armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Առագաստն է լողում մեն-մենակ

Առագաստն է լողում մեն-մենակ (ռուս.՝ Белеет парус одинокий), Վալենտին Կատաևի պատմվածքը, որը գրվել է 1936 թվականին։
Որպես վերնագիր վերցված է Միխայիլ Լերմոնտովի «Առագաստ» բանաստեղծության առաջին տողը։
Մինչև 1986 թվականը «Առագաստն է լողում մեն-մենակ» վիպակը ԽՍՀՄ-ում հրատարակվել է 121 անգամ և թարգմանվել է 34 լեզվով։ Ընդհանուր տպաքանակը կազմել է 7.955 միլիոն օրինակ։ 
«Առագաստն է լողում մեն-մենակ» պատմվածքը հերոսապատման մի մաս է (որը հետագայում կոչվել է «Սև ծովի ալիքները»), որն ընդհանուր գլխավոր հերոսների միջոցով կապված է հետագայում գրված ստեղծագործությունների հետ.

«Փոքր ագարակը տափաստանում», վեպ, 1956 թվական,
«Էլեկտրական մեքենա», պատմվածք, 1943 թվական,
«Ձմեռային քամի», վեպ, 1960 թվական։
«Կատակոմբներ» («Սովետների իշխանության համար»), վեպ, 1948 թվական (ներկայացված են ըստ սյուժեի զարգացման)։


== Սյուժե ==
Գործողությունները տեղի են ունենում Օդեսայում, 1905 թվականին։ Պետյա և Պավլիկ Բաչեյ եղբայրները ամառային հանգստից վերադառնում են քաղաք։ Ամբողջ ամառ նրանք ծախսել են «խնայողությամբ», և 1905 թվականի հեղափոխական իրադարձությունները անցել են բառացիորեն նրանց կողքով՝ «Պոտեմկին» զրահամեքենայի սև ծխի ալիքով և ծովային հորիզոնում Սևծովյան նավատորմի վրայով։ Ճանապարհին տղաներն ու նրանց հայրը հետապնդումներից փրկում են պոտեմկինցի ծովային Ռոդիոն Ժուկովին, որը Ռումինիայից Օդեսա է փախչում։ Աքքերմանում ընտանիքը տեղափոխվում է Օդեսա գնացող շոգենավ։ Նույն շոգենավի վրա Պետյան կրկին հանդիպում է նավաստիներին։ Բայց բացի նավաստուց, նավում է գտնվում նաև խուզարկուն, որը հետևել է հանցագործին և պատրաստվում է նրան ձերբակալել Օդեսա ժամանելուց հետո։ Նավաստուն հաջողվում է փախչել՝ շոգենավից նետվելով դեպի ծով և լողալով դեպի ափ։ Ձերբակալման փորձի ժամանակ տուժած խուզարկուն ստիպված է լինում սպասել նավի` կառամատույցին հասնելուն։ Նավաստին դժվարությամբ է հասնում ձկնորսական շալանդներին և սկսում է խորտակվել, սակայն նրան փրկում են ձկնորս Ծերունին և նրա թոռը՝ Գավրիկը, Պետյայի ընկերը։ Նավաստին լրջորեն հիվանդանում է, սակայն նրան բուժում են` Սև ծովի ափին գտնվող ձկնորսական խրճիթում ժամանակավորապես հյուրընկալելով։ Կապույտ խարիսխի տեսքով փոքրիկ դաջվածքով այս նավաստին մեկ անգամ չէ, որ հանդիպում է «Սև ծովի ալիքները» էպոպեայի մասը կազմող բոլոր չորս ստեղծագործությունների սյուժեի մեջ։
Պատմությունը ինքնակենսագրական է։ Պատմության գլխավոր հերոսը` Պետյա Բաչեյին, որը հենց ինքն է, Կատաևը տվել է իր հոր անունն ու մոր ազգանունը, իսկ Պետյայի եղբոր՝ Պավլիկի պատկերը պատճենել է հեղինակի կրտսեր եղբորը՝ Եվգենի Կատաևին, որը հետագայում գրել է երգիծական գործեր Եվգենի Պետրով կեղծանվամբ։


== Էկրանավորում ==
1937` Գեղարվեստական ֆիլմ «Առագաստն է լողում մեն-մենակ» (Սոյուզմուլտֆիլմ)
1975` «Սև ծովի ալիքներ» կինոնկար (Դովժենկոյի կինոստուդիա, «Ռեյ» )


== Մոնումենտալ արվեստում ==
Օդեսայի Վերա Խոլոդնայայի հրապարակում 1988 թվականին կանգնեցվել է հեքիաթների գլխավոր հերոսների` Պետյայի և Գավրիկի հուշարձանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ակղնելի

Ակղնելի (վրաց.՝ აყნელი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1800 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 71 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Օլգա Բելկովա

Оլգա Վալենտինովնա Բելկովա (ուկրաիներեն՝ Ольга Валентинівна Бєлькова, հունիսի 16, 1975(1975-06-16), Չերկասի, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի քաղաքական գործիչ և տնտեսագետ, Ուկրաինայի ժողովրդական պատգամավոր։


== Կյանք և գործունեություն ==
Оլգա Բելկովան 2012 թվականի դեկտեմբերի 12-ին սկսեց աշխատանքը VII գումարման Գերագույն Ռադայում որպես Վիտալի Կլիչկոյի «ՈւԴԱՌ» քաղաքական կուսակցության խմբակցության անդամ։ 2012-2014թվականներին եղել է Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի ֆինանսների և բանկային կոմիտեի անդամ, վճարային համակարգերի և էլեկտրոնային առևտրի ենթահանձնաժողովի նախագահ, մասնավորեցման հատուկ վերահսկողական հանձնաժողովի անդամ։ 2014 թվականի նոյեմբերի 27-ից եղել է նաև Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի VIII գումարման Պյոտր Պորոշենկոյի դաշինքի ժողովրդական պատգամավոր։ Աշխատել է վառելիքաէներգետիկ համալիրի, միջուկային քաղաքականության և միջուկային անվտանգության հանձնաժողովի նախագահի տեղակալ։ Մինչ այդ Օլգան անգլ.՝ EastLabs-ի կառավարիչ գործընկերն էր։ անգլ.՝ EastLabs-ում Բելկովայի աշխատանքի հիմնական նպատակը Eastlabs-ի ֆինանսավորման համար նոր թիմերի որոնումն էր և թիմի զարգացման ծրագրի ստեղծումը։ Մինչ այդ նա եղել է Վիկտոր Պինչուկ հիմնադրամի կառավարման թիմի միջազգային նախագծերի տնօրենը։ Օլգան ղեկավարում էր Համաշխարհային ուսումնասիրություններ մասնավոր նախագիծը, որը կրթաթոշակներ էր տրամադրում աշխարհի առաջատար համալսարանների մագիստրոսական ծրագրերի համար երիտասարդ տաղանդավոր ուկրաինացիներին և ուկրաինուհիներին։
2014 թվականի Ուկրաինայի խորհրդարանական ընտրություններում Բիելկովան կրկին վերընտրվեց։ Բիելկովան մասնակցել է 2019 թվականի հուլիսին Ուկրաինայի խորհրդարանական ընտրություններին «Հայրենիք» կուսակցության համար։ Նա կրկին ընտրվել է խորհրդարանում, եղել է կուսակցության նախընտրական ցուցակի 17-րդ համարը։ 2020 թվականի հունիսի 18-ին նրա պատգամավորական մանդատը դադարեցվել է իր իսկ պահանջով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«https://twitter.com/olgabielkova»։ Twitter (ռուսերեն)։ Վերցված է 2022-05-13 
https://lb.ua/olga_belkova(չաշխատող հղում)
«Olga Bielkova»։ www.huffpost.com (անգլերեն)։ Վերցված է 2022-05-13
Ռասկաֆրիա

Ռասկաֆրիա (իսպ.՝ Rascafría), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Մադրիդ պրովինցիայի Մադրիդ ինքնավար համայնքի կազմում։ Տարածքը կազմում է 150 կմ2, բնակչությունը՝ 2004 մարդ (2010 թվականի տվյլաներով)։
Գեռերո

