armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կարեն Բաղդասարյան

Կարեն Վարազդատի Բաղդասարյան (1974, Նոր Կեսարիա, Հոկտեմբերյանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 4, 1994(1994-02-04), Երևան, Հայաստան), հայ ազատամարտիկ Արմավիրի տարածաշրջանից։


== Կենսագրություն ==
Կարեն Բաղդասարյանը ծնվել է 1974 թվականին Արմավիրի (Հոկտեմբերյան) շրջանի Նոր Կեսարիա ավանում։ Նա միջնակարգ դպրոցն ավարտել է ծննդավայրում, 1989 թվականին։ 1993 թվականի մայիսից ծառայել էր հայկական ազգային բանակում։
Կարեն Բաղդասարյանը ակտիվորեն մասնակցել է Կապանի պաշտպանության մարտերին, դրսևորել կամքի և արիություն, արժանացել հրամանատարության ուշադրությանը։
Նա առանց երկընտրանքի անդամագրվել է Արցախ մեկնող կամավորական ջոկատներին և կռվել Հորադիզում։
Երբ արդեն վճռված էր պատերազմի ելքը և թշնամին նահանջելով հեռանում էր, 1994 թ. փետրվարի 4-ին ծավալված մարտերի ժամանակ գլխից ծանր վիրավորվում է և տեղափոխվում Երևանի հիվանդանոց։ Այստեղ բժշկական ողջ ծառայությունը մարտնչեց խիզախ երիտասարդի կյանքը փրկելու, բայց, ավա՜ղ, նա մահացավ հիվանդանոցում։
Նոր Կեսարիա ավանի բնակչությունը 1994 թ. մարտի 18-ին իր սիրասուն զավակի աճյունը հանձնեց մայր հողին։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոստանցանա

Կոստանցանա (իտալերեն՝ Costanzana), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզում։ Մտնում է Վերչելի գավառի կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 21 կմ² տարածք։ Բնակչությունը 2008 թվականի տվյալներով 896 մարդ է։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 0163։ Փոստային ինդեքս 13023։ Խտությունը՝ 41 մարդ/կմ²։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Մարտին Տուրը։ Տոնը նշվում է նոյեմբերի 11-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճ.


== Տվյալներ ==
Հեռախոսային համար - 161312112


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Էլ Կորոնիլ

Էլ Կորոնիլ (իսպ.՝ El Coronil), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Սևիլյա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 92 կմ2։ Բնակչությունը՝ 5042 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 53 կմ հեռավորության վրա։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Página del Ayuntamiento
Página web El Coronil — Mucho más que un pueblo
El Coronil Archived 2007-09-30 at the Wayback Machine.
Աստերոիդների ցանկ (283701-283800)

Աստերոիդների ցանկ (283601-283700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (283801-283900)
 Աստերոիդների ցանկ (283601-283700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (283801-283900)
(2042) Սիտարսկի

(2042) Սիտարսկի (անգլ.՝ Sitarski), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,753114 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3411 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1651 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1668,53 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,215758 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,33° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2042) Սիտարսկի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ավիդիոս Կասիոս

Գայոս Ավդիոս Կասիոս (լատ.՝  Gaius Avidius Cassius, 130, Կիր, Հալեպի մարզ, Սիրիա - 175, Եգիպտոս (Հռոմեական պրովինցիա), Հռոմեական կայսրություն), հռոմեական բռնապետ, 175 թվականին ոչ այնքան երկար ժամանակահատված կառավարել է Եգիպտոսում և Սիրիայում։ Կասիոսը եղել է կայսր Մարկոս Ավրելիոսի զորահրամանատարներից մեկը։ Նա ծագում էր Կեսարիական սիրիական արիստոկրատական տոհմից։ 164 թվականին Կասիոսը հաղթանակի է հասել պարթևական Վոլոգեմոզ III արքայի նկատմամբ։
Ավդիոս Կասիոսն ապստամբություն բարձրացրեց, երբ Մարկոս Ավրելիոսը ծանր հիվանդ էր, և հույս ուներ, որ նա մոտ ժամանակներս կմահանա։ Ըստ տարբեր տեսակետների՝ Կասիոսն անձամբ է ապստամբություն բարձրացրել կամ նրան դրդել է Ֆաուստինա Կրտսերը՝ Մարկոս Ավրելիոսի կինը, զգուշանալով ամուսնու մահվանից և իշխանության կորստից։ Կասիոսի գահակալությունը պաշտպանում էին Արևելքի ընդամենը մի քանի քաղաքներ, նա ձգտում էր մեծ հեղինակության, սակայն 175 թվականի հուլիսին սպանվեց իր իսկ զինվորների կողմից։ Կասիոսը կտրված գլուխը ուղարկեցին Մարկոս Ավրելիոսին, ով առողջանալով իր զորքերով մոտեցել էր Իլիրիկայում։


== Գրականություն ==
«История Августов». Вулкаций Галликан. Авидий Кассий.
Մուլեն Ռուժ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մուլեն Ռուժ (այլ կիրառումներ)Մուլեն Ռուժ (ֆր.՝ Moulin rouge, mu.lɛ̃ ʁuʒ), («Կարմիր ջրաղաց»)), հայտնի կաբարե Փարիզում։ Բացվել է 1889 թ. հոկտեմբերի 6-ին, երբ Էյֆելյան աշտարակի շինարարության ավարտի և Փարիզում միջազգային ցուցահանդեսի բացման կապակցությամբ Ժոզեֆ Օլլերն ու Շարլ Զիդլերը Փարիզի բնակիչներին հրավիրեցին նոր կաբարե։
Ֆրանսպրես

Ֆրանսպրես գործակալություն (ֆր.՝ Agence France-Presse, AFP), աշխարհի խոշորագույն ինֆորմացիոն գործակալություններից։ Ինքնավար առևտրական ձեռնարկություն։ Հիմնվել է 1944 թվականին, հաջորդել է Ֆրանսիայի Հավաս ինֆորմացիոն գործակալությանը։ Գտնվում է Փարիզում։ Ունի ավելի քան 2 հազար աշխատող, այդ թվում՝ 700 թղթակից։ Ինֆորմացիա է տրամադրում աշխարհի 155 երկրի՝ ֆրանսերեն, անգլերեն, իսպաներեն, պորտուգալերեն, գերմաներեն, արաբերեն։ Մամուլի գործակալությունների Եվրոպական միության անդամ է։
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1979-80

Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1979-80 (անգլ.՝ 1979-80 FA Cup), Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթի 99-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Վեստ Հեմ Յունայթեդ» ֆուտբոլային ակումբը։


== Եզրափակիչ ==
Վադիմ Արությունով

Վադիմ Ալբերտովիչ Արությունով  (հունիսի 1, 1978(1978-06-01), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայազգի արևելագետ, հնդկագետ, լրագրող, ճանապարհորդ։


== Կենսագրություն ==
Վադիմ Արությունովը ծնվել է 1978 թվականի հունիսի մեկին Բաքու քաղաքում։ 1996-1998 թվականներին ծառայել է ռուսական բանակում։ 2003 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանին կից  Ասիայի և Աֆրիկայի երկրների ինստիտուտը։  2006 թվականին ավարտել է  Կոստանայի պետական համալսարանը և ստացել բժշկական (կլինիկական) հոգեբանի որակավորում։ 2000-2003 թվականներին եղել է Ղազախստանի «Մոսկովսկի կոմսոմոլեց» «Առաջին ալիք» թերթի թղթակիցը։ 2000-2004 թվականներին եղել է «Մոսկովսկի կոմսոմոլեց» թերթի  Հարավային Ասիայի երկրների (Հնդկաստան, Պակիստան, Բանգլադեշ, Շրի Լանկա, Նեպալ) թղթակիցը։ 2004-2005 թվականներին աշխատել է որպես  իսպանական «Semana» ամսագրի ռուսաստանյան թղթակից։ 2005-2010 թվականներին եղել է «Սպասիր ինձ» հեռուստահաղորդման հարավռուսական բյուրոյի ղեկավարը։ Եղել է հյուրախաղերի պրոդյուսեր, «Օդեոն» թատերական-համերգային գործակալության տնօրենը։ Արևելյան պրոբլեմների թեմաներով հաճախ է հյուրընկալվել տարբեր լրատվամիջոցներում։ 2006 թվականից Ռուսաստանի լրագրողների միության անդամ է։ 2013 թվականի մարտի 16 գրամցում է իր ՅուԹյուբ ալիքը՝ Антитопор, իսկ 2015 թվականին լույս է տեսնում Антитопор կայքը։ 2016 թվականից «Армянский след» ցանկի առաջին ֆիլմն է լույս տեսնում․ ֆիլմերում ցուցադրվում է սփյուրքի թողնված հետքը տարբեր երկրներում։ 2021 թվականից ՀՀ քաղաքացի։
Մի քանի տասնյակ հեռուստատեսային հաղորդումների և հարյուրավոր հրապարակումների հեղինակ է, տիրապետում է անգլերեն, իսպաներեն, թուրքերեն, արաբերեն, ուրդու և հինդի լեզուներին։


