armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Իգնասիո Պյատի

Իգնասիո Ալբերտո Պյատի (իսպ.՝ Ignacio Alberto Piatti, փետրվարի 4, 1985(1985-02-04), Բալդիսերա, Մարկոս Խուարես շրջան, Կորդովա, Արգենտինա), արգենտինացի ֆուտբոլիստ, «Մոնրեալ Իմպակտ» ակումբի կիսապաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==
Կարիերան սկսել է  «Նյուելս Օլդ Բոյս», «Ռոմա» և «Գալաթասարայե» ակադեմիայում։ 2004 թվականին նա վերադարձել է հայրենիք, որտեղ նա հանդես է եկել «Չիկարիտա Խունիորս» ակումբի  երկրորդ դիվիզիոնում ։ «Խունիորսի» կազմում Իգնասիոն հանդես է եկել երկու մրցաշրջաններում և 50 խաղում խփել է 10 գոլ։ 2006 թվականին Պյատին տեղափոխվեց ֆրանսիական «Սենտ Էտեն» ակումբ։ Ֆրանսիայում Իգնասիոն ավելի շատ եղավ, որից հետո վաճառվել է Չիլիի Միության Սան Ֆիլիպե քաղաքում, որտեղ նա տուն վերադարձավ։ Իգնասիոյի նոր ակումբը դարձավ Խիմնասիյա Լա Պլատանը։ 2007 թվականին փետրվարի 9-ին Սանանիի «Արսենալ» -ի հետ խաղում, նա իր դեբյուտը արգենտինյան օրինակով հանդես եկավ։ Լա Պլատայի թիմում Պիատտին անցկացրեց երկու եղանակ, որից հետո անցավ հանգստանալու Անժելնդեին։ 2009 թվականին օգոստոսի 22-ին, Նյուելս Օլդ Բոյսի հետ խաղում, նա իր դեբյուտը արեց նոր ակումբի համար։ Սեպտեմբերի 3-ին Գոդոյ Քրուզ Իգնասիոյի դեմ խաղում իր առաջին գոլը խփեց Ինդեպենդենտե ակումբի համար։ 2010 թվականի փետրվարի 15-ին Էստուդուիանտեսայի հետ հանդիպման ժամանակ Պյատին Արգենտինայի առաջնությունում գրավեց Ինդեպենդենտի 5000-րդ գոլը։
Նույն տարում Իգնասիոն տեղափոխվեց իտալական «Լեչչե» ակումբ։  Տեղափոխման գումարը կազմեց 2,5 միլիոն եվրո։ Օգոստոսի 29-ին «Միլանի» հետ խաղում, նա իր դեբյուտը նվաճեց «Սերիա» -ում։ Դեկտեմբերի 12-ին «Կեվո» -ի դեմ խաղում Պյատին նոր ակումբի համար խփեց դուբլ։
2012 թվականի ամռանը Իգնասիոն մեկնել է Իտալիա և վերադարձել հայրենիք։ Նրան առաջարկել են պայմանագիր կնքել Ռիբեր Պվեր, Րասինգ, բայց նա ընտրեց Սան Լորենսո դե Ալմոգրո ակումբը։ Սեպտեմբերի 9-ին «Կոլոն» -ի հետ խաղում, նա իր դեբյուտի հեղինակ  դարձավ նոր ակումբի համար։ 2013 թվականին մայիսի 20-ին «Օլլ Բոոյզ» - ի դեմ խաղում Իգնասիոն արեց իր դեբյուտը «Սան Լորենցո»-ի համար։ 2014 թվականին Պյատին հաղթեց Արգենտինայի առաջնությունում։ Իգնասիոն նաև Լիբերտադորեսի հաղթական գավաթում թիմի առաջատարն էր, նա մասնակցել է 13 խաղին և երեք գոլ խփեց բրազիլացի «Բոատաֆո»  և «Կրուզեյրո»-ի դեմ։ Հուլիսին նա պայմանագիր է կնքել որպես ազատ գործակալ Կանադայի «Մոնրեալ Իմպակտի» հետ, սակայն չնայած նրան, որ նա օգնել է իր նախկին թիմին Լիբերդադերոսի գավաթի առաջին եզրափակիչ հանդիպմանը Պարագվայի Նասոնալի դեմ։  Պատասխան խաղի համար Կանադայի ակումբի ղեկավարությունը Իգնասիոյին թույլ չտվեց, բայց նա մեդալ է ստացել։


== Ձեռքբերումներ ==
Ակումբային
 «Սան Լորենսո դե Ալմագրո»

Արգենտինայի ֆուտբոլի մրցաշար — Ինիսիալ 2013/2014
Լիբերտադտադորես գավաթի հաղթող — Լիբերտադտադորես գավաթ 2014


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Argentine Primera statistics
BDFA profile
Վնուկովո (գյուղ, Միխայլովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎնուկովոՎնուկովո (ռուս.՝ Внуково), գյուղ Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Միխայլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ինչպես աղվեսը հասավ նապաստակին

«Ինչպես աղվեսը հասավ նապաստակին» (ռուս.՝ Как лиса зайца догоняла), խորհրդային մուլտֆիլմ, որն ստեղծվել է 1979 թվականին ռեժիսոր-մուլտիպլիկատոր Անատոլի Սոլինի կողմից։ Մուլտֆիլմի էպիզոդներից մեկում օգտագործվել է համընդանուր մուլտիպլիկացիայի սկզբունքը։


== Սյուժե ==
Ամբողջ մուլտֆիլմի ընթացքում ցուցադրվում է, թե ինչպես է աղվեսը հետապնդում նապաստակին։ Իրադրության ամբողջ հումորայնությունն այն է, որ այդ ընթացքում հերոսներն առանց պարտադրանքի և նույնիսկ մտերմաբար ու խաղաղ զրուցում են կենցաղային ու փիլիսոփայական տարբեր թեմաների շուրջ։
Ի վերջո աղվեսը հոգնում է և սկսում նապաստակին բողոքել իր սոված կյանքից։ Խելամիտ ու չվհատվող նապաստակը խղճում է աղվեսին և սկսում է նրան համոզել, որ կյանքն այնքան էլ վատ չէ, պարզապես պետք է լինել ինքնավստահ և միշտ ասել. «Ես կկարողանամ, ես կկարողանամ»։ Աղվեսն ընդունում է խորհուրդը, իրեն համոզում հավատալ սեփական ուժերին, ապա բռնում է նապաստակին և ուտում նրան։


== Ստեղծողներ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Գրիգորի Օստեր
Ռեժիսոր՝ Անատոլի Սոլին
Բեմադրող նկարիչ՝ Իննա Պշենիչնայա
Կոմպոզիտոր՝ Շանդոր Կալլոշ
Օպերատոր՝ Միխայիլ Դրույան
Հնչյունային օպերատոր՝ Ս. Աբելդյաև
Դերերը հնչյունավորել են՝ Օլգա Արոսևա – Աղվես, Գեորգի Վիցին – Նապաստակ
Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ՝ Վիոլետա Կոլեսնիկովա, Ա. Պանով, Վլադիմիր Վիշեգորոդցև, Վ. Արսենև, Գ. Զեբրովա, Վ. Շևչենկո
Ռեժիսորի օգնական՝ Զ. Պլեխանովա
Բեմադրող նկարչի օգնական՝ Տ. Սոկոլսկայա
Օպերատորի օգնական՝ Ե. Կունակովա
Նկարիչներ՝ Վ. Խարիտոնովա, Գ. Մորոզով
Մոնտաժող՝ Օ. Վասիլենկո
Խմբագիր՝ Արկադի Սնեսարև
Տնօրեն՝ Ն. Լիպնիցկայա


== Մրցանակներ ==
1979 – Մոսկվայի 2-րդ համամիութենական երիտասարդական կինոփառատոնի մրցանակ։


== DVD ==
Մուլտֆիլմը թողարկվել է DVD-ով «Крупный план» ընկերության կողմից։ Ձայնագրության ընթացքում օգտագործվել է պատկերի ու ձայնի վերականգնում, ձայնը՝ Dolby Digital 5.1 Stereo, Dolby Digital 1.0 Mono, պատկերը՝ Standart 4:3 (1,33:1), գույնը՝ PAL:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ինչպես աղվեսը հասավ նապաստակին(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Приз на кинофестивале
Մեսինայի նեղուց

Մեսինայի նեղուց (իտալերեն՝ Stretto di Messina), գտնվում է Ապենինյան թերակղզու և Սիցիլիա կղզու միջև։ Միացնում է Հոնիական և Տիրենյան ծովերը։ Երկարությունը մոտ 40 կմ է, լայնությունը՝ 3,1-22 կմ, նվազագույն խորությունը՝ 115 մ։ Հայտնի է ուժեղ ջրապտույտներով։ Նավահանգիստներն են Մեսինան և Ռեջո դի Կալաբրիան։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրանսերենը Շվեյցարիայում

Ֆրանսերենը Շվեյցարիայում տարածված է տեղական պատուա բարբառի և գրական ֆրանսերենի տեսքով: Օյլ բարբառախմբին պատկանող բարբառները և պրովանսաֆրանսերենը Շվեյցարիայում արդեն սահմանափակ կիրառություն ունեն, չնայած Ռոմանդիայի (ֆրանսիական Շվեյցարիա) տարեց բնակիչները շարունակում են պահպանել տեղի բարբառները, և նոր սերունդը հետաքրքրություն է դրսևորում պատուայի հանդեպ: Պատուան կիրառվում է եկեղեցական արարողություններում և շարունակում է մնալ հեռավոր գյուղերի ու փոքր քաղաքների տարեց բնակիչների խոսակցական լեզուն:


== Պատմություն ==
Ժամանակակից Շվեյցարիայում Ռոմանդիայի շատ կանտոններ` բացառությամբ Ֆրիբուրի (1481), բավական ուշ են ընդգրկվել (մոտավորապես 19-րդ դարի սկիզբ), այդ պատճառով տարբեր ժամանակներում այս տարածքները տարաբնույթ ազդեցություն են կրել` ռեֆորմացիա, Բեռնի ընդարձակում, ֆրանսիական հեղափոխություն: Ֆրանսախոս հարևան միավորները (հատկապես օկ և օյլ բարբառներ կրողները) մեծ ազդեցություն են թողել շրջանի կյանքում, սակայն 19-րդ դարից իրավիճակը փոխվել է. Ռոմանդիայում արգելվել են ֆրանկոպրովանսերենի քարոզումն ու ուսուցումը, ավելի նորաձև է դարձել գրական ֆրանսերենի կիրառումը: Այդպիսով, 1990 թվականին ֆրանսախոս շվեյցարացիների միայն 2 %-ն էր կարողանում խոսել պատուա լեզվով:


== Ժամանակակից կարգավիճակ ==
Ընդհանուր առմամբ, ֆրանսերենը և գրական ֆրանսերենը համընկնում են` ի տարբերություն գերմանական գրական լեզվի և նրա շվեյցարական տարբերակի, որը կիրառում է Շվեյցարիայի գերմանախոս հատվածը: Ֆրանսիացիների ու Շվեյցարիայի ֆրանսախոս կանտոնների շվեյցարացիների մեջ գրեթե լիարժեք փոխհասկացվածություն է առկա, սակայն վերջիններիս լեզվում նկատվում են պատուայից ու գերմաներենից եկող հնաբանություններ: Այսպես ավելի շատ օգտագործում են vattre et mouttre` փոխանակ ասելու père et mère, poutzer` փոխանակ nettoyer, speck` փոխանակ lard, witz` փոխանակ blague և այլն:
Այսպիսով, ներկայումս առանձնանում են ֆրանսախոս շվեյցարացիների երեք շերտեր` պատուա լեզուն կրողներ, ֆրանսերենի շվեյցարական տարբերակը կողներ և ֆրանսերեն կրողներ: Վերջինս կոչվում է français fédéral և կիրառվում է պաշտոնական փաստաթղթերում` օգտագործելով գրական ֆրանսերենի քերականությունը, բառապաշարը և շարահյուսությունը: Dictionnaire suisse romand-ը բնորոշում է français fédéral լեզուն որպես վարչական լեզու, որով միայն գրում են և ոչ թե կենդանի խոսում:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Termes régionaux de Suisse romande et de Savoie» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-16-ին։ Վերցված է 2012-04-13 
«Base de données lexicographiques panfrancophone (BDLP)» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-16-ին։ Վերցված է 2012-04-13
(1193) Աֆրիկա

(1193) Աֆրիկա (անգլ.՝ Africa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1931 թվականի ապրիլի 24-ին Սիրիլ Ջեքսոնի կողմից Յոհանեսբուրգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,646041 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3203 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9718 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1572,15 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,228986 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,14° անկյուն։
Աֆրիկա աստերոիդը պատկանում է Էվնոմիայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 2,54 - 2,72 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, ունեն 11,6°-14,8° ուղեծրի թեքում և 0,121-0,180 էքսցենտրիսիտետ։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1193) Աֆրիկա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Դորիա Տիլիե

Դորիա Տիլիե (ֆր.՝ Doria Tillier, մարտի 27, 1986(1986-03-27), Փարիզի 14-րդ շրջան, Փարիզ), ֆրանսիացի ֆոտոմոդել, դերասանուհի։ Համաշխարհային ճանաչում է ստացել «Տեր և տիկին Ադելմաններ» կինոնկարի թողարկումից հետո։


== Կենսագրություն ==
Դորիա Տիլիեն սովորել է ֆրանսիական ամենահին և ամենահեղինակավոր ուսումնական հաստատություններից մեկում` Կոնդորսե լիցեյում։ Ուսումն ավարտելուց հետո աշխատել է որպես մատուցող։ 2008-2010 թվականներին սովորել է «Laboratoire De L'acteur-Hélène Zidi» թատերական ուսումնարանում։ Երիտասարդ հասակում Տիլիեն որոշ ժամանակ զբաղվել է պրոֆեսիոնալ մոդելինգով, ինչպես նաև նկարահանվել է կարճամետրաժ ֆիլմերում և գովազդային հոլովակներում, այդ թվում` «Mademoiselle Ricci» օծանելիքի գովազդում։ 2012 թվականի օգոստոսի 27-ից մինչև 2014 թվականի հունիսը Canal+ հեռուստաալիքի «Le Grand Journal» հաղորդման մեջ վարել է եղանակի տեսության հատվածը` փոխարինելով հեռացած Սոլվեյգ Ռեդիգեր-Լիզլովին։
Տիլիեն նկարահանվել է «Մաքսային հատուկ ծառայություն» սերիալում (ֆր.՝ Action spéciale douanes), որը ցուցադրվել է France 2 հեռուստաալիքով։ Նաև Ամանդա Լիրի հետ նկարահանվել է ռեժիսոր Ռիչարդ Թոմսոնի «Արյունոտ վարդեր» (անգլ.՝ Bloody Flowers) թրիլլերում։
2017 թվականին Դորիա Տիլիեն «Տեր և տիկին Ադելմաններ» տրագիկոմեդիայում խաղացել է գլխավոր կնոջ դերը։ Ֆիլմն ամուսնու` Նիկոլաս Բեդոսի ռեժիսորական առաջնելույթն է, որտեղ խաղացել է նաև նա։
2019 թվականին նկարահանվել է ամուսնու «Հրաշալի դարաշրջան» դրամատիկական կատակերգությունում։ Ֆիլմի գլխավոր հերոսը գնում է դեպի անցյալ՝ կրկին վերապրելու այն օրը, երբ հանդիպել էր իր ողջ կյանքի սիրուն։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
2014 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության ընտրական փուլում Ուկրաինայի և Ֆրանսիայի միջև խաղից հետո, որն ավարտվել է ֆրանսիացիների 0:2 հաշվով պարտությամբ, Դորիան հայտարարել է, որ պատրաստ է մերկ անցկացնել եղանակի կանխատեսումների թողարկումներից մեկը, եթե արդյունքում Ֆրանսիան դուրս գա աշխարհի առաջնության եզրափակիչ։ Պատասխան խաղի ժամանակ Դորիան իր թվիթերյան էջում ֆրանսիացիների` հաշիվը հավասարեցնելուց հետո անպարկեշտ ձևով գրառում է կատարել խաղադրույքի մասին։ Իր խոստումը Դորիան պահել է՝ թողարկումներից մեկի ժամանակ Պուալ գյուղի դաշտերում հայտնվելով երկարաճիտ կոշիկներով։ Վարողը նկարահանվել է փոքր պլանով, այնպես, որ դերասանուհու մարմնի բարեմասնությունները չեն երևում և հանդիսատեսը մոդելին չի տեսնում, բայց, վերջին հաշվով, խոստումը կատարվել է։
Դերասանուհու հասակը 180 սմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Կիտո Լորենց

Կիտո Լորենց՝ (մարտի 4, 1938(1938-03-04), Schleife, Görlitz, Սաքսոնիա, Նացիստական Գերմանիա - սեպտեմբերի 24, 2017(2017-09-24), Բաուտցեն, Սաքսոնիա, Գերմանիա), Սորբերացի գրող, էսսեիստ, թարգմանիչ, պատմիչ և առակագիր։ Գրում է սորբերեն և գերմաներեն լեզուներով։ Սաքսոնիայի արվեստի ակադեմիայի անդամ է։ 
Սորբերացի գրող Յակուբ Լորենցի թոռն է։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1938 թվականի մարտի 4-ին լուժիցական Սլեպո գյուղում։ 1952 թվականից մինչև 1956 թվականը սովորել է Կոտբուսի միջնակարգ դպրոց-ինտերնատում։ 1956 թվականից մինչև 1961 թվականը Լայպցիգում ուսումնասիրել է սլավոնագիտություն։ 1961 թվականից մինչև 1972 թվականը աշխատել է Բաուտցենում գտնվող Սերբագիտության ինստիտուտում որպես կրտսեր գիտաշխատող։ 1972 թվականից մինչև 1979 թվականը աշխատել է Սերբական ժողովրդական մշակույթի պետական անսամբլում որպես դրամատուրգ։ 
2008 թվականի դեկտեմբերի 18-ին ստացավ Դրեզդենի տեխնիկական համալսարանի լեզվաբանության, գրականության և մշակութաբանության ֆակուլտետի դոկտորի պատվավոր աստիճան։


== Ստեղծագործություններ ==
«Nowe časy — nowe kwasy», առակներ, 1962
«Swĕtło, prawda, swobodnosć», Antologija serbskeho basnjenja, 1963
«Po pućach časnikarki» , Մինա Վիտկոյցի բանաստեղծությունների ժողովածուից թարգմանված, 1964
«Serbske fabule», Գանդրիյա Զեիլերի ստեղծագործություններ, 1966
«Struga. Bilder einer Landschaft», Verszyklus, sorbisch-deutsch, 1967
«Der betresste Esel», հեքիաթներ, 1969
«Poesiealbum 143», 1979
«Sorbisches Lesebuch/Serbska čitanka», անթոլոգիա, 1981
«Die Rasselbande im Schlamassellande», մանկական գիրք, 1983
«Wortland», 1984
«Flurbereinigung», առակներ, 1988
«Gegen den grossen Popanz», առակներ, 1990
«Achtzehn Gedichte der Jahre 1990—2002»
«Aus jenseitigen Dörfern», անթոլոգիա, 1992
«An einem schönbemalten Sonntag», առակներ, 2000
«Die Unerheblichkeit Berlins», լիրիկա, 2000
«Zungenblätter», 2002;
«Das Meer Die Insel Das Schiff», անթոլոգիա, 2004
«Die wendische Schiffahrt», 2004
«Kepsy-barby/ Fehlfarben», առակներ, 2005
«Serbska poezija», 2008


== Պարգևներ ==
Հայնրիխ Հայնեի անվան պետական մրցանակ
Դոմովինա գրական մրցանակ
Հայնրիխ Հայնեի անվան մրցանակ
Հերման Հեսսեի անվան մրցանակ
Բեռլինի արվեստի ակադեմիայի մրցանակ
Յակուբ Չիշինսկիի անվան մրցանակ
Սաքսոնիայի ազատ հանրապետության Լեսինգի անվան մրցանակ՝ պարգևատրվել է 2009 թվականի հունվարի 7-ին
Պետրարկայի մրցանակ՝ պարգևատրվել է 2012 թվականի հունիսի 23-ին


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Гугнин А. А., Введение в историю серболужицкой словесности и литературы от истоков до наших дней, Российская академия наук, Институт славяноведения и балканистики, научный центр славяно-германских отношений, М., 1997, стр. 7 — 9, 33 — 34, 70, 142—143, 152, 159, 162—165, 177—182, 187, 194—195, ISBN 5-7576-0063-2
Kurzbiografie zu: Lorenc, Kito. In: Wer war wer in der DDR? 5. Ausgabe. Band 1, Ch. Links, Berlin 2010, ISBN 978-3-86153-561-4.
Günter Hartung: Sorbisches Lesebuch, in: Weimarer Beiträge 29. Jahrgang, Heft 1 (1983), S. 24-29


== Հղումներ ==
Биография Archived 2014-01-28 at the Wayback Machine.
Библиография
Библиография Archived 2013-08-12 at the Wayback Machine.
Kito Lorenc mit dem «Schlüssel von Smederev» geehrt Archived 2014-09-03 at the Wayback Machine.
Եվստիգնեյ Միրովիչ

Եվստիգնեյ Աֆինոգենովիչ Միրովիչ (ռուս.՝ Евстигней Афиногенович Мирович, բելառուս․՝ Еўсцігней Афінагенавіч Міровіч, իսկական ազգանունը՝ Դունաև, (հուլիսի 29 (օգոստոսի 10), 1878, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 25, 1952(1952-02-25), Մինսկ, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), բելառուս խորհրդային դերասան, ռեժիսոր, դրամատուրգ և մանկավարժ, ԲԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1940)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Պետերբուրգի Ֆ. Վոլկովի անվան թատերական դասընթացները։ 1900 թվականից հանդես է եկել իբրև դերասան, 1906 թվականից՝ դրամատուրգ։ 1921-1931 թվականներին, 1941-1945 թվականներին գլխավորել է Մինսկի բելառուսական առաջին պետական դրամատիկական թատրոնը (Կուպալայի անվան թատրոն)։
Բեմադրություններից են՝ «Խռովություն» (ըստ Ֆուրմանովի, 1927), Ռոմանովիչի «Կամուրջ» (1929), իր պիեսներից՝ «Մաշենկա», «Կաստուս Կալինովսկի» (երկուսն էլ՝ 1923 թվականին), «Ընկեր Բրիզգալինի կարիերան» (1925)։ 1935-ական թվականներին Գոմելում կազմակերպել է հանրապետությունում առաջին կոլտնտեսային թատրոնը, եղել մի շարք կոլեկտիվների գեղ. ղեկավարն ու ռեժիսորը։ 1945 թվականից Բելառուս, թատերական ինստուտի դերասանի վարպետության ամբիոնի վարիչն էր (նույն թվականից՝ պրոֆեսոր)։
Հասան (Շապին Գարահիսարի գավառ)

Հասան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում։ Գտնվում էր Կերասուն քաղաքից 24 կմ հարավ, Գարահիսար-Կերասուն ճանապարհի աջ կողմում։
Հասանից արևելք տարածվում են ընդարձակ անտառներ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բելուշյա Գուբա

Բելուշյա Գուբա (ռուս.՝ Белушья Губа), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Արխանգելսկի մարզի Նովայա Զեմլյայի քաղաքային օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1972 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լենինն անիվների վրա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լենինի հուշարձան (այլ կիրառումներ)Լենինի հուշարձան Օկտյաբրսկայա երկաթուղու դեպոյի մոտ («Լենինն անիվների վրա», ռուս.՝ Памятник Ленину у депо Октябрьской железной дороги, «Ленин на колёсах»), հուշարձան Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը նվիրված է ռուս հեղափոխական գործիչ, բոլշևիկ, Հոկտեմբերյան հեղափոխության առաջնորդ Վլադիմիր Լենինին։ Գտնվում է Լենինգրադյան կայարանի հարևանությամբ, Օկտյաբրսկայա երկաթուղու դեպոյի դիմաց։ Քանդակը տեղադրված է երկաթուղասայլակի վրա և այդպիսով շարժական է։ Հուշարձանի հեղինակն է քանդակագործ Իսաակ Աբրամովիչ Մենդելևիչը։ Սա Մոսկվայում համաշխարհային պրոլետարիատի առաջնորդի առաջին հուշարձաններից մեկն է և աշխարհում միակ Լենինն անիվների վրա։
Հուշարձանի հասցեն` ք. Մոսկվա, Կոմսոմոլսկայա հրապարակի պողոտա, 3բ։


