armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ժիվերնիի մարգագետինները

«Ժիվերնիի մարգագետինները» (ֆր.՝ Praire à Giverny), ֆրանսիացի գեղանկարիչ, ֆրանսիական իմպրեսիոնիզմի հիմնադիրներից և ամենակարկառուն ներկայացուցիչներից Կլոդ Մոնեի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1888 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 92,5 × 81,5 սմ։  
Այսօր «Ժիվերնիի մարգագետինները» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Էրմիտաժում (Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստանի Դաշնություն)։


== Նկարագիր ==
«Ժիվերնիի մարգագետինները» ստեղծագործությունում պատկերված է Էսարի մարգագետինները, որոնք գտնվում են Ժիվերնիից հարավ։ Այստեղ, 1883 թվականից մշտական բնակության է անցել հեղինակը։ 
Հետին պլանում տեսանելի են մի քանի ծառեր, իսկ դրանց հետևում՝ Պոր Վիլեզ բլուրն է։ Ձախ կողմի ներքևի անկյունում նկարչի ստորագրությունն է և տարեթիվը՝ Claude Monet 88: Նկարի հակառակ կողմում կա գրություն՝ Praire de Giverny. Temps moissonneux  (Մարգագետիններ Ժիվերնիում։ Հունձի ժամանակը)։ 


== Պատմություն ==
«Ժիվերնիի մարգագետինները» ստեղծագործությունը Կլոդ Մոնեն վրձնել է 1888 թվականին։ Այն Էսարի հովիտը պատկերող տասներեք նկարներից մեկն է, որոնք նկարվել են նույն ժամանակահատվածում։ Ըստ Աննա Բարսկայայի կտավը նկարվել է ամռան առաջին կեսին։ Ալբերտ Կոստենևիչն էլ կարծում է, որ նկարը ստեղծվել է տարվա երկրորդ կեսին։
Ա. Բարսկայան նաև նշում է, որ մինչև 1889 թվականը կտավը գտնվել է Մոնեի արվեստանոցում, որից հետո հեղինակն այն տալիս է Պոլ Դյուրան Ռուելի պատկերասրահին, սակայն Դանիել Վիլդենշտեյնն էլ նշում է, որ այն Ռուելին է փոխանցվել 1891 թվականի հուլիսին։ 1892 թվականին նկարը ձեռք է բերում Փարիզի քաղաքային խորհրդի նախագահ Դենիս Կոշենը, սակայն 1897 թվականից նկարը կրկին ցուցադրվել է Պոլ Դյուրան Ռուելի պատկերասրահում։ 
1899 թվականի մայիսի 3-ին նկարը 9000 ֆրանկով ձեռք է բերում մոսկվացի արդյունաբերող և կոլեկցիոներ Սերգեյ Շչուկինը։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո վերջինիս հավաքածուն ազգայնացվել է և տեղափոխվել Նոր արևմտյան արվեստի պետական թանգարան, որտեղ մնացել է մինչև 1923 թվականը, իսկ 1934 թվականին փոխանցվել է Էրմիտաժին։ 
2014 թվականի վերջից ցուցադրվում է Գլխավոր շտաբի շենքում (403 սրահ, ինվ. ГЭ-7721):
Էրմիտաժի Արևմտաեվրոպական կարպարվեստի բաժնի գլխավոր գիտական աշխատակից Ալբերտ Կոստենևիչն իր ակնարկում, որը վերաբերում է 19-րդ դարի երկրորդ կեսից մինչև 20-րդ դարի երկորդ կեսի ֆրանսիական արվեստին, «Ժիվերնիի մարգագետինները» ստեղծագործության մասին այսպես է բնութագրել.


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Барская А. Г., Костеневич, А. Г. Французская живопись. Вторая половина XIX — XX век. Каталог (Государственный Эрмитаж. Собрание западноевропейской живописи). — Л.: Искусство, 1991. — 473 с.
Костеневич, А. Г. Искусство Франции. Живопись. Рисунок. Скульптура: в двух томах. — СПб.: Изд-во Государственного Эрмитажа, 2008. — Т. I. — 532 с. — ISBN 978-5-93572-295-1
Костеневич, А. Г. Искусство Франции. Живопись. Рисунок. Скульптура: в двух томах. — СПб.: Изд-во Государственного Эрмитажа, 2008. — Т. II. — 204 с. — ISBN 978-5-93572-297-5
Семёнова Н. Ю. Щукин. Биография коллекции. — М.: Слово, 2019. — 528 с. — ISBN 978-5-387-01554-0
Wildenstein D. Monet or de Triumph of Impressionism. Catalogue Raissonné. — Köln: Benedict Taschen Verlag GmbH, Wildenstein Institute, 1996. — Vol. 2: Nos: 1—968. — 1—360 p. — ISBN 3-8228-8759-5
Էրիկա Լինդեր

Էրիկա Լինդեր (շվեդերեն՝ Erika Linder, մայիսի 11, 1990(1990-05-11), Sundbyberg Municipality, Ստոկհոլմի լեն, Շվեդիա), շվեդ մոդել և դերասանուհի, հայտնի է իր անդրոգին արտաքին տեսքով։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1990 թվականին։ Նրա ընտանիքը բնակվել է Ստոկհոլմից ոչ հեռու գտնվող գյուղական վայրում։ Էրիկան ունի երկվորյակ քույր, ում կողքին, ինչպես ասում է շվեդուհին, իրեն ավելի շատ եղբայր է զգում։ Հենց այդ պատճառով շատերին հետաքրքրում է Էրիկա Լինդերի կողմնորոշումը։
Աղջիկը մանկուց զբաղվել է ստեղծագործությամբ։ Հատկապես դրսևորել է սեր երաժշտության նկատմամբ։ Էրիկան սովորել է նվագել կիթառ և դաշնամուր։ Բացի այդ, ապագա մոդելը գրել է բանաստեղծություններ։ 14 տարեկանում համերգի ժամանակ նրան նկատել է մոդելային գործակալության մի ներկայացուցիչ։ Աղջիկը երբեք չի երազել մոդելային կարիերայի մասին, այդ պատճառով մերժել է գործակալությանը։ Այդ որոշումը սխալ էր, քանի որ նա հետագայում ստիպված էր աշխատել հենց այդ ուղղությամբ։ Ավագ դասարաններում նա ուսումնասիրել է իրավունք և մեկ տարի սովորել է համալսարանի լեզվաբանական ֆակուլտետում։ Մինչև 19 տարեկանը Լինդերը զբաղվել է նաև ֆուտբոլով։ Սակայն միապաղաղաղ ապրելակերպը արագ ձանձրացրել է Էրիկային։ Նա երազում էր ճանապարհորդել և կարծում էր, որ մոդել աշխատելով՝ այդ երազանքը շատ հեշտ է իրականացնել։
Աշխատանքի առաջին տարիները հեշտ չէին աղջկա համար, քանի որ Էրիկայի համար չափազանց անսովոր էին բարձր կրունկները և կարճ զգեստներ հագնելը։ Բայց շուտով մոդելի անսովոր տեսքը սկսել են այլ կերպ օգտագործել։
2011 թվականին Էրիկային նկատել են Candy ամսագրից և առաջարկել են նկարվել, որտեղ նա ներկայացել է երիտասարդ Լեոնարդո Դի Կապրիոյի կերպարում։ Նրան նկատել են նաև Թոմ Ֆորդը և Louis Vuitton նորաձևության տունը, որոնք առաջարկել են համագործակցել։ 2014 թվականին պայմանագիր է կնքել շվեդական JC Jeans ընկերության հետ։ Նա սկանդինավյան MIKAs գործակալության մոդելն է։
2013 թվականին Էրիկ Լինդերը նկարահանվել է ամերիկացի երգչուհի Քեթի Փերրիի Unconditionally երգի տեսահոլովակում։ 2016 թվականին նկարահանվել է «Նրա շուրթերից ներքև» մելոդրամայում, որի պրեմիերան կայացել է Տորոնտոյի կինոփառատոնում։ Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմն ունի դրական գրախոսությունների միայն 20 %-ը։
Ապրում է Լոս Անջելեսում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անձնական էջը Models.com կայքում
Erika Linder Internet Movie Database կայքում
Erika Linder Ինստագրամում
Ջարվիս Հեյս

