armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սեմ Ասղարի

Հեսամ Ասղարի (մարտի 3, 1994(1994-03-03), Թեհրան, Իրան), առավել հայտնի է Սեմ Ասղարի անունով, իրանա-ամերիկյան մոդել և դերասան։ Նա հանդես է եկել « Black Monday » և « Hacks » հեռուստաշոուներում և որպես մոդել հանդես է եկել մի շարք ամսագրերի համար։ Ամուսնացած է ամերիկացի երգչուհի Բրիթնի Սփիրսի հետ։


== Վաղ տարիք և կրթություն ==
Հեսամ Ասղարին ծնվել է 1994 թվականի մարտի 3-ին Թեհրանում, Իրան, Մայք և Ֆաթիմա Ասղարիների ընտանիքում։   Նա չորս երեխաներից կրտսերն է և ունի քույրեր՝ Մեդին, Էլլին և Ֆեյը։  Նա մարմնամարզությամբ սկսել է չորս տարեկանում, ինը տարի անց տեղափոխվել Ամերիկա՝ 13 տարեկանում, երբ անգլերեն չգիտեր։  Միջնակարգ դպրոցում նա հաճախել է թատրոնի դասերի՝ խաղալով «Համլետ» և «Մակբեթ»  պիեսներում, ինչպես նաև խաղացել է ֆուտբոլ։ Միջնակարգ դպրոցից հետո նա հաճախել է Կալիֆոռնիայի Վենտուրա շրջանի Մուրպարկ քոլեջը, որտեղ շարունակել է ֆուտբոլ խաղալ որպես մեկնարկային ավարտ։ 


== Կարիերա ==
21 տարեկանում Ասղարիին մոդելային կարիերան սկսել է քրոջ՝ Ֆեյի միջոցով։ Նրա առաջին ցուցադրությունը դիզայներ Մայքլ Կոստելլոյի համար էր, որը Ֆեյի ընկերն էր Փալմ Սփրինգսում, Կալիֆոռնիա ։  Ասղարին որպես մոդել հանդես է եկել բազմաթիվ ամսագրերի համար, այդ թվում՝ Vulkan,  Men's Health,  Iron Man,  GQ,  և այլն։ 2019 թվականին նա ստացել է 2-րդ ամենամյա Daytime Beauty Awards մրցանակաբաշխության մրցանակը՝ ֆիթնեսում ակնառու նվաճումների համար։ 


== Անձնական կյանք ==
Ասղարին Ամերիկայի քաղաքացի է դարձել 2012 թվականին  ։
Ասղարին նախկինում հանդիպել է ամերիկացի դերասանուհի և երգչուհի Մայրա Վերոնիկայի հետ՝ նկարահանվելով նրա «No Boyfriend, No Problem» տեսահոլովակում ։  Ասղարին և Վերոնիկան բաժանվել էին մինչև 2016թվականը։ Ասղարին առաջին անգամ հանդիպել է Բրիթնի Սփիրսին, ով իրենից 12 տարով մեծ է, երբ նա ընտրեց նրան 2016 թվականին իր «Slumber Party» Թինաշեի մասնակցությամբ տեսահոլովակում նկարահանվելու համար։  Նրանք նշանադրվեցին 2021 թվականի սեպտեմբերին և ամուսնացան 2022 թվականի հունիսի 9-ին Սփիրսի Կալիֆոռնիայի տանը։  
2020 թվականի Միացյալ Նահանգների նախագահական ընտրություններում Ասղարին քվեարկել է Ջո Բայդենի օգտին Դոնալդ Թրամփի փոխարեն։ 


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սեմ Ասղարին IMDb- ում
Կենդեկտամակ

Կենդեկտամակ (ռուս.՝ Кендектамак, բաշկիրերեն՝ Ҡендектамаҡ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 469 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վիթերնայմ

Վիթերնայմ (ֆր.՝ Witternheim), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 504 մարդ, բնակչության խտությունը` 101.00 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.99 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 32 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 344 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 264-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 80։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,7 %։ 264 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 244 անձ (130 տղամարդ և 114 կին)։ Գործազուրկ են եղել 20 անձ (5 տղամարդ և 15 կին)։ 80 անաշխատունակներից 19-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 43-ը` թոշակառուներ, իսկ 18-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Խոզանափուշ բարալիկ

Խոզանափուշ բարալիկ (լատ.՝ Cousinia tenella), բարդածաղկավորների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Բարակ գետնատարած ճյուղերով, մինչև 30-40 սմ բարձրությամբ միամյա բույս է։ Տերևները երկարավուն են, ամբողջաեզր, թեթևակի ոստայնանման թավոտությամբ։ Զամբյուղները մանր ու գնդաձև են, 0,5-1 սմ տրամագծով։ Ծածկոցի թերթերը նեղ-նշտարաձև-բզաձև են, բարակ, վերևում թեթևակի հետ թեքված։ Ծաղիկները դժգույն-ծիրանագույն են։ Սերմնիկները մանր են, սեպաձև ու հարթ։ Պապուսը թափվող է։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում հանդիպում է միայն Երևանի ֆլորիստիկական շրջանում, (Իլան-դաղ, Դվին, Խոր Վիրապ)։ Աճում է նաև Արևելյան Անդրկովկասում, Իրանում և Աֆղանստանում։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է ստորին և միջին լեռնային գոտիներում՝ ծովի մակարդակից 800-1400 մ բարձրությունների վրա, կիսաանապատում։ Ծաղկում է մայիս ամսին, պտղաբերում՝ հունիսին։


== Պահպանություն ==
Վտանգված տեսակ է։ Հայտնի է Արարատյան գոգավորության երեք լոկալիտետներից, որոնք գտնվում են ինտենսիվ տնտեսական գործունեության տարածքներում։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 500 կմ²-ից պակաս է։ Կարմիր գրքի առաջին հրատարակությամ մեջ ընդգրկված էր որպես ոչնչացման սպառնալիքի ենթակա տեսակ։ Ընդգրկված չէ CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Պահպանություն չի իրականացվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Շայավասի շրջան (Միչիգան)

Շայավասի շրջան (անգլ.՝ Shiawassee County), ԱՄՆ Միչիգան նահանգի 83 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1,401 կմ² է, բնակչությունը՝ 70,648 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քորունա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1822 թ.։
Օրխոնական թյուրքերեն

Օրխոնական թյուրքերեն, որը հայտնի է նաև որպես գյոքթյուրքերեն, թյուրքերենով գրված և մեզ հասած հնագույն տեքստերի լեզու: Հին թյուրքերենը կազմում է այդ ժամանակաշրջանի առաջին մասը:


== Անվանում ==
Օրխոնական թյուրքերեն հասկացությունը սովորաբար օգտագործվում է Օրխոնյան և Ենիսեյյան արձանագրությունների լեզվի նկարագրման համար:


== Պատմություն ==


=== Բառապաշար ===
Օրխոնական թյուրքերենի բառապաշարը մասամբ վերականգնվել է գիտական ճանապարհով


== Տես նաև ==
Գյոքթյուրքեր


== Ծանոթագրություններ ==

Talat Tekin, A Grammar of Orkhon Turkic, Uralic and Altaic Series Vol. 69, Indiana University Publications, Mouton and Co. (1968). (review: Gerard Clauson, Bulletin of the School of Oriental and African Studies, University of London, 1969); Routledge Curzon (1997), 0-7007-0869-3.
Տափոլոռ կասսիայի

Տափոլոռ կասսիայի (լատ.՝ Lathyrus cassius), լոբազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
30-90 սմ երկարությամբ, նեղ-թևավոր ճյուղավորված ցողուններով միամյա բույս է։ Տերևը կազմված է 30-70 մմ երկարությամբ, 2-5 (8) մմ լայնությամբ 1 զույգ գծային տերևիկներից։ Տերևի առանցքը ճյուղավորված բեղիկով վերջացող է։ Ծաղկակիրները գեղձերով պատված են և ունեն 1 (2) ծաղիկ։ Բաժակը նույնպես գեղձերով է պատված և ունի լայն-եռանկյուն-ձվաձև ատամիկներ։ 11-13 մմ երկարությամբ պսակը ծաղկման սկզբում դեղին է, հետագայում դրոշը դառնում է վարդամանուշակագույն՝ մուգ ջղերով։ 30-40 մմ երկարությամբ, 5-6 մմ լայնությամբ ունդերը, հատկապես ոչ հասունները, ծածկված են ոսկեգույն նստադիր գեղձերով։ Բույսի սերմերը թմբիկավոր են։


