armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ինկունաբուլաներ

Ինկունաբուլաներ (լատ.՝ Incunabula - վաղ մանկություն, օրորան, խանձարուր, սկիզբ), սկզբնատիպ, խանձարուրային գրքեր, պատրաստված շարվածքների ձևով, մինչև 1501 թվականը։ Արտաքին տեսքով հիշեցնում են ձեռագիր գրքերը։ Տառատեսակը մեծ մասամբ գոթական է, պարբերություններ չունի, տպաքանակը՝ մոտ 100-300 օրինակ։ 
2021 թվականի դրությամբ հայտնի են մոտ 30 000 տարբեր ինկունաբուլային հրատարակություններ, պահպանված առանձին օրինակների հավանական թիվը շատ ավելի մեծ է, և գնահատվում է մոտ 125 000 միայն Գերմանիայում։ Վիճակագրական վերլուծության միջոցով հաշվարկված է, որ չպահպանված հրատարակությունների թիվը կազմում է առնվազն 20 000։ Ամբողջ աշխարհում պահպանվել է մոտ 27 500 տարբեր աշխատությունների մոտ 550 000 օրինակ։
Հայերեն ինկունաբուլաներ չկան, քանի որ հայերեն առաջին գիրքը լույս է տեսել 1512 թվականին։


== Ստուգաբանություն ==
Ինկունաբուլա բառը incunabulum բառի անգլերենին հարմարեցված տարբերակն է, որը վերցվել է լատիներեն incunabula թզակի թվի ձևից, որը նշանակում է «խանձարուր» կամ «օրորոց», որը կարող է փոխաբերական իմաստով նշանակել «զարգացման ամենավաղ փուլ կամ առաջին քայլեր»։ Նախկինում օգտագործվել է fifteener տերմինը, որը նշանակում է «տասնհինգերորդ դարի հրատարակություն»։

«Ինկունաբուլա» եզրույթն առաջին անգամ օգտագործել է հոլանդացի բժիշկ և հումանիստ Ադրիանուս Յունիուսը (Ադրիան դե Յոնգե, 1511-1575) գրատպության համատեքստում՝ իր «Բատավիա» աշխատության մի հատվածում (գրված է 1569 թվականին, հետմահու հրապարակվել է 1588 թվականին)։ Նա գրել է. «inter prima artis [typographicae] incunabula» («տպագրական արվեստի կայացման ամենասկզբում»)։ Այս տերմինը երբեմն սխալմամբ վերագրվում է Բերնհարդ ֆոն Մալինկրոդտին (1591-1664), որն այն օգտագործել է իր լատիներեն De ortu ac progressu artis typographicae («Տպագրական արվեստի վերելքի և առաջընթացի մասին», 1640) պամֆլետում, բայց իրականում նա մեջբերում է կատարել Յունիուսից։


== Վիճակագրություն ==

Տպագրություն իրականացրած քաղաքների թիվը 282 է։ Դրանք գտնվում են մոտ 18 երկրներում՝ ժամանակակից սահմանների տեսանկյունից։ Ըստ յուրաքանչյուրում տպագրված հրատարակությունների քանակի նվազման կարգի՝ այդ երկրներն են Իտալիան, Գերմանիան, Ֆրանսիան, Նիդեռլանդները, Շվեյցարիան, Իսպանիան, Բելգիան, Անգլիան, Ավստրիան, Չեխիան, Պորտուգալիան, Լեհաստանը, Շվեդիան, Դանիան, Թուրքիան, Խորվաթիան, Սերբիան, Չեռնոգորիան և Հունգարիան։
Հետևյալ աղյուսակը ներկայացնում է 15-րդ դարի 20 հիմնական տպարանների գտնվելու վայրերը (այս բաժնի բոլոր տվյալները ճշգրիտ թվեր են, բայց դրանք պետք է դիտարկել որպես մոտավոր գնահատականներ (ISTC-ում 2013 թվականի մայիսին գրանցված հրատարակությունների ընդհանուր թիվը 28 395 է)։

Ինկունաբուլների տպագրման լեզուներն են (նվազման կարգով)՝ լատիներեն, գերմաներեն, իտալերեն, ֆրանսերեն, հոլանդերեն, իսպաներեն, անգլերեն, եբրայերեն, կատալոներեն, չեխերեն, հունարեն, եկեղեցական սլավոներեն, պորտուգալերեն, շվեդերեն, բրետոներեն, դանիերեն, ֆրիզերեն և սարդիներեն (տես դիագրամը)։
Տասը հրատարակությունից միայն մեկում (այսինքն՝ շուրջ 3000) կա որևէ նկարազարդում, փայտափորագրություն և այլն։


== Տես նաև ==
Հնատիպ գիրք


== Ծանոթագրություններ ==
Կիրիկովկա

Կիրիկովկա (ուկրաիներեն՝ Кириківка), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Սումիի մարզի Վելիկա-Պիսարևկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1638-1646 թվականներին։
2001 թվականի տվյալներով Կիրիկովկա քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 3 356 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 48,03 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2014-12-17 at the Wayback Machine. (ուկր.)
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
(6951) 1985 DW1

(6951) 1985 DW1, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի փետրվարի 16-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,048934 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,752 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3458 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1944,56 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,185132 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,08° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6951) 1985 DW1 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ժողովածու (1420)

Ժողովածու (1420), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1420 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել և կազմվել է 1650 թվականին ենթադրաբար Բաղդասար երեց գրիչի կողմից, Եդեսիայում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16,8x12,3սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 239 թերթից։ Գրված է երկսյուն բոլորգրով։ Կազմը`կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ աստառը՝ կարմիր և շերտազարդ մետաքս։ Հիշատակարան կազմողի՝ 234ա։


== Բովանդակություն ==
Անդրէասի Կապադովկիացւոյ Մեկնութիւն Յայտնութեանն Յովհաննու
Ներս․ Լամբրոնացւոյ Յիշատակարան
Թուղթք Առաքելոց


== Ծանոթագրություններ ==
Կարեզանա

Կարեզանա (իտալերեն՝ Caresana), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզում։ Մտնում է Վերչելի գավառի կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 23 կմ² տարածք։ Բնակչությունը 2008 թվականի տվյալներով 1081մարդ է։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 0163։ Փոստային ինդեքս 13023։ Խտությունը՝ 46 մարդ/կմ²։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճ.


== Տվյալներ ==
Հեռախոսային համար - 0161 78112


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Անդրիս Բերզինշ

Անդրիս Բերզինշ (լատ.՝ Andris Bērziņš, դեկտեմբերի 10, 1944(1944-12-10), Նիտաուրե, Ռիգայի շրջան, Լատվիական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լատվիացի գործարար և քաղաքական գործիչ, Լատվիայի Հանրապետության նախագահը 2011 թվականի հունիսի 2-ից մինչև 2015 թվականի հուլիսի 8-ը։
1993 թվականից մինչև 2004 թվականը Բերզինշը եղել է լատվիական «Ունիբանկա» բանկի նախագահը։


== Կենսագրություն ==


=== Կրթություն ===
1958 թվականին ավարտել է Նիտաուրի միջնակարգ դպրոցը։
1971 թվականին ավարտել է Ռիգայի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը՝ «ռադիոինժեներ» մասնագիտությամբ։
1988 թվականին ավարտել է Լատվիայի պետական համալսարանը՝ «արդյունաբերության պլանավորում» մասնագիտությամբ։


=== Կարիերան խորհրդային շրջանում ===
1970 թվականից՝ ինժեներ, հետագայում՝ «Էլեկտրոն» ձեռնարկության տնօրեն։ Եղել է ԽՄԿԿ-ի կազմում։
1988 թվականից Լատվիայի ԽՍՀ կենցաղային ծառայությունների նախարարի տեղակալ։ Ղեկավարել է ժողովրդական պատգամավորների Խորհուրդը և Վալմիերսկի շրջանի գործկոմը։
1990 թվականին ընտրվել է Լատվիայի Գերագույն խորհուրդ, աշխատել է Լատվիայի Ժողովրդական ճակատի խմբակցությունում։ 1990 թվականի մայիսի 4-ին քվեարկել է անկախության վերականգնման օգտին։