Ջարվիս Ջեյմս Հեյս (անգլ.՝ Jarvis James Hayes, օգոստոսի 9, 1981(1981-08-09), Ատլանտա), ամերիկացի նախկին բասկետբոլիստ, թեթև հարձակվող։
Ընտրվել է «Վաշինգթոն Վիզարդսի» կողմից՝ 2003 թվականի NBA դրաֆթի ժամանակ։ NBA-ում անցկացրած տարիներին Հեյսը միջինում իր հաշվին գրանցում էր 8,0 միավոր։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2014-01-11 at the Wayback Machine.
NBA.com էջ
Կաղնուտ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կաղնուտ (այլ կիրառումներ)Կաղնուտ,
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզի Կապանի տարածաշրջանում, Կապան քաղաքից մոտ 12 կմ հյուսիս-արևելք, Բարգուշատի լեռների ճյուղերից մեկի լանջին, ծովի մակարդակից 1520-1640 մ բարձրության վրա։
Նախկինում Մողես (ռուսականացված տարբերակով` Մուկես) անվան տակ ընդգրկված է եղել Ցարական Ռուսաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Խորհրդային տարիներին մասն է կազմել Հայկական ԽՍՀ Զանգեզուրի գավառի, իսկ 1930 թվականից` Կապանի շրջանի։ Կաղնուտ է վերանվանվել 1949 թ.-ին։ 1995 թվականից մտնում է ՀՀ Սյունիքի մարզի մեջ։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Կաղնուտի մշտական բնակչությունը կազմել է 105, առկա բնակչությունը` 95 մարդ։ Գյուղը բնակեցված է եղել հայերով, որոնց նախնիների մի մաս 1830-ական թթ. եկել է Ղարադաղից։ Կաղնուտի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, ծխախոտագործությամբ, հացահատիկի և կերային կուլտուրաների մշակությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Կաղնուտում կա “Նոր Խաչիտափ” սրբատեղի, իսկ շրջակայքում պահպանվել են միջնադարյան կիսավեր Անապատ եկեղեցին, գերազմանոցներ, Հոնապատ բնակավայրի մնացորդներ։


== Տես նաև ==
Կաղնուտի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը Սյունիքի մարզպետարանի կայքում Archived 2014-01-29 at the Wayback Machine.
Համայնքի ղեկավարի Էջը Սյունիքի մարզպետարանի կայքում Archived 2014-01-29 at the Wayback Machine.
Օմսուկչանի շրջան

Օմսուկչանի շրջան (ռուս.՝ Омсукчанский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մագադանի մարզում։
Ստեղծվել է 1953 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Օմսուկչան։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 60400 կմ²։


== Բնակչություն ==
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 5579 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,09 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ադրբեջանի արվեստի պետական պատկերասրահ

Ադրբեջանի արվեստի պետական պատկերասրահ կազմակերպություն, որը պահպանում և վերականգնում է Ադրբեջանի մշակութային ժառանգությունը։


== Պատմություն ==
Ադրբեջանի արվեստի պետական պատկերասրահը ստեղծվել է 1972 թվականին Ադրբեջանի ԽՍՀ մշակույթի նախարարության կողմից՝ Ադրբեջանի պետական ցուցասրահի հիմքի վրա, որը գործում էր 1960 թվականից։ Ադրբեջանում և արտերկրում անցկացվող ցուցահանդեսների մեծ մասը հիմնականում Պետական պատկերասրահի ֆոնդում պահվող աշխատանքներ են։ Պատկերասրահի ֆոնդը պահպանում է ավելի քան 14,000 գրաֆիկական, քանդակային, դեկորատիվ-կիրառական գործեր և ժամանակակից արվեստի օրինակներ։
Պատկերասրահի հետազոտողների կողմից իրականացվում են նկարների ցուցահանդեսներ, մրցույթներ, նկարների գիտական հետազոտություններ և նկարիչների մասին տեղեկատվության հավաքագրում։ Պատկերասրահի աշխատակիցները կազմակերպում են երիտասարդ նկարիչների ցուցահանդեսներ հանրապետության տարբեր մարզերում։ 
Պատկերասրահը պահպանում և վերականգնում է Ադրբեջանի մշակութային ժառանգությունը։ Ադրբեջանում և արտերկրում անցկացվող ցուցահանդեսների ճնշող մեծամասնությունը հիմնականում Ադրբեջանի պետական ​​արվեստի պատկերասրահի ֆոնդում պահվող աշխատանքներ են։


== Արտաքին հղումներ ==
պետական արվեստի պատկերասրահ
medeniyyet.az


== Ծանոթագրություններ ==
Արամ Ասատրյան (ջութակահար)

Արամ Դերենիկի Ասատրյան (դեկտեմբերի 22, 1970(1970-12-22), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ երաժիշտ, ջութակահար։


== Կենսագրություն ==
Արամ Ասատրյանը ծնվել է 1970 թվականի դեկտեմբերի 22-ին, Երևանում քաղաքում։ Շրջանավարտն է Ալեքսանդր Պուշկինի անվան թիվ 8 միջնակարգ և Սայաթ-Նովայի անվան երաժշտական դպրոցները։ 1985-1989 թվականներին սովորել է Ռոմանոս Մելիքյանի անվան պետական երաժշտական քոլեջում, 1989-1996 թվականներին ուսումը շարունակել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում՝ ջութակահարի մասնագիտությամբ։
1991 թվականին Էդուարդ Թոփչյանի հետ հիմնադրել է «Սերենադ» կամերային նվագախումբը, որի կազմով հանդես է եկել բազմաթիվ փառատոների և շրջագայել եվրոպական մի շարք քաղաքներով։ Հանդես է գալիս «Օկսենհեմ» ռոք խմբում, որը հիմնել է 1990-ականների սկզբին բաս-կիթառահար Վահագն Պապայանի հետ։ 1992 թվականից աշխատում է Հայաստանի ազգային ֆիլհարմոնիկ նվագախումբ` որպես առաջին ջութակահար։ 1997 թվականից դասավանդում է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիա։ 2013 թվականից Արմեն Թորոսյանի, Սոնա Ազարյանի և Վահան Գրիգորյանի հետ համատեղ հիմնել է Էդվարդ Միրզոյանի անվան լարային քառյակը։ 2013 թվականին Գյումրիում, մասնակցել է «Վերածնունդ» երաժշտական միջազգային մրցույթ-փառատոնին, որտեղ արժանացել է Գրան Պրի մրցանակի։ Համագործակցել է մի շարք հանրահայտ երաժիշտների և երգիչների հետ, մասնակցել բազմաթիվ դասական և ռոք փառատոների։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռեդվան

Ռեդվան, գյուղաքաղաք (ավան, գյուղ) Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Ռեդվանի գավառակում։ Հանդիսանում է համանուն գավառակի կենտրոնը։ Գտնվում էր Սղերդ գյուղաքաղաքից 35 կմ հարավ արևմուտք՝ Տիգրիսի ձախակողմյան Խարզան վտակի ձախ ափին՝ բարձունքի վրա։


== Կլիմա ==
Ռեդվանն ունի շոգ կլիմա։ Ջուրը վատորակ է։


== Պատմություն ==
1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ հայերը թուրքերի կողմից ենթարկվել են կոտորածի։ Ողջ մնացածները գաղթել են տարբեր երկրներ։


