armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Եղևնի սիբիրական

Եղևնի սիբիրական (լատ.՝ Picea obovata Ldb), սոճազգիների ընտանիքի, եղևնի ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Մշտադալար ծառեր են՝ մինչև 30 մ բարձրությամբ։ Սաղարթով նման է սովորական եղևնուն։ Վերջինից տարբերվում է ավելի փոքր, ձվաձև-գլանաձև կոներով, 4-8 սմ
երկարությամբ, լայն, ամբողջաեզր-կլորավուն թեփուկներով։ Փշատերևների երկարությունը կազմում է 7-20 մմ, մուգ կանաչ են, քառակող, ծակող։ Հայրենիքը Սիբիրն է, որտեղ աճում է ընդարձակ տարածության վրա, սոճու, կեչու, կաղամախու, եղևնի հետ և այլն։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում հանդիպում է միայն «Սոճուտում», որտեղ 16 տարեկան հասակում ունեցել է 2,7-4,1 մ բարձրություն, 5,5-6,0 սմ բնի տրամագծով։ Ընթացիկ աճը կազմում է 25-63 սմ, տարեկան միջին աճը 17-26 սմ։ Տեսքը բավականին լավ է, իրեն ավելի լավ է զգում, քան սովորական եղևնին։ Չի արևահարվում, վնասատուներով և հիվանդություններով չի վարակվում։


== Կիրառություն ==
Խորհուրդ է տրվում լայնորեն օգտագործել հյուսիսային Հայաստանի անտառապատ շրջանների կանաչապատման պրակտիկայում։ Կարելի է փորձարկել նաև հարավային
Հայաստանի բարձրլեռնային, անտառապատ շրջաններում։ Էկոլոգիական խումբը XII ա, մշակության համար հեռանկարային շրջանները 1-17, 19-21, 29-30։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոնիկոլաևկա (քաղաքատիպ ավան, Զապորոժիեի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոնիկոլաևկաՆովոնիկոլաևկա (ուկրաիներեն՝ Новомиколаївка), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Զապորոժիեի մարզի Նովոնիկոլաևսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կոչերեժկի։ Հիմնադրվել է 1790 թվականին։
2011 թվականի տվյալներով Նովոնիկոլաևկա քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 5 522 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9,15 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 637 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ֆրոն

Ֆրոն  (իտալ․՝ Fron) կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 1.626 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 163 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 10 կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 10070։ Հեռախոսային կոդը՝ 011։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Մարիամ Մագդաղենացին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 119251510
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.front.to.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Կրոփեն

Կրոփեն (գերմ.՝ Tettau (Brandenburg)), կոմունա Գերմանիայում, Բրանդենբուգի տարածքում։
Մտնում է Վերին Շպրեվալդ Լաուզիցի շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Օրթրանդի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 721 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 15,16 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 66 168։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 2 գյուղական համայնքների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Անդրեյ Պորիվաև

Անդրեյ Սերգեևիչ Պորիվաև (բելառուս․՝ Андрэй Сяргеевіч Парываеў, ղազ.՝ Андрей Парываев, հունվարի 3, 1982(1982-01-03), Մինսկ, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), բելառուս և ղազախ ֆուտբոլիստ, պաշտպան։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Պորիվաևի առաջին ակումբը եղել է բելառուսական «Մոլոդեչնոն»։ Այնտեղ մեկ մրցաշրջան անցկացնելուց հետո Անդրեյ Պորիվաևը խաղացել է Բելառուսի այնպիսի ուժեղագույն ակումբներում, ինչպիսիք են «Դինամոն» (Մինսկ) և «Շախտյորը» (Սոլիգորսկ)։
Սակայն պատշաճ պրակտիկա չստանալով՝ Անդրեյ Պորիվաևը տեղափոխվել է Ռուսաստանի առաջին դիվիզիոնի «ԲՄԱ-Էներգիա», որտեղ անցկացրել է մեկուկես տարի։ Բայց այդտեղ էլ խաղացողը չի ամրապնդել իր տեղը հիմնական կազմում։ Այդ պատճառով Անդրեյը խաղացել է ռուսական այլ թիմերում՝ սկզբում «Ավանգարդում», ապա «Վիտյազում»։
2008 թվականին Անդրեյ Պորիվաևը, լինելով Բելառուսի ազգային հավաքականի ֆուտբոլիստ, վերադարձել է տուն և 2,5 տարի խաղացել 4 տարբեր թիմերում։ 2011 թվականին նա տեղափոխվել է Կարագանդայի «Շախտյոր», որտեղ վերջապես տեղ է գտել թիմի հիմնական կազմում։ Սակայն Ղազախստանի առաջնությունում անցկացրած առաջին 10 խաղերից հետո վնասվածք է ստացել։ Վնասվածքից ապաքինվելուց հետո Պորիվաևը որոշել է փոխել իր քաղաքացիությունը և դառնալ Ղազախստանի քաղաքացի։ Դա «Շախտյորին» թույլ է տվել ձեռք բերել ևս մեկ լեգեոներ ամառային տրանսֆերային պատուհանի ընթացքում, քանի որ ղազախական ակումբներն ունեն սահմանափակում. թիմում կարող է ընդգրկվել ընդամենը 5 լեգեոներ։ Պորիվաևը մրցաշրջանի ավարտին վերադառնում է չեմպիոնական խաղերին՝ մասնակցելով «Ժետիսուի» հետ նախավերջին խաղին, որտեղ վճարկվում էր ակումբի չեմպիոնական տիտղոսը։ Արդյունքում, 2011 թվականի մրցաշրջանում Պորիվաևը թիմի հետ դարձել է Ղազախստանի չեմպիոն։