== Պատմություն ==
Հոկտեմբերյան հեղափոխության 8-րդ տարեդարձի տոնակատարությանը նախապատրաստվելու ընթացքում երկաթուղային բանվորներն առաջարկել են դեպոյի տարածքում տեղադրել Վլադիմիր Լենինի հուշարձանը։ Այդ գաղափարը աջակցության է արժանացել։ Ոչաշխատանքային ժամերին բանվորները երկաթուղային մանրամասերից պատվանդան էին պատրաստում։ Պատվանդանի նախագծի հեղինակն էր հինգերորդ քարշատեղամասի ղեկավար Յակովլևը։ Մտահղացման համաձայն` հուշարձանը պետք է ոչ միայն կարողանար շարժվել երկաթուղով, այլև պտտվել սեփական առանցքի շուրջը, որի համար նախատեսված է հատուկ լծակ։
Քանդակի համար գումարը բանվորները հավաքել են մետաղի ջարդոն հանձնելով և վագոնների վերանորոգման շաբաթօրյակների ժամանակ։ Այնուամենայնիվ, երբ անհրաժեշտ միջոցները հավաքվեցին, պարզվեց, որ մինչև տարեդարձը քիչ ժամանակ է մնացել, և քանդակագործները չեն հասցնի պատրաստել հուշարձանը։ Որոշվեց պատվանդանի վրա տեղադրել Լենինգրադյան կայարանի նախասրահի քանդակը։ Ավելի ուշ կայարանում տեղադրվեց ավելի կոթողային հուշարձան։


== Նկարագրություն ==
Հուշարձանը պատրաստված է գիպսից և երանգավորված է բրոնզագույն։ Լենինը կանգնած է ողջ հասակով` բարձր պատվանդանի վրա։ Նրա ձախ ձեռքը բռունցքված է և հենվում է սյանը, իսկ աջ ձեռքը տաբատի գրպանում է։ Պատվանդանը պատրաստված է շոգեքարշի եռակցված շարժաձողերից, սահալծակներից, դարձիչներից, որդնակային փոխանցիչներից։ Այն կանգնած է դուրս գրված տենդերի (ջրի և վառելիքի պահեստավագոն) երկաթուղային չորս անիվների վրա։ Պատվանդանի մանրամասերը ներկված են սև և կարմիր։ Պատվանդանի հիմքին փակցված է մետաղական տախտակ` հետևյալ գրությամբ. «Կանգնեցված է Օկտյաբրսկայա երկաթուղու 5-րդ քարշատեղամասի լոկոմոտիվային և վագոնային արհեստանոցների բանվորների կողմից 5.XI - 1925»։


== Ծանոթագրություններ ==
Իլմեն (այլ կիրառումներ)

Իլմեն, կարող է վերաբերել՝

Իլմեն - լիճ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզում
Իլմեն - գետ Ռուսաստանում, Տոմի վտակը
Իլմեն - գյուղ Ռուսաստանի, Նովգորոդի մարզի Նովոգորոդսկի շրջանի կազմում
263

263 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է հինգշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 263 թվականն է, 
III դարի 63-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Պրիլուցկոե (այլ կիրառումներ)

Պրիլուցկոե, կարող է վերաբերել՝

Պրիլուցկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կալինովկայի շրջանում
Պրիլուցկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կիվերցիի շրջանում
Elbit Skylark

Skylark (թարգմանաբար անգլերենից՝ արտույտ), հետախուզային ԱԹՍ, նախագծվել է իսրայելական Elbit Systems կազմակերպության Silver Arrow մասնաճյուղի կողմից։


== Տարբերակներ ==


=== «Skylark-I» («Արտույտ-I») ===
Թեթև ձեռքով արձակվող ԱԹՍ։ Սարքի զանգվածը՝ 5 կգ, թռիչքի տևողությունը 90 րոպե։ Նախատեսված է առավելագույնը 10 կմ² տարածքի դիտարկման համար։ 
Վայրէջք է կատարում ուղիղ անկումով փչովի բարձիկի վրա։ Առաջին անգամ ցույց է տրվել Փարիզի ավիա-ցուցահանդեսում 2003 թվականին։


=== Skylark® I LE ===
2012-13 թվականների տարբերակ

Թռիչքային զանգվախը՝ 7,5 կգ
Թևերի բացվածքը՝ 3 մ
Առավելագույն օգտակար բեռը՝ 1,1 կգ
Թռիչքի առավելագույն բարձրությունը՝ 5000 մ
Թռիչքի արդյունավետ հեռավորությունը՝ 20-40 կմ
Թռիչքի տևողությունը՝ մինչև 180 րոպեՇարժիչը էլեկտրական է, ավելին քան 100 մ բարձրության թռիչքի դեպքում գետնի վրա այն չի լսվում։ Սպասարկվում է երկու օպերատորների կողմից։ Մատակարարվում է աշխարհի ավելին քան քսան երկրներ։


=== Skaylark® II («Արտույտ-II») ===
2012-13 թվականների տարբերակ

Թռիչքային զանգվախը՝ 65 կգ
Թևերի բացվածքը՝ 6,5 մ
Առավելագույն օգտակար բեռը՝ 9 կգ
Թռիչքի առավելագույն բարձրությունը՝ 5000 մ
Թռիչքի արդյունավետ հեռավորությունը՝ 60 կմ
Թռիչքի տևողությունը՝ մինչև 240 րոպեՇարժիչը էլեկտրական է, ավելին քան 150 մ բարձրության թռիչքի դեպքում գետնի վրա այն չի լսվում։ Տեղաշարժվում է երկու ավտոմեքենաներով, քարշակով։


=== Skaylark® III («Արտույտ-III») ===
2015-16 թվականների տարբերակ

Թևերի բացվածքը՝ 4,8 մ
Առավելագույն օգտակար բեռը՝ 10 կգ
Թռիչքի առավելագույն բարձրությունը՝ 1500 մ
Թռիչքի արդյունավետ հեռավորությունը՝ 100 կմ
Թռիչքի տևողությունը՝ մինչև 6 ժԱրձակվում է կատապուլտից։


== Օպերատորներ ==
 Իսրայել - 2004 թվականի փետրվարին Իսրայելի ցամաքային ուժերը սկսեցին կիրառել Skylark-I սարքեր։
 Ավստրալիա - 2005 թվականի նոյեմբերին գնվել է 6 հատ, Իրաքում գտնվող զորքերի համար։ 2008 թվականին կնքվել է այս սարքերի մատակարարման պայմանագիր։
 Խորվաթիա - 2006 թվականին պատվիրվել են և 2007-ին մատակարարվել երկու Skylark և երկու Hermes 450։
 Ֆրանսիա - 2008 թվականի մարտին գնվել են Skylark սարքեր, հատուկ նշանակության ուժերի համար։
 Վրաստան - մինչև 2008 թվականի մայիս ամիսը ստացվել են 4 միավոր Skylark սարքեր։
 Ղազախստան - 2013 թվականին գնվել են 6 միավոր Skylark փորձնական կիրառման համար։
2003-ից 2006 թվականները այս սարքերը սկսել են կիրառվել Նիդերլանդների և Կանադայի զինված ուժերի կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Skaylark Family(չաշխատող հղում), elbitsystems.com
Skylark II Archived 2007-10-13 at the Wayback Machine., defense-update.com
Գերդայոլ (այլ կիրառումներ)

Գերդայոլ, կարող է վերաբերել՝

Գերդայոլ - գետ Ռուսաստանում, Կոգելի վտակը
Գերդայոլ - գետ Ռուսաստանում, Չյորնայա Կեդվայի վտակը
Գերդայոլ - գետ Ռուսաստանում, Պեչորայի վտակը
Գերդայոլ - գետ Ռուսաստանում, Վելյուի վտակը
Գեղունի

«Գեղունի», Մխիթարյան միաբանության հրատարակած պատմաբանասիրական և գրական-գեղարվեստական պատկերազարդ հանդես, որը լույս է տեսել Վենետիկում, 1901-1906, 1909, 1927, 1947 և 1950 թվականներին։


== Հանդեսի նպատակը ==
Նպատակ է ունեցել ընթերցողներին ծանոթացնելու հայ ու համաշխարհային արվեստի (նկարչություն, գրականություն, երաժշտություն, ճարտարապետություն) դասականների գործերին (Ջոակինո Ռոսսինի, Գաետանո Դոնիցետտի, Վինչենցո Բելլինի, Ջուզեպպե Վերդի, Էդգար Շահին, Հովհաննես Այվազովսկի, Կոմիտաս, Տորկվատո Տասսո, Մարտիրոս Սարյան, Գառզու, Հովհաննես Ալխազյան, Վարդան Մախոխյան, Գրիգոր Շիլդյան և այլն), բարձրացնելու նրանց գեղարվեստական ճաշակը, հետաքրքրություն առաջացնելու հայ արվեստագետների նկատմամբ։
Հարուստ են հանդեսի պատմաբանասիրական, գրականագիտական և արվեստագիտական բաժինները, որտեղ ուսումնասիրություններ ունեն Լեոն, Սուրեն Երեմյանը, Սուքիաս Էփրիկյանը, Թորոս Թորամանյանը, Զ․ Խանզադյանը, Մաղաքիա Ճևահիրճյանը, Հ․ Քյուրտյանը, Մ․ Պարսամյանը։
Թարգմանություններով և սեփական ստեղծագործություններով հանդես են եկել Եղիշե Դուրյանը, Վրթանես Փափազյանը, Դանիել Վարուժանը, Ա․ Ղազարյանը, Սուրեն Պարթևյանը, Ալեքսանդր Շիրվանզադեն, Ռուբեն Սևակը, Լևոն-Զավեն Սյուրմելյանը, Վիլյամ Սարոյանը, Կոստան Զարյանը։
«Գեղունին» վերջին տարիներին լայն տեղ է տրամադրել Խորհրդային Հայաստանի մշակույթի, գիտության վերելքին։


== Խմբագիրներ ==
Ս․ Երեմյան
Մ․ Պոտուրյան
Պրուզել

Պրուզել (ֆր.՝ Prouzel), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 492 մարդ, բնակչության խտությունը` 94.80 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.19 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 110 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 12 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 327 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 241-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 86։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,7 %։ 241 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 230 անձ (119 տղամարդ և 111 կին)։ Գործազուրկ են եղել 11 անձ (7 տղամարդ և 4 կին)։ 86 անաշխատունակներից 25-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 50-ը` թոշակառուներ, իսկ 11-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Գավրիլովսկայա (գյուղ, Կարգոպոլսկի շրջան)

Գավրիլովսկայա (ռուս.՝ Гавриловская), գյուղ Ռուսաստանի Արխանգելսկի մարզի Կարգոպոլսկի շրջանի կազմում։


== Աշխարհագրական տեղեկատվություն ==
Գյուղը գտնվում է Պուդոժի հին մայրուղու վրա՝ Կարգոպոլից 37 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Անտոնովսկայա գյուղի և Կիսելևսկայա գյուղի հետ կազմում են Գավրիլովսկոե (Պեչնիկովսկոե գյուղական բնակավայր) գյուղը։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 71 մարդ, 2012 թվականին՝ 66 մարդ։


== Տեսարժան վայրեր ==
Գյուղի կենտրոնում կան երկու փայտե եկեղեցիներ՝ Բարեխոս-Վլասևսկայա (1743) և Աստվածահայտնություն (Գեորգիևսկի) (բազմագմբեթ, 1793), ինչպես նաև կա զանգակատուն (18-րդ դարի վերջ)։ Մինչև 2013 թվականի մայիսի 5-ը տարածաշրջանում պահպանված միակ եռակի անսամբլն է եղել և Ռուսաստանում գոյատևած չորս եկեղեցիներից մեկը։
2013 թվականի մայիսի 5-ի երեկոյան (Զատիկի առաջին օրը) կայծակի հարվածից հրդեհ է բռնկվել երկհարկանի Բարեխոս-Վլասևսկայա եկեղեցում, կրակը տարածվել է դեպի զանգակատուն։ Հրդեհից փրկվել է Աստվածահայտնության մեկ եկեղեցի։


== Մշակույթ ==
Գյուղի մշակութային կյանքի կենտրոնը գյուղի դպրոցն է, թանգարանը, որը գործում է միակ ուսուցչի՝ թանգարանի պահապանի և մի քանի դպրոցականների էնտուզիազմի շնորհիվ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթ 2005 (թիմերի կազմեր)

ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթի 2005 թ. խաղարկությանը մասնակցեցին 12 ազգային հավաքականներ։


== Խումբ A ==


=== Կոլումբիա ===


=== Հոնդուրաս ===


=== Պանամա ===


=== Տրինիդադ և Տոբագո ===


== Խումբ B ==


=== Կանադա ===


=== Կոստա Ռիկա ===


=== Կուբա ===


=== Միացյալ Նահանգներ ===


== Խումբ C ==


=== Գվատեմալա ===


=== Հարավային Աֆրիկա ===


=== Ճամայկա ===


=== Մեքսիկա ===


== Նայիր նաև ==
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթ 2005
Սինգար

Սինգար (ռուս.՝ Сингарь), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուվոդ գետի ձախ ափում։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ուվոդ գետն է։ Գետի ենթաավազանը Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մ29 (ականանետ)

Մ29, 81-միլիմետրանոց ԱՄՆ թեթև ականանետ։


== Պատմություն ==
Մ29-ը մշակվել է ԱՄՆ զինված ուժերի պատվերով՝ հետիոտնային վաշտերի կրակային հզորության մեծացման նպատակով և ընդգրկվել ԱՄՆ բանակի սպառազինության մեջ 1951 թվականին։
Սակայն Վիետնամի պատերազմի ժամանակ պարզվել է, որ Մ29-ով զինված ականանետային ստորաբաժանումները չունեն բավարար շարժունակություն մարտի դաշտում նրա մեծ զանգվածի և հրաձգության համեմատաբար փոքր հասողության պատճառով։ Օրինակ՝ ռազմական բախման պայմաններում Մ29 ականանետի տեղափոխման համար պահանջվել է նրա գրեթե ամբողջ անձնակազմը, ինչի պատճառով կրվող մարտական լրակազմը կրճատվել է 40-ից մինչև 18 ականի։ Արդյունքում Վիետնամում ԱՄՆ բանակի շարային զորամասերում Մ29 ականանետները փոխարինվել են Մ19 ականանետներով։
1980-ական թվականների սկզբին ԱՄՆ զինված ուժերում սկսվել է Մ29-ի համատարած փոխարինումը ավելի ժամանակակից 60-միլիմետրանոց М224 վաշտային ականանետով։


== Կառուցվածք ==
Կառուցվածքն ունի դասական սխեմա, ընդ որում՝ զենքի տեղափոխման համար թույլատրելի է նրա ոչ լրիվ քանդումը։ Ականանետը կազմված է հարթ փողից, երկոտանի-հրետասայլից, նշանոցից և պտտման կենտրոնական հանգույցով հենասալից, որը թույլ է տալիս վարել շրջանային հրաձգություն առանց սալի դիրքը փոխելու։ Փողի արտաքին մակերևույթն ունի օղակային ճախարակումներ ինտենսիվ հրաձգության ժամանակ սառեցման լավացման համար։ Մարտական լրակազմի անվանացուցակը կազմված է  երեք տիպի բեկարյին-ֆուգասային, մեկ տեսակի լուսավորող և երկու տեսակի ծխային ականներից։ Այս ականանետի համար հատուկ մշակվել է Մ374 բեկորաֆուգասային ականը, որը տիրապետում է մինչև 4,5 կմ ավելացված հրաձգության հասողությամբ և ուժեղացված պայթուցիկ բաղադրությամբ։
Ականանետի անձնակազմը կազմված է հինգ անձից՝ անձնակազմի հրամանատար, նշանառու, նշանառուի օգնական և ռազմամթերքի երկու մատակարարողներ։


== Տարբերակներ ==
М125А-1 – ինքնագնաց տարբերակ М113 զրահափոխադրիչի ամրաշրջանակի վրա։


== Շահագործողներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«81-միլիմետրանոց Մ29 ականանետ» հոդվածը zw-observer.narod.ru կայքում
«M-29 81mm mortar» հոդվածը fas.org կայքում
M29 Mortar / Internet Movie Firearms Database (օգտագործումը կինոնկարներում)
Տուփ (Սպերի գավառ)

Տուփ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Սպերի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պոմերանյան շպից

