armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պրուվիլ

Պրուվիլ (ֆր.՝ Prouville), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 303 մարդ, բնակչության խտությունը` 34.39 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.81 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 145 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 31 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 183 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 137-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 46։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,9 %։ 137 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 119 անձ (66 տղամարդ և 53 կին)։ Գործազուրկ են եղել 18 անձ (11 տղամարդ և 7 կին)։ 46 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը` թոշակառուներ, իսկ 20-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդրովկա (գյուղ, Կուգարչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդրովկա (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդրովկա (ռուս.՝ Александровка, բաշկիրերեն՝ Александровка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 410 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալեքսանդրա Կոստենյուկ

Ալեքսանդրա Կոստենյուկ (ապրիլի 23, 1984(1984-04-23)[…], Պերմ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս շախմատիստուհի, գրոսմայստեր (2004), աշխարհի տասներկուերորդ չեմպիոնուհի (2008 թվականի սեպտեմբերից մինչև 2010 թվականի դեկտեմբեր)։ Եվրոպայի չեմպիոնուհի (2004)։ Շվեյցարիայի չեմպիոնուհի (2011)։ Շախմատային օլիմպիադայի եռակի հաղթող (2010, 2012,2014) և Ռուսաստանի թիմի կազմում Եվրոպայի թիմային առաջնությունների եռակի հաղթող (2007, 2009, 2011)։ Արագ շախմատի աշխարհի փոխ չեմպիոնուհի (2012)։ Երկակի աշխարհի չեմպիոնուհի Ֆիշերի շախմատով (2006, 2008)։ 2009 թվականի «Միասնական Ռուսաստան» (ռուս.՝ «Единая Россия») կուսակցության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Պերմում, 1985 թվականին ծնողների հետ տեղափոխվել է Մոսկվա, իսկ յոթ տարեկանում դարձել է մայրաքաղաքի չեմպիոնուհի։ 2003 թվականին վերջացրել է Ռուսաստանի սպորտի և մարմնամարզության պետական համալսարանը։ 2011 թվականին Ալեքսանդրա Կոստենյուկը ընդունվել է ֆիզկուլտուրային Մոսկվայի պետական ակադեմիայի 1-ին կուրս, «Ինտելեկտուալ խաղերի տեխնոլոգիաների և ընբռնման» ընդհանուր կրթական ծարագրի բաժին։
Իր գիրքը՝ «Ինչպես դառնալ գրոսմայստեր 14 տարեկանում», գրել է հոր հետ՝ երկու տարում։ Գիրքը հրատարակվել է ռուսերենով, անգլերենով և իսպաներենով։


== Ընտանիք ==
Հայրը Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ է, նաև նրա մարզիչն է։ Փոքր քույրը՝ Օկսանան, նույնպես շախմատիստուհի է։
Ալեքսանդրա Կոստենյուկը ամուսնացած է Շվեյցարիայում ծնված, բայց կոլումբիական արմատներ ունեցող Դիեգո Գարսեսի հետ, որն իրենից 25 տարով մեծ է։ Ներկայումս ամուսինը հանդիսանում է շախմատիստուհու մենեջերը։ 2007 թվականի ապրիլի 22-ին ծնվել է նրանց աղջիկը՝ Ֆրանչեսկա Մարիան, ով իր անունը ժառանգել է Կոստենյուկի ամուսնու տատիկից։


== Վարկանիշի փոփոխության գծապատկեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անձնական էջը ՖԻԴԵ-ի կայքում
Անձնական էջը Chessgames բազայում
Անձնական էջը 365chess.com կայքում
Պուգիստու

Պուգիստու (էստ․՝ Pugõstu), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Ռիուգե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 2 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սիմոնովկա (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍիմոնովկաՍիմոնովկա (ռուս.՝ Симоновка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալիսը հրաշքների աշխարհում (1966)

«Ալիսը հրաշքների աշխարհում» (անգլ.՝ Alice in Wonderland), BBC-ի 1966 թվականի հեռուստաներկայացումը, որի հիմքում ընկած էր Լուիս Քերոլի «Ալիսը Հրաշքների աշխարհում» (1864) գիրքը։ Ռեժիսորը Ջոնաթան Միլլերն էր, որն առավել հայտնի է «Սահմանեզրին» սատիրիկ դրամատիկական ռևյուում ունեցած դերով։
Ջոնաթան Միլլերը նորովի է մոտեցել ստեղծագործության բեմադրմանը։ Նա գիտակցաբար խուսափել էր հագուստի ստանդարտ՝ տենիելյան դիզայնից և «գունագեղ» արտադրության արժեքներից։ Հրաշքների աշխարհի հերոսները մեծ մասամբ Վիկտորյական դարաշրջանի հագուստներով են, իսկ Չեշիրյան կատվին ներկայացնելու համար իրական կատու էր։ Մինչ այդ գոյություն ունեցող բոլոր էկրանավորումներում բեմադրիչները հնարավորինս հավատարիմ էին մնացել հեքիաթի սյուժեին, և նրանց քիչ էր հետաքրքրել վերջինիս փիլիսոփայական կամ գիտական ենթաշերտերը։ Միլլերը դրանք բացատրել էր որպես պատմության բուն էությանը հասնելու փորձ. «Երբ որ դու վերացնում ես կենդանու գլուխը, դու սկսում ես տեսնել, թե այդ ամենն ինչի մասին է։ Փոքրիկ երեխան, շրջապատված լինելով շտապող, անհանգիստ մարդկանցով, մտածում է.«Մեծանալը սրա՞ նման է»։ Ջոնաթան Միլլերը փոքրիկ Ալիսին երազկոտ հրաշքների աշխարհից տեղափոխել է մեծահասակների իրապաշտական աշխարհը։ Էքզիստենցիալ ուրբանիստական պատկերներով ծանրաբեռնված ֆիլմը նախատեսված չէ երեխաների համար։ Մեծահասակների վտանգավոր աշխարհում փոքրիկ աղջնակի դեգերումները հասուն հանդիսատեսին մտածմունքների մեջ գցելու, անհանգստություն պատճառելու նպատակ ունեն։
Ներքին նկարահանումները տեղի են ունեցե Նեթլի հիվանդանոցում, որը 19-րդ դարի կեսերի կառույց էր և ֆիլմի ստեղծումից կարճ ժամանակ անց քանդվել է։ Արքունի սենյակի տեսարանը նկարահանվել է BBC-ի Իլինգ ստուդիայում և ներառել է կառույցների ամենամեծ հավաքածուն, որ երբևէ եղել է Իլինգում։
Ֆիլմի օրիգինալ երաժշտության հեղինակը հնդիկ վիրտուոզ սիթառահար, կոմպոզիտոր Ռավի Շանկարն է, որը Ջոնաթան Միլլերի մտերիմ ընկերներից էր։ Երաժշտությունն առաջին անգամ ռադիոյով հաղորդվել է 1966 թվականի դեկտեմբերի 28-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Alice in Wonderland(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Alice in Wonderland (BFI)
DVD Review of 1966 BBC adaptation at DVDTalk.com
"Jonathan Miller and Childhood", DVD review from Lewis Carroll Review
Աթանաս Կոստանդնուպոլսեցի

Աթանաս Կոստանդնուպոլսեցի (1707, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - 1783), հայ մատենագիր։
Ծնվել է Կ. Պոլսում։ Մխիթար Սեբաստացու այնտեղ գտնվելու տարիներին աշակերտել է նրան։ Սկզբում եղել է Հովհաննես Կոլոտ պատրիարքի քարտուղարը։ Հետագայում Հռոմի կողմից նրան տրվել է լիազորություններ Կ. Պոլսի հայերի մեջ քարոզչական աշխատանք կատարելու համար։ Ապրել է Վենետիկում և Հռոմում, սովորել իտալերեն և լատիներեն։ Թողել է գիտական, կրոնական երկեր, տաղեր, նամակներ, որոնցից են՝ «Համառօտ քերականութիւն արարեալ իտալական, հայկական և տաճկական լեզուաւ» (Վենետիկ, 1774), «Ծառ կենաց» (1750, 1781) և այլն։ Մեզ հասել են նրանից մի քանի կրոնական տաղեր, հորդորակներ, որոնք պահպանվել են Վիեննայի Մխիթարյանների մատենադարանում։ Նամակներից լույս է ընծայել Ղ. Տայանը «Մայր դիւան Մխիթարեանց Վենետկոյ ի ս. Ղազար 1707-1773» ժողովածուում։


== Ծանոթագրություններ ==
Վալդախտալ

Վալդախտալ (գերմ.՝ Waldachtal), կոմունա Գերմանիայում, Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Գտնվում է Կառլսռուե վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Ֆրոյդենշտադ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 5791 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 29,87 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 08 2 37 074։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 5 գյուղական համայնքների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Արսինյի

Արսինյի (ֆր.՝ Harcigny), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վերվեն կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Վերվեն։
INSEE կոդը՝ 02369:


== Բնակչություն ==
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 249 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 143 աշխատունակ բնակիչներից 95-ը (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ են, 48-ը՝ պասիվ (ակտիվության ինդեքսը՝66,4 %, 1999 թվականին 754,8 % էր)։ 95 ակտիվ բնակիչներից 82-ը (50 տղամարդ և 32 կին) աշխատում են, գործազուրկ էր 13-ը (6 տղամարդ և 7 կին)։ 48 պասիվներից 7-ը աշակերտներ և ուսանողներ են, 20-ը՝ թոշակառուներ, 21-ն էլ պասիվ են այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ -Արսինյի (ֆր.)
Իսի լե Մուլինո

Իսի լե Մուլինո (անգլ.՝ Issy-les-Moulineaux, ֆրանսերեն արտասանութամբ՝ ​), համայնք Ֆրանսիայի մայրաքաղաքի՝ Փարիզի արվարձանային տարածքի հարավարևմտյան մասում, Սեն գետի ձախ ափին։ Քաղաքաբնակները ֆրանսերեն իրենց անվանում են Isséens: Բնակավայրը համարվում է Փարիզի մուտքերից մեկը և ընկած է 6,6 կիլոմետր հեռավորության վրա Աստվածամոր տաճարից՝ Նոտր Դամից, որտեղ, ինչպես ընդունված է Ֆրանսիայում, նշվում է զրո կիլոմետրը։ Իսի լե Մուլինոն 2010 թվականի հունվարի 1-ից մաս է դարձել Grand Paris Seine Ouest ագլոմերացիայի, որը 2016 թվականի հունվարից ընդգրկվել է Métropole du Grand Paris-ում։ Բնակավայրը հեռահաղորդակցային և մեդիա ոլորտներում ծավալվող գործարարությամբ հայտնի Val de Seine շրջանի կենտրոնում է և իր տարածքում հյուրընկալել է ֆրանսիական հեռուստատեսային ցանցի խոշորագույն ընկերությունների գլխավոր գրասենյակները։


== Պատմություն ==
Իսիում է գտնվել Բուրբոնների կրտսեր ճյուղը հանդիսացող Կոնտի իշխանների ամրոցը. այնտեղ ներկայումս գտնվում է թղթախաղի թանգարանը։
1815 թվականի հուլիսին բնակավայրում ու նրա շուրջը տեղի է ունեցել ճակատամարտ ֆրանսիական ու պրուսական զորքերի միջև. դա այսպես կոչված «Հարյուր օրերի» վերջին իրադարձություններից մեկն էր՝ Փարիզը յոթնյակի կոալիցիայի զորքերից պաշտպանելու վերջին փորձը։


== Հայերը Իսի լե Մուլինոյում ==
Իսի լե Մուլինոյում 1930 թվականից կա շուրջ հինգհազարանոց հայկական համայնք՝ հայկական երկու եկեղեցիներով, դպրոցով, մարզական ակումբով, Մեծ եղեռնի զոհերի հիշատակը հավերժացնող հուշակոթողով, Rue d'Armenieև Rue d'Erevan փողոցներով։ Իսի լե Մուլինոն 1989 թվականի դեկտեմբերից եղբայրացել է Հայաստանի Վաղարշապատ քաղաքի հետ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Տնտեսություն ==
Eurosport the Canal+ Group,, Coca-Cola France, France 24 Microsoft France and Europe, Sodexo, Icade Technicolor SA, Withings և մի շարք այլ ընկերությունների գլխավոր գրասենյակները տեղակայված են Իսի լե Մուլինոյում։


== Քույր քաղաքներ ==
Իսի լե Մուլինոն բարեկամական սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ

2018 թվականից Իսի լե Մուլինոն բարեկամական կապեր է հաստատել Իրանի Նոր Ջուղա քաղաքի հետ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Համայնքապետարանի կայքէջը
Զբոսաշրջային գրասենյակը
Issy TV
Վյազովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վյազովսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)Վյազովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ В'язівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոկուտսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վյազովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 794 մարդ։ Տարածքը՝ 47.24 կմ²։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 16.81 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի պետական ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Աբովյանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Կոտայքի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աբովյանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (այլ կիրառումներ)Այս հոդվածը ներկայացնում է Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 29 հուշարձան (10 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Կանադայի փոստային թանգարան

Կանադայի փոստային թանգարան (անգլ.՝ Canadian Postal Museum, CPM), թանգարան, որը տեղակայված է եղել Կանադայի Քվեբեկ նահանգի Գատինո քաղաքի Կանադայի քաղաքակրթության թանգարանում։ Սմիթսոնյան թանգարանն այն նկարագրել է որպես  աշխարհի ամենախոշոր փոստային թանգարաններից մեկը, տարեկան այցելուների թվով զբաղեցրել է երկրորդ տեղը։ Թանգարանը հիմնականում փոստային նամականիշերին չի անդրադառնում, թեև ունի տասնյակ հազարավոր առաջնակարգ հավաքածու։ Փոխարենը այն ներկայացրել է Կանադայի փոստային ժառանգության ընդգրկուն պատմությունը, ներառյալ փոստային կապի սոցիալական և տնտեսական նշանակությունն ամբողջ երկրի պատմության մեջ։ Այն նաև ուսումնասիրել է փոստային կապի վերաբերյալ միջազգային թեմաներ։


== Հավաքածու ==
Թանգարանի հավաքածուներում ընդգրկված են եղել Կանադայի առաջին նամականիշի դիզայներ Սանդորֆ Ֆլեմինգին պատկանող գրասեղան, կանադական և օտարերկրյա նամակների արկղեր, փոստային համազգեստ, փոստային պայուսակներ և գյուղական փոստարկղեր, փոստային բաժանմունքների նշաններ, տեսակավորման սարքավորումներ։ Թանգարանն առանձնակի տեղ է հատկացրել կանադական արտացոլումներին՝  Ազգային նամականիշերի հավաքածու, որը ներառում էր Կանադայում թողարկված յուրաքանչյուր նամականիշի օրինակներ։ Իր հասարակական ցուցահանդեսներից բացի, թանգարանն ուներ մանդատ Կանադայի փոստային ժառանգության վերաբերյալ նյութերի հավաքման, պահպանման և մեկնաբանման համար։


== Ժամանակացույց ==
Կանադական փոստային թանգարանը հիմնադրվել է 1971 թվականին և բացվել 1974 թվականին որպես Ազգային փոստային թանգարան։ Այն միացել է Կանադայի քաղաքակրթության թանգարանին 1988 թվականին, իր ներկայիս անունը ստացել է 1996 թվականին և տեղափոխվել մշտական գործունեության վայր՝ Կանադայի քաղաքակրթության թանգարան, 1997 թվականին։
Թանգարանը փակվել է 2012 թվականին, քանի որ Կանադայի քաղաքակրթության թանգարանը պատրաստվում էր դառնալ Կանադայի պատմության թանգարան։ Պահեստում գտնվող Կանադական փոստային թանգարանի հավաքածուն տնօրինում է Կանադական քաղաքակրթության թանգարանի կորպորացիան, որը պատասխանատու է նաև Կանադայի քաղաքակրթության թանգարանի, Կանադայի պատերազմի թանգարանի, Կանադայի մանկական թանգարանի և Նոր Ֆրանսիայի վիրտուալ թանգարանի համար։ Փոստային հավաքածուն բաժանվում է ըստ Կանադայի քաղաքակրթության թանգարանի՝ «Շատ նմուշներ կներգրավվեն Կանադայի պատմության նոր պատկերասրահում, որը կավարտվի 2017 թվականին։ Պետական նամականիշերի հավաքածուն, Կանադայի արտացոլում՝ Ազգային նամականիշի հավաքածուն կփոխանցվի նոր պատկերասրահին։ Կանադայի փոստային պատմության ժամանակագրությունը և բազմաթիվ այլ առցանց ցուցահանդեսներ կմնան թանգարանի կայքում»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
The Canadian Postal ArchivesArchived 2012-09-05 at the Wayback Machine.
Ալեքսանդր Կորոբկո

Ալեքսանդր Կորոբկո (ռուս.՝ Александр Коробко, հունվարի 16, 1970(1970-01-16)), խորհրդային, թուրքմեն և ռուս ֆուտբոլիստ (դարպասապահ)։


== Կենսագրություն ==
Ալեքսանդր Կորոբկոն 1990-1991 թվականներին խաղացել է ԽՍՀՄ երկրորդ լիգայի «Ախալ» ակումբի կազմում։ 1991 թվականի կեսերին տեղափոխվել է «Կոպետդագ», որը խաղում էր հարավ տարածաշրջանի ԽՍՀՄ բուֆերային լիգայում։
1992-2001 թվականներին խաղացել է «Կոպետդագ» ակումբում, որը հանդես էր գալիս Թուրքմենստանի առաջնությունում։
Միաժամանակ հանդես է եկել Թուրքմենստանի հավաքականում՝ աշխարհի առաջնության բազմաթիվ ընտրական մրցաշարերի, Ասիայի գավաթների խաղարկության մասնակից։ Մասնակցել է մի շարք եզրափակիչ մրցաշարերի։
2001 թվականին տեղափոխվել է Ռուսաստան, սկսել է խաղալ «Վոլգար-Գազպրոմում», սակայն թիմում չի ամրապնդվել։ Արդյունքում մեկնել է Ղազախստան, որտեղ էլ ավարտել է կարիերան։
Լինելով Ռուսաստանում՝ դարձել է երկրի քաղաքացի։
Վերջին տարիներին խաղացել է Կրասնոդարի «ԳՆՍ-Սպարտակ» ակումբում (Կրասնոդարի շրջանի առաջնություն)։


== Վիճակագրություն ==


== Ձեռքբերումներ ==
Թուրքմենստանի բազմակի չեմպիոնը՝ որպես «Կոպետդագի» խաղացող - (1992—1995, 1998, 2000)։
Թուրքմենստանի գավաթի դափնեկիր - 1993, 2000։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը FootballFacts.ru կայքում
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում(անգլ.)
(9009) Տիրսո

(9009) Տիրսո (անգլ.՝ Tirso), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի ապրիլի 23-ին Վինչենցո Զապալայի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,263734 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9394 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,588 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1244,05 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,289378 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,99° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9009) Տիրսո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կազունլի

Կազունլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Եղիա Մուշեղյան

Եղիա Աստվածատուրի Մուշեղյան (Եղիա Կարնեցի, մայիսի 30, 1689(1689-05-30), Կրման, Խուլփի գավառակ, Էրզրումի էլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - դեկտեմբերի 29, 1750(1750-12-29), Կարին, Էրզրումի էլայեթ, Օսմանյան կայսրություն), հայ դիվանագետ, բանահավաք։


== Կենսագրություն ==
Եղիա Մուշեղյանը ծնվել է 1689 թվականին Արևմտյան Հայաստանի Բիթլիսի վիլայեթի Գենջի գավառի Կրման գյուղում։ Սովորել է Կարինի հայկական դպրոցում։ 1717-1724 թվականներին եղել է Արևելահնդկական ընկերության Թավրիզի բաժանմունքի աշխատակից, 1724 թվականին՝ Եվրոպայում պարսկական դիվանագիտական պատվիրակության ղեկավարը։ Եղել է նաև ադրբեջանական գրական բանահյուսության բանահավաքներից։ 1724 թվականին Աստրախանում գտնվելու ժամանակ քաղաքական հողի վրա բանտարկվել է ցարական կառավարության կողմից։ Կապ է պահպանել ժամանակի նշանավոր դեմքերի հետ, այդ թվում՝ Իսրայել Օրու։ Առաջինն է հավաքել և հայերեն տառերով գրի առել ադրբեջանական բանահյուսության և գրականության մի շարք արժեքավոր նմուշներ։ Եղիա Մուշեղյանի առակները, որոնք հայկական արձակի ինքնատիպ նմուշներ են, արժեքավոր են իրենց ինքնուրույն և ինքնատիպ շարադրանքով։


== Մահ ==
Մահացել է 1750 թվականին, Էրզրումի նահանգի Կարին քաղաքում։


== Ստեղծագործություններ ==
Հեղինակել է «Գիրք խաղից» (Թավրիզ, 1721), «Խաղերի գիրքը», «Հովուական խաղն ի գիշերին՝ ծննդեան փրկչին մի Քրիստոսի», «Քյոռօղլու, թուրքական պարբերական», «Հուշամատյան», «Աքլոր և ալմազ», «Մարդ ու ընկույզի ծառ», «Կատու ու մկներ», «Գեղեցի ու խիզաններն», «Մարմինն ու իր բաժինքն», «Մեղր ու ճանճեր», «Մին էշ ու մին գել», «Ջաղուել ու մի մարդու գլուխ», «Էշ ու ձի ու գեղեցի», «Զառիուծ Հիւանդ», «Այծեամ ու կովեր» երկերը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դանեղյան, Լ. Գ. (1989) Եղիա Մուշեղյան Կարնեցի, Թուրքերեն-հայերեն բառարան, աշխատասիրությամբ Բ. Լ, Չուգասզյանի, ՀՍՍՀ ԳԱ հրատարակչություն, Երևան, 1986, 176 էջ։. Լրաբեր Հասարակական Գիտությունների, № 3 . pp. 99-102. ISSN 0320-8117 Archived 2019-05-23 at the Wayback Machine.
Եղիա Մուշեղյանի գրական ժառանգությունից Archived 2019-05-30 at the Wayback Machine.
Եղիա Մուշեղյանի (Կարնեցու) գրադարանը։ Բաբկեն Չուգասզյան Archived 2019-05-30 at the Wayback Machine.
Բորկովսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)

Բորկովսկի գյուղական խորհուրդ, կարող է վերաբերել՝

Բորկովսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովսկի շրջանում
Բորկովսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զմիյովսկի շրջանում
Բորկովսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկոբագաչևսկի շրջանում
Ունիվերսիտարիո (այլ կիրառումներ)

Ունիվերսիտարիո անվանումը կրում կամ ներառում են.

Ունիվերսիտարիո մարզադաշտ (ՈՒԱՆԼ) - Ֆուտբոլային մարզադաշտ Մեքսիկայի Մոնտերեյ քաղաքում, ՈՒԱՆԼ ակումբ
Օլիմպիկո Ունիվերսիտարիո մարզադաշտ - Օլիմպիական մարզադաշտ Մեքսիկայի Մոնտերեյ քաղաքում, ՈՒՆԱՄ ակումբ
Ունիվերսիտարիո Ալբերտո «Չիվո» Կորդովա մարզադաշտ - Ֆուտբոլային մարզադաշտ Մեքսիկայի Տոլուկա քաղաքում
Ունիվերսիտարիո Բետո Ավիլա մարզադաշտ - Բեյսբոլային մարզադաշտ Մեքսիկայի Վերակրուս քաղաքում
Ունիվերսիտարիո մարզադաշտ (Կարակաս) - Բեյսբոլային մարզադաշտ Վենեսուելայի Կարակաս քաղաքում
Ունիվերսիտարիո մարզադաշտ (ՈԻԵՍ) - Ֆուտբոլային մարզադաշտ Սալվադորի Սան Սալվադոր քաղաքում, ՈՒԵՍ ակումբ
Ունիվերսիտարիու Պեդրու Պեդրոսյան մարզադաշտ (Մորենան) - Ֆուտբոլային մարզադաշտ Բրազիլիայի Կամպու Գրանդի քաղաքում
Ունիվերսիտարիու մարզադաշտ (Սան Պաուլո) - Ֆուտբոլային մարզադաշտ Բրազիլիայի Սան Պաուլո քաղաքում
Ունիվերսիտարիու մարզադաշտ (Կոիմբրա) - Ֆուտբոլային և ռեգբիի մարզադաշտ Պորտուգալիայի Կոիմբրա քաղաքում
Ունիվերսիտարիու մարզադաշտ (Լիսաբոն) - Ռեգբիի մարզադաշտ Պորտուգալիայի Լիսաբոն քաղաքում
Ամպամած օր (նկար, Նիկոլայ Էլլերտ)

«Ամպամած օր» (ռուս.՝ Облачный день), ռուս դեկորատոր, նկարիչ, գրաֆիկ, բնանկարի և ժանրային գեղանկարչության վարպետ Նիկոլայ Էլլերտի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1896 թվականին. համարվում է նկարչի վերջին գործերից։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 35 × 48 սմ։
Այսօր «Ամպամած օր» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Կալուգայի կերպարվեստի թանգարանում (Կալուգա, Ռուսաստան)։


== Պատմություն ==
«Ամպամած օր» ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1896 թվականին։ Նկարելուց հետո կտավը ներկայացվել է ցուցադրության, որտեղից էլ այն գնել է կալուգացի մեկենաս Ն. Ի. Վասիլևը։ Հետագայում նա տունը և կտավների հավաքածուն հանձնել է քաղաքին։
Այս պահին կտավը գտնվում է Կալուգայի կերպարվեստի թանգարանում։ Ստեղծագործությունը թողարկվել է նաև նամականիշների վրա։


== Նկարագիր ==
«Ամպամած օր» կտավը փոքր բնանկար է, որտեղ ներկայացված է ամառանոցային կյանքի մի տեսարան։ Կտավի կենտրոնում պատկերված է շավիղ՝ անտառի եզրին։ Մոտակայքում հատուկենտ երիտասարդ սոճիներ են աճում։ Գյուղական ճանապարհին երևում է վարդագույն հանդերձանքով գյուղացի կինը, որը նայում է քիչ հեռու գտնվող հեծանվորդին։ XIX դարավերջին գյուղական կյանքում հեծանիվը դեռևս համարվում էր արտառոց երևույթ։
Ժանրային տեսարանն այնքան է ձուլված բնանկարին, որ դիտելիս չի շեղում հայացքը բնությունից։ Հեղինակը մեծ ճշգրտությամբ դիտողին է փոխանցում ամառային արևոտ օրվա տպավորությունը և լողացող ամպերն ու դրանից առաջացած թեթև ստվերները։ Բնանկարն արված է կանաչի, ոսկեկանաչի ու  ոսկեդեղինի երանգներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ամպամած օր» ստեղծագործությունը
Լանդեր շրջան (Նևադա)

Լանդեր շրջան (անգլ.՝ Lander County), ԱՄՆ Նևադա նահանգի 16 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 14.229 կմ² է, բնակչությունը՝ 5.794 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բատլ Մաունտեյն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1861 թ.։
Պարսից արքայազնը։ Ժամանակի դաշույնը

«Պարսից արքայազնը։ Ժամանակի դաշույնը» (անգլ.՝ Prince of Persia: The Sands of Time), ռեժիսոր Մայք Նյուելի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Ջեյք Ջիլլենհոլը, Ջեմմա Արտերտոնը, Բեն Քինգսլին, Ալֆրեդ Մոլինան, Սթիվ Տուսենը, Տոբի Կեբելը, Ռիչարդ Կոյլը, Ռոնալդ Պիկապը, Ռիս Ռիչին, Գիսլի Օրն Գարդարսոնը։
Կուլտային համակարգչային խաղի էկրանավորման գլխավոր հերոսը՝ երիտասարդ արքայազն Դաստանը պատերազմում միշտ հաղթել է իր թշնամիներին, բայց դավադիր պալատականի պատճառով նա զրկվել է իր թագավորությունից։ Հիմա Դաստանին մնում է չարագործների մոտից փախցնել հզոր մոգական արտեֆակտը, որն ի վիճակի է ժամանակը հետ տալ և իր տիրոջը դարձնել աշխարհի տիրակալ։ Այդ գործում Դաստանին կօգնի սառը զենք տիրապետելու հիանալի հմտությունները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պարսից արքայազնը։ Ժամանակի դաշույնը(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Պարսից արքայազնը։ Ժամանակի դաշույնը»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։
Առնոս (առվակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Առնոս (այլ կիրառումներ)Առնոս, առվակ Ճորոխի ավազանում, Սպերի շրջանում։ Ոռոգում է համանուն գետերի հանդամասերը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ելովկա (գյուղ, Դորոգոբուժսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԵլովկաԵլովկա (ռուս.՝ Еловка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 56 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժողովածու (1926)

Ժողովածու (1926), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1926 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1660 թվականին Գրիգոր քահանա գրիչի կողմից, Տաթևում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 19,2 x 15,2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 371 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակ՝ մագաղաթ 2, բոլորագիծ երկաթագիր, Աւետարան։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 1ա, 369ա։


== Բովանդակություն ==
Յովհ․ Կլեմաքսի Սանդուղք։
Դաւթի Ռայիթեցւոյ Լուծմունք ի գիրս Կլեմաքսի։
Յովհ․ Աստուածաբանի Խրատք։
Դեղ ամենայն ցաւոյ։
Աւետիքի Օղոստինի Չորք են կարգ գիտութեան։
Աղօթք, զոր Յովհաննէս ուսոյց։
Մանունք։


== Ծանոթագրություններ ==
Էրթիջի ամրոց

Էրջիթի ամրոց, միջնադարյան հայկական պատմամշակութային հուշարձան և պաշտպանական ամրություն,
12-14-րդ դարի ամրոց Վայոց ձոր մարզի Արփի գյուղի տարածքում։ Ամրոցի ներսում կան ջրամբարի և բնակարանների մնացորդներ ու ջարդված խաչքարեր, պահպանվել է պարսպապատի հիմքը։


== Պատմություն ==

Էրջիթի ամրոցը ունի յուրօրինակ ճարտարապետական կառուցվածք։ Այն երեք կողմերից անմատչելի է և միջնադարյան մարտերի ժամանակ կարևոր նշանակություն է ունեցել։
Ամրոցի ներսում կան ջրամբարի և բնակարանների մնացորդներ ու ջարդված խաչքարեր։ Պահպանվել է պարսպապատի հիմքը։ 19-րդ դարի վերջում, 20-րդ դարի սկզբում, երբ գյուղում ապրել են տաջիկներ, Քաջբերունու հավաստմամբ բերդն անվանել են «Շիրալի խանի բերդ»։
Բլրաբերդի անմիջապես լանջին «Էրթիջ» գյուղատեղին է, որտեղ պահպանվել են բնակելի տների մնացորդներ։ Հենց այստեղից էլ առաջացել է ամրոցի անվանումը։


== Ծանոթագրություններ ==
Երևանի գավառ

Երևանի գավառ, վարչաքաղաքական միավոր Ռուսական կայսրության կազմում։ 1840-1846 թվականներին մտել է Վրացա-Իմերեթական, 1846-1849 թվականներին՝ Թիֆլիսի, 1849-1918՝ Երևանի նահանգի կազմում։ Գավառի կենտրոնը Երևան քաղաքն էր։
Երևանի գավառը հյուսիսից և արևելքից սահմանակցում էր Նոր Բայազետի, արևմուտքից՝ Էջմիածնի ու Սուրմալուի, հարավից՝ Շարուր-Դարալագյազի գավառներին։ Հարավ-արևմուտքում՝ Արաքս գետի երկայնքով, անցնում էր սահմանը Ղաջարական Պարսկաստանի հետ։
Ներառել է հիմնականում ժամանակակից Արարատի մարզը, ինչպես նաև՝ Կոտայքի մարզի Աբովյանի շրջանը և Նախիջևանի ինքնավար հանրապետության Սադարակի շրջանը։


== Անվանում ==
Ռուսական վարչաքաղաքական տեքստերում հայտնի էր որպես «Էրիվան», ինչը պարսկերեն «Իրավան» անվան անվանափոխված ձևն էր։ 1918 թվականից վերջնական ամրագրվում է քաղաքի հայկական անունը՝ Երևան։


== Պատմություն ==
Գավառն այդպիսի սահմաններով կազմվել է 1840 թվականին։ Այդ ժամանակ ամբողջ Անդրկովկասը բաժանված էր երկու վարչաքաղաքական միավորի՝ Վրացա-Իմերեթական նահանգ և Կասպիական մարզ։ 1846 թվականին Անդրկովկասում տեղի են ունենում վարչական փոփոխություններ, և ստեղծվում են Թիֆլիսի, Քութայիսի, Շամախիի ու Դերբենդի նահանգները։
1849 թվականին կայսերական հատուկ հրովարտակով կազմվում է Երևանի նահանգը։ Այն ներառում էր 1840 թվականին լուծարված Հայկական մարզի տարածքը և Ալեքսանդրապոլի գավառը՝ հանդիսանալով ժամանակակից Հայաստանի Հանրապետության հիմքը։ 1918-1920 թվականներին մտել է Հայաստանի առաջին հանրապետության, իսկ 1920 թվականից՝ Խորհրդային Հայաստանի կազմի մեջ։ 1930 թվականին լուծարվել է։


== Բնակչություն ==
1897 թվականի մարդահամարի տվյալներով գավառի բնակչությունը 150 879 մարդ էր, որի մոտ 39 տոկոսը հայեր էին (58148 մարդ), ավելի քան 51 տոկոսը՝ մուսուլմաններ՝ թաթարներ, քրդեր, թուրքեր (77491 մարդ)։ Բուն քաղաքի բնակչությունը 1897 թվականին հասել էր 29006 մարդու, որից հայեր էին 12523-ը (43.2 %), թաթարներ՝ 12359-ը (42.6 %)։ Արևելյան Հայաստանի 3 խոշորագույն քաղաքներում (Շուշի, Ալեքսանդրապոլ, Երևան) այն 3-րդ տեղում էր։
1926 թվականին գավառի բնակչությունը կազմել է 178652 մարդ։


== Վարչական բաժանում ==
1913 թվականին գավառը բաժանված էր 16 գյուղական համայնքի՝


== Տես նաև ==
Արևելյան Հայաստանը Ռուսական կայսրության կազմում


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի (Ուոթերթաուն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Ստեփան եկեղեցի, (անգլ.՝ St. Stephen’s Armenian church), հայկական եկեղեցի ԱՄՆ Մասաչուսեթս նահանգի Ուոթերթաուն քաղաքում։


== Պատմություն ==
Ուոթերթաունի Սուրբ Ստեփան հայկական եկեղեցու հիմնարկեքի արարողությունը տեղի է ունեցել 1956 թվականի հունիսի 6-ին արքեպիսկոպոս Նշան Փափազյանի, Մովսես Շիրիկյանի և Ներսես Շահինյանի օրհնությամբ։ Եկեղեցու բացման օծման արարողությունը կատարվել է 1957 թվականի հոկտեմբերի 20-ին, արքեպիսկոպոս (հետագայում՝ կաթողիկոս) Խորենի օրհնությամբ։ 1984 թվականին եկեղեցուն կից տեղի համայնքի երեխաների համար բացվել է համանուն տարրական դպրոցը։ Եկեղեցու բակում կա խաչքարԵկեղեցուն կից գործում են՝

Տիկնանց միություն (The Ladies’ Guild)
Զույգերի ակումբ (The Couples Club)
Եկեղեցական երգչախումբ (The Church Choir)
Հայկական շաբաթօրյա դպրոց (The Armenian Saturday School)
Կիրակնօրյա դպրոց (Sunday School)
Հայկական մշակույթի կենտրոն և դպրոց (The Armenian Cultural Center and the Day School)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Ախպրաձորի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Գեղարքունիքի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Գեղարքունիքի մարզի Ախպրաձոր գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 17 հուշարձան (2 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոֆյոդորովկա (գյուղ, Ջանկոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոֆյոդորովկաՆովոֆյոդորովկա (ուկրաիներեն՝ Новофедорівка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Avuz Kenegez), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Աուզ-Կենեգեզ։
2001 թվականի տվյալներով Նովոֆյոդորովկա գյուղում բնակվում էր 230 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Շալվա Ափխազավա

Շալվա Ափխազավա (վրաց.՝ შალვა აფხაზავა, օգոստոսի 14, 1980(1980-08-14), Քոբուլեթ, Աջարիա, Վրաստան - հունվարի 7, 2004(2004-01-07), Կիև, Ուկրաինա), վրացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։ Ֆուտբոլիստի վերջին ակումբը եղել է ուկրաինական «Արսենալը»։


== Ակումբային կարիերա ==
Շալվա Ափխազավան 1995-1997 թվականների ընթացքում հանդես է եկել վրացական «Կահաբերիի» կազմում։ 1997 թվականին Շալվան տեղափոխվել է «Դինամո»՝ որի կազմում հանդես է եկել մինչև 2001 թվականը։
2002 թվականին Շալվա Ափխազավան տեղափոխվել է Ուկրաինա, որտեղ հանդես է եկել «Արսենալի» կազմում։ Թիմի կազմում իր առաջին գոլը Շալվան խփել է «Վոլինի» դեմ խաղում, որն ավարտվել է 8-1 հաշվով՝ կիևյան ակումբի հաղթանակով։ Իր առաջին մրցաշրջանում Ափխազավան դարձել է 14 գոլի հեղինակ։


== Միջազգային կարեիրա ==
Շալվա Ափխազավան 2001 թվականին հանդես է եկել Վրաստանի ազգային հավաքականի կազմում։


== Անձնական կյանք ==
Շալվա Ափխազավան մահացել է 2004 թվականի հունվարի 7-ին՝ Կիևում։


== Ձեռքբերումներ ==


=== Ակումբային ===
Վրաստանի գավաթակիր - 1998
Վրաստանի սուպերգավաթակիր - 1998


=== Անձնական ===
Վրաստանի առաջնության լավագույն երիտասարդ ֆուտբոլիստ - 1998


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը klisf.info կայքում
Կլոդ Ռիշ

Կլոդ Ռոբեր Ռիշ (ֆր.՝ Claude Robert Rich; փետրվարի 8, 1929(1929-02-08)[…], Ստրասբուրգ - հուլիսի 20, 2017(2017-07-20)[…], Օրգեվալ), ֆրանսիացի դերասան։ Հիմնականում նկարահանվել է կատակերգական ժանրի կինոնկարներում։ Սեզար կինոմրցանակի դափնեկիր է։


== Կենսագրություն ==
Կլոդ Ռիշը հաճախել է Շառլ Դյուլենի դերասանական կուրսերին, ի հակառակ ծնողների կամքի, ովքեր ցանկանում էին, որ նա դառնա ապահովագրական գործակալ։ Կուրսերն ավարտելուց հետո Ռիշը ընդունվել է Կոնսերվատորիա։ Կլոդ Ռիշի առաջնախաղը մեծ կինոյում եղել է «Մեծ մանյովրներ» ֆիլմում։ Մինչ 1960-ական թվականների սկիզբը Ռիշը զբաղեցրել է երկրորդ պլանի դերեր, մինչև Ժան Ռենուար նրան առաջաարկեց նկարահանվել «Ամրացված կապրալ» ֆիլմում, որտեղ նրա խաղընկերներն են եղել Ժան Պիեր Կասելը և Կլոդ Բրասյորը։
1963 թվականին Ժորժ Լոտները հրավիրել է Կլոդին՝ նկարահանվելու «Գանգստեր հորեղբայրները» ֆիլմում։ Այնուհետև նկարահանվել է Միշել Դևիլի «Այս երեկո կամ երբեք», Ժյուլեն Դյուվիվյեի «Սատանան և տասը պատվիրանները» և Ժան Պիեռ Մոկի «Մարգարտածաղկի զինակիցները» ֆիլմերում։
Միևնույն ժամանակ Ռիշը շարունակել է խաղալ թատերական ներկայացումներում, որոնց մի մասը գրել էր ինքը։
1980-ական թվականներին դերասանը ընդունել է միայն այն դերերի մարմնավորման առաջարկը, որոնց սցենարը գրավել է նրան։ 1992 թվականին արժանացել է Սեզար կինոմրցանակի՝ Էդուար Մոլինարոյի «Ընթրիք» ֆիլմի համար։
2000-ականներից սկսած սկսել է նկարահանվել է երկրորդ պլանի դերերում։ Նա նկարահանվել է «Դ'Արտանյանի դուստրը», «Սուրբ ծննդյաн կարկանդակ», Աստերիքսն ու Օբելիքսը։ Առաքելությունը՝ Կլեոպատրա և այլ ֆիլմերում։
2008 թվականին դերասանը «Աստծո վրա հույս դիր, իսկ ինքդ մի սխալվիր» ֆիլմի համար դարձյալ նոմինացվել է Սեզար կինոմրցանակի։


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 414


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Լոբվա (քաղաքատիպ ավան, Նովոլյալինսկի քաղաքային օկրուգ)

Լոբվա (ռուս.՝ Лобва), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի, Սվերդլովսկի մարզի Նովոլյալինսկի քաղաքային օկրուգի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ճարտարապետների միջազգային միություն

Ճարտարապետների միջազգային միություն (Union internationale des Architectes կամ UIA), միջազգային հասարակական կազմակերպություն, որը ներկայացնում է ավելի քան մեկ միլիոն ճարտարապետների 124 երկրներից։ Հիմնադրվել է 1948 թվականին Լոզանում, Շվեյցարիա։ Գլխավոր քարտուղարությունը տեղակայված է Փարիզում։ ՄԱԿ-ի տարբեր գործակալություններ, այդ թվում՝ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն, ՄԱԿ-ի բնակեցման ծրագիրը, ՄԱԿ-ի տնտեսական և սոցիալական խորհուրդը, ՄԱԿ-ի Արդյունաբերական զարգացման կազմակերպությունը, Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը, Առևտրի համաշխարհային կազմակերպությունը Ճարտարապետների միջազգային միությունը ճանաչում են որպես բնագավառի միակ ընկերությունը։ Ներկայիս նախագահը (2014-2017) Էզա Մոհամեդն է Մալազիայից։


== Համագումարներ ==
Ճարտարապետների միջազգային միությունը եռամյա կազմակերպում է ճարտարապետության համաշխարհային կոնգրեսներ՝ յուրաքանչյուրը կազմակերպված համապատասխան երկրում։ Համագումարը կազմակերպվում է երեք տարի ժամկետով ընտրված երկրում։ «Քաղաքի հոգին» թեմայով 2017 թվականի համագումարը տեղի կունենա Սեուլում։
Նախկին համագումարներ՝


== Մրցանակներ ==
1961 թվականից Ճարտարապետների միջազգային միությունը հանձնում է 4 մրցանակներ՝

Օգյուստ Պեռե մրցանակ, ճարտարապետության մեջ կիրառվող տեխնոլոգիայի համար
Պատրիկ Աբերկրոմբի մրցանակ, քաղաքաշինության կամ տարածքային զարգացման համար
Ժան Չումի մրցանակ, ճարտարապետական քննադատության կամ ճարտարապետական կրթության համար
Ռոբերտ Մեթյուի մրցանակ, բնակավայրերի որակի բարելավման համար


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
About the UIA American Institute of Architects website
Ղարագյոլ

Ղարագյոլ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Օդրեսի

Օդրեսի (ֆր.՝ Haudrecy), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում:
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 306 մարդ, բնակչության խտությունը` 91.07 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.36 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 195 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 95 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 8 կմ արևմուտք:


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 186 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 138-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 48: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,2 %: 138 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 136 անձ (67 տղամարդ և 69 կին): Գործազուրկ են եղել 2 անձ (2 տղամարդ և 0 կին): 48 անաշխատունակներից 18-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 16-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Էմաուս (գյուղ, Կալինինսկի շրջան)

Էմաուս (ռուս.՝ Эммаус), գյուղ Ռուսաստանի, Տվերի մարզի Կալինինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3586 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շվենդի

Շվենդի (գերմ.՝ Schwendi), կոմունա Գերմանիայի Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Ենթակա է Տյուբինգեն վարչական շրջանին։ Մտնում է Բիբերախի շրջան մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6226 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) Տարածքը կազմում է 49,23 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 4 26 108։
Կոմունան ունի 6 գյուղական համայնք։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Ելիզարովո (այլ կիրառումներ)

Ելիզարովո, կարող է վերաբերել՝

Ելիզարովո - գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի Տրոիցկի վարչական օկրուգի կազմում։
Ելիզարովո - գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի կազմում։
Չերեպովկա (գյուղ, Բուրինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՉերեպովկաՉերեպովկա (ուկրաիներեն՝ Черепівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բուրինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 17-րդ դարում։
2001 թվականի տվյալներով Չերեպովկա գյուղում բնակվում էր 892 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(1690) Մայրհոֆեր

(1690) Մայրհոֆեր (անգլ.՝ Mayrhofer), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1948 թվականի նոյեմբերի 8-ին Մարգարիտա Լոժյեի կողմից Նիցայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,040519 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7395 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3415 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1936,51 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,185901 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,05° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1690) Մայրհոֆեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
The Great Escape (համակարգչային խաղ, 2003)

«The Great Escape» (թարգմ.՝ «Մեծ փախուստ»), բրիտանական «Pivotal Games» ստուդիայի կողմից մշակված արկածային համակարգչային խաղ։ Թողարկվել է 2003 թվականին՝ «PlayStation 2», «Xbox» և «Microsoft Windows» համակարգչային պլատֆորմերի վրա։ Հիմնված է 1963 թվականին նկարահանված «Մեծ փախուստ» գեղարվեստական կինոնկարի վրա։


== Սյուժե ==
Խաղում առկա են չորս խաղացվող կերպարներ (պրոտագոնիստներ), որոնցից յուրաքանչյուրն օժտված է հատուկ ունակությամբ։ Խաղի հերոսներն են Մաքդոնալդը, ով վարժ տիրապետում է գերմաներեն լեզվին և այդ կերպ կարող է ծպտվել որպես ֆիշիստական բանակի զինվորական, Հենդլին, ով կարողանում է աննկատելիորեն կարևոր փաստաթղթեր, բանալիներ և այլ առարկաներ գողանալ, Հիլթսը, ով ճարպկորեն կարողանում է հաղթահարել ամուր փակված դռների խոչընդոտը և Սեդվիկը, ում մոտ էլ լավ է ստացվում մեխանիկական սարքավորումներ պատրաստելը։ Հիլթսը և Հենդլին ամերիկացիներ են, ընդ որում վերջինս ծառայության էր անցել Բրիտանական արքայական ուժերում, այն ժամանակ, երբ իր երկիրը դեռ չէր մասնակցում Երկրորդ աշխարհամարտում։ Մաքդոնալդը շոտլանդացի էր, իսկ Սեդվիկը՝ ավստրալիացի։
Խաղը բաղկացած է 18 մակարդակներից (լևել), որոնցում նկարագրվող դեպքերի մեծ մասը ֆիլմում առկա չէ։ Խաղում ցուցադրվում է նաև որոշ կերպարների՝ նախկինում կատարած փախուստի փորձերը։ Փոփոխված է նաև հանգուցալուծումը, ըստ որի՝ բոլոր կերպարները հաջողությամբ կարողանում են փախչել ռազմագերիների ճամբարից, այնինչ ֆիլմում միայն Սեդվիկին է հաջողվում ողջ և առողջ հասնել ապահով տեղ, Մաքդոնալդը մահապատժի է ենթարկվում, իսկ Հիլթսին և Հենդլիին ետ են բերում ճամբար։ Բացի այդ խաղի կազմի վրա պատկերված է Հիլթսը՝ ատրճանակով, այնինչ խաղում տվյալ կերպարի մոտ երբեք ատրճանակ չի հայտնվում։


== Քննադատություն ==
Խաղային քննադատների շրջանում խաղն արժանացել է «միջին» գնահատականի։


=== Գնահատականներ ===
10/20 ( Jeuxvideo.com )
5/10 ( IGN )
6.1 / 10 ( GameSpot )


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը Mobygames.com կայքում(անգլ.)
Մոնո-նո ավարե

Մոնո-նո ավարե (ճապոներեն՝ 物の哀れ (もののあわれ, «իրերի թախծոտ հմայքը»), ճապոնական մշակույթի գեղագիտական կատեգորիա, հասկացություն, որը նշում է յուրաքանչյուր առարկայի և երևույթի թաքնված հմայքը, որոնց բացահայտումը գրական խնդիր է։ Մոնո-նո ավարեն առարկայի ճշմարիտ էությունն է, որն ունակ է առաջացնել հուզմունք, հոգևոր արձագանք ընթերցողի մոտ։ Ձևավորվել է Ճապոնիայի արվեստում և գրականության մեջ 9-11-րդ դարերում՝ բուդդիզմի որոշ աղանդների (հատկապես ձեն աղանդի ուսմունքն է) և սինտոիզմի պաշտանմուքային ավանդների միացյալ ազդեցությամբ։ Այն տեսական հիմք է ստացել 18-րդ դարում Մոտոորի Նորինագայի աշխատություններում։ Ազդել է ճապոնական մշակույթի և գրականության հետագա զարգացման վրա։ Մոնո-նո ավարեն առավել փայլուն է դրսևորվել Մուրասակի Սիկիբուի «Գենձի-մոնոգատարի» վեպում։


== Աղբյուրներ ==
Տորտիլյա

Տորտիլլա (տորտիյա) (իսպ.՝ tortilla, «փոքրիկ բլիթ»), փոքրիկ բլիթ պատրաստված եգիպտացորենի կամ ցորենի ալյուրից։ Հիմնականում տարածված է Մեքսիկական խոհանոցում, ինչպես նաև Կենտրոնական Ամերիկայի և ԱՄՆ-ի երկրներում։ Մեքսիկայում տորտիլյան ազգային կերակրատեսակներից մեկն է։
Հնդկացիները թխում էին այս բլիթները դեռ վաղ ժամանակներից, բայց ժամանակակից անվանումը նրանց տվել են իսպանական կոնկիստադորները, որոնց այդ բլիթները հիշեցնում էին իսպանական անվանդական ձվածեղներ (իսպանական տորտիլյա)։ Մեքսիկացիները այս երկու կերակրատեսակները միացրել են մեկում ՝ huevos rancheros, նրանք ձվածեղը դնում են տորտիլայի վրա և ուտում նախաճաշին լոլիկների և կարմիր պղպեղի հետ։
Տորտիլյան հիմք է հանդիսանում այլ շատ կերակրատեսակների համար (հիմանականում մեքսիկական խոհանցի), օրինակ՝ էնչիլադայի, բուրիտոյի, ֆախիտասի, տակոսի, կեսադիլայի։ Այս կերակրատեսակներում բլիթը լցոնում են տարբեր միջուկներով։ Բացի այդ տորտիլյաները հաճախ մատուցվում են հացի փոխարեն այլ կերակրատեսակների հետ (օրինակ՝ չիլի կոն կարնե)։ Տորտիլյաները հիմք են հանդիսանում նաև կարկանդակների, միջուկով ռուլետների, Կանապեի և սենդվիչի համար։ Տորտիլյաները հիմնականում ուտում են տապակած կամ թխած, մատուցվում են հենց այնպես կամ միջուկով։ Միջուկը կարող է լինել ինչպես աղի այնպես էլ քաղցր։ Իսկ խռթխռթան ծայրերը օգոտգաործվում են որպես գարնիր ապուրների համար։ Այդ բլիթը կարող է փոխարինել պատառաքաղը, գդալը և դանակը մեքսիկացիների համար։ Բլիթով վերցնում են սոուսը կամ պահում մսի կտորը և իհարկե նման «սեղանի սպասքը» շատ հարմար է վերջում ուտելու համար։ Քանի որ եգիպտացորենի խմորից պատրաստած բլիթը շուտ է չորանում, այն ուտում են տաք վիճակում։

Տորտիլյան պատրաստում են բաց կրակի վրա, կլոր բարակ կավե տապակների՝ կոմալների մեջ։ Շիկացած կավը արագացնում է բլիթների պատրաստումը, որոնք չպետք է լինեն չոր և փխրուն։ Հացթուխը մի շարժումով խմորի զանգվածը վերածում է բարակ սկավառակի, դնում այն կոմալի մեջ և վերջում տաք վիճակում վաճառում գնորդներին։.Տորտիլյաները նաև «աղքատի կերակուր», և «Աստծո սնունդ» կորակուրների հիմքն են։ Աառջինը՝ չիլակիլեսը (сһilaquiles) պատրաստում են բլիթի կտորներից, պղպեղից, պանրից, երշիկ, ձվից, հավի մսի կտորներից և տավարի մասից։ Բոլոր բաղադրիչները ուղղակի խառնում են տապակաում։ Եկրորդը՝ Յուկատայի ֆիրմային կերակրատեսակներից մեկը՝ papatzul-ը պատրաստելւ շատ ավելի բարդ է։ Տորտիլյեն լցոնում են խոզի մսի կավ ձմի կտորներով և մատուցում դդմի մանրացրած սերմից, դդմի յուղից և տոմատի մածուկից պատրաստված սոուսի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ոսկեպարի կենի

«Ոսկեպարի կենի», բնության կենսաբանական հուշարձան Հայաստանի Հանրապետությունում։ Բնության հուշարձանը գտնվում է Տավուշի մարզի Ոսկեպար համայնքից 6 կմ հարավ-արևմուտք՝ «Հայանտառ» ՊՈԱԿ-ի Նոյեմբերյանի անտառտնտեսության Ջուջևանի անտառպետությունում։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» Կառավարության որոշման համաձայն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Հայաստանի բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Բնության պետական հուշարձաններից ցանկը Վիքին սիրում է Երկիրը հուշարձանների ցանկում
Անդրաշ Ֆոդոր

Անդրաշ Ֆոդոր (հունգ.՝ Fodor András, փետրվարի 27, 1929(1929-02-27), Կապոսմերյո, Kaposvár District, Սոմոգի, Հունգարիա - հունիսի 27, 1997(1997-06-27), Ֆոնյոդ, Սոմոգի, Հունգարիա), հունգարացի բանաստեղծ, գրադարանավար։


== Կենսագրություն ==

Անդրաշ Ֆոդորը ծնվել է Հունգարիայի Կապոշվար քաղաքում։ Ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը։ Տպագրվել սկսել է 1954 թվականից։ 1958 թվականին տպագրվել է երկրորդ ժողովածուն։ Սովորել է Բուդապեշտի համալսարանում։ «Տունդարձի ճամփին» ժողովածուի համար արժանացել է Աթիլա Յաժեֆի անվան մրցանակի։ Ֆոդորի բանաստեղծություններին բնորոշ է մտքի պարզությունն ու հստակությունը, շոշափելի պատկերների հարստությունը, լավատեսությունը, մարդու ներկայի և ապագայի համար մաքուր հավատքը։ Կարևորագույն ժողովածուներից են՝ «Տունդարձի ճամփին» (1955), «Զգաստ առավոտ» (1958)։


== Ընտանիք ==
1953 թվականին ամուսնացել է։ Ունեցել է երկու զավակ՝ Դավիթ (1961) և Ջոն (1969)։


== Ծանոթագրություններ ==
Լուգովոե (ավան, Բառի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼուգովոեԼուգովոե (ուկրաիներեն՝ Лугове), ավան Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լուգովոե ավանում բնակվում էր 129 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,212 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 608,49 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Սիուրգուս Դոնիգալա

Սիուրգուս Դոնիգալա (իտալ. Siurgus Donigala), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սարդինիա մարզի Կալիարի գավառում։
Բնակչությունը 2189 մարդ, բնակչության խտությունը 28,63 մարդ /կմ ²։ Տարածքը զբաղեցնում է 76,45 կմ²։ Փոստային հասցե՝ 9040, հեռախոսային կոդ՝ 070:


== Ծանոթագրություններ ==
Աբուլաձե (այլ կիրառումներ)

Աբուլաձե (վր.` აბულაძე), վրացական ազգանուն։ Հայտնի կրողներն են`

Իլյա Աբուլաձե – վրացի բանասեր, հայագետ, ՎՍՍՀ ԳԱ թղթակից անդամ (1950)։
Թենգիզ Աբուլաձե – վրացի կինոռեժիսոր, Վրաստանի ժողովրդական արտիստ (1966)։
Ավթանդիլ Աբուլաձե – վրացի մաթեմատիկոս, էսպերանտիստ և լեզվաբան։Այլ՝

Աբուլաձե - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Ճորոխ գետի միջին հոսանքի շրջանում։
Աբուլաձե - վրացական ազգանուն։


== Տես նաև ==
Վրացիներ
Վրացական ազգանուն


== Արտաքին հղումներ ==
Происхождение фамилии Абуладзе Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
Значение и история фамилии Абуладзе