armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Միշա Մարգարյան

Միշա Կնյազի Մարգարյան (փետրվարի 8, 1948(1948-02-08), Արայի, Ապարանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ճարտարապետ, ՀՀ քաղաքացիական ծառայության երկրորդ դասի խորհրդական (07.01.2005), ԽՍՀՄ ճարտարապետների միության անդամ (1977)։


== Գործունեությունը ==
1963 թվականին ավարտել է Ապարանի շրջանի Արագած գյուղի միջնակարգ դպրոցը, 1972 թվականին՝ Երևանի պետական ճարտարագիտական ինստիտուտի շինարարական ֆակուլտետի ճարտարապետական բաժինը։ 1963-1966 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում, ունի պահեստի կապիտանի զինվորական կոչում։ 1972-1977 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ արդյունաբերական շինարարության նախարարության հատուկ նախագծային փորձարարական կոնստրուկտորական բյուրոյի առաջատար ճարտարապետ (հետագայում՝ փորձարարական ինստիտուտ), 1977-1979 թվականներին՝ «Հայպետնախագիծ» ինստիտուտի թիվ 7 արվեստանոցի ճարտարապետական խմբի ղեկավար, 1979-1982 թվականներին՝ Հրազդանի շրջանի գլխավոր ճարտարապետ, 1983-1986 թվականներին՝ ՀԽՍՀ հուշարձանների պահպանության և օգտագործման գլխավոր վարչության նախագծային բյուրոյի նախագծի գլխավոր ճարտարապետ, 1987-1994 թվականներին՝ «Հայնորոգնախագիծ» ինստիտուտի Աշտարակի մասնաճյուղի հիմնադիր տնօրեն։ 1994-1997 թվականներին աշխատել է Մոսկվայում, եղել է «Մոսպրոյեկտ-3» նախագծային ինստիտուտի թիվ 5 արվեստանոցի նախագծի գլխավոր ճարտարապետ։ 1998 թվականին հրավիրվել է Երևան և նշանակվել Երևանի քաղաքապետարանի ճարտարապետության և քաղաքաշինության վարչության «Քաղաքաշինություն» պետական փակ բաժնետիրական ընկերության գործադիր տնօրեն։ 2004 թվականին եղել է Երևանի «Հյուսիսային պողոտա և կասկադ» ծրագրերի իրականացման գրասենյակի տնօրեն, 2004-2007 թվականներին՝ Երևանի քաղաքապետարանի ճարտարապետության և քաղաքաշինության վարչության պետի տեղակալ։ 2007 թվականին նշանակվել է Երևանի քաղաքապետարանի «Երևաննախագիծ» ինստիտուտի տնօրենի տեղակալ։ Հայաստանի Հանրապետությունում և հանրապետությունից դուրս նրա նախագծով կառուցվել են բազմաթիվ բնակելի բարձրահարկ բազմաբնակարան շենքեր, անհատական մենատուն-դղյակներ, հասարակական այլ շինություններ։


== Մրցանակներ ==
1975 թվականին արժանացել է ԼԿԵՄ Երևանի քաղկոմի դափնեկրի կոչման և Կուբա մեկնելու ուղեգրի ( Հայրենական մեծ պատերազմի 30-ամյակի առթիվ զոհվածների հիշատակի հուշարձանի լավագույն ստեղծագործության համար)։
1981 թվականին դարձել է համամիութենական մրցույթի դափնեկիր (նոր տիպի բնակելի շենքերի նախագծային առաջարկի համար)։
1984 թվականին դարձել է համամիութենական ստուգատեսի դափնեկիր (տարվա լավագույն ճարտարապետական ստեղծագործության համար)։


== Ստեղծագործությունները ==
«Նիգ-Ապարան» հայրենակցական բարեգործական հասարակական կազմակերպության "Պատվավոր անդամ - Մեր բարեկամ" մեդալը (2005),
Հայկական տառերի հուշարձանախումբը Ապարան-Երևան ավտոմայրուղու աջ կողմում, Ապարանի և Աշտարակի վարչական սահմանագլխին (2005 թվական, նախագծի հեղինակ՝ Աղվան Հովսեփյան, տառերի հեղինակ՝ Ֆրեդ Աֆրիկյան),
Շախմատի աշխարհի չեմպիոն Տիգրան Պետրոսյանի արձանը Ապարանի հրապարակում (2005 թվական, համահեղինակ՝ Հրաչյա Գալստյան),
Խաչքար-մահարձան մանազկերտցի նախնիներին Արա (գյուղ)ի գերեզմանոցում (2007),
Շենավան գյուղի վերաբնակեցման 180-ամյակին նվիրված հուշարձան /Շենավան/ (12.07.2010 թվական, նախագծի հեղինակ՝ Աղվան Հովսեփյան)։
Շտուտգարտ (այլ կիրառումներ)

Շտուտգարտ, կարող է վերաբերել՝

Շտուտգարտ - քաղաք Գերմանիայում
Շտուտգարտ - մասնագիտացված ֆուտբոլային ակումբ է Շտուտգարտից
(7424) 1992 PS6

(7424) 1992 PS6, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի օգոստոսի 6-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,349415 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1255 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5733 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1315,34 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,273693 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,54° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7424) 1992 PS6 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կրասնոսելսկ (գյուղ, Չոյսկի շրջան)

Կրասնոսելսկ (ռուս.՝ Красносельск), գյուղ Ռուսաստանի Ալթայի հանրապետության Չոյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 214 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անորի (Բրազիլիա)

Անորի (պորտ.՝ Anori), համայնք Բրազիլիայում՝ Ամազոն նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ամազոնաս մարզում։ Մտնում է Կոարի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 16 246 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 6 274,5 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝1,81 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը՝ դեկտեմբերի 31-ն է։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1956 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 29.405 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2004 թվականի դրությամբ, կազմում է 2.613,06 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,642 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Էմանուելե Պեսարեզի

Էմանուելե Պեսարեզի (իտալերեն՝ Emanuele Pesaresi, դեկտեմբերի 10, 1976(1976-12-10), Անկոնա, Իտալիա), իտալացի նախկին ֆուտբոլիստ, ով վերջին անգամ խաղացել է Սերիա D-ում, Անկոնա 1905 ֆուտբոլային ակումբի կազմում։ Նա արագ և ագրեսիվ պաշտպան էր, ով հայտնի էր իր արագության և հակագրոհներ կազմակերպելու կարողության համար։


== Ակումբային կարիերա ==
Պեսարեզին սկսել է իր կարիերան հայրենի քաղաքի Անկոնա ակումբում, Սերիա B-ում։


=== Սամպդորիա ===
1995 թվականին նա տեղափոխվել է Serie A` խաղալով Սամպդորիա ակումբում։ 1998-99 մրցաշրջանում չընդգրկվելով հիմնական կազմում, նա վարձավճարով տեղափոխվել է Սերիա B` խաղալով Նապոլի ֆուտբոլային ակումբում։ 1999-2000 մրցաշրջանում նա վերադարձել է Սամպդորիա` խաղալով սակայն Սերիա B-ում։


=== Լացիո ===
2000 թվականին նա տեղափոխվել է Սերիա A` խաղալով Լացիո ֆուտբոլային ակումբում։ Նա ընդամենը երկու անգամ է խաղացել Սերիա A-ում` 2000-2001 թվականներին։ Հաջորդ մրցաշրջանում նա վարձավճարով տեղափոխվել է Բենիֆիկա ֆուտբոլային ակումբ։


=== Կիևո ===
2002 թվականին նա տեղափոխվել է Սերիա A` խաղալով Կիևո ֆուտբոլային ակումբում` որպես Քրիստիան Մանֆրեդինիի գործարքի մաս։ Նա 2002-2003 մրցաշրջանում լիգայի ընթացքում ընդգրկվել է հիմնական կազմում 7 անգամ։ Հետո նա թողել է Տերնանան` տեղափոխվելով Սերիա B-ի Իոան ակումբ, որտեղ խաղացել է 22 խաղ։


