Հրանտ Ստեփանյան

Հրանտ Հարությունի Ստեփանյան (մարտի 20, 1918(1918-03-20), Ալեքսանդրապոլ, Երևանի նահանգ, Ռուսական պետություն - հունիսի 23, 1980(1980-06-23), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ գեղանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Հրանտ Ստեփանյանը ծնվել է Ալեքսանդրապոլում։ 1937 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարդ տեխնիկումը, 1946 թվականին՝ Ռիգայի գեղարվեստի ակադեմիան։ Սովորել է արվեստագետ պրոֆեսոր Արիյ Սկրիդեի արվեստանոցում և դեռևս ուսանողական տարիներին ընտրել է ռեալիզմի մեթոդը։ 1939 թվականին Սասունցի Դավիթ դյուցազնավեպի 1000-ամյակին նվիրված ցուցահանդեսում նկարչի կտավն՝ «Հայերի գաղթը» արժանացել է բարձր գնահատականի։ Կարճատև ժամանակում նա հասնում է գույների հնչողության, թափանցիկության, համատարած արտացոլումների կիրառման, բնությունից ստացած տպավորությունները դառնում են անմիջական ու անկեղծ, տարածությունները օդառատ, մարդկային կերպարները դիպուկ, սուր, ներքին խորությամբ հարուստ։ Հավատարիմ մնալով և հայ ազգային արվեստի և համաշխարհային դասական արվեստի ռեալիստական սկզբունքներին, նա ելակետ է ընդունում իրական առօրյա կյանքն իր անսահմանափակ բազմազանությամբ, մատերիալիստորեն ընկալում իրականությունը նրա մեջ է գտնում գեղանկարչական անսպառ գեղեցկություններ և իր արվեստով հաստատում «Գեղեցիկը կյանքն է» սկզբունքը։
Աշխատանքները գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Մոսկվայի Տրետյակովյան պատկերասրահում, Երևանի պատմության թանգարանում, Չարենցի անվան արվեստի և գրականության թանգարանում, Հայրենական պատերազմի թանգարանում, ՀՀ Ազգային Ժողովում, Կոմիտասի անվան կոնսերվատորիայում, Խաչատուր Աբովյանի տուն-թանգարանում, Վանաձորի պատկերասրահում, Ջերմուկ ք. թանգարանում, Ստեփանավան ք. Ս. Շահումյանի տուն թանգարանում արտասահմանյան բազմաթիվ երկրների ցուցասրահներում և անհատական հավաքածուներում։


== Ստեղծագործություններ ==

Դիմանկարներ 

«Մորս՝ Ժենիայի դիմանկարը», 1945, ՀԱՊ
«Կնոջ՝ Օլիմպիա Սարգսյանի դիմանկարը», 1949, ՀԱՊ
«Ս. Մելիքսեթյան», 1972, ՀԱՊ
«Սերո Խանզադյան», 1977, ՀԱՊ
«Օնորե», 1972, ՀԱՊ Ջերմուկի մասնաճյուղ
Որդու՝ Արշակի դիմանկարը, 1973
«Ինքնադիմանկար», 1949, ՀԱՊ
«Վահագն Դավթյան», 1976, ԱԳԹ
«Համո Սահյան», 1976, ԱԳԹ
«Հրաչյա Ներսիսյան», 1954, ԱԳԹ
«Գեներալ Նվեր Սաֆարյան», 1957, Վանաձորի պատկերասրահ
«Ակադեմիկոս Ծատուր Աղայան», 1978, ՀԱՊ
Կոմպոզիտոր «Ազատ Մանուկյան » 1954, ՀԱՊ
Ծովակալ «Հովհաննես Իսակով » ՀՊԹ
Երգահան «Սասուն Պասկևիչյան » 1977
Դերասան «Ժան Էլոյան » 1972
Ճարտարապետ «Մարկ Գրիգորյան »
Ջութակահար «Ավետ Գաբրիելյան » 1949
Երգիչ «Արմենակ Տեր-Աբրահամյան » 1955 ԱԳԹ
Գեղանկարիչ «Բարթուղ Վարդանյան » 1972
Երգչուհի «Մելանյա Աբովյան » 1973Թեմատիկ կոմպոզիցիաներ 

«Բյուրական (էտյուդ)», 1956, ՀԱՊ
«Հայերի գաղթը», 1949, ՀԱՊ
«Սամշիտի անտառ. Խոստա», 1959, ՀԱՊ
«Տեսարան Ռիգայից», 1946, ՀԱՊ
«Ձկնորսներ», 1950, ՀԱՊ
«Ստ. Շահումյանի ելույթը կաշվի գործարանում», 1957, Երևանի պատմության թանգարան
«Աղջիկը խաչքարի մոտ», 1976
«Վիշտ», 1974
«Պարուհի Գալյա Հարութ», 1945, ՀԱՊ
«Շախմատասերներ», 1946
«Իշխան ձկներ», 1957
«Խաչքարի մոտ», 1977


== Ցուցահանդեսներ ==
1973 թվականին ունեցել է առաջին անհատական ցուցահանդեսը։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Մեջբերումներ Հ. Ստեփանյանից ==
Գեղեցկությունը, որ ամենամնայունն է աշխարհում, ծովափին ընկած պատահական քար չէ, որ ամեն անցորդ կարող է վերցնել։ Գեղեցկությունը այն զարմանահրաշն ու անհասանելին է, որ նկարիչը ստեղծում է համաշխարհային քաոսից հոգեկան ծանր տառապանքների գնով։


== Մեջբերումներ Հ. Ստեփանյանի մասին ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Հրանտ Ստեփանյան, «100 էտյուդ»