armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հարգանքի տուրք սուֆրաժիստներին

Քեյթ Շեփարդի ազգային հուշարձան կամ Հարգանքի տուրք սուֆրաժիստներին (անգլ.՝ Kate Sheppard National Memorial), հուշարձան Նոր Զելանդիայի Քրայսթչորչ քաղաքում։ Նոր Զելանդիայի առաջին հուշարձանն է, որը նվիրված է նորզելանդացի սուֆրաժիստուհիներին, մասնավորապես կանանց ընտրական իրավունքի համար պայքարող Քեյթ Շեփարդին։


== Պատմություն ==
Հուշահամալիրի ստեղծման գաղափարն առաջ է եկել 1989 թվականին 1993 թվականին Նոր Զելանդիայում սուֆրաժիստուհիների հիշատակը հավերժացնելու 100-ամյակին նվիրված միջոցառումների նախօրյակին։ Հուշահամալիրի ստեղծման համար ձևավորվեց կոմիտե, որն ընտրեց հոլանդական ծագումով նորզելանդիայի արվեստագետ Մարգրիթ Ուինդհաուսենի աշխատանքը։
Հուշահամալիրը քարե պատ է, որի վրա քանդակված է Քեյթ Շեփարդի իրական չափերի բրոնզե քանդակը և 5 այլ սուֆրաժիստուհիների քանդակները։ Քանդակի երկու կողմերի վահանակները նկարագրվում են 19-րդ դարի վերջին կանանց առօրյա կյանքի տեսարաններ և տեքստեր, որոնք պատմում են կանանց ընտրական իրավունքի համար պայքարի մասին։ Ամբողջ կառույցը մոտավորապես 5 մետր լայնություն և 2 մետր բարձրություն ունի։
Հուշահամալիրում քանդակված կանայք են (ձախից աջ)՝

Հելեն Նիկոլ, սուֆրաժիստուհի, բնակվել է Դանիդինում
Քեյթ Շեփարդ
Ադա Ուելս, աղջիկների կրթության համար պայքարող
Հարիեթ Ռասել Մորիսոն, աշխատող կանանց պաշտպան Դանիդինից
Մերի Տե Տաի Մանգակահիա
Ամեյ Դալդին Օքլենդից, «Ժուժկալ կին քրիստոնյաների միություն»Կանանց խումբը պատկերված է փայտե սայլի վրա իրենց խնդրանքը խորհրդարան տանելու ճանապարհին։
Հուշահամալիրը բացվել է 1993 թվականի սեպտեմբերի 19-ին, Նոր Զելանդիայում սուֆրաժիստուհիների 100-ամյակի կապակցությամբ, Նոր Զելանդիայի գլխավոր նահանգապետ Դեյմ Քեթրին Թիզարդի կողմից։ Հուշարձանի մեջ է տեղադրվել սերունդների ուղված ուղերձ, որը ներառում է 1993 թվականին կանանց կյանքի մասին տեղեկատվական հոդվածներ և տեղեկություն։
Հուշահամալիրը գտնվում է Քեյթ Շեփարդի ազգային հուշահամալիր կոչվող տարածքում՝ Էվոն գետի մոտ «Մեր քաղաքը» պատմական շենքի հարևանությամբ։ Շենքը վնասվել է 2010 թվականի Քենթերբերի երկրաշարժից և հուշարձանը գտնվել է բարիկադների հետևում էր, քանի դեռ շենքը գնահատվում էր։ 2014 թվականի հունիսին Քրիստչերչի քաղաքապետ Լիան Դալցիելի գլխավորությամբ հուշահամալիրը ազատվել է բարիկադներից և հուշարձանը հասանելի է դարձել հանրությանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Photo of Kate Sheppard National Memorial unveiling ceremony, 1993
Պոպասնոե (գյուղ, Կոնստանտինովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոպասնոեՊոպասնոե (ուկրաիներեն՝ Попасне), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կոնստանտինովսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Պոպասնոե գյուղում բնակվում էր 35 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վախեցած կարապը

Վախեցած կարապը (հոլ.՝ De bedreigde zwaan), հոլանդական ոսկեդարի նկարիչ Յան Ասելինի (1610-1652) 1950-ական թվականներին ստեղծած կարապի կտավը, որը գտնվում է Ամստերդամի պետական թանգարանում։


== Նկարագրություն ==
Կտավն ունի 144 սմ բարձրություն, 171 սմ լայնություն, նյութը՝ յուղաներկ։ Պատկերված է բնական մեծության թշշան կարապ (Cygnus olor), որը պաշտպանում է իր բույնը շնից։ Աջ կողմի անկյունում կտավը ստորագրված է "A" միացագրով։
Նկարն այլաբանորեն մեկնաբանում է, թե ինչպես է քաղաքական գործիչ, թոշակային խորհրդատու Յան դե Վիտը երկիրը պաշտպանում թշնամիներից։ Կտավում կա երեք մակագրություն՝ կարապի ոտքերի միջև գրված է "de raad-pensionaris" (թոշակային խորհրդատու), ձախ կողմի շան գլխավերևում՝ "de viand van de staat", «Հոլանդիա»՝ աջ կողմի ձվի վրա։
1790-ական թվականներին կտավն ընդգրկված է եղել Ջան Գիլդեմիստերի հավաքածուում և ներառված է եղել 1800 կտավների կատալոգում։
Թանգարանը կտավը ձեռք է բերել 1880 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կտավը Europeana կայքում
Դոն Կիխոտ (այլ կիրառումներ)

Դոն Կիխոտ անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․

Դոն Կիխոտ - Լյուդվիգ Մինկուսի բալետ՝ 4 գործողությամբ, ստեղծված՝ Միգել դե Սերվանտեսի «Դոն Կիխոտ» վեպի հիման վրա,
Դոն Կիխոտ - Իսպանացի գրող Միգել դե Սերվանտեսի լավագույն գործը համանուն հերոսի մասին, գրվել է 1605-1615 թվականներին։
Թոմի Դորֆման

Թոմի Դորֆման (անգլ.՝ Tommy Dorfman, մայիսի 12, 1992(1992-05-12), Ատլանտա), ամերիկացի դերասան։ Առավել հայտնի է Նեթֆլիքսի «13 պատճառ՝ ինչու» հեռուստասերիալում կատարած Ռայան Շեյվերի դերով։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1992 թվականի մայիսի 12-ին ԱՄՆ-ի Ջորջիա նահանգի Ատլանտա քաղաքում։ 2015 թվականին նա ավարտել է Ֆորդհեմի համալսարանը արվեստի բակալավրի աստիճանով։ Համալսարանը ավարտելուց հետո նա նկարահանվել է «13 պատճառ՝ ինչու» հեռուստասերիալում, որտեղ կերտել է Ռայան Շեյվերի դերը։ 2017 թվականին նա համագործակցել է ASOS-ի հետ, իսկ հոկտեմբեր ամսին GLAAD մրցանակաբաշխության ժամանակ պարգևատրվել է «Ծագող աստղ» մրցանակով։


== Անձնական կյանք ==
Դորֆմանը բացահայտ գեյ է։ Դորֆմանը և Փիթեր Զուրկուլենը նշանվել են 2015 թվականի ապրիլին և ամուսնացել են 2016 թվականի նոյեմբերի 12-ին։
2018 թվականին նա քամինգ աութ է կատարել որպես ոչ-բինար գենդեր։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թոմի Դորֆման Internet Movie Database կայքում
Լորձունակերպեր

Լորձունակերպեր կամ լորձունայիններ (լատ.՝ Myxinidae), ողնաշարավորների ենթատիպի բոլորաբերանավորների վերնադասին պատկանող կենդանատեսակների կարգ։
Կարգի ներկայացուցիչ առանձնյակները չունեն արդյունաբերական կամ տնտեսական որևէ կարևոր նշանակություն։ Բացի այդ վարելով մակաբույծ կենսակերպ լորձունայինները լուրջ վնաս են հասնում ձկնաբուծությանը։


== Տարածվածություն ==
Լորձունակերպերի կարգի ներկայացուցիչները տարածված են Համաշխարհային օվկիանոսի մաս կազմող Խաղաղ օվկիանոսի բարեխառն և մերձարևադարձային ջրերում։
Բնակվում են օվկիանոսի մակարդակից մինչև 100-500 մետր խորություններում։ Չնայած այս հանգամանքի՝ լորձունակերպերը ապրում են նաև մինչև 1000 մետր խորություններում։


