armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Քամիների աշտարակ

Քամիների աշտարակ (հուն․՝ Ωρολόγιο του Κυρρήστου), Հունաստանի մայրաքաղաք Աթենքում գտնվող ամենահին օդերևութաբանական հուշարձանը՝ 12 մետր բարձրությամբ և մոտ 8 մետր տրամագծով։


== Պատմություն ==
Ութանիստ աշտարակի շինարարական աշխատանքները սկսվել են Հռոմեական կայսրության տիրապետության շրջանում։ Կառուցման աշխատանքները վերագրվում են հռոմեացի հայտնի աստղագետ Անդրոնիկոսին։
Ընդունված է աշտարակի կառուցման ժամանակաշրջանը համարել մ.թ.ա. 1-ին դարը։ Չնայած սրան նաև չի բացառվում, որ այն կառուցվել է շատ ավելի վաղ քան մ.թ.ա. 1-ին դարը։
Հնամենի այս աշտարակը ամբողջովին կառուցված է մարմարից։ Մեզ հասել են քամիների աշտարակի մնացորդները, որոնք հնագիտական իրեր և արտեֆակտներ են։ Աշտարակի ներսում կառուցված է եղել այսպես կոչված ավազի ժամացույցը, որը ջուր էր մատակարարում Ակրոպոլիսի միջնաբերդին։
Միջնադարյան ժամանակահատվածում աշտարակը օգտագործվել է, որպես կրոնական կառույց՝ եկեղեցի։ 19-րդ դարում այն ազատագրվել է թուրքերի ձեռքից՝ անցնելով հույներին։


== Տե՛ս նաև ==
Դիոնիսոսի թատրոն
Հին Հունաստանի ճարտարապետություն


== Ծանոթագրություններ ==


== Լրացուցիչ ընթերցանություն ==
Joseph V. Noble; Derek J. de Solla Price: The Water Clock in the Tower of the Winds, American Journal of Archaeology, Vol. 72, No. 4 (1968), pp. 345–355.
James Beresford: A Monument to the Winds, Navigation News, Mar/Apr 2015, pp. 17–19.
Ռիշար Դեմբո

Ռիշար Դեմբո (ֆր.՝ Richard Dembo, մայիսի 24, 1948(1948-05-24), Փարիզ - նոյեմբերի 11, 2004(2004-11-11)[…], Փարիզ), ֆրանսիացի կինոռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Ռիշարդ Դեմբոն ծնվել է 1948 թվականի մայիսի 24-ին Փարիզում՝ հրեական ընտանիքում։ Նրա ծնողները եղել են Արևելյան Եվրոպայից։ 1964 թվականին փիլիսոփայության բակալավրի աստիճան ստանալուց հետո Ռիշար Դեմբոն աշխատել է ռեժիսորներ Ժան Շմիդտի, Անդրե Տեշինեի և Պիեռ Պրևերի մոտ որպես ընթերակա։
Ռիշար Դեմբոյին համաշխարհային ճանաչում է բերել նրա առաջնաելույթային «Փղի անկյունագիծ» լիամետրաժ ռեժիսորական աշխատանքը։ 1985 թվականին ֆիլմը ստացել է «Օսկար» մրցանակ՝ «օտար լեզվով լավագույն ֆիլմի համար» անվանակարգում, «Սեզար» մրցանակ՝ լավագույն դեբյուտային կինոնկարի համար և Լուի Դելլյուկ մրցանակ։
1993 թվականին Ռիշար Դեմբոն բեմադրել է իր երկրորդ «Հրեշտակի բնազդ» ֆիլմը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ռազմական օդաչուների ճակատագրի մասին այս պատմության մեջ գլխավոր դերերը կատարել են Լամբեր Վիլսոնը, Ֆրանսուա Կլյուզեն և Ժան Լուի Տրենտինյանը
Ռիչարդ Դեմբոյի երրորդ և վերջին «Նինայի տունը» ֆիլմը, որի գլխավոր դերակատարն Անես Ժաուին էր, էկրան է բարձրացել 2005 թվականին՝ ռեժիսորի մահից հետո (2004 թվականի նոյեմբերի 11-ին, Փարիզում)։
Ռիշար Դեմբոն թաղված է Իսրայելում։


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռիշար Դեմբո Internet Movie Database կայքում
Բորե (Արդեշի գավառ)

Բորե (ֆր.՝ Borée), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 167 մարդ, բնակչության խտությունը` 6.04 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 27.67 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 470 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 110 կմ հարավ-արևմուտք, Պրիվա քաղաքից` 34 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 101 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 61-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 40։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 60,4 %։ 61 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 58 անձ (32 տղամարդ և 26 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (2 տղամարդ և 1 կին)։ 40 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 27-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մոսկվայի հայկական դրամատիկական ստուդիա

Մոսկվայի հայկական դրամատիկական ստուդիան հիմնադրվել է 1918 թ. դեկտեմբերին։ Հիմնադիրներն են Վահան Տերյանը, Պողոս Մակինցյանը, Աշոտ Հովհաննիսյանը, Կարեն Միքայելյանը և Սուրեն Խաչատրյանը, ով նշանակվում է ստուդիայի ղեկավար։ Ստուդիայում դասավանդել են Եվգենի Վախթանգովը, ով առողջական խնդիրների պատճառով աշխատել է միայն երկու ամիս (մինչև 1919 թ. ամառ), Վալերի Բրյուսովը, Հովսեփ Օրբելին, Նիկողայոս Մառը, Ալեքսեյ Ջիվելեգովը (Ջիվելեգյան), Գեորգի Յակուլովը, Հակոբ Գյուրջյանը, Կոնստանտին Ստանիսլավսկին, Սերաֆիմա Բիրմանը, Ալեքսանդր Գեյրոտը, Գեորգի Բուրջալովը։ Դասընթացները տեղի են ունեցել նախ Հայկական գործերի կոմիսարիատի շենքում, ապա՝ Լազարյան ճեմարանում։
Ստուդիայում սովորելու համար ՌԽՖՍՀ Լուսժողկոմատը 1921 թ.-ին Անդրկովկաս է ուղարկում մի հանձնաժողով՝ Սուրեն Խաչատրյանի գլխավորությամբ, որը պիտի երիտասարդներ ընտրեր ստուդիայում ուսանելու համար։ Թիֆլիսում ընդունելության քննությունների հանձնաժողովի նախագահը Հովհաննես Թումանյանն էր, իսկ հանձնաժողովի անդամները՝ Դերենիկ Դեմիրճյանը, Արուս Ոսկանյանը և Օլգա Մայսուրյանը։ Հանձնաժողովը Երևան է ժամանում 1921 թ. ամռանը և երիտասարդներ է ընտրում այդ ժամանակ Երևանում հանդես եկող Թիֆլիսի Ստեփան Շահումյանի անվան թատրոնի ներկայացումներից։ Ստուդիա են ընդունվում 23 երիտասարդ։ Մոսկվա մեկնող խմբի ղեկավար է նշանակվում Ստեփան Քափանակյանը, ով դառնում է նաև ստուդիայի ուսումնական մասի վարիչը։ Հետագայում՝ 1923 թ.-ին, Հայաստանից ստուդիա են ընդունվում նաև Թադևոս Սարյանը, Կարո Ալվարյանը, Արտաշես Հայ-Արտյանը ևյլն։
Սուրեն Խաչատրյանի հիվանդության պատճառով ստուդիայի ղեկավարությունը ստանձնում է Ռուբեն Սիմոնովը։
1924 թ.-ին ստուդիան հյուրախաղերով ժամանում է Երևան և մեծ հաջողություններ ունենում, այնուհետև վերադառնում է Մոսկվա՝ իր հետ տանելով ութ նոր ուսանողների՝ Վարդան Աճեմյան, Բաբկեն Գաբրիելյան, Աշոտ Ներսիսյան, Գեղամ Աֆրիկյան, Արտաշես Արևշատյան ևյլն։ Մոսկվա վերադառնալով՝ 1925 թ. ապրիլի 20-ին բեմադրում են «Պեպո» ներկայացումը, որով էլ ավարտվում է առաջին ստուդիայի գործունեությունը։ Նրա սաներից Արմեն Գուլակյանը, Վարդան Աճեմյանը, Սուրեն Քոչարյանը, Սարգիս Աբովյանը, Վավիկ Վարդանյանը, Մուրադ Կոստանյանը, Վարդուշ Ստեփանյանը և ուրիշներ, վերադառնում են Անդրկովկաս և աշխատանքի անցնում տարբեր թատրոններում։
1926 թ.-ի վերջերին Ռուբեն Սիմոնովը Մոսկվայում հիմնադրում է թատերական երկրորդ ստուդիան։ Նախկին սաներին միանում են Երևանից և Թիֆլիսից ժամանած երիտասարդները։ 1928 թ. մայիսին Թադևոս Սարյանի ղեկավարությամբ փոքրիկ մի խմբի հետ ժամանում է Հայաստան և ներկայացումներով հանդես գալիս Երևանում և ուրիշ քաղաքներում։ Այդ ժամանակ էլ Հայաստանի Լուսժողկոմատը որոշում է ստուդիայի խմբի հիման վրա ստեղծել Լենինականի Երկրորդ պետթատրոնը։


