armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ստորոգում

Ստորոգում, քերականական իրողություն, որով նախադասության ենթակային դիմավոր բայի միջոցով վերագրվում է որևէ (բուն կամ առարկայական) հատկանիշ։ Օրինակ՝ «Աշխույժ մանկությամբ զարդարում էր նա ծերության օրերն ու սարերն իր հոր» նախադասության մեջ զարդարել հատկանիշը դիմավոր ձևով վերագրվում է նա ենթակային։
Ստորոգումն արտահայտվում է՝

դիմաթվային վերջավորությունների միջոցով, որոնք բայահիմքով կամ հարադիր բաղադրիչով արտահայտված հատկանիշը վերագրում են ենթակային։ Օրինակ՝ Միրհավի պես թռավ Սոնան։
Էական բայերով, որոնք ենթակային վերագրում են առկայության կամ բացակայության հատկանիշ։ Օրինակ՝ Էլ չկան պատրանքները սիրուն։
Էական բայերով՝ օժանդակ կիրառությամբ, որոնք դերբայով կամ այլ խոսքի մասով արտահայտված առարկայական կամ բուն հատկանիշը վերագրում են ենթակային։ Օրինակ՝ Լինեի չոբան սարերում հեռու։
Վերացական բայերի միջոցով, որոնք հանդես են գալիս օժանդակ բայի գործառույթով։ Օրինակ՝ Կապույտ երկինքը նրան ծով էր թվում։
Մի շարք բայերով՝ վերացական կամ եղանակավորող իմաստով, օրինակ՝ Ու սիրում ենք առավոտից իրիկուն Ճամփա երթալ ու հավիտյան երազել։
«Անուն + միադիմի բայաձև» կաղապարով, օրինակ՝ Անհրաժեշտ էր այդ մասին տեղյակ պահել նրան։Հայագիտության մեջ կա նաև այն կարծիքը, որ ստորոգումը կարող է արտահայտվել է նաև հնչերանգով, որով՝ 

բայական անդեմ նախադասությունների անորոշ դերբայով արտահայտված անդամին վերագրվում է դիմային հարաբերություն։Օրինակ՝ 
-Կեցցե՜ հանրապետությունը,-պոռացին ոմանք։
-Լռե՛լ,- գոռաց սպան։
-Ա՜խ, լինել թեթև՜, հրո՜տ, հրակա՜մ...

Անվանական անդեմ նախադասության գերադաս անդամին վերագրվում է առկայություն կամ բացակայություն։Օրինակ՝
Ձյունապատ լեռներ ու կապույտ լճեր.
Երկինքներ, որպես երազներ խոհուն...
Ե. Շարենց

Եղանակավորում է բառ-նախադասությամբ արտահայտված դատողական կամ զգացական իմաստը։Օրինակ՝ 
- Անդո՛, կովը քեզ կուտի՞։
- Չէ՛, կսատկի։
- Գոմե՞շը։
- Չէ՛։
Ա. Բակունց


== Տես նաև ==
Նախադասություն
Ստորոգյալ
Բայ


== Ծանոթագրություններ ==
Պատերազմի ազգային թանգարան (Մալթա)

Պատերազմի ազգային թանգարան (անգլ.՝ The National War Museum), գտնվում է Մալթայի Վալետա քաղաքի Սուրբ Էլմո ամրոցում։ Մալթայի ամենահայտնի թանգարաններից մեկն է։ 1975-2014 թվականներին թանգարանի հավաքածուն հիմնականում կենտրոնացած է եղել Առաջին և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմների վրա։ Այն վերակառուցվել է 2015 թվականին, և դրա հավաքածուները ներառում են ցուցանմուշներ սկսած Բրոնզի դարից մինչև 2004 թվականը։  


== Գտնվելու վայր ==
Թանգարանը գտնվում է Ներքին Սուրբ Էլմոյի Օլդ Դրիլ սրահում։ Շենքը սկզբնապես եղել է պայթուցիկ նյութերի խանութ, որը դարձել է զինանոց շուրջ 1853 թվականը։ Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ընթացքում հակաօդային պաշտպանության խմբերը մարզվել են այստեղ։  
Ներքին Սուրբ Էլմոն Սուրբ Էլմո ամրոցի մի մասն է, որը կառուցվել է 18-19 դարերում։ Այն կառուցվել է սկզբնական ամրոցից և արտաքին պաշտպանական պատերից հետո և ամրոցի ամենաավերված մասն է։  


== Հավաքածուներ ==
2015 թվականի վերանորոգումից հետո թանգարանում առկա են ցուցանմուշներ` կապված Մալթայի ռազմական պատմության հետ, սկսած Բրոնզի դարից մինչև Մալթայի մուտքը Եվրոպական միություն 2004 թվականին։ 
Թանգարանի ամենակարևոր հավաքածուն կապված է Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի հետ։ Կան տարբեր լուսանկարչական պանելներ, որոնք ցույց են տալիս կյանքը Մալթայում պատերազմի ընթացքում, հատկապես` քաղաքացիական կյանքի տառապանքները և վնասները օդային ռմբակոծությունից։ Կարևոր ցուցանմուշներից մեկը N 5520 Gloster Gladiator-ի կմախքն է, որը միակն է, որ փրկվել է Հալ Ֆար Մարտական Թռիչքի ժամանակ։ Թանգարանում նաև առկա է «Հասկի վիլիս» ջիպը, որն օգտագործվել է Դուայթ Էյզենհաուերի կողմից, մինչև Սիցիլիայի ներխուժումը, ինչպես նաև Ռուզվելտի կողմից, երբ վերջինս այցելել է Մալթա։ Ջորջ խաչը, որը հանձնվել է Մալթային Ջորջ VI թագավորի օրոք 1942 թվականի ապրիլին, նույնպես ցուցադրված է թանգարանում։ Հավաքածուն նաև պարունակում է վթարված օդանավի մնացորդներ, Գերմանական հափշտակված ավտոմատ զենքեր, տորպետ, խրամատի ականանետեր և այլ զենքեր։    


== Վերանորոգում ==
Թանգարանը հանրության համար փակվել է 2014 թվականի սեպտեմբերի 21-ին, Սուրբ Էլմո ամրոցի վերակառուցման ժամանակ։ Այն վերանորոգվել և վերաբացվել է 2015 թվականին` ունենալով ավելի ընդարձակ հավաքածու, քան սկզբնական թանգարանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Աշոտ Ասատուրյան

Աշոտ Ասատուրյան (փետրվարի 20, 1937(1937-02-20), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մայիսի 23, 1999(1999-05-23), Երևան, Հայաստան), խորեոգրաֆ, ռեժիսոր, լիբրետիստ, Հայկական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Խորհրդային բալետային թատրոնի նորարարներից մեկն է։ 1967 թվականին ավարտել է Լենինգրադի (այժմ՝ Սանկտ-Պետերբուրգ) Ն. Ա. Ռիմսկի-Կորսակովի անվան պետական կոնսերվատորիայի բալետմայստերական բաժինը։ Աշոտ Ասատուրյանի բեմադրական դեբյուտը Արիֆ Մելիքովի «Լեգենդ սիրո մասին» լիամետրաժ բալետի բեմադրությունն էր՝ դիպլոմային աշխատանքը, որը 1968 թվականին ներկայացվեց Սարատովի Ն. Գ. Չերնիշևսկու անվան օպերայի և բալետի թատրոնում։ Հենց նույն թվականին Աշոտ Ասատուրյանը նշանակվում է հիշյալ թատրոնի գլխավոր բալետմայստեր։ Այնուհետև իրար են հաջորդում Պ. Չայկովսկու «Մարդուկ-Ջարդուկը» (1968), Է. Լազարևի «Անտոնիոս և Կլեոպատրան» (1971), Արամ Խաչատրյանի «Գայանեն» (1972) և այլն։
1972 թվականին Աշոտ Ասատուրյանը հրավիրվում է Երևան՝ որպես Ալ. Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի պետական ակադեմիական թատրոնի բալետմայստեր։
1991-1997 թվականներին Աշոտ Ասատուրյանն աշխատում է Խարկովում որպես Ն. Լիսենկոյի անվան ուկրաինական օպերայի և բալետի ակադեմիական թատրոնի գլխավոր բալետմայստեր։


