armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Փրեյրիի շրջան (Արկանզաս)

Փրեյրի (անգլ.՝ Prairie County), ԱՄՆ Արկանզաս նահանգի շրջաններից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.673 կմ² է, բնակչությունը՝ 8.715 մարդ (2007 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Դես Արկ և Դեվալս Բլաֆ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1846 թ.։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղում ==
Տվյալներ ԱՄՆ վիճակագրության բյուրոյի կայքումArchived 2011-08-12 at the Wayback Machine.
Իռլանդացիներ

Իռլանդացիներ (իռլանդերեն՝ Muintir na hÉireann կամ Na hÉireannaigh), ազգ, Իռլանդիայի հիմնական բնակչությունը։ Ապրում են Իռլանդիայի Հանրապետությունում (4 մլն-ից ավելի, 2020), Մեծ Բրիտանիայում (գլխավորապես՝ Հյուսիսային Իռլանդիայում, 14 մլն)։ Զանգվածային արտագաղթերի հետևանքով, հատկապես XIX դարի կեսին, իռլանդացիների խոշոր խմբեր առաջացան ԱՄՆ-ում (ներկայումս ավելի քան 40 մլն), Կանադայում (4,7 մլն), Ավստրալիայում և Օվկիանիայում (7,6 մլն ավելի)։ 
Իռլանդացիների մեծ մասը խոսում է անգլերեն, Իռլանդական Հանրապետության բնակչության 1/4-ը և արտագաղթածների մի մասը՝ իռլանդերեն։ Իռլանդացիները մեծ մասամբ կաթոլիկներ են։ Իռլանդական ազգության հիմքը (ձևավորվել է X—XII դարերում) կազմել են մ. թ. ա. IV դարում Շոտլանդիայից թափանցած գելերի կելտական ցեղերը։ Իռլանդական ազգը ձևավորվել է XVIII-XIX դարերում։ 1921 թվականին, Իռլանդական Ազատ պետության ստեղծումից հետո իռլանդերենը, անգլերենին զուգահեռ, ճանաչվեց պետական լեզու։
Սարատակ (Շիրակի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սարատակ (այլ կիրառումներ)Սարատակ (նախկին անվանումը` Իմրխան),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Շիրակի մարզի Արթիկի տարածաշրջանում, մարզկենտրոնից 17 կմ հարավ, Կարկաչան գետի աջափնյակում։ Վերանվանվել է Սարատակ 1940 թ. հունիսի 1-ին։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Սարատակի մշտական բնակչությունը կազմել է 1321, առկա բնակչությունը` 1318 մարդ։ 1831 թվից ի վեր բնակիչները գրեթե ամբողջությամբ հայեր են, որոնց նախնիները 1830 թ.-ին գաղթել են Վերին Բասենի Կամրջագեղ գյուղից։
Սարատակի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, հացահատիկի, կերային կուլտուրաների, ծխախոտի մշակությամբ և բանջարաբուծությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Սարատակում կա կանգուն եկեղեցի։


== Սարատակի հայտնի մարդիկ ==
Արտավազդ Իգնատյան  - պատմաբան, մանկավարժական գիտությունների թեկնածու։
Հակոբ Սողոմոնյան (1949) - արձակագիր, թարգմանիչ, լրագրող։


== Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ ==
Գրիգորյան Անդրանիկ Գևորգի (1922 - ) - հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ Պարգևատրվել է «Մարտական ծառայության համար» մեդալով 30.10.1943:
Զատիկյան Մուշեղ Վարդանի (1906 - ) - հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ Զինվորական կոչումն՝ ավագ լեյտենանտ։ Պարգևատրվել է Հայրենական պատերազմի II աստիճանի շքանշանով 21.06.1944:
Ղազարյան Ավետիս Վարդևանի (1904 - ?) - հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ Զինվորական կոչումն՝ ավագ։ Պարգևատրվել է «Մարտական ծառայության համար» 21.11.1943 և «Խիզախության համար» 02.06.1944 մեդալներով և Կարմիր աստղի շքանշանով 15.02.1945:
Մկրտչյան Պետրոս Սարիբեկի (1912 - ) - հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ Զինվորական կոչումն՝ լեյտենանտ։ Երկու անգամ պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով 14.01.1944 և 19.05.1944:
Մնացյան Արզուման Ա. (1922 - ) - հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ Զինվորական կոչումն՝ ավագ լեյտենանտ։ Պարգևատրվել է «Խիզախության համար» մեդալով 28.07.1943:
Պետրոսեան Հրանտ Վարոսի (1924 - ) - հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ Պարգևատրվել է «Խիզախության համար» մեդալով 08.09.1944:
Սողոմոնյան Վրույր Արտաշի (1913 - ) - հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ Պարգևատրվել է III աստիճանի «Փառքի շքանշանով» 31.03.1945:


== Տես նաև ==
Սարատակի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սարատակ գյուղի էջը CAA կայքում Archived 2011-08-20 at the Wayback Machine.
Ավետարան (5027)

Ավետարան (5027), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 5027 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1590 թվականին Ոհաննես, Սրեցի, Հովհաննես, ենթադրաբար Մխիթար գրիչի կողմից ենթադրաբար Վասպուրականում։ Ստացողը եղել է Հակոբ կաթողիկոսը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20.7x14 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 266 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի տերունական 14, ավետարանիչ 4, խորան 10, կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակն ունի 2 մագաղաթ, ունի նկարազարդ խորան՝ համաբարբառով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ ծաղկազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 263բ, 264ա, հետագայի՝ 267բ (17-րդ դար)։


== Ծանոթագրություններ ==
Լովաքի

Լովաքի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ատան

Սիր Ատան (անգլ.՝ Adam of Gastin, ֆր.՝ Adam de Gastone, Senescalcus, - 1220, Սիս, Կիլիկիայի Հայկական Թագավորություն), Կիլիկիայի պայլ (1214-1220/1221) և Կիլիկիայի սենեսկալ (1210-1219), Բաղրասի և Մանիոնի իշխան (պարոն և տէր Պաղրասայ): 
Սերվում էր Վասպուրականի Սենեքերիմ Արծրունի թագավորի որդի Ատոմից։


== Գործունեություն ==
Ատանը դավանությամբ եղել է հունադավան (հոռոմ)։ 1199 թվականին ներկա է գտնվել Լևոն Բ-ի թագադրության հանդեսին։ Լևոն Բ արքայի արքունիքում վարել է Կիլիկիայի սենեսկալի (1210-1219) գործակալությունը։ 1219 թվականին Կոստանդին պայլի հետ միասին նշանակվել է Լևոն Բ-ի դստեր՝ Զաբելի խնամակալ։ Հետագայում խարդախությամբ ցանկացել է խլել գահը, բայց մի քանի օր հետո սպանվել է Սիս քաղաքում, Հաշիշինների ձեռքով։


== Հիշատակություն ==
Սկզբնաղբյուրներում Բաղրասի (Պաղրաս) տեր Ատանը հիշատակվում է նաև Սիր Ատան, Սիր Ադան կամ Ադամ անվանաձևերով։ Միքայել Ասորին նրան հույն է համարում՝ «Սիր Ատանն, որ էր ազգաւ Հոռոմ»։ Կիրակոս Գանձակեցին գրում է՝ «սիր Ատանն, որ էր հոռոմ դաւանութեամբ»։


== Տիրույթները ==
Ատանը ընդարձակ կալվածքներ է ունեցել Կիլիկիայում։ Եղել Լևոն Բ-ի ավատական իշխաններից մեկը։ Սմբատ Սպարապետը Սիր Ատանի բուն տիրույթը համարում էր Արևմտյան (Քարուտ) Կիլիկիայի ծովափնյա լայնատարած այն գավառը, որը հայտնի էր «աշխարհ Սիրատնայ» անվանումով․ 

«զմեծ իշխանն Սիրատան, որ էր տէր բազում բերդից և գաւառաց, ի Սելեւկիոյ մինչեւ մերձ ի Կալօնօրօս, որ անուամբ նորա կոչի մինչեւ ցայսօր՝ աշխարհ Սիրատնայ։»
Գրիգոր Բար-Հեբրեոս պատմիչը նրա լայնածավալ տիրույթների մասին գրում է․

«Սիր Ադան պայլ (Sira Dan Pali)` ծովափնյա բերդերի տեր։»
Ատան իշխանը Լևոն Բ արքայի շնորհած առևտրական և հողակալվածքային արտոնագրերում բազմաթիվ անգամ ստորագրել է «Ադամ Գաստոնի տեր»՝ ավելացնելով արքունիքում վարած սենեսկալի իր պաշտոնը (Adam de Gastone, Senescalcus):


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Հայոց անձնանունների բառարան», Հրաչյա Աճառյան, 1942 թ., Հատոր 1, Ցուցակ 1, Էջ 252․
«Տարեգիրք Սմբատայ Սպարապետի», ծանոթ․՝ Կարապետ Շահնազարյանի, Փարիզ, 1859, էջ 111․
«Վահրամայ Րաբունւոյ ոտանաւոր պատմութիւն Ռուբենեանց», ծանոթ․՝ Կարապետ Շահնազարյանի, Փարիզ, 1859, Էջ 217․
«Հայապատում՝ Պատմութիւն հայոց», Ղևոնդ Ալիշան, Վենետիկ, 1901, հատոր Բ, էջ 460․
«Լեւոն Մեծագործ», Ղևոնդ Ալիշան, Դրուագ Ե, Պաշտօնեայք եւ Ձիաւորք․
«Կիլիկյան Հայաստանի բերդատեր իշխանները XII դարի վերջին և XIII դարի սկզբին», Հ․Մ․ Արշամյան, ԲԵՀ 3 (84), Երևան 1994 թ., էջ 50, 52-53
«Ժամանակագրութիւն», Միքայել Ասորի, Երուսաղեմ, 1871, էջ 515․
«Պատմութիւն Հայոց», Կիրակոս Գանձակեցի, Երևան, 1961, էջ 187․
«Սիսուան», Ղևոնդ Ալիշան, Վենետիկ, 1885, էջ 313-315․
«Սմբատայ սպարապետի Տարեգիրք», Վենետիկ, 1956, էջ 222․
«The Chronography of Gregory ABu'l Faraj», Էջ 376․
«Le tresor des chartes d'Armenie ou Cartulaire de la Chancellerie royale des Roupeniens», Վիկտոր Լանգլուա, Վենետիկ, 1863, Էջ 116, 123, 125, 126․
Միխայիլո Լալիչ

Միխայիլո Լալիչ (սերբ.՝ Михаило Лалић (հոկտեմբերի 7, 1914(1914-10-07), Տրեպչա, Մոնտենեգրոյի Թագավորություն - դեկտեմբերի 30, 1992(1992-12-30), Բելգրադ, Հարավսլավիայի Դաշնային Հանրապետություն), սերբ գրող, սցենարիստ և լրագրող։ Սերբիայի գիտությունների և արվեստի ակադեմիայի անդամ է 1968 թվականից, Չեռնոգորիայի գիտությունների և արվեստի ակադեմիայի անդամ՝ 1973 թվականից։ ՀՍՖՀ սոցիալիստական աշխատանքի հերոս է։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է գեղջուկի ընտանիքում։ Վաղ տարիքում որբացել է։ Միջին դպրոցն ավարտելուց հետո 1933 թվականին իրավունք է սովորել Բելգրադի համալսարանում։ 1934 թվականից սկսել է ակնարկներ, քննադատական հոդվածներ, պատմվածքներ, նորավեպեր տպագրել սերբական մամուլում։ Իրավագիտության, լրագրության, գրականության հետ զուգահեռ հետաքրքրվել է քաղաքականությամբ, սկսել է այցելել Մարքսի և Լենինի գործերն ուսումնասիրող խմբակի նիստերի։ 1936 թվականից եղել է Հարավսլավիայի կոմունիստների միության անդամ։ Կոմունիստական շարժման ակտիվ անդամներից էր, մի քանի անգամ ձերբակալվել է։ Ազատություն վերադառնալով՝ լրագրող և գրող Լալիչը չզղջաց, այլ շարունակեց համագործակցել սոցիալիստական մամուլի հետ։ Այդ բոլոր տարիները (1934-1940) Լալիչը հետագայում անվանեց «գրական ուսումնառություն»։


== Ստեղծագործություններ ==


=== Պատմվածքներ ===
Izvidnica (Պարեկություն) (1948)
Prvi snijeg (Առաջին ձյունը) (1951)
Na mjesečini (Լուսնի լույսի ներքո) (1956)
Posljednje brdo (Վերջին բարձունքը) (1967)


=== Վեպեր ===
Svadba (Ամուսնություն) (1950)
Zlo proljeće (Չարագուշակ գարուն) (1953)
Raskid (Բաժանում) (1955)
Lelejska gora (Լելեսկյան լեռ) (1957,1962)
Hajka (Հետապնդում) (1960)
Pramen tame (Մթության փականը) (1970)
Ratna sreća (Պատերազմի ճակատագիրը) (1973)
Zatočnici (Փաստաբաններ) (1976)
Dokle gora zazeleni (Մինչ ծառերը կկանաչեն) (1982)
Gledajući dolje na drumove (Ճանապարհներից ներքև նայելով) (1983)
Odlučan čovjek (Վճռական մարդը) (1990)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Mihailo Lalić
Михайло Лалич на сайте imdb (անգլ.)
Մոնտենեգրոյի գրողների գործերն առցանց
Պալենգա (Պինեգայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պալենգա (այլ կիրառումներ)Պալենգա (ռուս.՝ Паленьга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պինեգա գետի աջ ափին՝ 14 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 41 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020300312103000039082
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103003908
Ավազանի կոդը - 03.02.03.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
726

726 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 726 թվականն է, 
VIII դարի 26-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ֆարսի (կղզի)