== Ձեռքբերումներ և մրցանակներ ==
«Սարասվատիի գավաթի» դափնեկիր, Արտասահմանյան լրագրող անվանակարգում, շնորհվել է CNN-IBN հեռուստաընկերության (Հնդկաստան) կողմից
«Արծաթե գրիչ» մրցանակի դափնեկիր, «The Statsman» թերթ (Հնդկաստան)
«Մեդեո» մրցույթի  դիպլոմնիկ, «Էքսպրես Կ» թերթի կողմից (Ղազախստան)
Ն. Կիրիչենկոյի անվան մրցույթի  դիպլոմնիկ, վերլուծական լրագրության ոլորտում (Ռուսաստան, Մոսկվա)
«Սլավոնական ճանապարհ» մշակութային փառատոնի մրցանակակիր
Ռուսաստանի ժուռնալիստների միության անդամ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ВИДЕО: Книга «Резня армян в Баку» и видеорепортаж «Армянский след. Сирия» были презентованы в Сочи
Գալինա Նովոժիլովա

Գալինա Նովոժիլովա (ռուս.՝ Галина Григорьевна Новожилова), նոյեմբերի 28, 1922(1922-11-28), Խորհրդային Ռուսաստան - մայիսի 19, 2021(2021-05-19), Մոսկվա, Ռուսաստան), թատրոնի և կինոյի խորհրդային արտիստ և ռադիոհաղորդավար։ ՌԽՍՖՀ վաստակավոր արտիստ (1960 թվական)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1922 թվականի նոյեմբերի 28-ին։ 1940-1941 թվականներին սովորել է Բ. Շչուկինի անվան թատերական ուսումնարանում, սակայն 1944 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Ն. Բաումանի անվան պետական տեխնիկական համալսարանը։ 1945-2003 թվականներին եղել է Մանկական կենտրոնական թատրոնի արտիստ (այժմ` ՌԱՄԻՏ)։
Նկարահանվել է կինոյում։ Եղել է «Բարի առավոտ», «Պիոներական արշալույս» ծրագրի վարողը Համամիութենական ռադիոյում։ Զբաղվել է մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերի և աուդիոգրքերի հնչյունավորմամբ։
2002 թվականին, 80 ամյակի առթիվ, պարգևատրվել է «Հայրենիքի առջև վաստակի համար» մեդալի II աստիճանի շքանշանով։


== Ստեղծագործություն ==


=== Ֆիլմագրություն ===
1990 թվական` Հանցակիցը
1986 թվական` Սպիտակ ձին իմ վիշտը չէ (ֆիլմ-ներկայացում)` հորաքույր Մաշան, դպրոցական հավաքարարուհին
1982 թվական` Արցունքներն թափվում էին` Բելոզյորսկայա
1975 թվական` Ինչպիսի կարճ երկար կյանք` Զոյա Սերգեևնա, Իգորի մայրը, Մայայի սկեսուրը
1973 թվական` Պուշկինի հեքիաթները (ֆիլմ-ներկայացում)` Չերնավկա


=== Մուլտֆիլմերի հնչյունավորում ===
1975 թվական` Կոմարով (մուլտֆիլմ)
1964 թվական` Մատնաչափիկը (մուլտֆիլմ, 1964)` Մատնաչափիկ
1962 թվական` Թագուհի Ատամի խոզանակ` Աղջիկ
1961 թվական` Պարծենկոտ մրջյունը` Հողաչափ թրթուր
1961 թվական` Վիշապը (մուլտֆիլմ)` Մաունգ Տին
1960 թվական` Մարդուկին ես եմ նկարել` Պաժ
1960 թվական` Արքայական նապաստակներ` Արքայադուստր
1959 թվական` Գույների գողերը` Գեղջկատիկնիկ
1959 թվական` Շուտով անձրև կլինի` Ձկնիկ
1959 թվական` Ծննդյան օր (մուլտֆիլմ)` Սոխակ
1958 թվական` Հեռավոր կղզու գաղտնիքը` Դում
1958 թվական` Սունկ-խրճիթը` Թիթեռ
1957 թվական` Ցանկությունների իրականացում` Ֆեյա
1956 թվական` Տասներկու ամիսներ (մուլտֆիլմ)` Թագուհի
1956 թվական` Անտառային պատմություն (մուլտֆիլմ)` Սկյուռ
1956 թվական` Նավակը (մուլտֆիլմ)` Թիթեռ
1955 թվական` Նավաստի Ստյոպան` Տանյա
1955 թվական` Սխալների կղզի` Հնգյակ
1954 թվական` Նարնջագույն վզիկ
1953 թվական` Թռչել Լուսնի վրա` Նատաշա
1953 թվական` Անտառային համերգ (մուլտֆիլմ)` Մուկ
1951 թվական` Հեքիաթ անկենդան արքայադստեր և յոթ դյուցազունների մասին` Արքայադուստր
1950 թվական` Աղջիկը կրկեսում` Գերազանցիկ
1949 թվական` Սագեր և կարապներ (մուլտֆիլմ)` Մաշա
1949 թվական` Կախարդական զանգակ` Մաշա
1947 թվական` Հրեղեն քուռկիկը` Աղջիկ-պարոն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գալինա Նովոժիլովա
Գալինա Նովոժիլովա
Տիիգի

Տիիգի (էստ․՝ Tiigi), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վիհուլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 34 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Բելկաստրո

Բելկաստրո (իտալերեն՝ Belcastro), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզի Կատանձարո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1385 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 27 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 52 կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 88050 ։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0961։
Կոմունայի հովանավոր սուրբն է Տոմազո Դ Ակինոն։ Տոնը նշվում է ամեն տարի մարտի 21-ին։
Բելկաստրոյին սահմանակից են Մեզորակա, Պետրոնա, Մարչեդուզա, Անդալի, Բոտրիչելո, Սերվալ, Կուտրո մունիցիպալիտետները։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==
Մաթիլդա Մեյ

Մաթիլդա Մեյ (ֆր.՝ Mathilda May, իրական անունը` Կարին (Քարիմա) Հաիմ (Karin Haïm), փետրվարի 8, 1965(1965-02-08), Saint-Ouen-sur-Seine, Սենա, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի դերասանուհի։


