armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Անցիրաբե

Անցիրաբե, ըստ մեծության երրորդ մեծ քաղաքը Մադագասկարում։ Բնակչությունը մոտ 250 հազար մարդ է։ Քաղաքը Վակինանկարատրա տարածաշրջանի մայրաքաղաքն է։ Անցիրաբեն գտնվում է մոտ 1500 մ բարձրության վրա, ինչի պատճառով քաղաքի կլիման զով է։
Քաղաքում գտնվում են «Տիկո» (արտադրում է կաթնամթերքի և սննդամթերքի տեսակներ), «Սթար Բրասերիզ» (արտադրում է ըմպելիքներ), «Կոտոնա» (տեքստիլ արտադրանք) և «Կոբամա» (հացահատիկ) ընկերությունները։
Քաղաքում է գտնվում Անտանանարիվու—Անցիրաբե երկաթուղու վերջնին կետը, որով ներկայումս իրականացվում են միայն ապրանքափոխադրումները։  Վինանինկարենից երկաթգիծը ձգվում է դեպի հարավ, բայց շինարարությունը դեռ անավարտ է։ № 7 պետական երթուղին Անցիրաբե քաղաքը հյուսիսից կապում է Անտանանարիվա քաղաքի հետ, իսկ հարավից՝ Ֆիանարանցուա և Թուլիարոյ քաղաքների հետ։
Քաղաքում կան տաք աղբյուրներ և տաք լոգարաններ, որոնք հատկապես հայտնի են եղել 19-րդ դարում:Անցիրաբեից ոչ հեռու գտնվում է հրաբխային ծագման Թրիտրավա լիճը։
Քաղաքը հիմնադրվել է նորվեգացի միսիոներների կողմից, որոնց դուր է եկել այստեղի կլիման։ Քաղաքի անունը թարգմանվում է որպես  «մի վայր, որտեղ շատ աղ կա»։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անցիրաբե քաղաքի պաշտոնական կայք
Վերին Ուտար

Վերին Ուտար  (ռուս.՝ Верхний Утар), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Չելյաբինսկով։ Գետաբերանը գտնվում է Իկից գետի ձախ ափից 186 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 10 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Աի, գետի ենթաավազանը Սպիտակ գետն է, գետի գետային ավազանը 
Կամա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 12010000612112200005897
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 112200589
Ավազանի կոդը — 12.01.00.006
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 12
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 2


== Ծանոթագրություններ ==
Parodia

«Parodia», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1910 թվականին։


== Պատմություն ==
Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1910 թվականին, որպես Հովհաննես Հովհաննիսյանի «Իմ Հայրենիքը տեսե՞լ ես, ասա» բանաստեղծության պարոդիա․ այդ բանաստեղծությունը Հովհաննես Հովհաննիսյանը գրել է 1880 թվականին։
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդի № 94-ում պահվում է վերջին երեք քառատողի ինքնագիրը։
Առաջին անգամ, առանց վերջին երկու քառատողերի, տպագրվել է 1910 թվականի ապրիլի 18-ին՝ «Հորիզոն» պարբերականի № 83-ում։
Ամբողջական բնագիրը հրատարակել Երվանդ Շահազիզը՝ 1931 թվականին՝ «Նոր ուղի» ամսագրի երկրորդ գրքի № 83-ում (էջ 136), այնուհետև՝ Երևանում՝ 1940-1959 թվականներին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 160-161)։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 1-ին հատորում արտատպվել է «Նոր ուղի» ամսագրից։


== Ծանոթագրություններ ==
Խաղողագործությունը Հայաստանում

Խաղողագործությունը Հայկական լեռնաշխարհում զարգացել է դեռևս վաղ անցյալում։ Հայաստանում խաղողի որթի բազմաթիվ վայրի տեսակներ են փոխանցվել հնուց, որի մասին են վկայում ասորական և ուրարտական աղբյուրները, Կարմիր բլուրի պեղումներից հայտնաբերված մառանները, բազմաթիվ կարասներ և գինեգործական պարագաներ։ Պեղածո ածխացած սերմերը վկայում են խաղողի այժմյան որոշ տեսակների (Ոսկեհատ, Գառան դմակ, Մսխալի, Արարատի և այլն) տեղական ծագումը։ Հայկական մանրանկարչությունը, հուշարձանների վրա խաղողի քանդակները, միջնադարյան քաղաքներից հայտնաբերված նյութական մշակույթի մնացորդները, գրավոր հիշատակարաններն արժեքավոր տեղեկություններ են պարունակում միջնադարյան Հայաստանի զարգացած խաղողագործության մասին։


== Տարածվածություն ==
Խաղողագործությունը տարածված էր Արարատում, Վասպուրականում, Աղձնիքում, Փոքր Հայքում, Արցախում, Սյունիքում և Հայաստանի այլ վայրերում։ 19-20-րդ դարերում որոշ գավառներում (Արցախ, Գողթն և այլն) խաղողի որթերը բարձրացվում էին մարդու հասակից վեր՝ փայտի բարակ հենասյուներով հարմարանքների վրա, որը հատուկ է բազմամյա այգիներին։
Հայաստանում խաղողագործությյամբ զբաղվում են Արարատյան դաշտում, հյուսիս-արևելքում, Վայքի և Զանգեզուրի նախալեռնային գոտիներում։ Արարատյան և Վայքի գոտիներում այգիները թաղովի են, հյուսիսարևելյան և Զանգեզուրի գոտիներում՝ չթաղվող։ Բացառությամբ հյուսիսարևելյան գոտու որոշ այգիների՝ Հայաստանում խաղողի այգիները ջրովի են։


== Խաղողի սորտեր ==

Ըստ տնտեսական նշանակության՝ տարբերում են խաղողի՝ գինու, սեղանի և քիշմիշի, ըստ հասունացման ժամկետների՝ գերվաղահաս, վաղահաս, միջահաս, ուշահաս և առավել ուշահաս սորտեր։
Հայաստանում, ըստ բնական գոտիների, շրջանացված են խաղողի 30 տեղական և 9 բերովի սորտեր, որոնցից 18-ը՝ սեղանի (Սպիտակ արաքսենի, Սպիտակ և Սև սաթենի, Դեղին և Վարդագույն Երևանի, Սև քիշմիշ, Նազելի և այլն), 21-ը՝ գինու (Ոսկեհատ, Գառան դմակ, Սև Արենի, Մսխալի և այլն)։
2005 թվականին Հայաստանում խաղողի տնկարկների տարածքը կազմել է 13,1 հազար հեկտար, բերքատվությունը 1 հա֊ից՝ 71, 4 ց, խաղողի բերքը՝ 81, 6 հզ. տ։
Հայաստանում խաղողագործության գիտական հարցերով զբաղվում են Խաղողապտղագինեգործության գիտական կենտրոնում և Հայաստանի ազգային ագրարային համալսարանում։ Ուսումնասիրվում են ընդհանուր խաղողագործության (խաղողի որթի ծագման, կենսաբանական, էկոլոգիայի և ագրոտեխնիկայի), մասնավոր խաղողագործության (խաղողի որթի առանձնահատկությունները տարբեր էկոլոգիական պայմաններում՝ ըստ արտադրության ուղղության), խաղողագրության (ամպելոգրաֆիա) և խաղողի ընտրասերման հիմնախնդիրներ։


== Արտաքին հղումներ ==
Հայաստանի խաղողագործների միություն
Ազատագրական բանակ (կամավորական ջոկատ)

Ազատագրական բանակ, կամավորական ջոկատ։ Կազմավորվել է 1991 թվականի հունվարին, Երևանում՝ Հայաստանի (6), սփյուռքի (6), Արցախի (86) կամավորականներից։ Ուներ դրոշ, զինանշան։ 1991-1994 թվականներին մասնակցել է Հայաստանի Նոյեմբերյանի, Ճամբարակի (Վահան), Վարդենիսի (Դարա, Փամբակ, Շորժա, Ազիզլու, Սոթք և այլն) և Արցախի Հանրապետության Շահումյանի (Բուզլուխ, Մանաշիդ, Էրքեջ, Կարաչինար, Վերինշեն և այլն), Մարտակերտի (Մարաղա, Չայլու, Թալիշ, Մոխրաթաղ, Մեծշեն, Չափար, Նարեշտար, Չարեքտար, Աղդաբան, Օրթափայա, Գյունեփայա, Սրխավենդ, Կիչան և այլն), Հադրութի (Տող, Ծամձոր) շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Ջոկատի 4 ազատամարտիկ մասնակցել է «Արծիվ-մահապարտների» մարտական գործողություններին։ Հրամանատարներ՝ Լեոնիդ Ազգալդյան (հիմնադիր, գլխավոր հրամանատար), Վ. Բալայան, Հ. Հովսեփյան, Ի. Բաբայան, Գ. Միրզոյան, Ս. Հակոբյան, Ս. Գալստյան։ Կազմավորումը Հայաստան-Սփյուռք միավորման իմաստով, նոր որակ էր հայ ժողովրդի գոյամարտի շղթայում։ Ջոկատից Արցախի Հանրապետության «Մարտական խաչ» 1-ին և 2-րդ աստիճանի շքանշաններով պարգևատրվել է 2 (հետմահու), զոհվել՝ 39 ազատամարտիկ։
Ճորոխ (Բաբերդի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ճորոխ (այլ կիրառումներ)Ճորոխ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում։ Գտնվում էր Բաբերդ քաղաքից 21 կմ արևելք, Բալախոռ գետի ափին։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 42 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մաչերատա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մաչերատա (այլ կիրառումներ)Մաչերատա (իտալերեն՝ Macerata), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում, վարչական կենտրոնը կրում է շրջանի համանուն անունը։ Բնակչությունը կազմում է 42361 մարդ (2010 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 446 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 92 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 62100։ Հեռախոսային կոդ՝ 0733։


== Մշակույթ ==
Քաղաքում է ծնվել հայտնի իտալացի հայտնի կոմպոզիտոր Ջուզեպպե Գարիբոլդի։


== Քույր քաղաքներ ==
Շեֆիելդ,2013
Վելդեն ին դեր Օբերպֆալզ, 1963
Իսսի լես Մոուլինեաուքս, 1982
Ֆլորիաննա, 2007
Կամեզ, 2010


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Սարըլար (այլ կիրառումներ)

Սարըլար, կարող է վերաբերել՝

Սարըլար - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում
Սարըլար - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Հալեպի նահանգում
Սպինո Սատուրնիա

Սպինո Սատուրնիա (իտալ.` Spigno Saturnia), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո մարզի Լատինա գավառում։
Բնակչությունը` 2662 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 70 մարդ/կմ², տարածքը՝ 38 կմ², փոստային ինդեքսը՝ 04020, հեռախոսային կոդը՝ 0771։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Հովհաննես Մկրտիչը։ Տոնը նշվում է հունիսի 24-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարտակերտի և Մարտունու հարձակումներ

Մարտակերտի և Մարտունու հարձակումները տեղի ունեցան 1992 թվականի ամառվա վերջ մինչ աշնան սկիզբ Առաջին Արցախյան պատերազմի ընթացքում ադրբեջանական բանակի հարձակման արդյունքում։ Հունիսի 27-ին ադրբեջանական բանակը հարձակում գործեց Ճարտար գյուղի ուղղությամբ։ Այնտեղ գտնվող հրամանատար Մոնթե Մելքոնյանի մարտիկները խրամատներ էին փորել, որպեսզի կասեցնեն ադրբեջանական բանակի առաջխաղացումը։ Հակատանկային ականների կիրառումը ոչնչացրեց ադրբեջանցիների ծանր տեխնիկան և արցախյան բանակին թույլ տվեց դիմադրել հարձակմանը։ Հաջորդ օրվանից ադրբեջանցիների կողմից ձեռնարկվեց ևս մի քանի հարձակում։ Բոլորն էլ կասեցվեցին և  հայկական կողմի հաղթանակները վերագրվեցին Մոնթե Մելքոնյանի կազմակերպվածության և հրամանատարական ղեկավարությանը։ 


== ԵԱՀԿ խմբի միջնորդություն ==
1992 թվականի օգոստոսի վերջին, Հռոմում ԵԱՀԿ-ի կողմից կազմակերպված բանակցությունների դադարեցումից հետո, երկու երկրների միջև դիվանագիտական հարաբերություններն վերականգնվեցին՝ երկու երկրները համաձայնության եկան Ալմաթիում և զինադադար ստորագրվեց․ ըստ Ղազախստանի նախագահ՝ Նուրսուլթան Նազարբաևի, սեպտեմբերի 1-ից  սկսվելու էր Արցախում գտնվող միջազգային դիտորդների կողմից զինադադարի դիտարկումը։
Զինադադարը, ինչպես և մինչ այդ կազմակերպված այլ զինադադարները, խախտվեց մի քանի օրվա ընթացքում, քանի որ կոնֆլիտկի երեք կողմերը կրկին ներքաշվեցին հակամարտության։ Ադրբեջանը մի քանի հաղթանակի հասավ հայկական ուժերի դեմ պայքարելով ինտենսիվ մարտերում, և սեպտեմբերի 7-ին, ըստ հաշվարկների, տիրապետում էր Արցախի 25%-ին՝ Մարդակերտի հյուսիսային շրջանը ներառյալ։ Սեպտեմբերի 23-ին ադրբեջանցիները սկսեցին նոր հարձակում տարբեր ուղղություններից։ Նրանց նպատակն էր փակել Բերձորի մարդասիրական միջանցքը մի հարձակման արդյունքում, որը հարյուրավոր հայ և ադրբեջանցի զինվորների կյանք խլեց։ Հայկական ուժերը հոկտեմբերի 2-ին գրավում են շրջակայքում  ադրբեջանական տիրապետության տակ գտնվող գյուղերը։ Հայկական գրոհը ավարտվեց Կուրապատկինո գյուղակում գտնվող ադրբեջանցիների շտաբի գրավմամբ, այսպիսով վերջ տալովՄարտունու հրետակոծությանը։ Հայկական բանակի մի մասը վերապատրաստվում է անցնում ռուսական բանակի հետ միասին և այդ ընթացքում հայկական բանակը խոցում է մոտ 20 ադրբեջանական կործանիչ «Ստրելա-4» և «Ստրելա-10 » ցամաք-օդ հակաօդային պաշպանիչների կիռարման շնորհիվ։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Վոդնյան

Վոդնյան (խորվ.՝ Vodnjan, իտալերեն՝ Dignano), քաղաք Խորվաթիայում, Իստրիա թերակղզու հարավարևմտյան մասում։ Բնակչությունը՝ 3 406 մարդ (2001 թվականին)։


== Ընդհանուր տեղեկություն ==
Վոդնյանը գտնվում է Իստրիայի հարավ-արևմուտքում, Պուլայից 10 կիլոմետր հյուսիս և 5 կմ հեռավորության վրա ծովափնյա Ֆաժանա քաղաքից։
Քաղաքը կանգնած է Պուլան Ռիեկայի, Տրիեստի և Սլովենիայի ափերի հետ կապող մայրուղու վրա։
Քաղաքը, ինչպես ամբողջ խորվաթական Իստրիան, բազմազգ է և ավանդաբար շատ հանդուրժող է տարբեր մշակույթների նկատմամբ։ Վոդնյանի շրջանն ունի երկու պաշտոնական լեզու, իտալերենը հավասար է խորվաթերենին։ 2001 թվականի մարդահամարի համաձայն՝ քաղաքի բնակչության 56%-ը եղել են խորվաթներ, 20%-ը՝ իտալացիներ, 3,5%-ը՝ գնչուներ, և 3%-ը՝ սերբեր և բոսնիացիներ։

Վոդնյանը Իստրիայի երկու քաղաքներից մեկն է (Ռովինի հետ միասին), որտեղ դեռևս կենդանի են վտանգված իստրո-ռոմաներեն կամ իստրիոտական ​​լեզվի խոսողները, որով ժամանակին խոսում էին թերակղզու գրեթե ողջ հարավ-արևմուտքում։ Իստրո-ռոմանական լեզվի բարբառը, որը տարածված է Վոդնյանում, կոչվում է Դինյան՝ քաղաքի իտալական անունով։ Իստրիոտական ​​լեզվի ինքնանունը Վոդնյանում Բումբարո է։
Զբոսաշրջությունը բերում է քաղաքի եկամտի մեծ մասը։ Բացի զբոսաշրջային ծառայություններից, բնակչությունը զբաղված է գյուղատնտեսության (խաղողագործություն և ձիթապտղի մշակություն) և սննդի արդյունաբերության մեջ։


== Պատմություն ==
Հռոմեական ժամանակներում Վոդնյանի տեղում էր Վիկուս Ատտինիանումը։ Վոդնյանի մասին առաջին գրավոր հիշատակումը վերաբերում է 932 թվականին, նա հիշատակվում է իստրիական քաղաքների ցանկում, որոնք հարգանքի տուրք են մատուցել Վենետիկի դոժ Պիետրո 2-րդ Կանդիանոյին։
Միջնադարյան ժամանակաշրջանում ձևավորվել է հին քաղաք՝ պատմության համար բնորոշ ճարտարապետությամբ և դիրքով։
Տես նաև Իստրիայի պատմություն։


== Տեսարժան վայրեր ==
Մայր տաճար Սբ. Բլաժան քաղաքի տաճարն է, որը կառուցվել է 1800 թվականին բարոկկո ոճով, որտեղ պահվում են գեղանկարչության և քանդակի բազմաթիվ գլուխգործոցներ։
Ժողովրդական հրապարակը քաղաքի կենտրոնական հրապարակն է, այն շրջապատված է 4 հնագույն շինություններով՝ նեոգոթական քաղաքապետարան, Բենուսի տուն, Բեմբո տուն, Բրադամանտե պալատ։
Եկեղեցի Սբ. Յակոբ՝ կառուցվել է 1212 թվականին
Եկեղեցի Սբ. Ֆոչկի՝ կառուցվել է 8-9-րդ դարերում, կրոնական ուխտագնացության օբյեկտ։
Եկեղեցի Սբ. Կիրինա՝ թվագրվում է 6-րդ  դարով, քաղաքի ամենահին շենքը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт г. Воднян
Սևադա Հովհաննիսյան

Սևադա Մկրտչի Հովհաննիսյան (հուլիսի 30, 1948(1948-07-30), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ճարտարագետ-մաթեմատիկոս։ Ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր (1987)։


== Կենսագրություն ==
1971 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1971 թվականից աշխատում է ՀԽՍՀ ԳԱ երկրաֆիզիկայի և ճարտարագիտության սեյսմոլոգիայի ինստիտուտում, 1979 թվականից՝ հաշվողական կենտրոնի վարիչ, 1989 թվականից՝ նույն ինստիտուտի տնօրեն, 1977 թվականից՝ միաժամանակ դասավանդում է ՀՊՃՀ Գյումրիի մասնաճյուղում։
Հովհաննիսյանի մշակած մեթոդը հնարավորություն է տալիս երկրաֆիզիկայի եռաչափ խնդիրները դարձնել երկրաչափ, մշակել դրանց լուծման ալգորիթմներ։


== Մրցանակներ ==
ՀՀ ԳԱԱ Վիկտոր Համբարձումյանի անվան մրցանակ, 2001


== Ծանոթագրություններ ==
(405) Թիա

(405) Թիա (անգլ.՝ Thia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1895 թվականի հուլիսի 23-ին Օգյուստ Շարլուայի կողմից Նիցայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,583541 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9529 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2142 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Թիա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,9733 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1516,78 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,237345 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,95° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(405) Թիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Տենրյու

Տենրյու   (ճապ.՝ 天龍村 'Տենրյու  -մուրա'), գյուղ Ճապոնիայում։ Գտնվում է Նագանոյի պրեֆեկտուրայում։ Գյուղի ամբողջ մակերեսը կազմում է 13,20 կմ², բնակչությունը՝ 1446 մարդ, իսկ խտությունը 13,20 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Գյուղը գտնվում է Հոնսյու կղզում, Նագանոյի պրեֆեկտուրայում Տյուբու տարածաշրջանում։ Այն սահմանակից է Ինա, Կոմագենե քաղաքների և Ագեմացու, Կիսո ավանների հետ։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը կազմում է 1446 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1), խտությունը՝ 13,20 մարդ/կմ²։


== Սիմվոլիզմ ==
Գյուղի ծաղիկը համարվում է ճապոնական սալորի ծաղիկը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2009-08-31 at the Wayback Machine.(ճապոներեն)
Հայաստանի Դևիսի գավաթի հավաքական

Հայաստանի Դևիսի գավաթի հավաքական, Հայաստանում տղամարդկանց թենիսի ազգային հավաքական, որը երկիրը ներկայացնում է թենիսի Դևիսի գավաթի մրցումներում։ Հավաքականը ղեկավարում է Հայաստանի թենիսի ֆեդերացիան։
Հայաստանն այժմ հանդես է գալիս Եվրոպական գոտու չորրորդ խմբում։ Նրանք 2001 թվականին հասել են II խմբի քառորդ եզրափակիչ։


== Պատմություն ==
Մինչև 1991 թվականը հայ թենիսիստները ներկայացված էին Խորհրդային Միության հավաքականի կազմում։ Հայաստանն առաջին անգամ Դևիսի գավաթում հանդես է եկել 1996 թվականին։


== Ընթացիկ թիմ (2022) ==
Միքայել Ավետիսյան
Սեդրակ Խաչատրյան
Աշոտ Մկրտչյան
Հենրիկ Նիկողոսյան
Ռոբերտ Եդիգարյան


== Տես նաև ==
Դևիսի գավաթ
Ֆեդերացիայի գավաթ


== Արտաքին հղումներ ==
Հավաքականի պաշտոնական էջը Դևիսի գավաթի կայքում
Լայնատե

Լայնատե  (իտալերեն՝ Lainate), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Միլան գավառում։
Բնակչությունը 24 146 մարդ է(ըստ 2004 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 1942 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 12 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 20020։ Հեռախոսային կոդը՝ 02։
Լայնատեն սահմանակից է Կարոնո Պերտուզելա, Օրիջիո, Գարբագնատ Միլանեզե, Ներվիանո, Արեսե, Ռո, Պոլիանո Միլանեզե մունիցիպալիտետներին։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Աննան։ Տոնը նշվում է հուլիսի 26-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Աստղաձոր (գետ, Սյունիքի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աստղաձոր (այլ կիրառումներ)Աստղաձոր, Աստաձոր, Աստազուր, Շրվանիձոր, Շվանիձոր, գետ Հայաստանի Սյունիքի մարզում։ Սկիզբ է առնում Մեղրու լեռներից և Շվանիձոր գյուղից ներքև ձախից միախառնվում Արաքս գետին։ Երկարությունը 17 կմ է։ Ղ. Ալիշանը հիշատակում է Շրվանիձոր անվամբ։ Հայտնի է ուժեղ հեղեղումներով։


== Ծանոթագրություններ ==
Միասկոե

Միասկոե (ռուս.՝ Миасское), գյուղ Ռուսաստանի Չելյաբինսկի մարզի Կրասնոարմեյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2000 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10132 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գուկլիվի

Գուկլիվի (ուկրաիներեն՝ Гукливий), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վոլովեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գուկլիվի գյուղում բնակվում էր 2 109 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3791 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 556,32 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դափնեկեռաս

Դափնեկեռաս, ( ձվաղենի), վարդազգիների ընտանիքի մշտադալար ծառերի կամ թփերի ցեղ։ Տերևները կոթունավոր են, մեծ մասամբ՝ կաշեկերպ, սղոցաեզր, ատամնավոր կամ ամբողջական։ Ծաղիկները մանր են, սպիտակ, հավաքված նեղ ողկույզներում։ Պտուղը հյութալի կորիզապտուղ է։ Միջուկը քաղցր է կամ դառը, որոշ տեսակներինը՝ ուտելի։ Հայտնի է մոտ 25 տեսակ, որոնք աճում են տաք և չափավոր տաք շրջանևերում, մեծ մասամբ Ամերիկայում և Եվրասիայում։ Կիրառակաև նշանակություն ունի դեղատու դափնեկեռասը (Լ․ officinalis), որի ծառի բարձրությունը 6-10 մ է։ Պտուղները խոշոր են, ուտելի։ Սերմերը թունավոր են, պարունակում են կապտաթթու։ ՈւԽՍՀ հարվում, Կովկասում Անդրկովկասում աճեցվում է որպես դեղորայքային, դեկորատիվ և պտղատու ծառատեսակ։ Պտուղներն օգտագործվում են սննդի մեջ՝ թարմ և չորացրած վիճակում։ Թարմ տերևներից ստաևում են դափնեկեռասի ջուր ցավերը հանգսացնող միջոց)։ Դափնեկեռասը բազմացվում է սերմերով, կտրոններով և ճյուղերով։


== Պատկերասրահ ==
Խոսե Ֆերրեր

Խոսե Ֆերրեր (իսպ.՝ José Ferrer, հունվարի 8, 1912(1912-01-08)[…], Սանտուրսե, Սան Խուան, ԱՄՆ - հունվարի 26, 1992(1992-01-26)[…], Քորալ Գեյբլս, Մայամի Դեյդ շրջան, Ֆլորիդա, ԱՄՆ), ծագումով Պուերտո Ռիկոյից, ամերիկացի դերասան և ռեժիսոր։


== Ֆիլմագրություն ==
Խաղացել է 110-ից ավելի ֆիլմերում, 8 ֆիլմի ռեժիսոր է։ 
Առավել նշանավոր ֆիլմերից են՝ 

1948 թ. - «Ժաննա դ'Արկ»
1950 թ. - «Սիրանո դե Բերժերակ»
1952 թ. - «Մուլեն Ռուժ»
1954 թ. - «Ապստամբություն «Քեյնի» վրա»
1955 թ. - «Ճիչ»
1962 թ. - «Լոուրենս Արաբացի»
1964 թ. - «Սիրանո և Դ'Արտանյան»
1965 թ. - «Հիմարների նավը»
1965 թ. - «Երբևէ պատմված պատմություններից ամենամեծը»
1978 թ. - «Ռոյ»
1980 թ. - «Մեծ կռիվ»
1983 թ. - «Լինել կամ չլինել»
1984 թ. - «Դյունա»3 անգամ ներկայացվել է Օսկարի, ստացել 1 Օսկար լավագույն դերասանի համար, ստացել է նաև 1 Ոսկե Գլոբուս, 2 անգամ ներկայացվել է Էմմիի, 1 անգամ BAFTA-ի։ 1960 թվականին Հոլիվուդյան փառքի ծառուղում բացվել է նրա աստղը։


== Ծանոթագրություններ ==
Անցի

Անցի  (իտալերեն՝ Anzi), կոմունա Իտալիայում, Բազիլիկատա մարզում՝ Պոտենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1930 մարդ (2008 թվական), բնակչության խտությունը կազմում է 25 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 76 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 85010։ Հեռախոսային կոդը՝ 00971։
Քաղաքի հովանավորն է սուրբ Դոնատ Արեցցին։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 7-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.anzi.pz.it/ Archived 2022-03-20 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
(5901) 1986 WB1

(5901) 1986 WB1, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի նոյեմբերի 25-ին Զդենկա Վավրովայի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,237261 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9697 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5048 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1222,29 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,29453 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,69° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5901) 1986 WB1 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Իքտա

Իքտա (արաբերեն բառացի՝ բաժին, հողաբաժին), միջին դարերում Մերձավոր և Միջին Արևելքի երկրներում ռագմա-վարչական ծառայության դիմաց տրված ֆեոդալական պայմանական հողատիրույթ։ Արաբական սկզբնաղբյուրներում առաջին անգամ հիշատակվել է 7-րդ դարում, տարածում է գտել 8-10-րդ դարերի՝ Աբբասյանների օրոք։ Իքտան սկզբնապես նման էր արևմտաեվրոպական բենեֆիցիումին և հայկական պարգևականին։ 9-10-րդ դարերին վերածվել է ֆեոդի տիպի անժամկետ ժառանգական տիրույթի։ Իքտա ստացողը կոչվել է իքտադար, որն իր տիրույթի լիիրավ տերն էր։ Լայն տարածում է գտել Եգիպտոսում, երբ Ֆաթիմյանների հայազգի վեզիրները Իքտա նվիրել են եկվոր հայ զինվորականությանը՝ նրանց տնտեսական և քաղաքական դիրքն ամրապնդելու նպատակով։ Իքտան գոյություն է ունեցել նաև Իրանում, Միջին Ասիայում, Հնդկաստանում։ Հայաստանում, արաբական տիրապետության ժամանակաշրջանում, կարճ ժամանակ իքտադարական բնույթ են ստացել հայֆեոդալների հողատիրական իրավունքները։ 8-րդ դարի վերջից և 9-րդ դարի սկզբից Իքտայի ինստիտուտը Հայաստանում սահմանափակ գոյություն ուներ արաբ, ամիրայություններում։ 11-րդ դարի 2-րդ կեսից, երբ սելջուկները նվաճեցին Հայաստանը, շատ գավառներ և քաղաքներ դարձել են ամիրաների, մելիքների Իքտաներին։ Մոնղոլական տիրապետության ժամանակաշրջանում (13-14-րդ դարերին) հայկական հողերի զգալի մասը իբրև Իքտան բաժանվել է մոնղոլ զինվորականությանը։ Հայ խոշոր հողատերերի մի մասը մոնղոլների մոտ ռազմական, վարչա-ֆինանսական ծառայության մտնելով՝ դարձել է իքտադար։ Օսմանյան կայսրությունում, այդ թվում՝ նվաճված հայկական տերիտորիաներում, Իքտաները, ըստ հասույթի չափիտարատեսակված զիամեթ և թիմար կարգերի՝ պահպանվել են մինչև 1839 թվականը։


== Գրականություն ==
Պողոսյան Ս, Գյուղացիների ճորտացումը և գյուղացիական շարժումները Հայաստանում 9-18-րդ դարերի, Երևանի, 1956, էջ 263-70։ Լ. Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական և քաղաքական պատմությունը 18-14 դարերում, Երևան, 1964, էջ 417-25։ Հ. Նաշարյաև
Թուխն ու Փղադոփյունը

Թուխի և Փղադոփյուն (անգլ.՝ Pooh's Heffalump Movie), 2005 թվականի ամերիկյան լիամետրաժ մուլտֆիլմ։ Ալան Միլնի ստեղծագործության մոտիվներով։


== Սյուժե ==
Կախարդական անտառում հնչում էին վախենալու տարօրինակ ձայներ և հայտնվում են մեծ կլոր հետքեր։ Անտառի բնակիչները հասկացան, որ իրենց հյուր է եկել սարսափելի Փղադոփյունը, և նրանք որոշեցին փրկել նրան։ Նրանց հետ վերցնում են փոքրիկ Ռուին, քանի որ նա դեռ շատ փոքրիկ էր, բայց նա ավելի շատ ցանկանում էր մասնակցել այդ հետազոտությանը։ Նա փախչում է տնից և առաջին հերթին ուղևորվում է դեպի Սլոնոտովի կիրճը։ Շուտով նա հայտնաբերում է մի «հրեշի», որը պարզվում է քնքուշ խաղային երեխա է Տոպա անունով։ Ռուն փոխում է նրան, և շուտով միասին մտնում են խաղի մեջ և ազատում, հետո իրենց տուն հյուրեր է կանչում, անտառի իր տարածքը։ Չնայած նրան որ նրա մայրիկը իրեն է ման գալիս, չնայած նրա պատմություններում հրեշների մասին ապրող դարպասից այն կողմ, Տոպան ընդունում է հրավերը։ Ռուն ուզում էր ծանոթացնել Տոպուին Թուխիի, Նապաստակի և մյուսների հետ, բայց նրանց տունը դատարկ է։ Փոքրերը միամիտ ստեղծում են մեծ խառնաշփոթ Թուխիի տանը, և նապաստակի բանջարանոցում, որից հետո վազում են հետ խաղալու կիրճում։ Այդ ժամանակ քաջ որսորդները վախենում են լսելով տիկին Փղադոփյունի կնճիթից դուրս եկող ձայնը.որը փնտրում էր Տոպոյին։ Նրանց տանը տիրում էր փլուզում. և ծանոթ շրջանաձեւ հետքերը:Ընկերներով որոշում են իրենց անտառը ամբողջովին պատել թակարդով։ Իսկ Տոպան ոչ մի կերպ չէր կարողանու գտնել իր մայրիկին, և Ռուն առաջարկում է նրան դիմել իր մայրիկին, Կենգեին։ Նրանք վերադառնում են, բայց բոլորը իմանալով, որ Ռուի կողքին իսական Փղադոփյուն է, փորձում են են որսալ նրան, և արդյունքում Տոպան ընկնում է թակարդներից մեկի մեձջ։ Ռուն նրան ազատում է Տոպուին աըդ թակարդից և բոլորին բացատրում է, որ փղադոփյունները բոլորովին վախենալու չեն այլ հակառակը նրանք շատ բարի էակներ են։ Ռուն ընկնում է փոսի մեջ, որտեղ լցված էին մեծ փտած ծառի կոճղեր, այնտեղից նա չի կարողանում դուրս գալ և նույնիսկ նրա ընկերները չեն կարողանում նրան օգնել:Եվ այդ ժամանակ Տոպան կանչում օգնության իր մայրիկին, որնել փրկում է Ռուին։


== Դերերը հնչյունավորում են ==
Ջին Կամինգս - Վագրը, Վինի Թուխ
Քայլ Ստենջեր — Փղադոփյուն
Բրենդա Բլետին — Մայր Փղադոփյուն
Ջոն Ֆիդլեր — Պիտաչոկ
Կետ Սյուսկի — Կենգա
Նիկիտա Կոպկինս - Փոքր Ռու
Կեն Սանսոմ - Նապաստակ
Պիտեր Կալեն - Իշուկ


== Փաստեր ==
Մուլտֆիլմի բյուջեն կազմում էր 20 միլիոն դոլար, ԱՄՆ-ի կինոթատրոնում նա հավաքեց 18 098 433, ուրիշ երկրներում 34 760 000 դոլար։
2005 թվականի սեպտեմբերի 13-ին լույս է տեսել մուլտֆիլմի շարունակությունը Վիննի Թուխ։ Հելլոուին, այն դուրս եկավ DVD-ով, առանց կինոթատրոններում ցուցադրելու։Փղադոփյունի դերի համար լսեցին ավելի քան 900 երեխաների ձայներ ԱՄՆ-ի և Մեծ Բրիտանիա-ի։ Եվ ի վերջո ընտրեցին 5 տարեկան Քեյլի Ստենջերին, ով կատարել է նրա դերը։ Այդ մուլտֆիլմը Վիննի Թուխիի առաջին սերիաներ էր, որում Վիննին հանդիսանում էր որպես պատմիչ։ Եվ առաջին անգամ Փոքրիկ Ռուին տրվեց գլխավոր դերերից մեկը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մուլտֆիլմի ակնարկը dvdizzy.com կայքում
Կաստել Ջորջո

Կաստել Ջորջո (իտալերեն՝ Castel Giorgio), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Ումբրիա մարզի Տեռնի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2145 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 51 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 42 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 5014։ Հեռախոսային կոդ՝ 0763։


== Ժողովրդագրություն ==
Համայնքի


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկիտա Սիմոնյան

Նիկիտա Պողոսի Սիմոնյան (հոկտեմբերի 12, 1926(1926-10-12), Արմավիր, Հյուսիսկովկասյան երկրամաս, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային ֆուտբոլիստ, մարզիչ, այժմ զբաղեցնում է ՌԴ ֆուտբոլային միության առաջին փոխնախագահի պաշտոնը։ ԽՍՀՄ վաստակավոր մարզիկ (1954)։ Ռուսաստանի ԽՍՖՀ վաստակավոր մարզիչ (1968)։ ԽՍՀՄ վաստակավոր մարզիչ (1970)։ «Հայրենիքի հանդեպ ծառայությունների շքանշանի» դափնեկիր։
«Սպարտակ» Մոսկվա ֆուտբոլային ակումբի բոլոր ժամանակների լավագույն ռմբարկուն խփած - 160 գնդակով, միաժամանակ նա գլխավորում է արդյունավետությամբ ազգային առաջնություններում լավագույն ցուցանիշը - 133 գնդակ.
2011 թ. մարտի 21-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով Հայ-ռուսական բարեկամության ամրապնդմանն ուղղված գործունեության, ինչպես նաև հայկական ֆուտբոլի զարգացման գործում ներդրած նշանակալի ավանդի և ունեցած ծանրակշիռ ձեռքբերումների, ֆուտբոլի ասպարեզում երկարամյա արդյունավետ աշխատանքի համար պարգևատրվել է Պատվո շքանշանով։
2013 թ. հոկտեմբերի 10-ին Հայկական ֆուտբոլի զարգացման գործում ներդրած նշանակալի ավանդի և ձեռք բերած փայլուն նվաճումների համար պարգևատրվել է «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալով։


== Կենսագրություն ==


== Մարզական հաջողություններ որպես ֆուտբոլիստ ==
Ֆուտբոլի ԽՍՀՄ առաջնությունների ընթացքում անցկացրել է 285 հանդիպում, դարձել 145 գնդակի հեղինակ
ԽՍՀՄ չեմպիոն։ (ԽՍՀՄ ֆուտբոլի առաջնություն, 1952), (ԽՍՀՄ ֆուտբոլի առաջնություն, 1953), [[ԽՍՀՄ ֆուտբոլի առաջնություն, 1956), (ԽՍՀՄ ֆուտբոլի առաջնություն, 1958)
ԽՍՀՄ ֆուտբոլի գավաթի խաղարկության հաղթող։ (ԽՍՀՄ ֆուտբոլի գավաթի խաղարկություն, 1950), (ԽՍՀՄ ֆուտբոլի գավաթի խաղարկություն, 1958)


== Մարզական հաջողություններ որպես մարզիչ ==


== Պարգևներ ==
Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշան
«Պատվո նշան» շքանշան
«Աշխատանքային արիության համար» մեդալ
«Աշխատանքի վետերան» մեդալ
Մովսես Խորենացու մեդալ
Բարեկամության շքանշան
ԽՍՀՄ վաստակավոր մարզիչ
ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ
Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ
Պատվո շքանշան, 2011
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալ, 2013
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի շքանշան, 2019
Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար 3-րդ աստիճանի շքանշան
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==
Օզերկի (Օկտյաբրսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օզերկի (այլ կիրառումներ)Օզերկի (ռուս.՝ Озерки), գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում։ Մտնում է Կրասնոլուչովսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կովտունովո (գյուղ, Շոստկայի շրջան)

Կովտունովո (ուկրաիներեն՝ Ковтунове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Շոստկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կովտունովո գյուղում բնակվում էր 491 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մանդևիլ ան Բեսեն

Մանդևիլ ան Բեսեն (ֆր.՝ Mandeville-en-Bessin), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 296 մարդ, բնակչության խտությունը` 33.52 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.83 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 240 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 40 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 203 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 155-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 48։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,4 %։ 155 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 143 անձ (71 տղամարդ և 72 կին)։ Գործազուրկ են եղել 12 անձ (4 տղամարդ և 8 կին)։ 48 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 31-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Գելտիշչևայի առանձնատուն

Լ. Ի. Գելտիշչևայի առանձնատուն (ռուս.՝ Особняк Л. И. Гельтищевой), շենք Մոսկվայի կենտրոնում (Սրեդնի Օվչիննիկովսկի նրբանցք, տուն 8, շինություն 1)։ Կառուցվել է 1904 թվականին ճարտարապետ Ֆ. Ֆ. Վոսկրեսենսկու կողմից մոդեռն ոճով։ Լ. Ի. Գելտիշչևայի առանձնատունն ունի մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ։


== Պատմություն ==
1834 թվականին «վաճառականի որդի» Ստեբնևը Սրեդնի Օվչիննիկովսկի նրբանցքում կառուցեց երկհարկանի քարե տուն։ XX դարի սկզբին այդ տունը պատկանել է Լ. Ի. Գելտիշչևային։ Նրա պատվերով ճարտարապետ Ֆ. Ֆ. Վոսկրեսենսկին էապես վերակառուցել է առանձնատունը։ Ստեբնևի նախկին տունը դարձել է նրա միջին մասը, կողքերից ավելացվել են կցակառույցներ։


== Ճարտարապետություն ==
Լ. Ի. Գելտիշչևայի առանձնատունը մոսկովյան մոդեռնի վառ նմուշներից մեկն է։ Ձևավորման մեջ լայնորեն օգտագործված են բուսական մոտիվներ։ Ոչ մեծ շինության ճակատը ծածկված է փիրուզագույն ջնարակված սալիկներով։ Պատուհանների եզրակալման մեջ օգտագործված են բազմաթիվ ծեփածո դեկորատիվ մանրամասներ (կռատուկի ծաղիկներ և տերևներ)։ Շքամուտքի որմնախորշը ձևավորված է տոսկանական օրդերի սյուներով։ Տանիքին անսովոր ձևավորմամբ լսողական պատուհաններ են։ Ատտիկոսին տեղադրված են գնդերով մի քանի կարճասյուներ, ինչպես նաև տակդիրով դեկորատիվ ջահ։
Գլխավոր ճակատի կենտրոնում երկմասանի «իտալական» պատուհան է, որը բաղկացած է երկու կիսաշրջանաձև պատուհանիկներից, որոնք միավորված են կամարաձև խորշով։ Այս պատուհանի վերևում խճանկարային մեծանկար է, որտեղ ոսկեգույն ֆոնի վրա պատկերված են խոլորձներ։ Ճակատին նկատելի է նաև առանձնատան սեփականատեր Լ. Ի. Գելտիշչևայի միացագիրը։ Կիսանկուղային հարկի պատուհանները փակված են հիրիկի ծաղիկներով կռածո երկաթե վանդակաճաղերով։ Շենքի ինտերիերը պահպանվել է գրեթե անփոփոխ տեսքով, այն ձևավորված է խեցեղենի, մետաղական և ծեփածո տարրերի օգտագործմամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Յանովո (գյուղ, Կրասնինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՅանովոՅանովո (ռուս.՝ Яново), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ակչեկանա

Ակչեկանա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում։ Գտնվում էր Նոր Մալաթիա-Խարբերդ ճանապարհի ձախ կողմում, Արևելյան Եփրատի ձախակողմյան Կարասու վտակի ակունքներում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դայո Ուպամեկանո

Դայո Ուպամեկանո (ֆր.՝ Dayot Upamecano, հոկտեմբերի 27, 1998(1998-10-27), Էվրո), ֆրանսիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս ՌԲ Լայպցիգի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական պաշտպանի դիրքում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Ռեդ Բուլ Զալցբուրգ ===
Ուպամեկանոն Վալանսյենի ակադեմիայի սան է։ 2015 թվականի հուլիսին տեղափոխվել է ավստրիական Ռեդ Բուլ Զալցբուրգ 2․2 միլիոն եվրոյի դիմաց։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը Լիֆերինգի՝ Ռեդ Բուլ Զալցբուրգի ֆարմ ակումբի կազմում նշեց 2015 թվականի հուլիսի 31-ին՝ Սանկտ Պյոլտենի դեմ խաղում։ Լիֆերինգի կազմում Ուպամեկանոն անցկացրեց 16 հանդիպում։ 2016 թվականի մարտի 19-ին՝ Մատերսբուրգի դեմ խաղում ֆրանսիացին նշեց իր դեբյուտը Ավստրիայի Բունդեսլիգայում։


=== ՌԲ Լայպցիգ ===
2017 թվականի հունվարի 13-ին Ուպամեկանոն 4․5 տարվա պայմանագիր կնքեց ՌԲ Լայպցիգի հետ։ Ակումբը նրա համար վճարեց 10 միլիոն եվրո։ Իր դեբյուտը Լայպցիգի կազմում նշեց փետրվարի 4-ին՝ Բորուսիա Դորտմունդի դեմ խաղում։ Իր առաջին գոլը գերմանական ակումբի կազմում խփեց 2018 թվականի փետրվարի 9-ին՝ Աուգսբուրգի դեմ խաղում։


== Միջազգային կարիերա ==
Ֆրանսիայի մինչև 16 տարեկանների հավաքականի հետ Ուպամեկանոն մասնակցեց 2014 թվականի Էգեյան գավաթին և նվաճեց բրոնզե մեդալ։ Նա մասնակցեց իր թիմի 4 խաղերից 3-ին և ճանաչվեց մրցաշարի լավագույն պաշտպան։ Ֆրանսիայի մինչև 17 տարեկանների հավաքականի կազմում իր դեբյուտը նշեց 2014 թվականի հոկտեմբերի 27-ին՝ Կիպրոսի դեմ խաղում։ Ֆրանսիայի մինչև 17 տարեկանների հավաքականների կազմում Ուպամեկանոն հաղթեց 2015 թվականի Եվրոպայի առաջնությունը՝ մասնակցելով իր թիմի բոլոր 6 խաղերին և ընդգրկվելով մրցաշարի խորհրդանշական հավաքականում։ Ֆրանսիայի մինչև 18 տարեկանների հավաքականի կազմում իր դեբյուտը նշեց 2015 թվականի սեպտեմբերի 4-ին՝ ԱՄՆ-ի դեմ խաղում։


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
2018 թվականի փետրվարի 23-ի դրությամբ


== Նվաճումներ ==


=== Միջազգային ===
Ֆրանսիա Մ17Եվրոպայի մինչև 17 տարեկանների առաջնություն․ 2015


=== Անհատական ===
Եվրոպայի մինչև 17 տարեկանների առաջնություն․ 2015․ խորհրդանշական հավաքական


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուպամեկանոյի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Ուպամեկանոն transfermarkt-ում
Ուպամեկանոն WhoScored.com կայքում
Ուպամեկանոն ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
Ուպամեկանոն Ֆրանսիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի պաշտոնական կայքում Archived 2018-06-12 at the Wayback Machine.
Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջան

Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջան (ռուս.՝ Родионово-Несветайский район), Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի 43 շրջաններից մեկը։ Շրջկենտրոնն է Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկայա սլոբոդան։ Տարածքը կազմում է 1547 կմ², բնակչությունը՝ 23,0 հզ. (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջանի մեջ է մտնում 6 գյուղական համայնք։
Նատրիումի պոլիակրիլատ

Նատրիումի պոլիակրիլատ, նյութ, պոլիակրիլաթթվի նատրիումական միացություն, քիմիական բանաձևը [[-CH2-CH(COONa)-]]n է։ Լայնորեն օգտագործվում է սպառողական ապրանքների արտադրելու համար. Միացության հիմնական առանձնահատկությունն է կլանել սեփական քաշից 200-300 անգամ մեծ հեղուկներ։
Իրենից ներկայացնում է անիոնական պոլիէլեկտրոլիտ, որը հիմնական շղթայում բացասաբար լիցքավորված է կարբոքսիլային խմբով։ Ավելի հաճախ օգտագործվում է պոլիակրիլաթթվի նատրիումական աղը, սակայն գոյություն ունեն նաև լիթիումի, կալիումի, ամոնիումի աղեր։


== Oգտագործման բնագավառները ==
լվացնող միջոցներ
խտացուցիչներ
տարբեր ներկերի բաղադրության մեջ
արհեստական ձյուն
լոգանքի գելեր
գերկլանիչ պոլիմերներ, ստեղծված պոլիակրիլատի նատրիումի հիման վրա, հանդիսանում են մանկական տակդիրների հիմնական հավելիչները։


== Ծանոթագրություններ ==
Բելի Ռուկավ

Բելի Ռուկավ (ուկրաիներեն՝ Білий Рукав), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Խմելնիկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1850 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բելի Ռուկավ գյուղում բնակվում էր 701 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,4 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 292,08 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ազատության կամավորների կորպուս

Ազատության կամավորների կորպուս (իտալերեն՝ Corpo volontari della libertà), իտալական դիմադրության շարժման պարտիզանական բանակը 1943-1945 թվականներին, կռվում էր գերմանացի և իտալացի ֆաշիստների դեմ։


== Կազմ ==
Հրամանատարության կազմում էին հակաֆաշիստական կուսակցությունների ներկայացուցիչները։ Պարտիզանական բոլոր ջոկատները, անկախ կուսակցական պատկանելությունից, 1945 թվականի մարտին միավորվեցին՝ կազմելով 150-հազարանոց բանակ։ Ազատության կամավորների կորպուսի հրամանատար նշանակվեց գեներալ Ռ. Կադոռնան, տեղակալներ՝ Լ. Լոնգոն և Ֆ. Պարրին։
Ազատության կամավորների կորպուսը գլխավորեց 1945 թվականի ապրիլյան համընդհանուր ապստամբությունը՝ ազատագրելով Հյուսիսային Իտալիայի մեծ մասը։ Դրանից հետո ազատության կամավորների կորպուսը լուծարքի ենթարկվեց։ Պարտիզանական ջոկատներում մարտնչել են ֆաշիստական գերությունից փախած խորհրդային շատ զինվորներ, այդ թվում՝ հայեր, հերոսությամբ աչքի են ընկել Մ. Դաշտոյանը, Գ. Քոլոզյանը և ուրիշներ։
Միիկսե

Միիկսե (էստ․՝ Miikse), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Մեռեմյաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 34 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Դարայուրտ (հանքային աղբյուր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դարայուրտ (այլ կիրառումներ)Դարայուրտ, հանքային աղբյուր Արփա գետի վերին հոսանքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոգդան Բախշի Եղիազարով դե Նորք

Բոգդան Բախշի Եղիազարով դե Նորք, հանդիպում է նաև Բոգդան Վասիլիի Եղիազարով և Բոգդան Բախշի Վասիլիի Եղիազարով դե Նորք (ֆր.՝ Bogdan Bakchi Eghiazaroff de Nork) տարբերակները (հունվարի 15 (27), 1894, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 25, 1977(1977-01-25), Փարիզ), հայկական, ռուսական և ֆրանսիական բանակների կապիտան, լրագրող, ռազմական և հասարակական գործիչ։ Եղել է «Հյուսիսային աստղ» մասոնական օթյակի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1894 թվականի հունվարի 15-ին Թիֆլիսում, հայկական ընտանիքում։ Կրթություն ստանալու նպատակով՝ ընտանիքի կողմից ուղարկվել է Ֆրանսիա։ Սովորել է «Ժանսոն դե Սայի» լիցեյում, Փարիզի բարձրագույն առևտրային դպրոցում, ինչպես նաև Փարիզի համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Ռուսաստանում սովորել է Միխայլովյան հրետանային ուսումնարանը, կռվել Կովկասյան ռազմաճակատում։ Հեղափոխությունից և մի շարք պետությունների ձևավորումից հետո ծառայել է Հայաստանի առաջին հանրապետության երիտասարդ զինված ուժերում։ Կցված է եղել Կովկասում ֆրանսիական ռազմական առաքելությանը (1918—1920)։ Հայկական հեծելազորի լեյտենանտի զինվորական կոչումով մասնակցել է Սարդարապատի հերոսամարտին։ Եղել է հայազգի գեներալ Գրիգոր Կորգանովի օգնական, որի մահվանից հետո պահպանել է գեներալի կնոջ տրամադրած պաշտոնական փաստաթղթերը և զորահրամանատարի անձնական նոթերը։ Արդյունքում, հենց այդ նոթերի հիման վրա էլ, որոնք մահացող Եղիազարովը փոխանցել է Ժակ Կայալովին, գրվել է «Սարդարապատի հերոսամարտը» աշխատությունը։ Հայաստանում խորհրդային կարգեր հաստատվելուց հետո՝ տեղափոխվել է Ֆրանսիա, որտեղ դարձել արտասահմանյան լեգիոնի ֆրանսիական հեծելազորի կապիտան։ Աշխատել է որպես գաղտնագրության ծառայության ղեկավար՝ ֆրանսիական ընկերություններից մեկի համար։ 1939-1940 թվականներին աշխատել է Ֆրանսիայի զինված ուժերի գլխավոր շտաբում։ Ֆրանսիայում Եղիազարովտ հիմնել է Աշխարհում ֆրանսիական տպագրության հրատարակիչների և տարածողների ազգային միությունը (1946—1968)։ 1947 թվականին Բոգդանը հիմնադրել է ֆրանսիական բանակի նախկին կոմբատանտների սպայական միությունը։ 1948-1970 թվականներին եղել է «Bulletin d‘information» ամսագրի տնօրեն և գլխավոր խմբագիր։
Մահացել է 1977 թվականի հունվարի 25-ին Փարիզում։ Թաղված է Փարիզի Սեն Ժենևիե դե Բուա գերեզմանատանը։


== Պարգևներ ==
Բոգդանը պարգևատրվել է Պատվո լեգիոնի (1920, 1949), «Մատուցած ծառայությունների համար» (1958, 1966) և Սև աստղի շքանշաններով, կոմանդոր de l’Ordre National du Mérite, ինչպես նաև ֆրանսիական և օտարերկրյա այլ պարգևներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Лица и символы Сент-Женевьев-де-Буа (фото надгробия Богдан Бахши Егиазаров де-Норка)[3]
Կոնստանդին Ալաջալյան

Կոնստանդին Իվանի Ալաջալյան (նոյեմբերի 18, 1900(1900-11-18), Նոր Նախիջևան, Ռոստովի շրջան, Դոնի զորքի մարզ, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 23, 1987(1987-10-23), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), հայ նկարիչ, գրաֆիկ։ Աշխատել է մոնումենտալ գեղանկարչության և պլակատի բնագավառներում։
Սիմոն և Ստեփան Ալաջալովների եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
Կոնստանդին Ալաջալյանը ծնվել է 1900 թվականին։ Մանկությունն անցել է Դոնի Ռոստովում։ Գիմնազիան ավարտելով՝ ինքնուրույն սովորել է նկարել։ 1917-1918 թվականներին սովորել է Պետրոգրադի համալսարանում։ Հեղափոխության տարիներին միացել է հեղափոխական իշխանությանը ծառայող արվեստագետների խմբին։ Պատվերով նկարել է քարոզչական պաստառներ, հեղափոխության առաջնորդների դիմանկարներ։ 1918 թվականին վերադարձել է Ռոստով, համագործակցել «Искусство» ամսագրի հետ։ 1918 թվականին մասնակցել է Ռոստով-Նախիջևան համայնքի 8-րդ գարնանային ցուցահանդեսին, «Донская волна» ամսագրի համար ստեղծել է գրաֆիկական դեկորատիվ տարրեր (1918-1919)։
1920 թվականին հանդիպել է Սերգեյ Եսենինին, ստեղծել նրա դիմանկարը, որը տասը տարի անց տպագրվել է Մերի Դեստի «Իսիդորա Դունկանի ավարտը» գրքում (Detsi M. Isadora Duncan’s end. London, 1929):
1921 թվականին ապրել է Իրանում, Կոստանդնուպոլսում։ 1923 թվականից տեղափոխվել է ԱՄՆ, 1928 թվականին ստացել ամերիկյան քաղաքացիություն։
Զբաղվել է որմնանկարչությամբ, գրքի ձևավորմամբ։ Նկարել է պաննոներ, աշխատակցել է թերթերին։ Նրա ձևավորած գրքերից են Գերշվինի «Երգերի» գիրքը, Սկինների «Մեր սրտերը ջահել էին ու զվարթ», Միլլերի «Մոխրոտը» և այլն։


== Մատենագրություն ==
Ջանետ Ֆիշեր. «Ալաջալովի նկարները և գծանկարները», Նյու Յորք, 1942 (անգլերեն)։


== Ծանոթագրություններ ==
Արևածագի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Լոռու մարզի Արևածագ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 24 հուշարձան (9 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 1012


== Դեպքեր ==
Արխիպուսը դառնում է Աթենքի արքա։


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Մահանում է Աթենքի արքա Ակաստուսը։
(2664) Էվերհարտ

(2664) Էվերհարտ (անգլ.՝ Everhart), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1934 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,380083 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9447 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8155 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1341,18 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,268421 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,26° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2664) Էվերհարտ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Չաքալ

Չաքալ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ունիեի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Թելերմեն (բլուր)

Թելերմեն, բլուր Հայկական լեռնաշխարհում, Խաբուր գետի հովտում, Մարդին քաղաքից ոչ հեռու Թելերմեն գյուղի մոտ։ Այստեղ գտնված հնագիտական նյութերի հիման վրա ոմանք սխալմամբ կարծում են, թե Հայաստանի հնագույն մայրաքաղաք Տիգրանակերտը գտնվել է այդտեղ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կամպլի

Կամպլի (իտալերեն՝ Campli), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Տերամո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 7533 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 99 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 73 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 64012, հեռախոսային կոդ՝ 0861:


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Բուդյոննու պողոտա (Դոնի Ռոստով)

Բուդյոննու պողոտա (ռուս.՝ Будённовский проспект), Ռուսաստանի Դաշնության Դոնի Ռոստով քաղաքի կենտրոնական պողոտաներից մեկը։ Հատում է Բոլշայա Սադովայա փողոցը, զուգահեռ է Վորոշիլովի պողոտային։


== Նախկին անվանումներ ==
Նախկինում կոչվել է. Տագանրոգյան ճանապարհ (XVIII դար), Տագանրոգյան փողոց (XIX դար), Տագանրոգյան պողոտա (XX դար)։


== Պատմություն ==
Պողոտան կոչվում է ի պատիվ խորհրդային զորահրամանատար, պետական և կուսակցական գործիչ Սեմյոն Միխայլովիչ Բուդյոննու։
Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ Բուդյոննին եղել է Առաջին հեծելազորային բանակի հրամանատարներից մեկը, որի կազմում օգտագործվել են տաչանկաներ։ Բոլշայա Սադովայա փողոցի հետ խաչմերուկում գտնվող թիվ 32 շենքի պատին փակցված է տաչանկային նվիրված խորաքանդակ։


== Հուշարձաններ ==
Պուշկինի փողոցի և Բուդյոննու պողոտայի խաչմերուկում տեղադրված է Սեմյոն Բուդյոննու կիսանդրին։


== Աշխարհագրություն ==
Շենքերի համարները մեծանում են հարավից հյուսիս։
Պողոտայում գտնվում են.

Ռեցկերի և Խոսուդովսկու եկամտաբեր տուն` Բուդյոննու պողոտա, 10 (ապամոնտաժվել է)։ Շենքը կառուցվել է 1916 թվականին Լեոնիդ Էբերգի նախագծով։ Ավերվել է Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ։ 1957 թվականին այդ վայրում կառուցվել է Գ. Սեդովի անվան ծովագնացության ուսումնարանի հանրակացարանի քառահարկ շենքը։ Ներկայումս շենքը զբաղեցնում է «Անձնակազմ №1» ծովագնացության ուսումնարանը։
Բարձրագույն կուսակցական դպրոցի շենք, Բուդյոննու պողոտա, 20
Ի. Ա. Սուպրունովի ալրաղացի գրասենյակ, Բուդյոնովսկի պողոտա, 33
Նախկին Պալաս հյուրանոց, Բուդյոննու պողոտա, 43/53
Ռոստովի պետական կրկես, Բուդյոննու պողոտա, 45
Չիրիկովի եկամտաբեր տուն, Բուդյոննու պողոտա, 46
«Ռոստելեկոմ» ԲԲԸ Ռոստովի մասնաճյուղի շենք, Բուդյոննու պողոտա, 50
«Ռոստով» հյուրանոց
Հարավային Կորեայի հյուպատոսություն, Բուդյոննու պողոտա, 60, 7-րդ հարկ
Հունգարիայի առևտրային ներկայացուցչություն, Բուդյոննու պողոտա, 60, 11-րդ հարկ
«Ռոստով» հյուրանոց, Բուդյոննու պողոտա, 59Բոլշայա Սադովայա փողոցի հետ խաչմերուկում գտնվում են կենտրոնական հանրախանութը և «Մաքդոնալդսը»։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Буденновский проспект. // Улицы Ростова. — Централизованная библиотечная система Ростова-на-Дону.
Фотоархивы " Улицы Ростова " Будённовский проспект
Ростов-на-Дону — Буденовский проспект
Ростов-на-Дону / Таганрогский проспект Archived 2017-04-19 at the Wayback Machine.
Արփի (այլ կիրառումներ)

Արփի անունը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին.


=== Աշխարհագրություն ===
Արփի, խոշորացված համայնք ՀՀ Շիրակի մարզում։
Արփի, լիճ ՀՀ Շիրակի մարզում։
Արփի, գյուղ ՀՀ Վայոց ձորի մարզում։
Արփի (Արեգակ), երկնային մարմին, որի շուրջը պտտվում է Երկիրը։
Արփի - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մոտկանի գավառակում։


=== Այլ ===
Արփի, հայկական կանացի անձնանուն։
Արփի - գրական, գիտական, հասարակական ամսագիր։ Հրատարակվել է 1949-1956 թթ., Թեհրանում։
Արփի - գրական-հասարակական ամսագիր (սկզբում՝ կիսամյա)։ Լույս է տեսել 1932-1936-ին, Օլսթոնում (ԱՄՆ)։
Արփի - պատկերազարդ շաբաթաթերթ։ Լույս է տեսել 1913-1914 թթ., Թիֆլիսում։
Արփի - գրական, գիտական և հասարակական ամսագիր։ Լույս է տեսել 1949-1956-ին, Թեհրանում (Իրան)։
Կրեյմ-Բաքիե

Կրեյմ-Բաքիե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==