Կոստանդինոս II (հակապապ)

Կոստանդինոս II  (մոտ 710, Նեպի, Ֆրանկական թագավորություն - 768), Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցու հակապապ (767 թվականի հունիսի 28-768 թվականի օգոստոսի 6)։ Նա գահընկեց է արվել Լանգոբարդների միջամտությամբ, դատապարտվել ու արտաքսվել է եկեղեցուց 769 թվականի Լաթերանյան ժողովի որոշմամբ։


== Կենսագրություն ==
Կոստանդինոսը ծնվել է հռոմեական ազնվական ընտանիքում Նեպի կոմունայում, Վիտերբո քաղաքի մոտ։ Նա ուներ չորս եղբայր, որոնցից ամենահայտնին Տոտոն էր՝ Նեպիի մարզպետն ու ինքնակոչ կառավարիչը։ Նա ցանկանում էր օգտվել Պողոս I պապի մոտալուտ մահից, և բարձրանալ պապական գահին։ Քրիստափորը ստիպում է Տոտոյին հարգել պապական ընտրությունների ավանդական եկեղեցական մեթոդները։ Վերջինս մեկուսանալով Նեպիի իր կալվածքում, Կոստանդինոսի և մյուս եղբայրների օգնությամբ իր մարզից և Տոսկանայի այլ մասերից զորք է հավաքում, ինչպես նաև զինում է մի խումբ գյուղացիների։
Լսելով, որ Պողոս I պապը մահվան եզրին է, Տոտոն և իր զինված մարդիկ ներխուժում են քաղաք և մուտք գործում Սբ․ Պանկրատիոսի դարբասներով։ Նրանք շարունակում են իրենց ճանապարհը դեպի Սանտի Ապոստոլի բազիլիկ, որտեղ հավաքված էին պապական և հռոմեական ազնվականները, և որտեղ Քրիստափորը քարոզում էր, որ մոտակա ընտրություններում բոլորը պետք է հետևեն իրենց իրավունքին։ Այնուամենայնիվ, հենց որ ժողովն ավարտվում է, Տոտոյի զինված կողմնակիցները հավաքվում են նրա Հռոմի տանը և եղբորը՝ Կոստանդինոսին պապ ընտրում։
Քանի որ Կոստանդինոսը հոգևորական չէր, նա պետք է կարգված լիներ որպես սարկավագ և քահանա, հետևաբար ապա ձեռնադրվեր որպես եպիսկոպոս։ Ըստ այդմ մի խումբ զինված մարդիկ ուղեկցում են նրան դեպի Լաթերանյան պալատ, որտեղ նրանք փորձում են ստիպել Պրաենեստեի եպիսկոպոսին Կոստանդինոսին որպես վանական ձեռնադրել։ Եպիսկոպոսը ծնկի է իջնում Կոստանդինոսի առաջ և խնդրում չստիպել իրեն անել դա։ Սակայն, ի վերջո, նա հարկադրաբար կատարում է արարողությունը։ Հաջորդ օրը հունիսի 29-ին նրան ձեռնադրում է որպես սարկավագ։ Սա հակասում էր կանոնական օրենքին, ըստ որի անհրաժեշտ էր, որ եկեղեցական աստիճաններ շնորհվելու միջև ընկած ժամանակահատվածը լիներ առնվազն մեկ օր։
Ապա հռոմեացիներից պահանջում են հավատարմության երդում տալ Կոստանդինոսին, որը 767 թվականի հուլիսի 5-ին նորից հարկադրում է Պրաենեստեի եպիսկոպոսին իրեն ձեռնադրել որպես եպիսկոպոս։ Այդ ժամանակ, Քրիստափորը, Պրիմիցերիոսը և նրա որդի Սարգիսը, որը եկեղեցու գանձապահն էր, առաջնորդում են ընդդիմությանը։ Սակայն տեսնելով, որ իրենց կյանքը վտանգի տակ է, փախչում են Սուրբ Պետրոսի տաճարի սրբարան և այնտեղ մնում են մինչև 768 թվականի ապրիլ։
Ֆրանկական արքա Պիպին Կարճահասակի հետ լավ հարաբերություններ ունենալու պապի փորձը հաջողություն չի ունենում։ Լանգոբարդները դավադրություն են կազմակերպում և զորքով մոտենում Հռոմին։ 768 թվականի հուլիսի 28-ին Տոտոն սպանվում է դավադիրների կողմից։ Կոստանդինոսը փախուստի է դիմում Լաթերանից, սակայն նրան բռնում են և արտաքսում եկեղեցուց։ 769 թվականի ապրիլի 12-ին Լաթերանյան բազիլիկում նոր պապի՝ Ստեփանոս III (IV)-ի գլխավորությամբ դատապարտում են Կոստանդինոսին։ Հետագայում Սան-Սաբա վանքում սպանվում է լանգոբարդների կողմից։


== Տես նաև ==
Հռոմի պապերի ու հակապապերի ցանկ
Հակապապ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Константин — имя 2 пап // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
Фердинанд Грегоровиус. «История города Рима в средние века»


== Արտաքին հղումներ ==
Anastasio, Ludovico Agnello (1754). Istoria Degli Antipapi (in Italian). Tomo primo. Naples: Stamperia Muziana. pp. 144–165.
Mann, Horace K., The Lives of the Popes in the Early Middle Ages, Vol. I: The Popes Under the Lombard Rule, Part 2, 657-795 (1903)
DeCormenin, Louis Marie; Gihon, James L., A Complete History of the Popes of Rome, from Saint Peter, the First Bishop to Pius the Ninth (1857)
Georg Schwaiger, "Die Rechtmäßigkeit der Päpste Dioskur (530) und Konstantin II. (767-768)," in Fleckenstein, Gisela / Klöcker, Michael / Schloßmacher, Norbert (Hrsg.), Kirchengeschichte. Alte und neue Wege. Festschrift für Christoph Weber. Band 1 und 2. Frankfurt am Main u.a., Peter Lang, 2008