== Բնակչություն ==
XIX դարի վերջերին ուներ 800 տուն հայ, քուրդ, ասորի և թուրք բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը ներկարարություն, կոշկակարություն, առևտուր, անասնապահություն և հողագործությունն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Ռեդվանում կար Ս. Աստվածածին և Ս. Գևորգ անուններով հայկական եկեղեցիներ։ Վերջին եկեղեցին ասորիների կողմից ստացել էր Մար Գորիս անվանումը։


== Հասարակական կառույցներ ==
Ռեդվանը բաժանված էր 5 թաղերի։ Բնակավայրում կար շուկա՝ 25-30 կրպակներով ու խանութներով։
Ռեդվանի շենքերն աղյուսից էին, անտեսք ու անհրապույր։


== Կրթություն ==
Գյուղաքաղաքում գործում էր ուսումնարան, որը կառուցվել էր Պոլսի միացյալ ընկերության ջանքերով։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սամբրանո (Կոլումբիա)

Սամբրանո (իսպ.՝ Zambrano), քաղաք և մունիցիպալիտետ Կոլումբիայի հյուսիսում ՝ Բոլիվար դեպարտամենտում։


== Պատմություն ==
Նախքան իսպանացիների ժամանումը, մունիցիպալիտետի տարածքը բնակեցված էր մալիբու հնդկական ցեղի ներկայացուցիչներով։ Բնակավայրը, որից քաղաքը հետագայում մեծացել է, հիմնադրվել է 1770 թվականին ՝ Դոն Ալվարո դե Սամբրանի կողմից։ Սամբրանոյի մունիցիպալիտետը որպես առանձին վարչական միավոր ստեղծվել է 1916 թվականին։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Քաղաքը գտնվում է դեպարտամենտի հյուսիսարևելյան մասում, Մագդալենա գետի ձախ ափին, դեպարտամենտի վարչական կենտրոն Կարտագենա քաղաքից մոտավորապես 100 կիլոմետր դեպի հարավ-արևելք։ Բացարձակ բարձրությունը ծովի մակարդակից 5 մետր է։
Զամբրանոյի քաղաքապետարանը հարավում սահմանակից է Կորդոբայի մունիցիպալիտետի տարածքին, արևմուտքում ՝ Էլ Կարմեն դե Բոլիվարի և Սան Ժակինտոյի մունիցիպալիտետներին, հյուսիսում ՝ Սան Խուան Նեպոմուսենոյի մունիցիպալիտետին, արևելքում ՝ Մագդալենայի դեպարտամենտի տարածքին։ Քաղաքապետարանի տարածքը 302 կմ² է։


== Բնակչություն ==
Կոլումբիայի ազգային վիճակագրության վարչության վարչական տվյալների համաձայն ՝ 2015 թվականին քաղաքի և քաղաքապետարանի համատեղ բնակչությունը կազմել է 11,611։ Քաղաքապետարանի բնակչության դինամիկան ըստ տարիների.

2005 թվականի մարդահամարի համաձայն, տղամարդիկ կազմել են Սամբրանոյի բնակչության 52.2% -ը, կանայք `համապատասխանաբար 47.8%: Ռասայականորեն, սպիտակամորթներն ու մետիսները կազմել են քաղաքի բնակչության 90.2% -ը. սևամորթներ, մուլատներ `1,3%, հնդկացիները `0,1%։ Գրագիտության մակարդակը ողջ բնակչության համար կազմել է 79,7%։


== Տնտեսություն ==
Սամբրանոյի տնտեսության հիմքը գյուղատնտեսական արտադրությունն է։
Քաղաքային և քաղաքային ձեռնարկությունների ընդհանուր թվի 53.3% -ը առևտրային ձեռնարկություններ են, 27,1% -ը `արդյունաբերական ձեռնարկություններ, 18.9% -ը` ծառայություններ մատուցող ձեռնարկություններ, 0.7% -ը տնտեսության այլ ոլորտների ձեռնարկություններ են։


== Ծանոթագրություններ ==
Starz

Starz, ամերիկյան կաբելային վճարովի հեռուստաալիք։ Հեռարձակվում է 1994 թ. փետրվարի 1-ից։ Հեռուստաալիքը ցուցադրում է կինոարտադրության նորույթներ և հեռուստասերիալներ, երբեմն նաև սեփական արտադրության։ Ունի շուրջ 20 միլիոն բաժանորդ։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Համիլկար Բարկա

Համիլկար Բարկա (մոտավորապես մ.թ.ա. 270—228), Կարթագենացի զորավար, հռչակավոր Հաննիբալի հայրը։
Մասնակցել է Առաջին Փյունիկյան պատերազմին Կարթագենի կազմում, Սիցիլիայում վարել է ակտիվ ռազմական գործողություններ հռոմեացիների դեմ։ Այդ պատերազմից հետո նախաձեռնել է Իսպանիայի գրավում Կարթագենի կողմից, նպատակ ունենալով դիմակայել Հին Հռոմին հնարավոր պատերազմների դեպքում։ Նույն պատերազմից հետո մասնակցել է կարթագենյան վարձկան զինվորների ապստամբության ճնշմանը։
Գեղարվեստական գրականության մեջ հիշատակվում է ֆրանսիացի գրող Գյուստավ Ֆլոբերի «Սալամբո» վեպում։


== Աղբյուրներ ==
Բրասովո

Բրասովո (ռուս.՝ Брасово), գյուղ Ռուսաստանի Բրյանսկի մարզի Բրասովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1465 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նեկրասով Վեսկիդ

Նեկրասով Վեսկիդ (ռուս.՝ Некрасов-Вескыд ), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Իրի Յու գետի աջ ափին՝ 12 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - Некрасов-Вескыд
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002239
Ավազանի կոդը -  03.02.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Չարլզ Սելբի

Չարլզ Սելբի (անգլ.՝ Charles Selby, 1802 - մարտի 21, 1863(1863-03-21)), 19-րդ դարի անգլիացի դերասան, թատերագիր և թարգմանիչ (բազմաթիվ ֆրանսիական թատերախաղեր է թարգմանել անգլերեն՝ հաճախ, այն ժամանակների սովորության համաձայն, չնշելով բնագրի հեղինակին)
Նրա աշխատանքներից է «Մարմարե սիրտը» (The Marble Heart, 1854 թ.)՝ ֆրանսիացի թատերագիր Թեոդոր Բառիերի Les Filles de marbre թատերախաղի թարգմանությունը, որը պատմության մեջ է մտել հանրահայտ մի դիպվածի պատճառով։ Այդ թատերախաղի 1863 թվականի նոյեմբերի 9-ի վաշինգտոնյան ներկայացումը դիտելիս հիշարժան երկխոսություն է տեղի ունեցել Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների նախագահ Աբրահամ Լինքոլնի և նրան ուղեկցող անձանցից մեկի միջև։ Թատերախաղի հերոսներից ստոր չարագործ Ռաֆայելի դերակատար Ջոն Ուիլքս Բուտը դերով նախատեսված սպառնալից խոսքերն ուղղել է դահլիճում նստած Լինքոլնին այնքան ակներև կերպով, որ նախագահին ուղեկցող անձը շշնջացել է վերջինիս ականջին. «Կարծես իսկապես հենց Ձեզ նկատի ունի»։ Լինքոլնը, համաձայնելով, ի պատասխան ասել է. «Ահավոր սուր է ինձ նայում, չէ՝»: Այս երկխոսությունից որոշ ժամանակ անց այդ նույն դերասանը մեկ այլ թատերախաղի ներկայացման ժամանակ իսկական ատրճանակից Լինքոլնի ուղղությամբ արձակած կրակոցով մահացու վիրավորել է նրան։
Չարլզ Սելբին մահացել է 1863 թվականի մարտի 21-ին, լոնդոնյան Քովենթ Գարդենում գտնվող իր տանը։ Թաղվել է Քենսալ Գրին գերեզմանատանը։


