armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Երկնաքեր (ֆիլմ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Երկնաքեր«Երկնաքեր», Ռոուսոն Մարշալ Թոյերբերի ամերիկական մարտաֆիլմ։ Գլխավոր դերում Դուեյն Ջոնսոնն է։ Ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել 2018 թվականի հուլիսի 12-ին։


== Սյուժե ==
ՀԴԲ գործակալ Ուիլ Սոյերը իր գործում լավագույնն է։ Սոյերը զբաղվում էր պատանդների ազատմամբ, և միշտ ամենաբարդ իրավիճակներից կարողանում էր դուրս պրծնել։ Սակայն հերթական հանձնարարության ժամանակ Ուիլը զրկվում է ոտքից և թողնում է ծառայությունը։
Անցնում է մի քանի տարի։ Ուիլը ընտանիք է կազմում և ապրում է հանգիստ կյանքով։ Մի օր նրան տեխնոմագնատ Ցաո Լոնգ Ժին հրավիրում է Չինաստան։ Մագնատը կառուցել է «Մարգարիտ» (անգլ.՝ Pearl) անվանմամբ ամենաբարձր ու գերտեխնոլոգիական մի շենք։ Սոյերին առաջարկվում է աշխատել որպես երկնաքերի անվտանգության պատասխանատու, քանի որ նա այդ ոլորտում մեծ փորձ ուներ։ Ուիլը համաձայնում է, և շուտով նրա ընտանիքը դառնում է այդ երկնաքերի առաջին բնակիչները։ Սակայն Ուիլից ինչ-որ բան թաքցնում են։
Շուտով շինությունը գրավում են ահաբեկիչները, ովքեր այնտեղ հրդեհ են առաւացնում, և Ուիլի ողջ ընտանիքը պատանդի կարգավիճակում է հայտնվում, Ուիլը որոշում է մտնել վառվող կառույց։ Սակայն վերջինիս մուտքը արգելափակել են ոստիկանները, այդ ժամանակ Սոյերն ճարահատյալ սկսում է վտանգավոր փորձեր ձեռնարկել. հերոսը բարձրանում է վերամբարձ կռունկի վրա և, այնտեղից թռչելով, պատուհանով հայտնվում է երկնաքերի ներսում։ Հիմա յուրաքանչյուր րոպե թանկ է, և Ուիլը միակն էր, ով կարող էր կանգնեցնել ահաբեկիչներին և փրկել հրդեհից իր ընտանիիքը և բացահայտել, թե ով և ինչի համար էր փորձում ոչնչացնել ճարտարապետական գլուխգործոցը։


== Դերերում ==


== Նկարահանումներ ==
Ֆիլմի նկարահանումներն սկսվել են 2017 թվականի օգոստոսի 14-ին Վանկուվերում։


== Քննադատություն ==
Ֆիլմը կինոքննադատների կողմից հիմնականում արժանացավ ցածր գնահատականների։ Rotten Tomatoes կայքում 227 կարծիքների հիման վրա ֆիլմը ուներ 47% դրական գրախոսություն։ Metacritic կայքում 43 գրախոսության հիման վրա 100-ից 51 բալ է հավաքել։ Megacritic կայքում միջին բալը 10-ից կազմել է 5.3 բալ 25 գրախոսության հիման վրա։


== Տես նաև ==
Պինդ ընկույզ


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
«Երկնաքեր» ֆիլմի սաունդթրեք. Կոմպոզիտոր Steve Jablonsky http://ostmusic.org/album/id/253
«Երկնաքեր (ֆիլմ)»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Օվսյանովկա (գյուղ, Նովի Բուգի շրջան)

Օվսյանովկա (ուկրաիներեն՝ Вівсянівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովի Բուգի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օվսյանովկա գյուղում բնակվում էր 281 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,76 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Եկատերինա Կորչագինա-Ալեքսանդրովսկայա

Եկատերինա Պավելի Կորչագինա-Ալեքսանդրովսկայա (ռուս.՝ Екатерина Павловна Корчагина-Александровская, դեկտեմբերի 23 1874 (հունվարի 4 1875), Կոստրոմա, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 15, 1951(1951-01-15), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային դերասանուհի, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստուհի (1936)։ 
1915 թվականից խաղացել է Պետերբուրգի Ալեքսանդրյան թատրոնում։ Բացառիկ ճշմարտացիությամբ անձնավորել է կենցաղային դերեր։ Խաղացել է շուրջ 500 դերեր, լավագույններից են համարվում Ուլիտա (Ալեքսանդր Օստրովսկու «Անտառ»), Խրիստինա Արխիպովնա (Կոռնեյչուկի «Պլատոն Կրեչետ»)։ Նկարահանվել է կինոյում։
Արժանացել է Լենինի շքանշանի (1939), Ստալինյան մրցանակի (1943)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Եկատերինա Պավելի Կորչագինա-Ալեքսանդրովսկայա Internet Movie Database կայքում (անգլ.)
Եկատերինա Կորչագինա-Ալեքսանդրովսկայա Ռուսական կինոյի հանրագիտարանում(չաշխատող հղում) (ռուս.՝ Энциклопедия отечественного кино) (ռուս.)
Եկատերինա Կորչագինա-Ալեքսանդրովսկայա «Սովետական մեծ հանրագիտարան»-ում (ռուս.)
Աբդուլգյան

Աբդուլգյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Էրեբունի-Երևան (հարթաքանդակ, Երևան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Էրեբունի-Երևան (այլ կիրառումներ)«Էրեբունի-Երևան» հարթաքանդակ, գտնվում է Երևանի կենտրոնում՝ Մաշտոցի պողոտայի 15-րդ շենքի պատին։ Տեղադրվել է 1975 թվականին։


== Հեղինակներ ==
Քանդակագործ՝ Վլադիմիր Աթանյան, Ռուդոլֆ Գարգալոյան


== Տվյալներ ==
Հարթաքանդակը թրծակավից պատրաստված խճանկար է, բարձրությունը մոտ 2 մետր է։


== Պատմություն ==

Հարթաքանդակ խճանկարը տեղադրվել է 1975 թվականին։ Նվիրված է Երևանի հիմնադրման 2750-ամյակին։


== Ուշագրավ փաստեր ==
Հարթաքանդակի մոտ տեղադրված տվյալներով ցուցատախտակին երկու տառասխալ կա.

հայերենում` «թրծած» բառը գրված է ձ-ով՝ «թրձած»
անգլերենում՝ Erebuni-ն գրված է Erebini


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Թավշածաղիկ

Թավշածաղիկ կամ մախմրի ծաղիկ (լատ.՝ Tagetes), աստղածաղկազգիների (բարդածաղկավորներ) ընտանիքի միամյա խոտաբույսերի ցեղ։ 


== Նկարագրություն ==
Ցողունը ճյուղավորվող է, բարձրությունը՝ 20-80 (120) սմ, տերևները փետրաբաժան են։ Ծաղկաբույլը տարբեր չափերի զամբյուղ է, ծաղիկները՝ դեղին, նարնջագույն, մուգ դարչնագույն և այլն, եզրայինները՝ միասեռ, իսկ կենտրոնականները՝ երկսեռ։ Ծաղկում է հուլիս-սեպտեմբերին։ Պտուղը սերմիկ է. պարունակում է եթերայուղեր, որոշ տեսակներ՝ վիտամին C։


== Նշանակություն և կիրառում ==
Ծաղկաթերթերն օգտագործել են սննդի մեջ՝ որպես համեմունք և ուտեստներին գույն հաղորդելու համար։ Կերակրել են ընտանի թռչուններին։ Թավշածաղիկը բավականին հեշտ է դիմադրում չոր և անձրևոտ եղանակին, նույնիսկ ծաղկած վիճակում նոր հողի մեջ տեղափոխվելուց հետո շարունակում է նորմալ աճել։ Թավշածաղիկը լավացնում է մարսողությունը, դրա ծաղկազամբյուղները պահեստավորում են աղի մեջ, մարինադի ձևով։
Ծաղկի պատրաստուկներն ունեն մանրէասպան, հակաբորբոքային, փափկեցնող ազդեցություն։


===== Բժշկության մեջ =====
Բժշկության մեջ օգտագործվում է թավշածաղկից պատրաստված յուղային ծաղկամզվածք։ Օգնում է նաև ենթաստամոքսային գեղձի հաճախակի նոպայի դեպքում, թավշածաղիկն հնում օգտագործել են նաև որպես բուժամիջոց փորացավի, լյարդի հիվանդությունների, սրտխառնոցի, ատամի ցավի դեպքում։


== Տեսակներ ==
Հայտնի է մոտ 35 տեսակ։ ՀՀ-ում ծաղկաբուծության մեջ տարածված են թավշածաղիկ մեքսիկական (T. patula), թավշածաղիկ բարակատերև (T. tenuifolia), թավշածաղիկ կանգուն (T. erecta) տեսակները։ Բոլորն էլ գեղազարդիչ են։ Չինական մշակույթում այն երկարակեցության խորհրդանիշ է։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Бархатцы на сайте Энциклопедия декоративных садовых растений
Marigold Commercial Greenhouse Production Archived 2015-10-08 at the Wayback Machine.
Plant Cultures։ Use of marigolds in Asian culture Archived 2009-07-06 at the Wayback Machine.
African Marigold - A description from the 1636 book "The Herball or Generall Historie of Plants"
Growing African Marigolds Archived 2012-02-07 at the Wayback Machine.


== Գրականություն ==
Бархатцы // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона։ В 86 томах (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
Christian Grunert։ Gartenblumen von A bis Z, Neumann Verlag, Radebeul 1984.
Էվերտ վան Ալստ

Էվերտ վան Ալստ (հոլ.՝ Evert van Aelst, 1602[…], Դելֆտ, Հոլանդիա, Միացյալ պրովինցիաների հանրապետություն - փետրվարի 19, 1657(1657-02-19), Դելֆտ, Հոլանդիա, Միացյալ պրովինցիաների հանրապետություն), բարոկկոյի դարաշրջանի նիդերլանդացի նկարիչ, նկարիչ նատյուրմորտի վարպետ։
Նկարիչ Վիլեմա վան Ալստի հորեղբայրը և նկարչության ուսուցիչը։


== Կյանք և ստեղծագործություն ==

Էվերտ վան Ալստայի կյանքի մասին քիչ բան է հայտնի։ Ծնվել է 1602 թվականին դատապաշտպան Վիլհելմա վան Ալստայի ընտանիքում։ Նիդերլանդցի նկարիչ, գրող և պատմաբան Առնոլդ Հուբրակենի խոսքով՝ Էվերտը ֆլամանդացի նկարիչ Պաուելս Կոկկե վան Ալստի հետնորդն էր, որը  ստացել էր հատուկ կրթություն և մասնագիտանում էր ապակե ծաղկամաններում և անոթներում ծաղիկների պատկերման մեջ։ 
Իր կտավները Էվերտ Վան Ալստը նկարել է շատ մանրակրկիտ, եղել է բոլոր տեսակի նատյուրմորտի հմուտ վարպետ։ Հատկապես հաջողակ էին նրա ստեղծագործությունների մեջ մրգերը, զրահատեխնիկան, մետաղական աշխատանքները։  Հաճախ շատ ճշգրիտ պատկերել է վիրավոր թռչուն, ավելի հազվադեպ՝ այլ կենդանիներ և որսորդական ավարներ և հանդերձանք։ Իր կտավները վարպետը հաճախ ստորագրել E. V. Aelst:  Պարզվել է, որ նախկինում Էվերտ վան Ալստին վերագրվող չստորագրված նկարներից մի քանիսը ստեղծվել են նրա զարմիկի՝ Վիլեմի կողմից։
Վան Ալստի աշխատանքները պետական թանգարաններում շատ հազվադեպ են հանդիպում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Плюшар, Адольф Александрович Энциклопедический лексикон, том 8. — Типография А. Плюшара; С.-П., 1837 — с. 254 (Ванъ Альстъ Эвердъ).
«Аэльст, Эверт»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Ernst Wilhelm Moes, Aelst, Evert van, в: Thieme-Becker Allgemeines Lexikon der Bildenden Künstler von der Antike bis zur Gegenwart, Band I, Leipzig 1907, S. 96
Günter Meißner (изд.), Aelst, Evert van, в: Allgemeines Künstlerlexikon|Allgemeines Künstlerlexikon. Die Bildenden Künstler aller Zeiten und Völker, Bd. I, München und Leipzig, 1992, S. 439


== Արտաքին հղումներ ==
 https://rkd.nl/en/artists/560
Մոխրագույնի հիսուն երանգները

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մոխրագույնի հիսուն երանգները (այլ կիրառումներ)«Մոխրագույնի հիսուն երանգները» (անգլ.՝ Fifty Shades of Grey), անգլիացի գրող Է. Լ. Ջեյմսի սիրային էրոտիկա վեպն է՝ գրված և հրատարակված 2011 թվականին։


== Գրքի պատմություն ==
«Մոխրագույնի հիսուն երանգները» վեպը սկզբից գրվել է ֆանֆիկի ձևով։ Այն հրապարակվել է ֆան-կայքերում Snowqueen’s Icedragon անունով։ Դրա գլխավոր կերպարները եղել են Մթնշաղ վեպի հերոսները՝ Պելլա Սվոնը և Էդվարդ Քալլենը։ Երկրպագուները դժգոհել են, որ գիրքը սեռական բովանդակություն է ունեցել, այդ պատճառով էլ Ջեյմսն այն ջնջել է և տեղադրել իր FiftyShades.com կայքում։ Ավելի ուշ նա դրանք տեղադրել է արդեն իր գրքի մեջ իսկական հերոսներով։ Երբ տպագրվել է «Մոխրագույնի հիսուն երանգները» վեպը, ֆանֆիկը ջնջվել է համացանցից։ Անձամբ Սթեֆանի Մայերը ասել է, որ դա իր ոճը չէ և ուրախ է Է. Լ. Ջեյմսի համար։


== Սյուժե ==
Անասթեյշա Սթիլը համեստ կույս աղջիկ է, որը համալսարանի գրականության ֆակուլտետի ուսանողուհի է և ապրում է իր լավագույն ընկերուհու՝ Քեթրին «Քեյթ» Քավանայի հետ։ Մնացել էր ընդամենը մեկ շաբաթ, որ նա ավարտեր համալսարանը, սակայն իր ընկերուհու հիվանդ լինելը ճակատագրական է լինում Անասթեյշայի համար։ Քեյթը նրան խնդրում է, որ իր փոխարեն հարցազրույց վերցնի գեղեցիկ և մեծահարուստ Քրիսթիան Գրեյից։ Հարցազրույցը այդքան էլ լավ չի անցնում և Անասթեյշան խիստ կասկածում է, որ նրանք կրկին կհանդիպեն։ Բայց պատահմամբ Գրեյը հանդիպում է աղջկան խանութում, որտեղ Անասթեյշան աշխատում է որպես վաճառող։ Եվ այդպես նրանց հանդիպումները ավելի են հաճախակի դառնում և Գրեյն Անասթեյշային առաջարկում է իր հետ պայմանագիր կնքել, ըստ որի՝ նա կկարողանա անել աղջկա հետ այն ամենը, ինչ ցանկանում է։ Եվ աղջիկը աստիճանաբար իմանում է մեծահարուստի գաղտնի սեռական հետաքրքրությունների մասին։


== Կերպարներ ==


== Վաճառքներ ==
Ըստ վիճակագրական տվյալների՝ գիրքը հիմնականում կարդում են 30 անց ամուսնացած կանայք։ Մնացած մասը հիմնականում կարդում են չափահասները կամ ուսանողները։ 2012 թվականի օգոստոսի 1-ին Amazon կայքը հայտարարեց, որ «Մոխրագույնի հիսուն երանգները» գիրքը վաճառքի քանակով անցել է Հարի Փոթեր և Մթնշաղ վեպերին։
Գիրքը հիմնականում գնում են առցանց։ Այն վաճառվել է Amazon Kindle-ում միլիոնավոր օրինակներով, որը ռեկորդային թիվ է դարձել։ Բանն այն է, որ մարդիկ ամաչում էին խանութից գնել, այդ պատճառով նրանք օնլայն էին գնում։
2012 թվականի ապրիլին Է. Լ. Ջեյմսը ներառվել է «100 ամենաազդեցիկ մարդկանց» ցուցակում՝ ըստTime ամսագրի։
2012 թվականին ստեղծվել են մեծահասակների համար նախատեսված խաղալիքներ, որոնք Անասթեյշան և Քրիսթիան օգտագործել են «Մոխրագույնի հիսուն երանգները» եռագրության մեջ։


== Էկրանավորում ==

Էկրանավորումը իրականացրել են Universal Studios, Focus Features, Michael De Luca Productions և Trigger Street Productions ընկերությունները։ Այն մեծ էկրանին բարձրացել է 2015 թվականի փետրվարի 13-ին։ Քրիսթիան Գրեյի կերպարը մարմնավորել է իռլանդացի դերասան և մոդել Ջեյմի Դորնանը։ Անասթեյշայի դերը առաջարկել էին Ջենիֆեր Լոուրենսին, Էմիլիա Քլարկին, Սքարլեթ Յոհանսոնին, Մարգո Ռոբբիին, Քեթ Դեննինգսին և Էմմա Վաթսոնին։ Ի վերջո, դերը բաժին է հասել Դակոտա Ջոնսոնին, որը Դոն Ջոնսոնի և Մելանի Գրիֆֆինի դուստրն է։


== Ծանոթագրություններ ==
Աուլետա (Կամպանիա)

Աուլետա (իտալերեն՝ Auletta), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Սալեռնո գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 2 520 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 71 կմ մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 35 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 84031, հեռախոսային կոդ՝ 00975։


== Ծանոթագրություններ ==
Հյուսիսային Մակեդոնիայի Օլիմպիական կոմիտե

Հյուսիսային Մակեդոնիայի Օլիմպիական կոմիտե (մակ.՝ Македонски олимписки комитет), Հյուսիսային Մակեդոնիայի ազգային օլիմպիական կոմիտե։ Հիմնադրվել է 1992 թվականին։ Դարձել է ՄՕԿ-ի անդամ 1993 թվականին։ Գրասենյակը գտնվում է Սկոպիեում։ Հանդիսանում է ՄՕԿ-ի, ԷՕԿ-ի և մի շարք այլ միջազգային սպորտային կազմակերպությունների անդամ։


== Տես նաև ==
Մակեդոնիան Օլիմպիական խաղերում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Սովետսկի (Դուբովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սովետսկի (այլ կիրառումներ)Սովետսկի (ռուս.՝ Советский), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Դուբովսկի շրջանում։ Մտնում է Գուրեևսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Գրիգորիս Պալաքյան

Գրիգորիս Պալաքյան (փետրվարի 4, 1877(1877-02-04), Թոքաթ, Սեբաստիայի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - հոկտեմբերի 8, 1934(1934-10-08), Մարսել), եկեղեցական, ազգային և հասարակական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Թոքաթի, ապա՝ Կարինի Սանասարյան վարժարաններում, 1913-1914 թթ. Բեռլինի համալսարանում հետևել աստվածաբանության և փիլիսոփայության դասընթացների։ 1914-1915 թթ. Երզնկայի գավառի հայոց առաջնորդական տեղապահ։ 1915 թվականի ապրիլի 24-ին հայ այլ մտավորականների հետ ձերբակալվել է և աքսորվել։ Եղել է Այաշի, Չանկըրի, Չորումի, Թոմարզայի և այլ համակենտրոնացման ճամբարներում։ Բանտարկված է եղել Կոմիտասի, Ակնունու, Սիամանթոյի, Ռուբեն Սևակի և այլոց հետ։ Հրաշքով փրկվելով մահից՝ գերմանացու անվան տակ 1917 թ. գնացել է Կ. Պոլիս։ 1919 թ. տեղափոխվել է Ֆրանսիա, ապա՝ Անգլիա։ 1921 թվականին, Ս. Թեհլիրյանի դատի ժամանակ հանդես գալով իբրև վկա, մերկացրել է երիտթուրքերի հայաջինջ քաղաքականությունը։ Ընտրվել է Մանչեստրի, ապա Մարսելի հայ համայնքների հոգևոր առաջնորդ (ծայրագույն վարդապետ)։ Գրել է մի շարք աշխատություններ (մի մասն անտիպ է)։ «Հայ գողգոթան» աշխատությունը (հ. 1. Վիեննա., 1922, հ. 2. Փարիզ, 1959) հայերի ցեղասպանության պատմության ուսումնասիրության կարևոր սկզբնաղբյուր է։ Փաստական հարուստ նյութերի հիման վրա տալիս է հայ ժողովրդի ողբերգության մանրամասները՝ իբրև ականատես և արհավիրքից վերապրող։


== Ծանոթագրություններ ==
Կատու (Բաիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կատու (այլ կիրառումներ)Կատու  (պորտ.՝ Catu), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Սալվադոր Ագլոմերացիայում։ Մտնում է Կատու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 49 138 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 439,573 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 111,8 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է նոյեմբերի 10-ին։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1868 թվականի հուլիսի 26-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 1.288.984.656,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 26.835,40 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,716 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Օսովո (գյուղ, Միրգորոդի շրջան)

Օսովո (ուկրաիներեն՝ Осове), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օսովո գյուղում բնակվում էր 76 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դալյոկոե (գյուղ, Նովոուկրաինկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴալյոկոեԴալյոկոե (ուկրաիներեն՝ Далеке), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դալյոկոե գյուղում բնակվում էր 147 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նուռնուս

Նուռնուս, գյուղ Հայաստանի Կոտայքի մարզում, մարզկենտրոնից 20 կմ հարավ-արևմուտք, Հրազդան գետի ձախ բարձրադիր ափին։


== Բնակչություն ==
Նուռնուսի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է դաշտավարությամբ և անասնապահությամբ։


== Օգտակար հանածոներ ==
Ունի դիատոմիտի և բազալտի պաշարներ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Նուռնուսն ունի XIII դարի եկեղեցի, իսկ գյուղի մոտ, Հրազդանի ափին, նշմարվում են քարեդարյան քարայրեր (մ.թ.ա. 2-րդ-1-ին հազարամյակ)։


== Տես նաև ==
Նուռնուսի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Կոտայքի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (311801-311900)

Աստերոիդների ցանկ (311701-311800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (311901-312000)
 Աստերոիդների ցանկ (311701-311800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (311901-312000)
Շառլոթ Հորնեթս

«Շառլոթ Հորնեթս» (անգլ.՝ Charlotte Hornets), ամերիկյան պրոֆեսիոնալ բասկետբոլային ակումբ։ Հանդես է գալիս Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) Արևելյան կոնֆերենցիայի հարավարևելյան դիվիզիոնում։
Օրիգինալ «Շառլոթ Հորնեթս» ակումբը ստեղծվել է 1988 թվականին, սակայն 2001–02 մրցաշրջանին ընդառաջ տեղափոխվել է Նոր Օռլեան։ Ներկայիս ակումբն ստեղծվել է 2004 թվականին՝ որպես «Շառլոթ Բոբքեթս»։ 2013 թվականին Նոր Օռլեանի թիմի նախագահական կազմը որոշում է զիջել «Հորնեթս» անունը և փոխարենը ընտրում «Պելիկանս» տարբերակը, ինչից հետո «Բոբքեթսի» նախագահական կազմը ցանկություն է հայտնում վերականգնել շառլոթյան թիմի նախկին անվանումը։
Թիմի նախկին անվան պաշտոնական վերականգնումը տեղի է ունեցել 2014 թվականի մայիսի 20-ին։
Ակումբի նախագահն է բասկետբոլի լեգենդ Մայքլ Ջորդանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(անգլ.)
Պալամոս

Պալամոս (իսպ.՝ Palamós, բասկ.՝ Palamos), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ժիրոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բաշ Էմպորդա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 13,98 կմ²։ Բնակչությունը՝ 18057 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ռոդոլֆ Տյոպֆեր

Ռոդոլֆ Տյոպֆեր (գերմ.՝ Rodolphe Toepffer, հունվարի 31, 1799(1799-01-31)[…], Ժնև, Ժնև, Շվեյցարիա - հունիսի 8, 1846(1846-06-08)[…], Ժնև, Շվեյցարիա), շվեյցարացի գրող և նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Ռոդոլֆ Տյոպֆերն ավարտել է Քելվինի քոլեջը, որտեղ դրսևորել է իրեն որպես ծաղրանկարիչ։ Բայց ծաղրանկարիչ դառնալու երազանքը չի հաջողվել իրականացել՝ աչքի հիվանդության պատճառով։ Գրական ոլորտում նրա առաջին փորձը «Կաթսաններ» առակն է եղել։ Այդ ստեղծագործությունը մերժվել է «Ժնևի ալմանախ» հրատարակչի կողմից ցածր խավի նորաթուխ հարստացած դուրսպրծուկներին ծաղրելու համար։ Նրան չի հաջողվել նաև տպագրել Դեմոսթենեսի հունարեն տեքստով և ֆրանսերեն թարգմանությամբ, ինչպես նաև մեկնաբանությամբ քաղաքական ելույթները։ Ուղևորվելով Փարիզ՝ Տյոպֆերը որոշել է դառնալ ուսուցիչ։ Նա ավարտել է Ժնևի ակադեմիան և սկսել է աշխատել որպես կրտսեր ուսուցիչ արական տուն-ինտերնատում։
1824 թվականանին Ռոդոլֆ Տյոպֆերը ամուսնացել է և հիմնել է իր սեփական Տուն-ինտերնատը՝ «Տյոպֆերի համալսարանը»։ Այդ հաստատությունում սովորում էին շուրջ 40 ուսանողներ տարբեր երկրներից։ Նրանց հետ նա գնում էր արշավների, որոնց մասին ուներ «Ճանապարհորդական մատյան», որը հետագայում դառնալու էր «Զիգզագներով ճանապարորդություններ» (անգլ.՝ Voyages en zigzag) ալբոմների առաջին շարքի հիմքը։


== Գործունեություն ==
Տյոպֆերի գեղարվեստական ստեղծագործությունները բարձր է գնահատել Գյոթեն։ 1826 թվականին,  Ժնևի ցուցահանդեսի համար նյութերի ընտրության ժամանակ, նա կոչ է արել հրաժարվել արվեստի դասական պատկերացումներից։ Ռոդոլֆ Տյոպֆերը իր գեղարվեստական դրսևորումների հետ միաժամանակ գրել է գրական գործեր՝ «Իմ հորեղբոր գրադարանը», «Ժառանգություն», «Վախ», «Էլիզան և Վիդմեր», «Հենրիետտա» և այլն։


== Մահ ==
Ռոդոլֆ Տյոպֆերը թաղված է ժնևում, «Թագավորական գերեզմանատանը» (անվանումը փողոցի անվան հետ է կապված)։


== Հրապարակումներ ==
Ռոդոլֆ Տյոպֆեր, «Սատանայի որդին» (վեպ) 1859, 4 հատորով
Ռոդոլֆ Տյոպֆեր «ժնևյան նովելներ», Մոսկվա,  Наука, 1982
Библиотека моего дяди (La bibliothèque de mon oncle) // журнал "Отечественные Записки", №№ 11-12, 1848


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Седельник В. Д. Тёпфер, Краткая литературная энциклопедия, Գլխավոր խմբագիր, Сурков, Алексей Александрович Մոսկվա, Սովետական հանրագիտարան, 1962—1978. Том 7: «Советская Украина» — Флиаки. — 1972. — Стб. 474
Седельник В. Д. Родольф Тёпфер — новеллист и художник : статья // Женевские новеллы / Р. Тёпфер ; пер. М. Н. Черневич, З. Е. Александровой ; изд. подгот. З. Е. Александрова, В. Д. Седельник, М. Н. Черневич ; отв. ред. С. И. Великовский. — М. : Наука, 1982. — С. 378—434. — 456 с. — (Литературные памятники / Академия наук СССР ; председатель ред. коллегии Д. С. Лихачёв).
История швейцарской литературы։ Moskva: ИМЛИ Институт мировой литературы имени А. М. Горького Российская академия наук։ 2002-2005։ էջ 365։ ISBN 5-9208-0122-0։ OCLC 60539885  Том 2.
Հրաչուհի Տատուրյան

Հրաչուհի Շահեի Տատուրյան (1987, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ արվեստաբան, կինոսցենարիստ և հեռուստատեսային լրագրող։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Երևանում։ 1987 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը՝ ուսանելով անվանի շեքսպիրագետ, արվեստաբան Ռուբեն Զարյանին։ Հոդվածներ է գրել աշխարհահռչակ կինոռեժիսոր Սերգեյ Փարաջանովի, Անրի Վերնոյի, Մհեր Մկրտչյանի, ռուս անվանի դերասանուհի Ելենա Սոլովեյի և այլ արվեստագետների մասին։ Խմբագրել է կինոբեմադրիչ Հենրիկ Մալյանի «Երկխոսություն Երրորդի Համար» հուշերի գիրքը։ Սցենարներ է գրել տարբեր վավերագրական ֆիլմերի և հաղորդումների, ինչպես նաև երգահան դիրիժոր Լորիս Ճգնավորյանի մասին պատմող բազմաթիվ տեսաֆիլմերի և հեռուստատեսային հաղորդումների համար։ Աշխատել է նախ «Ֆիլմ» թերթում՝ որպես գլխավոր խմբագրի տեղակալ, ապա և Ազգային Հեռուստատեսության (1991-1997 թթ.) «Լրաբեր» ծրագրում, որպես մեկնաբան։ 2001 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և 2007 թվականին Լոս Անջելեսում ստեղծել է «Երկխոսություն Երրորդի Համար» և այնուհետև «INSIGHT TV Show» հոգեբանական հաղորդաշարը, Հայաստանի գլխավոր հոգեթերապևտ Ցոլակ Հակոբյանի հետ միասին։ Այժմ աշխատում է ԱՄՆ-֊ում՝ USArmenia հեռուստատեսությունում, որպես «Բարի Գիշեր Հայեր» հաղորդաշարի ﬔկնաբան։


== Գրքեր, հոդվածներ ==
«Երկխոսություն Երրորդի Համար», Նաիրի Հրատարակություն, Հայաստան, Երևան, 1997 թ.
«Մտքերի, Տրամադրությունների Կշռույթով», օպերատոր Ալբերտ Յավուրյան,«Ֆիլմ», Հայաստան, Երևան, 30 հունվարի 1982 թ.
«Դերասանուհի Ելենա Սոլովեյ՝ (Եղա Հայաստանում...)», «Ֆիլմ», Երևան, 10 Նոյեմբերի, 1988 թվական


== Ֆիլմեր ==
Ուխտագնացություն դեպի Գյումրի, 1991 թ. Լորիս Ճգնավորյան
Maestro Tjeknavorian Pilgrimage To Gyumri 1
Maestro L Tjeknavorian Pilgrimage To Gyumri 2
Maestro Tjeknavorian Pilgrimage To Gyumri 3
Կիլիկիայի Հայկական Թագավորությունը (1993 Ֆրանսիա), սցենարի հեղինակ Հրաչուհի Տատուրյան, ռեժիոր Լևոն Մկրտչյան։ Ֆիլմում նկարահանվել են Ֆրասիայի նախկին նախագահ Ֆրանսուա Միտերանը, Շառլ Ազնավուրը, նկարիչ Գառզուն և Վեհափառ Հայրապետ Գարեգին Ա Քեսաբցին
Armenian Cilicia, France Part 1
Armenian Cilicia, France Part 2
Հյուրախաղեր Բալբեկում, Լիբանան 1999 թ. դիրիժոր Լորիս Ճգնավորյան
Եվ Եղավ Լույս, 2001 - And There Was Light, Ֆիլմը նվիրված է քրիստոնեության 1700- ամյակին։
Հիշողություն՝ Արփիար Ջանոյան, ԱՄՆ 2004
Hrachuhi Taturyan INSIGHT TV Show
Ամառային օլիմպիական խաղեր 2000

Ամառային Օլիմպիական խաղեր 2000 (ֆր.՝ Les Jeux olympiques d'été de 2000), պաշտոնապես հայտնի է որպես XXVII օլիմպիական խաղեր և ոչ պաշտոնապես Սիդնեյ 2000 կամ Հազարամյակի օլիմպիական խաղեր/Նոր հազարամյակի խաղեր, բազմասպորտային իրադարձություն, որը տեղի է ունեցել 2000 թվականի սեպտեմբերի 15-ից մինչև հոկտեմբերի մեկը Սիդնեյում (Ավստրալիա)։ Երկրորդ անգամ ամառային օլիմպիական խաղերը անցկացվեցին հարավային կիսագնդում 1956 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերից հետո, որը տեղի էր ունեցել Մելբուրնում։
Սիդնեյը հայտարարվեց խաղերի անցկացման քաղաք 1993 թվականին։ Խաղերին մասնակցեցին 199 երկիր։ Միացյալ Նահանգները նվաճեց ամենաշատ մեդալ՝ 93 հատ, Ավստրալիան նվաճեց 58 մեդալ և ոչ պաշտոնական հաշվարկում զբաղեցրեց 4-րդ տեղը։ Խաղերը արժեցան 6,6 միլիարդ Ավստրալիական դոլար։


== Ընդունող քաղաքի ընտրություն ==
Սիդնեյը նվաճեց խաղերի անցկացման իրավունքը 1993 թվականի սեպտեմբերի 24-ին։ Թեկնածու քաղաքներն էին Պեկինը, Բեռլինը, Ստամբուլը և Մանչեստրը։ Ընտրությունները կայացան ՄՕԿ-ի 101-րդ ժողովի ժամանակ Մոնտե Կառլոյում, Մոնակո։ Ավստրալիական Մելբուրնը պարտվել էր Ատլանտային 1996 թվականի օլիմպիական քաղաքի ընտրության ժամանակ։ Պեկինը պարտվեց այս ընտրություններում, սակայն հաղթեց 2008 թվականի օլիմպիադայի ընտրությունները 2001 թվականի հուլիսին։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (111701-111800)

Աստերոիդների ցանկ (111601-111700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (111801-111900)
 Աստերոիդների ցանկ (111601-111700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (111801-111900)
Օլդուվայի ձորի թանգարան

Օլդուվայի ձորի թանգարան (անգլ.՝ Olduvai Gorge Museum), մարդաբանական թանգարան Տանզանիայում՝ Նգորոնգորա արգելոցում, Օլդուվայի ձորափին։ Բացվել է 1970 թվականին, բրիտանա-քենիացի անվանի հնագետ  և մարդաբան Մերի Լիքիի (1913-1996) նախաձեռնությամբ ու ջանքերով, Օլդուվայի ձորում հնագետների ու հնէաբանների կատարած մարդաբանական կարևոագույն հայտնագործությունների մասին այցելուներին պատկերացում տալու նպատակով։ Թանգարանի ցուցանմուշներին հետագայում հավելվել են նրանից մոտավորապես 25 կիլոմետր դեպի հարավ ընկած Լաեթոլիում իրականացված հնագիտական պեղումների արդյունքում հայտնաբերված նոր ցուցանմուշներ։ Հավաքածուում տեղ են գտել  մերձակա վայրերում հայտնաբերված, բրածո կմախքներն ու ոսկրերը հնագույն մարդկանց (Hominidae), ովքեր այս վայրերում ապրել են մետավորապես 3,5 միլիոն տարի առաջ։ Դրանց շարքում կան Homo habilis-ի և ավստրալոպիտեկների մնացորդներ։ Մի առանձին ցուցասրահ էլ հատկացված է Ժամանակակից  մարդդու նախնիների ոտնաթաթերի տպվածքների ցուցադրությանը. դրանք բնական բարենպաստ պայմանների շնորհիվ անաղարտ պահպանված են եղել Լաեթոլիի հնավայրում։   
1998 թվականին թանգարանի ենթակառուցվածքները նորացվել են։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
B.Sc Pickering Ph.D, Ngorongoro’s Geological History (edited by NCAA, 1993).
Maasai people, The History and some Traditions of the Maasai (National Museum of Tanzania, Village Museum, Peramiho Printing Press 2004).
L.S.B. Leakey, Adam's Ancestors: The Evolution of Man and His Culture (Harper & Row Publishers 1960).
L.S.B. Leakey, By the Evidence, Memoirs 1932-1951 (Harcourt Brace Jovanovich, Inc. 1974).
Richard E. Leakey & Roger Lewin, Origins (E.P. Dutton 1977) 0-525-17194-0.


== Արտաքին հղումներ ==
The Leakey Website
The Leakey Foundation
ASU Becoming Human
Ngorongoro Cradle of Life
Ngorongoro Conservation Area Authority Archived 2021-05-17 at the Wayback Machine.
Լոնգվալ Բարբոնվալ

Լոնգվալ Բարբոնվալ (ֆր.՝ Longueval-Barbonval), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Ֆեր ան Տարդենուա կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Սուասոն։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02439:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 485 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 317 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 245-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 72-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 77,3%, 1999 թվականին եղել է 67,3 %)։ 245 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 211-ը (124 տղամարդ և 87 կին), գործազուրկ էին 34 մարդ (15 տղամարդ և 19 կին)։ 72 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 17-ը՝ աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 24-ը՝ թոշակառուներ, 31-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Լոնգվալ Բարբոնվալ (ֆր.)
Լալերիա

Լալերիա  (ֆր.՝ Lalleyriat), կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Էնի գավառի մեջ։ Նանտիու շրջանի Նանտիու նահանգում։
Կոմունայի կոդը՝ 01204։


== Աշխարհագրություն ==
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 40 կմ հարավ-արևելք, 85 կմ դեպի հյուսիս-արևելք Լիոն քաղաքից, 38 կմ արևելք Բուրկ ան Բրեսից։


== Կլիմա ==
Կլիման կիսախոնավ է, ձմռանը ցուրտ է իսկ ամռանը տաք։ Կոմունայում անձրևներ հաճախ են լինում, հիմնականում ամռան ամիսներին։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 239 մարդ։


== Վարչակազմ ==


== Տնտեսություն ==
2010 թ. աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 161 մարդկանցից 121-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 40-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 75,2 % է, 1999 թ.՝ 85.4%)։ 121 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 108-ը (61 տղամարդ, 47 կին), գործազուրկ է եղել 13 մարդ (5 տղամարդ և 8 կին)։ 40 պասիվներից 9 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 22-ը՝ թոշակառու, վպասիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆրանսիայի տնտեսական հետազոտությունների և վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
cassini.ehess.fr. Проверено 9 апреля 2014
Շառլ Պարզամիտ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կառլ III (այլ կիրառումներ)Կարլոս III, Հասարակ (լատ.՝ Carolus III Simplex, գերմ.՝ Karl III. der Einfältige, ֆր.՝ Charles III le Simple, սեպտեմբերի 17, 879, Պերոնն - հոկտեմբերի 7, 929, Պերոնն), Ֆրանսիայի թագավոր (898—923) Կարոլինգների դինաստիայից։ 
911 թվականին հարկադրված է եղել նորմաններին զիջել Նորմանդիայի տարածքը, սակայն, օգտվելով Գերմանիայում ֆեոդալական երկպառակություններից, տիրել է Լոթարինգիային։ 922—923 թվականներին ազնվականների խռովության հետևանքով գահընկեց է արվել և ցմահ բանտարկվել։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլիե սու Պրալեն

Վիլիե սու Պրալեն (ֆր.՝ Villiers-sous-Praslin), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 73 մարդ, բնակչության խտությունը` 8.67 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.42 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 170 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 100 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 30 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 42 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 33-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 9։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,6 %։ 33 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 29 անձ (14 տղամարդ և 15 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (3 տղամարդ և 1 կին)։ 9 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 1-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Դևիցա (գյուղ, Սեմիլուկսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴևիցաԴևիցա (ռուս.՝ Девица), գյուղ Ռուսաստանի Վորոնեժի մարզի Սեմիլուկսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վիկտոր Օստորոգորսկի

Վիկտոր Պետրովիչ Օստորոգորսկի (1840, Սանկտ Պետերբուրգ-1902, Վալդայ) (փետրվարի 16 (28), 1840, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 31 (փետրվարի 13), 1902, Valday, Նովգորոդի նահանգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս  մանկավարժ, գրող, հասարակական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Կրթություն է ստացել Սանկտ Պետերբուրգի 3-րդ գիմնազիայում և Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի պատմա-բանասիրական ֆակուլտետում, որն ավարտել է 1862 թվականին, ռուսական գրականություն է դասավանդել բազմաթիվ ուսումնական հաստատություններում` Սանկտ Պետերբուրգի գիմնազիաներում և կորպուսներում, կանանց մանկավարժական դասընթացներում (1869-1892), Ելիզավետինսկի ինստիտուտում, Սմոլնի ինստիտուտում, թատերական ուսումնարանում, Կոլոմենսկի կանանց վարժարանում և Սանկտ Պետերբուրգի թատերական ուսումնարանում, 
Անտուժյան դասընթացներում կարդացել է գրականության պատմություն։
Ռուսաց լեզվի ամբիոնը ձևավորվել է «Ռուսական ուսումնական ժողովրդական գրականության սիստեմատիկ տեսություն» կոմիտեի խմբագրությամբ։ Նա մասնակցել է Սանկտ Պետերբուրգի առաջին կիրակնօրյա դպրոցի կազմակերպմանը, այնուհետև աշխատել է Սանկտ Պետերբուրգի գրագիտության կոմիտեում, կազմել է հաշվետվություններ ժողովրդական կրթության ականավոր գործիչների մասին, հրապարակել է մի շարք հոդվածներ և հանրամատչելի գրքույկներ ժողովրդի համար. ժողովրդական կյանքից։
Օստորոգսկին վճռականորեն պաշտպանել է ռուս կնոջը ինչպես «Կանացի դաստիարակությունում» («Ավելի շատ լույս», «Բարի ցանկություններ» «Ամուսիններն ու կանայք»,  «Կանանց բնավորությունների մասին ակնարկներ», 1876-1877), այնպես էլ «Մառախուղ» (Սանկտ Պետերբուրգ, 1883), «Նույն պատշգամբում», «Առաջին քայլը», որոնք ընդգրկված են «Հեռավոր անցյալից» (1891) ժողովածուում։ Ռուս ուսուցիչը հաջողությամբ իրականացրել է Պիրոգովի, Ուշինսկու և Ստոյունինի գաղափարները՝ որպես կենդանի խոսք ուղղելով բուհերում ռուսական և արտասահմանյան դասականների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև բազմաթիվ հոդվածներ, որոնք հրապարակվել են «Ուսուցիչ», «Կանացի կրթություն», «Կրթություն», «Սանկտ Պետերբուրգի կանանց վարժարանների մանկավարժական թերթիկ», «Կրթության տեղեկագիր», «Ռուսական միտք» ամսագրերում։ Ուսուցիչների և երիտասարդների համար առանձին հրատարակված մանկավարժական ձեռնարկներից հատկապես արժեքավոր էին «Բանաստեղծական ստեղծագործությունների ընթերցանության ուղեցույցը»։
Մահացել է հունվարի 31-ին՝ 1902 թվականին, թաղված է Սմոլենսկի ուղղափառ գերեզմանատանը ։ Գերեզմանը չի պահպանվել։


== Примечания ==


== Ծանոթագրություններ ==
Լյուբկո Պետրովիչ

Լյուբոմիր (Լյուբկո) Պետրովիչ (սերբ.՝ Љубомир «Љупко» Петровић / Ljubomir "Ljupko" Petrović, մայիսի 15, 1947(1947-05-15), Բրուսնիցա Վելիկա, Բրոդ (համայնք), Սերբական Հանրապետություն, Բոսնիա և Հերցեգովինա), հարավսլավացի նախկին ֆուտբոլիստ և ֆուտբոլային հայտնի մարզիչ։ Խաղացել է հարձակվողի դիրքում։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Բոսանսկի Բրոդի մոտ գտնվող Բրուսնիցա Վելիկա գյուղում, Բոսնիայի և Հերցեգովինայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ։ Պետրովիչը հիմնական մասը խաղացել է «Օսիեկ» ֆուտբոլային ակումբում, որը գտնվում էր համանուն քաղաքում։ «Օսիեկում» գործունեությունն ավարտելուց հետո որոշ ժամանակ տեղափոխվել է և խաղացել ԱՄՆ-ի սիրողական ակումբներում։


=== Մարզչական գործունեություն ===
Պետրովիչը մարզել է ավելի քան 20 ակումբներ և հավաքականներ։ Դրանց թվում են հետևյալ ակումբները՝ «Օսիեկ», «Ցրվենա Զվևզդա» (այս ակումբi հետ Պետրովիչը նվաճեց Եվրոպական չեմպիոնների 1990-91 գավաթը), Սուբոտնիցայի «Սպարտակ», «Վոյվոդինա», «Կրոացիա», «Լոկոմոտիվ» (վերջին ակումբը, որտեղ աշխատել է Պետրովիչը), Հարավսլավիայի պատանեկան և երիտասարդական հավաքականները, «ՊԱՕԿ ՖԱ», ուրուգվայական «Պենյարոլ», իսպանական «Էսպանյոլ», «Օլիմպիակոս», «Լիտեքս», բուլղարական «Լևսկի», ավստրիական «Գրացեր», «Ալ Ալխի», չինական «Շանհայ Շենհուա» և «Բեյջին Գոան»։ 2011 թվականի դեկտեմբերից եղել է ղազախական «Տարազ» ակումբի գլխավոր մարզիչը։ 2013 թվականի մայիսի 14-ին ֆուտբոլի ֆեդերացիայի և «Տարազ» ակումբի ղեկավարության որոշմամբ Պետրովիչը պաշտոնաթող եղավ։


== Անձնական կյանք ==
Պետրովիչն ազգությամբ բոսնիայի սերբ է։ Ամուսնացած է Սնեժանայի հետ, ունեն 2 զավակ՝ որդին՝ Սրջանը, և դուստրը՝ Սվետլանան։ Ունի նաև 2 թոռնիկ՝ Նիկոլան և Անաստասիան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2008-11-18 at the Wayback Machine.
MISL վիճակագրություն
(5229) Իռուռիտա

(5229) Իռուռիտա (անգլ.՝ Irurita), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի փետրվարի 23-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,11643 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,63 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6028 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2009,48 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,17915 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,72° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5229) Իռուռիտա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Դալուլուդաղ

Դալուլուդաղ, լեռ Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Զանգեզուրի լեռնաշղթայի կենտրոնական հատվածում, Սիսիանից արևմտյան կողմում։ Բարձրությունը՝ 3180 մ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրինչ (մուլտֆիլմ)

«Գրինչ» (անգլ.՝ The Grinch), անիմացիոն համակարգչային ֆիլմ, որը թողարկվելու է առաջիկայում, Դոկտոր Սյուզի «Ինչպես Գրինչը գողացավ Ծննդյան տոները» գրքի, ինչպես նաև 2000 թվականի ֆիլմի հիման վրա։ Առաջին պաշտոնական թրեյլերը թողարկվել է ՅուԹուբում՝ 2018 թվականի մարտի 8-ին։


== Սյուժե ==
Կտոգրադի մոտակայքում գտնվող, կողմնակի հայացքներից հեռու քարանձավում ապրում էր մռայլ կանաչ Գրինչը (Բենեդիկտ Քամբերբեչ)։ Ինչ-որ ժամանակ քաղաքի բնակիչները նրան մահացու վիրավորանք էին հասցրել. անսովոր արտաքինի պատճառով հերոսը Կտոգրադայում դարձել էր տղաների, աղջիկների, նույնիսկ մեծահասակների ծաղրի առարկա։ Ի պատասխան այդ ծաղրի՝ Գրինչը փակել էր իր սիրտը ցանկացած բարու առջև և իր ժամանակն անցկացնում էր միակ կենդանի արարածի՝ Մաքս շան հետ։ Որքան մոտենում էր կտոգրադցիների սիրելի տոնը, այնքան փչանում էր Գրինչի՝ առանց այն էլ ոչ հրեշտակային բնավորությունը։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Հեղինակները մտադիր են եղել ֆիլմը նկարահանել գրքին հնարավորինս նման։ Զարմանալի չէ, որ Universal-ի տնօրինությունը տասը տարի անց որոշել է, որ ժամանակն է վերաթողարկել այդքան հաջող ռելիզը։ Տվյալ որոշման արդյունքում թողարկվել է Գրինչի և կտոգրադցիների մասին հերթական պատմության անոնսը։ Այժմ Գրինչը կներկայանա նոր, գունեղ, ժամանակակից 3D ձևաչափով։
Ի սկզբանե նախատեսվում էր, որ մուլտֆիլմը պետք է թողարկվի 2017 թվականի նոյեմբերի 10-ին, բայց 2016 թվականին մուլտֆիլմի թողարկումը հետաձգվել է մինչև 2018 թվականի նոյեմբերի 9։


== Հեղինակներ ==
Դոկտոր Սյուզի հեղինակած հեքիաթի սցենարը հարմարեցրել է Մայքլ Լեսյերը, որը անիմացիոն աշխատանքների դեռևս ոչ այդքան հայտնի սցենարիստ է։ Դոկտոր Սյուզը չի ապրել մինչև իր ստեղծագործության գունավոր էկրանավորումը, սակայն կարողացել է  ամբողջ աշխարհի բազմաթիվ երեխաների համար թողնել անհավանական պատմություններ, որոնք հայտնի են արդեն շատ տասնամյակներ շարունակ։ Նա անգլալեզու մանկագիր ամենավաճառվող գրողն է։ Նրա պատմություններով կարդալ են սովորում փոքրիկ ամերիկացիները։ Սյուզի հեքիաթների հիման վրա ստեղծվել են շատ ռադիոհաղորդումներ և մուլտֆիլմեր։ Մանկագրի հերոսների աշխարհն այնքան ճանաչված է, որ Ամերիկայում նույնիսկ մի ամբողջ թեմատիկ այգի կա, որն ստեղծվել է նրա նկարների հիման վրա։ Սյուզի ամենահայտնի հեքիաթներն են՝ «Կատուն գլխարկի մեջ», «Լորաքս», «Ինչպես է Գրինչը գողանում Սուրբ ծնունդը», «Բուտերբրոտային պատերազմների ժամանակագրություն», որոնք հաջողությամբ էկրանավորվել են։


== Դերասաններ ==
Մուլտֆիլմում գլխավոր հերոսին հնչյունավորել է Բենեդիկտ Քամբերբեչը։


== Մարքեթինգ ==
Առաջին պաշտոնական թրեյլերը ՅուԹյուբում տեղադրվել է 2018 թվականի մարտի 8-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Իտալիայի հայոց միություն

Իտալիայի հայոց միությունը հիմնվել է 1950-ական թվականների սկզբին, Միլանում։ Միության կանոնագիրը պաշտոնապես վավերացվել է Իտալիայի Հանրապետության նախագահի՝ 1955 թ. ապրիլի 2-ի որոշմամբ։ Կազմակերպում է գաղութի ազգային կյանքը, պարբերաբար իրականացնում մշակութային միջոցառումներ։ Միության հավաքատեղին Միլանի Հայ տունն է։ Նախագահն է Հակոբիկ Մանուկյանը (1991 թվականից)։ Իտափայի հայոց միության վարչության խնամակալությանն է հանձնված 1994 թվականին Միլանում հիմնված «Հայաստան» համահայկական հիմնադրամի իտալական կոմիտեն։
Սուկուլովո (գյուղ, Երմեկեևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍուկուլովոՍուկուլովո (ռուս.՝ Суккулово, բաշկիրերեն՝ Һыуыҡҡул), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Երմեկեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 787 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կոմարովո (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոմարովոԿոմարովո (ռուս.՝ Комарово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 35 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արսեն Միխայլով

Արսեն Պյոտրի Միխայլով (հունվարի 29, 1963(1963-01-29), Արզնի, Աբովյանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ծագումով ասորի հայ քաղաքական գործիչ, ՀՀ ԱԺ 6-րդ և 7-րդ գումարումների պատգամավոր։ Անկուսակցական է, «Իմ քայլը» խմբակցության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1963 թվականի հունվարի 29-ին ասորական ընտանիքում Արզնի գյուղում (այժմ՝ Կոտայքի մարզ), Հայկական ԽՍՀ։ 1981-1983 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ Զինված ուժերում։


=== Կրթություն ===
1986 թվականին ավարտել է Ռուսաստանի Արդատով քաղաքի գյուղատնտեսական տեխնիկումը։ 2008 թվականին ավարտել է Լվովի Ս.Ձ.Գժիցկու անվան պետական համալսարանի (այժմ՝ Իվան Ֆրանկոյի անվան Լվովի ազգային համալսարան) բժշկագիտություն և անասնաբուծություն ֆակուլտետը։ Մասնագիտությամբ՝ ճարտարագետ-անասնաբույծ։


=== Աշխատանքային գործունեություն ===
1983-1989 թվականներին աշխատել է Արզնի գյուղի սովխոզի կոմերիտական կազմակերպության ազատված քարտուղար։ 1989-1996 թվականներին աշխատել է Արզնի գյուղի սովխոզի կուսակցական կազմակերպության ազատված քարտուղար։ 1997-2017 թվականներին աշխատել է Արզնիի համայնքապետի տեղակալ։

2007 թվականից` ՀՀ նախագահի աշխատակազմին կից ազգային փոքրամասնությունների կազմակերպությունների համակարգող խորհրդի անդամ է։
2017 թվականի ապրիլի 2-ին Համապետական 2 մաս (ազգային փոքրամասնություն՝ ասորիներից) ընտրացուցակով ընտրվել է Հայաստանի Հանրապետության Ազգային Ժողովի 6-րդ գումարման պատգամավոր։ ՀՀ ԱԺ Առողջապահության և սոցիալական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ է։ Անկուսակցական է, ՀՀԿ խմբակցության անդամ։
2019 թվականի հունվարի 14-ից պատգամավոր է, <<Իմ քայլը>> խմբակցության անդամ։


=== Հասարակական գործունեություն ===
1991-1994 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ ասորական կոնգրեսի փոխնախագահ։ 1994-2001 թվականներին եղել է Հայաստանի «Աթուռ» ասորական ասոցիացիայի փոխնախագահ, իսկ 2001 թվականից նույն կազմակերպության նախագահ։
2001 թվականից Ասորական համաշխարհային միության վարչության անդամ է, Արևելյան Եվրոպայի ասորական կազմակերպությունների պատասխանատու քարտուղար։
2001 թվականից Իրանում անցկացվող համաասորական «Թամուզ» օլիմպիական սպորտային ամենամյա խաղերի համահեղինակ է։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է, ունի երեք զավակ։


== Տես նաև ==
Ասորիները Հայաստանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Աղվեսը, նապաստակն ու աքաղաղը (մուլտֆիլմ)

«Աղվեսը, նապաստակն ու աքաղաղը» (ռուս.՝ Лиса, заяц и петух), 1942 թվականի խորհրդային մուլտֆիլմ։ Ստեղծվել է ռուսական ժողովրդական համանուն հեքիաթի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմն այն մասին է, թե ինչպես է աղվես դուրս գցում նապաստակին կեղևից պատրաստված խրճիթից, իսկ բարի աքաղաղը օգնում է նրան։


== Նկարահանող խումբ ==


== Տարբերություն հեքիաթից ==
Հեքիաթում այծը բացակայում է։
Մուլտֆիլմում աղվեսը խաբելով, այլ ոչ թե սարսափեցնելով, ինչպես հեքիաթում, արջին և այծին հակահարված է տալիս։ Եվ վերջում բոլորը հալածում են աղվեսին։


== Թողարկում ==
1980-ական և 1990-ական թվականներին մուլտֆիլմը թողարկվել է մուլտֆիլմերի տարբեր հավաքածուներից կազմված տեսաժապավենների տեսքով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Лиса, заяц и петух»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Лиса, заяц и петух» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Նիկոլայ Անդրեև

Նիկոլայ Անդրեևիչ Անդրեև (ռուս.՝ Николай Андреевич Андреев, հոկտեմբերի 14 (26), 1873, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 24, 1932(1932-12-24), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային քանդակագործ, գրաֆիկ և բեմանկարիչ-ձևավորող։ ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1931)։ 1902 թվականին անդամագրվել է պերեդվիժնիկների խմբին։ Հետագայում, ռեալիստականից զատ, ստեղծել է նաև իմպրեսիոնիստական աշխատանքներ։
Խորհրդային արվեստի պատմության մեջ Անդրեևը խոշոր ներդրում է կատարել Վլադիմիր Լենինի կերպարը մարմնավորող քանդակագործական և գրաֆիկական աշխատանքների՝ «Լենինիանա» հայտնի շարքով (1920-1932, Տրետյակովյան պատկերասրահ), որ կատարել է բնականից արված էտյուդների և ճեպանկարների հիման վրա։ Շարքում ընդգրկված են շուրջ 100 քանդակագործական և 200 գրաֆիկական աշխատանքներ։
Նախախորհրդային շրջանից հայտնի է Անդրեևի՝ Նիկոլայ Գոգոլի հուշարձանը (1909, Մոսկվա)։ Սոցիալիստական ռեալիզմի ձևավորման շրջանում «մոնումենտալ պրոպագանդայի» լենինյան ծրագրի ակտիվ իրագործողներից էր (Ալեքսանդր Գերցենի, 1922, Նիկոլայ Օգարյովի, 1922, Ալեքսանդր Օստրովսկու, 1929, հուշարձանները Մոսկվայում)։
Անդրեևը ստեղծել է նաև հոգեբանական դիմանկարների գրաֆիկական շարք (Մաքսիմ Գորկի, 1921, Անատոլի Լունաչարսկի, 1921, Ֆելիքս Ձերժինսկի, 1922)։
Մահացել է 1932 թ. դեկտեմբերի 24-ին, Մոսկվայում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Статья в энциклопедии «Кругосвет»
Андреев, Николай Андреевич
News article on the destruction of the "Statue of Liberty"
Plamper, Jan, The Stalin Cult: a study in the alchemy of power, Yale University Press, New Haven and London, 2012
Ձոր (այլ կիրառումներ)

Ձոր անվանումը կարող է վերաբերել.

Ձոր - գետ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում
Ձոր - լեռնագագաթ Գեղարքունիքի և Կոտայքի մարզերի սահմանագլխին
Ձոր - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Արղանամադենի գավառակում
Ձոր - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խլաթի գավառակում
Կաստել դի Սանգրո

Կաստել դի Սանգրո  (իտալերեն՝ Castel di Sangro), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզի Լ'Աքվիլա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5798 մարդ (2005 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 89,65 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝83,98 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 67053։ Հեռախոսային կոդ՝ 0863։
Բնակավայրի հովանավորն է Սան Ռուֆո նահատակը։ Տոնը նշվում է Օգոստոսի 27-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Գլոբուս էներգետիկ և տարածաշրջանային անվտանգություն

Գլոբուս էներգետիկ և տարածաշրջանային անվտանգություն, հայկական ամսագիր, տպագրվում են անալիտիկ բնույթի հոդվածներ, որոնք նվիրված են Հայաստանի և նրա տարածաշրջանների էներգետիկ և քաղաքական զարգացումներին։


== Աղբյուր ==
Գիտական տեղեկատվական վերլուծության և մոնիթորինգի կենտրոն, Հայաստանում հրատարակվող գիտական պարբերականների ցանկ Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան

Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան, Հայաստանի Հանրապետության դատական համակարգի մաս կազմող ընդհանուր իրավասության դատարան, որին ընդդատյա են քրեական և քաղաքացիական բոլոր գործերը, ինչպես նաև ընտրացուցակների ճշգրտման վերաբերյալ գործերը։ Դատարանի իրավասության ներքո են Երևան քաղաքաի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանները։


== Իրավասություն ==
Դատարանին ընդդատյա են քրեական և քաղաքացիական բոլոր գործերը, ինչպես նաև ընտրացուցակների ճշգրտման վերաբերյալ գործերը։ Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը վերահսկողություն է իրականացնում մինչդատական վարույթի նկատմամբ (այդ թվում՝ լուծում է կալանքը՝ որպես խափանման միջոց ընտրելու, բնակարանում խուզարկությունը թույլատրելու հետ կապված հարցերը), ինչպես նաև ըստ էության քննում է քրեական դատավարության օրենսդրությամբ նախատեսված այլ գործեր։


== Դատավորներ ==
Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը կազմված է դատարանի նախագահից և հինգ դատավորից.

Արթուր Ռադիկի Օհանյան, դատարանի նախագահ,
Արտուշ Վաչագանի Գաբրիելյան, դատավոր,
Երեմ Հարությունի Եսոյան, դատավոր,
Գայանե  Անդրանիկի Խաչատրյան, դատավոր,
Լիզա Ռաֆիկի Գրիգորյան, դատավոր,
Տաթևիկ Լևոնի Ստեփանյան, դատավոր։


== Ծանոթագրություններ ==
The Guess Who

The Guess Who (հայերեն՝ Գուշակիր՝ ով է), կանադական առաջին աստղային ռոք խումբը, որը ձևավորվել է 1962 թվականին Վինիպեգում և պատմության մեջ է մնացել իր «American Woman» (1970) հիթի շնորհիվ, որը ամիսներ շարունակ ամերիկյան չարթեր է գլխավորել։


== Խմբի պատմություն ==
Խմբի ստեղծողները համարվում են Չադ Ալանը և Ռենդի Բախմանը, ովքեր Chad Allan and the Expressions խմբի անդամներն էին։ Այդ խումբը հայտնի դարձավ 1965 թվականին, երբ կատարեցին Ջոնի Քիդի և  the Pirates խմբի «Shakin' All Over» երգի քավեր տարբերակը։ Այն ներառվեց ամերկյան Top 40-ում։ Դրանից հետո Expressions-ը ձայնագրեցին ալբոմ իրենց անունով և Quality լեյբլը պատկերի վրա որպես կատակ գրեց «Գուշակիր՝ ով է»։ Այդտեղից առաջացավ խմբի անվանումը։
1970 թվականին The Guess Who-ն դարձավ առաջին կանադական խումբը, որը բարձր հորիզոնականներ զբաղեցրեց ամերիկյան Billboard Hot 100 չարթում։ Ճակատագրի հեգնանքով այդ հաջողությունը «American Woman» երգի պատճառով համարվեց հակաամերիկյան և հակապատերազմական։ 1970 թվականին խմբին հրավիրեցին Ռիչարդ Նիքսոնի Սպիտակ տուն, սակայն նախագահի կինը խմբին խնդրեց չկատարել «American Woman» երգը։
Երաժշտական քննադատներից մեկը նշել է, որ կանադացի վոկալիստը երգում է Ջիմ Մորիսոնի նման։
Դրանից որոշ ժամանակ անց խումբը լքում է կիթառահար Ռենդի Բեքմենը (ավելի ուշ դառնում է Bachman-Turner Overdrive-ի հիմանդիր)։ Նա գտնում էր, որ ռոքնռոլը անհամատեղելի է իր կրոնական համոզմունքների հետ։ Նրա օրինակին են հետևում մի քանի այլ երաժիշտներ, որի պատճառով The Guess Who-ն շուտով դադարում է գոյություն ունենալ։


== The Guess Who-ն ֆիլմագրությունում ==
«Shakin' All Over» երգը «Factory Girl» ֆիլմի սաունդթրեքն է։
«American Woman» երգը հնչում է «Գեղեցկություն ամերիկյան ձևով» ֆիլմում։ Ֆիլմի գլխավոր հերոսը Լեստեր Բյորնեմն է, ով այդ երգը մեքենայի մեջ է լսում այն բանից հետո, երբ թողնում է իր աշխատանքը և «նոր կյանք» է սկսում։
«No Time» երգը հնչում է «Սիլիկոնային հովտի ծովահենները» ֆիլմում, երբ Սթիվ Ջոբսը բանկերում ներդրումներ է փնտրում, որից հետո Hewlett-Packard-ի ներկայացուցիչները անհատական համակարգիչների գաղափարը անիմաստ են համարում։


== Սկավառակագրություն ==
Ստուդիական ալբոմներ:
1965 - Shakin' All Over
1965 - Hey Ho (What You Do To Me)
1966 - It's Time
1968 - Wheatfield Soul
1969 - Canned Wheat
1970 - Share The Land
1970 - American Woman
1971 - So Long Bannatyne
1972 - Rockin'
1973 - Artificial Paradise
1973 - #10
1974 - Road Food
1975 - Power In The Music
1975 - Flavours
1978 - The Guess Who's Back
1979 - All This For A Song
1995 - Lonely One


== Ծանոթագրություններ ==