=== Ազգային հավաքականում ===
Բելառուսի ազգային հավաքականի կազմում իր առաջին և միակ հանդիպումը Պորիվաևն անցկացրել է 2007 թվականի փետրվարի 7-ին՝ մասնակցելով Իրանի դեմ ընկերական խաղին։
2011 թվականին ստացել է Ղազախստանի քաղաքացիություն։


== Ձեռքբերումներ ==


=== Թիմային ===
«Դինամո» (Մինսկ)Բելառուսի առաջնության արծաթե մեդալակիր (1) – 2001, 2008
Բելառուսի առաջնության բրոնզե մեդալակիր (1) – 2000«Շախտյոր» (Սալիգորսկ)Բելառուսի չեմպիոն (1) – 2005
Բելառուսի առաջնության բրոնզե մեդալակիր (1) – 2004
Բելառուսի գավաթակիր (1) – 2004«Գորոդեա»Բելառուսի երկրորդ լիգայի հաղթող (1) – 2010Շախտյոր (Կարագանդա)Ղազախստանի չեմպիոն (2) – 2011, 2012
Ղազախստանի գավաթակիր (1) – 2013
Ղազախստանի Սուպերգավաթի դափնեկիր (1) – 2013


=== Անձնական ===
Ընդգրկվել է Ղազախստանի Պրեմիեր լիգայի 33 լավագույն ֆուտբոլիստների ցուցակում (2) – № 2 (2013), № 3 (2012)


== Վիճակագրություն ==


=== Ակումբային ===
2015 թվականի մարտի 22-ի դրությամբ


=== Միջազգային ===


==== Խաղերն ու գոլերը Բելառուսի ազգային հավաքականում ====

2012 թվականի օգոստոսի 17-ի դրությամբ


==== Ազգային հավաքականի խաղերի / գոլերի ամփոփ վիճակագրություն ====


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը Archived 2013-10-21 at the Wayback Machine.(ռուս.) ՈՒԵՖԱ կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում(անգլ.)Ֆուտբոլիստի էջը FootballFacts.ru կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը (գերմ.) Weltfussball.de կայքում
Դաուտ-Կայուպովո

Դաուտ-Կայուպովո (ռուս.՝ Даут-Каюпово, բաշկիրերեն՝ Дауыт-Ҡайып), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 178 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Փայխներ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Փայխներ (այլ կիրառումներ)Փայխներ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արճեշի գավառակում։ Գտնվում էր Արճեշ քաղաքից 15 կմ հյուսիս, Զելան գետի աջ օժանդակի ակունքների շրջանում։


== Անվան ստուգաբանություն ==
Գյուղի անվանումը առաջացել է հայակական փարախներ բառից։ Այս գյուղում են գտնվել վանքի փարախները։


== Պատմություն ==
1896 թվականի կոտորածների ժամանակ զոհվել են մեծ թվով հայեր։ Գյուղի հայ բնակչությունը կոտորվել կամ բռնագաղթեցվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
1896 թվականին ուներ 34 տուն հայ, 1909 թվականին՝ 16 տուն հայ, 7 տուն քուրդ, իսկ 1915 թվականին՝ 30 տուն քուրդ բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղից 1-2 կմ արևմուտք, ձորամիջին գտնվում էր Մեծոփա վանքը։


== Կրթություն ==
Այստեղ է ծնվել արձակագիր, բանասիրական գիտությունների դոկտոր պրոֆեսոր Հարություն Մկրտչյանը (1903-?)։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Ծանոթագրություններ ==
Կվիրիասխևի

Կվիրիասխևի (վրաց.՝ კვირიასხევი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Թիանեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1080 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Թիանեթից հեռու է 31 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 17 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Արաքսյա Անանյան

Արաքսյա Ոսկանի Անանյան (մարտի 30, 1908(1908-03-30), Բաքու, Ռուսական կայսրություն - անհայտ, Երևան, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն), հայ օպերային երգչուհի (կոնտրալտո), բեմադրիչ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1939):


== Կենսագրություն ==
Արաքսյա Անանյանը ծնվել է 1908 թվականին, Բաքվում։ 1933 թվականին ավարտել է Երևանի պետական կոնսերվատորիան։ 1930-ական թվականների սկզբից եղել է Երևանի օպերայի և բալետի թատրոնի հիմնադիր կազմում, նախ եղել է մեներգչուհի, ապա՝ 1960-ական թվականներից, թատրոնի ռեժիսոր։ Թատրոնի առաջին ներկայացման՝ Ալեքսանդր Սպենդիարյանի «Ալմաստ» օպերայի ժամանակ կատարել է Գայանեի դերերգը։ Հանդես է եկել տարբեր օպերային ներկայացումներում, այդ թվում՝ Պյոտր Չայկովսկու «Եվգենի Օնեգին» (Օլգա), Շառլ Գունոյի «Ֆաուստ» (Զիբել), Ջակոմո Պուչինիի «Չիո-Չիո-Սան» (Սուզուկի) և այլն։ Երաժշտական գործունեությանը զուգահեռ զբաղվել է նաև բեմադրական աշխատանքով։ Բեմադրել է Ռուջերո Լեոնկավալոյի «Պայացներ», Ցեզար Կյուիի «Կոշկավոր կատուն» և այլ օպերաներ, մասնակցել է Արմեն Տիգրանյանի «Անուշ», Տիգրան Չուխաջյանի «Արշակ Երկրորդ», Ռիխարդ Վագների «Տանհոյզեր» օպերաների բեմադրական աշխատանքներին։


== Դերերգեր ==


== Պարգևներ ==
ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ, 1939
«Աշխատանքային գերազանցության համար» մեդալ, 1939


== Մահ ==
Մահացել է Երևանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ավելինո (այլ կիրառումներ)

Ավելինո, կարող է վերաբերել՝

Ավելինո - կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Ավելինո գավառում
Ավելինո - գավառ Հարավային Իտալիայի Կամպանիա մարզում
Պոլոխաչև

Պոլոխաչև (ուկրաիներեն՝ Полохачів), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օվրուչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոլոխաչև գյուղում բնակվում էր 307 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,73 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 420,55 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Օննիկ Դինքջյան

Օննիկ Դինքջյան (արմտ. հայ.՝ Օննիկ Տինքճեան, 1929, Փարիզ), ժողովրդական և ծիսական երգերի ամերիկահայ կատարող, երաժիշտ, երգահան և քնարերգակ։
Երաժիշտ Արա Դինքջյանի հայրը։


== Կենսագրություն ==
Օննիկ Դինքջյանը ծնվել է Փարիզում (Ֆրանսիա) 1929 թվականին։ Մեծ եղեռնը վերապրած տիգրանակերտցի (Դիարբեքիր) իր ծնողների՝ Կարապետի և Զորայի հետ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ է տեղափոխվել 1946 թվականին։ 
Դինքջյանի երաժշտական ամենավաղ փորձը եղել է հայկական եկեղեցում, որտեղ նա եղել է գեղարվեստական մենակատար։ 1952 թվականին Միացյալ Նահանգների բանակին միանալուց հետո նա դարձել է հանրաճանաչ Winged Victory Chorus-ի մենակատարը, որը զվարճացնում էր զորքերին ամբողջ Եվրոպայով մեկ՝ Կորեական պատերազմի ժամանակ։ Բանակից վերադառնալուց հետո նա բացել է քիմիական մաքրման իր սրահը, Ֆրանսիայի Լիոն քաղաքում ամուսնացել է Արաքսի Մաքսյանի (Մղսյան) հետ, որի արմատները Խարբերդից են։ Նրանք ունեցել են երկու զավակ՝ Անահիտը և Արան։