== Նկարագրություն ==
Լորձունակերպերը միջին չափի բոլորաբերանավորներ են։ Ունեն 45-70 սմ երկարություն և նման են խոշոր որդերի։ Մարմնի առջևի հատվածում ունեն 1-ից մինչև 15 խռիկային անցքեր։
Մարմնի ստորին երկու կողմերի երկարությամբ, մեկական շարքով դասավորված են ենթամաշկային լորձանքներ, որոնք բավականին լավ զարգացած և կատարելագործված են։ Բերանն ու քթի միակ անցքը շրջապատված է 6-8 հաստ բեղիկններով։
Արյունատար համակարգը փակ է։ Սիրտը քառախորշ է։ Հիմնական սիրտը խռիկային է, սակայն լորձունակերպերն ունեն ևս երեք լրացուցիչ սրտախոռոչ։ Սնվում են ձկներով։


== Ծանոթագրություններ ==
Ավանշ

Ավանշ (լատ.՝ Aventicum, ֆր.՝ Avenches), քաղաք Շվեյցարիայի Վո ֆրանսախոս կանտոնում, Լոզան-Բեռն տրանսպորտային մայրուղու վրա։ Մինչև 2006 թվականի սեպտեմբերի 1-ը եղել է Վո կանտոնի Ավանշի շրջանի վարչական կենտրոնը, որից հետո մտել է նորաստեղծ Broye-Vully շրջանի կազմի մեջ։ 2006 թվականից նրան է միացվել Դոնատիր (Donatyre) համայնքը, 2011 թվականի հունվարի 1-ից՝ Oleyres-ը։
2017 թվականի դեկտեմբերի տվյալներով Ավանշում ապրում էր 4.208 մարդ, որոնց 32.9%-ը օտարազգիներ էին։
Քաղաքի բնակչության թվաքանակը ժամանակի ընթացքում կրել է հետևյալ փոփոխությունները


== Պատմություն ==
Հին հռոմեական Ավենտիկում քաղաքը հիմնադրել է Հուլիոս Կեսարը՝ իր գալլական ռազմարշավների ժամանակաշրջանում։ Նորաստեղծ բնակավայրը դարձել է հին հռոմեական Հելվեցիա մարզի վարչական կենտրոնը, ծաղկման շրջանում ունեցել շուրջ 20 հազար բնակիչ, որ բավականին պատկառելի թվաքանակ էր այն ժամանակներում, և այն էլ՝ հյուսիսային ու  լեռնային բնակավայրի համար։ Սակայն չորրորդ դարում ֆրանկների ու բուրգունդացիների հարձակումների հետևանքով քաղաքն անկում է ապրել, և այսօր նրա բնակչության թիվը հնգապատիկ զիջում է հնագույն ժամանակների ցուցանիշին։ Այդուհանդերձ, Ավանշը շարունակում է մնալ հնագետների ու զբոսաշրջիկների շրջանում մեծ հետաքրքրություն առաջացնող բնակավայր։ Պատմամշակութային հնագույն հուշարձաններից հիշարժան են հատկապես հին հռոմեական ամֆիթատրոնի ու թատրոնի, տաճարի, բաղնիքի, քաղաքային աշտարակավոր պարսպի ավերակները։ Շվեյցարիայի պատմամշակութային ժառանգության ցանկում, բացի վերոնշյալներից, ընդգրկված են նաև Ավանշի միջնադարյան միջնադարյան ամրոցը, Cure-ը, շվեյցարական ռեֆորմիստական եկեղեցին, Դոնատիրի տաճարը, Tour de l’évêque-ը (Եպիսկոպոսի աշտարակը)՝ ամֆիթատրոնով և հռոմեական թանգարանը։ Ինքը՝ Ավանշ քաղաքն ամբողջությամբ, ինչպես նաև Haras fédéral կոչվող տարածքը ներառված են Շվեյցարական ժառանգության գույքացուցակում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Անվանի մարդիկ ==
Մարիուս Ավանշեցի (532 – 596) - եպիսկոպոս, ժամանակագիր
Ֆրեդեգար - յոթերորդ դարի ֆրանկ պատմիչ, (Ֆրեդեգարի ժամանակագրություն,  642 թ.) աշխատության հեղինակ
Ernest Failloubaz (ծնվ. 1892 թ., Ավանշում – 1919) - շվեյցարական օդագնացության պիոներներից
Loulou Boulaz (ծնվ. 1908 թ., Ավանշում – 1991) - շվեյցարացի լեռնագնաց և լեռնադահուկորդ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ավանշի համայնքապետարան, պաշտոնական կայքէջ
Ավանշը Շվեյցարիայի քարտեզի վրա
պաշտոնական կայքէջ(չաշխատող հղում)
«Авенхес»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Լուսանկարներ
Հաշվիչ-վճռող սարք

Հաշվիչ վճռող սարք, անընդհատ ֆիզիկական մեծությունների հետ (որոնք համարվում են լուծվող մաթեմատիկական խնդրի փոփոխականների մոդելներ) մաթեմատիկական գործողություն կատարող սարք։ Պարզագույն հաշվիչ-վճռող սարք մեկ որոշակի մաթեմատիկական գործողության (օրինակ, գումարման, բազմապատկման, ինտեգրման) մոդելն է։ Այդպիսի հաշվիչ-վճռող սարք տվյալ մաթեմատիկական գործողությունը կարող է ավտոմատ կամ կիսավտոմատ իրականացնել մաթ. մեծությունների մոդելներին համապատասխանող ֆիզիկական մեծությունների միջոցով։ Հաշվիչ-վճռող սարքերը լինում են մեխանիկական, էլեկտրամեխանիկական, էլեկտրոնային, օպտիկական, հիդրավլիկական մագնիսական և այլն։ 
Ամենատարածվածը էլեկտրոնային հաշվիչ-վճռող սարքերն են, որոնցում որպես մոդելացնող ֆիզիկական մեծություն օգտագործվում է էլեկտրական հոսանքը կամ լարումը։ Հաշվիչ-վճռող սարքերն ըստ կատարող գործողության լինում են գումարող, բազմապատկող-բաժանող, ինտեգրող-դիֆերենցող, հատուկ նշանակության և բազմակողմանի, որոնք իրականացնում են մեկ կամ երկու փոփոխականների ֆունկցիաներ։ Հաշվիչ-վճռող սարքերի հիմնական մասը օպերացիոն ուժեղացուցիչներն են, որոնք ունեն մեծ ուժեղացման գործակցով հաստատուն հոսանքի ուժեղացուցիչ և արտաքին տարրերով պայմանավորված բացասական հակադարձ կապ։ 
Պարզ Հաշվիչ-վճռող սարքերից կազմվում են բարդ Հաշվիչ-վճռող սարքեր, որոնք կարող են լինել որոշակի մաթեմատիկական կախվածության կամ կախվածությունների մոդելներ։ Մեկ որոշակի համակարգի մոդելը իրագործող Հաշվիչ-վճռող սարքերը պատկանում են անալոգային հաշվիչ վճռող մեքենաների դասին։
(4191) Ասսեսե

(4191) Ասսեսե (անգլ.՝ Assesse), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի մայիսի 22-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,63248 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2514 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0136 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1560,08 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,230758 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,07° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4191) Ասսեսե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վիրաբ Ազարյան

Վիրաբ Ազարյան (1889, Փիփ, Դաշկեսանի շրջան, Ադրբեջանական ԽՍՀ - անհայտ, անհայտ, հավանաբար՝ Ֆրանսիա), հայ ֆիդայի, եղել է Զորավար Անդրանիկի զինակիցը, նրա հետախուզական ջոկատի անդամը։ Մասնակցել է հայ-թաթարական և հայ-թուրքական կռիվներին, այնուհետև Զորավար Անդրանիկի հետ մեկնել է Ֆրանսիա։ Նրա երկու եղբայրները՝ Արսեն Ազարյանը և Մելիք Ազարյանը, նույնպես մասնակցել են հայ-թաթարական կռիվներին։ Կռվի ժամանակ Վարդենիսի մոտ Մելիք Ազարյանը զոհվում է, իսկ Արսեն Ազարյանը ծանր վիրավորվում։


== Տես նաև ==
Նիկոլայ Ազարյան
Փիփ


== Ծանոթագրություններ ==
Գոմք (այլ կիրառումներ)

Գոմք, կարող է վերաբերել՝

Գոմք - գյուղ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում
Գոմք - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում
Գոմք - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում
Գոմք - գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում
Գոմք - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սասունի գավառակում` Տալվորիկի շրջանում
Թոմ Էլլիս