Պոմերանյան շպից կամ պոմերանցի, շների դեկորատիվ ցեղատեսակ։ Որոշ շնաբանական ֆեդերացիաներիը, ինչպես Շնաբանական միջազգային ֆեդերացիան, պոմերանցիներին դասակարգում են որպես գերմանական շպիցի տեսակ, մյուսները, ինչպես Շների ամերիկյան ակումբը, պոմերանյան շպիցերին առանձին ցեղատեսակ են համարում։
Պոմերանյան շպիցերին հաճախակի շփոթում են գերմանական շպիցերի հետ, սակայն արտաքինով նրանք տարբերվում են. պոմերանցու մազը ավելի է բամբականման է, փափուկ և մանած, դունչը կարճ է, իսկ գերմանացու մոտ մազը ցից է, իսկ դունչն էլ ձգված։
Պոմերանյան շպիցը լինում է պստլիկ (ցվերգշպից), փոքր և միջին։


== Ծագում ==
Ցեղատեսակի անունը ծագել է Գերմանիայի Պոմերանիա պատմական երկրամասի անվանումից։ Այս ցեղատեսակը համարվում է շպիցների ամենափոքր ներկայացուցիչը։
1870 թվականին Վիկտորիա թագուհու կառավարման ժամանակաշրջանում շպիցները Պոմերանիայից հայտնվում են Անգլիայում, որտեղ սկսվում է նրանց գաճաճ ձևի բուծման աշխատանքները։ Անգլիական և ամերիկյան շպիցների լավագույն ներկայացուցիչները մեծ ազդեցություն են թողնում ամբողջ աշխարհի բուծողների վրա և աստիճանաբար այլ երկրների շպիցների ցեղատեսակը փոխվում է, նմանվում պոմերանյան տեսակին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Эллманн В. «Померанский шпиц». ООО "АКВАРИУМ-ПРИНТ " ISBN 5-98435-628-7
Grant Lexiann (2006)։ The Pomeranian։ Neptune City, NJ: T.F.H. Publications։ ISBN 978-0-7938-3646-8։ OCLC 69734516 
Tietjen Sari Brewster (1987)։ The New Pomeranian։ New York: Howell Book House։ ISBN 978-0-87605-251-8։ OCLC 16579458 


== Արտաքին հղումներ ==
Պոմերանյան շպիցի մասին հոդվածը Curlie-ում (ըստ DMOZ-ի)
Թոխլուջա

Թոխլուջա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դիադինի գավառակում։ Գտնվում էր Դավուդ գյուղի մոտ, Դիադին քաղաքից հարավ-արևմուտք, ձորի մեջ։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 24 տուն քուրդ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆոնվիեյ (Բուշ դյու Ռոնի գավառ)

Ֆոնվիեյ (ֆր.՝ Fontvieille), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Բուշ դյու Ռոն գավառում:
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում է 3653 մարդ, բնակչության խտությունը` 90.92 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 40.18 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 600 կմ հարավ, Մարսել քաղաքից` 75 կմ հյուսիս-արևմուտք:


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 2192 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1541-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 651: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,3 %: 1541 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1368 անձ (721 տղամարդ և 647 կին): Գործազուրկ են եղել 173 անձ (70 տղամարդ և 103 կին): 651 անաշխատունակներից 155-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 287-ը` թոշակառուներ, իսկ 209-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Բուշ դյու Ռոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Փոքրագույն գործողության սկզբունք

Փոքրագույն գործողության սկզբունք, մեխանիկայի վարիացիոն սկզբունքներից, ըստ որի ֆիզիկական համակարգի որոշակի դասի՝ միմյանց հետ համեմատվող հնարավոր շարժումներից իրականացվում է այն, որի դեպքում գործողությունը (համակարգի շարժման կարևոր բնութագրերից, ունի էներգիայի և ժամանակի արտադրյալի չափայնություն) ստանում է փոքրագույն (ավելի ճիշտ՝ էքստրեմալ) արժեք։ Սովորաբար կիրառվում է Համիլտոն-Օստրոգրադսկու (δs=0, որտեղ δ-ն թերի վարիացիայի սիմվոլն է) կամ Մոպերտյուի-Լագրանժի (W=0, որտեղ W-ն լրիվ վարիացիայի սիմվոլն է) տեսքով։ Փոքրագույն գործողության սկզբունքից օգտվում են մեխանիկական համակարգի շարժման հավասարումներ կազմելու և այդ շարժումների ընդհանուր հատկություններն ուսումնասիրելու համար։ Հասկացությունների համապատասխան ընդհանրացման դեպքում Փոքրագույն գործողության սկզբունքը կիրառվում է հոծ միջավայրերի մեխանիկայում, էլեկտրադինամիկայում, քվանտային մեխանիկայում։


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆեյնմանի դասախոսությունը փոքրագույն գործողության սկզբունքի մասին (անգլերեն)
Քարակերտի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արմավիրի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արմավիրի մարզի Քարակերտ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 5 հուշարձան (2 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Լոդերդեյլ շրջան (Թենեսի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լոդերդեյլ շրջան (այլ կիրառումներ)Լոդերդեյլ շրջան (անգլ.՝ Lauderdale County), ԱՄՆ Թենեսի նահանգի 95 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.217 կմ² է, բնակչությունը՝ 27.101 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ռիպլի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1835 թ.։
Վաղարշ Ա Պարթև

Վաղարշ Ա Պարթև (պարսկերեն՝ بلاش Balāsh, 25 - 78), Պարթևաստանի արքա մ.թ. 51-ից առ 78 թվականը։ Վոնոն Բ-ի որդին։ Պարթևաստանի հզորագույն տիրակալներից մեկը։ Զիջել է Ատրպատականի գահը իր որդուն` Բակուրին, օժանդակել է եղբորը՝ Տրդատին նվաճելու Մեծ Հայքի գահը։ Դա հանգեցրել է հռոմեա-պարսկական երկարատև պատերազմի (54–63), որն ավարտվել է Հռանդեայի պայմանագրով։
Codemasters

The Codemasters Software Company Limited (կարճ տարբերակը՝ Codemasters), համակարգչային խաղերի մշակող և հրատարակիչ, տեղակայված է Մեծ Բրիտանիայում։ 


== Պատմություն ==
Ընկերությունը հիմնադրվել է 1986 թվականին Ռիչարդ և Դեյվիդ Դարլինգների կողմից։ Codemasters-ը արագ զբաղեցրեց իր տեղը խաղային շուկայում, զբաղվելով ZX Spectrum-ի համար խաղերի մշակմամբ, որոնք հիմնականում իրենցից ներկայացնում էին գլուխկոտրուկներ։ Այսպիսի խաղերի վառ օրինակ է՝ Dizzy-ի խաղաշարքը։ Չնայած Codemasters-ը հաջող կերպով սկսեց մշակել խաղերը ZX Spectrum-ի համար, նա նաև թողարկում էր խաղերը այլ համակարգերի համար՝ Enterprise 128, VIC 20, Commodore 64, Commodore 16, BBC Micro, Acorn Electron, Amstrad CPC, Atari 400/800, Commodore Amiga և Atari ST։ 
1980-ական թվականներին Codemasters-ը համարվում էր այն ընկերությունը, որը վաճառում էր իր խաղերը ամենացածր, չփոփոխվող գնով։ Սակայն սկսած 1992 թվականից ընկերությունը կրճատեց բյուջետային խաղերի շարքը, ավելի մեծ նախագծերով զբաղվելու համար, ինչն էլ դժգոհության ալիք բարձրացրեց խաղասերների շրջանում քանի, որ ընկերության հաջողության գործում մեծ դեր էին խաղացել հենց այդ խաղերը։ 
Երբ 8 բիթային տնային համակարգիչների շուկան սկսեց նեղանալ, Codemasters սկսեց մշակել խաղեր նախատեսված 16 բիթային խաղային համակարգերի համար, ինչպես նաև բյուջետային խաղերից անցում կատարեց ավելի թանկ խաղերի մշակմանը, իսկ արդեն 1993 թվականին թողարկվեց վերջին բյուջետային խաղը՝ Dizzy — Crystal Kingdom Dizzy։ 
2016 թվականի ապրիլին Codemasters-ը հայտարարեց, որ վարձել է ավտոմրցաշավային խաղերի մշակողների շատերին՝ Evolution Studios-ից, այն բանից հետո երբ Sony-ին փակեց ստուդիան։ 
2019 թվականի նոյեմբերին Codemasters-ը հայտարարեց, որ գնել է Slightly Mad Studios ստուդիան։ Գործարքի արժեքը կազմում էր 30 մլն դոլար։ 
2020 թվականի հուլիսի 1-ին Codemasters և World Rally Championship միջև կնքվեց պայմանագիր WRC խաղի մշակման համար։ Առաջին խաղը պլանավորվում է թողարկել 2023 թվականի ապրիլի 1-ից 2024 թվականի մարտի 31-ը։ 
2020 թվականի նոյեմբերին Codemasters-ը հայտարարեց, որ Take-Two Interactive-ը դիմել է իրեն՝ գնման հարցով առաջարկելով 739,2 մլն ֆունտ սթերլինգ։ Codemasters հայտարարեց, որ խորհուրդը պատրաստ է հաստատել գործարքը որոշակի փոփոխություններից հետո։ Նույն ամսում ընկերությունները համաձայնեցրեցին պայմանագրերը վաճառքի հետ կապված, գործարքը արժեցավ 994 մլն դոլար, իսկ պայմանագիրը ավարտվում է 2021 թվականին։ Codemasters-ի ձեռք բերումից հետո, ընկերությունը գործելու էր 2K անվան ներքո։ Take-Two-ի տնօրեն Շտրաուս Զելնիկը հայտարարեց, որ Codemasters-ի կողմից մշակված ավտոմրցաշավային խաղերը համադրվում են իր սպորտային խաղերի շարքի հետ։ Սակայն 2020 թվականի դեկտեմբերին, Electronic Arts-ի առաջարկը գերազանցեց Take-Two-ի առաջարկին։ Electronic Arts-ը առաջարկեց 1,2 միլլիարդ դոլար։ Codemasters-ի խորդուրդը համաձայնվեց EA-ի հետ։ Գործարքը ավարտվեց 2021 թվականի փետրվարին, և ողջ բաժնետոմսերը անցան EA Codex Games Limited դուստր ընկերությանը։ EA-ի ներկայացուցիչներից Էնդրյու Ուիլսոնը հայտարարեց, որը նրանք պլանավորում են պահպանել Codemasters-ը, որպես առանձին կազմակերպություն EA-ի կազմում։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Աթենքի բրիտանական և քրիստոնեական թանգարան

Բրիտանական և քրիստոնեական թանգարան (հուն․՝ Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο) բյուզանդական և քրիստոնեական արվեստի թնագարան Աթենքում։ Թանգարանը հիմնադրվել է 1914 թվականին, ցուցադրում է ավելի քան 25 հազար եզակի ցուցանմուշներ բյուզանդական և քրիստոնեական արվեստից։ Գտնվում է Հունաստանի մայրաքաղաքում Վասիլիսսիս Սոֆիաս 22 հասցեում։


== Թանգարանի շենքը ==
Սկզբում թանգարանը գտնվում էր Աթենքի ակադեմիայի առաջին հարկում։ 1930 թվականին նա ստացել է իր սեփական Վիլլա Իլլիսա շենքը, Սոֆիա Լեբրունի ձմեռային նստավայրը։
Վիլլա Իլլիսա շենքը կառուցվել է 1848 թվականին հունական ճարտարապետ Ստամատիս Կլեանտիսի կողմից։ Շենքի անունը տրվել է Իլիսիա թաղամասի և հիմնական մուտքի մոտ հոսող Իլլիսոս գետի անուններով։
Պրոֆեսոր Գեորգիոս Սոտիրոսի առաջնորդության ներքո ճարտարապետ Արիստոտելիս Զահոսը պատրաստել թանգարանի ցուցահանդեսների սրահը։ 1993 թվականին սկսվեց ընդլայնվել թանգարանի տարարածքը և կառուցվեց երեք ստորգետնյա հարկեր, նախագծի գլխավոր ճարտարապետն է Մանոս Պերրակիսը ։ Արտաքին մասը և Իլլիսա կալվածքը մնացել է անփոփոխ։ Մինչև մուտքը կա մի սյուներով պատված սրահ, որը նախկինում եղել է ծառաների տունը։ Այցելուներին վերջում ցուցադրվում են ընդարձակ բակը շրջապատված է բազմաթիվ շենքերով, որոնց կենտրոնում կա մի շատրվան, ինչպես նաև վաղ քրիստոնեական խճանկարի նմուշներից։
Թանգարանի շենքը ունի երկու հարկեր և նկուղ, այն ինքնին ճարտարապետական հուշարձան է։ Պատերը դրսի կողմից պատված են մարմարով։


== Ցուցադրություններ ==
2016 թվականի մարտին թանգարանում կազմակերպվել է «Հայաստան. Արարատի ոգին» խորագրով ցուցադրություն, որի ընթացքում ներկայացվել են Հայաստանի պատմության թանգարանից Հունաստան տեղափոխված 100-ից ավելի արժեքավոր ցուցանմուշներ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Լատորևո

Լատորևո (ռուս.՝ Латорево), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 0 մարդ։
Գյուղը գտնվում է շրջանի հարավ-արևելյան մասում, Ուգրայից 18 կմ հյուսիս-արևմուտք, Զնամենկա-Սպաս-Դեմենսկ մայրուղուց 18 կմ հյուսիս-արևմուտք, Գորդոտա գետի ափին։ Գյուղից 18 կմ դեպի արևելք գտնվում է Դեբրյանսկի երկաթուղային կայարանը՝ Տորժոկ-Բրյանսկ գծի վրա։


== Պատմություն ==
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ գյուղը 1941 թվականի հոկտեմբերին գրավվել է նացիստական զորքերի կողմից, ազատագրվել է 1943 թվականի մարտին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լոս Վիլյարես (քաղաք)

Լոս Վիլյարես (իսպ.՝ Los Villares), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Խաեն նահանգում։ Մտնում է Անդալուսիա ինքնավար համայնքի մեջ։ Տարածքը՝ 88 կմ2, բնակչությունը՝ 5819 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Նահանգի վարչական կենտրոնից հեռու է ընդամենը 9 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրանկովկա (գյուղ, Յամպոլի շրջան)

Ֆրանկովկա (ուկրաիներեն՝ Франківка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Յամպոլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1800 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ֆրանկովկա գյուղում բնակվում էր 65 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,3 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 216,67 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Օմեր Չելիք

Օմեր Չելիք (թուրքերեն՝ Ömer Çelik, հունիսի 15, 1968(1968-06-15), Ադանա, Թուրքիա), թուրք քաղաքական գործիչ և լրագրող։ 2013 թվականի հունվարի 24-ից մինչև 2015 թվականի օգոստոսի 28-ը եղել է Թուրքիայի մշակույթի և զբոսաշրջության նախարարը։
2016 թվականի մայիսի 24-ից զբաղեցնում է Թուրքիայի Հանրապետության ԵՄ ինտեգրման հարցերով նախարարի պաշտոնը։ Անդամակցում է պահպանողական հոսքի աջակենտրոն «Արդարություն և զարգացում կուսակցություն» կուսակցությանը։


== Կենսագրություն ==
Օմեր Չելիքը ծնվել է 1968 թվականի հունիսի 15-ին Ադանայում՝ Զիյա և Դուդու Չելիքների ընտանիքում։ Գազի համալսարանի տնտեսագիտության և վարչարարության ֆակուլտետն ավարտելուց հետո Օմերը նույն համալսարանի սոցիալական գիտությունների բարձրագույն դպրոցում ստացել է քաղաքագիտության մագիստրոսի կոչում։
Ուսումն ավարտելուց հետո սկզբնական շրջանում աշխատել է, որպես լրագրող և քաղաքագետ։ Հենց այդ տարիներին էլ ապագա նախարարը միացել է «Արդարություն և զարգացում կուսակցություն» կուսակցությանը։ Իր քաղաքական գործունեությունը սկսել է 2002 թվականին, երբ ընտրվել է, որպես պատգամավոր Ադանայի ընտրատարածքից։ Այդ պաշտոնում վերընտրվել է ևս երկու անգամ՝ 2007 և 2011 թվականներին ևս։
2005 թվականից ծառայել է, որպես Թուրքիայի մեջլիսի արտաքին գործերի պատասխանատու փոխնախագահ։ Նա նաև Թուրքիայի և Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների միջև երկկողմ խորհրդարանական հարաբերությունների բարեկամական խմբի նախագահն է։
2013 թվականի հունվարի 24-ին նշանակվել է Թուրքիայի մշակույթի և զբոսաշրջության նախարար Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի կաբինետում։ Այդ պաշտոնում նա փոխարինել է Էրթուղրուլ Գյունային։ 2016 թվականի մայիսի 4-ից սկսել է պաշտոնավարել Թուրքիայի ԵՄ ինտեգրման հարցերով նախարարի պաշտոնում։


== Անձնական կյանք ==
Օմեր Չելիքն ամուրի է։


== Ծանոթագրություններ ==
Գուլիստան (Ուզբեկստան)

Գուլիստան (ուզբ.՝ Guliston / Гулистoн, ռուս.՝ Гулистан, մինչև 1961 թվականը՝ Միրզաչուլ), քաղաք Ուզբեկստանի արևելքում, Սիրդարիայի մարզի վարչական կենտրոնը։ Ունի 77 300 բնակչություն (2014)։ 
Գտնվում է Սովյալ անապատի հարավարևելյան մասում, մայրաքաղաք Տաշքենդից 120 կիլոմետր հարավում։ Երկաթուղային կայարան է Տաշքենդ—Խավաստ գծի վրա։ 
Ունի բամբակազտիչ, կաթնա-յուղագործական, վերանորոգող-մեխանիկական գործարաններ, շինանյութերի կոմբինատ, բժշկական և մանկավարժական ուսումնարաններ։
Կաղապար:Ուզբեկստան-անավարտ
Կարո Փայլան

Կարո Փայլան (թուրքերեն՝ Garo Paylan, հոկտեմբերի 3, 1972(1972-10-03), Ստամբուլ, Թուրքիա), հայազգի քաղաքական գործիչ, Թուրքիայի Մեջլիսի պատգամավոր։ Ստամբուլի Յեշիլքոյ թաղամասում գտնվող հայկական նախակրթարանի հիմնադիր ներկայացուցիչն է։
2015 թվականի ամռանը խորհրդարանական ընտրություններում հաղթելով՝ 3 հայերի հետ անցել է Թուրքիայի Ազգային մեծ ժողով։


== Գործունեություն ==
Կարո Փայլանի հայկական ընտանիքը ծագում է Մալաթիայից։ Ավարտել է Ստամբուլի համալսարանի բիզնեսի կառավարման ֆակուլտետը։ Երկար տարիներ աշխատել է հայկական դպրոցում։ Քրդամետ Ժողովուրդների դեմոկրատական կուսակցությամբ անցել է Թուրքիայի Մեջլիս։
2017 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Կարո Փայլանին շնորհվել է  ԵՊՀ ոսկե մեդալ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պայուալուսե

Պայուալուսե (էստ․՝ Pajualuse), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Յիհվի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 50 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կրետե (այլ կիրառումներ)

Կրետե, կարող է վերաբերել,

Կրետե, Հունաստանի ամենախոշոր և Միջերկրական ծովի մեծությամբ հինգերորդ կղզին։
Կրետե, հնագույն պետություն Միջերկրական ծովի արևելյան մասում։
Մարի Քոլբան

Մարի Քոլբան (Adolphine Marie Schmidt Colban, ծննդյան անունը՝ Ադոլֆին Մարի Շմիդտ (	Adolphine Marie Schmidt), 1814, Քրիստիանիա (ներկայում՝ Օսլո) – 1884, Հռոմ), նորվեգացի գրող և թարգմանիչ։


== Կենսագրություն ==
Մարի Քոլբանը ծնվել է 1814 թվականին Քրիստիանիայում (ներկայում՝ Օսլո)։ 1836 թվականին ամուսնացել է ուսուցիչ Նաթանիել Անգել Քոլբանի (1793-1850)։ Վաղ տարիքում այրիանալուց հետո ապրուստ վաստակելու նպատակով թարգմանել է գիտական գրքեր։ Ֆրանսերենից նորվեգերեն է թարգմանել Էժեն Սյուի «Մաթիլդ» վեպը և այլ գրական ստեղծագործություններ։ Առանց իրեն տեղյակ պահելու «Lettres d’une barbare» խորագրով հրատարակված նամակները, որ նա ուղարկել էր ազնվական մի տիկնոջ, մեծ արձագանք են գտնում գրական աշխարհում։ Դրանց հետո նա սկսում է տպագրել իր բանաստեղծությունները։ Մարի Քոլբանի առաջին գրական ստեղծագործությունը եղել է Lærerinden, en Skizze-ը, որ նա գրել է 1869 թվականին։
1856 թվականից Մարի Քոլբանն ապրել է Փարիզում, գրել է նորվեգական թերթերի համար, ֆրանսերեն է թարգմանել Գանստենի «Souvenirs d’un voyage en Sibérie»-ը, ինչպես նաև գրել է մի քանի վեպեր, որոնցից առավել հայտնի են՝ «L’Institutrice», «Une vieille Fille», «Cleopatra» (1880), «Thyra» (1881) և այլն։
Նա գրել է նաև վիպակներ՝ «Lärerinden» (1870), «Tre Noveller» (Քրիստիանիա, 1873), «Tre nye Noveller» (Կոպենհագեն, 1875), «Jeg lever» (Կոպենհագեն, 1877), «En gammel Jomfru» (1878): Փարիզում անցկացրած տարիների մասին նա 1882-1884 թվականներին նա գրել է հոդվածներ, որոնք տպագրվել են Nyt Tidsskrift ամսագրում։
Մարի Քոլբանը մահացել է 1884 թվականին Հռոմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Nielsen R. (1904)։ Norske Kvinder i det 19de Aarhundrede 
Schjøtt M. (1914)։ «Fem forfatterinder i hundreaaret»։  in Høgh, M., Mørck, F.։ Norske kvinder. En oversigt over deres stilling og livsvilkaar i hundredaared 1814–1914։ էջեր 7–13
Եղևնի կեռիկավոր

Եղևնի կեռիկավոր  (լատ.՝ Picea pungens), չափազանց գեղազարդ, 20-30 մ բարձրությամբ, բրգանման պսակով մշտադալար ծառ է։ Հայրենիքը Հյուսիսային Ամերիկան է։


== Կենսաբանական նկարագիր ==
Գեղեցիկ, մշտադալար, փշատերև հզոր ծառ է, մինչև 50 մ բարձրությամբ և 100-120 սմ բնի տրամագծով։ Սաղարթը գեղեցիկ բրգաձև է։ Բնի և բազմամյա ճյուղերի կեղևը մոխրագույն է։ 
Ասեղնատերևները քառակողմ են, կոշտ, սուր, 2-3 սմ երկարությամբ, աչքի են ընկնում կապտկանաչավուն կամ արծաթավուն գունավորմամբ։ Կոները գլանաձև են, գեղազարդ, ունեն 5-10 սմ երկարություն։ Կեռիկավոր եղևնին ցրտադիմացկուն է, խոնավասեր, հաջողությամբ դիմանում է օդի չորությանը և ամառային բարձր ջերմաստիճանին, հողի նկատմամբ քիչ պահանջկոտ է, լավ է դիմանում քաղաքային փոշուն, վնասակար գազերին և ուժեղ քամիներին։
Լավ է տանում ժամանակավոր երաշտը։ Կարող է աճել աղքատ, հողերում, միայն թե այս դեպքում աճը խիստ դանդաղում է։ Ստվերատար է, բայց լավ Է աճում նաև առատ լուսավորվածության պայմաններում։


== Բազմացում ==
Հաջողությամբ բազմանում է սերմերով և կտրոններով, հատկապես խոնավ շրջաններում։ Մեր հանրապետության գրեթե բոլոր շրջաններում հաջողությամբ կլիմայավարժվել է և ունի լայն կիրառություն կանաչապատման մեջ։


== Կիրառում ==
Կեռիկավոր եղևնին ունի բազմաթիվ պարտիզային ձևեր՝ արծաթափայլ, Էնգելմանի, կարճահասակ, կապտավուն, դեղնավուն, որոնք սաղարթի ձևի ու գույների բազմազանությամբ կարող են զարդարել ցանկացած կանաչ տնկարկ։ Կեռիկավոր եղևնին և նրա պարտիզային ձևերը խորհուրդ է տրվում օգտագործել սոլիտերներում, խմբերում և փողոցային տնկարկներում։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Գրականություն ==
Ժ. Հ. Վարդանյան, Ծառագիտություն, Հայկական գյուղատնտեսական ակադեմիա, Երևան, 2005


== Ծանոթագրություններ ==