armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Էլենի օրագիրը

Էլենի օրագիրը, հայկական պատանեկան, դրամատիկ հեռուստասերիալ։ Հեռարձակվել է Շանթ Պրեմիում հեռուստաալիքով։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել 2017 թվականի սեպտեմբերի 18-ին և ավարտվել է 2019 թվականի օգոստոսի 1-ին։Սերիաների հիմնական մասը նկարահանվել է Երևանում։
Սերիալը ցուցադրվել է նաև Շանթ հեռուստաընկերության եթերում։


== Սյուժե ==


=== 1-ին եթերաշրջան ===
Հեռուստասերիալի սյուժեն զարգանում է չորս երիտասարդների՝ Էլենի, Մաքսի, Լևոնի և Սառայի շուրջ։ Նրանք սովորում են միևնույն դպրոցում, սակայն Էլենը և Լևոնը նորեկներ են։ Նոր միջավայրում նրանց սպասվում են բազմաթիվ փորձություններ։ Լևոնը և Մաքսը թշնամանում են հենց առաջին հանդիպումից՝ առանց իմանալու, որ ճակատագիրն իրենց համար պահած անակնկալներ ունի։
Սառան և Մաքսը վաղուց են սիրում իրար, բայց արդյո՞ք այդ սերն այն է, ինչին երիտասարդները երկար ժամանակ հավատացել են, թե՞ նրանց կյանքում Էլենի հայտնվելը ամեն ինչ կփոխի։
Չորս հերոսների կյանքի և սիրո պատմության հետ զուգահեռ զարգանում են նաև այլ աշակերտների՝ Լիզայի, Մարիամի, Ռոբի և մյուսների սյուժետային գծերը՝ իրենց ընտանեկան և անձնական խնդիրներով։ Գաղտնիքներ, որոնք հնարավոր չի լինի այլևս թաքցնել, սեր, որը կփոխի սերիալի բոլոր հերոսների ճակատագրերը։
2-րդ եթերաշրջան
Հերոսների ուսանողական կյանքն է։ Հերոսներն ավելի հասուն և կայացած են դարձել։ Կյանքի նոր փուլում, նոր կարգավիճակում յուրաքանչյուրն ունի իր անհատական դրաման։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքէջ
Իվանովկա (Միլյուտինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իվանովկա (այլ կիրառումներ)Իվանովկա (ռուս.՝ Ивановка), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլյուտինսկի շրջանում։ Մտնում է Նիկոլո-Բերեզովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Միհրան էֆենդի (դեղագործ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միհրան էֆենդի (այլ կիրառումներ)Միհրան Էֆենդի (- հոկտեմբերի 7, 1912(1912-10-07)), հայ բժիշկ։
Դեղագործական կրթություն է ունեցել։ 1912 թ. օսմանյան բանակի կապիտանի աստիճանով մասնակցել է Բալ­կա­նյան պա­տե­րազ­մին և Ռումելիի Մա­նաս­թըր քաղաքի Քոզանա հիվանդանոցում զինվորական դեղագործ ծառայել։ Ծառայության ընթացքում վարակվել և հիվանդացել է ժանտախտով։ Մահացել է 1912 թվականի հոկտեմբերի 7-ին, Մանասթըրում, ժանտախտից։


== Աղբյուրներ ==
Յարման Արսեն, Հայերը օսմանյան առողջապահության ծառայության մեջ և պատմություն սուրբ Փրկիչ հայոց հիվանդանոցի (թուրքերեն), Ստամբուլ, 2001։
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Մագնիս

Մագնիս (հուն․՝ μαγνήτις, Μαγνητις λίβος-բառացիորեն՝ Մագնեսիայի (հնագույն քաղաք Փոքր Ասիայում) քար), մագնիսացվածությամբ օժտված, այսինքն՝ մագնիսական դաշտ ստեղծող մարմին, որն ընդունակ է ձգելու երկաթը, նիկելը և այլն։ Պատրաստում են մագնիսական երկաթաքարից, մագնիսակարծր նյութերից՝ պայտի, ձողի ձևով։ Ազատ շարժվող մագնիսի (օրինակ՝ կողմնացույցի մագնիսական սլաքի) բևեռները միացնող գիծը Երկրի մագնիսական դաշտում ուղղվում է միջօրեականով։ Կիրառվում է տեխնիկայում՝ իբրև հաստատուն մագնիսական դաշտի աղբյուր։ Օգտագործվում է նաև էլեկտրամագնիսներ։
Ամենապարզ և ամենափոքր մագնիսը կարելի է համարել էլեկտրոնը։ Բոլոր մյուս մագնիսների մագնիսական հատկությունները պայմանավորված են դրանց մեջ էլեկտրոնների մագնիսական մոմենտով։ Քվանտային դաշտի տեսության տեսանկյունից, էլեկտրամագնիսական փոխազդեցությունը փոխանցվում է առանց զանգվածի բոզոնով՝ ֆոտոնի միջոցով։
Հաստատուն մագնիսի մագնիսական աղբյուրը վերացնելիս մագնիսը աստիճանաբար կորցնում է իր մագնիսական հատկությունները։ Մագնիսական հատկությունների անհետանալը կարող ենք արագացնել մուրճով հարվածելիս կամ տաքացնելիս։ Սակայն կան մագնիսներ, որոնք իրենց հատկությունները երկար ժամանակ պահպանում են այդպիսի մագնիսներին անվանում ենք հաստատուն մագնիսներ։ Օրինակ՝ երկաթը, նիկելը, կոբալտը և որոշ հազվագյուտ մետաղական համաձուլվածքներ (օրինակ, նեոդիմի մագնիսներ), ինչպես նաև որոշ բնական հանքանյութեր, օրինակ՝ մագնետիտները։ Հաստատուն ​​մագնիսները օգտագործվում են որպես առանձին (ոչ էներգիա սպառող) մագնիսական դաշտի աղբյուրներ։ Մագնիսի հատկությունները որոշվում են մագնիսական նյութի մագնիսական հիստերեսիզի հանգույցի դեմագնետիսի բաժնի բնութագրերով։ Որքան բարձր է մնացորդային ինդուկցիան Br- ը և հալածող ուժը Hc- ն, այնքան բարձր է մագնիսացմանը և կայունությունը։ Փորձը ցույց է տալիս, որ առավել ուժեղ մագնիսական հատկություն է հայտնաբերվում մագնիսի ծայրերին, իսկ կենտրոնում մագնիսը գրեթե չի ձգում երկաթե իրերը։ Օրինակ՝ եթե մագնիսը հպենք երկաթի հատույթին և հեռացնենք, ապա կնկատենք, որ նա հիմնականում կպչում է մագնիսի ծայրերին։ Այսպիսով կարող ենք ասել որ մագնիսի այն տեղամասերը որտեղ մագնիսական ազդեցությունն առավելագույնն է անվանում ենք մագնիսական բևեռներ։ Մագնիսը ունի երկու բևեռ՝ հյուսիսային և հարավային։ Փորձերը ցույց են տալիս, որ մագնիսները փոխազդում են միմյանց հետ, ընդ որում մագնիսի տարանուն բևեռները իրար ձգում են, իսկ նույնանուն բևեռները վանում։
Կթառիճ

Կթառիճ, Կթռիճ (հուն. Κιθαριξων, լատ. Citharizon), բերդաքաղաք Մեծ Հայքի Ծոփք նահանգի Հաշտյանք գավառում։
Հուստինիանոս I կայսրը 528—536-ին քաղաքի բարձրադիր մասում կառուցելով ընդարձակ ու ամուր բերդ՝ այն դարձրեց բյուգանդական ռազմակայան և Չորրորդ Հայք նահանգի դքսի աթոռանիստ։ Պրոկոպիոս Կեսարացին, պատմելով VI դ. պարսկա-բյուզանդական պատերազմների մասին, բազմիցս շեշտում է Կթառիճի ռազմական կարևորությունը։
Ստեփանոս Տարոնացին (Ասողիկ) գրում է, որ պարսից Խոսրով Բ Ափարվեզ արքան գրավել է Կթառիճը (մոտ 620-ին) և գերեվարել բազմաթիվ հայերի։ Կթառիճը բյուզանդացիների ձեռքում մնացել է մինչև արաբական նվաճումները (VII դ. կես)։ Արաբները այն վերակառուցել և դարձրել են սահմանային ամրոց։ XII դ. արաբ աշխարհագիր Յակուտը Կթառիճը հիշատակում է Կաթրաղաշ ձևով։ Կթառիճի ավերակները այժմ պահպանվում են Խարբերդի և Պաղինի միջև, Քղի գետակի արևմտյան ափին։
Գոնսալո Գարսիա Գարսիա

Գոնսալո Մանուել Գարսիա Գարսիա (իսպ.՝ Gonzalo Manuel García García,հոկտեմբերի 13, 1983(1983-10-13), Մոնտեվիդեո, Ուրուգվայ), իսպանացի ֆուտբոլոիստ և մարզիչ, խաղացել է կիսապաշտպանի դիրքում։ Եղել է Իսպանիայի ֆուտբոլի պատանեկան հավաքականի խաղացող։ 2021 թվականի հուլիսի 1-ից խորվաթական «Իստրա 1961» ակումբի մարզիչն է։  


== Վաղ տարիներ ==
Գոնսալո Գարսիա Գարսիան ծնվել է Մոնտեվիդեոյում (Ուրուգվայ) և 14 տարեկանում ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Իսպանիա։ 


== Ֆուտբոլային կարիերա ==
Գոնսալոն, որը որպես ֆուտբոլիստ կայացել է Մադրիդի «Ռեալ Մադրիդ» ակումբի ակադեմիայի կազմում, կարիերայի սկզբում խաղացել է իսպանական «Ալկորկոն» և «Մերիդա» ակումբներում։ Առաջին լիարժեք մրցաշրջանը անցկացրել է «Պալենսիա» ակումբում, 2004/05 թվականի մրցաշրջանում խաղացել է 18 մրցախաղում և խփել է մեկ գոլ։ Ապա տեղափոխվել է Նիդերլանդներ՝ մեկ մրցաշրջան խաղալով ԱԳՈՎՎ-ի կազմում։ Էրստեդիվիզիոնում անցկացրել է հաջող մրցաշրջան՝ 35 մրցախաղում խփելով 16 գոլ և գրավելով նիդերլանդական բարձր դիվիզոնի ակումբների ուշադրությունը։ 2006 թվականին տեղափոխվել է «Հերենվեն» ակումբ, բայց չի կարողացել ամրապնդվել հիմնական կազմում, 2008 թվականին կարճաժամկետ վարձակալության է գնացել «Հերակլես» ակումբ և օգնել է նրան դուրս մնալուց։ Նույն 2008 թվականին նրան գնել է «Գրոնինգեն» ակումբը։ Առաջին մրցաշրջանում խաղալով հիմնական կազմում՝ հետագայում սկսել է ավելի հաճախ երևալ և 2010 թվականին վարձակալության է գնացել BBB։
2011 թվականի հունիսին տեղափոխվել է Կիպրոսի Լարնակայի «ԱԵԿ» ակումբ, որտեղ խաղացել է մեկ մրցաշրջան և Եվրոպայի լիգայի երկրորդ որակավորման ռաունդում աչքի է ընկել Մալթայի «Ֆլորիանա» ակումբի դարպասին հեթ-տրիկով ։ 2012 թվականին Թել Ավիվից տեղափոխվել է իսրայելական «Մակաբի» ակումբ, բայց 2013 թվականին արդեն վերադարձել է Կիպրոս՝ վարձակալության անցնելով «Անորտոսիս» ակումբում։ Հաջորդ մրցաշրջանում կիպրոսցիները գնել ենֆուտբոլիստի իրավունքները։ 2015/16 թվականի մրցաշրջանում երկրորդ անգամ է տեղափոխվել «Հերակլես» ակումբ, որտեղ խաղացել է 8 խաղ։ 2016 թվականին կիսապաշտպանը վերադարձել է Իսպանիայի «Կոմպոստելա» ակումբ, որի պատանեկան կազմում եղել էր կարիերայի սկզբում։ Հենց այստեղ 2016/17 թվականի մրցաշրջանի ավարտին ավարտել է իր կարիերան։


== Մարզչի կարիերա ==
Գարսիա Գարսիան որոշել է մնալ ֆուտբոլում և գլխավոր մարզչի օգնական է նշանակվել դանիական «Էսբյերգ» ակումբում, որտեղ աշխատել է 2017/18 մրցաշրջանում։ 2018 թվականին նա դարձել է նիդերլանդական «Տվենտե» ակումբի մարզչի ընթերակա։ 2019/20 մրցաշրջանն ավարտել է 14-րդ տեղում՝ ակումբի համար պահելով բարձր լիգայի գրանցումը։ Նրա պայմանագիը չեն երկարացրել և դրա լրանալուց հետո լքել է ակումբը։
2021 թվականի հունիսին Գարսիա Գարսիան ներկայացվել է որպես խորվատական «Իստրա 1961» ակումբի գլխավոր մարզիչ։


== Ձեռքբերումներ ==
«Մակաբի» Թել ԱվիվԻսրայելի չեմպիոն՝ 2012/13


== Ծանոթագրություններ ==
Վուրմբերգ

Վուրմբերգ  (գերմ.՝ Wurmberg), կոմունա Գերմանիայում, Բադեն Վյուրտեմբերգի տարածքում։
Մտնում է Էնց շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 3014 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 7, 36 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 08 2 36 028։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Վորոշիլովո (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎորոշիլովոՎորոշիլովո (ռուս.՝ Ворошилово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 198 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վայլե (կոմունա)

Վայլե (դան․՝ Vejle Kommune), դանիական կոմունա Հարավային Դանիա մարզի կազմում։ Տարածքը՝ 1066,17 կմ², ինչը կազմում է Դանիայի մակերեսի 2,47 %-ը՝ առանց Գրենլանդիայի և Ֆարերյան կղզիների։ 2008 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով բնակչության թիվը 104933 մարդ է (տղամարդիկ՝ 52152, կանայք՝ 52781, օտարերկրացիները՝ 4464)։


== Պատմություն ==
Կոմունան ձևավորվել է 2007 թվականին հետևյալ կոմունաների միացումից.

Բյորկոպ (Børkop)
Էգտվեդ (Egtved)
Գիվե (Give)
Ելինգ (Jelling)
Վայլե (Vejle)
Տյորինգ Ուլդում (Tørring-Uldum)


== Երկաթուղային կայարաններ ==


== Պատկերասրահ ==

		


== Արտաքին հղումներ ==
Վայլեն borger.dk-ում(չաշխատող հղում)(դան.)
Պաշտոնական կայք
Չելեկաս

Չելեկաս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Բալուի գավառակում։ Գտնվում էր Փերի գետի ափին, Բալու գյուղաքաղաքից 31-32 կմ հյուսիս` լեռնալանջին։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Տասնմեկ րոպե

«Տասնմեկ րոպե» (պորտ.՝ Onze Minutos), բրազիլացի գրող Պաուլո Կոելիոյի վեպն է, գրված 2003 թվականին։ Սեփական ճշմարտության որոնման մասին այս վեպը շարունակում է հեղինակի նախկին մի քանի աշխատություններում արծարծված «կանացի» թեման։ Տասնմեկ րոպե. գլխավոր հերոսուհու կարծիքով հենց այսքան է տևում միջին վիճակագրական սեռական ակտը։


== Սյուժե ==
Մարմնավաճառ Մարիան մտորում է կյանքի, սեքսում խնդիրների մասին, որոնք համարում է հիմնական և անգամ հիմնարար այն բանում, ինչը տեղի է ունենում իրեն շրջապատող աշխարհում։ Մարիան գիտակից մարմնավաճառ է, քանի որ գտնում է, որ հենց այսպիսի կյանքի ուղին թույլ կտա իրեն լուծել ներքին կոնֆլիկտը։ Իր նպատակներին հասնելու համար Մարիան անցնում է բոլոր հնարավոր փորձությունները՝ սեքսից ապրելով ցավ, տանջանք և հաճույք՝ այս ամենը համարելով «իսկական տղամարդկային սիրո» դրսևորում։
Թեոբոլդայի ընտանիք

Թեոբոլդայի ընտանիք, ոչ մեծ աստերոիդների ընտանիք, որը տեղաբաշխված է հիմնական աստերոիդների գոտում։ Ընտանիքը անվանվել է այս ընտանիքի առաջին աստերոիդի պատվին՝ (778) Թեոբոլդա։


== Այս ընտանիքի ամենամեծ աստերոիդները ==


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ընտանիքներ
Երկրին մոտեցող աստերոիդներ
Տրոյացի աստերոիդներ
Դամոկլոիդներ
Կենտավրոսներ
Ապոլոնի աստերոիդներ
Ամուրի աստերոիդներ
Ատենի աստերոիդներ
Ցիցե (Մարտայի վտակ)

Ցիցե (ռուս.՝ Цице), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կրասնոդարի երկրամասում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մարտա գետի աջ ափին՝ 35 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 30 կմ է, ավազանի տարածքը 136 կմ2։


=== Վտակներ (կմ ակունքից) ===
0,8 կմ. Բեզիմյանկա գետ (ձախ)
16 կմ. Գլուբոկիյ Յար գետ (ձախ)


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կուբանի ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կուբան, ենթաավազանը՝ բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը՝ Կուբան։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 06020001312108100005316
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 108100531
Ավազանի կոդը - 06.02.00.013
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 08
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Լալիգետ (գետ)

Լալիգետ, գետ Հայաստանի  Տավուշի մարզում։ Սկիզբ է առնում Վարագի լեռների հյուսիսային մասի արևմտյան լանջերից և աջից միախառնվում Աղստևին։ Երկարությունը՝ 10 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Առլի ասպարեզը

Առլի ասպարեզը (ֆր.՝ Les Arènes d'Arles), Վինսենթ վան Գոգի նկարներից մեկը, որը նկարել է 1888 թվականին Ֆրանսիայի Առլ քաղաքում։ Վան Գոգի այս նկարը բնությունից վերցված չէ, այլ հիշողության արդյունքում են արված։


== Նկարը ==
Նկարում պատկերված է ասպարեզ Առլ քաղաքում, որտեղ այդ ժամանակ անցկացվում էր ցլամարտ։ Նկարի կենտրոնական մասը զբաղեցնում են հանդիսատեսները։ Նրանցից յուրաքանչյուրը տարված է իր գործով, իսկ ինքնին ցլամարտը գտնվում է վերևի աջ անկյունում՝ հետին պլանում և ընդհանրապես ուշադրություն չի գրավում։ Նկարը նկարել է դեռ այն ժամանակ, երբ Պոլ Գոգենի հետ ապրում էին Դեղին տանը։ Գոգենը խրախուսում էր Վան Գոգին, որպեսզի ստուդիայում աշխատի այս եղանակով։
Հանդիսատեսի շարքերում կարելի է տեսնել Վան Գոգի ծանոթներին։ Օրինակ՝ Առլ քաղաքի փոստատարին և նրա ընտանիքին. Վան Գոգը հաճախ էր նկարում նրանց. փոստատարին նվիրված ունի ինը նկար (վեցը՝ գեղապատկեր իսկ երեքը՝ գրաֆիկական նկարներ)։
Թվում է, թե Ռոլին ընտանիքի անդամները արտապատկերված են այս նկարում, և Առեզիի կոստյումով կինը Մադամ Գինուի դեմքն ունի։
Կա վարկած, որ այս կտավը նկարելուց շաբաթներ անց՝ 1888 թվականի ամանորին, Վան Գոգը կտրել է իր ականջը։ Այս տխրահռչակ պատահարի մասին շատ տեսություններից մեկն ասում է, որ ցլամարտը մեծ ազդեցություն է թողել Վան Գոգի վրա՝ մասնավորապես պարտված ցլի ականջը կտրելու ավանդույթը։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոդսելևո

Պոդսելևո (ռուս.՝ Подсельево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գայանե Առուստամյան

Գայանե Ռաֆիկի Առուստամյան (հունվարի 13, 1963(1963-01-13), Ստեփանակերտ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ազատամարտիկ, կապավոր, բուժքույր։ Ավարտել է Ստեփանակերտի մանկավարժական ինստիտուտը (1984) և Ստեփանակերտի ռազմաուսումնական արագացված դասընթացները (1992)։ 1989-1992 թթ. աշխատել է Շահումյանի շրջանում՝ որպես մանկավարժ, 1995 թվականից՝ Ստեփանակերտի կապի բաժանմունքում։


== 1989-1994 թվականներ ==
1989-1994 թթ. տարբեր ջոկատների և Շուշիի 8-րդ մոտոհրաձգային գումարտակի կազմերում մասնակցել է Լաչինի (Իփյակ, Թազաքենդ), Մարտակերտի (Դրմբոն, Գետավան, Չլդրան, Կիչան, Կարմիրավան և այլն), Հադրութի (Խծաբերդ), Ֆիզուլիի (Հորադիզ), Կուբաթլուի, Աղդամի (Բոյահմեդլի, Սոֆողու) շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։
Լաշչի եկամտաբեր տուն

Ա. Է. Լաշչի եկամտաբեր տուն (ռուս.՝ Доходный дом А. Э. Лащ, նաև` Ա. Պ. Լիվուսի եկամտաբեր տուն, ռուս.՝ Доходный дом А. П. Ливус), շենք Ռուսաստանի Դաշնության Դոնի Ռոստով քաղաքի Պուշկինի փողոցում (շենք թիվ 75)` Մաքսիմ Գորկու անվան մշակույթի և հանգստի զբոսայգու դիմաց։ Շենքը XX դարի սկզբին կառուցել է Ալեքսանդր Էդմունդովիչ Լաշչը։ Եկամտաբեր տան առավել հարուստ բնակարանների պատուհանները նայում էին Պուշկինի փողոց, պակաս կարևորները` բակ։ Ներկայումս սա բազմաբնակարան բնակելի շենք է։ Ըստ Ռոստովի մարզի վարչակազմի ղեկավարի 1998 թվականի հոկտեմբերի 9-ի թիվ 411 որոշման` Լաշչի եկամտաբեր տունն ունի մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ։


== Ճարտարապետություն ==
Եկամտաբեր տան ճակատը գտնվում է Պուշկինի փողոցի կարմիր գծի վրա։ Շենքը բաղկացած է չորս հարկից և ձեղնահարկից։ Ճակատի ձևավորման մեջ կան գոթիկայի տարրեր։ Ճակատի ուղղահայաց բաժանումը կատարված է երկու եզրային ելուստավորումների շնորհիվ, որոնք կողքերից զարդարված են սյուներով։ Ելուստավորումներն ավարտվում են ճակտոնապատերով։ Գլխավոր մուտքի դռան վերևում տեղադրված են փոքր դեկորատիվ սյուներ և բուսական նախշազարդ։ Լուսամուտատեղերը զարդարված են կողպեքաքարերով։ Երրորդ և չորրորդ հարկերի միջև ճակատը զարդարում է բուսական զարդանախշերով գոտին։ Հինգերորդը լսողական պատուհաններով ձեղնահարկ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Նավահրուդակի ամրոց

Նավահրուդակի ամրոց (բելառուս․՝ Навагрудскі замак, լիտ.՝ Naugarduko pilis, լեհ.՝ Zamek w Nowogródku), Լիտվայի մեծ իշխանության առանցքային պաշտպանական կառույցներից մեկը, որը լեհ պատմիչ Մացեյ Ստրիկովսկու աշխատության մեջ հիշատակվում է որպես Լիտվայի արքա Մինդաուգասի թագադրության, հետագայում՝ նաև հուղարկավորության վայր։
Ըստ պատմական աղբյուրների վկայության՝ 14-րդ դարի սկզբներին Նավահրուդակում եղել է աղյուսաշեն կամ քարաշեն մի աշտարակ, որը Կամենեցի և համանման այլ աշտարակների հետ պաշտպանական մի գիծ է կազմել։ 1314 թվականին տևտոնյան օրդենի ասպետները, Հայնրիխ ֆոն Պլյոցկեի հրամանատարությամբ, գրոհել են ամրոցը և թեև չեն կարողացել գրավել, բայց բավականին մեծ վնաս են պատճառել ամրություններին։ 16-րդ դարում էլ պաշտպանական այս կառույցը ենթարկվել է Ղրիմի թաթարների հարձակմանը։
Վիտաուտաս Մեծի օրոք ամրոցում չորս նոր աշտարակներ են ավելացվել արդեն եղած ամրություններին։ 17-րդ դարում գլխավոր ամրոցն ունեցել է յոթ աշտարակ։
Ռուս-լեհական պատերազմի ժամանակ (1654–1667) ռուսական զորքերը երկու անգամ պաշարել ու գրավել են Նավահրուդակը։ Ամրոցին նոր ավերածություններ են պատճառել շվեդները (1706 թվականին՝ Հյուսիսային մեծ պատերազմի ժամանակ)։ Ամրոցի հետագա ավերումը կանխելու նպատակով 1920-ական թվականներին որոշ միջոցներ են ձեռք առնվել։ Միջնադարյան այդ կառույցի տարածքը մեր օրերում օգտագործվում է ասպետական թատերականացված մենամարտեր կազմակերպելու նպատակով։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Գրականություն ==
Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. Т. 5. Мн., 1998.
Белорусская ССР. Т. 4: краткая энцикл. — Мн., 1981.
Ткачёв, М. А. Замки Беларуси. Мн., 2005.
Гуревич Ф. Д. Древний Новогрудок: посад — окольный город. — Л.: Наука, 1981. — 160 с.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Сем вежаў Навагрудка» (բելառուսերեն)։ Культура 
снимки на Globus.tut.by Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
«Старажытны Наваградак» Графічныя працы Віктара Сташчанюка (բելառուս.)
«Архитэктурныя помники Наваградчыны»(չաշխատող հղում) (բելառուս.)
Фото Новогрудского замка с высоты птичьего полета на сайте «Планета Беларусь»
https://traland.ru/luchshiye-dostoprimechatelnosti-grodno/
Դեանդրե Եդլին

Դեանդրե Եդլին (անգլ.՝ DeAndre Yedlin, հուլիսի 9, 1993(1993-07-09), Սիեթլ, Վաշինգտոն, ԱՄՆ), ամերիկացի ֆուտբոլիստ, «Նյուքասլ Յունայթեդի» և ԱՄՆ-ի ազգային հավաքականի պաշտպան։ Ֆուտբոլի Աշխարհի 2014 թվականի առաջնության մասնակից։


== Ակումբային կարիերա ==


== Միջազգային ելույթներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մայակի (գյուղ, Սլավյանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄայակիՄայակի (ուկրաիներեն՝ Мая́ки), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սլավյանսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Մայակի գյուղում բնակվում էր 1 286 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռոզացիա

Ռոզացիա (ֆր.՝ Rosazia), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Սևի սորու Չինարկա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Այաչչո շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A262։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 61 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 29 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 17-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 12-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 58,6 %, 1999 թվականին եղել է՝ 30, %)։ 17 աշխատունակ բնակիչներից 15-ը աշխատում էին (11 տղամարդ և 4 կին), անաշխատանք էին 2-ը (1 տղամարդ և 1 կին)։ 12 անգործունակ մարդկանցից 2-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 5-ը թոշակառու, 5-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝Ռոզացիա» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-16-ին։ Վերցված է 2011-10-4 
«Ռոզացիա» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-12-ին։ Վերցված է 2013-02-08
Բելյաևո (գյուղ, Վրադիևկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բելյաևո (այլ կիրառումներ)Բելյաևո (ուկրաիներեն՝ Біляєве), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վրադիևկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1897 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բելյաևո գյուղում բնակվում էր 52 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,615 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պեչիշչե (գյուղ, Խիսլավիչսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պեչիշչե (այլ կիրառումներ)Պեչիշչե (ռուս.՝ Печище), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վալյադոլիդ (նահանգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վալյադոլիդ (այլ կիրառումներ)Վալյադոլիդ (իսպ.՝ Valladolid ), պրովինցիա Իսպանիայի հյուսիս արևմուտքում, Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքի կենտրոնում։ Պրովինցիայի բնակչությունը 526.233 է, որոնք ապրում են 225 մունիցիպալիտետում, տարածքը` 8.110 կմ2 և բնակչության խտությունը 64,88 մարդ/կմ2։
Պրովինցիայի մայրաքաղաքն է Վալյադոլիդը։ Այն սահմանակցում է Սամորա, Լեոն, Պալենսիա, Բուգոս, Սեգովիա, Ավիլա և Սալամանկա պրովինցիաներին։ Այն չի սահամանակցում որևէ օտարերկրյա պետության հետ և սահամանակցում է միայն նույն ինքնավար համայնքի պրովինցիաների հետ։ Այն թերակղզու միակ պրովինցիան է, որը չունի լեռներ։
Պրովինցիան ունի կարևոր մարտավարական դիրք, քանի որ այն գտնվում է կարևորագույն ճանապարհների խաչմերուկում։ Այն կապում է Մադրիդը հյուսիսային Իսպանիայի հետ, Վիգոյից Սան Սեբաստիան։ Միջազգային տեսանկյունից այստեղով է անցնում Պորտուգալիան Ֆրանսիային կապող ամենակարճ ճանապարհը։


== Աշխարհագրություն ==
Տարածքը՝ 8110 կմ2 (Իսպանիայի մարզերի մեջ 28-րդը, Իսպանիայի տարածքի 1,61 %-ը)։


== Վիճակագրություն ==
Բնակչության թվով Վալյադոլիդը 29-րդն համայնքն է ողջ Իսպանիայում։ Բնակչությունը՝ 519 249 մարդ (2006), որը կազմում է Իսպանիայի բնակչության 1.17 %-ը։ Բնակչության խտուիթյունը՝ 64,03 մարդ/կմ2


== Արտաքին հղումներ ==
Համայնքային խորհուրդ
Աստերոիդների ցանկ (251101-251200)

Աստերոիդների ցանկ (251001-251100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (251201-251300)
 Աստերոիդների ցանկ (251001-251100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (251201-251300)
Մարկովո (գյուղ, Լիխոսլավլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄարկովոՄարկովո (ռուս.՝ Марково), գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Լիխոսլավլսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(6076) Պլավեց

(6076) Պլավեց (անգլ.՝ Plavec), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի փետրվարի 14-ին Լադիսլավ Բրոժեկի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,639044 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1712 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1069 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1565,92 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,229897 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,14° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6076) Պլավեց աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մեցլա (այլ կիրառումներ)

Մեցլա անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Մեցլա - գյուղ Էստոնիայի Յեռվա-Յաանի շրջանի կազմում։
Մեցլա - գյուղ Էստոնիայի Տառվաստու շրջանի կազմում։
Ղրիմյան կամուրջ

Ղրիմյան կամուրջ (ռուս.՝ Крымский мост), ավտոմոբիլային և երկաթուղային զուգահեռ ուղիներով տրանսպորտային անցում Կերչի նեղուցով, որն անցնում է Տուզլա կղզով և Տուզլայի ցամաքալեզվակով, Կերչի թերակղզին միացնում է Թամանի թերակղզուն։ Եվրոպայի ամենաերկար կամուրջներից մեկն է (հաճախ համարվում է ամենաերկարը)։ Դե ֆակտո ամենաերկար կամուրջն է Ռուսաստանում։ Կամուրջը հանդիսանում է դաշնային նշանակության А-290 ճանապարհի մի մասը (Կերչ - Նովոսիբիրսկ)։ Ղրիմում կամուրջը միանում է P-260 ճանապարհին (Կերչ - Սիմֆերոպոլ - Սևաստոպոլ)։
Կամրջի շինարարությունը սկսել է Ռուսաստանի կողմից Ղրիմի բռնակցումից և ռուս-ուկրաինական հարաբերությունների կտրուկ վատացումից հետո։ Մինչև 3,5 տոննա քաշով մեքենաների համար նախատեսված ճանապարհը բացվել է 2018 թվականի մայիսի 16-ին։ Բեռնատար մեքենաների ուղին նախատեսված է բացել 2018 թվականի հոկտեմբերին։ Երկաթուղային կամուրջը կառուցման փուլում է և բացումը նախատեսված է 2019 թվականի դեկտեմբերին 23.12.2019-ին մեկնեց առաջին գնացքը Սանկտ Պետերբուրգից Սևաստոպոլ ։


== Նախագծի նախապատմություն ==
1870 թվականին, Հնդկաստանը Եվրոպային կապող հեռագրային ուղի ստեղծելուց հետո Բրիտանիայի ղեկավարությունը դիտարկում էր Անգլիայից Հնդկաստան երկաթուղային կապ ունենալու տարբերակը, որը պետք է անցներ Ղրիմով և Կերչի նեղուցով, սակայն այդ ժամանակ ծրագրի իրագործումը բավական թանկ արժեր։ Ռուսական կայսրությունում Կերչի նեղուցով կամուրջ կառուցելու նախագիծը քննարկվեց 20-րդ դարի սկզբին։ 1903 թվականին Նիկոլայ II կայսրը քննարկեց գաղափարը, սակայն պատերազմի պատճառով այն չեղարկեց։
1942-1943 թվականներին գերմանական զորքերը Կերչի նեղուցով կառուցեցին ճոպանուղի, որը մեկ օրվա ընթացքում մինչև 1000 տոննա բեռ էր փոխադրում։ Գիտակցելով նեղուցի ռազմավարական նշանակությունը Ադոլֆ Հիտլերը հրամայեց կառուցել 5 կիլոմետր երկարությամբ կաուրջ, որը կկարողանար տեղափոխել նաև տեխնիկա։ Երրորդ Ռեյխի զորքերը սկսեցին կամրջի շինարարական աշխատանքները, սակայն Կարմիր բանակի հարձակման պատճառով այն ավարտին չհասավ։

Ղրիմն ազատագրելուց հետո Խորհրդային միությունը վերականգնեց ճոպանուղին և սկսեց երկաթուղային կամրջի շինարարությունը, որով 1944 թվականի նոյեմբերին փոխադրվեցին առաջին բեռները։
Կամրջի շինարարության համար օգտագործվեց մինչև 30 մետր երկարության հենասյուներ։ Ընդհանուր երկարություն կազմեց 4,5 կմ, լայնությունը՝ մոտ 3 մետր։ 1945 թվականի փետրվարին սառցի և Ազովի ծովից եկած ծովային քամու պատճառով փլուզվեց 46 հենասյուն։
1970-ական թվականներին կրկին դրվեց կամուրջ ունենալու խնդիրը, սակայն միջոցների անբավարարության պատճառով այն հետաձգվեց։
2010 թվականին կամրջի կառուցումը քննարկվեց Ուկրաինայի և Ռուսաստանի նախագահների մակարդակով։ 2013 թվականի դեկտեմբերի 17-ին համատեղ կամուրջ կառուցելու մասին պայմանագիր ստորագրվեց Ռուսաստանի կառավարության և Ուկրաինայի նախարարների կաբինետի միջև, սակայն ռուս-ուկրաինական կոնֆլիկտի պատճառով այն չիրագործվեց։
2022 թվականի հոկտեմբերի 8-ին՝ առավոտյան ժամը 06:05-ին, կամրջի վրա տեղի ունեցած պայթյունի հետևանքով ավերվել են կամրջի երեք թռիչքները, իսկ երկաթուղային կամրջի հատվածում այրվել են անցնող գնացքի վագոն-ցիստեռները։ Ղրիմի խորհրդարանի ղեկավար Վլադիմիր Կոնստանտինովը պայթյունի համար մեղադրել է «ուկրաինացի վանդալներին»։


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2018-06-27 at the Wayback Machine.
Խճաքար

Խճաքար, փխրուն, խոշորաբեկոր (պսեֆիտային) ապար՝ կազմված տարբեր ապարների 10-100 մմ տրամաչափի չհղկված, սուրանկյուն բեկորներից։
Ըստ բեկորների մեծության խճաքարերը լինում են՝ 

խոշորահատիկ (50-100 մմ),
միջահատիկ (25-50 մմ),
մանրահատիկ (10-25 մմ)։Բնական և արհեստական խճաքարերը լայնորեն կիրառվում են շինարարության և շինանյութերի արտադրության մեջ։


=== Բաղադրություն ===
Ստանդարտ

Ոչ ստանդարտային
Գոլեսթան

Գոլեսթանը (պարսկերեն՝ گلستان - Golestân), Իրանի 30 օսթաններից մեկն է։ Օսթանը գտնվում է Իրանի հյուսիսային մասում։ Օսթանի կենտրոնը Գորգան քաղաքն է, մեծ քաղաքներից են, Հոմբեդե Քաբուսը (140 հզ.), Բանդար Թորքամանը (127 հզ.), Հոմիշանը (100 հզ.), Քորդքույը (68 հզ.), Ալիաբադե Քաթուլը (47 հզ.), Բանդարե Գեզը (47 հզ.), Ազադշեհրը (39 հզ.), Մինուդաշտը (26 հզ.), Ռամիանը (12 հզ.)☂։ Օսթանի հիմնական բնակիչները թուրքմեններն են։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռամոն Սանչես Պիսխուան մարզադաշտ

Ռամոն Սանչես Պիսխուան մարզադաշտ (իսպ.՝ Estadio Ramón Sánchez Pizjuán), ֆուտբոլային մարզադաշտ Իսպանիայի Սևիլյա քաղաքում։ Այն Սևիլյա ֆուտբոլային ակումբի տնային մարզադաշն է։ Այստեղ է կայացել 1986 թվականի Եվրոպայի չեմպիոնների գավաթի եզրափակիչը Ստյաուա Բուխարեստի և Բարսելոնա ՖԱ միջև ու 1982 թվականի աշխարհի գավաթի կիսաեզրափակիչը Գերմանիայի և Ֆրանսիայի միջև։
Մարզադաշտում երբեք հանդես չի եկել Իսպանիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը օտարերկրյա հավաքականի դեմ։ Եվրոպական մրցույթներում Սևիլյան միայն երեք անգամ է պարտվել այս մարզադաշտում։
Մարզադաշտը ունի 42.714 նստատեղ և կառուցվել է 1957 թվականին։
Մարզադաշտի մականունը «Լա Բոմբոներա» է (արտասանություն: [la βomboˈneɾa]) կամ «Լա Բոմբոներա դե Ներվիոն» [la βomboˈneɾa ðe nerˈβjon] ի պատիվ Ներվիոն թաղամասի, որտեղ տեղակայված է մարզադաշտը։


== Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 1982 ==
Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 1982 թվականի ժամանակ մարզադաշտում տեղի ունեցան հետևյալ հանդիպումները.


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մարզադաշտի գիդ
Վիրտուալ տուր
Իսպանիայի մարզադաշտեր Archived 2017-05-09 at the Wayback Machine. (անգլերեն)
Վալենսիա Մեստալիա ՖԱ

«Վալենսիա Մեստալիա» (իսպ.` Valencia Mestalla), իսպանական ֆուտբոլային ակումբ Վալենսիա քաղաքում։ Ակումբը «Վալենսիա Մեստալիայից» բացի հայտնի է նաև «Վալենսիա Բ» անունով։ Ակումբը հիմնադրվել է 1944 թվականին։ Տնային մարզադաշտը «Պատերնան» է, որը տեղավորում է 4000 հանդիսականի։ Ակումբը երբեք հանդես չի եկել իսպանական Լա Լիգայում։


== Ձեռքբերումներ ==
Տերսերայի հաղթող - 1957/58, 1970/71, 1982/83, 1984/85, 1991/92, 2004/05, 2010/11


== Մրցաշրջանները ըստ դիվիզիոնների ==
Սեգունդա - 21 մրցաշրջան
Սեգունդա Բ - 19 մրցաշրջան
Տերսերա - 28 մրցաշրջան
Կանոնավոր առաջնություն - 2 մրցաշրջան


== Հայտնի խաղացողները ==
Դավիդ Ալբելդա
Ռաուլ Ալբիոլ
Իսկո
Խոսե Կլարամունտ
Անդրես Պալոպ
Դավիդ Սիլվա
Վիսենտե Պինկյեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Քիրխեհրենբախ

Քիրխեհրենբախ(գերմ.՝ Kirchehrenbach), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիայի տարածքում։
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիայի վարչական շրջանին։ Մտնում է Ֆորխհայմ շրջանի տարածքում։
Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 2273 մարդ։ Զբաղեցնում է՝ 8,24 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ 09 4 74 143։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Լազարյան ճեմարանի տպարան

Լազարյան ճեմարանի տպարան, հիմնադրվել է 1829 թվականին, Մոսկվայում, Լազարյան ճեմարանին կից։
Ուներ 13 լեզվով տառատեսակ։ 1830 թվականին տպագրվել են «Կարգադրութիւնք կայսերական հովանավորութեամբ պաշտպանեալ Հայկական ճեմարանին», Ներսես Շնորհալու «Հաւատով խոստովանիմ»-ը (12 լեզվով), Շուշիի բողոքականների 2 աշխարհաբար գրքույկներ։ Հետագայում տպագրվել են քերականական, ճարտասանական և այլ ձեռնարկներ, նաև՝ «Նկարագիր գաղթականութեան հայոց ի Պարսկաստանէ ի Ռուսաստան» (1832), Ռասինի «Գոթողիւս»-ն (1834), Ալեքսանդր Խուդաբաշյանի երկհատոր հայ-ռուսերեն բառարանը (1838), «Թարգմանութիւնք... ի ժուկովսկիոյ, Պուշկինէ, Լերմոնտովայ, Բարատինսկիոյ, Գնեդիչէ» (1843), Մկրտիչ էմինի «Ընտիր հւստուածք» (1848)։ Ռուսաց լեզվով տպագրություններից նշանավոր են եռահատոր «Հայ ժողովրդի պատմության տեսության վերաբերյալ փաստաթղթերի ժողովածու»-ն (1833—1838), Սաադիի «Գուլիստան»-ը (1858), Մովսես խորենացու «Հայոց պատմություն» (1858) և այլն։ Գրական հայագիտական հրատարակություններով աչքի է ընկել հատկապես իր գործունեության վերջին շրջանում։

Լույս են տեսել գուսան Աբգար Ադամի երգերը (1855), Մսեր Մսերյանցի «Հիշատակարան կենաց և գործոց մեծանուն պայագատաց Լազարյան տոհմի» (1856), Ստեփանոս Նազարյանցի «Հանդես նոր հայախոսության» (1857) գործերը։ 1859—1863 թվականին տպարանը վարձակալել է Մկրտիչ էմինը և հրատարակել Մովսես Կաղանկատվացու, Մխիթար Այրիվանեցու, Վարդան Բարձրբերդցու, Ստեփանոս Օրբելյանցի պատմությունները, Ա. Մխիթարյանցի «Անուշաաւն ի գերեվարս» (1860) պատմավեպը ևն։ 1863—1866 թվականներին տպարանը վարձակալել է Ա. Մամոնտովը։ Այդ տարիների կարևորագույն տպագրություններից են Ռափայել Պատկանյանի «Բանաստեղծություններ»՝ը (1864), «Լազարյան ինստիտուտի հանդիսավոր ժողովում կարդացված ճառերն ու հաշվետվությունը» ռուս, ժողովածուն, Սմբատ Շահազիզի «Լևոնի վիշտը» (1865)։ Լազարյան ճեմարանի տպարանում են հրատարակվել «Հյուսիսափայլ», «ճռաքաղ» և «Համբավաբեր Ռուսիո» պարբերականները։ 1866 թվականին տպարանը գնել է Ա. Մամոնտովը։
Եֆիմով (Յարենգայի վտակ)

Եֆիմով (ռուս.՝ Ефимов), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Յարենգա գետի ձախ ափին՝ 188 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020200212103000023245
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  103002324
Ավազանի կոդը -  03.02.02.002,

Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կալիտվենսկայա

Կալիտվենսկայա (ռուս.՝ Калитвенская), գյուղ (ստանիցա) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կամենսկի շրջանում։ Կալիտվենսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
Վահե (այլ կիրառումներ)

Վահե անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․

Վահե Հայկազունի (ծն. թ. անհայտ - մ.թ.ա. 331 թ.), Հայոց արքա մ.թ.ա. 351 - մ.թ.ա. 331 թթ.: Եղել է Հայկ Նահապետի վերջին ժառանգը, Վան Հայկազունու որդին։
Վահե (բժիշկ), Մեծ Եղեռնի նահատակ հայ բժիշկ
Վահե Ահարոնյան (դաշնակահար), հայ դաշնակահար, ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1974)։ ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ։
Վահե Աղաբեկյանց, իրանահայ - ամերիկահայհայ գործարար և քաղաքական գործիչ։
Վահե Բադալյան, Տաջիկստանահայ գործարար, բարերար։
Վահե Բաղդասարյան, հայ շախմատիստ, գրոսմայստեր։
Վահե Բերբերյան, լիբանանահայ և ամերիկահայ թատերագիր, նկարիչ, գրող, արվեստագետ և կատակերգու։
Վահե Գաբրիելյան, հայ դիվանագետ։
Վահե Գազան, Ֆրանսահայ նկարիչ։
Վահե Գոդել, շվեյցարացի ֆրանսագիր բանաստեղծ, թարգմանիչ։
Վահե Զաքարյան, Հայաստանի զինված ուժերի և Արցախի Պաշտպանության բանակի զինծառայող, շարքային։
Վահե Զիրոյան, հայ դերասան, արվեստագետ։
Վահե Էլոյան, հայ պետական գործիչ։
Վահե Թադևոսյան, հայ ֆուտբոլիստ։
Վահե Թիլբյան, եթովպիահայ երգիչ, երաժիշտ, պարող։
Վահե Թութխալյան, բելառուսահայ սամբիստ և ձյուդոիստ։
Վահե Խաչատրյան, հայ կինոռեժիսոր, կոմպոզիտոր, սցենարիստ։
Վահե Կարապետյան, հայ արդյունաբերող։
Վահե Հակոբյան (այլ կիրառումներ)
Վահե Հակոբյան (մարզպետ), ՀՀ Սյունիքի մարզպետ։
Վահե Հակոբյան (քաղաքական գործիչ), ՀՀ պետական գործիչ, Սյունիքի նախկին մարզպետ։
Վահե Հայկ, արևմտահայ գրող, խմբագիր, բանասեր և պատմաբան, Ռամկավար ազատական կուսակցության գործիչ։
Վահե-Անդրե Հեքիմյան, Ֆրանսահայ գեղանկարիչ։
Վահե Հովհաննիսյան, հայ պետական և քաղաքական գործիչ, մասնագիտությամբ՝ հոգեբույժ, բժիշկ։
Վահե Ղալումյան, հայ տնտեսագետ, Տավուշի մարզպետ։
Վահե Վանոյան, Արցախի Հանրապետության Պաշտպանության բանակի զինծառայող, նահատակ։
Վահե Մարգարյան, հայ երգիչ, Իքս-Ֆակտոր 3 (Հայաստան) նախագծի հաղթող։
Վահե Միրաքյան, հայ ֆուտբոլիստ։
Վահե Միքայելյան, հայ թարգմանիչ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ
Վահե Յաղմուրյան, սովետական և հայ ֆուտբոլիստ։
Վահե Շահվերդյան, «ռեժիսորական ներկայացումների» բեմադրիչ, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ։
Վահե Չոփուրյան, հայ ֆուտբոլիստ։
Վահե Պարսումյան, Լիբանանահայ նկարիչ։
Վահե Պետրոսյան, ՀՀ ԳԱԱ արտասահմանյան անդամ, աստղաֆիզիկոս
Վահե Սամուելյան, հայ դերասան, ռեժիսոր։
Վահե Ստեփանյան, Հայ իրավաբան, ՀՀ պետական գործիչ, ՀՀ Արդարադատության խորհրդի անդամ։
Վահե Տատուրյան, հայ նկարիչ, ճարտարապետ։
Վահե Վահյան, Լիբանանահայ բանաստեղծ, գրող, խմբագիր, հասարակական գործիչ, մանկավարժ և հռետոր։
Վահե Քաչա, Ֆրանսահայ գրող, ստեղծագործել է հիմնականում ֆրանսերեն
Վահե Օշական, սփյուռքահայ բանաստեղծ, արձակագիր։
Ռուս-թուրքական պատերազմ (1568-1570)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռուս-թուրքական պատերազմ (այլ կիրառումներ)
1568-1570 ռուս-թուրքական պատերազմ, պատերազմ Ռուսական ցարության և Օսմյանյան կայսրության միջև, ռուս-թուրքական պատերազմներից առաջինը։ Այս պատերազմի պատճառն է դարձել օսմանյան սուլթանի ցանկությունը վերադարձնել Աստրախանի խանությունը իր ազդեցության ոլորտ։


== Իրադարձությունների ընթացքը ==
1556 թվականին ռուս ցար Իվան IV Ահեղը գրավեց Աստրախանի խանությունը և հրամանեց կառուցել Աստրախանում նոր կրեմլ, որը վեր էր բարձրանում Վոլգայի մոտ մի բլրի վրա։ 1568 թվականին Սելիմ II սուլթանը որոշեց արշավանք կազմակերպել Աստրախանի վրա իր վասալ Ղրիմի խանության օգնությամբ։ Ստամբուլում Վոլգայի և Դոնի ջրանցքով միացման ծրագիր էր մշակվել, իսկ 1569 թվականին Կասիմ-փաշայի մեծ զորքը, որը կազմված է 15 հազար յանիչարներից, 2 հազար սիպահներից և մի քանի հազար ազապ և աքընջներից ուղարկվեց պաշարել Աստրախան քաղաքը և ջրանցքի ստեղծման գործերը սկսել, երբ այդ ժամանակ օսմանյան նավատորմը պաշարում էր Ազովը։
Սակայն Աստրախանի պարետ իշխան Վասիլի Սերեբրյանու կայազորի անսպասելի արտագրոհը ջարդեց պաշարողներին։ 15 հազար մարդուց կազմված ռուսական ամրացումը քշեց և ցրեց ջրանցքի շինարարներին և հաղթեց շինարարների պաշտպանման համար ուղարկված ղրիմի թաթարների 50 հազարանոց բանակը։ Նույն ժամանակ ուժեղ փոթորիկը ոչնչացրեց օսմանյան նավատորմին։
1570 թվականի գարնանը Իվան Ահեղի դեսպանները Ստամբուլում պայմանագիր են կնքել, որով վերականգնվում էին ցարի և սուլթանի միջև բարի դրացիական հարաբերությունները։


== Տես նաև ==
Ռուս-թուրքական պատերազմներ
Ռուսաստանի պատերազմների ցանկ
Ոուստամ և Զոհրաբ (օպերա)

Ոուստամ և Զոհրաբ (ադրբ.՝ Rüstəm və Zöhrab), Ուզեիր Հաջիբեկովի երրորդ մուղամային օպերան, Գրվել է 1910 թվականին Ֆիրդուսիի «Շահնամե» պոեմի հիման վրա։
Չորս գործողությունից բաղկացած ադրբեջանական օպերայի տեքստը հարուստ է բանաստեղծական կտորներով։ Լիբրետոյի հեղինակի մասին մի շարք գաղափարներ կային։ Հետաքննության արդյունքում վեճերը ավարտվել են և հաստատվել է, որ բանաստեղծությունների մի մասը պատկանում է Բ. Ազարին։ Այս օպերայում հեղինակը կրճատել է մուգամի տեսարանները և երաժշտության մեծ մասը ինքն կազմել։
Օպերայի առաջին ներկայացումը տեղի է ունեցել 1910 թվականի նոյեմբերի 25-ին, Բաքվում Թագիև թատրոնում։ Օպերայի առաջին ներկայացումը ղեկավարել է Հուսեյն Արաբլինսկին։ Դիրիժորը Ուզեյիր բեկ Հաջիբեյովն էր։ Հիմնական դերերը խաղացել են Հուսեյն Արաբլինսկին (Զոհրաբ), Ախմեդ Աղդամսկին (Թեհմինե), Հ. Թերեկուլովը (Քեյքավուս) և այլ դերեսանները։
Օպերան երկրորդ անգամ բեմադրվեց 1915 թվականի մարտի 6-ին, Զ.Թագիևի թատրոնում ՝կոմպոզիտոր Մ. Մագոմաևի Բենեֆիսը։


== Տես նաև ==
Ուզեիր Հաջիբեկով
Լեյլի և Մեջնուն (օպերա)
Ասլի և Քյարամ (օպերա)
Շեյխ Սանան (օպերա)


== Աղբյուրներ ==
А. Г. Сарабский. / Возникновение и развитие азербайджанского музыкального театра (до 1917 г.). — Баку: Издательство АН Азербайджанской ССР, 1968. — Т. 2. — С. 77. — 273 с.


== Ծանոթագրություններ ==
Բասանո ին Տևերինա

Բասանո ին Տևերինա (իտալերեն՝ Bassano in Teverina), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լացիո մարզի Վիտերբո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1252 մարդ (2008), խտությունը կազմում է 103 մարդ/քառ. կմ։ Զբաղեցնում է 12 քառ. կմ տարածք։ Փոստային ինդեքս - 1030, հեռախոսային կոդ - 0761։
Բնակավայրի հովանավոր են համարվում Սուրբ Ֆիդենցոն և Տերենսը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության դինամիկան.


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Կոմունայի վարչություն ==
Հեռախոս։ 0761 407012
Էլեկտրոնային փոստ։ uffici@comune.bassanointeverina.vt.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.bassanointeverina.vt.it/


== Հղումներ ==
Բնակավայրկ պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Շթալբուրգ

Շթալբուրգ, Վերածննդի շրջանի շենք Վիեննա քաղաքի կենտրոնում։ Գտնվում է Յոզեֆպլացի և Միքայելպլաց հրապարակների միջև։ Հոֆբուրգի պալատի մի մասն է։


== Պատմություն ==
Շենքը նախկինում եղել է էրցհերցոգ Մաքսիմիլիանի, իսկ հետագայում՝ կայսր Մաքսիմիլիան II-ի բնակելի թաղամասը։ Կառուցվել է 1558-1565 թթ.՝ որպես բնակավայր։ 1659-1776 թթ. այդտեղ է գտնվել էրցհերցոգ Լեոպոլդ Վիլհելմի արվեստի հավաքածուն, որ կոչվել է Շթալբուրգի պատկերասրահ։ Այս հավաքածուի հիման վրա հետագայում՝ 1889 թ. ստեղծվել է Վիեննայի արվեստի պատմության թանգարանը։ Ավելի ուշ շենքում տեղակայվել են կայսերական ախոռները, ուր պահվել են կայսրի ձիերը։ Նույնիսկ այսօր այն օգտագործվում է Ձիավարժության իսպանական դպրոցի կողմից (Spanische Hofreitschule)։
Մինչև 1659 թ. Վիեննա տեղափոխվելը, էրցհերցոգ Լեոպոլդ Վիլհելմն ստեղծեց իր 1400 կտավներից բաղկացած արվեստի հավաքածուն Բրյուսելում, ուր Դավիդ Կրտսեր Տենիրսը ստեղծեց Բրյուսելի պատկերասրահի տեսարանները, որոնք այսօր գտնվում են տարբեր հավաքածուներում։ Նա ստեղծեց այդ կտավների բազմաթիվ մանրակերտներ, որոնք պետք է օգտագործվեին փորագրողների կողմից և հրապարակեց դրանք 1660-ականներին Theatrum Pictorium կոչվող իտալական գեղանկարների կատալոգում։ 

		
		
		
		
		
		


== Կառլ VI ==

Տենիրսից հետո 1720-ական թվականներին գեղանկարների երկրորդ նկարազարդ կատալոգը ստեղծեց Անտոն Յոզեֆ ֆոն Պրենները, որը ներառում էր լրացումներ Կառլ VI՝ Նեապոլի հավաքածուից։ Վերջինս հանձնարարեց Ֆերդինանդ Ստորֆերին հետևել գունավոր մանրակերտների ու փորագրությունների պատրաստմանը։ Նոր պատրաստված փաստաթուղթը, որ կոչվում էր «Կայսերական պատկերասրահի նոր կազմավորված գույքացանկը Շթալբուրգում», տպագրվեց 1720-1733 թթ.՝ 4 հատորով։ Կառլ VI-ը նաև հանձնարարեց Ֆրանչեսկո Սոլիմենային գեղանկարով նշել պատկերասրահի վերակազմավորումը։
Շթալբուրգ անունը կապվում է կայսերական ընտանիքի ախոռների հետ, որոնք Կառլ VI-ի օրոք պահվում էին շենքի առաջին հարկում։ Բակի մեջտեղում կանգնած կռած երկաթից բազրիքներով շատրվանը կառուցվել է 1675 թ.։ Շենքը մեծապես վնասվել է 1945 թ. ռմբակոծությունից՝ անմիջապես Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից առաջ, բայց հաջողությամբ վերականգնվել է 1947-1948 թթ.։ Հոֆբուրգի և Շթալբուրգի միջև կամարաշարի անցուղին բացվել է 1948 թ. հուլիսի 1-ին։
Այսօր այստեղ են պահվում Ձիավարժության իսպանական դպրոցի լիպիցաներ տեսակի ձիերը, իսկ ձիաբուծարանը գտնվում է Շտիրիայի Փիբեր գյուղում։ Դպրոցի բակը կարելի է տեսնել Ռայտշուլգասսե փողոցից։ Դրա կողքին է գտնվում այժմ չգործող Լիպիցան թանգարանը։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Vienna website
Catalog of the collections in 1886, archive.org
Ferdinand Storffer, Neu eingerichtetes Inventarium der Kayserlichen Bilder Gallerie in der Stallburg, 3 volumes, 1720-1733
The Restoration of Paintings at the Beginning of the Nineteenth Century in the Imperial Gallery by Alice Hoppe-Harnoncourt
David Teniers and the Theatre of Painting, exhibition 19 October 2006 to 21 January 2007, Courtauld Institute of Art
Հոչանց

Հոչանց, գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում, հանրապետության արևմտյան հատվածում, Բերձոր շրջկենտրոնից 36 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից` 86 կմ
հեռավորության վրա։
Հոչազ անվանումով ընդգրկված է եղել Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի հետևանքով գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը լեռնային է, ունի 1455,2 հա տարածք, որից 356,2 հա գյուղատնտեսական նշանակություն, 1035,8 հա անտառային հողեր։ Հոչանց համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Հոչանց գետը։
Համայնքի տարածքում առկա են խմելու ջրի բազմաթիվ բնական աղբյուր-առվակներ։
Առկա են կրաքարի և մարմարացած կրաքարի հանքային պաշարներ։


== Պատմություն ==
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի հետևանքով բնակավայրը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։


== Բնակչություն ==
2015 թվականին Հոչանց համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 56 մարդ, կա 17 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։


== Պատմամշակութային հուշարձաններ ==
Համայնքի պատմամշակութային հուշարձաններն են՝ Սբ. Ստեփանոս եկեղեցի (17-րդ դար), խաչքար (16-17-րդ դարեր), տապանաքար (17-րդ դար), գերազմանոց (14-րդ դար), 8 խաչքարեր (14-րդ դար), եկեղեցի «Հոչանցի անապատ» (1621 թ.), արձանագիր քար (17-րդ դար), քարանձավ։


== Հասարարակական կառույցներ ==
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, միջնակարգ դպրոց, որտեղ սովորում են 7 աշակերտներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Եմադիկինո

Եմադիկինո (ուկրաիներեն՝ Ємадикине), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Եմադիկինո գյուղում բնակվում էր 25 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(9185) 1991 PX17

(9185) 1991 PX17, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի օգոստոսի 7-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,324741 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0642 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5853 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1294,67 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,278062 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,66° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9185) 1991 PX17 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Անտիգուա Գվատեմալա

Անտիգուա Գվատեմալա կամ Լա Անտիգուա (Antigua Guatemala, ինչը նշանակում «Հին Գվատեմալա») գաղութային մայրաքաղաք Գվատեմալայում, գտնվում է 1533 մ բարձրության վրա։ Այժմ այն հանդիսանում է երկրի հարավ-արևմուտքում գտնվող Սակատեպեկեսի բաժանմունքի վարչական կենտրոնը։ Մեզ 34685 բնակ. (2007):


== Պատմություն ==
Սանտյագո դե լոս Կաբալերոս քաղաքը հիմնադրվել է 1527 թվականին կոնկիստադոր Պեդրո դե Ալվարադոյի կողմից։ 1542 թվականին բնակավայրը ավերվել է Ագուա հրաբխի ժայթքումի ժամանակ առաջացած հեղեղից (այժմ այնտեղ կա Սիուդադ Վիջա կամ «հին քաղաք» գյուղը)։ Պրովինցիայի մայրաքաղաքը տեղափոխվել է նոր վայր, որն այժմ զբաղեցնում է Անտիգուա Գվատեմալան։
«Սանտյագոն» երկար ժամանակ ծառայել է որպես Իսպանիայի նահանգի ամենամեծ կենտրոնը Մեխիկոյի և Լիմայի միջև։ 18-րդ դարում բնակչությունը հասնում էր 60 հազարի։ 1676 թվականից գործում է համալսարանը,  իսկ 1660 թվականից՝ տպագրությունը։ Քաղաքը հաճախ տուժում էր ավերիչ երկրաշարժերից ։ 1773 թվականին քաղաքը գրեթե ամբողջությամբ ավերվեց ուժգին երկրաշարժի հետևանքով։ Այնուհետև մայրաքաղաքը տեղափոխվեց Նոր Գվատեմալա, որը հիմնադրվել է հին քաղաքից 24 կմ հեռավորության վրա։


== Արդի ==
Ներկայումս Անտիգուա Գվատեմալան թանգարանային քաղաք է` գաղութային շրջանում վերականգնված ճարտարապետական բազմաթիվ հուշարձաններով։
Անտիգուան երկրի գլխավոր տուրիստական վայրն է։ Երկրաշարժից ավերված բարոկկո ոճի հուշարձանները քաղաքը վերածել են իսպանական գաղութային ճարտարապետական թանգարանի։ Գործում է Ավագ շաբաթ կրոնական ծեսերի ժամանակ։ 
1979 թվականին Անտիգուան դարձավ Լատինական Ամերիկայի առաջին քաղաքներից մեկը, որը ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կողմից հայտարարվեց Համաշխարհային ժառանգության վայր։


=== Ճարտարապետական հուշարձաներ ===
Գեներալներ Պալասիո դե Լոսի դղյակը (1763—1764)
քաղաքապետարան (1739—1743)
Համալսարան(1763—1764)
Նուեստրա եկեղեցի Սենորա դե լա Մերկեդ (XVII в. — 1760)
Հին գրքերի թանգարան (1956)
Գաղութի թանգարան (1936)
Սանտյագոյի թանգարան (գաղութային շրջանի արվեստ, 1956)
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Латинская Америка». Энциклопедический справочник в 2-х т.,Изд. «Советская энциклопедия», 1980, 1-й том, стр. 251


== Արտաքին հղումներ ==

 Մեդիաֆայլեր Старая Гуатемала թեմայով Վիքիպահեստում:Описание на сайте ЮНЕСКО
Улу-джами на arch.net
Գլինսկի գյուղական խորհուրդ (Ռոմենսկի շրջան)

Գլինսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Глинська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմենսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գլինսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1959 մարդ։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Անարտոնագիր մուտք

Արտոնագիր մուտք, մուտք պետության տարածք' առանց նրա իրավասու իշխանությունների թույլտվության (մուտքի արտոնագիր) առկայության։ Մուտքի (կամ մուտքի և ելքի) նման կարգը որպես կանոն, սահմանվում է պետությունների միջև կնքված համաձայնագրի հիման վրա։ Այն կարող է տարածվել միայն որոշակի կատեգորիայի անձանց (օրինակ, ծառայողական գործերով ժամանողների) կամ համաձայնագրի մասնակից երկրի բոլոր քաղաքացիների վրա։ Մուտքի այս կարգն սկզբունքորեն չի վերացնում բոլոր պետություն­ներում գործող մուտքի և ելքի թույլտվության համակարգը և չի բացառում սահմանի վրա մուտքի փաստաթղթերը (արտասահմանյան անձնագիր և այլն) ներկայացնելու անհրաժեշտությունը։


== Աղբյուրներ ==
Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, հատոր 1-12, 1974-1986 թթ, Երևան
Է․ Աղայան «Արդի հայերենի բացատրական բառարան», հատոր 1-2, 1976 թ, Երևան
А․ Б. Барихин "Большой юридический словарь", 2002 թ, Москва