== Ստեղծագործությունների ընտրանի ==
«Անավարտ ջենթլմենը» (The Unfinished Gentleman, 1834)
'«Ռոբերտ Մաքեյր» (Robert Macaire, 1834) (Ֆրեդերիկ Լեմետրի թատերախաղի հիման վրա)
«Կրիայի որս» (Hunting a Turtle, 1834), մեկ արարվածով ֆարս
Maximums and Speciments of William Muggins (book) (1841)
«Երիտասարդ մայրը» (Young Mother, 1841), մեկ արարվածով կատակերգություն
«Ամուսնացած Փոցխը» (The Married Rake, 1834), ֆարս
«Բարնաբի Ռուջը» (Barnaby Rudge, 1841) (ըստ Չարլզ Դիքենսի նույնանուն վեպի)
«Անտոնիոսն ու Կլեոպատրան» (Antony and Cleopatra, 1842) (թարգմանություն ֆրանսերենից)
«Կոշիկներ՝ կարապին» (Boots at the Swan, 1847), մեկ արարվածով ֆարս
«Պեգգի Գրին» (Peggy Green, 1847), կատակերգություն
«Մարմարե սիրտը» (The Marble Heart, 1854) (ֆրանսիացի թատերագիր Թեոդոր Բառիերի Les Filles de marbre երկի թարգմանությունը)
«Տեսիլքային նախաճաշ» (A Phantom Breakfast, 1856), մեկ արարվածով ֆարս
«Ճաշի հարց» (The Dinner Question (խոհարարական գիրք) (1860), ինչպես և՝ "Tabitha Tickletooth"—ը


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Չարլզ Սելբի Internet Movie Database կայքում
Մահմուդքյոյ

Մահմուդքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բերյոզկի (գյուղ, Կրիվոե Օզերոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲերյոզկիԲերյոզկի (ուկրաիներեն՝ Берізки), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կրիվոե Օզերոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բերյոզկի գյուղում բնակվում էր 1 280 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3913 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բրիեն լա Վեյ

Բրիեն լա Վեյ (ֆր.՝ Brienne-la-Vieille), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում է 452 մարդ, բնակչության խտությունը` 27.88 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.21 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 170 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 70 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 35 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 269 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 175-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 94։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 65,1 %։ 175 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 154 անձ (83 տղամարդ և 71 կին)։ Գործազուրկ են եղել 21 անձ (16 տղամարդ և 5 կին)։ 94 անաշխատունակներից 16-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 49-ը` թոշակառուներ, իսկ 29-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Հադրոն

Հադրոններ, ուժեղ փոխազդեցությունների մասնակցող տարրական մասնիկների ընդհանուր անվանումը։ Հադրոնների դասին են պատկանում պրոտոնը, նեյտրոնը, հիպերոնները, մեզոնները, ինչպես նաև բոլոր ռեզոնանսային մասնիկները։ Ժամանակակից պատկերացումներով հադրոնները բաղկացած են քվարկներից և հակաքվարկներից։


== Տես նաև ==
Մեծ հադրոնային բախիչ
Տիլտի բեֆրուա

Տիլտի բեֆրուա, զանգակատուն-բեֆրուա Բելգիայի Տիլտ քաղաքում։ Կառուցված է քաղաքային խորհրդի նախկին շենքի կողքին։ Բելգիական և ֆրանսիական այլ աշտարակների հետ միասին ընդգրկված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։


== Պատմություն ==
Առաջին անգամ կենտրոնական հրապարակում աշտարակը կանգնեցվել է 1275 թվականին։ Մի քանի փլուզումներից և վերակառուցումներից հետո, 1558-1560 թվականներին կառուցվել է ներկայիս վերածննդյան շինությունը։ 1603 թվականի հունիսի 2-ին աշտարակում երկարատև տանջանքներից հետո մահացել է Տաննեկե Սկոնինկսը։ Տանեկեն ծնվել է 1560 թվականին։ Ունևոր կին էր, ուներ չորս երեխա և մերժել էր դատավորի սիրահետումը։ Վերջինս նրանից վրեժխնդիր էր լինում կախարդության մեղադրանքով, ինչն էլ հանգեցրել էր ազատազրկման և մահվան։
1773 թվականից ի վեր աշտարակում կա զանգակատուն, որն ունի 36 զանգ։ Այն հանրահայտ վարպետ Իորիս Դյումերի  (1715-1787) աշխատանքն է։
19-րդ դարում աշտարակի պատկերասրահը զարդարել են Տիլտի հայտնի տոհմերի զինանշանները։


== Բեֆրուան այսօր ==

Կառույցի առաջին հարկում կա թանգարան, որտեղ ցուցադվում են Եվրոպայի հետպատերազմյան 78 քաղաքական գործիչների հսկայական կիսանդրիները։ 2008 թվականի հունվարից աշտարակը վերակառուցման մեջ է։


== Արտաքին հղումներ ==
Բեֆրուայի պաշտոնական կայք


== Ծանոթագրություններ ==
Փոքր կարապ

Փոքր կարապ (լատ.՝ Bewick’s swan), բադերի ընտանիքն պատկանող թռչուն։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Եվրոպայի տունդրայում՝ Սկանդինավյան թերակղզուց մինչև Կոլիմայի դելտան, ինչպես նաև Հյուսիսային սառուցյալ օվկիանոսի արևմտյան կղզիներում։ Հանդիպում է Սևանա լճի ավազանում, հազվադեպ՝ Արարատի մարզում՝ Արաքս գյուղի հովում՝ ձկնաբուծական տնտեսություններում։


== Էկոլոգիա ==
Ապրում են խոշոր արհեստական լճակներում և լճերի առափնյա տեղամասերում՝ ջրաճահճային բուսականության առկայությամբ, լճերի ծանծաղուտներում և գետաբերաններին։
Հայաստանում հանդիպում է չուի և ձմեռման շրջաններում, հաճախ՝ ճչան կարապի հետ սեպտեմբեր-մարտ ամիսներին։


== Պահպանություն ==
Հայաստանում հազվագյուտ, չուի և ձմեռման շրջաններում ոչ կանոնավոր հանդիպող տեսակ է, որն ընդգրկված է ԲՊՄՄ Կարմիր ցուցակում և գնահատվում է որպես խոցելի տեսակ։
Միշտ հանդիպում է 2-20, հազվադեպ՝ 60, բացառիկ դեպքերում՝ մինչև 230 առանձնյակներից կազմված խմբերով։
Վտանգման հիմնական գործոններն են փոքր թվաքանակը, որսագողությունը, Սևանա լճի ավազանում՝ ձմեռման վայրերում, մշտապես ձկնորսների կողմից անհանգստացնելը։
Պահպանվում է «Սևան» ազգային պարկում։ Տեսակը խիստ պահպանության կարիք ունի։ Անհրաժեշտ է Գավառագետ և Մասրիկ գետերի գետաբերաններում արգելել ձկնորսների մուտքը, կազմակերպել կարապների ձմեռային կերակրումը լճի այդ հատվածներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Սվոբոդնոե (գյուղ, Վոլնովախսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍվոբոդնոեՍվոբոդնոե (ուկրաիներեն՝ Свободне), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլնովախսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սվոբոդնոե գյուղում բնակվում էր 1 795 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սվետլանա Խոդչենկովա

