armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կոժուխտա (Բայանզասի վտակ)

Կոժուխտա (ռուս.՝ Кожухта), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բայանզաս գետի աջ ափին՝ 10 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմ գետ, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը․


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ֆանտոմասը կատաղել է

«Ֆանտոմասը կատաղել է», ֆրանսիական տարբերակում՝ «Ֆանտոմասն ընդդեմ Ինտերպոլի» ֆրանսիական արկածային կինոկատակերգություն նկարահանված Մարսել Ալենի և Պիեռ Սուվեսթրի ավանտյուրային վեպերի հիման վրա։ Անորսալի հանցագործ Ֆանտոմասի և կոմիսար Ժյուվի անհավանական արկածների մասին նվիրված եռագրության երկրորդ ֆիլմն է։ Գլխավոր դերերը մարմնավորել էն Լուի դը Ֆյունեսը և Ժան Մարեն։
Մեկ տարի անց այն միջադեպից հետո, երբ կոմիսար Ժուվը և Ֆանդորը ձեռքերից բաց թողեցին Ֆանտոմասին, մեծ հանցագործը կրկին իր մասին իմաց տվեց՝ առևանգելով հայտնի գիտնականի։ Հաջորդ զոհը պետք է դառնար գիտնականի օգնականը՝ պրոֆեսոր Լեֆևրը։ Ֆանդորը իրեն ներկայացնում է որպես պրոֆեսոր և մեկնում է Հռոմ և ընկնում է Ֆանտոմասի ձեռքը։ Օգնության շտապելով Ժուվը և Էլենն էլ են ընկնում թակարդը։ Հիմա մնում է մտածել, թե ինչպես փրկել սեփական մաշկերը և փախչեկ Ֆանտոմասի որջից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆանտոմասը կատաղել է(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Ֆանտոմասը կատաղել է»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։
Մենակ (Շարանտի գավառ)

Մենակ (ֆր.՝ Mesnac), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 367 մարդ, բնակչության խտությունը` 56.37 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.51 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 105 կմ հարավ-արևմուտք, Անգուլեմ քաղաքից` 45 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 283 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 216-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 67։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,3 %։ 216 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 200 անձ (111 տղամարդ և 89 կին)։ Գործազուրկ են եղել 16 անձ (7 տղամարդ և 9 կին)։ 67 անաշխատունակներից 28-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 17-ը` թոշակառուներ, իսկ 22-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Հնգամատյան

Հնգամատյան, (եբրայերեն անվանումը՝ Tora օրենք), Հին կտակարանի առաջին հինգ գրքերը։ Աստվածաշնչական ավանդությունը վերագրում է Մովսես մարգարեին։ Իրականում տարբեր ավանդությունների հավաքածու է՝ ստեղծված մ. թ. ա. IX—VI11 դդ. (խմբագրել և վերջնական տեքստի է բերել կրոնա-քաղաքական բարեփոխիչ, Եզրասը մ. թ. ա. V դար)։ Ընդգրկում է Ծննդոց, Ելից, Ղևտացվոց, Թվոց, Երկրորդ օրինաց գրքերը։ Ծննդոց գիրքը բովանդակում է աշխարհի ու մարդկության ստեղծման, աստծո դեմ մարդկանց մեղանչման և դրա ծանր հետևանքների (ջրհեղեղ և այլն) մասին առասպելները։ Ելից և Թվոց գրքերում պատմվում է հրեա ժողովրդի դիցաբանական անցյալը (եգիպտական փարավոնին գերի ընկնելը, Մովսեսին Սինա լեռան վրա Եհովա աստծո հայտնությունն ու տասը պատվիրանների շնորհումը, Եգիպտոսից հեռանալը և թափառումներն անապատում)։ Ղևտացվոց գրքում շարադրված են հրեա ժողովրդի պաշտամունքային, իրավական և բարոյական հնավանդ նորմերը (զոհ մատուցելու եղանակները, ծիսակատարությունները, հոգևորակաևների իրավունքները և այլն)։ Երկրորդ օրինացը առաջին չորս գրքերի ամփոփումն է, Մովսեսի ճառերն ու պատվիրանները։ Գիտությունը, ժխտելով Հնգամատյանի «աստվածային բնույթը», ընդունում է այն որպես գրական հուշարձան և պատմական սկզբնաղբյուր։
Ջոն Բերնթալ

Ջոնաթան Էդվարդ «Ջոն» Բերնթալ (անգլ.՝ Jonathan Edward "Jon" Bernthal, սեպտեմբերի 20, 1976(1976-09-20), Վաշինգտոն, Կոլումբիայի շրջան, ԱՄՆ), հեռուստատեսության և կինոյի ամերիկացի դերասան։ Առավել հայտնի է «Քայլող մեռյալները» բազմասերիանոց ֆիլմի 1-ին և 2-րդ եթերաշրջաններում Շեյն Ուելշի կերպարը մարմնավորելով։
Բերնթալի մասնակցությամբ առավել հայտնի ֆիլմերից են «Ուոլ սթրիթի գալյը» (2013) և «Ցասում» (2014) ֆիլմերը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (112)

Ժողովածու (112), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 112 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1497 թվականին Հովհաննես աբեղա գրիչի կողմից, Երզնկա։ Ստացողը եղել է հավանաբար Հակոբըը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 18X13․2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 438 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգիր։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ շերտազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 164բ, 182ա, 435բ, ստացողի՝ 436բ (ծածկագիր), հետագայի՝ 437ա (16-րդ դար), 437բ (17-րդ դար)։


== Բովանդակություն ==
Գր․ Աստուածարանի Առ որս ճառք։
Կիւրզի Աղէքսանդրացւոյ Գիրք գանձուց։
Գրչի ոտանաւոր։
Ոտանաւոր (տունք՝ Յովսէփ վերադիտող)


== Ծանոթագրություններ ==
Նիդերլանդների ազգային պարկերի ցանկ

Նիդերլանդների ազգային պարկեր (նիդ՝. Nationaal  parken in Nederland) - Նիդերլանդների պետության կողմից պահպանվող ցամաքային կամ ջրային տարածքներ, որոնք զբաղեցնում են առնվազն 10 քառակուսի կիլոմետր մակերես և և ունեն մակերևույթի, բուսական, կանդանական աշխարհների յուրահատկություններ։


== Պատմություն ==
Նիդերլանդներում առաջին երկու պարկերն ստեղծվել են 1930-ական թվականներին, մասնավոր կազմակերպությունների կողմից։ Օրենսդրորեն առաջին ազգային պարկը՝ Schiermonnikoog-ը, հիմնադրվել է 1989 թվականին։ Ներկայումս Նիդերլանդների եվրոպական տարածքում գործում է քսան ազգային պարկ, որոնցից միայն 17-ն են պաշտոնապես ստացել ազգային պարկի կարգավիճակ։ Այդ 20 ազգային պարկերն ընդհանուր առմամբ զբաղեցնում են 135.030 հեկտար տարածք, որը կազմում է Նիդերլանդների ամբողջ տարածքի ավելի քան 3 տոկոսը։ Բացի այդ, վեց ազգային պարկեր էլ ստեղծվել են անդրծովյան տարածքներում՝ Կարիբյան ծովի ավազանում, Անթիլյան կղզիների՝ նախկինում Նիդերլանդներին պատկանած մասում։
Ստորև ներկայացված են Նիդերլանդների ազգային պարկերը։


== Նիդերլանդների ազգային պարկերը ==


== Կարիբյան Հոլանդիայի ազգային պարկերը ==
Ի հավելումն վերոնշյալ 20Նիդերլանդների ազգային պարկեր ազգային պարկերի՝ Կարիբյան Հոլանդիայում ստեղծվել են հետևյալ 6 ազգային պարկերը.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Nationale Parken in Nederland
Իդա Կամինսկա

Իդա Կամինսկա (լեհ.՝ Ida Kamińska, սեպտեմբերի 18, 1899(1899-09-18), Օդեսա, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 21, 1980(1980-05-21)[…], Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), լեհ-հրեական դերասանուհի, 1966 թ. ներկայացվել է Օսկար մրցանակի։


