armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Գրոբինյայի շրջան

Գրոբինյայի շրջան (լատիշ․՝ Grobiņas novads), վարչատարածքային միավոր Լատվիայի հյուսիսային մասում՝ Կուրզեմե մարզում։ Շրջանը բաղկացած է չորս ավաններից և Գրոբինյա քաղաքից, որն էլ համարվում է շրջանի վարչական կենտրոնը։
Սահմանակցում է Ռուցավայի, Նիցայի, Պավիլոստայի, Դուբրեի, Պրիեկուլեի, շրջանների և Լիեպայա քաղաքի հետ։
Բնակչությունը ըստ 2010 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով կազմում է 10 220 մարդ։
Շրջանի մակերեսը կազմում է 490,2 կմ².
Շրջանը կազմավորվել է 2009 թվականի հուլիսի 1-ին։


== Ազգային կազմ ==
2011 թվականին Լատվիայում անցկացված մարդահամարի արդյունքներով՝ շրջանի ազգային կազմն ու այս տեսքը։


== Տարածքային բաժանում ==
Քաղաք Գրոբինյա (լատիշ․՝ Grobiņas pilsēta)
Բարտյան ավան (լատիշ․՝ Bārtas pagasts)
Գավիեզյան ավան (լատիշ․՝ Gaviezes pagasts)
Գրոբիյան ավան (լատիշ․՝ Grobiņas pagasts)
Մեձյան ավան (լատիշ․՝ Medzes pagasts)


== Տես նաև ==
Լատվիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գրոբինյայի շրջանի պաշտոնական կայք (լատիշերեն)
Բարեգութ Հայր Աստծո եկեղեցի

Բարեգութ Հայր Աստծո եկեղեցի (իտալերեն՝ Dio Padre Misericordioso) կամ Հոբելյանական եկեղեցի, տիտղոսակիր եկեղեցի և հասարակական կենտրոն Հռոմում։ Կառուցվել է 1996-2003 թվականներին ճարտարապետ Ռիչարդ Մեյերի նախագծով։ Եկեղեցին սպասարկում է Տոր Տրե Տեստե շրջանի ավելի քան 8 հազար բնակիչների և կոչված է «վերակենդանացնել» այստեղի կյանքը։


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==
Հռոմի արքեպիսկոպոսի պատվերով այս եկեղեցին կառուցվեց եռանկյունաձև հրապարակում՝ քաղաքային զբոսայգու սահմանագծին՝ շուրջ 30000 բնակչություն ունեցող 10-հարկանի բնակելի և հասարակական շինությունների շրջակայքում։

Մակերես830 մ² - եկեղեցու շինությունը
1450 մ² - հասարակական կենտրոնի շինությունը

10 000 մ² - շինության հարակից տարածքը


== Արտաքին տեսք և կառուցվածքԵկեղեցու հարավային կողմը զարդարում են երկաթբետոնից հավաքված երեք թեք պատերը։ Ճարտարապետը պնդում է, որ եկեղեցին նախագծվել է այնպես, որպեսզի նվազագույնի հասցվեն ներսի ջերմային ծանրաբեռնվածությունները։ Բետոնի մեծ ջերմատարությունը հնարավորություն է տալիս կառավարել ներսի ջերմաստիճանը, հասնել նվազագույն քանակության ջերմային տատանումների և էներգաօգտագործման։ Պատերը պարունակում են տիտանի երկօքսիդ եկեղեցու սպիտակ տեսքը պահպանելու համար։ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Meier, R. & Frampton, K. & Rykwert, J. & Holl, S. (2004). Richard Meier Architect. New York: Rozzoli International Publications, Inc.
Architecture Now! 3


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Photos of exterior and interior of church
Սաիտովո (գյուղ, Կուշնարենկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍաիտովոՍաիտովո (ռուս.՝ Саитово, բաշկիրերեն՝ Сәйет), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուշնարենկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 293 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պոլպենացե դել Գարդա

Պոլպենացե դել Գարդա (իտալերեն՝ Polpenazze del Garda), կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է 2025 մարդ, խտությունը՝ 225 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 9կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25080։ Հեռախոսային կոդ՝ 0365։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիշնյովոե (գյուղ, Բորովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎիշնյովոեՎիշնյովոե (ուկրաիներեն՝ Вишневе), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բորովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1775 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վիշնյովոե գյուղում բնակվում էր 295 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,763 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 386,63 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տվյորդայա

Տվյորդայա (ռուս.՝ Твёрдая), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Օռլովսկի շրջանում Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մոլոմա գետի ձախ ափին՝ 70 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 21 կմ է։
Գետի ակունքը գտնվում է Հյուսիսային Ուրալի լեռներում Կլենովիցա գյուղում, Օռլով գյուղից 30 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Գետը հոսում է անմարդաբնակ անտառային վայրում, հարավ-արևմուտք և արևմուտք։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կամա, գետի ենթաավազանը՝ Կամից մինչև Սպիտակ գետի վտակները։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300312111100035904
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111103590
Ավազանի կոդը - 10.01.03.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Իվանովսկի գյուղական խորհուրդ (Չուգուևսկի ռայոն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իվանովսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)Իվանովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Іванівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Չուգունևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներովԻվանովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1367 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 81.13 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 16.85 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Վեսելևկա

Վեսելևկա (ռուս.՝ Веселевка), գետ Ռուսաստանում, հոսում Վոլգոգրադի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բելգոզա գետի աջ ափին՝ 25 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 24 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Մեդվեդիցա գետն է, գետի ենթաավազանը Խոպյոր և Հյուսիսային Դոնցա գետերն են։ Գետավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 05010300112107000008221
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 107000822
Ավազանի կոդը - 05.01.03.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 07
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Եվդոկիայի բարբառ

Եվդոկիայի բարբառ - հայերենի կը ճյուղի երկաստիճան խլազուրկ բաղաձայնական համակարգ ունեցող բարբառ։
Խոսվել է Եվդոկիա (Թոքաթ) քաղաքում և շրջակա հայաբնակ գյուղերում։ Գաղթի հետևանքով տարածված է մինչև Ամասիա, Մարսվան, Օրտու, Սամսոն, Սինոպ։
Առանձին ենթաբարբառ ունի Գրիգորես գյուղը։ Ուսումնասիրել է Հովհաննես Գազանճյանը (Վիեննա, 1899)։
Ձայնավորների մեջ գրաբարի համեմատությամբ առանձին տարբերություններ չկան. ունի ä ձայնավոր, ո-ն ունի ուե երկբարբառային հնչում, շեշտված դիրքում՝ ուօ, նաև ե-ի երկբարբառացում միավանակների սկզբում՝ նախադիր յ կիսաձային հավելումով։ Առկա է ձայնավորների ներդաշնակության երևույթ, բաղաձայնական (պայթականների ու կիսաշփականների) համակարգը երկշարք խլազուրկ է (բ-փ, ձ-ց)։ Քերականական կառուցվածքով նման է Պոլսի բարբառին։ Հոգնակերտ մասնիկներն են՝ -էր, -նէր, -ք, -դիք։ Բացառականի վերջավորությունը որոշ բառերի դեպքում ձևավորվում է մ հնչյունով։ Խոնարհման համակարգում առկա է ու լծորդություն (պատճառականի ձևերում), ունի նաև շարունակականի ձև։


== Գրականություն ==
Աճառյան Հ., Հայոց լեզվի պատմություն, մ. 2, Ե., 1951։
Գազանճեան Հ., Եվդոկիո հայոց գաւառաբարբառը, Վիեննա, 1899։


== Ծանոթագրություններ ==
Գյուլբենկյան փողոց (Երևան)

Գյուլբենկյան փողոց, փողոց Երևանի Արաբկիր վարչական շրջանում։ Անվանվել է ի պատիվ հայ գործարար և բարեգործ Գալուստ Գյուլբենկյանի։ Խորհրդային տարիներին կոչվել է Կուտուզովի անունով։


== Տվյալներ ==
2014 թվականի հոկտեմբերի 4-ին Գյուլբենկյան-Խաչատրյան փողոցների խաչմերուկի հարակից այգում տեղադրվել է Գալուստ Գյուլբենկյանի կիսանդրին։