Ֆարսի (կղզի) (պարսկերեն՝ جزیره فارسی), փոքրիկ իրանական կղզի Պարսից ծոցում: Այս կղզում է գտնվում ԻՀՊԿ ռազմածովային բազան: Կղզին ունի 0.25կմ² տարածք: Ծովի մակարդակից ունի 4 մետր բարձրություն: Farsi բառը նշանակում է պարսկերեն:
1980–ական թվականների վերջին, Իրանա-իրաքյան պատերազմի "տանկերային պատերազմի" փուլի ժամանակ ԻՀՊԿ-ն արագընթաց նավակներ է օգտագործել Պարսից ծոցից Իրաքի և նրա դաշնակիցների, այդ թվում ՝ Քուվեյթի նավերին հարվածներ հասցնելու համար: ՄիացյալՆահանգները մտել էր Պարսից ծոց և օգնել Քուվեյթի նավթի մատակարարմանը: Իրանը այդ ժամանակ ականներ է տեղադրել Ֆարսի կղզու մոտակայքում, որից հետո Քուվեյթի նավթի տանկեռները պայթել են այդտեղ:
2016 թվականի հունվարի 12-ին Իրանի հեղափոխական ուժերը տեղակայված էին կղզում և նրանք ձերբակալել են ամերիկացի 10 նավաստիների այն բանից հետո, երբ նրանք մոտեցել են Իրանին: 10 նավաստիներին ազատ արձակելու համար բանակցություններ են տեղի ունեցել Իրանի ԱԳՆ-ի և ԱՄՆ-ի Պետդեպարտամենտի միջև: Բանակցությունների հաջորդ առավոտյան նավաստիները անվտանգ ազատ են արձակվել:


== Տես նաև ==
Փարոսների ցանկը Իրանում
Նադեր Մահդավի
2016 ԱՄՆ-Իրան ռազմածովային պատահարներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Low resolution satellite imagery on Flash Earth
(2628) Կոպալ

(2628) Կոպալ (անգլ.՝ Kopal), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի հունիսի 25-ին Էլեանորա Հելինի և Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,907655 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,467 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3483 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1810,98 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,198788 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,33° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2628) Կոպալ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մարաշի ճեմարան

Մարաշի ճեմարան (ակադեմիա), հիմնադրվել է 1891 թվականին, Թուրքիայի Մարաշ քաղաքում, միսիոներ Թովմաս Դեյվիտսըն Քրիստի նախաձեռնությամբ, ավետարանական երեք եկեղեցիների նյութական աջակցությամբ։
Ճեմարանի նպատակն էր պատրաստել ուսանողներ Այնթապի Թուրքիո Կեդրոնական կոլեջի առաջին կարգի համար։ Դասավանդվել են հայերեն, թուրքերեն, անգլերեն, ընդհանուր և ազգային պատմություն, հանրահաշիվ, գիտական ուսմանց նախատարերք, երգ, երաժշտություն, ճարտասանություն, կրոն։ Սովորում էին թոշակավոր և կիսաթոշակավոր սաներ։ 1893-1895 թվականներին ճեմարանը տվել է 82 շրջանավարտ։ Ուսումնառել են նշանավոր հայ մտավորականներ Ա. Հայկազյանը, Գ. Գալուստյանը, Հ. Քեշիշյանը, Ն. Զեյթունցյանը, դասավանդել են Ա. Շիրաճյանը, Լ. Ալճյանը, Հ. Չիլինկիրյանը, Ե. Պեհեսնիլյանը (Քասունի), Լ. Միլիտոնյանը, Ս. Սամվելյանը և ուրիշներ։ 1910 թվականին Մարաշի ճեմարանը միացվել է 1880 թվականին հիմնված Ազգային կեդրոնական վարժարանին և վերանվանվել Միացյալ կեդրոնական վարժարան։
One Cold Night

One Cold Night, Seether խմբի դեբյուտային, համերգային, ակուստիկ ալբոմ։ Այն թողարկվել է 2006 թվականին։ One Cold Night-ը հնչում է MTV Unplugged սերիայի մեջ։ One Cold Night ալբոմը ներառում է Disclaimer, Karma and Effect և Fragile ալբոմների երգերը։


== Ստեղծագործությունների ցանկը ==
1․	"Gasoline" 	2:57
2.	"Driven Under" 4:58
3.	"Diseased" 	3:46
4.	"Truth" 	5:15
5.	"Immortality" 5:02
6.	"Tied My Hands"	5:16
7.	"Sympathetic" 	4:12
8.	"Fine Again" 	5:05
9.	"Broken" 	4:17
10.	"The Gift" 	5:36
11.	"Remedy" 	3:41
12.	"Plastic Man" 	3:34
13.	"The Gift 4:24


== Ձայնագրման մասնակիցներ ==
Շաուն Մորգան - վոկալիստ
Դել Ստյուարտ - բաս կիթառ
Ջոն Համպերի - հարվածային գործիքներ
Պատ Կալահան - վոկալիստ


== Վարկանիշային աղյուսակ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալբոմի էջը Seeter խմբի պաշտոնական կայքում
Գորոխովիշչե (գյուղ, Լյուբոմլի շրջան)

Գորոխովիշչե (ուկրաիներեն՝ Горохо́вище, լեհ.՝ Grochowiska), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբոմլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գորոխովիշչե գյուղում բնակվում էր 187 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,31 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 603,23 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆոր դը Ֆրանս

Ֆոր դը Ֆրանս (ֆրանսերեն՝ Fort-de-France), Մարտինիկի վարչական կենտրոն, Ֆրանսիայի անդրծովյան տարածք՝ Կարիբյան ծովումː Համարվում է Ֆրանսիական Վեստ Ինդիայի ամենագլխավոր քաղաքներիցː 2008 թվականին բնակչությունը կազմել է 89 000 մարդ։ Արտահանում է շաքար, ռոմ, պահածոյացված մրգեր և կակաոː


== Աշխարհագրություն ==
Ֆոր դը Ֆրանսը գտնվում է կղզու արևմտյան ափին՝ Մադամ գետի ափինː Քաղաքն զբաղեցնում է կղզու՝ բլուրների և ծովի միջև ընկած նեղ մասըː


== Տրանսպորտ ==
Ֆոր դը Ֆրանսում է գտնվում միջազգային Էմե Սեզարի անվան օդանավակայանը (ֆրանսերեն Aéroport International Martinique Aimé Césaire)ː Այն տեղակայված է քաղաքից դեպի հյուսիս՝ 12 կիլոմետր հեռավորության վրաː Իրականացվում են չվերթներ դեպի Փարիզ, Սան Խուան, Պուանտ-ա-Պիտր, Կարակաս և այլ քաղաքներː


== Քույր քաղաքներ ==
 Բրազիլիա Բելեմ


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆեդոսովո (գյուղ, Յարցևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՖեդոսովոՖեդոսովո (ռուս.՝ Федосово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Յարցևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 200 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վսևոլոդ Սուխով

