armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Լա Պաս

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լա Պաս (այլ կիրառումներ)Լա Պաս (իսպաներեն՝ La Paz, (), պաշտոնական անվանումը՝ Nuestra Señora de La Paz (Իսպաներեն արտասանություն՝ [ˈnwestɾa seˈɲoɾa ðe la ˈpas], իսպաներենից բառացի թարգմանած՝  Խաղաղության մեր տիրուհի), այմարերեն անվանումը՝ Չուկի Յապու (Չուկիյագո)), քաղաք Բոլիվիայում, դե ֆակտո (դե ֆակտո) երկրի կառավարության նստավայրն ու մայրաքաղաքը (Բոլիվիա բազմազգ պետության սահմանադրական մայրաքաղաքը Սուկրեն է, որը նաև երկրի բարձրագույն դատական իշխանության նստավայրն է)։ Գտնվում է Կենտրոնական Անդերում, Լա Պաս գետի կիրճում, ծովի մակերևույթից մոտավորապես 3700 մ բարձրության վրա (աշխարհի ամենաբարձրադիր մայրաքաղաքն է)։ Միջազգային օդանավակայան է։
2015 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 789.541. այդ ցուցանիշով երրորդ տեղն է զբաղեցնում Բոլիվիայում՝ Սանտա Կրուս դե լա Սիեռայից ու Էլ Ալտոյից հետո, իսկ մետրոպոլիսային ամբողջ տարածքում ապրում էր մոտավորապես 2,3 միլիոն մարդ։ Քաղաքը միաժամանակ համարվում է Բոլիվիայի Լա Պաս դեպարտամենտի վարչական կենտրոնը։
Լա Պասը Բոլիվիայի քաղաքական, վարչական, տնտեսական կարևորագույն կենտրոնն է. այստեղ է արտադրվում երկրի համախառն ներքին արդյունքի  24%-ը, այստեղ իրենց գրասենյակներն ու արտադրական ձեռնարկություններն ունեն բոլիվիական բազմաթիվ ընկերություններ։
Քաղաքը նաև Լատինական Ամերիկայի մշակութային կարևոր կենտրոն է, որտեղ պահպանվել են գաղութային ժամանակաշրջանի մի շարք նշանակալից պատմաճարտարապետական հուշարձաններ (Սան Ֆրանցիսկո եկեղեցին, Խաղաղության տիրուհու բազիլիկ տաճարը, մետրոպոլիսային տաճարը, Plaza Murillo-ն, Jaén փողոցը...): Լա Պասը համբավվել է նաև իր ինքնատիպ շուկաներով, որոնցից մեկն էլ Վհուկների շուկան է, ինչպես նաև՝ գիշերային եռուն կյանքով ու ճոպանուղային ցանցով, որ ամենալայնն է աշխարհում։ 2015 թվականի մայիսին Լա Պասը, Դոհայի, Վիգանի, Դուրբանի, Հավանայի , Բեյրութի ու Կուալա Լումպուրի հետ մեկտեղ, պաշտոնապես ճանաչվել է աշխարհի յոթ նոր հրաշք քաղաքներից մեկըD: 2015 թվականին Globalization and World Cities Research Network (GaWC)-ը Լա Պասն ընդգրկել է աշխարհի գլոբալ քաղաքների ցանկում՝ համարելով "Gamma"  տիպի քաղաք ։


== Անվանում ==
Հիմնադրել է իսպանացի կոնկիստադոր Ալոնսո Մենդոսան 1548 թվականին։ Այն սկզբնապես կոչվել է Pueblo Nievo de Nuestra Señora de La Paz, բառացի՝ «խաղաղության մեր տիրուհու նոր քաղաք» (կաթոլիկական կրոնում խաղաղության տիրուհին Աստվածածինն է)։
Անվանումը տրվել է ի հավերժացումն այն հաշտեցման, որ կայացավ երկար ժամանակ իրար թշնամի իսպանացի նվաճողների միջև։ Այդ երկար ու պերճ անվանումից ժամանակի ընթացքում մնաց միայն վերջնամասը՝ La Paz՝ «խաղաղություն»։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոմարովիչի (գյուղ, Շումյաչինսկի շրջան)

Կոմարովիչի (ռուս.՝ Комаровичи), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կուռալասե

Կուռալասե (էստ․՝ Kuralase), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Կիհելկոննա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 1 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Մեծ սաթ

«Մեծ սաթ» (լատիշ․՝ Lielais dzintars), ռեժիսոր Ալոիզ Բրենչի երկսերիանոց երաժշտական կատակերգությունը, որը նկարահանվել է Ռիգայի կինոստուդիայում 1971 թվականին։


== Սյուժե ==
Երիտասարդական էստրադային համույթը ոչ թռիչքային եղանակի պատճառով չի կարողացել ժամանակին տեղ հասնել և մասնակցել Ռիգայում անցկացվող երգի մրցույթին։ Առաջին տեղը չի շնորհվել ոչ մեկին, և իրենց հաղթանակում վստահ երաժիշտներն անում են հնարավոր ամեն ինչ, որպեսզի ժյուրիի անդամներ լսեն իրենց։
Որոնումները բարդանում են այն հանգամանքի պատճառով, որ անսամբլի մեներգչուհի Մայգան խանդում է իր փեսացուին՝ Արվիդին, մրցութի ժյուրիի քարտուղար Ժերմենա Պավլովնայի նկատմամբ, որը երաժիշտներին օգնում է գտնել իր գործընկերներին։ Բաժանվելով երկու խմբի՝ նրանք հասցնում են լինել Սիգուլդայում, պարահանդեսում և Յուրմալայի կոլտնտեսությունում անցկացվող ձկնորսների տոնին։
Մի շարք զվարճալի արկածներից, ավտոմեքենաների մրցարշավից ու հիմնական մրցանակի նվիրական տուփը կորցնելուց հետո ամեն ինչ բարեհաջող ավարտ է ուենում։ Ժյուրին հավաքվում է ամբողջ կազմով, անսամբլին հաղթանակ է շնորհվում, և Մայգան ու Արվիդն սկսում են մտածել մոտ ապագայում հարսանիք կազմակերպելու մասին։


== Դերերում ==
Նատալյա Դուգինա – Մայգա Լապինա, «Յանտար» անսամբլի մենակատար
Նիկոլայ Ստրելեցկի – Արվիդ Ռոյա, «Յանտար» համույթի ղեկավար
Օլգա Արոսևա – Ժերմենա Պավլովնա, մրցույթի ժյուրիի քարտուղար
Բորիս Ռունգե – Անտոն Բուկ, Մշակույթի տան ներկայացուցիչ
Ալեքսանդր Բելյավսկի – Լեոն Բուբիկ, «Յանտար» անսամբլի ադմինիստրատոր
Ալեքսեյ Պոլևոյ – Միկի, ժյուրիի նախագահ
Սերգեյ Ֆիլիպով – դիրիժոր, մրցույթի ժյուրիի անդամ
Բորիս Սիչկին – երաժշտական քննադատ, մրցույթի ժյուրիի անդամ
Ալեքսեյ Սմիռնով – դերձակ, «Սիգուլդա» սրճարանի սրահի վարիչ, ձկնորսության տոնի թմբկահարի
Հարի Միսինշ – էպիզոդ 
Օլգա Լեյասկալնե – էպիզոդ
Ձիդրա Ռիտենբերգա – Սիրենա Մարկովնա, ժյուրիի նախագահի կինը
Նադեժդա Ռեպինա – «Յանտար» համույթի երկրորդ մենակատար
Գունարս Պլացենս – էպիզոդ


== Էպիզոդներում ==
Լ․ Բեզուգլայա – էպիզոդ
Պուլ Բուտկևիչ – անձնակազմի հրամանատար (կրկնօրինակել է Ա. Սուսնինը)
Յուրի Պրոկոպովիչ – էպիզոդ
Մ. Վերդինշ – էպիզոդ
Յու. Պուչկա – էպիզոդ
Ե․ Տոդորովա – էպիզոդ
Լ. Իվանով – էպիզոդ
Կադրից դուրս տեքստը կարդում է Ալեքսանդր Բելյավսկին
Երգերի տեքստի հեղինակ՝ Վլադիմիր Անդրեև, Գրիգորի Բեյլին, Վլադլեն Դոզորցև, Լիդիա Ժդանովա, Ցալ Մելամեդ, Իրինա Չերևիչնիկ
Երգերը կատարում են՝ Մարգարիտա Վիլցանե, Վալերի Օբոձինսկի
Լատվիայի ռադիոյի և հեռուստատեսության էստրադային և թեթև երաժշտության նվագախումբ
Դիրիժոր՝ Ա. Զաքիս
Մենակատար՝ Մարգարիտա Վիլցանե


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Յազեպ Օսմանիս, Ալոիզ Բրենչ
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Ալոիզ Բրենչ
Կոմպոզիտոր՝ Ռայմոնդ Պաուլս
Բեմադրող օպերատոր՝ Հենրիխ Փիլիպսոն
Բեմադրող նկարիչ՝ Հերբերտ Լիկումս
Բալետմայստեր՝ Յանինա Պանկրատե
Հնչյունային օպերատոր՝ Գլեբ Կորոտեև
Ռեժիսոր՝ Յու. Ցելմս
Օպերատոր՝ Յու. Սիլեինեկս
Կոստյումների նկարիչ՝ Վ. Վարսլավանե
Գրիմարար՝ Ն. Լապինյա
Մոնտաժող՝ Զ. Գեյստարտե
Օգնականներ՝ Ի. Էսենբերգա, Վ. Էստրին, Ա. Դամբեկալնս, Լ. Դանսոնս
Խմբագիրներ՝ Իրինա Չերևիչնիկ, Նիկոլայ Զոլոտոնոս
Ֆիլմի տնօրեն՝ Մ. ՑիրելսոնՖիլմի որոշ դրվագների նկարահանումները տեղի են ունեցել Սիգուլդայում՝ խաչակիրների ամրոցում Գաուայի ազգային պարկում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Lielais dzintars (Մեծ սաթ)(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Թեոդոր I Մուզակի

Թեոդոր I Մուզակի (13-րդ դար - 1389), Ալբանիայի բռնակալ, կառավարել է Մուզակի իշխանությունը  1372-1389 թթ.-ին։ Մասնակցել է թուրքերի դեմ Կոսովոյի ճակատամարտին։ Զոհվել է այդ ճակատամարտում։


== Ծանոթագրություններ ==
Դրենով (Գերմանիա)

Դրենով (գերմ.՝ Drehnow), կոմունա Գերմանիայում, մտնում է Բրանդենբուրգ երկրամասի մեջ։ Ինչպես նաև Շպրե Նեյսեի մի մասն է կազմում։ Տարածքը կազմում է 10,95 կմ2։ Բնակչությունը` 578 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պաշտոնական կոդ 12 0 71 060։
Պաշտոնական լեզուներն գերմաներենն ու սորբիան լեզուն։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Դավո (Դերջանի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դավո (այլ կիրառումներ)Դավո, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դերջանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գևորգ Խանաղյան

Գևորգ Նիկոլայի Խանաղյան (օգոստոսի 14, 1924(1924-08-14), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 13, 2003(2003-01-13), Երևան, Հայաստան), հայ նկարիչ, գրաֆիկ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1985): ԽՄԿԿ անդամ (1944): Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Գևորգ Խանաղյանը ծնվել է 1924 թվականին Երևանում։ 1942 թվականին, կիսատ թողնելով ուսումը Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանում, մեկնել է բանակ, մասնակցել Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմին (1939-1945)։ 
1942 թվականին զինվորական պատրաստություն ստացել է Բույնակ քաղաքի ռազմահետևակային ուսումնարանում։ 1943 թվականի օգոստոսին Գևորգի ջոկատը դուրս է եկել մարտադաշտ՝ Միուս գետի ափին։ 4-րդ Ուկրաինական ռազմաճակատի 24-րդ գունդը ընկել է   հրետանային կրակի տակ։ Գևորգը ծանր վիրավորվել է, բուժվելուց հետո վերադարձել է գունդ, մարտնչել Անդրկարպատներում, Ուկրաինայում, Լեհաստանում ու Չեխոսլովակիայում՝ արժանացել է Հայրենական մեծ պատերազմի առաջին աստիճանի շքանշանի և «Մարտական ծառայությունների համար», Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար մեդալների։ 1944 թվականին Գևորգը ընդունվել է կուսակցության շարքերը (անդամության թեկնածու)։ Խանաղյանը բանակից զորացրվել է 1947 թվականի մարտին։ 
1954 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ Մասնակցել է հանրապետական և համամիութենական ցուցահանդեսների։ 1959 թվականից եղել է Հայաստանի նկարիչների միության անդամ։ Եղել է Հայաստանի նկարիչների միության վարչության և գեղարվեստի կոմբինատի գեղարվեստական խորհրդի անդամ։ 1970 թվականին ցուցադրվել է արտասահմանյան ցուցահանդեսներում, Դամասկոսում, Գերմանիայում, Լեհաստանում և այլ երկրներում։
Ստեղծագործել է հաստոցային գեղանկարչության և գրաֆիկայի բնագավառներում։

Նար-Դոսի «Ինչպես բժշկեցին», 1959
Ստեփան Զորյանի «Պատմվածքներ», 1961Երփնագիր գործեր՝

«Մոնմարտր», 1967
«Հին Երևան» շարք, 1967-1997
«Սպասում», ՀԱՊ, 1978
«Օրհնված առավոտ», ՀԱՊ
«Հնագետներ», 1981
«Պատանեկություն», 1985
«Բնանկար», 1995


== Անդամակցություն ==
Հայաստանի նկարիչների միության վարչության և գեղարվեստի կոմբինատի գեղարվեստական խորհրդի անդամ


== Պարգևներ ==
Հայրենական մեծ պատերազմի առաջին աստիճանի շքանշան
«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ
Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար մեդալ


== Ծանոթագրություններ ==
Իվան Պետրով

Իվան Իվանովիչ Պետրով (իսկական ազգանունը՝ Կրաուզե, փետրվարի 29, 1920(1920-02-29) կամ նոյեմբերի 29, 1920(1920-11-29), Իրկուտսկ, Խորհրդային Ռուսաստան - դեկտեմբերի 26, 2003(2003-12-26), Մոսկվա, Ռուսաստան), ռուս սովետական երգիչ (բաս)։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1959 թ.)։
1938-1941 թվականներին սովորել է Մոսկվայի Գլազունովի անվան երաժշտական ուսումնարանում, միաժամանակ հանդես եկել Մոսկվայի ֆիլհարմոնիայի համերգասրահներում և Ի․ Ս․ Կոզլովսկու ղեկավարած օպերային անսամբլի ներկայացումներում։ 1943-1970 թվականներին եղել է Մեծ թատրոնի մենակատար։ Դերերգերից են՝ Բորիս Գոդունով (Մուսորգսկու «Բորիս Գոդունով»), Կոչուբեյ (Չայկովսկու «Մազեպա», ՍՍՀՄ պետական մրցանակ, 1950 թ.), Դոսիֆեյ (Մուսորգսկու «Խովանշչինա», ՍՍՀՄ պետական մրցանակ, 1951 թ.), Մեֆիստոֆել (Գունոյի «Ֆաուստ»)։ Փարիզի «Գրանդ-օպերա» թատրոնի պատվավոր անդամ է։ Հյուրախաղերով եղել է արտասահմանում։
Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==
Ադրիանա Աստի

