armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վոլոդարսկի շրջան (Աստրախանի մարզ)

Վոլոդարսկի շրջան (ռուս.՝ Володарский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Աստրախանի մարզում։
Ստեղծվել է 1931 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Վոլոդարսկի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3883 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 47993 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 12,36 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Չանղալ

Չանղալ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բոլշոե Սոլդատսկոե

Բոլշոե Սոլդատսկոե (ռուս.՝ Большое Солдатское), գյուղ Ռուսաստանի Կուրսկի մարզի Բոլշեսոլդատսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2708 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սովետսկայա տորգովլյա (թերթ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սովետսկայա տորգովլյա (այլ կիրառումներ)«Սովետսկայա տորգովլյա» (ռուս.՝ Советская торговля - «Խորհրդային առևտուր»), նախկին ԽՍՀՄ-ում լույս տեսած երկօրյա թերթ։ Պետական առևտրի և սպառողական կոոպերացիայի աշխատողների արհմիության ԿԿ ու ԽՍՀՄ առևտրի մինիստրության օրգան։ Հիմնադրվել է 1926 թվականին, Մոսկվայում։ Մինչև 1934 թվականը լույս է տեսել «Կոոպերատիվնայա ժիզն», այնուհետև՝ «Սնաբժենիե, կոոպերացիա ի տորգովլյա» անուններով, 1934 թվականից՝ «Սովետական տորգովլյա»։ 1941-1953 թվականներին ընդհատվել է։
Խորհրդային գաղափարախոսության դիրքերից լուսաբանել է խորհրդային առևտրի, հասարակական սննդի, սպառողական կոոպերացիայի զարգացման հարցեր, ճյուղի արհմիութենական կազմակերպությունների աշխատանքները, հրապարակել գովազդեր ժողովրդական սպառման ապրանքների վերաբերյալ։ Լուսահեռագրով տպագրվել է ԽՍՀՄ 13 քաղաքում։
Արխիպովկա (գյուղ, Լոխովիցայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արխիպովկա (այլ կիրառումներ)Արխիպովկա (ուկրաիներեն՝ Архипівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1928 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Արխիպովկա գյուղում բնակվում էր 22 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,042 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 523,81 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կուլմբախ (այլ կիրառումներ)

Կուլմբախ, կարող է վերաբերել՝

Կուլմբախ - շրջան Գերմանիայում
Կուլմբախ - քաղաք Գերմանիայում
Կատինա Պաքսինու

Կատինա Պաքսինու (հուն․՝ Κατίνα Παξινού, անգլ.՝ Katina Paxinou, դեկտեմբերի 17, 1900(1900-12-17), Պիրեյոս, Ատիկա, Հունաստան - փետրվարի 22, 1973(1973-02-22)[…], Աթենք, Հունաստան), հույն դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Ժնևի կոնսերվատորիայում, Բեռլինի և Վիեննայի թատերական դպրոցներում։ Որպես դրամատիկական դերասանուհի, առաջին անգամ ելույթ է ունեցել 1928 թվականին, Մ․ Կոտոպուլիի թատրոնում։ 1932-1940 թվականներին և 1955 թվականից՝ Աթենքի Ազգային թատրոնի դերասանուհի։


== Լավագույն դերեր ==
Լավագույն դերերից են՝ Կլիթեմնեստրա (էսքիլեսի «Ագամեմնոն»), էլեկտրա (Սոֆոկլեսի «էլեկտրա»), Մեդեա (Եվրիպիդեսի «Մեդեա»)։ Խաղացել է նաև Իբսենի, Նիլի, Ֆ․ Դարսիա Լորկայի և ժամանակակից հույն դրամատուրգների պիեսներում։ 1944 թվականից նկարահանվում է կինոյում։


== Ծանոթագրություններ ==
Անատոլի Ֆիլյով

Անատոլի Ֆիլյով (ռուս.՝ Анато́лий Ива́нович Филёв, հոկտեմբերի 10, 1928(1928-10-10), Վելիկի Ուստյուգ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 3, 2013(2013-02-03)), ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1952 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։
1952 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1952-1956՝ Դալյանում ԽՍՀՄ գլխավոր հյուպատոսության աշխատակից։
1956-1960՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1960-1962՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցի ունկնդիր։
1962-1966՝ Սենեգալում ԽՍՀՄ դեսպանատան առաջին քարտուղար, խորհրդական։
1966-1984՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից, մինչև դեսպան նշանակվելը զբաղեցրել Է Աֆրիկայի և Մերձավոր Արևելքի վարչության պետի տեղակալի պաշտոնը։
1984 թվականի սեպտեմբերի 3-ից մինչև 1987 թվականի հունիսի 9-ը Եմենում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1992 թվականի հոկտեմբերի 12-ից մինչև 1997 թվականի սեպտեմբերի 19-ը՝ Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության հատուկ հանձնարարականների դեսպան, Ուզբեկստանի հետ բանակցություններում ռուսական պատվիրակության ղեկավար։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է եղել, ունեցել մեկ որդի։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան


== Գրականություն ==
«Дипломатический словарь» под ред. А. А. Громыко, А. Г. Ковалева, П. П. Севостьянова, С. Л. Тихвинского в 3-х томах, М., «Наука», 1985-1986. - Т. 3, с. 513.


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիգոր Վաղինակի Ղարագյոզյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գրիգոր Ղարագյոզյան (այլ կիրառումներ)Գրիգոր Վաղինակի Ղարագյոզյան, հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի հերոս։


== Կենսագրություն ==
Գրիգոր Ղարագյոզյանը ծնվել է 1971 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Սովետական Հայաստանի Նոյեմբերյանի շրջանի Կողբ գյուղում։ 1988 թվականին ավարտել է Կողբ գյուղի՝ Խորհրդային Միության հերոս Ջահան Կարախանյանի անվան միջնակարգ դպրոցը։ 1988-1989 ուսումնական տարում սովորել է Դոնի Ռոստովի Ռոբոտաշինական ինստիտուտում։ 1990-1991 թվականներին ծառայել է Խորհրդային Միության բանակում։ Հանդիսանում էր ինքնուս նկարիչ ու քանդակագործ և տանը ունի բազմաթիվ աշխատանքներ։ Ծանր վիրավորվել է սեպտեմբերի 2-ին 1992 թվականին Լեռնային Ղարաբաղի Մարդակերտի շրջանի Չլդրան գյուղում և դաշտային հոսպիտալում վիրակապվելուց հետո Ղարաբաղի «Արցախ» փրկարական ջոկատին կցված ՈՒԱԶ մակնիշի սանիտարական մեքենայով ուղարկվում է Կիչանի հոսպիտալ, սակայն անհետ կորում է։ Վարորդը (Հաթերք գյուղից «Ափո» մականունով) ողջ է, մեքենան նույնպես պահպանվում է, բայց ծանր վիրավոր Գրիգորն անհայտացել է։ Ընդ որում, այդ վարորդը հենց այդ նույն ժամանակ վերցրել է իր ընտանիքը և Ղարաբաղից Հայաստանով փախել Ռուսաստանի Գյորգևսկ քաղաք։ Փաստորեն Գրիգորի անհետ կորելու միակ վկան այդ վարորդն է։ Բազմաթիվ դիմումներից հետո էլ Հայաստանի ոչ մի համապատասխան կառույց հանձն չառավ այդ վարորդին Ռուսաստանից բերելու և հարցաքննելու գործը։ Գրիգոր Ղարագյոզյանը հետմահու պարգևատրվել է ՀՀ «Արիության համար» մեդալով։
Ծնողներն են հայրը՝ Վաղինակ Սմբատի Ղարագյոզյան (1923-2009), մայրը՝ Արաքսյա Արամի Գիշյան (ծնված 1932 թվականին)։
Գրիգոր անունը ծնվելուց նրան տվել է հայրը՝ Հայրենական Մեծ պատերազմի երկրորդ կարգի հաշմանդամ Վաղինակ Սմբատի Ղարագյոզյանը՝ ի պատիվ վերջինիս մեծ եղբոր՝ Գրիգոր Սմբատի Ղարագյոզյանի։ Գրիգոր Սմբատի Ղարագյոզյանը ծնվել է 1921 թվականին։ Նա մասնակցել է սովետա-ֆիննական պատերազմին և Հայրենական Մեծ պատերազմն սկսվելուց հետո անմիջապես մտել այդ պատերազմի մեջ։ Մի քանի նամակներ ստանալուց հետո նա ևս համարվում է անհետ կորած 1942 թվականից։ Նա ևս ուներ նկարչի և քանդակագործի ձիրք։ Գրիգոր Սմբատի Ղարագյոզյանն էլ է սովորել Դոնի Ռոստովում։ Բացի դա, երկու Գրիգորներն էլ ունեին Դոնի Ռոստովում սիրած հայ աղջիկներ, որոնք տասնամայակներով սպասում էին իրենց սիրածներին։ Փաստորեն Գրիգոր Վաղինակի Ղարագյոզյանը ուղիղ 50 տարի հետո կրկնեց իր հորեղբոր՝ Գրիգոր Սմբատի Ղարագյոզյանի ճակատագիրը։


== Պարգևներ ==
Գրիգոր Ղարագյոզյանը հետմահու պարգևատրվել է ՀՀ «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով։


== Տես նաև ==
Արցախյան ազատամարտ


== Նշումներ ==


== Աղբյուրներ ==
«Ձեր զավակն եմ, ինձ մի մոռացեք», hetq.am


== Ծանոթագրություններ ==
Ախպիորչայ

Ախպիորչայ, գետակ Թուրքիայում Թորթումի աջակողմյան վտակը, թափվում նրա վերին հոսանքի շրջանում։ Լեռնային գետակ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Բորիս Բեզիրգանով

Բորիս Հայկի Բեզիրգանով (սեպտեմբերի 23, 1937(1937-09-23), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - 2010), հայազգի երկրաբան, երկրահանքաբանական գիտությունների դոկտոր (1983), պրոֆեսոր (1985)։


== Կենսագրություն ==
1960 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1960-1963 թվականներին աշխատել է ՌԴ Ալդամ քաղաքի Յակուտական երկրաբանական վարչությունում, 1963-1966 թվականներին՝ Մոսկվայի երկրաքիմիական տրեստում, 1969-1994 թվականներին՝ ԵՊՀ հանքավայրերի որոնման և հետախուզման ամբիոնում, եղել է դասախոս, դոցենտ, պրոֆեսոր, 1978-1994 թվականներին՝ ամբիոնի վարիչ, 1994 թվականից՝ Լեռնամետալուրգիայի ինստիտուտի գլխավոր գիտաշխատող։
Աշխատանքները վերաբերում են օգտակար հանածոների հանքավայրերի որոնման և հետախուզման հարցերին։ Հեղինակ է 2 գրքի, 50-ից ավել գիտական հոդվածների։


== Երկեր ==
Поиски и разведка месторождений полезных ископаемых, М., 1989 (համահեղինակ)։
Прогноз и методика поисков скрытого эндогенного оруденения в пределах рудных полей и месторож¬дений Армении, Е., 2002:


== Ծանոթագրություններ ==
Ծաղիկներ և ծառեր (մուլտֆիլմ)

«Ծաղիկներ և ծառեր» (անգլ.՝ Flowers and Trees)  Silly Symphonies  շարքի կարճամետրաժ մուլտֆիլմ, թողարկվել է 1932 թվականի հուլիսի 30-ին՝ «Walt Disney Studios» կողմից՝  United Artists  -ի միջնորդությամբ։


== Ստեղծման պատմություն ==
«Ծաղիկներ և ծառեր» սա առաջին առևտրային ֆիլմն էր, որտեղ կիրառվել է  «Տեխնիկոլոր» (անգլ.՝ Technicolor)  եռագույն գործընթացը, մինչ այդ բոլոր ֆիլմերը, որոնք ստեղծվել են  «Տեխնիկոլոր»  տեխնոլոգիայով, նկարահանվել են երկգույն պրոցեսով։
«Ծաղիկներ և ծառերը» սկզբում նկարահանվել է սև-սպիտակ  տարբերակով,  մինչև Ուոլթ Դիսնեյը նայել է եռագույն «Տեխնիկոլորի»  փորձերը, որը  հորինել էր նրա աշխատակից Հերբերտ Կալմուսը։ Որոշելով, որ  «Ծաղիկներ և ծառերը»  հիանալի փորձանմուշ կլինեն՝ Դիսնեյը հրաժարվել է սև-սպիտակ գաղափարից և կարճամետրաժ ֆիլմին գույներ է հաղորդել։ Արդյունքում հանդիսատեսներն ու քննադատները դրական են ընկալել մուլտֆիլմը և  1932 թվականին  այն շահել է առաջին Օսկար  մրցանակը՝ լավագույն կարճամետրաժ անիմացիոն ֆիլմ անվանակարգում։
Ռոսինիի և Շուբերտի երաժշտությունը ֆիլմում տրամադրությունների փոփոխություններ են առաջ բերում։  Արդյունքում Silly Symphonies շարքի հաջորդ բոլոր մուլտֆիլմերը նկարահանվել են եռագույն «Տեխնիկոլորով», և լավ գունահաղորդումը նպաստել է վարձույթի  պահանջարկի ավելացմանը։
Միկի Մաուսի մասին մուլտֆիլմի այլ սերիաները մնացել են սև-սպիտակ, մինչև  1935 թվականին «Համերգ» (անգլ.՝ The Band Concert)մուլտֆիլմի նկարահանումը։


== Սյուժե ==
Անտառում բացվում է առավոտը։ Երկար քնից հետո արթնանում են անտառի բոլոր բնակիչները՝ ծառերը, ծաղիկները, սնկերը։ Երիտասարդ  Թխկին սիրահարվում է Կաղամախուն և նրա համար երգ է երգում։ Այդ ընթացքում նրան հակառակորդ է դուրս գալիս՝ դա չար և ծեր Կաղնին էր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ծաղիկներ և ծառեր(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Սոնասար (այլ կիրառումներ)

Սոնասար անունը կարող է վերաբերել՝

Սոնասար՝ գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում (ներկայում գտնվում է Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո),
Սոնասար՝ համայնք Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում (ներկայում համայնքի բոլոր բնակավայրերը գտնվում են Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո),
Սոնասար՝ հայկական արական անձնանուն։
Մատենագրութիւնք (5115, Եփրեմ Ասորի)

Եփրեմ Ասորի, Մատենագրութիւնք (5115), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 5115 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 13-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 13x10 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 259 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Պահպանակն ունի ուղղագիծ երկաթագիր էջ, գրված է՝ մագաղաթ 7-ի վրա՝ անընթեռնելի։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարան՝ 96դ, 257բ, հետագաjի՝ պահպանակ Ա (17-րդ դար) Ե (1904 թ.):


== Բովանդակություն ==
ՅԱւետարանաց մեկնութենէ (թարգմանութիւն Աւետարանի), Ճառք, Խրատք, Աղօթք։


== Ծանոթագրություններ ==
(8600) Արունդինաքուս

(8600) Արունդինաքուս (անգլ.՝ Arundinaceus), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,442355 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0601 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8246 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1394,16 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,258221 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,96° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8600) Արունդինաքուս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Օխնովկա

Օխնովկա (ուկրաիներեն՝ Охнівка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Վլադիմիր-Վոլինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1580 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Օխնովկա գյուղում բնակվում էր 373 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,33 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 280,45 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ջասթին Կրյուգեր

Ջասթին Կրյուգեր (անգլ.՝ Justin Kruger), ամերիկացի սոցիալական հոգեբան, Նյու Յորքի համալսարանի բիզնես-դպրոցի պրոֆեսոր։ Հայտնի է Դանինգ-Կրյուգերի էֆեկտի ուսումնասիրությամբ։


== Կենսագրություն ==
1993 թվականին Կրյուգերը ստացել է հոգեբանության բակալավրի աստիճան Սանտա Կլարայի համալսարանում, ընդ որում, մեկ տարի սովորել է բրիտանական Դարհեմի համալսարանում։ 1999 թվականին Կոռնելի համալսարանում ստացել է հոգեբանության դոկտորի աստիճան։


== Գիտական գործունեություն ==
Կրյուգերը հայտնի է իբրև 1999 թվականին Դեյվիդ Դանինգի հետ իրականացրած հետազոտության համահեղինակ։ Հետազոտության մեջ ցույց է տրվել, որ այն հետազոտվողները, որոնք վատ էին կատարում որոշակի թեմաների, այդ թվում՝ հումորի զգացումի, քերականության և տրամաբանության վերաբերյալ առաջադրանքները, զգալիորեն գերագնահում էին դրանց կատարման որակը։ Ուսումնասիրությունը նաև ցույց է տվել, որ միջինից մի փոքր բարձր ցուցանիշներ դրսևորած հետազոտվողներն առավել ճշգրիտ էին առաջադրանքների կատարման որակի գնահատման ժամանակ։ Եվ ընդհակառակը, նրանք, ովքեր ուրիշներից լավ էին կատարել առաջադրանքները, հակված էին մտածելու, որ առաջադրանքը կատարել են միջինից փոքր-ինչ բարձրորակ։ 
Այս ուսումնասիրությունը հիմք է դարձել այսպես կոչված Դանինգ-Կրյուգերի էֆեկտի համար, ըստ որի՝ այն մարդիկ, որոնք վատ են կատարում որոշակի առաջադրանքներ, սխալմամբ կարծում են, որ իրենց դա հաջողվում է։


== Մրցանակներ և տարբերությոուն ==
Իգնոբելյան մրցանակ հոգեբանությունից (2000)


== Տես նաև ==
Դանինգ-Կրյուգերի էֆեկտ


== Ծանոթագրություններ ==
G-Dragon

Քվոն Ջի Յոնգ  (հանգըլ՝ 권지용, օգոստոսի 18, 1988(1988-08-18), Սեուլ, Հարավային Կորեա), հարավկորեացի երգիչ, ռեփեր, կոմպոզիտոր, պարող, մոդել, BIGBANG խմբի առաջնորդ։ 6 տարի YG Entertainment Group-ում լինելով՝ 2006 թվականին 4 տղաների հետ ստեղծում է K-Pop BIGBANG խումբը։
2009 թվականին G-Dragon-ի «Heartbreaker» ալբոմը հասնում է մեծ հաջողությունների՝ վաճառվելով 200 000 օրինակով և դառնալով տարվա ամենահաջողված ալբոմներից մեկը։ «Heartbreaker»-ը ստանում է «Տարվա ալբոմ» կոչումը «Mnet Asian Music Awards» երաժշտական մրցանակաբաշխության ժամանակ։


== Կենսագրություն ==
Քվոն Ջի Յոնգը ծնվել է 1988 թվականի օգոստոսի 18-ին Սեուլում։ 8 տարեկանում սկսել է կարիերան և դարձել Little Roora խմբի անդամ։ 12 տարեկանում սկսել է հետաքրքրվել ռեփով։ Երիտասարդ Ջի Յոնգով հետաքրքրվել է SM Entertainment Group֊ը, որտեղ տղան 5 տարի սովորել է պար։ 14 տարեկանում Ջի Յոնգը դառնում է YG Entertainment Group-ի սան և ծանոթանում իր հասակակից Դոնգ Յոնգ Բեի հետ։ 6 տարի ուսանելուց հետո երիտասարդը ստանում է նոր կեղծանուն՝ G-Dragon, որով էլ նա հայտնի է մինչ օրս։
2006 թվականի օգոստոսի 19-ին G-Dragon-ը Դոնգ Յոնգ Բեի (Թաեյանգ) և երեք այլ սաների հետ միասին ձևավորում են BIGBANG հնգյակը։


=== «G-Dragon» -ի կերպարը ===
G-Dragon-ը համարվում է ինչպես Big Bang-ի, այնպես էլ Կորեայի ամենանորաոճ դեմքերից մեկը։ G-Dragon-ն ինչպես սիրվել, այնպես էլ քննադատվել է հանդիսատեսի կողմից՝ տեսահոլովակներում չափազանց էպոտաժային և տարբերվող կերպարներով հանդես գալու պատճառով։
Նա գլխավորել է Forbes ամսագրի «Ամենաաշխատասեր աստղը» ցուցակը։


== Սկավառակագրությունը ==


=== Ստուդիական ալբոմներ ===
Heartbreaker (2009)
Coup D'Etat  (2013)
COUP D’ETAT [+ ONE OF A KIND & HEARTBREAKER] (2013)


=== Մինի-ալբոմներ ===
One of kind (2012)


=== Միասնական ալբոմներ ===
GD & TOP (2010)


=== DVD համերգ ===
Shine a Light (2010)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://doramakun.ru/Asian_Music/About/1335865209.html
http://asianpop.wikia.com/wiki/G-Dragon_discography
Կուզ Յոլ (այլ կիրառումներ)

Կուզ Յոլ, կարող է վերաբերել՝

Կուզ Յոլ - գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով
Կուզ Յոլ - գետ Ռուսաստանում, Ռասյուի վտակը
Կուզ Յոլ - գետ Ռուսաստանում, Տիյուի վտակը
Միագաոյի եկեղեցի

Վիլյանուևայի Սուրբ Թոմասի եկեղեցի, կրոնական կառույց Ֆիլիպինների Իլիլո նահանգի Միագաո քաղաքում, Ֆիլիպինների ամենահին և ամենագեղեցիկ կաթոլիկ եկեղեցիներից մեկը, ֆիլիպինյան ռոկոկոյի հիանալի օրինակ։ Ֆիլիպիններում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում ընդգրկված չորս տաճարներից մեկն է՝ որպես Ֆիլիպինների բարոկկո եկեղեցի օբյեկտի մաս։
Միագաոյի եկեղեցին կառուցվել է 1786-1797 թվականներին բլրի գագաթին իսպանացի միսիոներ-ավգուստինյանների կողմից դեղին-նարնջագույն ավազաքարի մոնոլիտ բլոկներից։ Եկեղեցու ճարտարապետությունը վառ վկայություն է ավգուստինյան միաբանութան վանականների շինարարական մեծ փորձի մասին (ոչ մի կողմակի ճարտարապետ կամ ինժեներ ներգրավված չի եղել նախագծման և շինարարության մեջ)։ Կառուցվել է որպես ամրացված եկեղեցի՝ քրիստոնյաներին մորո ցեղերի հարձրակումներից պաշտպանելու համար, այն մոնումենտալ է, ունի մեկուկես մետր  բարձրությամբ պատեր, երկու ցածր,  վերևում նեղացող պահակային աշտարակներ անհավասար բարձրությամբ և գաղտնի անցումներ։ Գետնի մակարդակից 6 մետր խորություն ունեցող հիմքերով, հաստ սյուներով և հզոր կոնտրֆորսներով հագեցած շենքը լավ պաշտպանված է երկրաշարժերից։
Եկեղեցու ճակատը զարդարված է յուրահատուկ ոճով, ինչը արդյունք էր ֆիլիպինյան վարպետների կողմից եվրոպական կաթոլիկ ավանդույթի ստեղծագործական ընկալման։ Մասնագետները տաճարի ձևավորման մեջ տեսնում են նաև իսլամական և չինական ազդեցության տարրեր։
Ճակատային մասի ամենահետաքրքիր մասը ճակտոնի ամբողջ բարձրութամբ ձգվող խորաքանդակն է, որը պատկերում է կոկոսյան արմավենի։ Լինելով ֆիլիպինյան լանդշաֆտի անբաժանելի մասը՝ կոկոսյան արմավենուն միաժամանակ ծառայում է որպես իմացության խորհրդանիշ։ Ֆիլիպինյան հինավուրց լեգենդը կոկոսյան արմավենու մասին պատմում է, որը սիրող մայրն իր երեխաներին է հանձնում այդ ծառը, որը պահում է նրանց ամբողջ կյանքի ընթացքում։ Միևնույն ժամանակ, ուսին մի տղա ունեցող տղամարդը հենվում է արմավենու վրա, ինչը վերաբերում է Սուրբ Քրիստոֆերի առասպելին, որը գետն անցկացրել է մանուկ Քրիստոսին և աշխարհի բոլոր դժվարությունները։ Հետաքրքիր է, որ Սուրբ Քրիստոֆերը հագել է տեղական ֆիլիպինական հագուստ։ Ճատոնի վրա՝ արմավենու ձախ և աջ կողմում, ներկայացված են տեղական բուսական աշխարհի այլ օրինակներ, մասնավորապես` պապայա և գուավա։ Եկեղեցու հովանավոր սրբի՝ Սուրբ Թոմասի կերպարը երկու երեխաների հետ պատկերված է եկեղեցու գլխավոր մուտքի վերևում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Sto Tomas de Villanueva church of Miag-ao
Miag-ao Church: Sto. Tomas de Villanueva Parish Church
The Indigenized Sto. Tomas Villanueva Church of Miag-ao, Iloilo
Սերգեյ Շոյգու

Սերգեյ Կուժուգետովիչ Շոյգու (տուվ. Сергей Күжүгет оглу Шойгу, մայիսի 21, 1955(1955-05-21), Չադան, Տուվայի ինքնավար մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուսական ռազմական ու պետական գործիչ։ Ռուսաստանի Դաշնության պաշտպանության նախարար 2012 թվականի նոյեմբերի 6-ից։ Բանակի գեներալ (2003)։ Ռուսաստանի Դաշնության հերոս (1999)։ Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր փրկարար (2000)։ «Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության բարձրագույն խորհրդի անդամ։
ՌԽՖՍՀ և Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացիական պաշտպանության, արտակարգ իրավիճակների և տարերային աղետների հետևանքների վերացման հարցերով պետական կոմիտեի նախագահ (1991-1994), Ռուսաստանի արտակարգ իրավիճակների նախարար (1994-2012), Մոսկվայի մարզի նահանգապետ (2012)։
Միասնություն միջտարածաշրջանային շարժման ղեկավար (1999-2001), «Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության համանախագահ (2001-2002, Յուրի Լուժկովի և Մինտիմեր Շայմիևի հետ), «Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության հիմնադիր։
Ռուսական աշխարհագրական ընկերության նախագահ (2009 թվականից)։ Այս պահին միակ նախարարը, որը փոքր ընդմիջումով Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության անդամ է 1990-ական թվականներից (ընդհանուր առմամբ՝ ավելի քան քառորդ դար)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1955 թվականի մայիսի 21-ին Տուվայի ինքնավար մարզի Չադանե փոքրիկ քաղաքում՝ շրջանային թերթի խմբագիր Կուժուգետ Սերեևիչ Շոյգուի և զոոտեխնիկ Ալեքսանդրա Յակովլևնա Շոյգուի ընտանիքում։ Մայրական կողմից նրա հարազատները ծնունդով Ուկրաինայից են։
1960 թվականին մկրտվել է Լուգանսկի մարզի Ստախանով քաղաքի տաճարներից մեկում։
Ժամկետային ծառայությունը բանակում չի անցել։


=== Կրթություն ===
1962-ից 1972 թվականներին սովորել է տեղի դպրոցում, 1972 թվականից մինչև 1977 թվականը՝ Կրասնոյարսկի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում, որն ավարտել է ինժեներ-շինարար մասնագիտությամբ։
1996 թվականին պաշտպանել է «Պետական կառավարման կազմակերպում արտակարգ իրավիճակների կանխագուշակման ժամանակ՝ սոցիալ-տնտեսական վնասի նվազեցման նպատակով» ատենախոսությունը Ռուսաստանի ժողովրդական տնտեսության և հանրային ծառայության ակադեմիայում՝ տնտեսագիտության թեկնածուի գիտական աստիճան ստանալու համար։


=== Կարիերա ===


==== Շինարարություն ====
1977-ից մինչև 1978 թվականը՝ «Պրոմխիմստրոյ» տրեստի վարպետ (Կրասնոյարսկ), 1978 թվականից մինչև 1979 թվականը՝ վարպետ, «Տուվինստրոյ» տրեստի տեղամասի պետ (Կիզիլ), 1979 թվականից մինչև 1984 թվականը՝ ավագ աշղեկ, գլխավոր ինժեներ, Սու-36 «Աչինսկալյումինստրոյ» շինարարական վարչության պետ, 1984 թվականից մինչև 1985 թվականը՝ «Սայանալյումինստրոյ» տրեստի կառավարչի տեղակալ (Սայանոգորսկ), 1985 թվականից մինչև 1986 թվականը՝ «Սայանտյաժստրոյ» (Աբական), 1986 թվականից մինչև 1988 թվականը՝ «Աբականվագոնստրոյ» տրեստի կառավարիչ։
1988 թվականից մինչև 1989 թվականը՝ ԽՄԿԿ Աբականի քաղաքային կոմիտեի երկրորդ քարտուղար, 1989 թվականից մինչև 1990 թվականը՝ ԽՄԿԿ Կրասնոյարսկի երկրամասի հրահանգիչ։
1990 թվականին տեղափոխվել է աշխատանքի նոր վայր՝ Մոսկվա։ 1990-1991 թվականներին եղել է ՌԽՖՍՀ Ճարտարապետության և շինարարության պետական կոմիտեի նախագահի տեղակալ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Биография на официальном сайте Правительства России
Биография на официальном сайте МЧС России Archived 2011-11-08 at the Wayback Machine.
Сергей Шойгу, председатель Госкомитета по чрезвычайным ситуациям: «Мысли об отставке мне спать не мешают», интервью 1992 года
Մոզես Քոյթ Թայլեր

Մոզես Քոյթ Թայլեր (անգլ. Moses Coit Tyler օգոստոսի 2, 1835(1835-08-02), Griswold, Նյու Լոնդոն շրջան, Կոնեկտիկուտ, ԱՄՆ - դեկտեմբերի 28, 1900(1900-12-28), Իթակա, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի գրող, պատմաբան, գրականագետ։


== Կենսագրություն ==
Թայլերը ծնվել է 1835 թվականի օգոստոսի 2-ին Կոնեկտիկուտ նահանգի Գրիսվոլդե քաղաքում։ Մանուկ հասակում նա իր ծնողների հետ տեղափոխվում է Միչիգան նահանգի Դետրոյթ քաղաք։ 1853 թվականին ընդունվել է Միչիգանի համալսարան, մեկ տարի անց տեղափոխվել է Յեյլի քոլեջ, 1857 թվականին ստացել է բակալավրի աստիճան, իսկ 1863 թվականին` մագիստրոսի կոչում։ Ավարտելուց հետո Թայլերը երկու տարի սովորում է սեմինարիայում, դարձնում է եկեղեցու քահանա, երեք տարի եղել է հովիվ Նյու Յորքում։
1862 թվականին Թայլերը հրաժարվեց հոգևոր աստիճանից, կրոնական տեսակետները փոխելու համար։ Դրանից հետո նա շահագրգռված էր ֆիզիկական դաստիարակության տեսության մեջ, մի քանի անգամ աշխատանք է գրել և դասավանդել այս թեմայի վերաբերյալ (ներառյալ Անգլիայում) և զբաղվել է լրագրությամբ։ 1867 թվականին Թայլերը զբաղեցրել է Միչիգանի համալսարանում անգլերենի և գրականության պրոֆեսորի պաշտոնը, այս պաշտոնում աշխատել մինչև 1881 թվականը։ 1873-1874 թվականներին աշխատել է որպես «Քրիստոնեական միության» գրական խմբագիր։ 1881 թվականին Թայլերը դարձավ Ամերիկայի պատմության պրոֆեսոր (ԱՄՆ-ում առաջինը), Կոռնելի համալսարանում, ինչպես նաև Եպիսկոպոսական եկեղեցու սարկավագ։ 1883 թվականին նա ձեռնադրվել է քահանա, չնայած նա զբաղվում էր ծխական գործունեությամբ։
Թայլերի կարևորագույն աշխատանքներն են «Ամերիկյան գրականության պատմությունը գաղութային ժամանակաշրջանում, 1607-1765» (երկու հատորով, 1878 թվական), ինչպես նաև «Ամերիկյան հեղափոխության գրական պատմությունը, 1763-1783» (երկու հատորով, 1897 թվական)։ Թայլերը հրատարակել է ֆիզիկական մշակույթի և անգլերեն գրականության մի շարք աշխատանքներ, ինչպես նաև ակտիվ մարտիկի կենսագրությունը` Պատրիկ Հենրիի հյուսիսամերիկյան գաղութների անկախության վերաբերյալ։


== Հրատարակված աշխատանքներ ==
The Brawnville Papers (1869)
History of American Literature during the Colonial Time, 1607-1765 (1878)
In Memoriam: Edgar Kelsey Apgar (1886)
Patrick Henry biography (1887)
Three Men of Letters (1895)
Literary History of the American Revolution, 1763-1783 (1897)
Glimpses of England; Social, Political, Literary (1898)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Encyclopædia Britannica Eleventh Edition. — New York: Encyclopædia Britannica, Inc., 1911. — Т. 27.
Լուդոլֆ վան Քյոլեն

Լուդոլֆ վան Քյոլեն (հոլ.՝ Ludolph van Ceulen, նաև van Keulen, van Collen, van Cuelen, [ˈlydɔlf vɑŋˈkøːlə(n)]), հոլանդացի մաթեմատիկոս։


== Կենսագրություն ==
Լյուդոլֆ վան Քյոլենը տեղափոխվել է Դելֆթ, ամենայն հավանականությամբ, 1576 թվականին, որպեսզի դասավանդի սուսերամարտ և մաթեմատիկան, իսկ 1594 թվականին Լեյդենում բացել է սուսերամարտի դպրոց։ 1600 թվականին նշանակվել է Duytsche Mathematique ինժեներական դպրոցի մաթեմատիկայի առաջին պրոֆեսոր, որը հիմնադրել էր Մորիսը՝ Օրաննի արքայազնը։
Վան Քյոլենի կարևորագույն աշխատանքը եղել է պի մաթեմատիկական հաստատունի հաշվարկումը, որի վրա նա ծախսել է իր կյանքի զգալի մասը՝ ըստ էության, օգտագործելով այն նույն մեթոդները, որոնք օգտագործել էր Արքիմեդը շուրջ տասնյոթ դար առաջ։ Նա հրատարակել է պի թվի 20 տասնորդական թվանշանները 1596 թվականի իր «Van den Circkel» գրքում, որը հրապարակվել է նախքան նրա Լեյդեն տեղափոխվել, իսկ ավելի ուշ նա ընդլայնել է այդ արժեքը մինչև 35 տասնորդական թվանշան։ Այդ թիվը հայտնի է որպես Լյուդոլֆի թիվ, և ըստ նրա կտակի, այն պետք է փորագրվեր նրա տապանաքարի վրա։ Հաշվարկի ժամանալ նրան շատ է օգնել նրա կինը՝ Ադրիանա Սիմոնսը։ 

Ցեյլենի հեղինակած աշխատություններից են.

«Solutie ende Werckinghe ор twee Geometrische vraghen by Willem Goudaem 1580» (Ամստերդամ, 1584),
«De Arithmetische en Geometrische fondamenten» (Լեյդեն, 1615; 2-րդ հրատ. լատիներենով Վիլեբրորդ Սնելիուսի մշակմամբ լույս է տեսել «Fundamenta Arithmetica et Geometrica» վերնագրով, Լեյդեն, 1615),
«De Annulis» (1619). Rammelman Elsevier, «Over Mr. Ludolf van Ceulen, als schermeester en hoogleeraar in de wiskunde te Leuden» (Ուտրեխտ, «Histor. genvotschap», Kroniik II, 1846),
Vorsterman van Oijen, «Notice sur Ludolphe van Colen» (Boncompagni, «Bullettino di bibliografia e di storia delle scienze matematiche e fisiche», I, 1868)։


== Ժառանգություն ==
Լյուդոլֆ վան Քյոլենի մահվանից հետո Լյուդոլֆի թիվը՝

3.14159265358979323846264338327950288...,փորագրվել է նրա շիրմաքարի վրա Լեյդենում։ Հետագայում շիրմաքարը կորել է, սակայն ավելի ուշ՝ 2000 թվականին, վերականգնվել է։
Լյուդոլֆ վան Քյոլենի մահվանից հետո նրա «De circulo & adscriptis liber» գիրքը թարգմանվել է լատիներեն Սնելիուսի կողմից։
Գերմանիայում պի թիվը ներկայում էլ երբեմն կոչվում է Լյուդոլֆի թիվ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
"Digits of Pi" by Barry Arthur Cipra (includes photo of tombstone)
Oomes, R. M. Th. E.; Tersteeg, J. J. T. M.; Top, J. "The epitaph of Ludolph van Ceulen." Nieuw Arch. Wiskd. (5)  1  (2000),  no. 2.  online
«Ludolph van Ceulen (1540-1610)» (հոլանդերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 5 May 2006-ին։ Վերցված է 31 March 2008 
Ludolph van Ceulen (1596) Vanden circkel - Linda Hall Library
Ludolph van Ceulen (1619) De circulo et adscriptis liber and Surdorum quadraticorum arithmetica - Linda Hall Library
Կալաբասաս

Կալաբասաս, քաղաք Լոս Անջելեսում, ԱՄՆ արևմուտքում։ Այն գտնվում է Սան Ֆեռնանդո հովտի և Սանտա Մոնիկա լեռան հարավ-արևմուտքում։ 2009 թվականի տվյալներով բնակչությունը այնտեղ կազմում էր 22 095 մարդ։


== Աշխարհագրություն ==
Քաղաքը գտնվում է Սան-Ֆեռնանդոի հարավ-արևմուտքում և ներառում է Սանտա-Մոնիկա լեռը։ Դա գտնվում է Լոս Անջելեսից 35 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Հարավ-արևելքում այն սահմանակցում է Վուդլենդ Հիլզի հետ, հարավարևելյան մասում՝ Տոպանգայի, հարավում՝ Մալիբուի, արևմուտքում՝ Ագուրա-Հիլզի և հյուսիսում Հիդդեն Հիլզի հետ։
Կալաբասասը հաճախ համեմատում են Վուդլենդ-Հիլզի և Տոպանգայի հետ նույն մակերեսի, դեմոգրաֆիայի և բնակչության ցածր խտության պատճառով։ Քաղաքն ունի 34,1 կմ² մակերես, ընդ որում 0,1 կմ²-ին՝ ջուր է։ Տարվա տաք ամիսներին քաղաքի ջերմաստիճանը 6-8 աստիճանով բարձր է, քան նրա հետ սահմանակցող Վուդլենդ-Հիլզի ջերմաստիճանը, քանի որ նրա ռելիեֆը հրաբխի խառնարան է հիշեցնում։