== Կենսագրություն և կարիերա ==
Իդա Կամինսկան ծնվել է 1899 թվականի սեպտեմբերի 18-ին Օդեսսայում։ Նրա մայրը՝ Էսթեր Ռոխլ Կամինսկան, կինոյի դերասանուհի էր, իսկ հայրը՝ Աբրամ Իցհակ Կամինսկին՝ թատրոնի դերասան։ Եղբայրը՝ Ժոզեֆ Կամնիսկին երաժիշտ էր։
Թատերական գործունեությունը սկսել է 1904 թվականից, երբ դեռ 5 տարեկան էր։ Կինոյում առաջին աշխատանքը եղել է 1912 թվականին, այդ ֆիլմում նկարահանվել են նաև նրա մայրն ու քույրը։ Նկարահանվել է 11 ֆիլմում։ Ամենահայտնի ֆիլմը 1965 թվականին չեխոսլովակյան «Խանութ գլխավոր փողոցում» ֆիլմն էր, որի համար Իդա Կամինսկան ներկայացվել է Օսկարի լավագույն դերասանուհի անվանակարգում։
Վերջին աշխատանքը կինոյում եղել է 1970 թվականին, որից հետո աշխատել է միայն թատրոնում, հյուրախաղերով հանդես գալով շատ երկրներում։
Մահացել է 1980 թվականի մայիսի 21-ին Նյու Յորքում։


== Պարգևներ ==
Իդա Կամինսկին արժանացել է մի շարք լեհական մրցանակների և պարգևների՝ Լեհաստանի Վերածննդի 4-րդ կարգի շքանշան, Աշխատանքային 1-ին և 2-րդ կարգի շքանշան, Լեհաստանի 10-ամյակի և Լեհաստանի 1000 ամյակի շքանշաններ։


== Անձնական կյանք ==
Երկու անգամ ամուսնացած է եղել, ունեցել է 2 երեխա։ Առաջին ամուսինը եղել է լեհ դերասան, ռեժիսոր և թատերական գործիչ Զիգմունդ Տուրկովը, ունեցել են 1 աղջիկ՝ Ռութ Կամինսկա, ով ամուսնացել է ջազ երաժիշտ Էդդի Ռոզների հետ։ Երկրորդ անգամ ամուսնացել է լեհ ռեժիսոր և դերասան Մարիան Մելմանի հետ, ունեցել են մեկ տղա՝ Վիկտոր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
findagrave կայքում
Ида Каминская Вестник կայքում Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
հրեական լրագիր կայքում
Մատյուխի (այլ կիրառումներ)

Մատյուխի, կարող է վերաբերել՝

Մատյուխի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վելիժսկի շրջանի կազմում։
Մատյուխի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վելիժսկի շրջանի կազմում։
Մարի Ռիվիեր

Մարի Ռիվիեր (ֆր.՝ Marie Rivière, դեկտեմբերի 22, 1956(1956-12-22), Մոնտրյոյ), ֆրանսիացի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Ծագել է աշխատավոր ընտանիքից։ Մեծացել է Մոնտրյոում, աշխատել է որպես ուսուցչուհի, այնուհետև վաճառողուհի։ 21 տարեկանում, դիտելով «Կեսօրվա սեր» ֆիլմը, նա իր լուսանկարն ուղարկել է Էրիկ Ռոմերին։ Ռեժիսորը նրան ընդունել է Les Films du Losange ընկերության իր գրասենյակում ՝ Արիել Դոմբալի և Ֆաբրիսա Լուկինիի ներկայությամբ, և փոքրիկ դեր առաջարկել «Պերեսվալ Վալիյցումում»։ Երկու տարի անց «Ավիատիրոջ կինը» ֆիլմում մարմնավորել է Աննայի կերպարը, իսկ 1986 թվականին նրա ամենահայտնի դերը Դելֆիններն էին «Կանաչ ճառագայթ» ֆիլմում, որի համար 1986 թվականին Վենետիկի կինոփառատոնին նրան շնորհվել է Պասինետիի մրցանակ ՝ լավագույն դերասանուհի անվանակարգում։
1998 թվականին նա կերտել է վերջին գլխավոր դերը Ռոմերի հետ` Իզաբելին «Աշնանային հեքիաթ» ֆիլմում, որտեղ նրա զուգընկերը մեկ այլ«Ռոմերական» դերասանուհի էր՝ Բեատրիս Ռոմանը։
«Ռոմերական» կինոարտադրության սահմաններից դուրս, ինչպես սովորաբար լինում էր իր ֆիլմերի դերասանների հետ, դերասանուհուն նշանակալի դերեր չեն առաջարկել։ Մարի Ռիվերը հիմնականում խաղացել է էպիզոդիկ դերեր, այդ թվում `Ֆրանսուա Օզոնի և Վալերիա Բրունի Թեդեսկիի ֆիլմերում։
2011 թվականին նա նկարահանել է «Էրիկ Ռոմերի ընկերությունում» վավերագրական ֆիլմը, Արիել Դոմբալի, Ֆաբրիս Լուկինի, Դիանա Բարատեի, Ֆրանսուա Էտչեգարայի, Վալերիա Բրունի-Թեդեսկիի, Ֆրանսուա Օզոնի, Ստեֆանի Կրեյանկուրի, Մերի Ստեփանի մասնակցությամբ։
Ռիվերը կապված էր նախկին կողոպտիչ Ռոջեր Կնոբելսպիսի հետ, ով դարձել էր դերասան և գրող։ Նրանք որդի ունեն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Site officiel» (ֆրանսերեն)։ Վերցված է 18.04.2016 
«Marie Rivière» (ֆրանսերեն)։ Unifrance։ Վերցված է 18.04.2016 
Coutaut G.։ «Les Rohmeriennes» (ֆրանսերեն)։ Film de culte։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-04-26-ին։ Վերցված է 1.04.2016 
Coutaut G. (22.01.2011)։ «Entretien avec Marie Rivière» (ֆրանսերեն)։ Film de culte։ Վերցված է 18.04.2016 
«Le Rayon vert de Eric Rohmer. Venise (vidéo)» (ֆրանսերեն)։ Ina.fr։ 31.08.1986։ Վերցված է 18.04.2016 
«Venise: „Le Rayon vert“ (vidéo)» (ֆրանսերեն)։ Ina.fr։ 10.09.1986։ Վերցված է 18.04.2016 
«L'AUTOMNE D'ERIC ROHMER : CONTE D'AUTOMNE (vidéo)» (ֆրանսերեն)։ 22.09.1998։ Վերցված է 18.04.2016 
Piazzo Ph.։ «Interview: Marie Rivière : En compagnie d'Eric Rohmer (vidéo)» (ֆրանսերեն)։ TV5 Monde։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-10-14-ին։ Վերցված է 18.04.2016  
«Les Rohmeriennes : Self Assignment, 1986» (անգլերեն)։ 11.12.1986։ Վերցված է 20.04.2016
Ստեփան Հակոբյան

Ստեփան Հակոբյան (1851, Կ. Պոլիս - 15 մարտի, 1917), հայ բժիշկ


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1851 թվականին Կոստանդնուպոլսում։ Նախնական կրթությունն ստացել է Կ. Պոլսի Կուզգունջուկ թաղամասի միջնակարգ վարժարանում (իդադիե), ապա՝ Կում կափու թաղամասի Պեզճյան դպրոցում։ 1874 թվականին ավարտել է Կ. Պոլսի Օսմանյան կայսերական վարժարանը։ 1874-77 թվականներին զինվորական բժիշկ է ծառայել Օսմանյան կայսրության դանուբյան նահանգներում և մասնակցել Սերբիական պատերազմին։
1877-1917 թվականներին՝ 40 տարի Կ. Պոլսի Կադըգյուղ թաղամասի Մոդայի հիվանդանոցի բժիշկ է աշխատել։
Այդ ընթացքում կատարելագործման կարճատև դասընթացներ է անցել Փարիզում և Վիեննայում։ Եղել է Ընկերությանց տնօրենների ժողովի անդամ և Ազգային կենտրոնական վարչության Քաղաքական ժողովի Ուսումնական խորհրդի անդամ։ Տասը տարի եղել է Կադըգյուղի Արամյան վարժարանի հոգաբարձության անդամ։
Գիտաբժշկական և գիտահանրամատչելի հոդվածներ է տպագրել «Երկ­րա­գունտ», «Մա­սիս», «Բիւ­զան­դի­ոն» և «Բժիշկ» թերթերում։
Եղել է Կադըգյուղի բազմազգ բնակչության սիրելի և հարգելի բժիշկը։ Չնայած առաջացած տարիքին՝ առողջ, առույգ, կենսախինդ անձնավորություն է եղել։
Մահացել է 1917 թ. մարտի 15-ին ժանտախտից՝ 66 տարեկանում։


== Աշխատություններ ==
Առողջապահական գիտելիք։ (Գրքույկը տպագրել է Սովելոց հանձնաժողովը և գրեթե ձրի բաժանվել գավառներում։)
Հիւանդին բարեկամը, գիրք, 1884։


