armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ջիսր ալ-Շուղուր

Ջիսր ալ-Շուղուր (արաբ․՝ جسر الشغور‎‎) — քաղաք Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Հանդիսանում է Իդլիբի մարզի Ջիսր ալ-Շուղուրի գավառի համանուն շրջանի վարչական կենտրոնը։ Տեղակայված է ծովի մակարդակից 170 մ բարձրության վրա, ալ-Ասի ափին։ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն քաղաքն ուներ 44 322 բնակիչ։


== Ծանոթագրություններ ==
Փյունիկ (դիցաբանական)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Փյունիկ (այլ կիրառումներ)
Փյունիկ, ֆենիքս (հունարեն՝  φοίνιξ), հին հունական դիցաբանության մեջ առասպելական թռչուն է։ Իբր ապրում է 500 (ըստ այլ տարբերակների՝ 1460 կամ 12954) տարի, ունի արծվի տեսք, ոսկեկարմրի ու կրակի գուներանգներ։ 
Կանխազգալով իր վախճանը՝ իբր փյունիկը ինքնակիզվում է բուրավետ խոտերով լեցուն բնում, որտեղ իր մոխրից իսկույն վերածնվում է նոր և երիտասարդ փյունիկ։ Ըստ այլ տարբերակի, փյունիկը մեռնում է՝ շնչելով խոտերի բույրը, բայց նրա սերմերից ծնվում է նոր թռչուն, որն իր հոր մարմինը տեղափոխում է Եգիպտոս, որտեղ նրան այրում են արևի քրմերը։


== Փյունիկը զինանշաններում ==
Փյունիկը զինանշաններում պատկերվում է կրակից հառնելու պահին։ Ելիզավետա I-ը և Շոտլանդիայի թագուհի Մարիան որպես խորհրդանիշ ընտրել էին փյունիկը։

Պատկերասրահ
		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Փյունիկը Հնդկաստանում
Չինական վիշապը և փյունիկը Archived 2010-01-11 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Հիդրոնախագիծ գիտահետազոտական ինստիտուտի հայկական բաժանմունք

Ս. Յա. ժուկի անվան «Հիդրոնախաագիծ» համամիութենական նախագծահետախուզական և գիտահետազոտական ինստիտուտի հայկական բաժանմունք։ Հիմնադրվել է 1932-ին, Երևանում։ 1932— 1936-ը կոչվել է «Հիդրո-էլեկտրանախագծի», 1936—1940-ը՝ «Հիդրո- էներգանախագծի» հայկական բաժանմունք, 1940—1946-ը՝ «Սևանշինի» նախագծային բյուրո, 1946—1962-ը՝ «Հիդրոէներգանախագծի» հայկական բաժանմունք։ 
Իր հիմնական խնդիրներն է համարել հիդրոտեխնիկական ու հիդրոէներգետիկական օբյեկտների նախագծումն ու հետախուզումը։ Ունեցել է նախագծային (հիդրոտեխնիկական, էլեկտրատեխնիկական, շինարարական, աշխատանքի կազմակերպման, ջրաէներգետիկական), հետախուզական (երկրաբանական, գեոդեզիական, հիդրոլոգիական) բաժիններ։ «Հիդրոնախագծ»-ի նախագծերով են կառուցվել Սևան-Հրազդան կասկադի 6, Որոտանի 3 ՀԷԿ-երը, Արփայի ջուրը Սևանա լիճ տեղափոխելու մոտ 50 Կմ երկարությամբ թունելը և այլ կառույցներ։ 
Նախագծային աշխատանքներ են կատարվել նաև ԽՍՀՄ այլ շրջաններում (Հյուսիս-Օսեթական ԻԽՍՀ-ում՝ Զարամակի ՀԷԿ-ը, Կաբարդինա-Բալկարական ԻԽՍՀ-ում՝ Չերեք գետի հիդրոէներգետիկական կասկադը) և այլ երկրների (Բուի ՀԷԿ-ը՝ Գանայում, Սամանալավևա ՀԷԿ-ը՝ Շրի Լանկայում)համար։
«Հիդրոնախագիծ»-ում կատարվել են հայկական «Հիդրոկուտակիչ» էլեկտրակայանի, Հոկտեմբերյանի, Հերհերի, Գետիկի, Մարմարիկի ջրամբարների նախագծման աշխատանքներ։
Լազվան (Մեծկերտի գավառ)

Լազվան (թուրքերեն՝ Aslanyurdu, քրդ.՝ Lazwan, զազակի՝ Lazvan), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մեծկերտի գավառակում։ Գտնվում էր Մեծկերտ գյուղաքաղաքից հարավ-արևմուտք, Մնձուր գետի ձախ կողմում, երկու ձորակների ձախ կողմում։


== Աշխարհագրություն ==
Ուներ բերրի և ջրառատ հողեր։ Գյուղի հյուսիս-արևելքում Տզրուկ անունով բավականին մեծ լիճ կա։


== Բնակչություն ==
1915 թվականի սկզբերին ուներ 25-30 տուն հայ և քուրդ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։ Հայերը նաև զբաղվում էին ատաղձագործությամբ, դերձակությամբ, որմնադրությամբ և այլ արհեստներով։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Լազվանն ուներ Ս. Աստվածածին (կամ Ս. Աստվածամայր) եկեղեցի։ Գյուղի մոտ՝ լեռան լանջի վրա գտնվում էր Խաստիլվա Ս. Սարգիս վանքը։


== Կրթություն ==
1878 թվականից սկսած Ս. Աստվածածին եկեղեցուն կից գործում էր հայկական վարժարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Տվիբի

Տվիբի (վրաց.՝ ტვიბი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Լենտեխի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1140 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Լենտեխիից հեռու է 15 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 36 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սալսկի Կագալնիկ (Մարտինովսկի շրջան)

Սալսկի Կագալնիկ (ռուս.՝ Сальский Кагальник), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մարտինովսկի շրջանում։ Մտնում է Մալո-Օռլովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Իսկովեցկի գյուղական խորհուրդ (Լոխվիցկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իսկովեցկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)Իսկովեցկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Ісковецька сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխվիցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Իսկովեցկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1562 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 80,63 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 19,37 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Գազ Ախունդովի

Գազ Ախունդովի  (լատ.՝ Astragalus achundovii), լոբազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Մանր կոշտ երկծայր մազիկներով ծածկված բազմամյա անցողուն կանաչ բույս է։ Տերևների երկարությունը 6-30 սմ է։ Կլորավուն-էլիպսաձև տերևիկները 6-10-ական զույգ են։ Ծաղկակիրները դուրս են գալիս տերևների արմատամերձ վարդակի կենտրոնից, ծաղկաբույլի հետ միասին տերևներին հավասար են կամ կարճ են դրանցից։ 16-19 սմ երկարությամբ դրոշը վարդագույն կամ բաց մանուշակագույն է, իսկ նավակը և թիակներն ավելի բաց գույն ունեն։ 15-30 մմ երկարությամբ և 3-5 մմ լայնությամբ ունդերը թեթևակի կորացած են։