Գեռերո, (իսպ.՝ Guerrero, (Իսպաներեն արտասանություն՝ [ɡeˈreɾo]), պաշտոնական անվանումը՝ Գեռերոյի ազատ և ինքնիշխան նահանգ (իսպ.՝ Estado Libre y Soberano de Guerrero), Մեքսիկայի 31 նահանգներից մեկն է, Դաշնային օկրուգի հետ միասին համալրում են Մեքսիկայի վարչական կազմը։ Նահանգն ունի 81 համայնք, մայրաքաղաքն է Չիլպասինգոն, ամենամեծ քաղաքը՝ Ակապուլկոն։


== Տվյալներ ==
Գեռերո նահանգը գտնվում է հարավարևմտյան Մեքսիկայում։ Հյուսիսում և արևմուտքում սահմանակից է Միչոական, հյուսիսում՝ Մեքսիկա և Մորելոս, հյուսիս-արևելքում՝ Պուեբլա և արևելքում՝ Օախակա նահանգներին։
Նահանգն անվանվել է ի պատիվ Վինսենտ Գեռերոյի, ով Մեքսիկայի անկախության պատերազմի ամենաակնառու դեմքերից է և եղել է Մեքսիկայի երկրորդ նախագահը։ Սա Մեքսիկայի միակ նահանգն է, որ անվանվել է ի պատիվ Մեքսիկայի որևէ նախագահի։
Բացի մայրաքաղաք Չիլպասինգոյից մեծ քաղաքների շարքին են դասվում Ակապուլկոն, Պետատլան, Ալտամիրանո քաղաքը, Տասկո դե Ալարկոն, Իգուալան, Իքստապան, Սիուատանեխոն և Սանտո Դոմինգոն։
Աշխարհագրական առումով նահանգը լեռնային է և խորդուբորդ։ Հարթ տարածքները սահմանափակ են, հիմնականում ափամերձ հատվածներն են, որոնք կարևոր են նահանգի տնտեսության համար. գաղութային, ապա հետ-անկախացման տարիներին մեծ կարևորություն ուներ և ունի Ակապուլկո նավահանգիստը։ Ներկայումս տուրիզմը նահանգի տնտեսության ամենակարևոր ճյուղն է։ Տուրիստական վայրերից են Ակապուլկոն, Սիուատանեխոն, Իքստապան։
Նահանգում առկա է աշխատանքի պակաս, որն էլ հանգեցնում է դեպի ԱՄՆ արտագաղթի։


== Մեծ համայնքներ ==


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալների համաձայն Գեռերոյի բնակչությունը կազմել է 3 388 768մարդ։ Գեռերոն շուրջ 390 000 հնդկացիների բնօրրան է, որոնց մեծ մասն ապրում էլեռնային շրջաններում։ Շրջանի առավել տարածված հնդկացիական լեզուներն են՝ ացտեկական լեզուներ (38,9 %), միշտեկսկական լեզուներ (27 %) և տլապանեկ (21,9 %)։ Հնդկացիական բնակչության մեծամասնությունը իսպաներենին չի տիրապետում։


=== Բնակչության թվաքանակի դինամիկան ===
1940 — 732 910 մարդ
1950 — 919 386 մարդ
1960 — 1 186 716 մարդ
1970 — 1 597 360 մարդ
1980 — 2 109 513 մարդ
1990 — 2 620 637 մարդ
2000 — 3 079 6493 մարդ
2010 — 3 388 768 մարդ


== Գեռերոյի բուսական և կենդանական աշխարհ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
(Իսպաներեն)—Գեռերոյի պետական կառավարումը Archived 1998-12-02 at the Wayback Machine.
Գեռերո նահանգի պաշտոնական կայքը Archived 1998-12-02 at the Wayback Machine.
INEGI: Աշխարհագրական տվյալներ Գեռերո նահանգի մասին
INEGI: Գեռերոյի ժողովրդագրական վիճակագրությունը
Երկրաշարժը Մեքսիկայում վնասվել է ավելի քան հինգ հարյուր շենքեր Лента.ру, մարտի 21, 2012
Գեռերո հոդվածը Curlie-ում (ըստ DMOZ-ի)
Դարայուրտ (գետակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դարայուրտ (այլ կիրառումներ)Դարայուրտ, գետակ Արաքսի ավազանում, Ողջի գետի ձախակողմյան վտակ Գեղիի ձախ օժանդակը։


== Ծանոթագրություններ ==
Գնեզդցի

Գնեզդցի (ռուս.՝ Гнездцы), գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Լիխոսլավլսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (14701-14800)

Աստերոիդների ցանկ (14601-14700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (14801-14900)
 Աստերոիդների ցանկ (14601-14700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (14801-14900)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (10001)-(15000)»։ www.minorplanetcenter.net
Բրումադու

Բրումադու (պորտ.՝ Brumado), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիա նահանգի հյուսիսարևելյան մարզում։ Մտնում է Բրումադու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 69 473 մարդ՝ 2016 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 2 166,532 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 30,0 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է հունիսի 11-ին։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1877 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 306.177.913,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 4.826,11 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,693 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Սավաննա (կատու)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սավաննա (այլ կիրառումներ)Սավաննան ընտանի կատու է, առաջացել է Սերվալի և ընտանի կատվի խաչասերումից, նույնպես ընտանի է։ Առաջին հայտնի սավաննան ծնվել է 1986-ին, և ստացել նույն անունը։ Բնորոշվում են երկար, մեծ ականջներով, խորը աչքերով, մարմինը, վիզը, վերջույթները երկար են, ընդհանուր չափը՝ խոշոր։ Բնավորության գծերից են ինքնավստահությունը, հավատարմությունը։ Ակտիվ են, շատ կատուներ սիրում են ջրում խաղալ։
Բարբասենա

Բարբասենա (պորտ.՝ Barbacena), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Կամպու դաս Վերտենտիս նահանգում։ Մտնում է Բարբասենա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 124 601 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 788,001 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 158,1 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1791 թվականի օգոստոսի 14-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2004 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 785.081.232,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2004 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 6.467,06 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,820 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Կլիման տարածքում լեռնային արևադարձային է։


== Պատկերասրահ ==
Ժիտենկո

Ժիտենկո (ուկրաիներեն՝ Житенко), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ամվրոսիևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ժիտենկո ավանում բնակվում էր 101 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Մաթեմատիկոսները նույնպես կատակում են (գիրք)

«Մաթեմատիկոսները նույնպես կատակում են» (ռուս.՝ Математики тоже шутят), Սերգեյ Ֆեդինի գիրքը, որը հեղինակի կողմից հավաքված և մշակված մաթեմատիկական կատակների հավաքածու է։ Գրքում հավաքված են բազմաթիվ մաթեմատիկական կատակներ՝ գիտնականների արտահայտություններ, դեպքեր քննությունների ժամանակ, անեկդոտներ, զարմանալի մաթեմատիկական բանաձևեր, թեորեմներ և այլն։


== Նկարագրություն ==
Ժողովածուն ռուսերենով մաթեմատիկական հումորի առաջին ամբողջական հավաքածուն է։ ԻՆչպես նշված է գրքի անոտացիայում, այն հետաքրքիր և օգտակար կլինի ոչ միայն մաթեմատիկայի սիրահարներին, ուսանողներին և դասախոսներին, այլև ավագ դպրոցականներին, ինչպես նաև բոլոր նրանց, ովքեր բուհում բախվել են «հետաքրքրաշարժ գիտությանը»՝ մաթեմատիկային։
Առաջին հրատարակությունը լույս է տեսել 2009 թվականին, իսկ 2012 թվականին գիրքը վերահրատարակվել է 4 անգամ։ Գրքի զգալի մասը ընդգրկվել է «Գիտնականները կատակում են» հավաքածուի մեջ (Մոսկվա, 2010):
Հավաքածուի նյութերը բազմիցս մեջբերվել են տարբեր գրքերում («Երկրաբանները կատակում են ... Եվ չեն կատակում», Մոսկվա, 2010; «խորհրդային ֆիզիկոսները կատակում են… Թեև կատակելու ժամանակը չէր», Մոսկվա, 2009 և այլն) և պարբերական հրատարակություններում («Գիտություն և կյանք», «Մաթեմատիկան դպրոցում», «Բազմանդամ» և այլն)։


== Գրքի բովանդակություն ==
Ըստ ցանկի՝ չորրորդ, էապես վերամշակված և լրացված հրատարակությունն ընդգրկում է հետևյալ գլուխները․

