armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Իթ Հիկ

Պակ Չոն Սու (կոր.՝ 박정수, 朴正洙, հուլիսի 1, 1983(1983-07-01), Սեուլ, Հարավային Կորեա, հայտնի է ինչպես Իթ Հիկ մականունով (կորեերեն՝ 이특, անգլ.՝ Leeteuk), կորեացի երգիչ, հեռուսատահաղորդավար։ «Super Junior» խմբի առաջնորդն է։ Մականունով հանդես գալը բացատրվում է նրանով, որ ուզում է խուսափել խառնաշփոթությունից իր և բալլադ կատարող Պակ Չոն Սու։
Մեկնել է ծառայության 2012 թվականին հոկտեմբերի 30-ին, 2014 թվականի հուլիսի 29-ին զորացրվել է։
2014 թվականին հունվարի 6-ին մահացել է Իթ Հիկի հայրը, տատիկը և պապիկը։ Նրանց մահավան պատճառը ավտովթարն էր։ Բայց ըստ ոստիկանության նրանց մահավան պատճառը ինքնասպանություն է։ Իթ Հիկի գործակալությունը` SM Entertaiment-ը տարածել է այն տարբերակը, որ նրա ընտանիքը ավտովթարի է ենթարկվել։


== Ֆիլմեր և սերիալներ ==
Attack on Pin-Up Boys 2007 թ.
All About Eve, 2000 թ.
Rainbow Romance, 2006 թ.
Super Junior Unbelievable Story, 2008 թ.


== Հաղորդավար հեռուստատեսությունում ==
MNet M!Countdown, 10.11.2005 — 27.03.2008 թթ. Սինդոնոմի և Ին Հյոկի հետ։
Leeteuk’s Love Fighter, 27.12.2007 — 20.08.2008 թթ.։
Unbelievable Outing Season 3, ComedyTV, 07.01.2008 — 05.04.2008 թթ. SuJu-Happy մասնակցի և Դոն Հեի հետ։
MBC Idol Show Season 1, 10.07.2008 — 09.10.2008 թթ. SuJu-Happy-ի խմբի հետ։
MNet Barchelor While on a Date, 01.11.2008 թ.— ներկա ժամանակ։
KBS Challenge Golden Ladder,2009 թ. — ներկա ժամանակ։


== Ռադիոյի հաղորդավար ==
Super Junior Kiss the Radio, 21.08.2006. — 04.12.2011 թթ, Ին Հյոկի հետ։


== Մրցանակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Super Junior Official website Archived 2017-11-08 at the Wayback Machine.  Super Junior-ի պաշտոնական էջ
Super Junior Russian Forum Archived 2021-01-26 at the Wayback Machine.
Իթ Հիկ Թվիթթերում
Իրյու

Իրյու (ռուս.՝ Ирью), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Պոժյոգ գետի աջ ափին 83 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 34 կմ։
Հիմնական վտակներ՝ Նեկրասով Վեսկիդ և Յագվեսկիդ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը 
Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200212103000022378
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103002237
Ավազանի կոդը — 03.02.02.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրունզեի շրջան (Սանկտ Պետերբուրգ)

Ֆրունզեի շրջան (ռուս.՝ Фрунзенский район), Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքի վարչատարածքային միավոր։
Շրջանը տեղակայված է Սանկտ Պետերբուրգի հարավային մասում։ Պատմական կենտրոնն է Կուպչինոն։ Սահմանակից է Ադմիրալտեյսկի, Նևայի, Կենտրոնական, Մոսկվայի, Պուշկինի և Կոլպինոյի շրջաններին։ Ընդհանուր մակերեսը՝ 37,469 կմ² և զբաղեցնում է քաղաքի գրեթե 6%-ը։ Բնակչությունը՝ 401.8 հզ մարդ (2010)։ Իր անունն ստացել է Միխայիլ Ֆրունզեի պատվին, ով Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ Կարմիր բանակի ամենակարկառուն հրամանատարներից մեկն էր։


== Պատմություն ==
Ֆրունզեի շրջանը ձևավորվել է 1936 թվականի ապրիլի 9-ին Կենտրոնական ու Սմոլնի շրջաններից։


== Տնտեսություն ==
Ֆրունզեի շրջանի տնտեսության մեջ առաջատար դիրք է գրավում արդյունաբերական համալիրը, որը ներկայացված է վերամշակման արդյունաբերության լայն ցանկով։ Վերամշակող արտադրությունները, որին բաժին է ընկնում ամբողջ արտադրության 64,4%-ը բնորոշում են շրջանի տնտեսության արդյունաբերության կարևորությունն ու առանձնահատկությունը։


== Ֆինանսական ոլորտ ==
Ըստ հարկատուների քանակի՝ Ֆրունզեի շրջանը մտնում է Սանկտ Պետերբուրգի ամենախոշոր շրջանների մեջ։ Վերջին 5 տարիների ընթացքում հարկատուների քանակն ավելացել է 4213-ով։


== Առևտուր ==
Ներկայումս Ֆրունզեի շրջանում գործում է 656 խանութ, կենցաղային սպասարկման 582 ընկերություն (3200 աշխատատեղով) և հասարակական սննդի 325 ընկերություն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆրունզեի շրջանի վարչության պաշտոնական տեղեկատվական պորտալ Archived 2017-09-30 at the Wayback Machine.
«Мой район» թերթի կայքի բաժինը Archived 2012-02-23 at the Wayback Machine.
«Фрунзенский район» թերթի էլեկտրոնային տարբերակը Archived 2013-01-01 at the Wayback Machine.
«Купчино» թերթ Archived 2019-02-28 at the Wayback Machine.
Սանկտ Պետերբուրգի վարչության պաշտոնական կայքում շրջանի բաժինը Archived 2012-09-21 at the Wayback Machine.
Ֆրունզեի շրջանը "Купчино. Исторический район" կայքում
Ֆրունզեի շրջանում կլինեն հեծանիվների համար նախատեսված ճանապարհներ Archived 2012-05-10 at the Wayback Machine.
Ինքնաթիռային սպորտ

Ինքնաթիռային սպորտ, ռազմատեխնիկական սպորտի ձև. օրգանապես կապված է ավիացիայի զարգացման, ընդհանուր և սպորտային ինքնաթիռաշինության հետ։ Ընդգրկում է.

թռիչքներ տարբեր քաշային կատեգորիաների մխոցային, տուրբինապտուտակավոր և ռեակտիվ շարժիչներ ունեցող ինքնաթիռներով։ Նախատեսված են թռիչքի արագության, բարձրության, հեռավորության, տևողության, արագամբարձության և բեռնամբարձության ռեկորդների սահմանման համար։
Մրցումներ մեկ տեղանոց սպորտային և երկտեղանոց ուսումնական՝ մխոցային շարժիչներ ունեցող ինքնաթիռներով՝ ինքնաթիռավարման բարձրագույն հմտության, ուղիղ, ետադարձ, շրջանաձև թռիչքաձևեր կատարելու համար, ինչպես նաե երթուղիներում, բաց և փակ խցիկներում, գիշերը և ցերեկը, սովորական օդերևութաբանական պայմաններում ինքնաթիռավարման համար։Աշխարհի առաջնություններն անցկացվում են միայն ինքնաթիռավարման բարձրագույն հմտության թռիչքաձևերից։ Ինքնաթիռային սպորտը սկիզբ է առել 20-րդ դարի սկզբին։ 1905 թվականին Փարիզում հիմնվել է Ավիացիայի միջազգային ֆեդերացիա։
Հայաստանում առաշին աերոակումբը կազմավորվել է 1933 թվականին, ինքնաթիռի առաջին թռիչքը կատարվել է 1935 թվականին։ 1935 թվականին «Ու-2» ինքնաթիռով թռիչք է կատարել հայ առաջին կին օդաչու Նինել Ղարաջյանը։ 1969 թվականին Հայաստանի ԴՕՍԱԱՖ-ի կենտրոնական կոմիտեում ստեղծվել է Ինքնաթիռային սպորտի հանրապետական ակումբ։ 1970 թվականից Հայաստանի Ինքնաթիռային սպորտի պատվիրակությունը մասնակցում է խորհրդային համամիութենական սպարտակիադաներին, 1973 թվականից՝ ԽՍՀՄ առաջնության մրցումներին։ 1972 թվականին Հայաստանում կազմակերպվել են Ինքնաթիռային սպորտի անդրկովկասյան առաջնության մրցումներ։ 1976 թվականին Ս. Համբարձումյանը «ՅԱԿ-18» ինքնաթիռով նվաճել է ԽՍՀՄ չեմպիոնի կոչումը։