== Տարածում ==
Աճում է Դարեղեգիսի ֆլորիստիկական շրջանում (Արենի և Չիվա գյուղերի շրջակայք), Նախիջևանում, Հարավարևելյան Անատոլիայում և Հյուսիսային Իրանում։


== Էկոլոգիա ==
Բույսը աճում է ստորին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 900-1300 մ բարձրությունների վրա, չոր կավային, խճաքարոտ և քարքարոտ լանջերին, կիսաանապատում։ Ծաղկում է ապրիլ-մայիս ամիսներին, պտղաբերում՝ մայիս-հունիսին։


== Պահպանություն ==
Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ է։ Հայտնի է մեկ պոպուլացիա ինտենսիվ տնտեսական գործունեության գոտում։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 10 կմ²-ից պակաս է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված չէր։ Ընդգրկված չէ CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։ Անհրաժեշտ է ստեղծել նոր ԲՀՊՏ Արենի գյուղի շրջակայքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Վաչագան Գրիգորյան

Վաչագան Հուսիկի Գրիգորյան (նոյեմբերի 7, 1951(1951-11-07), Բջնի, Ախտայի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ արձակագիր, դերասան։ Հայաստանի գրողների միության անդամ (1999)։


== Կենսագրություն ==
Վաչագան Գրիգորյանը ծնվել է 1951 թվականին Հրազդանի շրջանի Բջնի գյուղում։ Ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ Երևանի Գաբրիել Սունդուկյանի անվան թատրոնում և մի շարք այլ թատրոններում աշխատել է որպես դերասան։ Տպագրվել սկսել է 1969 թվականից։


== Ֆիլմագրություն ==


== Երկեր ==
«Ծննդավայրի արևը», 1999
«Զանգու», 2003


== Ծանոթագրություններ ==
Վանդերլեյ դե Ժեզուս Սոյզա

Վանդերլեյ դե Ժեսուս Սոյզա (պորտ.՝ Wanderley de Jesus Sousa) առավել հայտնի է Դերլեյ անունով (պորտ.՝ Derley, օգոստոսի 2, 1986(1986-08-02), Անապոլիս, Գոյաս, Բրազիլիա)՝ բրազիլացի ֆուտբոլիստ, Խուարես ակումբի կիսապաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==
Դերլեյը Ինտերնասիոնալ ակումբի սան է։ Ֆուտբոլիստի պրակտիկա ձեռք բերելու համար նա վարձավճարով տեղափոխվել է Հայդուկ Ռեսիֆի ակումբ։ 2010 թվականին Դերլեյը վերադառնում է Ինտերնասիոնալ ակումբ։ Մայիսի 16-ին նա իր առաջնայելույթը կատարեց բրազիլական Սերիա Ա-ում, Գոյասա ակումբի դեմ խաղի ժամանակ։ Նույն տարում Դերլեյը ակումբի կազմում խաղաց Լիբերտադորեսի Գավաթը։ 2012 թվականին նա միացավ Ատլետիկո Նարանաէնսե ակումբին։ Հուլիսի 21-ին նա իր առաջնախաղը կատարեց նոր թիմի կազմում՝ Վիտորիի ակումբի դեմ խաղի ժամանակ։ Ֆուտբոլիստը մրցաշրջանի վերջում երեք անգամ իրավունք ստացավ միանալ Նաուտինկո ակումբին։ 2014 թվականին Դերլեյը նոր վարձավճարով, տեղափոխվում է արաբական Էմիրեյտս ակումբ։ Հունվարի 17-ին նա իր խաղով հանդես է գալիս արաբական Սուպերլիգայում, Դուբայ ակումբի դեմ  խաղի ժամանակ։ Հունվարի 23-ին նա Էմիրատես ակումբի կազմում խփում է իր առաջին գոլը, Ալ-Վախդա ակումբի դեմ խաղի ժամանակ։
նույն տարվա ամռանը նա տեխափոխվում է մեքսիկական Լեոն ակումբ։ Օգոստոսի 3-ին նա իր խաղով հանդես է գալիս մեքսիկական Պրեմերիայում, Մոնարկես Մորելյա ակումբի դեմ խաղի ժամանակ։ Օգոստոսի 6-ին ԿԱՆԿԱԿԱՖ-ի Լիգաի առաջնությունում Դերլեյը  խփում է իր առաջին գոլը թիմի կազմում, Իսիդրո Մետապան ակումբի դեմ խաղի ժամանակ։
2015 թվականի սկզբին Դերլելը վարձավճարով տեղափոխվում է Միներոս դե Սակատեկաս ակումբ։ Հունվարի 10-ին Կորեկամինոս ակումբի հետ խաղի ժամանակ նա իր առաջնախաղն է կատարում Ասսենս-ի Լիգայում։  Ամռանը Դերլեյը վարձավճարի ավարտից հետո, նա միացել է Խուարես ակումբին։ Հուլիսի 26-ին Լոբոս Բուապ ակումբի դեմ խաղի ժամանակ նա իր առաջնախաղն է կատարում նոր թիմի կազմում։ Օգոստոսի 17-ին Կորաս դո Տեոիկ ակումբի հետ խաղի ժամանակ նա խփում է իր առաջին գոլը Խուարես ակումբում։


== Ձեռքբերումներ ==
Ակումբային
 «Ինտերնասիոնալ»

Գաուշի Լիգայի Չեմպիոն — 2008
Լիբերտատորեսի գավաթակիր - 2010 «Հայդուկ Ռեսիֆի»

Պերնամբուկի գավաթակիր — 2011


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Կոտայքի սարավանդ

Կոտայքի սարավանդ, Կոտայքի պլատո, Կոտայքի սարահարթ, Քանաքեռի սարավանդ, սարավանդ Հայաստանի Կոտայքի մարզում։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Տարածվում է Հրազդան գետի միջին հոսանքի ձախափնյա մասից մինչև  Գեղամա լեռների արևմտյան ստորոտը։ Հյուսիսից սահմանափակում է Գութանասարը, հյուսիս-արևելքից՝ Հատիս լեռնազանգվածը։ Հարավ-արևմուտքում աստիճանաբար ցածրանալով ձուլվում է Արարատյան դաշտին, արևելքում առաջացնում է Ավանի գոգավորությունը, ապա՝ Գետառ և Ջրվեժ գետերի ջրբաժանը։


