Սիլվի Գուլար

Սիլվի Գուլար (ֆր.՝ Sylvie Goulard, դեկտեմբերի 6, 1964(1964-12-06), Մարսել), ֆրանսիացի քաղաքական գործիչ ու քաղծառայող, որը 2017 թվականի մայիսի 17-ից հունիսի 21-ը  Էդուարդ Ֆիլիպի առաջին կառավարությունում զբաղեցրել է զինված ուժերի նախարարի պաշտոնը։ Որոշել է հրաժարական տալ Ժողովրդավարական շարժման (MoDem) այլ նախարարների հետ, նախքան խորհրդարանական օգնականների հնարավոր ֆիկտիվ աշխատանքի վերաբերյալ ՊՆ-ի հետաքննությունը։ 2018 թվականի հունվարի 17-ին  նշանակվել է Ֆրանսիայի բանկի փոխկառավարիչ՝ հաջորդելով Դենիս Բյուին։
Մարսելում ծնված լինելով՝ 2009 - 2014 թվականներին Եվրախորհրդարանում որպես պատգամավոր ներկայացրել է արևմտյան Ֆրանսիան։ 2014 թվականի Եվրախորհրդարանի ընտրություններում վերընտրվել է Եվրախորհրդարանի ընտրատարածք հանդիսացող Հարավարևելյան Ֆրանսիայից։ Որպես Եվրախորհրդարանի պատգամավոր եղել է Տնտեսական և արժութային հարցերի հանձնաժողովի անդամ և Եվրոպայի ազատականների և ժողովրդավարների դաշինքի համակարգողը Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովում, ինչպես նաև 2009 - 2014 թվականներին Գյուղատնտեսության և գյուղի զարգացման հանձնաժողովի տեղակալ, իսկ 2014 - 2017 թվականներին Սահմանադրական հարցերի հանձնաժողովի անդամ։ 2010 թվականին մասնակցել է Եվրո-ֆեդերալիստական միջխորհրդարանական Սպինելլի խմբի ստեղծմանը։ Աշխատել է որպես արտաքին գործերի խորհրդական, եղել նաև Եվրոպա-Ֆրանսիա շարժման՝ եվրոպական իդեալը պաշտպանող բազմակարծության ամենահին ասոցիացիայի նախկին նախագահ։ 2017 թվականին անդամագրվել է նորաստեղծ «Առաջ, հանրապետություն» կուսակցությանը։


== Վաղ կյանք և կրթություն ==
Իրավագիտության աստիճանով Գուլարն ավարտել է Պոլ Սեզանի համալսարանը և սովորել Փարիզի Քաղաքական հետազոտությունների ինստիտուտում ու Կառավարման ազգային դպրոցում (ÉNA)։ 2005 - 2009 թվականների ընթացքում դասավանդել է Բրյուգգեի Եվրոպական քոլեջում։ Վարժ խոսում է անգլերեն, գերմաներեն ու իտալերեն լեզուներով։


== Գործունեություն ==


=== 1989-2001․ քաղաքացիական ծառայություն և հետազոտություն ===
1989 - 1999 թվականների ընթացքում Սիլվի Գուլարն աշխատել է Ֆրանսիայի արտաքին գործերի նախարարության իրավական հարցերով տնօրինությունում։ Նա մասնավորապես ծառայել է Գերմանիայի վերամիավորման բանակցությունների համար պատասխանատու Ֆրանսիայի թիմում։
1999 թվականից մինչև 2001 թվականը եղել է ֆրանսիական Միջազգային հետազոտական ​​կենտրոնի գիտաշխատող։


=== 2001-2004: Ռոմանո Պրոդիի քաղաքական խորհրդական ===
Որպես Ռոմանո Պրոդիի քաղաքական խորհրդական, երբ վերջինս 2001-2004 թվականների ընթացքում Եվրոպական հանձնաժողովի նախագահն էր, Գուլարը հետևել է Վալերի Ժիսկար դ'Էստենի նախագահությամբ անցկացվող համաժողովի աշխատանքներին. համաժողովը հիմնականում կազմված էր ազգային խորհրդարանների անդամներից, որոնց Եվրոպական խորհուրդը հանձնարարել էր մշակել եվրոպական սահմանադրություն։


=== 2006-2010: Եվրոպա-Ֆրանսիա (ME-F) շարժման նախագահ ===
2006 թվականի վերջին Գուլարն ընտրվել է Եվրոպա-Ֆրանսիա շարժման նախագահ՝ հաջորդելով Պիեռ Մոսկովիսիին, որը նույնպես թեկնածու էր։ 2008 թվականի դեկտեմբերին վերընտրվել է որպես նախագահ։ Եվրոպա-Ֆրանսիա շարժումը պարբերաբար կազմակերպում է ժողովներ, համաժողովներ ու բանավեճեր, որոնց նպատակը քաղաքական գործիչների, փորձագետների և լայն հասարակության միջև երկխոսության հնարավորություն ընձեռելն է։


=== 2009-2017: Եվրախորհրդարանի պատգամավոր ===
2009 թվականի ընտրություններում Գուլարն առաջին անգամ ընտրվել է Եվրախորհրդարանի պատգամավոր։ Խորհրդարանում աշխատելու ողջ ընթացքում նա աշխատել է Տնտեսական և արժութային հարցերի հանձնաժողովում։ 2009 թվականին դարձել է Գյուղատնտեսության և գյուղի զարգացման հանձնաժողովի փոխարինող անդամ, իսկ 2014 թվականին՝ Սահմանադրական հարցերի հանձնաժողովի փոխարինող անդամ։ Այդ պաշտոնում նա ծառայել է որպես եվրոգոտում բյուջետային վերահսկողության զեկուցող։
2016 թվականի նոյեմբերին Գուլարը պաշտոնապես հայտարարել է Եվրախորհրդարանի նախագահի պաշտոնում առաջադրվելու մասին, սակայն պաշտոնն զբաղեցրել է Անտոնիո Տայանին։
Խորհրդարանում աշխատելու ընթացքում Գուլարը շարունակել է կանոնավոր կերպով գրել ինչպես ֆրանսիական («Լը Մոնդ», «Խաչ», «Ազատություն»), այնպես էլ միջազգային («Հարավգերմանական թերթ», մասնավորապես «Financial Times») թերթերում։


=== 2017: Զինված ուժերի նախարար ===
Գուլարը մայիսի 17-ին նախագահ Էմանուել Մակրոնի կողմից նշանակվել է Զինված ուժերի նախարար։ Նա նախարարությունը ղեկավարած երկրորդ կինն էր։ Հունիսի 21-ին կառավարության վերադասավորումների ժամանակ Գուլարդին փոխարինել է գործադիր և բյուջեի նախկին պաշտոնյա Ֆլորանս Պարլին։


=== 2018-մինչ օրս՝ Ֆրանսիայի բանկի փոխնախագահ ===
2018 թվականի հունվարի 17-ին Գուլարդը նշանակվել է Ֆրանսիայի բանկի փոխկառավարչի պաշտոնում։ 2020 թվականին նա նաև նշանակվել է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության Եվրոպայի տարածաշրջանային գրասենյակի կողմից՝ ծառայելու որպես Առողջապահության և կայուն զարգացման համաեվրոպական հանձնաժողովի անդամ, որի նախագահը Մարիո Մոնտին է։
Նրա պատասխանատվության տակ են եվրոպական և միջազգային թեմաներ, ներառյալ G7-ի և G20-ի գագաթնաժողովների նախապատրաստական աշխատանքները։ Նա հետևում է ֆինանսական կայունությանը և ֆինանսական ռիսկերին վերաբերող հարցերին, ինչպես նաև կանաչ ֆինանսներին ու գենդերային հավասարությանը։ Նա անկեղծորեն արտահայտվել է գլոբալ տաքացման հետ կապված հարցերի շուրջ, մասնավորապես նշելով կլիմայի փոփոխության ազդեցությունը ֆինանսական կայունության վրա և կոչ անելով ֆինանսական հատվածին զանգվածաբար շարժվել «դեպի կանաչ ներդրումներ»։


=== Ֆրանսիայի եվրահանձնակատարի թեկնածություն ===

2019 թվականի օգոստոսի 28-ին նախագահ Մակրոնն առաջադրել է Գուլարի թեկնածությունը լինելու ֆրանսիական հանձնակատար ֆոն դեր Լեյենի հանձնաժողովում և ղեկավարելու նորաստեղծ պաշտպանական արդյունաբերության և տիեզերքի գլխավոր տնօրինությունը, սակայն նրա թեկնածությունը մերժվել է 2019 թվականի հոկտեմբերի 10-ին՝ 82 դեմ, 32 կողմ և 1 ձեռնպահ ձայներով։
2019 թվականի նոյեմբերի 29-ին նրան պաշտոնապես մեղադրանք է առաջադրվել պետական միջոցների յուրացման համար։


== Այլ գործունեություններ ==
Բեռլին-Բրանդենբուրգ Եվրոպայում ֆրանս-գերմանական համագործակցության ինստիտուտ, խորհրդատվական խորհրդի անդամ
Բերգգրուեն ինստիտուտ, հատուկ խորհրդատու 2013-2016 թվականների ընթացքում
Հեռանկարային հետազոտությունների և միջազգային տեղեկատվության կենտրոն, (CEPII), խորհրդի անդամ
Գերմանիայի ազգային հիմնադրամ, սենատի անդամ
Եվրամասնագետներ, խորհրդի անդամ
Արտաքին հարաբերությունների եվրոպական խորհուրդ (ECFR), անդամ
Եվրոպայի բարեկամներ, հոգաբարձուների խորհրդի անդամ
Միջազգային հարաբերությունների ֆրանսիական ինստիտուտ (IFRI), ռազմավարական խորհրդատվական խորհրդի անդամ
Եվրոպայի նոր պայմանագիր, խորհրդատվական խմբի անդամ
Միացյալ Եվրոպա, տնօրենների խորհրդի անդամ
«Կանգնեք Եվրոպայի համար», աջակցող հանձնաժողովի անդամ։


== Քաղաքական դիրքորոշումներ ==
Կենտրոնամետ Գուլարը վճռականորեն աջակցում է ՆԱՏՕ-ին և Եվրամիությանը և ագրեսիվ հայացքներ ունի Վլադիմիր Պուտինի և Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի ռեժիմների վերաբերյալ։ 2004 թվականին, նախքան Թուրքիայի հետ անդամակցության քննարկումները սկսելը, բանավեճում դիրքորոշում է որդեգրել՝ վկայակոչելով Թուրքիային ներառող Եվրամիության վերջնական ընդլայնման վերաբերյալ մտահոգությունները՝ ընդգծելով Եվրամիության քաղաքական հավակնությունների և գործելու կարողության պահպանման անհրաժեշտությունը։ Նա նաև կոչ է արել լուրջ վերաբերվել քաղաքացիների կասկածներին, որոնք կանգնած են եվրոպական նախագծի առջև, որի ուղղությունը նրանք ճիշտ չեն հասկանում։
2014 թվականի ընտրություններից հետո Գուլարդը միացել է Օթմար Կարասին, Սվեն Գիգոլդին, Սոֆի ին Վելդին և Ալեսիա Մոսկային բաց նամակով, որի նպատակն էր ճնշում գործադրել Եվրահանձնաժողովի նախագահի և ազգային կառավարության ղեկավարների վրա՝ բարելավելու գենդերային հավասարակշռությունը Եվրոպական հանձնաժողովի կազմում առաջադրումների գործընթացում։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է պետական խորհրդական Գիյոմ Գուլարի հետ և երեք երեխաների մայր է։


== Պարգևներ ==
 Վաստակի ազգային շքանշանի ասպետ (2008)։
 Պատվո շքանշանի սպայական խաչ (2017)։


== Գրականության ցանկ ==
Le Grand Turc et la République de Venise, Fayard, 2004 Prix du livre pour l’Europe 2005.
Le Partenariat privilégié, alternative à l’adhésion en collaboration avec Rudolf Scharping, Karl Theodor Freiherr zu Guttenberg, Pierre Defraigne, Carlo Altomonte, Lucas Delattre, Note bleue de la Fondation Schuman no 38, 6 décembre 2006
Le Coq et la Perle, Seuil, février 2007
L'Europe pour les nuls, First, 2007 ; 3e édition, 2014 Prix du Livre européen de l'essai 2009.
Il faut cultiver notre jardin européen, Seuil, juin 2008
La Mondialisation pour les Nuls, de Francis Fontaine avec Brune de Bodman et Sylvie Goulard, First, 2010
De la démocratie en Europe, avec Mario Monti, Flammarion, 2012
Europe : amour ou chambre à part, Flammarion, 2013, coll. " Café Voltaire »
Goodbye Europe, Flammarion, 2016


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.sylviegoulard.eu/  Սիլվի Գուլար. պաշտոնական կայք
Spinelli Group
Profile in the European parliament website