Հայտնի գիտնականների կատակներ,
դեպքեր քննությունների, դասախոսությունների և այլ իրադարձությունների ժամանակ,
մաթեմատիկական հումորներ,
զարմանալի մաթեմատիկական բանաձևեր, թեորեմներ և խնդիրներ,
ուսանողական բանահյուսություն,
տարբեր բաներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Федин С. Н. Математики тоже шутят. — 4-е изд. — М.: Эдиториал УРСС, 2012. — 216 с. — ISBN 978-5-397-02435-8Бусев В. М. О книге «Математики тоже шутят» // Полином : Научно-методический журнал. — 2009. — № 2. — С. 82—83. Архивировано из первоисточника 12 Հուլիսի 2017.Весёлая наука математика // Наука и жизнь : Научно-популярный журнал. — 2009. — № 4. — С. 124—125.
Մակ-Քին շրջան (Փենսիլվանիա)

Մակ-Քին շրջան (անգլ.՝ McKean County), ԱՄՆ Փենսիլվանիա նահանգի 67 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.549 կմ² է, բնակչությունը՝ 43.450 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Սմեթպորտ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1804 թ.։
Նատափոհն Թամերուկս

Նատափոհն Թամերուկս (թաի.՝ ณฐพร เตมีรักษ์, փետրվարի 6, 1989(1989-02-06), Թաիլանդ, մականունը Թաև է (թայերեն` แต้ว; RTGS: Taeo), թաիլանդացի դերասանուհի, որն ունի թաիլանդաչինական ծագում։ Աշխատում է TV3-ալիքում։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Հեռուստատեսություն ===


== Մրցանակներ և նոմինացիաներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
TaewClub Archived 2007-05-18 at the Wayback Machine.
Վիկտորյա (ֆիլմ, 2015)

Վիկտորյա (գերմ.՝ Victoria), գերմանական ֆիլմ՝ նկարահանված ռեժիսոր Սեբաստիան Շիպպերի կողմից։ Շնորհանդեսը կայացել է Բեռլինի 65-ամյա միջազգային կինոփառատոնի ժամանակ, որտեղ այն արժանացավ մրցանակի՝ նկարչական բարձունքի հասնելու համար։ Ֆիլմը ստացել է Deutscher Filmpreis մրցանակը վեց անվանակարգերում՝ ներառյալ որպես լավագույն ֆիլմ։ Ամբողջ ֆիլմը նկարահանվել է մեկ դուբլով։


== Սյուժե ==
Իսպանիայում ապրող Վիկտորյա անունով աղջիկը, ով 3 ամիս առաջ տեղափոխվել է Բեռլին, աշխատում է սրճարանում։ Նա ոչ մեկին չի ճանաչում այս քաղաքում և չի տիրապետում գերմաներենին։ Առավոտյան ժամը 4-ին թողնելով ակումբը՝ նա ծանոթանում է չորս երիտասարդ մարդկանց հետ, որոնց ակումբ չեն թողնում մտնել։ Նրանք առաջարկում են աղջկան զբոսնել իրենց հետ, և աղջիկը համաձայնվում է։


== Դերերում ==
Լայա Կոստա - Վիկտորյա
Ֆրեդերիկ Լաու - Սոնե
Ֆրանց Ռոգովսկի - բռնցքամարտիկ
Բուրակ Յիյիթ - Բլինկեր
Մաքս Մաուֆ - Ֆուս
Անդրե Հենիկե
Աննա-Լենա Կլենկե


== Քննադատություն ==
Ֆիլմն արժանացել է քննադատների դրական արձագանքներին։ Rotten Tomatoes կայքում 68 գրախոսությունների հիման վրա ֆիլմն ունի 82 % վարկանիշ՝ 10-ից 7,3 միջին գնահատականով։ Metacritic կայքում ֆիլմը 100 հնարավորից ստացել է 77 գնահատականը՝ 25 գրախոսությունների հիման վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Նոթատետրի գաղտնիքը

«Նոթատետրի գաղտնիքը» (ռուս.՝ «Тайна записной книжки»), 1981 թվականի խորհրդային ֆիլմը։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գլխավոր հերոսը պաշտոնաթող մայոր Ալեքսեյ Միխայլովիչ Սամարցևն է։ Նրա եղբայր Յուրին ձերբակալվել է պետական ունեցվածքի հափշտակման մեղադրանքով։ Սամարցևը վստահ է, որ նա անմեղ է, և որոշում է պարզել ճշմարտությունը։ Նա ժամանում է մայրաքաղաք և այնտեղ հանդիպում է Մարտին Մարտինովիչի՝ հանցավոր խմբավորման առաջնորդի հետ, որի հետ կապված էր նրա եղբայրը։ Հանցագործն ակնարկում է Սամարցևին, որ կարող է նույնիսկ նվազեցնել նրա եղբոր ազատազրկման ժամկետը, բայց իրեն անհրաժեշտ է մի փոքր նոթատետր, որը պարունակում է նրանց համատեղ մեքենայությունների մանրամասները։ Ալեքսեյը մերժում է, ապա գտնում է այդ գիրքը։
Մարտին Մարտինովիչը դիմում է ամեն ինչի։ Նա նույնիսկ նախկին մայորի մոտ է ուղարկում  գեղեցիկ կնոջ, որպեսզի նրանից իմանա գաղտնիքը։ Սակայն Նատաշան վերջին պահին չի կարողանում մատնել իրեն դուր եկած տղամարդուն։ Մարտինի խմբավորումն սկսում է Սամարցևի և նրան օգնության եկած ընկերների բացահայտ հետապնդումը։ Քաղաքից դուրս գտնվող ամառանոցում հանցագործները փորձում են բռնել Սամարցևին։ Վերջին պահին նրան օգնության են գալիս խորհրդային միլիցիայի աշխատակիցները, որոնք վաղուց հետևում էին կասկածելի խմբավորման գործունեությանը։ Մարտին Մարտինովիչը ձերբակալվում է։ Յուրի Սամարցևին սպասում է արդար դատավարություն։


== Դերերում ==
Նիկոլայ Պենկով – մայոր Ալեքսեյ Միխայլովիչ Սամարցև
Սվետլանա Տոմա – Նատաշա
Ալեքսանդր Զբրուև – Ալեքսեյ Շապենսկի, Սամարցևի ընկերը
Յուրի Գուսև – Լոբով, լրագրող, Սամարցևի ընկերը
Անատոլի Սոլոնիցին – Մարտին Մարտինիչ, հանցավոր խմբավորման առաջնորդ
Ալեքսանդր Կոզմենկո – Յուրի Սամարցև, Ալեքսեյի եղբայրը
Թամարա Սյոմինա – Յուրի Սամարցևի կինը
Վլադիմիր Նոսիկ – քննիչ
Անատոլի Մալաշկին – Միխայիլ Պավլովիչ Մալաշկին, հանցավոր միության անդամ
Ալեքսեյ Վանին – հանցագործ, Մարտին Մարտինովիչի և Մալաշկինի հանցակիցը
Ելենա Մաքսիմովա – Գլաֆիրա Պետրովնա, Յուրի Սամարցևի զոքանչը
Նիկոլայ Սմորչկով – գնորդ


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Վլադիմիր Գոլովանով
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Վլադիմիր Շամշուրին
Բեմադրող օպերատոր՝ Վալերի Շուվալով
Բեմադրող նկարիչ՝ Բորիս Ցարյով
Կոմպոզիտոր՝ Եվգենի Պտիչկին
Երգի տեքստի հեղինակ՝ Ռոբերտ Ռոժդեստվենսկի
Դիրիժոր՝ Սերգեյ Սկրիպկա
Հնչյունային օպերատոր՝ Վլադիմիր Կրաչկովսկի
Երգը կատարում է՝ Վիտալի Սոլոմին


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Информация о фильме на ruskino.ru Archived 2021-07-16 at the Wayback Machine.
Բելյաև (Մորոզովի շրջան)

Բելյաև (ռուս.՝ Беляев), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մորոզովսկի շրջանում։ Մտնում է Շիրոկո-Ատամանովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
2010 թ. տվյալներով բնակչությունը կազմում է 446 մարդ։
Թեոփիլոս Արշամունի

Թեոփիլոս եպիսկոպոս Արշամունի (6-րդ դար - 7-րդ դար), հայ հոգևորական գործիչ, Արշամունյաց եպիսկոպոս։ Արշամունիների նախարարական տոհմից։


== Կենսագրություն ==
Վաղոտ Արշամունին Ներսես Գ Տայեցի (641-661) կաթողիկոսի ժամանակակիցն է։ 645 թվականին մասնակցել է Ներսես Գ Տայեցու կողմից գումարված Դվինի եկեղեցական ժողովին։