== Ժողովրդագրություն ==
2005 թվականին քաղաքում եղել է 23.123 մարդ։ Բնակչության խտությունը 590,4 մարդ/կմ² է։ Ռասայական կազմը ներառում է 85,92% սպիտակամորթ, 2,18% սևամորթ կամ աֆրոամերիկացի, 0,13% կորեական ամերիկացիներ, 7,17% ասիացի, 1,31% այլ ռասաներ։
8350 ընտանիքներից 44,4%-ն ունեն մինչև 18 տարեկան երեխաներ։ 64,3%-ը եղել են ամուսնական զույգեր, որոնք ապրում էին միասին, 9%-ը եղել են կանայք, որոնք այրի էին, իսկ 23,3%-ը ընտանիք չունեին։ Բնակչության միջին տարիքը 38 տարեկան է։


== Տնտեսություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ուժբա (գետ)

Ուժբա (ռուս.՝ Ужба), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պոլ գետի աջ ափում՝ 47 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Մոկշա գետն է։ Գետի ենթաավազանը Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 09010102312110000026283
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110002628
Ավազանի կոդը - 09.01.01.023
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Անսակ սյուր Վիեն

Անսակ սյուր Վիեն (ֆր.՝ Ansac-sur-Vienne), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 820 մարդ, բնակչության խտությունը` 26.63 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 30.79 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 350 կմ հարավ, Պուատիե քաղաքից` 70 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 55 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 517 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 382-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 135։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,9 %։ 382 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 340 անձ (186 տղամարդ և 154 կին)։ Գործազուրկ են եղել 42 անձ (20 տղամարդ և 22 կին)։ 135 անաշխատունակներից 31-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 73-ը` թոշակառուներ, իսկ 31-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
(2995) Տարատուտա

(2995) Տարատուտա (անգլ.՝ Taratuta), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի օգոստոսի 31-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,615347 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2586 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9721 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1544,87 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,233029 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,84° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2995) Տարատուտա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ծովինար (անձնանուն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ծովինար (այլ կիրառումներ)Ծովինար, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն գավառական ծովինար՝ «փայլակ» բառից։ Կազմված է հայերեն ծով և արաբերեն nār՝ հուր, կրակ բառերից։ Գործածվել է 15-17-րդ դարերում, այժմ էլ (2015) գործածական է։ Անվան կրճատ տարբերակն է Ծովո։
Հնագույն հիշատակություններն են 1509, 1582, 1587, 1602, 1647, 1651, 1664, 1698 թվականներին։


== Ծանոթագրություններ ==
Վալսիննի

Վալսիննի (իտալերեն՝ Valsinni), կոմունա Իտալիայում, Բազիլիկատա մարզում՝ Մատերա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1794 մարդ (2005 թվական), բնակչության խտությունը կազմում է 58 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 31 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 75029։ Հեռախոսային կոդը՝ 0835։
Չանսելորսվիլի ճակատամարտ

Չանսելորսվիլի ճակատամարտ (անգլ.՝ Battle of Chancellorsville), Ամերիկայի քաղաքացիական պատերազմի խոշոր ճակատամարտ, որը տեղի է ունեցել 1863 թվականի ապրիլի 30-ից մայիսի 5-ը, Սփոթսիլվեյնի տարածաշրջանում՝ Ջորջ Չանսելորի պլանտացիայի մոտ (հայտնի է որպես «Չանսելորսվիլ»), Ջոզեֆ Հուկերի Պոտոմաքսյան բանակի և Ռոբերտ Լիի Հյուսիսվիրջինյան բանակի միջև։ Պատմության մեջ է մտել որպես գեներալ Լիի վարած ամենահաջող մարտը, որտեղ նա հարձակողական մարտում պարտության է մատնում իր զորքերին կրկնակի անգամ գերազանցող ուժերին։ Սակայն Համադաշնության հաղթանակը մռայլվեց գեներալ Ջեքսոն Քարե Պատի մահվանից հետո։
Պատմաբան Սթիվեն Սիրսը գրել է, որ Չանսելորսվիլը յուրօրինակ է ու եզակի Քաղաքացիական պատերազմի ճակատամարտերի մեջ. այս ճակատամարտը առանձնանում է իր բարդությամբ և ռազմական գործողությունների լարվածությամբ։ Այն դարձավ գեներալ Լիի ամենավառ հաղթանակը և դաշնային բանակի ամենածանր պարտությունը։ Գեներալ Հուկերը սկսեց այս ճակատամարտը, իր տրամադրության տակ ունենալով լավ նախապատրաստված բանակ, ճշգրիտ կատարված հետախուզություն, քանակական գերակշռություն և խելամիտ, մտածված ծրագիր։ Նրա հակառակորդը՝ գեներալ Լին, այդ օրերին թուլացել էր երկու դիվիզիայով, և Հուկերի գրոհը նրա համար գրեթե անսպասելի էր։ Այնուամենայնիվ, Հուկերը պարտվեց, իսկ մայիսի 3-ի ճակատամարտը երկրորդը դարձավ իր արյունահեղությամբ Ամերիկայի քաղաքացիական պատերազմի ճակատամարտերի շարքում՝ Էնտիտեմից հետո։


== Ծանոթագրություններ ==
Չերինիալե

Չերինիալե (իտալերեն՝ Cerignale), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պիաչենցա գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է՝ 802 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 13 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 61 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 47010։ Հեռախոսային կոդը` +39 0543:


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս` 0523 939210
Էլեկտրոնային փոստ՝ comune@cerignale.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune-cerignale-pc.it/ Archived 2006-09-03 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune-cerignale-pc.it/ Archived 2006-09-03 at the Wayback Machine.
Ազգային վիճակագրության ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Փափկամազ Հիսուս

«Փափկամազ Հիսուս» (լատ.՝ Ecce Mono՝ «Ահա կապիկը»), ութսուն տարեկան ծխական Սեսիլի Խիմենեսի կողմից Էլիաս Գարսիա Մարտինեսի որմնանկարների անհաջող վերականգնման արդյունքը (1858-1934), գտնվում է Իսպանիայի Սարագոսա նահանգի Բորխա քաղաքի Գթասրտության  տաճարում։ Ծխական համայնքը 2010-2012 թվականներին եկեղեցու ավագերեցի թույլտվությամբ վերականգնել է 20-րդ դարի «Ecce Homo» («Ահա մարդը») ավետարանական թեմայով որմնանկարը։ Նրա աշխատանքի արդյունքը շատ մասնագետներ ճանաչել են որպես «նկարչության պատմության մեջ ամենավատ վերականգնումը»։ Արդյունքում ստացված պատկերը, որը նման էր մորթավոր կապիկի, արագորեն հայտնի է դարձել։ 
Խիմենեսի աշխատանքը մաքրելու և որմնանկարը նախնական վիճակին վերադարձնելու մտադրության մասին լուրերը բողոքների առիթ են դարձել։ Վերականգնված պատկերի պաշտպանության համար միջնորդություն է ներկայացվել, որը ցույց էր տալիս, որ տարեց ծխականի աշխատանքը շատ ավելի արժեքավոր ու հետաքրքիր է, քան հարյուր տարի առաջվա բնօրինակը։ «Փափկամազ Հիսուսը» պրիմիտիվիզմի վառ օրինակ էր, որն անգամ համեմատվում էր Գոյայի,Մունկի և Մոդիլիանիի ստեղծագործությունների հետ։ 2012 թվականի ամռանը որմնանկարը առանձնացվել է, եկեղեցին սկսել է էքսկուրսիաներ կատարել այնտեղ` գանձելով խորհրդանշական վճար։ Տեղեկանալով այդ մասին՝ «մեղավոր» Սեսիլի Խիմենեսը որոշել է եկեղեցուց պահանջել զբոսաշրջիկներից հավաքած միջոցների մի մասը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Пушистый Иисус. Как была проведена худшая реставрация в истории искусства /lenta.ru
Գորոդիշչե (գյուղ, Պեսչանկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳորոդիշչեԳորոդիշչե (ուկրաիներեն՝ Городище), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Պեսչանկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1820 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գորոդիշչե գյուղում բնակվում էր 812 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2974 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 273,03 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նիդերմոդերն

Նիդերմոդերն (ֆր.՝ Niedermodern), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 738 մարդ, բնակչության խտությունը` 168.11 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.39 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 31 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 556 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 430-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 126։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,3 %։ 430 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 407 անձ (220 տղամարդ և 187 կին)։ Գործազուրկ են եղել 23 անձ (6 տղամարդ և 17 կին)։ 126 անաշխատունակներից 47-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 52-ը` թոշակառուներ, իսկ 27-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Արսենա Մարաբդելի

Արսենա Մարաբդելի (վրաց.՝ არსენა მარაბდელი), վրացի գրող Միխեիլ Ջավախիշվիլիի վեպը։ Ստեղծագործության առաջին մասը տպագրվել է Մնաթոբի ամսագրում (1926 թվականին)։ Առանձին գրքով լույս է տեսել 1933 թվականին։ Հեղինակը վեպը գրել է 7 տարվա ընթացքում։ Վեպում ներկայացվում են 19-րդ դարի սկզբում Վրաստանում գոյություն ունեցող սոցիալական խնդիրները։ «Արսենա Մարաբդելի» վեպը համարվում է Միխեիլ Ջավախիշվիլիի լավագույն ստեղծագործություններից մեկը։
Հեղինակի կենդանության օրոք վեպը տպագրվել է երեք մասով։ Այն թարգմանվել է մի քանի լեզուներով, այդ թվում՝ գերմաներեն, ռուսերեն ու անգլերեն։ Վեպում պատկերված է մարդկանց պայքարը հանուն ազգային ու սոցիալական անկախության։


== Կերպարներ ==

Գրքի գլխավոր հերոսը Արսեն Օձենաշվիլին է, ով հայտնի է որպես Արսեն Մարաբդայից։ Նա վրացի ապստամբ է, ով գողանում է հարուստներից ու օգնում աղքատներին։
Ստեղծագործության գլխավոր հերոսի նախատիպը Արսեն Օձելաշվիլին (1797 — 1842) է, ով հայտնի էր որպես Արսեն Մարաբդայից (ծնվել է Քարթլիի (Քարթլի-Կախեթի թագավորություն) Մարաբդա գյուղում)։ Նա իր խմբի հետ պայքարել է ճորտատիրական կարգերի դեմ, ինչի համար էլ կոչվել է Վրաստանի Ռոբին Հուդ։


== Արտաքին հղումներ ==
რომანი goodreads.com-ზე


== Ծանոթագրություններ ==
Լորենցո Ֆոնտանա

Լորենցո Ֆոնտանա (իտալերեն՝ Lorenzo Fontana, ապրիլի 10, 1980(1980-04-10), Վերոնա, Վենետո, Իտալիա), իտալացի քաղաքական գործիչ, Հյուսիսային լիգա կուսակցության անդամ։ 2019 թվականի հուլիսի 10-ից մինչև 2019 թվականի սեպտեմբերի 5-ն Իտալիայի եվրոպական գործերի առանց պորտֆելի նախարար։


== Կենսագրություն ==
Հանդիսացել է Վերոնայի ցուցահանդեսային կենտրոնի աշխատակից, ավարտել է Պադովայի համալսարանը, որտեղ ուսումնասիրել է քաղաքագիտություն, և Հռոմի եվրոպական համալսարանը՝ «քրիստոնեական քաղաքակրթության պատմություն» մասնագիտությամբ։ Հյուսիսային լիգա կուսակցությունից ընտրվել է Վերոնա քաղաքի կոմունային խորհրդի կազմում։
2009 թվականին ընտրվել է Եվրախորհրդարան, մտել է Ազատության և ժողովրդավարության Եվրոպա խմբակցության կազմում, 2014 թվականին վերընտրվել և դարձել Ազգերի և զատությունների Եվրոպա խմբակցության անդամ։
2018 թվականի մարտի 4-ին Վենեցիայի մարզի երկրորդ շրջանում Հյուսիսային լիգա կուսակցության ներկայացրած ցուցակով ընտրվել է Իտալիայի Պատգամավորների պալատի անդամ, մարտի 29-ին ընտրվել է Պալատի փոխնախագահներից մեկը։
2018 թվականի հունիսի 1-ին Կոնտեի կառավարությունում զբաղեցրել է Իտալիայի ընտանիքի և հաշմանդամություն ունեցող անձանց առանց պորտֆելի նախարարի պաշտոնը։
2019 թվականի հուլիսի 10-ին նույն կառավարությունում նշանակվել է Իտալիայի եվրոպական գործերի առանց պորտֆելի նախարար։
2019 թվականի սեպտեմբերի 4-ին Ջուզեպպե Կոնտեն ձևավորել է իր երկրորդ կառավարությունը (եվրոպական հարցերով նոր նախարարը դարձել է Էնցո Ամենդոլան, Ֆոնտանան ոչ մի նշանակում չի ստացել), իսկ սեպտեմբերի 5-ին նոր կաբինետը երդում է տվել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Lorenzo Fontana» (անգլերեն)։ Եվրախորհրդարան։ Վերցված է 2018-06-03 
«FONTANA Lorenzo» (իտալերեն)։ Իտալիայի պատգամավորների պալատ։ Վերցված է 2018-06-03
Կոխտովեց

Կոխտովեց (ռուս.՝ Кохтовец), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իվանովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Լանդեխ գետի ձախ ափին՝ 53 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։ Ակունքը գտնվում է Խուդյակովա գյուղի մոտ, 7 կմ հյուսիս-արևելք Պեստյակա գյուղից։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կլյազմա գետն է։ Գետի ենթաավազանը Օկա և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը09010301112110000033822
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110003382
Ավազանի կոդը - 09.01.03.011
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ձորագյուղի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (այլ կիրառումներ)

Ձորագյուղի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ, կարող է վերաբերել՝

Ձորագյուղի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ - Արագածոտնի մարզի Ձորագյուղ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը
Ձորագյուղի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ - Գեղարքունիքի մարզի Ձորագյուղ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը
Ձորագյուղի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ - Լոռու մարզի Ձորագյուղ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը
Բարտենևո (գյուղ, Խոլմ-Ժիրովսկի շրջան)

Բարտենևո (ռուս.՝ Бартенево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բայրոնյան հերոս

Բայրոնյան հերոս, ռոմանտիկական հերոսի տիպ, որը գրավել է եվրոպական հասարակության երևակայությունը լորդ Բայրոնի «Չայլդ Հարոլդի ուխտագնացությունը» պոեմի (1812-1818) հրատարակումից հետո, որում առկա են ինքնակենսագրական մոտիվներ։ 1820-ական թվականների սահմանին հետագա զարգացում է ապրել Ջոն Պոլիդորիի «Վամպիրը» պատմվածքում, Չարլզ Ռոբերտ Մեթյուրինի «Մելմոթ թափառականը» վեպում, «Կորսարի»ի նման բայրոնյան պոեմներում։


== Նկարագրություն ==
Ալեքսանդր Պուշկինը «Եվգենի Օնեգին» պոեմում հեգնել է նմանատիպ սյուժեների ժողովրդականությունը.

Պուշկինի թվարկած ստեղծագործությունների հերոսներն իրենց շրջապատի մարդկանց գերազանցում են իրենց խելքով և կրթվածությամբ, նրանք խորհրդավոր են ու խարիզմատիկ, գրավիչ են հակառակ սեռի ներկայացուցիչների համար։ Նրանք իրենց դիտարկում են որպես հասարակությունից և օրենքից դուրս, հասարակական կարգին վերաբերվում են ամբարտավանությամբ, որ երբեմն հասնում է ցինիզմի։ Հանրային օրենքների նկատմամբ արհամարհանքը երբեմն հասցնում է հանցագործության։ Մութ կողմի առկայությունը (դատապարտելի անցյալ) նման հերոսներին մոտեցնում է հակահերոսին։ Այդ կիսակամավոր մենակյացը վայելում է իր աստանդական ու տարագրյալ կյանքը։ Ըստ Վլադիմիր Նաբոկովի՝ նա «հաշտ չէ ո՛չ դրախտի, ո՛չ դժոխքի, ո՛չ աստվածների, ո՛չ մարդկանց հետ»։

Գրականագետ Բորիս Կուզմինը նշել է, որ «Բայրոնը պոտենցիալ հերոսը եղել է հեղափոխական, իրականը՝ հիասթափված միայնակ վրիժառու։ Առաջինին կարելի է մեկնաբանել հեղափոխական կլասիցիզմի ոգով, որին Բայրոնը միշտ ձգտում էր։ Երկրորդը պահպանել է իր վեհությունը միայն ռոմանտիկական իդեալականացման շնորհիվ»։ 
Պուշկինը պնդել է, որ 1816 թվականի «Ադոլֆ» վեպում ֆրանսիացի գրող «Կոնստանն առաջին անգամ է ներկայացրել այդ բնավորությունը, որը հետագայում ժողովրդականության է արժանացել լորդ Բայրոնի հանճարի շնորհիվ»։ Իրականում իրենից և աշխարհից հիասթափված թափառականի նորամուտը եղել է Շատոբրիանի «Ռենե» կիսաինքնակենսագրական (1802) վիպակը, որն իր հերթին շարունակել է սեփական վշտերից հաճույք ստանալու սենտիմենտալիստական ավանդույթը, որը գալիս է Գյոթեի «Երիտասարդ Վերթերի տառապանքները» (1774) ստեղծագործությունից։ Ուշ շրջանի վիկտորյական գրականության բայրոնյան հերոսների օրինակներ են Հիտքլիֆն ու Ջեյն Էյրը Բրոնտե քույրերի վեպերից։ Բայրոնականության գծերով օժտված են նաև 19-րդ և 20-րդ դարերի բազմաթիվ արկածային վեպերի հերոսներ (օրինակ՝ Կոմս Մոնտե-Քրիստոն, կապիտան Նեմոն)։
Ռուս գրականության մեջ բայրոնյան հերոսին հատուկ է ռեֆլեքսիան. նա Համլետն ու Դոն Ժուանն է նույն մարդու մեջ։ Այդ տիպի հերոսներին հատուկ դեմոնիզմը լիակատար կերպով իր արտահայտությունն է գտել Լերմոնտովի «Դևում»։ Որպես բայրոնյան հերոս ռուս բանաստեղծների կողմից վերաիմաստավորվել է նաև հեռավոր կղզի աքսորված Նապոլեոնը։ Եվգենի Օնեգինն ու Պեչորինը ներկայացնում են այդ տիպի հետագա զարգացումները ռուս հասարակության մեջ, այսինքն՝ ավելորդ մարդկանց։


== Ծանոթագրություններ ==
Դուբրովկա (գյուղ, Ուգրանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴուբրովկաԴուբրովկա (ռուս.՝ Дубровка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լեյլա Ալ-Ատար

Լեյլա Ալ-Ատար (արաբ․՝ ليلى العطار‎‎, մայիսի 7, 1944(1944-05-07), Բաղդադ, Իրաքի թագավորություն - հունիսի 27, 1993(1993-06-27), Բաղդադ, Իրաք), իրաքցի նկարչուհի, Իրաքի գեղարվեստի ազգային թանգարանի տնօրեն։ ԶԼՄ-ներում հայտնի է դարձել 1993 թվականին՝ ԱՄՆ-ի կողմից Իրաքի վրա կատարված ռմբակոծությունից զոհվելուց հետո։


== Կենսագրություն ==

Լեյլա Ալ-Ատարը ծնվել է 1944 թվականին, Բաղդադում։ 1965 թվականին ավարտել է Բաղդադի գեղեցիկ արվեստների ակադեմիան։ Պարբերաբար մասնակցել է ազգային ու միջազգային տարբեր ցուցահանդեսների ինչպես Իրաքում, այնպես էլ` դրա սահմաններից դուրս։ Դրանցից հինգին ներկայացված են եղել միայն կին նկարիչներ։ Մասնավորապես, մասնակցել է Քուվեյթի բիենալեին (1973), Արաբական առաջին բիենալեին (Բաղդադ, 1974), Արաբական երկրորդ բիենալիեն (1976), Քուվեյթի բիենալեին (1981), ինչպես նաև ոսկե մեդալ է ստացել Կահիրեի բիենալեի ժամանակ (1984)։
1991 թվականին Իրաք-քուվեյթյան պատերազմի ավարտից հետո Լեյլա Ան-Ատարը բաղդադյան «Ռաշիդ» հյուրանոցի հատակին ստեղծել է խճանկար. այստեղ հաճախ էին հյուրընկալվում օտարերկրացի հյուրեր։ Նա պատկերել է ԱՄՆ նախագահ Ջորջ Բուշ ավագին, իսկ դիմանկարի տակ անգլերենով ու արաբերենով գրված է եղել «Բուշը հանցագործ է» (անգլ.՝ Bush is criminal): Արաբական մշակույթում մարդու պատկերը տրորելը խիստ վիրավորանք է համարվում, այդ պատճառով նկարը միանգամից գրավել է ամերիկացի դիվանագետների ուշադրությունը, և այդ մասին հաղորդվել է Բուշին։ 1993 թվականի հունիսի 28-ին Լեյլան, նրա ամուսինն ու տան աշխատողը սպանվել են ամերիկյան ռմբակոծության արդյունքում։ Հարվածի պատճառով Լեյլայի աղջիկը կորցրել է տեսողությունը։ Ըստ պաշտոնական վարկածի` հարվածի թիրախը իրաքյան հետախուզության գլխամասն էր, սակայն կարծիք կա, թե Լեյլան դարձել է Բուշի վրեժի զոհը։


== Հիշատակ ==
Քրիս Քրիստոֆերսոնը Լեյլային է նվիրել իր «The Circle (Song for Layla Al-Attar and Los Olvidados of Argentina)» երգը։ Կոլումբիացի երգչուհի Մարթա Գոմեսը կատարել է Քրիստոֆերսոնի The Pilgrim. A celebration of Kris Kristofferson երգը` մեկ քառատող ավելացնելով իսպաներենով։
Հիթեր Ռաֆֆոյի «Ցանկության ինը մասերը» պիեսում կա Լայալի կերպարը, որը հիմնված է Լեյլա Ալ-Ատարի վրա։ Պիեսը մոնոներկայացում է, և դրա բոլոր կերպարներին, այդ թվում` Լայալին, խաղում է հենց ինքը` Ռաֆֆոն։ Ըստ նրա խոսքի՝ պիեսը գրելու համար առիթ է դարձել Լեյլայի նկարը, որը հեղինակը տեսել է պատկերասրահում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Pope, Hugh. «Artist’s rendering: After Painter Dies, A Myth is Bom in Insular Iraq? Baghdadis Believe Ms. Attar Was Target of US Missiles.» Asian Wall Street Journal. (June 3, 2002). http://search.proquest.com/docview/398814196


== Արտաքին հղումներ ==
Լեյլա Ալ-Ատարը Iraqiart.com կայքում