armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ռոբերտ Սակրե

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍակրեՌոբերտ Սակրե (անգլ.՝ Robert Sacre, հունիսի 6, 1989(1989-06-06), Բաթոն Ռուժ, ԱՄՆ), ամերիկացի և կանադացի նախկին բասկետբոլիստ, կենտրոնական։ Առավելապես հայտնի է Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) «Լոս Անջելես Լեյքերս» ակումբում հանդես գալու տարիներից։
Ծնվել է ԱՄՆ Լուիզիանա նահանգի Բատոն Ռուժ բնակավայրում՝ NFL-ի նախկին ամերիկյան ֆուտբոլիստ Գրեգ Լաֆլորի և Լուիզիանայի նահանգային համալսարանի կանանց բասկետբոլային հավաքականի նախկին մարզուհի Լեսլի Սակրեի ընտանիքում։
Ուսանողական կարիերան անցկացրել է Գոնզագայի համալսարանում։ Ընտրվել է NBA-ի 2012 թվականի դրաֆթի վերջին՝ 60-րդ ընտրությամբ՝ «Լոս Անջելես Լեյքերսի» կողմից։
Ակումբային կարիերայից զատ հանդես է եկել Կանադայի բասկետբոլի ազգային հավաքականում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը NBA.com կայքում
Էջը Բասկետբոլ-ռեֆերենսում
Մտավոր սեփականության համաշխարհային օր

Մտավոր սեփականության համաշխարհային օր (ՄԱԿ-ի լեզուներով. անգլ.՝ World Intellectual Property Day, իսպ.՝ Día Mundial de la Propiedad Intelectual, ռուս.՝ Международный день интеллектуальной собственности, ֆր.՝ Journée Mondiale de la Propriété Intellectuelle), նշվում է ամեն տարի ապրիլի 26-ին։
Մտավոր սեփականության համաշխարհային կազմակերպության (անգլ.՝ World Intellectual Property Organization, WIPO) Գլխավոր Համաժողովը 1999 թվականի հոկտեմբերի նիստի ժամանակ այդ տոնի հաստատման վերաբերյալ որոշում ընդունեց։ Առիթը ապրիլի 26-ի Մտավոր սեփականության համաշխարհային կազմակերպության հիմնադրման նշանավորումը եղավ, որը կոչված է ամբողջ աշխարհում մտավոր սեփականության պահպանմանն ու զարգացմանն օժանդակելուն։
Մտավոր սեփականության Համաշխարհային օրը նշելու առաջարկությունը՝ ՄՍՀԿ-ի հայեցողությամբ, առաջադրել է Ճապոնիայի պատվիրակությունը 1999 թվականի օգոստոսի 9-ին։
Մտավոր սեփականության միջազգային օրը հնարավորություն է տալիս ընդգծել նորարարությունների նշանակությունը մարդու առօրյա կյանքում և հասարակության կատարելագործման մեջ։ Արտոնագրերը, ապրանքանիշերը, հեղինակային իրավունքը և կից իրավունքները՝ որպես ստեղծագործության և գիտելիքների արդյունք, համաշխարհային հանրության մշակութային և տնտեսական զարգացմանը օժանդակելու կարող գործիքներ են համարվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Համլետ Մխիթարյան (այլ կիրառումներ)

Համլետ Մխիթարյան, հայ անձնանուն, որով հայտնի են հետևյալ անձինք.

Համլետ Վ. Մխիթարյան - հայ ֆուտբոլիստ (ծ. 1973)
Համլետ Հ. Մխիթարյան - հայ ֆուտբոլիստ (1962-1996)
Լեզվաճյուղ

Լեզվաճյուղ, ծագումնաբանական դասակարգման մեջ՝ Լեզվաընտանիքի ստորաբաժանում, որը միավորում է տվյալ ընտանիքի առավել մերձավոր ցեղակցական կապեր ունեցող լեզուները։ 
Օրինակ, հնդեվրոպական լեզվաընտանիքն ունի 12 ճյուղ (հնդկական, իրանական, գերմանական, սլավոնական ևն)։ Լեզվաճյուղը կարող է ներկայացված լինել նաև մեկ լեզվով, օրինակ, հայկական, հունական, ալբանական ճյուղերը հնդեվրոպական ընտանիքում։ Լեզվաճյուղի մեջ մտնող լեզուների համար կանխադրվում է ընդհանուր նախալեզու (հիմք լեզու), որը ներկայացնում է տվյալ լեզվաընտանիքի նախալեզվի ճյուղավորումներից (բարբառներից) մեկը։
Ֆրաուենկիրխե (Մյունխեն)

Ֆրաուենկիրխե (գերմ.՝ Frauenkirche), պաշտոնական անվանումը` Սուրբ Մարիամ Աստվածածնի տաճար (գերմ.՝ Der Dom zu Unserer Lieben Frau), Մյունխենի ամենաբարձր տաճարն ու շինությունը։ Դարձել է քաղաքի խորհրդանիշը։ Ֆրաուենկիրխեն Մյունխենի և Ֆրայզինգի արքեպիսկոպոսության մայր տաճարն է։
Շինության երկարությունը 109 մ է, լայնությունը` 40 մ, ծավալը` 200.000 մ³:


== Պատմություն ==

Գոթիկայի ոճով շինության կառուցումը սկսվել է 1469 թվականին ևավարտվել 1526 թվականին։
Տաճարը տեղավորում էր 20.000 մարդ այն դեպքում, երբ տաճարի կառուցման պահին Մյունխենի բնակչությունը 13.000 մարդ էր։ Ներկայումս տաճարում տեղադրված նստարաններին կարող է նստել մոտ 4.000 մարդ։
Սակայն ներսից տաճարը չի թողնում հսկայական շենքի տպավորություն, քանի որ տանիքը պահող 22 սյուներն ավելի փոքր շինության պատրանք են ստեղծում։
Տաճարի բարձրությունը 100 մ է։ 2004 թվականին անցկացրած հանրաքվեի համաձայն` Մյունխենում ժամանակավորապես արգելվել է կառուցել շինություններ, որոնք կգերազանցեն Ֆրաունկիրխեի բարձրությունը, այսինքն` 100 մ-ը։
Տաճարի հետ կապված են բազմաթիվ լեգենդներ։ Դրանցից մեկի համաձայն` տաճարի ճարտարապետը գործարք է կնքել սատանայի հետ, որպեսզի նա չխանգարի տաճարի շինարարությանը։ Ճարտարապետը սատանային խոստացել էր տաճարում պատուհաններ չկառուցել։ Իսկապես, մի դիտանկյունից նայելիս սյուներն այնպես են թաքցնում լուսամուտների բացվածքները, որ լուսամուտներն ընդհանրապես չեն երևում։ Լեգենդի համաձայն` տաճարում առկա է «սատանայի հետքը»` տղամարդու կոշիկի դաջվածքը սալիկներից մեկին։
Տաճարը գտնվում է քաղաքի գլխավոր հրապարակից` Մարիենպլացից ոչ հեռու։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2017-07-05 at the Wayback Machine.
Մյունխենի և Ֆրայզինգի արքեպիսկոպոսություն
Արա Ալոյան

Արա Ռուդիկի Ալոյան (օգոստոսի 19, 1981(1981-08-19), Վարդենիս, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բանաստեղծ, արձակագիր, երաժիշտ, մանկավարժ, լրագրող։ ՀԳՄ Գեղարքունիքի մարզային բաժանմունքի և Կալիֆորնիայի հայ գրողների միության անդամ։    


