armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կազաչկա (գյուղ, Զմիյովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կազաչկա (այլ կիրառումներ)Կազաչկա (ուկրաիներեն՝ Козачка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զմիյովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1681 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կազաչկա գյուղում բնակվում էր 18 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,275 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 65,45 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Իդ (Կանտալի գավառ)

Իդ (ֆր.՝ Ydes), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 1774 մարդ, բնակչության խտությունը` 102.19 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 17.36 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 70 կմ հարավ-արևմուտք, Օրիյակ քաղաքից` 50 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1098 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 799-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 299։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,8 %։ 799 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 734 անձ (399 տղամարդ և 335 կին)։ Գործազուրկ են եղել 65 անձ (33 տղամարդ և 32 կին)։ 299 անաշխատունակներից 43-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 118-ը` թոշակառուներ, իսկ 138-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կանտալ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
(4795) Կիհարա

(4795) Կիհարա (անգլ.՝ Kihara), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի փետրվարի 7-ին Ացուշի Տակահաշիի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,199903 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8628 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5371 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1191,8 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,302064 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,11° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4795) Կիհարա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Օբուխով № 7 (Կրասնի Սուլինի շրջան)

Օբուխով № 7 (ռուս.՝ Обухов № 7), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանում։ Մտնում է Բոժկովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Նանդիշ Սինգհ

Նանդիշ Սանդու (անգլ.՝ Nandish Sandhu, դեկտեմբերի 25, 1981(1981-12-25), Բհարատպուր, Bharatpur division, Ռաջասթան, Հնդկաստան), հնդիկ դերասան, մոդել և հեռուստատեսային դերասան։ Սկսել է իր կարիերան մոդելի կարիերայով, ապա շարունակել հեռուստատեսային կարիերան։ Մեծ ճանաչում է ձեռք բերել խաղալով հնդկական Մերժվածը հեռուստասերիալում, որտեղ մարմնավորել է Վիր Ումեդ Սինգ Բունդելային:


== Կարիերա ==
Նանդիշ Սանդուն ծնվել է 1981 թվականի դեկտեմբերի 25-ին։ Նա սկսել է իր կարիերան մոդելավորման հետ միասին։ Այս դերասանը հայտնի է դարձել Մերժվածում՝որպես Վիր Սինգ Ումեդ Սինգ Բունդելա։


== Անձնական կյանք ==
Նանդիշ Սանդուն ամուսնացել է Մերժվածի դերասանուհի Ռաշամի Դեսայի հետ։ Նրանց հարսանիքը տեղի է ունեցել 2012 թվականի փետրվարի 12-ին։ Սակայն 2015 թվականին նրանք բաժանվեցին։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նանդիշ Սանդուն Ինստագրամում
Էդգար Առաքելյան

Էդգար Առաքելյան (ապրիլի 17, 1983(1983-04-17), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քաղաքագետ։ Հայաստանի Հանրապետության Ազգային Ժողովի 7-րդ գումարման պատգամավոր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1983 թվականի ապրիլի 17-ին Երևանում։
Միչև 2004 թվականը սովորել է Հայ-ռուսական (սլավոնական) համալսարանի քաղաքագիտության ֆակուլտետում, իսկ 2007 թվականին ավարտել է նույն բուհի ասպիրանտուրան։ 2008 թվականին՝ «Առաջնորդների զարգացման կենտրոն» հիմնադրամի դասընթացը։
2007 թվականին եղել է «Երիտասարդական նվաճումներ» հասարակական կազմակերպության բանավեճերի ակումբների ծրագրի աշխատակից։ 2008-2009 թվականներին՝ «Մեդիա Գրուպ» ՍՊԸ պատվիրատուների սպասարկման մենեջեր։ 2010 թվականին՝ «Իդեա Լաբ» ՍՊԸ-ի տնօրեն։ 2010-2011 թվականներին անդամակցել է «1in.am» լրատվական-վերլուծական կայքի հիմնադիր կազմին և եղել է մարկետինգի և զարգացման պատասխանատու։ 2011-2013 թվականներին՝ «Սաս Գրուպ» ընկերության առցանց մարկետինգի պատասխանատու, 2013-2016 թվականներին ղեկավարել է «Շեն Հոլդինգ» ՓԲԸ-ի մարկետինգի բաժինը։ 2016-2017 թվականներին ՝ «Բի Վեբ Սիսթեմս» ընկերության ծրագրավորող, 2017-2018 թվականներին՝ «Թեոկեն» ՍՊԸ-ի ծրագրավորող։
2008 թվականին մասնակցել է «ՀԻՄԱ» երիտասարդական շարժմանը, 2010 թվականին իր շուրջ համախմբված համախոհների հետ ստեղծել է «Մենք դե՜մ ենք օտարալեզու դպրոցների վերաբացմանը» քաղաքացիական նախաձեռնությունը։ 2019 թվականներին Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարանի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ է։


== Քաղաքական գործունեություն ==
2018 թվականի դեկտեմբերի 9-ին ընտրվել է Ազգային ժողովի պատգամավոր «Իմ քայլը» կուսակցությունների դաշինքի համապետական ընտրական ցուցակով։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ։


== Ծանոթագրություններ ==
689

689 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 689 թվականն է, 
VII դարի 89-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Աշաք

Աշաք (մալթ.՝ Ħal Għaxaq), գյուղ Մալթայի հարավային շրջանում։ Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի մարտի 31-ի տվյալներով եղել է 4.722, 2020 թվականի հունիսի 1-ի տվյալներով՝ 4.928: Վարկածներից մեկի համաձայն՝ բնակավայրի անվանումը առնչվում է Axiaq (գրվում է նաև Axiak կամ Asciak) ազնվականական տոհմի հետ, որը 14-րդ դարում կալվածքներ է ունեցել այս վայրերում։ Ըստ երկրորդ վարկածի՝ գյուղի անվանումը ծագել է մալթերեն համահունչ մի բառից, որը թարգմանաբար նշանակում է բերկրանք։


== Տեսարժան վայրեր ==
Գյուղի պաշտամունքային գլխավոր կառույցը Սուրբ Մարիամի վերափոխման եկեղեցին է, որը մալթացիների շրջանում առավել հայտնի է Santa Marija անվանումով։ Կառուցվել է 1784 թվականին, բարոկկո ոճով։ Եկեղեցում կանգնեցված է Կույս Մարիամի արձանը, որը 1808 թվականի գործ է։ Մարիամ Աստվածածինը համարվում է բնակավայրի հովանավոր սուրբը։ Նրա տոնը մեծ շուքով նշվում է յուրաքանչյուր տարի, հուլիսի 30-ից մինչև օգոստոսի 15-ը։
Բնակավայրի մյուս տեսարժան վայրերից են՝

Սբ. Ֆիլիպի մատուռը
Սբ. Լյուսիի մատուռը 1535 թ.
Քավություն շնորհող Քրիստոսի մատուռը
Ծովային խեցգետնակերպերի խեցիներով զարդարված շինությունըԳյուղում գործում են Lidl սուպերմարկետը և առևտրի ավելի փոքր մի քանի օբյեկտներ։ 


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աշաքի տեղական խորհուրդ Archived 2020-03-19 at the Wayback Machine.
St.Mary’s Band Club (Titular Feast)
An informative site about the titular feast in Ghaxaq celebrated to the village only Patroness-Our Lady of the Assumption(St.Mary)
St.Joseph’s Band Club
Feast of Saint Joseph
Տոնախմբություններ Աշաքում
Աստերոիդների ցանկ (293201-293300)

Աստերոիդների ցանկ (293101-293200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (293301-293400)
 Աստերոիդների ցանկ (293101-293200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (293301-293400)
Սարսոսա