== Ծագումն ու բնութագրեր ==
Կազմված է վերին պլիոցենի և պլեյստոցենի լավաներից, լճային նստվածքներից և ժամանակակից ալյուվիալ-պրոլյուվիալ գոյացումներից։ Ունի դեպի արևմուտք և հարավ-արևմուտք ընդհանուր թեքություն, 1200—1500 մ բարձրություն, թույլ մասնատված, լավային ալիքավոր մակերևույթ։ Տեղ-տեղ բարձրանում են 50-60 մ հարաբերական բարձրությամբ մնացորդային բլրակներ ու խարամային կոներ։ Զգալի տարածում ունեն քարակարկառները։ Հյուսիս-արևելքում, Գեղամա լեռների լավաների տարբեր ծածկույթների կարերից բխում են Քառասունակն աղբյուրները։ Կոտայքի սարավանդի հիմքում (Ավանի գոգավորության սահմաններում) կան կերակրի աղի հանքավայրեր։ Կլիման չոր ցամաքային է՝ չափավոր ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով, տարեկան տեղումները՝ 400—500 մմ։ Բարձրադիր մասերում տարածված են բաց շագանակագույն, ցածրադիր մասերում՝ շագանակագույն և գորշ հողերը։ Տիրապետում է չոր տափաստանային լանդշաֆտը՝ տեղ-տեղ տրագանտային և օշինդրային բուսածածկույթով։ Բնական լանդշաֆտը կիսաանապատային և չոր տափաստանային է։ Զբաղվում են անասնապահությամբ, հացահատիկի մշակությամբ, արհեստական ոռոգման պայմաններում՝ պտղաբուծությամբ, այգեգործությամբ և բանջարաբուծությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պաոլիզի

Պաոլիզի (իտալերեն՝ Paolisi), կոմունա Իտալիայի Կամպանիա մարզի Բենևենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1753 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 292 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 6 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 82010, հեռախոսային կոդ՝ 0823։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Պողոս առաքյալը։ Տոնը նշվում է նոյեմբերի 30-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==
Վիրովսկի գյուղական խորհուրդ (Բելոպոլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վիրովսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)Վիրովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Вирівська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բելոպոլսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վիրովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 2712 մարդ։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ստարոստինո (գյուղ, Ռատնովի շրջան)

Ստարոստինո (ուկրաիներեն՝ Старостине), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռատնովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստարոստինո գյուղում բնակվում էր 177 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,399 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 443,61 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բիենտինա

Բիենտինա (իտալերեն՝ Bientina), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզում՝ Պիզա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 7198 մարդ (ըստ 2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 246 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 29 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 56031։ Հեռախոսային կոդը՝ 0587։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ նահատակ Վալենտինը։ Տոնը նշվում է հունիսի 5-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության գրաֆիկը․


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0587 758411
Էլեկտրոնային փոստ։ comune.bientina.pi.it@cert.legalmail.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.bientina.pi.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Կալասար (այլ կիրառումներ)

Կալասար, կարող է վերաբերել՝

Կալասար - գյուղ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում
Կալասար - հայաբնակ գյուղ Իրանի Սալմաստի գավառում
Վերիեռ (Ավերոնի գավառ)

Վերիեռ (ֆր.՝ Verrières), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 393 մարդ, բնակչության խտությունը` 7.41 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 53.01 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 520 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 150 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 45 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 241 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 179-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 62։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,3 %։ 179 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 165 անձ (85 տղամարդ և 80 կին)։ Գործազուրկ են եղել 14 անձ (7 տղամարդ և 7 կին)։ 62 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 33-ը` թոշակառուներ, իսկ 21-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Թերրի Սաուզեն

Թերրի Սաուզեն (անգլ.՝ Terry Southern, մայիսի 1, 1924(1924-05-01)[…], Alvarado, Ջոնսոն շրջան, Տեխաս, ԱՄՆ - հոկտեմբերի 29, 1995(1995-10-29)[…], Նյու Յորք շրջան, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի գրող, հեղինակ և համալսարանի դասախոս։


== Գրքեր ==
«Քենդի» (1958)-  Մասոն Հոֆենբերգի հետ համատեղ


== Սցենարներ ==
Բժիշկ Սթրեյնջելավ, կամ Ինչպես ես սովորեցի դադարեցի վախենալ և սիրեցի պայթուցիկները (1964)
Անմոռանալի (1965)
Կոլեկցիոներ (1965)
The Cincinnati, Kid (1965)
Խաղատուն «Ռոյալ» (1967 թ.)
Barbarella (1968)
Անհոգ ընթացողը (1969)
Ճանապարհի վերջը (1969)
Հրաշագործը (1969)
Հեռախոս (1988 թ.


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Terry Southern — The Official Site
Detailed interview with Southern by Lee Hill, who later wrote Southern’s biography A Grand Guy
Տենդիլ

Տենդիլ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Թոնուսի գավառակում։ Գտնվում էր Գեմերեկ գյուղաքաղաքից 14-15 կմ հյուսիս-արևելք։


== Պատմություն ==
Գյուղն ավերվել, իսկ բնակչությունը կոտորվել կամ բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
Մինչև 1915 թվականն ուներ 180 տուն հայ (որից 15-ը՝ կաթոլիկ) բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Տենդիլն ուներ Ս. Աստվածածին անունով եկեղեցի, որտեղ պահվում էր 1449 թվականին Չմշկածագում օրինակված մի ավետարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մակբեթ (ֆիլմ, 2015)

Մակբեթ (անգլ.՝ Macbeth), ռեժիսոր Ջասթին Կուրզելի գեղարվեստական ֆիլմը՝ նկարահանված ըստ Թոդ Լուիսոյի, Ջեյքոբ Քոսկոֆի ու Մայքլ Լեսլիի սցենարով։ Վիլյամ Շեքսպիրի համանուն ստեղծագործության էկրարավորումն է։ Գլխավոր դերերում դերերում նկարահանվել են Մայքլ Ֆասբենդերը և Մարիոն Քոտիարը։ Պրեմիերան կայացել է Կաննի միջազգային 68-րդ կինոփառատոնում 2015 թվականի մայիսի 23-ին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գործողությունները ծավալվում են 11-րդ դարում։ Շոտլանդիայի լորդ Մակբեթը հանդիպում է երեք գուշակների, որոնք կանխագուշակում են, որ նա կդառնա թագավոր։ Նա պատրաստվում է սպանել Դունքան թագավորին, երբ նա այցելի Մակբեթի ամրոց Ինվերսես, ապա զբաղեցնել գահը։


== Դերերում ==


== Ստեղծում ==
2013 թվականի ապրիլի 29-ին հայտարարվեց, որ Մայքլ Ֆասսբենդերը ստանձնել է Մակբեթի դերը։ Սկզբում Լեդի Մակբեթի դերը հանձնվել է Նատալի Փորտմանին, սակայն հետագայում նա թողել է նախագիծը և նրան փոխարինել է Մարիոն Քոտիարը:2013 թվականի հոկտեմբեր 23-ին The Weinstein ընկերությունը ձեռք է բերել StudioCanal-ից ֆիլմը ԱՄՆ-ում և Կանադայում տարածելու իրավունք։ 2014 թվականի փետրվարին դերասանական կազմին են միացել Փեդի Քոնսիդայնը, Դեյվիդ Տյուլիսը, Շոն Հարրիսը, Ջեք Ռեյնորը և Էլիզաբեթ Դեբիկին։