=== Կարիերան անկախ Լատվիայում ===
1993 թվականին գլխավորել է Լատվիայի բանկին կից սեփականաշնորհման հիմնադրամը։
1993-2004 թվականներին եղել է АО Latvijas Unibanka-ի նախագահը։
2006 թվականի դեկտեմբերից մինչև 2009 թվականի ապրիլ՝ Latvenergo խորհրդի նախագահ։
2006-2010 թվականներին հասարակական հիմունքներով աշխատել է առևտրաարդյունաբերական պալատի նախագահ։
Աշխատել է սկանդինավիսկա էնսկիլդ բանկի նախագահի խորհրդական։
Թոշակի անցնելուց հետո Բերզինշը վերադարձել է ակտիվ քաղաքականություն։ 2005 թվականին նա դարձել է Ռիգայի դումայի պատգամավորության թեկնածու Կանաչների և գյուղացիների միությունից (ԿԱԳ)։
2010 թվականի նոյեմբերի 2-ից՝ Լատվիայի Սեյմի պատգամավոր և ազատ առևտրի գոտու խմբակցության անդամ։ 2010 թվականի նոյեմբերի 4-ից՝ Սեյմի տնտեսական, գյուղատնտեսական, բնապահպանական և տարածաշրջանային քաղաքականության կոմիտեի անդամ, իսկ նոյեմբերի 8-ից՝ կոմիտեի նախագահ։ 2010 թվականի նոյեմբերի 4-ից Սեյմի հարցումների հանձնաժողովի անդամ։


=== Գործունեությունը նախագահական ընտրարշավի ժամանակ ===
2011 թվականի հունիսի 2-ին մասնակցել է նախագահական ընտրություններին և երկրորդ փուլում հաղթանակ տարել հավաքելով 53 պատգամավորական ձայն Վ. Զատլերսի օգտին տրված 43-ի դիմաց։ Պաշտոնապես պաշտոնը ստանձնել է 2011 թվականի հուլիսի 8-ին։ Իր երկրորդ նախագահական մրցարշավին չի մասնակցել։


== Պարգևներ ==
Իշխան Յարոսլավ Իմաստունի IV աստիճանի շքանշան (Ուկրաինա, 2008 թվականի հունիսի 25), ուկրաինա-լատվիական համագործակցության զարգացման գործում ներդրած ծանրակշիռ անձնական ավանդի համար։
Երեք աստղերի շքանշանի շղթա (2011 թվական)
Վիեստուրի շքանշանի Մեծ խաչ (2011 թվական)
Ճանաչման Խաչ (2011 թվական)
Սպիտակ արծվի շքանշան (Լեհաստան, 2012)
Մարիամի Խաչի շքանշան շղթայով (Էստոնիա, 2012 թվականի մայիսի 31)
Տոմիսլավ Թագավորի շքանշան (Խորվաթիա, 2012 թվական)
Անվանական հրազեն տարբերություն (Ուկրաինա)
«Ակնառու վաստակի համար» շքանշան (Ուզբեկստան, 2013)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Դիլսիզ

Դիլսիզ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում։ Մտնում էր Ստորին Բասենի կազմի մեջ։ Գտնվում էր Արաքսի գետակներից մեկի ափին։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մայքլ Քորս

Մայքլ Քորս (անգլ.՝ Michael Kors, օգոստոսի 9, 1959(1959-08-09)[…], Լոնգ Այլենդ, Նյու Յորք, ԱՄՆ), Նյու Յորքում ամերիկյան սպորտային նորաձևության մոդելավորող է։ Նա իր կազմակերպության պատվավոր նախագահն է և գլխավոր գեղարվեստական տնօրենը՝ Michael Kors Holdings Limited (NYSE: KORS), որը վաճառում է տղամարդու և կանանց պատրաստի հագուստ, աքսեսուարներ, ժամացույցներ, զարդեր, կոշիկ և օծանելիք։ 1997-2003 թվականներին ֆրանսիական Սելին նորաձևության տանը կանանց հագուստի դիզայներ էր։


== Անձնական կյանք ==
Քորսը ծնվել է որպես Կառլ Անդերսոն, Նյու Յորքի Լոնգ Այլնդում, նախկին մոդել Ջոան Համբուրգի և իր առաջին ամուսնու՝ Կառլ Անդերսոնի ընտանիքում։ Նրա մայրը ամուսնացավ Բիլլ Քորսի հետ, երբ նա 5 տարեկան էր, և ազգանունը փոխվեց Քորս։ Իր մայրն ասաց, որ կարող է նոր անուն նույնպես ընտրել, այսպիսով ինքն իրեն վերանվանեց Մայքլ Դեյվիդ Քորս։ Մեծացել է Մերիքում և ավարտել է Ջոն Քենեդու անվան ավագ դպրոցը, Նյու Յորքի Բելմոր թաղամասում։ Կորսի մայրը հրեա է, իսկ հայրը շվեդական ծագում ունի։ 2011 թվականի օգոստոսի 16-ին Քորսն ամուսնանում է իր գործընկերոջ՝ Լանս Լե Պերեի հետ Սոուհեմփթում։


== Գործունեություն ==
Քորսի սերը նորաձևության հանդեպ սկսվեց, երբ նա դեռ 10 տարեկան էր։ Մայրը կարծում էր, որ նրա հագուստի արտադրության ենթարկված լինելը կարող է առաջացած լինել իր մոդելային կարիերայի շնորհիվ։ Նույնիսկ 5 տարեկանում Մայքլը վերաձևավորել է իր մոր երկրորդ հարսանեկան հագուստը։ Երբ դեռահաս էր, Քորսը սկսեց ձևավորել զգեստներ և վաճառել դրանք նկուղում, որն անվանեց Երկաթե թիթեռ (անգլ.՝ Iron Butterfly)։ Քորսն սկսեց դերասանական դասեր, սակայն դադարեցրեց 14 տարեկանում, երբ որոշեց դառնալ ներաձևության դիզայներ։ 
1977 թվականին ընդունվեց Տեխնոլոգիայի պետական նորաձևության ինստիտուտ Նյու Յորքում։ Այնուամնայնիվ ինը ամիս անց դուրս եկավ համալսարանից և Բերգդորֆ Գուդման 57-րդ փողոց հասցեի մի փոքրիկ խանութում աշխատանքի անցավ, որտեղ նրան փոքր տարածք տրամադրեցին, որ վաճառի իր դիզայնները։ Կարճ ժամանակ անց Դաուն Մելլոուն՝ նորաձևության դիզայներ Բերգդորֆում, բացահայտեց Քորսին։ Հարցրեց՝ արդյոք չի ցանկանա ցուցադրել իր հավաքածուն Բերգդորֆ Գուդմանի գնորդներին, որը մինչ այսօր էլ ներկայացնում է Քորսի հավաքածուները։ 
1981 թվականին թողարկել է Մայքլ Քորս կանանց հագուստի շարքը Բլումինգդեյլում, Բերգդորֆ Գուդմանում, Լորդ և Թեյլորում, Նեյմա Մարկոսում և Սաքս Ֆիֆթ ավենյուում։ 1990 թվականին կազմակերպությունը թողարկեց KORS Michael Kors․ 1993 թվականի ճգնաժամը ստիպեց նրան որոշ ժամանակով զեղչել KORS հավաքածուն։ 1997 թվականին կարողացավ ոտքի կանգնել և թողարկեց ավելի ցածր գնի արտադրանք։ Միևնույն ժամանակ անվանակոչվեց Սելին ֆրանսիական տան առաջին կանանց հագուստը։ Սելինում իր գործունեության ընթացքում, Քորսը նորաձևության տունը վերափոխեց իր հաջողակ աքսեսուարներով և լրջորեն հավանության արժանացավ իր պատրաստի հագուստի տեսականիով։ Քորսը լքեց Սելին նորաձևության տունը 2003 թվականին, որպեսզի կենտրոնանա իր սեփական բրենդի վրա։ 2002 թվականին Կորսը արտադրեց տղամարդու հագուստի տեսականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт
Официальная биография
Գալո Գոնսալես Դիաս

Գալո Գոնսալես Դիաս (իսպ.՝ Galo González Díaz, փետրվարի 22, 1894(1894-02-22) - մարտի 8, 1958(1958-03-08)), չիլիացի քաղաքական գործիչ, Չիլիի Կոմունիստական ​​կուսակցության գլխավոր քարտուղար (1949-1958)։ 
1925 թվականին հիմնադրել է Չիլիի տրանսպորտի բանվորների արհմիությունը և ընտրվել դրա գլխավոր քարտուղար։ 1930 թվականին դարձել է ՉԿԿ կենտկոմի անդամ։ 1930-1932 թվականներին գլխավորել է Չիլիի տրանսպորտի բանվորների արհմիութենական ֆեդերացիան։ 1934-1946 թվականներին եղել է ՉԿԿ ԿԿ-ի կադրերի հսկման հանձնաժողովի նախագահ, 1940-1949 թվականներին՝ ՉԿԿ ԿԿ-ի տեսական և քաղաքական օրգան, «Պրինսիպիոս» («Principios») ամսագրի խմբագիր, 1946-1949 թվականներին՝ ՉԿԿ ԿԿ-ի քարտուղար, 1949-1958 թվականներին՝ գլխավոր քարտուղար։
Ճակատ (լեռ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ճակատ (այլ կիրառումներ)Ճակատ, լեռ Հայաստանի Կոտայքի մարզում, Ծաղկաձոր և Չորմայրի գետերի ջրբաժանում, Ծաղկաձոր քաղաքից 3 կմ հյուսիս–արևմուտք։ Բարձրությունը 2213 մ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Ասանսիեռ

Ասանսիեռ (ֆր.՝ Assencières), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 201 մարդ, բնակչության խտությունը` 27.20 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.39 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 150 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 70 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 12 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 129 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 105-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 24։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 81,4 %։ 105 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 99 անձ (54 տղամարդ և 45 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (1 տղամարդ և 5 կին)։ 24 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կոզենցա

Կոզենցա (իտալերեն՝ Cosenza) կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Կոզենցա գավառում։  Կոզենցա գավառի վարչական կենտրոնն է։
Կոզենցայի մոտ Բուզենտո գետը թափվում է Կրատիի մեջ։
Բնակչությունը կազմում է 69625 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 1874 մարդ/կմ²։
Զբաղեցնում է 37 կմ² տարածք։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Քույր քաղաքներ ==
 ԱՄՆ, Կենոշա, Վիսկոնսին, 1979 թվականից
 Միչիգան, Լենսինգ (Միչիգան), ԱՄՆ, 2000 թվականից
 Օնտարիո, Սու Սենտ Մարի (Օնտարիո), Կանադա, 2010 թվականից


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք(իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
Սայուրի Կատայամա

Սայուրի Կատայամա (ճապ.՝ 片山 さゆり, հուլիսի 3, 1979(1979-07-03), սագա), ճապոնացի երգչուհի, դերասանուհի և երգերի բառերի հեղինակ։
Որպես բառերի հեղինակ հայտնի է Sayuri անունով։


== Կենսագրություն ==
Սայուրին սովորել է Խորիկոսիի ավագ դպրոցում, որտեղ էլ ծանոթացել է Նանա Միձուկիի հետ։ Նանայի երգերի բառերը մեծ մասը գրել է Սայուրին։


== Կարիերա ==
17 տարեկանում Սայուրին սկսել է դերասանական կարիերան․ առաջին դերը խաղացել է Կո Սեյի դերում «Սեյլոր Մուն» մյուզիքլում։ Նա շարունակել է հանդես գալ մյուզիքլներում մինչև 1998 թվականը (Winter Special Musical Bishoujo Senshi Sailor Moon Eien Densetsu (Kaiteiban) The Final First Stage!!)։ Կո Սեյիի դերով նա հանդես է եկել 113 ներկայացումներում։


== Սկավառակագրություն ==


=== Սինգլներ ===
 Paradise is Over  (թողարկվել է 2004 թվականի մարտի 24-ին)
Paradise is Over
'Kingdom of Chaos' թեմատիկ երգ
'Steady x Study' ավարտուն ստեղծագործություն
No Where Girl
'Steady x Study'


=== Ալբոմներ ===
Chaos (թողարկվել է 2004 թվականի ապրիլի 14-ին)
Another Sky
'Shinten Makai Generation of Chaos IV' սկզբնական թեմա
Paradise is Over
'Kingdom of Chaos' թեմատիկ երգ
'Steady x Study' վերջնական թեմա
Intermission
'Shinten Makai Generation of Chaos IV' զետեղված երգ
Fade Away
'Shinten Makai Generation of Chaos IV' վերջնական թեմա
No Where Girl
'Steady x Study' սկզբնական թեմա


== Գրված երգեր ==


=== Նանա Մուձուկիի կատարումներ ===
Nostalgia (թողարկվել է 2007 թվականի նոյեմբերի 14-ին Great Activity ալբոմում)
Երաժշտություն։ Tlast; Գործիքավորում՝ Սինյա Սայտո
Soradokei (թողարկվել է 2008 թվականի փետրվարի 6-ին Starcamp EP սինգլի կազմում)
Երաժշտություն, գործիքավորում՝ Ցուտոմու Օխիրա
Gozen Rei-Ji no Baby Doll (թողարկվել է 2009 թվականի հունվարի 21-ին Shin'ai սինգլի կազմում)
Երաժշտություն։ Ռյոխեյ Սուգիտա, Գործիքավորում՝ Նիսի-քեն
Mr. Bunny! (թողարկվել է 2009 թվականի հունիսի 3-ին Ultimate Diamond ալբոմում)
Երաժշտություն։ Մակոտո Վակաբայասի, Գործիքավորում՝ Սինյա Սայտո


== Ծանոթագրություններ ==
Զվակ

Զվակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։ Գտնվում էր Տիգրիս գետի աջ կողմում, Սղերդ քաղաքից 38 կմ հարավ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ջեյսոն Բիգս

Ջեյսոն Մեթյու Բիգս (անգլ.՝ Jason Matthew Biggs, մայիսի 12, 1978(1978-05-12), Pequannock Township, Մորիս շրջան, Նյու Ջերսի, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան, որն ավելի հայտնի է դարձել «Ամերիկյան թխվածք» կինոկատակերգությունում իր կատարած դերով։


== Վաղ տարիներ ==
Բիգսը ծնվել է Նյու Ջերսիում բուժքրոջ և բեռնափոխադրող ընկերության մենեջերի ընտանիքում։«Ամերիկյան թխվածք»-ում հրեա Ջիմ Լևենստեյնի դերակատարումից հետո դերասանը հարցազրույցներից մեկում կատակել է, որ նա ունի հրեական բնավորություն, սակայն ինքը պատկանում է իտալացիների սերնդին։


