armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Իշխանաձորի կռիվ (1904)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իշխանաձոր (այլ կիրառումներ)Իշխանաձորի կռիվ կամ Իշխընձորի կռիվ, Սասունի հայերի ինքնապաշտպանական մարտեր, որը մղել են հայ ֆիդայիները թուրքական կանոնավոր բանակի դեմ, 1904 թվականի ապրիլի 16-ին Իշխանաձոր գյուղում։ 
1904 թվականին Սասունի ապստամբության ամենաթեժ պահին, Հրայրի և Վահանի հրահանգի համաձայն, թուրքական հարձակման ենթակա գյուղերի բնակիչները պետք է աստիճանաբար նահանջեին դեպի Սասունի կենտրոնական շրջանները։ Սեմալի անկումից և Հրայրի մահից (ապրիլի 13) հետո՝ ապրիլի 16-ին, թուրքական երկու վաշտ, օգտվելով այն բանից, որ Սասունի հարավային ճակատի ուժերի մի մասը անցել է Գելիեգուզան, փորձել են փակել իշխանաձորցիների նահանջի ճանապարհը։ Տիրանալով Սպիտակ սարին՝ թշնամին փորձել է Իշխանաձորը կտրել Տալվորիկից, սակայն հանդիպել է ուժեղ դիմադրության։ Տալվորիկից օգնության եկած ուժերը (ուղարկել էր Սմբատ), հասնելով Իշխանաձոր, կռվի են բռնվել թուրք և քուրդ ուժերի հետ։ Կռիվը տևել է մինչև երեկո, թշնամու առաջխաղացումը կասեցվել է։ Ժողովուրդը տեղափոխվելու հնարավորություն է ստացել։ Թշնամին հետ է քաշվել։ Հայ կռվող ուժերը վերադարձել են Տալվորիկ։


== Գրականություն ==
Սասուն-Մուշի կռիվները 1904-ին, Ժնև, 1906։
Լեոնիդ Դյակով

Леонид Владимирович Дьяков (ռուս.՝ Леонид Владимирович Дьяков, դեկտեմբերի 20, 1932(1932-12-20), Ռոգոժկինո (Ազովի շրջան), Ազովի շրջան, Ռոստովի մարզ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 5, 2017(2017-02-05), Դոնի Ռոստով, Ռուսաստան), խորհրդային ռուս բանաստեղծ, ԽՍՀՄ Գրողների միության, Ռուսաստանի գրողների միության (1988) անդամ։


== Կենսագրություն ==
Լեոնիդ Դյակովը ծնվել է 1932 թվականին Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանի Ռոգոժկինո խուտորում` ձկնորսի ընտանիքում։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին աշխատել է Բուդենովի անվան (այժմ` «Խաղաղ Դոն») ձկնորսական կոլտնտեսությունում։ Պատերազմի ավարտից հետո Ռոգոժկինոյում ավարտել է դպրոցը, այնուհետև` Ձկնորսական ինստիտուտը։ Աշխատել է ձկնարդյունաբերության ոլորտում։ 20-րդ դարի 70-ական թվականներից գրել է բանաստեղծություններ։ 1988 թվականից դարձել է ԽՍՀՄ գրողների միության, ապա` Ռուսաստանի գրողների միության անդամ։
Մահացել է 2017 թվականի փետրվարի 5-ին Դոնի Ռոստովում։


== Ստեղծագործական ուղի ==
Բանաստեղծություններ գրել է երիտասարդ տարիքում։ Բանաստեղծությունների թեման եղել է Դոնի բնությունը, նրա գետերը, տափաստանները, եղանակները, հայրենի ֆերմերները։ 1970-ական թվականներին լրջորեն զբաղվել է պոեզիայով։ Այդ որոշման վրա իրենց ազդեցությունն են ունեցել բանաստեղծներ Դանիիլ Դոլինսկին, Վլադիմիր Ֆիրսովը, Ալեքսանդր Ռոգաչևը, Նիկոլայ Սկրեբովը, Անատոլի Գրիցենկոն, արձակագիր Ալեքսեյ Կորկիշենկոն։
Բանաստեղծի առաջին հրատարակությունները հայտնվել են «Գիշերային Ռոստով», « «Մուրճ», «Կոմսոմոլեց», «Գրական թերթ», «Դոն», «Վերելք», «Երիտասարդ գվարդիա», «Մոսկվա», «Բարեկամություն» մոսկովյան թերթերում ու ամսագրերում։ Հրատարակվել է բուլղարական թերթերում։
Նրա առաջին գիրքը` «Սպիտակավուն տարափ», հրատարակվել է Ռոստիզդատում 1979 թվականին։ Այնուհետև գրքերը տպագրվել են ռոստովյան և մոսկովյան հրատարակչություններում` «Երդվում եմ Դոն», «Русые вербы», «Սիրո ամառ», «Լիրիկա» և այլն։ 1988 թվականին, երբ հրատարակվեց Դյակովի երրորդ գիրքը, նա անդամագրվեց ԽՍՀՄ գրողների միությանը։


== Ստեղծագործություններ ==
Белогривый ливень. 1979.
Кланяюсь Дону. 1983.
Русые вербы. 1984.
Лето любви. 1988.
Лирика. 1992.
Трава синеокая. 1992.
От сердца к сердцу. 1994.
Светлая музыка осени. 1997.
Признание в любви. 2000.
Уходит лето. 2002.
Песня о Доне. 2003.


== Պարգևներ ==
Վիտալի Զակրուտկինի անվան գրական մրցանակի դափնեկիր (1997) «Սրտից սիրտ» բանաստեղծությունների գրքի համար
Շոլոխովի անվան մրցույթի դափնեկիր Շոլոխովի ծննդյան 100-ամյակի կապակցությամբ (2005), «Երգեր Դոնի մասին» գրքի համար


== Գրականություն ==
Справочник. Ростовское региональное отделение Союза писателей России. Ростов-на-Дону, 2011г. Леонид Владимирович Дьяков, с. 26.
Грачев Д. Знаменитые наши земляки /Д. Грачев //Азовская неделя. – 2008. – 27 марта. С. 3.
Тартынский Л. Поэт не из расчета, а по велению души // Вечерний Ростов. 2008. 11 января. С. 8.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Леонид Владимирович Дьяков
Ушёл из жизни Леонид Владимирович Дьяков
Владимирович Дьяков. Союз писателей России.
Ժուրա (դեպարտամենտ)

Ժուրա (ֆրանսերեն՝ Jura), դեպարտամենտ Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում։ 

Ժուրա դեպարտամենտի կարգային թիվն է՝ 39։


== Պատմություն ==

Պատմականորեն, Ժուրան պատկանել է Բուրգունդիայի կոմսությանը, որը Ֆրանսիայում հայտնի էր որպես Ֆրանշ-Կոնտե։ Մինչև Լյուդովիկոս XIV-ի կողմից այս տարածքի նվաճումը մայրաքաղաքը Դոլ քաղաքն էր, հետո այն տեղափոխվեց Բեզանսոն։
Մինչև 13-րդ դարը Ժուրայի հարավի բնակչության 2/3-ը խոսում էր ֆրանկա-պրովանսերենի բարբառով։ Գյուղական վայրերում այն գործածվում էր նաև 20-րդ դարում։
Ժուրան Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ 1790 թ. մարտի 4-ին ստեղծված առաջին դեպարտամենտներից մեկն է։ Բնակչությունը 250.8 հազար մարդ է։


== Աշխարհագրական տվյալներ ==
Սահմանակից է Դու, Վերին Սոն, Կոտ դ'Օր, Սոն և Լուար, Էն դեպարտամենտներին, արևելքում՝ շվեյցարական Վո կանտոնին։ Ժուրա, Դու և Վերին Սոն դեպարտամենտներից ե կազմված Ֆրանշ-Կոնտե երկրամասը։

Տարածքը 4 999 քառ.կմ է։


== Քաղաքականություն ==
Գերագույն խորհրդի նախագահը Ժան Ռակինն է, ով ներկայացնում է Ֆրանսիայի Բազմազան աջ կուսակցությունը։


== Տնտեսություն ==

Ժուրան խաղողագործական տարածաշրջան է։ Այստեղ արտադրվող գինիները յուրահատուկ և անսովոր են, ինչպես, օրինակ, vin jaune-ն («դեղին գինի»), որը հասունանում է խմորասնկից առաջացած flor կոչվող թաղանթի տակ։ Այս գինին պատրաստվում է խաղողի տեղական Savagnin տեսակից։ Այստեղ աճեցվող մյուս տեսակներն են՝ Poulsard, բաստարդո և շարդոնե խաղողները։


== Զբոսաշրջություն ==
Ժուրայի լեռները գրավում են արշավի, դահուկային սպորտի, ինչպես նաև ձմեռային այլ սպորտաձևերի սիրահարներին։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Մինինի և Պոժարսկու հուշարձան

Մինինի և Պոժարսկու հուշարձան (ռուս.՝ Па́мятник Ми́нину и Пожа́рскому), Իվան Մարտոսի կողմից ստեղծված պղնձե և արույրե քանդակախումբ, որը գտնվում է Մոսկվայի Վասիլի Երանելու տաճարի դիմաց՝ Կարմիր հրապարակում։


== Թեմա ==
Հուշարձանը նվիրված է Կուզմա Մինինին և իշխան Դմիտրի Պոժարսկուն, ովքեր, հավաքելով համառուսական կամավորական բանակը և արտաքսելով լեհ-լիտվական համագործակցության ուժերին, վերջ դրեցին 1612 թվականի հոգսերի ժամանակաշրջանին։
Հարթաքանդակներ հուշարձանի պատվանդանին

		


== Պատմություն ==
Հուշարձանի կառուցման ֆինանսավորումն իրականացվել է Նիժնի Նովգորոդ քաղաքից, որտեղից Մինինը և Պոժարսկին եկել էին փրկելու Մոսկվան։ Կայսեր Ալեքսանդր I-ի որոշմամբ հուշարձանը պետք է տեղադրվեր Կարմիր հրապարակում՝ Մոսկվայի Կրեմլի հարևանությամբ։ 1808 թվականին քանդակագործ Իվան Մարտոսի առաջարկած նախագիծը ճանաչվել է լավագույնը և 1813 թվականին հավանության է արժանացել այրի կայսրուհի Մարիա Ֆյոդորովնայի և Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի կողմից։ Ձուլման աշխատանքներն իրականացվել են 1816 թվականին Սանկտ Պետերբուրգում՝ օգտագործելով 1100 ֆունտ պղինձ։ Ֆինլանդիայից բերված գրանիտե երեք մասերից բաղկացած պատվանդանը նույնպես կերտվել է Սանկտ Պետերբուրգում։ Հուշարձանը Մոսկվա է տեղափոխվել և աշխատանքներն ավարտին են հասցվել ձմռանը։ Պայմանավորված Նապոլեոնի ներխուժմամբ Ռուսաստան՝ հուշարձանը չի բացվել մինչև 1818 թվականը։


== Հուշարձանի կրկնօրինակներ ==
2005 թվականի նոյեմբերի 4-ին Նիժնի Նովգորոդում բացվել է Զուրաբ Ծերեթելու կերտած Մինինի և Պոժարսկու հուշարձանը, որը Մոսկվայում գտնվող հուշարձանի կրկնօրինակն է՝ փոքր 5 սմ։ Այն տեղադրված է Նիժնի Նովգորոդի Կրեմլի պատի տակ, Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցու հարևանությամբ
Մինինի և Պոժարսկու փոքրաքանդակ հուշարձանը (1818) գտնվում է Տագանրոգի գեղարվեստի թանգարանում


== Որպես սիմվոլիկա ==
Ռուսական նամականիշերի վրա հուշարձանի պատկերն առաջին անգամ հայտնվել է 1904 թվականին, Մինինի ու Պոժարսկու նամականիշը՝ 1946 թվականին։

		
		
		


== Տես նաև ==
Մինինի և Պոժարսկու հուշարձան (Նիժնի Նովգորոդ)
Մինինի և Պոժարսկու կոթող


== Գրականություն ==
Коваленская Н. Мартос (1752-1835) / Художник книги Н. Ю. Гитман. - М. - Л.: Гос. изд-во «Искусство», 1938. - 140, [2] с. - 5 000 экз. (в пер.)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հուշարձանի վերակառուցման և վերականգնման հայեցակարգը Archived 2016-03-26 at the Wayback Machine.
Չեսալկի

Չեսալկի (ռուս.՝ Чесалки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 28 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ձմերուկ վայրի

Ձմերուկ վայրի (լատ.՝ Citrullus colocynthis), դդմազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Փռված կամ մագլցող ընձյուղներով, 1-2 մ երկարությամբ միամյա բույս է։ Տերևները խորդուբորդ են, հիմքում՝ սրտաձև և խոր-եռբաժան և փետրաձև բաժանված 1-2 մասերով։ Պսակը արտաքինից կանաչ է և խավոտ։ Պտուղի տրամագիծը 7-12 սմ է, բաց կանաչ, բազմասերմ, պտղամիսը չորոտ է։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում հանդիպում է միայն Մեղրու (Արաքս գետի ողողադաշտ Մեղրի քաղաքի մոտ) ֆլորիստիկական շրջանում։ Աճում է Առաջավոր և Միջին Ասիայում, Աֆրիկայում և Հնդկաստանում։


== էկոլոգիա ==
Աճում է ստորին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 600-700 մ բարձրությունների վրա, ժամանակավոր խոնավացող ավազագլաքարային գրունտերի վրա։ Ծաղկում է օգոստոս-սեպտեմբեր ամիսներին, պտղաբերում՝ սեպտեմբեր-հոկտեմբերին։


== Պահպանություն ==
Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ է։ Հավաքվել է մեկ անգամ՝ 1977 թվականին։ Տեսակին սպառնացող հիմնական սպառնալիքը տարածման և բնակության շրջանների փոքր մակերեսն է (10 կմ²-ից պակաս)։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված էր որպես ոչնչացման սպառնալիքի ենթակա տեսակ։ Ընդգրկված չէ CITES–ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Պահպանություն չի իրականացվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոման Բիլիկ

Ռոման Վիտալիի Բիլիկ (դեկտեմբերի 7, 1977(1977-12-07), Տագանրոգ, Ռոստովի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), երաժիշտ, պոետ, «Звери» ռոք խմբի ստեղծող, հեռուստահաղորդավար։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1977 թվականի դեկտեմբերի 7-ին Տագանրոգում։ Ավարտել է շինարարության և տնտեսության Միջտարածաշրջանային քոլեջը։ 2001 թվականին եկել է Մոսկվա և ստեղծել «Звери» խումբը։ Խմբի պրոդյուսերը Ալեքսանդր Վոյտինսկին։ «Մուզ Թի-Վի»-ի մրցանկաբաշխության ժամանակ խումբը հաղթել է «Լավագույն ռոք խումբ» անվանակարգում 12 անգամ։
2006 թվականին Ռոմանը գրել է «Անձրև-ատրճանակներ» գիրքը, որով նա պատմում է իր կյանքի մասին նախքան Մոսկվա գալը։
2011 թվականի մայիսի 22-ից 2011 թվականի օգոստոսի 14-ը Վիկտոր Վերժբիղկիի հետ վարել է ««Игра»» ծրագիրը։
Թողարկել է «3veri» բրենդի հագուստ, որի շնորհանդեսը տեղի է ունեցել 2011 թվականի ապրիլի 7-ին։
2011 թվականին խաղացել է բազմասերիանոց ֆիլմում ՝ «Краткий курс счастливой жизни»:


== Անձնական կյանքը ==
Կինը Մարին Կորոլևան է, նախկինում եղել է մոդել։ Ունի դուստր՝ Օլգան։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Դերասան ===
2011 - Краткий курс счастливой жизни - Սաֆրոնով, անասնաբույժ


=== Երաժշտական պրոդյուսեր ===
2011 - Краткий курс счастливой жизни
2014 - Да и да
2014 - Майские ленты


=== Կոմպոզիտոր ===
2014 - Майские ленты


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռոման Բիլիկի էջը Ինստագրամում
Ժողովածու (4283)

Ժողովածու (4283), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4283 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1616 թվականին Գրիգոր Բ գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15x10 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 221 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտագրով։  Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 146բ (1616 թ.), 216ա (17-րդ դար), հետագայի՝ 176 բ (1806 թ.):


== Բովանդակություն ==
Քարոզք (Յակ. Ղրիմեցի, անանուն)։
Ներս. Շնորհակւոյ Հանելուկք։ Երեմիայի Մեղրեցայ Բառգիրք։
Բառք Եբրայեցւոց։
Հանելուկք յայանեալ իմաստասիրաց։
Պարզատոմար։
Արուսայիդայ Յաղադս կաղմութեան մարդոյ։
Տոմարականք, Ամիսք Հոռոմոց, յունաց, ասորոց, տաճկաց։ * Պատճենք Հռոմայեցւոց, եբրայեցւոց տոմարաց։
Յակ. Ղրիմեցւոյ Մեկնութիւն տոմարի։
Գրիգոր գրչի Խրատք։
Բեյթ (Հայատառ պարսկերեն)։


== Ծանոթագրություններ ==
Հեղուկ հատակներ

Հեղուկ հատակներ են անվանվում շինարարության մեջ օգտագործվող հորիզոնական մակերեսների, հատակների համար նախատեսված հատուկ ծածկանյութերը։ Բնորոշ է մեծ հոսունությունը։ Հեղուկ հատակի առանձնահատկությունն այն է, որ հնարավոր մինիմալ հաստությունը 3,5 մմ է։ Գոյություն ունի հեղուկ հատակների առնվազն երկու տեսակ՝

վերջնական ծածկույթ, որը և հանդիսանում է վերջնական հատակային մակերեսը,
ինչպես նաև արագագործ ծածկույթ՝ ցեմենտային կամ գիպսային հիմքով, որն օգտագործվում է մակերևույթի նախապատրաստման համար հետագայում դրա վրա հատակային մակերես հարմարեցնելու համար, օրինակ՝ մանրահատակ, լինոլեում, սալիկ և այլն։Ճշգրիտ տեխնոլոգիա կիրառելու դեպքում լցոնված հատակն ինքնուրույնաբար պետք է հավասարվի ընդհուպ իդեալական հարթ մակերևույթ։
Սերիա A 2011-12

«Սերիա A 2011-12» (իտ.՝ Serie A TIM 2011-2012), իտալիայի ֆուտբոլի առաջնության Սերիա A-ի 80-րդ մրցաշրջանը։ Սկսվել է 2011 թ.-ի սեպտեմբերի 9-ին և ավարտվել 2012 թ.-ի մայիսի 13-ին։ Մասնակցել են 20 ակումբներ։ Չեմպիոնական տիտղոսը պաշտպանում էր Միլանը, սակայն չեմպիոն է դարձել Յուվենտուսը՝ ոչ մի անգամ չպարտվելով բոլոր 38 տուրերում։


== Անցյալ մրցաշրջանի համեմատ փոփոխությունները ==


== Մրցաշարային աղյուսակ ==


=== Առաջնության առաջատարները ===


== Արդյունքներ ==
Ըստ մայիսի 13, 2012-ի տվյալներովԱղբյուր: Lega Serie A1Տան թիմը ձախ սյունակում է.Գույներ: Կապույտ= տան թիմի հաղթանակ; Դեղին= ոչ-ոքի; Կարմիր= հյուրընկալվող թիմի հաղթանակ.


== Վիճակագրություն ==


=== Ռմբարկուներ ===
Տվյալներն՝ ըստ 13 մայիս 2012 թ.-իԱղբյուր. Classifica Marcatori


== Ծանոթագրություններ ==
Ակկայա (Կուրուչայի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ակկայա (այլ կիրառումներ)Ակկայա, բնակավայր Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կուրուչայի գավառակում։ Գտնվում էր Կուրուչայ գյուղաքաղաքից հյուսիս-արևմուտք։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մաչևնա (գետ)

Մաչևնա (ռուս.՝ Мачевна), գետ Կամչատկայի երկրամասի հյուսիս-արևելյան մասում։ Գետի երկարությունը 27 կմ է։ Հոսում է Օլյուտորսկի շրջանում և Կամչատկայի երկրամասում։ Թափվում է Բերինգի ծով։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 19060000212120000002174
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -
Ավազանի կոդը - 19.07.00.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 20
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Վիլետ սյուր Էն

Վիլետ սյուր Էն (ֆր.՝ Villette-sur-Ain) կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Շալամոն կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի օկրուգը Բուրկ ան Բրեսն է։
Կոմունայի INSEE կոդը՝ 01449։


== Աշխարհագրություն ==
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 390 կմ հարավ-արևելք, Դեպի հյուսիս-արևելք՝ Լիոն քաղաք, 45 կմ է և 25 կմ հարավ Բուրկ ան Բրեսից։
Կոմունայի հարավային մասում հոսում է Էն գետը, կան շատ լճեր։


== Կլիմա ==
Կլիման Ցամաքային է ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ Անձրևներ լինում են հիմնականում ամռանը։