== Նկարահանումներ ==
2014 թվականի փետրվարի 6-ին հայտարարվել է, որ «Մակբեթի» էկրանավորման նկարահանումներն սկսվել են Շոտլանդիայում։ Նկարահանումներն անցկացվել են  յոթ շաբաթվա ընթացքում Անգլիայում եւ Շոտլանդիայում։ 2014 թվականի փետրվարի 21-ին նկարահանումներ են անցկացվել Էլսթեդում՝ Հանքլի Քոմոնում, Սուրեյում։ Նկարահանումներ են անցկացվել նաև Կիրանչում, Սքայ կղզում։


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==
2015 թվականին մասնակցել է Կաննի կինոփառատոնի մրցութային ծրագրին,
2015  թվականին մասնակցել է Սիջեսի Կատալոնական կինոփառատոնի մրցութային ծրագրին,
2015 թվականին ներկայացվել է Բրիտանական անկախ կինոյի մրցանակի 6 անվանակարգերում՝ բրիտանական լավագույն անկախ ֆիլմ, լավագույն ռեժիսոր (Ջասթին Կուրզել), լավագույն դերասան (Մայքլ Ֆասբենդեր), լավագույն դերասանուհի (Մարիոն Քոտիար), երկրորդ պլանի լավագույն դերասան (Շոն Հարիս), տեխնիկական լավագույն ձեռքբերում (Ադամ Արկապոու, օպերատորական աշխատանքի համար),2015 — «Արբանյակ» մրցանակի երկու անվանակարգերում` նկարչի լավագույն աշխատանքը (Ֆիոնա Կոմբին), լավագույն հագուստներ (Ժակլին Դուրան)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալոճ (Եվդոկիայի գավառ)

Ալոճ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլսի

Վիլսի (էստ․՝ Võlsi), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վիռու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 118 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ավստրալիական Անտարկտիկայի տարածք

Ավստրալիական անտարկտիկական տարածք (անգլ.՝ Australian Antarctic Territory), Անտարկտիկայի հատված, որին հավակնում է Ավստրալիան, համարվում է նրա ներքին տարածքը։ Այն Անտարկտիկայի ամենամեծ հատվածն է, որին հավակնում է ցանկացած երկիր։ Սեկտորը բաղկացած է բոլոր կղզիներից և տարածքներից, որոնք գտնվում են 60° հարավ և 160° արևելք` բացառությամբ Ադելի երկրի, որը տարածքը բաժանում է արևմտյան (առավելագույն մաս) և արևելյան (փոքր մաս) մասերի։ Տարածքը արևմուտքից սահմանակից է Մոդ թագուհու երկրին, իսկ արևելքից` Ռոսայի տարածքին։ Ամբողջ տարածքն անմարդաբնակ է, բացառությամբ սպասարկող անձնակազմի գիտական ​​կայանների։ Տարածքում կան երեք ավստրալիական բևեռային կայարանների, որոնք իրականացնում են տարբեր հետազոտական ​​գործողություններ։ Ընդհանուր տարածքը կազմում է մոտ 5.896.500 կմ2։ Եթե ​​Ավստրալիայի տարածքային պահանջները ընդունվեին, ապա նրա տարածքը կկազմեր 13.588.524 կմ2 , այն պակաս կլիներ Ռուսաստանի տարածքից, բայց միևնույն ժամանակ կդառնար աշխարհում մեծությամբ երկրորդ պետությունը։


== Տարածքային բաժանումներ ==
Տարածքը բաժանված է ինը շրջանների՝ արևմուտքից արևելք.


== Կայաններ ==
Գործող և փակ կայաններ՝ արևմուտքից արևելք.


== Պատմություն ==
1841 թվականի հունվարի 9-ին Մեծ Բրիտանիան նախ պահանջեց իր իրավունքները Վիկտորիայի երկրի նկատմամբ (ոչ պաշտոնապես), իսկ 1930 թվականին՝ Էնդերբի երկրի։ 1933 թվականին Բրիտանիան 60° հարավ և 160° ու 45° արևելք գտնվող  բոլոր տարածքները հանձնեց Ավստրալիային։ Ադելի երկրի հետ սահմանները վերջնականապես հաստատվել են 1938 թվականին։ 1947 թվականին այդ տարածքում ընդգրկվեցին նաև Հերդ և Մակդոնալդ կղզիները, որոնք փոխանցվել էին Մեծ Բրիտանիայի կողմից։ Մաուսոնը՝ Ավստրալիայի Անտարկտիկայի առաջին հետազոտական ​​կայարանը, հիմնադրվել է 1954 թվականի փետրվարի 13-ին։
Ավստրալիայի իրավունքներն այս տարածքի նկատմամբ ճանաչվել են Միացյալ Թագավորության, Նոր Զելանդիայի, Ֆրանսիայի և Նորվեգիայի կողմից։ Բայց, քանի որ Ավստրալիան ստորագրել է Անտարկտիկայի համաձայնագիրը, դա չի խանգարում այլ երկրների գիտական ​​ծրագրերի իրականացմանը։ Այն միայն վերահսկողություն է պահպանում այս տարածքի վրա այնպես, որ չսահմանափակի այլ երկրների իրավունքները և չխախտի պայմանագիրը։ Պայմանագրի ստորագրումից հետո Հերդ և Մակդոնալդ կղզիները սկսեցին ձևավորել առանձին արտաքին տարածք, քանի որ աշխարհագրորեն դրանք գտնվում են 60° հարավ և դրանք պայմանագրով ընդգրկված չեն։


== Փոստային նամականիշեր ==

1957 թվականից Ավստրալիան պարբերաբար թողարկում է փոստային նամականիշեր Ավստրալիայի Անտարկտիկայի տարածքի համար։ Բոլորը նվիրված էին Անտարկտիդայի թեմային և բոլորը պաշտոնապես ընդունվում էին փոստով։ Այսպիսով, դրանք փաստացի Ավստրալիայի նամականիշեր էին, որոնք թողարկվում էին միայն Անտարկտիկայի տարածքի անունից։


== Հեռախոսային կապ ==
Տարածքն ունի իր սեփական +672 հեռախոսային ծածկագիրը։ Ավստրալիայի կողմից շահագործվող անտարկտիկական կայաններ կարելի է հասնել աշխարհի ցանկացած կետից։ Հեռախոսային ծածկագրեր. 10-6 Դեյվիսի համար, 11-7 Մաուսոնի համար, 12-8 Քեյսիի համար և 13-9 Մաքքուորի (կղզի) համար, կոդը հավաքելուց հետո հարկավոր է հավաքել եռանիշ հեռախոսահամար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Австралийское Антарктическое Управление(անգլ.)
PDF-карта ААТ(անգլ.)
Австралийская Антарктическая газета(անգլ.)
Русские станции на территории ААТ(անգլ.)
Ինյու

Ինյու (էստ․՝ Inju), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վիննի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 95 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ստարիե Բալիկլի

Ստարիե Բալիկլի (ռուս.՝ Старые Балыклы, բաշկիրերեն՝ Иҫке Балыҡлы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բակալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 544 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռակովշչինա

Ռակովշչինա (ուկրաիներեն՝ Раківщина), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օվրուչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1645 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռակովշչինա գյուղում բնակվում էր 486 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1952 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 248,98 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աձվի

Աձվի (վրաց.՝ აძვი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 840 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 22 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 353 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովի Միր (գյուղ, Ստերլիբաշևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նովի ՄիրՆովի Միր (ռուս.՝ Новый Мир, բաշկիրերեն՝ Новый Мир), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիբաշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 30 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գուալդո

Գուալդո (իտալերեն՝ Gualdo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Մաչերատա պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 909 մարդ (2008), բնակչության խտությունը՝ 41 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 22 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 62020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0733։


== Ժողովրդավարություն ==


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0733 668122
Էլեկտրոնային փոստ։ comune@gualdo.sinp.net
Պաշտոնական կայք։ http://www.gualdo.sinp.net/


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт населённого пункта (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Մեռիկյուլա

Մեռիկյուլա (էստ․՝ Meriküla), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Վայվառա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 12 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սեն Տրիվիե սյուր Մուանյան

Սեն Տրիվիե սյուր Մուանյան  (ֆր.՝ Saint-Trivier-sur-Moignans), կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Էնի դեպարտամենտում։ Սեն Տրվե Սիուր Մուանիան շրջանի Բուրկ ան Բրես նահանգում։
Կոմունայի կոդը՝ 01389։


== Աշխարհագրություն ==
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 370 կմ հարավ-արևելք, դեպի հյուսիս Լիոն քաղաք, 36 կմ է և 30 կմ հարավ-արևմուտք Բուրկ ան Բրեսից։


== Կլիմա ==
Կլիման կիսախոնավ է, ձմռանը ցուրտ է, իսկ ամռանը տաք։ Կոմունայում անձրևներ լինում են ոչ հաճախ, հիմնականում ամռան ամիսներին։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 1877 մարդ։


== Վարչակազմ ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 1183 մարդկանցից 894-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 289-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 75,6 % է, 1999 թվականին՝ 73,1 %)։ 894 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 836 -ը (464 տղամարդ, 372 կին), գործազուրկ է եղել 58 մարդ (25 տղամարդ և 33 կին)։ 289 պասիվներից 115 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 106-ը՝ թոշակառու, 68 պասիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Քաղաքային պատեր
Աղյուսաշար տուն


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆրանսիայի տնտեսական հետազոտությունների և վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
cassini.ehess.fr. Проверено 9 апреля 2014
Շնխեղդ

Շնխեղդ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Հազզո-Խաբլջոջի գավառակում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(9443) 1997 HR9

(9443) 1997 HR9, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1997 թվականի ապրիլի 30-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,429027 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0621 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7959 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1382,76 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,260349 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,77° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9443) 1997 HR9 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կարավաջիզմ

Կարավաջիզմ, բարոկկոյի ժամանակաշրջանի եվրոպական գեղանկարչության ոճ, որն ի հայտ է եկել Հռոմում 16-րդ դարի վերջին։ Ոճի հիմնադիրն են համարվում Կարավաջոն և նրա հետևորդները։


== Նկարագրություն ==
Կարավաջոն առաջին նկարիչներից է եղել, որն իր կտավներում կիրառել է լույսն ու ստվերը կտրուկ հակադրելու կիարոսքուրո գեղանկարչական մեթոդը, որը կոչվում է նաև «Կարավաջոյի էֆեկտ»։ Կարավաջոն իր նկարներն ստեղծել է առանց էսքիզների, միանգամից կտավի վրա` նպատակ ունենալով իրականության ճշգրիտ պատկերումը։
Կարավաջիզմին ևս հատուկ է բնավորության յուրահատկությունները ճշգրտորեն փոխանցելու հակումը, պատկերվող առարկաների ընդգծված ռեալիզմը։ Կարևոր դեր է հատկացվում ծավալին, հատկապես` նկարում լույսին ու ստվերին, առաջին պլան մղված մարմինների հակադիր լուսավորությանը։ Այս ոճի ստեղծագործություններում հաճախ է հանդիպում դրամատիկ ուժ` չնայած սյուժեի չպլանավորված լինելում։ Մարդու միայնությունն այս ժանրի ամենասիրելի թեմաներից է։ Ժամանակի ընթացքում կարավաջիզմի ազդեցությունն սկսել է զգացվել բարոկկոյի և ակադեմիզմի որոշ ներկայացուցիչների ստեղծագործության վրա։


== Հետևորդներ ==
Եվրոպական գեղանկարչության վրա էական ազդեցություն թողած Կարավաջոն առաջին ստեղծագործությունները պատկերել է լիրիկական տրամադրությամբ, լուսավոր տրամադրությամբ նկարներով։ Կարավաջոյի ոճը փոխանցվել է նրա մի շարք հետևորդներին։ Նրանցից ամենահայտնի նկարիչներից է իտալացի Օրացի Ջենտիլեսկին, որն իր աշխատանքներում («Դանայա», «Տիրամայրը նորածնի հետ» և այլն) Կարավաջոյի ոճին է համադրել տոսկանյան դպրոցի գունային լուծումներն ու կոմպոզիցիոն կառուցվածքը։ Կարավաջիզմի մեկ այլ հետևորդ` Մարիո Նուցցին (որը հայտնի է Դե Ֆիորի, իտալ.` De Fiori` «ծաղիկ» կեղծանունով), իր կտավներում մշտապես պատկերել է թարմ ծաղիկներ։ Դե Ֆիորին կարևոր ազդեցություն է թողել 17-րդ դար դարի իտալական ու իսպանական գեղանկարչության վրա։
Կարավաջիզմի կարևոր ներկայացուցիչներից են նաև այսպես կոչված Ուտրեխտյան կարավաջիստները Նիդերլանդներում, Խոսե դե Ռիբերան Իսպանիայում, Վալանտեն դե Բուլոնը Ֆրանսիայում։ Կարավաջիզմի փուլով անցել են Պիտեր Պաուլ Ռուբենսը, Դիեգո Վելասկեսը, Ռեմբրանդ վան Ռեյնը, Ժորժ դե Լատուրը։


== Տես նաև ==
Կարավաջո
Բարոկկո


== Ծանոթագրություններ ==
Խանակա (այլ կիրառումներ)