=== Սերիա B ===
2004-05 մրցաշրջանում մեկ անգամ խաղալուց հետո, նա տեղափոխվել է Սերիա B` միանալով Տորինո ֆուտբոլային ակումբին 2005 թվականի հունվարին։ Հետո նա մնացել է Սերիա B-ում` խաղալով Պեսկարա և Տրիեստինա ֆուտբոլային ակումների համար։ 2007-08 մրցաշրջանում նա նոր պայմանագիր է կնքել Տրիեստինայի հետ։ Նա 27 խաղերում անցկացրել է 24 մեկնարկ։


=== Ուշ կարիերա ===
2008-09 մրցաշրջանում նա խաղացել է Կրեմոնեսեում` մասնակցելով Lega Pro Prima դիվիզիոնին։
Գրեթե մեկ տարի պայմանագրից դուրս մնալուց հետո նա համաձայնել է միանալ Eccellenza Marche-ի Piano San Lazzaro սիրողական թիմին 2009-10 մրցաշրջանի վերջին շրջանի համար։
2010–11 մրցաշրջանում նաև նա խաղում է որպես ավագ՝ նույն թիմի հետ, որը 2010-ի ամռանը դարձել է Անկոնա 1905։


== Միջազգային կարիերա ==
Պեսարեզին ոսկե շքանշան է ստացել 1997 թվականի Միջերկրածովյան խաղերում Իտալիայի մինչև 21 տարեկանների հավաքականում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
FIGC Archived 2016-03-03 at the Wayback Machine. (իտալ.)
Շապադինիայի գավառ

Շապադինիայի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Chapadinha), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Մարանիան նահանգի մեջ։ Մտնում է Մարանիան նահանգի արևելյան մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 190 178 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 10 030,543 կմ²։ Բնակչության խտությունը 19,0 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 262 244 172,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 1 407,23 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,566


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Անապուրուս
Բելագուա
Բրեժու
Բուրիտի
Շապադինյա
Մատա Ռոմա
Միլագրիս դու Մարանյան
Սան Բենեդիտու դու Ռիու Պրետու
Ուրբանու Սանուս
Աշուշա բդեշխ

Աշուշա Բ (ծննդյան թվականն անհայտ - 470, 5-րդ դար), Գուգարաց բդեշխ (455 - 470 թվականներ), Տաշիրի իշխան, Միհրանյանների իշխանական տոհմից։ Աշուշան Գուգարաց բդեշխ Բակուր Ա-ի որդին է, Անուշվռամ Արծրունու ամուսինը և Վազգեն բդեշխի ու Ջոջիկի հայրը։
Աշուշա բդեշխը հրավիրել է Մեսրոպ Մաշտոցին իր իշխանությունը (Տաշիր)՝ լուսավորությունը տարածելու համար։ Նա եղել է այն նախարարների մեջ, որոնք 450 թվականին Հազկերտ Բ-ի հրամանով կանչվել էին Տիզբոն։ Մահապատժի սպառնալիքի տակ բոլոր նախարարները առերես ուրացել են իրենց հավատքը։ Հազկերտ Բ-ն, պատանդ պահելով մարզպան Վասակ Սյունու որդիներին ու Գուգարքի բդեշխ Աշուշային, հայ նախարարներին 700 մոգերի և հսկիչ զորախմբի ուղեկցությամբ ճանապարհել է Հայաստան՝ հանձնարարելով 1 տարում եկեղեցիները վերածել մեհյանների ու կրակատների և կառուցել ատրուշաններ։ Հայ նախարարները վերադարձել են հայրենիք՝ անհրաժեշտ դիմադրություն կազմակերպելու հույսով։ Վարդանանց պատերազմից հետո 455 թվականին, Աշուշան խնդրեց Հազկերտ Բ-ին և ազատեց Վահան, Վասակ և Արտաշես Մամիկոնյաններին, որոնք պատանդ էին Պարսից արքունիքում և որոնց իր հետ տանելով, պահում է իր մոտ։
Աշուշա բդեշխից մնացել է իր կնիքը՝ այս հունարեն արձանագրությամբ. «Ασουσας πιτιαξης Ιβιρων Καρχηδων?»:


== Աշուշայի ընտանիքը ==
Աշուշան ամուսնացել էր Անուշվռամ (Անույշվռամ) Արծրունու հետ, որից ծնվել էին՝

Վազգեն բդեշխ X Շուշանիկ Մամիկոնյան՝ Վարդան Մամիկոնյանի դուստրը (3 որդի)
ՋոջիկՆրա կինը քույրն էր Աղան Արծրունու և Ձվիկ Արծրունու, որը Հմայակ Մամիկոնյանի կինն էր։


== Տես նաև ==
Վարդանանք (պատմավեպ)
Վարդանի և հայոց պատերազմի մասին


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Հայոց անձնանունների բառարան, Հրաչյա Աճառյան, 1942 թ. Հատոր 1, Ցուցակ 1, Էջ 191-192
Կորյուն «Վարք Մաշտոցի», 20
Ստեփանոս Օրբելյան «Պատմութիւն տանն Սիսական», ժզ
Մովսես Կաղանկատվացի «Պատմութիւն Աղուանից աշխարհի», Բ. գ. Հաշտուշտ (Էմինի հրատ.), Աշուշայի (Շահն. հրատ.)
Սիմեոն Ապարանցի «Վիպասանություն», 49.
Մովսես Խորենացի «Հայոց Պատմություն», Գ. կ. (Աշուշայէ)
Միքայել Չամչյան հատոր Ա - 508, 518, հատոր Բ - 32, 38, 40, 121
Ֆերդինանդ Հուստի «Iranisches Namenbuch» (Marburg, 1895), 48 ա
Վրացական աղբյուրներ, Ա. 11
Ժանտախտի տարվա օրագիր

«Ժանտախտի տարվա օրագիր» (անգլ.՝ A Journal of the Plague Year), Դանիել Դեֆոյի պատմական վեպը, որն առաջինը թողարկվել է 1722 թվականի մարտին։


== Նկարագրություն ==
Ստեղծագործությունն իրենից ներկայացնում է Մեծ ժանտախտի ժամանակ մարդկային գոյատևման փորձի մասին վեպավորված հաշվետվություն։ Գործողությունը տեղի է ունենում Լոնդոնում 1665 թվականին։ Պատմությունը կառուցված է մոտավոր ժամանակագրությամբ, թեև առանց գլուխների կամ մասերի բաժանելու։
Իր գրքում Դեֆոն քիչ աշխատանք չէ կատարում ճշմարտանման արդյունքի հասնելու համար՝ նկարագրելով կոնկրետ մարդկային շրջապատը, փողոցները, և նույնիսկ տները, որտեղ տեղի են ունեցել այս կամ այն իրադարձությունները։
Վեպը կարելի է համեմատել Սամյուել Փիփսի օրագրերից ստացված իրական հաշվետվությունների հետ, որոնք գրվել են ժանտախտի ժամանակաշրջանում։ Դեֆոյի շարադրանքը, թեև ռոմանականացված է, շատ ավելի համակարգվածնև մանրամասն է, քան Փիփսի շարադրանքը։
Բացի այդ, վեպը կարելի է համեմատել «Նշանվածները» վեպում ժանտախտի նկարագրության հետ, որի հեղինակը իտալացի գրող Ալեսանդրո Մանձոնին է։ Չնայած որոշ նմանակումներին (օրինակ, երկու վեպերը գրվել են շատ տարիներ անց՝ համաճարակի ավարտից հետո), երկու գրողներն էլ օգտագործում են տարբեր ոճական մեթոդներ. Դեֆոյի աշխատանքը լի է դետալներով, բայց գրված է անվախ ոճով, իսկ Մանձոնին ոչ միայն վերստեղծել է Միլանի ընդհանուր մթնոլորտը, այլև վերլուծել է ժանտախտի անհատական արձագանքը իրեն բնորոշ բանաստեղծական զգայունությամբ։


== Ամբողջական անվանում ==
«Ժանտախտի տարվա օրագիր, որը պարունակում է դիտարկումներ և հիշողություններ ինչպես հասարակական, այնպես էլ զուտ անձնական իրադարձությունների մասին, որոնք տեղի են ունեցել Լոնդոնում 1665 թվականի վերջին մեծ փորձության ժամանակ։ Գրված է այն քաղաքի բնակչի կողմից, որն այս ամբողջ ընթացքում Լոնդոնից չի հեռացել»։


== Տես նաև ==
«Նշանվածները»«Դեկամերոն»


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
[1]
[2]
Կկուն և սարյակը

«Կկուն և սարյակը», Լեոնիդ Ամալրիկի և Վլադիմիր Պոլկովնիկովի խորհրդային մուլտֆիլմը, որն ստեղծվել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում 1949 թվականին, ըստ Սերգեյ Միխալկովի համանուն առակի։


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմի գլխավոր հերոսները տարածված թռչուններն են` կկուն և սարյակը։ Սարյակները ձագեր են ունեցել, և ընտանիքը շատ ուրախ է այդ առթիվ։ Նրանց շնորհավորելու է գալիս ճնճղուկը։ Նրանց ընտանիքը ավելի է մեծանում, և դա հիանալի էր։ Երջանիկ հայրը ուրախ երգում էր, և այդ ձայնի վրա գալիս է կկուն։ Նա չէր կիսում նրանց ուրախությունը, քանի որ նրա համոզմամբ ավելի լավ է լինել միայնակ, քան ընտանիքում։ Կկուն անգամ թուխս չի նստում։ Բայց սարյակներին հաջողվում է ապացուցել կկվին, որ ընտանիքը հենարան է և՛ ուրախության, և՛ տխրության ժամանակ, և այդ պատճառով այն անհրաժեշտ է բոլորին։


== Գրքի և մուլտֆիլմի տարբերություն ==
Մուլտֆիլմում ցինը նախ ուտում է կկվին, իսկ հետո, փորձում է հարձակվել սարյակների վրա, նրանցից հակահարված է ստանում և հեռանում է։ Գրքում ամեն ինչ հակառակն է։


== Հեղինակներ ==
Բեմադրող ռեժիսորներ - Լեոնիդ Ամալրիկ, Վլադիմիր Պոլկովնիկով
Սցենարիստ - Սերգեյ Միխալկով
Բեմադրող նկարիչ - Ալեքսանդր Տրուսով
Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ - Նադեժդա Պրիվալովա, Ֆեոդոր Խիտրուկ, Ալեքսանդր Բելյակով, Դմիտրի Բելով, Լև Պոպով, Բորիս Պետին, Իոսիֆ Ստարյուկ
Օպերատոր - Նիկոլայ Վոինով
Կոմպոզիտոր - Յուրի Նիկոլսկի
Հնչյունային օպերատոր - Նիկոլայ Պրիլուցկի
Ռեժիսորի օգնական - Իրինա Կուլնյովա
Ֆիլմի նախնական տարբերակի լուսագրերում նշված չէին հնչյունավորողների անունները։ Ֆիլմը վերականգնվել է 2001 թվականին, և այնտեղ արդեն նշված են հնչյունավորող նոր դերասանների անունները։


== Պարգևներ ==
1950 թվական-Կառլովի Վարիի 5-րդ միջազգային կինոփառատոնի պատվավոր դիպլոմ։


== Վերահնչյունավորում ==
2001 թվականին վերաթողարկվել է և վերահնչյունավորվել (դասական երաժշտությունը դարձել է սինթեզային)։
Այժմ այն ցուցադրվում է «Կարուսել», «Մանկական», «Նոստալգիա», «Իմ ուրախություն», «Մուլտիմանիա» և «Մոսկվա.վստահություն» ալիքներով։ 2001 թվականին թողարկվել է տեսաերիզով։ Սակայն վերահնչյունավորումը շատ անգամ է քննադատության ենթարկվել որպես «հակախորհրդային»։


== Ծանոթագրություններ ==
Դրախտային թռչուն

Դրախտային Թռչուն, նվաղ համաստեղություն հարավային երկնքում, որն առաջին անգամ բացատրվել է 16-րդ դարում։ Համաստեղության հարևաններն են Հարավային Եռանկյունին, Կարկինը, Ճանճը, Քամելեոնը, Օկտանտը, Սիրամարգը և Զոհասեղանը։


== Աստղեր ==
Հակառակ անվանը՝ այս համաստեղությունը խավար և քիչ աչքի ընկնող է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
WIKISKY.ORG, Դրախտային Թռչուն
Ռոբերտ Միտչեմ

Ռոբերտ Միտչեմ (անգլ.՝ Robert Mitchum, լրիվ անուն ազգանունը՝ Ռոբերտ Չառլզ Դերմեն Միտչեմ, օգոստոսի 6, 1917, Բրիջպորտ, Կոնեկտիկուտ, ԱՄՆ - հուլիսի 1, 1997, Սանտա Բարբարա, Կալիֆոռնիա), ամերիկացի դերասան, նաև քանթրի ոճի երգիչ, Ամերիկյան բոլոր ժամանակների ֆիլմերի 100 մեծագույն աստղերի ցանկում 23-րդն է։
Մեկական անգամ ներկայացվել է Օսկարի և BAFTA-ի, ստացել է 1 Ոսկե Գլոբուս կինոյում ունեցած ավանդի համար։ 1984 թվականին Հոլիվուդյան փառքի ծառուղում բացվել է նրա աստղը։


== Ֆիլմագրություն ==
Խաղացել է մոտ 130 ֆիլմում, որոնցից են՝ 

1947 - «Անցյալից»
1951 - «Նրա երազանքի կինը»
1951 - «Ռեկետ»
1952 - «Մակաո»
1957 - «Երկինքները ամեն ինչ գիտեն, միստր Էլլիսոն»
1959 - «Բարկության բարձունքներ»
1962 - «Վախի հրվանդանը»
1962 - «Ամենաերկար օրը»
1963 - «Ադրիան Մեսենջերի ցուցակը»
1974 - «Յակուձա»
1976 - «Վերջին մագնատը»
1982 - «Չեմպիոնական առաջնության սեզոն»
1988 - «Նոր Սուրբ Ծննդյան հեքիաթ»
1989 - «Վարդի եղբայրություն»
1990 - «Գիշերային ուղեկիցը»
1991 - «Վախի հրվանդանը»
1995 - «Մեռյալը»


== Ծանոթագրություններ ==
Illegal (երգ)

«Illegal» (թարգմ․՝ «Հանցագործություն»), կոլումբիացի երգչուհի Շակիրայի «Oral Fixation, Vol. 2» (2005) երկրորդ անգլալեզու ստուդիական ալբոմի երրորդ և վերջին սինգլը։ Երգի ձայնագրությանը մասնակցել է մեքսիկացի կիթառահար Կառլոս Սանտանան։ Սինգլը հիթ է դարձել այնպիսի երկրներում, ինչպիսիք են Իտալիան և Նիդեռլանդները։


== Երգի մասին ==
«Illegal»-ը Շակիրայի և Կառլոս Սանտանայի երաժշտական համագործակցությունն է։ Երգը լավ է ընդունվել երաժշտական քննադատների կողմից և կարևորվել որպես Շակիրայի՝ անգլերեն երգեր գրելու անընդհատ զարգացող ունակության օրինակ։ Allmusic-ի խմբագիր Սթիվեն Թոմաս Էրլևայնը նշել է, որ երգչուհին անսպասելի ուղղություններ է ընտրում իր երաժշտության համար։


== Երգացանկ ==


== Հիթ-շքերթներ ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կլյուչիի շրջան

Կլյուչիի շրջան (ռուս.՝ Ключевский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ալթայի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կլյուչի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3043 կմ²։


== Բնակչություն ==
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 18211 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,98 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ցեպկովսկի գյուղական խորհուրդ (Գադյաչսկի շրջան)

Ցեպկովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Ціпківська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ցեպկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 720 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 29,47 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 24,43 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 1 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Սազել

Սազել (վրաց.` საძელი - Սաձելի), հայաբնակ գյուղ Վրաստանի Սամցխե-Ջավախք մարզի Ախալցխայի շրջանում, Ախալցխայից 4 կմ արևմուտք։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 1220 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
Համաձայն 2002 թվականի տվյալների, գյուղն ուներ 607 բնակիչ, հիմնականում հայեր, որից 275 տղամարդ և 332 կին, իսկ 2014 թվականին, գյուղում արդեն ապրում էր 381 մարդ, որից 173 տղամարդ և 208 կին։
Բնակիչներն զբաղվում են հացահատիկային բույսերի, եգիպտացորենի և կարտոֆիլի մշակությամբ, բանջարաբուծությամբ, պտղաբուծությամբ և անասնապահությամբ։ Գյուղում գործում էր միջնակարգ դպրոց, ակումբ, գրադարան և բուժկայան։


== Պատմությունը ==
Սազել գյուղի բնակիչները եկել են Էրզրումի նահանգից` 1828 թվականին։ Գյուղի եկեղեցին (Սուրբ Խաչ) կառուցվել է 1881 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Սանսկրիտական գրականություն

Սանսկրիտական գրականություն, հնդկական գրականության ընդհանրություն՝ դասական սանսկրիտով։ Սանսկրիտական գրականությունը I հազարամյակում առաջատար է եղել Հնդկաստանում։ Հաճախ հասկացվել է լայն իմաստով․ նրա մեջ ընդգրկվել են վեդայական և էպիկական սանսկրիտով, ինչպես նաև պրակրիտներով հուշարձանները։ Ազգային գրականությունների և ազգամիջյան նոր գրական ընդհանրությունների կազմավորմանը համեմատ՝ սանսկրիտական գրականության նշանակությունն սկսել է ընկնել։ Սանսկրիտական գրականությունը, որ Հնդկաստանի ժողովուրդների միատեղված գրական փորձ է, ներառել է դրանց բանահյուսական և գրական ավանդույթները։ Առավել վաղ ներկայացուցիչներն են բանաստեղծ և դրամատուրգ Աշվագհոշան (II դար) և դրամատուրգ Բհասան (մոտ IV դար)։ I հազարամյակի կեսին և վերջին ստեղծվել են Կալիդասայի, Բհավաբհուտիի, Շուդրակայի, Վիշաքադատայի դրամաները, Ամարուի, Բհարթրիհարիի քնարերգությունը, Վասուբանդհուի, Բանայի, Դանդինի արձակը, գրական ձև ստացած «Բրիհաթքաթհա», «Պանչատանտրա», «Շուքասափթաթի» և այլ բանահյուսական հուշարձաններ, երգիծական ֆարսերը, որոնք համաշխարհային նշանակություն ունեն։ Սանսկրիտական գրականությունը ոչ միայն արտացոլել է Հնդկաստանի ժողովուրդների սոցիալական ու մշակութային զարգացման ողջ հակասականությունը հնում և վաղ միջնադարում, այլև ազնվականական միտումների կողքին միաժամանակ զարգացրել է հասարակական մտքի առաջադիմական հոսանքների հետ կապված դեմոկրատական միտումները։ Սանսկրիտական գրականության շրջանակներում են առաջընթաց ապրել գրականության տեսությունն ու գեղագիտությունը։ Սանսկրիտական գրականությունը կարևոր տեղ է գրավում պատմագրական․ համաշխարհային պրոցեսում։ «Պասնչատանտրա», «Վետալայի 25 պատմությունները», «Թագավորական գահի 32 պատմությունները», «Թութակի 70 պատմությունները» ժողովրդական գրքերը ընդունվել և մշակվել են տարբեր ժողովուրդների (այդ թվում նաև եվրոպական) գրականություններում։
Կուչերովկա (Չերնյանիցայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կուչերովկա (այլ կիրառումներ)Կուչերովկա (ռուս.՝ Кучеровка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոտելնիչսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Չերնյանիցա գետի աջ ափին՝ 17 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Գետի ակունքը գտնվում է Բիրտյաևի գյուղում, Կոտելնիչայից 5 կմ դեպի հյուսիս-արևելք։ Գետը հոսում է դեպի արևմուտք։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300312111100036079
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111103607
Ավազանի կոդը - 10.01.03.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Աբբեի դը Բելլոք

Աբբեի դը Բելլոք (ֆր.՝ Abbaye de Belloc) կամ Աբբեի Նոտր Դամ դը Բելլոք (ֆր.՝ Abbaye Notre-Dame de Belloc), ֆրանսիական կոշտ պանիր, որը պատրաստում են այծի կաթից։


== Պատմություն ==
Պանիրը պատրաստում են Նոտր Դամ դը Բելլոք վանքում՝ սկսած 1960-ական թվականներից։ Այն քիչ տեսակի պիրենեյան պանրատեսակներից է, որը վաճառվում է Փարիզում։


== Պատրաստում ==
Աբբեի դը Բելլոք պանիրը պատրաստվում է ավանդական եղանակով։ Պատրաստման համար անհրաժեշտ է Բասկերի Երկրի կարմրաքիթ այծերի չպաստերիզացված անքաշ կաթ։ Պանրատեսակի պատրաստումը սկսվում է կաթի մակարդմամբ։ Այն բանից հետո, երբ մակարդի կտորները սկսում են հեշտորեն փշրվել, ընդհանուր զանգվածը սկսում են դանդաղորեն խառնել։ Դրանից հետո մակարդված ամբողջ զանգվածը մամլում են և աղ անում։ Հետո տեղափոխում են աղաջրի մեջ և թողնում, որ հասունանա։ Պանիրը հասունանում է սառը նկուղներում՝ վեց ամիսների ընթացքում։


== Նկարագիր ==
Պանրի գլուխն ունի հարթ սկավառակի տեսք՝ ուռուցիկ ծայրերով։ Տրամագիծը կազմում է 25 սմ, բարձրությունը՝  8,5-ից 11 սմ։ Քաշը սովորաբար տատանվում է 4,5-ից 5,5 կգ։ Գլուխը պատված է բնական պուտիկավոր բորբոսով, որն ունի գորշ, վառ շագանակագույն, կարմիր կամ շագանակագույն երանգներ։ Կեղևի տակ գտնվում է խիտ և առաձգական կաթնասպիտակ երանգով միջուկը։ Պանրատեսակն աչքի է ընկնում մեծ յուղայնությամբ։
Պանրատեսակն աչքի է ընկնում նուրբ համով՝ կարամելի և մրգերի համային երանգներով, ինչպես նաև պարունակում է այծի կաթի և ընկուզեղենի թեթև համային հատկանիշներ։
Օգտագործվում է որպես առանձին ուտեստ։ Հրամցնում են հացով և քաղցր սպիտակ գինով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Կաղապար:Книга:Французские сыры: иллюстрированная энциклопедия
Джульет Харбатт Лучшие сыры мира. — М.: Издательство «BBPG», 2012. — 352 с. — ISBN 978-5-93679-168-0


== Արտաքին հղումներ ==
Professional Chef
Euskalnet
Գարապազարի վանք

Գարապազարի վանք, վանք Կիլիկյան Հայաստանում, Կարս-Բազար գյուղաքաղաքի մոտ։ Ըստ հիշատակությունների, պահպանվում էին փոքրիկ քարաշեն եկեղեցու փլատակները։


== Ծանոթագրություններ ==
Լիգա (այլ կիրառումներ)

Լիգա, կարող է վերաբերել՝

Լիգա - նոտագրության մեջ աղեղնաձև նշան
Լիգա - երկարության միավոր էր Արևմտյան Եվրոպայի մի շարք երկրներում և այդ երկրների գաղութներում Լատինական Ամերիկայում
Կոնից (այլ կիրառումներ)

Կոնից կարող է վերաբերվել.

Կոնից, քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնություն վարչական կազմավորման համանուն համայնքում։
Կոնից, համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնություն վարչական կազմավորմում։
Ղզըլթութ (Սեբաստիայի գավառ)

Ղզըլթութ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (146401-146500)

Աստերոիդների ցանկ (146301-146400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (146501-146600)
 Աստերոիդների ցանկ (146301-146400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (146501-146600)
Վայրէջք (ֆիլմ)

«Վայրէջք» (անգլ.՝ The Descent), 2005 թվականի ռեժիսոր Նեիլ Մարշալի բրիտանական սարսափ ֆիլմ։ Ֆիլմը պատմում է աղջիկների խմբի մասին, որոնք մտել էին քարանձավ և հետ չէին վերադարձել։ Քիչ բյուջե ունեցող ֆիլմը հավաքել է ավելի քան 57 միլիոն դոլար, և 2007 թվականին դառնում է Սատուրն կինոմրցանակի դափնեկիր՝ «Լավագույն սարսափ ֆիլմ» անվանակարգում։


== Սյուժե ==
Երիտասարդ կանանց մի խումբ, հետաքրքրվելով սպորտի էքստրեմալ մարզաձևերով, որոշում են այցելել քարանձավ, որը տեղակայված է Ապալաչներում։ Կանայք իջնում են քարանձավ, և Սառան մի նոր և շատ նեղ անցք է հայտնաբերում։ Շարժվելով հետաքրքրությամբ նրանք սողում են այդ անցքով, բայց հանկարծակի նրանց հետևից անցքը փակվում է։ Պարզվում է, որ խմբի ղեկավարը՝ դեռ վաղուց ընտրված քարանձավի փոխարեն նրանց տարել էր չուսումնասիրված քարանձավ, որի պատճառով փրկարարներին անհայտ է իրենց գտնվելու վայրը։ Մի փոքր վիճաբանությունից հետո կանայք սկսեցին ելքի ճանապարհ փնտրել՝ ավելի ու ավելի խորանալով քարանձավի մեջ։
Նրանք հայտնաբերում են երկաթե կարթ, որը պատրաստվել էր մոտավորապես 100 տարի առաջ։ Պարզ է դառնում, որ քարանձավը ուսումնասիրվել է իրենցից շատ տարի առաջ, բայց այս քարանձավի մասին մինչև հիմա ոչինչ հայտնի չէր։ Ելք փնտրելիս Հոլին փոս է ընկնում և կոտրում է ոտքը։ Այդ ժամանակ Սառան մարդ է տեսնում, բայց նրան համոզում են, որ դա միայն տեսիլք է։
Հանկարծ նրանց վրա է հարձակվում մարդանման մի հրեշ, (հնարավոր դեգրադացիայի ենթարկված ինչ-որ ցեղի սերունդներն են), և կծում է վիրավոր Հոլիին. աղջիկները խուճապի մեջ ցրվում են։ Ջունոյին հաջողվեց սպանել արարածներից մեկին, բայց նա հանկարծ մահացու վիրավորում է Բետին։ Չլսելով Բետի խնդրանքը, որպեսզի իր հետ մնա, նա խուճապի մեջ փաղչում է։ Ջունոն գտնում է Սեմ և Ռեբեկու քույրերին, որոնք պարզել էին, որ քարանձավի բնակիչները ամբողջովին կույր էին և շարժվում էին միայն ձայնի վրա։ Շուտով Սեմը և Ռեբեկան մահանում են։ Սառան հայտնաբերում է ողջ մնացած Բետին, ով նրան պատմում է, որ Ջունոն վիրավորել է նրան և խնդրում է չվստահել Ջունոյին։ Բետը նաև հաղորդում է, որ Ջունոն Սառայի մահացած ամուսնու սիրուհին է եղել։ Բետի խնդրանքով Սառան սպանում է իրեն։
Սառայի և Ջունոյի հանդիպումից հետո նրանց վրա են հարձակվում մի քանի արարածներ, բայց աղջիկներին հաջողվում է հաղթել նրանց։ Սառան Բետի ճակատագրի մասին է հարցնում, բայց Ջունոն խաբում է նրան։ Ջունոն Սառային ասում է, որ տեղյակ է իր և իր ամուսնու կապի մասին, խփում է Սառայի ոտքին և թողնում է նրան արարածների համար որպես ուտելիք։ Փախչելով Սառան ընկնում է փոսի մեջ և կորցնում է գիտակցությունը։ Արթնանալով Սառան լույս է նկատում, գտնում է ելքը, դուրս գալիս և գնում մեքենայով։ Մեքենայի մեջ Սառան տեսնում է արնաշաղաղ Ջունոյին, հետո ուշքի է գալիս փոսում։ Պարզ է դառնում, որ նա երազ էր տեսնում և դեռ գտնվում է քարանձավում։
Սառայի մոտ հալուցինացիաներ է սկսվում և նրան թվում է, որ իր առջև նստած է իր մահացած աղջիկը։ Ֆիլմը վերջանում է մարդկանց ճիչով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Спуск»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Спуск»(անգլ.) ֆիլմը Allmovie կայքում:
Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի տաճար

Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի Տաճար (ռուս.՝ Stolnica svetega Janeza Krstnika), կաթոլիկ տաճար Սլովենիայի Մարիբոր քաղաքում։ Մարիբորի արքեպիսկոպոսության մայր տաճարն է, ճարտարապետական հուշարձան։ Գտնվում է Սլոմշեկի հրապարակում։


== Պատմություն ==
Տաճարը կառուցվել է 12-րդ դարի առաջին կեսին՝ որպես ռոմանական ոճով եռանավ բազիլիկ։ Սկզբնապես եկեղեցին օծվել է Սուրբ Թովմաս առաքյալի պատվին, 1254 թվականին ստացել է նոր հովանավոր՝ կոչվելով Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի անունով։  12-15-րդ դարերի ընթացքում բազմիցս ընդլայնվել և վերակառուցվել է, որի ընթացքում տաճարի ռոմանական միջուկին ավելացվել են գոթական տարրեր։ Ժամանակակից տաճարի գոթական պրեսբիտերիան թվագրվում է 14-րդ դարով, գլխավոր նավը՝ 15-րդ դարով։ 1623 թվականին կառուցվել է 76 մետր բարձրություն ունեցող զանգակատուն, որն ավելի ուշ քանդվել է կայծակից։ 18-րդ դարի վերջին ավերվածի փոխարեն կառուցվել է ժամանակակից 57 մետրանոց զանգակատունը (հին զանգերից պահպանվում է միայն Հովհաննես Մկրտչի (1651 թվական) զանգը)։ 18-րդ դարում եկեղեցում կառուցվել են բարոկկո ոճով մի քանի կողային մատուռներ, այդ թվում՝ Սուրբ Ֆրանցիսկ Քսավիերի և Սուրբ Խաչի  մատուռները։
1857 թվականին Լավանտի եպիսկոպոսների ամբիոնը տեղափոխվել էՄարիբոր  եպիսկոպոս Սլոմշեկի կողմից, ինչից հետո Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցին ստացել է մայր տաճարի կարգավիճակ։
1996 թվականին Սուրբ Խաչի մատուռ են տեղափոխվել եպիսկոպոս Սլոմշեկի մնացորդները, որը դասվել է երանելիների շարքը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տաճարի պաշտոնական կայք Archived 2019-05-30 at the Wayback Machine.
Տաճարի մասին (սլովեն.)
Մատիտի թեստ (Հարավաֆրիկյան Հանրապետություն)

Մատիտի թեստ, ՀԱՀ-ում ապարտհեյդի դարաշրջանում վիճահարույց դեպքերում անձանց սպիտակ կամ խառը ծագման  («գունավոր») պատկանելիության գնահատման մեթոդ, որը հմնված է նրա վրա, արդյոք անձը գլխին ունի «աֆրիկյան» գանգրահեր մազածածկույթ։  
Այս և մյուս ավելի բարդ թեստերը մշակվեցին 1950 թվականին «Բնակչության գրանցման մասին օրենքի» ընդունումից հետո, որով սահմանվում էր սպիտակ, գունամորթ և սևամորթ խմբի անձանց առանձին բնակվելու կարգ։
Մեթոդի էությունն այն էր, որ փորձարկման ենթարկվող անձի մազերի մեջ տեղադրվում էր մատիտ։ Եթե մազերի մեջ խրված մատիտը վայր չէր ընկնում գլուխը կախելիս, դա համարվում էր «գունամորթների» խմբին անվերապահ պատկանելիության վկայություն։
Խնդիրն այն էր, որ այդ ժամանակաշրջանում երկրում զգալի տոկոս էր կազմում խառը ծագման բնակչությունը։ Դեռ ավելին, 18-19-րդ դարերում աֆրիկաներների շրջանում հազվադեպ չէին սեռական հարաբերությունները սևամորթերի հետ, քանի որ վերաբնակիչների կանայք քիչ էին և չէին հերիքում։ Ռասիզմը սկսեց արմատավորվել նրանց շրջանում խոշոր ագրարային տնտեսությունների ստեղծման հետ մեկտեղ, որտեղ աշխատում էին սևամորթ ստրուկներ, ինչպես նաև կոսաների և զուլուսների միջև սահմանային պատերազմների հետևանքով։
Հաճախակի միևնույն ընտանիքի անդամները թեստի արդյունքում կարող էին դասվել տարբեր ռասայական խմբերի, որի հետևանքով էլ ստիպված էին ապրել առանձին։ Նմանատիպ օրինակ (թեստի արդյունքում) է ներկայացված «Մաշկը» (2009) ֆիլմում, որտեղ Սանդրա Լեյնգը, ծնված լինելով սպիտակամորթ ծնողների ընտանիքում, ուներ դեմքի մաշկի որոշակի աֆրիկյան թուխ գույն։ Թեստի արդյունքներով աղջիկը դասվել էր «գունավորների» խմբին։ Չնայած հետագայում գենետիկական թեստի արդյունքներով հիմնավորվեց նրա ազգակցական կապը հոր հետ, սակայն աղջիկը ստիպված էր լքել ծնողներին և ընտանիք կազմել սևամորթի հետ։
Թեստը կարող էր կիրառվել նաև այն սևամորթերի նկատմամբ, ովքեր ցանկանում էին անցնել «գունավորների» խումբ, մատիտը ամեն դեպքում մնում էր մազերի մեջ, բայց երբ այն ընկնում էր, երբ փորձարկվողը գլուխը թափ էր տալիս, այդ դեպքում նա վերաորակավորվում էր որպես  «գունավոր»։
Թեստի կիրառումը ձևականորեն դադարեցվեց 1994 թվականին ապարտհեյդի վերացման հետ կապված։ Ներկայումս այդ տերմինը լայնորեն օգտագործվում է հարավաֆրիկյան մամուլում և գրականության մեջ, որպես ռասայական նախապաշարմունքների խորհրդանիշ։


== Գրականություն ==
Sampie Terreblanche (2003)։ A history of inequality in South Africa 1652–2002։ Natal Press։ ISBN 978-1-86914-022-9 


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 375


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Սան Ֆելիու դե Կոդինաս

Սան Ֆելիու դե Կոդինաս (կատ.՝ Sant Feliu de Codines), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Բարսելոնա պրոնվիցիայի մեջ՝ Կատալոնիա ինքնավար համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Վալյես-Օրյենտալ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 5836 մարդ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2020-07-22 at the Wayback Machine.
Կողբաքար (այլ կիրառումներ)

Կողբաքար, կարող է նշանակել՝

Կողբաքար, Հայաստանի Տավուշի մարզի Կողբ գյուղի անվանումներից մեկը։
Կողբաքար, միջնադարյան բերդ Հայաստանի Տավուշի մարզում։
Բուլանըղ (դաշտ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բուլանըղ (այլ կիրառումներ)Բուլանըղ , դաշտ Հայկական լեռնաշխարհում, Արածանիի միջին հոսանքի շրջանում։ Համապատասխանում է Բիթլիսի նահանգի Մուշի գավառի Բուլանըղի գավառակին։ Ունր եռանկյունու ձև։ Հյուսիս-արևմուտքից և հարավից սահմանափակված է Խամուրի և Բուլանըղի լեռնաշղթաներով, իսկ արևելքից՝ Բլեջանի լեռնահամակարգով։ Ունի արգավանդ և բերրի հողեր, որտեղ այլևայլ կուլտուրաների հետ մշակում էին հատկապես հացահատիկ, զբաղվում էին անասնաբպահությամբ։ Դաշտն ունի ջրի առատ պաշարներ։ Ոռոգման հիմնական աղբյուրը Արածանի գետն է իր վտակներով։ Մասնագետների կարծիքով համապատասխանում է ասուրա-ուրարտական աղբյուրներում հիշատակված Թումմե երկրամասին։


== Ծանոթագրություններ ==
Էսենդարա

Էսենդարա, Էսենդերե, Էսենտերե, ձոր, ձորահովիտ Կիլիկիայում, Զեյթունի շրջանում, Ջահան (հնում՝ Պիռամոս) հետի հովտում։


== Ծանոթագրություններ ==
Հազարաբյուրաց վանք

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Նշան վանք (այլ կիրառումներ)Հազարաբյուրաց վանք (կամ Սուրբ Նշան վանք), Հայ առաքելական եկեղեցու տաճար ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Շահբուզի շրջանի (պատմական Ճահուկ գավառի) Կուքի (այժմ՝ Կուքու) գյուղից մոտ 700 մ հյուսիս, լեռնալանջի հարթ վայրում։


== Պատմություն ==
Հազարաբյուրաց վանքը կառուցվել է 10-11-րդ դարերում։ 13-րդ դարում Պռոշյանների Պապաք իշխանի հովանավորության ներքո վանքը վերանորոգվել է։ Հետագայում վերանորոգվել է նաև 15 և 17-րդ դարերում։


== Ճարտարապետություն ==
Համալիրի հորինվածքը՝ եռաբսիդ գմբեթավոր, արտաքուստ քառանկյունի, իսկ ներքուստ խաչաձև հատակագծով։ Կառուցվել է սրբատաշ բազալտից։ Մուտքը գտնվում է արևմտյան ճակատում։ Աբսիդները կիսաշրջանաձև են։ Կա ավանդատների երկու զույգ։ Ներսից կան որոշ արձանագրություններ։ Լուսամուտների և մուտքերի շուրջը կան զարդաքանդակներ։
Եկեղեցու արևմտյան ճակատին կցված է գավիթը, որից քիչ հյուսիս-արևմուտք գտնվում է վանքի գրատունը։ Հուշարձանի հյուսիսային, հարավային և արևմտյան կողմերում, պարսպի մեջ վերցված գտնվել են վանական օժանդակ այլ շինությունները, աղբյուրը, որոնք այժմ կիսականգուն կամ իսպառ քայքայված տեսքով են։
1980-ականների դրությամբ համալիրը արդեն ավերակ էր, քանդված էին եկեղեցու և արևելյան ավանդատների ամբողջ ծածկերը, պատերի վերին մասերը։


=== Գավիթ ===
14-րդ դարում նույն սրբատաշ բազալտից կառուցվել է վանքի գավիթը, որը կցված է եկեղեցու արևմտյան ճակատին։ Հորինվածքը՝ միանավ, թաղածածկ դահլիճ։ 17-րդ դարում գավիթը վերանորոգվել է։ Մուտքը գտնվում է արևմտյան ճակատում։ Ներսից կան արձանագրություններ։ Մուտքի շուրջ և ներսում կան զարդաքանդակներ։ Դեռ 1980-ականներին գավիթը կիսականգուն էր, քանդված էր ամբողջ ծածկը։


=== Գրատուն ===
13-րդ դարում եկեղեցու գավթի արևմտյան կողմում սրբատաշ և կիսամշակ քարից գրատուն է կառուցվել։ Հորինվածքը՝ միանավ, թաղակապ դահլիճ, կազմված է երկու մասից։ 17-րդ դարում ընդհանուր համալիրի հետ միասին վերանորոգվել է։ Մուտքը գտնվում է հարավային ճակատում։ Գրատան հարավային ճակատի առջև եղել է ինչ-որ շինություն։ Դեռ 1980-ականներին գավիթը կանգուն էր, քանդված էին ծածկի առանձին հատվածները։


=== Գերեզմանատուն ===
Գերեզմանատունը շահագործվում էր 10-15-րդ դարերում վանքի արևմտյան կողմում։ Այնտեղ կար 18 հարթ տապանաքար և խաչքարեր։ 3 տապանաքարերը արձանագիր էին։ 1980-ականներին տապանաքարերը տեղահան են արված, արձանագրությունները քայքայված ու եղծված են։


== Տես նաև ==
Շահբուզի շրջան
Ճահուկ (Սյունիքի գավառ)
Կուքի


== Արտաքին հղումներ ==
ԿՈՒՔԻԻ Ս. ՆՇԱՆ ՎԱՆՔ(չաշխատող հղում)


== Գրականություն ==
Արգամ Այվազյան,  Նախիջևան։ Բնաշխարհիկ պատկերազարդ հանրագիտակ։, Երևան, ««Հուշարձան» և ՀՀ ԳԱԱ «գիտություն»», 1995 — 367, էջեր 367 — 367 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սան է Գուդուլե

