armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Գոհար Ենոքյան

Գոհար Աղաբեկի Ենոքյան (հունվարի 25, 1942(1942-01-25), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 24, 2019(2019-01-24)), հայ ինժեներ-տեխնոլոգ։ 1987-1991 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ շրջանային պատգամավոր, 1989-1992 թվականներին՝ ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի, 2007-2012 թվականներին՝ ՀՀ ԱԺ պատգամավոր։


== Կենսագրություն ==
Գոհար Ենոքյանը ծնվել է 1942 թվականի հունվարի 25-ին Երևանում։ 1962 թվականին ավարտել է Երևանի թիվ 2 պրոֆտեխուսումնարանը, 1975 թվականին՝ Կիևի թեթև արդյունաբերության տեխնոլոգիական ինստիտուտը՝ ստանալով ինժեներ-տեխնոլոգի մասնագիտություն։
2015 թվականի մայիսի 4-ին Գոհար Ենոքյանը ձերբակալվել է սպանության նախապատրաստությանը մասնակից լինելու կասկածանքով, սակայն ավելի ուշ նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել էր։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
1959 թվականին աշխատել է Երևանի պահածոների գործարանում` որպես բանվորուհի, այնուհետև 1962-1965 թվականներին` Երևանի թիվ 5 կարի ֆաբրիկայում` որպես արտադրամասի վարպետ։ 1965 թվականից մինչև 1975 թվականն աշխատել է Երևանի սարքաշինական գործարանում` ավագ ապրանքագետ, այնուհետև արտահանման բաժնի պետ, 1975-1979 թվականներին` Հայաստանի թեթև արդյունաբերության նախարարության պլանատնտեսագիտական վարչությունում` որպես կարի, կոշիկի և կաշվե գալանտերեայի բաժնի գլխավոր տնտեսագետ, բաժնի պետ։ 1982-1985 թվականներին նշանակվել է Երևանի Կլարա Ցետկինի անվան ԿԱՄ «Կրասնի Շվեյնիկ» մասնաճյուղի տնօրեն, իսկ 1985 թվականին` նույն նախարարության կազմում տեղափոխվել Երևանի «Գարուն» ԿԱՄ գլխավոր տնօրեն։


=== Քաղաքական գործունեություն ===
1987-1991 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ շրջանային պատգամավոր, 1989-1992 թվականներին` ԽՍՀՄ Գերագուն խորհրդի պատգամավոր։ 1991-1997 թվականներին եղել է ՀՀ կանանց համահայկական միության վարչության անդամ, 1993-1997 թվականներին` Հայ Առաքելական եկեղեցու Հայ Առաքելական եկեղեցու Արարատյան թեմի վարչության անդամ, 1996-2007 թվականներին` ՀՀ Արդյունաբերողների և գործատուների միության նախագահության անդամ։ 1997-2007 թվականներին ընտրվել է «Գարուն» ԲԲԸ խորհրդի նախագահ և գործադիր տնօրեն։
2007 թվականի մայիսի 12-ին Ազգային ժողովի պատգամավոր է ընտրվել համամասնական ընտրակարգով «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցությունից։ Եղել է «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության կանանց խորհրդի նախագահ։


== Մրցանակներ և կոչումներ ==
ՀՀ արդյունաբերողների և գործատուների միության Ոսկե մեդալ (1999)
ԱՄՆ կենսագրական ինստիտուտի «Դարի մարդ» կոչում (2000)
ԼՂՀ նախագահի կողմից «Մխիթար Գոշ» մեդալով (2001)


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է եղել, ունեցել է մեկ երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գոհար Ենոքյանի կենսագրությունը Հայաստանի Ազգային Ժողովի պաշտոնական կայքում
Բիրիկլու

Բիրիկլու, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 120 ադրբեջանցի բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(6916) Լյուիսպիրս

(6916) Լյուիսպիրս (անգլ.՝ Lewispearce), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի հուլիսի 27-ին Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,845044 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0957 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5944 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1752,8 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,205386 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 18,2° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6916) Լյուիսպիրս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
System of a Down (այլ կիրառումներ)

System of a Down, կարող է վերաբերել՝

System of a Down - ալտերնատիվ, հայ-ամերիկյան մետալ խումբ
System of a Down - ամերիկահայ System of a Down ալտերնատիվ մետալ խմբի առաջին ալբոմը
Մականո կոն Պինո ե Վեդասկա

Մականո կոն Պինո ե Վեդասկա (իտալերեն՝ Maccagno con Pino e Veddasca), կոմունա Իտալիայի Վարեզե գավառում։ Զբաղեցնում է 30, 06 կմ² մակերես, բնակչությունը կազմում է 2, 542 մարդ (31-12-2012) , բնակչության խտությունը՝ 0.85 կմ²/մարդ։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 210 մ բարձրության վրա։
Անկախության հանրաքվեն ընդունվել է 77% կողմ և 33% դեմ քվեարկությամբ, որը տեղի է ունեցել 2013 թվականի դեկտեմբերի 1-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ավսարգիսյան

Ավսարգիսյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Միքայել Փարսադանի Ավսարգիսյան (19-րդ դար-1910-ական թթ.), լրագրող, տնտեսագետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Թիֆենբախ (Վերին Պֆալց)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Թիֆենբախ (այլ կիրառումներ)Թիֆենբախ (գերմ.՝ Tiefenbach), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Վերին Պֆալց վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Կոմունան գտնվում է Կամ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 2059 մարդ, տարածքը՝ 45,82 կմ² (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Պաշտոնական կոդը՝ 9 3 72 163։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (գերմ.)
Տումիի հուշարձանները

Տումիի հուշարձանները, Տումին գյուղ է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության Հադրութի շրջանում, որի տարածքում կան մի շարք պատմական և մշակութային հուշարձաններ։


== Իգակոց կամ Հայկազն ==
Իգակոց կամ Հայկազն, հին գյուղատեղի, գտնվում է Տոմուց արևելք, Իշխանագետի ափին։ Մատուռը՝ կից փոքրիկ սրահով ավերված է։ Շուրջը խոշոր տապանաքարերով գերեզմանատունն է։ Նկատելի են բնակատեղիի հետքերը։ Կործանվել է 15-րդ դարի վերջին։


== Սուրբ Հովհաննես եկեղեցի ==
Սուրբ Հովհաննես եկեղեցին գտնվում է Տումի գյուղում, ուղղանկյուն դահլիճի հորինվածքով հուշարձան է՝ կառուցված 17-րդ դարում։


== Ղլենքար ==
Ղլենքարը (բերդ) գտնվում է Տումի գյուղից 6-7 կմ արևմուտք, հյուսիսից հարավ թեքված բարձր, անմատչելի ժայռի վրա։ Ենթադրվում է, որ Գորոզ բերդը եղել է այս ժայռազանգվածի գագաթին։ Բերդի մուտքի մոտ, հյուսիսային կողմում, նկատելի են պարսպի մնացորդներ, սեղանի մեծությամբ բազմաթիվ հղկված քարերի կույտեր, բնակատեղեր և պաշտպանական օժանդակ այլ շինությունների հետքեր։ Ենթադրվում է, որ ամրոցը գաղտնի դուռ է ունեցել, որի տեղն անհայտ է եղել։ Բերդը թունգերով ջուր է ստացել 800 մետր ցած գտնվող աղբյուրից։


== Թաղալ աղբյուր ==
Թաղալ աղբյուրը գտնվում է Ղլենքարից հյուսիս, բերդի թիկունքում, բերդից 800 մետր ցած։ Տեղացիների վկայությամբ այս աղբյուրը (որի ջուրը տարին բոլոր ունի 4 աստիճան) հնում թշնամիներից քողարկվել, թաքցվել և հատուկ թունգերով գետնի տակով բարձրացվել է մինչև Գորոզ բերդի մուտքը։ Աղբյուրի անվանումը կապված է թաղված, քողարկված աղբյուր լինելու հանգամանքի հետ։