Ադրիանա Աստի (իտալերեն՝ Adriana Asti), ապրիլի 30, 1933(1933-04-30), Միլան, Իտալիայի թագավորություն), կինոյի և թատրոնի իտալացի դերասանուհի։


== Կենսագրություն և կարիերա ==
Իտալացի դերասանուհի Ադրիանա Աստին ծնվել է 1933 թվականի ապրիլի 30-ին Իտալիայի Միլան քաղաքում։ Դերասանուհին կինոարվեստում հայտնվել է 1959 թվականին. նրա դեբյուտային կիոնկարն էր «Գիշերային քաղաքը» ֆիլմը։
1974 թվականին դերասանուհին ստանում է Իտալիայի կինոարվեստի բարձրագույն պարգևը՝ «Դավիդ դի Դոնաթելլո» մրցանակը։ Երեք անգամ պարգևատրվել է «Una breve vacanza» (1974), «L’eredità Ferramonti» (1977), «La meglio gioventù» (2004) ֆիլմերում խաղացած դերի համար։ Վերջին ֆիլմն արժանացել է «Ոսկե գլոբուսի»։
1967 թվականից 1972 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում Ադրիանա Աստին եղել է իտալացի կինոռեժիսոր և սցենարիստ Բեռնարդո Բերտոլուչիի կինը։


== Ընտիր ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Adriana Asti (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Ընտանիքասերը

«Ընտանիքասերը» (անգլ.՝ The Family Man), 2000 թվականին նկարահանված ֆանտաստիկ գեղարվեստական ֆիլմ Նիկոլաս Քեյջի մասնակցությամբ։
Կարգախոսն է՝ Իսկ ի՞նչ, եթե...


== Սյուժե (դիպաշար) ==
1987 թվական։ Ջեք Քեմբելը (Քեյջ) հրաժեշտ է տալիս Քեյթին։ Նա մեկնում է Լոնդոն։ Քեյթը վատ կանխազգացում ունի և խնդրում է Ջեքին մնալ։ Բայց Ջեքը մեկնում է։ Անցել է 13 տարի։ Ջեքը դարձել է հաջողակ գործարար և խորհրդակցության ժամանակ պահանջում է, որպեսզի իր աշխատակիցները մոռանան նախածննդյան հանգստի մասին և նախատոնական օրն աշխատեն։ Առջևում խոշոր գործարք է նախատեսված։ Հանկարծ Ջեքին են բերում Քեյթ Ռեյնոլդսի երկտողը. այն նույն Քեյթի՝ իր առաջին սիրո։ Բայց նա չի զանգահարում Քեյթին, որպեսզի անցյալը հետ չբերի և չտանջվի կարոտալի հիշողություններից։


== Դերերում ==


== Հետաքրքիր փաստեր ==
2001 թվականին «Ընտանիքասերը» ֆիլմում դերի համար Թեա Լեոնին առաջադրվել է «Սատուրն» կինոմրցանակի՝ «Լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում։
Ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ օգտագործված շքեզ Ferrari մեքենան իրականում որոշ ժամանակ եղել է Նիկոլաս Քեյջինը։ Դերասանը վաճառել է այն նկարահանումներից մեկ տարի առաջ։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
«Ընտանիքասերը»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում 


== Ծանոթագրություններ ==
Կազանցևո (գյուղ, Ռոմանովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿազանցևոԿազանցևո (ռուս.՝ Казанцево), գյուղ Ռուսաստանի, Ալթայի երկրամասի Ռոմանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 343 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Burning

«Burning», անգլիացի երգիչ և երգերի հեղինակ Սեմ Սմիթի երգ։ Այն գրվել է Սմիթի, Ջեյսոն Բոյդի, Դոմինիկ Ջորդանի և Ջիմի Գիանոսի կողմից, իսկ արտադրվել՝ Ջիմի Նեյփսի և Սթիվ Ֆիթցմաուրիսի կողմից։ Երգը թողարկվել է 2017 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Capitol Records-ում և դարձել է 2017 թվականին թողարկված Սմիթի երկրորդ ստուդիական ալբոմի՝ «The Thrill of It All»-ի գովազդային սինգլը։


== Առևտրային ցուցանիշներ ==
2017 թվականի նոյեմբերի 3-ին «Burning»-ը դեբյուտել է UK Singles Chart-ի 63-րդ հորիզոնականին, վաճառելով 5,455 օրինակներ։ Հաջորդ շաբաթ այն զբաղեցրել է 34-րդ հորիզոնականը, աճառելով 10,502 օրինակ։


== Չարթեր ==


== Հավաստագրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Բաշքյոյ (Արդահանի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բաշքյոյ (այլ կիրառումներ)Բաշքյոյ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Արդահանի գավառում։ Գտնվում էր Չլդըր լճից հյուսիս֊արևելք, Կուրի աջակողմյան վտակներից մեկի ափին։


== Բնակչություն ==
1907 թվականին ուներ 905 բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Ծանոթագրություններ ==
Պորկերես

Պորկերես (իսպ.՝ Porqueras, կատ.՝ Porqueres), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, Գտնվում է Ժիրոնա նահանգում՝ Կատալոնիա ինքնավար համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Պլա դե Էստան շրջանում։ Զբաղեցնում է 33,6 կմ² տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 4400 մարդ (2010 թվական)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մանգլիս

Մանգլիս (վրաց.՝ მანგლისი), քաղաք Վրաստանի հարավում, Քվեմո Քարթլի երկրամասի Թեթրի Ծղարոյի մունիցիպալիտետում ` Թբիլիսիից 56 կմ արևմուտք։


== Ստուգաբանություն ==
Մանգլիսի անունը ունի աստղագիտական հիմք և բառի կառուցվածքն է Մ + Անգղի + Ս + Ի, որը նշանակում է մեծ անգղի սերմի իմաստություն (կրող)։ Աստղագիտականորեն ներկայացնում է հյուսիսային կիսագնդի նախապես մեծ անգղը, որը այսօր կոչվում է արծիվ համաստեղություն։ Քաղաքը իր հարակից տարածքով համապատասխանում է արծիվ համաստեղության երկրային պատկերին։


== Պատմական ակնարկ ==
Մեծ Հայքի Գուգարք նահանգի Մանգլյաց փոր գավառի հնագույն քաղաքներից է։ 4-րդ դարի վերջերին, գավառի հետ միասին մտել է Քարթլիի կազմի մեջ։ Մանգլիսում պահպանվել է Կոստանդիանոս կայսրի կառուցած եկեղեցին։ 1121 թվականին Մանգլիսի մոտ տեղի է ունեցել ճակատամարտ վրացական և թուրքական զորքերի միջև, որն ավարտվել է վրացիների հաղթանակով։
Հայերը Մանգլիսում բնակություն են հաստատել վաղ ժամանակներից, ունեն եկեղեցի, գերեզմանատուն և պատմական այլ հուշարձաններ։


== Մանգլիսցիներ ==
Սուրեն Արշակունի


== Աղբյուրներ ==
Մովսէս Նաճարեան, Լեզուաբանութիւն թէ իմաստասիրութիւն (վերանայված տարբերակ), 2014 թվական։
Գոչա Ջամարաուլի

Գոչա Ջամարաուլի (վրաց.՝ გოჩა ჯამარაული, հուլիսի 23, 1971(1971-07-23), Գարդաբան, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի ֆուտբոլիստ։