== Գրականություն ==
Ընդարձակ օրացոյց Սուրբ Փրկչեան հիւանդանոցի հայոց, Կ. Պոլիս, 1905։
Ղազարեան Վահան, Բժշկական եւ առողջապահական տարեցոյց, Կ. Պօլիս, 1914։
Հայ բժշկութեան տուած զոհերը, ցուցակագրուած վաւերական փաստերով, Ստամբուլ, 1919։
Յարման Արսեն, Հայերը օսմանյան առողջապահության ծառայության մեջ և պատմություն սուրբ Փրկիչ հայոց հիվանդանոցի (թուրքերեն), Ստամբուլ, 2001։


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Ֆիլ Սմիթ

Ֆիլիպ «Ֆիլ» Արնոլդ Սմիթ (անգլ.՝ Philip "Phil" Arnold Smith; ապրիլի 22, 1952(1952-04-22), Սան Ֆրանցիսկո, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ - հուլիսի 29, 2002(2002-07-29), Escondido, Սան Դիեգո շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ։


== Խաղացողի կարիերա ==
Խաղացել է հարձակվող պաշտպանի դիրքում։ Սովորել է Սան Ֆրանցիսկոյի համալսարանում, իսկ 1974 թվականի ԲԱԱ դրաֆթի ժամանակ ընտրվել է «Գոլդեն Սթեյթ Ուորիորս» ակումբի կողմից, 29-րդ համարի ներքո։ Հետագայում հանդես է եկել «Լոս Անջելես Կլիպերս» և «Սիեթլ Սուպերսոնիքս» ակումբների կազմում։ Սմիթը ԲԱԱ-ում անկացրել է ընդամենը 9 մրցաշրջան։ 1974/1975 մրցաշրջանին Ֆիլը «Ուորիորս» ակումբի կազմում դարձել է ԲԱԱ-ի չեմպիոն։ Երկու անգամ մասնակցել է ԲԱԱ բոլոր աստղերի խաղին (1976—1977): Մեկ անգամ ներառվել է ԲԱԱ բոլոր աստղերի հավաքականի մեջ (1976), ինչպես նաև մեկ անգամ ներառվել է ԲԱԱ պաշտպանության բոլոր աստղերի հավաքականի մեջ (1976)։ Ընդհանուր կարիերայի ընթացքում Սմիթը անցկացրել է 659 խաղ, որոնցում հավաքել է 9924 միավոր, կատարել է 1978 անդրադարձ, 2561 փոխանցում, 734 խլում և 165 կասեցում։


== ԲԱԱ կարիերայի ցուցանիշներ ==


=== Ամենամյա մրցաշրջան ===


=== Փլեյ-Օֆ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ցուցանիշները Basketball-Reference.com կայքում Archived 2018-07-09 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Ցուցանիշները NBA.com կայքում(անգլ.)
Պյոտր Վյազեմսկի

Պյոտր Անդրեևիչ Վյազեմսկի, (ռուս.՝ Пëтр Андреевич Вяземский, հուլիսի 12 (23), 1792, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 10 (22), 1878, Բադեն-Բադեն, Բադենի Մեծ Դքսություն, Գերմանական կայսրություն), ռուս բանաստեղծ, գրաքննադատ, իշխան։
1812 թվականին մասնակցել է Բորոդինոյի ճակատամարտին։ Ծառայությունից հեռացվել է օպոզիցիոն տրամադրությունների համար։ «Ռուսական աստված» (1828) երգիծանքը, որ հրատարակել է Ա. Գերցենը Լոնդոնում (1854), ուղղված էր «ցարական բյուրոկրատիայի» դեմ։ Ավելի ուշ Վյազեմսկին մոտ է եղել արքունիքին։ 1856-1858 թվականներին գլխավորել է գրաքննությունը։ 1863 թվականից, գրեթե մշտապես, ապրել է արտասահմանում։ Քաղաքացիական քնարերգության և երգիծքանի ժանրով գրել է բանաստեղծություններ, որոնք մոտ են դեկաբրիստների պոեզիային («Պետերբուրգ», 1818, «Զայրույթ», 1820, և այլն)։ Եղել է «Արզամաս» գրական խմբակի անդամ։ 1825-1828 թվականներին մասնակցել է «Մոսկովսկի տելեգրաֆ» («Московский телеграф») ամսագրի հրատարակությանը, հանդես եկել որպես գրաքննադատ, պաշտպանել ռոմանտիզմը։ Եղել է Պուշկինի ընկերը և նրա հետ աշխատակցել է «Լիտերատուրնայա գազետա» («Литературная газета») թերթին և «Սովրեմեննիկ» («Современник») ամսագրին։


== Ծանոթագրություններ ==

Կաղապար:ԱՆձ-անավարտ
Ռուս պատրիարքության թանգարան

Ռուս պատրիարքության Արզամասի թանգարան (ռուս.՝ Арзамасский музей Русского Патриаршества), աշխարհի միակ թանգարանը, որի ցուցադրությունը լիովին նվիրված է Ռուսաստանի պատրիարքների կյանքին։ Գտնվում է Արզամաս քաղաքի կենտրոնում, Տաճարի հրապարակում։ Նիժնի Նովգորոդի պետական պատմա-ճարտարապետական թանգարան-արգելոցի և Ռուս ուղղափառ եկեղեցու Նիժնի Նովգորոդի միտրոպոլիտի համատեղ նախագիծն է։ Հանդիսավորությամբ բացվել է 2013 թվականի օգոստոսի 1-ին։


== Հավաքածու ==
Թանգարանի հավաքածուն ամբողջությամբ նվիրված է ռուս պատրիարքների կյանքին և գործունեությանը` Նիկոն (1605-1681 թթ.) և Սերգեյ (1867-1944 թթ.)՝ ծնված Նիժնի Նովգորոդի մարզում, ինչպես նաև 20-21-րդ դարերի Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու պատրիարքներ՝ Ալեքսիյ I, Պիմեն, Ալեքսիյ II և Կիրիլ։ Թանգարանում ներկայացված են պատրիարքների իրերի ժամանակակից կրկնօրինակներն ու բնօրինակները։ Հավաքածուն հատկապես հետաքրքիր է այն առումով, որ մանրամասն պատմում է խորհրդային ժամանակաշրջանում Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու և նրա ղեկավարների գործունեության մասին, երբ կրոնն ու եկեղեցին ենթարկվում էին ծանր հալածանքների։


== Թանգարանի շենք ==
Թանգարանը տեղակայված է Արզամասի մագիստրատի եզակի շենքում, Տաճարի հրապարակում (1721 թ.): Սա Ռուսաստանում այդ ժամանակաշրջանի միակ չվերակառուցված վարչական շենքն է։ Նախկինում այս շենքում գործել են խանութներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Музей станет не только одним из излюбленных мест посещения всех нижегородцев и гостей нашего региона», — Валерий Шанцев Archived 2016-11-20 at the Wayback Machine. // Правительство нижегородской области, официальный сайт, 1 августа 2013
Музей Русского Патриаршества Archived 2016-11-20 at the Wayback Machine. // Агентство по управлению и использованию памятников истории и культуры
Музей русского Патриаршества открылся в Арзамасе // Православие.ру, 2 августа 2013 г.
Е.СЕРГЕЕВА — Арзамас встречает гостей // Арзамасские Ведомости, август 2013
Սուրբ Հովհաննես եկեղեցի (Ճահուկ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Հովհաննես եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Հովհաննես եկեղեցի, Հայ առաքելական եկեղեցու տաճար պատմական Մեծ Հայքի Ճահուկ գավառում, ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Բաբեկի շրջանի Ճահուկ (Ջահրի) գյուղի հյուսիսարևելյան թաղամասում։
Վիճակը 1980-ականներին կանգուն էր, որմերում ճաքեր կային։ Սակայն ներկա պահին վիճակն անհայտ է։


== Պատմություն ==
Սուրբ Հովհաննես եկեղեցին կառուցվել է 12-13-րդ դարերում։ Ճարտարապետի և պատվիրատուի անուններն անհայտ են։


== Ճարտարապետություն ==
Եկեղեցու հորինվածքը՝ քառամույթ գմբեթակիր բազիլիկա։ Տաճարը կառուցվել է սրբատաշ և կիսամշակ քարից, աղյուսից։ 17-րդ և 19-րդ դարերում եկեղեցին վերանորոգվել է։ Մուտքը գտնվում է հարավային ճակատում։ Եկեղեցու աբսիդը կիսաշրջանաձև է, իսկ մույթերը՝ ուղղանկյուն։ Կա ավանդատների մեկ զույգ։ Գմբեթն աղյուսաշեն է և ութանիստ։
Եկեղեցու հարավային և արևմտյան ճակատում կան արձանագրություններ։ Կան նաև 18-19-րդ դարերի որմնանկարներ։ Շրջակայքում եկեղեցին ունեցել է շինություններ, որոնք այժմ քայքայված են։


== Տես նաև ==
Նախիջևանի հայկական տաճարների ցանկ
Բաբեկի շրջան
Ճահուկ (Սյունիքի գավառ)


== Ծանոթագրություններ ==
Ուսլեդնևո

Ուսլեդնևո (ռուս.՝ Уследнево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ինքնադիմանկար առանց մորուքի

«Ինքնադիմանկար առանց մորուքի» (անգլ.՝ Self-portrait without beard), հոլանդացի նկարիչ, պոստիմպրեսիոնիզմի և էքսպրեսիոնիզմի ներկայացուցիչ Վինսենթ վան Գոգի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1889 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 41 × 32,6 սմ։
Այսօր «Ինքնադիմանկար առանց մորուսի» ստեղծագործությունը գտնվում է մասնավոր հավաքածուում։


== Վան Գոգի դիմանկար ==
Վինսենթ վան Գոգն առավել հայտնի էր իր բնանկարներով, իսկ դիմանկարները համարում էր մեծագույն մարտահրավեր։ Նա այդ առիթով նշել է. «Սա միակն է գեղանկարչության մեջ, որ անհանգստացնում է ինձ՝ ի խորոց սրտի և, որը, ստիպում է ինձ զգալ ավելի շատ անսահմանություն, քան ուրիշ որևէ մի բան»։


== Պատմություն ==
«Ինքնադիմանկար առանց մորուսի» ստեղծագործությունը համարվում է աշարհի բոլոր ժամանակների ամենաթանկ վաճառված նկարներից մեկը։ Այն վաճառվել է 1998 թվականին Նյու Յորքում՝ 71,5 միլիոն դոլարով։


== Նկարագիր ==
Վինսենթ վան Գոգը ինքնադիմանկարը կտավին է հանձնել 1889 թվականին։ Նկարելու ժամանակ հեղինակը գտնվում էր Ֆրանսիայի Սեն Ռեմի դը Պրովանս բնակավայրի հոգեբուժարանում։ Գոգը նկարը վրձնել է մոր յոթանասունամյակին, որ ապացուցի վերջինիս, թե ինքը երջանիկ է ու առողջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Beckett, Wendy (1994), The Story of Painting, The Essential Guide to the History of Western Art, Dorling Kidersley, ISBN 978-0751301335, https://archive.org/details/storyofpainting00beck 
Denvir, Bernard Vincent: The Complete Self-Portraits. — Philadelphia, PA: Կաղապար:Нп3, 1994. — ISBN 978-0-7624-0094-2
Pickvance, Ronald Van Gogh in Saint-Rémy and Auvers. — New York: Abrams, 1986. — ISBN 0-87099-477-8
Walther, Ingo; Metzger, Rainer Van Gogh: The Complete Paintings. — Cologne: Taschen, 2000. — ISBN 978-3-8228-1215-0
Walther, Ingo Van Gogh. — Cologne: Taschen, 2000. — ISBN 978-3-8228-6322-0


== Արտաքին հղումներ ==
Ինքնադիմանկարը Վան Գոգի թանգարանի պաշտոնական կայքում
Մովսեսը Եգիպտոսում

Մովսեսը Եգիպտոսում (իտալերեն՝ Mosè in Egitto), իտալացի կոմպոզիտոր Ջոակինոր Ռոսսինիի օպերա երեք գործողությամբ։ Իտալերեն լիբրետտոյի հեղինակ Անդրեա Լեոնե Տոտտոլա։ Օպերայի առաջնախաղը կայացել է 1818 թվականի մարտի 5-ին Նեապոլի «Սան Կարլո» թատրոնում։


== Ստեղծման պատմություն ==
Օպերայի պատվիրվել է Ռոսսինիին հայտնի իտալացի իմպրեսարիո Դոմենիկո Բարբայայի կողմից 1818 թվականին։ Լիբրետտոն գրել է իտալացի գրող Անդրեա Տոտտոլան, որը տեքստի հիմքում դրել է Ֆրանչեսկո Ռանիերիի «Օսիրիս» թատերգությունը։
Օպերայի առաջնախաղը տեղի է ունեցել 1818 թ. մարտի 5-ին և մեծ ջերմությամբ է ընդունվել հանդիսատեսի կողմից։ Մեկ տարի անց՝ 1819 թվականին, Ռոսսինին ավելացրել է Մովսեսի և երգչախմբի համար աղոթքը (Dal tuo stellato soglio), որը համարվում է օպերայի առավել հայտնի դրվագներից մեկը։
Մի քանի տարի անց կոմպոզիտորը ստեղծել է օպերայի ֆրանսերեն տարբերակը Փարիզի «Գրանդ օպերայի» («Օպերա Գարնիե») համար, որը բեմադրվել է «Մովսես և փարավոն կամ Անցում Կարմիր ծովով» (ֆր.՝ Moïse et Pharaon, ou Le Passage de la mer Rouge) անունով։ Նոր խմբագրության մեջ ավելացվել է չորրորդ գործողությունը, ընդլայնվել է գործող նաձանց ցանկը, ինչպես նաև փոփոխվել են հերոսների անունները։ Նոր խմբագրությամբ օպերայի առաջնախաղը կայացել է 1827 թվականի մարտի 26-ին։


== Սյուժե ==
Օպերայի գործողությունները տեղի են ունենում Եգիպտոսում մ.թ.ա. XV—XIII դարերում (հրեա ժողովրդի՝ եգիպտական գերությունից ազատվելու ժամանակաշրջան՝ ըստ Աստվածաշնչի «Ելից» գրքի)։


== Գործող անձինք ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ringhieri, Francisco (1760). L'Osiride. Tragedia del p.d. Francesco Ringhieri monaco ulivetano e lettore di teologia. Padua: Conzatti. Eight volumes of the tragedies of Ringhieri, an Olivetan monk (1721–1787), were also published in Venice 1788–1789.
Սեստինո

Սեստինո (իտալերեն՝ Sestino), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզի Արեցո գավառում։
Բնակչությունը՝ 1506 մարդ (2008 թվականի մարդահամար տվյալների)։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 19 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 80 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 52038։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 0575։
Բնակավայրի հովանավոր սուրբը սուրբ Պանկրատին է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0575 772206
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comunedisestino.it
Պախտոնական կայք՝ http://www.comunedisestino.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Սոֆյա Հեյդեն

Սոֆյա Հեյդեն (անգլ.՝ Sophia Hayden, հոկտեմբերի 17, 1868(1868-10-17), Սանտյագո, Չիլի - փետրվարի 3, 1953(1953-02-03), Winthrop, Սաֆֆոլկ շրջան, Մասաչուսեթս, ԱՄՆ), ամերիկացի ճարտարապետ և առաջին կինը, ով ստացել է չորսամյա կրթություն ճարտարապետի մասնագիտությամբ Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական համալսարանում։


== Մանկություն և կրթություն ==
Սոֆյա Հեյդենը ծնվել է Սանտյագոյում։ Նրա մայրը Չիլիից էր, իսկ հայրը՝ ամերիկացի։ Սոֆյան ուներ քույր և երկու եղբայր։ Վեց տարեկանում նրան ուղարկել են Բոստոն, որտեղ նա ապրել է հորական տատիկի ու պապիկի հետ և դպրոց հաճախել։ Ավագ դասարաններում Սոֆյան սկսում է հետաքրքրություն ցուցաբերել ճարտարապետության նկատմամբ։ Կրթություն ստանալուց հետո, Սոֆյան ընտանիքի հետ տեղափոխվում է Ռիչմոնդ, բայց շուտով վերադառնում է Բոստոն, որպեսզի քոլեջ ընդունվի։ 1890 թվականին նա ավարտում է քոլեջը գերազանց գնահատականներով՝ ստանալով աստիճան ճարտարապետությունից։

Բարձրագույն կրթություն ստանալուց հետո Հեյդենը չի կարողանում գտնել իր առաջին աշխատանքը որպես ճարտարապետի օգնական, քանի որ նա կին էր։ Այդ իսկ պատճառով նա գծագրության ուսուցչուհի է աշխատել բոստոնյան դպրոցներից մեկում։