== Գործունեություն ==
Իր գործունեությունը Բիգսը սկսել է տասներեք տարեկանից։ 1991 թվականին նա նկարահանվել է Fox հեռուստաընկերության Drexell’s Class(անգլ.) հեռուստասերիալում։ Նույն թվականին Բիգսը ելույթ է ունեցել Բրոդվեյ թատրոնում բեմադրվող «Զրույց իմ հայրիկի հետ» բեմադրությունում, որն օգնել է իրեն մասնակցել «Աշխարհը շրջվում է» սերիալում։ Այս դերակատարումների համար նա ստացել է «Էմմի» մրցանակ։
15 տարեկանում նրան վերցրեցին մշտական դերակատարման «Ինչպես է պտտվում աշխարհը» հայտնի սերիալում։ Նա նկարահանվել է այնտեղ երկու եթերաշրջան (1994—1995)՝ նվաճելով հեռուստատեսային մրցանակաբաշխության «Դայջեստ օպերա» անվանակարգը։
Այս ամենի պատճառով Բիգսը չկարողացավ ավարտել քոլեջը։ Առաջին կիսամյակը նա սովորում է Նյու Յորքի համալսարանում այնուհետև հեռանալով  այնտեղից փորձում է ուսումը շարունակել Նյու Ջերսիի Մոնքլերի համալսարանում։ Բիգսի ուսումը այնտեղ տևեց մի քանի շաբաթ, որի ընթացքում էլ լրացել էր հեռուստատեսության հետ պայմանագրի ժամանակը։ Բիգսը որոշում է մեկնել Հոլիվուդ, որտեղ 1997 թվականին ստանում է իր առաջին դերը «Արձակուրդները Էլվիս Փրեսլիի հետ» ֆիլմում։ Blockbuster Entertainment Awards և MTV Movie Awards կինոմրցանակաբաշխություններում առաջադրված «Ամերիկյան թխվածք»-ում ցնցող հաջողություն ունենալով, Բիգսը սկսեց շատ նկարահանվել։ Բացի այդ, նա բացառիկ  պայմանագիր է կնքել Miramax Films-ի հետ և միևնույն ժամանակ գործարք՝ 21st Century Fox-ի հեռուստատեսության հետ նոր նախագծեր մշակելու համար։
Բավականին նման արտաքին տեսք ունենալու պատճառով Ջեյսոնին հաճախ համեմատում են հայտնի դերասան Ադամ Սենդլերի հետ, օրինակ՝ իրենց նմանությունները նշվում է «Ամերիկյան թխվածք. Բոլորը հավաքված են» ֆիլմում։
Ավելի ուշ նկարահանվել է «Նարնջագույն — սեզոնի հիթը» հեռուստասերիալում, որտեղ նույնպես հանդես է գալիս հրեայի կերպարով։


== Անձնական կյանք ==
2008 թվականի հունվարին Բիգսը նշանվել է դերասանուհի Ջենի Մոլլենի հետ, որի հետ նա ծանոթացել է «Իմ լավագույն ընկերոջ ընկերուհին» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ։ Նրանք ամուսնացել են նույն թվականի ապրիլի 23-ին։ Ամուսինները ունեն երկու զավակ՝ Սիդը (ծնվել է 2014-ի փետրվարին) և Լազլոն (ծնվել է 2017-ի հոկտեմբերին) .


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ջեյսոն Բիգս Internet Movie Database կայքում
Կուլլամյաե (գյուղ, Վեռիոռա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿուլլամյաեԿուլլամյաե (էստ․՝ Kullamäe), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Վեռիոռա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 10 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Լոդրինո

Լոդրինո  (իտալերեն՝ Lodrino), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1704 մարդ, խտությունը՝ 107 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 16 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25060։ Հեռախոսային կոդ՝ 030։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք


== Ծանոթագրություններ ==
Ճերմակ (այլ կիրառումներ)

Ճերմակ, կարող է վերաբերել՝

Ճերմակ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Քղիի գավառակում
Ճերմակ - հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն ճերմակ՝ «սպիտակ» բառից
Շապովալովկա (գյուղ, Դերգաչևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇապովալովկաՇապովալովկա (ուկրաիներեն՝ Шаповалівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դերգաչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1750 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Շապովալովկա գյուղում բնակվում էր 103 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,705 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 146,1 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մոկրոելանչիկ

Մոկրոելանչիկ (ուկրաիներեն՝ Мокроєланчик), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ամվրոսիևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մոկրոելանչիկ գյուղում բնակվում էր 593 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պեսկասերոլի

Պեսկասերոլի  (իտալերեն՝ Pescasseroli), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզի Լ'Աքվիլա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2225 մարդ (2005 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 24,09 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 92,35 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 67032։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0863։
Բնակավայրի հովանավոր սուրբը սուրբ Սան Պիետրոն է։ Նրան նվիրված ամենամյա տոնը տոնվում է հունիսի 30-ին։
Բնակավայրի տոնը նշվում է սեպտեմբերի 28-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի Պաշտոնական կայք Archived 2006-02-19 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Վաճառական Ն. Գ. Բաբիկովի տուն

Ն. Գ. Բաբիկովի տուն (ռուս.՝ Дом Н. Г. Бабикова), առանձնատուն, ճարտարապետական հուշարձան Եկատերինբուրգի պատմական կենտրոնում՝ Ռոզա Լյուքսեմբուրգի փողոցի թիվ 1 հասցեում։ Անվանումը ստացել է շինության առաջին սեփականատերերից մեկի՝ ձեռնարկատեր Նիկոլայ Գրիգորևիչ Բաբիկովի անունից։   
Առանձնատունն իրենից ներկայացնում է երկհարկանի կարմիր պրոֆիլային աղյուսից պատրաստված շինություն։ Նախագծային առումով շենքը ուղղանկյուն է, որի մի անկյունը նայում է Ռոզա Լյուքսեմբուրգի և Մալիշևայի փողոցների խաչմերուկին, կտրված է և ճարտարապետական գեղարվեստական շեշտադրությամբ նրան տրված է ծավալանախագծային լուծում։ Գլխավոր մուտքը գտնվում է կտրված անկյունում, երկրորդ հարկում՝ մուտքի վերևում, գտնվում է պատշգամբը։


== Պատմություն ==
Այն տարածքը, որտեղ ներկայումս գտնվում է Բաբիկովի տունը, 1889 թվականին պատկանում էր կին վաճառական Ֆ. Մ. Մամաևային։ Տարածքում գտնվում էին կիսաքարե տունը, չորս կողաշենքերը, բաղնիքը և մյուս ծառայությունները։ 19-րդ դարի վերջին տեղամասը գնեց վաճառական Ն. Գ. Բաբիկովը։
Տունը  կառուցվել է 1899 թվականին ճարտարապետ Յուլի Օսիպովիչ Դյուտելի նախագծով, աղյուսից, գոթական ոճով։ 20-րդ դարի սկզբին Ն. Գ. Բաբիկովը  սնանկացավ, և նրա տունն ու խանութն անցան վաճառական Մեֆոդի Վասիլևիչ Տոպորիշչևին, որը պահպանեց խանութը՝ շարունակելով այնտեղ վաճառել թանկարժեք մթերքներ, խավիար, սաղմոն, պանիրներ, նրբաճաշակ երշիկներ և գինիներ։ 1975 թվականից մինչև այժմ տանը տեղակայված է Սվերդլովսկի մարզային մաշկա-վեներոլոգիական դիսպանսերը։ 1996 թվականին Մալիշևի փողոցի կողմից կառուցվեց երկհարկանի կցակառույց։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Дом купца Н.Г. Бабикова» (ռուսերեն)։ Информация о Свердловской области
Տաշտա (այլ կիրառումներ)

Տաշտա։

Տաշտա (Իշայի վտակ), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում,Ալթայի շրջանում։
Տաշտա (Չերնյայի վտակ), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում,Ալթայի շրջանում։
1904 թվականը գրականության մեջ


== Մրցանակներ ==
Գրականության Նոբելյան մրցանակ
Ֆրեդերիկ Միստրալ, «Չափածո ստեղծագործությունների թարմության ու ինքնատիպության համար, որ ճշմարտացիորեն արտացոլում են ժողովրդի ոգին»,
Խոսե Էչեգարայ, «Իսպանական դրամայի ավանդույթների վերածննդի գործում ունեցած մեծածավալ ներդրումների համար»,
Գոնկուրյան մրցանակ — Լեոն Ֆրապյե, «Մանկապարտեզ»,
Ֆեմինա — Միրիամ Հարրի, «Երուսաղեմի կոկետուհին»։