== Կենսագրություն ==


=== Ակումբային կարիերա ===
Պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է Թբիլիսիի «Դինամո ակումբում, այդ ժամանակ թիմն անվանվել է «Իբերյա»։ Թիմում հիմնական կազմի խաղացող էր, կրում էր ավագի թևկապը։ 1996 թվականին տեղափոխվել է ռուսական «Ալանիա»։ Հետո տեղափոխվել է թուրքական «Տրաբզոնսպոր», որտեղ խաղացել է 27 խաղ՝ դառնալով 3 գոլի հեղինակ։
1998 թվականից մինչև 2002 թվականը խաղացել է շվեյցարական «Ցյուրիխում», եղել է թիմի հիմնական կազմի խաղացող։ Որոշ ժամանակ անց վարձակալվել է «Լյուցերնին» ակումբի կողմից։ Ջամարաուլին պայմանագրի ավարտից հետո կարող էր տեղափոխվել գերմանական «Ֆրայբուրգ», կամ շոտլանդական «Դանդի Յունայթեդ»։
2002 թվականի ամռանը տեղափոխվեց Դոնեցկի «Մետալուրգ»՝ կնքելով 3 տարվա պայմանագիր։ Նորամուտը Ուկրաինայի առաջնությունում տոնել է 2002 թվականի օգոստոսի 17-ին Խարկովի «Մետալիստ» ակումիբ դեմ խաղում (0:3)։ Դոնեցկ տեղափոխվելուց մի քանի շաբաթ հետո Գոչան դարձավ թիմի ավագը։ 2004/2005 մրցաշրջանում թիմի հետ արժանացավ Ուկրաինայի առանջնության բրոնզե մեդալի։
2005 թվականի ձմռանը վերադարձավ Թբիլիսիի «Դինամո», իսկ 2005 թվականի ամռանը՝ «Անորտոսիս»։ Բայց շուտով ավարտեց խաղային կարիերան։


=== Կարիերան հավաքականում ===
Վրաստանի հավաքականում անց է կացրել 62 խաղ և խփել 6 գնդակ։ Հավաքականում ևս խաղացել է որպես ավագ։


== Մրցանակներ ==
Վրաստանի չեմպիոն 1990, 1991, 1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 2006
Վրաստանի գավաթակիր 1992, 1993, 1994, 1995, 1996
Շվեյցարիայի գավաթակիր 2000
Ուկրաինայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր 2004, 2005


== Անձնական կյանք ==
Կնոջ անունը Մերի է, ունի երկու երեխա, որդին՝ Լուկան և դուստրը՝ Մեդեյան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրութունը National Football Teams կայքում(անգլ.)
«Профиль на сайте «legioner.kulichki.com»»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-12-04-ին։ Վերցված է 2017-02-11 (ռուս.)
Աստերոիդների ցանկ (7201-7300)

Աստերոիդների ցանկ (7101-7200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (7301-7400)
 Աստերոիդների ցանկ (7101-7200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (7301-7400)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (5001)-(10000)»։ www.minorplanetcenter.net
Հալիձորի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Սյունիքի մարզի Հալիձոր գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 29 հուշարձան (7 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Ղավազ

Ղավազ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մծղերիսցիխե

Մծղերիսցիխե (վրաց.՝ მწყერისციხე), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Զեստափոնի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 43 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սքուգֆոսի հիդրոէլեկտրակայան

Սքուգֆոսի ՀԷԿ (նորվ.՝ Skogfoss kraftverk), հիդրոէլեկտրակայան Նորվեգիայի Ֆինմարկի մարզի Սյոր-Վարանգեր համայնքում՝ Պացոկի գետի վրա։ Ընդգրկված է Պացոկի հիդրոէլեկտրակայանների կասկադում։ Տեղակայված է Ռուսաստանի Դաշնության և Նորվեգիայի սահմանին։
Հիդրոէլեկտրակայանը պատկանում է Pasvik Kraft ընկերությանը։ Տուրբինները աշխատեցնելու համար գետի մակարդակի իջեցվում է 20 մետրով։ Չնայած այն գտնվում է գետի վրա, այնուամենայնիվ ջրառը կարգավորվում է Ինարի լճի միջոցով, որով կարգավորվում է նաև Պացոկի բոլոր հիդրոէլեկտրակայանների ջրառը։ ՀԷԿ-ի ամբարտակը գտնվում է Բոսսոյավրե լճում։ Ամբարտակում տեղադրված է 60 մեգավատտ հզորությամբ երկու գեներատոր, զինված դարձաթիակավոր հիդրոտուրբիններով։ Միջին տարեկան արտադրական հզորությունը կազմում է 358 միլիոն կիլովատտ-ժամ։ Ջրաէլեկտրակայանին հարակից գործում է ձկնաբուծական գործարան։


== Արտաքին հղումներ ==
NVE (նորվ.)
Varanger kraft (նորվ.)
Դոլժոկ (ավան, Տրոստյանեցի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴոլժոկԴոլժոկ (ուկրաիներեն՝ Довжок), ավան Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տրոստյանեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դոլժոկ ավանում բնակվում էր 217 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,22 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 986,36 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Կալչինովկա (այլ կիրառումներ)

Կալչինովկա, կարող է վերաբերել՝

Կալչինովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլոդարսկիում
Կալչինովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բախմաչի շրջանում
Միջին ամուրյան դաշտավայր

Միջին ամուրյան դաշտավայր, Ամուրա-Սունգարյան հարթավայր, ՌԴ Խաբարովսկի երկրամասի հարավում և Չինաստանի հյուսիս-արևելքում։ Երկարությունը 670 կմ է, լայնությունը՝ 100-200 կմ։ Ցամաքուրդվում է Ամուր գետով։ Մակերևույթը հարթ է, ճահճակալած, տեղ-տեղ կան բլրաշարեր։ Կլիման մուսսոնային է։ Ծածկված է անտառներով։ Միջին Ամուրյան դաշտավայրում է Խաբարովսկ քաղաքը։
Հոդեյդա

Հոդեյդա (արաբ․՝ الْحُدَيْدَة‎‎), քաղաք Եմենի արաբական Հանրապետությունում, Հոդեյդա լիվայում։ 100 հզ. բն. (1975)։ Երկրի գլխավոր նավահանգիստն է Կարմիր ծովի ափին։ Ավտոճանապարհով կապված է Տաիզի հետ։ Կան մեխանիկական, փայտագործական ձեռնարկություններ։ Արտահանում է սուրճ, չորացրած մրգեր, կաշի, բամբակ, ներմուծում նավթ և նավթամթերքներ։ Հոդեյդայում ԽՍՀՄ օգնությամբ կառուցվել է ժամանակակից ծովային նավահանգիստ, Հայկական սովետական հանրագիտարանի տվյալներով կառուցվում էր նաև ձկնարդյունաբերական համալիր։ 
Կաղապար:Եմեն-անավարտ
Կլյուչևսկայա

Կլյուչևսկայա (ռուս.՝ Ключевская), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Նովոսիբիրսկի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Խրապիխա գետի ձախ ափով՝ 8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերխնեոբսկոմի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200512115200004077
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115200407
Ավազանի կոդը - 13.01.02.005
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Նվիրատվություն

Նվիրատվություն՝ քաղաքացիական իրավունքում, պայմանագիր, որի մեկ կողմը՝ նվիրատուն, գույքն անհատույց մյուս կողմին՝ նվիրառուին է տալիս ի սեփականություն։ Նվիրատվությունը ռեալ պայմանագիր է, իրավունքներ ու պարտականություններ առաջանում են գույքը հանձնելու պահին։ Նվիրատվության պայմանագրի առարկա կարող է լինել քաղաքացիական շրջանառությունից չհանված ամեն մի գույք։ Որոշակի գումարից ավելի նվիրատվության պայմանագիրը կարող է վավերացվել նոտարական կարգով։ Բնակարանի նվիրատվտության համար պահանջվում է հատուկ սահմանված կարգ։ 
Նվիրատվության պայմանագիրը միակողմ է։ Քաղաքացին կարող է նաև գույք նվիրել կազմակերպությանը՝ որոշակի հանրօգուտ նպատակի համար օգտագործելու պայմանով։
(9244) Վիշնյան

(9244) Վիշնյան (անգլ.՝ Visnjan), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1998 թվականի ապրիլի 21-ին Կորադո Կորոլևիչի և Պետար Ռադովանի կողմից Վիշնյանում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,92701 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,683 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,171 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Վիշնյան աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,6784 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1829,09 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,196819 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,99° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9244) Վիշնյան աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ծակքարի լեռներ

Ծակքարի լեռներ, Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Ճակատեն գյուղից 3 կմ հարավ–արևմուտք։ Ամենաբարձր գագաթը համանուն լեռն է՝ 1957 մ։ Երկարությունը 2 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
1983-84 NBA մրցաշրջան

1983-84 NBA մրցաշրջան, դարձել է Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի 38-րդ մրցաշրջանը։ Մրցաշրջանի չեմպիոնը դարձել է «Բոստոն Սելտիքս» ակումբը։ Եզրափակչում՝ վեց խաղերի ընթացքում, «Բոստոն»-ը հաղթել է «Լոս Անջելես Լեյքերս»-ին։
1983 թվականի NBA դրաֆթի «Հյուստոն Ռոքեթս» ակումբի կողմից՝ առաջին համարի ներքո ընտրվել է կենտրոնական Ռալֆ Սեմպսոնը։ Դրաֆթի ժամանակ 4-րդ համարի ներքո ընտրվել է Բայրոն Սքոթը, 9-րդ համարի ներքո՝ Դեյլ Էլիսը, իսկ 14-րդ համարի ներքո՝ Քլայդ Դրեկսլերը։
Այդ մրցաշրջանից սկսած փլեյ օֆֆ խաղերի շարքին 12-ի փոխարեն սկսեցին մասնակցել 16 թիմեր։ Բացի դրանից այն ժամանակ դիվիզիոնների հաղթողները բաց էին թողնում փլեյ օֆֆի առաջին ռաունդը, բայց 1983-84 թվականների մրցաշրջանից հետո, մասնակցում էին բոլոր ակումբները։


== Պարբերական առաջնություն ==


=== Ըստ դիվիզիոննների ===
Հ = Հաղթանակներ, Պ = Պարտություններ, Տ% = Հաղթած խաղերի տոկոս


=== Ըստ կոնֆերենցիաների ===


== Փլեյ Օֆ ==


== Ցուցանիշներով առաջնորդներ ==


== Մրցանակներ ըստ մրցաշրջանի արդյունքներ ==
NBA ամենաթանկ խաղացող: Լարի Բըրդ, Բոստոն Սելտիքս
Եզրափակչի ամենաթանկ խաղացող: Լարի Բըրդ, Բոստոն Սելտիքս
NBA տարվա սկսնակ: Ռալֆ Սեմսոն, Հյուստոն Ռոքեթս
Լավագույն պաշտպանողական խաղացող: Սիդնի Մոնկրիֆ, Միլոուքի Բաքս
NBA լավագույն վեցերորդ խաղացող: Քևին Մակհեյլ, Բոստոն Սելտիքս
Տարվա մարզիչ: Ֆրենկ Լեյդեն, Յութա Ջազ


== Մեկնաբանություններ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
1983-84 NBA Season Summary Archived 2012-10-04 at the Wayback Machine.
(1220) Կրոկուս

(1220) Կրոկուս (անգլ.՝ Crocus), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1932 թվականի փետրվարի 11-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,003932 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7898 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,218 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1901,66 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,189308 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,37° անկյուն։
Կրոկուս աստերոիդը պատկանում է Էոսի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 4400 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,99 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, որը համապատասխանում է Յուպիտերի հետ 7:3 ուղեծրային ռեզոնանսին, իսկ արտաքին սահմանը՝ 3,03, որը համապատասխանում է 9:4 ռեզոնանսին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1220) Կրոկուս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հաջի-Յուսուֆ

Հաջի-Յուսուֆ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Անա-Յուրտ

Անա-Յուրտ (ուկրաիներեն՝ Ана-Юрт, Ղրիմի թաթարերեն՝ Ana Yurt), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սիմֆերոպոլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 2008 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լևիտանա

Լևիտանա (վրաց.՝ ლევიტანა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1560 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 40 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 110 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մումիա (գունանյութ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մումիա (այլ կիրառումներ)Մումիա, Երկաթի սուսր, բնական գունանյութ, որը պարունակում է (20-ից 70%) երկաթի օքսիդ։ Լինում է բացից մուգ շագանակագույն։ Մումիան պարունակող ներկերը, արծնապակիները ժանգակայուն են և ունեն պատելու մեծ ունակություն։
Դաուլետ Սեմբաև

Սեմբաև Դաուլետ Խամիտովիչ, ղազախ քաղաքական գործիչ մետալուրգ և ֆինանսիստ։ Կենսաթոշակային բարեփոխումների մշակող Ղազախստանում (1998 թվականին)։
Հիմնադրամի ղեկավար Կուս Ժոլայ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1935 թվականի օգոստոսի 10-ին Ալմաթի քաղաքում՝ մանկավարժի ընտանիքում, Ղազախստանի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության նարկոմի և կրթության նախարար Աբդիմաիտ Իբնեևիչ Սեմբաևի ընտանիքում, նրա եղբայրը՝ Դաուրեն Սեմբաև, և երկու կրտսեր քույրերը՝ Բաիշև Սաուլե Աբնիհամիտովնան և Ռաուզ Աբնիհամիտովնան։ Սերվել է Արգին ցեղի Կարակասեկ ցեղի ցեղից։
1958 թվականին ավարտել է ղազախական լեռնամետալուրգիական ինստիտուտը, մասնագիտությամբ ինժեներ-մետալուրգ։


== Կարիերա ==
1958-1966 թվականներին զբաղեցրել է հետևյալ պաշտոնները՝ ձուլման արտադրամասի տեխնոլոգ, Ալմաթայի Ս․ Մ․ Կիրովի անվան մեքենաշինական գործարանի սև մետաղների ձուլման տեղամասի վարպետ։
1966-1975 թվականներին զբաղեցրել է հետևյալ պաշտոնները՝ Ղազախստանի ԽՍՀ Պետպլանի բաժնի գլխավոր մասնագետ, ենթաբաժնի պետ, բաժնի պետի տեղակալ։
1975 թվականից՝ Ղազախական ԽՍՀ նախարարների խորհրդի նախագահի քարտուղարության վարիչ։
1979 թվականից՝ Ղազախական ԽՍՀ նախարարների խորհրդի գործերի կառավարչի տեղակալ։
1983 թվականից՝ Ղազախական ԽՍՀ Պետպլանի բաժնի պետ,
1987 թվականից՝ Ղազախական ԽՍՀ Պետպլանի նախագահի տեղակալ։
1990 թվականի նոյեմբերից՝ Ղազախական ԽՍՀ բարձրագույն տնտեսական խորհրդի նախագահի տեղակալ։
1991 թվականի հոկտեմբերից՝ ՂՀ վարչապետի տեղակալ,
1992 թվականի փետրվարից՝ ՂՀ առաջին փոխվարչապետ։
20.12.1993 թվականի, 10.01.1996 թվականին ՂՀ ազգային բանկի նախագահ (այն ժամանակվա օրենսդրության համաձայն, ազգային բանկի ղեկավարը չէր կարող միաժամանակ լինել նախարարների կառավարության անդամ)։
1995 թվական դեկտեմբերից ՂՀ խորհրդարանի Սենատի պատգամավոր՝ ՂՀ նախագահի ցուցակով, տնտեսագիտության, ֆինանսների և բյուջեի կոմիտեի նախագահ։
1996 թվականին ղեկավարել է տնտեսագիտության, ֆինանսների և բյուջեի կոմիտեն։
1999 թվականի ապրիլից «Կազկոմմերցբանկ» ԲԸ տնօրենների խորհրդի նախագահ,
1999 թվականի մայիսի 28-ից մինչև 2001 թվականի դեկտեմբերի 7-ը գլխավորել Է Ղազախստանի ֆինանսիստների ասոցիացիան
2002 թվականի սեպտեմբերից՝ «Կազկոմմերցբանկ» ԲԸ տնօրենների խորհրդի նախագահի տեղակալ։ (ըստ 27.07.2009 թվականիի տվյալների)
2003 թվականի հունվարի 31-ից մինչև 2004 թվականի ապրիլի 16-ը գլխավորել Է Ղազախստանի ֆինանսիստների ասոցիացիան
10.08.2005 թվականից՝ Ղազախստանի ֆինանսիստների ասոցիացիայի խորհրդի պատվավոր նախագահ2009 թվականի դեկտեմբերից՝ բիզնեսի միջազգային ակադեմիայի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ։


== Մրցանակներ ==
«Պարասատ» շքանշան (1996)
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան
«Պատվո նշան» շքանշան։
երկու մեդալ։
ՂՀ պատվոգիր։
ՌՖԿ ակադեմիայի պատվավոր պրոֆեսոր։
Ալմաթիի պատվավոր քաղաքացի (2015).


== Արտաքին հղումներ ==
[1] Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
[2]


== Ծանոթագրություններ ==
Elle (ամսագիր)

Elle, միջազգային ամսագիր, որը կենտրոնացած է նորաձևության, գեղեցկության, առողջության և ժամանցի վրա։ Այն աշխարհի ամենավաճառվող նորաձևության ամսագիրն է։ Այն հայտնաբերել են Պիեր Լազարեֆը և իր կին Էլեն Գորդոնը 1945 թվականին Ֆրանսիայում։ Elle–ը ֆրանսերենով նշանակում է «նա» կամ «նրա»։


== Պատմություն ==
Elle–ը ստեղծվել է 1945 թվականին Ֆրանսիայում։ 1960–ականներին այն ուներ շուրջ 800,000 ընթերցողներ։ Ամսագրի կարգախոսն է «Si elle lit, elle lit Elle (Եթե նա կարդում է, ապա կարդում է Elle)»։ Հետագայում Elle ստեղծվեց ԱՄՆ–ում։ Իսկ 1988 թվականին ստեղծվեց ամսագրի ճապոնական տարբերակը։
2007 թվականին ստեղծվեց Elle–ի առցանց կայքը։
Ժան–Դոմինիկ Բոբին, ով հայտնի դարձավ կաթվածով տառապելուց հետո գիրք գրելու շնորհիվ, եղել է Elle–ի նախկին խմբագիրներից։


== Ամսագրի մասին ==
Elle–ը աշխարհի ամենամեծ նորաձևության ամսագիրն է ՝ 43 միջազգային խմբագրումներով ավելի քան 60 երկրներում։ Այն ունի 69 միլիոն ընթերցող։ Ամսագիրն ունի 33 կայք, որը ունի շուրջ 25 միլիոն այցելու և 370 միլիոն ընթերցում ամեն ամիս։ Elle ընթերցողների ճնշող մեծամասնությունը (82 տոկոսը) 18–ից 49 տարեկան կանայք են։ «Մեր ընթերցողները բավարար երիտասարդ են, որպեսզի կյանքն ընդունեն որպես արկած և բավարար հասուն են այդ կյանքի ապրելու միջոցներն ունենալու համար»․ ասում է Ռոբի Մայերսը՝ ամսագրի գլխավոր խմբագիրը։
Առաջին միջազգային խմբագրումը եղավ 1969 թվականին Ճապոնիայում, իսկ 1985 թվականին՝ ԱՄՆ–ում ու Միացյալ Թագավորությունում։ Հաջորդ տարի Elle–ը թողարկվեց Իսպանիայում։ Եվս մեկ տարի անց՝ 1987 թվականին, ամսագիրը սկսեց հրատարակվել Հոնգկոնգում և Իտալիայում։ 1988 թվականին այն հրապարակվեց միանգամից վեց երկրներում՝ Գերմանիայում, Բրազիլիայում, Չինաստանում, Շվեդիայում, Հունաստանում և Պորտուգալիայում։ Հաջորդ տարի առաջին անգամ հրատարակվեց Քվեբեկում և Նիդեռլանդներում։ 1990 թվականին ստեղծվեցին Ավստրալիայի և Թայվանի համարները, իսկ 1996–ին՝ Ռուսաստանի։


== Ծանոթագրություններ ==
Աշոտ Բ Բագրատունի

Աշոտ Բագրատունի (անհայտ – մոտ 689), հայոց իշխան, Հայաստանի կառավարիչ 685-689 թվականներին։ Հաջորդել է Գրիգոր Մամիկոնյանին։ Նա իր եղբոր որդի Սմբատին նշանակեց հայկական զորքերի սպարապետ, հաշտվեց արաբների հետ, ծավալեց շինարարական գործունեություն։ Նրա օրոք զարգանում է երկրի սոցիալ-տնտեսական և մշակութային կյանքը։
686 թվականից ենթարկվելով բյուզանդական հարձակումներին՝ հարկադրված եղավ հոգալ երկրի պաշտպանության մասին։ 689 թվականին Հուստինիանոս II կայսրը նվաճեց Հայաստանը, բայց պահպանեց Աշոտ Բագրատունու իշխանությունը և պատրիկական իրավունքները։ Նույն տարին երկիրը ասպատակեցին արաբական զորքերը։ Ղևոնդ պատմիչի վկայությամբ, Աշոտ Բագրատունին ջախջախեց և երկրից դուրս վանեց նրանց։
Աշոտ Բագրատունին կռիվներում ծանր վիրավորվելով՝ փոխադրվեց հայրենի Դարույնք բերդաքաղաքը, ուր մահացավ և թաղվեց նախնիների հանգստարանում։ Աշոտ Բագրատունին կառուցել է Դարույնքի սուրբ Փրկիչ (Ամենափրկիչ) եկեղեցին, հեղինակել «Զորս ըստ պատկերի» սկսվածքով շարականը։ Նա առաջին աշխարհականներից էր, որի հորինած երգն ընդունեց եկեղեցին։ Հին ու նոր մի շարք շարակնոցներում այս երգը սխալմամբ վերագրվում է Գրիգոր Մագիստրոսին։
Սպերի և Տայքի իշխանի տիտղոսը ժառանգել էր եղբորից՝ Վարազ-Տիրոց Գ Բագրատունուց։ Աշոտին հաջորդել է եղբոր որդին՝ Սմբատը։ Ունեցել է մեկ որդի՝ Սմբատ անունով, որին սպանել են արաբները 705 թվականին Նախճավանի սպանդի ժամանակ։


== Տես նաև ==
Աշոտ Բագրատունի (այլ կիրառումներ)
Բագրատունիների տոհմածառ


== Գրականություն ==
Cyrille Toumanoff, Les dynasties de la Caucasie chrétienne de l'Antiquité jusqu'au xixe siècle։ Tables généalogiques et chronologiques, Rome,‎ 1990, p. 122.
Վարդան վարդապետ, Հաւաքումն պատմութեան Վենետիկ, 1862


== Ծանոթագրություններ ==
Անդրիկոս (լեռ)

Անդրիկոս, լեռ Կիլիկյան Տավրոս լեռնահամակարգում, Իմբարոս լեռնաշղթայից արևելք։


== Ծանոթագրություններ ==
Վոլոշկի (այլ կիրառումներ)

Վոլոշկի, կարող է վերաբերել՝

Վոլոշկի - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կոմպանեևսկի շրջանում
Վոլոշկի - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանում
Ջափարաուլ

Ջափարաուլ (վրաց.՝ ჯაფარაული), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խարագաուլի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 400 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խարագաուլից հեռու է 3 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 183 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Հրանտ Շահինյանի հուշարձան (Երևան)

Հրանտ Շահինյանի հուշարձան, գտնվում է Երևանի կենտրոնում՝ Հրանտ Շահինյանի անվան մարմնամարզության օլիմպիական մանկապատանեկան մարզադպրոցի առջև, տեղադրվել է 2014 թվականին։


== Հեղինակներ ==
Ճարտարապետ՝ Սարգիս Սարդարյան
Քանդակագործ՝ Գերասիմ Շահվերդյան


== Տվյալներ ==
Հուշարձանը կառուցված է միատարր բազալտից, բարձրությունը 5 մետր է, քաշը՝ 31 տոննա։


== Պատմություն ==
Ժամանակակից օլիմպիական խաղերի հայ առաջին չեմպիոն Հրանտ Շահինյանի հուշարձանը կառուցվել է ՀԱՕԿ-ի նախագահ Գագիկ Ծառուկյանի միջոցներով։ Բացման հանդիսավոր արարողությունը տեղի է ունեցել 2014 թվականի հոկտեմբերի 9-ին՝ Միջազգային օլիմպիական կոմիտեի նախագահ Թոմաս Բախի Հայաստան կատարած այցի շրջանակներում։ Արարողությանը մասնակցել են և արձանը բացել են Թոմաս Բախը, Գագիկ Ծառուկյանը, Հրանտ Շահինյանի այրին՝ Էմմա Շահինյանը։ Հանդիսությանը ներկա է եղել նաև Եվրոպայի օլիմպիական կոմիտեի նախագահ Պատրիկ Հիկեն։
Ամուսնու մասին պատմել և Գագիկ Ծառուկյանին շնորհակալական խոսք է ուղղել Էմմա Շահինյանը։ Նա մեծ պատիվ է համարել այն, որ հուշարձանի բացմանը ներկա են ՄՕԿ-ի և ԵՕԿ-ի նախագահները։ Ելույթ է ունեցել նաև Թոմաս Բախը, որը կարևորել է, որ Հայաստանում փառաբանում են հերոսացած օլիմպիականներին և հավերժացնում նրանց հիշատակը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Վինյա դել Մար

Վինյա դել Մար (իսպ.՝ Viña del Mar), քաղաք և նավահանգիստ Չիլիում։ Հիմնադրվել է 1874 թվականին։ Վալպարաիսոյի հետ կազմում է ագլոմերացիա։ 262 հազար բնակչությամբ (1978 թվական)։ Ունի երկաթուղային կայարան։ Կա քիմիական, տեքստիլ, սննդի արդյունաբերություն, մոտակայքում՝ նավթավերամշակման գործարան։
Սարսափելի վրեժ

«Սարսափելի վրեժ» (ռուս.՝ Страшная месть), Նիկոլայ Վասիլիևիչ Գոգոլի վիպակը, որը մտնում է «Երեկոներ Դիկանկայի մերձակա խուտորում» ժողովածուի մեջ։ Մոտավորապես թվագրվում է 1831 թվականի աշնան սկզբին։ Երեկոների առաջին պարբերականում Սարսափելի վրեժը լրացվել է ենթավերնագրով, որը հանվել է «Հին պատմություն» հետագա վերահրատարակություններից։
Սարսափելի վրեժի ոճական առանձնահատկությունները կրում են բանահյուսության և, հատկապես, արևելաեվրոպական ազդեցության հետքեր։ Բացի Գոգոլի գրած մտքերից, արժանիքների, ուկրաինական ժողովրդական երգերին ընդօրինակելու համար գրված երգերի մասին, վիպակում կան բազմաթիվ բանահյուսական կերպարներ, համեմատություններ, մակդիրներ։


== Սյուժե ==

Որդու հարսանիքի ժամանակ հին եսաուլ Գորոբեցը վերցնում է սրբապատկերներ, որպեսզի օրհնի երիտասարդներին։ Կազակների հյուրերից մեկը հանկարծ վերածվում է հրեշի, որի պատճառով եսաուլը գլխի է ընկնում, որ կախարդը նրանց առջև է։ Սրբապատկերների օգնությամբ հեռացնում են մեղսագործներին։
Եսաուլի եղբայրը ներկայացավ որպես Դանիլո Բուրուլբաշ։ Նրա կնոջ՝ Կատերինայի մոտ անսպասելիորեն գալիս է հայրը, որին նա մանկուց չեր տեսել։ Կատերինայի հայրը հրաժարվում է սովորական սնունդից և իր շշից ինչ-որ հեղուկ է խմում։ Ավելի ուշ Կատերինան երազում տեսնում է, որ հենց հարսանիքի կախարդն է նրա հայրը։  Հայտնվում են չարաբաստիկ կանխավարկածներ. հին լքված գերեզմանատնից գալիս են մեռյալները, որոնք իրենց տանջալից ճչոցներով վախեցնում են կենդանի մարդկանց։
Խուտորի հետևում հին ամրոց է, որը վատ համբավ ունի։ Նրա պատուհանի լույսը նկատելով՝ Դանիլոն հետաքրքրասիրությունից ելնելով՝ կազակ Սթեցկի հետ միասին բարձրանում է բարձր կաղնու վրա և տեսնում իր աներոջը մութ ծիսակատարության ետևում. նա կանչում էր իր դստեր հոգին։ Դանիլոն հասկացել է, որ իր կնոջ երազները ճիշտ են։ Վերադառնալով տուն՝ Դանիլոն կախարդին որսալու միջոց է գտնում, որին բանտ են նստեցնում։ Կախարդին համոզելով՝ աղջիկը կարողանում է նրան ազատ արձակել, որից հետո նա անհետանում է։


== Էկրանավորումներ ==
1988  ԽՍՀՄ - «Սարսափելի վրեժ» մուլտֆիլմ, ռեժիսոր՝ Միխայիլ Տիտով
2018  Ռուսաստան - «Գոգոլ։ Սարսափելի վրեժ», ռեժիսոր՝ Եգոր Բարանով


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ստանիսլավ Ահմեդով

Ստանիսլավ Ահմեդով (ռուս.՝ Станисла́в Анва́рович Ахме́дов, ապրիլի 1, 1952(1952-04-01)), ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2008 թվականի հոկտեմբերի 29)։


