Աստծո դեսպանություն

«Աստծո դեսպանություն», կազմակերպություն, որը 1994 թվականին հիմնավորվել է Կիևում Սանդել Ադելաջայի կողմից։ Այժմ հայտնի է «Աստծո Թագավորության օրհնյալ դեսպանություն բոլոր ազգերի համար» անվամբ։ Այս կազմակերպությանը մի շարք հետազոտողներ, Ռուս Ուղղափառ եկեղեցին և լրատվամիջոցները  սահմանել են որպես կրոնական տոտալիտար աղանդ։
Սանդեյ Ադելաջայը ըստ ծագման նիգերացի է։ 1980-ական թվականներին Բելառուսի պետական համալսարանում ստացել է լրագրողական կրթություն։ 1993 թվականին ժամանել է Կիև, որտեղ և հիմնել է «Հավատքի խոսք» կրոնական կազմակերպությունը, որը 2002 թվականին  անվանափոխվել է «Աստծո դեսպանություն» անվամբ։ Այդ ժամանակ էլ հիմնվել է Ուկրաինայի ավետարանական քրիստոնյաների եկեղեցիների հոգևոր վարչությունը (ՈւԱՔԵՀՎ), որը ներառում էր «Աստծո դեսպանություն» կազմակերպության բոլոր մասնաճյուղերը։ 2004 թվականին կազմակերպությունը ակտիվ մասնակցություն է ցուցաբերել Ուկրաինայում տեղի ունեցած «Նարնջագույն հեղափոխությանը»։ Դեռևս 1996 թվականին Ադելաջայի կազմակերպությանը միանում է բիզնեսմեն Լեոնիդ Չերնովեցկին, ով հետագայում դառնում է Կիևի քաղաքապետը։
2008 թվականին «Քինգս Քեփիթլ»-ին ուղղված քրեական գործի բացման հիման վրա, որի գործերին հովիվ Սանդեյ Ադելաջայը կապ ուներ, Եպիսկոպոսների խորհրդի որոշմամբ արտաքսվում է Քրիստոսի մարմնից։ Այս որոշումը վիճարկվում է ԱՊՀ-ի և աշխարհի բողոքականության որոշ ներկայացուցիչների կողմից։


== Կազմակերպության  գործունեությունը ==
Լրատվամիջոցների հաղորդման համաձայն 2005 թվականի օգոստոսի 29-ին «Սպիտակ գիշերներ Թարխանքուտում» փառատոնի մասնակիցները պղծել են  սուրբ նահատակներ Բարբարայի ուղղափառ եկեղեցին Օլենևկա հանգստավայրում (Ղրիմի արևմտյան ափին)։ Փառատոնը կազմակերպվում է առաջնորդի և «Աստծո դեսպանություն» անդամների մասնակցությամբ։ Մեջբերում ուղերձ-նամակից, որը ստորագրվել է բնակավայրի ղեկավար Յուրի  Շչելկոմի և ուղղափառ ծխական եկեղեցու թեմի հոգևորականների ներկայացուցիչների կողմից։
Մի խումբ երիտասարդներ եկեղեցու տարածքում նկարահանել են տեսահոլովակ, փայտերով հարվածելով եկեղեցու դռներին ու պատուհաններին, վիրավորական խոսքեր հնչեցրել ուղղափառ եկեղեցու հասցեին։ Նրանք իրենց վարքով վիրավորել են կրոնական զգացմունքները, խախտել Ուկրաինայի գործող օրենսդրությունը։
2011 թվականի մարտին, «Աստծո դեսպանության» հովիվ Ալեքսանդր Կորմանը անօրինական կերպով ընտրվում է Հանրային խորհրդի նախագահ Ուկրաինայի Արտաքին գործերի նախարարությունում։ «Ժողովրդավարական նախաձեռնություններ» հիմնադրամի ղեկավար Իրինա Բեկեքկինան տեղեկացրել է, որ Կորմանի նախագահի պաշտոնում ընտրվելը ուղեկցվել է սկանդալով։
Նախկինում ընդունում էի, որ հարձակումը վերաբերվում է բիզնեսին, բայց այն ամենուր է։ Հանրային խորհրդի 33 անդամները լքեցին ժողովն ի նշան բողոք շարունակվող ֆարսի։
Այլ աղբյուրները պնդում են, որ սա ոչ այլ ինչ է, քան Հանրային խորհրդի արշավային գրոհ, քանի որ հանդիպումը, որի ժամանակ որոշում էր կայացվել ընտրելու նախագահ՝ լեգիտիմ չէր։ Միևնույն ժամանակ ԱԳՆ-ն հերքում է ցանկացած կապ հասարակական խորհրդի ստեղծման գործընթացում։ Նախագահի անօրինական ընտրության դեմ որպես բողոք՝ բաց նամակ գրվեց արտաքին գործերի նախարար Կոնստանտին Իվանովիչ Գրիշչենկոյին։ Նամակին ստորագրել էին հասարակական խորհրդի 29 անդամներ։  2011 թվականի սեպտեմբերի 27-ին անօրինական ընտրված Ալեքսանդր Քորմանի փոխարեն, օրինական կերպով  ընտրվեց Իգոր Ժդանովը։
2013 թվականի հունվարի 29-ին «Աստծո դեսպանատան» ներկայացուցիչները մասնակցում են Կիևի քաղաքային վարչակազմի հասարակական խորհրդի վերահսկողության հաստատմանը։
2013 թվականի հոկտեմբերին ողջ Ուկրաինայի համամիութենական Պենտեկոստալների միության նախագահ Միխայիլ Պանչոկոն հայտնել է, որ Սանդեյ Ադելաջային հետևորդ է հայտնվել՝ Վլադիմիր Մյունտենան, ով ղեկավարում է «Վերածնունդ» հոգևոր կենտրոնը ու միևնույն ժամանակ ֆինանսական բուրգ է զարգացնում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Гопайнич, М. Дорога до царства,… але якого? // Меч духовный. — 2007. — № 1. — С. 27-31.