Հովհաննես Հովհաննիսյան (փիլիսոփա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հովհաննես Հովհաննիսյան (այլ կիրառումներ)Հովհաննես Օնիկի Հովաննիսյան (նոյեմբերի 29, 1970(1970-11-29)), հայ փիլիսոփա, հասարակական գործիչ։ Փիլիսոփայական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ։


== Կենսագրություն ==
Հովհաննես Հովհաննիսյանը 1987-1992 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի փիլիսոփայության, սոցիոլոգիայի և հոգեբանության ֆակուլտետում, 1992-1995 թվականներին՝ նույն ֆակուլտետի ասպիրանտուրայում։ 1996 թվականին պաշտպանել է գիտական թեզ՝  «Վեճը որպես մտավոր հաղորդակցման եղանակ. փիլիսոփայական վերլուծություն» թեմայով՝ ստանալով գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։
Ամուսնացած է, ունի մեկ որդի և երկու դուստր։ Կինը՝ Պետրոսյան Աստղիկ Ալեքսանի։


=== Աշխատանքային գործունեություն ===
1990-1992 թվականներին աշխատել է ԳԱԱ Փիլիսոփայության և իրավունքի ինստիտուտում որպես լաբորանտ, 1992-1994 թվականներին եղել է ՀՀ Լուսավորության նախարարության Մանկավարժական գիտությունների գիտահետազոտական ինստիտուտի կրտսեր գիտաշխատող, 1993-1998 թվականներին՝ ՀՀ Հեռուստառադիոպետվարչության (հետագայում` ՀՀ կառավարությանն առընթեր Տեղեկատվության և գրահրատարակչության վարչության) հասարակական կարծիքի ուսումնասիրման կենտրոնի խմբագիր, այնուհետև` գլխավոր մասնագետ, 1996 թվականից՝ Երևանի պետական համալսարանի փիլիսոփայության և բարոյագիտության ամբիոնի ավագ լաբորանտ, 1996-2000 թվականներին՝ ԵՊՀ փիլիսոփայության և տրամաբանության ամբիոն` ավագ դասախոս, 2000 թվականից՝ ԵՊՀ տեսական փիլիսոփայության և տրամաբանության ամբիոնի դոցենտ, 2003 թվականից՝ Հայաստանում ֆրանսիական համալսարանի դասախոս, հումանիտար հասարակագիտական առարկաների ամբիոնի պատասխանատու, 2005, 2006 թվականներին՝ ՄԱԿ-ի Ազգային զարգացման ծրագրի` մասնագիտական կրթության հարցերով փորձագետ, ազգային փորձագետների թիմի ղեկավար, 2005-2007 թվականներին՝ «Վիճաբանության տեսություն և արվեստ։ Բանակցային տեխնոլոգիաներ» գիտահետազոտական թեմայի ղեկավար, 2008-2010 թվականներին՝ «Հռետորիկայի ժամանակակից հիմնահարցեր» թեմայով գիտահետազոտական թեմայի ղեկավար։ 2004-2010 թվականներին եղել է Վալերի Բրյուսովի անվան լեզվաբանական համալսարանի «ՅՈՒՆԵՍԿՕ»-ի Մարդու իրավունքների, ժողովրդավարության և եվրոպագիտության ամբիոնի դոցենտ, 2012-2015 թվականներին՝ Մետափիլիսոփայության, փոխակերպական տրամաբանության և փաստարկման տեսության միջազգային գիտահետազոտական ինստիտուտի փոխտնօրեն, 2013 թվականից՝ Հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի փիլիսոփայության և տրամաբանության ամբիոնի դոցենտ։


=== Անդամակցություն ===
Հայոց փիլիսոփայական ակադեմիայի գլխավոր գիտնական քարտուղար, 1998։
Փիլիսոփայության միջազգային ակադեմիայի գլխավոր խորհրդական, 2001։
Փաստարկման միջազգային ինստիտուտի «Երիտասարդ գիտնականի ամբիոն» մատենաշարի խմբագրական կոլեգիայի անդամ, 2002։
Հայաստանում ֆրանսիական համալսարանի գիտամանկավարժական խորհրդի անդամ, 2003։
«Կովկաս» հասարակագիտական հետազոտությունների կենտրոն» հասարակական կազմակերպության նախագահ, 2004։
Փիլիսոփայության միջազգային ակադեմիայի «Ինչպես եմ տեսնում 21-րդ դարի փիլիսոփայությունը» մատենաշարի խմբագրական կոլեգիայի անդամ, 2005։
ԵՊՀ փիլիսոփայության և հոգեբանության ֆակուլտետի գիտխորհրդի անդամ, 2006։
ԵՊՀ փիլիսոփայության և հոգեբանության ֆակուլտետի մեթոդական խորհրդի անդամ, 2008։
ՀՀ Նախագահին կից Հանրային խորհրդի անդամ, ՀԽ Քաղաքացիական հասարակության կայացման հարցերի հանձնաժողովի նախագահ, 2009։
Քաղաքացիական հասարակության աջակցության հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ, 2010։
Պատիժը կրելուց պայմանական վաղաժամկետ ազատվելու, պատժի չկրած մասն ավելի մեղմ պատժատեսակով փոխարինելու հարցերով անկախ հանձնաժողովի անդամ, 2010։
Մետափիլիսոփայության, փոխակերպական տրամաբանության և փաստարկման միջազգային ինստիտուտի փոխնախագահ, 2012-2016։


== Պարգևներ ==
Երևանի պետական համալսարանի պատվոգրեր, 2009, 2014։
Հայոց փիլիսոփայական ակադեմիայի «Եռամեծ փիլիսոփա Դավիթ Անհաղթ» մեդալ, 2007:.
Հայաստանում ֆրանսիական համալսարանի շքանշան, 2010։
ՀՀ պաշտպանության նախարարության «Հայաստանի զինված ուժեր. 20 տարի» հոբելյանական մեդալ, 2012։


== Երկեր ==
Հեղինակ է գրքերի, հոդվածների, ուսումնական ձեռնարկների։

Հովհաննիսյան Հ.Օ., Հասարակական համակարգի զարգացման հիմնախնդիրները։ Եր., 2003, (76 էջ)։   http://www.noravank.am/upload/pdf/12.Hovhannes%20Hovhannisyan.pdf
Հովհաննիսյան Հ. Օ., Փաստարկում և հռետո­րություն։ Ձեռնարկ իրա­վաբանության ֆա­կուլտետների մագիս­տրանտների և իրա­վուն­քի ոլորտի աշխա­տողների համար։     Հայաստանում ֆրան­սիական համալսարան, Երևան, «Արտագերս» հրատ., 2015, (275 էջ)։
Հովհաննիսյան Հ.Օ., Բանվեճի տեսություն և արվեստ. փիլիսոփայական քննախոսություն։ ԵՊՀ հրատարակչություն, 2019, (286 էջ)։
Հովհաննիսյան Հ.Օ., Վիճաբանության և փաս­տարկ­ման փոխհարաբե­րու­թյան հարցի շուրջ։ Բանբեր Երևանի համալ­սարանի, N˚3 (84), 1994:     http://www.ysu.am/files/01H_Hovhannisyan.pdf
Հովհաննիսյան Հ.Օ., Վեճի տեսության հարցերը Հին աշխարհում։ Երիտասարդ գիտնա­կա­նի ամբիոն, պր. 5, ՀՀ ԳԱԱ «Գիտություն» հրատ., Երևան, 1996։
Հովհաննիսյան Հ.Օ., Վիճաբանության իմա­ցա­բանական և մեթոդաբա­նա­կան տեսանկյունները։ Երիտասարդ գիտնա­կա­նի ամբիոն, պր. 5, ՀՀ ԳԱԱ «Գիտություն» հրատ., Երևան, 1996։
Հովհաննիսյան Հ.Օ., Ի՞նչ է սովորեցնում պատմական հիշողությունը։ Գիտական աշխատու­թյուններ։ Հասարա­կական գիտություններ։ Պրակ 7։ Երևան, «Լինգվա», 2009։
Հովհաննիսյան Հ.Օ., Բանավեճի մեթոդի առանձնահատկությունները դասավանդման և սովորողների մտավոր կարողությունների զարգացման գործընթացներում։ «Մանկավարժական միտք», 2016 (3-4), «Զանգակ» հրատ., Եր.:  http://zangak.am/pdf/Mank.mitq/2016/Mankavarzhakan-Mitq-2016-3-4.pdf
Հովհաննիսյան Հ.Օ., Հասարակական համա­կարգի կառուցված­քա­յին-գործառութային բնո­ւթագիրը և կառա­վարման խնդիրները (մեթոդաբանական տեսանկյուններ)։ «Բանբեր     Երևանի հա­մալ­սարանի»։ Փիլիսոփայություն, հոգեբանություն։ No3(18), Երևան, 2015։ http://ysu.am/files/04H_Hovhannisyan-1450350652-.pdf
Հովհաննիսյան Հ. Օ., Պետրոսյան Ա. Ա., Մասնակցություն հանուն փոփոխությունների։ Որակական հետազոտության արդյունքներ, «Կովկաս» հասարակագիտական հետազոտությունների կենտրոն, Oxfam GB, Երևան, «Ասողիկ» հրատ., 2012, 69 էջ։
Ованисян О.О., Определение и классификация типов гражданского общества: предпочтения и перспективы развития. Социокультурный аспект евразийской интеграции. Евразийский граждан-ский альянс. (Сборник научных статей). Изд. дом «Белгород», НИИ «БелГУ», Белгород, 2017.
Hovhannisyan H., The Factor of Human Rights Protection as Criteria for the Development in     the Social System . “Armenia: A Human Rights perspective for Peace and     Democracy”. Universitätverlag Potsdam, 2005.
Hovhannisyan H.O. and co-autհоrs, National Policy for Professional Education: Concept     Paper. UNDP, Armenia 2005. http://un.am/up/library/National%20Policy_ProfEduc_eng.pdf
Hovhannisyan H.O. and co-autհоrs, National Human Development Report 2006. Educational     transformations in Armenia. UNDP, Armenia, 2007. Part 3: “Professional     education”.  http://www.un.am/up/library/National%20Human%20Development%20Report%202006_eng.pdf
Hovhannisyan H.O. and co-autհоrs, Gender dimension of civic and political participation in Armenia. Report on findings of the sociological study. (Monograph). UN Populiations Found. Yerevan, 2011, (71 p.).  http://www.osce.org/yerevan/81699?download=true
Hovhannisyan H.O. and co-autհоrs, Peculiarities of the Perception of the Phenomenon of  the Armenian Genocide on Public Opinion (Comparative Analysis of Sociological Survey Results). «Wisdom», 1(6), 2016. ASPU, Yerevan.  http://www.wisdomperiodical.com/index.php/wisdom/article/view/66
Hovhannisyan H., Idea and Models of civil Socicty: Developnent Tendencics,  Arguments pro and con. «Wisdom», 2(7), 2016.  ASPU, Yerevan.     http://www.wisdomperiodical.com/index.php/wisdom/article/view/141


== Ծանոթագրություններ ==