armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կեռդու (գյուղ, Կաառմա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿեռդուԿեռդու (էստ․՝ Kärdu), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Կաառմա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 21 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Իյոքա Օքուավո

Իյոքա Օքուավո՝ ծագումով նիգերիացի ամերիկյան երգչուհի, բանաստեղծուհի, հրապարակախոս և հասարակական ակտիվիստ։ Հանդես է գալիս սոուլ, R&B, ֆանկ և ջազ ոճերում։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ստուդիական ալբոմներ ===
Black & Blues (2004)
Hum the Bass Line (2007)
Say Yes (2010)
Gold (2016)


=== Համերգային ալբոմներ ===
Live @ KTUH Honolulu


== Ծանոթագրություններ ==
Քոնոր Մաքլաֆլին

Քոնոր Ջերարդ Մաքլաֆլին (անգլ.՝ Conor Gerard McLaughlin,հուլիսի 26, 1991(1991-07-26), Բելֆասթ, Հյուսիսային Իռլանդիա, Միացյալ Թագավորություն), հյուսիսիռլանդացի ֆուտբոլիստ, Հյուսիսային Իռլանդիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի պաշտպան։ Նրա կրտսեր եղբայրը՝ Ռայան Մաքլաֆլինը, նույնպես պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ է։


== Ակումբային կարիերա ==


=== «Պրեստոն Նորթ Էնդ» ===
Պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է 2010 թվականի հունվարին «Պրեստոն Նորթ Էնդ» ակումբում։ Նորամուտը թիմի կազմում կայացել է նույն թվականի նոյեմբերի 12-ին՝ «Հալլ Սիթի» ակումբի դեմ մրցախաղում։ Մեկ ամիս հետո Մաքլաֆլինը երկարացրել է պայմանագիրը ակումբի հետ մինչև 2013 թվական։ 2011 թվականի մարտին նա երկամսյա վարձակալության պայմանագիր է ստորագրել «Շրուսբերի Թաուն» ակումբի հետ։ 2012 թվականի մայիսին Մաքլաֆլինը հայտնվել է տրանսֆերային շուկայում։


=== «Ֆլիտվուդ Տաուն» ===
2012 թվականի հուլիսի 20-ին Քոնորը պայմանագիր է ստորագրել «Ֆլիտվուդ Թաուն» ակումբի հետ։ 2014 թվականի հունիսին նա ևս 3 տարով երկարացրել է պայմանագիրը ակումբի հետ։ 2015 թվականի փետրվարին նա խփել է պրոֆեսիոնալ կարիերայում առաջին գոլը։  


=== «Միլուոլ» ===
2017 թվականի հուլիսին պայմանագիր է ստորագրել «Միլուոլ» ակումբի հետ։ Նույն թվականի սեպտեմբերի 12-ին խփել է իր առաջին գոլը մայրքաղաքային ակումբի կազմում՝ «Քուինս Պարկ Ռեյնջերս» ակումբի դեմ մրցախաղում։


=== «Սանդերլենդ» ===
2019 թվականի հուլիսի 1-ին ազատ գործակալի իրավունքներով տեղափոխվել է «Սանդերլենդ ՖԱ»։


== Կարիերա հավաքականում ==
Նորամուտը Հյուսիսային Իռլանդիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում տեղի է ունեցել 2011 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնություն 2012 -ում Իտալիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դեմ (0։3) խաղում։ Ներկայումս Մաքլաֆլինը 14 մրցախաղ է անցկացրել հավաքականի կազմում։


=== Գոլեր հավաքականի կազմում ===


== Ձեռքբերումներ ==


=== «Սանդերլենդ» ===
Անգլիայի ֆուտբոլային լիգայի գավաթի դափնեկիր՝ 2020/21


== Ծանոթագրություններ ==
Քեռի Ստյոպան` միլիցիոներ

Քեռի Ստյոպա - ոստիկան, սովետական անիմացիոն ֆիլմ, ստեղծված 1964 թվականին, ռեժիսոր - մուլտիպլիկատոր՝ Իվան Ակսենչուկի կողմից։


== Սյուժե ==
Սցենարի հեղինակը՝ Սերգեյ Միխալկովը, գրում է հսկա ոստիկան՝ քեռի Ստյոպայի մասին։ Նրա բարձրահասակությունը օգնում է շատերին։ Քեռի Ստյոպան օգնում է մեծահասակներին. մեկին օգնում է անցնել ճանապարհը, մյուսին օգնում է բեռը տեղափոխել, կանխում է խուլիգանությունը, օգնում է մայրիկներին գտնել իրենց կորած երեխաներին, լուծում է լուսակիրների հետ կապված խնդիրը։
Ֆիլմում գովազդվում են «Էռա» ձեռքի ժամացույցները։


== Հնչյունավորողներ ==
Վալենտինա Սպերտանովա – հեքիաթասաց
Վլադիմիր Տրոշին – Պարոն Ստյոպա
Սերգեյ Ցեյց – խուլիգան
Կլարա Ռումյանովա – երեխաներ – վաճառողուհի – կին
Յուլյա Յուլսկայա – պառավ
Մարգարիտա Կորաբելնիկովա – երեխաներ
Ելենա Պոնսովա – տատիկ


== Ֆիլմի վրա աշխատել են ==
Սցենարի հեղինակ – Սերգեյ Միխալկով
Ռեժիսոր – Իվան Ակսենչուկ
Բեմադրող նկարիչ – Լեոնիդ Շվարցման
Կոմպոզիտոր – Ալեքսանդր Լոկշին
Օպերատոր – Բորիս Կոտով
Հնչյունային Օպերատոր – Գեորգի Մարտինյուկ
Վիկտոր Արսենտիև, Բորիս Բուտակով, Միքայել Բոտով, Նատալիա Բոգոմոլովա, Յուրի Բուտիրին, Ալեքսանդր Դավիդով, Սերգեյ Դյոժկին, Գալինա Զոլոտովսկայա, Ելիզավետա Կոմովա, Լեոնիդ Կայուկով, Լիդիա Ռեզցովա, Օլգա Ստոլբովա, Կոնստանտին Չիկին


== Վերահրատարակություն ==
«Քեռի Ստյոպա - ոստիկան», «Սովետական մուլտֆիլմ» մուլտֆիլմ սկավառակի վրա։ 

«Քեռի Ստյոպան՝ միլիցիոներ» (1964),
«Վտանգավոր կատակ» (1965),
«Հետքեր ասֆալտի վրա» (1964),
«Արջուկը ճանապարհին» (1965),
«Կարելի է և չի կարելի» (1964),
«Խիզախ տեսուչ Մամոչկինը» (1977),
«Ճանապարհի հեքիաթ» (1981):
Սերգեյ Կապկով «Մեր մուլտֆիլմները»։


== Ծանոթագրություններ ==
2. Дядя Стёпа — милиционер смотреть онлайн на сайте Все Сказки
Ժողովածու (1873)

Ժողովածու 1873, Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1873 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դար։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21×16սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 175 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգիրով։ Կազմը` ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ՝ 175բ (1769թ․):


== Բովանդակություն ==
Ճառք, Քարողք, Խրատք (Սիմ․ Երևանցի, Եպիփան, Եփրեմ, Զաքարիա կթղ․, Ոսկեբերան, Կիւրեղ Երուսէղմացի, Սարգիս Շնորհալի, Յոհվ․ Մանդակունի, Անանիա վրդ)։
Յաղագս լողակաց թռչնոց


== Ծանոթագրություններ ==
Պաասիկու

Պաասիկու (էստ․՝ Paasiku), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Անիյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 33 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Բլագոդատնոե (գյուղ, Արտյոմովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲլագոդատնոեԲլագոդատնոե (ուկրաիներեն՝ Благодатне), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Արտյոմովսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Բլագոդատնոե գյուղում բնակվում էր 137 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կրեմոնա (այլ կիրառումներ)

Կրեմոնա, կարող է վերաբերել՝

Կրեմոնա - կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզում
Կրեմոնա - նահանգ Իտալիայում
Սուվարլի

Սուվարլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ազիզիեի գավառակ

Ազիզիե, Ազիզե, Փունարբաշի, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։ Վարչական կենտրոնը Ազիզիե գյուղաքաղաքն է։


== Պատմություն ==
Ավելի վաղ ժամանակներում կոչվել է Փունարբաշի։ Ազիզիե է անվանվել 1878 թվականին, երբ գավառակը միացվեց Սեբաստիայի վիլայեթին։ Այն անվանվել է ի պատիվ Ազիզիե սուլթանի։


== Բնակչություն ==
1915 թվականին Համիդի գավառակի հետ միասին Ազիզիեն ուներ 7000 հայ բնակիչ։ Բնակիչների մեծ մասը տեղահան է արվել 1915 թվականին։


== Վարչական բաժանում ==
1910 թվականին Ազիզիեն կազմված էր 6 գյուղախմբից և 218 գյուղերից։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Զինվորական գերեզմանատուն № 70 (Օվչարի)

Փոքրլեհական վոևոդության մշակութային հուշարձան։ գրանցման համար՝ А-569
Զինվորական գերեզմանատուն № 70 (Օվչարի) (լեհ.՝ Cmentarz wojenny nr 95 - Stróżówka), զինվորական գերեզմանատուն, գտնվում է Լեհաստանի Փոքրլեհական վոևոդության Մենցինա Վելկա գյուղի շրջակայքում։ Գերեզմանատունը մտնում է Առաջին աշխարհամարտի տարիների Արևմտագալիցյան զինվորական դամբարանների խմբի մեջ։ Գերեզմանատանը թաղված են Ավստրիական և Ռուսական բանակների զինծառայողներ, ովքեր զոհվել են Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ՝ 1915 թվականին։ Փոքրլեհական վոևոդության հուշարձան։


== Պատմություն ==
Գերեզմանատունը կառուցվել է 1915 թվականին Կրակովի զինվորական դամբարանների և ռազմական պարետատան դեպարտամենտի կողմից, ավստրիացի ճարտարապետ Հանս Մայրի նախագծով։ 365 քմ մակերեսով գերեզմանատանը գտնվում են 13 եղբայրական և 40 անհատական գերեզմաններ, որոնցում թաղված են 87 ավստրիացի և 7 ռուս զինվորներ։
1988 թվականի հունիսի 30-ին  գերեզմանատունը ներառվել է Փոքրլեհական վոևոդության հուշարձանների ռեեստրի մեջ (№ А-569):


== Նկարագրություն ==
Գերեզմանատունը գտնվում է Մենցինա Վելկա և Մենցինա Մալա գյուղերի միջև գտնվող ճանապարհի կողքին։ Գերեզմանատան վիճակը լավ է, այն շրջափակված է քարե պատերով։ Գերեզմանատան տարածքում գտնվում է խաչի տեսքով հուշարձան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Jerzy Drogomir: Polegli w Galicji Zachodniej 1914—1915 (1918). Wykazy poległych, zmarłych i pochowanych na 400 cmentarzach wojskowych w Galicji Zachodniej.. Tarnów: Muzeum Okręgowe w Tarnowie tom I, 1999, s. 210. ISBN 83-85988-26-2.
Roman Frodyma: Galicyjskie cmentarze wojenne, tom I. Beskid niski i Pogórze. Warszawa — Pruszków: Oficyna Wydawnicza «Rewasz», 1995, s. 31-32. ISBN 83-85557-20-2.
red. Stanisław Mendelowski: Krempna : atrakcyjna gmina Beskidu Niskiego. Krosno: P.U.W. «Roksana», 2008, s. 92. Կաղապար:ISBN с опечаткой (pol.)
Oktawian Duda: Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, 1995. ISBN 83-85548-33-5.


== Արտաքին հղումներ ==
Cmentarz nr 70 — Owczary Archived 2007-05-21 at the Wayback Machine. (լեհ.)
Метрика кладбища  (լեհ.)
Список похороненных (լեհ.)
Յարիշևկա (գյուղ, Տոմաշպոլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՅարիշևկաՅարիշևկա (ուկրաիներեն՝ Яришівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տոմաշպոլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Յարիշևկա գյուղում բնակվում էր 1 585 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2517 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 629,72 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ակսուբաևսկի շրջան

Ակսուբաևսկի շրջան (ռուս.՝ Аксубаевский район, թաթ.՝ Аксубай районы), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Թաթարստան հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ակսուբաևո։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1440,1 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 32124 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 22,31 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Կուբո․ լեգենդ Սամուրայի մասին

«Կուբո․ լեգենդ Սամուրայի մասին», (անգլ.՝  Kubo and the Two Strings), ամերիկյան լիամետրաժ տիկնիկային անիմացիոն ֆիլմ, որը նկարահանվել է ռեժիսոր Թրեվիլ Նայթի կողմից։ ԱՄՆ-ում պրիեմիերան տեղի է ունեցել 2016 թվականի օգոստոսի 19-ին։ Ռուսաստանում կինոթատրոնային պրիեմիերան կայացավ 2016 թվականի հոկտեմբերի 20-ին։


== Սյուժե ==
Պատմող Կուբոն հզոր տոհմի ժառանգ է, բայց երբ անցյալի՝ վրեժի ծարավով լի հոգիները վերադառնում են, նրա պաշտպանության համար կանգնում են միայն մի քանի պահապաններ՝ սպիտակ կապիկը և մարտական բզեզը։ Կուբոյի փրկության միակ հնարավորությունն է փնտրել իր հոր՝ լեգենդար սամուրայի կախարդական զենք ու զրահը։


== Դերերը հնչյունավորել են ==
Արթ Փարկինսոն - Կուբո, կարատե (պատմող)
Շարլիզ Սթերոն - Կապիկ/Սարիացու, Կուբոյի մայրը
Մեթյու Մակքոնահի - Բզեզ/Հանձո, Կուբոյի հայրը
Մառա Ռունի - Կարասու և Վասի, Սարիացուի քույրերը
Ռեյֆ Ֆայնս- Ռայդեն, Լուսնային թագավոր և գլխավոր հակամարտիկ
Ջորջ Թակեի - Հոսաթո
Քերի-Հիրոյուկի Տագավա - Հասի


== Արտադրություն ==
2014 թվականի դեկտեմբերի 22-ին Laika Entertainment և Focus Features ընկերությունները հայտարարեցին «Կուբոն և երկու լարերը» վերնագրով անիմացիոն ֆիլմի արտադրության մասին։


== Հավելյալ փաստեր ==
Ֆիլմի վերջաբանում հնչում է Beatles խմբի «While My Guitar Gently Weeps» երգը Սպեկտոր Ռեգինայի կատարմամբ։


== Պարգևներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://KuboTheMovie.Ca Կուբո․ լեգենդ Սամուրայի մասին. պաշտոնական կայք
Վիլյաֆուերտո դե Էսգուևա

Վիլյաֆուերտո դե Էսգուևա (իսպ.՝ Villafuerte de Esgueva) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալիադոլիդ պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 26 կմ2։ Բնակչությունը՝ 123 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 39 կմ հեռավորության վրա։


== Պատկերասրահ ==
Էդուարդ ֆոն Էնգերթ

Էդուարդ Ռիթեր ֆոն Էնգերթ (գերմ.՝ Eduard Ritter von Engerth, մայիսի 13, 1818(1818-05-13)[…], Պշչինա, Gmina Pszczyna, Pszczyna County, Սիլեզիայի վոյեվոդություն - հուլիսի 28, 1897(1897-07-28)[…], Semmering, Neunkirchen District, Ստորին Ավստրիա, Ավստրո-Հունգարիա), ավստրիացի նկարիչ, ով հիմնականում նկարել է պատմական իրադարձություններ։


== Կենսագրություն ==

Էդուարդ ֆոն Էնգերթը եղել է Լեոպոլդ Քուպելվիզերի և Յոզեֆ ֆոն Ֆյուրիխի աշակերտը Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիայում։
1847-1853 թվականներին նա ճանապարհորդում է Իտալիայով, Անգլիայով և Մերձավոր Արևելքով, Հռոմում ազդեցություն ունենալով նազարեցիների վրա, նա նկարում է իր նկարներից առավել հայտնի «Մանֆրեդ Սիցիլիացի արքայի ընտանիքի գերևարումը Բենևիենտոյի ճակատամարտից հետո» (գերմ.՝ Die Verhaftung der Familie des Königs Manfred nach der Schlacht von Benevent; 1853):
1854 թվականին դարձել է Պրահայի գեղարվեստի ակադեմիայի տնօրեն և հիմնականում զբաղվել է դիմանկարչությամբ։ Միաժամանակ նա աշխատել է Վիեննայի Ալթլերխենֆելդի եկեղեցու որմնանկարների վրա` սեփական և ֆոն Ֆյուրիխի ուրվանկարներով։
1865 թվականին դարձավ Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր, նույն տարում նա ավարտում է իր երկրորդ նշանակալի «Արքայազն Էժենի հաղթանակը Զենտայում»  (գերմ.՝ Sieg des Prinzen Eugen bei Zenta): 1868 թվականին ֆոն Էնգերթը Վիեննայի պալատական օպերայի նոր շենքում որմնանկարել է «Ֆիգարոյի ամուսնությունը» և «Օրփեոս և Էվրիդիկե» թեմատիկաներով մի շարք կտավներ, ինչպես նաև նույն թվականին է թվագրվում է մանումենտալ «Կայսր Ֆրանց Հովսեփի թագադրումը Հունգարիայի թագավոր` 1867 թվականի հունիսի 8-ին» (գերմ.՝ Krönung Kaiser Franz Josephs zum König von Ungarn am 8. Juni 1867): 1871-1892 թվականներին ֆոն Էնգերթը գլխավորել է Բելվեդեր դղյակում տեղակայված կայսերական արվեստի պատկերասրահը (որը 1891 թվականին տեղափոխվել է Արվեստի պատմության թանգարան)։ 1882-1886 թվականներին լույս է ընծայել դրա եռահատոր կատալոգը։
Ֆոն Էնգերթի աշակերտներից էին Գաբրիել ֆոն Մաքսը, Ֆրանց ֆոն Բայրոսը, Լուդվիգ Մինիգերոդեն, Էդուարդ Շառլեմոնը։


== Ծանոթագրություններ ==
Աննա Տյուտչևա

Աննա Ֆյոդորովնա Տյուտչևա (ռուս.՝ А́нна Фёдоровна Тю́тчева, ապրիլի 21 (մայիսի 3), 1829, Մյունխեն, Բավարիայի թագավորություն, Գերմանական միություն - օգոստոսի 11 (23), 1889), հուշավիպագիր, Գերագույն արքունիքի պատվո սպասուհի (ֆրեյլինա)։ Կիսել է սլավոնաֆիլների տեսակետները։ 
Հանդիսանում է բանաստեղծ Ֆեոդոր Տյուտչևի դուստրը և Իվան Ակսակովի կինը։


== Կենսագրություն ==
Աննան Ֆեոդոր Տյուտչևի ավագ դուստրն է առաջին կնոջից՝ Էլեոնորա Ֆեոդորովնա Պետերսոնից (1800-1838)։ Ծնվել է Գերմանիայում, կրթություն ստացել Մյունխենի թագավորական ինստիտուտում։ Ռուսաստան է եկել տասնութ տարեկանում։ Մինչև 23 տարեկանն ապրել է Օրյոլի նահանգի Օվստուգ կալվածքում։ Ընտանիքի նյութական սուղ վիճակի պատճառով բանաստեղծը միջնորդել է իր դուստրերից մեկին նշանակել արքունիքի պատվո սպասուհի։ 1853 թվականին Աննան նշանակվել է արքայադուստր Մարիա Ալեքսանդրովնայի պատվո սպասուհի։ Գահաժառանգի կինը գերադասել է ոչ գեղեցիկ, լուրջ աղջկան։ Խելացի, ուշադիր և անկախ մտածողությամբ աղջիկ, եվրոպական կրթությամբ, միևնույն ժամանակ ռուս հայրենասեր Տյուտչևան դարձել է արքայադստեր սիրելի սպասուհին և նրա կրտսեր երեխաների ուսուցիչը։ Ճակատագրի անսպասելի շրջադարձը որոշել է Աննա Ֆեոդորովնայի հետագա ուղին, նա դարձել է հասարակական գործիչ։
Արքունիքում շատերը նրան չեն հանդուրժել այն շիտակության համար, որով Աննան պաշտպանել է իր տեսակետները սլավոնաֆիլների հետ մտերմության համար։ Նրանք համարել են, որ նա «զազրելի բնավորություն» ունի։ Ինչպես գրել է կոմս Սերգեյ Շերեմետևը․

1866 թվականին Աննա Տյուտչևան դարձել է Իվան Ակսակովի կինը և ողջ համատեղ կյանքի ընթացքում նրա հավատարիմ զինակիցն ու օգնականը։ 1853-1882 թվականներին նա օրագիր է պահել․ դեռ 1858 թվականին Ակսակովը նրան խորհուրդ է տվել հուշեր գրել։ Ունենալով աներկբայելի գրական տաղանդ, տալով նպատակային և սուր բնութագրումներ՝ Տյուտչևան ստեղծել է ռուսական էլիտայի հետաքրքիր դիմանկարը երկու դարաշրջանների փոփոխության ժամանակ։
Մահացել է 1889 թվականին։ Թաղված է Տրոիցե-Սերգիյան մայրավանքում, ամուսնու՝ Իվան Ակսակովի կողքին։


== Գրականություն ==
О. Г. Свердлов Тайны царского двора (из записок фрейлин). — М.: Знание, 1997.
Осповат А. Л., Котрелев Н. В. Аксакова (урожд. Тютчева) Анна Фёдоровна // Русские писатели 1800—1917. Биографический словарь / П. А. Николаев (гл. ред.). — М.: Сов. энциклопедия, 1989. — Т. 1: А—Г. — С. 39-40.
А. Ф. Тютчева При дворе двух императоров. — М.: Захаров, 2008. — 592 с. — ISBN 978-5-8159-0726-3


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Анна Тютчева. Русская болезнь
Սուրուքի

Սուրուքի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լուիս Ալբերտո

Լուիս Ալբերտո Ռոմերո Ալիկոնչել (իսպ.՝ Luis Alberto Romero Alconchel, 28 սեպտեմբերի, 1992, Սան-Խոսե-Դելի-Վալիե), իսպանացի ֆուտբոլիստ, «Լացիո» ակումբի կիսապաշտպան


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Նախքան «Սևիլյայի» հիմնական կազմում ընդգրկվելը Լուիս Ալբերտոն խաղացել է ակումբի պահեստային կազմերում՝ «Սևիլյա C» և «Սևիլյա Ատլետիկո»։ Ակումբի հիմնական կազմում Լուիս Ալբերտոն առաջին անգամ խաղացել է 2010 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ Իսպանիայի գավաթի խաղարկության 1/16 եզրափակչի՝ «Ռեալ Ունիոնի» դեմ խաղի 69-րդ րոպեին փոխարինելով Ալեխանդրո Ալֆարոյին։ Իսպանիայի առաջնությունում Լուիս Ալբերտոյի դեբյուտը կայացել է հինգ ամիս անց. 32-րդ փուլում նա «Խետաֆեի» դեմ խաղի 63-րդ րոպեին փոխարինել է Ռոդրիգո Ռիոսին։ 2010/11 մրցաշրջանում Լուիս Ալբերտոն մասնակցել է Պրիմերայի 2 խաղի։
Իսպանիայի առաջնության 2011/12 մրցաշրջանում Լուիս Ալբերտոն անցկացրել է հինգ հանդիպում. բոլոր դեպքերում դուրս գալով փոխարինման։ Այդ հանդիպումներում նա խաղացել է ընդհանուր առմամբ 76 րոպե։
2012/13 մրցաշրջանը Լուիս Ալբերտոն վարձավճարով անցկացրել է «Բարսելոնա Բ»-ում, որի կազմում մասնակցել է 37 խաղի՝ խփելով 9 գոլ ու կատարելով 16 կայքում։ «Բարսելոնան» հնարավորություն ուներ գնելու խաղացողին, սակայն չի արել դա։
2013 թվականի հունիսի 22-ին «Լիվերպուլը» հայտարարել է, որ երկարաժամկետ պայմանագիր է կնքել տաղանդավոր ֆուտբոլիստի հետ։ Տրանսֆերի արժեքը կազմել է 8 միլիոն եվրո։ «Կարմիրների» կազմում իր առաջին գոլը Լուիս Ալբերտոն խփել է օգոստոսի 7-ին նորվեգական «Վոլերենգա» ակումբի դեմ ընկերական խաղում՝ բացելով հաշիվը։ Հանդիպումն ավարտվել է «Լիվերպուլի» հաղթանակով (4:1)։ Սեպտեմբերի 1-ին Լուիս Ալբերտոն «կարմիրների» կազմում սկսել է մասնակցել Անգլիական Պրեմիեր լիգային՝ «Մանչեսթեր Յունայթեդի» դեմ խաղի 83-րդ րոպեին փոխարինելով Ֆիլիպե Կոուտինյոյին։


==== Ակումբային վիճակագրություն ====
(Ըստ 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ի տվյալների)


=== Հավաքականում ===
Մինչև 2011 թվականի Լուիս Ալբերտո հանդես է եկել Իսպանիայի երիտասարդական հավաքականում՝ նրա կազմում անցկացնելով 2 խաղով


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
խաղացողի էջն ու վիճակագրությունը LiverBird.ru  կայքում(ռուս.)
«Профиль игрока» (ռուսերեն)։ Чемпионат.com։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-17-ին։ Վերցված է 2011-11-10 
Ֆուտբոլիստի էջը Archived 2016-07-08 at the Wayback Machine. «Լիվերպուլի» պաշտոնական կայքում (անգլ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում (անգլ.)
Բիխարդի

Բիխարդի, բնական ձյութի հանքավայրեր («կպրաղբյուրներ») Ծովային Կիլիկիայում, նրա միջին մասում, Սոլե (Պոմպեուպոլիս) քաղաքի ավերակների մոտ։ Նկարագրված է ճանապարհորդ Բոֆոլդի կողմից։ Ըստ Ալիշանի՝ դեռևս Պլինիոս Ավագը հիշատակել է այս հանքերի («աղբյուրների») մասին։


== Ծանոթագրություններ ==
(5236) Յոկո

(5236) Յոկո (անգլ.՝ Yoko), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Յոշիկանե Միզունոյի և Թոշիմասա Ֆուրութայի կողմից Կանիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,33087 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0731 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5886 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1299,8 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,276966 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,4° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5236) Յոկո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Իլովլյա (քաղաքատիպ ավան, Իլովլինսկի շրջան)

Իլովլյա (ռուս.՝ Иловля), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի, Վոլգոգրադի մարզի Իլովլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 12087 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Քարախաչի լեռնանցք

Քարախաչի լեռնանցք, Կարախաչի լեռնանցք, Ղարախաչի լեռնանցք, Քարախաչ, լեռնանցք Հայաստանի Շիրակի մարզում, Ջավախքի և Գոգարանց լեռների միջև։ Հարթաշեն գյուղից 4 կմ արևելք, Գյումրի քաղաքից մոտ 25 կմ հյուսիս-արևելք։ Ունի 2273 մ բարձրություն։ Շիրակի և Լոռու դաշտերը կապում է միմյանց, Ախուրյան գետի վերին հոսանքի ավազանը միացնում է Ձորագետի ավազանին։ Քարախաչի լեռնանցքով է անցնում Գյումրի-Տաշիր ավտոխճուղին։ Ձմռանը հաճախ փակվում է։


== Ծանոթագրություններ ==
Յուլվիլեր

Յուլվիլեր (ֆր.՝ Uhlwiller), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 697 մարդ, բնակչության խտությունը` 93.43 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.46 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 27 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 456 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 353-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 103։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,4 %։ 353 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 333 անձ (184 տղամարդ և 149 կին)։ Գործազուրկ են եղել 20 անձ (11 տղամարդ և 9 կին)։ 103 անաշխատունակներից 28-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 46-ը` թոշակառուներ, իսկ 29-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
(8232) Ակիրամիզունո

(8232) Ակիրամիզունո (անգլ.՝ Akiramizuno), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1997 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,413868 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0521 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7757 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1369,84 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,262805 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,87° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8232) Ակիրամիզունո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ումյոտ (այլ կիրառումներ)

Ումյոտ, կարող է վերաբերել՝

Ումյոտ - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Մորդովիա հանրապետության Զուբովո-Պոլյանսկի շրջանի կազմում։
Ումյոտ - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Տամբովի մարզի Ումետսկի շրջանի կազմում։
Ծաբլովանա

Ծաբլովանա (վրաց.՝ წაბლოვანა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Խաշուրի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 800 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խաշուրից հեռու է 13 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 84 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Անցումներ

Անցումներ կիսահաղորդչային սարքերում, կիսահաղորդիչներում ընթացող երևույթներ, որոնց վրա հիմնված է կիսահաղորդչային սարքերի աշխատանքը։ Անցումները կարելի է դասակարգել՝

Ըստ կիսահաղորդիչների էլեկտրահաղորդականության տիպի՝ էլեկտրոն–խոռոչային (P-n–անցում,), խոռոչ–խոռոչային (P+–P—անցում), էլեկտրոն–էլեկտրոնային (ո+–n—անցում) և այլն,
Ըստ քիմիական կառուցվածքի՝ հոմոգեն անցում (կամ հոմոանցամներ), երբ անցումն ստեղծվում է մի տիպի կիսահաղորդչի բյուրեղի ներսում, և հետերոգեն անցում (կամ հետերոանցումներ), երբ անցումն ստեղծվում է երկու տարբեր կիսահաղորդիչների բյարեղայիև ցանցերի հպման տեղում։Առավել հետաքրքրաթյուն են ներկայացնում տարբեր արգելված գոտիներով կիսահաղորդիչների միջև գոյացող հետերոանցումները։


== Ստացում ==
Ներկայումս անցումներ են ստանում ոչ միայն սոսկ կիսահաղորդիչների, այլև կիսահաղորդիչ-մետաղ և կիսահաղորդիչ-դիէլեկտրիկ կոևտակտներում։ Միևնույն կիսահաղորդչային սարքում միաժամաևակ օգտագործվում են տարբեր տիպի և տարբեր քանակության անցում։ Այս կամ այն տիպի անցում ստանալու համար մշակված են տեխնոլոգիական տարբեր եղանակներ, որոնցից որնէ մեկի ընտրությունը կախված է այն բանից, թե ինչ նպատակով (հոսանքի ուղղում, դետեկտում, հաճախության Փոխակերպում, ազդանշանի ուժեղացում և այլն) է օգտագործվում կիսահաղորդչային սարքը։ Հաճախ անցումները անվանում են պատրաստման տեխնոլոգիական եղանակի անունով։


== Միաձուլման եղանակ ==
Առավել տարածված է միաձուլման եղանակը (միաձույլ անցումներ), երբ որևէ տիպի կիսահաղորդիչ լեգիրվում է հակառակ էլեկտրահաղորդականության կիսահաղորդչով։ Ըստ որում, այս դեպքում անցումները կարող են լինել հարթ կամ կետային՝ կախված կոնտակտային մակերևույթների ձևից ու չափից։ Մեծ նշանակություև ունի անցումների ստացումը դիֆուզման (այդ թվում՝ կրկևակի դիֆուզման) եղանակով (դիֆուզիոն անցումներ)։ Կիսահաղորդիչը տեղավորում են անցում ստանալու համար անհրաժեշտ խառնուրդների գոլորշիներ պարունակող գազի մթնոլորտում և ջերմության ազդեցության տակ խառնուրդների ատոմները դիֆուզվում են կիսահաղորդչի մեջ։


== Ձգված անցում ==
Աճեցված կամ «ձգված» անցում ստանալու համար ակցեպտորային կամ դոնորային խառնուրդները ներմուծում են կիսահաղորդչի միաբյուրեղն աճեցնելու ժամանակ։ Կոնտակտվող նյութերի միջև անհաղորդիչ (չեզոք) թաղանթ տեղավորելու միջոցով ստանում են մակերևութապատնեշային անցումներ։


== Պլանար–էպիտաքսիալ տեխնոլոգիա ==
Կիսահաղորդչային էլեկտրոնիկայի տեխնոլոգիայի կարևոր նվաճումներից է, այսպես կոչված, պլանար–էպիտաքսիալ տեխնոլոգիան, որը միավորում է դիֆուգիոն, աճեցված և մակերևութապատնեշային անցումի ստացման եղանակները։ Այն հնարավորություն է ստեղծում կիսահաղորդչային սարքերը մամլելու պլաստմասսաների մեջ, որը թույլ է տալիս ոչ միայն կիսահաղորդչային սարքերի մետաղե-ապակե իրանները փոխարինել պլաստմասսայե իրաններով, այլև մեքենայացնել ու ավտոմատացնել սարքերի հավաքման առավել աշխատատար ու դժվար գործողությունները։


== Տես նաև ==
Կոնտակտներ
Կիսահաղորդիչներ
Կիսահաղորդչային սարքեր
Կիսահաղորդչային դիոդ
Տրանզիստոր
Կիսահաղորդչային նյութեր
Ֆոտոէլեմենտ


== Գրականություն ==
Федотов Я. А., основы физики полупроводныкових приборов, 2 испр. и дополн. изд., М., 1969.
Մկրտիչ Սեդրակյան

Մկրտիչ Հովհաննեսի Սեդրակյան (փետրվարի 7, 1922(1922-02-07), Վաղարշապատ, Հայկական ԽՍՀ - 2009, Երևան, Հայաստան), հայ նկարիչ, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1967), ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1985), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==

1938-1941 թվականներին սովորել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանում։ 1941-1945 թվականներին մասնակցել է «Հայրենական մեծ պատերազմին»։ Քութայիսի կրտսեր հրամանատարական կուրսերն ավարտելուց հետո որպես 10-րդ առանձին հրաձգային բրիգադի հրամանատար, գերմանական ուժերի դեմ 1942-1943 թվականներին կռվել է Մոզդոկում, Տուապսեում, հետո միացել է 18-րդ բանակի զորքերին, վեց ամիս մարտեր է մղել Մալայա Զեմլյայի և Նովոռոսիյսկի ազատագրման համար, մասնակցել Ղրիմի, Կերչի, Սևաստոպոլի, Սիմֆերոպոլի, Յալթայի ազատամարտերին։ Բելոռուսական ռազմաճակատի (հրամանատար՝ գեներալ Գեորգի Ժուկով) մարտիկների հետ հետապնդելով թշնամուն, հասել է մինչև Բեռլին։ 1946 թվականին շքանշաններով ու մեդալներով պարգևատրված, Սեդրակյանը վերադարձել է հայրենի Էջմիածին։
1946-1952 թվականներին սովորել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում, 1967 թվականից դասավանդել է նույն ինստիտուտում, պրոֆեսոր (1986): 1952 թվականից եղել է Հայաստանի նկարիչների միության անդամ։ 1985 թվականին «Խորհրդային արվեստ» ամսագրի 9-րդ համարում տպագրվել է Սեդրակյանի «Բեռլին, 1945 թվականի մայիս» ստեղծագործությունը։ Սեդրակյանի ռազմի բոլոր կտավներին դիպուկ են հումանիզմն ու լավատեսությունը։


== Ստեղծագործական ուղի ==
Մկրտիչ Սեդրակյանը բազմաժանր նկարիչ է։ Ստեղծել է պատմական, պատմահեղափոխական թեմաներով կոմպոզիցիաներ՝

«Քսանվեցը», 1956
«Արևածագին», 1967
«Գայ։ Առջևում է Սիմբիրսկը», 1969
«1915 թվական», 1960
«Երևանի բերդի գրավումը», 1978
«Դեր Զոր», 1979
«Արա Գեղեցիկ և Շամիրամ», 2003բնանկարներ`

«Բջնի», 1965
«Աշտարակի կիրճը», 1969
«Սևան», 1999դիմանկարներ`

«Ուսանող», 1967
«Վարդանի դիմանկարը», 1967նատյուրմորտներ`

«Հին աշխարհից», 1967
«Նատյուրմորտ», 1968Սեդրակյանի կտավներին բնորոշ է կոմպոզիցիայի կառուցիկությունը, պատկերման հավաստիությունը։
1952 թվականից մասնակցել է հանրապետական, միութենական և արտասահմանյան ցուցահանդեսների։ Նրա կտավները գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, նրա մասնաճյուղերում, Հայաստանի պատմության, հեղափոխության և այլ թանգարաններում։


== Անհատական ցուցահանդեսներ ==
Երևան, 1973, 2002
Էջմիածին, 1973
Սան Ֆրանցիսկո, 2000
Լոս Անջելես, 2001
Սան Խոսե, 2001


== Մրցանակներ ==
Պարգևատրվել է Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանով։


== Գրականություն ==
Մկրտիչ Սեդրակյան։ Կատալոգ (առաջաբանը՝ Ե․ Մարտիկյանի), Ե․, 1972։


== Արտաքին աղբյուրներ ==
Ուրույն ձեռագիր և հայրենասիրական պաթոս, Մկրտիչ Սեդրակյան


== Ծանոթագրություններ ==
Սրեդնի Կաչմաշ

Սրեդնի Կաչմաշ (ռուս.՝ Средний Качмаш, բաշկիրերեն՝ Урта Ҡасмаш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կալտասինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 38 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հարալդ Սլոթ-Մյոլլեր

Հարալդ Սլոթ-Մյոլլեր (դան․՝ Harald Slott-Møller, օգոստոսի 17, 1864(1864-08-17), Կոպենհագեն, Դանիա - հոկտեմբերի 20, 1937(1937-10-20), Կոպենհագեն, Դանիա), դանիացի նկարիչ, կերամիկայի վարպետ։ 
Կնոջ՝ նկարչուհի ‎Ագնես Սլոթ-Մյոլլերի հետ եղել է Den Frie Udstilling-ի («Ազատ ոճի ցուցահանդես») հիմնադիրներից։


== Կենսագրություն ==
Հարալդ Սլոթ-Մյոլլերը ծնվել է Կոպենհագենում, Կառլ Էմիլ Մյոլլերի և Աննա Մարիա (ծննդյան անունը՝ Մյոլլեր) ընտանիքում։ 1883 թվականին ավարտել է Դանիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի նախապատրաստական դասընթացը, այնուհետև երեք տարի նկարչություն է ուսանել Պեդեր Սևերին Կրոյերի մոտ։


== Գործունեություն ==
Հարալդ Սլոթ-Մյոլլերն առաջին անգամ ցուցադրվել է 1886 թվականին Շարլոտտենբորգի գարնանային ցուցահանդեսում։ 1888 թվականին նրա վրձնած Fattigfolk i Fattiglægens Venteværelse (Աղքատները խեղճ բժշկի ընդունարանում) մեծածավալ վառ գույներով աշխատանքը մեծ ուշադրության է արժանացել։ Դիմանկարային և լանդշաֆտային աշխատանքներով ներկայացել է Շարլոտտենբորգի ցուցասրահում և Ազատ ոճի ցուցահանդեսում։ 1890-ական թվականների սկզբին Հարալդ Սլոթ-Մյոլլերնի մոտ ոճային փոփոխություն է տեղի ունեցել, որը նկատելի է քանդակագործ Անն Մարի Բրոյցենի դիմանկարում, որտեղ նրա շիկահեր մազերը ծածկված են ոսկով, ինչպես Սլոթ-Մյոլլերի լանդշաֆտներից մեկի հացահատիկները։ Այս կտավին հաջորդել են մի շարք նկարներ, որոնք նրա համար տեղ են հարթել որպես 1890-ականների հիմնական նկարիչներից մեկի՝ («Երեք կանայք»), Foraaret («Գարուն») և նրա նշանավոր խորհրդանշական աշխատանքը Primavera (1901): Սլոթ-Մյոլլերը նկարչության մեջ մնացել է որպես Հարավային Ջաթլենդի և Հարավային Չլեսվինգի հայտնիների դիմանկարիչ։ Նրա աշխատանքները հաճախ բնութագրվում են ծագմամբ։
1902-1906 թթ. Հարալդ Սլոթ-Մյոլլերն աշխատել է Aluminia հախճապակու գործարանում և Քրիստիան Խոակիմի հետ համատեղ իրականացրել է մի շարք նախագծեր, որոնց արդյունքում լայն ճանաչում է ձեռք բերել որպես դարաշրջանի առաջատար վարպետներից մեկը։ Չնայած նա շարունակել է նկարել, աշխատանքների մասին կարծիքներն աջակցող չեն եղել։
1919 թվականին արժանացել է Դանեբրոգ շքանշանի։ Եղել է Den Frie Udstilling (Ազատ ոճի ցուցահանդես) հիմնադիրներից։ Մահացել է Կոպենհագենում։ Թաղված է Հոլմեն գերեզմանատանը։
Սլոթ-Մյոլլերը պատկերված է կրկնակի դիմանկարով՝ Ude eller Kammerater (Ընկերներից, 1886), որտեղ կնոջ հետ պատկերել են միմյանց։ Գծանկար-ինքնադիմանկարներից է Trækfuglene (Թափառական թռչուններ, 1909)։ Մեկ այլ ինքնադիմանկար գտնվում է Ֆլորենցիայի Ուֆֆիցիում (1924)։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրանսիայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ

ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում Ֆրանսիայի օբյեկտները թվով 42-ն են, որը կազմում է ընդհանուր թվի 4,0 %-ը (2016 թվականի դրությամբ)։ 38 օբյեկտներ ընդգրկված են մշակութային չափանիշներով, 20-ը՝ որպես մարդկային ստեղծագործական գլուխգործոց, 3-ը՝ բնական չափանիշներով, և 1 խառը (բնական և մշակութային)։ Բացի դրանից 2017 թվականի դրությամբ ևս 38 օբյեկտ ներկայացված է թեկնածու ցանկում։ Ֆրանսիան վավերացրել է Համաշխարհային ժառանգության պաշտպանության կոնվենցիան 1975 թվականի հունիսի 27-ին։ Ֆրանսիայի առաջին 5 օբյեկտներն ընդգրկվել են ցանկում 1979 թվականին, Համաշխարհային ժառանգության հանձնաժողովի 3-րդ նիստում։


== Ցանկ ==
Տվյալ աղյուսակում տեղանքներն ընդգրկված են Համաշխարհային ժառանգության կողմից դասակարգված ձևով։


=== Օբյեկտների աշխարհագրական դասավորվածություն ===


== Թեկնածու օբյեկտների ցանկ ==
Աղյուսակում տեղանքներն ընդգրկված են ըստ հերթականության։ Այս ցանկում այն վայրերն են, որոնք ներկայացված են Ֆրանսիայի կառավարության կողմից՝ որպես թեկնածու օբյեկտներ։


=== Օբյեկտների աշխարհագրական դասավորվածություն ===


== Տես նաև ==
Միավորված ազգերի Կրթության, գիտության և մշակույթի կազմակերպություն
Համաշխարհային ժառանգություն
Եվրոպայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկ
Զբոսաշրջությունը Ֆրանսիայում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի պաշտոնական կայք․ Ֆրանսիայում Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկ
Ֆրանսիայում Համաշխարհային ժառանգության վերաբերյալ հղումների տեղեկատու
Հռոմեացի զինվոր (քանդակ, Երևան)

«Հռոմեացի զինվոր» քանդակ, գտնվում է Երևանում` Կասկադ համալիրում գտնվող Գաֆեսճյան արվեստի կենտրոնի տարածքում, տեղադրվել է 2005 թվականին։


== Հեղինակ ==
Քանդակագործ՝ Ֆեռնանդո Բոտերո


== Տվյալներ ==
Քանդակը կառուցված է բրոնզից և մուգ շագանակագույն պատինայից, բարձրությունը 3,7 մետր է։


== Պատմություն ==
2005 թվականին Գաֆեսճյան արվեստի թանգարանի Երևան բերած նոր արձանների թվում էր կոլումբիացի անվանի քանդակագործ Ֆեռնանդո Բոտերոյի 1985-1986 թվականներին կերտած «Հռոմեացի զինվոր» բրոնզե քանդակը, որը ներկայացնում է մարտի պատրաստ գլադիատորին։
Քանդակը սկզբում տեղադրվել է Կասկադ համալիրի վերևի մասում՝ Ազատության պողոտայի սկզբնամասում, հետագայում իջեցվել ներքև՝ Թամանյան փողոց, որտեղ գտնվում է այժմ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Հիլտենֆինգեն

Հիլտենֆինգեն (գերմ.՝  Hiltenfingen), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Մտնում է Աուգսբուրգի շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Շվաբիա վարչական շրջանի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 1462 մարդ է (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31ի տվյալների) ։ Տարածքը 14,55 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 7 72 157։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
(6441) Միլենայեսենսկա

(6441) Միլենայեսենսկա (անգլ.՝ Milenajesenska), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի սեպտեմբերի 9-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,399911 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9057 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8941 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1357,97 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,265101 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,73° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6441) Միլենայեսենսկա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կատարջուր (գետ)

Կատարջուր, գետ Շիրակի մարզում։ Սկիզբ է առնում Եղնախաղի լեռնաշղթայի հյուսիսային մասի արևելյան լանջերից և ձախից միախառնվում Եղնաջուր գետին։ Երկարությունը՝ 10 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սոլոմինի-Սմոլինի տուն

Վասիլի Եֆիմովիչ Սոլոմինի և Վ. Բ. Սմոլինի տուն (թաթ.՝ Соломин-Смолин йорты), առանձնատուն Կազանի պատմական կենտրոնում։ Անվանումը ստացել է շինության հիմնական տերերի` Կազանի հասարակական բանկի կառավարիչ, երկրորդ գիլդիայի վաճառական Վասիլի Եֆիմովիչ Սոլոմինի և Վ. Բ. Սմոլինի անունից։ Բացի այդ երբեմն կոչվում է «Ուսուցչի տուն»։  Տունը զբաղեցնում է անկյունային դիրք` գտնվելով Բաումանի 62 և Աստղադիտական 9 հասցեներում։ Ունի տեղական նշանակության պատմական և մշակութային հուշարձանի կարգավիճակ (շնորհվել է Կազանի քաղաքային վարչակազմի 03.02.1997 № 138 որոշմամբ): 2009 թվականին նորից ընդգրկվել է մշակութային ժառանգության օբյեկտների ցանկի մեջ, բայց արդեն «Վ. Ե. և Վ. Բ. Սմոլինների տուն» անվամբ (հավանաբար սխալմամբ)։


== Պատմություն ==

Ներկայումս գոյություն ունեցող շենքի հիմքում ընկած է 1857 թվականին Մեծ Պրոլոմնի (ներկայիս`  Բաումանի) փողոցում կառուցված  տնատիրությունը։ 1861 թվականին Վ. Ե. Սոլոմինը շենքում բացում է  քաղցրաբլիթի արտադրություն, որը 1874 թվականին զգալիորեն ընդլայնվում է և դառնում ամենախոշորը Կազանում։ 1886 թվականին այստեղ վարպետի ղեկավարության ներքո աշխատում էին 17 բանվորներ և 4 աշակերտներ, իսկ տարեկան շրջանառությունը հասնում էր 27000 ռուբլու։ 1873 թվականին ճարտարապետ Վ. Պ. Ալեքսանդրովի կողմից շենքը վերակառուցվում է և ընդգրկվում ներկայիս Աստղագիտական փողոցի տնատիրության մեջ։ Այնուհետև այստեղ տեղակայվում են Օստերմանի խանութները և «Ուրանիա» կինեմատոգրաֆը (1908 թ)։ Ճարտարապետ  Ֆ. Ռ. Ամլոնգը, ով  շենքում ուներ «ժամանակակից ճարտարապետություն»,  շինարարական գրասենյակ, 1913 թվականին ստեղծում է թատերական մասնավոր ձեռնարկու-տիկնիկագործ Վ. Վ. Օբրազցովայի «Chat noir» («Սև կատու») մանրաերկի թատրոնը։ Մինչև վերջերս շենքի կենտրոնում կանգնեցված էր դեկորատիվ վրան։ 1918  թվականից այն կոչվում էր «Նոր  կյանք» բանվորական  ակումբ,  1940-ական թթ.`  ընկեր Զինովևի ակումբ, այնուհետև` Մ. Գորկու անվան մշակույթի ակումբ։ 2001 թվականին «Կազանի պատմական կենտրոնի պահպանության» դաշնային նպատակային ծրագրի շրջանակներում այստեղ է տեղափոխվում կրթության աշխատողների տունը (Ուսուցչի տուն), որը նախկինում գտնվում էր Արհմիությունների փողոցի վրա գտնվող Սինագոգի շենքում։


== Ճարտարապետություն ==
Էկլեկտիկայի ոճով կառուցված անկյունային երկհարկանի տան ճակատային մասը նայում էր դեպի Բաումանի փողոցի կողմը, ուներ ազնվականական բարոկկո ոճի քիվեր և պատշգամբ մուտքի վրա։ Աստղադիտական փողոցի կողմը նայող ճակատային մասն ուներ քառանկյուն հարթ որմնասյուներ և ճաղաշարային պատ (ատտիկա)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Фотография дома Archived 2016-11-03 at the Wayback Machine.
Фасад по ул. Баумана
Լեոն Կուպեր

Լեոն Կուպեր (անգլ.՝ Leon Cooper, փետրվարի 28, 1930(1930-02-28)[…], Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի ֆիզիկոս-տեսաբան։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Կոլումբիայի համալսարանը (1951)։ 1954-1955 թթ. աշխատել է Փրինսթոնի հեռանկարային հետազոտությունների ինստիտուտում, 1955-1957 թթ.՝ Իլինոյսի, 1958 թվականից՝ Պրովիդենսի Բրաունի համալսարաններում։ Զարգացրել է գերհաղորդականության միկրոսկոպիկ տեսությունը իր այն վարկածի հիման վրա, ըստ որի՝ գերհաղորդիչում հնարավոր է, այսպես կոչված, կուպերյան զույգերի առաջացումը։ Այդ աշխատանքի համար 1972 թ. Ջոն Բարդինի և Ջոն Ռոբերտ Շրիֆերի հետ արժանացել է Նոբելյան մրցանակի։


== Ծանոթագրություններ ==
Գաբաևշչինա

Գաբաևշչինա (ռուս.՝ Габаевщина), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պավլենկովսկի գյուղական խորհուրդ (Լեբեդինսկի շրջան)

Պավլենկովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Павленківська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պավլենկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 471 մարդ։ Խորհրդում կա 7 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Կազարկի (գյուղ, Ուստ-Կուտսկի շրջան)

Կազարկի (ռուս.՝ Казарки), գյուղ Ռուսաստանի, Իրկուտսկի մարզի Ուստ-Կուտսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 914 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Up (երգ, Քարդի Բի)

«Up», երգ՝ գրված ամերիկացի հիփ-հոփ կատարող Քարդի Բիի կողմից։ Երգը դարձել է իր ապագա երկրորդ ստիադական ալբոմի երկրորդ սինգլը և թողարկվել է 2021 թվականի փետրվարի 5-ին Atlantic Records լեյբլում։


== Նախապատմություն ==
2020 թվականի օգոստոսի 7-ին Քարդի Բին թողարկել է «WAP» երգը՝ ձայնագրված ամերիկուհի ռեփեր Megan Thee Stallion-ի մասնակցությամբ։ Բազմաթիվ երկրներում՝ ներառյալ Ավստրալիան, Կանադան և Մեծ Բրիտանաիան, երգ հասել է համաշխարհային հաջողության՝ զբաղեցնելով 1-ին հորիզոնականը։ Սինգլը, ինչպես նաև, ընդհանուր առմամբ, 4 շաբաթ մնացել է Billboard Hot 100-ի վերին շարքերում։ 2020 թվականի հոկտեմբերի 1-ին հայտնի է դարձել, որ Քարդին արդեն «պլանավորում է իր հաջորդ քայլը»։ Սակայն, նա նաև պարզաբանել է, որ չի ցանկանում շատ հաճախ երաժշտություն թողարկել, որպեսզի տեղի չտա լեկբլի ճնշումներին. «Ես չեմ պատրասվում թողարկել այնպիսի երգեր, որ ինձ դուր չեն գալիս, միայն նրա համար, որ գոհացնեմ լեյբլին»։ 2021 թվականի հունվարի 31-ին Քարդի Բին հայտարարել է, որ պատրաստվում է հաջորդ օրը հայտարարություն անել։ Փետրվարի 1-ին նա հայտնեց նոր երգի թողարկման մասին՝ երգի անունը բացահայտելով շապիկի հետ։


== Տեսահոլովակ ==
Երգի թողարկման հետ միաժամանակ դուրս է գալիս նաև դրա տեսահոլովակը։ Ռեժիսորը ուկրաինացի Տանյա Մուինյուն է։ Առաջին օրերին տեսահոլովակը հավաքել է 10 միլիոնից ավելի դիտում։


== Առևտրային ընդունելություն ==
ԱՄՆ-ում՝ Billboard Hot 100 չարթում, «Up»-ը դեբյուտ է ունեցել 2-րդ համարի տակ՝ Լորին Հիլի 1998 թվականի «Doo Wop (That Thing)» երգի ժամանակներից ի վեր դառնալով ամենաբարձր իգական մենային ռեպ-դեբյուտը։ Երգը Քարդի Բիի համար դարձել է այս չարթի առաջին  տասնյակ մտած 9-րդ երգը։ Սինգլը նաև դեբյուտ է ունեցել Hot R&B/Hip-Hop Songs չարթում՝ 1-ին հորիզոնականում՝ դառնալով չարթի 9-րդ լիդերը։ Քարդի Բին, ի դեպ, վերջին 4 տարիներին պարբերաբար մտնում է Billboard-ի առաջին տասնյակը։ «Up»-ը դեբյուտ է ունեցել նաև Rolling Stone Top 100 չարթում՝ առաջին համարի տակ, երգչուհին երկրորդ անգամ այսչարթում զբաղեցրել է առաջին տեղը՝ հենց առաջին տողից։


== Չարթեր ==
Illegal chart entered CIS|483

Illegal chart entered Billboardglobal200|4

Illegal chart entered Ireland4|10


== Հավաստագրում ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Պիրապեմաս

Պիրապեմաս (պորտ.՝ Pirapemas), համայնք Բրազիլիայի Հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մարանիան նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Մեդիու Մեարին գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 15 026 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 688,737 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 20,5 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1953 թվականի դեկտեմբերի 11-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 27.738.826,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 1.904,75 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,572 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Դարիո Ֆրանչեսկինի

Դարիո Ֆրանչեսկինի (իտալերեն՝ Dario Franceschini, հոկտեմբերի 19, 1958(1958-10-19), Ֆեռարա, Էմիլիա Ռոմանիա, Իտալիա), իտալացի պետական և քաղաքական գործիչ : Իտալիայի դեմոկրատական կուսակցության առաջնորդ (2009, փետրվարի 21 – 2009, հոկտեմբերի 25)։


== Կենսագրություն ==
Դարիո Ֆրանչեսկինին եղել է Իտալիայի Խորհրդարանական Հանրապետության քրիստոնեա-դեմոկրատական կուսակցության 1950-ական թվականների առաջնորդ Ջորջիո Աննաբալե Ֆրանչեսկինիի որդին։
Ավարտել է Ֆերարյան համալսարանը, որտեղ սովորել է իրավունք և պատասխանատվություն։
Նա եղել է «Անթեմ. Ժողովրդավարությունը ազատություն է» կուսակցության հիմնադիր անդամներից մեկը։ 2009 թվականի փետրվարի 21-ին ընտրվել է Իտալիայի խորհրդարանի ազգային քարտուղար։
Նա գրել է նաև ատենախոսություն քաղաքական տեսության պատմության մասին։
Եղել է պատգամավորների պալատի անդամ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գեբելի

Գեբելի, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Hands to Myself

«Hands to Myself» երգը ձայնագրել է ամերիկացի երգչուհի Սելենա Գոմեսը իր երկրորդ Revival ստուդիային ալբոմի համար։ Երգը գրել են Ջասթին Թրենթերը, Ջուլիա Մայքլսը և պրոդյուսերավորել են Mattman & Robin խումբը և Մաքս Մարտինը։ Ոճային և լիրիկական երգը ոգեշնչված է երգիչ Փրինսի կատարմամբ։ «Hands to Myself»-ը երգ է միջին տեմպում, որը կարելի է ձայնագրել դանս փոփ և սինթի փոփ ժանրերում։ Գոմեսի վոկալը կրել է փոփոխություններ․ օգտագործել է բարձր ձայնային սահման, որպեսզի հասնի բելթինգի և օգտագործել է ձայնի ցածր դիապազոն, ինչի շնորհիվ երգչուհու ձայնը նմանվում է շշուկի։
«Hands to Myself»-ը ստացել է երաժշտական քննադատների արձագանքը, որոնք գովերգել են Գոմեսի բազմակողմանի վոկալային կատարումը, նաև դրական են գնահատել ոչ տիպիկ կատարումը և երգի տեքստը։
Երգը թողարկվել է որպես Revival ալբոմի երրորդ սինգլ։ Սինգլը զբաղեցրել է 7-րդ հորիզոնականը ամերիկյան Billboard Hot 100 հիթ-շքերթում։


== Առևտրային հաջողությունները ==
«Hands to Myself» երգը 2015 թվականի դեկտեմբերի 26-ին առաջին շաբաթում զբաղեցրել է ամերիկյան Billboard Hot 100 հիթ-շքերթի 77-րդ հորիզոնականը Մեկ շաբաթ անց երգը հասել է հիթ-շքերթի 62-րդ հորիզոնական։ Երգը զբաղեցրել է 7-րդ հորիզոնականը տվյալ հիթ-շքերթում։


== Քննադատների արձագանքը ==


=== Գրախոսություն ===
«Hands to Myself»-ը ջերմ է ընդունվել երաժշտական քննադատների կողմից։ Բրիտանի Սփանոս Rolling Stone ամսագրից գովերգել է երգի ուրախ և կոկետային հնչողությունը, բացատրելով, որ․ «Նրա սեքսուալության բրենդի ունեցած համեստությունը, անորսալի որակը, երբեք չի լինում շատ սևեռուն»։
Էդ Մասլին The Arizona Republic-ից գնահատել է Գոմեսի նոր երաժշտական ոճը և անվանել է այն «ադամանդ», անվանելով «Hands to Myself» երգը ամենասեքսուալը նրա ամբողջ կարիերայի ընթացքում։ Մասլին գովերգել է երգի հնչողությունը, համարելով այն առանձնահատուկ Մաքս Մարտինի համար՝ հղելով տվյալ գործը 1990-ականների The Neptunes-ին։


== Հիթ-շքերթ ==


=== Շաբաթական հիթ-շքերթներ ===


=== Վարկանիշներ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Հագելշթաթ

Հագելշթաթ (գերմ.՝ Hagelstadt), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Պֆալցի վարչական կենտրոնին։ Մտնում է Ռեգենսբուրգ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1994 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010 թվական)։ Զբաղեցնում է 20,75 կմ² մակերես տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 3 75 143:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք