armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Արաքսյան թատրոն

«Արաքսյան թատրոն», ժողովրդական թատրոն Թիֆլիսի Հավլաբար թաղամասում, գործել է 1903–08 թթ-ին։ Հիմնադրել է Պ. Արաքսյանը 1903 թ.-ին. բացումը կատարվել է Սունդուկյանի «Պեպո»–ով։ Տրվել են նաև վրացերեն և ռուսերեն ներկայացումներ։ «Արաքսյան թատրոն»-ը եղել է դեմոկրատական ուղղության, աշխատավորությանը մատչելի մշակույթի օջախ, որտեղ ելույթ են ունեցել նաև հրավիրված առաջնակարգ դերասաններ Սիրանույշը, Հ. Աբելյանը։ Ոուսական առաջին հեղափոխության (1905) շրջանում «Արաքսյան թատրոն»-ում հաճախակի կազմակերպվել են դասախոսություններ ու ժողովներ, ելույթներ են ունեցել Ս. Շահումյանը և ուրիշներ։ Թատրոնում աշխատել են Պ. և Ա. Արաքսյանները, Գ. Պարոն-Սարգսյանը, Զաբելը, Ա. Վրույրը, Ա. Ւփթարյանը, Ի. Ալիխանյանը, Ա. Բերոյանը, Ա. Խարազյանը և ուրիշներ։ Թատրոնի խաղացանկում եղել են՝ «Պաղտասար աղբար», «Արշակ Բ», «Եկամտաբեր պաշտոն», «Ռևիզոր» և այլ պիեսներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սորբիտ (մետաղագիտություն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սորբիտ (այլ կիրառումներ)Սորբիտ մետաղագիտություն (անգլիացի գիտնական Հ․ Կ․ Սորբիի (H․ C․ Sorby, 1826-1908) անունից)։ Պողպատի կառուցվածքային բաղադրիչ, ֆերիտի և ցեմենտի խառնուրդ, որն առաջանում է աուստենիտից՝ հովացման ժամանակ դիֆուզիոն փոխակերպման հետևանքով։ Պեռչիաից տարբերվում է ավելի նուրբ կառուցվածքով, որն ապահովում է պողպատի բարձր ամրությունը և մաշակայունությունը։
Նատաշինո (գյուղ, Սակիի շրջան)

Նատաշինո (ուկրաիներեն՝ Наташине, Ղրիմի թաթարերեն՝ Maliy), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սակիի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Մերեժինո։
2001 թվականի տվյալներով Նատաշինո գյուղում բնակվում էր 1 243 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սուսկիու

Սուսկիու, (հուն․՝ Σουσκιού) գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Պաֆոսի շրջանում։ Տեղակայված է Կուկլիա գյուղակից 4 կմ դեպի հյուսիս, և 18 կմ դեպի արևելք Պաֆոս քաղաքից։ Ամեն տարի գյուղում անց են կացվում փառատոններ։ Գյուղում հնագիտական պեղումները ցույց են տվել, որ այնտեղ են գտնվում աշխարհի ամենահին գերազմանոցներից մեկը, որը հաստատվել է Էդինբուրգի համալսարանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2001 թվականի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմել է 2 մարդ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
1676

1676 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1676 թվականն է, 
XVII դարի 76-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==
Փետրվար 7 - Մխիթար Սեբաստացի, մշակութային և եկեղեցական գործիչ, Մխիթարյան Միաբանության հիմնադիր (վ. 1749)


== Մահեր ==
Հունվարի 14 - Ֆրանչեսկո Կավալլի, իտալացի երգահան, երգեհոնահար
Экспромт

«Экспромт», Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից, որը գրվել է 1917 թվականի հունվարի 28-ին։


== Պատմություն ==
Նվիրված է բանաստեղծի դուստր Անուշին՝ նրա ծննդյան տարեդարձի առթիվ։
Հովհանես Թումանյանի ընտանեկան արխիվում պահվում է բանաստեղծի դուստր Անուշի ալբոմը և դրա մեջ՝ ինքնագիրը, որի վրա Թումանյանը ուղղումներ է կատարել։ Նույն տեղում բանաստեղծի դուստր Աշխենի արտագրած մեկ օրինակ։
Առաջին անգամ տպագրվել է Հովհաննես Թումանյանի «Երկերի լիակատար  ժողովածու»-ի առաջին հատորի 531-րդ էջում։


== Ծանոթագրություններ ==
Լոմոնոսովո (այլ կիրառումներ)

Լոմոնոսովո, կարող է վերաբերել՝

Լոմոնոսովո - գյուղ Ռուսաստանի Արխանգելսկի մարզի Խոլմոգորսկի շրջանի կազմում։
Լոմոնոսովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չիշմինսկի շրջանի կազմում։
Օրթագոմ

Օրթագոմ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում:
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆիլադելֆիայի ժամանակակից արվեստի ինստիտուտ

Ֆիլադելֆիայի ժամանակակից արվեստի ինստիտուտ (անգլ.՝ Institute of Contemporary Art, сокр. ICA), գեղարվեստական  թանգարան և ցուցադրության հարթակ Փենսիլվանիա նահանգի Ֆիլադելֆիա քաղաքում։ Ներկայացվում է ժամանակակից արվեստ։
Թանգարանը կապված է Փենիսլավանյան թատրոնի հետ և գտնվում է իր կամպուսի տարածքում։ Այն ԱՄՆ-ի առաջավոր թանգարաններից է և նվիրված է մեր ժամանակակից նորարարական արվեստի ցուցադրմանը։


== Պատմություն և գործունեություն ==
Ժամանակակից արվեստի թանգարանը հիմնադրվել է 1963 թվականին Հոլմսոմ Պերկիսոնի կողմի (Holmes Perkins)։ Թանգարանի առաջին ցուցահանդեսները նվիրված էին Էնդի Ուորհոլին, Լորի Անդերսոնին, Ագնես Մարտինին և Ռոբերտ Ինդիանային։ Թանգարանը չունի մշտական ​​հավաքածու, բայց նոր ցուցանմուշները ցուցադրվում են տարեկան երեք անգամ (տարեկան մոտ տասներկու ցուցահանդես)։ ԻնստիտուտՆ առաջարկում է նաև կրթական ծրագրեր, անցկացնում է դասախոսություններ, ցուցադրում է ֆիլմեր։
Հետագայում ցուցադրվել են Ռիչարդ Արտշվագերի, Վիլ Ցելմինշի,  Կարեն Կիլիմնիկի, Չարլզ Լեդրի, Բարրի Լե Վայի, Գլեն Լիգոնի, Մեպլտորպայի, Պեպոնա Օսորիոյի, Թավարեսա Ստրաչանայի, Սայա Թվոմբլիի ցուցահանդեսները։ Նաև հայտնի ժամանակակից արվեստագետների շարքում ներկայացված էին Գիլիան Ուիլինգը, Յոշիտոմո Նառան, Ջոհոն Արմլեդերը, Ռոբերտ Քրամբը, Քեյթ Գիլմորը, Օդիլ Դոնալդ Օդիտան, Լիզա Յուսկավիջը և շատ այլ արվեստագետներ։ Բացի նկարիչներից, նորաձևության դիզայներները (Ռուդի Գերնրեիչը) և  շոու-բիզնեսի այլ ներկայացուցիչներ ցուցադրում են իրենց աշխատանքը ինստիտուտում։ Այստեղ ներկայացված էր Space 1026 (Space 1026) երիտասարդ գեղարվեստական խումբը։
Ռոբերտա Սմիթը «Նյու Յորք Թայմս»-ից 2009 թվականին գրել է.

։
Ժամանակակից արվեստի ինստիտուտի կենտրոնակայանը նախկինում գտնվում էր Մեյերսոնի սրահում։ Թանգարանի ժամանակակից շենքը կառուցվել է 1990 թվականին և նախագծվել է ամերիկացի ճարտարապետ Ադել Նաուդե Սանտոսի կողմից, որը հետագայում Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտում դարձել է ճարտարապետության ֆակուլտետի դեկան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Institute of Contemporary Art
Institute of Contemporary Art at the University of Pennsylvania Archived 2019-09-01 at the Wayback Machine.
Լեռնապարի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արագածոտնի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արագածոտնի մարզի Լեռնապար գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 5 հուշարձան (5 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Դուայթ Դևիս (բասկետբոլիստ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դուայթ Դևիս (այլ կիրառումներ)Դուայթ Է. Դևիս (անգլ.՝ Dwight E. Davis, հոկտեմբերի 11, 1949(1949-10-11), Հյուստոն), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ։


== Խաղացողի կարիերա ==
Խաղացել է ծանր հարձկավողի դիրքում։ Սովորել է Հյուսթոնի համալսարանում։ 1972 թվականի NBA դրաֆթի ժամանակ ընտրվել է «Կլիվլենդ Կավալիերս» ակումբի կողմից՝ 3-րդ համարի ներքո։ Հետագայում հանդես է եկել «Գոլդեն Սթեյթ Ուորիորս» ակումբի կազմում։ NBA-ում, ընդհանուր առմամբ, անցկացրել է 5 մրցաշրջան։ Ընդգրկվել է NBA սկսնակների առաջին հավաքականի մեջ։ NBA կարիերայի ընթացքում, ընդհանուր առմամբ, խաղացել է 340 խաղ, որոնց ժամանակ հավաքել է 2936 միավոր (8,6 մ/խ), կատարել 1991 անդրադարձ, 529 փոխանցում, 139 խլում և 149 բլոկշոտ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը NBA.com կայքում (անգլ.)
Սեդնայի հարթավայր

Սեդնայի հարթավայր, մեծ ցածրադիր շրջան է Վեներա մոլորակի վրա, գտնվում է Իշտարի երկրից հարավ։ Հարթավայրը ունի մոտ 3570 կմ տրամագիծ, և նրա կենտրոնը գտնվում է 42°42′ հս․. լ. 340°42′ ավ. ե.42,7° с. ш. 340,7° в. д.﻿ / 42.7; 340.7 կոորդինատներում։
Ենթադրվում է, որ այս հարթավայրը ծածկված է լավայով և նման է Լուսնի ծովերին։


== Ծանոթագրություններ ==
Վանաձորի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Վանաձոր քաղաքի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 158 հուշարձան (51 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Սուբստրատ (այլ կիրառումներ)

Սուբստրատ (լատ.՝ substratum - հիմքում ընկած տակդիր),

փիլիսոփայության մեջ մետաֆիզիկորեն ըմբռնված սուբստանցը, որպես երևույթների բազմազանության կրող հիմքը, մի առանձին էություն, և առհասարակ, Սուբստրատ նշանակում է որևէ երևույթի հիմքում ընկածը, օրինակ, այս իմաստով խոսում են հասարակական երևույթների և հարաբերությունների մատերիական Սուբստրատի մասին։
Լեզվաբանության մեջ ենթաշերտ։
Սուբստրատ (կենսաքիմիա) - քիմիական նյութ, որը փոփոխության է ենթարկվում ֆերմենտի ներգործությամբ։ Ֆերմենտները սուբստրատների նկատմամբ ունեն, այսպես կոչված ֆերմենտային յուրահատկություն՝ ցայտուն արտահայտված խնամակցություն, այդ պատճառով ֆերմենտների անվանումների հիմքում հաճախ ընկած են Սուբստրանտների անվանումները (օրինակ, D-գլյուկոզ - 1-ֆոսֆատը գլյուկոզի և ֆոսֆատի վերածող ֆերմենտը կոչվում է D-գլյուկոզ - 1-ֆոսֆատ-ֆոսֆոհիդրոլազ)։ Բջջում Սուբստրանտի կոնցենտրացիան կարգավորող ազդեցություն կարող է ունենալ ֆերմենտի գործունեության վրա։
Սուբստրատ (կենսաբանություն) - hիմք (առարկա կամ նյութ), որին ամրանում են «նստակյաց» կենդանիները կամ բույս, օրգանիզմները։
Սուբստրատ (մանրէաբանություն) - սննդարար միջավայր միկրոօրգանիզմների համար։
(6514) Տորահիկո

(6514) Տորահիկո (անգլ.՝ Torahiko), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի նոյեմբերի 25-ին Ցուտոմու Սեկիի կողմից Գեյսեյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,615806 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9881 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2435 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1545,28 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,232968 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,37° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6514) Տորահիկո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բորբորիտներ

Բորբորիտներ, գնոստիկյան աղանդ, որ գոյություն է ունեցել 5-րդ դարում։ Ինչպես հայտնի է, Փոքր Հայքում գոյություն են ունեցել բազմաթիվ սոցիալական, աղանդավորական շարժումներ, որոնցից էր բորբորիտներ կոչված աղանդը։ Այս աղանդը գաղափարապես հարում էր մծղնեությանը։ Այս շարժման մասին շատ տեղեկություններ չեն պահպանվել։ Աղանդի և Հայաստանում նրա գործունեության մասին կցկտուր տեղեկություններ է հաղորդում մաշտոցյան աշակերտների ավագ խմբի ներկայացուցիչ Կորյունը։ Նրա հաղորդած տեղեկություններից մենք իմանում ենք, որ այս շարժումը լայնածավալ գործունեություն է ծավալել Արևմտյան Հայաստանում։ Այս աղանդի դեմ պայքարել է Մեսրոպ Մաշտոցը։ Գրերի գյուտից հետո Մեսրոպ Մաշտոցը լայնածավալ քարոզչական գործունեություն է ծավալել։ Անցնելով Արևմտյան Հայաստան՝ նա պայքարել է այս աղանդի դեմ և պարտության մատնել։ Միայն հայտնի է որ այս շարժումը մարել է Մաշտոցի իրականացրած քարոզչությունից հետո։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Կորյուն, Վարք Մաշտոցի, Երևան, 1969։


== Գրականություն ==
Երվանդ Տեր-Մինասյան, հայ աղանդավորոիթյան պատմությունից, Երևան 1973։
Լ. Խաչիկյան Փոքր Հայքի սոցիալական շարժումները, Երևան, 1981։
Կորյուն, Վարք Մաշտոցի, Երևան, 1969։
Շիո Արագվիսպիրելի

Շիո Արագվիսպիրելի (վրաց.՝ შიო დედაბრიშვილი, իսկական անունը՝ Շիո Զախարի Դադաբրիշվիլի, դեկտեմբերի 4 (16), 1867, Թանդիլաանթկարի, Թիֆլիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 2, 1926(1926-01-02), Թիֆլիս, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի արձակագիր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է քահանայի ընտանիքում, մանկությունն անցել է գյուղական միջավայրում։ 1883 թվականին ընդունվել է Թբիլիսիի հոգևոր սեմինարիա, որտեղից 1887 թվականին հեռացվել է հեղափոխական գաղափարների համար. ուսման իրավունքը վերականգնել է 1889 թվականին։ 1890-1895 թթ. սովորել է Վարշավայի անասնաբուժական ինստիտուտում, որտեղ հարել է ընդհատակյա ուսանողական կազմակերպության։ Այստեղ Վրաստանի ազատագրման քայլերի համար ձերբակալվել է ռուսական կայսրության կողմից։ Ազատվելուց հետո վերադարձել է Վրաստան, Թբիլիսիի սպանդանոցում որպես տեսուչ, սակայն աշխատանքի հետ կապված սկանդալի պատճառով ազատվում է աշխատանքից։


== Ստեղծագործությունը ==
Գրել է արձակ ստեղծագործություններ, հատկապես՝ կարճ պատմվածքներ, որտեղ զգալի են ինքնակենսագրական տարրերը։ 1895 թվականից սկսած՝ սիրված ու հայտնի է դառնում։


== Շիո Արագվիսպիրելին հայերեն ==
Պատմվածքներ, Ե., Պետհրատ, 1931, 38 էջ։ Վրացերենից թարգմ.՝ Հարություն Միրիմանյան։ Բովանդակությունը՝ Մեղավորը ես չեմ; Այս է մեր կյանքը; Ինչ զզվանքով է նայում։


== Գրականություն ==
Արմենակ Մուրվալյան, Շիո Արագվիսպիրելի։ «Գրական թերթ», 1948, № 2:
Սան Անդրես դե Լյավաներաս

Սան Անդրես դե Լյավաներաս (իսպ.՝ San Andrés de Llavaneras, բասկ.՝ Sant Andreu de Llavaneres, կատ.՝ Sant Andreu de Llavaneres), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Բարսելոնա պրովինցիայի Կատալոնիա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Մարեսմե շրջանի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 11,84 կմ²։ Բնակչությունը՝ 10303 մարդ ( 2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը ադմինիստրատիվ կենտրոնից՝ 36 կմ։
Քաղաքի հովանավորն է համարվում Սան Անդրեյը։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Աննա Սելեզնյովա

Աննա Սելեզնյովա (ծնված՝ 1990 թվականի հուլիսի 29, Ռուսաստանի Դաշնություն, Մոսկվա), ռուս մոդել։ Ըստ ռուս Vogue պարբերականի՝ Սելեզնյովայի նորաձևության աշխարհում ամենաազդեցիկ լուսանկարիչները եղել են Մարիո Տեստինոն, Սթիվեն Մայզելը և Փիթեր Լինդբերգը։


== Կենսագրություն ==
Աննա Սելեզնյովան ծնվել է 1990 թվականի հուլիսի 29-ին Մոսկվայում, հայկական արմատներով ընտանիքում։ Մայրը հայ է, աշխատում է որպես ռուսերենի ուսուցչուհի, իսկ հայրը ազգությամբ ռուս է։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո՝ ընդունվել է Մոսկվայի համալսարանի հոգեվերլուծության բաժնի հոգեբանություն ֆակուլտետը։


== Կարիերա ==
2007 թվականին, երբ Աննան առաջին կուրսի ուսանողուհի էր, Մոսկվայի McDonald's-ը նրան տեսել է Best Model Group գործակալությունում և առաջարկել մոդելի աշխատանք։ «Ինձ մոտեցավ ,ի երիտասարդКо мне подошёл молодой человек», Սերյոզովան պատմել է ամերիկյան  New York Magazine-ին. «և ասաց. „Դու այնքան գեղեցիկ ես, չե՞ս ցանկանա մոդել լինել»։ Գործակալի առաջարկը պարզվեց, որ լուրջ է, և Սերյոզովան համաձայնեց և արդեն 2 ամիս անց ստացավ իր առաջին աաշխատանքը Փարիզում։ Այն բանից հետո, երբ նորեկ աղջկան նկատեցին Celine և Dries Van Noten-ի ցուցադրությունների ժամանակ, նա  միանգամից հայտնի դարձավ։
2008-2011 թվականներին հաջորդել են նորաձևության ամենահեղինակավոր ամսագրերի բազմաթիվ շապիկների, ինչպիսիք են իտալական, ֆրանսիական և ռուսական Vogue-ի, ինչպես նաև Tatler-ը, i-D-ի, V-ի և  այլ ամսագրերի նկարահանումները։ Լուսանկարիչներին ու նորաձևության մասնագետներին հատկապես դուր է եկել նրա բարձր այտերը, առկայծաող աչքերը և սլացիկ ոտքերը։
Չնայած նրան, որ մոդելային կարիերան այդքան էլ մեծ չէ, նրա մոտ այքան շատ են նկարահանումներն ու ցուցադրությունները, որ ոչ բոլորն են կարող։ Նա մասնակցություն է ունեցել գովազդային գործակալություններում ինչպիսիք են՝ Guerlain,  Calvin Klein, Yves Saint Laurent, Emporio Armani, Ralph Lauren, Versace  ևVera Wang. Մասնակցել է նորաձևության լավագույն տների՝ Chanel–ի, Jean Paul Gaultier-ի, Lanvin-ի, Dior-ի, Louis Vuitton-ի, Valentino-ի և շատ այլ ցուցադրություններում։
Համաձայն ռուսական  Vogue-ի՝  «սկզբում Աննային համեմատել են Քեյթ Մոսի հետ, բայց հիմա նա միանգամայն ինքնուրույն մոդել է և որևէ համեմատության կարիք չունի, քանի որ մա գեղեցիկ է, տաղանդավոր և ոչ մեկին չի կրկնօրինակում»։
Համաձայն ֆրանսիական Vogue-ի՝ 2009 թվականին ընդրկվել է ամենահայտնի մոդնելների ցուցակում։ Ամերիկյան ներաձևության ազդեցիկ վեբ կայքի համաշխարհային մոդելների վարկանշային ցուցակում զբաղեցրել է 36-րդ տեղը, սակայն այդ համարում 2013 թվականի սեպտեմբերից չի հիշատակվում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Анна Селезнёва на Dom Models.ru Archived 2016-12-16 at Archive.is
«Анна Селезнёвa: Fashion Model Directory» (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-05-15-ին  
Модель Анна Селезнёва on FTV.com(չաշխատող հղում)
Анна Селезнёва на Style.com
Գագիկ Ա Բագրատունի արքայի արձան (կրկնօրինակ)

Գագիկ Ա Բագրատունի արքայի արձան (կրկնօրինակ) (անգլ.՝ Statue of King Gagik I Bagratid (copy)), Բագրատունյաց Գագիկ Ա թագավորի արձանի կրկնօրինակ, որը 1993 թվականին վերարտադրել է քանդակագործ Հրաչ Գալստյանը՝ Անիի քարադարանում Արամ Վրույրի կատարած լուսանկարի և Թորոս Թորամանյանի վկայության հիման վրա։ Գտնվում է Հայաստանի պատմության թանգարանի մուտքի նախասրահում։


== Գագիկ Ա Բագրատունի արքայի բնօրինակ արձան ==
Գագիկ Ա Բագրատունի արքայի արձանի բնօրինակը հայտնաբերվել է Անիի Գագկաշեն Սուրբ Գրիգոր եկեղեցու 1905-1906 թթ. պեղումների ժամանակ՝ Ռուսական կայսերական ակադեմիայի հնագիտական հանձնաժողովի որոշմամբ ստեղծված Անիի հնագիտական արշավախմբի կողմից, որը գործել է 1892-1917 թթ.՝ Նիկողայոս Մառի ղեկավարությամբ, ճարտարապետ Թորոս Թորամանյանի, Հովսեփ Օրբելու մասնակցությամբ։
1904 թվականին Մանուչեի մզկիթում հիմնադրվել է թանգարան, որտեղ պահվել են պեղումների ժամանակ հայտնաբերված նմուշները։ 1918 թվականին, թուրքական ներխուժումների պատճառով, պահպանվել են հնագիտական նմուշների փոքր մասը։
Գագիկ Ա արքայի արձանի ճակատագիրը մնացել է անհայտ, միայն ձախ թևի մի հատվածը պահվում է Էրզրումի հնագիտական թանգարանում։
Գագիկ Ա արքայի արձանը՝ եկեղեցու եռաստիճան մանրակերտը ձեռքին, տեղադրված է եղել տաճարի հյուսիսային ճակատին՝ դեմքով դեպի քաղաքի գլխավոր մուտքը։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Թորամանյան Թ., Զվարթնոց, Գագկաշեն, Երևան, 1984։
Ֆոնտվան

Ֆոնտվան (ֆր.՝ Fontvannes), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 566 մարդ, բնակչության խտությունը` 43.50 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.01 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 130 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 85 կմ հարավ-արևմուտք, Տրուա քաղաքից` 15 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 417 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 308-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 109։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,9 %։ 308 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 280 անձ (158 տղամարդ և 122 կին)։ Գործազուրկ են եղել 28 անձ (12 տղամարդ և 16 կին)։ 109 անաշխատունակներից 36-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 47-ը` թոշակառուներ, իսկ 26-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE
Չիվրիս

Չիվրիս, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բասենի ճակատամարտ (1049)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բասենի ճակատամարտ (այլ կիրառումներ)Բասենի ճակատամարտ՝ 1049 թվական, ճակատամարտ սելջուկ–թյուրքերի և բյուզանդական զորքերի միջև 1049 թվականի (պատմագրության մեջ հիշվում է նաև 1048 թվականը) սեպտեմբերի 18-ին, Բասենի դաշտում։


== Ընթացք ==
11-րդ դարի 40-ական թվականներին սելջուկ–թյուրքերը, Տուղրիլբեկի եղբոր՝ Իբրահիմ Յանալի և Գթլմուշի գլխավորությամբ, ներխուժել են բյուզանդական տիրապետության տակ ընկած Հայաստան և հրի ու սրի մատնել բազմաթիվ շրջաններ ու քաղաքներ։ Բյուզանդիան փորձել է դիմակայել թշնամու ուժերին։ Բյուզանդական զորքը գլխավորել են Վասպուրականի կատապան (կառավարիչ) Ահարոն Բուլղարը, «Անիի և Իբերիայի» կատապան, հայազգի զորավար Կատակալոն Կեկավմենոսը, Հյուսիսային Միջագետքի կառավարիչ Գրիգոր Մագիստրոսը, որոնց օգնել է վրաց իշխան Լիպարիտը՝ իր քեռորդի Չորտվանելիի հետ։ Հակառակորդները հանդիպել են Բասենի դաշտում, Արջովիտ վայրի Կապետրու (Կապուտրու) բերդի մոտ։ Ահարոն Բուլղարը իր զորքով հեռացել է մարտից, իսկ բյուզանդական զորքը պարտվել։
Մարիո Շելբա

Մարիո Շելբա (իտալերեն՝ Mario Scelba, սեպտեմբերի 5, 1901(1901-09-05)[…], Կալտաջիրոնե, Կատանիա, Սիցիլիա, Իտալիա - հոկտեմբերի 29, 1991(1991-10-29)[…], Հռոմ, Իտալիա), իտալացի քաղաքական  և պետական գործիչ, Իտալիայի Հանրապետության 47-րդ վարչապետը 1954 թվականի փետրվարի 10-ից մինչև 1955 թվականի հուլիսի 2-ը։ 


== Կենսագրություն ==
Իրավագիտությունն ուսանել է Հռոմ քաղաքում, իսկ 1921 թվականին իրավաբանական դպրոցն ավարտելուց հետո աչքի է ընկել Իտալիայի ժողովրդական կուսակցությունում (Partito Popolare Italiano): Այս քաղաքական կուսակցությունն արգելվելուց հետո Մարիո Շելբան սկսել է մայրաքաղաքում փաստաբանական գործունեություն վարել։ 
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի բռնկումից հետո հանդես է եկել Ժողովրդական կուսակցության վերականգնման օգտին, և շուտով կուսակցությունը հանդես է եկել նոր անվան տակ որպես՝ Քրիստոնեա-դեմոկրատական կուսակցություն, և Մարիոն դարձել է կուսակցության քաղաքական հարցերի և լրատվամիջոցների հետ հարաբերությունների հարցերի համար պատասխանատու անդամը։ 
1945 թվականին ընտրվել է Ազգային խորհրդում։ Նույն թվականին նշանակվել է Ներքին գործերի նախարար։ 
1954 թվականին փետրվարին ընտրվել է որպես Իտալիայի վաչապետ, որում ընդգրկված էին քրիստոնյա դեմոկրատներ, լիբերալներ և սոցիալ-դեմոկրատներ։ Նրա ստեղծած կառավարությունը կառավարել է մեկուկես տարի։ 
1960 թվականի հուլիսից մինչև 1962-ի փետրվարը դարձյալ հանրապետության ՆԳ նախարարի պաշտոնակատարն է եղել։ 
1969-1971 թվականներին եղել է Եվրախորհրդարանի նախագահը։ 
Մահացել է 1991 թվականի նոյեմբերի 29-ին Հռոմում։ Նրա հուղարկավորությանը մասնակցում էին գրեթե բոլոր Քրիստոնեա-դեմոկրատական կուսակցության բարձր ղեկավարությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Օրինականություն (հանդես)

Օրինականություն, գիտագործնական հանդես։


== Աղբյուր ==
Գիտական տեղեկատվական վերլուծության և մոնիթորինգի կենտրոն, Հայաստանում հրատարակվող գիտական պարբերականների ցանկ Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Բարդու

Բարդու (նորվ.՝ Bardu), կոմունա Նորվեգիայի Թրոմս ֆյուլքեյում։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Սետերմուեն քաղաքն է։ Պաշտոնական լեզուների ընտրության ժամանակ 3 լեզուներից որևէ մեկը չի ընտրել, այսինքն՝ չեզոք է։ Զբաղեցնում է 2704.05 կմ² տարածք։


== Բարդուի զինանշանը ==
Բարդու կոմունայի զինանշանը իրենից ներկայացնում է դեղին գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա պատկերված է սև գույնի արջ։


== Բնակչություն ==
Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Բարդու կոմունայում բնակվում է 3994 մարդ։ Կոմունայի բնակչության քանակը վերջին 60 տարում հիմնականում պահպանվել է նույն մակարդակի վրա։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Աղբյուրներ ==
Store norske leksikon. (նորվեգերեն)


== Արտաքին հղումներ ==
Կոմունայի վիճակագրական տվյալները վերցված Նորվեգիայի վիճվարչությունից: Archived 2011-05-14 at the Wayback Machine. (նորվեգերեն)


== Ծանոթագրություններ ==
Ծաղվեր

Ծաղվեր (վրաց.՝ წაღვერი), քաղաքատիպ ավան (1926 թ.-ից) Վրաստանի Սամցխե-Ջավախեթի մարզի Բորժոմի մունիցիպալիտետում։ Բնակչությունը՝ 799 մարդ (2014)։
Ծավերում է գտնվում նորակառույց Սուրբ Նինո եկեղեցին։


== Տես նաև ==
Բորժոմի մունիցիպալիտետ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. XI, გვ. 301, თბ., 1987 წელი.
Ալֆրեդ Շաֆֆեր

Ալֆրեդ Շաֆֆեր (հունգ.՝ Alfréd Schaffer, ծնվել է 1893 թվականի փետրվարի 13-ին Բրատիսլավաում, Ավստրո-Հունգարիա), հունգար նախկին ֆուտբոլիստ և մարզիչ, ով հանդես է եկել ռեկորդային թվով ակումբներում՝ 1910-ից 1925 թվականների ընկած ժամանակահատվածում հանդես է եկել 21 տարբեր ակումբներում , ինչպես նաև հանդես է եկել և մարզել է Հունգարիայի ազգային հավաքականը։
1940 թվականին նա գլխավորել է իտալական Ռոման։ 1941/42 մրցաշրջանում Շաֆֆերի գլխավորությամբ թիմը նվաճում է իր առաջին «սկուդետտոն»։ 1942-ին Շաֆֆերը լքում է Հռոմը։


== Ծանոթագրություններ ==
Եմազլու

Եմազլու, գյուղ Հայկական ԽՍՀի Ղափանի շրջանում, Ղափան շրջկենտրոնից 15 կմ արևելք, Ագարակ գյուղից 2 կմ հեռավորության վրա, սարավանդին։
Նույն անվանումով ընդգրկված է եղել Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Պատմություն ==
1940 թվականին գյուղը ապաբնակեցվել է։ Բնակիչները տեղափոխվել են Խալաջ և այլ գյուղեր։


== Բնակչություն ==
Բնակիչները ադրբեջանցիներ էին։
Եմազլուի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալաբա

Ալաբա, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Արդահանի գավառում։
Հայերը խիստ տուժել են 1914-1915 թվականների ջարդերի ժամանակ։ Գյուղը հիմնահատակ ավերվել է։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Զավարիցկի

Ալեքսանդր Նիկոլաևիչ Զավարիցկի (ռուս.՝ Александр Николаевич Заварицкий, մարտի 2 (14), 1884, Ուֆա, Ուֆայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 23, 1952(1952-07-23), Մոսկվա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային երկրաբան և պետրոգրաֆ։ ԽՍՀՄ ԲԳԱ ակադեմիկոս (1939 թ.)։ Համարվում է երկրաբանության մեջ պետրոքիմիայի հիմնադիրը։


== Կենսագրություն ==
Մշակել է հետազոտման գրաֆիկական մեթոդ, որը հնարավորություն է ընձեռում ակնառու տեսնել ապարների քիմիական կազմի առանձնահատկությունները։ Կատարելագործել է շլիֆների ուսումնասիրման օպտիկական եղանակը։
Նրա անունով զավարիցկիտ է անվանվել BiFO բաղադրության միներալը։
1946 և 1951 թվականներին Զավարիցկին երկրաբանական դաշտային հետազոտություններ է տարել Հայաստանում։ Նա մեծ ավանդ ունի հանրապետության տարածքի նորագույն հրաբխականության ուսումնասիրման և այդ ասպարեզում մասնագետներ պատրաստելու գործում։
Զավարիցկին ԽՍՀՄ պետական (1943 թ., 1946 թ.) և լենինյան (1958 թ.) մրցանակների դափնեկիր է։ Պարգևատրվել է Լենինի երկու շքանշաններով։


== Ծանոթագրություններ ==
Կասսիլաանե

Կասսիլաանե (էստ․՝ Kassilaane), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Ռեպինա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 57 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ժասեն

Ժասեն (ֆր.՝ Jasseines), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 153 մարդ, բնակչության խտությունը` 9.39 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.29 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 155 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 55 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 33 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 103 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 74-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 29։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,8 %։ 74 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 64 անձ (37 տղամարդ և 27 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (5 տղամարդ և 5 կին)։ 29 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 20-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մագնոլիա

Մագնոլիա, կղբենի (Magnolia),  կղբենազգիների ընտանիքի մշտադալար կամ տերևաթափ ծառերի, հազվադեպ թփերի ցեղ։ Տերևները պարզ են, կոշտ, ամբողջաեզր, հերթադիր, պարունակում են եթերայուղեր, ալկալոիդներ, գլիկոզիդներ։ Ծաղիկները երկսեռ են, մեկական, խոշոր, սպիտակ կամ վարդագույն։ Պտուղը կազմված է գալարաձև պարկուկներից։
Հայտնի է շուրջ 80 տեսակ, տարածված հիմնականում Արևելյան և Հարավ-Արևելյան Ասիայում, Ամերիկայում։ Հայաստանի Տավուշի մարզում տարածված է խոշորածաղիկ մագնոլիան (M. grandiflora)։ Երևանի բուսաբանական այգում, Իջևանի և Ստեփանավանի դենդրարիներում աճեցվում է կոբուս մագնոլիան (M. kobus)։ 
Խոշորածաղիկ մագնոլիաի տերևների սպիրտային մզվածքն իջեցնում է արյան ճնշումը և օգտագործվում է հիվանդության վաղ շրջանում։


== Գեղարվեստական գրականության մեջ ==
Մագնոլիա։ Աննա Սաքսե, «Հեքիաթներ ծաղիկների մասին», Ե., Դարակ, 2020, էջ 107-111։


== Ծանոթագրություններ ==
Լեոնարդ Լավլինսկի

Լեոնարդ Իլարիոնովիչ Լավլինսկի (ռուս.՝ Леона́рд Илларио́нович Лавли́нский, հունվարի 9, 1930(1930-01-09), Դոնի Ռոստով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մայիսի 11, 2005(2005-05-11), Մոսկվա, Ռուսաստան), ռուս խորհրդային գրող, բանաստեղծ և գրաքննադատ, խմբագիր։ Բանասիրական գիտությունների թեկնածու (1972)։
Տպագրվել է 1958 թվականից։
ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1971), ընտրվել է նրա խորհրդի անդամ (1986-1991)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Ռոստովի պետական համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետը (1952) և Ռոստովի պետական մանկավարժական ինստիտուտի ռուսաց լեզվի և գրականության ֆակուլտետի ասպիրանտուրան (1955)։
Աշխատել է երիտասարդական մամուլում, այնուհետև եղել է «Դոն» ամսագրի գրական աշխատակից։ ԽՄԿԿ անդամ էր 1959 թվականից։ Նույն թվականից Մոսկվայում եղել է Կոմերիտմիության կենտկոմի քարոզչության և ագիտացիայի բաժնի մամուլի սեկտորի հրահանգիչ (1959-1964), ՌԽՖՍՀ մամուլի պետական կոմիտեի գեղարվեստական գրականության գլխավոր խմբագրության խմբագրակազմի անդամ (1964-1965), ԽՄԿԿ կենտկոմի մշակույթի բաժնի հրահանգիչ (1965-1970), 1970-1977 թվականներին՝ «Դրուժբա նարոդով» ամսագրի գլխավոր խմբագիր Սերգեյ Բարուզդինի առաջին տեղակալ, 1977-1997 թվականներին՝ «Լիտերատուրնոյե օբոզրենիե» ամսագրի գլխավոր խմբագիր։
Մահացել է 2005 թվականին, Մոսկվայում։ Թաղված է Խովանսկոյե գերեզմանատանը։


== Պարգևներ ==
Ժողովուրդների բարեկամության շքանշան (16.11.1984)
«Պատվո նշան» շքանշան (17.01.1980)
մեդալ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Яковлев, Борис Григорьевич Записки счастливого неудачника. — М.: Новый ключ, 2011. — 256 с. — ISBN 978-5-7082-0337-3


== Արտաքին հղումներ ==
ЛАВЛИНСКИЙ Леонард Илларионович
ЖУРНАЛ ЛИТЕРАТУРНОЙ КРИТИКИ И СЛОВЕСНОСТИ. Леонард Илларионович Лавлинский Archived 2017-04-21 at the Wayback Machine.
Леонард Илларионович Лавлинский
Лавлинский Леонард Илларионович - поэт
Տենկուր Բուկլի

Տենկուր Բուկլի (ֆր.՝ Tincourt-Boucly), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 410 մարդ, բնակչության խտությունը` 32.03 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.8 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 135 կմ հյուսիս-արևելք, Ամյեն քաղաքից 55 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 267 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 191-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 76։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,5 %։ 191 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 159 անձ (90 տղամարդ և 69 կին)։ Գործազուրկ են եղել 32 անձ (16 տղամարդ և 16 կին)։ 76 անաշխատունակներից 28-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 25-ը` թոշակառուներ, իսկ 23-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մադրիդի պատմության թանգարան

Մադրիդի պատմության թանգարան (իսպ.՝ Museo de Historia de Madrid), պատմության թանգարան, որը գտնվում է Կալե դե Ֆուենկարալում` Մադրիդի կենտրոնում. այն ժամանակագրում է քաղաքի պատմությունը։ Թանգարանը բացվել է 1929 թվականին որպես քաղաքային թանգարան և 2007 թվականին վերանվանվել է Մադրիդի պատմության թանգարան։


== Պատմություն ==
Թանգարանի շենքը նախկինում եղել է Սուրբ Ֆերնանդես արքայական հոսփիսը, որը կառուցվել է 1673 թվականին։ Կառույցը նախագծվել է իսպանացի ճարտարապետ Պեդրո դե Ռիբերայի կողմից։
Թանգարանը բացվել է 1929 թվականին որպես քաղաքային թանգարան։ Այն փակվել է 1955 թվականին` վերակառուցման համար և հանրության համար չի վերաբացվել մինչև 1978 թվականը։ 2007 թվականին այն վերանվանվել է որպես Մադրիդի պատմության թանգարան։


== Հավաքածու ==
Թանգարանի հիմնական հավաքածուն ցուցադրում է Մադրիդի պատմությունն սկսած 1561 թվականից, երբ Մադրիդը դարձել է Իսպանիայի մայրաքաղաք, մինչև քսաներորդ դարի սկիզբ։
Հավաքածուն բաղկացած է երեք բաժիններից.

Մադրիդ` քաղաք, պալատ, երկու աշխարհների մայրաքաղաք։ ներկայացնում է 16-18-րդ դարերը և Մադրիդի առաջին երկու դարերը որպես Իսպանիայի մայրաքաղաք։
Մադրիդ, իշխանության պատկերազարդ կենտրոն։ Ներկայացնում է ամբողջ 18-րդ դարը մինչև Անկախության պատերազմ, ներառյան Բուրբոնների արքայատոհմը և փոփոխությունները կառավարությունում։
Մադրիդ` երազանքի նոր քաղաք։ Ներկայացնում է 19-րդ դարը մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Տերմիտներ

Տերմիտներ (իսպ.՝ Isoptera), միջատների կարգ։ Մոտ են խավարասերներին և աղոթարարներին։ Տերմիտներին բնորոշ է հասարակական կենսաձևը, միևնույն տեսակի սահմաններում տարբեր անհատների բազմակերպությունը (սեռական և «կաստայական» բազմաձևություն)։ Ապրում են մի քանի հարյուրից մինչև մի քանի միլիոն անհատից բաղկացած համայնքներով, գետնափոր կամ վերգետնյա, մինչև 15 մ բարձրությամբ (որոշ արևադարձային տեսակներ) տերմիտաբներում։ Համայնքը կազմված է էգից, արուից («թագավորական զույգ»), ապաճած սեռական գեղձերով երկսեռ խոշոր ու մանր «զինվորներից» և «աշխատավորներից» (որոշ տեսակներ չունեն «զինվորներ»)։ Աշխատավոր անհատները համայնքին ապահովում են սննդով, բույն են պատրաստում։ «Զինվորները» կատարում են պաշտպանական ֆունկցիա։ Աշխատավոր Տերմիտների մարմնի երկարությունը 2-15 մմ է, «զինվորներինը»՝ մինչե 20 մմ, գերզարգացած ձվարաններով էգինը՝ մինչև 140 մմ։ Հասուն սեռական անհատներն ունեն 2 զույգ երկար թևեր, որոնց դեն են նետում ամուսնական թռիչքից հետո։ «Աշխատավոր» և «զինվոր» Տերմիտներ թևեր չունեն, նման են թրթուրների։ «Զինվորներին» բնորոշ է հզոր ծնոտներով մեծ գլուխը։ Տերմիտների բերանը կրծող տիպի է։ Զարգանում են ոչ լրիվ կերպարանափոխությամբ։ Ցուրացնում են բնափայտի բջջանյութը (Տերմիտների մեծամասնության սննդի հիմնական աղբյուրը)։ 
Որոշ Տերմիտներ սնվում են միայն սնկերով (հիմնականում բորբոսասնկեր)։ «Թագավորական զույգի» կյանքի տևողությունը մինչև մի քանի տասնամյակ է․ համայնքը կարող է շարունակել իր գոյությունը շատ տասնամյակներ։ էգը կյանքի ընթացքում դնում է շուրջ 150 միլիոն ձու։ Տերմիտներ քայքայում են բնափայտը, փչացնում թուղթը, կաշվե իրերը, գյուղատնտեսական մթերքները։ Հողում ապրող տերմիտներ նպաստում են հողառաջացմանը։ Հայտնի է տերմիտների ավելի քան 2600 տեսակ՝ տարածված հիմնականում արևադարձային երկրներում։
Ամիրջանյան

Ամիրջանյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Բեգլար Աստվածատուրի Ամիրջանյան (1868-1937ի), երգիչ (բարիտոն)։
Էդիկ Արմիկի Ամիրջանյան (1960-1994), ազատամարտիկ։
Հենրիխ Շահենի Ամիրջանյան (1961-1992), ազատամարտիկ։
Հրանտ Ամիրջանյան (?-1980-ական թթ.), լրագրող։
Ղազարոս Ամիրջանյան (19-րդ դար-1910-ական թթ. հետո), թղթակից։
Մամիկոն Ամիրջանյան (1932-1992), ազատամարտիկ։
Ներսես Արտուշի Ամիրջանյան (1963-1993), ազատամարտիկ։
Պերճ Ամիրջանյան (19-20-րդ դդ.), բժիշկ։
Վլադիմիր Ամիրջանյան
Վլադիմիր Արմենակի Ամիրջանյան (1949-1994), ազատամարտիկ։
Վլադիմիր Նորենի Ամիրջանյան (1961-1992), ազատամարտիկ։
Վոլոդյա Լևոնի Ամիրջանյան (1950-1993), ազատամարտիկ։
Տիգրան Ամիրջանյան (1835-1897), հասարակական-քաղաքական գործիչ, գրող, երգահան, թատերագիր։


== Ծանոթագրություններ ==
Պետրուշով

Պետրուշով (ուկրաիներեն՝ Петрушів), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Տյաչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պետրուշով գյուղում բնակվում էր 2 687 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռոտա (Իսպանիա)

Ռոտա (իսպ.՝ Rota), քաղաք և համայնք Իսպանիայի հարավում, Անդալուսիայի մաս հանդիսացող Կադիսի պրովինցիայի Կոստա Նորոեստե դե Կադիս շրջանի կազմում։ 1997 թվականից ընդգրկվել է Բահիա դե Կադիս անվանումը կրող համայնքային համագործակցության մեջ։ Զբաղեցնում է 84 կմ² տարածք։ 2010 թվականի տվյալներով բնակչության թիվը եղել է 28904 մարդ։ Հեռավորությունը պրովինցիայի կենտրոնից՝ Կադիսից 36 կիլոմետր է։
Այստեղ է գտնվում իսպանա-ամերիկյան ռազմածովային խոշոր բազան։


== Անվանի ռոտացիներ ==
Անխել Գարսիա Լոպես - բանաստեղծ
Առին Սեչ - դերասանուհի
Խուան դե Քիրոս - բանաստեղծ
Ֆելիպե Բենիտես Ռեյես - բանաստեղծ
Ֆեռնանդո Նինյո Բեխարանո - նախկին ֆուտբոլիստ
Ֆրանսիսկո Խավիեր Սաֆրա Նինյո - նախկին ֆուտբոլիստ
Մանուել Վիլյալբա - նախկին ֆուտբոլիստ
Խուան Խոսե Կանյաս Գոտիերես - նախկին ֆուտբոլիստ
Խոսե Ալբերտո Կանյաս Ռուիս-Էռերա - ֆուտբոլիստ
Խուան Պաբլո Նինյո Կաստելյանոս - նախկին ֆուտբոլիստ
Խոսե Մարիա Մարտին-Բեխարանո - ֆուտբոլիստ
Խոսե Մարիա Ռուիս-Մատեոս ի Խիմենես դե Տեխադա - իմպրեսարիո
Բարտոլոմե Պերես - Քրիստափոր Կոլումբոսի դեպի Ամերիկա կատարած երկրորդ ծովարշավի Սան Խուան նավի նավաստի
Ալեխանդրո Մասիաս, բեմական անունը՝ "Er Maci" - արտիստ
Բեատրիս Սանչես - բասկետբոլիստուհի
Բելեն Լոպես - Մոտոարշավորդ
Ամալյա Կարվիա - Իսպանիայում առաջին սուֆրաժիստուհիներից
Մարկոս Գառիդո - մոտոարշավորդ


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքէջը
rota.com.es — Ռոտա, Անդալուսիա - Իսպանիա
VillaDeRota.com
Sitio de la Base Naval estadounidense de Rota
Conferencia de sobre la historia de Rota pronunciada por MARTÍNEZ RAMOS, José Antonio
Օ-ի եկեղեցու մոդելը 3D para Google Earth y Google Sketchup(չաշխատող հղում)
Լուսնի ամրոցի մոդելը en 3D para Google Earth y Google Sketchup(չաշխատող հղում)


== Ծանոթագրություններ ==
Alaska Airlines

Alaska Airlines Ամերիկայի խոշորագույն ավիաընկերություններց է, որի գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Սիետլայում (ԱՄՆ)։ Ավիաընկերությունը հիմնականում թռիչքները իրականացնում է Տակոմայի միջազգային օդանավակայանից։ Ավիաընկերությունը հիմնադրվել է 1939 թվականին։


== Պատմություն ==
Ավիաընկերությունը հիմնադրվել է 1939 թվականին, և բացել է իր առաջին կանոնադրական չվերթը։ Ավիաընկերությունը օր օրի ընդլայնում էր իր երթուղային ցանցը, և ստացել է Stinson Aircraft Company ինքնաթիռը։ 1940 թվականի սկզբին ընկերությունը միայն չվերթներ էր իրականացնում էր Ալյասկայում։ 1942 թվականին ավիաընկերությունը ստացավ իր առաջին անվանումը՝ Alaska Star Airlines։ Իսկ 1944 թվականին ստացավ նոր անվանում՝ Alaska Airlines, որը մինչ այժմ պահպանվել է։ 1931 թվականին ավիաընկերությունը թարմացրեց իր չվերթը, և ստացավ Convair 880 ինքնաթիռը։


== Երթուղային ցանցը ==
Ավիաընկերությունը իրականացնում է չվերթներ 92 քաղաքներում, հիմնականում թռիչքները իրականացնում է ԱՄՆ֊ում, Կանադայում և Մեքսիկայում։ Մինչև 1960 թվականը ավիաընկերությունը իրականացնում էր միայն չատրերային թռիչքներ։ 1999 թվականին ավիաընկերությունը ճանաչվեց անվտանգ ավիաընկերություններից մեկը և ստացավ Boeing-737 Next-Generation օդանավը։ 2000 թվականին ավիաընկերությունը բացեց նոր չվերթներ ԱՄՆ֊ից դեպի՝ Չինաստան և Չիկագո։ 2002 թվականին ավիաընկերությունը կրկին բացում է նոր չվերթներ դեպի Օսլո։ Ավիաընկերությունը նաև համատեղ թռիչքներ է իրականացնում տարբեր ավիաընկերությունների հետ, դրանցից են՝ Delta Air Lines, Korean Air, Air France։ 2009 թվականի հոկտեմբերի 25֊ին ավիաընկերությունը դաշինք է կնքել Star Alliance֊ի հետ։


== Չվերթը ==
2010 թվականի ապրիլին ավիաընկերության չվերթը բաղկացած էր հետևյալ ինքնաթիռներից՝։


== Ավիաընկերության համաձայնագրերը ==
Alaska Airlines֊ը պայմանագիր է կնքել հետևյալ ավիաընկերությունների հետ՝ American Airlines, Delta Air Lines, Northwest Airlines, PenAir, Era Aviation։ Այնուհետև ժամանակի ընթացքում ավիաընկերությունը համաձայնագրեր է կնքել խոշորագույն ավիաընկերությունների հետ, որոնցից են՝ Air France-KLM, Air Pacific, British Airways, Cathay Pacific, Korean Air, LAN Airlines, Qantas и V Australia։


== Պատահարներ ==
1947 թվականի նոյեմբերի 30֊ին Douglas C-54A ինքնաթիռը վթարի է ենթարկվել, ինքնաթիռի շարժիչը դադարել է աշխատելուց, օդանավը 820 մետր բարձրությունից ցած է ընկել։ Ինքնաթիռում եղել է ր մարդ, բոլորը զոհվել են։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Alaska Airlines
Alaska’s World Archived 2007-07-27 at the Wayback Machine.
Էնսիսո

Էնսիսո  (իսպ.՝ Enciso), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ռիոխա պրովինցիայում՝ Ռիոխա (Լոգրոնիո) ինքնավար համայնքի կազմում։ Մտնում է Արո շրջանի (կոմարկայի) կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 69,69 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 162 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 72 կմ հեռավորության վրա։
Դենի Ֆոր

Դենի Ֆո (ֆր.՝ Danny Faure, մայիսի 8, 1962(1962-05-08), Kilembe, Kasese District, Արեւմտյան մարզ, Ուգանդա), Սեյշելյան պետական և քաղաքական գործիչ, Սեյշելյան կղզիների նախագահ 2016 թվականի հոկտեմբերի 16-ից մինչև 2020 թվականի հոկտեմբերի 26-ը։ Նախկինում զբաղեցրել է փոխնախագահի պաշտոնը (2010-2016 թվականներին), Ժողովրդական կուսակցության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Դենի Ֆորը ծնվել է Արևմտյան Ուգանդայի Կիլեմբե քաղաքում՝ Սեյշելյան կղզիների Հանրապետության քաղաքացիների ընտանիքում։ Նախնական և միջնակարգ կրթությունը ստացել է ծնողների հայրենիքում՝ Սեյշելյան կղզիներում։ Սովորել է Կուբայի համալսարանում՝ ստանալով քաղաքագիտության ոլորտում գիտական աստիճան։


== Քաղաքական կարիերա ==
1985 թվականին 23 տարեկանում դարձել Է Սեյշելյան կղզիների կրթության նախարարության ուսումնական ծրագրի աշխատակցի օգնական։ Աշխատել է նաև որպես դասախոս երիտասարդության ազգային ծառայությունում և Սեյշելյան պոլիտեխնիկում։
1993 թվականին, Սեյշելի բազմակուսակցական ժողովրդավարությանը վերադառնալուց հետո, Ֆորը դարձել է Ազգային ժողովի պատգամավոր։ 1998 թվականին նշանակվել է կրթության նախարար։ Տարիների ընթացքում Ֆորը ծառայել է տարբեր նախարարությունների, այդ թվում, ֆինանսների, առևտրի և արդյունաբերության, պետական կառավարման և տեղեկատվական-հաղորդակցական տեխնոլոգիաների։
2006 թվականին Ֆորը ֆինանսների նախարարի պաշտոնում նշանակվել է նախագահ Ջեյմս Միշելի կողմից։ Այդ պաշտոնում գտնվելու ընթացքում Սեյշելյան կղզիները ձեռնամուխ են եղել մի շարք տնտեսական բարեփոխումների, որոնք առաջարկվել են Արժույթի միջազգային հիմնադրամի կողմից։ Ֆորը համակարգել է առաջին փուլի բարեփոխումները, որը տեղի է ունեցել 2008 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2013 թվականի հոկտեմբեր։ 2010 թվականի հուլիսի 1-ին դարձել է փոխնախագահ՝ պահպանելով ֆինանսների նախարարի պորտֆելը։
2016 թվականի սեպտեմբերի 27-ին նախագահ Ջեյմս Միշելը հայտարարել էր, որ հրաժարական կտա հոկտեմբերի 16-ին և իշխանությունը կփոխանցի փոխնախագահ Ֆորին։ Հայտարարությունը համընկել է Ազգային ժողովի ընտրությունների հետ, որտեղ ընդդիմությունը ստացել է տեղերի մեծամասնությունը։ Քանի որ մինչև Միշելի լիազորությունների ժամկետի ավարտը մնում էր չորս տարի, նա պետք է ամբողջ ժամկետի հույս ունենար ֆորայի համար. 2016 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Ֆորը երդվել է որպես Սեյշելյան կղզիների նոր նախագահ։


== Նախագահություն ==
2019 թվականի ապրիլի 14-ին Ֆորն այցելել է բրիտանական ստորջրյա հետազոտական համակարգ և ելույթ ունեցել ջրից՝ կոչ անելով ուժեղացնել Համաշխարհային օվկիանոսի պաշտպանությունը։
2019 թվականի հունիսի 13-ին ԱՄՆ-ի Ջորջ Վաշինգտոնի համալսարանում տեղի ունեցած մրցանակաբաշխության ժամանակ Ֆորը պարգևատրվել է ազգային աշխարհագրական ընկերության հեղինակավոր պարգևով։


== Անձնական կյանք ==
Դենի Ֆորը բաժանված է։ Ունի երեք աղջիկ և մեկ տղա։


== Ծանոթագրություններ ==
Դանիել Օբեր

Դանիել Օբեր Ֆրանսուա Էսպրի (հունվարի 29, 1782(1782-01-29)[…], Կան - մայիսի 12, 1871(1871-05-12)[…], Փարիզի 9-րդ շրջան, Փարիզ), ֆրանսիացի կոմպոզիտոր։
Ֆրանսիայի ինստիտուտի անդամ (1829 թվական)։ Կոմպոզիցիա պարապել է Լ․ Քերուբինիի մոտ։ 1842 թվականից Փարիզի կոնսերվատորիայի տնօրեն, 1857 թվականից նաև պալատական կապելմայստեր։ Հեղինակ է ավելի քան 40 օպերայի, գլխավորապես կատակերգական (դրանցից մի քանիսը Ֆ․ Հերոլդի, Ա․ Բուալդյոյի և այլոց հետ)։ Նրա մշտական լիբրետիստը Է․ Սկրիբն էր։ Մեծ օպերայի ժանրում գրված Դանիել Օբերի օպերաներից պատմականորեն կարևոր է «Համրը Պորտիչիից» (կամ «Ֆենելլա», 1828 թվական)։ Բռնակալության դեմ ուղղված նրա սյուժեն (17-րդ դարի Նեապոլի ձկնորսների ապստամբությունը իսպանական նվաճողների դեմ) համապատասխանում էր Ֆրանսիայում 1830 թվականի Հուլիսյան հեղափոխության նախօրեի հասարակական տրամադրություններին։ Դանիել Օբերի կոմիկական օպերաներից առավել ճանաչում են գտել՝ «Ֆրա-Դյավոլո» (1830 թվական), «Բրոնզե ձի» (1835 թվական), «Սև դոմինո» (1837 թվական)։


== Ծանոթագրություններ ==
Կիրկե (նկար, Ուոթերհաուս)

«Կիրկե» (անգլ.՝ Circe Invidiosa, բառացի՝ «Նախանձող Կիրկե»), անգլիացի նկարիչ Ջոն Ուիլյամ Ուոթերհաուսի նկարը՝ ստեղծված 1892 թվականին։ Սա նրա երկրորդ անդրադարձն է դասական դիցաբանական Կիրկե կերպարին «Կիրկեն գավաթը մատուցում է Ոդիսևսին» (1891) նկարից հետո։ Նկարը հիմնված է Օվիդիուսի «Կերպարանափոխություններ» գրքի լեգենդներից մեկի վրա, որտեղ Կիրկեն Սկիլլային վերածում է ծովային հրեշի, քանի որ Գլավկոսը արհամարհում է կախարդ Կիրկեի ռոմանտիկ զգացմունքները՝ Սկիլլայի սիրուն հասնելու հույսով։ Ավելի ուշ Ուոթերհաուսը կրկին անդրադարձել է Կիրկեին երրորդ անգամ «Կախարդուհին» (մոտ 1911) նկարում։ «Կիրկեն» ներառված է Ադելաիդայի Հարավային Ավստրալիայի պատկերասրահի հավաքածուում, որտեղ գտնվում է նաև նկարչի «Կայսր Հոնորիուսի սիրելիները» կտավը։


== Սյուժե և նկարագրություն ==
Կիրկեի, Գլավկոսի և Սկիլլայի մասին առասպելը սկիզբ է առնում «Կերպարանափոխությունների» 14-րդ գրքում։ Կոնկրետ տեսարանը, որի հիման վրա Ուոթերհաուսը նկարել է կտավը, հանդիպում է պոեմի 51-65-րդ տողերում.

Ուոթերհաուսի տարբերակը Կիրկեին ցույց է տալիս գոլորշապատ քարանձավում ջրախորշի ջրի մեջ վառ կանաչ թույն լցնելիս։ Նրա ոտքերի տակ Սկիլլայի «հաչող վերջույթներն» արդեն ոլորվում են փոթորկալի խորխորատից ցած. հրեշային փոխակերպումն ընթացքի մեջ է։ Սակայն ոչ Սկիլլայի մարդկային կերպը, ոչ հրեշային ձևափոխումներն այստեղ շեշտված չեն։ Ըստ էության, տեսարանն իշխում են Կիրկեի լուրջ դեմքը և նկատելի խանդը, քանի որ վառ գույներն ընդգծում են կախարդուհու կերպարը։


== Վերլուծություն ==
Թեպետ այս նկարը հարգանքի տուրք է Օվիդիուսին, Ուոթերհաուսը մարմնավորել է դասականը ստեղծագործական և պոետական միջոցներով։ Էնթոնի Հոբսոնը կտավը նկարագրել է որպես «սպառնալիքի ոգով օժտված, ինչը հիմնականում կապված է խոր կանաչի և կապույտի գունային հզոր գամմայի հետ, ինչը լավ է օգտագործել [Ուոթերհաուսը]»։ Համաձայն Գլիսոն Ուայթի՝ այդ գույները «մոտ են ապակենախշին կամ թանկարժեք քարերին»։ Ջուդիթ Յարնալը ևս կարծիք է հայտնել գույների մասին և անդրադարձել նկարում «գծերի ամբողջականությանը»։ Նա ասել է, որ միասին վերցրած՝ Ուոթերհաուսի առաջին երկու Կիրկեները հարց են բարձրացնում. «Նա աստվածուհի՞ է, թե՞ կին»։ Կիրկե Ինվիդիոսան ճակատագրական կնոջ արքետիպի ուոթերհաուսյան փորձարարական նկարազարդումն է, որը 19-րդ դարի վերջին արվեստի բազմաթիվ ստեղծագործությունների առիթ է դարձել։ Մյուս կողմից, Քրիս Վուդսը պնդել է, որ Ուոթերհաուսի նկարած Կիրկեն լրիվ չար, կործանարար կամ հրեշային կերպար չէ, ինչպես Գյուստավ Մորոյի կամ եվրոպական այլ սիմվոլիստների դիցաբանական կանանց կերպարների նկարներում։ Այս նկարում Կիրկեն ցուցադրված է որպես ողբերգական կերպար. «նա ի վիճակի չէ տիրապետելու իր արածին, և ամենայն հավանականությամբ կզղջա»։


== Տես նաև ==
Կիրկեն գավաթը մատուցում է Ոդիսևսին
Կախարդուհին (նկար, Ուոթերհաուս)


== Ծանոթագրություններ ==
Նազարեթ Թովմասյան

Նազարեթ Երվանդի Թովմասյան (նոյեմբերի 1, 1934(1934-11-01), Բջնի, Ախտայի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային մաթեմատիկոս։ Ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր (1968), պրոֆեսոր (1971)։ ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ (2000):


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Երևանի համալսարանը (1956)։ Աշխատել է ԽՍՀՄ ԳԱ Սիբիրի բաժանմունքում (1963-1969)։ 1969-1989 թվականներին եղել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի կիրառական մաթեմատիկայի ամբիոնի վարիչը։ Աշխատանքները վերաբերում են դիֆերենցիալ և ինտեգրալ հավասարումներին։ Մշակել է էլիպսական տիպի դիֆերենցիալ հավասարումների համար եզրային խնդիրների լուծման մեթոդներ։ Ուսումնասիրել է սինգուլյար ինտեգրալ հավասարումների որոշ դասեր, ինչպես նաև եզակիություններով դիֆերենցիալ հավասարումներ անալիտիկ ֆունկցիաների դասերում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռիչարդ Բրուքս

Ռիչարդ Բրուքս (անգլ.՝ Richard Brooks, իծնե Ռուբեն Սաքս, անգլ.՝ Ruben Sax; մայիսի 18, 1912(1912-05-18)[…], Ֆիլադելֆիա, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ - մարտի 11, 1992(1992-03-11)[…], Ստուդիո Սիթի, Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան, կինոռեժիսոր, սցենարիստ, պրոդյուսեր, արձակագիր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Ռուսաստանից հրեա ներգաղթյալների ընտանիքում, որն ավարտել է Ֆիլադելֆիայի Թեմփլի համալսարանը։ Մի քանի թերթերում նա աշխատել է որպես մարզական լրագրող, այնուհետև տեղափոխվել է Նյու Յորքի WNEW ռադիոընկերություն։ 1930-ականներին նա աշխատել է «Mill Pond» թատրոնում որպես ռեժիսոր, Հոլիվուդում՝ հաստիքային սցենարիստ։ Երկրորդ աշխարհամարտի տարիներին նա ծառայել է ծովային հետևազորում։
1950 թվականին ստեղծել է իր առաջին ֆիլմը «ճգնաժամ»-ը ։ Նա ամուսնացած էր Ջին Բրուքսի հետ։ 1960 թվականին նա ամուսնացել է բրիտանացի դերասանուհի Ջին Սիմոնսի հետ, ով նկարահանվել է իր՝ Էլմեր Գանտրիի ֆիլմում, նրանց ամուսնությունը տևել է մինչև 1977 թվականը։
Մահացել է սրտի անբավարարությունից 1992 թվականին։ Թաղված է Հիլսայդ, Կալվեր Սիթի գերեզմանատանը։


== Ընտրված ֆիլմագրություն ==
1950 - Ճգնաժամ / Crisis
1952 - Քրեական շերտ ԱՄՆ մամուլում / Deadline U.S.A.
1953 - Կռվի Արենան / Battle Circus
1954 - Երբ ես վերջին անգամ տեսա Փարիզը / Lucky Star
1955 - Դպրոցական ջունգլիները / Blackboard Jungle
1956 - Վերջին որսը / The Last Hunt
1958 - Կարամազավ եղբայրները / The Brothers Karamazov
1958 - Կատուն տաք տանիքի վրա / Cat on a Hot Tin Roof
1960 - Էլմեր Գանթրի / Elmer Gantry
1962 - Պատանեկության քաղցրաձայն թռչունը / Sweet Bird of Youth
1965 - Լորդ Ջիմ / Lord Jim
1966 - Պրոֆեսիոնալ / The Professionals
1967 - Սառնարյուն սպանություն / In Cold Blood
1971 - Դոլլարներ / $
1975 - Փամփուշտի համը / Bite the Bullet
1977 - Պարոն Գուդբարի որոնման մեջ / Looking for Mr. Goodbar
1982 - Սխալ իրավունքներ / Wrong Is Right
1985 - Բուքմեյքերական տենդեր / Fever Pitch


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==