Խանակա, կարող է վերաբերել՝

Խանակա - խոնակո (պարսկերեն խանե՝ տուն, գա՝ վայր), Մերձավոր Արևելքում, Միջին Ասիայում, Ադրբեջանում (խանեգա) հյուրատան տիպ, որը բաղկացած էր խուցերից և մզկիթից
Խանակա - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում
Զնամենկայի շրջան (Կիրովոգրադի մարզ)

Զնամենկայի շրջան (ուկրաիներեն՝ Знам'янський район), շրջան Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզում։
Ստեղծվել է 1932 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Զնամենկա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1334 կմ²։


== Բնակչություն ==
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 23709 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 17,77 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Երեկոն այգում (կտավ)

«Երեկոն այգում», ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ Էդուարդ Իսաբեկյանի 1969 թվականին ստեղծած աշխատանքը, որը գտնվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։


== Նկարագրություն ==
Իսաբեկյանի «հայացքը» կին էակի նկատմամբ միանշանակ չէ։ Այն արթնացնում է իրարամերժ, հզոր խոհազգայական զուգորդումներ, ընկալվում որպես կնոջն «ուսումնասիրելու» փորձ։ Իսաբեկյանի ստեղծագործություններում կանացի թեման առանձին հետաքրքրություն է ներկայացնում ուսումնասիրության համար։ Ազգային, համաշխարհային գրականության ու կերպարվեստի իմացությունը Իսաբեկյանին թելադրում է ամբողջական մոտեցում, նրա արվեստին բնորոշ անհատական տեսունակության արծարծում։
1969 թվականին ստեղծված «Երեկոն այգում» ստեղծագործությունը լի է հետիմպրեսիոնիստական, գոգենյան արվեստին բնորոշ ներդաշնակության հավիտենական որոնումով։ Կտավի  կենտրոնական փնջաձև լույսը դարձնում է արտահայտիչ ծառերի պատկերները, որոնց բրգաձև, հաստ բներն ու ճյուղերը ստատիկ են։
Որոշակի կոնկրետությունից դուրս են առաջին պլանում հանգստացող երկու կանանց դիրքն ու ներքին անդորրը։ Թախիծ և տրտմություն է նկատելի  կիսանստած կնոջ դեմքին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էդուարդ Իսաբեկյանի պաշտոնական կայքը
Չեբոտաևկա (գյուղ, Սուրսկի շրջան)

Չեբոտաևկա (ռուս.՝ Чеботаевка), գյուղ Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Սուրսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աբարդի (լեռնանցք)

Աբարդի (Շար Կըշլա, Չայրլը), լեռնանցք և ճանապարհային կայան Փոքր Հայքում, Սեբաստիայից (Սվազ) Կոնիա տանող ճանապարհին։ Հիշատակում է թուրք պատմիչ Քյաթիբ Չելեբին։


== Ծանոթագրություններ ==
Լուտայկա (գյուղ, Գրեբյոնկայի շրջան)

Լուտայկա (ուկրաիներեն՝ Лутайка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գրեբյոնկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լուտայկա գյուղում բնակվում էր 254 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1554 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 163,45 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տեսական և կլինիկական բժշկության հարցեր

Տեսական և կլինիկական բժշկության հարցեր, տպագրում է տեսական և կլինիկական բժշկության ասպարեզում նոր տվյալները։


== Աղբյուր ==
Գիտական տեղեկատվական վերլուծության և մոնիթորինգի կենտրոն, Հայաստանում հրատարակվող գիտական պարբերականների ցանկ Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Իտումբիարա

Իտումբիարա (պորտ.՝ Itumbiara), համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Գոյաս նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Գոյաս նահանգի հարավային մարզը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Մեյա Պոնտիի գավառի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 86 496 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 2 461,280 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 80,1 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը կազմել է 1 196 285 000,00 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 14 083,00 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը 2000 թվականին կազմել է 0,813
Բադյու (Այյուվայի վտակ)

Բադյու (ռուս.՝ Бадью), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Այյուվա գետի ձախ ափին՝ 29 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 25 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դոնի Ռոստով ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000076332
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007633
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
358

358 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 358 թվականն է, 
IV դարի 58-րդ տարին։


== Դեպքեր ==
Արշակավանի կործանումը։


== Ծնունդներ ==
Սահակ Ա Պարթև, Ամենայն հայոց կաթողիկոս (վ. 439)


== Մահեր ==
Ռուսկոե Ուստե

Ռուսկոե Ուստե (ռուս.՝ Русское Устье, յակուտ.՝ Русское Жило), գյուղ Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Ալլաիխովսկի ուլուսի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 157 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Չաղլու

Չաղլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Ալաշկերտի գավառակում։ Գտնվում էր Խամուր գյուղաքաղաքից 9 կմ հարավ-արևելք։


== Պատմություն ==
Գյուղն ավերվել, իսկ բնակչությունը բռնությամբ տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
1909 թվականին ուներ 35 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործություն, անասնապահություն և արհեստներն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բայգիլդինո (գյուղ, Նուրիմանովսկի շրջան)

Բայգիլդինո (ռուս.՝ Байгильдино, բաշկիրերեն՝ Байгилде), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Նուրիմանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 449 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օձուտ (լեռ)

Օձուտ, լեռ Թուրքիայում, Բյրսրակն-Մնձոտյան լեռնաշղթայում, Չմշկածագի շրջանում։ Թուրքերը թարգմանաբար անկանել են Իլանդաղ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պիչուգին (Սովետսկի շրջան)

Պիչուգին (ռուս.՝ Пичугин), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Սովետսկի շրջանում։ Մտնում է Սովետսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Թառափազգիներ

Թառափազգիներ (լատ.՝ Acipenseridae), կռճիկային գանոիդների խմբի ձկների ընտանիք։ 


== Ընդհանուր բնութագիրը ==
Դունչը երկարացած է, ատամներ չունեն։ Մարմնի վրա կան 5 շարք (1-ը մեջքին, 2-ական կողքերին) ոսկրային գոյացումներ՝ «բզեզիկներ»։ Բերանի ներքին շրթունքին ունեն 4 բեղիկ։ Ներքին կմախքը կռճիկային է, առանց ողների։ Կրծքային լողակի առջևի ճառագայթը հաստ փշի տեսքով է։ 
Հայտնի է 4 սեռ (23 տեսակ), թառափներ, բահաքթեր, կեղծ բահաքթեր, թիաքթեր։ Տարածված են Հյուսիսային կիսագնդում։ Ամենախոշոր թառափի մարմնի երկարությունը հասնում է մինչև 9 մ։ 


== Բազմացումը ==
Բազմանում են միայն գետերում՝ քաղցրահամ ջրերում։ Ձվադրում են գարնանը և ամռանը, ձկնկիթը դնում են ջրի հատակին։ Թառափազգիների մի մասն ապրում է քաղցրահամ ջրերում (թիաքթեր, կեղծ բահաքթեր, ամերիկյան և լճային թառափներ), մյուս մասը կիսագաղթող կամ գաղթող է. ձվադրման համար մտնում է գետ, ապա նորից վերադառնում ծով։ Սեռահասուն են դառնում կյանքի 8–10 տարում։ 