== Կենսագրություն ==
1988-1998 թվականներին սովորել է Վարդենիսի Էդվարդ Պողոսյանի անվան հանրակրթական դպրոցում, 1990-1995 թվականներին՝ Վարդենիսի թիվ մեկ Գեղարվեստական դպրոցի նկարչության և քանդակագործության դասարաններում, 1991-1996 թվականներին՝ Վարդենիսի թիվ 1 երաժշտական դպրոցի դուդուկի բաժնում, 1998-2003 թվականներին՝ Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում։
1992 թվականից հանդես է եկել Հանրային ռադիոյի տարբեր մշակութային հաղորդաշարերում, ներկայացել դուդուկի կատարումներով և հեղինակային բանաստեղծություններով։ 1998-2000 թվականներին թղթակցել է «Կանչ» մանկապատանեկան շաբաթաթերթին, աշխատել է YMCA միջազգային ՀԿ-ի Վարդենիսի ընկերակցությունում, որպես դուդուկի դասատու դասավանդել Վարդենիսի երաժշտական դպրոցում, Վարդենիսի պետական քոլեջում եղել է տնօրենի օգնական և դասախոս։ Երևանի Թեթև արդյունաբերության պետական քոլեջի գեղարվեստական ղեկավարն է, եղել է Սոթքի միջնակարգ դպրոցի Կառավարման խորհրդի նախագահ, դասատու, Գեղարքունիքի մարզի ՀԿ խորհրդի անդամ, մարզային փորձագետ, YMCA ծրագրերի քարտուղար, YMCA Հայաստանի ազգային գրասենյակի հանձնաժողովի նախագահ։
2007 թվականից աշխատում է հեռուստալրագրության ոլորտում։ Որպես լրագրող, սցենարիստ և խմբագիր համագործակցել է Երկիր Մեդիա, «Հայ թիվի», «Թիվի 5», «Արմենիա», «ATV» հեռւստաընկերությունների հետ, 2014 թվականից «Հ3» լրատվական, քաղաքական և հասարակական բաժնի տնօրեն, 2016 թվականի մարտից՝ նույն հեռուստաընկերության գլխավոր խմբագիր, գլխավոր տնօրենի տեղակալ, «Հ3»-ի «Օրվա խնդիր», «Օրվա դիտարկում» և «Ուղիղ տասանոցին» հաղորդաշարերի հեղինակ-վարող։
Արա Ալոյանի բանաստեղծությունները տեղ են գտել Կանչի, «Հույս, հավատ, Սեր» մատենաշարի համանուն ժողովածուում, «Ժամանակակից ուսանողական պոեզիա» հավաքածուում։
Թարգմանվել և տպագրվել է Լիբանանում, Սերբիայում, Աբխազիայում, Ռուսաստանում, Իրանում և այլուր։


== Անդամակցություն ==
Հայաստանի գրողների միության Գեղարքունիքի մարզային կառույցի անդամ
ԱՄՆ Հայ գրողների միության անդամ


== Մրցանակներ ==
Հանրապետական մրցույթների բազմակի դափնեկիր՝ որպես դուդուկահար և բանաստեղծ
«Ռուբեն Սևակի անվան» գրական ամենամյա մրցանակ, 1997
«Գրիր» գրական մրցույթի գլխավոր մրցանակակիր, 2013


== Երկեր ==
«Լույս դառնալուց առաջ» բանաստեղծական ժողովածու, 2003
«Ոտնահետքեր ջրաներկով», 2014
«Մի՜ լուսացիր», 2014
«Համանվագ Ցավի ու Հարության» (պոեմ գրված 1996 թվականին)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արա Ալոյան, Բանաստեղծություններ
Գրանիշ, Արա Ալոյան, Բանաստեղծություններ
Արա Ալոյան, Պոեզիա
Ստվերների արքան / Արա Ալոյան
(5344) Ռյաբով

(5344) Ռյաբով (անգլ.՝ Ryabov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,704209 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2642 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1442 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1624,27 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,221638 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,09° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5344) Ռյաբով աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ազատուհի

Ազատուհի, հայկական իգական անձնանուն, որ կազմված է հայերեն ազատ բառից և իգականակերտ ուհի մասնիկով։


== Ծանոթագրություններ ==
Գուբին (գյուղ, Լոկաչինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳուբինԳուբին (ուկրաիներեն՝ Губин), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լոկաչինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1545 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գուբին գյուղում բնակվում էր 694 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,7 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 991,43 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հացի համը

«Հացի համը» (ռուս.՝ «Вкус хлеба»), խորհրդային լայնաֆորմատ կինովիպակ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ալեքսեյ Սախարովը 1979 թվականին։ Նվիրված է խոպանի յուրացման 25-ամյակին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը նվիրված է խոպանը յուրացնողներին։ Ամբողջ գործողությունը կառուցված է երեք հերոսների՝ սովխոզի տնօրեն Ստեպան Սեչկինի, կուսակցական գործիչ Վլադիմիր Երոշինի և գիտնական-ագրոնոմ Սերգեյ Իգնատևի ճակատագրերի բացահայտման վրա։


=== Ֆիլմի կառուցվածք ===
«Հացի համը»  կինովիպակը բաղկացած է 4 ֆիլմից․

«Հացը մեր հանապազօրյա» (ռուս.՝ «Хлеб наш насущный»)
«Հացը և հողը» (ռուս.՝ «Хлеб и земля»)
«Հացը և մարդիկ» (ռուս.՝ «Хлеб и люди»)
«Հայրենիքի հացը» (ռուս.՝ «Хлеб отечества»)


=== Ֆիլմի առանձնահատկությունները ===
Ֆիլմում ցուցադրվում են (որոշակի պայմանականությամբ)․

Ժամանում խոպան տարածք - բնակության համար քիչ ընտելացված, գրեթե առանց ենթակառուցվածքների
Խոպանի նախնական հերկում
Խոպանի զարգացման խնդիրները՝ պայքար մոլախոտերի դեմ, «սև մրիկ»
Եգիպտացորենի կենտրոնացված համատարած ներդրում
առանց առը շրջելու վարի գյուտը և ներդրումը (փաստացիորեն՝ «հողի առանց առը շրջելու վարը ՀամԳԳԱ ակադեմիկոս Տերենտի Սեմյոնովիչ Մալցևի մեթոդով»)
Խոպանի յուրացման գործում բանտարկված անձանց օգտագործումը


=== Հետաքրքիր փաստեր ===
Ֆիլմը թողարկվել է Լեոնիդ Բրեժնևի «Խոպան» գրքի հետ գրեթե միաժամանակ, ուստի շատերի կողմից ընկալվել է որպես այս գրքի նկարազարդում։ Սկզբնական գրական սցենարում նույնիսկ ներկա էր գլխավոր հերոսի և Լեոնիդ Բրեժնևի՝ Ղազախստանի Կոմկուսի Կենտկոմի քարտուղարի հանդիպման դրվագը, բայց էկրանային տարբերակում այն բացակայում է։


== Դերերում ==


== Մրցանակներ ==
ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1980 թվական – Նատալյա Արինբասարովա, Նուրժուման Իխտիմբաև, Ալեքսանդր Լապշին, Իդրիս Նոգայբաև, Էռնստ Ռոմանով, Վալերի Ռիժակով, Ալեքսեյ Սախարով, Ալեքսանդր Տոլկաչով, Ռուդոլֆ Տյուրին, Վալենտին Չերնիխ, Սերգեյ Շակուրով


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Вкус хлеба» на сайте «Энциклопедия отечественного кино»
Мирон Черненко. «Поэма о целине» // «Спутник кинозрителя», октябрь 1979 года
Խուբս (Բաբերդի գավառ)

Խուբս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում, Բաբերդից 12 կմ հարավ, Ճորոխ գետի վերին հոսանքի ձախ կողմում։


== Պատմություն ==
Բնակիչները բռնությամբ տեղահանվել և կոտորվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
1872-1873 թվականներին ուներ 32 տուն, իսկ 1909 թվականին` 90 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Խուբսն ուներ Ս. Փրկիչ անունով եկեղեցի` կառուցված 1851 թվականին և Ս. Եղիշե (կառուցված 1264 թվականին) և Ս. Վարվառե (կառուցված 1276 թվականին) եկեղեցիներ կամ ուխտատեղիներ (Ս. Եղիշե և Ս. Վարվառե)։
Այստեղ էր գտնվում նաև Ս. Քրիստափորի վանքը, որը հռչակված էր Բաբերդի գավառում։ Շրջակայքի բնակիչները Վրարդավառի տոնին ուխտի էին գալիս վանք։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում էր դպրոց, որն ուներ մի քանի տասնյակ աշակերտ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր
Հրեական ինքնավար մարզ

Հրեական ինքնավար մարզ (ռուս.՝ Еврейская автономная область), ինքնավար մարզ Ռուսաստանի կազմում, Ռուսաստանի ֆեդերացիայի միավոր։ Մայրաքաղաքն է Բիրոբիջան քաղաքը։
Սահմանակից է Ռուսաստանի Ամուրի մարզի և Խաբարովսկի երկրամասի հետ, և հարավում Չինաստանի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հրեական ինքնավար մարզի պաշտոնական կայք Archived 2015-12-08 at the Wayback Machine.
Զարոշչենսկոե

Զարոշչենսկոե (ուկրաիներեն՝ Зарощенське), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Շախտյորսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զարոշչենսկոե ավանում բնակվում էր 348 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Սլոբոդկա-Զալեսիեցկայա

Սլոբոդկա-Զալեսիեցկայա (ուկրաիներեն՝ Слобідка-Залісецька), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դունաևցիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սլոբոդկա-Զալեսիեցկայա գյուղում բնակվում էր 121 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,423 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 286,05 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ստրիգա (գետ)

Ստրիգա (ռուս.՝ Стрига), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Հյուսիսային Դվինա գետի ձախ ափին՝ 735 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 89 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկու-Պեչորսկու ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դվինա գետն է։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100312103000013439
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103001343
Ավազանի կոդը - 03.02.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Անտոն Բուբնով

Անտոն Վալերեվիչ Բուբնով (բելառուս․՝ Антон Валер'евіч Бубноў, նոյեմբերի 23, 1988(1988-11-23), Սլոնիմ, Գրոդնոյի մարզ, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), բելառուս ֆուտբոլիստ, «Իսլոչ» ակումբի կիսապաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==
Անտոն Բուբնովը Սլոնիմի «Ալբերտին» մանկապատանեկան մարզադպրոցի սան է։ Երիտասարդ տարիքում ընդգրկվել է Մինսկի  «ՄՊԶ-ՌԻՊՕ» ակումբի կազմում, որտեղ սկզբում խաղացել է երկրորդ կազմում, ապա ժամանակի ընթացքում դարձել է հիմնական կազմի խաղացող։ 2011 թվականին օգնել է ակումբին, որը վերանվանվել էր «Պարտիզան» վերադարձնել իր տեղը Բարձրագույն լիգայում, սակայն «Պարտիզանը» դադարեցրել է իր գոյությունը, և 2012 թվականին Անտոնը տեղափոխվել է «Դորոդև» , որտեղ նույնպես տեղ է գրավել հիմնական կազմում։
2014 թվականի ամռանը Բուբնովը կորցրեց իր տեղը «Գրոդնոի» մեկնարկային կազմում, և արդյունքում տեղափոխվել է «Իսլոչի»  ակումբ։ Նա արդեն հասցրել է դառնալ «Իսլոչի» թիմի ավագ, 2014 մրցաշրջանի երկրորդ կեսին  դառնալով 5 գոլի հեղինակ։ 2015 թվականի ապրիլին նա ստացել է ծանր վնասվածք, որի պատճառով ստիպված էր բաց թողնել ամբողջ 2015 թվականի մրցաշրջանը, ում թիմը հաղթել էր առաջին լիգայում։


=== Վիճակագրություն ===


== Միջազգային կարիերա ==
Ընդգրկված է եղել Բելառուսի  կրտսեր թիմի 2005 թվականի Եվրոպայի առաջնությանը    Իտալիայում ։


== Ձեռքբերումներ ==
Բելառուսի առաջին մրցանակակիր 2008
Բելառուսի գավաթակիր 2007/2008


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումնեկ ==
Ֆուտբոլիստի էջը FootballFacts.ru կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը Sports.ru կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը teams.by կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը pressball.by կայքում
Լյուսակ (Շարանտի գավառ)

Լյուսակ (ֆր.՝ Lussac), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 284 մարդ, բնակչության խտությունը` 24.27 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.70 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 85 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 34 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 183 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 127-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 56։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,4 %։ 127 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 105 անձ (63 տղամարդ և 42 կին)։ Գործազուրկ են եղել 22 անձ (9 տղամարդ և 13 կին)։ 56 անաշխատունակներից 14-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 32-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Լենինի հուշարձան (Մոսկվա, Կրեմլ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լենինի հուշարձան (այլ կիրառումներ)Վ. Ի. Լենինի հուշարձան Կրեմլում (ռուս.՝ Памятник В. И. Ленину в Кремле), հուշարձան Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը նվիրված է ռուս հեղափոխական գործիչ, բոլշևիկ, Հոկտեմբերյան հեղափոխության առաջնորդ Վլադիմիր Լենինին։ Գտնվել է Մոսկովյան Կրեմլում, Տայնիցկի այգում։ 1995 թվականին ապամոնտաժվել է և տեղափոխվել Լենինսկիե Գորկի։


== Պատմություն ==
1967 թվականին, Հոկտեմբերյան հեղափոխության 50-ամյակի տարում, անցկացվեց Մոսկովյան Կրեմլում Վ. Ի. Լենինի լավագույն հուշարձանի մրցույթ, որին մասնակցեց ավելի քան 50 հեղինակ։ Լավագույնը ճանաչվեց լենինգրադցիներ` քանդակագործ Վենիամին Պինչուկի և ճարտարապետ Սերգեյ Սպերանսկու աշխատանքը։
Հուշարձանը հանդիսավորությամբ բացվեց 1967 թվականի նոյեմբերի 2-ին, Տայնիցկի այգում։ Այն պատրաստված էր բրոնզից, իսկ պատվանդանը` Ուկրաինայում արդյունահաված մուգ մոխրագույն գրանիտից, հարթակը հուշարձանի շուրջը սալապատված էր լաբրադորիտե ողորկված սալերով։
Վ. Բ. Պինչուկը երկար տարիներ աշխատել է Լենինի կերպարի վրա։ Հայտնի են նրա «Վ. Ի. Լենինը Ռազլիվում» (1935), «Վ. Ի. Լենինը ամբիոնի մոտ» (1973) աշխատանքները։ Այդ իսկ պատճառով Կրեմլի տարածքում կառուցված հուշարձանում նրան հաջողվել էր ստեղծել Լենինի պատմականորեն նույնական կերպարը։ Հեղինակը պատմում էր, որ ցանկացել է Լենինին ցույց տալ պուրակում նստարանին նստած, որ դիտողը ցանկանար կանգնել հուշարձանի մոտ։
Լենինն ապրել ու աշխատել է Կրեմլում ավելի քան հինգ տարի` 1918 թվականի մարտից, երբ մայրաքաղաքը տեղափոխվեց Մոսկվա, մինչև 1923 թվականի մայիս։ Լենինի անձնական բնակարանը և գրասենյակը գտնվում էին Սենատի նախկին շենքի երրորդ հարկում։ 1955-1994 թվականներին դա թանգարան էր, որն այցելել էր ավելի քան երկու միլիոն մարդ։
1898-1918 թվականներին Տայնիցկի այգում գտնվել է կայսր Ալեքսանդր II-ի հուշարձանը։ Այստեղ 1920 թվականի մայիսի 1-ին անցկացվել է համառուսաստանյան շաբաթօրյակ, որին մասնակցել է Լենինը և անձամբ կազմակերպել մեծ իշխան Սերգեյ Ալեքսանդրովիչի հուշարձանի քանդումը։
1995 թվականին Լենինի հուշարձանը ապամոնտաժվել է, քանդակը տեղափոխվել է Կրիմսկայա առափնյա փողոցում գտնվող «Արվեստների զբոսայգի» («Մուզեոն»), այնուհետև` Լենինսկիե Գորկի, որտեղ այն գտնվում է մինչ օրս։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
И. Г. Абельдяева Памятник В. И. Ленину в Кремле. — М.: Московский рабочий, 1984. — 64 с.
Р. Ф. Кожевников Скульптурные памятники Москвы. — М.: Московский рабочий, 1983. — 320 с.
Դելֆի

Դելֆի (հուն.՝ Δελφοί), համահելլեն կրոնական կենտրոն Փոկիսում, Պառնասոս լեռան ստորոտում, հայտնի իր պատգամատնով և Ապոլլոնի տաճարով։ Շահավետ դիրքը ճանապարհների խաչաձևման վրա, ուխտավորների մշտական հոսքը նպաստել են Դելֆիի վերածնմանը պաշտամունքի, արհեստների, առևտրի և ֆինանսական խոշոր կենտրոնի։


== Դելֆյան տաճար ==

Դելֆիի հնագույն տաճարը կառուցվել է մ.թ.ա. 9–րդ դարում։ Ըստ առասպելի ինքը՝ Ապոլլոնն է ընտրել Դելֆին իբրև իր սրբավայրը այն բանից հետո, երբ այստեղ սպանել է Պիթոնին։ Ապոլլոնի ցանկությամբ լեգենդար ճարտարապետներ Տրոփոնիոսն ու Ագամեդեսն են նախագծել տաճարը։ 
Շուտով Դելֆիում կուտակվում է մեծ հարստություն։ Տաճարի նշանակությունը առավել ևս մեծանում է գաղութարարության ժամանակ։ Հունական ոչ մի գաղութ չէր հաստատվում առանց Դելֆյան պատգամատան խորհրդի և հավանության։ Դելֆիի տաճարի և նրա քրմերի ազդեցությունը տարածվել էր Հունաստանի սահմաններից դուրս։ 
Այն բանից հետո, երբ Դելֆիի հին տաճարը այրվեց, մ.թ.ա. 5–րդ դարում, այն վերականգնվեց առավել մեծ շքեղությամբ։ Հետագայում Դելֆիի տաճարը բազմիցս կողոպտվել է պատերազմների և սոցիալական ցնցումների ժամանակ և վերջնականապես ավերվել ու փակվել է Թեոդոսիոս 1 կայսեր օրոք շուրջ 390։ 
20–րդ. դ. սահմանագծին հնագիտական պեղումները Դելֆիում բացեցին տաճարի, թատրոնի, ձիարշավարանի, ընծայաբերված հուշարձանների մնացորդներ, մեծ թվով արձանագրություններ և նպաստեցին վերականգնելու Դելֆյան սրբավայրի ընդհանուր տեսքը։ 
Պարսպապատ սրբազան վայրի կենտրոնում, բարձր հողահարթակի վրա կանգնած է եղել դորիական ոճով կառուցված Ապոլլոնի տաճարը։ Մուտքի դարպասներից դեպի տաճար տանում էր սալարկած ճանապարհը։ Արևելյան ժայռոտ պարսպի ստորոտում գտնվող Կաստալյան աղբյուրի սրբազան ջուրը լցվում էր քարե որմնախորշը, որտեղ ուխտավորները լվացվում էին։ Սրբազան համարվում էր նաև մյուս աղբյուրը՝ Կասոտիոսը։ Հարավային կողմի լեռնալանջին, սանդղևանդներով տեղադրված են եղել մեծ թվով գանձարաններ, մեծաթիվ արձաններ և հուշարձաններ կանգնած են եղել ճանապարհի երկու կողմում։ Տաճարի մուտքի առաջ կանգնած է եղել Ապոլլոնի արձանը։ 
Այլ սրբությունների միջև գտնվում էր կիսաբոլոր քարը՝ օմփալոսը, որը համարվում էր երկրի պորտը։ Տաճարի խորհրդավոր մասում գտնվում էր պատգամատունը։


== Դելֆյան պատգամատուն ==

Պատգամատուն ոչ ոք չէր կարող մուտք գործել, բացի գուշակ քրմուհուց՝ պիթիայից։ Պիթիան (մ. թ. ա. 5–րդ. դ. դրանք երեքն են եղել) Կասոտիոս սրբազան վտակի ջրից խմում էր մի կում, սրբազան դափնու տերև ծամում և նստում ժայռի ծերպին դրված ոսկե եռոտանու վրա։ Հին հեղինակները բացատրում են, թե եռոտանու վրա նստած պիթիայի հափշտակության մեջ ընկնելը ժայռի ծերպից բարձրացող թունավոր գոլորշին շնչելու հետևանք է եղել։ Պիթիայի բարձրաձայն արտասանած բառերը քրմերը մեկնաբանել են որպես Ապոլլոնի կամքը։ Քրմերի պատասխանը դիտմամաբ տրվում էր ոչ հստակ կամ երկիմաստ, որպեսզի հնարավոր լիներ այն մեկնաբանել զանազան ձևերով։


== Պիթիական խաղեր ==

Պիթիական խաղերը՝ համահելլեն տոներ էին ի հիշատակ Պիթոնի դեմ Ապոլլոնի տարած հաղթանակի։ Այդ խաղերը տեղի էին ունենում 4 տարին մեկ անգամ, սկզբում որպես բանաստեղծների և երաժիշտների մրցություն, իսկ մ.թ.ա. 586-ից հետո մտցվել են բոլոր տեսակի մրցությունները։ Պիթիական վերջին խաղերը տեղի են ունեցել 394։


== Աղբյուրներ ==
Սերգեյ Օբրազցովի անվան տիկնիկային թատրոն

Ս. Վ. Օբրազցովի անվան Պետական Ակադեմիական Կենտրոնական տիկնիկային թատրոն, Մոսկվայում գտնվող աշխարհի խոշորագույն տիկնիկային թատրոնն է։


== Պատմական տեղեկություններ ==
Կազմակերպվել է 1931 թվականի սեպտեմբերի 16-ին, Երեխաների գեղագիտական դաստիարակության կենտրոնական տանը։ Բացվել է 1932 թվականի ապրիլին «Ջիմը և Դոլարը» ներկայացմամբ։ Ներկայացումների մեծ մասը բեմադրել է Սերգեյ Օբրազցովը (1949 թվականից թատրոնի տնօրեն)։
1937 թվականին Ա. Յ. Ֆեդոտովը թատրոնում ստեղծեց թատերական տիկնիկների թանգարան, որի հավաքածուն աշխարհում լավագույններից մեկն է։ Նույն տարվա սեպտեմբերին Ֆեդոտովը թատրոնում կազմակերպում է գրադարան, որը նույնպես իրենից ներկայացնում է տիկնիկային թատրոնի մասին ռուսական և արտասահմանյան գրքերի քանակով ամենամեծ գրադարանը։ Այդ նույն տարում թատրոնին տարածք են հատկացնում Մայակովսկու հրապարակի վրա։
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ՝ 1942-1945 թվականներին, Նովոսիբիրսկում էվակուացված թատրոնը զինվորներին պատերազմ ճանապարհելով ցուցադրում էր ռազմաճակատային ծրագրեր։ Թատրոնը պարգևատրվել է Աշխատանքային Կարմիր Դրոշի շքանշանով (1969):
1970 թվականին թատրոնը տեղափոխվում է նոր շենք, որի ճակատին տեղադրված է լարովի եզակի տիկնիկային ժամացույց, որը դարձել է Մոսկվայի տեսարժանություններից մեկը (ճարտարապետներ՝ Յու. Ն. Շևերդյաև, Ա. Պ. Մելիխով, Վ. Ի. ուտկին, ինժեներներ՝ Բ. Նովիկով, Ս. Պիլաևա, նկարիչ-տեխնոլոգ՝ Ա» Տիխոմիրով, ժամացույցի քանդակագործներ՝ Դ. Մ. Շախովսկիյ և Պ. Մ. Շիմես)։ Յուրաքանչյուր ժամի հերթականությամբ բացվում են ժամացույցի թվահարթակի շուրջը տեղակայված տնակ-արկղիկների դռները և Ն. Բոգոսլավսկու գործիքավորած «Այգում, թե բանջարանոցում» երաժշտության ներքո ողջունում են հեքիաթային կերպար տասներկու կենդանիները։ Նոր շենքում կան մեծ և փոքր դահլիճներ (2014 թվականից թատրոնն ունի երրորդ բեմը)։ Մինչ Սերգեյ Օբրազցովի մահը թատրոնում կար դեղձանիկներով, էկզոտիկ բույսերով այգի և ձկնիկներով արհեստական լճակ։
2013 թվականի հունվարի 4-ին թատրոնում հրդեհ է բռնկվում։ Հրդեհի ժամանակ շենքում գտնվում էր միայն անձնակազմը։


== Գրականություն ==
Смирнова Н.И. Театр Сергея Образцова. — Наука, 1971.
Образцов С. В. Биография в фотографиях. М., 1973


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ս. Օբրազցովի անվան տիկնիկային թատրոնի տիկնիկների թանգարան Archived 2010-02-09 at the Wayback Machine.
osd.ru
Видеоканал на YOUTUBE, посвящённый Театру Кукол им. С. В. Образцова
Սանջանո

Սանջանո  (իտալերեն՝ Sangiano), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Իտալիայի Լոմբարդիա մարզում՝ Վարեզե գավառում։
Բնակչությունը 1247 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 624 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 2 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 21038։ Հեռախոսային կոդը՝ 0332։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսային կոդ՝ 0332 647210
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.sangiano.va.it/


== Արտաքին հղում ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Done For Me

"Done for Me", ամերիկացի երգիչ Չարլի Փութի երգն ամերիկացի երգչուհի Քեհլանի մասնակցությամբ։ Գրվել է Քեհլանի, Ջեքոբ Կաշերի, Ջոն Ռյանի կողմից, իսկ որպես պրոդյուսեր հանդես է եկել Փութը։ Թողարկվել է 2018 թվականի մարտի 15-ին Atlantic Records լեյբլի կողմից որպես Փութի Voicenotes (2018) երկրորդ ստուդիական ալբոմի երրորդ սինգլ։ Պաշտոնական երաժշտական տեսահոլովակը թողարկվել է 2018 թվականի ապրիլի 21-ին YouTube-ում։


== Նախապատմություն ==
Երգիչները դուետի մասին առաջին անգամ հայտարարել են նրա թողարկումից մեկ օր առաջ՝ հրապարակելով իրենց երկուսի սև-սպիտակ լուսանկարը և նշելով թողարկման ամսաթիվը։ Երգը ներկայացվել է Beats 1-ում, որտեղ Փութը հաղորդավար Զեյն Լոուին պատմել է Քեհլանիի հետ համագործակցության մասին. «Դուք գիտե՞ք, երբ հանդիպում եք ինչ-որ մեկին և պարզապես գիտեք, որ դուք իրոք ընկերներ եք լինելու իսկապես շատ երկար ժամանակ։ Դա այն էր, երբ ես հանդիպեցի նրան։ Նա պարզապես ջերմ ու շփվող անձնավորություն է և այնպիսի լավ, հստակ ձայն ունի»։ Նա նաև ավելացրել է, որ իրենք «սպասում էին միասին ինչ-որ բան անելուն» այն ժամանակվանից, երբ 2015 թվականին ձայնագրեցին «Hotline Bling» երգի քավերը։ 


== Կառուցվածք ==
«Done for Me» փոփ-բալլադ է, որն ունի «հեղուկ», «էլեկտրոնային» բասային գիծ, «ինչպես նաև «ձերմ սինթեզատորներ, որ հիշեցնում են 80-ականների դասական փոփ երաժշտությունը»։ Ըստ Փութի՝ «երգում փոփ ակորդներ չկան, բայց դա փոփ երգ է», և այն ոգեշնչվել է 80-ականների անգլիական Wham! երաժշտական դուետից։


== Քննադատություն ==
Forbes-ից Հյու Մաքինթայրը երգին տվել է դրական գնահատական՝ գրելով, որ «այն համապատասխանում է այն ամենին, ինչ Փութն արել է այս դարաշրջանում»։ Նա նկատել է ֆանկի ազդեցությունը՝ գովաբանելով Փութին, որ նա մեծ մասամբ հիմնվել է իր սեփական տաղանդի վրա և իրական գործիքներով ստեղծել լավագույն փոփ երաժշտություններից մեկը (ի տարբերություն միայն համակարգիչների և ստուդիայի կախարդանքի օգտագործման), չնայած կարող էր համագործակցել ցանկացած հեղինակավոր պրոդյուսերի հետ։ Billboard-ից Մորգան Էնոսը և Idolator-ից Mokie Nied-ը նույնպես դրական են գնահատել երգը։


== Ձայնագրության մասնակիցներ ==
Տվյալները վերցված են Qobuz-ից
Չարլի Փութ - կոմպոզիտոր, պրոդյուսեր, ծրագրավորում, վոկալ, գործիքներ
Քեհլանի – կոմպոզիտոր, վոկալ
Ջեքոբ Քաշեր - կոմպոզիտոր
Ջոն Ռյան - կոմպոզիտոր
Ryan Gladieux –  լրացուցիչ ձայնագրություն


== Հիթ-շքերթներ ==


== Թողարկման  պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լիրիկական տեսահոլովակ ՅուԹյուբում
Տարասովկա (գյուղ, Դյուտյուլինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏարասովկաՏարասովկա (ռուս.՝ Тарасовка, բաշկիրերեն՝ Тарасовка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դյուտյուլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 57 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (255101-255200)

Աստերոիդների ցանկ (255001-255100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (255201-255300)
 Աստերոիդների ցանկ (255001-255100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (255201-255300)
Գիտնականի տուն (Երևան)

Գիտնականի տուն, պատմական նշանակություն ունեցող շենք Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանումում՝ Մոսկովյան 22 հասցեում։


== Պատմություն ==
Շենքը կառուցվել է 1950-ականներին։ Այն պատկանել է Գիտությունների ազգային ակադեմիային։ Սկզբում այդտեղ է գործել 1955-1956 թթ հիմնադրված Արմենակ Մնջոյանի լաբորատորիան, որի հիման վրա ստեղծվել էր Նուրբ օրգանական քիմիայի ինստիտուտը։
1962-1981 թվականներին շենքում է գործել Քիմիական ֆիզիկայի լաբորատորիան, որը 1975 թվականից կոչվել է Քիմիական ֆիզիկայի ինստիտուտ։ Սակայն 1981 թ. Քիմիական ֆիզիկայի ինստիտուտի համար կառուցվեց նոր շենքը, և ինստիտուտը տեղափոխվեց։ Շենքը հանձնվեց Գիտությունների ազգային ակադեմիայի կիրառական պրոբլեմների բաժնին, որը հետագայում դարձավ ինստիտուտ։ 1982-1983 թվականներին ինստիտուտի մի մասը տեղափոխվեց այլ շենք, մյուս մասն էլ մնաց տեղում։ Ինստիտուտին կից գործել է նաև փորձարարական գործարան, որն աշխատել է մինչև 1992 թ.։
Ակադեմիկոս Սերգեյ Մերգելյանը ծրագրում էր շենքը դարձնել գիտնականի տուն, որտեղ պետք է հավաքվեին գիտնականներ աշխարհի տարբեր երկրներից, անցկացվեին գիտաժողովներ, հանդիպումներ և քննարկումներ։ 1981 թ. շենքի մուտքի մոտ փակցվեց «Գիտնականի տուն» գրությամբ ցուցանակ։
1995 թ. շենքն օտարվեց է և հանձնվեց Հունաստանի այդ ժամանակ նորաստեղծ դեսպանությանը։


== Շենքը ==
Շենքը կառուցված է ռուսական կլասիցիզմի ոճով։ Ունի երեք հարկ։ Երկրորդ և երրորդ հարկի լուսամուտները եզերված են դեպի երրորդ հարկի քիվերի հարթակները ձգվող սյուներով, որոնք վերևում զարդարված են խոյակներով։ Աջ և ձախ կողմի քիվերի հարթակները վերևում միանում են կամարով։ Երրորդ հարկի լուսամուտն ունի պատշգամբային լուծում։
Շենքի ընդհանուր մակերեսը 1156.7 ք/մ է։ Շենքին կից կան չորս օժանդակ շինություններ, որոնց ընդհանուր մակերեսը 361.7 ք/մ է, հողատարածքը կազմում է 1985.95 ք/մ։


== Ներկայիս կարգավիճակը ==
Ներկայումս շենքը գտնվում է խիստ անմխիթար վիճակում։ Շենքի պատերը տեղ-տեղ քանդված են, ապակիները՝ կոտրված։ Շենքի բակն աղտոտված է։
2016 թ. տարածքը մաքրվեց աղբից և տարածքում տեղադրվեցին տեսախցիկներ։
2016 թ. ապրիլին պարզ դարձավ, որ Հունաստանի Հանրապետության ակտիվների զարգացման հիմնադրամը (HRADF) շենքի վաճառքի միջազգային բաց մրցույթ է հայտարարել, որին դիմելու վերջնաժամկետն էր 2016 թ. հունիսի 24-ը։ Մրցույթի մասին հայտարարվել էր «Բարս» անշարժ գույքի գործակալությունը, որը հանդես է գալիս որպես Հունաստանի Հանրապետության ակտիվների զարգացման հիմնադրամի պաշտոնական ներկայացուցիչ և խորհրդատու/գործակալ։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տիրայր Մուրադյան Արթուր Ջանիբեկյանը գնել է Երևանի ամենագեղեցիկ և հին շենքերից մեկը (լուսանկարներ) 30/01/2018 Հայկական ժամանակ
Ռեկոմբինացիա (այլ կիրառումներ)

Ռեկոմբինացիա տերմինը կարող է վերաբերել՝ 

Ռեկոմբինացիա, տարանուն ազատ  լիցքակիրների  վերամիավորումը բախումների ժամանակ։
Ռեկոմբինացիա, էլեկտրոնների և պրոտոնների վերամիավորման (հելիումի առաջացման) ժամանակաշրջանը տիեզերագիտության մեջ։
Դետրոյթ Ռեդ Ուինգս

«Դետրոյթ Ռեդ Ուինգս» (անգլերեն՝ Detroit Red Wings), ամերիկյան պրոֆեսիոնալ հոկեյի ակումբ։ Հանդես է գալիս Հոկեյի ազգային լիգայի (NHL) Արևելյան կոնֆերենցիայի Ատլանտիկ դիվիզիոնում։ Տեղակայված է ԱՄՆ Միչիգան նահանգի վարչական կենտրոն Դետրոյթ քաղաքում։ Հիմնադրվել է 1926 թվականին։ «Բոստոն Բրուինսի», «Չիկագո Բլեքհոքսի», «Մոնրեալ Կանադիենսի», «Նյու Յորք Ռենջերսի» և «Տորոնտո Մեյփլ Լիֆսի» հետ մտնում է NHL-ի «օրիգինալ վեցյակի» մեջ։
Սթենլիի գավաթը թիմը նվաճել է 11 անգամ, և այդ ցուցանիշով գրավում է երրորդ տեղը զիջելով կանադական «Մոնրեալ Կանադիենսին» (24 տիտղոս) և «Տորոնտո Մեյփլ Լիֆսին» (13 տիտղոս), միևնույն ժամանակ համարվելով ամենատիտղոսակիր ամերիկյան թիմը։
Տան հանդիպումներն անցկացնում է «Ջո Լուիս արենա» մարզապալատում։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ցեգելնյա (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)

Ցեգելնյա (ռուս.՝ Цегельня), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(9687) Ուլենբեկ

(9687) Ուլենբեկ (անգլ.՝ Uhlenbeck), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,813692 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7895 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8379 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1723,9 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,208828 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,06° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9687) Ուլենբեկ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հենրիկ Մոն

Հենրիկ Մոն (նորվ.՝ Henrik Mohn, մայիսի 15, 1835(1835-05-15)[…], Բերգեն, Նորվեգիա - սեպտեմբերի 12, 1916(1916-09-12)[…], Քրիստիանիա, Նորվեգիա), նորվեգացի օդերևութաբան և աստղագետ, օդերևութաբանության՝ որպես ճշգրիտ գիտության հիմնադիր։ 1861 թվականից եղել է Նորվեգիայի գիտության և գրականության ակադեմիայի ակադեմիկոս (Det Norske Videnskaps-Akademi) (1896-1914 թվականներին փոխ առ փոխ զբաղեցրել է նախագահի և փոխնախագահի պաշտոնները), Ֆրեդերիկ արքայի համալսարանի պրոֆեսոր։ 1866 թվականին հիմնադրել և մինչև 1913 թվականը ղեկավարել է Նորվեգիայի օդերևութաբանության ինստիտուտը (Meteorologisk institutt): 1873-1910 թվականներին հանդիսացել է Միջազգային օդերևութաբանության կազմակերպության խորհրդի անդամ։


== Կրթություն և գործունեություն ==
Հենրիկ Մոնը մայրական կողմից համարվում է եպիսկոպոս Յակոբ Նեյմանի թոռը։ Ծագումը նրա համար ապահովել է եկեղեցական կարիերա։ 1852 թվականին ավարտել է Բերգենի եկեղեցական դպրոցը, որից հետո ընդունվել է Օսլոյի համալսարանի աստվածաբանության ֆակուլտետ։ Մոնը հետաքրքրվում էր ֆիզիկայով, արդյունքում սկսեց հաճախել բնագիտական բաժնի դասընթացներին։ 1858 թվականին համալսարանն ավարտեց միանգամից երկու մասնագիտացմամբ` աստղագիտություն և միներալոգիա։
1860 թվականին ընդունվել է որպես աստղագետ-հետազոտող այն բանից հետո, երբ հրատարակեց գիսաստղերի ուղեծրի մասին աշխատանք։ 1861 թվականին Մոնը գլխավորել է համալսարանական աստղադիտարանը, որտեղ էլ սկսել է հետաքրքրվել օդերևութաբանությամբ։ Միաժամանակ 1859-1863 թվականներին եղել է «Polyteknisk Tidsskrift» ամսագրի գլխավոր խմբագիրը, որտեղ էլ հրատարակել է իր առաջին աշխատանքները։ 1866 թվականին հիմնադրել և ղեկավարել է Նորվեգական օդերևութաբանական ինստիտուտը, և նույն տարում արժանացել պրոֆեսորի կոչման։ 1872 թվականին նրա «Om Vind og Veir. Meteorologiens Hovedresultater» մենագրությունը հրատարակվել է յոթ լեզուներով։
1876-1878 թվականներին մասնակցել է Հյուսիսային ծովի ուսումնասիրությանն ուղղված արշավին։ Այդ ժամանակահատվածում զբաղվել է նաև սիրողական գեղանկարչությամբ։ Նրա նկարած Յան-Մայեն կղզու նկարը 1957 թվականին տպագրվել է Նորվեգիայի փոստային դրոշմանիշների վրա։


=== Ստեղծագործություններ ===
Մոնի գլխավոր աշխատանքը` «Études sur les mouvements de l’atmosphère»-ը, գրել է մաթեմատիկոս Կատո Գուլդբերգի համահեղինակությամբ։ Նրանք առաջին անգամ մթնոլորտի շարժումն ուսումնասիրելու նպատակով օգտագործեցին հիդրոդինամիկայի և ջերմադինամիկայի նվաճումները։
1884 թվականի նոյեմբերի 30-ին «Morgenbladet» թերթում Մոնը հրատարակել է հոդված Գրենլանդիայի հարավ-արևմուտքում հայտնաբերած մի քանի գտածոների մասին, որոնք, ամենայն հավանականությամբ, պատկանել են «Ժաննետի» անձնակազմին։ Մոնը նշել է, որ այդ իրերը բերվել են Հյուսիսային սառուցյալ օվկիանոսից դրեյֆող սառցաբեկորի միջոցով։ Այդ հոդվածը կարդացել է 23-ամյա Ֆրիտյոֆ Նանսենը, և այն նրա համար խթան է հանդիսացել իրականացնելու իր էքսպեդիցիոն ծրագիրը։
Մոնի վերջին մեծ աշխատանքը եղել է «Կլիմայական քարտեզը» («ռուս.՝ Климатический атлас»), որը հրատարակվել է 1916 թվականին։


== Հիշատակ ==
Ի պատիվ Մոնի` Ֆրիտյոֆ Նանսենն անվանել է կղզեխումբ Թայմիրից 30 կմ հեռու։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Мон, Генрик // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
Мон, Мун (Mohn) Хенрик — статья из Большой советской энциклопедии.
Профиль Хенрика Мона на официальном сайте РАН
Վլադիմիր Ասաթիանի

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Ասաթիանի ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Վլադիմիր Ասաթիանի (վրացերեն՝ ვლადიმერ ასათიანი (ბიოქიმიკოსი), սեպտեմբերի 23, 1901(1901-09-23) կամ 1901, Ֆերգանա, Ֆերգանայի մարզ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 9, 1972(1972-03-09) կամ 1972, Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային կենսաքիմիկոս, Վրաստանի գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս (1960 թ.), Լենինի շքանշանակիր, ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր, Վրաստանի գիտության վաստակավոր գործիչ, Պետրե Մելիքիշվիլու  անվան մրցանակի դափնեկիր 


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1901 թվականի սեպտեմբերի 10-ին միջինասիական Սկոբելև  /ներկայումս՝ Ֆերգանա) քաղաքում։ 1923 թվականին ավարտել է իտալական Պերուջա քաղաքի փորձարարական գյուղատնտեսության թագավորական բարձրագույն ինստիտուտի կենսաքիմիական բաաժանմունքը։ 1923 թվականից սկսած՝ աշխատել է եվրոպական մի շարք համալսարաններում  կամ բարձրագույն ուսումնական այլ հաստատություններում, այդ թվում՝ Շառլոտենբուրգի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում, Բեռլինի, Փարիզի, Ստրասբուրգի համալսարաններում։ 1925 թվականին եկել է ԽՍՀՄ, մեկնել Անդրֆեդերացիա, աշխատանքի անցել Թիֆլիսի պետական համալսարանի օրգանական և ֆիզիոլոգիական քիմիայի ամբիոնում։ 1931-1932 թվականներին աշխատել է որպես Մախարաձե (ներկայումս՝ Օզուրգեթ) քաղաքում գործող թեյի համամիութենական ինստիտուտի քիմիայի ամբիոնի վարիչ։ 1932-ից 1972 թվականներին գիտական լայն ու արդյունավետ գործունեություն է ծավալել Վրաստանի գիտությունների ակադեմիայի դեղաբանա-քիմիական ինստիտուտում, ընդ որում՝  1964-ից 1972 թվականներին եղել է այդ ինստիտուտի տնօրենը։ Միաժամանակ՝ 1937-ից 1972 թվականներին ղեկավարել է Թբիլիսիի պետական բժշկական համալսարանի օրգանական և դատական քիմիայի ամբիոնը։
Վլադիմիր Ասաթիանին վախճանվել է 1972 թվականի մարտի 9-ին, Թբիլիսիում։


== Գիտական աշխատանքները ==
Վ. Ասաթիանիի գիտական աշխատանքները հիմնականում վերաբերում են վերլուծական (անալիտիկ) քիմիային, կենսաբանորեն ակտիվ բնական միացությունների քիմիային, կենսաքիմիական դեղաբանությանն ու բժշկական ֆերմենտաբանությանը։


== Գրականություն ==
Биологи. Биографический справочник.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Биографические сведения Archived 2019-05-12 at the Wayback Machine..
Հակոբ Իշխանյան

Հակոբ Միհրանի Իշխանյան (հուլիսի 27, 1938(1938-07-27), Կահիրե, Եգիպտոս), հայ ժամանակակից քանդակագործ։


== Կենսագրություն ==
Հակոբ Իշխանյանը ծնվել է 1938 թվականի հուլիսի 27-ին Կահիրեում (Եգիպտոս)։ 1948 թվականին ընտանիքը ներգաղթել է Հայաստան։ 1964 թվականին ավարտել է Երևանի պետական գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը (այժմ Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիա), նույն թվականից մասնակցել է հանրապետական և միութենական ցուցահանդեսների։ 1968 Հայաստանի Նկարիչների Միության անդամ է։ Մինչև 1977 թվականը դասավանդել է Երևանի մանկավարժական ինստիտուտում։ 1977 թվականին տեղափոխվել է ԱՄՆ, որտեղ ապրում և ստեղծագործում է։


== Անհատական ցուցահանդեսներ ==
1988 - Art Center College, Փասադենա (ԱՄՆ)
1994 - Biscotti Books, Փասադենա (ԱՄՆ)


== Խմբակային ցուցահանդեսներ ==
1967 - Բուլղարիա
1969 - Լեհաստան
1971 - Չեխոսլովակիա
1979- Skyline Center, Տոպանգա (ԱՄՆ)
1985- Armenian Center, Դետրոյթ (ԱՄՆ)
1987- Richard/Bennett Gallery, Լոս Անջելես (ԱՄՆ)
1987- Avian Gallery, Նյու Յորք (ԱՄՆ)
1988- Downtown Show, Լոս Անջելես (ԱՄՆ)
1989- Joslyn Art Center, Տորրանս (ԱՄՆ)
1993- Joslyn Art Center, Տորրանս (ԱՄՆ)
1998- Downey Museum of Art, Դաունի (ԱՄՆ)


== Գործերից ==

«Երաժշտություն» - բրոնզ, 1962
«Մկրտիչը» - գրանիտ, 1963
«Նետաձիգ» - արճիճ, 1963
«Անահիտ» - տուֆ, 1964
«Եվա» - տուֆ, 1964
«Էրեբունի» - տուֆ, 1964
«Ցողիկ» -գրանիտ, 1965 Հանրապետական II փառատոնում առաջին տեղ և ոսկե մեդալ։
«Կարմիր կինը» - գիպս, 1966
«Ծնունդ» - խառը տեխնիկա, 1967
«Նունե» - բրոնզ, 1967
«Երիտասարդ հնէաբանը» - բրոնզ, 1968
«Հաղթողը» - բրոնզ, 1969
«Մայրություն» - 1970
«Երիտասարդություն» - վարդագույն մարմար, 1972
«Խաղաղություն նորելուկին» - բրոնզ, 1974 (Հայաստանի Ազգային Պատկերասրահ)
«Տիկինը» - գիպս, 1975
«Աղավնիներ» - (շարք), խեցեգործություն, 1976
«Արծիվ» - խառը տեխնիկա, 1978
«Ծնողներս» - խառը տեխնիկա, 1984
«Սեր» - խառը տեխնիկա, 1984
«Երազանք» - խառը տեխնիկա, 1984
«Համբույր» - Կրաքար, 1986
«Երկրաշարժ» - Կրաքար, 1988
«Գարուն» - Կրաքար, 1988
«Թինա» - պլաստիկ ձուլվածք, 2002
«Տատու» - պլաստիկ ձուլվածք, 2002
«Բարբարա» - պլաստիկ ձուլվածք, 2003
«Թավջութակ» - պլաստիկ ձուլվածք, 2007
«Կիթառ» - պլաստիկ ձուլվածք, 2007
«Տիրամայր» - պլաստիկ ձուլվածք, 2007
«Առաջին օրվա ծրարներ» (գրաֆիկական շարք), խառը տեխնիկաՀակոբ Իշխանյանի գործերից գտնվում են Հայաստանի Ազգային Պատկերասրահում և մասնավոր հավաքածուներում։

		
		
		
		
		


== Գրականություն ==
Դանիել Դզնունի, «Հայ կերպարվեստագետներ» 1977 թ. Երևան 192-193 էջ
Armenian art agenda, AAA Publishing House 1994 ISBN 0-9697-620-0-4 (անգլ.)
Hagop Ishkhanian 1962-2008 2008 ISBN 978-1-60725-611-3 (անգլ.)
Hagop Ishkhanian, Miniature world 2013 ISBN 978-1-4675-6135-8 (անգլ.)


== Աղբյուրներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հակոբ Իշխանյան
Մուշեղ Սարգսյան (այլ կիրառումներ)

Մուշեղ Սարգսյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Մուշեղ Սիրունի Սարգսյան (հունվարի 2, 1948, Սառնաղբյուր, Շիրակի մարզ, Հայաստան), քիմիկոս-օրգանիկ։ Քիմիական գիտությունների դոկտոր (1990)։
Մուշեղ Սողոմոնի Սարգսյան (Մամունց, 1916, Մարտակերտ, Ադրբեջան - 1967), հայ մանկավարժ։ ԽՄԿԿ անդամ (1941)։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։
Փառք հայր Ֆելունատհին

Փառք հայր Ֆելունատհին ((բենգալերեն՝ জয় বাবা ফেলুনাথ, անգլ.՝ The Elephant God)), քրեական դրամա, որը նկարահվել է 1979 թվականին, հնդիկ ռեժիսոր Սաթյաջիտ Ռայի կողմից։ Ֆիլմը նկարահանվել է ըստ Սաթյաջիտ Ռայի համանուն նովելի և երկրորդն է խուզարկու Ֆելուդի մասին ֆիլմերի շարքում։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է Ֆելուդա մականունով սիրողական խուզարկու Պրադոշ Միտերի մասին, որն արձակուրդ է մեկնել Վարանասի սուրբ քաղաք։ Այստեղ նա իր զարմիկ Տապեշի հետ և ընկերոջ` Լալմոխանի հետ միասին հետաքննում են Գանեշ աստվածության ոսկե անգին արձանիկի գողությունը։ Արձանը գտնելն այնքան էլ հեշտ չէր, սակայն ընկերներին օգնության է հասնում սպանդանոցի բարի և ուրախ հարբեցող աշխատակից Մահանլալ Մեհրաջը, որը միայնակ կարողանում է դիմակայել Մաչլի Բաբա անունով չար կախարդի կախարդանքներին։


== Դերերում ==
Սոումիտրա Չատտերջի` Պրադոշ Միտրա (Ֆելուդա)
Սիդդխարտա Չատտերջի` Տապեշ
Սանտոշ Դուտտա` Լալմոխան Գանգուլի
Խարդխան Բաներջին` Ումանատ Գհոսալ
Բիպլաբ Չատերջի` Բիկաշ Սինգխա
Ուտպալ Դուտտ` Մագանլալ Մեգհրաջ
Մոնու Մուկհերջ` Մաչլի Բաբա
Սանտոշ Սինխա


== Պարգևներ և արաջադրում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Слава отцу Фелунатху» на сайте SatyajitRay.org Archived 2007-08-11 at the Wayback Machine.
«Փառք հայր Ֆելունատհին»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
««Փառք հայր Ֆելունատհին»»(անգլ.) ֆիլմը allmovie կայքում:
Նովոե Միշկովո

Նովոե Միշկովո (ռուս.՝ Новое Мышково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 20 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կոնոպլյանկա (այլ կիրառումներ)

Կոնոպլյանկա, կարող է վերաբերել՝

Կոնոպլյանկա - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պերևոզսկի շրջանի կազմում
Կոնոպլյանկա - գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկա Բոգաչկայի շրջանում
Աննե Նուրմի

Աննե Նուրմի (ֆիններեն՝ Anne Nivyeska Nurmi, օգոստոսի 22, 1968(1968-08-22), Տամպերե, Ֆինլանդիա), ֆին երգչուհի, կոմպոզիտոր։ 
Պատանի հասակում երգել է եկեղեցական երգչախմբում և սովորել օրգան նվագել, ավելի ուշ սովորել դաշնամուր նվագել։ 1987-1993 թվականներին ֆինական Two Witches խմբի կազմի մեջ էր որպես դաշնակահար և երգչուհի։
1993 թ. Աննեն ծանոթանում է Թիլո Վոլֆի հետ, որից հետո լքում է Two Witches խումբը Lacrimosa նախագծին միանալու համար, որի հիմնական մասնակից է դառնում 1994 թ. սկզբին։ Սինթեզատոր նվագելուց և բեք-վոկալիստուհի լինելուց բացի Աննեն կարում է Լակրիմոսայի բեմական հագուստները։
Լակրիմոսայի կազմում Աննեն վեց երգի հեղինակ է՝

«No Blind Eyes Can See» (անգլ.՝ Կույր աչքերը չեն կարող տեսնել) - «Inferno» ալբոմից, 1995
«Not Every Pain Hurts» (անգլ.՝ Բոլոր ցավերը չեն տառապանք պատճառում) - «Stille» ալբոմից, 1997
«Make It End» (անգլ.՝ Վերջ տուր դրան) - «Stille» ալբոմից, 1997
«The Turning Point» (անգլ.՝ Ետդարձի կետ») - «Elodia» ալբոմից, 1999 год
«Senses» (անգլ.՝ Զգացմունքներ) - «Fassade» ալբոմից, 2001
«A Prayer For Your Heart» (անգլ.՝ Աղոթք քո սրտի համար) - альбом «Sehnsucht» ալբոմից, 2009


== Ձայնադարան ==
Two Witches1992 «Agony of the Undead Vampire, part II»
1993 «The Vampire's Kiss»Lacrimosa1991 «Angst»
1992 «Einsamkeit»
1993 «Alles Lüge»
1993 «Satura»
1995 «Inferno»
1997 «Stille»
1999 «Elodia»
2001 «Fassade»
2003 «Echos»
2005 «Lichtgestalt»
2009 «Sehnsucht»
2012 «Revolution»


== Ծանուցումներ ==
Եվրատեսիլ 1991 երգի մրցույթ

«Եվրատեսիլ 1991 երգի մրցույթը» դարձել է Եվրատեսիլի 36-րդ մրցույթը և տեղի է ունեցել 1991 թվականի մայիսի 4-ին Իտալիայի մայրաքաղաք Հռոմի Studio 15 di Cinecittà-ում։ Մրցույթի ազգային հեռարձակող կազմակերպությունը եղել է Radiotelevisione Italiana (RAI)։


== Հղումներ ==
Եվրատեսիլի պաշտոնական կայք
Ալբերտ Ադամկևիչ

Ալբերտ Ադամկևիչ (լեհ.՝ Albert Adamkiewicz, օգոստոսի 11, 1850(1850-08-11), Ժերկուվ, Gmina Żerków, Jarocin County, Greater Poland Voivodeship, Լեհաստան - հոկտեմբերի 31, 1921(1921-10-31), Վիեննա, Առաջին Ավստրիական Հանրապետություն), լեհ բժիշկ։
Բժշկությունը ուսումնասիրել է Կյոնիգսբերգում, ապա Վրոցլավում՝ Ռուդոլֆ Հայդենհայնի լաբարատորիայում։ 1870 թվականին ֆրանս-պրուսական պատերազմի ժամանակ դադարեցրել է իր պարապմունքները, որ մասնակցի պատերազմին։ Խաղաղության հաստատումից հետո աշխատել է Վյուրցբուրգում՝ Ֆրիդրիխ Ռեկլինգհաուզենի մոտ, 1880 թվականին՝ Կրակովում՝ որպես պրոֆեսոր, իսկ 1891 թվականին՝ Վիեննայում։
Գրել է մեծ թվով աշխատանքներ, որոնք հիմնականում վերաբերում էին գլխուղեղին ու ողնուղեղին, անատոմիային ու ֆիզոլոգիային և դրանց արյունատար համակարգերին, ինչպես նաև քաղկցկեղի ուսումնասիրմանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Людвиг Яковлевич.Якобзон»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Վանիկ Ասատրյան

Վանիկ Խաչիկի Ասատրյան (հունվարի 31, 1956(1956-01-31), Սպիտակ, Հայաստան), ՀՀ պետական գործիչ, Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզպետի տեղակալ։


== Կրթություն ==
1963-1972 թթ. - սովորել է Սպիտակի թիվ 1 միջնակարգ դպրոցում։
1972-1974 թթ. - սովորել և ավարտել է Կիրովականի գյուղատնտեսական տեխնիկումը՝ ստանալով տեխնիկ-մեխանիկի որակավորում։
1989-1994 թթ. - սովորել և ավարտել է ՌԴ Բելգորոդի կոմերցիոն ակադեմիայի սպառկոոպերացիայի կուրսը՝ տնտեսագետի և առևտրի, հասարակական սննդի կառավարողի մասնագիտությամբ։
1995-1998 թթ. - սովորել և ավարտել է Ստավրոպոլի պետական տեխնիկական համալսարանը՝ իրավագետի որակավորմամբ։


== Աշխատանքային գործունեությունը ==
1976 թ. - աշխատել է «Հայգյուղտեխնիկայի» Սպիտակի շրջանային ձեռնարկությունումч որպես մելիորատիվ ջոկատի ղեկավար։
1977-1979 թթ. - ծառայել է Խորհրդային բանակում։
1980-1994 թթ. - աշխատել է Սպիտակի կարի արտադրական միավորումում՝ հասնելով մինչև գլխավոր տնօրենի պաշտոնի։
1995-2002 թթ. - «Վանուհի» ԲԲԸ-ի նախագահ։
2002 թ. ընտրվել է Սպիտակի քաղաքապետ։
2005 թ. վերընտրվել է Սպիտակի քաղաքապետ։
2009-2011 թթ. - Լոռու մարզպետարանի տեղական ինքնակառավարման և հանրապետական գործադիր մարմինների հարցերով վարչության պետ։
2012 թ. հուլիսի 28-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է Հայաստանի Լոռու մարզպետի տեղակալ։Ամուսնացած է, ունի չորս զավակ։ 2002 թվականից Հայաստանի հանրապետական կուսակցության անդամ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Առնո Վախման

Առնո Վախման (գերմ.՝ Arno Arthur Wachmann, մարտի 8, 1902(1902-03-08), Համբուրգ, Գերմանական կայսրություն - հուլիսի 24, 1990(1990-07-24), Համբուրգ, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն), գերմանացի աստղագետ, աշխատել է Հայդելբերգ-Կյոնիգշտուլի աստղադիտարանում։
Առնոլդ Շվասմանի հետ համատեղ հայտնաբերել է կարճ պարբերությամբ 29P/Շվասմանի-Վախմանի, 31P/ Շվասմանի-Վախմանի և 73P/ Շվասմանի-Վախմանի գիսաստղերը։
Հիմնական աստերոիդների գոտու (1704) Վախման ատերոիդը անվանվել է նրա պատվին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Չինական ոզնի

Չինական ոզնի կամ  Հարավչինական ոզնի կամ Հյուգոյի ոզնի (լատ.՝ Mesechinus hughi) տափաստանային ոզնիների ցեղի տեսակ, տարածված է Չինաստանի Դեմոկրատական Հանրապետության կենտրոնական շրջաններում։ Ոզնու այս տեսակը նախընտրում է բաց տարածքներ, բայց երբեմն մտնում է անտառներ՝ գնալով նախալեռների մոտ կամ գետի հովիտների երկայնքով։ Այս տիպի բնորոշ առանձնահատկությունն է գլխի վրա ասեղի ծածկույթի թերզարգացումը։ Նաև, ի տարբերություն ոզնիների այլ տեսակների մեծամասնության, չինական ոզնին վարում է ցերեկային կենսակերպ և ցերեկային ժամերին է փնտրում իր սնունդը։ Իր տեսակաների հեռավորության պատճառով այս տեսակը իրական ոզնիների ամենաանբացատրելի տեսակներից մեկն է։
Բնության պահպանության միջազգային միությունը ոզնու այս տեսակը ներառել է Հատուկ պահպանության մեջ՝ որպես խոցելի տեսակ։


== Ծանոթագրություններ ==