armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կզըլքիլիսա Վերին

Կզըլքիլիսա Վերին, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կաստել’Ալֆերո

Կաստել’Ալֆերո  (իտալերեն՝ Castell'Alfero), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2788 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 140 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 20 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14033։ Հեռախոսային կոդ՝ 0141։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Դիմիտր Իվանկով

Դիմիտր Իվանով Իվանկով (բուլղար․՝ Димитър Иванов Иванков հոկտեմբերի 30, 1975(1975-10-30), Սոֆիա, Բուլղարիա), բուլղարացի ֆուտբոլիստ, դարպասապահ։ Բուլղարիայի ֆուտբոլի առաջնության եռակի չեմպիոն, Բուլղարիայի ֆուտբոլի գավաթի հնգակի և Թուրքիայի ֆուտբոլի գավաթի գավաթակիր։ Իվանկովը չորրորդ դարպասապահ-ռմբարկուն է աշխարհում (42 գնդակ) 2016 թվականի դրությամբ։


== Ակումբային կարիերա ==
Սոֆիայում ծնված Դիմիտր Իվանկովն անցել է մայրաքաղաքային «Լևսկիի» ֆուտբոլային դպրոցը։ 9-րդ մրցաշրջանում «Լևսկիի» կազմում նա անցկացրել է 275 խաղ և խփել 25 գոլ։ Իվանկովը երեք անգամ դարձել է Բուլղարիայի չեմպիոն (2000, 2001 և 2002 թվականներին), ինչպես նաև հինգ անգամ նվաճել է ազգային գավաթ (1998, 2000, 2002, 2003 և 2005 թվականներին)։
2005 թվականի հունիսին Իվանկովը տեղափոխվել է թուրքական Կայսեռիսպոռՙՙՙՙ ակումբ։ 2008 թվականի մայիսի 7-ին նա արել է վճռական ներդրում իր թիմի հաղթանակում Գավաթի խաղարկությունում՝ կասեցնելով 3 11 մետրանոց և երկու անգամ ինքն է պարտվել, խփելով 11 մետրանոց հարված։ Այսպիսով, նա դարձել է չորրորդ Բուլղարացին, ով դարձել է Թուրքիայի Գավաթի հաղթող.:
Երեք մրցաշրջանում Կայսեռիսպոռեի կազմում Իվանկովը անցկացրել է 94 հանդիպում թուրքական Սուպերլիգայում, տարբերվելով վեց խփված գոլերով։
2008 թվականի հունիսի 9-ին նա պայմանագիր է կնքել մեկ այլ թուրքական ակումբի՝ «Բուրսասպոր»-ի հետ։ Իվանկովը խփել է վճռական գոլը «Ֆեներբահչե»-ի հետ խաղում 95-րդ րոպեին՝ նվիրելով իր թիմին հաղթանակ 2:1 հաշվով։
2010 թվականին Իվանկովը խփլ է իր 42-րդ գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում, բարձրանալով դարպասապահ-ռմբարկուների աղյուսակի երրորդ հորիզոնականը։ 2009/10 մրցաշրջանի արդյունքներով Իվանկովը դարձել է Թուրքիայի չեմպիոն «Բուրսասպորի» կազմում, այդ թիմի հաջողությունը սենսացիա է դարձել։
2011 թվականի հունիսի 23-ին Իվանկովը պայմանագիր է ստորագրել կիպրոսյան «Անորտոսիս» ակումբի հետ։ Սակայն նույն տարվա օգոստոսի 8-ին համաձայնագիրը լուծարվել է փոխադարձ համաձայնությամբ՝ ՈՒԵՖԱ-ի Եվրոպայի Լիգայից թիմի դուրս մնալուց հետո։


== Ծանոթագրություններ ==
Դերգյազին

Դերգյազին, լեռ Թուրքիայի Վանի նահանգում, Վանա լճի ավազանում, Բերկրի քաղաքից մոտ 17 կմ հեռու՝ Աբաղայի դաշտի հարավարևմտյան ծայրամասում։ Սրա հարավարևելյան լաջերից սկիզբ է առնում Սև ջուր գետի ակունքներից մեկը։


== Ծանոթագրություններ ==
Էդուար Վյուար

Ժան Էդուար Վյուար (ֆր.՝ Jean-Édouard Vuillard, նոյեմբերի 11, 1868(1868-11-11)[…], Cuiseaux - հունիսի 21, 1940(1940-06-21)[…], La Baule-Escoublac), ֆրանսիացի նկարիչ և սիմվոլիստ, Պիեռ Բոնարի, Դենի Մորիսի և Պոլ Սերյուզի հետ եղել է «Նաբի» խմբի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Էդուար Վյուարը ծնվել է Կյուիզո փոքրիկ քաղաքում, Շվեցարիայի սահմանից ոչ հեռու, Յուրայի սարերում։ Նրա հայրը` Օնար Վյուարը, եղել է ծովային կորպուսի կապիտան, բայց ժամանակին նկարչություն է սովորել Փարիզում։ Նա մահացել է, երբ լրացել է նկարչի քսանամյակը։ Դեռ մանկությունից Էդուարը գտնվել է կանանց` մոր, տատիկի և ավագ քրոջ ազդեցության տակ։ Նրա ավագ եղբայրը` Ալեքսանդրը ընտրել է զինվորական կյանքը և շատ շուտ լքել է տունը։ Իսկ Էդուարը մնացել է ընտանիքում և նրանց հետ միասին մեկնել է Փարիզ։ Էդուարը մինչև վաթսուն տարեկանն ապրել է իր մայրիկի հետ` մինչև վերջինիս մահը։ Նկարչի մայրը եղել է դերձակուհի և այդ իսկ պատճառով դեռ վաղ տարիքից Էդուարի աշխարհը պարուրված է եղել գործվածքներով և հագուստներով։ Դա նրան դուր է եկել։ Նա եղել է լռակյաց, համակրելի տղամարդ, սակայն հաճախ ճնշված են եղել զգացմունքները, որոնք պարտադրել են ստեղծագործական ելք, այդ իսկ պատճառով նա նախընտրել է ռազմական կյանքն արվեստից։ Կոնդորսի լիցեյում, որտեղ սովորել է Դենի Մորիսի և իր քրոջ ամուսնու` Կեր Կսեվյե Ռուսելի հետ, նա հաստատ որոշել է նկարիչ դառնալ։ Նա սկզբից ընդունվել է նկարչական դպրոց, որտեղ հանդիպել է Պիեռ Բոնարին, իսկ հետո ընդունվել է Ժյուլիանի ակադեմիա։ Իսկ 1886 թվականին սովորել է Գեղեցիկ արվեստների դպրոցում և Ժյուլիանի ակադեմիայում։ Դենի Մորիսի և  Կեր Կսեվյե Ռուսելի հետ միասին ստեղծել է «Նաբի» խումբը, 1892 թվականին համագործակցել է «Ռեվյու բլանշ» սինվոլիկ ամսագրի հետ։ Էդուար Վյուարը շատ է ճանապարհորդել, ուսումնասիրել և սովորել արվեստ եվրոպական տարբեր քաղաքներում, ինչպիսիք են` Վենետիկը, Ֆլորենցիան, Միլանը, Լոնդոնը։ Մեկնել է նաև Իսպանիա, սակայն ամենաշատը սիրել է ամառն անց կացնել Նորմանդիի և Բրետանի աչքի չընկնող լանդշաֆտներում։ 


== Ստեղծագործություն ==
Նախ նկարել է  XVII դարի հոլանդացի նկարիչների ու Ժ. Բ. Ս. Շարդենի ոճով` ժամանակի ընթացքում նկարների մեջ ավելի հաճախ իմրպեսիոնիզմի տարրեր ներառելով։ Մեծ ազդեցություն է կրել Պոլ Գոգենից, Անրի դը Տուլուզ-Լոտրեկից և ճապոնական փորագրություններից։ 
Նախ նա նկարել է միայն ներքին պատկերներ, այնուհետև կտավներում սկսել է պատկերել նաև կանանց։ Աստիճանաբար նրա նկարներն ավելի ու ավելի մեծ չափեր են ընդունել` ի վերջո դառնալու պաննո։ Միաժամանակ, Վյուարն նկարել է ժամանակի հայտնի բուրժուաների դիմանկարները, ինչը նրա համար գոյության միջոցներ է ապահովել։ Այս ամբողջ ժամանակահատվածում նրա ստեղծագործությունը բավականաչափ ֆիգուրատիվ էր, բայց երբեմն հասնում էր աբստրակցիայի սահմանին։
Վյուարի արվեստը, որն ընդգրկում է թեմաների նեղ շրջանակ, գրավիչ է ամենօրյա կյանքի թարմ անմիջականությամբ, նուրբ զգայականությամբ, կերպարների գունային և ռիթմիկ արտահայտչականությամբ, միմյանց հաջորդող թավ գույներով։
Ավելի ուշ շրջանում նկարել է ազնվականների դիմանկարներ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Չոլախ-ուշագի