== Ծանոթագրություններ ==
Հյուսիսարևմտյան դիվիզիոն (NBA)

Հյուսիսարևմտյան դիվիզիոն (անգլ.`Northwest Division), Բասկետբոլի ազգային ասոցացիայի (NBA) արևմտյան կոնֆերենցիայի 3 դիվիզիոններից մեկն է, որը բաղկացած է 5 թիմերից` «Դենվեր Նագեթս», «Մինեսոտա Թիմբերվուլվզ», «Օկլահոմա Սիթի Թանդեր», «Պորտլենդ Թրեյլ Բլեյզերս» և «Յութա Ջազ»։
Բաժանմունքը գործում է 2004-05 խաղաշրջանից, երբ լիգայի 29 թիմերին ավելանում է երեսուներորդը՝ «Շառլոթ Բոբքեթսը»։


== Արտաքին հղումներ ==
NBA.com` ակումբների ներկա իրավիճակը
Ֆրայզինգ (շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ֆրայզինգ (այլ կիրառումներ)Ֆրայզինգ (գերմ.՝ Freising), շրջան Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության Բավարիայի երկրամասում։ Վարչական կենտրոնը և խոշորագույն քաղաքը համարվում է Ֆրայզինգ քաղաքը։ Շրջանը զբաղեցնում է 801,76 կմ² տարածք, իսկ բնակչությունը՝ 161 192 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը կազմում է 200 մարդ/կմ²։
Շրջանի պաշտոնական կոդը՝ 09 1 78։ Ֆրայզինգի շրջանը իր հերթին բաժանվում է 24 բնակավայրերի միջև։ Վարչական միավորի պաշտոնական լեզուն համարվում է գերմաներենը։


== Քաղաքներ և համայնքներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆրայզինգի շրջանի պաշտոնական կայքը Archived 2003-07-31 at the Wayback Machine. (գերմ.)
Ֆրայզինգի դրոշի մասին
Ժակուտինգա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ժակուտինգա (այլ կիրառումներ)Ժակուտինգա  (պորտ.՝ Jacutinga), համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի հյուսիսարևելյան մարզը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Էրեշինի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3 810 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 179,296 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 21,2 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 53 490 343,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 14 076,41 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,800։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1964 թվականին։
Հեյկի Նաբի

Հեյկի Նաբի (էստ․՝ Heiki Nabi, հունիսի 6, 1985(1985-06-06), Կեռդլա, Kärdla City, Հիյումաա, Էստոնիա), էստոնացի ըմբիշ, հանդես է գալիս Հունահռոմեական ոճում։ 7 անգամ կարողացել է դառնալ Էստոնիայի չեմպիոն (2005 թ., 2006 թ., 2007 թ., 2009 թ., 2010 թ., 2011 թ., 2012 թ.)։ Աշխարհի առաջնության ոսկե մեդալակիր է, 2 անգամ նվաճել է Աշխարհի ուսանողական առաջնության բրոնզե մեդալը։ 2012 թ. Լոնդոնում անցկացվող Օլիմպիական խաղերի ժամանակ կարողացել է նվաճել արծաթե մեդալ։ Հանդես է գալիս մինչև 120 կգ քաշային կարգում։
2006 թ. Նաբին ճանաչվել է Էստոնիայի լավագույն մարզիկ։ 2011 թ. մայիսի 28-ին ծնվեց նրա և կնոջ՝ Էգլեի աղջիկը՝ Ռենատան։


== Նվաճումներ ==
Աշխարհի առաջնություններ (Հունահռոմեական ըմբշամարտ)
2005 թ., Վիլնյուս  Լիտվա - 5-րդ տեղ (96 կգ), (25 մասնակից)
2006 թ., Գուանչժոու  Չինաստան - 1-ին տեղ (96 կգ), (27 մասնակից)
2007 թ., Բաքու  Ադրբեջան - 24-րդ տեղ (96 կգ), (42 մասնակից)
2009 թ., Հերնինգ  Դանիա - 11-րդ տեղ (96 կգ), (34 մասնակից)
2010 թ., Մոսկվա  Ռուսաստան - 14-րդ տեղ (120 կգ), (30 մասնակից)
2011 թ., Ստամբուլ  Թուրքիա - 27-րդ տեղ (120 կգ), (39 մասնակից)
Եվրոպայի առաջնություններ (Հունահռոմեական ըմբշամարտ)
2002 թ., Վիլնյուս  Լիտվա - 16-րդ տեղ (100 կգ), (16 մասնակից)
2004 թ., Մուրսկա Սոբոտա  Սլովենիա - 4-րդ տեղ (96 կգ), (19 մասնակից)
2005 թ., Վառնա  Բուլղարիա - 17-րդ տեղ (120 կգ), (17 մասնակից)
2006 թ., Մոսկվա  Ռուսաստան - 9-րդ տեղ (96 կգ), (22 մասնակից)
2007 թ., Սոֆիա  Բուլղարիա - 5-րդ տեղ (96 կգ), (26 մասնակից)
2008 թ., Տամպերե  Ֆինլանդիա - 5-րդ տեղ (96 կգ), (27 մասնակից)
2009 թ., Վիլնյուս  Լիտվա - 7-րդ տեղ (96 կգ), (23 մասնակից)
2010 թ., Բաքու  Ադրբեջան - 14-րդ տեղ (120 կգ), (18 մասնակից)
2011 թ., Դորտմունդ  Գերմանիա - 5-րդ տեղ (120 կգ), (26 մասնակից)
2012 թ., Բելգրադ  Սերբիա - 16-րդ տեղ (120 կգ), (22 մասնակից)
Աշխարհի ուսանողական առաջնություններ (Հունահռոմեական ըմբշամարտ)
2005 թ., Իզմիր  Թուրքիա - 3-րդ տեղ (96 կգ)
2006 թ., Ուլան Բատոր  Մոնղոլիա - 3-րդ տեղ (96 կգ)


== Հղումներ ==
• Հեյկի Նաբին www.the-sports.org կայքում
• Հեյկի Նաբին www.filateelia.ee կայքում
Արմեն Տատինցյան

Արմեն Տատինցյան (հոկտեմբերի 4, 1981(1981-10-04), Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ֆուտբոլիստ, Կապանի «Գանձասար» ֆուտբոլային ակումբի պաշտպան։ Հանդիսանում է թիմի ավագը։


== Ակումբային կարիերա ==
Արմեն Տատինցյանն այն ֆուտբոլիստն է, որը հավատով ու ճշմարտությամբ ծառայում է մեկ ակումբի։ Այդ ակումբը Կապանի «Գանձասարն» է։ 2001 թվականին Տատիցյանը իր նորամուտը նշել է «Լեռնագոտի»-ում։ 2004 թվականի սկզբին, առաջնության մեկնարկից առաջ, ակումբը հայտնվել էր ճգնաժամային իրավիճակում։ «Լեռնագործ» անունը տրվել է «Արարատին», իսկ ակումբը վերածվել է «Գանձասարի», որը սկսել է խաղալ Առաջին լիգայում։ Տատինցյանը, չնայած ակումբի խնդիրներին, շարունակում էր խաղալ թիմում։ Իր նվիրումով իրավունք է նվաճել կրելու կապիտանի թևկապը։ 2008 թվականին թիմի հետ դարձել է բրոնզե մեդալակիր, իսկ հաջորդ մրցաշրջանում նորամուտը նշել է եվրագավաթներում, որտեղ «Գանձասարը» 0:6 հաշվով պարտվել է հոլանդական «Բրեդեին», իսկ 0:2 հաշվով՝ տանը։ Եթե 2004 թվականից հաշվի առնենք «Գանձասարի» պատմությունը, ապա Տատինցյանը դարձավ այն ֆուտբոլիստը, որը «Գանձասարի» 100-րդ գոլը խփեց Պրեմյեր լիգայում։ Դա տեղի ունեցավ 2010 թվականի առաջնության 10-րդ տուրում։ Իսկ եթե պատմությունը հաշվի առնենք 1963 թվականից, ապա այդ խաղացողը Արտյոմ Բերնեցյանն է։


== Ելույթների վիճակագրություն ==
Ըստ 2011 թվականի նոյեմբերի 19-ի տվյալների


== Ձեռքբերումներ ==
Հայաստանի առաջնության բրոնզե մեդալակիր 2008, 2011


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Профиль на официальном сайте ФФА (ռուս.)
Профиль на footballdatabase.eu (անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Լիերակ