== Կենսագրություն ==
1974 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։
1976 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1991-1995 թվականներին՝ Զաիրում ԽՍՀՄ, իսկ հետո՝ Ռուսաստանի Դաշնության դեսպանատան աշխատակից։
1995-1998 թվականներին՝ Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության Աֆրիկայի վարչության պետ։
1998 թվականի հուլիսի 28-ից մինչև 2002 թվականի սեպտեմբերի 17-ը Ռուանդայում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2002-2006 թվականներին՝ Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության Աֆրիկայի դեպարտամենտի փոխտնօրեն։
2006 թվականի մարտի 24-ից մինչև 2011 թվականի փետրվարի 28-ը Կամերունում և Հասարակածային Գվինեայում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2011-2013 թվականներին՝ Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության Աֆրիկայի դեպարտամենտի փոխտնօրեն։
2013 թվականի հունիսի 19-ից Մադագասկարում և Կոմորյան կղզիներում հանդիսանում է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի մեկ դուստր։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1995 թվականի մարտի 6)։
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2001 թվականի մարտի 11)։
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2008 թվականի հոկտեմբերի 29)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Մադագասկարում Ռուսաստանի դեսպանատան կայքում
Պերսեփոնե

Պերսեփոնե (հին հունարեն՝ Περσεφόνη), հին հունական դիցաբանության մեջ՝ ընդերքի, ծլարձակման, պտղաբերության աստվածուհի, Զևսի և Դեմետրայի դուստրը, Հադեսի կինը, ստորերկրա աշխարհի թագուհին։ Առևանգվել է Հադեսի կողմից։
Բնակվել է Օլիմպոս լեռան վրա իր ընտանիքի հետ։ Նրա քույրերն ու եղբայրներն են Ապոլլոն, Արտեմիս, Աթենաս, Արես, Պոսեյդոն, Հերմես, Դիոնիսոս, Դեմետրա և Պլուտոն աստվածներն ու աստվածուհիները։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոզ

Ռոզ (ռուս.՝ Розь), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Իժմա գետի ձախ ափին՝ 437 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 58 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000075670
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007567
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնություն 1981 (թիմերի կազմեր)

1981 թ. ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնության եզրափակիչ մրցաշարին մասնակցեցին վեց ազգային հավաքականներ։


== Թիմեր ==


=== Կանադա ===


=== Կուբա ===


=== Հայիթի ===


=== Հոնդուրաս ===


=== Մեքսիկա ===


=== Սալվադոր ===


== Նայիր նաև ==
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնություն 1981
Աքսեվինտիկ

Աքսեվինտիկ, գյուղ պատմական Փոքր Հայքում, իսկ ապա Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում։


== Պատմություն ==
Թուրքերի ձեռքով ավերվել ու ամայացել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակիչ ==
XX դարի սկզբին ուներ 260 հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում էին երկրագործությամբ, ծխախոտագործությամբ, այգեգործությամբ, անասնապահությամբ։ Տեղական ճանապարհով Աքսեվինտիկը կապված էր Շապին-Գարահիսար քաղաքի հետ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բաբակովո

Բաբակովո (ուկրաիներեն՝ Бабакове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բաբակովո գյուղում բնակվում էր 43 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սեն Սանտեն դը Մոր

Սեն Սանտեն դը Մոր (ֆր.՝ Saint-Santin-de-Maurs), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 342 մարդ, բնակչության խտությունը` 23.55 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.52 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 470 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 145 կմ հարավ-արևմուտք, Օրիյակ քաղաքից` 36 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 215 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 165-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 50։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,7 %։ 165 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 155 անձ (87 տղամարդ և 68 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (4 տղամարդ և 6 կին)։ 50 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 21-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կանտալ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեմ-ի նիսվան

«Ալեմ-ի նիսվան» (ղրիմի-թաթարեներն՝ Alem-i Nisvan, Алем-и Нисван, արաբ․՝ عالم نسوان‎‎, ռուս.՝ «Женский мир»), աշխարհում առաջին թյուրք-մուսուլմանական կանանց նվիրված ամսագիր։ Տպագրվել է Ղրիմում 1906-1912 թվականներին ղրիմ-թաթարական լեզվով՝ օգտագործելով Արաբերենի այբուբենը։ Գլխավոր խմբագիր` Շեֆիկա Գասպրինսկայա։


== Պատմություն ==
Մուսուլման կանանց ամսագրի ստեղծման գաղափարն առաջացել է 19-20-րդ դարերի ղրիմ-թաթարական հրատարակիչ Իսմայիլ Գասպրինսկու մոտ, նրա կնոջ՝ Զեհրի Ակչուրինա-Գասպրինսկայայի առաջարկով։ Կանանց հարցը պարբերաբար բարձրացվում էր Գասպրինսկու «Терджиман» («Թարգմանիչ») հիմնական թերթի էջերում, որի արդյունքում էլ պահանջ ներկայացվեց ունենալու առանձին պարբերական։ 1887 թվականին Ակչուրինա-Գասպրինսկայան առաջին անգամ փորձեց ստեղծել կանանց վերաբերող «Тербие» («Դաստիարակություն») ամսագիր, այնուհետև 1891 թվականին ինքը՝ Գասպրինսկին թույլտվություն խնդրեց հրատարակելու ամիսը երկու անգամ «Кадын» («Կին») թերթի հավելվածը, սակայն Ռուսական կայսրության կառավարության կողմից հավանության չարժանացավ։ Ամսագրի հրատարակումն իրականացավ 1905 թվականին օրենսդրության ազատականացումից հետո։
Ամսագրի նպատակն էր կրթել մուսուլման կանանց, վերացնել անգրագիտությունը, բարձրացնել նրանց մշակութային մակարդակը և սովորեցնել շարիաթի օրենքները։ Նոր պարբերականի խմբագրի պաշտոնում Գասպրինսկին ընտրեց իր դստերը՝ Շեֆիկային, ինքը մնալով հրատարակչության խմբագիր։
Թերթում տպագրված հրատարակության հայտարարությունից պարզ դարձավ, որ ամսագրում պետք է հրապարակվեն ինչպես կրոնական տեքստեր շարիաթում կանանց իրավունքների մասին, այնպես էլ աշխարհիկ ցուցումներ հիգիենայի, տնային աշխատանքների և ձեռագործության մասին, առանձին բաժին էր հատկացված գիտությանը և գրականությանը։ Ամսագրում առանձին տեղ էր հատկացվում նշանավոր կանանց կենսագրության ներկայացմանը, ներկայացվում էին այլ երկրների պատմվածքներ և գեղարվեստական գրականության էջեր, նամակներ։
Ամսագիրը հրատարակվում էր որպես «Թերջիման» շաբաթաթերթի անվճար հավելված։ Առաջին համարը լույս տեսավ Բախչիսարայում 1906 թվականի մարտի 3-ին։ Մինչև 1908-1909 թվականների ընդմիջումն ամսագիրը համարվում էր ինքնուրույն հրատարակություն, 1910 թվականին հրատարակությունը վերսկսելուց հետո նրա նյութերը տպագրվում էին «Թերջիման» թերթի էջերում։ Ամսագրի վերջին համարը լույս տեսավ 1911 թվականին։


== Հիշատակ և ժառանգություն ==
2011 թվականին Ղրիմի ճարտարագիտամանկավարժական համալսարանում անցկացվեց գիտական կոնֆերանս՝ նվիրված ամսագրի ստեղծման 105-ամյակին։ Ժամանակակից Ղրիմի կանանց «Арзы» («Երազանք») ամսագիրն իրեն համարում է նախկին ամսագրի իրավահաջորդը։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրումոլո դելե Աբադեսե

Գրումոլո դելե Աբադեսե  (իտալերեն՝ Grumolo delle Abbadesse) , կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վիչենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3311 մարդ, բնակչության խտություն՝ 237 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 14 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 36040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0444։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոչետոկ

Կոչետոկ (ուկրաիներեն՝ Кочеток), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Չուգուևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1641 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կոչետոկ քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 3 633 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,53 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2374,51 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)