== Հատող փողոցներ ==

Թավրիզյան փողոց
Հովսեփ Էմինի փողոց
Մանուշյան փողոց
Արամ Խաչատրյան փողոց
Կոմիտասի պողոտա
Գրիգոր Արծրունու փողոց
Հրաչյա Քոչարի փողոց
Սունդուկյան փողոց
Ավետ Ավետիսյան փողոց
Գուլակյան փողոց
Աղբյուր Սերոբի փողոց


== Նշանակալի օբյեկտներ ==
Գալուստ Գյուլբենկյանի կիսանդրի (Երևան)
ՀՅ Դաշնակցության Արամ Մանուկյան երիտասարդական կենտրոն
Արևմտահայության հարցերի ուսումնասիրության կենտրոն (Գյուլբենկյան 38)
Հատուկ լեռնափրկարարական ծառայություն
Միավորված աշխատանքային կուսակցություն


== Տես նաև ==
Երևանի փողոցների ցանկ
Երևանի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Երևան քաղաքի հասցեների տեղեկատու, Երևան, 1983, էջեր 369-506, Երևան քաղաքի փողոցների անվանումները
Սերգեյ Ավագյան,  Երևանի փողոցները, Երևան, «ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ», 2010 — 272 էջ։
Peace Is the Mission

Peace Is the Mission, ամերիկյան Major Lazer էլեկտրոնային նախագծի երրորդ ստուդիական ալբոմը՝ թողարկված 2015 թվականի հունիսի 1-ին Mad Decent ալիքում։ Ալբոմի թողարկմանը նախորդել է «Lean On» հիթի թողարկումը, որը ձայնագրվել է ֆրանսիացի պրոդյուսեր DJ Snake-ի հետ համատեղ դանիացի երգչուհի MØ-ի մասնակցությամբ։


== Պատմություն ==
Ալբոմն ամերիկյան Billboard 200 հիթ-շքերթում իր նորամուտը կատարել է 12-րդ հորիզոնականում 16,000 օրինակ տպաքանակով։ Վեցերորդ շաբաթում Միացյալ Նահանգներում վաճառված օրինակների ընդհանուր քանակը կազմել է 32,000։ Թողարկման չորրորդ շաբաթում ալբոմը գլխավորել է էլեկտրոնային երաժշտության  US Dance/Electronic albums հիթ-շքերթը։


== Երգացանկ ==


== Հիթ-շքերթներ և հավաստագրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մարիգո Պոսիո

Մարիգո Պոսիո (ալբ․՝ Marigo Posio, 2 փետրվարի, 1882, Կորչա, Օսմանյան կայսրություն - 23 փետրվարի, 1932, Վլյորա, Ալբանիա), ալբանացի հասարակական գործիչ, Ալբանական ազգային շարժման ակտիվիստ, պայքարել է Ալբանիայում կանանց իրավունքների պաշտպանության համար։


== Կենսագրություն ==
Մարիգո Պոսիոն ծնվել է 1882 թվականի փետրվարի 2-ին Կորչա քաղաքում (այլ աղբյուրների համաձայն՝ Կորչա քաղաքի մոտ գտնվող Հոչիշտ գյուղում)՝ Պապա Կոստա Պոչիի ու Լենկա Բալաուրիի ընտանիքում։ Մարիգո Պոսիոյի քույրն ամուսնացել է ալբանացի քաղաքական գործիչ և դրամատուրգ Քրիստո Ֆլոքիի հետ։ Նրա երկու եղբայրները՝ Նիկոն ու Քրիստոն, տեղափոխվել են ԱՄՆ. Նիկոն ապրել է Մասսաչուսեթս նահանգի Նաթիք քաղաքում, Քրիստոն՝ Յուտա նահանգի Սոլթ Լեյք Սիթի քաղաքում։
Մարիգո Պոսիոն սովորել է Կորչա քաղաքի առաջին ալբանական դպրոցում։ Բավական վաղ տարիքում նա ամուսնացել է Ջովան Պոսիոյի հետ։ Զույգը 1904 թվականին տեղափոխվել է Վլյորա, որտեղ նրանց տունը դարձել է ալբանացի հայրենասեր գործիչների հանդիպման վայր։ Մարիգո Պոսիոն եղել է Labëria հայրենասիրական ակումբի անդամ, որ հիմնադրվել էր Վլյորայում 1908 թվականին։ Նա եղել է նաև ալբանական դպրոցի հիմնադրման նախաձեռնողներից մեկը. դպրոցը բացվել է 1909 թվականին։

Երբ 1912 թվականի նոյեմբերի 28-ին Վլյորայում հայտարարվել է Ալբանիայի անկախության հռչակագրի ընդունման մասին, քաղաքում բարձրացվել է Մարիգո Պոսիոյի կարած դրոշը։ Ալբանացի հեղինակավոր քաղաքական գործիչ Լեֆ Նոսին նշում է, որ սև արծիվը կտրվել է կերպասից և կարվել կարմիր կտավի վրա։ Մարիգո Պոսիոն սեփական միջոցներով կարել է ևս մի քանի դրոշներ Վլյորայի պետական տարբեր հիմնարկների համար։
Մարիգո Պոսիոն գլխավորել է Ալբանացի կանանց կազմակերպությունը, որ հիմնադրվել է 1914 թվականի մայիսի 13-ին։ Այդ կազմակերպությունը, որի անդամ էին նաև այդ ժամանակի ալբանացի մի շարք հայտնի գործիչների կանայք, մասնավորապես օգնություն էր ցուցաբերում Ալբանիայի ու Հունաստանի սահմանային պատերազմի ժամանակ վիրավորված զինվորներին։
1921 թվականի փետրվարի 6-ին Մարիգո Պոսիոն սկսում է հրատարակել Shpresa shqiptare («Ալբանական հույս») թերթը, սակայն լույս են տեսել նրա միայն վեց համարներ։
Մարիգո Պոսիոն հիվանդանում է թոքախտով։ Ալբանացի քաղաքական գործիչ և դրամատուրգ Քրիստո Ֆլոքին բարձրաձայնել է նրա վիճակի մասին՝ հիշեցնելով նրա ներդրումը Ալբանիայի անկախության ձեռքբերման գործում և նշելով, որ նա չի ստացել վետերանի կարգավիճակ, ինչպես 1912 թվականի իրադարձությունների շատ մասնակիցներ։ Մարիգո Պոսիոն մահացել է 1932 թվականի փետրվարի 23-ին Վլյորա քաղաքում։ Նա թաղված է Zvërnec Monastery գերեզմանատանը։
Մարիգո Պոսիոյի անունն է կրում Վլյորայի դպրոցներից մեկը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Marigo Posio, atdhetarja e shquar që ndrit në palët e Flamurit të Pavarësisë (ալբ.)
Աստերոիդների ցանկ (272601-272700)

Աստերոիդների ցանկ (272501-272600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (272701-272800)
 Աստերոիդների ցանկ (272501-272600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (272701-272800)
Սենտ Ջորջես

Սենտ Ջորջես (անգլ.՝ St. George's), Գրենադայի մարյրաքաղաք, քաղաքական և տնտեսական կենտրոն։ Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում էր 33 734 մարդ։ Գտնվում է Գրենադա կղզու արևմտյան ափին։ Կարևոր տրանսպորտային հանգույց է հանդիսանում։ Գործում է ծովային նավահանգիստ, միջազգային օդանավակայան։ Զարգացած է սննդի արդյունաբերությունը։
Քաղաքը հիմնադրվել է 1650 թվականին։ 1885-1958 թվականներին եղել է բրիտանական գաղութ Հողմակողմ կղզիների մայրաքաղաք, 1974 թվականից՝ անկախ Գրենադայի մայրաքաղաք։ Իր անվանումը ստացել է Սենտ Ջորջես եկեղեցու անունից (սուրբ Գեորգի եկեղեցի)։


== Քաղաքի զարգացման պատմություն ==
Սենտ Ջորջես քաղաքը հիմնադրվել է 1650 թվականին ֆրանսիացի գաղութարարների կողմից։ Ի սկզբանե այն իրենից ներկայացնում էր ոչ մեծ բնակավայր, այնուհետև ֆրանսիացիները Սենտ Ջորջես նավահանգստի շրջանում ամրոց են կառուցել, որը նախատեսված էր բրիտանական զորքերից քաղաքը պաշտպանելու համար։ Անգլիացիներին հաջողվեց գրավել Սենտ Ջորջեսը միայն 1762 թվականին, Յոթամյա պատերազմի ընթացքում։ Պատերազմական գործողությունների ընթացքում Բրիտանիայի կողմից գրավվել է ամբողջ Գրենադա կղզին, սակայն 1799 թվականին այն կրկին անցել է Ֆրանսիային։ Բրիտանական տիրապետությունը կղզու վրա, և մասնավորապես Սենտ Ջորջեսում, պաշտոնապես հաստատվել է 1783 թվականի Վերսալի պայմանագրի ստորագրումից հետո։


== Բնակչություն, լեզու, կրոնադավանություն ==
Քաղաքի բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում էր 33 734 մարդ։ Սենտ Ջորջես քաղաքում էթնիկ կազմը հետևյալն է՝ սևամորթներ – ավելի քան 50 % (հիմնականում Աֆրիկայից բերված սևամորթ ստրուկների ժառանգները), մուլատներ – բնակիչների մոտ 40 %-ը, բնակչության մնացած մասը կազմում են հնդկացիները և եվրոպացիները։
Պետական լեզու է համարվում անգլերենը, բնակչության աննշան մասը տիրապետում է նաև պատաու լեզվին (բարբառ ֆրանսերենի հիման վրա)։ Գերակշռող կրոնը քրիստոնեությունն է (կաթոլիկություն և բողոքականություն)։


== Բնական պայմաններ ==
Սենտ Ջորջես քաղաքը գտնվում է Գրենադա կղզու արևմտյան ափին, որը պատկանում է Կարիբյան ծովի Փոքր Անտիլյան կղզիների խմբին։ Քաղաքը գտնվում է գեղատեսիլ ծովախորշի ափին, ծովի մակարդակից 188 մետր բարձրության վրա։ Մայրաքաղաքի եղանակային պայմանները ձևավորվում են արևադարձային պասիվ կլիմայի ազդեցության տակ։ Օդի տարեկան միջին ջերմաստիճանը կազմում է +26 ˚C: Տեղումների տարեկան միջին քանակությունը կազմում է 1960 մմ։ Անձրևների սեզոնը տևում է մայիսից հոկտեմբեր։ Հուլիսից հոկտեմբեր ընկած ժամանակահատվածում քաղաքում հաճախ մոլեգնում են փոթորիկները։
Սենտ Ջորջեսը գտնվում է արևադարձային անտառների գոտում։ Բնական բուսականությունից այստեղ տարածված է մեխակածառը, կակաոյի ծառը և ցիտրուսայինները։ Առափնյա ջրերում հանդիպում են բազմաթիվ ձկներ, փափկամարմիններ և խեցգետնանմաններ։ Քաղաքի սահմաններում և նրա արվարձաններում տարածված են տարբեր թռչունների մեծ քանակություն։


== Մշակութային նշանակություն ==
Մայրաքաղաքի պատմամշակութային տեսարժան վայրերին են դասվում քրիստոնեական եկեղեցիները, որոնք կառուցվել են 17-18-րդ դարերում, և ֆրանսիացի գաղութարարների կողմից կառուցված հնադարյան քաղաքային ամրոցը Սենտ Ջորջես ծովախորշի մոտ։ Սենտ Ջորջես քաղաքում բացվել է Վեստ Ինդիայի համալսարանի մասնաճյուղը, որտեղ ուսանողները հնարավորություն ունեն ստանալ բարձրագույն կրթություն՝ չլքելով մայրցամաքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Words (երգ)

«Words», ֆրանսիացի երգիչ և երաժիշը Ֆ․ Ռ․ Դևիդի երգը, որ թողարկվել է 1982 թվականին, նրա առավել հաջող սինգլը։
Երգի տեքստը սիրո խոստովանություն է։ Դևիդն այն գրել է իր ամերիկացի հարսնացուի համար։ Այդ ժամանակ նա վատ գիտեր անգլերեն, ինչն էլ արտացոլվել է երգում։


== ԵՐգերի ցանկ ==
7"-й сингл«Words»
«When the Sun Goes Down»


== Հիթ-շքերթներ և վաճառք ==


== Ծանոթագրություններ ==
Երեցագրակ

Երեցագրակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չմշկածագի գավառակում։


== Անվան ստուգաբանություն ==
Ըստ ավանդության գյուղը հիմնվել է Խաչոյենք, Գաբրիելենք և Մինասենք տոհմերի նահապետների կողմից և գյուղի ամբողջ հողը պատկանել է այդ երեք տոհմերին։ Դրա համար էլ գյուղը կոչվել է Երեցագրակ՝ երեք ագարակ։


== Պատմություն ==
Հայաբնակ գյուղ էր։ Գյուղն ավերվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
1914 թվականին ուներ 35 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործությունն ու արհեստներն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Երեցագրակն ուներ Ս. Խաչ անունով եկեղեցի։ Գյուղից հյուսիս-արևմուտք գտնվում էր Ս. Խաչ ուխտատեղին։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում էր վարժարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մերձնևյան դաշտավայր

Մերձնևյան դաշտավայր (ռուս.՝ Приневская низина), դաշտավայր Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզում, որը զբաղեցնում է Նևա գետի և իր վտակներ Իժորայի ու Տոսնայի հովիտը, որտեղ գտնվում են նաև այլ գետեր ու վտակներ։
Դաշտավայրի վերին մասում լճային–սառցային կուտակումներ են, հիմնականում՝ անտառներից զուրկ։ Անտառները մասամբ հանդիպում են հատվածներով, շատ են արևելյան հատվածում։ Հողը ճահճային է, տորֆածածկ։ Լանդշաֆտը զգալիոերն փոխվել է վերջին երեք հարյուր տարիների ընթացքում, երբ մեծ դժվարությամբ ու մարդկային ձեռքերով կառուցվել է Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքը՝ իր մերձակա բնակավայրերով։ Դեռ հին ժամանակներից այստեղ է գտնվել Կոլպինո քաղաքը։


== Աղբյուրներ ==
В. М. Разумовский. Рекомендации по обеспечению ландшафтно-экологической репрезентативности региональной сети ООПТ Ленинградской области(չաշխատող հղում)
Реки бассейна Свири, Невы, Ладожского озера и Мологи Archived 2015-04-02 at the Wayback Machine.
Всеволожский район: местное самоуправление
Հենրի Գարուկյան

Հենրի Հայորդու Գարուկյան (սեպտեմբերի 27, 1950(1950-09-27), Կիրովական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մայիսի 1, 2016(2016-05-01), Երևան, Հայաստան), հայ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
1973 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ 1984 թվականից եղել է Հայաստանի նկարիչների միության անդամ։ Կատարել է ներկայացումների, ամսագրերի, ինչպես նաև ինտերիերի ձևավորումներ կերամիկայի, գոբելենի և քանդակի ժանրերում։


== Ցուցահանդեսներ ==
1973-1984 թվականներին մասնակցել է բազմաթիվ հանրապետական և միջազգային ցուցահանդեսների։


=== Անհատական ցուցահանդեսներ ===
1975 թվականին Ժամանակակից արվեստի թանգարան (Երևան)
1984 թվականին Հայաստանի նկարիչների միություն
1990 թվականին Լոս Անջելես, ԱՄՆ


=== Խմբակային ցուցահանդեսներ ===
1991 թվականին Ֆրանսիա, Սուդան
1992 թվականին Հոլանդիա
1993 թվականին Լոնդոն
1994 թվականին Լիբանան, Բեյրութ
1995 թվականին Մոսկվա, Ռուսաստան
1996 թվականին Աբու Դաբի, ԱՄԷ
1997 թվականին Անտվերպեն, Բելգիա
1998 թվականին Աթենք, Հունաստան


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նկարիչ Հենրի Գարուկյան. Հարկավոր է տատիկի սնդուկներից հանել մշակութային գոհարները(չաշխատող հղում)
Դեմետ Աքալըն

Դեմետ Ակալըն (թուրքերեն՝ Demet Akalın, ապրիլի 23, 1972(1972-04-23), Գյոլջյուկ, Քոջայելիի մարզ, Թուրքիա), թուրք երգչուհի, դերասանուհի, մոդել։


== Ալբոմներ ==
Sebebim (Իմ պատճառով)- 1996
Unuttum (Ես մոռացել եմ) - 2003
Banane (Ինձ չի հետաքրքրում) - 2004
Kusursuz 19 (Հիանալի 19) - 2006
Dans Et (Պարե) - 2008
Zirve (Լեռնագագաթ) - 2010


== Ծանոթագրություններ ==
(2132) Ժուկով

(2132) Ժուկով (անգլ.՝ Zhukov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1975 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,779821 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5505 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0091 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1692,87 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,212657 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,87° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2132) Ժուկով աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նեֆթչի ՖԱ (Բաքու)

Նեֆթչի ՖԱ (ադրբ.՝ Neftçi Peşəkar Futbol Klubu), Բաքուն ներկայացնող ադրբեջանական ֆուտբոլային ակումբ։ Հանդես է գալիս Ադրբեջան Պրեմիեր Լիգայում։
Ակումբը հիմնադրվել է 1937 թվականի մարտի 18-ին։ Մինչև 1968 թվականը կրել է «Նեֆտյանիկ» անվանումը։ Խորհրդային տարիներին հանդես է եկել Սովետական միության բարձրագույն լիգայում։
«Նեֆթչին» առաջին ադրբեջանական ակումբն է, որը խաղացել է Եվրոպա Լիգայի խմբային փուլում։


== Նվաճումներ ==

ԽՍՀՄ առաջնության բրոնզե մեդալակիր (1966)
ԽՍՀՄ գավաթի 1/2 եզրափակչի մասնակից (1967, 1968, 1970, 1971)
ԽՍՀՄ ֆուտբոլային ֆեդերացիայի գավաթի ֆինալիստ (1988)
Եվրոպա Լիգայի խմբային փուլի մասնակից (2012/2013)
Ինտերտոտոյի գավաթի ֆինալիստ (2008)
Ադրբեջանի չեմպիոն (1992, 1995/1996, 1996/1997, 2003/2004, 2004/2005, 2010/2011, 2011/2012, 2012/2013, 2020/21)
Ադրբեջանի առաջնության արծաթե մեդալակիր (2000/2001, 2006/2007)
Ադրբեջանի առաջնության արծաթե մեդալակիր (1993, 1994/1995, 1998/1999, 1999/2000, 2005/2006, 2007/2008)
Ադրբեջանի գավաթի հաղթող (1994/1995, 1995/1996, 1998/1999, 2003/2004, 2012/2013, 2013/2014)
Ադրբեջանի գավաթի ֆինալիստ (2000/2001, 2011/2012, 2014/2015)
Ադրբեջանի սուպերգավաթի հաղթող (1993, 1995)


== Լավագույն ռմբարկուներ ==
Սերգեյ Կրամարենկո — 372
Ասկեր Աբդուլաև — 368
Նիկոլայ Սմոլնիկով — 338
Յունիս Գուսեյնով — 295
Անատոլի Բանիշևսկի — 288


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2019-05-07 at the Wayback Machine.
Ալ-Զաջջաջի

Աբու Կասիմ Աբդ ալ-Ռահման իբն Իսհակ ալ-Զաջջաջի (արաբ․՝ أبو القاسم عبد الرحمن بن اسحاق الزجاجي‎‎, 892 - 952), արաբ բանասեր, Բաղդադի քերականական դպրոցի ներկայացուցիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 9-րդ դարի վերջին՝ ժամանակակից Իրանի Համադան քաղաքից հարավ գտնվող ալ-Շայմարա բնակավայրում։ Երիտասարդ տարիքում մեկնել է Արաբական խալիֆայություն մայրաքաղաք Բաղդադ՝ կրթություն ստանալու։ Աշակերտել է Աբու Իսհակ ալ-Զաջջաջիին ու իբն Դուրեյդին։ Ուսանել է նաև ժամանակակից Սիրիայի Դամասկոս և Հալեպ քաղաքներում։
Ուսումնառության տարիներին ծանոթացել է ժամանակի արաբ քերականների աշխատություններին, հետաքրքրվել լեզվաբանական առաջատար դպրոցների՝ Քուֆայի ու Բասրայի գիտնականների աշխատություններով, հեղինակել արաբական քերականության վերաբերյալ մի քանի արժեքավոր աշխատություններ։
Մահացել է 952 թվականին՝ ժամանակակից Իսրայելի Տիվերիադ քաղաքում։


== Գործունեություն ==
Արաբական քերականության բնագավառում հեղինակել է մի քանի արժեքավոր աշխատություններ, որոնցից հայտնի են՝

كتاب الجمل في النحو
كتاب شرح خطبة أدب الكاتب
شرح أسماء الله الحسنى
كتاب الأماني
الإيضاح في علل النحو
حروف المعاني


== Ծանոթագրություններ ==
Իզաբելլա (Դանիայի արքայադուստր)

Նորին մեծություն Իզաբելլա ( դան․՝ Isabella Henrietta Ingrid Margrethe; ապրիլի 21, 2007(2007-04-21), , Կոպենհագեն), Դանիայի արքայադուստր, Մոնպեզայի կոմսուհի։
Նորին մեծություն արքայազն Ֆրեդերիկի՝ Մոնպեզայի կոմսի և նրա կին Մերի Դոնալդսոնի դուստրը։ Դանիայի թագուհի Մարգրեթ 2-րդի թոռնուհին, արքայազն Քրիստիանի կրտսեր քույրը և երկվորյակներ արքայազն Վենսանի և արքայադուստր Յոզեֆինայի ավագ քույրը։
Դանիական գահաժառանգության ցուցակում զբաղեցնում է երրորդ տեղը Մարգրետե Երկրորդ թագուհուց հետ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 2007 թ․ ապրիլի 21-ին, ժամը 16։02-ին, Կոպենհագենի համալսարանական հիվանդանոցում`3350 գ քաշով և 50 սմ հասակով։
Արքայադուստր Իզաբելլան մկրտվել է 2007 թ․ հուլիսի 1-ին Ֆրեդենսբորգ ամրոցի եկեղեցում։ Նա ստացել է Հենրիետա, Մարգրեթ և Ինգրիդ անունները՝ ի պատիվ տատիկների և մեծ տատիկի ։ Նրա կնքահայրերն էին. Բելգիայի թագուհի Մաթիլդան, Հունաստանի և Դանիայի արքայադուստր Ալեքսիան, Նադին Ջոնսթոնը, Քրիստիան Բուխվալդը, Փիթեր Հիրինգը, Մարի Լուիզա Սքիլը։ Տասմանիայում, որպես արքայադուստր Իզաբելլայի կնունքի նվեր՝ պատրաստել էին մանրանկարչական ապարանջան՝ սպիտակ ոսկուց, կարմիր էմալից և Դանիայի դրոշի տեսքով թանկարժեք քարերից․ սպիտակ խաչ կարմիր ֆոնի վրա ։
2013 թ․ օգոստոսի 13-ին Իզաբելլան գնաց Գենտոֆտեի Տրանեգարդ դպրոցի 0 դասարան։


== Մրցանակներ ==
 Դանիա 2009 թ․ հունիսի 11։ Պատմական շքանշան «Արքայազն Հենրիքի ծնունդից 75 տարի անց"
 Դանիա 2010 թ․ ապրիլի 16։ Պատմական շքանշան «Թագուհի Մարգրեթ 2-րդի ծննդից 70 տարի անց»
 Դանիա 2012 թ․ հունվարի 14։ Թագուհի Մարգրեթ 2-րդի Սուտակե ծննդյան Պատմական շքանշան
 Դանիա 2015 թ․ ապրիլի 16։ Պատմական շքանշան «Թագուհի Մարգրեթ 2-րդի ծննդից 75 տարի անց»
 Դանիա 2017 թ․ հունիսի 10։ «Պատմական շքանշան․ Թագուհի Մարգրեթ 2-րդի և արքայազն Հենրիքի ոսկե ամուսնություն»