Լիերակ  (ֆր.՝ Lieurac), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Լավլանե կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ֆուա շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09168։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 153 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 107 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 74-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 33-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 69,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 66,7 %)։ 74 աշխատունակ բնակիչներից 70-ը աշխատում էին (44 տղամարդ և 26 կին), անաշխատանք էին 4 կին։ 33 անգործունակ մարդկանցից 12-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 7-ը թոշակառու, 14-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Լիերակ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-18-ին։ Վերցված է 2012-2-1 
«Լիերակ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-25
Սումոնտե

Սումոնտե (իտալերեն՝ Summonte), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզի Ավելինո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1563 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 130 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 12 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83010, հեռախոսային կոդ՝ 0825։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Ծանոթագրություններ ==
Սկոտի Պիպեն

|-
|-
|}
Սկոտի Մորիս Պիպեն (անգլ.՝ Scottie Maurice Pippen, սեպտեմբերի 25, 1965(1965-09-25), Համբուրգ, Արկանզաս, ԱՄՆ), ամերիկացի նախկին բասկետբոլիստ։ Առավել հայտնի է Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) «Չիկագո Բուլս» ակումբում անցկացրած տարիներով (1987–1998 թթ.), որի կազմում 6 անգամ հաղթել է NBA-ի գավաթը (1991–1993 և 1996–1998)։ Պիպենը թիմակից Մայքլ Ջորդանի հետ առանցքային դեր է խաղացել «Բուլսում»` ձևավորելով ակումբի հարձակվողական կորիզը։ Պիպենի և Ջորդանի անունները նաև կապվում են 90-ականներին NBA-ը ամբողջ աշխարհում մասայականացնելու հետ։
Պիպենը հանդես է եկել որպես թեթև հարձակվող (այլ անվանում` երրորդ համար)։ 8 անգամ անընդմեջ դարձել է NBA All-Defensive առաջին թիմ և 3 անգամ՝ All-NBA առաջին թիմ խորհրդանշանական հավաքականի անդամ։ 7 անգամ ճանաչվել է աստղ (NBA All-Star), ընդ որում՝ դառնալով 1994 թվականի բոլոր աստղերի խաղի ամենաարժեքավոր խաղացող (MVP)։ 1996-97 մրցաշրջանում Պիպենը հռչակվել է NBA-ի պատմության 50 մեծագույն խաղացողներից մեկը։ Նույն տարի «Բուլսի» ղեկավարությունը որոշում է հավերժացնել նրա 33 համարի խաղաշապիկը ակումբի փառքի սրահում։
Եղել է նաև Միացյալ Նահանգների բասկետբոլի ազգային հավաքականի` այսպես կոչված` «Դրիմ թիմի» անդամ, որի կազմում հաղթել է օլիմպիական ոսկիներ 1992 թվականի Բարսելոնայի և 1996 թվականի Ատլանտայի ամառային օլիմպիական խաղերում։
2010 թվականի օգոստոսի 13-ին Սկոտի Պիպենը դառնում է Ջեյմս Նեյսմիթի անվան բասկետբոլի փառքի սրահի անդամ։


== Տես նաև ==
1000 և ավելի խաղի մասնակցած NBA բասկետբոլիստների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Սկոտի Պիպենը NBA.com կայքում
NBA.com` Ս. Պիպենի կարիերայի ամփոփագիր
Suus

«Suus» (Անձնական), Եվրատեսիլ 2012 երգի մրցույթում Ալբանիայի ներկայացուցիչ Ռոնա Նիշլիուի կատարած երգը, որի խոսքերի հեղինակն է Ռոնա Նիշլիուն, երաժշտության հեղինակը՝ Ֆլորենտ Բոշնյակուն։
Երգը մրցույթի եզրափակիչ փուլում զբաղեցրել է 5-րդ հորիզոնականը 146 միավորով։


== Հիթ-շքերթներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կոլոդեժնո (գյուղ, Կովելի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոլոդեժնոԿոլոդեժնո (ուկրաիներեն՝ Колодяжне), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1583 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կոլոդեժնո գյուղում բնակվում էր 720 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2769 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,26 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լոկուտի

Լոկուտի (էստ․՝ Lokuti), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Սակու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 80 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ֆլորիան Աարոն

Ֆլորիան Աարոն (ռումիներեն՝ Florian Aaron; հունվարի 21, 1805(1805-01-21), Ռոդ, Tilișca, Սիբիու, Ռումինիա - հուլիսի 12, 1887(1887-07-12), Բուխարեստ, Ռումինիա), ռումինացի արձակագիր, լրագրող, խմբագիր, պատմաբան, մանկավարժ: Բուխարեստի համալսարանի պրոֆեսոր:


== Կենսագրություն ==
1827 թվականին տեղափոխվել է Վալախիա։ Դասավանդել է Կրայովա քաղաքում, 1832-1847 թվականներին լատիներեն դասախոսություններ է կարդացել Սուրբ Սավվա քոլեջում, այստեղ նրա աշակերտներից է եղել ռումինացի հեղափոխական–դեմոկրատ, պատմաբան և հրապարակախոս Նիկոլայե Բըլչեսկուն: Այնուհետև պրոֆեսորի կոչում է ստացել Բուխարեստի համալսարանում: Որոշ ժամանակ խմբագրել է Տրանսիլվանիայի «Ռումինական տելեգրաֆը», իսկ 1857 թվականից շարունակել է դասախոսական աշխատանքը Բուխարեստում:
Մասնակցել է 1848 թվականի հեղափոխական գործողություններին: Եղել է Բարեգործական ընկերության անդամ:
Նրա գրչին են պատկանում պատմության և դիդակտիկայի վերաբերյալ մի քանի աշխատություններ: Համահեղինակ է ֆրանսերեն-ռումիներեն երկհատոր բառարանի («Dictionnaire français-roumain», 1843):


== Երկեր ==
F. Aaron, Idee repede de istoria Prințipatului Țării Românești, București, Vliad, 1835 -1838;
F. Aaron, Catehism, 1842.
F. Aaron, Istoria lumii, 1846.
F. Aaron, Mihaiu Bravulu,: biografia și caracteristica lui, trase din istoria Țării Românești, București, Tipografia Colegiului Național, 1858;
F. Aaron (traducător), Patriarșii sau Pământul Canaan: Istorie în tabloane trasă din Sfânta Scriptură, București, Colegiului Sfântul Sava, 1846;
F. Aaron, Hill, G., Poenaru, P., Dicționar francez-român, 1840, 2 vol.
V. Aaron et als., (eds.), Scrieri literare inedite, București, Minerva, 1981.


== Ծանոթագրություններ ==
Ոչխարանոց

Ոչխարանոց, ոչխարները մակաղելու և պահելու տեղ՝ շինություն։ Ոչխարանոցները լինում են ընդհանուր (նախատեսվում է սեռահասակային տարբեր խմբերի համար) և մասնագիտացված (պահում են նույն սեռի և հասակի ոչխարներ) տիպերի։ Առաջինները կառուցում են սովորաբար քիչ ոչխարներ (300—400) ունեցող տնտեսություններում։ Մասնագիտացված ոչխարանոցները նախատեսվում են 800—1000 մաքու կամ 1000—1200 մատղաշի համար։ Դրանց ներսը բաժանված է սեկցիաների (ծնարան, պրոֆիլակտորիա, մատղաշի և մայր մաքու և այլնի համար)։ Ընդարձակ ոչխարանոցները ունեն օդափոխիչներ, ինքնախմոցներ, կերաբաժանիչներ, գոմաղբահավաք սարքեր և այլն։ Հարավային շրջաններում ստեղծվում են նաև առանց ծածկի կամ ծածկով փարախներ։
Զեքսաու

Զեքսաու (գերմ.՝ Sexau), կոմունա Գերմանիայի Բադեն-Վյուրթեմբերգ երկրամասում։
Ենթարկվում է Ֆրաիբուրգ շրջանին։ Մտնում է Էմենդինգենի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3245 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 16,30 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 3 16 039 ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Բալաշ Քասումով