== Խտտրոխութ ==
Խտտրոխութը խոշոր հնավայր է, որը գտնվում է Տոմուց 3 կմ արևմուտք։ Այստեղ են գտնվում հին, կործանված եկեղեցու փլատակները, տնատեղերի հիմնապատերը և ընդարձակ գերեզմանատան հողմնահարված տապանաքարերը։


== Վարդապետի աղբյուր ==
Վարդապետի աղբյուրը հուշարձան է Խտտրոխութի արևելյան լանջին։


== Ստեփնոցենց խութ ==
Ստեփնոցենց խութը գտնվում է Տումի գյուղի հյուսիսային մասում, մոտ 4 կմ հեռավորության վրա, բլրի գագաթին, որտեղ կան հին գյուղատեղիի ավերակներ, գերեզմանաքարեր, ցաք ու ցրիվ թափված խաչքարեր։ Տումեցիները փլված եկեղեցին և բլուրը կոչում են Ստեփանոսի անունով։


== Մկրտչի տեփեր ==
Մկրտչի տեփերը հին գյուղատեղի է և ամառանողներ։ Հնավայրը գտնվում է Ծավեր կոչվող անտառի և Դիզափայտ լեռան ալպյան մարգագետինների գոտու միջև, Տոմուց-Խանձաձոր գնացող ճանապարհի աջ կողմում։


== Կարմիր քարի շինատեղ ==
Կարմիր քարի շինատեղը տարածվում է Տոմուց դեպի արևմուտք, սղոցարանի մոտ։


== Խաչին արտ ==
Խաչին արտը գյուղատեղի է, որը գտնվում է Տոմուց դեպի արևելք, Գտչավանք գնացող ճանապարհի աջ կողմում։ Այստեղ կան հին եկեղեցու ավերակներ, խաչքարեր, բնակատեղիի հետքեր։


== Հայկազնի կամուրջ ==
Հայկազնի կամուրջը միակամար կամուրջ է՝ կառուցված Իքյակ գետի վրա։ Պահպանված վիմագրության համաձայն՝ այն 18-րդ դարի հուշարձան է, որով անցնող ճանապարհը Վարանդա գավառակը կապում է Գտչավանքի և Կատարովանքի հետ։


== Յոթ դռնանի ==
Յոթ դռնանին ավերակ վանք է, որը գտնվում է Տոմուց վերև, Թաղալ աղբյուրի մոտակայքում։


== Բաղնիք արքունականք ==
Բաղնիք արքունականը գտնվում է Տոմուց դեպի Ճոխտպռվածառի վանքը տանող ճանապարհի վրա, Քեֆաձորում, անտառափեշ բացատում, հանքային աղբյուրի մոտ։ Այստեղ է գտնվել Դիզակի իշխանության առողջարանը, բաղնիք-բուժարանը։


== Տես նաև ==
Տումիի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Հադրութի շրջան)


== Ծանոթագրություններ ==
Շոշափելիքի օրգաններ

Շոշափելիքի օրգաններ, մաշկում, հենաշարժական ապարատում (մկաններ, ջլեր, հոդեր) և որոշ օրգանների լորձաթաղանթներում (լեզու, շրթունքներ) տեղադրված հատուկ ընդունիչներ, որոնց միջոցով օրգանիզմն ընկալում է շրջապատող միջավայրի մեխանիկական, ջերմային, ցավային գործոնների կոմպլեքս ազդեցությունը։
Շոշափելիքի оրգանների առավել տարածված ձևը կենտրոնաձիգ զգայուն նյարդային ազատ վերջույթներն են, որոնք կազմում են մաշկային զգայաբջիջների մոտ 80%-ը։ Սրանք սովորաբար խիստ ճյուղավորված են, և մեկ նյարդային թելիկը կարող է նյարդավորել բավական մեծ մակերես (եղջերաթաղանթում մինչև 0,5սմ2)։ Առանձնապես շատ են մաշկի մազարմատների շուրջը, որը պայմանավորում է այդ տեղամասերի բարձր զգայնությունը։ Նյարդային վերջույթները առավելապես շատ են կենդանիների դնչին գտնվող մազերի շուրջը, մագլցող կենդանիների որովայնի վրա։


== Ընկալիչներ ==
Շոշափելիքի օրգաններին են պատկանում նաև շոշափողական մարմինները, որոնցում զգայուն նյարդային վերջույթները շրջափակված են հատուկ բջջային պատիճներում։ Դրանցից են Պաչինիի, Մեյսների, Գոլջի-Մացցոնիի, Ռուֆինիի մարմնիկները, Կրաուզեի շշիկները, Մերկելի սկավառակները և այլն։


== Շոշափում ==
Շոշափման պրոցեսին մասնակցում են նաև մկանների, ջլերի, հոդերի և փակեղների մասնագիտացված ընդունիչները։ Շոշափելիքի оրգանների բազմազանությունը, դրդման առանձնահատկությունները պայմանավորում են շոշափման զգայնության բազմակողմանիությունը։ Մարդու օրգանիզմում շոշափելիքի оրգաններով առանձնապես հարուստ են շրթունքները, ձեռքերի մատները, ափերը, ոտքերի ներբանները։
Խորասան (Քոչհիսարի գավառ)

Խորասան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Քոչհիսարի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(3690) Լարսոն

(3690) Լարսոն (անգլ.՝ Larson), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի օգոստոսի 3-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,246296 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8766 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,616 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1229,7 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,292754 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,03° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3690) Լարսոն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
(3102) Կրոկ

(3102) Կրոկ (անգլ.՝ Krok), աստերոիդ ամուրի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի օգոստոսի 21-ին Լադիսլավ Բրոժեկի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,151957 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,1883 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1156 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Կրոկ աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,1877 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1153,05 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,312215 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,42° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է Q դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3102) Կրոկ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Զամորոչենիե

Զամորոչենիե (ուկրաիներեն՝ Заморочення), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Շեպետովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զամորոչենիե գյուղում բնակվում էր 190 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 57 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3333,33 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կեսգիշերային ճեպընթաց

«Կեսգիշերային ճեպընթաց» (անգլ.՝ Midnight Express), 1978 թվականին ռեժիսոր Ալան Փարքերի կողմից նկարահանված ֆիլմ։
Սցենարը հիմնված է իրական փաստերի վրա։ Դեպքը տեղի է ունեցել երիտասարդ ամերիկացի Բիլլի Հեյսի հետ 1970-ական թվականներին։ Ֆիլմն արժանացել է 2 Օսկարի։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի հերոս Բիլի Հեյսը փորձում է Թուրքիայից տեղափոխել 2 կգ հաշիշ թմրանյութ, որը ամրացրել էր մարմինին։ Սակայն ահաբեկչական գործողության վտանգի հետ կապված՝ ոստիկանությունը օդանավակայանում անցկացնում է ստուգումներ, ինչի արդյունքում նրան ձերբակալում են։ Հեյսը, համագործակցելով ոստիկանների հետ, նրանց ասում է իրական թմրաբարոնի մասին, սակայն դրանից հետո փախուստի փորձ է անում և կրկին ձերբակալվում։
Դատարանը նրան 4 տարի 6 ամսվա ազատազրկման պատիժ է նշանակում...


== Դերերում ==


== Մրցանակներ ==
Օսկար
Լավագույն սցենար- Օլիվեր
Լավագույն երաժշտություն - Ջորջո Մորոդեր
Անվանակարգեր՝ լավագույն ֆիլմ, երկրորդ պլանի լավագույն դերասան (Ջոն Հըրթ), լավագույն ռեժիսոր Ալան Փարքեր)
«Ոսկե Գլոբուս»
Լավագույն դրամատիկ ֆիլմ
Բրիտանական կինոակադեմիայի մրցանակ
լավագույն ռեժիսոր Ալան Փարքեր)
մոնտաժ
երկրորդ պլանի լավագույն դերասան (Ջոն Հըրթ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Կեսգիշերային ճեպընթաց»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։
Կեսգիշերային Ճեպընթաց(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Կեսգիշերային Ճեպընթաց(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
Կեսգիշերային Ճեպընթաց-ը ВидеоГид կայքում Archived 2016-04-09 at the Wayback Machine.
Ռավա (Իրաք)

Ռավա (արաբ․՝ راوة‎‎‎), քաղաք Իրաքի արևմուտքում։ Տեղակայված է Անբար մուհաֆազայի տարածքում։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Քաղաքը գտնվում է մուհաֆազայի հյուսիսային մասում, Եփրատ գետի ձախ ափին, ծովի մակերևույթից 160 մ բարձրության վրա։
Ռավան տեղակայված է պրովինցիայի վարչական կենտրոն համարվող Էր Ռամադի քաղաքից մոտ 170 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք և երկրի մայրաքաղաք Բաղդադից 250 կմ արևմուտք-հյուսիս-արևմուտք։


== Պատմություն ==
Իսլամական պետությունը Ռավան գրավել է 2014 թվականին։ Իրաքի բանակն ազատագրել է քաղաքը 2017 թվականի նոյեմբերի 17-ին
։ Ռավան կորցնելով՝ Իսլամական պետությունը կորցրեց իր վերջին հենարանն Իրաքում։


== Բնակչություն ==
1965 թվականի՝ վերջին մարդահամարի տվյալներով, քաղաքում բնակվել է 5141 մարդ։ Բնակչության թվաքանակը ըստ տարիների՝


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Բհավերի մատուռ (Խնածախ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Հռիփսիմե եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Բհավերի մատուռ (Խնածախ), Հայ Առաքելական մատուռ, որը գտնվում է Սյունիքի մարզի Խնածախ գյուղից 2կմ հարավ-արևելք։ Կառուցվել է 13-14-րդ դարերում։
Մատուռի արտաքին չափերն են 3.8X3մ, կառուցված է կապտավուն երանգի սրբատաշ բազալտով։ Մատուռի մուտքը արևմտյան կողմից է, մատուռը առանց պատուհանների է, մուտքի ձախակոմյան պատին հենված է սալքաձև խորան ունեցող սալաքար, իսկ մուտքի աջ կողմում կա օվալաձև ու տարբեր չափերի խաչքարերով հորինված խաչքար։ Մուտքի դիմաց առկա են 4 մեծ տապանաքարեր, իսկ մատուռի հարավային կողմում կան գերեզմանոցի հետքեր։


== Պատմություն ==
Մատուռի «Բհավեր» անունը եկել է բառբառի թարգմանությունից, որը նշանակում է՝ «ձեռքին բահ ունեցող»։ Մատուռի կառուցման պատմությունն, ըստ պահպանված ավանդազրույցների, վկայում է, որ այս տարածքում եղել է մի հողագործ մարդ։ Մի օր այս մարդը իր ցորենով պարկերը դրել է արևի տակ և դրանք ծածկել շորով, իսկ ինք գնացել աշխատելու։ Հողագործի մանկահասակ որդին եկել է դաշտ, ծածուկ մտել պարկերը ծածկած շորի տակ ու լուռ մնացել այնտեղ։ Երբ հայրը եկել է պարկերի մոտ, նկատել է, որ շորի տակ ինչ-որ բան շարժվում է։ Նրան թվացել է, թե դա օձ է, և բահով ուժգին հարվածել է։ Դժբախտաբար որդին մահացել է այդ հարվածից։ Հետագայում այդ նույն տեղում կառուցվել է մի մատուռ, որն էլ անվանվել է  «Բհավերի»։


== Տես նաև ==
Սյունիքի մարզի մատուռների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Կոմարիցկոե (գյուղ, Բելոպոլիեի շրջան)

Կոմարիցկոե (ուկրաիներեն՝ Комарицьке), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բելոպոլիեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոմարիցկոե գյուղում բնակվում էր 256 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Միոզին

Միոզին, թելիկային սպիտակուց, մկանների կծկողական թելիկների հիմնական բաղադրամասերից մեկն է, կազմում է մկանային սպիտակուցների ընդհանուր քանակի 40-60%ը։ Մոլային զանգվածը մոտ 500 000 է։ Պրոտեոլիտիկ ֆերմենտների ազդեցությամբ քայքայվում է թեթև և ծանր մերոմիոզինի (մոլային զանգվածները՝ մոտ 150 000 և մոտ 350 000)։
Մկանաթելիկների մյուս սպիտակուցի՝ ակտինի հետ միանալով՝ առաջացնում է ակտոմիոզին, որը մկանների կծկողական համակարգի հիմնական կառուցվածքային տարրն է։ Միոզինն ունակ է ճեղքելու ադենոզինեռֆոսֆորական թթուն, որի հետևանքով վերջինիս մակրոէրգային կապերի քիմիական էներգիան վերածվում է մեխանիկակա՚ն Էներգիայի։ Միոզինին նման սպիտակուցներ են հայտնաբերված բազմաթիվ նախակենդանիների, բակտերիաների, կենդանիների և որոշ բույսերի մտրակիկներում, թարթիչներում և շարժողական այլ կառուցվածքներում։
Տրիգերոս դել Վալյե

Տրիգերոս դել Վալյե (իսպ.՝ Trigueros del Valle), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալիադոլիդ պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 38 կմ2։ Բնակչությունը՝ 339 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 22 կմ հեռավորության վրա։
Դրուժբովսկի քաղաքային խորհուրդ (Յամոլսկի շրջան)

Դրուժբովսկի քաղաքային խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Дружбівська міська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Յամպոլսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դրուժբովսկի քաղաքային խորհրդում բնակվում էր 5 835 մարդ։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ազատության ասպետ մրցանակ

Ազատության ասպետ մրցանակ (լեհ.՝ Rycerz Wolności), լեհական միջազգային ամենամյա մրցանակ, որը շնորհվում է «հանրաճանաչ անձանց, որոնք նպաստել են գեներալ Կազիմիր Պուլավսկու դավանած արժեքներին՝ ազատությանը, արդարությանն ու Ժողովրդավարությանը»։ Ստեղծվել է 2005 թվականին «Կազիմիր Պուլավսկու անվան հիմնադրամի» կողմից, որը արտաքին քաղաքականության և միջազգային անվտանգության հարցերում մասնագիտացած շահույթ չհետապնդող վերլուծական կենտրոն է։ Մրցանակաբաշխ հանձնաժողովը հիմնադրամի նախագահ Զբիգնիյու Պիսարսկու գլխավորությամբ պարգևատրում է դափնեկիրներին գեներալ Պուլավսկու սրի  (լեհ.՝ karabela) ձեռագործ կրկնօրինակներով։ Պարգևատրման արարողությունը տեղի է ունենում ամեն տարի Վարշավայի անվտանգության ֆորումի շրջանակներում, իսկ մրցանակը հանդիսանում է լեհական արտաքին քաղաքականության և մարդու իրավունքների ամենակարևոր մրցանակներից մեկը։


== Դափնեկիրներ ==


== Տես նաև ==
Համերաշխության մրցանակ
Սախարովի անվան մրցանակ


== Ծանոթագրություններ ==
Տալլինֆիլմ

Տալլինֆիլմ (էստ․՝ Tallinnfilm), գեղարվեստական ու վավերագրական ֆիլմերի կինոընկերություն, Էստոնիայի` մինչև օրս գործող ամենահին կինոստուդիան։


