armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Քալհուն (այլ կիրառումներ)

Քալհուն, կարող է վերաբերել՝

Քալհուն - ԱՄՆ Ալաբամա նահանգի շրջաններից մեկը։
Քալհուն - ԱՄՆ Այովա նահանգի 99 վարչական միավորներից մեկը։
Քալհուն - ԱՄՆ Արևմտյան Վիրջինիա նահանգի 55 վարչական միավորներից մեկը։
Քալհուն - ԱՄՆ Հարավային Կարոլինա նահանգի 46 վարչական միավորներից մեկը։
Քալհուն - ԱՄՆ Միչիգան նահանգի 83 վարչական միավորներից մեկը։
Քալհուն - ԱՄՆ Միսսիսիպի նահանգի 82 վարչական միավորներից մեկը։
Քալհուն - ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը։
Քալհուն - ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը։
Քալհուն - ԱՄՆ Ֆլորիդա նահանգի 67 վարչական միավորներից մեկը։
Սեննորի

Սեննորի (իտալերեն՝ Sennori), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիայի մարզում՝ Սասսարի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 7298 մարդ (2004 թվականի տվյալով), բնակչության խտությունը կազմում է 234,33 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 31,43 կմ² տարածք, փոստային ինդեքս՝ 7036, հեռախոսային կոդ՝ 079:
Սեննորին սահմանակից է Օսիլո, Սասսարի, Սորսո, Տերգու համայնքներին։
Սուրբ Բարսեղ Կեսարացին հարգվում է որպես կոմունայի հովանավոր։ Տոնը նշվում է ամեն տարի հունիսի 14-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Sito ufficiale del comune di Sennori Archived 2012-04-13 at the Wayback Machine.
La scheda del comune nel portale Comunas della Regione Sardegna
Sito del wikipedia sennorese Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
Sito della subregione Romangia che comprende Sennori
Sito della comunità di Sennori(չաշխատող հղում)
The Lion King: The Gift

The Lion King: The Gift, ամերիկացի երգչուհի Բիյոնսեի սաունդթրեք ալբոմը՝ 2019 թվականին թողարկված «Առյուծ արքան» ֆիլմի համար։
2019 թվականին անվանակարգվել է «Գրեմմի» մրցանակի՝ լավագույն վոկալային փոփ ալբոմ անվանակարգում։


== Երգացանկ ==


=== Շաբաթական հիթ-շքերթներ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Օրիչևսկի շրջան

Օրիչևսկի շրջան (ռուս.՝ Оричевский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կիրովի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Օրիչի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2490 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 32210 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 12,94 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Եվրոպական գավաթ 1969–70

Եվրոպական գավաթ 1969–70 Եվրոպական գավաթի տասնհինգերորդ մրցաշրջանն էր, որում հաղթեց Ֆեյենորդը՝ եզրափակչում պարտության մատնելով Սելտիկին 2–1 հաշվով, հաղթական գոլը խփվել է լրացուցիչ ժամանակի ընթացքում։ 
Եզրափակիչը կայացավ Միլանի Սան Սիրո մարզադաշտում 1970 թվականի մայիսի 6-ին, խաղը դիտում էին 53 187 հանդիսական։
Այս մրցաշրջանում Ֆեյենորդը դուրս թողեց գործող չեմպիոն Միլանին երկրորդ տուրում։ Առաջին անգամ մրցաշարում հաղթեց նիդերլանդական ակումբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
ՈՒԵՖԱ
ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգա


== Արտաքին հղումներ ==
Եվրոպական գավաթի արդյունքները Rec.Sport.Soccer վիճակագրություն հիմնադրոմում
1969–70 Եվրոպական գավաթ - արդյունքներ (արխիվ)
Բոլոր գոլ խփողները 1969–70 Եվրոպական գավաթի մրցաշարում (բացառությամբ նախնական շրջանը) protocols UEFA
(4170) Սեմելվեյս

(4170) Սեմելվեյս (անգլ.՝ Semmelweis), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի օգոստոսի 6-ին Զդենկա Վավրովայի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,021084 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7634 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2787 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1917,97 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,187698 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,33° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4170) Սեմելվեյս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Խոդինսկի գյուղական խորհուրդ (Գլուխովսկի շրջան)

Խոդինսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Ходинська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Խոդինսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 552 մարդ։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Օլխովսկոե (գյուղ, Վալկիի շրջան)

Օլխովսկոե (ուկրաիներեն՝ Вільхівське), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1907 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Օլխովսկոե գյուղում բնակվում էր 37 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,54 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 14,57 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Իրենա Լիժբոա

Իրենա Լիժբոա (պորտ.՝ Irene do Céu Vieira Lisboa, դեկտեմբերի 25, 1892(1892-12-25), Arruda dos Vinhos - նոյեմբերի 25, 1958(1958-11-25), Լիսաբոն, Պորտուգալիա), պորտուգալացի գրող, բանաստեղծուհի, մանկավարժ, կրթության տեսաբան։ Երբեմն նրան անվանում են պորտուգալական գրականության ամենախոշոր կին գործիչներից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Իրենա Լիժբոան ծնվել է Լիսաբոնից ոչ հեռու գտնվող Առուդա-դուշ-Վինյուշ կոմունայում։ Ավարտել է այդ քաղաքի տարրական դպրոցը, այնուհետև կրթություն է ստացել Ֆրանսիայում, Բելգիայում և Շվեյցարիայում (մասնավորապես` Ժան–Ժակ Ռոսոյի համալսարանում), որտեղ ուսանել է մանկավարժություն։ Կրթությունն ավարտելուց հետո սկսել է աշխատել նախադպրոցական կրթության բնագավառում։ 1932 թվականին ստացել է Բրագա քաղաքի նախադպրոցական հաստատությունների տեսուչի պաշտոնը։ Սակայն շուտով Անտոնիո Սալազարի «Նոր պետության» գաղափարական քաղաքականության հետ անհամաձայնության պատճառով հեռացվել է այդ աշխատանքից և տեղափոխվել Instituto de Alta Cultura (արտասահմանում պորտուգալերեն լեզվի աջակցությամբ զբաղվող հաստատություն), իսկ 1940 թվականին աշխատանքի է անցել Կրթության նախարարությունում. նրան արգելված էր դասավանդել։
Իրենա Լիժբոան իր կյանքի վերջին հատվածը ամբողջությամբ նվիրեց գրականագիտական ստեղծագործություններ  և մանկավարժության վերաբերյալ գիտական աշխատանքներ գրելուն, նրա բոլոր գրքերը խիստ գրաքննության էին ենթարկվում։ Մահացել է 1958 թվականին, իր 66-ամյակից մեկ ամիս առաջ։ 2013 թվականի հունվարի 25-ին նրա աճյունի մասունքները լիսաբոնյան Cemitério da Ajuda գերեզմանոցից տեղափոխել են հայրենի գյուղի գերեզմանոց։ Լիսաբոնի ուսուցիչների ազգային ֆեդերացիան կոչվում է Իրենա Լիժբոայի անունով։
Լիժբոայի առաջին գիրքը` երեխաների համար հեքիաթների Treze Contarelos ժողովածուն, տպագրվել է 1926 թվականին։ 1936 թվականին հրատարակվել է նրա բանաստեղծությունների ժողովածուն` Um dia e outro dia… — Diário de uma Mulher («Ջոն Ֆալկո» կեղծանունով, որը նա օգտագործում է նաև հետագա մի շարք ստեղծագործությունների համար)։ Իրենա Լիժբոայի ամենահայտնի վեպերից են` Solidão — Notas do punho de uma mulher (1939), Começa uma vida (1940), Voltar atrás para quê? (1956): Բացի այդ, նա բազմաթիվ հոդվածներ է գրել նախադպրոցական կրթության տեսության վերաբերյալ։


== Ընտրյալ ստեղծագործություններ ==
Apontamentos, writings resembling a diary, 1943.
Começa uma vida, autobiographical story, 1940.
Esta cidade!, reportage, 1942.
Título qualquer serve reportage, 1958.
Solidão, writings resembling a diary, 1965.


