Օլեգ Սկրիպկա

Օլեգ Յուրևիչ Սկրիպկա (ուկրաիներեն՝ Олег Юрійович Скрипка, մայիսի 24, 1964(1964-05-24), Գաֆուրով, Սոգդիյան մարզ, Տաջիկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի ռոք-երաժիշտ, բազմագործիքավորող և հասարակական գործիչ, դերասան, վոկալիստ, երգահան, «Վոպլի Վիդոպլյասովա» խմբի ղեկավար։ Ուկրաինայի վաստակավոր արտիստ (2005)։


== Կենսագրություն ==
Օլեգ Յուրևիչ Սկրիպկան ծնվել է 1964 թվականի մայիսի 24-ին, Սովետաբադում (Տաջիկստան), այնուհետև ծնողների հետ տեղափոխվել է Լենինաբադ։ Մինչև 1972 թվականն ապրել է Տաջիկստանում, այնուհետև Մուրմանսկի մարզի Կիրովսկ քաղաքում].։ Դպրոցում Օլեգը սովորել է գերազանց։ Հատկապես լավ է տիրապետել ճշգրիտ գիտություններին՝ ֆիզիկա, մաթեմատիկա։ Իններորդ դասարանում ընդունվել է Մոսկվայի ֆիզիկատեխնիկական ինստիտուտի հեռակա դպրոցը և գերազանցությամբ ավարտել։
1987 թվականին ավարտել է Կիևի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ռադիոտեխնիկական ֆակուլտետը։ Նույն թվականին ստեղծվել է «Վոպլի Վիդոպլյասովա» («Վ. Վ.») խումբը։ Նա աշխատել է «Քվանտ» գործարանում որպես ինժեներ։ 1987 թվականին «Վ․ Վ․» խումբը դարձել է Կիևի ռոք-ակումբի անդամ, արժանացել առաջին կարգի մրցանակի Կիևի «Ռոք շքերթ» փառատոնում և թողարկել «Պարեր» հիթը։ 1990 թվականին «Վոպլի Վիդոպլյասովա» խումբը շրջագայություն է կատարել Ֆրանսիայում  և Շվեյցարիայում, որի ընթացքում խմբի մասին հոդված է տպագրվել ֆրանսիական խոշոր Le Monde թերթում։
1991 թվականին, երբ Սկրիպկան դեռ խորհրդային ինժեներ էր, իր խմբի հետ մեկնել է Ֆրանսիա՝ ԽՍՀՄ-ի և եվրոպական երկրների միջև մշակութային փոխանակման շրջանակներում՝ այդ ժամանակ արդեն հայտնի երաժշտական քննադատ Արտեմի Տրոիցկու օժանդակությամբ։

1991-1996 թվականներին Օլեգ Սկրիպկան իր խմբի հետ բնակվել է Ֆրանսիայում և հյուրախաղերով հանդես եկել երկրում։ Այդտեղ հայտնվել են նրանց առաջին սկավառակները՝ «Աբո Աբո» (1991) և «Զակուստիկա» (1993) կենդանի կատարումների ձայնագրությունները։
Որքան երկար է մնացել արտասահմանում, այնքան կարոտել է հայրենիքը։ Իր իսկ խոստովանությամբ՝ հենց Ֆրանսիայում է նա դարձել ուկրաինացի։ Հասնելով այնտեղ որպես ռուսախոս, ապաքաղաքական ռոքեր՝ արդեն 1990-ականների կեսերին նա խոսել է բացառապես ուկրաիներեն։
1996 թվականին Սկրիպկան վերադարձել է Կիև և այդ ժամանակվանից ի վեր ակտիվորեն համերգներով հանդես եկել Ուկրաինայում և արտերկրում՝ պարբերաբար այցելելով Մոսկվա։ 2000 թվականին «Վ. Վ.»-ն ելույթներ է ունեցել Լոնդոնում, Ռիգայում, համերգ տվել Մոսկվայի Երիտասարդության պալատում, հյուրախաղերով հանդես եկել Սիբիրի քաղաքներում։ 2002 թվականի հունվարին հյուրախաղերով հանդես է եկել Իսրայելում և Պորտուգալիայում, նույն թվականի փետրվարին՝ մի քանի համերգներ տվել Նյու Յորքում, 2003 թվականին՝ ելույթներ ունեցել Տորոնտոյում։
2004 թվականից նա հանդես է գալիս որպես «Країна Мрій» միջազգային էթնոփառատոնի նախաձեռնող, հիմնադիր ու գեղարվեստական ղեկավար։ Այս փառատոնն իր պատմությունը սկսել է «Վ․ Վ․» երգի և համանուն ալբոմի թողարկումից 10 տարի անց։ «Країни Мрій»-ի  հովանու ներքո Օլեգ Սկրիպկան զբաղվել է նաև բազմակողմանի հրատարակչական և կրթական գործունեությամբ։
Զուգահեռաբար Սկրիպկան դարձել է ժամանակակից ուկրաինական ռոք մշակույթի ևս մեկ փառատոնի հիմնադիր։ Դա առաջին և միակ մայրաքաղաքային փառատոնն է, որտեղ երեք բեմերից միաժամանակ հնչել է ուկրաինական ռոք երաժշտություն։ 2010 թվականին «Рок-Січ»-ը ձեռք է բերել էկոլոգիական փառատոնի կարգավիճակ։ Իսկ 2013 թվականին փառատոնը ձեռք է բերել միջազգայինի կարգավիճակ՝ դառնալով ուկրաինա-շվեդական։ 2005 թվականին հրաժարվել է «Ուկրաինայի վաստակավոր արտիստ» կոչումից։ Կոչման զանգվածային շնորհումը համընկնկել է Ուկրաինայի անկախության 14-րդ տարեդարձի հետ։ Օլեգ Սկրիպկան և մի շարք այլ մրցանակակիրներ իրենց անհամաձայնությունն են հայտնել զանգվածային մրցանակաբաշխության պրակտիկային՝ այն համարելով խորհրդային շրջանի մնացուկ։

                     
2007 թվականին Օլեգ Սկրիպկան ուկրաինական հեռուստաալիքի 1 + 1 «Պարեր աստղերի հետ» պարային նախագծում  զբաղեցրել է 2-րդ տեղը։ 2009 թվականին մի խումբ երիտասարդ ակտիվիստներ առաջարկեցին Օլեգ Յուրևիչին առաջադրվել որպես Ուկրաինայի նախագահի թեկնածու, սակայն Սկրիպկան մերժել է։
2010 թվականին Օլեգ Սկրիպկան դարձել է Ֆրանսիական արժանիքների ազգային շքանշանի դափնեկիր։ Մրցանակը հանձնել է Ուկրաինայում Ֆրանսիայի դեսպանը։
2012 թվականին երաժիշտը դարձել է 1 + 1 ալիքի «Երկրի ձայնը» տաղանդավոր շոուի մարզիչը։ Հետագայում նույն գործառույթները ստանձնել է «Ձայն։ Երեխաներ» շոուում, որտեղ 6-ից 14 տարեկան երեխաները «մեծերի» բեմում սովորում են հաջող ելույթների գաղտնիքները։ Նրա խնամակալության տակ գտնվող յոթամյա Անյա Տկաչն իր մրցակիցներից մեծ տարբերությամբ դարձել է շոուի հաղթողը։ 
2013 թվականին Violin-Սկրիպաչը նախաձեռնել է ևս մեկ լայնածավալ նախագիծ՝ «Монмартр на Андріївському узвозі» փառատոնը։


== Ընտանիք ==
Հայրը՝ Յուրի Պավլովիչ Սկրիպկան եղել է բժիշկ-ռադիոլոգ, ծագումով Ուկրաինայից, Պոլտավայի մարզի Գիլցի գյուղից։ Կիևի բժշկական ինստիտուտն ավարտելուց հետո նշանակվել է Տաջիկստան, 10 տարի աշխատել որպես հյուսիսային Տաջիկստանի գլխավոր ռադիոլոգ, այնուհետեւ ղեկավարել է սանիտարահամաճարակային կայանի ռադիոլոգիական բաժանմունքը։ Մահացել է 2015 թվականի օգոստոսի 30-ին։
Մայրը՝ Աննա Ալեքսեևնա Սկրիպկան եղել է ուսուցչուհի, ծագումով Կուրսկի մարզի փոքրիկ գյուղից էր, Տաջիկստանի կլիման բացասաբար է անդրադարձել նրա առողջական վիճակի վրա, այդ իսկ պատճառով էլ նրանք տեղափոխվել են Մուրմանսկի մարզ։ Օլեգի մայրը դարձել է նրա առաջին արվեստի ուսուցիչը՝ երգ, պար, բանաստեղծությունների ընթերցանություն։


=== Անձնական կյանք ===
Առաջին կինը՝ ֆրանսուհի Մարի Ռիբոն, որի հետ ապրել է յոթ տարի։ Նրանք ծանոթացել են 1990 թվականի սկզբին, Փարիզ ժամանելուց հետո։ Երբ երաժիշտը որոշել է վերադառնալ հայրենիք, ամուսնությունը խզվել է։ Մարին չի ցանկացել լքել իր հայրենի երկիրը։
Երկրորդ կինը՝ Նատալյա Սիդ, որի հետ Օլեգը ծանոթացել է 1997 թվականին՝ Ուկրաինա վերադառնալուց հետո։ Ամուսնությունը գրանցվել է մոտավորապես 2005 թվականին։ նրանք  ունեն չորս երեխա՝
Որդին՝ Ռոմանը (ծնված 12.07.2005),
Որդին՝  Ուստիմը (ծնված 8 օգոստոսի 2007),
Դուստր՝ Օլեսյան  (ծնված 2010 թվականի հունիսի 21-ին),
Դուստրը՝ Զորյանան  (ծնվ. 11.10.2012)։


== Քաղաքական դիրքորոշում ==
Սկրիպկան նարնջագույն հեղափոխության մասնակից է, որտեղ Սվյատոսլավ Վակարչուկի և Ռուսլան Լիժիչկոյի հետ միասին հանդես է եկել ի պաշտպանություն Վիկտոր Յուշչենկոյի։
2017 թվականի ապրիլի 20-ին «Skovoroda» ռադիոյով հեռարձակված հարցազրույցի ժամանակ շոշափվել է ամբողջությամբ ուկրաինալեզու միջավայրի ներդրման թեման։ Սկրիպկան ասել է, որ ինքը նման միջավայր է ստեղծել իր շուրջը։ Այնուհետև հանդիսատեսի դիտողությանը, որը չի լսվում ձայնագրության մեջ, նա ասել է․

Կարծիք արտահայտելը մեծ արձագանք է առաջացրել։ Մի շարք հրապարակումների մեջ «մեջբերված» արտահայտությունը ենթարկվել է զգալի փոփոխությունների, ինչը էականորեն փոխել է շեշտադրումները ասվածի համեմատ։ Հետագայում Սկրիպկան փորձել է հերքել «առանձնաթաղի» մասին խոսքերը, սակայն դրանք ակնհայտորեն առկա են հարցազրույցի ձայնագրության մեջ։
2018 թվականի մայիսին՝ Հաագայում համերգի ժամանակ, Սկրիպկան արտասանլ է հետևյալ արտահայտությունը․ «Հաճելի է ելույթ ունենալ այստեղ՝ Հոլանդիայում, Եվրոպայում, Հաագայում, որտեղ շուտով Ռուսաստանի դատավարություն է լինելու», որից հետո հանդիսատեսի մեկ երրորդը լքել է դահլիճը, սակայն ներկայացումը շարունակվել է։
«ATO»-ի անցկացման աջակից է։ 2016 թվականին «Վ․ Վ․»-ի հետ միասին Սկրիպկան ելույթ է ունեցել Մարինկայում, Կոնստանտինովկայում, Սելիդովոյում, իսկ ավելի վաղ՝ Դեբալցևոյում։ Սկրիպկան ամեն կերպ աջակցում է «Դնեպր-1» գնդի զինվորներին։


== Սկավառակագրություն ==

2001 - Інколи,
2004 - Відрада,
2009 - Մենե Վրազլիվի սիրտը,
2010 - Շչեդրիկ (սինգլ),
2011 - Ժորժնա,
2011 - Гуманісти (Լես Պոդերվյանսկու հետ համատեղ),
2016 - Україна (սինգլ)։


== Տես նաև ==
«Վոպլի Վիդոպլյասովի» խմբի սկավառակագրություն


== Համագործակցություն ==
Noize MC,
Ջազ-Կաբարե «Զվարճանք»։


== Ֆիլմագրություն ==
2002 - Երեկոներ Դիկանկայի մոտ գտնվող խուտորում - դարբին Վակուլա,
2002 - Մոխրոտիկը՝ աշուղ,
2005 - Գիշերը Disco ոճով,
2006 - Տերկել և անախորժություն
2007 - Կթվորուհին Խացապետովկայից - դրվագ,
2008 - Ռադիոյի օր՝ տեսանկարահանում,
2011 - Կրոսմեյստեր,
2012 - Դպրոցից հետո-Կետչուպ,
2013 - Իմ ջրահարս, իմ Լորելյայ՝ ոստիկան։


== Հնչյունավորումը ուկրաիներեն լեզվով ==
Շվեդական մուլտֆիլմ «Կարլսոնը, որն ապրում է տանիքում» (2006) - Կարլսոն (Անի Լորակ - երեխա),
Ռուսական մուլտֆիլմ «Ալիսայի ծննդյան օրը» (2011) - պրոֆեսոր Սելեզնյով,
Ամերիկյան մուլտֆիլմ «Շլդիկների խռովությունը» (2011) - Կառլոս,
Ֆրանսիական մուլտֆիլմ «Փոքրիկ իշխանը» (2015) - Լիս։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք ВВ
Музыкальный лейбл Олега Скрипки
ВВ Ֆեյսբուքում
Серия публичных встреч-диалогов цикла «Перезагрузка»