== Նշումներ ==


== Հղումներ ==
Ֆլեյտահարը

«Ֆլեյտահարը» (ֆր.՝ Le Joueur de fifre), Էդուարդ Մանեի նկարը, որ նա վրձնել է  1866 թվականին։
1865 թվականին Իսպանիայում ճանապարհորդելու ժամանակ  Մանեն այցելել է Պրադո, ծանոթացել է Դիեգո Վելասկեսի  աշխատանքների հետ,  որոնք նրա վրա մեծ տպավորություն են թողել։ Անրի Ֆանտեն–Լատուրին գրված նամակում Մանեն գրել է Պաբլո դե Վալիադոլիդի դիմանկարի մասին․ «Բոլոր նկարներից ամենահետաքրքիրը  դա Ֆիլիպ IV–ի ժամանակաշրջանի հայտնի դերասանի դիմանկարն է։  Նկարի հիմնապաստառն անհետանում է, և մարդու շուրջ մնում է միայն օդը»։  Վերադառնալով Ֆրանսիա՝ նկարիչը սկսել է վրձնել մի նկար, որը պատկերում է իսպանական բանակի համազգեստով գնդի ֆլեյտահարի՝ չեզոք հիմնապաստառով։
Նմանակելով Վելասկեսին՝ Մանեն հիմնապաստառին տվել է մի փոքր խորություն՝ աննշան անցումներով՝ ուղղահայացից դեպի հորիզոնական հարթություն։ Համաձայն արվեստաբան Պետեր Հայնց Ֆայստի՝ դրանով նա ցույցադրել է միայնակ խոշոր պատկերի  գեղարվեստական տպավորության գեղեցկությունը, որն  ընդգծված է հիմնապաստառի մակերևույթի ուրվագծում»։ Պատկերված անձը, որը վրձնվել է իմպաստո տեխնիկայով, սահմանափակ  ներկապնակով  և կտրուկ հակադրված լինելով նկարի միագույն հիմնապաստառին, իրական  է, տպավորիչ և կենսական ուժերով լի։ Վելասկեսի ազդեցությունը զգացվել է նաև անձի ընտրության հարցում․ այն դարձել է Կայսրական գվարդիայի երիտասարդ երաժիշտը՝  «իսպանացի գրանդի բնավորությամբ», որին ուղարկել է մայոր Իպոլիտ Լեժոն՝ Մանեի ծանոթը։ Լեոն Լեենխոֆը և Վիկտորինա Մյորանը որոնց դեմքով և կազմվածքով նման է տղան, նույնպես կարող էին բնորդներ հանդիսանալ նկարի ստեղծման համար։

 «Ֆլեյտահար» անվանված նկարը   1866 թվականին մերժվել է Սալոնի ժյուրիի կողմից։ Էմիլ Զոլան, որը Մանեի տաղանդի առաջին երկրպագուներից էր, դատավորների որոշումից զարմացած՝ «Էվենման» թերթում հրատարակել է մի շարք գովեստի հոդվածներ՝ Մանեի գեղանկարչության իրական և արդիական լինելու մասին։ Գուստավ Կուրբեի օրինակով՝ նկարիչն իր անձնական միջոցներով կազմակերպել է իր աշխատանքների՝ այդ թվում «Ֆլեյտահարի» ցուցադրությունը՝ 1867 թվականի համաշխարհային ցուցադրության հարևանությամբ։ Անսովոր  գեղարվեստական ձևավորման՝ նկարում հիմնապաստառի բացակայության համար, այն  առաջացրել է զանգվածային լրատվամիջոցների ծիծաղը։
1872 թվականին   «Ֆլեյտահարը»  ձեռք է բերել Պոլ Դյուրան–Ռյուելը։ 1873–1893 թվականներին  նկարը պատկանել է կոմպոզիտոր Ժան–Բատիստ Ֆորին՝ Մանեի ծանոթին, որից հետո նորից հայտնվել է Պոլ Դյուրան–Ռյուելի մոտ։ «Ֆլեյտահարի» վերջին մասնավոր սեփականատերը եղել է գրաֆ Իսահակ դե Կամոնդոն, որից էլ այն անցել է ֆրանսիական կառավարության սեփականությանը՝ որպես 1911 թվականին ունեցած սեփականության դիմաց հարկերից խուսափելու փոխհատուցում։  1914 թվականին նկարը  տեղափոխվել է Լուվր և այնտեղ մնացել է մինչև 1947 թվականը,  որից հետո  իմպրեսիոնիստների և հետիմպրեսիոնիստների այլ ստեղծագործությունների հետ տեղափոխվել է Ժյո դը պոմ0ի պատկերասրահ։ 1983 թվականին նկարն ընդգրկվել է Մանեի՝ հետադարձ հայացք խոշոր   աշխատանքների կազմում, որն անց է կացվել Փարիզի Մեծ պալատում՝ նկարչի մահվան 100-ամյա տարելիցի կապակցությամբ։ 1986 թվականից մինչ օրս պահպանվում է Օրսե թանգարանի  14–րդ սրահում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրանչեսկա Բորտոլոտտո Պոսատի

Ֆրանչեսկա Բորտոլոտտո Պոսատի (20-րդ դար), իտալացի գործարար, հեղինակ, ինտերիերի դիզայներ, բարերար և հյուրանոցի սեփականատեր։
Նա Վենետիկի Bauer Hotel group-ի գլխավոր գործադիր տնօրենն է և լիգուրիացի նավաշինարար Արնալդո Բենատիի թոռնուհին, ով ձեռք է բերել Bauer հյուրանոցը 1930 թվականին։
2008 թվականի դրությամբ նա Վենետիկի միակ կին գլխավոր տնօրենն էր։ Ծնունդով Վենետիկից, նա տարիներ շարունակ ներգրավված է եղել քաղաքի մշակութային կյանքում։


== Վաղ կյանք ==
Բորտոլոտտո Պոսատին մեծացել է Վենետիկում և 1982 թվականին տեղափոխվել է Միացյալ Նահանգներ իր նախկին ամուսնու՝ Մարկո Պոսատիի հետ։ ԱՄՆ-ում գտնվելու ընթացքում նա ապրել է Տեխասում, Միչիգանում և Նյու Յորքում և ստացել անգլերեն լեզվի երկու դիպլոմ։


== Բիզնես կյանք ==
Ուսումն ավարտելուց հետո նա որոշ ժամանակով բնակություն է հաստատել Նյու Յորքում, որտեղ անկախ խորհրդատու է դարձել ինտերիերների դիզայներների և դեկորատորների համար։
Վերադառնալով Վենետիկ 1990-ականների վերջին, նա բացել է անշարժ գույքի գործակալություն, բայց դրանից կարճ ժամանակ անց իր վերահսկողության տակ է վերցրել ընտանեկան կալվածքները Bauer հյուրանոցում։


== Հասարակական կյանք ==
Բացի հյուրանոցից, Բորտոլոտտո Պոսատին հասարակական գործիչ է և արվեստի հովանավոր՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով Վենետիկին։ Նա մտնում է Save Venice Inc ընկերության տնօրենների խորհրդի մեջ, որը Վենետիկում ճարտարապետության և արվեստի կարևոր գործերի վերականգնմամբ զբաղվող հիմնադրամ է։
Նա հովանավորում է Zuecca Project Space նախագիծը (ոչ առեւտրային գոտի է Giudecca կղզում, որտեղ տեղի են ունենում գեղարվեստական ցուցահանդեսներ եւ միջոցառումներ տեղական և միջազգային գեղարվեստական համայնքների հետ համատեղ)։
Բորտոլոտտո Պոսատին Վենետիկի միջազգային գրական փառատոնում հանձնում է «Ca' Foscari Award» մրցանակը։
Նա հրատարակել է "Տոնեք Վենետիկում" բաղադրատոմսերի գիրքը, որի համահեղինակն է Դալլա Զորզան։
Բորտոլոտտո Պոսատին մտնում է Altagamma-ի տնօրենների խորհրդի մեջ, որը ճանաչում է միջազգային ճանաչում ստացած իտալական ընկերությունները։


== Անձնական կյանք ==
Բորտոլոտտո Պոսատին իր ամուսնուց՝ Մարկո Պոսատիից բաժանվեց 1993 թվականին։ Մինչ օրս ամուսնացած չէ։ Ունի երկու երեխա՝ Ալեսանդրո և Օլիմպիա։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջեյք Ուեսլի Ռոջերս

Ջեյք Ուեսլի Ռոջերս (անգլ.՝ Jake Wesley Rogers; դեկտեմբերի 19, 1996(1996-12-19), Սպրինգֆիլդ, Միսսուրի), ամերիկյան երգիչ և երգերի հեղինակ։ 