Թոմաս Ջոն (Թոմ) Էլլիս (անգլ.՝ Thomas John Ellis  , նոյեմբերի 17, 1978(1978-11-17), Քարդիֆ, Ուելս, Միացյալ Թագավորություն, Ուելս) ուելսացի դերասան։ Հանդիսատեսին հայտնի է «Մի անգամ հեքիաթում», «Միրանդա», «Ուրվականները», «Լյուցիֆեր» սերիալներից։ «Մի անգամ հեքիաթում» ֆենտեզի հեռուստասերիալում մարմնավորել է Ռոբին Հուդին, իսկ «Լյուցիֆեր» հեռուստասերիալում՝ Լյուցիֆեր Մորնինգստարին։


== Երիտասարդություն և կրթություն ==
Էլլիսը ծնվել և մեծացել է Բանգորում։ Նրա հայրը՝ Կրիս Էլլիսը, հորեղբայրը՝ Ռոբերտ Էլլիսը և քույրը եկեղեցականներ են։ Նա ավարտել է Օքսֆորդի Ռիդժենս-պարկ քոլլեջը։


== Անձնական կյանք ==
2006 թվականին Էլլիսը ամուսնացել է դերասանուհի Թեմզին Աուտուեյտի հետ։ 2008 թվականի հունիսի 25-ին ծնվել է նրանց առաջնեկ դուստրը ՝ Ֆլորենս Էլսի Էլլիսը։ Էլլիսը ունի ևս մեկ երեխա նախորդ հարաբերություններից։ 2012 թվականի օգոստոսի 2-ին ծնվեց նրանց երկրորրդ դուստրը ՝ Մարնի Մեյ Էլլիսը։ 2013 թվականի օգոստոսի 29-ին զույգը հայտարարեց ամուսնալուծության մասին։ Աուտուեյտը ամուսնալուծվել է ամուսնու հետ, վկայակոչելով նրա անհավատարմությունը։ 2014 թվականին ամուսնալուծության գործընթացը ավարտվեց։ 2015 թվականից հանդիպում է ամերիուհի դերասանուհի և սցենարիստ ՝ Մեգան Օպենխայմերի հետ։
Անցյալում Էլլիսը երկրպագել է «Շեֆֆիլդ Ուենսդեյ» ֆուտբոլային ակումբին, սակայն այժմ երկրպագում է «Արսենալ»-ին։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գորնի (այլ կիրառումներ)

Գորնի, կարող է վերաբերել՝

Գորնի - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Անդրբայկալյան երկրամասի Գորնի շրջանի կազմում։
Գորնի - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Արխանգելսկի շրջանի կազմում։
Գորնի - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուշնարենկովսկի շրջանի կազմում։
Գորնի - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չիշմինսկի շրջանի կազմում։
Գորնի - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Գորնի - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Խաբարովսկի երկրամասի Սոլնեչնի շրջանի կազմում։
Գորնի - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Կիրովսկի շրջանի կազմում։
Գորնի - գյուղ Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Նադեժդինսկի շրջանի կազմում։
Գորնի - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Նովոսիբիրսկի մարզի Տոգուչինսկի շրջանի կազմում։
Գորնի - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Կրասնոպարտիզանսկի շրջանի կազմում։
Գորնի - ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանում
Գորնի - ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Սեմիկարակորսկի շրջանում
Գորնի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում
Ֆելիքս Խաչատրյան

Ֆելիքս Խաչատրյան  (սեպտեմբերի 7, 1978(1978-09-07), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ հաղորդավար, ռեփեր։


== Կենսագրություն ==
Ֆելիքս Խաչատրյանը ծնվել է 1978 թվականի սեպտեմբերի 7-ին, Երևանում։ Սովորել է Երևանի թիվ 33, ապա` 178 միջնակարգ դպրոցներում։ 1995 թվականին ավարտել է Երևանի թիվ 68 միջնակարգ դպրոցը։ 
1990-1995 թվականներին սովորել, ապա աշխատել է Երևանի «Մետրո» թատրոնում։ Աշխատել է նաև Երևանի Էդգար Էլբակյանի անվան արտիստական թատրոնում։ 1995-1999 թվականներն սովորել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում, 1996 թվականից` Հայաստանի Երգի պետական թատրոնում։ 
Ուսանողական տարիներին երգել է, հանդես եկել որպես հանդիսավար։ 2001-2009 թվականներին աշխատել է Հայաստանի հանրային և Նոր ալիք հեռուստաընկերություններում, Սիգմա TV ընկերությունում` որպես հաղորդավար։ Վարել է բազմաթիվ հաղորդումներ, հեռուստանախագծեր` «Օտար խաղեր», «Թեժ տասնյակ», «Երկու աստղ» և այլն։ 2008 թվականից աշխատել է  «Արմենիա» հեռուստաընկերությունում, որտեղ եղել է մի շարք նախագծերի և հաղորդումների հաղորդավարը` «Ֆորտ Բոյարդ», «Բարի լույս, հայեր» և այլն։ 
2010 թվականին հիմնադրել է «3.33» հիպ-հոպ խումբը և ծավալել երաժշտական գործունեություն։ 2011թ. թողարկել է առաջին՝ «Խաչբառ» ալբոմը։ 
2017-2018 թվականներին Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերությամբ վարել է «Սիրո բանաձև» հաղորդումը։


=== Անձնական կյանք ===
Ֆելիքս Խաչատրյանն ամուսնացած է նկարչուհի, բեմանկարչուհի Գոհար Պարույրյանի հետ։
2018 թվականի մայիսի 12-ին ծնվել է Ֆելիքս Խաչատրյանի և Գոհար Պարույրյանի որդին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Խաչատրյան. «Եթե ծաղրածու ես, շատ ծանր է»(չաշխատող հղում)
լուսո․ հարցազրույց (Արման Նշանյան, Ֆելիքս Խաչատրյան)
երեկո (Արթուր Գրիգորյան, Ֆելիքս Խաչատրյան) 07.01.2018
Աննա դը Բոժյոյի թանգարան

Աննա դե Բոժյոյի թանգարան (ֆր.՝ musée Anne-de-Beaujeu), թանգարան՝ բացված 1910 թվականի ֆրանսիական Մուլեն քաղաքում (դեպարտամենտ Ալյե, Օվերն երկրամաս)։


== Թանգարանի շենք ==
Մուլեն քաղաքում՝ Բուրբոնների դքսության մայրաքաղաքում, այդ վայրում նախկինում գտնվում էր դուքս դը Բուրբոնի 16-րդ դարի թվագրվող փառահեղ ամրոցը։ Այն, ինչը մնացել է մինչ մեր օրերը ամրոցային համալիրից, կազմում են 14-րդ դարի գլխավոր դիտաշտարակը (հայտնի որպես Mai Coiffee) և Վերածննդի ոճով տաղավարը՝ կառուցված դքսուհի Աննա դե Բոժյոյի պատվերով մոտավոր 1500 թվականին։ Այդ տաղավարը դարձավ նշված ոճի առաջին նմուշներից մեկը՝ կառուցված Ֆրանսիայում։ Սկսած 1910 թվականից՝ տաղավարի պատերի ներքո տեղակայվեց գերատեսչական թանգարանը՝ անվանված ի պատիվ դքսուհի Աննա դե Բոժյոյի։ Սկզբնական տաղավարից այժմ պահպանվել է միայն շենքի ճակատամասը՝ զարդարված Բուրբոնների գերբերով։
Մշտապես թանգարանային ցուցադրության դրված դը Բուրբոնների ամրոցի մասշտաբային մանրակերտը թույլ է տալիս պատկերացում կազմել միջնադարյան կառույցի բնօրինակ չափերի մասին։


== Թանգարանի հավաքածուներ ==
Թանգարանում մշտապես ցուցադրվում են հետևյալ հավաքածուները.

Անտիկ իրերի հնագիտական հավաքածու, առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի գալլա-ռոմանական դարաշրջանի արձանիկները, որոնք պատրաստված են Ալյեի սպիտակ կավից։
Միջնադարյան արձանների մեծ հավաքածու։
Մեծ սրահում ներկայացված են տարբեր ցուցադրանմուշներ, որոնք կապված են դե Բուրբոն դուքսերի անցյալի հետ։
Հախճապակե իրերի հետաքրքիր հավաքածու՝ պատրաստված 18-րդ դարում Մուլենում։
19-րդ դարի վերջի հայտնի նկարիչների բազմաթիվ նկարներ, այդ թվում ֆլամանդական և գերմանական վարպետների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
http://www.mab.allier.fr/ Աննա դե Բոժյոյի թանգարանի. պաշտոնական կայք (ֆր.)
Պիանոմանիա

«Պիանոմանիա» (գերմ.՝ Pianomania − Die Suche nach dem perfekten Klang), գերմանացի ռեժիսորներ Ռոբերտ Ցիբիսի և Լիլիան Ֆրանկի փաստագրական ֆիլմը դաշնամուրի լավագույն լարողների աշխատանքի մասին։ Ֆիլմը արտադրվել է ավստրիական և գերմանական ֆիրմաների ջանքերով (OVAL Filmemacher WildArt Film)։ Այն էկրան է բարձրացել 2010 թվականի սեպտեմբերի 9-ին։ Մինչ այդ  ֆիլմը մասնակցել է մրցույթների ու փառատոների։


== Սյուժե ==
Սյուժեի կենտրոնում գտնվում է Պիեռ Լորան Էմարի շարունակական աշխատանքը դաշնակահարների հետ։ Պիեռը նախապատրաստվում էր  ․Բախի Արվեստի ֆուգայի ձայնագրությանը։
Պիանոմանիայի գլխավոր հերոսը որոշում է առանձնահատուկ կերպով ուսումնասիրել Բախի ժամանակաշրջանի երաժշտական գործիքները։ Բայց ճակատագրի կամոք դրամաշնորհ N 109 դաշնամուրը տարվում է Ավստրալիա։ Եվ դա միակ խոչընդոտը չէ, որ հանդիպում է լարողի և նրա հաճախորդի ճանապարհին։ Կնյուպֆերը և Էմարը հանդիպում էին հաճախ, փորձեր էին անում, լարում էին, նվագում և վիճում։ Երբ լարումը դառնում էր մեծ Կնյոպերը դա թուլացնում էր կատակով։
Մի անգամ աշխատասենյակում հայտնվում է մի փոքր երազկոտ երաժիշտ՝ ջինսով ու սպորտային հագուստով։ Նա` համաշխարհային մակարդակի աստղը՝ Լան Լանը, մոտ օրերս տալու էր համերգ Ավստրիայում՝ Վիեննայում, բայց նրա գործիքի հնչողությունը  անբավարար էր։ Անբացատրելի լարված ռեժիմը երաժշտին թույլ չէր տվել  հաճախակի հանդիպել Կնյուպֆերի հետ։ Բայց լարողին հաջողվում է Լան Լանի համար գտնել անթերի դաշնամուր, և հանդիսատեսը վիրտուոզին դիմավորում է ծափահարություններով։


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր Լիլիան ֆրանկ և Ռոբերտ Ցիբիս
Սցենարի հեղինակ Լիլիան Ֆրանկ և  Ռոբերտ Ցիբիս
Օպերատոր  Ռոբերտ Ցիբիս և Եժի Պապաչ
Կոմպոզիտոր Մատիաս Պետշե
Մոնտաժ Միշել Բարբին


== Ճանաչում ==
Ֆիլմը մասնակցել է շատ միջազգային կինոփառատոների և մրցույթների, այդ թվում 32-րդ մոսկովյան միջազգային կինոփառատոնին։
2009 թվականին Պիանոմանիան մրցանակ է շահել Լոկարնոյի կինոփառատոնում ավստրիական ֆիլմերի լավագույն մոնտաժի համար և եղել է  եվրոպական ակադեմիայի լավագույն փաստագրական ֆիլմը։
2010 թվականին  շահել է «Ոսկե դարպաս» մրցանակը Սան -Ֆրանցիսկոյի Միջազգային կինոփառատոնում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղոումներ ==
Официальный саит на немецком языке
Официальный саит на английском языке Archived 2012-03-11 at the Wayback Machine.
«Пианоманиа» на саите Internet Movie Database
«Պիանոմանիա»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Պիանոմանիա»(անգլ.) ֆիլմը allmovie կայքում:
Պիանոմանիա(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
English film trailer of Pianomania ՅուԹյուբում
The New York Times: Pianomania: A Master of the Piano Whose Performances Receive No Applause
The Guardian: Pianomania
Los Angeles Times: Movie review: 'Pianomania'
Variety: Review: 'Pianomania: In Search of the Perfect Sound'
About.com: Pianomania – Movie Review – 2011 – Making Great Music: Steinway At Play Archived 2012-04-15 at the Wayback Machine.
Կոշադիզա (Բաբեկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոշադիզա (այլ կիրառումներ)Կոշադիզա (ադրբ.՝ Qoşadizə), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Բաբեկի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Տուրբեկ

Տուրբեկ (ռուս.՝ Турбек, բաշկիրերեն՝ Түрбейек), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դյուտյուլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 186 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վսևոլոդ Ավդիև

Վսևոլոդ Ավդիև (ռուս.՝ Авдиев, Всеволод Игоревич, հոկտեմբերի 4 (16), 1898, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 9, 1978(1978-05-09), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային արևելագետ և եգիպտագետ։ Փոքր Ասիայի և Մերձավոր Արևելքի մասնագետ։ Պատմական գիտությունների դոկտոր (1943 թվական), պրոֆեսոր (1944 թվական)։ ԽՍՀՄ ԳԱ Արևելագիտության ինստիտուտի տնօրեն։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1898 թվականի հոկտեմբերի 4-ին, Մոսկվայում։ 1916 թվականին ավարտել է Մոսկվայի 7-րդ գիմնազիան։ Հիանալի տիրապետում էր գերմաներեն, ֆրանսերեն և անգլերեն լեզուներին։ Ուսումնասիրել է նաև լատիներեն, հին հունարեն, սանսկրիտ և հին եգիպտերեն։ 1916-1922 թվականներին սովորել է Մոսկվայի համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետում, որտեղ ուսումնասիրել է ասորագիտություն, սեմագիտություն, հնդկագիտություն և դասական բանասիրություն։ Նրա ղեկավարները հայտնի հնագետներ Ս. Սոբոլևսկին, Մ. Պոկրովսկին, Վ. Շիլեյկոն և Մ. Պետերոսն էին։ 1920 թվականից Վ. Ավիդևն աշխատել է Դասական արևելք թանգարան-ինստիտուտում։ 1924 թվականին նշանակվել է Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարանի Արևելյան բաժնի վարիչի օգնական.:
1941 թվականից Վսևոլոդ Ավդիևը դասախոսել է Մոսկվայի պետական համալսարանի Հին աշխարհի պատմության ամբիոնում, իսկ 1951 թվականին նշանակվել է այդ ամբիոնի վարիչ։ 1953-1954 թվականներին եղել է Ռուսաստանի Գիտությունների ակադեմիայի Արևելագիտության ինստիտուտի տնօրեն։
Վսևոլոդ Ավիդևը մահացել է 1978 թվականի մայիսի 9-ին, երկարատև ծանր հիվանդությունից։ Թաղված է Դոնսկի գերեզմանոցում։


== Աշխատանքներ ==
Ավդիևը հեղինակել է մոտ 200 աշխատանք Հին աշխարհի պատմության մասին, հիմնականում` եգիպտագիտության վերաբերյալ։Հիմնական աշխատանքներն են.

Հինեգիպտական ​​բարեփոխում, Մոսկվա, 1924
Հին Եգիպտոսի ռազմական պատմությունը, Մոսկվա, 1948-1959
Հին Արևելքի պատմություն, Մոսկվա, 1970


== Մրցանակներ ==
Առաջին աստիճանի Ստալինյան մրցանակ (1952 թվական), «Հին Արևելքի պատմություն» գիտական ​​աշխատության համար (1948 թվական)
Գամալ Աբդել Նասերի մրցանակ (1973 թվական)
Լենինի շքանշան
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան


== Կոչումներ ==
Պրահայի Կարլի համալսարանին կից Եգիպտագիտության ինստիտուտի պատվավոր անդամ
Հունգարիայի գիտությունների ակադեմիայի դասական հետազոտությունների ընկերության թղթակից անդամ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
К шестидесятилетию профессора В. И. Авдиева // Вестник древней истории. — 1958. — № 4. — С. 168—169
Древний Восток и античный мир. Сборник статей, посвящённый профессору В. И. Авдиеву. М., 1972;
Соловьёва С. С. В. И. Авдиев и его музейная деятельность // Памятники и люди. М., 2003.
Ավիդև Վսեվոլոդ / Соловьёва С. С. // А — Анкетирование. — М. : Большая российская энциклопедия, 2005. — С. 69. — (Большая российская энциклопедия : [в 35 т.] / гл. ред. Ю. С. Осипов ; 2004—2017, т. 1). — ISBN 5-85270-329-X.


== Արտաքին հղումներ ==
Հոդվածը Archived 2020-01-27 at the Wayback Machine. ՌԳԱ Եգիպտագիտության հետազոտությունների կենտրոնի կայքում
Соловьёва С. С. Վսևոլոդ Ավդիևը biblioclub.ru կայքում
Վ. Ավդիևի աշխատանքների ցանկը
Հին Եգիպտոսի ռազմական պատմությունը
Ագեդա

Ագեդա (պորտ.՝ Águeda), քաղաք Պորտուգալիայում, միաժամանակ մարզի կենտրոնն է։ Մտնում է Պորտուգալիայի քաղաքական խոշոր ագլոմերացիայի՝ Մեծ Ավեյրուի կազմի մեջ։ Բնակչության թիվը կազմում է 14,5 հազար մարդ (քաղաքում), 49,9 հազար մարդ (քաղաքապետարանում). Տարածքը կազմում է 335,30 կմ²։ Հին ժամանակներում քաղաքի հովանավորողը համարվում էր Սանտա-Էուալիլյան։


== Գտնվելու վայրը ==
Քաղաքը գտնվում է 19 կմ Ավեյրու-ից դեպի հարավ արևելք.


=== Քաղաքապետարանի սահմանները ===
Դեպի հյուսիս — Սեվեր դու Վոգա քաղաքապետարանից
Դեպի հյուսիս-արևելք — Օլիվեյրա դե Ֆրադեշ, Վոզելա քաղաքապետարանից
Դեպի արևելք — Տոնդելա քաղաքապետարանից
Դեպի հարավ — Մորտագուա, Անադիա քաղաքապետարանից
Դեպի հարավ արևմուտք — Օլիվեյրա դու Բայրու քաղաքապետարանից
Դեպի արևմուտք — Ավեյրու քաղաքապետարանից
Դեպի հյուսիս արևմուտք — Ալբերգարիա ա Վելյա քաղաքապետարանից


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1834 թվականին։


== Վարչական բաժանում ==
Ագադան
Ագուադա դե Բայշու
Ագուադա դե Սիմա
Բարրո
Բելազայմա դու Շան
Բորրալյա
Կաշտանեյրա դու Վոգա
Էշպինյել
Ֆերմենտելուշ
Լամաշ դու Վոգա
Մասիեյրա դե Ալկոբա
Մասինյատա դու Վոգա
Պրեշտիմու
Ռեկարդայնշ
Սեգադայնշ
Տրավասսո
Տրոֆա
Վալոնգու դու Վոգա
Ագեդա
Օյշ դա Ռիբեյրա


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ավեյրու
Պորտուգալիայի վարչական բաժանում
Պորտուգալիայի քաղաքների ցանկ
Բիսիմբրե

Բիսիմբրե (իսպ.՝  Bisimbre)՝ բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Սառագոսա պրովինցիայում (Առագոն ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կամպո դե Բոռոխա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 11,16 կմ2։ Բնակչությունը՝ 109 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Քաղաքի հովանավորն է համարվում Սուրբ Խուան Բաուտիստա և Իմակուալադա Կոնսեպսիոն։


== Արռաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2016-10-19 at the Wayback Machine.
Թիոկարբոնաթթուներ

Թիոկարբոնաթթուներ, օրգանական միացություններ, որոնք հանդիսանում են կարբոնաթթուների ածանցյալները, որոնցում մեկ կամ երկու թթվածնի ատոմները տեղակալված են երկվալենտ ծծմբի ատոմով։ Մոնոթիոկարբոնաթթուների քիմիական բանաձևն է RC(=O)SH (թիոլային ձև) կամ RC(=S)OH (թիոնային ձև), իսկ դիթիոկարբոնաթթուների քիմիական բանաձևն է RC(=S)SH։


== Կառուցվածք և հատկություններ ==
Մոնոթիոկարբոնաթթուները իրենցից ներկայացնում են դեղնավուն հեղուկ նյութեր, որոնք ունեն ուժեղ տհաճ հոտ։ Ցածր կարգի ներկայացուցիչների եռման ջերմաստիճանը կազմում է մոտավորապես 50 °C, իսկ բարձր կարգի ներակայացուցիչներինը՝ 100 °C։ Մոնոթիոկարբոնաթթուները գոյություն ունեն երկու տաուտոմեր ձևերի տեսքով՝ R-CO-SH (թիոլային) և R-CS-OH (թիոնային, հիմնականում գերակշռում է թիոլային ձևը)։ Ջրածնային կապերի ավելի փոքր էներգիայի հաշվին թիոկարբոնաթթուների եռման ջերմաստիճանը ավելի փոքր է, քան համապատասխան կարբոնաթթուներինը։
Ցածր կարգի դիթիոկարբոնաթթուները իրենցից ներկայացնում են անտանելի հոտով դեղնակարմրավուն հեղուկներ։ Նրանք օդում հեշտ օքսիդանում են առաջացնելով բիս-(թիոացիլ) դիսուլֆիդներ RC(S)S-SС(S)R։


== Քիմիական հատկություններ ==
Հիդրոլիզ՝ СH3COSH+H2O=CH3COOH+H2S
Թիոկարբոնաթթուները ենթարկվում են ալկիլացման և ացիլացման
Թիոկարբոնաթթուները միանում են ալկեններին և ալկիններին առաջացնելով թիոեթերներ։
Թիոկարբոնաթթուները փոխազդում են ալդեհիդների հետ առաջացնելով դիթիոացետալներ։


== Ստացում ==
Թիոկարբոնաթթուների ստացման հիմնական մեթոդը կայանում է ծծմբաածխածնի (CS2) կամ ածխածնի սուլֆօքսիդի (COS) և Գրինյարի ռեակտիվի կամ CH-թթուների փոխազդեցությունը։

RMgX + X=C=S 
  
    
      
        →
      
    
    {\displaystyle \to }
   RC(=X)S-
X = S (դիթիոկարբոնաթթուներ), X = O (մոնոթիոկարբոնաթթուներ)Թիոկարբոնաթթուների ստացման այլ եղանակ է հանդիսանում կարբոնաթթուների փոխազդեցությունը ֆոսֆորի պենտասուլֆիդի հետ, որի հետևանքով նախ առաջանում է մոնոթիոկարբոնաթթու, որը հետագայում վերածվում է դիթիոկարբոնաթթվի։

RCOOH + P2S5 
  
    
      
        →
      
    
    {\displaystyle \to }
   RC(=O)SH
RC(=O)SH + P2S5 
  
    
      
        →
      
    
    {\displaystyle \to }
   RC(=S)SHԴիթիոկարբոնաթթուներ հնարավոր է ստանալ հիմնային միջավայրում տրիհալոգենմեթիլային միացությունների և հիդրոսուլֆիդների փոխազդեցությունից։

R-CCl3 + KSH 
  
    
      
        →
      
    
    {\displaystyle \to }
   RC(=S)S-
R = H, PhՄոնոթիոկարբոնաթթուներ և նրանց էսթերները հնարավոր է ստանալ ծծմբաջրածնի, կարբոնաթթուների անհիդրիդների թիոլների կամ կետենների ացիլացումից։

RCOCl + H2S 
  
    
      
        →
      
    
    {\displaystyle \to }
   RC(=O)SH HСl
R2C=C=O + RSH 
  
    
      
        →
      
    
    {\displaystyle \to }
   R2CHC(=O)SR


== Կիրառություն ==
Թիոկարբոնաթթուներից ամենամեծ կիրառությունն ունեն թիոամիդները (RC(=S)NH2)։ Նրանք լայնորեն կիրառվում են հետերոցիկլիկ միացությունների սինթեզում, մասնավորապես, ըստ Հանչի α-հալոգենկարբոնիլային միացություններից թիազոլների սինթեզում։

Իզոնիկոտինաթթվի α-ալկիլտեղակալված թիոամիդները հանդիսանում են հակատուբերկուլոզային միացություններ (էթիոնամիդ, պրոտիոնամիդ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թիոկարբոնաթթուները Xumuk.ru կայքում
Թիոկարբոնաթթուները chemical encyclopedia-ում
Բիբլիական Դավիթը (հուշարձան, Երևան)

«Բիբլիական Դավիթը» հուշարձան, գտնվում է Երևանի կենտրոնում՝ ՀՀ Ազգային Ժողովի շենքի բակում, տեղադրվել է 2009 թվականին՝ ի հիշատակ 1999 թվականի հոկտեմբերի 27-ին ԱԺ-ում տեղի ունեցած ահաբեկչական գործողությունների զոհերի։


== Պատմություն ==
2009 թվականի հոկտեմբերի 27-ին ԱԺ բակում 1999 թվականի հոկտեմբերի 27-ի ոճրագործության զոհերի հիշատակի հուշաքարի (քանդակագործ՝ Լևոն Թոքմաջյան) տեղում տեղադրվեց Երվանդ Քոչարի «Բիբլիական Դավիթը» ստեղծագործության կրկնօրինակը (բնօրինակը ստեղծվել է 1953 թվականին, 2009 թվականին մոտ 5 անգամ մեծացվել է)։
Արձանը զոհվածներին հատուկ չի նվիրվել, բայց իր մեջ ունի խոր ցավ, վիշտ, կորուստ։
Հուշարձանի բացմանը ներկա են եղել ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանը, ԱԺ նախագահ Հովիկ Աբրահամյանը, ՀՀ վարչապետ Տիգրան Սարգսյանը, Ամենայն Հայոց Գարեգին Բ կաթողիկոսը, բարձրաստիճան պաշտոնյաներ, պատգամավորներ, կառավարության անդամներ, զոհվածների հարազատներ։

		


== Հեղինակներ ==
Քանդակագործ՝ Երվանդ Քոչար


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուսական պարբերական

«Ռուսական պարբերական», (ռուս.՝ Русский вестник), 19-րդ դարի և 20-րդ դարասկզբի ռուսական երեք ամսագրերի անվանումները։


== Սերգեյ Գլինկայի «Ռուսական պարբերականը» ==
Միապետական և հայրենանվեր կողմնորոշման ամենամսյա ամսագիրը հիմնվել է 1808-1820 թվականներին Մոսկվայում Ֆյոդր Ռոստոպչինի միջոցներով, ղեկավարում էր Սերգեյ Գլինկան։


== Նիկոլայ Գրեչի և Նիկոլայ Պոլեվոյի «Ռուսական պարբերականը» ==
Ամենամսյա ամսագիրը հիմնվել է 1841—1844 թվականներին Սանկտ Պետերբուրգում Նիկոլայ Գրեչի և Նիկոլայ Պոլեվոյի ղեկավարությամբ, աշխատակիցների թվում էր պատմաբան Իվան Սնեգիրյովը։


== Միխայիլ Կատկովի «Ռուսական պարբերականը» ==
Ռուս գրական և հասարակական-քաղաքական ամսագիր, XIX դարի երկրորդ կեսի ամենաազդեցիկ ամսագրերից մեկը, որը էական ազդեցություն է ունեցել հասարակական մտքի և Ռուսաստանի գրական մտքի շարժման վրա։ Թողարկվել է Մոսկվայում (1856—1887) և Սանկտ Պետերբուրգում (1887—1906):


=== Հիմնադրումը ===
Սկզբնականում ամսագիրը եղել է երկու շաբաթը մեկ անգամ, այնուհետև դարձել է ամսագիր։ Հիմնադրվել է 1856 թվականին Մոսկվայում լիբերալ հայացքների տեր գիտնականների և գրողների կողմից, որոնց թվում են՝ Միխայիլ Կատկովը, Եվգենի Կորշը, Պյոտր Կուդրյավցևը, Պավել Լեոնտևը, Անտոն Ստանկևիչը։ Ամսագրի խմբագիրը դարձավ հրապարակախոս և գրաքննադատ Միխայիլ Կատկովը։ Ամսագրի հիմնադիրների միջև տարաձայնությունները 1857 թվականի աշնանը հանգեցրին ամսագրի պառակտմանը։ Այն ղեկավարում էին Մ. Կատկովը և Պ. Լեոնտևը, դառնալով տպարանի սեփականատերեր։


=== Կառուցվածքը ===
Յուրաքանչյուր համար բաղկացած էր արձակագրությունից և գիտական աշխատանքների հոդվածներից, որոնք միավորված էին առաջին բաժնում և քաղաքական բաժնից, որը կրում էր «Ժամանակակից տարեգրություն» անվանումը։ Քաղաքական բաժինը սկզբնականում ղեկավարում էին Եվգենի Կորշը և Պյոտր Կուդրյավցևը։ Այնուհետև առաջատար հեղինակ և ղեկավար դարձավ Միխայիլ Կատկովը։ Երբ Կատկովը և Լեոնտևը վարձակալությամբ ստացան «Մոսկովյան տեղեկագիր» թերթը (1862), «Ժամանակակից տարեգրություն» ամսագրի հասարակական-քաղաքական բաժինը վերածվեց թերթի ամենշաբաթյա ծրագրի (1863—1871): Կատկովի հրապարակախոսական և խմբագրական գործունեությունը կենտրոնացավ  «Մոսկովյան տեղեկագիր» և «Ժամանակակից տարեգրություն» թերթերի վրա, ամսագրի աշխատանքները  իր հսկողությամբ կատարում էր Նիկոլայ Լյուբիմովը։


== Գրականություն ==
Պրիվետով

Պրիվետով (ուկրաիներեն՝ Привітів), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լյուբարսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1585 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պրիվետով գյուղում բնակվում էր 1 118 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18543 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 60,29 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սան Մարտին (դեպարտամենտ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սան Մարտին (այլ կիրառումներ)Սան Մարտին  (Սանտա Ֆե) (իսպ.՝  Departamento San Martin (Santa Fe)), Սանտա Ֆե պրովինցիայի վարչական միավոր, գտնվում է Արգենտինայում։ Սահմանակից է հյուսիսում՝ Կաստելիանոս դեպարտամենտին, հյուսիս-արևելքում՝ Լաս Կոլոնյասին, արևելքում՝ Սան Խերոնիմոին, հարավում՝ Բելգրանո։
Բնակավայրում ապրում է մոտավորապես 64 հազար բնակիչ, նրա բնակիչները հիմանականում բնակեցված են փոքր համայնքներում։


== Կոմունաներ և մունիցիպալիտետ ==
Կանյադա Րոսկին (իսպ.՝ Canada Rosquin)
Կարլոս Պերեգրինի (իսպ.՝ Carlos Pellegrini)
Կասաս(իսպ.՝ Casas)
Կատելար (իսպ.՝ Castelar)
Կալակոնայա Բելգրանո (իսպ.՝ Colonia Belgrano)
Կրիսպի (իսպ.՝ Crispi )
Էլ Տրեբոլ (իսպ.՝ El Trebol)
Լնդետա (իսպ.՝ Landeta)
Լաս Բնադուռիաս (իսպ.՝ Las Bandurrias)
Լաս Պետակաս (իսպ.՝ Las Petacas)
Լոս Կարդոս (իսպ.՝ Los Cardos)
Մարիա Սուսանա (իսպ.՝ Maria Susana)
Պյամոնտե (իսպ.՝ Piamonte)
Սան Խորխո (իսպ.՝ San Jorge)
Սան Մարտին դե Լաս Էսկոբաս (իսպ.՝ San Martin de las Escobas)
Սաստրե (իսպ.՝ Sastre)
Տրեյլլ (իսպ.՝ Traill)
Սիմոն Ջանաշիա

Սիմոն Նիկոլայի Ջանաշիա (վրաց.՝ სიმონ ჯანაშია, 13 (26) հուլիսի, 1900, գյուղ Մաքվանեթի, Օզուրգեթի գավառ, Քութայիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն (ներկայում՝ Օզուրգեթի շրջան, Վրաստան) - 15 նոյեմբերի, 1947, Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի պատմաբան և բարերար, Վրացական ԽՍՀ Գիտությունների ակադեմիայի հիմնադիրներից մեկն ու նույն ակադեմիայի ակադեմիկոս, պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։


== Կենսագրություն ==
Սիմոն Ջանաշիան ծնվել է 1900 թվականի հուլիսի 13-ին (26-ին) (այլ տվյալներով՝ նոյեմբերի 5-ին (18)) Մաքվանեթի գյուղում։ Նրա հայրը վրացի ճանաչված մանկավարժ, ազգագրագետ ու հասարակական բարերար Նիկոլոզ Ջանաշիան (1872-1918) է։
1922 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի պետական համալսարանը։ 1924-1947 թվականներին նա նույն համալսարանում աշխատել է որպես դասախոս (1924-1930), պրոֆեսորի օգնական (1930-1935) և պրոֆեսոր (1935-1947)։ 1936 թվականին դարձել է ԽՍՀՄ Գիտությունների ակադեմիայի Վրաստանի մասնճյուղի Լեզվի, պատմության ու նյութական մշակույթի ինստիտուտի տնօրեն։
1941 թվականին եղել է Վրաստանի Գիտությունների ակադեմիայի հիմնադիրներից մեկը։ 1941-1947 թվականներին աշխատել է որպես Ակադեմիայի փոխնախագահ։ 1943 թվականին ընտրվել է ԽՍՀՄ Գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս։
1940-ական թվականներին Սիմոն Ջանաշիան եղել է Մցխեթում ու Արմազիում (Արևելյան Վրաստան) իրականացվող հնագիտական պեղումների կազմակերպիչներից մեկը։
1942 թվականին արժանացել է Ստալինյան առաջին աստիճանի մրցանակի (1942), իսկ 1947 թվականին «Վրաստանի պատմությունը հնագույն ժամանակներից մինչև XIX դարի սկիզբը» (Ն. Բերձենիշվիլիի ու Ի. Ջավախիշվիլիի հետ համատեղ) աշխատության համար ստացել է Ստալինյան երկրորդ աստիճանի մրցանակ։ Պարգևատրվել է Լենինի երկու շքանշանով և Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշանով։
Սիմոն Ջանաշիան մահացել է 1947 թվականին Թբիլիսիում։ Թաղված է Մթածմինդա պանթեոնում։
Դեռևս խորհրդային տարիներից Սիմոն Ջանաշիայի անունն է կրում Վրաստանի պետական թանգարանը։


== Գործունեություն ==
Սիմոն Ջանաշիայի գիտական ուսումնասիրությունները վերաբերում են հետևյալ ոլորտներին՝

վրացիների ու իբերակովկասյան այլ ժողովուրդների էթնոգենեզ,
ավատատիրությունը Վրաստանում ու Կովկասում,
Հին Վրաստանի պատմություն,
հին Վրաստանի հնագիտություն,
Իբերիայի և Կոլխիդայի թագավորությունների պատմություն,
քրիստոնեության պատմությունը Վրաստանում,
Վրաստանի ու Կովկասի պատմության աղբյուրներ,
վրացերեն, սվաներեն, աբխազերեն, ադիգեերեն և այլ լեզուներ։Սիմոն Ջանաշիան ավելի քան հարյուր գիտահետազոտական աշխատությունների հեղինակ է (որոնց թվին են պատկանում տասը մենագրություններ)։ 1949-1968 թվականներին Թբիլիսիում հրատարակվել է նրա աշխատությունների ժողովածուն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Սիմոն Ջանաշիա», Թբիլիսի, 1948 (վրացերեն)։
Շոթա Մեսխիա «Վրաստանի պատմության ակնառու ուսումնասիրողը», Թբիլիսի, 1960 (վրացերեն)։
Սիմոն Ջանաշիա (1900-1947)։ Կենսամատենագրություն, Թբիլիսի, 1976 (վրացերեն, ռուսերեն և անգլերեն)։
Գյոքթաշ

Գյոքթաշ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիգոր Ավագյան (այլ կիրառումներ)

Գրիգոր Ավագյան անուն ազգանունը կրողներից են՝

Գրիգոր Ավագյան (19-20-րդ դար), թղթակից։
Գրիգոր Ավագյան, տնտեսագետ, աշխարհագրագետ, պրոֆեսոր (1974), աշխարհագրական գիտությունների դոկտոր (1972), Հայաստանի Հանրապետության Գիտությունների Ազգային Ակադեմիայի ակադեմիկոս (1992)։
Գրիգոր Ավագյան, հայ հնագետ, պատմաբան, հրապարակագիր և թարգմանիչ Ռումինիայում (պատմագիտության դոկտոր-պրոֆեսոր)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սորբոլո

Սորբոլո  (իտալերեն՝  Sorbolo), կոմունա Իտալիայում, Գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պարմա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 9211 մարդ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալների։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 222 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 39 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 43058։ Հեռախոսային կոդը՝ 0521։
Սուրբ նահատակներ Ֆաուստինն ու Ջովիտան հարգվում են որպես կոմունայի հովանավորներ։ Տոնակատարությունը փետրվարի 15-ին է։


== Եղբայր քաղաքներ ==
 Վիրյա (Ֆրանսիա, 2000 թվականից)


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Զարեկա (գյուղ, Լյուբեշովի շրջան)

Զարեկա (ուկրաիներեն՝ Заріка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբեշովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զարեկա գյուղում բնակվում էր 226 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,7 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 322,86 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ուլդիզի

Ուլդիզի (ֆր.՝ Houldizy), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 343 մարդ, բնակչության խտությունը` 74.24 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.62 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 200 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 100 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 6 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 234 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 182-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 52։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,8 %։ 182 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 170 անձ (92 տղամարդ և 78 կին)։ Գործազուրկ են եղել 12 անձ (4 տղամարդ և 8 կին)։ 52 անաշխատունակներից 16-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 25-ը` թոշակառուներ, իսկ 11-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սլովակիա

Սլովակիա, պետություն Կենտրոնական Եվրոպայում։ Առավելապես լեռնային երկիր է, որի մեծ մասը գտնվում է Արևմտյան Կարպատներում։ Հյուսիսում Բարձր Տատրաներն են (առավելագույն բարձրությունը՝ 2655 մ, Գերլախովյան Շտիտ), հարավում՝ Ցածր Տատրաները, և այլ լեռնաշղթաներ։


== Բնական պաշարներ ==
Ընդերքում կան երկաթի, մանգանի, ծարիրի, մագնեզիտի, բազմամետաղների հանքավայրեր։


== Բնություն ==
Դաշտավայրերն զբաղեցնում են փոքր տարածություններ։ Լեռները հիմնականում անտառապատ են։ Կենդանիներից տարածված են արջը, գայլը, լուսանը, աղվեսը, կզաքիսը, կնգումը, եղջերուն, գետակինճը, այծյամը, սկյուռը։ Վահ, Նիտրա, Հրոն, Օնդավա գետերը հարուստ են ձկներով։


=== Բնակեցում ===
Սլովակիայի տարածքը բնակեցված է եղել հին քարի դարից։ 11-րդ դարում Սլովակիան ընդգրկվել է Հունգարական թագավորության կազմի մեջ, 13-14-րդ դարերում այն գաղութացրել են գերմանացիները։ 16-րդ դարի կեսին երկրի մեծ մասը զավթել է Օսմանյան կայսրությունը, մնացած մասն անցել է Ավստրիային, իսկ ավստրո-թուրքական պատերազմից (1683-1699 թվականներին) հետո Ավստրիային է միացվել նաև Հարավային Սլովակիան։


== Առաջին համաշխարհային պատերազմ ==
Առաջին համաշխարհային պատերազմի (1914-1918 թվականներին) ավարտին՝ Ավստրո-Հունգարիայի փլուզումից հետո, 1918 թվականին Սլովակիան ընդգրկվեց Միասնական Չեխոսլովակյան պետության մեջ, իսկ 1919 թվականի հունիսին կարճատև ժամանակով առանձնացավ։ 1938 թվականին երկրի հարավային մասերը միացվեցին Հունգարիային, իսկ 1939 թվականի մարտի 14-ին դարձավ ինքնուրույն պետություն՝ Գերմանիայի «պահպանության» ներքո։ Սակայն երբ 1945 թվականին խորհրդային զորքերը մտան Սլովակիա, այն կրկին միացավ Չեխիային, իսկ 1969 թվականին Չեխոսլովակիան հռչակվեց չեխերի և սլովակների դաշնային պետություն՝ Չեխոսլովակիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն։ Արևելյան Եվրոպայի երկրներում սոցիալիստական հասարակարգի փլուզումից հետո, 1992 թվականի դեկտեմբերի 31-ին ընդունված օրենքով, Չեխոսլովակիան բաժանվեց 2 ինքնուրույն պետությունների՝ Չեխիայի և Սլովակիայի։


== Բնակչություն ==
Սլովակիայի բնակչության գրեթե 90 %-ը սլովակներ են։ Խոշոր քաղաքներն են Բրատիսլավան, Կոշիցեն, Պրեշովը, Ժիլինան։ Սլովակիան ունի զարգացած արդյունաբերություն և գյուղատնտեսություն։ Արդյունաբերական գլխավոր կենտրոններն են Բրատիսլավան և Կոշիցեն։


== Հանքեր ==
Հանքային լեռների՝ երկաթի, մանգանի, ծարիրի, մագնեզիտի և բազմամետաղային հարուստ հանքավայրերի հիմքի վրա զարգացել են մետաղաձուլությունն ու մեքենաշինությունը։ Կան նաև նավթավերամշակման, նավթաքիմիական, քիմիական, փայտամշակման, մանածագործական, շինանյութերի և այլ ձեռնարկություններ։ Մշակում են հացահատիկային բույսեր, ձիթատուներ, շաքարի ճակնդեղ, ծխախոտ։ Զարգացած են այգեգործությունը, պտղաբուծությունը, մսակաթնատու անասնաբուծությունը։


== Արտաքին հղումներ ==
Հայկական Հանրագիտարան
Լահեկյուլա (գյուղ, Մուհու շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼահեկյուլաԼահեկյուլա (էստ․՝ Laheküla), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Մուհու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 17 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Չաթախ Վերին (այլ կիրառումներ)

Չաթախ Վերին, կարող է վերաբերել՝

Չաթախ Վերին - գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Օրդուի գավառում
Չաթախ Վերին - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում
Գերոևկա

Գերոևկա (ռուս.՝ Героевка, բաշկիրերեն՝ Героевка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սամյուել դը Շամպլեն

Սամյուել դը Շամպլեն (ֆր.՝ Samuel de Champlain; մոտ օգոստոսի 13, 1567, Իեր Բրուաժ - դեկտեմբերի 25, 1635(1635-12-25)[…], Քվեբեկ քաղաք, Քվեբեկ, Կանադա), ֆրանսիացի ճանապարհորդ, 1601 թվականին ստացել է «թագավորական աշխարհագրագետ» կոչումը, Կանադայի առաջին ֆրանսիական բանակավայրերի հիմնադիրը։ 1633 թվականին նշանակվել է Նոր Ֆրանսիայի՝ ներկայիս Քվեբեկի նահանգապետը։ Համարվում է Կանադայի պատմության նշանավոր անձանցից մեկը, քանի որ նրա շնորհիվ կազմվեց Կանադայի առաջին ճշգրիտ քարտեզն ու հիմնադրվեցին առաջին եվրոպական բնակավայրերը։


== Ծանոթագրություններ ==
Անապատի լուսին

«Անապատի լուսին» (անգլ.՝ Mojave Moon), 1996 թվականի ամերիկյան ճամփորդական կինոնկար, դերերում՝ Դեննի Այելլո, Էնն Առչեր,Մայքլ Բին, Անջելինա Ջոլի և Ջեք Նուսեուորդի։ Սցենարը գրել է Լեոնարդ Գլասերը, ռեժիսոր՝ Քևին Դոուլինգ։


== Սյուժե ==
Ալ Մաքքորդը իր սիրած ռեստորանում էր, երբ ծանոթանում է մի գրավիչ երիտասարդ կնոջ՝ Էլլիի հետ, որը քաղաքից գնում էր դեպի Մոհավի անապատ, որտեղ ապրում էր նրա մայրը՝ Ջուլին։ Ալը սիրավեպ է սկսում ազատամիտ Ջուլիի հետ՝ չնայած նրա զուգընկերոջ՝ Բոյդի ներկայությանը, որը որոշ պահերի նմանվում էր խելագարի։ Դրան հաջորդում են տարօրինակ իրադարձություններ, և Ալին մնում է բացատրություն գտնել։ 
Անապատում Ալի մեքենայի անվադողը ծակվում է։ Նա բացում է բեռնախցիկը և այնտեղ դիակ է հայտնաբերում (Էլլիի ընկերոջը՝ Կաիսերին, որի մասին Ալը դեռ տեղյակ չէր)։ Մայրուղու պարեկային ծառայության մոտակա անցումից հետո Ալը գնում է բենզալցակայան՝ լիցքավորվելու համար, երբ նրան կողոպուտելու փորձ են կատարում։ Բենզալցակայանի աշխատողի՝ զենքերով ստեղծած խառնաշփոթը Ալին թույլ է տալիս անվնաս փրկվել։ 
Տուն վերադառնալիս Ալն այցելում է Էլլիին, ապա Ջուլիին։ Նրա մեքենան բացահայտ գողանում են։ Դրսում նրանք նկատում են Բոյդին, որը փախչում էր մոտակա մոթել։ Այն բանից հետո, երբ Ալը գնում է իր մեքենան փնտրելու, Բոյդը հասնում է մոթել, վերցնում կանանց, ապա գնում Մոհավի և նրանց փակում տնակում։ 
Ալը և իր դերասան ընկեր Սալը փրկարարական առաքելություն են իրականացնում, բայց Բոյդը նրանց ծեծի է ենթարկում։ 
Դեռ կենդանի Կաիսերը, աննկատ հասնում է Մոհավի այն ժամանակ, երբ Բոյդը փորձում էր բեռնատարից մեքենայի հետ միասին քարհանք նետել Ալին, Սալին, Էլլին և Ջուլիին։ 
Էլլին վերադառնում է Լոս Անջելես Սալի հետ, իսկ Ալը գիշերը համենայն դեպս մնում է Ջուլիի հետ։


== Դերասանական կազմ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Անապատի լուսին»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Անապատի լուսին(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
Պեկտինային նյութեր

Պեկտինային նյութեր, պեկտիններ, բարձրամոլեկուլային բազմաշաքարներ, պարունակվում են ցամաքային բույսերում (հատկապես հաղարջենու, գետնամորու, խնձորենու պտուղներում)։ Առաջանում են գալակտուրանաթթվի մնացորդներից, որտեղ կարբօքսիլային խմբերի մի մասը էսթերացվում է մեթիլային խմբերով։ Պեկտինյան նյութերը նպաստում են բույսերի հյուսվածքներում տուրգորի վիճակի պահպանմանը, բարձրացնում երաշտակայունությունը, մրգերի և բանջարեղենի դիմացկունությունը պահեստավորման ժամանակ։ Պեկտինյան նյութերի առկայությամբ շաքարամրգային օշարակները մշակելիս ստացվում է ժելեանման զանգված։ Այդ հատկությունից օգտվում են մարմելադի, ժելեի, պաստեղի արտադրության և դեղագործության մեջ։
Ալիսիա Ուիթ

Ալիսիա Ուիթ (անգլ.՝ Alicia Witt, օգոստոսի 21, 1975(1975-08-21), Վուստեր, Մասաչուսեթս, ԱՄՆ), ամերիկացի երգչուհի և դերասանուհի։


== Վաղ կյանք ==
Ալիսիա Ուիթը ծնվել է Վուսթերում, Մասաչուսեթս նահանգում և մանուկ հասակում սկսել է հանդես գալ սիրողական բեմում։ 14 տարեկանում` միջնակարգ կրթության դիպլոմ ստանալուց հետո, նա տեղափոխվել է Հոլիվուդ, երաշժտություն և դերասանական վարպետութուն սովորելու նպատակով։  Մի քանի հեռուստաշոուների ժամանակ հանդես գալուց հետո, 1984 թվականին նա ստացել է Ալի Ատրեյդեսի դերը` Դևիդ Լինչի «Դյունա» ֆիլմում։


== Կարիերա ==
90-ականների սկզբին Ալիսիա Ուիթը սկսել է իր էկրանային կարիերան։ Անհայտ ֆիլմերում մի քանի դերերից հետո նա լավ գնահատականների է արժանացել, իսկ «Սանդես» կինոփառատոնին մրցանակի է ստացել`1994 թվականին «Սպանություն հաճույքի համար» ֆիլմում նկարահանվելու համար[1]: «Չորս սենյակներ» և «Պարոն Հոլլանդի Օպուսը»  ֆիլմերում երկրորդ պլանի դերերից հետո, Ալիսյան «Սիբիլ», կատակերգական սերիալում մարմնավորել է Սիպիլդ Շեպերդ հերոսուհու դստեր դերը, որտեղ նկարահանվել է 1995-1998 թվականներին։ Այնուհետև նա գլխավոր դեր է մարմնավորել «Քաղաքային լեգենդները» ֆիլմում, այնուհետև ճանաչում է ձեռք բերել «Վանիլային երկինք», «Հաղորդագրությամբ սեր» և «Զայրույթի տեսանելիությունը» ֆիլմերում երկրորդային դերեր մարմնավորելու շնորհիվ։
2004 թվականին Ուիթը նկարահանվել է  «Նեբելունգի մատանին»մինի սերիալում, այնուհետև ևս մի քանի հեռուստաֆիլմերում` Lifetim կանացի մալուխային ալիքի համար։  2007 թվականին Ալ Պչինոյի հետ նկարահանվել է «88 րոպե» աղետային ֆիլմում։ Հաջորդող տարիներին հիմնականում աշխատել է անկախ կինոյում,  և երբեմն հայտնվել է հեռուստատեսությունում ՝ երկրորդական դերեր խաղալով «Օրենք և կարգ։ Հանցավոր մտադրություն», «Որբաթի երեկոյան լույսերը» սերիալներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ալիսյա Ուիթ Internet Movie Database կայքում
Սկալնի (այլ կիրառումներ)

Սկալնի, կարող է վերաբերել՝

Սկալնի - ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանում
Սկալնի - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Պերմի երկրամասի Չուսովսկոյ շրջանի կազմում
Ժովտնևոե (գյուղ, Դվուրեչենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԺովտնևոեԺովտնևոե (ուկրաիներեն՝ Жовтневе), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դվուրեչենսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1929 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ժովտնևոե գյուղում բնակվում էր 969 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3408 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 284,33 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)