armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մումիաների թանգարան

Մումիաների թանգարան (իսպ.՝ Museo de las Momias de Guanajuato), գտնվում է մեքսիկական Գուանախուատո քաղաքում, համանուն Գուանխուատո նահանգի կենտրոնում։
Թանգարանում գտնվում են բնական ձևով պահպանված մարդկանց մումիացված մարմինները, որոնց մեծամասնությունը մահացել են 19-րդ դարի երկրորդ կեսերին և 20-րդ դարի առաջին կեսերին և թաղվել են Գուանախուատո քաղաքի տեղական «Սուրբ Պաուլայի պանթեոն» գերեզմանոցում։


== Թանգարանի պատմություն և ցուցահանդես ==

Թանգարանում գտնվում են 111 մումիաներ (ցուցադրվում են 59 մումիաներ), որոնք շիրմից հանվել են 1865 թվականից 1958 թվականը, երբ գործում էր օրենք, որը պարտավորեցնում են հարազատներին վճարել հարկ, որպեսզի նրանց հարազատների մարմինը մնա գերեզմանոցում։ Եթե հարկը ժամանակին չէր վճարվում, ապա հարազատները իրավունք չէին ունենում թաղված տեղի վրա, և մահացածի մարմինը հանում էին շիրմաքարից։ Ինչպես պարզվում է, նրանցից մի քանիսը բնական ճանապարհով մումիացվել էին, և նրանց պահում էին գերեզմանոցի կողքին գտնվող հատուկ շենքում։
Ամենահինը 1983 թվականի թաղվածներն են, երբ քաղաքում տարածվել էր խոլերայի համավարակ։ Ըստ այլ տվյալների, մումիաները, որոնք տեղադրված են թանգարանում, պատկանում են մարդկանց, որոնք մահացել են 1850-1950 թվականներին։
19-րդ դարի վերջում և 20-րդ դարի սկզբին այս մումիաները գրավում էին զբոսաշրջիկներին, և գերեզմանոցի աշխատողները սկսում են գումար վերցնել այդտեղ այցելելու համար, որտեղ որ գտնվում էին մումիաները։ Գուանախուատոյի Մումիաների թանգարանի կառուցման պաշտոնական տարեթիվը 1969 թվականն է, երբ մումիաները տեղադրվել են ապակեպատ դարակաշարերում։
2007 թվականին թանգարանի ցուցանմուշները բաժանվել են տարբեր թեմաների։ Ըստ պաշտոնական կայքի տվյալների` ամեն տարի թանգարան են գալիս հարյուր հազարավոր զբոսաշրջիկներ։ Սկսած հենց այդ 2007 թվականից` 22 մումիաներ հետազոտվել են Տեխաս նահանգային համալսարանում (Texas State University, San Marcos):
Սկսած 2009 թվականից` ԱՄՆում կազմակերպվել են ցուցահանդեսների շարք, որտեղ ցուցադրվել են թանգարանի 36 մումիաները։ Առաջին այդպիսի ցուցահանդեսներից բացվել է 2009 թվականի հոկտեմբերին, Դետրոյթում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Guanajuato Mummies, www.mummytombs.com
The Mummies of Guanajuato, www3.sympatico.ca
The Mummies of Guanajuato, слайд-шоу на www.youtube.com
Իմանտ Զիեդոնիս

Իմանտ Զիեդոնիս (լատիշ․՝ Laimonis Vāczemnieks, մայիսի 3, 1933(1933-05-03)[…], Ռագացիեմս, Lapmežciems Parish, Լատվիա - փետրվարի 27, 2013(2013-02-27), Ռիգա, Լատվիա), լատվիացի գրող, արձակագիր։ ԼԽՍՀ պետական մրցանակի դափնեկիր (1967)։ ԼԽՍՀ ժողովրդական գրող (1977), «Երեք աստղ» շքանշանի ասպետ (1995)։ 
Ռիգայի «Դայլես» թատրոնի դերասանուհի Աուսմա Զիեդոնիս-Կանտանեի ամուսինը։


== Կենսագրություն ==
Իմանտ Զիեդոնիսը ծնվել է 1933 թվականին Յուրմալայի Սլոկա շրջանում։ Ավարտել է Տուկումսկի միջնակարգ դպրոցը, 1959 թվականին՝ Լատվիայի համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետը։ 1964 թվականին գրականության բարձրագույն դասընթացներ է անցել ՌԴ ԳԱ Մաքսիմ Գորկու անվան համաշխարհային գրականության ինստիտուտում։ Զբաղեցրել է տարբեր պաշտոններ, եղել է գրադարանավար, ճանապարհաշինարար, ուսուցիչ, խմբագիր։
Բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն՝ «Հող և երազանք» (Zemes un sapņu smilts) տպագրվել է 1961 թվականին։ Տասնամյակի վերջում նա իր հաստատուն տեղն է ունեցել լատվիական գրականության մեջ՝ տպագրելով ևս երեք բանաստեղծական ժողովածուներ՝ «Սրտի ուժանակ» (Sirds dinamīts, 1963), «Մոտոցիկլ», (Motocikls, 1965) և «Ես գտնում եմ ինձ» (Es ieeju sevī, 1968)։
Միաժամանակ ստեղծագործել է արձակ ժանրում։ 1965 թվականին լույս է տեսել նրա «Պոետի սիրտը» (Dzejnieka dienasgrāmata), 1967 թվականին՝ «Փրփրակալած արահետով» ստեղծագործությունները, որից հետո Զիեդոնիսը գլխավորել է գրողների միության խորհուրդը և դարձել է Լատվիայի մշակութային հիմնադրամի նախագահը։ 1970-ական թվականներին ուսումնասիրել է լատվիական ժողովրդական մշակույթի արմատները։ Հաստատվել է Մուրյանի քաղաքից դուրս գտնվող գյուղական վայրում, որտեղ նաև տուն է կառուցել և գրել իր երեք քնարական և հեգնական մանրապատումների գրքեր («Epifānijas», 1971, 1974, 1994), որոնք նույնականացվում են որպես արձակ բանաստեղծություն։ Այս ժամանակաշրջանում Զիեդոնիսը հավաքել և գրել է ժողովրդական հեքիաթներ և մանկական գրքեր՝ «Գունավոր հեքիաթներ» (Krāsainās pasakas, 1973), «Արջերի հեքիաթը» (Lāču pasaka, 1976) և «Դատարկաբանություն և հեքիաթներ» (Blēņas un pasakas, 1980)։ Նրա «Ինչ է կոլխոզը» (Kas tas ir - kolhozs, 1984) գիրքը ուղղակիորեն հասցեագրված էր կոլխոզին կամ խորհրդային կոլտնտեսությանը։
Զիեդոնիսը եղել է Լատվիական ազգային վերածնունդ «Ատմոդա» շարժման նշանավոր դեմքերից։ 1990 թվականին ընտրվել է որպես Լատվիայի Հանրապետության Գերագույն խորհրդի անդամ և մեկն էր այն անդամներից, ով կողմ է քվեարկել Լատվիայի անկախության հռչակագրի վերականգնման համար։


== Մահը ==
Մահացել է 2013 թվականի փետրվարի 27-ին Ռիգայում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրական տվյալներ Archived 2019-04-12 at the Wayback Machine.
Համառոտ կենսագրություն
Պատմվածքներ Archived 2019-04-12 at the Wayback Machine.
Յանաուլ (գյուղ, Կրասնոկամսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՅանաուլՅանաուլ (ռուս.՝ Янаул, բաշկիրերեն՝ Яңауыл), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կրասնոկամսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 72 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հովակիմ Մելիքյան