== Տարածվածություն ==
Հանդիպում է միայն Զանգեզուրի ֆլորիստիկական շրջանում (Գորիսի շրջակայք, «Շիկահող» պետական արգելոց, Ագարակ և Եղվարդ գյուղերի շրջակայք)։ Աճում է Անատոլիայում, Կիպրոսում, Լիբանանում, Սիրիայում, Պաղեստինում, Իրաքում, Իրանում։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է ստորին և միջին լեռնային գոտիներում` ծովի մակարդակից 750-1400 մ բարձրությունների վրա, կաղնու-բոխու անտառներում, շիբլյակում։ Ծաղկում է հունիս-հուլիս ամիսներին, պտղաբերում՝ հուլիս-օգոստոսին։


== Պահպանություն ==
Վտանգված տեսակ է։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 500 կմ²-ից պակաս է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված չէր։ Ընդգրկված չէ նաև CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Պոպուլյացիայի մի մասը պահպանվում է «Շիկահող» պետական արգելոցի տարածքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Ջանելիձե

Ալեքսանդր Իլլարիոնի Ջանելիձե (վրաց.՝ ალექსანდრე ჯანელიძე, հոկտեմբերի 24 (նոյեմբերի 5), 1888, Նիկործմինդա (գյուղ), Քութայիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 16, 1975(1975-01-16), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի խորհրդային երկրաբան և հնէաբան։ Վրացական ԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1941), ԽՄԿԿ անդամ 1942 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Փարիզի համալսարանը (1910)։ 1915 թվականից աշխատել է Կազանի համալսարանում։ 1924 թվականից՝ Թբիլիսիի համալսարանի պրոֆեսոր, 1925-1956 թթ.՝ վրացական ԽՍՀ ԳԱ երկրաբանության ինստիտուտի տնօրեն։
Եղել է Վրաստանի երկրաբանական ընկերության նախագահ։


== Հիմնական աշխատություններ ==
Հիմնական աշխատությունները վերաբերում են Վրաստանի շերտագրությանը, տեկտոնիկային, ռեգիոնալ երկրաբանությանը և հնէաբանությանը, հատկապես մեզոզոյի ֆաունայի հետազոտություններին։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է Լենինի և Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշաններով։
Սուրբ Մարինե եկեղեցի (այլ կիրառումներ)

Սուրբ Մարիանե եկեղեցի անվանումով կան հետևյալ եկեղեցիները՝

Սուրբ Մարինե եկեղեցի (Աշտարակ), քաղաք Աշտարակ (Հայաստան)
Սուրբ Մարինե եկեղեցի (Մուշ), քաղաք Մուշ (Արևմտյան Հայաստան)
Վիկտորյա Տերյոշկինա

Վիկտորյա Տերյոշկինա (ռուս.՝ Виктория Терёшкина, մայիսի 31, 1983(1983-05-31), Կրասնոյարսկ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս բալետի պարուհի, Մարիինյան թատրոնի պրիմա բալերինա։ Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստ (2018)։ Սանկտ Պետերբուրգի «Ոսկե սոֆիտ» բարձրագույն թատերական մրցանակի դափնեկիր (2005, 2006), «Արաբեսկ» բալետի պարողների IX միջազգային մրցույթի դափնեկիր (Պերմ, 2006)։


== Կենսագրություն ==
Վիկտորիա Տերեշկինան ծնվել է 1983 թվականի մայիսի 31-ին Կրասնոյարսկում։ 2001 թվականին ավարտել է Վահանովայի բալետի ակադեմիան, որտեղ սովորել է լավագույն մեթոդիստներից մեկի՝ դասական պարի դասավանդման մեթոդիկայի ամբիոնի պրոֆեսոր, արվեստի վաստակավոր գործիչ Մ.Ա. Վասիլևայի մոտ։
2006 թվականին Մարիինյան թատրոնում առաջինն էր, ով կատարեց «ծովի թագուհու» դերը Պիեռ Լակոտի բեմադրած «Շուբերտիանա» ներկայացման մեջ և «վեհաշուք օրիորդի» դերը՝ Ալեքսանդր Ռատմանսկու «Կուզիկ-Քուռկիկ» ներկայացումում, (2009)։ Պարուհի, ով մոտ է ռուսական դասական բալետի իդեալին։
2010 թվականի փետրվարին Վաշինգտոնի Քենեդի կենտրոնում, որի հետ համագործակցության ծրագիրը նախատեսված էր 10 տարի ժամկետով, հաջողությամբ մասնակցել է Մարիինյան բալետային խմբի  հյուրախաղերին, ներկայանալով «Քնած գեղեցկուհի» բալետի բեմադրությամբ (բալետմայստեր՝ Մարիուս Պետիպա, խմբագրում՝ Կոնստանտին Սերգեև)։
2010 թվականին նվաճել է «Միսս վիրտուոզություն» մրցանակը։ Իր մրցանակը ստացել է 2010 թվականի ապրիլի 2-ին Ազգագրության թանգարանի մարմարե սրահում հայտնի մարզիկ Նիկոլայ Վալուևից։


== Խաղացանկ ==


== Մրցանակներ և Պարգևներ ==
2005 - Սանկտ Պետերբուրգի  բարձրագույն թատերական «Ոսկե սոֆիտ» մրցանակի դափնեկիր «Բալետի ներկայացման լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում, «Approximate Sonata», բեմադրությունը՝ Ուիլյամ Ֆորսայթի  (2005)
2006 - «Արաբեսկ 2006» բալետի պարողների IX միջազգային մրցույթի դափնեկիր (Պերմ, 2006)
2006 - Սանկտ Պետերբուրգի բարձրագույն թատերական «Ոսկե սոֆիտ» մրցանակի դափնեկիր «Բալետային ներկայացման լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում՝ բալետում ծովի թագուհու դերի համար «Շուբերտիանա»(2006)
2006 - «Բալետ» ամսագրի «Պարի ոգի» մրցանակի դափնեկիր՝ «Ծագող աստղ» անվանակարգում (2006)
2008 - Ռուսաստանի Դաշնություն վաստակավոր արտիստ (2008)
2010 - «DANCE OPEN» բալետի միջազգային մրցանակի դափնեկիր «Միս վիրտուոզություն» անվանակարգում (2010)
2018 - Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ (2018))


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մարիինյան թատրոնի կայք էջ
Мариинский театр покажет балет в 3D(ռուս.)
Фотогалерея В. Терёшкиной на фестивале Dance Open Ballet, апрель 2011 г., Санкт-Петербург(ռուս.)
Интервью и фото Տերյոշկինայի հարցազրույցը և լուսանկարները "Совершенство" լրագրի կայքում(ռուս.)
Путин присвоил звания народных артистов РФ балеринам Терешкиной и Шипулиной(ռուս.)
Սվճող

Սվճող, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չարսանջակի գավառակում։ Գտնվում էր Բերդակ գյուղից հյուսիս-արևելք, Խոզաթի ջուր գետակի աջ ափին։


== Պատմություն ==
Գյուղն ավերվել, իսկ հայերը կոտորվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Կենդանի մնացածներ գաղթել են ԱՄՆ, Ֆրանսիա և Արևմտյան Հայաստան։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 46 տուն՝ 368 հայ և 32 տուն՝ 160 քուրդ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Սվճողն ուներ Ս. Հակոբ անունով եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Եկեղեցուն կից գործում էր հայկական վարժարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Զաքարիա Միտիլենեցի

