armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ֆունիկովա Գորա

Ֆունիկովա Գորա (ռուս.՝ Фуникова Гора), գյուղ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Կիրժաչսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մատյուշինո (այլ կիրառումներ)

Մատյուշինո, կարող է վերաբերել՝

Մատյուշինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Մատյուշինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Days Before Rodeo

«Days Before Rodeo», ամերիկացի ռեփեր Թրևիս Սքոթի միքսթեյպն է։ Այն թողարկվել է 2014 թվականի օգոստոսի 18-ին Grand Hustle Records լեյբլի կողմից։


== Սինգլներ ==
«Don't Play» երգը, որը համագործակցություն է ամերիկացի ռեփեր Բիգ Շոնի և բրիտանական The 1975 ինդի ռոք խմբի հետ, 2014 թվականի հուլիսի 11-ին թողարկվել է որպես ալբոմի առաջին սինգլ։ Սինգլի համար նկարահանվել է տեսահոլովակ, որի պրեմիերան կայացել է օգոստոսի 18-ին, 2014։
«Mamacita» երգը 2014 թվականի դեկտեմբերի 2-ին թողարկվել է ալբոմի երկրորդ սինգլ։ Այն համագործակցություն է ռեփերներ Յանգ Թագի և Rich Homie Quan-ի հետ։ Երգի տեսահոլովակը ներկայացվել է դեկտեմբերի 2-ին, 2014։


== Երգացանկ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թրևիս Սքոթի պաշտոնական կայք
Արպադ Շտերբիկ

Արպադ Շտերբիկ (սերբ.՝ Арпад Штербик, նոյեմբերի 20, 1979(1979-11-20), Սենտա, Socialist Autonomous Province of Vojvodina, Սերբիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ), հարավսլավացի, սերբ և իսպանացի հանդբոլիստ, հունգարական «Վեսպրեմ» ակումբի դարպասապահ։ 2013 թվականի աշխարհի չեմպիոնն և 2018 թվականի Եվրոպայի չեմպիոնն Իսպանիայի հավաքականի կազմում։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Արպադ Շտերբիկը պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է հարավսլավական ԳԿ Յուգովիչ ակումբում։ 2001 թվականին Շտերբիկը տեղափոխվել է հունգարական Վեսպրեմ ակումբ։ Վեսպրեմի կազմում Շտերբիկը դարձել է Հունգարիայի եռակի չեմպիոն։ 2004 թվականին Շտերբիկը տեղափոխվեց իսպանական Սյուդադ Ռեալ, որի կազմում հինգ անգամ նվաճեց Իսպանիայի առաջնությունը։ Արպադ Շտերբիկը 2012 թվականին տեղափոխվել է Աթլետիկո Մադրիդ։ 2012 թվականին Շտերբիկը տեղափոխվում է Բարսելոնա։ Բարսելոնայի կազմում Շտերբիկը դարձել Է Իսպանիայի կրկնակի չեմպիոն։ 2014 թվականին Արպադ Շտերբիկը տեղափոխվում է մակեդոնական ԳԿ Վարդար ակումբ։ Վարդարի կազմում Շտերբիկը երկու անգամ նվաճեց Մակեդոնիայի առաջնությունը։


=== Հավաքականում ===
Իսպանիայի հավաքականում Արպադ Շտերբիկը մասնակցել է 68 հանդիպման։


== Ձեռքբերումներ ==
Հունգարիայի չեմպիոն՝ 2002, 2003, 2004
Հունգարիայի գավաթակիր՝ 2002, 2003, 2004
Asobal լիգայի չեմպիոն՝ 2004 2007, 2008, 2009, 2012, 2013, 2014
Դել Ռեյի գավաթակիր՝ 2008, 2011, 2014
Եվրոպայի հանդբոլի ֆեդերացիայի չեմպիոնների լիգայի հաղթող՝ 2006, 2008, 2009
Մակեդոնիայի  չեմպիոն՝ 2015, 2016
Մակեդոնիայի գավաթակիր՝ 2015, 2016
Liga ASOBAL MVP՝ 2006
Liga ASOBAL Goalkeeper of the Year՝ 2006, 2007, 2008, 2009, 2010
Hungarian Handballer of the Year՝ 2002
IHF World Player of the Year՝ 2005


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Профиль на сайте Европейского гандбольного союза Archived 2019-04-17 at the Wayback Machine. (անգլ.)
http://rkvardar.mk/player/arpad-shterbik Archived 2017-02-10 at the Wayback Machine.
Արմենակ Բարսեղյան

Արմենակ Բարսեղյան, ամերիկահայ քաղաքական և հասարակական գործիչ, ցեղակրոնության հիմնադիրներից և ակտիվ գործիչներից մեկը, ԱՄՆ Ցեղակրոն Ուխտերի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Խմբագրում էր 1932-1936 թվականներին Ալիստոնում հրատարակվող «Արփի» պարբերականը։ Հանդես գալով իբրև հայ ընտանիքի պարբերական, «Արփին» նպատակ ուներ՝ հայ նոր սերնդին սպառնացող օտարացման վտանգի դեմն առնելու համար, «պահպանել հայ ընտանիքի ազգային նկարագիրը», որով՝ «ընտանիքը դարձնել հայեցի դաստիարակության կենտրոն»։ Ուշագրավ է Բարսեղյանի «Ցեղի Ձայնը» հոդվածը («Արփի», թիվ 11, 1933 թ.), որը գրվել է ցեղակրոն շարժման օրերին։
1935 թվականին Բոստոնում Դաշնակցության Ցեղակրոն Ուխտերի կենտրոնական վարչության հանձնարարությամբ, Արմենակ Բարսեղյանը գրել «Ցեղակրոն շարժումը» գրքույկը, ուր փորձել է ներկայացնել Ցեղակրոն կազմակերպությունը և հիմնավորել շարժումը։


== Աշխատություններ ==
Արմենակ Բարսեղյան // «Ցեղակրոն շարժումը»
Արմենակ Բարսեղյան // «Ցեղի Ձայնը»


== Ծանոթագրություններ ==
Ջահանգիր Ռուստամով

Ջահանգիր Մահմուդ օկլի Ռուստամով (ադրբ.՝ Cahangir Mahmud oğlu Rüstəmov, մարտի 5, 1926(1926-03-05), Շաքի, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 13, 2007(2007-02-13)), ադրբեջանցի նկարիչ, Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական նկարիչ (2002)։


== Կենսագրություն ==
Ջահանգիր Ռուստամովը ծնվել է 1926 թվականի մարտի 5-ին Շեքի քաղաքում։ 1939 թվականին ավարտել է 7-ամյա դպրոցը։ 1939–1941 թվականներին սովորել է Ադրբեջանի Ա.Ազիմզադեի անվան արվեստի պետական ​​դպրոցում։ Գեղարվեստի դպրոցն ավարտելուց հետո Ջահանգիր Ռուստամովը ընդունվել է Սուրիկովի անվան Մոսկվայի պետական ​​արվեստի ինստիտուտ։ Սակայն ընտանեկան դրության պատճառով նա թողել է դպրոցը և վերադարձել Բաքու։ 
Ջահանգիր Ռուստամովը 1945 թվականին մասնակցել է հանրապետական ​​արվեստի ցուցահանդեսին ՝ իր «Վերջին թշնամու զինվորը» աշխատանքով։ 1953 թվականին Բաքվում բացվել է նկարչի ցուցահանդեսը։
1955 թվականին Ջահանգիր Ռուստամովին շնորհվել է Համամիութենական Լենինի կոմունիստական ​​երիտասարդական միության «Լավագույն մանկական թեմայի համար» դիպլոմ և հատուկ կրծքանշան։ 1979 թվականին նրա աշխատանքները մասնակցել են արտասահմանում կազմակերպված ադրբեջանցի նկարիչների ցուցահանդեսներին։
1982 թվականին Ջահանգիր Ռուստամովին շնորհվել է Ադրբեջանական ԽՍՀ վաստակավոր նկարչի, իսկ 2002 թվականին ՝ Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստի պատվավոր կոչում ՝ Ադրբեջանում կերպարվեստի զարգացմանը մատուցած ծառայությունների համար։ 
Ջահանգիր Ռուստամովը մահացել է 2007 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստվերների երկիր (ֆիլմ)

«Ստվերների երկիր» կամ «Ստվերների արքայություն»  (անգլ.՝ Shadowlands), ռեժիսոր Ռիչարդ Աթենբորոյի կինոֆիլմը, որը էկրան է բարձրացել 1993 թվականին։ Էկրանավորված է Ուիլյամ Նիկոլսոնի իրական իրադարձությունների մասին պատմող պիեսի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Գործողությունը ծավալվում է Օքսֆորդում վաղ 1950-ականներին։ Ֆիլմի գլխավոր հերոսը Քլայվ Սթեյփլս Լյուիսն է (Էնթոնի Հոփքինս), Օքսֆորդի համալսարանի Մագդալենայի քոլեջի պրոֆեսոր և            «Նարնիայի ժամանակագրություններ» մանկական գրքերի շարքի, ինչպես նաև քրիստոնեության վերաբերյալ բազմաթիվ հայտնի աշխատությունների հեղինակ։ Ֆիլմը պատմում է Լյուիսի և ամուսնալուծված ամերիկուհի Ջոյ Դևիդմեն Գրեշամի (Դեբրա Ուինգեր) ողբերգական սիրո և նրանց կարճ ամուսնական կյանքի մասին, որն ընդհատվեց քաղցկեղից նրա մահով։


== Դերերում ==
Էնթոնի Հոփքինս —  Ք․ Ս. Լյուիս («Ջեք»)
Դեբրա Ուինգեր — Ջոյ Գրեշամ
Էդվարդ Հարդվիկ — Ուորնի Լյուիս
Ջոզեֆ Մացելո — Դուգլաս Գրեշամ
Ջեյմս Ֆրեյն — Պիտեր Ուիսթլեր
Ջուլիան Ֆելլոուզ — Դեզմոնդ Արդինգ
Ջոն Վուդ — Քրիստոֆեր Րայլի
Պիտեր Հաուել — քոլեջի նախագահ


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==
1993 — ԱՄՆ կինոքննադատների ազգային խորհրդի մրցանակ՝ տղամարդու լավագույն դերի համար (Էնթոնի Հոփքինս), ինչպես նաև «լավագույն ֆիլմ» անվանակարգում։
1994 — Օսկարի երկու անվանակարգեր․ լավագույն ադապտացված սցենար (Ուիլյամ Նիքոլսոն) և լավագույն դերասանուհի  (Դեբրա Ուինգեր)
1994 — երկու BAFTA մրցանակ․ լավագույն բրիտանական ֆիլմ (Ռիչարդ Աթենբորո, Բրայան Իսթմեն) և լավագույն դերասան (Էնթոնի Հոփքինս)։ Բացի այդ կինոնկարը ներկայացվել էր ևս չորս անվանակարգերում՝ լավագույն ֆիլմ (Ռիչարդ Աթենբորո, Բրայան Իսթմեն), լավագույն ռեժիսուրա (Ռիչարդ Աթենբորո), լավագույն դերասանուհի (Դեբրա Ուինգեր), լավագույն սցենար (Ուիլյամ Նիքոլսոն)։


== Հղումներ ==
«Ստվերների երկիր»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Ստվերների երկիր»(անգլ.) ֆիլմը Allmovie կայքում: 
«Ստվերների երկիր»(անգլ.) Rotten Tomatoes կայքում
«Ստվերների երկիր»(անգլ.) ֆիլմը Box Office Mojo  կայքում
Roger Ebert. (January 7, 1994)։ «Shadowlands review» (անգլերեն)։ Chicago Sun-Times։ Վերցված է 2012-07-24 (չաշխատող հղում)
Rita Kempley. (January 07, 1994)։ «Shadowlands review» (անգլերեն)։ Washington Post։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-05-ին։ Վերցված է 2012-07-24 
Emanuel Levy. (Dec. 2, 1993)։ «Shadowlands review» (անգլերեն)։ Variety։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-10-18-ին։ Վերցված է 2012-07-24
Արևելյան Կարոլինայի համալսարան

Արևելյան Կարոլինայի համալսարան (անգլ.՝ East Carolina University, ECU), Ամերիկյան պետական ​​համալսարան, որը գտնվում է Գրինվիլում, Հյուսիսային Կարոլինա։ Այն նահանգի արևելյան մասի ամենամեծ համալսարանն է և Հյուսիսային Կարոլինայի 3-րդ համալսարանը։ Համալսարանն ունի 27 391 ուսանող (2008)։ Համալսարանը ստեղծվել է Հյուսիսային Կարոլինայի Գլխավոր ասամբլեայի կողմից 1907 թվականի մարտի 8 -ին՝ որպես ուսուցիչների վերապատրաստման դպրոց։ Ուսուցումը սկսվեց 1909 թվականին։ Արևելյան Կարոլինայի համալսարանն իր ժամանակակից անվանումը ստացել է 1967 թվականին։ Պատմականորեն, առավել զարգացած ոլորտներն են կրթությունը, բուժքույրական գործը, բիզնեսը, երաժշտությունը, թատրոնը և բժշկությունը։ Ընդհանուր առմամբ, համալսարանը բակալավրի կոչում է տալիս ավելի քան 100 մասնագիտությունների գծով։ Համալսարանն ունի 3 կամպուս՝ հիմնական կամպուսը գտնվում է Գրինվիլի պատմական կենտրոնում, բժշկական համալսարանը գտնվում է քաղաքի արևմտյան ծայրամասում, արևմտյան հետազոտական ​​համալսարան, որը կառուցվել է Ամերիկայի ձայնի կայանի նախկին տարածքում։ Բացի այդ, համալսարանն ունի սպորտային համալիր (Ամերիկայի ֆուտբոլի թիմ - «East Carolina Pirates») և դաշտային կայան Նյու Հոլանդում (Հյուսիսային Կարոլինա)։ Համալսարանի ընդհանուր մակերեսը 567 հեկտար է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт
Սելիշչե (այլ կիրառումներ)

Սելիշչե, կարող է վերաբերել՝

Սելիշչե - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանում
Սելիշչե - գյուղ, Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Սոկիրյանիի շրջանում
Սելիշչե - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում
Սելիշչե - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպի շրջանում
Սելիշչե - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիտինկայի շրջանում
Սելիշչե - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կազատինի շրջանում
Սելիշչե - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տիվրովի շրջանում
BAR 004

Բոլիդ BAR 004 (անգլ.՝ BAR 004), մրցարշավային ավտոմեքենա է։ Ստեղծված է Ֆորմուլա 1 դասի աշխարհի չեմպիոնատների մրցավազքերին մասնակցելու համար։ Նախագծվել և ստեղծվել է 2002 թվականի մրցարշավին մասնակցելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Բեքմեզճյան

Բեքմեզճյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Հարություն Գրիգորի Բեքմեզճյան (1930), բանաստեղծ։


== Տես նաև ==
Բեքմեզյան


== Ծանոթագրություններ ==
Լեոնարդո ԴիԿապրիոյի մրցանակների և առաջադրումների ցանկ

Հետևյալ ցուցակում գրված է ամերիկացի դերասան Լեոնարդո ԴիԿապրիոյին տրված մրցանակները և նոմինացիաները։


== Ֆիլմի մրցանակաբաշխություններ ==


=== Օսկար ===


=== BAFTA Awards ===


=== Քննադատների ընտրությունը մրցանակաբաշխություն ===


=== Ոսկե Գլոբուս ===


=== MTV Ֆիլմ մրցանակաբաշխություն ===


=== Ժողովրդի ընտրությունը մրցանակաբաշխություն ===


=== Գիլդի մրցանակաբաշխություն ===


== Այլ ասպարեզի մրցանակաբաշխություններ ==


=== AACTA ===


=== Austin Film Critics Association ===


=== Dallas-Fort Worth Film Critics Association Awards ===


=== Kid's Choice Awards ===


=== Los Angeles Film Critics Association Awards ===


=== Սատուրն մրցանակաբաշխություն ===


=== Teen Choice Awards ===


== Արտաքին հղումներ ==
Վազգեն Սարգսյանի անվան Հանրապետական մարզադաշտ

Վազգեն Սարգսյանի անվան Հանրապետական մարզադաշտ, ֆուտբոլի և այլ մարզաձևերի համար նախատեսված մարզադաշտ Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանում։


== Պատմություն ==
Կառուցվել է 1933-1935 թթ. Ճարտարապոտ Հովհաննես Մարգարյանի նախագծով, ապա ընդլայնվել է 1953 թվականին ճարտարապետ Կորյուն Հակոբյանի նախագծով։ Մարզադաշտի որոշ կատարելագործումներ ապահովվեցին 1963-ին։ Հիմնովին վերակառուցվել ու վերանորոգվել է 1999 և 2008 թթ.։


== Անվանում ==
1935-1999 թթ. հայտնի էր որպես «Դինամո» մարզադաշտ։ 1999 թ. վերանվանվել է Վազգեն Սարգսյանի անվան Հանրապետական մարզադաշտ։ Հանրությանը հայտնի է պարզապես Հանրապետական մարզադաշտ անվանումով։ Համարվում է Երևանի քաղաքապետարանի սեփականությունը։ Առավելապես օգտագործվում է Հայաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի և ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կողմից։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Anti

«Anti», բարբադոսցի երգչուհի Ռիհաննայի ութերորդ ստուդիական ալբոմը, որը թողարկվել է 2016 թվականի հունվարի 28-ին Roc Nation և Westbury Road ձայնագրման լեյբլների կողմից։ Կազմված է 13 ստեղծագործություններից։ Նախկինում թողարկված «FourFive Seconds» (Քանյե Ուեսթի և Փոլ Մաքքարթնիի հետ համատեղ), «American Oxygen» և «Bitch Better Have My Money» սինգլները ալբոմի վերջնական երգացանկի մեջ չեն ներառվել։ Ձայնասկավառակի վրա աշխատանքը կատարվել է ավելի քան երեք տարի և շարունակական սպասումներից և թողարկման օրվա փոփոխումներից հետո ձայնասկավառակը թողարկվեց 2016 թվականի հունվարի վերջին։ Ալբոմը գովազդելու նպատակով երգչուհին 2016 թվականի մարտից սկսեց իր համերգային շրջագայությունների շարքը։


== Նախապատմություն և թողարկում ==
2012 թվականի նոյեմբերի Ռիհաննան թողարկեց իր «Unapologetic» յոթերորդ ստուդիական ալբոմը։ Ձայնասկավառակը փոփ երաժշտության և ժամանակակից ռիթմ-ն-բլյուզի խառնուրդ էր՝ էլեկտրոնային երաժշտության և դաբստեպի տարրերով։ Ձայնասկավառակը ոչ միանշանակ արձագանքներ ստացավ երաժշտական քննադատների կողմից և դարձավ Ռիհաննայի առաջին թողարկումը, որը գլխավորեց ամերիկյան Billboard 200 չարթը։
2015 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Ռիհաննան Լոս Անջելեսի MAMA Gallery արվեստի սրահում, հայտարարեց որ իր ութերորդ ալբոմը կոչվելու է «Anti» և ցուցադրեց ալբոմի շապիկը։ Միջոցառմանը հրավիրված էին երգչուհու երկրպագուները և մամուլի ներկայացուցիչներ։ «Anti» ալբոմը, որի երգացանկը ներառում է 13 ստեղծագործություն, վաճառքի դուրս եկավ 2016 թվականի հունվարի 28-ին։


== Երգացանկ ==


== Սպասման վարկանիշ ==


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրումներ ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Դուխանա

Դուխանա, լեռ Իրանի Արևելյան Ադրբեջանում, Հայկական լեռներում, Մեղրուց մոտ 9 կմ հարավ֊արևելք, Արաքսի աջ ափից 5-6 կմ հեռավորությամբ։ Բարձրությունը 2046 մետր։


== Ծանոթագրություններ ==
Վերխովիկ (գյուղ, Օկուլովսկի շրջան)

Վերխովիկ (ռուս.՝ Верховик), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գեորգի Շչուկին

Գեորգի Շչուկին (ռուս.՝ Щукин, Георгий Борисович, հոկտեմբերի 29, 1925(1925-10-29), Մոսկվա, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 17, 1983(1983-08-17)), խորհրդային կինոռեժիսոր, սցենարիստ, նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1925 թվականի հոկտեմբերի 23-ին, Մոսկվայում, նկարիչ Բորիս Շչուկինի ընտանիքում։
Եղել է Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից, ավիացիայի շտուրման։
1951 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ճարտարապետության ինստիտուտը։ Մի շարք ճարտարապետական և գեղարվեստական աշխատանքների հեղինակ է։
1959 թվականին ավարտել է Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացները (Միխայիլ Ռոմի և Յուլի Ռայզմանի արվեստանոցը), աշխատել է «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում։
«Տալլինֆիլմ» կինոստուդիայի մի շարք մուլտֆիլմերի նկարիչ է։
1962 թվականին մասնակցել է իր հոր մասին պատմող «Բորիս Շչուկին» վավերագրական ֆիլմի ստեղծմանը։
Եղել է ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստների միության անդամ։ Թաղված է Նովոդևիչյան գերեզմանատանը, հոր կողքին։
Կինը Մաինա Շչուկինան էր (1924-1993 թվականներ), ճարտարապետ, «Գիպրոգոր» կինոստուդիայի աշխատակից։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ռեժիսոր ===
1960 թվական՝ Ալյոշկինի սերը (Ս. Տումանովի հետ)
1962 թվական՝ Պավլուխան (Ս. Տումանովի հետ)
1967 թվական՝ Հանգիստ վայրեր
1973 թվական՝ Դրախտի խնձորները
1976 թվական՝ «Հարյուր գրամ» քաջության համար... (կարճ պատմություն` համանուն կինոալմանախում)
1978 թվական՝ Կատուն տոպրակի մեջ
1984 թվական՝ Հատուկ ստորաբաժանում (ավարտվել է Վ. Իվանովի կողմից)


=== Սցենարի հեղինակ ===
1964 թվական՝ Օպերատոր Կիպսն անմարդաբնակ կղզում (մուլտիպլիկացիոն)
1967 թվական՝ Հանգիստ վայրեր
1973 թվական՝ Ստորջրյա ընկերները (մուլտիպլիկացիոն)
1973 թվական՝ Դրախտային խնձորները
1978 թվական՝ Կատուն տոպրակի մեջ
1984 թվական՝ Հատուկ ստորաբաժանում


=== Մուլտիպլիկացիայի նկարիչ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Энциклопедический проект «Личности» Archived 2019-11-04 at the Wayback Machine.
История кинематографа
Լաեկաննու

Լաեկաննու (էստ․՝ Laekannu), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Ավինուռմե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 49 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Վերխնեբականսկի

Վերխնեբականսկի (ռուս.՝ Верхнебаканский), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Նովոռոսիյսկի քաղաքային օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6773 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ասպետ կամավորական ջոկատ

Ասպետ կամավորական ջոկատ, կազմավորվել է 1989 թվականին, Երևանում՝ 1988 թվականին հիմնադրված «Ասպետ» լեռնագնացների դպրոցի հիմքի վրա։ Մարտական գործողություններին մասնակցելուց բացի, ջոկատում պատրաստվել են զինդաստիարակներ, որոնք հետագայում համալրել են կամավորական ջոկատները։ 1992 թվականի վերջին «Ասպետն» ինքնալուծարվել է։ Ազատամարտիկների մի խումբ ընդգրկվել է «Նիկոլ Դուման» ջոկատում, մյուսները ծառայության են անցել ՀՀ ԶՈՒ-ում։ Ջոկատը մասնակցել է ՀՀ Նոյեմբերյանի, Տավուշի (Մոսեսգեղ, Չինարի), Գորիսի (Կոռնիձոր, Խնձորեսկ, Շուռնուխ), Կապանի, Արարատի (Երասխ) և Արցախի Հանրապետության Մարտակերտի (Հաթերք, Մոխրաթաղ. Սարսանգի ջրամբար), Քաշաթաղիի, Կուբաթլուի շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Փոքր խմբերով հետախուզական առաջադրանքներ է կատարել Հատուկ նշանակության խմբի և «Ազգային լեգեոնի» հետ։ Հրամանատարներ՝ Լ. Խաչատրյան, Ա. Մելքումյան։ Ջոկատից զոհվել է 9 ազատամարտիկ։
Սոֆյա Արղության-Երկայնաբազուկ

Սոֆյա Վասիլի Արղության-Երկայնաբազուկ  (հունվարի 3, 1860(1860-01-03), Թիֆլիս, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 22, 1954(1954-05-22), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ մանկավարժ, հասարակական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է տեղի գիմնազիան, ապա՝ Պետերբուրգի Ֆրյոբելյան դասընթացները։ 1881-1883 թվականներին Թիֆլիսում կազմակերպել է առաջին մանկական գրադարանը, 1886 թվականին բացել դպրոց–պանսիոն և մանկապարտեզ, 1907 թվականին՝ Ֆրյոբելյան դասընթացներ։ Եղել է Թիֆլիսի հայ ուսուցչուհիների միության նախագահ, գրական–մանկավարժական գործի կազմակերպիչ։ Դասախոսել է Թիֆլիսի, այնուհետև Երևանի մանկավարժական ինստիտուտներում։ Արղության-Երկայնաբազուկն իր ձեռնարկներում և հոդվածներում անդրադարձել է գլխավորապես նախադպրոցականների դաստիարակության հարցերին։


== Ծանոթագրություններ ==
Լիչնիկի (գյուղ, Սիչովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼիչնիկիԼիչնիկի (ռուս.՝ Лычники), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կալվելո

Կալվելո (իտալերեն՝ Calvello), կոմունա Իտալիայում, Բազիլիկատա մարզում՝ Պոտենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2231 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 21 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 105,03 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 85010։ Հեռախոսային կոդը՝ 0971։
Բնակավայրի հովանավորն է Սուրբ Նիկողայոս Զմյուռնացի հրաշագործը։ Տոնը նշվում է ամեն տարի դեկտեմբերի 6-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Իմերեթի թագավորություն

Իմերեթական թագավորական (հայ մատենագրության մեջ՝ Բաշիաչուխ), ուշ միջնադարի վրացական ֆեոդալական քաղաքական միվորում։ Առաջացել է 15-րդ դարի վերջին։ Մայրաքաղաքն էր Քութայիսը։ Հիմնական բնակիչները իմերեթներն էին։ Իմերեթական թագավորության ֆեոդալական միապետություն էր։ Սկզբնական շրջանում ընդգրկում էր Արևմտյան Վրաստանի ամբողջ տերիտորիան, հետագայում սահմանափակվեց նրա արևելյան հատվածով։ 16-րդ դարի սկզբից Իմերեթական թագավորության վասալական կախման մեջ ընկավ Օսմանյան Թուրքիայից։ Երկիրը տնտեսական և քաղաքական ծանր վիճակի հասցրին միջֆեոդալական երկպառակությունները։ Տարածվեց գերեվաճառությունը։ Անկում ապրեց մշակույթը։ Ալեքսանդր III թագավորը (1639-1660 թվականներ) թուրքական կախումից ազատվելու համար օգնություն խնդրեց Ռուսաստանից և հավատարմության ուխտ կնքեց ռուսաստանի ցարի հետ (1651 թվականի) սակայն որևէ իրական արդյունքի չհասավ։ Իմերեթական թագավորությունը վերելք ապրեց Սողոմոն I-ի (1752-1784 թվականներին) օրոք, որն ամրապնդեց թագավորական իշխանությունը, Խրեսիլի ճակատամարտում (1757 թվական) հաղթեց թուրքերին, հակաթուրքական ռազմական դաշինք կնքեց (1758 թվական) Քարթլի-Կախեթիր թագավոր Հերակլ II-ի հետ։ 1774 թվականին Քյուչուկ-Կայնարջիի ռուս-թուրքական հաշտության պայմանագրով վավերացվեցին այդ հաջողությունները։ Սողոմոն I 1784 թվականին ձեռնամուխ եղավ նաև Գուրիայի ազատագրմանը, սակայն պարտություն կրեց։ 1804 թվականին Սողոմոն II ընդունեց Ռուսաստանի հովանավորությունը և դարձավ ինքնավար կառավարիչ, սակայն 1811 թվականին Իմերեթական թագավորությունը վերածվեց Ռուսական կայսրության Իմերեթիայի մարզի, իսկ հետագայում կազմեց Քութայիսի նահանգի մի մասը։
Կակու (այլ կիրառումներ)

Կակու անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Կակու - գյուղ Էստոնիայի Լասվա շրջանի կազմում։
Կակու - գյուղ Էստոնիայի Ռիուգե շրջանի կազմում։
Աստրախանի հեռուստաաշտարակ

Աստրախանի հեռուստաաշտարակ (ռուս.՝ Астраханская телебашня), Ռուսաստանի Աստրախան քաղաքի Լյախովի փողոցում գտնվող հեռուստատեսային աշտարակ, որի բարձրությունը 180 մ է։ 3803 КМ նախագծով (հաղորդիչ անտենաների կառուցման նախագիծ ԽՍՀՄ-ում 1954-1972 թվականներին, որով տարբեր քաղաքներում՝ Աստրախան, Բլագովեշչենսկ, Դոնի Ռոստով, Սոչի, Սամարա և այլն, կառուցվել են հեռուստատեսային աշտարակներ) պողպատե ցանցաձև աշտարակը կառուցվել է 1967 թվականին։ Հողմակայուն է։ Քաղաքի դոմինանտներից մեկն է. հեռուստատեսային աշտարակը տեսանելի է 10 կմ հեռավորությունից։ Հեռուստաաշտարակի վրա 2010 թվականին տեղադրված լուսարձակը այն դարձրել է քաղաքի իրական զարդը։ Էներգախնայողության տեսանկյունից Գինեսի ռեկորդների գրքում գրանցվելու թեկնածու է։


== Պատմություն ==
Գիշերային ժամերին Ցածրադիր Պովոլժիեի մայրաքաղաքի ցանկացած կետից նկատելի են Աստրախանի հեռուստատեսային աշտարակի լույսերը։ Այն, ինչպես և նրա ռոստովյան նմանակը, կառուցվել է տիպային նախագծով Մոսկվայի պողպատե կառուցվածքների գործարանում։ Այն կարելի է գնահատել որպես ինժեներական արվեստի գլուխգործոց, քանի որ շինարարությունը ավարտվել է 1967 թվականին, շահագործման հաշվարկային ժամանակը եղել է 15 տարի, սակայն պողպատի բարձր որակի և բարձրորակ ամրության պաշարն ապահովում են կառույցի անվտանգ շահագործումը մինչ օրս։ Ավելին, 2014 թվականին աշտարակում տեղադրվել է լուսապրոյեկցիոն համակարգ, որը կառույցը դարձրել է քաղաքի տեսարժանություններից մեկը։


== Տեխնիկական մանրամասներ ==
Աշտարակի բարձրությունը անտենաների հետ 180 մ է, այն տեսանելի է 10 կմ հեռավորությունից, բոլոր տարրերը կարմիր են։ Լուսավորման համակարգը նախագծված և հավաքված է՝ հաշվի առնելով ճարտարապետական ​​լուսավորության վերջին նվաճումները։ Լուսարձակումը կատարվում է RGB գունադինամիկ սարքերի օգնությամբ, աշտարակի երկայնքով ձգվում են 26 հազար LED լամպերով մալուխներ։ Ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառումը թույլ է տվել նվազեցնել էներգիայի սպառումն այնքան, որ Աստրախանի հեռուստաաշտարակը Գինեսի ռեկորդների գրքում ներառելու հայտ է ներկայացվել։


== Ծանոթագրություններ ==
Անտունի (Կոմիտաս)

«Անտունի», մեներգ, Կոմիտասի ստեղծագործությունը, հայ դասական երաժշտության անկրկնելի երկերից մեկը՝ դաշնամուրի նվագակցությամբ։ 


== Բովանդակություն ==
Հիմքում տնազուրկ պանդուխտի ծանր հոգեվիճակն արտահայտող գեղջկական երգ է, որն իր բանաստեղծական և երաժշտական խոր բովանդակությամբ ընդհանրացնում է հայ ժողովրդական երգերի՝ պանդխտության երգերի ժանրի լավագույն հատկանիշները։ 


== Ստեղծման պատմություն ==
«Անտունի»-ի տեքստն «Ռշտունցիների երգ» վերնագրով առաջին անգամ գրառել և տպագրել է Գարեգին Սրվանձտյանը՝ 1876 թվականին «Մանանա»-ում։ Այս և ժողովրդական այլ տարբերակների հիման վրա, Կոմիտասի և Մանուկ Աբեղյանի լրացումով ու խմբագրումով, 1903 թվականին լույս է տեսել Վաղարշապատում`«Հազար ու մի խաղ» երգարանում։ Մեղեդին, որը հայտնաբերել և մշակել է Կոմիտասը (հրտարակություն՝ 1907, Փարիզ, «Հայ քնար» հավաքածու), հայ երաժշտական ազգագրության բացառիկ արժեքավոր նմուշներից է։ 
«Անտունին», որը դրամատիկական, ողբերգական երգ-մենախոսություն է, իր մեջ խտացնում է Կոմիտասի արվեստի, մասնավորապես՝ ինքնատիպ ներդաշնակության և դաշնամուրային շարադրաձևի կարևորագույն հատկանիշները։
Տատ (քաղաք)

Տատ (գերմ.՝ Taath), քաղաք է Հունգարիայի Հանրապետության Կոմարոմ-Էստերգոմ երկրամասում։ Ըստ 2004 թվականի մարդահամարի՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում է 5,662 մարդ, իսկ բնակչության միջին խտությունը 480.64 մարդ/կմ²։


== Քույր քաղաքներ ==
 Բուսեկ, Գերմանիա
 Մոլլն, Ավստրիա
 Օբիդ, Սլովակիա
 Կապլենի, Ռումինիա


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայքը
Քաղաքի փողոցների քարտեզը
Ավստրալիայի օր

Ավստրալիայի oր, (հայտնի որպես Տարեդարձի oր, Հիմնադրման oր և ANA oր), Ավստրալիայի պաշտոնական ազգային տոն։ Նշվում է ամեն տարի հունվարի 26-ին։ Տարեթիվը վերաբերում է այն օրվան, երբ 1788 թվականին առաջին նավատորմը ժամանեց Սիդնեյ-Քոուվ (Նոր Հարավային Ուելս)։ Հայտարարվեց բրիտանական գերիշխանության մասին Ավստրալիայի արևելյան ափին, որն այդ ժամանակ հայտնի էր որպես Նոր Հոլանդիա։
Չնայած որ տոնը հայտնի չէր որպես Ավստրալիայի օր մինչև ավելի քան մեկ դար առաջ, հունվարի 26 տոնելու մասին տեղեկությունները վերաբերում են 1808 թվականին։ Նոր Հարավային Ուելսի հիմնադրման առաջին պաշտոնական տոնակատարությունը տեղի ունեցավ 1818 թվականին։ Տոնը նշվում է Ավստրալիայի օրվա նախօրեին` տարվա ավստրալիացիներին պարգևատրելով, պատվավոր ավստրալիացիների ցուցակը հայտարարելով և գենարալ-գուբերնատորի ու վարչապետի ելույթներով։ Այն պաշտոնական պետական տոն է Ավստրալիայի յուրաքանչյուր սուբյեկտում. եթե նա ընկնում է կիրակի օրերին, ապա հաջորդ երկուշաբթին դառնում է կիրակի։ Ավստրալիայի օրը նշվում է փառատոններով, համերգներով և քաղաքացիական ծիսակատարություններով` մեծ և փոքր համայնքներում և քաղաքներում ամբողջ երկրով մեկ։ Ավստրալիայի օրը դարձել է ամենախոշոր ամենամյա հասարակական իրադարձությունը Ավստրալիայում։


== Պատմություն ==


=== Առաջին նավատորմի ժամանում ===
1787 թվականի մայիսի 13-ին 11 նավից բաղկացած նավատորմ` հայտնի դարձած ինչպես Առաջին նավատորմը, ուղարկվեց Անգլիայից Ավստրալիա Բրիտանական Ծովակալության կողմից։ Կապիտան Արթուր Ֆիլիպի հրամանատարության տակ նավատորմը փորձում էր ստեղծել աքսորավայր Բոտանի ծովախորշում` Նոր Հարավային Ուելսի ափին։ Այն ուսումնասիրել էր լեյտենանտ Ջեյմս Կուքը 1770 թվականին և հայտարարեց Մեծ Բրիտանիայի իրավունքները այս հողերի նկատմամբ։ Բնակավայրն անհրաժեշտ համարվեց Հյուսիսային Ամերիկայում տասներեք գաղութի կորստի կապակցությամբ։ նավատորմը ժամանեց 1788 թվականի հունվարի 18 և 20 միջև, սակայն անմիջապես բացահայտվեց տվյալ նավահանգստի ոչ պիտանի լինելը։
Հունվարի 21-ին Ֆիլիպն ու մի քանի սպաներ մեկնեցին Պորտ-Ջեքսոն, որը գտնվում էր 12 կմ դեպի հյուսիս։ Նպատակը բնակավայրի համար ավելի բարեհաջող տեղանքի հետախուզումն էր։ Նրանք մնում էին այնտեղ մինչև հունվարի 23-ը։ Ֆիլիպն անվանեց իրենց իջած տեղը Սիդնեյ-Քոուվ` ներքին գործերի նախարար Թոմաս Թաունծենդի անունով, ով Սիդնեյի 1-ին վիկոնտն էր։ Նրանք ունեցան նաև որոշակի շփումներ աբորիգենների հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ավստրալիայի Ազգային Օր
Ավստրալիայի Ազգային Օրվա պատմություն
Ավստրալիայի Օր
Լյո (Էնայի գավառ)

Լյո (ֆր.՝ Liez), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Տերնիե կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լան։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02431:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով համայնքի բնակչությունը կազմում է 435 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 290 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 194-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 96-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 66, 9%, 1999 թվականին եղել է 64,1%)։ 194 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 169-ը (90 տղամարդ և 70 կին), գործազուրկ էին 25 մարդ (11 տղամարդ և 14 կին)։ 96 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 21-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 51-ը՝ թոշակառուներ, 24-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Լյո (ֆր.)
Մեր համազգային հոբելյանը և դպրոցն ու գրականությունը

«Մեր համազգային հոբելյանը և դպրոցն ու գրականությունը», հայ բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից՝ գրված 1913 թվականին։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1913 թվականին Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթի (№ 229) հոկտեմբերի 12-ի համարում։ Այնուհետև՝ 1969 թվականին Երևանում լույս տեսած Ն․ Թումանյանի «Թումանյանը քննադատ» գրքում (էջ 278-279) և 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության չորրորդ հատորում (էջ 281-282)։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 7-րդ հատորում արտատպվել է Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթից։


== Ծանոթագրություններ ==
Սթոուն շրջան (Միսսիսիպի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սթոուն շրջան (այլ կիրառումներ)Սթոուն շրջան (անգլ.՝ Stone County), ԱՄՆ Միսսիսիպի նահանգի 82 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.153 կմ² է, բնակչությունը՝ 17.786 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ուիգինս բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1916 թ.։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովական շարժում

Ժողովական շարժումը Կաթոլիկ եկեղեցու ներսում ստեղծված իրավիճակի արդյունքում ձևավորվեց ժողովրդական շարժումը։ Նրա կողմնակիցների համոզմամբ՝ պապը չէր կարող լինել եկեղեցու ղեկավար։ Այդպիսին կարող էր լինել միայն տիեզերական ժողովը։ Այստեղից էլ՝ շարժման անունը։ Նրա ներկայացուցիչներն աշխատում էին բարեփոխումներ անցկացնել եկեղեցում և բարձրացնել նրա հեղինակությունը։ Նրանց վերջապես հաջողվեց Կոնստանցում հրավիրել տիեզերական ժողով (1414–1418), որտեղ որոշում ընդունվեց, որ պապը պետք է ենթարկվի ժողովի որոշումներին, իսկ տիեզերական ժողովները պետք է հրավիրվեն կանոնավոր։ Մեծ հերձվածը՚ վերացվեց 1449 թվականին Լոզանի ժողովում, որտեղ ընտրվեց մեկ պապ։ Ժողովական շարժումը պարտություն կրեց, քանի որ պապի միանձնյա իշխանությունը վերականգնվեց։
Սակայն շարժման գաղափարներն Արևմտյան Եվրոպայի մի շարք երկրներում օգտագործեցին պապականությունից անկախ եկեղեցիներ ստեղծելու համար։ 1439 թվականին Ֆրանսիայի թագավոր Կարլոս 7–րդն ընդունեց Բուրժի պրագմատիկ սանկցիան, ըստ որի՝ սահմանվում էր ֆրանսիական եկեղեցու անկախությունը։ Ֆրանսիական եկեղեցին առաջնորդվել էր ոչ թե պապի ընդունած որոշումներով, ինչպես առաջ, այլ տիեզերական ժողովի կանոններով։ Բարձրաստիճան հոգևորականներին պաշտոնների նշանակում էր թագավորը։ Այսպիսի որոշումներ սկսեցին ընդունել նաև Անգլիայում։ ՙՄեծ հերձվածից հետո պապականությունն ստիպված էր հրաժարվել համընդհանրական իշխանության հավակնություններից, քանի որ չկարողացավ վերականգնել իր նախկին իշխանությունը Անգլիայի, Ֆրանսիայի, Իսպանիայի եկեղեցիների նկատմամբ։
Պապականության դիրքերի թուլացմանը Եվրոպայում զգալիորեն նպաստեցին նաև 12–13-րդ դարերը տարբեր երկրներում ծավալված հերետիկոսական շարժումները։ Հռոմի պապերից անկախ ազգային եկեղեցի ստեղծելու գաղափարներն Անգլիայում, Չեխիայում և այլուր ծանր հարված հասցրին նրանց հեղինակությանը։ Պապականության հրաժարվելը եկեղեցում բարեփոխումներ կատարելուց դժգոհություն էր առաջացնում և բարենպաստ պայմաններ ստեղծում Ռեֆորմացիայի գաղափարների տարածման համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Համաշհարհային պատմություն 11
Այրուագրա

Այրուագրա, լեռնագագաթ Հայկական լեռնաշխարհում, Հայկական Պարի կենտրոնական շրջանում, Կաղզվանից հարավ–արևելք, Արաքսի աջ կողմում։ Բարձրությունը մոտ 2814 մ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սիտնիկի (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍիտնիկիՍիտնիկի (ռուս.՝ Ситники), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նիկիտսկոե (գյուղ, Կլյազինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիկիտսկոեՆիկիտսկոե (ռուս.՝ Никитское), գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Կլյազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 33 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սաառե (գյուղ, Պիիռիսաառե շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍաառեՍաառե (էստ․՝ Saare), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Պիիռիսաառե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 11 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
(1064) Աեթուսա

(1064) Աեթուսա (անգլ.՝ Aethusa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1926 թվականի օգոստոսի 2-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,545243 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1009 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9896 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1483,17 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,242723 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,49° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1064) Աեթուսա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Քիշիֆլի

Քիշիֆլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Հալեպի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր
Շուա Աղվի

Շուա Աղվի (վրաց.՝ შუა აღვი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Ցագերի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 600 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ցագերից հեռու է 10 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 43 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բ. Ն. Շնաուբերտի եկամտաբեր տուն

Բ. Ն. Շնաուբերտի եկամտաբեր տուն (ռուս.՝ Доходный дом Б. Н. Шнауберта), ճարտարապետական հուշարձան Մոսկվայում։


== Պատմություն ==

Քարե պալատները կառուցվել են 1757 թվականին իշխան Վլադիմիրի տաճարից ոչ հեռու, շենքը եկեղեցուց բաժանվել է այն ժամանակ գոյություն ունեցող, այժմ չպահպանված նրբանցքով։ 18-րդ դարի վերջում պալատները վերակառուցվել են Վենեդիկտովների ընտանիքի կողմից և դարձել քաղաքային վարչության մաս։
1820-ական թվականներին կամարակապ պալատների սեփականատերը բժիշկ Կառլ Շնաուբերտն էր, որի օրոք պալատը վերականգնվեց 1812 թվականի Մոսկվայի հրդեհի հետևանքներից և հիմնական շենքի մոտ մի քանի գրասենյակային շենքեր կառուցվեցին։
19-րդ դարի կեսերից՝ 1880-ական թվականներին, առանձնատունը բաժանվեց. առաջին մասը վաճառվեց  Բ. Շ. Մոնոսզոնին, երկրորդը մնաց Շնաուբեր եղբայրների` Վլադիմիրի և Բորիսի մոտ։ Վերջինս բավականին հարուստ ինժեներ-ճարտարապետ էր, մոսկովյան մոդեռնի վարպետներից մեկը, ով բարեգործական նվիրատվություններ էր կատարում։ Հետագայում նա դարձավ գույքի սեփականատերը։
1903 թվականին Բորիս Նիկոլաևիչ Շնաուբերտը կառուցել է չորսհարկանի եկամտաբեր տուն, որի ճակատները շատ լակոնիկ ձևով են զարդարված։ Շենքի հիմք են հանդիսանում 18-րդ դարի պալատները։ Նրա շրջանակում ընդգրկեցին նաև 1820-ական թվականների ծառայողական կողաշենքը։ Շենքը զարդարում է մետաղական ճաղավանդակով պատշգամբը և բազմանկյունանի կարկառամասը։ Մուտքի դեկորի աչքի ընկնող տարր է մոդեռն ոճով ջրաշուշանի տեսքով պատրաստված կերամիկական պաննոն։
1910 թվականին եկամտաբեր տունը վերակառուցվել է։
Բորիս Շնաուբերտը մինչև Հոկտեմբերյան հեղափոխության ժամանակ իր մահը եղել է գույքի սեփականատերը, որից հետո շենքը անցել էր իր անչափահաս երեխաներին, որոնք, սակայն, մնացել էին միայն առաջին հարկի երկու սենյակները։ Մնացած տարածքը զբաղեցրել են նոր կենվորները։
Ներկայումս շենքում կան  բնակելի տներ։ Բ. Ն. Շնաուբերտի եկամտաբեր տունը հանդիսանում է դաշնային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սվեյն Բլանդհեյմ

Սվեյն Լավիկ Բլանդհեյմ (նորվ.՝ Svein Lavik Blindheim, օգոստոսի 29, 1916(1916-08-29), Voss, Հորդալան, Նորվեգիա - մարտի 17, 2013(2013-03-17)), նորվեգացի սպա, ով հայտնի է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում դիմադրությունում իր աշխատանքի համար։


== Անձնական կյանք ==
Բլանդհեյմը ծնվել է Վոսսում, մանկավարժների ընտանիքում։ 


== Կարիերա ==
Մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը ուսանել է Ասկիմում, մրցել միջին երկարության վազքի և դահուկավազքի մրցատարածություններում տեղական Ասկիմ ԻՖ սպորտային ակումբում։ Ռազմական կրթություն ստացել է Տերնինգմոենում։
Մասնակցել է նորվեգական կամպանիայի Ֆոսսում կամրջի մարտին, իսկ այնուհետև եղել է Նորվեգական անկախ ընկերության Հատուկ գործողությունների իրականացման մասնաճյուղի անդամ։ 1944-ին ստեղծել է և եղել է Aks 13000 սաբոտաժային խմբի առաջին առաջնորդը։ Պարգևատրվել է Սրով ռազմական խաչով և մեկաստղանի պատերազմական մեդալով պատերազմի ընթացքում իր գործունեության համար։
Հետպատերազմյա ժամանակաշրջանում եղել է լիբերալ կուսակցության անդամ։ 1961-ի խորհրդարանական ընտրություններում եղել է կուսակցության կրտսեր թեկնածու։ 1966-ին ազատվել է զինված ուժերից Նորվեգիայի միջուկային քաղաքականության քննադատության համար։ 
1978-ին դատապարտվել է 75 օրվա ազատազրկման Սառը պատերազմի ընթացքում Խորհրդային Միությունում լրտեսական գործողությունների բացահայտման համար, չնայած այն հանգամանքին, որ տեղեկատվությունը հանրայնացվել էր ֆիննական գործակալների կողմից ֆիննական մամուլում Բլանդհեյմից տարիներ առաջ։
Գեղամյաններ

Գեղամյաններ, հայ ազնվականական տուն Երևանի խանությունում 18-19-րդ դարերում, գրվում էին նաև Գեղամացի, Հազարապետյան։ Մելիքության իրավունքով նրանց կառավարմանն էին հանձնված Կոտայքի և Գեղամա գավառները, մասնավորապես՝ Զաք, Ելղովան, Արզնի, Արամուս, Դան և այլ գյուղերը։
Վարում էին Երևանի խանության հայկական հետևակ (սարբազների) գնդի մինբաշու (հազարապետի) պաշտոնը և մոտ էին կանգնած խանական արքունիքին։ Նրանց էր հանձնարարված նաև Երևան—Սևանա լիճ—Թիֆլիս ճանապարհի առևտրական քարավանների պաշտպանությունը, որի համար մաքս էին գանձում։ Արևելյան Հայաստանը Ռուսաստանին միացվելուց հետո թիուլային իրավունքով նրանց էր պատկանում Բջնի գյուղը։
Գեղամյանները (ամենանշանավոր դեմքը Գաբրիել յուզբաշին էր) գործուն մասնակցություն են ունեցել հայ ազգային-ազատագրական պայքարին։ 1780-ական թթ․ նրանք Արարատյան հայերի անունից դիմել են ռուս, կառավարությանը և օգնություն խնդրել՝ ազատագրվելու խանական լծից։ 1804 թ.-ի ռուս, զորքերի երևանյան առաջին ձախողված արշավանքից հետո Գաբրիել, Հովհաննես և Բարսեղ Գեղամյանները իրենց պատկանած գյուղերի բնակչության հետ անցան Վրաստան, որտեղ նրանց շնորհվեց ռուս, ազնվականի կոչում։ Գտնվելով նյութական ծանր պայմաններում՝ մի քանի տարի անց Գեղամյանները կրկին վերադարձան Երևանի խանություն և վերագրավեցին իրենց նախկին դիրքը։ Կալվածատեր Գեղամյանների դեմ երկարատև պայքար են մղել նրանց ենթակա գյուղերի, մասնավորապես Բջնիի գյուղացիները։
Մժակինո

Մժակինո (ռուս.՝ Мжакино), գյուղ Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Սպասկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Յուլիանա Նոյհուբեր

Յուլիանա Նոյհուբեր (գերմաներեն՝ Juliana Neuhuber, 1979, Kirchdorf an der Krems, Վերին Ավստրիա, Ավստրիա), ժամանակակից ավստրիացի կինոռեժիսոր, սցենարիստ, նկարչուհի։ Ապրում է ստեղծագործում է Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայում։
Ստեղծագործական իր գործունեությունը Յուլիանան սկսել է ծավալել 1998 թվականից և արդեն հասցրել է իրագործել մի ամբողջ շարք նկարչական ու արտիստական նախագծեր, ինչպես նաև՝ նկարահանել բազմաթիվ կարճամետրաժ կինոնկարներ, որոնցից շատերն արժանացել են թե՛ կինոհանդիսատեսների և թե՛ կինոքննադատների ջերմ ընդունելությանն ու բարձր գնահատականին։
Նրա առաջին գեղարվեստական կինոնկարը Je Suis Auto վերնագիրը կրող ֆիլմն է, որ նա նկարահանել է մեկ այլ կինոռեժիսորի՝ Յոհանես Գրենցֆյուրտների հեղինակակցությամբ։ Այդ ֆիլմում գլխավոր հերոսների դերերի մարմնավորմամբ հանդես են եկել ամերիկացի անվանի կինոդերասաններ Չեյզ Մասթերսոնը և Ջեյսոն Սքոթը։
2018 թվականին կայացած ավստրիական կինոյի փառատոնում Յուլիանա Նոյհուբերն արժանացել է Austrian Indie Adler պատվավոր մրցանակի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Յուլիանա Նոյհուբեր Internet Movie Database կայքում
Պաշտոնական կայքէջը
Նրանք դերասաններ էին

«Նրանք դերասաններ էին» (ռուս.՝ «Они были актёрами»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Գեորգի Նատանսոնը 1981 թվականին «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում։
Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1981 թվականի դեկտեմբերին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի սյուժեն հիմնված է Հայրենական մեծ պատերազմի իրական իրադարձությունների վրա։ Գերմանաֆաշիստական զորքերի կողմից գրավված Ղրիմում Սիմֆերոպոլի թատրոնի դերասանները շարունակում են հերոսական պայքարը թշնամու դեմ՝ «Սոկոլ» ընդհատակյա խմբի կազմում։
Բայց ոչ բոլոր մարդիկ են օկուպացված տարածքում իրենց պահում հավասարապես արժանի։ Եղել են նաև նրանք, ովքեր ծառայության են գնացել զավթիչների մոտ և դավաճան են դարձել։ Նրանք էլ ընդհատակայիններին մատնել են գեստապոյին։ 1944 թվականի ապրիլի 10-ին՝ քաղաքի ազատագրումից 3 օր առաջ, ընդհատակայինները գնդակահարվել են Սիմֆերոպոլի ծայրամասում։
Մի քանի դավաճանների հաջողվել է այդ ժամանակ թաքցնել իրենց հանցագործությունները։ Միայն 1980 թվականին նրանք կանգնել են ռազմական տրիբունալի առջև՝ գեստապոյի հետ համագործակցության համար և կրել իրենց արժանի պատիժը։


== Դերերում ==
Զինաիդա Կիրիենկո – Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնա Պերեգոնեց, թատրոնի դերասանուհի
Իգոր Լեդոգորով – Ռյաբինին, թատրոնի տնօրեն
Ալեքսանդր Ֆատյուշին – Նիկոլայ Անդրեևիչ Բարիշև, թատերական նկարիչ, ընդհատակյա ակտիվիստ
Ժաննա Պրոխորենկո – Օզերովա, կուսակցության ընդհատակյա քաղկոմի կապավոր
Վլադիմիր Դրուժնիկով – Անատոլի Իվանովիչ Դոբկևիչ, թատրոնի գլխավոր ռեժիսոր, առաջատար դերասան, Պերեգոնեցի ամուսինը
Նիկոլայ Վոլկով – Վսեվոլոդ Իգնատևիչ Դվին-Դվինսկի, թատրոնի ամենածեր դերասանը
Ելիզավետա Սերգեևա – Զոյա Պավլովնա Յակովլևա, թատրոնի դերասանուհի
Լյուդմիլա Ստոյանովա – Նատալյա Ֆեոդորովա, թատրոնի դերասանուհի 
Արիստարխ Լիվանով – Դմիտրի Կոնստանտինովիչ Դոբրոսմիսլով, թատրոնի դերասան 
Վլադիմիր Զայցև – Սավվատեև, ընդհատակային
Եվգենի Տարասով – Իվան Ֆեոդորովիչ, տարեց դերասան
Ալեքսեյ Ալեքսեև – ռազմական տրիբունալի նախագահ 
Մուզա Կրեպկոգորսկայա – Աննա Պանկրատևնա Կաբլուկովա, գեստապոյի գործակալ 
Իվան Կոսիխ – Մատվեյ Գավրիլովիչ Սոլոդչի, գեստապոյի աշխատակից 
Բորիս Բիտյուկով – Հանս Ֆրանցևիչ Ֆրիկե, գեստապոյի թարգմանիչ 
Ուլդիս Լիելդիջ – Հանս ֆոն Վինե, օբերստ (Վերմախտի գնդապետ) 
Աուդրիս Մեչիսլովաս Խադարավիչյուս – Կուրտ Կրիսթման, ՍՍ  շտուրմբանֆյուրեր 
Յուոզաս Ռիգերտաս – Վալտեր Կերեր, ՍՍ  ունտերշտուրմֆյուրեր 
Իվան Ժևագո – Սիմֆերոպոլի բուրգոմիստր 
Նիկոլայ Բարմին – մեղադրող ռազմական տրիբունալում 
Բոգդան Բենյուկ – դիմորդ
Անդրեյ Բրանդտ – էպիզոդ
Վալերի Վինոգրադով – ռազմական տրիբունալի անդամ, արդարադատության փոխգնդապետ 
Վադիմ Գրաչյով – պաշտպան ռազմական տրիբունալում 
Նատալյա Գրիգորևա – դիմորդ 
Սերգեյ Զելենյուկ – էպիզոդ
Եվգենի Կապիտոնով – էպիզոդ
Յուրի Մարտինով – ռազմական տրիբունալի անդամ, արդարադատության մայոր 
Վալենտինա Կլյագինա – Նատաշա Ուստյուգ, ռադիստ
Վալերի Ֆրոլով – էպիզոդ
Բորիս Խալեև – պարտիզանական ջոկատի հրամանատար
Յուրի Մաքսիմով – դերասան (լուսագրերում նշված չէ) 
Գալինա Լևչենկո – կին դատարանի դահլիճում կին (լուսագրերում նշված չէ) 
Յուրի Սոկոլով – էպիզոդ (լուսագրերում նշված չէ) 
Դանուտա Ստոլյարսկայա – էպիզոդ (լուսագրերում նշված չէ)Ֆիլմում երգը կատարում է Իոսիֆ Կոբզոնը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Նրանք դերասաններ էին» Archived 2020-02-16 at the Wayback Machine.
«Նրանք դերասաններ էին»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Հմայակ Խորխոռունի

Հմայակ Խորխոռունի (4-րդ դար - 4-րդ դար), հայ նախարար և Հայոց Մաղխազ Մեծ Հայքում, Տուրուբերան աշխարհի Խորխոռունիք գավառի տանուտերը, Մանասպի որդին, Գարջույլի հայրը, Խորխոռունիների նախարարական տոհմից։


== Կենսագրություն ==
353 թվականին մի խումբ նախարարների, իշխանների և հոգևորականների հետ ուղեկցել է Ներսես Մեծին դեպի Կեսարիա՝ կաթողիկոս օծվելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Սոնյա Օկեսոն

Սոնյա Օկեսոն (շվեդերեն՝ Sonja Åkesson, ապրիլի 19, 1926(1926-04-19), Buttle parish, Շվեդիա - մայիսի 5, 1977(1977-05-05), Հալմստադ, Շվեդիա), շվեդ բանաստեղծ, գրող, նկարչուհի։


== Գործունեություն ==
Սոնյա Օկեսոնը սկսեց ստեղծագործել 28 տարեկանում Ստոկհոլմ տեղափոխվելուց և ատաղձագործ ամուսնուց բաժանվելուց հետո։ Այդ  ամուսնությունից նա ունեցել է երկու երեխա։ Ամուսնալուծության ժամանակ հղի էր երրորդ երեխայով (երեխան մահացել է լեյկեմիայից երկու տարեկանում)։
1956 թվականին Սոնյան ամուսնացել է Բո Հոլմբերգի հետ և ունեցել է չորրորդ երեխային։ Հաջորդ տարի նա հրապարակել է բանաստեղծությունների իր առաջին հավաքածուն` Situationer: 1963 թվականին Husfrid գրքի հրատարակումը նրան մեծ հռչակ է բերել։ Սոնյան հայտնի է դարձել իր հեղինակային ոճով, կենսակերպով և հանրային մեկնաբանություններով։ Ինը տարի ամուսնությունից հետո նա ամուսնալուծվել է։ Երրորդ անգամ ամուսնացել է շվեդ գրող Յարլ Համմարբերգի հետ, որից ունեցել է հինգերորդ երեխային։ 1970-ական թվականներին հոգեկան հիվանդություն ձեռք բերելուց հետո տեղափոխվել է Հալմստադ։ 1977 թվականին 51 տարեկանում մահացել է քաղցկեղից։
Ֆեմինիստական շարժումը բարձր է գնահատել Օկեսոնի աշխատանքը և հաճախ մեջբերումներ կատարել նրա ստեղծագործություններից, որոնցից ամենահայտնին, թերևս, «äktenskapsfrågan» է։


== Ստեղծագործություններ ==


=== Լիրիկա ===
Situationer (1957)
Glasveranda (1959)
Husfrid (1963)
Pris (1968)
Sagan om Siv (1974)


=== Արձակ ===
Skvallerspegel (1960)
Leva livet (1961)
Efter balen (1962)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Окессон / А. А. Мацевич // Океанариум - Оясио. - М. : Большая российская энциклопедия, 2014. - С. 18. - (Большая российская энциклопедия : [в 35 т.] / гл. ред. Ю. С. Осипов ; 2004-2017, т. 24). - ISBN 978-5-85270-361-3.
Նրանք (ֆիլմ)

Նրանք (վրաց.՝ Isini), 1992 թվականին Վրացֆիլմ կինոստուդիայում «Գեորգի» ստեղծագործական միության կողմից նկարահանված գեղարվեստական ֆիլմ, դրամա։ Ֆիլմը նկարահանել է Լևան Զաքարեյաշվիլին Գիա Բադրիձայի հետ համատեղ գրված սցենարով։ Ֆիլմի գլխավոր դերերում հանդես են գալիս Զազա Կոլելիշվիլին, Մինդիա Լորդքիփանիձեն, Քեթի Պանցխավան, Մատլյուբա Ալիմովան, ինչպես նաև Սերգեյ Շվեդկովը և Բեքա Ջգուբուրիան։
Ֆիլմը նկարահանվել է որպես սոցիալական առակ՝ քրեական դրամայի ժանրային առանձնահատկությունների օգտագործմամբ։ Ֆիլմը կինոքննադատներին է ներկայացվել 1992 թվականին Կաննի կինոփառատոնի շրջանակներում։ 2005 թվականի ապրիլի 3-ին ֆիլմը Չեխիայում մասնակցել է կինոփառատոնի (Febio Film Festival)։


== Սյուժե ==
Ֆիլմում պատկերված է մի երիտասարդ մարդու կյանք։ Նրա կյանքի միջոցով ցույց է տրվում նաև Վրաստանում կատարվող փոփոխությունները՝ սոցիալիզմի վերջին տարիները, անկախության առաջին տարիները։ Այդ ժամանակ գլխավոր հերոսը բանտ է ընկնում, որտեղից դուրս գալուց հետո՝ 1990-ական թվականներին, զբաղվում է քրեական գործունեությամբ և ի վերջո ինքնասպանություն է գործում։
Ֆիլմի վերջաբանում ներկայացվում է մի քաղվածք Մատթեոսի ավետարանի 18-րդ գլխից. «Եթե մի մարդ հարյուր ոչխար ունենա և նրանցից մեկին կորցնի, մի՞թե չի թողնի իննսունիննին անապատում և չի գնա կորածի հետևից, մինչև որ գտնի նրան։ Եվ երբ գտնի, կուրախանա ու կդնի նրան իր ուսերին։ Ասում եմ ձեզ. այդպես էլ երկնքում ավելի մեծ ուրախություն կլինի զղջացող մեկ մեղավորի համար, քան իննսունինը արդարների համար, որոնք զղջալու կարիք չունեն»։


== Դերերում ==
Զազա Կոլելիշվիլի
Մինդիա Լորդքիփանիձե
Քեթի Պանցխավա
Մատլյուբա Ալիմովա
Սերգեյ Շվեդկով
Բեքա Ջգուբուրիա
Զվիադ Թավաձե
Զուխրիդտին Ռեջամետով
Ջաբա Շամատավա


== Նկարահանող անձնակազմ ==
Սցենարի հեղինակներ՝
Լևան Զաքարեյշվիլի
Գիա Բադրիձե
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Լևան Զաքարեյշվիլի
Պրոդյուսեր՝ Թարխան Մագրաձե
Բեմադրող օպերատոր՝ Օլեգ Բաշնին
Բեմադրող նկարիչներ՝
Թամար Փոցխիշվիլի
Գիա Լապերաձե
Կոմպոզիտոր՝ Տոմազ Կուրաշվիլի
Մոնտաժող՝ Լալի Կոլխիդաշվիլի
Հնչյունային ռեժիսոր՝ Էդիշեր Գեորգաձե


== Մրցանակ ==
1992, Թբիլիսիի կինոփառատոն - Լավագույն ռեժիսոր (Լևան Զաքարեյշվիլի)


== Աղբյուրներ ==
«Նրանք» ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Նրանք» ֆիլմը kino-teatr.ru կայքում


== Արտաքին հղումներ ==
«Они» на сайте Медиатека(չաշխատող հղում)
«Они» на сайте Megakm.Ру Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Էլինգեն

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Էլինգեն (այլ կիրառումներ) Էլինգեն  (գերմ.՝ Ellingen), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիայի տարածքում։
Մտնում է Վայսենբուրգ Գունցենհաուզեն շրջանի կազմի մեջ։ Էլինգենի ենթակաության տակ է։ Բնակչությունը 3643 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 31,25 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 5 77 122։ 
Կոմունան բաժանված է 7 գյուղական շրջանների։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Լագրաս (կանտոն)

Լագրաս (ֆր.՝ Lagrasse), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Լանգըդոկ-Ռուսիլյոն շրջանում։ Օդ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Կարկասոն օկրուգի մեջ։ Համաձայն 1999 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 2977 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1118 է։ Կանտոնում կա 18 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Հրդեհ Ձմեռային բալ առևտրա-ժամանցային կենտրոնում

Հրդեհ «Ձմեռային բալ» առևտրի կենտրոնում (նաև Կեմերովոյի հրդեհ)՝ զոհերի թվաքանակով մասշտաբային աղետ, որը սկսվել է 2018 թվականի մարտի 25-ին Ռուսաստանի Դաշնության Կեմերովո քաղաքում։ Հրդեհի պատճառով Կեմերովոյում հայտարարվել է դաշնային մակարդակի արտակարգ իրավիճակ։ Աղետի հետևանքով, ըստ պետական պաշտոնական տվյալների, մարտի 26-ի կեսօրի դրությամբ զոհվել է 64  մարդ։ Համաձայն հանրության շրջանում շրջանառվող լուրերի՝ զոհերի թվաքանակը անցնում է 300-ը։ Հրդեհը զոհերի թվով դարձել է խոշորագույնը Ռուսաստանի Դաշնությունում 2009 թվականի «Կաղ ձի» գիշերային ակումբի հրդեհից հետո։ Կեմերովոյի շրջանում մարտի 27-ից հայտարարվել է եռօրյա սուգ։


== Շինություն ==
Առևտրա-ժամանցային համալիրի սեփականատերն է «Կեմերովի հրուշակեղենի կոմբինատ» ԲԲԸ-ն): Երրորդ և չորրորդ հարկերի վարձակալը հանդիսացել է Կեմերովոյի «Ձմեռային բալ» ՍՊԸ-ն։


== Զոհեր և տուժածներ ==
Հրդեհի հետևանքով, ըստ պետական պաշտոնական տվյալների, մարտի 26-ի կեսօրի դրությամբ զոհվել է 64 մարդ։ Համաձայն հանրության շրջանում շրջանառվող լուրերի՝ զոհերի թվաքանակը անցնում է 300-ը։


== Ծանոթագրություններ ==