Օտտոմար Անշյուտց

Օտտոմար Անշյուտց (գերմաներեն՝ Ottomar Anschütz, մայիսի 16, 1846(1846-05-16), Լեշնո, Greater Poland Voivodeship, Լեհաստան - մայիսի 20, 1907(1907-05-20), Ֆրիդենաու, Տեմպլսհոֆ Շյոնեբերգ, Բեռլին, Գերմանական կայսրություն),  լուսանկարիչ, լուսանկարչական տեխնիկայի, լուսանկարչական շարքի և շարժանկարների՝ կինոմատոգրաֆիայի նորարար։ 


== Ակնթարթային լուսանկարչություն ==
1864-1868 թվականներին Անշյուտցը սովորել է լուսանկարիչներ Ֆերդինանտ Բեյրիխի (գերմ.՝ Ferdinand Beyrich) (Բեռլին), Ֆրանց Հանֆշթենգլի (գերմ.՝  Franz Hanfstaengl) (Մյունխեն) և Լուդվիգ Անգեղեղի (գերմ.՝ Ludwig Angerer) (Վիեննա) մոտ։ Հետագայում աշխատել է որպես գեղանկարիչ և դիմանկարիչ։ 1882 թվականից հայտնի են դարձել նրա դիմանկարները։ Դրանից բացի նա փորձարկել է վայրկենական լուսանկարումը։ Եվ նրա մեխանիկական տաղանդի շնորհիվ ստեղծվել է լուսանկարչական սարքը նորաձև առջևից բացվող փականով և շատ կարճ լույսի առկայծմամբ։ Միայն 1888 թվականին նա արտոնագրել է արդեն հայտնաբերած շերտափականներով լուսանկարչական տեսախցիկը բեռլինյան Ց. Գյողց ձեռնարկության համար և ստացել սեփական արտադրության իրավունք։ Գյողց-Անշյուտց արտոնագրված տեսախցիկը 1890-1927 թվականներին արտադրվել է տարբեր շտկումներով։
1883 թվականներին Անշյուտցը լուսանկարել է կայսրին զորավարժությունների ժամանակ Բռեսլաու քաղաքում։ Ընդ որում զորավարժության լուսանկարներից երկուսը 1884 թվականին տպագրվել են Լայպցիգի պատկերազարդ թերթում և դրանով առաջին անգամ շրջանառության մեջ է դրվել մեխանիկական տարբերակով տպագրված վայրկենական լուսանկարը՝ մամուլի լուսանկարի նախամայրը։


== Լուսանկարների շարք ==
1886 թվականի ամռանը Անշյուտցը պրուսական պատերազմական նախարարության հանձնարարությամբ պահպանել է «Հանովերի ձիավորների և զինվորական ձիավարության ինստիտուտի» ժամանակագրական լուսանկարները, դրանով նպաստելով հեծելազորային դպրոցի վարժեցման մեթոդների զարգացմանը։ Նա զուգակցել է նկարների շարքը միմյանց կցված 24 էլեկտրական տեսախցիկներից պատրաստված շարժման ուրվագծերին։ Մյուս շարքը ցույց է տալիս մարդու շարժումների էսքիզները։ 1886 թվականին նա ստեղծել է մի սարք իր նկարների պատկերների հերթականության համար, որը բաղկացած է 1,5 տրամագծով տափօղակից և 24 ապակե 9սմ × 13սմ չափսի սալիկից։ Հետևից գայսլերական խողովակով (գերմ.՝ Geißlerschen Röhre) լուսավորել է լուսանկարչական  սկավառակը, որը շարժական ծնկավոր բռնակի միջոցով վայրկյան պտույտում կատարում է 30 նկար։ 1887 թվականին ներկայացրել է  իր «էլեկտրական տեխնոսկոպը» Բեռլինի մշակույթի նախարարություն։ Այնուհետև Սիմենս և Հալսկե ընկերությունը (գերմ.՝ Siemens & Halske) ձեռնարկել է սարքի կոմերցիոն արտադրությունը Բեռլինում, որի հետագա ընդլայնումը սկսվել է 1891 թվականից։ Մինչ 1893 թվականը շուրջ 140 սարք է արտադրվել։ Այն նաև արտասահմանում է վաճառվել, որտեղ հայտնի է դարձել որպես Էլեկտրական Հրաշք Սարք։
Շարժապատկերների՝ պարզ մեխանիկական կառուցվածքից շարժվող նկարների դիտումը ստանալու համար, 1887 թվականին Անշյուտցը զարգացրել է շարժում առաջացնող եռաճեղք տարբերակ։ 
1894 թվականին առաջին անգամ Անշյուտցը հաջողության է հասել էլեկտրատեխոսկոպի միջոցով 6մ × 8մ մեծության էկրանի վրա շարժանկարները պատկերելով Բեռլինի Արթիլեղի փողոցի (ներկայիս՝ Թուխոլսկի փողոց) վրա գտնվող ներկայացուցիչների պալատի լսարանում։ Օտտոմար Անշյուտցը մահացել է կույր աղիքի բորբոքումից Բեռլին Ֆղիդենաու թաղամասի Փոստդամեր 4 հասցեի նոր լուսանկարչատուն և առևտրի սրահ տեղափոխվելիս։
Անշյուտցը թաղվել է Բեռլին-Ֆղիդենաու (գերմ.՝ Berlin-Friedenau) թաղամասի Ֆղիդհոֆ Շյոնբեղթ Երրորդ (գերմ.՝  Friedhof Schöneberg III) փողոցում։ Մինչ 2009 թվականը այդ վայրը համարվել է որպես Բեռլին երկրամասի պատվավոր գերեզմանատուն։ 2018 թվականի նոյեմբերից այն նորից դարձել է Բեռլին քաղաքի պատվավոր գերեզմանատուն։


== Պատկերասրահ ==


=== Լուսանկարներ ===

		
		
		
		


=== Աշխատություն ===
Կայսրի զորավարժությունները 1884. Ղայնլանդում և Վեսթֆալնում. Զորավարժությունների տեսարանը կյանքի վերսկսումից հետո. Wohlfeile Ausgabe. Լայպցիգ։ Մ. Հելսինգ հրատարակչություն 1885.
Լուսանկարչություն իմ տանը. երեք հատոր, Բեռլին 1901 և 1902


== Պարգևներ ==
Արծաթե մեդալ (1. Բաժին։ դիմանկար, բնապատկեր և ճարտարապետություն) ակնթարթային լուսանկարչության մեջ ունեցած նորամուծության համար, 1889 թվականին Բեռլինում լուսանկարչության հոբելյանական ցուցադրության առիթով
Ոսկե մեդալ լուսանկարչության կատեգորիայում (Դասակարգ 12) der 1900 թվականին Փարիզում Համաշխարհային ցուցադրության ժամանակ.


== Գրականություն ==
Friedrich A. Kittler: Optische Medien. Merve-Verlag, Berlin, 2002.
Deac Rossell: Faszination der Bewegung. Ottomar Anschütz zwischen Photographie und Kino. Stroemfeld, Frankfurt am Main, 2001. ISBN 3-87877-774-4
Helmut Kummer: Ottomar Anschütz. Institut für Photogeschichte, München, 1983.
Klaus Honnef: 150 Jahre Fotografie (Erweiterte Sonderausgabe von Kunstforum International: 150 Jahre Fotografie III / Fotografie auf der documenta 6, Band 22); Mainz, Frankfurt am Main (Zweitausendeins) 1977
Photographie auf der großen Kunstausstellung (Berlin 1899), Palästinabilder


== Սոցիալական կայքեր ==
Օտտոմար Անշյուտցի լուսանկարների հավաքածուն
Beispielfoto: Anschütz’ Storchenbilder von 1884 und der Kranichflug im Zoetrop
Beispielfotos 1893/94: Anschütz fotografiert Otto Lilienthal im Fluge
Deac Rossell: Ottomar Anschütz in Who’s who in Victorian Cinema (engl.)
Website über Ottomar Anschütz


== Ծանոթագրություններ ==