armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Զանգվածային սպանություն Վիրջինիայում

Զանգվածային սպանություն Վիրջինիայում, տեղի է ունեցել 2019 թվականի մայիսի 31-ին Վիրջինիա Բիչ քաղաքի մունիցիպալ հաստատություններից մեկում։ Հանցագործը, մուտք գործելով շենք, կրակ է բացել մարդկանց վրա։ Զոհվել է 12 մարդ, ևս մի քանիսը վիրավորվել են։ Հարձակվողն սպանվել է ոստիկանության աշխատակիցների հետ փոխհրաձգության ժամանակ։ Նախնական տվյալներով՝ հարձակվողը ճանաչվել է. նա եղել է 40-ամյա Դեուեյն Քրեդոքը, որը նախկինում աշխատել է նույն մունիցիպալ հիմնարկում։ Սպանության ճշգրիտ շարժառիթներն այս պահին հայտնի չեն։


== Սպանություն ==
Մայիսի 31-ի երեկոյան զինված հանցագործը մտել է Վիրջինիա Բիչի քաղաքապետարանի շենք և կրակ բացել։ Հրաձգությունը տեղի է ունեցել շենքի բոլոր երեք հարկերում։ Բոլոր զոհվածները (բացի մեկից՝ ավտոմեքենայի կայանտեղում) գտնվել են հենց քաղաքապետարանի շենքում։ Դեպքի վայր ժամանած ոստիկանության աշխատակիցները փորձել են ձերբակալել մարդասպանին, սակայն նա կրակ է բացել նրանց վրա։ Փոխհրաձգության ընթացքում հարձակվողը մի քանի վնասվածք է ստացել և մահացել դեպքի վայրում։ Հանցագործը զինված է եղել .45 ACP տրամաչափի ատրճանակով՝ հագեցած խլացուցիչով և զինամթերքի մեծացված փամփուշտատուփով։


= Հանցագործի ինքնություն =
Ըստ նախնական տվյալների՝ հանցագործը տեղի 40-ամյա բնակիչ Դեուեյն Քրեդոքն է եղել (ծնված 1978 թվականի հոկտեմբերի 15-ին)։ Նա տեղական կոմունալ ծառայության աշխատակից է եղել՝ սերտիֆիկացված ինժեների պաշտոնում։ Ավելի վաղ քրեական պատասխանատվության չի ենթարկվել։ 1990-ական թվականների կեսերին ծառայել է ԱՄՆ-ի Ազգային գվարդիայում, որտեղ ստացել է զենքի հետ վարվելու փորձ։


= Արձագանք =
ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը ցավակցություն է հայտնել և խոստացել, որ ԱՄՆ դաշնային իշխանությունները անհրաժեշտ օգնություն կցուցաբերեն տուժածներին։ Թրամփը նաև կարգադրել է խոնարհել ԱՄՆ դրոշները մինչև հունիսի 4-ը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Полиция сообщила подробности ликвидации стрелка в Вирджинии»։ ТАСС։ Վերցված է 2019-06-01 
«Число жертв «недовольного госслужащего» в Вирджинии-Бич выросло»։ lenta.ru։ Վերցված է 2019-06-01 
«Число жертв стрельбы в Вирджинии возросло до 12 человек» (ռուսերեն)։ Российская газета։ Վերցված է 2019-06-01 
У одного из 12 убитых стрелком в Вирджинии русская фамилия // Газета.Ru, 2.06.2019
Ծմակ (Արարատի մարզ)

Ծմակ, լեռ Հայաստանի Արարատի և Կոտայքի մարզերի սահմանագլխին, Բարձրաշեն գյուղից 6 կմ հյուսիս-արևելք։ Բարձրություն 1490 մ։


== Ծանոթագրություններ ==
Զամառա

Զամառա (իսպ.՝ Zamarra), ոչխարի մորթուց հագուստ, որը հագնում են իսպանացի հովիվները։ 1830-ական թվականներին Էդվարդ Բել Ստեֆենսը Բասկերի Երկիր այցելողներին խորհուրդ էր տալիս գնելու զամառա, որը նա նկարագրում էր իբրև սև անդալուսիական կարակուլյան ոչխարի մորթուց պատրաստված հագուստ՝ միախպառնված ոչխարի սպիտակ մորթու հետ:Այս ջրակայուն հագուստը համարվում էր իդեալական ճամփորդական մորթե պիջակ՝ պիտանի և՛ ցուրտ, և՛ շոգ եղանակներին։
Նմանատիպ վերարկու օգտագործվում է Ալենտեխոյում, հարավային Պորտուգալիայում, և այն անվանում են սամառա, որը պատրաստված է բրդից, ունի մորթե օձիք, հիմնականում լինում է դարչնագույն, մուգ կապույտ կամ սև։


== Ծանոթագրություններ ==
Իեն Մակնիս

Իեն Մակնիս (անգլ.՝ Ian McNeice, հոկտեմբերի 2, 1950(1950-10-02), Բեյսինգսթոուք, Անգլիա) — բրիտանական կինոդերասան։


== Կենսագրություն ==
Առավել հայտնի է Վլադիմեր Հարկոնեն բարոնի դերով, «Դյունա», «Դյունաի երեխաները», «Բժիշկ Մարտինը» մինի-սերիալներում 2004-...: Նույնպես նկարահանվել է ֆիլմերում՝  «Սպիտակ աղմուկ» ու ««Վալկիրիա» գործողությունը»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տալանչիխա

Տալանչիխա (ռուս.՝ Таланчанка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Բուրյաթիա հանարապետությունում Հյուսիս-Բայկալիան մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կլյազմա գետի ափում։ Գետի երկարությունը 16 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անգրո Բայկալյան ավազանային շրջանին։ Գետի գետային ավազանը՝ Բայկալ։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 16040000212116300006740
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 116300674
Ավազանի կոդը - 16.04.00.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 16
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 3


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
.ro

.ro Ռումինիայի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .ro whois տեղեկություն
Տելշյայ

Տելշյայ (լիտ.՝ Telšiai, Ժեմայտիայի բարբառով՝ Telšē, լեհ.՝ Telsze, ռուս.՝ Тельши, գերմ.՝ Telsche կամ գերմ.՝ Telschi), Տյալշյայ, քաղաք Լիտվայի հյուսիս-արևմուտքում։ Հանդիսանում է Տելշյայի նահանգի ու Տելշյայի շրջանի վարչական կենտրոնը։
Տելշյայը տեղակայված է Մաստիս լճի ափին՝ Վիլնյուսից 201 կմ և Կաունասից 185 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք, Պանևեժիսից 109 կմ դեպի արևմուտք։ Երկաթուղային կայարան է Շյաուլյայ-Կրետինգա երկաթուղագծի վրա։
Քաղաքը արդյունաբերական ու մշակութային կենտրոն է։ Համարվում է Ժեմայտիայի ոչ պաշտոնական կենտրոնը։ Քաղաքում գործում են գործվածքեղենի, հաշվիչ մեքենաների, կարագի, շինանյութերի ու պտուղ-բանջարեղենի պահածոների պատրաստման գործարանների։


== Բնակչություն ==
20011 թվականի տվյալների համաձայն՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում է 29 119 մարդ։ 2001 թվականին քաղաքի ընդհանուր բնակչությունը կազմել է 31 460 մարդ։ 1974 թվականին քաղաքն ունեցել է 23 հազար բնակիչ։
1900 թվականին քաղաքի 6 288 բնակիչներից 4 421 (70,3 %) մարդ հուդայականներ էին, 1 515 (24,1 %) մարդ՝ կաթոլիկներ, 284 (4,5 %) մարդ՝ ուղղափառներ, 59 (0,9 %) մարդ՝ լյութերականներ։


== Անվանում ==
Խաչակիրների ժամանակագրություններում հիշատակվում Տալսա հովիտ։ Տելշի (1584, Տելշե, 1596) անվանումը ծագում է ջրանունից՝ գետի անունից (լիտ.՝ Telšė), որ թափվում է Մաստիս լիճ։ Պատմական փաստերով չհիմնավորված և գրական ստեղծագործություն հանդիսացող լեգենդը քաղաքի անունը կապում է այն հիմնադրած զորավարի՝ Տելշյուսի անվան հետ։


== Զինանշան ==

Զինանշանը քաղաքի տրվել է Ստանիսլավ Ավգուստ թագավորի կողմից 1791 թվականի դեկտեմբերի 6-ին՝ քաղաքի իրավունքների հաստատվամ ժամանակ։ Կապույտ ֆոնին պատկերված է Կրակովի եպիսկոպոս սուրբ Ստանիսլավ Շչեպանովսկին։