Սվետլանա Վիկտորովնա Խոդչենկովա (ռուս.՝ Светлана Викторовна Ходченкова, ամուսնության տարիներին՝ Յագլիչ (Яглыч), հունվարի 21, 1983(1983-01-21), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), կինոյի, թատրոնի և հեռուստատեսության ռուս դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Սվետլանա Խոդչենկովան ծնվել է 1983 թվականի հունվարի 21-ին Մոսկվայում։ Երկար ժամանակ մոր հետ ապրել է Ժելեզնոդորժնի քաղաքում։ 16 տարեկան հասակում մի կարճ ժամանակ աշխատել է մոդելային գործակալությունում։
Կինոյում առաջին անգամ նկարահանվել է 2003 թվականին՝ Ստանիսլավ Գովորուխինի «Օրհնեցեք կնոջը» ֆիլմում մարմնավորելով գլխավոր հերոսուհուն։ Այդ դերի համար Սվետլանա Խոդչենկովան ներկայացվել է «Նիկա» կինոմրցանակի կնոջ լավագույն դերակատարում անվանակարգում։ Հետագայում նկարահանվել է «Սիրո թալիսման» պատմական հեռուստասերիալում (2005)՝ հանդես գալով գուշակուհի Կասանդրայի դերում։
2005 թվականին Սվետլանա Խոդչենկովան ավարտել է Բորիս Շչուկինի անվան թատերական ինստիտուտը, որտեղ սովորել է Մ. Բորիսովի կուրսում։

2011 թվականին դերասանուհին առաջին անգամ նկարահանվել է Հոլիվուդում՝ «Լրտե՛ս, դուրս գնա» ֆիլմում կատարելով Իրինայի դերը։ Իր գործընկերների հետ նա ֆիլմը ներկայացրել է Վենետիկի կինոփառատոնում։
Սվետլանա Խոդչենկովան «Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության անդամ է։ Անդամակցում է Ռուսաստանի կինոգործիչների միությանը։


=== Անձնական կյանք ===
2005 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Սվետլանա Խոդչենկովան ամուսնացել է դերասան Վլադիմիր Յագլիչի հետ, ում հետ ծանոթ է եղել դեռ ուսանողական տարիներից։ Ամուսնությունից հետո Սվետլանա Խոդչենկովան փոխել է ազգանունը, սակայն բեմում և կինոյում շարունակել է հանդես գալ օրիորդական ազգանունով։ 2010 թվականի ամռանը նրանք ամուսնալուծվել են։
2011 թվականից հանպիպել է մոսկվայաբնակ գործարար Գեորգի Պետրիշինի հետ։ 2015 թվականի մայիսի 28-ին Պետրիշինը դերասանուհուն առաջարկություն է արել թատրոնի բեմում, սակայն հարսանիքն այդպես էլ տեղի չի ունեցել, և նրանք բաժանվել են 2016 թվականի փետրվարին։


== Ֆիլմագրություն ==


== Դերերը թատրոնում ==
«Այս ազատ թիթեռները» (Թատերական կենտրոն «На Страстном»)
«Հոսպիտալ „Մուլեն Ռուժ“» («Անկախ թատերական նախագիծ»)
«Ձմեռ պապը սրիկա է» («Անկախ թատերական նախագիծ»)
«Թատրոն կանոններով ու առանց դրանց» («Անկախ թատերական նախագիծ»)
«Սիրո պատմություն» («Անկախ թատերական նախագիծ»)


== Տեսահոլովակներ ==
«Лето всегда!» (Դիսկոտեկա Ավարիա խմբի, երգչուհի Վերա Բրեժնևայի և երգչուհի ու դերասանուհի Նաստյա Զադորոժնայայի հետ համատեղ)
«Осколки памяти» (Թիմուր Ռոդրիգեզի հետ համատեղ)


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==
2004 – ներկայացվել է «Նիկա» մրցանակի կնոջ լավագույն դերակատարման համար (ֆիլմ «Օրհնեցեք կնոջը»)
2004 – Գատչինայում անցկացվող «Գրականություն և կինո» փառատոնի՝ Կլարա Լուչկոյի անվան մրցանակ կնոջ լավագույն դերակատարման համար (ֆիլմ «Օրհնեցեք կնոջը»»)
2008 – Գդինայում անցկացված Լեհական գեղարվեստական ֆիլմերի փառատոնի մրցանակ կնոջ լավագույն դերակատարման համար (ֆիլմ «Փոքր Մոսկվա»)
2012 – «Ժորժ» մրցանակ «Տարվա ռուս դերասանուհի» անվանակարգում
2013 – ներկայացվել է «Ժորժ» մրցանակի «Տարվա ռուս դերասանուհի» անվանակարգում
2014 – Փհենյանի միջազգային կինոփառատոնի մրցանակ կնոջ լավագույն դերակատարման համար (ֆիլմ «Վասիլիսա»)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սվետլանա Խոդչենկովա (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Ֆայյում (այլ կիրառումներ)

Ֆայյում կարող է վերաբերել՝ 

Ֆայյում (օազիս) - օազիս է Կահիրեից հարավ-առևմուտք։
Ֆայյում (քաղաք) - քաղաք է միջին Եգիպտոսում, համանուն օազիսի կենտրոնում։
Ֆայյումյան դիմանկար - հոգեհանգստյան գեղանկարչական դիմանկարներ, հայտնաբերվել են 1887 թվականին Լիբիական անապատի Ֆայյում օազիսում։
Բուսիկուր

Բուսիկուր (ֆր.՝  Boussicourt), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 78 մարդ, բնակչության խտությունը` 23.49 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.32 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 100 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 30 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 40 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 27-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 13։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,5 %։ 27 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 26 անձ (13 տղամարդ և 13 կին)։ Գործազուրկ են եղել 1 անձ (0 տղամարդ և 1 կին)։ 13 անաշխատունակներից 0-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Նախագահի մահը (ֆիլմ, 1977)

Նախագահի մահը (լեհ.՝ Śmierć prezydenta), լեհական գեղարվեստական պատմաֆիլմ՝ նկարահանված 1977 թվականին ռեժիսոր Եժի Կավալերովիչի կողմից։ Լեհական կինոյի դասական նմուշներից է։ Բեռլինի 28-րդ կինոփառատոնում ֆիլմն արժանացել է «Արծաթե արջ» մրցանակի։ Այն ներկայացվել է նաև Օսկար մրցանակի Լավագույն օտարալեզու ֆիլմ անվանակարգում ընդգրկվելու համար, սակայն չի ընդունվել։


== Սյուժե ==
Ֆիլմում պատմվում է Լեհաստանի առաջին նախագահ Գաբրիել Նարուտովիչի կյանքի ու կարիերայի վերջին շրջանի մասին։ 1922 թվականի դեկտեմբերի 9-ին ընտրվելով Լեհաստանի նախագահ՝ նա այդ պաշտոնն զբաղեցրել է ընդամենը 5 օր՝ դեկտեմբերի 11-ից մինչև 16-ը։
Նորընտիր նախագահի երդման արարողության ժամանակ ազգայնական տրամադրություններ ունեցող լեհերը ելույթներ են ունենում ու ցույցեր անցկացնում։ 1922 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Գաբրիել Նարուտովիչը մասնակցում է Վարշավայի «Զակսենտա» պատկերասրահում անցկացվող նկարչական ցուցահանդեսի բացմանը։ Միջոցառման ժամանակ նրա վրա կրակում է նկարիչ, ֆանատիկոս Էլիգիուշ Նևյադոմսկին։


== Դերերում ==
Զդզիսլավ Մրոժևսկի – Գաբրիել Նարուտովիչ
Մարեկ Վալչևսկի – Էլիգիուշ Նևյադոմսկի, նախագահին սպանողը
Եժի Դուշինսկի – մարշալ Յուզեֆ Պիլսուդսկի
Տոմաշ Զալիվսկի – Մացեյ Ռատայ, Սեյմի մարշալ, քաղաքական գործիչ
Էդմունդ Ֆետինգ – գեներալ Յուզեֆ Հալլեր
Անջեյ Կրասիցկի – Անտոնի Կամենսկի
Զբիգնև Գեյգեր – քարտուղար Սոլտիկ
Չեսլավ Բիչեսկի – Յուլիան Նովակ, վարչապետ
Եժի Սագան – Վինցենտի Վիտոս, քաղաքական գործիչ
Ջեք Ռեկնից – Դելագնյու, լրագրող
Տադեուշ Տեոդորչիկ
Տեոդոր Գենդերա


