armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Նիկոլայ Ազարյան

Նիկոլայ Ղուկասի Ազարյան (հունվարի 2, 1920(1920-01-02), Փիփ, Դաշկեսանի շրջան, Ադրբեջանական ԽՍՀ - նոյեմբերի 4, 1988(1988-11-04), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Փիփ գյուղի Ազարյանների նշանավոր գերդաստանի անդամ, բանաստեղծ, բանահավաք, մանկավարժ, հասարակական գործիչ։


== Կենսագրական տվյալներ ==
Ն. Ազարյանը ծնվել է 1920 թվականի հունվարին Փիփ գյուղում։ Սկզբնական կրթությունը ստացել է տեղի դպրոցում, ապա Կիրովաբադի, ներկայիս Գանձակ քաղաքի մանկավարժական տեխնիկումում, որից հետո ընդունվել ու ավարտել է Բաքվի մանկավարժական ինստիտուտը։ Եղել է Գուրգեն Գաբրիելյանի համակուրսեցին և ընկերը։ Ավարտելուց հետո վերադարձել է հայրենի գյուղ և մինչև իր կյանքի վերջը դասավանդել է հայոց լեզու և գրականություն։ Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին և մի քանի անգամ վիրավորվել է։ Նրա հայրը՝ Ղուկասը ու հորեղբայրները՝ Վիրաբը, Արսենը, Նավասարդը և Մելիքը մեծ դերակատարություն են ունեցել գյուղի պատմության մեջ։ Վիրաբ Ազարյանը եղել է Զորավար Անդրանիկի զինակիցը։ Մասնակցել է հայ-թաթարական և հայ-թուրքական կռիվներին։ Արսեն և Մելիք Ազարյանները նույնպես մասնակցել են հայ-թաթարական կռիվներին, որի ժամանակ զոհվել են և թաղված են Վարդենիս քաղաքի մոտ եղբայրական գերեզմանատանը։ Ղուկասը և Նավասարդը շնորհաշատ ու աշխատասեր մարդիկ էին, իսկ նրանց միակ քույր Աստղիկից պահպանվել են նրա գեղեցիկ ասեղնագործությունները, որոնք պահվում են անձնական հավաքածուներում։
Նա հայ ժողովրդին տվել է փայլուն կադրեր, հայրենասեր ու շնորհաշատ աշակերտներ, որոնք մեծագույն հարգանքներով ու երախտագիտությամբ են հիշում իրենց ուսուցչին։ Նրա աշակերտները դարձել են հայտնի մանկավարժներ, բժիշկներ, դատախազներ ու դատավորներ, գիտնականներ։ Մեծ մտավորականի ժողովրդին մատուցած ծառայությունները չեն սահմանափակվել բազմավաստակ ուսուցչի դերակատարությամբ։ Նրա մեծ երախտիքն այն է, որ նա, խորապես ըմբռնելով ժամանակի հրամայականը, գրանցել ու սերունդներին է փոխանցել գյուղի ու հարակից բնակավայրերի պատմության, հուշարձանների, ազգատոհմերի, ավանդույթների մասին տեղեկատվական հսկայական նյութեր։ Այդ նյութերը նա տրամադրել է Երևանում բնակվող իր գործընկեր բարումեցի Նիկոլայ Ղազարյանին, որը այդ տեղեկությունները ամփոփել է Գարդմանք շրջանի պատմության վերաբերյալ աշխատությունում։ Աշխատությունը այժմ գտնվում է հուշարձանագետ Սամվել Կարապետյանի անձնական արխիվում։
Նիկոլայ Ազարյանը ոչ միայն ավանդույթային կյանքի մեծ գիտակ էր, այլ նաև ինքնուս ստեղծագործող։
Մահացել է 1988 թ.-ի նոյեմբերի 4-ին և իր կամքի համաձայն թաղվել է գյուղի հին գերեզմանատանը։ Գյուղի բնակչությունը բռնագաղթվել է նույն թվականի նոյեմբերի 28-ին։


== Ստեղծագործություններ ==


=== Փիփ (Զագլիկ) բանաստեղծություն ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նիկոլայ Ազարյանի առանձնատունը Փիփում
Հենրի IV (Անգլիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հենրի IV (այլ կիրառումներ)Հենրի IV (1366—1413), թագավոր 1399-ից։
Լանքաստերների դինաստիայի հիմնադիր։ Աջակցել է 1397-ին Ռիչարդ II-ի պետական հեղաշրջմանը, սակայն շուտով արտաքսվել է։ 1399-ին ղեկավարել է հյուսիսային Անգլիայի մագնատների խռովությունը ընդդեմ Ռիչարդ II-ի։ Վերջինիս գահից հրաժարվելուց հետո Հենրի IV-ը գահ է բարձրացել։ Ջանացել է հենվել մանրազնվականության և ունևոր քաղաքացիների, ինչպես նաև պառլամենտի վրա, որի իրավունքները զգալիորեն ընդլայնել է։ Դաժանորեն ճնշել է դեմոկրատական շարժումները։


== Ծանոթագրություններ ==
Բուն Աղվանքի հայերեն վիմագրերը (գիրք)

«Բուն Աղվանքի հայերեն վիմագրերը» (անգլ.՝ The Armenian lapidary inscriptions of Boon Aghvank, ռուս.՝ Армянские лаппидарные надписи Собственно-Алуанка (Кавказской Албании)), Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող կազմակերպության կողմից 1997 թվականին հրատարակված «ՀՃՈՒ գիտական ուսումնասիրություններ» շարքի թվով 1-ին գիրքը (Գիրք Ա)։ Այն հեղինակել և կազմել է հուշարձանագետ, պատմաբան, բանահավաք, Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող հիմնադրամի երևանյան գրասենյակի ղեկավար Սամվել Կարապետյանը։ Տպագրվել է եռալեզու տարբերակով՝ հայերեն, անգլերեն և ռուսերեն։ Գիրքը ներկայացնում է Կուր գետի միջին հոսանքի ձախափնյա շրջաններում կամ պատմական Բուն Աղվանք երկրամասում պահպանված հայերեն արձանագրությունները, որոնք 1982-1986 թվականներին նշված տարածքից հավաքվել և վերծանվել է՝ թվով 516 վիմագիր։ Ներկայացված են նաև փաստաթղթերի լուսապատճեններ, պատմական և ժամանակակից լուսանկարներ, ինչպես նաև վիմագրերի արտատպումներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մանկովսկի (Կուտեյնիկովսկոյե գյուղական համայնք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մանկովսկի (այլ կիրառումներ)Մանկովսկի (ռուս.՝ Маньковский), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Չերտկովսկի շրջանում։ Մտնում է Կուտեյնիկովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ալմարխեն

Ալմարխեն (իսպ.՝ Almargen), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Մալագա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Գվադալիտրեբա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 35 կմ2։ Բնակչությունը՝ 2137 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 96.4 կմ հեռավորության վրա։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
El ídolo de la fertilidad de Almargen. Archived 2008-01-29 at the Wayback Machine.
Ջոզեֆին Հալ

Ջոզեֆին Հալ (անգլ.՝ Josephine Hull, հունվարի 3, 1877(1877-01-03), Նյութոնվիլ, Միդլսեքս շրջան, Մասաչուսեթս, ԱՄՆ - մարտի 12, 1957(1957-03-12), Բրոնքս շրջան, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի, «Օսկար» և «Ոսկե գլոբուս» մրցանակների դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Ջոզեֆին Շերվուդը ծնվել է 1877 թվականի հունվարի 3-ին Նյութոնվիլում, Մասաչուսեթս նահանգ։ Նա սովորել է Քեմբրիջի Ռեդքլիֆ քոլեջում, ինչպես նաև հաճախել է Բոստոնի երաժշտական կոնսերվատորիա։ 1905 թվականին նա դարձել է երաժշտական երգչախմբի մենակատար, իսկ 1910 թվականին ամուսնացել է դերասան Շելի Հալի հետ։ 1919 թվականին՝ ամուսնու մահից հետո, նա թողել է իր կարիերան և հանդես չի եկել մինչև 1923 թվականը։ Երբ կրկին վերադարձել է, արդեն Ջոզեֆին Հալ անունն էր կրում։
1920-ական թվականներին Ջոզեֆին Հալը Նյու Յորքի թատրոններում ակտիվ գործունեություն է ծավալել՝ հասնելով նշանակալի հաջողությունների «Քրեյգի կինը» (1926) և «Դեյզի Մեյմի» (1926) բեմադրություններում, որի դերը հատուկ գրված էր նրա համար։ 1930-ական թվականներին դերասանուհին Բրոդվեյում փայլել է «Մկնդեղ ու հին ժանյակներ» (1941) և «Հարվի» (1944) հիթերում։ Իր վերջին բրոդվեյական դերը եղել է Լաուրա Պետրիջը «Կադիլակ մաքուր ոսկուց» բեմադրությունում 1954-1955 թվականներին։
Մեծ էկրանին Ջոզեֆին Հալը հանդես է եկել 1929-1951 թվականներին ընդամենը հինգ ֆիլմում։ Նրա մասնակցությամբ «Մկնդեղ ու հին ժանյակներ» (1944) և «Հարվի» (1950) կինոնկարները առավել հայտնի են դարձել. վերջինիս մեջ դերը նրան բերել է «Օսկար» և «Ոսկե գլոբուս» մրցանակների՝ «երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում։
Այն բանից հետո, երբ Ջոզեֆին Հալը թողել է դերասանուհու կարիերան, տեղափոխել է Բրոնքս, Նյու Յորք, որտեղ անցկացրել է իր վերջին տարիները և մահացել է 1957 թվականի մարտի 12-ին 80 տարեկանում կաթվածից։


== Ֆիլմագրություն ==


== Պարգևներ ==
1951՝ Օսկար երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհու համար («Հարվի»)
1951՝ Ոսկե գլոբուս երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհու համար («Հարվի»)


== Ծանոթագրություններ ==
Օդուռ

Օդուռ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Տևրիկի գավառակում։ Գտնվում էր Տևրիկ քաղաքից 7-8 կմ հեռու, Հաքմա գետակի ափին:


== Պատմություն ==
Բնակչությունը կոտորվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
Մեծ Եղեռնի նախօրեին ուներ 50 տուն՝ 250 հայ բնակչով:


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Օդուռն ուներ 1809 թվականին կառուցված Ս. Թովմաս անունով եկեղեցի: Մոտակայքում գտնվում էին Փայլեվանք ավերակ վանքը և Ս. Հակոբ ավերակ վանք-ուխտատեղին:


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում էր հայկական վարժարան:


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մեն և Լուար

Մեն և Լուար (ֆրանսերեն՝ Maine-et-Loire), դեպարտամենտ Ֆրանսիայի արևմուտքում։ 

Մեն և Լուար դեպարտամենտի կարգային թիվն է՝ 49։


== Պատմություն ==
Մեն և Լուարը Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ 1790 թ. մարտին կազմավորված առաջին դեպարտամենտներից մեկն է։ Ձևավորվել է նախկին Անժու մարզի տարածքում։ Անունն ստացել է Մեն և Լուար գետերից։
Բնակչությունը կազմում է 734 հազար մարդ։


== Աշխարհագրական տվյալներ ==

Սահմանակից է Իլ և Վիլեն, Մայեն, Սարթ, Էնդր և Լուար, Վյեն, Դյո-Սևր, Վանդեա և Ատլանտյան Լուար դեպարտամենտներին։
Տարածքը 7166 քառ.կմ է, ունի 363 համայնք։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք


== Ծանոթագրություններ ==
Սիվաժ (Սալանգայի վտակ)

Սիվաժ (ռուս.՝ Сивеж), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սալանգա գետի աջ ափում՝ 23 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։ Սիվաժի ակունքը գտնվում է անտառներում, Տարնոգսկի Գորոդկայից 21 կմ հարավ-արևելք։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100312103000008961
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000896
Ավազանի կոդը - 03.02.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Լանդսբերիդ

Լանդսբերիդ (գերմ.՝ OLandsberied), համայնք Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության հարավ-արևելքում՝ Բավարիայի երկրամասի (Վերին Բավարիա) Ֆյուրստենֆելդբրուկի շրջանում։ Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների, համայնքի բնակչությունը կազմում է 1501 մարդ։
Համայնքը զբաղեցնում է 10,54 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսը՝ 82290։ Համայնքի բնակչության լեզուն համարվում է գերմաներենը։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Պերոզ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պերոզ (այլ կիրառումներ)
Պերոզ (նաև՝ Փերոզ, ծննդյան թվականն անհայտ մոտ 425 - 484 թ.), պարսից արքա 459 թվականից։ Սասանյանների դինաստիայից։ Հազկերտ Բ-ի կրտսեր որդին։ Իրանի ավագանու և հեփթաղների օգնությամբ տապալել է եղբորը՝ Որմիզդ Գ-ին և տիրել գահին։
Նրա օրոք թուլացել է կենտրոնական իշխանությունը, սրվել են հակամարտությունները ֆեոդալական տարբեր խմբավորումների միջև։ Իրանի քրիստոնյա բնակչության մեջ աղանդավորական պայքարում հովանավորել է նեստորականներին։
Պերոզի օրոք Իրանին սպառնացել են հեփթաղները և Կովկասի լեռնականները։ Հեփթաղների դեմ կազմակերպել է երկու արշավանք, առաջինի ժամանակ գերի է ընկել և պատանդ թողնելով որդուն՝ Կավադին, ազատվել է, երկրորդի ժամանակ զոհվել է։ Պերոզի քաղաքականությունը Հայաստանում և Հարավային Կովկասում առաջ է բերել հուժկու ապստամբություն։
Լուսային արվեստ

Լուսային արվեստ, կիրառական ձև, որտեղ գլխավոր արտահայտչամիջոցը լույսն է։ Այն արվեստի մի ձև է, որը կամ քանդակ է ձևավորում լույսերով, կամ լույսն է օգտագործվում քանդակ ստեղծելու համար ՝ հմտությամբ տեղաշարժելով լույսը, գույները և ստվերները։ Այս քանդակները կարող են լինել ժամանակավոր կամ մշտական, կարող են գոյություն ունենալ երկու տարբեր տարածքներում ՝ սենյակային պատկերասրահներ, ինչպիսիք են ցուցահանդես֊թանգարանները, կամ դրսում անցկացվող միջոցառումներ, փառատոններ։ Լուսային արվեստի նկարիչները նրանք են, ովքեր նվիրում են իրենց ամբողջ ստեղծագործական փորձը լույսի արվեստին, ոմանք էլ փորձում են լույսով և նեոնային նիշերով ու օգտագործում լույսն իրենց պրակտիկայում։


== Պատմություն ==
Մոդեռնիզմ, կառուցողականություն և Բաուհաուզ (գերմ.՝ Bauhaus), լրիվ անվանումը՝ Շինարարության գեղարվեստական ձևաստեղծման բարձրագույն դպրոց, որը ուսումնական հաստատություն և ճարտարապետա-գեղարվեստական միություն էր Գերմանիայում։

Ամբողջ մարդկության պատմության մեջ լույսն օգտագործվել է ճարտարապետական էֆեկտների համար։ Սակայն լուսային արվեստի ժամանակակից հասկացությունը ի հայտ է եկել արհեստական էլեկտրական շիկացած լույսի աղբյուրների և ժամանակակից նկարիչների կոնստրուկտիվիստական և 
Բաուհաուզի շարժման շնորհիվ։ 
Առաջին լուսային քանդակը Լուսավոր֊տիեզերքի մոդուլյացիան (1922-1930) արվել էր Լասլո Մոհոլի֊Նագի կողմից ։ 

Փորձերն ու նորարարությունները թատերական լուսավորության մեջ հաճախ ազդել են այլ ոլորտների օգտագործման վրա, որպես լուսային արվեստ։ Մոդեռնիզմի զարգացումը և էլեկտրական լույսերի ձեռքից֊ձեռք բռնած անցնելը, ժամանակակից քաղաքի բարձրահարկերի գաղափարը և էլեկտրական լույսի կիրառումը մարմնավորումն է այս զարգացման։ 

Ամբողջ տեսողական արվեստը լույսն օգտագործում է որոշակի ձևով, բայց ժամանակակից լուսանկարչության մեջ և շարժանկարներում լույսի օգտագործումը շատ կարևոր է։ Էլեկտրական արհեստական լույսի գյուտի հետ հնարավորություններն ավելի շատացան և շատ նկարիչներ սկսեցին օգտագործել լույսը, որպես գլխավոր արտահայտչամիջոց։
Լուսային արվեստի ժանր է նաև այսպես կոչված լուսային գրաֆիտը, այդ թվում շենքերի վրա նախագծումը, շենքերի պատուհանների լուսավորումը, նկարչությունը լույսերով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Centre for International Light Art (CILA), Unna Archived 2017-08-25 at the Wayback Machine.
International Forum of Light in Art and Design Archived 2017-06-12 at the Wayback Machine.
International Center for Contemporary Art dedicated to multimedia and light art
Light art from Artificial Light(չաշխատող հղում)
Smashing Magazine Let There Be Light: Light Paintings and Sculptures
Galleries of Light-Art Association, by Kalos Fund, Scotland
Luceonline.it, the cultural portal of light and new technologies
kunsthalle-detroit.org
Oslo Lux Archived 2021-12-18 at the Wayback Machine.
Լույս (ժողովածու)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լույս (այլ կիրառումներ)«Լույս», ժողովածու գրականության և գիտության մասին։ Լույս է տեսել 1943-1945 թվականներին, Թեհրանում։ Խմբագիրներ՝ Հ. Թադևոսյան, Հ. Գրիգորյան, Տ. Պողոսյան։ Տպագրել է Ա. Իսահակյանի, Ն. Զարյանի, Հ. Շիրազի, Գ. Սարյանի ստեղծագործությունները, գրախոսություններ, թարգմանաբար ներկայացրել ռուս դասական գրականության նմուշներ։ «Լույս» ժողովածուին աշխատակցել են իրանահայ գրողներն ու արվեստագետները։ Կատարել է արտատպումներ Խորհրդային Հայաստանի մամուլից։
Բառու Ալտու (Գոյաս)

Բառու Ալտու  (պորտ.՝ Barro Alto), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Գոյաս նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Գոյանիայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 5513 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 093,243 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 5,0 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1940 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 45.423.424,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 7.763,36 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,708 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Գովանդուկ

Գովանդուկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Խնուսի գավառում։ Գտնվում էր Խնուս գետի ափին։


== Պատմություն ==
Գյուղը հիմնովին ավերվեց 1915-1916 թվականների Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Բնակչությունից կենդանի մնաց միայն 18 մարդ։


== Բնակչություն ==
1915 թվականին ուներ 158 տուն՝ մոտ 1000 հայ բնակչով։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործություն, անասնապահություն, արհեստներն ու առևտուրն էր։


== Օգտակար հանածոներ ==
Գյուղից հարավ կար քարհանք։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գովանդուկն ուներ Ս. Գեորգ անունով քարաշեն հին եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում էր Ներսիսյան վարժարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մարկ Շագալի թանգարան (Նիս)

Մարկ Շագալի թանգարան (Նիս) (ֆր.՝ Musée National Marc Chagall), նարիչ Մարկ Շագալի թանգարանը Ֆրանսիայի Նիս քաղաքում։


== Նկարագրություն ==
Թանգարանը ստեղծվել է դեռևս նկարչի կենդանության օրոք։ Բացումը տեղի է ունեցել 1973 թվականին։ Այն անվանվել է «Մարկ Շագալի աստվածաշնչյան ուղերձի ազգային թանգարան» (Musée National Message Biblique Marc Chagall)։ Սկզբնապես այնտեղ ցուցադրվում էր Շագալի՝ աստվածաշնչյան թեմաներով 17 նկար։ Ավելի ուշ ավելանում են էզքիզներ, ուրվանկարներ, գուաշով արված պատկերներ, որոնց մեծ մասը նույնպես աստվածաշնչյան թեմաներով էին։ Արդյունքում թանգարանը ձեռք է բերում բավականին մեծ, բայց միակողմանի հավաքածու։ Սկզբնական շրջանում Շագալը ներգրավված էր թանգարանի գործունեության մեջ։ Անձամբ էր ընտրում իր ստեղծագործությունների տեղը թանգարանում, ներկա էր գտնվում բոլոր ցուցահանդեսների բացմանը, պարբերաբար համալրում էր հավաքածուն նոր ստեղծագործություններով։
Թանգարանն ունի երեք սրահ։ Գլխավոր դահլիճում ցուցադրված են տասներկու կտավներ, որոնք պատկերում են Աստվածաշնչի «Ծննդոց», «Ելից» գրքերից տեսարաններ.

«Մարդու արարումը» («La Création de l’homme») 1956-1958
«Աբրահամը և երեք հրեշտակները» («Abraham et les trois anges»), 1960-1966
«Դրախտ» («Le Paradis»), 1961
«Իսահակի զոհաբերությունը» («Les acrifice d’Isaac»), 1966
«Հակոբի մենամարտը հրեշտակի հետ» («La Lutte de Jacob et de l’Ange»), 1960-66
«Մովսեսը և այրվող մորենին» («Moïse devant le Buisson Ardent»), 1966
«Մովսեսը ժայռից ջուր է բխեցնում» («Le Frappement du Rocher»), 1966
«Հակոբի երազը» («Le Songe de Jacob»), 1966;
«Նոյը և ծիածանը» («Noé et l’Arcenciel»), 1966
«Նոյան տապան» («l’Arche de Noé»), 1966
«Ադամի և Եվայի վտարումը դրախտից» («Adam et Ève chasses du Paradis»), 1966
«Մովսեսը ստանում է Օրենքի տախտակները» («Moïse etlestables de la loi»), 1966Երկրորդ սրահում տեղակայված են կարմիր գամմայով հինգ նկար՝  «Երգ Երգոցի» սիրային քնարերգության թեմայով։ Երրորդ սրահում ցուցադրությունները փոփոխվում են։
Թանգարանում կա նաև համերգասրահ, որտեղ պարբերաբար անց են կացվում ժամանակակից և դասական երաժշտությանը նվիրված երեկոներ։ Համերգասրահի համար Շագալն անձամբ է ստեղծել երեք մեծ վիտրաժ և խճանկար։ Դահլիճի բեմում կլավեսին կա, որի կափարիչը Շագալը զարդարել է Աստվածաշնչյան թեմաներով։
Թանգարանում առկա է աուդիոզբոսավար տարբեր լեզուներով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թանգարանի պաշտոնական կայք։ Archived 2021-01-27 at the Wayback Machine.
Աբասղուլլար

Աբասղուլլար, Աբասկուլլար, գյուղ Ադրբեջանի Ղազախի շրջանում։ Գյուղի բնակչությունը զբաղվում է այգեգործությամբ, երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Օլեգ Շչերբակ

Օլեգ Շչերբակ (ռուս.՝ Оле́г Никола́евич Щерба́к, ապրիլի 12, 1950(1950-04-12)), ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1972 թվականին ավարտել է Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը։ 1972 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1972-1976 թվականներին՝ Թանզանիայում ԽՍՀՄ դեսպանության թարգմանիչ, հերթապահ ռեֆերենտ։
1977 թվականից 1984 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության աֆրիկյան երրորդ բաժանմունքի երրորդ, երկրորդ քարտուղար։
1984 թվականից մինչև 1990 թվականը Քենիայում եղել է ԽՍՀՄ դեսպանության առաջին քարտուղար։
1990 թվականից մինչև 1992 թվականը զբաղեցրել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Աֆրիկայի երկրների ղեկավարության բաժանմունքի վարիչի, խորհրդականի պաշտոնը (1991 թվականից՝ Ռուսաստանի)։
1993-1998 թվականներին Նյու Յորքում եղել է ՄԱԿ-ին կից Ռուսաստանի Դաշնության մշտական ներայացչության ավագ խորհրդական, խորհրդական։
1999 թվականից 2001 թվականներին զբաղեցրել է Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության Աֆրիկայի դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալի պաշտոնը։
2001 թվականի հուլիսի 24-ից մինչև 2007 թվականի սեպտեմբերի 14-ը Զիմբաբվեում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2001 թվականի հոկտեմբերի 19-ից մինչև 2007 թվականի սեպտեմբերի 10-ը Մալավիում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2007-2008 թվականներին՝ Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության Աֆրիկայի դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
2008 թվականի սեպտեմբերի 10-ից մինչև 2010 թվականը եղել է Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության անվտանգության դեպարտամենտի տնօրեն։
2010 թվականի նոյեմբերի 17-ից մինչև 2018 թվականի օգոստոսի 3-ը Հյուսիսային Մակեդոնիայում զբաղեցրել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպանի պաշտոնը։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի մեկ դուստր և մեկ որդի։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2004 թվականի մայիսի 1)
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2009 թվականի հունիսի 1)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Биография на сайте Посольства России в Македонии
Биография на сайте МИД России
Միրոնովկա (գյուղ, Մաշևկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիրոնովկաՄիրոնովկա (ուկրաիներեն՝ Миронівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Մաշևկայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Պավլովկա, Արտյուխովկա։
2001 թվականի տվյալներով Միրոնովկա գյուղում բնակվում էր 252 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,16 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 217,24 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(2084) Օկայամա

(2084) Օկայամա (անգլ.՝ Okayama), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1935 թվականի փետրվարի 7-ին Սիլվեն Արենի կողմից Ուքլում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,39487 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1483 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6415 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1353,7 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,265939 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,84° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2084) Օկայամա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հայաստանի Հանրապետության հարկային ծառայության պետական խորհրդական

Հայաստանի Հանրապետության հարկային ծառայության պետական խորհրդական , Հայաստանի Հանրապետության հարկային ծառայության համակարգում (բացի օպերատիվ ստորաբաժանումից) բարձրագույն դասային կոչում, որը բարձրագույնն է (բարձր է Հայաստանի Հանրապետության հարկային ծառայության 1-ին դասի պետական խորհրդականի դասային աստիճանից)։ Դասային կոչումը շնորհում է Հայաստանի Հանրապետության Նախագահը։ Այն հարկային մարմնի ղեկավարի պաշտոնին համապատասխանող հարկային ծառայության կոչումների վերին սահմանն է։
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ հարկային մարմնի ղեկավարի գործառույթները 2014 թ. ապրիլի 26-ից 2016 թ. մարտի 1-ը վերապահված էին ՀՀ ֆինանսների նախարարին, ապա դասային աստիճանը այդ ժամանակահատվածում փաստացի շնորհվել չէր կարող։


== Հայաստանի Հանրապետության հարկային ծառայության պետական խորհրդականները ==
Հիմնական հոդված՝ Հայաստանի Հանրապետության հարկային ծառայության պետական խորհրդականների ցանկը
Տելյաշոր

Տելյաշոր (ռուս.՝ Теляшор), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով, Նենեցյան ինքնավար օկրուգով։ Գետաբերանը գտնվում է Ադարմա գետի աջ ափին՝ 6 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 21 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300212103000082493
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103008249
Ավազանի կոդը — 03.05.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Գագիկ Հովհաննիսյան

Գագիկ Հովհաննեսի Հովհաննիսյան (ապրիլի 21, 1947, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 27, 2015, Ստավանգեր, Նորվեգիա), շախմատային մեկնաբան, Հայաստանի շախմատային ֆեդերացիայի գլխավոր քարտուղար (1970-2015), ՀՀ վաստակավոր լրագրող (2012)։


== Կենսագրություն ==
1968 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի ժուռնալիստիկայի բաժինը, 1971 թվականին՝ Երևանի պետական համալսարանի ասպիրանտուրան։ 1970 թվականից եղել է Հայաստանի շախմատային ֆեդերացիայի գլխավոր քարտուղարը, 1972 թվականից՝ «Շախմատային Հայաստան» հանդեսի հիմնադիրը և գլխավոր խմբագիրը, 1972 թվականից՝ Հայաստանի հանրային հեռուստատեսության շախմատային մեկնաբան։ 1995 թվականից եղել է Շախմատի միջազգային ֆեդերացիայի (ՖԻԴԵ) ժուռնալիստիկայի հանձնաժողովի անդամ։ 1971 թվականից դասավանդել է ԵՊՀ ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետում, եղել է դոցենտ։ 2012 թվականին դարձել Հեռուստատեսության և ռադիոյի ակադեմիայի պատվավոր ակադեմիկոս։ Եղել է «Շախմատ-64» հաղորդաշարի հեղինակը և վարողը։
Եղել է 51 շախմատային գրքերի, մամուլում ավելի քան 5300 հրապարակումների և շուրջ 3200 հեռուստատեսային ելույթների հեղինակ։


== Մրցանակներ ==
Հայաստանի Ժուռնալիստների միության «Հավատարիմ մասնագիտությանը» ոսկե մեդալ, 2012
Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր լրագրող (2012)
Մովսես Խորենացու մեդալ, 2007
ԵՊՀ-ի ոսկե մեդալ, Գրիբոյեդովի մեդալ, 2010
Երևանի մամուլի ակումբի «Հավատարմություն թեմային» մրցանակ, 2005
1998-1999 թթ. ճանաչվել է աշխարհի սիրող շախմատիստների 6-րդ չեմպիոն
«Շախմատային Օսկար»-ի, ՖԻԴԵ-ի «Ոսկե գրքի» և «Ոսկե նշանի» դափնեկիր, 1995


== Ծանոթագրություններ ==
Ժերմեն (Էնայի գավառ)

Ժերմեն  (ֆր.՝ Germaine), համայնք Ֆրանսիայում, Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Սեն-Կանտեն-1 կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սեն-Կանտենի շրջան։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02343։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 66 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 47 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 35 -ը տնտեսապես ակտիվ էին, 12-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը - 74,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 80,9 %)։ 35 աշխատունակ բնակիչներից 31 -ը աշխատում էին (19 տղամարդ և 12 կին), անաշխատանք էին 4 -ը (2 տղամարդ և 2 կին)։ 12 անգործունակ մարդկանցից 2 -ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 5 -ը թոշակառու, 5 -ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ժերմենի ազգային համալսարանի վիճակագրությունը (ֆր.)
Թվիքս (շոկոլադ)

Թվիքս, շոկոլադե սալիկներ, որն արտադրում է Mars, Incorporated-ը։ Թվիքսը բաղկացած է երկու նեղ շերտերից, որոնք վերևից պատված են կաթնային շոկոլադով։ Թվիքսը սկզբից կոչվել է Raider, առաջին անգամ արտադրվել է 1968 թվականին Մեծ Բրիտանիայում։ 1979 թվականին շոկոլադե սալիկը ներմուծվել է ԱՄՆ «Թվիքս» անունով։ Անունը գալիս է անգլերեն երկու բառերից՝ «twin» (երկու, կրկնակի զույգ) և «biscuits» (թխվածքաբլիթ)։ Շատ եվրոպական երկրներում սալիկը արտադրվում էր Raider ապրանքանիշով։ Սալիկների անվան աստիճանաբար Թվիքս փոխվելուն նպաստում են նաև սպառողական աճող պահանջարկը և լրատրամիջոցների անդրադարձումները։ 
2000-ական թվականներին վաճառքի հանվեցին Թվիքսի մեծ փաթեթներ՝ տարբեր միջուկներով. դրանք կոչվում էին Twixels։


== Նմուշակազմ ==
Ռուսաստանում մանրածախ առևտրում բատոնի փաթեթավորումը հետևյալ ձևերով էր

Twix — 55 գրամ
Twix Xtra— 82 գրամ
Twix minis— 184 գրամ


== Բնորոշումներ ==

Պահպանման ժամկետը 8 ամսից մեկ տարի է
Պետք է պահել +5 °C-ից մինչև +22 °C-ը, օդի հարաբերական խոնավությունը չպետք է գերազանցի 70%-ը


=== Կառուցվածք ===
Շոկոլադ- շաքարավազ, կակաոյի յուղ, չոր կաթ, կաթնաշաքար, կաթնային յուղ, գոյացող էմուլսիա, վանիլին, յուղազերծված կաթ
Կարամել- գլյուկոզայի օշարակ, շաքարավազ, արմավենու յուղ, յուղազերծված կաթ, վանիլին, աղ
Թխվածք- ցորենի այլուր, հրուշակեղենի ճարպ, շաքարավազ, աղ, վանիլին


== Տես նաև ==
Մարս
Բաունտի
Սնիկերս


== Արտաքին հղումներ ==
Twix Brand Homepage
Twix French Homepage Archived 2012-06-25 at the Wayback Machine.
Միքքի Էքքո

Ջոն Սթիվեն Սադաթ (անգլ.՝ John Stephen Sudduth, դեկտեմբերի 17, 1984(1984-12-17), Շրիվպորտ), հայտնի է Միքքի Էքքո (անգլ.՝ Mikky Ekko) բեմական կեղծանվան տակ, ամերիկացի երաժիշտ և ձայնային պրոդյուսեր Նեշվիլից, որը ստորագրված է Interscope Records լեյբլին։ Նա առավել հայտնի է իր մասնակցությամբ Ռիհաննայի 2013 թվականի «Stay» սինգլին՝ որպես հեղինակ և հրավիրված երգիչ։ Այս երգն ընդգկրվել է բազմաթիվ երկրների չարթերում, դառնալով Էքքոյի առաջին նյութը, որը կարողացել է նման արդյունքի հասնել։ 2015 թվականի հունվարին Միքքին թողարկել է իր դեբյուտային՝ «Time» ստուդիական ալբոմը RCA Records-ի միջոցով։ Իր երկրորդ՝ «Fame» ալբոմը նա թողարկել է 2018 թվականի նոյեմբերին Interscope Records-ի միջոցով։


== Վաղ կյանք ==
Ջոն Սթիվեն Սադաթը ծնվել է Լուիզիանայում։ Նա անհանգիստ մանկություն է ունեցել, լինելով քարոզչի որդի և ճանապարհորդելով Ամերիկայի հարավով։ Հաստատվելով Միսսիսիպի նահանգի Թյուփելո քաղաքում և որքան հնարավոր է գոսպել երաժշտություն ուսումնասիրելով, նա տեղափոխվել է Թենեսի նահանգի Նեշվիլ քաղաք և սկսել է հանդես գալ տարբեր երաժշտական խմբերում։ Էքքոն սկսել է այլ արտիստների համար երգեր գրել, սակայն ավելի ուշ հասկացել է, որ ինքն էլ ցանկանում է երգիչ դառնալ։ 2009 թվականի փետրվարի 15-ին նա թողարկել է իր առաջին՝ «Strange Fruit» մինի ալբոմը, որը կազմված է եղել իր կողմից գրված հինգ երգերից, որոնցից շատերն ա կապելլա էին։ Հետագայում Էքքոն Նեշվիլի մասին ասել է․ որ իրեն «բախտ է վիճակվել լինել նման սիրող և հյուրընկալ քաղաքում»։ 2009 թվականի սեպտեմբերից նա շրջագայում է Նեշվիլում գործունեությունը ծավալող Ten Out of Tenn երաժշտական խմբի հետ։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ստուդիական ալբոմներ ===


=== Մինի ալբոմներ ===


=== Սինգլներ ===


==== Որպես հիմնական արտիստ ====


==== Որպես մասնակցող արտիստ ====


==== Որպես հրավիրված արտիստ ====


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2020-08-08 at the Wayback Machine.
Myspace
Ամառանոց (ֆիլմ)

«Ամառանոց» (ռուս.՝ «Дача»), խորհրդային գեղարվեստական լիամետրաժ գունավոր ֆիլմ, որը նկարահանվել է Կոնստանտին Վոինովի կողմից «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում 1973 թվականին։
Պրեմիերան տեղի է ունեցել 1973 թվականի հունիսի 18-ին։


== Սյուժե ==
Ամուսիններ Եգոր ու Աննա Պետրովները վաղուց գումար են հավաքում ամառանոց գնելու համար։ Գտնելով ոչ թանկ տնակ՝ նրանք միանգամից որոշում են կանխավճար տալ։ Սակայն Պետրովը հայտնաբերում է հավաքված գումարը՝ 4 հազար ռուբլի, կորել է։ Սիրելի կնոջը չվշտացնելու համար նա որոշում է դիմել ընկերներին օգնությանը։ Բայց ինչ էլ որ նա ձեռնարկում է, ամեն ինչ հասնում է շատ տհաճ ծայրահեղությունների։ Աննա Պետրովան հասցնում է ծանոթանալ բոլոր հարևանների հետ, որոնք հետագայում նրան օգնում են լուծել դրամական խնդիրը։ Բայց պատահում է ևս մեկ դժբախտություն։ Վառարանը տեղադրելիս բանվորները ավերում են տունը, և Պետրովան հրաշքով է փրկվում։ Իմանալով, որ ամուսինը կորցրել է գումարը, Աննան հուսահատության մեջ է ընկնում, քանի որ մնացել են առանց ամառանոցի և առանց գումարի։ Պետրովի ընկերները պատրաստակամություն են հայտնում օգնելու նրանց և տալ նրանց անհրաժեշտ գումարը։ Բայց մի օր Եգոր Պետրովը հիշում է, որ գումարը թողել է ամառանոցի տերերի տանը՝ սառնարանի վրա։ Երբ նրանք կնոջ հետ գնում են նրանց տուն, տեսնում են, թե ինչպես է տանտերերի դուստրը նետում իրենց թղթադրամները պատշգամբից։


== Դերերում ==


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարը՝ Կոնստանտին Վոինովի, Լեոնիդ Լիխոդեևի մասնակցությամբ
Բեմադրությունը՝ Կոնստանտին Վոինովի
Գլխավոր օպերատոր՝ Լեոնիդ Կրայնենկով
Գլխավոր նկարիչ՝ Գեորգի Կոլգանով
Կոմպոզիտոր՝ Յան Ֆրենկել
Դիրիժոր՝ Էմին Խաչատրյան
Ֆիլմի տնօրեն՝ Լև Կուշելևիչ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ամառանոց» ֆիլմը «Энциклопедия отечественного кино» կայքում
Ժողովրդավարական համախմբում կուսակցություն

«Ժողովրդավարական համախմբում» կուսակցություն (ԺԴՀԿ), գործող քաղաքական կուսակցություն Հայաստանում։ Հիմնադրվել է 2021 թվականի փետրվարի 27-ին։ Նախագահն է Սուրեն Պետրոսյանը։
ԺԴՀԿ-ն իր գործունեության գաղափարական հենք է սահմանել՝ քաղաքական հարթությունում՝ ազատականությունը, տնտեսական հարթությունում՝ սոցիալական մոտեցումը, մշակութային հարթությունում՝ պահպանողականությունը։
«Ժողովրդավարական համախմբում» կուսակցությունը սահմանում է «հզոր պետությունը, անկախ հայրենիքը և ազատ անհատը»՝ որպես իր գործունեության գերակայություն։


== Գործունեություն ==


=== 2021 ===
«Ժողովրդավարական համախմբում» կուսակցությունը Երևանում և Գյումրիում իրականացրել է «Արցախի կորսված կոթողները» խորագրով ցուցահանդես։ Ցուցահանդեսի նպատակն էր հանրության և օտարերկյա հյուրերի շրջանում բարձրացնել Արցախյան 44 օրյա պատերազմի հետևանքով Ադրբեջանի կողմից օկուպացված տարածքներում հայկական պատմամշակութային հուշարձանների վերաբերյալ իրազեկվածությունը։
«Ժողովրդավարական համախմբում» կուսակցությունը մայիսին հիմնել է Ժողովրդավարության հայկական դպրոցը։ Դպրոցի ստեղծման նպատակներից է՝ ազգային ինքնության արդիականացումը, հանրային քաղաքականության իրականացումը և ժողովրդավարության սեփական մոդելի ձևավորումը։  Ժողովրդավարության հայկական դպրոցը միտված է փոխարինել «ընդդեմի» հարացույցը «հանունի» հարացույցով, միավորել գիտելիքներն ու ողջ ներուժը՝ ձևավորելով ապագայի միասնական տեսլական։
Դեկտեմբերի 3-ին Ստեփանակերտում բացվել է «Ժողովրդավարական համախմբում» կուսակցության Արցախի ներկայացուցչությունը։ Ներկայացուցչության գործունեությունը միտված է նպաստել հետպատերազմյան հետևանքների հաղթահարմանը, հայկական երկու պետությունների կայացմանը և պետականության ամրապնդմանը։


=== 2022 ===
«Ժողովրդավարկան համախմբում» կուսակցությունն ուսումնասիրել է Ադրբեջանի հայատյաց պետական քաղաքականությունը, մասնավորապես ընդգծված հակահայկական քարոզչության առկայությունը ադրբեջանական դասագրքերում։ «Հայատյացության քարոզչությունը Ադրբեջանում՝ դպրոցահասակ երեխաների շրջանում» գրքույկում հայերեն և ադրբեջաներեն ամփոփ ներկայացվում են Ադրբեջանի դպրոցներում դասավանդվող 3-9-րդ դասարանների «Ադրբեջաներեն» և «Գրականություն» առարկաների դասագրքերի շրջանակներում մատուցվող այն ստեղծագործությունները, որոնք վերաբերում են հայի կերպարի կերտմանը։ Նշյալ գրքույկը թարգմանվել է ռուսերեն, անգլերեն և ֆրանսերեն լեզուներով։
«Ժողովրդավարական համախմբում» կուսակցությունը 2021 թվականի փետրվարի 19-ին իրականացրեց «Ադրբեջանական հայատյացությունը որպես հայկականության միջազգային սպառնալիք» թեմայով հանրային քննարկում․ նպատակն էր հայ հանրության լայն շրջանակներին իրազեկել, Հայաստանի և Ադրբեջանի ժողովուրդների միջև ներկայումս հնարավոր բարեկամության և խաղաղ գոյակցության անհնարինության վերաբերյալ։ Բանախոսությամբ հանդես են եկել ոլորտի առաջատար մասնագետները։


== Ծանոթագրություններ ==
Նեչայանոե

Նեչայանոե (ուկրաիներեն՝ Нечаяне), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նիկոլաևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նեչայանոե գյուղում բնակվում էր 1 874 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13377 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Յուրաքանչյուն որսորդ ուզում է իմանալ

«Յուրաքանչյուր որսորդ է ուզում իմանալ…» (ռուս.՝ «Каждый охотник желает знать…»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Պետյան խիստ տարված է ավիամոդելիզմով։ Մի անգամ նրա մոդելն օդում կորցնում է կառավարումը և ընկնելիս կոտրվում վայրէջքի գոտում հայտնված շան պատճառով։ Նոր մոդելի համար գումար է պետք, իսկ ծնողներից այն Պետյան չի ուզում խնդրել։ Տղան իմանում է, որ «Հարձակման անկյուն» ֆիլմի նկարահանման համար անհրաժեշտ է շուն։ Պետյան գտնում է շանը, նրան տանում ստուդիա, որտեղ նրան ներկայացնում է որպես իր շուն։


== Դերերում ==
Եգոր Գոլոբորոդկո – Պետյա
Ռիմա Մարկովա- տատիկ
Ալեքսանդրա Բովտուն – աղջիկ
Եվգենի Պաշին – Իվան
Ալեքսանդր Իգնատուշա – ռեժիսոր
Յուրի Ռուդչենկո – ասիստենտ
Իննա Կապինոս – Թամարա
Դմիտրի Լանդար – տղա զանգվածային տեսարանից
Վլադիմիր Վոլկով – հայր
Լյուդմիլա Լոգիյկո – մայր


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր` Միխայիլ Իլյենկո
Սցենարիստ՝ Միխայիլ Իլյենկո
Բեմադրող օպերատոր` Բոգդան Վերժբիցկի
Բեմադրող նկարիչ՝ Ալեքսանդր Շերեմետ
Կոմպոզիտոր` Էդուարդ Արտեմև


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Каждый охотник желает знать Archived 2019-09-07 at the Wayback Machine.
Kazhdyy okhotnik zhelaet znat... (1985)(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Հայաստանի պետական կամերային երգչախումբ

Հայաստանի կամերային երգչախումբը (ՀԿԵ), հիմնադրվել է 2000 թվականին, «Վաչէ և Թամար Մանուկեան» բարեգործական միության հովանավորությամբ։ Երգչախմբի գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր դիրիժորն է Ռոբերտ Մլքեյանը։


== Պատմություն ==
Ստեղծվել է 2000 թվականի հոկտեմբերին «Վաչէ և Թամար Մանուկեան» բարեգործական միության հովանավորությամբ։ 2008 թվականին երգչախումբն ստացել է պետական կարգավիճակ և վերանվանվել է Հայաստանի Պետական կամերային երգչախումբ (ՀՊԿԵ)։
ՀՊԿԵ 35 երաժիշտներից կազմված պրոֆեսիոնալ երգչախումբ է, որի ծավալուն և բազմաբնույթ երգացանկում ընդգրկված են Գաբրիելլիի, Յոհան Սեբաստիան Բախի, Յոհաննես Բրամսի, Վասքսի, Շնիտկեի և այլ մեծանուն կոմպոզիտորների ստեղծագործությունները։ ՀՊԿԵ կատարում է Կոմիտասի, ժամանակակից հայ կոմպոզիտորների ստեղծագործությունները։
Երգչախումբը հանդես է եկել համաշխարհային պրեմիերաներով՝ կատարելով Տիգրան Մանսուրյանի, Դավիթ Հալաջյանի, Էդուարդ Հայրապետյանի և այլ կոմպոզիտորների ստեղծագործությունները։ Հայ ունկնդրին առաջին անգամ ներկայացրել է Բրիտենի, Շնիտկեի, Շչեդրինի, Վասքսի, Պուլենկի, Դեբյուսիի և այլ ստեղծագործողների երգչախմբային արվեստի գլուխգործոցները։
ՀՊԿԵ իրագործում է բարեգործական ծրագիր՝ բազմաթիվ ստեղծագործությունների կատարումներով հանդես գալով Հայաստանի շրջաններում՝ ներկայացնելով երգչախմբային արվեստը Հայաստանի լայն հանրությանը։


== Շրջագայություններ ==
2001 թվականին երգչախումբը 3 անգամ համերգներով հանդես է եկել Լոնդոնում։ 2006 թվականին մասնակցել է Իտալիայի Բերգամո քաղաքում՝ Գաետանո Դոնիցետիի օպերային թատրոնում կայացած ժամանակակից երաժշտության միջազգային փառատոնին։ Համերգներով հանդես է եկել Սանկտ Պետերբուրգի «Սպիտակ դահլիճ»-ում և «Եկատերինյան պալատում»` եզրափակելով Ռուսաստանի Դաշնությունում Հայաստանի մշակութային տարին։ 2007 թվականին երգչախումբը բացառիկ համերգով հանդես է եկել Ստրասբուրգի Եվրախորհրդի համերգային դահլիճում։ 2009 թվականին երգչախումբը մեծ հաջողությամբ համերգ-դասախոսություններով հանդես է եկել Ֆրանսիայում և Շվեյցարիայում։


== Ճանաչում, մրցանակներ ==
Կամերային երգչախմբի ձեռքբերումներից է համաշխարհային ճանաչում ունեցող ECM Records-ի 2006 թողարկած` Եղիշե Չարենցի 10 բանաստեղծությունների հիման վրա գրված Տիգրան Մանսուրյանի ՙARS POETICA՚ երգչախմբային կոնցերտի ձայներիզը, որը 2006 թվականին համաշխարհային երաժշտական գեղխորհրդի կողմից ստացավ 5 աստղ ամենաբարձր վարկանիշը։
ARS POETICA ձայներիզը ընդգրկվել է աշխարհի ամենահեղինակավոր The Gramophone երաժշտական կատալոգի մեջ, որը ներկայացնում է 1923 թվականից մինչ այսօր անգերազանցելի հեղինակություն ունեցող դասական ձայներիզները /the world unrivalled authority on classical music since 1923/։
2009 թվականին, Կոմիտասի ծննդյան 140-ամյակի կապակցությամբ երգչախումբը Սաղմոսավանքում ձայնագրել է Կոմիտասի խմբերգերի ստվար ընտրանին՝ հոգևոր և աշխարհիկ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը Archived 2015-02-10 at the Wayback Machine.
Վազալեմա դաստակերտ

Տաապեգեռա ամրոց (էստ․՝ Vasalemma mõis, գերմ.՝ Wassalem), դաստակերտ Էստոնիայում։
Պադիսե դաստակերտի սեփականատերերը՝ ֆոն Ռամմիների ընտանիքը, 1825 թ. Վազալեման բաժանել են որպես առանձին կալվածք, որը 1886 թ. դարձել է ֆոն Բեգագուֆվուդտների ազնվականական ընտանիքի սեփականությունը։ 1894 թվականին Կոնստանտին Վիլկենի նախագծով կառուցվել է երկհարկանի տուն, որի անկյուններից մեկում գտնվում է ութանկյուն աշտարակ։
1992 թվականից Վազալեմա դաստակերտում գործում է դպրոց։


== Դաստակերտային համալիր ==
Պահպանված տնտեսական նշանակության շինություններից ամենակարևորը դաստակերտի կենտրոնից մի քանի հարյուր մետր դեպի հյուսիս տեղակայված աշտարակն է։ Վազալեմա գետի վրա կառուցված քարե կամրջից մնացել են միայն եզրային սյուները, ժամանակակից կամուրջը տեղափոխվել է մի քանի տասնյակ մետր հյուսիս։
Էստոնիայի մշակույթի հուշարձանների պետական ռեգիստրում գրանցվել են սողանքային համալիրի 10 օբյեկտներ․

գլխավոր շենք,
այգի,
դարպասներ,
ամբար,
ջրմուղ աշտարակ,
մառան,
երկսենյակ մառան,
դարբնոց,
ամբար-չորանոց,
ձիթհանք։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վազալեմա դաստակերտ (էստոներեն)
Վազալեմա դաստակերտ (էստոներեն)
Առուկսե

Առուկսե (էստ․՝ Arukse), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Լաեկվեռե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 14 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Օլյու դ’Ագուա

Օլյու դ’Ագուա (պորտ.՝ Olho d'Água), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարաիբա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Պարաիբա նահանգի Սերտանի մարզում։ Մտնում է Պիանկոյի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6886 մարդ (2006 թվականի տվյալներով)։ Գրավում է 596,123 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 11,6 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 15.629.051,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 2.135,12 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,559 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Թուրքիայի խորհրդարանի 26-րդ գումարում

Թուրքիայի Հանրապետության խորհրդարանը՝ Ազգային մեծ ժողովը (ԱՄԺ) ընտրվել է 2015 թվականի նոյեմբերի 1-ին կայացած համընդհանուր ընտրությունների միջոցով։ Խորհրդարանի 26-րդ գումարումը աշխատելու է մինչև 2019 թվականի երկրորդ կեսը։ Հոդվածում ներկայացված են խորհրդարանի համամասնական ընտրակարգով ընտրված բոլոր 550 պատգամավորները, որոնք ընտրվել են 85 ընտրատարածքներից։


== Պատգամավորների ընթացիկ ցանկ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Բելոն (Շարանտի գավառ)

Բելոն (ֆր.՝ Bellon), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 173 մարդ, բնակչության խտությունը` 18.95 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.13 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 430 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 145 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 39 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 97 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 71-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 26։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,2 %։ 71 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 62 անձ (36 տղամարդ և 26 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (6 տղամարդ և 3 կին)։ 26 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 12-ը` թոշակառուներ, իսկ 11-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
(8992) Մագնանիմիթի

(8992) Մագնանիմիթի (անգլ.՝ Magnanimity), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Մանուշակագույն լեռան աստղադիտարանի կողմից Նանկինում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,389803 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8871 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8925 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1349,4 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,266785 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,91° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8992) Մագնանիմիթի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Էթերիանի

Էթերիանի (վրացերեն՝ ეთერიანი), վրացական ազգային վիպերգ։
Հյուսվել է 10-11-րդ դարերում, հիմնականում ավանդված է արձակ, բայց կան և՛ չափածո, և՛ արձակախառն չափածո շուրջ յոթ տասնյակ տարբերականեր։ Առաջին անգամ տպագրվել է 1875-ին։
Հերոսներից առանձնանում են արքայազն Աբեսալոմը, գեղջկուհի Էթերին և չար ոգին՝ Մուրմանը։
Արքայաորդի Աբեսալոմը, անտեսելով թագավորների ամուսնությանը վերաբերող օրենքներն ու ավանդույթները, հարսնացու է ընտրում գյուղացի մի աղջկա՝ Էթերիին։ Չնայած չարակամ Մուրմանի՝ Աբեսալոմի սրտում Էթերիի հանդեպ հակակրանք սերմանելու ջանքերին, այնուամենայնիվ տղան անկոտրում է. տոգորված է հավերժական սիրո զգացումով։ Էթերին իդեալական կնոջ կերպար է՝ ժողովրդի բանաստեղծական երևակայության արդյունք։ Երբ ամուսինը՝ Մուրմանը, տանից բացակայում է, Էթերին այցի է գնում սիրած տղային և տեսնելով նրա վախճանը՝ պառկում է նույն մահճում և ավանդում հոգին։ Աբեսոլոմին և Էթերիին թաղում են նույն գերեզմանում։ Շիրիմից վարդ և մանուշակ են բուսնում, խոնարհվում իրար։ Սակայն չար ոգին՝ Մուրմանը, հանգիստ չի տալիս դժբախտ սիրահարներին. շիրիմը բացում է, պառկում զույգի արանքում։ Նրա մարմնից տատասկափուշ է աճում, ելնում դուրս և ցցվում վարդի ու մանուշակի միջև։ Տեղի բնակիչները արմատախիլ են անում տատասկափուշը, բացում գերեզմանը, կտոր-կտոր անում Մուրմանին և նետում շներին։
Ասքը հետաքրքրել է շատ ստեղծագործողների, որոնք դարձել են պոեմի (Վաժա Փշավելա), օպերայի (Զաքարիա Փալիաշվիլի), կինոնկարի, գեղանկարչության և արվեստի ու գրականության այլ ժանրերի նյութ։


== Աղբյուրներ ==
(2420) Չյուրլյոնիս

(2420) Չյուրլյոնիս (անգլ.՝ Ciurlionis), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1975 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,560145 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2189 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9014 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1496,22 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,240606 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,62° անկյուն։
Չյուրլյոնիս աստերոիդը պատկանում է Ֆաինայի աստերոիդների ընտանիքին, որը տեղաբշխված է հիմնական աստերոիդների գոտում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2420) Չյուրլյոնիս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սադունց

Սադունց, գյուղ Հայաստանի Արագածոտնի մարզի Ալագյազ համայնքում, Արագածի ստորոտին։ Հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 51 կմ հյուսիս-արևմուտք, բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 2100 մետր։


== Անվանում ==
Մինչև 2006 թվականի հուլիսի 4-ին գյուղը կոչվել է Ամրեթազա, սակայն ըստ մամուլի տարածած տեղեկատվության՝ այն անվանափոխվել է գյուղի ներկայիս գյուղապետի Էդվարդ Սադունյանի և նրա հոր պատվին։ Վարկած կա, որ գյուղի անվանափոխությունը տեղի է ունեցել կոռուպցիոն գործընթացի շնորհիվ և Հայաստանի նախկին վարչապետ Անդրանիկ Մարգարյանի թույլտվությամբ։


== Բնակչություն ==
Սադունցի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ և դաշտավարությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
(3809) Ամիչի

(3809) Ամիչի (անգլ.՝ Amici), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի մարտի 26-ին Սան Վիտորե աստղադիտարանի կողմից Բոլոնիայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,690319 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4031 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9775 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1611,77 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,223356 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,56° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3809) Ամիչի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մանակերտ

Մանակերտ, բերդ Մեծ Հայքի Վասպուրական նահանգի Ռշտունիք գավառում, Վանա լճի հարավային ափի հրվանդանի վրա, Աղթամար կղզու դիմաց, ապառաժուտ բարձր ժայռի գագաթին։ Ուսումնասիրողների կարծիքով Մանակերտը իր անունով կառուցել է Ուրարտուի Մենուա թագավորը մ.թ.ա. 810-786։ Մանակերտի անունը երբեմն շփոթվել է Մանազկերտի հետ, և ըստ այդմ Ռշտունյաց գավառը հիշատակվել «Գավառ Մանազկերտոյ» ձևով։ Ըստ ավանդական վկայության, Հայոց Հարավային զորաթևի հրամանատար Մանաճիհր Ռշտունի իշխանը, ձերբակալելով քրիստոնեական քարոզիչներ Հակոբ Մծբնացի եպիսկոպոսին ու նրա կողմնակիցներին, նրանց Մանակերտի բերդապարսպից նետել է Վանա լիճը։ Նահատակների նշխարները Արծրունյաց իշխանները ամփոփել են մոտակա Պարծիս գյուղում և այնտեղ հիմնել վանք։ Բերդի ստորոտին էր գտնվում Քարադաշտ գյուղը։
Սիսթերոն

Սիսթերոն (ֆր.՝ Sisteron, օքս.՝ Sisteron), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Սիսթերոն կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Ֆորկալկե։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04209։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 7326 մարդ։


== Կլիմա ==
Սիսթերոնի կլիման միջերկրածովային է։ Ամառը տաք է և չոր, ձմռանը հով, երբեմն լինում է սառնամանիքային։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 4483 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 3198-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 1285-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 71,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,7 %)։ 3198 աշխատունակ բնակիչներից 2792-ը աշխատում էին (1517 տղամարդ և 1275 կին), անաշխատանք էին 406-ը (167 տղամարդ և 239 կին)։ 1285 անգործ մարդկանցից 363-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 442-ը թոշակառու, 480-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։


== Քույր քաղաքներ ==
 Իտալիա Ֆիդենցա (Իտալիա)
 Գերմանիա Հերբոլցհայմ (Գերմանիա)
 Իսպանիա Օլիվա (Իսպանիա)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Սիսթերոն» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-29-ին։ Վերցված է 2012-8-30 
«Սիսթերոն» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-22-ին։ Վերցված է 2013-01-13