Չոլախ-ուշագի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում։ Գտնվում էր Խարբերդ քաղաքից 30 կմ հարավ-արևմուտք, Խարբերդ-Մալաթիա ճանապարհի ձախ կողմում։


== Աշխարհագություն ==
Տարածքը բարձրադիր էր։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբում ուներ 20 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Զվենո (ռազմականացված կազմակերպություն)

Զվենո (բուլղար․՝ Звено),  Բուլղարիայի ռազմական և քաղաքական կազմակերպություն, որը հիմնադրվել է 1927 թվականին բուլղարական բանակի մի խումբ սպաների կողմից։ Ունեցել է իր տպագիր պարբերականը նույն անվան տակ ։
Զվենո կազմակերպության անդամները ֆաշիստներ չէին, բայց միևնույն ժամանակ կողմ էին էթիստական և կորպորատիվ տնտեսության հաստատմանը։ Նրանք պայքարում էին ներքին մակեդոնական հեղափոխական կազմակերպության ահաբեկիչների դեմ և դեմ էին հանդես գալիս մակեդոնական ազատագրական շարժմանը։ Զվենոն սերտորեն կապված էր նաև այսպես կոչված Ռազմական լիգայի հետ, կազմակերպություն, որը կանգնած էր 1923 թվականի պետական հեղաշրջման հետևում և պատասխանատու էր վարչապետ Ալեքսանդր Ստամբոլիյսկիի սպանության համար։
1934 թվականին Զվենայի սպաները, ինչպիսիք են գնդապետ Դամյան Վելչևը և գնդապետ Կիմոն Գեորգիևը, բռնազավթել են իշխանությունը երկրում և ավտորիտար ռեժիմ հաստատել։  Գեորգիեւը վարչապետ է դարձել։ Նրանք լուծարեցին բոլոր կուսակցություններն ու արհմիությունները և բացահայտ հարձակվեցին ՎՄՌՕ-ի վրա։ Նրանց կառավարությունը ներկայացրել է կորպորատիվ տնտեսությունը, նման նրան, ինչ եղել է Իտալիայում Բենիտո Մուսոլինիի կառավարության ժամանակահատվածում։ Ցար Բորիս III-ը, Զվենոյի հակառակորդը, հերթական հեղաշրջումն է կազմակերպել գեներալ Պենչո Զլատևի (միապետ, համոզմունքների համաձայն, նաև Զվենոյի անդամի) միջոցով, որը վարչապետ է դարձել 1935թվականի հունվարին։ 1935 թվականի ապրիլին  նրան փոխարինեց Անդրեյ Տոշևը, որը նույնպես նախկին միապետ էր։ 1934 թվականի բուլղարական պետական հեղաշրջմանը մասնակցելուց հետո Զվենոյի կողմնակիցները հայտարարել են, որ մտադիր են անհապաղ դաշինք կնքել Ֆրանսիայի հետ և ձգտում են միավորվել Բուլղարիային Հարավսլավիայի կազմում։ Զվենոն նաև աջակցում էր Ալբանիայի բռնակցմանը Հարավսլավիային։
1943 թվականին Զվենոյի անդամները միացան Դիմադրության շարժմանը՝ Հայրենական ճակատին։ 1944 թվականի սեպտեմբերին Հայրենական ճակատի անդամները հեղաշրջում կատարեցին, որն ուղեկցվեց Բուլղարական կոմունիստական կուսակցության գլխավորած ապստամբությամբ։ Կիմոն Գեորգիևը վարչապետ է դարձավ և Դամյան Վելչևը՝ պաշտպանության նախարար։ 1944 թվականի հոկտեմբերի 28-ին նրանց հաջողվեց հրադադարի մասին համաձայնագիր ստորագրել ԽՍՀՄ-ի հետ։
1946 թվականին Վելչևը հրաժարական է տվել ի նշան կոմունիստների գործողությունների դեմ բողոքի, այն դեպքում, երբ Գեորգիևին փոխարինել է կոմունիստների առաջնորդ Գեորգի Դիմիտրովը, որից հետո Բուլղարիան դարձել է Ժողովրդական Հանրապետություն։ Գեորգիևը կառավարությունում մնացել է մինչև 1962 թվականը, սակայն Զվենոն 1949 թվականին դադարել է գոյություն ունենալ որպես ինքնավար կազմակերպություն։ Այն մնացել էր Հայրենական ռազմաճակատի շրջանակներում, սակայն մինչ այդ դարձել էր խամաճիկային կազմակերպություն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Bulgarizaedno
Liternet
Չիկոն և Ռիտան


== Սյուժե ==
Հավանա, 1948 թվական։ Կրքոտ սիրո պատմություն Չիկո անունով երիտասարդ ջազ դաշնակահարի և դյութիչ ձայն ունեցող երգչուհի Ռիտայի միջև։


== Դերերը հնչունավորել են ==
Էման Խոռո Օնյան - Չիկո
Լիմարա Մենեսեն - Ռիտա
Մարիո Գուերա - Ռոմոն
Ջոն Ադամս
Ռենի Արոզարենա
Բլանկա Ռոսա Բլանկո
Ջեքի դե լա Նուես
Ռիգոբերտո Ֆեռեռա
Քեն Ֆորման
Ռեյ Գիլիոն
Լենի Մանդել
Էշլի Ալբերտ


== Մրցանակներ և նոմինացիաներ ==
2012 նոմինացիա «Օսկար» լավագույն անիմացիոն լիամետրաժ ֆիլմ
2012 նոմինացիա «Էննի» լավագույն անիմացիոն լիամետրաժ ֆիլմ


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Չիկոն և Ռիտան-ի գովազդային հոլովակը
Rotten Tomatoes
Հրանտ Գազանճյան

Հրանտ Գազանճյան, հայ նկարիչ, ճարտարապետ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կ. Պոլսում, որտեղ ստացել է կրթությունը, հետևել նկարչության։ 1896 թվականին մեկնել է Փարիզ, աշխատել դաշնամուրի նորոգման մի արհեստանոցում, ապա սովորել է Փարիզի գեղարվեստների վարժարանում, ավարտելուց հետո շրջագայել է Ֆրանսիայում, նկարել ծովը՝ իր տարբեր արտահայտություններով, աստիճանաբար դառնալով ճանաչված ծովանկարիչ Ֆրանսիայում։ 1919 թվականից վերջնականապես հաստատվել է Փարիզում, զբաղվել նկարչությամբ ու ճարտարապետությամբ։ Նրա նախագծով Ֆրանսիայում, Եգիպտոսում և Թուրքիայում կառուցվել են մի շարք շենքեր։


== Աղբյուրներ ==
Ռեզվիխ

Ռեզվիխ (ռուս.՝ Резвых), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 27 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վերելք (թերթ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վերելք (այլ կիրառումներ)«Վերելք», խորհրդային շրջանի հայկական երկօրյա թերթ։ Հանդիսացել է ՀԿԿ Եղեգնաձորի շրջկոմի և ժողովրդական դեպուտատների շրջանային սովետի օրգանը։ Առաջին անգամ լույս է տեսել 1931 թվականից (մինչև 1962 թվականը՝ տարբեր անուններով)։ 
Թերթի գործունեության հիմնական ոլորտը գյուղատնտեսական և անասնապահական մթերքների ավելացման, ԽՄԿԿ պարենային ծրագրի կենսագործման, տնտեսության վարման բրիգադային, կապալային ձևերի քարոզումն էր։ «Վերելք»-ի ուշադրության կենտրոնում են եղել աշխատավորության (հատկապես երիտասարդության) կոմունիստական ագիտացիոն դաստիարակության, ինտերնացիոնալիզմի և ժողովուրդների բարեկամության հարցերը։ 
Պարբերաբար նյութեր է տպագրել հանրապետության տնտեսական և մշակութային կյանքի, միութենական հանրապետությունների, սոցիալիզմի երկրների մասին։
Մաչապուչարե

Մաչապուչարե (նեպալ.՝ माछापुछ्रे — «Ձկան պոչ», անգլ.՝ Machapuchare)՝ 6997 մ բարձրությամբ լեռ, որը գտնվում է կենտրոնական Նեպալի հյուսիսային մասում գտնվող, Հիմալայների կազմության մեջ մտնող Անապուրնա լեռնազանգվածում։ Իր  «Ձկան պոչ» անվանումը ստացել է երկու գագաթի պատճառով, որոնք արևմուտքից նայելիս հիշեցնում են հսկայական ձկան պոչի։ Տեղաբնիկները երկրպագում են լեռը և այն համարում են Շիվա աստծո կացարանը, իսկ լեռնագագթի ձյունը համարում են նրա աստվածային էության վկայությունը։


== Դիրք ==
Մաչապուչարեն գտնվում է Պոկհարայից մոտ 25 կմ հյուսիս՝ Անապուրնայի հիմնական մասից դեպի հարավ ձգվող լեռնաշղթայի եզրին։ Այդ լեռնաշղթան ձևավորում է Անապուրնայի տաճար բարձրավանդակի արևելյան սահմանը և հայտնի է լեռնային զբոսաշրջության սիրահարների մոտ։


== Վերելքների պատմություն ==
Մաչապուչարեն Նեպալում համարվում է սուրբ լեռ և փակ է լեռնագնացության համար։ Մաչապուչարեյի միակ անավարտ վերելքը նախաձեռնվել է 1957 թվականին բրիտանական խմբի կողմից՝ Ջիմմի Ռոբերթսի գլխավորությամբ։ Լեռնագնացներ Ուիլֆրիդ Նոյսը և Ա․ Դ․ Մ․ Կոքսը ընդհատել են վերելքը գագաթից 50 մ հեռավորության վրա, քանի որ խոստացել էին գագաթին ոտք չդնել։ Այդ ժամանակից ի վեր լեռն ամբողջությամբ փակ է այցելությունների համար։
Կան տեղեկություններ, որ 1980-ականներին նորզելանդական լեռնագնաց Բիլլ Դենզը անօրինական կերպով բարձրացել է Մաչապուչարեյի գագաթը։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Պայմանավորված լեռնաշղթայի ծայրամասային դիրքով, ինչպես նաև կտրուկ ստորոտներով և լեռնագագաթով՝ Մաչապուչարեն հստակ երևում է նույնիսկ հարևանությամբ գտնվող ավելի բարձր լեռների ֆոնին
Մաչապուչարեն ստացել է «Նեպալի Մաթերհորն» մականունը Ալպերի Մաթերհորն լեռան նմանության համար


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Fanshawe Andy, Stephen Venables. Himalaya Alpine Style. — Hodder and Stoughton, 1995.
Koichiro Ohmori. Over The Himalaya. — Cloudcap Press/The Mountaineers, 1994.


== Հղումներ ==
Summitpost.org
Peakware.com Archived 2016-03-07 at the Wayback Machine.
Գորովանի

Գորովանի (վրաց.՝ გოროვანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Մցխեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 650 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Մցխեթից հեռու է 9 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 457 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կասիո

Կասիո (անգլ.՝ Casio)` Էլեկտրական սարքերի ճապոնական արտադրող։ Ավելի հայտնի է որպես հաշվիչների, աուդիո սարքավորումների, լուսանկարչական ապարատների, երաժշտական գործիքների, ձեռքի ժամացույցների արտադրող։


== Պատմություն ==
Հիմնադրվել է 1946 թվականի ապրիլին։ Հիմնադիրներն են Կաձուո, Յուկիո, Տոսիո և Տադաո Կասիո (լատ.`Kashio) եղբայրները։ «Կասիո»-յի խոշորագույն արտադրանքը եղել է յուբիվա անունով ծխախոտ պահող մատանին (yubiwa pipe)։ Հետպատերազմյան ժամանակահատվածում ճապոնացիները, լինելով նյութական, տնտեսական խիստ կարիքի մեջ, ամեն ինչում խնայում էին։ Ծխողներն, օրինակ, փորձում էին կիսատ չթողնել ծխախոտը։ Տադաո Կասիոն դրա համար ստեղծում է հատուկ մատանի, որը ծխողներին հնարավորություն է տալիս պահել ծխախոտը՝ առանց նրան դիպչելու, ինչի արդյունքում հնավոր է լինում ծխել այն մինչև վերջ։ Միևնույն ժամանակ ծխողի ձեռքերն այդ ընթացքում ազատ էին մնում աշխատելու համար։
1957 թվականին թողարկել է աշխարհում առաջին ամբողջովին էլեկտրական հաշվիչը` 14A մոդելը, որը ընկերությունը վաճառեց 485,000 իենով։ «Կասիո 14A» անվանումը նշանակում էր, որ հաշվիչ մեքենան կարող է աշխատել 14 նիշ ունեցող թվերի հետ։ Արտասահմանյան նմանատիպ մեքենաների համեմատությամբ նրա տեխնիկական ցուցանիշներն ավելի բարձր էին, ինչն էլ հնարավորություն տվեց ավելի թանկ գին նշանակել «Կասիո»-յի համար։ 1965 թ.-ին «Կասիո»-ն թողարկում է նոր տեսակի հաշվիչ, որը ստանում է «001» անունը։ Արդեն 80-ականների վերջին, հաշվիչ մեքենաներից բացի ընկերությունը սկսեց արտադրել ժամացույցներ, տպիչներ, հեռուստացույցներ, սինթեզատորներ, էլեկտրոնային նոթատետրեր։ 20-րդ դարի տեխնիկական առաջընթացի խորհրդանիշ դարձավ 1972թ. արտադրված «Կասիո մին» հաշվիչ մեքենան։ 1980-ականների և 1990-ականների ընթացքում ընկերությունը դառնում է ավելի հայտնի իր  էլեկտրոնային ստեղնաշարային գործիքների արտադրությամբ։ Այսօր «Կասիո»-ն հայտնի է աշխարհին իր ամուր, դիմացկուն և հուսալի թվային ժամացույցներով։ Ընկերությունն արտադրում է նաև ապրանքներ տեղական շուկայի համար։ Տիպիկ օրինակ է «աղոթքի կողմնացույց» ժամացույցը (անգլ.` "Prayer Compass" watch), որը նախատեսված է օգնելու մուսուլմաններին աղոթել ճիշտ ժամանակին և ճիշտ ուղղությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Հուգենոտյան պատերազմներ

Հուգենոտյան պատերազմներ, կրոնական պատերազմներ կաթոլիկների և կալվինականների (հուգենոտներ) միջև Ֆրանսիայում, XVI դարի 2-րդ կեսին (թվագրվում են 1562—1594, 1562—1596, 1562—1598 թվականներ)։ Հուգենոտյան պատերազմների նախադրյալներ ծառայեցին մինչև XVI դարի կեսը Ֆրանսիայում տեղի ունեցած սոցիալ-տնտեսական տեղաշարժերը, մի կողմից՝ ժողովրդական ցածր խավերի աղքատացումը ծանր հարկերի տակ, մյուս կողմից՝ ֆեոդալական ավագանու քաղաքական իրավունքների սահմանափակումը։ Բացարձակ միապետությունից դժգոհ ֆեոդալական ավագանին բաժանված էր երկու խմբավորման՝ կաթոլիկներին գլխավորում էին Լոթարինգիայի Գիզ հերցոգները, հուգենոտներին՝ Բուրբոնները։


== Ընթացքը ==
Առաջին երեք պատերազմները (1562—1563, 1567—1568, 1568—1570 թվականներ) ավարտվեցին Սենժերմենի հաշտությամբ, որով հուգենոտները ստացան 4 կարևոր քաղաք-ամրոցներ, պետական պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունք։ Հակառակորդի հաջողությունից անհանգստացած Գիզերը և Եկատերինա Մեդիչին 1572 թվականին Փարիզում կազմակերպեցին հուգենոտների ջարդ (Բարդուղիմեոսյան գիշեր)։ 1572—1573 և 1574—1576 թվականներին վերսկսված պատերազմներն ավարտվեցին Ֆրանսիայի հարավ-արևմուտքում՝ քաղաքների և ազնվականության, այսպես կոչված, Հուգենոտյան կոնֆեդերացիայի ստեղծմամբ։ Կաթոլիկները ստեղծեցին իրենց կազմակերպությունը՝ Կաթոլիկական լիգան, Փարիզի բուրժուազիան՝ Փարիզյան լիգան։ 1584 թվականին պայքարը վերստին սկսվեց անժառանգ Հենրի III Վալուայի ժառանգորդ դառնալու համար (հավակնում էին Հենրի Գիզը և Հենրի Նավառացին)։ Նոր պատերազմում (1585—1589 թվականներ) Կաթոլիկական լիգան և Հենրի Ill-ի կառավարությունը միավորվեցին հուգենոտների դեմ։ 1588 թվականի մայիսի 12—13-ին Փարիզում ժողովրդական ապստամբություն բռնկվեց կառավարության դեմ։ 1588 թվականին սպանվեց Հենրի Գիզը, 1589 թվականին՝ Հենրի III։ Կաթոլիկական լիգան պայքարը շարունակեց Իսպանիայի թագավոր Ֆիլիպ II-ի աջակցությամբ։ Երկրում տիրող ֆեոդալական անօրինականության դեմ բռնկվեցին գյուղացիական հուզումներ, որոնք ազնվականությանը և բուրժուազիային ստիպեցին 1594 թվականին թագավոր ճանաչել (1593 թվականին կաթոլիկություն ընդունած) օրինավոր ժառանգ Հենրի Նավառացուն (1594 թվականից՝ Հենրի IV)։ 1598 թվականի Նանտի հրովարտակով (Նանտի էդիկտ 1598 թվական) հուգենոտներին տրվեցին քաղաքական իրավունքներ։ Պատերազմական գործողություններն ավարտվեցին 1598 թվականին, Վերվենի հաշտության պայմանագրով։
Կոնստանտինովկա (այլ կիրառումներ)

Կոնստանտինովկա, կարող է վերաբերել՝


== Ուկրաինայի բնակավայրեր ==
Կոնստանտինովկա - ավան, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանում
Կոնստանտինովկա - ավան, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Արբուզինկայի շրջանում
Կոնստանտինովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Մարյինի շրջանում
Կոնստանտինովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բերդիչևի շրջանում
Կոնստանտինովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոմանովսկի շրջանում
Կոնստանտինովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զոլոչևի շրջանում
Կոնստանտինովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Սախնովշչինսկի շրջանում
Կոնստանտինովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի շրջանում
Կոնստանտինովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Գոլովանևի շրջանում
Կոնստանտինովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Զնամենկայի շրջանում
Կոնստանտինովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոմիրգորոդի շրջանում
Կոնստանտինովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ուստինովի շրջանում
Կոնստանտինովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Օնուֆրիևի շրջանում
Կոնստանտինովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանում
Կոնստանտինովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սիմֆերոպոլի շրջանում
Կոնստանտինովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բաշտանկայի շրջանում
Կոնստանտինովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Ժովտնևի շրջանում
Կոնստանտինովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովայա Օդեսայի շրջանում
Կոնստանտինովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում
Կոնստանտինովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիպովեցի շրջանում
Կոնստանտինովկա - քաղաք, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կոնստանտինովկայի քաղաքային խորհրդում
Կոնստանտինովկա - քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոկուտի շրջանում
Կոնստանտինովկա - քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Արբուզինկայի շրջանում


== Ռուսաստանի բնակավայրեր ==
Կոնստանտինովկա - գյուղ Ռուսաստանի Ամուրի մարզի Կոնստանտինովսկի շրջանի կազմում։
Կոնստանտինովկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի կազմում։
Կոնստանտինովկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Կոնստանտինովկա - գյուղ Ռուսաստանի Կալինինգրադի մարզի Գուրևսկի շրջանի կազմում։
Կոնստանտինովկա - գյուղ Ռուսաստանի Նովոսիբիրսկի մարզի Թաթարսկի շրջանի կազմում։
Կիտայգորոդ (գյուղ, Ալեքսանդրովկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿիտայգորոդԿիտայգորոդ (ուկրաիներեն՝ Китайгород), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կիտայգորոդ գյուղում բնակվում էր 120 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Beast (երգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Beast (այլ կիրառումներ)«Beast», կանադացի երգչուհի Միա Մարտինայի երգն է, համագործակցությամբ ամերիկացի ռեփերներ Վակա Ֆլոկա Ֆլեյմի հետ։ Այն թողարկվել է 2015 թվականի ապրիլի 7-ին՝ որպես Միա Մարտինայի «Mia Martina» անվանումը կրող երկրորդ ալբոմի հինգերորդ սինգլ։ Երգը գրվել է Բրիյա Իսահակի, Միա Մարտինայի և Վակա Ֆլոկա Ֆլեյմի կողմից։


== Նախապատմություն ==

2014 թվականի սեպտեմբերին Մարտինան հրապարակում է իր «Mia Martina» անվանումը կրող երկրորդ ալբոմի երգացանկը, որի 5-րդ երգը «Beast»-ն է։ Երգի պրեմիերան կայանում է նույն ամսում, իսկ ալբոմը թողարկվում է նույն տարվա հոկտեմբերի 14-ին։ Երգը որպես ալբոմի հինգերորդ սինգլ թողարկվում է 2015 թվականի ապրիլի 7-ին։ Երգի շապիկի պատկերի վրա Մարտինան է, ում մազերը ծածկել է դեմքի մի մասը։
«Beast»-ը 3 րոպե և 9 վայրկյան տևողությամբ երգ է։ Մարտինան և Վակա Ֆլոկան այն գրել են Բրիյա Իսահակի հետ, ով նաև զբաղվել է երգի պրոդյուսերական աշխատանքով։ Բրիյա Իսահակը նախկինում նաև աշխատել է այնպիսի կատարողների հետ, ինչպիսիք են Ֆլո Ռայդա, Պիտբուլ, Դեյվիդ Գետտա, Նիքի Մինաժ և այլք։ «Billboard» ամսագրի հետ հարցազրույցում Մարտինան երգը անվանել է «մռայլ և սեքսուալ», իսկ Վակա Ֆլոկան, ով երգում հանդես է գալիս կարճ ռեփ հատվածով, այն անվանել է «հիանալի ձայնագրություն»։ Մարտինան խոսելով Վակա Ֆլոկայի հետ համագործակցության մասին, ասել է․ «Առաջին հերթին Վական հիանալի է, իսկ նրա էներգիան ապշեցուցիչ է։ Նա ռոք աստղ է»։


== Տեսահոլովակ ==
Երգի տեսահոլովակը, որի ռեժիսորն է Մարկ Անդրե Դեբրայնը, ներկայացվել է 2015 թվականի ապրիլի 30-ին։ Խոսելով տեսահոլովակի մասին, Միա Մարտինան «Billboard» ամսագրին տված հարցազրույցում ասել է․ «Այս երգը թե՛ երաժշտականորեն, թե՛ բառերի առումով մռայլ ու սեքսուալ է, և ես ուզեցել եմ իրականացնել այս զգացումը ողջ տեսահոլովակի ընթացքում»։ Տեսահոլովակը Much Music Video Awards 2015 մրցանակաբաշխությունում առաջադրվել է «Տարվա էլեկտրոնային/պարային տեսահոլովակ» անվանակարգում, սակայն չի հաղթել։


== Կենդանի կատարումներ ==
2015 թվականի հունիսի 21-ին Միա Մարտինան և Վակա Ֆլոկա Ֆլեյմը երգը կատարել են Much Music Video Awards մրցանակաբաշխության ժամանակ։


== Հիթ շքերթներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգի տեսահոլովակը ՅուԹյուբում
Basic Instinct

Basic Instinct (հայերեն՝ Հիմնական բնազդ), ամերիկացի երգչուհի Սիարայի ստուդիական ալբոմը՝ թողարկված 2010 թվականի դեկտեմբերի 10-ին LaFace Records և Jive Records լեյբլներում։


== Список композиций ==


== Հիթ-շքերթներ ==


=== Շաբաթական հիթ-շքերթներ ===


== Թողասրկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Լքված հեքիաթների կիրճը (ֆիլմ)

Լքված հեքիաթների կիրճը, Մոռացված հեքիաթների կիրճը, 1974 թվականին «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում նկարահանած ֆիլմ։ Նկարահանվել է Սերո Խանզադյանի «Այրված տունը» պատմվածքի մոտիվներով։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է գյուղ եկած գազատարը կառուցող բանվորների և տեղի բնակիչների արկածների մասին։


== Դերերում ==
Ազարիա – Արմեն Ջիգարխանյան
Արփեն – Լաուրա Գևորգյան
Միհրան – Ալեքսանդր Խաչատրյան


=== Դրվագներում ===
Սերգեյ Փոթիկյան, Վաղինակ Մարգունի, Արսեն Բագրատունի, Ս. Սարգսյան, Ավետիք Գևորգյան


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Առնոլդ Աղաբաբով, Էդմոնդ Քեոսայան
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Էդմոնդ Քեոսայան
Բեմադրող օպերատոր՝ Վլադիմիր Իլյին
Բեմադրող նկարիչ՝ Ռաֆայել Բաբայան

Կոմպոզիտոր՝ Ռոբերտ Ամիրխանյան
Հնչյունային օպերերատոր՝ Էդուարդ Վանունց
Ռեժիսոր՝ Ժ. Հունանյան
Օպերատոր՝ Ա. Սյագին
Զգեստների նկարիչ՝ Կիրարինա Անդրանիկյան
Նկարիչ դիմահարդար՝ Լ. Առաքելյան
Ռեժիսորի ասիստենտ՝ Ավետիք Գևորգյան
Օպերատորի ասիստենտ՝ Գ. Մելքոնյան
Մոնտաժող՝ Գալինա Միլոսերդովա
Տնօրեն՝ Ռ. Ջանազյան


== Ծանոթագրություններ ==
Հայաերոնավիգացիա

«Հայաերոնավիգացիա» կամ Հայաստանի աերոնավիգացիոն ծառայություն ընկերությունը 100% պետական սեփականությամբ փակ բաժնետիրական ընկերություն է։ Ընկերությունն իրականացնում է Հայաստանի Հանրապետության օդային տարածքում օդանավերի աերոնավիգացիոն սպասարկումը, որը ներառում է օդային երթևեկության կարգավարական սպասարկումը և թռիչքների ապահովումը վերգետնյա նավիգացիոն միջոցներով, ինչպես նաև անհրաժեշտ աերոնավիգացիոն տեղեկատվության տրամադրումը։


== Ընկերության պատմություն ==
Ընկերությունը հիմնադրվել է 1997թ.՝ «Զվարթնոց» օդանավակայանից համապատասխան ծառայություններն առանձնացվելու ճանապարհով։ 2003թ.-ից ընկերությանն են  փոխանցվել նաև մյուս քաղաքացիական օդանավակայանների  համապատասխան ծառայությունները։


== Գործունեություն ==
Աերոնավիգացիոն ծառայությունները մատուցվում են Հայաերոնավիգացիա-յի կողմից, որը պետական կառույց է և գործում է Քաղաքացիական ավիացայի գլխավոր վարչությունից (ՔԱԳՎ) անջատ՝ քաղաքացիական ավիացիայի ոլորտում օդային երթևեկության կարգավարական սպասարկման աշխատանքներ իրականացնելով և աերոնավիգացիոն ծառայություններ մատուցելով։ Ըստ այս պայմանավորվածության՝ Հայաերոնավիգացիա-ն գործում է կառավարությունից անկախ, սակայն այն հաշվետու է ՔԱԳՎ-ին, և նրա գործունեությունը կարգավորվում է ՔԱԳՎ-ի կողմից։ Արդյունքում կա հստակ տարանջատում կարգավորման և շահագործման պատասխանատվությունների միջև։
Հայաերոնավիգացիա-ն Զվարթնոցում տեղակայված իր վերահսկիչ կետից ապահովում է «Զվարթնոց» և «Շիրակ» օդանավակայաններում ինքնաթիռների վայրէջքի կարգավարական սպասարկում։ Աերոդրոմային կարգավարական սպասարկումն իրականացվում է «Զվարթնոց» և «Շիրակ» օդանավակայաններում տեղակայված Ավիաուսումնական կենտրոնի (ԱՈՒԿ) աշտարակներից, իսկ անհրաժեշտության դեպքում՝ նաև «Էրեբունի» օդանավակայանում։ Շրջանային կարգավարական սպասարկումն իրականացվում է Զվարթնոցում տեղակայված շրջանային կարգավարական կենտրոնից։
Չնայած Հայաերոնավիգացիա-ն ունի թռիչքային տեղեկատվության փոքր շրջան (FIR), այն իր եկամտի 55%-ը ստանում է ՀՀ օդային տարածքով իրականացվող թռիչքներից։ Այս հանգամանքը մասամբ պայմանավորված է նրանով, որ երթուղային նավիգացիայի համար հարևան երկրների համեմատ ավելի մրցակցային գներ են սահմանվում։ Արևելյան, Միջին և Հարավ-արևելյան Ասիայից և Եվրոպայից փոխադրումների ծավալների աճի պայմաններում ՀԱՅԱԵՐՈՆԱՎԻԳԱՑԻԱ–ն լավ դիրք է զբաղեցնում եկամտի աճ արձանագրելու տեսանկյունից։
Հայաերոնավիգացիա–ն շահագործում է երկու VOR/DME կայաններ, մեկը Զվարթնոցում, մյուսը՝ Շիրակում (կոդ GRM): Այն նաև շահագործում է մի շարք NDB–ներ։ Սակայն առաջիկա 2-3 տարիներին այն պատրաստվում է փոխարինել դրանք DME համակարգերով։ Արբանյակային հաղորդակցության և նավիգացիոն համակարգի տեղադրումը կապի, նավիգացիայի և դիտարկման (CNS) և օդային երթևեկության կառավարման (ATM) համակարգերի միջոցով կպահանջի նոր սարքավորումներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հայաերոնավիգացիա-ի։ Պաշտոնական կայք
Հայաստանի Քաղաքացիական Ավիացիայի Գլխավոր Վարչություն (պաշտոնական կայք)
Բարձրախոս

Բարձրախոս, խոսքի, երաժշտության և այլ հնչյունների վերարտադրման էլեկտրաձայնային կամ մեխանիկական սարք։ Բաղկացած է էլեկտրամեխանիկական (ձայնային հաճախականության էլեկտրական տատանումները փոխակերպում է դիաֆրագմայի մեխանիկական տատանումների) և մեխանիկաձայնային (դիաֆրագմայի մեխանիկական տատանումները փոխակերպում է ձայնային դաշտի) համակարգերից։ Բարձրախոսները լինում են էլեկտրադինամիկ (դինամիկ), էլեկտրական, պնեմատիկ, կոնդենսատորային, էլեկտրամագնիսական։ Լայն կիրառություն ունեն ձայնի վերարտադրման բարձրորակ հնչեղությամբ օժտված էլեկտրադինամիկ բարձրախոսները, որոնցում ձայնային հաճախականության հոսանքը շրջահոսում է հաստատուն մագնիսական դաշտում տեղավորված կոճը։ Կոճը տատանվում է իր առանցքի ուղղությամբ, իսկ կոճին միացված կոնաձև դիֆուզորը ճառագայթում է ձայնային ալիքներ։ Էլեկտրադինամիկ բարձրախոսների նոմինալ հզորությունը 0,025-ից մինչե 100 վա է, իսկ վերարտադրման հաճախականության շերտը՝ 50-ից մինչև 12000 հց։ Պիեզոէլեկտրական բարձրախոսները հիմնված են հակադարձ պիեզոէլեկտրական էֆեկտի վրա։ Ձայնային հաճախականության փոփոխական լարումը պիեզոտարրի մեջ առաջացնում է համապատասխան մեխանիկական ձևափոխություն, որը փոխանցվում է կոնաձև դիֆուզորին։ Պնեմատիկ բարձրախոսներում ձայնային թույլ տատանումները ուժեղացվում են կոմպրեսորի առաջացրած օդային ուժեղ հոսքի մեխանիկական մոդուլացմամբ։
Շրեշ-բլուր

Շրեշ-բլուր, նեոլիթյան-Էնեոլիթյան բլուր-բնակատեղի էջմիածին քաղաքից մոտ 0,5 կմ հեռավորությամբ, Օշական տանող ճանապարհի արևելյան կողմում։ Հիշատակվում է Վարդգես Մանկան մասին Մովսես Խորենացու բերած ավանդության մեջ։ Արհեստական բլուր է, առաջացել է մոխրի ու մշակութային մնացորդների կուտակումներից։ Ունի 123 մ տրամագիծ, բարձրությունը տեղ-տեղ հասնում է 3,5 մետրի։
Պեղումներով հայտնաբերվել են փոքր պսակով, ուռուցիկ փորիկով, նեղ հատակով, բուսական և այլ նախշերով խեցանոթներ, օջախի կավե պատվանդան (եզան տեսքով), քարե կացին, մակույկաձև աղորիքներ, սանդեր, վարսանդներ և այլն։ Շրեշ-բլուրը բնակելի է եղել նաև անտիկ ժամանակաշրջանում։


== Գրականություն ==
Սարդարյան Ս. Հ., Նախնադարյան հասարակությունը Հայաստանում, Ե., 1967։
Բելգիայի վարչական բաժանում

Բելգիան դաշնային պետություն է, և միևնույն ժամանակ բաղկացած է եռալեզու համայնքներից, երեք տարածաշրջաններից, քառալեզու տարածքներից և տասը նահանգներից։
Նահանգները և մայրաքաղաքային շրջանն իրենց հերթին բաժանվում են համայնքների, որոնց թիվը հասնում է 589-ի։


== Եռալեզու համայնքներ ==

Բելգիան բաժանվում է եռալեզու համայնքների՝

Ֆլամանդական
Ֆրանսիական
Գերմանանական։Բրյուսելը պատկանում է և՛ ֆլամանդական, և՛ ֆրանսիական համայնքներին։


== Շրջաններ ==


== Մարզեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մարիցա Ռոդրիգես

Մարիցա Ռոդրիգես Գոմես (իսպ.՝ Maritza Rodríguez Gómez, սեպտեմբերի 1, 1975(1975-09-01), Բառանկիլյա, Կոլումբիա), կոլումբիացի դերասանուհի և մոդել։ 2018 թվականի հունվարին հայտարարել է, որ փոխում է իր անուն-ազգանունը՝ դարձնելով Սառա Մինց։


== Կենսագրություն ==
Մարիցա Ռոդրիգես Գոմեսը ծնվել է Կոլումբիայի Բառանկիլյա քաղաքում, 1975 թ. սեպտեմբերի 1-ին։ Կոլումբիական սերիալների դերասանուհի է և մոդել։ Ունի երկու եղբայր մեկ քույր։ 2005 թվականի հունիսից ամուսնացած է Տելեմունդո հեռուստաընկերության գործադիր տնօրենի՝ հրեական ծագումով գործարար Ջոշուա Մինցի հետ։ 2014 թվականի ապրիլի 13-ին ամուսնական զույգը երկվորյակ տղաներ է ունեցել։ Ներկայումս ընտանիքով ապրում են Երուսաղեմում։


== Ֆիլմագրություն ==
Ռաֆայել Օրոսկո (Կարակոլ հ/ը) (2012) - Մարտա
Վրեժի դեմքը  Հայաստանում-Ճակատագրին հակառակ  (2012) - Անտոնիա
Հարևան տունը Հայաստանում-Փակ դռների երևում (2011) - Պիլար/Ռաքել
Շան սեր Հայաստանում-Դաժան սեր (2010) - Կամիլա
Անալիայի դեմքը Հայաստանում-Անալիա (2008) - Սառա
Դոնյա Բարբարա Հայաստանում-Դոնյա Բարբարա (2008) - Ասունսիոն
Օտար մեղքերը Հայաստանում-Ուրիշի մեղքերը (2007) - Կարեն
Հալածվածը (2007) - Մարֆիլ/Դեբորա"
Սեր առանց պայմանների (2006) - Եսենիա
1503 չվերթը (2005) - Անխելա
Ըմբոստ հրեշտակը (2003) - Քրիստալ
Սիրո հրաշքները (2002) - Միլագրոս
Անապատի սիրահարները (2001) - Բարբարա
Ռևանշ (2000) - Մերսեդես
Կին և ամուսին (1999) - Լուսիա
Օծանելիք (1997) - Կարմեն
Աստված օրհնի (1997) - Իռենե
Կինը հայլու մեջ (1997)
Դիմակահանդես (1995)


== Մրցանակներ և առաջադրումներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Internet Movie Database կայքում


== Ծանոթագրություններ ==
Կուբաթլուի շրջան (Ադրբեջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կուբաթլու (այլ կիրառումներ)
Կուբաթլուի շրջանը (ադրբ.՝ Qubadlı rayonu) Ադրբեջանի Հանրապետության վարչական շրջան է, որ ստեղծվել է 1991 թվականից Խորհրդային Ադրբեջանի համանուն շրջանի հիմքի վրա։ Նրա վարչական կենտրոնը Որոտան(Կուբաթլու) քաղաքն էր։ 
1993 թ․ ամռանը հայկական զինված ուժերը ազատագրել են Կուբաթլուի շրջանը։ Վարչական միավորը դադարել է գոյություն ունենալուց՝ դառնալով Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանի մասը՝ նախկին ադրբեջանական Զանգելանի ու Լաչինի հետ։ Արցախի Հանրապետության վարչական բաժանման համաձայն՝ ԼՂՀ–ում վերացվել են այդ կարգի ադրբեջանական վարչական միավորները։
Խորհրդային Ադրբեջանի նախկին տասնմեկ վարչական միավորները փոխարինվել են յոթով, որոնց տրվել են պատմական անուններ՝ Շահումյանի շրջան (Գյուլիստան՝ նախկին Շահումյանի և Քարվաճառի շրջաններ), Մարտակերտի շրջան (Ջրաբերդ՝ նախկին Մարտակերտի շրջան), Ասկերանի շրջան (Խաչեն՝ նախկին Ասկերանի և Աղդամի շրջաններ), Մարտունու շրջան (Վարանդա՝ նախկին Մարտունու շրջան և Աղդամի շրջանի մի մասը), Հադրութի շրջան (Դիզակ՝ նախկին Հադրութի և Ջեբրաիլի շրջաններ, Ֆիզուլիի շրջանի ազատագրված հատվածը), Քաշաթաղի շրջան (նախկին Լաչինի, Կուբաթլուի և Զանգելանի շրջաններ) և առանձին Շուշիի շրջան ու քաղաք Ստեփանակերտ։
Կուբաթլուի շրջանը ազատագրվել է Արցախյան ազատամարտի ընթացքում, 1993 թ․ ամռանը։


== Տես նաև ==
Քաշաթաղի շրջան,
Կուբաթլուի շրջան (Ադրբեջանական ԽՍՀ)


== Աղբյուրներ ==
Տարապակա (տարածաշրջան)

Տարապակա (իսպ.՝ Tarapacá), տարածաշրջան Չիլիում, երկրի առաջին մակարդակի վարչական միավորներից մեկը։ Վարչական կենտրոնն է Իկիկե քաղաքը։ Տարածաշրջանը ղեկավարում է նախագահի կողմից նշանակված ինտենդանտը։


== Աշխարհագրությունը և բնակչություն ==
Չիլիի Ազգային վիճակագրական ծառայության 2006 թվականին կատարված մարդահամարի տվյալներով տարածաշրջանում բնակվում է 286 105 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 6, 78 մարդ/կմ²։
Տարապակա տարածաշրջանի տարածքի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 42 225, 8 կմ²։


== Վարչական բաժանում ==
Տարապական ներառում է 2 նահանգ և 7 համայնք։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Չիլիի վարչական բաժանում


== Արտաքին հղումներ ==
Տարապակա տարածաշրջանի պաշտոնական կայքը (իսպ.)
Վիլաֆրատի

Վիլաֆրատի (իտալերեն՝ Villafrati), կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Պալերմո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3364 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 135 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 25 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 90039։ Հեռախոսային կոդը՝ 091։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Հովսեփը։ Տոնակատարությունը մարտի 19-ին է։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Շոշիֆ

Շոշիֆ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աթաթուրքի կամուրջ

Աթաթուրքի կամուրջ թուրքերեն՝ Atatürk Köprüsü, հաճախ անվանվում է նաև Ունքափանը կամուրջ, կամուրջ Թուրքիայի Ստամբուլ քաղաքում։ Կամուրջը իրար է կապում Ստամբուլի Ֆաթիհ և Բեյօղլու թաղամասերը։ Կառուցված է Ոսկեղջյուրի վրա։ Անվանվել է ի պատիվ Թուրքիայի Հանրապետության հիմնադիր Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքի։
Կամուրջը կառուցվել է դեռևս 1836 թվականին, որը իրար էր կապում Ֆաթիհ շրջանի Ունքափանը և Բեյօղլու շրջանի Ազափքափանը թաղամասերը։ Ներկայիս կամրջի տեղում կառուցված է եղել մեկ այլ կամուրջ, որը կոչվել է Հայրաթիյե։ Հայրաթիյե կամրջի կառուցումը պատվիրվել է օսմանյան սուլթան Մահմուդ II֊ի հրամանով՝ Ոսկեղջյուրի վրա։ կամրջի բացմանը մասնակցել է նաև սուլթան Մահմուդ II֊ը 1836 թվականին, ով առաջինն է հատել այն իր ձիով։ Հայրաթիյե կամուրջը ուներ 400 մետր երկարություն և 10 մետր լայնություն։ Կամուրջը եղել է բացովի և նախատեսված է եղել խոշոր նավերի անցման համար։
1875 թվականին Հայրաթիյե կամրջի փոխարեն կառուցվել է երկրորդ կամուրջը, որը կառուցված է եղել երկաթից։ Նախագծվել է ֆրանսիական կազմակերպության կողմից, որի նախագծումը արժեցել է 135 000 օսմանյան լիրա։ Այն ունեցել է 480 մետր երկարություն և 18 մետր լայնություն։ Օգտագործվել է 1875- 1912 թվականներին։
1912 թվականին Հայրաթիյե կամուրջը պայթեցվեց և դրա փոխարեն սկսեց կառուցվել նոր կամուրջ։ Այն օգտագործվել է մինչ 1936 թվականը, քանի որ ավերվեց փոթորկի հետևանքով։ Ներկայիս կամուրջը սկսել է կառուցվել 1936 թվականից հետո։ Այն շահագործման է հանձնվել 1940 թվականին և անվանվել է ի պատիվ Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքի։ Կամուրջը ունի 477 մետր երկարություն և 25 մետր լայնություն։


== Տես նաև ==
Գալաթայի կամուրջ
Հալիչ կամուրջ
Ոսկեղջյուրի կամուրջ
Ոսկեղջյուր
Մուլեն Նեֆ (Արյեժի գավառ)

Մուլեն Նեֆ (ֆր.՝ Moulin-Neuf), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Միրպուա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սեն Ժիրոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09213։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 197 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 110 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 71-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 39-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 64,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 56,1 %)։ 71 աշխատունակ բնակիչներից 57-ը աշխատում էին (29 տղամարդ և 28 կին), անաշխատանք էին 14-ը (5 տղամարդ և 9 կին)։ 39 անգործունակ մարդկանցից 8-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 14-ը թոշակառու, 17-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Մուլեն Նեֆ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-18-ին։ Վերցված է 2012-2-2 
«Մուլեն Նեֆ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-25
Վերա Խլեբնիկովա

Վերա Վլադիմիրովնա Խլեբնիկովա (ռուս.՝ Вера Владимировна Хлебникова, մարտի 8 (20), 1891, Մալիե Դերբետի, Q4278130?, Աստրախանի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 19, 1941(1941-01-19), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս նկարչուհի։


== Կենսագրություն ==
Վերա Խլեբնիկովան ծնվել է 1891 թվականի մարտի 20-ին Աստրախանի նահանգի Մալոդերբետովսկի գյուղում (այժմ` Կալմիկիայի Մալիե Դերբետ գյուղ) ռուս բուսաբան և թռչնաբան Վլադիմիր Ալեքսեևիչ Խլեբնիկովի ընտանիքում, որոնք սերում են մեծահարուստ առևտրական Խլեբնիկովների և նրա կնոջ` պատմաբան Եկատերինա Նիկոլաևնա Խլեբնիկովայի (ծննդյան անունը` Վերբիցկայա) տոհմից։ Նա բանաստեղծ Վելիմիր Խլեբնիկովի քույրն է։
1898 թվականին Խլեբնիկովները փոխադրվում են Կազան, որտեղ 1905 թվականին, Մարինյան օրիորդաց գիմնազիան ավարտելուց հետո Վերա Խլեբնիկովան ընդունվել է Կազանի գեղարվեստի դպրոց։ Կիևի գեղարվեստի ուսումնարանում կարճատև ուսանելուց հետո Խլեբնիկովան փոխել է մի քանի մասնավոր գեղարվեստի դպրոցներ` 1910 թվականին կանգ առնելով Պետերբուրգի նկարիչների խրախուսման ընկերության դպրոցում։
Վելիմիր Խլեբնիկովի մահից հետո 1922 թվականին Վերա Խլեբնիկովան գրել է իր հուշերը եղբոր կյանքի և ստեղծագործության մասին։ Բնակվելով Փարիզում` նա ուսանել է Կեես վան Դոնգենի մոտ։ 1913 թվականի  աշնանը Վերա Խլեբնիկովան թողել է Փարիզը և մեկնել Իտալիա, Ֆլորենցիա։
Վերա Խլեբնիկովան Ռուսաստան է վերադարձել Անգլիայի վրայով 1916 թվականի օգոստոսին։ Իտալիայում ստեղծված նրա աշխատանքների մեծ մասը մնում է այնտեղ` տանտիրուհու` Ադելի Ռանֆինի բնակարանում։ Նա Աստրախան հայրական տուն է բերել կես տասնյակ աշխատանքներ, որոնք տեղավորվել են ճամպրուկում։
1924 թվականին ամուսնացել է նկարիչ Պյոտր Միտուրիչի հետ։
Ծանր հիվանդությունից հետո մահացել է Մոսկվայում 1941 թվականին, թաղված է Նովոդևիչյան գերեզմանատանը։
Նկարչի աշխատանքները գտնվում են հետևյալ հավաքածուներում`

Պետական ռուսական թանգարանում, Սանկտ-Պետերբուրգ
Աստրախանի պատկերասրահում, Աստրախան
Վելեմիր Խլեբնիկովի տուն-թանգարանում, Աստրախան


== Անհատական ցուցահանդեսներ ==
1977 - «Վերա Խլեբնիկովա». Աստրախանի պատկերասրահ, Աստրախան


== Ընտանիք ==
Խլեբնիկով Վլադիմիր Ալեքսեևիչ - հայրը, գիտնական-թռչնաբան, անտառագետ, Ռուսաստանում, Վոլգայի դելտայում, առաջին պետական արգելոցի հիմնադիր։
Խլեբնիկով Վելիմիր - եղբայր, բանաստեղծ
Միտուրիչ Պյոտր Վասիլևիչ - ամուսին, նկարիչ
Միտուրիչ-Խլեբնիկով Մայ Պետրովիչ - որդի, նկարիչ
Միտուրիչ-Խլեբնիկովա Վերա Մաևնա - թոռնուհի, նկարիչ
Սումնինա Մարիա Անդրեևնա - ծոռնուհի, նկարիչ


== Պատկերասրահ ==
Վելիմիր Խլեբնիկովի աշատանքների պատկերազարդումը Վերա Խլեբնիկովայի կողմից
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Воспоминания Веры Хлебниковой
Руднев П. Александр Мамаев: Хлебниковы живут здесь
Вера Владимировна Хлебникова в новейшей русской литературе


== Աղբյուրներ ==
Чегодаева М. Заповедный мир Митуричей-Хлебниковых: Вера и Петр. - М.: Аграф, 2004. - 416 с. - ISBN 5-7784-0272-4.
Хлебникова В. «Что нужно душе…». Стихи. Проза. Письма. - М.: Дом-музей Марины Цветаевой, 2000. - 208 с. - ISBN 5-93015-018-4.
Митурич П. Последние дни Хлебникова // Арион. - 1994. - № 4.
Бобков С. Ф. Вера Хлебникова. Живопись. Графика. - М.: Советский художник, 1987. - 184 с.
Мамаев А. А. Астрахань Велимира Хлебникова. - Астрахань: ИПК «Волга», 2007. - 250 с. - ISBN 978-5-98066-051-2.
Չաուսովո (գյուղ, Նովոդուգինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չաուսովո (այլ կիրառումներ)Չաուսովո (ռուս.՝ Чаусово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շաբոքյոյ

Շաբոքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ստեփան Ստեփանյան (քաղաքական գործիչ)

Ստեփան Սամվելի Ստեփանյան (մայիսի 30, 1988(1988-05-30), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քաղաքական գործիչ,  Լուսավոր Հայաստան կուսակցության անդամ, ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավոր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1988 թվականին մայիսի 30-ին Երևանում։ 1995-2005 թվականներին սովորել  է Երևանի թիվ 29 դպրոցում։ 2005-2010 թվականներին սովորել է Հայ-ռուսական սլավոնական համալսարանի քաղաքագիտության ֆակուլտետի միջազգային հարաբերություններ բաժինը՝ որակավորվելով որպես քաղաքագետ-միջազգայնագետ։ 2012-2016  թվականներին սովորել է ՀՀ ՊԿԱ կառավարման հոգեբանության ամբիոնում որպես ասպիրանտ։ Ամուսնացած է, ունի երկու դուստր։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
2011 թվականից  դասավանդում է ՀՀ Արդարադատության նախարարության «Իրավական կրթության և վերականգնողական ծրագրերի իրականացման կենտրոն» ՊՈԱԿ-ում։ 2014-2016 թվականներին դասավանդել է Հայաստանի ֆրանսիական քոլեջում։ 2011-2018 թվականներին աշխատել է «Ռոսգոսստրախ-Արմենիա» ԱՓԲԸ–ում՝ զբաղեցնելով տարբեր պաշտոններ։ Ունի 12 գիտական աշխատանքներ, որոնք տպագրված են  տեղական և միջազգային գիտական ամսագրերում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կիվակյուլա

Կիվակյուլա (էստ․՝ Kõvaküla), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Կառկսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 57 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Բրունատե

Բրունատե  (իտալերեն՝ Brunate) կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում։ Բնակչությունը հասնում է 1727 մարդ։ Հեռախոսային կոդն Է 031, իսկ փոստային ինդեքսը 22034։


== Ծանոթագրություններ ==
Կալելյա

Կալելյա ( իսպ.՝ Calella), քաղաք և քաղաքապետարան Իսպանիայում, մտնում է Բարսելոնայի նահանգում, Կատալոնիայի ինքնավար համայնքի կազմի մեջ։ Քաղաքապետարանը գտնվում է Մարեսմե համայնքում։ Տարածքը զբաղեցնում է 8.01 կմ²։ Բնակչությունը՝ 18625 մարդ (2010 թվականին)։


== Պատմություն ==

Առաջին բնակության հաստատումը վերաբերվում է մ. թ. ա. I դարին և կապված է խաղողի, ցորենի և ձիթապտղի յուղի աճեցման հետ՝ Հռոմեական կայսրության համար ավանդական։
1338 թվականին Բերնատ II Կաբրերցկին ստացավ թագավորական թույլտվություն կառուցել այստեղ տներ և իրականացնել առևտուր։ Այդ թույլտվությունն էլ դրեց քաղաքի հիմքը, որը 1988 թվականին տոնեց իր 650-ամյա տարեդարձը։ Կալելյայի հին կենտրոնի շուրջ սկսեց աճել քաղաքը, իսկ ժամանակակից քաղաքապետարանի տարածքը շրջապատված էր տներով։ Քաղաքի բնակիչները զբաղվում էին ձկնորսությամբ և հողագործությամբ։ Քաղաքում կառուցում էին ձկնորսական և ավելի մեծ դատեր։ Կալելյայի նավաշինարանը աշխատեց մինչև 1918 թվականը, երբ բաժնետոմսերի հետ գնաց նաև «Վիլլա դե Կալելյա» նավը։ Քաղաքում զարգանում էր նաև արհեստագործական տեքստիլ արդյունաբերությունը, 1770 թվականին աշխատում էր շուրջ բամբակե և մետաքսե գուլպաների 90 հաստոց։
1857 թվականին Կալելյա եկավ առաջին երկաթուղին՝ Բարսելոնայից, որը բերեց տեքստիլ արդյունաբերության առաջընթացի, հատկապես գործած իրերի մեջ։ 1936-1939 թվականների քաղաքացիական պատերազմը և Իսպանական ճգնաժամը բերեցին խոշոր արդյունաբերության անհետացմանը և քաղաքի որպես խոշոր տեքստիլ արդյունաբերության կենտրոն լինելը։


== Ժամանակակից Կալելյան ==

XX դարի 60-ական թվականներից սկսվեց քաղաքի ծագման նոր շրջան, որը պայմանավորված էր Իսպանիայում զբոսաշրջության զարգացման հետ։ Լողափ ոսկե ավազով, որը ձգվում է 3 կմ, նավամատույցներ ժայռերով շրջապատված և կապույտ ծով թափանցիկ ջրով քաղաքը դարձրին խոշոր զբոսաշային կենտրոններից մեկը։


== Տեսարժան վայրեր ==
Փարոսը. Քաղաքի գլխավոր խորհրդանիշը, կառուցված 1959 թվականին
Les Torretes աշտարակները. XIX դարի, դիտելու հարթակով, որտեղից բացվում է գեղեցիկ տեսարան
Dalmau այգին. զբոսնելու տեղ, որտեղ կան շատ տարբեր ծառեր


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Պաշտոնական էջ
«Fotografías de Calella y explicación del nombre (www.enric.es)» Archived 2008-05-05 at the Wayback Machine.
«El Setmanari de Calella»
Կալեյա. քաղաքի ուղեցույց
«Տեղեկատու Կալեյա քաղաքի մասին (www.calella.tel)» Archived 2013-12-03 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Գաուծկղինարի

Գաուծկղինարի (վրաց.՝ გაუწყინარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Աբաշայի շրջան‎‎‎ում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 20 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Աբաշայից հեռու է 13 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 438 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սանտա Մարիայի գավառ

Սանտա Մարիայի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Santa Maria), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդու դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի արևմտակենտրոնական մաս (մարզ)ը։ Բնակչությունը կազմում է 373 105 մարդ, ըստ 2005 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 11 736,324 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 31,8 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 2 597 689 261,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 7 107,62 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,824։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ մունիցիպալիտետները.

Կասեկի
Դիլերմանդու դի Ագիար
Իտարա
Ժագուարի
Նովա Էսպերանսա դու Սուլ
Սանտա Մարիյա
Սան Մարտինյու դա Սերա
Սան Պեդրու դու Սուլ
Սան Սեպե
Սան Վիսենտի դու Սուլ
Տորոպի
Վիլա Նովա դու Սուլ
Ջանդույա

Ջանդույա(իտալերեն՝ gianduia կամ gianduja)-շոկոլադե մածուկ, մեկ երրորդը բաղկացած է ցամաքային պնդուկից։ Այս ապրանքը հայտնի էր Պեմոնտեյում XIX դարի առաջին կեսին։ Վերնագիրը ստացել է կառնալավի տիկնիկ Ջանդուայի անունից։ Եվրամիությունը Պեմոնտե քաղաքի պնդուկը վերահսկողության տակ է վերցրել։
1852 թվականին Caffarel ընկերության հիման վրա Լուսերնա Սան Ջովանին սկսել է արտադրել «Ջանդույոտո» (իտալերեն՝ Gianduiotto քաղցրավենիքը, որը դարձավ Թուրինի ֆիրմային քաղցրավենիք։ 1946 թվականին Պեմոնտեյե քաղաքի հրուշակագործ Պետրո Ֆեռերոն (Ferrero ձեռնարկության սեփականատեր) մշակել է շոկոլադ-գետնանուշ («pasta gianduja», «supercrema gianduja»), որը 1964 թվականին վաճառվել է «Nutella» անվան տակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պեմոնտեյի քաղցրավենիքներ