Բալաքիշի (Բալաշ) Ալեքպեր օղլու Քասումով (ադրբ.՝ Balakişi (Balaş) Ələkbər oğlu Qasımov, հոկտեմբերի 20, 1978(1978-10-20), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), «Ի՞նչ, որտե՞ղ, ե՞րբ» էլիտար ինտելեկտուալ ակումբի անդամ, Ադրբեջանում «Ի՞նչ, որտե՞ղ, ե՞րբ» հեռուստախաղի հաղորդավար և գլխավոր պրոդյուսեր, GameTV.az պրոդյուսերական կենտրոնի ղեկավար։ 2018 թվականից Ադրբեջանի հանրային հեռուստաընկերության գլխավոր տնօրեն։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Բաքվի Նամիք Ահունդովի անվան թիվ 1 միջնակարգ դպրոցը և Հաբիբբեկ Մահմուդբեկովի անվան հումանիտար տեխնիկական վարժարանը։ Բարձրագույն կրթությունն ստացել է Ադրբեջանի պետական տնտեսագիտական համալսարանը, որն ավարտել է ֆինանսական ոլորտի բակալավրի աստիճանով։
Մանուկ հասակում ակտիվ ընթերցանությունը համադրել է ֆուտբոլային պարապմունքների հետ։ 2011 թվականին նկարահանվել է Յուլի Գուսմանի «Մի՛ վախեցիր, ես քեզ հետ եմ 1919» ֆիլմի էպիզոդիկ դերերից մեկում։
2018 թվականին Ադրբեջանի պետական հեռուստաընկերության հեռարձակող խորհրդի կողմից ընտրվել է հեռուստաընկերության նոր գործադիր տնօրեն։


== Ի՞նչ, որտե՞ղ, ե՞րբ ==
Բալաշ Քասումովը էլիտար ակումբի անդամ է 2004 թվականից։ «Ի՞նչ, որտե՞ղ, ե՞րբ» խաղի սպորտային տարբերակում հասել է էական հաջողությունների։ Լինելով թիմի ավագ՝ 2004 թվականին նվաճել է աշխարհի չեմպիոնի կոչումը։
Դրանից հետո թիմը նվաճել է աշխարհի բացարձակ չեմպիոնի տիտղոսը՝ «Ի՞նչ, որտե՞ղ, ե՞րբ» հեռուստախաղում ահղթելով հեռուստադիտողների թիմին։
2002, 2004, 2008, 2012 և 2013 թվականներին դարձել է «Ի՞նչ, որտե՞ղ, ե՞րբ» հեռուստախաղի Ադրբեջանի չեմպիոն, 2002 թվականին՝ «Բրեյնրինգի» Ադրբեջանի չեմպիոն, 1998, 2003 (Անար Ազիմովի թիմի կազմում) և 2010 թվականներին՝ Հարավային Կովկասի չեմպիոն։
2010 թվականին դարձել է «Ի՞նչ, որտե՞ղ, ե՞րբ» ակումբների միջազգային ասոցիացիայի «Տարվա մարդ» անվանակարգի հաղթող։
2010 թվականի ձմեռային եթերաշրջանի արդյունքներով դարձել է «Բյուրեղապակե բվի», «Ադամանդե բվի», «Ի՞նչ, որտե՞ղ, ե՞րբ» հեռուստախաղի լավագույն թիմի ավագի հաղթող։
2017 թվականին «Ի՞նչ, որտե՞ղ, ե՞րբ» ինտելեկտուալ շարժման տարածման համար դարձել է Վլադիմիր Վորոշիլովի անվան մրցանակի դափնեկիր։
2019 թվականին «Պրոգրես» մեդալի՝ միջազգային ինտելեկտուալ խաղերում ադրբեջանական երիտասարդությանը ներկայացնելու համար։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Балаш Касумов: «Нет такого знатока, который знает ответы на все вопросы»
«Знаток» Балаш Касумов о драках, инстинктах, девушках и футболе
«В игре всегда есть правильный ответ, а в жизни однозначного ответа может и не быть»
Профиль на сайте рейтинга МАК
Լիզինյագո

Լիզինյագո (իտալերեն՝ Lisignago), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։ Սահմանակից է Ջովո, Չեմբրա, Ալբիանո կոմունաներին։ Բնակավայրի հովանավոր պաշտպանը համարվում է Սուրբ Բիաջոն։ Լիզինյագո փոքրիկ կոմունան Հռոմեական սրբազան կայսրության և Տրենտ հերցոգության մաս է կազմել։ Հիմնադրվել է 1004 թվականին։ 1802 թվականին անջատվել է Հռոմեական սրբազան կայսրությունից։
Բնակչությունը կազմում է 504 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 72 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 7 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 38030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0461։


== Աշխարհագրություն ==
Տեղակայված է Դոմոլիտյան Ալպերի լեռնազանգվածի (իտալերեն՝ Dolomiti, գերմ.՝ Dolomiten) տարածքում՝ Չեմբրա և Ջովո կոմունաների միջև։ Գտնվում է Տրենտոյից 19 կմ հեռավորության վրա, 582 կմ ծովի մակարդակից բարձր։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0461 683063
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comunelisignago.it


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ալազի

Ալազի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Աղբակի գավառում։
XIX դարի վերջին ուներ 21 տուն բնակիչ։ Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դմիտրո Տկաչ

Դմիտրո Վասիլևիչ Տկաչ (ուկրաիներեն՝ Дмитро́ Васи́льович Ткач, օգոստոսի 29 (սեպտեմբերի 11), 1912, Օրլիկ, Կոբելյակի շրջան, Ուկրաինա - 1993, Կիև, Ուկրաինա), ուկրաինացի խորհրդային գրող, լրագրող, խմբագիր։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Դմիտրո Տկաչը ծնվել է 1909 թվականին Պոլտավայի մարզի Կոբելյակի շրջանի Օրլիկ գյուղում, ատաղձագործի ընտանիքում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո 8 տարեկան հասակում դարձել է անօթևան։ Ավելի ուշ գտել է սեփական հորեղբորը, ով ուսուցիչ էր Պոլտավայի մարզում, և հաճախել է դպրոց։ Տարվել է ընթերցանությամբ, հատկապես Ջեկ Լոնդոնի գրքերով, նրա ստեղծագործությունների ազդեցության ներքո որոշել է նկարագրել իր կյանքն անօթևան երեխաների կողքին։ Պատմությունը հորեղբորը դուր է եկել և նա տղային տարել է Խարկով, աշխատանքը ցույց է տվել Իվան Սենչենկոյին, ով երիտասարդին խորհուրդ է տվել «գրիչը ձեռքից բաց չթողնել»։
Դպրոցն ավարտելուց հետո Տկաչն աշխատել է Դոնբասի մետալուրգիական գործարանում։ Ծառայել է խորհրդային ռազմածովային նավատորմում։ 1940 թվականին ավարտել է Կրիվոյ Ռոգի մանկավարժական ինստիտուտը։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։ 1941-1945 թվականներին եղել է նավաստի, ապա Չոռնոմոռսկի նավատորմի «Շտորմ» պարեկային նավի ենթասպա։ Հետպատերազմյան շրջանում աշխատել է թերթերի խմբագրություններում, եղել է «Դնեպր» ամսագրի խմբագրի տեղակալ, «Մոլոդ» հրատարակչության գլխավոր խմբագիր, «Վեսելկա» մանկական գրականության հրատարակչության տնօրեն։


== Մահը ==
Մահացել է 1993 թվականին։ Թաղված է Կիևի Բայկովե գերեզմանատանը։


== Պարգևներ ==
Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի ասպետի շքանշան
Կարմիր աստղի շքանշան
Լեսյա Ուկրաինկայի անվան գրական մրցանակի դափնեկիր, 1981


== Ստեղծագործություններ ==
«Հերթական առաջադրանք», 1951
«Վտանգավոր գոտի», 1958
«Սպասիր ինձ, սիրելի աղջիկ», 1959
«Ես վեցերորդ դասարանցի եմ», 1964
«Հանդարտ ծովը», 1974


== Հիշատակ ==
Կիևում՝ այն տան պատին, որտեղ 1958-1993 թվականներին ապրել և աշխատել է Տկաչը, փակցված է բրոնզաձույլ հուշատախտակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռակովո (գյուղ, Պերոչինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌակովոՌակովո (ուկրաիներեն՝ Раково), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Պերոչինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռակովո գյուղում բնակվում էր 784 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 21,85 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 35,88 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Երզնկայի զինադադար (1917)

Երզնկայի զինադադար 1917, կնքվել է դեկտեմբերի 5-ին, Երզնկայում, առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ (1914-1918), Կովկասյան ռազմաճակատում գործող ռուսական Կովկասյան բանակի և 3-րդ թուրքական բանակի հրամանատարությունների միջև։ Զինադադարը կնքվել է համաձայն 1917 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Բրեստ-Լիտովսկում մի կողմից՝ Ռուսաստանի և մյուս կողմից՝ Գերմանիայի, Ավստրո-Հունգարիայի, Բուլղարիայի ու Թուրքիայի միջև ստորագրված զինադադարի պայմանագրի։ Կողմերը պայմանավորվել են մինչև վերջնական հաշտություն կնքելը անհապաղ դադարեցնել ռազմական գործողությունները Կովկասյան ռազմաճակատում։ Պայմանագրին կցվել է ռուսական և թուրքական զորքերի միջև սահմանագծի (դեմարկացիոն գիծ) մասին ակտը, որը հիմնականում համընկնում էր ռազմաճակատի գծին զինադադարը կնքելու պահին։ Ռուսներին անցան Արևմտյան Հայաստանում նրանց գրաված համարյա բոլոր տարածքները։ Թուրքերը Երզնկայի զինադադարով ժամանակ էին շահում։ 1918 թվականի փետրվարի կեսին, օգտվելով ռուսական ճակատի փլուզումից, նրանք խախտեցին Երզնկայի զինադադարը և ներխուժեցին արևմտյան Հայաստան և, արդեն ապրիլի կեսին զավթելով այն, շարժվեցին Արևելյան Հայաստան։
Վասյուկովո (գյուղ, Սաֆոնովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վասյուկովո (այլ կիրառումներ)Վասյուկովո (ռուս.՝ Васюково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տոմա Սոլիվերես

Տոմա Սոլիվերես, (հուլիսի 11, 1990(1990-07-11), Ֆրանսիա) ֆրանսիացի կինոյի և թատրոնի դերասան։


== Կենսագրություն ==
Սոլիվերես ծնվել է Փարիզում, և վաղ հասակից սկսել է խաղալ թատրոնում։  Թատերական կարիերան սկսել է 1866 թվականին հիմնադրված fr:Théâtre Antoine-Simone-Berriau-ում, որտեղ, մասնավորապես, խաղացել է «Հարոլդ և Մոդ» պիեսում՝ դերասանուհի Լին Ռենոյի հետ (Ռուսաստանում հայտնի է ամերիկյան էկրանավորման շնորհիվ)։ 2016 թվականին խաղացել է fr:Théâtre des Béliers parisiens թատրոնում։
Կինոկարիերա Սոլիվերեսան մեկնարկել է համեմատաբար ուշ, բայց բացառապես հաջող։ 2011 թվականին նա նկարահանվել է «1+1» ֆիլմում՝ երկրորդ պլանի դերով, որը նրան մեծ ժողովրդականություն է բերել ամբողջ աշխարհի հանդիսատեսի մոտ։ Դրանից հետո Տոմա Սոլիվերեսին սկսել են սիրով հրավիրել կինոյի և հեռուստատեսության տարբեր նախագծերի։ 2017 թվականին սկզբին դերասանը նկարահանվել է 12 նախագծերում։ Դրանց թվում են «Ավարտական քննություն», «Հորեղբայր Շառլ», «Ուսանողուհին և մսյե Անրին», «Անժը և Գաբրիելը»։ 2017 թվականին լուս է տեսել ևս երեք ֆիլմ դերասանի մասնակցությամբ։
Տոմա Սոլիվերեսը պարբերաբար հարցազրույցներ է տվել ֆրանսիական մամուլին, ներառյալ le Figaro և Théâtral Magazine պարբերականները, ինչպես նաև այլ հրատարակություններ։


== Անձնական կյանք ==
Հարցազրույցում Սոլիվերեսը պատմում է իր մասին, որ Փարիզում իր սիրելի վայրը Սեն Մարտեն ալիքն է, իսկ սիրելի կերակրատեսակների թվում են չեդերի և ֆրիի դասական բուրգերները։ Ինչ վերաբերում է գրականության մեջ նկրտումներին, ապա, նրա խոսքով, պատանեկության տարիներին իրեն շատ է տպավորել և վշտացրել  Վիկտոր Հյուգոյի «Մահվան դատապարտվածի վերջին օրը» գիրքը, իսկ ավելի ուշ հետաքրքրել են Ժան Անույի և Մոլիերի պիեսները, որոնցում նա խաղացել է։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Գրոսվալշթաթ

Գրոսվալշթաթ (գերմ.՝ Großwallstadt), կոմունա Գերմանիայում։ Գտնվում է Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ներքին Ֆրակոնիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Միլտենբերգ շրջանի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 4131 մարդ (2010 թվական, դեկտեմբերի 10)։ Զբաղեցնում է 14, 03 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդն է 09 6 76 126։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Futsal Awards

UMBRO Futsal Awards` մրցանակների խումբ, որոնք ամենամյա շնորհվում են մինի ֆուտբոլի ամենաուժեղ խաղացողներին, որոնք շնորհում են սպորտային համազգեստներ արտադրող UMBRO ընկերությունը և Futsalplanet.com կայքը 2000 թվականից սկսած։ Նրանց խոսքերով, «մրցանակը հանդիսանում է, ամենից առաջ` ֆուտսրահը նշելու հիանալի միջոց և չի հանդիսանում ինչ-որ պաշտոնական այլ միջոց»։
Նրանցից ամենահայտնի և ամենահեղինակավորը հանդիսանում է «Աշխարհի լավագույն խաղացող» մրցանակը։ Մրցանակաբաշխությունները տեղի չեն ունեցել մինչևբ 2003 թվականը, սակայն XX լավագույն ֆուտսրահավար է ճանաչվել Կոնստանտին Երյոմենկոն։ 2015 թվականից սկսած մրցանակը փոխվել է AGLA Futsal Awards-ի հովանավորի փոփոխության պատճառով։


== Աշխարհի լավագույն խաղացող ==


== Աշխարհի լավագույն դարպասապահ ==


== Աշխարհի հավաքականների լավագույն մարզիչ ==


== Աշխարհի լավագույն հավաքական ==


== Աշխարհի լավագույն ակումբային մարզիչ ==


== Աշխարհի լավագույն ակումբ ==


== Աշխարհի լավագույն երիտասարդ խաղացող ==


== Աշխարհի լավագույն մրցավար ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Futsal Awards֊ը futsalplanet.com կայքում Archived 2009-08-30 at the Wayback Machine.
Ջաբալ ալ-Նուր

Ջաբալ ալ-Նուր (արաբ․՝ جبل النور՝ «լույսի լեռ»‎‎), գտնվում է Մեքքայից ոչ հեռու՝ Սաուդյան Արաբիայի տարածքում։ Հիջազի լեռնաշղթայի ամենահայտնի գագաթներից է, զբոսաշրջության կարևոր վայր։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից 642 մ է։
Լեռան մեջ է գտնվում Հիրա քարանձավը (արաբ․՝ حراء‎‎)։ Ավանդության համաձայն, Մուհամմադ մարգարեն այստեղ է տեսել իր առաջին հայտնությունները, որոնց հիման վրա էլ սկզբնավորվել է համաշխարհային միաստվածական կրոններից մեկը՝ իսլամը։ Մուհամմադը Մեքքայում սկսում է իր քարոզչությունը՝ Ջիբրիլ (Գաբրիել) հրեշտակապետի կարգադրությամբ։
Հյուտի (այլ կիրառումներ)

Հյուտի անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Հյուտի - գյուղ Էստոնիայի Կիռգեսաառե շրջանի կազմում։
Հյուտի - գյուղ Էստոնիայի Մինիստե շրջանի կազմում։
Հուշարձան (ֆիլմ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հուշարձան (այլ կիրառումներ)Հուշարձան, 1972 թվականին «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի նկարահանած ֆիլմ։ Ֆիլմն արժանացել է ՀԽՍՀ Պետական մրցանակի։


== Սյուժե ==
Հայկական մի գյուղում պատերազմից շատ տարիներ անց զոհված համագյուղացիների հիշատակը հավերժացնող հուշարձան են կառուցում։ Ֆիլմի հերոսը պահանջում է հուշարձանի վրա գրել նաև իր ռուս ընկերոջ անունը, որը կյանքի գնով փրկել է իրեն։


== Դերերում ==
Ավագ – Մհեր Մկրտչյան
Նահապետ – Արկադի Արզումանյան
Սաֆարյան – Ս. Այվազյան
Մարգարյան – Ժ. Հարությունյան