== Կարիերա ==

Հեյդենն առավել հայտնի է 1892 թվականի Համաշխարհային ցուցահանդեսի համար իր կողմից նախագծած «Կանանց շենքով», նաև նրանով, որ նախագծել է իր առաջին շենքը, երբ 21 տարեկան էր։
«Կանանց շենքի» հիմքում նա վերցնում է «Գեղարվեստի թանգարանի» իր ուսանողական ծրագիրը, բավականին բարդ կառուցվածքով երկհարկ շինություն՝ բաղկացած կամարներից, սյուներից, տեռասներից և շատ այլ դասական էլեմենտներից։ Համաշխարհային ցուցահանդեսում Հեյդենը առաջին տեղն է զբաղեցնում կին-ճարտարապետների համար նախատեսված տասներեք տեղերից։ Նա ստանում է 1000 դոլլար իր նախագծի համար այն դեպքում, երբ տղամարդ-ճարտարապետները ստանում էին 10000 դոլար նմանատիպ ծրագրերի համար։
«Կանանց շենքի» կառուցման ժամանակ ամբողջ ընթացքում խախտվում էր Հեյդենի կողմից արված շենքի նախագիծը։ Շինարարության կոմիտեն, որը գլխավորում էր աշխարհիկ տիկին Բերտա Պալմերը, պահանջում էր փոփոխություններ մտցնել։ Արդյունքում Սոֆյան կոմիտեի կողմից ազատվեց սեփական նախագծից, և շենքի կառուցումն ավարտվեց առանց նրա։ Այնուամենայնիվ, այդ կոնֆլիկտում Հեյդենին աջակցեցին իր կոլեգա-ճարտարապետները։ Չնայած շատ ճարտարապետների բացահայտ աջակցությանն ու կարեկցանքին՝  նրա հիասթափությունը և դժգոհությունը կամայականության դեմ հասարակության կողմից ընդունվեց որպես շինարարությունը ղեկավարելու կանացի անկարողություն։ Ի վերջո, երկու կողմերը հաշտվեցին, և շենքը արժանացավ պարգևի՝ «Նրբաոճության, ճարտարապետական ճաշակի, բարության և ինտերիերի վայելչության» համար։ Այս դեպքից հետո Հեյդենն այլևս երբեք չի աշխատել որպես գլխավոր ճարտարապետ։ Այնուամենայնիվ, 1894 թվականին նա նախագծել է հուշարձան կանանց ակումբի համար ԱՄՆ-ում, որը հետագայում այդպես էլ չի կառուցվել։ Ճարտարապետությունից հեռանալուց հետո Հեյդենը շարունակել է զբաղվել արվեստով։ Նա ապրում էր հանգիստ կյանքով իր ամուսնու և նրա դստեր հետ։ Մահացել է 1953 թվականին, ինսուլտին հետևած թոքաբորբի պատճառով։


== Հրապարակումներ ==
«Abstract of Thesis: Sophia G. Hayden, 1890» Technology Architectural Review 3
«The Woman’s Building» Rand McNally and Company’s A Week at the Fair, Chicago: Rand McNally, 1893.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Remembering Sophia Hayden Bennett Archived 2019-04-01 at the Wayback Machine.
Մուրացանի փողոց (Երևան)

Մուրացանի փողոց, փողոց Երևանի Էրեբունի վարչական շրջանում։


== Տվյալներ ==
Սկսվում է Միչուրինի փողոցի №№12 և 12­/1 շենքերի անցուղուց, ձգվում հարավարևմտյան ուղղությամբ և հասնում Էրեբունու փողոց։
Փողոցը ձևավորվել է Անդրֆեդերացիայի նախկին 5-րդ և Նոր Արեշի 6-րդ փողոցներից։ Անվանվել է ի պատիվ հայ նշանավոր գրող Մուրացանի։


== Հատվող փողոցներ ==
Սասունցի Դավթի փողոց
Ռոստովյան փողոց
Մուրացանի փողոցի նրբանցք
Նոր Արեշի 3-րդ փողոց
Նոր Արեշի 5-րդ փողոց
Նոր Արեշի 11-րդ փողոց


== Նշանակալի օբյեկտներ ==
ՀՀ ՊՆ կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալ
«Մուրացան» հիվանդանոցային համալիր


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Տես նաև ==
Երևանի փողոցների ցանկ
Երևանի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Երևան քաղաքի հասցեների տեղեկատու, Երևան, 1983, էջեր 369-506, Երևան քաղաքի փողոցների անվանումները
Սերգեյ Ավագյան,  Երևանի փողոցները, Երևան, «ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ», 2010 — 272 էջ։
Պիտիուսյան կղզիներ

Պիտիուսյան կղզիներ (կատ.՝ Pitiusas, իսպ.՝ Las Pitiusas), հայտնի են որպես Պիտիուսներ կամ Պինյան կղզիներ, Բալեարյան կղզիների կղզիներից Իվիսայի, Ֆորմենտերայի Ս'Էսպալմադորի և այլ փոքր կղզիների հավաքական անվանումն է։ Վարչականորեն պատկանում է իսպանական Բալեարյան կղզիներ պրովինցիային։ Տարածքը կազմում է 654,28 կմ²։ Բնակչությունը կազմում է 161 369 մարդ (2006 թ․)։


== Աշխարհագրություն ==
Կղզիները գտնվում են Մալյորկա կղզու հարավարևմտյան մասից 100 կիլոմետր հեռավորության վրա և իսկ Պիրենեյան թերակղզում Կապ դե լա Նաույից մոտավորապես 80 կիլոմետր հեռավորության վրա։


== Պատմություն ==
Հին ժամանակներում կղզիները հայտնի էին որպես Պիտիուսա կղզիներ, որոնք նշված էին Կլավդիոս Պտղոմեոսի աշխարհագրության մեջ, Օֆիուսիս և Էբիսուս անուններով, որոնք նույնանուն քաղաք են ունեցել։ Կղզիները օգտագործվում էին կիլիկյան ծովահենների կողմից, որպես հենակետ։ Հռոմեացի գեներալ Աննիուսը իր մեծ նավատորմով քշեց ծովահեններին և նրանց հետ միասին հռոմեական գեներալ Քվինտոս Սերտորիոսին, ով ապաստան էր փնտրում այնտեղ։


== Կառավարում ==
Պինյան կղզիները երբեմն խմբավորված են միասին որպես Բալեարյան կղզիների մի մաս, կամ այլ կերպ համարվել է վերոհիշյալ կղզիներից առանձնացված մաս։ Քաղաքականորեն նրանք Բալեարյան կղզիներ ինքնավար համայնքի մի մասն են կազմում։
Սկզբում դրանք միևնույն ինքնավար խորհրդի (Իվիսայի և Ֆորմենտերայի) վարչական մաս էին կազմում, սակայն 2007 թվականից նրանք այժմ բաժանվում են Իվիսայի Ֆորմենտերայի ինքնավար խորհուրդների միջև (յուրաքանչյուրը որպես առանձին կոմարկա), որոնք Բալեարյան կղզիների չորս հիմնական վարչական ստորաբաժանումներից են։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Դրոշներ և զինանշաններ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Consejo Insular de Ibiza Archived 2007-10-07 at the Wayback Machine.
Consejo Insular de Formentera
Սարգիս Բ Վահրամյան

Սարգիս Բ Վահրամյան, Սարգիս Թմոգվեցի (ծննդյան և մահվան թվականներն անհայտ են), XIII դարի հայ իշխան, քաղաքական գործիչ, դիվանագետ։ Զաքարյանների Վահրամյան տոհմաճյուղից։ Սարգիս Ա Վահրամյանի թոռը։ Գործունեության մասին տեղեկությունները վերաբերում են 1230-1260-ական թվականներին։ Ընդունել է մոնղոլական գերիշխանությունը և պահպանել իր տիրույթներն ու իշխանությունը Թմոգվիում (Թմկաբերդ)։ Վրացական գահի ժառանգության հարցում պաշտպանել է վրաց թագավոր Գեորգի Լաշայի որդի Ուլու Դավթի թեկնածությունը՝ ընդդեմ Գեորգի Լաշայի քույր Ռուսուդանի որդի Նարին Դավթի։ Այդ նպատակով նախ մեկնել է (Անգուրակի և Վահրամյան Վահրամի հետ) Իկոնիայի սուլթանություն, կալանքից ազատել Ռուսուդանի սադրանքով ձերբակալված Ուլու Դավթին, ապա նրան ուղեկցել (Շահնշահի որդի Զաքարիայի և Վահրամյան Վահրամի որդի Աղբուղայի հետ) Ոսկե հորդա, որտեղից Բաթու խանը Սարգիս Բ Վահրամյանին և Ուլու Դավթին ուղարկել է Կարակորում։ Սարգիս Բ Վահրամյանի ջանքերով Ուլու Դավիթը Մանգու խանից ստացել է Արևելյան Վրաստանի գահը։ Ժամանակակիցները Ուլու Դավթին կոչել են «Վահրամուլ թագավոր», այսինքն՝ Վահրամի դրած թագավոր։ Վրաց պատմիչները Սարգիս Բ Վահրամյանին անվանում են «այր գիտուն և փիլիսոփա և ճարտասան»։ Որոշ վրացագետներ ոչ թե Սարգիս Ա Վահրամյանին, այլ Սարգիս Բ Վահրամյանին են համարել «Դիլարգեթիանի» պոեմի հեղինակ և Ֆահրեդդին Ասադ Դուրգանիի «Վիս և Ռամին» ստեղծագործության թարգմանիչ։
Լաշա Շավդաթուաշվիլի

Լաշա Շավդաթուաշվիլի (վրաց.՝ ლაშა შავდათუაშვილი, 31 հունվարի 1992 թվական, Գորի, Վրաստան), վրացի ձյուդոիստ, Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն, թիմային առաջնության աշխարհի չեմպիոն, Եվրոպայի առաջնության և՛ թիմային, ՛ անհատական կարգերում բազմակի չեմպիոն։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1992 թվականի հունվարի 31-ին, Վրաստանի Գորիի մունիցիպալիտետի կենտրոն Գորի քաղաքում։


=== Կարիերա ===


==== Մենամարտերը պատանեկան առաջնություններում ====
2010 թվականին հաղթել է Iliadis Cup մրցաշարում մինչև քսան տարեկան պատանիների շարքում, զբաղեցրել է երրորդ հորիզոնականը Վրաստանի մինչև քսան տարեկանների առաջնությունում, գրավել է Եվրոպայի պատանեկան առաջնության գավաթը Պրահայում։ 2011 թվականին երկրորդ տեղում էր Iliadis Cup-ի պատանիների շարքում, երրորդը աշխարհի պատանեկան առաջնությունում, առաջինը Վրաստանի պատանիների ու Եվրոպայի առաջնություններում, Եվրոպայի Գավաթի առաջնությունում։ Վրաստանի հասուն տարիքի մարզիկների շարքում արժանացավ բրոնզե մեդալի։


==== Մենամարտերը մեծահասակների առաջնություններում ====
2012 թվականին սկսեց մենամարտել միայն մեծահասակների առաջնություններում, գրավեց աշխարհի Գավաթը Թբիլիսիում, Պրահայում ու Բուենոս Այրեսում, երրորդ տեղում էր IJF Grand Slam մրցաշարում։ Եվրոպայի առաջնության անհատական կարգում երրորդ տեղում էր, իսկ թիմային կազմում՝ առաջին։
Մասնակցել է 2012 թվականի Օլիմպիական խաղերին։ Մինչև 66 կիլոգրամ քաշային կարգում մրցում էին 36 ձյուդոիստներ։ Մարզիկները բաժանված էին չորդ խմբի, որոնցից չորս ձյուդոիստներ ըստ քառորդ եզրափակիչի արդյունքների դուրս էին գալիս կիսաեզրափակիչ փուլ։ Քառորդ եզրափակչում պարտություն կրածները հանդիպում էին «մխիթարական» մենամարտերում, հետո մենամարտում էին կիսաեզրափակչում պարտվածների հետ, և, ըստ այդ մարտերի արդյունքների որոշվում էին բրոնզե մեդալակիրները։
Մինչև մրցամարտերի սկսվելը Լաշա Շավդաթուաշվիլին չէր մտնում հայտնի ֆավորիտների ցանկի մեջ։ Բայց ձյուդոիստը տպավորիչ ելույթներ ունեցավ առաջին չորս մենամարտերում, ցուցաբերելով տարբեր մարտավարություններ ու տեխնիկա, բոլորն ավարտեց նախաժամկետ՝ մաքուր հաղթանակով։ Եզրափակչում երիտասարդ վրացի ձյուդոիստը մրցեց փորձառու հունագարացի, Եվրոպայի եռակի չեմպիոն Միլոշ Ունգվարի հետ և կարողացավ արժանի հաղթանակ տանել։

2012 թվականին հաղթնակ է տանում նաև IJF դասակարգման մրցաշարում։ 2013 թվականը սկսում է Դյուսելդորֆի միջազգային մրցաշարի հինգերորդ հորիզոնականով, հետո դառնում է Եվրոպայի չեմպիոն թե՛ անհատական, թե՛ թիմային կարգում, իսկ Աշխարհի առաջնությունում «ոսկին» գրավում է միայն թիմային կարգում։ 2014 թվականին անցնում է ավելի ծանր քաշային կարգի՝ մինչև 73 կիլոգրամ։ Այդ քաշային կարգում երկրորդ տեղն է զբաղեցնում Թբիլիսիում և Բուդապեշտում կայացած Գրան պրի առաջնություններում, գրավում է բրոնզե մեդալը Չելյաբինսկում կայացած աշխարհի առաջնության թիմային կարգում։ Աստանի Գրան պրի մրցանակի առաջնության խաղերում զբաղեցնում է յոթերորդ հորիզոնականը, իսկ Վրաստանի առաջնությունում գրավում է արծաթե մեդալը։ 2015 թվականին հաղթում է Հռոմում կայացած European Open առաջնությունում, և երրորդ պատվավոր հորիզոնականն է զբաղեցնում Թբիլիսիի Գրան պրի մրցաշարում։


== Արտաքին հղումներ ==
Միջազգային մենամարտերի վիճակագրություն (անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Անզակ (թխվածքաբլիթ)

Անզակ, քաղցր թխվածքաբլիթի տարատեսակ, հայտնի է Ավստրալիայում և Նոր Զելանդիայում։ Այն պատրաստում են վարսակի փաթիլներից, ալյուրից, կոկոսից, շաքարավազից, կարագից, օշարակից, սոդայից և եռման ջրից։ Անզակ թխվածքաբլիթը վերջերս ասոցացվում է ավստրալիական և նոր զելանդական բանակային կորպուսի (ԱՆԶԱԿ) հետ, որը ստեղծվել է առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Այդպիսի թխվածքաբլիթները հաճախ ուղարկում էին հարազատներին, քանի որ նրանք կարող էին պահպանվել երկար ժամանակ։ Այսօր անզակ թխվաքաբլիթը արտադրվում է գործարանում և ունի վաճառքի մեծ պահանջարկ։
Թխվածքաբլիթը արտադրվում է նաև բանակի համար և աչքի է ընկնում իր բաղադրությանբ, որը կարող է փոխարինել նաև հացին։


== Ծագում ==
Կան մի քանի տարբերակներ Անզակ թխվածքաբլիթի ծագման մասին, բայց հիմնականում կարծում են, որ ստեղծվել է առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ (1914-1915 թթ.): Կարծիք կա այն մասին, որ թխվածքբլիթը ստեղծվել է հենց զինվորների կողմից, ինչ եղել է ձեռքի տակ, նրանով էլ փորձել են բազմազան դարձնել իրենց սննդի չափաբաժինը։ Սակայն մեծամասնությունը ենթադրում է, որ թխվածքաբլիթները ստեղծել են ավստրալիացի և նոր զելանդացի կանայք։ Կա նաև այլ տարբերակ,որ Անզակ թխվածքաբլիթը շոտլանդական վարսակով բլիթների մի տեսակ է։


== Ժամանակակից ճանաչվածություն ==
Այսօր Անզակ թխվածքաբլիթը արտադրվում է լայն մասշտաբներով և վաճառվում։ Թխվածքաբլիթի բրիտանական տարբերակը բերում է տարեկան 4% եկամուտ և տարածվում է Անգլիայի խոշոր սուպերմարկետներում։
Անզակ թխվածքաբլիթը մինչև օրս տրվում է կանադացի զինվորներին Սուրբ Ծննդյան տոնին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
История печенья на сайте «День АНЗАК» Archived 2011-08-07 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Блог посвящённый печенью АНЗАК на сайте Австралийского военного мемориала Archived 2009-03-22 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Статья о печенье на сайте pechenuka.ru
Վիկտոր Ավդեև

Վիկտոր Ավդեև, (ռուս.՝ Виктор Фёдорович Авде́ев, սեպտեմբերի 11 (24), 1909, Ուրյուպինսկ, Դոնի զորքի մարզ, Ռուսական կայսրություն - 1983[…]), խորհրդային և ռուս գրող։ Ստալինյան մրցանակի երրորդ աստիճանի դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Վ. Ավդեևը ծնվել է 1909 թվականի նոյեմբերի 11-ին (24) Ուրյուպինսկ ավանում (այժմ` Վոլգոգրադի մարզի Ուրյուպինսկ քաղաք), կազակի ընտանիքում։ Որբանալուց հետո տղային իր ավագ եղբոր հետ ուղարկել են Նովոչերկասկի Պ. Ալեքսեևի անվան ինտերնատ։ Ապագա գրողը երկար ժամանակ անօթևան էր և թափառում էր ամբողջ երկրով մեկ։ 1925 թվականին նրան մանկատնից վերցրել է Ուկրաինայի Կարմիր խաչի և Երեխաների ընկերների կազմակերպությունն ու ուղարկում յոթնամյա կրթության։ Տարվելով գրական ստեղծագործությամբ` Վ. Ավդեևը մեկնել է Մոսկվա, իր վաղ ստեղծագործությունները հրատարակել է Մաքսիմ Գորկու նախաձեռնությամբ ստեղծված «Երեկ և այսօր» ալմանախում։ Նրա կողմից գրողը հանձնարարական նամակ է ստացել աշխատավորական ֆակուլտետի համար։ 1938 թվականին ավարտել է Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտը։ Եղել է ԽՍՀՄ գրողների մության անդամ։
Իր պատմվածքներում և վիպակներում հեղինակը պատմում է անօթևանների, Քաղաքացիական պատերազմի իրադարձությունների, ժամանակակից գյուղի կյանքի մասին, բարձրացնում է սոցիալիստական հասարակարգում մարդու անձնային կայացման թեման։


== Ստեղծագործություններ ==


=== Պատմվածքներ ===
Թևավոր կապավորը (1937-1954)
Մեր բակում (1940)
Գյուղացիները (1946—1952)
Նախիրը ճանապարհին (1947)
Լյոնկա Օխնար (1957)
Գուբանի վերջը (1957)
Հաց (1957)
Իմ Ոդիսականը (1960)
Քայլ առաջ (1976)
Վազքով դեպի Պառնաս (1971)«Երեկ և այսօր» (Մոսկվա, «Երիտասարդ գվարդիա», 1970, Մոսկվա, «Խորհրդային Ռուսաստան», 1976) ժողովածուի կազմողղներից ու նախաբանի հեղինակներից մեկն է։ 
Այս հավաքածուն կոչված էր դառնալու Մաքսիմ Գորկու նախաձեռնությամբ ստեղծված «Երեկ և այսօր» ալմանախի շարունակությունը։


== Էկրանավորում ==
Անմահ երգ


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
«Նախիրը ճանապարհին է» պատմվածքի համար արժանացել է Ստալինյան մրցանակի երրորրդ աստիճանի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Справочник Союза писателей СССР [по состоянию на 01.12.1963] / ред. К. В. Воронков, сост. Н. В. Боровская. — М.: Советский писатель, 1964. — 776 с. — 3000 экз.
Մարտական գործողություններ

Մարտական գործողությունները ուժերի և միջոցների կազմակերպված կիրառումն է զորամասերի, միավորումների և զինված ուժերի տեսակների զորամիավորումների (ուժերի), առանձին զորատեսակների, հատուկ զորքերի և ծառայությունների առջև դրված խնդիրները լուծելու համար, այսինքն՝ պատերազմի վարումը օպերատիվ, օպերատիվ-մարտավարական և մարտավարական մակարդակներով։
Պատերազմի վարումը ավելի բարձր՝ ռազմավարական կազմակերպման մակարդակով կոչվում է մարտական գործողություն։ Այսպիսով, մարտական գործողությունները մտնում են ռազմական գործողությունների մեջ որպես բաղկացուցիչ մաս։ Օրինակ, երբ ռազմաճակատը (ռազմաճակատների խումբը) ռազմական գործողություններ է իրականացնում մարտավարական, հարձակողական գործողության տեսքով (կամ գործողությունների միջև), բանակի և կորպուսի ռազմաճակատի կազմի մեջ մտնող մասերը մարտական գործողություններ են իրականացնում հարձակումների, ռեյդերի և այլ գործողությունների տեսքով։
Մարտական գործողությունների տարատեսակներն են համարվում հակաօդային պաշտպանության (ՀՕՊ) զորքերի, ռազմաօդային ուժերի, ռազմածովային նավատորմի և այլ մարտական գործողությունները։


== Կազմ ==
Հիմնական տեսակներն են՝

հարձակում
պաշտպանությունՕժանդակ տեսակներն են՝

հանդիպական մարտ,
խրամատային մարտ
մարտավարական վերախմբավորում և այլն։Դրանցից յուրաքանչյուրն իրարից տարբերվում են ըստ տեղանքի և տարվա եղանակի՝

մարտական գործողություններ լեռներում,
մարտական գործողություններ անապատում,
մարտական գործողություններ քաղաքում,
մարտական գործողություններ ձմռանը,
և այլն։


== Բնորոշում ==

Ժամանակակից փուլում մարտական գործողությունները բնորոշվում են հետևյալ գծերով՝

նպատակների վճռականություն,
մեծ տարածական շրջանակ,
բարձր մանյովրություն,
դինամիկություն։Մարտական գործողությունների կազմակերպման որակը սպառազինության և ռազմական տեխնիկայի մարտական հատկությունների հետ զուգորդված որոշում են մարտական գործողությունների արդյունավետությունը։


== Հակահրդեհային պաշտպանությունում ==
Մարտական գործողությունները Կանոնադրության կողմից նախատեսված ուժերի և միջոցների կազմակերպված կիրառումն է հիմնական մարտական խնդիրներն իրականացնելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
А — Бюро военных комиссаров / [под общ. ред. А. А. Гречко]. — М. : Военное изд-во М-ва обороны СССР, 1976. — 637 с. — (Советская военная энциклопедия : [в 8 т.] ; 1976—1980, т. 1).;
Военный энциклопедический словарь (ВЭС). — М: Воениздат, 1984. — 863 с. с иллюстрациями (ил.), 30 листов (ил.)
(4537) Վալգրիրասպ

(4537) Վալգրիրասպ (անգլ.՝ Valgrirasp), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,009055 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,9044 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1138 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1906,53 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,188825 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,76° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4537) Վալգրիրասպ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սլավիա Պրահա

Սլավիա Պրահա, չեխական ֆուտբոլային ակումբ։ Ակումբը ստեղծվել է 1892 թվականին Պրահայում և ներկայումս հանդես է գալիս Չեխիայի բարձրագույն դիվիզիոնում։ Ֆուտբոլային նվաճումներով «Սլավիան» եղել է Չեխոսլովակիայի ֆուտբոլային լիգայի պատմության մեջ երկրորդ ամենահաջողակ ակումբը, և շարունակել է մնալ Չեխիայի երկրորդ ամենահաջողակ ակումբը՝ 1993 թվականին Չեխիայի անկախացումից հետո։
Սլավիան 20 անգամ հաղթել է ազգային առաջնությունը և 7 անգամ՝ ազգային գավաթը։ Այն 1938 թվականին հաղթել է Միտրոպայի գավաթը։ 1995-1996 մրցաշրջանում թիմը հասել է ՈՒԵՖԱ Գավաթի եզրափակիչ, իսկ 2007-2008 մրցաշրջանում իր պատմության մեջ առաջին անգամ հանդես է եկել Չեմպիոնների Լիգայի խմբային փուլում։


== Նվաճումներ ==
Բոհեմիայի ֆուտբոլային միության առաջնությունՀաղթող (1). 1913Չեխոսլովակիայի առաջնությունՀաղթող (13). 1925, 1928–29, 1929–30, 1930–31, 1932–33, 1933–34, 1934–35, 1936–37, 1939–40, 1940–41, 1941–42, 1942–43, 1946–47Չեխիայի առաջնությունՀաղթող (6). 1995–96, 2007–08, 2008–09, 2016–17, 2018-19, 2019-20Չեխիայի գավաթՀաղթող (7). 1941, 1942, 1945, 1974, 1996–97, 1998–99, 2001–02Չեխական առաջնությունՀաղթող (6). 1897 գարուն, 1897 աշուն, 1898, 1899, 1900, 1901Միտրոպայի գավաթՀաղթող (1). 1938


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սլավիայի պաշտոնական կայքը
Սլավիայի պաշտոնական Ֆեյսբուքի էջը
Սլավիայի պաշտոնական ՅուԹյուբի էջը
Սլավիայի պաշտոնական Տվիտերի էջը
Սլավիայի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Սլավիայի պաշտոնական Գուգլ Պլուսի էջը
Սլավիան transfermarkt-ում
Սլավիան futbol24.com-ում
Սլավիան soccerway.com կայքում
Տալիցա (Լուկինկի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տալիցա (այլ կիրառումներ)Տալիցա (ռուս.՝ Талица), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Յարոսլավլի մարզով։ Գետաբերանը գտնվում է Լուկինկա գետի ձախ ափից 24 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 11 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կաստրոմա, գետի ենթաավազանը Վոլգա, գետը թափվում է Օկի, գետի գետային ավազանը Օկի։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 8010300112110000013097
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 110001309
Ավազանի կոդը — 08.01.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 10
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Զինված ուժերում ծառայության համար մեդալ դափնետերևով (Նորվեգիա)

Զինված ուժերում ծառայության համար մեդալ դափնետերևով,  Նորվեգիայի զինված ուժերի գերատեսչական պարգև։ Պետք չի այս մեդալը շփոթել Զինված ուժերում ծառայության համար մեդալ-ի հետ, քանզի վերջինս միանգամայն առանձին աստիճանակարգ ունեցող մեդալ է։


== Պատմություն ==
Զինված ուժերում ծառայության համար մեդալ դափնետերևով հաստատվել է 1982 թ.-ի մայիսի 1-ին և տրվում է այն քաղաքացիներին, ովքեր զգալի ներդրում են կատարել Նորվեգիայի պաշտպանության համար։ Մեդալը տրվում է Ներքին գործերի նախարարի կողմից։


== Նկարագրություն ==
Դիմային մասում պատկերված են 3 հատ թրեր ուղղված դեպին վեր։ Հակառակ կողմում գրված է «FORSVARET • FOR FORTJENESTER •» (Զինուժ • Հանուն ծառայության)։
 Մեդալը շրջանաձև է և պատրաստված արծաթից։  Մեդալի ժապավենը կարմիր գույնի է կենտրոնում 4 մմ-անոց սպիտակ գծով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Մեդալի կարգավիճակը Նորվեգիայի ԶՈՒ կայքում: Archived 2016-09-03 at the Wayback Machine. (նորվեգերեն)
Մեդալի պատմությունն ու նկարագրությունը:(չաշխատող հղում) (նորվեգերեն)
Կազիմիր (այլ կիրառումներ)

Կազիմիր (լեհ.՝ Kazimierz), լեհ իշխաններ և թագավորներ։

Կազիմիր I - լեհ իշխան
Կամենեցկոե (գյուղ, Տրոստյանեցի շրջան)

Կամենեցկոե (ուկրաիներեն՝ Камянецьке), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Տրոստյանեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կամենեցկոե գյուղում բնակվում էր 284 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալկոլեա դե Տախո (քաղաք)

Ալկոլեա դե Տախո (իսպ.՝  Alcolea de Tajo) քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Տոլեդո պրովինցիայի Կաստիլիա Լա Մանչա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լա Կամպանա դե Օլոպեսա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 64 կմ2, բնակչությունը՝ 873 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 108 կմ հեռավորության վրա։ Քաղաքի հովանավորն է Նուեստրա դա լա Ասունսիոնը։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2020-11-26 at the Wayback Machine.
Օդենսե

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օդենսե (այլ կիրառումներ)Օդենսե (դան․՝ Odense Å), գետ Դանիայում։ Գտնվում է Ֆյուն կղզում՝ Դանիայի կենտրոնական մասում։ Ափին գտնվում է նշանավոր հեքիաթագիր Հանս Քրիստիան Անդերսենի ծննդավայրը՝ Օդենսե քաղաքը, որի անունով էլ կոչվել է։ Պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանին։ Երկարությունը 55 կմ է։ Գետի վրա անցկացվում են ոչ մեծ
նավերով էքսկուրսիաներ։ Ափերին կան մի քանի ջրաղացներ ու լվացքատներ, որոնցից մեկը եղել է անվանի հեքիաթագրի մոր աշխատավայրը, ինչպես նաև նրա նորավեպերից մեկի («Կորած կինը») գործողությունների ծավալման վայրը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Geografiske data vedrørende Odense Å på OpenStreetMap
Ումաուակա (Խուխույ)

Ումաուակա (իսպ.՝ Departamento de Humahuaca), դեպարտամենտ Արգենտինայում, Խուխույ պրովինցիայի կազմում։ Տարածքը՝ 3792 կմ2։ Ըստ վիճակագրության Ազգային ինստիտուտի և Արգենտինայի բնակչության 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ դեպարտամենտի բնակչությունը կազմում է 17366 մարդ՝ 2001 թվականի 16765-ի փոխարեն, որը կազմում է 3,6% աճ։ Բնակչության խտությունը՝ 4,58 մարդ/կմ2։ Վարչական կենտրոնը Ումաուական է։


== Աշխարհագրություն ==
Դեպարտամենտը գտնվում է Խուխույ պրովինցիայի արևելքում։ Սահմանակից է՝

հյուսիս-արևելքում` Սալտա պրովինցիային,
հարավ-արևելքում` Վալ Գրանդե դեպարտամենտին,
հարավում՝ Տիլկարա դեպարտամենտին,
հարավ-արևմուտքում՝ Տումբայա դեպարտամենտին,
արևմուտքում՝ Կոչինոկա դեպարտամենտին


== Խոշորագույն բնակավայրեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Լենինականի թռչնաբուծական ֆաբրիկա

Լենինականի թռչնաբուծական ֆաբրիկա, խորհրդային շրջանի թռչնաբուծական մթերք արտադրող արդյունաբերական ձեռնարկություն, Լենինականից (այժմ՝ Գյումրի) 3  կմ հարավ-արևմուտք։ Կառուցվել է 1955 թվականին Լենինականի ինկուբատորա-թռչնաբուծական կայանի բազայի վրա։ Քաղաքի բնակչությանը ապահովել է դիետիկ ձվով և թարմ մսով։ Պահվածքը եղել է վանդակային, աշխատատար պրոցեսները՝ հիմնականում մեքենայացված։ 
Ըստ Հայկական սովետական հանրագիտարանի, 1976 թվականի հունվարի 2-ի դրությամբ ունեցել է 477 000 թռչուն, արտադրել 27 միլիոն ձու, միջին ձվատվությունը՝ 185 հատ, մսի տարեկան արտադրությունը՝ 502 տ։ 
1988 թվականի ավերիչ երկրաշարժից հետո այլևս չի գործում։
Գուզյե Նեդերհոստ

Գուզյե Նեդերհոստ (հոլ.՝ Guusje Barbara Augustine Nederhors, փետրվարի 4, 1969(1969-02-04), Ամստերդամ, Հյուսիսային Հոլանդիա, Նիդերլանդներ - հունվարի 29, 2004(2004-01-29), Հաագա, Նիդերլանդներ), նիդերլանդացի դերասանուհի, երգչուհի, երգերի հեղինակ և բանաստեղծուհի։


== Կենսագրություն ==
Գուզյե Նեդերհոստը ծնվել է 1969 թվականի փետրվարի 4-ին, Ամստերդամում (Հյուսիսային Հոլանդիա, Նիդերլանդներ)։
1991 թվականին նա սկսել է ֆիմային կարիերան։ Նա հայտնի է դառնում «Լավ ժամանակներ, վատ ժամանակներ» սերիալում Ռոս Ալբերտս դը Յագերի դերով։ Այդ սերիալում նկարահանվել է 1992-2000 թվականներին։
1995 թվականին նա նաև սկսում է իր կարիերան որպես երգչուհի և երգերի հեղինակ։ Նրա առաջին երգերից մեկը՝ «Ademnood»-ը դարձավ հիթ։ Նրա մյուս երգերը ևս հաջողություն ունեցան։ Գուզյեն գրել է շատ երգեր երեխաների համար։
2003 թվականին նա որոշեց իրեն փորձել մանկակգրի դերում։ Մահվանից մի քանի ամիս առաջ նա գրում էր գիրք, որը նաև պետք է թողարկվեր CD-ի վրա։
Գուզյե Նեդերհոստը ամուսնացած է եղել երկու անգամ, ունեցել է մեկ երեխա։ 1998 թվականի հուլիսին նա ամուսնացել է փաստաբան Սանդերա Դիկոֆայի հետ, սակայն այդ ամուսնությունը վերջանում է ամուսնալուծությամբ։ 2003 թվականի սեպտեմբերի 17-ին երկրորդ անգամ ամուսնանում է Դիանդա Վուստհոֆայի հետ։
Որդու ծնվելուց հետո Գուզյեն իմանում է, որ նա հիվանդ է կրծքագեղձի քաղցկեղով։ 2004 թվականի հունվարի 29-ին նա մահանում է հենց այդ հիվանդությունից և թաղվում է 2004 թվականի փետրվարի 4-ին, երբ նա պետք է դառնար 35 տարեկան։ Հուղարկավորման արարողությանը ներկա էին այնպիսի հայտնի մարդիկ, ինչպիսիք են  Ջոնի դե Մոլը, Կատյա Սխյուրմանը, Քրիս Զեգերսը, Վենդի վան Դեյկը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գուզյե Նեդերհոստը Internet Movie Database կայքում (անգլ.)
Գուզյե Նեդերհոստը ԿինոՊոիսկ կայքում
Գուզյե Նեդերհոստը Find a Grave կայքում