Զաքարիա Միտիլենեցի հայտնի է նաև որպես Զաքարիա Հռետոր (Zacharias Scholasticus; Ζαχαρίας Σχολαστικός, Ζαχαρίας ο Ρήτωρ, մոտ 465, Գազա, Պաղեստին - ոչ ուշ քան 553), բյուզանդական եկեղեցական գործիչ, Միտիլենե քաղաքի եպիսկոպոս, պատմիչ և գրող։ Եղել է իր ժամանակի զարգացած և բեղմնավոր գրիչ ունեցող անձնավորություններից մեկը։ Նրա աշխատություններից մեզ հայտնի են «Բանախոսությունը», մանիքեական ուսմունքի դեմ գրված «Հակաճառությունը»։ Նրա ամենաարժեքավոր գործը պատմագիտական բնույթի «Ժամանակագրություն» երկն է, որտեղ հեղինակը շարադրում է 451-91 թթ. միջև ընկած պատմական անցքերը։ Զաքարիա Միտիլենացու բոլոր աշխատությունների հունարեն բնագրերը մեզ չեն հասել, երկերը պահպանվել են ասորերեն թարգմանությամբ։ Զաքարիա Հռետորի «Ժամանակագրությունից» որոշ հատվածներ ասորորենից թարգմանվել են հայերեն Հ.Գ. Մելքոնյանի կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==
Go A

Go_A, էլեկտրոֆոլկ ժանրով ստեղծագործող ուկրաինական խումբ, որը իր «Solovey» երգով կներկայացնի Ուկրաինան Եվրատեսիլ 2020 երգի մրցույթում, որը տեղի է ունենալու Նիդեռլանդների Ռոտերդամ քաղաքում։


== Պատմություն ==
2011 թվականին Տարաս Շեվչենկոյի մոտ միտք ծագեց՝ ստեղծելու խումբ ժամանակակից էլեկտրոնիկ երաժշտությամբ, որը իր մեջ կներառի էթնիկ մոտիվներ, բայց երաժիշտների հետ աշխատելու առաջին հնարավորությունը ընձեռնվեց 2012 թվականին։ Այդ տարվա վերջին՝ դեկտեմբերին, թողարկվեց նրանց առաջին երգը՝ «Koliada»-ն (Коляда): Խմբի անունը նշանակում է «Վերադարձ արմատներին» և ստեղծվել է՝ միավորելով անգլերեն «Go» բառը հունարեն «Alpha» տառով, որը խորհրդանշում է ամեն ինչի սկիզբը։
Խումբն առաջին անգամ ուշադրության արժանացավ «Vesnianka» (Веснянка) երգի թողարկումից հետո, որը ազգային մրցույթում ճանաչվեց Ուկրաինայի 2015 թվականի լավագույն երգը։ Վեց ամիս շարունակ երգը «Kiss FM» ռադիոյի «10Dance» չարթում առաջին հորիզոնականում էր և այն արժանացելի «Տարվա բացահայտում» կոչմանը ռադիոկայարանի կողմից։
2016 թվականի աշնանը Go_A-ը թողարկել է իր դեբյուտային ձայնասկավառակը՝ «Idy na zvuk»–ը (Іди на звук; Follow the tune, Հետևիր մեղեդուն)։ Այն բաղկացած է տասը երգից, որոնց մեջ է նաև «Vesnianka»–ն, որը բավականին հաջողակ էր։ 2017 թվականի սկզբին նրանք Քաթյա Չիլլիի հետ թողարկել են սուրբծննդյա երգ՝ «Shchedryi vechir» (Щедрий вечір) անվամբ։
2020 թվականի սկզբին հայտարարվել է, որ Go_A-ը իր «Solovey» երգով մասնակցելու է Ուկրաինայի ազգային ընտրությանը Եվրատեսիլ 2020-ի Ուկրաինայի մասնակցին ընտրելու համար։ Խումբը հանդես է եկել առաջին կիսաեզրափակչում, որը տեղի է ունեցել փետրվարի 8-ին։ Նրանք այստեղ գրավել են երկրորդ հորիզոնականը՝ այդպիսով անցնելով եզրափակիչ փուլ։ Փետրվարի 22-ին կայացավ մրցույթի եզրափակիչ փուլը, որի ժամանակ Go_A–ը, ստանալով բարձր միավորներ մարդկանց և ժյուրիի կողմից, հաղթեց և ստացվում է, որ այն ներկայացնելու է Ուկրաինան մայիսում կայանալիք Եվրատեսիլ 2020 երգի մրցույթին։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ձայնասկավառակներ ===


=== Երգեր ===


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոշմոր

Ռոշմոր (ֆր.՝ Rochemaure), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1991 մարդ, բնակչության խտությունը` 81.83 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 24.33 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 510 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 135 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 19 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1370 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1027-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 343։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,0 %։ 1027 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 908 անձ (493 տղամարդ և 415 կին)։ Գործազուրկ են եղել 119 անձ (57 տղամարդ և 62 կին)։ 343 անաշխատունակներից 91-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 134-ը` թոշակառուներ, իսկ 118-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Հրանտ Ալյանաք

Հրանտ Հովսեփի Ալյանաք (Ալյանաքյան, 1880, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - դեկտեմբեր 1938, Փարիզ), Պոլսից գաղթած և Փարիզում հանգրվանած XIX դարի հայ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Հրանտ Ալյանաքը ծնվել է 1880 թվականին Կ. Պոլսում։ Նախնական կրթություն ստացել է քաղաքի հայկական դպրոցում, որտեղ էլ սկսել է նվիրվել նկարչությանը։ Նախակրթական դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվում է Պոլսի նկարչական վարժարան։ Ենթադրում է, որ նա այդ վարժարանում սովորել է 1893-1895 թվականներին, որովհետև Սուլթան Համիդի կազմակերպած կոտորածներից փախչելու համար հեռանում է Պոլսից։ Ապա մի քանի տարի ապրել է Կովկասում, հետո՝ Բուլղարիայում։ 1896 թվականին հեռացել է Թուրքիայից, անցել Բուլղարիա, ապա՝ Անդրկովկաս։ Ստեղծագործական առաջին քայլերն արել է Թիֆլիսում և Բաքվում։
1905 թվականին մեկնում է Փարիզ՝ ուսումը շարունակելու։ Սակայն բարձրագույն կրթության մասին որևէ տեղեկություն հայտնի չէ։ Ալյանաքն ավելի շատ զբաղվել է ինքնակրթությամբ։ Քսանհինգ տարի ապրել է Փարիզում։ Այդ ժամանակ ընդունվել է «Անկախ նկարիչների ընկերության» անդամ, մասնակցել ցուցահանդեսների։ Մահացել 1938 թվականին։


== Ստեղծագործություններ ==

Ալյանաքի ստեղծագործությունները բազմաժանր են՝ բնանկար, դիմանկար, կենցաղային ժանրեր։ Նա ռեալիստական դպրոցի հետևորդ է և կապված է XIX դարի եվրոպական, ռուսական ու հայկական ընդհանուր հոսանքին։ Ոճով նման է ավելի շատ հայկական արվեստին՝ Հ. Շամշինյանի, Գ. Գաբրիելյանի, Խ. Տեր-Մինասյանի Վ. Սուրենյանի կենցաղային ժանրի ստեղծագործություններին։
Մեծ ազդեցություն են թողել իր կյանքի անցյալի հիշողությունները։ Նա տրամադրությամբ ղեկավարվող նկարիչ էր։ Նրա բնանկարները ներկայացնում են Պոլսի և Փարիզի շրջակայքի բնության տեսարանները։ Հայտնի կտավներից են «Կես գիշեր», «Լճակի վրա», «Ցոլքեր», «Գարնանային ժպիտ»։ Գաղթականներին նվիրված մի ամբողջ շարք է նվիրել՝ «Գաղթականներ» անունով, ինչպես նաև «Փախստականները Հայաստանից» կտավը։
Մամուլում հանդես է եկել հրապարակումներով։ Օգտագործել է Ա., Հ. Ալ., Հր. Ալ., Հր. Ալյանաք, Հ., Հ. Ա., Հր., Հր. Ա., Հրանտ, Հրանտ-Վահե, Հրասպետ, Տ. ծածկանունները։


== Պետական պարգևներ ==
1925 թվականին ֆրանսիական կառավարությունը Հրանտ Ալյանաքին պարգևատրել է «Palmas Academique» արծաթե մեդալով, 1927 թվականին «Palmas Academique» ոսկե մեդալով, «Հանրային կրթության սպա» տիտղոսով։


== Գրականություն ==
La France et l'Arménie à travers l'art et l'histoire / auteur(s) : Frédéric MACLER - esquisse par Frédéric Macler. Année :1917
Jump up ^ Kurkman, Garo (2004). Armenian painters in the Ottoman empire 1600-1923. İstanbul: Matüsalem Publications.
Jump up ^ Stepanian, Karnig (1973). Կենսագրական բառարան. Biographical Dictionariy. (in Armenian). Yerevan: Soviet Writers. p. 54.