== Սննդառություն ==
Սնվում են մանր ձկներով, հատակային անողնաշարավոր կենդանիներով։ Արժեքավոր արդյունագործական ձկներ են, ունեն համեղ միս (10–15% ճարպ է պարունակում) և արժեքավոր ձկնկիթ՝ սև խավիար։ 


== Տարածվածություն ==
Տարածված են Կասպից և Ազովի ծովերում, որտեղ 1914-ից բուծվում են նաև արհեստական եղանակով։ 


== Արդյունաբերական նշանակություն ==
Թառափազգիների համաշխարհային որսի հիմնական մասը բաժին է ընկնում Ռուսաստանին։:
Կաչուգի շրջան

Կաչուգի շրջան (ռուս.՝ Качугский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Իրկուտսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կաչուգ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 31058 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 20585 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,66 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Սենտ Էտիեն

Սենտ Էտիեն (ֆր.՝ Saint-Etienne), քաղաք Ֆրանսիայում, Կենտրոնական ֆրանսիական զանգվածում։ Լուար դեպարտամենտի վարչական կենտրոնը։ 1975 թվականի տվյալներով ուներ 220 հազար բնակչություն։ Զարգացած է մեքենաշինությունը, մետաղամշակությունը, մետալուրգիան, թեթև արդյունաբերությունը։ Կա ածխի արդյունահանում, համալսարան և լեռնային բարձրագույն դպրոց։


== Պատմություն ==
16-րդ դարում Սենտ Էտիենը հայտնի էր զենքի արդյունաբերությամբ։ Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակին կարճ անվանվել է Արմվիլ (ֆր.՝ Armeville՝ «Ռազմական քաղաք»)։ Այնուհետև դարձավ ածուխ արդյունաբերական կենտրոն, իսկ վերջի շրջանում հայտնի է հեծանիվների արտադրությամբ։
Դեռևս 19-րդ դարի առաջին կեսին Սենտ Էտիենը փոքրիկ քաղաք էր և ուներ 33 հազար բնակիչ (1832 թվական), բայց արդեն 1880-ական թվականին ձևական հեղափոխության և արդյունաբերության բուռն զարգացման շնորհիվ բնակիչների թիվը հասավ 110 հազարի։


== Մշակույթ ==
Քաղաքում գտնվում են կրթական այնպիսի կենտորններ ինչպիսիք են՝ Ժան Մոնեի անվան համալսարան, հանքափորների դպրոց, արվեստի դպրոց, Ինժեներների ազգային դպրոց, Բարձրագույն առևտրային դպրոց։ Աշխատում են ժամանակակից արվեստի, հանքաքարերի, ցուցադրական արվեստի թանգարաններ։ Գործում են «Կոմեդի Սենտ Էտիեն», «Պլանետարիում», «Էսպլանդա օպերա» թատրոնները։


== Սպորտ ==
Քաղաքում է տեղակայված «Սենտ Էտիեն» ֆուտբոլային ակումբը, որը Ֆրանսիայի բազմակի չեմպիոն է։ Տնային մարզադաշտը «Ժոֆուրա Գիշար»-ն է։


== Արդյունաբերություն ==
Սենտ Էտենում է գտնվում Focal-JMLab ընկերությունը, որը արտադրում է աուդիոտեխնիկա։


== Քույր քաղաքներ ==
 Մեծ Բրիտանիա Կովենտրի, Մեծ Բրիտանիա, 1955 թվականից
 Գերմանիա Վուպերտալ, Գերմանիա, 1958 թվականից
 Ուկրաինա Լուգանսկ, Ուկրաինա, 1959 թվականից
 Իտալիա Ֆեռարա, Իտալիա, 1960 թվականից
 Հունաստան Պատրաս, Հունաստան, 1990 թվականից
 Լեհաստան Կատովիցե, Լեհաստան, 1994 թվականից
 Սլովակիա Բանսկա Բիստրիցա, Սլովակիա, 2006 թվականից


== Կլիմա ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

City council website (ֆր.)
Tourist board official website Archived 2008-12-20 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Local events website (ֆր.)
Չանչժի

Չանչժի ((Չինարեն)), քաղաք Չինաստանի Շանսի մարզի հարավարևելյան մասում։ Պատմականորեն եղել է միավորված Չինաստանի առաջին կայսր Ցին Շի Հուանդիի կազմավորած 36 վարչական տարածքներից մեկը։ Ներկայումս տրանսպորտային խոշոր հանգույց է, որտեղով անցնում են չորս ավտոմայրուղի (Տայուան-Չանչժի, Չանչժի-Ցզինչեն, Չանչժի-Լինֆեն և Չանչժի-Հանդան), երկու երկաթգիծ (Տայուան–Ցժիաոզու և Չանչժի-Հանդան), երեք ազգային ավտոճանապարհ և մեկ միջազգային օդանավակայան։
Քաղաքը դարձել է առևտրական ու արդյունաբերական զարգացող կենտրոն։ 2011 թվականին նրանում ստեղծված համախառն ներքին արդյունքի ցուցանիշն ամենաբարձրն է եղել ամբողջ մարզում։ 2010 թվականին անցկացված մարդահամարի տվյալներով Չանչժիում ապրում էր 3.334.564 մարդ։
Այստեղ շրջակա միջավայրի, հատկապես՝ օդի որակի դիտարկում-հսկողությունն իրականացնում են Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության շրջակա միջավայրի պահպանության նախարարությունը և քաղաքի վարչակազմը։ Դիտարկման արդյունքներն օրը օրին հրատարակվում են տեղական մամուլում։


== Պատմություն ==
Չանչժի քաղաքի ներկայիս տարածքում հնագույն բնակավայր է եղել դեռևս Շան արքայատոհմի կառավարման ժամանակներում (մեր թվականությունից առաջ 1600 - 1050 թվականներին)։ Իսկ նոր ժամանակների քաղաքը մինչև 1912 թվականը անվանվել է Լուան։


== Կլիմա ==
Չանչժիին բնորոշ է ցուրտ ու չափազանց չոր ձմեռներով և չափազանց տաք ու մասամբ խոնավ ամառներով կլիման, որը, ըստ Köppen climate classification-ի դասակարգման, կլիմայական քարտեզներում նշվում է  Dwa հապավումով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Չանչժիի վարչակազմի պաշտոնական կայքէջը
Վանքի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Մարտակերտի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վանքի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (այլ կիրառումներ)Այս հոդվածը ներկայացնում է Արցախի Հանրապետության Մարտակերտի շրջանի Վանք գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 208 հուշարձան։

 


== Տես նաև ==
Արցախի Հանրապետության պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Սերգեյ Կոժան

