armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սինեմա Սթար

«Սինեմա Սթար» կինոթահիմնադրվել է 2005 թվականին։ Այսօրվա դրությամբ ցանցի կինոթատրոնները տեղակայված են Ռուսաստանի և Հայաստանի 16 քաղաքներում։ Ցանցն իր մեջ ներառում է 26 կինոթատրոն, 138 թվային կիոդահլիճներ, որտեղ միաժամանակ կարող են ֆիլմ դիտել 16480 մարդ։ Ցանցի թվային կինոդահլիճներում տեղադրված են Christie ընկերության պրոյեկտորներ, Dolby Digital Surround EX ձայնային համակարգ, 3D համակարգ Master Image և լուսաէֆեկտիվ արծաթե էկրաններ։ Շատ դահլիճներում տեղադրված է Dolby Atmos ձայնային համակարգը, որը հնարավորություն է տալիս կենդանացնել էկրանին տեղի ունեցողը և ստեղծում է հզոր ու հագեցած ձայն։


== Կոնտակտներ ==


===== Հեռախոսահամարներ. =====
գրասենյակ` +374 60 755700
կինոթատրոն և խաղասրահ` +374 60 755555


===== Սոցիալական ցանցերում կինոթատրոնի պաշտոնական էջերը =====
Ֆեյսբուք` https://www.facebook.com/cinemastararmenia
Ինստագրամ` https://www.instagram.com/cinemastararmenia/
ՅուԹյուբ` https://www.youtube.com/user/cinemastararmenia


== Ծանոթագրություններ ==
Գիլյերմո Օչոա

Ֆրանցիսկո Գիլյերմո Օչոա Մագանյա (իսպ.՝  Francisco Guillermo Ochoa Magaña, հուլիսի 13, 1985, Գվադալախարա ), մեքսիկացի ֆուտբոլիստ՝ դարպասապահ Մեքսիկայի ազգային հավաքականում։ Այս պահին համարվում է ազատ ֆուտբոլիստ, վերջին ակումբը եղել է ֆրանսիական Այաչչոն։
Օչոան առաջին անգամ խաղացել է մեքսիկական Ամերիկա ակումբում 2004 թվականին Մեքսիկայի առաջնությունում Մոնտեռռեյա ակումբի դեմ։ Նա իր առաջին տիտղոսը նվաճել է 2005 թվականին Ամերիկա ակումբում և եղել է հիմնական դարպասապահ մինչև 2011 թվականը։ Մեքսիկական ակումբում բոլոր մրցաշարերում անցկացրել է մոտ 300 հանդիպում։2011 թվականի ամռանը տեղափոխվել է ֆրանսիական Այաչչո։ Ֆրանսիական ակումբի կազմում Օչոան անցակրել է 3 մրցաշրջան, որից հետո Այաչչոն լքել է Ֆրանսիական I լիգան 2014 թվականին և ակումբի հետ պայմանագիրը սպառվեց։ 
2005 թվականից Մեքսիկայի հավաքականի ֆուտբոլիստ, առաջին հանդիպումը հավաքականի կազմում անցկացրել է Հունգարիայի դեմ ընկերական խաղում, որում Մեքսիկան հաղթեց 2-0 հաշվով։ Հավաքականի կազմում մասնակցել է 2006,2010,2014 թվականների ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություններին։


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում
Շեբուտինցի (այլ կիրառումներ)

Շեբուտինցի, կարող է վերաբերել՝

Շեբուտինցի - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Նովոուշիցկի շրջանում
Շեբուտինցի - գյուղ, Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Սոկիրյանիի շրջանում
Օրժև (գյուղ, Նարոդիչի շրջան)

Օրժև (ուկրաիներեն՝ Оржів), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նարոդիչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օրժև գյուղում բնակվում էր 30 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,168 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 178,57 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կոլոմար

Կոլոմար (ֆր.՝ Colomars)` համայնք, գտնվում է Ֆրանսիայի Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ երկրամասի հարավ-արևելքում, Ծովափնյա Ալպեր գավառ, Նիցցա շրջան Տուրետ-Լևանս շրջան։ Մինչև 2015 թվականի մարտը, համայնքը վարչական Լևանս համայնքի կազմի մեջ էր (Նիցցա շրջան)։
Համայնքի տարածքը` 6,72 կմ², բնակչությունը` 3161 մարդ (2006 թվական) միանշանակ վերը նշված միտումով` 3318 մարդ, բնակչության խտությունը` 493.8 մարդ/կմ²։ Բնակչությունը` 3318 մարդ (2012):


== Աշխարհագրական դիրքը ==
Կոլոմար համայնքը վարչականորեն մտած է Նիցցայի շրջանի Լևենս շրջանի կազմի մեջ։ Աշխարհագրականորեն գտնվում է ծովափնյա Ալպի լեռան լանջերին, ծովի մակերևույթից բարձրությունը` 430 մ։ Համայնքի արևմտյան սահմանը Վար գետն է։ Նրա տարածքով անցնում են M6202 մայրուղին և Դին-լե-Բեն երկաթուղային գիծը (Chemins de Fer de Provence):


== Բնակչություն ==
20-րդ դարի երկրորդ կեսից Կոլոմարի համայնքի բնակչությունը կայուն աճում է։ Այսպիսով, 1962 թվականին այստեղ ապրում էր 679 մարդ, 1975 թվականին` 1241 մարդ, 1990 թվականին` 2307 մարդ, 2006 թվականին` 3161 մարդ։ Համայնքի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 3330 մարդ, իսկ 2012 թվականին` 3318 մարդ։

Բնակչության քանակի շարժընթաց`


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին 2128 աշխատունակ մարդ, (15-ից 64 տարեկան) մարդ, 1546-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 582-ը` ոչ ակտիվ (տնտեսական ակտիվության ցուցանիշը 72,7 %, 1999 թվականին՝ 68,5 %): 1546 ակտիվ աշխատունակ բնակչությունից աշխատել է 1450 մարդ (752 տղամարդիկ և 698 կին), 96-ը գործազուրկ են եղել (56 տղամարդկանց և 40 կին)։ 582 աշխատունակ ակտիվ քաղաքացիների թվում` 220-ը աշակերտներ են կամ ուսանողներ, 200-ը` թոշակառու, իսկ 162-ը՝ արդեն պասիվ ուժի մեջ այլ պատճառներով։
2010 թվականի ընթացքում Կոլոմարում եղել են 1219 հարկվող տնային տնտեսություններ, որոնցում եղել է 3293,5 մարդ։ Միևնույն ժամանակ, մեկ հարկ վճարողի համար միջին եկամուտը 24548 եվրո է ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տեսարժան վայրեր ==
Նոտր-Դամ-դե-լա-Նատիվիտ եկեղեցի (19-րդ դար)
Սեն-Փոկ մատուռ(1857)


== Արտաքին հղումներ ==
Կոլոմար համայնքի քաղաքային վարչության պաշտոնական կայք(ֆր.)
Եգիպտացորենի ալյուր

Եգիպտացորենի ալյուր, եգիպտացորենի չորացված հատիկից աղացած մթերք։ Այս մթերքը լայնորեն կիրառվում է բազմաթիվ ազգերի խոհանոցներում։ Այդպիսի ալյուրն օգտագործվում է թե՛ որպես հացի, հացաբուլկեղենի թխման, բլիթների, շիլաների պատրաստման հիմնական բաղադրիչ, թե՛ որպես ուտեստների հավելում (օրինակ՝ չուրչխելա պատրաստելիս խաղողի հյութի խմորման համար)։


== Պատմություն ==

Եգիպտացորենը հանդիսանում է Ամերիկայի բնիկ ժողովուրդների գյուղատնտեսության ավանդական մշակաբույսը։ Լատինական Ամերիկայում եգիպտացորենն օգտագործում են ավելի մեծ քանակությամբ, քան մոլորակի որևէ այլ վայրում։ Այն հիմնական մշակաբույս է հանդիսանում Մեքսիկայի, Կոլումբիայի, Պերուի, Էկվադորի, Վենեսուելայի և Պարագվայի ազգային խոհանոցների համար։
Եվրոպացիների կողմից Ամերիկայի հայտնագործումից հետո՝ բազմաթիվ տեղական մշակաբույսեր ներմուծվեցին Եվրոպա և սկսեցին մշակվել, այդ թվում՝ եգիպտացորենը։ Եվրոպայից եգիպտացորենը ներմուծվեց Աֆրիկա և Ասիա։
Նախկին ԽՍՀՄ-ի տարածքում եգիպտացորենը ամենաառաջինը հայտնվել է 17-րդ դարի վերջում Մոլդովայում և Վրաստանում։


== Ուտեստներ՝ եգիպտացորենի ալյուրից ==


=== Ամերիկա ===
Արեպա՝ եգիպտացորենի բլիթներ, որոնք տարածված են վենեսուելական և կոլումբիական խոհանոցներում
Տորտիյա՝ եգիպտացորենից պատրաստված բլիթներ, որոնք մեծ տարածում ունեն Մեքսիկայում։


=== Աֆրիկա ===
Ուգալի


=== Եվրոպա ===
Բանուշ՝ գուցուլական ուտեստ, որն իրենից ներկայացնում է եգիպտացորենի ալյուրից պատրաստված շիլա՝ սերուցքով կամ թթվասերով եփված։
Գոմի՝ Վրաստանի արևմուտքում տարածված եգիպտացորենի շիլայի տեսակ, որը փոխարինում է հացին։
Կաչամակ՝ եգիպտացորենի շիլայի սերբիական և բուլղարական տարբերակ, որը թուրքական անվանում է ստացել Օսմանյան կայսրության օրոք։
Մալայ՝ Ռումինիայում տարածված եգիպտացորենի շիլա։
Մամալիգա՝ եգիպտացորենի ալյուրից պատրաստված շիլա, որը լայն տարածում ունի Մոլդովայում։
Մճադի՝ եգիպտացորենի վրացական բլիթ։
Պոլենտա՝ Հարավային Եվրոպայում, առավելապես՝ Իտալիայում տարածված եգիպտացորենի շիլա։


== Տես նաև ==
Ալյուր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Եգիպտացորենի ալյուրով պատրաստվող ուտեստների բաղադրատոմսեր
Եգիպտացորենի ալյուրի օգտակար և վնասակար հատկանիշները
Եգիպտացորենի ալյուրի բաղադրությունն ու որակական հատկանիշները
Աստերոիդների ցանկ (188201-188300)

Աստերոիդների ցանկ (188101-188200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (188301-188400)
 Աստերոիդների ցանկ (188101-188200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (188301-188400)
Էգալիտարիզմ

Էգալիտարիզմ (ֆր.՝ égalitarisme,égalité «հավասարություն» բառից), մի հասկացություն, որի հիմքում ընկած է հասարակության բոլոր անդամների հավասար սոցիալական և քաղաքացիական իրավունքներով հասարակության ստեղծման գաղափարը, և որպես իդեալ իրավունքների և հնարավորությունների հավասարություն, էլիտարիզմի հակառակ ուսմունքը։
Ընտանիքի սոցիոլոգիայում էգալիտարիզմը ճանաչում է ամուսինների ինքնաիրացման հավասար իրավունքներ։ Էգալիտարիզմի սկզբունքները տարբեր քաղաքական կուսակցությունների ծրագրերի հիմքում են։ 


== Պատմություն ==
Պլատոնը քարոզում էր տղամարդկանց և կանանց քաղաքական հավասարությունը, Արիստոտելը՝ ազատ քաղաքացիների քաղաքական հավասարությունը։ Քրիստոնեական էգալիտարիզմը ենթադրում է Աստծո առաջ բոլոր մարդկանց հավասարությունը («էգալիտարիզմ» բառի այլ հասկացողությամբ)։ Եզրույթի ժամանակակից ըմբռնումը առաջացել է XVII-XVIII դարերում բուրժուազիայի հեղափոխական ելույթների ժամանակ՝ միանալով ազատության (ֆր.՝ liberté) և եղբայրության (ֆր.՝ fraternité, «Ազատություն, հավասարություն, եղբայրություն») պահանջին։ Տեսականորեն-փիլիսոփայորեն հիմնավորվել է Թոմաս Հոբսի, Ջոն Լոքի, Ժան-Ժակ Ռուսոյի, Գրակքոս Բաբյոֆի և այլ մտածողների ջանքերի շնորհիվ։ Այդ ուսմունքների հիման վրա առաջացել են  ժողովրդավարության և քաղաքացիական հասարակության գաղափարները։ 
Բացի այդ, էգալիտարիզմը Թոմաս Մորի, Թոմազո Կամպանելայի ստեղծագործություններում նույնացվում էր միանմանության, անձի ենթակայությունը ընդհանրության, «հավասարեցման» հետ։


== Էգալիտարիզմ և այլ գաղափարախոսություններ ==
Ձախական քաղաքական ռադիկալ փիլիսոփայությունները, օրինակ մարքսիզմը, ընդունել են մարդկանց առավելագույն քաղաքական և տնտեսական հավասարությունը։ Մարքսը պնդում է, որ, եթե սոցիալիզմի աղետալի առաջխաղացման տեսությունը թարգմանենք սոցիոլոգիայի լեզվով, սոցիալական ստրատիֆիկացման փոփոխությունը կարող է գրեթե անսահման լինել։ Միևնույն ժամանակ, Մարքսը տվյալ միտումը համարում էր միայն ժամանակավոր, որը սոցիալական հեղաշրջումից հետո պետք է հակադիր ազդեցություն ունենա ու ուղղված կլինի տնտեսական շերտավորման ոչնչացման վրա։ Դա նշանակում է, որ Մարքսը թույլ է տվել սոցիալական կազմակերպության տնտեսական ձևի անսահմանափակ փոփոխության՝ չափազանց ռելիեֆային պրոֆիլից մինչև տնտեսական էգալիտարիզմի հասարակության բացարձակ «հարթ» ձև։
Ժամանակակից պայմաններում սոցիալ-դեմոկրատները համարվում են չափավոր էգալիտարիստներ, ովքեր փոխզիջում են փնտրում հնարավորությունների հավասարության և արդյունքների հավասարության միջև և հանդես են գալիս գույքային և եկամտային հավասար իրավունքներ սահմանելու օգտին։ Հիմնական գործիք են համարում պետական կարգավորումը (հարկային քաղաքականություն, լրավճարներ, սոցիալական ծրագրեր, որոնք կարելի է միավորել սոցիալական պետություն հասկացության տակ)։
Նեոկոնսերվատորները բացասաբար են վերաբերվում գաղափարին, համարելով այն`

հակասող՝
ազատության սկզբունքին
մարդու բնույթինխաթարում է
հասարակությանը
նրա տնտեսական համակարգըԷգալիտար շարժումների օրինակներ են՝

կրոնական աղանդավոր խմբերը
հակապապական ուսմունքը կաթոլիկության մեջ
ուղղափառ բոգոմիլները


== Տես նաև ==
Իրավահավասարություն
Սոցիալական հավասարություն
Ավանդապաշտություն
Յանտեի օրենք
Յուրաքանչյուրից՝ ըստ իր կարողությունների, յուրաքանչյուրին՝ ըստ իր պահաջնմունքների


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Политология. Словарь. — М: РГУ. В. Н. Коновалов. 2010.
Ավետում (այլ կիրառումներ)

Ավետում, կարող է վերաբերել՝

Ավետում - ավետարանական պատմություն այն մասին, որ Մարիամ Աստվածածնի մոտ է գալիս Աստծու կողմից ուղարկված Գաբրիել հրեշտակը և ավետում, որ նրանից ծնվելու է Աստծու Որդին՝ մարդկության փրկիչը
Ավետում - հայկական արական անուն
Ռոբերտ Սարգսյան (ռեժիսոր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռոբերտ Սարգսյան (այլ կիրառումներ)Ռոբերտ Լիպարիտի Սարգսյան (հոկտեմբերի 25, 1938, Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ), խորհրդային հայ կինոռեժիսոր, դերասան, ՀԽՍՀ կինեմատոգրաֆիստների միության անդամ (մարտի 1, 1981)։


== Կենսագրություն ==
Ռոբերտ Սարգսյանը ծնվել է 1938 թվականին Թբիլիսիում։ 1963 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի ռեժիսորական ֆակուլտետը։ 1963-1965 թվականներին աշխատել է Հայաստանի մշակույթի նախարարությունում։ 1965 թվականից եղել է Երևան կինոստուդիայի ռեժիսորը։ Նկարահանել է 3 խաղարկային և 30 փաստագրական ֆիլմ։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ռեժիսոր ===


=== Դերերը կինոյում ===


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն-Մանդե

Սեն-Մանդե՛ (ֆր.՝ Saint-Mandé), համայնք Ֆրանսիայում` Իլ-դը-Ֆրանս արևելյան արվարձանի Վալ-դը-Մարնե հատվածում։ Այն գտնվում է Փարիզի կենտրոնից 5.3 կմ հեռավորության վրա։ Համայնքը Իլ-դը-Ֆրանսի վեցերորդ ամենափոքր տարածքն է, և հետևաբար, Եվրոպայի ամենախիտ բնակեցված համայնքն է։ Այն տեղակայված է Փարիզի 12-րդ շրջանի եզրին` Պորտ դը Վինսենի և Պորտ դը Սեն-Մանդե՛ի մոտակայքում։ Քաղաքի նշանաբանն է «Կրեսկո և Ֆլորեսկո», որը նշանակում է «Ես մեծանում և ծաղկում եմ»։


== Պատմություն ==
1860 թ. հունվարի 1-ին Փարիզը ընդարձակվեց՝ միանալով հարևան համայնքներին։ Այդ պատճառով, Սեն-Մանդե՛ համայնքի շուրջ 2/3-ը միացավ Փարիզին, և այժմ այն կազմում է Փարիզի ստորաբաժնի Բել-Աիր և Փիքփուս թաղամասերը։
1929 թվականին Սեն-Մանդե՛ համայնքը կորցրեց տարածաշրջանի մեկ-քառորդը, երբ Փարիզը միացավ Բուա դը Վենսենին (Bois de Vincennes), որի մի փոքր մասը պատկանում էր Սեն-Մանդե՛ին։ 1860 և 1929 թթ. տարածաշրջանային կորուստներից հետո վերջինս դարձավ որպես փոքր ծայրամասային համայնք։ 


== Անհատներ ==
Շառլ Բերլինգ, դերասան
Մորիս Բուատել, նկարիչ
Արմանդ Կարրել, քաղաքական գրող, ով այնտեղ զոհվեց մենամարտի ժամանակ
Կլոդետ Կոլբերտ, դերասանուհի
Ժորժ Կուրտելին, գրող 
Բրունո Կրեմեր, դերասան
Ֆրեդերիկ Դիեֆենտալ, դերասան
Ջուլիետտա Դրուե, Վիկտոր Հյուգոյի սիրուհին ---
Ալֆրեդ Գրեվեն, ծաղրանկարիչ, Գրեվեն թանգարանի հիմնադիր 
Ժորժ Գինեմեր, օդաչու
Չարլզ Նունգեսսեր, օդաչու
Ջուլիետտա Բենզոնի, վիպագիր
Ալեքսանդր Դավիդ-Նեել, արևելագետ


== Տրանսպորտ ==
Քաղաքապետարանն անցնում է հյուսիս-հարավային հիմնական "Avenue du Général-de-Gaulle" առանցքով, (նախկինում հայտնի  "Rue de la République" անվանմամբ), իսկ արևելք-արևմտյան առանցքով անցնում է "Avenue de Paris"-ն։ Համայնքի մյուս կարևոր և պատմական փողոցը "Chaussée de l'Étang"-ն է, որը ձգվում է  "Bois de Vincennes"-ի երկայնքով։ Սեն-Մանդե՛ն սպասարկվում է Փարիզի մետրոյի N1 գծի Սեն-Մանդե՛ կայարանի կողմից։  


== Կրթություն ==
Դպրոցները ներառում են.
Նախնական դպրոցներ/մանկապարտեզներ. Պոլ Բեղտ, Կարլ Դիժոն, Լա Տուղնել, Ե.Գ. Տիյյոն 
Տարրական դպրոցներ. Պոլ Բեղտ, Կարլ Դիժոն, Ե.Գ. Տիյյոն Կրտսեր դպրոցականներին սպասարկում են Ecole & Collège Decroly-ն և Collège Jacques Offenbach-ը։
Ensemble Scolaire St Michel de Picpus մասնավոր դպրոցի համակարգը շարունակում է մնալ Սեն-Մանդե՛ի երկրորդային լսարանը։


== Քույր քաղաքներ ==
Սեն-Մանդե՛ի հետ քույր քաղաքներ են.

 Ուոլթամ Ֆորեստ, Մեծ Բրիտանիա, սկսած 1956թ. ապրիլի 21-ից
 Էշվեգե, Գերմանիա, սկսած 1989թ. սեպտեմբերի 23-ից
 Կոնկորդ, Մասաչուսեթս, ԱՄՆ, սկսած 1997 թ. մարտի 15-ից 
 Տրես Կանտոս, Իսպանիա, սկսած  2005 թ. մարտի 12-ից
 Դռոգեդա, Իռլանդիա, սկսած 2011թ. սեպտեմբերի 9-ից 
 Յանգգու, Հարավային Կորեա, սկսած 2011 թ. հոկտեմբերի 12-ից


== Հղումներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2011-06-15 at the Wayback Machine. (ֆրանսերեն)
Լռջուն Կարյագինի

Լռջուն Կարյագինի (լատ.՝ Isatis karjaginii), խաչածաղկավորների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Բազմամյա խոտաբույս է, որի ցողունը հասնում է 40 սմ երկարության։ Տերևները երկարավուն են՝ ծածկված հազվադեպ մազիկներով, իսկ ցողունային տերևները եզրերից և գլխավոր ջղի ուղղությամբ ծածկված են առսեղմ մազիկներով։ Ծաղիկները դեղին են և խմբված են խիտ ծաղկաբույլերում։ Պտուղը պատիճակ է (լայնությունը գերազանցում է երկարությանը) և հասնում է 29-35 մմ լայնության և 25-28 մմ երկարության։ Այն բաղկացած է մերկ, լայնակի-օվալ, ալիքավոր թևերից։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում հանդիպում է Երևանի (Ուրծի լեռնաշղթա) և Զանգեզուրի (Շաքիի ջրվեժ) ֆլորիստական շրջաններում։ Աճում է նաև Նախիջևանում։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է միջին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 1300-1500 մ բարձրությունների վրա, ժայռոտ լանջերին։ Ծաղկում է մայիս ամսին, պտղաբերում՝ հունիսին։


== Պահպանություն ==
Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ է։ Հարավային Անդրկովկասի էնդեմիկ է։ Հայաստանում հայտնի է ընդամենը երկու պոպուլյացիաներից։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 10 կմ²-ից պակաս է։ Արեալը խիստ մասնատված է։ Տնտեսական գործունեության և ռեկրեցիայի պատճառով տեսակին սպառնում է անհետացում։ Կարմիր գրքի առաջին հրատարակությամ մեջ ընդգրկված չէր։ Ընդգրկված չէ CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Պահպանություն չի իրականացվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Աֆրիկայի ազգերի գավաթ 1978

1978 թ. Աֆրիկայի ֆուտբոլի կոնֆեդերացիան անցկացրեց աֆրիկյան ազգերի գավաթի 11-րդ խաղարկությունը։ Գանան երկրորդ անգամ ընդունեց մրցաշարը։ Հանդիպումները տեղի ունեցան մարտի 5-ից մինչև մարտի 16-ը Ակրա և Կումասի քաղաքներում։ Այս խաղարկության ձևաչափը նախորդի համեմատ փոփոխություն կրեց։ Վերադարձվեց 1970-1976 թթ. ընթացքում անցկացված չորս խաղարկությունների ձևաչափը, ըստ որի՝ 4-ական հավաքականներից կազմված երկու խմբերից յուրաքանչյուրում հաղթող երկու հավաքականներ շարունակում էին պայքարը կիսաեզրափակիչում, որի արդյունքում էլ որոշվում էին երրորդ տեղի համար հանդիպման և եզրափակիչի մասնակիցները։


== Որակավորում ==


== Մասնակիցներ ==


== Մրցավայրեր ==


== Հանդիպումներ ==


=== Խմբային փուլ ===


==== Խումբ A ====
Հանդիպումների արդյունքները


==== Խումբ B ====
Հանդիպումների արդյունքները


=== Փլեյ-օֆֆ ===


==== Կիսաեզրափակիչ հանդիպումներ ====


==== Հանդիպում 3-րդ տեղի համար ====


==== Եզրափակիչ ====


== Ռմբարկուներ ==


== Մրցանակներ և նվաճումներ ==


== Մրցաշարային աղյուսակ ==


== Ծանոթություն ==


== Հղումներ ==
1978 թ. աֆրիկյան ազգերի գավաթը (ԿԱՖ-ի կայք), (soccerbot.com), (RSSSF-ի արխիվ) (en)
Եգիպտոսի հավաքականը աֆրիկյան ազգերի գավաթում (angelfire.com) (en)
Ժերար Դրեյֆուսի ժամանակագրությունը (rfi.fr) (fr)
Սկլյուիխա

Սկլյուիխա (ռուս.՝ Склюиха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում։ Գետի երկարությունը 40 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200212015200000471
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115200047
Ավազանի կոդը - 13.01.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Դավիդովո (գյուղ, Վաչսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴավիդովոԴավիդովո (ռուս.՝ Давыдово), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բոլշոե Դավիդովո

Բոլշոե Դավիդովո (ռուս.՝ Большое Давыдово), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պավլովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կալախանգա (Ախկիվայի վտակ)

Կալախանգա (ռուս.՝ Калаханга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ախկիվա գետի ձախ ափին՝ 12 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կեմ գետի ակունքն է մինչև Յուշկոզերսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 02020000812102000002956
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102000295
Ավազանի կոդը - 02.02.00.008
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Kat Von D

Kat Von D (գերմ.՝ Katherine von Drachenberg, իրական անուն՝ Քեթրին ֆոն Դրահենբերգ, մարտի 8, 1982(1982-03-08)[…], Մոնտեմորելոս, Նուևո Լեոն), ամերիկացի տատու-վարպետ, մոդել և երաժիշտ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Մեքսիկայի Մոնտեմորելոս քաղաքում` բողոքական ընտանիքում։ Ծնողները ծնվել են Արգենտինայում և ունեն գերմանական, իսպանական և իտալական ծագում։ Չորս տարեկան հասակում ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Լոս Անջելես, մեծացել Կալիֆորնիայում։ 14 տարեկանից սկսել է դաջվածքներ անել, իսկ 16 տարեկան հասակում թողել է դպրոցը, որպեսզի իրեն ամբողջությամբ նվիրի այդ գործին։
2005-2006 թվականներին աշխատել է հանրահայտ «Miami Ink» սալոնում։ 2007 թվականին բացել է իր սեփական «LA Ink» սալոնը։ 24 ժամում կատարելով 400 դաջվածք՝ հայտնվել է Գինեսի ռեկորդների գրքում։
2009 թվականի հունվարին լույս է տեսել նրա առաջին «High Voltage Tattoo» գիրքը՝ Նիկի Սիքսի նախաբանով, որտեղ ներառված էին նրա աշխատանքներն ու դաջվածքների նկարները։ Գիրքը զբաղեցրել է «The New York Times» բեսթսելլերների ցուցակի 6-րդ հորիզոնականը։ 2006 թվականի հոկտեմբերի 26-ին լույս է տեսել նրա երկրորդ գիրքը՝ «The Tattoo Chronicles»-ը, որը նրա կյանքի հաջորդ տարվա (2010) նկարազարդված օրագիրն էր։ Այդ տարի նա զբաղեցրել է «The New York Times» բեսթսելլերների ցուցակի 3-րդ հորիզոնականը։
2010 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Քեթ ֆոն Դին բացել է Wonderland Gallery արվեստի պատկերասրահը և բուտիկը՝ իր High Voltage Tattoo դաջվածքների սրահից ոչ շատ հեռու։


== Անձնական կյանք ==
2003 թվականին Քեթն ամուսնացել է դաջվածք անող Օլիվեր Փեքի հետ, իսկ 2007 թվականին զույգը բաժանվել է։ Հետագայում նա սկսել է հանդիպել հաղորդավար Ջեսի Ջեյմսի հետ։
2011 թվականի հունվարի 20-ին ֆոն Դին և Ջեյմսը հայտարարել են իրենց նշանադրության մասին, սակայն 2011 թվականի հուլիսի 26-ին Քեթը Թվիթթերի միջոցով հայտարարել է Ջեսի Ջեյմսից բաժանության մասին։ 2011 թվականի օգոստոսի 18-ին զույգը կրկին սկսել է հանդիպել, իսկ նույն թվականի սեպտեմբերին հայտարարել նշանադրության մասին, սակայն 2011 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Քեթը հայտարարել է, որ իրենք նորից բաժանվել են։ 2009-2010 թվականներին Քեթը հանդիպել է Motley Crue խմբի բասիստի՝ Նիկի Սիքսի հետ։ 2012 թվականի սեպտեմբերից հանդիպել է կանադացի հանրահայտ դիջեյ Deadmau5-ի հետ։ Իր Թվիթթերյան պաշտոնական էջի միջոցով 2012 թվականի դեկտեմբերի 17-ին նա Քեթին ամուսնության առաջարկ է արել։ Հայտնի է, որ Քեթը համաձայնել է։ Այնուամենայնիվ, արդեն աշնանը Քեթը սոցիալական ցանցի իր էջում հայտնել է, որ հարսանիքը չեղարկվում է, քանի որ Ջոելն իրեն դավաճանել է։ 2018 թվականի փետրվարի 21-ին ամուսնացել է Ռաֆայել Ռեյսի հետ։ 2018 թվականի նոյեմբերի 29-ին ծնվել է նրանց առաջնեկ որդին՝ Լիֆարը։


== Ֆիլմագրություն ==
Miami Ink (2005-2006)
MADtv (ապրիլի 5, 2008)
The Bleeding
LA Ink (2007-2011)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անձնական կայք (անգլ.)
Kat Von D Թվիթթերում
Kat Von D-ի պաշտոնական էջը MySpace-ում
Kat Von D Internet Movie Database կայքում
Հարցազրույց Kat Von D-ի հետ Archived 2009-04-01 at the Wayback Machine., Inked
Kaufman Amy (2008-01-06)։ «Marked sensation»։ LA Times։ Վերցված է 2008-06-03 
Հարցազրույց Kat Von D-ի հետ(չաշխատող հղում) Juliland.com կայքում
Kat Von D Biographical Feature and Tattoo Gallery Archived 2020-07-15 at the Wayback Machine. TattooDesigns.net կայքում
Զավեն Եկավյան

Զավեն Վարդանի Եկավյան (սեպտեմբերի 1, 1943(1943-09-01), Հալեպ), արևելագետ, լեզվաբան, մշակութային գործիչ։ ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս (1998)։


== Կենսագրություն ==
Զավեն Եկավյանը ծնվել է Սիրիայի Հալեպ քաղաքում։ 1964 թվականին ավարտել է Սորբոնի համալսարանը, միաժամանակ` Փարիզի հասարակագիտական ակադեմիան, Արևելյան կենդանի լեզուների բարձրագույն դպրոցը, 1969 թվականին՝ Երևանի պետական համալսարանը, 1977 թվականին՝ Փարիզի պետական վարչագիտական ինստիտուտը։ 1972-1984 թվականներին դասավանդել է Սորբոնի համալսարանում, 1972-1984 թվականներին եղել է Մարի-Նուբար ուսանողական ոստանի տնօրեն, 1984-2011 թվականներին՝ Գալուստ Գյուլբենկյան հիմնարկության հայկական բաժանմունքի տնօրեն։


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
Սորբոնի համալսարանի դոկտոր, 1977 թ.
Շվեյցարիայի պատվո շքանշան, 1994 թ.
Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոց պատվո շքանշան, 1995 թ.
Ֆրանսիայի լեգեոնի ասպետ, 1995 թ.
Վատիկանի Սուրբ Սեղբեստրոսի հրամանատարի կոչում, 1999 թ.
Երևանի պետական համալսարանի պատվավոր դոկտոր, 2000 թ.
Մովսես Խորենացու մեդալ, 2000 թ.
Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոսության ասպետի մեդալ, 2003 թ.
Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոսության իշխանի աստիճանի մեդալ, 2003 թ.
Մեսրոպ Մաշտոց շքանշան, 2009 թ.


== Երկեր ==
Հնդեվրոպական լեզուների բառապաշարը և հայերենի տեղը, 1975 թ.
Ֆրանս-հայերեն բառարանագրությունը 19-րդ դարում, 1976 թ.
Մխիթարյան միաբանությունը և բառարանագրությունը, 1977 թ.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Զավեն Եկավյան. «Առանց տպագրության չկա մշակույթ»
Արթուր Ղազինյան

Արթուր Գագիկի Ղազինյան (նոյեմբերի 10, 1978(1978-11-10), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ իրավաբան, «Մեկ Հայաստան» կուսակցության հիմնադիր նախագահ, իրավաբանական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ։


== Կրթություն և գիտական գործունեություն ==
2001 թվականին ավարտել է ԵՊՀ իրավաբանական ֆակուլտետի մագիստրատուրան, 2004 թվականին ԵՊՀ Սահմանադրական իրավունքի ասպիրանտուրան։ 2004 թվականին պաշտպանել է«Մարդու իրավունքների եվրոպական դատական պաշտպանությունը» վերտառությամբ թեկնածուական ատենախոսություն։ 2009 թվականին ստացել է ԵՊՀ դոցենտի կոչում։
Հեղինակել է երկու մենագրություն, երկու տասնյակից ավելի գիտական հոդված։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
1999-2002 թվականներին եղել է Հայաստանի Սահմանադրական դատարանի աշխատակազմում, 2002-2004 թվականներին՝ ՀՀ քաղաքացիական ծառայության խորհրդի արտաքին կապերի վարչության պետ. մասնակցել է ՀՀ քաղաքացիական ծառայության համակարգի ներդրման ու կայացման գործընթացին, համակարգել Քաղաքացիական ծառայության խորհրդի համագործակցությունը երրորդ պետությունների և միջազգային կազմակերպությունների հետ։
2004-2008 թվականներին եղել է ՀՀ Կառավարության աշխատակազմում, ՀՀ տարածքային կառավարման նախարարի խորհրդական. համակարգել է համայնքային ծառայության մասին ՀՀ օրենքի մշակման աշխատանքները և Համայնքային ծառայության համակարգի պրակտիկ ներդրումը ՀՀ համայնքներում, ՀՀ Տարածքային կառավարման նախարարության համագործակցությունը երրորդ պետությունների և միջազգային կազմակերպությունների հետ, համայնքային կառավարման տեղեկատվական համակարգի մշակման և ներդրման աշխատանքները։
2009-2010 թվականներին եղել է  ՀՀ Ազգային ժողովի նախագահի խորհրդական. ՀՀ ԱԺ նախագահի հանձնարարությամբ մասնակցել է ՀՀ ԱԺ արտաքին հարաբերությունների և միջազգային կապերի ընդլայնման և արդյունավետության բարձրացման աշխատանքներին, համակարգել է «կարգավորմ անազդեցության գնահատման» և «արդար ու արդյունավետ կառավարման» համակարգերի մշակման աշխատանքները։
2006 թվականից ԵՊՀ և ԵՄ պատվիրակության օժանդակությամբ հիմնադրել և ղեկավարում է ԵՊՀ եվրոպական ուսումնասիրությունների կենտրոնը։ Կազմակերպել և ղեկավարել է միջառարկայական կրթության և գիտության նորարարական մոդելի ՀՀ կրթական համակարգում ներդրման աշխատանքները։ ՀՀ Կառավարության որոշմամբ «եվրոպագիտություն» մասնագիտությունը ներառվել է մագիստրոսական մասնագիտությունների ցանկում։ Եվրոպական ուսումնասիրությունների կենտրոնում հիմնադրել և ղեկավարում է «Եվրոպագիտություն» միջմասնագիտական մագիստրոսական ծրագիրը։ 2010 թվականից հիմնադրել և ԵՄ աջակցությամբ ղեկավարում է «Մարդու իրավունքներ և ժողովրդավարացում» տարածաշրջանային մագիստրոսական ծրագիրը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արթուր Ղազինյան - Հայաստան դաշինք(չաշխատող հղում)
Աստերոիդների ցանկ (37401-37500)

Աստերոիդների ցանկ (37301-37400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (37501-37600)
 Աստերոիդների ցանկ (37301-37400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (37501-37600)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (35001)-(40000)»։ www.minorplanetcenter.net
Պարշին (Օբլիվսկի շրջան)

Պարշին (ռուս.՝ Паршин ), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Օբլիվսկի շրջանում։ Մտնում է Կարաիչևսկոյե գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Մոլորակների միավորված դաշնություն

Մոլորակների միավորված դաշնություն, ՄՄԴ, հաճախ ուղղակի՝ Դաշնություն (անգլ.՝ The United Federation of Planets, UFP), «Աստղային ճանապարհի» աշխարհում ավելի քան 150 բնակեցված աստղային համակարգ (այդ թվում նաև ՄՄԴ բազմաթիվ անդամ ռասաների համակարգ-մետրոպոլիաներ) և հարյուրավոր տիեզերական գաղութ ընդգրկող դաշնային պետություն։
Դաշնությունը հիմնադրվել է 2161 թվականին չորս ռասաների՝ անդորիացիների, վուլկանցիների, երկրացիների և թելարիտների կողմից և գտնվում է Ծիր Կաթին գալակտիկայի ալֆա- և բետա- կվադրանտներում։ Դաշնության տարածքը (24-րդ դարի դրությամբ) կազմում է շուրջ 8 հազար լուսային տարի։
Դաշնության պետական իշխանությունը կազմավորված է օրենսդրական, գործադիր և դատական իշխանության համակարգի տեսքով։ Օրենսդրական իշխանության գերագույն մարմինն է հանդիսանում Դաշնության Խորհրուրդը (նստավայրը՝ Փարիզ, Երկիր)։ Գործադիր իշխանության գերագույն մարմինը՝ Դաշնության նախագահի կողմից գլխավորած Դաշնության կառավարությունն է։ Դատական համակարգը ներկայացված է բազմաթիվ դատարաններով, որոնց գերագույն ատյանն է հանդիսանում Դաշնության գերագույն դատարանը։
Դաշնության զինված ուժերի հիմքն են կազմում Աստղային նավատորմիղի (գլխավոր շտաբ՝ Սան Ֆրանցիսկոյում, Երկիր մոլորակ) ռազմական ստորաբաժանումները։ Նաև Աստղային տորմիղի տնօրինությանն է ենթական տիեզերքի հետազոտությունը։
Դաշնության հիմնական օրենքն է հանդիսանում «Մոլորակների միավորված դաշնության խարտիան» (անգլ.՝ Charter of the United Federation of Planets), որն ավելի հայտնի է որպես Դաշնության սահմանադրություն։ «Մոլորակների միավորված դաշնության խարտիայի» հիմքն է հանդիսացել Միավորված ազգերի կազմակերպության կանոնակարգը և նորմատիվ այլ փաստաթղթեր։
Ոչ պակաս դեր է կատարում Դաշնության համար նաև մեկ այլ փաստաթուղթ՝ «Աստղային նավատորմի դիրեկտիվները», որոնք կարգավորում են Աստղային նավատորմի գործունեությունը (այդ թվում նաև տիեզերական հետազոտությունները և Դաշնության մեջ չմտնող ռասաների հետ կոնտակտները)։
«Աստղային ճանապարհ» սերիալներից և լիամետրաժ ֆիլմերից հայտնի են Դաշնության 68 անդամ ռասաներ, որոնց թվում են՝ վուլկանցիները, երկրացիները (մարդիկ), անդորիացիները, բետազոիդները, թրիլերը։


== Տես նաև ==
Աստղային ճանապարհ


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (1889)

Ժողովածու (1889), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1889 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1675 թվականին Մարկոս, Հայրապետ գրիչների կողմից, Նոր Ջուղայում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 24,3×18,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 380 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգիր, նոտրգիրով։ Ունի լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 114բ, 266բ։


== Բովանդակություն ==
Եղիշէի պատմութիւն Վարդանայ և հայոց պատերազմին
Ի Պատմութենէն Թովմաս Արծրունւոյ
Ղևոնդայ երիցու Պատմութիւն հայոց
Բարսղի Մաշկևորցւոյ Մեկնութիւն Մարկոսի
Մովսես Խորենացուոյ Պատմութիւն հայոց
Դաշանց թուղթ


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլո դել Աբատե

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Աբատե ազգանունով այլ մարդկանց մասին:
Նիկոլո դել Աբատե (իտալերեն՝ Abbate, 1512 կամ 1509, Մեդոլլա, Էմիլիա Ռոմանիա - 1571[…], Ֆոնտենբլո), իտալացի բնանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1512 թվականին (այլ տարբերակով 1509 թվականին) Մոդենայում, քանդակագործ-գեղազարդիչի ընտանիքում։ Մոդենայում արված իր բնանկարը եղել է ֆերրարական դպրոցի նկարիչ Գարոֆալոյի և Դոսո Դոսիի ուշադրության տակ։ 1547 թվականին նա գնացել է Բոլոնիա, որտեղ կրել է Կորեջիոյի և Պարմիջանինոյի ազդեցությունը։
1552 թվականին տեղափոխվել է Ֆրանսիա, որտեղ էլ անց է կացրել իր մնացած տարիները։ Ֆոնտենբլոյում Պրիմատիչոյի ղեկավարությամբ աշխատել է թագավորական պալատի պատկերազարդման վրա (այսպես կոչված «Ֆոտնտենբլոյի դպրոցի» ոճով)։
Պրիմատիչչիոյի հետ պատկերազարդել է Ֆոնտենբլոյի ֆրեսկաների մեծ մասը, ամենահայտնին «Պետրոս և Պողոս առաքյալների մահապատիժը» նկարն է (Դրեզդենի պատկերասրահ), որը Կորեջիոյի ուժեղ ազդեցությամբ է արված։
Կյանքի վերջին տարիներին աշխատել է իր 4 տղաների հետ։
Աբատեն մահացել է 1571 թվականին Ֆոնտենբլոյում։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Béguin S., Piccinini F. Nicolò Dell’Abate: storie dipinte nella pittura del Cinquecento tra Modena e Fontainebleau. Cinisello Balsamo։ Silvana, 2005


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրություն Archived 2008-11-21 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Աբատեի աշխատանքների վերարտադրությունը
Օրֆան և Եվրիպիդիկան
Սցիպիոնի պահպանությունը
Նկարիչ Աբատեի նկարը
Վալյա Սամվելյան

Վալյա Սամվելյան (օգոստոսի 12, 1937(1937-08-12), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 3, 1990(1990-12-03), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ժողովրդական երգչուհի, մի շարք կատարումների հեղինակ։
ՀՀ վաստակավոր արտիստ, կոմպոզիտոր և երաժիշտ Արա Գևորգյանի մայրն է։


=== Կենսագրություն ===
Ծնվել է 1937 թվականի օգոստոսի 12-ին Երևանում։ Հայրը՝ Վարդան Սամվելյանը, եկեղեցական խորհրդի նախագահ էր, մայրը՝ Վերգինե Բադալյանը, երգում էր Սուրբ Հովհաննես եկեղեցու երգչախմբում։ Դեռ մանկուց ապագա երգչուհին լսում էր Շարա Տալյանի, Արմենակ Տեր-Աբրահամյանի, Վաղարշակ Սահակյանի, Արաքսյա Գյուլզադյանի, Շողիկ Մկրտչյանի, ապա՝ Օֆելյա Համբարձումյանի և Հովհաննես Բադալյանի կատարմամբ հայկական ժողովրդական ու գուսանական երգերը և ցանկանում էր դառնալ ժողովրդական երգչուհի։ Ծնողներն իրենց հերթին դստեր մեջ սերմանում էին սեր դեպի հայ երգարվեստը։ Նրանց տանը պահպանվում էր վանեցի հայրիկի՝ իր հորից ժառանգություն ստացած երգարանը, որտեղից էլ նա ընտրում է իր առաջին կատարումները։
Աշխատել է «Հայէլեկտրո», այնուհետև սարքաշինական գործարանում՝ շարունակելով երգել ինքնագործ անսամբլում, որտեղ հանդիպել է իր ապագա ամուսնուն՝ «Ժողգործիք» նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավար և թառահար Կարլեն Գևորգյանին։
Եղել է ՀՀ Ռադիոյի և հեռուստատեսության Արամ Մերանգուլյանի անվան ժողովրդական գործիքների նվագախմբի մենակատար։ Անսամբլի կազմում հանդես է եկել 38 տարի՝ մինչև կյանքի վերջին օրերը։ 1957 թվականին արժանացել է միջազգային փառատոնի ոսկե մեդալի։ Ունի չորս ոսկե մեդալ և դիպլոմներ։ Թողարկվել է ձայնասկավառակներ Մոսկվայի «Մելոդիա» ընկերությունում և ԱՄՆ-ում։ Համերգներով հանդես է եկել աշխարհի մի շարք երկրներում։
Վախճանվել է 1990 թվականին դեկտեմբերի 3-ին դժբախտ պատահարից։


=== Գործունեություն ===
Երգի ասպարեզում առաջին քայլերը Վալյա Սամվելյանը կատարել է դպրոցական երգչախմբում։ Ցավոք, ինչ-ինչ պատճառներով նրան չի հաջողվում ստանալ երաժշտական կրթություն։ Ավտոդողերի գործարանում աշխատելու և զուգահեռ երգի-պարի անսամբլում ստեղծագործելու տարիներին նա շրջագայում և ելույթներ է ունենում Հայաստանի տարբեր շրջաններում, նաև Ուկրաինայում, Բելառուսում, բալթյան երկրներում, Ֆրանսիայում, Իսպանիայում, Սիրիայում, Լիբանանում և Բելգիայում։ 1957 թ. նա մասնակցում է Հայաստանի երիտասարդական փառատոնին և զբաղեցնում երգի ասպարեզում առաջին տեղը՝ պարգևատրվելով ոսկե մեդալով։ Դրան հաջորդում են ևս երեք ոսկե մեդալ։ Սակայն Վալյա Սամվելյանը չի բավարարվում այս ձեռքբերումներով և փորձում է նվաճել նոր բարձունքներ երգարվեստի ասպարեզում։ 
Վալյա Սամվելյանն իբրև երգչուհի վերջնականապես կայացավ պետական ռադիոյի Արամ Մերանգուլյանի անվան ժողովրդական գործիքների վաստակավոր անսամբլում։ Այնտեղ էին երգում Հայաստանի նշանավոր երգիչներ Արաքսյա Գյուլզադյանը, Շողիկ Մկրտչյանը, Օֆելյա Համբարձումյանը, Հովհաննես Բադալյանը, Նորայր Մնացականյանը, Ռուբեն Մաթևոսյանը, Րաֆֆի Հովհաննիսյանն ու Մանիկ Գրիգորյանը։ 
Նրա կատարմամբ հնչել են Կոմիտասի, Սայաթ-Նովայի, Ալեքսեյ Հեքիմյանի, Խաչատուր Ավետիսյանի, գուսան Աշոտի, Շահենի և ուրիշների ստեղծագործությունները։ Նրա առավել ճանաչված կատարումներից են «Անուշիկ իմ քույրիկ», «Անցար այգուս նայելով», «Զոր գիշեր» և «Շորորա» ստեղծագործությունները։ 
Երգչուհու մահից հետո որդու՝ Արա Գևորգյանի ջանքերով թողարկվել են նրա երկու երաժշտական ալբոմները՝ «Թողեցիր ինձ մենակ» և «Անուշիկ իմ քույրիկ»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վալյա Սամվելյան
Դրագուտին Գորյանովիչ-Կրամբերգեր

Դրագուտին Գորյանովիչ-Կրամբերգեր (խորվ.՝ Dragutin Gorjanović-Kramberger, հոկտեմբերի 25, 1856(1856-10-25), Զագրեբ, Kingdom of Croatia - դեկտեմբերի 24, 1936(1936-12-24), Զագրեբ, Sava Banovina, Հարավսլավիայի Թագավորություն), խորվաթ երկրաբան, հնէաբան և մարդաբան։ Զագրեբի, Կրապինայի և Կարլովացի պատվավոր քաղաքացի։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1856 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Զագրեբում։
Սովորել է հնէաբանություն Ցյուրիխում և Մյունխենում, 1879 թվականին Տյուբինգենում ստացել է դոկտորի աստիճան, նրա ատենախոսությունը նվիրված էր ձկների քարացածությանը։ Այնուհետև ղեկավարել է Խորվաթիայի ազգային թանգարանի երկրաբանության և միներալոգիայի բաժինը, որն այժմ հայտնի է որպես Խորվաթիայի բնական պատմության թանգարան։
1883-1924 թվականներին աշխատել է Զագրեբի համալսարանում, 1893 թվականից ղեկավարել է երկրաբանության և հնէաբանության ամբիոնը։ Նրա գիտական գործունեությունը ներառում է շերտագրություն, հնէաբանություն, տեկտոնիկա, հնակլիմայաբանություն, ջրագրություն, կիրառական երկրաբանություն և երկրաբանական քարտեզագրում (իր ուսուցիչ Դուրո Պիլարի հետ քարտեզագրել է Մեդվեդնիցա լեռը)։
1909 թվականին հիմնադրել է Խորվաթիայի և Սլավոնիայի երկրաբանական ընկերությունը (խորվ.՝ Geološko povjerenstvo za Hrvatsku i Slavoniju), իսկ 1911 թվականին՝ հասարակության կողմից թողարկվող ամսագիրը (խորվ.՝ Vijesti geološkog povjerenstva)։ Խորվաթիայի գիտությունների և արվեստների ակադեմիայի անդամ է 1909 թվականից։

