armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սարգիս Ղազարյան (ճարտարագետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սարգիս Ղազարյան (այլ կիրառումներ)Սարգիս Մնացականի Ղազարյան (1936, փետրվարի 4, գյուղ Մարտունի, Գեղարքունիքի մարզ), հայ ճարտարագետ-հիդրոտեխնիկ։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1987), պրոֆեսոր (1988)։ ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ (1995), ՌԴ «Բնաբարեփոխման և էկոլոգիայի» միջազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս անդամ (1994)։
Մեխանիկոս Ներսես Ղազարյանի հայրը։


== Կենսագրություն ==
1959 թվականին ավարտել է Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտը։ 1959-1977 թվականներին եղել է «Հայգունմետգիտնախագիծ» ինստիտուտում ինժեներա հետախուզական բաժնի վարիչը, 1968-1971 թվականներին՝ Հիդրավլիկայի և ՀՏԿ-ի ամբիոնի ասիստենտ, 1971-1975 թվականներին՝ Հիդրավլիկայի և ՀՏԿ-ի ամբիոնի դոցենտ, 1985-1994 թվականներին՝ Հիդրոմելիորատիվ ֆակուլտետի դեկան։ 1975 թվականից ՀՏԿ-ի և մելիորացիայի ամբիոնի վարիչն է, 2005-2009 թվականներին եղել է Հիդրոմելիորացիայի, հողաշինարարության և հողային կադաստրի ֆակուլտետի դեկանը։
Աշխատանքները վերաբերում են ոռոգելի հողատարածությունների ջրափոխանակման կարգավորման խնդիրներին։ Օգտագործելով փորձնական ջրահանման տվյալները՝ տվել է բարդ ջրաերկրաբանական պայմանների հիդրոդինամիկական հարաչափերի որոշման տեսական բանաձև։
Տեսական և գործնական հետաքրքրություն են ներկայացնում ինժեներական գեոդեզիայի բնագավառում և լեռնային գետերի ձևաչափական պարամետրերի, կախյալ ջրաբերուկների շարժման մեխանիզմի, ափապաշտպան կառուցվածքների տիպերի ու կոնստրուկցիաների ընտրման ուղղությամբ կատարված հետազոտությունները։
Հեղինակ է լաբորատոր աշխատանքների բուհական ձեռնարկի, 3 մենագրության, 4 ուսումնական ձեռնարկի, 15 մեթոդական ցուցումների և 130-ից ավել գիտական հոդվածների։


== Մրցանակներ ==
ՀՀ Անանիա Շիրակացու անվան պետական շքանշան, 2010
ՀՀ Գիտության և կրթության նախարարության ոսկե հուշամեդալ, 2006
Հայաստանի պետական Ագրարային համալսարանի ոսկե հուշամեդալ, 2006
ՀՀ Գյուղատնտեսության նախարարության պատվոգիր, 2006
ԽՍՀՄ-ի գունավոր մետալուրգիայի մինիստրության հուշամեդալ, 1973


== Ծանոթագրություններ ==
Ավանկ

Ավանկ (վալլիերեն՝ Afanc)-առասպելական արարած է Ուելսի առասպելաբանությունում։ Տարբեր աղբյուրներում նա ներկայացվում է որպես ահռելի կոկորդիլոսի, կամ էլ ահռելի կուղբի տեսքով։ Ըստ ավանդության Ավանկը ապրել է Լլին իր Ավանկ (Llyn yr Afanc) ճահճուտում, Կոնուի
գետի վրա, Հյուսիսային Ուելսում։ Նա սնվելու համար գետի տակն էր անցկացնում տարածքի ընտանի կենդանիներին։


== Հղումներ ==
Առասպելաբանական հանրագիտարան
Ավանկ Archived 2009-11-17 at the Wayback Machine.
Առասպելաբանություն
Ամերիկյան երաժշտական մրցանակաբաշխություն

Ամերիկյան երաժշտական մրցանակաբաշխություն (անգլ.՝ American Music Awards), ամերիկյան ABC հեռուստաընկերության կողմից անցկացվող ամենամյա մրցանակաբաշխություն, որը ստեղծվել է 1973 թվականին Դիք Կլարքի կողմից։ Այն առաջին անգամ անցկացվել է 1974 թվականի փետրվարին։ Մրցանակաբաշխության հաղթողները որոշվում են հեռուստադիտողների քվեարկության արդյունքում։ Այն մրցանակներ է շնորհում փոփ/ռոք, սոուլ/R&B, քանթրի և մի քանի այլ ժանրերի կատարողներին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Խոշաբ (Բասենի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խոշաբ (այլ կիրառումներ)Խոշաբ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում։ Գտնվում էր Խորասան քաղաքից 18 կմ հյուսիս, Արաքսի ձախկողմյան մի վտակի ափին։ Մտնում էր Ներքին Բասենի կազմի մեջ։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղից հյուսիս-արևմուտք և հյուսիս-արևելք տարածվում են անտառներ։


== Պատմություն ==
Գյուղը ավերվել է 1878 թվականի ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին գյուղն ուներ 40 տուն թուրք բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
1489

1489 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1489 թվականն է, 
XV դարի 89-րդ տարին։


== Դեպքեր ==
Փետրվարի 26՝ Կատարինե Կորնարոն հրաժարվում է Կիպրոսի թագուհու գահից։ Կիպրոս կղզին անցնում է Վենետիկի Հանրապետությանը։


=== Առանց ամսաթվերի ===

Բծավոր տիֆն առաջին անգամ հայտնվում է ևրոպայում մավրերի տիրապետության տակ գտնվող Գրանադայի պաշարման ժամանակ։
Անգլիայում շրջանառության մեջ է դրվում մեկ ֆունտ սթերլինգի արժեքով «սովերեն» ոսկեդրամը։
Յոհան Վիլդմանը Լայփցիգում հրատարակում է Behende und hüpsche Rechenung auff allen Kauffmanschafft առևտրականի թվաբանությունը, որում առաջին անգամ տպագիր գործածվում են գումարման և հանման նշանները։


== Ծնունդներ ==
Ապրիլի 15՝ Միմար Սինան, Օսմանյան կայսրությունում ստեղծագործած հայազգի ճարտարապետ (մ. 1588)
Օգոստոս՝ Անտոնիո Ալեգրո Քորեջո, իտալացի նկարիչ (մ. 1534)


== Մահեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Բիևսկոե

Բիևսկոե (ուկրաիներեն՝ Біївське), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկիի շրջանում։
1987 թվականի տվյալներով Բիևսկոե գյուղում բնակվում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1956-1957

Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1956-1957, Լյուքսեմբուրգի 43-րդ ֆուտբոլի առաջնությունը։ Մրցաշարի չեմպիոն է դարձել «Ստադ Դյուդելանժը»։ Մրցաշարին մասնակցել է 12 թիմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը RSSSF կայքում
(2773) Բրուկս

(2773) Բրուկս (անգլ.՝ Brooks), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մայիսի 6-ին Կարոլին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,327642 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9962 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6591 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1297,1 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,277543 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,67° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2773) Բրուկս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ջոյլենդ (վեպ)

