armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հերբերտ Հենրի Ասկվիտ

Հերբերտ Հենրի Ասկվիտ (անգլ.՝ Herbert Henry Asquith, սեպտեմբերի 12, 1852(1852-09-12)[…], Morley, Սիթի օֆ Լիդս, Արևմտյան Յորքշիր, Միացյալ Թագավորություն - փետրվարի 15, 1928(1928-02-15)[…], The  Wharf, Սաթոն Քուրտենեյ, Vale of White Horse, Օքսֆորդշիր, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի պետական գործիչ, լիբերալ կուսակցության պարագլուխ։ 1908-1916 թվականին՝ Անգլիայի վարչապետ։


== Կենսագրություն ==
Հենրիի օրոք անգլիական զորքերը դաժանորեն ճնշեցին Դուբլինի ապստամբությունը (1916) Իռլանդիայում։ Ասկվիտի կառավարությունը վարում էր Անգլիայի գլխավոր մրցակից Գերմանիայի դեմ պատերազմի նախապատրաստման քաղաքականություն։ Առաջին համաշխարհային պատերազմում Մեծ Բրիտանիայի կրած անհաջողություններն ու ներքաղաքական հակասությունների սրումը Ասկվիտին հարկադրեցին 1916 թվականին հրաժարական տալ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վինսենթ Թոմասի կամուրջ

Վինսենթ Թոմասի կամուրջ (անգլ.՝ Vincent Thomas Bridge), ԱՄՆ-ի Կալիֆոռնիա նահանգի Լոս-Անջելես քաղաքի նավահանգստի վրա կախված կամուրջը,  Լոս-Անջելեսի Սան-Պեդրո նավահանգստային շրջանը Տերմինալ կղզուն միացնող։ Շահագործման է հանձնվել 1963 թվականի նոյեմբերի 15-ին։ Ամենաերկար թռիչքի երկարությունը 460 մետր է։ Կամուրջը անվանել են ի պատիվ Սան-Պեդրո քաղաքի օրենսդիր մարմնի անդամ Վինսենթ Թոմասի։ Այն 47-րդ կալիֆորնիական մայրուղու մասն է կազմում (California State Route 47) : Դա Կալիֆորնիայի կախովի կամուրջներից երկարությամբ երրորդն է, աշխարհի բոլոր կամուրջներից թռիչքի երկարությամբ 76-րդն է։


== Պատմություն ==
Կամրջի կառուցման պատճառը նավահանգստի երթևեկության աճն էր, որը գտնվում էր մոտակայքում։ Դրանից առաջ տեղափոխումը կատարվում էր լաստանավերով, որոնք միացնում էին Սան Պեդրոյի տարածքը և Տերմինալի կղզին։ Կամրջի նախաձեռնողը Վինսենթ Թոմասն էր, ով ներկայացնում էր Սան Պեդրոն։

Կամուրջի կառուցման ժամանակ և բացումից հետո առաջին տարիներին որպես անհեռանկար և չօգտագործվող նրան անվանեցին «ոչ մի տեղ տանող կամուրջ»։ Բայց արդեն սկսած 1970-ականներից Լոս-Անջելես և Լոնգ-Բիչ նավահանգիստներից մոտ լինելու պատճառով մեծացավ կամուրջի նշանակությունը, որոնք դարձել են ԱՄՆ-ի արևմտյան ափամերձ շրջանների գլխավոր նավահանգիստները։
2012 թվականի օգոստոսի 19-ին 68-ամյա կինոռեժիսոր Թոնի Սքոթը, իր մեքենայում թողնելով ինքնասպանության գրություն, որի բովանդակությունը չի բացահայտվում, տեղական ժամանակով ինքնասպան է եղել կեսօրին՝ նետվելով Վենսենթ Թոմաս կամրջից։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Vincent Thomas Bridge at Structurae(անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
(3856) Լուցկիյ

(3856) Լուցկիյ (անգլ.՝ Lutskij), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1976 թվականի օգոստոսի 26-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,875132 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7045 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0458 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1780,68 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,20217 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,45° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3856) Լուցկիյ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Օմիհատիման

Օմիհատիման (ճապ.՝ 近江八幡市 Օմիհատիման-սի), Ճապոնիայի Սիգա պրեֆեկտուրայում գտնվող քաղաք: Քաղաքի մակերեսը կազմում է 177,39 կմ², բնակչությունը՝ 82 363 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 768,25 մարդ/կմ²:


== Աշխարհագրական դիրք ==

Քաղաքը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Սիգա պրեֆեկտուրայում: Օմիհատիման քաղաքի հետ սահմանակցում են Հիգասիոմի, Յասու քաղաքները և Ռյուո ավանը:


== Բնակչություն ==
Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 54 454 մարդ (2014 թվականի հուլիսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 768,25 մարդ/կմ²: Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.


== Սիմվոլիկա ==
Քաղաքի խորհրդանշական ծառը մրտավարդն է, ծաղիկը՝ եղեսպակ փայլուն:


== Տես նաև ==
Կոկա
Կոնան
Յասու


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Օմիհատիման զբոսաշրջային ասոցիացիա Archived 2013-02-01 at the Wayback Machine. (ճապոներեն)
Պաշտոնական կայք(ճապոներեն)
Գվոզդանսկո ամրոց

Գվոզդանսկո ամրոց, ամրոց Գվոզդանսկո գյուղում, Դվոր և Գլինա քաղաքների միջև, ոչ շատ հեռու Զրին ամրոցից, կենտրոնական Խորվաթիայում։


== Պատմություն ==
Գվոզդանսկո ամրոցը հավանաբար կառուցվել է 15-րդ դարի երկրորդ կեսին, խորվաթ ազնվական Զրինսկի ընտանիքի հանքերի շահագործման իրավունքի շնորհիվ։ Ամրոցն առաջին անգամ հիշատակվում է 1488 թվականին։  Նիկոլա 3-րդ Զրինսկին և նրա որդին` Նիկոլա Սուբից Զրինսկին, հաճախ էին գալիս Գվոզդանսկո` զննելու հանքերն ու աղբյուրները։
Թուրքերը փորձել են նվաճել Գվոզդանկսո ամրոցը մի քանի անգամ։ Երեք մեծ հարձակումները տեղի են ունեցել 1561 թվականին Մալքոչ-բեյի, 1574 թվականին Ֆերհադ-բեյի և 1576 թվականին` Քափիջի-փաշայի կողմից։
Ֆեհրադ փաշա Սոկոլովիչի կողմից 1577 թվականի հոկտեմբերի 3-ից մինչև 1578 թվականի հունվարի 13-ը տևած 10.000 զինվորներով վերջնական հարվածը լավ մշակված է եղել։
Գվոզդանսկոյի հարձակումն ավարտվել է Օսմանյան զորքերի հաղթանակով, 1578 թվականի հունվարի 13-ին։ Գվոզանսկոյում օսմանյան տիրապետությունը տևել է մինչև 1718 թվականը։


== Ծանոթագրություններ ==
Անտերիվո

Անտերիվո (իտալերեն՝ Anterivo), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզում՝ Բոլցանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 390 մարդ, բնակաչության խտությունը՝ 35 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 11 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 39040, հեռախոսային կոդ՝ 0471:


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0471 882021
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@gemeinde.altrei.bz.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.anterivo.bz.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ուստյե (գյուղ, Ուստ-Կուբինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՈւստեՈւստյե (ռուս.՝ Устье), գյուղ Ռուսաստանի Վոլոգդայի մարզի Ուստ-Կուբինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3938 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անձևացիք

Անձևացիք, գրաբար՝ Անձեւացիք, գավառ Վասպուրական նահանգի հարավարևմտյան մասում, Անձևացիների նախարարության ժառանգական սեփականությունը։


== Աշխարհագրություն ==

Տարածվում էր Արևելյան Տիգրիսի վտակ՝ Ջերմաջուր գետի ակունքների դժվարամատչելի լեռնաստանում։ Ասուրա-բաբելական արձանագրություններում հիշատակվում է «Անզի» ձևով։


== Պատմություն ==

Ի սկզբանե, Անձևացիքը հանդիսանում էր հայ Անձևացի (Անձաւացի) իշխանական տոհմի տիրույթը. տոհմական ոստանը՝ Կանգուար։ Մեծ Հայքի 387 թ-ի բաժանման ժամանակ գավառն անցավ Սասանյան Պարսկաստանին, իսկ 7-րդ դարի կեսերին նվաճեցին արաբները։ 885 թ-ին գավառը մտավ Բագրատունիների թագավորության կազմի մեջ, իսկ երբ 908-ին ստեղծվեց Վասպուրականի թագավորությունը, գավառն ընդգրկվեց նրա կազմի մեջ՝ խաղալով ռազմաքաղաքական կարևոր դեր։ 990 թ-ին Վասպուրականի թագավորությունը բաժանվեց Արծրունի երեք եղբայրների միջև, և նրա մասերից մեկը հանդիսացող Անձևացյաց գավառում թագավորեց Գուրգեն Արծրունին։ 1021 թ-ին գավառը Վասպուրականի թագավորության հետ ընկավ Բյուզանդիայի գերիշխանության տակ։


== Հոգևոր կյանք ==
Սկսած 4-րդ դարից` գավառն ուներ իր եպիսկոպոսությունը։
Այս գավառում է գործել Բարդուղիմեոս առաքյալը։
10-րդ դարում գավառի եպիսկոպոսն էր Գրիգոր Նարեկացու հայրը` Խոսրով Անձևացին։


== Հայտնի վայրեր ==
Անձևացյաց գավառում հայտնի էին Կանգավար (Կանգուար) և Նորաբերդ ամրոցները, Ալաման, Լեկ և Աղզի գյուղերը և ուրարտական Արուբանա ու հայոց Անահիտ աստվածուհիների կենտրոն Դարբնացքար կամ Ագռավաքար վայրը՝ Արևելյան Տիգրիսի ափին, որտեղ հետագայում հիմնվել է Հոգեաց վանքը։
Շայո պալատ

Շայո պալատ (ֆր.՝ Palais de Chaillot), կառուցվել է ըստ Լ. Բուալոյի, Ժ. Կառլուի և Լ. Ազեմի նախագծի, Տրոկադերոյի պալատի տեղում, 1937 թվականի Համաշխարհային ցուցահանդեսի համար։ Շայո պալատում տեղավորվել են մի քանի թանգարան` Մարդու թանգարանը, Նավատորմի թանգարանը և Ճարտարապետության թանգարանը։ 
1948 թվականին Շայո պալատում է անցկացվել ՄԱԿ-ի երրորդ գլխավոր ասամբլեան և 1951 թվականին` վեցերորդ Գլխավոր ասամբլեան։ Այստեղ Միավորված ազգերի կազմակերպության գլխավոր ասամբլեան 1948 թվականի դեկտեմբերի 10-ին ընդունել է Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագիրը։ Շայո պալատը եղել է նաև ՆԱՏՕ-յի առաջին գլխամասային գրասենյակը։


== Ճարտարապետություն ==
Շայո պալատը գտնվում է Փարիզի 16-րդ թաղամասում, Էյֆելյան աշտարակի դիմաց (Սեն գետի հակառակ ափին) և իրենից ներկայացնում է երկու հսկայական տաղավար։ Տաղավարների միջև գտնվող հրապարակից բացվում է Էյֆելյան աշտարակի լավագույն տեսարանը։ Այստեղից է սկսվում նաև Տրոկադերո զբոսայգու համալիրը` աստիճաններով և Փարիզի ամենամեծ շատրվաններով։
Տաղավարների ճակտոնների վրա փորագրված են բանաստեղծ Պոլ Վալերիի տողերը.

Մարդու թանգարանի կողաշենքին փորագրված է.
Նավատորմի թանգարանի կողաշենքին փորագրված է.


== Տրոկադերո պալատ ==

Տրոկադերո պալատը կառուցվել է 1878 թվականի Համաշխարհային ցուցահանդեսի ժամանակ։ Այն 706 մ երկարությամբ երկու կողաշենքերով և երկու աշտարակներով ընդարձակ շենք էր, որը կառուցվել է նոր մավրիտանյան ոճով` բյուզանդական ճարտարապետության տարրերով։ Պալատում եղել է համերգասրահ, որտեղ երգեհոն է տեղավորվել, որը հետագայում տեղափոխվել է Լիոն և այրվել հրդեհում։ Շենքի ճակատային մասը զարդարված է եղել «իշխանության 22 արձաններով», որոնք պատկերել են այդ ժամանակվա առավել ազդեցիկ երկրները։ Տրոկադերո պալատում հաճախ կազմակերպվել են նիստեր ու խորհրդաժողովներ։ Շինությունը կանգուն է մնացել մինչև 1937 թվականը, երբ որոշվել է դրա փոխարեն կառուցել Շայո պալատը։


== Շայո պալատն արվեստում ==
Շայո պալատում նկարահանվել են մի շարք ֆիլմեր, այդ թվում` Սիկո (2007), 28 շաբաթ անց (2007), Պիկ ժամ 3 (2007), Ֆրանսիական համբույր (1995), Չորս հարյուր հարված (1959) և այլն։
Տրոկադերո պալատը ներկայացված է Էմիլ Զոլայի «Սիրո կայարան» ստեղծագործության մեջ և Մարսել Պրուստի Կորսված ժամանակի փնտրտուքներում վեպի երկրորդ հատորում։ Տրոկադերո ամրոցը հիշատակվել է նաև Հերբերտ Ուելսի «Ազատագրված աշխարհ» (1913) ֆանտաստիկ վեպում, չնայած գործողությունների կատարման ենթադրվող ժամանակաշրջանում (1959) այն արդեն գոյություն չուներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պալատի պատմություն(ֆր.)
Ասուտան

Ասուտան (իսպ.՝ Azután), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Տոլեդո նահանգի՝ Կաստիլա Լա Մանչա ինքնավար մարզի կազմում։ Ինչպես նաև Լա Կամպանա դե Օլոպեսա շրջանում։ Բնակչությունը 300 մարդ։ Տարածքը՝ 22 կմ² է։ Պրովիցիայի վարչական կենտրոնից հեռու է 113 կմ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ(չաշխատող հղում)
Աստերոիդների ցանկ (142401-142500)

Աստերոիդների ցանկ (142301-142400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (142501-142600)
 Աստերոիդների ցանկ (142301-142400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (142501-142600)
Կուիանդի

Կուիանդի (էստ․՝ Kuiandi), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Հաանյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 3 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Տեբա (այլ կիրառումներ)

Տեբա, կարող է վերաբերել՝

Տեբա - մունիցիպալիտետ Իսպանիայում
Տեբա - գետ Ռուսաստանում, Տոմի վտակը
Ջան Արատ

Ջան Արատ (հունվարի 21, 1984(1984-01-21), Ստամբուլ, Թուրքիա), հայկական ծագմամբ թուրք ֆուտբոլիստ, որը խաղում է կենտրոնական պաշտպանի դիրքում։


== Ակումբային կարիերա ==
Արատը 74 հանդիպում է անցկացրել «Ֆեներբահչե ՊԱՖ»-ի կազմում՝ խփելով երկու գոլ։ 2006/07 մրցաշրջանի սկզբին Ֆաբիո Լուչիանոյի վնասվածքից հետո նա դարձավ թիմի մշտական անդամ, բայց չորս շաբաթ անց մրցակցությունում զիջեց նոր տրանսֆերներ Դիեգո Լուգանոյին և Էդուարդ Դրացենային։ Արատը 2009 թվականին միացել է Ստամբուլի «Իստանբուլ Բաշակշեհիր» թիմին։


== Միջազգային կարիերա ==
Արատը հրավիրվել է Թուրքիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական Եվրո-2008-ի ընտրական խմբի հանդիպումներին մասնակցելու համար։ Մեծահասակների հավաքականում միջազգային առաջին հանդիպումն անցկացրել է 2006 թվականի ապրիլի 12-ին՝ Ադրբեջանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դեմ խաղում։
Նա ազգային օլիմպիական հավաքականի կազմում 2005 թվականին 5 հանդիպում է անցկացրել Միջերկրածովյան խաղերում և նվաճել արծաթե մեդալ։


== Նվաճումներ ==


=== Ֆեներբահչե ===
Թուրքիայի ֆուտբոլի առաջնություն - 2006–07
Թուրքիայի սուպերգավաթ - 2007


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Խաղացողի պրոֆիլը TFF.org-ում (թուրքերեն)
Guardian վիճակագրության կենտրոն
Կանդլա (գյուղ, Կեռլա շրջան)

Կանդլա (էստ․՝ Kandla), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Կեռլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 15 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կույգան (գետ)

Կույգան (ռուս.՝ Куйган), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կայաշկան գետի աջ ափով՝ 2 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերխնեոբսկոմի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010100212115100000816
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  115100081
Ավազանի կոդը - 13.01.01.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Տաևասկոյա

Տաևասկոյա (էստ․՝ Taevaskoja), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Պիլվա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 89 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Թեքեսի

Թեքեսի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։ Գտնվում էր Դիարբեքիր քաղաքից հարավ-արևելք՝ խճուղային ճանապարհի վրա։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լուկովշչինա

Լուկովշչինա (ռուս.՝ Луковщина), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լեիգռի

Լեիգռի (էստ․՝ Leigri), գյուղ Էստոնիայի Հիյումաա նահանգի Կիռգեսաառե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 1 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Պիտնարա

Պիտնարա (վրաց.՝ პიტნარა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1520 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 49 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջորջ Ուոլթեր Տիրել

Ջորջ Ուոլթեր Տիրել (անգլ.՝ George Walter Tyrrell, մայիսի 30, 1883(1883-05-30), Ուոթֆորդ, Միացյալ Թագավորություն - հուլիսի 20, 1961(1961-07-20), Գլազգո, Շոտլանդիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի երկրաբան և պետրոգրաֆ։ Գլազգոյի համալսարանի դասախոս (1906 թվականից)։


== Կենսագրություն ==
Դեպի Շպիցբերգեն ուղևորված շոտլանդական արշավախմբի գիտական ղեկավարը (1919)։ 1924 թվականին գլխավորել է Իսլանդիա մեկնող արշավախումբը։
Հիմնական աշխատությունները նվիրված են պետրոլոգիային, հրաբխագիտությանը, մագմատիկ պրոցեսների՝ տեկտոնիկայի հետ կապի հարցերին։ Ուսումնասիրել է Շոտլանդիայի, Արևմտյան Աֆրիկայի, Արկտիկայի և Անտարկտիդայի մի շարք շրջանների երկրաբանական կառուցվածքը։ Տիրելը պետրոգրաֆիայի երկրաբանակն ուղղության հիմնադիրն է։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարիմովո (գյուղ, Ուչալինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿարիմովոԿարիմովո (ռուս.՝ Каримово, բաշկիրերեն՝ Кәрим), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուչալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 326 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Քշիշտոֆ Զանուսի

Քշիշտոֆ Պիոս Զանուսի (լեհ.՝ Krzysztof Pius Zanussi, հունիսի 17, 1939(1939-06-17)[…], Վարշավա, Լեհաստանի Երկրորդ Հանրապետություն), լեհ ռեժիսոր։ Նաև հաջողությամբ հանդես է գալիս որպես թատրոնի և օպերայի ռեժիսոր, գրող, կինոսցենարիստ, զբաղվում է մանկավարժական գործունեությամբ։


== Գործունեություն ==
Ուսում է առել Վարշավայի համալսարանում՝ ֆիզիկա, և Կրակովի Յագելոնյան համալսարանում՝ փիլիսոփայություն։
1958 թ.-ից նկարահանել է սիրողական ֆիլմեր, որոնք տարբեր մրցանակների են արժանացել։ 1966 թ-ին ավարտել է Լոձի կինոդպրոցը՝ ռեժիսորի մասնագիտությամբ։ Դիպլոմային աշխատանքը՝ «Գավառաբնակի մահը» (1966), նրան բերեց լայն ճանաչում և Վենետիկի ու Մանհայմի կինոփառատոների մրցանակները։
Բազմաթիվ վավերագրական և հեռուստատեսային ֆիլմերի հեղինակ է։ 1969 թ-ին իր առաջին լիամետրաժ՝ «Բյուրեղի կառուցվածքը» ֆիլմից հետո գրավել է իր կայուն տեղը լեհական կինոյում։ Զանուսիի արվեստը խիստ ռացիոնալ է և սառը. այդ արտահայտչամիջոցներով նա ուսումնասիրում է լեհական մտավորականության կենցաղն ու բարքերը, բարձրացնում բարդ գոյաբանական խնդիրներ։
1970-ականների սկզբից Զանուսին եղել է լեհական կինոյի ամենաաշխույժ ռեժիսորներից մեկը, ով տարեկան մեկ-երկու ֆիլմ է նկարահանել։ Կինոարվեստի տեսանկյունից հատկապես ուշագրավ են «Ընտանեկան կյանք» (1971), «Հրավառություն» (1972), «Եռամսյակային հաշվեկշիռ» (1974), «Խաքի գույներ» (1976), «Պարույր» (1978), «Հաստատուն գործոն» (1980), «Հրամայական» (1982), «Խաղաղ տարվա արևը» (1984), «Տիրապետություն» (1989), «Քառատրոփ արշավ» (1995) կինոնկարները։
Վենետիկի, Կաննի և մի շարք այլ կինոփառատոների դափնեկիր է։
Բազմիցս (2005, 2010, 2013) այցելել է Հայաստան, վարպետության դասեր է անցկացրել «Ոսկե ծիրան» կինոփառատոնի շրջանակներում։ 2005 թ. նույն կինոփառատոնի շրջանակներում արժանացել է «Փարաջանովյան թալերի»՝ համաշխարհային կինոյում ունեցած մեծ վաստակի և ներդրման համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Անտառաբուծություն (այլ կիրառումներ)

Անտառաբուծություն, կարող է վերաբերել,

Անտառաբուծություն, գիտություն անտառի աճեցման և բարելավման, արդյունավետության բարձրացման և վերարտադրման եղանակների մասին։
Անտառաբուծություն, բուսաբուծության ճյուղ, խնդիրն է անտառի պլանավորված աճեցումը՝ փայտանյութի ստացման, ջրային ռեժիմի կարգավորման, հողբարելավման նպատակով։
Նովոզուևկա

Նովոզուևկա (ուկրաիներեն՝ Новозуївка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Novozuyevka), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոգվարդեյսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոզուևկա գյուղում բնակվում էր 621 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Եվրոպական գավաթ 1976–77

Եվրոպական գավաթ 1976–77 Եվրոպական գավաթի 22-րդ մրցաշրջանն էր, որում հաղթեց Լիվերպուլը՝ եզրափակչում պարտության մատնելով Բորուսիա Մյոնխենգլադբախին 3–1 հաշվով։
Եզրափակիչը կայացավ Հռոմի Օլիմպիական մարզադաշտում 1977 թվականի մայիսի 25-ին, խաղը դիտում էին 57 000 հանդիսական։
Գործող չեմպիոն Բավարիան դուրս մնաց պայքարից քառորդ եզրափակիչում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
ՈՒԵՖԱ
ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգա


== Արտաքին հղումներ ==
Եվրոպական գավաթի արդյունքները Rec.Sport.Soccer վիճակագրություն հիմնադրոմում
1976–77 Եվրոպական գավաթ - արդյունքներ (արխիվ)
Բոլոր գոլ խփողները 1976–77 Եվրոպական գավաթի մրցաշարում (բացառությամբ նախնական շրջանը) protocols UEFA
Փանզ

Փանզ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Թիմարի գավառում։ Գտնվում էր Բերկրի քաղաքից 24 կմ հարավ-արևմուտք, Վանա լճի հյուսիս-արևելյան ափին։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզին ուներ 31 տուն հայ և քուրդ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 147