== Գրքեր ==
«Աշխարհի տիրակալը» — Ժյուլ Վեռնի վեպը,
«Ամառանոցի բնակիչները» — Մաքսիմ Գորկու պիեսը,
«Ոսկե մական» — Պելեմ Գրենվիլ Վուդհաուսի վեպը,
«Ծովագայլը» — Ջեկ Լոնդոնի վեպը,
«Պետեր Կամենցինդ» (Peter Camenzind) — Հերման Հեսսեի ստեղծագործությունը,
«Աստվածների սնունդ» — Հերբերտ Ուելսի վեպը,
«Ուսիրիյսկյան պատմություններ» — Նիկոլայ Մատվեևի գիրքը,
Ֆրանցիսկ Ասսիզեցի — Հերման Հեսսեի վեպը,
«Тихие песни» — Ինոկենտի Անենսկու բանաստեղծությունների ժողովածուն (հրատարակել է «Ник. T—о» կեղծանունով)։


== Ծնվել են ==
հուլիսի 14 — Իսահակ Բաշևիս-Զինգեր, ամերիկացի հրեա գրող, 1978 թվականին դարձել է գրականության բնագավառում Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր (մահացել է 1991 թվականին),
օգոստոսի 3 — Կլիֆորդ Սայմակ, ամերիկացի ֆանտաստ գրող (մահացել է 1988 թվականին),
հոկտեմբերի 21 — Էդմոնդ Համիլտոն, ամերիկացի ֆանտաստ գրող (մահացել է 1977 թվականին),
նոյեմբերի 17 — Սալոմեա Ներիս, լիտվացի բանաստեղծուհի (մահացել է 1945 թվականին)։


== Մահացել են ==
31 դեկտեմբերի, 1903 (13 հունվարի, 1904) — Վասիլի Վելիչկո, ռուս գրող, բանաստեղծ, հրապարակախոս (ծնվել է 1860 թվականին),
28 հունվարի (10 փետրվարի) — Նիկոլայ Միխայլովսկի, ռուս հրապարակախոս, սոցիոլոգ, գրաքննադատ (ծնվել է 1842 թվականին),
12 (25) ապրիլի — Ելիզավետա Ախմատովա, ռուս բանաստեղծուհի և թարգմանչուհի (ծնվել է 1820 թվականին),
հուլիսի 15 — Անտոն Չեխով, ռուս գրող (ծնվել է 1860 թվականին),
սեպտեմբերի 24 — Միխայիլ Զագոսկին, ռուս արձակագիր և լրագրող (ծնվել է 1830 թվականին),
25 սեպտեմբերի (8 հոկտեմբերի) — Կոնստանտին Սլուչևսկի, ռուս բանաստեղծ և արձակագիր (ծնվել է 1837 թվականին),
նոյեմբերի 4 — Ադոլֆ Մարքս, ռուս գրահրատարակիչ (ծնվել է 1838 թվականին),
դեկտեմբերի 9 — Ալեքսանդր Պիպին, ռուս գրականագետ և ազգագրագետ (ծնվել է 1833 թվականին)։


== Ծանոթագրություններ ==
Լինքոլն Բարոուզ

Լինքոլն Բարոուզ (անգլ.՝ Lincoln Burrows), հորինված կերպար, ամերիկական «Փախուստ բանտից» հեռուստասերիալի երկու գլխավոր հերոսներից մեկւ, որի դերը խաղացել է Դոմինիկ Պյորսելը։ Ամբողջ հեռուստասերիալի սյուժեում պտտվում է դատապարտյալ  Լինքոլն Բարոուզի եղբոր փոխ-նախագահի  սպանության և նրա փոքր եղբոր Մայքլ Սքոֆիլդաի, որը ստեղծել է  Փախուստ բանտից  պլանը, որպեսզի օգնի եղբորը փախչել մահացու դատավճռից։ Էպիզոդներում, դերակատարները հիշում են անցած իրադարձությունների մասին, որտեղ Լինքոլնը խաղում է Մակս Կիրշի դերը։
Ինչպես առաջին գլխավոր հերոսներում, Լինքոլնը  սերիալում խաղում է կարևոր դեր։ Եղբայրների հարաբերությունները գործնականորեն վերանայվում  են ամեն սերիալում, նրանց անձնազոհությունը հանուն միմյանց կազմում է սյուժեի մեծ հատվածը։
Առաջին հարցազրույցի ժամանակ սերիալ ստեղծողը Պոլ Շյորինգը նշում է, որ շատ բարդ է եղել դերասան ընտրել Լիկոլնա և Մայկլա դերի համար։ Դոմինիկ Պյորսելը ընտրված է եղել այդ դերի համար ընդամենը երեք օր առաջ օդաչուները սերիայի նկարահանման համար։


== Կենսագրություն ==
Լիկոլնը ծնվել է 1970 թվականի մարտի 17-ին։ Մանկության տարիների հայրը հեռացել է ընտանիքից, իսկ մի քանի տարի անց մահացել է մայրը։ Հայտնի է դարձել ավելի ուշ, երկու ծնողներն էլ աշխատել են ընկերությունում, և նրանք երկուսն էլ ողջ են։ Ավելին Լինքոլնը Ալդոի և Քրիստին Բարոուզի հարազատ որդին չէ, նա որդեգրված է եղել, երբ նրա հարազատ ծնողները մահացած են եղել։
Մինչև «մահը» Լինքոլնի մայրը 15 տարեկանում եղել է իր փոքր եղբոր խնամակալը։ Այն ժամանակ երբ նա թողեց դպրոցը և կապվեց հանցավոր աշխանհի հետ- հաճախակի մեղադրում էին գողության, վայրագության, կռիվների և թմրադեղ պահելու մեջ։ Երբ լրացավ Մայքլի 18 տարին, Լինքոլնը  պարտք վերցրեց 90 հազար դոլլար, որպեսզի վճարի եղբոր ուսման վարձը:Երբ լրացավ Լինքոլնի 20 տարին, ծնվեց նրա տղան, որին անվանեցին Լինքոլն Բարոուզ Միջնեկ։
Սերիալի պատմությունը սկսվում է նրանից, որ Լինքոլնը համաձայնվում է սպանությանը նրա համար, որպեսզի վերադարձնի գումարը, որը պարտք էր վերցրել։ Հանցագործությունը նա այդպես էլ չարեց, բայց արդյունքում մատնվեց։ Լինքոլնին դատապարտեցին և բանտարկեցին «Ֆոկս Ռիվեռ» բանտում, սպասելով  մահացու մահապատժի։ Իմանալով այդ մասին Մաիքլ Սկոֆիլդը հանցագործություն է կատարում, բանտ է ընկնում և պլնավորում է եղբոր փախուստը։ Արդյունքում Լինքոլնը և նրա եղբայրը ազատ են։  
Փախուստից հետո Լինքոլնը վերանայում է իր գործը և փորձում է ապացուցել, որ նա անմեղ է։ Ամբողջ գործողությունների ընթացքում Մաիքլ Սկոֆիլդը խաղում է վճռական դեր իր եղբոր Լինքոլնի կյանքում։ Արդյունքում Մաիքլին հաջողվում է օգնել Լինքոլնին և  համատեղ գործընթացում նրանք ապացուցում են նրա անմեղությունը, բայց և այնպես Մայքլը ընկնում է Պանամական «Սոնա» բանտը և հիմա Լինքոլնը ստիպված է լինում օգնել եղբորը փախնել:Հանցագործությունների կազմակերպությունը «Ընկերություն» գողանում է Լինքոլնի որդուն և սիրելիին Մաիքլ Սարա Տանկրեդիին, նրանով էլ շանտաժի են ենթարկում Բարոուզին, դրա դիմաց պահանջում են, որ Մաիքլը պլանավորի փախուստը «Ընկերության» գործակալ Ուիստլերին։ Պանամայում Լինքոլնը ծանոթանում է Ուիստլերի ընկերուհու հետ և միասին նրանք փորձում են իրագործել «Կամպանիաին»։ Իրադարձություններից հետո Լինքոլն Բարոուզը և Մաիքլ Սքոֆիլդը մարտնչում են Ընկերությանը վերջում ոչնչացնում նրան։


== Ծանոթագրություններ ==
Դիբրովսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)

Դիբրովսկի գյուղական խորհուրդ, կարող է վերաբերել՝

Դիբրովսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդսկի շրջանում
Դիբրովսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմենսկի շրջանում
Տուրգենևի փողոց (Սովետսկ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տուրգենևի փողոց (այլ կիրառումներ)Տուրգենևի փողոց (ռուս.՝ Улица Тургенева), Ռուսաստանի Կալինինգրադի մարզի Սովետսկ քաղաքի կենտրոնական հատվածում գտնվող փողոց։ Անվանվել է ռուս գրող Իվան Սերգեևիչ Տուրգենևի անունով։ Քաղաքի ամենաերկար և ամենագեղեցիկ փողոցներից մեկը։


== Պատմություն ==
Ձևավորվել է 19-րդ դարում Sommer Straße անունով։ Ակտիվորեն սկսել է կառուցվել 20-րդ դարի սկզբին։ Պատերազմից հետո վերանվանվել է Տուրգենևի փողոց։ Պատերազմից առաջ փողոցում գերակշռում էին ցածրահարկ շինություններ։


== Տեսարժան վայրեր ==
Ժողովրդական դպրոցի շենք
«Արջուկ» քանդակ մանկական այգում
Փայտե քանդակների տարածք քաղաքային լճի ափին՝ ՖԱԿ-ի մերձակայքում


== Դիրք ==
Փողոցը սկսվում է Լենինի փողոցի խաչմերուկից և ավարտվում է Պավլիկ Մորոզով փողոցի խաչմերուկում։ Փողոցը ձգվում է արևմուտքից դեպի արևելք՝ հատելով Թիլժե գետը։


== Հատվող փողոցներ ==
Լուսավոր նրբանցք (ռուս.՝ Светлый переулок)
Հունվարի 9  փողոց
Գերման Տիտովի փողոց
Մամին Սիբիրյակի փողոց
Գաստելլոյի փողոց
Սուվորովի փողոց
Պավլիկ Մորոզովի փողոց


== Տրասպորտ ==
Փողոցով անցնում է №4 ավտոբուսային երթուղին։


== Հասարակական նշանակության օբյեկտներ ==
Ավետարանական քրիստոնյա բապտիստների աղոթքի տուն
Մանկական զբոսայգի (Ի. Վեխտերի զբոսայգի) սահադաշտով և ճոճանակներով
№ 1 գիմնազիա (տարրական դպրոց)
«Ժեմչուժինա» վերականգնողական կենտրոն
Հիգիենայի և համաճարակաբանության կենտրոն
«Դրուժբա» սպորտ-հանգստյան համալիր («Լյումեն» կինոթատրոն, բժշկական կենտրոն)
№ 11 «Ռոսինկա» մանկապարտեզ
№12 հրշեջ բաժանմունք
№ 14 «Ալյոնուշկա» մանկապարտեզ


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սովետսկ փողոց, կադաստրային քարտեզ
Կումիյամա

Կումիյամա (ճապ.՝ 久御山町 Կումիյամա-տյո), Ճապոնիայի Կիոտո պրեֆեկտուրայի Կուսե գավառում գտնվող ավան։ Ավանի մակերեսը կազմում է 13,86 կմ², բնակչությունը՝ 15 589 մարդ (2017 թվականի հոկտեմբերի 1-ի տվյալների համաձայն), բնակչության խտությունը՝ 1124,75 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Ավանը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Կիոտո պրեֆեկտուրայում։ Այս ավանի հետ սահմանակցում են Կիոտո, Ուձի, Ձյոյո, Յավատա քաղաքները և Ուձիտավարա ավանը։


== Բնակչություն ==
Ավանի բնակչությունը կազմում է 15 589 մարդ (2017 թվականի հոկտեմբերի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 1124,75 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1970-2015 թվականներին.


== Սիմվոլիկա ==
Կումիյամա ավանը խորհրդանշող ծառ է համարվում Camellia sasanqua-ն, ծաղիկ՝ Rhododendron indicum-ը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կումիյամա ավանի պաշտոնական վեբկայք(ճապոներեն)
Մուզակի ճակատամարտ

Մուզակի ճակատամարտ (հուն․՝ Mάχη του Μουζακίου)՝ տեղի է ունեցել 1878 թվականի հունիսի 4-ին հունական և Օսմանյան կայսրության զորքերի միջև։ Այն 1877-1878 թվականներին ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ հիմնական հունական ապստամբական իրադարձություն է, որը ծագել է՝ Թեսալիայում և Էպիրում։


== Նախապատմություն ==
Անկախ Հունաստանի թագավորության ստեղծումը հանգեցրեց նրան, որ Օսմանյան կայսրության այլ շրջաններում բնակվող հույները նույնպես ցանկացան լինել անկախ։ Անկախության գաղափարը սկսեց տարածվել Մակեդոնիայում, Թեսալիայում և Էպիրում։
Արևմտյան Թեսալայի շրջանում խռովությունները սկսվել էին առանց Հունաստանի բանակի պաշտոնական ներգրավվածության, սակայն այս շրջան էին ուղարկվել հունական սպաների գաղտնի կոմիտե, որոնք պետք է համակարգեին տեղի պարտիզանական խմբավորումների հետ նահանջող օսմանյան զոքերի վրա հարձակումնները։
Ընդհանուր շտաբ բնակարանը տեղակայվեց Լոուտրո Կարդիտեսում, որի հրամանատարն էր հրետանու գնդապետ Կոնստանտինոս Իսխոնոմախոսը, որին օգնում էին կապիտաններ Գեորգիոս Ֆիլարթոսը և Իոաննիս Իգգլեսիսասը։


== Իրադարձություններ ==
Պարտիզանական պատերազմները արդեն իսկ բնորոշ էին թուքերի և ալբանացիների դեմ։ 1878 թվականի մարտի սկզբին տեղի առաջնորդ Թանասսիս Զիակասը և նրա խումբը ապստամբեց Վոունիստա, Գրանիստա և Մեսենիկոլա գյուղերում։
Ստիլիանոս Տզավարասը, որն հունական բանակի ավագ սերժանտ էր նույնպես ձաևավորեց Կարակաչաններից և Առումիններից կլեֆտների (հուն․՝ Κλέφτες) խմբեր։
Երկու խմբերը հավաքվեցին և հարձակում գործեցին Մուզակի գյուղի վրա, որը ուներ մեծ ռազմավարական նշանակություն տարածաշրջանում, և այդպիսով խմբավորումները ստանում էին հագուստի և ուտելքի բանալին։ Եվ բացի այդ, դա հնարավորություն էր օսմանյան զոքերին դուրս բերել մեծ քաղաքներից։


== Ճակատամարտ ==
Հարձակումից հետո բազում թուրքեր և ալբանացիներ փախան դեպի Տրիկալա, որտեղ իշխանությունները ուղարկել էին զոքեր Մուսսա Հեքաքի գլխավորությամբ, որպեսզի հետ նվաճեն գյուղը և ճնշեն ապստամբությունը։
Հույների համար սա կենսական հնարավորություն էր հաղթել գլխավոր թշնամուն, այդ պատճառով էլ հունական կանոնավոր բանակի զորքերը տեղակայվաեցին, որպեսզի օգնեն ոչ կանոնավոր խմբավորումներին։ Օսմանյան զորքերը չէին սպսում բախվել որևէ լուրջ ուժի հետ, քան կլեֆտերի, որոնց հետ պայքարում էին երկար տարիներ, ուստի նրանց ուժը կրճատվել էր մինչև թեթև հետիոտնային և հեծելազորային ուժերի։
Արդյունքում, 1878 թվականի մայիսի 4-ին օսմանյան զոքերը անակնակլի եկան առավել լավ պատրաստված հունական ուժերի կողմից և ամբողջովին ջախջախվեցին հունական ուժերի կողմից։


== Արդյունքներ ==
Մուզակի ճակատամարտում տարած հաղթանակը մեծ նշանակություն ունեցավ պարտիզանական խմբավորումների համար, սակայն շուտով օսմանյան զորքերը կարողացան վերակազմավորվել և ճնշել ապստամբությունը։ Մինչ այդ Հունաստանը շարունակում էր ճնշում գործադրել Մեծ տերությունների վրա, որպեսզի օգնություն ցուցաբերեն պարտիզաններին։ Վերջ ի վերջո, Թեսալիան 1881 թվականին հայտնվում է հունական թագավորության կազմի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մերի Բրյուս