1899 թվականին կարևոր հայտնագործություն է կատարել՝ Կրապինա քաղաքի մերձակայքում նախապատմական մարդկանց (այսպես կոչված  «կրապինյան նեանդերթալներ», ի սկզբանե կոչվել է Գորյանովիչ Homo primigenius) մնացորդների խոշոր կուտակում հայտնաբերելով։ Հայտնաբերված կմախքների մանրամասն ուսումնասիրության շնորհիվ համարվում է ժամանակակից պալեոանտրոպոլոգիայի հիմնադիրը։
Ավելի քան 230 աշխատանքների հեղինակ է խորվաթական և միջազգային ամսագրերում, որոնց թվում կարելի է առանձնացնել «Diluvijalni čovjek iz Krapine u Hrvatskoj» (1905) մենագրությունը ևև նրա ընդլայնված վերահրատարակումը՝ «Život i kultura diluvijalnog čovjeka iz Krapine u Hrvatskoj» (1913)։
Մահացել է 1856 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Զագրեբում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Неандертальцы носили в качестве украшений орлиные когти – свидетельства этому обнаружены в Хорватии
Музей Неандертальца в Крапине
Բառա դի Սան Միգել

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բառա դի Սան Միգել (այլ կիրառումներ)Բառա դի Սան Միգել (պորտ.՝ Barra de São Miguel), համայնք Բրազիլիայում՝ Ալագոաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ալագոաս նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Մասեյոյի գավառ գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 7274 մարդ (2005 թվականի տվյալներով)։ Գրավում է 76,96 կմ2 տարածք։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 23 953 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 3446 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։


== Պատկերասրահ ==
Մոնտֆե

Մոնտֆե (ֆր.՝ Montfey), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 135 մարդ, բնակչության խտությունը` 11.75 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.49 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 145 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 110 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 30 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 84 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 58-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 26։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,0 %։ 58 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 55 անձ (33 տղամարդ և 22 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (2 տղամարդ և 1 կին)։ 26 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 12-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Փշատերև անտառներ

Փշատերև անտառ, անտառ, որը բաղկացած է մեկ կամ մի քանի տեսակի փշատերև ծառերից՝ սոճիներից, եղևնիներից, խեժափիչներից։


== Տարածություն ==

Փշատերև անտառների բնակատեղին տայգայի ցուրտ բնակալիմայական զոնան է, որը տարածվում է Եվրասիայի հյուսիսում և Հյուսիսային Ամերիկայում։ Հյուսիսից սահմանակից է տունդրային, երբեմն մտնելով անդրբևեռային շրջան, հարավում տարածվում է մինչև խառը անտառներ, անտառատափաստաններ և տափաստաններ։ Հարավային սահամանը հասնում է մինչև 42 զուգահեռականին՝ ճապոնական Հոնսյու կղզուն։ Համեմատաբար տաք վայրերում փշատերև անտառները համատարած չեն, ձևավորելով անտառային զանգվածներ և էկոշրջաններ։ Շատ փշատերև անտառներ կան հարավում՝ չափավոր գոտում, հարավ-արևելքում՝ Հյուսիսային Ամերիկայում և Եվրասիայում։ Արևադարձային գոտիներում, օրինակ՝ Հյուսիսային Ամերիկայում, Ավստրալիայում, ավելի քիչ են տարածված, հիմնականում լեռներում։


=== Անտառային ծառատեսակներ ===

Տայգայում' անատառը ձևավորող հիմնական ծառատեսակներն են սոճիներ , եղևնիներ, խեժափիչներից։
Եվրոպայի հյուսիսում առավելապես տարածված է  եվրոպական եղևնին:Ավելի հարավ եղևնա-սոճային և սոչիների անտառներում լայն տարածված է սովորական սոճին։
Ամին Մաալուֆ

Ամին Մաալուֆ (ֆր.՝ Amin Maalouf, փետրվարի 25, 1949(1949-02-25)[…], Բեյրութ, Լիբանան), լիբանանյան ծագմամբ ֆրանսիացի գրող։


== Կենսագրություն ==
Կրթված ֆրանսախոս ընտանիքից է, հայրը լրագրող է, բանաստեղծ և նկարիչ։ Հոր կողմից Ամինի նախնիները մելքիտներ են, մոր կողմից՝ մարոնիներ են Կոստանդնապոլսից։ Սովորել է տնտեսագիտություն և սոցիոլոգիա, զբաղվել է լրագրությամբ։ 1976 թվականից ընտանիքի հետ ապրում է Ֆրանսիայում։ ժամանակակից ֆրանսիական արձակի նշանավոր ներկայացուցիչ է, որի գործերն արդեն թարգմանվել են քսանյոթ լեզուներով։


== Արվեստ ==
Léon l'Africain (1986, վեպ Լև Աֆիկացու մասին),
Samarcande (1988)
Les Jardins de lumière (1991)
Le Premier Siècle après Béatrice (1992)
Le rocher de Tanios (1993, Գոնկուրյան մրցանակ)
Les Échelles du Levant (1996; «Լևանտի դարպասներ». Վեպ անհանդուրժողականության, ներողամտության և համառության մասին)
Le Périple de Baldassare (2000, Բալդասարի ճամփորդությունը)
L'Amour de loin (2001; Հեռավոր սեր. Վեպը հիմք հանդիսացավ Կայիա Սաարիախոյի օպերայի համար)
Origines (2004)


== Ճանաչում ==
Ֆրանսիայի հեղինակավոր գրական մրցանակի Գոնկուրյան մրցանակի դափնեկիր (1993)։ Շարլ Վեյոնի Եվրոպական մրցանակ ուրվագծերի համար (1999)։ «Աստուրիայի արքայադստեր մրցանակ» (2010)։ 2011 թվականին նա դարձել է Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Amin Maalouf Site Ամին Մալուֆի պաշոնական էջը
Բրոդ (այլ կիրառումներ)

Բրոդ, կարող է վերաբերել՝

Բրոդ - գյուղ, Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Իրշավայի շրջանում
Բրոդ - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոդոմիշլինսկի շրջանում
Բրոդ - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում
Բրոդ, քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբական Հանրապետություն վարչական կազմավորման համանուն համայնքում։
Բրոդ, համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբական Հանրապետություն վարչական կազմավորմում։
Գրական սրահ

Գրական սրահ, գեղարվեստական նոր երկերի, թարգմանությունների, գրական ժառանգության բանավոր՝ ասուլիսների ձևով քննարկումների հավաքատեղի։ Հայ իրականության մեջ գրական առաջին սրահը բացվել է 1906 թվականին, Թիֆլիսում։ Սրահի աշխատանքներին մասնակցել են ժամանակի մշակութային գործիչները։ Կազմակերպվել են բանավեճեր, նշվել հայ և օտարազգի գրողների ծննդյան և մահվան տարելիցներ։ 1913 թվականին նույնատիպ գրական սալոն ստեղծեցին Պոլսի Էսայան վարժարանի սաները։ Այդ սրահը, որը համեմատաբար կարճ կյանք ունեցավ, հայտնի է «Ասուլիս» անվամբ։ Այն հասցրեց միայն 

Դանել Վարուժանի
Սիամանթոյի
Գրիգոր Զոհրապիպատվին գրական երեկոներ կազմակերպել և հրատարակել մի քանի գրքույկ։ Գրական սրահի բնույթ ուներ նան Հ․ Թումանյանի նախաձեռնությամբ գործող Վերնատունը։
Ժողովածու (3869)

Ժողովածու 3869, Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3869 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 19-րդ դարում 1863 թվականից առաջ [ենթադրաբար] Շուշիում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 18.5x11 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 200 թերթից։ Գրված է միասյուն, երկսյուն, եռասյուն, շղագիրով։ Կազմը` լաթեպատ ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ՝ հետագայի՝ 36ր (1863 թվական), 3ա (1870 թվական)։