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Գաստոն Լեռու

Գաստոն Լեռու (ֆր.՝ Gaston Leroux, լրիվ անունը՝ Գաստոն Լուի Ալֆրեդ Լեռու , ֆր.՝ Gaston Louis Alfred Leroux, մայիսի 6, 1868(1868-05-06)[…], Փարիզ - ապրիլի 15, 1927(1927-04-15)[…], Նիս), ֆրանսիացի գրող, դետեկտիվ ժանրի ճանաչված վարպետներից մեկը։ Առավել նշանավոր ստեղծագործություններն են «Դեղին սենյակի գաղտնիքը» (1907, Le Mystère de la chambre jaune) և «Օպերայի ուրվականը» (1910, Le Fantôme de l’Opéra ) վեպերը (վերջինիս հիման վրա Էնդրյու Լլոյդ Վեբերը ստեղծել է իր համանուն մյուզիքլը)։


== Ծանոթագրություններ ==
Զազ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զազ (այլ կիրառումներ)Զազ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մանուկ Բարիքյան

Մանուկ Ստեփանի Բարիքյան (Պարիկյան, սեպտեմբերի 15, 1920(1920-09-15)[…], Ադանա, Ադանայի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - դեկտեմբերի 24, 1987(1987-12-24), Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն), հայ ջութակահար, դիրիժոր։ Լոնդոնի երաժշտության թագավորական ակադեմիայի պրոֆեսոր (1959)։


== Կենսագրություն ==
Ապրել է Կիպրոսում։ Ջութակ նվագել սովորել է 5 տարեկանից՝ աշակերտելով իր քեռուն՝ երաժիշտ-մանկավարժ Վ․ Պետելյանին։ 1936 թվականին փոխադրվել է Լոնդոն, 1936-1939 թվականներին սովորել «Թրինիթի քոլեջ օֆ մյուզիք»-ում։ 1943-1946 թվականներին հյուրախաղերով հանդես է եկել Պաղեստինում, Եգիպտոսում, Սիրիայում, Լիբանանում, Իրաքում, Հնդկաստանում։ 1946 թվականին մրցանակ է շահել Ժնևի միջազգային մրցույթում։ 1948-1957 թվականներին եղել է Լոնդոնի ֆիլհարմոնիայի սիմֆոնիկ նվագախմբի կոնցերտմայստերը։ 1950 թվականին կազմակերպել է Էդինբուրգի քառյակը։ Այցելել է Հայաստան և Մոսկվա։ 1959 թվականից Լոնդոնի «Ռոյալ ակադեմի օֆ մյուզիք»-ի ջութակի պրոֆեսոր է։ Համերգներով հանդես է եկել Եվրոպայի և Ասիայի մի շարք երկրներում։ Հանդես է եկել նաև իբրև դիրիժոր։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալթունդաղ (լեռնագագաթ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալթունդաղ (այլ կիրառումներ)Ալթունդաղ, լեռնագագաթ Հայաստանում, Գեղամա լեռնաշղթայի հյուսիսային կողմում, նույնանուն լեռնաբազուկի բարձր գագաթներից մեկն է։ Այստեղից է սկիզբ առնում Շողագա գետը։ Լեռան լանջին կա հանքային աղբյուր՝ երկաթային բաղադրությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ղազուկ-թափա

Ղազուկ-թափա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։ Գտնվում էր Բաղդադ տանող ճանապարհի աջ կողմում, Դիարբեքիր քաղաքից 22 կմ հարավ։
Տարածքը լեռնային էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Երեմես (գետակ)

Երեմես, գետակ Արաքսի ավազանում, Որոտանի վտակը։ Ղևոնդ Ալիշանը այս անունը ենթադրաբար նույնացնում է Ծղկունք գավառի Երեմի գետի հետ։ Սակայն բացառված չէ, որ այս գետը գտնվում էր ոչ թե Ծղկունքում, այլ Աղահենջ գավառում, որ հիաշատակվում է Երեմես համանուն գավառում։


== Ծանոթագրություններ ==
Երևանի հեծանվահրապարակ

Երևանի հեծանվահրապարակ, բացօթյա հեծանվահրապարակ Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի Ծովակալ Իսակով պողոտայում։


== Պատմություն ==
Հեծանվահրապարակի կառուցումը սկսվել է 2010 թվականի հունիսից, բացվել է 2011 թվականին։ Ունի 250 մետր երկարությամբ վազքուղի՝ ծածկված բարձրորակ փայտով, հագեցած ժամանակակից սարքավորումներով, անվտանգության համակարգով, 250 մեքենաների համար բացօթյա կայանատեղիով և այլ հարմարություններով։ Հեծանվահրապարակը նախատեսված է 3100 հանդիսատեսի համար, կառուցվել է իտալական «Ռենկո» ընկերության կողմից։ Բացման արարողությանը ներկա են եղել ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանը, Երևանի քաղաքապետ Կարեն Կարապետյանը։


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երևանի հեծանվահրապարակ
Բադ (գյուղ, Ալագիրսկի շրջան)

Բադ (ռուս.՝ Бад), գյուղ Ռուսաստանի Հյուսիսային Օսիա-Ալանիա հանրապետության Ալագիրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 18 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ստրելկովկա (գյուղ, Ժուկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍտրելկովկաՍտրելկովկա (ռուս.՝ Стрелковка), գյուղ Ռուսաստանի Կալուգայի մարզի Ժուկովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գաչակայա (լեռնագագաթ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գաչակայա (այլ կիրառումներ)Գաչակայա, լեռնագագաթ Արցախի լեռնաշղթայի բարձրավանդակում՝ Խաչեն և Գարգառ գետերի ջրբաժանում, Ալլիճ Մեծ լճից մոտ 74 կմ արևելք։ Բարձրությունը 1890 մետր։ Լանջերն անտառապատ են։ Նշանակված է Կովկասի 5 վերստանոց քարտեզում։


== Ծանոթագրություններ ==
Խորամա

Խորամա, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1886 թվականին գյուղն ունեցել է 269, 1907-ին՝ 135, իսկ 1908-ին՝ 160 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Շուշու

Շուշու կամ Հասան Ալլա Ալ-Դին (փետրվարի 26, 1939(1939-02-26), Բեյրութ, Լիբանան - հունվարի 2, 1975(1975-01-02), Բեյրութ, Լիբանան)՝ լիբանանցի, կատակերգական թատրոնի արվեստագետ։ Լիբանանի ազգային թատրոնի հիմնադիրներից մեկն է։ Մասնակցել է բազմաթիվ թատերական ներկայացումների և հեռուստատեսային հաղորդումների։


== Կենսագրություն ==
Հասան Ալլա Ալ-Դինը (Շուշու) ծնվել է 1939 թվականին՝ Բեյրութում, և մահացել է 1975 թվականի հունվարին, քաղաքացիական պատերազմի սկզբին։ Ուներ ոչ սյուրռեալիզմ գաղափարներ, իրական և ներկա երազանքներ։
Հասան Ալլա Ալ-Դին իր թատերական կարիերան սկսեց սիրողական երիտասարդների խմբում և 1965 թվականին ծանոթանալով արվեստագետ Մուհամմեդ Շամելի հետ (ում աղջկա հետ ամուսնացավ), կարողացավ հասնել հեռուստատեսություն և ռադիո։
Շուշուն տարբերվում էր իր ցինիկ երեխայական ձայնով, երկար բեղերով և նիհար մարմնով։ Գլխին միշտ լինում էր գլխարկ կամ ֆես, հագնում էր անհամատեղելի հագուստներ և անսովոր շարժումներ էր անում։


== Ազգային թատրոնը ==
1965 թվականին Շուշուն Նիզար Միքաթիի հետ հիմնադրել է ազգային թատրոնը և դարձել է նրա մշտական աստղը։ Առաջին փուլում (1965-1970 թթ.) Նիզար Միքաթին նրա հիմնական գործընկերն էր (որպես ռեժիսոր և հեղինակ) և երկրորդ փուլը (1970-1975 թթ.) խումբը կազմելու և թատրոնի հանդիսատեսներ ապահովելու հիմնական փուլն էր։ Շուշուի խմբում ներառվել էր մի շարք դերասաններ, որոնք մինչև հիմա հիշվում են Լիբանանում։ Շուշուն աշխատել է բազմաթիվ արվեստագետների հետ, որոնցից են՝ Իբրահիմ Մարաաշլի, Մաժետ Աֆյունի, Ամալյա Աբի Սալեհ, Ամալյա Ալ-Արիս, Շաֆիք Հասան, Մարսել Մարինա, Ֆրյալ Քարիմ և այլն… Նա դուր է եկել Եգիպտոսի հասարակության իր դերով «Երջանկության հյուրանոցը» ֆիլմում, որտեղ նա մասնակցել է մի շարք արվեստագետների հետ՝ Ահմեդ Ռամզի, Աբդ Ալ-Մունեմ Իբրահիմ, Շամս Ալ-Բարուդի և Իբրահիմ Մարաաշլի։


== Գործերը ==


=== Թատրոնում ===
Շուշու
Բժիշկ Շուշուն
Շուշուն և թռչունները
Ագահը
Փեսա Շուշուն
Հարևանների պատը
Շուշուն և կատուն
Վերև և ներքև
Ստի երկար պարանը
Ա՜խ, մեր երկիրը
Բարության կայանը


=== Կինոթատրոնում ===
Շուշուն և միլիոնը
Երջանկության արկածները
Մահից հետո խաղաղություն
Իմ գեղեցիկ տիկինը
Երջանկության հյուրանոցը


=== Հեռուստատեսությունում ===
Ով տնօրեն
Երկար ճամփորդությունը


=== Ռադիոյում ===
Կատակերգական էքիզներ


== Արտաքին հղումներ ==
قاعدة بيانات الأفلام العربية: حسن علاء الدين
قاعدة بيانات الأفلام العربية معرض الصور : حسن علاء الدين


== Ծանոթագրություններ ==
Լութֆիյար Իմանով

Լութֆիյար Մուսլիմ օղլի Իմանով (ադրբ.՝ Lütfiyar Müslüm oğlu İmanov, ապրիլի 17, 1928(1928-04-17), Սաբիրաբադ, Ջավադի գավառ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 21, 2008(2008-01-21), Բաքու, Ադրբեջան), Ադրբեջանի օպերային երգիչ (Տենոր), պրոֆեսոր, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1977);


== Կենսագրություն ==
Լութֆիյար Իմանովը ծնվել է 1929 թվականի ապրիլի 17-ին Սաբիրաբադում։ Առաջին անգամ 1943 թվականին հանդես է եկել որպես դերասան Սաբիրաբադի պետական դրամատիկական թատրոնում։ 18 տարեկանում նա թատերական  ասոցիացիայի ղեկավարն էր։ 1948 թվականից աշխատել է որպես Սաբիրաբադ քաղաքի մշակույթի տան գեղարվեստական ղեկավար։ 1957 թվականին ավարտել է Ասաֆ Զեյնալլու անվան Բաքվի երաժշտական դպրոցի (ներկա Բաքվի երաժշտական ակադեմիա) վոկալ բաժինը։ 1968 թվականին ավարտել է Ադրբեջանի մշակույթի և արվեստի համալսարանի թատրոնի ֆակուլտետը։ 1954-1956 թվականներին եղել է Ադրբեջանի հեռուստատեսության և ռադիոյի երգչախմբի մենակատար։ 1956-1957 թվականներին եղել է Ադրբեջանի պետական էստրադային նվագախմբի մենակատար։ 1956-1959 թվականներին աշխատել է Ադրբեջանի պետական երաժշտական կոմեդիայի թատրոնում։ Առաջին անգամ գլխավոր դերն է խաղացել 1957 թվականին Մոսկվայում Ուզեիր Հաջիբեկովի «Քյոռօղլի» օպերայում։ 1958 թվականից մինչև իր կյանքի ավարտը նա եղել է Ադրբեջանի պետական ակադեմիական օպերայի և բալետի թատրոնի մենակատար։
1980 և 1985 թվականներին ընտրվել է Ադրբեջանական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի անդամ։ Լութֆիյար Իմանովը մահացել է 2008 թվականի հունվարի 21-ին Բաքվում։


== Կոչումներ ու պարգևներ ==
Ադրբեջանական ԽՍՀ-ի վաստակավոր արտիստ (1959),
Ադրբեջանական ԽՍՀ-ի ժողովրդական արտիստ (1967),
ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1977),
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան,
«Փառքի» շքանշան,
«Անկախության» օրդեն;


== Ծանոթագրություններ ==
Գեղեցկուհին և հրեշը (հեռուստասերիալ)

Գեղեցկուհին և հրեշը (անգլ.՝ Beauty and the Beast), ամերիկյան դրամատիկական սերիալ՝ հիմնված 1980-ականների համանուն սերիալի վրա։ Գլխավոր դերերը կատարել են Քրիստին Քրոյկը և Ջեյ Ռայանը։ Սերիալի պերմիերան տեղի է ունեցել The CW հեռուստաալիքով 2012 թվականի հոկտեմբերի 11 - ին։
Չնայած ցածր վարկանիշների, դեռ երրորդ եթերաշրջանը չմեկնարկած 2015 թվականի փետրվարի 13-ին այն երկարաձգվեց մինչև չորրորդ եթերաշրջան։ 2015 թվականի հոկտեմբերի 13-ին չորս եթերաշրջաններից հետո սերիալը փակվեց։


== Սյուժե ==
Երբ Քեթրին Չենդլերը պատանի էր, իր մոր և իր վրա գողեր հարձակվեցին։ Քեթրինի մայրը մահացավ, իսկ նրան փրկեց մի տարօրինակ արարած՝ միաժամանակ նման մարդու և գայլի։ Ոչ ոք չէր հավատում այդ պատմությանը, բայց Քեթրինը հստակ գիտի թե ինչ է տեսել…
Անցնում է ժամանակ և Քեթրինը դառնում է ոստիկանների հաջողված դետեկտիվ։ Հերթական սպանության հետաքննության արդյունքում, Քեթրինը գտնում է հանցանշան, որը նրան տանում է դոկտոր Վինսենթ Քեյլլերի վրա, ում գնդակահարել են Աֆղանստանում ծառայելու ժամանակ։ Պարզվում է, որ Վինսենթը իրականում ողձ է և այդ նա է փրկել Քեթրինին գողերից։ Նա 10 տարի ապրել է հասարակությունից դուրս, քանի որ սարսափելի գաղտնիք ունի։ Բանակի հավաքագրման ժամանակ սթերոիդի միջոցով նա գենետիկապես փոխվել է և հիմա բարկացած ժամանակ վերածվում է մարդագայլի, որը չի կարողանում ղեկավարել իր հսկա ուժը և սրված զգացմունքները։ Աֆղանստանի միակ բուժված «գերզինվոր» Վինսենթը փորձում է հակաթույն գտնել, բայց ապարդյուն։ Քեթրինը դառնում է Վինսենթի ընկերը և խոստանում պահել նրա գաղտնիքը, որից հետո Վինսենթը օգնում է հետաքննությունների ժամանակ։ Աստիճանաբար նրանք կապվում են միմյանց և նրանց ընկերությունը վերաճում է ավելի մեծ բանի…


== Դերասանական կազմ ==


== Մշակում և արտադրություն ==
2011 թվականի սեպտեմբերի սկզբին The CW հեռուստաալիքը հայտարարեց, որ սկսել է Լինդա Հեմիլթոնի 1980-ականների համանուն սերիալի ընթացիկի մշակումը։ 2012 թվականի հունվարի 18-ին հեռուստաալիքը պատվիրել է օդային սերիայի նկարահանումներ, որոնք ընկած էին այդ նույն տարվա մարտ-ապրիլ ամիսներին։ Փետրվարի 16-ին հայտարարվեց, որ Քրիստին Քրոյկը խաղալու է գլխավոր դեր սերիալում։ 2012 թվականի մայիսի 11 - ին The CW-ը հաստատեց առաջին եթերաշրջանի նկարահանումները։ 2012 թվականի նոյեմբերի 9 - ին հեռուստաալիքը սերիալը երկարաձգեց մինչև ամբողջական եթերաշրջան, որը բաղկացած է 22 սերիայից։ 2014 թվականի մայիսի 8 - ին հեռուստասերիալը երկարաձգվեց մինչև երրորդ եթերաշրջան 13 սերիայից։


== Եթերաշրջաններ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Երանոսի սելավ

Երանոսի սելավ, գետակ Արաքսի ավազանում, վերջինիս Քյահրիզ վտակի աջ օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Երանոսի լեռնաշղթայի հարավային լանջից։ Տարվա որոշ ամիսներին ցամաքում է։ Երկարությունը 15 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
527

527 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 527 թվականն է, 
VI դարի 27-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Սրբազան պատերազմներ

Սրբազան պատերազմներ, տեղի են ունեցել Հին Հունաստանում, մ․թ․ա․ VI—III դդ․, քաղաքների և ցեղերի կրոնաքաղաքական միությունների միջև՝ միմյանց նկատմամբ և Հունաստանում հեգեմոնիա հաստատելու համար։
«Սրբազան պատերազմներ»-ի առիթ էր դառնում ամփիկտիոնիայի որևէ անդամի կողմից ընդհանուր կանոնադրության, սրբավայրերի և ընդհանուր գանձարանի անձեռնմխելիության խախտումը։ Առավել հայտնի են «Սրբազան պատերազմներ» (մ․թ․ա․ 355-346 թթ, 340—339 թթ.) դելփյան ամփիկտիոնիայի անդամների միջև։
Իդելբակովո

Իդելբակովո (ռուս.՝ Идельбаково, բաշկիրերեն՝ Иҙелбәк), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Զիանչուրինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1438 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գենադի Խազանով

Գենադի Վիկտորի Խազանով (ռուս.՝ Геннадий Викторович Хазанов) (դեկտեմբերի 1, 1945(1945-12-01), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուսական էստրադայի, թատրոնի, կինոյի դերասան, ՌԴ ժողովրդական արտիստ, ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիր (1995), Մոսկվայի պետական էստրադային թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար, հեռուստահաղորդավար, հասարակական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Գենադի Խազանովը ծնվել է 1945 թվականին հրեաների ընտանիքում։ Հայրը եղել է ռադիոկապի ինժեներ, ձայնագրության մասնագետ։ Մայրը՝ Իրաիդան, ավարտել է կապի ինստիտուտը, մասնագիտությամբ ինժեներ էր, աշխատել է Իլիչի անվան գործարանում։ Խազանովի ծնողները բաժանվել են իր ծնվելուց անմիջապես հետո։
Խազանովը դպրոցում կազմակերպել է երգիծական միջոցառումներ, արվեստագետների և այլ հայտնի մարդկանց հանգեր է արել, նմանակել է տարբեր ձայներ, հեռուստառադիո ծրագրերից հատվածներ է կատարել, շահել բազմաթիվ մրցույթներում։ Ավարտել է Ստանիսլավսկու անվան երաժշտական դպրոցը, որտեղ էլ սովորել է դաշնամուր նվագել ։ 1962 թվականին ավարտել է դպրոցը, փորձել է ընդունվել Շչուկինի անվան թատերական ինստիտուտը, սակայն չի հաջողվել ընդունվել։ Անհաջողության մատնվելուց հետո Խազանովը ընդունվել է Կրկեսային և էստրադային արվեստի պետական ուսումնարան։ 1969 թվականին ավարտել է այն և սկսել աշխատել ՌՍՖՍՀ պետական էստրադային նվագախմբում որպես հանդիսավար։ Հետագայում դարձել է Մոսկվայի ինժեներաշինարարական ինստիտուտի ՈւՀԱ թիմի անդամ։ Ուսանողական տարիներին Խազանովին մեծ հռչակ բերեց «խոհարարական տեխնիկումի ուսանողի» կերպարը։ 1978 թվականից նա ելույթ է ունենում հեռուստատեսությամբ և հայտնի դառնում Խորհրդային Միությունում։ Խազանովի ծաղրանքը զայրույթ է առաջացնում պաշտոնական շրջանակներու։ Նրան որոշ ժամանակով արգելվում են ոչ միայն ներկայացումները, այլև ընդհանրապես ելույթները լայն հասարակության առջև։ Սակայն նա շարունակում էր ելույթներ ունենալ ակումբներում, փակ երեկույթներում։ Խազանովը 1997 թվականից Մոսկվայի պետական էստրադային թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարն է։ Իր ուսուցչին նա համարում է Արկադի Ռայկինին, որի ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են թողել նրա վրա։ Հյուրախաղերով ելույթ է ունեցել մի շարք երկրներում, այդ թվում նաև՝ Հայաստանում։


== Քաղաքական հայացքներ ==
1996 թվականի Ռուսաստանի նախագահական ընտրությունների ժամանակ եղել է Բորիս Ելցինի վստահված անձը։
2012 թվականին պաշտոնապես գրանցվել է Ռուսաստանի նախագահի թեկնածու Վլադիմիր Պուտինի վստահված անձ։


== Անձնական կյանք ==
Կինը՝ Զլատա Իոսիֆովնան աշխատում է մենեջեր։ Նրանք ծանոթացել են 1969 թվականին, թատերական ստուդիայում։ Զլատայի մայրը դեմ էր նրանց ամուսնությանը, բայց նրանք 1970 թվականին ամուսնացան։ Շուտով նրանք աղջիկ են ունենում, որին անվանում են Ալիսա։ Ունի երկու թոռ։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մուլտֆիլմի ձայներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ջիրո դ'Իտալիա 2009

Ջիրո դ'Իտալիա 2009 (իտալերեն՝ Giro d'Italia 2009), թվով 92-րդ սուպեր բազմօրյա խճուղային հեծանվավազքի մրցաշար Իտալիայի ճանապարհներով, որի հարյուրամյակը անցկացրել են 2009 թվականի մայիսի 9-ից 31֊ը։ Քսաներկու թիմ, որոնք ներառում էին 198 հեծանվորդ, մրցեցին 21 մրցափուլով։ Մրցումները սկսվեցին Վենետիկում և ավարտվեցին Հռոմում։
Պելոտոնը եզակի մրցուղով հաղթահարել է պատմական քաղաքներ և համայնքներ, որոնք կարևոր դեր են խաղացել իտալական հեծանվասպորտի զարգացման գործում։ Չնայած որոշ հանրահայտ վերելքների բացակայությանը, հածանվավազքի երկրորդ և երրորդ շաբաթները իրենց վերելքներով և լեռնային փուլերով բավականին ծանր էին։ Տասներորդ և տասնվեցերորդ փուլերը համարվում էին թագավորական և ներառում էին շարունակական վերելքներ։ Իններորդ փուլի ժամանակ, որը քննադատվում էր Միլանում, հեծանվորդները իրագործեցին բողոքի ակցիա՝ դժգոհություն առաջացնելով կազմակերպիչների և երկրպագուների մոտ։ Այս փուլի ամբողջ ընթացքում, բացառությամբ եզրափակիչ սպրինտում, գրեթե պայքար չի եղել, արագությունը շատ ցածր է եղել։ Այդ կերպ մասնակիցները փորձել են ուշադրություն գրավել, որպեսզի կազմակերպիչները ապահովեն իրենց անվտանգությունը մրցումների ժամանակ։
Մրցաշարը հաղթել է ռուսաստանցի Դեսինս Մենշովը, ով իր առաջատարությունը վերցրեց տասներկուերորդ առաձնացված փուլում և պահպանեց այդ առավելությունը երրորդ շաբաթվա բոլոր լեռնային փուլերի ժամանակ։ Նա հետ մղեց իրեն ամենամոտ հետապնդողի՝ իտալացի Դանիլո դի Լուկայի հարձակումները, որը նրան զիջեց 41 վայրկյանով և ստացավ մանուշակագույն շապիկ միավորային դասակարգմամբ։ Լեռնագնած հեծանվորդներից հաղթեց իտալացի Ստեֆանո Գարցելլին, իսկ ամենալավ երիտասարդ հեծանվորդ ճանաչվեց բելգիացի Քևին Սելդրայրեսը։ Բժշկական հետազոտություններից մեկի ժամանակ պարզվել է, որ դի Լուկան և նրա հայրենակից Ֆրանկո Պելլիցոտին՝ փուլերից մեկի հաղթողը, օգտագործել են արգելված նյութեր։ Նրանց որակազրկել են և զրոյացրել Ջիրոյի բոլոր արդյունքները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
www.gazzetta.it/Speciali/Giroditalia/2009/it/ Ջիրո դ'Իտալիա 2009. պաշտոնական կայք  (իտալ.)
Գայոս Գանիկոս

Գայոս Գանիկոսը (Պլուտարքոսի աշխատություններում հիշատակվում է որպես Գայոս Կանիցիուս), Լենտուլ Բատիատի տան գլադիատորներից էր` իր ժամանակի համար լավագույններից մեկը։
Ըստ որոշ տվյալների` նա ծագումով կելտ էր։
Մ.թ.ա. 73 թվականին Սպարտակի, Կրիկսի, Կաստոսի և Էնոմայի հետ նա առաջնորդում էր Իտալիայի հարավում բռնկված ստրուկների և գլադիատորների ապստամբությունը։ Չնայած սկզբանապես ձեռք բերված ռազմական հաջողություններին, Գանիկոսը Կաստոսի և ևս 12.000 ապստամբների (ըստ Տիտոս Լիվիոսի տվյալների` 35.000 ) հետ զոհվեց մ.թ.ա. 71 թվականին Մարկոս Լիկինիոս Կրասոսի գլխավորած քանակապես գերակշռող հռոմեական բանակի կողմից Իտալիայի հարավում` Ռեգիայից ոչ հեռու տեղի ունեցած ճակատամարտում։ Համաձայն Սեկստոս Հուլիոս Ֆրոնտինոսի նկարագրության` Կաստոսը և Գանիկոսը հերոսաբար մարտնչում էին աջ թևում, և նրանց հաջողվում է հաղթել բազմաթիվ հռոմեական զինվորների, սակայն մարտի մեջ մտած հռոմեական հեծելազորը գործնականորեն ծնկի է բերում ապստամբերին։ Հեծյալներից մեկի կողմից սրախողխող է արվում Կաստոսը։ Գանիկոսը, մխրճվելով հռոմեական զինվորների մեջ, փորձ արեց անցնել մյուս թևը, սակայն, «հազարավոր վերքեր ստանալով», սպանվեց անհավասար պայքարում։


== Կրիկսի կերպարը ֆիլմերում ==
«Սպարտակ» — ֆիլմ ԱՄՆ 1960 թվական, ռեժիսոր Սթենլի Կուբրիկ, Գանիկոսին մարմնավորում է Փոլ Լամբերտը։
«Սպարտակ» — ֆիլմ ԱՄՆ 2004 թվական, ռեժիսոր Ռոբերտ Դոլնհելմ, Գանիկոսին մարմնավորում է Փոլ Թերֆերը։
«Սպարտակ։ Արենայի աստվածները» — սերիալ ԱՄՆ 2011 թվական, ռեժիսոր Ռիկ Ջեյկոբսոն, Գանիկոսին մարմնավորում է Դասթին Քլերը։
«Սպարտակ։ Վրեժ» — սերիալ ԱՄՆ 2012 թվական, ռեժիսոր Մայքլ Հյորսթ, Գանիկոսին մարմնավորում է Դասթին Քլերը։
«Սպարտակ։ Անիծվածների պատերազմը» — սերիալ ԱՄՆ 2013 թվական, ռեժիսոր Մայքլ Հյորսթ, Գանիկոսին մարմնավորում է Դասթին Քլերը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
В. Д. Гладкий. Древний мир. Энциклопедический словарь Archived 2017-12-28 at the Wayback Machine.
Բաբաջան (գետակ, Կուրի ավազան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բաբաջան (այլ կիրառումներ)Բաբաջան, գետակ (ողողատ) Կուրի վազանում, նրա աջակողմյան վտակ Դեբեդի աջ օժանդակը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոդնիկի (գյուղ, Ուվինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌոդնիկիՌոդնիկի (ռուս.՝ Родники), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ուվինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 192 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իսլամն Իսլանդիայում

2017 թվականին Իսլանդիայում 948 մահմեդական է եղել, որը կազմում է Իսլանդիայի ընդհանուր բնակչության մոտավորապես 0,3%-ը։


== Ժողովրդագրություն ==
Իսլանդիայի մահմեդականների ասոցիացիան 2017 թվականին ունեցել է 542 անդամ։
Մահմեդականների մեծ մասն ապրում է Ռեյկյավիկում կամ մայրաքաղաքի արվարձաններում, սակայն Դալվիկում քիչ թվով կոսովացի մահմեդական փախստականներ կան։


== Իսլանդիայի մահմեդականների ասոցիացիան ==
Իսլանդիայի մահմեդականների ասոցիացիան (իսլ.՝ Félag múlima á Íslandi) հիմնադրվել է 1997 թվականին և ղեկավարվում է պաղեստինցի ներգաղթյալ Սալման Թամիմիի կողմից։ Սալմանը նաև Ռեյկյավիկի մզկիթի իմամն է։


== Մզկիթներ ==
2002 թվականից ասոցիացիան ունի իր սեփական ռեյկյավիկյան մզկիթը։ Մզկիթում անցկացվում են ցերեկային և գիշերային ծառայություններ, որոնց մասնակցում է մոտ 30 մարդ՝ բաղկացած տեղացի իսլանդացիներից և տարբեր մայրցամաքների մահմեդականներից։ Մզկիթը գտնվում է Ռեյկյավիկի Արմուլի թաղամասում գտնվող գրասենյակային շենքի 3-րդ հարկում։
2000 թվականին Մուսուլմանների ասոցիացիան դիմել է Ռեյկյավիկում ևս մեկ մզկիթի կառուցման համար։ Սակայն քաղաքը չհաստատեց այդ ծրագիրը՝ հավատալով, որ մզկիթները կմրցեն միմյանց հետ։ Երկարատև գործընթացից հետո  2013 թվականի հուլիսի 6-ին շինթույլտվությունը տրվել է։
2019 թվականի համար Ռեյկյավիկում երկրորդ մզկիթի կառուցման նախագիծը դեռ մշակման փուլում է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
islam.is Archived 2014-05-17 at the Wayback Machine.
Աբիգայիլ Ֆիլմոր

Աբիգայիլ Ֆիլմոր  (անգլ.՝ Abigail Powers Fillmore մարտի 13, 1798(1798-03-13), Սարատոգա շրջան, Նյու Յորք, ԱՄՆ - մարտի 30, 1853(1853-03-30), Վաշինգտոն, Կոլումբիայի շրջան, ԱՄՆ), 13-րդ ԱՄՆ նախագահ Միլլարդ Ֆիլմորի կինը և Միացյալ Նահանգների առաջին տիկինը 1850 թվականից մինչև 1853 թվականը։


== Վաղ կյանք և ամուսնություն ==
Ֆիլմորը ծնվել է Նյու Յորքի Սարաթոգա շրջանում։ Նրա հայրը բապտիստ քահանա էր, որը մահացել է Աբիգայիլի ծնվելուց անմիջապես հետո։ Մայրը շուտով տեղափոխվել է արևմուտք։ 1819 թվականին Աբիգեյլը ընդունվել է Նյու Հոփի նոր ակադեմիա, որտեղ սովորել է 19-ամյա Միլարդ Ֆիլմորը։ Երկար ընկերությունից հետո Միլարդը՝ 26 տարեկան և 27 տարեկան Աբիգիլը, ամուսնացել են 1826 թվականի փետրվարի 5-ին։ Հարսանիքը տեղի է ունեցել հարսնացուի եղբոր տանը։ Առանց մեղրամիս անցկացնելու, զույգը բնակություն է հաստատել Նյու Յորքի Բուֆֆալո քաղաքում։ Ֆիլմորը դպրոցում շարունակել է դասավանդել մինչև իր առաջին որդու ծնունդը, և մինչև իր կյանքի վերջը հետաքրքրություն է ցուցաբերել կրթության նկատմամբ ։
Նրանք ունեցել են որդի և դուստր.

Միլարդ Փաուերս Ֆիլմոր(1828–1889)
Մերի Աբիգայիլ Ֆիլմոր  (1832-1854)Երբ Ֆիլմորը 1847 թվականին ընտրվել է Նյու Յորքի Սենատի ներկայացուցիչ, ընտանիքը ժամանակավորապես տեղափոխվել է Օլբանի, Նյու Յորք ։


== ԱՄՆ առաջին տիկին ==
1849 թվականին Միլարդ Ֆիլմորը ընտրվել է փոխնախագահ և կնոջ հետ տեղափոխվել է Վաշինգտոն։ Նախագահ Զաքարի Թեյլորի մահից հետո Ֆիլմորը դարձել է նախագահ, և նրանք սկսել են ապրել Սպիտակ տանը։ Սակայն արդեն այդ ժամանակ առաջին տիկնոջ առողջությունը սկսել է վատթարանալ, և իր պարտականությունները նա հանձնել է դստերը։  Իսկ ինքը մի քանի ժամ անցկացրել է Սպիտակ տան գրադարանում ՝ ընտրելով գրքերը և դրանք դասավորելով Օվալաձև աշխատասենյակում, որտեղ գտնվում էին նրա դաշնամուրը, քնարը և կիթառը ։


== Մահ ==
1853 թվականին Նախագահ Ֆրանկլին Փիրսի երդմնակալության ժամանակ Աբիգայիլը մրսել է և թոքաբորբով հիվանդացել։  26 օր անց ՝ 1853 թվականի մարտի 30-ին, նա մահացել է Վաշինգտոնի «Ուիլարդ» հյուրանոցում։  Թաղված է Բուֆֆալոյի Ֆորեստ Լոունի գերեզմանատանը


== Ծանոթագրություններ ==
Կոզլովկա (գյուղ, Միխայլովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոզլովկաԿոզլովկա (ռուս.՝ Козловка), գյուղ Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Միխայլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1057 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մագդա Մկրտչյան

Մագդա Մերուժանի Մկրտչյան (հունիսի 4, 1976(1976-06-04), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ օպերային երգչուհի, ՀՀ վաստակավոր արտիստ‌ (2014)։


== Կենսագրություն ==
1983-1990 թվականներին սովորել է Երևանի Ա. Գաբրիելյանի անվան թիվ 12 երաժշտական դպրոցի ջութակի դասարանում, 1993-1998 թվականներին՝ Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի մեներգեցողության բաժնում՝ ավարտելով նաև ասպիրանտուրան (պրոֆեսոր Գոհար Գալաչյանի դասարանում)։ 1999 թվականից Երևանի Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մենակատար է։ 2000 թվականին հանդես է եկել Ջուզեպպե Վերդիի «Տրուբադուր» օպերայում Լեոնորայի դերերգով (առաջնելույթ, դիրիժոր՝ Օհան Դուրյան)։ 2000-2001 թվականներին վերապատրաստվել է Լ. Պավարոտիի և Մ. Մերիգգոյի դասարաններում (Իտալիա), մասնակցել է Գ. Վիշնևսկայայի (Մոսկվա), Ն. Ֆիգուերի (Բեռլին) վոկալ վարպետացման դասընթացներին։ Մենահամերգներով հանդես է եկել Հայաստանի և արտասահմանյան մի շարք հանրաճանաչ բեմերում, որոնցից են՝ Dorothy Chandler Pavilion (2001, ԱՄՆ), Konzerthause (2004, Բեռլին), Nicolaisaal (2004, Պոտսդամ), Handel Hоuse (2004, Հալլե), Siemens-Villa (2004), Դոժերի Պալատ (2005, Իտալիա), Ջուստինյան Պալատ (2005, Իտալիա), Դ. Շոստակովիչի անվան պետական ֆիլհարմոնիկ մեծ համերգասրահ (2009, Սանկտ-Պետերբուրգ)։ 2005 թվականին կատարել է Յոհաննես Բրամսի «Ռեքվիեմը» (դիրիժոր՝ Ա.Վասսերման, Գերմանիա)։ 2006 թվականից դասավանդում է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում։ 2006 թվականին Վատիկանում Բենեդիկտ Պապ 16-րդի ներկայությամբ ներկայացրել է միջնադարյան շարականները, որը Տելեպաչե հեռուստատեսությունը հեռարձակել է աշխարհի 27 երկրներում։
2008 թվականին հիմնել է «3-Սոպրանո» նախագիծը։ Նույն թվականին մենահամերգային ծրագրերով հանդես է եկել հայ-իտալական, հայ-ռուսական մշակութային միջոցառումների շրջանակներում։
Հանդես է եկել Արամ Խաչատրյանի «Ձոն ցնծության» Վերդիի «Նաբուկո», Բելլինիի «Նորմա», Ֆրանց Շուբերտի «Միրիամի հաղթական երգը», Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտի «Դոն Ժուան» և այլ օպերաներում։ 2009 թ. Հնդկաստանում հանդես է եկել հայ մշակույթի օրերին նվիրված միջոցառումների շրջանակներում, Սանկտ-Պետերբուրգում երգել է Ելենա Օբրասցովայի 70-ամյակին նվիրված Գալա համերգին (դիրիժոր՝ Ջուզեպպե Սաբբատինի)։ 2011-2012 թվականներին հանդես է եկել Վերդիի «Աիդա» օպերայում Աիդայի դերերգով (դիրիժոր՝ Հ. Արզումանյան, 2011), (դիրիժոր՝ Կարեն Դուրգարյան, 2012)։ 2011 թվականին մասնակցել է Ալեքսանդր Սպենդիարյանի 140-ամյակին նվիրված Գալա համերգին։
Թողարկել է 4 ձայնասկավառակ հոգևոր և դասական ստեղծագործությունների ժանրերում։


== Մրցանակներ ==
«Լիզա» բարեգործական մրցույթի 1-ին մրցանակ (1995)
Ա. Կարապետյանի անվան 1-ին հանրապետական մրցույթի 1-ին մրցանակ (1996)
«Բելկանտո» հանրապետական մրցույթի Արաքս Դավթյանի անվան և «Հույսի» մրցանակների դափնեկիր (1996)
Hildegard Pabelic-ի անվան միջազգային մրցույթի Գրան Պրի (2000)
Ջուզեպպե Վերդիի «Ռեքվիեմ»-ի լավագույն կատարման համար ոսկե մեդալ (2001)
ՀՀ վաստակավոր արտիստ (2014)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մագդա Մկրտչյան
Փափուկ բարձով «օրոր»-ից հոգնել եմ. Մագդա Մկրտչյան
Երգն իմ ներսից ուղղակի հոսում է. Մագդա Մկրտչյան
Magda Mkrtchyan (soprano). Artstudio "TroyAnna"
Բարև, ես եմ/ հարցազրույց Մագդա Մկրտչյանի հետ/ 19.12.16
Անապկա (գետ, թափվում է Բերինգի ծով)

Անապկա (ռուս.՝ Анапка), գետ Կամչատկա թերակղզու հյուսիսարևելյան մասում։ Գետի երկարությունը 89 կմ է, ավազանի տարածքը 1860 կմ2։ Հոսում է Կարագինսկի շրջանում և Կամչատսկի երկրամասում։ Թափվում է Բերինգի ծով։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -19060000312120000008335
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -
Ավազանի կոդը - 19.07.00.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 20
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Զավյալովսկի շրջան

Զավյալովսկի շրջան (ռուս.՝ Завьяловский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ուդմուրթական հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1937 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Զավյալովո։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2203,3 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 64403 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 29,23 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)