== Պատմություն ==
Խաչակիրների ժամանակագրություններում հիշատակվում է Տալսա հովիտը (1317)։ Բնակավայրի մասին առաջին հիշատակումը գրավոր աղբյուրներում հանդիպում է 1398 թվականին։ XV դարում հիշատակվում է Տելշիի դաստակերտը, 1527 թվականին՝ Տելշիի նահանգը։ XVII դարում Տելշին ստանում է Մագդեբուրգյան իրավունք։ XVII դարի առաջին կեսում Տելշիում բնակություն են հաստատում բերնարդինյանները (ֆրանցիսկյանները)։ XVII դարի վերջին բերնարդինյանների փայտե եկեղեցու փոխարեն կառուցվում է քարե եկեղեցի՝ ժամատան հետ։ 1765 թվականին բերնարդինյանները բարձր բլրի վրա կառուցեցին նոր եկեղեցի, որում համադրված էին բարոկկոյի ու կլասիցիզմի տարրեր։ 1926 թվականից կոչվում է Սուրբ Անտոնի Պադուանսկու տաճար։
1536 թվականին կառուցվում է կաթոլիկական եկեղեցի և ձևավորվում է թեմ։ 1602 թվականին Սիգիզմունդ Վազան հին եկեղեցու տեղում կառուցում է նորը, որը նույնպես փայտից էր։ Այն վերակառուցվում է 1700 թվականին, իսկ 1835 թվականին քանդվում է մաշվածության պատճառով։ Կաթոլիկական նոր եկեղեցու շինարարության թույլտվություն չի տրվում։ 1867 թվականին նույն տեղում կառուցվում է ուղղափառական տաճար։ 1934 թվականին դատարանի վճռով այն փոխանցվում է կաթոլիկ թեմին։
Տելշին եղել է հրեական մշակութային ու կրոնական խոշար կենտրոն։
1908 թվականին հրդեհից ոչնչացավ փայտե շինություններ ունեցող քաղաքի մեծ մասը։ Խորհրդային տարիներին քաղաքում տեղակայված էր զորամաս։


== Քույր քաղաքներ ==
 Կրնով, Չեխիա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2017-03-24 at the Wayback Machine.
Լևոն Մանուչարյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄանուչարյանԼևոն Նիկոլայի Մանուչարյան (ծնվել է 1890 թվականին Թիֆլիսում, մահացել 1974 թվականին Երևանում), գեոդեզիստ։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1961 թվական), պրոֆեսոր (1939 թվական), ՀԽՍՀ գիտական և տեխնիկական վաստակավոր գործիչ (1960 թվական)։
1916 թվականին ավարտել է Մոսկվայի գեոդեզիական ինստիտուտը։ Աշխատել է ՀԽՍՀ հողժողկոմատի հողաշինարարական վարչությունում, ղեկավարել հանրապետության տարածքի խոշոր մասշտաբի տեղագրական հանույթի աշխատանքները։ 1930-68 թվականներին ղեկավարել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի գեոդեզիայի ամբիոնը։ 1968 թվականից՝ պրոֆեսորկոնսուլտանա։ Հեղինակ է «Գեոդեզիա» (1933 թվական) բուհական ուսումնական ձեռնարկի։ Պարգևատրվել է Կարմիր դրոշի շքանշանով։
Խնձորապուր

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խնձորապուր (այլ կիրառումներ)Խնձորապուր, պյուրե պատրաստված խնձորից։ Այն պատրաստում են կլպած և չկլպած խնձորներից և զանազան համեմունքներից՝ սովորաբար դարչին և կիտրոնի հյութ։ Նաև հաճախ ավելացնում են շաքարավազ և մեղր։ Խնձորապուրը մատչելի ուտեստ է և շատ տարածված է Մեծ Բրիտանիայում, Հյուսիսային Ամերիկայում և մի շարք եվրոպական երկրներում։


== Պատրաստում ==
Խնձորապուրը պատրաստում են եռացնելով խնձորները ջրում կամ խնձորօղում (խնձորի թարմ հյութ), մինչև ցանկալի աստիճան։
Խնձորապուրը ժամանակին պատրաստվում էր ձմռան համար, քանի որ այն շատ լավ է պահպանվում։
Այն սովորաբար հանդիսանում է որպես նախուտեստ։ Օրինակ անգլիացիները և շվեդները խնձորապուրից հետո ուտում են տապակած խոզի միս։ Գերմանիայում խնձորապուրը ուտում են կարտոֆիլի բլիթներից առաջ։ Միացյալ Նահանգներում այն հանդիսանում է աղանդեր։ Պորտուգալիայում նույնպես maçã cozida-ն (եփած խնձոր) բացառապես դիտվում է որպես աղանդեր։ Այն կարող է կերակրի մեջ փոխարինել յուղին։ Խնձորապուրի առևտրային տարբերակներն արդեն հասանելի են սուպերմարկետներում։ Այն կարող է փաթեթավորված լինել տարբեր ձևերով, օրինակ ապակե տարաներում։


== Ստեղծագործություններ ==
Գրականության մեջ ևս անդրադարձ կա խնձորապուրին. «Խնձորապուր» նկարազարդ գրքի հեղինակն է Կլաաս Վերպլանկը։


== Արտաքին հղումներ ==
Խնձորապուրի պատրաստումը
Սոֆյա Բոգդանովիչ

Սոֆյա Բոգդանովիչ (Բոգդանովիչովա) (լեհ.՝ Zofia Bohdanowiczowa, ապրիլի 30, 1898(1898-04-30), Վարշավա, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 13, 1965(1965-10-13), Տորոնտո, Կանադա), լեհ բանաստեղծուհի, արձակագիր, թարգմանչուհի, երեխաների և պատանիների համար ստեղծագործությունների հեղինակ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Վիլնոյի Ստեֆան Բատորիի անվան համալսարանի հումանիտար գիտությունների ֆակուլտետը։ Այնտեղ էլ ամուսնացել է։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկսելուց հետո տեղափոխվել է սկզբում Ռումինիա, այնուհետև՝ Հարավսլավիայով անցել Իտալիա և Ֆրանսիա, 1943 թվականին բնակություն հաստատել Մեծ Բրիտանիայում՝ Ուելսում, որտեղ էլ պատերազմից հետո միացել է գերմանական ճամբարների գերությունից ազատված ամուսնուն։ 1960 թվականին, որդու հետ վերամիավորվելու նպատակով, տեղափոխվել է Կանադա և 1965 թվականին մահացել Տորոնտոյում։


== Ստեղծագործական ուղի ==
Որպես բանաստեղծուհի՝ առաջին անգամ 1921 թվականին տպագրվել է լվովյան «Wiek Nowy» թերթի էջերում։ Առաջին երկու վեպերը՝ «Wschodni Wiatr» («Արևելյան քամի», 1937) և «Droga do Daugiel» («Ճանապարհ դեպի Դաուգել», 1938), տպագրվել են Լեհաստանում, նրա երրորդ վեպը` «Gwiazdy I Kamienie»-ը («Աստղեր և քարեր»), 1960 թվականին լույս է տեսել Տորոնտոյում։ Գրքերը նվիրված են Կանադայի լեհ ներգաղթյալների կյանքին։ 1954 թվականին Սոֆյա Բոգդանովիչն Ուելսում հրատարակել է  պոեզիայի իր առաջին գիրքը՝ «Ziemia Miłośći» («Սիրո Երկիր»), որտեղ արտահայտվում է հայրենիքի հանդեպ կարոտը։ Բանաստեղծությունների երկրորդ ժողովածուն՝ «Przeciwiajac Sie Swierszczom»-ը («Դիմադրություն ծղրիդներին», 1965), գովերգում է Ուելսի գեղեցկությունը։ Սոֆյա Բոգդանովիչի բանաստեղծությունների վերջին շարքը Կանադայի քաղաքային կյանքի դժվարություններին ներգաղթյալների հարմարվողականության մասին է։
Սոֆյա Բոգդանովիչն ամերիկացի և ֆրանսիացի բանաստեղծների ստեղծագործությունների հայտնի թարգմանիչ է։ Նրա գրական ստեղծագործություններից մի քանիսը արժանացել են մրցանակների։


== Գրականություն ==
Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.