Սերգեյ Կոժան (լատիշ․՝ Sergejs Kožans, փետրվարի 16, 1986(1986-02-16), Ռիգա, Լատվիական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լատվիացի ֆուտբոլիստ, «Ռիգա» ակումբի կիսապաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==
Սերգեյ Կոժանն իր երիտասարդական կարիերան անցկացրել է «Սկոնտոյում»։ Պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է 2005 թվականին Ռիգայի «Սկոնտո» ակումբում, որտեղ հանդես է եկել չորս մրցաշրջան՝ մասնակցելով 51 խաղի և խփելով հինգ գոլ։ 2009 թվականին իր թիմակից Իվան Լուկյանովի հետ տեղափոխվել է լեհական «Լեխիա» (Գդանսկ) ակումբ։ «Լեխիայի» կազմում անցկացրած առաջին մրցաշրջանում մասնակցել է 18 խաղի և խփել մեկ գոլ։ Ընդհանուր առմամբ նա անցկացրել է երեք մրցաշրջան Էքստրալիգայում՝ մասնակցելով 42 խաղի և խփելով մեկ գոլ։ 2012 թվականի մայիսի 24-ին հայտարարվել է, որ Կոժանը հեռացել է ակումբից։ Նա դարձել է ազատ գործակալ և 2012 թվականի հոկտեմբերի 13-ին տեղափոխվել բելառուսական «Շախտյոր» (Սոլիգորսկ) ակումբ՝ կնքելով պայմանագիր մինչև մրցաշրջանի ավարտը։ 2012 թվականին «Շախտյորը» դարձել է Բելառուսի փոխչեմպիոն։ 2013 թվականի մարտին Կոժանը միացել է բելառուսական մեկ այլ ակումբի՝ «Սլավիա Մոզիրին»։ Նա մասնակցել է ակումբի հինգ խաղերին առաջնությունում, ինչից հետո հեռացել է անձնական պատճառներով։ 2013 թվականի օգոստոսին Սերգեյ Կոժանը վերադարձել է «Սկոնտո»։ 2014 թվականի օգոստոսին հեռացել է Ռիգայի ակումբից ֆինանսական դժվարությունների և աշխատավարձը չվճարման պատճառով։ 2014 թվականի օգոստոսի 7-ին հայտարարվել է, որ Կոժանը տեղափոխվել է լեհական «Տիխի» ակումբ։ Հետագայում նա հանդես է եկել լիտվական «Շյաուլյայ», լեհական «Բիտովիա», լատվիական «Սպարտակ» (Յուրմալա) և «Ռիգա» ակումբներում։


== Կարիերան հավաքականում ==
Սերգեյ Կոժանը հանդես է եկել Լատվիայի մինչև 17 տարեկանների և մինչև 21 տարեկանների հավաքականներում, բայց ազգային հավաքական չի հրավիրվել։


== Ձեռքբերումներ ==
Լատվիայի փոխչեմպիոն – 2000, 2001, 2005, 2013
Լատվիայի բրոնզե մեդալակիր – 2006, 2008


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը footballdatabase.eu կայքում
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Նադաբուր (Խարագաուլի շրջան)

Նադաբուր (վրաց.՝ ნადაბური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խարագաուլի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 760 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խարագաուլից հեռու է 53 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 369 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (185301-185400)

Աստերոիդների ցանկ (185201-185300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (185401-185500)
 Աստերոիդների ցանկ (185201-185300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (185401-185500)
Վալենտինովկա (գյուղ, Արխանգելսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վալենտինովկա (այլ կիրառումներ)Վալենտինովկա (ռուս.՝ Валентиновка, բաշկիրերեն՝ Валентиновка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Արխանգելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 757 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (201801-201900)

Աստերոիդների ցանկ (201701-201800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (201901-202000)
 Աստերոիդների ցանկ (201701-201800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (201901-202000)
Գայլն ու յոթ ուլիկները

«Գայլն ու յոթ ուլիկները» (գերմ.՝ Der Wolf und die sieben jungen Geißlein), Գրիմ եղբայրների հեքիաթը, հրատարակվել է 1812-1815 թվականների հեքիաթների շարքում։ Ըստ Աարնե-Թոմփսոնի հեքիաթային սյուժեների դասակարգման ցուցանիշի՝ զբաղեցնում է 123 համարը։


== Սյուժե ==
Մայր այծն իր ուլիկներին խրատում է զգուշանալ մոտակայքում թափառող գայլից ու գնում է անտառ՝ կեր բերելու։ Գայլը, օգտվելով հարմար առիթից, թակում է այծի տան դուռն ու հայտարարում, որ նրանց մայրն է։ Ուլիկները պատասխանում են, որ իրենց մոր ձայնը նուրբ է, իսկ նրանը հաստ է ու կոշտ։ Գայլը մի կտոր կավիճ է ուտում, որպեսզի ձայնը բարակի։ Մեկ այլ տարբերակում դարբինը գայլի համար երգեցիկ կոկորդ է կռում։ Բայց ուլիկները նորից նրան ներս չեն թողնում. իրենց մոր թաթերը սպիտակ են, իսկ նրանը սև էին, ինչպես գայլինը։ Գայլը գնում է ջրաղաց և ձեռքերը թաթախում ալյուրի մեջ։ Ուլիկները գայլին ներս են թողնում, և վերջինս անմիջապես ուտում է նրանց բոլորին, բացի ամենափոքրից, որ թաքնվել էր վառարանի մեջ, իսկ ըստ անգլերեն տարբերակի՝ ժամացույցի մեջ։

Վերադառնալով տուն՝ մայր այծը տեսնում է գայլի կատարած ավերածություններն և թաքնված ուլիկին, որը նրան պատմում է պատահածի մասին։ Այծը գնում է գայլի ետևից և նրան գտնում ծառի տակ քնած, իսկ նրա փորի մեջ ինչ-որ բաներ էին շարժվում։ Մայր այծը կտրում է գայլի փորը, որտեղից անվնաս դուրս են գալիս 6 ուլիկները, այնուհետև փորի մեջ քար է լցնում։ Հաջորդ առավոտ այծը հանդիպում է գայլին և խորհուրդ տալիս խարույկի վրա ցատկելով մրցել, այծը ցատկում է, գայլը նույնպես ցատկում է, բայց քարերը նրան ցած են քաշում։ Գայլն այրվում է։ Մեկ այլ տարբերակում, գայլն արթնանում է և ուզում է ջուր խմել։ Գնում է ջրհորի մոտ, կռանում, որ ջուր խմի, բայց ծանրությունից ընկնում է ջուրն ու խեղդվում։


== Էկրանավորում ==
Գայլն ու յոթ ուլիկները (1957) − Պյոտր Նոսովի մուլտֆիլմը
Գայլն ու յոթ ուլիկները նոր ձևով (1975) − Լեոնիդ Արիստովի տիկնիկային, երաժշտական մուլտֆիլմը
Մայրիկ (1976) − Էլիզաբետա Բոստանի երաժշտական ֆիլմը


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գայլն ու յոթ ուլիկները