Սարսոսա  (իսպ.՝ Zarzosa), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ռիոխա պրովինցիայում՝ Ռիոխա (Լոգրոնիո) ինքնավար համայնքի կազմում։ Մտնում է Արո շրջանի (կոմարկայի) կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 18,29 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 15 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 77 կմ հեռավորության վրա։
Մոսորովկա

Մոսորովկա (ուկրաիներեն՝ Мосорівка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Զաստավնայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Մուսորովկա։
2001 թվականի տվյալներով Մոսորովկա գյուղում բնակվում էր 311 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կիրման

Կիրման, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Արդահանի գավառում։ Գտնվում էր Արդահան քաղաքից հարավ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Ծանոթագրություններ ==
Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1939-1940

Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1939-1940, Լյուքսեմբուրգի 30-րդ ֆուտբոլի առաջնությունը։ Մրցաշարի չեմպիոն է դարձել «Ստադ Դյուդելանժըը»։ Մրցաշարին մասնակցել է 10 թիմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը RSSSF կայքում
Գրիգոր Գևորգյան

Գրիգոր Հայրիկի Գևորգյան (օգոստոսի 5, 1932(1932-08-05), Բաքու, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - 2007), հայ քանդակագործ։


== Կենսագրություն ==
1952 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը, 1960 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։
1979 թվականից բնակվում Է ԱՄՆ-ում։


== Ստեղծագործություններ ==
«Փյունիկ» (1970, Գյումրի),
«Սևան» (1971, Երևան),
«Երաժշտություն» (1978, Երևան),
Հայուհու կիսանդրի, հայ հոգևորականի գավազան (1980, Նյու Յորքի Բնական պատմության ամերիկյան թանգարան),
Հայոց Մեծ եղեռնի զոհերին նվիրված «Հարգանք վերապրողներուն» հուշատախտակ (1985, Նյու Յորք, Մանհեթեն),
Ազգային առաջնորդարանի զինանշանը և դռների խաչերը (1987, Նյու Յորք),
Արցախի ազատամարտիկներին նվիրված հարթաքանդակը (1988),
«Հազարան բլբուլ» քանդակ (2002-2004),
«Ծովինար» քանդակ (2002-2004),
«Հարություն» քանդակ (2002-2004)։Ստեղծել է նաև մեդալներ, սրբապատկերներ, մյուռոնաթափ աղավնի, Ավետարանի պահպանակ, կնունքի ավազան, խաչքար (1981-85)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստորջրյա հնագիտություն

Ստորջրյա հնագիտություն, ջրի տակ (ծովերում, լճերում, գետերում) գտնվող հին և միջնադարյան հուշարձանների հնագիտական հետազոտություն։ Այդպիսի հուշարձաններ են խորտակված նավերը, ինչպես նաև այն բնակավայրերը կամ դամբարանադաշտերը, որոնք ջրամույն են եղել առափնյա գծի փոփոխումից, երկրաշարժերից են։ Ստորջրյա հնագիտություն առաջացել է XX դարի սկգբին։ Ստորջրյա աշխատանքներն իրագործել են ջրասուզակները՝ հատուկ նավերի միջոցով, իսկ XX դարի կեսից առավել մեծ նշանակություն են ստանում ջրասուզակի թեթև հանդերձանքով մասնագետ հնագետների ստորջրյա աշխատանքները։
Կաղապար:Հնագիտություն-անավարտ
Մարմարածովյան տարածաշրջան

Մարմարածովյան տարածաշրջան (թուրքերեն՝ MarmaraBölgesi), Թուրքիայի Հանրապետության 7 տարածաշրջաններից մեկն է, որը կազմված է 11 պրովինցիաներից (իլերից)։


== Բնակչություն ==
Մարմարածովյան տարածաշրջանի մակերեսը կազմում է 67,000 քառակուսի կիլոմետր ու այդպիսով երկրի ամենափոքր, բայց ամենախիտ բնակչությունը ունեցող տարածաշրջանն է։ Դա զբաղեցնում է Թուրքիայի տածրաքը 8,6% և բնակչության 30%-ը։


== Պատմություն ==
Մարմարածովյան տարածաշրջանը պաշտոնապես սկսել է իր գոյությունը 1941 թվականի Անկարայի կոնֆերանսից հետո, երբ երկիրը աշխարհագրականորեն բաժանված է եղել բազմաթիվ տարածաշրջանների և պրովինցիաների (իլերի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Golyaka Village, Bursa Archived 2021-06-16 at the Wayback Machine.
Սվիրիդովկա (գյուղ, Լոխովիցայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍվիրիդովկաՍվիրիդովկա (ուկրաիներեն՝ Свиридівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1722 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սվիրիդովկա գյուղում բնակվում էր 668 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5,49 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,12 մարդ/կմ²։
Այն հանդիսանում է Սվիրիդովսկի գյուղական խորհրդի վարչական կենտրոնը, որը, բացի այդ, ներառում է Դերեկովշչինա, Պարնիցկոե, Ստեպուկի և Յաչնիկի գյուղերը։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Սվիրիդովկա գյուղը գտնվում է Սուլա գետի աջ ափին, վերևում՝ 3 կմ հեռավորության վրա, Գոլենկա գյուղը (Ռոմնիի շրջան), հոսանքին ներքև՝ 1 կմ հեռավորության վրա՝ Ստեպուկի գյուղը, հակառակ ափին՝ Ռուչկի գյուղը։ Գետն այս վայրում ոլորապտույտ է, ձևավորելով գետաբերաններ և ճահճային լճեր։


== Տնտեսություն ==
Կաթնամթերքի և թռչնաբուծական տնտեսություններ։
«Բատկիվշչինա պլյուս 1», ՍՊԸ։


== Սոցիալական ոլորտի օբյեկտներ ==
Սվիրիդովկա գյուղում կա դպրոց։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կաղանկատույք

Կաղանկատույք, ավան Մեծ Հայքի Ուտիք նահանգի Ուտի Առանձնակ գավառում, Մատաղիս և Գյուտական ավանների մոտերքում, Տրտու (Թարթառ) գետից ձախ (այժմ՝ ավերակ)։ Հայ պատմիչ Մովսես Կաղանկատվացին իր ծննդավայր Կաղանկատույքը հիշատակում է 7-րդ դարի սկզբի պարսկա-բյուզանդական ընդհարումների կապակցությամբ։ 10-րդ դարի արաբ հեղինակ ալ-Իսթահրին Կաղանկատույքը նշում է որպես կարևոր կայան Դվին-Պարտավ կարավանային ճանապարհին։
18-19-րդ դարերում կոչվել է Վարսնակաթաղ։
Առաջին անգամ հիշատակվում է Ալբանիայի թագավոր Վաչագանի «Ալուանկ երկիր պատմությունը» գրքում։

Ես՝ Վաչագանն եմ Ալուանկա երկիր թագավորը և Շուպհալիշոն, արքեպիսկոպոս Պարտավաը, Մանասե եպիսկոպոսը,... Հովսեփը, քահանա Կալանկատույկան,... Բաքրը, նահապետ Կալանկատույկան և շատ ուրիշները եկան ինձ մոտ տաճար՝ Ալուեն, իմ ամառային հանգստի ժամանակ։

Գյուղը տեղի բնակիչները անվանում են Կաղանկատույք։ Համաձայն 10-րդ դարի Իսթահիր արարաբական պատմությունները «Թագավորության ճանհապարին» գրքի, Կալկատուսը գտնվում է հայկական հողերում։