«Ջոյլենդ» (անգլ.՝ Joyland), Սթիվեն Քինգի վեպը։ Հրապարակվել է 2013 թվականին Միացյալ Նահանգներում։ Առաջին հրատարակությունը դուրս է եկել միայն կոշտ կազմով, որը ստեղծվել է Ռոբերտ ՄակՔինգսոնի և Գլեն Օրբիկոմի կողմից։ Կոշտ կազմով սահմանափակ թողարկումը դուրս եկավ մեկ շաբաթ անց։ Վեպը, առաջադրվելով Էդգար Ալան Պոյի անվան մրցանակաբաշխությունում, հաղթել է «լավագույն օրիգինալ փափուկ կազմ» անվանակարգում։
Վեպն առաջին անգամ հիշատակվել է Սթիվեն Քինգի հարցազրույցներից մեկում, որը վարում էր Նիլ Գեյմանը։ 2012 թվականի մայիսի 30-ին վեպը պաշտոնապես լույս տեսավ։ Փափուկ կազմով վեպը լույս է տեսել 2012 թվականի սեպտեմբերի 20-ին։ NPR ռադիոկայանի ուղիղ եթերում Սթիվենը ասել է, որ վեպը աճել է 20 տարի առաջ տեսած մեկ պատկերի հիման վրա։ Մի տղա ամայի լողափում նստած էր հաշմանդամի սայլակի վրա և բռնել է օդում ճախրող Հիսուսի պատկերով օդապարուկի թելից։ Ի դեպ, Քինգը նաև նշել է, որ վեպի հիմնական աղբյուրներից մեկը հանդիսանում է Նյու Հեմփշիր նահանգում գտնվող Սալեմ քաղաքի մի զվարճանքի զբոսայգի։


== Պատմություն ==
Ամեն ինչ տեղի է ունենում Հյուսիսային Կարոլինայի զբոսայգիներից մեկում 1973 թվականին։ Ուսանող Դևին Ջոնսը, ով որոշում է վաստակել որոշակի գումար «Ջոյլենդ» զվարճանքի այգում, հանկարծակի ընկնում է յուրահատուկ զուգահեռ աշխարհ։ Այստեղ ամեն ինչ այլ կերպ էր, այլ կանոննոր և սովորույթներ։ Մի քանի տարի առաջ այս այգում տեղի է ունեցել մի երիտասարդ աղջկա սարսափելի սպանություն ՝ «Վախի սրահ» հարթակում։ Այդ սպանությունից անցել են շատ տարիներ, բայց այստեղ է մնացել աղջկա ուրվականը։ Դևինը ծանոթանում է այգու լեգենդի հետ, և դա նրան հանգիստ չի տալիս այդ նորությունը։ Նա որոշում է զբաղվել այս հարցով և գտնել մարդասպանին։ Ինչպես նա լսել էր շատերից, Լինդա Գրեյի ուրվականը դուրս է գալիս միայն խորը գիշերը։ Դևինը իր երկու մտերիմ ընկերների հետ հանգստյան օրերից մեկին որոշում է ելնել ուրվականին փնտրելու և մեկտեղ որս անելու։ «Ջոյլենդ» զբոսայգու և՛ աշխատողները, և՛ հաճախորդները տեսնում էին աղջկա ուրվականը, որը կարծես թե օգնություն էր խնդրում․․․։
Ամառվա վերջում Ջոնսը որոշում է մնալ զբոսայգում փակման ժամից հետո։ Նա մտերմանում է մի գուշակ կնոջ հետ՝ Աննա անունով և Մայքի՝ նրա հիվանդ որդու։ Մայքը իմանում է որ Լինդայի ուրվականը ունենում է շուն և Դևինը հասկանում է, որ Մայքը նույնպես ունի գուշակության տաղանդ։ Մայքի օգնությամբ նա կարողանում է ազատել զբոսայգին ուրվականից։
Դևինը վերադառնում է իր տուն, նա սկսում է նայել զվարճանքի այգում արված նկարները և հանկարծակի գիտակցում է, որ մարդասպանը այգու աշխատակիցներից մեկն է՝ Լեյն Հարդի անունով։ Լեյնը հասկանում է, որ Դևինը գիտի նրա մարդասպան լինելը և սպառնում է սպանել Աննային և Մայքին, եթե նրան հանդիպի այգում։ Նա պատրաստում է Դևինի համար թակարդներ նրան սպանելու համար, սակայն բարեբախտաբար Աննան բոլորին պատմում է Լեյնի մասին և Լեյնին ձերբակալում են։
Այս ամենից հետո Աննան և Մայքը ետ են վերադառնում Չիկագո։ Գարնանը Մայքը մահանում է։


== Ծանոթագրություններ ==
Կակասխիդ

Կակասխիդ (վրաց.՝ კაკასხიდი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Բաղդաթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 850 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Բաղդաթից հեռու է 18 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 13 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։


== Տրանսպորտ ==
Գյուղը շրջկենտրոն Բաղդաթի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Տարածքով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Դրոժինո (այլ կիրառումներ)

Դրոժինո, կարող է վերաբերել՝

Դրոժինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Դրոժինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Դրոժինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Մ

Մ, մ (անունը՝ մեն), հայկական այբուբենի 20-րդ տառը։
Ստեղծել է Մեսրոպ Մաշտոցը 405-406 թվականներին։ Միջնադարում օգտագործվել են «երկաթագիր», «գրչագիր», «նոտրգիր», «շղագիր» տառատեսակները։


== Թվային արժեքը ==
Մ տառի թվային արժեքն է «200»։


== Կրկնակ գրվելու դեպքերը ==
Կրկնակ մ-ով գոյականներից են՝
քիմմաքրում։


== Գործածությունը ==

Փոքրատառ մ-ով նշանակվում է երկարության մետր չափի միավորը՝ մ։
Փոքրատառ մ-ով նշանակվում է նաև SI համակարգի միլի- նախածանցը, որը նշանակում է՝ «հազարերորդական մաս» (մմ, մգ և այլն)։
Մեծատառ Մ-ի ոճային պատկերը գործածվում է որպես Երևանի մետրոյի տարբերանշան։Յունիկոդում ներկայացված է՝

մեծատառ՝ «Մ». U+0544
փոքրատառ՝ «մ». U+0574


== Բրայլով ներկայացումը ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մակիշին

Մակիշին (ուկրաիներեն՝ Макишин), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Գորոդնյայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Մակիշին գյուղում բնակվում էր 992 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 96,5 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կլոդիոն

Կլոդիոն Clodion, իսկական անուն-ազգանունը՝ Կլոդ Միշել, (դեկտեմբերի 20, 1738(1738-12-20)[…], Նանսի, Լոթարինգիա - մարտի 29, 1814(1814-03-29), Փարիզ), ֆրանսիացի քանդակագործ։ Հռչակվել է ռոկոկոյի ավանդույթներով ստեղծած, բայց ընդհանուր ռիթմաշարով ավելի զուսպ, զվարճացող սատիրներ, բաքոսուհիներ, ամուրներ պատկերող թրծակավե նուրբ, դեկորատիվ արձանիկներով, արձանախմբերով ու ռելիեֆներով, կիրառական առարկաներով (մոմակալներ, ճյուղավոր աշտանակներ, սկահակներ)։
Կլոդիոնն աշակերտել է հորը՝ պրուսական թագավորի պալատական քանդակագործ Թոմաս Միշելին, ապա՝ քեռուն՝ նույնպես քանդակագործ Լամբեր-Սիժիսբերին, այնուհետև՝ անվանի արձանագործ Ժան Բատիստ Պիգալին։ 1759 թվականին կերպարվեստի և քանդակի թագավորական ակադեմիայում նրա ներկայացրած աշխատանքներն արժանացել են գլխավոր մրցանակին։ 1762 թվականին Կլոդիոնը մեկնել է Հռոմ, որտեղ անց է կացրել ինը տարի, ուսումնասիրել անտիկ արվեստի նմուշները։ Ի դեպ, Ռուսաստանի Եկատերինա 2-րդ թագուհին նախքան իտալացի քանդակագործ Ֆալկոնեին Սանկտ Պետերբուրգ հրավիրելը իր գործակալների միջոցով համառորեն ջանացել է Կլոդիոնին համոզել, որ գա Ռուսաստան, բայց վերջինս գերադասել է մեկնել Հռոմ։ Անվանի անձանց դիմաքանդակներ, սատիրների, բաքոսուհիների, ամուրների արձանիկներ, կիրառական առարկաներ ստեղծելուց զատ՝ Կլոդիոնը Սևրի հախճապակու գործարանի համար պատրաստել է կաղապարանմուշներ, բազմացրել է իր աշխատանքները և հանել վաճառքի, ինչը նորություն էր այն ժամանակներում։ Նրա արվեստի նրբագեղ ոճը նկատի առնելով՝ նրան անվանել են «քանդակագործության Ֆրագոնար»։
Կլոդիոնի աշակերտներից է եղել Ժոզեֆ Շառլ Մորենը (1759—1834):


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Simone Hoog, préface de Jean-Pierre Babelon, avec la collaboration de Roland Brossard, Musée national de Versailles. Les sculptures. I - Le musée, Paris, Réunion des musées nationaux, 1993.
Sous la direction de Guilhem  Scherf, Clodion et la sculpture française de la fin du s-|XVIII, Paris, Louvre/La documentation française, 1992 2-11-003019-4.
Allgemeines Lexikon der bildenden Künstler:  sous-titre= von der Antike bis zur Gegenwart,  éditeur = E.A. Seemann, collection = siebenter Band, année =1912 , lieu = Leipzig,  pages =604.
Antoine Dingé, Notice nécrologique sur C.M. Clodion, 1814, nb p.|8
Parker, James & Le Corbeiller, Clare (1979)։ A Guide to the Wrightsman Galleries at the Metropolitan Museum of Art։ New York: The Metropolitan Museum of Art։ ISBN 0-87099-186-8  (see index, Clodion (Claude Michel): p. 127-128)


== Արտաքին հղումներ ==
Entry and examples Մետրոպոլիտեն թանգարան, Նյու Յորք
Bacchante by Clodion. Archived 2016-09-11 at the Wayback Machine.
for examples of a Terracotta relief Satyr and Nymph at the DMK Collection in Germany
Сомов А. И. (1890–1907)։ «Клодион, французский скульптор»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ 
Thirion. «Les Adam et Clodion» (Париж, 1885).
Լուժկի (գյուղ, Ստարոբեշևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼուժկիԼուժկի (ուկրաիներեն՝ Лужки), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ստարոբեշևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լուժկի գյուղում բնակվում էր 77 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Իպորայի գավառ

Իպորայի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Iporá) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Գոյաս նահանգի մեջ։ Մտնում է Գոյաս նահանգի հարավային մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 62 202 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 7072,353 կմ²։ Բնակչության խտությունը 8,8 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 295 014 363,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 4 719,31 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,755


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Ամորինոպոլիս
Կաշուեյրա դի Գոյաս
Կորրեգու դու Օրու
Ֆազենդա Նովա
Իպորա
Իզրաելանդիա
Իվոլանդիա
Ժաուպասի
Մոյմորա
Նովու Բրազիլ
Աստերոիդների ցանկ (129401-129500)

Աստերոիդների ցանկ (129301-129400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (129501-129600)
 Աստերոիդների ցանկ (129301-129400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (129501-129600)
Նազարիու

Նազարիու  (պորտ.՝ Nazário), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Գոյաս նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Անիկունսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6 917 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 300,089 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 23,0 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը 2003 թվականի դրությամբ կազմում է 34 617 212,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականի դրությամբ կազմում է 5 101,27 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը 2000 թվականի դրությամբ կազմում է 0,765 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)
Բալահովիտի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Կոտայքի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Կոտայքի մարզի Բալահովիտ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 38 հուշարձան (12 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Մրամբա

Մրամբա (վրաց.՝ მრამბა) գյուղ Աբխազիայում, մտնում է Գուլրիփշի շրջանի կազմի մեջ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 1959 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 178 մարդ։ Բնակչության ճնշող մեծամասնությունը վրացիներ են։


== Ծանոթագրություններ ==
999 (ալբոմ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ 999 (այլ կիրառումներ)999, բրիտանական 999 փանկ ռոք խմբի դեբյուտային ստուդիական ալբոմ, թողարկված՝ 1978 թվականին United Artists Records ընկերության կողմից։ 1978 թվականի մարտի 25֊ին սկավառակը զբաղեցրել է 53 հորիզոնականը UK Albums Chart֊ում, բայց ավելի բարձր հորիզոնական չի գրավել։


== Ստեղծագործությունների ցանկ ==


=== Ա կողմ ===
«Me and My Desire»՝ 3։48
«Chicane Destination»՝ 2։43
«Crazy»՝ 3։39
«Your Number Is My Number»՝ 2։59
«Hit Me»՝ 2։56
«I’m Alive» (Cash/Days/Jon Watson)՝ 2։35


=== Բ կողմ ===
«Titanic (My Over) Reaction»՝ 3։34
«Pick It Up»՝ 2։44
«Emergency»՝ 2։53
«No Pity»՝ 2։00
«Direct Action Briefing»՝ 2։21
«Nobody Knows» (Cash/Days/Pablo Labritain/Watson)՝ 3։14


=== 2000 CD ===
«Quite Disappointing»՝ 2։11
«Nasty Nasty»՝ 2։03
«My Street Stinks»՝ 1։44


=== Ձայնագրման մասնակիցներ ===
Nick Cash՝ գիտար, վոկալ
Guy Days՝ գիտար, վոկալ
Pablo Labritain՝ հարվածային
Jon Watson՝ բաս գիտար, վոկալ


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (255901-256000)

Աստերոիդների ցանկ (255801-255900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (256001-256100)
 Աստերոիդների ցանկ (255801-255900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (256001-256100)
Միրոե Ասադ

Միրոե Ասադ (իսկականը՝ Մստոյան Միրո Ասադի, սեպտեմբերի 5, 1919(1919-09-05), Ալագյազ, Շարուր-Դարալագյազի գավառ - անհայտ), քուրդ խորհրդային գրող, արձակագիր, բանաստեղծ, թարգմանիչ։ ՀԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1970)։ ԽՄԿԿ անդամ 1943 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1919 թվականի սեպտեմբերի 5-ին, Մեծ Ջամուշլու (ՀԽՍՀ Արագածի շրջանի Ալագյազ) գյուղում։ 1937 թվականին ավարտել է Երևանի քրդական մանկավարժական տեխնիկումը։ Ավարտել է Մոսկվայի համամիութենական հեռակա իրավաբանական ինստիտուտը (1947)։ 1937-1943 թվականներին աշխատել է Ալագյազի միջնակարգ դպրոցում։ 1943-1944 թվականներին եղել է Հայաստանի քրդական շրջիկ պետթատրոնի տնօրեն, 1944-1948 թվականներին՝ ՀԿԿ Ալագյազի շրջկոմի բաժնի վարիչ, 1948-1951 թվականներին՝ Ալագյազի, այնուհետև Ապարանի շրջդատախազ, 1951-1952 թվականներին՝ ՀՀԿ Ապարանի շրջկոմի երկրորդ քարտուղար 1952-1955 թվականներին՝ հանրապետական դատախազության ընդհանուր հսկողության բաժնի դատախազ։ 1955 թ.-ից «Ռյա թազա» քրդերեն թերթի խմբագիրն է։ Մ․ Ա․ հրատարակել է (քրդերեն) «Սիսե» (1961 թ.) պատմվածքների, «Հայրենիքի զավակը» (1969 թ.) և «Սրտի զգացումը» (1973 թ.) բանաստեղծությունների ժողովածուները։
Քրդերեն է թարգմանել Հովհաննես Թումանյանի, Եղիշե Չարենցի և այլ գրողների գործերից։ Կազմել է (Ղաչաղե Մուրադի հետ) դասագրքեր քրդական դպրոցների համար։ 1964 թ.-ից ՀԿԿ Կենտկոմի անդամ է։ Հայաստանի Խորհրդային Սոցալիստական Հանրապետության (ՀԽՍՀ) VII-X գումարումների Գերագույն սովետի դեպուտատ է, Հայաստանի Խորհրդային Հանրապետության Գերագույն սովետի նախագահի տեղակալ (1971 թ.-ից)։
Մահացել է 2008 թ. փետրվարի 4-ին Երեւանում, 89 տարեկան հասակում։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է ԽՍՀՄ Աշխատանքային կարմիր դրոշի և «Պատվո նշան» շքանշաններով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
https://www.kurdipedia.org/default.aspx?q=20211207103551397921&lng=15
Նունիաս

Նունիաս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Լճեի գավառակում։


== Բնակչություն ==
XIX դարի 70-ական թվականներին ուներ 7 տուն հայ բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Նունիասն ուներ հայկական եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դուշան Վլահովիչ

Դուշան Վլահովիչ (սերբ.՝ Душан Влаховић, հունվարի 28, 2000(2000-01-28), Բելգրադ, Հարավսլավիայի Դաշնային Հանրապետություն), սերբ պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Ֆիորենտինայի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական հարձակվողի դիրքում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Պարտիզան Բելգրադ ===
Պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստի կարիերան Վլահովիչը սկսել է Պարտիզան Բելգրադում։ Իր առաջին պայմանագիրը կնքեց 2015 թվականին՝ 15 տարեկան հասակում։ 2016 թվականի ձռմանը նա տեղափոխվեց ակումբի առաջին թիմ՝ ստանալով 9 համարի մարզաշապիկը։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը Վլահովիչը նշեց փետրվարի 21-ին՝ փոխարինման մտնելով ՕՖԿ Բեոգրադի դեմ խաղում և դառնալով Պարտիզանի պատմության ամենաերիտասարդ ֆուտբոլիստը։ Իր առաջին գոլը խփեց ապրիլի 2-ին՝ Ռադնիկ Սուրդուլիցայի դեմ խաղում։ Ապրիլի 20-ին՝ փոխարինման մտնելուց 21 րոպե անց Վլահովիչը գոլի հեղինակ դարձավ Սերբիայի գավաթի կիսաեզրափակչի Սպարտակ Սուբոտիցայի դեմ խաղում։ Մայիսի 1-ին նա գոլ խփեց Սերբիայի գավաթի եզրափակչի Յավոր Իվանյիցայի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 2-0 հաշվով և նվաճել գավաթը։ Առաջին հանդիպումը եվրոպական առաջնություններում անցկացրեց հուլիսի 21-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի որակավորման երկրորդ փուլի Զագլեմբե Լյուբինի դեմ խաղում։ Պարտիզանի առաջին թիմի կազմում Վլահովիչը անցկացրեց 27 հանդիպում՝ դառնալով 3 գոլի և 1 գոլային փոխանցման հեղինակ։


=== Ֆիորենտինա ===
2017 թվականի հունիսի 23-ին Վլահովիչը նախնական 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Ֆիորենտինայի հետ, որը պաշտոնական դարձավ ֆուտբոլիստի 18 ամյակին՝ 2018 թվականի հունվարի 28-ին։ Վլահովիչը ակումբի առաջին թիմ տեղափոխվեց փետրվարի 22-ին, սակայն իրավունք ստացավ մասնակցել պաշտոնական հանդիպումներին հուլիսի 1-ից։ Իր դեբյուտը Ֆիորենտինայի կազմում սերբը նշեց սեպտեմբերի 25-ին՝ փոխարինելով Մարկո Բենասիին Ինտեր Միլանի դեմ խաղում։


== Միջազգային կարիերա ==
Վլահովիչը ներկայացրել է Սերբիան տարբեր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում։


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
2018 թվականի հոկտեմբերի 1-ի դրությամբ


== Նվաճումներ ==


=== Ակումբային ===
Պարտիզան

Սերբիայի առաջնություն․ 2016–17
Սերբիայի գավաթ․ 2015–16, 2016–17


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վլահովիչը transfermarkt-ում
Վլահովիչը soccerbase.com-ում
Վլահովիչը WhoScored.com կայքում
Վլահովիչը Պարտիզանի պաշտոնական կայքում Archived 2019-12-17 at the Wayback Machine.
Վլահովիչը Սերիա A-ի պաշտոնական կայքում Archived 2019-05-30 at the Wayback Machine.
Վլահովիչը ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
Աստերոիդների ցանկ (276301-276400)

Աստերոիդների ցանկ (276201-276300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (276401-276500)
 Աստերոիդների ցանկ (276201-276300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (276401-276500)
Զբարաժի շրջան

Զբարաժի շրջան (ուկրաիներեն՝ Збаразький район), շրջան Ուկրաինայի Տերնոպոլի մարզում։
Ստեղծվել է 1939 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Զբարաժ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 863 կմ²։


== Բնակչություն ==
2006 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 60349 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 69,93 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Ջենցանո դի Լուկանիա

Ջենցանո դի Լուկանիա (իտալերեն՝ Genzano di Lucania), կոմունա Իտալիայում, Բազիլիկատա մարզում՝ Պոտենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 6012 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 29 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 207 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 85013։ Հեռախոսային կոդը՝ 0971։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Վեյնախյան լեզուներ

Վեյնախյան լեզուներ մերձավոր լեզուների խումբ, մտնում է արևելա-կովկասյան լեզվաընտանիքի մեջ և կազմում նրա ճյուղերից մեկը։ Հիմնական լեզուներն են չեչեներենը, ինգուշերենը (գրական լեզուներ են դարձել խորհրդայնացումից հետո, այբուբենը՝ ռուսագիր, խոսվում են Իչկերիայի Չեչենական Հանրապետությունում) և բացբիերենը (անգիր լեզու է, խոսվում է Վրաստանի որոշ վայրերում, բացբիների գրական լեզուն վրացերենն է)։ Խոսողների թիվը (1979 թվականի տվյալներով) չեչեներեն՝ 745,3 հզ․, ինգուշերեն՝ 181,3 հզ․, բայբիերեն՝ մոտ 3 հզ․ մարդ։ Վեյնախյան լեզուները բնորոշվում են ձայնավորական հարուստ համակարգով, երկար ու կարճ ձայնավորների և երկբարբառների առկայությամբ․ շեշտը հիմնականում արմատի սկզբնավանկում է (բնիկ բառերում)։ Գոյականն ունի թվի, հոլովի, դասի կարգեր, չեչեներենն ու ինգուշերենը զանազանում են 6, բացբիերենը մինչև 8 դաս։ Հոլովական կազմը բազմազան է։ Բայն ունի եղանակի, ժամանակի, կերպի, դասի և այլ կարգեր։ Առկա է նաև նախադասության էրգատիվ կառուցվածք։


== Ծանոթագրություններ ==
(2433) Շուտիյո

(2433) Շուտիյո (անգլ.՝ Sootiyo), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի ապրիլի 5-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,60805 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,03 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1861 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1538,41 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,234008 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,37° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2433) Շուտիյո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ստրոիլովո (գյուղ, Լուխովիցկի շրջան)

Ստրոիլովո (ռուս.՝ Строилово), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Լուխովիցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 44 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ես ինձ գեղեցիկ եմ զգում (ֆիլմ)

«Ես ինձ գեղեցիկ եմ զգում» (անգլ.՝ I Feel Pretty), ռեժիսոր Էբբի Քոնի և Մարկ Սիլվերշթեյնի («Խոստանալ չի նշանակում ամուսնանալ», «Երդում», «Ակտիվ որոնման մեջ») ամերիկյան կատակերգությունը։ Գլխավոր դերակատարներն են Էմի Շումերը, Միշել Ուիլյամսը, Թոմ Հոփերը, Լորեն Հաթոնը և Նաոմի Քեմփբելը։
Միացյալ Նահանգներում ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2018 թվականի ապրիլի 20-ին։


== Սյուժե ==
Գլխավոր հերոսուհու կյանքը բաղկացած է անթիվ դիետաներից և ֆիթնեսի պարապմունքներից։ «Փորձն ընդունված է», մտածում է տիեզերքը և խեղճին գցում վարժական հեծանվից։ Գլուխը խփելով՝ աղջիկն աննորմալ վստահություն է ձեռք բերում, որ այժմ նա շրջապատի համար հմայիչ է, բայց միևնույն ժամանակ կա մի խնդիր՝ իրականում նրա արտաքինն ընդհանրապես չի փոխվել։ Այսպիսով, հերոսուհին դառնում է «գեղեցկուհի ամբողջ գլխով»։


== Դերերում ==
Էմի Շումեր՝ Ռենե Բենեթ
Միշել Ուիլյամս՝ Էվերի ԼեՔլեր
Թոմ Հոփեր՝ Գրանտ ԼեՔլեր, Էվերիի եղբայրը
Լորեն Հաթոն՝ Լիլի ԼեՔլեր
Նաոմի Քեմփբել՝ Հելեն
Էմիլի Ռատակովսկի՝ Մելլորի
Ռորի Սքովել՝ Իթեն, Ռենեի սիրեցյալը


== Թողարկում ==
Ի սկզբանե «STX Entertainment» ընկերությունը նախատեսել էր ֆիլմը Հյուսիսային Ամերիկայում թողարկել 2018 թվականի հունիսի 29-ին, բայց փետրվարին՝ փորձնական ցուցադրումից և հանրության հիացած արձագանքից հետո, որոշվել է այն թողարկել գարնան կեսին՝ ապրիլի 27-ին։


== Քննադատություն ==
Ֆիլմը կինոքննադատների կողմից ստացել է տարաբնույթ կարծիքներ։ «Rotten Tomatoes» կայքում ֆիլմի վարկանիշը 34% է, ըստ 197 գրախոսությունների, միջին բալը 10-ից 5,1։ «Metacritic» կայքում ֆիլմը 100-ից վաստակել է 47 միավոր՝ ըստ քննադատների 44 գրախոսությունների։ «CinemaScore» կայքի հարցմանը մասնակցած հեռուստադիտողները ֆիլմին տվել են B+ գնահատականը՝ ըստ A+ to F սանդղակի։
«Variety»-ից Փիթեր Դեբրյուժը ֆիլմի վերբերյալ հայտնել է չափավոր դրական կարծիք. «Ֆիլմը ոգեշնչող նախադրյալ է այն մասին, որ Ռենեի կերպարանափոխությունն ամբողջությամբ տեղի է ունենում իր գլխում, այդ ժամանակ շրջապատն ապշած է մնում նրա հանկարծակի փոփոխությունից։ Ֆիլմը կոնցեպցիա է, որը հարց է տալիս, թե ինչու է այժմյան հասարակությունը խրախուսում կանանց առաջին հերթին վերանայել իրենց ինքնագնահատականը»:
«PopMatters»-ից Քինարդը գրել է. «Եզակի մարդիկ, որոնք չեն ձանձրանում ֆիլմից, նրանք են, ում դա վիրավորում է։ Դա կոպիտ սխալ է, որը կարող էր լավը լինել, բայց թույլ չի տալիս հավասարակշռել ինքնատելության հանգեցնող հուզական ջարդը հաղթահարելու համար անհրաժեշտ սրությունն ու նրբությունը։ Այն, որ ֆիլմը մոռանում է մեզ ծիծաղեցնել, վերջին վիրավորանքն է»:
«Chicago Tribune»-ից Մայքլ Ֆիլիպսը ֆիլմը 4 աստղից գնահատել է 2՝ դրա վերաբերյալ գրելով. «Ֆիլմը ենթարկվում է հոլիվուդյան բոլոր սխալ հնարքներին։ Դա պարզապես ծիծաղելի չէ կամ բավականին տափակ է, և ոչ մի առնչություն չունի էկրանին երևացող մարդկանց հետ»:


== Ծանոթագրություններ ==
Վերխ-Սուետկա

Վերխ-Սուետկա (ռուս.՝ Верх-Суетка), գյուղ Ռուսաստանի Ալթայի երկրամասի Սուետսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2000 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սերենտի

Սերենտի  (իտալերեն՝ Serrenti), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիայի մարզում՝ Մեդիո Կամպիդանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5125 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 120.83 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 42,82կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 9027։ Հեռախոսային կոդը՝ 070։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ հրեշտակապետ Մարիան։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք(իտալ.)
Մեծ Պևկ

Մեծ Պևկ (ռուս.՝ Большая Певк), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Լոկչիմ գետի ձախ ափին 69 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 50 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000018129
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001812
Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Իմենռոյթ

Իմենռոյթ (գերմ.՝ Immenreuth), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Մտնում է Տիրշենռոյթ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1830 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 18,05 կմ2։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 3 77 127։ Կոմունան կազմված է 17 գյուղական բնակավայրերից։ 
Կոմունան ստորաբաժանվում է 17 գյուղական շրջանների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Յուրի Գազինսկի

Յուրի Գազինսկի Ալեկսանդրովիչ (ռուս.՝ Юрий Александрович Газинский, հուլիսի 20, 1989(1989-07-20), Կոմսոմոլսկ-նա-Ամուրե, Խաբարովսկի երկրամաս, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս ֆուտբոլիստ, «Կրասնոդար» ակումբի և Ռուսաստանի ազգային հավաքականի կիսապաշտպան։


== Կարիիերա ==
Ֆուտբոլով զբաղվել սկսել է 6 տարեկան հասակում իր հայրենի Կոմսոմոլսկ նա Ամուրե քաղաքում։ 2007 թվականի օգոստոսին կատարել է իր դեբյուտը «Սմենա» ակումբի կազմում Երկրորդ դիվիզիոնում։ 2010 թվականի ամռանը տեղափոխվել է «Լուչ Էներգիա»։ Թիմի՝ Երկրորդ դիվիզիոն անցնելուց հետո Գազինսկին տեղափոխվել է Մոսկվայի «Տորպեդո» ակումբ, որի կազմում հանդես է եկել 2012/13 մրցաշրջանի ընթացքում։ 2013 թվականի մայիսի 31-ին «Կրասնոդար» ակումբը հայտարարել է, որ եռամյա պայմանագիր է կնքել ֆուտբոլիստի հետ։ 2014 թվականի հուլիսի 17-ին կատարել է իր դեբյուտը Եվրոպայի լիգայում՝ մասնակցելով էստոնական «Կալև» ակումբի դեմ խաղին (4:0), որի ընթացքում աչքի է ընկել գոլով։


=== Հավաքական ===
2016 թվականի օգոստոսի 31-ին Յուրի Գազինսկին իր դեբյուտն է նշել Ռուսաստանի ազգային հավաքականում՝ փոխարինման դուրս գալով Թուրքիայի ազգային հավաքականի հետ ընկերական խաղում։


== Վիճակագրություն ==


=== Ակումբային ===
2017 թվականի ապրիլի 3-ի դրությամբ


=== Հավաքականում ===
2017 թվականի մարտի 24-ի դրությամբԸնդհանուր պաշտոնական խաղերում՝ 5 խաղ, 1 հաղթանակ, 1 ոչ-ոքի, 3 պարտություն


== Ձեռքբերումներ ==
 «Սմենա» (Կոմսոմոլսկ նա Ամուրե)Ռուսաստանի 2-րդ դիվիզիոնի «Արևելք» տարածաշրջանի արծաթե մեդալակիր - 2008 «Կրասնոդար»Ռուսաստանի ֆուտբոլի առաջնության բրոնզե մեդալակիր - 2014/2015
Ռուսաստանի գավաթի խաղարկության եզրափակչի մասնակից - 2013/2014


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը Ռուսաստանի Պրեմիեր լիգայի կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը Sportbox.ru կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը Sports.ru կայքում
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ժողովածու (1573)

Ժողովածու (1573), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1573 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1413 թվականին Գրիգոր Խլաթեցի գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15.3X11 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 345 թերթից։ Գրված է միասյուն բոլորգիրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կարմիր կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝340ր, հետագայի՝ 1ա (18-րդ դար)։


== Բովանդակություն ==
Գր. Նարեկացւոյ Մատեան ողբերգութեան
Գէորդայ Սկևռացւոյ Լուծմունք Նարեկայ
Վարք Գր. Նարեկացւոյ
Գր․ Խլաթեցւոյ Գովեստ տացուք (յիշատակարան)
Մխ․ Գօշի Աղօթք


== Ծանոթագրություններ ==
Դավիթ Սարապյան

Դավիթ Էդուարդի Սարապյան, Դև (փետրվարի 4, 1966(1966-02-04), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 10, 1991(1991-12-10), Շահումյանի շրջան, Արցախ, գյուղ Թոդան), Ազգային-արցախյան պատերազմի ազատամարտիկ, ազատագրական շարժման գործիչ, գրող։ 
Երևանի թիվ 100 դպրոցը կրում է Դավիթ Սարապյանի անունը


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1966 թվականի փետրվարի 4-ին Երևանում, ճարտարապետի ընտանիքում։ Հայրը՝ Էդուարդ Սարապյանը, Երևանի գլխավոր ճարտարապետն էր, մայրը՝ Էմմա Սարապյանը, ականավոր գիտնական։ Ձերժինսկու անվան միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի կիբեռնետիկայի ֆակուլտետը։ 1984 թվականի մայիսին մեկնել է խորհրդային բանակ, ծառայել Բայկոնուրի զորամասում, ապա՝ Խմելնիցկու մարզում։ 1985 թվականի հոկտեմբերին նրան դատապարտել են 4 տարվա ազատազրկման ազգամիջյան կոնֆլիկտի համար։ Բանտից դուրս գալուց հետո ինստիտուտ չի վերադարձել։ Աշխատել է որպես ռեժիսոր, գրել «300 վայրկյան» վիպակը։


== Մարտական ուղին ==
1990 թվականին մեկնել է ռազմաճակատ, առաջապահ գիծ, ընդունվել հրամանատար Լեոնիդ Ազգալդյանի «Անկախության բանակի» շարքերը, ապա՝ «Տիգրան Մեծ» ջոկատում։ 
Մասնակցել է Շահումյանի շրջանի Բուզլուխ, Մանաշիդ, Ղարաչինար, Սարիսու, Էրքեջ գյուղերի ինքնապաշտպանական մարտերին։ Ադրբեջանցիները նրան անվանել են «Ահեղ Դև»։ 1991 թվականի հոկտեմբերի 30-ին մասնակցել է Հադրութի շրջանի Տող գյուղի ազատագրմանը։ 
Զոհվել է Շահումյանի շրջանի Թոդան գյուղի համար մղվող մարտում 1991 թվականի դեկտեմբերի 10-ին։
Դևի աճյունն ամփոփված է Երևանի Եռաբլուր զինվորական պանթեոնում։ Երևանի Ջոն Կիրակոսյանի անվան թիվ 20 դպրոցում (Ձերժինսկի) բացվել է Դավիթ Սարապյանի անունը կրող դասարանը։


== Կյանքն արվեստի մեջ ==
Գրել է «300 վայրկյան» վիպակը, որը հետո վերածել է սցենարի։ «300 վայրկյան»-ն արժանացել է կինոգործիչների բարձր գնահատականին, իսկ Օդեսայի կինոստուդիան հաստատել է այն նկարահանման։


== Մեջբերումներ Դավիթ Սարապյանի մասին ==
«Դավիթն անմիջապես աչքի ընկավ։ Բարձրահասակ, ինտելիգենտ, ներկայանալի։ Զարմացնում էր իր էրուդիցիայով, կարդացածությամբ, բայց, դրանով հանդերձ, երբեք չէր ընդգծում իր գերազանցությունը։ Բոլորիս հիացնում էր նրա հումորի զգացումը. նրանից կատակների ու սրախոսությունների տարափ էր հորդում։ Եվ, իհարկե, ապշեցնում էր նրա բնածին ռազմական տաղանդը։ Ընդունակ էր ամենաբարձր մասնագիտական մակարդակով մշակել ռազմավարական բարդ գործողություններ և նույն հաջողությամբ իրականացնել դրանք։ Օժտված էր մարտական ու մարդկային հազվագյուտ հատկություններով։ Երբեք որևէ բան ուրիշի վրա չէր գցի, ստանձնում էր ամենաբարդ ու վտանգավոր առաջադրանքները։ Իմ ամենալավ հրամանատարներից էր, ում անվերապահ վստահում էի։ Իր մարտական գերազանց կարողությունները դրսևորեց հատկապես Տող գյուղի ազատագրման ժամանակ։ Այդ գործողությունը, որ մշակեց ու ինքն էլ կատարեց, դարձավ ֆանտաստիկ իրականություն»։ 
Կոմանդոս
«Դավիթ Սարապյանը մեր հաղթանակի սյուներից է, մեր ազգի տաճարի անկյունաքարերից մեկը։ Դեռ կարող էր շատ հաղթանակների հասնել, շատ բարձունքներ նվաճել, բայց, ավաղ։ Նրա հերոսական մահն ավելի բարձրացրեց Դավթի լուսավոր կերպարը, որ կրում եմ իմ մեջ…»։ 
Արցախի թեմի առաջնորդ Պարգև արքեպիսկոպոս Մարտիրոսյան


== Ծանոթագրություններ ==
Պրյամիկ

Պրյամիկ (ռուս.՝ Прямик), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Նոլինսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կիրչանկա գետի ձախ ափին՝ 2,8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 21 կմ է։
Գետի ակունքը գտնվում է Վերին Կամայի բարձունքում, Զալազնա գյուղից 10 կմ հյուսիս-արևելք։ Գետը հոսում է հարավ-արևմուտք ապա հյուսիս-արևմուտք։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300412111100038065
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111103806
Ավազանի կոդը - 10.01.03.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Լա Շապել Մոնտոդոն

Լա Շապել Մոնտոդոն (ֆր.՝ La Chapelle-Monthodon), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Էսսոմ սյուր Մարն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Շատո Տերրի։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02161:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 189 մարդ։ 


== ՏՆտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 117աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 100-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 17-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 85,5 %, 1999 թվականին եղել է 66,9 %)։ 100 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 91-ը (48 տղամարդ և 43 կին), գործազուրկ էին 9 մարդ (3 տղամարդ և 6 կին)։ 17 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը՝ թոշակառուներ, 2-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Լա Շապել Մոնտոդոն (ֆր.)
Սլոբոդա Շոլոմկովսկայա

Սլոբոդա Շոլոմկովսկայա (ուկրաիներեն՝ Слобода Шоломківська), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օվրուչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1840 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սլոբոդա Շոլոմկովսկայա գյուղում բնակվում էր 783 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1233 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 635,04 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մորլուպո

Մորլուպո (իտալերեն՝ Morlupo) քաղաք Իտալիայում, տեղակայված է Լացիո մարզի Հռոմ գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 7230 մարդ, խտությունը կազմում է 272 մարդ/քառ. կմ։ Զբաղեցնում է 23 քառ. կմ։ Փոստային ինդեքս — 067, հեռախոսային կոդ — 06։


== Ժողովրդագրական տվյալներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայքը (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Այլախոհությունը Խորհրդային Հայաստանում

Այլախոհությունը խորհրդային Հայաստանում
1960-ականների համարվում է այլախոհական շարժումների սկիզբը ոչ միայն Խորհրդային Հայաստանում, այլ նաև ԽՍՀՄ-ում և Արևելաեվրոպական երկրներում։ Այդ ընթացքում «դիսիդենտ» (այլախոհ) տերմինով սկսեցին կոչել բոլոր նրանց, ովքեր ընդվզում էին խորհրդային կարգերի դեմ, սակայն չէին դիմում բռնության և բռնությունը՝ որպես այդպիսին պայքարի միջոց և ձև չէին ընդունում:Այդուհանդերձ նախքան այլախոհական շաժումների ծագումը հակախորհրդային և հակակոմունիստական ուժերը դիմում էին նաև զինված պայքարի և չէին մերժում բռնի պայքարի եղանակները։ Այս երևույթը տեսանելի էր հատկապես պատերազմից հետո Մերձբալթյան, Ուկրաինայի արևմուտքում և Արևելաեվրոպական երկրներում։ 1960-ականներին նման ընդդիմադիր ուժերից նոր ընդդիմադիրներին առանձնացնելու համար կիրառվում է «այլախոհ» կամ «դիսիդենտ» եզրույթը։
Առհասարակ, 1960-ականներին ծավալված այս շարժումը ամփոփում էր իր մեջ հայ ժողովրդի 20-րդ դարասկզբին կրած կտտանքները, կորցրած հայրենիքի, ինչպես նաև Հայկական հարցի հնարավոր լուծմանն առնչվող հիմնադրույթները։ Անարդարության այդ զգացումը, Եղեռնի, պատմական տարածքների կորստի, ԽՍՀՄ-ի ներսում Ղարաբաղի և Նախիջևանի հարցերի լուծման շուրջ 1960-ականներին կազմում էին շարժման գաղափարախոսական հենքը ։


== Գրականություն ==
Ազատության ասպետը, կազմող՝ Մովսես Գորգիսյան, Վ. Վարդանյան, Երևան, 1989, 232 էջ։
Միխայիլ Հայֆեց «Ռազմագերի քարտուղարը», Երևան, 1999, 128 էջ։
Վիգեն Բաբայան «Բանտանվագ», Երևան, 2002, 360 էջ։
Մերուժան «Վլադիմիրի բանտում (վիպակ ըստ եղելությանց)», Երևան, 2003, 56 էջ, 2-րդ հրտ., Երևան, 2007, 58 էջ, 3-րդ հրտ., Երևան, 2015, 87 էջ։
Նորայր Խանզադյան «Խորհրդային Միության ժողովրդավարական շարժումների հիմնադիրն ու առաջնորդը», Երևան, 2003, 64 էջ։
Պարոյր Հայրիկեան «Լոյսի ճանապարհին», Երեւան, 2004, 160 էջ։
Արմենակ Մանուկյան «Քաղաքական այլախոհությունը Հայաստանում 1950–1988 թվականներին», Երևան, 2005, 104 էջ։
Իլյիչ Բեգլարյան «Այլախոհը», Երևան, 2005, 280 էջ։
Էդիկ Գևորգյան, Մհեր Կարապետյան «Խորհրդային Հայաստանը 1920–1991 թվականներին», Երևան, 2007, էջ 372–388:
Վարդան Հարությունյան «Այլախոհությունը Խորհրդային Հայաստանում», Երևան, 2014, 428 էջ։
Պարոյր Հայրիկեան «Իմ բանտային յուշերից», գիրք Ա (1965–1973 թթ.), Երեւան, 2016, 400 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոստիչի (գյուղ, Բաշտանկայի շրջան)

Կոստիչի (ուկրաիներեն՝ Костичі), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բաշտանկայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Սկորտուլինո, Ֆրանկովո, Կոստիչևո։ Հիմնադրվել է 1794 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կոստիչի գյուղում բնակվում էր 923 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,745 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆուտբոլը Պորտուգալիայում


== Պատմություն ==

Ֆուտբոլը Պորտուգալիայում հայտնվել է միայն XIX դարի վերջին Անգլիայից ներգաղթած պորտուգալացի ուսանողների շնորհիվ։
Գիլերմե Պինտո Բաստոն Պորտուգալիայում նոր խաղի գաղափարի իրագործումը կատարեց 1888 թվականի հոկտեմբերին և առաջին խաղը անցկացրեց 1889 թվականի հունվարին՝ Պորտուգալիայի և Անգլիայի հավաքականների միջև։ Այս խաղում պորտուգալացիները հաղթեցին 2:1 հաշվով։ Պորտուգալո-բրիտանական դիմակայությունը սկսեց գրավել ֆուտբոլի բարձր հասարակության շերտերի ուշադրությունը։
Խաղը սկսեց հավաքել հեղինակություն, նրան սկսեցին ուշադրություն դարձնել նույնսիկ քոլեջներում։ Բոլոր երկրներում սկսեցին ստեղծվել ակումբներ։ Մինչև դարի ավարտը հիմնադրվեցին «Clube Lisbonense», «Carcavelos Sport Club», «Braço de Prata», «Real Ginásio Clube Português», «Estrela Futebol Clube», «Futebol Académico», «Campo de Ourique», «Oporto Cricket» և «Sport Clube Vianense» ակումբները։
Լիսաբոնի և Պորտուի միջև առաջին խաղը անցկացվեց 1894 թվականին։ Խաղին ներկա գտնվեց նաև Պորտուգալիայի թագավոր Կարլուշ I-ը։
«Clube Internacional de Futebol» ակումբը հիմնադրվեց 1902 թվականին, նա եղավ առաջին պորտուգալական ակումբը, որը խաղացել է մայրաքաղաքի հետ։ Մադրիդում պորտուգալացիները հաղթեցին Մադրիդի Ռեալին։


== Ակումբային ֆուտբոլ ==
Ներքին առաջնության հիմնական պայքարը ծավալվում է երեք ակումբների մեջ. «Պորտուի», «Բենֆիկայի» և «Սպորտինգի»: Բացի պորտուգալական ֆուտբոլի երեք գրանդների, Պորտուգալիայի առաջնությունը հաղթել են նաև երկու ուրիշ ակումբներ. «Բելենենսիշը» 1946 թվականին և «Բոավիշտան» 2001 թվականին։


== Ազգային հավաքական ==

Ամենաբարձր դիրքը, որը գրավել է Պորտուգալիայի հավաքականը ՖԻՖԱ-յի աղբյուսակում, եղել է չորրորդ տեղը, 2001 թվականի մարտին, իսկ ամենաստորին դիրքը եղել է 1998 թվականին, երբ թիմը զբաղեցրեց 43-րդ տեղը։
2004 թվականին Պորտուգալիան ընդունեց Եվրո 2004-ը, որտեղ էլ նրանց հավաքականը պարտվեց Հունաստանի հավաքականին, մրցաշարի եզրափակչում։ Կրկնակի անգամ պորտուգալացիները հասել են ԱԱ-ի եզրափակիչ, 1996 թվականին և 2006 թվականին։


== Տես նաև ==
Պորտուգալիայի ֆուտբոլային ակումբների ցանկ


== Աղբյուրներ ==
Պորտուգալական ֆուտբոլային լիգա (պորտ.)
Լենսկոե (գյուղ, Չեռնոմորսկոեի շրջան)

Լենսկոե (ուկրաիներեն՝ Ленське, Ղրիմի թաթարերեն՝ Dört Saqal), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Չեռնոմորսկոեի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Դորտ-Սակալ։
2001 թվականի տվյալներով Լենսկոե գյուղում բնակվում էր 286 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(4865) Սոր

(4865) Սոր (անգլ.՝ Sor), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Ցուտոմու Սեկիի կողմից Գեյսեյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,05008 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8746 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2256 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1945,65 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,185028 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,1° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4865) Սոր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մթնաձոր (այլ կիրառումներ)

Մթնաձոր, կարող է վերաբերել՝

Մթնաձոր - գետ Լոռու մարզում
Մթնաձոր - գետակ Սյունիքի մարզում
Մթնաձոր - գետ Տավուշի մարզում
Մթնաձոր - Ակսել Բակունցի պատմվածքներից
Մարդկության հուշարձան

Մարդկության հուշարձան, հայ-թուրքական հարաբերությունները խորհրդանշող հուշարձանը տեղակայված է եղել Թուրքիայում` Հայաստանի սահմանից 40 կմ հեռավորության վրա։ Հուշարձանի նախնական անունը եղել է «Հայաստանի հետ բարեկամության և հաշտության հուշարձան»։


== Պատմություն ==
«Մարդկության հուշարձանը» (թուրքերեն՝ İnsanlık Anıtı) ստեղծվել է քանդակագործ Մեհմեդ Աքսոյի կողմից։ Հուշարձանը իրենից ներկայացնում է երկու 30 մետրանոց մարդկային կերպարներ, որոնք կանգնած են իրար առջև Կարսի Կազիկտեփ Բլրի լանջին Կարսի հին ամրոցի շրջակայքում։ Հուշարձանի ստեղծման ծրագիրն իրականացրել է Կարսի քաղաքապետ Նայիֆ Ալիբեյօղլուն 2009 թվականին։
2011 թվականին Սարիղամիշի ճակատամարտի (1914-1915 թթ.) հերթական տարելիցի կապակցությամբ Կարս կատարած այցելության ժամանակ Թուրքիայի վարչապետ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը հուշարձանն անվանել է «անհեթեթություն» (թուրքերեն` ucube, որը, ըստ Թուրքիայի լեզվի տեսչության թարգմանվում է, որպես անհեթեթություն կամ հրեշ, վիրավորանք չէ, այլ «շատ տարօրինակ և շատ տգեղ») և առաջարկել է հանել հուշարձանը։
Կոթողի քանդակագործ Մեհմեթ Աքսոյի փաստաբանները հայց են ներկայացրել Կարսի քաղաքապետարանին՝ հուշարձանն ապամոնտաժելու մասին ընդունած որոշումը չեղյալ հայտարարելու պահանջով։ Էրզրումի վարչական դատարանը որոշել է ժամանակավորապես հետաձգել ապամոնտաժումը։ Կարսի քաղաքապետարանը բողոքարկել է այդ որոշումը, և դատարանը, բավարարելով բողոքը, թույլ է տվել ապամոնտաժել «Մարդկության հուշարձանը»։ Ապամոնտաժման գործընթացը սկսվել է 2011 թվականի ապրիլի 24-ին՝ Հայոց ցեղասպանության 96-րդ տարելիցին։ Հուշարձանի քանդման դեմ Կարսում բողոքի ակցիաներ են անցկացվել։

Ըստ թուրքական Hürriyet թերթի՝ ստամբուլյան դատարանը Ռեջեփ Էրդողանին մեղավոր է ճանաչել արվեստի գործը վիրավորելու համար և նրան պարտավորեցրել է վճարել 10.000 լիրա (մոտ 4000 դոլար) տուգանք՝ դրա հեղինակին հասցրած բարոյական վնասի համար։


== «Հրեշ» ֆիլմը ==
Ստամբուլում գործող թուրքական Anadolu Kultur կազմակերպությունը «Հրեշ» վերնագրով ֆիլմ է նկարահանել Կարսի հուշարձանի վերաբերյալ։ Ռեժիսորներ Թայլան և Էրոլ Մինթաշների նկարահանած վավերագրական ֆիլմը պատմում է հուշարձանի կառուցման, այնուհետ քանդման մասին և այս ամբողջ ընթացքում ներկայացնում Կարսի բնակիչների տեսակետներն այս հարցի շուրջ։


== Պանրի և մեղրի արձաններ ==
Թուրքիայում Կարսի քաղաքապետարանը որոշել է ժողովուրդների հիշողությունը փոխարինել «Քաշար» պանրի արձանով։ 1.5 մետրանոց պանրի և 3.3 մետրանոց մեղրի արձանները կանգնեցվելու են նույն վայրում, որտեղ մի ժամանակ վեր էր խոյանում «Մարդկության հուշարձանը»։


== Մեհմեդ Աքսոյ ==
Մեհմեդ Աքսոյը ծնվել է Թուրքիայի Հաթայիլ նահանգում 1939 թվականին։ Նրան անվանում են Անատոլիայի Միքելանջելո։ Սովորել է Ստամբուլի գեղարվեստի ակադեմիայի քանդակագործության բաժնում և Գերմանիայում։ Նրա «Դասալիքի հուշարձան»-ը գտնվում է Պոտսդամում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
A Hulking Sculpture Meant to Promote Turkish-Armenian Reconciliation Faces Demolition Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.