Դիանա Արբենինա

Դիանա Սերգեևնա Արբենինա ({{ռուս.՝ Диа́на Серге́евна Арбе́нина,հուլիսի 8, 1974(1974-07-08), Valožyn, Մինսկի մարզ, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ}})(օրիորդական ազգանունը՝ Կուլաչենկո, ռուս երաժիշտ, բանաստեղծուհի, երգչուհի, «Գիշերային դիպուկահարներ» ռոք խմբի ղեկավար (Սանկտ Պետերբուրգ), նկարիչ, գրող, Չեչնիայի Հանրապետության վաստակավոր արտիստ(2006).


== Կենսագրություն ==
Դիանա Կուլաչենկոն (ամուսնությունից հետո-Արբենինա) ծնվել է 1974 թվականի հուլիսի 8-ին Բելառուսի ԽՍՀ Մինսկի շրջանի Վոլոժին քաղաքում՝ լրագրողների ընտանիքում. Հայրը՝ Սերգեյ Իվանովիչ Կուլաչենկո (1950-2021)։ Մայր՝ Գալինա Անիսիմովնա Կուլաչենկո (Ծն. 1947), երկրորդ ամուսնության մեջ ' Ֆեդչենկո։
Երբ Դիանան երեք տարեկան էր, նրա ընտանիքը տեղափոխվեց Մինսկի շրջանի Բորիսով քաղաք, այնուհետև Հեռավոր հյուսիս:Նա ապրել է Մագադանի շրջանի Յագոդնի քաղաքային տիպի գյուղում (որտեղ նա ավարտեց միջնակարգ դպրոցը և սովորեց երաժշտության ուսուցիչ Լյուդմիլա Կոպիլովայի մոտ), Կոլիմայում, Չուկոտկայում, Մագադանում։
1992-1993թթ.սովորել է Մագադանի պետական մանկավարժական ինստիտուտի Օտար լեզուների ֆակուլտետում։ 1994 թվականին Սանկտ Պետերբուրգ տեղափոխվելուց հետո տեղափոխվել է Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի «ռուսաց լեզուն որպես օտար լեզու» բաժինը, որն ավարտել է 1998 թվականին։
Իր առաջին երգերը սկսել է գրել 1991 թվականին։  Մասնավորապես, այս թվականին է գրվել նրա ամենահայտնի  ստեղծագործություններից մեկը՝ «Սահման"- ը։  Ստեղծագործության վաղ շրջանը ներառում է նաև «Ես գունավորեցի երկինքը», «երեկոն Ղրիմում», «Կարոտ», «Գետի վրա միայն աղմուկ է»  և այլ երգեր։ Կուլաչենկոյի համերգային գործունեությունը սահմանափակվում էր սիրողական կատարումներով և ուսանողական տարբեր մրցույթներին ու միջոցառումներին մասնակցելով։
1993 թվականի օգոստոսի 19-ին Սանկտ Պետերբուրգում արձակուրդների ժամանակ ծանոթացել է երաժիշտ Սվետլանա Սուրգանովայի հետ։  Նրանք միասին ստեղծեցին «Գիշերային դիպուկահարներ» խումբը։ 2002 թվականին Սվետլանա Սուրգանովան լքեց թիմը, իսկ Արբենինան մնաց նրա միակ մենակատարը։.
Արբենինան հեղինակ է ավելի քան 250 երգերի, ավելի քան 150 բանաստեղծությունների (նա նախընտրում է դրանք անվանել «հակաերգեր"), մի շարք պատմվածքների և էսսեների։
1993 թվականին Սանկտ Պետերբուրգում Դիանա Կուլաչենկոն ամուսնացավ երաժիշտ, «Կենդանիների ձմեռում» խմբի ղեկավար Կոնստանտին Արբենինի հետ (ծն. Նոյեմբերի 21, 1968, Լենինգրադ), և վերցրեց նրա ազգանունը։ Որոշ ժամանակ անց ամուսնալուծվել է, բայց ամուսնու ազգանունը թողել է. Կոնստանտին Արբենինի հարցազրույցի համաձայն՝ ամուսնությունը կեղծ է եղել եւ գրանցվել է երգչուհու՝ Սանկտ Պետերբուրգում գրանցում ստանալու նպատակով։
2010 թվականի փետրվարի 4-ին, 35 տարեկան հասակում, ԱՄՆ-ի մասնագիտացված կլինիկաներից մեկում ծնեց երկվորյակներ՝ որդի Արտյոմը և դուստր Մարթան։  Երեխաների հայրը, Արբենինայի խոսքով, ռուսական արմատներով ամերիկացի գործարար է։


=== Հանրային դիրքորոշում ===
2014 թվականի հուլիսի 3-ին Արբենինան համերգով հանդես եկավ Կիևում։  Բեմից արտիստուհին աջակցել է Ուկրաինայում բնակվող իր երկրպագուներին եւ ներողություն է խնդրել իր ռուս գործընկերների համար, որոնք մինչ այժմ չեն աջակցել իրենց ուկրաինացի երկրպագուներին։ Որոշ ժամանակ անց չեղյալ է հայտարարվել «Գիշերային դիպուկահարների» մոտ 30 համերգ Ռուսաստանի  տարբեր քաղաքներում և բանաստեղծական երեկոն, որը պետք է դառնար Մոսկվայի «Բուքմարկետ» փառատոնի իրադարձություններից մեկը.
Բազմաթիվ հարցազրույցներում Արբենինան ընդգծում է իր անտարբեր վերաբերմունքը քաղաքականության նկատմամբ.
2014 թվականից Արբենինան ունի «Ռուսաստանում Վայրի բնության համաշխարհային հիմնադրամի (WWF) դեսպանի» կարգավիճակ։
2009 թվականից մասնակցում է «Նվիրիր կյանք» ոչ պետական բարեգործական հիմնադրամի ակցիաներին։
2014 թվականից մասնակցում է «Մ սերունդ» ստեղծագործական բարեգործական նախագծին և «Տոտալ թելադրություն» կրթական նախագծին։


== Ստեղծագործություն ==
"Գիշերային դիպուկահարներ» խմբի կազմում համերգների հետ մեկտեղ Արբենինան պարբերաբար անցկացնում է անհատական ակուստիկ ելույթներ, ներառյալ ամենամյա դեկտեմբերյան տնային ելույթները Մոսկվայում, մասնակցում է հավաքական ակցիաներին և համերգներին, ինչպիսիք են «Սեփական ուղին» (Վլադիմիր Վիսոցկու հիշատակին նվիրված), «Բուլատ Օկուջավայի հիշատակին» (Բարդովի երգի համերգ Պերեդելկինոյում), թողարկում է իր բանաստեղծությունների գրքերը։
2004 թվականին Արբենինան հրատարակել է «Աղետալի»  բանաստեղծությունների և տեքստերի ժողովածուն.
2005 թվականին մասնակցել Է Բի-2 խմբի «Կենտ ռազմիկ» հավաքական նախագծին, 2006 թվականին ձայնագրել է բեք-վոկալի խմբաքանակ Բի-2 խմբի «Կաթ"ալբոմի երկու կոմպոզիցիաների համար ։
2007-ին լույս տեսավ Արբենինայի «Քնի դասալիքը» գիրքը, որն իր մեջ ներառում էր առաջին անգամ հրատարակված մեծ թվով բանաստեղծություններ, տեքստեր, արձակ, ինչպես նաև հեղինակի լուսանկարներ։ 2008 թվականի սկզբին թողարկվեց «Քնի դասալիք» աուդիո տարբերակը, որը կոչվում էր «Քնի դասալիք-խոսում եմ ես"։ Այս ձայնագրության վրա Արբենինան կարդում է իր բանաստեղծությունները.
2008 թվականին լույս տեսավ Արբենինայի «Օրորոցային դիպուկահար» գիրքը, իսկ 2009 թվականի հուլիսի 8-ին՝ ծննդյան 35-րդ ամյակին, տեղի ունեցավ ռեժիսոր Նինա Չուսովայի բեմադրած «Մոտոֆոզո» մոնոներկայացումը։ .
2012 թվականի ապրիլին լույս տեսավ Արբենինայի «Autodafe» բանաստեղծությունների ժողովածուն .
2013թ. դեկտեմբերին լույս է տեսել «Սպրինտեր» տարբեր տարիների բանաստեղծությունների և արձակի ժողովածուն, 2014թ.՝ «Ստալկեր"գիրքը.
2013-2016 թվականներին Արբենինան «Ռուսական Պիոներ» ամսագրի խմբագիր էր։
2014-2016 թվականներին, Բացի Ռուսաստանի և աշխարհի քաղաքներում համերգային ելույթներից, Արբենինան ստեղծագործական հանդիպումներ է ունեցել բուհերի ուսանողների հետ։
2015-ին Արբենինան իր դեբյուտը կատարեց թատերական բեմում՝ խաղալով Բաղիրայի դերը Կոնստանտին Խաբենսկու ստուդիայի «սերունդ Մ» ներկայացման մեջ.
2015-2017 թվականներին վարել է «Վերջին հերոսը» հեղինակային հաղորդումը։
2016 թվականի ապրիլի 21-ին Մոսկվայում Նկարչի կենտրոնական տանը բացվեց Արբենինայի նկարների առաջին անհատական ցուցահանդեսը և տևեց մինչև մայիսի 9-ը.
2018 թվականի հունիսի 14-ին Արբենինան Սանկտ Պետերբուրգում  հանդես է եկել Ռուսաստանում կայանալիք Ֆուտբոլի Աշխարհի Առաջնության երկրպագուների փառատոնում, այնուհետև — Սաուդյան Արաբիայում ։


=== Սկավառակագրություն ===
"Գիշերային դիպուկահարներ» ռոք խմբի գոյության ընթացքում   ձայնագրվել են հետևյալ ալբոմները

«Вторая пуля» (неизданный альбом, 1995),
«Капля дёгтя / В бочке мёда» (1998),
«Алмазный британец» (сингл, 1999)
«Детский лепет» (1999),
«Канарский» (1999, выпущен в 2008 на виниле),
«Рубеж» (2001),
«Живой» (2002),
«Цунами» (2002),
«Тригонометрия» (концертный альбом, 2003),
«SMS» (2004),
«Симаута» (сингл, 2005),
«Тригонометрия-2» (концертный альбом, 2005),
«Koshika» (2006),
«Бонни & Клайд» (2007),
«Южный Полюс» (сингл, 2009),
«Армия 2009» (2009),
«Последний патрон» (DVD, 2009),
«Армия-тур. Финал» (DVD, 2009),
«Кандагар» (сингл, 2010),
«Мотофозо» (DVD, 2011),
«4» (2012),
«Фиеста» (сингл, 2013)
«Акустика. Песни как они есть» (диск 1. «Тени в раю», диск 2. «Между нами») (2013),
«Мальчик на шаре» (2014),
«Выживут только влюблённые» (2016),
«Разбуди меня» (сингл, 2017),
«Цой» (сингл, 2017)
«Грустные люди» (сингл, 2018),
«Инстаграм» (сингл, 2018)
«Короны» (сингл, 2018)
«Если не слабо» (сингл, 2018)
«Умею летать без тебя» (OST «Любовницы» 2019)
«Рингтоном» (сингл, 2019)
«Невыносимая лёгкость бытия» (2019)
«O2» (2020)
«Remixes» (альбом ремиксов, 2020)


=== Գրքեր ===
«Дрянь» (1996, стихи, картины)
«Цель» (1996, тексты песен, картины)
«30 песен „Ночных снайперов“» (2002, ноты, аккорды, тексты песен)
«Патронташ» (2002, тексты песен, стихи, картины)
«Катастрофически» (2004, тексты песен, стихи, картины)
«Дезертир сна» (2007, тексты песен, стихи, проза, картины, фотографии + аудиокнига)
«Колыбельная по-снайперски» (2008)
«Аутодафе» (2012, тексты песен, стихи)
«Спринтер» (2013, стихи, проза)
«Сталкер» (2014, тексты песен)
«Бег» (2017, тексты песен, стихи)
«Тильда» (2017, проза)
«Снежный барс» (2020, проза, эссе, стихи, тексты песен)


== Գիրք Դիանա Արբենինայի և «Գիշերային դիպուկահարների» մասին ==
2020 թվականի փետրվարի 7-ին Մոսկվայի «Բոմբորա» հրատարակչությունում լույս տեսավ երաժշտական լրագրող Միխայիլ Մարգոլիսի գիրքը՝ «Հազվագյուտ թռչուն. Դիանա Արբենինայի և «Գիշերային դիպուկահարներ» խմբի առաջին լիազորված կենսագրությունը, որը նվիրված է 2020 թվականի փետրվարի 14-ին Մոսկվայի» ՎՏԲ Արենայում «        « Գիշերային դիպուկահարների « մեծ համերգին․.


== Պարգևներ և կոչումներ ==
2004 թվականին Արբենինան դարձել է «Տրիումֆ» անկախ երիտասարդական մրցանակի դափնեկիր «գրականության և արվեստի բնագավառում նվաճումների համար".
2005 թվականի նոյեմբերին «Ֆենիքս. Կյանքի վերածնունդ» Գուդերմեսում Արբենինային շնորհվել է «Չեչենական Հանրապետության վաստակավոր արտիստ» պատվավոր կոչում.
2017 թվականին նա ստացել է «Ոսկե Գրամոֆոն» մրցանակ «Արթնացրու ինձ» երգի համար, 2018 թվականին՝ «Instagram» երգի համար, 2019 թվականին՝ «Ringtone» երգի համար ։
2018 թվականին Վալերիա Գայ Գերմանիկայի նկարահանած «Instagram» երգի հիման վրա Արբենինայի տեսահոլովակը Պրահայի միջազգային կինոփառատոնում արժանացել է «Լավագույն երաժշտական տեսահոլովակ» մրցանակին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Официальный сайт рок-группы «Ночные снайперы». // snipers.net
Диана Арбенина на сайте «Звуки.ру»
Все интервью Дианы Арбениной на радио «Эхо Москвы». // echo.msk.ru
Вера Копылова. Редкая птица в белой рубахе. — Диана Арбенина: «С годами становлюсь всё торопливей». Газета «Московский комсомолец» // mk.ru (5 августа 2007 года)
ВИДЕО. Диана Арбенина и «Ночные снайперы». «20 лет на сцене». — Концерт (запись 5 декабря 2013 года в московском Крокус Сити Холле). Официальный сайт телеканала «Россия-1» // russia.tv
ВИДЕО. Концерт Дианы Арбениной и Юрия Башмета («ВГТРК», 2016 год). — «Ночные снайперы» и Государственный симфонический оркестр под управлением маэстро Юрия Башмета выступят вместе! Официальный сайт телеканала «Россия-1» // russia.tv
Беседовала: Бэлла Волкова. «Я типичный пример жертвы». Диана Арбенина о Монеточке, борще и карьеристках. Информационное агентство России «ТАСС» // tass.ru (17 августа 2018 года)
Автор и ведущий: Малахов, Андрей Николаевич|Андрей Малахов. ВИДЕО. Программа «Прямой эфир». «Все тайны Дианы Арбениной» (выпуск от 4 июля 2019 года). — Одна из самых закрытых певиц российской эстрады Диана Арбенина накануне 45-летия пригласила ведущего «Прямого эфира» Андрея Малахова в свой новый подмосковный дом и раскрыла многие тайны своей жизни. Официальный сайт телеканала «Россия-1» // russia.tv