== Կենսագրություն ==
Ռոջերսը մեծացել է Օզարկ, Միսսուրի, որտեղ նա սովորել է կիթառ նվագել 6 տարեկանում և սկսել է նվագել դաշնամուր և ձայնային դասընթացներ 12 տարեկանում։ Ռոջերսը 5-րդ դասարանում սկսեց հանդես գալ թատերական բեմադրություններում և շուտով երգեր գրել։ Երիտասարդ տարիքում նա մասնակցում էր կերտող համերգների այնպիսի արտիստների համար, ինչպիսիք են Լեդի Գագան և Նելլի Ֆուրտադոն։ Ռոջերսը 6-րդ դասարանում հանդես եկավ որպես միասեռական, և թեև նրա ընտանիքը աջակցում էր, նա զգում էր, որ պետք է թաքցնի իր կողմնորոշումը իր հայրենի քաղաքի մշակութային կլիմայի պատճառով։
Ռոջերսը տեղափոխվեց Նեշվիլ 18 տարեկանում Բելմոնտի համալսարան-ում երգերի հեղինակություն սովորելու համար։ Ռոջերսն ավարտել է 2018թ։


== Կարիերա ==


=== 2016–2020. Վաղ կարիերա ===
Ռոջերսը սկսեց ինքնուրույն երաժշտություն թողարկել 2016 թվականին, ինչը հանգեցրեց իր դեբյուտին ընդլայնված նվագում «Մշտադալար» 2017 թվականի հունիսին։ 2019 թվականի փետրվարին և մարտին, համապատասխանաբար, իր հաջորդ երկու «Հակոբը Աստվածաշնչից» և «Փոքրիկ թագուհի» սինգլները թողարկելուց հետո Ռոջերսը թողարկեց իր երկրորդ EP «Հոգևոր» 2019 թվականի ապրիլին, որին հաջորդեց եվրոպական շրջագայությունը և ելույթը BBC Radio 4 այդ աշնանը։
2020 թվականի նոյեմբերին Ռոջերսը նկարահանվել է «Ամենաերջանիկ սեզոնը» սաունդթրեք գործադիր պրոդյուսեր Ջասթին Տրանտեր-ում, ինչպես նաև մի շարք այլ ԼԳԲՏ երգերի հեղինակների և երգահանների։ արվեստագետներ։


=== 2021–ներկայիս. Ուորներ Գրառումներ-ի ստորագրում ===
2021 թվականի մայիսին պարզվեց, որ Ռոջերսը պայմանագիր է կնքել Ուորներ Գրառումներ-ի հետ Տրանտերի դրոշմել Դեմք Գրառումներ-ի միջոցով։ Ռոջերսի մենեջեր Լուկաս Կանսոնան 2019 թվականին գրավեց Տրանտերի ուշադրությունը էլեկտրոնային նամակով, որտեղ կարևորվում էր Ռոջերսի «Հակոբը Աստվածաշնչից» երգի կենդանի կատարումը։ Տրանտերը Ռոջերսին բերեց Ուորներ Գրառումներ-ի գործադիր տնօրենի և համանախագահի Աարոն Բեյ-Շուկի ուշադրությանը, ով «գրավված էր» Ռոջերսի կենդանի կատարումով, և երկուսն էլ Ռոջերսի հետ պայմանագիր կնքեցին 2020 թվականի վերջին։ Անոնսին կից Ռոջերսը թողարկեց իր դեբյուտային «Սիրո կեսը» սինգլը։ Սինգլը, որը գրվել է Տրանտերի և Էրեն Կաննատայի հետ համատեղ, առաջին առաջարկն է Ռոջերսի առաջիկա 2021 թվականի EP-ից։ Ռոջերսը թողարկեց իր հաջորդ «Պահական» սինգլը 2020 թվականի հունիսին։ Ռոջերսն իր հեռուստատեսային դեբյուտը կատարեց 2021 թվականի հոկտեմբերի 5-ին «Ուշ շոու Ջեյմս Քորդենի հետ»-ում (7-րդ եթերաշրջան, Սերիա 17)՝ կատարելով «Սիրո կեսը» երգը։ Ռոջերսը հանդես կգա որպես Բեն Փլատ Հանդարտություն շրջագայությունը 2022 թվականի սեպտեմբերին և հոկտեմբերին։


== Սկավառակագրություն ==
«Մշտադալար» («Evergreen») (2017)
«Հոգևոր» («Spiritual») (2019)
«Պլուտոն» («Pluto») (2021)
«ՍԵՐ» («LOVE») (2022)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դավիթ Բեգալով

Դավիթ Ռուբենի Բեգալով (նոյեմբերի 26, 1951(1951-11-26), Դոնի Ռոստով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 13, 2013(2013-11-13), Դոնի Ռոստով, Ռուսաստան), ռուսաստանցի հայ քանդակագործ։ Ռոստովի մարզի քաղաքներում բազմաթիվ արձանների հեղինակ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1951 թվականի նոյեմբերի 26-ին Դոնի Ռոստովում։ Ավարտել է Լենինգրադի Վ. Ա. Սերովի անվան գեղարվեստական ուսումնարանը։ Ավարտել է նաև Լենինգրադի Մ. Ի. Մուխինայի անվան բարձրագույն գեղարվեստաարդյունաբերական ուսումնարանը։
Դավիթ Բեգալովը եղել է Կարլ Մարքսի հուշարձանը Դոնի Ռոստովի նույնանուն հրապարակից տեղափոխելու և պատմական վայրում Նոր Նախիջևանի հիմնադիր Եկատերինա II-ի արձանը վերականգնելու նախաձեռնողներից մեկը։
Նրա կինը ճարտարապետ Սվետլանա Իգորևնա Բեգալովան է։
Դավիթ Բեգալովը մահացել է 2013 թվականի նոյեմբերի 13-ին։ Թաղված է Դոնի Ռոստովի Հայկական (Պրոլետարական) գերեզմանատանը։


== Հիշատակ ==
Դոնի Ռոստովում Ստաչկայի փողոցի այն տան պատին, որտեղ գտնվել է Բեգալովի արվեստանոցը, փակցված է հուշատախտակ։


== Անհատական ցուցահանդեսներ ==
2007` «Դավիթ Բեգալով»։ Ռոստովի գեղարվեստի մարզային թանգարան, Դոնի Ռոստով։


== Հայտնի աշխատանքներ ==
1999` Հովսեփ Արղությանի հուշարձան։ Դոնի Ռոստով
2004` օլիմպիական չեմպիոն Վարդերես Սամուրղաշևի արձան։ Դոնի Ռոստով
2005` Ֆեոդոր Ուշակովի հուշարձան։ Նովոռոսիյսկ
2008` Ֆաինա Ռանևսկայայի հուշարձան։ Տագանրոգ
2009` «Պահապան հրեշտակ»։ Տագանրոգ
2010` «Պատյանով մարդը»։ Տագանրոգ
2010` «Արտյոմկա»։ Տագանրոգ
2011` Քանդակագործական կոմպոզիցիա «Հաստլիկն ու նիհարը»։ Տագանրոգ
2014` «Սահմանապահների հուշարձան»։ Դոնի Ռոստով


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Биография на сайте Энциклопедии фонда «Хайазг»
Սելիշչե (գյուղ, Կուպյանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍելիշչեՍելիշչե (ուկրաիներեն՝ Селище), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1863 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սելիշչե գյուղում բնակվում էր 1 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,02 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 50 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նիկոլաևկա (գյուղ, Լուկոյանովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիկոլաևկաՆիկոլաևկա (ռուս.՝ Николаевка), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Լուկոյանովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Քեբիս

Քեբիս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վեսելոե (գյուղ, Պերվոմայսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎեսելոեՎեսելոե (ուկրաիներեն՝ Веселе), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1774 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վեսելոե գյուղում բնակվում էր 386 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,745 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 518,12 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տերցետ

Տերցետ (իտալերեն՝ terzetto, լատ.՝ tertius - երրորդ), տաղաչափության մեջ՝ եռատող բանաստեղծական տուն։ Կարող է լինել 2 տեսակ, բոլոր 3 բանատողերն էլ նույնահանգ կամ 2 բանատողը՝ հանգավոր, երրորդը՝ անհանգ։ Տերցետ են անվանում սոնետի եռատող մասերը։ Երաժշտության մեջ՝ երեք կատարողներից կազմված անսամբլ (տրիո, գլխավորապես՝ վոկալ), ինչպես նաև այդ անսամբլի համար գրված երաժշտական ստեղծագործություն (վոկալ տերցետ՝ գործիքային նվագակցությամբ, կամ առանց դրա)։
Ուստ-Լաբինսկ

Ուստ-Լաբինսկ (ռուս.՝ Усть-Лабинск), քաղաք Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասում, հանդիսանում է Ուստ-Լաբինսկի շրջանի վարչական կենտրոնը։


== Աշխարհագրություն ==
Քաղաքը գտնվում է Կրասնոդարի երկրամասի կենտրոնական մասում Կուբան գետի աջ, բարձրադիր ափին, Լաբա գետի Կուբանի մեջ թափվելու դիմաց։ Քաղաքը գտնվում է Կրասնոդար քաղաքից 62 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Ազգային կազմը2010 թվականի համառուսաստանյան մարդահամարի տվյալների համաձայն՝


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուստ-Լաբինսկ քաղաքի վարչության պաշտոնական կայք
«Мой Город» հանրագիտարանում քաղաքի մասին
Ուստ-Լաբինսկի կայք
Քաղաքի զինանշանը
Փյունիկյան գրականություն

Փյունիկյան գրականություն, փյունիկեցիների գրականություն (տես Փյունիկիա), ազգակից է ուգարիտական գրականությանը և միասին կազմում են քանանական (տես Քանան) գրականություն։ Որպես այբուբենային գրի տարածող, ինչպես նաև մշակույթների միջնորդ փյունիկեցիները մ․ թ․ ա․ II և I հազարամյակների սահմանագծում եզակի դեր են կատարել միջերկրածովյան գրականությունների պատմության մեջ՝ կարևոր ազդակ լինելով հին հունական գրականության կազմավորման համար, սակայն Փյունիկյան գրականության տեքստերը գրեթե ամբողջությամբ կորսված են։ Մ․ թ․ ա․ II-I հազարամյակների տապանագրեր ու ընծայագրեր են պահպանվել Փյունիկիայի և նրա գաղութների տարածքում։ Փյունիկյան գրականության դիցաբանական սյուժեները (սիրո և պտղաբերության աստվածուհի Աստարտայի, «տիրակալ» Վաալի մասին և այլն) հայտնի են հելլեն գիտնականների վերապատումների շնորհիվ Ադոնիսի տառապանքների և հարության առասպելն օգտագործել է Օվիդիուսը «Կերպարանափոխություններ» պոեմում։
Փոքր Պիյա

Փոքր Պիա (ռուս.՝ Малая Пыя), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պիյա գետի ձախ ափին՝ 34 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 30 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  03030000212103000050763 
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103005076
Ավազանի կոդը -  03.03.00.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Cave Story

Cave Story (ճապ.՝ 洞窟物語), ճապոնացի ծրագրավորող Դայսկուե Ամայայի (ստեղծագործական կեղծանունը` Պիքսել)` մետրոիդվանիա ժանրում ստեղծած համակարգչային անվճար խաղը, որը թողարկվել է 2004 թվականի դեկտեմբերին։ Որոշ ժամանակ անց խաղը համացանցում մեծ տարածում է ձեռք է բերել։ Cave Story-ն խաղերի շատ հրատարակիչների կողմից նկարագրվել է որպես ամենանշանակալի ինդի խաղերից մեկը` ընդգծելով, որ դրա ստեղծման վրա աշխատել է միայն մեկ մարդ, ինչպես նաև` հաշվի առնելով դրա ազդեցությունը խաղային արդյունաբերության վրա։


== Խաղ ==
Cave Story-ին դասական 2D ոչ գծային պլատֆորմատոր է, որը խաղային ասպարեզում նման է այնպիսի դասականների, ինչպիսիք են Metroid (Նինթենդո) և Castlevania (Konami): Խաղի զգալի մասը զբաղեցնում է պլատֆորմների վրա նկարահանումը և նետվելը, բայց նաև մեծ ուշադրություն է դարձվում որոնման տարրին. այն է` կատարել տարբեր առաջադրանքներ, հավաքել այն բաղադրիչները, որոնք անհրաժեշտ են խաղի առաջխաղացման համար և այլն։


== Զարգացման պատմություն ==
Հեղինակը խաղը մշակել է մոտ հինգ տարի։ Խաղի բնօրինակը թողարկվել է 2004 թվականի դեկտեմբերի 20-ին, որպես տարբերակ` Մայքրոսոֆթ Վինդոուզի համար։ Ավելի ուշ ոչ պրոֆեսիոնալների կողմից հեղինակի համաձայնությամբ մուտք է ստեղծվել Մաք ՕԷսի, Լինուքսի, ինչպես նաև` Xbox-ի, PSP-ի և Game Park GP2X-ի համար,  ինչպես նաև` նախատեսված էր տարբերակ Nintendo DS-ի համար (ի սկզբանե` Game Boy Advance-ի համար), սակայն լույս է տեսել միայն տեխնիկական ցուցադրությունը, որում հնարավոր էր վազել մի քանի տեղանքներով։ Ավելի ուշ լույս է տեսել Nintendo Wii-ի, ապա և` Nintendo 3DS-ի համար վերամշակված տարբերակը։ 2011 թվականի նոյեմբերի 23-ին Steam-ով լույս է տեսել Cave Story+ տարբերակը` բարելավված գրաֆիկայով, ձայնով և խաղային նոր ռեժիմներով։ 2012 թվականի դեկտեմբերի 21-ին Linux-ի համար Cave Story+ տարբերակը հայտնվել է նաև Humble Bundle 7-ի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հեղինակի անձնական էջը (ճապոներեն)
Հայնան

Հայնան (չինարեն՝ 海南岛) , կղզի Չինաստանի հարավ-արևելքում։ Ողողվում է Հարավ-Չինական ծովի ջրերով։ Փոքր կղզիների հետ միասին մտնում է համանուն գավառի մեջ։ Կղզու մակերեսը 33 920 կմ² է։


== Կլիմա ==
Կլիման մերձհասարակածային է։ Օդի տարեկան միջին ջերմաստիճանը +24 °C, ջրինը +26 °C: Տարվա մեջ գրեթե 300 օր պայծառ և արևոտ եղանակ է։


== Կենդանական և բուսական աշխարհ ==
Կղզու կենտրոնական և հարավային մասը պատված է խիտ անտառներով։ Հայնան կղզին ունի կենդանական և բուսական էնդեմիկ տիպեր, որոնցից շատերը ՅՈՒՆԵՍԿՕՅԻ հսկողության տակ են։ Հիմնական կուլտուրաները՝ կոկոս, կաուչուկի ծառ։ Կղզու յուրահատուկ բնությունը պահվում է հատուկ բուսաբանական այգիներում։ Թեյի և սուրճի պլանտացիաները գտնվում են սարերի ստորոտներում։


== Զբոսաշրջություն ==
Ամենահայտնի տեսարժան վայրը համարվում է Մա Ան հրաբուխը, որը գտնվում է Հայկոուից 15 կմ հեռավորության վրա։ Հրաբխային խառնարանի շրջանագծում տեղակայված է դիտորդական տախտակամած։ Խառնարանի փեշերը պատված է սառած լավայով, որտեղ աճում են խիտ փարթամ թփեր և հազվագյուտ արևադարձային ծառեր։
Հարավային մասում գտնվում է շուրջտարի աշխատող Սանյան։ Սանյա հանգստյան գոտու շուրջ երեք հանգույցներում գտնվում են բազմաթիվ հյուրանոցներ և հանգստյան վայրեր։


== Ծանոթագրություններ ==
1427

1427 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երկուշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1427 թվականն է, 
XV դարի 27-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
ՅուՏէյր

