Ալեքսանդր Քարթվելի

Ալեքսանդր Միխայլովիչ Քարթվելի (Քարթվելիշվիլի) (վրաց. ანდრე მიხეილის ძე ქართველიშვილი; 9 սեպտեմբերի, 1896, Թիֆլիս - 20 հուլիսի, 1974, Նյու Յորք) - վրացական ծագմամբ ամերիկացի հայտնի ավիացիայի դիզայներ, առաջին ալիքի ռուս էմիգրանտ։  Հանրապետություն ընկերության գլխավոր  Republic : P-47 Thunderbolt, F-84 Thunderjet, F-84F Thunderstreak, F-105 Thunderchief և A-10 Thunderbolt II  ստեղծող։


== Կենսագրություն ==


=== Երիտասարդությունը Ռուսաստանում ===
Ալեքսանդր Քարթվելին ծնվել է Թիֆլիսում ՝ մագիստրատի ընտանիքում։  Սովորել է Պետրոգրադի տեխնոլոգիական ինստիտուտում, արագացված դասընթաց է ավարտել ռազմական դպրոցում և ծառայել հրետանու մեջ առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին։  Առևջ P-47 Thunderbolt, F-84 Thunderjet, F-84F Thunderstreak, F-105 Thunderchief и А-10 Thunderbolt IIում Քարթվելին առաջին անգամ տեսնում է ինքնաթիռներ ու սկսում հետաքրքրվել ավիացիայով։


=== Արտագաղթը և կյանքը Ֆրանսիայում ===
1919 թվականին Վրաստանի կառավարությունը մի խումբ երիտասարդ սպաների ուղարկեց Ֆրանսիա ՝ Բարձրագույն ավիացիոն դպրոցում (L'Ecole Superieure Aeronautique) ավիացիա սովորելու։  Վրաստանում սովետական ​​իշխանություն հաստատելուց հետո Ալեքսանդր Միխայլովիչը որոշում է մնալ Ֆրանսիայում, և էլեկտրատեխնիկայի բնագավառում լրացուցիչ մասնագիտություն է ստացել Բարձր էլեկտրատեխնիկական դպրոցում (L'Ecole Superieuve d'Electricite):  Աքսորյալ կյանքը Կարտվելիին ստիպեց իր հացը վաստակել կրկնուսույցների միջոցով, աշխատելով որպես տրապե մարմնամարզուհի, իսկ վերջում նա աշխատանքի անցավ Blériot ֆիրմայում որպես փորձարկիչ օդաչու։  Շուտով նրա ինքնաթիռը կործանվեց փորձնական թռիչքի ժամանակ, և Քարթվելին ստացավ պարանոցի և ողնաշարի վնասվածքներ, ինչը վերջ տվեց նրա հետագա թռչող կարիերային։
Սակայն ավիացիայի հետ կապը չի ավարտվում. Քարթվելին, ունենալով ինժեներական կրթություն, դառնում է Societe Industrielle- ի դիզայներ։  Մինչև 1927 թվականը նա աշխատել է որպես ճարտարագետ Louis Blériot- ի և Ferbois SIMB- ի համար, 1927 թվականին վերանվանվել է Bernard SIMB:  Նրա նախագծած ինքնաթիռներից մեկը ՝ Bernard SIMB V-2, 1924 թվականի նոյեմբերի 11-ին սահմանեց 448 կմ / ժամ արագության ռեկորդ, որը տևեց 8 տարի։
Կարտվելի առաջին անկախ նախագծային աշխատանքը տրանսատլանտյան թռիչքների համար խոշոր ուղևորատար ինքնաթիռի նախագիծն էր։  Ենթադրվում էր, որ մեքենան կունենա 7 շարժիչ, իսկ քաշը ՝ մոտ 50 տոննա։  Այս նախագիծը հետաքրքրեց ամերիկացի ավիացիայի հովանավոր Չարլզ Լեւինին, ով դարձավ Ամերիկայից Եվրոպա թռիչքի առաջին ուղևորը։  Փարիզում հանդիպելով Քարթվելիին ՝ Լեւինը տարվեց ուղևորատար ինքնաթիռի գաղափարի կողմից և հրավիրեց դիզայներին տեղափոխվել ԱՄՆ և շարունակել աշխատել այնտեղ ՝ իր փողի համար։


=== Կյանքն ԱՄՆ-ում ===
1927 թվականի վերջին Քարթվելին և նրա ֆրանսիացի դիզայներական երկու գործընկերներ Լեւինի հրավերով ժամանեցին Միացյալ Նահանգներ։  Տրանսատլանտյան խոշոր ինքնաթիռի նախագիծը չիրականացվեց, և Ալեքսանդր Միխայլովիչը, դադարեցնելով համագործակցությունը Լեւինի հետ, մտավ «Ֆոքքեր» ամերիկյան ընկերություն ՝ որպես սովորական ինժեներ, որտեղ աշխատում էր մինչև 1931 թվականը։
1931 թվականին Քարթվելին ԱՄՆ-ում հանդիպեց իր հայրենակից, նույնպես ծագումով Թիֆլիս Ալեքսանդր Սեվերսկիին, ով ստեղծեց իր սեփական ընկերությունը Seversky Aircraft և առաջարկեց Քարթվելիին գլխավոր դիզայների պաշտոնը։
Սեվերսկին և Քարթվելին միասին աշխատեցին մինչև 1939 թվականը, երբ ընկերության տնօրենների խորհրդի որոշմամբ Սևերսկին հեռացվեց ընկերության նախագահի պաշտոնից, որը կոչվեց Հանրապետություն։  Քարթվելին դառնում է նրա փոխնախագահը և նախագծային բյուրոյի ղեկավարը։  Նա այդ պաշտոնում մնաց մինչ 1960-ականների սկիզբը։
1950-ականներին Քարթվելին ընտրվեց Ազգային ավիացիոն ասոցիացիայի, Միջազգային ավիացիոն համայնքի և մի շարք այլ ազդեցիկ կազմակերպությունների անդամ, ինչպես նաև ստացավ պատվավոր դոկտորի կոչում։
1962-ին Քարթվելին հեռացավ հանրապետությունից և թոշակի անցավ, բայց շուտով վերադարձավ որպես խորհրդատու աշխատելու։  1964 թ.-ին Քարթվելին որոշ ժամանակով լքեց իր պաշտոնը ղեկավարության հետ կոնֆլիկտների պատճառով, բայց 1965-ին հանրապետությունը գնեց Fairchaild Ind. Ընկերությունը, և նա վերադարձավ և մասնակցեց A-10 Thunderbolt II հարձակողական ինքնաթիռների ստեղծմանը։
Ալեքսանդր Միխայլովիչ Քարթվելին մահացավ սրտի կաթվածից 1974 թվականի հուլիսի 20-ին Նյու Յորքի Հանթինգթոն արվարձանում, որտեղ ապրում էր կնոջ ՝  Ջինի Ռոբինսի հետ։
2015 թվականին նրա անունը տրվեց Բաթումիի միջազգային օդանավակայանին։


== Դիզայնի զարգացումները ==


=== Uncle Sam ===
Ալեքսանդր Քարթվելիի առաջին անկախ նախագիծը մեծ տարողությամբ անդրմայրցամաքային ուղևորատար ինքնաթիռի գաղափարն էր։  Ավելի փոքր օրինակ կառուցվել է «մետաղի մեջ» (հանուն տնտեսության)։  Դրա դիզայնը ստեղծվել է որպես անիվային շասսիով բարձր թևերի ամրակապիչ։  Ֆյուզելյաժ - մետաղյա մոնոկոկ, թև և պոչ - սպիտակեղենի մաշկ դուալյումինի էլեկտրասնուցման վրա։  Թևերի բացվածքը, որի ներսում գտնվում էին վառելիքի բաքերը, հասնում էր 20,7 մ-ի։ Թռիչքի քաշի երկու երրորդը գալիս էր վառելիքից 6,000 կգ 9,000 կգ ընդհանուր քաշից։  Անձնակազմը բաղկացած էր երկու օդաչուներից և նավիգատորից։  Ենթադրվում էր, որ գնահատված հեռահարությունը պետք է կազմեր մոտ 8500 կմ։  Ինքնաթիռը չէր կարող թռիչք կատարել `հովանավոր Չարլզ Լեւինի 550 ձիաուժ հզորությամբ Farman 12W շարժիչն ապահովելու ցանկության պատճառով, որը չի առաջարկվել Քարթվելի կողմից։  հետ, և ավելի էժան, ընդ որում ՝ երկրորդային «Packard» (400 ձիաուժ)։  Դրա հզորությունը բավարար չէր ծանր օդանավը օդ բարձրացնելու համար։


=== ХР-44 Warrior ===
Փորձարարական XP-44 կործանիչը սկսեց ստեղծվել հանրապետության կողմից 1939 թ.-ին և պետք է փոխարիներ ծերացող P-35- ին ԱՄՆ ՌՕՈւ-ում։  Նախագծելիս Քարթվելին մեծ ուշադրություն է դարձրել մեքենայի աերոդինամիկական հատկություններին. Օգտագործվել է կույր գամում։  Pratt-Whitney R-2180 շարժիչը օդով հովացվեց ՝ 1400 ձիաուժ հզորությամբ։  սկսած  Պարզվեց, որ ինքնաթիռն արագ է եղել, դա դուր է եկել զինվորականներին, բայց Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի բռնկման լույսի ներքո նրա գոյատևումը ճանաչվել է անբավարար։


=== P-47 Thunderbolt ===
Ռազմաօդային ուժերի ՝ հզոր զենքով ինքնաթիռ ձեռք բերելու ցանկությունը կախված էր ինքնաթիռի ծանրությունից և անուղղակիորեն շարժիչի հզորությունից։  Քարթվելին հիմնովին լուծեց հարցը. Ապագա մեքենայի վրա դնելով ամենահզոր շարժիչը և դրանով ստանալով ավելորդ էներգիայի պահուստ։  18-գլանանի երկշարանի աստղաձեւ R-2800- ն ուներ 2000 ձիաուժ։  սկսած  - այդպիսի շարժիչները նախկինում տեղադրված չէին կործանիչների վրա։  Սա P-47- ը դարձրեց Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ամենամեծ, ծանրագույն, բայց միևնույն ժամանակ բավականին արագ կործանիչը, որը նույնպես հաջողությամբ ծառայեց որպես ռմբակոծիչ և հարձակվող ինքնաթիռ։


=== RC-3 Seabee ===
Քաղաքացիական այս փոքր ինքնաթիռը, որը սկսել է մշակվել 1944-ին, պատերազմի ավարտից հետո Repulic- ի փորձն էր գրավել թեթեւ ինքնաթիռների հատվածը։  Ենթադրվում էր, որ թեթեւ քառատեղանի երկկենցաղը կդառնա «թռչող մեքենա»։  Նա ուներ մղիչ պտուտակ և 215 ձիաուժ հզորությամբ շարժիչ։  սկսած  Ընդհանուր առմամբ, արտադրվել է 1060 ինքնաթիռ մինչև 1947 թվականը, երբ արտադրությունը դադարեցվեց։


=== XF-12 ===
Հեռահար լուսանկարների հետախուզական նախագիծ։  Օդանավը ստացել է 4-ական շարժիչ `3200 ձիաուժով։  սկսած  և ուներ 724 կմ / ժ արագություն, և ավելի քան 7 հազար կմ հեռավորություն։  Այն իր առաջին թռիչքը կատարեց 1946-ի սկզբին, բայց պատերազմի ավարտը և ռեակտիվ ինքնաթիռների դարաշրջանի սկիզբը վերջ տվեցին նախագծին։  Արդյունքում զարգացումներն օգտագործելու համար XF-12- ը Նյու Յորքից Փարիզ տրանսատլանտյան թռիչքների համար վերափոխվեց ուղևորային RC-2 Rainbow- ի։  Այս նախագիծը նույնպես չի մշակվել։


=== F-84 Thunderjet ===
F-84- ը դարձավ հանրապետության և Ալեքսանդր Կարտվելիի առաջին ռեակտիվ ինքնաթիռը։  Հաստոցը նախատեսված էր General Electric J-35 տուրբոյային շարժիչի համար։  Թևը P-47- ի համեմատ դարձել է ավելի ուղղաձիգ, իսկ ֆյուզելյաժն ավելի երկար է։  Վայրէջքը ստացել է քթի սյուն։  Շարժիչի վարդակը դուրս է բերվել մարմնավաճառի հետնամաս։  Թևերի մեջ վառելիքը նշվում էր, և թևերի ծայրերում գտնվող լրացուցիչ տանկերը սովորական էին դառնում ՝ միջակայքը մեծացնելու համար։  Մեքենան կռվել է Կորեայում։  Կառուցվել է բոլոր փոփոխությունների շուրջ 4500 ինքնաթիռ։


=== F-84F Thunderstreak ===
F-84- ի փոփոխությունը ոչ թե ուղիղ, այլ մաքրված թևով (45 աստիճանի անկյունով) և ավելի հզոր շարժիչով (J-35- ը փոխարինեց J-65- ին)։  Արդյունքում արագությունն ավելացավ ՝ հասնելով 1150 կմ / ժամ։


=== F-105 Thunderchief ===
F-105- ը Քարթվելի վերջին աշխատանքն էր, որը ստեղծվել էր ամբողջովին նրա ղեկավարությամբ։  Նախագծի վրա աշխատանքներն սկսվել են սեփական նախաձեռնությամբ 1951 թ.-ին `նպատակ ունենալով ստեղծել F-84- ի իրավահաջորդ։  Pratt-Whitney J-75 տուրբոշարժիչային շարժիչն արտադրեց ավելի քան 10 տոննա ուժասպառություն, և դա հնարավորություն տվեց ստեղծել մեծ մեքենա 20 մ երկարությամբ և 24 տոննա քաշով։  Տրանսպորտային միջոցի հատուկ առանձնահատկությունը նրա ներքին ռումբի ծոցն էր, որը տիպիկ չէր կործանիչների համար։  Thunderchief- ը լայնորեն օգտագործվել է Վիետնամի պատերազմի ժամանակ։


=== A-10 Thunderbolt II ===
Վիետնամի պատերազմի փորձը պահանջում էր ստեղծել լավ պաշտպանված հարձակողական ինքնաթիռ ՝ ռազմաճակատի զորքերին անմիջական կրակային աջակցության համար։  1970-ին Ռազմաօդային ուժերը հայտարարեցին նման ինքնաթիռի նախագծման մրցույթ, որին մասնակցեցին 6 ընկերություններ։  Միայն Ֆեյրչիլդը, որն այդ ժամանակ դարձել էր Հանրապետության բաժնետոմսերի սեփականատեր, և Նորթրոփը մնաց եզրափակչում։  1973 թ.-ին Fairchild- ը հաղթող ճանաչվեց A-10 նախագծով առավել պաշտպանված և համառ տրանսպորտային միջոց 30 մմ ծանր թնդանոթով և պտտվող տակառի բլոկով։  Քանի որ նախագիծը մշակվել է նախկին հանրապետության մասնագետների կողմից, Fairchild- ի ղեկավարությունը որոշեց հարգանքի տուրք մատուցել նրանց `ամբողջ ընկերությունը վերանվանելով Fairchild-Republic- ի։


== Գրականություն ==
Լեոնիդ Անցելիովիչ Русские крылья Америки. «Громовержцы» Северского и Картвели. — Яуза-Пресс, 2015.
Սոբոլեւ Դ.Ա. Наши соотечественники в зарубежном авиастроении. — М.: Издательство «Либри», 1996.
Սոբոլեւ Դ.Ա. Русская авиационная эмиграция. Биографические очерки. — М.: Издательство «Русавиа», 2008.


== Նշում ==