Վսևոլոդ Սուխով (ռուս.՝ Все́волод Ива́нович Су́хов, փետրվարի 13, 1938(1938-02-13)), ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1961 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։ Տիրապետում է ֆրանսերենին և անգլերենին։
1961 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1990 թվականից մինչև 1991 թվականը եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության առաջին եվրոպական վարչության պետի տեղակալ։
1991-1994 թվականներին Ստրասբուրգում եղել է ԽՍՀՄ, իսկ 1991 թվականից հետո՝ Ռուսաստանի Դաշնության գլխավոր հյուպատոս։
1996-ից մինչև 1999 թվականը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության համաեվրոպական համագործակցության դեպարտամենտի փոխտնօրեն։
1999 թվականի հուլիսի 9-ից մինչև 2003 թվականի նոյեմբերի 11-ը Գաբոնում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։2003 թվականին հրաժարական է տվել։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1990 թվականի նոյեմբերի 14)
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2000 թվականի օգոստոսի 8)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
МИД России
Ստանինո (այլ կիրառումներ)

Ստանինո, կարող է վերաբերել՝

Ստանինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Ստանինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Բադնոց (այլ կիրառումներ)

Բադնոց, կարող է վերաբերել՝

Բադնոց - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մանազկերտի գավառակում
Բադնոց - հրաբխային լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Մանազկերտի դաշտում
Դվինի եկեղեցական ժողով (645)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դվինի եկեղեցական ժողով (այլ կիրառումներ)Դվինի եկեղեցական ժողով 645 թվականին Մարզպանական Հայաստանի մայրաքաղաք Դվինում Ներսես Գ Տայեցու օրոք՝ տեղի ունեցած ժողով, որին մասնակցել են 17 եպիսկոպոս, նախարարներ, ազատներ։ Ընդունվել է 12 կանոն՝ «Կանոնագիրք Հայոց»ում հայտնի «Կանոնք Դունա սուրբ ժողովոյն» անունով։ Մի շարք կանոններ, Շահապիվանի ժողովի ընդունած կանոնախմբի նման 

որոշ հանցանքների համար նախատեսել են ծեծ և տուգանքներ
Դ կանոնը վանքերի առաջնորդներին և եպիսկոպոսներին իրավունք է տվել հանցագործներից, պոռնիկներից տուգանք գանձել՝ հօգուտ հիվանդանոցների, դպրոցների, աղքատանոցների, սակայն խստիվ արգելել է բռնությամբ տուգանք վերցնելը։
Ե կանոնն արգելել է քահանաների միջև ծխաբաժանությունը. նրանք պետք է բավարարվեին իրենց բաժին հողով և կալվածքով։ Շատ կալվածքներ ունեցող հարուստ եկեղեցին իր արդյունքից ոչ մի մաս չպետք է հանձներ դրացի աղքատ եկեղեցուն։
Է կանոնը մարմնական պատիժ է սահմանել այն կնոջ համար, որն իր ամուսնու գերության մեջ գտնվելու 7 տարին չլրացած ամուսնացել է ուրիշի հետ։ Կանոնը նախատեսել է ծեծ, օտարում ինչքից, որը բաշխվելու էր աղքատներին։
Ը կանոնով քահանայական կարգը և քահանայի իրավունքները կալվածքների նկատմամբ հռչակվել են ժառանգական (պատմական որոշակի հանգամանքներում ընդունված այս կանոնը հետագայում հանվել է հայ եկեղեցական իրավունքից՝ հակաեկեղեցական, հակաավետարանական լինելու փաստարկով)։Վերջին 4 կանոնները իշխանների և ազատների համար են։ Դրանք աշխարհականներին արգելել են եկեղեցիների և եկեղեցականների իրավունքներն ու հասույթները հափշտակել, նրանց վրա հարկ ու տուրք դնել, վանքերում բնակություն հաստատել, վանականներին իրենց կամքով փոխել, ուղևորությունների ժամանակ վանքերում իջևանել, նաև պատվիրել է իշխաններին՝ բաժին հանել անկելանոցներին և աղքատանոցներին։


== Տես նաև ==
Դվինի եկեղեցական ժողով (506)
Դվինի եկեղեցական ժողով (554)
Դվինի եկեղեցական ժողով (609-610)
Դվինի եկեղեցական ժողով (648)
Դվինի եկեղեցական ժողով (719-720)


== Արտաքին հղումներ ==
Հայաստանյայց առաքելական եկեղեցու ժողովներ, պաշտոնական կայք
Բենիտագլա

Բենիտագլա (իսպ․՝ Benitagla), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Ալմերիա պրովինցիայի Անդալուսիա ինքնավար համայնքի կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լոս Փիլաբրես Տաբերնաս շրջանի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 7 կմ²։ Բնակչությունը 84 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 64 կմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ռաբասաառե

Ռաբասաառե (էստ․՝ Rabasaare), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Տապա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 2 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Օզյորնայա (գյուղ, Պոգրեբիշչեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օզյորնայա (այլ կիրառումներ)Օզյորնայա (ուկրաիներեն՝ Озерна), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Պոգրեբիշչեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օզյորնայա գյուղում բնակվում էր 90 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,55 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 58065 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նովոսաֆրոնովկա

Նովոսաֆրոնովկա (ուկրաիներեն՝ Новосафронівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովայա Օդեսայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1796 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովոսաֆրոնովկա գյուղում բնակվում էր 499 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,6 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Էռնեստինա Պերես-Բարաոնա

Էռնեստինա Պերես-Բարաոնա (իսպ.՝ Ernestina Pérez Barahonaօգոստոսի 8, 1865(1865-08-08), Վալպարաիսո, Չիլի - 1951),  չիլիացի բժիշկ, ակտիվիստ և ֆեմինիստ, եղել է Չիլիի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետի առաջին ուսանողներից մեկը և Լատինական Ամերիկայի երկրորդ կին բժիշկը՝ Էլոիզ Դիասից հետո։