== Ծանոթագրություններ ==
Կորդիլերներ

Կորդիլիերներ կամ Կորդիլիերյան լեռներ (իսպ.՝ Cordilleras, անգլ.՝ American Cordillera), աշխարհի ամենաերկար լեռնաշղթան, որը ձգվում է Հյուսիսային Ամերիկայի և Հարավային Ամերիկայի արևմտյան շրջաններով։ Լեռները հարուստ են օգտակար հանածոներով։ Շատ են ոսկու, արծաթի, պղնձի, ցինկի, կապարի, երկաթի պաշարները։ Միջլեռնային ճկվածքներում կան քարածխի, նավթի, գազի պաշարներ։
Կորդիլիերները բաժանվում են երկու հատվածի - Հյուսիսային Ամերիկայի Կորդիլերներ և Հարավային Ամերիկայի Կորդիլերներ, կամ Անդեր։ Երկարությունն ավելի քան 18 հզ է։ Հյուսիսում ծովափին զուգահեռ, աղեղնաձև ձգվում են Ալյասկայի լեռները։ Այստեղ է գտնվում Հյուսիսային Ամերիկայի ամենաբարձր գագաթը՝ Մակ- Քինլի լեռը (6194 մ)։ Ալյասկայի լեռներից հարավ ձգվում է Առափնյա լեռնաշղթան, որից արևելք նրան զուգահեռ տարածվում են Ժայռոտ լեռները։ Կորդիլիերաների ամենալայն հատվածը գտնվում է ԱՄՆ-ի արևմուտքում։ Խաղաղ օվկիանոսի ափով ձգվում են ցածր լեռներ, որոնք արևելքում իջնում են Կալիֆոռնիական հովիտ։ Վերջինս արևելքից եզրավորվում է Սիեռա Նևադա («Ձյունապատ լեռներ») լեռներով։ Այստեղ շատ են փշատերև անտառները։ 1500 մետր բարձրությունների սահմաններում պահպանվել են սեքվոյայի անտառապուրակները։ Էնդեմիկ ծառատեսակ է, անվանում են նաև մամոնտի ծառ, բարձրությունը մինչև 150 մետր, բնի տրամագիծը հասնում է 10-15 մետրի։ Սեքվոյաներն ապրում են 3000-4000 տարի։ Նրա բնափայտը բարձր է գնահատվում, այն չի փտում։ Նույնիսկ կրակը չի կարող ոչնչացնել հսկային։ Այդ հազվագյուտ ծառի պահպանության համար Սիեռա-Նևադայի լեռներում ստեղծվել են Յոսեմիտյան և Սեքվոյա արգելոցները։


== Անվանում ==
Անվանումը բառացի նշանակում է «լեռնաշղթաներ». առաջացել է լատիներեն corda ― «լար» բառից։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովայա Լյադա

Նովայա Լյադա (ռուս.՝ Новая Ляда), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Տամբովի մարզի Տամբովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5268 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օբենա

Օբենա (ֆր.՝ Aubenas), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 11496 մարդ, բնակչության խտությունը` 802.79 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.32 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 500 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 135 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 21 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 6694 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 4661-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 2033։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,6 %։ 4661 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 3797 անձ (1944 տղամարդ և 1853 կին)։ Գործազուրկ են եղել 864 անձ (428 տղամարդ և 436 կին)։ 2033 անաշխատունակներից 750-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 660-ը` թոշակառուներ, իսկ 623-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սթիվեն Դիլեյն

Սթիվեն Ջոն Դիլեյն (անգլ.՝ Stephen John Dillane; մարտի 27, 1957(1957-03-27), Քենսինգթոն, Լոնդոն), թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության անգլիացի դերասան։ «Թոնի» և  BAFTA մրցանակների դափնեկիր։ Լոուրենս Օլիվիեի մրցանակի և Էմմիի նոմինանտ։ Առավել հայտնի է դարձել Ստանիս Բարատեոնի դերով, որը նա մարմնավորել է Գահերի խաղը հեռուստասերիալում։


== Վաղ կյանք ==
Սթիվեն Դիլեյնը ծնվել է 1957 թվականի մարտի 27-ին Քենսինգթոնում, Լոնդոն՝ ավստրալիացի վիրաբույժ Ջոն Դիլեյնի և անգլիացի Բրիջիթի ընտանիքում։ Ունի քույր և կրտսեր եղբայր՝ Ռիչարդ Դիլեյնը, ով նույնպես դերասան է։
Էքսեթերի համալսարանում սովորել է պատմություն և քաղաքագիտություն, հատկապես ռուսական հեղափոխության ժամանակաշրջանը։ Ուսումն ավարտելուց հետո, երեք տարի աշխատել է որպես թղթակից։ Այնուհետև փոշմանել է և դարձել դերասան՝ 25 տարեկանում ընդունվելով Բրիսթոլի թատերական դպրոցը։


== Կարիերա ==

Կինոյում իր առաջնախաղն է ունեցել 1985 թվականին՝ նկարահանվելով հայտնի «Ռեմինգթոնյան ոճ» հեռուստասերիալում։ Դրանից հետո մի քանի տարի աշխատել է թատրոնում։ 5 տարի անց Դիլեյնը խաղացել է Հորացիոյի դերը «Համլետ» հեռուստաֆիլմում։ 1994 թվականին Սթիվենը խաղացել է նաև միևնույն հեռուստաֆիլմի թատերական տարբերակում։ Նրա ամենահայտնի դերերից է Լեոնարդ Վուլֆի դերը «Ժամացույցներ» ֆիլմում։ Նկարահանվել է նաև «Տրիումֆ», «Գոլ» և «Գոլ 2» ֆիլմերում։
Թատրոնում նրա ամենահայտնի դերերից Արչերի դերը «Հիասքանչ խորամանկություն», Ուոլթերի դերը «Հրեշտակները Ամերիկայում», Քլովի դերը «Էնդշփիլ», Հենրիի դերը «Արտացոլում» ներկայացումներում։ Խաղացել է նաև «Մակբեթ», «Չորս կվարտետ», «Փոթորիկ» և «Ինչպես Ձեզ դուր է գալիս» թատերական ներկայացումներում։
Նկարահանվել է նաև մի քանի հեռուստասերիալներում։ Այսպես, նկարահանվել է «Ջոն Ադամս» հեռուստասերիալում, մարմնավորել է Ստանիս Բարատեոնի դերը «Գահերի խաղը հեռուստասերիալում», ինչպես նաև դետեկտիվ Կարլ Ռոբակի դերը «Թունել» հեռուստասերիալում։


== Ծանոթագրություններ ==
Արսեն Ղազարյան

Արսեն Վարդգեսի Ղազարյան (մարտի 30, 1972(1972-03-30), Մեղրաձոր, Հրազդանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մայիսի 10, 1994(1994-05-10), Մարտակերտի շրջան, Արցախ), ազատամարտիկ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1972 թվականի մարտի 30-ին Հայաստանի Կոտայքի մարզի Մեղրաձոր գյուղում։ 1989 թվականին ավարտել է Հրազդանի Հակոբ Պարոնյանի անվան թիվ 12 միջնակարգ դպրոցը։
1990 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի մաթեմատիկայի ֆակուլտետ։ Անմասն չմնալով Արցախի ազատագրման պայքարից՝ 1992 թվականի նոյեմբերին Ստեփանակերտում կամավոր մտնում է սակրավորների վաշտ, որտեղ որոշ ժամանակ անց նրան վստահում են դասակի հրամանատարությունը և շնորհում լեյտենանտի կոչում։ 1992 թվականի դեկտեմբերին մասնակցում է Բերձորի (Լաչին) Ֆինգա բարձունքի վերագրավմանը, իսկ 1993 թվականի փետրվարի 5-ին՝ Կիչան, Չլդրան գյուղերի մատույցների գործողություններին, վիրավորվում է ոտքից, կարճ ժամանակ անց ապաքինվում և կրկին մեկնում ճակատ։
1993 թվականի մարտի վերջին Արսեն Ղազարյանը մասնակցում է Քարվաճառի գործողություններին, հունիսի 14-ին՝ Մարտակերտ քաղաքի, հուլիսին՝ Աղդամի ազատագրմանը, իսկ օգոստոսին արդեն մարտնչում է Հադրութի տարածաշրջանի գյուղերի ազատագրման համար։ Վիրավորվելով թևից՝ երկրորդ անգամ թողնում է մարտի դաշտը, ապա ապաքինվելով՝ վերադառնում։ Ստեփանակերտի գնդի հրամանատարությունը, տեսնելով Արսեն Ղազարյանի աննկուն կամքը, անսահման խիզախությունն ու հայրենասիրությունը, նրան նշանակում է սակրավորների վաշտի հրամանատար՝ շնորհելով ավագ լեյտենանտի կոչում։
1993 թվականի դեկտեմբերի 29-ին՝ Բոյահմեդլի, Փափրավենդ, Քենգերլի գյուղերի ազատագրման ժամանակ վիրավորվում է երրորդ անգամ(գլխից)։ Ապաքինվելուց հետո՝ 1994 թվականի հունվարի 7-ին մասնակցում է Ֆիզուլու շրջանի ազատագրմանը, իսկ հունվարի 15-ից՝ Մարտակերտի և Քարվաճառի ուղղությամբ թշնամու հարձակումների կասեցմանը, նույն թվականի մարտից՝ Հորադիզի պաշտպանական մարտերին։
1994 թվականի մարտի 30-ին նրան շնորհվում է կապիտանի կոչում, միաժամանակ պարգևատրվում է Փառքի 2-րդ աստիճանի շքանշանով։
1994 թվականի ապրիլի 10-ից ԼՂՀ ինքնապաշտպանական ուժերը վերսկսում են Մարտակերտի շրջանի՝ թշնամու գրաված գյուղերի ազատագրումը։ Նա վերստին առաջին շարքերում էր։ Մասնակցում է Շոթլանլու, Նամբիլի, Ումութլու, Յարմջա, Սեյսուլան գյուղերի ազատագրմանը։
Հենց այս մարտերի ժամանակ էլ 1994 թվականի մայիսի 10-ին Մարտակերտի շրջանի Սեյսուլան գյուղի ազատագրման ժամանակ զոհվում է։
Նրա աճյունն ամփոփված է հայրենի Մեղրաձորի գերեզմանատանը։