== Ծանոթագրություններ ==
Իգոր Իգորեվիչ Եժկով

Իգոր Իգորեվիչ Եժկով (հունիսի 4, 1953(1953-06-04) - մայիսի 1, 2011(2011-05-01), Ասունսյոն, Պարագվայ), ռուս դիվանագետ, Պարագվայի Հանրապետությունում, Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան (2008 թվական դեկտեմբերի 22  -  2011 թվական մայիսի 1)։


== Կենսագրություն ==
1975 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ ԱԳՆ Միջազգային հարաբերությունների Մոսկվայի պետական համալսարանը։ Տիրապետել է իսպաներեն, անգլերեն և ֆրանսերեն լեզուներին։
ԱԳՆ համակարգում է 1975 թվականից։ Աշխատել է կենտրոնական աշխատակազմի տարբեր պաշտոններում և ներկայացուցչություններում։ 2003-2008 թվականներին եղել է Ռուսաստանի ԱԳՆ լատինաամերիկյան դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
2008 թվականի դեկտեմբերի 22-ին, Իգոր Եժովը, Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի թիվ 1804 հրամանագրով, նշանակվել է Պարագվայի Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։ Եժովը դարձել է Պարագվայում ՌԴ առաջին դեսպանը, այնտեղ Ռուսաստանի Դաշնության դեսպանատան բացումից հետո (մինչ այդ՝ այդ երկրների միջև դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատումից հետո 16 տարվա ընթացքում, Պարագվայում Ռուսաստանի Դաշնության դեսպանների պարտականությունները համատեղության կարգով կատարում էին Արգենտինայում գտնվող դեսպանները)։
2011 թվականի մայիսի 1-ին Իգոր Եժովը հանկարծամահ եղավ։ Նրա մահվան կապակցությամբ Պարագվայի կառավարությունը ցավակցություն է հայտնել։

Եժովի մահից հետո, նախքան նոր դեսպանի նշանակումը, Պարագվայում Ռուսաստանի դեսպանատան խորհրդական դեսպան է նշանակվել Սերգեյ Յուրեվիչ Ռեշիկովը։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Մրցանակներ ==
Ռուսաստանի ԱԳՆ պատվավոր աշխատակից


== Ծանոթագրություններ ==
Գալինա Մանևիչ

Գալինա Իոսիֆովնա Մանևիչ (ռուս.՝ Галина Иосифовна Маневич, դեկտեմբերի 16, 1939(1939-12-16), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս արվեստաբան։ Կինոռեժիսոր Իոսիֆ Մանևիչի դուստրն է, նկարիչ Էդուարդ Շտեյնբերգի կինը։
Արվեստագիտության թեկնածու է, Ռուսաստանի գրողների միության անդամ։ «Գոհության փորձ» գրքի հեղինակն է։ Գրել է բազմաթիվ հոդվածներ մշակույթի, արվեստի, գրականության և կինոյի վերաբերյալ։ Նկարիչներ Անատոլի Զվերևի, Վլադիմիր Նեմուխինի, Օսկար Ռաբինի, Միխայիլ Ռոգինսկու, Միխայիլ Շվարցմանի, արվեստաբան Ինդրժիխ Խալուպեցկու կենսագրությունների հեղինակն է։
Ապրում է Մոսկվայում, Փարիզում, Տարուսայում։
2016 թվականին մահացած ամուսնու Տարուսայում գտնվող արվեստանոցը փոխանցել է Ա. Ս. Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարանին, այժմ այն թանգարանի մասնաճյուղն է։


== Մատենագրություն ==
Оправдание творчества, М., 1990
Маневич Галина. Опыт благодарения: Воспоминания / Художник Эдуард Штейнберг. — М.: Аграф, 2009. — 400 с. — (Символы времени). — 1000 экз. — ISBN 978-5-7784-0388-8
Маневич Галина. Цвет прошедшего времени / Художник Эдуард Штейнберг. — М.: Аграф, 2010. — 400 с. — (Символы времени). — 1000 экз. — ISBN 978-5-7784-0398-7


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գալինա Մանևիչ
Սորել ան Վիմե

Սորել ան Վիմե (ֆր.՝ Sorel-en-Vimeu), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 203 մարդ, բնակչության խտությունը` 49.63 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.09 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 135 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 31 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 155 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 115-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 40։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,2 %։ 115 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 96 անձ (50 տղամարդ և 46 կին)։ Գործազուրկ են եղել 19 անձ (9 տղամարդ և 10 կին)։ 40 անաշխատունակներից 14-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 20-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մեծ Եմեն

Մեծ Եմեն (արաբերեն․ اليمن الكبرى, լատիներեն․ Al-Yaman al-Kubrā), որը նաև հայտնի է որպես Հարավային Արաբիա։ Աշխարհագրական տերմին է, որը վերաբերում է պատմական Հարավային Արաբիայի տարածքներին, որոնք ներառում են Եմենի Հանրապետության ներկայիս տարածքը, ինչպես նաև Սաուդյան Արաբիայի շրջանները, Ասիրը, Նաջրան, Ջիզան, Կարմիր ծովի հարակից կղզիները, Խաղաղամայի հարակից մասերը և Օմանի Դհոֆար նահանգը։
Մեծ Եմենը նաև քաղաքական տերմին է, որը նշանակում է այդ տարածքները միասնական պետության ներքո միավորելու իրրեդենտիստական ձգտում։ Այդ պահանջները հիմնված են Բիլադ Ալ Յաման պատմական հասկացության վրա (Հարավային թերակղզու հողը), ինչպես նաև 13-15-րդ դարի Ռասուլիդների պետությունը և 17-րդ դարի վերջի ու 18-րդ դարի սկզբի Զաիդների պետությունը, որոնք ընդգրկում էին Մեծ Եմենի տարածքի մեծ մասը։
20-րդ դարում Իմամ Յահյա Մուհամմադ Համիդ ադ-Դինը ՝ Եմենի Մութավաքիլյան Թագավորության (Հյուսիսային Եմեն) թագավորը, փորձել է իրականացնել այդ ձգտումները, սակայն նրան հաջողվել է միայն ամրապնդել իր վերահսկողությունը Վերին Եմենում, Ստորին Եմենում, Մարիբայում և Ստորին Տիխամում։ Նա իր պահանջներն է հայտնել Ադենի պաշտպանությանը վերաբերող պայմանագրերում, ինչպիսին է 1926-ի իտալա-եմենական պայմանագիրը։ Նա ստիպված էր ճանաչել Սաուդյան Արաբիայի վերահսկողությունը Ասիրի նկատմամբ և չկարողացավ դուրս մղել անգլիացիներին Ադենի կամ Հադրամաուտի ներքին շրջաններից։ Ադենի նկատմամբ բրիտանական վերահսկողությունը վիճարկվել է նաև նրա իրավահաջորդ թագավոր Ահմադ բեն Յահեյի կողմից, որը չի ճանաչել Հարավային Արաբիայում Բրիտանական սյուզերենիտետը և ունեցել նաև միասնական Մեծ Եմենի ստեղծման հավակնություններ։ 1940-ականների վերջին և 1950-ականների սկզբին Եմենը ներգրավված էր 1913 թվականին մի շարք սահմանային բախումներին վիճելի Մանուշակագույն գծի երկայնքով անգլո-օսմանյան սահմանազատմանը, որը ծառայել է որպես Ադենի պաշտպանության գոտի։
Այն բանից հետո, երբ Ադենը Մեծ Բրիտանիայից անկախություն ստացավ 1960-ական թվականներին, 1990 թվականին նա միավորվեց Հյուսիսային Եմենին Եմենի Հանրապետություն ձևավորելու համար, որտեղ Մեծ Եմենի մեծ մասը գրեթե երկու հարյուրամյակի ընթացքում առաջին անգամ կառավարվում էր որպես միասնական պետություն, սակայն Հարավային շարժումը 1994 թվականից ի վեր ձգտում էր Հարավային Եմենի անջատմանը։


== Տես նաև ==
Սաուդյան Արաբիա-Եմեն սահման
Հարավային Արաբիա
Մեծ Սոմալի
Մեծ Մարոկկո
Մեծ Մավրիտանիա


== Հղումներ ==


== Աղբյուրներ ==
Negotiating the Saudi-Yemeni international boundary
History of Yemen(չաշխատող հղում)
Yemen: About The Yemen - Part 1
Yemen's Historical Capital
Աստերոիդների ցանկ (140101-140200)

Աստերոիդների ցանկ (140001-140100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (140201-140300)
 Աստերոիդների ցանկ (140001-140100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (140201-140300)
Տիգրան Ավինյան

Տիգրան Ավինյան (փետրվարի 28, 1989(1989-02-28), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կուսակցական, պետական-քաղաքական գործիչ, Հայաստանի փոխվարչապետ (2018 թվականի մայիսի 11-2021 թվականի օգոստոսի 2)։ Երևանի փոխքաղաքապետ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1989 թվականի փետրվարի 28-ին Երևանում։


=== Կրթություն ===
2005 թվականին ավարտել է Երևանի Ալեքսանդր Պուշկինի անվան թիվ 8 դպրոցը։
2009 թվականին ավարտել է Հայ-ռուսական (սլավոնական) համալսարանի կիրառական մաթեմատիկայի ֆակուլտետի բակալավրիատը։
2011 թվականին ավարտել է Հայ-ռուսական (սլավոնական) համալսարանի կիրառական մաթեմատիկայի ֆակուլտետի մագիստրատուրան (տնտեսագիտության մեջ մաթեմատիկական մոդելավորման գծով)։
2014 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Լոնդոնի Մարիա թագուհու համալսարանը, ստանալով ֆինանսների մագիստրոսի կոչում։


=== Աշխատանքային գործունեություն ===
2009-2013 թվականներին աշխատել է Զարգացման Հայկական Բանկում որպես բիզնես վարկավորման բաժնի ավագ մասնագետ։
2010-2011 թվականներին հիմնադրել և ղեկավարել է ոռոգման համակարգերի տեղադրմամբ և լանդշաֆտային դիզայնով զբաղվող «Իրիգեյթ» ընկերությունը։
2014-2016 թվականներին աշխատել է ՇՏԵ ընկերությունում որպես SAP համակարգերի խորհրդատու։
2014-2018 թվականներին ղեկավարել է ծրագրային ապահովմամբ զբաղվող «Սայբեր Վիժըն» ընկերությունը։
2017-2018 թվականներին եղել է Երևան քաղաքի ավագանու անդամ «ԵԼՔ» խմբակցությունից։
2018 թվականի մայիսի 11-ին նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության փոխվարչապետ։
2019 թվականի հունիսի 16-ին տեղի ունեցած «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության 5-րդ համագումարի ժամանակ ընտրվել է ՔՊ վարչության անդամ։
2022 թվականի սեպտեմբերի 23-ին ընտրվել է Երևանի փոխքաղաքապետ։


== Պարգևներ ==
2016 թվականին ՀՀ Պաշտպանության նախարարության կողմից պարգևատրվել է պատվոգրով՝ «ապրիլ և մայիս ամիսներին Հայրենիքի սահմանների պաշտպանությանն ակտիվ մասնակցելու, առաջնագծում մարտական խնդիրները բարեխղճորեն կատարելու համար»։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է, կինը՝ Մարիամ Պահլավունի։ Ունեն երեք դուստր։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (1224)

Ժողովածու (1224), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1224 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1685 թվականին Գրիգոր Երևանցի գրիչի կողմից Էջմիածնում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21.2×15.1 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 230 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 230 էջ, գրված է թղթի վրա։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ շագանակագույն մետաքս։ Հիշատակարան գրչի՝ 174ա։


== Բովանդակություն ==
Սահմանադրութիւն դաստիարակութեան։
Սահման մեռոնի ասորոց։
Պատմութիւն համասփիւռ ծաղկին։
Գր. Տաթևացւոյ աղօթք մեռոնի։


== Ծանոթագրություններ ==
Վոզդվիժենկա (գյուղ, Կրասնոարմեյսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վոզդվիժենկա (այլ կիրառումներ)Վոզդվիժենկա (ուկրաիներեն՝ Воздвиженка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոարմեյսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Վոզդվիժենկա գյուղում բնակվում էր 381 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նենսի Սփերո

Նենսի Սփերո (անգլ.՝ Nancy Spero, օգոստոսի 24, 1926(1926-08-24)[…], Քլիվլենդ, Օհայո, ԱՄՆ - հոկտեմբերի 18, 2009(2009-10-18)[…], Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի նկարչուհի։


== Կենսագրություն ==
Մեծացել է Չիկագոյում, որտեղ ընտանիքը տեղափոխվել էր 1927 թվականին։ Ավարտել է Չիկագոյի արվեստի ինստիտուտին կից գեղարվեստի դպրոցը (1949), որտեղ ծանոթացել է Լեոն Գոլուբի հետ, որի հետ հետագայում ամուսնացել է։ Ուսումը շարունակել է Փարիզի Գեղեցիկ արվեստների ազգային բարձրագույն դպրոցում և Անդրե Լոտի մասնավոր արհեստանոցում։ 1950 թվականին վերադարձել է ԱՄՆ։
1956-1957 թվականներին ամուսնու հետ աշխատել է Իտալիայում, որտեղ զբաղվել է հռոմեական որմնանկարներով և էտրուսկների արվեստով, 1959-1964 թվականներին եղել են Փարիզում, որտեղ 1962, 1964 և 1968 թվականներին անցկացվել են նրա անհատական ցուցահանդեսները։
Եղել է կանանց արվեստների՝ A.I.R.-ի (Artists in Residence) պատկերասրահի առաջին համահիմնադիրը։
Ավելի ուշ նրա ցուցահանդեսներն են անցկացվել Նյու Յորքում, Վաշինգտոնում, Բոստոնում, Չիկագոյում, Լոս Անջելեսում, Կորտրեյքում, Մալմյոյում, Բարսելոնայում, Սանտյագո դե Կոմպոստելում, Լոնդոնում, Բիրմինգհեմում, Հիրոսիմայում, Կանադայի ազգային պատկերասրահում, Պոմպիդու կենտրոնում և այլն։
Նենսի Սփերոն մահացել է 2009 թվականի հոկտեմբերի 18-ին սրտի անբավարարությունից։ Նա թաղված է Բրուքլինի Գրին Վուդ գերեզմանատանը։


== Ստեղծագործական գործունեություն ==
Հանդես է եկել որպես հակապատերազմական, իրավապաշտպան և ֆեմինիստական շարժման գործիչ։ Զբաղվել է նաև որմնանկարչությամբ և ինստալյացիաներով։


== Ընտրված աշխատանքներ ==
War Series (1966—1970)
Torture in Chile (1974)
Torture of Women (1976)
Notes in Time on Women (1979)
The First Language (1981)
Cri du coeur (2005)


== Գրականություն ==
Nancy Spero/ Jon Bird a.o., ed. London: Phaidon, 1996
Bird J. Otherworlds: the art of Nancy Spero and Kiki Smith. London: Reaktion, 2003
Nancy Spero/ Hans Ulrich Obrist, Molly Nesbit, eds. Köln: König, 2008
Nancy Spero// Cristiana Perrella, Alessandra Mammi, Achille Bonito Oliva. Milano: Charta, 2009
Nancy Spero: the work/ Cristopher Lyon, ed. Munich; London; New York: Prestel, 2010


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աշխատանքներ աշխարհի թանգարաններում
Կենսագրություն, հարցազրույցներ, տեսահոլովակներ (անգլ.)
Տեսահոլովակ
Մահախոսականը The New York Times կայքում
Մահախոսականը Times կայքում
Կորած ապագան

Կորած ապագան (անգլ.՝ The Lost Future), ֆանտաստիկ հեռուստատեսային ֆիլմ, նկարահանված 2010 թվականին ռեժիսոր Միքայել Սալոմոնի կողմից։


== Սյուժե ==
Անորոշ ապագա։ Ինչ - որ մի համաճարակից հետո աշխարհը փոխվեց՝ քաղաքակրթությունը ոչնչացած է, շատ մարդիկ մուտացիայի են ենթարկվել և դարձել անխելք արարածներ, իսկ աշխարհի տարածքը պատվել է անտառներով, ինչի միչով քայլում են վերածնված հսկա համրուկների տիպի կենդանիներ։ Բուժվաժների մի ոչ մեծ խումբ պայքարում է այդ անտառում ողջ մնալու համար, սակայն մեկուսացված կենսակերպը չի փրկում նրանց մուտանտների հարցակումից։ Իրավիճակը սաստկանում է նրանո, որ սովորական մարդիկ մուտանտների կծելոց հետո (արագ) կամ նույնիսկ օդը շնչելուց (դանդաղ) կերպարանափոխվում են և դառնում նմանատիպ անխելք արարածներ։
Ցեղի մի մասը փրկությունը փնտրում է քարանձավում, սակայն երեք երիտասարդներ՝ առաջնորդի տղան, հետքագետի տղան և աղջիկ Դորելը հայտնվում են ապաստանի սահմաններից դուրս։ Անսպասելի նրանք հանդիպում են Ամալին, ով ճանաչում է հետքագետին։ Նա պատմում է, որ Ջարեդը (հետքագետ) կարողացել է գտնել դեղամիջոց, որը կանխարգելում է մուտացիան, բայց ստացված միջոցը գողացվել է Գագեն անունով մարդու կողմից, ով դրա միջոցով ստեղծել է ավան՝ իր հպատակության մեջ գտնվող մարդկանց հետ։ Երիտասարդների ոչինչ չի մնում, քան գնալ  գողի ճամբար, ով ամենևին չի այրվում գողացվածը վերադարձնելու ցանկությամբ…


== Դերերում ==
Շոն Բին — Ամալ
Անաբել Վոլիս — Դորել
Սեմ Կլաֆլին — Քեյլեբ
Կորի Սեվյեր — Սեյվան
Էլյոնոր Թոմլինսոն — Մայրու
Գարտ Բրեյտենբաչ — Ռեմի
Լուտունի Դլամինի — Լարս
Ջեսիկա Հայնս — Նինա
Պոլ Հեմփշիլ — եղբայրության երկրորդ անդամ
Դեն Հերսթ — Ռոլան
Պոուպ Ջերոդ — Բարեն
Սթիվեն Ջաբեր — Էվան
Դենի Կեոգ — Յիրիզ
Թերցիուս Մայնտժես — Ուրի
Ջոնաթան Պիերնար] — Գագեն
Բյորն Շթեյբախ — Յոմակ
Հաննա Թոյինթոն — Գիզել


== Արտադրություն ==
Կորած ապագան ֆիլմը նկարահանվել է Հարավաֆրիկյան Հանրապետության Քեյփթաուն քաղաքում։


== Պրեմիերա ==
Կորած ապագան ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել Syfy ալիքով 2010 թվականի նոյեմբերի 13 - ին։ 2011 թվականի սեպտեմբերի 27 - ին Entertainment One - ի կողմից թողարկվեց ֆիլմի DVD տարբերակը, որը ներառում է ֆիլմի ստեղծումը, քասթինգը և նկարահնող խմբի հարցազրույցը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կանայք այգում

«Կանայք այգում» (ֆր.՝ Femmes au jardin), Կլոդ Մոնեի նկարը։ Ցուցադրված է Փարիզի սալոնում 1866 թվականին, նկարը՝ Մոնե «Կինը Կանաչում», ստացել է լայն ճանաչում չնայած որ, նա եղել է գրված բավական ավանդական ոճով։ Նկարում նկարված է 19 տարեկան՝ Կամիլա Դոնսեն (ֆր.՝ Camille Léonie Doncieux)։ Ապրիլին փարիզյան արվարձան Սևրում, երկաթուղային կայանի մոտ, Մոնեն վարձակալեց տուն՝ այգու հետ (ֆր.՝ Sèvres), և սկսեց աշխատել մասշտաբային նկարի՝ մարդկանց հետ՝ որոնք օդում են։ Այս սյուժեով Մոնեն վաղուց էր հետաքրքրված։ Կամիլլա Դոնսեն եղավ երեք կանանց նմանակող մոդել նկարի ստեղծման համար։
Նկար, որի վրա աշխատում էր Մոնեն, բավական ծանրաշարժ եղավ։ Կտավի վերևի մասը նկարելու համար հեղինակը նկարը իջեցնել է դեպի անդունդը՝ կարթի օգնությամբ։ Գյուստավ Կուրբեն այն ժամանակ հյուրնկալելով Մոնեին, ցնցված էր այդ գործից, Մոնեն նկարում էր սաղարթի վրա միայն արևոտ, լուսավոր ժամանակ, որպեսզի ավելի հստակ երանգ տար գույներին և ստվերներին։ Մոնեն այդքան հետաքրքրված չէր կանանց մարմնի կամ դեմքի արտահայտությամբ՝ տրամադրության վրա։ Կանայք նկարի վրա երևում էին ոճավորված, որը ավելի բնորոշում է պարող նյուանսի լուսավորությունը։ Կտավի ձախ մասում փոքրիկ բծիկները լուսավորում էին երկու մարմին։ Կտրուկ ստվերները արտաթորիչ են թվում կնոջ զգեստի վրա, նրա դեմքը լուսավորում է միայն կապույտ զգեստի արտացոլանքը։ Հակադրություն լուսավորությամ միջև և կանաչապատ մասերը հասցնում են ծայրահեղության։

Մոնեն ստիպված էր հեռանալ իր տնից Սևրե ամառվա վերջին կրեդիտների պատճառով և տարբեր բամբասանքներից՝ կտոր-կտոր է արել իր նկարներից մոտ 200 հատը։ Բայց նույնիսկ մոտ 50 վնասված նկարները վաճառքի են հանվել և վաճառվել են մոտ 30 ֆրանկով ամեն մեկը։ Ֆինանսական խնդիրների պատճառով Մոնեն չկարողացավ իրեն շատ թույլ տալ գնել մատերիալներ աշխատանքի համար։ Նրամ մնում էր միայն մաքրել ներկերը հին նկարների վրայից, որպեսզի նորից օգտագործի այդ կտավները։ «Կինը Կանաչում» նկարին նա ձեռք չտվեց, նա մտադիր էր այն ցուցադրել սրահում 1867 թվականին, բայց ժուրին դրանք չնդունեց։
1921 թվականին Կլոդ Մոնեն դարձավ հայտնի նկարիչ և ֆրանսիական կառավարությունը խղճաց՝ գնեց «Կանայք այգում»։ Մոնեն դրա համար ստացավ 200,000 ֆրանկ։


== Ծանոթագրություններ ==
Թեփելուղ (այլ կիրառումներ)

Թեփելուղ, կարող է վերաբերել՝

Թեփելուղ - գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ֆաթսայի գավառում
Թեփելուղ - գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում
Անտառային գիտափորձարառական կենտրոն

ՀՀ բնապահպանության նախարարության անտառային գիտափորձարառական կենտրոն, գիտափորձարառական կենտրոն ՀՀ-ում։ Կազմավորվել է 1998 թվականին։


== Խնդիրներ ==
Հիմնական խնդիրներն են անտառների արդյունավետության բարձրացման, բնապահպանական հատկությունների բարելավման, անտառածածկ տարածքների ընդարձակման գիտական և կիրառական հիմունքների, անտառների գենետիկական պաշարների պահպանման, վերարտադրման և արդյունավետ օգտագործման ուղիների մշակումը, անտառվերականգնման արդյունավետ միջոցառումների և անտառաշինության իրականացումը, անտառների գույքագրումը, հաշվառումը, անտառային պաշարների տեղեկատվական բանկի ստեղծումը, բնության հատուկ պահպանվող տարածքների ցանցի ընդլայնումը, բնության հուշարձանների ուսումնասիրությունը, էկոզբոսաշրջության կազմակերպումը։
Ունի անտառաշինության և անտառային ֆոնդի հաշվառման, անտառաբուծության և անտառագիտության, միջազգային համագործակցության բաժիններ։


== Գործունեություն ==
Մշակվել են անտառկառավարման պլաններ Նոյեմբերյանի, Ձիգկատարի (Գուգարաց լեռնաշղթա), Լալվարի, Ջիլիզայի, Դսեղի, Գուգարքի անտառտնտեսություների և Ստեփանակերտի անտառտնտեսության Տառնավազի անտառապետության համար։ Իրականացվել է ՀՀ բնության հուշարձանների գույքագրում և անձնագրավորում։ Մշակվել են ծրագրեր՝ ՀՀ բնության հատուկ պահպանվող նոր տարածքների ստեղծման համար (Խոր Վիրապ արգելավայր, Ջերմուկ, Գնիշիկ, Արփի լիճ ազգային պարկեր, Որոտան և Կիրանց բնական պարկեր, Արևիկ արգելոց)։ Ստեղծվել է «Զիկատար» անտառային ուսուցման տարածաշրջանային կենտրոն, որտեղ իրականացվում են անտառաէկոլոգիական գիտափորձարարական հետազոտություններ, անտառագետների ուսուցում և վերապատրաստում։


== Արտաքին հղումներ ==
ՀՀ կառավարության որոշումը «Անտառային գիտափորձարառական կենտրոն» ՊՈԱԿ ստեղծելու մասին
Շուաններ

Շուաններ (ֆր.՝ Chouannerie ենթադրվում է chat-huant — բու բառից, որի կանչին շուանները նմանեցրել են իրենց պայմանական նշանը), ռոյալիստական ապստամություն Ֆրանսիայի հյուսիս-արևմուտքում, որի մասնակիցները գործել են 1792—1803 թվականներին՝ Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակաշրջանում։ Շուանների գնդերը ստեղծվել են 1792 թվականի ամռանը, բուն ապստամությունը սկսվել է 1793 թվականին։
1794 թվականին հանրապետական զորքերը լուրջ հարված են հասցրել շուանների շարժմանը, որը վերջնականապես ճնշվել է 1803 թվականին։
Լենինկա (այլ կիրառումներ)

Լենինկա, կարող է վերաբերել՝

Լենինկա - ավան, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տեպլիկի շրջանում
Լենինկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոգրադի շրջանում
Լենինկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Շևչենկոյի շրջանում
Լենինկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ուստինովի շրջանում
Լենինկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզանկայի շրջանում
Լենինկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Ժմերինկայի շրջանում
Ալեքսանդր Լիպկան

Ալեքսանդր Միխայլովիչ Լիպկան (ռումիներեն՝ Alexandru Lipcan, օգոստոսի 21 (սեպտեմբերի 3), 1908, Cahul, Բեսարաբյան գուբերնիա, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 10, 1977(1977-07-10) կամ հունիսի 10, 1977(1977-06-10), Քիշնև, Մոլդովական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), մոլդովացի գրող, լրագրող, թարգմանիչ։ Մոլդովայի ԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1967)։


== Կենսագրություն ==
Ալեքսանդր Լիպկանը ծնվել է 1908 թվականին Բեսարաբիայի հարավում գտնվող Կագուլ գյուղում։ Սովորել է գիմնազիայում, 1934 թվականին ավարտել է Բուխարեստի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողություններին։ Մոլդովայի միավորումից հետո աշխատել է որպես լրագրող։ Պատերազմի ավարտից հետո 1945 թվականին զորացրվել է և զբաղվել գրական գործունեությամբ։
Լիպկանի վեպերը՝ «Զարթոնք» (1952), «Կաղամախիների ուղին» (1955), «Վաղորդյան սարսուռներ» (1962) լայն ճանաչում են գտել ընթերցողների շրջանում, թարգմանվել են ռուսերեն։ 1958 թվականին լույս է տեսել Լիպկանի պատմվածքների ժողովածուն՝ «Երբ հասնում է խաղողը», որն արտացոլում է Մոլդովայի կոլտնտեսային առօրյան։ Լիպկանը զբաղվել է նաև թարգմանությամբ։ Մոլդովերեն թարգմանել է Տոլստոյի, Գորկու, Շոլոխովի և այլոց ստեղծագործություններ։


== Ստեղծագործություններ ==
Deşteptarea (Զարթոնք), 1952
Drumul cu plopi (Կաղամախիների ուղին), 1956
Când se coace poama (Երբ հասնում է խաղողը), 1958
Brumele cad dimineaţa (Վաղորդյան սարսուռներ), 1961
Iulie - luna lui cuptor, 1967
Lumini la răspântii, 1976


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Literatura şi arta Moldovei: Encicl. - Vol.1. - Chişinău, 1985
Chişinău-enciclopedie 1997
Գրիշինո (գյուղ, Կրասնոարմեյսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳրիշինոԳրիշինո (ուկրաիներեն՝ Гришине), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոարմեյսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Գրիշինո գյուղում բնակվում էր 2 259 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սերեբրյանիցա

Սերեբրյանիցա (ուկրաիներեն՝ Серебряниця), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Տուրիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1970 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սերեբրյանիցա գյուղում բնակվում էր 5 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,065 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 76,92 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հոկտեմբերի 18

Հոկտեմբերի 18, տարվա 291-րդ (նահանջ տարիներին՝ 292-րդ) օրն է։

Տարվա ավարտին մնում է 74 օր։


== Դեպքեր ==
1867 - Ռուսաստանն Ալյասկան հանձնեց ԱՄՆ-ին
1944՝ սովետական զորքերը մտնում են Չեխոսլովակիա
1968՝ Մեխիկոյի օլիմպիական խաղերում Բոբ Բիմոնը սահմանում է հեռացատկի համաշխարհային ռեկորդ՝ 8մ 90սմ
2007 - Պակիստանում տեղի ունեցած ահաբեկչության հետևանքով զոհվում է Բենազիր Բհութոն և ևս 150 մարդ


== Ծնունդներ ==
1706 - Բալդասարե Գալուպպի Baldassarre Galuppi իտալացի կոմպոզիտոր (մ. 1785)
1741 - Շոդերլո դը Լակլո Pierre Choderlos de Laclos ֆրանսիացի բանակի գեներալ և գրող (մ. 1803)
1777 - Հենրիխ ֆոն Կլեյստ Heinrich von Kleist գերմանացի բանաստեղծ և արձակագիր (մ. 1811)
1842 - Էմանուել Վիրթ Emanuel Wirth գերմանացի ջութակահար (մ. 1923)
1844 - Լյուկ Ֆիլդս Luke Fildes անգլիացի նկարիչ (մ. 1927)
1859 - Անրի Բերգսոն Henri Bergson ֆրանսիացի փիլիսոփա, արժանացել է Գրականության Նոբելյան մրցանակի 1927 թ. (մ. 1941)
1859 - Քրիստափոր Միքայելյան, հայ քաղաքական գործիչ, Հ. Հ. Դաշնակցության հիմնադիրներից
1893 - Սերգո Կլդիաշվիլի სერგო კლდიაშვილი վրացի խորհրդային գրող (մ. 1986)
1922 - Բաղիշ Հովսեփյան, արձակագիր
Արցախի պատերազմի մասնակիցներ՝
1952՝ (Մարտակերտում) Ալեքսեյ Աղաջանյան (մ. 1994 թ.)

1960 - Նահապետ Տոնոյան (զոհվել է 1992 թ.)
1958 - Հրանտ Բագրատյան, տնտեսագետ
1960 - Ժան-Կլոդ Վան Դամ Jean-Claude Van Damme (JCVD) բելգիացի մարտարվեստի վարպետ և դերասան
1987 - Զաք Էֆրոն Zachary «Zac» Efron ամերիկացի դերասան և երգիչ
1981՝
Եղիա Յավրույան, ֆուտբոլիստ
Միլան Բարոշ Milan Baroš չեխ ֆուտբոլիստ
1984 - Գարմար (Կարեն Մարդանյան), բանաստեղծ


== Մահեր ==
1809՝ հայազգի հասարակական գործիչ Մինաս Լազարյան (Լազարյանների տոհմից)
1871՝ Չարլզ Բեբիջ, անգլիացի մաթեմատիկոս
1893՝ Շարլ Գունո, ֆրանսիացի կոմպոզիտոր
1931՝ Թոմաս Էդիսոն, ամերիկացի գյուտարար
1934՝ Էմիլիանո Նավերո, պարագվայցի քաղաքական գործիչ
1974՝  Հանրի Զարյան, հայ արձակագիր
1984՝
Վազգեն Ամիրբեկյան, հայ արձակագիր
Շմավոն Թորոսյան, հայ բանաստեղծ
Վիկտոր Աբիյանց, հայազգի գիտնական
1989 - Ավագ Անտինյան
1993 - Արցախյան ազատամարտի հերոս Նորայր Դանիելյան


== Տոներ ==
Ալյասկայի օր՝
Ալյասկա
Անկախության օր՝
Ադրբեջան
Փողկապի օր՝
Խորվաթիա
Գորին (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գորին (այլ կիրառումներ)Գորին (ուկրաիներեն՝ Горинь, բելառուս․՝ Гарынь), գետ Ուկրաինայում և Բելառուսում։


== Աշխարհագրություն ==
Գորին գետը սկիզբ է առնում Կրեմենեցյան բարձրավայրից և թափվում է Պրիպյատ գետ։ Գետը պատկանում է Սև ծովի ավազանին։ Գետի ափին են գտնվում Իզյասլավ, Սլավուտա, Նետեշին, Օստրոգ, Գոշչա, Օչժև, Ստեպան, Դուբրովիցա, Ռեչիցա, Ստոլին, Դավիդ-Գորոդոկ բնակավայրերը։


== Հիդրոգրաֆիա ==
Գորին գետի երկարությունը կազմում է 659 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 27700 կմ2 է։


== Վտակներ ==
Գորին գետի վտակներն են աջից՝ Սլուչ գետերը։


== Տես նաև ==
Ակունք և Գետաբերան
Ալ-Սանամեյնի գավառ

Ալ-Սանամեյնի գավառ, (արաբ․՝ منطقة الصنمين‎‎‎) Սիրիայի Արաբական Հանրապետության գավառի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Դառաայի մարզի 3 գավառներից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Ալ-Սանամեյն քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով գավառը ունի 167 993 բնակչություն։
Ալ-Սանամեյն գավառը բաղկացած է 3 շրջաններից՝

Ալ-Սանամեյնի շրջան (արաբ․՝ ناحية الصنمين‎‎), կենտրոն՝ Ալ-Սանամեյն, բնակչություն 113 316
Ալ-Մասմիայի շրջան (արաբ․՝ ناحية المسمية‎‎), կենտրոն՝ Ալ-Մասմիա, բնակչություն 8 773
Ղաբաղիբի շրջան (արաբ․՝ ناحية غباغب‎‎), կենտրոն՝ Ղաբաղիբ, բնակչություն 45 793


== Ծանոթագրություններ ==
Պատմութիւն տանն Սիսական (2869, Ստեփանոս Օրբելյան)

Պատմութիւն տանն Սիսական (2869), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2869 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 19 րդ դարում (1846 թվականից հետո) Մկրտիչ Աշտարակեցի գրիչի կողմից ենթադրաբար Տաթևում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 23,5x21,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 236 թերթից։ Գրված է միասյուն, շղագրով։ Կազմը` ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ նախագաղափար՝ 235բ, (1830 թ․), 236ա (1846 թ․), գրչի՝ 234բ։


== Բովանդակություն ==
նաև՝ Հարկ Սիւնեաց ԺԲ գաւառացն։
Երեմիայի վրդի․ի Հուլավարն գիւղօրէից Տաթևու։


== Ծանոթագրություններ ==
Յարկոն (գետ)

Յարկոն (եբրայերեն՝ נחל הירקון‎, Nahal HaYarkon; արաբ․՝ نهر العوجا‎‎), գետ Իսրայելում։


== Աշխարհագրություն ==
Յարկոն գետը սկիզբ է առնում Անտիպատրիդայից և թափվում է Միջերկրական ծով, Թել Ավիվի մոտ։ Գետի ափին են գտնվում Ռոշ-խա-Աին, Թել Ավիվ քաղաքները։


== Հիդրոգրաֆիա ==
Յարկոն գետի երկարությունը կազմում է 27,5 կմ։


== Վտակներ ==
Յարկոն գետի վտակներն են Այալոն գետերը։


== Տես նաև ==
Գետ
Ակունք և Գետաբերան


== Արտաքին հղումներ ==
Իսրայելական գետերի վերածնունդը
Օնդֆոնտեն

Օնդֆոնտեն (ֆր.՝ Ondefontaine), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում:
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 313 մարդ, բնակչության խտությունը` 20.51 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.26 կմ² տարածք:
2017 թվականի հունվարից Օնե սյուր Օդոն, Դավնու լա Ֆերիեռ, Բոքե, Կամպադրե Վալկոնգրեն, Լը Պլեսի Գրիմուլ և Ռուկան համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Լե Մոն դ'Օնե համայնքի մաս:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 230 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 31 կմ հարավ-արևմուտք:


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 185 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 144-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 41: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,8 %: 144 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 129 անձ (69 տղամարդ և 60 կին): Գործազուրկ են եղել 15 անձ (5 տղամարդ և 10 կին): 41 անաշխատունակներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Բուսում

Բուսում (հոլ.՝ Bussum ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Հյուսիսային Հոլանդիա մարզում։ Տարածքը 8,06 կմ² է, բնակչությունը՝ 32.483 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 17.300 եվրո է։
Տոմիլիխա (գյուղ, Վոսկրեսենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏոմիլիխաՏոմիլիխա (ռուս.՝ Томилиха), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վոսկրեսենսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժիտնոե (այլ կիրառումներ)

Ժիտնոե, կարող է վերաբերել՝

Ժիտնոե - գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում
Ժիտնոե - գյուղ Ռուսաստանի, Աստրախանի մարզի Իկրյանինսկի շրջանի կազմում
Սոնսորոլ (նահանգ, Պալաու)

Սոնսորոլ (անգլ.՝ Sonsorol), նահանգ Արևելյան Ասիայում գտնվող Պալաու կղզի-պետության կազմում։ Այն Պալաուի 16 նահանգներից մեկն է։ Բնակչությունը 2014 թվականի տվյալներով կազմում է 42 մարդ, իսկ տարածքը՝ 3,12 քառ. կմ։ Մայրաքաղաքը Դոնգոսարու փոքրիկ գյուղն է։
Նահանգը բաղկացած է չորս կղզիներից՝ Ֆաննա,Սոնսորոլ, Պուլո Աննա և Մերիր։
Խատոխոբեյ նահանգի հետ կազմում է Հարավարևմտյան Պալաու կղզիները։ Տեղի բնակիչները խոսում են սոնսորոլ լեզվով՝ չուկական լեզուներից։ Պետությունը հիմնադրվել է 1984 թվականի մայիսի 1-ին։ 2016 թվականի ապրիլի 29-ից Լաուրա Ի. Մայլսը նահանգի նահանգապետն է․ վերընտրվել է երկրորդ անգամ։


== Պատմություն ==
Սոնսորոլա կղզիների առաջին հայտնագործությունը վերագրվում է Տրինիդադի անձնակազմին և նրա հրամանատար Գոնսալո Գոմես դե Էսպինոսային 1522 թվականի մայիսի 6-ին։ Երկու կղզիներն էլ պիտակվել են որպես Սան Խուան կղզիներ (Սուրբ Հովհաննեսի կղզիներ)։
Ճիզվիտների իսպանական միսիոներական արշավախումբը` սերժանտ-մայոր Ֆրանցիսկո Պադիլլայի գլխավորությամբ, կղզի է ժամանել 1710 թվականի նոյեմբերի 30-ին Պատաչե [անհայտ տերմին] Սանտիսիմա Տրինիդադով։ 1712 թվականին կղզիները կրկին ուսումնասիրվել են, այս անգամ իսպանական նավատորմի սպա Բերնարդո դե Էգոյի արշավախմբի կողմից։
2012 թվականի դեկտեմբերին նահանգը մեծ հարված է ստացել «Բոֆա» թայֆունից, և մարդիկ տարհանվել են Կորոր՝ երկրի ամենամեծ քաղաքը։ Սոնսորոլայից տարհանվել է 37 մարդ, Պուլո Աննայից՝ 19, Մերիրայից՝ 2։ Մի քանի ամիս անց, Պալաուի կառավարության որոշմամբ, կրկին բնակեցվում է միայն Սոնսորոլ կղզին, քանի որ այն ավելի էժան էր և ավելի մոտ էր մատակարարումներին։ 42 մարդ վերադարձել է կղզի, և այժմ նա միակն է նահանգում։


== Ծանոթագրություններ ==
Բաբաևո (գյուղ, Միշկինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲաբաևոԲաբաևո (ռուս.՝ Бабаево, բաշկիրերեն՝ Бабай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միշկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 252 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)