Մերի Բրյուս (անգլ.՝ Mary Bruce, 1280-ականներ - 1323), Շոտլանդիայի թագավոր Ռոբերտ Բրյուսի  կրտսեր  քույրը։ Շոտլանդական անկախության առաջին պատերազմում նա գերի է վերցվել անգլիացիների կողմից ու բանտարկվել մի վանդակում Ռոքսբուրգ ամրոցում մոտավորապես չորս տարի։ Նա եղել է Անանդեյլի 6-րդ լորդ Ռոբերտ դե Բրյուսի ու Քարրիքի կոմսուհի Մարջորիի դուստրը։
Թագավորի մյուս ազգականուհիների հետ (Քրիստինա Բրյուս, Մարջորի Բրյուս, կինը՝ Էլիզաբեթ դե Բուրգ և դաշնակցուհի Իզաբելլա ՄաքԴաֆֆ), նա գերի է ընկել ու հանձնվել անգլիացիներին Ռոսսի կոմսի կկողմից։ Անգլիայի թագավոր Էդվարդ I-ի հրամանով նրան բանտարկել են մետաղյա կամ փայտյա վանդակում, որը ցուցադրվում էր հասարակությանը Ռոքսբուրգ ամրոցում։ Իզաբելլա ՄաքԴաֆֆին բանտարկել էին նմանօրինակ վանդակում Բերվիք ամրոցում։  Նրանց տեղափոխել են համեմատաբար ավելի լավ պայմաններ 1310 թվականին։ Սա մարդասիրական մոտեցում չէր, այլ պայմանավորված էր նրանով, որ այդ ժամանակ Բրյուսն ուժ էր հավաքում, իսկ կանայք պոտենցիալ արժեքավոր պատանդներ էին և անգլիացիները չէին ուզում, որ նրանք մահանան։
Նրան ի վերջո ազատել են՝ փոխանակելով Բենոքբըրնի ճակատամարտում գերի ընկած անգլիացի ազնվականների հետ։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացել է նախ՝ սըր Նեյլ Քեմփբելլի, իր եղբոր հավատարիմ աջակիցներից մեկի հետ և ունեցել հայտնի մեկ երեխա․

ՅանԵրկրորդ անգամ ամուսնացել է Թաչֆրեյզերի ու Քովիի Ալեքսանդր Ֆրեյզերի հետ և ունեցել հետևյալ զավակներին․

Ջոն Թաչֆրեյզեր
Ուիլյամ օֆ Քովի ու Դյուրիս


== Մեդիապատկերում ==
1996 թվականին «Բրյուս» ֆիլմում նրան մարմնավորել է Դի Հեփբերնը։


== Ծանոթագրություններ ==

Peter Traquair Freedom's Sword
Caroline Binham Robert the Bruce
Գյուլլիջա (Սուրմալուի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գյուլլիջա (այլ կիրառումներ)Գյուլլիջա, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառում։ Գտնվում էր Իգդիր քաղաքից 33 կմ հարավ-արևմուտք, Աբասգյոլ գյուղից 8 կմ հյուսիս։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(3149) Օկուջավա

(3149) Օկուջավա (անգլ.՝ Okudzhava), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Զդենկա Վավրովայի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,247788 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,894 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6016 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1230,92 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,292463 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,13° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3149) Օկուջավա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
1467

1467 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1467 թվականն է, 
XV դարի 67-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ակտեոնի մահը (նկար, Տիցիան)

«Ակտեոնի մահը» (իտալերեն՝ Morte di Atteone), Տիցիանի վերջին շրջանի նկարներից՝ նկարված 1559-1575 թվականներին։ Նկարը ներշնչված է Պուբլիուս Օվիդիուս Նասոյի (լատ. Publius Ovidius Naso, մ.թ.ա 43 թ. - մ.թ.17/18 թ.)  «Կերպարանափոխություններ» (լատ. Metamorphoses) պոեմից, որը նկարիչը նկարել է 7 կտավի վրա՝ 16-րդ դարում Ֆիլիպ II-ի պատվերով։


== Նկարագիր ==
Նկարում պատկերված է այն պահը, երբ իր որսաշները հետապնդում ու սպանում են  Ակտեոնին, որին զայրացած Դիանան եղջերու էր դարձրել։ Կտավի սյուժեն կապված է «Դիանա և Ակտեոն» կտավի հետ։ Այն Օրլեանի հավաքածուի մի մասն է կազմել։
1972 թվականին նկարը գնվել է Լոնդոնի ազգային պատկերասրահի համար։ 2008 թվականի  հոկտեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին այն ցուցադրվել էր Շոտլանդիայի ազգային պատկերասրահում՝ «Դիանա և Ակտեոն» կտավի հետ։


== Տես նաև ==
«Դիանա և Ակտեոն» (Տիցիան)
«Դիանա և Կալիստո» ( Տիցիան)
«Վեներա և Ադոնիս» (Տիցիան)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Brian A. Oard Beauty and Terror. Essays on the Power of Painting. — London: National Gallery.
Վիսոկոե (գյուղ, Սաֆոնովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎիսոկոեՎիսոկոե (ռուս.՝ Высокое), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 55 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անտոն Խիժնյակ

Անտոն Խիժնյակ (ուկրաիներեն՝ Хижняк Антон Федорович, դեկտեմբերի 8, 1907(1907-12-08), Զաչեպիլովկա, Lebyazhye Volost, Konstantinogradsky Uyezd, Պոլտավայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 15, 1993(1993-10-15)), ուկրաինացի խորհրդային գրող։
Պատմական և քաղաքագիտական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, Ուկրաինայի քաղաքական գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս Իգոր Խիժնյակի հայրը։


== Կենսագրություն ==
Անտոն Խիժնյակը ծնվել է 1907 թվականին Խարկովի մարզի Զաչեպիլովկա գյուղում, գյուղացու ընտանիքում։ 1941 թվականին ավարտել է Խարկովի մանկավարժական ինստիտուտը։ Տպագրվել սկսել է 1927 թվականից։ Երկար տարիներ աշխատել է մամուլում, եղել է շրջանային և մարզային թերթերի խմբագիր, 1950-1961 թվականներին՝ «Լիտերատուրնա Ուկրաինա» թերթի գլխավոր խմբագիր։ Եղել է ԽՄԿԿ անդամ։


== Ստեղծագործություններ ==
Առաջին պատմվածքը՝ «Կապույտ արյունը», լույս է տեսել 1929 թվականին։ Նովելների, պատմվածքների, ակնարկների, վիպակների ժողովածուների հեղինակ է։

«Լվովյան ատմվածքներ», 1948
«Կյանքի գեղեցկությունը», 1962
«Թամարա», 1959
«Թոռնիկները կհարցնեն», 1963
«Նեղոսի լեգենդը», 1965
«Դանիլո Գալիցկի», 1951
«Շվեդական տպավորություններ»


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
«Աշխատանքային կարմիր դրոշի» շքանշան
«Պատվո նշան» շքանշան
«Նեղոսի լեգենդը» վիպակի համար Խիժնյակին շնորհվել է Գ. Ա. Նասերի անվան միջազգային մրցանակ, 1973


== Գրականություն ==
Енциклопедія українознавства : Словникова частина : [в 11 т.] / Наукове товариство імені Шевченка ; гол. ред. проф., д-р Володимир Кубійович. - Париж ; Нью-Йорк : Молоде життя, 1955-1995.
Письменники Радянської України: Біобібліографічний довідник / Упорядники Олег Килимник, Олександр Петровський. - К.: Радянський письменник, 1970.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անտոն Խիժնյակ
Արա Հակոբյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արա Հակոբյան (այլ կիրառումներ)Արա Հակոբյան (նոյեմբերի 4, 1980(1980-11-04), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ֆուտբոլիստ, որը հանդես է գալիս «Ուլիս» ֆուտբոլային ակումբում որպես հարձակվող։


== Նվաճումներ ==


==== Անձնական ====


== Արտաքին հղումներ ==
Արա Հակոբյանի բաժինը ՀՖՖ-ի պաշտոնական կայքէջում (հայ.), (անգլ.), (ռուս.)
Վասիլենկովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Վասիլենկովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Василенківська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Շևչենկովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վասիլենկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 803 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 42.84 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 18.74 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Կարիզոլո

Կարիզոլո (իտալերեն՝ Carisolo), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 936 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 39 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 24 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38080։ Հեռախոսային կոդ՝ 0465։ Բնակավայրի հովանավոև պաշտպանը Սուրբ Նիկոլայն է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0465 501176
Էլեկտրոնային փոստ՝ http://www.carisolo.com/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Կոսենկի (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոսենկիԿոսենկի (ուկրաիներեն՝ Косенки), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կուտյուր (Շարանտի գավառ)

Կուտյուր (ֆր.՝ Couture), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 162 մարդ, բնակչության խտությունը` 15.27 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.61 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 360 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 75 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 33 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 83 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 58-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 25։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,9 %։ 58 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 51 անձ (28 տղամարդ և 23 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (3 տղամարդ և 4 կին)։ 25 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 16-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Իսլանդական գրականություն

Իսլանդական գրականություն, գրականությունը սերում է հին սկանդինավյան բանահյուսությունից, որը մեզ է հասել ոչ վաղ, քան 13-րդ դարի գրառումներով (էդդա)։ Համաշխարհային գրականության մեջ Իսլանդիայի ամենակարևոր ավանդը սագաներն են, որոնցից առավել հետաքրքրականը, այսպես կոչված, տոհմական սագաներն են կամ «իսլանդացիների մասին սագաները» («Մագա Նյալի մասին», «Սագա էգի լի մասին»)։ Զարգացել է նաև քրիստոնեական պոեզիան, որն իր բարձրակետին է հասել 14-րդ դարի կեսերին՝ է. Աուսգրիմսոնի «Շուշան» պոեմում։ Կրոնական երկերի հետ հիմնական գրական ժանրն են դարձել (ընդհուպ մինչև 19-րդ դար), այսպես կոչված, ռիմերը՝ բազմատեսակ սյուժեների չափածո վերապատումները։ Իսլանդիայի գրականությունը վերածնունդ է ապրել 19-րդ դարում ռոմանտիզմի շրջանում՝ սերտորեն կապված ինքնուրույնության համար մղվող քաղաքական պայքարի հետ (Յո. Հալլգրիմսոն, 1807-1845, Բ. Տորարենսեն, 1786-1841)։ Իսլանդական առաջին վեպը Յո. Թորոդսենի (1818-1868) «Պատանին ու աղջիկը» (1850) է։ Իսլանդիայի անկախության ձեռքբերումը (1918) խթանեց գրականության զարգացումը։ Հասարակական գիտակցության ձևավորման գործում զգալի դեր խաղացին Թ. Թոուրդարսոնի (1889) քաղաքականապես կրքոտ «Նամակներ Լաուրային» (1924) երկը և վեպերը («Իսլանդական ավագանի», 1938, «Քարերն են խոսում», 1956)։ Հ. Կ. Լաքսնեսը (1902) «Սալկա Վալկա» (հ. 1-2, 1931-1932) վեպում նկարագրել է բանվորական շարժման առաջին քայլերը Իսլանդիայում։ 40-ական թվականների գրականության մեշ արտացոլվել է Իսլանդիայի անկախ հանրապետություն հռչակելու (1944) համար պայքարի հետ կապված հասարակական վերելքը։ Ռեալիզմի ուղիով է զարգանում Իսլանդիայի Ստեֆաունսոնի (1892), Օ. Սիգուրդսոնի (1918), Յոունասոն ուր Կյոտլումի (1899), Գ. Բյոդվարսոնի (1904) և Ս. Հյարտարսոնի (1906) ստեղծագործությունը։ Իսլանդական արդի պոեզիայում ակնառու դեր է խաղացել Ս. Ստեյնարը (1908-1958)։ ճանաչված են արձակագիր Թ. Վիլհյաումսոնը (1925), դրամատուրգ Ա. Բոգասոնը (1917), հրապարակախոս Աուրնասոնը (1922)։
Երևանի Մանուել Քաջունու անվան թիվ 54 ավագ դպրոց

Երևանի Մանուել Քաջունու անվան թիվ 54 ավագ դպրոց, հանրակրթական ավագ դպրոց Հայաստանի Երևան քաղաքում։ Դպրոցը գտնվում է Երևանի Արաբկիր վարչական շրջանում՝ Նիկողայոս Տիգրանյան փողոցի 12 հասցեում։ Դպրոցը նախատեսված է 600 աշակերտի համար և այսօր այստեղ սովորում է շուրջ 450 աշակերտ։


== Պատմություն ==
Երևանի Մանուել Քաջունու անվան համար 54 դպրոցը հիմնադրվել է 1946 թվականին, սակայն առաջին մասնաշենքը կառուցվել է 1954 թվականին։
2001 թվականին անվանակոչվել է Մխիթարյան միաբանության երախտավորներից մեկի` Մանուել Քաջունու անունով, որը հայտնի է գիտական բազմաթիվ աշխատություններով, հայագիտության մեջ մեծ ներդրումով ու վաստակով։


== Հայտնի հյուրեր ==
Դպրոցի մշտական այցելուներն են դարձել Վենետիկի Սուրբ Ղազար կղզու Մխիթարյան միաբանության աբբահայրերից շատերը և Հայաստանում Մխիթարյան Միաբանության կենտրոնի ներկայացուցիչները։
Դպրոց հաճախակի հյուր է գալիս նաև Հայաստանում Իտալիայի դեսպանը, ինչպես նաև դեսպանատան աշխատակիցները։ Այդ իսկ պատճառով դպրոցի աշակերտները սովորում են նաև իտալերեն լեզուն` նրանց ներկայացնելու հայոց երկիրն ու մշակույթը, մեկ անգամ ևս ընդգծելու հայ-իտալական բարեկամության կարևորությունը։


== Արցախյան հերոսամարտ ==
Դպրոցը Արցախյան ազատամարտի ժամանակ տվել է շուրջ 5 զոհված ազատամարտիկի, նրանք են` Ավետիսյան Արտակ, Բաղդասարյան Արտակ, Մանուկյան Գևորգ, Մհերյան Համբարձում և Խուրշուդյան Աշոտ։
Արցախյան հերոսամարտի ազատամարտիկ Աշոտ Հակոբյանն այսօր Արտակարգ իրավիճակների վարչության գնդապետ է, պարգևատրվել է «Հայոց արծիվ», «Վազգեն Սարգսյան», «Դրաստամատ Կանայան» մեդալներով։ Համարվում է նաև Վարդենիսի պատվավոր քաղաքացի։


== Հայտնի մարդիկ ==
Անվանի բժիշկ` Մխիթար Մնացականյան` ՀՀ ԱԺ մարդու իրավունքների պաշտպանության հանձնաժողովի նախագահ, «Կարմիր խաչ» ընկերության տնօրեն։
Էլլա և Բելլա Մնացականյաններ` «Բելլադենտ» բժշկական կենտրոնի հիմնադիրներ։
Անվանի դերասան` Երվանդ Մանարյան, ժողովրդական նկարիչներ, քանդակագործներ` Սամվել Երեմյան, Ղևոնդ Գաբրիելյան։
Իրավաբաններ` Հովհաննես Վարդանյան` ՀՀ Պաշտպանության նախարարության հատուկ նշանակության զորքերի փոխգնդապետ
Ժամանակակից երգարվեստում երիտասարդ երգիչ-երգչուհիներ` Հռիփսիմե Ելինյան, Մարտին Մկրտչյան և շատ ուրիշներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դպրոցի պաշտոնական էջը facebook.com-ում
Ավագ դպրոցների ցանկ
Տոլկաչևո (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)

Տոլկաչևո (ռուս.՝ Толкачево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)