Օլգա Վասիլևա

Օլգա Վասիլևա (ռուս.՝ Ольга Юрьевна Васильева, հունվարի 13, 1960(1960-01-13), Բուգուլմա, Թաթարստանի Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ),  ռուս պետական գործիչ, պատմաբան, կրոնագետ և մանկավարժ, պատմական գիտությունների դոկտոր (1998 թ.), պրոֆեսոր (2005 թ.), Ռուսաստանի Դաշնության 2-րդ դասի գործող պետական խորհրդական (2014 թ.): Ռուսաստանի Դաշնության կրթության և գիտության նախարար (2016 թ. օգոստոսի 19-ից), Ռուսաստանի պատմության մեջ առաջին կին կրթության նախարարը։ Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահին կից Ռուսաստանի ակադեմիայի ժողտնտեսության և Պետական  ծառայության և կառավարման համալսարանի պետական-կրոնական հարաբերությունների ամբիոնի վարիչ (2002 թվականից)։


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ տարիներ և գիտական աշխատանք ===
Ծնվել է 1960 թվականի հունվարի 13-ին,  Թաթարստանի Բուգուլմա քաղաքում։
Միջնակարգ դպրոցն ավարտել է 15 տարեկանում, 1979 թվականին ավարտել է  Մոսկվայի մշակույթի պետական ինստիտուտի դիրիժորա-խմբերգային բաժինը։ 1979 թվականից մինչև 1982 թվականը որպես երգեցողության ուսուցիչ  աշխատել է Մոսկվայի  № 578 և № 91դպրոցներում։ 1982 թվականին ընդունվել է  Մոսկվայի  պետականեր մանկավարժական համալսարանի պատմության ֆակուլտետի հեռակա բաժինը  (այժմ Միխայիլ Շոլոխովի անվան Մոսկվայի պետական հումանիտար համալսարան), աշխատել է որպես պատմության ուսուցիչ  Մոսկվայի  № 91 դպրոցի ավագ դասարաններում։
1987 թվականին ավարտել է համալսարանը և սկսել է սովորել  ԽՍՀՄ Պատմության ինստիտուտի ասպիրանտուրայում (այժմ ՝ ՌԳԱ Պատմության ինստիտուտ)։
1990 թվականին ԽՍՀՄ Պատմության ինստիտուտում Գեորգի Կումայովի գիտական ղեկավարության տակ  պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսությունը  Խորհրդային պետությունը և ռուս ուղղափառ եկեղեցու հայրենանվեր գործունեությունը  Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին  թեմայով (մասնագիտացումը՝  ԽՍՀՄ-ի պատմություն)։ Պաշտոնական ընդդիմախոսներ՝ Յուրի Շարապով, պատմական գիտությունների թեկնածու Վ. Օվչիննիկով։ Առաջատար կազմակերպություն՝ Մոսկվայի մշակույթի պետական ինստիտուտ : Այս աշխատանքը ռուսական պատմագրության մեջ դարձավ առաջին աշխատանը, նվիրված  XX դարի ՌՈՒԵ պատմության և պետական-եկեղեցական հարաբերություններին։
1998 թվականին պաշտպանել է ատենախոսությունը  պատմական գիտությունների դոկտորի աստիճանի համար հետևյալ թեմայով՝ Ռուս ուղղափառ եկեղեցին  1943-1948 թթ. խորհրդային պետության քաղաքականության մեջ (մասնագիտացումը՝ Ռուսաստանի պատմություն)։
1991-2002 թվականներին աշխատել է ՌԳԱ կրոնի և եկեղեցու պատմության ինստիտուտի կենտրոնում որպես կրտսեր գիտաշխատող, գիտաշխատող, առաջատար գիտաշխատող,   կրոնի և եկեղեցու պատմության կենտրոնի ղեկավար։
2002 թվականին գլխավորել է  Ռուսաստանի Դաշնության և նախագահին կից և ռուսական ակադեմիայի ժողտնտեսության պետական ծառայության պետական-կրոնական հարաբերությունների ամբիոնը։ 2003 թվականից եղել է Սրետենի հոգևոր ճեմարանի դասախոս։
2007 թվականին ավարտել է ՌԴ ԱԳՆ Դիվանագիտական ակադեմիայի միջազգային հարաբերություններ ֆակուլտետը։


=== Պետական ծառայություն ===

2012 թվականի փետրվարին Վասիլևան նշանակվեց Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության մշակույթի նախարարության  տնօրենի տեղակալ։ 2012 թվականի հոկտեմբերի 20-ին ստեղծվեց ՌԴ նախագահի աշխատակազմի հանրային նախագծերի կառավարումը, 2013 թվականի սկզբին Վասիլևան նշանակվել է նրա ղեկավարի տեղակալի պաշտոնում։
2014 թվականին էր եղել է Համառուսական ժողովրդական ճակատի հարթակումպահպանողականության մասին բանավեճի  նախաձեռնողներից մեկը։ Եղել է Խորհրդի  կրոնական առարկաների էլեկտրոնային ԶԼՄ-ների ազատության հարցերով մամուլի նախարարության, հեռուստառադիոհեռարձակման և զանգվածային հաղորդակցության միջոցներիլուսաբանման անդամ :
Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Վլադիմիր Պուտինի հրամանագրով 2014 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Վասիլևային շնորհվել է  Ռուսաստանի Դաշնության 2-րդ դասի գործող պետական խորհրդականի  դասային աստիճան։
2016 թվականի օգոստոսի 19-ին ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինի հետ աշխատանքային հանդիպման ժամանակ  Բելբեկի  օդանավակայանում դեպի Ղրիմ ուղևորվելիս ՌԴ կառավարության նախագահ Դմիտրի Մեդվեդևը բարձրացրել է Կրթության և գիտության նախարարությունում ղեկավարության փոփոխության թեման։  Դմիտրի Լիվանովին փոխարինելու համար ես կառաջարկեի նշանակել  կնոջ՝ Օլգա Վասիլևային, որն ունի լավ ծառայողական կենսագրություն, - ասել է կառավարության ղեկավարը։ Նախագահը առաջարկին հավանություն տվեց և նույն օրը ստորագրեց Վասիլևային կրթության նախարար նշանակելու մասին հրամանագիրը, համաձայն Ռուսաստանի Սահմանադրության  83-րդ հոդվածի Դ կետի համաձայն։ Շուտով Կոմսոմոլսկայա պրավդա թերթում դուրս եկավ Վասիլևայի հետ հարցազրույցը, ըստ որի նա նշանակումը ընդունել է որպես աստվածություն։ Ավելի ուշ նախարարը պարզաբանել է, որ արտաբերել է "անհրաժեշտություն" բառը, իսկ լրագրողները սխալ են լսել նրա մեկնաբանությունը։ Լրագրողը հաստատել է այդ վարկածը և ներողություն է խնդրել։


== Գիտական գործունեություն ==
Վասիլևան շուրջ 160 գիտական աշխատանքների հեղինակ է, նրա ղեկավարությամբ պատրաստվել և պաշտպանվել են 3 դոկտորական և 25-ից ավելի թեկնածուական ատենախոսություններ։ Նրա գիտական հետաքրքրությունները՝ Ռուս ուղղափառ եկեղեցու XX դարի պատմությունը, խորհրդային շրջանում պետական-եկեղեցական հարաբերությունները, միջազգային հարաբերությունները, կրոնական, քաղաքական ծայրահեղականության խնդիրները և այլն։
1989-2008 թվականներին համահեղինակությամբ հրապարակել է 90-ից ավելի հոդվածների աստվածաբանական թեմաներով։ Հոդվածների հեղինակ է հետևյալ գիտական ամսագրերում «Պատմության հիմնահարցեր», «Պատմական արխիվ», «Ռուսաստանի պատմություն», «ՌԳԱ պատմության ինստիտուտի աշխատություններ», «Պատմական տեղեկագիր», «Ուղղափառ Պաղեստինյան ժողովածու», «Պետությունը, կրոնը, եկեղեցին Ռուսաստանում և արտասահմանում», «Ռուսաստանը և մուսուլմանական աշխարհը», «Մոսկվայի պատրիարքարանի», «Գիտություն և կրոն», «Ալֆա և օմեգա», «Մեր ժամանակակիցը», «Սանկտ-Պետերբուրգի պանորամա», «Ազգությունների խաղաղություն», «Ավետարանի լույսը» ամսագրերում, «Եկեղեցական-պատմական տեղեկագիր», «Ժամանում, ուղղափառ տնտեսական տեղեկագիր», La Nuova Europa, The New Times, Religio, «Գրական Ռուսաստան» «Անկախ թերթ» թերթերում, Frankfurter Allgemeine Zeitung , ինտերնետ-հրատարակություն «Православие.ги»:


== Ընտանիք ==
Հայրը՝ Յուրի Վասիլևը, գիտնական-մաթեմատիկոս էր։ «Իմ հայրը ամբողջ կյանքը զբաղվել է մաթեմատիկայով, նա մեզ՝ ինձ ու քրոջս, վստահություն ներշնչեց սերը դեպի պատմություն և գրականություն։ Ուստի զբաղվել պատմությամբ ինձ համար միանգամայն պարզ գործ էր», - նշել է Վասիլևան։
Ըստ պաշտոնական տվյալների Վասիլևան ամուսնացած է, ունի մեկ դուստր։


== Գնահատականներ և կարծիքներ ==
Վասիլևայի կրթության նախարարի պաշտոնում նշանակումը առաջացրել է լայն հասարակական արձագանք, դրան արձագանքեցին մանկավարժական, գիտական և կրոնական համայնքների ներկայացուցիչները, ինչպես նաև բազմաթիվ հայտնի քաղաքական գործիչներ։
Կրոնական և հասարակական գործիչ Անդրեյ Կուրաևը բնութագրել է Վասիլևային որպես մարդ, ով շատ բան գիտի XX դարի եկեղեցու պատմության դեռ փակ էջերց։


== Արտաքին հղումներ ==
«Օլգա Վասիլևա»։ Հրատարակությունների ցանկ։ eLIBRARY.ru։ Վերցված է 2016-08-20 
Рубцов А. В. (2016-08-19)։ «Между деньгами и верой: что сулит науке и образованию новый министр»։ РБК։ Վերցված է 2016-08-19 
Козлов М. В. (2016-09-07)։ «Научно-патриотический кейс министра образования: Ольге Васильевой предстоит обеспечить господдержку теологии»։ Независимая газета։ Վերցված է 2016-09-12 


== Ծանոթագրություններ ==