armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Երևանի Նիկոլայ Գոգոլի անվան թիվ 35 դպրոց

Երևանի Նիկոլայ Գոգոլի անվան հ․ 35 հիմնական դպրոց, հանրակրթական դպրոց Երևանի Էրեբունի վարչական շրջանում։


== Պատմություն ==
Դպրոցը հիմնադրվել է 1939 թվականին։ Սկզբնական շրջանում սեփական շենք չի ունեցել և տեղակայված է եղել հ․120, այնուհետև՝ հ․ 16 դպրոցների շենքերում։ 1948 թվականին դպրոցը դարձել է տասնամյա։ 1952 թվականին Նիկոլայ Գոգոլի մահվան 100-ամյակի առիթով դպրոցն անվանակոչվել է մեծ  գրողի  անունով։ 1968 թվականին Էրեբունի-Երևանի 2750-ամյակի կապակցությամբ դպրոցին տրամադրվել է ներկայիս շենքը։
Տարիներ շարունակ եղել է ռուսական դպրոց, այժմ ունի ռուսերենով ուսուցմամբ դասարաններ։
Դպրոցը համագործակցության հուշագիր է ստորագրել Մոսկվայի Նիկոլայ Գոգոլի անվան հ․ 59 և Սանկտ Պետեռբուրգի հ․ 50 միջնակարգ դպրոցների հետ։
Դպրոցի բակում տեղադրված է Նիկոլայ Գոգոլի կիսանդրին (քանդակագործ՝ Լևոն Թոքմաջյան)։
1997-2021թթ․ դպրոցի տնօրենն է եղել Ասատուր Սարյանը։ 2022 թվականից դպրոցի տնօրենն է Տաթևիկ Եսայանը։


== Շրջանավարտներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը Archived 2015-08-01 at the Wayback Machine.
Վալե Լոմելինա

Վալե Լոմելինա (իտալերեն՝ Lomellina), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Պավիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2229 մարդ (2008 թվական)։ Խտությունը կազմում է 83 մարդ/կմ²։ Տարածքը 27 կմ² է։ Փոստային ինդեքս՝ 27020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0384։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Միքայել Հրեշտակապետը։ Տոնը նշվում է սեպտեմբերի 29-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Աշխատօր

Աշխատօր (աշխատանքի ժամանակ), օրվա որոշակի մաս, որի ընթացքում մարդն աշխատում է ձեռնարկությունում կամ հիմնարկությունում։ Աշխատօրը փոփոխուն մեծություն է միայն որոշակի սահմաններում։ Աշխատօրը բաժանվում է անհրաժեշտ աշխատաժամանակի և հավելյալ աշխատաժամանակի։
Դավիթ Թարմինյան

Դավիթ Ստեփանի Թարմինյան (1923, Օձուն, Բորչալուի գավառ, Վրացական Սոցիալիստական Խորհրդային Հանրապետություն, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ մանկավարժ, ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ (1966), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Դավիթ Թարմինյանը ծնվել է 1923 թվականին, Թումանյանի շրջանի Օձուն գյուղում, չքավոր գյուղացու ընտանիքում։ 1941 թվականին ավարտել է Օձունի միջնակարգ դպրոցը և Թումանյանի շրջանի Յագվի գյուղի 9-ամյա դպրոցում դասավանդել ֆիզիկա և մաթեմատիկա։
1942 թվականին զորակոչվել է կարմիր բանակ։ Մասնակցել է Կերչի մարտերին։ 1942 թվականի մայիսին ծանր վիրավորվել է և զրկվել ձախ ձեռքից։ 
Զորացրվել է բանակից, աշխատել Օձունի միջնակարգ դպրոցում, դասավանդել ֆիզիկա և մաթեմատիկա։ Եղել է Սանահին գյուղի միջնակարգ դպրոցի տնօրեն։ 1960 թվականին ավարտել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտի մաթեմատիկայի ֆակուլտետը և աշխատանքի է անցել Ալավերդի քաղաքի Չարենցի անվան միջնակարգ դպրոցում, ուսմասվարի պաշտոնով։ 1962 թվականից եղել է Թումանյանի շրջժողկրթբաժնի դպրոցական տեսուչը։ 1966 թվականին Թարմինյանին շնորհվել է ՀԽՍՀ վաստակավոր ուսուցչի կոչում։ Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով, մեդալներով և պատվոգրերով։ Ակտիվորեն մասնակցել է հասարակական աշխատանքներին, աշակերտների ռազմահայրենասիրական դաստիարակության գործին։


== Պարգևներ ==
ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ (1966)
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==
Գելհոք

Գելհոք, հնում բերդ, իսկ հետո գյուղ Մեծ Հայքի Աղձնիք աշխարհի Սասուն գավառում, իսկ հետագայում գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խարզանի գավառակում։


== Պատմություն ==
Գյուղի մասին առաջին հիշատակությունը վերագրվում է XV դարին, որտեղ Մովսես Արծկեցին բնակավայրը հիշատակում է Կալհոքյան ձևով։
Գելհոքի հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
1882 թվականին գյուղն ուներ 27 տուն՝ 184 հայ բնակչով։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գելհոքն ուներ հայկական եկեղեցի, որը 1882 թվականին արդեն ավերակ էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Անտրուն

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անտրուն (այլ կիրառումներ)Անտրուն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Հալեպի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր
Մարիամ Արծրունի

Մարիամ Արծրունի (11-րդ դար), Վասպուրականի թագավոր Սենեքերիմ-Հովհաննես Արծրունու (1003-1021) դուստրը, վրաց թագավոր Գեորգի II-ի (1014-1027) կինը։
Ամուսնու մահից հետո՝ 1027-1037 թվականներին, եղել է վրացական գահի միանձնյա ղեկավարը, քանի որ իրենց որդին՝ Բագրատը, դեռ մանկահասակ էր։


== Տոհմածառ ==
Վրաց թագավոր Բագրատ III-ը որդուն՝ Գեորգի II-ին, ամուսնացնում է Վասպուրականի արքայադուստր Մարիամի հետ։ Գեորգին երկրորդ անգամ ամուսնանում է ալանաց արքայադստեր հետ և որդի ունենում, սակայն գահը ժառանգում է նրա և Մարիամի որդի Բագրատը, ով իշխում է մինչև 1072 թվականը։


== Տես նաև ==
Մարիամ Բագրատունի
Մարիամ Բագրատիոնի
Bingo (ընկերություն)

Bingo (լրիվ անվանումը՝ Bingo export-import Tuzla d.o.o.) , սուպերմարկետների բոսնիական ցանց, որի գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Բոսնիա և Հերցեգովինայի Տուզլա քաղաքում։


== Պատմություն ==
Ցանցը Տուզլայում 1993 թվականին հիմնադրել է բոսնիացի գործարար Սենադ Ջամբիչը, ով ածխագործի ու էլեկտրիկի զավակ է և ինքն էլ որոշ ժամանակ աշխատել է ածխահանքում, զբաղվել է մեղվապահությամբ ու մեղրի վաճառքով, ապա խաղային փոքր բիզնես հիմնել։
2010 թվականին Bingo-ն, առաջիններից մեկը լինելով, փոխառություն է ստացել Եվրոպական զարգացման բանկից։ 2014 թվականին դարձել է Բոսնիա և Հերցեգովինայի մանրածախ առևտրի տեղական խոշորագույն ընկերությունը՝ ձեռք բերելով Les Mousquetaires|Interex BiH և Tuš Trade BiH ընկերությունները, և նրա շրջանառության ծավալն անցել է 500 միլիոն փոխարկելի մարկից։
2015 թվականին ընկերություն արդեն ուներ 175 խանութ Բոսնիա և Հերցեգովինայում, 5.500-ից ավելի աշխատող։ Այդ նույն տարում Ջամբիչը, 258,9 միլիոն եվրո ունեցվածքով, ըստ Forbes-ի, ճանաչվել է Բոսնիա և Հերցեգովինայի երկրորդ մեծահարուստը (զիջել է միայն Hifa Group-ի սեփականատեր Իզուդին Ահմետիչին)։
Խորվաթական Agrokor հոլդինգի կոլափսից հետո Ջամբիչը ձեռք է բերել դրա դուստր ձեռնարկություններից մի քանիսը, որոնք գործում էին Բոսնիա և Հերցեգովինայում He also bough Tuzla's Majevica snack factory.:
2017 թվականին Bingo-ն դարձել է այդ երկրի սուպերմարկետների ամենաընդարձակ ցանցը։ Այդ նույն տարում Ջամբիչը գնել է Տուզլայի Dita գործարանը, 2018 թվականին էլ փրկել է Tuzlanski kiseljak ընկերությունը, որի սեփականատերը Pivara Tuzla-ն էր։
2021 թվականի հուլիսի 30-ին բացվել է Bingo-ի 221-րդ խանութը։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլի (գյուղ, Լուբնիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎիլիՎիլի (ուկրաիներեն՝ Вили), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վիլի գյուղում բնակվում էր 276 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Զասուխինո

Զասուխինո (ռուս.՝ Засухино), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Վոլոգդայի մարզի Խարովսկի շրջանում։
Մտնում է Ազլեցկոե գյուղական համայնքի կազմի մեջ, վարչատարածքային բաժանման տեսանկյունից՝ Ազլեցկի գյուղխորհրդի կազմի մեջ։
Շրջանի վարչական կենտրոնից՝ Խարովսկից, գտնվում է 56 կմ հեռավորության վրա, իսկ մունիցիպալ կազմավորման կենտրոն Պոպովկայից՝ 2 կմ։ Ամենամոտ բնակավայրերն են՝ Պոպովկա, Օստրեցովսկայա, Կոգարիխա, Իստոմիխա, Սերգեիխա։
2002 թվականի համառուսաստանյան մարդահամարի համաձայն՝ բնակչությունը կազմում է ընդամենը 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Զասուխինոն(չաշխատող հղում) Վոլոգդայի մարզի բնակավայրերի ռեեստրում
Հաշիշ

Հաշիշ (արաբ․՝ حشيش‎‎), հայտնի նաև հաշ անվամբ, կանեփային արտադրատեսակի ընդհանուր անվանում, ստացվում է հնդկական կանեփի իգական ծաղիկներից։
Խեժանման նյութ է, ունի գորշ կանաչ գույն, ծանր, թմրեցնող հոտ։ Օգտագործումն ուղեկցվում է զգայախաբությամբ և հոգեկան գործունեության այլ փոփոխություններով։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Մարտունի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Մարտունի), Հայ առաքելական եկեղեցի, գտնվում է Գեղարքունիքի մարզի Մարտունի քաղաքում, կառուցվել է 11-13-րդ դարերում։
Եկեղեցու կառուցման ստույգ թվականը հայտնի չէ, սակայն պահպանված խաչքարերից կարելի է ենթադրել, որ 11-13-րդ դարերի կառույց է։ 1980-ական թվականներին Ավետիք Մոմճյանի նախաձեռնությամբ իրականացվել են եկեղեցու վերանորոգման աշխատանքներ, սակայն իրականացված բարեգործական աշխատանքները չեն պահպանել եկեղեցու նախկին պատմաճարտարապետական տեսքը, այլ հարմարեցվել են ըստ նրա ունեցած հնարավորությունների և կիսավեր շինությունը հետագա քայքայումից փրկելու բարի ցանկությանը։
Եկեղեցին ունեցել է փայտյա ծածկ և քարե սյուներ, մուտքի առջև՝ քարե զանգակատուն՝ 2,5X3 մետր մակերեսով։ Ավետիք Մոմճյանը խորհրդային տարիներին քաղաքի գլխավոր, բայց լքված եկեղեցիները հետագա փլուզումից փրկելու համար իր միջոցներով տեղադրել է բետոնե սյուներ, ամրաններ, պանելային ու շիֆերի ծածկ, երկաթյա գմբեթ, արել է օժանդակ կցակառույցներ։
2017 թվականին իրականացվել են եկեղեցու ներքին և արտաքին հարդարման, պատերի հարթեցման, գմբեթի վերանորոգման, բեմի սեղանի, երիցատան կառուցման, բակի հարթեցման և սալիկապատման աշխատանքները։ Խորանի վերևի նկարազարդումը և բեմի սրբապատկերները հեղինակել է որմնանկարիչ Աբրահամ Ազարյանը։ Բազմաթիվ բարեգործների աջակցությամբ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին վերակառուցվեց, բացվեց և վերաօծվեց, եկեղեցին վերաօծվեց ձեռամբ Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածինի Վանօրենի տեսուչ, գերաշնորհ Տեր-Արտակ եպիսկոպոս Տիգրանյանի և հանդիսապետությամբ Գեղարքունյաց թեմի առաջնորդական տեղապահ Տեր-Կիրակոս վարդապետ Դավթյանի։

		
		
		


== Տես նաև ==
Գեղարքունիքի մարզի եկեղեցիների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Լևոն Փարյան

Լևոն Փարյան (Յոթնեղբայրյան, 1955, Բեյրութ, Լիբանան), հայազգի լուսանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Լևոն Փարյանը ծնվել է 1955 թվականին Բեյրութում։ Սերում է Ուրֆայի Յոթնեղբայրյանների ընտանիքից, որը հերոսներ է տվել 1915 թվականի Ուրֆայի նշանավոր հերոսամարտի ժամանակ։ Երկու տարեկանում ծնողների հետ տեղափոխվել է Չիկագո։ Հոր աշխատանքի բերումով ընտանիքն ապրել է նաև Իրանում և Պակիստանում։ 1977 թվականին Լևոնն ավարտել է Չիկագոյի համալսարանի կենսաբանական ֆակուլտետը, այնուհետև` ասպիրանտուրան, ստացել մանրէաբանի գիտական աստիճան։ Լուսանկարչության հանդեպ տածած հետաքրքրության պատճառով թողել է գիտական գործունեությունը, ընդունվել Հարավային Իլինոյսի համալսարանի փիլիսոփայության և լուսանկարչության բաժինը։ 1980 թվականին ընդունվել է Փասադենայի արվեստի կենտրոնի տեխնիկայի և գովազդի քառամյա դպրոց, որը չի ավարտել։ 1983-1986 թվականներին եղել է լուսանկարիչ Հելմուտ Նյուտոնի օգնականը։ 1986 թվականին ինքնուրույն աշխատել է լուսանկարչության և գովազդի ասպարեզում։ 2005 թվականից դասավանդում է Կալիֆորնիայի նահանգային համալսարանում (Նորթրիդջ)։ 2008 թվականին ավարտել է Կալիֆոռնիայի նահանգային համալսարանը (Նորթրիդջ)` ստանալով գեղանկարչության մագիստրոսի աստիճան։
Փարյանի աշխատանքները ներառված են աշխարհի տարբեր թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում։


== Անհատական ցուցահանդեսներ ==
Լոս Անջելես, 1986 թ.
Աթենք, 1992 թ.
Փարիզ, 1994 թ.
Նյու Յորք, Լոս Անջելես, 1995 թ.
Երևան, 1996, 2015 թթ.
Գլենդել, Խմբակային ցուցահանդես  "I witness"


== Գրականություն ==
Վահան Քոչար, «Հայ լուսանկարիչներ», Երևան, Հեղինակային հրատարակություն, 2007 թ.։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Joan Quinn Profiles with Photographer Levon Parian
Ուվարովկա (այլ կիրառումներ)

Ուվարովկա, կարող է վերաբերել՝

Ուվարովկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ալշեևսկի շրջանի կազմում։
Ուվարովկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի կազմում։
Պիու IX գավառ

Պիու IX գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Pio IX), գավառ Բրազիլիայի Պիաուի նահանգում։ Մտնում է Պիաուի նահանգի հարավարևելյան մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 53 059 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Զբաղեցնում է 4332,926 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 12,2 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը 2003 թվականին կազմել է 88 833 443,00 (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 1679,03 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,586


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Ալագոինյա դու Պիաուի
Ալեգրետի դու Պիաուի
Ֆրանսիսկու Սանտուս
Մոնսենոր Իպոլիտու
Պիու IX
Սանտու Անտոնիու դի Լիսբոա
Օպո

Օպո (ֆր.՝ Opio)՝ համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում, Պրովանս շրջանում, Ալպեր, Լազուրի ափ, Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտ, Գրաս շրջան, Վալբոն շրջան: Մինչև 2015 թվականի մարտը համայնքը գտնվում էր Լե Բար սյու Լու շրջանի կազմի մեջ (Գանս շրջան):
Համայնքի մակերեսը 9,47 կմ² է, բնակչությունը՝ 2143 մարդ (2006) հակված աճի, 2184 մարդ (2012), բնակչության խտությունը  230,6 մարդ/կմ²:


== Բնակչություն ==
2011 թվականին համայնքի բնակչությունը կազմում էր 2142 մարդ, իսկ 2012 թվականին՝ 2184 մարդ
Բնակչության թվի դինամիկա


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին 1320 աշխատունակ տարիքի բնակիչներից (15-64 տարեկան) 918-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 402՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 69,5 %, 1999 թվականին՝ 65,5: 918 ակտիվ աշխատունակ բնակիչներից աշխատում էր 842 մարդ (475 տղամարդ, 267 կին), 76-ը՝ գործազուրկ էին (40 տղամարդ, 36 կին): 402 աշխատունակ տարիքի պասիվ քաղաքացիներից 159-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 96-ը թոշակառուներ, իսկ 147-ը պասիվ էին այլ պատճառներով:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Օպո համայնքի քաղաքապետարանի պաշտոնական կայք» (ֆրանսերեն)։ Վերցված է օգոստոսի 23 2015 թվական
Արխիմանդրիտա

Արխիմանդրիտա, (հուն․՝ Αρχιμανδρίτα) գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Պաֆոսի շրջանում։ Ըստ 2011 թվականի տվյալների բնակչությունը կազմում է 42 մարդ։ Տեղակայված է Կուկլիա քաղաքից 12 կմ դեպի հյուսիս-արևելք։
Գյուղը ստացել է իր անունը Սուրբ հայր վարդապետների պատվին, որոնք բնակվում էին գյուղում։ Կա Սբ. Թեոդոսիոսի եկեղեցի, գյուղի տարրական դպրոց, որը չի աշխատում, հյուրանոցի սրճարան։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Հայաստանում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ

2008 թվականի դրությամբ Հայաստանի Հանրապետությունում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկը պարունակում է 3 միավոր հուշարձանախումբ։ Ստորև ներկայացված են ցանկում ընդգրկված հուշարձանները՝


== Թեկնածուներ ==
Դվինի ավերակները
Երերույքի տաճարի ավերակները
Եկեղեցիներ։ Տաթև և Տաթևի Անապատ և Որոտան հովիտը
Եկեղեցի։ Նորավանք և Ամաղու հովիտը


=== Մերժված հայտեր ===


==== Նորավանք ====
Հայկական միջնադարյան վանական համալիր Նորավանքը ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում ընդգրկելու հայտը մերժվել է, քանի որ երբ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի փորձագետներից կազմված հանձնաժողովը ավտոբուսով ժամանել է վանքի մոտ և, տեսնելով պատմամշակութային հուշարձանի տարածքում կառուցված ռեստորանը, առանց ավտոբուսից իջնելու հեռացել է՝ մերժելով հայտը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի պատշոնական կայք. Հայաստանի համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկ
Կուվաքենդ

Կուվաքենդ, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Արեշի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 196 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պատտայա

Պատտայա (թաի.՝ เมืองพัทยา), առողջարանային քաղաք Թաիլանդի հարավ-արևելքում։ Գտնվում է Թաիլանդի ծոցի արևելյան ափին` Բանգկոկից մոտ 165 կմ հարավ-արևելք` Չոնբուրի գավառում։ Գրանցված է 115 840 մարդ (2015 թվականի դրությամբ), իրական բնակչությունը գերազանցում է 500 000-ը։ Ամբողջ 2005 թվականի ընթացքում քաղաք է այցելել մոտ 5,4 միլիոն զբոսաշրջիկ, 2011 թվականին՝ մոտ 2 միլիոն զբոսաշրջիկ։ Քաղաքը տեղակայված է Թաիլանդի Արևելյան ափի «արդյունաբերական» գոտում։


== Անվանում ==
Քաղաքի անվան ծագման երկու հիմնական վարկած կա։ Ըստ առաջինի՝ քաղաքի անվանումը գալիս է Թաքսին թագավորի անունից, որն իր բանակի հետ այս շրջանում  էր մինչ ազատագրման արշավը։ Երկրորդի համաձայն՝ Պատտայա անունը (թաի.՝ หมู่บ้าน พัทธยา), գալիս է հարավ-արևմուտքից փչող քամիների անունից։


== Կլիմա ==
Կլիման Մերձհասարակածային է։ Միջին տարեկան նվազագույն ջերմաստիճանը 24.9 °C է (դեկտեմբեր ամսին՝ 22 °C,  մայիս-հունիս ամիսներին՝ մինչև 27 °C): Միջին տարեկան առավելագույն ջերմաստիճանը 31.2 °C է (դեկտեմբերին՝ 30 °C, ապրիլին՝ մինչև 33 °C):
Քաղաքն ունի հստակ խոնավ սեզոն, որը տևում է տարվա մեծ մասը՝ մարտից մինչև նոյեմբեր։ Տեղումների մեծագույն քանակը լինում է մայիսին և սեպտեմբեր-հոկտեմբերին։ Հունիս-օգոստոս ամիսներին անձրևները նվազում են։ Չոր սեզոնը տևում է դեկտեմբերից փետրվար։ Այդ ընթացքում տեղումները շատ հազվադեպ են։


== Ծանոթագրություններ ==
Չափիկ Վերին

Չափիկ Վերին, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ճռիկներ

Ճռիկներ, (լատ.՝ Grylloidea), ուղղաթև միջատների կարգի վերնաընտանիք։


== Ընդհանուր բնութագիր ==
Մարմինը գլանաձև է, երբեմն՝ գնդաձև, բեղիկները՝ սովորաբար մարմնից երկար։ Որոշ տեսակների թևերը կարճացած են կամ անհետացած։ Արուները վերնաթևերի վրա ունեն ձայնարձակ ապարատ, որի օգնությամբ գիշերները «երգում են»։ Լսողական օրգաններն առջևի ոտքերի վրա են։ Էգերը սովորաբար ունեն նիզակաձև ձվադիր, ձվադրում են հողում կամ բույսերի ցողուններին։ Զարգանում են ոչ լրիվ կերպարանափոխությամբ։ Ձմեռում են և՝ թրթուրները, և՝ հասունները։ Ստորգետնյա, գիշերային կենսակերպի միջատներ են, հանդիպում են ամենուր՝ դաշտերում, հողի ճեղքերում, քարերի տակ, տներում և այլն։ Ամենակեր են։ Գյուղատնտեսության մշակաբույսերին մեծ վնաս են պատճառում իշախառանչը և տափաստանային ճռիկը (Melanogryllus desertus)։ Վերջինս նախընտրում է առավել խոնավ, փխրուն հողով վայրերը, որտեղ հեշտությամբ ցերեկային ապաստան է գտնում թաքնվելու համար։ Վնասում է տարեկանին, ծխախոտին, կաղամբին, կարտոֆիլին, սոխին, խաղողի վազին։ Ուտում է բույսերի մատղաշ տերևները, բողբոջները և այլն։


== Ձվադրում ==
Ձվադրում է հողի ճեղքերում՝ հունիսին։ 14-18 օր անց ձվերից դուրս եկած թրթուրները թաքնվում են քարերի, հողակոշտերի, տերևների տակ կամ ճեղքերում։ Ունի 5 հասակ, ձմեռում է թրթուրը՝ վերջին հասակում՝ քարերի, տերևների տակ։


== Տեսակներ ==
Հայտնի է 2 հազար, Հայաստանում՝ 16 տեսակ։


== Պատկերասրահ ==
Ուզի Ֆոգելման

Ուզի Ֆոգելման (եբրայերեն՝ עוזי פוגלמן‎, հոկտեմբերի 6, 1954(1954-10-06), Թել Ավիվ, Իսրայել), իսրայելցի իրավաբան, Իսրայելի Գերագույն դատարանի դատավոր (2009 թվականի հոկտեմբերից)։


== Կենսագրություն ==
Ուզի Ֆոգելմանը ծնվել է 1954 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Իսրայելի Թել Ավիվ քաղաքում։ Ծառայել է Իսրայելի պաշտպանության բանակում (1972-1975)։ 1979 թվականին ավարտել է Թել Ավիվի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը, հաջորդ տարի իրավունք է ստացել զբաղվել փաստաբանական գործունեությամբ։ Անցել է իրավաբանական պրակտիկա՝ իսրայելցի իրավաբան Դորիտ Բեյնիշի ղեկավարությամբ։
1985 թվականին մագիստրոսի աստիճան է ստացել Երուսաղեմի համալսարանում։
2000 թվականի նոյեմբերին նշանակվել է Թել Ավիվի շրջանային դատարանի դատավոր։ 2007 թվականի ապրիլին դարձել Է Գերագույն դատարանի դատավորի պաշտոնակատար, այդ պաշտոնում մնացել է մեկ տարի։ 2009 թվականին ընտրվել է Իսրայելի Գերագույն դատարանի մշտական անդամ։ Նրա նշանակմանը դեմ է հանդես եկել Քնեսեթի պատգամավոր Միխայել Բեն-Արին, որը մատնանշել է Գերագույն դատարանի նախագահ Դորիտ Բեյնիշի և Ֆոգելմանի միջև վաղեմի գործնական կապերը։ Սակայն արդարադատության նախարար Յաակով Նեեմանը աջակցել է Ֆոգելմանին։ Պաշտոնը ստանձնել է 2009 թվականի հոկտեմբերին։


== Ծանոթագրություններ ==
Գոյանեզիա

Գոյանեզիա  (պորտ.՝ Goianésia), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Գոյաս նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Սերիսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 53 317 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 547,650 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 34,04 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը 2003 թվականի դրությամբ կազմում է՝ 441 319 874,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականի դրությամբ կազմում է 8 377,05 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը 2000 թվականի դրությամբ կազմում է 0,742 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)


== Աշխարհագրություն ==
Կլիման արևադարձային է։
Պյոտոր Ռեպկին

Պյոտոր Ռեպկին (ռուս.՝ Пётр Петрович Репкин, օգոստոսի 31, 1915(1915-08-31), Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 11, 1995(1995-07-11), Մոսկվա, Ռուսաստան), մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերի խորհրդային բեմադրող նկարիչ։
1941 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ճարտարապետության ինստիտուտը։ 1944 թվականից աշխատել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում որպես նկարիչ-մուլտիպլիկատոր, իսկ 1949 թվականից աշխատել է նկարված ֆիլմերում` որպես բեմադրող նկարիչ։ «Դիաֆիլմ» ստուդիայի գոյության ամբողջ ընթացում` 1935-1993 թվականներին, աշխատել է այնտեղ։
Եղել է ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ։ Նկարիչ-գրաֆիկ էր։ Եղել է խորհրդային նշանավոր նկարիչների աստղաբույլի մեջ, որոնք աշխատում էին երիտասարդ սերունդների համար (Վլադիմիր Սուտեև, Տատյանա Մավրինա, Վասիլի Վատագին և ուրիշներ)։
Եղել է ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստների միության անդամ։
Նա մոտ 200 մուլտֆիլմերի նկարների հեղինակ է։ Եղել է նաև դիաֆիլմերի նկարների հեղինակ։ Մասնակցել է համամիութենական և միջազգային ցուցահանդեսների։    


== Ֆիլմագրություն ==


=== Բեմադրող նկարիչ ===
1950 թվական` Հեքիաթ ձկնորսի և ձկան մասին (մուլտֆիլմ, 1950)
1951 թվական` Սուրբ ծննդյան նախորդ գիշերը
1954 թվական` Երաժիշտ այծիկը
1955 թվական` Արտասովոր խաղ
1956 թվական` Փոքրիկ Շեգոն
1956 թվական` Միլիոնը տոպրակի մեջ
1957 թվական` Բարև, ընկերներ
1958 թվական` Առաջին ջութակ
1959 թվական` Բուրատինոյի արկածները (մուլտֆիլմ)
1960 թվական` Մուլտիպլիկացիոն Կոկորդիլոսը № 3
1960 թվական` Լուսատտիկ № 1
1961 թվական` Մուլտիպլիկացիոն Կոկորդիլոսը № 4: Մաքուր ջրում
1962 թվական` Լուսատտիկ № 2
1963 թվական` Հոսի՛ր, գետակ
1964 թվական` Աքաղաղն ու ներկերը
1965 թվական` Վովան անդրսարյան թագավորությունում
1966 թվական` Պատուհանը
1967 թվական` Մաուգլի (մուլտֆիլմ)
1968 թվական` Մաուգլի (մուլտֆիլմ)
1968 թվական` Սեփականատերը («Ֆիտիլ» № 69)
1969 թվական` Մաուգլի (մուլտֆիլմ)
1970 թվական` Մաուգլի (մուլտֆիլմ)
1971 թվական` Մաուգլի (մուլտֆիլմ)
1972 թվական` Ֆոկան` երկու ձեռքերով հմուտ է
1973 թվական` Մաուգլի (մուլտֆիլմ)
1973 թվական` Ինչպես է դա պատահել
1974 թվական` Ինչպես էր այծիկը պահում երկիրը
1975 թվական` Վերադարձրեք Ռեքսին
1975 թվական` Իլյա Մուրոմեց։ Նախերգանք


=== Նկարիչ-մուլտիպլիկատոր ===
1945 թվական` Կորած հավատարմագիրը
1946 թվական` Ուրախության երգը
1947 թվական` Սապատավոր ձիուկը
1948 թվական` Յոթներանգ ծաղիկը (մուլտֆիլմ)
1949 թվական` Մաշենկայի համերգը


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Сергей Капков Энциклопедия отечественной мультипликации. — М.: Алгоритм, 2006. — С. 550-551. — 816 с. — 3000 экз. — ISBN 5-9265-0319-4


== Արտաքին հղումներ ==
Պյոտոր Ռեպկին Internet Movie Database կայքում
Պյոտոր Ռեպկին` Animator.ru կայքում
Պյոտոր Ռեպկին Դիաֆիլմեր library.ru. կայքում
Գրքերը և դիաֆիլմերը Պյոտոր Ռեպկինի նկարների հետ մանկական օնլայն գրադարանում
Բոյդ շրջան (այլ կիրառումներ)

Բոյդ շրջան, կարող է վերաբերել՝

Բոյդ շրջան - ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը
Բոյդ շրջան - ԱՄՆ Նեբրասկա նահանգի 93 վարչական միավորներից մեկը
Ստեփան Դուդիշկին

Ստեփան Դուդիշկին (ռուս.՝ Степан Семёнович Дудышкин, դեկտեմբերի 25 1820 (հունվարի 6 1821), Վիտեբսկ, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 16 (28), 1866, Պավլովսկ, Ցարսկոսելսկիյ ուեզդ, Սանկտ Պետերբուրգի նահանգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս լրագրող, գրական քննադատ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է ոչ հարուստ վաճառականի ընտանիքում։ Ավարտել է Վիտեբսկի վարժարանը (1837) և Սանկտ-Պետերբուրգի համալսարանի իրավաբանական բաժինը (1841)։ Վաստակում էր մասնավոր դասերով։ 1842 թվականից ծառայել է Արտաքին առևտրի դեպարտամենտում, ապա Կոմիսարական վարչությունում։ 1848 թվականին թողել է ծառայությունը՝ կոչումով տիտուլյար խորհրդական։
Եղել է Ռուսական աշխարհագրական ընկերության անդամ (1859)։ Գրական հիմնադրամի կոմիտեի անդամ։
Մահացել է հանկարծակի՝ սրտի կաթվածից։ Թաղված է Գեորգիևյան գերեզմանատանը։


== Ստեղծագործական գործունեություն ==
Առաջին տպագրությունը եղել է 1845 թվականին։ «Հայրենական գրառումներ» և «Սովրեմեննիկ» ամսագրերում հանդես է եկել թարգմանական  հոդվածներով և  գրախոսություններով։ 1852 թվականից դարձավ Հայրենական գրառումներ ամսագրի գլխավոր քննադատ։ Գրել է ակնարկներ  Ի. Ա. Գոնչարովի, Ա. Ֆետա, Ա. Ն. Օստրովսկու, Հ. Ֆ. Պիսեմսկու, Ի. Ս. Տուրգենևի, Եվգենի Տուրի (Ե. Վ. Սալիաս դե Տուրնեմիր) ստեղծագործություններում։ Առաջինն արձագանքել է Լ. Ն. Տոլստոյի գրական նորամուտին (1852) ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Быков, Пётр Васильевич С. С. Дудышкин // Всемирная иллюстрация : журнал. — 1891. — Т. 46. — № 1183. — С. 208, 210.
Русские писатели. 1800-1917. Биографический словарь. - Т. 2: Г-К. - М.: Большая Российская энциклопедия, 1992. - С. 193-195.
Старчевский А. В. Один из забытых журналистов. (Из воспоминаний старого литератора) Archived 2019-01-16 at the Wayback Machine. // Исторический вестник. - 1886. - Т. 23, № 2. - С. 360-386.
Տալվորիկ (այլ կիրառումներ)

