armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վլադիմիր Կովալյով

Վլադիմիր Կովալյով (ռուս.՝ Владимир Николаевич Ковалёв, փետրվարի 2, 1953(1953-02-02), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային գեղասահորդ, երկու անգամ աշխարհի չեմպիոն (1977 և 1979), 1975 թ. Եվրոպայի չեմպիոն, 1976 թ. Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր, մարզիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է աշխատավորի ընտանիքում, հայրը եղել է կռունկավար։ Սահել սկսել է Պատանի պիոներների ստադիոնում։ Մարզվել է Տ. Ա. Տոլմաչովայի ղեկավարությամբ։  Առաջին հաջողությունները 1970 թվականին էին. «Московские коньки» մրցաշարում նա երկրորդն էր և ԽՍՀՄ առաջնությունում՝ հինգերորդը։ Գրովելով երկրորդ հորիզոնականը «Московские коньки» մրցաշարում՝ 1971 թվականի դեկտեմբերին ընդգրկվում է հավաքականի կազմ։ 1972 թվականին Աշխարհի գավաթի առաջնությունում անսպասելիորեն զբաղեցնում է երրորդ հորիզոնականը`հաջող կատարելով պարտադիր ֆիգուրները և ազատ ծրագիրը, հիացնելով կանադացի հանդիսատեսին։
1972 թվականի ապրիլին Մինսկում հաղթեց ԽՍՀՄ առաջնությունը։ Սակայն Կովալյովը խախտում է սպորտային ռեժիմը և հեռացվեց 1972/73 մրցաշրջանի մրցույթներից։ 1973 թվականին տեղափոխվում է մարզվելու սկսնակ մարզիչ Սերգեյ Չետվերուխինի ղեկավարությամբ, ով կտրուկ փոխեց իր մարզումների և սահքի ոճը, սակայն դա հաջողություն չբերեց։ Հաջորդ մրցաշրջանում վերադարձավ մարզվելու Տ. Ա. Տոլմաչովայի ղեկավարությամբ։ Մարզվելուն սկսեց օգնել Ե. Ա. Չայկովսկայան։ Այս մարզչական տանդեմը հաջողություն բերեց մարզիկին. 1975 թվականի հունվարին Կովալյովը դարձավ սովետական առաջին Եվրոպայի չեմպիոնը տղամարդկանց մենասահքում։
1977 թվականից մարզիչ Ե. Ա. Չայկովսկայան Կովալյովին հնարավորություն տվեց երկու անգամ հաղթելու Աշխարհի առաջնությունում (1977 և 1979), 1979 թվականին կարճ ծրագրում միակն էր լիդերներից, ով կատարեց կրկնակի ֆլիպի կասկադ/եռակի տուլուպ։ 1980 թվականի Օլիմպիական խաղերում, ֆիգուրներում գրավելով 5-րդ հորիզոնականը, հիվանդության պատճառով դուրս եկավ մրցակցությունից (ամերիկացիները մամուլի ասուլիսում առաջ են քաշել սկանդալի տարբերակ)։
Կովալյովը շատ հաջող հանդես էր գալիս պարտադիր ֆիգուրներում, իսկ ազատ ծրագրերում քիչ ավելի թույլ (նրա հաղթած Աշխարհի երկու առաջնություններում նա ցուցադրականում  3-րդ և 4-րդ տեղերում էր)։ Տիրապետում էր երեք տարբեր եռակի թռիչքների (տուլուպ, սալխ, ռիտտբերգեր)։ Չայկովսկայան միշտ փորձել է ստեղծել պայծառ, հետաքրքիր ծրագրեր, հագուստներ։
1980 թվականին կարիերան ավարտելուց հետո սկսում է զբաղվել մարզչական գործունեությամբ՝ չդադարեցնելով համագործակցությունը Չայկովսկայայի հետ։ Ամենահայտնին Կիրա Իվանովայի հետ աշխատանքն է, ում հետ էլ որոշ ժամանակով եղել է ամուսնացած։ Կարճ ժամանակ մարզել է Մարիա Բուտիրսկայային։
1990-ականներին նա հեռացել է Ռուսաստանից և աշխատել որպես մարզիչ Հունաստանում։ Նա ապրել և աշխատել է որպես մարզիչ Լոս Անջելեսում (ԱՄՆ)։ 28 տարվա արտագաղթից հետո վերադարձել է և ապրում է Ռուսաստանում իր երկրորդ ամերիկացի կնոջ հետ։
ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1975)։ Եղել է ՍՄԿԿ անդամ.


=== Սպորտային ձեռքբերումներ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Կախարդներ

Կախարդներ (դյութ, մոգ, հրաշագործ, հմա, ոգեհմա, գրբաց, վհուկ, ջադու), անձինք, ովքեր զբաղվում են կախարդանքով և մոգությամբ` մարդկանց, կենդանիների և բնության վրա ազդելու նպատակով կամ գերբնական երևույթների միջոցով գիտելիքներ և իմաստություններ ստանալու համար։ Որոշ պատկերացումներով, կախարդները ի ծնե կամ չար ուժերին ապավինելու միջոցով տիրապետում են հատուկ գերբնական ուժերի։ Կախարդանքով և հմայությունով զբաղվող կանանց անվանել են վհուկ։


== Ընդհանուր բնութագիր ==
Համաձայն 15-18-րդ դարերի եվրոպական դատական փաստաթղթերի, Ինկվիզիցիայի ժամանակ կազմակերպված` այսպես կոչված «վհուկների որս»-ի արդյունքում, կախարդներին և վհուկներին հետապնդել և մահապատժի են ենթարկել, ինչպես նաև այրել են խարույկների վրա։ Կախարդները հիմնականում երևան են եկել վաղ տոհմատիրական հասարակարգում և մեծ ազդեցություն ունեցել տոհմակիցների մեջ։ Նրանց կարծեցյալ խորհրդավոր զորությունը վերագրվել է դևերին և ոգիներին, որոնց անունից նրանք խոսում կամ խաղում են յուրահատուկ պաշտամունքային ներկայացում։ Կախարդների նկատմամբ ժողովրդական սնահավատությունն առաջացել է գլխավորապես հիվանդությունների, բնական և այլ աղետների դեմ պայքարելու անզորությունից։ Որպես գերբնական իմաստությանը տիրապետող անձնավորության, առաջին հերթին դրանք հինավուրց հեթանոսության քրմերն էին և մոգերը, սակայն հետագայում կախարդ էին անվանում նաև գաղտնիությամբ քողարկված և առավելապես չարին հակված անձանց։
Կախարդներին վերագրվում էր կյանքի բոլոր ոլորտների վրա ազդեցությունը, հավասարակշռությունը խախտելու և վերականգնելու ունակությունը, բարի և չար գործեր կատարելու մոգական հնարավորությունը, մթնոլորտային երևույթների, բերքի, հաջողության և առողջության վրա ազդելու կարողությունը։ Կախարդանքի և հմայության ծեսերը բազմազան են և տարածված են աշխարհի բոլոր ժողովուրդների մեջ։ Մեծ տարածում են ունեցել, այսպես կոչված, սև (չար ոգիներին դիմելու) և սպիտակ (սրբերին, հրեշտակներին դիմելու) հմայական ծեսերը։ Աշխարհի կախարդական ընկալումը, մասնավորապես իրերի համընդհանուր նմանության և փոխներգործման վերաբերյալ պատկերացումները ընկած էին հնագույն բնափիլիսոփայական ուսմունքների և անտիկ շրջանի վերջում ու միջին դարերում տարածված «գաղտնի գիտությունների» (ալքիմիա, աստղագուշակություն և այլն) հիմքում։ Բնագիտության սաղմերը զարգանում էին` զգալիորեն կապված հմայության հետ, որը և արտացոլվել է Վերածնության դարաշրջանի գիտնականների շատ գործերում։ Գիտության հետագա զարգացմամբ նրանից դուրս մղվեցին հմայության, կախարդանքի և այլ նախապաշարմունքների տարրերը։
Ներկայումս նույնպես կան մարդիկ, ովքեր օգտվում են կախարդությունով զբաղվող մարդկանց ծառայություններից (էքստրասենսների, գուշակների, բախտագուշակների, աստղագուշակների, գրբացների, ոգեհմաների և ոգեհարցների, պայծառատեսների և այլոց)։ Վերջիններս օգտվելով մարդկանց դյուրահավատությունից և սնահավատությունից, խարդախության ճանապարհով կորզում են ահռելի գումարներ, քանզի նման ծառայությունների իսկությունը որևէ գիտական ապացույց չունի։
Լիբանիոս