== Կենսագրությունը ==
Մաթիլդա Մեյը ծնվել է ֆրանսիացի դրամատուրգ և դերասան Վիկտոր Հաիմի ընտանիքում, ով սերում էր հունաթուրքական հրեաների ընտանիքից։ Մաթիլդայի մայրը ազգությամբ շվեդուհի, պարուսույց Մարգարետա Հանսոնն էր։ Մանուկ տարիքից Մաթիլդան զբաղվել է պարերով, ուսանել դերասանի վարպետություն։
Առաջին անգամ Մաթիլդան կինոյում նկարահանվել է 1984 թվականին` «Նեմո» կինոնկարում։ Քննադատների կարծիքով, Մաթիլդան կարողանում է տարբեր ժանրերում ինքն իրեն խելամիտ դրսևորել, լինի դա մյուզիքլ, ֆանտաստիկ ֆիլմ և թե լուրջ դրամա։ Նրա դիմագիծը ռեժիսորներին թույլ էր տալիս նկարահանել նրան հատկապես խորհրդավոր կանանց դերերում, ովքեր օժտված էին ներքին ձգողականությամբ։
Մաթիլդա Մեյի առավել հայտնի ֆիլմերից էին «Կատակի արքաները» (1984 թ.), «Կենսական ուժ» (1985 թ.), «Մերկ տանգո» (1990 թ.), «Շնագայլը» (1997 թ.) և այլ կինոնկարներ։ 1987 թվականին նկարահանված, Կլոդ Շաբրոլի «Բվի ճիչը» կինոնկարում Ժյուլիետի դերակատարման համար, Մաթիլդան արժանացել է «Սեզար» մրցանակի` «Ամենախոստումնալից դերասանուհի» անվանակարգում։
Մաթիլդա Մեյը նկարահանվել է այնպիսի ռեժիսորների ֆիլմերում, ինչպիսիք էին Կլոդ Զիդին, Կլոդ Շաբրոլը, Տոուբ Հուպերը, Ժակ Դեմին, Վերներ Հերցոգը, Միշել Բլանը, Բիգաս Լունան, Միշել Դևիլը և ուրիշներ։ Որպես ֆրանսիական կինոյի ամենավառ աստղերից մեկը, նա հաճախ հանդես է գալիս տարբեր կինոփառատոների ժյուրիի կազմում։
1992 թվականին ձայնագրել է «Սիրո ուրախությունը» երաժշտական ալբոմը։


== Անձնական կյանքը ==
Մաթիլդա Մեյն ամուսնացել է երեք անգամ։ Առաջին ամուսինը Փոլ Փաուելն էր, իսկ երկրորդը` դերասան Ժերար Դարմոնը։ Վերջինս Մաթիլդայի երկու երեխաների հայրն է։ 2000 թվականին ամուսնացել է կոմպոզիտոր և դերասան Ֆիլիպ Քելլիի հետ և ունեցել մեկ երեխա։ Ներկայումս Մաթիլդան ամուսնալուծված է։


== Ֆիլմագրությունը ==


== Ծանոթագրություններ ==
Երևանի թռչնաբուծական ֆաբրիկա

«Երևանի թռչնաբուծական ֆաբրիկա», թռչնաբուծական մթերքներ արտադրող ձեռնարկություն։ Գտնվում է Երևանի հարավային մասում (Չարբախում)։ Կառուցվել է 1957 թվականին, վերակառուցվել 1971-1974 թվականներին։ Ըստ Հայկական սովետական հանրագիտարանի, 1975 թվականի դրությամբ ունեցել է 100 հազար հավ, արտադրել 20 միլիոն ձու և 300 տ միս։ Թռչունները պահվում են վանդակներում, աշխատատար պրոցեսները մեքենայացված և ավտոմատացված են։
1999 թվականին սեփականաշնորհվել է «Իքս Գրուպ» ընկերության կազմի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Շուրչակ

Շուրչակ (ռուս.՝ Шурчак), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեծ Պրոմիշլեննայա գետի ձախ ափին՝ 51 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմը գտնվում է Նովոկուզնեցկ քաղաքից մինչև Կեմերովո քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Հասանմսուրի գավառակ

Հասանմսուր, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթում։ Գտնվում էր Մալաթիայի գավառի հարավային մասում։ Կենտրոնը Ադըյաման գյուղաքաղաքն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լեպյաոյա

Լեպյաոյա (ռուս.՝ Леппяоя), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Թափվում է Մեծ Յանիսյարվի լիճ։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ ջրային ավազանային շրջան, գետի ենթաավազանը՝ Նևա և գետի ավազանը Լադոժսկի լիճ։ Պատկանում է Նևա ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01040300212102000010993
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102001099
Ավազանի կոդը - 01.04.03.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Անդերսոն շրջան (այլ կիրառումներ)

Անդերսոն շրջան, կարող է վերաբերել՝

Անդերսոն շրջան - ԱՄՆ Թենեսի նահանգի 95 վարչական միավորներից մեկը
Անդերսոն շրջան - ԱՄՆ Կանզաս նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը
Անդերսոն շրջան - ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը
Անդերսոն շրջան - ԱՄՆ Հարավային Կարոլինա նահանգի 46 վարչական միավորներից մեկը
Անդերսոն շրջան - ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը
Վոլնոե (գյուղ, Մոգիլյով-Պոդոլսկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎոլնոեՎոլնոե (ուկրաիներեն՝ Вільне), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Մոգիլյով-Պոդոլսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վոլնոե գյուղում բնակվում էր 78 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կոսմետոլոգիա

Կոսմետոլոգիա (հունարեն κοσμητικός- գեղեցկության և -λογία - ուսուցանում), բժշկության բնագավառ, որը ուսումնասիրում է մարդու մարմնի գեղագիտական խնդիրները, նրանց պատճառագիտությունը, ախտանշանները և շտկման մեթոդները, ինչպես նաև մի շարք մեթոդներ, որոնք ուղղված են ուղղելու մարդու արտաքին տեսքի գեղագիտական խնդիրները։
Տերմինաբանական ապարատի և ազդեցության մեթոդների մեծ մասը հիմնված են վերջին տարիների մաշկաբանության, ֆիզիկական թերապիայի, ռեգեներատիվ բժշկության, կոսմետիկ քիմիայի և օրթոպեդիայի ձեռքբերումների վրա։
Կոսմետոլոգիան  ակտիվորեն զարգացող ճյուղ է, որն  արագ յուրացնում է մարդուն ուսումնասիրող այլ գիտության ճյուղերի բացահայտումներն ու հայտնագործությունները։


== Ուղություններ ==
Ինչպես մեթոդների ամբողջություն կոսմետոլոգիան բաժանվում է վիրաբուժական և թերապևտիկ ուղղությունների։


=== Բուժական կոսմետոլոգիա ===
Բուժական կոսմետոլոգիան ներառում է.

մաքրող, սնուցող և մաշկի խոնավացնողը արտաքին կոսմետիկ միջոցների օգտագործման եղանակներ,
մերսման տեխնիկա (այդ թվում ձեռքով կատարվող, վակուումային մերսում և էնդերմոլոգա LPG),
ներարկման տեխնիկա (մեզոթերապիա, ռեդերմազիլացիոն, բոտուլինատերապիյա),
Ֆիզիոթերապիայի (հակառակ դեպքում ապարատային) տեխնիկա (լազերային թերապիա, ֆոտոթերապիայի, ճնշում, էլեկտրոպօրացիա, մագնիսական թերապիա, ուլտրաձայնային, իոնոֆորեզ, պարուրումներ և շատ այլ ֆիզիկական գործոններ, որոնք ազդում են օրգանիզմի վրա, գեղագիտական խնդիրները լուծելու նպատակով),


=== Վիրաբուժական կոսմետոլոգիա ===
Վիրաբուժական կոսմետոլոգիան գեղագիտական խնդիրների լուծման եղանակ է վիրաբուժության ճանապարհով։ Ժամանակակից պլաստիկ վիրաբույժները օգտագործում են ֆրակցիոն լազերներ և նվազագույն ինվազիվ մեթոդներ։  2009 թվականին Ռուսաստանում պաշտոնապես հաստատվել է բժիշկ կոսմետոլոգ մասնագիտությունը։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ըստ  ՌԴ-ի Աշխատանքի նախարարության այն ընդգրկված է ամենապահանջված մասնագիտությունների Թոփ-50 ցանկի մեջ։


== Տես նաև ==
Մաշկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Historical works on cosmetology Archived 2011-06-06 at the Wayback Machine. digitized by the BIUM (Bibliothèque interuniversitaire de médecine et d'odontologie, Paris)
Մեիսսակ (կանտոն)

Մեիսսակ (ֆր.՝ Meyssac), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Լիմուզան շրջանում։ Կոռեզ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Բրիվ լա Գեյյարդ օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 4976 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1918 է։ Կանտոնում կա 14 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Վրաստանի պառլամենտական ազգային գրադարան

Վրաստանի պառլամենտական ազգային գրադարան (վրաց.՝ საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა, սաքարթվելոս պառլամենտիս էրովնուլի բիբլոտեկի), Վրաստանի խորհրդարանի ներքո գործող ֆեդերալ կազմակերպություն, որը համարվում է Վրաստանի գլխավոր գրապահոցը և ամենակարևոր մշակութային, կրթական, գիտական, տեղեկատվական ու մեթոդաբանական կենտրոնը։


== Պատմություն ==

Վրաստանի պառլամենտական ազգային գրադարանի պատմությունը սկսվում է 1846 թվականից, երբ հիմանդրվեց Թիֆլիսի հանրային գրադարանը։ Վրացական հանրության պահանջն էր ունենալ հասարակության բոլոր շերտերի մատչելի գրադարան։ 1848 թվականին հասարակական գործիչ Դիմիտրի Կիպիանիի նախաձեռնությամբ Հանրային գրադարանը ստանում է «Մասնավոր գրադարանի» ֆոնդերը։
1859 թվականին հանրային գրադարանի ֆոնդը կազմում էր 13.260 կտոր գրականություն 19 լեզուներով։ Ֆոնդերի թվի աճով գրադարանի տարածքը բավարար չէր պայմաններ ապահովելու համար, ուստի 1851 թվականին կառուցվեց գրադարանի նոր շենք։ 1852 թվականին գրադարանը իրավունք ստացավ ունենալու Կովկասում հրատարակված ցանկացած գրականության երկու անվճար օրինակներ։ 1868 թվականին Թիֆլիսի հանրային գրադարանը և Կովկասի թանգարանը միավորվեցին և 1913 թվականին Թիֆլիսի հանրային գրադարանը վերածվեց Կովկասի թանգարանի գիտական գրադարանի և միավորվեց վերջինիս հետ։
1914 թվականին գրադարանը փակվեց Կովկասի թանգարանի համար նոր մասնաշենք կառուցելու պատճաով։ Գրադարանի ֆոնդերը փաթեթավորվեցին ու նկուղներում մնացին շուրջ տասը տարի։
1923 թվականի մայիսի 30-ին Թիֆլիսի հանրային գրադարանի և Պառլամենտական գրադարանի հիման վրա ստեղծվում է Վրաստանի պետական հանրային գրադարանը։ 1937 թվականին գրադարանը ձեռք բերեց Վրաստանում գրագիտության տարածման հասարակության (ակտիվ գործել է 1880-1927 թվականներին) ֆոնդերը, որով համալրվեց ազգային հրատարակված նյութերի կազմը։ 1957 թվականին գրադարանը միացավ գրափոխանակության միջազգային ցանցին։ 1989 թվականին գրադարանը գնեց իր առաջին համակարգիչը, իսկ 1990 թվականից գործարկվեցին թվային կատալոգները։
1955-1990 թվականներին գրադարանը հանդես է եկել Հանրապետական գրադարան անվանումով, 1990 թվականից՝ Վրաստանի ազգային գրադարան։ 1996 թվականի դեկտեմբերի 25-ից այն անցավ Վրաստանի պառլամենտի ներքո և այժմ նրա պաշտոնական անվանումն է «Վրաստանի պառլամենտական ազգային գրադարան»։ 2000 թվականին այն կոչվեց Իլյա Ճավճավաձեի անունով։

1991 թվականից գրադարանը Գրադարաների ասոցացիայի և ինստիտուտների միջազգային ֆեդերացիայի անդամ է։
2015 թվականին անվտանգության աշխատակցի կատարած դաշնամուրային գործը ուշադրություն սևեռեց գրադարանի վրա։


== Գրականություն ==
"საქართველოს ძველი ქალაქები: თბილისი", 2006 წელი, ISBN 99940-0-923-0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.nplg.gov.ge/ Վրաստանի պառլամենտական ազգային գրադարան. պաշտոնական կայք
Digital Library (անգլերեն)
Կուրոն (հեռուստասերիալ)

Կուրոն (իտալերեն՝ Curon), իտալական հեռուստասերիալ, որը ստեղծվել է դրամա և սարսափ ժանրերով։ Ֆիլմի հեղինակները՝ Էձիո Աբատեն, Իվանո Ֆաչինը, Ջիովանի Գալասսին և Տոմասսո Մատանոն ֆիլմը ստեղծել են Նեթֆլիքսի համար։ Առաջին եթերաշրջանը, որը կազմվել է 7 սերիաներից, եթեր է հեռարձակվել 2020 թվականի հունիսի 10-ին՝ Նեթֆլիքս ընկերության հոսքային մեդիայի հարթակում։ Հեռուստասերիալը հեռարձակվել է այն երկրներում, որտեղ հասանելի է Նեթֆլիքս ընկերության ծառայությունը։
Նկարահանումները տեղի են ունեցել Կուրոն Վենոստայում (Բոլցանո), Ռեզիա լճի շրջակայքում և Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի տարբեր հատվածներում։


== Սյուժե ==
Աննա Ռայնան ծնվել և մեծացել է Կուրոնում։ 17 տարվա ընդմիջումից հետո իր երկվորյակ երեխաների՝ Մաուրոյի և Դարիայի հետ Միլանից վերադարձել է ծննդավայր։ Կուրոնը լեռների վրա գտնվող մի տարածաշրջան է, որտեղ գտնվում է տարօրինակ լեգենդներով պարուրված լիճը ։ Չնայած Աննայի հոր՝ Թոմաս պապի ընդդիմանալուն՝ Աննան երեխաների հետ հաստատվում է իր մանկության անիծված տանը։ Մինչ երեխաները փորձում էին հարմարվել նոր իրականությանը, Աննան խորհրդավոր կերպով անհետանում է։ Նրան գտնելու նպատակով երկվորյակները պետք է բացահայտեին բազմաթիվ առեղծվածներ։
Կուրոնի լեգենդներից մեկում էլ ասվում է, որ լճի զանգակատունը զանգակ չունի, և երբ ինչ-որ մեկը լսում է զանգակատան զանգերի ձայնը, անմիջապես մահվան է դատապարտվում իր իսկ կլոնի կողմից։


== Սերիաներ ==


== Դերակատարներ ==
Աննա Ռայնա, դերակատար՝ Վալերիա Բիելլո, Մաուրոյի և Դարիայի մայրը։ 17 տարի հետո վերադարձել է Կուրոն, որտեղ անհետացել է
Թոմաս Ռայնա, դերակատար՝ Լուկա Լիոնելլո, Աննայի հայրը, Մաուրոյի և Դարիայի պապը
Մաուրո Ռայնա, դերակատար Ֆեդերիկո Ռուսսո, Աննայի որդին և Դարիայի եղբայրը
Դարիա Ռայնա, դերակատար՝ Մարգերիտա Մորքիո, Աննայի աղջիկը, Մաուրոյի քույրը
Կլարա Ասպեր, դերակատար՝ Աննա Ֆերձետի
Ալբերտ Ասպեր, դերակատար՝ Ալեսսանդրո Տեդեսքի
Միկի Ասպեր, դերակատար Ջուջու դի Դոմենիկո
Ջիուլիո Ասպեր, դերակատար՝ Ջիուլիո Բրիձի
Մայքլ Օբեր, դերակատար՝ Մաքս Մալատեստա
Լուկաս, դերակատար Լուկա Կաստելլանո, Միկիի լավագույն ընկերը
Դավիդե, դերակատար՝ Սեբաստիանո Ֆումագալլի
Երիտասարդ Աննա Ռայնա, դերակատար՝ Միքայելա Դորլան
Լիլի Ռայնա, դերակատար՝ Կատջա Լեչթալեր
Բերգեր, դերակատար՝ Սալվատորե դե Սանտիս
Մատտեո, դերակատար՝ Ջուզեպպե Գանդինի, Լուկասի հայրը
Երիտասարդ Ալբերտ Ասպեր, դերակատար՝ Ֆիլիպպո Մարսիլի
Պիետրո, դերակատար՝ Ջուլիո Կրիստինի, Մաուրոյի և Դարիայի հայրը
Դանիել, դերակատար՝ Քրիստոֆ Հյուլսեն
Դոն Լուիջի, դերակատար՝ Մաքսիմիլիան Դիրր
Երիտասարդ Կլարա, դերակատար՝ Ֆեդերիկա Պոկատերրա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Curon auf netflix.com
[1]
Ագռավի աղբյուր

Ագռավի աղբյուր, աղբյուր նախկին Սյունիքի մարզի Շինուհայր տանող ճանապարհին։ Տեղացիներն այս աղբյուրի անվան առաջացումը բացատրում են Գրիգոր Տաթևացու հետ կապված մի ավանդությամբ։


== Ավանդություն ==
Գրիգոր Տաթևացին երեխա ժամանակ արածեցնելիս է եղել Տաթևի վանքի գառները։ Մի օր աղբյուրից ջուր խմելիս օձը ուզում է խայթել նրան։ Տեսնելով այդ, ագռավը նետում է իրեն աղբյուրի մեջ։ Օձը Գրիգորի փոխարեն խայթում է ագռավին։ Տաթևի վանահայրը օրհնում է անձնազոհ ագռավին և թաղել է տալիս նրան աղբյուրի կողքին, որի անունը դրանից հետո տեղացիները Ագռավի աղբյուր են դնում։


== Ծանոթագրություններ ==
Զամպ

Զամպ, լեռնաշղթա պատմական Տայք աշխարհում՝ նրա արևելյան մասում, հավանաբար, Արսիլանի լեռներում։ Հիշատակում է Ատրպետը («Հանդես Ամսօրյա» 1926, էջ 599)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստեփան Վարդանյան

Ստեփան Հմայակի Վարդանյան (մայիսի 10, 1923, գյուղ Չիգդամլու, այժմ՝ Ազատավան, Հայաստանի Արտաշատի շրջան - օգոստոսի 10, 2011 ), խորհրդային կուսակցական, պետական աշխատող, արվեստի գործիչ, ԽՄԿԿ անդամ (1945)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը և ԽՄԿԿ ԿԿ-ին կից բարձրագույն կուսակցական դպրոցը (1953)։ 1941—1945 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1947 թվականից աշխատել է ՀԼԿԵՄ Արտաշատի շրջկոմի առաջին, 1949 թվականից՝ ՀԼԿԵՄ ԿԿ-ի քարտուղար, 1953 թվականից՝ ՀԿԿ ԿԿ-ի ապարատում, 1954 թվականից՝ ՀԿԿ Արտաշատի շրջկոմի քարտուղար։ 1956 թվականից եղել է ՀԿԿ Կալինինոյի շրջկոմի առաջին քարտուղար, 1958 թվականից՝ ՀԿԿ ԿԿ-ի գյուղատնտեսության, կուսօրգանների բաժնի վարիչ, 1961 թվականից՝ ՀԽՍՀ մթերումների նախարար։ 1962 թվականից՝ ՀԿԿ ԿԿ-ի կուսօրգանների բաժնի վարիչ, 1963 թվականից՝ Արտաշատի արտադրական վարչության կուսկոմիտեի առաջին քարտուղար, 1964 թվականից՝ ՀԿԿ ԿԿ-ի պրոպագանդայի և ագիտացիայի բաժնի վարիչ։ 1971 թվականից Վարդանյանը ՀԽՍՀ մսեղենի և կաթնեղենի արդյունաբերության նախարարն էր։ ՀԿԿ ԿԿ-ի անդամ է 1958 թվականից, ՀԽՍՀ V—XI գումարումների Գերագույն սովետի դեպուտատ։
Պարգևատրվել է Աշխատանքային Կարմիր դրոշի 3, ժողովուրդների բարեկամության և «Պատվո նշան» շքանշաններով։
Որպես արվեստի գործիչ ծավալել է գործունեություն մի քանի բնագավառներում, դառնալով ութ գրքերի հեղինակ՝ «Ամերիկան մթնում է» (1966 թ.), «Ինչո՞ւ են թաց նրա աչքերը» (1973 թ.), «Մեր գյուղը Արաքսի ափին է» (1989 թ.), «Եսթեր» (1993 թ.), «Լուսավորչի տեսիլքը» (1993 թ.), «Մարած աշխարհի վերջին թագուհին» (1997 թ.), «Ծխացող մոմեր» (1999 թ.), «Աստվածները չեն ծերանում, հազար երնեկ աստվածներին» (2002 թ.): Վարդանյանի պիեսները բեմադրվել են Արտաշատի և Գյումրիի պետական թատրոններում, նրա «Կիսակայարան» պիեսի ռադիոբեմադրությունը արժանացել է համամիութենական մրցանակի։ Հեղինակել է նաև էստրադային երգեր, ամենահայտնիներից՝ «Սիրելիս», «Աչքս ճամփիդ», «Միայն քեզ համար» և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 151


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Հեքիաթ կատվի մասին, որ ապրել է միլիոն անգամ

«Հեքիաթ կատվի մասին, որ ապրել է միլիոն անգամ» (１００万回生きたねこ), ճապոնացի գրող Յոկո Սանոյի մանկական նկարազարդ գիրքը, որ լույս է տեսել 1977 թվականին «Կոդանսյա» հրատարակչությունում և մեծ ճանաչման է արժանացել Ճապոնիայում՝ վերահրատարակվելով տասնյակ անգամներ։
Թարգմանվել է չինարեն (չինարեն՝ 活了一百万次的猫), կորեերեն (կորեերեն՝ 100만 번 산 고양이), անգլերեն, ֆրանսերեն, ռուսերեն։


== Սյուժե ==
Գրքի գլխավոր հերոսը շերտավոր կատուն է, որն ապրել է միլիոն անգամ տարբեր մարդկանց մոտ, որոնցից յուրաքանչյուրը սիրել է նրան ու վշտացել նրա մահվան պատճառով։ Նա ապրել է թագավորի, նավաստու, կրկեսի աճպարարի, գողի, ծեր կնոջ և փոքրիկ աղջկա մոտ։ Սակայն նա իր տերերից ոչ մեկի նկատմամբ մեծ համակրանք չի տածել։ Ամենից շատ նա սիրել է իրեն։
Իր կյանքերից մեկի ընթացքում նա դարձել է ազատ կատու և ոչ ոքի չի պատկանել։ Բոլոր էգ կատուները ցանկանում էին ամուսնանալ նրա հետ, բայց նա ոչ մեկին նախապատվությունը չի տալիս։ Իսկ մի անգամ նա հանդիպում է սպիտակ էգ կատվի, որը առանձնակի հետաքրքրություն չի ցուցաբերում կատվի նկատմամբ։ Կատուն հասկանում է, որ չի կարող ապրել առանց նրա և մնում է նրա հետ ընդմիշտ։
Զույգն ունենում են բազմաթիվ ձագեր։ Այժմ կատուն սիրում է նրանց իրենից առավել։ Ձագերը մեծանում են ու ցրվում։ Էգ կատուն ծերանում է ու մեռնում։ Շուտով վշտից մահանում է նաև կատուն։ Դրանից հետո նա այլևս չի վերածնվում։


== Փաստեր ==
«Cowboy Bebop» անիմեի վերջին սերիայում գլխավոր հերոսը պատմում է կատվի մասին հեքիաթի սյուժեն։


== Տես նաև ==
Ռեինկարնացիա
Սամսարա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Сказка про кота, который жил миллион раз» в журнале «Урания» (пер. Ю. Коваля)
Перевод и оригинал на странице «Парад аниме-кошек»
Русский любительский перевод книги
О любви и смерти одного кота: о книге Йоко Сано на сайте ПАПМАМБУК
Японский текст с картинками
Сказка про кота в исполнении актрисы Отакэ Синобу (часть 1) (часть 2) (часть 3)
Английский любительский перевод книги
Информация о китайском переводе с примерами разворотов
Информация о корейском переводе с примерами разворотов
Կարաբողազ

Կարաբողազ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականին Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նորայր Դաբաղյան

Նորայր Հարությունի Դաբաղյան (օգոստոսի 5, 1904(1904-08-05), Վան, Վանի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - հուլիսի 12, 1955(1955-07-12), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ գրականագետ, պրոֆեսոր (1936), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Վան քաղաքում։ 1914 թվականին հոր մահից հետո Դաբաղյանների ընտանիքը բնակություն է հաստատել Թիֆլիսում, այնուհետև տեղափոխվել Կարս, ապա՝ Երևան։ Նյութական ծանր վիճակի պատճառով մայրը տղային հանձնել է որբանոց։
1922 թվականին ավարտելով երկրորդ աստիճանի դպրոցը՝ ընդունվել և 1925 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի պատմագրական ֆակուլտետը, 1932 թվականին՝ Մոսկվայի կարմիր պրոֆեսուրան։ 1927-1930 թվականներին եղել է «Գրական դիրքերում», 1936-1937 թվականներին՝ «Խորհրդային գրականություն» ամսագրերի, իսկ 1930-1936 թվականներին՝ «Գրական թերթ»-ի խմբագիրը, 1935-1937 թվականներին՝ ՀԿԿ Կենտկոմի կուլտլուսբաժնի վարիչը։
1937 թվականի հոկտեմբեր-նոյեմբեր ամիսներին եղել է ԵՊՀ ռեկտոր։
Դաբաղյանը 1920-1930-ականների գրական կյանքի աչքի ընկնող դեմքերից է, Հայաստանի պրոլետարական գրողների ասոցիացիայի անդամ։ Գռեհիկ սոցիոլոգիզմի դիրքերից պայքարել է Եղիշե Չարենցի, Ակսել Բակունցի և մյուս նոյեմբերականների դեմ։ Եղիշե Չարենցի արդարացումից հետո՝ 1954 թ. «Եղիշե Չարենց» գրքույկով ջանալով վերագնահատել հանճարեղ բանաստեղծին՝ հետին թվով փորձել է սրբագրել իր և սերնդակիցների՝ ողբերգական հետևանքներով լի կոպիտ սխալներն ու մոլորությունները։
1940-1955 թվականներին դասախոսել է Երևանի պետական համալսարանում և Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտում։ Մահացել է Երևանում։ ԽՄԿԿ անդամ 1925 թվականից։


== Երկեր ==
Ինչ է սպեցիֆիզմը և ինչու են պայքարում նրա դեմ, Երևան, Պետհրատ, 1928։
Պրոլետգրականության ֆրոնտում (հոդվածների ժողովածու, գրքում տեղ է գտել Ն. Դաբաղյանի «Գրական մեշչանականություն ու պանիկյորության լեղապատառ մունետիկը» հոդվածը), Մոսկվա, ԽՍՀՄ ժողովուրդների կենտրոնական հրատարակչություն, 1930, 200 էջ։
Պլեխանովի էսթետիկական հայացքների մասին, Երևան, Կուսհրատ, 1934, 48 էջ։
Եղիշե Չարենց, Երևան, ՀՍՍՀ ԳԱ, 1954, 144 էջ։
Հայ և վրաց ժողովուրդների դարավոր բարեկամությունը և Հովհաննես Թումանյանը, Երևան, Հայպետհրատ, 1954, 63 էջ։


== Աղբյուրներ ==
Հարավային կիսագունդ

Հարավային կիսագունդ, Երկրագնդի հատված, որը տեղակայված է հասարակածից դեպի հարավ։


== Առանձնահատկությունները ==
Ամառը հարավային կիսագնդում սկսվում է դեկտեմբեր ամսին և ավարտվում՝ փետրվարին, իսկ ձմեռը սկսվում է հունիսին և ավարտվում՝ օգոստոսին։ Ի տարբերություն հյուսիսային կիսագնդի, ցիկլոնները հարավային կիսագնդում պտտվում են ժամ սլաքի ուղղությամբ, իսկ անտիցիկլոնները՝ հակառակ։ Կեսօրին արեգակը հարավային կիսագնդում գտնվում է ուղիղ հյուսիսում, այն դեպքում երբ միևնույն պահին հյուսիսային կիսագնդում այն գտնվում է ուղիղ հարավում։ Արևի տեսանելի շարժը անամպ երկնքում ձգվում է աջից ձախ (եթե կանգնենք դեմքով դեպի արևը կեսօրին), ոչ թե ձախից աջ, ինչպես դա տեղի է ունենում հյուսիսային կիսագնդում։
Հարավային կիսագնդի միջին լայնությունների աստղային երկինքը խիստ տարբերվում է հյուսիսային կիսագնդի միջին լայնությունների աստղային երկնքից, հատկապես, տեսանելի համաստեղությունների քանակով։ Բացի այդ, այստեղ չկա Բևեռային աստղի համատիպը, որը ցույց կտար այս դեպքում հարավը։ Սակայն կա մի համաստեղություն, Մեծ Արջ համաստեղության նման, որի միջոցով կարելի է գտնել դեպի հարավային բևեռ ուղղությունը։ Դա հարավային կիսագնդի ամենահայտնի համաստեղությունն է և երկնակամարի ամենափոքր համաստեղությունը՝ հարավային խաչը։ Այս համաստեղությունը այնքան հայնտի է, որ պատկերված է խոշոր պլանով հարավային կիսագնդի մի շարք պետությունների պետական դրոշների վրա՝ Ավստրալիայի, Բրազիլիայի, Նոր Զելանդիայի, Պապուա Նոր Գվինեայի և Սամոայի, ինչպես նաև Նոր Զելանդիայի հսկողության ներքո գտնվող Տոկելաու տարածքի դրոշի վրա։
Ընդհանուր առմամբ հարավային կիսագունդը բաղկացած է ծովերից և օվկիանոսներից, այն դեպքում երբ հյուսիսային կիսագնդում մեծ մասամբ բաղկացած է ցամաքից։ Հարավային կիսագնդի բնակչությունը կազմում է աշխարհի բնակչության 1/10 մասը։ Հարավային կիսագնդի խոշոր քաղաքներն են Ջակարտան, Սան Պաուլուն, Բուենոս Այրեսը, Ռիո դե Ժանեյրոն, Կինշասան։
Հարավային կիսագնդում տեղակայված է 4 մայրցամաք։ Անտարկտիդան և Ավստրալիան գտնվում են ամբողջությամբ, Հարավային Ամերիկայի մեծ մասը (9/10), Աֆրիկա)յի մի մասը, Ասիայի մի մասը (Մալայան կղզեխմբի մի մասը), Օվկիանիայի կղզիների մեծ մասը, ինչպես նաև 4 օվկիանոս (Ատլանտյան, Հնդկական, Խաղաղ օվկիանոսների հարավային հատվածը, ինչպե նաև ամբողջ Հարավային օվկիանոսը).


== Հարավային կիսագնդի երկրներ ==


=== Ասիա ===
ԱմբողջությամբԱրևելյան Թիմորմեծ մասամբԻնդոնեզիա


=== Աֆրիկա ===
ԱմբողջությամբԱնգոլա
Բոթսվանա
Բուրունդի
Զամբիա
Զիմբաբվե
Կոմորյան կղզիներ
Լեսոթո
Մադագասկար
Մավրիկիոս
Մալավի
Մոզամբիկ
Նամիբիա
Ռուանդա
Սվազիլենդ
Սեյշելյան կղզիներ
Տանզանիա
ՀԱՀմեծ մասամբԳաբոն
Զաիր
Կոնգոյի ՀանրապետությունՄասամբՔենիա
Սան Տոմե և Պրինսիպի
Սոմալի
Ուգանդա
Հասարակածային Գվինեա


=== Օվկիանա ===
ԱմբողջությամբԱվստրալիա
Վանուատու
Նաուրու
Նոր Զելանդիա
Պապուա Նոր Գվինեա
Սամոա
Սողոմոնի Կղզիներ
Տոնգա
Տուվալու
Ֆիջիմեծ մասամբԿիրիբատի


=== Հարավային Ամերիկա ===
ԱմբողջությամբԱրգենտինա
Բոլիվիա
Պարագվայ
Պերու
Ուրուգվայ
ՉիլիՄեծ մասամբԲրազիլիա
ԷկվադորՄասնակիԿոլումբիա


== Տես նաև ==
Տարվա եղանակներ


== Ծանոթագրություններ ==
Երեմիա Սահակյան

Երեմիա Սահակյան (1830, Նախիջևան - 1883), հայ բանաստեղծ։


== Կենսագրություն ==
1853 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցը, մինչև 1858 թվականը հայերեն և ռուսերեն է դասավանդել նույն դպրոցում, աշխատել է Մոսկվայի Լազարյան ճեմարանում՝ որպես նախակրթարանի հայոց լեզվի ուսուցիչ։ Համակվելով «Հյուսիսափայլի» գաղափարներով՝ 1861-1864 թվականներին նրա էջերում հանդես է եկել բանաստեղծություններով, որոնցում արծարծել է հայերի ազգային-քաղաքական ինքնորոշման գաղափարը («Տեսիլք», «Արձագանք Մասիսի», «Տեսչության խորհուրդ խորն է, անքնին» են)։


== Մատենագիտություն ==


=== Մամուլ ===
«Եղծ բաղդի» («Արարատ», արևմտահայերեն, №20, հունվարի 27)
«Դրուատ, ասացեալ ի մեծաշուք հանդիսի հարցաքննութեան Ներսիսեան վարժարանի...» («Արշալույս արարատյան», 1852, № 407, հունվարի 18, գրաբար)։
«էգուց արի» («Մեղու Հայաստանի», 1858, № 9, մարտի 1, արևմտահայերեն)։
«Անձկայրեաց Հայաստանի» («Ճռաքաղ», 1859, № 5, մայիս)։
«Խորհուրդ մկանց» (№ 6, հունիս, աշխարհաբար)։
«Գարշ, աղտեղի մկան անսաս...», «Արարատ», № 9, սեպտեմբեր, գրաբար)։
«Ի հիշատակ հանգուցյայ Ատեփաննոս նորընծա քահանայի Սահակյանց» (1860, № 3 հոկտեմբեր, աշխարհաբար)։
«Ներսիսյան դպրոց» («Արարատ», № 10, դեկտեմբեր, աշխարհաբար)։
«Տեսիլ» («Արարատ», 1861, №11, հունվարի առաջին կես, արևմտահայերեն)։
«Ալեկոծություն» (№ 12, հունվարի երկրորդ կես, աշխարհաբար)։
«Կական» («Կռունկ Հայոց աշխարհին», 1861, № 3, մարտ, աշխ.):
«Առանձնություն», «Տեսիլք», «Կյանք» («Հյուսիսափայլ», 1861, №6, հունիս, արևմտ.):
«Երգ նժդեհի» (№ 9, սեպտեմբեր, աշխ.):
«Արձագանք Մասիսի» (1862, №2, արևել. պոեմ, անավարտ)։


=== Թարգմանություններ ===
Իվան Կռիլով «Գառն և գայլ» (ռուսերենից գրաբար)։ «Արարատ», 1851, № 18։


== Երկեր ==
Հյուսիսափայլի պոեզիան, ժողովածու, Երևան, 1956։


== Ծանոթագրություններ ==
Խորեն Ինջյան

Խորեն Ինջյան (հուլիսի 11, 1957(1957-07-11), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային բռնցքամարտիկ, ծանր քաշային կարգում ԽՍՀՄ չեմպիոն (1979), գերծանր քաշային կարգում Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր (1979)։ ԽՍՀՄ սպորտի միջազգային կարգի վարպետ (1979)։


== Կենսագրություն ==
Խորեն Ինջյանը (Ինջեյան) ծնվել է 1957 թվականի հուլիսի 11-ին, Երևանում։ 16 տարեկանում սկսել է զբաղվել բռնցքամարտով՝ Լևոն (Լյովա) Հովհաննիսյանի գլխավորությամբ։ 1976 թվականին եղել է ԽՍՀՄ չեմպիոն և երիտասարդների Եվրոպայի չեմպիոն (մինչև 20 տարեկան)։ Իզմիրում (Թուրքիա) ընթացող Եվրոպայի երիտասարդական առաջնության ընթացքում, 4 արտահերթ հաղթանակ է տարել Գերմանիայի, Ֆրանսիայի, Հարավսլավիայի և ԳԴՀ-ի մրցակիցների նկատմամբ։
Իր մարզական կարիերայում առավել նշանակալի հաջողությունների է հասել 1979 թվականին։ Այս տարվա մայիսին ընդգրկվել էր Քյոլնի Եվրոպայի առաջնությունում ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում, որտեղ հասնելով կիսաեզրափակիչ՝ դարձել էր բրոնզե մեդալակիր։ Ամռանը նվաճել է ԽՍՀՄ առաջնությունը և ԽՍՀՄ ժողովուրդների VII սպարտակիադայի ոսկե մեդալը, որի շրջանակներում Այն անցկացվել է։ Հոկտեմբերին Նյու Յորքում մասնակցել է աշխարհի գավաթի առաջին խաղարկությանը և հասել այդ մրցումների եզրափակիչ, որտեղ պարտվել է ամերիկացի հայտնի բռնցքամարտիկ Թոնի Թաբսին։
1983 թվականին ավարտել է կարիերան սիրողական բռնցքամարտում։ 1990 թվականից ապրում է Լոս Անջելեսում (ԱՄՆ)։ 1995-1997 թվականներին հանդես է եկել պրոֆեսիոնալ ռինգում։ Հետագայում զբաղվել է ձեռնարկատիրական գործունեությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Профиль на сайте «Спортивная Россия»
Хорен Инджян(անգլ.) — պրոֆեսիոնալ մենամարտերի վիճակագրություն BoxRec կայքում։
Իստ Ռիվեր

Իստ Ռիվեր (անգլ.՝ East River) նեղուց  Նյու Յորքում, Նյու-Յորք Բեյ ծովածոցի և Լոնգ Այլենդ Սաունդ նեղուցի միջև, որոնք բաժանված են Բրոնքսից,  Քուինսից և Բրուքլինից։
Նեղուցով անցնում են մեկ երկաթուղային կամուրջ և յոթ ավտոճանապարհներ (ներառյալ Բրուքլինի կամուրջը, Մանհեթենի կամուրջը, Ուիլյամսբուրգ կամուրջը, Քսթբորո կամուրջը), երկաթուղային և երկու ավտոմոբիլային թունելներ, ինչպես նաև տասը մետրոյի թունելներ։ 
Բացի այդ, մետրոյի գնացքներ են գործում են նաև Մանհեթենի և Ուիլյամսբուրգի կամուրջների վրա,պորտի կառույցները, ներառյալ նախկին ռազմական նավահանգիստը (Բրուքլինում)։
Պարունակում է հետևյալ կղզիները`

Ռուզվելտի կղզի
Ռիկերս
Նորտ Բրազեր
Սաուտ Բրազեր
Միլ Ռոկ
Ուորդ կղզի
Ռենդալի կղզի
Ու ՏանտՌուզվելտի կղզին հայտնի է եղել իր բանտերով, բայց այսօր համարվում է Նյու-Յորքի մոդայիկ վայրերից մեկը։ Կղզին գտնվում է Իստ Ռիվերի կենտրոնում, հենց Մանհեթենի և Քուինզի մեջտեղում։ Բնիկ հնդկացիները այս վայրը անվանել են Միննահանոկ, ինչից հետո այն բազմաթիվ անուններ է փոխել։ Կղզու բանտերում եղել են բազմաթիվ հայտնի դժբախտ  դեմքեր, ինչպիսին օրինակ դերասանուհի Մեյ Վեսթը, ով 1927 թվականին ձերբակալվել էր իր անպարկեշտ պահվածքի համար, ավազակ Դատչ  Շուլցը և բլյուզ երգիչ Բիլլի Հոլիդեյը, ինչպես նաև բազմաթիվ այլ քիչ հայտնի դեմքեր։ Ապաստարանները և հիվանդանոցները հայտնի են եղել սարսափելի պայմաններով և  հիվանդների հետ դաժան վերաբերմունքով։  Գրող Չարլզ Դիքենսը  դրա մասին գրել է դեռևս 1800-ական թվականներին, իսկ լրագրող Նելլի Բլայը  ծպտված գտնվում էր կանանց հոգեբուժարանում, որտեղից դուրս գալուց հետո պատմել է այնտեղ կատարվող սարսափների մասին։


== Ընդհանուր տեսք ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Կուկուշկինո (գյուղ, Ռազդոլնոյեի շրջան)

Կուկուշկինո (ուկրաիներեն՝ Кукушкіне, Ղրիմի թաթարերեն՝ Qaraba Köküş), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ռազդոլնոյեի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կարաբա-Կուկուշ։
2001 թվականի տվյալներով Կուկուշկինո գյուղում բնակվում էր 1 111 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ժողովածու (4998)

Ժողովածու (4998), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է  4998 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1723 թվականին Սիմեոն դպիր գրչի կողմից Հերապոլիսում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 22×17 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 411 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։  Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 125բ, 407բ, հետագայի` 409բ (1743թ.), 1բ (1776թ.), 411բ (18-ր դար) O:


== Բովանդակություն ==
Յովհ. Երզնկացւոյ Ներբող ի Գր. Լուսաւորիչն։
Մեսրոպայ Վայոցձորեցւոյ Պատմութիւն Մեծին Ներսիսի։
Պատմութիւն Հացունեաց խաչին։
Թովմ. Մեծոփեցւոյ Պատմութիւն, Յիշատակարան։
Թագաւորք Արշակունեաց։
Գր. Կամախեցւոյ Այս թուական տաճկաց։
Յովհ. Կեսարացւոյ Գովասանութիւն Մինասայ Գաղատացւոյ։
Առ. Դաւրիժեցւոյ Պատմութիւն։


== Ծանոթագրություններ ==
Կովարդի

Կովարդի (ռուս.՝ Коварды, բաշկիրերեն՝ Ҡауарҙы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 971 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բլիյո

Բլիյո (ֆր.՝ Blieux), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Բարեմ կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Դին լե Բեն։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04030։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 57 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 37 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 22-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 15-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 59,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 75,7 %)։ 22 աշխատունակ բնակիչներից 15-ը աշխատում էին (7 տղամարդ և 8 կին), անաշխատանք էին 7-ը (5 տղամարդ և 2 կին)։ 15 անգործ մարդկանցից 4-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 5-ը թոշակառու, 6-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Դղյակի ավերակներ (XII—XIII դարեր)
Աստղադիտարան
Սեն Սիմֆորիեն եկեղեցի (XVII դար)
Սուրբ Եղիսաբեթ Պորտուգալացու եկեղեցի
Ժամատներ՝ բա Շոդուլ, Լա Տյուիլիեր, Սեն Պոն


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Բլիյո» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-01-ին։ Վերցված է 2012-8-8 
«Բլիյո» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-13-ին։ Վերցված է 2013-01-10
Վաղարշ Ա

Վաղարշ Ա (99 - 140), Հայոց Արշակունի թագավոր 117-140 (կամ 116-144) թվականներին։ 
Սանատրուկ թագավորի որդին։ 
116 թվականի ամռանը, գլխավորելով հռոմեական նվաճողների դեմ հայերի ազատագրական պայքարը, վերականգնել է երկրի անկախությունը և Պարթևաց Խոսրով Ա արքայի աջակցությամբ հռչակվել Մեծ Հայքի թագավոր։ Տրայանոս կայսեր արկածախնդիր քաղաքականության ձախողումից և 117 թվականին նրա մահից հետո, նոր կայսր Հադրիանոսը հարկադրված է եղել Մեծ Հայքից դուրս բերել հռոմեական զորքերը և ճանաչել Վաղարշի անկախությունը։ 
Նրա գահակալման տարիներն ընթացել են խաղաղությամբ և շինարարական աշխատանքներով։ Ըստ Մովսես Խորենացու, Վաղարշը վերակառուցել է հին Վարդգեսավանը և իր անունով կոչել Վաղարշապատ քաղաքը (այժմ՝ Էջմիածին)։ Խորենացին Վաղարշ Ա-ին է վերագրում Բասեն գավառի Վաղարշավան քաղաքի հիմնադրումը։ Վաղարշ Ա-ին գահընկեց է արել Հռոմի Անտոնինոս Պիոս կայսրը՝ Մեծ Հայքի թագավոր կարգելով Սոհեմոսին ։


== Ծանոթագրություններ ==
OQ-2

OQ-2 Radioplane, ԱՄՆ առաջին մասայական արտադրված ԱԹՍ-ն, նախագծվել է Radioplane Company կազմակերպության կողմից։ Այս շարքի OQ-3 սարքը դարձել է ամենալայնորեն կիրառված ուսումնական նշանակետը ԱՄՆ-ում, ավելին քան 9,400 հատ է ստեղծվել և օգտագործվել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում։


== Պատմություն ==
OQ-2 ԱԹՍ-ն փոքր ռադիոկառավարումով ինքնաթիռ էր, նախագծողն էր Ուոլտեր Ռայթերը։ Ինքնաթիռի նախագիծը, ինչպես նաև նրա շարժիչի նախագիծը գնեց դերասան Ռեջենալդ Դենին, ով առաջարկեց այս ինքնաթիռը ԱՄՆ բանակին 1940 թվականին։ Նոր գնված նախագիծը սկզբում նշանակվեց RP-2, դրանից հետո ԱՄՆ բանակին ցուցադրվեցին մի քանի փոփոխված տարբերակներ RP-2, RP-3 և RP-4 1939 թվականին։

1940 թվականին ԱՄՆ բանակը պատվիրեց 53 RP-4 տեսակի ինքնաթիռներ, նշանակելով դրանք OQ-1, OQ նշանակումը բացատրվում էր որպես "փոքր նշանակետ"։ Այս փոքր պատվերից հետո 1941 թվականին ԱՄՆ բանակը առաջադրեց մեկ այլ ավելի մեծ պատվեր RP-5 մոդելի համար, որն էլ նշանակվեց OQ-2։ ԱՄՆ ՌԾՈւ-ը նույնպես գնեց այս ԱԹՍ-ն անվանելով այն TDD-1 (Target Drone, Denny, 1 - թարգմանաբար, «Նշանակետ սարք, Դենիի 1»)։ Այս տիպի հազարավոր ինքնաթիռներ պատրաստվեցին Radioplane-ի Լոս Անջելես-ի գործարանում։
Այս գործարանում էր, որ 1945 թվականի հունիսի 26-ին ԱՄՆ բանակային լուսանկարիչ Դևիդ Քոնովեր-ը տեսավ և լուսանկարեց ինքնաթիռ հավաքող երիտասարդ աղջիկ Նորմա Ջեյն Դոհերթիին։ Այս լուսանկարն էլ պատճառ ծառայեց Նորմա Ջեյնի փորձնական լուսանկարման համար, շուտով նա փոխեց իր անունը դառնալով Մերիլին Մոնրո։


== Նկարագիր և տարբերակներ ==
OQ-2-ը պարզ ինքնաթիռ էր, նրա վրա տեղադրված էր երկու մխոցով ներքին այրման շարժիչ, որը պտտում էր երկու պտուտակներ։ Ռադիոկառավարման համակարգը արտադրվում էր Bendix կազմակերպության կողմից։ Արձակումը կատարվում էր կատապուլտի միջոցով, իսկ վայրէջքը պարաշյուտի միջոցով։
OQ-2-ից հետո կառուցվեցին ավելի կատարելագործված տարբերակներ, OQ-3 / TDD-2 և OQ-14 / TDD-3, որոնք նույնպես արտադրվեցին բավականին քանակությամբ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Radioplane-ի արտադրած նշանակետ ինքնաթիռները օգտագործվում էին բազմաթիվ փորձարկումներում, այսպես, օրինակ 1950 թվականին QQ-3 Radioplane ԱԹՍ-ն օգտագործվեց ռազմական հաղորդակցության հաղորդալարերի ձգման համար։


== Տակտիկա-տեխնիկական առանձնահատկություններ ==
Երկարությունը՝ 2,65 մ
Թևերի բացվածքը՝ 3,73 մ
Առավելագույն թռիչքային զանգվածը՝ 47 կգ


=== Թռիչքային առանձնահատկություններ ===
Առավելագույն արագությունը՝ 137 կմ/ժ
Թռիչքի առավելագույն տևողությունը՝ 1 ժ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
"Radioplane-ի նշանակետ սարքը". Radioplane-ի պատմությունը Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ժամանակաշրջանում
Իվաշկովո (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻվաշկովոԻվաշկովո (ռուս.՝ Ивашково), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 321 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կումնա

Կումնա (էստ․՝ Kumna), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Հառկու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 327 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Էասալու

Էասալու (էստ․՝ Eassalu), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Աուդռու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 21 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)