== Պատմություն ==
Էստոնիայի մշակույթի նախարարության կողմից 1931 թվականին հիմնադրվել է վավերագրական ու ժամանակագրական ֆիլմերի «Էստոնական մշակութային ֆիլմ» (էստ․՝ Eesti Kultuurfilm) կինոընկերությունը։ Էստոնիայի՝ ԽՍՀՄ-ին միանալուց հետո՝ 1940 թվականին, կինոընկերությունը պետականացվում է և անվանվում Kinokroonika Eesti Stuudio (Էստոնիայի կինոխրոնիկայի ստուդիա)։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Էստոնիան նվաճած գերմանացիները կինոընկերությունն անվանում են Kinokroonika Tallinna Stuudio (Տալլինի կինոխրոնիկայի ստուդիա)։ 1947 թ. կինոընկերությունն ստացել է Tallinna Kinostuudio (Տալլինի կինոընկերություն) անվանումը, 1954 թ.` Kunstiliste ja Kroonikafilmide Tallinna Kinostuudio (Տալլինի խաղարկային ու ժամանակագրային ֆիլմերի ստուդիա) անվանումը։ 1963 թ. կինոընկերությունն ստանում է ներկայիս անվանումը` Տալլինֆիլմ։
Տալլինֆիլմ կինոընկերությունը գեղարվեստական ֆիլմեր սկսել է նկարահանել 1954 թվականից։ Նկարահանվում են նաև մուլտիպլիկացիոն ու վավերագրական ֆիլմեր։
Տալլինֆիլմ կինոընկերության՝ Խորհրդային տարիներին նկարահանած ֆիլմերից ամենամեծ հաջողությանն արժանացել է Viimne reliikvia (Վերջին մասունքը) ֆիլմը, որ նկարահանվել է 1969 թվականին։ Ֆիլմը դիտել են շուրջ 44,9 միլիոն մարդ։ Ֆիլմը ցուցադրվել է նաև արտասահմանյան երկրներում։ «Գարուն» (էստ․՝ Kevade, ռեժ. Արվո Կրուուսեմենտ, 1969) ֆիլմն Էստոնիայում դիտել է 558,000 մարդ (երկրի ընդհանուր բնակչությունը՝ 1.34 միլիոն), ԽՍՀՄ-ում՝ 8,100,000 մարդ։


== Ֆիլմեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Լուիզիանա նահանգի Կապիտոլիում

Լուիզիանա նահանգի Կապիտոլիում (անգլ.՝ Louisiana State Capitol, ֆր.՝ Capitole de l'Etat de Louisiane), Լուիզիանա նահանգի օրենսդիր ժողովի շենք, որը գտնվում է Բաթոն Ռուժում։ Կառույցում գտնվում է նահանգի օրենսդիր մարմինը, մարզպետարանը, ինչպես նաև ծառայությունների մի մասը։
Կապիտոլիումի բարձրությունը 137 մետր է, իսկ հարկերի քանակը՝ 34: Շինարարության ժամանակ դա ԱՄՆ-ի օրենսդիր  ժողովի ամենաբարձր շենքն էր, ամենաբարձր շենքը Բաթոն Ռուժում և բարձրությամբ յոթերորդն էր Լուիզիանայում։ Կապիտոլիումը զբաղեցնում  է  110 000 մ² տարածք, շուրջը ձգվում է զբոսայգի։


== Կառույց ==
Լուիզիանայի կապիտոլիումը  ճանաչվել է ԱՄՆ-ի ազգային պատմական հուշարձան։ 

Շենքը զարդարված է  Լուիզիանայի և ԱՄՆ-ի պատմական քանդակներով։ Կենտրոնական մուտքի մոտ, քարի վրա փորագրված են Ռոբերտ Լիվինգսթոնի բառերը, «Մենք ապրում էինք երկար ժամանակ, բայց սա մեր ամբողջ կյանքի ամենաազնիվ աշխատանքն է։ Միացյալ նահանգները դասվում է աշխարհի առաջին տերությունների շարքում»:

Կապիտոլիումի մուտքի մոտ գտնվում է ԱՄՆ-ի բոլոր նահանգների անվանումներով սանդուղքը։ Առաջին 13 աստիճանները 13 նահանգներն են, որոնք ստեղծում են պետությունը և առանձնացված են մի փոքր հարթակով։ Դրա հետևում աստիճանն է, որը խորհրդանշում է ԱՄՆ-ի մնացած 48 նահանգները։ 49-րդ և 50-րդ նահանգները՝ Ալյասկան և Հավային, նահանգի կարգավիճակ ստացան 1959 թվականին, այդ ժամանակ Կապիտոլիումի շինարարաությունն արդեն ավարտվել էր։


== Նախագծի պատմություն ==
Կապիտոլիումի շինարարության նախաձեռնությունը պատկանում էր Հյուի Լոնգին։ Նախընտրական քարոզարշավի ժամանակ, 1928 թվականին Լոնգը առաջարկել է մոդեռն ոճով նոր շենք կառուցել նահանգի օրենսդիր ժողովների համար հին` 1847 թվականից գործող շենքի փոխարեն։
Շինարարությունը սկսվել է 1930 թվականին և ավարտվել է 1932 թվականին, 27 ամիս հետո, ընդ որում ծախսելով 5 մլն $:
1935 թվականի սեպտեմբերին սենատոր Լոնգը Կապիտոլիումի վրա հարձակման հետևանքով մահացու հրազենային վնասվածք է ստանում։ Կապիտոլիումի պատերին մինչ այսօր պահպանվել են փամփուշտի հետքերը։ Սենատոր Լոնգը վիրավորվելուց երկու օր անց մահացել է, իսկ նրա մարմինը թաղված է Կապիտոլիումի այգում։

Կապիտոլիումի նախագծի մշակման համար Լոնգը պայմանագիր էր կնքել Նոր Օռլեանի ճարտարապետական ընկերությունների հետ՝ Վեյս (անգլ.՝ Weiss), Դրեյֆուս և Սեյֆերս (անգլ.՝ Dreyfous and Seiferth): Նրանք որպես մոդել  վերցրել էին Նեբրասկա նահանգի Կապիտոլիումը` Բերտրամո Գուդհյուի նախագիծը (անգլ.՝ Bertram Goodhue), սակայն այն ավելի ժամանակակից դարձրեցին և ամենին հաղորդեցին դինամիկա և հզորություն։
Կապիտոլիումի շենքը կարելի է տեսնել «Թագավորի ողջ թիկնազորը» ֆիլմում, որը նկարահանվել է Ռոբերտ Փեն Ուորենի վեպի մոտիվներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Капитолий штата Луизиана Archived 2013-11-23 at the Wayback Machine.
Национальный регистр исторических памятников США Archived 2014-04-13 at the Wayback Machine.
История строительства Капитолия штата Луизиана
Мемориал губерантора Хью Лонга
Baton-Rouge-Guide.com Archived 2009-10-14 at the Wayback Machine. photos and a review of a visit to the state captiol
Additional Louisiana State Capitol Information


== Տես նաև ==
Հյուի Լոնգ
Մեծ ճգնաժամ
ԱՄՆ-ի Կապիտոլիումների ցանկ
Կանորա

Կանորա (ուկրաիներեն՝ Канора), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վոլովեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կանորա գյուղում բնակվում էր 792 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մամռակերպեր

Մամռակերպեր կամ մամռանմաններ (լատ.՝ Bryophyta sensu lato), բարձրակարգ բույսերի ամբողջություն, որը ներառում է ինչպես մամուռները, այնպես էլ դրանց նման այլ օրգանիզմներ։ Մամռանմանների և մյուս բարձրակարգ բույսերի միջև հիմնական տարբերություններից մեկը վերարտադրության ցիկլում դիպլոիդային սպորոֆիտի նկատմամբ հապլոիդ (այսինքն, մի շարք անթափանց քրոմոսոմների) գամետոֆիտ (սեռական սերունդ) գերակշռությունն է։
The Plant List տվյալների բազայում (տարբերակ 1.1, 2013) ներառված է  ճանաչված (Accepted կարգավիճակով) մամուռների տեսակների  34556 անուններ, որոնք պատկանում են 177 ընտանիքների և 1822 ցեղատեսակների։


== Տերմինի երկիմաստություն ==
Մամռանմաններ (լատ.՝ Bryophyta)  հասկացությունը երբեմն  օգտագործվում է դասակարգման համապատասխան բաժնում տաքսոնի անվանակարգման համար, որոնց մեջ մտնում են ցողունատերևավոր մամուռների, կամ հենց մամուռների, կամ բրիոպսիդների (լատ․ Bryopsida), լյարդամամուռների  (լատ․ Marchantiopsida), անտոցեռոտավոր մամուռների (լատ․ Anthocerotopsida) դասերը: Տաքսոնի անվանման համար օգտագործվում են նաև մամուռներ, բրոֆիտներ անվանումները։
Վերջին ժամանակաշրջանում Bryophyta դասերի քանակի մինչև ինքնուրույն բաժիններ ավելացման հետ կապված, մամռանմաններ  (լատ․ Bryophyta sensu lato, անգլ․ Bryophytes) բառը օգտագործվում է որպես բույսերի երեք տիպեր ընդհանրացնող հասկացություն՝ մամռանմաններ կամ հենց մամուռներ (Bryophyta, կամ Bryophyta sensu stricto), լյարդամամուռներ  և  անտոցեռոտավոր մամուռներ։  Այս հասկացությունը կարող է օգտագործվել որպես ոչ պաշտոնական հավաքական տերմին, ինչպես նաև տաքսոնի  ենթաբաժնի անվանման համար։


== Բրիոլոգիա ==

Մամուռների ուսումնասիրությամբ զբաղվում է բրիոլոգիա գիտությունը։ Գիտնականները՝ կենսաբանության ոլորտի մասնագետները, կոչվում են  բրիոլոգներ։


== Դասակարգում ==
Ներառում է երեք  բաժին․

Anthocerotophyta Stotler et Stotl.-Crand.
Bryophyta Schimp. sensu stricto
Marchantiophyta Stotler et Stotl.-Crand.


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Бойко, М. Ф. Ботаника. Систематика бессосудистых растений. — Київ: Ліра-К, 2013. — 276 c.
Еленевский, А. Г. Отдел мохообразные (Bryophyta) // Ботаника. Систематика высших, или наземных, растений: учеб. для студ. высш. пед. учеб. заведений / А. Г. Еленевский, М. П. Соловьёва, В. Н. Тихомиров. — 4-е изд., испр. — М.: Издат. центр «Академия», 2006. — С. 40—70. — 3000 экз. — ISBN 5-7695-2141-4
Рыковский Г. Ф. Концептуальная модель происхождения и эволюции мохообразных. — Саарбрюкен, 2014.
Рыковский Г.Ф. Происхождение и эволюция мохообразных. — Минск, 2011.
Glime, Janice M. Bryophyte Ecology. — Volume 1. Physiological Ecology. — 2007.


== Արտաքին հղումներ ==
Мохообразные России на сайте Экологического центра «Экосистема» (Ստուգված է 10 Մարտի 2011)
Dr. Efraín De Luna. Clasificación de las briofitas(իսպ.) (Ստուգված է 10 Մարտի 2011)
Ծիածան (անձնանուն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ծիածան (այլ կիրառումներ)Ծիածան, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն ծիածան բառից։ Նորակերտ անսովոր անուն է։ Հիշատակվել է մեկ անգամ։


== Ծանոթագրություններ ==
Աղջիկը դաշնամուրի մոտ (նկար)

«Աղջիկը դաշնամուրի մոտ» («Տանհոյզերի նախերգանք») (ֆր.՝ Jeune Fille au piano, ֆր.՝ L'Ouverture de Tannhaüser), ֆրանսիացի նկարիչ, պոստիմպրեսիոնիզմի կարկառուն ներկայացուցիչ Պոլ Սեզանի նկարներից։ Հեղինակը կտավը վրձնել է 1868 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝ 57,8 × 92,5 սմ։ «Աղջիկը դաշնամուրի մոտ» ստեղծագործությունն այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Էրմիտաժում (Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան)։


== Պատմություն և նկարագիր ==
«Աղջիկը դաշնամուրի մոտ» կտավը Պոլ Սեզանը նկարել է հայրենի Էքս ան Պրովանս քաղաքում 1869 թվականին։ Ստեղծագործության գլխավոր հերոսները նկարչի հարազատներն են. դաշնամուր նվագողը նրա քույրն է, իսկ բազմոցին նստած գործվածք հյուսողը՝ մայրը։
Նկարի մյուս անվանումն է «Տանհոյզերի նախերգանք», որը վերցված է  գերմանացի կոմպոզիտոր Ռիխարդ Վագների «Տանհոյզեր» օպերայի անվանումից։ Նկարի ստեղծման գաղափարը հեղինակի մոտ ծնվել է դեռևս 1864 թվականին, որի մասին հայտնում է իմպրեսիոնիզմի պատմագետ Ջոն Ռևալդը։ Վերջինս նշում է, որ Սեզանը գնահատում էր Ռիխարդ Վագների ստեղծագործությունները և ցանկանում էր կտավին հանձնել «Տանհոյզերի նախերգանքը»։ Չնայած այն հանգամանքին, որ Վագները օպերայի նախերգանքը գրել է փողային նվագախմբի համար, գոյություն ունի նաև դրա ինտաբուլյացիան այլ գործիքների համար. հատկապես 19-րդ դարի երկրորդ կեսերին մեծ հռչակ էր վայելում Ֆերենց Լիստի դաշնամուրային նվագադարձությունը, որը նվագում էին միայն դաշնամուրով։
Նկարի առաջին տարբերակն էականորեն տարբերվում էր վերջնական տարբերակից։ Այդ մասին Սեզանի ընկեր պրոֆեսոր Անտուան-Ֆորտյունե Մարիոնը (Antoine-Fortuné Marion) 1866 թվականի օգոստոսի 28-ին գրված նամակով հայտնում է գերմանացի երաժիշտ Հայնրիխ Մորշտադտին.

1867 թվականի սեպտեմբերի 6-ին Մարիոնը կրկին նամակ է գրում Մորշտադտին.

Վերոնկարագրյալ երկու տարբերակներն էլ չեն պահպանվել։ Մարիոնի նամակի հրատարակիչ Նյու Յորքի Ժամանակակից արվեստի թանգարանի առաջին տնօրեն արվեստաբան Ալֆրեդ Բարրը ենթադրում է, որ Էրմիտաժում պահպանվող նկարը նկարվել է նախկին երկու տարբերակներից մեկի վրա, սակայն ռենտգենյան հետազոտությունների արդյունքնում այս վարկածը չեղարկվեց։
«Աղջիկը դաշնամուրի մոտ» ստեղծագործությունը ձեռք է բերել մոսկվացի առևտրական և կոլեկցիոներ Իվան Մորոզովը։ Հոկտեմբերյան մեծ հեղափոխությունից հետո վերջինիս հավաքածուն ազգայնացվում է, և կտավը այլ նկարների հետ միասին տեղափոխվում է Մոսկվայի Նոր արևմտյան արվեստի պետական թանգարան, իսկ դրա լուծարումից հետո՝ 1948 թվականին նկարը փոխանցվում է Պետական Էրմիտաժին։ 2014 թվականի տարեվերջից ցայսօր «Սևազգեստ տիկնոջ դիմանկարը» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Սերգեյ Շչուկինի և Մորոզով եղբայրների հիշատակի պատկերասրահում՝ Գլխավոր շտաբի շենքում (409 սրահ)։


== Գրականություն ==
Bernard Dorival, Cézanne, Paris, Tisné, 1948.
Joachim Gasquet, Cézanne, Paris, Bernheim jeune, 1921 ; réédition Paris, Encre Marine, 2002.
Michel Hoog, Cézanne, « puissant et solitaire », Paris, Gallimard, coll. «Découvertes Gallimard / Arts» (nº 55), 2011.
Lionello Venturi, Cézanne, son art, son œuvre, Paris, Rosenberg, 1936.
Ambroise Vollard, Cézanne, Paris, Vollard, 1914.
Ambroise Vollard, En écoutant Cézanne, Degas, Renoir, Paris, Grasset, 1938 ; réédition, Paris, Grasset, 1994.


== Ծանոթագրություններ ==
Գոթե Լինկի աստղադիտարան

Գոթե Լինկի աստղադիտարան (անգլ.՝ Goethe Link Observatory, աստղադիտարանի կոդը` — «760»), աստղադիտարան ԱՄՆ-ի Ինդիանա նահանգի Բրուքլին քաղաքի մոտ։ Պատկանում է Բլումինգտոնի Ինդիանայի համալսարանին և կառավարվում է Ինդիանայի աստղագիտական միության կողմից, որը նպատակն է ներգրավել սիրող աստղագետների<:
Աստղադիտարանը անվանվել է սիրող աստղագետ դոկտոր Գոթե Լինկի պատվին, ով աշխատելով որպես վիրաբույժ Ինդիանապոլիսում, կառուցել է աստղադիտարանը իր անձնական և ներգրավված միջոցներով։ Աստղադիտարանի կառոցումը սկսել է 1937 թվականին, իսկ աստղադիտակով առաջին դիտարկումները սկսել են կատարվել 1939 թվականից։ 1948 թվականին Լինկը նվիրաբերեց աստղադիտարանը Ինդիանայի համալսարանին։
1949-ից 1966 թվականները աստղադիտարանում իրականացվել է Ինդիանայի աստերոիդների ծրագիրը, որի ընթացքում օգտագործվում էր 10-դյույմանոց աստղաչափ (f/6.5) գործիքը։ Ծրագրի իրականացման արդյունքում հայտնաբերվեց 119 աստերոիդ, որոնք Փոքր մոլորակների կենտրոնի կողմից գրանցվել են հայտնաբերված "Ինդիանայի համալսարանի" կողմից։
1960-ականներին օդի աղտոտվածությունը սկսեց խաթարել աստղադիտարանի աշխատանքներին, և Ինդիանայի համալսարանը կառուցեց նոր շինություն Մորգան-Մոնրո անտառում և տեղափոխեց դիտարկումները նոր կառուցված կայան, որը կոչվեց Գոթե Լինկի աստղադիտարանի Մորգան-Մոնրո կայան (MMS):
Գոթե Լինկի աստղադիտարանում 1950 և 1964 թվականին հայտնաբերված (1602) Ինդիանա և (1728) Գոթե Լինկ աստերոիդները անվանվել են աստղադիտարանի և համալսարանի պատվին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աստղադիտարանի կայքը
Ինդիանայի աստղագիտական միության կայք
WTIU Friday Zone Field Trip: A Look Through the Goethe-Link Observatory's Giant Telescope
Image of the 10-inch lens telescope Archived 2016-03-03 at the Wayback Machine. manipulated by Professor Frank K. Edmondson of Indiana University at the Goethe Link Observatory (1950s)
401 (թիվ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ 401 (այլ կիրառումներ)401 (չորս հարյուր մեկ), բնական թիվ, որը գտնվում է 400-ի և 402-ի միջև։


== Մաթեմատիկայում ==
401-ը պարզ թիվ է
401-ի թվանշանների գումարը հավասար է 5-ի
401-ի թվանշանների արտադրյալը հավասար է 0-ի
401-ը կենտ եռանիշ թիվ է
401-ի քառակուսին հավասար է 160 801-ի
401-ը Այնշտայնի պարզ թիվ է


== Այլ ոլորտներում ==
401 թ., Մ. թ. ա. 401 թ.
401(k)  - ԱՄՆ-ում մասնավոր թոշակային համակարգի ամենահայտնի թոշակային ծրագիրը (կուտակային թոշակային հաշիվը)
Յունիկոդում 019116-ը «e» նշանի կոդն է (Latin Small Letter E With Hook)


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆորտեսքյու (գետ)

Ֆորտեսքյու, (անգլ.՝ Fortescue River), ցամաքող գետ ավստրալիական Արևմտյան Ավստրալիա նահանգի Պիլբարա շրջանում։ Նահանգի երրորդ ամենաերկար գետն է։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Գետի ակունքը սկիզբ է առնում Նյուման քաղաքից մոտ 30 կմ հարավ՝ Օֆթալիմա լենաշղթայի Դեդմեն Հիլլ լեռան մոտակայքում։ ֆորտեսքյուն նախ հոսում է Հյուսիսային մեծ մայրուղուն զուգահեռ, որի հետ արդյունքում հատվում է Մարբլ Բար քաղաքից մի փոքր դեպի հարավ։ Հետո գետը հոսում է հյուսիսարևմտյան ուղղությամբ, այնուհետև արևմտյան՝ կրկին հատվելով հյուսիսային մայրուղու հետ։ Հետո հոսքի ուղղությունը կրկին հյուսիսային է։ № 1 Մայրուղուց ոչ հեռու Ֆորտեսքյուն շարունակում է հոսել արևմտյան ուղղությամբ՝ մինչև մոտ 40 կմ Դամպիր քաղաքից հարավ-արևմուտք ընկած հատվածում Հնդկական օվկիանոս թափվելը։ Գետաբերանը լայն է՝ 23.3 կմ² մակերեսով։ Գետաբերանի տարածքը իրենից ներկայացնում է մի խոռոչ, որը լցված է ծովի  ջրով և ներառում է ափամերձ դաշտերը։ Գետն ունի 24 վտակ։
Գետը ամառային անձրևներից հետո հունվար-փետրվար ամիսներին վարարում է, իսկ դրանից հետո՝ ցամաքում։ ֆորտեսքյուի երկարությունը կազմում է 760 կմ, իսկ ավազանի մակերեսը՝ 49759 կմ² է։


== Պատմություն ==
Գետը իր ժամանակակից անվանումը ստացել է 1861 թվականին ճանապարհորդ Ֆրենսիս Թոմաս Գրեգորիի գիտարշավների ժամանակ։ Վերջինս այն անվանել է Բրիտանական կայսրության գաղութների փոխնախարարի պատվին, ով ֆինանսավորել էր հետազոտական աշխատանքները։
1982 թվականին գետի վրա կառուցվել է Օսթալմիայի ամբարտակը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեչետլինո

Մեչետլինո (ռուս.՝ Мечетлино, բաշկիրերեն՝ Мәсетле), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Սալավատսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 754 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հայ ավետարանական երկսեռ վարժարան

Հայ ավետարանական երկսեռ վարժարան, հիմնվել է 1848 թվականին, Քեսաբում։ 1959 թվականին դարձել է նախակրթարան և կոչվել Հայ ավետարանական նահաաակաց վարժարան։ 1981-1982 թվականներին ուսումնական տարում վարժարանին են միացել Քյորքյունեի, էքիզ-օլուքի և Կաթադուրանի դպրոցները, իսկ վարժարանը ստացել է Հայ ավետարանական նահատակաց միացյալ վարժարան անունը։ Աշակերտների թիվը 60 էր՝ 2001 թվականի տվյալներով։


== Արտաքին հղումներ ==
Սփյուռքի մասին հայկական հանրագիտարանում
Տուկուման (այլ կիրառումներ)

Տուկուման, կարող է վերաբերել՝

Տուկուման - քաղաք Արգենտինայի հյուսիս-արևմուտքում
Տուկուման - դեպարտամենտ Արգենտինայում, Տուկուման պրովինցիայի կազմում
Ռազդոլնի (Ռեմոնտնենսկի շրջան)

Ռազդոլնի (ռուս.՝ Раздольный), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Ռեմոնտնենսկի շրջանում։ Մտնում է Կիևսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Քաջաջ Ռշտունի

Քաջաջ սարկավագ Ռշտունի (գրաբ.՝ Քաջաջ սարկավագ Ռշտունեաց, 5-րդ դար - 454, Ապար, Սասանյան Պարսկաստան), հայ հոգևորական գործիչ, Հայ Առաքելական եկեղեցու սարկավագ, Սուրբ Ղևոնդյաց նահատակ (454)։


== Կենսագրություն ==
Քաջաջը և իր ուսուցիչ Ռշտունյաց Սահակ եպիսկոպոսը քանդում են Ռշտունիքում նոր կառուցված կրակատները, որի համար Ատրորմիզդ Արշակունի մարզպանը բռնում է նրանց և ուղարկում Պարսկաստան՝ բանտարկության։ Ավարայրի ճակատամարտից հետո, 452 թվականի սկզբներին Պարսկաստանի մայրաքաղաք Տիզբոնում կազմվում է Մեծ ատյան՝ հազարապետ Միհրներսեհի գլխավորությամբ։ Միհրներսեհի հրամանով դատապարտվում են Քաջաջն ու Սահակը, ենթարկվում գանահարման, ապա բանտարկվում են, մինչև արքունական վերջնական վճիռը։ Նահատակվել է 454 թվականին` Ապար աշխարհում, Ղևոնդյաց խմբի հետ


== Ծանոթագրություններ ==
Իրադա Ռովշան

Իրադա Ռովշան (ադրբ.՝ İradə Rövşən, մայիսի 15, 1968(1968-05-15), Զաքաթալա, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 30, 2014(2014-09-30), Շաքի, Ադրբեջան), Ադրբեջանցի ճարտարապետ, գիտնական, ԱԳԱԱ Շեքիի տարածաշրջանային գիտական ​​կենտրոնի բանահյուսության և ժողովրդական արվեստի լաբորատորիայի վարիչ, Ադրբեջանի ճարտարապետների միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Իրադա Ռովշանը ծնվել է 1968 թվականի մայիսի 15-ին Զագատալա քաղաքում։ Ավարտել է Ադրբեջանի ճարտարապետության և շինարարության համալսարանը (1990)։ 2013 թվականից նա Ադրբեջանի ճարտարապետների միության անդամ է։ 
Իրադա Աբդուլլաևան միջնակարգ կրթություն է ստացել Զագատալայի թիվ 2 ռուսական միջնակարգ դպրոցում 1975-1985 թվականներին։ Ավագ դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Ադրբեջանի ճարտարապետության և շինարարության համալսարան, որտեղ 1990 թվականինին գերազանցությամբ ավարտել է այն։ Նա իր կարիերան սկսել է 1991 թվականին ԱԳԱԱ - ի Շեքիի տարածաշրջանային գիտական ​​կենտրոնում։ Մինչև 1998 թվականը նա այստեղ աշխատել է որպես լաբորանտ, ավագ լաբորանտ և կրտսեր գիտաշխատող։ 
Նա ապրել և աշխատել է Սանկտ Պետերբուրգում 1998-2004 թվականներին, իսկ 2004 թվականին վերադարձել է Շեքի և շարունակել իր նախկին աշխատանքը ԱԳԱԱ - ի Շեքիի տարածաշրջանային գիտական ​​կենտրոնում։
Իրադա Ռովշանը պաշտպանել է իր դիսերտացիան Ադրբեջանի ճարտարապետության և շինարարության համալսարանի մասնագիտացված գիտական ​​խորհրդում 2007 թվականի դեկտեմբերի 25-ին և արժանացել ճարտարապետության փիլիսոփայության դոկտորի կոչման։
2008 թվականին լույս է տեսել Իրադա Ռովշանի «Շեկիի տների ինտերիեր (XVIII դարավերջ - XX դարի սկիզբ)» գիրքը։ 
Իրադա Ռովշանը մահացել է 2014 թվականի սեպտեմբերի 30-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Քիրեզ-տերե

Քիրեզ-տերե, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գորոդեց (գյուղ, Սիտկովսկոե գյուղական բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳորոդեցԳորոդեց (ռուս.՝ Городец), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վելիժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զաստավա Մ76

Զաստավա Մ76, դիպուկազարկ հրացան, ստեղծվել է Հարավսլավիայում՝ Կալաշնիկովի ինգնաձիգի հիմքի վրա, նախատեսված է ավելի երկար ու հզոր հրացանային փամփուշտների համար (7,92×57մմ)։


== Պատմություն ==
Ստեղծվել է Կալաշնիկովի ինքնաձիգի հիմքի վրա, թողարկվել է սերբական «Застава Оружие» ընկերության կողմից։ 1947 թվականից մտել է գործածության մեջ։ Օգտագործվում է բանակի դիպուկահարների սպառազինության համար։


== Կառուցվածք ==
Հրացանն ինքնալիցքավորվող է. վերալիցքավորումը տեղի է ունենում վառոդային գազի՝  հետադարձ մեխանիզմի նախնական դիրք վերադառնալու շնորհիվ։ Հետադարձ մեխանիզմը նախատեսված է փակաղակի շրջանակը փակաղակի հետ առջևի դիրք վերադարձնելու համար։ Կրակոցների ժամանակ փողանցքը փակվում է փակաղակով՝ պահելով այն երկու մարտական դիրքի։ Չնայած Կալաշնիկովի ինգնաձիգի արտաքին նմանությանը, Մ76-ի որոշ դետալներ անհրաժեշտ էր փոխել, որպեսզի ստացվեր հզոր հրացանային փամփուշտ։ Ի տարբերություն ինգնաձիգի, ընդլայնված  են երկարությունը փակաղակում, կափարիչը և գազի արտահոսքի խողովակը։ Զարկանաձգանային մեխանիզմը թույլ է տալիս կրակի դուրս մղումը մեկ կրակոցով։
Հրացանն ունի երկար և ծանր փող 4 ակոսով (ակոսների հեռավորությունը 240 մմ) և ճեղքավոր բոցամարիչով՝ Դրագունովի դիպուկահար հրացանի նման։ Փամփուշտներով սնումը կատարվում է 10 փամփուշտով հանովի  պահեստատուփից։
Հրացանաձգության կառավարման դետալները Կալաշնիկովի ինքնաձիգի նման են տեղադրված։
Հրացան ունի մեխանիկական սեկտորային նշանոց՝ թիրախավորել մինչև 1000 մետր հեռավորությամբ, որի մեկ բաժանումը 50մ է։ Փողատուփի ձախ կողմում ամրացված է գիշերային նշանառության համար նախատեսված հարմարանք։ Հաստիքային է համարվում 1969 թվականի քառակողմ օպտիկական նշանոցը № 2 (ON-2M1969)։
Փողակալը, ատրճանակային բռնակը և կոթը փայտից են։ Կոթի ծոծրակալի վրա հարվածամեղմիչ է տեղադրված։
Հրացանի վրա կարող են նաև տեղադրված լինել խլացուցիչ և սվին-դանակ։


== Տարբերակներ և մոդիֆիկացիա ==
Զատավա Մ91 —մոդիֆիկացիա  փափմուշտի տր 7,62×54 մմ
LKP Մ76 —ազատ վաճառքի տարբերակ  7,62×51 մմ NATO


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Pravilo poluautomatska snajperska puška 7.9 mm M76. Beograd, Savezni sekretarijat za narodnu odbranu; Generalštab JNA. 1982.


== Արտաքին հղումներ ==
Снайперская винтовка Застава M76
Sniper Central: Yugoslavia M-76
описание Застава M76 на сайте world.guns.ru
Застава M76 в разобранном виде
Մենդուտ

Մենդուտ, 19-րդ դարի բուդդայական տաճար, որը գտնվում է Ինդոնեզիայի Կենտրոնական Ճավա պրովինցիայի Մագելանգ մարզի Մունգկիդ շրջանի Մենդուտ գյուղում։ Տաճարը գտնվում է Բորոբուդուրից գրեթե 3 կմ արևմուտք։ Մենդուտը, Բորոբուդուրն ու Պավան բուդդայական տաճարներ են, որոնք գտնվում են մեկ ուղիղ գծի վրա։ Երեք տաճարների միջև կա կրոնական կապ, չնայած Մենդուտի ծիսակարգային նշանակությունը հայտնի չէ։


== Պատմություն ==

Կառուցվել է մոտ մ․թ 9-րդ դարի սկզբին, Մենդուտը երեք՝ Մենդուտ, Բորոբուդուր և Պավան,  տաճարներից ամենահինն է։ Կարանգենտգի արձանագրության համաձայն՝ տաճարը կառուցվել և ավարտվել է Շայլենդրների դինաստիայի Ինդրա թագավորի կառավարման օրոք։ Մ․թ 824 թվականով թվագրված արձանագրությունում հիշատակվում է, որ Շայլենդրների դինաստիայի Ինդրա թագավորը կառուցել է Վենուվանա անվամբ (որը նշանակում է «բամբուկի անտառ») սրբազան շինությունը։ Հոլանդացի հնագետ Դ․Գ․ դե Կասպարիսը Կարենգենտգի արձանագրությունում հիշտակված տաճարը կապել է Մենդուտի տաճարի հետ։
1836 թվականին այն հայտնաբերվել է որպես թփուտներով ծածկված փլատակ։ Վերանորոգումը սկսվել է 1897 թվականին և ավարտվել 1925 թվականին։ Այս տաճարի հետազոտություններ իրականացրած առավել ճանաչված հնագետներն են Դ․Գ․ դե Կասպարիսը, Թեոդուր վան էրփը և Արիսատիա Յոգասվարան։


== Ճարտարապետություն ==
Տաճարի նախագիծը քառանկյուն է և կողմերն ունեն 13.7 մետր չափս՝ 3.7 մետր գետնի մակարդակից բարձր։ 26.4 մետր բարձրությամբ տաճարը նայում է դեպի հյուսիս-արևմուտք։ Աստիճանները, որոնք դուրս են գալիս քառակուսի հիմքի հյուսիս-արևմտյան կողմում, երկու կողմերում զարդարված են Մակարի արձանով, աստիճանների կողմը փորագրված է Ջատակի առակից հարթաքանդակով, որը պատմում է բուդդայական ուսմունքի կենդանական պատմության մասին։ Ի սկզբանե տաճարն ունեցել է երկու պալատ․ փոքրը առջևում և մեծ գլխավոր պալատը՝ կենտրոնում։ Տանիքը և առջևի խցի պատերի մի մասը բացակայում է։ Տանիքի վերին մասը չկա, ենթադրվում է, որ այն ուներ նույն ոճով և չափերով վերին ստուպաներ, ինչ որ Սաջիվանի տաճարը։ Առաջնային խցի ներքին պատը զարդարված է երեխաներով շրջապատված Հարիթի հարթաքանդակով, մյուս կողմից՝ Կալպատարայով, նաև երկնքում թևածող աստվածությունների խմբերով։
Գլխավոր սենյակում գտնվում են երեք մեծ տարբեր քարե արձաններ։


== Արարողակարգեր ==

Լիալուսնի ժամանակ մայիսին կամ հունիսին Ինդոնեզիայի բուդդիստները հետևում են Վեսակ ամենամյա ծիսակարգին՝ Պավանի միջով Մենդուտայից գնալով դեպի Բորոբուդուր։ Ծիսակարգը ընդունում է բուդդայական զանգվածային աղոթքի տեսք։
Քեջավենի կամ բուդդիզմի ավանդական հետևորդների կարծիքով Մենդուտ տաճարում աղոթքը իրականացնում է այնպիսի ցանկություններ, ինչպիսիք են հիվանդություններից ազատվելը։ Օրինակ՝ անզավակ զույգերը աղոթում են Հարիթի հարթաքանդակի մոտ երեխա ունենալու համար, քանի որ ճավայական հավատալիքներում Հարիթին պտղաբերության խորհրդանիշն է, մայրության հովանավորը և երեխաների պաշտպանը։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Карта храма Мендут в Викимапии
Արտեմիսն ու արու եղջերուն

Արտեմիսն ու արու եղջերուն (անգլ.՝ Artemis and the Stag), հին հունական Արտեմիս աստվածուհու վաղ Հռոմեական կայսրության կամ Հելլենիստական դարաշրջանի բրոնզե քանդակ։ 2007 թվականի հունիսին Օլբրայթ-Նոքս պատկերասրահն արձանն աճուրդի հանեց, որի արժեքը կազմեց 28,6 միլիոն դոլար, այդ ժամանակահատվածում ցանկացած քանդակի համար վճարված ամենաբարձր գինը։


== Նկարագրություն ==
Արձանը ներկայացնում է հունական դիցաբանությունում որսորդության, պտղաբերության մշտապես երիտասարդ աստվածուհի Արտեմիսին։ Նա մի պարզ պլինթի վրա կանգնած կարծես ուզում է նետն ազատ արձակել աղեղից։ Ժամանակի ընթացքում աղեղն առանձնացվել է արձանից և կորել։ Աստվածուհու գանգուր մազերը հավաքված են ծոծրակին։ Հագին ունի գոտկատեղին ծալքավորված կարճ խիտոն և մասամբ ծածկված է հիմատիով։ Ոտքերին ժանյակազարդ սանդալներն են, կողքին կանգնած է արու եղջերուն։ Ենթադրվում է, որ քանդակի բնօրինակում աստվածուհու աջ կողքին եղել է ցատկոտող շուն։
12 1/2 բարձրությամբ պատվանդանի վրա կանգնած քանդակն ունի 36 1/4 ինչ երկարություն, եղջերուն՝ 16 3/4 ինչ։ Արձանի նյութը բրոնզ է, ենթադրվում է, որ ստեղծվել է մ. թ. ա. 1-ին դարից մ. թ. 1-ին դար ժամանակահատվածում։ Քանդակը պեղվել է 1920-ական թվականներին հռոմեական շինհրապարակում և ձեռքից ձեռք է անցել նախքան Նյու Յորք նահանգի Բուֆֆալո քաղաքի Օլբրայթ-Նոքս պատկերասրահում տեղակայվելը։
Քանդակը համարվում է «դասական դարաշրջանի պահպանված արվեստի ամենագեղեցիկ գործերից մեկը»։ Այն բարձր է գնահատվում իր գերազանց պահպանված վիճակի համար, չնայած աղեղը կորել է։


== Օլբրայթ-Նոքս պատկերասրահի հավաքածու կազմից հանում ==
2006 թվականի նոյեմբերին Օլբրայթ-Նոքս պատկերասրահը հայտարարեց «Արտեմիսն ու արու եղջերուն» քանդակն իր հավաքածուի կազմից հանելու մասին։ Հասարակության կողմից սիրելի քանդակը թանգարանի հավաքածուի մշական ցուցադրության կազմում էր ընդգրկվել 1953 թվականին։ Պատկերասրահի տնօրեն Լուիս Գրաչոսն անտիկ քանդակը սահմանեց որպես հաստատության պատմական «ժամանակակից արվեստի ձեռքբերման և ցուցադրման» «առանցքային առաքելությունից» դուրս գտնվող։ Թանգարանից նմուշ հանելու որոշումը կայացվել է թանգարանի տնօրենների խորհրդի քվեարկությամբ, վավերացվել է բոլոր անդամների կողմից՝ ըստ Ամերիկյան թանգարանների միության ուղեցույցի։ Վաճառքից հետո հարց բարձրացվեց՝ ինչպես թանգարանները կարող են պահպանել իրենց կարևորությունը՝ գտնվելով տնտեսապես անկայուն մարզերում, ունենալով սահմանափակ ռեսուրսներ ձեռքբերման գործընթացների կազմակերպման համար։


== Աճուրդ ==
2007 թվականի հունիսի 7-ին Հյու Հիլդսլին քանդակը Նյու Յորքի Սոթբիս բորսայում աճուրդի հանեց։ Նախնական գնահատված 5-7 միլիոն դոլար արժեքից ռեկորդ սահմանելով՝ արձանի արժեքը կազմեց 28,6 միլիոն դոլար։ Արձանը դարձավ երբևէ աճուրդում վաճառված ամենաարժեքավոր քանդակը՝ գերազանցելով 2005 թվականին 27,4 միլիոն դոլարով վաճառված Կոնստանտին Բրանկուզիի «Թռչունը տարածության մեջ աշխատանքին։ Ժամանակակից արվեստի տարբեր գործեր գերազանցել են վաճառքի գինը, սակայն անտիկ ժամանակաշրջանի առավել բարձր վճարված գործը եղել է Guennol Lioness-ը։ Գնորդը մնաց անհայտ, աճուրդի գործարքն ավարտին հասցրեց դիլեր Ջուզեպպե Էսկենացին։
2008 թվականի հունվարին քանդակը վեց ամսով տրամադրվել է Մետրոպոլիտեն թանգարանին։


== Ծանոթագրություններ ==