Լիբանիոս (հին հունարեն՝ Λιβάνιος, 314 - մոտ 393), IV դարի հույն հռետոր, «կրտսեր սոփեստական դպրոցի» ներկայացուցիչ, Հովհան Ոսկեբերանի ուսուցիչ։ Ծնվել է Անտիոքում։ Աշակերտել է Պարույր Հայկազնին։
Սկզբնապես դպրոց է հիմնել Կոստանդնուպոլսում, սակայն 344 թ. տեղափոխվել է Նիկոմիդիա, այնուհետև՝ 354 թ., Անտիոք, որտեղ ապրել և գործել է մինչև վախճանը։ Լիբանիոսը հեթանոս էր, չէր ընդունում քրիստոնեությունը, խորը հուսահատություն էր ապրում, երբ նրա աշակերտներից շատերը քրիստոնյա էին դառնում։ Պատմում են, որ լինելով մահամերձ՝ այն հարցին, թե ում կուզենար փոխանցել իր դպրոցը, պատասխանել է. «Հովհան Ոսկեբերանին, եթե նրան չառևանգեին քրիստոնյաները»։
Թողել է հարուստ գրական ժառանգություն, որը տարածված է եղել դեռևս իր կենդանության օրոք։ Հատկապես հայտնի են նրա ճառերը («Խոսքեր»), որոնցից մեզ են հասել թվով 68-ը։ Դրանք հեղինակի կողմից հաճախ ոչ թե արտասանվում էին, այլ հրատարակվում գրավոր կերպով կամ տարածվում որպես ուղերձներ։ Նրա ճառերից աչքի է ընկնում 348 թ. Նիկոմիդիայում արտասանված Βασιλικός–ը, որը Կոստանդ և Կոստանցիոս կայսրերի ներբող է, Άντιοχικός՝ քովք Անիտոքին և նրա բնակիչներին, 6 ճառ ի պատիվ Հուլիանոս կայսեր, 5 ճառ նվիրված անտիոքացիների ընդվզման և Թեոդոս կայսեր ողորմածությանը (387 թ.), ճառեր բանտերի անմխթար վիճակի, հռետորների ռոճիկի մասին, ի պաշտպանություն մնջախաղի դերասանների, ինչպես նաև հեղինակի թշնամիների դեմ։
Պահպանվել են նաև Լիբանիոսի թվով 1607 նամակ, որոնք կարևոր աղբյուր են IV դարի Հռոմեական կայսրության պատմության ուսումնասիրության համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստեբաևո

Ստեբաևո (ռուս.՝ Стебаево), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լիպեցկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բեզիմյաննի (այլ կիրառումներ)

Բեզիմյաննի, կարող է վերաբերել՝

Բեզիմյաննի - գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Զիմովնիկի շրջանում
Բեզիմյաննի - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Ալդանսկի ուլուսի կազմում
Գենձի մոնոհաթարի

«Գենձի մոնոգաթարի», ճապոնական ազնվականական գրականության լավագույն հուշարձանը։ Գրել է պալատական տիկին Մուրասակի Սիկիբուն (1004)։ Աշխարհում առաջին վեպ-էպոպեան է, բաղկացած 64 գլուխներից։
Հիմնական գաղափարը հատուցումն է՝ բուդդայական կարման։ Գլխավոր հերոսը՝ արքայազն Գենձին, իդեալականացված է, սակայն ճշմարտացի են պատկերված X-XI դարերի ճապոնական ազնվականական բարքերը։
Այս վեպով ճապոնական գրականության մեջ նոր որակ է ստացել մոնոհաթարիի ժանրը։ Այն որոշակի ազդեցություն է ունեցել ճապոնական դրամայի և պոեզիայի հետագա զարգացման վրա։
Վեպի հեղինակային (բնագրային) ձեռագիր մատյանը, որը, ըստ միջնադարյան այլ հեղինակների վկայությունների, պատրաստված է եղել հարմոնի ձևով, չի պահպանվել։ Ստեղծագործությունը գրված է եղել քնարականի ու էպիկականի (պատմողականի) միահյուսումով, հնացած (արխայիկ) լեզվով, որը գրեթե անհասկանալի է մեր ժամանակների միջին ճապոնացուն։ Քսաներորդ դարի սկզբներին բանաստեղծ Ակիկո Յոսանոն այն թարգմանել է ժամանակակից ճապոներենի։


== Գրականություն ==
Мурасаки Сикибу. «Повесть о Гэндзи», эпоха, автор // Повесть о Гэндзи (Гэндзи-моногатари). Приложение. Вступ. ст., сост., пер. с яп. стихотворных текстов Т. Л. Соколовой-Делюсиной / Отв. ред. Т. П. Григорьева. — М. : Наука, 1992. — С. 3—49. — 192 с. — ISBN 5-02-016877-7.Боронина И. А. Классический японский роман («Гэндзи моногатари» Мурасаки Сикибу) / Отв. ред. Т. П. Григорьева. — М. : Наука, 1981. — 295 с.
Горегляд В. Н. Японская литература VIII—XVI вв.: Начало и развитие традиций. — 2-е изд. — СПб. : Петербургское Востоковедение, 2001. — 400 с. — ISBN 978-5-85803-076-9.
Конрад Н. И. Японская литература. От «Кодзики» до Токутоми / Сост. Н. И. Фельдман-Конрад. — М. : Наука, 1974. — 568 с.
Сисаури В. И. Японский роман X—XII вв.. — СПб. : Филологический факультет СПбГУ; Нестор-История, 2011. — 248 с. — ISBN 978-5-98187-877-0.
Bowring R. Murasaki Shikibu: The Tale of Genji : [անգլ.]. — 2nd Edition. — Cambridge University Press, 2004. — 122 p. — ISBN 978-0-521-83208-3.

Emmerich M. The Tale of Genji: Translation, Canonization, and World Literature : [անգլ.]. — Columbia University Press, 2013. — 512 p. — ISBN 978-0-231-16272-2.

Envisioning The Tale of Genji: Media, Gender, and Cultural Production : [անգլ.] / Edited by Haruo Shirane. — Columbia University Press, 2008. — 416 p. — ISBN 978-0-231-14236-6.

