armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Օգոստոսի 24

Օգոստոսի 24, տարվա 236-րդ (նահանջ տարիներին՝ 237-րդ) օրն է։

Տարվա ավարտին մնում է 129 օր։


== Դեպքեր ==
79 - Վեզուվ հրաբխի ժայթքումը, որի հետևանքով կործանվեց Պոմպեյը
410 - վեստգոթերը՝ Ալարիքի ղեկավարությամբ սկսեցին ավարի ենթարկել Հռոմը, ինչը տևեց 3 օր
1456 - ավարտվեց Գուտենբերգի Աստվածաշնչի տպագրումը
1572 - Բարդուղիմեոսյան գիշեր. Ֆրանսիայի թագավոր Կառլոս VII-ի հրամանով համատարած կոտորածների են ենթարկվում Փարիզի հուգենոտները
1690 - Կալկաթա քաղաքի հիմնադրումը (Հնդկաստան)
1720 - Սարդինիայի թագավորության ստեղծումը
1814 - բրիտանական զորքերը ներխուժում են Վաշինգտոն և հրդեհում Սպիտակ Տունը
1821 - Կորդովայում (Մեքսիկա) ստորագրվում է Կորդովայի պայմանագիրը Մեքսիկայի ապստամբների և Իսպանիայի միջև, որի հետևանքով հռչակվում է Մեքսիկայի անկախությունը Իսպանիայից
1914 - գերմանական զորքերը գրավում են Նամյուրը (Ֆրանսիա)
1929 - Թուրքիան և Պարսկաստանը ստորագրում են բարեկամության պայմանագիր
1939 - ստորագրվում է Մոլոտով-Ռիբբենտրոպ դաշնագիրը՝ սովետական և գերմանական արտաքին գործերի նախարարներ Վյաչեսլավ Մոլոտովի և Յոախիմ ֆոն Ռիբբենտրոպի կողմից
1944 - սկսվում է Փարիզի գրոհը դաշնակիցների զինյալ ուժերի կողմից
1954 - ԱՄՆ-ում արգելվում է Ամերիկյան կոմունիստական կուսակցությունը
1960 - Անտարկտիդայի Վոստոկ կայանում գրանցվում է աշխարհի ռեկորդ համարվող ամենացածր ջերմաստիճանը (−88 °C)
1968 - Ֆրանսիան փորձարկում է իր առաջին ջրածնային ռումբը, այդպիսով դառնալով աշխարհի 5-րդ միջուկային երկիրը
1991 - Միխայիլ Գորբաչովը հրաժարվում է Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության Կենտկոմի ընդհանուր քարտուղարի պաշտոնից
1991 - Ուկրաինան հայտարարեց իր անկախությունը Սովետական Միությունից


== Ծնունդներ ==
1580`- Ջոն Թեյլոր, Անգլիա անգլիացի բանաստեղծ (վ. 1654)
1669 - Ալեսանդրո Մարչելո, վենետիկյան ազնվական, մաթեմատիկոս, բանաստեղծ
1750 - Լետիցիա Ռամոլինո, Նապոլեոն Բոնապարտի մայրը (վ. 1836)
1772 - Վիլհելմ I, Նիդերլանդների թագավոր (վ. 1840)
1817 - Ալեքսեյ Տոլստոյ, ռուս գրող (վ. 1875)
1837 - Թեոդոր Դյուբուա, ֆրանսիացի կոմպոզիտոր (վ. 1924)
1865 - Ֆերդինանդ I, Ռումինիայի թագավոր (վ. 1927)
1899 - Խորխե Լուիս Բորխես, արգենտինացի գրող և բանաստեղծ
1902 - Ֆեռնան Բրոդել, ֆրանսիացի նշանավոր պատմաբան (մ. 1985)
1927 - Գարի Մարկովից, ամերիկացի ականավոր տնտեսագետ Սան Դիեգոյի Կալիֆորնյան համալսարանում, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր՝ ֆինանսական էկոնոմիկայի տեսության վերաբերյալ աշխատությունների համար
1929 - Յասեր Արաֆաթ, Պաղեստինի նախագահ
1939 - Իրինա Դրամբյան, արվեստաբան, արվեստագիտության դոկտոր, Հայաստանի Հանրապետության արվեստի վաստակավոր գործիչ
1947 - Պաուլո Կոելիո, բրազիլացի հայտնի գրող, արձակագիր, բանաստեղծ
1948 - Նանա Ջորջաձե, վրացի կինոռեժիսոր, սցենարիստ, նկարիչ, ուսուցիչ, Կաննի կինոփառատոնի հաղթող
1948 - Ժան Միշել Ժառ, ֆրանսիացի կոմպոզիտոր, երաժիշտ, էլեկտրոնային երաժշտության հիմնադիրներից
1956 - Քևին Դան,ամերիկացի կինոդերասան
1992 - Վարազդատ Հարոյան, հայ ֆուտբոլիստ, կենտրոնական պաշտպան


== Մահեր ==
79 - Պլինիոս Ավագ, հռոմեացի գրող (ծ. 23)
1042 - Միքայել V Կալաֆաթոս, Բյուզանդիայի կայսր (ծ. 1015)
1103 - Մագնուս III, Նորվեգիայի թագավոր (ծ. 1073)
1990 - Սերգեյ Դովլաթովը, հայ-հրեական ծագումով ռուս գրող (ծ. 1941)
1992 - Բեկոր Աշոտ, Արցախի հերոս, ազատամարտիկ (ծ. 1959)


== Տոներ ==
 Լիբերիա՝ Դրոշի օր
 Ուկրաինա՝ Անկախության օր🇦🇲Հայաստանի դրոշի հաստատում
Վոմա (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վոմա (այլ կիրառումներ)Վոմա (ռուս.՝ Вома), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վոյա գետի ձախ ափին՝ 104 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 35 կմ է, ավազանի տարածքը 240 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300412111100038041
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111103804
Ավազանի կոդը - 10.01.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Լիլիա Չիլինգարյան

Լիլիա Արտաշեսի Չիլինգարյան (դեկտեմբերի 12, 1941(1941-12-12), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 14, 2018(2018-08-14)), բժշկուհի, կենսաբանական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ, Ռուսաստանի Բնագիտական գիտությունների ակադեմիայի պատվավոր պրոֆեսոր (1999)։ 
Բժիշկ Արմեն Մուրադյանի մայրը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1941 թվականին Երևան քաղաքում։ Հայր՝ Արտաշես Չիլինգարյանը մահացել է Լիլիայի ծնվելուց երկու օր անց, մայրը՝ Մելիտա Բաղդասարյանը եղել է վիրաբույժ։ 1958 թվականին ոսկե մեդալով ավարտել է Երևանի Պուշկինի անվան թիվ 8 դպրոցը, որից հետո ուսումը շարունակել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտի բուժական ֆակուլտետում և 1964 թվականին գերազանցությամբ ավարտել այն։ 1964-1968 թվականներին եղել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտի կենսաքիմիայի ամբիոնի ասպիրանտ։
1975 թվականին  գերազանցությամբ ավարտել է ԽՍՀՄ նախարարների խորհրդին կից պետական պատենտաբանության և հայտնագործությունների ղեկավար, ինժեներա-տեխնիկական, գիտական աշխատողների որակավորման բարձրագույն կուրսերը։ 2002 թվականին հատուկ դասընթացներ է անցել ՀՀ Ամերիկյան համալսարանում։
1983-1987 թվականներին եղել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտի «Նյութափոխանակության պաթոքիմիայի» գիտահետազոտական լաբորատորիայի կրտսեր գիտաշխատող, որից հետո՝ մինչև 1994 թվականը կենսաքիմիայի ամբիոնի ասիստենտ։ 1994-2009 թվականներին եղել է բժշկական ինստիտուտի կենսաքիմիայի ամբիոնի դոցենտ։
Ռուսաստանի Բնագիտական գիտությունների ակադեմիայի կողմից 1999 թվականին Լիլիա Չիլինգարյանին շնորհվել է պատվավոր պրոֆեսորի կոչում։