== Ստեղծագործական գործունեություն ==
Ստեղծագործական գործունեության 31 տարիների ընթացքում Լենինգրադում, Սարատովում, Սվերդլովսկում (Եկատերինբուրգ), Երևանում, Թբիլիսիում, Չելյաբինսկում, Խարկովում և Բաքվում Աշոտ Ասատուրյանը բեմադրել է 23 բալետ։
Երևանում նա բեմադրել է Ս. Բալասանյանի «Լեյլի և Մեջնունը» (1973), Կոնստանտին Օրբելյանի «Անմահությունը» (1975), Մ. Ռավելի «Դափնիս և Քլոեն» (1980), Գ. Եղիազարյանի «Արա Գեղեցիկ և Շամիրամը» (1982), Պ. Չայկովսկու «Թեմա վարիացիաներով» (1983), «Հերոսական բալլադը»՝ Ա. Բաբաջանյանի համանուն ստեղծագործության երաժշտության հիման վրա (1985, նվիրված էր Մեծ հաղթանակի 40-ամյա հոբելյանին), Ի. Ստրավինսկու «Օրփեոսը» (1989) և այլն։
Խարկովում նա բեմադրել է Ի. Ստրավինսկու «Օրփեոսը» և «Հրեղեն հավքը», Պ. Չայկովսկու «Թեմա վարիացիաներով» (1991) և «Մարդուկ-Ջարդուկը» (1992), Ա. Կաներշտեյնի «Եվպրակսիան» (Ա. Ասատուրյանն ուկրաինական արվեստի պատմության մեջ է մտել 1994 թվականին հիշյալ բալետի անդրանիկ բեմադրությամբ), «Սիմֆոնիկ պարերը»՝ Ս. Ռախմանինովի համանուն ստեղծագործության երաժշտությամբ (1997) և այլն։


== Աղբյուրներ ==
Աննա Ասատրյան, Նազենիկ Սարգսյան, «Աշոտ Ասատուրյանը XX դարի վերջին երեսնամյակի խորեոգրաֆ», Երևան, «Ամրոց գրուպ», 2011, 208 էջ։», պատմաբանասիրական հանդես №1, 2012, էջ 256-258, ISSN 0135-0536
Կոպյովո (քաղաքատիպ ավան, Օրջոնիկիձեևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոպյովոԿոպյովո (ռուս.՝ Копьёво), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Օրջոնիկիձեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4567 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Nat

Ցանցային հասցեների հեռարձակումը՝ (NAT - network address translition) – դա տեխնոլոգիա է, որը վերափոխում է ցանցի ներքին ip հասցեները մեկ կամ մի քանի արտաքին հասեների, որոնք օգտագործվում են internet կապի համար։ Այս արձանագրության աջակցույթյունը թույլ է տալիս լուծել ip հասցեների անբավարարության խնդիրը և թույլ է տալիս ստանալ մուտք դեպի internet՝ օգտագործելով միակ ip հասցեն։
Ցանցային հասցեների հեռարձակումը ինտերնետ ստանդարտ է՝ լոկալ ցանցից գլոբալ ցանց կապ հաստատելու համար մեկ ip հասցեի միջոցով և հակառակը՝ գլոբալ ցանցից լոկալ ցանց կապ հաստատելու համար։ Լոկալ ցանցը, որը օգտագորրծում է NAT տեխնոլոգիան՝ մտնում է natted ցանցերի մեջ։ NAT տեխնոլոգիայի գործարկման համար անհրաժեշտ է NAT gateway-ի առկայություն յուրաքանչյուր natted ցանցում։ NAT gateway-ը (NAT երթուղղիչը) վերագրում է փաթեթի ճանապարհը դեպի լոկալ ցանց և հակառակը։
Գոյություն ունի NAT-ի 2 տեսակ։
-	Ելքային NAT կամ srcnat։ NAT-ի այս տեսակը իրակացվում է այն փաթեթների համար, որոնք դուրս են գալիս natted ցանցից։ NAT ուղղորդիչը, նրա միջով անցնելիս փոփոխում է անհատական Ip հասցեն նոր՝ հանրային ip հասցեով։ Հակառակ գործողությունը իրականացվում է այն փաթեթների համար, որոնք ընթանում են հակառակ ուղղությամբ։
-	Մուտքային NAT կամ dstnat։ NAT-ի այս տեսակը իրականացվում է այն փաթեթների համար, որոնք ուղարկվում են դեպի natted ցանց։ Մեծ մասամբ օգտագործվում են նրա համար, որպեսզի ներքին ցանցի հոսթերը դարձնեն հասանելի արտաքին՝ internet ցանցի համար։ NAT ուղղորդիչը (маршрутизатор) կիրառելով dstnat-ի գործողությունները՝ վերափոխում է բոլոր IP փաթեթների նշանակման վայրի ip հասցեները, որոնք ուղղորդիչի միջոցով տեղափոխվում են ներքին ցանց։
Մենջուրլի

Մենջուրլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։ Գտնվում էր Սեբաստիա քաղաքից հարավ-արևմուտք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մեծ Նարտովաժ

Մեծ Նարտովաժ (ռուս.՝ Большая Нартоваж), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ստորին Լուպիյա գետի ձախ ափին՝ 75 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 23 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020200212103000024334
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002433
Ավազանի կոդը -  03.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Հայոց ցեղասպանության խաչ-հուշարձան (Ստեփանակերտ)

Հայոց ցեղասպանության խաչ-հուշարձան, Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակին նվիրված խաչ-հուշարձան Արցախի Հանրապետության մայրաքաղաք Ստեփանակերտի բարձունքներից մեկում։


== Պատմություն ==
Հուշարձանը նվիրված է 1915 թվականի Հայոց Ցեղասպանության զոհերի հիշատակին։ Տեղադրվել է 2015 թվականի մայիսի 6-ին Ստեփանակերտ քաղաքի Կրկժան թաղամասում Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցի միջոցառումների շրջանակում։
Միջոցառմանը մասնակցել են Արցախի նախագահ Բակո Սահակյանը, Հայ Առաքելական եկեղեցու Արցախի թեմի առաջնորդ Պարգև արքեպիսկոպոս Մարտիրոսյանը, պաշտոնատար անձինք։ Խաչ-հուշարձանի տեղադրումը նախաձեռնել է «Առաջ Արցախ» երիտասարդական կազմակերպությունն իր անդամների սեփական միջոցներով ու բարերարների աջակցությամբ։
Գիշերային ժամերին խաչ-հուշարձանը լուսավորվում է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակի խաչ-հուշարձան` Ստեփանակերտում
Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակի խաչ-հուշարձան` Ստեփանակերտում, տեսանյութ Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Պոպերեչնիե Տայլի

Պոպերեչնիե Տայլի (ռուս.՝ Поперечные Тайлы), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեծ Տայլի գետի աջ ափով՝ 7 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200512115200004572
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115200457
Ավազանի կոդը - 13.01.02.005
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
(6815) Մատչլեր

(6815) Մատչլեր (անգլ.՝ Mutchler), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի հունիսի 25-ին Էլեանորա Հելինի և Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,432889 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9698 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,896 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1386,06 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,259729 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,57° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6815) Մատչլեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (258801-258900)

Աստերոիդների ցանկ (258701-258800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (258901-259000)
 Աստերոիդների ցանկ (258701-258800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (258901-259000)
Բիբիգոն (մուլտֆիլմ)

Բիբիգոն (ռուս.՝ Бибигон), խորհրդային տիկնիկային մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է 1981 թվականին, ըստ Կոռնեյ Չուկովսկու «Բիբիգոնի արկածները» հեքիաթի, որը պատմում է ինքը` հեղինակը։ Երաժշտությունը վերցվել է Սերգեյ Պրոկոֆևի «Մանկական ալբոմ»-ից։


== Սյուժե ==
Հեքիաթը պատմում է փոքրիկ տղա Բիբիգոնի մասին, որն անագե զինվորիկի հասակ ուներ։ Նա ապրում էր Պերեդելկինա ամառանացում, որտեղ ծանոթանում է երկու աղջիկների` Տատայի և Լենայի հետ։ Նրանք շատ էին սիրում Բիբիգոնին. չէ՞ որ վերջինս քաջ և խիզախ էր, զվարճալի և ուրախ, հմուտ և բարի, ոչ մեկից չէր վախենում և նույնիսկ ագռավին, որը նրա համեմատ ուղղակի հսկա էր, կարող էր հերոսաբար քշել։


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ` Ալեքսանդր Տիմոֆեևսկի, Բորիս Աբլինին
Կինորեժիսորներ` Բորիս Աբլինին, Սերգեյ Օլիֆիրենկո
Բեմադրող նկարիչ` Ելենա Բոգոլյուբովա
Կինոօպերատոր` Վլադիմիր Սիդորով
Նկարիչ-մուլտիպլիկատոր` Սերգեյ Օլիֆիրենկո
Հնչյունային օպերատոր։ Վլադիմիր Կուտուզով
Խմբագիր` Նատալյա Աբրամովա
Դերերը հնչյունավորել են`
Մարգարիտա Կորաբելնիկովա` Բիբիգոն
Ալեքսանդր Օչերետյանսկի` սարյակ (լուսագրերում նշված է` «Ա. Օչարետյանսկի»)
Տատյանա Շատիլովա
Նինա Շմելկովա
Տիկնիկները և դեկորները պատրաստել են`
Վլադիմիր Աբբակումով
Վիկտոր Գրիշին
Նատալյա Բարկովսկայա
Նատալյա Գրինբերգ
Պավել Գուսև
Սվետլանա Զնամենսկայա
Ալեքսանդր Գորբաչով
Միխայիլ Կոլտունով
Վալենտին Լադիգին
Օլեգ Մասաինով
Նինա Մոլևա
Գալինա Ֆիլիպպովա
Վալերի Պետրով
Մարինա Չեսնոկովա
Ալեքսանդր Շիրչկով
Սեմյոն Էտլիզ
Նկարահանող խմբի տնօրեն` Գրիգորի Խմարա


== Պարգևներ ==
1982-Հինգերորդ համամիութենական կինոփառատոն (Տալլին)-«Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայի երկրորդ մրցանակ` «Բիբիգոն», «Իվաշկան պիոներական պալատից», «Երրորդ մոլորակի գաղտնիքը», «Վագրիկն արևածաղկի վրա», «Խալիֆ արագիլը» մուլտֆիլմերի ծրագրի համար։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Սարյակի անվանակոչության դրվագում (հունիսի 4-ին) նվագարկիչից հնչում է Գարրի Տիերնիի «Ռիո-Ռիտա» կոմպոզիցիան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Բիբիգոն» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Բիբիգոն». Կադրեր մուլտֆիլմից
«Բիբիգոն» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
Սեիդլար Խամխլու

Սեիդլար Խամխլու, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1907 թվականին գյուղն ունեցել է 180, իսկ 1908-ին՝ 1150 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սմբատ Ը Բագրատունի

Սմբատ Բագրատունի, (Խոստովանող, Աբլաբաս (արաբ․՝ أبو العباس‎‎՝ Աբասի հայր, ծննդ. թվ. անհ. - 862), Հայոց իշխան (852-855), Հայոց սպարապետ (824-859)։ Աշոտ Մսակերի որդին, Հայոց սպարապետ Աբասի (862-892), Հայոց արքա Աշոտ Ա-ի (885-890), Սմբատի և Շապուհ պատմիչի հայրը, Բագրատունիների իշխանական տոհմից։
Պատանի հասակում պատանդ է եղել Աբբասյանների արքունիքում։ Հոր մահից (826) հետո դարձել է սպարապետ և ժառանգել Հայաստանի հյուսիսային գավառները, իսկ հարավային գավառներն անցել են ավագ եղբորը՝ Հայոց իշխան (ապա՝ Իշխանաց իշխան) Բագարատ Բագրատունուն։
830-ական թվականներին իշխան Սահակ Սյունու հետ միացել է Հայաստանի արաբ ոստիկան Հալիդի (հայկական աղբյուրներում՝ Հոլ) դեմ Սևադա ալ-Զահհաֆի (հայկական աղբյուրներում՝ Ավառանշան) ապստամբությանը։ Սակայն Կավակերտի (Հրազդանի ափին) ճակատամարտում ապստամբները պարտություն են կրել, մարտում զոհվել է Սահակ Սյունին։
Հայոց իշխան Բագարատ Բագրատունին չի մասնակցել ապստամբությանը, որն էլ, հավանաբար, պատճառ է դարձել նրա և Սմբատ Բագրատունու միջև ծագած գժտությունների։ Բագարատ Բագրատունին 833 թվականին գահընկեց է արել կաթողիկոս Հովհաննես Դ Ովայեցուն, իսկ Սմբատ Բագրատունին եկեղեցական ժողովով նրան վերահաստատել է իր աթոռին։ Հակասություններն եղբայրների միջև շարունակվել են նաև 850-855 թվականների ապստամբության ժամանակ, որը ջլատել է արաբների դեմ պայքարի միասնական ճակատը։
Սմբատ Բագրատունին գործակցել է 852 թվականին Հայաստան ներխուժած արաբական զորավար Բուղային և ստացել գերեվարված եղբոր թափուր պաշտոնը (արաբական աղբյուրներում Սմբատ Բագրատունին հիշատակվում է صاحب الأرمن՝ սահիբ ալ-Արման՝ Հայոց տեր)։ Սակայն Բուղայի դաժանությունները Հայաստանում շուտով Սմբատ Բագրատունուն հանել են նրա դեմ։
Վրացական աղբյուրները վկայում են, որ Հյուսիսային Կովկաս արշավող Բուղային ուղեկցող Սմբատ Բագրատունին լեռնականներին լուր է ուղարկել, որ պատրաստվեն դիմադրության։ Բուղան 855 թվականին ձերբակալել է Սմբատ Բագրատունուն և․ տարել Իրաքի հյուսիս՝ Սամառա։ Սմբատ Բագրատունին մերժել է հավատափոխ լինելու պահանջը և նահատակվել, որի համար ստացել է Խոստովանող մականունը։
Սմբատ Բագրատունու որդիներից Աշոտը 885 թվականին դարձել է հայոց թագավոր, իսկ Աբասը՝ սպարապետ (860-892)։


== Գրականություն ==
Тер-Гевондян А․, Армения и Арабский халифат, Е․, 1977
Փետրվարի 3

Փետրվարի 3, տարվա 34-րդ օրն է։

Տարվա ավարտին մնում է 331 (նահանջ տարիներին՝ 332) օր։


== Դեպքեր ==
1972 - Տեղի ունեցավ XI Ձմեռային Օլիմպիական խաղերի բացման հանդիսավոր արարողությունը (Սապորո, Ճապոնիա)։


== Ծնունդներ ==
1809 - Ֆելիքս Մենդելսոն, գերմանացի կոմպոզիտոր և դիրիժոր։
1887 - Գեորգ Թրակլ, ավստրիացի բանաստեղծ (վ. 1914)։
1897 - Անդրեյ Բաղդասարով, հայ թերապևտ, արյունաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։ ՌԽՖՍՀ գիտությունների վաստակավոր գործիչ (վ. 1961)։
1898 - Ալվար Աալտո, ֆինն ճարտարապետ, դիզայներ (վ. 1976):
1907 - Հրանտ Մանվելյան, հայ խորհրդային ռեժիսոր և դերասան։
1908 - Վլադիմիր Գեորգիև, բուլղար լեզվաբան։
1965 - Շանթ Հարությունյան, քաղաքական գործիչ, հեղափոխական գործիչ, ԱՄԿ հիմնադիր Շահեն Հարությունյանի որդին
1977 - Դադդի Յանկի, լատինամերիկյան երգիչ։
1983 - Կարեն Անտաշյան, հայ բանաստեղծ։
1983 - Գաբրիել Սարգսյան, հայ շախմատիստ, գրոյսմաստեր։


== Մահեր ==
1933 - Հակովբոս Տաշյան, հայագետ, Մխիթարյան վարդապետ
2005 - Զուրաբ Ժվանիա, վրացի քաղաքական և հասարակական գործիչ (ծ. 1963)


== Տոներ ==
Տիկին Բովարի (ֆիլմ, 2000)

«Տիկին Բովարի» (անգլ.՝ Madame Bovary), ռեժիսոր Տիմ Ֆայվելի կողմից 2000 թվականին նկարահանված հեռուստաֆիլմ՝ Գյուստավ Ֆլոբերի նույնանուն վեպի հիման վրա։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2000 թվականի փետրվարի 6–ին ԱՄՆ-ում։


== Սյուժե ==
Իրական զգացմունքներ ապրելու ցանկությունը Էմմա Բովարիին (Ֆրենսիս Օ'Կոնոր) ստիպել է ամբողջովին ընկղմվել սիրո կրքերի հորձանուտում՝ մոռանալով ամուսնու (Հյու Բոնևիլ) և փոքրիկ դստեր մասին։ Նրա վեպերը և շքեղության նկատմամբ մոլուցքը քայքայել ու կործանել է ընտանիքը։


== Դերակատարներ ==


== Պարգևներ և անվանակարգեր ==
2001 թվական՝ «Ոսկե գլոբուս» մրցանակ «Լավագույն մինի-սերալի կամ հեռուստատեսության ֆիլմի դերասանուհի» (Ֆրենսիս Օ'Կոնոր) անվանակարգում։
2001 թվական՝ «BAFTA TV Award» մրցանակ երկու՝ «Լավագույն հանդերձանքի դիզայն» (Անուշա ՆիրաջիկАнуша) և «Լավագույն դիմահարդարում» (Վիվիեն Ռայլի) անվանակարգերում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Госпожа Бовари(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Госпожа Бовари(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
Սերգեյ Տանեև

Սերգեյ Իվանովիչ Տանեև  (ռուս.՝ Сергей Иванович Танеев, նոյեմբերի 13 (25), 1856, Վլադիմիր, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 6 (19), 1915, Dyudkovo, Ռուսաստան և Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն), ռուս կոմպոզիտոր, դաշնակահար, մանկավարժ, գիտնական, երաժշտական-հասարակական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
1875 թվականին ավարտել է Մոսկվայի կոնսերվատորիան (Նիկոլայ Ռուբինշտեյնի դաշնամուրի և Պյոտր Չայկովսկու կոմպոզիցիայի դասարանները)։ Զբաղվել է համերգային գործունեությամբ։ 1878 թվականից դասավանդել է Մոսկվայի կոնսերվատորիայում (1881 թվականից՝ պրոֆեսոր, 1885-1889 թվականներին՝ տնօրեն)։
Կարևոր նշանակություն է ունեցել Տանեևի, որպես կոնտրապունկտի, ֆուգայի և երաժշտական ձևի դասարանների ղեկավարի մանկավարժ, գործունեությունը, աշակերտներից են՝ Ս․ Ռախմանինովը, Ա․ Սկրյաբինը, Ն․ Մետները, Զ․ Փալիաշվիլին, Ռ․ Գլիերը, Գ․ Կոնյուսը, Բ․ Յավորսկին և ուրիշներ։
1905 թվականին հանդես է եկել ի պաշտպանություն գործադուլավոր ուսանողների իրավունքների, հեռացել պրոֆեսորական կազմից։ Եղել է ժողովրդական կոնսերվատորիայի (1906 թվականից), երաժշտական գիտական ընկերության (1908 թվականից՝ «Երաժշտատեսական գրադարան»), բազմաթիվ համերգային կազմակերպությունների և կոլեկտիվների հիմնադիրն ու ակտիվ մասնակիցը։ Աշխատակցել է Մոսկվայի երաժշտա–ազգագրական հանձնաժողովին (1880-ական թվականներին գրի են առել Կովկասի ժողովուրդների, ուկրաինական բազմաթիվ երգեր)։
Հսկայական նշանակություն ունեն Տանեևի պոլիֆոնիայի պրոբլեմներին նվիրված տեսական աշխատությունները։ Տանեևի կոմպոզիտորական ստեղծագործությունը բնորոշվում է բարոյա-փիլիսոփայական ուղղվածությամբ։ Գրել է «Օրեսթեա» օպերան (ըստ Էսքիլեսի, բեմ.՝ 1895, Մարիինյան թատրոն, Պետերբուրգ), «Հովհաննես Դամասկացի» (1884) և «Սաղմոսի ընթերցումով» (1915) կանտատները, 4 սիմֆոնիա (առանձնանում է 4-րդը, 1898), խմբերգեր, ռոմանսներ, կամերագործիքային երկեր (կվարտետներ, տրիոներ, կվինտետներ)։
Հայ երաժիշտներից Տանեևին աշակերտել են Գ․ Ղորղանյանը և Կ․ Սարաջևը։
1908 թվականի հունվարի 17-ին Մոսկվայում կայացել է Տանեևի դաշնամուրային Ռե մաժոր տրիոյի (երկ 22) առաջին կատարումը, որին մասնակցել են հեղինակը (դաշնամուր), Կ․ Սարաջևը (ջութակ) և Մ․ Բուկինիկը (թավջութակ)։ 1915 թվականին Սարաջևը «Մուզիկա» («Музыка») ամսագրում հրատարակել է Տանեևի մասին հուշեր։


== Ծանոթագրություններ ==
Վան Յոլ

Վան Յոլ (ռուս.՝ Вань-Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Այյուվա գետի ձախ ափին՝ 11 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 10 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը ստորին Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000076394
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103005882
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Աբդընլը

Աբդընլը, գյուղ Ադրբեջանի Աղդամի շրջանում, հարթավայրում։


== Բնակչություն ==
Բնակիչները ադրբեջանցիներ են։


== Տնտեսություն ==
Գյուղի բնակիչները զբաղվում են երկրագործությամբ, այգեգործությամբ, անասնապահությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վոլոդիմիր (քաղաք)

Վոլոդիմիր (ուկրաիներեն՝ Володимир), քաղաք Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Վլադիմիր-Վոլինի շրջանում, մարզային նշանակության քաղաք, շրջկենտրոն։
2012 թվականի տվյալներով Վոլոդիմիր քաղաքում բնակվում էր 38 688 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16,05 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (ուկր.)
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Կանուն (Ալբանիա)

Կանուն (ալբ․՝ kanun), ալբանական իրավական ավանդույթների ժողովածու, որը սկզբնական շրջանում փոխանցվել է բանավոր։
15-րդ դարում կանունը ստեղծել է Լեկա Դուկաջինին (Kanuni i Lekë Dukagjinit)՝ ընդհանրացնելով Ալբանիայում գոյություն ունեցող իրավական սովորույթները։ Ավելի ուշ աստիճանաբար ձևավորվել են հետևյալ կանունները.

Հին կանուն (Kanun i vjetër)
Միրդիտայի կանուն (Kanuni i Mirditës)
Պուկայի կանուն (Kanuni i Pukës)
Չերմենիկի կանուն (Kanuni i Çermenikës)
Հուլիոս պապի կանուն (Kanuni i Papa Zhulit)
Լաբերիայի կանուն (Kanuni i Labërisë)
Սկանդերբեգի կանուն (Kanuni i Skënderbeut), հայտնի է նաև Արբերիայի կանուն  (Kanuni i Arbërisë) անունով։Կանունները տարածված են եղել գերազանցապես ալբանական բնակչության շրջանում՝ ինչպես քրիստոնյա, այնպես էլ մուսուլման, ընդհուպ մինչև 20-րդ դարը։ Լեկա Դուկաջինիի կանունին ամենից շատ մնան է Սկանդերբեգի կանունը։


== Անվան ծագում ==
Կանուն եզրն առաջացել է հունարեն κανών բառից, որը թուրքերենից ու արաբերենից փոխառել է ալբաներենը։
Բացի կանուն բառից՝ նույն նշանակությամբ գործածվել են այլ բառեր՝ թուրքերեն (usull, itifak, adet, sharte), սլավոներեն (zakon) և ալբաներեն (rrugë կամ udhë՝ ճանապարհ, doke՝ բարքեր):


== Պատմություն ==
Որոշ հեղինակներ կարծում են, որ կանունները ծագում ենն իլլիրիական ցեղերի սովորույթներից, մյուսները ենթադրում են, որ դրանք ընդհանուր հնդեվրոպական երևույթ են։ 15-րդ դարում իշխան Լեկա Դուկաջինին ընդհանրացրել ու ամրագրել է եղեծ օրենքները։ Կանունները բանավոր կերպով փոխանցվել են մինչև 20-րդ դար, երբ Շտեֆան Գևոչին գրառել է դրանք 1913 թվականին ու մասամբ հրատարակել Լեկա Դուկաջինիի կանունները։ Ամբողջությամբ հրատարակվել են 1933 թվականին՝ Գևոչիի մահից հետո։ 1989 թվականին լույս է տեսել երկլեզու՝ անգլերեն-ալբաներեն հրատարակությունը։


== Բովանդակություն ==
Կանունի հիմքում ընկած սկզբունքներն են եղել պատիվը (nderi), հյուրասիրությունը (mikpritja), ճիշտ պահվածքը (sjellja) և հավատարմությունը ցեղին (fis):
Լեկա Դուկաջինիի կանունները բաղկացած են եղել 12 գլխից.


== Ծանոթագրություններ ==
Կենտրոնական Կիանգ

Կենտրոնական Կիանգ (անգլ.՝ Kiang Central [Կիանգ Սենթրլ]), Գամբիայի 37 շրջաններից մեկը, որը գտնվում է երկրի հարավային մասում տեղակայված Ցածր գետ մարզում։ Կենտրոնական Կիանգը հարավում սահմանակցում է Սենեգալի հետ։ Բնակչությունը 2013 թվականի տվյալներով կազմում է 8,018 մարդ։ Բնակչությունը հիմնականում դավանում է իսլամ, և խոսում Անգլերեն, Մանդինկա (լեզու), Ֆուլա (լեզու), Վոլոֆ (լեզու) լեզուներով։


== Տես նաև ==
Գամբիայի վարչական բաժանում
Բելիչան

Բելիչան (ռուս.՝ Беличан), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Մագադանի մարզի Սուսմանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գարեգին Ասլանյան

Գարեգին Խաչիկի Ասլանյան (ապրիլի 14, 1906(1906-04-14), Վան, Վանի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - հունիսի 14, 1985(1985-06-14), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային կինոօպերատոր, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1965)։ 


== Կենսագրություն ==
Գարեգին Ասլանյանը ծնվել է Վանում 1906 թվականին։ 1935 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Կինեմատոգրաֆիայի ինստիտուտի օպերատաորական ֆակուլտետը։
1936-1939 թվականներին եղել է Մոստեխֆիլմի, 1940 թվականից՝ Հայֆիլմի կինոփաստագրական բաժնի, 1959 թվականից՝ Հայաստանի վավերագրական ֆիլմերի ստուդիայի օպերատոր։


== Ֆիլմեր ==
«Գեներալ Բաղրամյան» (1945)
«Թամանյան դիվիզիայի վերադարձը» (1945)
«Սևանի կասկադը» (1948)
«Գևորգ Բաշինջադյան» (1957)
«Պոեմ Հայաստանի մասին» (1961, համատեղ)
«Մեսրոպ Մաշտոց» (1962)
«Թանգարան բաց երկնքի տակ» (1963)
«Ամբողջ սրտով» (նաև սցենար, ռեժիսոր)
«Նելսոն Ստեփանյան» (1965)
«Երևանյան լիճ» (1969)
«Ղուկաս Ղուկասյան» (1970)


== Ծանոթագրություններ ==
Էդվին Էբոթ Էբոթ

Էդվին Էբոթ Էբոթ(անգլ.՝ Edwin Abbott Abbott, դեկտեմբերի 20, 1838(1838-12-20)[…], Մարլիբոն, Վեստմինստեր, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - հոկտեմբերի 12, 1926(1926-10-12)[…], Համփսթեդ, Քամդեն, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), հայտնի է որպես «Ֆլատլանդիա»-յի՝ մաթեմատիկական երգիծանքի և կրոնական թեմայով այլաբանություն հեղինակ։ Դոկտոր, Բրիտանական ակադեմիայի անդամ (1913)։


== Կենսագրություն ==
Մարիլեբոնի բանասիրական դպրոցի ղեկավար Էդվին Էբոթի (1808-1882) և Ջեյն Էբոթի (1806-1882), որը նրա զարմուհին էր (դրանով է բացատրվում Էբոթի նույն ազգանունը և երկրորդ լրացուցիչ անունը), ավագ որդին։
Ավարտել է Լոնդոնի Սիթիի դպրոցը և Քեմբրիջի համալսարանի Սուրբ Հովհաննես քոլեջը, որտեղ սովորել է 1857 թվականից՝ ստանալով բարձր գնահատականներ բանասիրությունից, մաթեմատիկայից և աստվածաբանությունից։ Քահանա է (1863)։
1865 թվականին 26 տարեկանում Էբոթը դարձել Է Լոնդոնի Սիթիի դպրոցի տնօրեն։ 1889 թվականին 50 տարեկանում հրաժարական է տվել և իրեն նվիրել գրականությանը և աստվածաբանությանը։
Աստվածաբանության մեջ դոկտոր Էբոթի լիբերալ հակումները տեսանելի են եղել ինչպես կրթության մասին նրա պատկերացումներում, այնպես էլ նրա գրքերում։ Նրա «Շեքսպիրի քերականությունը» (1870) զգալի ներդրում է ունեցել անգլիական բանասիրության մեջ։ 1885 թվականին նա հրատարակել է Ֆրենսիս Բեկոնի կյանքի մասին գիրքը։ Նրա աստվածաբանական գրվածքները ներառում են երեք անանուն հրատարակված կրոնական վեպեր՝ «Ֆիլոխրիստուս» (1878), «Օնիսիմ» (անգլ.՝ Onesimus, 1882) և «Սիտանուս» (1906)։
Էբոթի Ժառանգությունում ամենամեծ նշանակությունն ունեն նաև անանուն աստվածաբանական տրակտատները՝ «Միջուկ և թեփ» (անգլ.՝ The Kernel and the Husk, 1886), «Կարդինալ Նյումանի անգլիկան կարիերան» գիրքը (1892), ինչպես նաև «Սաղմոսներ» հոդվածը «Բրիտանական հանրագիտարանի» իններորդ հրատարակության մեջ, որը մեծ արձագանք է գտել բրիտանացի աստվածաբանների շրջանում։


== «Ֆլատլանդիա» ==
«Ֆլատլանդիա» («Flatland: A Romance of Many Dimensions», 1884): 1950-ականներից հետո գիրքը երկրորդ կյանք է ստացել, որը գնահատվել է որպես գիտական ֆանտաստիկայի և կիբերպանկի նախագուշակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Объявление о похоронах в «The Times» (16.10.1926)
Անտի Ռինե

