Շառլ-Ժոզեֆ Նատուար

Շառլ-Ժոզեֆ Նատուար (ֆր.՝ Charles-Joseph Natoire, մարտի 3, 1700(1700-03-03)[…], Նիմ - օգոստոսի 23, 1777(1777-08-23) կամ օգոստոսի 29, 1777(1777-08-29), Կաստել-Գանդոլֆո, Հռոմ, Լացիո, Իտալիա), 18-րդ դարի ֆրանսիացի նկարիչ, ռոկոկո ոճի ներկայացուցիչ։ 1751-1775 թվականներին եղել է Հռոմի Ֆրանսիական ակադեմիայի տնօրենը։ Համարվել է Ֆրանսուա Բուշեին հավասար արվեստագետ, կարևոր դեր է խաղացել Ֆրանսիայի գեղարվեստական կյանքում։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1700 թվականի մարտի 3-ին Նանտում։ Մանուկ հասակում աշակերտել է քանդակագործ հորը։ 17 տարեկանից տեղափոխվել է Փարիզ, աշակերտել նկարիչ Լուի Գալլոսին, ապա Ֆրանսուա Լեմուանին (վերջինիս՝ կանացի մերկ մարմին պատկերելու ոճը առանձնակի տպավորություն է գործել երիտասարդ Նատուարի վրա)։ 1721 թվականին նա շահել է Փարիզի կերպարվեստի և քանդակագործության թագավորական ինստիտուտի սահմանած Հռոմեական մեծ մրցանակը և 1723 թվականին մեկնել Հռոմ՝ ուսումնառությունը շարունակելու։ Որոշ ժամանակ անց լայն ճանաչման է արժանացել այստեղ, հարուստ, ազդեցիկ պատվիրատուներից պատվերներ ստացել, արժանացել Սուրբ Ղուկասի անվան ակադեմիայի առաջին մրցանակին։ 1729 թվականին վերադարձել է Փարիզ, նորանոր ուշագրավ գործերով եռանդուն կերպով մասնակցել մայրաքաղաքի գեղարվեստական կյանքին, կապեր հաստատել արվեստի անվանի մարդկանց, հասարակության ճանաչված դեմքերի հետ։ 1734 թվականին ընտրվել է կերպարվեստի և քանդակագործության թագավորական ակադեմիայի իսկական անդամ։
Նատուարը դարձել է իր ժամանակի ֆրանսիացի խոշորագույն արվեստագետներից մեկը, ստեղծել կրոնական ու առասպելաբանական թեմաներով տպավորիչ գեղանկարներ, գոբելենների համար էսքիզներ արել, աչքի է ընկել նաև որպես բնանկարիչ ու դիմանկարիչ, մասնակցել է թագավորական գրադարանի,, Մառլիի ու Վերսալի թագավորական պալատների, Գոդֆրուայի դղյակի («Chapelle-Godefroy»), փարիզյան «Սուբիզ» հյուրանոցի պատկերազարդմանը։ Այդ հյուրանոցի Ձվաձև սրահի դեկորատիվ ձևավորումը, որը ներառում է Ամուրի և Փսիխեայի պատմությունն արտացոլող ութ մոնումենտալ պատկերներ, համարվում է Նատուարի լավագույն աշխատանքներից։ Հիշարժան է նաև Դոն Կիխոտի պատմությունն արտացոլող էսքիզների շարքը, որոնց հիման վրա Բովեի արհեստանոցներում գործված գոբելենների մեծ մասը պահվում է Կոմպիենի թագավորական դղյակում։
Նատուարը բազմաթիվ աշակերտներ է ունեցել, որոնցից հետագայում առանձնապես աչքի են ընկել Ժան-Բատիստ Գրյոզը, Ժան-Բատիստ Պերոնոն, Յուբեր Ռոբերը, Ժան-Օնորե Ֆրագոնարը...։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
François Wedrychowski, Charles-Joseph Natoire, dessins de paysage, mai 2015 978-2-9552634-0-2.
Susanna Caviglia, Charles-Joseph Natoire (1700-1777), Paris, Arthena, 2012.
Charles-Joseph Natoire, catalogue d'exposition, mars-juin 1977, Musées d'Art et d'Histoire de la Ville de Nîmes éd., réimpr. 1987 978-2-9023-0944-3.
Charles Joseph Natoire 1700-1777, L'Histoire de Marc Antoine, Actes Sud & Musée des Beaux-Arts de Nîmes, 1998 978-2-7427-1962-4.
Colin B. Bailey (dir.), Les Amours des dieux. La peinture mythologique de Watteau à David, Fort Worth et Paris, Kimbell Art Museum et Réunion des musées nationaux, 1991.
F. Boyer, Catalogue raisonné de l'œuvre de Charles Natoire, peintre du roi, Archives de l'art français, Կաղապար:T., 1949.
J. Claparède, Les Dessins romains de Charles Natoire, Musée, Montpellier, 1960.
Jean de Viguerie, Histoire et dictionnaire du temps des Lumières, Paris, Robert Laffont, coll. Bouquins, 2003 978-2-2210-4810-8.


== Արտաքին հղումներ ==
Շառլ-Ժոզեֆ Նատուարի հակիրճ կենսագրականը (ֆրանսերեն.)