Դենիզ Պոլմ

Դենիզ Պոլմ (ֆր.՝ Denise Paulme, մայիսի 4, 1909(1909-05-04), Փարիզ, Փարիզի 5-րդ շրջան, Իլ-դը-Ֆրանս, Ֆրանսիա - փետրվարի 14, 1998(1998-02-14), Փարիզ, Փարիզի 14-րդ շրջան, Իլ-դը-Ֆրանս, Ֆրանսիա), աֆրո-ֆրանսիացի ազգագրաբան, մարդաբան։


== Գործունեություն ==
Առաջին հետազոտությունները 1935 թվականին Դեբորա Լիֆչիցի հետ կատարել է Սանգայում (Դոգոնների երկիր)։ Ամուսնու՝ երաժշտագետ-ազգագրագետ Անդրե Շչոֆների հետ 1945 թվականին մնացել են ֆրանսիական Բարձրադիր Գվինեայի բրնձի ֆերմերներ համարվող կիսսի ժողովրդի մոտ, 1954 թվականին՝ բագա ժողովրդի (Ֆրանսիական Գվինեա), 1958 թվականին՝ բետե ժողովրդի մոտ (Կոտ դ'Իվուար)։ Դրանից հետո ևս մի քանի ճամփորդություն է կատարել դեպի Կոտ դ'Իվուար։ 1937-1961 թվականներին Ենթասահարայի պատասխանատու է նշանակվել Մարդու թանգարանում, 1957 թվականին նշանակվել է Բարձրագույն ուսումնասիրությունների պրակտիկ դպրոցի VIe բաժնի տնօրեն (դպրոցը1975 թվականին դարձել է Սոցիալական գիտությունների բարձրագույն դպրոց), 1967 թվականին՝ Զարգացման հետազոտական ինստիտուտի անթրոպոլոգիայի տեխնիկական կոմիտեի ղեկավար։
Բացի մենագրական աշխատանքները, գրել է նաև մի քանի դասական գործեր սոցիալական ինստիտուտների համար, անդրադարձել է հասարակությունում կանանց դերին և հեքիաթների մեկնաբանություններին։


== Աշխատություններ ==
Organisation sociale des Dogon (Soudan français), Paris, Domat-Montchrestien, 1940 (rééd. Jean-Michel Place, 1988).
(éd.) Manuel d'ethnographie de Marcel Mauss, Paris, Payot, 1947.
Les Gens du riz. Kissi de Haute-Guinée Française, Paris, Plon, 1954.
(éd.), Femmes d’Afrique noire, Paris-La Haye, Mouton, 1960.
Une société de Côte d’Ivoire hier et aujourd’hui. Les Bété, Paris-La Haye, Mouton, 1962.
Les Sculptures de l'Afrique noire, Paris, Presses Universitaires de France, Paris, 1956.
(éd.), Classes et associations d’âge en Afrique de l’Ouest, Paris, Plon, 1971.
La Mère dévorante. Essai sur la morphologie des contes africains, Paris, Gallimard, 1976.
La Statue du commandeur. Essais d’ethnologie, Paris, Le Sycomore, 1984.
Lettres de Sanga à André Schaeffner, suivi des Lettres de Sanga de Deborah Lifchitz et Denise Paulme à Michel Leiris, Paris, Fourbis, 1992.
Cendrillon en Afrique, Paris, Galaade éditions, 2007 (recueil posthume, préface de Françoise Héritier).
Lettres de Sanga (avec Deborah Lifchitz), édition augmentée, présentée et annotée par Marianne Lemaire, Paris, CNRS Éditions, 2015.


== Մատենագիտություն ==
(fr) Gens et paroles d'Afrique : écrits pour Denise Paulme, Mouton, Paris, La Haye, New York, 1980, 604 p.
(fr) Pierre Bonte et Michel Izard (eds.), « Denise Paulme », in Dictionnaire de l'ethnologie et de l'anthropologie, PUF, Paris, 2008 (1re éd. 1991), p. 564-565 (ISBN 978-2-13-055999-3)
Marc Augé, « Denise Paulme », dans L'Homme, no 147, 1998, p. 7-8.
Michel Leiris, « Organisation sociale des Dogons », dans L'Homme, no 147, 1998, p. 9-15 (compte rendu inédit de l'ouvrage de Denise Paulme, rédigé à l'automne 1940).
Françoise Héritier, « Denise Paulme-Schaeffner (1909-1998) ou l'histoire d'une volonté », dans Cahiers d'études africaines, no 153, 1999, p. 5-12.
Marianne Lemaire, « Un parcours semé de terrains. L'itinéraire scientifique de Denise Paulme », dans L'Homme, n° 193, 2010, p. 51-73.
Marianne Lemaire, « La chambre à soi de l’ethnologue. Une écriture féminine en anthropologie dans l’Entre-deux-guerres », dans L'Homme, no 200, 2011, p. 83-112.
Marianne Lemaire, « L'empreinte du faux », suivi de « Note de la rédaction » par Jean Jamin, dans L'Homme, no 203-204, 2012, p. 545-554.
Marianne Lemaire, Celles qui passent sans se rallier : la mission Paulme-Lifchitz, janvier-octobre 1935 [en ligne]. Paris : LAHIC / DPRPS-Direction des patrimoines, 2014. Les Carnets de Bérose, 5. Disponible à l'adresse : http://www.berose.fr/spip.php?article595 [archive]
Voir également, par Marianne Lemaire, la nouvelle édition critique des Lettres de Sanga, Paris, CNRS Éditions, 2015.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Nécrologie dans le Journal des anthropologues