== Մատենագիտություն ==
Morão Paula, Irene Lisboa — vida e escrita, Editorial Presença, Lisboa, 1989.
SAYERS, Raymond S.: «Irene Lisboa as a writer of fiction», em Hispania, Vol. XLV, n.º2, Maio 1962, págs. 224—232.


== Ծանոթագրություններ ==
Լռության սիմֆոնիա

Լռության սիմֆոնիա, 2001 թվականին ռեժիսոր Վիգեն Չալդրանյանի նկարահանված ֆիլմը։ Այն Հայաստանի կողմից ներկայացվել է Օսկարի 74-րդ մրցանակաբաշխությանը՝ «Օսկար լավագույն օտարալեզու ֆիլմի համար» անվանակարգում, սակայն չի ընդունվել որպես թեկնածու։  


== Դերասանական կազմ ==
Միքայել Պողոսյան
Կարեն Ջանիբեկյան
Ժան-Պիեր Նշանյան
Վլադիմիր Մսրյան


== Տես նաև ==
Հայկական կինո


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Symphony of Silence(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Մոյտևո

Մոյտևո (ռուս.՝ Мойтево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 15 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սկյուտար

Սկյուտար (թուրքերեն՝ Üsküdar), թաղամաս Ստամբուլում, Թուրքիայում` Ստամբուլի ասիական հատվածում։ 2009 թվականի տվյալներով թաղամասի բնակչությունը կազմել է 534 379 մարդ, իսկ տարածքը` 36 կմ²։
Հյուսիսում սահմանակից է Բեյքոզ թաղամասի, հյուսիս-արևելքում՝ Աթաշեհիր, իսկ հարավում՝ Կադըկոյ թաղամասերի հետ։ Թաղամասի արևմտյան ափերը ողողվում են Բոսֆորի ջրերով։Սկյուտարի դեմ հանդիման՝ Բոսֆորի այն ափին գտնվում են Բեշիկթաշ, Բեյօղլու և Էմինյոնյու թաղամասերը, որոնք տեղակայված են Ստամբուլի եվրոպական հատվածում։


== Պատմություն ==
Յուսքյուդարը գտնվում է հին հունական Խրիսուպոլիս քաղաքի տեղում (հուն․՝ Χρυσουπολης), որն էլ իր հերթին կառուցվել է Քաղկեդոնի մոտակայքում։ Քաղկեդոնի տեղում ներկայումս Քադըքյոյ թաղամասն է։
1912 թվականին թաղամասում բնակվել է 81 117 թուրքեր, 50 360 հայեր, 34 640 հույներ և 5670 հրեաներ։


=== Քույր մունիցիպալիտետներ ===
 Սարայ, Սկոպյե
 Բրուքլին, Նյու Յորք


== Հայտնի բնակիչներ ==
Վասիլի III (1846—1929) — Կոստանդնուպոլսի տիեզերական պատրիարքություն,
Պետրոս Դուրյան (1851-1872) - արևմտահայ գրող, թատրոնի դերասան,
Խրիզոստոմ (1921—2006) — Եփեսոսի պատրիարք,
Չեզա (ռեփեր) (1977) — աշխարհի ամենաարագ երգող ռեփերը։


== Տես նաև ==
Ֆեթհի փաշա
Բեյօղլու
Բեշիկթաշ
Լևենտ


== Արտաքին հղումներ ==
թաղապետարանի պաշտոնական կայք(չաշխատող հղում)
Մունիցիպալիտետի պաշտոնական կայք Archived 2015-11-09 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Զենտա Էրգլե

Զենտա Էրգլե, (լատիշ․՝ Zenta Ērgle, դեկտեմբերի 23, 1920(1920-12-23), Ռիգա, Լատվիա - հունիսի 11, 1998(1998-06-11), Ռիգա, Լատվիա), լատիշ գրող։


== Կենսագրություն ==
Զենտա Էրգլեն ծնվել է 1920 թվականի դեկտեմբերի 23-ին Ռիգայում։ 1949 թվականին ավարտել է Լատվիայի պետական համալսարանի ճարտարապետության ֆակուլտետը։ 1949-1975 թթ. Ռիգայում աշխատել է որպես ինժեներ-ճարտարապետ ինստիտուտի «Zemproject» նախագծում։ Նրա գրքերի հրատարակչությունը սկսվել է 1954 թվականից։ Հեղինակն ունի երեք տասնյակ արկածային և գիտահանրամատչելի գրքեր երեխաների համար, նրանց մեծ մասը թարգմանվել են տասնհինգ լեզուներով, ինչպես նաև` ընդհանուր շրջանառությունը հասել է երկու միլիոն օրինակի։ 1960 թվականի Լատվիայի պետական երիտասարդական թատրոնում ներկայացվել է Զենտա Էրգլեի «Մեր բակի տղաները» վիպակը ԽՍՀ հանդիսատեսի համար։ 2010 թվականին Լատվիայի ակադեմիկական համալսարանի գրադարանում կազմակերպվել է գրողի հիշատակի «Pāri gadiem cauri dzīvei» խորագրով ցուցահանդես։ 1951 թվականին նա եղել է Լատվիայի ճարտարապետների և 1959 թվականին` Լատվիայի գրողների միության անդամ։


== Մատենագրություն ==
«Մեր բակի տղաները» («Mūsu sētas bērni», 1956)
«Ահա թե ինչ եղավ ամռանը» («Tā tik bija vasara!», 1959)
«Ես անհաջողակ եմ ծնվել» («Esmu dzimis neveiksminieks», 1962)
«Ամեն ինչ սկսել է ծաղկած տանը» («Esmu dzimis neveiksminieks», 1962)
«Մայրիկի համեղ սունկը» («Labi sēņu māmiņai», 1967)
«Ինչի մասին են պատմում տանը և հին Ռիգայի փողոցներում» («Ko stāsta vecās Rīgas ielas un nami» (1968, в соавт.)
«Ես գիտեմ ժամը» («Es pazīstu pulksteni», 1969),
«Ունեն և երեք հրացանակիրները» («Uno un trīs musketieri», 1970)
«Բիդոնի օպերացիան» («Operācija Kanna», 1971)
«Աղջիկը Աֆրիկայում» («Ieviņa Āfrikā», 1974)
«Ատոն և կախարդական մարգարիտը» («Ato un brīnumpērle», 1975)
«Պլուտոնից դեպի Նեպտուն» («No Plutona līdz Neptūnam», 1975)
«Մեր մեջ ասած, աղջիկներ...» («Starp mums meitenēm runājot», 1976)
«Երկու գարունների տարին («Gads ar diviem pavasariem», 1979)»
«Խորհրդավոր հայտնագործությունը» («Noslēpumainais atradums», 1980)
«Ինչպես ենք մենք ապրում» («Kā mēs dzīvojam», 1980)
«Իմ Ռիգա» («Mana Rīga», 1980)
«Հինգ րոպե առանց մեծահասակների» («Bez piecām minūtēm pieauguši», 1983)....
«Հենց այդպես» («Tāpat vien», 1986)
«Պաշտպանել սերը» («Nosargāt mīlestību», 1987)
«Մանկության տարիների միջոցով» («Pāri gadiem bērnības zemē», 2010)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լրանում է Զենտա Էրգլեի հոբելյանական 90 ամյակը:
Սոֆոկլիս Դուսմանիս

Սոֆոկլիս Դուսմանիս (հուն․՝ Σοφοκλής Δούσμανης, հունվարի 6, 1869, Կորֆու – հունվարի 6, 1952, Աթենք, Հունաստան), հույն ռազմական գործիչ և ծովակալ, ով աչքի է ընկել Բալկանյան պատերազմների ժամանակ։
Այդ տարիներին Սոֆոկլիս Դուսմանիսը Հունաստանի թագավորության ռազմածովային նավատորմի հրամանատարն ու ռազմական նախարարն էր։


== Կենսագրություն ==
Սոֆոկլիս Դուրմանիսը ծնվել է 1869 թվականի հունվարի 6-ին Հունաստանի Կերկիրա կղզում՝ հայտնի ազնվական ընտանիքում։ Նրա եղբայրը՝ Վիկտոր Դուսմանիսը, եղել է հայտնի գեներալ։
1888 թվականին Սոֆոկլիսը ավարտել է Հունաստանի ռազմածովային ակադեմիան։ Ռազմական նավատորմում և գլխավոր շտաբում իր կարիերան ավարտելուց հետո՝ մինչև Բալկանյան պատերազմների սկիզբը, Սոֆոկլիսը վստահված հրամանատար էր, որին վստահված էր «Գեորգիոս Ակերոֆ» իտալական հածանիվը։
Որպես ռազմահրամանատար Սոֆոկլիս Դուսմանիսը դարձավ առավել հայտնի Առաջին Բալկանյան պատերազմի ժամանակ։ Այն բռնկվել է 1912 թվականի հոկտեմբերին։ Հունաստանի դաշնակիցներն էին Բուլղարիան, Սերբիան և Չեռնոգորիան, որոնք միահամուռ կերպով կռվում էին Օսմանյան կայսրության դեմ։
Իր հածանավում նա մասնակցում է Լեմնոսի և Էլլիի ծովային ճակատամարտերին, որտեղ հույները ակնհայտ հաղթանակ են տանում օսմանյան թուրքերի դեմ։ 1915 թվականի հունիսին մեկ այլ զորավար Կունտուրիոտիս Պավլոսի հետ նշանակվել է ռազմածովային նավատորմի հրամանատար։ Հետագայում Կունտուրիոտիս Պավլոսը դառնում է Հունաստանի նախագահ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Սոֆոկլիս Դուսմանիսը հանդես էր գալիս, որպես Կոնստանտինոս թագավորի գլխավոր կողմնակից։ Այս շրջանում նա դարձավ Սալոնիկ քաղաքի եռյակի ծովակալներից մեկը։
Էլեֆթերիոս Վենիզելոսի վարչապետության տարիներին Կոնստանտինոս թագավորին նվիրվածության համար նրա հեղինակը տարածվում է ողջ երկրով։ Նա որոշ ժամանակով ազատվում է մարտական գործողությունների և ուղարկվում է հանգիստը վայելելու Սանտորինի կղզում։
1920 թվականին Էլեֆթերիոս Վենիզելոսը ազատվում է վարչապետի պաշտոնից և Սոֆոկլիսը վերադառնում է նավատորմ՝ Եգեյան ջոկատի հրամանատարի պաշտոնում։ 1921 թվականի նոյեմբերից մինչև 1922 թվականի հոկտեմբերը եղել է Հունաստանի ռազմածովային ուժերի գլխավոր հրամանատարը։
Իր ռազմական կարիերան ավարտել է 1923 թվականին։ Դրանից հետո նա սկսում է զբաղվել ռազմանավերի վերանորոգմամբ։ 1939 թվականին Սոֆոկլիսը գրել է իր հուշերի մասին հուշագիրք, որտեղ ներկայացրել է իր անցած ճանապարհը ռազմական բնագավառում։ Ծովակալը մահացել է 1952 թվականին Աթենքում։


== Տե՛ս նաև ==
Հունաստանի թագավորություն
Հունաստանի զինված ուժեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ժոզեֆ Ժան Պիեռ Լորան

Ժոզեֆ Ժան Պիեռ Լորան (ֆր.՝ Joseph Jean Pierre Laurent, հունվար 1823, Բանյոլ սյուր Սեզ - 1900, Մարսել), ֆրանսիացի աստղագետ, որը հայտնաբերել է (51) Նեմաուսա աստերոիդը 1858 թվականին։
Նա այլևս չի կատարել աստերոիդների հայտնագործություններ, և նրա մասին համարյա ոչինչ հայտնի չէ։ Էդուարդ Ստեֆանը Լորանի մասին ասել է "շատ բանիմաց երիտասարդ"է (un jeune homme très habile) [1] Archived 2007-03-11 at the Wayback Machine.։
Աստերոիդը հայտնաբերվել է օգտագործելով Բենջամին Վալզի տանը գտնվող մասնավոր աստղադիտարանը։ Վալզը թողել էր այս տունը մեկնելով Մարսել աշխատելու, որպես Մարսելի աստղադիտարանի տնօրեն։ Նա փոխանցել էր իր աստղադիտարանը Ժոզեֆ Ժան Պիեռ Լորանին, ով և հետագայում հայտնաբերել էր աստերոիդը։ Տան պատին, որը գտնվում է Նացիոնալ փողոց 32 հասցեով Նիմում, փակցված է հուշատախտակ աստերոիդի հայտնաբերման մասին [2]։
Վալզը հայտնել է հայտնաբերման մասին իր նամակում ուղղված Ֆրանսիական գիտությունների ակադեմիային [3] [4]։
Լորանն իր հայտնագործության համար արժանացել է Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի Լալանդի մրցանակին 1858 թվականին, հինգ այլ աստերոիդ հայտնաբերողների հետ միասին [5]։
(162) Լաուրենտիա աստերոիդն անվանվել է Լորանի պատվին։


== Արտաքին հղումներ ==
Նեմաուսա, Լորան և Վալզ Archived 2010-01-14 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Փայ

Փայ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արճեշի գավառակում։ Գտնվում էր Արճեշ քաղաքից 25 կմ հյուսիս֊արևելք, Վանա լիճը թափվող Աղի գետակի աջ ափին։


== Բնակչություն ==
1909 թվականին ուներ 29 տուն քուրդ, 8 տուն հայ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կենսաբազմազանության միջազգային օր

Կենսաբազմազանության միջազգային օր (ՄԱԿ-ի մյուս պաշտոնական լեզուներով՝ անգլ.՝ International Day for Biological Diversity, արաբ․՝ اليوم الدولي للتنوع البيولوجي‎‎, իսպ.՝ Día Internacional de la Diversidad Biológica, չինարեն՝ 生物多样性国际日, ֆր.՝ Journée internationale de la diversité biologique), ամենամյա տոն, որը նշվում է 2001 թվականից՝ մայիսի 22-ին։


== Պատմություն ==
Միջազգային օրը հռչակվել է 1995 թվականին ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայի հատուկ բանաձևով (No. A/RES/49/119)՝ հիմք ընդունելով կենսաբանական բազմազանության մասին կոնվենցիայի կողմերի խորհրդաժողովի հանձնարարականը, որը տեղի է ունեցել 1992 թվականին։ Բանաձևով օրը նշանակվել է դեկտեմբերի 29-ին, երբ ուժի մեջ է մտել հռչակագիրը։ Բայց հետագայում ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեան կենսաբազմազանության միջազգային օրը տեղափոխել է մայիսի 22-ին՝ կոնվենցիայի ստորագրման օրը ( № A/RES/55/201 բանաձև)։ Տեղափոխությունը, որն արվել է 2000 թվականին հռչակագրի խորհրդաժողովի մասնակիցների կողմից, նպատակ ուներ իրադարձության նկատմամբ ավելի շատ ուշադրություն հրավիրել։
Պարբերաբար հրապարակվում են ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարի ուղերձները կենսաբազմազանության միջազգային օրվա կապակցությամբ։ 2005 թվականի ուղերձում, մասնավորապես, ասվում է, որ կենսաբազմազանությունը գործոն է, որի վրա հիմնվում է կայուն զարգացումը, և որն ապահովում է հասարակության պաշտպանությունը անկանխատեսելի ցնցումների հետևանքներից։


== Օրվա թեմա ==
2021 թվական - «Մենք #ForNature լուծման մասն ենք»
2020 թվական - «Մեր լուծումները հանուն բնության»
2019 թվական - «Մեր Կենսաբազմազանությունը, մեր Սնունդը, մեր Առողջությունը»
2018 թվական - «Կենսաբազմազանության ոլորտում կենսագործունեության 25-ամյակի տոնում»
2017 թվական - «Կենսաբազմազանություն և կայուն զբոսաշրջություն»
2016 թվական - «Կենսաբազմազանության թեմատիկայի արդիականացում, մարդկային կյանքերի և նրանց ապրուստի միջոցների աղբյուրի պահպանում»
2015 թվական - «Կենսաբազմազանություն՝ կայուն զարգացման նպատակով»
2014 թվական - «Կղզիների կենսաբազմազանություն»
2013 թվական - «Ջուր և կենսաբազմազանություն»
2012 թվական - «Ծովերի կենսաբազմազանություն»
2011 թվական - «Անտառների կենսաբազմազանություն»
2010 թվական - «Կենսաբազմազանություն զարգացման և աղքատության բեռի թեթևացման համար»
2009 թվական - «Զավթողական օտար տեսակներ»
2008 թվական - «Կենսաբազմազանություն և գյուղատնտեսություն»
2007 թվական - «Կլիմայի փոփոխություն և կենսաբազմազանություն»
2006 թվական - «Կենսաբազմազանության պաշտպանությունը չոր վայրերում»
2005 թվական - «Կենսաբազմազանություն․ կյանքի ապահովագրություն մեր փոփոխվող աշխարհում»
2004 թվական - «Կենսաբազմազանություն․ սնունդ, ջուր և առողջություն բոլորի համար»
2003 թվական - «Կենսաբազմազանություն և պայքար աղքատության դեմ․ կայուն զարգացման մարտահրավերներ»
2002 թվական - «Նախատեսված է անտառային կենսաբազմազանության համար»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Միջազգային օրը ՄԱԿ-ի կայքում
Միջազգային օրը «Կենսաբանական բազմազանության մասին հռչակագրում» (անգլ.)
ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարի ուղերձը 2005 թվականի Կենսաբազմազանության միջազգային օրվա առթիվ
Կենսաբազմազանության միջազգային օր, 2014
Օրլովկա (գյուղ, Կարմասկալինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕրլովկաՕրլովկա (ռուս.՝ Орловка, բաշկիրերեն՝ Орловка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 365 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հակոբ Ղրիմեցի

Հակոբ Ղրիմեցի (1360-ականներ, Հին Ղրիմ - 1426), տոմարագետ, փիլիսոփա, րաբունապետ, երաժիշտ, քերական, մեկնիչ։


== Կենսագրություն ==
Նախնական կրթությունն ստացել է ծննդավայրում, ապա տեղափոխվել Երզնկյան դպրոց, որն ավարտելուց հետո դասասաց ուսուցիչ է կարգվել նույն դպրոցում։ 1389 թվականին աշակերտների հետ ձեռագիր է ընդօրինակել, որոշ գործեր մեկնել–պարզաբանել ձեռագրերի լուսանցքներում կամ համառոտել՝ հեշտ և դյուրընբռնելի դարձնելու նպատակով։ Միաժամանակ դասավանդել է տոմարագիտություն։ Իր դասախոսությունները գրի է առել և կազմել տոմարագիտության ձեռնարկ, որը նախորդ իմաստասերներից ու գիտնականներից մեխանիկորեն քաղված աշխատանք չէր, այլ առարկայի համակարգված և դյուրամատչելի շարադրանք։ 1410 թվականին տեղափոխվել է Վանա լճի հյուսիսում գտնվող Մեծոփա վանքի նորաբաց դպրոցը՝ որպես րաբունապետ և դասավանդել իմաստասիրություն և տոմարագիտություն։ 1416 թվականին Հակոբ Ղրիմեցին կարգավորել է տոմարի խախտված դասագիրքը, ապա գրել «Մեկնութիւն Տոմարի» աշխատությունը։ «Մեկնության» սկզբում Հակոբ Ղրիմեցին հիմնավորել է տոմարը ուսանելու համար քառյակ գիտությունների ուսուցման անհրաժեշտությունը։ Իր տեսություններից մի քանիսը հիմնավորել է ՝ ելնելով լուսնի փուլերի սեփական դիտարկումից։ Հակոբ Ղրիմեցին դասավանդել է նաև գրչության արվեստ և երաժշտություն։ Երաժշտությունը Ղրիմեցին դիտում է որպես գիտելիքի և արվեստի ձև, ընդունում գործիքային երաժշտության ինքնուրույնությունն ու գեղագիտական նշանակությունը երգեցողականի համեմատ։ Դասվել է միջնադարյան հայ նշանավոր գիտնական–վարդապետների շարքը։


== Երկեր ==
Տոմարագիտական աշխատություններ, Երևան, 1987։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Էյնաթյան Ջ. Ա., Հակոբ Ղրիմեցին և իր տիեզերագիտական հայացքները. - «Բնագիտության և տեխնիկայի պատմությունից». Գիտական աշխատությունների ժողովածու, 1987, № 8, էջ 43-51։
Վերին Իրեմել

Վերին Իրեմել  (ռուս.՝ Верхний Иремель), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Չելյաբինսկով։ Գետաբերանը գտնվում է Իկից գետի ձախ ափից 619 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 29 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Աի, գետի ենթաավազանը Սպիտակ գետն է, գետի գետային ավազանը Կամա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 14010500812111200003428
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 111200342
Ավազանի կոդը — 14.01.05.008
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 11
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 2


== Ծանոթագրություններ ==
Իվան Ալամդարով

Իվան Նիկիտիչ Ալամդարով (սեպտեմբերի 9, 1924(1924-09-09), Աստրախան, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - 1993), ազգությամբ հայ աստրախանցի բժիշկ, բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, Աստրախանի պետական բժշկական համալսարանի ռեկտոր, Աստրախանի պատվավոր քաղաքացի։


== Կենսագրություն ==
Իվան Ալամդարովը եղել է Հարություն Ալամդարյանի տոհմից։ Ծնվել է 1924 թվականին Աստրախան քաղաքում, մանկավարժների ընտանիքում։
1941 թվականին ավարտել է Աստրախանի թիվ 10 դպրոցը։ 1945 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Աստրախանի պետական բժշկական ինստիտուտը։ 1945-1949 թվականներին նույն ինստիտուտի նյարդային հիվանդությունների ամբիոնում անցել է կլինիկական օրդինատուրա։ 1950-1952 թվականներին աշխատել է Ներքի գործերի նախարարության  Աստրախանի մարզային վարչությանբուժմասում, որպես բժիշկ-նյարդաբույժ։ 1952-1961 թվականներին որպես ասիստենտ աշխատել է Աստրախանի Պետական բժշկական ինստիտուտի նյարդային հիվանդությունների ամբիոնի ասիստենտ։
1953 թվականին եղել է ինստիտուտի գիտական քարտուղարը, 1954-1955 թվականներին՝ ինստիտուտի բուժական-կանխարգելողական ֆակուլտետի դեկանի տեղակալը, ապա՝ դեկանը։
1957-1966 թվականներին նշանակվել և աշխատել է Ա. Լունաչարսկու անվան Աստրախանի պետական բժշկական ինստիտուտի ռեկտոր։ 1961 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն՝ «Բորով հիվանդների տեսանելի անփոփոխ մաշկի անոթա-նյարդային ապարատը» թեմայով և արժանացել բժշկական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի։
1966-1970 թվականներին շարունակել է աշխատել որպես ամբիոնի դոցենտ։ 1968-1969 թվականներին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն և արժանացել բժշկական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճանի։ 1972 թվականին ստացել է պրոֆեսորի կոչում։
Գիտական աշխատանքները վերաբերում են նեյրոլեպրոլոգիայի՝ բոր հիվանդության ժամանակ դիտվող նյարդային և հոգեկան խանգարումների, ինչպես նաև նյարդային համակարգի անոթային հիվանդությունների ուսումնասիրությանը։
Մոտ 120 գիտական աշխատությունների հեղինակ է։ Իվան Ալամդարովի ղեկավարությամբ պաշտպանվել են 2 դոկտորական, 11 թեկնածուական ատենախոսություն։
Եղել է Աստրախանի մարզային առողջապահության բաժնի արտահաստիքային գլխավոր նյարդաբույժը, 1955-1957 թվականներին՝ ինստիտուտի կուսակցական բյուրոյի քարտուղարը և 25 տարի՝ կուսակցական կոմիտեի անդամ։ Մի քանի անգամ ընտրվել է ԽՄԿԿ Աստրախանի մարզկոմի, քաղկոմի, քաղաքի Կիրովի շրջկոմի անդամ։ Ընտրվել է Աշխատավորների պատգամավորների Աստրախանի քաղաքային խորհրդի պատգամավոր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Астраханский государственный медицинский университет
Մորա լա Նուևա

Մորա լա Նուևա  (իսպ.՝ Mora la Nueva), մունիցիպալիտետ և քաղաք Իսպանիայում։ Մտնում է Տարրագոնա պրովինցիայի մեջ՝ Կատալոնիա համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ռիբերա Էբարա շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 3238 մարդ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն, իսկ տարածքը կազմում է 15,9 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Página web del Ayuntamiento
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Información del Institut d'Estadística de Catalunya
Ջեմմա Ատկինսոն

Ջեմմա Լուիզա Ատկինսոն (անգլ.՝ Gemma Louise Atkinson, նոյեմբերի 16, 1984(1984-11-16), Բերի, Մեծ Մանչեսթեր, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի հայտնի մոդել և դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Ջեմմա Ատկինսոնը ծնվել է 1984 թվականի նոյեմբերի 15-ին Անգլիայի Մեծ Մանչեսթեր կոմսության Բերի քաղաքում։
Ջեմման իր կարիերան սկսել է որպես ֆոտոմոդել դեռևս դպրոցում։ Այնուհետև նկարահանվել է «Hollyoaks» հեռուստասերիալում, որտեղ հինգ տարի շարունակ խաղացել է պրոբլեմային դեռահաս Լիզա Հանթերի դերը։ 2006 թվականին կրծքի մեծացման վիրահատություն է արել, որի հետևանքով այն հասցրել է 6-րդ չափսի։ Հետո նա հայտնվեց ITV հեռուստացանցի եթերում՝ մասնակցելով «Սերիալային աստղեր» ծրագրում, եղել է ավստրալիական ջունգլիներում՝ մասնակցելով «Ես հայտնիություն եմ... Տա՛ր ինձ այստեղից» մրցույթին, որտեղ կատարեց լեյտենանտ Եվա Մաքենի դերը՝ համակարգչային Red Alert 3 խաղում։ Ջեմմա Ատկինսոնը նկարահանվել է նաև  «Բուգի-վուգի» (2008) բրիտանական ֆիլում Քրիստոֆեր Լիի և Հիզեր Գրեհեմի հետ միասին։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել Էդինբուրգի կինոփառատոնում։
Սակայն, որպես դերասանուհի, Ջեմման առավել քիչ է հայտնի, քան որպես գլամուրային ֆոտոմոդել։ Հենց այս կարգավիճակով էլ նա հայտնի է զանազան բլոգներում, որտեղ հեշտ է գտնել նրա լուսանկարները՝ «Arena», «FHM», «Loaded», «Maxim», «Zoo Weekly» կամ «Nuts» ամսագրերում։
2007 թվականին Ջեմման հանդիպել է Քրիշտիանու Ռոնալդուի հետ. վերջինս նախընտրեց չլուսաբանալ իրենց հարաբերությունները։ Ինչ վերաբերվում էր Ջեմմային՝ նա իր լռությամբ (մինչև որոշակի պահը) ուրիշ նպատակ է հետապնդել։ Դերասանուհին չի ցանկացել խոսել այդ մասին, որպեսզի չվնասի իր ու  Ռոնալդուի հետ իր հարաբերությունները։ Սակայն նա շուտով բացահայտեց ճշմարտությունը, իսկ դրանից հետո բաժանվեց Ռոնալդուից այն բանից հետո, երբ իմացավ որ վերջինս կապեր ունի մարմնավաճառների՝ «սիրո քրմուհիների» հետ։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ և նոմինացիաներ ==
2016՝ «Ֆերմա Էմմերդեյլ» — լավագույն նոր աստղ (նոմինացիա)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Джемма Аткинсон (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Официальный сайт Archived 2008-06-06 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Gemma  Atkinson: Hollyoaks Babe
Սեքվոյա մշտադալար

Սեքվոյա մշտադալար (լատ.՝ Sequoiadendron sempervirens), գետնանոճազգրիների ընտանիքի, սեքվոյա ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Հսկայական մշտադալար ծառեր են, որոնց բարձրությունը հաճախ անցնում է 100-ից, իսկ բնի տրամագիծը երբեմն հասնում է 6—9 մետրի։ Ապրում են 2000 տարուց ավելի։ Բունը ուղիղ է։ Ծեր ծառերի մոտ կեղևը երբեմն հասնում է մինչև 70 սմ հաստության։ Փշատերևները տափակ են, գծա-նշտարաձև, 1,5—2,0 սմ երկարությամբ և 2 —3 մմ լայնությամբ, վերևից փայլուն, մուգ կանաչ, ներքևից ավելի բաց գույնի, երկու սպիտակ հերձանցքային շերտիկներով, ընձյուղների վրա դասավորված են երկշարք, սանրաձև։ Կոները օվալաձև են կամ գնդաձև, կարմրադարչնագույն, 1,8—2,5 սմ երկարությամբ և 1,5—1,8 սմ լայնությամբ։ Արագաաճ ծառատեսակ է և տվերատար։ Պահանջկոտ է ինչպես հողի, այնպես էլ օդի խոնավության նկատմամբ։ Վատ է տանում երաշտը։ Նախընտրում է խոր, ալոլվյալ,
բերովի հովտային հողերը։ Կարող է աճել նաև փոքր հզորության, քարքարոտ, սննդանյութերով աղքատ հողերում, սակայն այս դեպքում թույլ աճ է տալիս։ Ավելի ջերմասեր է, քան սեքվոյադենդրոնը։ Առանց վնասվելու կարող է դիմանալ մինչև -10 —12° սառնամանիքներին։ Ընձյուղներ առաջացնելու մեծ ընդունակություն ունի և բնային ու արմատային մացառներով հեշտությամբ վերականգնվում է։ Սերմերի ծլունակությունը բարձր չէ։ Էկոլոգիական խումբը՝ I:


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Հյուսիսային Ամերիկայի Խաղաղ օվկիանոսյան շրջանի մերձափնյա լեռներում։


== Կիրառություն ==
Հայաստան է ներմուծված 1965 թվականին (Իջևանի դենդրարիում) Բաթումի բուսաբանական այգուց՝ երկամյա սերմնաբույսերով։ — 16,5° սառնամանիքների դեպքում 1968—1969 թվականների ձմռանը մասամբ վնասվել են ասեղնատերևները և երիտասարդ շիվերի ծայրերը, սակայն հաջորդ վեգետացիոն շրջանում լրիվ վերականգնվել են։ Իջևանում, կանոնավոր ոռոգման պայմաններում միջին աճը կազմում է 50—60 սմ։ Վնասատուներով և
հիվանդություններով վարակվելու դեպքեր չեն նկատվել։ Հեռանկարային է Հայաստանի խոնավ, մերձարևադարձային շրջանների համար։ Կարելի է օգտագործել ինչպես խմբերով, այնպես էլ որպես սոլիտեր։ Մշակության հավանական շրջանը՝ 9։


== Ծանոթագրություններ ==
Ադո Ադոյան

Ադո Գրիգորի Ադոյան (սեպտեմբերի 1, 1905(1905-09-01), Խորգոմ, Արտամետ, Վանի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - 1986, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային լրագրող, հասարակական գործիչ։ Հայկական ԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1967)։


== Կենսագրություն ==
Ադո Ադոյանը ծնվել է 1905 թվականի սեպտեմբերի 1-ին, Արևմտյան Հայաստանի Հայոց ձոր գավառի Խորգոմ գյուղում։ Ավարտել է Անդրկովկասյան կոմունիստական համալսարանը (1929)։ 1935-1936 թվականին սովորել է Համաշխարհային տնտեսության և համաշխարհային քաղաքականության կարմիր պրոֆեսուրայի ինստիտուտում (Մոսկվա)։ 1929-1934 թվականներին վարել է կուսակցական պատասխանատու պաշտոններ Ղափանում, Գորիսում, ՀԿ(բ) կ Կենտկոմում։ 1937-1939 թթ., ստալինյան բռնաճնշումների օրերին, բանտարկվել ու կտտանքների է ենթարկվել։ Այնուհետև աքսորվել է կենտրոնացման ճամբար։
1956 թվականից ՀԿԿ Կենտկոմի «Պարտիական կյանք», 1957-1985 թթ.՝ «Լենինյան ուղիով» տեսական-քաղաքական ամսագրի խմբագիրն էր։ Եղել է Հայկական ԽՍՀ V, VI և VII գումարումների Գերագույն խորհրդի դեպուտատ։ Տպագրել է բարոյագիտական, քաղաքի, սոցիոլոգիական, հայագիտական հոդվածներ և «Սիրո և ընտանիքի էվոլյուցիան» գիրքը (հատորներ 1-2, 1967-1972)։ ԽՄԿԿ անդամ 1927 թվականից։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (87001-87100)

Աստերոիդների ցանկ (86901-87000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (87101-87200)
 Աստերոիդների ցանկ (86901-87000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (87101-87200)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (85001)-(90000)»։ www.minorplanetcenter.net
Նազար Մատչանով

Նազար Մաքարիմովիչ Մատչանով (ռուս.՝ Назар Маткаримович Матчанов, հունվարի 1, 1923(1923-01-01), Խիվա, Խորեզմի ժողովրդական սովետական հանրապետություն - հուլիսի 30, 2010(2010-07-30), Տաշքենդ, Ուզբեկստան), խորհրդային պետական ու կուսակցական գործիչ, անասնաբուժական գիտությունների դոկտոր (1969), պրոֆեսոր (1971), ԽՄԿԿ անդամ (1949)։
1949-1959 թվականներին աշխատել է իր մասնագիտությամբ։ 1959-1960 թվականներին եղել է Ուզբեկական ԽՍՀ գյուղատնտեսության մինիստրի տեղակալ, 1960-1961 թվականներին՝ Ուզբեկստանի կոմկուսի Բուխարայի մարզկոմի քարտուղար, 1962-1965 թվականներին՝ առաջին քարտուղար, 1961-1962 թվականներին՝ Ուզբեկական ԽՍՀ Մինիստրների խորհրդի նախագահի տեղակալ, 1965-1970 թվականներին՝ Ուզբեկստանի կոմկուսի ԿԿ քարտուղար։ 1970-1978 թվականներին եղել է Ուզբեկստանի ԽՍՀ Գերագույն սովետի Նախագահության նախագահը, ԽՍՀՄ Գերագույն սովետի Նախագահության նախագահի տեղակալ (1970 թվականի դեկտեմբերից)։ ԽՄԿԿ XXIV-XXV համագումարներում ընտրվել է ԽՄԿԿ ԿԿ անդամ (1971—1981)։ Եղել է ԽՍՀՄ VII-X գումարումների Գերագույն սովետի դեպուտատ։
Պարգևատրվել է Լենինի և երկու այլ շքանշաններով։


== Ծանոթագրություններ ==
Յազիկովո (քաղաքատիպ ավան, Կարսունսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՅազիկովոՅազիկովո (ռուս.՝ Языково), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Կարսունսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4205 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պիեզոէլեկտրական փոխակերպիչ

Պիեզոէլեկտրական փոխակերպիչ, պիեզոէլեկտրական տվիչ, էլեկտրամեխանիկական կամ էլեկտրաձայնային փոխակերպիչ, որի աշխատանքը հիմնված է պիեզոէլեկտրական էֆեկտի վրա։ Պիեզոէլեկտրական փոխակերպիչ կազմված է առանձին կամ խմբավորված պիեզոտարրերից, որոնք պատրաստվում են պիեզոէլեկտրական նյութերից և սովորաբար ունենում են թիթեղի, ձողի, գլանի կամ գնդի ձև։ Փոփոխական էլեկտրական դաշտում պիեզոտարրը (օրինակ, թիթեղը) կատարում է ստիպողական մեխանիկական տատանումներ, որոնց՝ ամպլիտուդը խիստ աճում է, երբ հարկադրական և սեփական տատանումների հաճախությունները համընկնում են (ռեզոնանս)։ Մյուս կողմից, երբ պիեզոէլեկտրական փոխակերպիչը դրվում է մեխանիկական տատանման մեջ, ապա պիեզոտարրի հակադիր երկու մակերևույթների միջև առաջանում է փոփոխական էլեկտրական դաշտ, այսինքն՝ պիեզոէլեկտրական փոխակերպիչը սկզբունքորեն շրջելի է։
Կիրառության ոլորտից և աշխատանքային հաճախականությունների տիրույթից կախված՝ պիեզոէլեկտրական փոխակերպիչներում տեղի են ունենում պիեզոտարրերի տարբեր տեսակի դեֆորմացիաներ։
Զարեչիե (Յալթա)

Զարեչիե (ռուս.՝ Заречье), Ղրիմի Յալթա քաղաքի արևմտյան մասը։ Նախկինում Զարեչիե է կոչվել Ուչան Սու գետի աջ ափին հարակից տարածքը, որը 19-րդ դարի վերջին ընդգրկվել է քաղաքի սահմաններում։


== Պատմություն ==
Մոգաբի լեռան հյուսիսարևելյան լանջերին տեղակայված է Յալթայի արևմտյան մասը՝ Զարեչիեն։ Նախկինում այդպես էր կոչվում Ուչան Սու գետի աջ ափին հարակից տարածքը, որը քաղաքի կազմում է ընդգրկվել 19-րդ դարի վերջին։ Լիվադիայի կամրջից հետո առափնյա փողոցի շարունակությունը Նիկոլաևյան փողոցն էր։ Այն բարձրանում էր լեռը՝ Չուկուռլար (Յամա) բնասահման։
Մինչև 1917 թվականի հեղափոխությունը, Զարեչիեն կառուցապատված էր ամառանոցներով։ Գոգոլի, Մեյերի, Սևաստոպոլի, Վորոնցովի, Տատարսկայա (Արխիվնայա), Չայնայա (Սեչենովի) և այլ փողոցները թաղված էին բուսականության մեջ։ 20-րդ դարի սկզբին ծովից ոչ հեռու գտնվում էր Բուխարայի էմիրի պալատը, որը նեոմավրիտանական ոճով կառուցել էր ճարտարապետ Նիկոլայ Գեորգիևիչ Տարասովը։ Զարեչիեի արևմտյան մասը կոչվում էր Շելոմե (հարթավայր) և ձևավորվում էր Մեսակսուդի (ներկայումս Պիոներական) զբոսայգու հետնամասում։ 1920-1930-ական թվականներին Զարեչիեի տարածքում, գրեթե ինքնաբուխ, ձևավորվեցին մի շարք առողջարաններ և տարբեր գերատեսչությունների հանգստյան տներ, որոնք զբաղեցնում էին նախկին մեծահարուստների եկամտաբեր տներն ու ամառանոցները։ Հետպատերազմյան շրջանում՝ 1950-1960-ական թվականներին, Յալթայի արևմտյան մասում սկսեցին աշխատել մի քանի առողջարաններ, այդ թվում՝ Կարմիր դրոշի շքանշանակիր Սևծովյան նավատորմի առողջարանը։
Կոմունարների փողոցում Յուրի Գագարինի անվան զբոսայգու վերին սահմաններում ուշադրություն է գրավում նրա գլխավոր մուտքը՝ դասական ոճով 1950-ական թվականների սկզբին կառուցված, կորնթոսյան օրդերով սյունաշարը, որի հեղինակն է ճարտարապետ Ա. Ս. Խոտելովը։
Կոմունարների և Սեչենովի փողոցների միջև լեռնային հատվածում տեղակայված է «Արծվի բույն» առողջարանը, որի բացումը տեղի է ունեցել 1922 թվականին։
1957 թվականին է կառուցվել «Ռոսիա» առողջարանը։ Նրա գլխավոր մասնաշենքը նախագծել են մոսկվացի ճարտարապետներ Ի. Վ. Կուզմինը և Ա. Յ. Լանգմանը։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Заречье — окраина Ялты
Խաղտիք

Խաղտիք, Խաղտյաց երկիր, Խաղտյաց աշխարհ, Խաղտյաց գավառ, պատմական երկիր Փոքր Ասիայում, հին և միջին դարերում։ Խաղտիքը հույները կոչել են խալիբ կամ Արմենոխալիբ, իսկ բնակիչներին՝ արմենոխալիբներ։ Գտնվում էր Սև ծովի հարավարևելյան ափին։ Խաղտիքի սահմանները եղել են հարավից՝ Բարձր Հայքի Սպեր, արևելքից՝ Տայքի Ոքաղե և Արսյաց փոր գավառները, հյուսիս-արևմուտքից՝ Պոնտական Կապադովկիան։ Խաղտիքի տարածքը համապատասխանում է Լազիստանին (Թուրքիա)։ Խաղտիքը հյուսիսից շրջապատված է Պարխարի ու Համշենի, իսկ հարավից՝ Դերջանի լեռներով, որոնց միջև ընկած տարածքը կոչվել է նաև Խաղտո ձոր, որտեղից հոսում է Ճորոխ (Ակամսիս) գետը։
Չնայած Խաղտիք վարչականորեն չի մտել Մեծ Հայքի կազմի մեջ, բայց հնում որոշ ժամանակ ենթարկվել է հայկական պետությանը և, սահմանակից լինելով Բարձր Հայք և Տայք նահանգներին, միշտ բնակեցված է եղել հայերով, ընդհուպ մինչև 1915 թվականի Մեծ եղեռնը։ Արտաշեսյանների պետության վերացումից հետո Խաղտիքն ընկավ Պոնտոսի պետության, Սասանյան Պարսկաստանի և Հռոմի տիրապետության տակ։ Այնուհետև Խաղտիքին տիրել են ՝ բյուզանդացիները, սելջուկները, օսմանյան թուրքերը (XVI դ.)։ Հետագա դարերում այստեղ բնակվել են նաև թուրքեր։ Հայ մատենագիրները, ի նկատի ունենալով Խաղտիքի խիտ անտառներն ու խոնավ կլիման, այն կոչել են «անլոյս երկիրն խաղտեաց»։
Կոկչետավի մարզ

Կոկչետավի մարզ, Ղազախստանի կազմում։ Կազմվել է 1944 թվականի մարտի 16-ին։ Տարածությունը՝ 78, 1 հազար կմ2, 617 հազար բնակչություն (1979)։ Ունի 16 վարչական շրջան, 4 քաղաք, 7 քաղաքատիպ ավան։ Կենտրոնը՝ Կոկչետավ։ 1958 թվականի հոկտեմբերի 28-ին պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով։ Գտնվում է Ղազախստանի հյուսիսային մասում, Արևմտա-Սիբիրական հարթավայրի և Ղազախական մանրաբլուրների սահմանում։ Մակերևույթի մեծ մասը բլրաշատ է։ Կլիման խիստ ցամաքային է։ Հուլիսի միջին ջերմաստիճանը 19-20 °C է, հունվարինը հյուսիսում՝ -19 °C, հարավում՝ -16 °C, տարեկան տեղումները հյուսիսում՝ 280-300 մմ, հարավ-արևելքում 239 մմ, լեռներում՝ 400 մմ։ Բնորոշ են հարավարևմտյան չոր քամիները։ Ունի նոսր գետային ցանց։ Ծայր հյուսիսում հոսում է Իշիմ գետը։ Գետերի վրա կառուցված են ջրամբարներ։ Կան աղի և քաղցրահամ շատ լճեր։ Տարածված են տափաստաններն ու անտառատափաստանները։ Անտառածածկ է 300 հազար հեկտարը։ Կենդանական աշխարհին բնորոշ են գայլը, աղվեսը, ճագարամուկը, նապաստակը, թռչուններ։ Կլիմայավարժեցված է մշկամուկը։
Կոկչետավի մարզում բնակվում են ղազախներ (23%), ռուսներ (40%), ուկրաինացիներ, գերմանացիներ, բելառուսներ, թաթարներ, մորդվաներ և այլք։ Միջին խտությունը 1 կմ² վրա 7, 8 մարդ է։ Քաղաքային բնակչությունը 33% է (1975)։ Քաղաքներն են՝ Կոկչետավը, Շչուչինսկը, Կրասնոարմեյսկը, Ստեպնյակը։ Գերիշխում է անջրդի հողագործությունը, մսակաթնատու և մսաբրդատու անասնապահությունը։ Զարգացած են գյուղատնտեսական հումքի վերամշակման ճյուղերը, մետաղամշակումը։ Մշակում են հացահատիկ, կերային, մասամբ՝ տեխնիկական կուլտուրաներ, բանջարեղեն, կարտոֆիլ։ Զարգացած է խոշոր եղջերավոր անասնապահությունը։ Երկաթուղիների երկարությունը 896 կմ է, ավտոճանապարհներինը՝ 7, 7 հազար կմ։ Կոկչետավի մարզում կա մանկավարժական ինստիտուտ, 516 մասսայական գրադարան, 373 ակումբ, 2 թանգարան, մարզային 2 թերթ։
Ռեո (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռեո (այլ կիրառումներ)Լե Ժիկ (ֆր.՝ Le Rétaud), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Ժեմոզակ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սենտ շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17296։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 1027 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Ազգային համալսարանների վիճակագրությունը — Ռեո (ֆր.)
Նոտար

Նոտարն, արդարադատության իրականացմանը նպաստող հանրային ծառայություններ իրականցնող անձ է, որը պետության անունից, նրա սահմանադրությանը և օրենքներին համապատասխան, իրականացնում է օրենքով նախատեսված նոտարական գործողություններ և ծառայություններ։
Նոտարը նոտարական գործողություններ իրականացնում է փաստաթղթեր վավերացնելու կամ վավերացված փաստաթղթեր տրամադրելու կամ օրենքով նախատեսված այլ գործողություններ կատարելու միջոցով։ Նոտարը, վավերացնելով փաստաթուղթը, հաստատում է դրա օրինականությունը և հավաստում փաստաթղթի լիարժեք ապացուցողական ուժը։


== Տարբեր երկրներում ==


=== Հայաստան ===
Նոտարի պաշտոնում կարող է նշանակվել Հայաստանի գործունակ յուրաքանչյուր բարձրագույն իրավաբանական կրթություն ունեցող քաղաքացի, որն չունի դատվածություն, անցել է նոտարական գործունեության առնվազն մեկ տարվա ստաժավորում և նոտարի որակավորման քննական հանձնաժողովին հանձնել է նոտարի որակավորման քննություն։ Նա իր գործունեությանը զուգահեռ իրավունք չունի զբաղեցնել այլ հաստիքային պաշտոն կամ կատարել այլ վարձատրվող աշխատանք, բացի մանկավարժական, գիտական կամ ստեղծագործական գործունեությունից։


== Արտաքին հղումներ ==
Հայաստանի նոտարական պալատ
Ուրուբուրտամայի գավառ

Ուրուբուրտամայի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Uruburetama), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սեարա նահանգի մեջ։ Մտնում է Սերտոյնս Սեարենսիս նահանգի մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 96 702 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 1055,652  կմ²։ Բնակչության խտությունը 91,6  մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 254 280 739,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 2 771,46 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,622։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Տուրուրու
Ումիրին
Ուիլյամ Բաթլեր Եյթս

Ուիլյամ Բաթլեր Եյթս (անգլ.՝ William Butler Yeats, հունիսի 13, 1865(1865-06-13)[…], Սանդիմաունթ, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - հունվարի 28, 1939(1939-01-28)[…], Մենտոն և Ռոկբրյուն Կապ Մարտեն), իռլանդացի անգլալեզու բանաստեղծ և դրամատուրգ։ 1923 թվականի գրականության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Եյթսի հայրը նկարիչ էր, ու Յեթսը սկզբում գեղարվեստ ուսումնասիրեց, նախ՝ Դուբլինում, հետո էլ՝ Օքսֆորդում։ Եյթսն այդպես էլ հետևողական կրթություն չստացավ, չնայած կարծում էր, թե ինքը խորը ու յուրօրինակ մտածող է։ Սրա հիմնական պատճառը օկուլտիզմով, կաբալիզմով ու առհասարակ՝ միստիցիզմով տարված լինելն էր (Եյթսը մի ժամանակ տիկին Բլավատսկայայի Աստվածաբանական միության անդամն էր), ու նաև Էզրա Փաունդի հետ ընկերություն անելը։ Չնայած Փաունդը Եյթսից մոտ 20 տարի ջահել էր, Փաունդը Եյթսի վրա ավելի շատ ազդեց, քան Եյթսը Փաունդի։ Եյթսի պոետական տեխնիկան ուղղակի գերազանց է, հանգերը շքեղ են, ալիտերացիաներն ու ասոնանսները՝ արտակարգ հարուստ, բանաստեղծությունները՝ սքանչելի, որովհետև մտքերը բազմիմաստ են։ Բացի այս, Եյթսը միշտ ձգտում էր «գրի այնքան պարզ ոտանավոր, ինչքան հենց արձակն է»։ Եյթսի կյանքն անասելի հագեցած էր ու նույնիսկ «փոթորկալի»։ Եյթսը եռանդուն քաղգործիչ էր, Կելտական վերածնունդ կուսակցության նշանավոր անդամներից էր, դրամատուրգ էր, ռեժիսոր ու թատրոնի հիմնադիր, հրատարակիչ, թատերագետ ու թատերաքննադատ, ռադիոդասախոս և այլն։
Հրատարակել է բանաստեղծությունների ու պոեմների մի շարք ժողովածուներ, պիես դիմակներ ճապոնական թատրոնի ավանդույթներով, դրամաներ, կատաերգություններ։ Եյթսի գլխավոր ժողովածուներն են՝ The Wanderings of Oisin – Օյսինի դեգերումները (1889), The Wind among the Reeds – Քամին եղեգնուտում (1899), Poems Written in Discouragment – Բանաստեղծություններ ՝ գրված ընկճած պահերին (1913), Responsibilities – Պատասխանատվություն (1914), The Wild Swan at Coole - Վայրի կարապը Քուլում (1917), The Cat and the Moon and the Fragment - Կատուն ու լուսինն ու դրվագը (1922), The Tower – Աշտարակը (1928), A Full Moon in March - Լիալուսինը մարտին (1935), New Poems –Նոր բանաստեղծություններ(1938), A Vision – Տեսիլք (1926-1937) և այլն։
Ոգեշնչել է «Իռլանդական վերածնունդ» մշակութային շարժումը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Մերուժան Հարությունյան Թարգմանելու արվեստը, Երևան 2008 էջ 211 Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.


== Աղբյուրներ ==
Լևան Փանցուլաիա

Լևան Փանցուլաիա (վրաց.՝ ლევან ფანცულაია, փետրվարի 26, 1986(1986-02-26), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ)՝ վրացի շախմատիստ։ 2005 թվականին արժանացել է գրոսմայստերի կոչմանը։
Ազգային հավաքականի կազմում մասնակցել է 38-րդ ամառային Օլիմպիադային (2006—2014 թթ.)։ Նրա առաջին խոշոր հաջողությունը Հունաստանի Հերակլիոն քաղաքում «Երիտասարդ Շախմատիստների աշխարհի» մրցաշարում հաղթելն էր։ 2007 թվականի ապրիլ-մայիս ամիսներին նա հաղթել է Դուբայում անցկացվող մրցաշարում։
ՖԻԴԵ-ի համարն է 13602071։


== Վարկանշային աղյուսակ ==


== Վարկանիշի փոփոխության գծապատկեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Schachpartien von Lewan Panzulaia auf chessgames.com (englisch)
Մեդիա (Արղանա-Մադենի գավառ)

Մեդիա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Արղանամադենի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պոկրովսկոե (գյուղ, Զենկովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոկրովսկոեՊոկրովսկոե (ուկրաիներեն՝ Покровське), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բալիչիվկա։ Հիմնադրվել է 1837 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պոկրովսկոե գյուղում բնակվում էր 556 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2719 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 204,49 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կագուլի կոթող

Կագուլի կոթող (ռուս.՝ Кагульский обелиск)՝ հուշակոթող Պուշկին քաղաքի Եկատերինայի մեծ պալատին կից այգում՝ ճարտարապետ Անտոնիո Ռինալդիի նախագծով՝ 1771 թվականին՝ Կագուլի ճակատամարտում ռուսական զորքերի հաղթանակի առթիվ։
Կոթողի վրա կա գրություն՝ «Ի հիշատակ 1770 թվականի հուլիսի 21–ին Մոլդավիայի Կագուլ գետի մոտ տեղի ունեցած ճակատամարտում գեներալ կոմս Պյոտր Ռումյանցև–Զադույսկիի գլխավորած ռուսական տասնյոթ հազարանոց զորքի հաղթանակի, որ մինչև Դանուբ գետ փախուստի է մատնել թուրքական վեզիր Ղալիլ բեյի հիսուն հազարանոց բանակը»։


== Տես նաև ==
Կագուլի ճակատամարտ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Гусаров А.Ю., Памятники воинской славы Петербурга, СПб, 2010


== Արտաքին հղումներ ==
Ցարսկոյե Սելո թանգարանում կոթողի մասին Archived 2008-07-28 at the Wayback Machine.
Գիրի շրջան (Կանզաս)

Գիրի շրջան (անգլ.՝ Geary County), ԱՄՆ Կանզաս նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 995 կմ² է, բնակչությունը՝ 27.947 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ջանքշն Սիթի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1855 թ.։
Սեն Սյորեն դը Պալեն

Սեն Սյորեն դը Պալեն (ֆր.՝ Saint-Seurin-de-Palenne), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Պոն կանտոնի Սենտի շրջանի կազմի մեջ։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17398։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 150 մարդ։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Սեն Սյորեն դը Պալեն (ֆր.)
Բելովսկի շրջան

Բելովսկի շրջան (ռուս.՝ Беловский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կուրսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բելայա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 950 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 18241 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 19,2 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Այոս Աթանասիոս

Այոս Աթանասիոս (հուն․՝ Άγιος Αθανάσιος), գյուղ Կիպրոս կղզու հարավում՝ Կիպրոսի Հանրապետության Լիմասոլի շրջանում։
Գյուղը գտնվում է շրջկենտրոն Լիմասոլից 3 կմ հեռավորության վրա։ Լիմասոլի հետ միացված է ավտոխճուղով։ Ըստ 2011 թվականին Կիպրոսում անցկացված մարդահամարի տվյալների՝ գյուղի բնակչությունը կազմում էր 14,347 մարդ, հիմնականում՝ հույն կիպրացիներ։
Մինչ 1974 թվականի թուրքերի ներխուժումը գյուղում բնակվել են նաև թուրքեր, որոնք հետագայում տեղահանվել են։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==