== Կենսագրություն ==
Պերես-Բարաոնան հետտարրական կրթություն է ստացել Լեբրուն Պինոչետի  դպրոցում։ 1883 թվականին նա ստացել է գրականության բակալավրի աստիճան և նույն թվականից սկսել է սովորել բժշկություն։ 1887 թվականի հունվարին նա ստացել է բժշկի կոչում՝ վիրաբույժի որակավորմամբ։ 1888 թվականին մեկնել է Բեռլին և ընդունվել Ֆրիդրիխ Վիլհելմի անվան համալսարան։ Նա դասընթացները անցկացրել է տղամարդկանց հետ, սակայն համալսարանի ադմինիստրատորները էկրան են տեղադրել՝ մյուս ուսանողներին թույլ չտալու համար նրան տեսնել։ Նա եղել է համալսարանում բժշկություն սովորած առաջին կինը։ Երկու տարի անց Պերես-Բարաոնան ուսումը շարունակելու նպատակով մեկնել է Փարիզ։ 
1894 թվականին Պերես-Բարաոնան վերադարձել է Չիլի և Սան Բորխայի հիվանդանոցում սկսել զբաղվել բժշկությամբ։ Չիլիի նախագահ  Խոսե Մանուել Բալմասեդայի խնդրանքով նա բժշկության դասեր է անցկացրել աղջիկների համար։ 1910 թվականին մեկնել է Եվրոպա և Լայպցիգում հրատարակել իր Գինեկոլոգիայի ձեռնարկ գիրքը։ 
Գերմանիայում գտնվելու տարիներին նշանակվել է Բեռլինի բժշկական ակադեմիայի պատվավոր անդամ և դարձել առաջին հարավամերիկացին, որն արժանացել  է այդ կոչմանը։ 
Իր կարիերայի ընթացքում նա առավել հետաքրքրված է եղել կանանց առողջությամբ, անձնական հիգիենայով և կողմնակից է եղել կանանց կրթությունը։ Պերես-Բարաոնան եղել է կանանց ակումբի և Չիլիի Կարմիր Խաչի անդամ, նա հիմնադրել է Կանանց համալսարանական  ասոցիացիան։ Հասարակական առողջության և հիգիենայի նկատմամբ իր հետաքրքրության հետ կապված նա մտահոգված է եղել ալկոհոլիզմով և քայլեր է կատարել, որ դա կազդի չիլիացիների վրա։
Էռնեստինա Պերես-Բարաոնան մահացել է 1951 թվականին։ Մահից տարիներ անց «Չիլիի կանանց միությունը» (իսպ.՝ La Unión Chilena De Mujeres) նրա պատվին անցկացրել է հատուկ ժողով, որի ժամանակ ելույթ է ունեցել չիլիացի իրավաբան, քաղաքական գործիչ Ելենա Կաֆարենան։ Ժողովի ընթացքում նրան մեծարել են Հարավային Ամերիկայում կանանց համար բժշկության ոլորտը ունեցած ավանդի և ֆեմինիստական շարժման մեջ ունեցած վաստակի համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ernestina Pérez Barahona: EL VALIENTE ITINERARIO DE UNA MÉDICO CIRUJANO
Պիկատի

Պիկատի (էստ․՝ Pikati), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Տուդուլիննա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 28 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Դյուրանյու

Դյուրանյու (ֆր.՝ Duranus), կոմունա Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ շրջանի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Նիցցա շրջանի Տուրետ Լևանս կանտոնում։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Լևենս լուծարված կանտոնի կազմում (Նիցցա շրջան)։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 16.10 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 156 մարդ աճի միտումով, 2012 թվականին՝ 170 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 10.6 մարդ/կմ²։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը  2011 թվականին կազմել է 185 մարդ, 2012 թվականին՝ 170 մարդ.

Բնակչության թվաքանակի դինամիկան։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 115  բնակիչներից 90-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 25-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 78.3 %, 1999 թվականին եղել է 66.7 %: Աշխատունակ տարիքի 90 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 83-ը (49 տղամարդ և 34 կին), 7 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (3 տղամարդ և 4 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 25 ոչ ակտիվ բնակիչներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 4-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով։
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 51 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 125 մարդ։ Մեկ հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 19881 եվրո։


== Ծանոթագրություններ ==
Եղջերափող

Եղջերափող, փողային մունդուշտուկավոր հնագույն նվագարան։ Պատրաստվել է կենդանու սնամեջ եղջյուրից, հետագայում՝ փայտից, փայտի կեղևից, ոսկորից կամ մետաղից։ 16-րդ դարում ավելացվել են հնչյունի բարձրությունը փոփոխող անցքեր, ավելի ուշ՝ փականներ։ Օգտագործվել և օգտագործվում է հիմնականում որպես հովվական, որսորդական, փոստային և ռազմական ազդանշանային գործիք։ Եղջերափողը կոնաձև փողակով բազմաթիվ փողային երաժշտական գործիքների նախատիպն է։
Սադեթ Կարաբուլութ

Սադեթ Կարաբուլութ (ապրիլի 28, 1975(1975-04-28), Դորդրեխտ, Հարավային Հոլանդիա, Նիդերլանդներ), քրդական ծագմամբ հոլանդացի քաղաքական գործիչ, նախկին քաղաքացիական ծառայող, արհմիության անդամ։ Սոցիալիստական կուսակցության շարքերում 2006 թվականի նոյեմբերի 30-ից Ներկայացուցչական պալատի անդամ է։ Զբաղվում է սոցիալական հարցերով (աղքատության կրճատում, սոցիալական աջակցության, գնողունակություն, երեխայի նպաստներ), ֆեմինիստական և սոցիալական ինտեգրացման հարցերով։
Ռոտերդամի Էրազմ համալսարանում ուսանել է հանրային կառավարում, ակտիվ գործունեություն է ծավալել հոլանդական Ազգային ուսանողական արհմիությունում (LSVb): 2006 թվականի նոյեմբերից Ամստերդամի քաղաքային խորհրդի անդամ է։
2013 թվականի փետրվարին Կարաբուլութը հայտարարել է, որ կհրաժարվի հավատարմության երդում տալ Հոլանդիայի թագավոր Վիլեմ Ալեքսանդրին նրա երդմնակալության արարողության ժամանակ։ Նա նշել է, որ ընթացակարգը չափազանց ծիսական է, և ինքն արդեն իսկ  հավատարմության երդում տվել է, երբ ընդունվել է Ներկայացուցիչների պալատ։ Սադեթը հաստատակամ հանրապետական է։
2013 թվականին Կարաբուլութը ժամանակավորապես հեռացել է Ներկայացուցիչների պալատից՝ օգտվելով ծննդաբերության համար տրամադրվող արձակուրդից։ Նրան փոխարինել է Թջիցկե Սիդերիուսը, սակայն նույն տարում Կարաբուլութը վերադարձել է արձակուրդից։
Կարաբուլութը հանդիսանում է Ժողովրդավարական աշխատողների ակումբների ֆեդերացիայի (Demokratik Isci Dernekleri Federasyonu, DIDF) հոլանդական մասնաճյուղի առաջատար անդամ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

(Հոլանդերեն) Սադեթ Կարաբուլութի կենսագրությունը Ներկայացուցիչների պալատի կայքում
(Հոլանդերեն) Parlement.com biography
(Հոլանդերեն) Perdefinitie.nl biography
Բոբրինեցի շրջան

Բոբրինեցի շրջան (ուկրաիներեն՝ Бобринецький район), շրջան Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզում։
Ստեղծվել է 1932 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բոբրինեց։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1496 կմ²։


== Բնակչություն ==
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 26491 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 17,71 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Բոյաջիկ

Բոյաջիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Թանջուրահ (երկրամաս)