== Սպարտային ինքնաթիռների տեսակներ ==
Կոժանկա (գյուղ, Օրատովկայի շրջան)

Կոժանկա (ուկրաիներեն՝ Кожанка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Օրատովկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1780 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կոժանկա գյուղում բնակվում էր 604 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2317 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 260,68 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կուպաժ

Կուպաժ, կուպաժավnրում (ֆր.՝ coupage), որոշակի հարաբերությամբ տարբեր գինիների խառնում՝ գինու որակը բարելավելու, թերություններն ուղղելու, որոշակի տիպի և բաղադրության գինիներ ստանալու, մեծ քանակությամբ միասեռ գինիներ թողարկելու համար։ Կուպաժը գինեգործից պահանջում է մեծ փորձ և հմտություն։ Կատարվում է գինենյութի յուրաքանչյուր նմուշի ֆիզիկա-քիմիական անալիզների և դեգուստացիոն գնահատականի տվյալների հիման վրա։ «Կուպաժ» տերմինը կիրառվում է նաև սննդի արդյունաբերության այլ ճյուղերում։
Անալոգ օրգաններ

Անալոգիա (հունարեն՝ análogos), կենսաբանության մեջ, ոչ միանման կազմություն ունեցող և տարբեր սաղմերից առաջացող օրգանիզմների, օրգանների կամ նրանց մասերի արտաքին նմանության, որը պայմանավորված է կյանքի պայմանների կամ ֆունկցիաների միանմանությամբ։
Անալոգիաի օրինակ են՝ ջրային կաթնասունների (կետեր, դելֆիններ) և ձկների մարմնի շրջահոս ձևը, խաղողի բեղիկները (առաջանում են ընձյուղներից) և ոլոռի բեղիկները (ձևափոխված տերևներ և այլն)։


== Պատմություն ==
«Անալոգիա» հասկացությունը տվել է Արիստոտելը տարբեր օրգանիզմների օրգանների ֆունկցիոնալ և մորֆոլոգիական նմանությունը նշելու համար։ Ռիչարդսոն Օուենը (1915) այդ հասկացությունը ճշտեց որպես ֆունկցիոնալ նմանակություն և հակադրեց հոմոլոգիային։
Չարլզ Դարվինր գտնում Էր, որ անալոգիան առաջանում է էվոլյուցիայի ընթացքում, երբ կարգաբանական տարբեր խմբերի կենդանիները հարմարվում են շրջապատող միջավայրի միանման պայմաններում ապրելուն։
Անալոգիաով են պայմանավորված բույսերի, կենդանիների անալոգ օրգանները կամ նրանց մասերը, որոնք ունեն տարբեր ծագում ու կազմություն, բայց արտաքնապես նման են և կատարում են միևնույն ֆունկցիան։


== Տես նաև ==
Հոմոլոգիական շարքեր
Հոմոլոգիա
Կոնվերգենցիա


== Գրականություն ==
Бляхер Л. Я., Аналогия и гомология, в сб.: Идея развития в биологии, М., 1965.
Дарвин Ч., Происхождение видов. Соч., т. 3, М., 1939, с. 608
Шимкевич В. М., Биологическое основание зоологии, 5 изд., т. 1-2, М.- П., 1923-25
Գրեմուչի Կլյուչ (այլ կիրառումներ)

Գրեմուչի Կլյուչ, կարող է վերաբերել՝

Գրեմուչի Կլյուչ - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իլիշևսկի շրջանի կազմում։
Գրեմուչի Կլյուչ - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իլիշևսկի շրջանի կազմում։
Շիվա Կեշավան

Շիվա Կեշավան Կանան Պալան (անգլ.՝ Shiva Keshavan Kannan Palan, օգոստոսի 25, 1981(1981-08-25), Մանալի, Kullu district), հնդիկ սահնակորդ (սահնակային մարզիկ), վեց անընդմեջ Օլիմպիական խաղերի մասնակից (1998-2018)։ Առաջին հնդկաստանցին է, որը  մասնակցել է  6 ձմեռային  Խաղերի և երկրորդ հնդկաստանցին Խաղերին մասնակցության թվով Լեանդեր Պաեսից (7) հետո։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Հիմաչալ-Պրադեշ նահանգում՝ հնդիկի և իտալուհու ընտանիքում։ Տասնչորս տարեկան հասակում սկսել է զբաղվել սահնակային սպորտով, աշխարհի չեմպիոն գերմանացի Գյունտեր Լեմմերի գլխավորությամբ, որը զբաղվում էր ասիական երկրներում սահնակային սպորտի զարգացմամբ։ Կեշավանն իրեն դրսևորեց որպես Նագանոյի օլիմպիադայում որակավորված տաղանդավոր սահնակորդ։ Նա դարձավ պատմության ամենաերիտասարդ սահնակորդը, որին հաջողվեց որակավորվել օլիմպիադայում (այդ ժամանակ նա ընդամենը 16 տարեկան էր)։ Նագանոյի խաղերում հնդկացին 28-րդն էր՝ առաջ անցնելով 4 սպորտսմեններից։ Մասնակցել է հետագա երեք օլիմպիադաներին, լավագույն ցուցանիշը եղել է 25-րդ տեղը Թուրինի Խաղերում։  
2014 թվականին Կեշավանը մասնակցել է Սոչիի օլիմպիական խաղերին, որտեղ տղամարդկանց մենապարերում գրավել է երեսունյոթերորդ տեղը։ 
Սահնակային սպորտով զբաղվելուն զուգահեռ սովորել է Ֆլորենցիայի համալսարանում, որտեղ ստացել է միջազգային հարաբերությունների բնագավառում մագիստրոսի աստիճան։


== Ելույթներ օլիմպիական խաղերում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Օլիմպիական վիճակագրություն Archived 2011-03-19 at the Wayback Machine.
Պալլադի (Կաֆարով)

Պալլադի ծայրագույն վարդապետ (աշխարհիկ՝ Պյոտր Իվանի Կաֆարով, ռուս.՝ Архимандрит Палла́дий , սեպտեմբերի 16 (28), 1817, Ստարոշեշմինսկ (գյուղ, Նիժնեկամսկի շրջան), Chistopolsky Uyezd, Կազանի գուբերնիա, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 6 (18), 1878, Մարսել), Ռուս ուղղափառ եկեղեցու հոգևորական, Պեկինում ռուսական ուղղափառ 13-րդ միսիայի առաջնորդ, չինա-ռուսական բառարանի և տառադարձության համակարգի (տես՝ Պալլադիի տառադարձության համակարգ) ստեղծող։


== Տես նաև ==
Պալլադիի տառադարձության համակարգ
В.Е. Ларичев. Путешествие в страну восточных иноземцев. М. 1983
Ուրոժայնոե (գյուղ, Տիվրովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՈւրոժայնոեՈւրոժայնոե (ուկրաիներեն՝ Урожайне), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տիվրովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1600 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ուրոժայնոե գյուղում բնակվում էր 283 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,935 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 302,67 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Թութլըկ

Թութլըկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում։ Մտնում էր Խարբերդի գավառի Կախտեի գավառակի մեջ։ Գտնվում էր Խարբերդ և Մալաթիա քաղաքների միջև։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սիրամարգ (Ֆաբերժեի ձու)

«Սիրամարգ» (ռուս.՝ Павлин), ոսկերչական ձու, որը դարձավ Ֆաբերժեի 52 զատկական ձվերից մեկը՝ պատրաստված Կարլ Ֆաբերժեի ընկերությունում Ռուսաստանի կայսերական ընտանիքի համար։ Այն ստեղծվել է 1908 թվականին Նիկոլայ II կայսեր պատվերով։ Ոսկերչական ձուն Նիկոլայը Զատկի տոնին նվիրել է մորը՝ այրիացած կայսրուհի Մարիա Ֆեոդորովնային։
Այսօր «Սիրամարգ» ոսկերչական կայսերական ձուն գտնվում է Էդուարդ և Մորիս Սանդոզների ֆոնդում (Լոզան, Շվեյցարիա)։


== Դիզայն ==
Ձվի պերճաշուք տակդիրը պատրաստված է ռոկոկո ոճով՝ ոսկեջրած արծաթից։ Դրա վրա տեղադրված է թափանցիկ ձուն, որը պատրաստված է լեռնային բյուրեղապակուց։ Այն կիսվում է երկու հատվածի, որոնք բաժանվում են շրջանակով և ճարմանդով։ Երկու հատվածի վրա էլ կան փորագրություններ։ Մեկը ստեղծման տարեթիվն է՝ «1908», իսկ մյուսը կայսրուհու միացագիրը։ Ձվի ներսում տեղադրված է ոսկեձույլ ծառ, որի ճյուղերը պատրաստված են թանկագին քարերով և էմալով։ Ծառի ճյուղերի մեջ նստած է սիրամարգը՝ պատրաստված գունավոր էմալով։


== Անակնկալ ==
«Սիրամարգ» կայսերական ոսկերչական ձվի անակնկալը ոսկուց պատրաստած մեխանիկական սիրամարգն է։ Սիրամարգը այնպես է տեղադրված ծառի ճյուղերին, որ հնարավոր է հանել այդտեղից։ Լարելուց հետո սիրամարգը շարժում է գլուխը, դանդաղ քայլում է և բացում է պոչը։


== Պատմություն ==
«Սիրամարգ» ոսկերչական ձուն Նիկոլայ II կայսրը ձուն մորը՝ Մարիա Ֆեոդորովնային 1908 թվականի ապրիլի 26-ին՝ Զատկի տոնին է նվիրել։
1917 թվականի Ռուսական հեղափոխության ժամանակ հեղափոխականները հափշտակեցին կայսերական ձվերի հավաքածուն և ուղարկեցին Կրեմլի զինապալատ։ 1927 թվականին ձուն վաճառվում է Էմանուել Սնոումանին, որը ներկայացնում էր Լոնդոնի «Վարտսկի» (անգլ.՝ Wartsky) պատկերասրահը։ 1935 թվականին այն ձեռք է բերում ոմն պարոն Հիրսթը։ 1949 թվականին ձուն ձեռք է բերում շվեյցարացի մագնատ Մորիս Սանդոզը։ 1995 թվականից ցայսօր ձուն պահվում է Էդուարդ և Մորիս Սանդոզների ֆոնդում։


== Ռեստավրացիա ==
2008 թվականին մեխանիկական սիրամարգը ենթարկում են ռեստավրացիայի։ Վարպետ ռեստավրատորը Միշել Պարմիջանին էր՝ «Parmigiani Fleurier» ընկերությունից։ Ռեստավրացիայի շնորհիվ սիրամարգը կրկին շարժվում է և բացում պոչը։


== Տես նաև ==
Ֆաբերժեի ձվեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ձվի ռեստավրացիա
Article on the prototype for this egg from Fabergé Research Site
Տեսանյութ ձվի մասին
Միրչա (գյուղ, Ռոդոմիշլինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիրչաՄիրչա (ուկրաիներեն՝ Мірча), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոդոմիշլինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Միրչա գյուղում բնակվում էր 337 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1238 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 272,21 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դումացխո

Դումացխո (վրաց.՝ დუმაცხო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1560 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 60 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոիվանովկա (գյուղ, Կրասնոպերեկոպսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոիվանովկաՆովոիվանովկա (ուկրաիներեն՝ Новоіванівка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Cañılar), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոպերեկոպսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոիվանովկա գյուղում բնակվում էր 790 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լավրիկի (գյուղ, Պոլտավայի շրջան)

Լավրիկի (ուկրաիներեն՝ Лаврики), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լավրիկի գյուղում բնակվում էր 94 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կարճականջ շուն

Կարճականջ շունը (լատ.՝ Atelocynus microtis), որը նաև անվանվում է կարճականջ աղվես, փոքրականջ շուն, Ամազոն գետի մոտակայքում հանդիպող էնդեմիկ կենդանի է, որը մտնում է շնազգիների ընտանիքի մեջ։


== Ընդհանուր բնութագիր ==
Կարճականջ շունը իր անվանումը ստացել է իր կարճ և կլորավուն ականջների շնորհիվ։ Այս ցեղատեսակը ունի շագանակագույն-կապտավուն կամ մոխրագույն մորթի։ Երբեմն այն ամբողջովին կապույտ կարող է լինել։ Նա ունի աղվեսի ծնոտը հիշեցնող ծնոտ և խիտ մազածածկ ունեցող պոչ։ Թաթերը ունեն հատուկ կառուցվածք, որը այս կենդանուն օգնում է լավ լողալ։ Այս տեսակը ունի երկարավուն գանգ և արկար ատամներ, որոնցից մի քանիսը դուրս են մնում, նույնիսկ եթե կենդանին փակում է իր բերանը։ Նա ունի 42 ատամ։ Պոչի սկզբնական մասը սովորաբար ունի ավելի բաց գունավորում։
Մարմնի բարձրությունը մոտ 25-30 սմ է, երկարությունը մոտ 100 սմ, իսկ պոչի երկարությունը 30-35 սմ։ Կարճականջ շունը կշռում է 9-10 կգ։


== Սնունդը ==
Կարճականջ շունը համարվում է մսակեր կենդանի և սնվում է միջատներով և փոքր կենդանիներով։ Նրա սննդի մեջ մտնում են նաև տարբեր տեսակի մրգեր և կանաչեղեն։ Սննդի մեծ մասը կազմում են ձկները, միջատները և տարբեր տեսակի կրծողներ, ավելի քիչ մաս են կազմում խեցգետինները, գորտերը, թռչունները և որոշ սողուններ։


== Պահվածքը ==
Կարճականջ շները ունեն բնավորության որոշ գծեր, որոնք բնորոշ են միայն նրանց։ Այս կենդանիների էգերը չափսով ավելի մեծ են, քան արուները։ Որոշ արուներ ընտրում են միայնակ կյանք և իրենց տարածությունը նշում են իրենց մեզը թողնելով ծառերի և քարերի վրա։ Երբ արուները վախենում են նրանք վեր են բարձրացնում իրեն մեջքի մազերը։
Կարճականջ շները սեռապես հասունանում են մեկ տարեկան հասակում։


== Կյանքին սպառնացող վտանգ ==
Կարճականջ շները իրենց տարածքը կիսում են մեծ և հզոր կենդանիների հետ որոնցից են յագուարները, պումաները, ոցելոտները, երկարապոչ կատուները, հսկա ջրասամույրները և այլն։ Սնունդ հայթայթելու համար կարճականջ շները մրցում են այս կենդանիների հետ և հեշտությամբ կարող են սպանվել նրանց կողմից։ Փողոցային շները նույնպես վտանգ են ներկայացնում այս տեսակի համար, քանի որ նրանք կրում են տարբեր մահացու հիվանդություններ, որոնք կարող են փոխանցվել կարճականջ շներին։ Վտանգներից մեկն էլ մարդիկ են, որոնք կտրելով և ոչնչացնելով անտառային հատվածներ փոքրացնում են կարճականջ շների տարածքը և դժվարացնում նրանց կյանքը։
Բողաջախ

Բողաջախ, լեռ Կարսի մարզի Արդահանի օկրուգում, բարձրությունը մոտ 2500 մ։


== Ծանոթագրություններ ==
Այվազովսկոե

Այվազովսկոե (ուկրաիներեն՝ Айвазовське, Ղրիմի թաթարերեն՝ Şeyh Mamay), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կիրովի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Շեյխլար։
2001 թվականի տվյալներով Այվազովսկոե գյուղում բնակվում էր 210 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
«Փաթիլ» (ֆիլմ)

Փաթիլ (կատ.՝ Floquet de Neu, իսպ.՝ Copito de nieve), ֆիլմ` կենդանի դերասանների և համակարգչային անիմացիայի համադրությամբ։ Թողարկվել է 2011 թվականի նոյեմբերի 26ին Իսպանիայում։


== Սյուժե ==
Բարսելոնա են բերում սպիտակ գորիլայի, որին ժամանակավորապես ապրելու են թողնում կենդանաբանական այգու տնօրենի տանը։ Այնտեղ նա ընկերանում է տնօրենի դստեր՝ Պաուլայի հետ, որը գորիլային կոչում էր «Փաթիլ»։ Շուտով եկավ ժամանակը, երբ Փաթիլին պետք է տանեին կենտրոնական կենդանաբանական այգի։ Այնտեղ Փաթիլը ծանոթանում է Այլրոմի՝ փոքր պանդայի հետ, որը հաճախ կատարում էր մեդիտացիա և կարծում, որ, այնուամենայնիվ, պետք է ծնվեր որպես սև հովազ և ծանոթանար իր հարևանների հետ։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Փաթիլ անունով սպիտակ գորիլան 2004 թվականին մահացավ մաշկի քաղցկեղից Բարսելոնայի կենդանաբանական այգում։ Այս անսովոր կենդանին ոգեշնչեց Խուլիո Ֆերնանդեսին ֆիլմ ստեղծելու համար։ Գաղափարը հավանության արժանացավ Շավյոր Թրեյսիի՝ Բարսելոնայի քաղաքապետի կողմից, որը այդ ամենում նկատեց Բարսելոնայի ապրանքանիշը գովազդելու մի հնարք։
«Փաթիլը» առաջին մանկական ֆիլմն է, որ թողարկվել է Վալենսիայում՝ կատալաներենով։ Կատալոնիայում ֆիլմը լույս է տեսել կատալաներենով 64 օրինակով։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարլ Լեյխտեր

Կարլ Լեյխտեր (էստ․՝ Karl Leichter, 30 սեպտեմբերի (13 հոկտեմբերի), 1902, Նյապի - 7 մարտի, 1987, Տալլին), էստոնացի խորհրդային երաժշտագետ։


== Կենսագրություն ==
Կարլ Լեյխտերը ծնվել է 1902 թվականի սեպտեմբերի 30-ին (հոկտեմբերի 13-ին) Նյապի գյուղում (ներկայում՝ Սիմեռպալու, Լյաենե-Վիրումաա, Էստոնիա)։ 1929 թվականին ավարտել է Տարտուի բարձրագույն երաժշտական դպրոցը կոմպոզիցիայի դասարանը, որտեղ սովորել է Հեյնո Էլլերի մոտ։ Նրա հետ միասին սովորել են նաև Էդուարդ Տուբինը, Ալֆրեդ Կարինդին, Էդուարդ Օյան ու Օլավ Ռոոտսը։ 1931 թվականին նա ավարտել է Տարտուի համալսարան փիլիսոփայության ֆակուլտետի «երաժշտական գեղագիտություն» բաժինը:Պաշտպանել է մակիստրոսական ատենախոսություն «Ռ. Վագների ստեղծագործության փիլիսոփայական-գեղագիտական հիմունքները»։
1929-1931 թվականներին Կարլ Լեյխտերն աշխատել է Էստոնիայի ազգային թանգարանին կից գործող Էստոնական բանահյությության արխիվում։ 1930-1934 թվականներին նա եղել է Տարտուում հրատարակվող «Nädala Postimess» թերթի երաժշտական քննադատը։ 1938-1940 թվականներին Տալլինում աշխատել է որպես երաժշտական հրատարակչության խմբագիր։ 1940 թվականից երաժշտության պատմություն է դասավանդել Տալլինի կոնսերվատորիայում (1946 թվականից եղել է դոցենտ)։ 1941 և 1944-1947 թվականներին եղել է դեկան։ 1946-1949 թվականներին եղել է երաժշտության պատմության ամբիոնի վարիչ, 1961-1962 թվականներին՝ երաժշտագիտության ամբիոնի, 1966-1968 թվականներին՝ կոմպոզիցիայի ու երաժշտագիտության ամբիոնի վարիչ։
Կարլ Լեյխտերը գրել է էստոնական երաժշտության պատմությանը նվիրված բազմաթիվ հոդվածներ, որոնք տպագրվել են Էստոնիայի տարբեր պարբերականներում, մասնավորապես նրա հոդվածներից են՝ «Էստոնիայի երաժշտական մշակույթն սկսած XIII դարից», «Էստոնական խորհրդային սիմֆոնիկ երաժշտությունը», «Էստոնական կամերային երաժշտության զարգացման ուղիները» (Յաան Ռյաետսի հետ համատեղ), «Նշումներ էստոնական երգչախմբային երգի զարգացման ուղիների մասին», «Էստոնիայում ժողովրդական մեղեդիների հավաքման մասին», «Էստոնական երաժշտական մշակույթը XIX դարի առաջին կեսին»։
Կարլ Լեյխտերը մահացել է 1987 թվականի մարտի 7-ին Տալլինում։ Թաղվել է Անտառային գերեզմանատանը։
Ալատսկիվի ամրոցում՝ Էդուարդ Տուբինի թանգարանում, պահվում են բազմաթիվ իրեր՝ կապված Լեյխտերի ու նրա գործընկերների հետ, ովքեր միասին սովորել են Տարտուի երաժշտական ուսումնարանում։ Լեյխտերի նամակագրությունը, որում ընդգրկված են նրա բազմաթիվ նամակները՝ ուղղված էստոնացի ու արտասահմանյան երաժիշտներին, նրա այրին 1990-ական թվականներին փոխանցել է Էստոնիայի թատրոնի և երաժշտության թանգարանին։


== Աշխատություններ ==


=== Էստոներեն ===
Richard Wagner. Tartu, 1934
20 aastat eesti muusikat. Tallinn, 1938
Mart Saar. Tallinn, 1964
Кaasaja muusikast. Tallinn, 1970


=== Ռուսերեն ===
Анатолий Гаршнек. М., 1958
Март Саар. М., 1960


== Ծանոթագրություններ ==
Մադոյան

Մադոյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Լևոն Մադոյան (1909-1964), հայ երաժիշտ-դուդուկահար, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ։
Ղուկաս Մադոյան (1906-1975), Խորհրդային Միության հերոս, փոխգնդապետ։
Արշակ Մադոյան (1938), հայ հայագետ, թարգմանիչ, խմբագիր, բանասեր։
Գևորգ Արշակի Մադոյան (1911-1990), հայ մանկավարժ ու հրապարակախոս։
Գևորգ Արշակի Մադոյան (1969), հայագետ։


== Տես նաև ==
Մադաթյան


== Ծանոթագրություններ ==
Իդեն (գետ)

Էդեմը (անգլ.՝ Eden)  - գետ է Մեծ Բրիտանիայում, Անգլիա երկրամասում։ Գետը գտնվում է Մեծ Բրիտանիայի հյուսիսարևմտյան մասում, 
Կամբրիա կոմսությունում։ Երկարությունը 145 կմ է, և թափվում է Իռլանդական ծովը։


== Հղումներ ==
River Eden trust
398

398 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է հինգշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 398 թվականն է, 
IV դարի 98-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Զահրատ

Զահրատ (իսկական անուն ազգանունը՝ Զարեհ Յալտըզճյան, մայիսի 10, 1924(1924-05-10), Կոստանդնուպոլիս - փետրվարի 20, 2007(2007-02-20) կամ փետրվարի 21, 2007(2007-02-21), Ստամբուլ, Թուրքիա), արևմտահայ բանաստեղծ։


== Կենսագրություն ==
Զահրատը ծնվել է Կոստանդնուպոլսում։ 1942 թվականին ավարտել է Կ. Պոլսի Մխիթարյանի լիցեյը և ուսումը շարունակել Ստամբուլի պետական համալսարանի դեղագործական և բժշկական ֆակուլտետներում, որոնք կիսատ է թողել։ Սովորել է Վիեննայի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում։ 
Աշխատակցել է պոլսահայ թերթերին, հանդեսներին, եղել «Մարմարա» օրաթերթի գրականության բաժնի վարիչ, «Սան» պարբերականի խմբագիր։
1963 թվականին ամուսնացել է Անաիս Անդրեասյանի հետ։


== Ստեղծագործական ուղի ==
Առաջին բանաստեղծությունները լույս են տեսել 1943 թվին։ Հաջորդաբար լույս է ընծայել «Մեծ քաղաքը» (1960), «Գունավոր սահմաններ», «Բարի երկինք», «Բանաստեղծություններ», «Ծայրը ծայրին» և այլ ժողովածուներ։ Հայաստանում լույս են տեսել «Մեծ քաղաքը» (1978), «Առանց քարի, առանց խաչի խաչքար» (1998) և «Բառերուն տակի քերթվածը» (2004) ժողովածուները։ Զահրատի բանաստեղծություններին բնորոշ են մեծ քաղաքում ապրող «փոքր» մարդու ողբերգականությունը, թեմաների բազմազանությունը, թարմ արտահայտչաձևերի յուրօրինակությունը։
Զահրատի առանձին գրքեր թարգմանվել են անգլերեն, ֆրանսերեն, հունարեն, լիտվերեն։


== Երկեր ==
Մեծ քաղաքը, Երևան, 1978, 188 էջ։
Մէկ քարով երկու գարուն, Իսթանպուլ, 1989, 192 էջ։
Մաղ մը ջուր, Իսթանպուլ, 1994, 160 էջ։
Մէկ քարով երկու գարուն, Պէյրութ, 1997, 192 էջ։
Առանց խաչի, առանց քարի խաչքար, Երևան, 1998, 232 էջ։
Բառերուն տակի քերթուածը, Երևան, 2004, 128 էջ։
Բանաստեղծութիւններ, հատ. Ա.–Բ., Իսթանպուլ, 2006։
Բառ բառի քով, Երևան, 2007, 420 էջ։
Դդումի համ, Իսթանպուլ, 2009, 160 էջ։
Ակնթարթի մը չափը, Թեհրան, 2011, 332 էջ։
Անտիպ թերթս, Իսթանպուլ, 2012, 430 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Զահրատի վերջին հարցազրույցը «Ազգին»։ Archived 2007-10-11 at the Wayback Machine.
Զահրատի ստեղծագործությունները։
Ռոգովոե (գյուղ, Միխայլովսկի շրջան)

Ռոգովոե (ռուս.՝ Роговое), գյուղ Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Միխայլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 12 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կենտրոնական Ջարրա

Կենտրոնական Ջարրա (անգլ.՝ Jarra Central [Ջարրա Սենթրլ]), Գամբիայի 37 շրջաններից մեկը, որը գտնվում է երկրի հարավային մասում տեղակայված Ցածր գետ մարզում։ Կ. Ջարրան հարավում սահմանակցում է Սենեգալի հետ։ Բնակչությունը 2013 թվականի տվյալներով կազմում է 6,511 մարդ։


== Տես նաև ==
Գամբիայի վարչական բաժանում
Խեներալ Ռոկա (Ռիո Նեգրո)

Խեներալ Ռոկա (Ռիո-Նեգրո) (իսպ.՝ Departamento de General Roca), դեպարտամենտ Արգենտինայում, Ռիո-Նեգրո պրովինցիայի կազմում։ Տարածքը՝ 14655 կմ2։ Բնակչությունը՝ 281700 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 19,2 մարդ/կմ2։


== Աշխարհագրություն ==
Դեպարտամենտը գտնվում է Ռիո-Նեգրա պրովինցիայի հյուսիսում։ Սահմանակից է՝

հյուսիս-արևելքում՝ Լա-Պամպա պրովինցիային,
արևելքում` Ավելյանեդա դեպարտամենտին,
հարավում՝ Էլ-Կույ դեպարտամենտին,
արևմուտքում՝ Նեուկեն պրովինցիային։


== Խոշորագույն բնակավայրեր ==
Քղսան

Քղսան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։


== Բնակչություն ==
1909 թվականին ուներ 15 տուն հայ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մաներսդորֆ էմ Լեյթագեբիրգե

Մաներսդորֆ էմ Լեյթագեբիրգե (գերմ.՝ Mannersdorf am Leithagebirge), քաղաք և մունիցիպալիտետ Ավստրիայում, Ստորին Ավստրիայի դաշնային նահանգում։ Մտնում է Բրուք օն Լայթ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3992 մարդ (2016 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 29,80 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 3 07 16։


== Աշխարհագրական դիրքը ==
Մաներսդորֆ էմ Լեյթագեբիրգեն գտնվում է Ստորին Ավստրիայի հարավ-արևելքում գտնվող Լեյթագեբիրգ լեռների ստորոտում գտնվող արդյունաբերական տարածքում։ Քաղաքապետարանի տարածքը 29,8 կմ² է։ Տարածքի 42,15 տոկոսը զբաղեցնում են անտառները։
Մաներսդորֆ էմ Լեյթագեբիրգե մունիցիպալիտետը ներառում է երեք բնակավայր.