== Բովանդակություն ==
Ի Մեկնութեանց Հին և նոր կտակարանաց։
Ի հարցմանց գրոց Գր. Տաթևացւոյ։
Ռուպերթոսի Պելլարմինոսի Վարդապետութիւն քրիստոնէական (Թրգմ. Բարսեղ վրդ. Կ..Պօլսեցի)։
Տաղք (Ամրահ, Բատալ, Յեվնաթան նագաշ, Պետրոս Ղափանցի, Կարաճա Օղլան, Բալա Ուսուբ, անանուն - հայերեն և հայատառ թուրքերեն)։
Քերականութիւն։
Բառագիրք՝ հայերէն, ֆրանսերէն - հայերէն-թուրքերէն, ռուս-հայերէն։
Աղօթք։
Մանունք։


== Ծանոթագրություններ ==
Պերեկոպ (գյուղ, Վալկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊերեկոպՊերեկոպ (ուկրաիներեն՝ Перекіп), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1643 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պերեկոպ գյուղում բնակվում էր 629 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 39,93 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 15,75 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Անդրանիկ Կարապետյան (բանաստեղծ)

Անդրանիկ Գառնիկի Կարապետյան (մայիսի 11, 1963(1963-05-11), Հացիկ, Ախուրյանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բանաստեղծ։ Հայաստանի գրողների միության անդամ (1996 թ.)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Գյումրիի Միքայել Նալբանդյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի ֆիզմաթ ֆակուլտետը։ 1996 թվականից ՀԳՄ Շիրակի մարզային մասնաճյուղի քարտուղարն է։ Նրա բանաստեղծությունները տպագրվել են հայաստանյան գրական մամուլում։ Թարգմանվել է գերմաներեն, ‎ֆրանսերեն, անգլերեն և ռուսերեն։ Հեղինակ է 7 գրքի։


== Երկեր ==
«Եվ տիրաբար և հանցավոր», Երևան, 2008 թ.
«Ջրերից հեռու», Երևան, 2004 թ.
«Երրորդ նժար», Երևան, 2001 թ.
«Անհետացող ճամփաբաժան», Երևան, 1996 թ.
«Անհնազանդ իքսեր», Երևան, 1993 թ.


== Պարգևներ ==
ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալ, 2009 թ.
«Անհետացող ճամփաբաժան» ժողովածուն արժանացել է ՀԳՄ Դանիել Վարուժանի անվան մրցանակի, 1998 թ.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անդրանիկ Կարապետյան, բանաստեղծություններ
Անդրանիկ Կարապետյան, պոեզիա
Ստվերների թատրոն

Ստվերների թատրոն, տեսողական արվեստի ձև, որ ձևավորվել է Չինաստանում մոտ 1.700 տարի առաջ։ Արվեստն ավանդաբար դրսևորվել է Ինդոնեզիայում, Մալայզիայում, Թայլանդում և Կամբոջայում, հետագայում տարածվել է նաև Եգիպտոսում, Հայաստանում, Հունաստանում, Գերմանիայում, Ֆրանսիայում և ԱՄՆ-ում։
Ստվերների թատրոնում կիրառվում են կիսաթափանց մեծ էկրաններ և ծաղկե հարթ մարիոնետներ, որոնք կառավարվում են բարակ փայտիկներով։ Մարիոնետները հետևի կողմից հպում են էկրանին` դրանով դառնալով տեսանելի։
Թատրոնի առանձնահատկությունները, գեղագիտությունն ու թեման տարբերվում են` կախված ավանդույթներից։
Մարիոնետները սովորաբար պատրաստվել են բարակ, թափանցիկ կաշվից (օրինակ` այծի կամ ուղտի), թղթից կամ ստվարաթղթից։ Կարող են լինել ինչպես ամուր և ամբողջական, այնպես էլ ճկվող և առանձին մասերից բաղկացած։ Խամաճիկները կառավարվել են բամբուկե, փայտե կամ մետաղական ձողերով։
Երկրորդ հազարամյակում ստվերների թատրոնը մեծ տարածում է ունեցել Չինաստանում և Հնդկաստանում։ Չինգիզ խանի զորքերի հետ այն տարածվել է ասիական այլ շրջաններում։ Թուրքիայում ծաղկման շրջանին է հասել 16-րդ դարում, տարածված է եղել նաև Օսմանյան կայսրությունում։ 1767 թվականին ստվերների թատրոնի չինական տեխնիկան ֆրանսիացի միսիոներ Ժյուլ Ալոդը ներմուծում է իր հայրենիք։ 1776 թվականին այն հայտնի է դառնում Մեծ Բրիտանիայում։ Գերմանացի բաաստեղծ Գյոթեն հետաքրքրություն է դրսևորել արվեստի այս տեսակի հանդեպ, իսկ 1774 թվականին անձամբ է կազմակերպել նման ներկայացում։ Չինաստանում ամենաազդեցիկ թատրոններից մեկը 21-րդ դարում մնում է Տանշանի ստվերների թատրոնը, իսկ Չենդուում գործում է ստվերների թատրոնի թանգարան (չինարեն՝ 成都中国皮影博物馆):
Ներկայումս հավաքորդների շրջանում գնահատվում են կաշվե ժանեկագործ մարիոնետները, իսկ ստվերների թատրոնի գոյությունը իր դասական դրսևորմամբ վտանգված է։
2000-ական թվականներին ծնվել է ստվերների թատրոնի նոր ուղղություն, որտեղ մարիոնետների փոխարեն հանդես են գալիս պարողներ և օգտագործելով իրենց մարմնի ճկունությունն ու պլաստիկան` բեմադրում են ներկայացումներ։ Վերջին տասնամյակներում այն մեծ ճանաչում է ձեռք բերել. աշխարհի շատ անկյուններում ստեղծվում են ստվերների թատրոններ։ Նման թատրոններից ամենահանրաճանաչը Pilobolus թատրոնն է ԱՄՆ-ում։ Հայտնի են նաև Attraction, El Gamma Penumbra, Delight, Fireflies, Verba, Три Крыла, SHADOW LAB թատրոնները։


== Տես նաև ==
Ինդոնեզական թատրոն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ճանապարհորդություն Չինաստանով։ Չինական ստվերների թատրոն
Ժամանակակից եվրոպական ստվերային թատրոն Archived 2019-01-13 at the Wayback Machine.
Նոր տեխնոլոգիաներ ստվերային թատրոնում
3D ֆորմատով ստվերային ներկայացում
Ստվերների թատրոն` չինական արվեստի ծաղիկ
Ստվերների հիասքանչ թատրոնը Archived 2018-01-28 at the Wayback Machine.
Fireflies ստվերների թատրոնի ձևավորումը
Վիլյարմենտերո դե Կամպոս

Վիլյարմենտերո դե Կամպոս (իսպ.՝Villarmentero de Campos), բնակավայր և համայնք Իսպանիայում՝ ինքնավար Կաստիլյա և Լեոն մարզիՊալենսիա պրովինցիայի Տեռա դե Կամպոս շրջանում։ Բնակչությունը՝11 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Página del Ayuntamiento
Guía del Camino de Santiago para personas con discapacidad
Անդրանիկյան

Անդրանիկյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Արթուր Անդրանիկյան (1959), բանաստեղծ, գրականագետ։
Կարապետ Հովսեփի Անդրանիկյան (1951), մանրէաբան։
Հրանդ Անդրանիկյան (1909-1963), նկարիչ։
Ստեփան Խաչատուրի Անդրանիկյան (1927-2017), նկարիչ, բեմանկարիչ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ուլյանովկա (գյուղ, Ժիտոմիրի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՈւլյանովկաՈւլյանովկա (ուկրաիներեն՝ Улянівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ժիտոմիրի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ուլյանովկա գյուղում բնակվում էր 304 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1109 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 274,12 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Թերբեդայի արգելոց

Թարբեդայի արգելոց, արգելոց Ռուսաստանի Ստավրոպոլի երկրամասի Կարաչայ-Չերքեզիայում, Թեբեդա և Մեծ Զելենչուկ գետերի վերնագավառներում։ Տարածությունը 83․1 հազար հա է։
Պահպանվում են Արևմտյան Կովկասի հյուսիսային լանջերի լեռնաանտառային և լեռնամարգագետնային բնական կոմպլեքսները։ Կենդանիներից կա կովկասյան տուր, քարայծ, եղջերու, վարազ, զուբր, լուսան, կլիմայավարժեցված սկյուռ։


== Ծանոթագրություններ ==