Կառլոս Սահակյան

Կառլոս (հայերեն՝ Արտաշես) Սահակյան (օգոստոսի 3, 1957(1957-08-03), Մոնտեվիդեո, Ուրուգվայ), հայկական արմատներով ֆրանսա-ուրուգվացի նկարիչ և գրող։


== Կենսագրություն ==

Կառլոս Սահակյանը, ծնված 1957 թ. Մոնտեվիդեոյում, իր գեղարվեստական դասընթացները սկսեց Էչենիկեի և Մոնտիելի հետ Ուրուգվայի Կոնստրուկցիոն սեմինարում։ 1977 թվականից ի վեր, Ֆրանսիայում ընդունվելեվ որպես քաղաքական փախստական, նա շարունակեց ուսումը Վինչենի համալսարանի Արվեստի պատմություն բաժնում, միաժամանակ միացավ նաև Փարիզի լատինոամերիկացի արվեստագետների խմբին  :
Կառլոս Սահակյանը մասնակցել է բազմաթիվ խմբային ցուցահանդեսների Ֆրանսիայում, Իսպանիայում, Եգիպտոսում և Ուրուգվայում , : 1990-ականների սկզբին իր երկու անհատական ցուցահանդեսները  Ֆրանսիայում ( Conches en Ouche ) և Ուրուգվայում  ( Alliance Française ) բարձրացրին նրա նկարների ճանաչելիությունը։
Իր գործունեության սկզբից ի վեր Կառլոս Սահակյանը հիմնականում գործածում է յուղաներկի տեխնիկան։ 1980-ականներին և 1990-ականներին Փարիզում նկարված իր աշխատանքներում նկարիչը կիրառում է տարբեր գույների և տեքստուրաների խաղ ` իր նկարներին մշուշոտ և երազային տեսք հաղորդելու համար։ «Կառլոս Սահակյանի աշխատանքները վեր հառնող մտքերի պատկերավորումն են (...), որոնք կազմում են նրբաճաշակ կառուցվածքների, բազմակի առաջարկությունների ներդաշնակ և արդյունավետ շարք» (Ալիսա Գալ  ):
Միևնույն ժամանակ, նրա պոեզիան տպագրվում է Ուրուգվայում և Ֆրանսիայում , : Նրա «Գունավոր հոմբր » բանաստեղծությունների հավաքածուն 1988 թվականին արժանացել է Առաջին մրցանակի «Ապարտեիդ Բաստա» պոեզիայի մրցույթում  :
Ըստ ուրուգվայցի բանաստեղծ և էսսեիստ Լուիս Բրավոյի ՝ Կառլոս Սահակյանի բանաստեղծական աշխատանքները կապված են Ուրուգվայի մշակութային շարժման հետ ։
2010 թվականից, ավելի քան 15 տարվա ընդմիջումից հետո, Կարլոս Սահակյան վերսկսում է ցուցահանդեսները։ Նա կազմակերպել է մի քանի ցուցահանդեսներ Եվրոպայում  և Լատինական Ամերիկայում , մասնավորապես՝ 2012 թվականին Փարիզում  , 2019 թվականին՝ Լիսաբոնում , :


== Հասարակական-քաղաքական գործունեություն ==
Լքելով Ուրուգվայը ռազմական բռնապետության պատճառով և հաստատվելով Ֆրանսիայում որպես քաղաքական փախստական ՝ Կառլոս Սահակյանը նկարիչը պայքարել է  Լատինական Ամերիկայի ավտորիտար ռեժիմի դեմ, Ապարտհեյդի դեմ և փոքրամասնությունների իրավունքների պաշտպանության օգտին։ Լինելով Օսմանյան կայսրության կողմից իրականացված Հայոց Ցեղասպանությունը վերապրած հայ ընտանիքից ՝ Կառլոս Սահակյանը նվիրվել է նաև հայրենիքին՝ Հայաստանին, մասնավորապես ՝ Լեռնային Ղարաբաղի  2020 թ. պատերազմի ժամանակ ։ Արվեստագետը ցուցաբերեց նվիրվածություն իր ազգի ճակատագրի նկատմամբ․ նա կենտրոնացրեց իր ողջ ուժը   Պորտուգալիայի Կաստելո դե Վիդեի քաղաքային խորհրդին (որն ինքը համարում է «ճգնավորության» վայր իր համար) ներկայացնելու Հայաստանում տիրող պատերազմական իրավիճակը և հանդես գալով Հայաստանին ու Արցախին սատարելու միջնորդությամբ  :

		
Արդեն 1980-ականներին Կառլոս Սահակյանը, 1988-ի Հայաստանի մի շարք քաղաքներ ավերած երկրաշարժի ժամանակ, աջակցել է լատինամերիկյան արվեստագետների հետ դրամահավաքի իրականացմանը ՝ կազմակերպելով բարեգործական համերգ Սորբոնի մեծ ամֆիթատրոնում՝ «Լատինական Ամերիկան Հայաստանի համար» խորագրով։


== Հրապարակումներ ==
Paris en Botella, Monte Sexto (1986)
Pronaos, la Carpe (1990)
Alfajias de Montevideo, Proyeccion (1992)
Color Hombre, I.N.C.L.A.(1988)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==