Հովակիմ Մելիքյան (1885, Երևան, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - 1986), հայ քաղաքական գործիչ, Հայաստանի Հանրապետության Խորհրդարանի 2-րդ գումարման պատգամավոր։


== Կենսագրություն ==


== Աշխատություններ ==
Հեղինակել է «Արյան ճանապարհով» գիրքը։


== Տես նաև ==
Հայաստանի Հանրապետության Խորհրդարանի (1918-1920) 2-րդ գումարման պատգամավորների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Պոդիմովո

Պոդիմովո (ուկրաիներեն՝ Подимове), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նիկոլաևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոդիմովո գյուղում բնակվում էր 133 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սպաս (հեռուստաալիք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սպաս (այլ կիրառումներ)Սպաս (ռուս.՝ Спас), ռուսական հանրային ուղղափառ հեռուստաալիք։ Հեռարձակումը սկսել է 2005 թվականի հուլիսի 28։ Հասանելի է Ռուսաստանում, Բելառուսում և Ղազախստանում անալոգային, կաբելային և արբանյակային տիրույթներում։ Հեռուստաալիքի հիմնական սեփականատերն է Ռուս ուղղափառ եկեղեցու Մոսկովյան թեմը։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2017-05-07 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Կորենոե (գյուղ, Դվուրեչենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿորենոեԿորենոե (ուկրաիներեն՝ Петро-Іванівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դվուրեչենսկի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պլեեբո

Պլեեբո (անգլերեն՝ Pleebo), փոքր քաղաք Լիբերիայի հարավում։ Բնակչությունը կազմում է 25,349 մարդ՝ 2013 թվականի տվյալներով։ Քաղաքը գտնվում է Մերիլենդ երկրամասում։
Մոնիկա Բոնվիչինի

Մոնիկա Բոնվիչինի (իտալերեն՝ Monica Bonvicini, փետրվարի 3, 1965(1965-02-03), Վենետիկ, Իտալիա), իտալացի քանդակագործ, լուսանկարիչ, վիդեո արտիստ, Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր։ Ակտիվ գործունեություն է ծավալում Իտալիայում, Գերմանիայում և ԱՄՆ-ում։


== Կենսագրություն ==
Մոնիկա Բոնվիչինին ծնվել է Վենետիկում։ Սովորել է Բեռլինի գեղարվեստի դպրոցում (Hochschule der Künste) և Կալիֆոռնիայի արվեստի ինստիտուտում (Կալիֆոռնիայի Վալենսիա շրջան)։ Նրա աշխատանքները ցուցադրվել են Բեռլինի բիենալեում (1998, 2003), Ստամբուլի բիենալեում (2003), Վենետիկի բիենալեում (2001, 2005, 2011 և 2015), անհատական ցուցադրություններ է ունեցել Փարիզի, Տոկիոյի պալատում (2002 ), Օքսֆորդի Ժամանակակից արվեստի պատկերասրահում (2003), Չիկագոյի արվեստի ինստիտուտում (2009), Բազելի գեղարվեստի թանգարանում (2009), Կասելի Ֆրիդերիցիան թանգարանում (2011), Մալագայի ժամանակակից արվեստի կենտրոնում (2011), Համբուրգի Deichtorhallen-ում (2012։
2003 թվականից Բոնվիչինին Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիայի քանդակագործության և կատարողական արվեստի ամբիոնի պրոֆեսոր է։  2012 թվականին Լոնդոնի «Էլիզաբեթ թագուհու օլիմպիական զբոսայգու» համար ստեղծել է «Run» լուսային տեղադրումը։ Բոնվիչինիի մեկ այլ քանդակ՝ «She Lies», գտնվում է Օսլոյի օպերային թատրոնի նավահանգստում։
Նրա մենագրություններից վերջինը տպագրել է Phaidon Press-ը (2014)։
Ստեղծագործությունները ցուցադրվում են Ցյուրիխի Պիտեր Կիլչման պատկերասրահում, Բեռլինի Կյոնինգ պատկերասրահում։


== Մրցանակներ ==
1999 թվականին Վենետիկի բիենալեում արժանացել է Ոսկե առյուծ մրցանակի, 2005 թվականին Բեռլինում Ազգային պատկերասրահի երիտասարդական մրցանակի, 2013 թվականին Բեռլինում՝ Rolandpreis արվեստի մրցանակի։ 2012 թվականին արժանացել է Իտալիայի պատվո շքանշանի։


== Մատենագիտություն ==
Alexander Alberro, Janet Kraynak and Juliane Rebentisch, Monica Bonvicini, Phaidon Press, London, 2014.
Harald Falkenberg, Susanne Titz and Bettina Steinbrügge, Monica Bonvicini: Disegni, Distanz, Berlin, 2012.
Jan Verwoert, Matthias Mühling and Nikola Dietrich, Monica Bonvicini, DuMont, Cologne, 2009.
Dan Cameron and Susanne von Falkenhausen, Monica Bonvicini, Hopefulmonster, Turin, 2000.


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Green Kate (սեպտեմբերի 3, 2013)։ «INTERVIEW: ARTIST MONICA BONVICINI»։ Neoaztlan։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-03-10-ին։ Վերցված է մայիսի 22, 2015
Միհրան Աբիկյան

Միհրան Աբիկի Աբիկյան (1855, Սամաթիա, Ֆաթիհ, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - դեկտեմբերի 15, 1938(1938-12-15), Սամաթիա, Ֆաթիհ, Ստամբուլ, Թուրքիա), հայ կրթական գործիչ, բառարանագիր։


== Կենսագրություն ==
Կրթություն ստացել է տեղի ծննդավայրի Սահակյան վարժարանում։ Երկար տարիներ եղել է Կ. Պոլսի հայկական դպրոցներում թուրքերենի ուսուցիչ։ Ունի տպագիր բազմաթիվ գործեր, բառարաններ, դասագրքեր, որոնցից շատերը արժանացել են մի քանի տպագրության, ինչպես «Առաջնորդ ուղղագրության օսմանյան լեզվի» (Կ. Պոլիս, 1894), «Լեթյիֆի ասար» (1894)։ Արժեքավոր են հատկապես նրա «Բառարան հայերեն-թուրքերեն ընդարձակ», «Բառարան հայերեն-թուրքերեն համառոտ» (1891), «Բառարան հայերեն-թուրքերեն-ֆրանսերեն» (1895) և այլ մի քանի բառագրքեր։


== Ծանոթագրություններ ==
Բուրգհասլախ

Բուրգհասլախ (գերմ.՝ Burghaslach), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Միջին Ֆրանկոնիա օկրուգին։ Գտնվում է Այշեի Նոյշտադ-Բադ Վինդսհայմ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 2504 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Տարածքը 44,02 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 5 75 116։
Բուրգհասլախի հարևան համայնքներն են Գայզելվինդը, Շլյուսելֆելդը, Վեստենբերգսգրեուտը, Մարկտ Տաշենդորֆը, Շայնֆելդը և Օբերշայնֆելդը։
Համայնքը ստորաբաժանվում է 16 վարչական բաժանմունքների։


== Ծանոթագրություններ ==
Խասին (գյուղ, Խասինսկի շրջան)

Խասին (ռուս.՝ Хасын), գյուղ Ռուսաստանի, Մագադանի մարզի Խասինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վիլ (կոմունա, Ֆրանսիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վիլ (այլ կիրառումներ)Վիլ (ֆր.՝ Villes), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Ռոն Ալպեր մարզում՝ Էն գավառում։ Էնի գավառ։ Մտնում է Բելգար սյուր Վալսերին կանտոնայի կազմի մեջ՝ Նանտյուայի շրջան։
INSEE կոդը՝ 01448


== Բնակչություն ==
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 385 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաների ցանկ
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
Յարկոե (այլ կիրառումներ)

Յարկոե, կարող է վերաբերել՝

Յարկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանում
Յարկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սակիի շրջանում
Առեստ

Առեստ, ավան (գյուղաքաղաք) Մեծ Հայքի Վասպուրական աշխարհամասի Առբերանի գավառում, Վանա լճի հյուսիս–արևելյան ափին, Առեստի (հետագայում՝ Բանդիմահի) գետաբերանի մոտ։
Արշակունիների ժամանակ Առեստավանում եղել է արքունական ձկնորսարան, ուր որսվում էր տառեխ։ Ձկան մի մասը սպառվում էր երկրի ներսում, մյուսը, աղ դրած կամ ապխտած, արտահանվում։ Առեստավանի ավերակները գտնվում են այժմյան Առնիստ գյուղից արևելք։


== Գրականություն ==
Երեմյան Ս. Տ., Հայաստանը ըստ «Աշխարհացոյց»–ի, Ե., 1963։


== Ծանոթագրություններ ==
Ախաշեն (լեռնագագաթ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ախաշեն (այլ կիրառումներ)Ախաշեն, լեռնագագաթ Ճորոխի ավազանում, Բաթումի հարավային կողմում։ Այստեղից սկիզբ է առնում համանուն առվակը։


== Ծանոթագրություններ ==
Լոպանի

Լոպանի (վրաց.՝ ლოპანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Քարելի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 800 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քարելից հեռու է 12 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդրո-Նևսկի (քաղաքատիպ ավան, Ալեքսանդրո-Նևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդրո-ՆևսկիԱլեքսանդրո-Նևսկի (ռուս.՝ Александро-Невский), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Ալեքսանդրո-Նևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4013 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ադրբեջանի պետական ​​գյուղատնտեսական թանգարան

Ադրբեջանի պետական ​​գյուղատնտեսական թանգարան (ադրբ.՝ Azərbaycan Dövlət Kənd Təsərrüfatı Muzeyi), Գյուղատնտեսական թանգարան, որը գտնվում է Ադրբեջանի Հանրապետության մայրաքաղաք Բաքվում։ Ադրբեջանի պետական ​​գյուղատնտեսական թանգարանը ստեղծվել է 1924 թվականին։ Թանգարանը հարուստ է Ադրբեջանում գյուղատնտեսության պատմությունն արտացոլող ցուցանմուշներով։ Թանգարանը Ադրբեջանի գյուղատնտեսության մեջ օգտագործվող գործիքների, գյուղատնտեսության զարգացման պատմության, աշխատանքի հերոսների մասին է, ովքեր դեր են ունեցել Ադրբեջանի տնտեսության զարգացման մեջ։


== Պատմություն ==
Թանգարանը հիմնադրվել է 1923 թվականին՝ Հանրապետության կառավարության և Հողային կոմիսարիատի նախաձեռնությամբ։
Սկզբնապես թանգարանը կազմակերպվել է որպես գյուղատնտեսական և արդյունաբերական առևտրի ցուցահանդես։ Հետագայում, երբ այստեղ ցուցադրվող ցուցանմուշների թիվն ավելացավ, ցուցահանդեսը սկսել է գործել որպես թանգարան։ 
Թանգարանն արտացոլում է Ադրբեջանի գյուղատնտեսության պատմությունն ու ներկա վիճակը։ Այստեղ ցուցադրվում են Գոբուստան արգելոցի նմուշը, Մետաքսի ճանապարհի քարտեզը, Ադրբեջանի տարբեր շրջաններում տարբեր ժամանակներում օգտագործված գյուղատնտեսական գործիքները, XVIII-XIX դարերին պատկանող մարդկանց տնտեսական կյանքը արտացոլող ցուցանմուշներ։
Թանգարանում պահվում են ավելի քան 15,000 հետաքրքիր ցուցանմուշներ, որոնք արտացոլում են Ադրբեջանի գյուղատնտեսությունն ու գյուղական բնակչության աշխատանքային ու կենցաղային պայմանները։ Թանգարանն ունի 5640 լուսանկար, 260 կենցաղային և ազգագրական, 37 նկարի, 35 կիրառական արվեստի օրինակ։ 


== Ծանոթագրություններ ==
25-րդ հյուսիսային զուգահեռական

25-րդ հյուսիսային զուգահեռականը այն կետերից կազմված շրջանագիծն է, որոնք որպես գագաթ հանդիսացող Երկրի կենտրոնով և հասարակածի վրայի համապատասխան կետերի հետ կազմում են 25°-ի անկյուն։ 
Անցնում է Աֆրիկայով, Հնդկական օվկիանոսով, Ասիայով, Խաղաղ օվկիանոսով, Հյուսիսային Ամերիկայով և Ատլանտյան օվկիանոսով։

Այս զուգահեռականի բոլոր կետերն ունեն հյուսիսային լայնության 25° (հս.լ. 25°) կոորդինատը։
Այս զուգահեռականի լայնության մեկ աստիճանին համապատասխանում է 100950 մ։


=== Ցերեկվա տևողությունը ===
Երկրի վրա գտնվող այս լայնության կետերից նայելիս արևը հորիզոնից վերև է գտնվում՝

ամառվա արևադարձի ժամանակ՝ 13 ժամ 42 րոպե
ձմեռվա արևադարձի ժամանակ՝ 10 ժամ 35 րոպե


=== Սահմաններ ===


== Տես նաև ==
26-րդ հյուսիսային զուգահեռական
24-րդ հյուսիսային զուգահեռական


== Ծանոթագրություններ ==
Լեսյա Նիկիտյուկ

Լեսյա Նիկիտյուկ (ռուս.` Леся Никитюк, հոկտեմբերի 19, 1987(1987-10-19), Խմելնիցկի, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի հեռուստահաղորդավարուհի, ով հայտնի է դարձել «Рассмеши комика» հումորային ծրագրից հետո։ «Рассмеши комика» ծրագրի ավարտից հետո նրան հրավիրում են «Орел и решка» նախագիծ որպես հաղորդավար։ Նա ընդունում է առաջարկը և դառնում Անդրեյ Բեդնյակովի հաղորդավարական զույգը։


== Կենսագրություն ==
Լեսյան ծնվել է 1987 թվականի հոկտեմբերի 19-ին Ուկրաինայի Խմելնիցկի քաղաքում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Խմելնիցկիի հումանիտար-մանկավարժական ակադեմիա։ Մասնակցել է ուսանողական հավաքներին և միջոցառումներին։ Նա իրեն անվանում է «գյուղական առյուծ»։ 2009 թվականին Օլգա Պանասենկոյի հետ միասին մասնակցում է «Бигуди Шоу» հեռուստաշոուին։ Նաև առաջնային քայլեր է արել ՈւՀԱ-ում։ ՈւՀԱ-ում հանդես գալուց հետո Լեսյան որոշում է մասնակցել «Рассмеши комика»-ին, որտեղ էլ դառնում է հաղթող։


== Ծանոթագրություններ ==
(5971) Տիքել

(5971) Տիքել (անգլ.՝ Tickell), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի հուլիսի 12-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,598958 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1681 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0298 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1530,37 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,235237 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,35° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5971) Տիքել աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վլադիմիր Ռոմանչենկո

Վլադիմիր Ռոմանչենկո (ռուս.՝ Влади́мир Алекса́ндрович Рома́нченко, հունիսի 22, 1932(1932-06-22)), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան (1990 թվականի օգոստոսի 22)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը և ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցը։ Տիրապետում է ֆրանսերենին, հունարենին և անգլերենին։

1987 թվականի մարտի 25-ից մինչև 1994 թվականի հունվարի 5-ը Ճամայկայում զբաղեցրել է ԽՍՀՄ, իսկ 1991 թվականից՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1990 թվականի օգոստոսի 20-ից մինչև 1994 թվականի հունվարի 5-ը Անտիգուա և Բարբուդայում եղել է ԽՍՀՄ, իսկ 1991 թվականից՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Биография на сайте Центра военно-политических исследований МГИМО
Ակիշևկա

Ակիշևկա (ռուս.՝ Акишевка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վլադիմիրի մարզում, Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Խոպյոր գետի աջ ափին՝ 148 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 49 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկսկոմի ավազանային շրջանին գետն է։ Գետավազանը՝ Խոպյոր։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 05010200512107000007568
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 107000756
Ավազանի կոդը - 05.01.02.005
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 07
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սիքստոս IV

Սիքստոս XIV (լատ.՝ Sixtus PP. IV; աշխարհիկ կյանքում՝ Ֆրանչեսկո դելլա Ռովերե, իտալերեն՝ Francesco della Rovere, հուլիսի 21, 1414, Չելե Լիգուրե, Սավոնա, Լիգուրիա, Իտալիա - օգոստոսի 12, 1484, Հռոմ, Պապական մարզ), 1471 թվականի օգոստոսի 9-ից մինչև 1484 թվականի օգոստոսի 12-ը եղել է Հռոմի պապ։


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ կարիերա ===
Ֆրանչեսկո դելլա Ռովերեն ծնվել է 1414 թվականի հուլիսի 21-ին Սավոնայում (Ջենովայի) մոտ և եղել է աղքատացած ազնվականի ընտանիքից, Լեոնարդո դելլա Ռովերեի և Լուկինա Մոնլեոնեյի որդին։ Ընդունվել է ֆրանցիսկյան միաբանություն, որը նրան ուղարկել է ուսումնասիրելու իրավագիտության Պադովայում և Բոլոնյայպում։ 1464 թվականին ընտրվել է միաբանության գեներալ, իսկ երեք տարի հետո կարդինալ։ 1467 թվականին նշանակվել է տիտղոսային Սան-Պիետրո-ին-վինկիլո եկեղեցու կարդինալ պապ Պողոս II-ի կողմից։ Եղել է եկեղեցական իրավունքի վերաբերյալ մի քանի տրակտատների հեղինակ։ Պապական տիարա է ստացել կաշառքի միջոցով։


=== Ընտրություններ ===
Պապ ընտրվելուց հետո դելլա Ռովերեն ընդունել է Սիքստոս անունը, որը չի օգտագործվել V դարից։ Իր առաջին գործողություններից էր թուրք-օսմանների դեմ նոր խաչակրաց արշավանքի հայտարարումը։ Սակայն Զմյուռնիայի գրավումից հետո նավատորմը ամբողջովին կազմալուծվել է։ Սիքստոսը նաև ձեռնարկել է հունական եկեղեցուն միանալու անհաջող փորձեր։


=== Ընտանեվարություն ===

Դառնալով Հռոմի պապ՝ նա միշտ վարվում էր ըստ սեփական ընտանիքի հետաքրքրությունների։ Նրա զարմիկ կարդինալ Պյետրո Ռիրիոն դարձել է Հռոմի ամենահարուստ մարդկանցից մեկը և փաստորեն վարել է պապ Սիքստոսի արտաքին քաղաքականությունը։ 1474 թվականին Պյետրոն մահացել է երիտասարդ տարիքում, նրա դերն անցել է Ջուլիանո դելլա Ռովերային։
Դելլա Ռովերեյի իդեալը եղել է պապականությունից (իտալիայի մյուս իշխանությունների օրինակով) աշխարհիկ միապետության ստեղծումը, որը կկառավարվեր կարդինալների կողմից, որոնք պապի հետ կունենային բարեկամական կապեր։


== Քննադատություն ==
Չնայած անվիճելի է, որ Վերածննդի դարաշրջանի մշակույթի զարգացման գործում մեծ ներդրում է ունեցել Սիքստոս IV-ի պոնտիֆիկատը, որը մեծապես նպաստել էր պապական կուրիայի հաշտությանը, նա հիմնականում քննադատվել է եկեղեցական շատ գրողների և պատմիչների կողմից։


== Փաստեր ==
Սիքստոս IV-ը առաջին պապն է, որը կրում է Sixtus անունը։ Սիքստոս I-ը, Սիքստոս II-ը և Սիքստոս III-ը պաշտոնապես կրում էին Xystus անուն։
Սիքստոս IV պապը Հուլիոս II-ի հորեղբայրն է։
Հենց պապ Սիքստոս IV-ն է որոշել անցկացնել Կոնկլավը Առաքելական պալատի Սիքստոսինյան Կապելլայում։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրովիկինսկի շրջան

Սուրովիկինսկի շրջան (ռուս.՝ Суровикинский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Վոլգոգրադի մարզում։
Ստեղծվել է 1966 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սուրովիկինո։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3870 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 37311 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 9,64 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Կոլիո

Կոլիո (իտալերեն՝ Collio ), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2300 մարդ, խտությունը՝ 43 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 53 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25060։ Հեռախոսային կոդ՝ 030։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 030 927213
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.collio.bs.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
(4897) Թոմհամիլտոն

(4897) Թոմհամիլտոն (անգլ.՝ Tomhamilton), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի օգոստոսի 22-ին Էլեանորա Հելինի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,055932 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6744 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4375 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1951,25 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,184497 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,07° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4897) Թոմհամիլտոն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սամուիլ Սամոսուդ

Սամուիլ Աբրամովիչ Սամոսուդ (ռուս.՝ Самуил Абрамович Самосуд, մայիսի 2 (14), 1884, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 6, 1964(1964-11-06), Մոսկվա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային դիրիժոր։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1937)։


== Կենսագրություն ==
1906 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի երաժշտական ուսումնարանը, ապա սովորել Հանուշ Վիհանի (Պրահա) ու Պաբլո Կասալսի մոտ և «Սխոլա կանտոր»-ում (Փարիզ)։ 1917-1919 թվականներին եղել է Մարիինյան թատրոնի դիրիժորը և գեղարվեստական ղեկավարը։
Իրականացրել է Շոստակովիչի «Քիթ» (1930), «Մցենսկի գավառի լեդի Մակբեթը» (1934), Ձերժինսկու «Խաղաղ Դոն» (1935) և այլ օպերաների առաջին բեմադրությունները։ 1936-1943 թվականներին՝ Մեծ թատրոնի, 1943-1950 թվականներին՝ Ստանիսլավսկու և Նեմիրովիչ-Դանչենկոյի անվան երսժշտական թատրոնի (Մոսկվա) գլխավոր դիրիժոր։
Հիմնական աշխատանքներն են՝ Ձերժինսկու «Հերկած խոպան» (1937), Գլինկայի «Ռուսլան և Լյուդմիլա» (1937, բեմադրված նոր խմբով) և «Իվան Սուսանին» (1939, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1941), Պրոկոֆևի «Պատերազմ և խաղաղություն» (1946, Լենինգրադի Փոքր օպերային թատրոն, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1947), Կաբալևսկու «Տարասի ընտանիքը» (1951, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1952)։
Հիմնել և ղեկավարել է Համամիութենական ռադիոյի սիմֆոնիկ նվագախումբը (1953-1957]), Համամիութենական ռադիոյի և հեռուստատեսության օպերային-սիմֆոնիկ նվագախումբը (1957 թվականից)։
Պարգևատրվել է Լենինի և 2 այլ շքանշաններով։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոսաֆարովո (այլ կիրառումներ)

Նովոսաֆարովո, կարող է վերաբերել՝

Նովոսաֆարովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միշկինսկի շրջանի կազմում։
Նովոսաֆարովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չիշմինսկի շրջանի կազմում։
Սյոդ Յոլ (այլ կիրառումներ)

Սյոդ Յոլ, կարող է վերաբերել՝

Սյոդ Յոլ - գետ Ռուսաստանում, Իժմայի վտակը
Սյոդ Յոլ - գետ Ռուսաստանում, Սոյվայի վտակը
Կումարին

Կումարին, Օ-oքսիդարչնաթթվի լակտոն, C9H6O2, նոր հնձած խոտի հոտով անգույն բյուրեղային նյութ է, հալման ջերմաստիճանը՝ 70 °C, եռմանը՝ 291 °C։ Լավ է լուծվում սպիրտում և եթերում, վատ՝ ջրում։ Գլյուկոզիդի ձևով պարունակվում է շատ բույսերում (օրինակ, իշառվույտում)։ Արտադրության մեջ ստանում են սալիցիլալդեհիդի և քացախանհիդրիդի փոխազդեցությունից։ Կիրառվում է որպես հոտավետ նյութ ծխախոտի և օծանելիքի արտադրության մեջ։


==== Տես նաև ====
Պերկինի ռեակցիա


== Ծանոթագրություններ ==
Դախ (թատրոն)

Դախ, ուկրաինական թատերական նախագծի անվանում։ Ներկայումս այն Կիևի ժամանակակից արվեստի «Դախ» կենտրոնն է։ Թատրոնի հիման վրա ստեղծվել են «ԴախաԲրախա» էթնոերաժշտական խումբը, Dakh Daughters երաժշտական խումբը և թատերական դպրոց։


== Պատմություն և հիմնադիրներ ==
Կիևի ժամանակակից արվեստի «Դախ» կենտրոնի բացումը տեղի է ունեցել 1994 թվականի նոյեմբերի 12-ին։ Նախագծի հիմնադիրն ու ղեկավարը դարձել է ուկրաինացի թատերական ռեժիսոր, պրոդյուսեր, դրամատուրգ և դերասան, «ԴախաԲրախա» խմբի և «Գոգոլfest» աուդիո-երաժշտական-թատերական-փիլիսոփայական նախագծի հիմնադիր Վլադիսլավ Տրոիցկին։ 1994 թվականին Վլադիսլավ Տրոիցկին բացել է «Դախ» թատրոնը, իսկ 2000 թվականին՝ թատերական դպրոցը։
«Դախ» թատրոնի առաջին ռեժիսորը եղել է Վլադիմիր Նիկոլաևիչ Օգլոբլինը։


== Համագործակցություն, հյուրախաղեր, փառատոններ ==
«Գոգոլfest»
Vidy-Lausanne թատրոն (Շվեյցարիա)
Ֆրանսիա
World Music Festival փառատոն Նորվեգիայում


== Խաղացանկ ==
2004 – «Գրեթե ներկայացում գրեթե ըստ Պիրանդելոյի, կամ Մահվան պար», բեմադրությունը՝ Վլադիսլավ Տրոիցկու
2006 – «Ամուսնություն», բեմադրությունը՝ Վլադիսլավ Տրոիցկու
2007 – «Լուցկիներով աղջիկը», բեմադրությունը՝ Վլադիսլավ Տրոիցկու
2007 – «Աննա», բեմադրությունը՝ Վլադիսլավ Տրոիցկու
2008 – «Թուլակամություն», բեմադրությունը՝ Վլադիսլավ Տրոիցկու
2009 – «Մեդեայի թատրոն», բեմադրությունը՝ Վլադիսլավ Տրոիցկու
2009 – «Բարձ-մարդ», բեմադրությունը՝ Վլադիսլավ Տրոիցկու
«Կորուսյալ ճանապարհների երազներ»
«Արքա Լիր»
2013 – «Վիյ»
2013 – «Շան տնակ։ Տեսարան վերևից»
2014 – «Զինվորը և սատանան»


== Պարգևներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ժամանակակից արվեստի «Դախ» կենտրոնի պաշտոնական կայք
ԳոգոլFEST փառատոնի պաշտոնական կայք Archived 2017-06-29 at the Wayback Machine.
Վլադ Տրոիցկու հարցազրույցը «Дело» թերթին
Վլադ Տրոիցկու հարցազրույցը «Контракты» ամսագրին(չաշխատող հղում)
Սալուտ (Արդահանի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սալուտ (այլ կիրառումներ)Սալուտ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Արդահանի գավառում։ Գտնվում էր Արդահան քաղաքից 33 կմ հարավ֊արևմուտք։


== Պատմություն ==
Բնակիչները 1915-1918 թվականներին մեծ դժվարությամբ գաղթել են Արևելյան Հայաստան։


== Բնակչություն ==
1907 թվականին ուներ 572 հայ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Ծանոթագրություններ ==
Չարլզ Նովիա

Չարլզ Օսա Իգբինովիա (անգլ.՝ Charles Osa Igbinovia, առավել հայտնի է Չարլզ Նովիա (Charles Novia) անունով. նոյեմբերի 20, 1971(1971-11-20), Բենին Սիթի, Նիգերիա),, նիգերիացի կինոռեժիսոր, պրոդյուսեր, սցենարիստ, դերասան, հոդվածագիր, մեկնաբան։ Ծնվել ու հասակ է առել Նիգերիայի Էդո նահանգի Բենին քաղաքում։ Լայն ճանաչման է արժանացել հատկապես իր նկարահանած «Կորած հրեշտակը» (Missing Angel, 2004), «Բռնվելով գործի կեսին» (Caught in The Middle) և «Ալան Պոզա» (Alan Poza, 2013) ֆիլմերի շնորհիվ։ 2014 թվականին Չարլզ Նովիան դարձել է նիգերիական կինոռեժիսորական այն թիմի անդամներից մեկը, ովքեր ընտրվել էին ամերիկյան կինոակադեմիայի մրցանակներին հավակնող նոլիվուդյան ֆիլմեր նկարահանելու համար։


== Ֆիլմագրություն ==
Alan Poza/«Ալան Պոզա»
Missing Angel/«Կորած հրեշտակը»
Caught in the Middle/«Բռնվելով գործի կեսին»
The Pastor and Harlot/«Պաստորն ու բոզը»
The Bridesmaid/«Հարսնացուի ընկերուհին»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Official Website Archived 2021-11-16 at the Wayback Machine.
Չարլզ Նովիա Internet Movie Database կայքում
Երազ օրեր

Երազ օրեր, Լևոն Շանթի վիպակներից, որ նա գրել է 1892 թ.։ Վիպակը գրված է օրագրության ձևով և ունի «գիշերօթիկի մը հուշատետրեն» ենթախորագիրը։
Երվանդը հայրենասիրական գաղափարներով համակված երիտարադ է, որին ոգևորել է Շիլլերի Մարկիզ Պոզայի հայրենասիրությունը։ Իր սիրած աղջկան՝ Վարդուհուն, համեմատում է Իվան Տուրգենևի «Նախօրեին» վիպակի հերոսուհի Ելենայի հետ։ Սակայն Երվանդն հայրենի երկրին ոչնչով չի օգնել և հավանաբար ոչնչով չի էլ օգնի, ու նրա ծրագրերը կմնան միայն երազանք, որովհետև ժողովրդի ծանր կյանքն անհամատեղելի է «երազ օրերի» հովվերգության հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կիև (այլ կիրառումներ)

Կիև, կարող է վերաբերել՝

Կիև - Ուկրաինայի մայրաքաղաքը, նավահանգիստ Դնեպր գետի ափին
Կիև - միջազգային օդանավակայան, որը գտնվում է Կիևում
Բենը վերադարձել է

«Բենը վերադարձել է» (անգլ.՝ Ben is Back), ամերիկացի ռեժիսոր և սցենարիստ Փիթեր Հեջեսի դրամատիկ ֆիլմը։


== Սյուժե ==
Բեն Բերնսը Սուրբ Ծննդյան նախօրեին որոշել է լքել վերականգնողական կենտրոնը և վերադառնալ տուն։ Նրա մայրը ուրախ է որդու վերադարձի կապակցությամբ, բայց հանդիպման օրը նա հասկանում է, որ նա դեռ նույնն է, և նա միայն մեկ օր ունի` տղային դժվարությունից փրկելու համար։


== Դերերում ==
Լուկաս Հեջես - Բեն Բըրնս, Այվիի եղբայրը, Հոլլիի որդին
Ջուլիա Ռոբերթս - Հոլլի Բըրնս, Նիլի կինը `Բենի և Այվի մայրը
Քեթրին Նյուտոն - Այվի Բըրնս, Բենի քույրը, Հոլլիի դուստրը
Ալեքսանդրա Պարկ - Կարա Կ
Քորթնի Բ. Վանս - Նիլ Բըրնս, Բենի և Այվի խորթ հայրը, Հոլլի ամուսինը


== Արտադրություն ==
Լուկաս Հեջեսի և Ջուլիա Ռոբերթսի գխխավորությամբ նախագիծը հայտարարվել է 2017 թվականի հոկտեմբերին։ Նոյեմբերին դերասանական կազմին միացել է Քեթրին Նյուտոնը և Ալեքսանդրա Պարկը։ Դեկտեմբերին Քորթնի Բ. Վենսը միացավ նրանց։


== Թողարկման ամսաթիվ ==
2018 թվականի հուլիսին Roadside Attractions- ը, LD Entertainment- ը և Lionsgate- ը ձեռք են բերել ֆիլմի բաշխման իրավունքը ՝ հայտարարելով նաև 2018 թվականի դեկտեմբերի 7-ի պրեմիերայի ամսաթիվը։ Ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել Տորոնտոյի միջազգային կինոփառատոնի շրջանակներում ՝ 2018 թվականի սեպտեմբերին։


== Ծանոթագրություններ ==
Վալ լե Բեն

Վալ լե Բեն (ֆր.՝ Vals-les-Bains), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 3737 մարդ, բնակչության խտությունը` 194.64 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 19.2 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 490 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 130 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 20 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 2052 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1368-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 684։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 66,7 %։ 1368 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1127 անձ (576 տղամարդ և 551 կին)։ Գործազուրկ են եղել 241 անձ (129 տղամարդ և 112 կին)։ 684 անաշխատունակներից 153-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 310-ը` թոշակառուներ, իսկ 221-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 402


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Կոշարի (ուտեստ)

Կոշարի, կոչվում է նաև կուշարի, կոշերի (մասրի՝ كشرى, [[|ˈkoʃæɾi]]), եգիպտական ազգային ուտեստ, որը պատրաստում են բրնձով, մակարոնեղենով և ոսպով, որոնք խառնում, իսկ հետո համեմում լոլիկաքացախային  սոուսով։ Երբեմն կերակրատեսակին ավելացնում են սպագետտիի կարճ կտորներ, սիսեռ և տապակում մինչև գլուխ սոխը կեղևապատվի։  Ցանկության դեպքում ուտեստին կարելի է ավելացնել սխտորի հյութ կամ սոուս, ինչպես նաև կծու սոուսի տեսակներ։


== Պատմություն և նկարագրություն ==
Ճաշատեսակը ծագել է 19-րդ դարի կեսերից՝ Եգիպտոսի բազմամշակութայնության օրոք, որն այդ ժամանակ Օսմանյան կայսրության մաս էր կազմում, իսկ հետո՝ Մեծ Բրիտանիայի գաղութ։ Այդ ժամանակ երկրի տնտեսությունն արագորեն աճում էր, աճում էին նաև վաճառքները, վարձու աշխատանքը, նկատվում էր պահանջարկի կայուն աճ։ Այս ամենը վկայում էր այն մասին, որ երկրի բնակչությունը կտրուկ ավելացել էր, ինչի արդյունքում ի հայտ եկավ այնպիսի կերակրատեսակ, որն արագորեն կարող էր հագեցնել մարդկանց։
Համաձայն մեկ այլ վարկածի՝ կերակրատեսակն իր արտաքին տեսքի համար պարտական ​​է հնդկական և իտալական ավանդական խոհանոցների խառնուրդին, որը ծագել է կրկին շնորհիվ այդ ժամանակվա Եգիպտոսի բազմամշակութայնության։ Սկզբում եգիպտացի զինվորները, իսկ հետո քաղաքացիական բնակչությունը, սիրել են նոր ուտեստը, որը դարձել է ազգային։ Սկզբում կոշարին վաճառել են միայն շուկաներում և փողոցներում, այն ​​վաճառողները, որոնք սնունդը բերում էին սայլերով, և միայն ավելի ավելի ուշ շրջանում ուտեստն իր տեղն է գրավել ռեստորանների ճաշացանկում։
Ներկայումս ուտեստը բավականին տարածված է Եգիպտոսի և հարևան երկրների ամբողջ բնակչության շրջանում։ Հիմնականում այն համարվում է հասարակ մարդկանց, աշխատողների և գյուղացիների ուտեստ։ Այն առկա է ինչպես բացառապես այս կերակրատեսակի պատրաստման մեջ մասնագիտացած ռեստորաններում, այնպես էլ ընդհանուր եգիպտական ​​խոհանոցի ռեստորաններում։ Քանի որ այն չի պարունակում կենդանական որևէ ճարպ, այն կարելի է համարել բուսակերական կերակուր, մանավանդ որ տապակելիս բուսական յուղ է օգտագործվում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կոշարիի բաղադրատոմս (կուշարի, կոշերի)
Մորոկինո

Մորոկինո (ուկրաիներեն՝ Морокине), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բլիզնյուկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1825 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մորոկինո գյուղում բնակվում էր 111 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,32 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 346,88 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Զարիշատ (այլ կիրառումներ)

Զարիշատ, կարող է վերաբերել՝

Զարիշատ - գյուղական համայնք Հայաստանի Շիրակի մարզում
Զարիշատ - քաղաք և շրջան ներկայիս Թուրքիայի Կարսի նահանգի կազմում
Զարիշատ - լեռնագագաթ Հայաստանի Շիրակի մարզի և Վրաստանի սահմանագլխին
Աստերոիդների ցանկ (301301-301400)

Աստերոիդների ցանկ (301201-301300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (301401-301500)
 Աստերոիդների ցանկ (301201-301300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (301401-301500)
Պետրովսկի գյուղական խորհուրդ (Գլոբինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պետրովսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)Պետրովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Петрівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գլոբինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պետրովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 948 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 49,27 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 19,24 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ֆյոդորովկա (գյուղ, Վրադիևկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՖյոդորովկաՖյոդորովկա (ուկրաիներեն՝ Федорівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վրադիևկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1908 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ֆյոդորովկա գյուղում բնակվում էր 444 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1303 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Եգոր Հախվերդյան

Եգոր Հովսեփի Հախվերդյան (ապրիլի 2, 1901(1901-04-02), Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 12, 1962(1962-09-12), Սիսիանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային «գյուղական տնտեսության արտադրության առաջավոր», սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1948), ԽՄԿԿ անդամ (1930)։
1934-1939 թվականներին և ապա 1941-1957 թվականներին եղել է «Բեկում» կոլտնտեսության նախագահ։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսի կոչման է արժանացել հացահատիկի բարձր բերք ստանալու համար։ Պարգևատրվել է Լենինի և այլ շքանշաններով։
Կոլե Սանտա Լուչիա

Կոլե Սանտա Լուչիա (իտալերեն՝ Colle Santa Lucia), կոմունա Իտալիայում։ Տեղակայված է Վենետո մարզում, Բելունո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 406 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 27 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 15 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 32020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0437։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0437 720004 — 0437 720536
Էլեկտրոնային փոստ՝ protocollo.slucia@agordino.bl.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.collesantalucia.bl.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Պեչենգա (Կոկշենգայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պեչենգա (այլ կիրառումներ)Պեչենգա (ռուս.՝ Печеньга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կոկշենգա գետի ձախ ափին՝ 243 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 70 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  03020300212103000030929
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103003092
Ավազանի կոդը - 03.02.03.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Արեգյան

Արեգյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==


== Գրական հերոսներ ==
Արմենակ Արեգյան, Հակոբ Արամյանի «Արմավենիների պուրակում» ստեղծագործության հերոսներից։


== Տես նաև ==
Արևյան


== Ծանոթագրություններ ==
(370) Մոդեստիա

(370) Մոդեստիա (անգլ.՝ Modestia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1893 թվականի հուլիսի 14-ին Օգյուստ Շարլուայի կողմից Նիցայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,324072 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1118 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5364 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1294,11 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,278182 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,87° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(370) Մոդեստիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Չուպրենե (արգելոց)

Չուպրենե (բուլղար․՝ Чупрене), Բուլղարիայի խոշորագույն արգելոցներից մեկը։ Արգելոցը զբաղեցնում է 1439,2 հա տարածք։ Տեղակայված է Արևելասերբական լեռների ամենաբարձր գագաթի՝ Միջուրի լեռան մոտակայքում (Ստարա Պլանինա (Բալկանյան լեռներ) լեռների արևմտյան հատված, Չիպրովսկա Պլանինա և Սվետինիկոլսկա Պլանինա լեռնաշղթաների լանջեր)։ Գտնվում է Վիդինի մարզի Չուպրենե համայնքում՝ Չուպրենե գյուղի և Չուպրենսկա գետի մոտ։ Տարածքի թեքությունը մոտավորապես 1 կմ է, նվազագույն ԲԾՄ-ն կազմում է մոտավորապես 1100 մ հյուսիս-արևմուտքում, իսկ բարձրագույն ԲԾՄ-ն՝ Ռեպլյանկսա Ցերկվա գագաթն է հարավ-արևելքում (2004 մ)։
Վայրը արգելոցի կարգավիճակ է ստացել 1973 թվականին։ Արգելոցը նախ և առաջ ստեղծվել է փշատերև անտառների պահպանման համար։ Այստեղ պահպանվել է հարուստ յուրատեսակ բուսականություն և կենդանական աշխարհ։ Արգելոցը հարուստ է թռչնատեսակներով, քանի որ այն գտնվում է չվուղիների հատման վայրում։ 1977 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՈ-ի «Մարդ և կենսոլորտ» ծրագրով ընդգրկվել է արգելոցների ցանկում։
Արգելոցի տարածքում գտնվում են մերձակա լեռնային լանջերից ակունք վերցնող մեծ քանակով գետեր, որոնցից գլխավորներն են՝ Լոմ, Չուպրենսկա, Վիրբովսկա, Բուկովսկա և Կրաստվիչկա։ Միջուր լեռան լանջերից սկիզբ են առնում Դանուբի աջ վտակները՝ Լոմը և Տիմոկը (Տիմոկայի վտակներից մեկը Տրգովիշկի Տիմոկ գետն է), որոնցից առաջինին նաև անվանում են Բիրզա Րեկա։ Չուպրենսկա գետը սկիզբ է առնում Օստրա Չուկա լեռան լանջերից։


== Աշխարհագրություն ==


=== Բուսական աշխարհ ===
Անտառները զբաղեցնում են արգելոցի ընդհանուր տարածքի մոտ 90 %: Հիմնականում դրանք եղևնիի, եղևինի փշատերև և եղևնիի, հաճարենիի խառը անտառներն են։ Այստեղ աճում են նաև թխկին, կաղամախին, լեռնային լաստենին, լեռնային թխկին և կտտկենի սևը։


=== Կենդանական աշխարհ ===
Արգելոցում ներկայացված է կենդանական աշխարհի մեծ բազմազանություն՝

երկկենցաղ (11 տեսակ)՝ հրային սալամանդրա, հունական երկարաոտ գորտ, գորտ և այլն,
սողուններ (15 տեսակ)՝ լորտու, իժ, պղնձօձ և այլն,
կաթնասուններ (53 տեսակ)՝ աղվես, գայլ, քարակզաքիս, անտառաքիս, ջրաքիս, անտառային կատու, սկյուռ, չղջիկների 14 տեսակ և այլն,
թռչուններ (170 տեսակ)՝ խլահավ, սև անգղ, բվեճ, քարարծիվ, փայտփոր, կեռնեխ, շահեն և այլն։Չուպրենեն միակ բուլղարական արգելոցն է, որտեղ միշտ բնակվում են գայլերը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություն Չուպրենե համայնքի պաշտոնական կայքից (բուլղ.)
«Չուպրենե» - լուսանկարներ (բուլղ.)
Ալեքսեևսկոե (գյուղ, Արխանգելսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեկսեևսկոե (այլ կիրառումներ)Ալեկսեևսկոե (ռուս.՝ Алексеевское, բաշկիրերեն՝ Алексеевка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Արխանգելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 33 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռիո Գրանդե (քաղաք)

Ռիո Գրանդե (իսպաներեն՝ Río Grande), քաղաք Արգենտինայի ծայր հարավային մասում՝ «Հրո երկիր, Անտարկտիդա և և Հարավային Ատլանտիկայի կղզիներ» պրովինցիայում։ Այդ պրովինցիայի խոշորագույն բնակավայրն է և արդյունաբերական կենտրոնը, ինչպես նաև՝Ռիո Գրանդե դեպարտամենտի վարչական կենտրոնը։ Գտնվում է Հրո երկիր կղզու հյուսիս-արևելքում, Ռիո Գրանդե գետի գետաբերանի մոտ, Ատլանտյան օվկիանոսի ափին։ Աշխարհի ծայր հարավային բնակավայրերից մեկն է (ավելի հարավ ընկած են միայն արգենտինական Ուշուայա, Տոլյուին քաղաքներն ու չիլիական մի քանի ավան)։ 2010 թվականին անցկացված մարդահամարի տվյալներով ունեցել է 66 475 բնակիչ; 2017 թվականին այդ ցուցանիշը հասել է 84 200-ի։
Քաղաքը հիմնադրվել է 1921 թվականին, Պատագոնիայի զարգացման ծրագրի շրջանակում։ Սկզբնական շրջանում եղել է ֆերմերական ավան, որի բնակիչները շրջակայքում առկա հիանալի արոտավայրերի շնորհիվ զարկ են տվել անասնապահությանը։ 


== Քույր քաղաքներ ==
2014.  Ալխեսիրաս, Իսպանիա.
2011.  Դուկի դի Կաշիաս, Բրազիլիա (կնքվել է մշակութային համագործակցության համաձայնագիր)
2009.  Տիմաուկել, Չիլի (կնքվել է մշակութային և զբոսաշրջային համագործակցության համաձայնագիր)
2000.  Պունտա Արենաս, Չիլի (կնքվել է տարբեր կազմակերպությունների համագործկցությանն աջակցելու համաձայնագիր)
1998.  Կոլոն, Պանամա (կնքվել է զբոսաշրջության ասպարեզում համագործակցելու համաձայնագիր)
1994.  Մոնտեվիդեո, Ուրուգվայ (կնքվել է զբոսաշրջության ասպարեզում համագործակցելու համաձայնագիր)
1994.  Ուբատուբա, Բրազիլիա (կնքվել է համագործակցության համաձայնագիր)
1994.  Պորվենիր, Չիլի.


== Կլիմա ==
Ռիո Գրանդեի կլիման, որի վրա ուժեղ ազդեցություն է գործում օվկիանոսը, հիմնականում սառն է, հաճախ՝ չափազանց քամոտ։ Այն բնորոշվում է որպես ենթաանտարկտիկական կամ ենթաբևեռային օվկիանոսային (Köppen climate classification-ի դասակարգմամբ՝ Cfc), կլոր տարին սառը ջերմաստիճանի գերակայությամբ, կիպ սահմանակցելով ցուրտ կիսաչոր (Köppen climate classification-ի դասակարգմամբ՝ BSk) և տունդրայի կլիմային (Köppen climate classification-ի դասակարգմամբ՝ ET): Տարվա ամենատաք ամիսների՝ հունվարի ու փետրվարի միջին ամսական ջերմաստիճանը 11 °C (51.8 °F) է, ամենացուրտ ամիսներինը՝ 0 °C (32.0 °F): Ռիո Գրանդեն Արգենտինայի ամենացածր միջին ամսական ջերմաստիճան ունեցող քաղաքներից է։ Տեղումների միջին տարեկան քանակությունը մոտավորապես 330 millimetres (13 in) է։ Ցերեկվա տևողության տատանումները չափազանց մեծ են. ձմռանը՝ մինչև յոթ ժամ, ամռանը՝ մինչև տասնյոթ ժամ։ Ձյուն կարող է տեղալ նույնիսկ ամռան կեսին, սառնամանիքներ կարող են լինել տարվա ընթացքում ցանկացած ժամանակ, բայց սովորաբար սկսվում են փետրվարի 23-ից և ձգվում մինչև նոյեմբերի 22-ը։ Ամառները հիմնականում քամոտ են ու ամպամած, սառնաշունչ գիշերներով։ Ամենաբարձր ջերմաստիճանը՝  30.8 °C (87.4 °F), արձանագրվել է 2019 թվականի փետրվարի 4-ին։ Ենթադրվում է, որ դա ծայր հարավում արձանագրված ամենաբարձր ջերմաստիճանն է։ Ամենացածր ջերմաստիճանը՝ −22.2 °C (−8.0 °F), արձանագրվել է 1984 թվականի հուլիսի 19-ին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Bienvenido a Río Grande (Իսպաներեն)
Քաղաքապետարանի կայքէջը (Իսպաներեն)
Դամիրլի-գափու Ստորին

Դամիրլի-գափու Ստորին, գյուղ (և ձմեռանոց) Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի նահանգում, Բայազետի գավառի Բայազետի գավառակում։


== Բնակչություն ==
1878 թվականին ուներ 60 բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նոյը (ֆիլմ)

Նոյը, 1993 թվականին «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի կողմից նկարահանված հայկական ֆիլմ՝ ըստ Ռ. Հովսեփյանի համանուն պատմվածքի։


== Սյուժե ==
Բիբլիական ջրհեղեղը մարդկության մեղքի հատուցումն է, և Աստծո ընտրյալ Նոյը միակն էր, որ փրկվելու էր կոչված։ Ի՞նչ հատկանիշների համար է նախապատվությունը տրվել նրան։ Եվ ինչո՞ւ է Աստծո ընտրությանն արժանացել ժամանակակից Նոյը՝ գեղջուկ, տարեց տղամարդը, որի ընտանիքում բազում խնդիրներ կան...։


== Դերերում ==
Խորեն Աբրահամյան, Հակոբ Ղազանչյան, Անետա Հարությունյան, Խորեն Լևոնյան


== Ծանոթագրություններ ==
Արցախյան ազատամարտի արտացոլումը երաժշտության մեջ

Արցախյան առաջին պատերազմի թեման իր արտացոլումն է գտել նաև երաժշտարվեստում։ Արցախյան շարժման ոգին, ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերի հեասարդատումը, ազատամարտիկների սխրանքը, արցախահայության կենարար կամքն ու ուժը, մայր հայրենիքին վերամիավորվելու աննահանջ ձգտումն իրենց գեղարվեստական ու պատկերային մարմնավորումն են գտել գուսանների և կոմպոզիտորների վոկալ- գործիքային. խմբերգային, սիմֆոնիկ ստեղծագործություններում։ Հատկապես հարուստ և բազմօրինակ են երգերի ու խմբերգերի բնագավառները։ Բազմաժանր են նաև ղրանց տարատեսակները, հայ բանաստեղծների խոսքերով ստեղծած քայլերգերը, մեներգերը։ Ըստ գաղափարաիմաստային բովանդակության՝ Արցախյան պատերազմի թեման արտացոլող ստեղծագործությունները բաժանվում են երեք հիմնական՝ ռազմահեասական (քայլերգեր), հերոսապատման (հիմներ, ձոներգեր), խոհաքնարական. կենցաղային (մեներգեո երգեր, խմբերգեր) ժանրերի։ Որպես ընդհանուր գաղափարական մեկնակետ՝ բոլոր ժանրերի ստեղծագործությունները տոգորված են հայրենասիրական ոգով։ 
Դիմելով Արցախյան հերոսամարտի թեմային՝ կոմպոզիտորներն իրենց ստեղծագործությունների մեջ օգտագործել են ազգային պրոֆեսիոնալ դպացի լավագույն և առաջատար ավանդույթները՝ ազգային երաժշտության լեզվամտածողության ու արդի զրելաոճերի սինթեզ, գրական սկզբնաղբյուրի բանաստեղծական տեքստի և երաժշտական նյութի արտահայտչականորեն ներդաշնակ ձուլվածք։ Բազմաբնույթ են հեղինակների կիրառած երաժշտական արտահայտչամիջոցները, ազգային լադերի առանձնահատկությունները, հայկական ռիթմերի (մասնավորապես՝ փոփոխական) համակարգերը, լինեար և բազմաձայնային շերտերի համադրությունները, ազգային երաժշտական բանահյուսության և ժողովրդական երգ-պափ-խաղիկների տարրերի՝ գեղարվեստականորեն վերաիմաստավորված ներմուծումը, ստեղծագործական ամփորի և կոտ ձևակառուցվածքը, որոշ դեպքերում՝ Արցախի երաժշտա կան բանահյուսության, ժողովրդական երգերի մեղեդիների օգտագործումը։