armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ջուլիա Հերոն

Ջուլիա Հերոն (անգլ.՝ Julia Heron, նոյեմբերի 21, 1897(1897-11-21), Մոնտանա, ԱՄՆ - ապրիլի 9, 1977(1977-04-09), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի բեմադրող նկարիչ։ «Օսկար» մրցանակի դափնեկիր (1961) բեմադրող նկարչի լավագույն աշխատանք անվանակարգում «Սպարտակ» (1960) ֆիլմի համար։ Դրանից բացի, նա ևս չորս անգամ ներկայացվել է «Օսկարի» նույն անվանակարգում (1942, 1943, 1945, 1960 «Լեդի Համիլթոն» (1941), «Ջունգլիներ գիրքը» (1942), «Կազանովա Բրաուն» (1944) և «Մեծն ձկնորսը» (1959) ֆիլմերի համար։


== Կենսագրություն ==
Ջուլիա Հերոնը ծնվել է 1897 թվականի նոյեմբերի 21-ին ԱՄՆ Մոնտանա նահանգում։
Արժանացել է «Օսկար» մրցանակի (1961) և ներկայացվել է ևս չորս անգամ բեմադրող նկարչի լավագույն աշխատանք անվանակարգում։ Աշխատել է ավելի քան 100 ֆիլմերի վրա 1930 թվականից մինչև 1969 թվականն ընկած ժամանակահատվածում։
Ջուլիա Հերոսնը մահացել է 1977 թվականի ապրիլի 9-ին Լոս Անջելեսում (Կալիֆոռնիա նահանգ, ԱՄՆ)։


== Ընտրյալ ֆիլմագրություն ==
1933 – «Գաղտնիքներ» / Secrets
1935 – «Նախնիների կանչը» / Call of the Wild
1935 – «Տեղեկացնող» / The Informer
1936 – «Արի և տիրիր» / Come and Get It
1937 – «Փակուղի» / Dead End
1937 – «Փոթորիկ» / The Hurricane
1939 – «Մոլեգին հողմերի դարավանդ» / Wuthering Heights
1940 – «Մեր քաղաքը» / Our Town
1940 – «Արտասահմանյան թղթակից» / Foreign Correspondent
1940 – «Մարդն Արևմուտքից» / The Westerner
1940 – «Երկար ճանապարհ դեպի տուն» / The Long Voyage Home
1941 – «Լեդի Հաիլթոն» / That Lady Hamilton
1942 – «Ջունգլիների գիրքը» / Jungle Book
1942 – «Լինել, թե չլինել» / To Be or Not to Be
1943 – «Խավարի եզրը» / Edge of Darkness
1943 – «Պահակախումբ Ռեյնի ափին» / Watch on the Rhine
1944 – «Կինը պատուհանի մեջ» / The Woman in the Window
1946 – «Աղախնի օրագիրը» / The Diary of a Chambermaid
1946 – «Մեր կյանքի լավագույն տարիները» / The Best Years of Our Lives
1947 – «Եպիսկոպոսի կինը» / The Bishop's Wife
1950 – «Զոհվելու եզրը» / Edge of Doom
1950 – «Հարվի» / Harvey
1951 – «Հոլիվուդյան պատմություն» / Hollywood Story
1953 – «Էբուտն ու Կոստելոն գնում են Մարզ» / Abbott and Costello Go to Mars
1955 – «Էբոտն ու Կոստելոն հանդիպում են ոստիկանի Քեյսթոունից» / Abbott and Costello Meet the Keystone Kops
1955 – «Արարածի վրեժը» / Revenge of the Creature
1955 – «Այս Երկիր կղզին» / This Island Earth
1955 – «Այն ամենն, ինչ թույլատրում է երկինքը» / All That Heaven Allows
1956 – «Գրված քամու վրա» / Written on the Wind
1957 – «Ստամբուլ» / Istanbul
1958 – «Այն, ինչը չի կարող մահանալ» / The Thing That Couldn't Die
1959 – «Կյանքի իմիտացիա» / Imitation of Life
1959-1962 – «Ալֆրեդ Հիչքոքը ներկայացնում է» / Alfred Hitchcock Presents
1960 – «Սպարտակ» / Spartacus
1961 – «Մեծն ինքնակոչը» / The Great Impostor
1966 – «Հրեշների ընտանիքը» / The Munsters


== Ծանոթագրություններ ==
Վեսելի (Օռլովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վեսելի (այլ կիրառումներ)Վեսելի (ռուս.՝ Веселый), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օռլովսկի շրջանում։ Մտնում է Օստրովյանսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ունթերդիթֆուրտ

Ունթերդիթֆուրտ  (գերմ.՝ Unterdietfurt), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Ռոտալ Ին շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2090 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010 թվական)։ Զբաղեցնում է 27,49 կմ² մակերես տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 2 77 151։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
(3097) Տացիտուս

(3097) Տացիտուս (անգլ.՝ Tacitus), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,927767 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6655 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,19 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1829,8 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,196743 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,47° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3097) Տացիտուս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Չերեպանովների հուշարձան

Չերեպանովների հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Черепановым), Եֆիմ Ալեքսեևիչ և Միրոն Եֆիմովիչ Չերեպանովներին նվիրված հուշարձան Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Նիժնի Տագիլ քաղաքում։


== Պատմություն ==
Ռուս գյուտարարներ և արդյունաբերական ինժեներներ հայր ու որդի Չերեպանովների հուշարձանը տեղադրելու մասին որոշումը ԽՍՀՄ ժողովրդական կոմիտեն  ընդունվել է  1949 թվականի օգոստոսի 22-ին։ Քանդակագործ Անդրեյ Սեմյոնովիչ Կոնդրատևը (1913-1978) հաստատման համար Նիժնի Տագիլի գլխավոր ճարտարապետի գրասենյակ է տարել հուշարձանի նախագծի էսքիզը, որը նա մշակել էր որոշման ընդունումից երկու տարի հետո։ 1950 թվականի հունվարի 17-ին կոմիտեն Կոնդրատևին հաստատել է որպես հուշարձանի քանդակագործ, իսկ նախագծի ճարտարապետ՝ Ա. Վ. Սոտնիկովին։
Հուշարձանի ստեղծման աշխատանքները տևել են մի քանի տարի։ 1953 թվականի հուլիսի 7-ին Նիժնի Տագիլ քաղաքային խորհրդի գործադիր կոմիտեն հուշարձանի կառուցման համար բանկում հաշվեհամար է բացել, իսկ 1955 թվականի նոյեմբերի 2-ին Սվերդլովսկի մարզի գործադիր կոմիտեն 251 հազար ռուբլի է հատկացրել հուշարձանի տեղադրման համար,  ինչն այդ ժամանակաշրջանի համար մեծ գումար էր, քանի որ երկրի բոլոր ուժերն ու միջոցներն օգտագործում էին Հայրենական մեծ պատերազմից հետո վերականգնման համար։
Հուշարձանը ստեղծվել է բրոնզից, ձուլվել է Լենինգրադում։ Տեղադրված է կարմիր գրանիտից պատրաստված պատվանդանի վրա։ Ընդհանուր բարձրությունը 7,5 մետր է, քաշը՝ գրեթե 9 տոննա։ Պատվանդանի հետևի տեքստում գրված է.

ՏԱՂԱՆԴԱՎՈՐ ՌՈՒՍՄԵՔԵՆԱՇԻՆԱՐԱՐՆԵՐ
ՌՈՒՍԱՍՏԱՆԻ ԱՌԱՋԻՆ
ՇՈԳԵՔԱՐՇԻ ԿՈՆՍՏՐՈՒԿՏՈՐՆԵՐԻՆ
1833-1834 թթ.

ներքևում` պարզ գրություն

ԿԱՌՈՒՑՎԵԼ Է 1956 ԹՎԱԿԱՆԻՆ
Հուշարձանի բացումը տեղի է ունեցել 1956 թվականի նոյեմբերի 4-ին, ժամը 12.00-ին։ Բացմանը ներկա են գտնվել հազարավոր քաղաքացիներ, բացման խոսքով հանդես է եկել քաղաքային կուսակցության կոմիտեի առաջին քարտուղար Վիտալի Իվանովիչ Դովգոպոլը, որը հետագայում դարձել է Նիժնի Տագիլ քաղաքի պատվավոր քաղաքացի (Դովգոպոլն ակտիվորեն նպաստել է հուշարձանի ստեղծման աշխատանքին)։
Ա. Ս. Կոնդրատևը իր գաղափարը բացատրել է որպես ռուսական ուժի իլյուստրացիա հոր` Եֆիմ Չերեպանովի կերպարով, որին քանդակել է նստած. վերջինս որդուն՝ Միրոնին, ցույց է տալիս գծագրերը և նրան տեխնիկական հանձնարարություն տալիս։ Միրոն Չերեպանովը պետք է պատկերված լիներ մատիտով, սակայն հանձնաժողովի դժգոհության պատճառով մատիտը փոխարինվել է կարկինով, քանի որ մատիտը հարմար չէր ինժեների կերպարին։ Միրոն Չերեպանովի կանգնած կերպարը խորհրդանշում է վստահություն և հանգստություն։ Հուշարձանի էսքիզը մշակելիս Անդրեյ Կոնդրատևն ուսումնասիրել է Չերեպանովների կյանքը, ինչպես նաև այդ դարաշրջանի հագուստը։ Ճարտարապետ Սոտնիկովն առաջարկել է հուշարձանը տեղադրել Նիժնի Տագիլի երկաթուղային կայարանում, սակայն քաղաքային վարչակազմը որոշել է այն տեղադրել Թատերական հրապարակում։ Սկզբում ժողովուրդը հուշարձանն անվանել է  «Երկու հրեաներ», քանի որ տեղացած առաջին ձյունը ծածկել է Չերեպանովների գլուխները սպիտակ թասակներով, սակայն այս ոչ պաշտոնական անունը չի պահպանվել։ Օգտագործել են նաև «Չերեպանովները» կամ երբեմն «Չերեպ» կարճ ձևերը։
2007 թվականին Նիժնի Տագիլ քաղաքի հիմնադրման 285-ամյակի նախաշեմին հուշարձանը վերականգնվել է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Тагильские истории. Тагильские памятники (часть 1)» (ռուսերեն)։ Все новости. Информационное агентство Нижнего Тагила։ 2013-07-23։ Վերցված է 2013-09-18
Հողմաղացը (նկար, Ռեմբրանդ)

«Հողմաղացը», հոլանդացի բարոկկո ոճի նկարիչ Ռեմբրանդի ստեղծագործությունը, որը նա ստեղծել է 1645-1648 թվականներին։ Գտնվում է Վաշինգտոնի Արվեստի ազգային պատկերասրահի հավաքածուում։ Երկար ժամանակ նկարը Ռեմբրանդին վերագրելը կասկածի տակ է եղել։ Վերջին տարիներին ստեղծագործությունը վերականգնվել է և համընդհանուր չի ընդունվել։ Նախապես կտավը գտնվել է Օռլեանների հավաքածուում։ Որոշ ժամանակ այն պատկանել է նաև Բրաուն Ուայդեներին։


== Պատմություն ==
Տասնիններորդ դարի գիտակները Ռեմբրանդտի «Հողմաղաց» կտավը համարել են նրա մեծագույն ստեղծագործություններից մեկը։ Մութ, փոթորկոտ երկնքի ֆոնին վեր է խոյանում հողմաղացը, որին ռոմանտիկ աուրա և ոսկեգույն տոներ հաղորդում է հենց խավար և անգույն լաքը։
Երբ 1977-1979 թվականներին կտավը վերականգնվում է, հեռացվում է հին լաքը, ինչը փոխում է կտավի խորհրդանշական բնույթը։ Կապտամոխրագույն երկնքի տակ դիտողի հայացքը կենտրոնանում է բարձունքին պատնեշով կանգնած հողմաղացի պտտանիվների վրա
Հավանական է, որ Ռեմբրանդը կտավում պատկերել է հոր Լեյդենի հողմաղացը։ Նա երևակայորեն ստեղծել է հողմաղացի կերպարը որպես պահապան, որը պաշտպանում է իր հողներն ու բնակիչներին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղում ==
A sale notice from the New York Times in 1911
Essay on this painting from the book Beauty and Terror by Brian A. Oard Archived 2016-09-13 at the Wayback Machine.
Իլենի

Իլենի (լատ.՝ Euonymus), շիմշիր, խուրենի, իլենազգիների ընտանիքի տերևաթափ և մշտադալար թփերի կամ ցածրաճ ծառերի ցեղ։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Արագածոտնի, Շիրակի, Լոռու, Տավուշի, Գեղարքունիքի, Սյունիքի և այլ մարզերի ստորին և միջին լեռների գոտիներում։ Աճում է կաղևու-բոխու անտառներում, անտառեզրերին, կիրճերում, ձորերում և այլն։ Թավշային իլենին հանդիպում է միայն Սյունիքի մարզում (Շիկահողի արգելոց), չորադիմացկուն է, լուսասեր, գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Կառուցվածքը ==

Բարձրությունը՝ 1-9 մ է։ Տերևները պարզ են, հակադիր, սղոցաեզր։ Ծաղկաբույլը պարզ կամ բարդ կիսահովանոց է, ծաղիկները՝ երկսեռ, կանաչասպիտակավուն, դեղին։ Ծաղկում է մայիս-հունիսին։ Պտուղը 4-5-բնանի տուփիկ է։ Պարունակում է գլիկոզիդներ, ալկալոիդն իլենի լայնատերև (E. latifolia)։


== Բազմացումը ==
Բազմանում է սերմերով և կտրոններով։ Բույսն ամբողջովին թունավոր է։ Իլենիից ստանում են գուտապերչ։


== Տեսակները ==
Հայտնի է մոտ 200, Հայաստանում՝ 4 տեսակ՝ իլենի թավշային (E.velutina), իլենի սովորական կամ եվրոպական (E. europaea), իլենի ելունդավոր (E. verrucosa) և իլենի լայնատերև (E. latifolia)։
Սուլի

Սուլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում։ Գտնվում էր գավառի հարավ-արևմտյան սահմանի մոտ, Ջուլամերկ քաղաքից 70 կմ հարավ-արևմուտք, Խաբուր գետի աջակողմյան վտակներից մեկի աջ ափամերձ տարածքում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հրապարակային խոսք

Հրապարակային խոսքի ամբողջականությունը պայմանավորվում է թեմայի միասնականությամբ, իմաստային առումով ամբողջական հատվածների ճիշտ դասավորությամբ  ու սահուն անցումներով, ցանկալի իմաստի հստակ ձևակերպմամբ։ Խոսքը պետք է լեզվական և ոճական առումներով ճիշտ կառուցվի, ինչպես նաև ուղեկցվի համապատասխան պահվածքով, ունենա հուզական համապատասխան երանգավորում։ Հաջող ելույթ ունենալու համար կարևոր են նաև ուրիշ գործոններ՝ խոսողի ձայնը, արտասանական հատկանիշները և արտաքինը։
Էական խնդիրներից է ելույթի տեքստի պատրաստումը։ Պատրաստվելու համար անհրաժեշտ է հռետորի անհատական մոտեցումը, բացի այդ կարևոր պայմաններից մեկն էլ տեքստի նախօրոք թարգմանությունն է, եթե անհրաժեշտ է լսարանի համար թարգմանել։ Տեքստ կազմելուց առաջ կարևոր է, որ տարանջատվի կարևոր ասելիքը երկրորդականից, անհրաժեշտ պաստաթղթերի և փաստարկների հայթայթում, կարևոր փաստարկների ձեռքբերում։


== Ընդհանուր կառուցվածքը ==
Ճարտասանական խոսքի տեսակները։


== Հիմնական հատկանիշներ ==
Խոսքը ունկնդրի վրա գեղագիտական ազդեցություն է թողնում։ Հաջող ելույթի համար կարևոր են մի շարք դրական հատկանիշներ, որոնք բնորոշ են միայն հրապարակախոսական խոսքին։ Հրապարակային խոսքը պետք է լինի հստակ, հասկանալի, արտահայտիչ։ Խոսքը պետք է լինի պարզ ու բնական։ Այստեղ քիչ պետք է օգտագործվեն ոճական այլ  միջոցները։
Խոսողի ձայնը, խոսքի տեմպը,ռիթմը, տոնը, դադարները շատ կարևոր են։
Ելույթի ծավալը այնքան էլ էական չէ, ավելի կարևոր է ասելիքի ամբողջական լինելը։


== Գրականություն ==
Արտաշես Սարգսյան,Հայոց լեզու և խոսքի մշակույթ, գիրք բ, ԵՊՀ հրատարակչություն 2015,էջ 235֊253


== Ծանոթագրություններ ==
Բերդուս (այլ կիրառումներ)

Բերդուս, կարող է վերաբերել՝

Բերդուս - գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում
Բերդուս - գյուղ Կիլիկիայում՝ Հալեպի նահանգում
Բերդուս - ամրոց Կիլիկիայի հայկական պետությունում, Մարաշից հյուսիս
Բերդուս - անտառ Լեռնային Կիլիկիայում, Մարաշի շրջանում
Բերդուս - սարահարթ լեռնային Կիլիկիայում, Տավրոսյան լեռներում
Սենտ Էլուա (Էն)

Սենտ Էլուա (ֆր.՝ Saint-Éloi), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Ռոն Ալպեր մարզի Էն գավառում։ Մտնում է Մեկսիմյո համայնքի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Բուրկ ան Բրես շրջանի օկրուգը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 01349։


== Տեղադրություն ==
Համայնքը տեղակայված է Փարիզից 390 կմ հարավ-արևելք, Լիոն քաղաքից 31 կմ հյուսիս, Բուրակ ան Բրես շրջանից 31 կմ դեպի հարավ-արևմուտք։


== Կլիմա ==
Համայնքում կլիման կիսացամաքային է՝ խիստ ամառ ու ձմեռ։ Անձրևները հաճախակի չեն լինում՝ հիմնականում ամռանը։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 399 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 289 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 200-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 89-ը անգործունակ (Ակտիվության ցուցանիշը — 69,2%, 1999 թվականին եղել է՝ 71,8%)։ 200 աշխատունակ բնակիչներից 194-ը աշխատում էին (104 տղամարդ և 90 կին), անաշխատանք էին 6-ը (3 տղամարդ և 3 կին)։
89 անգործունակ մարդկանցից 31-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 37-ը թոշակառու, 21-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Սենտ Էլուա» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի տվայլների և տնտեսական հետազոտությունների ազգային ինստիտուտ։ Վերցված է 2014-05-07 
«Սենտ Էլուա» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Վերցված է 2014-05-07
Լինդա (գյուղ, Ալշեևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼինդաԼինդա (ռուս.՝ Линда, բաշկիրերեն՝ Линда), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Ալշեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 114 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նախիմովի փողոց (Շախտի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նախիմովի փողոց (այլ կիրառումներ)Նախիմովի փողոց (ռուս.՝ Улица Нахимова), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Շախտի քաղաքում։ Անվանվել է ռուս ծովապետ, ծովակալ Պավել Ստեպանովիչ Նախիմովի (1802–1855) պատվին։ Սկիզբ է առնում Մալի նրբանցքից և ավարտվում Կապուստինի նրբանցքի հետ հատումով։ Երկարությունը 1100 մետր է։


== Նկարագրություն ==
Շախտի քաղաքի Նախիմովի փողոցը սկսվում է Մալի նրբանցքից, հատում Վերխոյանսկի, Վոդոպրովոդնի, Դունդիչի նրբանցքները և ավարտվում Կապուստինի նրբանցքի հետ հատումով։ Փողոցում կա համարակալված 95 շինություն։ Փողոցի երկարությունը 1100 մետր է։
Նախիմովի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346506։
Փողոցն անվանվել է ռուս ծովապետ, ծովակալ Պավել Ստեպանովիչ Նախիմովի (1802–1855) պատվին։ 1822–1825 թվականներին նա շուրջերկրյա ճանապարհորդություն է կատարել «Կրեյսեր» նավով։ Մասնակցել է 1828-1829 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմին, եղել կորվետի (հետախուզական ռազմանավ) հրամանատար։ 1834 թվականից ծառայել է Սևծովյան նավատորմում։ 1853–1856 թվականների Ղրիմի պատերազմի ժամանակ, ղեկավարելով Սևծովյան նավատորմի նավախումբ, հայտնաբերել և շրջափակել է թուրքական նավատորմի գլխավոր ուժերը և, արդյունավետ օգտագործելով հրետանային միջոցները, 1853 թվականի նոյեմբերի 18-ին Սինոպի ճակատամարտում ջախջախել դրանք։ Մալախով կուրգանի առաջավոր գծերի շրջանցման ժամանակ մահացու վիրավորվել է։ Թաղված է Սևաստոպոլում, Վլադիմիրյան եկեղեցում


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Улица Нахимова в Шахтах
Подробная карта Улица Нахимова, город Шахты со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты


== Արտաքին հղումներ ==
Почтовый индекс улица Нахимова, г. Шахты
Խորհրդարանական ընտրություններ Մեծ Բրիտանիայում (2019)

Արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններ Մեծ Բրիտանիայում, որոնք անցկացվել են 2019 թվականի դեկտեմբերի 12-ին։
Ընտրության արդյունքներով` պահպանողականներն ստացել են 365 ընտրաձայն, վերջին անգամ նման արդյունք կուսակցությունն ստացել է 32 տարի առաջ՝ Մարգարետ Թետչերի վարչապետության ժամանակ։ Լեյբորիստներն ստացել են 202 ընտրաձայն, որը 1935 թվականից ի վեր կուսակցության վատագույն արդյունքն էր։


== Նախապատմություն ==
2016 թվականի հունիսի 23-ին կայացել է Մեծ Բրիտանիայի՝ Եվրոպական միությունում անդամակցության հարցով հանրաքվեն, որտեղ ընտրողների 51.9 %-ը ցանկություն է հայտնել դուրս գալ Եվրոպական միությունից։ Դրանից հետո վարչապետ Դևիդ Քեմերոնը հրաժարական է տվել, իսկ նոր վարչապետ է դարձել Թերեզա Մեյը, որն սկսել է Եվրոպական միությունից Մեծ Բրիտանիայի դուրս գալու գործընթացը` Բրեքսիթը։ 2017 թվականի հունիսին անցկացվել են արտահերթ ընտրություններ, որոնց արդյունքում Մեյը պահպանել է կառավարության ղեկավարի պաշտոնը։ Սակայն Բրեքսիթի հետ կապված խնդիրների պատճառով 2019 թվականի մայիսին նա նույնպես հրաժարական է տվել։ Հուլիսին Մեծ Բրիտանիայի պահպանողական կուսակցության նոր առաջնորդ է ընտրվել Բորիս Ջոնսոնը, որը նույնպես ստանձնել է վարչապետի պաշտոնը։
Դառնալով վարչապետ` Ջոնսոնը երեք անգամ առաջարկել է անցկացնել արտահերթ ընտրություններ, սակայն ամեն անգամ Համայնքների պալատը հրաժարվել է դրանից։ Արդյունքում, հոկտեմբերի 28-ին Լիբերալ-դեմոկրատական և Շոտլանդիայի ազգային կուսակցությունների կողմից առաջարկվել է խորհրդարանի լուծարման և արտահերթ ընտրությունների անցկացման մասին օրինագիծը, իսկ հաջորդ օրն այն հաստատվել է կառավարության կողմից (բացառությամբ ընտրությունների օրվա, քանի որ նախապես առաջարկվել էր դրանք անցկացնել դեկտեմբերի 9-ին, իսկ վերջում դրանք նշանակվել են դեկտեմբերի 12-ին)։ Ամսաթիվը դեկտեմբերի 9-ի փոխող ուղղումը ձախողվել է 315 ձայնի գերակշռությամբ` 295 ձայնի դիմաց։ Օրինագծի վերաբերյալ վերջնական որոշումն ընտրվել է 438 կողմ և 20 դեմ ձայներով։


== Մասնակիցներ ==
Թեկնածուների մեծ մասը քաղաքական կուսակցության ներկայացուցիչներ են, որոնք պետք է գրանցվեն ընտրական հանձնաժողովի քաղաքական կուսակցությունների գրանցամատյանում։ Այն թեկնածուները, որոնք գրանցված կուսակցությանը չեն պատկանում, կարող են իրենց «անկախ» անվանել կամ ընդհանրապես չանվանել։


=== Մեծ Բրիտանիա ===
Մեծ Բրիտանիայում խորհրդարանական ընտրություններին մասնակցող հիմնական կուսակցություններն են.


=== Հյուսիսային Իռլանդիա ===
Բրիտանական մի շարք կուսակցություններ գործում են Հյուսիսային Իռլանդիայում (ներառյալ` Լեյբորիստական և Պահպանողական կուսակցությունները)։ Հյուսիսային Իռլանդիայի հիմնական կուսակցությունները կապված չեն Մեծ Բրիտանիայի մնացած հատվածներում գործողների հետ։ Հյուսիսային Իռլանդիայի որոշ կուսակցություններ գործում են համաիռլանդական հիմունքներով (այսինքն` նրանք միաժամանակ գործում են ինչպես Հյուսիսային Իռլանդիայում, այնպես էլ Իռլանդիայի Հանրապետությունում)։


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆեդե Գալիցիա

Ֆեդե Գալիցիա (իտալերեն՝ Fede Galizia, 1578, Միլան, Միլանի դքսություն - 1630[…], Միլան, Միլանի դքսություն), Վերածննդի դարաշրջանի նատյուրմորտ ժանրի իտալացի նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Ֆեդե Գալիցիան առավել հայտնի է որպես Գալիցիա, ծնվել է Միլանում, ամենայն հավանականությամբ նախքան 1578 թվականը, մանրանկարիչ Նունցիո Գալիցիայի ընտանիքում, ով Միլան էր տեղափոխվել Տրենտոյից։ Ֆեդեն (անունը նշանակում է «հավատք»)  նկարել սովորել է հորից։ Տասներկու տարեկան հասակում նա բավականին կայացած նկարիչ էր, ում մասին հոր ընկեր նկարիչ, տեսաբան Ջովաննի Պաոլո Լոմացցոն  ասել է.

Երիտասարդ տարիքում Գալիցիան արդեն կայացած դիմանկարիչ էր, ով կոմերցիոն հիմքերով ստեղծում էր բազմաթիվ գործեր։ Հնարավոր է, որ մանրանկարիչ հոր ազդեցության ներքո է նա սկսել ստեղծել դիմանկարներ։ Նրան հաճախ հանձնարարում էին նկարել կրոնական և աշխարհիկ թեմաներ։ Հուդիթի և Հողոփեռնես պատմության վրա հիմնված նրա նկարները պահպանվել են մասնավոր հավաքածուներում։ Դրանցից ամենավաղ ստեղծված կտավը՝ «Հուդիթը և Հողոփեռնեսի գլուխը», նկարել է 1596 թվականին։ Նկարը ներկայումս գտնվում է Ֆլորիդա նահանգի Սարասոտայի Ջոն և Մեյբլ Ռիբլիգների արվեստի թանգարանում։ Գալիցիան մանրանկարներ ու խորանի նկարներ է ստեղծել նաև մենաստանների համար։
Գալիցիայի դիմանկարների ոճը գալիս է իտալական վերածննդի ավանդույթների նատուրալիստական ոճից՝ կտրուկ իրատեսական մոտեցմամբ։ Գալիցիայի նկարչական գեղարվեստական հմտություններն ակնհայտ երևում են նրա ստեղծած «Պաոլո Մարիջայի դիմանկարը» կտավում։ Գալիցիան պատվերներ է ստացել ստեղծելու Միլանի եկեղեցիների խորանների նկարներ։ Դրանցից է «Noli me tangere» (1616, Միլան, Սուրբ Ստեֆանո)։
Գալիցիան ստեղծել է նաև նատյուրմորտներ, և նրան հիշում են որպես այս ժանրի սկսնակ։ Ժամանակակից քիչ աղբյուրներ են նրան հիշատակում որպես նատյուրմորտիստ, սակայն պահպանված նկարների մեծ մասը նատյուրմորտներ են։ Նրա ցուցակագրված 63 աշխատանքներից 44-ը նատյուրմորտներ են։ 1602 թվականին ստորագրված նատյուրմորտը համարվում է իտալացի նկարչուհու վաղ աշխատանքը և ապացուցում է այս նոր ոճում նրա ներգրավվածությունը։
Գալիցիան երբեք չի ամուսնացել։ 1630 թվականի հունիսի 21-ին կազմել է իր կտակը և ենթադրվում է մահացել է Միլանում ժանտախտից։


== Պատկերասրահ ==
Դիմանկարներ

		
		
Նատյուրմորտներ

		
		


== Գրականություն ==
Ilya Sandra Perlingieri, Sofonisba Anguissola,' Rizzoli International, 1992 ISBN 978-0-8478-1544-9 on Questia
Chadwick, Whitney, Women, Art, and Society, Thames and Hudson, London, 1990 ISBN 978-0-500-20354-5
Harris, Anne Sutherland and Linda Nochlin, Women Artists: 1550-1950, Los Angeles County Museum of Art, Knopf, New York, 1976 ISBN 978-0-394-41169-9


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Painters of reality: the legacy of Leonardo and Caravaggio in Lombardy, an exhibition catalog from The Metropolitan Museum of Art (fully available online as PDF), which contains material on Galizia (see index)
Էմիլիա-Ռոմանիա

Էմիլիա-Ռոմանիա (իտալերեն՝ Emilia-Romagna, էմիլ.-ռոմ.՝ Emégglia-Rumâgna), մարզ Իտալիայում։ Տարածությունը 22 447 կմ² է։ Բնակչությունը կազմում է 4 446 354 մարդդ։ Այս ցուցանիշով այն զբաղեցնում է 7-րդ հորիզոնականը։ Բնակչության խտությունը 198,08 մարդ/կմ² է։


== Ֆիզիկա-աշխարհագրական բնութագրեր ==
Էմիլիա-Ռոմանիան տարածվում է Ադրիատիկ ծովից արևելք՝ Ապենինյան լեռներով՝ չհասնելով Լիգուրի ծովին արևմուտքում։ Տարածաշրջանը բաժանվում է երկու պատմական մասերի. Էմիլիա (հյուսիս-արևմուտք, Emilia ճանապարհի երկայնքով) և Ռոմանի (Romagna) (հարավ-արևելք)։
Տարածքը կազմում է 22 446 կմ² (Իտալիայի տարածքի 7.3 %-ը)։
Վարչական կենտրոնը Բոլոնիա քաղաքն է։
Էմիլիա-Ռոմանիան Իտալիայի խոշորագույն մարզերից է։ Հյուսիսում այն սահմանակից է Լոմբարդիային և Վենետիկին, արևմուտքում՝  Լիգուրիային և Պիեմոնտին, Տոսկային և Մարկեին, իսկ արևելքում այն ողողվում է Ադրիատիկ ծովի ափերով։ Էմիլիա Ռոմանիայի և Մարկեի միջև գտնվում է ոչ մեծ մի պետություն՝ Սան Մարինոն։ Երկրի տարածքում առկա է երեք տեսակի կլիմա։ Տափաստաններում կլիման մայրցամաքային է (ցուրտ և մառախլապատ ձմեռներ, տաք ամառներ), լեռնային գոտում՝ ալպիական (ցուրտ ձմեռներ և  զով ամառներ), ափամերձ գոտում` հորդառատ անձրևներ, հովտային քամի։ Տարածքը հարուստ է գետերով՝ Պո, Տրեբիա, Նուրե, Արդա, Պարմա, Էնցա, Ռուբիկոն և այլն, որոնցից շատերը սկիզբ են առնում Ապենիններից։


== Պատմություն ==


== Վարչական բաժանում ==

Տարածաշրջանը բաժանված է ինը մարզերի։
Բալտինավայի շրջան

Բալտինավայի շրջան (լատիշ․՝ Baltinavas novads), վարչատարածքային միավոր Լատվիայի արևելյան մասում, Լատգալիա պատմական մարզում։ Բնակչությունը 2010 թվականի հունվարի 1-֊ի տվյալներով՝ կազմում է 1 365 մարդ։
Շրջանի մակերեսը 185 կմ² է։
Շրջանը կազմավորվել է 2009 թվականի հուլիսի 1֊ին։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի հունվարի 1-ին բնակչության թվաքանակը կազմում էր 1 365 մարդ։


=== Ազգային կազմ ===
2011 թվականին Լատվիայում անցկացված մարդահամարի արդյունքներով՝ շրջանի ազգային կազմն ունի այս տեսքը։


== Տես նաև ==
Լատվիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 42


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==
Տիբերիոս Կլավդիոս Ներոնը, Հռոմի կայսր։


== Մահեր ==
Մայքլ Սփենս

Էնդրյու Մայքլ Սփենս (անգլ.՝ Andrew Michael Spence, նոյեմբերի 7, 1943(1943-11-07)[…], Մոնտկլեր, Էսեքս շրջան, Նյու Ջերսի, ԱՄՆ), ամերիկացի ականավոր տնտեսագետ, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր՝ ասիմետրիկ տեղեկատվությամբ շուկաների վերլուծության համար (2001)։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Փրինսթոնի և Օքսֆորդի համալսարաններում։ Հարվարդի համալսարանի փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր։ Դասավանդել է Ստենֆորդի և Հարվարդի համալսարաններում։ 1981 թվականին պարգևատրվել է Ջ․ Կլարկի մեդալով։


== Աշխատություններ ==
Job market signalling (1973)
Market Signaling։ Informational Transfer in Hiring and Related Processes (1974)
«Regulatory Strategies for Pollution Control» (1978) (Մարտին Վիցմանի հետ համատեղ)
Industrial Organization in an Open Economy (1980) (Ռ․ Քեյվսի և Մ․ Փորթերի հետ համատեղ)
Competitive Structure in Investment Banking (1983) (Սեմուել Հեյզի և Դևիդ Մարքսի հետ համատեղ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Блауг М. Спенс, Майкл А. // Великие экономисты после Кейнса = Great Economists since Keynes: An introduction to the lives & works of one handred great economists of the past. — СПб.: Экономикус, 2009. — С. 274-276. — 384 с. — (Библиотека «Экономической школы», вып. 42). — 1 500 экз. — ISBN 978-5-903816-03-3


== Արտաքին հղումներ ==
Ինքնակենսագրությունը Նոբելյան մրցանակի կայքում (անգլ.)
Անձնական էջը Սթենֆորդի համալսարանի կայքում (անգլ.)
Բելոգորե (գյուղ, Պոդգորենսկի շրջան)

Բելոգորե (ռուս.՝ Белогорье), գյուղ Ռուսաստանի Վորոնեժի մարզի Պոդգորենսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արյունարբու Մերի

Արյունարբու Մերի (անգլ.՝ Bloody Mary), անգլիական քաղաքային լեգենդ, համաձայն որի, եթե մութ սենյակում հայելու առջև երեք անգամ բարձրաձայն արտասանես «Արյունարբու Մերի», ապա կհայտնվի նրա հոգին։ Մերիի մասին լեգենդը կարելի է դասել թե հոգիների, և թե վհուկների մասին լեգենդների դասին։


== Անվան տարբերակներ ==
Չնայած այն հանգամանքին, որ «Արյունարբու Մերի» արտահայտությունը մտել է անգլերենի մեջ և ծանոթ է անգլախոս ցանկացած մարդու, գոյություն ունեն վհուկի անվան տարբերակներ։ Տարբեր աղբյուրներում կարելի է հանդիպել տարբեր անվանումների՝ Արյունարբու ոսկորներ, Դժոխային Մերի, Մերի Ուորթ, Մերի Ուորթինգթոն, Մերի Ուոլես, Մերի Լյու, Մերի Ջեյն, Սալլի, Քեթթի, Ագնես, Սև Ագնես։ Սկանդինավյան աղբյուրներում հանդիպում է Մադամ Սվարթ անունով։ Սվարթը սկանդինավյան լեզուներում նշանակում է «սև»։ Հետաքրքրական է, որ այս անունները և ազգանունները բավականին տարածված են Մեծ Բրիտանիայում։


== Լեգենդի աղբյուրներ ==
Ավանդաբար Արյունարբու Մերիին ասոցացնում են Մարիա Անգլիացու հետ, ով նույնպես ունեցել է «Արյունարբու Մերի» մականունը։ Դրա պատճառը կառավարման խիստ մեթոդները և քաղաքական ընդդիմադիրների նկատմամբ բռնի ճնշումներն էին։ Կառավարման տարիներին Մարի Թյուդորը մի քանի անգամ կորցրել է երեխային։ Դրա հետ կապված, անգլիական ֆոլկլյորի որոշ ուսումնասիրողներ կարծում են, որ Արյունարբու Մերին և նրա տենչը՝ գողանալու ուրիշների երեխաներին, մատնանշում է անգլիական թագուհուն, ով խելագարվել էր՝ իր երեխաներին կորցնելու պատճառով։
Բացի լեգենդից, Մեծ Բրիտանիայում տարածված է նաև Հելոուինի գիշերն Արյունարբու Մերիի օգնությամբ գուշակություններ անելը։ Համաձայն հավատալիքի, երիտասարդ աղջիկները պետք է մութ տանը բարձրանան աստիճաններով, մեջքով դեպի առաջ քայլեն և մոմը պահեն հայելու առաջ։ Դրանից հետո նրանք պետք է հայելու մեջ տեսնեն փեսացուի դեմքը։ Հավանական է նաև, որ նա հայելու մեջ կտեսնի կմախք, ինչը նշանակում է, որ աղջիկը կմահանա մինչև իր ամուսնությունը ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Dundes A. Bloody Mary in the mirror: A ritual reflection of prepubescent anxiety // Western folklore. — Los Angeles, 1998. — Vol. 5. — P. 119—135. (անգլ.)


== Արտաքին հղումներ ==
Myths Over Miami Archived 2013-11-03 at the Wayback Machine. — The supernatural Bloody Mary and related legends among homeless children in south Florida.
Ցամաքաբերդի թերակղզի

Ցամաքաբերդի թերակղզի, թերակղզի Սևանա լճի հյուսիսարևմտյան մասում, որի մեջ խորացել է Արջանոցի լեռնաբազուկի ծայրը, այժմ թերակղզուն է միացել նաև նախկին Սևան կղզին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (1762)

Ժողովածու (1762), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1762 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17֊րդ դարում Աստվածատուր գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16,3X11,5 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 413 թերթից։ Գրված է բոլորգիր, նոտրգրով։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ 267բ․ հետագայում՝ 338բ (1634 թվական), 413բ (1677 թվական), 411բ (17-րդ դար)։


== Բովանդակություն ==
Առ․ Սիւնեցւոյ Մեկնութիւնք Սահմանաց գրոց։
Ամենայն չար տանջելի֊ի։
Պատճէն տոմարի հայոց։
Ամիսք և տոմարք հռոմայեցւոց։
Ածտր գրչի Հանելուկ թուաբանական։
Դեղադիր ատամնացաւի։
Յակ․ Ղրիմեցւոյ Մեկնութիւն տոմարի, Յաղագս տոմարական մակացութեան։


== Ծանոթագրություններ ==
Հարավարևելյան Ասիայի միջուկային զենքից զերծ գոտու համաձայնագիր

Հարավարևելյան Ասիայի միջուկային զենքից ազատ գոտու մասին համաձայնագիր (Southeast Asian Nuclear-Weapon-Free Zone Treaty - SEANWFZ)  կամ Բանգկոկի համաձայնագիր (Bangkok Treaty), 1995 թվականին միջուկային զենքից ազատ գոտու մասին պայմանագիր, Հարավարևելյան Ասիայի պետությունների ասոցիացիայի (ASEAN) հովանու ներքո գտնվող Հարավարևելյան Ասիայի անդամ 10 երկրների միջև (Բրունեյ Դարուսսալամ, Կամբոջա, Ինդոնեզիա, Լաոս, Մալայզիա , Մյանմար, Ֆիլիպիններ, Սինգապուր, Թաիլանդ և Վիետնամ)։ Այն ստորագրման համար բացվել է Բանգկոկ քաղաքում (Թաիլանդ), 1995 թվականի դեկտեմբերի 15-ին կայացած պայմանագրի համաժողովում, և այն ուժի մեջ է մտել 1997 թվականի մարտի 28-ին և պարտավորեցնում է իր անդամներին չմշակել, արտադրել կամ որևէ կերպ ձեռք բերել, տիրանալ կամ վերահսկել միջուկային զենք։
Պայմանագրին առնչվող գոտին այն տարածքն է, որը ներառում է պետությունների տարածքները և դրանց համապատասխան մայրցամաքային ելունդները (continental shelves) և բացառիկ տնտեսական գոտիները (EEZ)։ «Տարածք» նշանակում է ցամաքային տարածք, ներքին ջրեր, տարածքային ծովեր, արշիպելագային ջրեր, ծովի հատակը և դրանց ընդերքը, ինչպես նաև դրանց վերևում գտնվող օդային տարածքը։
Համաձայնագիրը ներառում է արձանագրություն, որի համաձայն Միջուկային զենքի չտարածման մասին պայմանագրով ճանաչված հինգ միջուկային զենք ունեցող պետությունները, մասնավորապես Չինաստանը, ԱՄՆ-ը, Ֆրանսիան, Ռուսաստանը և Միացյալ Թագավորությունը (որոնք նաև ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի հինգ մշտական անդամներն են),  պարտավորվում են պահպանել Համաձայնագիրը և չնպաստել դրա մասնակից պետությունների կողմից դրա խախտմանը։ Միջուկային զենք ունեցող ոչ մի պետություն չի ստորագրել այս արձանագրությունը։


== Նախադրյալներ ==


== Մասնակից երկրներ ==


=== Անդամակցություն ===


=== Արձանագրություն ===


== Տես նաև ==
Միջազգային պայմանագրերի իրավունքի մասին Վիեննայի կոնվենցիա
Միջուկային զինաթափում
Միջուկային զենքից ազատ գոտի
Միջուկային զենքի չտարածման մասին պայմանագիր
Խաղաղության, ազատության և չեզոքության գոտի
Հարավարևելյան Ասիայի պետությունների ասոցիացիա
Հարավարևելյան Ասիա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Treaty text at ASEAN
Treaty of Bangkok at WMD411
Text of Treaty from OPANAL
Bangkok Treaty (in alphabetical order) At UNODA
Բոր (գյուղ, Վիբորգսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲորԲոր (ռուս.՝ Бор), (մինչև 1948 թվականը՝ Լյահտեենմյակի, ֆիններեն՝ Lähteenmäki թարգմանաբար նշանակում է «աղբյուրի բլրակ»), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
1990 թվականի տվյալներով Բոր գյուղը մտնում էր Կրասնոսոկոլսկի գյուղխորհրդի կազմի մեջ։
1997 և 2007 թվականներին գյուղում մշտական բնակչություն չի եղել։


== Կլիմա ==
Այստեղ կլիման ատլանտյան-ցամաքային է։ Տարվա ամենատաք ամիսը հուլիսն է, իսկ ամենացուրտը՝ հունվարը։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պրիվոլնի (Օկտյաբրսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պրիվոլնի (այլ կիրառումներ)Պրիվոլնի (ռուս.՝ Привольный), գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում։ Մտնում է Կոմունարսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Երխանեքյոյ

Երխանեքյոյ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մեծ սղոցակտուց բադ

Մեծ սղոցակտուց բադ, (լատ.՝ Mergus merganser), բադերի ընտանիքի թռչուն։ Նստակյաց է, հազվագյուտ։


== Ընդհանուր բնութագիր ==
Մարմնի երկարությունը՝ 58-66 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 82-97 սմ, կենդանի զանգվածը՝ 1,1-2 կգ արուի գլուխը մուգ կանաչ է, ծոծրակը՝ երկարավուն փետուրներով, մեջքը՝ սև։ Մարմինը ներքևից բաց վարդագույն է կամ սպիտակ։ Էգի դարչնագույն-շիկակարմիր գլուխը և վզի վերին հատվածը ցայտերանգ են բաց գույնի ստորին հատվածի և մարմնի ներքևի մասի համադրությամբ, մարմինը վերևից մոխրագույն է։ Մեծ սղոցակտուց բադերը սովորաբար հանդիպում են փոքր երամներով։


== Բնակություն ==
Բնակվում է ժայռոտ կամ մանրախճոտ ափերով լճերում։ Սնվում է ձկներով, խխունջներով, միջատներով, երկկենցաղներով։ Բույնը կառուցում է գետնին՝ խոտաբույսերից։ Մինչև 1940-ական թվականներին հաստատված էր որպես նստակյաց թռչուն։ Հետագա տարիներին Սևանա լճում, Հրազդանի ձորում և այլուր բնադրատեղիների կորստի ու թվաքանակի խիստ կրճատման հետևանքով Հայաստանում գրանցվել է միայն գարնանային, աշնանային չուի ընթացքում և ձմռանը։ 1920-ական թվականների օգոստոսին հասուն անհատներ (ձագերով) գրանցվել են Սևանա լճում։


== Պատկերասրահ ==
Սյուվյաորո

Սյուվյաորո (ռուս.՝ Сювяоро, ֆիններեն՝ Syväoro), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Լախդենպոխսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ինո

Ինո (վրաց.՝ ინო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1200 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 44 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Յոթ խիզախները

«Յոթ համարձակներ» (ռուս.՝ «Семеро смелых»), խորհրդային լիամետրաժ սև-սպիտակ գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է  ռեժիսոր Սերգեյ Գերասիմովը 1936 թվականին «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում։ Ֆիլմը նվիրված է ՀամԼԿԵՄ-ի X համագումարին։ Ֆիլմի պրեմիերան ԽՍՀՄ-ում տեղի է ունեցել 1936 թվականի մարտի 4-ին։


== Սյուժե ==

— ֆիլմի սկզբնական լուսագրեր 
Ձյունածածկ Արկտիկա են ժամանում վեց հետազոտողներ։ Շոգենավն արդեն գնացել է, և ձմեռողները բեռը բացելիս գտնում են արկտիկական «նապաստակ»՝ Պյոտր Մոլիբոգային (Պյոտր Ալեյնիկովին)։ Խիզախ ձմեռողները դառնում են յոթը։


== Ճանաչում և մրցանակներ ==
Պատվավոր դիպլոմ 1937 թվականին Փարիզի համաշխարհային ցուցահանդեսում կինոֆիլմերի մրցույթում.


== Դերերում ==


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Յուրի Գերման, Սերգեյ Գերասիմով
Ռեժիսոր՝ Սերգեյ Գերասիմով
Ռեժիսոր-նկարիչ՝ Անատոլի Բոսուլաև
Արտադրության տնօրեն՝ Իգոր Չեռնյակ
Կոմպոզիտոր՝ Վենեդիկտ Պուշկով
Օպերատոր՝ Եվգենի Վելիչկո
Հնչյունային օպերատորներ՝ Առնոլդ Շարգորոդսկի, Լ. Շապիրո
Նկարիչ՝ Վասիլի Սեմյոնով
Ռեժիսոր-մոնտաժող՝ Միխայիլ Շապիրո
Օգնականներ՝ Ն. Ալեքսեև, Ա. Գոլիշև (ռեժիսորի)
Համամիութենական Արկտ․ ինստ․ Խորհրդատուներ՝ Մ. Երմոլաև, Կ. Զվանցև


== Արտադրություն ==
Ֆիլմի նկարահանումներին մասնակցել է НИАИ-1 (ЛК «ФАНЕРА-2») թեթև տրանսպորտային ինքնաթիռը։


== Երգ ==
Ֆիլմում հնչում է հետագայում հանրահայտ դարձած «Лейся, песня, на просторе» երգը Վենեդիկտ Պուշկովի երաժշտությամբ, որի տեքստը գրել է դերասան Անդրեյ Ապսոլոնը՝ ֆիլմում օդերևութաբան Օսյա Կորֆունկելի դերակատարը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
««Семеро смелых»»։ Государственный регистр фильмов։ Министерство Культуры Российской Федерации։ Վերցված է 2013-08-10  
«Семеро смелых» Аннотированный каталог фильмов киностудии «Ленфильм» 1918—2003.
««Семеро смелых»»։ Фильмы։ Энциклопедия отечественного кино։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-08-17-ին։ Վերցված է 2013-08-10  
««Семеро смелых»»։ Статья։ Онлайн энциклопедия Кирилла и Мефодия։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-08-17-ին։ Վերցված է 2013-08-10  
««Семеро смелых»»։ Теле- и художественные фильмы։ Телеканал «Культура»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-08-11-ին։ Վերցված է 2013-08-10  
««70 лет фильму „Семеро смелых“»»։ Теле- и художественные фильмы։ Телеканал «Культура»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-08-11-ին։ Վերցված է 2013-08-10  
««Семеро смелых»»։ Государственный интернет-канал «Россия»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-08-17-ին։ Վերցված է 2013-08-10
Թիրախ (ֆիլմ)

Թիրախ, 1991 թվականին «Հայկ» կինոստուդիայում նկարահանված հայկական ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Ֆիլմ-առակ՝ Աստվածաշնչյան «Մի սպանաներ» և «Սիրիր մերձավորիդ» պատվիրանների իմաստավորմամբ։


== Գլխավոր դերում ==
Դ. Սմբատյան


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)

Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ անվանումով կան հետևյալ եկեղեցիները՝

Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ, քաղաք Աբովյան (Հայաստան)
Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ, քաղաք Երևան (Հայաստան)
Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ, քաղաք Շուշի (Արցախ)
Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ, քաղաք Սպահան (Իրան)
Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ, գյուղ Ուջմանա (Վրաստան)
Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ, քաղաք Փարիզ (Ֆրանսիա)
Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ, քաղաք Օզասկու (Բրազիլիա)
Նովոմարևկա (Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նովոմարևկա (այլ կիրառումներ)Նովոմարևկա (ռուս.՝ Новомарьевка), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանում։ Մտնում է Մալոկիրսանովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Պիո-Կլեմենտինո թանգարան

Պիո-Կլեմենտինո թանգարան (իտալերեն՝ Museo Pio-Clementino), թանգարան Վատիկանի առաքելական պալատում։
Թանգարանը կառուցվել է Հռոմի պապեր Կղեմես XIV-ի (1769-1774) և Պիա VI-ի (1775-1799) հանձնարարությամբ։ Թանգարանի ստեղծման նպատակն էր պահպանել հին հունական և հռոմեական հայտնի արվեստի ստեղծագործությունները։


== Ցուցադրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Thomas R. Hoffmann. Die Kunst der römischen Antike. — Stuttgart: Belser AG, 2005. — ISBN 3-7630-2456-* 5.Pomella, Andrea. Vatikanische Museen. — Vatikan: Italia Editrice, 2007. — ISBN 978-3-7954-1947-9.
Ժողովածու (614)

Ժողովածու (614), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 614 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1625 թվականին Սիմոն գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Պաղում Ճուղեին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21×15 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 238 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ, աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ նախագաղափար 52ա (1355 թվական), գրիչ՝ 33ա, 85ա, 175բ։


== Բովանդակություն ==
Յակոբայ վրդ-ի Սկիզբն և պատճառ Ընթերծուածին։
Յովհ. Սարկաւագի Բանք ընդդէմ երկաբնակաց։
Կիր. Երզնկացւոյ Խրատ առ ուղղափառ հաւատացեալսն։
Ես. Նչեցւոյ Դաւանութիւն և Խոստովանութիւն։
Ներս. Շնորհալւոյ Սահմանք հաւատոյ, Բան հաւատոյ։
Չորք են կարգ գիըութեան գիտնականանցն։
Քարոզք (Մատթ. Ջուղայեցի, անանունք)։
Քաղուածք ի Հարցմանց գրոց Գր. Տաթևացևւոյ։
Պատմութիւն Նիկիոյ ժողովոյն։
տեսիլք Յովհաննու։
Հարցմունք ուսումնասիրաց և պատասխանիք վարդապետաց։
Հարցումն Բարսղի առ Գրիգոր։
Դաշանց թուղթ։
Եսլիփանու Կիպրացցւոյ Յաղագս երգոց Սաղմոսարանին։
Յովհ. Գառնեցւոյ Վասն սաղմոսաց։
Միխ. Ասորւոյ ժամանակաց զրոյցք (հատուած)։
Վարդ. Արևելցւոյ Յիշատակարան թարգմանութեան Միխ. Ասորւոյ։
Պատճառ Դ Աւետարանաց։
Վասն անօրինական տեղեաց։
Մանունք։


== Ծանոթագրություններ ==
Լաուրա Բասի

Լաուրա Մարիա Կատերինա Բասի (իտալերեն՝ Laura Maria Caterina Bassi, հոկտեմբերի 29, 1711(1711-10-29), Բոլոնիա, Պապական մարզ - փետրվարի 20, 1778(1778-02-20)[…], Բոլոնիա, Պապական մարզ), իտալացի գիտնական, բժիշկ։ Վերածննդի ժամանակաշրջանից առաջին կինն է, ում պաշտոնապես թույլատրվել է դասավանդել եվրոպական համալսարանում։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Բոլոնյայում, փաստաբանի բարեկեցիկ ընտանիքում։ Ստացել է մասնավոր կրթություն և դեռահասության տարիքում յոթ տարի ուսանել Գաետանո Տակոնիի մոտ, որը համալսարանում կենսաբանության, բնագիտության ու բժշկության դասախոս էր։ Լաուրան գրավել է կարդինալ Պրոսպերո Լամբերտնիի ուշադրությունը, որը խրախուսել է նրա՝ գիտական աշխատանքով զբաղվելը։
Լաուրան 1731 թվականին Բոլոնիայի համալսարանում նշանակվել է կենսաբանության պրոֆեսոր 21 տարեկան հասակում, 1732 թվականին ընդունվել է Գիտությունների ակադեմիա, իսկ հաջորդ տարի ղեկվարել է փիլիսոփայության ամբիոնը։ Սկզբնական շրջանում սովորեցնելու նրա հնարավորությունները սահմանափակված էին պատահական դասախոսություններով։ 1738 թվականից նա ամուսնացել է ակադեմիկոս Ջուզեպե Վերատիի հետ։ Նրանց ամուսնությունից ծնվել է 12 երեխա։ Հետագայում նա կանոնավոր ձևով դասախոսություններ է կարդացել տանը և բարեհաջող դիմել է համալսարանին մեծ պատասխանատվությամբ ավելի բարձր աշխատավարձի համար, որպեսզի գնի սեփական սարքավորումներ։
Դասական մեխանիկայի բնագավառի գիտական հետաքրքրությունները նա դասավանդել է գրեթե 28 տարի։ Եղել է Իտալիայում Նյուտոնի՝ ֆիզիկայի ու բնական փիլիսոփայության գաղափարախոսը։ Սեփական փորձերն է կատարել ֆիզիկայի՝ իր ժամանակներում առկա բոլոր ոլորտներում։ Կենդանության օրոք հրատարակվել են նրա 28 հոդվածներ, որոնց մեծ մասը ֆիզիկայից ու հիդրավլիկայից են, սակայն գիրք չի գրել։
1745 թվականին Լամբերտինին (Բենեդիկտոս XIV պապ) հիմնել է 25 առաջատար գիտնականից բաղկացած խումբ, որը հայտնի էր «բենեդիկտյաններ» (Benedettini) անունով։ Բասին համառորեն ձգտել է ընդգրկվելու այդ խմբի մեջ, սակայն մյուս գիտնականների կարծիքը միանշանակ չի եղել։ Ի վերջո Բենեդիկտոսն ընդգրկել է Լաուրա Բասիին խմբի մեջ․ վերջինս միակ կինն է եղել խմբում։
1776 թվականին 65 տարեկան հասակում նա Գիտությունների ակադեմիայում նշանակվել է փորձարակական ֆիզիկայի բաժանմունքում։ Մահացել է երկու տարի անց՝ ավարտելով հաջող կարիերան ֆիզիկայի բնագավառում և կոտրելով շատ կարծրատիպեր գիտական շրջանակներում կնոջ դերի մասին։
Լաուրա Բասին ընտրվել է գրական շատ միությունների անդամ և նամակագրություն է հաստատել եվրոպական նշանավոր գրականագետների հետ։ Նա լավ ծանոթ է եղել դասական գրականությանը՝ ներառյալ ֆրանսիական և իտալական։
Լաուրա Բասիի անունով են կոչվել 31 կմ տրամագծով խառնարանը Վեներայում, Լաուրաբասի աստերոիդը (15742), Բոլոնյայում ավագ դպրոցներից մեկը և փողոց։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Bassi, Laura Maria Caterina, 1911 Encyclopædia Britannica
Miscellanea, 1732. The International Center for the History of Universities and Science (CIS), University of Bologna
A Physicist Supported by the Church
Sunshine for Women
Résumé
Վիսշիե Վերեշչակի

Վիսշիե Վերեշչակի (ուկրաիներեն՝ Вищі Верещаки), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրովկայի շրջանում։
2012 թվականի տվյալներով Վիսշիե Վերեշչակի գյուղում բնակվում էր 241 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վազգեն Հակոբյան (դերասան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վազգեն Հակոբյան (այլ կիրառումներ)Վազգեն Կարապետի Հակոբյան (փետրվարի 22, 1926(1926-02-22), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասան։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1965)։


== Կենսագրություն ==
Վազգեն Հակոբյանը ծնվել է Լենինականում։ 1946 թվականին ավարտել է Լենինականի դրամատիկական թատրոնի ստուդիան և նույն թվականից աշխատանքի անցել նույն թատրոնում։ Աչքի է ընկել և՛ ողբերգական, և՛ կատակերգական բնույթի դերերով՝ Կասիո, Տիտոս (Շեքսպիրի «Օթելլո», «Տիտոս Անդրոնիկոս»), Տիգրան Մեծ (Լ. Ներսիսյանի «Տիգրան Մեծ»), Տոնինո և Ձանետո (Գոլդոնիի «Վենետիկյան երկվորյակներ») և այլն։


== Ներկայացումներ ==
Կասիո՝ Ուիլյամ Շեքսպիրի «Օթելլո»
Տիտոս՝ Ուիլյամ Շեքսպիրի «Տիտոս Անդրոնիկոս»
Տոնինո և Ձանետո՝ Գոլդոնիի «Վենետիկյան երկվորյակներ»
Զամբախով՝ Գաբրիել Սունդուկյանի «Խաթաբալա»
Քեբոտ՝ Օ'Նիլի «Սերը ծփիների տակ»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Рассказ Вазгена Акопяна, актера Гюмрийского театра имени Вардана Аджемяна
Google կայքեր

Google կայքեր, պարզեցված անվճար հոսթինգ։ Կարող է օգտագործվել ինչպես Google Apps-ի մաս։ Թույլ է տալիս շնորհիվ wiki տեխնոլոգիաի դարձնել տեղեկությունը հասանելի մարդկանց համար, ովքեր ունեն դրա կարիքը։ Կայքի օգտատերերը կարող են աշխատել միասին, ինչպես նաև տեղադրել տեղեկությունները Google-ի այլ ծրագրերից, օրինակ՝ Google Փաստաթղթերից, Google օրացուցից, YouTube-ից և այլն։
Կայքի ստեղծողը կարող է հրավիրել այլ օգտատերերի կայք վրա համատեղ աշխատանքի համար, կառավարել նրանց հասանելիությունը նյութերին։ Կայքը կարող է օգտագործվել նաև private ռեժիմով, օրինակ՝ կազմակերպությունների համար կարող է դառնալ wiki-նոթատետր կամ մասնավոր նախագծերի վերաբերյալ նշումներ կատարելու նպատակով, որին հասանելիություն կարելի է ստանալ միայն վավերուցումից հետո։
«Google կայքեր»-ը փոխարինելու է եկել հնացած Google Page Creator-ին։


== Սահմանափակումներ ==
100 մեգաբայթ (անվճար հաշիվների համար) և 10 գեգաբայթ (Google Apps-ի օգտատերերի համար)։
Անանում մեկնաբանությունները արգելվում են, կայքի ներսում փոփոխություններ կարող են անել միայն վավերավումն անցած օգտատերերը։
Ձևավորման համար հասանելի են միայն ներառված ֆունկցիաներ, անհասանելի է CSS և JavaScript-ի օգտագործումը։
Sitemap ֆայլերը սահմանափակված են 1000 հղղումներով, սակայն կայքում տեղադրվող էջերի քանակը անսահմանափակ է։
Որոշ օբյեկտների տեղադրումը կարելի է կատարել միայն կայքի ստեղծման սկզբում, օբյեկտների փոփոխությունը կատարվում է ձեռքով։


== Ծանոթագրություններ ==
Չաուս Մարտոն Կրիշտոֆ

Չաուս Մարտոն Կրիշտոֆ (1797, Տրանսիլվանիա, Ռումինիա - 1860, Պեշտ, Հունգարիա), բժիշկ։ Բժշկագիտության դոկտոր, պրոֆեսոր։


== Կենսագրություն ==
Մարտոն Կրիշտոֆը ծնվել է 1797 թվականին Տրանսիլվանիայի Սատմարի մարզի Ֆելշյո-Բանյե քաղաքում։ 1820 թվականին ավարտել է Բուդապեշտի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ Պեշտում զբաղվել է բժշկական գործունեությամբ, դասավանդել է Վիեննայի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում, 1831-1848 թվականներին եղել է Հունգարիայի թագավորական համալսարանի բժշկական ֆակուլտետի դեկան, 1848-1860 թվականներին՝ պրոռեկտոր։
Հեղինակ է «Ներքին օրգաններում արյան մարմնիկների շարժման առեղծվածային գործոնները» աշխատության։ Զբաղվել է հունգարական անատոմիայի տերմինաբանության հարցերով։ Մասնակցել է Հունգարիայի հայկական գաղութի հասարակական կյանքին, նյութական օգնություն է ցույց տվել կարիքավոր ուսանողներին, սեփական միջոցներով գնել լաբորատոր սարքեր։ Չաուսի գրքերի մեծ հավաքածուի հիման վրա ստեղծվել է Բուդապեշտի պետական բժշկական գրադարանը։


== Պարգևներ ==
1859 թվականին Չաուսին շնորհվել է «թագավորական խորհրդատու» տիտղոսը։


== Ծանոթագրություններ ==
Շևելյովո (այլ կիրառումներ)

Շևելյովո, կարող է վերաբերել՝

Շևելյովո - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Սոկոլսկի շրջանի կազմում։
Շևելյովո - գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Նովոգորոդսկի շրջանի կազմում։
Լևչենկի (այլ կիրառումներ)

Լևչենկի, կարող է վերաբերել՝

Լևչենկի - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովի շրջանում
Լևչենկի - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում
Լևոն Մելիքյան

Լևոն Սերգոյի Մելիքյան (1906, գ. Բերդ, Շամշադինի շրջան - ), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից, ԽՄԿԿ անդամ 1943 թվականից։


== Կենսագրություն ==
1928 թվականին ավարտել է Բերդի յոթնամյա դպորցը, իսկ 1931 թվականին Թբիլիսիի մանկավարժական տեխնիկումը։ Որպես ուսուցիչ 1931-1932 թվականներին աշխատել է Պառավաքարում, իսկ 1932-1935 թվականներին Ադրբեջանի Կուտկաշենի շրջանի Ամիրվան գյուղի դպրոցում, 1935-1941 թվականներին դասավանդել է Իջևանի շրջանի Խաշթառակ գյուղում։ Հեռական կարգով սովորել է Երևանի հայկական մանկավարժական ինստիտուտի բնագիտական ֆակուլտետը և երրորդ կուրսից զորակոչվել բանակ։ 1942 թվականին մասնակցել է Կովկասյան լեռներում մղվող թեժ մարտերին, դեկտեմբերի 30-ին ծանր վիրավորվել և տեղափոխվել է Սոչիի առափնյա հոսպիտալը։ Ապաքինվելուց հետո վերադարձել է զորամաս, մասնակցել ֆաշիստների դեմ մղվող մարտերին։ 1943 թվականի օգոստոսի 3-ին Բելգորոդի գետնանցման ժամանակ վիրավորվել է, բուժվել հոսպիտալում մինչև 1944 թվականի ապրիլը, որից հետո զորացրվել է։ Այնուհետև շարունակել է ուսուցչությունը Բերդի դպրոցը։ 1966 թվականից անցել է կենսաթոշակի։


== Ծանոթագրություններ ==