armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Այլա Էրդուրան

Այլա Էրդուրան (թուրքերեն՝ Ayla Erduran, սեպտեմբերի 22, 1934(1934-09-22), Ստամբուլ, Թուրքիա), թուրք ջութակահարուհի։ 
Նա հանդես է եկել համաշխարհային առաջատար նվագախմբերի հետ, ինչպես օրինակ Լոնդոնի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի, Բեռլինի գերմանական սիմֆոնիկ նվագախմբի, Նախագահական սիմֆոնիկ նվագախմբի և Չեխիայի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի։ Նա աշխատել է այնպիսի դիրիժորների հետ, ինչպիսիք են Էրնեստ Անսերմեն, Պաուլ Կլեցկին, Ժան Ֆուրնեն, Միշել Պլասոնն և ուրիշներ։ Համերգներով հանդես է եկել Հարավային Կորեայում, ԱՄՆ-ում, Կանադայում, Մերձավոր Արևելքում, Հնդկաստանում, Աֆրիկայում, Ռուսաստանում, Ադրբեջանում և Թուրքիայում։ Նրա ելույթները հեռարձակվել են Անգլիայի, Գերմանիայի, Բրազիլիայի, Բուլղարիայի, Ռուսաստանի, Լեհաստանի, Նիդերլանդների և ԱՄՆ-ի ռադիոկայաններով։


== Կենսագրություն ==


=== Կրթություն ===
Այլա Էրդուրանը ջութակ սովորել է Կառլ Բերգերի հետ՝ իր առաջին համերգը տալով 10 տարեկանում։ 1946-1951 թվականներին, Բենեդետիի և Բենվենուտիի ղեկավարությամբ, վերապատրաստվել է Փարիզի միջազգային կոնսերվատորիայում։ Դրանից հետո մեկնել է ԱՄՆ, որտեղ աշխատել է մինչև 1955 թվականը։ Նրա ուսուցիչներն են եղել Իվան Ղալամյանը և Զինո Ֆրանչեսկատին։ 1957-1958 թվականներին Էրդուրանը սովորել է Մոսկվայի պետական կոնսերվատորիայում՝ Դավիդ Օյստրախի դասարանում։


=== Կարիերա ===
Այլա Էրդուրանը, որպես պրոֆեսոր, 1973-1990 թվականներին աշխատել է Շվեյցարիայի կոնսերվատորիայի ջութակի ամբիոնում, ինչպես նաև Լոզանի կոնսերվատորիայի մագիստրատուրայում։
Էրդուրանն իր համերգային գործունեությունն սկսել է Եվրոպայում։ Առաջին անգամ հանդես է եկել Վարշավայի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբում՝ Գլազունովի ջութակի կոնցերտով։ Որպես Դավիդ Օյստրիխի աշակերտ, Էրդուրանը 1957 թվականին եղել է Վինյավսկիի անվան մրցույթի վեց հաղթողներից մեկը, որի ժամանակ մրցում էին 120 ջութակահարներ։ 1958 թվականին նրա ելույթը Ուլվի Ջեմալ Էրկինի հետ Բրյուսելում շատերին է հիացրել, ներառյալ Բելգիայի թագուհի Եղիսաբեթ Բավարացուն։
Բացի Եվրոպայի և ԱՄՆ-ի համերգներից, Էրդուրանն իր առաջին մեծ շրջագայությունը կատարել է Կանադայում՝ 1961-1962 թվականներին՝ մասնակցելով շուրջ 160 համերգների։ Այնուհետ, Թուրքիայի նախագահական սիմֆոնիկ նվագախմբի հետ հանդես է եկել Մերձավոր Արևելքում, որի հետ միասին ելույթ է ունեցել նաև Անատոլիայի տարբեր նահանգներում։ Միթհաթ Ֆենմենի հետ Լոնդոնում իր առաջին սոլո կոնցերտից հետո, 1964 թվականին պարգևատրվել է Հարիեթ Քոեն Օլգի մրցանակով։
1965 թվականին Էրդուրանի կատարմամբ Բրամսի «Ջութակի կոնցերտը» Ալբերտ Հոլլից ուղիղ եթերով հեռարձակել է BBC-ն։ 1968 թվականին թուրք ջութակահարուհի Վերդա Էրմանի հետ աֆրիկյան շրջագայությունից հետո, 1970 թվականին Էրդուրանը Նիդերլանդներում պարգևատրվել է Բեթհովենի մրցանակով։
Այլա Էրդուրանը դուետով հանդես է եկել այնպիսի երաժիշտների հետ, ինչպիսիք են Իեհուդի Մենուհին, Իգոր Օյստրախը և այլն։


=== Սկավառակագրություն ===
(2003) Ayla Erduran Plays Brahms & Bruch,
(2004)  Ayla Erduran Plays Brahms,
(2008)  Ayla Erduran Archive Series 5: Live Recordings, 1958—2004։


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
Այլա Էրդուրանը 1971 թվականին արժանացել է Թուրքիայի ժողովրդական արտիստի կոչման։

Հենրիկ Վինյավսկիի անվան մրցույթի 5-րդ հորիզոնական (1957 թվական)։
Հարիեթ Քոեն Օլգի մրցանակ (1964 թվական)։
Բեթհովենի մրցանակ (Նիդերլանդներ, 1970 թվական)։


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 100


== Դեպքեր ==
Լուկիոս Կալպուրնիոս Պիզոն Ցեզոնինոս ստացեց քվեստորի կոչոխմը


== Ծնունդներ ==
Կորնելիուս Նեպոս - Հին հռոմեացի պատմագիր


== Մահեր ==
Հաբսբուրգներ

Հաբսբուրգներ (Habsburger), թագավորական դինաստիա, որը կառավարել է Ավստրիայում 1282-1918 թվականներին, Չեխիայում և Հունգարիայում՝ 1526-1918 թվականներին (1867 թվականից՝ Ավստրո-Հունգարիայում), Իսպանիայում և նրա տիրույթներում՝ 1516-1700 թվականներին, եղել են «Հռոմեական սրբազան կայսրության» կայսրեր 1438-1806 թվականներին (բացի 1742 - 1745)։ 1090 թվականից Հաբսբուրգները եղել են կոմսեր, 1135 թվականից՝ լանդգրաֆներ Վերին Հռենոսում և Միջին Շվեյցարիայում, որտեղ մոտ 1020 թվականին կառուցել են Հաբսբուրգ ամրոցը (այստեղից էլ՝ Հաբսբուրգ տոհմանունը)։ Կառլոս V-ի օրոք (1500-1558) Հաբսբուրգների իշխանությանն էր ենթարկվում հսկայական տարածք՝ Գերմանիան, Ավստրիան, Հոլանդիան, Չեխիան, Հունգարիան, Իտալիայի մի մասը, Իսպանիան և նրա ամերիկյան գաղութները։ 1521-1522 թվականների պայմանագրով Կառլոս V Հաբսբուրգի ավստրիական ժառանգական տիրույթները զիջեց եղբորը՝ Ֆերդինանդ I-ին, որը դարձավ Հաբսբուրգի ավստրիական ճյուղի հիմնադիրը։ 1556 թվականին Կառլոս V իսպանական գահից հրաժարվեց հօգուտ իր որդի Ֆիլիպ II-ի, որը դարձավ Հաբսբուրգների իսպանական ճյուղի հիմնադիրը։
1740 թվականին, երբ Հաբսբուրգի ավստրիական ճյուղն ընդհատվեց Կառլոս VI կայսրով, վերջինիս դուստր Մարիա Թերեզայի (իշխել է 1740-1780 թվականներին) և Լոթարինգիայի Ֆրանց Ստեֆան դքսի ամուսնությամբ սկզբնավորվեց Հաբսբուրգ-Լոթարինգյան դինաստիան։ 1867 թվականին Ֆրանց Իոսիֆ I-ի օրոք ավստրիական կայսրությունը վերակազմավորվեց երկմիասնական Ավստրո-Հունգարական կայսրության։ 1918 թվականի նոյեմբերի 11-ին, առաջին համաշխարհային պատերազմում Ավստրո-Հունգարիայի պարտության և հեղափոխական ու ազգային-ազատագրական շարժումների վերելքի պայմաններում Կառլոս I Հաբսբուրգ կայսրը (թագավորել է 1916-1918 թվականներին) հրաժարվեց գահից, և Հաբսբուրգի միապետությունն ընկավ։ 1919 թվականի ապրիլի 3-ին Ավստրիայի հանրապետության սահմանադիր ժողովը օրենք ընդունեց Հաբսբուրգին բոլոր իրավունքներից զրկելու, երկրից նրանց վտարելու և ունեցվածքը բռնագրավելու մասին։
Կաուշեր Բիրկար

Կաուշեր Բիրկար (քրդ.՝ كۆچەر بیركار/ Koçer Bîrkar, պարսկերեն՝ کوچر بیرکار հուլիս 1978, Մերիվան, Քուրդիստանի նահանգ, Իրան), բրիտանացի և իրանցի մաթեմատիկոս, Քեմբրիջի համալսարանի պրոֆեսոր։ Բիռացիոնալ երկրաչափության մասնագետ է։ 2018 թվականին պարգևատրվել է Ֆիլդսյան մրցանակով՝ «Ֆանոյի բազմազանության սահմանափակությունը ապացուցելու և նվազագույն մոդելների ծրագրի ուսումնասիրության մեջ ներդրում կատարելու համար»։


== Պարգևներ և ճանաչում ==
2010 թվական՝ Philip Leverhulme Prize
2010 թվական՝ Fondation sciences mathématiques de Paris-ի մրցանակ
2016 թվական՝ AMS Moore Prize
2018 թվական՝ Ֆիլդսյան մրցանակ
2018 թվական՝ Ուայթհեդի մրցանակ


== Ստեղծագործություն ==
Birational Geometry, 2007
Topics in Algebraic Geometry, Vorlesung 2011
Mit Hacon, Cascini, McKernan: Existence of minimal models for varieties of log general type I, Journal of the American Mathematical Society, Band 23, 2010, S. 405—468
Anti-pluricanonical systems on Fano varieties, Arxiv 2016
Singularities of linear systems and boundedness of Fano varieties, Arxiv 2016
Birational geometry of algebraic varieties, ICM 2018


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Some of his papers
Կաուշեր Բիրկար Mathematics Genealogy Project կայքում
Birational Geometry, 2007
Topics in Algebraic Geometry, Vorlesung 2011
Mit Hacon, Cascini, McKernan: Existence of minimal models for varieties of log general type I, Journal of the American Mathematical Society, Band 23, 2010, S. 405—468
Anti-pluricanonical systems on Fano varieties, Arxiv 2016
Singularities of linear systems and boundedness of Fano varieties, Arxiv 2016
Birational geometry of algebraic varieties, ICM 2018
Kevin Hartnett: An Innovator Who Brings Order to an Infinitude of Equations. Quanta Magazine, 1. August 2018.
Հայաստանի Առաջին խումբ 2006 (ֆուտբոլ)

«Հայաստանի Առաջին խումբ 2006ը» Հայաստանի ֆուտբոլի առաջնության Առաջին խմբի 15-րդ առաջնությունն է։ Այն սկսվել է 2006 թվականի մայիսի 1-ին և ավարտվել նույն թվականի հոկտեմբերի 24-ին։


== Անվանափոխումներ ==
«ՖԻՄԱ» ՖԱ → «Հայ Արի» ՖԱ


== Աղյուսակ ==


== Արդյունքներ ==
1Խաղադաշտը պատրաստ չլինելու պատճառով գրանցվել է 0-3 պարտություն ի վնաս Լեռնային Արցախի։


=== Անցումային հանդիպում ===


== Տես նաև ==
Հայաստանի Բարձրագույն խումբ 2006
Հայաստանի ֆուտբոլի գավաթ 2006
Հայաստանի ֆուտբոլի Սուպերգավաթ 2006


== Գրականություն ==
Բուրավետ պղպեղ

Բուրավետ պղպեղ կամ  Յամայկայի պղպեղ,  արևադարձային մշտադալար բուժիչ պիմենտա ծառի չորացած չհասունացած պտուղներ։


== Նկարագրությունը ==
Այս պտուղներն իրենցից ներկայացնում են հատապտուղներ, սկզբում կապտականաչավուն հատապտուղներ են. չորացումից հետո անհարթ, երկուսից երեք անգամ ավելի մեծ  շագանակագույն հատիկներ են, քան սև պղպեղը, որը պարունակում է մինչև 4%-անոց եթերայուղ։ Համեմունքն ունի անուշ  բույր, կծու համ և հիշեցնում է սև պղպեղի, մեխակի, մշկընկույզի և դարչինի խառնուրդ։
Հայրենիքը՝  Կարիբյան կղզիներն են։ Մշակվում է Հնդկաստանում, Կենտրոնական և Հարավային Ամերիկայում (հիմնականում Բրազիլիայում), Կուբայում և Ճամայկայում։
Վաճառքում հայտնվում է հատիկի  և աղացած տեսքով։ Ամբողջական հատիկն  ավելացվում է մսային ապուրների, մարինադների, մսային  սոուսների  (ավելի հազվադեպ՝ ձկնային կերակրատեսակներում)  և օգտագործումից առաջ հանվում են ուտեստի միջից, քանի որ  այն համը տալիս է տապակած  մսին, հատկապես թռչնամսին։ Հատիկավոր պղպեղը  ջրի մեջ թույլ է լուծվում։  Աղացած վիճակում հատիկավոր պղպեղն  ավելացվում է միայն հրուշակեղենի խմորի մեջ (քաղցրաբլիթ, թխվածքաբլիթ, կեքս)՝ որպես համեմված խառնուրդների բաղադրիչներից մեկը։


== Քիմիական բաղադրությունը ==
Բուրավետ պղպեղը պարունակում է պիմենտոյի յուղ, որն օգտագործվում է լիկյորների արտադրության մեջ, ինչպես նաև կոսմետիկական արդյունաբերության մեջ՝  օծանելիքների և օճառների արտադրության համար։ Դրա հիմնական բաղադրիչներն են՝ էվգենոլը, կարիոֆիլլենը, ցինեոլը, ֆելլանդրենը։


== Բժշկական միջոցներ ==
Օգնում է վերացնել գազերը։ Այն օգտագործվում է որպես ախտահանիչ։


== Տես նաև ==
Ճապոնական պղպեղ


== Ծանոթագրություններ ==
Կորյուն Մարության

Կորյուն Ավետիսի Մարության (1918 - 1988), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Կորյուն Մարությանը ծնվել է 1918 թվականին Կարսի մարզի Տիկոռ գյուղում։ Ավարտել է գյուղի տարրական դպրոցը և  ուսումը շարունակելու համար տեղափոխվել Երևան։ 1938 թվականին Երևանում ավարտել է միջնակարգ դպրոցը, մասնակցել է լուսավորության նախարարության կազմակերպած ուսուցչական դասընթացներին, ապա ընդունվել է Հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտի լեզվագրական ֆակուլտետի հեռակա բաժինը և Սիսիանի շրջանում զբաղվել ուսուցչական աշխատանքով։ Որպես ուսմասվար Մարությանն աշխատել է Շաքիի ինտերնացիոնալ 7-ամյա և Դարբասի միջնակարգ դպրոցներում, դասավանդել մայրենի լեզու և գրականություն։
1942 թվականին Մարությանը զորակոչվել է կարմիր բանակ, Կովկասյան 106-րդ պահեստային հրաձգային գնդում ավարտել է կրտսեր հրամանատարական դասընթացները և որպես գնդացրորդ, ավագ սերժանտի կոչումով մեկնել է ռազմաճակատ։ Մասնակցել է Ղրիմի և Կովկասի պաշտպանական մարտերին, 147-րդ հրաձգային դիվիզիայում՝ որպես գնդացրային վաշտի ավագ, մասնակցել է Ուկրաինայի և Լեհաստանի ազատագրման մարտերին։ Վիսլայի գետանցման ժամանակ վիրավորվել է և փոխադրվել հոսպիտալ, բուժվելուց հետո վերադարձել է Կանտեմիրյան տանկային կորպուսի շարք, մասնակցել է Լեհաստանի և Չեխոսլովակիայի ազատագրմանը։ 1945 թվականի հունվարին երկրորդ անգամ է վիրավորվել, ապաքինվելուց հետո նորից վերադարձել է  ռազմաճակատ։ Հաղթանակը դիմավորել է Դրեզդենում։
Մարությանը պարգևատրվել է «Խիզախության համար», «Կրակովի ազատագրման համար», Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար և այլ մեդալներով, ինչպես նաև Գերագույն գլխավոր հրամանատարի շնորհակալագրերով։
1945 թվականի նոյեմբերին Մարությանը զորացրվել է և շարունակել իր մանկավարժական աշխատանքը։ Որպես ուսումնական մասի վարիչ աշխատել է Երևանի № 94, 126 դպրոցներում, դասավանդել է մայրենի լեզու և գրականություն։ 1947 թվականին ավարտել է մանկավարժական ինստիտուտի լեզվագրական ֆակուլտետի հեռակա բաժինը։ Մանկավարժական աշխատանքին զուգընթաց ստեղծագործել է։ Մարությանի բազմաթիվ պատմվածքները և հոդվածները տպագրվել են հանրապետական մամուլում։


== Պարգևներ ==
«Խիզախության համար» մեդալ
Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար մեդալ
«Կրակովի ազատագրման համար» մեդալ


== Մահ ==
Կորյուն Մարությանը մահացել է 1988 թվականին։ Թաղված է Երևանի Նուբարաշենի գերեզմանատանը։ Տապանաքարի վրա փորագված է.


== Ծանոթագրություններ ==
Կոյա

Կոյա (ճապ.՝ 高野町 Կոյա-տյո), Ճապոնիայի Վակայամա պրեֆեկտուրայի Իտո գավառում գտնվող ավան։ Ավանի մակերեսը կազմում է 137,08 կմ², բնակչությունը՝ 3 510 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), բնակչության խտությունը՝ 25,61 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Կոյա ավանը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Վակայամա պրեֆեկտուրայում։ Այս ավանի հետ սահմանակցում են Հասիմոտո, Գոձյո քաղաքները, Կուդոյամա, Կացուրագի ավանները և Նոսեգավա գյուղը։


== Բնակչություն ==
Ավանի բնակչությունը կազմում է 3 510 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 25,61 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.


== Սիմվոլիկա ==
Կոյա ավանը խորհրդանշող ծառ է համարվում Sciadopitys-ը, ծաղիկ՝ Hymenanthes-ը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ճապոնական Կոյա ավանի պաշտոնական վեբկայք(ճապոներեն)
Լիլլեբիլ Իբսեն

Լիլլեբիլ Իբսեն (նորվ.՝ Lillebil Ibsen, օգոստոսի 6, 1899(1899-08-06), Քրիստիանիա, Նորվեգիա - օգոստոսի 22, 1989(1989-08-22), Օսլո, Նորվեգիա), նորվեգացի դերասանուհի, երգչուհի։


== Անձնական կյանք ==
Լիլլեբիլ Իբսենը ծնվել է Քրիստիանայում, ճարտարագետ Գեորգ Մոնրադ Կրոնի և դերասանուհի Գիդա Մարթա Քրիստինե Անդերսենի դուստրը։ 1919 թվականի օգոստոսի 25-ին ամուսնացել է օդաչու և ռեժիսոր Թանկրեդ Իբսենի հետ։


== Կարիերա ==
Լիլլեբիլ Իբսենը բալետի դասեր է ստացել վաղ տարիքից՝ մոր մոտ, որը պրոֆեսիոնալ խորեոգրաֆ էր և բալետի հրահանգիչ։ Որպես պարուհի առաջնախաղն ունեցել է 1911 թվականին՝ Նորվեգիայի ազգային թատրոնում՝ Հանս Քրիստիան Անդերսենի Արքայադուստրը սիսեռահատիկի վրա հեքիաթի հիման վրա ստեղծված պանտոմիմա-բալետային ներկայացմանը։ Այնուհետև սովորել է Հանս Բեքի մոտ՝ Կոպենհագենում, հետագայում՝ ռուս պարուսույց Միխայիլ Ֆոկինի մոտ։ Բեռլինում իր ելույթներով սկսել է հանդես գալ Մաքս Ռայնհարդի ղեկավարությամբ, երբ տասնվեց տարեկան էր։ 1915 թվականին, Քրիստիանայի ազգային թատրոնում որպես դերասանուհի, իր առաջնախաղն է ունեցել «Den uskikkelige lille prinsesse» մանկական կատակերգությունում։ Կինոյում առաջին դերակատարումն ունեցել է Sången om den eldröda blomman ֆիլմում՝  1918 թվականին։ 1929-1956 թվականներին աշխատել է Օսլոյի Det Nye Teater- ում, որտեղ դասական կոմեդիայի դերեր է խաղացել։ 1956-1969 թվականներին հանդես է եկել Ազգային թատրոնում, որտեղ խաղացել է ինչպես դրամատիկ, այնպես էլ կատակերգական դերեր։ Նաև խաղացել է հեռուստատեսային թատրոնում (Fjernsynsteatret):
Լիլլեբիլ Իբսենը գրել է իր ինքնակենսագրականը (Det begynte med dansen): 1969 թվականին արժանացել է Սուրբ Օլաֆի շքանշանի։ Մահացել է 1989 թվականին՝ Օսլոյում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Det begynte med dansen (1961), selvbiografi


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.imdb.com/name/nm0159838/
Nationaltheatret rolleliste
http://www.imdb.com/name/nm0159838/
http://www.svenskfilmdatabas.se/en/item/?type=person&itemid=59408
https://web.archive.org/web/20070927200309/http://nt.xmodus.no/Default.aspx?tabid=37&personId=485e723b-150d-4ac0-9ab1-30b4767d9986
ՄԱԿ-ի խաղաղապահ առաքելություն

ՄԱԿ-ի խաղաղապահ առաքելություն, Միավորված ազգերի կազմակերպությունը կարգավորում է միջպետական և ներպետական հակամարտությունները։ Միայն 1948-1991 թվականների ընթացքում ՄԱԿ-ի կողմից իրագործվել է խաղաղության հաստատմանն ուղղված 23 գործողություն։


== ՄԱԿ-ի գործառույթները սառը պատերազմից հետո ==
Սառը պատերազմից հետո ավելի բարդացավ ՄԱԿ-ի գործառույթները տեղ գտած տարաբնույթ հակամարտությունների պատճառով։
ՄԱԿ-ի խաղաղարար ներուժի մեծացման առումով հատկապես հուսադրող էր Պարսից ծոցում Նամիբիայում տեղ գտած հակամարտությունների կարգավորման գործում նրա խաղացած դերը։ ՄԱԿ-ի անվտանգության խորհուրդը 1990 թվականին լիազորելով Քուվեյթը զավթած Իրաքի դեմ բազմազգ զինված ուժերի ռազմական գործողությունները ցույց է տալիս իր կամքը՝ ագրեսորին պատժելու հարցում։ Բանակցային գործընթացի մեջ ներգրավված հակամարտող բոլոր կողմերի շնորհիվ կարգավորվեց Նամիբիայի հակամարտությունը՝ նվազագույն կորուստներով։
Դրա հետ մեկտեղ Լիբերիայում, Սոմալիում, Ռուանդայում և այլուր ՄԱԿ-ը լիովին դրսևորեց իր անզորությունը։ Համաշխարհային հանրությունը տարիներ շարունակ ուղղակի հետևում էր նախկին Հարավսլավիայում տեղի ունեցող արյունալի իրադարձություններին՝ չունենալով լուրջ դերակատարում դրանց կարգավորման գործում։


== Մեծ տերությունների դերը ՄԱԿ-ի գործառույթներում ==
ՄԱԿ-ն գործում է լիարժեք միայն այն ժամանակ, երբ նրան աջակցում են մեծ տերությունները, և նրանց միջև գերիշխում է համաձայնության մթնոլորտը։ ՄԱԿ-ի կողմից թույլատրված առնվազն երեք ռազմական գործողություններ իրագործվել են ոչ թե ՄԱԿ-ի հովանու ներքո, այլ ԱՄՆ-ի անմիջական ղեկավարությամբ։ Այդ շարքին են դասվում ռազմական գործողությունները Կորեայում (1950-1953 թվականներ), Իրաքում (1990-1991 թվականներ) և Սոմալիում (1992-1993 թվականներ)։


== ՄԱԿ-ի դերը միջազգային խաղաղության բնագավառներում ==
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին հաջորդած սառը պատերազմի ողջ ժամանակահատվածում և դրանից հետո ՄԱԿ-ն ունեցել է մեծ դերակատարում։ Թե՛ երկբևեռ, թե՛ միաբևեռ աշխարհակարգի պայմաններում միջազգային խաղաղության և անվտանգության, մարդասիրական ու խաղաղարար առաքելությունների, սոցիալ-տնտեսական և այլ բնագավառներում ՄԱԿ-ի ու նրա տարբեր կառույցների ձեռքբերումները շոշափելի էին։ Նույնիսկ շահերի սուր ընդհարման և հակամարտության պայմաններում տերությունները հարկադրված էին պայքար մղել ստեղծված միջազգային կազմակերպությունների ու համաձեյնացված որոշումների շրջանակներում։


== ՄԱԿ-ի պաշտոնական լեզուներ ==
անգլերեն
ռուսերեն
ֆրանսերեն
չինարեն
իսպաներեն
արաբերեն


== ՄԱԿ-ի կառուցվածք ==


== ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարները ==


== Աղբյուր ==
Համաշխարհային պատմություն 12. Հումանիտար հոսք
Հեղինակ՝ Վ. Պետրոսյան, Ա. Նազարյան, Ռ. Սաֆրաստյան
Ածխագազատուրբինային էլեկտրակայան

Ածխագազատուրբինային էլեկտրակայան, երկրի ընդերքում գտնվող ածխի ջերմային էներգիան էլեկտրականի փոխակերպող համակցված ձեռնարկություն՝ առանց ածուխը երկրի մակերևույթ հանելու։
Կիրառելի է խոր տարածված փոքր հզորության շերտերի համար։ Աշխատանքը հիմնված է ածխի ստորերկրյա գազացման վրա։ Երկրի մակերևույթից մինչև ածխի շերտը փորված մեկ կամ մի քանի հորատանցքներով օդ է փչվում կոմպրեսորային կայանից և թափանցում ածխի շերտում գազացման առուներով հաղորդակցվող մյուս հորատանցքերը։ Վերջինների մոտ որևէ եղանակով այրում են ածխի շերտը, և այրման օջախը, տարածվելով մղվող օդին ընդառաջ, հասնում է օդաչափման հորատանցքերին ու գոյացնում այրման ակոս, որտեղ տեղի է ունենում ածխի ստորերկրյա վերամշակումը՝ գազացումը։ Ստացված գազերն առուներով բարձրանում են վեր, մաքրվում և ուղղվում դեպի գազատուրբինային էլեկտրակայանում տեղադրված գազային տուրբինի այրման խուցը։ Գազային տուրբինը շարժման մեջ է դնում էլեկտրական գեներատորը, որից հետո ստացված էլեկտրաէներգիան ուղղվում է դեպի էլեկտրացանց։ Աշխարհում առաջին Ածխագազատուրբինային էլեկտրակայանը գործում է ՌՍՖՍՀ Տուլայի մարզում՝ ցածրորակ գորշ ածխի բազայի վրա, որտեղ տեղադրված են 12000 կվտ հզորության երկաստիճանային տուրբիններ։
Զեռնակ (Խոշաբի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զեռնակ (այլ կիրառումներ)Զեռնակ, գյուղ և բերդ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Խոշաբի գավառակում։ Գտնվում էր Խոշաբ գյուղի ձախափնյա գետահովտում։


== Պատմություն ==
Գրեթե բոլոր հայերը զոհ գնացին 1915 թվականի Մեծ եղեռնին։


== Բնակչություն ==
Սկզբում եղել է զուտ հայաբնակ։ Այնուհետև հայերի հետ սկսել են բնակվել քրդեր։ XX դարի վերջին ուներ 40 տուն հայ բնակիչ։ Մեծ եղեռնից հետո գյուղը դարձավ քրդաբնակ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Զեռնակն ուներ հայկական եկեղեցի։ Գյուղում պահպանվում էին բերդի ավերակներ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նովի (գյուղ, Լիպեցկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովիՆովի (ռուս.՝ Новый), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լիպեցկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սադաո Սեյ

Սադաո Սեյ (ճապ.՝ 清 貞雄 Սեյ Սադաո), ճապոնացի աստղագետ։
1983 թ. մայիսի 9-ին հայտնաբերել է 2909 Հոշի-նո-իե աստերոիդը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կիստանի

Կիստանի (վրաց.՝ კისტანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 2080 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 100 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ադդարյան

Ադդարյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Ալֆոնս Հովսեփի Ադդարյան (1924-1990), գրող, թարգմանիչ։
Գառնիկ Հովսեփի Ադդարյան (1925-1987), բանաստեղծ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրուզսկոե (գյուղ, Դոբրոպոլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳրուզսկոեԳրուզսկոե (ուկրաիներեն՝ Грузьке), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Դոբրոպոլսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գրուզսկոե գյուղում բնակվում էր 176 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բազարաղա

Բազարաղա, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Բերկրիի գավառակում։ Գտնվում էր Վանա լճից հյուսիս-արևելք, Աբաղայի դաշտի կենտրոնական մասում, Բերկրի գետի աջ ափին։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 6 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Տրամաբանական քառակուսի

Տրամաբանական քառակուսի, ավանդական տրամաբանության մեջ՝ սխեմա, որով ակնառու ձևով ներկայացվում են դատողության չորս հիմնական՝ նույն տերմիններն ունեցող, բայց քանակով կամ (և) որակով տարբերվող տեսակների հարաբերություններն ըստ բնույթի, դրա հիման վրա էլ՝ հարաբերություններն ըստ ճշմարտային արժեքի (առաջարկել է Միքայել Պսելլոսը, XI դ․)։ Այդ դատողություններն են՝ ընդհանուր–հաստատական՝ А (SaP), մասնավոր–հաստատական՝ I (SiP), ընդհանուր–ժխտական՝ Е (SeP), մասնավոր–ժխտական՝ Օ (SoP)։ A-ն և E-ն գտնվում են հակադիմության հարաբերության մեջ, A-ն և Օ–ն՝ հակասության և այլն։ Հարաբերություններն ըստ ճշմարտային արժեքի որոշվում են հետևյալ կերպ, եթե հակադեմ (հակադիմության հարաբերության մեջ գտնվող) դատողություններից մեկը ճշմարիտ է, ապա մյուսը կեղծ է, իսկ եթե մեկը կեղծ է, ապա մյուսն անորոշ է (որոշ դեպքերում ճշմարիտ է, այլ դեպքերում՝ կեղծ), եթե ենթահակադեմ դատողություններից մեկը ճշմարիտ է, ապա մյուսն անորոշ է, իսկ եթե մեկը կեղծ է, ապա մյուսը ճշմարիտ է, եթե հակասող դատողություններից մեկը ճշմարիտ է, ապա մյուսը կեղծ է, իսկ եթե մեկը կեղծ է, ապա մյուսը ճշմարիտ է, եթե ստորադիր դատողություններից ընդհանուրը ճշմարիտ է, ապա մասնավորը նույնպես ճշմարիտ է, իսկ եթե ընդհանուրը կեղծ է, ապա մասնավորն անորոշ է, եթե մասնավորը ճշմարիտ է, ապա ընդհանուրն անորոշ է, իսկ եթե մասնավորը կեղծ է, ապա ընդհանուրը նույնպես կեղծ է։ Տրամաբանական քառակուսու սկզբունքով կարելի է ներկայացնել նաև մոդալ դատողությունների հարաբերությունները։
Ցեռգոնդի

Ցեռգոնդի (էստ․՝ Tsergondõ), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Մեռեմյաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 6 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Նովոուստինովկա (գյուղ, Արխանգելսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նովոուստինովկա (այլ կիրառումներ)Նովոուստինովկա (ռուս.՝ Новоустиновка, բաշկիրերեն՝ Яңы Устиновка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Արխանգելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 201 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Երշիչսկի շրջան

Երշիչսկի շրջան (ռուս.՝ Ершичский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սմոլենսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Երշիչի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1039 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 7657 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 7,37 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Լյուբինցի (Ալեքսանդրովաց)

Լյուբինցի (սերբ.՝ Љубинци), գյուղ Սերբիայի Հանրապետության կենտրոնական հատվածում՝ Շումադիայի մարզի Ալեքսանդրովացի շրջանում։
Ըստ 2002 թվականին Սերբիայում անցկացված մարդահամարի տվյալների՝ գյուղի բնակչությունը կազմում է 323 մարդ։ Գյուղի ժամային գոտին՝ UTC+1, իսկ ամառը՝ UTC+2:


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի (Միչիգան)

Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, հայ Առաքելական եկեղեցի ԱՄՆ Միչիգան նահանգի Դետրոյթ քաղաքի Ուոթերման փողոցում, որը կառուցվել է 1932 թվականի մայիսի 24-ին։ Միչիգան նահանգի Դիրբորն քաղաքի ներկայիս Շենքն օծվել է 1962 թվականի հոկտեմբերի 14-ին։ Այն ծառայում է հայերին Արևելյան Միչիգանում և հանդիսանում է Ամերիկայի Հայ Առաքելական եկեղեցու առաջնորդարանի եկեղեցիներից մեկը։ Եկեղեցին գտնվում է Կիլիկիայի Սուրբ Աթոռի իրավասության ներքո։ Համայնքն աջակցում է տարեց քաղաքացիների համար նախատեսված հայկական կենտրոնին, որը կոչվում է նաև St Sarkis Towers, որն իրենից ներկայացնում է 151-բնակարանային բնակելի համալիր անապահով և տարեց մարդկանց համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
www.saintsarkis.org
Իզումի

Իզումի (ճապ.՝ 和泉市 Իզումի-սի), Ճապոնիայի Օսակա պրեֆեկտուրայում գտնվող քաղաք։ Քաղաքի մակերեսը կազմում է 84,98 կմ², բնակչությունը՝ 185 620 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), բնակչության խտությունը՝ 2184,28 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Քաղաքը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Օսակա պրեֆեկտուրայում։ Այս քաղաքի հետ սահմանակցում են Սակաի, Կիսիվադա, Կավատինագանո, Տակաիսի, Իզումիոցու քաղաքները և Կացուրագի, Տադաոկա ավանները։


== Բնակչություն ==
Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 185 620 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 2184,28 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.


== Սիմվոլիկա ==
Իզուիմի քաղաքը խորհրդանշող ծառ է համարվում կամֆորայի ծառը, ծաղիկ՝ նարգիզը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ճապոնական Իզումի քաղաքի պաշտոնական վեբկայք(ճապոներեն)
Աստերոիդների ցանկ (298901-299000)

Աստերոիդների ցանկ (298801-298900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (299001-299100)
 Աստերոիդների ցանկ (298801-298900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (299001-299100)
Էդուարդո Ֆրանկո

Էդուարդո Ֆրանկո (անգլ.՝ Eduardo Franco, նոյեմբերի 11, 1995(1995-11-11), Յումա, Արիզոնա, ԱՄՆ), ամերիկացի հումորային դերասան։ Նա առավել հայտնի է «Նեթֆլիքսի»  «Տարօրինակ դեպքեր» գիտաֆանտաստիկ սերիալում՝ Արջեյլի, «Բուքսմարթ» գեղարվեստական ֆիլմում Թեոյի և «Ամերիկյան վանդալ» կատագերկական սերիալում Սփենսեր Դիասի դերերերով։


== Վաղ կյանք ==
Ֆրանկոն ծնվել է Արիզոնայի հարավ-արևմտյան Յումա քաղաքում, մեքսիկացիների ընտանիքում։ 


== Կարիերա ==
Ֆրանկոյի կարիերան սկսվեց  մի շարք հեռուստատեսային կատակերգություններում փոքրիկ դերեր կատարելով։ Նրա համար մեծ առաջխաղացում էր Ամերիկյան վանդալ հեռուստասերիալում  Սփենսեր Դիասի դերը վաստակելը։ Նա նաև նկարահանվել է մի շարք համաշխարհային գովազդներում, դրանցից են՝ GEICO- ի, Samsung- ի և TurboTax- ի գովազդները։  2020 թվականին Ֆրանկոն Hulu-ի The Binge ֆիլմում նկարահանվել է  գլխավոր՝ Էնդրյուի  դերում ։
2022 թվականին Ֆրանկոն հայտնի դարձավ « Տարօրինակ դեպքեր »-ի չորրորդ եթերաշրջանում Ջոնաթան Բայերսի  լավագույն ընկեր Արգայլին մարմնավորելով։ Ֆրանկոն սկզբում պայքարում էր Էդդի Մանսենի դերի համար։ 


== Ֆիլմագրություն ==
Ֆիլմ

Հեռուստատեսություն
Հիպերգեն պրոցեսներ

Հիպերգեն պրոցեսներ (< հիպեր... և γένεσις-ծագում), միներալային նյութի քիմիական և ֆիզիկական վերափոխման պրոցեսներ երկրակեղևի վերին հորիզոններում և մակերևույթում մթնոլորտի, ջրոլորտի ու կենդանի օրգանիզմների ներգործության շնորհիվ ցածր ջերմաստիճանների դեպքում։ Հիպերգեն պրոցեսներն ընդգրկում են՝ քիմական քայքայումն ու տարրալուծումը, հիդրոլիզը, հիդրատացումը, օքսիդացումը, կարբոնատացումը և այլն։ Հիպերգեն պրոցեսների ազդեցությամբ տեղի են ունենում հանքավայրերի հողմահարման կեղևի և օքսիդացման զոնայի առաջացումը, ստորերկրյա, գետերի, լճերի, ծովերի և օվկիանոսի ջրերի բաղադրության ձևավորումը, քեմոգեն և բիոգեն նստվածքագոյացումը, նստվածքների դիագենեզը և վաղ էպիգենեզը։ Եթե ներքին պրոցեսների համար կարևոր ազդակներ են ծառայում ջերմաստիճանը և ճնշումը, ապա հիպերգեն պրոցեսների առաջատար գործոններն են միջավայրի ալկալիականությունը կամ թթվայնությունը և օքսիդացման-վերականգնման պոտենցիալը։ Մեծ դեր են խաղում նաև կենսաերկրաքիմիական պրոցեսները։ Հիպերգեն պրոցեսների հետևանքով առաջանում են մի շարք արժեքավոր օգտակար հանածոների (նիկել, երկաթ, մագնեզիտ, բոքսիտ, կաոլին, ոսկու և պլատինի ցրոնային) հանքավայրեր։
Սան Խուլիան ամրոց

Սան Խուլիան ամրոց (իսպ.՝ Castillo de San Julián), պաշտպանական կառույց Իսպանիայի հարավ-արևելքում՝ Կարթագեն քաղաքում։ Կառուցվել է 18-րդ և 19-րդ դարերում՝ ներառելով այն աշտարակը, որ անգլիացիների կողմից կառուցվել էր 1706 թվականին։ 1997 թվականի օգոստոսի 7-ին հայտարարվել է Իսպանիայի մշակութային հուշարձան և ստացել է RI-51-0010003 գրանցման համարը։ Ներկայում ամրոցը պահպանվում է, սակայն գտնվում է վատ վիճակում։


== Պատմություն ==
Սան Խուլիան ամրոցը տեղակայված է Մոնտե դե Սան Խուլիան բլրի վրա, որից էլ ստացել է իր անվանումը։ Ամրոցը գտնվում է ծովի մակարդակից 293 մետր բարձրության վրա։ Իսպանական ժառանգության համար պատերազմի ժամանակ՝ 1706 թվականին, բրիտանացիները գրավել են Կարթագեն քաղաքն ու այնտեղ կառուցել գլանաձև աշտարակ։ Պատերազմի ավարտից հետո իսպանացիները բլրի վրա սկսել են կառուցել ամրոց, որ պիտի ծառայեր Կարթագենի նավահանգստի պաշտպանությանը։ Իսպանացիների կառուցած ամրոցն ներառել է բրիտանացիների կառուցած աշտարակը։ Ամրոցի կառուցումը տևել է բավական երկար և ավարտվել է 1883 թվականին։
Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ Սան Խուլիանի ամրոցն օգտագործվել է որպես զինվորական բանտ։
Ներկայում ամրոցը գտնվում է բավական վատ վիճակում։ Այն հայտարարվել է Իսպանիայի մշակութային հուշարձան, սակայն պատկանում է Telefónica ընկերությանը, որը ամրոցի ներսում տեղադրել է մի շարք ալեհավաքներ։ Քաղաքային կառավարությունը փորձում է ձեռք բերել ամրոցն ու վերակառուցել այն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Guimaraens Igual, Guillermo (2008). El último hálito de la fortificación abaluartada peninsular. El fuerte de San Julián de Cartagena. Universidad Politécnica de Valencia.
Rolandi Sánchez-Solís, Manuel. «La voladura accidental del Castillo de San Julián de Cartagena en mayo de 1898». Cartagena Histórica (Cartagena: Editorial Áglaya) (32). ISSN 1696-991X.
Rolandi Sánchez-Solís, Manuel (2001). Sublevaciones republicanas en Cartagena (1885-1886): las intentonas del arsenal naval y del Castillo de San Julián. Editorial Áglaya. ISBN 84-956-6900-5.
Il Ramoscello

«Il Ramoscello» (հայտնի է նաև «Bella e Buona» և «Bellebuona»), անգլիացի պրեռաֆայելիտ նկարիչ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի ջրաներկ նկարը՝ ստեղծված 1865 թվականին։ Ներկայումս նկարը գտնվում է Ֆոգի պատկերասրահի հավաքածուում։


== Տեղեկություն նկարի մասին ==
Աշխատանքն իրենից ներկայացնում է կանաչ շորով աղջկա մինչև կուրծքը նկարը, աղջիկը ձեռքին պահում է փշարմավի ճյուղ։ Նկարն ստեղծվել է Ուիլյամ Գրեմի պատվերով, որը նկարչի մշտական պատվիրատուներից էր։ Համաձայն նկարչի եղբայր Ուիլյամ Մայքլ Ռոսսետտիի՝ բնորդուհին եղել է Ուիլյամ Գրեմի դուստր Էմի Գրեմը։ Սակայն արվեստագետ Հենրի Մարիլյերը հերքում է դա, իսկ Ուիլյամ Գրեմի մյուս դուստրը՝ Ֆրենսիս Հորները, նկարագրել է աշխատանքը որպես պարզապես «փշարմավի ֆոնին կանգնած աղջկա» դիմանկար։
Ռոսսետտին աշխատանքն ստեղծել է 1865 թվականին և վերնագրել այն «Bella e Buona»։ Ինչպես Ռոսսետտիի շատ այլ աշխատանքներ, այս նկարին ևս ուղեկցում է նրա գրած համանուն սոնետը։ 1873 թվականին նա նկարի սեփանակատիրոջից որոշ ժամանակով վերցրել է նկարը, որպեսզի փոփոխություններ անի։ Այդ ժամանակ նկարիչը աշխատանքի անունը փոխել է՝ դարձնելով «Il Ramoscello»՝ համապատասխան գրություն անելով նկարի ֆոնին։ Ուիլյամ Գրեյին փոփոխությունը դուր չի եկել, նա պահանջել է հեռացնել այն, սակայն նոր անվանումը թողել է։ 1870 թվականի քնարերգական ժողովածուի մեջ բանաստեղծության անվանումը ևս փոխվել է «Plighted Promise», և բանաստեղծության ու նկարի կապը այդ ձևով խզվել է։ Գոյություն են ունեցել նկարի էսքիզներ, որոնք ցուցադրվել են 1892 թվականի ցուցահանդեսի ժամանակ, սակայն ներկայումս դրանց գտնվելու վայրի մասին ոչինչ հայտնի չէ։
1886 թվականին Ուիլյամ Գրեմը նկարը վաճառել է Քրիստիս աճուրդում։ Այն մի քանի անգամ փոխել է սեփականատերերին, իսկ 1943 թվականին այն ձեռք է բերել Ֆոգի պատկերասրահը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 8-րդ դար


== Դեպքեր ==
Մ. թ. ա. 782. Հիմնադրվել է Էրեբունին Արգիշտի Ա-ի հրամանով, ներկայիս Երևան։
Մ.թ.ա. 727. Բաբելոնը դարձավ անկախ Ասորեստանից։


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Մ.թ.ա. 760-ականներ Արգիշտի Ա Ուրարտուի թագավոր։
Զիյաք

Զիյաք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
357

357 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 357 թվականն է, 
IV դարի 57-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Գիգանտ (Ռոստովի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գիգանտ (այլ կիրառումներ)Գիգանտ (ռուս.՝ Гигант), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Սալսկի շրջանում։ Գիգանտովսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
2002 թ. տվյալներով բնակչությունը կազմում է 10049 մարդ։ Հիմնվել է 1928 թ.։
Գոլուբինոե

Գոլուբինոե (ուկրաիներեն՝ Голубине), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Սվալյավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գոլուբինոե գյուղում բնակվում էր 2 781 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աղուն

Աղուն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Գավաշի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բանոլի Իրպինո

Բանոլի Իրպինո (իտալերեն՝ Bagnoli irpino), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզի Ավելինո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3323 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 50 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 66 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83021, հեռախոսային կոդ՝ 0827։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Ծանոթագրություններ ==
Վլախո Բուկովաց

Վլախո Բուկովաց (խորվ.՝ Vlaho Bukovac, իսկական անունը՝ Բյաջո Ֆաջիոնի, իտալերեն՝ Biagio Faggioni, 4 հուլիսի, 1855, Ցավտատ, Ավստրիական կայսրություն - 23 ապրիլի, 1922, Պրահա, Չեխոսլովակիա), 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի խոշորագույն խորվաթ նկարիչ, ով աշխատել է իմպրեսիոնիզմի ու պոստիմպրեսիոնիզմի ոճերում։


== Կենսագրություն ==

Վլախո Բուկովացը ծնվել է 1855 թվականի հուլիսի 4-ին Ցավտատում, որ գտնվում է Դուբրովնիկի մոտակայքում։ Նկարչական կրթություն է ստացել Փարիզում (1877 թվականից)․ նրա ուսման համար վճարել է խորվաթ քաղաքական գործիչ և գրող Մեդո Պուչիչը։ Վլախո Բուկովացը կրթություն է ստացել Գեղեցիկ արվեստների դպրոցում՝ աշակերտելով Ալեքսանդր Կաբանելին։ Բուկովացի նկարները ցուցադրվել են Փարիզի Սալոնում, որտեղ նա արժանացել է քննադատների դրական գնահատականին։ Ուսման տարիներն, ինչպես նաև հետագայում Վլախո Բուկովացը շատ է ճանապարհորդել։
Թեև Վլախո Բուկովացը նկարչական կրթություն է ստացել ակադեմիզմի ոգով, սակայն նա լավ ծանոթ է եղել նաև իմպրեսիոնիզմին, ինչպես նաև իր ստեղծագործություններում նա անցում է կատարել պուանտալիզմի տեխնիկային։ 20-րդ դարի սկզբին իմպրեսիոնիզմն ու պուանտիլիզմը եղել են նկարչական առաջատար ուղղություններն Արևմտյան Բալկանների երկրներում․ Վլախո Բուկովացից բացի՝ այդ ոճով են ստեղծագործել սլովեն իմպրեսիոնիստները և սերբ նկարչուհի Նադեժդա Պետրովիչը։
1893 թվականից մինչև 1897 թվականը Վլախո Բուկովացն ապրել է Զագրեբում՝ մեծ մասամբ աշխատելով բնանկարների վրա։ Միաժամանակ նա եղել է քաղաքի նկարչական կյանքի կենտրոնական դեմքերից մեկը, հիմնադրել է գեղարվեստի դպրոց և մասնակցել է Գեղանկարչական պավիլիոնի հիմնադրմանը, որ եղել է Խորվաթիայի ամենամեծ պատկերասրահներից ու ցուցադրությունների սրահներից մեկը։ 1893 թվականին Վլախո Բուկովացն Ակադեմիայի պալատում կազմակերպել է խորվաթական արվեստի առաջին ցուցահանդեսը։ Վիճաբանության պատճառով Վլախո Բուկովացն ստիպված է եղել վերադառնալ Ցավտատ, որտեղ նա բնակվել է 1898 թվականից մինչև 1902 թվականը։ Դրանից հետո նա տեղափոխվել է Պրահա, որտեղ 1903 թվականին նշանակվել է Գեղարվեստի ակադեմիայի (չեխ․՝ Akademie vytvarnyh umeni) պրոֆեսոր։ Ակադեմիայում նրա աշակերտների թվում է եղել Յանկո Ալեքսին, ով հետագայում դարձել է հայտնի նկարիչ։ Պրահայում ապրելու տարիներին Վլախո Բուկովացն ստեղծել է հիմնականում դիմանկարներ։ Պրահայում նա աշխատել է մինչև իր կյանքի վերջ։
Վլախո Բուկովացը մահացել է 1922 թվականի ապրիլի 23-ին։
1994 թվականին խորվաթ կինոռեժիսոր Բոգդան Ժիժիչը նկարահանել է «Վլախո Բուկովաց» գեղարվեստական ֆիլմը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Буковац, Влахо // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.


== Արտաքին հղումներ ==
Համառոտ կենսագրություն
Վեստ Ինդիա

Վեստ Ինդիա ( անգլ.՝ West Indies, բառացի՝ Արևմտյան Հնդկաստան), Ատլանտյան օվկիանոսի կղզիների ընդհանուր անվանումը Հյուսիսային և Հարավային Ամերիկա մայրցամաքների միջև։ Ձգվում է աղեղնաձև մոտ 3 հազար կմ երկարությամբ։ Ընդգրկում է Բահամյան, Մեծ Անտիլյան և Փոքր Անտիլյան կղզիները, որոնք պատկանում են Հյուսիսային Ամերիկային։ Կղզիների ընդհանուր տարածությունը մոտ 240 հազար կմ2 է, բնակչությունը՝ 29 միլիոն (1980 թ.)։ Կղզիների մեծ մասը հայտնագործել է Քրիստափոր Կոլումբոսը իր նավարկությունների ժամանակ (1492-1502 թթ.) և սխալմամբ դրանք ընդունել որպես Հնդկաստանի մի մասը։ Ի տարբերություն Հնդկաստանի (Օստ Ինդիա), այդ կղզիներն ավելի ուշ սկսեցին անվանել Վեստ Ինդիա։ Կղզիների ռելիեֆը լեռնային է, մասնատված։ Առավելագույն բարձրությունը 3176 մ է (Դուարտե լեռ, Հայիթի կղզում)։ Կան բազմաթիվ գործող և հանգած հրաբուխներ։ Հաճախակի են երկրաշարժերը։


== Օգտակար հանածոները ==
Տարածված է կարստը։ Հայտնի են մանգանի, քրոմիտների, նիկել պարունակող երկաթի հանքանյութերի (Կուբայում), ասֆալտի, նավթի (Տրինիդադ կղզում), բոքսիտների (Ճամայկայում), ֆոսֆորիտների (Արուբա և Կյուրասաո կղզիներում) հանքավայրեր։


== Կլիման ==
Կլիման արևադարձային պասսատային է։ Հունվարի միջին ջերմաստիճանը 21-26 °C է, հուլիսինը՝ մոտ 28 °C։ Տեղումների տարեկան քանակը տարածքի մեծ մասում 1000-1500 մմ է։ Վեստ Ինդիան արևադարձային փոթորիկների (80% ը օգոստոս-հոկտեմբերին) սաղմնավորման մարզ է։


== Հողածածկույթը ==
Հողածածկույթում գերակշռում են բարձրախոտային սավաննաների կարմրահողերը (գլխավորապես Կուբայում) և արևադարձային տերևաթափ չոր անտառների կարմրադարչնագույն հողերը (գլխավորապես Հայիթիում)։ Դաշտավայրերում գերակշռում է կուլտուրական բուսականությունը։ Լեռները հիմնականում ծածկված են դափնու և փշատերև անտառներով։


== Բնակչություն ==
Վեստ Ինդիայի ժամանակակից բնակչության հիմնական զանգվածը կազմում են նեգրերը (Հայիթիում՝ 90%, Բարբադոսում՝ մոտ 90%, Ճամայկայում՝ 80%) և մուլատները ՝(Դոմինիկյան Հանրապետությունում՝ 75%)։ Եվրոպացիների (գլխավորապես իսպանացիների) հետնորդները շատ են Պուերտո Ռիկոյում (73%), Կուբայում (մոտ 50%)։ Գաղութացման ժամանակ գրեթե ամբողջապես բնաջնջված հնդկացի բնիկ բնակչության սակավաթիվ հետնորդներ պահպանվել են միայն Դոմինիկա, Կուբա, Տրինիդադ կղզիներում։ Վեստ Ինդիայում են գտնվում Կուբա, Բահամյան կղզիներ, Հայիթի, Դոմինիկյան Հանրապետություն, Գրենադա, Տրինիդադ և Տոբագո, Բարբադոս, Ճամայկա, Դոմինիկա, Սենտ Վինսենտ և Գրենադիններ, Սենտ Լյուսիա, Անտիգուա և Բարբուդա պետությունները, ինչպես նաև Մեծ Բրիտանիայի, Նիդերլանդների, Ֆրանսիայի և ԱՄՆ-ի մի շարք տիրույթները։
AlphaBat

AlphaBat (հանգըլ՝ 알파벳), հարավկորեական հիփ-հոփ բոյ բենդ, ձևավորել է 2013 թվականին Simtong Entertainment-ի կողմից։ Խումբը հանդես է գալիս նաև ճապոնական Jakol Corporation լեյբլի հովանու ներքո՝ սկսած 2016 թվականից։


== Անդամներ ==


=== Ներկայիս անդամներ ===
Բետա (իրական անուն՝ Ջի Հա Յոն, հանգըլ՝ 지하용) (վերադարձել է բանակից)
Էպսիլոն (իրական անուն՝ Յու Յոն Ջին, հանգըլ՝ 유영진)
Գամմա (իրական անուն՝ Քիմ Ջուն Սու, հանգըլ՝ 김준수)
Հիտա (իրական անուն՝ Սոլ Ջուն, հանգըլ՝ 설준)
Կապպա (իրական անուն՝ Լի Յոն Հուն, հանգըլ՝ 이용훈) (խմբի անդամ է 2016 թվականից)


=== Նախկին անդամներ ===
Քյումին
Յուտա (իրական անուն՝ Շին Սո Ռին, հանգըլ՝ 신세린)
Ջիթա (իրական անուն՝ Կիմ Սո Յոբ, հանգըլ՝ 김수엽) (դեռևս հաշվառված է բանակում)
Ֆիյ (իրական անուն՝ Լի Սան Հա, հանգըլ՝ 이산하)
Քոդ (իրական անուն՝ Կիմ Սան Հուն, հանգըլ՝ 김상훈)
Դելտա (իրական անուն՝ Չո Յոն Սու, հանգըլ՝ 최연수)


== Սկավառակագրություն ==


=== Երաժշտական տեսահոլովակներ ===


=== Այլ երաժշտական տեսահոլովակներ ===


=== Ստուդիական ալբոմներ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Բոգատիր (այլ կիրառումներ)

Բոգատիր, կարող է վերաբերել՝

Բոգատիր - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վելիկոնովոսյոլկովսկի շրջանում
Բոգատիր - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բախչիսարայի շրջանում
Բոգատիր - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Պոգրեբիշչեի շրջանում
Բոգատիր - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում
Էթիունի

Էթիունի (Etiuni, Etio), հին երկիր Քուռ և Արաքս գետերի արանքում, Արարատյան դաշտի հյուսիսում, որում ենթադրվում է Երկաթի դարում գոյություն է ունեցել համանուն ցեղային միություն կամ թագավորություն։ Վկայված է Էթիունի ձևով Վանի թագավորության աղբյուրներում, հետևաբար էլ ցեղախումբն էլ կոչվել է էթիուխի (էթիունիներ)։ Ասորեստանյան աղբյուրներում այն վկայված է Էթինի ձևով։


== Ինքնություն ==
Դիակոնովը նրանց ազգակից էր համարում ուրարտացիներին և հուրիներին։ 
Հայկական ստուգաբանություններ են առաջարկվել մի շարք էթիունիական անձանունների, տեղանունների, ցեղանունների և կրոնական անունների համար։ Մեկ վարկածի համաձայն՝ Էթիունիի անունը կապված է հայ էթնոնիմի ծագման հետ և Էթիունիի ժողովուրդը եղեկ է հայախոս։


== Անուններ ==
Աղբյուրներում հիշատակվում են էթիունիական մի շարք ցեղանուններ և տեղանուններ, որոնցից մի քանիսը կապվում են հետագայում հիշատակվող հայկական անունների հետ․ Վիտերուխի, Լուշա, Կաթարզա, Աբիլիանիխի (Աբեղյանք), Աբունի (Հավնունիք), Երկուախի (երկու, ենթադրաբար ակնարկվում են Արարատ լեռան երկու գագաթները), Իլդարունիա (Հրազդան գետ), Իշտելուանի (Աստեղանի), Ուելիկունի (Գեղարքունիք)։
Պահպանվել են նաև մի քանի անձնանուններ․ Դիուշինի(նի) (Դիուծինի/Տիուծինի), Մուրինի(նի), Մուրինու(նի), Նիդի(նի), Կապուրի(նի), Ծինալիբի(նի), Ուերդաի(նի)։ Դիուծինին որպես ամբողջ Էթիունիի թագավոր հիշատակվող միակ անձի անունն է։ Այս անունն հավանաբար ունի հնդեվրոպական ծագում և կրում է «աստ­ծուց ծնված» իմաստը։


== Պատմություն ==
Էթիունին բազմիցս պատերազմել է Վանի թագավորության հետ։ Մոտավորապես մ․թ․ա․ 785 թվականին Վանի թագավոր Արգիշտի Ա-ը գրավել է Էթիունի երկիրը՝ հայտարարելով, որ նա Խալդիի օգնությամբ զավթել է Էթիունին, ինչպես նաև Կիխունի քաղաքի երկիրը և Ալիշտու քաղաքը՝ գերեվարելով բազմաթիվ կանանց ու տղամարդկանց։


== Հնագիտություն ==
Հնագետները կապում են Էթիունին Լճաշեն-մեծամորյան և Թռեղք-վանաձորյան մշակույթների մ․թ․ա․ II հազարամյակի գերեզմանային հուշարձանների հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
[1] Archived 2014-09-14 at the Wayback Machine.- Պեղումները Արարատյան դաշտում


== Աղբյուրներ ==
[2] - Հայ ժողովրդի պատմություն
Մարվանա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարվանա (այլ կիրառումներ)Մարվանա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Նորդուզի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Եզիմ-մյուլք

Եզիմ-մյուլք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում։ Գտնվում էր Էրզրում քաղաքից 19-20 կմ հյուսիս-արևելք, Հասանկալա գյուղաքաղաքից 14-15 կմ արևմուտք, Արաքսի ավազանի գետակներից մեկի ձախ ափին։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 26 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
ი

Ին (վրացերեն՝ ინი, ինի), վրացական այբուբենի 10-րդ տառը։ Համապատասխանում է հայերեն Ի ի տառին։
Վրացական թվային համակարգում համապատասխանում է 10 արժեքին։


== Գիր ==


=== Գրի տարբերակներ ===


== Համակարգչային կոդավորում ==


== Բրայլ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Մետենագիտություն ==
Mchedlidze, T. (1) The restored Georgian alphabet, Fulda, Germany, 2013
Mchedlidze, T. (2) The Georgian script; Dictionary and guide, Fulda, Germany, 2013
Machavariani, E. Georgian manuscripts, Tbilisi, 2011
The Unicode Standard, Version 6.3, (1) Georgian, 1991–2013
The Unicode Standard, Version 6.3, (2) Georgian Supplement, 1991–2013
Սյուզյու

Սյուզյու (ռուս.՝ Сюзью), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Իժմա գետի ձախ ափին՝ 295 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 140 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000076776
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007677
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Թան (այլ կիրառումներ)

Թան, կարող է վերաբերել՝

Թան - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կամախի գավառակում
Թան - հայկական ըմպելիք
Ես սիրել եմ վարդը տըժգույն...

«Ես սիրել եմ վարդը տըժգույն...», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1892 թվականին։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղժությունը գրել է 1892 թվականին մարտի 18-ին։
Եղիշե Չարենցի ամվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդի № 26 ա-ում պահվում է մեկ ինքնագիր, վերնագրված՝ «Իմ սերը», թվագրված «92 թ․ մարտի 18»։ Եղիշե Չարենցի ամվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդի № 1355-ում պահվում է բանաստեղծի՝ 1908 թվականին Բաքվում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների գրքի սեփական օրինակը, որտեղ հեղինակը կատարել է մեկ ուղղում։
Առաջին անգամ,«Իմ սերը» վերնագրով, տպագրվել է Մոսկվայում՝ 1892 թվականին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների երկրորդ հատորում (էջ 156), ապա՝ 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 87)։
Տպագրվել է 1908 թվականին Բաքվում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների՝ Թումանյանի ուղղած բնագրից։


== Ծանոթագրություններ ==
Օլա

Օլա (ռուս.՝ Ола), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Մագադանի մարզի Օլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6215 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ջեյրախ

Ջեյրախ (ռուս.՝ Джейрах, ինգուշ.՝ ЖӀайрах), գյուղ Ռուսաստանի Ինգուշեթիա հանրապետության Ջեյրախսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1527 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Այնտրախտ Բրաունշվայգ

Այնտրախտ Բրաունշվայգ (գերմ.՝ Braunschweiger Turn- und Sportverein Eintracht von 1895), գերմանական ֆուտբոլային ակումբ Բրաունշվեյգից։ Ակումբը ստեղծվել է 1895 թվականին և ներկայումս հանդես է գալիս Երկրորդ Բունդեսլիգայում։
Այնտրախտ Բրաունշվայգը 1963 թվականին Բունդեսլիգայի հիմնադիր ակումբներից էր և հաղթել է առաջնությունը 1967 թվականին։


== Նվաճումներ ==


=== Առաջնություն ===
Բունդեսլիգա
Հաղթող (1). 1966–67
Բունդեսլիգա 2
Երկրորդ տեղ (2). 1980–81, 2012–13
3. Լիգա (III)
Հաղթող (1). 2010–11
Հյուսիսային Գերմանիայի առաջնություն
Հաղթող (2). 1907–08, 1912–13
Գաուլիգա Հարավային Հանովեր-Բրաունշվեյգ։
Հաղթող (2). 1942–43, 1943–44
Օբերլիգա Ստորին Սաքսոնիա-Հարավ
Հաղթող (2). 1945–46, 1946–47
Սուդկրայսլիգա/Բեզիրկսլիգա Հարավային Հանովեր-Բրաունշվեյգ/Օբերլիգա Հարավային Հանովեր-Բրաունշվեյգ
Հաղթող (2). 1923–24, 1924–25
Բրունսվիկի առաջնություն
Հաղթող (13). 1904–05, 1905–06, 1906–07, 1907–08, 1908–09, 1909–10, 1910–11, 1911–12, 1912–13, 1915–16, 1916–17, 1917–18, 1919–20
Ռեգիոնալլիգա Հյուսիս (II)
Հաղթող (1). 1973–74
Ամատեուրօբերլիգա Վերին Սաքսոնիա-Արևելք (II):
Հաղթող (1). 1952–53
Ռեգիոնալլիգա Հյուսիս (III)
Հաղթող (1). 2004–05
Ամատեուրօբերլիգա Հյուսիս (III)
Հաղթող (1). 1987–88
Ստորին Սաքսոնիայի գավաթ
Հաղթող (2). 2003–04, 2010–11
Երկրորդ տեղ (2). 1998–99, 2008–09


=== Միջազգային ===
Ինտերտոտո գավաթ
Խմբի հաղթող (7). 1968, 1970, 1971, 1972, 1975, 1978, 1979


== Ներկա կազմ ==
2017 թվականի օգոստոսի 31-ի դրությամբ
Նշում. Դրոշները ցույց են տալիս ազգային հավաքականը ինչպես սահմանված է ՖԻՖԱ-ի իրավասության կանոններում: Խաղացողները կարող են ունենալ 1-ից ավելի ոչ-ՖԻՖԱ-ի քաղաքացիություն:


== Արտաքին հղումներ ==
Այնտրախտ Բրաունշվեյգի պաշտոնական կայքը Archived 2017-10-26 at the Wayback Machine.
Այնտրախտ Բրաունշվեյգի պաշտոնական Ֆեյսբուքի էջը
Այնտրախտ Բրաունշվեյգի պաշտոնական Տվիտերի էջը
Այնտրախտ Բրաունշվեյգի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Այնտրախտ Բրաունշվեյգը transfermarkt-ում
Այնտրախտ Բրաունշվեյգը futbol24.com-ում
Այնտրախտ Բրաունշվեյգը soccerway.com կայքում
Այնտրախտ Բրաունշվեյգը ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
Այնտրախտ Բրաունշվեյգը Բունդեսլիգայի պաշտոնական կայքում Archived 2017-10-31 at the Wayback Machine.