== Մրցանակներ ==
1977 – Գդանսկում անցկացված Լեհական գեղարվեստական ֆիլմերի չորրորդ փառատոնի մրցանակ
1977 – Ժյուրիի հատուկ մրցանակ ռեժիսոր Եժի Կավալերովիչին (Գդանսկի կինոփառատոնում)
1977 – մրցանակ հնչյունավորման համար հնչյունային օպերատոր Եժի Բլաշչինսկուն (Գդանսկի կինոփառատոնում)
1978 – Բեռլինի 28-րդ կինոփառատոնի «Արծաթե արջ» մրցանակ Եժի Կավալերովիչին անձնական ձեռքբերումների համար


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Նախագահի մահը» ֆիլմը Internet Movie Database (IMDb) կայքում (անգլ.)
Քլեյի շրջան (Արկանզաս)

Քլեյ (անգլ.՝ Clay County), ԱՄՆ Արկանզաս նահանգի շրջաններից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.655 կմ² է, բնակչությունը՝ 16.083 մարդ (2007 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Փիգոտ և Քորնինգ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1873 թ.։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղում ==
Տվյալներ ԱՄՆ վիճակագրության բյուրոյի կայքումArchived 2011-06-07 at the Wayback Machine.
WebԾիրան համահայկական օնլայն կինոփառատոն

WebԾիրան, համահայկական օնլայն կինոփառատոն, որը անցկացվում է ամեն տարի։ Հիմնվել է 2011 թվականին։
Փառատոնի գլխավոր հովանավորն է հանդիսանում VivaCell-MTS-ը։


== Փառատոնի պատմությունը ==
2011 թվականին «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնը Webtv.am ինտերնետային հեռուստատեսության հետ համատեղ հիմնել են WebԾիրան առաջին համահայկական առցանց կինոփառատոնը։ Ծրագրի համահիմնադիրներից մեկը, A. M. Media Production և webtv.am ինտերնետային հեռուստատեսության տնօրեն Արայիկ Մանուկյանը տեղեկացրեց, որ փառատոնին կարող են մասնակցել ցանկացած ֆորմատի ֆիլմեր։


== Անվանակարգերը և մրցանակները ==
WebԾիրան կինոփառատոնի ֆիլմերը կարող են նկարահանված լինել ցանկացած տեխնիկական որակով և միջոցներով։ Մրցույթին կարող են մասնակցել Հայաստանի և արտերկրի բոլոր հայ կինոգործիչները։ Ժանրային որևէ սահմանափակում չկա։ Առաջին տեղի համար սահմանված է դրամային մրցանակ։


== «WebԾիրան» գլխավոր մրցանակի դափնեկիրներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«WebԾիրան» կինոփառատոնի պաշտոնական ֆեյսբուքյան էջ
Մեդեա (այլ կիրառումներ)

Մեդեա կարող է վերաբերել՝

Մեդեա — հունական առասպելների կախարդուհի
Մեդեա - հույն ողբերգակ Եվրիպիդեսի ողբերգություն
Մեդեա - կոմունա Իտալիայում
Մեդեա - Լուիջի Քերուբինիի օպերա (քնարերգական ողբերգություն) երեք գործողությամբ
Լոնգվիլ (Կալվադոսի գավառ)

Լոնգվիլ (ֆր.՝ Longueville), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 256 մարդ, բնակչության խտությունը` 39.14 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.54 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 250 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 50 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 171 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 131-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 40։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,6 %։ 131 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 121 անձ (67 տղամարդ և 54 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (5 տղամարդ և 5 կին)։ 40 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը` թոշակառուներ, իսկ 19-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մարքթ Թաշենդորֆ

Մարքթ Թաշենդորֆ (գերմ.՝ Markt Taschendorf), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Միջին Ֆրանկոնիա օկրուգին։ Գտնվում է Այշեի Նոյշտադ-Բադ Վինդսհայմ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 1031 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Տարածքը 27,73 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 5 75 147։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Օմատր

Օմատր (ֆր.՝  Aumâtre), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 204 մարդ, բնակչության խտությունը` 36.62 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.57 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 130 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 38 կմ արևմուտք:


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին կար 118 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 92-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 26: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,0 %: 92 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 85 անձ (46 տղամարդ և 39 կին): Գործազուրկ են եղել 7 անձ (3 տղամարդ և 4 կին): 26 անաշխատունակներից 9 եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ուրիվսկի (Կամենսկի շրջան)

Ուրիվսկի (ռուս.՝ Урывский), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կամենսկի շրջանում։ Մտնում է Պիխովսկինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Գևորգ Իսրայելյան

Իսրայելյան Գևորգ Ավանեսի (մարտի 8, 1920(1920-03-08), Ասկերանի շրջան, Արցախ - 1986), հայ զինվորական, Փառքի երեք աստիճանի շքանշանների ասպետ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1920 թվականին Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության Ասկերանի շրջանի Ներքին Ազնիկ գյուղում։ Փառքի շքանշանի ասպետ։ Երբ հրապարակվել է ԽՍՀՄ-ի Գերագույն խորհրդի կողմից Փառքի շքանշանի երեք աստիճանը, բոլորն անհամբերությամբ սպասում էին, թե ով է այդ շքանշանը կրող առաջին երջանիկը։ Նա հայ ժողովրդի փառավոր զավակն էր։
Մահացել է 1986 թվականին Տաջիկստանի Ռեգար քաղաքում։


== Ռազմական կարիերա ==
182-րդ հրաձգային դիվիզիայի 140-րդ գնդի բատալիոնի հրամանատարի տեղակալ։ Զորակոչվել է Կարմիր բանակ 1940 թվականից մինչև 1941 թվականի հուլիսի 22-ը ընկած ժամանակահատվածում։ Գևորգ Իսրայելյանը ապրել է նահանջի ծանր օրեր։ Հերոսի անունը արագ տարածվել էր ճակատում։ Պատերազմում առաջին Փառքի շքանշանի ստացման մասին գրել են թիկունքի շատ թերթեր, ինչպիսիք են «Պրավդա», «Կռասնայա զվեզդա» թերթերը։ Փառքի շքանշանի երրորդ աստիճանը Գևորգ Իսրայելյանը ստացել է 1943 թվականի նոյեմբերի 17-ին, երկրորդ աստիճանը` 1944 թվականի ապրիլի 27-ին, առաջին աստիճանը` 1945 թվականի մարտի 1-ին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին մասնակցել է մարտական գործողություններին հյուսիսարևմտյան, ապա` մերձբալթյան ճակատում։ Կարմիր բանակի գլխավոր քաղաքական ղեկավարությունը հայերենով և ռուսերենով լույս ընծայեց գեղարվեստական թերթոն, որը պատմում էր Իսրայելյանի մասին։ «Նա Փառքի շքանշանի առաջին ասպետն է։ Իսրայելյանը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի առաջին օրերին կռվում է ԽՍՀՄ ժողովրդի թշնամու դեմ։ Խփիր և վերացրու գերմանացիներին, ինչպես սերժանտ Իսրայելյանը»,-գրված էր թերթում։ Գևորգ Ավանեսի Իսրայելյանը նաև պարգևատրված է «Կարմիր աստղ», «Կարմիր փառք» շքանշաններով և «Մարտական վաստակի համար» մեդալով։


== Ծանոթագրություններ ==
Իրիդիումի սուլֆիդ(IV)

Իրիդիումի սուլֆիդ(IV), անօրգանական միացություն, իրիդիումի ու ծծմբաջրածնի աղը` IrS2 բանաձևով, մուգ-շագանակագույն փոշի, չի լուծվում ջրում։


== Ստացում ==
Վակուումում ծծմբի ու իրիդիումի փոխազդեցությունից` տաքացման պայմաններում.
  