== Պարգևներ ==
Խորհրդային Հայաստանի նախարարների խորհրդին կից Բարձրագույն և միջին մասնագիտական կրթության պետական կոմիտեի պատվոգիր՝ լավագույն ուսանողական աշխատանքի համար (1964)։
Գիտության վաստակավոր գործիչ՝ Ա. Իսահակյանի անվան մրցանակ։
Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտի ոսկե մեդալ համալսարանի 70-ամյակի կապակցությամբ։
Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտի ոսկե մեդալ համալսարանի 90-ամյակի կապակցությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Лилия Чилингарян Archived 2020-02-15 at the Wayback Machine.
Արիստովո (գյուղ, Սիչովսկի շրջան)

Արիստովո (ռուս.՝ Аристово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 12 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(9788) 1995 EQ1

(9788) 1995 EQ1, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի մարտի 11-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,090442 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6639 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,517 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1984,4 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,181415 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,9° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9788) 1995 EQ1 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հազար խոսքեր

«Հազար խոսքեր» (անգլ.՝ A Thousand Words), ամերիկյան կատակերգություն 2012 թվականի։ Ռեժիսոր Բրայան Ռոբինսը և գլխավոր դերակատար Էդդի Մերֆին արդեն աշխատել էին միասին «Նորբիտի հնարքները» ֆիլմի նկարահանումներին։


== Սյուժե ==
Գրքերի գործակալ Ջեկ ՄաքՔոլը կարող է համոզել յուրաքանչյուրին, նա կարողանում է այնպես խոսել, որ ուրիշների նույնիսկ երազել չեն կարող։ Սակայն մի անգամ նա հանդիպում է բժիշկ Սինջուին՝ ժամանակակից գուրուի։ Եվ փոխանակ համոզի նրան պայմանագիր կնքել, դառնում է Բոդխի ծառի տերը։ Յուրաքանչյուր ասված բառից տերևներն ընկնում են և պարոն ՄաքՔոլը գիտի, որ նրան մնացել է ասելու ընդամենը 1000 բառ, իսկ երբ ընկնի վերջին տերևը, նա կմահանա։.


== Դերերում ==
Էդդի Մերֆի - Ջեկ ՄաքՔոլ
Քլիֆ Քուրտիս - Բժիշկ Սինջա
Կլարկ Դյուկ - Աարոն
Քերի Վաշինգտոն - Կարոլին ՄաքՔոլ
Ջենի Էլիսոն - Սամանտա Դևիս


== Արտադրություն ==
Ֆիլմը նկարահանվել է 2008 թվականի գարնան վերջին և ամռանը՝ ենթադրելով, որ կավարտեն 2009 թվականի առաջին կեսերին։ Սակայն 2008 թվականի Paramount Pictures–ի և DreamWorks–ի միջև բաժանումը խաթարեց բոլոր ծրագրերը։ 2011 թվականի սկզբին նկարահանումները վերսկսվեցին, որից հետո «Հազար Խոսքեր»ը, վերջապես, ունեցավ պրեմիերայի նշանակման օր՝ 2012 թվականի հունվար։ Սակայն Էդդի Մերֆիի՝ Օսկարի հաղորդավարի կարգավիճակը լքելուց հետո, պրեմիերան տեղափոխվեց սկզբում ապրիլ, ապա 2012 թվականի մարտի 9։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.thousandwordsmovie.com Հազար խոսքեր. պաշտոնական կայք
A Thousand Words(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
«A Thousand Words»(անգլ.) ֆիլմը Box Office Mojo  կայքում
Հազար խոսքեր(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Նոր Ղազանչի

Նոր Ղազանչի, գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Մարտակերտի շրջանում։ Տեղաբաշխված է հանրապետության հյուսիսարևելյան հատվածում։ Մարտակերտ շրջկենտրոնից գտնվում է 40 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 60 կմ հեռավորության վրա։


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը լեռնային է, ունի 2180.95 հա տարածք, որից 487.06 հա գյուղատնտեսական նշանակություն, 1581.54 հա անտառային հողեր։ Նոր Ղազանչի համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Խաչեն գետի վտակը։ Համայնքի տարածքում առկա են թվով 2 աղբյուրներ` «Թեմարի» և «Ներքին»։
Առկա են պղնձի (կատարվում են հետազոտություններ) հանքային պաշար։


== Պատմություն ==
Անվանումը ստացել է տեղի արհեստավորների մասնագիտությունից, որոնք հայտնի են եղել կենցաղային մետաղե ամանեղեն (որը Արցախի բարբառով նշանակում է ղազան) պատրաստելու գործում։ Այժմյան գյուղը ստեղծվել է 17-րդ դարում, բայց մոտակա տարածքների հնությունները ցույց են տալիս, որ վերջինս բնակավայր է եղել դեռ 12-րդ դարից սկսած։ Բնակավայրի Ս. Գևորգ եկեղեցին կառուցվել է 19-րդ դարում, այժմ ավերված է։ 19-րդ դարի 90-ական թվականների սկզբներին այստեղ կար 35 տուն, 325 բնակիչ, 1970 թվականին` 89 տուն, 455 բնակիչ, 1987 թվականին` 75 տուն, 260 բնակիչ։ Կոլտնտեսությունը կազմավորվել է 1931 թվականին, որը 1967 թվականին միացել է Սրխավենդի տնտեսությանը։ Էլեկտրաֆիկացվել է 1963 թվականին։ Կյանքի միջին տևողությունը 75-80 տարի է։ Շրջապատում նշանավոր են Թունանց բաղեր, Մեղրակերտ սրբավայրերը, Կարմիր եղցին, Առստամանց բաղը, Ջալալանց բաղը և այլ վայրեր, կան բազմաթիվ խաչքարեր, հնագույն գերեզմանաքարեր։ Հայրենական մեծ պատերազմին մասնակցել է 167 մարդ, զոհվել է 65-ը, որոնց հիշատակին կանգնեցված է հուշարձան։


== Բնակչություն ==
2015 թվականին Նոր Ղազանչի համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 143 մարդ, կա 42 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։


== Հասարարակական կառույցներ ==
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, մշակույթի տուն և բուժկետ։


== Արտաքին հղումներ ==
Հակոբ Ղահրամանյան, ՏԵՂԵԿԱՏՈւ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչատարածքային միավորների սոցիալ-տնտեսական բնութագրերի, Երևան, Ճարտարագետ, 2015 թ.


== Ծանոթագրություններ ==
Համբարձում Քեչեկ

Համբարձում Սերաֆիմի Քեչեկ  (1872, հունիսի 7 (հունիսի 19), Նոր Նախիջևան, ՌԴ Դոնի Ռոստով քաղաքի շրջագծում-1948, սեպտեմբերի 3, Երևան), հայ վիրաբույժ, մանկավարժ, հասարակական գործիչ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1910), պրոֆեսոր (1925), ՀԽՍՀ գիտությունների վաստակավոր գործիչ (1935)։ ՀԽՍՀ-ում վիրաբուժական ծառայության հիմնադիրներից։


== Կենսագրություն ==

1897 թվականին ավարտել է Մոսկվայի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը, այնուհետև աշխատել Դոնի Ռոստովում, Վլադիկավկազում։ 1900-1910 թվականներին աշխատել է Պետերբուրգի Ռազմա-բժշկական ակադեմիայում, ուր աշակերտել է ականավոր վիրաբույժ Ն․ Վելյամինովին։ 1901-1905 թվականներին աշխատել է Գերմանիայի, Ֆրանսիայի, Անգլիայի և Դանիայի մի շարք առաջավոր կլինիկաներում։ 1910 թվականին նշանակվել է Նոր Նախիջևանի քաղաքային հիվանդանոցի գլխավոր բժիշկ և այստեղ հիմնել վիրաբուժական բաժանմունք։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին ղեկավարել է Դոնի Ռոստովի օրթոպեդիայի ինստիտուտը և սպայական լազարեթը։ 1916 թվականին Դոնի Ռոստովի Վարշավյան համալսարանում դասավանդել է ուրոլոգիա, 1919-1923 թվականներին աշխատել է Վրաստանում։ 1923 թվականին ընտրվել է Երևանի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետի վիրաբուժության ամբիոնի վարիչ, 1925 թվականից՝ դեկան, այնուհետև գիտական խորհրդատու։ 1924 թվականին նշանակվել է հանրապետական հիվանդանոցի վիրաբուժական բաժանմունքի վարիչ։ Ակտիվորեն մասնակցել է նաև բժշկական ինստիտուտի և ամբիոնների կազմակերպման աշխատանքներին։ Հայրենական պատերազմի տարիներին եղել է էվակոհոսպիտալների խորհրդատու։ Եղել է ՀԽՍՀ վիրաբույժների գիտական ընկերության նախագահ, պատվավոր անդամ։


== Ստեղծագործություններ և ճանաչում ==
Քեչեկը հեղինակ է ավելի քան 30 գիտական աշխատությունների։ Աշխատանքները վերաբերում են տուբերկուլոզային գայլախտի լուսաբուժության մեթոդների մշակման, ուրոլոգիայի, վիրաբուժության բազմաթիվ հարցերի ուսումնասիրություններին։ Գործնական բժշկության մեջ առաջինն է օգտագործել ֆինզենի լամպը և կիրառել միզապարկադիտումը։ Եղել է ՀԽՍՀ վիրաբույժների գիտական ընկերության նախագահ, պատվավոր անդամ։ Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։ Քեչեկի անունով է կոչվում Երևանի № 1 կլինիկական հիվանդանոցի վիրաբուժական բաժանմունքը, 1980-2001 թվականներին Երևանի պետական բժշկական համալսարանում սահմանվել է Քեչեկի անվան ուսանողական կրթաթոշակ։


== Պարգևներ ==
Հայկական ԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1935)
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան (1945)
«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալ


== Երկեր ==
«Лѣченіе lupus vulgaris ПО СПОСОБУ ПРОФ. FINSEN’A по данным свѣтолѣчебнаго отдѣленія академической хирургической клиники проф. Н. А. Вельяминова.» (ДИССЕРТАЦІЯ на степень доктора медицины А. С. Кечека-Кечекьянца. С.-ПЕТЕРБУРГЪ, 1910.)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Համբարձում Քեչեկ
Վիրաբուժական ծառայության հիմնադիրը (Համբարձում Քեչեկի ծննդյան 140-ամյակը)


== Աղբյուրներ ==
Айриян А. П. Армянские учёные-медики. - Ер., 1998 - 276 с. ISBN 99930-1-001-7
Донская Армения. Вып.1. Ростов/Дон, 2007. ISBN 5 901377-18-4
Ерканян В.С. Армянская культура в 1800-1917 гг. / Пер. с арм. К.С. Худавердяна. Ер., 1985
Սալինյակ դը Միրամբո

Սալինյակ դը Միրամբո (ֆր.՝ Salignac-de-Mirambeau), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Միրամբո կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ժոնզակ շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17417։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 158 մարդ։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Սալինյակ դը Միրամբո (ֆր.)
Յուրա Հովսեփյան

Յուրա Հովսեփյան (1956, մարտի 25, Արտաշատ - 2011, ապրիլի 16), պատմաբան, պատմական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1956 թ. մայիսի 25-ին Արտաշատում։ 1973 թվականին ավարտել է Արտաշատի թիվ 4 միջնակարգ դպրոցը։ 1973-1974 թվականներին աշխատել է Արտաշատի կապի հանգույցում։ 1974-1976 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1977-1982 թվականներին ուսանել է Երևանի պետական համալսարանի Պատմության ֆակուլտետում, 1982-1985 թվականներին ուսումը շարունակել է ԵՊՀ Պատմության ֆակուլտետի ասպիրանտուրայում՝ Հայոց պատմություն մասնագիտությամբ։ 1984-2011 թվականներին դասախոսել է ԵՊՀ Պատմության ֆակուլտետում։ 1987 թվականին մրցույթային կարգով ընտրվել է ԵՊՀ Պատմության ֆակուլտետի Հայոց պատմության ամբիոնի ասիստենտ։ 1989 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն «Ռազմական Կոմունիզմի քաղաքականության կենսագործումը Հայաստանում (պատմություն, պատմագրություն)» թեմայով։ 1993 թվականին նրան շնորհվել է դոցենտի գիտական կոչում։ 1988-2008 թվականներին եղել է ԵՊՀ Պատմության ֆակուլտետի Արհբյուրոյի նախագահ։ Տարիներ շարունակ եղել է Երևանի պատմության թանգարանի գիտական խորհրդի անդամ։ 2006 թվականին ղեկավարել է թեստային առաջադրանքներ մշակող խմբի աշխատանքները։ Հանկարծամահ է եղել սրտի կաթվածից 2011 թ. ապրիլի 16-ին, Երևանի իր տանը աշակերտների հետ մասնավոր պարապմունքի ժամանակ։ Երկու տասնյակից ավելի գիտական և գիտամեթոդական հոդվածների հեղինակ է։ Համահեղինակ է հինգ դասագրքերի։


== Գրականություն ==
Երևանի պետական համալսարանի 90-ամյա պատմության ֆակուլտետը, խմբ. Էդիկ Գ. Մինասյան, Երևան, 2009, էջ 236։
Գոդֆրեդ Դոնսա

Գոդֆրեդ Դոնսա (անգլ.՝ Godfred Donsah, հունիսի 7, 1996(1996-06-07), Աքրա, Գանա), գանացի ֆուտբոլիստ, «Բոլոնյա» ակումբի և Գանայի հավաքականի կիսապաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==
Դոնսան ֆուտբոլով զբաղվել սկսել է իր հայրենիքում, որտեղ նրան նկատել են իտալական «Պալերմո» ակումբի սկաուտներն ու հրավիրել թիմ։ 2013 թվականի ամռանը նա վարձավճարով տեղափոխվել է «Էլլաս Վերոնա» ակումբ, որպեսզի ձեռք բերի խաղային պրակտիկա։ 2014 թվականի ապրիլի 19-ին՝ «Ատալանտա» ակումբի դեմ խաղում Գոդֆրեդը կատարել է իր նորամուտը իտալական Սերիա Ա-ում՝ հանդիպման երկրորդ խաղակեսում փոխարինելով Մասսիմո Դոնատիին։ Նույն տարվա ամռանը Դոնսան տեղափոխվել է «Կալյարի» ակումբ։ Հոկտեմբերի 19-ին՝ «Սամպդորիա» ակումբի դեմ խաղում, նա կատարել է իր նորամուտը նոր թիմի կազմում։ 2015 թվականի հունվարի 11-ին՝ «Չեզենա» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ, խփել է իր առաջին գոլը «Կալյարի» ակումբի կազմում։
Նույն տարվա ամռանը տեղափոխվել է «Բոլոնյա» ակումբ։ Օգոստոսի 29-ին՝ «Սասուոլո» ակումբի դեմ խաղում, Դոնսան կատարել է իր նորամուտը «Բոլոնյա» ակումբի կազմում։


== Միջազգային կարիերա ==
2015 թվականին Դոնսան Գանայի երիտասարդական հավաքականի կազմում մասնակցել է Նոր Զելանդիայում անցկացված աշխարհի երիտասարդական առաջնությանը։ Մրցաշարում նա մասնակցել է Ավստիայի, Արգենտինայի, Պանամայի և Մալիի երիտասարդական հավաքականների դեմ խաղերին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Tutto Calciatori profile
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում(անգլ.)
Հարավաֆրիկյան ընձուղտ

Հարավաֆրիկյան ընձուղտ (լատ.՝ Giraffa camelopardalis giraffa), երկսմբակավորների կարգի աֆրիկյան ընձուղտի տեսակ։ Տարածված են Հարավային Աֆրիկայի մի շարք պետություններում։
2010 թվականի տվյալներով Հարավային Աֆրիկայում ապրում են մոտ 12 000 հարավաֆրիկյան ընձուղտներ, իսկ գերության մեջ, այդ թվում նաև կենդանաբանական այգիներում և անասնապատական կենտրոններում՝ ավելի քան 45 առանձնյակներ։


== Տարածվածություն ==
Հարավաֆրիկյան ընձուղտները ապրում են միայն Աֆրիկա աշխարհամասի Հարավային հատվածում։ Նախկինում տարածված են եղել նաև Աֆրիկայի տարբեր հատվածներում, սակայն արտաքին վտանգների պատճառով ժամանակի ընթացքում նրանց թիվը նվազեց։
Այժմ ապրում են միայն Հարավային Բոտսվանայում, հարավային Զիմբաբվեում և հարավարևմտյան Մոզամբիկնում։
Հարավաֆրիկյան ընձուղտները քիչ քանակությամբ նաև ապրում են Սվազիլենդում։
Ընձուղտների այս տեսակին պատկանող առանձնյակները նախընտրում են ապրել Հարավային Աֆրիկայի սավաննաներում, խոտհարքներում և ջունգլիներում։ Խոտակեր են, սնվում են խոտով, թփերով, ծառերի տերևներով և պտուղներով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Հոգեֆիզիկա

հոգեֆիզիկա, պսիխոֆիզիկա, հոգեբանության բնագավառ, որն ուսումնասիրում է ֆիզիկական գրգռիչների և համապատասխան զգայությունների միջև առաջացող հարաբերակցությունները, որոնք արտահայտվում են քանակական չափումներով (սենսորիմետրիա)։ Դրանք վերաբերում են հիմնականում գրգռիչի և զգայության ուժին, ինտենսիվությանը, տևողությանը և շեմքին (զգայության բացարձակ և տարբերակման շեմքեր)։ Ըստ դասական պսիիոֆիձիկաի (Էռնստ Հենրիխ Վեբեր, Գուստավ Ֆեխներ) զգայության ինտենսիվությունը համեմատական է ֆիզիկական գրգռիչի ուժի լոգարիթմին (Տ- Klgl-j-C)։ Նրա հիմնական սխալն այն է, որ անտեսում է գրգռիչի և զգայության հարաբերակցության ֆիզիոլոգիական օրինաչափությունները (ազդակները)։ ժամանակակից պսիիոֆիձիկայում մշակվել են հոգեֆիզիկական այնպիսի սկզբունքներ, որոնք, հիմնվելով պսիխոֆիզիոչոգիայի, կենսաֆիզիկայի, ինչպես նաև մաթեմատիկական և վիճակագրական նորագույն մեթոդների վրա, հնարավորություն են ընձեռում օբյեկտիվորեն ուսումնասիրել զգայական ըմբռնումների և տարբեր բնույթի ու որակների միջև առաջացող հարաբերակցություն^ կոնկրետ իրադրություններում։ 1930-ական թվականներին օբյեկտիվ պսիխոֆիզիկան զուգընթաց զարգանում է։
Աղավնունի

Աղավնունի, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Մկրտիչ Աղավնունի (1863-1941), հոգևոր գործիչ։


== Ծանոթագրություններ ==
(2588) Ֆլավիա

(2588) Ֆլավիա (անգլ.՝ Flavia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի նոյեմբերի 2-ին Բրայան Սկիֆի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,458394 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9395 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9773 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1407,91 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,255698 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,26° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2588) Ֆլավիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ռիվիեռ (Շարանտի գավառ)

Ռիվիեռ (ֆր.՝ Rivières), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1865 մարդ, բնակչության խտությունը` 86.58 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 21.54 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 380 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 95 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 20 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1003 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 698-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 305։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,6 %։ 698 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 636 անձ (345 տղամարդ և 291 կին)։ Գործազուրկ են եղել 62 անձ (27 տղամարդ և 35 կին)։ 305 անաշխատունակներից 52-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 167-ը` թոշակառուներ, իսկ 86-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասնի (Կոշեխաբլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրասնիԿրասնի (ռուս.՝ Красный, ադըղե.՝ Плъыжьы), խուտոր Ռուսաստանի Դաշնության Ադըղեայի Հանրապետության Կոշեխաբլի շրջանի կազմում։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը 2019 թվականի տվյալներով կազմում է 219 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կլոկովո (այլ կիրառումներ)

Կլոկովո, կարող է վերաբերել՝

Կլոկովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գլինկովսկի շրջանի կազմում։
Կլոկովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Ֆլորենցիա (Կակետա)

Ֆլորենցիա (իսպ.՝ Florencia), քաղաք և մունիցիպալիտետ Կոլումբիայի հարավ-արևմուտքում։ Կակետա դեպարտամենտի վարչական կենտրոնը։ 


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1902 թվականի դեկտեմբերի 25-ին կապուցիների միաբան հայր Դորոտեո դե Պուպիալեսի կողմից (1876–1959)։ 1912 թվականին Ֆլորենցիային շնորհվել է մունիցիպալիտետի կարգավիճակ, և նույն թվականին տեղի են ունեցել քաղաքային խորհրդի առաջին ընտրությունները։ 1950 թվականի մարտի 14-ին Ֆլորենցիան հռչակվել է Կակետա դեպարտամենտի վարչական կենտրոն։ 


== Աշխարհագրական դիրք ==

Քաղաքը գտնվում է վարչության հյուսիսարևմտյան մասում՝ Արևելյան Կորդիլիերներ լեռնաշղթայի ստորոտներում, Աչա գետի ձախ ափին (Օրտեգուասա գետի աջ վտակ), երկրի մայրաքաղաք Բոգոտայից մոտավորապես 360 կիլոմետր հարավ-արևմուտք։ Ծովի մակարդակից ունի 561 մետր բացարձակ բարձրություն։
Մունիցիպալիտետի տարածքը 2292 կմ² է։


== Բնակչություն ==
Կոլումբիայի վիճակագրության ազգային վարչական դեպարտամենտի տվյալներով՝ քաղաքի և մունիցիպալիտետի ընդհանուր բնակչության թվաքանակը 2012 թվականին կազմել է 163 323 մարդ։
Քաղաքի բնակչության թվաքանակի դինամիկան ըստ տարիների․

Ռասայական առումով սպիտակամորթներն ու մետիսները կազմում էին քաղաքի բնակչության 95,9 %-ը, նեգրերը՝ 3,3 %-ը, հնդիկները՝ 0,8 %-ը։
5 տարեկանից բարձր բնակչության գրագիտության մակարդակը կազմել է 91,3 %։
Ֆլորենցիայի բնակչությունն ըստ տարիքային միջակայքի՝ 2005 թվականի տվյալներով բաշխվել է հետևյալ կերպ․ մինչև 20 տարեկան բնակիչներ՝ 44,87 %, 20-39 տարեկան բնակիչներ՝ 30,96 %, 40-59 տարեկան բնակիչներ՝ 17,07 % և 60 տարեկան ու բարձր տարիքի բնակիչներ՝ 7,11 %։


== Տնտեսություն և տրանսպորտ ==
Ֆլորենցիայի տնտեսության գյուղատնտեսական հատվածում գերակշռում են մսի և կաթնամթերքի ճյուղերը, տավարաբուծությունը, ակվակուլտուրան և բուսաբուծությունը (աճեցնում են բանան, մանիոկա և սուրճ)։ Արդյունաբերական արտադրությունը համեմատաբար թույլ է զարգացած և հիմնականում ներկայացված է սննդի ոլորտի ձեռնարկությունների կողմից։ Ֆլորենցիայի ճանապարհային ցանցը կազմում է 150 կմ քաղաքային և 337 կմ գյուղական ճանապարհ։ Կա քաղաքային տրանսպորտի ավտոբուսային ցանց։ Քաղաքից 3 կմ դեպի արևելք գտնվում է օդանավակայանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Դագոբերտ III

Դագոբերտ III (ֆր.՝ Dagobert III; ծնվ. 699 թվական — մահ. 715 թվականի դեկտեմբերի 31), 711 - 715 թվականներին ֆրանկների թագավոր, Մերովինգների հարստությունից։ Խիլդեբերտ III արքայի և Էդոնայի տղան։
«Դագոբերտ» անունը ֆրանկերենից թարգմանաբար նշանակում է «Պայծառ, ինչպես օրը»։


== Կենսագրություն ==
Դագոբերտ III-ը 12 տարեկան հասակում հորից ժառանգել է երեք ֆրանկական թագավորությունները՝ Նեյստրիան, Բուրգունդիան և Ավստրազիան։ Սակայն իրական կառավարությունը գտնվում էր մայորդոմ Պիպին Գերիստալսկիի ձեռքերում, որը կառավարում էր Ավստրազիան։ Նեյստրիայի մայորդոմ էր նրա տղա Գրիմոալդ Կրտսերը։ Սակայն նրանք երկուսն էլ մահացել են 714 թվականին, և նոր մայորդոմ էր դարձել Գրիմոալդի անչափահաս   տղա Տեոդոալդը։
Պիպին Գերիստալսկիի մահը առաջացրել է բաց ընդհարում նեյստրիական կառավարության, որոնք ընտրում էին մայորդոմին և  նրա ժառանգների միջև։ Պիպինի այրի Պլեկտրուդան Դագոբերտ III-ի և մայորդոմ Տեոդոալդի անունից կառավրում էր թագավորությունը, քանի որ նրանք դեռ անչափաս էին։ Նեյստրիական կառավարությունը այդ պահը օգտագործել է ապստամբության համար։ Նրանք միավորվել են Կոմպյենյեի մոտ գտնվող անտառում և 715 թվականին ջախջախել ավստրազիական բանակը։ Դրանից հետո Նեյստրիան վերականգնեց իր անկախությունը և տեղի կառավարությունը Րագենֆրեդին նոր մայորդոմ ընտրեց։
Տասնվեց տարեկան Դագոբերտ III-ը մահացավ 715 թվականի դեկտեմբերի 31-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Продолжатели Фредегара
Книга истории франков
Лебек С.: Происхождение франков
Эрлихман В.В.: Правители мира


== Արտաքին հղումներ ==
«Dagobert III von Frankenkoenig» (գերմաներեն)։ Genealogie Mittelalter: Mittelalterliche Genealogie im Deutschen Reich bis zum Ende der Staufer։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-05-19-ին։ Վերցված է 2012-02-06
Իվանովկա (գյուղ, Իլինեցկոեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻվանովկաԻվանովկա (ուկրաիներեն՝ Іванівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Իլինեցկոեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1946 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Իվանովկա գյուղում բնակվում էր 206 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,2 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 171,67 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գևորգ Պարիս

Գևորգ Հակոբի Պարիս (Գևորգյան, 1901, փետրվարի 1 - 1958, հոկտեմբերի 17), հայ բառարանագիր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Վանում։ Ավարտել է ԵՊՀ-ն (1926)։ Կազմել է բառարաններ («Պոլիգրաֆիական և հրատարակչական տերմինների ռուս-հայերեն համառոտ բացատրական բառարան», (1953), «Գրականագիտական տերմինների համառոտ բառարան», (1957, համահեղինակ), «Դպրոցական ուղղագրական բառարան» (1956, 2-րդ վերամշակված հրատ.՝ 1959, համահեղինակ), դպրոցական դասագրքեր։


== Աղբյուրներ ==
Ծխախոտի ազդեցությունն առողջության վրա

Ծխախոտի ազդեցութունը առողջության վրա, հիմնականում պայմանավորված է ծխախոտի մեջ մարդու օրգանիզմի համար վնասակար ազդեցություն ունեցող նիկոտինի պարունակությամբ, որը ծխախոտ օգտագործողի մոտ նաև առաջացնում է հոգեբանական, հետագայում նաև` կենսաբանական կախվածություն։ Աշխարհում ամեն տարի ավելի մեծ թվով մարդիկ են մահանում ծխախոտի օգտագործման հետևանքներով և սպասվում է որ ապագայում այդ մարդկանց թիվը էլ ավելի կմեծանա։ Համաճարակաբանական ուսումնասիրությունը հիմնականում կենտրոնացել է թութունի ծխելու վրա, որն ուսումնասիրվել է ավելի քան սպառման որևէ այլ ձև։
Թութունը Հայաստանում մահվան պատճառների՝ սիրտ-անոթային հիվանդությունների և քաղցկեղի առաջնային ռիսկի գործոնն է և կանխելի մահվան գերագույն պատճառը աշխարհում։ Թութունի օգտագործումը սովորաբար սիրտ-անոթային հիվանդությունների պատճառ է դառնում, և ծխելը սրտի կաթվածների, ուղեղի կաթվածների, քրոնիկական թոքային կառուցվածքային հիվանդության, էմֆիզեմայի, և քաղցկեղի (հատկապես թոքի քաղցկեղի, խռչակի և բերանի քաղցկեղների, և ենթաստամոքսային քաղցկեղի) հիմնական ռիսկի գործոն է։ Թութունը նաև ծայրամասային անոթային հիվանդության և հիպերլարվածության պատճառ է դառնում, որոնք առաջանում են թութունի հետ շփման ժամանակից և դեղաբաժնից։ Ավելին՝ թութունով լցրած ծխախոտների միջի ավելի բարձր ձյութի (tar) բաղադրությունը ավելացնում է այս հիվանդությունների ռիսկը։ Զարգացող երկրներում վաճառվող ծխախոտները սովորաբար ավելի բարձր ձյութի բաղադրություն են ունենում, և ավելի հավանական է, որ ֆիլտրացված չլինեն՝ այս շրջաններում ավելացնելով թութունին վերաբերող հիվանդությունների դիմաց խոցելիությունը։
Ըստ Առողջապահության միջազգային կազմակերպության գնահատման, 2004 թվականինն թութունը 5.4 միլիոն մահվան, իսկ 20-րդ դարում 100 միլիոն մահվան պատճառ է դարձել։ Նաև, ըստ ԱՄՆ-ի Հիվանդությունների հսկման և կանխման կենտրոնի, թութունի օգտագործումը «մարդու առողջությամ միակ ամենակարևոր կանխելի ռիսկն է զարգացած երկրներում և վաղաժամ մահվան կարևոր պատճառներից աշխարհում»։
Ծուխը պարունակում է քանի քաղցկեղածին պիրոլիտ արտադրանքներ, որոնք միանում են ԴՆԹ-ին և շատ ծագումնաբանական մուտացիաների պատճառ դառնում։ Ավելի քան 19 ճանաչված քաղցկեղածին գոյություն ունեն ծխախոտի ծխի մեջ։ Թութունը նաև պարունակում է նիկոտին, որը հույժ կախվածություն առաջացնող փսիխոակտիվ քիմիական նյութ է։ Թութուն ծխելիս նիկոտինը ֆիզիկական և հոգեբանական կախվածություն է առաջացնում։ Թութունի օգտագործումը հղի ծխողների միջև վիժման նշանակալի գործոն է, ինչպես նաև պտղի համար այլ առողջական սպառնալիքների պատճառ կարող է դառնալ, ինչպիսին են վաղաժամ ծնունդը և ծնունդի ժամանակ ցածր կշռի, և Մանկան հանկարծակի մահվան համախտանիշի (Sudden Infant Death Syndrome) ռիսկը 1.4-ից 3 անգամ ավելացնում է։ Նորածնունդ առնետներում կատարած հետազոտությունների արդյունքը ցույց է տալիս, որ արգանդում ծխախոտի ծուխի հետ շփվելը պակսեցնում է պտղի ուղեղի ունակությունը՝ ճանաչելու թերթթվածնային (hypoxic) պայմանները, այդպիսով բարձրացնելով պատահական շնչահեղձության ռիսկը։ Սեռական անկարողության երևույթը մոտավորապես 85 տոկոս ավելի բարձր է արական սեռի ծխողների մոտ համեմատ ոչ ծխողներին, և էրեկտիլ խանգարման (erectile dysfunction) ստեղնային պատճառներից է։


== Տես նաև ==
Ծխախոտի խճանկարի հարուցիչ
Քաղցկեղածինների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Շեփսի

Շեփսի (ռուս.՝ Шепси), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Տուապսեի շրջանում։ Գտնվում է Տուապսեից 19 կմ հարավ-արևելք, Շեփսի գետի հովտում, ծովի մակարդակից 14 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
Գյուղում բնակվում են հայեր, ռուսներ, չերքեզներ, ուկրաինացիներ և այլ ազգեր։ 1987 թվականին գյուղն ուներ 3107 բնակիչ։

Գյուղն ունի միջնակարգ դպրոց, գրադարան, ակումբ, առողջարաններ, հանգստյան տներ, մանկական ճամբար, բուժկայան և շտապօգնության կայան։


== Պատմությունը ==
Շեփսի գյուղի հայերը եկել են Չարշամբայից` 1898 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բնակչության` 2010 թվականի համառուսական հաշվառումներ Archived 2014-05-17 at the Wayback Machine.
Տուապսեի շրջանի գյուղերի կազմավորման պատմություն
Վիլյալոն դե Կամպոս

Վիլյալոն դե Կամպոս (իսպ.՝ Villalón de Campos), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում՝ Վալյադոլիդ պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար հանայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տիեռա դե Կամպոս շրջանում։ Զբաղեցնում է 6.93 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը՝ 1911 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 68 կմ հեռավորության վրա։


== Արտաքին հղումներ ==
Villalón Digital
Ստանդարտացման միջազգային կազմակերպություն

Ստանդարտացման միջազգային կազմակերպություն (անգլ.՝ International Organization for Standardization, ֆր.՝ Organisation internationale de normalisation, ISO կամ ԻՍՕ), ստանդարտացման ազգային մարմիններից բաղկացած միջազգային կազմակերպություն է։ Կազմակերպությունը հիմնադրվել է 1947 թ. փետրվարի 23-ին։ Գրասենյակը գտնվում է Ժնևում, Շվեյցարիա։ 2014 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ կազմակերպության անդամ է 164 երկիր։
Կազմակերպությունն ունի անդամակցության երեք կատեգորիա՝

լիիրավ անդամ- կազմակերպություններ են, որոնք իրենց երկրում պետական կառուցվածքի մաս կազմող կամ պետության կողմից լիազորված ստանդարտացման ոլորտում լիարժեք գործունեություն իրականացնող մարմիններն են և Ստանդարտացման միջազգային կազմակերպությունում ունեն քվեարկելու իրավունք;
թղթակից անդամ- կազմակերպություններ են, որոնք իրենց երկրում դեռևս չեն իրականացում ստանդարտացման լիարժեք գործունեություն։ Այս անդամները ստանում են տեղեկատվություն ԻՍՕ-ի աշխատանքների վերաբերյալ, սակայն չեն մասնակցում ստանդարտների մշակման աշխատանքներին;
բաժանորդ անդամ- փոքր տնտեսություն ունեցող երկրներն են, որոնք վճարում են քիչ անդամավճար և չեն կարող մասնակցել միջազգային ստանդարտացման աշխատանքներին։Համարվում է աշխարհում ստանդարտներ մշակող ամենամեծ կազմակերպությունը։ Կազմակերպության անվանումն ընտրելիս հաշվի է առնվել այն հանգամանքը, որ անվանումը բոլոր լեզուներով հնչի նույնը։ Այդ իսկ պատճառով օգտագործվել է հունարեն,,isos,, բառը, որը թարգմանաբար նշանակում է հավասար և Ստանդարտացման միջազգային կազմակերպության անվանումը բոլոր լեզուներով հնչում է ISO (ԻՍՕ)։ Ստանդարտացման միջազգային կազմակերպության պաշտոնական լեզուներն են անգլերենը, ֆրանսերենը և ռուսերենը։ Գործունեությունը տարածվում է տնտեսության բոլոր ճյուղերի վրա, բացառությամբ էլեկտրատեխնիկայի և էլեկտրոնիկայի, որոնք Միջազգային էլեկտրատեխնիկական հանձնաժողովի (ԻԷԿ, IEC) իրավասության ոլորտում են։
Ստանդարտացման միջազգային կազմակերպության կառուցվածքը կազմված է ղեկավար և աշխատանքային մարմիններից։ Ղեկավար մարմիններն են Գլխավոր Վեհաժողովը, Խորհուրդը (որի կազմում գործում է քաղաքականության մշակման երեք կոմիտե՝ ԿԱՍԿՈ, ԴԵՎԿՈ, ԿՈՊՈԼԿՈ), տեխնիկական ղեկավար բյուրոն։ Աշխատաքային մարմիններն են տեխնիկական կոմիտեները (ՏԿ), ենթակոմիտեները (ԵԿ), տեխնիկական խորհրդատվական խմբերը։


== Աղբյուրներ ==
պաշտոնական կայք (անգլերեն)
Սեվսո գանձ

Սեվսո գանձ (հունգ. ՝ Seuso-kincsek; խորվ.՝ Seusovo բլագո,  արծաթե առարկաներ (14 իրեր)` ուշ Հռոմեական կայսրությունից։ Առաջին կտորները հայտնվել են շուկայում (Լոնդոնում) 1980 թվականին, իսկ գանձը ձեռք է բերվել կոնսորցիումի կողմից, որը ղեկավարում էր Սպենսեր Կոմպտոնը։ Փաստաթղթեր են ներկայացվել, որոնցում նշվում է, որ այն գտնվել է Լիբանանի Տյուրոս և Սիդոն շրջաններում։ Գանձը Նյու Յորքում վաճառքի էր հանվել 1990 թվականին Սոթեբիսի կողմից, բայց վաճառքը դադարեցվել է այն ժամանակ, երբ փաստաթղթերը համարվել են  կեղծ, իսկ Հունգարիայի, Հարավսլավիայի (ներկայում Խորվաթիայի) և Լիբանանի կառավարությունները հայտարարել են իրենց սեփականության իրավունքի մասին։ Այս երկրների սեփականության մասին պահանջները մերժվել են ԱՄՆ-ի դատարանում, և գանձը մնացել է Նորդհեմփթոնի Մարկեսի տիրապետության տակ։ Շոտլանդական դատարանը դեռևս գործը բացահայտելու խնդիր ունի։
Գանձի ծագումը և առաջացումը հավանաբար հայտնի է, բայց հրապարակայնորեն չի ընդունվում։ Գոյություն ունեն բազմաթիվ գիտական ​​ապացույցներ այն մասին, որ այն առաջին անգամ ձեռք է բերվել 1970-ականներին հունգարացի զինվորի սպանությունից հետո, որը հայտնաբերել է գանձը Հունգարիայի հնագիտական ​​վայրում ապօրինի պեղում անելիս
: 2014 թվականի մարտի 26-ին Հունգարիայի վարչապետ Վիկտոր Օրբանը հայտարարում է, որ Սեվսո գանձը (յոթ կտոր) կեսը կարող է գնվել Հունգարիայի կողմից։ Վարչապետը դա որակում է որպես «Հունգարիայի ընտանիքին պատկանող արծաթ։ 2017 թվականի հունիսին մնացած յոթ գտածոները նույնպես վերադարձվում են Հունգարիա 28 միլիոն եվրոյի դիմաց։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Antiques Trade Gazette, 30 September 2006
Ruth E. Leader-Newby — Silver and Society in Late Antiquity: Functions and Meanings of Silver Plate in the Fourth to Seventh Centuries
Marlia Mundell Mango and Anna Bennett — "The Sevso Treasure" in Journal of Roman Archaeology Suppl. 12:1, 1994.


== Հետագա ընթերցումներ ==
Leo V. Gagion, Harvey Kurzweil and Ludovic de Walden — "The Trial of the Sevso Treasure: What a Nation Will Do in the Name of Its Heritage" in Kate FitzGibbon, ed. — Who Owns the Past? Cultural Policy, Cultural Property and the Law. (Rutgers University Press, 2005) 0-8135-3687-1


== Արտաքին հղումներ ==
"Thinking about the Sevso Treasure" Merryman, J.H. (12 March 2008). Stanford Public Law Working Paper No. 1105584
"Seuso-treasure Repatriated" (26 March 2014; Budapest Museum of Fine Arts)
"Shame still hangs over the Sevso hoard" (29 April 2014; The Art Newspaper)
"The Curse of the Sevso Silver" Landesman, P. (November 2001) theatlantic.com
Սալվե (քաղաք)

Սալվե (իտալերեն՝ Salve), քաղաք Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Լեչե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4556 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 142 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 32 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 73050, հեռախոսային կոդ՝ +39 0833։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0833 741224
Էլեկտրոնային փոստ՝ sindaco@comune.salve.le.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Յոհան Քրիստոֆ Պեպուշ

Յոհան Քրիստոֆ Պեպուշ  (անգլ. Johann Christoph Pepusch; 1667[…], Բեռլին, Brandenburg-Prussia - հուլիսի 20 (31), 1752, Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիայի թագավորություն), անգլիացի կոմպոզիտոր և գերմանական ծագման երաժշտության տեսաբան։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Բեռլինում, երաժշտության տեսություն սովորել է երգեհոնահար Գ. Կլինգենբերգի և Գրոսսի մոտ։ Երկար ժամանակ ծառայել է պրուսյան թագավորի պալատում (1681—1697): 1700 թվականին հայտնվելով թագավորի ճնշման տակ, հեռացավ Հոլանդիա։ 1704 թվականին գնաց Անգլիա և բնակություն հաստատեց Լոնդոնում, որտեղ աշխատեց որպես ալտիստ,  կլավեսին նվագող, այնուհետև աշխատեց Դրուրի-Լեյն թատրոնում որպես կոմպոզիտոր։ 1710 թվականին Պեպուշը հիմնեց հին երաժշտության ակադեմիա, որտեղ կատարում էին XVI դարի համերգներ և ստեղծագործություններ։ 1713 թվականին Օքսֆորդի համալսարանում ստացավ երաժշտության դոկտորի աստիճան։ 1712-1713 թվականներին Պեպուշը եղել է երգեհոնահար և դուքս Չենդոնսկու պալատի երգեցիկ խմբի կոմպոզիտորը և ապրել է նրա պալատում, որտեղ նույն ժամանակաշրջանում ապրում և ստեղծագործում էր նաև Գեորգ Ֆրիդրիխ Հենդելը։ Մահացել է 1752 թվականի հուլիսի 20-ին Լոնդոնում։


== Ստեղծագործություն ==
Պեպուշի անունը հայտնի դարձավ «Մուրացկանի օպերան» («The Beggar’s Opera», 1728) ստեղծագործությունով, «բալլադ օպերա», որը գրել էր Ջոն Գեմի հետ համատեղ։ Այդ օպերան մեծ հաջողություն ունեցավ հանդիսատեսի շրջանում և պատճառ հանդիսացավ երաժշտության թագավորական ակադեմիայի ձախողման, որը ղեկավարվում էր Գենդելի և Բոբոնչինի կողմից։
Պեպուշի մնացած ստեղծագործություններից առավել հայտնի են 20 անգլիական կանտանտաներ (Լոնդոն, 1710—1720, 2 հատոր), ներբողներ, արեաներ, սոնետներ։


== Գրականություն ==
Гл. ред. Ю. В. Келдыш Пепуш, И. К. // Музыкальная энциклопедия. — М.: Советская энциклопедия, 1978. — Т. 4. — 975 с.
В. Д. Конен Гендель Г. Ф. // Музыкальная энциклопедия. — М.: Советская энциклопедия (гл. ред. Ю. В. Келдыш), 1973. — Т. 1. — С. 951—957. — 1070 с.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Pepusch, GREEN MAN PRESS — EARLY MUSIC EDITIONS
Խոզլու

Խոզլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Խնուսի գավառում։ Գտնվում էր Խնուս քաղաքից 20 կմ հյուսիս-արևելք, Խնուսի գետի ձախակողմյան վտակներից մեկի աջ օժանդակի ափին, Սպիտակ կամ Դեղթափ կոչվող լեռան լանջերին։
Եղել է Խնուսի դաշտի նշանավոր գյուղերից։


== Անվան ստուգաբանություն ==
Ըստ ավանդության հնում գյուղի մոտի անտառի վայրի խոզերը գալիս հավաքվում էին այսեղ, որից գյուղը ստացել է իր «Խոզ+լի» անվանումը։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղի հարավ-արևմտյան կողմում, լայանիստ բլրի վրա կար ընդարձակ ծառաստան։


== Պատմություն ==
Բնակիչները կոտորեվել և բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
XIX դարի վերջին ուներ 200 տուն բնակիչ։ 1905 թվականին ուներ 84, իսկ 1909 թվականին՝ 125 տուն, որից 120-ը տունը՝ հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում էին երկրագործությամբ, անասնապահությամբ և արհեստներով։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Խոզլուն ուներ քարակերտ եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում էր վարժարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Օվսյանիկի (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕվսյանիկիՕվսյանիկի (ռուս.՝ Овсяники), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պալացցո Կոնտարինի Դալ Զաֆֆո

Պալացցո Կոնտարինի Դալ Զաֆֆո, մեծ պալատ Վենետիկում, տեղակայված  Դորսոդուրոյի շրջանում, hայտնի է նաև որպես Պալացցո Կոնտարինի Պոլիգնաց ։


== Վերագրում ==
Պալատը հավանաբար կառուցվել է 15-րդ դարի երկրորդ կեսին։ Պալատի ճարտարապետը հայտնի չէ, բայց դիզայնը հաճախ վերագրվում է Գիովանի Բուորայի, Մաուրո Կոդուսսիի կամ Պիետրո Լոմբարդոյի հետ։ Ճարտարապետը ամենայն հավանականությամբ ոգեշնչված էր Գրավատան ճարտարապետական ոճից։ Պալացցո Դարիոյի հետ միասին շենքը քաղաքում Վերածննդի ճարտարապետության  առաջին կառույցների օրինակներից է։ 


== Պատմություն ==
Կոնտարինի Դալ Զաֆֆոյի ընտանիքը, որին պատկանում էին շատ այլ հայտնի պալատներ, կառույցը վերակառուցեց 1562-1582 թվականներին ընկած ժամանակահատվածում ՝ առանց արտաքին տեսքի փոփոխման։ Պալատը անվանակոչվեց Գիորգիո Կոնտարինի անունով, որը Յաֆայի (Զաֆո) կոմսն էր Պաղեստինում։ Սկսած 1758 թվականից կառույցը պատկանում էր մի քանի հարուստ ընտանիքների. նախ ՝ Մանցոնիի կողմից, հետո Անգարանի, իսկ հետո Պոլիգնացի կողմից։ 1901 թվականին շենքը գնել է Վինարետտա Զինգերը, որը Այզեկ Զինգերի դուստրն է և Պոլիգնացի արքայադուստրը : Պոլիգնացի սեփականության պատճառով պալատը կրում է իր կրկնակի անունը` Կոնտարինի Պոլիգնաց։ Երբ պալացցոն բնակավայր էր Պոլիգնացի արքայադստեր համար, այն դարձավ մեծ մտավոր կյանքի սրահ, որը հյուրընկալում էր արվեստի ոլորտի կարևոր անհատներին (հատկապես երաժշտության), Իգոր Ստրավինսկիի նման։ Այսօր պալացցոն դեռ մասնավոր նստավայր է և Պոլիգնացի ընտանիքի սեփականությունը վերականգնվել է 2004-ից 2007 թվականներին։
Վենետիկի բիենալե միջազգային գեղարվեստական ցուցահանդեսների ժամանակ, մեծ պալացցոն տարբեր արվեստի միջոցառումների հաճախակի վայր է։


== Ճարտարապետություն ==
Վերածննդի տիպի երեք մակարդակով է ծածկված  ճակատային մասը, ամբողջությամբ հղկված է մարմարե սալիկներով, որոնք շենքին տալիս են առանձնահատուկ գեղեցկություն և հռչակ։ Պալացցոյի տեսքը երևում է որպես բյուզանդական արվեստի, Վերածննդի ճարտարապետության և տոսկանական ծագման բաղադրիչներից ներշնչված տարրերի խառնուրդ, այսպիսով ստեղծելով միություն, որի խստությունն ու շնորհը շատ գնահատեց նույնիսկ Ջոն Ռասկինը։
Կառույցը գտնվում է նակին բյուզանդական գործարանի տեղում, որից միայն պատուհանների ձևն ու կլոր զարդարանքներն են, որ հարստացնում են ճակատային մասը։ Կան երկու հիանալի հարկեր, երկուսն էլ նույն դասավորությամբ, որոնք զարդարված են հենակետերով` կենտրոնական մասում, և կողք կողքի մեկ-երկու ժապավենային պատուհաններով են պատված։ Առաջին հարկում կան նաև կլոր կամարներով բացվածքներ, ընդհանուր առմամբ վեցը, գումարած կենտրոնական պորտալը դեպի ջրանցք անմիջական մուտքով։ Շենքի աջ կողմի պատերը կիսում է Պալացցո Բրանդոլին Ռոտան, մինչդեռ ձախ կողմում կա գեղեցիկ կողմնային ճակատ` երկրորդ հարկում գտնվող երեք լուսավոր պատուհանի և առաջինում ծածկված պատշգամբի տեսքով, որը նայում է դեպի Մեծ ջրանցք բացվող պարտեզ և սահմանակից է Պալացցո Բալբի Վալիերի հետ։ Ետևի կողմում շենքը զարդարված է մեկ այլ պոլիֆորայով։
Ներքին մասը զարդարված է   Ջովանի Տեպոլոյի որմնանկարներով ':


== Մշակութային պատկերումներ ==
Կլոդ Մոնեի նկարը, որը թվագրվում է 1908 թվականին, ցույց է տալիս շենքի ճակատային մասը։ Մոնեն նկարել է նաև Կա Դարիոյին և Դա Մուլա Մորոսինիին։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Լաոկոոնն ու իր որդիները (քանդակ)

Լաոկոոնն ու իր որդիները (անգլ.՝ Laocoön and His Sons), քանդակախումբ Վատիկանի Պիո-Կլեմենտինո թանգարանում։ Պատկերում է Լաոկոոնի ու նրա որդիների կենաց-մահու պայքարը օձերի դեմ։ Արձանը հեղինակել են հռոդոսցի հույն քանդակագործներ Աղեքսանդրը, Պոլիդորն ու Աթինոդորը, պահպանված արձանը մ. թ. ա. 1-ին դարի երկրորդ կեսի մարմարյա կրկնօրինակն է։ Բնօրինակը եղել է բրոնզից և պատրաստվել մ. թ. ա. 200 թվականին Պերգամոնում. այն չի պահպանվել։


== Գտածոյի պատմություն ==
Հռոմեական կրկնօրինակը հայտնաբերվել է 1506 թվականի հունվարի 14-ին Ֆելիս դե Ֆրեդիսի կողմից Էսկվիլինի խաղողի այգիներից մեկում։ Այն հայտնաբերվել է հողի տակ՝ Ներոնի Ոսկե տան տեղում։ Հուլիոս II պապը, իմանալով գտածոյի մասին, այնտեղ է ուղարկել ճարտարապետ Ջուլիանո դա Սանգալոյին և քանդակագործ Միքելանջելո Բուոնարոտտիին։ Սանգալոն պնդել է իրադարձության իսկությունը հետևյալ բառերով. «Սա Լաոկոոնն է, որին հիշատակել է Պլինիոս Ավագը»։ Միքելանջելոն հավաստել է, որ քանդակը պատրաստված է մարմարի երկու կտորներից, չնայած Պլինիոսը պնդել է, որ այն պատրաստված է միասնական մեծաբեկորից։


== Հետագա ճակատագիր և ազդեցություն արվեստի վրա ==

Արդեն 1506 թվականի մարտին քանդակախումբը փոխանցել են Հռոմի պապին։ Նա այն տեղադրել է Վատիկանի Բելվեդերում՝ պատվիրելով քանդակի համար ձևավորել առանձին սրահ (ճարտարապետ՝ Ջուլիանո դա Սանգալո)։ Բարդ կոմպոզիցիան հիացմունքի առարկա է դարձել մաներիզմի ժամանակաշրջանի նկարիչների համար՝ ձևավորելով մարդկային մարմնի՝ բարդ, շրջապտույտներով պատկերման նորաձևություն (figura serpentinata):
1798 թվականի հուլիսին Վատիկանի «Լաոկոոնը» Տոլենտինոյի պայմանագրով (կնքվել է Նապոլեոնի և Հռոմի պապի միջև, 1797) տեղափոխվել է Փարիզ՝ Նապոլեոնի թանգարան (Լուվր)։ 1800 թվականի նոյեմբերի 9-ին այն բացվել է համընդհանուր այցելությունների համար։ Միայն 1816 թվականին՝ Նապոլեոնի անկումից հետո, անգլիացիների ջանքերով քանդակը վերադարձվել է Վատիկան։
«Լաոկոոնը» Գոտհոլդ Լեսսինգի «Լաոկոոն կամ գեղանկարչության և պոեզիայի սահմանների մասին» տրակտատի հիմք է հանդիսացել։


== Կրկնօրինակներ ==

Հայտնի են քանդակի մի քանի կրկնօրինակներ, այդ թվում՝ հեղինակների հայրենի իտալական Հռոդոս քաղաքում գտնվող կրկնօրինակը, որը պահվում է Մեծ մագիստրոսների ամրոցում։ Քանդակախմբի կրկնօրինակները կան Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարանում, Էրմիտաժում (Սանկտ Պետերբուրգ)։
Քանդակախմբի կրկնօրնակներ ի հայտ են եկել 19-րդ դարում Օդեսայում։ Օդեսայի Լաոկոոնը պատրաստված է Կարարայի մարմարից և ներկայումս գտնվում է Օդեսայի հնագիտական թանգարանի առաջ։ Օդեսայի տարբերակում կերպարն ունի ձեռքեր, որոնք առկա չեն բնօրինակում։
Քանդակախմբի կրկնօրինակը ներկայացված է Ֆլորենցիայի Ուֆֆիցի թանգարանում։
Քանդակախմբի՝ Լենինգրադում եղած կրկնօրինակի մասին Միխայիլ Վելլերը գրել է «Լաոկոոն» պատմվածքը, իսկ Օդեսայի կրկնօրինակի մասին Գրիգորի Դիկշտեյնը գրել է երգ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պոլակ, «Լաոկոոնի աջ ձեռքը»
Վ. Ամելունգ, «Լաոկոոնն ու իր որդիները» քանդակախումբ
Ռ. Լաունհարդտ, «Լաոկոոնի» ռեստավրացիա
Բ. Ֆրիշեր, «Լաոկոոն» քանդակախմբի ժամանակագրություն
Kabale V. (2013-09-02)։ «Laocoön and His Sons. The Myth about the Myth» (անգլերեն)։ Humboldt-Universität։ Վերցված է 2017-02-12
Կերարտադրություն

Կերարտադրություն, գյուղատնտեսական արտադրության ճյուղ, զբաղվում է անասնաբուծության պահանջը կոպիտ, հյութալի, խտացրած և արոտային կերով ապահովելու խնդիրներով։ Կերարտադրության հիմնական աղբյուրներն են.

դաշտային կերարտադրություն՝ վարելահողերի վրա բազմամյա և միամյա խոտերի, հատիկակերային և հատիկաընդեղեն, սիլոսային, բոստանային կերային մշակաբույսերի և արմատապտուղների մշակում։Արոտամարգագետնային կերարտադրություն՝ արոտավայրերը և խոտհարքները։ Կերարտադրության նպատակով օգտագործվում են նաև դաշտավարության և սննդարդյունաբերության արտադրանքի մնացորդները։
Արեֆինո (գյուղ, Սաֆոնովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱրեֆինոԱրեֆինո (ռուս.՝ Арефино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)