Միխայիլ Բարսուկով

Միխայիլ Իվանովիչ Բարսուկով (նոյեմբերի 8, 1947(1947-11-08), Լիպեցկ, Վորոնեժի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս զորահրամանատար, Բանակի գեներալ (1995 թվականի նոյեմբերի 9)։


== Կենսագրություն ==


=== Կրթություն ===
1955 թվականի աշնանը ընդունվել է Լիպեցկի № 5 միջնակարգ դպրոցը, իսկ բարձր դասարանները ավարտել է նույն քաղաքի № 12 դպրոցում.
Մոսկվայի բարձրագույն ռազմական հրամանատարական ուսումնարան (1966—1970)
Միխայիլ Ֆրունզե անվան ռազմական ակադեմիա (1979)։


=== Կարիերա ===
ՊԱԿ-ում ծառայության է անցել 1964 թվականից։ 1973-1975 թվականներին ծառայել է Նախագահական գնդում եղել է վաշտի հրամանատար, տեղի ուսումնական կենտրոնի ղեկավար, հետագայում գնդի հրամանատարի տեղակալ, իսկ դրանից հետո Մոսկովյան Կրեմլի պարետի տեղակալ (սկսած 1989 թվականից)։ 1991 թվականի օգոստոսի 22-ին ընտրվել է Արտակարգ դրության պետական կոմիտեի անդամ был понятым во время задержания вице-президента СССР Геннадия Янаева по делу ГКЧП.
1991 թվականի դեկտեմբերի 10-ից 1992 թվականի հունիսը եղել է Մոսկովյան Կրեմլի պարետը։
1992 թվականի հունիսի 12-ից մնալով Մոսկովյան Կրեմլի պարետի պաշտոնում Բարսուկովը նշանակվում է ՌԴ Պահպանության գլխավոր վարչության պետ, որը ստեղծվել էր ՊԱԿ 9-րդ վարչության հիմքի վրա (ապահովում էր կուսակցական և պետական պաշտոնայաների անվտանգությունը)։
1995 թվականի հուլիսի 24-ին նշանակվել է ՌԴ ԱԴԾ տնօրեն։
1995 թվականի օգոստոսի 1-ին Ռուսաստանի նախագահի հրամանով ընդգրկվել է Ռուսաստանի Դաշնության անվտանգության խորհրդի կազմում։Նախքան սահմանադրական ճգնաժամը, 1993 թվականի գարնանը Բարսուկովը տեղափոխվել է տարբեր հատուկ նշանակության, զինվորական և այլ կառույցներ, որոնք ենթարկվում էին Ռուսաստանի օրինական նախագահին։ Հաճախ նրա ենթակայության տակ էին անցնում Նախագահական գունդը, 27-րդ մոտոհրաձգային բրիգադը, նախկին ՊԱԿ-ի օպերատիվ-տեխնիկական զորամասերը, նախկին ՊԱԿ 9-րդ և 5-րդ վարչությունները, ինչպես նաև հատուկ նշանակության տարբեր ուժեր։
Անատոլի Կուլիկովը իր մտորումներում նշում է՝ «Նրանք, ովքեր հիշում են հայրենական հակահետախուզական մարմիններում գեներալ Բարսուկովի վերելքի պատմությունը հաճախ կասկածի տակ են դնում նրա մասնագիտական ​​որակները։ Որքան ես գիտեմ, նրա գրեթե ողջ ծառայությունն անցել է Կրեմլում, ՊԱԿ-ՀԴԾ-ԱԴԾ այն վարչություններում, որոնք պատասխանատու են պետության առաջին դեմքերի անվտանգության ապահովման համար... Որոշները համարեցին, որ նա արժանի չէր ԱԴԾ տնօրենի պաշտոնում նշանակվելու համար»։

1996 թվականին եղել է Բորիս Ելցինին ՌԴ Նախագահ ընտրող խորհրդի անդամ։1996 թվականի հունիսի 20-ին ՌԴ նախագահի № 962 հրամանով ազատվել է ԱԴԾ տնօրենի պաշտոնից:.

Թոշակի անցնելուց մինչև 1997 թվականի սեպտեմբերը եղել է ՌԴ Նախագահի ենթակայության տակ։
1997 թվականի սեպտեմբերից 1998 թվականի նոյեմբերը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի աշխատակազմի հատուկ հաստատությունների գործառական ծառայության ղեկավա։
1998 թվականի դեկտեմբերի 23-ից մինչև 2004 թվականի մարտը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության Անվտանգության խորհրդի Գրասենյակի ռազմական տեսչության գլխավոր տնօրենի ղեկավարը, այնուհետև դարձավ Ռուսաստանի Դաշնության Անվտանգության խորհրդի ստորգետնյա կառուցվածքների միջգերատեսչական հանձնաժողովի ղեկավար։Պարգևատրվել է Կարմիր խաչի շքանշանով և մի շարք այլ գերատեսչական մեդալնորվ ու շքանշաններով։


=== Անձնական կյանք ===
Ամուսնացած է։ Որդին՝ Իգորը, ով Ռուսաստանի Դաշնության ներքին հետախուզության ծառայության ավագ լեյտենանտ էր 1998 թվականի հոկտեմբերի 30-ին ինքնասպան է եղել։


=== Կոչումներ ===
Գեներալ-լեյտենանտ (17.09.1992)
Գեներալ-գնդապետ (13.07.1995)
Բանակի գեներալ (09.11.1995)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Колпакиди А.И. Энциклопедия секретных служб России. М., 2004
Горбачев А.Н.. 10000 генералов страны: Краткий биобиблиографический справочник.5 изд. М., Infogans, 2017


== Արտաքին հղումներ ==
Календарь воина. 8 ноября в военной истории России
Хроника событий 23.12.1998
Биография на сайте ФСБ России
Биография на сайте Agentura.ru
Разведка и контрразведка в лицах. Энциклопедический словарь российских спецслужб.
Леонид Млечин. (2006)։ ««КГБ. Председатели органов безопасности. Рассекреченные судьбы. Глава 22. Михаил Иванович Барсуков»» (ռուսերեն)։ rulibs.com  
ЧЕЛОВЕК ЭПОХИ
НА ТОЙ ГРАЖДАНСКОЙ