    
      
        
          
            I
            r
            +
            2
            S
             
            
              
                →
                
                  T
                
              
            
             
            I
            r
            
              S
              
                2
              
            
          
        
      
    
    {\displaystyle {\mathsf {Ir+2S\ {\xrightarrow {T}}\ IrS_{2}}}}
  


== Ֆիզիկական հատկություններ ==
Իրիդիումի սուլֆիդը առաջացնում է մուգ-շագանակագույն փոշի, չի լուծվում ջրում։


== Գրականություն ==
Химическая энциклопедия / Редкол.: Кнунянц И.Л. и др.. — М.: Советская энциклопедия, 1990. — Т. 2. — 671 с. — ISBN 5-82270-035-5
Справочник химика / Редкол.: Никольский Б.П. и др.. — 3-е изд., испр. — Л.: Химия, 1971. — Т. 2. — 1168 с.
Рипан Р., Четяну И. Неорганическая химия. Химия металлов. — М.: Мир, 1972. — Т. 2. — 871 с.
Վահան Հարությունյան (արվեստաբան)

Վահան Նազարեթի Հարությունյան (նոյեմբերի 7, 1918(1918-11-07), Ալեքսանդրապոլ, Երևանի նահանգ, Ռուսական պետություն - ապրիլի 5, 1990(1990-04-05), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ արվեստաբան, արվեստագիտության թեկնածու, պրոֆեսոր, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1985), Հայաստանի նկարիչների միության անդամ, ԽՍՀՄ ժուռնալիստների միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1918 թվականի նոյեմբերի 7-ին Ալեքսանդրապոլում (Գյումրի)։ Ավարտել է Երևանի ուսուցչական ինստիտուտը (1938) և Լենինգրադի Ռեպինի անվան ինստիտուտի արվեստաբանության ֆակուլտետը (1942)։ 1943-1954 թվականներին աշխատել է Հայաստանի պետական պատկերասրահում, 1951 թվականից՝ տնօրեն, 1945-1951 թվականներին Երևանի գեղարվեստի ինստիտուտում, 1955-1961 թվականներին «Սովետական արվեստ» հանդեսում, 1960 թվականին Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում, 1970-1990 թվականներին տարբեր տարիների եղել է արվեստի ամբիոնի վարիչ, 1987 թվականից՝ պրոֆեսոր։ Բազմաթիվ գիտական հոդվածների, մենագրությունների, պիեսների և սցենարների հեղինակ է։ Ռուսերենից կատարել է մի շարք պիեսների և դասագրքերի թարգմանություններ։


== Գործունեություն ==
Գիտական ուսումնասիրությունները նվիրված են հայ արվեստի, հատկապես՝ հայ կերպարվեստի նոր շրջանի պատմությանը, խնդիրներին, գործիչներին, հայ արվեստագիտական տերմինաբանությանը, հայ-ռուսական արվեստների փոխհարաբերությունների պատմությանը։ ՀԽՍՀ-ում առաջինն է ձեռնարկել սփյուռքահայ կերպարվեստի պատմության գիտական ուսումնասիրությունը, տպագրել հոդվածներ սփյուռքահայ արվեստագետների մասին։ 1958 թ. «Սովետահայ կերպարվեստը 1920-1925 թվականներին» մենագրության համար նրան շնորհվել է արվեստագիտության թեկնածուի աստիճան։ Մենագրություններից են «Վարդգես Սուրենյանց», Երևան, 1960, «Արձանագործ Տիգրան Դավթյան», Երևան, 1968, "Հայկական ԽՍՀ կերպարվեստը," Լենինգրադ, 1972, «Արա Սարգսյան», Երևան, 1975, «Գառզու», Երևան, 1987։ Նորովի գրել է Տիգրան Չուխաջյանի «Զեմիրե» և «Կարինե» (Լեբլեբիջի) օպերաների լիբրետոները։ Մի շարք հանրահայտ և սիրված երգերի տեքստերի հեղինակ է, որոնցից են՝ Իմ Երևան, Սիրո երգ («Առաջին սիրո երգը» կինոնկարից) Սերենադ (Երևանի սիրուն աղջիկ) Քարավան, Տավիղ, Ղափամա և ալն։

«Սովետահայ կերպարվեստը 1920-1925 թթ.» Երևան, 1958 (մենագրություն)
«Վարդգես Սուրենյանց» Երևան, 1961 (մենագրություն)
«Արձանագործ Տիգրան Դավթյան» Երևան, 1968 (մենագրություն)
«Արա Սարգսյան» Երևան, 1975 (մենագրություն)
«Գառզու» Երևան, 1987 (մենագրություն)
«Վարդգես Սուրենյանց» Երևան, 1960 (մենագրություն)
«Տաթևիկ Սազանդարյան» Երևան, 1959
«Հայկական ՍՍՀ կերպարվեստը» Լենինգրադ, 1972 (մենագրություն)
«Հայ կերպարվեստի տերմինաբանական հարցերը» 1955
«Լենինյան մոնումենտալ պրոպագանդան Հայաստանում» 1957
«Մեր Ժամանակակիցը», «Լիտերատուրնայա Արմենիա» 1958
«Միասնական, բայց ոչ միատար» «Սովետական արվեստ» 1966
«Հայ նկարիչների անդրանիկ միավորումը»,«Սովետական արվեստ» 1956


== Ծանոթագրություններ ==
Համդի Նագեզ

Համդի Նագեզ (արաբ․՝ حمدي النقاز‎‎, հոկտեմբերի 28, 1992(1992-10-28), Menzel Kamel, Monastir Governorate, Թունիս), թունիսցի ֆուտբոլիստ, «Զամալեկ» ակումբի և Թունիսի հավաքականի ֆուտբոլիստ։ 2018 թվականի աշխարհի առաջնության մասնակից։


== Ակումբային կարիերա ==
Համդի Նագեզն իր կարիերան սկսել է «Էտուալ դյու Սախել» ակումբում։ 2013 թվականի մայիսի 29-ին կայացած «Էսպերանս» ակումբի դեմ խաղում կատարել է իր նորամուտը Թունիսի առաջնությունում։ 2015 թվականի ապրիլի 9-ին կայացած «Բիզերտեն» ակումբի դեմ խաղում Համդին խփել է իր առաջին գոլը թիմի կազմում։ Ակումբի կազմում նա 2015/2016 մրցաշրջանում հաղթել է երկրի առաջնությունում, երկու անգամ նվաճել է Թունիսի գավաթը և դարձել Ֆուտբոլի ամերիկյան կոնֆեդերացիայի գավաթի խաղարկության հաղթող։
2018 թվականի սկզբին Նագեզը տեղափոխվել է եգիպտական «Զամալեկ»։ Նույն թվականին նա կատարել է իր նորամուտը Եգիպտոսի առաջնությունում։


== Միջազգային կարիերա ==
2015 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Համդի Նագեզը կատարել է իր նորամուտը Թունիսի հավաքականում՝ մասնակցելով աֆրիկյան ազերի առաջնության շրջանակներով անցկացվող Լիբերիայի հավաքականի դեմ խաղին։ 2017 թվականին Համդին մասնակցել է Գաբոնում անցկացվող Աֆրիկայի գավաթի խաղարկությանը։ Մրցաշարի ընթացքում նա մասնակցել է Բուրկինա Ֆասոյի, Սենեգալի, Ալժիրի և Զիմբաբվեի հավաքականների դեմ խաղերին։
2018 թվականին Նագեզը մասնակցել է Ռուսաստանում անցկացվող աշխարհի առաջնությանը, որի ընթացքում խաղացել է Բելգիայի  և Պանամայի հավաքականների դեմ։


== Ձեռքերումներ ==
Թիմային
 «Էտուալ դյու Սախել»

 Թունիսի չեմպիոն – 2015/16
Թունիսի գավաթակիր – 2014, 2015
Ֆուտբոլի ամերիկյան կոնֆեդերացիայի գավաթի խաղարկության հաղթող – 2015


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը sports.ru կայքում
Աղվերան (Մշո գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աղվերան (այլ կիրառումներ)Աղվերան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։ Գտնվում էր գավառի արևելյան կողմում, Վանա լճից հյուսիս, Ադլջևազ-Մանազկերտ ճանապարհի վրա։
Գյուղը գտնվում էր բլրապատ վայրում։ Նրա շրջակայքում տարածվում էր Աղվերան հովիտը։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 55 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սալնապատի վանք

Սալնապատի վանք (հայտնի է նաև՝ Սուրբ Գրիգորի վանք, Սալնաձորի անապատ), Հայ առաքելական եկեղեցի, որը գտնվում է Վան քաղաքից դեպի հարավ-արևելք՝ մոտ 6-կմ հեռավորության վրա՝ Վարագայ լեռան մոտ։ Վանքը հիմնադրվել է 302-325 թվականներին։ Ըստ որոշ արձանագրությունների, վանքը հիմնել է Գրիգոր Լուսավորիչը, երբ այցելել է Վան քաղաք՝ փնտրելու Սուրբ Հռիփսիմե կույսի բերած Սուրբ Խաչափայտի մասունքը։ 


== Ճարտարապետություն ==
Վանքը բաղկացած էր Սուրբ Աստվածածին և Սուրբ Կարապետ եկեղեցիներից և մեկ ժամատնից, տարածքը պարիսպապատ էր, ուներ նաև վանականների ու ուխտավորների համար նախատեսված առանձին շինություն։ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին ուներ 10 մետր երկարություն և 8 մետր լայնություն, իսկ բարձրությունը 7 մետր էր։ Ուներ 6 որմնասյուներ, նրանց վրա կային պայտաձև կամարներ, որոնցից 4-ի վրա հենված էր գմբեթը, իսկ մյուս 2-ը նախնական խորանների փոխարինող խորշեր էին։ Կոզակը կիսաբոլոր էր և կողքերին ուներ մեկական խորաններ, որոնցից աջակողմյանը ծածկված էր սեպագրի արձանագրություններով։ Եկեղեցում պահվում էր Գրիգոր Լուսավորիչի ճկույթի մասունքը՝ ամփոփված ականակուռ խաչի մեջ։ Վանքից քիչ հեռու կար նաև փոքրիկ մատուռ։ Ըստ տեղացիների, այդ մատուռը կառուցվել է այն տեղում, որտեղ Գրիգոր Լուսավորիչը աղոթել է։ Ձորակում՝ առվակի ափին, կային 2 ժայռ քարեր, որտեղ Սուրբ Հռիփսիմե կույսը սովորություն է ունեցել նստելու։
Եկեղեցու առջև Սուրբ Կարապետ եկեղեցին էր, այն իր ճարտարապետությամբ շատ նման էր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցուն։ Եկեղեցին ութանկյուն գմբեթավոր էր։ 1873 թվականին վանք է այցելել Երեմիա Տևկանցին։ Նրա խոսքերով վանքը առանց միաբանների է եղել և ունեցել է ընդամենը մեկ վանահայր՝ Յակոբ Վարդապետ Շապաղլենը։ Այնտեղ եղել է նաև մեկ մշակ, մեկ գառնարած, մեկ տնտես՝ իր 2 որդիների հետ։ Վանքը պատկանել է Վան-Տոսպի թեմին։ 1909 թվականին Ա-Դոյի հայտնած տվյալներով, վանքն այդ ժամանակ հարուստ չի եղել, ունեցել է ընդամենը 120 ոչխար և 30 չափ այլ անասուններ։ Վանքում եղել է գիշերօթիկ դպրոց-որբանոց, որը բացվել էր 1898 թվականին, որի ծախսերը հոգում էին Հայոց պատրիարքարանի միջոցներով։ 1909 թվականին որբանոցն ունեցել է 40 սան։


== Ծանոթագրություններ ==
(155) Սցիլլա

(155) Սցիլլա (անգլ.՝ Scylla), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1875 թվականի նոյեմբերի 8-ին Յոհան Պալիսայի կողմից Պուլայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,754726 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9885 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5209 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1670 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,215569 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,39° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(155) Սցիլլա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բազոժ

Բազոժ (ֆր.՝ Bazauges), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Սեն Ժան դ՛Անժելի շրջանում։ Մտնում է Մատա կանտոնի կազմի մեջ։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17035։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 811 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 83 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 48-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 35-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 57.8 %, 1999 թվականին եղել է՝ 65.8 %)։ 48 աշխատունակ բնակիչներից 42-ը աշխատում էին (22 տղամարդ և 20 կին), անաշխատանք էին 6-ը (3 տղամարդ և 3 կին)։ 35 անգործունակ մարդկանցից 8-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 18-ը թոշակառու, 9-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով.


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Բազոժ (ֆր.)
Ֆրենսիս Ալեքսանդր

Ֆրենսիս Ալեքսանդր (անգլ.՝ Francis Alexander, փետրվարի 3, 1800(1800-02-03), Քիլինգլի, Ուինդհամ շրջան, Կոնեկտիկուտ, ԱՄՆ - մարտի 27, 1880(1880-03-27), Ֆլորենցիա), ամերիկացի նկարիչ-դիմանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1800 թվականի փետրվարի 3-ին։ Դաստիարակել են տանը, որտեղ ինքնուրույն սկսել է ուսումնասիրել գույների օգտագործումը։
1820 թվականին մեկնել է Նյու Յորք, որտեղ սովորել է նկարչություն Ալեքսանդր Ռոբերտսոնի մոտ, 1831 և 1832 թվականների ձմռան ամիսներն անցկացրել է  Հռոմում։
Վերադարձել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ,  մոտ տաս տարի ապրել  Մասաչուսեթս նահանգի Բոստոն քաղաքում, որտեղ հասել է  հաջողությունների։ 1839 թվականին  ընտրվել է Դիզայնի ազգային ակադեմիայի պատվավոր անդամ։
Նրա դուստրը՝ Ֆրանչեսկա Ալեքսանդրը եղել է ճանաչված պատկերազարդող, հեղինակ և թարգմանիչ։
Մահացել է 1880 թվականի մարտի 27-ին Ֆլորենցիայում, հուղարկավորվել է Ֆլորենցիայի «Cimitero degli Allori» գերեզմանատանը։ Այդ գերեզմանատանն են ամփոփված նաև իր կնոջ ու դստեր աճյունները։


== Աշխատանքներ ==
Նկարչի լավագույն գործերից մեկը տիկին Ֆլեթչեր Ուեբսերի դիմանկարն է,  որը նախկինում գտնվում էր Բոստոնի  Գեղարվեստի թանգարանում, իսկ հետագայում այն վերադարձվել է իր ընտանիքի հետնորդներին։

Որոշ աշխատանքներ
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Alexander, Francis(անգլ.)
Francis Alexander
Francis Alexander(անգլ.)
Александер, Фрэнсис — «Ральф Уилок на ферме»
Սնեբերկա

Սնեբերկա (ռուս.՝ Снеберка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 14 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գաետա

Գաետան (իտալերեն՝ Gaeta), քաղաք է Իտալիայի կենտրոնական մասում՝ Լացիո մարզի Լատինա գավառում, Հռոմից 110 կմ դեպի հարավ-արևելք։ Քաղաքը գտնվում է Գաետայի ծովածոցի ափին։ 2004 թ-ի տվյալներով այստեղ բնակվում է 21522 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Թաշլիյաթաղ

Թաշլիյաթաղ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Չարշամբայի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն