armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Treasure

«Treasure», ամերիկացի ռոք երգիչ Բրունո Մարսի երգը, երրորդ սինգլը Unorthodox Jukebox ստուդիական ալբոմում։ 2013 թվականի հունիսի 17-ին սինգլը թողարկվեց։


== Երգի մասին ==
«Treasure» սինգլը գրել են Բրունո Մարսը և իր գործընկեր The Smeezingtons խումբը։ Ալբոմի նախորդ երկու սինգլերի նման «Locked Out of Heaven» և «When I Was Your Man», այս սինգլը նույնպես նվաճեց աշխարհը։


== Տեսահոլովակ ==
Երգի տեսահոլովակը նկարահանվել է 2013 թվականի մայիսի 20-ին, Լաս Վեգասում, և հենց հաջորդ օրը սինգլը մտել է Billboard Music Awards 2013: Տեսահոլովակը թողարկվել է 2013 թվականի հունիսի 14-ին։ Տեսահոլովակը հիշեցնում է Earth, Wind & Fire խմբի «Let's Groove» երգը։


== Երգացանկ ==
German CD Single


== Հիթ-շքերթ ==


== Հավաստագրումներ ==
 Since May 9, 2013, RIAA certifications for digital singles include on-demand audio and/or video song streams in addition to downloads.


== Ծանոթագրություններ ==
Ակներ (այլ կիրառումներ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ակներ (այլ կիրառումներ)Ակներ անվանումը կարող է վերաբերել հետևյալ բնակավայրերին.

Ակներ - գյուղ է Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզում
Ակներ - գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզում
Ակներ - աղբյուրներ Սյունիքի մարզում, Ակներ գյուղից 2,5 կմ հյուսիս
Ակներ Ներքին - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մանազկերտի գավառում
Ակներ Վերին - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մանազկերտի գավառում
Ակներ - հայկական իգական անուն
Ակներ - լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Բասենի շրջանում
Ակներ - վանք (անապատ) Կիլիկիայում, Ցախուտ և Բարձրաբերդ գաղութների
Ակներ - գյուղ Կիլիկիայում
Ակներ - գյուղ Մանազկերտի գավառյում
Ռիբալսկոե (գյուղ, Ախտիրկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌիբալսկոեՌիբալսկոե (ուկրաիներեն՝ Рибальське), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռիբալսկոե գյուղում բնակվում էր 500 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կրասնոֆլոտսկոե (այլ կիրառումներ)

Կրասնոֆլոտսկոե, կարող է վերաբերել՝

Կրասնոֆլոտսկոե - գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սովետսկիի շրջանում
Կրասնոֆլոտսկոե - գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում
Ուլիս Վորգաշոր

Ուլիս Վորգաշոր (ռուս.՝ Улыс-Воргашор), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով, Նենեցյան ինքնավար օկրուգով։ Գետաբերանը գտնվում է Շուչյա գետի աջ ափին՝ 8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 22 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300212103000082684
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103008268
Ավազանի կոդը — 03.05.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
189

189 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է հինգշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 189 թվականն է, 
II դարի 89-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ալեքսանդր Փիրումով

Ալեքսանդր Իվանի Փիրումով (Պիրումով, փետրվարի 6, 1930(1930-02-06), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - 1995, Մոսկվա, Ռուսաստան), հայ խորհրդային կոմպոզիտոր։ ՌՍՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1983)։ ԽՄԿԿ անդամ 1960 թվականից։


== Կենսագրություն ==
1950-1952 թվականներին սովորել է Երևանի կոնսերվատորիայում (կոմպոզիցիա), 1956 թվականին ավարտել Մոսկվայի կոնսերվատորիան։ 1962 թվականից դասավանդում է Մոսկվայի կոնսերվատորիայում։ Հեղինակել է 5 սիմֆոնիա, 4 լարային կվարտետ, երգեհոնային պրելյուդներ (1967), «Հոկտեմբերի օրերը» օրատորիան (ըստ Ջոն Ռիդի, 1967), «Ռեքվիեմ մարտիկ եղբորս հիշատակին» (1975), Պուշկինի, Լերմոնտովի, Մայակովսկու, Գևորգ Էմինի և այլոց խոսքելով խմբերգեր, ռոմանսներ և երգաշարեր, դաշնամուրի և նվագախմբի կոնցերտ-վարիացիաներ (1972), դաշնամուրային սոնատ և սոնատիններ, «Պոլիֆոնիկ տեփր» և այլն։ Փիրումովի ստեղծագործությունն աչքի է ընկնում երաժշտական լեզվի համարձակ նորարարությամբ ու հնարամտությամբ, ձևի խիստ տրամաբանվածությամբ։
Մահացել է 1995 թվականին Մոսկվայում։ Թաղված է տեղի հայկական գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==
(7525) Կիյոհիրա

(7525) Կիյոհիրա (անգլ.՝ Kiyohira), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի դեկտեմբերի 18-ին Ակիրա Նատորիի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Յակիիմոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,29335 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0367 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,55 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1268,54 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,283791 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,81° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7525) Կիյոհիրա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մատվեևկա (գյուղ, Բոգոդուխովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄատվեևկաՄատվեևկա (ուկրաիներեն՝ Матвіївка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բոգոդուխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1695 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մատվեևկա գյուղում բնակվում էր 350 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,57 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 222,93 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ասուան

Ասուան (արաբ․՝ أسوان‎‎, Ասվան; ղպտ. ⲥⲟⲩⲁⲛ (Սուան), հին հունարեն՝ Συήνη), քաղաք Եգիպտոսում, Ասուանի նահանգապետության կենտրոնը։ Նախկինում կոչվում էր Սիենե կամ Սիենա։
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում էր 290 327 մարդ։


== Աշխարհագրություն ==
Գետային նավահանգիստ է Նեղոս գետի աջ ափին, առաջին քարվաստից ներքև։


=== Կլիմա ===
Ասուանը աշխարհի ամենաչոր (և շոգ) բնակավայրերից մեկն է։ Տարեկան թափվում են ընդամենը 1,4 մմ տեղումներ (այդքան տեղումներ թափվում են մեկ ժամվա ընթացքում)։ Բազմաթիվ ամիսների ընթացքում անձրև ընդհանրապես չի տեղում։
Ձմռանը ցերեկը ջերմաստիճանը սովորաբար կազմում է +20…+25 ˚C, գիշերը՝ մոտ +10 ˚C: Ամռանը ջերմաստիճանը սովորաբար գերազանցում է +40 ˚C ցերեկը և կազմում է մոտ +25 ˚C գիշերը։ Ձմռանը ջերմաստիճանը կարող է իջնել գրեթե մինչև 0 ˚C-ը, ամռանը՝ գերազանցում է +50 ˚C:
Ամենաբարձր ջերմաստիճանը պատմության ընթացքում գրանցվել է 1973 թվականի մայիսի 22-ին (51 ˚C), իսկ ամենացածր ջերմաստիճանը՝ 1989 թվականի հունվարի 6-ին (-2 ˚C):


== Տնտեսություն ==
Ասուան քաղաքում կան քիմիական, տեքստիլ, կաշվի-կոշիկի արդյունաբերության ձեռնարկություններ, շրջակայքում՝ երկաթի և շինարարական քարի (սիենիտի) արդյունահանություն։ Ասուանի մոտ Սովետական Միության օգնությամբ, կառուցվել է Ասուանի բարձրադիր ամբարտակի ջրաէներգետիկական կոմպլեքսը։ Զբոսաշրջության կենտրոն է, մուսուլմանական ուխտատեղի։ Ասուանում գործում են բուսաբանական այգին, Կահիրեի հնությունների թանգարանի մասնաճյուղը։
Քաղաքում է տեղակայված Եգիպտոսի զինված ուժերի ցամաքային զորքերի Հարավային ռազմական շրջանի ղեկավարությունը։


== Տեսարժան վայրեր ==
Քաղաքում են գտնվում՝

Էլեֆանտինա կղզին
Բուսաբանական այգին
Աղա խանի ամառանոցը և դամբարատունը
Իշխանավորների գերեզմանոցները
Սուրբ Սիմեոնի տաճարի ավերակներըՔաղաքի տեսարժան վայրերի դիտումը հիմնականում իրականացնում են Նեղոս գետով ոչ մեծ առագաստանավով։ Առագաստանավի ստանդարտ երթուղին անցնում է վերոնշյալ տեսարժան վայրերով։ Սուրբ Սիմեոնի տաճարի ավերակների այցելության համար առաջարկվում են ուղտեր Աղա խանի դամբարանատնից ոչ հեռու։ Այնտեղից կարելի է ուղևորվել դեպի նուբիական գյուղ, որը գտնվում է անապատում։
Մի քանի տասնյակ կիլոմետր դեպի հարավ գտնվում են՝

Ֆիլե կղու տաճարները,
Ասուանի ջրամբարը,
Ասուանի քարհանքերը (կոթող)


== Տրանսպորտ ==
Քաղաքը սպասարկում է Ասուանի միջազգային օդանավակայանը։ Հասանելի են նաև գնացքները և ավտոբուսները։ Քաղաքում գործում են նաև տաքսիներ և ռիկշաներ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Ասուանի ջրամբար
Էլեֆանտինա
Նուբիական թանգարան (Ասուան)
Ասուանի քարհանքեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Պ.Վ. Գուստերին Արաբական Արևելքի քաղաքները։ — Մ.: Восток—Запад, 2007. — 352 с. — (Հանրագիտարանային տեղեկատու). — 2000 օր. — ISBN 978-5-478-00729-4
(5955) Խրոմչենկո

(5955) Խրոմչենկո (անգլ.՝ Khromchenko), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,80444 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5485 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0604 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1715,41 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,209863 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,92° անկյուն։
Խրոմչենկո աստերոիդը պատկանում է Գեֆյոնի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի 766 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,74 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 2,82 ա. մ.-ի վրա։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5955) Խրոմչենկո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լինդենաու (Վերին Լաուզից)

Լինդենաու (գերմ.՝ Lindenau (Oberlausitz)), կոմունա Գերմանիայում, Բրանդենբուգի տարածքում։
Մտնում է Վերին Շպրեվալդ Լաուզիցի շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Օրթրանդի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 729 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 11,13 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 66 188։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ Archived 2007-03-12 at the Wayback Machine.
Այոս Յորգիոս (Պաֆոսի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Այոս Եորգիոս (այլ կիրառումներ)Այոս Յորգիոս, (հուն․՝ Άγιος Γεώργιος) գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Պաֆոսի շրջանում։ Ըստ 2011 թվականի տվյալների բնակչությունը կազմում է 118 մարդ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Agios Georgios, Paphos Archived 2011-06-29 at the Wayback Machine. (անգլ.)
1453

1453 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 1453 թվականն է, 
XV դարի 53-րդ տարին։


== Դեպքեր ==
Մայիս 29 - Թուրքերը գրավում են Կոստանդնուպոլիս քաղաքը և կործանում Բյուզանդական կայսրությունը։
Տեղի է ունենում Կաստիլյոնի ճակատամարտը։
Բորդո քաղաքում վերջանում է հարյուրամյա պատերազմը։


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Պրիլեսնոե

Պրիլեսնոե (ուկրաիներեն՝ Прилісне), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1964 թվականին։
Տարածքը՝ 52,82 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 46,29 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆիրաս Դիրանի

Ֆիրաս Դիրանի (անգլ.՝ Firass Dirani, արաբերեն արտասանվում է Ֆիհրաս, ապրիլի 29, 1984(1984-04-29), Սիդնեյ, Ավստրալիա), կինոյի և հեռուստատեսության ավստրալիացի դերասան, որն առավել հայտնի է «Հզոր ռենջերներ խորհրդավոր ուժ» ֆիլմում մարմնավորած Նիկի (կարմիր առասպելական ռեյնջեր) կերպարով։ 2009 թվականին նկարահանվել է «Համակցում» ֆիլմում, որտեղ մարմնավորել է Չարլիի դերը, իսկ արդեն 2010 թվականին նկարահանվել է «Քրեական Ավստրալիա» հեռուստասերիալում, որտեղ մարմնավորել է Ջոն Իբրահիմի դերը։ 2012 թվականից մինչև 2017 թվականը նկարահանվել է «Հուսահատ տնային տնտեսները» հեռուստասերիալում, որտեղ մարմնավորել է Ջասթին Բայնիի դերը


== Վաղ կյանք ==
Դիրանին ծնվել է 1984 թվականին Սիդնեյում։ Ունի լիբանանյան ծագումնաբանություն։ Սովորել է Սիդնեյի թատրոնի և հեռուստատեսության կենտրոնական քոլեջը դերասանական բաժնում։ Այնտեղ քոլեջը նրա համար սահմանել է կրթաթոշակ։


== Կարիերա ==
Դիրանին շարունակել է իր կարիերան Հոլիվուդում, մինչև ստացել է հրավեր՝ մարմնավորելու Ջոն Իբրահիմի դերը «Քրեական Ավստրալիա» հեռուստասերիալում։ 2010 թվականի ապրիլին Դիրանին ճանաչվել է «Cleo» ամսագրի տարվա տղամարդ։
Նկարահանվել է «Պրոֆեսիոնալը» ֆիլմում, որտեղ նրա խաղընկերները եղել են Ջեյսոն Սթեթհեմը, Քլայվ Օուենը, Իվոն Ստրախովսկին և Ռոբերտ դե Նիրոն։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիրաս Դիրանի Internet Movie Database կայքում
Գելաթի վանք (Կարինի նահանգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գելաթի վանք (այլ կիրառումներ)Գելաթի վանք, վանք Մեծ Հայքի Տայք նահանգի Ոքաղե գավառում, ներկայիս Թուրքիայի Կարսի նահանգի Օլթի քաղաքի մոտ գտնվող Գելաթ գյուղում։


== Ծանոթագրություններ ==
Զինվորական կոմիսար

Զինվորական կոմիսար, իշխանության ներկայացուցիչը զինված ուժերի զորամասերում (նավերի վրա), միավորումներում, հաստատություններում։ Բանակի ղեկավարման գործի երկատումից հետո տեխնիկական կողմը, օպերատիվ և հրամանատարական իրավունքներն ու պարտականությունները դրվում էր հրամանատարի վրա, իսկ քաղդաստիարակչական վերահսկման իրավունքներն ու պարտականությունները՝ կոմիսարի։ Զինվորական կոմիսարները օժտված էին լայն իրավունքրով, առանց նրանց ստորագրության ոչ մի հրաման ի կատար չէր ածվում։
Այզեք Հեմփսթեդ Ռայթ

Այզեք Հեմփսթեդ Ռայթ (անգլ.՝ Isaac Hempstead Wright, ապրիլի 9, 1999(1999-04-09), Լոնդոն, Մեծ Լոնդոն), անգլիացի դերասան։ Ներկայումս նկարահանվում է «Գահերի խաղ» հեռուստասերիալում, որտեղ մարմնավորում է Բրանդոն Ստարկի դերը։


== Կենսագրություն ==
Այզեք Հեմփսթեդ Ռայթը ծնվել է 1999 թվականի ապրիլի 9-ին Լոնդոնում։ Քենթերբերիի երիտասարդական «Քենթ թատրոնում» սովորել է դերասանական վարպետություն։
2011 թվականին Այզեքը ճանաչում է ստացել ի շնորհիվ Բրանդոն (Բրեն) Ստարկի դերի, որը նա մարմնավորել է «Գահերի խաղ» հեռուստասերիալում։ Նա նկարահանվել է հեռուստասերիալի բոլոր 7 եթերաշրջաններում, բացառությամբ 5-րդ եթերաշրջանի։ 5-րդ եթերաշրջանի նկարահանումներին նա չի մասնակցել, քանի որ նրա կերպարի հայտնվելը նախատեսված չի եղել եթերաշրջանի սցենարով։ 2014 թվականին էկրան է բարձրացել «Հրեշների ընտանիքը» մուլտֆիլմը, որտեղ Այզեքը ձայնակցել է Էգգս տրոլին։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Այզեք Հեմփսթեդ Ռայթ Թվիթթերում
Սվետլանա Մայբորոդա

Սվետլանա Մայբորոդա (անգլ.՝ Svitlana Mayboroda, հունիսի 2, 1981(1981-06-02), Խարկով, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինական ծագմամբ ամերիկացի մաթեմատիկոս, որը, որպես մաթեմատիկայի պրոֆեսոր, աշխատում է Մինեսոտայի համալսարանում։ Նրա ուսումնասիրությունները վերաբերում են ներդաշնակ վերլուծությանը և դիֆերենցիալ հավասարումներին, այդ թվում՝ էլիպտիկական հավասարումների եզրային խնդիրներին։


== Կրթություն ==
Ս. Մայբորոդան ծնվել է 1981 թվականի հունիսի 2-ին Խարկովում։ 2001 թվականին ավարտելով Խարկովի համալսարանը՝ նա ստացել է երկու մագիստրոսի աստիճան՝ ֆինանսների և կիրառական մաթեմատիկայի։ 2005 թվականին Մարիուս Մայտրեի ղեկավարությամբ Միսսուրիի համալսարանում նա պաշտպանել է թեկնածուական թեզը։


== Գիտական գործունեություն ==
Աշխատել է Ավստրալիայի ազգային, Օհայոյի պետական և Բրաունի համալսարաններում։ 2008 թվականից Սվետլանա Մայբորոդան աշխատել է Պերդյու համալսարանում, իսկ 2011 թվականին աշխատանքի է անցել Մինեսոտայի համալսարանում։
Մայբորոդը 2010-2015 թվականներին աշխատել է որպես Սլոանի գիտաշխատող։
2015 թվականին ընտրվել է ամերիկյան մաթեմատիկական կազմակերպության անդամ։
2016 թվականին Սվետլանա Մայբորոդան ստացել է Մինեսոտայի համալսարանի պրոֆեսորի կոչում։


== Պարգև ==
2013 թվականին նա արժանացել է Sadosky կանանց մաթեմատիկայի ասոցիացիայի մրցանակին՝ վերլուծության հետազոտության համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Домашняя страница(չաշխատող հղում)
Ասպիրակ ճապոնական

Ասպիրակ ճապոնական (լատ.՝ Spiraea japonica), վարդազգիների ընտանիքին պատկանող, մինչև 1,5 մ բարձրությամբ, հակադարձ ձվաձև պսակով թուփ է, բնության մեջ աճում է Ճապոնիայում և Չինաստանում։


== Կենսաբանական նկարագիր ==
Տերևները ձվաձև են, հիմքում՝ սեպաձև, գագաթում՝ սրված, 3-7 սմ երկարության, գարնանն ունենում են վարդա-կարմրավուն, իսկ աշնանը՝ խայտաբղետ գունավորում։ Ծաղիկները կարմրավարդագույն են, մանր, հավաքված բարդ վահանման ծաղկաբույլերում։ Երևանում ծաղկում է հունիսի վերջին՝ շուրջ 2 ամիս տևողությամբ։ Ունի բազմաթիվ պարտիզային ձևեր, որոնք աչքի են ընկնում ծաղիկների և տերևների բազմազանությամբ և գունագեղությամբ։


== Նշանակություն ==
Ճապոնական ասպիրակը համեմատաբար քիչ ցրտադիմացկուն է, լուսասեր, չափավոր չորադիմացկուն, քիչ պահանջկոտ հողի նկատմամբ, աչքի է ընկնում գազադիմացկունությամբ և փոշեդիմացկունությամբ։ Հաջողությամբ բազմանում է կտրոններով։ Կարելի է օգտագործել մեր հանրապետության գրեթե բոլոր (բացառությամբ լեռնային) գոտիների տարբեր տիպի կանաչ տնկարկներում՝ խմբերի, առանձնյակների և ծաղկող ցանկապատերի տեսքով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Գրականություն ==
Ծառագիտություն, Ժ. Հ. Վարդանյան
Աստերոիդների ցանկ (130301-130400)

Աստերոիդների ցանկ (130201-130300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (130401-130500)
 Աստերոիդների ցանկ (130201-130300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (130401-130500)
Վահե Թութխալյան

Վահե Գուրգենի Թութխալյան (ռուս.՝ Ваэ Гургенович Тутхалян, հուլիսի 7, 1991(1991-07-07), Գյումրի, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), բելառուսահայ սամբիստ և ձյուդոիստ, սամբոյի Եվրոպայի առաջնության և աշխարհի առաջնության մրցանակակիր, Բելառուսի Հանրապետության միջազգային կարգի սպորտի վարպետ, հայազգի սամբոյի  չեմպիոն Գուրգեն Թութխալյանի որդին։


== Կենսագրություն ==
Վահե Թութխալյանը ծնվել է 1991 թվականին Գյումրի քաղաքում։ Նրա հայրը ԽՍՀՄ սամբոյի չեմպիոն  Գուրգեն Թութխալյանն է ։1999 թվականին նրանք ընտանիքով տեղափոխվում են Մոսկվա։ Վահեն մանկուց երազել էր ֆուտբոլիստ դառնալ, սակայն Գուրգեն Թութխալյան առաջարկությամբ նա սկսեց զբաղվել ձյուդոյով։ Հոր ընկերների՝ Բելառուսի սամբոյի և ձյուդոյի ֆեդերացիայի նախագահ Վլադիմիր Յապրինցևի և Բելառուսի սամբոյի և ձյուդոյի հավաքականի ավագ մարզիչ   Մահոմեդ Ռամազանովի առաջարկությամբ Վահեն տեղափոխվում է Մինսկ։ Այդ ժամանակ նա 16 տարեկան էր։ Բելառուսում երկար մարզումներից հետո նա դառնում է պրոֆեսիոնալ մարզիկ։ Վահեի քույր՝ Սեդա Թութխալյանը մարմնամարզուհի է,Ռուսաստանի միջազգային կարգի սպորտի վարպետ (2015)


== Մարզական արդյունքներ ==
Ռուսաստանի կուրսանտների ձյուդոյի առաջնություն, 2007 թվական-2 արծաթ
Բելառուսի պատանիների ձյուդոյի առաջնություն, 2009 թվական- 1 ոսկի
Բելառուսի պատանիների ձյուդոյի առաջնություն, 2010 թվական- 2 արծաթ
Բելառուսի երիտասարդների  ձյուդոյի առաջնություն, 2011 թվական- 1 ոսկի
Բելառուսի ձյուդոյի առաջնություն, 2010 թվական- 1 ոսկի
Բելառուսի ձյուդոյի առաջնություն, 2013 թվական-3 բրոնզ


== Տես նաև ==
Vae Tutkhalyan - Чемпион Европы по самбо , чемпион мира по молодежи
Открытый чемпионат Беларуси по самбо 2016. Финал 62 кг, Анискевич-Тутхалян.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Василина Мацута (2013-09-19)։ «Дзюдоист и самбист Ваэ Тутхалян о жизни и пути в большой спорт»։ allby.tv։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017-03-14-ին։ Վերցված է 2017-03-13 
«Vae Tutkhalian» (անգլերեն)։ judoinside.com։ Վերցված է 2017-03-12
Կոնստանտին Բակուն

Կոնստանտին Բակուն (ուկրաիներեն՝ Костянтин Анатолiйович Бакун, մարտի 15, 1985(1985-03-15), Դոնեցկ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինական և ռուսական վոլեյբոլիստ, խաղում է հարձակվողի դիրքում։ Արժանացել է սպորտի վարպետ կոչման։


== Արտաքին հղումներ ==
Անձի պրոֆիլը
Անձի պրոֆիլը(անգլ.)
««Моя цель — работать и ещё раз работать»»։ «Чемпионат.com»։ 11 декабря 2012։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-01-28-ին։ Վերցված է 2014-12-01 


== Ծանոթագրություններ ==
Նահապետի ողբը

«Նահապետի ողբը», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1886 թվականին։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունն գրել է 1886 թվականին։
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդում (№ 14) պահվում է մեկ ինքնագիր, որի վրա Թումանյանը կատարել է մեկ ուղղում և թվագրել՝ «86»։ Սակայն նույն տեղում գրել է նաև՝ «1887 թվական»։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 434-435)։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 1-ին հատորում արտատպվել է ինքնագրից։
Ոտանավորն արձագանքում է հայ ժողովրդի արևմտյան հատվածի ծանր վիճակին։ Այն գրված է Ղ․ Ալիշյանի (Նահապետի) հայրենասիրական երգերի խորը  ազդեցությամբ։ Այդ երգերից Թումանյանը նաև փոխ է առել առանձին բանաստեղծական ոճեր ու բառեր։


== Ծանոթագրություններ ==
(20329) Մանֆրո

(20329) Մանֆրո, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս աստերոիդը հայտնաբերվել է 1998 թվականի մարտի 31-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
Մանֆրո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Տնակ Կոլոմնայում

Տնակ Կոլոմնայում (ռուս.՝ Домик в Коломне), Ալեքսանդր Պուշկինի հումորային պոեմ՝ գրված 1830 թվականի Բոլդինական աշնանը (վերջացրել է հոկտեմբերի 10-ին)։ Գրվել է ութնյակներով, ընդ որում առաջին տները նվիրված էին այդ տների ստեղծման քննարկմանը։


== Հերոսներ ==
Ինքը հեղինակը
Այրի
Փարաշա՝ նրա դուստրը
Մի ծանոթ, ընկեր
Ֆյոկլա
Կոմսուհի
Գվարդիական զինվորներ
Վերա Իվանովնա, Փարաշայի հորեղբոր աղջիկը
Գոֆ-Ֆուրյեր, նրա ամուսինը
Վասկա կատուն
Հարևանուհի
Մավր
Հանգուցյալ՝ այրի կնոջ նախկին ամուսին


== Սյուժե ==
Պետերբուրգի Կոլոմնա արվարձանում ապրում է այրի կինը իր դստեր՝ Փարաշայի հետ։ Ֆյոկլա խոհարարուհու մահից հետո դուստրը գնում է նոր խոհարարուհի գտնելու և բերում է Մավրին։ Կիրակի օրը Փարաշան մոր հետ միասին գնում է եկեղեցի, իսկ Մավրին թողնում են տանը։ Եկեղեցում այրին սկսում է անհանգստանալ, միայն թե աղախինը չկողոպտի նրանց տունը։ Նա, թողնելով Փարաշային, վերադառնում է տուն, որտեղ բռնացնում է Մավրին ածելիով։ Այրին ուշաթափվում է, իսկ Մավրը (ակնհայտ է՝ Փարաշայի զգեստափոխված սիրեկանը) փախչում է։


== Ստեղծում և հրատարակում ==
Վեպը ստեղծվել է ի պատասխան «Հյուսիսային մեղուներ»-ի այն կշտամբանքներին, թե Պուշկինը չի գրել «լուրջ» ստեղծագործություններ ռուսական զորքի հաջողությունների մասին։ Նա պատրաստվում էր վեպը տպել անանուն, բայց հետագայում հրաժարվել է այդ մտքից և տպագիր տարբերակից ներառել է այդ թեմային վերաբերվող տներ։
Վեպի սևագիր տարբերակները չեն պահպանվել, միակ ձեռագիր աղբյուրը, այսպես կոչված «Մաքրագիր ինքնագիրների ուղղումներն» է, որը գտնվում է Պուշկինի տուն-թանգարանում։ Առաջին անգամ տպագրվել է 1833 թվականին, ալմանախի «Նորատանը» չհաստատված ամսաթվով՝ 1829 թվականին։
54 տան առաջին խմբագրման մեջ կա 22 ութնյակ նախաբան, 30 ութնյակ հիմնական միտք և 2 ութնյակ վերջաբան։ Վերջնական տարբերակը կազմված է 40 տնից։ Հրատարակության ժամանակ բաց է թողնվել բնաբանը՝ «Modo vir, modo femina», Ovidius:


== Մեկնաբանություն ==
Դմիտրի Սվյատոպոլկ Միրսկիի կարծիքով «Տնակ Կոլոմնայում» վեպը իրենից ներկայացնում է Պուշկինի ազատ օնեգինյան բանաստեղծության վերջին փորձը։ Վեպը ստեղծելիս նա չէր կենտրոնանում միայն կատակային վեպի «Կոմս Նուլինի» (1825) վրա, ինչքան որ բայրոնական «Բեպպոյի» վրա։
Վլադիսլավ Խոդասևիչը «Տնակ Կոլոմնայում»-ի վերաբերում էր որպես Պուշկինի պետերբուրգյան պատմվածքների «մեկուսացած, անքակտելի ցիկլի» մարդու նեղացած կյանքի հանդերձյալ կյանքի ուժ։ Ի տարբերություն մյուս պատմվածքների՝ խնդրի լուծումը այստեղ կատակային է. Խոդասևիչի կարծիքով՝ դա յուրօրինակ «հիմարության գովասանք» է։


== Սյուժեի ադապտացում ==
1913 թվականին էկրանիզացվել է Պյոտր Իվանովիչ Չադինի «Տնակ Կոլոմնայում» համր կինոն՝ նկարահանված վեպի մոտիվներով։
Իգոր Ստրավինսկին Բորիս Կոնխոյի լիբրետոյով գրել է «Մավրա» կարճ կոմիկական օպերան (1922)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ադեսա

Ադեսա, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Գյումուշխանեի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պայթանցք

Պայթանցք, հորատման հետևանքով առաջացած՝ մինչև 5 մ խորությամբ և մինչև 75 մմ տրամագծով գլանաձև բացվածք։ Մեծ տրամագծերի դեպքում պայթանցքն անվանում են հորատանցք։ Որպես կանոն, պայթանցքը նախատեսված է պայթուցիկ նյութի լիցքի տեղավորման, խարսխային ամրա կապի տեղադրման, ջուրը կամ ցեմենտը դեպի ապարները շրջապատող զանգվածը մղելու համար և այլն։ Պայթանցքերի հորատման համար կիրառում են հորատող մուրճեր, էլեկտրագայլիկոններ և թեթև հորատող այլ մեքենաներ։
Պիիցե

Պիիցե (էստ․՝ Põitse), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Մուհու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 29 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Լուլյետա Լեշանակու

Լուլյետա Լեշանակու (ալբ․՝  Luljeta Lleshanaku, ապրիլի 2, 1968(1968-04-02), Էլբասան, Elbasan municipality), ալբանացի բանաստեղծուհի։


== Կենսագրություն ==
Մեծացել է Էնվեր Խոջայի ստալինյան ռեժիմի պայմաններում, սկսել է հրատարակվել դրա անկումից հետո։ Ավարտել է Տիրանայի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ Եղել է Երիտասարդական ձայն (Zëri i rinisë) շաբաթաթերթի գլխավոր խմբագիրը։ Համագործակցել եմ Drita գրական թերթի հետ։
Լեշանակուն ապրում է Տիրանայում։


== Ստեղծագործություն ==
Սկսած 1990 թվականից` նա հրատարակել է բանաստեղծությունների ժողովածուներ, որոնք թարգմանվել են մի քանի լեզուներով։
Եվրոպայում և ԱՄՆ-ում գրական փառատոնների ակտիվ մասնակից է, նրա բանաստեղծությունները հրապարակվում են աշխարհի տարբեր երկրների գրական ամսագրերում։ 1999 թվականին մասնակցել է Այովայի համալսարանի միջազգային գրական ծրագրին։ Թարգմանում է ամերիկյան պոեզիա։ Նրա բանաստեղծությունները առանձին գրքերով լույս են տեսել ԱՄՆ-ում, Մեծ Բրիտանիայում, Գերմանիայում, Լեհաստանում, դրանք թարգմանվել են նաև ֆրանսերեն և իտալերեն։
2010 թվականին գերմաներենով լույս է տեսել նրա «Kinder der Natur» բանաստեղծությունների ժողովածուն։


== Բանաստեղծությունների ժողովածուներ ==
Preludë poetike (1990)
Sytë e somnambulës (1992)
Կիրակնօրյա զանգեր/ Këmbanat e së dielës (1994)
Gjysëmkubizëm (1996)
Հովվերգություն/ Antipastorale (1999)
Palca e verdhë (2000)
Բնության զավակները/ Fëmijët e natyrës (2006)


== Այլալեզու հրատարակություններ ==


=== Անգլերեն ===
Fresco: Selected Poems (2002, рец.: [1])
Child of Nature (2010)
Haywire: New & Selected Poems (2011, рец.: [2], [3])


=== Գերմաներեն ===
Kinder der Natur (2010)


=== Լեհերեն ===
Dzieci natury (2011, билингва)


== Ճանաչում ==
2000 թվականին ստացել է Ալբանիայի «Արծաթե գրիչ» պետական ​​գրական մրցանակ։
2009 թվականին Սլովենիայում կայացած «Kristal Vilenica» գրական փառատոնում պոեզիայի համար արժանացել է մրցանակի։
2013 թվականին Տիրանայի գրքի ցուցահանդեսում նա ճանաչվել է «Տարվա հեղինակ» և հաղթել է Պրիշտինայի գրքի ցուցահանդեսում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրություն, առցանց բանաստեղծություններ «Թարգմանական ալբանական գրականություն» կայքում(անգլ.)
Gedichte von Luljeta Lleshanaku auf versopolis-poetry.com (englisch, albanisch)
Gedichte von Luljeta Lleshanaku in albanischer Sprache vorgetragen, deutsche Übersetzung, lyrikline.org
Some Accidental Encounter Interview mit Luljeta Lleshanaku, 2019 (անգլ.)
Օզոլնիեկիի շրջան

Օզոլնիեյի շրջան (լատիշ․՝ Ozolnieku novads), վարչատարածքային միավոր Լատվիայի հյուսիսային մասում՝ Զեմգալե մարզում։ Շրջանը բաղկացած է երեք ավաններից և Օզոլնիեկի քաղաքից, որն էլ համարվում է շրջանի վարչական կենտրոնը։
Սահմանակցում է Ելգավայի, Օլանիեի, Կեկավայի, Իեցավայի, Բաուսկայի շրջանների և Ելգավա քաղաքի հետ։
Բնակչությունը ըստ 2010 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով կազմում է 10 406 մարդՇրջանի մակերեսը կազմում է 286,1 կմ²:
Շրջանը կազմավորվել է 2009 թվականի հուլիսի 1-ին։


== Ազգային կազմ ==
2011 թվականին Լատվիայում անցկացված մարդահամարի արդյունքներով՝ շրջանի ազգային կազմն ու այս տեսքը:


== Տարածքային բաժանում ==
Օզոլնիեյան ավան (լատիշ․՝ Ozolnieku pagasts)
Սալգալյան ավան (լատիշ․՝ Salgales pagasts)
Ցենյան ավան (լատիշ․՝ Cenu pagasts)


== Տես նաև ==
Լատվիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Օզոլնիեյի շրջանի պաշտոնական կայք (լատիշերեն)
Անհոյ

Անհոյ (չինարեն՝ 安徽), պրովինցիա Չինաստանի արևելքում։ Այն հանդիսանում է ամենամեծ քաղաքը և վարչական կենտրոն է - Հեյֆեյնը։ Բնակչությունը ըստ 2010 թվականի տվյալներով՝ 59500510 մարդ։


== Աշխարհագրություն ==
Անհոյ քաղաքի ընդհանուր տարածքը 140 455 կմ²


== Պատմություն ==
Անհոյի տածաքի մի մասը հանդիսանում է հնագույն Չու թագավորության մասը, ավելի ուշ անցնում է Ցին կայսրության տիրապետության մեջ։ Արդեն առանձնացված Անհոյ պրովինցիան ստեղծվել է 1667 թվականին, երբ Մանչուները գրավեցին Չինաստանը։


== Վարչական բաժանում ==


== Տնտեսություն ==
Երկրի բնական պաշարների մեջ ներառվում են երկաթե հանքաքարերը, պղինձ, քվարցը, ծծումբ, ֆոսֆոր։ Երկրում զարգացած է սև և գունավոր մետաղների արտադրությունը, մետաղաշինությունը, ցեմենիտի արտադրությունը։ Աճեցնում են բրինձ, բամբակ, թեյ, ծխախոտ։ Զբաղվում են խոզաբուծությամբ։ Լճերում ր ջրամբարներում զբաղվում են ձկնաբուծությամբ։


== Մշակույթ ==
Մշակութային և պատմական կարևոն նշանակություն ունի Տյանչժուշան՝ Դաբե լեռան հարավ֊֊֊֊ արևելյան լեռնագագաթը։ Նաև Խուանշան և Ցզյուխուաշան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ Archived 2017-01-25 at the Wayback Machine.
Քարտեզ Archived 2005-10-31 at the Wayback Machine.
նկարագրությունը Անհոյի մասին(չաշխատող հղում)
Գագիկ Ավետիսյան (այլ կիրառումներ)

Գագիկ Ավետիսյան անվամբ հայտնի են մի քանի անձնավորություններ.

Գագիկ Հրաչիկի Ավետիսյան — ՀՀ իրավապահ մարմինների գործիչ։
Գագիկ Նահապետի Ավետիսյան — հայ իրավաբան, դատավոր։
Հովհաննես Արճիշեցի

Հովհաննես Արճիշեցի Ոսպնակեր (13-րդ դար - 1327, Քաջբերունիք), հայ գրիչ։
Սովորել է Գլաձորի համալսարանում։ Քաջբերունյաց գավառում զբաղվել է ուսուցչությամբ, քարոզչությամբ, մատենագրությամբ և գրչությամբ։ Գրել է «Մեկնութիւն պատարագի», որը Խոսրով Անձևացու և Ներսես Լամբրոնացու նույնանուն գործերի համառոտումն է։ 
Ունի նաև այլ գործեր։
Արևմտյան Տոկանտինսի մարզ

Արևմտյան Տոկանտինս (մեզոշրջան) (պորտ.՝ Mesorregião Ocidental do Tocantins), վարչական մեզոշրջան Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդի դը Սուլ նահանգի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 844 249 հազար մարդ (2006 թվականի տվյալներով)։ Զբաղեցված տարածքը 155 833,847 կմ²։ Բնակչության խտությունը 5.4 մարդ/կմ²։

Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 2 677 469 831,00 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 3315,99 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,696
Հայաստանի ժուռնալիստի տուն

Հայաստանի ժուռնալիստի տուն, Հայաստանի ժուռնալիստների միության վարչությանը կից կառույց։ Գործում է 1978 թ. հունիսի 1-ից, Երևանում։


== Նպատակ ==
Օգնում է բարձրացնելու մամուլի, ռադիոյի և հեռուստատեսության աշխատողների մասնագիտական մակարդակը, կազմակերպում նրանց հանգիստը։


== Կառուցվածք ==
Գործում են շուրջ 20 ստեղծագործական մասնաճյուղ և հանձնաժողով։


== Միջոցառումներ ==
Կազմակերպում է հանդիպումներ պետական, հասարակական և մշակույթի գործիչների հետ, լուսանկարչական, գեղանկարչական ցուցահանդեսներ, կինոնկարների, հեռուստաֆիլմերի դիտումներ ու քննարկումներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Քյուլլու

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Քյուլլու (այլ կիրառումներ)Քյուլլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Խնուսի գավառում։ Գտնվում էր Խնուս քաղաքից 30 կմ հյուսի, Արաքս գետի ակունքների տարածքում, Արաքսի ափից 1.5 կմ հեռու, լեռնալանջի վրա։


== Պատմություն ==
1828-1829 թվականներին Ռուս-թուրքական պատերազմի պատճառով շատ հայ ընտանիքներ գաղթել և բնակություն են հաստատել Վրաստանի Բոգդանովկայի (այժմ Նինոծմինդայի) շրջանի Հեշտիա գյուղում և Շիրակի բնակավայրերում։


== Բնակչություն ==
XIX դարի սկզբին ուներ 300 տուն հայ բնակիչ։ Հայտնի է եղել խիզախ տղամարդկանցով։ 1900-ական թվականներին ուներ 100 տուն քուրդ բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղի մոտ, Արաքս գետի վրա, կար քարաշեն կամուրջ։ Գյուղում պահպանվում էր հայկական գերեզմանատունը։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ալթունյան եղբայրներ

Ալթունյան (Ալթունտյուրի) եղբայրներ՝ Առաքել (1840-1886) և Ստեփան (ծննդյան և մահվան թվականները անհայտ), հայ թատերական գործիչներ։ 1859 թվականին Կ․ Պոլսի Խասգյուղ թաղամասում հիմնել են Տայկյան թատրոնը, կառուցել հատուկ շենք, Սերովբե Պենկլյանի, Մարտիրոս Մնանկյանի, Ստեփան Էքշյանի, Պետրոս Մաղաքյանի մասնակցությամբ բեմադրել հայ պատմական ողբերգություններ։
1861 թվականին իրենց նյութական միջոցներով մասնակցել են «Արևելյան թատրոնի» հիմնադրմանը, իտալերենից և ֆրանսերենից կատարած թարգմանություններով («Ալպյանց հովվուհին», «Ֆրանչեսկա դա Ռիմինի», «Հավատք, հույս, սեր», «Պիեռ դ՚արեցցո», «Ռոբերտ ավազակապետ», «Խաղամոլի մը կենաց երեսուն տարին» և այլն) հարստացրել խաղացանկը։ 1864 թվականին, կառուցելով նոր շենք, աջակցել են «Արևելյան թատրոնի» վերաբացմանը (1865)։
Բելոզերկա (գյուղ, Լիտինկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բելոզերկա (այլ կիրառումներ)Բելոզերկա (ուկրաիներեն՝ Білозірка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիտինկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1923 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բելոզերկա գյուղում բնակվում էր 98 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,031 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3161,29 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հանս Ադոլֆ Կրեբս

Հանս Ադոլֆ Կրեբս (գերմ.՝ Hans Adolf Krebs, օգոստոսի 25, 1900(1900-08-25)[…], Հիլդեսհայմ, Ստորին Սաքսոնիա, Գերմանական կայսրություն - նոյեմբերի 22, 1981(1981-11-22)[…], Օքսֆորդ, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլո-գերմանացի կենսաքիմիկոս։ Կրեբսը բժշկության և ֆիզիոլոգիայի բնագավառում արժանացել է Նոբելյան մրցանակի (1953)։ Նա ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի և Լոնդոնի արքայական գիտական միության անդամ է։ Երկար տարիներ աշխատել է Քեմբրիջում, Օքսֆորդում։ Երկար տարիներ աշխատել է Կրեբսի ցիկլի վրա։ Կրեբսը ազգությամբ հրեա է։


== Ծանոթագրություններ ==
Էֆեդրա երկհասկիկային

Էֆեդրա երկհասկիկային  (լատ.՝ Ephedra distachya), էֆեդրազգիների ընտանիքի, էֆեդրա ցեղի բույս։ 


== Նկարագրություն ==
Ցածրահասակ թուփ է' 20-40 սմ բարձրությամբ, պառկած կամ դեպի վեր ուղղված ընձյուղներով, որոնք բարակ են, նուրբ, անկյունավոր, դեղնականաչավուն։ Տերևների փոխարեն հանդես են գալիս տերևանոթները' երկբլթակ խողովակների ձևով, որոնց երկարությունը հասնում է 1,5-4,5 մմ-ի և որոնք ընձյուղը բաժանում են բազմաթիվ միջհանգույցների։ Ծաղկաբույլերը մանր են, ծոցային, արականները համարյա գնդաձև են, գլանաձև, 8-16-ական հատ, հավաքված փնջերով, երկար ծաղկակոթունների վրա։ Պտուղները դեղնակարմրավուն են, 2-3 սերմերով։ Միջերկրածովյան սարմատյան տեսակ է։ Չափազանց երաշտադիմացկուն բույս է։ Աճում է բաց, արևոտ, չոր և քարքարոտ, ավազային հոդերում, որոնք հարուստ են կրային միացություններով։ Ցրտադիմացկուն է։


== Տարածվածություն ==
Հանդիպում է Կովկասում (Արևմտյան Նախակովկաս, Արևելյան Նախակովկաս, Արևմտյան Կովկաս, Արևելյան Կովկաս, Չերքեզիա, Նախիջևան, Հարավային Արցախ, Արևելյան Անդրկովկաս, Ապշերոն, Թալիշ)։ Կովկասում լայնորեն տարածված տեսակներից մեկն է։ Ավելի շատ հանդիպում է ծովամերձ շրջաններում։ Հանդիպում է նաև ԽՍՀՄ-ի Եվրոպական մասում, Արևմտյան Սիբիրում, Միջին Ասիայում, միջերկրածովյան երկրներում, Հյուսիսային Իրանում, Տիբեթում և Ճիմալայում։ Հայաստանում հանդիպում է Մեղրու ֆլորիստիկական շրջանում, ներքին լեռնային գոտու ավազոտ, քարքարոտ և խճոտ լանջերում։


== Կիրառություն ==
Պտուղներն ուտվում են։ Ցողունները ժողովրդական տնտեսության մեջ օգտագործվում են հոդացավի և սրտային հիվանդությունների բուժման համար։ Պիտանի է չափազանց չոր, քարքարոտ և գյուղատնտեսության համար ոչ պիտանի հողամասերի կանաչապատման համար։ Լայնորեն պետք է օգտագործել քարապարտեզների ձևավորման բնագավառում։ Էկոլոգիական խումբը VIII: Մշակության հավանական շրջանները 8—9, 18—20, 22-28, 31-32:


== Ծանոթագրություններ ==
Տիրայր Վարդապետ

Տիրայր Վարդապետ (աշխարհական անունը՝ Տեր–Հովհաննիսյան Մելիք Մուշկամբարյան Տիգրան,ապրիլի 21, 1867(1867-04-21) - մարտի 29, 1956(1956-03-29) ), հայ բանասեր, ձեռագրագետ, թարգմանիչ, հոգևոր գործիչ։ Ավարտել է Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանը։ Դասախոսություններ է լսել Պետերբուրգի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում, Տևլի հոզևոր ակադեմիայում, կայսերական հնագիտական ինստիտուտում։ Ավարտել է Սորբոնի համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետը ( 1910 թվականին)։
1890 թվականից՝ Էջմիածնի միաբանության անդամ։ 1916 թվականին ձեռնադրվել է ծայրագույն վարդապետ, 1917 թ.-ին՝ եպիսկոպոս։ Եղել է Մոսկվայի և Պետերբուրգի հայկական եկեղեցիների տեսուչ ( 1895 թվականից), Էջմիածնի Մայր աթոռի դիվանապետ ( 1915– 1921 թվականներին), Հյուսիսային Ամերիկայի հայոց առաջնորդ ( 1921– 1928 թվականներին), «Արարատ» ամսագրի խմբագիր ( 1916– 1918 թվականներին) և այլն։ Տիրայր Վարդապետն ուսումնասիրել է Արևմտյան Եվրոպայի գրադարաններում պահվող հայկական միջնադարյան ձեռագրերը, պատրաստել մի քանիսի վերլուծական ցուցակները («Ցուցակ հայ ձեռագիրների Օքսֆորդի Բոդլեյան գրատան», «Ցուցակ հայ ձեռագիրների Մանչեստրի Ջ․ Ռայնոլդս գրատան», «Ցուցակ հայ ձեռագիրների Բրյոաելի արքայական գրատան»), որոնք, թեպետ անտիպ, որոշակի նպաստ են բերել հայագիտությանը և օգտագործվում են առ այսօր (պահվում են Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում)։ Տիրայր Վարդապետը հայտնաբերել է Ֆրիկի ստեղծագործությունները և հրատարակության պատրաստել դրանց գիտաքննական բնագրերը՝ ընդարձակ ուսումնասիրությամբ ու հավելվածներով։
Երկն արժանացել էր ռուս, ակադեմիայի մրցանակին, բայց առաջին համաշխարհային պատերազմի (1914– 1918 թվականներին) պատճառով չհրատարակվեց, լույս տեսավ միայն 1952 թվականին, Նյու Յորքում, «Ֆրիկ․ Դիվան» խորագրով։ Մինչ այդ նույն ժողովածուի բնագրերի սևագիր տարբերակն օգտագործվել էր «Ֆրիկ․ Բանաստեղծություններ» (1941 թ., կազմակերպիչներ Մ․ Մկրյան և Թորոսյան) գրքում։ Գիտնականը հայագիտական հոդվածներով և մատենագիտական հուշարձանների հրապարակումներով հանդես է եկել «Արարատ» (Մանվել Կյումուշխանեցի, «Համառօտութիւն ծննդեան և իպուածոց․․․ պատմաբանիս»․ 1915– 1917 թվականների համարներում), «Խրիստիանսկի Վոստոկ» («Христианский Восток»), «Ողբ Անի քաղաքի», 1914) և այլ պարբերականներում։ Նրա թարգմանությամբ լույս են տեսել Ա․ Կոնան Դոյլի «Բանակն ինչպես ազատեցի» (1904), Զ․ Բայրոնի «Մանֆրեդ» ( 1913 թվական) և այլ գործեր։ Տիրայր Վարդապետը թողել է բազմաթիվ անտիպ աշխատություններ («Ուղղումներ Րաֆֆիի «Խասմսայի մելիքություններ» գրքի», «Հռոմեական պատմությունն աղբյուր յուր մշակույթի», և այլն), թարգմանություններ (Ջ․ Բայրոնի «Կայեն»-ը և «Չայլդ Հարոլդի ուխտագնացությունը», Հ․ Իբսենի «Վայրի բադը», Վ․ Հյուգոյի «Դարերի զրույցը» և այլն), բառարան («Գավառականի բառարան»), որոնց բնագրերի մի մասը պահվում է Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանում։
Գրեմյաչևո (գյուղ, Չերդինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳրեմյաչևոԳրեմյաչևո (ռուս.՝ Гремячево), գյուղ Ռուսաստանի Պերմի երկրամասի Չերդինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը ըստ վերջին գրանցված տվյալների կազմում էր 324 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գլյուկագոնանման պեպտիդ-1

Գլյուկագոնանման պեպտիդ-1 (GlucagonLike Peptide-1, ԳՆՊ-1), սեկրետինի ընտանիքին պատկանող պեպտիդային հորմոն։ Կիսատրոհման պարբերությունը 2 րոպե է։ Սնունդ ընդունելուց հետո նրա քանակն արյան մեջ ավելանում է 510 անգամ։ Կենսաբանական ակտիվ ձևերն են՝ GLP-1-(7-37) և GLP-1-(7-36)NH2։


== Արտադրություն ==
ԳՆՊ-1-ն արտադրվում է զստաղու և հաստ աղիքի լորձաթաղանթի L-բջիջների կողմից՝ էնդոկրին (արյան մեջ) կամ պարակրին (աղիքի մեջ) եղանակներով։ ԳՆՊ-1-ի հյութազատությունը խթանում են ստամոքսից աղիներ անցած սննդի զանգվածի եռգլիցերիդներն ու ածխաջրերը։ L-բջիջների և ենթաստամոքսային գեղձի α-բջիջների նախագլյուկագոնը սինթեզվում են միևնույն գենից, սակայն, հետագա գործընթացների տարբերության պատճառով α-բջիջներում առաջանում է գլյուկագոն, իսկ L-բջիջներում՝ ԳՆՊ-1։


== Ֆունկցիաներ ==
մեծացնում է ինսուլինի հյութազատությունը ենթաստամոքսային գեղձի կողմից
նվազեցնում է գլյուկագոնի հյութազատությունը ենթաստամոքսային գեղձի կողմից G-սպիտակուցային ընկալիչների միջոցով
մեծացնում է ինսուլինի նկատմամբ զգայնությունը ենթաստամոքսային գեղձի ալֆա- և բետա-բջիջներում
շատացնում է բետա-բջիջների քանակն ու ինսուլին սինթեզելու ընդունակությունը
թուլացնում է ստամոքսահյութի արտադրությունը և ստամոքսի շարժողական ակտիվությունը
նվազեցնում է սննդի ընդունումը՝ հագեցման զգացողություն առաջացնելու միջոցով
խթանում է ինսուլինային զգայնությունը
խթանում է սրտի աշխատանքը
խթանում է թիրեոկալցիտոնին արտադրությունը
թոքերում խթանում է լորձի արտադրությունը
բարձրացնում է միզարտազատումն ու նատրիումի հեռացումը մեզով
խթանում է թիրեոտրոպ, լյուտեինացնող հորմոնների արտադրությունը
խթանում է կորտիկոստերոիդների արտադրությունըԱյս հատկությունների շնորհիվ հաճախ կիրառվում է շաքարային դիաբետների բուժման նպատակով։
Այս հորմոնը մասնակցում է նաև ոսկրերի ձևավորմանը։


== Արտաքին հղումներ ==
The physiology of glucagon-like peptide 1.
lucagon-Like Peptide 1-Based Therapies for Type 2 Diabetes: A Focus on Exenatide
Glucagon-like peptide 1 Archived 2015-02-04 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
1824

1824 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է հինգշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1824 թվականն է, 
XIX դարի 24-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==
Հունվարի 21՝ Թոմաս «Քարե պատ» Ջեքսոն, ամերիկացի գեներալ
Փետրվարի 17 - Կղեմես Սիպիլյան, հայ դրամագետ
Դեկտեմբերի 30 - Ալեքսեյ Լոբանով-Ռոստովսկի, ռուս դիվանագետ, իշխան


== Մահեր ==
Հունվար 29 - Ստեփանոս Ադոնց, ակադեմիկոս (ծ. 1740)
Ապրիլ 19 - Ջորջ Բայրոն, անգլիացի բանաստեղծ (ծ. 1788)
Զալուժանի (քաղաքային շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զալուժանի (այլ կիրառումներ)Զալուժանի (ուկր.` Залужани), գյուղ Գորոդոկի շրջանում, Լվովի մարզ, Ուկրաինա։
2001 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 73 մարդ։ Ընդգրկման տարածքը  0.49 կմ²։ Փոստային ինդեքս` 81533։ Հեռախոսային կոդ՝ 3231:


== Արտաքին հղումներ ==
Զալուժանի Ուկրաինայի Գերագույն ռադայի կայք
Ռեմարկ

Ռեմարկ (ֆր.՝ remarque), նոթագրություն տեքստի հեղինակի կողմից (գիրք, նամակ), հավելյալ մանրամասներ։

Ռեմարկ (գրականության մեջ) - սյուժեից դուրս ստեղծագործության էլեմենտներ, կոմպոզիցիոն և ոճական ընդունելություն, որը կայանում է հեղինակի նահանջի մեջ՝ սյուժեի անմիջական նկարագրությունից։ Արտահայտվող առարկայի հանդեպ ունի ուղղակի կամ փոխաբերական իմաստ։ Երբեմն փոխարինում է սյուժեի որոշակի մաս կամ հանդիսանում է սյուժեի այլընտրանքային փաստ։
Ռեմարկ (թատրոնում) - բացատրություններ, որոնք դրամատուրգը ներկայացնում է կամ որոնք ուղեկցում են պիեսի ընթացքում։
Ռեմարկ (կինոթատրոնում) - բանավոր մարմնավորում շարունակական գործողությունների սցենարով։


== Տես նաեւ ==
Ռեմարկ Էրիխ Մարիա
Նեապոլիտանական պաղպաղակ

Նեապոլիտանական պաղպաղակ, Գերմանիայում հայտնի որպես «իշխան Պյուկլեր » (գերմ.՝ Fürst-Pückler-Eis, ֆր.՝ demi-glace à la Pückler), պաղպաղակի տարատեսակ, որն իրենից ներկայացնում է պաղպաղակի 3 տարբեր տեսակ, որոնք միասին են սառեցվում։ Ըստ տարածված կարծիքի՝ իր անունը պաղպաղակն ստացել է բազմաթիվ իտալացի տարագիրների կողմից, որոնք 19-րդ դարում մեծ քանակությամբ մեկնում էին ԱՄՆ։ Նրանց թվում էին նաև Նեապոլի բնակիչները, որոնք Նոր երկրում սկսեցին նեապոլիտանական պաղպաղակ պատրաստել։ 1870-ական թվականներին ամերիկացիներն իմացան Սպումոնիի՝ պաղպաղակի այլ տարատեսակի մասին, որը ևս պատրաստվում է բազմագույն մի քանի շերտերից։ Սկզբնական շրջանում իտալացիները պատրաստում էին իրենց «Նեապոլի պաղպաղակը»՝ Իտալիայի Հանրապետության դրոշի գույներով։ Այդ նպատակով օգտագործվում էր պիստակի, վանիլային և ելակի պաղպաղակ, որոնք գունավորում էին կանաչ, սպիտակ և կարմիր գույներով։ Սակայն ժամանակի հետ հայտնի դարձավ պաղպաղակի այլ տեսակ, որը ընդունված է անվանել նեապոլիտանական։ Ներկայիս տեսքով նեապոլիտանական պաղպաղակը պատրաստվում է շոկոլադե, վանիլային և ելակի պաղպաղակներից։
Ըստ գերմանական աղբյուրների՝ պաղպաղակի այս տեսակի պատրաստման ամենավաղ բաղադրատոմսը պատկանում է Պրուսիայի թագավորության հրուշակագործ և արքունական խոհարար Լուի Ֆերդինանդ Յունգուսին։ 1839 թվականին նա իր «Խոհարարական արվեստի գրքում» հիացմունքով է նկարագրում 3 շերտից բաղկացած այս պաղպաղակը։ Իր գերմանական անունը պաղպաղակը ստացավ իշխան Գերման ֆոն Պյուկլեր Մուսկաուից (1785-1871)։
«Իշխան Պյուկլերի» հիմնական բաղադրիչները հարած սերուցքն էր, շաքարը և թարմ մրգերը, որոնք ձմռանը փոխարինում էին ջեմով։ Այս ամենը կտրում էին շերտերով․ սերուցքի մեջ մեծ քանակությամբ ճարպերի առկայության պատճառով պաղպաղակը միայն մասամբ էր սառեցվում։ Ավելի ուշ այդ բաղադրատոմսը զարգացավ և սկսեցին արտադրել շոկոլադե, հատապտղային (ելակի կամ ազնվամորու) և արոմատացված լիկյորով՝ մարասկին մակրուն պաղպաղակը։ Ներկայումս մակրունները որպես հումք չեն օգտագործվում, և «Իշխան Պյուկլերը» բաղկացած է 3 շերտից, որոնք դրվում են 2 վաֆլիի մեջ։ Գերմանիայում, Ավստրիայում և Շվեյցարիայում արտադրված պաղպաղակի արտադրության մեջ օգտագործվում է «ըստ իշխան Պյուկլերի բաղադրատոմսի» նշումը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Herings Lexikon der Küche. Fachbuchverlag Pfanneberg, Haan-Gruiten, 23. Auflage 2001, ISBN 3-8057-0470-4
Erhard Gorys: Das neue Küchenlexikon. dtv, München 1994—2002, ISBN 3-423-36245-6
Bernd-Ingo Friedrich։ Fürst-Pückler-Eis-Geschichte, -Geschichten und -Rezepte  (չաշխատող հղում)
Մարիաննա Հարությունյան

Մարիաննա Հարությունի Հարությունյան (դեկտեմբերի 12, 1923(1923-12-12), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 6, 2012(2012-07-06), Երևան, Հայաստան), հայ դաշնակահարուհի, օպերային երգչուհի, մանկավարժ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1967)։
Հայկանուշ Դանիելյանի դուստրը, շեփորահար Միքայել Խաչատրյանի կինը։


== Կենսագրություն ==
1948 թվականին ավարտել է Երևանի կոնսերվատորիայի դաշնամուրի բաժինը, 1953 թվականին՝ մեներգեցողության բաժինը։ 1948 թվականից եղել է Երևանի կոնսերվատորիայի կոնցերտմայստեր, 1952-1959 թվականներին՝ Երևանի օպերայի և բալետի թատրոնի մենակատար։ 1963 թվականից դասավանդել է Երևանի կոնսերվատորիայում, 1985 թվականից՝ պրոֆեսոր։
Կատարել է Արամ Խաչատրյանի դաշնամուրային կոնցերտը, Անուշի՝ Արմեն Տիգրանյանի «Անուշ», Ռոզինայի՝ Ռոսսինիի «Սևիլյան սափրիչ» դերերգերը։
Մարիաննա Հարությունյանի սաններից են Մելանյա Աբովյանը, Անահիտ Ներսիսյանը, Արմեն Բուդաղյանը, Օլգա Գաբայանը, Լիլյա Օվչյանը, Ջուլիետ Գալստյանը, Սուրեն Շահիջանյանը, Նարինե Օջախյանը, Էլլադա Չախոյանը, Դավիթ Վարժապետյանը, Արաքս Մանսուրյանը, Հ. Սիմոնյանը։
Ելույթներ է ունեցել Զարուհի Դոլուխանյանի, Մակվալա Կասրաշվիլու (Ռուսաստան), Մանուկ Բարիկյանի (Անգլիա), Տիգրան Ժամկոչյանի (Իտալիա), Ժանետ Գույումջյանի (Եգիպտոս), Լիլի Չուգասզյանի (ԱՄՆ), Դավիթ Վարժապետյանի (Կանադա) հետ, ստեղծագործական կապերի մեջ է եղել Լուսինե Զաքարյանի, Մեդեա Աբրահամյանի, Ռուբեն Ահարոնյանի, Զոյա Պետրոսյանի, Գոհար Գալաչյանի, Օլգա Գաբայանի, Վահան Միրաքյանի հետ։
Հյուրախաղերով շրջագայել է ԱՄՆ-ում, Կանադայում, Արգենտինայում, Ֆրանսիայում, Գերմանիայում, Ռուսաստանում, Եգիպտոսում, Իրաքում և այլ երկրներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ես ունեմ մի ընկեր

Ես ունեմ մի ընկեր (ռուս.՝ «Есть у меня друг»), ռեժիսոր Յուլյա Տոլչինայի 1974 թվականի կարճամետրաժ գեղարվեստական ֆիլմը։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը նկարահանվել է գրող Ալեքսանդր Բատրովի պատմվածքի հիման վրա։
Առաջին անգամ թոռնիկին հյուր է գալիս պատերազմի վետերան տատիկը, որի ժամանման համար նա ուրախ չէ, քանի որ պատրաստվում էր ընկերների հետ գնալ զբոսնելու։ Սակայն անխոնջ ու եռանդուն տատիկը փոխում է թոռան վերաբերմունքն իր նկատմամբ։ Եվ նրանք դառնում են լավագույն ընկերներ։


== Դերերում ==
Տատյանա Պելտցեր - տատ
Պավլիկ Ստեպանով - թոռ


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր՝ Յուլյա Տոլչինա
Օպերատոր՝ Ալբերտ Օսիպով
Կոմպոզիտոր՝ Վլադլեն Մախլյանկին
Սցենարի հեղինակներ՝ Եվգենի Ագրանովիչ (Ալեքսանդր Բատրովի պատմվածքի հիման վրա)
Նկարիչ՝ Էնրիկե Ռոդրիգես
Գեղարվեստական ղեկավար՝ Պյոտր Տոդորովսկի
Տնօրեն՝ Վ․ Դմիտրիև


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
 «Ես ունեմ մի ընկեր» ֆիլմը  Օդեսայի կինոստուդիայի կայքում
Կալդարո սուլա Ստրադա դել Վինո

Կալդարո սուլա Ստրադա դել Վինո (գերմ.՝ Kaltern an der Weinstraße, իտալերեն՝ Caldaro sulla Strada del Vino), քաղաք Իտալիայում՝ Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Բոլցանո գավառում։ Սահմանակից է Ամբլար, Ապիանո սուլա Ստրադա դել Վինո, Կավարենո, Էնյա, Ռուֆրե, Սառնոնիկո, Տերմենո սուլա Ստրադա դել Վինո, Վադենա համայնքներին։
Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի տվյալներով եղել է 7.812։ Բնակչության խտությունը կազմում է 146 մարդ/կմ²։ Համայնքն զբաղեցնում է 47 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 39052։ Հեռախոսային կոդ՝ 0471։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)