== Ստուդիայի բեմադրած ներկայացումներ ==
Գաբրիել Սունդուկյանի «Պեպո»
Հակոբ Պարոնյանի «Մեծապատիվ մուրացկաններ»
Միգել դե Սերվանտեսի «Սալամանկայի քարանձավը»
«Երկու շաղակրատներ»
Միքայել Մանվելյանի «Հեքիաթ»


== Աղբյուրներ ==
Տատյանովկա (գյուղ, Իշիմբայսկի շրջան)

Տատյանովկա (ռուս.՝ Татьяновка, բաշկիրերեն՝ Татьяновка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իշիմբայսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր  մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ասլո

Ասլո, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Սիլվանի գավառակում։


== Պատմություն ==
Գյուղն ավերվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
XIX դարի վերջին ուներ 30-32 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը այգեգործություն, երկրագործություն և անասնապահությունն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Ասլոն ուներ 1290 թվականին կառուցված հայկական եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լենինսկի (Կաշարսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լենինսկի (այլ կիրառումներ)Լենինսկի (ռուս.՝ Ленинский), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կաշարսկի շրջանում։ Մտնում է Ֆոմինո-Սվեչնիկովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ստանիսլավովկա (գյուղ, Վինկովեցկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍտանիսլավովկաՍտանիսլավովկա (ուկրաիներեն՝ Станіславівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վինկովեցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստանիսլավովկա գյուղում բնակվում էր 693 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,5 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 277,2 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դաղստանյան լեզուներ

Դաղստանյան լեզուներ, իբերա-կովկասյան լեզվաընտանիքի ճյուղերից մեկը։ Խոսվում է Դաղստանի, մասամբ նաև՝ Ադրբեջանի հյուսիսային շրջաններում, Վրաստանի և Չեչենա Ինգուշական որոշ բնակավայրերում։
Խոսողների թիվը՝ ավելի քան 1,3 միլիոն (1970)։ Դաղստանյան լեզուներ բաժանվում են երեք լեզվախմբի․ 

1․ ավար-անդի-դիդոյական [ավարերեն, անդիական (անդիերեն, բոտլիխերեն, գոդոբրիներեն, ճամալիներեն, բագուլալերեն, տինդիներեն, կարաւոիներեն, ախվախերեն) և դիդոյական (դիդոյերեն կամ ցեզերեն, խվարշիներեն, գինուխերեն, բեժիւոիներեն կամ կապուչիներեն, գունզեբերեն) լեզուներ],
2․ լեզգիական (լեզգիերեն, ագուլերեն, ռուտուլերեն, թաբասարաներեն, ուտիերեն, ծախուրերեն, կրիզերեն կամ բուդուխերեն, խինալուղերեն, արչիներեն),
3․ դարգվա-լակյան (դարգիներեն, որի բարբառներից կուբաչիներենը ն կայթաղերենը երբեմն դիտվում են առանձին լեզուներ, և լակերեն)։Դաղստանյան լեզուների հնչյունական և քերականական կառուցվածքն ունի բազում յուրահատկություններ։ Հատկապես բարդ է բաղաձայնական համակարգը, ուր կան կողմնական (կողքային), լեզվաքմային (լեզվակային), ըմպանային, կոկորդային հնչյուններ։ Քերականության մեջ բնորոշ են նախադասության էրգատիվ կառուցվածքը, հոլովների մեծ քանակությունը (թաբասարաներենում՝ 40), գոյականների դասի առկայությունը (որոշ լեզուներում հասնում է 6-ի)։ Դաղստանյան լեզուներից գիր անեն ավարերենը, լակերենը, դարգիներենը, լեզգիերենը ն թաբասարաներենը։ Գրությունը մինչև 1928-ը՝ արաբագիր, 1928-1938-ը՝ լատինագիր, ապա՝ ռուսագիր։
Ուլիտինա

Ուլիտինա (էստ․՝ Ulitina), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Վեռսկա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 17 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սարոնախ

Սարոնախ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պեռստի (այլ կիրառումներ)

Պեռստի, կարող է վերաբերել՝

Պեռստի - գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Պեռստի շրջանում
Պեռստի - շրջան Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգում
Քալհուն շրջան (Միսսիսիպի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Քալհուն (այլ կիրառումներ)Քալհուն շրջան (անգլ.՝ Calhoun County), ԱՄՆ Միսսիսիպի նահանգի 82 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.520 կմ² է, բնակչությունը՝ 14.962 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Փիթսբորո բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1852 թ.։


== Ծանոթագրություններ ==
Ամուր Ալադաղ

Ամուր Ալադաղ, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Վանա լճի հարավարևելյան կողմում, Նեմրութ լեռնազանգվածում։ Ձգվում է մինչև լճափ, Կցվակ գյուղի մոտ։ Հյուսիսային կողմում տեղ տեղ կան անտառականներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Զելյոնոե (գյուղ, Բախչիսարայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶելյոնոեԶելյոնոե (ուկրաիներեն՝ Зелене, Ղրիմի թաթարերեն՝ Tatar Osman), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բախչիսարայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Տատար-Օսման։
2001 թվականի տվյալներով Զելյոնոե գյուղում բնակվում էր 280 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դիգորներ

Դիգորներ (օսերեն՝ дыгур, дыгурæттæ; եզակի թիվ՝ дыгурон, դիգ.՝ дигорæ, дигорæнттæ; եզակի թիվ՝ дигорон), օսերի ազգագրական խումբ, որը խոսում է օսերենի դիգորյան բարբառով (լենինյան լեզվաբանական քաղաքականության շրջանակներում մինչև 1937 թվականը զարգանում էր որպես առանձին լեզու)։ Իրոնյան բարբառի կրողները շատ քիչ դեպքերում են տիրապետում դիգորյան խոսվածքին և առանց շփման փորձի վատ են այն հասկանում։ Իսկ դիգորները հակառակը՝ մեծ մասամբ հասկանում են իրոնյան խոսվածքը և մասամբ տիրապետում են նրա, քանի որ իրոնյան տարբերակը ավելի շատ է տարածված Օսիայում և խորհրդային տարիներին համարվում էր օսերի միակ գրական լեզուն, ինչի պատճառով էլ դասավանդվում էր դիգորական կրթական հաստատություններում։ Համաձայն 2002 թվականի համառուսաստանյան մարդահամարի 407 մարդ իրենց նշել են որպես դիգոր, 2010 թվականի մարդահամարի համաձայն՝ 123 մարդ։ Սակայն, ենթադրաբար, դիգորերենի կրողների թիվը կազմում է մի քանի տասնյակ հազար մարդ։


== Պատմություն ==
Մովսես Խորենացու Աշխարհացույցում ցեղանունների շարքում հանդիպվում է նաև աշդիգոր անվանումը, որը, ենթադրաբար, դիգորներին է վերաբերվում։ Այդ և այլ (հիմնականում լեզվաբանական) հիմունքների վրա ենթադրվում է, որ նախաօսերենում բարբառային տարբերությունը ծագել է վաղ շրջանում՝ մինչմոնղոլյան ժամանակներում։ Դիգորների մոտ պահպանվել են 15-րդ դարում Կովկաս արշաված Լենկթեմուրի մասին պատմությունները (Զադալեսկի նանա և Թեմուր Ալսաղ)
Դիգորները կազմում են Հյուսիսային Օսիայի արևմտյան մասում գտնվող Դիգորիայի (հանրապետության ժամանակակից Դիգորյան և Իրաֆյան շրջանները), ինչպես նաև Կաբարդա-Բալկարիայի մի քանի բնակավայրերի հիմնական մասը։


== Բնակեցման տարածքները ==
Դիգորները հիմնականում բնակվում են հետևյալ տարածքներում.

Դիգորյան (բացառությամբ Կարման, Ֆալդոն և Նիկոլաևսկայա գյուղերը) և Իրաֆյան շրջաններ (բացառությամբ Սրեդնի Ուրուխ գյուղը)։
Վինոգրադնոյե, Նովոօսետինսկայա, Չերնոյարսկայա գյուղեր (Մոզդոկի շրջան)
ք. Բեսկան
Օզրեկ գյուղ, Նալչիկ, Բաքսան (Կաբարդա-Բալկարիա)
Մոսկվա
Սանկտ Պետերբուրգ
Փոյրազլու գյուղ (Թուրքիա)


== Տես նաև ==
Օսեր
Իրոններ
Կուդարներ


== Արտաքին հղումներ ==
Մ.Ի. Իսաև // Օսերենի դիգորյան բարբառը


== Ծանոթագրություններ ==
Լեպատարավե

Լեպատարավե (վրաց.՝ ლეპატარავე), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մարտվիլի շրջան‎‎‎ում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 100 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Մարտվիլյից հեռու է 12 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 177 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վալերի Պոպով

Վալերի Պոպով (ռուս.՝ Вале́рий Ива́нович Попо́в, օգոստոսի 29 (սեպտեմբերի 11), 1910 - անհայտ), խորհրդային հնչյունային օպերատոր։ ՌՍՖՍՀ մշակույթի վաստակավոր աշխատակից (1969 թվական), երրորդ աստիճանի Ստալինյան մրցանակի դափնեկիր (1950 թվական)։


== Կենսագրություն ==
Վալերի Պոպովը ծնվել է 1910 թվականի օգոստոսի 29-ին, Օրյոլում։  
1935 թվականին ավարտել է Լենինգրադի կինոյի և հեռուստատեսության պետական ինստիտուտը։ 1933-1935 թվականներին աշխատել է Լենինգրադի կինոյի և հեռուստատեսության պետական ինստիտուտում, որպես ինժեներ-լաբորանտ։   
1935-1948 թվականներին աշխատել է որպես հնչյունային օպերատոր և տեխնիկական ղեկավար «Բելգոսկինո», «Մոսֆիլմ» և «Ղազախֆիլմ» ստուդիաների հնչունաարտադրամասերում։  
1943 թվականից աշխատում է «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում որպես հնչյունային օպերատոր։ Կինեմատոգրաֆիայի ոլորտում մի շարք հայտնագործությունների և կատարելագործումների հեղինակ է։ 


== Ֆիլմագրություն ==
1940 թվական` Լուսավոր ճանապարհը (Ն. Տիմարցևի հետ)
1942 թվական` Կոտովսկի
1945 թվական` Անմեղ մեղավորները
1947 թվական` Ասք Սիբիր երկրի մասին
1948 թվական` Ստալինգրադի ճակատամարտ
1950 թվական` Գաղտնի առաքելություն
1954 թվական` Հավատարիմ ընկերները
1958 թվական` Արշավանք երեք ծովից անդին (Բ. Բխարուչի հետ)
1959 թվական` Չուղարկված նամակ
1960 թվական` Հարություն
1962 թվական` Հուսարական բալլադ
1966 թվական` Զգուշացիր ավտոմեքենայից


== Մրցանակներ ==
«Պատվո նշան» շքանշան (14.04.1944 թվական, 06.03.1950 թվական)
Երրորդ աստիճանի Ստալինյան մրցանակ (1950 թվական)` հնչունավորման նոր մեթոդի մշակման և ներդրման համար


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Кинословарь в 2-х томах, М., «Советская энциклопедия», 1966—1970.
Պորտո Մանտովանո

Պորտո Մանտովանո (իտալերեն՝ Porto Mantovano, լոմբ.՝ Pòrt Mantuàn), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Մանտուա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 13 344 մարդ։ Խտությունը՝ 361 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 37 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 46047։ Հեռախոսային կոդ՝0376։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.porto-mantovano.mn.it/porto/site/home.asp Archived 2009-02-01 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Շիրոկայա (Կամչատկայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շիրոկայա (այլ կիրառումներ)Շիրոկայա (ռուս.՝ Широкая), գետ Կամչատկա թերակղզի, Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը մոտ 28 կմ։ Թափվում է Կատլիչ գետի ձախ ափին՝ 4 կմ հեռավորության վրա։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -19070000112120000017350


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Էլչին Սաֆարլի

Էլչին Սաֆարլի (ադրբ.՝ Elçin Səfərli, մարտի 12, 1984(1984-03-12), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ժամանակակից գրող, լրագրող։ Նա իր գրքերում պատմում է արևելյան ավանդույթների, մշակույթի, կյանքի ու սիրո մասին։ Տասը վեպերի հեղինակ է։


== Կենսագրություն ==
12 տարեկանում դեռևս աշակերտական նստարանից կեղծանունով փոքր պատմություններ է տպագրել երիտասարդական ամսագրերում։ 16 տարեկանում աշխատել է տպագիր ԶԼՄ-ում և ընդունվել համալսարանի լրագրության ֆակուլտետ։ Վերջին մի քանի տարիների ընթացքում զբաղվել է հեռուստատեսային լրագրությամբ։ Համագործակցում է թուրքական հեռուստաալիքների հետ։
Սաֆարլին փորձառու լրագրող է, ստացել է մի շարք երիտասարդական գրական մրցանակներ։
Երկար տարիներ ապրել է Ստամբուլում, ինչն արտացոլվել է նրա ստեղծագործություններում։ Նրա առաջին վեպերի գործողությունները տեղի են ունենում Թուրքիայում։ Այդ վեպերը ռուսական գրքի շուկայի առաջին հորիզոնականներում էին։ «Բոսֆորի քաղցր աղը» գրքի լույս տեսնելուց անմիջապես հետո նա մեծ փառք ձեռք բերեց։
2001 թվականին Սաֆարլիի մասին նկարահանվել է կարճամետրաժ ֆիլմ` «Մենակ բոլորի հետ» (ռեժիսոր` Սերգեյ Սարախանով) վերնագրով.


== Ստեղծագործություններ ==
2008 - «Բոսֆորի քաղցր աղը», Մոսկվա, «АСТ», ISBN 978-5-17-048497-3, 978-5-271-18912-8
2008 - «Այնտեղ` անվերադարձ», Մոսկվա, «АСТ».
2009 - «Ես կվերադառնամ», Մոսկվա, «АСТ».
2010 - «Ինձ խոստացել էին քեզ», Մոսկվա, «АСТ».
2010 - «Չկան հիշողություններ առանց քեզ», Մոսկվա, «АСТ». ISBN 978-5-17-062397-6, 978-5-271-25423-9
2010 - «Հազար և երկու գիշեր», Մոսկվա, «АСТ» ISBN 978-5-17-064990-7, 978-5-271-26790-1, 978-5-226-02064-3
2012 - «Բոսֆորի լեգենդները», Մոսկվա, «АСТ».
2012 - «Եթե դու իմանայիր», Մոսկվա, «АСТ». ISBN 978-5-17-079939-8, 978-5-17-079940-4
2013 - «Երջանկության բաղադրատոմսեր», Մոսկվա, «АСТ».
2015 - «Ես ցանկանում եմ տուն գնալ»
2016 - «Պատմիր ինձ ծովի մասին», Մոսկվա, «АСТ». ISBN 978-5-17-099184-6


== Արվեստի արձագանքներ և քննադատություններ ==
Եկատերինա Ալեևան իր «Եզրագծային քարտեզներ մեծահասակների համար» ժողովածուում գրել է.

«Բոսֆորի քաղցր աղը» վեպը գովեստի է արժանացել գրականության ասպարեզում Նոբելյան մրցանակակիր Օրհան Փամուկի կողմից։ Թուրք հայտնի գրողը, որի հետ Սաֆարլին ծանոթացել է Ադրբեջանի Գրողների միության 11-րդ համագումարում, գրքին տվեց իր առաջին արձագանքը. «Երբ ես զրուցում եմ այս տաղանդավոր երիտասարդի հետ, ես համոզվում եմ, որ համաշխարհային գրականությունն ունի ապագա»։
Սաֆարլիի բավականին լուրջ կիրքը խոհարարության նկատմամբ ոչ միայն իր ազդեցությունն ունի նրա ստեղծագործությունների վրա, այլև Леди@Mail.ru. կայքում վարում է իր հեղինակային խոհարարական բաժինը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էլչին Սաֆարլիի կայքը Archived 2018-06-20 at the Wayback Machine.
Эльчин Сафарли: «Թուրքական թեմաները իմ գրքերում հիմա ինձ զայրացնում են…»(չաշխատող հղում) Հարցազրույց «Բաքվի գործիչ» թերթին։
Կենսագրություն
Մ.թ.ա. 682


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Մեքվենա

Մեքվենա (վրաց.՝ მექვენა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Ծղալտուբոյի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 550 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ծղալտուբոից հեռու է 52 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 134 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (450)

Ժողովածու  (450), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 450 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1692թ. թվականին Գրիգոր Երևանցի գրիչի կողմից,ենթադրաբար Էջմիածնում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21,5X15,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 172 թերթից։ Գրված է երկսյուն,նոտրդիրով։ Ունի կիսախորան մանրանկարներ։ Կազմը` կաշպատ տաղտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարան գրչի՝ 121ա։


== Բովանդակություն ==
Երեմիայ Մեղրեցւոյ Բառգիրք։
Բառք՝ Հայոց,Վարդան դրոց,Քերականին։
Սուգ ինչ մեկնութիւն ի ներգոյութենէն Պորփիվրի։
Սիմ Ջուղաեցւոյ Քերականութիւն։


== Ծանոթագրություններ ==
Դմիտրի Վորոբյով

Դմիտրի Ալեքսանդրովիչ Վորոբյով (ուկրաիներեն՝ Дмитро Олександрович Воробйов, օգոստոսի 27, 1977(1977-08-27), հուլիսի 28, 1977(1977-07-28) կամ հուլիսի 27, 1978(1978-07-27), Կրասնոդար, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի ֆուտբոլիստ, դարպասապահ։


== Ակումբային կարիերա ==
Կրասնոդարյան «Կուբան» ակումբի սան է։ Իր պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է «Իզումրուդ» ակումբում (Տիմաշյովսկ)։ 16 տարեկանում հրավիրվել է Դոնեցկի «Շախտյոր»։ Հանդես է եկել «Շախտյոր-2» թիմում, 1999 թվականին ընդգրկվել է «Շախտյոր» ակումբի հիմնական կազմի հայտացուցակում։ 2001 թվականին խաղացողին գնել է «Կուբան» ակումբը։ Հետագայում նա վարձավճարային հիմունքներով տեղափոխվել է երևանյան «Սպարտակ» ակումբ, որից հետո տեղափոխվել է «Բանանց» ակումբ։ 2002 թվականին թիմի հետ միասին դարձել է Հայաստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր, ինչպես նաև թիմի հետ միասին խաղացել է եվրագավաթներում։ Հայաստանում իր ցուցաբերած լավ խաղի շնորհիվ դիտարկվել է Հայաստանի հավաքականում նրա ընդգրկվելու և նույնիսկ քաղաքացիությունը փոխելու տարբերակը։ 2004 թվականի ձմռանը տեղափոխվել է Դոնեցկի «Մետալուրգ» ակումբ։ Ուկրաինայի առաջնությունում իր նորամուտը կատարել է 2015 թվականի մայիսի 8-ին՝ մասնակցելով Լուցկի «Վոլին» ակումբի դեմ խաղին (1:0)։ 2005 թվականին վարձավճարային հիմունքներով հանդես է եկել Զապորոժիեի «Մետալուրգ» ակումբում, որի կազմում անցկացրել է 1 խաղ առաջնությունում և 1 խաղ Ուկրաինայի գավաթի խաղարկությունում։
Ռուսաստանի մինչև 17 տարեկանների հավաքականի կազմում 1994 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում մասնակցել է մեկ հանդիպման ընդդեմ Շվեյցարիայի (5:1)։
Ամուսնացած է Վիկտորիայի հետ, 2009 թվականի աշնանը ծնվել է նրանց դուստրը` Եվան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը FootballFacts.ru կայքում
«Ֆուտբոլիստի էջը Դոնեցկի «Մետալուրգ» ակումբի կայքում»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-12-02-ին (ռուս.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջն Ուկրաինայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կայքում Archived 2019-03-29 at the Wayback Machine.
Խորխոր

Խորխոր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Օվաջիկի գավառակում։ Գտնվում էր Չմշկածագ քաղաքից հյուսիս-արևելք, Եփրատի վերին հոսանքի ձախակողմյան տարածքում, պտղաբեր լեռնահովտում։


== Պատմություն ==
Գյուղի մոտակայքում կային քարափոր գետնուղիներ, որոնք օգտագործվում էին վտանգի դեպքում։ Խորխորի հայերը տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է, սակավաթիվ հայեր ապաստանել են հարևան քրդերի տներում։ 1938 թվականին տեղահանվել են նաև քրդերը։


== Բնակչություն ==
1915 թվականին ուներ 60 տուն՝ 600 հայ և 25 տուն՝ 150 քուրդ բնակիչ (վերջիններս խոսում էին նաև հայերեն)։


== Տնտեսություն ==
Բնակիչները զբաղվում էին հանքամշակությամբ, արհեստներով, մասամբ՝ երկրագործությամբ։


== Կրթություն ==
Գյուղի մոտակա հանքաքարից ձուլում էին կապար։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Հայերն ունեին Ս. Գևորգ անունով ժայռափոր եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Էռնեստո Սիսներոս

Էռնեստո Սիսներոս Սալսեդո (իսպ.՝ Ernesto Cisneros Salcedo, հոկտեմբերի 26, 1940(1940-10-26), Գվադալախարա, Մեքսիկայի Միացյալ Նահանգներ), մեքսիկացի նախկին ֆուտբոլային հարձակվող է, որը Մեքսիկայի հավաքականի կազմում մասնակցել է 1964 թ. օլիմպիական ֆուտբոլային եզրափակիչ մրցաշարին և ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության 1966 թվականի խաղարկությանը։ Պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստի գրեթե ողջ կարիերան անց է կացրել «Ատլաս» ակումբում։


== Հղումներ ==
Տեղեքարտ Էռնեստո Սիսներոս fifa.com Archived 2012-10-15 at the Wayback Machine. (en)
Վելիկայա Գլումչա

Վելիկայա Գլումչա (ուկրաիներեն՝ Велика Глумча), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Եմելչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1577 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վելիկայա Գլումչա գյուղում բնակվում էր 345 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,4 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 246,43 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մենեուզ-Մոսկվա

Մենեուզ-Մոսկվա (ռուս.՝ Менеуз-Москва, բաշկիրերեն՝ Мәнәүез-Мәскәү), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիժբուլյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 317 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լա Կորոնիլիա

Լա Կորոնիլիա (իսպ.՝ La Coronilla), բնակավայր Ուրուգվայի հարավարևելյան մասում, Ռոչա դեպարտամենտում։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է՝ 510 մարդ.

Աղբյուր։ Instituto Nacional de Estadística de Uruguay։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
INE map of Capacho, Barrio Pereira and La Coronilla Archived 2012-10-10 at the Wayback Machine.
Ջրանցք (այլ կիրառումներ)

Ջրանցք, կարող է վերաբերել՝

Ջրանցք - արհեստական ջրտար, ծառայում է ջուրը ինքնահոսով տեղափոխելու համար կամ որպես փոխադրական ջրային ուղի
Ջրանցք - դրամա։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1957 թվականին։ Ռեժիսորը Անջեյ Վայդան է
Ջենա Մարբլս

Ջենա Ն. Մուրեյ (անգլ.՝ Jenna N. Mourey, սեպտեմբերի 15, 1986(1986-09-15), Ռոչեստեր, ԱՄՆ), ավելի հայտնի է Ջենա Մարբլս (անգլ.՝ Jenna Marbles) մականունով, ամերիկացի էստրադային արտիստ և վիդեոբլոգեր Յութուբում։ Նրա ալիքը ունի 15 մլն ավել հետևորդներ, դարձնելով նրան Յութուբում յոթերորդը հետևորդների թվով և առաջինը, որոնք վարում են կանայք։


== Վաղ տարիները և ուսումը ==
Ջենան ծնվել է Նյու Յորք նահանգի Ռոչեստեր քաղաքում, որտեղ էլ և ավարտել Բրայթոն ավագ դպրոցը (Brighton High School) 2004 թ.: Հետո նա տեղափոխվել է Բոստոն և ավարտել Սուֆոլկ համալսարանը (անգլ.՝ Suffolk University)։ Սուֆոլկում ստացել է գիտական բակալավրի աստիճան հոգեբանության բաժնում, ապա սովորել է Բոստոնի համալսարանում և ստացել մագիստրոսի աստիճան որպես սպորտային հոգեբան և խորհրդատու։


== Կարիերա ==
Մարբլսի կարիերան սկսվել է Barstool Sports-ից, որտեղ նա ստեղծեց StoolLaLa կայքի կանացի անալոգը։


=== Յութուբ ===
2010 թ. Մարբլսը հրապարակեց տեսանյութ «ինչպես խաբել մարդկանց, որ դուք լավ տեսք ունեք» (անգլ.՝ «How To Trick People Into Thinking You're Good Looking»), որը հավաքել էր 5,3 մլն դիտում մեկ շաբաթվա ընթացքում։ Նրա «ինչպես խուսափել մարդկանց հետ շփումից, եթե չեք ուզում խոսել» (անգլ.՝ «How To Avoid Talking To People You Don’t Want To Talk To») անվանումով տեսանյութը նշվել է «Նյու Յորք Թայմս» ամսագրի հոդվածներում և «ABC News»-ում (օգոստոսի 11), որտեղ նա արտահայտվել է այսպես՝ «Ես հոգնել եմ այն տղաներից, ովքեր իրենց պարտքն են համարում, իմ հետ սեռական հարաբերություններ ունենալ, ամեն անգամ, երբ ես մտնում եմ ակումբ կամ բար» : 2014 թ. սեպտեմբերին տեսանյութը արդեն ուներ 34 մլն դիտում։ Նա տեղադրում է նոր տեսահոլովակ ամեն չորեքշաբթի և հինգշաբի օրերին։ «Jenna Marbles» մականունը վերցրել էր նրա համար, որպեսզի մորից թաքցնի Յութուբում իր գործունեության մասին, քանի որ տեսանյութերում նա օգտագործում էր նախատական բաշապար։ «Marbles»-ը Ջենայի շան անունն է՝ Mr. Marbles: 2014 թ. դեկտեմբերին նա արդեն ուներ 14 մլն հետևորդ և 1,5 մլրդ դիտում։
Ջենան նաև մասնակցել է Epic Rap Battles of History հաղորդման 2-րդ հեռուստաշրջանի 13-րդ էպիզոդում՝ «Adam vs. Eve» (Ադամը ընդդեմ Եվայի), Եվայի դերում։ Նա հնչյունավորել է բանանին՝ «Annoying Orange» (ձանձրացնող նարինջ) շոուի ժամանակ, «Fake n' Bacon» էպիզոդում, նաև խաղացել է Մայլի Սայրուսի դերը «YouTube Rewind 2013»-ում, ոգեշնչվելով «Wrecking Ball» երգից։ Հունվարին նա հայտնվել է «Ridiculousness» (հայ. Անհեթեթություն) հաղորդամն 4-րդ եթերարաշրջանում։


=== Այլ գործունեություն ===
Մարբլսը հրապարակել է «Kermie Worm & Mr. Marbles» խաղալիք շների բրենդը, որը հիմնված է իր իրական շների վրա։ Նա նաև հրապարակել է մի շարք ապրանքներ, իր հիշարժան մեջբերումով՝ «What are this?» (հայ. Ի՞նչ են սրանք)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ջենայի ալիքը Յութուբում
Պաշտոնական կայքը
Ինստագրամ
Շիկմուր

Շիկմուր, գյուղ պատմական Փոքր Հայքում, իսկ ապա Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում։ Գտնվում էր Շապին Գարահիսար քաղաքից 32 կմ հարավ, Գայլ գետի ձախակողմյան վտակներից մեկի հովտում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կուրշակի (գյուղ, Իգլինսկի շրջան)

Կուրշակի (ռուս.՝ Куршаки, բաշկիրերեն՝ Көршәк), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 221 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Չեռո ալ Լամբրո

Չեռո ալ Լամբրո (իտալերեն՝  Cerro al Lambro)` քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Միլան գավառում։
Բնակչությունը 4344 (2004-ի տվյալներով) մարդ է։ Բնակչության միջին խտությունը` 434 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 10 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 20077։ Հեռախոսային կոդը՝ 02։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Պատանի գայլը (հինգերորդ եթերաշրջան)

Պատանի գայլը ֆիլմի հինգերորդ եթերաշրջանը նկարահանվել է սկսած 2014 թվականի հունիսի 24-ից, իսկ պրեմիերան եղել է 2015 թվականի հունիսի 29-ին։ Եթերաշրջանը կազմված է 2 մասից՝ 10-10 էպիզոդ։ Երկրորդ մասի պրեմիերան եղել է 2016 թվականի հունվարի 6-ին։ 5-րդ եթերաշրջանի փակումը տեղի է ունեցել 2016 թվականի մարտի 2-ին


== Սյուժե ==
Իր ավարտական դասարանի տարում, Սքոթ ՄաքՔոլը և իր ընկերները հայտվնում են մի ապագայի առջև, որտեղ լինելու են առանձին-առանձին, իրենց կյանքի հաջորդ փուլում, որտեղ կարող էին բռնել տարբեր ուղիներ։ Նոր չարագործները օգտագործում են գիտությունը և գերբնական ուժերը նոր գաղտնի նպատականեր իրագործելու համար, որն էլ նրանց դարձնում է Սքոթի և իր ընկերների թշնամին։


== Դերերում ==


=== Հիմնական դերեր ===
Թայլեր Հեքլին - Սքոթթ ՄաքՔոլ (20 էպիզոդ)
Դիլան Օ'Բրայեն - Սթայլզ Ստիլինսկի (20 էպիզոդ)
Արդեն Չո - Կիրա Յուկիմուրա (17 էպիզոդ)
Շեյլլի Հեննիգ - Մալիա Թեյթ (18 էպիզոդ)
Դիլան Սփրեյբերրի - Լիամ Դանբար (18 էպիզոդ)
Հոլլանդ Ռոդեն - Լիդիա Մարթին (19 էպիզոդ)


== Ծանոթագրություններ ==
Իվան Ստարով

Իվան Եգորովիչ Ստարով (ռուս.՝ Ива́н Его́рович Старо́в, փետրվարի 12 (23), 1745, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 5 (17), 1808, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս ճարտարապետ։ Ռուսական կլասիցիզմի հիմնադիրներից է։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Պետերբուրգի Գեղարվեստի ակադեմիայում (1758-1762 թվականներ), գործուղվել (1762-1768 թվականներ) Փարիզ և Հռոմ (ուսումնասիրել է անտիկ ճարտարապետությունը), 1769 թվականից՝ ակադեմիկոս, 1785 թվականից՝ պրոֆեսոր։ 1772-1774 թվականներից զբաղվել է Պետերբուրգի Ալեքսանդրո-Նևսկի մայրավանքի վերակազմությամբ և նրա նոր՝ Տրոիցկի տաճարի կառուցմամբ։ 1770-1780-ական թվականներ Պետերբուրգի մոտակայքում ստեղծել է դաստակերտային անսամբլներ (Տայցիում՝ 1774 թվականին, այժմ՝ հանգստյան տուն, Սիվորիցիում՝ 1775-1776 թվականներին, այժմ՝ հիվանդանոց, Պելլայում՝ 1785-1789 թվականներին, չի պահպանվել)։ Ստարովի առավել նշանակալից կառույցը Տավրիկյան պալատն է (1783-1789) Պետերբուրգում։ 1790-ական թվականի սկզբին աշխատել է Ուկրաինայում։ 1800 թվականից մինչե կյանքի վերջը գլխավորել է Պետերբուրգի Կազանյան տաճարի կառուցման շինարարական հանձնաժողովը։ Ստարովի նախագծով է կառուցվել Նոր Նախիջևանը, նրան է վերագրվում նաև Նոր Նախիջևանի Սուրբ Խաչ վանքի եկեղեցու կառուցումը։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիգորի Գավրյուշենկո

Գրիգորի Գավրյուշենկո (ռուս.՝ Григорий Фёдорович Гаврюшенко, 1895, Խարկովի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - 1937, Մոսկվա, ԽՍՀՄ), Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակից, բրիգադայի հրամանատար (1935)։


== Կենսագրություն ==
Գրիգորի Գավրյուշենկոն ծնվել է  1895 թվականին Ռուսական կայսրության Խարկովի նահանգում։ Ստացել է բարձրագույն ռազմական կրթություն։ Եղել է Ուկրաինայի կոմունիստական կուսակցության անդամ։ 1931 թվականի սեպտեմբերին ժողկոմ Կ. Վորոշիլովը, ստուգելով Ուրալում զինվորական մասերի պատրաստականությունը, ուշադրություն դարձնելով դիպուկ կրակող հրաձիգին, 57-րդ հրաձգային դիվիզիայի հրամանատարի տեղակալին` Գրիգորի Ֆեդորի Գավրյուշենկոյին, որն անցյալի ռազմական վաստակի համար արժանացել էր զինվորական  Գեորգիևյան խաչի ժապավենակապի, գործուղեց Տյումեն` որպես  նոր կազմավորված դիվիզիայի հրամանատար։ Լեոնիդ Դմիտրիի Բելոզերով-Գլադիշևը եղել է նրա օգնականը։ 1932 թվականից եղել է Ուրալի ռազմական շրջանի 65-րդ  հրաձգային դիվիզիայի հրամանատար։ Բնակվել է Տյումենում, Տելեգրաֆնայա 8 հասցեում։ 1935 թվականի նոյեմբերի 26-ին դարձել է բրիգադի հրամանատար։ 1937 թվականի մարտի 19-ին ձերբակալվել է և դատապարտվել հակահեղափոխական ահաբեկչական կազմակերպության մեջ ներգրավված լինելու մեղադրանքով։
1937 թվականի հուլիսի 1-ին գնդակահարվել է։  Թաղված է Մոսկվայի Դոնի գերեզմանատանը։ Արդարացվել է 1957 թվականի ապրիլի 20-ին։


== Պարգևներ ==
Սուրբ Գեորգիի զինվորական խաչ
Կարմիր դրոշի շքանշան


== Գրականություն ==
Сувениров О. Ф. Трагедия РККА 1937—1938. — М.: ТЕРРА, 1998. — 528 с. — ISBN 5-300-02220-9.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Списки жертв — Гаврюшенко Григорий Фёдорович.
Пятерка дерзких подруг боевых.
Ալիքյոթան

Ալիքյոթան, վայր Երևանի նահանգի Նոր Բայազետի գավառում, վերին Կարանլղ-Քեշիշքենդ ճանապարհի ձախ կողմում, առաջինից մոտ 20 կմ հարավ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գևորգ Արաբաջյան (այլ կիրառումներ)

Գևորգ Արաբաջյան անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել՝

Գևորգ Արաբաջյան (1929-1997), բուլղարահայ ռադիոտեխնիկ, գյուտարար, բարեգործ։
Գևորգ Արաբաջյան (1892-1946), բանաստեղծ։


== Ծանոթագրություններ ==
Դիմաքանդակ

Դիմաքանդակ, քանդակագործության մեջ կոնկրետ մարդու կամ մի խումբ մարդկանց պատկեր։ Դիմաքանդակի տեսակներից են՝ հուշարձանը, դիմաքանդակային արձանը, խմբաքանդակը, կիսանդրին, հարթաքանդակը։ Դիմաքանդակներ են լինում նաև դրամի, մեդալի, գեմմայի վրա։ Դիմաքանդակը կատարվում է բնորդից, փաստական նյութերի հիման վրա, երևակայությամբ (օրինակ, հեռավոր անցյալի գործիչների դիմաքանդակները)։
Առհասարակ, ինքնադիմապատկերի և հատկապես ինքնադիմաքանդակի առաջին օրինակը Ֆիդիասի հարթաքանդակն է։ Նա պատկերել է իրեն Պարթենոնի «Ամազոնուհիների ճակատամարտ» հարթաքանդակի վրա, որը Աթենասի վահանի վրա է։


== Պատկերասրահ ==
Լուտիշչենսկի գյուղական խորհուրդ (ախտիրսկի շրջան)

Լուտիշչենսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Лутищанська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լուտիշչենսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 568 մարդ։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Քուշխևի

Քուշխևի (վրաց.՝ ქუშხევი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Թիանեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1480 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Թիանեթից հեռու է 16 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 16 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ուռակալ

Ուռակալ (իսպ.՝ Urrácal), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ալմերիա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 25 կմ2։ Բնակչությունը` 348 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 114 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Urrácal Archived 2006-08-19 at the Wayback Machine.
Մեորե Օբչա

Մեորե Օբչա (վրաց.՝ მეორე ობჩა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Բաղդաթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 220 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Բաղդաթից հեռու է 9 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 821 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։


== Տրանսպորտ ==
Գյուղը շրջկենտրոն Բաղդաթի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Տարածքով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Բարիչմեն

Բարիչմեն, գետ է Ռուսաստանում, հոսում է Ալտայի հանրապետությունով, Ալտայ երկրամասում։ Գետաբերանը գտնվում է Կրասնոյարսկ գետի ձախ ափիով 20 կմ վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային ռեեստրի տվյալներ ==
Ըստ Ռուսաստանի պետական ջրային գրանցամատյանի՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազանին։ Գետի նավարկելի մասն է Կատունը։
Ալաջըղ

Ալաջըղ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Օլթիի գավառում։


== Բնակչություն ==
1906 թվականին ուներ 113 քուրդ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակիչները հիմնականում զբաղվում էին անասնապահությամբ և գյուղատնեսությամբ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Շայվետ

Շայվետ (ֆր.՝ Chaillevette ), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Լա Տրամբլադ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ռոշֆոր շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17079։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 1458 մարդ։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շայվետի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
Դուխովնիցկի շրջան

Դուխովնիցկի շրջան (ռուս.՝ Духовницкий муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սարատովի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Դուխովնիցկոե։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2000 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 12952 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 6,48 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
(29) Ամֆիտրիտե

(29) Ամֆիտրիտե (անգլ.՝ Amphitrite), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1854 թվականի մարտի 1-ին Ալբերտ Մարթի կողմից Լոնդոնում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,554003 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3684 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7396 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Ամֆիտրիտե աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,3866 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1490,84 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,241475 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,09° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
Ամֆիտրիտե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Այոս Ամվրոսիոս (այլ կիրառումներ)

Այոս Ամվրոսիոս, կարող է վերաբերել՝

Այոս Ամվրոսիոս - գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Կիրենիայի շրջանում
Այոս Ամվրոսիոս - գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության հարավարևմտյան մասում Լիմասոլի շրջանում
Զաստավա (գյուղ, Վաչսկի շրջան)

Զաստավա (ռուս.՝ Застава), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռյուրիկ Գիսլասոն

Ռյուրիկ Գիսլասոն (իսլ.՝ Rúrik Gíslason, փետրվարի 25, 1988(1988-02-25), Ռեյկյավիկ, Իսլանդիա), իսլանդացի ֆուտբոլիստ, «Զանդհաուզան» ակումբի և Իսլանդիայի ազգային հավաքականի կիսապաշտպան։ 2018 թվականի աշխարհի առաջնության մասնակից։


== Ակումբային կարիերա ==

Ռյուրիկը ֆուտբոլով զբաղվել սկսել է հայրենիքում՝ ԽԿ ակումբում, ապա ստաժավորում է անցել բելգիական «Անդերլեխտում»։ 2005 թվականին նրան նկատել են անգլիական «Չարլտոն Ատլետիկ» ակումբի սկաուտները և հրավիրել իրենց թիմ։ Մեծ մրցակցության պատճառով Ռյուրիկը չի կարողացել կատարել իր նորամուտը և 2007 թվականին տեղափոխվել է դանիական «Վիբորգ» ակումբ։ 2009 թվականին նա խփել է 15 գոլ՝ դառնալով Դանիայի առաջին դիվիզիոնի լավագույն ռմբարկուներից մեկը։ Նույն թվականի ամռանը նա տեղափոխվել է «Օդենսե» ակումբ։ Հուլիսի 19-ին «Բրոնդբյու» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ Ռյուրիկը կատարել է իր նորամուտը Դանիական Սուպերլիգայում։ Սեպտեմբեր 26-ին «Նորշելան» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ Ռյուրիկը խփել է իր առաջին գոլը նոր ակումբի կազմում։
2012 թվականին Ռյուրիկը տեղափոխվել է «Կոպենհագեն» ակումբ։ Տրանսֆերի արժեքը կազմել է 800 000 եվրո։ 2013 թվականին Ռյուրիկն օգնել է ակումբին դառնալ Դանիայի չեմպիոն։ Օգոստոսի 11-ին «Նորշելան» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ նա խփել է իր առաջին գոլը նոր ակումբի կազմում։
2015 թվականի ամռանը Ռյուրիկը պայմանագիր է կնքել գերմանական «Նյուրնբերգ» ակումբի հետ։ Հուլիսի 27-ին «Ֆրայբուրգ» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը Երկրորդ Բունդերսլիգայում։ 2008 թվականի սկզբին Ռյուրիկը տեղափոխվել է «Զանդհաուզեն» ակումբ։ Հունվարի 23-ին «Ինգոլշտադտ 04» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ նա կատարել է իր նորամուտը նոր ակումբի կազմում։ Մարտի 3-ին «Էրցգեբիրգե» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ Ռյուրիկը խփել է իր առաջին գոլը նոր ակումբի կազմում։


== Միջազգային կարիերա ==
2011 թվականին Ռյուրիկն Իսլանդիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում մասնակցել է Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությանը, որ անցկացվել է Դանիայում։
2009 թվականի հոկտեմբերի 13-ին կայացած ՀԱՀ հավաքականի դեմ ընկերական խաղում Գիսլասոնը կատարել է իր նորամուտն Իսլանդիայի հավաքականի կազմում։ 2010 թվականի օգոստոսի 11-ին՝ Լիխտենշտայնի հավաքականի դեմ խաղում Ռյուրիկը խփել է իր առաջին գոլն ազգային հավաքականի կազմում։
2018 թվականին Ռյուրիկը մասնակցել է Ռուսաստանում անցկացված աշխարհի առաջնությանը, որի ընթացքում խաղացել է Նիգերիայի և Արգենտինայի հավաքականների դեմ։


=== Գոլերն Իսլանդիայի հավաքականում ===


== Ձեռքբերումներ ==
 Թինային 
 « Կոպենհագեն »

 Դանիայի ֆուտբոլի առաջնություն — 2012/2013
Դանիայի գավաթի դարփնեկիր — 2014/2015


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը sports.ru կայքում
Ցուցանիշները soccerbase.com կայքում (անգլ.)
'Rurik Gislason Fans' Archived 2018-11-29 at the Wayback Machine.
Այինգ

Այինգ գերմ.՝ Aying), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Մյունխեն շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 4499 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Տարածքը 44,98 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 84 137։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Նու մետալ

Նու մետալ (անգլ.՝ Nu Metal, հայտնի է նաև որպես new metal, neo-metal, nü-metal, կամ aggro-metal), երաժշտական ժանր է, որի հիմնադիրը համարվում է Korn խումբը։ Այս ժանրը Rapcore և Alternative rock ժանրերի միասնությունն է։ Այժմ այդ ոճի մեջ հանդես է գալիս Disturbed, Linkin Park, System Of A Down, Godsmack, Static-X, Mudvayne, Dope, Stone Sour խմբերը։


== Ժանրի առանձնահատկությունները ==
Ժանրը ըստ էության մոտիկ է ռեպքորին, կարելի է ասել ավելի ծանր տեսակն է։


== Ալբոմներ ==
Korn - Korn (1994)
Deftones - Adrenaline (1995)
System of a Down - System of a Down (1995)
Korn - Life Is Peachy (1996)
Staind - Tormented (1996)
Deftones - Around The Fur (1997)
Coal Chamber - Coal Chamber (1997)
Limp Bizkit - Three Dollar Bill, Yalls (1997)
Godsmack - Godsmack (1998)
Orgy - Candyass (1998)
Korn - Follow The Leader (1998)
Spineshank - Strictly Diesel (1998)
Limp Bizkit - Significant Other (1998)
Coal Chamber - Chamber Music (1999)
Sevendust - Home (1999)
Staind - Dysfunction (1999)
Korn - Issues (1999)


== Այժմյան ալբոմներ ==
Linkin Park - 2000 - Hybrid Theory
Disturbed - 2000 - The Sickness
Papa Roach - 2000 - Infest
Limp Bizkit - 2000 Chocolate Starfish And The Hotdog Flavored Water
Spineshank - 2000 - The Height Of Callousness
Dope - 2001 - Life
Flaw - 2001 - Through The Eyes
P.O.D. - 2001 - Satellite
Slipknot - 2001 - Iowa
Adema - 2001 - Adema
Drowning Pool - 2001 - Sinner
Korn - 2002 - Untouchables
Skindred - 2002 - Babylon
Pleymo - 2002 - Doctor Tanks. Medicine Cake
Celldweller - 2003 - Celldweller
Element Eighty - 2003 - Element Eighty
Godsmack - 2003 - Faceless
Linkin Park - 2003 - Meteora
Motograter - 2003 - Motograter
Mushroomhead - 2003 - XIII
Exilia - 2004 - Unleashed
SOiL - 2004 - Redefine
Disturbed - 2005 - Ten Thousand Fists
Ill Niño - 2005 - One Nation Underground
Mudvayne - 2005 - Lost and Found
Dead Season - 2008 - When Everything's Lost...
HEAD - 2008 - Save Me From Myself
Dope - 2009 - No Regrets
Milkweed - 2009 - Milkweed


== Ծանոթագրություններ ==
Գրաբնյակ

Գրաբնյակ (ուկրաիներեն՝ Грабняк), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1825 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գրաբնյակ գյուղում բնակվում էր 189 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 31,5 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կարմրի (Չմշկածագի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կարմրի (այլ կիրառումներ)Կարմրի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չմշկածագի գավառակում։ Գտնվում էր Չմշկածագ գյուղաքաղաքից 16 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Հանդիսանում էր Կարմրի գյուղախմբի կենտրոնը։


== Պատմություն ==
Հնում եղել է բազմամարդ հայաբնակ գյուղ։ Գյուղի հայությունը կոտորվել և բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 450 հայ և 1890 քուրդ բնակիչ։ Ըստ քրդերի իրենց նախնիները հայեր են եղել, որոնք բռնությամբ մուսուլմանացվել են։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը հողագործությունն ու արհեստներն էին։ Հայերը նաև զբաղվում էին պանդխտությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Կարմրին ուներ 3 կամարաշեն աղբյուր և Ս. Աստվածածին անունով եկեղեցի։ Գյուղի մոտ է գտնվում Քառասուն մանկունք վանքը։


== Կրթություն ==
Ս. Աստվածածին եկեղեցուն կից գործում էր Եփրատյան երկսեռ ուսումնարանը, որը հիմնվել է 1879 թվականին։ 1890 թվականին գյուղում բացվեց նաև թուրքական դպրոց։


== Վարչական բաժանում ==
Գյուղն ուներ երկու թաղ՝ Վարի թաղ և Վերի թաղ անվանումներով։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ասպասիա Պապաթանասիու

Ասպասիա Պապաթանասիու (հուն․՝ Ασπασία Παπαθανασίου, ամուսնական ազգանունը՝ Մավրոմատի, հոկտեմբերի 20, 1918(1918-10-20), Ամֆիսա, Կենտրոնական Հունաստան, Decentralized Administration of Thessaly and Central Greece, Հունաստան - հունիսի 8, 2020(2020-06-08), Աթենք, Հունաստան), հույն դերասանուհի։ 
1940 թվականին ավարտել է Աթենքի ազգային թատրոնի թատերական դպրոցը։ Առաջին ելույթն ունեցել է 1941 թվականին, Մ․ Կոտոպուլիի թատրոնում (Աթենք)։ Եղել է Դիմադրության շարժման մասնակից։ 1953-1954 թվականներին խաղացել է Մ․ Կատրակիսի թատերախմբում, 1957 թվականից՝ Պիրեայի թատրոնում։ Լավագույն դերերից են՝ էլեկտրա (Սոֆոկլեսի «Էլեկտրա»), Մեդեա (Եվրիպիդեսի «Մեդեա»)։ Հյուրախաղերով հանդես է եկել Եվրոպայի համարյա բոլոր երկրներում, ԱՄՆ-ում, Խորհրդային Միությունում (1963-1964 թվականներին, 1967)։ 1960-ական թվականների վերջին, 1970-ական թվականների սկզբին ստեղծել է մեկ դերասանի թատրոն՝ ցուցադրելով տեսարաններ Սոֆոկլեսի, Եվրիպիդեսի ողբերգություններից։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (317601-317700)

Աստերոիդների ցանկ (317501-317600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (317701-317800)
 Աստերոիդների ցանկ (317501-317600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (317701-317800)
Կառիչես

Կառիչես (իսպ.՝ Carriches), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում՝ Տոլեդո նահանգում (Կաստիլիյա-Լա-Մանչա ինքնավար մարզում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տոռիխոս շրջանում։ Տարածքը 19 կմ² է։ Բնակչությունը 313 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական շրջանից հեռու է 45 կմ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(չաշխատող հղում)