armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Որիզ (Վանի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Որիզ (այլ կիրառումներ)Որիզ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ալ-Հասաքա

Ալ-Հասաքա (արաբ․՝ الحسكة‎‎, քրդ.՝ Hesîçe, Hesêçe), քաղաք Սիրիայի Արաբական Հանրապետության հյուսիս-արևելքում։ Համանուն մարզի վարչական կենտրոնն է։ Բնակչության թվով՝ 188,160 մարդ, մեկն է Սիրիայի 10 ամենամեծ քաղաքներից և ամենամեծը մարզում։ Ալ-Հասաքայի բնակչության զգալի մասը կազմում են ասորիներն ու քրդերը, կան նաև արաբներ ու հայեր։ Քաղաքի տարածքով հոսում է Եփրատի վտակ Խաբուր գետը։ Գտնվում է Դամասկոսից 600 կմ, Հալեպից` 494 կմ, Դեյր-էլ-Զորից` 179 կմ հեռավորության վրա։


== Աշխարհագրություն ==
Ալ-Հասաքան տեղակայված է Թուրքիայի Քամիշլի սահմանամերձ քաղաքից 80 կմ հեռավորության վրա։ Եփրատի ձախ վտակ Խաբուր գետը, որ սկիզբ է առնում Թուրքիայի սահմանի մոտ գտնվող Ռաս ալ-Այն (ալ-Հասաքա) քաղաքի մոտ, հոսում է Ալ-Հասաքա քաղաքի միջով։ Վերջինիս մոտ Խաբուր գետին է միախառնվում Ջայջայ գետը։


== Պատմություն ==

Ալ-Հասաքան շրջապատված է նախապատմական մի քանի բնակատեղիներով։ Դրանցից ամենահայտնիներն են Թել Բրակը, որ գտնվում է Ալ-Հասաքայից 45 կմ դեպի հյուսիս-արևելք, և Թել Քնեդիգը, որ տեղակայված է Ալ-Հասաքայից 20 կմ դեպի հարավ։

Օսմանյան կայսրության ժամանակ Ալ-Հասաքան աննշան քաղաք էր։ Ներկայիս բնակավայրը հիմնադրվել է 1922 թվականի ապրիլին Ֆրանսիական ռազմակայանի կողմից։ Հայերի ցեղասպանությունից ու Թուրքիայից նրանց արտաքսումից հետո շատ հայեր հաստատվեցին ԱԼ-Հասաքայում և նպաստեցին քաղաքի զարգացմանը 1920-ական թվակյաններին։ Ֆրանսիական մանդատի տարիներին ասորիները, որ վտարվեցին Իրաքից Սումայիլյան կոտորածի ժամանակ, մի շարք բնակավայրեր հիմնադրեցին Խաբուր գետի ափին 1930-ական թվականներին։ Այդ ժամանակ ֆրանսիական զորքերը տեղավորված էին Ցիտադել Հիլում։ 1942 թվականին Ալ-Հասաքան ուներ 7,835 բնակիչ, քաղաքում գործում էին մի քանի դպրոցներ, երկու եկեղեցի, բենզալցակայան։ Նոր քաղաքը սկսեց զարգանալ 1950-ական թվականներին՝ դառնալով գավառի վարչական կենտրոն։ Ալ-Հասաքա ու Քամիշլի քաղաքները ծաղկում ապրեցին 1960-ական թվականներին, երբ Սիրիայի հյուսիս-արևելքում սկսեց բուռն զարգացում ապրել բամբակագործությունը։ 1970-ական թվականներին զարգացավ նաև նավթարդյունաբերությունը։
2007-2008 թվականներին Ալ-Հասաքայի կենտրոնում կատարվեցին հնագիտական պեղումներ և հայտնաբերվեցին կավե աղյուսներից կառուցված պատեր, որ վերաբերում են Նոր ասորական դարաշրջանին՝ մ. թ. ա. 8-11 դարերին, ինչպես նաև 5-րդ դարի բյուզանդական եկեղեցու ավերակներ։ Գտնվեցին նաև բնակության հետքեր, որոնք վերաբերում են վաղ իսլամական ժամանակաշրջանին։


== Սիրիայի քաղաքացիական պատերազմ ==
Սիրիայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ Ալ-Հասաքան վերահսկվում էր սիրիական բանակի ու քրդերի կողմից։ 2014 թվականի օգոստոսին քաղաքը պաշարեցին Իրաքի և Լևանտի իսլամական պետության զորքերը, որոնց մինչ այդ անհաջող փորձեր էին արել գրավելու այն։


== Ժողովրդագրություն ==
2004 թվականին քաղաքի բնակչությունը կազմում էր 188,160 մարդ։ Նրանց մեծ ման արսորիներ ու քրդեր են։ ԿԱն նաև քիչ թվով արաբներ ու հայեր։ Քաղաքում կան առնվազն չորս մեծ եկեղեցիներ, քանզի քաղաքում մեծ թիվ են կազմում քրիստոնյաները։


== Մարզական կյանքը ==

Ալ-Ջազիրան քաղաքի ամենամեծ ֆուտբոլային ակումբն է, որը խաղում է Բասել ալ-Ասադ մարզադաշտում։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Չորս գետերի շատրվան

Չորս գետերի շատրվան (իտալերեն՝ Fontana dei Quattro Fiumi), Հռոմի ամենահանրահայտ շատրվաններից մեկը։ Գտնվում է Պիացցա Նավոնայում (իտալերեն՝ Piazza Navona)։ Կառուցված է 1648-1651 թվականներին, ըստ Լորենցո Բերնինիի նախագծի։
1644 թվականին Պամֆիլի գերդաստանի պապերից մեկը՝ Ինոկենտիոս X-ը, որոշում է Պամֆիլի ընտենական պալատի հարևանությամբ կառուցել եգիպտական կոթող, որը, ինչպես համարվում էր այդ ժամանակ, Հռոմ է բերվել Կարակալլա կայսրի կողմից։ Իրականում կոթողը կեղծ եգիպտական էր, ստեղծված Դոմիցիանոս-ի ժամանակներում։ Հայտարարվում է մրցույթ լավագույն նախագծի համար, սակայն մեծն Բերնինին անբարյացակամների ջանքերի շնորհիվ չի կարողանում մասնակցել մրցույթին։ Չնայած դրան, Բերնինին նախապատրաստում է շատրվանի նախագիծ, որը նախատեսում էր կոթողի շուրջ տեղադրել աշխարհի չորս մասերի գլխավոր գետերի աստվածների արձանները (Նեղոս, Գանգես, Դանուբ և Լա Պլատա)։ Նրա հովանավոր Լյուդովիզին, լինելով ամուսնացած պապի ազգականուհու հետ, շատրվանի մակետը դնում է ճաշասենյակում, որտեղ վերջինս ճաշում էր։ Ինոկենտիոսը ցնցվում է մինչ այդմ չտեսնված քանդակագործության և ճարտարապետության հարմոնիայով, չեղարկում է մրցույթը և Բերնինիին հրամայում է անհապաղ զբաղվել շատրվանի կառուցմամբ։
Ինչպես և Տրևի և Բարկաչչա շատրվանները, Չորս գետերի շատրվանը սնուցվում է Ակվա Վիրգո հնագույն ջրանցույցի ջրերից։


== Արտաքին հղումներ ==
Fontana dei Quattro Fiumi Video of the Fontana dei Quattro Fiumi in Piazza Navona at Christmas time.
Video Introduction to Bernini Four Rivers Fountain and The Moor
Եղնաջուրի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Շիրակի մարզի Եղնաջուր գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 1 հուշարձան (2 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (276501-276600)

Աստերոիդների ցանկ (276401-276500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (276601-276700)
 Աստերոիդների ցանկ (276401-276500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (276601-276700)
Ավստրիայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ

ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում Ավստրիայի օբյեկտները թվով 9-ն են (2016 թվականի դրությամբ), որը կազմում է ընդհանուր թվի 0,9 % -ը (1073-ը 2017 թվականին)։ Բոլոր օբյեկտներ ցանկում ներառված են մշակութային չափանիշներով, ընդ որում դրանցից 1-ը ճանաչվում է որպես մարդկային ստեղծագործ հանճարի գլուխգործոց (չափանիշ)։ Բացի այդ, 2016 թվականի դրությամբ Ավստրիայի տարածքում տեղակայված են 13 օբյեկտներ, որոնք Համաշխարհային ժառանգության ցանկում ընդգրկվելու թեկնածուներ են։ Ավստրիայի Հանրապետությունը 1992 թվականի դեկտեմբերի 18–ին վավերացրել է ժառանգության պաշտպանության կոնվենցիան։ Ավստրիայի առաջին 2 օբյեկտն ընդգրկվել է ցանկում 1996 թվականին, Համաշխարհային ժառանգության հանձնաժողովի 20-րդ նստաշրջանում։


== Ցանկ ==
Այս աղյուսակում օբյեկտները տեղակայված են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցուցակում։


=== Օբյեկտների աշխարհագրական տեղադրություն ===


== Նախնական ցանկ ==
Այս ցանկը ցույց է տալիս Ավստրիայի կառավարության կողմից առաջարկված օբյեկտները՝ Համաշխարհային ժառանգության ցուցակում ընդգրկվելու համար։


=== Օբյեկտների աշխարհագրական տեղադրություն ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ավստրիայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկ (անգլ.)
Ավստրիայում Համաշխարհային ժառանգության հղումների կատալոգ (անգլ.)
Անդրես Պալոպ

Անդրես Պալոպ Սերվերա (իսպ.՝ Andrés Palop Cervera, հոկտեմբերի 22, 1973(1973-10-22), L'Alcúdia), իսպանացի ֆուտբոլիստ, դարպասապահ, 2008 թվականի Եվրոպայի չեմպիոն։


== Կարիերիա ==
«Վալենսիա»-ում, որի սանն էր հանդիսանում, Պալոպը փոխարինել է Սանտյագո Կանիսարեսին, իսկ «Սևիլյա»-ում դարձել է հիմնական դարպասապահ։
2007 թվական մարտի 15-ին ՈւԵՖԱ Եվրոպայի Լիգայի 1/8 եզրափակչի պատասխան խաղում «Շախտյոր Դոնեցկ»-ի հետ խաղի երկրորդ խաղակեսի ավելացված ժամանակում ուկրաինական թիմի օգտին 2։1 հաշվի ժամանակ Անդրեսը անկյունայինի խաղարկումից հետո գլխով գոլ է խփել և հավասարեցրել է հաշիվը։ Լրացուցիչ ժամանակում «Սևիլյան» խփել է ևս մեկ գոլ և դուրս է եկել մրցախաղի հաջորդ փուլ։ ՈւԵՖԱ-ի Գավաթի եզրափակչում «Էսպանյոլ»-ի հետ խաղում տասնմեկ մետրանոց հարվածներով Պալոպը հետ է մղել երեք հարված, ինչը թույլ է տվել «Սևիլյա»-ին երկրորդ անգամ անընդմեջ հաղթել այս մրցախաղում։ Պալոպը ճանաչվել է եզրափակիչի լավագույն խաղացող։
Անդրես Պալոպը Իսպանիայի հավաքականի կազմում Եվրո 2008-ում դարձել է Եվրոպայի չեմպիոն՝ չխաղալով ոչ մի խաղ։
2013 թվականի հունիսին Պալոպը պայմանագիր է ստորագրել «Բայեր Լևերկուզեն»-ի հետ։
2014 թվականի ապրիլին Պալոպը հայտարարել է կարիերիայի ավարտի մասին։
2015 թվականի փետրվարից մինչև 2016 թվականի մայիս ղեկավարել է «Ալկոյանո» ակումբը։


== Ձեռքբերումներ ==
«Վալենսիա»Լա Լիգա (2)՝ 2003/04
ՈւԵՖԱ Եվրոպայի Լիգայի դափնեկիր՝ 2003/2004
ՈւԵՖԱ Սուպեր գավաթի դափնեկիր՝ 2004«Սևիլյա»ՈւԵՖԱ Եվրոպայի Լիգայի դափնեկիր (2)՝ 2005/2006, ՈւԵՖԱ Գավաթ 2006/07
ՈւԵՖԱ Սուպեր ԳավաթԻ դափնեկիր՝ 2006
Ֆուտբոլի Իսպանիայի գավաթի դափնեկիր (2)՝ 2006/2007, 2009/2010
Սուպերկոպա դե Իսպանիայի դափնեկիր՝ 2007Իսպանիայի հավաքականՈՒԵՖԱ Եվրոպայի առաջնություն, Ֆուտբոլի Եվրոպայի առջնություն 2008


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Профиль на BDFutbol.comArchived 2013-12-19 at the Wayback Machine.
Профиль на worldfootball.net {{Wayback|url=http://www.worldfootball.net/spieler_profil/palop/
Վլադլեն Բախնով

Վլադլեն Եֆիմոֆիչ Բախնով (հունվարի 14  1924, Խարկով — հոկտեմբերի 26, Переделкино 1994), ռուս խորհրդային բանաստեղծ, լրագրող և դրամատուրգ, սցենարիստ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է հունվարի 14 1924 թվականին Խարկովում, հրեայի ընտանիքում ։
12 տարեկանում ընկել է տրամվայի տակ, ծնկից ցած զրկվել է ոտքից։  Ավարտել է 9-րդ դասարանը, երբ սկսվել է Հայրենական մեծ պատերազմը։
1941 թվականին տարահանման մեջ էր Տալդի Կուրգանում՝ Ղազախստանում։ Այնտեղ գիշերօթիկում աշխատում էր որպես պիոներջոկատավար։ Տիկնիկային թատրոն էր կազմակերպում, թատրոնի համար սկետչեր էր գրում օրվա տպավորությունների հիման վրա։
1943 թվականին ընդունվել է Մաքսիմ Գորկու անվան գրական ինստիտուտի բանաստեղծական սեմինարիան Նաում Կորժավինի, Բենեդիկտոս Սարնովի, Սեմյոն Հուդզենկոյի հետ։ Ինստիտուտում գրել է հայտնի երգը։ Ավարտել է ինստիտուտը 1949 թվականին
Տպագրվել սկսել է 1946 թվականին «Կոմսոմոլեցում» պատասխանատու քարտուղար Մոսկովսկու, Յակով Կոստյուկովսկու համահեղինակությանբ։ Էստրադայի համար գրել սկսել է  Յուրի Տրոֆիմովիչ Տարապունկայի, Եֆիմ Իոսիֆովիչի,  Արկադի Ռայկինի, Ալեքսանդր Շուրովի  և  Նիկոլայ Ռիկունինի, ծաղրածու Օլեգ Կոնստանտինովիչ Պոպովի, Յուրի Վլադիմիրովիչ Նիկուլինի հետ։ Տպագրվել է նաև այլ պարբերականներում։
Եղել է մի քանի բանաստեղծական ժողովածուների և հումորային ֆանտաստիկայի ժողովածուի հեղինակ;
1970, 1973 և 1977 թվականներին երեք անգամ արժանացել է Ոսկե հորթ մրցանակին։
Նրա մտերիմների թվում էին պոլիգլոտը և Վլադիմիր Վիշնյակը, նրա կինը՝ Նինա Վիշնյակը, որը զբաղվում էր տեքստի հարդարմամբ, բանաստեղծ-թարգմանիչ Նաում Գրեբնևը և նրա կինը՝ նկարիչ և Աստվածաշնչի վերապատմիչ Նոեմի Գրեբնևան՝ առաջին վագոնային երգերի հեղինակն ու հիմնադիրը, լրագրող Սերգեյ Քրիստին, ինժեներ Միխայիլ Գինզբուրգը և նրա կինը՝ դասախոս սոպրոմատը, Ռուֆինա Գինզբուրգը, վավերագրական կինոյի ռեժիսոր և «Գույնզգույն կտորներից վերմակ»,
«Հպում կուռքերին» հուշագրությունների հեղինակ Վասիլի Կատանյանը  և նրա կինը՝ ճապոնական կինոյի մասնագետ Իննա Գենս-Կատանյանը, քանդակագործ Վադիմ Սիդուրը և նրա կինը՝ Յուլիա Նելսկայան։

Թաղված է Պերեդելկինկոյի գերեզմանատանը։


=== Ընտանիք ===
Կին, Նելլի Ալեքսանդրովնա Մորոզովա (1924—2015), խմբագիր, կինոսցենարիստ, լրագրողի դուստր  Ա. Պ. Մորիսոն, «Տագանրոգյան ճշմարտություն» թերթի խմբագիր և քանդակագործ Վ. Գ. Մորոզովա։
Որդի,  Լեոնիդ Վլադլենովիչ Բախնով (ծնված. 1948), բանասեր, արձակագիր և մանկավարժ, Ժողովուրդների բարեկամություն ամսագրի արձակի բաժնի վարիչ;


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (175201-175300)

Աստերոիդների ցանկ (175101-175200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (175301-175400)
 Աստերոիդների ցանկ (175101-175200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (175301-175400)
Սելզյա (այլ կիրառումներ)

Սելզյա, կարող է վերաբերել՝

Սելզյա - գետ Ռուսաստանում, Մեզենի վտակը
Սելզյա - գետ Ռուսաստանում, Վաշկայի վտակը
Լենինո (գյուղ, Բաշտանկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼենինոԼենինո (ուկրաիներեն՝ Леніне), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բաշտանկայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Զաբելինո։ Հիմնադրվել է 1782 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լենինո գյուղում բնակվում էր 565 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1202 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կեպա (գյուղ, Վասցելիինա շրջան)

Կեպա (էստ․՝ Käpa), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վասցելիինա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 1 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Wikipedia App

Wikipedia App, հանրագիտարանային ծառայություն, մշակվել է Վիքիմեդիա Հիմնադրամի կողմից, բջջային ինտերնետ սարքերի համար Վիքիպեդիա հանրագիտարանի պաշտոնական հավելվածը։
2015 թվականի տվյալներով՝ այն աշխատում է Android (տարածվում է Google Play-ի միջոցով), BlackBerry (BlackBerry World-ի միջոցով), iOS (App Store-ի միջոցով) և Windows 8 (Windows Store-ի միջոցով) օպերացիոն համակարգերում։
Վիքիմեդիա Հիմնադրամը թողարկել է նաև Wikimedia Commons հավելվածը՝ Վիքիպահեստում գրաֆիկական պատկերներ ներբեռնելու համար ։ Միևնույն ժամանակ պետք է նշել, որ պաշտոնական հավելվածներից զատ, անկախ մշակողները թողարկել են բազմաթիվ հավելվածներ, որոնք ոչ միայն թույլատրում են կարդալ Վիքիպեդիայի հոդվածները, այլև ուղղակիորեն ներբեռնել տվյալներ Վիքիպեդիայից․ մյուս ծրագրերը օգտագործում են API MediaWiki։


== Վիքիպեդիան iOS-ի և Android-ի համար ==
iOS օպերացիոն համակարգի համար նախատեսված հավելվածը կոչվում է «Wikipedia Mobile», իսկ Android-ի համար նախատեսվածը՝ «Wikipedia»։ Հավելվածներն անվճար են։ Դրանք հնարավորություն են տալիս Վիքիպեդիայի հոդվածները կարդալ։ Դրանք նաև թույլ են տալիս օգտվողներին քարտեզի վրայի աշխարհագրական նշումների միջոցով մոտակայքում գտնվող օբյեկտների մասին հոդվածներ գտնել։


== Ոչ պաշտոնական հավելվածներ ==
Հավելվածների հիմնական նպատակը հոդվածների ցուցադրումն է, ինչպես նաև մի քանի բնորոշ հնարավորություններ՝ հոդվածների որոնում, էջանիշներ, պատկերների մեծացում։ Նմանօրինակ հավելվածներից են․

«All Of Wikipedia — Offline», Brilliant(ish) Software մշակողների կողմից,
«WikiNodes», Institute for Dynamic Educational Advancement մշակողների կողմից,
և այլն։


== Տես նաև ==
Wikipedia Zero


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Wikipedia iOS-ի համար
Wikipedia Android-ի համար
Wikipedia BlackBerry-ի համար Archived 2013-12-13 at the Wayback Machine.
Wikipedia Windows 8-ի համար
Wikipedia Mobile Support and Development Archived 2013-08-11 at the Wayback Machine. GitHub-ում։
Դիդգոր (Թեթրի Ծղարոյի շրջան)

Դիդգորի (վրաց.՝ დიდგორი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Թեթրի Ծղարոյի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 99 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձան (Մոսկվա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձան (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձան, Ալեքսանդր Օպեկուշինի Ալեքսանդր Պուշկինին նվիրված բրոնզե հուշարձանը Մոսկվայի Տվերյան զբոսայգում։ Տեղադրվել է 1880 թվականի հունիսի 6-ին։ 1950 թվականին հուշարձանը տեղափոխվել է հրապարակի հակառակ կողմ։


== Նկարագրություն ==
Քանդակագործը գրողին կերտել է ամբողջ հասակով՝ հագին բաճկոն, որի վրայից իջնում է վերարկուն, գլուխը մտամոլոր հառած ներքև՝ կարծես խորհում է նոր ստեղծագործության մասին։ Աջ ձեռքը բաճկոնին հենած, ձախը՝ գլխարկը ձեռքին հետևում։ Հուշարձանի չորս կողմերում տեղադրված են երկաթե լապտերներ, պատվանդանին՝ բրոնզե ծաղկեպսակներ։
Հուշարձանի հեղինակն է Ալեքսանդր Օպեկուշինը։


== Տես նաև ==
Հուշարձաններ նվիրված Ալեքսանդր Պուշկինին
Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձան (Սանկտ Պետերբուրգ)
Ալեքսանդր Պուշկինի կիսանդրի (Երևան)


== Գրականություն ==
Крейн А. З. Рукотворный памятник (1880—1980)։ К столетию открытия в Москве памятника Александру Сергеевичу Пушкину работы А. М. Опекушина / Художник В. В. Кошмин. — М.։ Советская Россия, 1980. — 48, [32] с. — 50 000 экз.
Суслов И. М. Памятник Пушкину. — М.։ Московский рабочий, 1983. — 64 с. — (Биография московского памятника).
Чубуков В. В. Всенародный памятник Пушкину։ (200-летию А. С. Пушкина посвящается). — М.։ «Тверская, 13», 1999. — 160 с. — 8 000 экз. — ISBN 5-89328-009-1. (в пер.)
Кони А. Ф. Открытия памятника Пушкину (1880 г.) // Москва и её жизнь. — М.։ Москва для всех, 1914. — С. 98-110.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հուշարձանի լուսանկարների հավաքածու
Պուշկինի հուշարձանը cultcalend.ru կայքում
Ներքինի

Ներքինի, քաղաքական նպատակով ամորձատված, սեռական կարողությունից զրկված տղամարդ։ Ներքինիները ծառայում էին իշխանների և թագավորների կանանոցներում։ Այդպիսի կանանոցների կառավարիչները կոչվում էին ներքինապետներ։ Վերջիններս մեծ քաղաքական ազդեցություն ունեին, քանի որ վայելում էին իրենց իշխանավորի վստահությունը։
Ներքինիներ պահելու սովորությունը տարածված է եղել Ասորեստանում, Պարսկաստանում, Հռոմեական կայսրությունում, Բյուզանդիայում, Չինաստանում, Օսմանյան Թուրքիայում և այլուր։


== Հայաստանում ==
Միջնադարյան Հայաստանում կանանոցների կառավարումը վերապահված էր Մարդպետունիներին. ներքինապետը կոչվում էր մարդպետ։ Մարդպետները միաժամանակ արքունիքի, արքունիքի գանձարանի, արքայի խորհրդատան և բերդերի կառավարիչներն էին։


== Չինաստանում ==
Չինաստանում ներքինի էին դառնում հիմնականում աղքատ տղաները՝ արքունիքում կամ որևէ ազնվականի ապարանքում ծառայության անցնելու հույսով։ Այսպես կոչված ամորձատողները ոչ միայն հեռացնում էին նրանց ամորձիները այլև ամբողջությամբ առնանդամը։ Վիրահատությունը կատարվում էր առանց ցավազրկման։
Չինաստանի վերջին հայտնի ներքինին՝ Ժանգ Խիանգժայը (张祥斋) մահացել է 1957 թ.։
Նիկոլայ Ժուրավսկի

Նիկոլայ Ժուրավսկի (օգոստոսի 8, 1964(1964-08-08), Chircăiești, Căușeni District, Մոլդովական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), մոլդովացի կանոիստ, որը երեք օլիմպիական մրցանակ է նվաճել իր թիմակից Վիկտոր Ռենեյսկու հետ։ ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1988)։
Ներկայումս գլխավորում Է Մոլդովայի Հանրապետության Ազգային օլիմպիական կոմիտեն։


== Կենսագրություն ==
Թիավարել է 14 տարեկանում, առաջին մարզիչը Պավել Կադնիկովն էր (1978 թվականից)։  1983 թվականից մարզվել է Ալեքսանդր Կիրպիչենկոյի ղեկավարությամբ։
Սեուլում կայացած Օլիմպիական խաղերում նա նվաճել է երկու ոսկե մեդալ՝ հանդես գալով ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում։ Հաջորդ երեք տարիների ընթացքում Ժուրավսկին ընդհանուր առմամբ 8 ոսկե մեդալ է նվաճել կանոեի թիավարության աշխարհի առաջնություններում, ինչպես երկուսում, այնպես էլ քառյակում։ Այնուամենայնիվ, Ժուրավսկին և Ռենեյսկին չեն ընդգրկվել ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում 1992 թվականի Օլիմպիական խաղերում։ Այդ պատճառով Ժուրավսկին համաձայնել է հանդես գալ Ռումինիայի դրոշի ներքո, սակայն մեդալ դա նրան չի բերել։ 1996 թվականի Օլիմպիական խաղերում նա և Ռենեյսկին ներկայացրել են Մոլդովան և նվաճել արծաթե մեդալ, որը դարձել է անկախ Մոլդովայի առաջին օլիմպիական պարգևը։
2001 թվականին Ժուրավսկին դառնում է մոլդովական Ազգային օլիմպիական կոմիտեի նախագահ։ Այս պաշտոնում նա արդեն երրորդ ժամկետն է անընդմեջ։


== Մրցանակներ ==
Պարգևատրվել է Ժողովուրդների Բարեկամության շքանշանով (1988) և Հանրապետության շքանշանով (1996)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Фотоповесть — Николай Журавский Archived 2021-04-23 at the Wayback Machine.
Николай Журавский, председатель Национального Олимпийского комитета для газеты «Независимая Молдова» Archived 2013-06-26 at the Wayback Machine.
Николай Журавский: Достижения в большом спорте надо доказывать делом, кропотливой работой тренеров и спортсменов(չաշխատող հղում)
Николай Журавский: Мы находимся в одной лодке, которая идет ко дну
[1]
My Only Wish (This Year)

«My Only Wish (This Year)» (անգլ. թարգմանաբար՝ «Իմ միակ ցանկությունը (այս տարի)»), սուրբծննդյան երգ, որը ձայնագրվել է ամերիկացի երգչուհի և երգերի հեղինակ Բրիթնի Սփիրսի կողմից։ Այն գրվել է հենց Սփիրսի, Բրայան Քիերուլֆի և Ջոշ Շվարցի կողմից։ Այն ի սկզբանե թողարկվել է Platinum Christmas հավաքածուում։
Երգը ստացել է երաժշտական քննադատների խառը արձագանքներ։ Սակայն նրա թողարկումից գրեթե տասը տարի անց գրախոսականները երգը համարում են ժամանակակից տոնական երաժշտության դասական նմուշ։ «My Only Wish (This Year)» երգը հայտնվել է տարբեր երկրների հիթ-շքերթներում, հիմնականում տոնական սեզոնում։ 2013 թվականի հոկտեմբերի 22-ին միայն երգի աուդիոտարբերակը վերբեռնվել է երգչուհու պաշտոնական էջ Vevo-ում։ 2020 թվականին երգը վերահրատարակվել է թվային ձևաչափով։


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնաստերիո դե Ռոդիլյայի ամրոց

Մոնաստերիո դե Ռոդիլյայի ամրոց (իսպ.՝ Castillo de Monasterio de Rodilla), ամրոց Իսպանիայի Բուրգոս տարածաշրջանում, Ռոդիլիայի վանական համալիրից քիչ հեռու, այդ պատճառով էլ շատերը համարել են նրանց մեկ միասնական կառույց և ամրոցն էլ անվանել են վանական համալիրի անունով։ Այն կառուցվել է 9-րդ դարում, տեղանքի ժայռապատ լեռնազանգվածի վրա։ Ներկայումս այն կիսավեր է։ Այն ժայռի վրա, որտեղ գտնվում է ամրոցը, բացվում է հիանալի տեսարանմ դեպի հարթավայրը։
1949 թվականի ապրիլի 22-ի հրամանով Ռոդիլյա վանական համալրիը և Մոնաստերիո դե Ռոդիլյայի ամրոցը ստացավ հատուկ պահպանվող հուշարձանի կարգավիճակ։


== Պատմություն ==
Գրաֆ  Դիեգո Պորցելոսը (իսպ.՝ Diego Porcelos) 884 թվականին բնակություն է հաստատում Բուրգոսում։ Վանական համալիրի ամրոցը կառուցվում է հենց այդ ժամանակ, որպեսզի պաշտպանի գաղութականների նոր տարածքները որոնցում նրանք հաստատվել էին, ստեղծելով Ուրբելի ամրոցի և այլ ամրոցների հետ Բուրգոսի տարածաշրջանի պաշտապանողական շղթան։ Արխիվային փաստաթղթերի մեջ Մոնաստերիո դե Ռոդիլյայի ամրոցի մասին հիշատակվում է 1011 թվականին։
1028 թվականին, այն բանից հետո երբ սպանվում է Գարսիա Սանչես դե Կաստիլիան (իսպ.՝ García Sánchez de Castilla), ամրոցը իր հարստություններով անցնում է Նովարայի արքա Սանչո 3-րդին։


== Ճարտարապետություն ==
Ամրոցը ունի հնգանկյուն հատակագիծ, որը հարմարեցված է ժայռի ռելիեֆին։ Տոնակատարության աշտարակը և գլխավոր դարպասը գտնվում են ամրոցի հյուսիսային հատվածում։ Հարավային հատվածում ունեցել է պատշգամբ, որի մի կողմում գտնվել է պարիսպը։
Ներկայումս հազիվ է պահպանվել աշտարակի մի հատվածը և ֆունդամենտը։ Պահպանված որմնանկարը թվագրվում է 20-րդ դարին։ Գանձագողերի կողմից ամրոցից տարվել է նաև այն սալիկը, որի վրա առկա է եղել լատինատառ գրություն։ Վերոհիշյալ սալիկը, ինչպես նաև ամրոցի շինարարության համար օգտագործված շինանյութը բերվել է այդտեղ գտնվող հին հռոմեական Տրիտի Աուտրիգոն (իսպ.՝ Triti Autrigon) բնակավայրից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://romanicoburebano.blogspot.com/2011/04/castillo-de-monasterio-de-rodilla-e.html Archived 2016-09-03 at the Wayback Machine.
dialnet.unirioja.es/servlet/fichero_articulo?codigo=1404274 Archived 2016-09-03 at the Wayback Machine.
http://www.arteguias.com/monasterio/rodilla.htm Archived 2016-09-03 at the Wayback Machine.
Ղալենտեր

Ղալենտեր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Ալաշկերտի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սուգուտի

Սուգուտի (ռուս.՝ Сугуты, չուվաշերեն՝ Сăкăт), գյուղ Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Բատիրևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2000 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Միր Բաշիր Կասումով

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կասումով (այլ կիրառումներ)Միր Բաշիր Ֆատահ օղլի Կասումով (ադրբ.՝ Mirbəşir Fəttah oğlu Qasımov, 1879, Dashbolagh, Ադրբեջան - ապրիլի 23, 1949(1949-04-23), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային կուսակցական, պետական գործիչ։ Կոմկուսի անդամ 1905 թ.-ից։ Մասնակցել է 1905-1907 թթ. հեղափոխությանը։ Եղել է Բաքվի բոլշևիկյան կազմակերպության մարտական դրուժինայի անդամ։ 1917-1918 թթ. կուսակցական աշխատանք է տարել Բաքվում և Լենքորանում։ Ադրբեջանի Կ(բ)կ I համագումարում (1920 թ.) ընտրվել է Կենտկոմի անդամ։ Մուսավաթական կառավարության դեմ 1920 թ. ապրիլի ապստամբության ղեկավարներից էր։ Եղել է Բաքվի հեղկոմի անդամ, 1921-1924 թթ. և 1931-1935 թթ.՝ Ադրբեջանի ԿԳԿ-ի նախագահի տեղակալ, իսկ 1937-1938 թթ.՝ նախագահ։ Միաժամանակ (1935-1937 թթ.)՝ Ադրբ. ԽՍՀ սոցիալական ապահովության ժողկոմ, 1938 թվականից՝ Ադրբ. ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի Նախագահության նախագահ։
Պարգևատրվել է Լենինի 2 շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆուենլաբրադա դե լոս Մոնտես

Ֆուենլաբրադա դե լոս Մոնտես (իսպ.՝ Fuenlabrada de los Montes), քաղաք և համայնք Իսպանիայում՝ Էստրեմադուրա ինքնավար մարզի Բադախոս պրովինցիայի Լա Սիբերիա շրջանում։ Տարածքը՝ 192 կմ²։ Բնակաչությունը՝ 1947 մարդ (2010 թվականի տվյալներով ) ։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից հեռավորությունը՝ 216 կմ։ 


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ուրոպ (Ուրոպի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ուրոպ (այլ կիրառումներ)Ուրոպ (ռուս.՝ Уроп), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում և Նովոսիբիրսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուրոպ գետի ձախ ափին՝ 30 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ինյա գետ, գետի ենթաավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200612115200005370
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115200537
Ավազանի կոդը - 13.01.02.006
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կարամկեն

Կարամկեն (ռուս.՝ Карамкен), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Մագադանի մարզի Խասինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 60 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժողովածու (4006)

Ժողովածու (4006), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4006 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1768, 1773 թվականներին Աբրահամ Աստապատեցու (2֊րդ) գրիչի կողմից ենթադրաբար Էջմիածնում։ Ստացողը եղել է Սիմէոն Գանճացին, Յովակին վարդապետը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20X16 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 276 թերթից։ Գրված է միասյուն, երկսյուն նոտրգիրով։ Կազմը` կաշեսալատ ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ՝ 138 բ (1644 թվական, Յունան գրիչ), գրիչ՝ 277 բ, (1768 թվական), 138 (1773 թվական), կնիք՝ 138 բ (Աբր․ Աստապատեցի)։


== Բովանդակություն ==
Սարգիսի Կունտի Մեկնութիուն Յովհաննու
Գսոտի Վերլուծութիուն Ներածութեանն Պորպիթի
Մեկնութիունը Ստորոգութեանցն, Պերի արմենիասին Արիստոտէլի
Ներս․ Շնորհարոյ Մեկնութիուն բանից ի սահմանց իմաստասիրութեան Դավթի
ԱՐիստոտէլի Յաղագս աշխարհի, Յաղադս առաքինութեանց


== Ծանոթագրություններ ==
Պիմեն Զարդարյան

Պիմեն Զարդարյան (1881, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն), հայ բանասեր։
Ծնվել է Կ. Պոլսում։ Որդին է թղթավաճառ, տպարանատեր Գևորգ Զարդարյանի։ 1901 թվականին եղբոր՝ Վահան Զարդարյանի հետ հիմնել է հայտնի Զարդարյան գրավաճառանոցը, որն ունեցել է նաև հրատարակչական գործունեություն և 1923 թվականից հետո շարունակել է իր գոյությունը երկու ճյուղավորումով՝ Կահիրեում և Պոլսում։ Պոլսինը ղեկավարել է Պիմեն Զարդարյանը։ Պոլսահայ մամուլում, տարեգրքերում տպագրել է պատմա-բանասիրական բնույթի մի շարք հոդվածներ, գերազանցապես կապված հնօրյա Պոլսի հայկական մշակույթի հետ։


== Աղբյուրներ ==
Կիպրոսի բանկ

Կիպրոս բանկ (բնօրինակ անվանում՝ հուն․՝ Τράπεζα Κύπρου; անգլ.՝ Bank of Cyprus), ամենամեծ բանկը Կիպրոսում։ Հիմնադրվել է 1899 թվականին։ Ղեկավարում է գործողություններ Միացյալ Թագավորության, Ավստրալիայի, Հունաստանի և Ռուսաստանի հետ։ 2008 թվականից Կիպրոսի բանկն իր ծառայությունները մատուցել է նաև Ուկրաինայում։ 2014 թվականին Ուկրաինային Ալֆա Բանկը ձեռք է բերել Կիպրոսի բանկի ուկրաինական բաժինը։ 


== Սեփականատերեր և կառավարում ==
2010 թվականի սեպտեմբերին հայտարարվել է, որ ռուս գործարար Դմիտրի Ռիբոլովլևը գնել է Կիպրոսի բանկի  9,7% բաժնեմասը։ Հաշվի առնելով բաժնետերերի շրջանում բանկի բաժնետոմսերի զգալի ցրումը (հաջորդ ամենամեծ փաթեթը` 1.5%-ը պատկանել է ներդրումային ֆոնդերից մեկին), Ռիբոլովլևը դարձել է բանկի խոշորագույն բաժնետերը։


== Գործունեություն ==
Կիպրոսի բանկը հիմնադրվել է 1899 թվականին և մի շարք ոլորտներում, ինչպիսիք են մանրածախ բանկային գործը, ներդրումները, առևտրային բանկի ծառայությունները, ֆակտորինգը, բրոքերությունը, ապահովագրությունը, ակտիվների կառավարումը և այլն։ Այս պահին բանկն ունի ավելի քան 300 մասնաճյուղ և գրասենյակ ամբողջ աշխարհում, որոնցից 147-ը գտնվում են Կիպրոսում, 134-ը Հունաստանում, 4-ը՝ Մեծ Բրիտանիայում, մեկը Լա Մանշի կղզիներում, մեկը Մոսկվայում և մեկը Ռումինիայում։ Ընդհանուր առմամբ այնտեղ աշխատել է 12,010 մարդ։ 2005 թվականի դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ բանկն ունեցել է ընդհանուր ակտիվներ 13,22 միլիարդ կիպրական ֆունտ (23,00 միլիարդ եվրո) և 818 միլիոն կիպրական ֆունտ (1,42 միլիարդ եվրո) բաժնետիրական կապիտալ։ 2008 թվականի սեպտեմբերի 30-ի դրությամբ բանկի ընդհանուր ակտիվները հասել են 34,03 մլրդ եվրոյի, իսկ բաժնետիրական կապիտալը՝ 2,13 մլրդ եվրոյի։ Բանկի բաժնետոմսերը ցուցակված են Կիպրոսի ֆոնդային բորսայում (CSE): Կիպրոսի Բանկը խոշորագույն բանկ է՝ ըստ CSE -ի շուկայական կապիտալիզացիայի, և ունի բաժնետերերի լայն շրջանակ։ 2007 թվականի հոկտեմբերի 8-ից այս բանկն ընդգրկվել է Dow Jones Cyprus Titans 10 ցուցակում, որն ընդգրկել է Կիպրոսի 10 խոշորագույն ընկերությունները։ Այն նաև ցուցակված է Աթենքի ֆոնդային բորսայում, իսկ 2006 թվականին հոկտեմբերի 9-ին ընդգրկվել է FTSE/Athex 20 ինդեքսում։ 2010 թվականին բանկի շահույթը կազմել է 1,450 միլիարդ եվրո, ընդհանուր ակտիվները՝ 42,64 միլիարդ եվրո, սեփական կապիտալը՝ 2,828 միլիարդ եվրո։


== Կիպրոսի տնտեսական ճգնաժամը 2012-2013 թվականներին ==
2013 թվականի մարտի 25-ին Եվրահանձնաժողովը հայտարարել է, այնուհետև, ճգնաժամի արդյունքում, հանրապետության խոշորագույն բանկը վերակազմավորվել է երկրի երկրորդ խոշորագույն բանկի (Կիպրոսի ազգային բանկ) ապահովագրական ակտիվների կլանմամբ, որն էլ իր հերթին լուծարվել է։ Այսպիսով, բանկի ակտիվները փաստացի կփոխանցվել են նրա մրցակցին։
2013 թվականի հուլիսի 30-ին հայտարարվել է, որ ավարտվել է Կիպրոսի բանկի վերապիտալիզացիայի գործընթացը։ Ապահովագրված ավանդների մասնաբաժինը փոխարկվելով կապիտալի կազմել է 47.5%: Ավանդների մի մասը բացվել է, և կառավարումը փոխանցվել է անցումային տնօրենների խորհրդին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բանկի պաշտոնական կայքը
Մարգարետե Շյուտե-Լիխոցկի

Մարգարետե Շյուտե-Լիխոցկի (գերմ.՝ Margarete Schütte-Lihotzky, հունվարի 23, 1897, Վիեննա - հունվարի 18, 2000, Վիեննա), առաջին ավստրիացի կին ճարտարապետը։ Նախագծել է «Ֆրանկֆուրտյան խոհանոցի» նախագիծը։


== Կենսագրություն ==
Մարգարետե Շյուտե-Լիխոցկին ծնվել է 1897 թվականի հունվարի 23-ին՝ Վիեննայում՝ բուրժուազիայի ներկայացուցչի ընտանիքում։ Նախնական կրթությունը ստացել է Վիեննայի արվեստագետների դպրոցում։
1926 թվականին Լիխոցկին տեղափոխվել է Ֆրանկֆուրտ։ Ֆրանկֆուրտում նախագծել է հռչակավոր «Ֆրանկֆուրտյան խոհանոցի» նախագիծը։


== Մրցանակներ ==
Քաղաքի տարվա լավագույն ճարտարապետ - 1980


== Գրականություն ==
«История дизайна», 2 том, С.Михайлов


== Ծանոթագրություններ ==
Արիոս

Արիոս (հին հունարեն՝ Άρειος, 250-ականներ, Կիրենաիկա, Cyrenaica, Հին Հռոմ - 336, Կոստանդնուպոլիս, Հռոմեական կայսրություն), արիոսականության հիմնադիր, մերժում էր Հիսուս Քրիստոսի կատարյալ աստվածությունը, ստորադասում նրան Հայր Աստծուն՝ համարելով նրան ոչ թե «ծնունդ» և «համագոյակից», այլ «արարած»։ Նրա կյանքի մասին քիչ բան է հայտնի։ Գրվածքները եկեղեցու կողմից արգելվել են և մեզ հասել են չնչին պատառիկների տեսքով՝ իր հակառակորդների գրվածքներում մեջբերումների միջոցով։


== Կենսագրություն ==


== Ուսմունք ==


== Գրականություն ==
Adolf Jülicher: Areios 11. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Band II,1, Stuttgart 1895, Sp. 625 f.
Friedrich Wilhelm Bautz: Arius. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 1, Bautz, Hamm 1975. 2., unveränderte Auflage Hamm 1990, ISBN 3-88309-013-1, Sp. 213–217.
Guido Bee: Altertum. Das Entstehen der einen Christenheit (250–430). In: Jean-Marie Mayeur, Luce Pietri, Andre Vauchez (Hrsg.)։ Die Geschichte des Christentums. Band 2. Herder, Freiburg in Breisgau 2005, ISBN 978-3-451-29100-5, S. 271 ff. (Originaltitel: Histoire du christianisme des origines à nos jours. Übersetzt von Thomas Böhm, Sonderausgabe in 6 Bänden).
Thomas Böhm: Die Christologie des Arius. Dogmengeschichtliche Überlegungen unter besonderer Berücksichtigung der Hellenisierungsfrage. In: Studien zur Theologie und Geschichte, Münchener Universitätsschriften, Katholisch-Theologische Fakultät. Band 7. EOS, St. Ottilien 1991, ISBN 3-88096-907-8 (Zugleich Dissertation, Universität München, 1991).


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Արիոսականություն
Նիկիայի Ա տիեզերական ժողով
Վաղարշապատի Ա եկեղեցական ժողով
Ֆուրչի

Ֆուրչի  (իտալերեն՝  Furci), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1277 մարդ։ Խտությունը՝ 49 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 26 կմ²։ Փոստային ինդեքս 66050։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0873։
Բնակավայրի հովանավորը Սուրբ Բիտո Անգելոն է։ Տոնը նշվում է ամեն տարի սեպտեմբերի 13-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Թադևոս Խաչատրյան

Թադևոս Խաչատրյան (հոկտեմբերի 26, 1955(1955-10-26), Սովետաշեն, Արարատի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), գրականագետ, թարգմանիչ, հրապարակախոս, բանասիրական գիտությունների թեկնածու, ՀԳՄ անդամ 2009թ․։


== Կենսագրություն ==
Թադևոս Խաչատրյանը ծնվել է 1955 թվականի հոկտեմբերի 26-ին, Արարատի շրջանի Սովետաշեն գյուղում (այժմ՝ՀՀ Արարատի մարզ, գյուղ Զանգակատուն)։ Ավարտել է ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետը, աշխատել է գրական և պարբերական մամուլում («Գարուն», «Լրագիր», «Մոլորակ», «Օրագիր» և այլն)։ Աշխատում է ՀՀ ԳԱԱ Մ․ Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտում։


== Աշխատություններ ==


=== Թարգմանություններ ===
Հովհան Մեյենդորֆ, Սուրբ Հայրերի աստվածաբանության ներածություն, Եր., 2013։
Գրիգորի Վերմիշև, Ամիրսպասալար (պատմավեպ, երկհատոր), Եր., 2012:
Սուրբ Նիկողայոս Սքանչելագործի վարքն ու հրաշքները, Եր., 2009։
Հովհան Ոսկեբերան, Ճառերի ընտրանի, Եր., 2007։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սուրբ Նիկողայոս Սքանչելագործի վարքն ու հրաշքները
Մոստովսկոյ

Մոստովսկոյ (ռուս.՝ Мостовской), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասում, հանդիսանում է Մոստովսկոյի շրջանի վարչական կենտրոնը։


== Աշխարհագրություն ==
Բնակավայրը գտնվում է Լաբա գետի ձախ ափին (Կուբան գետի ավազան), Լաբինսկ քաղաքից 32 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Ազգային կազմը2002 թվականի համառուսաստանյան մարդահամարի տվյալների համաձայն քաղաքատիպ ավանում բնակվող 24866 մարդկանցից 24318-ը պատկանում էին հետևյալ վեց ազգություններին՝


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մոստովսկոյ քաղաքային բնակավայրը Կրասնոդարի երկրամասի վարչության կայքում
Բուկովկա

Բուկովկա (ուկրաիներեն՝ Буківка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Հերցայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բուկովկա գյուղում բնակվում էր 929 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Երայ Ալվարես

Երայ Ալվարես (իսպ.՝ Yeray Álvarez, հունվարի 24, 1995(1995-01-24), Barakaldo, Գրան Բիլբաո, Բիսկայա, Բասկերի երկիր, Իսպանիա), իսպանացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Ատլետիկ Բիլբաոյի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական պաշտպանի դիրքում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Ատլետիկ Բիլբաո ===
Երայը Ատլետիկ Բիլբաոյի ակադեմիայի սան է։ Մինչև 2016-17 մրցաշրջանը նա հանդես եկավ ցածր դիվիզիոններում խաղացող Բասկոնիայի և Ատլետիկ Բիլբաո B-ի կազմում։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2016 թվականի սեպտեմբերի 15-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Եվրոպայի Լիգայի խմբային փուլի Սասուոլոյի դեմ խաղում։ Առաջին հանդիպումը Լա Լիգայում անցկացրեց սեպտեմբերի 18-ին՝ փոխարինման մտնելով Վալենսիայի դեմ խաղում։ Դեկտեմբերի 23-ին Ատլետիկը հայտարարեց, որ Երայի մոտ հայտնաբերվել է ամորձու քաղցկեղ, և որ նա պետք է վիրահատվի 1 շաբաթ անց։ Իսպանացին խաղադաշտ վերադարձավ ընդամենը 46 օր անց՝ 2017 թվականի փետրվարի 4-ին անցկացնելով Բարսելոնայի դեմ ամբողջ հանդիպումը։ Փետրվարի 9-ին նա երկարաձգեց իր պայմանագիրը Բիլբաոյի հետ մինչև 2022 թվականը։ Իր առաջին մրցաշրջանում Երայը անցկացրեց 35 հանդիպում՝ դառնալով 3 գոլային փոխանցման հեղինակ։
2017 թվականի հունիսի 12-ին Երայի մոտ հայտնաբերվեցին քաղցկեղի հետ կապված որոշ անկանոնություններ, ինչի պատճառով նա ստիպված եղավ քիմիաբուժություն անցնել։ 1 ամիս նա վերադարձավ ակումբի մարզական կենտրոն, որտեղ նրա թիմակիցները, որպես համերաշխության ժեստ, դիմավորեցին նրան սափրված գլուխներով։ Իր վերջին հանդիպումից 259 օր անց, Երայը խաղադաշտ վերադարձավ 2018 թվականի փետրվարի 4-ին՝ Ժիրոնայի դեմ խաղում՝ նախորդ վերադարձից ուղիղ 1 տարի անց։ Տարօրինակ զուգադիպությամբ այդ օրը ամբողջ աշխարհում համարվում է Քաղցկեղի դեմ պայքարի համաշխարհային օրը։ 2017-18 մրցաշրջանում Երայը անցկացրեց 12 հանդիպում։
2018-19 մրցաշրջանում Երայը վերականգնեց իր դիրքը Ատլետիկի հիմնական կազմում։


== Միջազգային կարիերա ==
Երայը ներկայացրել է Իսպանիան մինչև 21 տարեկանների երիտասարդական հավաքականում։ 2017 թվականին նա Մ21 հավաքականի կազմում պետք է մասնակցեր Եվրոպայի առաջնությանը, սակայն դուրս եկավ կազմից առողջական խնդիրների պատճառով։
Իսպանիայի ազգային հավաքական Երայը առաջին անգամ հրավիրվեց 2017 թվականի մայիսի 22-ին՝ Կոլումբիայի դեմ խաղի համար, սակայն այս խաղում խաղադաշտ դուրս չեկավ։ 2018 թվականի հունիսին նա կրկին հրավիրվեց ազգային հավաքական՝ Շվեյցարիայի դեմ ընկերական խաղի համար, սակայն նորից չմասնակցեց այս հանդիպմանը։


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
2019 թվականի փետրվարի 15-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երայի պաշտոնական Թվիթերի էջը
Երայի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Երայը transfermarkt-ում
Երայը soccerbase.com-ում
Երայը WhoScored.com կայքում
Երայը Ատլետիկ Բիլբաոյի պաշտոնական կայքում
Երայը Լա Լիգայի պաշտոնական կայքում
Երայը ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
Սոֆիևկա (գյուղ, Պոնոմարյովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍոֆիևկաՍոֆիևկա (ռուս.՝ Софиевка), գյուղ Ռուսաստանի Օրենբուրգի մարզի Պոնոմարյովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Թենիսն ամառային II Օլիմպիական խաղերում - Զուգամարտ (տղամարդիկ)

Ամառային II Օլիմպիական խաղերում թենիսի՝ տղամարդկանց զուգամարտի մրցումներն անցկացվել են հուլիսի 6-ին և 11-ին։ Մասնակցել են երեք երկրների 16 մարզիկներ։


== Մեդալակիրներ ==


== Տեղեր ==


== Մրցումներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Խաղերի պաշտոնական արձանագրություն Archived 2004-08-30 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Խաղերի արդյունքներ Archived 2011-07-19 at the Wayback Machine. (լեհ.)
Պրոպիլիտայում

Պրոպիլիտայում, մետամորֆիզմի տեսակ՝ դրսեորված հիմնականում անդեզիտային կազմի հրաբխածին ապարներում։ Պրոպիլիտայում արտահայտվում է սկզբնական միներալների՝ քլորիտով, ադուլյարով, էպիդոտով, կարբոնատով, քվարցով և սերիցիտով տեղակալմամբ։ Պրոպիլիտայում կապված է ներփակող ապարների վրա մանր ճեղքերով և ծակոտիներով նրանց մեջ թափանցող ետմագմատիկ (երբեմն՝ հանքաբեր) լուծույթների ազդեցության հետ։ Պրոպիլիտաման ենթարկված ապարների հայտնաբերումը հանքորոնման լավ նշան է։
Լևիաթան (ֆիլմ, 2014)

Լևիաֆանը ռեժիսոր Անդրեյ Զվյագինցևի ֆիլմն է ներշնչված ամերիկացի Մարտին Հեմեյերի պատմությունից։ 
Ֆիլմը արժանացել է կինոքննադատների բարձր գնահատականներին։ Այն արտահայտում է ժամանակակից Ռուսաստանի գլխավոր սոցիալական և հոգեբանական խնդիրները՝ շահ, փող, իշխանություն` ոտնահարելով մարդկային արժեքները։
2014 թվականի Կաննի Փառատոնին ֆիլմը արժանացավ "Լավագույն սցենար" մրցանակին և առաջադրվեց գլխավոր՝ "Ոսկե Արմավենի" մրցանակին։ Ֆիլմը նաև շահեց Լոնդոնի կինոֆեստիվալի և Հնդկական կինոֆեստիվալի "Լավագույն ֆիլմ" անվանակարգը, ինչպես նաև ամերիկյան "Ոսկե Գլոբուս" մրցանակը, որպես լավագույն օտարլեզու ֆիլմ։ 
"Լևիաֆանը" առաջադրվեց 2015 թվականի "Օսկար" կինոմրցանակին, որպես լավագույն օտարլեզու ֆիլմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Իբաիտիի գավառ

Իբաիտի (պորտ.՝ Microrregião de Ibaiti)՝ գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Պարանա նահանգի մեջ։ Մտնում է Բայշու Ամազոնաս նահանգի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 76 498 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 3034,269 կմ²։ Բնակչության խտությունը 25,2 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 438 586 931,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 5 798,68 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,693։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Կուրիուվա
Իբաիտի
Աստերոիդների ցանկ (236101-236200)

Աստերոիդների ցանկ (236001-236100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (236201-236300)
 Աստերոիդների ցանկ (236001-236100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (236201-236300)
Գիվաթ Շմուել

Գիվաթ Շմուել (եբրայերեն՝ גבעת שמואל‎, թարգմանաբար՝ Սամուելի բլուրը), քաղաք Իսրայելի Կենտրոնական մարզում, Շարոն դաշտավայրում, Բնեյ Բրաք, Փեթահ Տիկվա, Կիրյատ Օնո քաղաքների մոտ։ Բնակչությունը՝ 25 298 մարդ (2015)։


== Բնակչություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղական խորհրդի պաշտոնական կայքը Archived 2007-02-11 at the Wayback Machine.
Բաբախանյան

Բաբախանյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Ամալյա Գեղամի Բաբախանյան (1910-ական թվականներ-1984), թղթակից։
Առաքել Գրիգորի Բաբախանյան (1860-1932), պատմաբան, գրող, գրականագետ, հրապարակախոս։
Արմեն Վլադիմիրի Բաբախանյան (1967), դաշնակահար։
Արմուշ Բաբախանյան (20-րդ դար), թղթակից։
Գեղամ Բաբախանյան (19-րդ դար-1920-ական թվականներից հետո), թղթակից։
Դավիթ Բաբախանյան (1975), ռեժիսոր, պրոդյուսեր, սցենարիստ։
Հակոբ Օհանի Բաբախանյան (19-րդ դար-1910-ական թվականներից հետո), մանկավարժ։
Հայկուհի Համբարձումի Բաբախանյան (1992), երգչուհի։
Հենրիկ Սարիբեկի Բաբախանյան (1941-1999), բանաստեղծ։
Հովհաննես Գերասիմի Բաբախանյան (1968), դերասան, երգիչ։
Միքայել Աշոտի Բաբախանյան (1937), ագրոքիմիկոս։
Սիսակ Հակոբի Բաբախանյան (1892-1936), հեղափոխական, կուսակցական-պետական գործիչ։
Վարդգես Գեղամի Բաբախանյան (1908-1985), հասարակական գործիչ։


== Տես նաև ==
Բաբախյան


== Ծանոթագրություններ ==
Սերգեյ Մելիք-Բաղդասարով

Սերգեյ Մելիք-Բաղդասարով (ռուս.՝ Сергей Михайлович Мелик-Багдасаров, դեկտեմբերի 12, 1968(1968-12-12), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1994 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը և ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցը։ Տիրապետում է իսպաներենին, պորտուգալերենին և անգլերենին։
1996 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

2012 թվականից մինչև 2017 թվականն Իսպանիայում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության խորհրդական-դեսպանորդ։
2020 թվականի փետրվարի 17-ից Վենեսուելայում հանդիսանում է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2020 թվականի մարտի 19-ից Դոմինիկյան Հանրապետությունում հանդիսանում է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2020 թվականի օգոստոսի 14-ից Հայիթիում հանդիսանում է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի երկու որդի։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2006 թվականի հոկտեմբերի 17)
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2020 թվականի հունիսի 8)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Биография на сайте МИД России
Այնի-քյուրաթ

Այնի-քյուրաթ, աղբյուրներ Թուրքիայում, Էրզրում քաղաքի մոտ։ Այստեղից սկիզբ է առնում Եփրատի ակունքներից մեկը։ Ջրերը բուժիչ են։


== Ծանոթագրություններ ==
Լրտեսություն

Լրտեսություն, օտարերկրյա պետությանը, կազմակերպությանը/ ձեռնարկությանը,  կամ դրանց գործակալություններին, ինչպես նաև անհատներին պետական, ռազմական գաղտնիքներ, ինչպես նաև այլ տեսակի կոնֆիդենցիալ տեղեկություն հաղորդելու, նույն նպատակով այդպիսի տեղեկություններ հափշտակելու կամ հավաքելու եղանակով կատարվող պրակտիկա։ Շատ դեպքերում օրենքով պատժելի է։
2003 թվականի ապրիլի 18 որոշման համաձայն լրտեսությունը և դրա նկատմամբ սահմանված պատիժը ամրագրված է Քրեական օրենսգրքի Հոդված 302-ում.


== Տես նաև ==
Պետական դավաճանություն


== Ծանոթագրություններ ==
Ծորենի արևելյան

Ծորենի արևելյան (լատ.՝ Berberis orientalis), կծոխուրազգիների ընտանիքից եկած տերևաթափ թուփ։


== Նկարագիր ==
Տերևաթափ թուփ է 2-5 մ բարձրությամբ, ընձյուղները անկյունավոր են, հաճախ՝ 130 թեթևակի ակոսավոր, մերկ, ծածկված մանր ոսպնյակներով և 1-4 սմ երկարությամբ փշերով։ Ընձյուղները դեղնագորշավուն են։ Բնափայտը դեղնականաչավուն է, սպիտակ միջուկով։ Տերևները էլիպսաձև են կամ էլիպսանշտարաձև, թարթիչասղոցաեզր, թաղանթանման կամ կաշվեկերպ, սրածայր, մոխրականաչավուն։ Ծաղիկները դեղին են, տհաճ հոտով, հավաքված հուրաններում։ Հատապտուղը հասունանալիս ալ կարմիր է, երկարավուն, հաճելի թթվաշ համով։ Ծաղկում է ապրիլ-մայիս ամիսներին, պտուղները հասունանում են սեպտեմբեր-հոկտեմբերին և ողջ ձմռան ընթացքում մնում են թփի վրա՝ սնունդ հանդիսանալով թռչունների համար։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Կովկասում, Հյուսիսային Իրանում, Փոքր Ասիայում։ Հայաստանի պայմաններում հանդիպում է Արագածի, Գուգարքի, Իջևանի, Բերդի, Նոյեմբերյանի շրջաններում, Սևանի ավազանում, Արարատյան դաշտում, Վայքում, Զանգեզուրում, Մեղրիում, չոր, քարքարոտ թեքությունների վրա, թփուտներում, առավելապես գետահովիտներում։


== Կիրառություն ==
Օգտագործվում են երիտասարդ տերևները և հասուն պտուղները ինչպես թարմ, այնպես էլ որպես համեմունք չորացրած վիճակում։ Պտուղներից պատրաստում են մուրաբա, լիկյորներ և զանազան այլ ըմպելիքներ։ Օգտագործվում է կանաչապատման բնագավառում որպես դեկորատիվ և դիմացկուն թփատեսակ։
Էկոլոգիական խումբը՝ Xllp: Մշակության հավանական շրջանները՝ 1-32:


== Գրականություն ==
Լ.Հ.Հարությունյան, Քո շրջապատի թփերը, Երևան, 1984։


== Ծանոթագրություններ ==
Շանդաստա

Շանդաստա (ռուս.՝ Шандаста), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ռոստովի մարզում Կալմիկիա հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Նաին Շարա գետի աջ ափում 96 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է, ավազանի տարածքը 77,2 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Հյուսիսային Դոնցա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 05010500912107000017663
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 107001766
Ավազանի կոդը - 05.01.05.009
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 07
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Լիլիթ Հարությունյան

Լիլիթ Հարությունյան  (ապրիլի 4, 1993(1993-04-04), Գյումրի, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ աթլետ (վազք), Հայաստանի բազմակի չեմպիոն, Ռիո դե Ժանեյրոյի Ամառային օլիմպիական խաղերի մասնակից  (2016)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1993 թվականի ապրիլի 4-ին Գյումրիում։ Ամուսնացած է, ունի 1 դուստր։ Անձնական մարզիչն ամուսինն է՝ Արթուր Ղազարյանը։ Աթլետիկայով սկսել է զբաղվել դպրոցական տարիներին, երբ ընդամենը 14 տարեկան էր։ Մարզվում է Վանաձորում։ Օլիմպիական խաղերի ուղեգիրը նվաճել է Արտաշատում կայացած Հայաստանի առաջնությունում։ Հայաստանի բազմակի չեմպիոն է, սպորտի վարպետ, Համահայկական խաղերի եռակի չեմպիոն։ Բալկանյան երկրների առաջնությունում 800 մետր վազքատարածքում լրացրել է սպորտի վարպետի նորմա և սահմանել Հայաստանի ռեկորդ։ Ռիո-2016 օլիմպիական ուղեգիր է նվաճել Հայաստանի առաջնությունում օլիմպիական նորմատիվ լրացնելու շնորհիվ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռիբկի (այլ կիրառումներ)

Ռիբկի, կարող է վերաբերել՝

Ռիբկի - գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Պեսչանկայի շրջանում
Ռիբկի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում