Պենի Մորդոնտ

Պենելոպա Մորդոնտ (անգլ.՝ Penelope Mary Mordaunt, մարտի 4, 1973(1973-03-04), Տորկի, Torbay, Դևոն, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի քաղաքական գործիչ, Մեծ Բրիտանիայի պաշտպանության նախարար առաջին կինը (2019 թվականի մայիսի 1-ից մինչև 2019 թվականի հուլիսի 24-ը)։


== Կենսագրություն ==
Ծագում է ընտանիքից, որը պատմականորեն կապված Է Լեյբորիստական կուսակցության հետ։ Պենի Մորդոնտի նախնիների թվում են ՝ Ֆիլիպ Սնոուդենը, Գանձապետարանի կանցլերի պաշտոնում առաջին լեյբորիստը, ինչպես նաև Ջորջ Լենսբերին, 1930-ական թվականներին կուսակցության առաջնորդ և դերասանուհի Անժելա Լենսբերիի պապը։
Ավարտել է Վոթերլուվիլի Օքլենդի կաթոլիկ դպրոցը (Հեմփշիր), այնուհետև աշխատել է իլյուզիոնիստի օգնական և իր ընտանիքում առաջինն ընդունվել է համալսարան (Ռեդինգում ուսումնասիրել է փիլիսոփայություն)։ Ուսանողական տարիներին ակադեմիական արձակուրդ էր վերցրել աշխատել Ռումինիայի հիվանդանոցներում և ապաստարաններում (սեփական խոսքերով Պենի Մորդոնտը հենց այդ ժամանակվանից է հետաքրքրվել քաղաքականությամբ)։
2010 թվականին ընտրվել է Հյուսիսային Փորթսմուտի շրջանի Համայնքների պալատ։
Մեծ Բրիտանիայի ռազմածովային նավատորմի պահեստազորում է կրտսեր լեյտենանտի կոչումով։
2014 թվականին մասնակցել է բրիտանական Splash հեռուստաընկերության ռեալիթի-շոուին՝ ջրի ցատկում մրցելով հայտնի մարդկանց հետ (նրան մարզել է Թոմաս Դեյլին) ։
2014 թվականի հուլիսի 15-ին վարչապետ Դևիդ Քեմերոնը մի շարք վերադասավորումներ է կատարել իր աշխատասենյակում, ի թիվս այդ միջոցների Պենի Մորդոնտին նշանակելով համայնքների և տեղական ինքնակառավարման նախարարի խորհրդարանական օգնական։


== Պահպանողական կառավարություններում ==
2015 թվականի մայիսի 11-ին Քեմերոնը ձևավորել է 18 տարվա ընթացքում առաջին պահպանողական կաբինետը և Պենի Մորդոնտը դարձել է բրիտանական պատմության մեջ զինված ուժերի կրտսեր նախարարի պաշտոնում առաջին կինը։
ԵՄ-ին Մեծ Բրիտանիայի անդամակցության շուրջ 2016 թվականի հանրաքվեի նախապատրաստման ընթացքում Բրեքսիթի օգտին է քարոզել։ Մասնավորապես՝ ելույթ ունենալով BBC-ում Էնդրյու Մարայի ծրագրում, հայտարարել Է, որ Մեծ Բրիտանիան հնարավորություն չունի կանխել Թուրքիայի անդամակցությունը Եվրամիությանը, սակայն նրա այդ պնդումը նույն օրը հերքվել է վարչապետ Քեմերոնի կողմից և քաղաքական հակառակորդների կողմից մեկնաբանվել որպես գիտակցված սուտ։
2016 թվականին պաշտպանել է Անդրեա Լեդսի թեկնածությունը, որը պայքարում էր պահպանողական կուսակցությունում առաջնորդության համար, այդ թվում մասնակցել է խորհրդարանի շենքի երթին՝ «Leadsom for leader» կարգախոսի ներքո։ Conservative Home-ի համար հոդվածում գրել է, որ կուսակցության նոր առաջնորդին անհրաժեշտ է ամուր վստահություն Մեծ Բրիտանիայի համար բարենպաստ ապագայի նկատմամբ ԵՄ-ից դուրս, ինչպես նաև բանակցողի հնարամիտ ունակությունները, և որ Լեդսը լավագույնս բավարարում է այդ պահանջներին։
2016 թվականի հուլիսին Թերեզա Մեյը ձևավորել է իր կառավարությունը, որտեղ Աշխատանքի և կենսաթոշակների նախարարությունում Մորդոնտը դարձել է հաշմանդամություն ունեցող անձանց գործերի կրտսեր նախարար։
2017 թվականի արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքներով, որոնք որոշ չափով նվազեցրել են պահպանողականների ժողովրդականությունը, Մորդոնտն իր նախկին ընտրատարածքում ստացել է ընտրողների 54,8 տոկոսի աջակցությունը՝ 7,8 տոկոսով բարելավելով 2015 թվականի ընտրությունների արդյունքը (նրա հիմնական մրցակից լեյբորիստ Ռումալ Խանը ստացել է միայն 33,7 տոկոս)։
2017 թվականի նոյեմբերի 9-ին Պրիտի Պաթելը հարկադրված հրաժարականից հետո նշանակվել է Մեյի երկրորդ կաբինետում Միջազգային զարգացման նախարար։ 2018 թվականից նա Կանանց և հավասարության նախարար է։
2019 թվականի մայիսի 1-ին նշանակվել է Մեծ Բրիտանիայի պաշտպանության նախարար՝ դառնալով այդ պաշտոնում առաջին կինը Մեծ Բրիտանիայի պատմության մեջ և պահպանելով կանանց ու հավասարության նախարարի պաշտոնը։
2019 թվականի հուլիսի 24-ին ձևավորվել է Բորիս Ջոնսոնի կառավարությունը, որտեղ Մորդոնտը ոչ մի նշանակում չի ստացել։


== Անձնական կյանք ==
Գտնվում է ՏՏ ընկերության տնօրեն Իան Լայոնի հետ փաստացի ամուսնության մեջ։
Մորդոնտը ղեկավարում է քաղաքային իշխանություններին պատկանող Ուայմերինգ Պատմական կալվածքի հիմնադրամը, որի գլխավոր շենքը կառուցվել է 1581 թվականին, գտնվում է Պորտսմուտում և հայտնի է իր նախկին տերերի ուրվականների մասին լեգենդներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Rt Penny Mordaunt MP» (անգլերեն)։ UK Parliament։ Վերցված է 2017-11-09