Թանջուրահը (ֆր.՝ région de Tadjourah, արաբ․՝ تاجورة‎‎), արևելաաֆրիկայան Ջիբութի պետության երկրամասերից մեկն է։ Արևմուտքում սահմանակցում է Եթովպիայի հետ, հյուսիսում Էրիտրեայի, հյուսիս-արևելքում երկրի Օբոք երկրամասի հետ, հարավում երկրի Դիհիլ և Արթա երկրամասերի հետ, իսկ հարավ9արևեքում երկրամասի հողերը ողողում է Թաջուրահ ծովածոցը։ Թաջուրահ երկրամասի հարավում գտնվում է Ասալ լիճը։ Երկրամասի վարչական կենտրոնը համանուն Թաջուրահ քաղաքն է։ Ամենաբարձր կետերը Մուսա Ալի, որը նաև Ջիբութիի ամենաբարձր կետն է, և Մանդա Ինաքիր սարերն են։
Ջիբութիի Օբոք երկրամասի հետ


== Տես նաև ==
Ջիբութիի վարչական բաժանում
Աչիտ

Աչիտ (ռուս.՝ Ачит), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Արտսկի քաղաքային օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4948 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դանիայի ազգային պատկերասրահ

Դանիայի ազգային պատկերասրահ (դան․՝ Statens Museum for Kunst, SMK), ազգային պատկերասրահ Դանիայում,  գտնվում է Կոպենհագենի կենտրոնում։
Թանգարանը հավաքում, գրանցում, պահպանում, հետազոտում և ուսումնասիրում է 14-րդ դարից մինչև մեր օրեր դանիական, ինչպես նաև օտարերկրյա արվեստի նմուշները։


== Պատմություն ==

Դանիայի ազգային պատկերասրահի հավաքածուի հենքը եղել է դանիական միապետերի արվեստի պալատը (դան․՝ Kunstkammeret): Երբ գերմանացի Գերհարդ Մորելը 1750 թվականին դարձավ Ֆրեդերիկ V-ի Արվեստի պալատի պահապանը, նա թագավորին առաջարկեց ստեղծել նկարների առանձին հավաքածու։ Համոզված լինելու համար, որ իր հավաքածուն չի զիջում այլ թագավորական ընտանիքների և տեղական կոմսերի հավաքածուներին, թագավորը գնեց բազում իտալական, հոլանդական և գերմանական նկարներ։ Հավաքածուն համալրվեց նաև ֆլամանդական և հոլանդական արվեստի լավագույն նմուշներով։ Մորելի օրոք ձեռք բերվեց Անդրեա Մանտենյայի «Քրիստոսը որպես տառապանքի փրկիչ» կտավը։ Թագավորական արվեստի պատկերասրահը (Det Kongelige Billedgalleri) մինչև 1884 թվականը գտնվել է Քրիստիանսբորգ պալատում, մինչև 1896 թվականին թանգարանի բացմամբ ունեցավ նոր շենք։
Այդ ժամանակից ի վեր մի շարք մեծ գնումներ արվեցին։ XIX դարում գերիշխում էր դանիացի արվեստագետների գործերը, ուստի թանգարանն ունի Դանիայի ոսկե դարաշրջանի անզուգական հավաքածու։ Երկրում ստեղծվում էին բարձր գեղարվեստական որակի գործեր, և 1754 թվականին ստեղծվեց Դանիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիան։

Վերջին տարիներին հավաքածուն համալրվել է նվիրատվություններով և երկարաժամկետ փոխառություններով։ 1928 թվականին թանգարանին է նվիրաբերվել Յոհանես Թամփսի վաղ ֆրանսիացի ժամանակակից նկարիչների կտավների հավաքածուն, որին հաջորդել է ֆրանսիական ավանդույթով քանդակների ու կտավների գնումը։


== Ճարտարապետություն ==
Թանգարանի նախնական շենքը նախագծել է դանիացի ճարտարապետ Վիլհելմ Դահլերուպը և Գ. Ե. Ու. Մյոլերը։ Շենքը կառուցվել է 1889-1896 թվականներին Իտալական Վերածննդի ճարտարապետական ոճով։
Թանգարանի հետևի մասի ժամանակակից նոր ընդլայնումը նախագծել է ճարտարապետ Աննա Մարիա Ինդրիոն և Arkitektfirmaet C. F. Møller ճարտարապետական ընկերությունից Մադս Մյոլլերը։ 1998 թվականին թանգարանն ընդլայնվեց և այնտեղ տեղավորվեց ժամանակակից արվեստի հավաքածուն։ Երկու շինությունները միմյանց կապված են «Քանդակների փողոց» ապակեպատ ճեմուղով և թատրոնով։


== Հավաքածու ==

Թանգարանի հավաքածուն կազմում է գրեթե 9000 նկար և քանդակ, ինչպես նաև 240000 արվեստի գործեր թղթի վրա, հնագույն  ժամանակների, միջին դարերի և Վերածննդի դարաշրջանի ավելի քան 2600 գիպսե ֆիգուրներ։ Թանգարանի հիմնական հավաքածուի գերակշիռ մասը Դանիայի թագավորների պալատների արվեստի գործերն են։
Հավաքածուում ներառված են՝

Եվրոպական արվեստ 1300-1800 թվականներ
Դանիական և սկանդինավյան արվեստ 1750-1900 թվականներ
Ֆրանսիական արվեստ 1900-1930 թվականներ
Դանիական և միջազգային արվեստ 1900 թվականից հետո
Գրաֆիկական արվեստի թագավորական հավաքածու
Թագավորական գիպսե հավաքածու


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
National Gallery of Denmark website
Copenhagen-Portal - Denmark's National Gallery Archived 2010-09-23 at the Wayback Machine.
Գիշին

Գիշին (ուկրաիներեն՝ Гішин), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գիշին գյուղում բնակվում էր 380 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,51 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 251,66 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կիլլենե (արբանյակ)

Կիլլենե (հուն․՝ Κυλλήνη), Յուպիտերի անկանոն բնական արբանյակներից է, ունի հակադարձ շարժում։ Հայտնաբերվել է Հավայան համալսարանի աստղագետների խմբի կողմից, որը ղեկավարում են Սքոթ Շեփարդը և Դևիդ Ջուիտը, հայտնաբերման մասին հայտնվել է 2003 թվականին, սկզբում արբանյակը ստացել է S/2003 J 13 ժամանակավոր անվանումը։
Կիլլենեն ունի մոտ 2 կմ տրամագիծ, և պտտվում է Յուպիտերի շուրջ միջինում 23 396 000 միլիոն կմ հեռավորության վրա, 731,099 օրվա ընթացքում։ Արբանյակի ուղեծրի թեքումը կազմում է 140,149° խավարածրի հարթության նկատմամբ (139,543° Յուպիտերի հասարակածի նկատմամբ), իսկ էքսցենտրիսիտետը 0,4116 է։
Արբանյակի անունը տրվել է 2005 թվականի մարտին, այն անվանվել է Հունական դիցաբանության աստված Զևսի դստեր նայադ Կիլլենեի անունով։
Կիլլենեն պատկանում է Պասիֆեի խմբին, որի արբանյակները ունեն հակադարձ շարժում, հեռավորությունը մոլորակից ընկնում է 22,8 - 24,7 գիգամետր միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը 144,5° - 158,3° միջակայքում։


== Տես նաև ==
Յուպիտերի արբանյակներ


== Ծանոթագրություններ ==
Մանսուր Մեծ

Մանսուր Մեծ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Տոր (այլ կիրառումներ)

Տոր, կարող է վերաբերել՝

Տոր - ճնշման արտահամակարգային միավոր
Տոր - համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում
Տոր - գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Նուգուշ գետի աջ ափին՝ 5 կմ հեռավորության վրա
Տոր (Thor)- նորվեգական արբանյակ։
Զալիզնյակ (գյուղ, Սումիի շրջան)

Զալիզնյակ (ուկրաիներեն՝ Залізняк), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զալիզնյակ գյուղում բնակվում էր 380 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սրբալիճ (լիճ)

Սրբալիճ, լիճ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում,  Վայքի լեռների հյուսիսային լանջերին Մարտիրոս գյուղից 1 կմ արևմուտք։ Բարձրություն 1950 մ, մակերեսը 1,2 հա։
Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» Կառավարության որոշման համաձայն։


== Ծանոթագրություններ ==
Փոքրիկ մուրացիկը

«Փոքրիկ մուրացիկը» (իսպ.՝ Joven mendigo), բարոկկոյի դարաշրջանի իսպանացի նկարիչ Բարտոլոմե Էստեբան Մուրիլյոյի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1645-ից 1650 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 134 × 100 սմ։
Այսօր «Փոքրիկ մուրացիկը» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Լուվրի թանգարանում (Փարիզ, Ֆրանսիա)։


== Պատմություն ==
Ենթադրվում է, որ այս ժանրային կտավը Բարտոլոմե Էստեբան Մուրիլյոն նկարել է ֆլամանդացի վաճառականների պատվերով, որոնք ապրում էին Սևիլյայում։ Այս ոճը, որտեղ ներկայացված է ամենօրյա կյանքը, բարձր էր գնահատվում Ֆլանդրիայում։ Մուրիլյոն, Իսպանական ոսկեդարի վերջին նկարիչներից մեկը, նախևառաջ կրոնական նկարիչ էր։
Մի քանի տերեր փոխելով՝ ի վերջո այս կտավը գնել է Լուի XVI արքան 2400 լիվրով։ Ֆրանսիական հեղափոխությունից հետո այն տեղափոխվում է Լուվր, ուր ցայսօր էլ գտնվում է։


== Նկարագիր ==
«Փոքրիկ մուրացիկը» ստեղծագործությունը անվանում են նաև «Ոջլոտած տղան», քանի որ կտավում պատկերված է չքավոր մի տղա, որը մաքրում է հագուստի ոջիլները։ Տղան նստած է մի սենյակում, որը բանտախցի է նման։ Ցնցոտիավոր երեխան պատկերված է հատակին նստած դիրքով։ Արևի վառ լույսը ներթափանցում է պատուհանից՝ լուսավորելով չքավորի կեղտոտ, քրքրված հանդերձանքը։ Նրա բոկոտն ոտքերի մոտ թափված են ծովախեցգետնի մնացորդներ։ Տղայի կողքին հարդե զամբյուղ է, որի մեջ խնձորներ են պատկերված։ Դրա կողքին էլ կավե սափորով ջուր է. ըստ երևույթին դրանք տղայի կերակուրն են։ Սակայն երեխան զբաղված չէ սնունդի հոգսով, այլ հույժ ուշադրությամբ մաքրում է վերնաշապիկի ծալքերի ոջիլները։
Թեոֆիլ Գոթիեն այսպես է արտահայտվել «Փոքրիկ մուրացիկը» ստեղծագործության մասին.


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Nina A. Mallory El Greco to Murillo: Spanish Painting in the Golden Age, 1556—1700, Harper & Row, 1990. 9780064355315
Albert Frederick Calvert, Murillo C. Scribner’s sons, 1908. 


== Արտաքին հղումներ ==
«Le Jeune Mendiant»։ Musée du Louvre։ Վերցված է 2019-03-18 
«Bartolomé Esteban Murillo. Le Jeune Mendiant»։ les oeuvres les plus connues des peintres de l’histoire de l’art։ Վերցված է 2019-03-18 
«Маленький нищий, Бартоломе Эстебан Мурильо»։ Музеи мира։ Վերցված է 2019-03-18
Պիետրաֆիտա

Պիետրաֆիտա (իտալերեն՝ Pietrafitta), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Կոզենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1422 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 158 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 9 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 87050։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0984։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0984 424021
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comune.pietrafitta.cs.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.pietrafitta.cs.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Լորենիկ

Լորենիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չմշկածագի գավառակում։


== Պատմություն ==
Հայ բնակիչները տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է բռնագաղթի ճանապարհին։


== Բնակչություն ==
1915 թվականին ուներ 14 տուն հայ և 12 տուն քուրդ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Լորենիկն ուներ Ս. Գևորգ անունով եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Եկեղեցուն կից գործում էր վարժարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ադրա (այլ կիրառումներ)

Ադրա, կարող է վերաբերել՝

Ադրա - լեռ Կիլիկիայում
Ադրա - բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում
Սենտ Անդրե դ'Էբերտո

Սենտ Անդրե դ'Էբերտո (ֆր.՝ Saint-André-d'Hébertot), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 456 մարդ, բնակչության խտությունը` 46.58 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.79 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 160 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 50 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 315 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 226-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 89։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,7 %։ 226 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 201 անձ (106 տղամարդ և 95 կին)։ Գործազուրկ են եղել 25 անձ (17 տղամարդ և 8 կին)։ 89 անաշխատունակներից 23-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 39-ը` թոշակառուներ, իսկ 27-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կրեմենևկա (գյուղ, Վեսելինովոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրեմենևկաԿրեմենևկա (ուկրաիներեն՝ Кременівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վեսելինովոյի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բուգաևկա, Յուլևկա։ Հիմնադրվել է 1917 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կրեմենևկա գյուղում բնակվում էր 212 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,701 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(9188) 1991 RM15

(9188) 1991 RM15, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,387597 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8564 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9188 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1347,53 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,267155 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,09° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9188) 1991 RM15 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պեշտ (Բուդապեշտ)

Պեշտ (հունգ.՝ Pest, սլովակ.՝ Pešť), Բուդապեշտի արևելյան հարթավայրային մասը։ Զբաղեցնում է քաղաքի տարածքի 2/3 մասը։ Քաղաքի մյուս մասից` Բուդայից, Պեշտը բաժանվում է Դանուբ գետով։ Պեշտում է գտնվում Բուդապեշտի տեսարժան վայրերի մեծ մասը, ներառյալ` Հունգարիայի խորհրդարանի շենքը, Հերոսների հրապարակը և Անդրաշի պողոտան։ Երբեմն հունգարերենի խոսակցական տարբերակում Պեշտ բառն օգտագործվում է որպես Բուդապեշտ անվանման կրճատ տարբերակ։


== Անվան ծագում ==
Պեշտ անվանումը սլավոնական ծագում ունի, կապ ունի ժամանակակից ռուսերենի «печь» (վառարան) բառի հետ։ Հնարավոր է` դա կապված է այն բանի հետ, որ Պեշտի շրջանում գտնվող քարանձավներում վառարան են վառել։


== Պատմություն ==

Պեշտը` որպես առանձին քաղաք, առաջին անգամ հիշատակվել է 1148 թվականին։ Հնում Պեշտի տեղում եղել են կելտական և հռոմեական բնակավայրեր։ Արաբ պատմաբան Իբն Ռուստայի տվյալներով քաղաքը հիմնադրել են Վոլգայի բուլղարները` իշխան Հեսենի գլխավորությամբ, ով 970 թվականին Վոլգայի մերձակայքից տեղափոխվել է Հունգարիա։
Պեշտը տնտեսական կարևոր կենտրոն է դարձել 11-13-րդ դարերում։ 1241 թվականին ավերվել է մոնղոլ նվաճողների կողմից, սակայն շուտով կրկին վերակառուցվել է։ 1849 թվականին Դանուբի վրա կառուցվել է առաջին կամուրջը, որ կապում էր Բուդան ու Պեշտը։ 1873 թվականին Պեշտ, Բուդա և Օբուդա քաղաքների միավորման արդյունքում քարտեզի վրա ի հայտ է գալիս նոր քաղաք` Բուդապեշտը։


== Տես նաև ==
Բուդապեշտ
Բուդա
Պեշտ


== Ծանոթագրություններ ==
Ցխրափոնա

Ցխրափոնա (վրաց.՝ ცხრაფონა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Քոբուլեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 230 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 698 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիտալի Կալաշնիկով

Վիտալի Անատոլևիչ Կալաշնիկով (ռուս.՝ Виталий Анатольевич Калашников, նոյեմբերի 18, 1958(1958-11-18), Խադիժենսկ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 11, 2012(2012-01-11), Դուբնա, Մոսկվայի մարզ, Ռուսաստան), ռուս բանաստեղծ, արձակագիր, թարգմանիչ, «Զաօզեռնայա շկոլա» բանաստեղծական խմբի հիմնադիրներից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Վիտալի Կալաշնիկովը ծնվել է 1958 թվականին Կրասնոդարի երկրամասի Ապշերոնսկի շրջանի Խադիժենսկ քաղաքում։ Ավարտել է Ռոստովի համալսարանի փիլիսոփայության բաժինը։
Ապրել է Դոնի Ռոստովում և Ազովում, որտեղ նա «Զաօզեռնայա շկոլա» բանաստեղծական խմբի հիմնադիրներից է (Գենադի Ժուկով, Վիտալի Կալաշնիկով, Իգոր Բոնդարևսկի, Վլադիմիր Երշով, Ալեքսանդր Բրունկո)։
Զբաղվել է ոսկերչական կերամիկայով։ Մոսկվա տեղափոխվելուց հետո Կալաշնիկովը հիմնել է իր արվեստանոցը, որտեղ արտադրված աշխատանքների ցուցահանդեսները կայացել են Ճապոնիայում, Ամերիկայում, Ֆրանսիայում։
Վիտալի Կալաշնիկովը Գրուշինկայի փառատոնի օրհներգի հեղինակն է։
Կալաշնիկովի սցենարների հիման վրա նկարահանվել են մի շարք ֆիլմեր և բեմադրվել պիեսներ։ Կյանքի վերջին տարիներին ապրել և աշխատել է Մոսկվայում։
2012 թվականի հունվարի 6-ի լույս 7-ի գիշերը փողոցում հարձակվում են Կալաշնիկովի վրա և գիտակցության չգալով հունվարի 11-ին մահացել է Դուբնա քաղաքում։ Թաղված է Նեդվիգովկա (Տենաիս) խուտորի գերեզմանատանը։
2012 թվականի օգոստոսին մարդասպանին դատապարտել են 10 տարվա ազատազրկման ։


== Երկեր ==
Виталий. Стихотворения. — Ростов-на-Дону: Ростовское книжное издательство, 1989. — 95 с. — ISBN 5-7509-1240-X
Примерно так. Стихи. — Ростов-на-Дону: «Книга», 1999 — 64 с.
Стихи, которые очень нравятся Бакшутову, Давыдову и Маше. — Б.м., 2000
Ювенильный романс: Избранные стихотворения. — Москва, 2007. — 204 с. ISBN 978-5-85646-155-7.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Виталий Калашников на сайте Bards.ru
Виталий Калашников на сайте «Ростов неофициальный» Archived 2016-03-08 at the Wayback Machine.
Концерт Виталия Калашникова в Вашингтоне! Archived 2008-10-07 at the Wayback Machine.
Виталий Диксон Сказ про творца Калашникова // Караван: Избранные страницы
Видео: Концерт Виталия Калашникова в Виннипеге, Канада
Пилипенко Галина. Поэт Виталий Калашников. Немонтированное теле-интервью. 08.02.2012
Ադրբեջանի զինված ուժերի օր

Ադրբեջանի զինված ուժերի օր, Ադրբեջանական Հանրապետության պետական տոներից մեկը։ Ադրբեջանի Հանրապետության նախկին նախագահ Հեյդար Ալիևի հրամանով 1998 թ. մայիսի 22-ից սկսած ամեն տարի այդ օրը Ադրբեջանում նշվում է որպես երկրի զինված ուժերի օր։ Ոչ աշխատանքային օր է։


== Արտաքին հղումներ ==
Ադրբեջանի զինված ուժերի օրը calend.ru կայքում
Ժողովածու (3654)

Ժողովածու (3654), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3654 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1356 թվականին՝ Ղուկաս քահանա գրիչի կողմից Մակուում։ Ստացողը եղել է Թադևոս քահանան։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15․5x11․3 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 294 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորագրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը գրված է՝ մագաղաթի։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կարմիր մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ 267ա, 33ա, 161ա, 209ա, 244բ, 267բ, 294ա, 125ա, 162ա։


== Բովանդակություն ==
Ալբերտի Հավաքումն աստուածաբանականի ճշմարտութեան
Գիրք յաղագս ծննդեան Քրիստոսի


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնղոլիայի Օլիմպիական կոմիտե

Մոնղոլիայի Օլիմպիական կոմիտե (մոնղ.` Монголын Үндэсний олимпийн хороо), Մոնղոլիաի ազգային օլիմպիական կոմիտե։ Հիմնադրվել է 1956 թվականին։ Դարձել է ՄՕԿ-ի անդամ 1962 թվականին։ Գրասենյակը գտնվում է Ուլան Բատորում։ Հանդիսանում է ՄՕԿ-ի, ՕՍԱ-ի և մի շարք այլ միջազգային սպորտային կազմակերպությունների անդամ։


== Մեդալները ==


== Տես նաև ==
Մոնղոլիան Օլիմպիական խաղերում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք