Անատոլի Ագրանովսկի

Անատոլի Ագրանովսկի (ռուս.՝ Анатолий Абрамович Аграновский, հունվարի 8, 1922(1922-01-08), Խարկով, Ուկրաինական ԽՍՀ - ապրիլի 14, 1984(1984-04-14), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային հայտնի գրող, արձակագիր, հրապարակախոս, նկարիչ-ձևավորող և մուլտիպլիկատոր, ռետուշիչ, կինոդրամատուրգ, լրագրող և երգիչ։  


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է խորհրդային հայտնի լրագրող և գրող Աբրամ Ագրանովսկու ընտանիքում, Խարկովում։ Լրագրող և գրող Վալերի Ագրանովսկու ավագ եղբայրն է։ 1942 թվականին ավարտել է Մոսկվայի մանկավարժական ինստիտուտի պատմական ֆակուլտետը, հրաձիգ-ռադիոհաղորդողների ուսումնարանը և Շտուրման-հրթիռակոծիչների բարձրագույն ավիացիոն ուսումնարանը։ Եղել է Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։        
Զորացրումից հետո աշխատել է որպես նկարիչ-մուլտիպլիկատոր, կինոօպերատոր, ռետուշիչ, նկարիչ-ձևավորող և գրել է ֆիլմերի սցենարներ։ Ավարտել է Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտին կից Գրական բարձրագույն դասընթացները։ Եղել է «Լիտերատուրնայա գազետա» թերթի աշխատակից և տպագրվել է «Զնամյա» և «Նովիյ միր» ամսագրերում։ 1961 թվականին դարձել է «Իզվեստիա» թերթի հատուկ թղթակիցը։ 
1970-ականներին Ագրանովսկին համարվել է «համար մեկ լրագրող»։ Վերակառուցման ժամանակաշրջանի շատ վաղ հրապարակախոսներ իրենց անվանում էին նրա աշակերտները։ Իր կյանքի ընթացքում նա գրել է ավելի քան 20 գիրք։  
"Ագրանովսկին «Իզվեստիայից» ամենաաչքի ընկնող լրագրողն է։ «Անկուսակցական հրեան», «Ոսկե փետուրը» և այլ մականուններ հորինվել են Բովինի կողմից նրա համար։ Մեծ հմայքով և տարբեր տաղանդներով մարդ օժտված մարդ է` նկարում է, երգեր հորինում և երգում է կիթառով, զվարճալի պատմող է և անեկդոտիստ։ Հանգիստ և բնական, առանց շողոքորթության և կոմպլեքսի ստվերի, ինչը կարծես թե հասկանալի կլիներ նրա այստեղի կարգավիճակի համար», Անատոլի Չերնյաև։ 
Ագրանովսկին համարվում է Լեոնիդ Բրեժնևի եռագրության երկրորդ մասի` «Վերադարձի» հեղինակը։ Ըստ մի վարկածի` նա հեղինակն է ամբողջ եռագրության։ 
ԽՍՀՄ Գրողների միության և ԽՍՀՄ ժուռնալիստների միության անդամ է։ ԽՍՀՄ ժուռնալիստների միության դափնեկիր է։  
Ռուս բանաստեղծների` Դմիտրի Կեդրինի, Ալեքսանդր Մեժիրովի, Ալեքսանդր Տվարդովսկու և այլոց բանաստեղծությունների հիման վրա գրել է երաժշտություն։ 
Թաղված է Վվեդենսկոե գերեզմանատանը։


== Օգնություն բժիշկ Ֆյոդորովին ==
1960 թվականին «Իզվեստիայում» առաջին ակնարկներից` «Նամակ Կազանի համալսարանից» հետո, Ագրանովսկին նամակ է ստացել բժիշկ Սվյատոսլավ Ֆյոդորովից, Չեբոկսարիից։ Վերջինս յուրահատուկ վիրահատություն` իմպլանտացիա էր արել, բյուրեղ դնելով աղջկա աչքերին և վերադարձնելով նրա տեսողությունը, որից հետո բժշկին սկսել են հալածել։ Չնայած նրան, որ լրագրողին խորհուրդ չէին տալիս խառնվել (պետք էր սպասել վիրահատության հետագա արդյունքին), Ագրանովսկին պայքարում էր Ֆյոդորովի համար` բանակցելով նախարարության հետ։ Արդյունքում բժիշկը վերադարձել է իր աշխատանքին։


== Մրցանակներ ==
Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշան (02.06.1981 թվական)
«Պատվո նշան» շքանշան (02.02.1972 թվական)


== Ընտանիք ==
Կինը հրապարակախոս Գալինա Ագրանովսկայան է, որը մահացել է 2015 թվականին։
Որդիներից ավագը Ալեքսեյ Ագրանովսկին է, որը կենսաբանական գիտությունների դոկտոր է, վիրուսաբան և բլյուզ երաժիշտ, կրտսերն Անտոն Ագրանովսկին է, որը բժիշկ և ակնաբույժ է։
Ազգական եղբայրը գրող Իսրայել Եֆիմովիչ (Հաիմովիչ) Էտերմանն (1921-2006 թվական) է, որը իրավաբան և դատախազ է։


== Ընտրված ստեղծագործություններ ==

Հետևյալ ֆիլմերի սցենարի հեղինակն է.

Երկինքը խոնարհվում է նրանց, 1963,
Գնում եմ փնտրելու 1966,
Տու-144.
Թռիչք(1969),
Ստրատոսֆերայի նետը (1971),
Դեպի երկնինք բացված դուռը (1973)։Երգեր.

Мы под Колпином скопом стоим… — Артиллерия бьет по своим (խոսք` Ա. Մեժիորվի),
Орденов теперь никто не носит… — (ըստ Բ. Սկուցկու բանաստեղծության)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Эд. Поляновский. Специальный корреспондент // Известия №033. — 7 сентября 1984.


== Արտաքին հղումներ ==
Песни и романсы Анатолия Аграновского
АГРАНОВСКИЙ, АНАТОЛИЙ АБРАМОВИЧ
Аграновский Анатолий Абрамович
20 ЛЕТ НАЗАД МЫ ПОПРОЩАЛИСЬ С ЛЕГЕНДАРНЫМ ЖУРНАЛИСТОМ АНАТОЛИЕМ АГРАНОВСКИМ
ОТКЗ