Reading The Tale of Genji: Sources from the First Millennium : [անգլ.] / Edited by Thomas Harper and Haruo Shirane. — Columbia University Press, 2015. — 632 p. — ISBN 978-0-231-16658-4.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Список сайтов с материалами к роману(անգլ.)
Генеалогическое древо персонажей романа(անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (208301-208400)

Աստերոիդների ցանկ (208201-208300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (208401-208500)
 Աստերոիդների ցանկ (208201-208300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (208401-208500)
(2269) Եֆրեմիանա

(2269) Եֆրեմիանա (անգլ.՝ Efremiana), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1976 թվականի մայիսի 2-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,130979 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8575 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4045 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2023,57 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,177903 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 15,39° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2269) Եֆրեմիանա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սիլցայմ

Սիլցայմ (ֆր.՝ Siltzheim), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 622 մարդ, բնակչության խտությունը` 89.37 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.96 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 350 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 75 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 421 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 310-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 111։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,6 %։ 310 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 285 անձ (157 տղամարդ և 128 կին)։ Գործազուրկ են եղել 25 անձ (8 տղամարդ և 17 կին)։ 111 անաշխատունակներից 24-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 49-ը` թոշակառուներ, իսկ 38-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Անգեղակոթի խաչքարադաշտերի վիմական արձանագրությունների ցանկ

Ստորև ներկայացված է Սյունիքի մարզի Անգեղակոթ գյուղի խաչքարադաշտերի արձանագրությունները՝


== Արձանագրություններ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սևրյուկի (գյուղ, Կրասիլովի շրջան)

Սևրյուկի (ուկրաիներեն՝ Севрюки), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կրասիլովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սևրյուկի գյուղում բնակվում էր 504 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2355 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 214,01 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սաթլեջ

Սաթլեջ, Սաթլաջ (ստորին հոսանքում՝ Փանջնադ), գետ Պակիստանում, Հնդկաստանում և Չինաստանում, Ինդոսի ամենամեծ վտակը (ձախից)։ Երկարությունը 1500 կմ է, ավազանը՝ 395 հազար կմ²։ Սկիզբ է առնում Կայլաս լեռնաշղթայից, հատում Մեծ Հիմալայներն ու նրա ճյուղավորումները, Փենջաբի հարթավայրը։ Սնումը ձնասառցադաշտային և անձրևային է։ Ջրի միջին ծախսը Ռուպարի քաղաքի մոտ 500 մ3/վայրկյան է, առավելագույնը՝ մոտ 20 հազար մ3/վայրկյան։ Ջրերն օգտագործվում են ոռոգման համար։ Կառուցված են ամբարտակներ, հիդրոտեխնիկական համալիր։ Նավարկելի է առանձին հատվածներում։ Սաթլեջի ափերին են Նանգալ, Բհիլաուր (Հնդկաստան), Բահավալպուր (Պակիստան) քաղաքները։ Սաթլեջի վրա Հնդկաստանում կառուցվել է Բհակրա Նանգալի ջրային հանգույցը։
Դրուկ-Յուլ այգի

Դրուկ-Յուլ այգի (գերմ.՝ Druk-Yul-Park), այգի, որը գտնվում է Վիեննայի հարավում (Ավստրիա), Լիեզինգ թաղամասում։ Այգին գտնվում է Շպայզինգերշտրասսեյի, Վիտգենշտայնշտրասսեյի և Ռոզենխյուգելշտրասսեյի խաչմերուկում։


== Պատմություն ==
2007 թվականին որոշում է կայացվել մեծարանքի արժանացնել Բութանի և Ավստրիայի միջև բարեկամական հարաբերությունները։ Այգին կառուցվել է Բութանի Թագավորության 100-ամյակի պատվին։ 
2010 թվականին Ավստրիա-Բութանական համայնքի նախաձեռնությամբ Մյոդլինգի Բարձրագույն տեխնիկական քոլեջի ուսանողները այգում կառուցեցին բուդդայական ստուպա։ Այգին բացվել է 2012 թվականի ապրիլի 6-ին Չինաստանի, Հնդկաստանի դեսպանների և Բութանի համայնքի ներկայությամբ։
2014 թվականին այգում մանի պատ է կանգնեցվել։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (128301-128400)

Աստերոիդների ցանկ (128201-128300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (128401-128500)
 Աստերոիդների ցանկ (128201-128300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (128401-128500)
Ֆոլ

Ֆոլ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում:
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ուբիքվիտին

Ուբիքվիտին, փոքր (8.5 կԴա) կարգավորիչ սպիտակուց, որը հայտնաբերվել է համարյա բոլոր էուկարիոտ օրգանիզմների հյուսվածքներում։ Այն հայտնաբերվել է 1975 թվականին Գոլդշտայնի կողմից և նկարագրվել 1970-80-ական թվականներին։ Մարդու մոտ ուբիքվիտինը գաղտնագրում են 4 գեներ՝ UBB, UBC, UBA52 և RPS27A։
Ուբիքվիտինացումը հետտրանսլյացիոն ձևափոխություն է, որտեղ ուբիքվիտինը միացած է սուբստրատ սպիտակուցին։ Ուբիքվիտինը սպիտակուցների վրա կարող է ներգործել տարբեր կերպ․ պրոտեասոմի վրա ունեցած ազդեցությամբ խթանում է սպիտակուցների դեգրադացիան, նրանց տեղադրությունը փոփոխում բջջում և խթանում կամ արգելակում սպիտակուցների փոխհարաբերությունները։ Ուբիքվիտինը գործում է երեկ հիմնական փուլով․ ակտիվացում, կոնյուգացիա և սոսնձում, որը տեղի է ունենում համապատասխանաբար ուբիքվիտին-ակտիվացնող ֆերմենտների (E1s), ուբիքվիտին-կոնյուգացնող ֆերմենտների (E2s) և ուբիքվիտինլիգազների միջոցով։
Սպիտակուցի ձևափոխությունները կարող են լինել կամ մեկ, կամ էլ ուբիքվիտինի մոլեկուլների շղթայի մասնակցությամբ։ Գոյություն ունի շղթայի երեք տեսակ, որոնք անվանվում են շղթան միացնող լիզին ամինաթթուներից կախված։ Լիզին 48-կապված շղթաները 48-րդ ամինաթթվի միջոցով միացածները առավել լավ են ուսումնասիրված։ Գոյություն ունեն շղթայի այնպիսի ձևեր, որոնք պրոտեոսոմի միջոցով խթանում են սպիտակուցների քայքայումն ու դուրս բերումը։ Այս հայտնաբերությունը ստացել է քիմիայի Նոբելյան մրցանակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տրիպոլիս (քաղաք)

Տրիպոլիս (հին հուն.. Τρίπολις հուն. η Τρίπολη), նախկինում Տրիպոլիցա (հուն. Τριπολιτσά իտալ. Tripolitza կամ Tripolizza)՝ քաղաք Հունաստանում։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 655 մետր բարձրության վրա` Պելոպոնես կղզու կենտրոնական մասում` Աֆինից 129 կմ հարավ-արևմուտք։ Համանուն համայնքի վարչական կենտրոնն է։ 2011 թ.-ի տվյալներով ունի 30 866 բնակիչ ունի։


