armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սկիվենոլիա

Սկիվենոլիա (իտալերեն՝ Schivenoglia), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Մանտուա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1234 մարդ։ Խտությունը՝ 94 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 13 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 46020, հեռախոսային կոդ՝ 0386։
Սկիվենոլիան սահմանակից է Բորգո Մանտովանո, Կվինգենտոլե, Կուիստելլո, Սան Ջովաննի դել Դոսո մունիցիպալիտետներին։
Սան Ֆրանչեսկոն համարվում է բնակավայրի հովանավոր սուրբը։


== Ժողավրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարաչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0386 58141
Էլեկտրոնային հասցե։segreteria@comune.schivenoglia.mn.it
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.schivenoglia.mn.it/


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Գրականություն ==
Renato Bonaglia, Mantova, paese che vai..., Mantova, 1985. ISBN non esistente.
Pierino Pelati, Acque, terre e borghi del territorio mantovano. Saggio di toponomastica, Asola, 1996.


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Ազգային վիճակագրության ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Բատեա

Բատեա (իսպ.՝ Batea) Իսպանական մունցիպալիտետ, գտնվում է Կատալոնիայի ինքնավար համայնքի Տարագոննա մարզում։ Մունիցիպալիտետը մտնում է Տերա-Ալթա համայնքի կազմի մեջ։ Զբաղեցրած տարածքը կազմում է 128.7 կմ2։ Բնակչությունը կազմում է 2174 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
Página web del Ayuntamiento
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Información del Institut d’Estadística de Catalunya
Ալական

Ալական, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Կարճկանի գավառակում։
XX դարի սկզբին ուներ 23 տուն քուրդ բնակիչ։ Բնակիչների հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռեզ

Ռեզ (ֆր.՝ Riez, օքս.՝ Riés), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Ռեզ կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Դին լե Բեն։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04166։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 1760 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 1009 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 683-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 326-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 67,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 68,9 %)։ 683 աշխատունակ բնակիչներից 539-ը աշխատում էին (288 տղամարդ և 521 կին), անաշխատանք էին 144-ը (61 տղամարդ և 83 կին)։ 326 անգործ մարդկանցից 79-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 114-ը թոշակառու, 133-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Մկրտարան (V—VI դարեր), պատմական հուշարձան 1840 թվականից
Անտիկ սյունաշար, պատմական հուշարձան 1840 թվականից
Սեն Մաքսիմ ժամատուն
Նոտր Դամ դը լ’Ասոմտիոն եկեղեցի
Հռոմեական բաղնիքներ, որոնք գտնվել են 1842 թվականին
Ժամացույցով աշտարակ
Հնագիտական թանգարան (հիմնադրված 1929 թվականին)
Արևային ժամացույց Սենտ Անտուան հրապարակում (1806 թվական)
Նախկին Նոտր Դամ դը լա Սեդ տաճար (XV—XVII դարեր)


== Քույր քաղաքներ ==
 Իտալիա Մալյանո Ալֆիերի (Իտալիա)


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Ռեզ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-29-ին։ Վերցված է 2012-8-21 
«Ռեզ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-30-ին։ Վերցված է 2013-01-12
Սովուգ-Օլուգ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սովուգ-Օլուգ (այլ կիրառումներ)Սովուգ-Օլուգ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Պելյանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր
Կառլովարյան երկրամաս

Կառլովարյան երկրամաս (չեխ․՝ Karlovarský kraj), Չեխական հանրապետության վարչական միավոր, տեղակայված է Բոհեմիա պատմական մարզի արևմուտքում։ Վարչական կենտրոն՝ քաղաք Կառլովի Վարի։ Տարածքը կազմում է 3315 կմ² (երկրի տարածքի 4,25 %), բնակչությունը՝ 295 595 մարդ (Չեխիայի բնակչության մոտ 3%-ը)։ Երկրամասում կա 132 բնակավայր, որոնցից 35-ը քաղաքներ են։


== Աշխարհագրություն ==
Երկրամասը գտնվում է Չեխիայի արևմուտքում, հյուսիս-արևելքում սահմանակից է Ուստեցկի երկրամասի, հարավ-արևելքում՝ Պլզենի երկրամասի, հարավ և հյուսիս-արևմուտքում՝ Գերմանիայի հետ։
Շրջանի ամենաբարձր կետը Կլինովեց լեռն է (1244 մետր ծովի մակարդակից) Օր լեռներում, ամենացածր տեղը (320 մետր ծովի մակարդակից) գտնվում է Կառլովի Վարի շրջանի սահմանի մոտ։ Շրջանի կլիման և հողը  շատ բարենպաստ չեն գյուղատնտեսության համար։ Շրջանում կան օգտակար հանածոներ՝ շագանակագույն ածուխ և երկաթի հանքաքարի փոքր հատվածներ։ Անտառապատ տարածքը զբաղեցնում է երկրամասի տարածքի 43%-ը, գյուղատնտեսական հողերին բաժին է ընկնում տարածքի ընդամենը 17%-ը, ինչը պակաս է երկրի միջին ցուցանիշից։


== Քաղաքներ և բնակչություն ==
Ամենամեծ քաղաքները (ավելի քան 10 հզր. մարդ)՝ 2009 թվականի տվյալներով.

2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով երկրամասի բնակչությունը կազմել է 295 595 մարդ, որոնցից 150 112 մարդ կին է (50,78%)։ Իրեն չեխ է համարում 190 285 մարդ (բնակչության 64,37 %), սլովակ՝ 7217 (2,44 %), 4431 մարդ (1,50 %)՝ գերմանացի (գերմանացիների ամենամեծ տեսակարար կշիռը Չեխական Հանրապետության շրջաններում), վիետնամցի՝ 3597 (1,22 %), ուկրաինացի՝ 1376 (0,47 %): 81 777 մարդ չի կողմնորոշվել։
Երկրամասի վարչական կենտրոնում՝ Կարլովի Վարիում, կենտրոնացված է շրջանի ողջ բնակչության 18 %-ը։


== Վարչական բաժանում ==

Երկրամասը բաժանվում է երեք շրջանի. Կառլովի Վարի, Սոկոլով և Հեբ։


== Տնտեսություն և տրանսպորտ ==
Կառլովի վարի և Հեբ շրջաններում զբոսաշրջությունը զարգացած է, որը կապված է Կառլովի Վարի, Մարիանսկե Լազնե, Ֆրանտիշկովի Լազնե հայտնի հանգստավայրերի՝ այս տեղանքում գտնվելու հետ։ Սոկոլովի շրջանում մեծ նշանակություն ունի արդյունաբերությունը՝ էներգետիկան, ածխի արդյունահանումը, քիմիական արդյունաբերությունը և մեքենաշինությունը։ Բացի այդ, երկրամասում կան ապակու արդյունաբերության ձեռնարկություններ, տեքստիլ արտադրություն, ճենապակու արտադրություն, երաժշտական գործիքների արտադրության ձեռնարկություններ։
Շրջանը հագեցած է համեմատաբար խիտ երկաթուղային ցանցով։ Միևնույն ժամանակ, երկրամասի տրանսպորտային ենթակառուցվածքները  լիովին չեն համապատասխանում ճանապարհային երթևեկության աճող ինտենսիվությանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երկրամասի ղեկավարության պաշտոնական կայք
Մամիկոն Զարգարյան

Մամիկոն Ջահանի Զարգարյան (հունվարի 1, 1954(1954-01-01), Վահան, Կրասնոսելսկի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 30, 1992(1992-12-30), Վահան, Կրասնոսելսկի շրջան, Հայաստան), Արցախյան պատերազմում զոհված ազատամարտիկ, Գեղարքունիքի մարզի Վահան գյուղի ինքնապաշտպանության նվիրյալ և մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կրասնոսելսկի այժմ՝ Ճամբարակի շրջանի Օրջոնիկիձե այժմ՝ Վահան (գյուղ)։ Ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը, ապա զորակոչվել խորհրդային բանակ։ Զորացրվելուց հետո՝ 1973-ին ընդունվել է Նոր Հաճընի գյուղատնտեսական տեխնիկումը։ 1976 թ. այն ավարտելով՝ աշխատանքի է ընդունվել Ճամբարակի «Պտուղ բանջառում»։ Այնուհետև տեղափոխվել է Ճամբարակի պետապտեսչություն, աշխատել որպես ավագ տեսուչ մինչև իր կյանքի վերջը՝ 1992 թ. դեկտեմբերի 30-ը։
Ամուսնացած է, ունի 3 երեխա (զավակներ՝ Վահե և Արայիկ, դուստր՝ Էմիլյա)։ Անմնացորդ նվիրումով մասնակցել է գյուղի ինքնապաշտպանությանը՝ թուրքերի դեմ դիրքային կռիվներին։
Երբ Վահան գյուղի անդորրը խախտվեց և արկերը պայթում էին տների մոտ, Մամիկոնն առաջինների շարքում գնաց պաշտպանելու հայրենիքի սահմանները և հերոսի մահով ընկավ դարանակալած թուրքի գնդակից։


== Տես նաև ==
Արցախյան պատերազմի ժամանակագրություն


== Արտաքին հղումներ ==
Վահանցիները հանդիսավորությամբ նշեցին իրենց գյուղի 90-րդ տարելիցը
ՎԱՀԱՆԻ ՔԱՋՈՐԴԻՆԵՐԻ ՀԻՇԱՏԱԿԻՆ
Արցախյան ազատամարտ 
Վահան գյուղի մասին Գեղարքունիքի մարզպետարանի կայքում
Դավիթ Տոնոյանն այցելել է հյուսիսարևելյան սահմանագոտի
Բանֆիլդ

Բանֆիլդ (իսպ.՝ Banfield), քաղաք որը գտնվում է Լոմաս դե Սամորա վարչական շրջանում, Բուենոս Այրեսում, մայրաքաղաք Բուենոս Այրեսից 14 կմ դեպի հարավ։ Բանֆիլդը մտնում է Մեծ Բուենոս Այրես ագլոմերացիայի մեջ։


== Պատմություն ==

1873 թվականին կառուցվել է Բանֆիլդ երկաթուղային կայարանը, որը անվանվել է այդպես ի պատիվ Էսուարդ Բանֆիլդի, ով Բուենոս Այրեսի Հարավային երկաթուղային գծի (իսպ.՝ Ferrocarril del Sud) գլխավոր գործադիր տնօրենն էր։ 1873 թվականին այս շրջանի առաջին հողատարծքները վաճառքի հանվեցին, իսկ 1880-ական թվականներից սկսվեց այս շրջանի լայնածավալ տարածումը կայարանի շուրջ։
Քաղաքի կարգավիճակ Բանֆիլդը ստացել է 1960 թվականին։


== Սպորտ ==
Քաղաքում հիմնվել է նույնանուն ֆուտբոլային ակումբ՝ «Բանֆիլդ», որը ստեղծվել է 1896 թվականին։ Գործում է նաև ռեկբիի թիմ՝ «Լոմաս»։


== Մշակույթը ==

Առավել հայտնի մշակութային հաստատություն է Խուլիանա Ագիրրեյի Կոնսերվատորիան, որը հիմնել է հայտնի կոմպոզիտոր և դիրիժոր Ալբերտո Հինաստերոյը 1951 թվականին։ Կոնսերվատորիայում ամեն տարի սովորում են գրեթե 2000 ուսանողներ, այն համարվում է դասական և երգչախմբային երաժշտության առաջատար դպրոցներից մեկը ողջ Արգենտինայում։
Արգենտինացի գրող Խուլիո Կորտասարը, ով ծնվել է Բելգիայում, իր մանկության մեծ մասը անցկացրել է Բանֆիլդում։ Բանֆիլդը հարազատ քաղաք է նաև կոմպոզիտոր Ալֆրեդո դե Անխելիսայի և երգչուհի Սանդրոյի համար։


== Արտաքին հղումներ ==
Բանֆիլդի ուղեցույց (Իսպաներեն)
Խուլիանա Ագիրրեի Կոնսերվատորիա (Իսպաներեն)
Ռոզալյա Լոմբարդո

Ռոզալիա Լոմբարդո (իտալերեն՝ Rosalia Lombardo, դեկտեմբերի 13, 1918(1918-12-13), Պալերմո, Իտալիա - դեկտեմբերի 6, 1920(1920-12-06), Պալերմո, Իտալիա), աղջիկ, որ մահացել է թոքերի բորբոքումից, ում մարմինը զմռսվելով ցուցադրվել է ապակեպատված դագաղում Կապուցինների կատակոմբներում՝ Պալերմոյում։ Ռոզալիա Լոմբարդոյի թաղումը այդ ձևով դարձել է կատակոմբի պատմության մեջ վերջիններից։


== «Քնած գեղեցկուհին» ==
Ռոզալիայի հայրը, ծանր վերապրելով նրա մահը, դիմում է հայտնի զմռսող բժշկի՝ Ալֆրեդոյին խնդրելով աղջկա մարմինը պահպանել քայքայվելուց։ Սալաֆիայի զմռսման հմուտ տեխնիկայի շնորհիվ Լոմբարդոյի մարմինը ցուցադրվել է ապակեպատ դագաղում՝ մարմարյա պատվանդանի վրա՝ Կապուցինների կատակոմբում՝ Սուրբ Ռոզալիի մատուռում (Պալերմոյի Կապուցինների կատակոմբների զբոսաշրջային երթուղու վերջին կետում)։ Մարմինը մինչև XXI դարը գրեթե անփոփոխ պահպանվել է։ Քանի դեռ Ռոզալիի մաշկը չի կորցրել բնական գույնը, երեխան թվացել է՝ մահացած չէ, այլ քնած է, որի պատճառով Լոմբարդիոյի մումիան ստացել է «Քնած գեղեցկուհին» անվանումը (անգլ.՝ Sleeping Beauty, իտալերեն՝ Bella addormentata)։
2000-ական թվականների կեսերին նկատելի են եղել մումիայի քայքայման առաջին նշանները ։ Ռոզալի Լոմբարդոյի մարմնի հյուսվածքների քայքայման հետագա ընթացքը կանխելու համար նրա դագաղը տեղափոխել են ավելի չոր տեղ և փակել ապակե տարայի մեջ՝ լցված ազոտով։


== Զմռսում ==
Սալաֆիեի կողմից մարմնի մշակման, զմռսման արարողության նկարագրությունը գտնվել է նրա ձեռագրերի արխիվում (իտալերեն՝ Dario Piombino-Mascali)։ Սալաֆիան Լոմբարդոյի արյունը փոխել է ֆորմալինի ախտահանիչ լուծույթով, սպիրտով, որն ընդունակ է չորացնելու մարմինը, գլիցերինով, որը պաշտպանում է մումիա]]n ամբողջովին ջրազրկումից, հակասնկային սալիցիլաթթվով և ցինկի աղով, որը մարմնին տալիս է ամրություն։ Բանաձի կառուցվածքն է՝ 1 մաս գլիցերին, 1 մաս հագեցած ֆորմալինի լուծույթ ցինկի պղնձարջասպ և ցինկի քլորիդ, 1 մաս սալիցիլաթթվի հագեցած սպիրտի լուծույթ։


== Գրականություն ==
Piombino-Mascali, Dario. The Salafia Method Rediscovered / D. Piombino-Mascali, A. C. Aufderheide, M. Johnson-Williams, A. R. Zink // Virchows Arch. — 2009. — Vol. 454, № 3. — P. 355—357. — . — PubMed.
Piombino-Mascali, Dario. Il Maestro del Sonno Eterno / presentazione di Arthur C. Aufderheide; prefazione di Albert R. Zink. — Palermo : La Zisa Edizioni, 2009. — 126 p. — (Pietre). — ISBN 8895709527.


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
«Розалия Ломбардо: сицилийская «Спящая красавица»»։ YouTube։ 2010-06-17։ Վերցված է 2011-12-16 
«Часовня Розалии Ломбардо»։ Катакомбник։ 2016-10-20։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-11-06-ին։ Վերցված է 2016-11-05
Կոուրակ (Տարսմայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոուրակ (այլ կիրառումներ)Կոուրակ (ռուս.՝ Коурак), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում և Նովոսիբիրսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տարսմա գետի ձախ ափին՝ 70 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 33 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ինյա գետ, գետի ենթաավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200612115200005998
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115200599
Ավազանի կոդը - 13.01.02.006
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
(5613) Դոնսկոյ

(5613) Դոնսկոյ (անգլ.՝ Donskoj), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1976 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,112588 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5874 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6378 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2005,77 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,179482 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,64° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5613) Դոնսկոյ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Samsung Galaxy J1 Ace Neo

Samsung Galaxy J1 Ace Neo սմարթֆոնը արտադրել է Samsung Electronics ընկերությունը, այն ներկայացվել է 2016 թվականի հուլիսին։ Այս հեռախոսը աշխատում է Android 5.1.1, իսկ Android թարմացման ժամանակ Android 6.0.1։ Համալրված է 4,3 դյույմանոց SuperAMOLED էկրանով։ Այս սմարթֆոնն առաջին անգամ ներկայացվել է Հյուսիսային Աֆրիկայում։


== Սարքավորումներ ==
Samsung Galaxy J1 Ace Neo ունի 1,5 GHz հզորությամբ պրոցեսոր, այն ունի 1900 mAH շարժական մարտկոց։


== Հիշողություն ==
Galaxy J1 Ace Neo ունի 1 գբ RAM և 8 գբ ներքին հիշողություն, աջակցում է շարժական MicroSD քարտերի մինչև 128 գբ։


== Ֆոտոխցիկ ==
Հետևի տեսախցիկ 5 մեգապիքսել դիմացի տեսախցիկը 2 մեգապիքսել։
Սերվիլյեգո դե լա Կրուս

Սերվիլյեգո դե լա Կրուս (իսպ.` Cervillego de la Cruz), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում` Վալիադոլիդ պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար մարզում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տերրա դե Մեդինա շրջանում։ Զբաղեցնում է 21 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը՝ 98 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 54 կմ հեռավորության վրա։
Արբա (քաղաք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արբա (այլ կիրառումներ)Արբա  (իտալերեն՝ Arba), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզում՝ Պարդենոնե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1332 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 88 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 15 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33090։ Հեռախոսային կոդ՝ 0427։
Քաղաքի հովանավոր պաշտպանը Սանտա Մարիա դելե Գրազիեն է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0427 93346 — 0427 93032
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comunearba.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comunearba.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Բազարխանա

Բազարխանա, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կանոնգիրք հայոց (3099)

Կանոնգիրք հայոց (3099), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3099 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է  17-րդ դարում (1667-ից առաջ)։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 18,8X14 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 269 թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ  մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կանաչ մետաքս։ Հիշատակարաններ հետագայի՝ 24բ, 274ա (1667թվական)։


== Բովանդակություն ==
նաև՝ Յակ. Ղրիմեցւոյ Յաղագս պասկի ամուսնացելոց, Յաղագս ազգականութեան։


== Ծանոթագրություններ ==
Վան Հունանյան

Աղվան Վաղարշակի Հունանյան (ապրիլի 10, 1941(1941-04-10), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 22, 2021(2021-03-22), Երևան, Հայաստան), հայ գեղանկարիչ, Հայաստանի նկարիչների միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Աղվան Հունանյանը ծնվել է 1941 թվականին Լենինական քաղաքում, 1958 թվականին ավարտել է նույն քաղաքի Մերկուրովի անվան նկարչական դպրոցը և ընդունվել Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանի գունանկարի բաժին։ 1966-1971 թվականներին սովորել է Երևանի գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի գունանկարի բաժնում։ Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է 1976 թվականից։ Մասնակցել է հանրապետական և միութենական ցուցահանդեսների։ Հեղինակ է բազմաթիվ գրաֆիկական աշխատանքների։
1987 թվականին Անգլիայի Ռոյ-Մելսի պատկերասրահը գնել է Վան Հունանյանի «Հիշողություններ» կտավը։ Նկարչի աշխատանքներից գտնվում են նաև Մոսկվա և Լոս Անջելես քաղաքներում։ 2001 թվականին Հունգարիայում ցուցադրվել է Վան Հունանյանի «Նարեկացի» գրաֆիկական աշխատանքը։
Որպես ձևավորող-նկարի աշխատել է «Հայ Գրքի» վարչությունում, իսկ շախմատի դպրոցում աշխատել է նկարիչ։
Նրա աշխատանքները գտնվում են Ֆրանսիայում, Իտալիայում, Հունգարիայում, Հայաստանի ազգային, Վանաձորի, Աբովյանի, Գյումրիի, Ջերմուկի և այլ քաղաքների պատկերասրահներում։


== Ստեղծագործություններ ==
«Անի»
«Հիշողություններ»
«Փախուստ»
«Մուսալեռ» (Մոսկվա)
«Անիական» (Մոսկվա)
«Ուխտավորներ»
«Ընտանիք»
«Պիկնիկ»
«Արձագանք»
«Կոմպոզիցիա»


== Ծանոթագրություններ ==
Օմե (քաղաք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օմե (այլ կիրառումներ)Օմե  Օմե   (ճապ.՝  青梅市 Օմե ), քաղաք Ճապոնիայում։ Գտնվում է Տոկիոյի պրեֆեկտուրայում։ Զբաղեցնում է 103,26 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Քաղաքը գտնվում է Հոնսյու կղզում, Տոկիոյի պրեֆեկտուրայում, Կանտո տարածաշրջանում։ Սահմանակից է Համուրա, Ակիրունո, Հանո, Իրումա քաղաքների և Միձուխո, Հինոդե, Օկուտամա ավանների հետ։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը կազմում է 136 691 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1), խտությունը՝ 1323,76 մարդ/կմ²։


== Սիմվոլիզմ ==
Քաղաքի ծառը համարվում է Կրիպտոմերիա ծառը, ծաղիկը՝ ճապոնական սալորի ծաղիկը, թռչունը՝ Cettia diphone-ը


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2010-01-17 at the Wayback Machine.(ճապոներեն)
Հուսիկ Հարությունյան

Հուսիկ Սուրենի Հարությունյան (փետրվարի 23, 1945(1945-02-23), Արմավիր - մայիսի 3, 2006(2006-05-03), Ադլեր, Սոչի, Կրասնոդարի երկրամաս, Ռուսաստան), հայ քաղաքական և ռազմական գործիչ։


== Կրթություն ==
1967 թ. ավարտել է Կ. Մարքսի անվան Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը «Մեքենաշինության տեխնոլոգիա. մետաղակտրիչ հաստոցներ և գործիքներ» մասնագիտությամբ։


== Աշխատանքային գործունեությունը ==
Աշխատել է Հոկտեմբերյանի հաստոցաշինական գործարանում, զբաղեցրել է տարբեր պաշտոններ, 1970 - 1973 թթ. - գլխավոր ճարտարագետ։
1973 - 1975 թթ. - ՀԼԿԵՄ Հոկտեմբերյանի շրջանային կոմիտեի առաջին քարտուղար։
1975 թ. - ՀԼԿԵՄ կենտրոնական կոմիտեի երկրորդ քարտուղար։
1979-1988 թթ. - աշխատել է ՀԽՍՀ ՊԱԿ-ում, զբաղեցրել է տարբեր պաշտոններ։
1988 - 1990 թթ. - ՀԽՍՀ Ներքին գործերի մինիստր։
1990 - 1992 թթ. - ՀՀ ՊԱԿ Նախագահ։
1992 - 1993 թթ. - ՀՀ Հարկային պետական տեսչության պետ։
1993-ից «Անդրնավթգազշին-Պրոմեթևս» ԲԸ վարչության նախագահի տեղակալ, վարչության նախագահ, վարչության նախագահի առաջին տեղակալ)։1989 թ. շնորհվել է գեներալ-մայորի կոչում։
1998 թ. շնորհվել է Բնական գիտությունների Ռուսաստանյան ակադեմիայի ակադեմիկոսի կոչում։
Զոհվել է 2006 թ. մայիսի 3-ին Երևան-Սոչի A-320 ինքնաթիռի աղետի ժամանակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Եվգենի Կացման

Եվգենի Ալեքսանդրովիչ Կացման (ռուս.՝ Евгений Александрович Кацман, 26 հունիսի (8 հուլիսի), 1890, Խարկով, Ռուսական կայսրություն – 31 հուլիսի, 1976, Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս նկարիչ և գրաֆիկ։ Հեղափոխական Ռուսաստանի նկարիչների ասոցիացիայի հիմնադիրներից ու ղեկավարներից մեկը, պերեդվիժնիկների ցուցահանդեսների մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Եվգենի Կացմանը ծնվել է 1890 թվականի հունիսի 26-ին (նոր տոմարով՝ հուլիսի 8) Խարկովում, արհեստավորի ընտանիքում։ Հետագայում ընտանիքը տեղափոխվել է Սարատով։ Ավագ եղբայրը՝ Վլադիմիր Կացմանը, ընդունվել է Ռադիշչևի թանգարանին կից բացված Բոգոլյուբովյան նկարչական ուսումնարան, Եվգենին նույնպես ընտրել է նկարչի ուղին։
Առաջին ռուսական հեղափոխության ժամանակ տեղի ունեցած անկարգությունների ընթացքում Եվգենի Կացմանը հեռացվել է ուսումնարանից։ 1906 թվականին նա եղբոր հետ տեղափոխվել է Պետերբուրգ և ընդունվել Գեղարվեստի խրախուսման միության նկարչական դպրոց, որտեղ սովորել է Նիկոլայ Ռերիխի ու Ալեքսեյ Շչուսևի մոտ։ 1907 թվականին Վլադիմիր Կացմանը ձերբակալվել է և ուղարկվել բանակ, իսկ Եվգենին հեռացվել է դպրոցից ու սկսել դասավանդել գեղարվեստի մասնավոր դպրոցում, որտեղ աշակերտներին նախապատրաստում էին ընդունվելու Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիա։ Դասավանդելով երեք տարի՝ նա նաև սովորել է բնօրինակային դասարանում։
1909 թվականին ընդունել է քրիստոնեություն։ 1909 թվականին Եվգենի Կացմանն ընդունվել է Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարան, որտեղ սովորել է մինչև 1916 թվականը Կոնստանտին Կորովինի ու Սերգեյ Մալյուտինի մոտ։
1922 թվականին մարտին մասնակցել է Հեղափոխական Ռուսաստանի նկարիչների ասոցիացիայի ստեղծմանը, իսկ 1926 թվականին այցելել է ռուս գեղանկարիչ Իլյա Ռեպինին Կուոկալայում, որ անցել էր Ֆինլանդիային։ Մասնակցել է Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի հինգամյակին ու տասնամյակին նվիրված ցուցահանդեսներին։
1947 թվականին արդեն ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի թղթակից-անդամ ընտրված Եվգենի Կացմանի ստեղծագործական գործունեության 35-ամյակի առթիվ կացմակերպվել է անհատական ցուցահանդես։ 1949 թվականին նա դարձել է ԽՄԿԿ անդամ։ 1950-ական և 1960-ական թվականներին Եվգենի Կացմանը շարունակել է իր նկարչական գործունեությունը, և նրա ծննդյան ութսունամյակի առթիվ կազմակերպվել է մեծ ցուցահանդես։
Եվգենի Կացմանն ամուսնաած է եղել Նատալյա Միխայլովնա Կացմանի (օրիորդական ազգանունը՝ Ռաֆալովիչ) հետ։ Նրանք ունեցել են երկու դուստր՝ Կիրան ու Մարինան։
Եվգենի Կացմանը մահացել է 1976 թվականի հուլիսի 31-ին Մոսկվայում, թաղված է Վագանկովյան գերեզմանատանը։
Նկարչի աշխատանքները պահվում են Ռուսաստանի տարբեր թանգարաններում, մասնավորապես Զինված ուժերի կենտրոնական թանգարանում, Ռուսական պետական թանգարանում և Տրետյակովյան պատկերասրահում։
Եվգենի Կացմանը հեղիանկել է «Նկարչի նոթեր» (ռուս.՝ «Записки художника») արձակ ստեղծագործությունը, որ հրատարակվել է Մոսկվայում 1962 թվականին։


== Ձեռքբերումներ ==
ՌՍՖՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1969),
ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի թղթակից-անդամ (1947),
Պարգևատրվել է «Հայրենական մեծ պատերազմում քաջարի աշխատանքի համար» և «Մոսկվայի 800-ամյակի հիշատակի» մեդալներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Грансберг А., Е. А. Кацман, М. — Л., 1950.


== Արտաքին հղումներ ==
Եվգենի Ալեքսանդրովիչ Կացման (1890-1976) Archived 2018-07-16 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Կացման Եվգենի Ալեքսանդրովիչ Archived 2014-08-11 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Լոացոլո

Լոացոլո  (իտալերեն՝ Loazzolo), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 357 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 23 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 15 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0144։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Արամարի

Արամարի (պորտ.՝ Aramari), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիա նահանգի հյուսիսարևելյան մարզում։ Մտնում է Ալագոինյասի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 10 441 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 352,535 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 29,6 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 16 092 445,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1 625,83 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,588 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Մեկնութիւն Սաղմոսաց (2860, Ներսես Լամբրոնացի)

Մեկնութիւն Սաղմոսաց (2860), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2860 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1807 թվականին հավանաբար Ղուկաս դպիր գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 32x22,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 143 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով, շղագրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 136ա, 138բ, հետագայի՝ 143ա (հայատառ լեհերեն․ 19-րդ դար)։


== Բովանդակություն ==
նաև՝ Քարոզ։


== Ծանոթագրություններ ==
Օվիմբունդու

Օվիմբունդու, ումբունդու, ժողովուրդ Անգոլայում։ Թիվը՝ 3,1 մլն (1983)։ Լեզուն ումբունդուն էր, պատկանում էր բանտու լեզվաընտանիքին։ Օվիմբունդուները պահպանում էին տոհմացեղային պաշտամունքները, մի մասը դավանում էր կաթոլիկություն։ Հիմնական զբաղմունքը արորային երկրագործությունն էր, աշխատում էին նաև պորտուգալացիներին պատկանող ցանքատարածություններում (սուրճ, շաքարեղեգ)։
Միրոն

Միրոն, մ.թ.ա. 5-րդ դարի հույն քանդակագործ։


== Գործունեություն ==
Ծնվել է Ելևթերում (Բեովտիայի և Ատտիկայի սահմանագլխին), աշխատել Աթենքում։ Միրոնի ստեղծագործությունները (հիմնականում բրոնզյա) չեն պահպանվել և հայտնի են միայն անտիկ հեղինակների և հռոմեական մարմարյա կրկնօրինակների շնորհիվ։ Վաղ կլասիկայի խոշորագույն ներկայացուցիչ Միրոնը հաղթահարել է արխաիկայի արվեստի քարացած կանոնները և ձգտել է արտահայտել շարժման կուլմինացիոն պահերը, շեշտել ներդաշնակ մարդու մարմնի դինամիկ լարվածությունը («Սկավառականետորդ», մ․թ․ա․ V դ․ կես, հռոմ․ կրկնօրինակ, Ազգային թանգարան, Հռոմ) կամ անսանձ պոռթկումը զսպող բանական կամքը («Աթենասը և Մարսիասը» խմբաքանդակը)։ Ըստ անտիկ էպիգրամների հանրաճանաչ է եղել Միրոնի ստեղծած կովի արձանը, որը ժամանակակիցներին զարմացրել է իր բնականությամբ։ Միրոնը եղել է նաև դրվագող վարպետ (ստեղծել է ռելիեֆ պատկերներով սկահակներ)։
Խարաբեք (Մշո գավառ)

Խարաբեք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։ Գտնվում է Մուշ քաղաքից 47 կմ հյուսիս-արևմուտք՝ Մշո Սուրբ Կարապետ վանքի հարավային կողմում։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբում ուներ 20 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ալ-Բուտեյխայի շրջան

Ալ-Բուտեյխայի շրջան, (արաբ․՝ ناحية البطيحة‎‎) Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Ֆիկի երեք շրջաններից մեկը։
Բնակչության մասին տվյալներ չկան։


== Ծանոթագրություններ ==
Սերաֆիմովկա (գյուղ, Բլիզնյուկովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍերաֆիմովկաՍերաֆիմովկա (ուկրաիներեն՝ Серафимівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բլիզնյուկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1911 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սերաֆիմովկա գյուղում բնակվում էր 105 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,36 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 291,67 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վիտեբսկո (գյուղ, Սոլեցկի շրջան)

Վիտեբսկո (ռուս.՝ Витебско), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Սոլեցկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բյուսիար

Բյուսիյի (ֆր.՝ Bussiares), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Վիլեր Կոտրե կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Շատո Տերրի շրջանի օկրուգը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02137։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 122 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 74 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 62-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 12-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 83,8 %, 1999 թվականին եղել է 72,9 %)։ 62 աշխատունակ բնակիչներից 59-ը աշխատում էին (31 տղամարդ և 28 կին), անաշխատանք էին 3-ը (1 տղամարդ և 2 կին)։ 12 անգործունակ մարդկանցից 6-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 6-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ − Բյուսիար (ֆր.)
Ջոն Շերման

Ջոն Շերման (անգլ.՝ John Sherman, մայիսի 10, 1823(1823-05-10), Լանկաստեր, Օհայո, ԱՄՆ - հոկտեմբերի 22, 1900(1900-10-22), Վաշինգտոն, Կոլումբիայի շրջան, ԱՄՆ), ամերիկացի քաղաքական գործիչ, ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատի անդամ, Օհայո նահանգի սենատոր, ԱՄՆ 35-րդ պետքարտուղար, ԱՄՆ Ֆինանսների 32-րդ նախարար։


== Կենսագրություն ==
Ջոն Շերմանը ծնվել է Օհայո նահանգի Լանկաստերե շրջանում՝ դատավոր Չառլզ Ռոբերտ Շերմանի և նրա կնոջ՝ Մերի Հոյթ Շերմանի ընտանիքում։ 1829 թվականին ամուսնու մահից հետո Մերիի և նրա տասնմեկ երեխաների մասին սկսել է հոգ տանել Չարլզի եղբայրը՝ Ուիլյամը։ Ջոնը կրթությունը ստացել է սովորական դպրոցում։ Այն ավարտելուց հետո նա ընդունվել է Օհայո նահանգի ակադեմիան, բայց, աշխատանք ստանալով որպես ալիքների ձևավորման ճարտարագետ, թողել է ուսումը։ Ավելի ուշ սկսել է  իրավունք ուսումնասիրել, և 1844 թվականին  ընդունվել է փաստաբանների միության անդամ։ 1848 թվականին ամուսնացել է Օհայո նահանգի դատավորի դստեր՝ Սեսիլյա Ստյուարտի հետ։
Ամուսնությունից հետո նա հետաքրքրվել է քաղաքականությամբ։ 1848 թվականին Ազգային համագումարում Վիգերի կուսակցության պատվիրակ է եղել։ 1854 թվականին Ջոն Շերմանը ընտրվել է Պալատում որպես Օհայո նահանգի ներկայացուցիչ։ 1860-1861 թվականներին նա զբաղեցրել է  հարկային հանձնաժողովի նախագահի պաշտոնը Ներկայացուցիչների պալատում։
1877 թվականից մինչև 1881 թվականը Ջոն Շերմանը եղել է ԱՄՆ ֆինանսների նախարար։ 1880 թվականին նա հավակնել  է  ԱՄՆ նախագահի պաշտոնին, սակայն պարտվել է Ջեյմս Գարֆիլդին։ Ֆինանսների նախարարի պաշտոնին վերադառնալուց հետո Շերմանը մնացել է Սենատում։ 1886 թվականից մինչև 1893 թվականը և 1895 թվականից մինչև 1897 թվականը  եղել է  Սենատի միջազգային հարաբերությունների հանձնաժողովի ներկայացուցիչ։
1885 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1886 թվականի հունվարը  Թոմաս Հենդրիքսի մահվան պատճառով Ջոնը ժամանակավոր կատարել է ԱՄՆ փոխնախագահի պարտականությունները։


== Տես նաև ==
Շերմանի ակտը


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Шерман, Джон»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Պուտևայա Ուսադբա 61 կմ

Պուտևայա Ուսադբա 61 կմ (ռուս.՝ Путевая Усадьба 61 км), գյուղ Ռուսաստանի Մուրմանսկի մարզի Կոլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մեշչորայի դաշտավայր

Մեշչորայի դաշտավայր, Մեշչորայի ցածրավայր (ռուս.՝ Мещёрская низменность), գտնվում է Կլյազմա, Մոսկվա, Օկա, Սուդոգդա և Կոլպ գետերի միջև, Մոսկվայի, Ռյազանի և Վլադիմիրի մարզերի սահմաններում։ Ալյուվիալ հարթավայր է՝ 80-130 մ բարձրությամբ։ Չորրորդական սառցապատման հալոցքային ջրերի և գետերի գործունեության հետևանք է։ Կլիման չափավոր ցամաքային է։ Գետերը դանդաղահոս են, հովիտները ճահճացած։ Կան շատ լճեր ու ճահիճներ։ Հողերը պոդզոլային են։ Տարածքի 50% ֊ից ավելին ծածկված է խառն անտառներով (ավազուտները՝ սոճուտներով), Կլյազմայի և Օկայի հովիտները՝ մարգագետիններով։ Արդյունահանվում է տորֆ, քվարցային ավազ։ Մեշչորայի դաշտավայրում տարվում են ճահիճների չորացման աշխատանքներ։ Կա մսակաթնատու անասնապահություն և թռչնաբուծություն։
Մեֆիստո

«Մեֆիստո» (անգլ.՝ Mephisto - «Մեֆիստոֆել»), Կլաուս Մանի «Մեֆիստո. կարիերայի պատմություն» (1936) վեպի էկրանավորումը՝ նկարահանված 1981 թվականին՝ ռեժիսոր Իշտվան Սաբոյի կողմից։
2013 թվականին ֆիլմը ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի «Հետահայաց ցուցադրություններ» ծրագրում։


== Սյուժե ==
1930-ական թվականների Գերմանիա։ Դերասան Հենդրիկ Հյոֆգենն ամուսնանալով հարուստ Բարբարա Բրուքների հետ՝ մեկնում է Բեռլին, որտեղ մեծ հաջողության է հասնում՝ խաղալով Մեֆիստոֆելի դերը «Ֆաուստ» դրամայում։ Համակված թունդ փառասիրությամբ՝ նա չի գիտակցում, թե ինչպես է անձնատուր լինում նացիզմին։


== Դերեր ==
Քլաուս Մարիա Բրանդաուեր
Քրիստինա Յանդա
Իլդիկո Բանշագի
Ռոլֆ Հոփե
Դյորդյ Չերհալմի
Պետեր Անդորաի
Կարին Բոյդ
Մարի Չոմոշ
Տամաշ Մայոր
Իլդիկո Կիշհոնտի
Դորա Մարտին


== Մրցանակներ ==
FIPRESCI-ի մրցանակ՝ լավագույն սցենարի համար, Կաննի միջազգային կինոփառատոն, Ֆրանսիա, 1981
Օսկար (լավագույն արտասահմանյան ֆիլմ), Ամերիկյան կինոակադեմիայի մրցանակաբաշխություն, ԱՄՆ, 1982
«Դոնատելլոյի Դավիթ» (լավագույն արտասահմանյան ֆիլմ, լավագույն արտասահմանցի դերասան), Իտալական կինոակադեմիայի մրցանակաբաշխություն, Իտալիա, 1982
«Արծաթե ժապավեն» (լավագույն արտասահմանցի դերասան), Իտալիայի կինոլրագրողների ազգային սինդիկատ, 1982, Սորրենտո, Իտալիա
«Սան Ֆեդելե» մրցանակ, Միլանի միջազգային կինոփառատոն, Իտալիա, 1982
Գլխավոր դերի լավագույն նորելուկ դերասան, Բրիտանական կինոյի և հեռուստատեսության ակադեմիա (BAFTA), Լոնդոն, 1982
1-ին մրցանակ, Կադիսի միջազգային կինոփառատոն, Իսպանիա, 1982
Կինոքննադատության ազգային խորհրդի մրցանակ (լավագույն արտասահմանյան ֆիլմ), Նյու Յորք, 1982
Լոնդոնի կինոքննադատների խմբի մրցանակ (լավագույն արտասահմանյան ֆիլմ), Լոնդոն, 1982
Լեհ կինոքննադատների մրցանակ (լավագույն արտասահմանյան ֆիլմ), Վարշավա, 1984


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Mephisto(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Mephisto»(անգլ.) ֆիլմը allmovie կայքում:
Կումովո (այլ կիրառումներ)

Կումովո, կարող է վերաբերել՝

Կումովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի կազմում
Կումովո - գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ռազդոլնոյեի շրջանում
Դոնսկո (Ազովի շրջան)

Դոնսկո (ռուս.՝ Донской ), գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանում։ Մտնում է Կագալնիցկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Իվանո-Դարիևկա

Իվանո-Դարիևկա (ուկրաիներեն՝ Івано-Дарївка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Արտյոմովսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Իվանո-Դարիևկա գյուղում բնակվում էր 29 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վատ Պա Մահա Չեդի Կեո

Վատ Պա Մահա Չեդի Կեո (թաի.՝ วัดป่ามหาเจดีย์แก้ว, բառացիորեն՝ Մեծ ապակե պագոդայի անտառային տաճար, հայտնի է նաև որպես Վատ Լան Կուատ (թաի.՝ วัดล้านขวด), որը նշանակում է Միլիոն շշերի տաճար), բուդդայական տաճարային համալիր Թաիլանդի Սիսակետ նահանգի Խուն Հան գյուղում, Կամբոջայի հետ սահմանի մոտ։ Ամբողջ տաճարային համալիրը կառուցված է Heineken և Chang գարեջրի ավելի քան 1,5 միլիոն դատարկ շշերից։ Դատարկ շշերը սկսել են հավաքել 1984 թվականին, և 2 տարի անց տաճարի հիմնական մասն արդեն ավարտված էր։ Վանականները շարունակում են ընդլայնել համալիրը։ Մինչև 2017 թվականը համալիրն ուներ գարեջրի հին շշերից կառուցված 20 շինություն։ Այս պահին տաճարը գտնվում է Հարավարևելյան Ասիայի էկոլոգիապես մաքուր տեսարժան վայրերի ցանկում։


== Պատմություն ==
Փրա Քրու Վիվեկ Դհարմաջանը, այն ժամանակ լինելով թափառող վանական, կանգ է առել Խուն Հան գյուղի մոտ գտնվող ամայի տարածքում, որտեղ նա սկսել է քարոզել և ուսուցանել բուդդայական ճշմարտություններ։ Վանականը որոշել է մնալ աղբով լի այդ ամայի տարածքում։ Նա նաև փնտրել է տեղական թափոնների կառավարման համակարգին օգնելու միջոցներ, տեղի բնակիչներին ցույց է տվել ավելի էկոլոգիական կյանքով ապրելու ճանապարհը և նվազեցնելու ջերմոցային գազերի արտանետումները։
Փրա Քրու Վիվեկ Դհարմաջանը այլ վանականների հետ 1984 թվականին սկսել է հավաքել դատարկ ապակե շշեր և դրանցով զարդարել է խցերը։ Սա գրավել է տեղացի աշխարհականներին, որոնք այցելությունների ժամանակ սկսել են վանականներին ապակե շշեր բերել։ Շուտով շշերի թիվն այնքան է մեծացել, որ հնարավոր է դարձել դրանցով տաճար կառուցել։
Վանականները նաև դիմել են տեղական իշխանություններին՝ խնդրելով իրենց ուղարկել դեն նետված դատարկ շշեր, որոնց շնորհիվ, բացի բուն տաճարից, կառուցվել են նաև դիակիզարանը, աղոթասենյակներ, կենտրոնական սրահը, ջրմուղ աշտարակը, այցելուների համար նախատեսված լողասենյակներ և գետնից վեր մի քանի փոքրիկ բունգալոներ, որոնք վանականների համար ծառայում են որպես բնակելի սենյակներ։


== Կառուցվածք ==
Լճակի մեջտեղում գտնվող գլխավոր տաճարի հիմքում բետոնե կմախք է, որի շուրջը կանգնեցված են շշե պատեր։ Վանականները հիմնականում օգտագործել են Heineken գարեջրի կանաչ շշերը և Chang-ի շագանակագույն շշերը։ Բացի բուն շշերից, վանականներն օգտագործել են նաև գարեջրի հին կափարիչներ, որոնցով շարել են խճանկար։
Հետաքրքիր է, որ 1960-ական թվականներին Heineken ընկերությունը մշակել է աղյուս շշերի դիզայն, որոնք հնարավոր է օգտագործել շինարարության մեջ։ Վախենալով բացասական գովազդից, եթե այդ շշերից պատրաստված շենքը փլուզվեր, ընկերությունը հետագայում հրաժարվել է այդ գաղափարից։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Կանոն (երաժշտություն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կանոն (այլ կիրառումներ)Կանոն (հուն․՝ κανών - կանոն, տիպար), բազմաձայն պոլիֆոնիկ երաժշտություն, որի բոլոր ձայները կամ դրանց մի մասը հաջորդաբար շարադրում են միևնույն մեղեդին՝ կատարելով անընդմեջ նմանակում (իմիտացիա)։ Ցուրաքանչյուր հաջորդող ձայն հանդես է գալիս մինչ նախորդող ձայնով սկսված մեղեդու ավարտը։ Կանոնի օրինակ Մեղեդին կարող է կրկնվել միևնույն կամ այլ հնչյունից, նույն կամ տարբեր ռիթմով։
Մեղեդին շարադրող առաջին ձայնը կոչվում է պրոպոստա (իտալերեն՝ pro-posta - առաջարկ), նմանակող մյուս ձայները՝ ռիսպոստաներ (իտալերեն՝ ris-posta - պատասխան, առարկում)։ Գոյություն ունի կրկնակի (եռակի և այլն) կանոն, որտեղ տարբեր ձայներով միաժամանակ շարադրվում է երկու (երեք և այլն) տարբեր մեղեդի։
Կանոնի այն տեսակը, որը կարող է անընդհատ կրկնվել բոլոր ձայներում, շաղկապելով մեղեդու վերջը նրա սկզբի հետ, կոչվում է անվերջ կանոն։ Երբեմն կանոնն ունենում է հանելուկի ձև (հանելուկային կանոն), կատարողը ինքը պետք է որոշի գրված մեղեդու նմանակման պայմանները։ Ինքնուրույն ստեղծագործություն լինելուց բացի կանոնը երբեմն ընդգրկվում է այս կամ այն ծավալուն երկի մեջ։


== Գրականություն ==
Feininger L.K.J. Die Frühgeschichte des Kanons bis Josquin des Prez (um 1500). Emsdetten, 1937.
Холопов Ю. Н. Канон. Генезис и ранние этапы развития // Теоретические наблюдения над историей музыки. Москва։ Музыка, 1978, с. 127-157.
Վերխնյայա Ժուժմանովկա (գյուղ, Կոզելշչինայի շրջան)

Վերխնյայա Ժուժմանովկա (ուկրաիներեն՝ Верхня Жужманівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոզելշչինայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վերխնյայա Ժուժմանովկա գյուղում բնակվում էր 69 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գեսերտսհաուզեն

Գեսերտսհաուզեն (գերմ.՝ Gessertshausen), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Մտնում է Աուգսբուրգի շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Շվաբիա վարչական շրջանի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 4199 մարդ է (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31ի տվյալների) ։ Տարածքը 41,34 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 7 72 148։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Ակտինոմիկոզ

Ակտինոմիկոզ (լատ.՝ actinomycosis, հին հունարեն՝ ἀκτίς - ճառագայթ և μύκης — սունկ), կենդանիների և մարդկանց քրոնիկական վարակիչ հիվանդություն։ Հարուցիչները ճառագայթասնկերն են։


== Ախտանիշներ ==
Կենդանիները հիվանդանում են ճառագայթասնկերով վարակված կերից։ Մարդու մոտ վարակի ուղիները բերանի խոռոչը և շնչառության օրգաններն են։ Հիվանդությունը արտահայտվում է ծնոտոսկրի, նրա շրջապատի փափուկ հյուսվածքների, պարանոցի, երբեմն՝ թոքերի, թոքամզի, մաշկի, աղիքների և այլ օրգանների վրա՝ ուռուցիքների առաջացմամբ։
Ուռուցքները փափկում են, թարախակալվում և քայքայում օրգաններն ու հյուսվածքները։ Արտադրված թարախը հարուստ է ճառագայթասնկերով։


== Բուժում ==
Բուժումը վիրաբուժական է։ Օգտագործվում է նաև ճառագայթային բուժում և դեղաբուժում (տինոլիզատ, անտիբիոտիկներ և այլն)


== Ծանոթագրություններ ==
Շպոլայի շրջան

Շպոլայի շրջան (ուկրաիներեն՝ Шполянський район), շրջան Ուկրաինայի Չերկասիի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Շպոլա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1105 կմ²։


== Բնակչություն ==
2005 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 50000 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 45,25 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Խորտիցա (այլ կիրառումներ)

Խորտիցա, կարող է վերաբերել՝

Խորտիցա - Դնեպր գետի վրա գտնվող ամենամեծ կղզին
Խորտիցա - գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Վարվայի շրջանում
Կոլիվան (Բարնաուլկայի վտակ)

Կոլիվան (ռուս.՝ Колывань), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բարնաուլկա գետի աջ ափով՝ 79 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200512115200001298
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115200129
Ավազանի կոդը - 13.01.02.005
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Հայերը Չիկագոյում

Հայերը Չիկագոյում հիմնականում արհեստավորներ, ծառայողներ, առևտրականներ, մտավորականներ են։ Չիկագոյում և նրա արվարձաններում գործում են Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ, Ամենայն Սրբոց, Սուրբ Պալոս, Սուրբ Փրկիչ առաքելական եկեղեցիները, Չիկագոյի հայ ավետարանական եկեղեցին, որոնց կից՝ Դանիել Վարուժան, ՀԲԸՄ-ի Վարժապետյան, Մեսրոպյան մեկօրյա դպրոցները։ Համայնքի ձևավորումից ի վեր այստեղ գործում են հայ ազգային կուսակցությունների տեղական կազմակերպությունները, Հայ կրթական հիմնարկությունը, ՀԲԸՄ-ի մասնաճյուղը, ՀՕՄ-ի «Անահիտ» կրտսերաց մասնաճյուղը, Չիկագոյի համալսարանի հայ ուսանողների ընկերակցությունը, համագաղութային այլ կազմակերպությունների և հայրենակցական միությունների տեղական մարմինները, տիկնանց և երիտասարդաց միությունները։ 1922-ին Չիկագոյում կազմակերպվել է «Շանթ» թատերախումբը, որը ներկայացումներ է տվել Հովհաննես Աբելյանի և Հովհաննես Զարիֆյանի մասնակցությամբ։ Չիկագոյում լույս է տեսել 10-ից ավելի անուն պարբերականորեն առաջինը՝ «Դաստիարակը»՝ 1903-ին։
Ղարաքիլիսե (այլ կիրառումներ)

Ղարաքիլիսե, կարող է վերաբերել՝

Ղարաքիլիսե - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում
Ղարաքիլիսե - քաղաք Արևմտյան Հայաստանում, էրզրումի վիլայեթի Բագրևանդ գավառում, Արածանիի աջ ափին
Արագած (այլ կիրառումներ)

Արագած կարող է նշանակել՝

Արագած, Հայաստանի Հանրապետության ամենաբարձր կետը, լեռնագագաթը 4095 մետր բարձրություն ունի։
Արագած (Ապարանի տարածաշրջան), գյուղ Արագածոտնի մարզի Ապարանի տարածաշրջանում։
Արագած (համակարգիչ), առաջին հայկական ընդհանրանպատակ համակարգիչը, և Երևանի մաթեմատիկական մեքենաների գիտահետազոտական ինստիտուտի առաջին նախագծերից։
Արագած (Թալինի տարածաշրջան), գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Արագածոտնի մարզում։
Արագած (Արմավիրի մարզ), գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Արմավիրի մարզում։
Տվիշի

Տվիշի (վրաց.՝ ტვიში), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Ցագերի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 400 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ցագերից հեռու է 33 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 205 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Արևմտյան Մուլեն (կանտոն)

Արևմտյան Մուլեն (ֆր.՝ Moulins-Ouest), կանտոն Ֆրանսիայում։ Գտնվում է Օվերն մարզի Ալյե դեպարտամենտում։ Մտնում է Մուլեն շրջանի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 0324։
Արևմտյան Մուլեն կանտոնի մեջ հաշվվում է 7 կոմունա, որից գլխավորն է Շանտելը։
Կանտոնի բնակչությունը 1999 թվականի տվյալներով կազմել է 15 018 մարդ։


== Կանտոնի կոմունաներ ==


== Բնակչություն ==
Կանտոնի բնակչությունը 2007 թվականին կազմում էր 5 218 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Ալյե դեպարտամենտի կոմունաների բնակչությունը INSEE կայքում
Արևմտյան Մուլեն կանտոնի տեղադիրքը Ֆրանսիայի քարտեզի վրա(չաշխատող հղում)
Կանթեղային բույսեր

Կանթեղային բույսեր, զարդարիկ (դեկորատիվ) բույսեր՝ կախվող, փաթաթվող կամ մագլցող (սողացող) ցողուններով։
Աճեցվում են սովորաբար կախովի սկահակներում, թաղարներում։ Կանթեղային բույսերով զարդարում են բնակելի շենքերը, պատշգամբները, ցուցափեղկերը և այլն։ Շենքի ներսում աճեցնելիս անհրաժեշտ է պահպանել միջին խոնավություն։ Հողը պետք է լինի փուխր և պարարտ։ Հայտնի են կանթեղային բույսերի շատ տեսակներ։ Դրանցից շենքի ներսում աճեցնում են շպրենգերի ծնեբեկ, խլորոֆիտում, քարբեկ, զանգակի, բեգոնիայի որոշ տեսակներ, պատշգամբներում՝ ծխածաղիկ, լոբելիայի որոշ տեսակներ, փուքսիա։
Կանթեղային բույսերը բազմացվում են շվապատվաստով։
Հայ ժողովրդի ջարդերը (աշխատություն)

Հայ ժողովրդի ջարդերը, Գաղտնի տեղեկագիր, գերմանացի նշանավոր հասարակական գործիչ, արևելագետ, հոգևորական Յոհաննես Լեփսիուսի աշխատությունը հայոց ցեղասպանության մասին։


== Բովանդակություն ==
Լեփսիուսը սույն աշխատության մեջ առաջին աշխարհամարտի տարիներին Թուրքիայում եղած տարբեր պետությունների դեսպանների, հյուպատոսների տեղեկագրերի, ականատեսների վկայությունների և իր դիտարկումների ու ուսումնասիրությունների հիման վրա մեծ ցավով նկարագրում է երիտթուրքերի կողմից կազմակերպված հայ ժողովրդի տեղահանությունները արևելյան և արևմտյան Անատոլիայից, Կիլիկիայից, Միջագետքից և մեկուկես միլիոն հայերի կոտորածները 1915 թվականի ընթացքում։
1919 թվականին աշխատությունը գերմաներենից արևմտահայերեն է թարգմանել Միքայել Շամտանջյանը, Կոստանդնուպոլսում։ Արևմտահայերենից արևելահայ գրական հայերենի է վերածել և գերմաներեն բնագրի հետ համեմատել է Ժորա Թոսունյանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիգորի Մարտիրոսյան (պետական գործիչ)

Գրիգորի Իգորի Մարտիրոսյան (նոյեմբերի 14, 1978(1978-11-14), Ստեփանակերտ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Արցախի Հանրապետության պետական նախարար։


== Կենսագրություն ==
Գրիգորի Մարտիրոսյանը ծնվել է 1978 թվականի նոյեմբերի  14-ին Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության (նախկինում՝ ԼՂԻՄ) Ստեփանակերտ քաղաքում։ 1995 թվականին ավարտելով Ստեփանակերտ քաղաքի թիվ 3 միջնակարգ դպրոցն ընդունվում է ԱրՊՀ։ 1999 թվականին գերազանցությամբ ավարտում է Արցախի պետական համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետի բակալավրիատը։ 2001 թվականին  գերազանցությամբ ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետի մագիստրատուրան։ 2004 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետի ասպիրանտուրան։ Նույն թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն և ստացել տնտեսագիտության թեկնածուի գիտական աստիճան։


== Կարիերա ==
Գ. Մարտիրոսյանը 1998-1999 թվականներին աշխատել է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վիճակագրության, պետական ռեգիստրի և վերլուծության պետական վարչությունում՝ որպես առաջին կարգի տնտեսագետ։ 2000-2005 թվականներին աշխատել է Հայաստանի Հանրապետության կառավարությանն առընթեր պետական գնումների գործակալությունում՝ որպես առաջատար մասնագետ։ 2005-2007 թվականներին աշխատել է Հայաստանի ֆինանսների և էկոնոմիկայի նախարարությունում՝ որպես գլխավոր մասնագետ։ 2007 թվականին նշանակվել է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության «Պետական գնումների գործակալություն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության պետի տեղակալ։ 2008 թվականին նշանակվել է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության ֆինանսների նախարարի տեղակալ։ 2010 թվականից դասավանդում է Արցախի պետական համալսարանում։ 2015 թվականին նշանակվել է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության ֆինանսների նախարարի առաջին տեղակալ։ 2017 թվականի սեպտեմբերի 25 -ին  Արցախի Հանրապետության Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է ԱՀ ֆինանսների նախարար։ 2018 թվականի հունիսի 6-ին Գրիգորի Մարտիրոսյանը նշանակվել է Արցախի Հանրապետության պետական նախարար՝ ազատվելով Արցախի Հանրապետության ֆինանսների նախարարի պաշտոնից։


== Պարգևներ և շքանշաններ ==
«Անանիա Շիրակացի» մեդալ
ԼՂՀ վարչապետի հուշամեդալ


== Ծանոթագրություններ ==