== Պատմություն ==
Գյուղի առաջին հիշատակումը թվագրվում է XII դարում։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 673 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 462 մարդկանցից 347-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 115-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 75,1% է, 1999 թվականին՝ 73,1%)։ 347 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 320-ը (178 տղամարդ, 142 կին), գործազուրկ եղել են 27-ը (13 տղամարդ, 14 կին)։ 115 պասիվներից 36 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 49-ը՝ թոշակառու, 30 պասիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սբ. Մարտինի եկեղեցի (XII դար)։
Ռիշմոնի դղյակ (XIII դար)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2011-04-20 at the Wayback Machine. (ֆր.)
«Վիլետ սյուր Էն» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի տնտեսական հետազոտությունների և վիճակագրության ազգային ինստիտուտ։ Վերցված է 2014-06-06 
«Վիլետ սյուր Էն» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Վերցված է 2014-06-06
Այբբենարան

Այբբենարան, մայրենի լեզվի ուսուցման առաջին դասագիրքը։ Այբբենարանով աշակերտը սովորում է տպագիր և ձեռագիր տառերն ու նրանց հնչյունային իմաստը, սովորում վանկերով, ապա՝ միաձույլ կարդալ և ըմբռնել բառը, կարդալ ու հասկանալ փոքր տեքստերը, գրել պարզ բառեր և նախադասություններ։


== Անվանումը ==
Անունը ստացել է հայերեն այբուբենի առաջին տառերից (այբ, բեն)։


== Նոր, հին և ամենաառաջին այբբենարաններ ==
Մեզ հասած ամենահին ձեռագիր այբբենարանը («Յաղագս իմաստութեան անվարժ տղայոց ուսման») կազմել է Թովմա Մեծոփեցին (1430 թ.)։ Առաջին տպագիր այբբենարանը («Փոքր քերականութիւն կամ Այբբենարան») Աբգար Թոխաթեցունն է, որը լույս է տեսել Կ. Պոլսում, 1567 թվականին։ Աշխարհաբար առաջին այբբենարանը («Նոր այբբենարան») հրատարակվել է Տրիեստում, 1781 թվականին։ Նոր ժամանակների այբբենարաններից նշանավոր են Խաչատուր Աբովյանի «Նախաշավիղ»-ը, Ն. Տեր-Ղևոնդյանի «Մայրենի լեզու»-ն, Ղազարոս Աղայանի «Ուսումն մայրենի լեզվի»։
Այբբենարաններ են նաև «Լուսաբեր»-ը, «Դասընկեր»-ը, Զ. Աճեմյանի, Հ. Հայրապետյանի և Ա. Ճուղուրյանի կազմած դասագրքերը։
Մ.թ.ա. 587


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
(156) Քսանտիպե

(156) Քսանտիպե (անգլ.՝ Xanthippe), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1875 թվականի նոյեմբերի 22-ին Յոհան Պալիսայի կողմից Պուլայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,727499 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,11 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,345 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Քսանտիպե աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,1064 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1645,3 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,218805 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,78° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(156) Քսանտիպե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Երեք և մեկ աթոռ

Երեք և մեկ աթոռ (անգլ.՝ One and Three Chairs, 1965 թվական)՝ Ջոզեֆ Կոշուտի ինստալյացիա։ Աշխատանքը բաղկացած է երեք մասից՝ աթոռ, աթոռի լուսանկար և «աթոռ» բառարանային հոդվածի պատճեն։ Աշխատանքը հասկանալու համար կարևոր է այն փաստը, որ լուսանկարի վրա պատկերված է նույն ցուցադրված աթոռը։ Այսպիսով այդ աշխատանքը պարունակում է իր մեջ ներկայացման համատեքստը։ Երեք և մեկ աթոռը՝ կոնցեպտուալ արվեստին բնորոշ օրինակներից է։


== Հասկացություն ==
Հեղինակի մտախաղացմամբ՝ աթոռը և նրա լուսանկարը պետք է փոխվեին ամեն նոր ցուցադրության ժամանակ։ Անփոփոխ են մնում երկու տարր՝ «աթոռ» բառարանային հոդվածի պատճեն և աշխատանքի տեղադրման ցուցումների սխեման։ Երկու տարրն էլ հանդիսանում են կոնցեպտի մաս և ստորագրված են նկարչի կողմից։


== Գրականություն ==
Archer, Michael: Art since 1960. Thames and Hudson, London 1997, p. 80.
Art & Language (Atkinson, Terry/Baldwin, Michael/Pilkington, Philip/Rushton, David): Introduction to a Partial Problematic. In: Joseph Kosuth: Art Investigations & `Problematics´ since 1965. Cat. of exhib. Kunstmuseum Luzern. Luzern 1973, vol. 2, p. 12,22.
Dickel, Hans u.a.: Die Sammlung Paul Maenz. Neues Museum Weimar. Edition Cantz, Ostfildern-Ruit 1998, p. 82s. (with descriptions of the constituents of the German-English version and a bibliography).
Dreher, Thomas: Konzeptuelle Kunst in Amerika und England zwischen 1963 und 1976. Thesis Ludwig-Maximilians-Universität/Peter Lang, Frankfurt am Main 1992, p. 70-79.
Inboden, Gudrun: Introduction: Joseph Kosuth — Artist and Critic of Modernism. In: Joseph Kosuth: The Making of Meaning. Selected Writings and Documentation of Investigations on Art Since 1965. Cat. of exhib. Staatsgalerie Stuttgart. Stuttgart 1981, p. 16-19.
Kosuth, Joseph: Art after Philosophy, Part III. In: Studio International, December 1969, p. 212.
Maenz, Paul: 1970—1975 Paul Maenz Köln. Gallery Paul Maenz, Cologne 1975, p. 85 (Illustrations of three different realizations of One and Three Chairs (English/German)).
Prinz, Jessica: Text and Context: Reading Kosuth’s Art. In: Prinz, Jessica: Art Discourse/Discourse in Art. Rutger U.P., New Brunswick/New Jersey 1991, p. 52,58.
Rorimer, Anne: New Art in the 60s and 70s. Redefining Reality. Thames & Hudson, London 2001, p. 94.
Tragatschnig, Ulrich: Konzeptuelle Kunst. Interpretationsparadigmen: Ein Propädeutikum. Reimer, Berlin 1998, p. 116.


== Ծանոթագրություններ ==
Կուշտիան (Բայազետի գավառ)

Կուշտիան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում։ Գտնվում էր Գայլատու լճի արևելյան ափին` լիճ թափվող գետակի ափին։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Տաճար (լեռ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տաճար (այլ կիրառումներ)Տաճար, լեռ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում, Վարդենիսի լեռնաշղթայում, Մաքենիս գյուղից 2 կմ հարավ-արևմուտք։ Բարձրությունը 2419 մ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Վեիկե-Ռակե (գյուղ, Ռակե շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վեիկե-ՌակեՎեիկե-Ռակե (էստ․՝ Väike-Rakke), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Ռակե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 11 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Հեծելազոր

Հեծելազոր (ֆր.՝ cavalerie, իտալերեն՝ cavaleria, լատ.՝ caballus «ձի» բառից), զորատեսակ, որը կազմված է ձի հեծած մարտիկներից։
Եգիպտոսի, Հնդկաստանի, Չինաստանի, Միջագետքի երկրների բանակներում, ինչպես նաև Հայկական լեռնաշխարհում մինչև հեծելազորի երևան գալը կիրառվել են ձի լծած մարտակառքեր։ Հեծելազորը որպես զորատեսակ երևան է եկել Ասորեստանում, Ուրարտուում և ստրկատիրական այլ պետություններում։ Մ․թ․ա․ VI դարում Պարսկաստանում այն հիմնական զորատեսակ էր (ծանր և թեթև)։ Կանոնավոր հեծելազոր Հին Հունաստանում առաջին անգամ օգտագործվել է մեր թվարկությունից առաջ IV դարում և ավելի կատարելագործվել Ալեքսանդր Մակեդոնացու բանակում (ծանր, միջին, թեթև)։ Իր մարտունակությամբ և հզորությամբ հռչակված էր հայկական հեծելազորը (տես Այրուձի)։ Հին հռոմեական բանակում հեծելազորը օժանդակ զորատեսակ էր լեգեոնի կազմում։ Արևմտյան Եվրոպայում ֆեոդալական զորքերի գլխավոր ռազմական ուժը կազմել է ասպետական հեծելազորը (ծանրազեն, զրահակիր)։ IX—X դարերում Կիևյան Ռուսիայի զորքերում իշխանական դրուժինաները կազմված էին հեծելազորից։ Իր բարձր մարտունակությամբ XIII—XIV դարերում աչքի է ընկել թաթար-մոնղոլական թեթև հեծելազորը։ XIV դարում հրազենի երևան գալով և հետևազորի դերի ուժեղացմամբ ասպետական ծանր հեծելազորը կորցրել է իր նշանակությունը։ XVI դարից սկսած մեծ դեր է խաղացել թեթև հեծելազորը, որը զինված էր հրազենով։ XVI դարի վերջից ռուսական բանակում կարևոր էր կազակական հեծելազորը։ Պետրոս I-ի օրոք ստեղծվեց կանոնավոր հեծելազոր։ Նապոլեոնյան պատերազմների ընթացքում մարտական լուրջ ուժ էր ֆրանսիական հեծելազորը, որը, սակայն, 1812 թվականի արշավանքների ժամանակ զիջեց ռուսական հեծելազորին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի (1914-1918 թթ.) սկզբին պատերազմող կողմերի բանակներում հեծելազորը կազմում էր 8—10%։ Ռազմական տեխնիկայի տարբեր տեսակների զարգացման հետևանքով հեծելազորային գրոհները պատերազմում դարձան սակավ արդյունավետ, և ետպատերազմյան շրջանում հեծելազորները կրճատվեց, իսկ 1930-ական թվականների վերջին արևմտյան պետությունների մեծ մասում փաստորեն վերացվեց։ Մինչև 1939-1945 թթ.-ի երկրորդ համաշխարհային պատերազմը հեծելազորը պահպանվել էր միայն մի քանի երկրներում (Լեհաստան, Հունգարիա, Ռումինիա, Հարավսլավիա, ԽՍՀՄ և այլն)։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբի ռազմական գործողությունների փորձը, տանկային և օդային մեծ ուժերի կիրառումը հանգեցրին հեծելազորի քանակի (դիվիզիաներ) կրճատմանը։
Տուտիգա

Տուտիգա (ռուս.՝ Тутыга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Օռլովսկի շրջան Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ռոմովիցա գետի աջ ափին՝ 20 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։
Գետի ակունքը գտնվում է Հյուսիսային Ուրալի լեռներում, Օռլով քաղաքից 25 կմ հյուսիս։ Գետը հոսում է հյուսիս-արևմուտք Սոլովեցկոե գյուղում։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կամա, գետի ենթաավազանը՝ Կամից մինչև Սպիտակ գետի վտակները։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300312111100034495
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111103449
Ավազանի կոդը - 10.01.03.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ներքին Գետաշեն (այլ կիրառումներ)

Ներքին Գետաշեն, կարող է վերաբերել՝

Ներքին Գետաշեն - գյուղ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում
Ներքին Գետաշեն - գյուղ Արևելյան Հայաստանում, ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Շամքորի շրջանում
Ալեքսեևկա (գյուղ, Բելեբեևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսեևկա (այլ կիրառումներ)Ալեքսեևկա (ռուս.՝ Алексеевка, բաշկիրերեն՝ Алексеевка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելեբեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 598 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(2665) Շրուտկա

(2665) Շրուտկա (անգլ.՝ Schrutka), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1938 թվականի փետրվարի 24-ին Ալֆրեդ Բորմանի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,247549 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0563 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4388 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1230,73 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,29251 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,79° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2665) Շրուտկա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սավոսարա (Ուսայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սավոսարա (այլ կիրառումներ)Սավոսարա (ռուս.՝ Савосара), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով, Նենեցյան ինքնավար օկրուգով։ Գետաբերանը գտնվում է Ուսա գետի ձախ ափին՝ 7 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 35 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300212103000080529
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103008052
Ավազանի կոդը — 03.05.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Երեք հրացանակիրներ (հեռուստասերիալ,Կորեա)

Երեք հրացանակիրներ (կոր.՝ 삼총사), հարավկորեական պատմա-արկածային հեռուստասերիալ, որը նկարահանվել է Ալեքսանդր Դյումայի «Երեք հրացանակիրներ» վեպի մոտիվներով։ Սյուժեն տեղափոխվել է Մեծ Չոսոն դարաշրջան, Չինաստանի և Կորեայի տարածք, Ինջո արքայի կառավարման ժամանակաշրջան։ 


== Սերիալի մասին տեղեկատվություն ==
Գործողությունները տեղի են ունենում Մեծ Չոսոն դինաստիայի օրոք։ Գլխավոր հերոսները Ան Մինսոն և Հո Սինպհոն են, ովքեր ծառայում են թագաժառանգ Սոհյոնի գվարդիայում, իսկ Փակ Դալ Հյանուն դեռ պետք է պատերազմով անցնի։
Առաջին եթերաշրջանը կազմված է 12 էպիզոդից։ Ցուցադրվել է tvN հեռուստաալիքով 2014 թվականի օգոստոսի 17-ից 2014 թվականի նոյեմբերի 2-ը։ Բյուջեն կազմել է 10 մլն դոլար։ Թողարկվել է ևս 2 եթերաշրջան։


== Դերերում ==
Ջունգ Յոնգ Հվա — Փակ Դալ Յան (Նախադիպ՝ Դ'Արտանյան)
Լի Ջին Հուկ — թագաժառանգ Սոհյոն (Նախատիպ՝ Աթոս)
Յան Դոնգին — Հո Սինպհո (Նախատիպ՝ Պորտոս)
Ջոն Հե Ին — Ան Մինսո (Նախատիպ՝ Արամիս)
Սեո Հյոնժին  — Կան Յունսո (Նախատիպ՝ Աննա Ավստրիացի)
Յու Ինյոն — Չո Միրյոն (Նախատիպ՝ Միլեդի Վինտեր)
Կիմ Մյունգ Սու — Արքա Ինջո (Նախատիպ՝ Լյուդովիկոս XIII)
Փակ Յոնգյու — Կիմ Ջաջոմ (Նախատիպ՝ Ռիշելյո)
Չոն Նոմին — Չհվե Մյոնգիլ (Նախատիպ՝ դե Տրևիլ)
Կիմ Սոնմին — Ինգուլթայի (Նախատիպ՝ Ջորջ Վիլերս)


== Վարկանիշ ==


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://3musketeers.interest.me/ сериала Три мушкетёра. պաշտոնական կայք  (կոր.)
Ստարոե Սանդովո

Ստարոե Սանդովո (ռուս.՝ Старое Сандово), գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Սանդովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ակոբ Աղի խաչքար (Հայրավանք)

Ակոբ Աղի խաչքար, գտնվում է Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզի Հայրավանք գյուղի հյուսիս-արևելյան հատվածում՝ Հայրավանք վանական համալիրի արևմտյան պատի դիմաց՝ պատվանդանին, վերին ձախ անկյունը կոտրված։ Հաշվառված է Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների պետական ցանկում (5.59/1.1.3.5)։ Խաչքարը կերտել է 16-րդ դարի քանդակազարդող հայ վարպետ, խաչքարեր և տապանաքարեր կազմող Ակոբը։


== Տեղադրություն ==
Խաչքարն կանգնեցված է Հայրավանք գյուղի հյուսիս-արևելյան հատվածում՝ Հայրավանք վանական համալիրի արևմտյան պատի դիմաց՝ պատվանդանին, վերին ձախ անկյունը կոտրված։


== Քանդակներ ==
Խաչքարը հարուստ է քանդակներով, հնարավոր է որ ստորին գնդի կենտրոնական մասում եղել է Ադամի գլխի քանդակը, որը բնորոշ է եկել Գեղարքունիքի խաչքարագործ վարպետների ոճին.


== Վիմական արձանագրություն ==
ճակատին և խորանի կողքին պահպանվել է 2 տող վիմական արձանագրություն.

... ՁԵՌԱՄԲ ԱԿՈԲ ԱԲԵՂԻՆ
ԹՎ :ՋՂ: (1541)Համաձայան արձանագրության՝ խաչքարը կանգնեցվել Ակոբ Աղի ձեռամբ՝ 1541 թվականին։


== Տես նաև ==
Հայրավանք
Եպիսկոպոսի խաչքար (1540, Հայրավանք)
Ակոբ Կազմող


== Ծանոթագրություններ ==
Եղվարդ (անձնանուն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Եղվարդ (այլ կիրառումներ)Եղվարդ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է կամ քաղաքի անունից կամ եղ և վարդ բառերից։ Եղվարթ ձևով հիշատակվել է 1684 և 1796 թվականներին։


== Ծանոթագրություններ ==
Արիկուր

Արիկուր (ֆր.՝ Harricourt), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 50 մարդ, բնակչության խտությունը` 6.35 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.87 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 200 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 70 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 45 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 23 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 19-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 4։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 82,6 %։ 19 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 17 անձ (8 տղամարդ և 9 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (1 տղամարդ և 1 կին)։ 4 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 2-ը` թոշակառուներ, իսկ 1-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Լեծուրծումե

Լեծուրծումե (վրաց.՝ ლეწურწუმე), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Չխորոծղուի շրջան‎‎‎ում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 246 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Չխորոծղույից հեռու է 4,8 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 801 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մայրտիկին

Մայրտիկին, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն մայր և տիկին բառերից։ Հիշատակված է 12-14-րդ դարերում։


== Գործածություններ ==
Մայրտիկին, ում հիշատակին 1237 թվականին որդին խաչքար է կանգնեցրել Խաչենի Առաջաձոր գյուղում։
Մայրտիկին, կին Տիրատուրի և մայր Երեմիաս քահանայի, որ Կարնո Կան գյուղում 1283 թվականին գրել տվեց մի Ավետարան։
Մայրտիկին, Հովհաննես քահանայի հանգուցյալ ազգականներից է, ով 1298 թվականին ընդօրինակեց մի Ավետարան։


== Ծանոթագրություններ ==
Կուլուսե

Կուլուսե (էստ․՝ Kuluse), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Մառտնա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 13 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Անիկացի

Անիկացի (էստ․՝ Anikatsi), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Տառվաստու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 102 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ելևէջավորում

ԵլևԷջավորում, ինտոնացիա (լատ.intonare-բարձր արտասանելի), շարահյուսական հնարք, բառերի ու նախադասությունների արտաբերման եղանակ, որով խոսողը որոշակի վերաբերմունք է դրսևորում իր ասածի կամ զրուցակցի նկատմամբ՝ շեշտելով իմաստի որևէ կողմը կողմը։ Ինտոնացիան, արտաբերման ելևէջավորումը որոշարկվում է բառերի շեշտադրությամբ, արտասանության ուժով, հնչերանգով, արագությամբ, դադարներով և այլ գործոններով։ Մեծ է տրամաբանական շեշտի նշանակությունը։ Նրա տեղի փոփոխությունը առաջացնում է իմաստային տարբերություններ։ «Նա քեզ կսիրի» նախադասությունը իմաստային նոր հնչերանգներով, արագությամբ, դադարներով և այլ գործոններով։ Մեծ է տրամաբանական շեշտի նշանակությունը։ Նրա տեղի փոփոխությունը առաջացնում է իմաստային տարբերություններ։ «Նա քեզ կսիրի» նախադասությունը իմաստային նոր հնչերանգներ է ստանում տրամաբանական շեշտի փոփոխությամբ. Նա՛ քեզ կսիրի։ Նա քեզ՛ կսիրի։ Նա քեզ կսիրի՛։ Գրականության մեջ, առավել՝ պոեզիայում, իմաստային նրբերանգների երևակմանը և հուզականությանը նպաստում են ելևէջավորման շեշտերը, որոնք բնույթով լինում են զայրալից, հիացական, հեգնական, հարցական, բացականչական, հանդիսավոր և այլն։


===== Հարցման ելևէջավորում. =====
Այդ քանի՞ երկիր Արարատ ունի'(Պարույր Սևակ)


===== Օրհնության ելևէջավորում. =====
-Ապրե՛ք, երեխեք,
Բայց մե՛զ պես չապրեք։(Հովհաննես Թումանյան)


===== Բացականչական ելևէջավորում. =====
Է՜յ, ջան-հայրենիք, ինչքա՜ն սիրուն ես։(Ավետիք Իսահակյան)


===== Ցանկության ելևէջավորում. =====
Սա իրիկունն ըլլայի ես։ (Միսաք Մեծարենց)


== Գրականություն ==
Մելս Սանթոյան, Գրականագիտական բառարան, Երևան, 2009։
Ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնություն 2016 (վիճակագրություն)

Ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնությունը անցկացվել է 2016թ. հունիսի 10-ից հուլիսի 10-ը Ֆրանսիայում:


== Ռմբարկուներ ==
6 գոլ Անտուան Գրիզման3 գոլ
2 գոլ
1 գոլ


== Ինքնագոլեր ==
1 ինքնագոլ


== Դարպասապահներ ==


== Գոլեր ==
Գոլերի ընդհանուր թիվ. 108 (որից 8-ը 11 մետրանոց հարվածներից):
Միջին արդյունավետություն. 2,12 գոլ 1 խաղում:
Առաջին գոլ.  Օլիվիե Ժիրու. Ֆրանսիա-Ռումինիա խաղի 57-րդ րոպե:
Վերջին գոլ.  Էդեր Լոպիշ. Պորտուգալիա-Ֆրանսիա խաղի 109-րդ րոպե:
Առաջին ինքնագոլ.  Կիրան Կլարկ. Շվեդիա-Իռլանդիա խաղի 71-րդ րոպե:
Լավագույն ռմբարկու.  Անտուան Գրիզման 6 գոլ
Դուբլեր. 6
Առաջին դուբլ.  Ալվարո Մորատա. Իսպանիա-Թուրքիա խաղի 48-րդ րոպե:
Ամենաարդյունավետ խաղ. Ֆրանսիա-Իսլանդիա — 5:2:
Ամենաարդյունավետ հավաքական.  Ֆրանսիա — 13 գոլ
Ամենաանարդյունավետ հավաքական.   Ուկրաինա — 0 գոլ
Ամենախոշոր հաշվով հաղթանակ. Հունգարիա  —Բելգիա  — 0:4:


== Խախտումներ, զգուշացումներ ==
Զգուշացումների ընդհանուր թիվ. 205:
Առաջին զգուշացում.  Վլադ Կիրիկեշ. Ֆրանսիա-Ռումինիա խաղի 32-րդ րոպե:
2 դեղին քարտերի հետևանքով հեռացումների ընդհանուր թիվ. 2:
2 դեղին քարտերի հետևանքով առաջին հեռացումը.  Լորիկ Ցանա. Ալբանի-Շվեյցարիա խաղի 36-րդ րոպե:
Կարմիր քարտով հեռացումների ընդհանուր թիվ. 1:
Առաջին կարմիր քարտով հեռացում.  Շեյն Դաֆֆի. Ֆրանսիա-Իռլանդիա խաղի 66-րդ րոպե:
Ամենաշատ դեղին քարտ ստացած թիմ.  Իտալիա — 18 դեղին քարտ:
Ամենաքիչ դեղին քարտ ստացած թիմ.  Ռուսաստան — 2 դեղին քարտ:
Խախտումների ընդհանուր թիվ. 1287:
Խախտումների միջին թիվ 1 խաղի ընթացքում. 25,2:
Ամենաշատ խախտում կատարած թիմ.  Պորտուգալիա — 93:
Ամենաքիչ խախտում կատարած թիմ.  Ռուսաստան — 33:
Ամենակոպիտ թիմ.  Ռումինիա — 17,33 խախտում 1 խաղի թնթացքում:
Ամենամաքուր թիմ.  Անգլիա — 9,25 խախտում 1 խաղի թնթացքում:


== 11 մետրանոցներ ==
Նշանակված 11 մետրանոցների ընդհանուր թիվ. 11:
Իրացված 11 մետրանոցներ. 8:
Առաջին նշանակված 11 մետրանոց. Ֆրանսիա-Ռումինիա խաղի մրցավար  Վիկտոր Կաշայը Ֆրանսիայի թիմի դարպասին:
Առաջին իրացված 11 մետրանոց.  Բոգդան Ստանկուն Ֆրանսիա-Ռումինիա խաղում:
Առաջին հետ մղված 11 մետրանոց:  Դանիել Սուբաշիչը Խորվաթիա-Իսպանիա խաղում:


== Ամփոփ վիճակագրություն ==


== Խաղի լավագույն ֆուտբոլիստներ ==


== Զգուշացումներ և հեռացումներ ==
կարմիր քարտ2 դեղին քարտերի հետևանքով հեռացում3 դեղին քարտ2 դեղին քարտ1 դեղին քարտ


== Հղումներ ==
Եվրո 2016-ի վիճակագրությունը ՈՒԵՖԱ կայքում


== Ծանոթագրություններ ==
Վոտչիցա (այլ կիրառումներ)

Վոտչիցա, կարող է վերաբերել.

Վոտչիցա - գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վել գետի աջ ափին՝ 147 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը՝ 60 կմ է։
Վոտչիցա - գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Յոմբա գետի աջ ափում՝ 14 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 25 կմ է։
Էրլաբրուն

Էրլաբրուն  (գերմ.՝ Erlabrunn), քաղաք Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Վյուրցբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1656 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 4,01 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 79 128։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Ագանյանց

Ագանյանց, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Ալեքսանդր Հովսեփի Ագանյանց (ծ. 1931), ֆիզիկոս։


== Ծանոթագրություններ ==
Այլասիրություն

Այլասիրություն, ալտրուիզմ (altruism), հոգատարություն այլ անձանց բարեկեցության կամ շահերի մասին։ Եսասիրության հետ հասարակ հակադրությունը բացահայտում է այլասիրության ըմբռնման որոշ տարբերություններ՝ կապված հակվածության, նկատառումների և վարվելակերպի հետ։ Այլասերը կարող է ուրիշներին օգուտ տալու նպատակ ունենալ, սակայն այդ նպատակն իրականացնելիս չհասնել հաջողության։
Այլասիրություն, բարոյական սկզբունք, որն արտահայտում է ուրիշների, մասնավորապես՝ իր մերձավորների նկատմամբ մարդու անշահախնդիր հոգատարությունը, նրանց համար զոհողություն կատարելու ընդունակությունը։ Այլասիրություն փոքր ընդգրկում ունեցող, թերի, սահմանափակ հումանիզմ է, այն սահմանափակվում է առավելապես անձնական հարաբերությունների ոլորտով։
Այլասիրությունը երբեմն հասկանում են որպես ավելի մեծ հոգատարություն որոշների, քան սեփական անձի նկատմամբ, իսկ երբեմն՝ հավասար ուշադրություն սեփական անձին և այլոց։ Քանի որ «ուրիշները» սովորաբար ավելի շատ են, քան որոշում կայացնողը, այս տարբերակումը գործնական նշանակություն չունի, սակայն կարող է կարևոր լինել երկու անձի առկայության դեպքում։
Խաղի տեսության վրա հիմնված քննարկումներում հակադրվում են փոխադարձ այլասիրությունը և համընդհանուր այլասիրությունը։ Փոխադարձ այլասերը ուրիշի հանդեպ նույն վարքագիծն ունի, ինչ նա ունի, կամ ակնկալում է, որ կունենա իր հանդեպ։
Համընդհանուր այլասիրությունը, որ հաճախ համարվում է քրիստոնեության հիմնական բարոյական պահանջը, անվերապահ է։ Հասարակական կենսաբանության կիրառությունները ցույց են տալիս, որ անհատների և խմբերի գոյատևման հնարավորությունները կախված են ոչ միայն եսասիրության և այլասիրության ազդեցության ոլորտներից, այլև խնդրո առարկա այլասիրության տեսակից։


== Գրականություն ==
Գագիկ Հարությունյան (պատմաբան), Սուրեն Մարտիկյան, Արտակ Մովսիսյան,  Օքսֆորդի քաղաքագիտության և քաղաքականության բառարան (խմբ. Ալեքսանդր Աղաբեկյան, Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Գիտանք»», 2003 — 592, էջեր 592 — 592 էջ. — 500 հատ։
Լաժեդինիու

Լաժեդինիու (պորտ.՝ Lajedinho), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Իտաբերաբա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2986 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 807,336 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 3,7 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 22.498.242,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 1.776,27 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,619 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Իվ Հյուսոն

Իվ Հյուսոն (անգլ.՝ Eve Hewson, հուլիսի 7, 1991(1991-07-07), Դուբլին, Իռլանդիա), իռլանդացի և ամերիկացի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Ծնողներն են U2 խմբի վոկալիստ Բոնոն (Փոլ Դևիդ Հյուսոն) և ակտիվիստ Էլիսոն Հյուսոնը (ամուսնությունից առաջ՝ Ստյուարտ)։ Իվն ունի ավագ քույր՝ Ջորդան Հյուսոնը (ծնվել է 1989 թվականին) և կրտսեր եղբայրներ՝ Էլայա Բոբ Հյուսոնը (ծնվել  է 1999 թվականին) և Ջոն Աբրահամ Հյուսոնը (ծնվել է 2001 թվականին)։ 18 տարեկանում Իվը տեղափոխվել է Նյու Յորք, որտեղ ավարտել է Տիշ արվեստի դպրոցը և Նյու Յորքի կինոարվեստի ակադեմիան։
Դերասանական կարիերան սկսել է 2008 թվականին՝ խաղալով «Ակումբ 27» ֆիլմում։ Այնուհետև նկարահանվել է «Որտեղ էլ որ լինես», «Արյունակցական կապեր», «Խոսքերը բավական են» ֆիլմերում։ 2014-2015 թվականներին նկարահանվել է «Նիկերբոքեր հիվանդանոց» հեռուստասերիալում։ 2015 թվականին նկարահանվել է «Լրտեսների կամուրջը» ֆիլմում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումններ ==
Իվ Հյուսոն Internet Movie Database կայքում
Ինստագրամ
Թվիթեր
Պոլիգոն (ավան, Ժովտնևի շրջան)

Պոլիգոն (ուկրաիներեն՝ Полігон), ավան Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վիտովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1921 թվականին։
2011 թվականի տվյալներով Պոլիգոն ավանում բնակվում էր 2 750 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Տոլստոե (գյուղ, Լիպովա Դոլինայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏոլստոեՏոլստոե (ուկրաիներեն՝ Товсте), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լիպովա Դոլինայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տոլստոե գյուղում բնակվում էր 110 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հանրային առողջությունը և առողջապահության կազմակերպումը Հայաստանում

Հանրային առողջություն և առողջապահության կազմակերպում, hանրային առողջության և առողջապահյան կազմակերպման գործի զարգացումը պայմանավորված է Երևանի պետական համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում 1926 թվականին սոցիալական հիգիենայի ամբիոնի հիմնադրմամբ (Ս. Բաղդասարյան)։ սոցիալական հիմնախնդիրների ոլորտում ուսումնասիրվել են Երևանի բնակչության հիվանդացությունը (Մելիք Քարամյան), հանրապետության բնակչության ու նրա առանձին խմբերի առողջության և առողջապահյան (Շ. Պապոյան, Արծրուն Կծոյան, Ռ. Փարսադանյան, Ա. Հարությունյան, Ա. Ավագյան, Մ. Մարդիյան), ամբուլատոր-պոլիկլինիկական հիմնարկների և հիվանդանոցների միավորման արդյունավետության (Շ. Պապոյան), բուժակա-մանկաբարձական կետերի գործունեության կազմակերպման (Մ. Մաթևոսյան), հանրապետության բնակչության վերարտադրության, Երևանում կանանց մանկածնության, մանկ, մահացության (Ա. Եղիկյան, Վ. Աստվածատրյան), վաղ մանկական հասակի երեխաների ֆիզիկական զարգացման (Ռ. Մկրտչյան) հարցերը։ Կազմվել են հանրապետության գյուղ, առողջապահյան ատլասներ (Արսեն Հայրիյան, ԽՍՀՄ ԺՏՆՑ ոսկե մեդալ, 1968), ուսումնասիրվել են գյուղ, ընտանիքների սոցիալ-հիգիենային հարցեր։ 1980 թվականին Արմաշի տեղամասային հիվանդանոցի հիման վրա ստեղծվել է գյուղի սոցիալ-հիգիենային հիմնախնդիրների լաբորատորիա (1985-2005 թվականները գործել է Երևանի պետական բժշկական համալսարանի կազմում), որտեղ ուս ումնասիրվել են գյուղ, առողջապահյան կազմակերպման, բժշկական աշխարհագրության, սոցիալական բժշկության և էկոլոգիայի հիմնախնդիրներ, մշակվել ու կազմվել են մարդու հիվանդությունների սոցիալ-էկոլոգիական օջախայևության հայեցակարգ (Արսեն Հայրիյան, ԽՍՀՄ Պետական մրցանակ՝ 1985, 1988), կազմվել է Հայաստանի բժշկաէկոլոգիական ատլաս 1998։ Ոաումնասիրվել և գնահատվել են ՀՀ բնակչության ընդհանուր մահացության մակարդակի և պատճառական կառուցվածքի միտումներն ու առանձնահատկությունները՝ ըստ սեռի, տարիքի, բնակավայրի, վարչական տարածաշրջանների, բժշկաշխարհագրական գոտիների, սոցիալ-էկոլոգիական շրջանների, աղետի գոտու (Ա. Հայրապետյան)։
Նովոսյոլովկա (գյուղ, Զաբրոդովի գյուղական խորհուրդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոսյոլովկաՆովոսյոլովկա (ուկրաիներեն՝ Новоселівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բոգոդուխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1665 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովոսյոլովկա գյուղում բնակվում էր 201 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,55 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 365,45 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Իվանովկա (գյուղ, Ալեքսանդրովկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻվանովկաԻվանովկա (ուկրաիներեն՝ Іванівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Իվանովկա գյուղում բնակվում էր 319 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վալսեբրե

Վալսեբրե  (իսպ.՝ Vallcebre), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Բարսելոնա նահանգի կազմի մեջ՝ Կատալոնիա ինքնավար համայնքում։ Գտնվում է Բերգեդա շրջանում։ Զբաղեցնում է 27,99 կմ² մակերես։ 2010 թվականին քաղաքի բնակչությունը կազմել է 268 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ուլուսարկա

Ուլուսարկա (ռուս.՝ Улусарка), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Զադոնսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(343) Օստարա

(343) Օստարա (անգլ.՝ Ostara), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1892 թվականի նոյեմբերի 15-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,412342 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8582 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9665 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1368,54 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,263054 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,27° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(343) Օստարա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սպասկոե-Չիրիկովո

Սպասկոե-Չիրիկովո (ռուս.՝ Спасское-Чириково), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լիպեցկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)