Տալվորիկ, կարող է վերաբերել՝

Տալվորիկ - գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Արմավիրի մարզում։ Գտնվում է մարզկենտրոնից 22 կմ հարավ-արևմուտք, բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 950 մ։
Տալվորիկ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խուլփի գավառակում։ Գտնվում էր Մուշ քաղաքից 35 կմ հարավ-արևմուտք՝ Ֆռֆռքար լեռան արևմտյան ստորոտում, Տալվորիկ ձորի արևմտյան եզրին, անմատչելի վայրում։
Կոլուբաևցի

Կոլուբաևցի (ուկրաիներեն՝ Колубаївці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոլուբաևցի գյուղում բնակվում էր 678 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1081 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 627,2 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նոկաուտ համակարգ

Նոկաուտ համակարգը շախմատային մրցաշարերի անցկացման համակարգ, որը հիմնված է խաղային մարզաձևերում կիրառվող փլեյ-օֆ տարբերակի վրա՝ հաշվի առնելով շախմատի առանձնահատկությունները. յուրաքանչյուր խաղափուլում մրցակիցները խաղում են ոչ թե մեկ պարտիա, այլ մի քանի պարտիայից բաղկացած փոքր մրցախաղեր, որոնցում բացառվում է վերջնական ոչ-ոքի արդյունքը։


== Նկարագրությունը ==
Մրցաշարն անցկացվում է մի քանի փուլով, որոնց քանակը որոշվում է մասնակիցների թվով։
Յուրաքանչյուր փուլում մասնակիցներն անցկացնում են դասական ժամակարգով երկու պարտիայից բաղկացած փոքր մրցախաղ։ Եթե այդ մրցախաղն ավարտվում է ոչ-ոքի, ապա խաղացվում են արագ շախմատի երկու պարտիաներ։ Եթե դրանցից հետո էլ հաղթողը չի որոշվում, ապա մասնակիցներն անցկացնում են կայծակնային շախմատի որոշակի քանակությամբ (անպայման զույգ) պարտիաներ։ Եթե այդ պարտիաներն էլ հաղթողին չեն որոշում, ապա խաղացվում է վճռական՝ «մահվան» պարտիա, որը նաև կոչվում է «արմագեդոն», որում սևերին տրվում է 4 րոպե, սպիտակներին՝ 5, սակայն վերջիններն անպայման պետք է հաղթեն։ Ոչ-ոքիի դեպքում հաղթող է ճանաչվում սևերով խաղացող շախմատիստը։ Խաղաքարերի գույնը որոշվում է վիճակահանությամբ։
Մրցաշարի եզրափակչում երկու մասնակիցները խաղում են դասական ժամակարգով վեց պարտիայից բաղկացած մրցախաղ։ Ոչ-ոքիի դեպքում մնացած կանոնները նույնն են։Կոնկրետ մրցաշարի առանձին մանրամասներ կարող են տարբերվել, սակայն ընդհանուր էությունը միշտ պահպանվում է. փոքր մրցախաղերի հաղթողը շարունակում է պայքարը հաջորդ փուլում, իսկ պարտվողը լքում է մրցաշարը։


== Կիրառումը ==
Նոկաուտ համակարգը ներմուծվել է 1995 թվականին ՖԻԴԵ-ի վարկածով աշխարհի չեմպիոնի կոչումը վիճարկելու նպատակով։ Դրա ներմուծման հիմնական երկու պատճառ էր նշվում.

Աշխարհի չեմպիոնի կոչման վիճարկման ավանդական համակարգում չեմպիոնն ուներ էական առավելություն. նա խաղում էր միայն մեկ հավակնորդի հետ և նույնիսկ պարտվելու դեպքում ստանում էր երաշխավորված խոշոր հոնորար։ Իսկ բարձր կարգի բազմաթիվ այլ շախմատիստներ զրկված էին այդ հնարավորությունից և անիմաստ էին համարում իրենց մասնակցությունը հավակնորդների մրցաշարերին, որոնք ո՛չ գումար էին տալիս, ո՛չ էլ չեմպիոն դառնալու էական հնարավորություն։
Հավակնորդների մրցամարտերը հետաքրքրություն չէին առաջացնում հովանավորների շրջանում։ Իսկ շատ մասնակիցներով, բայց արագընթաց և լարված մրցաշարը, որում որոշվում է չեմպիոնը, ավելի գրավիչ է։1999-ին նոկաուտ համակարգով աշխարհի փոխչեմպիոն դարձավ հայ գրոսմայստեր Վլադիմիր Հակոբյանը, որը եզրափակչում զիջեց Ռուսաստանի ներկայացուցիչ Ալեքսանդր Խալիֆմանին։

		
Նոկաուտ համակարգով աշխարհի առաջնությունում աշխարհի չեմպիոնը փոխվում էր ամեն խաղարկությունում։ Այդ համակարգը բազմաթիվ առարկությունների ու քննադատությունների արժանացավ։ Ի վերջո, ՖԻԴԵ-ն հրաժարվեց այդ համակարգով աշխարհի չեմպիոնին որոշելուց, սակայն համակարգը պահպանվեց, և այժմ այդ մրցակարգով անցկացվում են աշխարհի գավաթի խաղարկությունները։ Դրանցից մեկում՝ 2005-ին, հաղթող ճանաչվեց հայ գրոսմայստեր Լևոն Արոնյանը։
Նոկաուտ համակարգը կիրառվում է նաև որոշ երկրների ներքին առաջնություններում և գավաթի խաղարկություններում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Նոկաուտ համակարգ
Վահան Բադալյան

Վահան Խաչատուրի Բադալյան (1912, Անգեղակոթ, Ռուսական կայսրություն - անհայտ), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Վահան Բադալյանը ծնվել է 1912 թվականին, Սիսիանի շրջանի Անգեղակոթ գյուղում։ Բաքվի 22-րդ հայկական երկրորդ աստիճանի դպրոցի 9-րդ դասարանն ավարտելուց հետո նշանակվել է  Շամախու շրջանի Քերքինջ գյուղի դպրոցում ուսուցիչ։ 1932 թվականին Բադալյանն ընդունվել է Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան համալսարանի մեխանիկամաթեմատիկական ֆակուլտետը, որն ավարտել է 1938 թվականին։ Նույն թվականին ընդունվել է համալսարանին կից մաթեմատիկայի գիտահետազոտական ինստիտուտի ասպիրանտուրան։
Թեկնածուական դիսերտացիան Բադալյանը պաշտպանել է 1941 թվականի հունիսին։ Զորակոչվել է կարմիր բանակ և ծառայության անցել գլխավոր շտաբի հետախուզական վարչությունում ինժեներ կապիտանի կոչումով։ Մասնակցել է Մոսկվայի պաշտպանությանը և Մոսկվայի մոտ գերմանացիների ջախջախմանը։ 1942 թվականին Ստալինգրադի ռազմաճակատում որպես զորամիավորման հետախուզության պետի տեղակալ մասնակցել է հերոսական պաշտպանությանը։ Ցուցաբերած արիության համար պարգևատրվել է «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով, իսկ հետագայում՝«Ստալինգրադի պաշտպանության համար» մեդալով։ 1943 թվականի ամռանը Կուրսկի պատմական ճակատամարտին մասնակցելու համար պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով։ Կապիտան Բադալյանը մասնակցել է Ուկրաինայի, Կորսուն-Շևչենկովսկիի, Մոլդովիայի, Ռումինիայի, Հունգարիայի, Ավստրիայի և Չեխոսլովակիայի ազատագրմանը։ Պարգևատրվել է Կարմիր աստղի երկրորդ շքանշանով։ Հաղթանակի օրը դիմավորել է չեխական Մորավիա երկրամասում։
Գերմանա-խորհրդային պատերազմի հաղթական ավարտից հետո 1946 թվականին Բադալյանը զորացրվել է բանակից, վերադարձել է Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան համալսարան դասախոսական աշխատանքի։ 1946 թվականի աշնանը հրավիրվել է Երևան։ Մինչև 1970 թվականին ղեկավարել է Երևանի Խ. Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի մաթեմատիկայի ֆակուլտետի երկրաչափության և բարձրագույն հանրահաշվի ամբիոնը։


== Պարգևներ ==
«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ
«Ստալինգրադի պաշտպանության համար» մեդալ
Կարմիր աստղի կրկնակի շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==
Սուխայա Ռեչկա (այլ կիրառումներ)

Սուխայա Ռեչկա, կարող է վերաբերել՝

Սուխայա Ռեչկա - գետ Ռուսաստանում, Ալեյի վտակը
Սուխայա Ռեչկա - գյուղ Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Խասանսկի շրջանի կազմում
Օտվաժնոե (գյուղ, Կիրովի շրջան)

Օտվաժնոե (ուկրաիներեն՝ Відважне, Ղրիմի թաթարերեն՝ Qaşqa Çoqraq), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կիրովի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կաշկա-Չոկրակ։
2001 թվականի տվյալներով Օտվաժնոե գյուղում բնակվում էր 603 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,575 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ասլանջիկ

Ասլանջիկ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հարաբերական մոլեկուլային զանգված

Հարաբերական մոլեկուլային զանգված, մոլեկուլի հարաբերական զանգվածի ատոմային միավոր։ Հարաբերական մոլեկուլային զանգվածը ցույց է տալիս, թե տվյալ նյութի մոլեկուլի զանգվածը քանի անգամ է մեծ Զանգվածի ատոմային միավորից (ԶԱՄ)։
Այն նշանակում են Mr-ով։ Օրինակ՝ ջրի մոլեկուլի զանգվածը 18 անգամ մեծ է 1 ԶԱՄ-ից։ Ահա օրինակ ջրի (H2O) մոլեկուլային զանգվածի որոշումը՝:Mr(H2O)=2Ar(H)+Ar(O)=2+16=18.:
հարաբերական ատոմային զանգվածներ  
N-14 
Al-27
Ba-137
B-11
Br-80
H-1
Fe-56
Au-197
I-127
K-39
Ca-40
O-16
Si-28
Mg-24
Mn-55
Cu-64
Na-23
Hg-201
Pb-207
S-32
Ag-108
C-12
P-31
F-19
Cl-35.5
Zn-65
Յուսիֆ Հուսեյնով

Յուսիֆ Իսմայիլ օկլի Հուսեյնով (ադրբ.՝ Yusif İsmayıl oğlu Hüseynov, հոկտեմբերի 15, 1928(1928-10-15), Բաքու, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 1, 2009(2009-09-01)), Ադրբեջանցի նկարիչ, Ադրբեջանի նկարիչների միության նախագահ (1977), Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1964), Ադրբեջանական ԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1979)։


== Կենսագրություն ==
Յուսիֆ Հուսեյնովը ծնվել է 1928 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Բաքվում։ 1949 թվականին ավարտել է Ադրբեջանի Ազիմ Ազիմզադեի անվան արվեստի պետական ​​դպրոցը։ 1955 թվականին ավարտել է Վասիլի Սուրիկովի անվան Մոսկվայի արվեստի ինստիտուտի գրաֆիկական ֆակուլտետը։ Նա իր կյանքի 60 տարին նվիրել է կերպարվեստի զարգացմանն ու խթանմանը։ Յուսիֆ Հուսեյնովը ստեղծել է բազմաթիվ հետաքրքիր նկարներ արվեստի տարբեր ժանրերում։ Աշխատել է նաև գրքերի ձևավորման և նկարազարդման ոլորտում։ Յուսիֆ Հուսեյնովին շնորհվել է Ադրբեջանի Հանրապետության «վաստակավոր արտիստ» կոչում 1964 թվականին։ 
1977 թվականին Յուսիֆ Հուսեյնովը ընտրվել է Ադրբեջանի նկարիչների միության նախագահ և ղեկավարել միությունը մինչև 1987 թվականը։ Նույն թվականին նա նշանակվել է ԽՍՀՄ նկարիչների միության խորհրդի քարտուղար։ 
1979 թվականին նրան շնորհվել է Ադրբեջանի «Ժողովրդական նկարիչ» պատվավոր կոչում։ Յուսիֆ Հուսեյնովը մահացել է 2009 թվականի սեպտեմբերի 1-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Hacıyev, P. Yusif Hüseynov //Hacıyev P. Rəssam. Həyat. Gözəllik .- Bakı, 1974.- S.95-96.
Гасилова Х. М. Таинственный наездник : Рассказы. / Илл.: Ю. Гусейнов. — Баку: Детюниздат, 1958. — 99 с. — 20 000 экз.
27-րդ հարավային զուգահեռական

27-րդ հարավային զուգահեռականը հասարակածից 27° դեպի հարավ գտնվող լայնությունների շրջանագիծն է։
Անցնում է Աֆրիկայով, Հնդկական օվկիանոսով, Խաղաղ օվկիանոսով, Հարավային Ամերիկայով, Ավստրալիայով և Ատլանտյան օվկիանոսով։ 

Լայնության մեկ աստիճանին համապատասխանում է 99 254 մ երկարություն։
Հասարակածից հեռավորությունը կազմում է 2988 կմ։
Զուգահեռականի երկարության 78%-ն անցնում է ջրային տարածքներով։


== Զուգահեռականով հատվող տարածքները ==


== Տես նաև` ==
28-րդ հարավային զուգահեռական
26-րդ հարավային զուգահեռական


== Ծանոթագրություններ ==
Ցալկոտի

Ցալկոտի կամ Լապստարխա (աբխազ.` Лапстарха, վրաց.՝ წალკოტი - Ծալկոտի), գյուղ Աբխազիայի Գագրայի շրջանում, Գագրայից 20 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 80 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
Ըստ 1959 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում էր 638 մարդ, հիմնականում վրացիներ, ռուսներ և հայեր։ 1989 թվականի հաշվառումներով, գյուղում բնակվում էր 724 մարդ, հիմնականում հայեր, վրացիներ, ռուսներ և հույներ։
Բնակչությունն զբաղվում է ծխախոտի, եգիպտացորենի մշակությամբ, այգեգործությամբ, բանջարաբուծությամբ, անասնապահությամբ և շերամապահությամբ։ Խորհրդային տարիներին գյուղն ուներ հայկական ութամյա դպրոց, վրացական և ռուսական տարրական դպրոց, ակումբ և բուժկայան։
Գյուղը հիմնադրել են ռուսները։ Հայերը եկել են Սամսունի և Օրդուի շրջակայքից` 1898 թվականին։


== Անվանումը ==
19-րդ դարի վերջերին գյուղը կոչվել է Բարանովո, իսկ 1948 թվականից` Ցալկոտի (Ծալկոտի)։ 1992 թվականին, Աբխազիայի կառավարության որոշմամբ, գյուղը վերանվանվել է Լապստարխա։


== Ծանոթագրություններ ==
Աղդաղի լեռնաշղթա (Պոնտոս)

Աղդաղի լեռներ, լեռներ Հայկական լեռնաշխարհում, Պոնտական լեռնաշղթայի արևելյան հատվածում։ Ունի ծալքավոր կառուցվածք։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոմիրսկի (Ազովի շրջան)

Նովոմիրսկի (ռուս.՝ Новомирский ), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանում։ Մտնում է Կալինովսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Ազով քաղաքից գտնվում է 45 կմ հեռավորության վրա։
1065

1065 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է կիրակի օրը։ Սա մեր թվարկության 1065 թվականն է, 
XI դարի 65-րդ տարին։


== Դեպքեր ==
Կարսի թագավորության կործանումը


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Քմերներ

Քմերներ կամ կամբոջիացիներ, ազգ, Կամբոջայի հիմնական բնակչությունը։ Ընդհանուր թվաքանակը 16 միլիոն (2008 թ.), որոնցից 14,2 միլիոնը բնակվում է Կամբոջայում, 1,4 միլիոն մարդ` Թաիլանդում, և 895 հազարից մինչև 1,3 միլիոն մարդ` Վիետնամի հարավում, որոնց վիետնամցիներն անվանում են քմեր-կրոմ, այսինքն «ներքին քմերներ» (ի նկատի ունեն Մեկոնգ գետի ցածրադիր վայրերը)։


== Լեզուն ==
Քմերները խոսում են Ավստրոասիական լեզվաընտանիքի մոն-քմերական ճյուղին պատկանող քմերերեն (կամբոջիական) լեզվով։ Օգտագործում են քմերական գիրը։


== Կրոնը ==
Քմերների մեծամասնությունը դավանում է բուդդայականություն, հատկապես դրա թերավադա հարավային ճյուղը։ Կամբոջայի հոգևորական ընտանիքներում կրոնական աստիճանակարգը փոխանցվում է տղամարդուց նրա քրոջ որդուն` մայրական կողմից, քանի որ քմերական հոգևորականները պահպանում են չամուսնանալու ավանդույթը։


== Պատմական ակնարկ ==
Մարդաբանորեն քմերները հարավային մոնղոլոիդներ են, սակայն կրում են նաև վեդդաավստրալոիդների որոշ գծեր, որը ընդգծված է հատկապես լեռնային քմերների մոտ։
Քմերները ձևավորվել են մեր թվարկության սկզբին, քմերական բազմաթիվ ցեղերի համախմբման արդյունքում։ Առավել հավանական է` հարավային Հնդկաչինի բնիկների և հարևան ինդոնեզիական ցեղերի միախառնումից, ինչպես նաև առավել զարգացած մշակույթ ունեցող հարևան երկրների, հատկապես Հնդկաստանի ազդեցության շրջանակներում։
Հնդկաստանի և քմերների քաղաքակրթությունները սերտորեն կապված էին միմյանց հետ, սակայն ոչ միշտ էր դա բարեկամական բնույթ կրում, որը համապատասխանաբար ազդեցություն է թողել այդ երկու քաղաքակրթությունների մշակույթի վրա։ Սակայն այդ գործընթացին ներգրավված չեն եղել լեռնային քմերները, որոնք բնակվում էին Չինաստանի հարավարևմտյան, Վիետնամի արևմտյան, Լաոսի, Մյանմայի, Թաիլանդի հյուսիսարևելյան և Կամբոջայի հյուսիսարևելյան դժվարամատչելի շրջաններում։
Քմերներն իրենց հզորության գագաթնակետին հասել են 802-1431 թվականներին, երբ ստեղծվել էր Քմերական կայսրությունը (Կամբուջադեշա կամ Անգկորյան թագավորություն)։ Քմերներն անկախություն են ձեռք բերել 1953 թվականին։ 1970-1975 թվականներին ստեղծվել էր Քմերական Հանրապետությունը, իսկ 1976-1979 թվականներին` իշխանության եկած Կարմիր քմերների (Դեմոկրատական Կամպուչիա) վարած քաղաքականության արդյունքում տուժեց ոչ միայն քմերների, այլ նաև այդ տարածքներում բնակվող մյուս ազգերի մշակույթը։


== Հիմնական զբաղմունքը ==
Զբաղվում են հիմնականում հողագործությամբ (հատկապես բրինձ, եգիպտացորեն), ինչպես նաև խոշոր եղջերավոր անասունների բուծմամբ և ձկնորսությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գորոդոկ (քաղաք, Լվովի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳորոդոկԳորոդոկ (ուկրաիներեն՝ Городок), քաղաք Ուկրաինայի Լվովի մարզի Գորոդոկի շրջանում, շրջկենտրոն։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Գրուդեկ Յագելոնսկի։ Հիմնադրվել է 1213 թվականին։
Չճշտված տվյալներով Գորոդոկ քաղաքում բնակվում էր 15 993 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 29,62 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2017-10-17 at the Wayback Machine. (ուկր.)
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Աբասանտա

Աբասանտա (իտալերեն՝ Abbasanta), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիա մարզում՝ Օրիստանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2888 մարդ (2006 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 70,64 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 40 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 9071։ Հեռախոսային կոդը՝ 0785։
Սուրբ Մեծ նահատակ Եկատերինա Ալեքսանդրացին հարգվում է որպես քաղաքի հովանավոր։ Քաղաքի օրը ամեն տարի նշվում է նոյեմբերի 25-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Մեցալիուկա

Մեցալիուկա (էստ․՝ Metsalõuka), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Սալմե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 8 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ալ-Մուհասսանի շրջան

Ալ-Մուհասսանի շրջան, (արաբ․՝ ناحية موحسن‎‎) Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Դեյր-էլ-Զորի գավառի 7 շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Ալ-Մուհասսան քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանը ունի 35 113 բնակչություն։ Հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն է՝ ուղտաբուծություն, խոշոր և մանր եղջերավոր անասուններ։ Մերձավոր Արևելքի ամենաերկար գետի՝ Եփրատի ափին գտնվելու շնորհիվ բնակչությունը կարողանում է զբաղվել ոռոգովի երկրագործությամբ։
Ունի 5 գյուղ և ավան՝

Ալ-Աբդ (արաբ․՝ العبد‎‎)
Ալ-Մարիիա (արաբ․՝ المريعية‎‎)
Ալ-Տուբ (արաբ․՝ الطوب‎‎)
Տաբիա Շամիա (արաբ․՝ طابية شامية‎‎)
Կիտաաթ ալ-Բուլեյլ (արաբ․՝ قطعة البوليل‎‎)


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆյորտ-օֆ-Կլայդ

Ֆյորտ-օֆ-Կլայդ (անգլ.՝ Firth of Clyde), ծովածոց Իռլանդական ծովում, Շոտլանդիայի արևմտյան ափեզրին։ Բաժանված է Ատլանտյան օվկիանոսից Կինտայր թերակղզով։ Ծովածոցի լայնությունը նրա բերանի մոտ 42 կմ է։ Վերին մասում ձևավորում է Լոխ Լոնգ և Գեր Լոխ ֆյորդերը։ Ծովածոց է թափվում Կլայդ գետը, որը ջրանցքով միացնում է ծովածոցը Ֆյորտ-օֆ-Ֆորտ ծովածոցի հետ։


== Քաղաքները ==
Ֆյորտ-օֆ-Կլայդը լվանում է Արգայլ ընդ Բյութ, Հյուսիսային Էյրշիր և Հարավային Էյրշիր շրջանների ափերը։ Ծովածոցի ափին գտնվող առավել նշանակալի բնակավայրերն են՝

Արդրոսան
Բրոդիկ
Գիրվան, Գրինոկ
Դանբարտոն, Դանուն
Քեմբելթն, Կարդրոս
Պրեստվիկ
Ռենֆրու, Ռոտսեյ
Սոլթկոուտս
Տրուն
Հելենսբուրգ
Էյր


== Կղզիներ ==
Ծովածոցում են գտնվում բազմաթիվ կղզիներ, որոնցից ամենամեծերն են Արանը և Բյուտը։
Ռազմիկ (ամսագիր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռազմիկ (այլ կիրառումներ)Ռազմիկ, հասարակական֊քաղաքական, երիտասարդական պարբերաթերթ։ ՀՅԴ Լիբանանի երիտասարդական միության (ԼԵՄ) պաշտոնաթերթ։ Լույս է տեսնում 1983 թվականի մայիսից, սկզբում՝ իբրև ամսաթերթ, 1985 թվականից՝ անկանոն պարբերականությամբ։
Հրատարակում է երիտասարդությանը հետաքրքրող քաղաքական, հասարակական, հայ ժողովրդի, մասնավորապես ՀՅԴ պատմությանը վերաբերող հոդվածներ։ 1980-ական թվականների կեսին լայն տեղ է հատկացրել ՀՅԴ-ին մոտ կանգնած զինյալ խմբակների՝ Հայոց ցեղասպանության արդարության մարտիկների և Հայ հեղափոխական բանակի հակաթուրքական գործունեության լուսաբանմանը։
Իմ հաշիվը հրատարակչական ընկերության հետ

«Իմ հաշիվը Հրատարակչական ընկերության հետ», Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից մեկը, որը առաջին անգամ տպագրվել է 1897 թվականին։


== Պատմություն ==
Հոդվածը տպագրվել է 1897 թվականի մայիսի 4-ին «Տարազ» շաբաթաթերթի № 16-ի 270-271-րդ էջերում։ Այնուհետև 1983 թվականին Երևանում տպագրվել է «Թումանյան, ուսումնասիրություններ և հրապարակումներ 2» գրքի 311-314-րդ էջերում։
Հոդվածում հիշատակվող Հրատարակչական ընկերությունը հիմնադրվել է 1880 թվականին։ Թումանյանը գրել է այն մասին, որ Շիրվանզադեն Հրատարակչական ընկերության պատվերով թարգմանել է երկու գրքույկ, սակայն դրանցից մեկը որոշ պատճառներով չի հրատարակվել։ Այդ հարցը քննարկվել է Հրատարակչական ընկերության 1897 թվականի մարտի 22-ի ժողովում։
Այստեղ Թումանյանը խոսում է «Լերմոնտովի բանաստեղծությունները» հոդվածի մասին, որը Թումանյանը լրիվ չի թարգմանել, այլ թարգմանել է միայն մի փոքրիկ հատված։ Այդ հատվածներից մեկը տպագրվել է «Կյանք և գրականություն» ուսումնասիրության մեջ։ Թարգմանության հատվածները պահվում են Թումանյանի թանգարանի մի բլոկնոտում։
Թումանյանի երկեր լիակատար ժողովածուի 6-րդ հատորում արտատպվել է «Տարազ» շաբաթաթերթից։


== Ծանոթագրություններ ==
Աթենաս (այլ կիրառումներ)

Աթենաս, կարող է վերաբերել՝

Աթենաս - հին հունական դիցուհի, իմաստության և կազմակերպված պատերազմի աստվածուհի
Աթենաս - գավառ Կոստա Ռիկայի Ալախուելա նահանգում
Տիլիտներ

Տիլիտներ (անգլ.՝ tillit, < till - գլաքարային կավ), հին մորեններ, որոնք կազմված են խտացման, երբեմն էլ մետամորֆիզմի ենթարկված կոպտաբեկոր չտեսակավորված գոյացումներից։ Բաղկացած են մանրահատիկ զանգվածից, որի մեջ ընդգրկված են տարբեր տրամաչափի և բաղադրության գլաքարեր։ Տիլիտներին բնորոշ են շերտայնության բացակայությունը և սառցադաշտային ակոսներով գլաքարերի առկայությունը։ Տիլիտների հիմնական զանգվածի հատիկաչափական վերլուծությունները ցույց են տալիս 0,06 մմ֊ից և նույնիսկ 0,03 մմ-ից փոքր ֆրակցիայի մեծ կամ տիրապետող դերը, այսինքն տիլիտների հիմնական զանգվածը ամբողջությամբ կազմված է «սառցադաշտային ալյուրից»։ Տիլիտների մեջ առկա են հողմահարման նկատմամբ անկայուն միներալների թարմ հատիկներ։ Տիլիտների համադրումը անթրոպոգենային մորենների հետ թույլ է տալիս ստանալ սառցադաշտային նստվածքակուտակման ընդհանուր պատկերը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոսանո

Ռոսանո  (իտալերեն՝ Rossano) կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Կոզենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 36 361 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 234 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 149 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 87067։ Հեռախոսային կոդը՝ 0983։


== Արտաքին հղումներ ==
http://portal.comune.rossano.cs.it/default.asp Archived 2010-04-21 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Բելլոկ (Արյեժի գավառ)

Բելլոկ (ֆր.՝ Belloc), համայնք Ֆրանսիայի Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Միրպուա կանտոնի կազմի մեջ (Սեն Ժիրոն շրջան)։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09048։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 66 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 52 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 32-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 20-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 61,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 71,8 %)։ 32 աշխատունակ բնակիչներից 25-ը աշխատում էին (14 տղամարդ և 11 կին), անաշխատանք էին 7-ը (4 տղամարդ և 3 կին)։ 20 անգործունակ մարդկանցից 6-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 7-ը թոշակառու, 7-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«НՎիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Բելլոկ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-18-ին։ Վերցված է 2012-2-4 
«Բելլոկ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-25
Նաում Գաբո

Նաում Գաբո (Ֆր. Naum Gabo, իսկական անունը՝ Նեեմյա Պևզներ, օգոստոսի 5, 1890(1890-08-05)[…], Բրյանսկ, Օրյոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 23, 1977(1977-08-23)[…], Ուոթերբերի, Նյու Հեյվեն շրջան, Կոնեկտիկուտ, ԱՄՆ), ռուս և ամերիկացի նկարիչ, քանդակագործ, ճարտարապետ, արվեստի տեսաբան, համաշխարհային գեղարվեստական ավանգարդի առաջատարներից մեկը։ Պատկանում էր կոնստրուկտիվիզմին, եղել է կինետիկ արվեստի հիմնադիրներից մեկը։ Բրիտանական կայսրության շքանշանի պատվավոր ասպետ-հրամանատար (1973):
Անտուան Պևզների եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
Նրա ծնողները Բորիս (Բերկո) և Ագրիպինա (Ֆաննի) Պևզներներն էին։ Սովորել է Տոմսկում  և Կուրսկում։ 1914 թվականից ապրել և աշխատել է արտասահմանում (Ֆրանսիա, Նորվեգիա, Գերմանիա)։ 1915 թվականից հանդես է եկել կեղծանունով։ Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո՝ 1917 թվականի աշնանը, ավագ եղբոր՝ Անտոն Պևզների հետ վերադարձել է Ռուսաստան։ Նա դասավանդել է Վխուտեմասում, մտերիմ է եղել Տատլինի, Մալևիչի, Ռոդչենկոյի հետ։ Մոսկվայում ցուցահանդես է կազմակերպել եղբոր և Գ.Կլուցիսի հետ։ Սուր «Իրատեսական հրովարտակով» հանդես է եկել կուբիզմի և ֆուտուրիզմի դեմ՝ պաշտպանելով ինչպես «խորության», այնպես էլ տարածության և ժամանակի միասնության, շարժման և զանգվածի գաղափարները, բայց մերժելով գիծը, ծավալը և գույնը, զուտ արտաքին, «գեղարվեստական» տարրերը։ 1922 թվականին արտագաղթել է Խորհրդային Ռուսաստանից։ Տեղափոխվել է Գերմանիա, որտեղ ծանոթացել է նկարիչ Ադոլֆ Օբերլենդերի հետ, դասավանդել է Բաուհաուզում։ 1927 թվականին եղբոր հետ Դյագիլևի համար բեմադրել է Անրի Սոգեի «Կատու» բալետը։ 1932 թվականին տեղափոխվել է Ֆրանսիա, մտերիմ է եղել Մոնդրիան Պիտի հետ։ 1935 թվականից ապրել է Մեծ Բրիտանիայում, որտեղ մեծ ազդեցություն է ունեցել բրիտանական գեղարվեստական ավանգարդի վրա (Բ.Նիքոլսոն, Բարբարա Հեփուորտ, Լ. Մարտին)։ 1946 թվականից բնակություն է հաստատել ԱՄՆ-ում, (1952-ից՝ ԱՄՆ քաղաքացի)։ Դասավանդել է Հարվարդի համալսարանում։ 1961 թվականին այցելել է ԽՍՀՄ։


== Պարգևներ ==
Լոնդոնի թագավորական արվեստի քոլեջի պատվավոր դոկտորը պարգևատրվել է Լոգանովյան մեդալով Արվեստի բնագավառում ներդրած ավանդի համար (ԱՄՆ), արժանացել է Բրիտանական կայսրության շքանշանի։


== Տեքստեր ==
Of divers arts. New York: Pantheon Books, 1962


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Bowlt J. E. (Viking Press)։
Hammer M., Lodder Chr. (Yale UP)։
Պևզներ Ա.,  Ճանապարհ.Ճամփեզրին (Իզմայլովո)։
Լեյկինդ Օ. Լ., Մախրով Կ. Վ., Սևերյուխին Դմիտրիյ Յակովլևի,  Ռուսական արտասահմանյան արվեստագետներ։ Կենսագրական բառարան, Սանկտ Պետերբուրգ։


== Արտաքին հղումներ ==
«Наум Габо (1890-1977)»։ Ն. Ռոսլավցի և ն. Գաբոյի անվան ժամանակակից արվեստի կենտրոն։ Արխիվացված է օրիգինալից 2007-11-13-ին