== Պատմություն ==
Անտիկ ժամանակներում Տրիպոլիսի մոտ են գտնվել Տեգեյա և Մանտինեյա քաղաքները։ Վաղ միջնադարում, 1934 թ.-ի բանախոսական ընկերության տվյալներով, կենտրոնական Մորեյան (Պելոպոնես) գրավվել է հարավային սլավոնների կողմից։ Երկար ժամանակ այստեղ է գտնվել սլավոնական բնակավայր Դրոբոլիցան։ Սակայն պաշտոնական հունական աղբյուրները ժխտում են օգտագործվող բառերի արմատների նմանությունը։ 
Ուշ բյուզանդական շրջանում բնակչությունը անկում է ապրում։ Հետագայում գյուղական այս վայրը լցվել է կիսաքոչվոր ալբանացի-արվանիտներով։ Միջնադարում Մորեյի ամբողջական ղեկավարության դեմ երկար և անարդյունք կռվել են Բյուզանդիան, Վենետիկը, Լատինական Կայսրությունը։ Ժամանակակից Տրիպոլիսը հիմնվել է թուրք-օսմանների կողմից 1770 թ.-ին, ովքեր սկզբում կառուցեցին ամրոց` լավ ամրացված քաղաքի կենտրոնով։ Տեղադրված էր Մորեյի հիմնական թուրքական տարածքում։ Ամրոցի կառուցումից հետո համայնքում սկսվեց ինտենսիվ իսլամացման գործընթաց։ Քաղաքի հիմնական մասը հիմնել էին թուրքերը,տեղի մուսուլմանները և սեֆարդ-հրեաները։ Քաղաքը և իր շրջակայքը երեք անգամ ենթարկվել են արյունոտ սպանդի։ 1820 թ.-ին քրիստոնյաների նկատմամբ կոտորած են սկսել մուսուլմանները` անկախության շարժման սկսման պատճառով։ 1821 թ.-ին հույն ապստամբ ուժերի կողմից Տրիպոլիսի պաշարումն ավարտվում է թուրքերի և հրեաների սպանությամբ, զոհվում են 8 000 – 10 000 տղամարդ, կանայք և երեխաներ։ 1825 թ.-ին եգիպտացի գեներալ Իբրահիմ փաշան, համագործակցելով թուրքերի հետ, ուղղափառ հույների ծնունդի ընթացքում, նորից գրավեց քաղաքը` քրիստոնյաների սպանություններ իրականացնելով։ Սա քաղաքի վերջին բախումն էր այլազգիների հետ։ XX դարի սկզբին քաղաքն ուներ 15 000 բնակիչ։


== Տրիպոլիսի համայնք ==
Տրիպոլիսի համայնքի մեջ է մտնում գյուղ Միլյա-Տրիպոլեոսը։ 2011 թ.-ի տվյալներով բնակչությունը 30 912 է։ Տարածքը` 28 812 կմ²։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սիրիական ջայլամ

Սիրիական ջայլամ, արաբական ջայլամ կամ ջայլամ հալեպպո (լատ.՝ Struthio camelus syriacus), աֆրիկյան ջայլամի անհետացած տարատեսակ, որը ժամանակին տարածված է եղել Աֆրիկայի հյուսիսարևելյան հատվածում։
Սիրիական ջայլամի առավել մոտ ազգական թռչունը համարվել է սովորական ջայլամը, որն ընտրվել է սիրիական ջայլամի վերացումից հետո Սաուդյան Արաբիայի տարածքում վերաբնակեցնելու համար։
Նախկինում սիրիական ջայլամները հանդիպել են Սաուդյան Արաբիայի անապատներում։ Այս կենդանատեսակը 20-րդ դարից (մոտավորապես 1966 թվականից) համարվում է անհետացած։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուխումի շրջան (Վրաստան)

Սուխումի մունիցիպալիտետը (վրաց.՝ სოხუმის მუნიციპალიტეტი, աբխ.՝ Аҟәа амуниципалитет) 2-րդ մակարդակի դե յուրե վարչական միավոր է Վրաստանում։ Մտնում է Աբխազիայի Ինքնավար Հանրապետության կազմի մեջ (որը իր հերթին դե յուրե Վրաստանի վարչական միավոր է), սակայն Աբխազիան դե ֆակտո անկախ պետություն է և այլևս չի ենթարկվում Վրաստանին։ Վրաստանի Սուխումի մունիցիպալիտետի տարածքը համապատասխանում է Աբխազիայի Հանրապետության Սուխումի շրջանին։ Վարչական կենտրոնը Սուխում քաղաքն է։


== Տես նաև ==
 Սուխումի շրջան
(3632) Գրաչևկա

(3632) Գրաչևկա (անգլ.՝ Grachevka), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1976 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,762939 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8969 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,629 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1677,47 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,214609 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,44° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3632) Գրաչևկա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (209401-209500)

Աստերոիդների ցանկ (209301-209400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (209501-209600)
 Աստերոիդների ցանկ (209301-209400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (209501-209600)
Կեբեզենկա

Կեբեզենկա  (ռուս.՝ Кебезенка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բիա գետի աջ ափով՝ 278 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերխնեոբսկոմի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010100212115100000106
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100010
Ավազանի կոդը - 13.01.01.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Նիկիֆոր Նեստերովսկի

Նիկիֆոր Ավրամովիչ Նեստերովսկի (1886 - 1938 կամ 1941), խորհրդային ռազմական գործիչ, բրիգադի հրամանատար (1935), ԽՄԿԿ անդամ (1920)։ 
Ավարտել է Կազանի ռազմական ուսումնարանը (1907)։ 1912 թվականից ընդգրկվել է հեղափոխական շարժման մեջ։ Մասնակցել է Դոնբասում կարմիր բանակի կազմակերպմանը, 1920 թվականին՝ Ադրբեջանում խորհրդային կարգերի հաստատմանը, եղել Բաքվի կայազորի պետ։ 1920 թվականի հունիսին, իր դիվիզիայով տեղափոխվել է Ղարաբաղ, ապա՝ Զանգեզուր, որտեղ փորձել է ճնշել հայերի ազգային-ազատագրական պայքարը և աջակցել երկրում խորհրդային ռեժիմի հաստատմանը։ 
«Մարտերում ցուցաբերած քաջության համար» պարգեատրվել է Կարմիր դրոշի շքանշանով (1920)։ Սովորել է ԲԳԿԲ-ի հրամայական կազմի բարձրագույն դասընթացներում (1924)։ Մինչև 1938 թվականը պատասխանատու աշխատանք է վարել կարմիր բանակում։


== Գրականություն ==
Мнацаканян А․ Н․, Посланцы Советской России в Армении, Е., 1959։
Կեչրոր

Կեչրոր կամ Քեչրոր, միջնադարյան քաղաքավան Մեծ Հայքի Այրարատ նահանգում։


== Պատմություն ==
Հիշատակում է Վարդան աշխարհագիրը, նշելով, որ 12-րդ դարում Խառաչա ամիրան Կեչրորը վաճառել է Խըզլ Ասլան ամիրային։


== Տեղագրություն ==
Ըստ Ղուկաս Ինճիճյանի, Կեչրորը գտնվել է Երասխի ձորահովտում, Անի քաղաքի մերձակայքում, իսկ ըստ Ղևոնդ Ալիշանի՝ Վարաժնունիք (Ծաղկունիք) գավառում, Կեչառույքի մոտ՝ բարձրադիր վայրում։
Կուրուչայ

Կուրուչայ, գյուղաքաղաք Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կուրուչայի գավառակում։ Հանդիսանում էր համանուն գավառակի կենտրոնը։ Գտնվում էր Կամախ գյուղաքաղաքից 60-61 կմ հյուսիս-արևմուտք, Կուրուչայ գետի ափին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կաբիր Բեդի

Կաբիր Բեդի (հինդի कबीर बेदी, հունվարի 16, 1946(1946-01-16), Լահոր, Փանջաբ, Բրիտանական Հնդկաստան, Բրիտանական կայսրություն), հնդիկ կինոդերասան և հեռուստահաղորդավար։ Բոլիվուդի առաջին դերասաններից է, ով աշխատել է Հոլիվուդում և հայտնի դարձել Եվրոպայում։


== Կենսագրություն ==
Կաբիր Բեդիի ծնողները եղել են քաղաքական պայքարի ակտիվ մասնակիցներ, ովքեր պայքարում էին անգլիական գաղութարարներից Հնդկաստանի անկախության համար։ Նրա հայրը Օքսֆորդի շրջանավարտ Բաբա Պյարելալ Բեդին էր, ով հայտնի էր Բաբա Բեդի 16-րդ անունով և հանդիսանում էր միջազգային ճանաչում ստացած հոգևոր ուսուցիչ։ Բեդիները անմիջապես սերում էին սիկհերի կրոնական հիմնադիր Գուրու Նանակից։ Մայրը Դերբիշիրում ծնված Ֆրեդա Բեդին՝ բուդդիզմի մոլի հետևորդ էր։
Կաբիր Բեդին սովորել է տեղի դպրոցներից մեկում, իսկ հետո ընդունվել Նայնիտալի Շերվուդյան քոլեջ։ Այնուհետև տեղափոխվել է Դելի և պատմություն ուսումնասիրելու նպատակով ընդունվել Սուրբ Ստեփանոսի համալսարան։ Համալսարանն ավարտելուց հետո բնակություն է հաստատել Բոմբեյում։ Այնտեղ նրան հրավիրել են նկարահանվել «Will» ծխախոտի գովազդային հոլովակում, որը ցուցադրվում էր կինոթատրոններում ` կինոցուցադրությունների միջև ընկած ժամանակահատվածում։ Այդ ժամանակ նրան նկատել է թատերական ռեժիսորներից մեկը և հրավիրել թատրոնում աշխատելու։ Թատրոնում Կաբիր Բեդին հանդես էր գալիս ամենաբազմազան դերերով։ Նկատելով թատրոնում նրա հաջողությունները, շուտով նրան հրավիրում են կինոնկարահանման հրապարակ։ Կինոդեբյուտը կայացել է 1971 թվականին` «Իրարանցում» ֆիլմում։
1976 թվականին Կաբիր Բեդին հրավիրվել է նկարահանվելու իտալացի ռեժիսոր Սերջո Սոլիմայի «Սանդոկան` յոթ ծովերի վագրը» ֆիլմում։ Ֆիլմի հաջողությունից հետո, 1977 թվականին նա նկարահանվել է «Վագրը դեռ կենդանի է, Սանդոկանը վերադառնում է», իսկ 1996 թվականին՝ «Սանդոկանի վերադարձը» ֆիլմերում։
1982 թվականին նկարահանվել է Ֆրանց Վերֆելի «Մուսա լեռան քառասուն օրը» հայտնի վեպի մոտիվներով Ս. Մուրադյանի նկարահանած համանուն ֆիլմում ` կատարելով Գաբրիել Բագրատյանի դերը։ 1983 թվականին խաղացել է Ջեյմս Բոնդի մասին պատմող «Ութոտնուկը» ֆիլմում ` չարագործ Գոբինդի դերում։ Ֆիլմը նրան հայտնի դարձրեց Ամերիկայում։ Այնուհետև նկարահանվել է ամերիկյան հեռուստասերիալներում («Դինաստիա», «Նա գրել է սպանություն», «Մասնավոր խուզարկու Մագնումը», «Ճանապարհների ասպետը», «Լեռնցին», «Հանդուգն են և գեղեցիկ» և այլն)։ 1988 թվականին նկարահանվել է ավստրալիական «Վերադարձ Էդեմ» մինի-սերիալի ռեմեյքում ` «Վրեժի ծարավ» ֆիլմում, որտեղ նրա խաղընկերուհին հայտնի դերասանուհի Ռեքհան է։


== Անձնական կյանքը ==
Կաբիր Բեդին ամուսնացել է երեք անգամ և ունի երեք երեխա։ Երկար ժամանակ սիրավեպ է ունեցել դերասանուհի Փարվին Բաբիի հետ։
2010 թվականին Իտալիայի հանրապետության նախագահի հրամանով պարգևատրվել է «Իտալիայի հանրապետությանը մատուցված ծառայությունների համար» շքանշանով։ 1982 թվականից հանդիսանում է ամերիկյան Կինոարվեստի և գիտության ակադեմիայի անդամ և արժանիներին ներկայացնում է «Օսկար» մրցանակի։


== Մասնակի ֆիլմագրությունը ==


== Ծանոթագրություններ ==
Գոգոլի փողոց (Յալթա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գոգոլի փողոց (այլ կիրառումներ)Գոգոլի փողոց (ռուս.՝ Улица Гоголя), փողոց Ղրիմի Յալթա քաղաքում։ Անվանվել է ռուս արձակագիր, դրամատուրգ, բանաստեղծ, գրաքննադատ Նիկոլայ Վասիլևիչ Գոգոլի (1809-1852) պատվին։ Սկիզբ է առնում Լենինի անվան առափնյա փողոցից և ավարտվում Կրասնոարմեյսկայա փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 740 մետր է։


== Նկարագրություն ==
Յալթա քաղաքի Գոգոլի փողոցը սկսվում է Լենինի անվան առափնյա փողոցից, հատում Սևաստոպոլի, Արխիվնայա, Վոլոդարսկու, Տավրիչեսկայա փողոցները և ավարտվում Կրասնոարմեյսկայա փողոցի հետ հատումով։ Փողոցը զուգահեռ է Վոդոպադնայա գետի հունին։ Փողոցում կա համարակալված 32 շինություն։ Երկարությունը 740 մետր է։
Գոգոլի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 298635։

Փողոցն անվանվել է ռուս արձակագիր, դրամատուրգ, բանաստեղծ, գրաքննադատ Նիկոլայ Վասիլևիչ Գոգոլի (1809-1852) պատվին։ Գոգոլի լավագույն ստեղծագործություններն են «Տարաս Բուլբա», «Մեռած հոգիներ» վեպերը, «Ռևիզորը», «Ամուսնություն» թատերգությունները, «Ցնորվածի հուշատետրը», «Պատմություն այն մասին, թե ինչպես Իվան Իվանովիչը գժտվեց Իվան Նիկիֆորովիչի հետ», «Դիմանկարը» և այլ պատմվածքներ։ Որպես քննադատական ռեալիզմի հիմնադիր, երգիծաբան, Գոգոլը ստեղծել է իր անկրկնելի ոճը, որտեղ ձուլվել են քնարականությունը, ռոմանտիկ ոգեշնչվածությունը և սուր երգիծանքը։ Նա հսկայական ազդեցություն է գործել ոչ միայն ռուսական, այլև համաշխարհային գրականության զարգացման վրա։
2012 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Լենինի անվան առափնյա փողոցի և Գոգոլի փողոցի խաչմերուկում՝ «Օրեանդա» հյուրանոցի կենտրոնական մուտքի մոտ, բացվել է գրող և հրապարակախոս Յուլիան Սեմյոնովի հուշարձանը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Улица Гоголя в Ялте
Подробная карта улица Гоголя, город Ялта со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карта


== Արտաքին հղումներ ==
г. Ялта, улица Гоголя Archived 2019-04-18 at the Wayback Machine.
Ռոմանովկա (գյուղ, Մելեուզովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌոմանովկաՌոմանովկա (ռուս.՝ Романовка, բաշկիրերեն՝ Романовка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մելեուզովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լյատոշինկա

Լյատոշինկա (ռուս.՝ Лятошинка), գյուղ Ռուսաստանի, Վոլգոգրադի մարզի Ստարոպոլտավսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին հայտնի գրանցված տվյալներով կազմում էր 660 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հովիկ Հախվերդյան

Հովիկ Հովհաննեսի Հախվերդյան (մայիսի 13, 1936(1936-05-13), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 13, 2016(2016-03-13), Երևան, Հայաստան), հայ կինոռեժիսոր, Լևոն Հախվերդյանի եղբայրը, ՀՀ պետական մրցանակակիր (1988 թ.), ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (2006 թ.)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է ԵՊՀ (1959 թ.)։ 1959-1961 թվականներին՝ Հայֆիլմի, 1961-1971 թվականներին՝ հեռուստապետկոմի ռեժիսոր, 1971 թվականից՝ «Երևան» ստուդիայի կինոռեժիսոր։ Կինոնկարներից են «Վարդան Աճեմյան» (1972), «Հայաստանի կամերային նվագախումբ» (1973), «Վասպուրական» (1973), «Ավետիք Իսահակյան» (1975), «Գորանի» (1977), «Համո Սահյան» (1981), «Ով, Հայոց աշխարհ» (1998), «Լուսավորչի կանթեղը» (1999) վավերագրական, «Ճանապարհին» (1976), «Սերոբի ծառը» (1978, կարճամետրաժ) գեղարվեստական ֆիլմերը։ 1983 թվականից նկարահանել է «Մատենադարան» ֆիլմաշարը (I-XVIII կինոնկարները, 1983-1994 թվականներին, սցենար Հախվերդյանի և Կիմ Բակշիի)։


== Ֆիլմեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Հելեն (Սիլվանի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հելեն (այլ կիրառումներ)Հելեն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Սիլվանի գավառակում։


== Պատմություն ==
Գյուղը թուրքերի ձեռքով կողոպտվել և ավերվել է 1895 թվականի ջարդերի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
XIX դարի 60-70-ական թվականներին ուներ 70 տուն բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը այգեործություն, երկրագործություն և անասնապահությունն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Հելենն ուներ 1294 թվականին կառուցված հայկական եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Խոլոդնայա Ռեչկա

Խոլոդնայա Ռեչկա կամ Բագրիպշ (Բագրիպստա, աբխազ.` Баҕрыпсҭа, վրաց.` ხოლოდნაია რეჩკა, նախկինում` ცივწყარო - Ցիվծղարո), հայաբնակ գյուղ Աբխազիայի Գագրայի շրջանում, Խոլոդնայա Ռեչկա (թարգմանաբար` Պաղ գետակ) գետի ձախ ափին, Գագրայից 10 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 50 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
1959 թվականի տվյալներով, գյուղում բնակվում էր 660 մարդ` հիմնականում հայեր և ռուսներ։ Գյուղական խորհրդի ենթակայության տակ գտնվող տարածքում բնակվում էր 1430 մարդ, մեծամասնությունը նույնպես հայեր և ռուսներ։ 1989 թվականին, գյուղում ապրում էր 1624 մարդ` կրկին հայեր և ռուսներ։
Ըստ 2011 թվականին արված հաշվառումների, գյուղի բնակչությունը կազմում էր 909 մարդ, որից 651 (71,6%) - հայեր, 192 (21,1%) - ռուսներ, 21 (2,3%) - հույներ, 16 (1,8%) - ուկրաինացիներ, 14 (1,5%) - աբխազներ, 2 (0,2%) - վրացիներ, իսկ մնացածը այլ ազգությունների ներկայացուցիչներ։
Բնակչությունը զբաղվում է ծխախոտի, եգիպտացորենի, ցիտրուսային կուլտուրաների մշակությամբ, այգեգործությամբ, անասնապահությամբ, մեղվաբուծությամբ և շերամապահությամբ։ Խորհրդային տարիներին գյուղն ուներ տարրական դպրոց, գրադարան, ակումբ-կինո, բուժկայան, բուսաբանական այգի, 2 հանգստյան տուն և 4 պանսիոնատ։
Գյուղը հիմնել են Սամսունից, Տրապիզոնից և Օրդուից եկած հայերը, 1828 թվականին։
1992 թվականին, Աբխազիայի կառավարության որոշմամբ, գյուղը վերանվանվել է Բագրիպստա։


== Ծանոթագրություններ ==
Իրազեկիչ

Իրազեկիչ, ինֆորմատոր կամ ուիսլբլոուեր (անգլ.՝ Whistleblower - «սուլող», բառացի  «սուլիչ փչող»), ակտիվ քաղաքացի, որը հրապարակել է պետական մարմնում, հասարակական, մասնավոր կամ առևտրային կազմակերպությունում իրականացվող կամ ենթադրվող խարդախության կամ անօրինական գործունեության մասին։
Իրազեկիչը տեղեկացնում են խախտումների մասին կամ կազմակերպության ներսում՝ կազմակերպության մյուս աշխատակիցներին կամ դրսում՝ տեսուչների, իրավապահ մարմինների, ԶԼՄ-ների կամ որևէ  շահառուների խմբի։ Իրազեկիչը կարող է անձամբ նախաձեռնել հետաքննությունը կամ տեղեկատվությունը հանձնել միջնորդների, որոնք տեղեկատվությունը հանրայնացնելու հնարավորություն ունեն։
Որոշ երկրներում, ինչպես նաև ԱՄՆ-ում ընդհանուր իրավունքի qui tam հայեցակարգի շրջանակում, իրազեկիչը պետական միջոցները ոչ նպատակային օգտագործելու համար կարող է կազմակերպությանը դատի տալ, և հաջողության դեպքում հավակնել բռնագանձված գումարի մի մասին։
Իրազեկումը բավականին տարածված է այնպիսի կարևոր ոլորտներում, ինչպիսիք են միջուկային էներգիան և առողջապահությունը։
Իրազեկիչին պետք չէ շփոթել լրտուի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կուզմինսկոե (գյուղ, Մելեուզովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿուզմինսկոեԿուզմինսկոե (ռուս.՝ Кузьминское, բաշկիրերեն՝ Кузьминский), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մելեուզովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 241 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շատհա

Շատհա (արաբ․՝ شطحة التحتا‎‎), քաղաք Սիրիայի Արաբական Հանարպետության հյուսիս-արևմուտքում, Համայի մարզի համանուն գավառում։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Համա քաղաքից հյուսիս-արևմուտք։ Նույն ուղղությամբ գտնվում է Սլինֆա քաղաքը, հյուսիսում՝ Նաբլ ալ-Խատիբ և Ֆարիկա քաղաքները, արևելքում՝ ալ-Թինան։


== Բնակչություն ==
Սիրիայի կենտրոնական վիճակագրական ծառայության տվյալների համաձայն Շատհան 2004 թվականին ունեցել է 8076 բնակիչ, հիմնականում՝ արաբներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Դայակներ

«Դայակներ» (անգլ.՝  Twin Sitters), 1994 թվականին նկարահանված կատակերգական ֆիլմ, ռեժիսոր և սցենարի հեղինակ՝ Ջոն Պարագոն, գլխավոր դերերում՝ Փիթեր Փոլ, Դևիդ Փոլ, Քրիստիան Քազինս և Ջոզեֆ Քազինս։


== Սյուժե ==
Մութ գործերով զբաղվող նախկին գործընկերը սպառնում է խոշոր բիզնեսմեն Ֆրենկ Հիլլհերստին, եթե վերջինս դադարեցներ համագործակցությունը։ Վախենալով իր երկու երկվորյակ զարմիկների կյանքի համար, Հիլլերհերստը վարձում է անխոհեմ, բայց բարի, տնտեսվար և հոգատար եղբայրների որպես թիկնապահների։


== Դերերում ==
Փիթեր Փոլ - Փիթեր Ֆալկոնե
Դևիդ Փոլ  - Դեվիդ Ֆալկոնե
Քրիստիան Քազինս - Բրեդլի
Ջոզեֆ Քազինս - Սթիվեն
Ռենա Սոֆեր - Ջուդի Նյուման
Բարրի Դեննեն - Թոմաս
Ջորջ Լեզենբի - Սթրոմ
Վալենտինա Վարգաս - Լոլիտա
Վիկ Տրեվինո - Ռամոն
Մազեր Լավ - Պեննի


== Փաստեր ==
Առաջին խաղերը, որոնք խաղացել են Բրեդլին և Սթիվենը, եղել է Super Mario World-ը, իսկ երկրորդը՝  Star Fox:
Ֆիլմի 32-րդ րոպեին Փիթերը և Դևիդը Չակ Նորիսի հետ հեռուստացույցով դիտում էին «Դժոխքի ծնունդը»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Դայակներ»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Դայակներ»(անգլ.) ֆիլմը allmovie կայքում:
Սյուրեյա օպերային թատրոն

Սյուրեյա օպերային թատրոն, նաև անվանում են  Սյուրեյա մշակութային կենտրոն (թուրքերեն՝ Süreyya Operası or Süreyya Kültür Merkezi), օպերային թատրոն, որը գտնվում է Ստամբուլի Կադըկոյ թաղամասում։
Կառույցը նախագծվել է հայ ճարտարապետ Գեղամ Գավաֆյանի կողմից (Kegam Kavafyan)՝ Ստամբուլի քաղաքապետ Սուրեյ Իլմենյայի հանձնարարականով։ 1927 թվականին Ստամբուլի ասիական հատվածում ստեղծվել է առաջին երաժշտական թատրոնը։ Սակայն նորակառույց մշակութային կենտրոնում ներկայացումներ չէին բեմադրվում, քանի որ տարածքը մեծ չէր և համապատասխան սարքավորումները բացակայում էին։ Կառույցը որոշ ժամանակ օգտագործվել է որպես կինոթատրոն։ Եվ միայն 2007 թվականի վերջում վերանորոգումից հետ այստեղ սկսեց գործել օպերային թատրոնը։


== Պատմություն ==
Սուրեյ փաշան սկսել է մշակութային կենտրոնի շինարարությունը 1924 թվականին Կադըկոյում, որը գտնվում է Ստամբուլի ասիական հատվածում։ Նպատակը մշակութային և հասարակական միջոցառումների անցկացումն էր։ Եվրոպա կատարած այցելությունների ժամանակ փաշան հմայվել է եվրոպական օպերային ճարտարապետությամբ։ Շենքի արտաքին տեսքը մեծ ներազդեցություն է ունեցել թուրքական ճարտարապետական մշակույթի վրա։ Կառույցի ճեմասրահը հիշեցնում է Փարիզ Ելիսեյան պալատի ճեմասրահը։ Ներքին կահավորանքը արված է հիմնականում գերմանական ոճով։ Սուրեյ Իլմենյայի հրամանով կառույցի ճարտարապետ է նշանակվել Գեղամ Գավաֆյանը։ Կառուցումը ավարտվել է 1927 թվականին ։«Süreyya Opereti» (անգլ.՝ Süreyya Operetta) անվամբ օպերային թատրոնը բացվել է 1927 թվականի մարտի 6-ին։ Այն առաջինն էր ասիական հատվածում և վեցերորդը ողջ Ստամբուլում։
Քանի որ, կառուցվող օպերայի բեմը ամբողջովին չէր կառուցվել, սկզբնական շրջանում երաժշտական միջոցառումներ չեն իրականացվել։ Շաբաթը մի քանի անգամ այստեղ ցուցադրվել են միայն թատերական ներկայացումներ։ 1930 թվականին կառույցում տեղադրվել է էկրան և կառույցը վերանվանել «Süreyya Sineması»։ Կինոթատրոնի առաջին տնօրենը եղել է հայտնի թուրք գրող Նազըմ Հիքմեթի հայրը՝ Հիքմեթ Նազըմ բեյը։
Կառույցի երկրորդ հարկում գտնվող պարահանդեսի սրահում գործել է բանկետի սրահ։ 1959 թվականին կառույցում ավելի քան հինգ տարի գործել է «Քադըքոյ ռիսեփշըն» թատերական խմբակը։ Այնուհետև կառույցում գործել է հագուստի կարման արտադրամաս։
1950 թվականին Սուրեյ Իլմենյան իր ողջ կարողությունը կտակել էր՝ ստեղծելու «Darüşşafaka Cemiyeti» հիմնադրամը և մահացել է 1955 թվականին։ Նրա կինը Ադալեթ Իլմենը մահացել է 1966 թվականին։
Սյուրեյա կինոթատրոնի հանդիսասրահւ վերանորոգվել է 1996 թվականին, իսկ նրա տեխնիկական սարքավորումները արդիականացվել են 2003 թվականին։ Կառույցի ներքին տեսքը վերանորոգման ժամանակ հիմնականում պահպանվել է։


== Վերանորոգում ==

2006 թվականին Սելամի Օզթյուրքը, ով աշխատում է Կադըկոյի համայնքապետարանում, սկսել է կառույցի վերանախագծումը։ Վերանորոգումը ներառում էր առաստաղի և պատերի ֆրեսկոները և արտաքին տեսքի քանդակները։ Վերակառուցումը տևել է երկու տարի, իսկ վերանորոգման ծախսը եղել է մոտ 14 մլն թուրքական լիրա (մոտ 9 միլիոն դոլլար)։
Սյուրեյա օպերային թատրոնը բացվել է 2007 թվականի դեկտեմբերի 14-ին, որի բացմանը հնչել է Ահմեդ Ադնան Սայգունի «Օպուս 26» օպերան։ Սուրեյ Իլմենյայի երազանքը իրականացավ 80 տարի անց։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մամեդ (Դիադինի գավառ)

Մամեդ, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դիադինի գավառակում։ Գտնվում էր Արածանիի վերին հոսանքի ձախ կողմի Չամեբուբու վտակի աջ ափին, Դիադին քաղաքից 12 կմ հարավ-արևմուտք։
Գյուղակի շուրջ կային անտառներ։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 6 տուն քուրդ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Չեմերպոլ

Չեմերպոլ (ուկրաիներեն՝ Чемерпіль), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Գայվորոնի շրջանում։
Փոստային ինդեքս - 26335, հեռախոսային կոդ - 5254, ՈւՎՏԿՕԴ կոդ - 3521187601։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը 2001 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմել է 1003 մարդ, 2012 թվականին՝ 865 մարդ։


== Աշխարհագրություն ==
Չեմերպոլ գյուղը գտնվում է Հարավային Բուգ գետի աջ ափին։ Հեռավորությունը Կրոպիվնիցկիից մոտ 300 կմ է, Գայվորոնի շրջանի կենտրոնը՝ 46 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կայծ (թերթ, Թիֆլիս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կայծ (այլ կիրառումներ)«Կայծ», բոլշևիկյան տնտեսական, քաղաքական և հասարակական եռօրյա ագիտացիոն թերթ։
Համարվել է հայերեն առաջին բոլշևիկյան լեգալ պարբերականը։ Լույս է տեսել 1906 թվականին (47 համար), Թիֆլիսում։ Խմբագիրներ՝ Ստեփան Շահումյան, Սուրեն Սպանդարյան, Սարգիս Կասյան։ Պաշտոնական խմբագիր-հրատարակիչն է համարվել Ա. Երզնկյանը։ Լուսաբանել է բանվորական շարժումները Հայաստանում և Ռուսաստանում, ընթերցողներին պարզաբանել ռուսական առաջին հեղափոխության խնդիրները։ Տպագրել է նյութեր կուսակցական կազմակերպությունների գործունեության մասին։
«Կայծ»-ին աշխատակցել են Հ. Հակոբյանը, Մ. Միրաքյանը, Մ. Խանոյանը, Ռ. Դաշտոյանը, Ա. Կարինյանը, Ա. Խումարյանը, Ա. Մռավյանը, Մ. Մելիքյանը և ուրիշներ։
Իրկուտսկի շրջան

Իրկուտսկի շրջան (ռուս.՝ Иркутский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Իրկուտսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1937 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Իրկուտսկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 9194 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 85045 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 9,25 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Գուս-Ժելեզնի

Գուս-Ժելեզնի (ռուս.՝ Гусь-Железный), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Կասիմովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2116 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կոպտյակի (գյուղ, Նովոլյալինսկի քաղաքային օկրուգ)

Կոպտյակի (ռուս.՝ Коптяки), գյուղ Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Նովոլյալինսկի քաղաքային օկրուգի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սրապիոն Հովսեփյան

Սրապիոն Գևորգի Հովսեփյան (հունվարի 1, 1935(1935-01-01), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հանքային ճարտարագետ։ Տեխնիկական գիտությունների թեկնածու (1966 թ.), պրոֆեսոր (1996 թ.)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է ԵՊԻ (1958 թ.)։ 1967 թվականից աշխատում է ՀՊՃՀ-ում, 1978-1983 թվականներին՝ հանքային գործի ամբիոնի վարիչ։ Աշխատանքները վերաբերում են հանքավայրերի բաց մշակման, բաց հանքերի կողերի ձևավորման եղանակներին, բաց հանքերի շահագործման օպտիմալ պարամետրերի որոշմանը, ինչպես նաև հանքաքարի որակի հաշվառմամբ հանքային աշխատանքների ռեժիմների օրացուցային գրաֆիկների կազմման սկզբունքների մշակմանը։ Մասնակցել է հանքերի շահագործման համար նոր պայթուցիկ նյութի մշակման աշխատանքներին։ Կազմել է ուսումնական ձեռնարկներ և դասագրքեր։
Բուն (Դերջանի գավառ)

Բուն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դերջանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սանտո Ստեֆանո դի Կադորե

Սանտո Ստեֆանո դի Կադորե (իտալերեն՝ Santo Stefano di Cadore), կոմունա Իտալիայում։ Տեղակայված է Վենետո մարզում, Բելունո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2901 մարդ, բնակչության խտություն՝ 29 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 100 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 32045։ Հեռախոսային կոդ՝ 0435։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==
Սազարա

Սազարա, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Արդահանի գավառում։ Գտնվում էր Արդահան քաղաքից 3 կմ հյուսիս֊արևելք, Կուր գետի աջ ափին։
Գյուղի մոտակայքում գտնվում է Սազարա կոչվող ճահճուտները։


== Բնակչություն ==
1907 թվականին ուներ 245 բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Ծանոթագրություններ ==
39-րդ հյուսիսային զուգահեռական

39-րդ հյուսիսային զուգահեռականը այն կետերից կազմված շրջանագիծն է, որոնք որպես գագաթ հանդիսացող Երկրի կենտրոնով և հասարակածի վրայի համապատասխան կետերի հետ կազմում են 39°-ի անկյուն։ 
Անցնում է Եվրոպայով, Միջերկրական ծովով, Ասիայով, Խաղաղ օվկիանոսով, Հյուսիսային Ամերիկայով և Ատլանտյան օվկիանոսով։

Այս զուգահեռականի բոլոր կետերն ունեն հյուսիսային լայնության 39° (հս.լ. 39°) կոորդինատը։


=== Ցերեկվա տևողությունը ===
Երկրի վրա գտնվող այս լայնության կետերից նայելիս արևը հորիզոնից վերև է գտնվում՝

ամառվա արևադարձի ժամանակ՝ 14 ժամ 54 րոպե
ձմեռվա արևադարձի ժամանակ՝ 9 ժամ 26 րոպե


=== Հայաստան ===
39-րդ հյուսիսային զուգահեռականը Հայաստանի տարածքով անցնող երեք զուգահեռականներից ամենահարավայինն է։ Անցնում է Սյունիքի մարզով և Արցախով, ինչպես նաև՝ Նախիջևանի տարածաշրջանով։


=== Քաղաքներ ===
Փյոնյան ( Հյուսիսային Կորեա)


== Տես նաև ==
38-րդ հյուսիսային զուգահեռական
40-րդ հյուսիսային զուգահեռական


== Ծանոթագրություններ ==
Վասիլի Դիկով

Վասիլի Իվանովիչ Դիկով (ռուս.՝ Василий Иванович Диков, 1874, Նովոչերկասկ, Ռուսական կայսրություն - 1937, Նովոչերկասկ), ռուս բանաստեղծ։


== Կենսագրություն ==
Վասիլի Իվանովիչ Դիկովը ծնվել է Նովոչերկասկում` Դոնի կազակների ընտանիքում։ Ավարտել է քաղաքային ծխական դպրոցը, այնուհետև Վոյկա Դոնսկի շրջանային վարչությունում աշխատել է որպես գրագիր։ 1898 թվականին ավարտել է Նովոչերկասկի կազակական ուսումնարանը, ծառայել որպես սպա։
Այդ տարիներին արդեն սկսել է գրել բանաստեղծություններ։ Նրա ստեղծագործությունների հիմնական թեման բնությունն էր, դոնի կազակները, կազակների կյանքը։ Այդ ժամանակահատվածում նա գրել է «Դեպի Դոն», «Ձմեռային ամառ», «Դոնին», «Տափաստանային արծիվ», «Հարազատ Դոնին», «Դոնչակ» և այլ բանաստեղծություններ։
1909 թվականին Նիկոպոլ քաղաքում հրատարակվել է բանաստեղծությունների իր առաջին գիրքը` «Որսի նկարներ»։ Վիկտոր Իվանովիչ Դիկովը մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին։ Նախքան պատերազմը Նովոչերկասկում հրատարակվել է նրա երկրորդ գիրքը` «Նովոչերկասկի ալմանախը»։
1918 թվականին Դիկովը պատրաստվում է հրապարակել «Որսորդական նկարներ» գրքի երկրորդ տարբերակը, սակայն գիրքը երբեք չի հրապարակվել։ 1920 թվականին բանաստեղծն ընկել է Նովոչերկասկի բանտ, որտեղ անցկացրել է կես տարի` սպասելով, որ իրեն գնդակահարելու են, սակայն ազատ է արձակվել։ Ազատությունից հետո ապրել է պատահական եկամուտներով։ 1921 թվականից եղել է Նովոչերկասկի գեղարվեստական ստուդիայի ադմինիստրատոր մարտանկարիչ Միտրոֆան Բորիսովիչ Գրեկովի մոտ։ 1937 թվականին գնդակահարվել է։


== Գրականություն ==
Астапенко М. П., Астапенко Г. Д., Астапенко Е. М. Казачья доля — Дон, степь да воля. Ростов н/Д, 2014. с. 207-208, 320 с.: ил. ISBN 978-5-87259-806-0
Ալբուսիեռ

Ալբուսիեռ (ֆր.՝ Alboussière), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 1059 մարդ, բնակչության խտությունը` 57.59 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18.39 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 480 կմ հարավ-արևելք, Լիոն քաղաքից` 95 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 26 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 530 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 411-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 119։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,5 %։ 411 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 380 անձ (209 տղամարդ և 171 կին)։ Գործազուրկ են եղել 31 անձ (16 տղամարդ և 15 կին)։ 119 անաշխատունակներից 28-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 50-ը` թոշակառուներ, իսկ 41-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==