Յուլիա Նավալնայա

Յուլիա Նավալնայա (ռուս.՝ Юлия Навальная, ի ծնե՝ Աբրոսիմովա (ռուս.՝ Абросимова), հուլիսի 24, 1976(1976-07-24), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս հասարակական գործիչ, ընդդիմադիր քաղաքական գործիչ Ալեքսեյ Նավալնիի կին։ Զանգվածային լրատվամիջոցներում պարբերաբար հիշատակվում է որպես «ռուսական ընդդիմության առաջին տիկին», որպես ընդդիմության և Կոռուպցիայի դեմ պայքարի հիմնադրամի ղեկավարների, երկրի նախագահի, Պետդումայի պատգամավորի հիպոթետիկ թեկնածու։


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ տարիներ ===
Յուլիա Աբրոսիմովան ծնվել է 1976 թվականի հուլիսի 24-ին Մոսկվայում, գիտնական Բորիս Ալեքսանդրի Աբրոսիմովի (1952-1996) ընտանիքում։ Նրա մայրը աշխատել է Թեթև արդյունաբերության նախարարությունում։ Ծնողները բաժանվել են, երբ Յուլիան հինգերորդ դասարանում էր, և մայրը երկրորդ անգամ ամուսնացել է ԽՍՀՄ Պետպլանավորման կոմիտեի աշխատակցի հետ։ Լրագրող Օլեգ Կաշինը 2020 թվականին ասել է, որ Յուլիայի հայրը ներկայումս կենդանի Բորիս Բորիսի Աբրոսիմովն է՝ Մեծ Բրիտանիայում Ռուսաստանի դեսպանության քարտուղարը, որը կապված է հատուկ ծառայությունների հետ, իսկ նրա մորաքույրը Ելենա Բորիսի Աբրոսիմովան է՝ Ռուսաստանի սահմանադրության հեղինակներից մեկը։ Ի պատասխան դրան Յուլիայի ամուսինը հրապարակել է իր աներոջ մահվան վկայականը՝ թվագրված 1996 թվականին։
Յուլիան ավարտել է Պլեխանովի անվան ռուսական տնտեսական ակադեմիայի միջազգային տնտեսական հարաբերությունների ֆակուլտետը, հետագայում պրակտիկա է անցել արտերկրում, սովորել է ասպիրանտուրայում և որոշ ժամանակ աշխատել է մոսկովյան բանկերից մեկում։
1998 թվականի ամռանը, Թուրքիայում արձակուրդում գտնվելիս, Յուլիան հանդիպել է իր հասակակից փաստաբան Ալեքսեյ Նավալնիին, որը նույնպես Մոսկվայի բնակիչ է եղել։ 2000 թվականին նա դարձել է Նավալնիի կինը, և հետագայում լույս աշխարհ է բերել երկու երեխա՝ դուստր Դարիային (2001) և որդի Զախարին (2008)։ Ըստ Յուլիայի, նա օգնել է իր ամուսնու ծնողներին իրենց բիզնեսում։ Ընդհանրապես, նրա աշխատանքային գործունեության մասին գրեթե ոչինչ հայտնի չէ. 2007 թվականից հետո Յուլիան պաշտոնապես ոչ մի տեղ չի աշխատել՝ իրեն անվանելով «գլխավոր՝ առօրյա կյանքի և երեխաների դաստիարակության հարցերում»։ Ըստ որոշ հաղորդագրությունների, 2000 թվականին Նավալնայան ամուսնու հետ միասին անդամագրվել է «Յաբլոկո» կուսակցությանը, որից հեռացել է 2011 թվականին։


=== Ամուսնու մոտ ===

Ալեքսեյ Նավալնին որոշակի պահից ստացել է համառուսական համբավ՝ որպես բլոգեր և ընդդիմադիր քաղաքական գործիչ։ Յուլիան դարձել է ամուսնու առաջին քարտուղարն ու օգնականը։ Ընտանիքի կյանքը նկատելիորեն ավելի հանրային է դարձել, այնպես որ Նավալնայան հայտնվել է ուշադրության կենտրոնում՝ որպես «ռուսական ընդդիմության առաջին տիկին»։ Դիտորդները նշում են, որ նա երբեք չի փորձել իրեն դիրքավորել որպես անկախ գործիչ. Յուլիան իրեն միշտ պահում է որպես նվիրված կին և ուղեկից («դեկաբրիստի կինը»), որը պատրաստ է կոշտ հայտարարությունների և վճռական գործողությունների, եթե նրա ամուսինն ունի դրա կարիքը, բայց ուղղակիորեն կապված չէ քաղաքականության հետ։ Նա ելույթ է ունեցել մի շարք հանրահավաքների ժամանակ. Ռուսաստանի գվարդիայի ղեկավար Վիկտոր Զոլոտովին, որը 2018 թվականի սեպտեմբերին Ալեքսեյ Նավալնիին «մենամարտի» է հրավիրել, նա անվանել է «գող, վախկոտ և լկտի ավազակ», իսկ բժիշկ Լեոնիդ Ռոշալին, որը խոսում էր գերմանացիների հետ համագործակցությամբ Ալեքսեյի բուժումն իրականացնելու մասին, մեղադրել է այն բանի մեջ, որ վերջինս գործում է «ոչ թե որպես բժիշկ, այլ որպես պետության ձայն»։
Յուլիայի պահվածքը 2020 թվականի աշնանը հասարակության մեջ մեծ ռեզոնանս է առաջացրել, երբ նրա ամուսինը շտապ հոսպիտալացվել էր Օմսկ՝ թունավորման կասկածանքով։ Նավալնայան պահանջել է, որ Ալեքսեյը ազատ արձակվի Գերմանիա՝ բուժման նպատակով, և նույնիսկ դիմել է անմիջապես ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինին։ Նա ամուսնու հետ մեկնել է Բեռլին, գտնվել է նրա կողքին Շարիտ կլինիկայում։ Հետագայում Ալեքսեյն այս մասին գրել է իր ինստագրամյան կայքէջում, որը, ըստ «Նովայա գազետա» թերթի թղթակցի, «կարծես հավերժ կմնա Ռուսաստանի քաղաքական պատմության մեջ»։ Իր պատմության վերջում Նավալնին գրել է․ «Յուլիա, դու ինձ փրկեցիր»։ Ըստ «Նովայա գազետա» պարբերականի, Նավալնայան դարձել է 2020 թվականի «Տարվա հերոս»։ Եվրոպական բոլոր հիմնական լրատվամիջոցները ուշադիր հետևում էին նրա գործունեությանը և մեջբերում էին սոցիալական ցանցերում նրա գրառումները։
2021 թվականի հունվարին Յուլիան ամուսնու հետ վերադարձել է Ռուսաստան։ Ալեքսեյի ձերբակալությունից հետո նա հանդես է եկել հայտարարությամբ այն մասին, որ այդ ձերբակալությունը և Վնուկովո օդանավակայանի փակումը՝ Նավալնու առջև ռուսական իշխանությունների վախի դրսևորումն է։ Ավելի ուշ Նավալնայան ուժայիններին մեղադրել է այն բանում, որ իրեն «հետապնդում են որպես ժողովրդի թշնամու կին»։ Իր ինստագրամյան կայքէջում նա գրել է. «Եկել է 37-րդ թվականը, իսկ մենք չենք էլ նկատել»։ Հունվարի 21-ին Յուլիան հայտարարել է, որ մասնակցելու է հանրահավաքին՝ ամուսնու ազատ արձակումը պահանջելու համար։ Հունվարի 23-ի բողոքի ակցիայի ժամանակ նրան ձերբակալել են, սակայն նույն երեկոյան ազատ են արձակել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Յուլիա Նավալնայայի բլոգը «Էխո Մոսկվի» ռադիոկայանում, 2018 թվականից։
 Յուլիա Նավալնայա ՝ ելույթը Սախարովի պողոտայում տեղի ունեցած հանրահավաքի ժամանակ, 2013 թվականի սեպտեմբերի 6։
 Նավալնիներ՝ հարցազրույց թունավորումից հետո ՝ հարցազրույց «вДудь» ալիքում, 2020 թվականի հոկտեմբերի 5։