ՅուՏէյր, Ռուսաստանի խոշորագույն ավիաընկերություններից մեկը, որի գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Մոսկվայում։ Ընկերությունը իրականացնում է կանոնավոր ուղևորափոխադրումներ, ինչպես նաև կատարում է ուղղաթիռներով բեռնափոխադրումներ։ Ավիաընկերությունը հիմնականում չվերթներ է իրականացնում հետևյալ երկրներում՝ Ուֆա, Սանկտ Պետերբուրգ, Սոչի, Կրասնոդար, Անապա, Բաքու, Դոնի Ռոստով, Մինսկ, Կիև, Օմսկ, Երևան և Մոսկվա(Վնուկովո)։ Ավիաընկերությունը հիմնադրվել է 1991 թվականին։ 2013 թվականին ավիաընկերությունը տեղափոխել է ավելի քան 10 000 000 ուղևոր։ Ավիաընկերության գլխավոր տնօրենն է Անդրեյ Մարտիրոսովը։


== Չվերթ ==
Ավիաընկերությունը ունի ավելի քան 60 ինքնաթիռ։


=== Ուղղաթիռների չվերթ ===


== Ուղղություններ ==
Ստորև ներկայացվում է «ՅուՏէիր» ավիաընկերության կողմից իրականցվող ուղղությունները. (2018 թվականի հունիս ասմվա դրությամբ)


== Տես նաև ==
ՅուՏէյր-Ուկրաինա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Դիանա Ադամյան

Դիանա Հակոբի Ադամյան (մարտի 7, 2000(2000-03-07)), հայ ջութակահար, Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի երիտասարդական մրցանակի դափնեկիր (2018), «Նոր անուններ» ծրագրի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Դիանա Ադամյանը ծնվել է 2000 թվականին, մեծացել է երաժիշտների ընտանիքում։ Երաժշտական կրթությունը ստացել է Երևանի Չայկովսկու անվան երաժշտական դպրոցում (Պետրոս Հայկազյանի դասարան), ապա՝  Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում՝ Էդուարդ Թադևոսյանի դասարանում։ 2014 թվականին Պինկաս Ցուկերմանի հրավերով մասնակցել է Օտտավայի Ազգային արվեստի կենտրոնի (NAC) ամառային դասընթացներին, իսկ 2015 թվականին «Երևանյան հեռանկարներ» միջազգային փառատոնի շրջանակում Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին Պինկաս Ցուկերմանի և Royal Philharmonic Orchestra-ի հետ Բախի Երկու ջութակի կոնցերտի կատարմամբ հանդես է եկել Լոնդոնի Cadogan Hall-ում։ 2016-ից 2017 թվականներին Դիանան պարբերաբար մասնակցել է Լեոնիդաս Կավակոսի վարպետության դասընթացներին։ 2016 թվականից Լիխտենշտեյնի միջազգային երաժշտական ակադեմիայում նա մասնակցել է պրոֆեսոր Անա Չումաչենկոյի մեկշաբաթյա դասընթացներին։ Սովորում է Մյունխենի կոնսերվատորիայում (գերմ.՝ Hochschule für Musik und Theater München), Անա Չումաչենկոյի դասարանում։


== Պարգևներ և մրցանակներ ==

2007  թվականին եղել է «Սպենդիարյանի անվան ազգային մրցույթի փառատոնի» դափնեկիր։
2010 թվականին Դիանա Ադամյանը մասնակցել է «Վերածնունդ» միջազգային 2-րդ մրցույթ-փառատոնին և ստացել 1-ին մրցանակը։
2012 թվականին Մոսկվայում մասնակցել է 13-րդ միջազգային «Շչելկունչիկ» հեռուստատեսային մրցույթին և արժանացել «Արծաթե Շչելկունչիկ» մրցանակի։
2014 թվականին նա մասնակցել է Երևանում անցկացվող Հրաչյա Բոգդանյանի 100-ամյակին նվիրված միջազգային մրցույթ-փառատոնին և ստացել 1-ին մրցանակը։
2015 թվականին Նովոսիբիրսկում Դիանան մասնակցել է Չայկովսկու անվան 9-րդ միջազգային պատանեկան մրցույթին և ստացել 2-րդ մրցանակը։
2018 թվականին մասնակցել է Յեհուդի Մենուհինի անվան պատանի ջութակահարների մրցույթին (Ժնև) և ստացել 1-ին մրցանակը։
2018 թվականին արժանացել է Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի երիտասարդական մրցանակի։
2020 թվականին Արամ Խաչատրյանի անվան 16-րդ միջազգային մրցույթում արժանացել է 1-ին մրցանակի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դիանա Ադամյան Archived 2022-07-16 at the Wayback Machine.
Diana Adamyan on Prokofiev's Russian lyrical soul
Կամուրջ - Դիանա Ադամյան
Քուլմայն

Քուլմայն (գերմ.՝ Kulmain), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Մտնում է Տիրշենրոյտ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2331 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 32,29 կմ2։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 3 77 133։
Կոմունան կազմված է 19 գյուղական շրջաններից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Շրթնածաղիկներ

Շրթնածաղիկներ, խուլեղինջազգիներ (լատ.՝ Labiatae, Lamiaceae), երկշաքիլ բույսերի ընտանիք։ Ընդգրկում է խոտաբույսեր, կիսաթփեր, թփեր, հազվադեպ՝ լիաններ և ոչ մեծ ծառեր։ Տերևները պարզ են, առանց տերևակիցների, հակադիր կամ օղակաձև դասավորված։ Ծաղիկները երկսեռ են, անկանոն, գլխավորապես ծաղկաբույլերով։ Բաժակը ձուլաթերթ Է, հնգաթև, հնգատամ կամ երկշուրթ խողովակավոր։ Պսակը երկշուրթ Է, ձուլաթերթ։ Առէջքները չորսն են (2 զույգ), հազվադեպ՝ երկուսը։ Վարսանդը կազմված է երկու պտղատերևիկից։ Սերմնարանը վերնադիր է, քառաբուն, յուրաքանչյուր բնում զարգանում է մեկ սերմնաբողբոջ։ Պտուղը հավաքական է, կազմված չորս միասերմ մանր ընկուզիկներից։ Մեծ մասի ցողունը քառանիստ է՝ գեղձային մազիկներով ծածկված։ Փոշոտվում են գլխավորապես միջատների միջոցով։ Շրթնածաղիկի ընտանիքն ընդգրկում է շուրջ 250 ցեղ և շուրջ 3500 տեսակ տարածված ամենուրեք, առավելապես միջերկրածովյան երկրներում, Առաջավոր և Կենտրոնական Ասիայում։


== Հայաստանում ==
Շրթնածաղիկով շատ հարուստ է Հայկական լեռնաշխարհը։ Հայաստանում ամենատարածված ցեղերն են՝ անանուխը (լատ.՝ Mentha), կատվադաղձը (լատ.՝ Nepeto), եղեսպակը (լատ.՝ Salvia), ուրցը (լատ.՝ Thy mus), ուրցադաղձը (լատ.՝ Ziziphora), խուլեղինջը (լատ.՝ Lamium), թթվիճը (լատ.՝ Betonica), վիշապագլուխը (լատ.՝ Dracocephalum), սաղավարտուկը (լատ.՝ Scutellaria), լերդախոտը (լատ.՝ Teucrium), պատրինջ դեղատու (լատ.՝ Melissa officinalis) և այլն։ Շրթնածաղիկը օգտագործվում են օծանե լիքի (նարդոս, հազրեվարդ), տեխնիկական յուղերի (պերիլլա և այլն) արտադրության, բժշկության (անանուխ, առյուծագի) մեջ։ Համեմունքային շրթնածաղիկները (ռեհան, ուրց, ուրցադաղձ, անանուխ և այլն) լայն կիրառություն ունեն հայկ․ կերակրատեսակների և ազգային պանիրների պատրաստման մեջ։ Կան բազմաթիվ մեղրատու տեսակներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սակիրե (Բորժոմի մունիցիպալիտետ)

Սակիրե (վրաց.՝ საკირე), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամցխե-Ջավախք մարզի Բորժոմի մունիցիպալիտետում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1280 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Բորժոմից հեռու է 25 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 954 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
(8943) Ստեֆանոզավկա

(8943) Ստեֆանոզավկա (անգլ.՝ Stefanozavka), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1997 թվականի հունվարի 30-ին Անտոնիո Վանյոցիի կողմից Ստրոնկոնեյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,795276 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2664 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3242 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1707,01 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,210895 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,96° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8943) Ստեֆանոզավկա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)