== Ծանոթագրություններ ==
Իլոնա Մարկարովա

Իլոնա Մարկարովա (ռուս.՝ Илона Маркарова), ռուսական թատրոնի ու կինոյի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Իլոնա Մարկարովան մեծացել է Թիֆլիսում։ Մայրը ռուսերենի և ռուս գրականության ուսուցչուհի է։ Հայրը խորհրդային բանակի գնդապետ և սպորտի վարպետ է։
Վոկալ է պարապել Թբիլիսիի կոնսերվատորիային կից գործող փորձարարական դպրոցում։ Վոկալի ուսուցչուհին է եղել Մարիինյան թատրոնի հայտնի երգիչ Վանո Սարաջիշվիլիի զարմուհի Օլգա Սարաջիշվիլին։ Ցանկացել է ընդունվել կոնսերվատորիա, սակայն մտափոխվել է։ Այնուհետև ընտանիքը տեղափոխվել է Սանկտ Պետերբուրգ, որտեղ ընդունվել է Թատերական արվեստի պետական ակադեմիա՝ ՌԴ ժողովրդական արտիստ Օլգա Անտոնովայի դասարան։
2008 թվականին նախկին ամուսնու՝ ռեժիսոր և դերասան Ջուլիանո դի Կապուայի հետ հիմնադրել է Տեատրո դի Կապուա թատրոնը։


== Գործունեություն ==


=== Դերերը թատրոնում ===
Կատակերգակի ապաստանԹատրոն Լիտեյնի փողոցի վրաАХЕ թատրոն


=== Ֆիլմագրություն ===


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
Սերգեյ Կուրյոխինի անվան մրցանակի գրան պրի (2011)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Громов Алексей։ «Актриса Илона Маркарова рассказала о пяти выдающихся петербуржцах»։ Невские Новости (ռուսերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-07-22-ին։ Վերցված է 2019-01-11
Վասիլի Ստրուվե (արևելագետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վասիլի Ստրուվե (այլ կիրառումներ)Վասիլի Վասիլևիչ Ստրուվե (ռուս.՝ Василий Васильевич Струве, հունվարի 21 (փետրվարի 2), 1889 կամ փետրվարի 2, 1889(1889-02-02), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 15, 1965(1965-09-15), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային արևելագետ, Հին Արևելքի պատմության մասնագետների խորհրդային դպրոցի հիմնադիր։ ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1935 թ.)։
Ավարտել է (1911 թ.) Պետերբուրգի համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետը։ Դասավանդել է Լենինգրադի համալսարանում, եղել է Էրմիտաժի Եգիպտոսի բաժնի վարիչ (1918-1933 թթ.), ԽՍՀՄ ԳԱ ազգագրության ինստիտուտը (1937-1940 թթ.), արևելագիտության ինստիտուտի (1941-1950 թթ.) տնօրեն, նույն ինստիտուտի Հին Արևելքի բաժնի վարիչ (1959-1965 թթ.), Լենինգրադի համալսարանի Հին Արևելքի պատմության ամբիոնի վարիչ։ Խորհրդային և արտասահմանյան գիտական մի շարք կազմակերպությունների անդամ։
Շումերական հասարակության սոցիալ-տնտեսական կառուցվածքի ուսումնասիրությամբ պարզել է, որ Հին Արևելքի երկրներում չի եղել «հավիտենական» ֆեոդալիզմ, ինչպես ընդունված էր, այլ դրան նախորդել է ստրկատիրական հասարակարգը։
Ստրուվեի հիմնական ուսումնասիրությունները վերաբերում են Եգիպտոսի, Շումերի, Բաբելոնի, Ասորեստանի, Ուգարիթի, Ուրարտուի, Իրանի,Պաղեստինի, Փոքր Ասիայի, հյուսիսային մերձսևծովյան երկրների և Միջին Ասիայի ժողովուրդների քաղաքակրթության ու մշակույթի պատմության հարցերին։ Ստրուվեն անդրադարձել է նաև մ․ թ․ ա․ 521/520 թվականներին Հայաստանում տեղի ունեցած իրադարձություններին։
Եղել է մի շարք գիտական պարբերականների և կոլեկտիվ աշխատությունների խմբագիր, Սովետական պատմական հանրագիտարանի հրատարակության նախաձեռնողներից։
Պարգևատրվել է Լենինի և Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշաններով, մեդալներով։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռենե Պրևալ

Ռենե Գարսիա Պրևալ (հայիթ․ կրեոլ․՝ René Garcia Préval, հունվարի 17, 1943, Պորտ-օ-Պրենս, Հայիթի - մարտի 3, 2017, Պորտ-օ-Պրենս, Հայիթի), հայիթցի քաղաքական գործիչ և գյուղատնտես, որը 2 անգամ ընտրվել է Հայիթիի նախագահ (փետրվարի 7, 1996 - փետրվարի 7, 2001, մայիսի 14, 2006 - մայիսի 14, 2011)։ Եղել է նաև վարչապետ 1991 թվականի փետրվարից հոկտեմբեր։ Պրևալը Հայիթիի պատմության մեջ առաջին նախագահն է, որն իր նախորդից իշխանությունը ստացավ խաղաղ ճանապարհով և առաջին նախկին վարչապետը, որը դարձավ նախագահ։ Նրա նախագահության տարիներն առանձնացել են ներքին խռովություններով և տնտեսական կայունացման փորձերով․ վերջին նախագահության ժամանակ տեղի է ունեցել Հայիթիի կործանիչ երկրաշարժը (2010)։


== Վաղ տարիներ և կարիերա ==
Պրևալը ծնվել է 1943 թվականի հունվարի 17-ին Պորտ-օ-Պրենսում և մեծացել հոր հայրենի Մարմելեյդում, որը գյուղաքաղաք է Արտիբոնիտ դեպարտամենտում։ Բելգիայի Ժամբլուի քոլեջում և Լյովենի կաթոլիկ համալսարանում սովորել է գյուղատնտեսություն, այնուհետև ուսումնը շարունակել է Պիզայի համալսարանում՝ ուսումնասիրելով երկրաբանություն։ Ընտանիքի հետ հեռացել է Հայիթիից 1963 թվականին։
Պրևալի հայրը նույնպես գյուղատնտես էր, գեներալ Պոլ Էժեն Մագլուարի կառավարության ժամանակ եղել է գյուղատնտեսության նախարար։ Հեռանալով Հայիթիից՝ Պրևալի հայրն աշխատանք գտավ Աֆրիկայի ՄԱԿ-ի գրասենյակներում։
Հինգ տարի անցկացնելով Բրուքլինում (երբեմն նաև մատուցող աշխատելով)՝ Պրևալը վերադառնում է Հայիթի և աշխատանքի անցնում Օգտակար հանածոների ազգային ինստիտուտում։ 1988 թվականին Պորտ-օ-Պրենսում մի քանի գործընկերների հետ հացի փուռ է բացում։ Իր ընկերությունը գործարկելուն զուգահեռ ակտիվորեն զբաղվում է նաև քաղաքականությամբ և բարեգործությամբ՝ հաց է մատակարարում Ժան Բերտրան Արիստիդի որբանոցին, որի հետ սերտ հարաբերություններ ուներ։
1990 թվականին Արիստիդի նախագահ դառնալուց հետո Պրևալը դարձավ վարչապետ (1991 թվականի փետրվար-հոկտեմբերի 11), այնուհետև 1991 թվականի ռազմական հեղաշրջումից հետո աքսորվեց։
2009 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Պրևալն ամուսնացավ Էլիզաբեթ Դելատուր Պրևալի հետ, որն իր տնտեսական գծով խորհրդատուներից մեկն էր և Լեսլի Դելատուրի՝ Հայիթիի կենտրոնական բանկի նախկին կառավարչի այրին։ Պրևալի առաջին և երկրորդ ամուսնությունները՝ համապատասխանաբար Ժերդա Բենուայի և Սոլանժ Լաֆոնտանի հետ, ավարտվեցին ամուսնալուծությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
René Préval 2005 Elections Archives Archived 2006-12-09 at the Wayback Machine.
René Préval entry at Cooperative Research.org
United States Central Intelligence Agency World Factbook (2000)(չաշխատող հղում)
Profile of H.E. Mr. Réné Garcia Preval Archived 2008-07-25 at the Wayback Machine.
St. Petersburg times – Ex-leader still enigma as Haitians cast ballots
Brief analysis of Préval's rise to Head of State 2006
Rene Préval Haiti May Get One Last Chance in Spite of Washington's Best Efforts Archived 2008-05-12 at the Wayback Machine. Council on Hemispheric Affairs
Prensa Latina February 2006 "No Match for René Préval in Haiti"
Préval supporters protest Haiti election results Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.