== Պարգևներ ==
Զորամասի հրամանատարությունը, բարձր գնահատելով հայրենիքին մատուցած կապիտան Արսեն Ղազարյանի ծառայությունները, նրան ներկայացնում է պարգևատրման։ ԼՂՀ Գերագույն խորհրդի նախագահության 1994 թվականի թիվ 0376-1 որոշմամբ հայրենիքի պաշտպանության գործում ցուցաբերած ակնառու խիզախության և անձնական արիության համար Ա. Ղազարյանը հետմահու պարգևատրվել է Մարտական խաչ 2-րդ աստիճանի շքանշանով։
ՀՀ նախագահի 2002 թվականի հունիսի 1-ի ՆՀ 1106 հրամանագրով հայրենիքի սահմանները պաշտպանելիս ցուցաբերած անձնազոհության և խիզախության համար հետմահու պարգևատրվել է Արիության մեդալով։
2008 թվականի մարտին ԵՊՀ մաթեմատիկայի և մեխանիկայի ֆակուլտետի լսարաններից մեկն անվանակոչվել է Արսեն Ղազարյանի անվամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
(21398) Զենգգուսհու

(21398) Զենգգուսհու , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս աստերոիդը հայտնաբերվել է 1998 թվականի մարտի 20-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(21398) Զենգգուսհու աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բիզանդաղ

Բիզանդաղ, լեռնաշղթա Պարսկահայաստանում, Զագրոս լեռնահամակարգում, Ուրմիայի շրջանում, Ուրմիա լճի արևմտյան ափին։


== Ծանոթագրություններ ==
Վասիլկուվ

Վասիլկուվ (լեհ.՝ Wasilków), քաղաք Լեհաստանում՝ Պոդլյասկայի վոևոդության Բելոստոկի պովյատում (շրջանում)։ Ունի քաղաքային գմինայի (համայնքի) կարգավիճակ։ 
Զբաղեցնում է 28,3 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ 2015 թվականի տվյալներով բնբակչության թվաքանակը եղել է 10.705, 2021 թվականի տվյալներով՝ 11 822:


== Ստուգաբանություն ==
Քաղաքի անվանումն առնչվում է Ռուսիայի՝ 13-րդ դարի թագավոր, Ռոմանովյան տոհմի ներկայացուցիչ Դանիլի (1253 - 1264) եղբոր՝ Գալիցիա-Վոլինի իշխան Վասիլկո Ռոմանովիչի հետ, ում պատվերով այս վայրերում ամրություններ են կառուցվել։


== Տեսարժանություն ==
Քաղաքի՝ վերածննդյան ոճով կատարված պլանավորումն ինքնին համարվում է հին ու գնահատելի հուշարձան։
Ժառանգության ազգային ինստիտուտի անշարժ հուշարձանների գրանցամատյանում գրանցված են Վասիլկուվում գտնվող հետևյալ պատմա-ճարտարապետական հուշարձանները.

Սբ. Պողոս-Պետրոս ուղղափառ եկեղեցին՝ կառուցված 1853 թ.
Սգացող Աստվածամոր սրբավայրը
Տիրոջ վերափոխման ծխական եկեղեցին՝ կառուցված 1880 թ.
Կաթոլիկ գերեզմանատունը՝ XIX դարից՝ բետոնե ուշագրավ արձաններով
Հրեական գերեզմանատունը


== Թանգարան ==
Պոդլյասկյան ժողովրդական մշակույթի, մասնավորապես ճարտարապետության առումով կարևոր նշանակություն ունեցող բացօթյա թանգարանը, որտեղ ներկայացված է փայտաշեն ավանդական կառույցների, ազգագրական ցուցանմուշների հարուստ հավաքածու։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայքէջը
 http://www.polska.pl/miasta/wasilkow/index.htm  
Serwis gminy i miasta
Jurajski Park Dinozaurów (Muzeum Dziejów Ziemi)
Գիրի

Գիրի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում։ Գտնվում էր Ռեդվանսու գետից ձախ, Սղերդ քաղաքից հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գոտի (այլ կիրառումներ)

Գոտի, կարող է վերաբերել՝

Գոտի - ֆրիզ․
հունա-հռոմեական օրդերներում՝ անտաբլեմենտի հորիզոնական երեք գլխավոր բաղադրիչներից միջինը՝ ընկած արխիտրավի և քիվի միջև։ Դորիական օրդերում մասնատված է եռակոսիկների (տրիգլիֆների) և մետոպների, հոնիականում և կորնթականում ծածկվում է քանդակազարդով կամ մնում է դատարկ։
Պատը, հատակը, գորգը և այլն գոտևորող դեկորատիվ երիզ՝ թեմատիկ կամ այլ զարդաքանդակների, որմնանկարների, զարդանախշերի ձևով՝ զարդագոտի։
Գոտի - կամար, քամար (պահլավերեն՝ կամար), զգեստի հավելվածք' մեջքին կապելու համար։ Կրում են և տղամարդիկ, և կանայք։
Վարիվոդկի

Վարիվոդկի (ուկրաիներեն՝ Варивідки), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Բելոգորսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վարիվոդկի գյուղում բնակվում էր 305 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,141 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2163,12 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մեծ Բլասկետ

Մեծ Բլասկետ (իռլանդերեն՝ An Blascaod Mór անգլ.՝ Great Blasket), կղզի Իռլանդիայի հարավ-արևմուտքում, ամենամեծ կղզին Բլասկետի կղզիների մեջ։ Այժմ կղզին անմարդաբնակ է, սակայն մարդիկ կարող են այցելել այնտեղ լաստանավով։


== Աշխարհագրություն ==
Մեծ Բլասկետը պատված է խիտ մակերեսով՝ օրոճով։ Այնտեղ ճագարներ են բուծվում։ Կղզում երբեք չեն բուծվել նապաստակներ, գորտեր և աքիսներ։


== Պատմություն ==
Չարլզ Սմիթի The Ancient and the Present State of the County of Kerry֊ի (1756) համաձայն, կղզին անմարդաբնակ է եղել մինչև 1710 թվականը, եթե չհաշվենք վանականներին, որոնք այտնեղ ապրել են հնագույն ժամանակներում։ Կան նաև արձանագրություններ այն մասին, որ կղզին բնակեցված է եղել նաև 1597 թվականին։ 1840 թվականին կղզում ապրել են մոտավորապես 150 բնակիչներ, սովից հետո նրանք դարձել են 100-ը։ 1916 թվականին կղզում բնակվել է 176 բնակիչ (ինչը ամենամեծ թիվն է կղզում պատմության ընթացքում), հետո մինչև 1953/54 թվականները անկում է գրանցվել, և արդյունքում կղզին լքվել է։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Ականանետային դիվիզիոն 82 մմ-անոց