Ճանհապարը բերդից դեպի Դաբիլ 63 կմ է. բերդից մինչև Կալկատուս 9 ֆարցախ է, Կալկատուսից Մետրիս 13 ֆարսախ է, [...] Կիլ Կույից մինչև Սիսաջանա (Ե. «Սիսայան») 16 ֆարսախ և Սիսաջանից մինչև Դաբիլյա 16 ֆարսախ է։
Ճանապարհը բերդից Դաբիլ անցնում է հայկական հողերով, և բոլոր այդ քաղաքները Սանբատ թագավորությունում են, ով Աշոտ 1-ինի տղան էր։
Գյուղում հայտնաբերվել են մեծ կարասներ, թոնիր, գերեզմանոցներ, պասրիսպների հետքեր, ամրոցներ, ջրանցքներ։ 
Կաղանկատույքում անտառներում մնացել են շենքերի մնացորդներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կլինինի

Կլինինի (ուկրաիներեն՝ Клинини), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վոլոչիսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կլինինի գյուղում բնակվում էր 712 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2499 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 284,91 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Զագարի (Մեստիայի շրջան)

Զագարի (վրաց.՝ ზაგარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 15 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Էդվարդ Աթայան

Էդվարդ Ռաֆայելի Աթայան (փետրվարի 10, 1932(1932-02-10) կամ 1932, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 1, 2002(2002-01-01) կամ 2002, Երևան, Հայաստան), հայ փիլիսոփա, լեզվաբան։ Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր (1984), պրոֆեսոր (1986), ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս (1996, թղթակից անդամ՝ 1986 թվականից)։ 
Արձակագիր, գրականագետ Ռաֆայել Աթայանի որդին։


== Կենսագրական տվյալներ ==
Ծնվել է 1932 թ. փետրվարի 10-ին, Երևանում։ 
Ավարտել է Երևանի օտար լեզուների ինստիտուտը և ԵՊՀ ասպիրանտուրան՝ ընդհանուր լեզվաբանություն մասնագիտացմամբ։ 1957 թ. մինչև կյանքի վերջը (2001) դասավանդել է և ամբիոններ է ղեկավարել ԵՊՀ-ում և Վ. Բրյուսովի անվան ինստիտուտում։ 
1957-1962 թթ. եղել է ԵՊՀ ռոմանագերմանական ամբիոնի դասախոս, 1962-1968 թթ՝ այդ ամբիոնի դոցենտ, 1972-1977 թթ.՝ ռոմանագերմանական բանասիրության ամբիոնի վարիչ, 1986-1987 թթ.՝ ընդհանուր լեզվաբանության ամբիոնի պրոֆեսոր, 1987 թվականից՝ լեզուների տիպաբանության, ռուսաց լեզվի տեսության և մեթոդիկայի ամբիոնի պրոֆեսոր, 1987-1993 թթ.՝ այդ ամբիոնի վարիչ։ 1968-1969 թթ. նա համալսարանում աշխատանքին զուգակցել է ընդհանուր լեզվաբանության ամբիոնի ղեկավարումը Երևանի Վ. Բրյուսովի անվան ռուսաց և օտար լեզուների պետական մանկավարժական ինստիտուտում։
Բանասիրական գիտությունների թեկնածու (1965), փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր (1984), ՀԽՍՀ ԳԱ թղթակից անդամ (1986), ՀՀ ԳԱԱ իսկական անդամ (1996)։ 1993 թվականից եղել է Հայկական փիլիսոփայական ակադեմիայի ակադեմիկոս և փոխնախագահ։


== Գործունեությունը ==
Աթայանը բազմաթիվ լեզվաբանական, փիլիսոփայական, նշանագիտական աշխատությունների հեղինակ է, աշխատությունները վերաբերում են լեզվի կառուցվածքային շարահյուսությանը։ Դրանցից են «Կառուցվածքային շարահյուսության առարկան և հիմնական հասկացությունները» (1968), «Լեզվական ոլորտի կազմակերպման և գործառման հայեցակերպերը» (1976), «Լեզվական աշխարհի ներքին կերպավորումը և արտաքին վերաբերությունը» (1981), «Ազատությունը որպես գաղափար և որպես իրականություն» (1992), «Առողջների հիվանդությունը. անազատության բնութաբանություն և տիպաբանություն» (1997) մենագրությունները։ Գրել է շուրջ 60 գիտական և մի շարք հրապարակախոսական հոդվածներ, կատարել է թարգմանություններ տարբեր լեզուներից։
Աթայանի փիլիսոփայության առանցքն անհատի ազատ ստեղծագործելու իրավունքն է։ Ըստ Աթայանի՝ ազատությունն ապահովում է անհրաժեշտության և պատահականության դիալեկտիկ, միասնությունը։ Ազատության և անազատության փիլիսոփայության և նշանագիտական վերլուծությունը լրացվում է նաև հոգեբանական քննությամբ։ Աթայանի դիտարկման կիզակետում անհատի (նաև ազգային հանրույթի) հոգեբանությունն է («Ազատությունը որպես գաղափար և որպես իրականություն», 1992, ռուսերեն, «Առողջների հիվանդությունը. անազատության բնութաբանություն և տիպաբանություն, 1997, ռուսերեն, «Հոգի և ազատություն», 2005)։


== Պարգևատրումներ ==
Արժանացել է ՀՀ Մովսես Խորենացու մեդալի։


== Հղումներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էդվարդ Աթայանը գրապահարանում


== Աղբյուրներ ==
Էդվարդ Աթայան, Հոգի և Ազատություն. հոդվածներ և թարգմանություներ։ Երևան, Սարգիս Խաչենց, 2005։
Հազվագյուտ մետաղներ

Հազվագյուտ մետաղներ, մետաղներ, որոնք համեմատաբար նոր են արդյունաբերական կիրառում ստացել։ Որպես կանոն, երկրի կեղևում քիչ են տարածված։ Հազվագյուտ մետաղները բաժանվում են 5 խմբի՝ թեթև (լիթիում, բերիլիում, ռուբիդիում, ցեզիում), ցրված (գալիում, ինդիում, թալիում), հազվագյուտ հողային (սկանդիում, իտրիում, լանթան և բոլոր լանթանոիդները), դժվարահալ (տիտան, ցիրկոնիում, հաֆնիում, վանադիում, նիոբիում, տանտալ, մոլիբդեն, վոլֆրամ, ռենիում), ռադիոակտիվ (ֆրանսիում, ռադիում, ակտինիում, պոլոնիում, ուրան և բոլոր տրանսուրանային տարրերը)։ Բայց այս դասակարգումը խիստ պայմանական է։ Որոշ հազվագյուտ մետաղներ կարող են պատկանել տարբեր խմբերի (օրինակ, տիտանը դժվարահալ մետաղ է, բայց միաժամանակ նաև՝ թեթև)։ Շատ մետաղներ աստիճանաբար դուրս են գալիս հազվագյուտ մետաղների շարքից (օրինակ, վանադիումը, մոլիբդենը, տիտանը)։ Արտասահմանյան տեխ. գրականության մեջ հազվագյուտ մետաղների համար օգտագործում են «սակավ սովորական մետաղներ» («less common metals») տերմինը։
Ուգոլնոե (գյուղ, Սոլ-Իլեցկի շրջան)

Ուգոլնոե (ռուս.՝ Уго́льное), գյուղ Ռուսաստանի Օրենբուրգի մարզի Սոլ-Իլեցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 921 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բագրատ Բ Բագրատունի

Բագրատ Բագրատունի (ծննդյան թվականն անհայտ-851), Հայոց իշխան (արաբ․՝ بطريق الأرمن‎‎՝ բատրիկ) 826-851 թվականներին, նաև՝ Իշխանաց իշխան (արաբ․՝ بطريق البطاريق‎‎՝ բատրիկ ալ-բատարիկա՝ պատրիկների պաարիկ), Աշոտ Մսակերի որդին։
830 թվականին հիմնադրել է Տարոնի իշխանությունը, որտեղ հետագայում իշխել են իր որդիներ Աշոտը և Դավիթ-Արքայիկը։ Բագրատի իշխանությունը տարածվել է ամբողջ Արմինիայի վրա։ Մուշում կառուցել է սուրբ Փրկչի տաճարը։ Իր զորքով մասնակցել է Բյուզանդիայի դեմ արաբների մղած պատերազմներին։ Աշոտ Արծրունու և այլ իշխանների հետ մասնակցել է հակաարաբական ապստամբությանը, 850 թվականին դիմագրավել է Աբու-Սայիդ (Ապուսեթ) ոստիկանին և թույլ չի տվել մտնել Հայաստան։ 851 թվականին հաղթել է Տարոնի վրա հարձակված Բաղեշի տեր Մուսային։
Յուսուֆ ոստիկանը նրան Իվաթում խաբեությամբ ձերբակալել և ուղարկել է խալիֆայի նստավայրը՝ Սամառա, ուր և մահացել է։ Իշխանական գահը փոխանցվել է եղբորը՝ Սմբատ Բագրատունուն։


== Գրականություն ==
Թովմա Արծրունի, Պատմութիւն Տանն Արծրունեաց, Սանկտ Պետերբուրգ, 1887
Լեո, Հայ ժողովրդի պատմություն, հ․ 2, Ե․, 1967
Ժանգադա (Մատու Գրոսու)

Ժանգադա (պորտ.՝ Jangada), համայնք Բրազիլիայում՝ Մատու Գրոսու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մարանյան նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Մեդիու Մեարին գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 8.451 մարդ՝ 2020 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 021,939 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 8,4 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝21.998.119,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 2.785,63 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,680 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Պառանո

Պառանո  (իտալերեն՝ Parrano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Ումբրիա մարզի Տեռնի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 587 մարդ (ըստ 2008 թվականի)։ Բնակչության խտությունը՝ 15 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 40 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 5010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0763։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0763 838001
Պաշտոնական էջ։http://parrano.org/


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Պիետրո Ջերմի

Պիետրո Ջերմի (իտալերեն՝ Pietro Germi, սեպտեմբերի 14, 1914(1914-09-14), Ջենովա, Իտալիա - դեկտեմբերի 5, 1974(1974-12-05), Հռոմ, Իտալիա), իտալացի դերասան, կինոռեժիսոր։
Սովորել է Հռոմի փորձարարական կինոկենտրոնում։ Նեոռեալիզմի սկզբնավորողներից։ Առաջին ֆիլմերից են՝ «Վկան» (1946) և «Մոլորյալ երիտասարդություն» (1947)։ Ջերմիի ստեղծագործությանը բնորոշ են սոցիալական թեման, վավերականությունը։ Հասարակական մեծ հնչողություն են ունեցել «Հանուն օրենքի» (1949, սովետական էկրանում՝ «Միցիլիայի երկնքի տակ») և «Հույսի ճանապարհ» (1950) ֆիլմերը։ Նեոռեալիզմի ավանդույթները զարգացրել է «Մեքենավար» (1956) և «Թուլակամ տղամարդը» (1958) կինոնկարներում (կատարել է նաև հերոսների դերերը)։ 1960-ական թթ․ անցել է իր համար նոր՝ սոցիալական և ռեալիստական երգիծական կատակերգության ժանրին՝ «Ամուսնալուծություն իտալական ձևով» (1961), «Գայթակղվածն ու լքվածը» (1964), «Տիկնայք և պարոնայք» (1965), «Բարոյազուրկը» (1966)։ 1969 թվականին ստեղծել է ուրախ, ժողովրդական ոգով տոգորված «Մերաֆինո» կատակերգությունը (Ոսկե մրցանակ Մոսկվայի միջազգային VI կինոփառատոնում, 1969)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պիետրո Ջերմի Internet Movie Database կայքում
Pietro Germi at AllMovie
Քեյթ Ուինսլեթ

Քեյթ Էլիզաբեթ Ուինսլեթ (անգլ.՝ Kate Elizabeth Winslet, հոկտեմբերի 5, 1975(1975-10-05)[…], Ռեդինգ, Միացյալ Թագավորություն), կինոյի և թատրոնի բրիտանացի դերասանուհի, արժանացել է «Օսկար», ինչպես նաև «Ոսկե Գլոբուս» (2 անգամ) և «BAFTA» (2 անգամ) մրցանակների։
Քեյթ Ուինսլեթը դերասանական կարիերան սկսել է 1991 թվականից․ նրա դեբյուտը կայացել է բրիտանական հեռուստատեսությունում։ Ուինսլեթի առաջին ֆիլմը եղել է «Երկնային արարածներ»-ը (1994)։
1997 թվականին, «Տիտանիկ» ֆիլմում Ռոզա Բուքեյթերի դերը մարմնավորելուց հետո, նա համաշխարհային ճանաչում ձեռք բերեց, այդ դերի համար ստացավ իր երկրորդ Օսկար-ի անվանակարգը։ Հետագայում նա նկարահանվեց այնպիսի հայտնի ֆիլմերում, ինչպիսիք են  «Աիրիս»-ը (2001), «Մաքուր բանականության հավերժ փայլատակում» (2004), «Փնտրելով Նևերլենդը» (2004), «Ինչպես մանուկներ» (2006), Ընթերցողը (2008), «Փոփոխությունների ճանապարհ» ֆիլմում վերամիավորվել է Լեոնարդո ԴիԿապրիոյի հետ (2008) և «Սթիվ Ջոբս» (2015), որոնց համար նա առաջադրվել է տարբեր կինոմրցանակների։
Բազմաթիվ մրցանակների դափնեկիր, այդ թվում՝ Օսկար (2009), BAFTA-ի երեք մրցանակ (1996, 2009, 2016), չորս «Ոսկե գլոբուս»  (2009 - երկու անգամ և՝ 2012, 2016), Էմիի մրցանակներ (2011) և Սեզարի պատվո մրցանակ (2012)։
17 մարտի, 2014-ին Քեյթ Ուինսլեթը արժանացել է աստղի Հոլիվուդյան փառքի ծառուղում։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Դերակատարումներ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Դուսատակ

Դուսատակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խարզանի գավառակում։


== Պատմություն ==
Գյուղն ավերվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
1880-1914 թվականներին ուներ 60 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Դուսատակում կար գեղեցիկ եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գրեհեմ Գրին

Գրեհեմ Գրին, (անգլ.՝ Graham Greene, հոկտեմբերի 2, 1904(1904-10-02)[…], Բերքհամստեդ, Դակորում, Հարթֆորշիր, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - ապրիլի 3, 1991(1991-04-03)[…], Վևե, Շվեյցարիա), անգլիացի գրող։ Սովորել է Օքսֆորդի համալսարանում։ Գրեհեմի սոցիալ-հոգեբանական վեպերից հայտնի են «Մարդը ներքուստ» (1929), «Ինձ ստեղծել է Անգլիան» (1935), «Իշխանություն և փառք» (1940), «Խաղաղ ամերիկացին» (1955, հայերեն հրատարակություն 1963), «Կոմեդիանտներ» (հայերեն հրատարակություն՝ 1985)։ Գրել է նաև արկածային վեպեր և պատմվածքներ՝ «Ստամբուլ մեկնող գնացքը» (1932), «Վախի մինիստրություն» (1943)։


== Ծանոթագրություններ ==
Լապի

Լապի (էստ․՝ Lapi), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վիռու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 25 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սեդան (թափք)

Սեդան, թեթև մարդատար ավտոմեքենաների թափքի առավել տարածված տեսակներից, որն ունենում է եռածավալ թափք՝ 4 կողային դռներով, սրահից առանձնացված և սեփական «տանիք» ունեցող բեռնախցիկով։ Սեդանների բեռնախցիկը երկար է հետչբեքներինից։ Ժամանակակից սեդանների բեռնախցիկն ավելի կարճ է կապոտից. դրանք անվանում են նոտչբեք (անգլ.՝ notchback), առանց ապակիների կենտրոնական հենակի սեդանը` սեդան հարդ-թոփ, իսկ երկդռնանին՝ թուդոր (անգլ.` two doors-ից)։ Այն սեդանը, որի տանիքը սլացիկ իջնում է ներքև, անվանում են ֆասթբեք (անգլ.` fastback)։
Արտաքին սոլիդ տեսքի համար սեդանները բավականին տարածված են գործունյա մարդկանց շրջանում։ Այն հիմնականում քաղաքային ավտոմեքենա է։
Սկարժինցի (գյուղ, Խմելնիցկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍկարժինցիՍկարժինցի (ուկրաիներեն՝ Скаржинці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Խմելնիցկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սկարժինցի գյուղում բնակվում էր 222 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,12 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 198,21 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
U.S. News & World Report

U.S. News & World Report,  Ամերիկյան լրատվական ամսագիր, լույս է տեսել Վաշինգտոնում։ Time-ի և Newsweek-ի հետ միասին երկար տարիներ եղել է առաջատար շաբաթաթերթերից մեկը՝ կենտրոնանալով քաղաքական և տնտեսական նորությունների վրա, և տե՛ս. նաև Առողջություն և Կրթություն հոդվածները։ Վերջին տարիներին ամսագիրը հատկապես հայտնի է դարձել իր վարկանիշ համակարգով և ԱՄՆ քոլեջների, համալսարանների, ավարտական ​​դպրոցների և բժշկական կենտրոնների մասին տարեկան զեկույցներով։
2008 թվականի հունիսից ամսագրի հաճախականությունը աստիճանաբար նվազել է՝ շաբաթականից դառնալով ամսական։ 2010 թվականի նոյեմբերին հայտարարվել է, որ ամսագիրն ամբողջությամբ անցնելու է էլեկտրոնային հրատարակության՝ տպագրության ուղարկելով միայն բացառիկ համարներ։ Նույն թվականի դեկտեմբերին ավարտվել է պարբերական տպագիր համարների հրատարակությունը։


== Պատմություն ==

1933 Դեյվիդ Լոուրենսը (1888-1973) հիմնադրել է «United States News» ամսագիրը, 1946 թվականին հիմնել է նաև «World Report»-ը։ Սկզբում առաջին ամսագիրը լուսաբանում էր ազգային նորությունները, իսկ երկրորդը՝ միջազգային, 1948 թվականին որոշվեց դրանք միավորել մեկ ամսագրի մեջ, որը կոչվում էր «U.S. News & World Report. 1984 թվականին ամսագիրը գնում է Մորտիմեր Ցուկերմանը, որը նաև Daily News-ի սեփականատերն է։
Ամսագրի խմբագիրները (նաև «U.S. News & World Report»-ը) գտնվում են Washington-ում, սակայն կառավարող ընկերությունը U.S. News & World Report, L.P. գտնվում է Նյու Յորքի գրասենյակում։ Այս կառույցը համապատասխանում է հրապարակման սեփականատիրոջ քաղաքական տեսակետին, բացի այդ, ամսագիրը չի լուսաբանում սպորտային ու ժամանցային իրադարձությունները, ինչպես նաև աստղերի մասին լուրերը։
1995 թվականին ամսագրի կայքը սկսում է տպագրել տպագիր տարբերակում հրապարակված բոլոր նորությունները։ 2007 թվականին «ԱՄՆ. News»-ն առաջին անգամ հրապարակում է ԱՄՆ-ում իր լավագույն բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ցանկը։ 2008 թվականի հունիսին հայտարարվում է, որ ամսագիրը լույս կտեսնի երկու շաբաթը մեկ՝ սկսած 2009 թվականի հունվարից, իսկ դրանից հինգ ամիս անց դառնում է ամենամսյա։
2010 թվականի նոյեմբերի 5-ին գրություն է ուղարկվում ամսագրի աշխատակիցներին, որում տեղեկացվում է, որ դեկտեմբերից կդադարեցվի ամսագրի տպագիր տարբերակների տպագրությունը՝ բացառությամբ հատուկ համարների։


== Ծանոթագրություններ ==
Շենոն

Շենոն (ֆր.՝ Chenon), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 157 մարդ, բնակչության խտությունը` 14.98 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.48 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 75 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 34 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 88 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 55-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 33։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 62,5 %։ 55 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 53 անձ (27 տղամարդ և 26 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (2 տղամարդ և 0 կին)։ 33 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 18-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Դրակոնյան հողմ

Դրակոնյան հողմ, (անվանվել է այսպես իր անսովոր ձևի համար 2004 թվականի սեպտեմբերին) մեծ, լուսավոր և բարդ կոնվեկտիվ հողմ է Սատուրնի հարավային կիսագնդում։ Սատուրնի այս հողմը երկարակյաց է, պարբերաբար բռնկվում է և արտանետում գեղեցիկ սպիտակ փետուրներ, որոնք հետագայում անհետանում են։ Ուժեղ ռադիո էմիսսիաների աղբյուր է։


== Տես նաև ==
Մեծ սպիտակ հետք
Մեծ կարմիր բիծ
Մեծ մութ հետք
Փոքր մութ հետք


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սատուրնի Դրակոնյան հողմը
Փոունի շրջան (Նեբրասկա)

Փոունի շրջան (անգլ.՝ Pawnee County), ԱՄՆ Նեբրասկա նահանգի 93 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.119 կմ² է, բնակչությունը՝ 3.087 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Փոունի Սիթի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1855 թ.։
Ջեսիկա (գյուղ)

Ջեսիկա (սերբ.՝ Јасика), գյուղ որը գտնվում է Սերբիայի հանրապետության Կրուշևաց քաղաքում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2002 թվականին կատարված մարդահամարի գյուղում բնակվում են 2040 մարդ։


=== Բնակչության քանակը ըստ տարիների ===


=== Բնակչությունը ըստ ազգերի ===


== Ծանոթագրություններ ==
Սոպրոն Յոլ

Սոպրոն Յոլ (ռուս.՝ Сопронь-Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Լոպ Յու գետի աջ ափին՝ 43 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 11 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200212103000020442
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103002044
Ավազանի կոդը — 03.02.02.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Զինվորն ու փիղը

Զինվորն ու փիղը, ֆիլմ մելոդրամա։


== Սյուժե ==
Մեծ հայրենական պատերազմի ընթացքում Գերմանիայի առանձնատներից մեկում զինվորները հայտնաբերում են ... մի փղի։ Շարքային Արմենակը հրաման է ստանում դուրս բերել կենդանուն կրակի տակից ու հասցնել Երևանի կենդանաբանական այգի։


== Դերերում ==
Մհեր Մկրտչյան - Արմենակ Գասպարյան
Լայմուտե Շտրիմայտիտե - գերմանուհի
Վլադիմիր Ռինդին - գեներալ
Վլադիմիր Պիցեկ - ծերունի երկաթուղային
Հովիկ Վանյան - երիտասարդ զինվոր
Վալենտինա Դավթյան - Մատրյոնոկ
Ստյապոնոս Կոսմաուսկաս - գերմանացի ծերուկ
Վադիմ Գրաչյով - լեյտենանտ
Ալեքսեյ Բախար - կոլխոզի նախագահ
Անդրեյ Դմիտրիև - Եգորկա
Ա. Մորկովսկիս - երիտասարդ գերմանացի


== Դրվագներում ==
Իգոր Մեդվեդև, Գեորգի Կրիշտալ, Արմեն Խոստիկյան, Ելենա Մաքսիմովա, Ելենա Վոլսկայա, Վ. Ալմազովա, Տատյանա Լեպինա, Ս. Բերիլլա, Գեն (Գուրգեն Շահնազարյան), Եվգենի Ներսիսյան, Կոնստանտին Վերեմեյչիկ, Վելեմիր Օվչարով, Լուսինե Մարտիրոսյան, Լև Ջիգարջյան, Ր. Գրիցենկո, Անտոնինա Պանասենկո, Ա. Պացեկոնիս


== Ստեղծագործական խումբ ==
բեմադրող նկարիչ - Միքայել Անտոնյան (Ս. Մաթևոսյանի և Ա. Սարգսյանի մասնակցությամբ)
հնչյունային օպերատոր - Էդուարդ Վանունց
ռեժիսոր - Ռոմ. Ժամհարյան
օպերատոր - Մ. Խանամիրյան
զգեստների նկարիչներ - Գ. Մանուկյան, Շ. Գասպարյան
նկարիչ-դեկորատորներ - Մ. Մաքսապետյան, Մ. Բաղդասարյան
նկարիչ-դիմահարդար - Խ. Զահալյան
օպերստորի ասիստենտներ - Ս. Սարգսյան, Կ. Կյուրեղյան, Վ. Աթոյան
ռեժիսորի ասիստենտներ - Ժ. Հովսեփյան, Է. Գևորգյան, Վ. Մելքոնյան, Ա. Օհանյան, Ն. Մամիկոնյան
մոնտաժ - Վ. Հայկազյան
մոնտաժորի ասիստենտ - Ս.Մելքոնյան
վարժեցնողներ - Ալեքսանդր և Մարա Կորնիլովներ
խմբագիր - Ն. Օհանյան
վարչական խումբ - Ռ. Պողոսյան, Ռ. Մամիկոնյան, Մ. Փիլոյան, Գ. Վարդանյան
գլխավոր ռազմական խորհրդատու - գեներալ-լեյտենանտ Ի. Ա. Կիբել
ռազմական խորհրդատուներ - փոխգնդապետ Ա. Կ. Չերնշև, Ն. Պ. Լևադնի
տնօրեն - Գ. Սեդովա
երգի տեքստը - Գեորգի Պոժենյան


== Մրցանակներ ==
1978 թ. - Համամիութենական կինոփառատոնի Առաջին մրցանակը լավագույն դերասանական աշխատանքի համար Երևանում մանկական ֆիլմերի բաժնում (դերասան Մհեր Մկրտչյանը)


== Հետաքրքիր փաստեր ==
պրեմիերա - 1978 թ. մարտի 11-ին Երևանում
պրեմիերա - Մոսկվայում 1978 թ. սեպտեմբեր-ին
Ֆիլմը հիմնված է իրական դեպքերի վրա
Փիղ Գաբուշի դերում նկարահանվել է Ռանքո փիղը, որը հայտնվել է ավելի քան երեսուն ֆիլմերում
Նկարահանումների մի մասը տեղի է ունեցել Սովետսկ քաղաքում (Կալինինգրադի շրջան, Ռուսաստան)


== Գրականություն ==
Կարո՞տը սպանեց Ֆրունզիկի փղին։ Աննա Բաբաջանյան, Դա եղել է այսպես…, Ե., Դարակ, 2019, էջ 61-68։


== Արտաքին հղումներ ==
Զինվորն ու փիղը ՅուԹյուբում
HTC

HTC Corporation (նախկինում կոչվել է High Tech Computer Corporation, փոխել է իր անվանումը 2008 թվականի հունիսին), թայվանական ընկերություն, որն արտադրում է սմարթֆոններ և պլանշետներ։ Ընկերությունը ի սկզբանե թողարկում էր սմարթֆոններ հիմնականում հիմնված բջջային օպերացիոն համակարգի Windows Mobile, Microsoft ընկերության կողմից, բայց 2009 թվականից սկսել է թողարկել արդեն Android օպերացիոն համակարգով, իսկ 2010 թվականից և Windows Phone պլատֆորմի վրա։ HTC համարվում է Open Handset Alliance-ի (բջջային հեռախոսների և բջջային կապի օպերատոր) անդամ։ HTC Dream սմարթֆոնը, որը վաճառվում էր 
T-Mobile օպերատորը, շատ երկրներում T-Mobile G1 կամ Era G1 (Լեհաստանում), դարձավ առաջին բջջային հեռախոսը շուկայում, որը օգտագործում էր Անդրոիդ օպերացիոն համակարգը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ընկերության պաշտոնական կայքը
(3674) Էրբիսբուլ

(3674) Էրբիսբուլ (անգլ.՝ Erbisbuhl), աստերոիդ Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդների խմբում։ Հայտնաբերվել է 1963 թվականի սեպտեմբերի 13-ին Կունո Հոֆմեյստերի կողմից Զոնենբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,360677 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,4755 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2459 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1324,81 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,271737 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 21,03° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3674) Էրբիսբուլ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մորդովիայի Հանրապետություն

Մորդովիայի Հանրապետություն (ռուս.՝ Республика Мордовия), հանրապետություն Ռուսաստանի կազմում, Ռուսաստանի ֆեդերացիայի միավոր։ Մայրաքաղաքն է Սարանսկ քաղաքը։
Սահմանակից է Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի, Ուլյանովսկի, Պենզայի և Ռյազանի մարզերի, ինչպես նաև Չուվաշիա հանրապետության հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մորդովիա հանրապետության պաշտոնական կայք Archived 2007-07-03 at the Wayback Machine.
Էտյուդ (երաժշտություն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Էտյուդ (այլ կիրառումներ)
Էտյուդ (ֆր.՝ étude) ոչ մեծ ծավալի նվագարանային (գործիքային) պիես, նախատեսված որպես վարժություն՝ կատարման տեխնիկական բարդությունը յուրացնելու և կատարողական վարպետությունը բարձրացնելու համար։


== Պատմություն ==
Էտյուդի ժանրը հայտնի է 18-րդ դարից։ Էտյուդներ գրող կոմպոզիտորների մեջ ավելի շատ հայտնի է Կառլ Չեռնին․ նա հազարից ավել տարբեր տեսակի և տարբեր տեխնիկական մակարդակների դաշնամուրային էտյուդների հեղինակ է, որոնք համախմբված են («Մատների վարժվածության դպրոց», «Ֆուգայի դպրոց» և այլն) ամբողջական շարքի մեջ։ Ֆրեդերիկ Շոպենն էտյուդը հասցրեց մի նոր մակարդակի․ նրա էտյուդները ոչ միայն համարվում են կատարողական տեխնիկայի վարժություններ, այլ նաև ունեն մեծ գեղարվեստական արժեք և հաճախ են կատարվում համերգների ժամանակ։  Կոմպոզիտոր-ռոմանտիկները հաճախ էտյուդները համախմբում են որոշակի խմբերի մեջ, որոնք նման են սյուիտներին։ Դաշնամուրի համար էտյուդներ գրած հայտնի կոմպոզիտորներից են Ռոբերտ Շումանը («Սիմֆոնիկ էտյուդներ», օպուս 13), Ֆերենց Լիստը («Բարձրագույն հմտության էտյուդներ», որն այլ կերպ կոչվում է տրանսցենդենտային, մեծ համերգային էտյուդներ  և այլն), Շառլ Վալանտեն Ալկան ("12 էտյուդներ բոլոր մինորային  տոնայնություններում" օպ. 39, "12 էտյուդներ բոլոր մաժորային տոնայնություններում" օպ. 35, "Երեք պաթետիկ էտյուդներ" օպ. 16, "Երեք խրոխտ սկերցո էտյուդներ" օպ. 16, "Փայլուն իմպրովիզացիաների երեք խրոխտ էտյուդներ"  օպ. 16," օպ․ 12b, "Երեք մեծ էտյուդ" օպ. 76, համերգային էտյուդներ "Ասպետ" սի-բեմոլ, մաժոր օպ. 17 և "Երկաթե ճանապարհ" ռե մինոր օպ. 27, Էտյուդ լյա մինոր, ինչպես նաև "12 էտյուդ  ոտքերի համար" պեդալային դաշնամուրի համար), Քամիլ Սեն—Սանսը, Կլոդ Դեբյուսին և այլք։


== Խաղացանկ ==
Գոյություն ունեն  տարբեր գործիքների համար գրված  էտյուդներ (հաճախակի նրանց հեղինակները դառնում էին հենց կատարողները, քանի որ էտյուդ հորինելը մեծ երաժշտական հմտություններ չի պահանջում, իսկ դրանց կատարման դժվարություններն իրենց լավ հայտնի էին )։ Էտյուդային խմբեր կիթառի համար Մատեո Կարկասի,  Ֆերդինանդո Կարուլիի,  Մաուրո Ջուլիանի, ջութակի համար՝ Անրի Վիյոտան և Շառլ Բերիո, կլառնետի համար՝ Բորիս Դիկով և Ալեքսանդր Շտարկ և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Этюд»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Ալբերտ Բասերման

Ալբերտ  Բասերման (գերմ.՝ Albert Bassermann, սեպտեմբերի 7, 1867(1867-09-07)[…], Մանհայմ, Բադենի Մեծ Դքսություն - մայիսի 15, 1952(1952-05-15)[…], Ցյուրիխ), թատրոնի և կինոյի գերմանացի դերասան։


== Կենսագրություն ==
Ալբերտ Բասերմանը ծնվել է Մանհայմում, որտեղ էլ 1887 թվականին սկսել է իր դերասանական կարիերան։ Այնուհետև չորս տարի աշխատել է Մայնինգենի թատրոնում, իսկ ավելի ուշ տեղափոխվել է Բեռլին, որտեղ 1899 թվականից աշխատել է Օտտո Բրամի թատրոնում, 1904 թվականից՝  Գերմանական թատրոնում, իսկ  1909 թվականից՝ Լեսինգի թատրոնում։ 1909-1915 թվականներին Մաքս Ռայնհարդի հետ աշխատել է Բեռլինի Գերմանական թատրոնում։ Որպես  դերասան՝ նա այնպիսի հեղինակություն ու ճանաչում է ունեցել, որ 1911 թվականին ստացել է Իֆլանդի մատանին։
Ալբերտ Բասերմանը եղել է գերմանական  թատրոնի առաջին դերասաններից մեկն, որն սկսել է նկարահանվել  ֆիլմերում։ 1913 թվականին կատարել է լխավոր դեր «Ուրիշը» ֆիլմում, որից հետո աշխատել է համր կինոյի դարաշրջանի  գերմանացի խոշորագույն ռեժիսորների հետ։ Նրա կինը՝ Էլզան, նույնպես  դերասան էր, որի հետ նա հաճախ էր խաղում բեմում։ Էլզան եղել է  հրեա, այդ պատճառով  1933 թվականին, երբ  Գերմանիայում իշխանության գլուխ են անցել նացիստները, Ադոլֆ Հիտլերը, հարգելով Բասերմանի գործը, անձամբ նրան առաջարկել է ամուսնալուծվել իր կնոջից, որպեսզի կարողանա շարունակել աշխատել։ Բասերմանը հրաժարվել է, և 1933 թվականին կնոջ հետ Գերմանիայից գաղթել է Շվեյցարիա։  
1935 թվականին՝ ականավոր դերասան Ալեքսանդր Մոիսիի մահվանից հետո, Ալբերտ Բասերմանը, բողոքելով Գերմանիայի նացիստական ​​քաղաքականության դեմ, փորձել է որպես բողոքի նշան Իֆլանդի մատանին դնել Ալեքսանդր Մոիսիի գերեզմանի մեջ, բայց հետո այն հանձնել է պահպանության Ավստրիայի ազգային գրադարանում (Վիեննա), որտեղ այն մնացել է մինչև 1946 թվականը, երբ  Ավստրիայի թատերական վարչակազմի տնօրեն Է․ Գիլբերտը Բասերմանին առաջարկել է հետ վերցնել մատանին, սակայն  նա հրաժարվել է՝ մատանին համարելով անիծված։ Ավելի ուշ մատանու ճակատագիրը որոշել գերմանախոս դերասանների հանձնաժողովը։
1938 թվականին Ալբերտ Բասերմանը տեղափոխվել է  Միացյալ Նահանգներ։ Նա անգլերեն այդքան էլ  լավ չի խոսել, սակայն կնոջ օգնությամբ կատարելագործել է իր  առոգանությունը ու սկսել է նկարահանվել ամերիկյան կինոյում՝ կատարելով երկրորդ  պլանի դերեր։ 1940 թվականին առաջադրվել է «Օսկար» մրցանակի որպես երկրորդ պլանի լավագույն դերասան։ 1946 թվականին նա վերադարձել է Եվրոպա, սակայն Նյու Յորքից Ցյուրիխ թռիչքի ժամանակ մահացել է  սրտի կաթվածից  և թաղվել իր հայրենի քաղաքում։


== Ընտրյալ ֆիլմագրություն ==
1913 – Ուրիշը – Գալերս
1940 – Արտասահմանյան թղթակից – Վան Մեյեր
1941 – Դաժան Շանհայ - Վան Էլստ
1943 – Մադամ Կյուրի
1944 – Այն պահից, երբ դուք հեռացաք
1948 – Կարմիր կոշիկներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Julius Bab: Albert Bassermann Weg und Werk. Erich Weibezahl Verlag, Leipzig 1929
Thomas Blubacher: Albert Bassermann. In: Andreas Kotte (Hrsg.): Theaterlexikon der Schweiz. Band 1. Chronos, Zürich 2005, ISBN 3-0340-0715-9, S. 127.
Hans Knudsen: Bassermann, Albert. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 1, Duncker & Humblot, Berlin 1953, ISBN 3-428-00182-6, S. 622.
Պոդոլսկի (Կրասնոդարի երկրամաս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոդոլսկիՊոդոլսկի (ռուս.՝ Подольский), խուտոր Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Ապշերոնսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պարտիզանական փառքի հուշահամալիր

Պարտիզանական փառքի հուշահամալիր (ռուս.՝ Мемориа́л «Партиза́нская сла́ва»), Լենինգրադի մարզի Լուգայի շրջանում (135 կմ, Կիևյան մայրուղի) գտնվող հուշահամալիր, որը  նվիրված է երեք մարզերի` Լենինգրադի, Նովգորոդի և Պսկովի պարտիզանների մարտական եղբայրությանը։ Կառուցվել է 1973-1975 թվականներին (ճարտարապետ՝ Վյաչեսլավ Բուխաև, քանդակագործներ՝ Վիկտոր Բաժինով, Վլադիմիր Գորևոյ, Սերգեյ Կուբասով, Վլադիմիր Նեյմարկ)։ Բացվել է Հաղթանակի 30-ամյակի կապակցությամբ՝ 1975 թվականի մայիսի 10-ին։


== Ճարտարապետություն ==
Պարտիզանական փառքի հուշահամալիրը տեղակայված է բլրի գագաթին, որն իրենից ներկայացնում է ավելի քան 20 մետր բարձրությամբ քանդակագործական կոմպոզիցիա։ Բարձր գրանիտե պատվանդանի վրա տեղադրված է պարտիզան աղջկա արձանը` ավտոմատով և ձեռքում ծածանվող դրոշով, որով կարծես կոչ է անում ժողովրդին ելնել սուրբ պատերազմի զավթիչների դեմ։ Հուշարձանի բոլոր մանրամասները միավորող կոմպոզիցիոն տարրը համարվում է ճանապարհը, որը սկիզբ է առնում երկաթբետոնե ամրակառույց կրակակետի մոտակայքից և պահպանվել է Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակներից։ Այն անցնում է դաշտով, որտեղ տեղադրված են 13 գրանիտե կոթող-գլաքարեր՝ Լենինգրադի մարզում մարտնչած 13 պարտիզանական բրիգադներին նվիրված գրություններով։ Բլրի ստորոտում ճանապարհը դառնում է լայն սանդուղք, որի երկու կողմերում կան երեք ամրոցապաշտպանական աշտարակներ, որոնք խորհրդանշում են երեք մարզերը։


== Իրադարձություններ ==
Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի 1997 թվականի մայիսի 5-ի թիվ 452 հրամանագրով հուշահամալիրը հանվել է դաշնային նշանակության պատմամշակութային ժառանգության օբյեկտների ցանկից և դասվել տեղական (տարածաշրջանային) նշանակության պատմամշակութային հուշարձանների շարքին։
Հաղթանակի 60-ամյակի առթիվ հուշահամալիրի տարածքը բարեկարգվել է։ 2004 թվականին սկսված վերականգնման աշխատանքների ընթացքում նորոգվել են հուշարձանի աստիճանները, փոխվել են մայթերի սալաքարերը, իրականացվել են այլ կապիտալ և կոսմետիկ բնույթի աշխատանքներ։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Գինդայեր (Դիարբեքիրի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գինդայեր (այլ կիրառումներ)Գինդայեր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոմանոս Մելիքյանի անվան պետական երաժշտական քոլեջ

Ռոմանոս Մելիքյանի անվան պետական երաժշտական քոլեջ, Ռոմանոս Մելիքյանի անվան Երևանի երաժշտական ուսումնարան, հիմնադրվել է 1923 թվականին, Ռոմանոս Մելիքյանի նախաձեռնությամբ՝ նորաստեղծ կոնսերվատորիային կից։ 1954 թվականին կոչվել է Ռոմանոս Մելիքյանի անունով։ Մինչև 1975 թվականը տվել է 3000-ից ավելի շրջանավարտ, այդ թվում ճանաչված կոմպոզիտորներ, երաժիշտ-կատարողներ, միջազգային փառատոների և այլ մրցույթների դափնեկիրներ։ Ունի դաշնամուրային, լարային, վոկալ, փողային, տեսական-կոմպոզիտորական, խմբավարական և ժողովրդական գործիքների բաժիններ, սիմֆոնիկ նվագախումբ, երգչախումբ, քանոնահարների և ժողովրդական գործիքների անսամբլ։


== Շրջանավարտներ ==
Վիկտոր Նապոլեոն Բոնապարտ

Վիկտոր, աքայազն Նապոլեոն, Մոնֆորի տիտղոսակիր 4-րդ արքայազն (Napoléon Victor Jérôme Frédéric Bonaparte, հուլիսի 18, 1862(1862-07-18), Փարիզ - մայիսի 3, 1926(1926-05-03), Բրյուսել, Բելգիա), ֆրանսիական գահին բոնապարտիստների հավակնորդն էր, 1879 թվականից մինչև իր մահը՝ 1926: Նա իր հետևորդների կողմից հայտնի էր որպես Նապոլեոն V:


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ տարիներ ===
Նա ծնվել է Փարիզի Պալե-Ռոյալում, երկրորդ Ֆրանսիական Կայսրության ժամանակ, Նապոլեոն Ժոզեֆ Բոնապարտի և կնոջ՝ Կլոտիլդա Սավոյսկու դստեր (Վիկտոր Էմանուիլ II-ի դստեր) որդին է։ Շուտով ծնվում են երկու կրտսեր եղբայրներ. Արքայազն Լուին (1864–1932 թթ.) և արքայադուստր Մարիա Լետիցիա Բոնապարտը (1866–1926 թթ.), հետագայում Աոստայի դքսուհին։ Ծննդյան պահից նա երրորդն էր ժառանգորդության գծում, Նապոլեոն Էժենից և հորից հետո։ 1870 թվականին Նապոլեոն III-ի հրաժարականով կայսրությունը կործանվում է։


=== Բոնապարտի ժառանգորդ ===
Նա 18 տարեկանում նշանակվել է Բոնապարտների տան գլխավոր, Նապոլեոն Էժենի կամքով, ով մահացել է 1879 թվականին, այսպիսով Վիկտորը սկսեց իրեն անվանել Նապոլեոն 5-րդ, չնայած այն հանգամանքին, որ բոնապարտիստների մեծ մասը նախընտրում էին նա կրտսեր եղբորը՝ Ռուսական գվարդիայի գնդապետ արքայազն Լուիին։  1886 թվականի մայիսին Ֆրանսիական Հանրապետությունը արտաքսել է նախկին կառավարող դինաստիայի բոլոր իշխաններին, այսպիսով արքայազն Վիկտորը լքեց Ֆրանսիան, Բելգիայում աքսորվելու համար։


=== Մահ ===
Արքայազն Վիկտորը մահացել է 1926 թվականի մայիսի 3-ին Բրյուսելում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Prince Victor Napoleon Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
Բոլոր ազգերի դարպաս

Բոլոր ազգերի դարպաս կամ Քսերքսեսի դարպաս, պալատ Իրանի հնադարյան քաղաք Պերսեպոլիսի ավերակներում։ Բոլոր ազգերի աստիճանները և Բոլոր ազգերի դարպասը կառուցվել է Աքեմենյան տերության թագավոր Քսերքսես I-ի (մ.թ.ա. 486-465) հրամանով, որը Պերսեպոլիսի հիմնադիր Դարեհ Մեծին հաջորդող թագավորն էր։


== Կառույց ==
Շինությունը կազմված է մեկ մեծ սենյակից, որի կտուրը երևի թե կազմված է եղել զանգաձև հիմքերով չորս սյուներից։ Ներքին պատերին զուգահեռ կառուցված էր նաև արտաքինը, որն ավարտվում էր մուտքի մոտ։ Պատերից յուրաքանչյուրը՝ արևելքում, արևմուտքում և հարավում ունեն շատ մեծ մուտք։ Արևմտյան և արևելյան մուտքի մոտ կանգնեցրած էին երկու ասորական լամասուներ, այս հսկայական արձանների վրա կան եռանկյունաձև գրություններ, որոնք փաստում են, որ Քսերքսեսն է կառուցել դարպասները։ Հարավային մուտքը բացվում էր Ապադանայում և երեքից ամենալայնն էր։ Դռների անկյուններում գտնված սարքերը խոսում են այն մասին, որ մուտքերն ունեցել են երկփեղկ դռներ, որոնք ենթադրաբար կառուցված են եղել փայտից և ծածկված եղել զարդանախշված մետաղի շերտից։


== Ծանոթագրություններ ==