Անտի Յուհանի Ռինե (ֆիններեն՝ Antti Juhani Rinne, նոյեմբերի 3, 1962(1962-11-03), Հելսինկի, Ֆինլանդիա), Ֆինլանդիայի քաղաքական գործիչ, սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության (ՍԴՀԿ) նախագահ (2014 թվականից), Ֆինլանդիայի խորհրդարանի խոսնակ (2019 թվականի ապրիլից հունիս), Ֆինլանդիայի վարչապետ 2019 թվականի հունիսի 6-ից։ Ավելի վաղ Ֆինլանդիայի ֆինանսների նախարար (2014-2015)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1962 թվականի նոյեմբերի 3-ին Ֆինլանդիայի Հելսինկի քաղաքում։ Ավարտել է Հելսինկիի համալսարանը։ 2014 թվականի մայիսի 9-ին սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության համագումարում ընտրվել է կուսակցության նոր նախագահ՝ առաջ անցնելով Յուտա Ուրպիլայնենից, նրա օգտին քվեարկել է 257 պատգամավոր, Ուրպիլայնենի օգտին՝ 243 պատգամավոր։ Հայտարարել է, որ «իր ղեկավարությամբ կուսակցությունը շեշտը դնելու է տնտեսական աճի և զբաղվածության հարցերի վրա»։
2014 թվականի հունիսի 6-ին Ֆինանսների նախարարի պաշտոնում փոխարինել է Յուտա Ուրպիլայնենին Կատայնենի աշխատասենյակում, իսկ հունիսի 24-ին կրկին հաստատվել է Ստուբբայի աշխատասենյակում այդ նախարարական պաշտոնում, զբաղեցրել է այդ պաշտոնը մինչև 2015 թվականի մայիսի 29-ը՝ այդ կաբինետի լիազորությունների ավարտի օրը։
2017 թվականի փետրվարին վերընտրվել է ՍԴՀԿ նախագահ։
2019 թվականի ապրիլի 24-ին, խորհրդարանական ընտրություններում սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության հաղթանակից հետո, Անտտի Ռինեն, որպես ՍԴԿ նախագահ, ընտրվել է Ֆինլանդիայի խորհրդարանի խոսնակ։
2019 թվականի հունիսի 6-ին Ֆինլանդիայի վարչապետի պաշտոնում Ռինեի թեկնածությանը հավանություն է տվել էդուսկունտան (111 կողմ, 74 դեմ)։ Նույն օրը Ֆինլանդիայի նախագահն ընդունել է Սիպիլի կառավարության հրաժարականը և հաստատել նոր կառավարության՝ Ռինեի կառավարության կազմը։ Մեկ օր անց Էդուսկունտայի խոսնակի պաշտոնում Ռինեի փոխարեն ընտրվել է Մատի Վանհանենը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սանալ Կումար Սասիդհարան

Սանալ Կումար Սասիդհարան (մալայալամ՝ സനൽ കുമാർ ശശിധരൻ, ապրիլի 8, 1977(1977-04-08), Neyyattinkara, Thiruvananthapuram district, Կերալա, Հնդկաստան), հնդիկ ռեժիսոր, բանաստեղծ։


== Կենսագրություն ==
Սանալ Կումար Սասիդհարանը ծնվել է 1977 թվականին Կերալա նահանգի Պերումկադացիլա գյուղում։ Ուսանել է կենդանաբանություն և իրավաբանություն, այնուհետև աշխատել է որպես իրավաբան։  2001 թվականին իր գործընկերների հետ ստեղծել է Kazhcha Chalachithra Vedi կինո արտադրությունը, որը ֆիլմերը ստեղծում է քրաուդֆանդինգի միջոցով։ Քրաուդֆանդինգի միջոցով նկարահանել է 3 կարճամետրաժ և մեկ խաղարկային ֆիլմ։ 2014 թվականին արժանացել է Կերալայի լավագույն ռեժիսոր կինոմրցանակին։
2017 թվականին Սանալ Կումար Սասիդհարանի «Ցանկալի Դուրգան»  ֆիլմն արժանացել է Ռոտերդամի միջազգային կինոփառատոնի «Վագր» և Երևանյան Ոսկե ծիրան կինոփառատոնի Ոսկե ծիրան գլխավոր մրցանակներին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2017-06-11 at the Wayback Machine.
Սանալ Կումար Սասիդհարան Internet Movie Database կայքում
Fipresci Profile
Kiff2014 profile Archived 2017-12-13 at the Wayback Machine.
Տալովոչկա

Տալովոչկա, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում, Ալթայի շրջանում։ Գետի գետաբերանը գտնվում է Տիխայա գետի աջ ափից 3 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կիլոմետր է։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազան շրջանին, գետի ջրերի կառավարման գլխավոր կենտրոնը՝ Ալեյ։ Գետի գետային ավազանն է (Վերին) Օբը մինչև Իրտիշի. թափվելը։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների։

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 13010100312115100003205
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 115100320
Ավազանի կոդը — 13.01.01.003
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 15
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 2


== Ծանոթագրություններ ==
Նեստերա

Նեստերա (ռուս.՝ Нестера ), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վաշկա գետի աջ ափին՝ 100 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 25 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  03030000112103000048150 
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004815
Ավազանի կոդը - 03.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Պարագոմինասի գավառ

Պարագոմինասի (պորտ.՝ Microrregião de Itaituba), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Պարա նահանգի մեջ։ Մտնում է Բայշու Ամազոնաս նահանգի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 235 781 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 189 592,952  կմ²։ Բնակչության խտությունը 1,2  մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 1 336 300 340,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 5 486,19 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,678։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Աբել Ֆիգեյրեդու
Դոն էլիզեու
Պատանեկություն (այլ կիրառումներ)

Պատանեկություն, կարող է վերաբերել՝

Պատանեկություն - անհատի օնտոգենետիկ զարգացման փուլ, որը նախապատրաստություն է հասուն կյանքի
Պատանեկություն - ամերիկյան գեղարվեստական ֆիլմ
Դոլորս Ալեու Ռիերա

Դոլորս Ալեու ի Ռիերա, (իսպ.՝ Dolores Aleu Rieraապրիլի 7, 1857(1857-04-07), Բարսելոնա, Իսպանիա - փետրվարի 19, 1913(1913-02-19), Բարսելոնա, Իսպանիա), իսպանացի հայտնի բժիշկ։ Դոլորսը Իսպանիայում առաջին կինն է, որը բժշկության արտոնագիր է ստացել և երկրորդ կինը, որը դոկտորական աստիճանի է արժանացել։


== Վաղ կյանք և կրթություն ==
Ալեուն սկսել է կարդալ 5 տարեկանից։ Նա սովորել է Բարսելոնայի համալսարանում, այնինչ 1874-1875 թվականների ընթացքում դասերի է հաճախել նաև Վալենսիայի համալսարանում։ Դոլորսը բակալավրի աստիճանը ստացել է 1874 թվականի հուլիսին։ Հաջորդ սեպտեմբերին նա ընդունվել է համալսարանի բժշկական ֆակուլտետ։ Ալեուն ուսումն ավարտել է 1879 թվականին, սակայն որակավորման քննություն հանձնելու թույլտվությունը ստացել է միայն երեք տարի անց՝ 1882 թվականի գարնանը։  Այդ տարվա հունիսի 19-ին նա քննությունը հանձնել է գերազանց գնահատականներով և այդպիսով դարձել է առաջին իսպանացի կինը, որը բժշկական պրակտիկայի արտոնագիր է ստացել։ 1882 թվականի հոկտեմբերի 8-ին, Ալեուն դարձել է երկրորդ իսպանացի կինը, որը բժշկության դոկտորական աստիճանի է արժանացել (նա այն ստացել է Մարտինա Քաստելս Բալեսպիից չորս օր հետո)։ Հոկտեմբերի 6-ին ներկայացված նրա ատենախոսությունը վերնագրվել է «կանանց հիգիենիկ և բարոյական դաստիարակությունը»։ Դրանում նա քննադատել է կանանց նկատմամբ խտրականությունը։


== Կարիերա ==
Ալեուն մասնագիատացել է գինեկոլոգիայի և մանկաբուժության ոլորտներում։ Չնայած այն բանին, որ Ալեուն Իսպանիայում բժշկություն ուսումնասիրող 3 կանանցից մեկն էր (մյուս 2 կանայք էին Քաստելսը և Մարիա Էլենա Մասերասը), այնուամենայիվ հետագայում Ալեուն միայնակ է շարունակել բժշկությամբ զբաղվել։ Նա բժշկական խորհրդատվական ընկերություն է բացել Բարսելոնայում, որը ղեկավարել է 25 տարի։ Քաստելսը մահացել է նախքան պրակտիկ բժշկությամբ զբաղվելը, իսկ Էլենա Մասերասը զբաղբել է ուսուցչությամբ։
Ալեուն շատ ակտիվ է եղել իր 25 տարվա ծավալած գործունեության ընթացքում։ Նա եղել է Արվեստի, գիտության և կանանց հարցերով ակադեմիայի (իսպ.՝ Academia de Ciencias, Artes y Oficios para la Mujer) պրոֆեսոր, խորհրդատու կանանց համար։
Ալեուն նաև հեղինակ էր մի շարք տեղեկատվական տեքստերի, որոնք ուղղված էին կանանց, հատկապես, մայրերի կյանքի որակի բարելավմանը։ Դրանք իրենց մեջ ներառում էին խորհուրդներ մայրերին, որոնք վերաբերում էին տնտեսությանը, մաքրությանը, հագուստին, քնին, ֆիզիկական վարժություններին և երեխաների զվարճություններին։


== Անձնական կյանք ==
1883 թվականին Ալեուն ամուսնացել է Կամիլո Կույաս Մարտիի հետ։ Նրանք ունեցել են 2 որդի՝ Ջոնը և Կամիլը։ Ջոնը՝ ավագը, սովորել է շինարարություն, շինմոնտաժ։ Ի տարբերություն Ջոնի, Կամիլը սովորել է բժշկություն։ Վերջինս մահացել է շատ հանկարծակի՝ 23 տարեկանում թոքախտից։ Ենթադրվում է, որ այս իրադարձությունն արագացրել է Ալեուի մահը, որն էլ մահացել է 56 տարեկանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Gallery of Catalan Doctors: Dolors Aleu i Riera (in Catalan)
Corbella, Jacinto, and Domenech, Edelmira.  "A question of priority: Helena Maseras, Dolors Aleu, Martina Castells," in Proceedings of the First International Congress of the History of Catalan Medicine (Montpellier), 1970, vol.  I, pp. 139–142.
Ibero Costanso, Alba.  "Aleu i Riera, Dolors", in Women in the History of Spain (Madrid: Planeta, 2000), pp. 388–390.
Օսկար լավագույն ռեժիսորի համար

«Օսկար լավագույն ռեժիսորի համար», «Օսկար» կինոմրցանակի ամենահեղինակավոր անվանակարգերից մեկը։
Շնորհվում է Օսկար մրցանակաբաշխության առաջին տարվանից՝ 1928 թվականից, տարվա լավագույն ռեժիսորին։


== Փաստեր և թվեր ==


== Մրցանակակիրներ ==


=== 1929-1930 թթ. ===


=== 1940 թթ. ===


=== 1950 թթ. ===


=== 1960 թթ. ===


=== 1970 թթ. ===


=== 1980 թթ. ===


=== 1990 թթ. ===


=== 2000 թթ. ===


=== 2010 թթ. ===


=== 2020 թթ. ===
Բոկարի (գյուղ, Տյոմկինսկի շրջան)

Բոկարի (ռուս.՝ Бокари), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դահուկային երկամարտ

Դահուկային երկամարտ ձմեռային մարզաձև, որտեղ մարզիկները մրցում են դահուկավազքում և դահուկացատկում։ Դահուկային երկամարտը ներկայումս համարվում է Ձմեռային օլիմպիական մարզաձև սկսած 1924 թվականից։
Դեռևս չեն անցկացվում կանանց մրցույթներ, սակայն 2016 թվականի նոյեմբերին որոշվեց, որ պետք է ներդրվեն կանանց մրցույթներ, այդ թվում աշխարհի առաջնություն, որը տեղի կունենա 2021 թվականին և Օլիմպիական խաղերում սկսած 2022 թվականից։


== Պատմություն ==
Մարզաձևում առաջին գլխավոր մրցույթը կայացել է 1892 թվականին Օսլոյում Հոլմենկոլենի դահուկացատկի ընթացքում։ Նորվեգիայի արքա Ուլաֆ V եղել է դահուկացատկորդ և մասնակցել է Հոլմենկոլենի դահուկային փառատոնին 1920-ական թվականներին։ Այն ներդրվել է Ձմեռային օլիմպիական խաղեր 1924-ում և մինչ օրս համարվում է օլիմպիական մարզաձև։ Մինչև 1950-ական թվականները դահուկավազքը տեղի է ունեցել դահուկացատկից առաջ։ Քանի որ դահուկավազքն ավելի շատ էներգիա է խլում, որոշվեց սկզբում անցկացնել դահուկացատկի մրցույթները։ Սպորտաձևում ավելի շատ հաջող էին հանդես գալիս նորվեգացիները և ֆիները։


== Մրցույթ ==
Ներկայումս Աշխարհի գավաթում օգտագործվում են հետևյալ տեսակները և ձևաչափերը.
Անհատական Գունդերսենի համակարգ. մրցույթը սկսվում է թռիչքներով նորմալ կամ բարձր բլուրից։ Ավելի ուշ նույն օրը տեղի է ունենում 10 կիլոմետր դահուկավազք։ Դահուկասահքի հաղթողը սկսում է 00:00:00-ից և բոլոր մյուս մարզիկներն ավելի ուշ համաձայն դահուկացատկի հավաքած միավորների։ Դահուկավազքում ով առաջինը հասնում է եզրափակիչ գծին համարվում է հաղթող։ Գունդերսենի համակարգի մեկ այլ տեսակ է երկու դահուկացատկը և ազատ ոճի 15 կիլոմետր դահուկավազքը։
Դահուկային եռամարտ, ներառվել է 2013-2014 թվականների աշխարհի գավաթում, այն ներառում է երեք տարբեր մրցույթներ երեք օրում և բոլոր երեքի ընդհանուր հաղթողը ստանում էր լրացուցիչ միավորներ և դրամային պարգև.
Օր 1։ 1 ցատկ & 5 կմ դահուկավազք
Օր 2։ 1 ցատկ & 10 կմ անհատական Գունդերսեն (1-ին օրվա առաջին 50 մասնակիցներ)
Օր 3։ 2 ցատկ & 15 կմ անհատական Գունդերսեն (2-րդ օրվա առաջին 30 մասնակիցներ)
Թիմային մրցույթներ, ներդրվել է 1980-ական թվականներին, ամեն թիմ կազմված է չորս անդամից, որոնցից յուրաքանչյուրը մասնակցում է դահուկացատկին։ Թիմի ընդհանուր միավորների արդյունքում թիմերը մասնակցում էին 5 կմ դահուկավազքի։ Հաղթում էր առաջինը եզրագիծը հատած թիմը։
Թիմային սպրինտ. թիմը կազմված էր երկու մարզիկից, մնացածը համաձայն Գունդերսենի համակարգի։Ներառված են կանոններում, սակայն չեն օգտագործվում աշխարհի գավաթներին.

Տուգանային վազք, ավելացվում էր դահուկավազքի ժամանակ։
Մասստարտ. միակ ձևաչափն է, երբ առաջինն անցկացվում է դահուկավազքը։ Բոլոր մարզիկները սկսում են դահուկավազքը միաժամանակ, արդյունքում ըստ գրաված տեղի տրվում են միավորներ, որոնք գումարվում են դահուկացատկի միավորներին և որոշվում է ընդհանուր հաղթողը։Օլիմպիական խաղերում անցկացվում են հետևյալ մրցույթները` K120 անհատական սպրինտ, դահուկացատկ K90 (70մ) և թիմային/4x5կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլյամերիել

Վիլյամերիել (իսպ.՝ Villameriel) բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Պալենսիա պրովինցիայում (Կաստիլաի և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բոեդո Օղեդա շրջանում։ Բնակչությունը՝ 133 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Página del Ayuntamiento
Página no oficial sobre Villameriel Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Web donde encontrar información y entrar en contacto con gente del pueblo Archived 2016-03-15 at the Wayback Machine.
Սուսո

Խեսուս Ֆերնանդես Սաես դե լա Տոռե կամ Սուսո (իսպ.՝ Jesús Joaquín Fernández Sáez de la Torre, իսպ.՝ Suso, նոյեմբերի 19, 1993, Կադիս, Իսպանիա), իսպանացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հադնես է գալիս իտալական «Միլան»-ի կազմում։
Եվրոպայի Մ19 առաջնության չեմպիոն է։


== Ակումբային կարիերա ==


=== «Լիվերպուլ» ===
2010 թվականի նոյեմբերի 19-ին 17-ամյա Սուսոն իր առաջին պայմանագիրն է կնքել անգլիական «Լիվերպուլ»-ի հետ։ Թիմի կազմում հանդես է եկել մինչև 2013 թվականը։


=== «Ալմերիա» ===
2013 թվականի հուլիսի 12-ին Սուսոն վարձակալական հիմունքներով տեղափոխվել է իսպանական «Ալմերիա»։ Թիմի կազմում իր առաջին գոլը իսպանացին խփել է 2013 թվականի սեպտեմբերի 21-ին՝ «Լևանտե»-ի դեմ խաղում։
Այդ մրցաշրջանում նա մասնակցել է 35 հանդիպման՝ դառնալով 3 գոլի հեղինակ։


=== «Միլան» ===
2015 թվականի հունվարի 12-ին Սուսոն 4-ամյա պայմանագիր է կնքել իտալական «Միլան»-ի հետ։ Թիմը նրա համար վճարել է 1.3 միլիոն եվրո։
Թիմի կազմում իր դեբյուտը նա նշել է հունվարի 27-ին՝ «Լացիո»-ի դեմ խաղում։


=== «Ջենոա» ===
2016 թվականի հունվարի 4-ին իսպանացի ֆուտբոլիստը վարձակալական հիմունքներով տեղափոխվել է «Ջենոա»։Թիմի կազմում անցկացրել է կես մրցաշրջան։


== Միջազգային կարիերա ==
2012 թվականի Իսպանիայի Մ19 հավաքականի կազմում մասնակցել է Եվրոպայի առաջնությանը, և դարձել չեմպիոն։


== Ձեռքբերումներ ==
Եվրոպայի չեմպիոն (Մ19) - 2012
Իտալիայի սուպերգավաթակիր - 2016


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Սլոբոդսկի գյուղական խորհուրդ (Սումսկայա մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սլոբոդսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)Սլոբոդսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Слобідська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բուրինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սլոբոդսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 3228 մարդ։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ազովոյի գերմանական ազգային շրջան (Օմսկի մարզ)

Ազովոյի գերմանական ազգային շրջան (ռուս.՝ Азовский немецкий национальный район, գերմ.՝ Der Deutsche Nationalrajon Asowo), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Օմսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1992 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ազովո։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1400 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 24051 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 17,18 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Արհեստական ​​բանականությունը տուրիզմում

Արհեստական բանականության դերը ճանապարհորդական արդյունաբերության մեջ օգտակար է դարձրել, քանի որ արհեստական ինտելեկտի ներդրումը կարող է վերացնել մարդկային սխալները։
Արհեստական բանականությունն այնքան է զարգացել, որ այն պարբերաբար օգտագործվում է հաճախորդներին օգնելու և շփվելու համար:Արհեստական ինտելեկտը լուծում է այնպիսի խնդիրներ, ինչպիսիք են տվյալների վերլուծությունը, հաշվարկները։


== Ճամփորդական արդյունաբերության մեջ AI- ի օրինակներ ==
Արհեստական բանականության դերը գործարար աշխարհում կտրուկ աճել է վերջին տասնամյակի ընթացքում, զբոսաշրջության ոլորտում շատ ավելի լայն է նկատվում։ 


=== Chatbots և հաճախորդների առցանց սպասարկում ===
Հյուրանոցների և զբոսաշրջության արդյունաբերության այլ ձեռնարկությունների համար արհեստական ​​ինտելեկտի ամենահետաքրքիր կիրառումներից մեկը առցանց օգնություն ցուցաբերելն է հաճախորդներին։ Սոցիալական մեդիա հարթակներում, ինչպես նաև ակնթարթային հաղորդագրությունների հավելվածներում չատ -բոտերն արդեն օգտագործվում են:AI- ն ի վիճակի է պատասխանել հարցերին տեղեկություններ տրամադրել հաճախորդներին։ 


==== Հաճախորդների դեմ առ դեմ սպասարկում ====
AI ռոբոտը՝ «Connie», որը ստեղծվել է Հիլթոնի կողմից։ Այս ռոբոտը օգտագործում է արհեստական բանականություն և խոսքի ճանաչումը  տեղեկատվություն է տրամադրում իր հետ խոսող հաճախորդներին։ Մարդկային յուրաքանչյուր փոխազդեցություն օգնում է նաև սովորեցնել ռոբոտին՝ բարելավել բոլոր ապագա հաղորդակցությունների որակը։


===== Թռիչքի կանխատեսման համար AI-ի վրա հիմնված ծրագրեր =====
Այս ծրագիրը ճիշտ ժամանակին գտնում է  թռիչքի լավագույն գինը և հնարավորություն է տալիս տեղեկանալ թռիչքների ապագա գների մասին։ Hopper-ը նման հավելվածի օրինակ է, որն օգտագործվում է ճանապարհորդների կողմից։


===== Hopper =====
Hopper-ը հիմնված է մեքենայական ուսուցման ալգորիթմների վրա։ Այն օգտագործում է թռիչքների տվյալների՝ հյուրանոցների օպտիմալ գներն ու թռիչքները կանխատեսելու համար ՝ առաջարկելով անհատականացված առաջարկություններ թռիչք ամրագրելու ամենահարմար ժամանակի վերաբերյալ։
Hoppers-ի լայնածավալ տվյալների բազան բաղկացած է տրիլիոնավոր պատմական թռիչքների գներից։ Աայս ծրագիրը իր գյուտից ի վեր վաճառել է ավելի քան 600 միլիոն դոլարի ավիատոմսեր։


== Ծանոթագրություններ ==
Վաճառական Կազանցևների տուն

Վաճառական Կազանցևների տուն (ռուս.՝ Дом купцов Казанцевых), երկհարկանի քարե շենք Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Իրբիտ քաղաքում։ Կառուցվել է XIX դարի վերջում։ Ներկայումս շենքում գործում է Ուրալի արվեստի թանգարանը։


== Պատմություն ==
Տան շինարարությունը սկսվել է 1889 թվականին հայտնի տեղական կապալառու Իվան Տորոպովի կողմից։ Ըստ վարկածներից մեկի՝ շինարարության պատվիրատուն եղել է Ուրալում հայտնի ու հարգված Կազանցևների վաճառականական ցեղի ներկայացուցիչ Գավրիիլ Ֆոմիչ Կազանցևը։ 1892-1894 թվականներին շենքին ավելացվել են ելուններ, ինչպես նաև կցակառուցվել է ձախ թևը։
1918-2001 թվականներին շենքում գործում էր ծննդատուն։ 2002 թվականին շենքը հանձնվել է Իրբիտի կերպարվեստի պետական թանգարանին, իսկ 2006 թվականի մայիսի 25-ին վերակառուցումից հետո շենքում բացվել է Ուրալի արվեստի թանգարանը։


== Նկարագրություն ==
Վաճառական Կազանցևների տունը քարե երկհարկանի շինություն է, որի հորինվածքում առանձնանում է ելունը, որը պսակվում է ասեղնասայրավոր գմբեթով և շենքը բաժանում է երկու անհավասար մասի, որոնք միմյանցից տարբերվում են բարձրությամբ, մասնատումներով և զարդարանքով։ Շենքի գլխավոր ճակատն անհամաչափ է. աջ թևը ձախից երկար ու ցածր է։ Գլխավոր մուտքի վերևում թեթև կոփածո ճաղերով պատշգամբ է, որի դուռն ու պատուհանը միավորված են սլաքաձև ռելիեֆի ուրվագծով։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Կովալևսկոե (այլ կիրառումներ)

Կովալևսկոե, կարող է վերաբերել՝

Կովալևսկոե - գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Նովոկուբանսկի շրջանի կազմում
Կովալևսկոե - ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոկուտի շրջանում
Դերեկ (Ալաշկերտի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դերեկ (այլ կիրառումներ)Դերեկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Ալաշկերտի գավառակում։


== Պատմություն ==
Եղել է հայաբնակ գյուղ։ Բնակրությունը Կովկաս է գաղթել 1877-1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմի տարիներին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==