Ականանետային դիվիզիոն 82 մմ-անոց, ՊԲ ստորաբաժանում։ Կազմավորվել է ԼՂՀ ԻՊԿ նախագահի 1993 թվականի ապրիլի 3-ի համար 650 հրամանով՝ 3 մարտկոցի հիմքի վրա. համալրվել ականանետային դիվիզիոնի տեխնիկայով. սպառազինությամբ և անձնակազմով։ 1993 թվականի սեպտեմբերի 1-ին դիվիզիոնը ներառվել է նոր կազմավորված հրետանային զորամասի կազմի մեջ։ Մասնակցել է Մարտակերտի (հեռուստաաշտարակի բարձունք. Մարտակերտ. Հակոբ Կամարի. Մատաղիս. Թալիշ), Ֆիզուլիի (Կարախանբեյլի, Ալխանլու) շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Օմարի լեռնանցքի գրավման ժամանակ վճռական դեր են խաղացել դիվիզիոնի ականանետային երկու մարտկոցները (120 (մմ-անոց) և մեկ դասակ՝ ՀՀ Վարդենիսի կողմից։ 1993 թվականի մայիսի 24-ին հանդիսավոր պայմաններում դիվիզիոնին հանձնվել է մարտական դրոշ, իսկ մայիսի 28-ին դիվիզիոնում տեղի է ունեցել ՊԲ երդման առաջին արարողությունը։
Հրամանատարներ Մ. Վ. Անտոնյանը (հետմահու) և Ա. Մամուճցը պարգևատրվել են ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով։ Տես նաև կետանային զոասհսս։
Աբրահամ Մուրադյան

Աբրահամ Մուրադի Մուրադյան (հոկտեմբերի 21, 1833(1833-10-21), Արմաշ - սեպտեմբեր 1903, Սան Ստեֆանո, Կարնոբատի համայնք, Բուրգասի մարզ, Բուլղարիա), հայ տպագրիչ-հրատարակիչ, խմբագիր, թարգմանիչ։


== Կենսագրություն ==
Աբրահամ Մուրադի Մուրադյանը ծնվել է 1833 թվականի հոկտեմբերի 21-ին՝ Փոքր Հայքի Նիկոմեդիայի գավառի Արմաշ գյուղում։ 11 տարեկանում Երուսաղեմում հրապուրվել է տպագրությամբ և նվեր ստացած տառերով տպագրել է «Հայր մեր» աղոթքը։
1845 թվականին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Նիկոմեդիա։ 1850 թվականին Հովհաննես վարդապետ Ռշտունու բարեխոսությամբ և Հովհաննես Տատյան ամիրայի աջակցությամբ ձեռք է բերել փայտե փոքր մամուլ և կապարե տառեր, որոնցով խմբագրել և հրատարակել է «Հայրենասէր» լրագիրը։
1859 թվականին տեղափոխվել է Փարիզ, որտեղ Ճանիկ Արամյանի խորհրդով 1860-1863 թվականներին հրատարակել է «Փարիզ» պարբերականը։ 1863 թվականին եղել է «Մեղու» (Կ. Պոլիս) հանդեսի խմբագիր-տնօրենը, իսկ 1865 թվականին` Կահիրեում (Եգիպտոս) հրատարակվող «Արմաւենի» թերթի խմբագիրը։
Թարգմանել է ֆրանսիացի գրող Հ. Միշլեի «Սեր» (1871, Կոստանդնուպոլիս, Պետրոս Ճեզվեճյանի տպարան) վեպը։
Վախճանվել է 1903 թվականի սեպտեմբերին՝ Սան Ստեֆանոյում։


== Ծանոթագրություններ ==
Դիդխևի (Գորիի շրջան)

Դիդխևի (վրաց.՝ დიდხევი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1220 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 20 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բաունեի

Բաունեի(իտալերեն՝ Baunei), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սարդինիա մարզի Օլիաստրա գավառում։
Բնակչությունը 3886 մարդ, բնակչության խտությունը 17,95 կմ²։ Զբաղեցնում է 216,45 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 8040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0782։
Բնակչության հովանավոր սուրբ համարվում է Նիկողայոս Հրաշագործը։ Ամեն տարի տոնը նշվում է դեկտեմբերի 6-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunebaunei.it/ Archived 2008-10-13 at the Wayback Machine.
Հասանբուրան

Հասանբուրան, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։ Գտնվում էր Մշո գավառի արևելյան կողմում՝ Մուշ քաղաքից 37 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (1999)

Ժողովածու (1999), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1999 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 13-րդ դարում ենթադրաբար Գրիգոր, Ստեփանոս քահանա, Կարապետ գրիչների կողմից։ Ստացողները եղել են Գրիգորը և Հովհաննեսը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15.5×12 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 277 թերթից։ Ունի կիսախորան մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարան գրչի՝ 59բ, 102ա, 112բ, 188ա, 189բ, 210ա, հետագայի՝ 210ա (1354 թվական) O:


== Բովանդակություն ==
Սկիզբն տոմարի Հայոց և պարսից։
Կենդանակերպք, գոտիք, մոլոբական աստեղք և այլ տոմարական մանունք։
Անդրէասայ Վասն զատկաց։
Խնդիրք թուարանականք։
Յովհ. Կոզեռնի Մեկնութիւն տոմարի։
Սկիզբն Հոռոմոց տոմարի։
Հարցումն Փիլաքսոնի և պատասխանի Ագաթոնի Վասն Թ և Ժ-եռեկին Հոռոմոց։
Թուակն եբրայեցւոյ։
Ախտարականք։


== Ծանոթագրություններ ==
Շչերբակի (այլ կիրառումներ)

Շչերբակի, կարող է վերաբերել՝

Շչերբակի - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բոգոդուխովի շրջանում
Շչերբակի - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կրեմենչուգի շրջանում
Վերջին նետումը

Վերջին նետումը, 1966 թվականին «Երևան» կինոստուդիայում նկարահանված հայկական սև-սպիտակ ֆիլմ, որն ստեղծվել է Ա․ Լանդոջիև «Վճռական նետում» պատմվածքի մոտիվներով։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գլխավոր հերոսը, որի անունը չի նշվում, մարզադահլիճի միջանցքում զրուցում է որդու՝ Հարութի հետ, որը նոր է ընդգրկվել բասկետբոլի թիմի հիմնական կազմում և այդ օրը մանսակցելու է իր առաջին միջազգային հանդիպմանը։ Որդու հեռանալուց հետո հայրը հիշում է քսաներեք տարի առաջ պատահած դեպքը, որն այդպես էլ չի կարողացել ջնջել հիշողությունից։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին գերմանացիները մի խումբ գերիների առաջարկում են բասկետբոլի գնդակի դիպուկ նետումների շնորհիվ փրկվել մահապատժից։ Անհրաժեշտ քանակությամբ հաջող նետումներ կատարում է միայն մի գերի, սակայն դրանից հետո նա վտանգում է իր կյանքը՝ ցանկանալով փրկել նաև մյուսներին։


== Գլխավոր դերերում ==
Լևոն Թուխիկյան
Վլադիմիր Մարտենս
Նիկոլայ Մորշչակով
Իգոր Չերենկով


== Նկարահանող անձնակազմ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Վիլեն Զախարյան
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Վիլեն Զախարյան
Բեմադրող օպերատոր՝ Ստեփան Մարտիրոսյան
Կոմպոզիտոր՝ Մարտին Վարդազարյան
Բեմադրող նկարիչ՝ Ռաֆայել Բաբայան
Հնչյունային ռեժիսոր՝ Մ․ Հովակիմյան
Դիմահարդարներ՝ Ռ․ Մանդունյան, Մ․ Բաղդասարյան
Մոնտաժը՝ Ա․ Աբովյանի
Ռեժիսորի օգանականներ՝ Ռ․ Սարգսյան, Բ․ Աբգարյան
Օպերատոր՝ Կ․ Բաղդասարյան
Խմբագիր՝ Մ․ Տեր-Պողոսյան
Տնօրեն՝ Վ. Ալեքսանդրյան
Հայկական ռադիոյի և հեռուստատեսության սիմֆոնիկ նվագախում, դիրիժոր՝ Օհան Դուրյան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Վերջին նետումը» ֆիլմը Յութուբում
Մարդկային կատակերգություն (Բալզակի վիպաշար)

Մարդկային կատակերգություն (ֆր.՝ La Comédie humaine), ֆրանսիացի հանրաճանաչ գրող Օնորե դը Բալզակի երկերի ժողովածու։ «Մարդկային կատակերգություն» վիպաշարը բաղկացած է ավարտուն ստեղծագործություններից(պատմվածքներ, վեպեր և վերլուծական էսսեներ) և 46 անավարտ
աշխատանքներից ։

Առավել հայտնի ստեղծագործություններից են «Հայր Գորիո», «Գոբսեկ», «Երեսնամյա կինը», «Շագրենի կաշին», «Շուաններ»։


== Պատմություն ==
1842 թվականից սկսած, Բալզակն իր գրած և հետագայում գրվելիք երկերը համախմբեց և դասավորեց մեկ ընդհանուր վերնագրի տակ, որն անվանեց «Մարդկային կատակերգություն»։ Նա ծրագրել էր իր վիպաշարքում ընդգրկել 150 երկ, բայց հեղինակը հնարավորություն չունեցավ իր վիթխարի մտահղացումն իրականացնել ամբողջությամբ, որովհետև ծանր ու լարված մտավոր աշխատանքը, նյութական անկայուն դրությունը, բուրժուական քննադատությունն ու հալածանքները արագացրին նրա մահը։ Վիպասանը մահացավ 1850 թվականի օգոստոսի 18-ին, մի քանի առաջ ամուսնացած լինելով լեհ կոմսուհի Հանսկայի հետ, ում հետ երկարամյա նամակագրական կապի մեջ էր։


== Վիպաշարի կառուցվածքը ==
Հղանալով երկերի այդպիսի մի ընդարձակ շարք, Բալզակը «Մարդկային կատակերգություն»-ը բաժանեց 3 մասի՝ 

Էտյուդներ բարքերի մասին
Փիլիսոփայական էտյուդներ
Վերլուծական էտյուդներ


=== Էտյուդներ բարքերի մասին ===
Բալզակն « Էտյուդներ բարքերի մասին» բաժինն իր հերթին բաժանեց «Տեսարանների»` մասնավոր, պրովինցիալ, փարիզյան, քաղաքական, ռազմական, գյուղական կյանքի տեսարաններ։


==== Մասնավոր կյանքի տեսարաններ ====
Գոբսեկ
Գնդակ խաղացող կատվի տունը
Երեսնամյա կինը
Գնդապետ Շաբեր
Անաստվածի պատարագը
Լքված կինը
Իրավազրկում
Մոդեստա Մինյոն


==== Պրովինցիալ կյանքի տեսարաններ ====
Էժենի Գրանդե
Խորտակված պատրանքներ (չնայած, որ այս մեծածավալ վեպի գործողությունները հիմնականում տեղի են ունենում Փարիզում)
Ամուրի կյանքի
Բեատրիս
Շուշանը հովտում


==== Փարիզյան կյանքի տեսարաններ ====
Տասներեքի պատմությունը
Ցեզար Բիոտոյի մեծությունն ու անկումը
Նյուսինգենի բանկային տունը
Կուրտիզանուհիների պերճանքն ու թշվառությունը
Զարմուհի Բետի
Զարմիկ Պոնս


==== Ռազմական կյանքի տեսարաններ ====
Շուաններ
Գյուղական կյանքի տեսարաններ
Գյուղական բժիշկը
Գյուղացիներ


== Քաղաքական կյանքի տեսարաններ ==
Մութ գործ, Միջադեպ տեռորի ժամանակ


=== Փիլիսոփայական էտյուդներ ===
Շագրենի կաշին
Անհայտ գլուխգործոցը
Երկարակեցության կենսահյութ
Բացարձակի որոնում
Հաշտված Մելմոթը


=== Վերլուծական էտյուդներ ===
Ամուսնության ֆիզիոլոգի


== Վիպաշարի թեման ==
«Մարդկային կատակերգություն» վիպաշարի նախաբանում Բալզակը բնութագրում է իր ստեղծագործության մեջ նորը և բացահայտում իր հսկա էպոպեայի գեղարվեստական-գաղափարական էությունը։
Բալզակը «Մարդկային կատակերգություն» վիպաշարի նախաբանում ասում է՝

Վիպաշարում տարբեր հասարակական խավերի ներկայացուցիչները հանդես են գալիս իրենց տարբեր կողմերով, իրենց դասակարգին բնորոշ հատկանիշներով, հոգեբանությամբ։ Նրանք հանդես են գալիս հասարակության մեջ իրենց գրաված դիրքին համապատասխան գաղափարներով ու մտքերով, իրենց անցյալին, ներկային հատուկ գծերով և նույնիսկ իրենց ապագա զարգացման հեռանկարով։


== Գրականություն ==
Օնորե դը Բալզակ - Երկերի ժողովածու 10 հատորով, «Մարդկային կատակերգություն» , 1-ին հատոր(Հայպետհրատ, Երևան, 1956)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կուրտիզանուհիների պերճանքն ու թշվառությունը գրապահարանում
Սիոնթգորի

Սիոնթգորի (վրաց.՝ სიონთგორი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Թիանեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1070 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Թիանեթից հեռու է 30 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 49 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Չարլզ Ուեբսթեր Հովթորն

Չարլզ Ուեբսթեր Հովթորն (անգլ.՝ Charles Webster Hawthorne, հունվարի 8, 1872(1872-01-08), Clark Center, Քլարկ շրջան, Իլինոյս, ԱՄՆ - նոյեմբերի 29, 1930(1930-11-29), Բալթիմոր, Մերիլենդ, ԱՄՆ), ամերիկացի նկարիչ և ուսուցիչ։ ԱՄՆ-ի Ազգային գեղարվեստի ակադեմիայի լիիրավ անդամ։


== Կենսագրություն ==
1900 թվականին տեղափոխվել է Նյու Յորք, աշխատել է արտադրամասում, սովորել է գիշերօթիկ դպրոցում։ Նկարչություն սովորել է Գեղարվեստի ազգային ակադեմիայում և Նյու Յորքի Նկարիչ-ուսանողների լիգայում։ Եղել է Ֆրենկ Դյումոյի և Ջորջ դե Ֆրոստ Բաշի աշակերտը։ Ավելի ուշ ուսումը շարունակել է արտասահմանում` Նիդեռլանդներում և Իտալիայում։ Նկարչության դասեր է վերցրել Վիլյամ Չեյզից, ով մեծ ազդեցություն է թողել նկարչի ստեղծագործության վրա։ Սովորելու ընթացքում Հովթորնն իր ուսուցչի` Վիլյամ Չեյզի, օգնությամբ որոշում է բացել իր սեփական արվեստի դպրոցը հայրենիքում։ Նյու Յորքից և Փարիզից հետո նա Մասսաչուսեթս նահանգում ընտրել է վայր իր դպրոցի համար, որտեղ կազմակերպում է կերպարային գեղանկարչության դասեր։ 1908 թվականին դարձել է ԱՄՆ-ի Գեղարվեստի ազգային ակադեմիայի թղթակից անդամներից մեկը, իսկ արդեն 1911 թվականին՝ ակադեմիայի լիիրավ անդամ։ 1917 թվականին գտնվելով Փարիզում` Հովթորնը դարձել է Ֆրանսիայի Գեղեցիկ արվեստների ազգային համայնքի լիիրավ անդամ։


== Ստեղծագործություն ==
Չարլզ Վեբսթեր Հովթորնը հայտնի ամերիկացի նկարիչ է, ով նկարել է կտավներ և մի շարք ժանրային նկարներ։ Նկարչի աշխատանքներ պահպանվում են Մետրոպոլիտեն թանգարանում, Վուստերսկյան արվեստի թանգարանում, Օլբրայթ-Նոքս պատկերասրահում և այլ վայրերում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Lauren Rogers Museum of Art (անգլ.)
Ժողովածու (45)

Ձեռագրի անվանումը (Ժողովածու), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 45 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1642 թվականին Լիմում։ Գրիչը և ստացողը եղել է Սարգիս Եդեսիացին։ Ունի 15.5x10.5 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 332 թերթից։ Գրված է միասյուն բոլորգրով, նոտրգրով։ Ունի լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 295ա։


== Բովանդակություն ==
Կարապետի տաղ։
Վարդանայ Աշխարհացոյց։
Ներս. Մոկացւոյ Ներբողեան, Ողբ (չափ.)։
Ներս. Լամբրոնացւոյ Խորհրդածութիւնք։
Յով. Արճիշեցոյ Մեկնութիւն պատարագի։
Վանականի վարդ-ի Հարցմունք և պատասխանիք։
Վարք և մատենագրութիւնք Եւագրեայ (եվ Լուծմունք Գրիգորի)։
Ներս. Շնորհալւոյ Վասն Ամբարտաւանութեան, Մեկնութիւն խորանացն Ավետարանի։
Խրատք Խիկարայ։
Տաղք (Յովհաննէս, անանուն)։
Գր. Նիւսացւոյ Վասն երակ առնելոյ։
Գրառաջք։
Բանք իմաստնոց։
Ժամանակագրականք։
Գուշակութիւնք։
Երազահան։
Կար. Բաղիշեցւոյ Կարգ վարդապետացն վերջնոց։
Դեղագիրք։
Մանունք։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (194001-194100)

Աստերոիդների ցանկ (193901-194000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (194101-194200)
 Աստերոիդների ցանկ (193901-194000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (194101-194200)
Hello Games

Hello Games Ltd, բրիտանական ընկերություն, որ զբաղվում է համակարգչային խաղերի մշակմամբ և հրատարակչությամբ և տեղակայված է Գիլֆորդ քաղաքում (Մեծ Բրիտանիա)։ Ընկերությունը ավելի հայտնի է իր տիեզերական արկածների մասին պատմող No Man’s Sky խաղով, ինչպես նաև The Last Campfire խաղով։ 


== Պատմություն ==
Hello Games-ը հիմնադրվել է 2008 թվականի օգոստոսին, այն ընկերությունների մի քանի նախկին մշակողների կողմից։ Develop Awards 2010-ի ժամանակ ընկերությունը նվաճեց մի անգամից երկու տիտղոս՝ «Լավագույն նոր ստուդիա» և «Լավագույն միկրոստուդիա»։ 2010 թվականի սեպտեմբերին ընկերությունը ընդգրկվեց The Guardian ցանկի հարյուրյակում, որեպես վեջին 12 ամիսների ընթացքում ամենաինովացիոն և ստեղծագործական ընկերություն։ Gamescom 2011-ի ժամանակ ընկերությունը ներկայացրեց իր երկրորդ խաղը՝ Joe Danger 2: The Movie։ Երկու տարի անց, VGX 2013-ի ժամանակ, Hello Games-ը ներկայացրեց գիտաֆատսատիկ արկածային խաղ, որը կրում էր No Man’s Sky անվանումը։ 2013 թվականի դեկտեմբերի 24-ին ընկերության գրասենյակը, մոտ գետերից մեկի հունից դուրս գալու պատճառով անցավ ջրի տակ։ 
No Man’s Sky խաղը սկզբնական շրջանում պետք է թողարկվեր 2016 թվականի հունիսին, սակայն դրանից մեկ ամիս առաջ, Շոն Մյուրրեյը հայտարարեց, որ խաղի թողարկում հետաձգվել է, որոշակի ծրագրային խնդիրների պատճառով։ 
Game Developers Conference 2017-ի ժամանակ Hello Games-ը հայտարարեց, Hello Labs-ի հիմնադրման մասին, այն իրենից ներկայացնում էր խումբ, որը պետք է զբաղվեր փորձնական նախագծերի ֆինանսավորմամբ։ 2018 թվականին The Game Awards-ի ժամանակ Hello Games-ը ցուցադրեց իր նոր խաղը՝ The Last Campfire, որը թողարկվել էր 2020 թվականի ամռանը։ 


== Խաղերի ցանկ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքԱրխիվացված է Մարտ 8, 2022 Wayback Machine-ի միջոցով:(անգլ.)
Կուզնեչնայա փողոց (Տագանրոգ)

Կուզնեչնայա փողոց (ռուս.՝ Кузнечная улица), փողոց Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։ 


== Աշխարհագրություն ==
Կուզնեչնայա փողոցը սկսվում է Գոգոլի նրբանցքից և ուղիղ գծով ձգվում դեպի հյուսիս-արևմուտք մինչև Գալիցկու փողոցի հետ հատվելը։ Երկարությունը 6160 մ է։


== Պատմություն ==
Կուզնեչնայա փողոցը հնագույններից մեկն է Տագանրոգ քաղաքում։ Իր անվանումը Կուզնեչնայա (Դարբնոցային) փողոցը ստացել է դեռևս XIX դարի կեսերին` այնտեղ տեղակայված դարբնոցների պատճառով։ Մինչ օրս պահպանվել են որոշ հին կառույցներ։ Օրինակ` հայտնի է, որ թիվ 1 տունը կառուցվել է 1870 թվականին և պատկանել է վաճառական Կոնստանտին Պիսմենսկուն։ Թիվ 3, 15, 16 տներում աղքատների համար գիշերելու տեղեր էին։ Տներից շատերը պատկանել են քաղքենիական դասի ներկայացուցիչներին։
Ըստ պատմաբան Պավել Ֆիլևսկու հիշողությունների` 1918 թվականի հունվարին Կուզնեչնայա փողոցում դարանատեղից գնդացրով գնդակահարվել են Կիևի ենթասպայական 3-րդ դպրոցի յունկերները, որոնք հարկադրված բոլշևիկների հետ հրադադար էին կնքել և փորձել էին, ըստ պայմանավորվածության, լքել քաղաքը։
2003 թվականի փետրվարին քաղաքապետարանը որոշել է Կուզնեչնայա փողոցը Տրանսպորտնայա թիվ 144-ից և թիվ 167/3-ից (ներառյալ) մինչև Գալիցկու փողոցը վերանվանել Շիլոյի փողոց` փողոցի պատմական մասի համար պահպանելով Կուզնեչնայա անվանումը։


== Փողոցում գտնվում են ==
«Կարավայ-Յուգ» հացի գործարան` Կուզնեչնայա փողոց, 33


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Սկզբնապես նախատեսվում էր Ս. Ի. Շիլոյի անունով վերանվանել ամբողջ Կուզնեչնայա փողոցը։ Սակայն բախվելով քաղաքացիների անսպասելի դիմադրությանը` քաղաքի վարչակազմը, Կոնստանտին Սեմերյակովի գլխավորությամբ, որոշել է վերանվանել փողոցի միայն մի մասը։
Կուզնեչնայա փողոցով անցնում են տրամվայի գծեր։


== Ծանոթագրություններ ==
Աքուանեգրա սուլ Կիեզե

Աքուանեգրա սուլ Կիեզե (իտալերեն՝  Acquanegra sul Chiese), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Մանտուա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2936 մարդ (2004 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը կազմում է 105 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 28 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 46011։ Հեռախոսային կոդ՝ 00376։


== Արտաքին հղումներ ==
Գլխավոր կայք(իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (31501-31600)

Աստերոիդների ցանկ (31401-31500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (31601-31700)
 Աստերոիդների ցանկ (31401-31500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (31601-31700)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (30001)-(35000)»։ www.minorplanetcenter.net
Բաիշևո (գյուղ, Բայմակսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲաիշևոԲաիշևո (ռուս.՝ Баишево, բաշկիրերեն՝ Байыш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 594 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(7603) Սալոպիա

(7603) Սալոպիա (անգլ.՝ Salopia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի հուլիսի 25-ին Սթիվեն Լորիի կողմից Չըրչ Ստրետոնում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,987047 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8255 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1486 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1885,65 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,190915 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,62° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7603) Սալոպիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Act Tower

Act Tower (ճապ.՝  アクトシティ浜松), 213-մետրանոց և 45-հարկանի երկնաքեր՝ տեղակայված Ճապոնիայի Սիձոուկա պրեֆեկտության Համամացու քաղաքի Նակա շրջանի Իտայամատի 111-2 հասցեում։ Երկնաքերի շինարարությունն ավարտվել է 1994 թվականի հոկտեմբերի 7-ին, պաշտոնական բացումը տեղի է ունեցել 1994թվականի օգոստոսին։ Սա Սիձուոկա պրեֆեկտության, Ճապոնիայի 3 մեգապոլիսների և Համամացու քաղաքի ամենաբարձր շենքն է Վերին 17 հարկերն զբաղեցնում է Okura Act City հյուրանոցը։ Վերին հարկում տեղակայված է դիտահարթակը, ամուսնության գրանցման ատյանը, ինչն այն դարձնում է Ճապոնիայի ամենաբարձր տեղերից մեկը՝ ամուսնության գրանցման հետ կապված։ Շենքն այնպես է նախագծված, որպեսզի հիշեցնի շրթնահարմոն՝ հարգանքի տուրք մատուցելով երաժշտական գործիքներ արտադրողներին, այդ թվում՝ Համամացու քաղաքի շտաբ-բնակարանը, Յամահան, Roland Corporation-ը, Kawai Musical Instruments-ը և Tokai Gakki-ն։ 2018 թվականի դրությամբ՝ Act Tower-ն իր բարձրությամբ 24-րդ երկնաքերն է։ Երկնաքերի վերին մասն զբաղեցնում է հյուրանոցը, ստորին հատվածը՝ օֆիսները և խանութները։
Կարակաձե լեռներից հաճախ փչող քամիների, ինչպես նաև այն տեղանքի պատճառով, որտեղ գտնվում է Համամացու քաղաքը՝ կապված երկրաշարժների հետ, երկնաքերի սեյսմակայունության համար 45-րդ հարկում տեղադրված են իներցիոն դեմպֆերներ։ 1 սմ կամ ավելի տատանումների գրանցման դեպքում 90-տոննայանոց դեմպֆերներն սկսում են շարժվել համակարգչային կառավարման օգնությամբ, որոնք նախատեսված են տատանումների մարման համար։ Մինչ JR Central Towers երկնաքեր զույգ աշտարակների շինարարության ավարտը՝ 1998 թվականին, համարվում էր Տյուբու նահանգի Նագոյա քաղաքի ամենաբարձր շենքը։


== Տես նաև ==
Ճապոնիայի ամենաբարձր կառույցների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Act City Hamamatsu (Фонд содействия культуре города Хамамацу)
Hamamatsu Act Tower (Act City Investment Limited Company)
Okura Act City Hotel Hamamatsu (Отель в Act Tower)
Городской музей музыкальных инструментов Хамамацу
Գաձինկա

Գաձինկա (ուկրաիներեն՝ Гадзинка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ժիտոմիրի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գաձինկա գյուղում բնակվում էր 625 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2155 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 290,02 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Իմ և նրա միջև

Իմ և քո միջև (մալայալամ՝ അയാളും ഞാനും തമ്മിൽ), հնդկերեն մալազերեն ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Լանա Ջոզեն, գլխավոր դերերում են Պրիտխվիրաջեմը և Պրատատ Պոտխենը։


== Ֆիլմի մասին ==
Ֆիլմի սցենարը գրել են Բոբբի և Սանջայ եղբայրները, իսկ ոգեշնչման աղբյուր է դարձել ռեժիսոր Ակիրա Կուրոսավայի «Կարմիր մորուք» ֆիլմը։
«Իմ և նրա միջև» ֆիլմը պատմում է մի փորձառու բժշկի և նրա երիտասարդ անփույթ գործընկերոջ հարաբերությունների մասին։ Միևնույն ժամանակ, ֆիլմում արծարծվում են մի շարք հարցեր, սկսած ոչ որակյալ դեղերից, բժշկական էթիկայից, մինչև այնպիսի թեմաներ, թե որքան ցած կարող է ընկնել մարդը և արդյոք հնարավոր  է նրան փրկել բարությամբ, եթե նա մոռացել է պատվի և բարոյականության մասին
Ֆիլմը լավ է ընդունվել քննադատների և հանդիսատեսի կողմից։


== Դերերում ==
Պրիտխվիրաջ` բժիշկ Րավի Տխառական
Պրատապ Պոտխեն` բժիշկ Սամյուել
Նարաին` բժիշկ Սամյուել
Սամվրուտա Սունիլ` Սայնու
Ռեմիա Նամբիսան` բժիշկ Սուպրյա
Ռիմա Կալլինգալ` Դիյա
Սալիմ Կումար` Տոմաչան
Սվասիկա` Նիտու
Պրեմ Պրակաշ` Տոմաս Տխառական


== Սաունդթրեք ==


== Ծանոթագրություններ ==
Վեստերվորտ

Վեստերվորտ (հոլ.՝ Westervoort ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Խելդերլանդ մարզում։ Տարածքը 7,11 կմ² է, բնակչությունը՝ 15.504 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 12.300 եվրո է։
Ռոբեր դը Կոտ

Ռոբեր դը Կոտ (ֆր.՝ Robert de Cotte, 1656[…], Փարիզ - հուլիսի 15, 1735(1735-07-15)[…], Պասի, Սենա, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի ճարտարապետ, դեկորատոր և նկարիչ-զարդանկարիչ։


== Կյանքը և ստեղծագործությունը ==
Լինելով իր աներորդու՝ պալատական ճարտարապետ Ժյուլ Արդուեն Մանսարի աշակերտն ու օգնականը, նրա հետ աշխատել է Փարիզում և Վերսալում։ 1672 թվականից կատարել է Ֆրանսիայի Լյուդովիկոս XIV թագավորի պատվերները։ 1687 թվականին ընդունվել է թագավորական ճարտարապետական ակադեմիա։ 1689 թվականին՝ Իտալիայում սովորելուց հետո, դարձել է պալատական ճարտարապետ։ 1702 թվականին նրան տրվել է ազնվական տիտղոս։ 1708 թվականին՝ Ժյուլ Արդուեն Մանսարի մահից հետո, նշանակվել է թագավորի առաջին ճարտարապետը։ Նույն թվականին դարձել է Ճարտարապետության թագավորական ակադեմիայի տնօրեն։ Ժ. Բոֆրանի հետ միասին նախագծել է Վյուրցբուրգի պալատը։ 1699 թվականից ղեկավարել է Գոբելենների թագավորական մանուֆակտուրան։ Ինտերիերների և կահույքի ձևավորման նախագծերը, որոնք ստեղծվել են դը Կոտի կողմից նեոկլասիկ ոճով, ի հեճուկս Եվրոպայում այդ տարիներին տարածված ռոկոկո նորաձևության, տարածվել են փորագրանկարների միջոցով։ Ռոբեր դը Կոտի որդին՝ Ժյուլ դը Կոտը (1683-1767), նույնպես եղել է ճարտարապետ։
Դե Կոտը ժամանակին եղել է Եվրոպայում հայտնի և ճանաչված ճարտարապետ՝ չնայած նրան, որ նա հազվադեպ է լքել Փարիզը։ Նրա ամենահայտնի աշխատանքների թվում են․

Վերսալյան պալատի կապելլայի ավարտումը,
Պոպպելսդորֆ ամրոցը Բոննում (1715)
Տուրն ի Թաքսիս պալատը Մայնի Ֆրանկֆուրտում (1729-1734)
Մեծ Տրիանոն պալատի պատկերասրահը (պերիստիլ) Վերսալում (1687)
Երգչախմբերի տեղի ձևավորում Փարիզի Աստվածամոր տաճարում (1699)
Հյուրանոց դե Բուրբոն (1717)
Վերդենի եպիսկոպոսական պալատ (1724)
Եպիսկոպոսական պալատ Շալոն սյուր Մարնում (1719-1720)
Ռոգանի պալատը Ստրասբուրգում (1731-1742)
Փարիզի Սուրբ Ռոշ եկեղեցու ճակատը (Ջ. Լեմերսիեի նախագծով) (Église Saint-Roch, 1730)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ֆրանսիայի ազգային գրադարանում (Փարիզ) պահվում է Ռոբեր դը Կոտի նկարների ութհատորյակը (Cabinet des Estampes, Fonds Robert de Cotte)։

Meyder S. Mehr königlich als frei: Robert de Cotte und das Bauen in Straßburg nach 1681. — Münster etc.: Waxmann, 2010. — ISBN 978-3-8309-2181-3 (Zugl.։ Tübingen, Univ., Diss., 2006)
Neumann R. Robert de Cotte and the Perfection of Architecture in Eighteenth-Century France(անգլ.) // J. Soc. Architectural Historians. — 1997. — Vol. 56. — № 1. — P. 103–104.
Neumann R. French Domestic Architecture in the Early 18th Century: The Town Houses of Robert de Cotte(անգլ.) // J. Soc. Architectural Historians. — 1980. — Vol. 39. — № 2. — P. 128–144.
Սինեգորսկ (այլ կիրառումներ)

Սինեգորսկ, կարող է վերաբերել՝

Սինեգորսկ - գյուղ Ռուսաստանի Կրասնոդարի երկրամասի Աբինսկի շրջանի կազմում։
Սինեգորսկ - գյուղ Ռուսաստանի Սախալինի մարզի Յուժնո-Սախալինսկ քաղաքային օկրուգի կազմում։
Էլեկտրոնային գազ

Էլեկտրոնային գազ,  հաղորդականության կամ «ազատ» էլեկտրոնների (այսինքն՝ էլեկտրական հոսանքի առաջացմանը մասնակցող էլեկտրոնների) ամբողջությունը բյուրեղում կամ պլազմայում։


== Տես նաև ==
Պինդ մարմին
Ֆերմի գազ