Սան է Գուդուլե (ֆր.՝ Sagnes-et-Goudoulet), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 134 մարդ, բնակչության խտությունը` 5.36 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 25.02 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 480 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 120 կմ հարավ-արևմուտք, Պրիվա քաղաքից` 31 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 76 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 54-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 22։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,1 %։ 54 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 50 անձ (31 տղամարդ և 19 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (1 տղամարդ և 3 կին)։ 22 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Գավազանագիրք

Գավազանագիրք, գահացանկ, հոգևոր և աշխարհիկ իշխանավորների հաջորդության ժամանակագրական ցանկ, կարգ, աղյուսակ։ Հայ միջնադարյան մատենագրության տեսակ, պատմական երկ։ Տարածված են հատկապես աստվածաշնչական նահապետների հաջորդության գավազանագրքեր, որոնք ունեն նաև տարաբնույթ տոհմածառեր կամ տոհմածառերով հավելվածներ։ Հայ մատենագրության մեջ ավելի հաճախ հանդիպում են Հայոց կաթողիկոսների գավազանագիրք-գահացանկերը, որոնք հայտնի են «Կաթողիկոսք Հայոց», «Ըստ կաթողիկոսացն Հայոց», «Անուանք հայրապետացն Հայոց» և այլ խորագրերով։ Հնագույնը վերագրվում է 5–րդ դարի մատենագիր Եզնիկ Կողբացուն։ Հայտնի է նաև նույն ցանկի Կանոնագրքի տարբերակը, որը կազմվել է Մաշտոց Ա Եղիվարդեցի կաթողիկոսի (897–898) օրոք։ Հաջորդը պատկանում է Հովհաննես Ե Դրասխանակերտցի կաթողիկոսին (898–929)՝ «Շարից հայրապետացն Հայոց յայտարարութիւն» խորագրով, որը նաև նրա «Պատմութիւն Հայոց» երկի հենքն է։ Գավազանագրքի արժեքավոր և նորություններ պարունակող տարբերակ հեղինակել է Ներսես Լամբրոնացին (1153–1198)։ Ամենատարողունակը և աղբյուրագիտական առավել մեծ արժեք ունեցողը Հայոց կաթողիկոս Կոստանդին Գ Կեսարացու օրոք (1307–1322) կազմված գահացանկն է, որն ընդարձակ և մանրամասն լինելուց բացի պարունակում է նաև Հայոց կաթողիկոս Գրիգոր Է Անավարզեցու (1293–1307) թուղթը Կիլիկյան Հայաստանի Հեթում Բ թագավորին, Սսի 1307 թվականի և Ադանայի 1316 թվականի ժողովների արձանագրություններն ու որոշումները։ Հայտնի են նաև XIV դ. մատենագիր, ունիթոր Ներսես Պալիանենցի՝ լատ-ից թարգմանած «Գաւազանագիրք Հռոմայեցւոց պապից և կայսերաց» (1348–51) երկի վերջում Հայոց կաթողիկոսների, թագավորների և իշխանների անվանացանկերը, Կ. Պոլսի և Երուսաղեմի հայոց պատրիարք Ավետիք Եվդոկացու «Գիրք պատմութեանց, որ կոչի Գաւազանագիրք համահաւաքացեալ հին գաւազանագրաց», XVII–XVIII դդ. մշակութ. գործիչ, գիտնական և գրիչ Ավետիք Տիգրանակերտցու «Աղիւսակապատմագիր» երկերը ևն։ Նմանատիպ ցանկեր իրենց պատմ. երկերի մեջ ունեն XII դ. պատմիչ Սամուել Անեցին, ասորի ժամանակագիր Միխայել Ասորին և ուր.։ Կան նաև առանձին թեմերի, աթոռների, վիճակների առաջնորդների Գ-եր, ինչպես նաև թարգմանական ցանկեր, որոնք ներկայացնում են քրիստ. այլ երկրների հոգևոր կամ աշխարհիկ իշխանությունների գահակալներին և նրանց ժամանակագրությունը։ Նոր ժամանակներում Հայոց կաթողիկոսների ամենաամբողջական ցանկը՝ աղբյուրների համադիր քննության հիման վրա, կազմել է Մաղաքիա արք. Օրմանյանը («Ազգապատում», հ. 3, մաս 3, էջ ԽԱ–ԽԶ)։ Գ-երը մեծ արժեք են ներկայացնում Հայոց կաթողիկոսների գահակալության ժամանակագր. ցանկը, ինչպես նաև Հայ եկեղեցու և նրա առանձին վիճակների կամ նվիրապետ. մասնավոր աթոռների պատմության ժամանակագր. հենքը ճշտելու համար։
Խավրե

Խավրե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բալուի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սանտյագո Մելե

Սանտյագո Անդրես Մելե Կաստաներո (իսպ.՝ Santiago Andrés Mele Castanero, սեպտեմբերի 6, 1997(1997-09-06), Մոնտեվիդեո, Ուրուգվայ), ուրուգվայցի ֆուտբոլիստ, «Անկարասպոր» ֆուտբոլային ակումբի դարպասապահ։


== Ակումբային կարիերա ==
Մալեն «Ֆենիքս» մայրաքաղաքային ֆուտբոլային ակումբի սան է։ 2016 թվականի օգոստոսի 30-ին «Սերո» ֆուտբոլային ակումբի դեմ խաղում նորամուտ է ունեցել Ուրուգվայի ֆուտբոլի առաջնությունում։ 2017 թվականի ամռանը Սանտյագոն պայմանագիր է ստորագրել թուրքական «Անկարասպոր ՖԱ»-ի հետ։ Խաղային պրակտիկա ձեռք բերելու համար անմիջապես վարձույթով է տրվել «Անկարագյուջու» ֆուտբոլային ակումբին, ապա՝ իսպանական «Լեյդ» ֆուտբոլային ակումբին, սակայն ակումբներից ոչ մեկում չի կարողացել իրեն դրսևորել։ 2019 թվականի սկզբին Սանտյագոն վերադարձել է «Անկարասպոր»։ Օգոստոսի 17-ին «Բոլուսպոր ՖԱ» ակումբի դեմ խաղում նորամուտ է ունեցել Թուրքիայի ֆուտբոլի առաջին լիգայում։ 


== Միջազգային կարիերա ==
2017 թվականին Մելեն Ուրուգվայի երիտասարդական հավաքականի կազմում հաղթել է Էկվադորում կայացած Հարավային Ամերիկայի ֆուտբոլի երիտասարդական առաջնությունում։ Մրցաշարում նա խաղացել է Պերուի, Բոլիվիայի,Կոլումբիայի, Բրազիլիայի, Էկվադորի,նաև երկու անգամ Վենեսուելայի և Անգլիայի ֆուտբոլի երիտասարդական հավաքականների դեմ խաղերում։
Նույն թվականին Մելեն մասնակցել է Հարավային Կորեայում կայացած Աշխարհի ֆուտբոլի երիտասարդական առաջնությունում։ Մրցաշարում նա խաղացել է Ճապոնիայի, Հարավաֆրիկյան Հանրապետության, Սաուդյան Արաբիայի, Պորտուգալիայի, Վենեսուելայի և կրկնակի անգամ Իտալիայի ֆուտբոլի երիտասարդական հավաքականների դեմ խաղերում։
2019 թվականին Ուրուգվայի օլիմպիական հավաքականի կազմում Մելեն մասնակցել է Պերուում կայացած Պանամերիկյան խաղերում։ Նա մրցաշարում խաղացել է  Պերուի, Արգենտինայի,Ճամայկայի,Հոնդուրասի և Մեքսիկայի ֆուտբոլի երիտասարդական հավաքականների դեմ խաղերում։


== Ձեռքբերումներ ==
Միջազգային
 Ուրուգվայի ֆուտբոլի երիտասարդական հավաքական (մինչև 20)

Հարավային Ամերիկայի երիտասարդական առաջնություն 2017


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Статистика на soccerway
Профиль на sports.ru
Բժիշկ Գաշեի դիմանկարը

«Բժիշկ Գաշեի դիմանկարը» կամ «Դոկտոր Գաշեի դիմանկարը» (ֆր.՝ Portrait du Dr Gachet avec branche de digitale), նիդերլանդացի գեղանկարիչ Վինսենթ վան Գոգի կտավը, որը նա նկարել է 1890 թվականին, մահվանից կարճ ժամանակ առաջ։ Մատնեծաղկի ճյուղի հետ Պոլ Գաշեի դիմանկարը (բժիշկը հետևում էր նկարչի առողջությանը կյանքի մայրամուտին) վաճառվել է 1990 թվականի մայիսի 15-ին «Քրիստիս» աճուրդում, ռոկերդային 82.5 մլն դոլարով։ Հետագա 15 տարիների ընթացքում գլխավորել է ամենաթանկարժեք կտավների ցանկը (վաճառքի դրվածների մեջ)։


== Սեփականության պատմություն ==


=== Առաջին տարբերակ ===
Վան Գոգի մահվանից հետո կտավը ժառանգաբար անցել է նրա քրոջը, ով, իր հերթին, 1897 թվականին այն վաճառել է մասնավոր կոլեկցիոների։ Կտավը մի քանի անգամ անցել է ձեռքից ձեռք, մինչև որ այն 1911 թվականին ձեռք է բերել Շտեդելի գեղարվեստի ինստիտուտը։ Կտավը Մայնի Ֆրանկֆուրտում մնացել է մինչև 1937 թվականը։ 1933 թվականին, նացիոնալ սոցիալիստների իշխանություն գալուց հետո, կտավը հեռացվում է ցուցահանդեսից և փոխադրվում թանգարանի պահոց։ 1937 թվականին, այսպես ասված, «դեգեներատիվ արվեստի» քարոզչությունից ազատվելու արշավի արդյունքում կտավը առգրավվել է Հանրության լուսավորության և քարոզչության կայսերական նախարարության կողմից։
1938 թվականին Հերման Գյորինգը վաճառեց կտավը արվեստի ստեղծագործությունների ամստերդամցի դիլերի, իսկ նա, իր հերթին, այն վաճառում է մասնավոր կոլեկցիոներ Զիգֆրիդ Կրամարսկուն, ով կտավի հետ միասին պատերազմի ժամանակ փախել է Միացյալ Նահանգներ։ Հետագայում կտավը հաճախ է ցուցադրվել Մետրոպոլիտենում։
1990 թվականին Կրամարսկի ընտանիքը նկարը դուրս է բերում աճուրդի, որտեղ այն վաճառվում է ռեկորդային գնով (82.5 մլն դոլար) ճապոնացի մագնատ Ռյոեյ Սայտոյին, ով, իր հերթին, գնելուց հետո առաջացրեց ուժեղ սկանդալ՝ արտահայտելով մահվանից հետո կտավը նրա հետ միասին դիակիզելու մտադրությունը։ Չնայած՝ սկանդալը հնարավոր եղավ կոծկել այն պատրվակով, որ տվյալ խոսքերն ասվել են ուժեղ հուզական վերապրումների ժամանակ (այլ տվյալներով՝ ապատեղեկատվություն էր, որը միտումնավոր տարածվել էր կտավի իսկությունը ստուգելու համար)։ 1996 թվականին, սեփականատիրոջ մահվանից հետո, կտավը վաճառվել է միջազգային ներդրումային հիմնադրամին, որն էլ, իր հերթին, այն վաճառել է «անհայտ ձեռքերի»։


=== Երկրորդ տարբերակ ===
Երկրորդ տարբերակը ներկայումս գտնվում է Փարիզի Օրսե թանգարանում։


== Քաղվածքներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կտավի և դրա պատմության խորը վերլուծություն (անգլ.)
Կտավի նկարագրություն Archived 2012-03-26 at the Wayback Machine.
Էլիսոն Իսթվուդ

Էլիսոն Իսթվուդ (անգլ.՝ Alison Eastwood,մայիսի 22, 1972(1972-05-22), Քարմել բայ Սի, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի, կինոռեժիսոր, կինոպրոդյուսեր, երգչուհի, մոդել և ֆոտոմոդել։


== Կենսագրություն ==
Իսթվուդ Էլիսոնը ծնվել է 1972 թվականի մայիս 22-ին Քարմել բայ Սիում (Կալիֆորնիա նահանգ, ԱՄՆ) նշանակված ժամկետից 15 օր շուտ դերասաններ Քլինթ Իսթվուդի և Մեգի Ջոնսոնի ընտանիքում, որոնք ամուսնացած են եղել 1953-1984 թվականները։ Էլիսոնը ունի երաժիշտ մեծ եղբայր՝ Կայլ Իստվուդ, ինչպես նաև 6 խորթ եղբայրներ և քույրեր նույն հորից և այլ կանանցից, ներառյալ Քիմբեր Լին Թորիս, Սքոթ Իսթվուդ, Քեթրին Ռիվս, Ֆրանչեսկա Իսթվուդ, Մորգան Կոլետ Իսթվուդ։
Էլիսոնը ավարտել է Santa Catalina School և Stevenson School դպրոցները։ 1990 թվականին Իսթվուդը եկել է Սանտա-Բարբարա University of California-ում դերասանական վարպետություն սովորելու։
1991 թվականին նա ձերբակալվել է հարբած վիճակում վարելու համար և ստացել է 3 տարվա պայմանական պատիժ։


== Կարիերա ==
Էլիսոնը առաջնաելույթ է ունեցել 1980 թվականին «Բրոնկո Բիլի» ֆիլմում՝ խաղալով մանկատանը գտնվող երեխաի դեր։
2005 թվականին Էլիսոնը որպես պրոդյուսեր առաջնաելույթ է ունեցել «Մի ասա» ֆիլմում, որում նա նույնպես ծխաղացել է Ռաֆայելի դերը։
2007 թվականին Էլիսոնը որպես պրոդյուսեր առաջնաելույթ է ունեցել «Rails & Ties» ֆիլմում։
Էլիսոնը նաև երգչուհի, մոդել և ֆոտոմոդել է։


== Անձնական կյանք ==
1990-2000 թվականներին Էլիսոնը ամուսնացած է եղել դերասան Կիրկ Ֆոկսի հետ։
2013 թվականի մարտի 15-ին Էլիսոնը երկրորդ անգամ ամուսնացել է քանդակագործ Ստեյսի Պոյտրեսի հետ, որի հետ նա հանդիպել է ամուսնությունից 3 տարի առաջ։


== Ֆիլմագրություն ==
Դերասանուհի


== Ծանոթագրություններ ==
(1924) Գոր

(1924) Գոր (անգլ.՝ Horus), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,340063 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0342 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,646 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1307,49 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,275336 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,73° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1924) Գոր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վենտուրա շրջան (Կալիֆոռնիա)

Վենտուրա շրջան (անգլ.՝ Ventura County), ԱՄՆ Կալիֆորնիա նահանգի 58 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 4781 կմ² է, բնակչությունը՝ 823318 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Վենտուրա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1872 թ.։
Գունիբի շրջան

Գունիբի շրջան (ռուս.՝ Гунибский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Դաղստան հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Գունիբ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 609,5 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 25633 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 42,06 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Մարսել Դեպրե

Դեպրե Մարսել (ֆր.՝ Marcel Deprez, դեկտեմբերի 29, 1843(1843-12-29), Այան սյուր Միլրոն, Լուարե - հոկտեմբերի 14, 1918(1918-10-14), Վենսեն), ֆրանսիացի ֆիզիկոս և Էլեկտրատեխնիկ, Գիտությունների ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ (1886)։
Տեսականորեն հիմնավորել է Էլեկտրաշարժիչի ՕԳԳի անկախությունն արտաքին շղթայի դիմադրությունից (1880)։ 1882 թ. կառուցել է առաջին փորձնական Միսբախ-Մյունխեն (երկարությունը՝ 57 կմ, լարումը՝ 1500-2000 վ), այնուհետև Կրեյ-Փարիզ (երկարությունը՝ 56 կմ, լարումը՝ 5000- 6000 վ) հաստատուն հոսանքի Էլեկտրահաղորդման գծերը։


== Ծանոթագրություններ ==