Փաստացի Մաներսդորֆ էմ Լեյթագեբիրգե քաղաքը (բնակչությունը 01.01.2016 թվականի դրությամբ՝ 3217 մարդ):
Վասենբրյուկ գյուղ (բնակչությունը 01.01.2016թվականին՝ 671 մարդ), գտնվում է Մաներսդորֆից մոտ 3 կիլոմետր հյուսիս-արևմուտք՝ Լայտա գետի հունի և դրանից շեղված Ուորքս ջրանցքի միջև։
Սանդբերգ գյուղ (բնակչությունը 01.01.2016թվականին՝ 64 մարդ) մոտ 6 կիլոմետր դեպի հյուսիս Մաներսդորֆից՝ Լայտայի ափին։


== Տնտեսություն ==
Մաներսդորֆը Ավստրիայի ամենամեծ ցեմենտի գործարանն է, որը հիմնադրվել է 1894 թվականին։ Ներկայումս այն պատկանում է ֆրանսիական «Lafarge» ընկերությանը։ Գործարանի հզորությունը կազմում է տարեկան մոտ 1,1 մլն տոննա ցեմենտ։ Այս ձեռնարկությանն է պատկանում տարածքի ամենաբարձր շենքը՝ 118 մետր բարձրությամբ ծխնելույզ, որը ծառայում է նաև ռադիոհաղորդիչ տեղավորելու համար։


== Քաղաքական իրավիճակ ==
2005 թվականի ընտրությունների արդյունքներով կոմունայի բուրգոմիստը Գերհարդ Դաֆիդն է (ՍԴՀԿ)։
Կոմունայի ներկայացուցիչների խորհուրդը (գերմ.՝ Gemeinderat) բաղկացած է 23 տեղից։ Անցած և ընտրություններին նախորդած տարվա արդյունքները.


== Նշանավոր բնիկներ և բնակիչներ ==
Էդմունդ Ադլեր (1876-1965), նկարիչ։
Ֆրիդրիխ Օփֆերկուհ (1923–1993), քարի փորագրիչ և քանդակագործ։
Էդուարդ Ռիխտեր (1847-1905) - աշխարհագրագետ, պատմաբան, սառցադաշտագետ և լեռնագնաց։ Ծնվել է Մաներսդորֆում։


== Արտաքին հղումներ ==
Официальная страница(գերմ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Բոլշայա Դիվենկա

Բոլշայա Դիվենկա (ռուս.՝ Большая Дивенка), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Լուժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 102 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սոֆյա Ակիմովա

Սոֆյա Վլադիմիրի Ակիմովա (նախնիները՝ Հեքիմյան, մարտի 15 (27), 1887, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 19, 1972(1972-01-19), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայազգի օպերային արտիստուհի (սոպրանո), մանկավարժ։  Ուզբեկստանի վաստակավոր արտիստուհի 1944։
Ի. Վ. Երշովի կինը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1887 թվականի մարտի 15-ին Թիֆլիսում։ Երգարվեստի նկատմամբ Ակիմովայի մեջ սեր են արթնացրել Ն. Պապայանը և Հ. Ղորղանյանը։ 1909 թվականին ավարտել Է Լայպցիգի կոնսերվատորիայի դաշնամուրի դասարանը։ 1913–1929 թվականներին եղել է Մարիինյան թատրոնի (այժմ՝ Սանկտ Պետերբուրգի Ս. Մ. Կիրովի անվան օպերայի և բալետի թատրոն) մեներգչուհի։
Վագների օպերաների դերերգերի՝ Ելիզավետա («Տանհոյզեր»), Էլզա («Լոհենգրին»), Զիգլինդե («Վալկիրիա»), Բրյունհիլդե («Զիգֆրիդ»), Գուտրունե («Աստվածների կործանումը»), լավագույն կատարողներից է։ Մասնակցել է Վագների «Թռչող հոլանդացին», «Տրիստան և Իզոլդա», Բախի «Տառապանքներն ըստ Մատթեոսի», Տենդելի «Սամսոն», Մոցարտի «Ռեքվիեմ», Ժ. Շումանի «Դրախտը և փերին» գործերի համերգային կատարումներին։


== Մենահամերգներ ==
Մենահամերգներում կատարել է Կոմիտասի, Ռ. Մելիքյանի, Սպենդիարյանի որոշ վոկալ ստեղծագործություններ։ Ակիմովայի երաժշտա-բեմական կերպարներն աչքի են ընկել հոգեբանական խորությամբ, արտահայտչականությամբ, դրամատիզմով։


== Գրականություն ==
Արզումանյան Ա., Էջեր մի կյանքից, «ՍԱ», 1969, № 6
Իվկինո (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)

Իվկինո (ռուս.՝ Ивкино), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆեչաու (Վերին Լաուզից)

Ֆեչաու (գերմ.՝ Vetschau/Spreewald), քաղաք Գերմանիայում, Բրանդենբուրգի տարածքում։
Մտնում է Վերին Շպրեվալդ Լաուզիցի շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 8770 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 110,22 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝12 0 66 320։
Բնակավայրում պաշտոնական լեզուն, բացի գերմաներենը, լաուզիցյան լեզուն է։
Քաղաքը ստորաբաժանվում է 10 քաղաքային համայնքների։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջը
Webseite der Stadt Vetschau
Vetschau: Informationen und Bilder Archived 2013-07-09 at the Wayback Machine.
Website des Ortsteils Gahlen
Website des Ortsteils Laasow
Website des Gemeindeteils Wüstenhain
Feuerwehr Vetschau


== Ծանոթագրություններ ==
Զավետնոյե (Զավետինսկի շրջան)

Զավետնոյե (ռուս.՝ Заветное), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Զավետինսկի շրջանում։ Զավետինսկի շրջանի և Զավետինսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։ Դոնի Ռոստով քաղաքից գտնվում է 402 կմ հեռավորության վրա։
2002 թ. տվյալներով բնակչությունը կազմում է 6721 մարդ։ Հիմնվել է 1846 թ.։


== Արտաքին հղում ==
բնակավայրի կայքը
Ապտալյան

Ապտալյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Նահապետ Ապտալյան (1844-1895), բժիշկ։
Սարգիս Հակոբի Ապտալյան (1908-1998), արձակագիր, բանաստեղծ, խմբագիր։


== Տես նաև ==
Աբդալյան


== Ծանոթագրություններ ==
Քրիստինա Ամա Աթա Այդու

Քրիստինա Ամա Աթա Այդու (անգլ.՝ Christina Ama Ata Aidoo, մարտի 23, 1942(1942-03-23), Saltpond, Mfantsiman Municipal District, Կենտրոնական շրջան, Գանա), գանացի գրող, որը գրել է անգլերենով։ 1982-1983 թվականներին Ջերրի Ռոուլինգսի կառավարությունում եղել է Գանայի հանրապետության կրթության նախարարը։    


== Կենսագրություն ==
1963 թվականին ավարտել է Գանայի համալսարանը։ Գրական դեբյուտն սկսել է «Ուրվականի երկընտրանքը» (The Dilemma of a Ghost) դրամայով, որը գրվել է 1964 թվականին, և որով նա դարձել է Աֆրիկայի առաջին կին-դրամատուրգը։ Նա Գանայում առաջիններից մեկն էր, որ անդրադարձել է կյանքի և մշակույթի ավանդական և ժամանակակից թեմաների կոնֆլիկտներին։ Նրա պատմությունների հիմնական թեման կանանց ինքնահաստատումն է որպես անձնավորություն` հաղթահարելով կյանքի հնադարյան կենսաձևի նախապաշարմունքները։


== Ստեղծագործություն ==
The Dilemma of a Ghost (play), Լոնգման, 1965 թվական
Anowa (a play based on a Ghanaian legend), Լոնգման, 1970 թվական
No Sweetness Here: A Collection of Short Stories, Լոնգման, 1970 թվական
Our Sister Killjoy: or Reflections from a Black-eyed Squint, Լոնգման, 1977 թվական
Someone Talking to Sometime (a poetry collection), Harare: College Press, 1986 թվական
The Eagle and the Chickens and Other Stories (for children), Tana Press, 1986 թվական
Birds and Other Poems, Harare: College Press, 1987 թվական
Changes: a Love Story (novel), The Women’s Press, 1991 թվական
An Angry Letter in January (poems), Dangaroo Press, 1992 թվական
The Girl Who Can and Other Stories, Heinemann African Writers Series, 1997 թվական
Diplomatic Pounds & Other Stories, Ayebia Clarke Publishing, 2012 թվական


== Ռուսերեն հրապարակումներ ==
Дилемма призрака: Пьеса. Пер. Л.Биндеман //Африка. Литературный альманах. Выпуск 9. — М: Худ. лит. 1988, С.564-639.
Сестры. Пер. С.Силищева; Телеграмма. Пер. С.Ваняшкина. Новеллы //Африканская новелла. — М: Радуга, 1987. С.128-146
Перемены… Пер. С.Россовской; Деньги для матери. Пер. Евгения Суровцева // Ганская новелла. — М: Известия(Библиотека журнала «Иностранная литература»). 1987, с. 42-68
Всякая работа есть работа…//Современная африканская новелла. — М.: Прогресс, 1972.
О мама! Пер. В Коткин //Богатство отверженных. — Алма-Ата : Жазушы, 1983.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Interview with Ama Ata Aidoo
Կրեմենչուգ

Կրեմենչուգ (ուկրաիներեն՝ Кременчук), քաղաք Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կրեմենչուգի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1571 թվականին։
2012 թվականի տվյալներով Կրեմենչուգ քաղաքում բնակվում էր 225 500 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 109,6 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2460 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (ուկր.)
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Հարկու (լիճ)

Հարկու (էստ․՝ Harku järv, նաև՝ Հաաբերստի լիճ, Արգո լիճ), լիճ Էստոնիայում` Տալլինի արևմուտքում։ Լիճը տեղակայված է Էստոնիայի մայրաքաղաք Տալլինի Հաաբերստի թաղամասում` ծովից 3 կմ հեռավորության վրա։ Միջին խորությունը 1,6 մ է, իսկ առավելագույնը՝ 2,5 մ։
Մեր թվարկությունից առաջ Հարկու լճի ներկայիս տարածքը կազմել է Բալթիկ ծովի մաս։ Հետագայում ցամաքի բարձրացման հետևանքով ծովը հետ է քաշվել ու առաջացել է լիճ։ Լճի ջուրը հարուստ է թթվածնով, լճի հատակի տիղմի շերտի բարձրությունը հասնում է 2-3 մետրի։ Լճում բնակվում են ձկների բազմաթիվ տեսակներ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Հարկու լճի մասին (էստոներեն)
Հարկու լճի ափին բռնել են 15 օձ
Վերին Ախալիկ

Ախալիկ Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում։ Գտնվում է Օլթի քաղաքից 47-48 կմ հարավ-արևելք՝ Արաքսի ավազանի Զիվիզան գետի աջ ափից 3-3.5 կմ հեռավորության վրա՝ բարձրավանդակի վրա։


== Աշխարհագրություն ==
Ախալիկի տարածքը անտառազուրկ էր։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 25 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դեսսաու-Վյորլից պարտեզ թագավորություն

Դեսսաու-Վյորլից պարտեզ թագավորություն (нем. Dessau-Wörlitzer Gartenreich), եվրոպական կարևորություն ունեցող մշակութային լանդշաֆտ Գերմանիայի Սաքսոնիա-Անհալթ մարզում։ Ներառում է բազմաթիվ շենքեր ու լանդշաֆտներ անգլիական զբոսայգիների ձևավորմամբ։ Այգի թագավորությունը իր մեջ ընդգրկում է 142 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ 2000 թվականի նոյեմբերին Դեսսաու-Վյորլից պարտեզ թագավորություն ոստանը ընդգրկված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։ Այգի թագավորությունը ներառում է այնպիսի պալատներ ու զբոսայգիները, ինչպիսիք են Լուիզում և Գեորգիում զբոսայգիները, Մոզիգկաու,Գոսկյունաու, Լաիներ-Բերգ և Զիգլիցեռ-Բերգ պալատները, Օրանիենբաում և Վյորլիցկի պուրակները։ 2001 թվականին այգի թագավորությունը ընդգրկվել է Կապույտ գրքում, որտեղ ներառված են արևելյան Գերմանիայի ամենակարևոր մշակութային հաստատությունները։ Ներկայումս Գերմանիայում կան 20 այսպես կոչված «մշակութային փարոսներ»։
Առաջին համալիրը կառուցվել է Անհալթ-Դեսսաուի իշխան Լեոպոլդ III-ի հրամանով 18-րդ դարի երկրորդ կեսին։ Որպես նմուշ ճարտարապետ իշխանական տան ճարտարապետ Էրմանսդորֆը վերցրել է 18-րդ դարի առավել հայտնի պարտեզ համալիրները՝ Էրմենոնվիլն ու Սթոուրհեդը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.gartenreich.com/de/gartenreich/index.html Archived 2015-02-12 at the Wayback Machine.
Official site of the Wörlitz Park
Official Site of Kulturstiftung Dessau-Wörlitz
Description and fotos (in German)
Իսլանդիան Եվրատեսիլ երգի մրցույթում

Իսլանդիան Եվրատեսիլ երգի մրցույթին մասնակցել է սկսած 1986 թվականից։ Մինչև այժմ երկրի լավագույն արդյունքը եղել է՝ 2-րդ հորիզոնականը, որը զբաղեցրել է 1989-ին և 2009-ին։


== Մասնակիցներ ==
Table key     Հաղթող
     Երկրորդ տեղ
     Երրորդ տեղ
     Վերջին տեղ


== Նշումներ ==


== Հղումներ ==
Իսլանդիայի էջը Eurovision.tv կայքում
Թադեոս Թոռնյան

Թադեոս Թոռնյան (հոկտեմբերի 3, 1843(1843-10-03), Իզմիր, Այդին, Օսմանյան կայսրություն - հունվարի 5, 1928(1928-01-05), Վիեննա, Առաջին Ավստրիական Հանրապետություն), բանասեր, աստվածաբան, Վիեննայի Մխիթարյան միաբանության անդամ (1859 թվականից)։ Տիրապետել է հունարենին (հին և նոր), լատիներենին, իտալերենին, ֆրանսերենին, գերմաներենին և այլ լեզուների։ «Հատընտիր ընթերցվածք ի մատենագրությանց նախնյաց»-ում զետեղել է գրաբար մատենագրությունից ընտրված հատվածներ, դրանք համեմատել բնագրերի հետ, ուղղել բազմաթիվ աղավաղումներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Դուբինա (այլ կիրառումներ)

Դուբինա, կարող է վերաբերել՝

Դուբինա - ավան, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կազատինի շրջանում
Դուբինա - ավան, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տեպլիկի շրջանում
Դուբինա - ավան, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տրոստյանեցի շրջանում
Դուբինա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կրասիլովի շրջանում
Դուբինա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում
Դուբինա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Նովի Սանժարիի շրջանում
Դուբինա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում
Դուբինա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Չեռնևցիի շրջանում
Դուբինա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տիվրովի շրջանում
Դուբինա - գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Խմելնիկի շրջանում։
Օյու (գյուղ, Կիհելկոննա շրջան)

Օյու (էստ․՝ Oju), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Կիհելկոննա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 8 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Մեծ Յուրա

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020300412103000039111
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  103003911
Ավազանի կոդը - 03.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==

Մեծ Յուրա (ռուս.՝ Большая Юра), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Հյուսիսային Դվինա գետի աջջ ափին՝ 114 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 89 կմ է։


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սոհո (Լոնդոն)

Սոհոն Վեստմինստերում է, Լոնդոնի Վեստ Էնդի կենտրոնական հատվածներից։ Արիստոկրատիայի համար նախատեսված նորաձև թաղամաս, որը մայրաքաղաքի հիմնական զվարճանքի թաղամասերից էր սկսած 19-րդ դարից է։
Հենրի VIII-ը 1536 թվականին այս գյուղական շրջանը դարձրեց արքայական այգի։ 17-րդ դարի երկրորդ կեսին այստեղ սկսեցին բարձր խավի համար նախատեսված շինություններ կառուցել. դրանցից էր 1680-ականներին կառուցված Սոհոյի հրապարակը։ Սուրբ Աննայի եկեղեցին հիմնվել է 17-րդ դարի վերջերում, և մինչ օրս տեղի նշանակի ալվայրերից է։ Սոհոյի հրապարակում գտնվող հայտնի եկեղեցիներից են Church of our Lady of the Assumption and Saint Gregory և Սուրբ Պատրիկի եկեղեցիները։ 19-րդ դարի կեսերին արիստոկրատիայի մեծ մասը տեղափոխվեց այս շրջանից, քանի որ այստեղ 1854-ին խոլերայի համաճարակ էր տարածված։ 20-րդ դարում Սոհոյի հեղինակությունը ասոցացվում էր սեքս-ինդուստրիայի հետ, քանի որ այստեղ առկա էր գիշերային կյանք և ֆիլմ արտադրող կազմակերպությունների կենտրոն էր։


== Տեղանունը ==
«Սոհո» անունը առաջին անգամ հանդիպում է 17-րդ դարում։ Անունը հավանաբար ծագել է որսորդական աղաղակներից։ Մոնմութի առաջին դուքս Ջեյմս Սքոթը 1685-ի հուլիսի 6-ին Սեդջմուրի ճակատամարտում իր զինվորին կանչելու համար օգտագործել է «սոհո» բառը։ Կես դար անց բառն առաջին անգամ կիրառվեց որպես Լոնդոնի այս հատվածի անուն։
Հետագայում Սոհո անունը օգտագործվել է մի շարք զվարճանքների և ռեստորանների թաղամասերի համար․ օրինակ՝ Հոնկոնգի, Մալագայի Սոհո անվամբ թաղամասերը։ Մանհեթենի ՍոՀո հատվածը իր անունը ստացել է Սոութ Հոուսթոն փողոցից, բայց այն նաև հղում է Լոնդոնյան թաղամասին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Կենտրոնական Սոհո»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-03-13-ին։ Վերցված է 2010-01-14
Սուրբկարապետիջուր

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Կարապետ (այլ կիրառումներ)Սուրբկարապետիջուր, Սուրբ Կարապետի ջուր, գետ Հայաստանի Լոռու մարզում։ Սկիզբ է առնում Բոլորկոնդ լեռան լանջերից և Հաղպատ գյուղից 1,5 կմ արևելք աջից միախառնվում Դեբեդ գետին։ Երկարությունը՝ 10 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սերգեյ Ապրիկյան

Սերգեյ Վարդևանի Ապրիկյան (մայիսի 19, 1924(1924-05-19), Բերդավան, Ղազախի գավառ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 2, 2009(2009-02-02), Երևան, Հայաստան), հայ բուսաբան-հումքագետ։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1975), պրոֆեսոր (1979)։
Գուրգեն Ապրիկյանի եղբայրը, Վարդան Ապրիկյանի հայրը։


== Կենսագրություն ==
1950 թվականին ավարտել է Հայաստանի գյուղատնտեսական ինստիտուտը։ 1955-1959 թվականներին աշխատել է ՌԴ Օրենբուրգի գյուղատնտեսական ինստիտուտի բուսաբանության ամբիոնում, 1959-1967 թվականներին՝ Խարկովի անասնապահ-անասնաբուժական ինստիտուտում, 1967-1980 թվականներին՝ ՀՀ ԳԱԱ Բուսաբանության ինստիտուտի օգտակար բույսերի բաժնի վարիչ, 1980-1993 թվականներին՝ Վանաձորի մանկավարժական ինստիտուտի, 1996 թվականից՝ Երևանի «Հայբուսակ» ինստիտուտի կենսաբանության ամբիոնների վարիչ։
Աշխատանքները վերաբերում են ՀՀ տարածքում աճող վայրի օգտակար բույսերի հայտնաբերման և դրանց կիրառման հարցերին։


== Ծանոթագրություններ ==
(5885) Ապելդուրն

(5885) Ապելդուրն (անգլ.՝ Apeldoorn), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,117265 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,9475 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2871 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2010,29 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,179078 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,67° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5885) Ապելդուրն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կուարտե դե Ուերվա (քաղաք)

Կուարտե դե Ուերվա  (իսպ.՝ Cuarte de Huerva), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Սարագոսա պրովինցիայի կազմում (Արագոն)։
Համայնքը գտնվում է Սարագոսա գավառի կազմում։ Տարածքը՝ 8,9 կմ2։ Բնակչությունը՝ 8658 մարդ (ըստ 2007 թվականի մարդահամարի)։ Պրովինցիայի ադմինիստրացիայից ունի 6 կմ հեռավորություն։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
70-րդ հարավային զուգահեռական

70-րդ հարավային զուգահեռականը հասարակածից 70° դեպի հարավ գտնվող լայնությունների շրջանագիծն է։
Զուգահեռականն անցնում է Անտարկտիդայով և Հարավային օվկիանոսով։
Հեռավորությունը հարավային բևեռից 2233 կմ է, երկարությունը՝ 13 747 կմ, ինչը կազմում է հասարակածի երկարության 34.5%-ը։


== Տես նաև` ==
71-րդ հարավային զուգահեռական
69-րդ հարավային զուգահեռական
70-րդ հյուսիսային զուգահեռական


== Ծանոթագրություններ ==
Բալասաններ

Բալասաններ (հուն․՝ βάλσᾶμον– անուշահոտ խեժեր), բնական նյութեր, որոնք պարունակում են եթերային յուղեր և նրանց մեջ տարրալուծված խեժեր, անուշահոտ միացություններ և այլ բաղադրամասեր։ Բալասանների մի մասը բույսերի բնականոն նյութափոխանակության արդյունք է և պարունակվում է միջբջջային տարածություններում կամ կեղևային ուղիներում, իսկ մյուսները բույսերում առաջանում են ախտաբանական պրոցեսների ընթացքում։ Ազոտ չպարունակող օրգանական նյութեր են՝ դառը, օշարականման, ջրում գրեթե չեն լուծվում, լավ լուծվում են օրգանական որոշ լուծիչներում (սպիրտ, եթեր, քլորոֆորմ, բենզին)։ Ունեն հականեխիչ, տեղական գրգռիչ, խորխաբեր և միզամուղ հատկություններ։ Բժշկական պրակտիկայում առավել կիրառական են բևեկնը, կոպայան բալասաններ, կանադական բալասաններ, վինիլինը և այլն։ Բալասաններ օգտագործում են նաև պարֆյումերիայի, լաքերի արտադրության մեջ։
(7354) Իշիգուրո

(7354) Իշիգուրո (անգլ.՝ Ishiguro), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի հունվարի 27-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,15973 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7669 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5526 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2051,51 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175481 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,57° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7354) Իշիգուրո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)