=== Պարգևներ ===
2019 թվականի դեկտեմբերին Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոս Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Արամ Առաջինը հայկական ավանդական երաժշտության մեջ երկարամյա գործունեության համար Օննիկ Դինքջյանին պարգևատրել է «Մեսրոպ Մաշտոց» մեդալով։
2020 թվականին Օննիկ Դինքջյանը ստացել է Ազգային ժառանգության պարգևը (անգլ.՝ National Heritage Fellowship), որը Միացյալ Նահանգների արվեստների ազգային հիմնադրամը շնորհում է ժողովրդական և ավանդական արվեստի գործիչներին։ Օննիկ Դինքջյանից բացի 25000 դոլար պարգևին են արժանացել ինը այլ ամերիկացի երգիչներ, երաժիշտներ, պարողներ, ավանդական արվեստի հետևորդներ։ 


=== Ելույթներ ===
Օննիկ Դինքջյանը ելույթներ է ունեցել Կոնգրեսի գրադարանում, Սմիթսոնյան գավառական կյանքի փառատոնում և Քենեդի կենտրոնի «Հազարամյա բեմում»։
2013 թվականի ապրիլի 9-ին Օննիկ Դինքջյանն ու նրա որդին՝ Արա Դինքջյանը, եկել են Ստամբուլ և մասնակցել Սուրբ Խաչ Դպրեվանքի հիմնադրության 60-ամյակի առթիվ կազմակերպված համերգին, որը տեղի է ունեցել Շիշլիի Քենթ սրահում։


== Սկավարակագրություն ==
Voice of Armenians Onnik Dinkjian - with the song "Mayrs" (text by A. Issahakian and music by Badalian)
The Many Sides Of Onnik 1992 a rare recording of songs in Տիգրանակերտ dialect
Inner Feelings of Onnik, album featuring Ne me quitte pas recorded by Onnik Dinkjian with John Berberian (oud)
All My Best


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ONNIK: Portrait of a Legend
Շոնգաու

Շոնգաու (գերմ.՝ Schongau), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա շրջանին։ Մտնում է Վայլհայմ Շոնգաուի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 12 082 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 21,35 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 90 148։


== Ժողովրդագրություն ==


== Քույր քաղաքներ ==
 Կոլմար, Ֆրանսիա (1962)
 Լուկկա, Իտալիա (1962)
 Սինտ-Նիկլաս, Բելգիա (1962)
 Էբինգդոն, Մեծ Բրիտանիա (1970)
 Գոգալին, Լեհաստան (1996)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Ումետբաևո (գյուղ, Ստերլիբաշևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՈւմետբաևոՈւմետբաևո (ռուս.՝ Уметбаево, բաշկիրերեն՝ Өмөтбай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիբաշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 121 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մարիա Մայերովա

Մարիա Մայերովա (Majerova, փետրվարի 1, 1882(1882-02-01)[…], Ուվալի - հունվարի 16, 1967(1967-01-16)[…], Պրահա, Չեխոսլովակիա[…]), չեխ գրող։ Չեխոսլովակիայի ժողովրդական արվեստագետ (1947)։ 


== Կենսագրություն ==
1906-1907 թվականներին եղել է Սորբոնի համալսարանի ազատ ունկնդիր։ Առաջին ստեղծագործություններում («Կուսություն», 1907, վեպ, պատմվածքների ժողովածուներ) արտահայտել է բողոք ընդդեմ կապիտալիստական հասարակարգի։ Հետագա գործերում փորձել է բացահայտել 1905-1907 թվականների ռուսական հեղափոխությունից հետո Եվրոպայի լարված. իրադրությունը («Հանրապետության հրապարակը», 1914), պատկերել առաջին համաշխարհային պատերազմի իրադարձությունները, չեխ ժողովրդի պայքարն անկախության համար («Աշխարհներից լավագույնը», 1923), փորձել նկարագրել «պրոլետարական ընտանիքի ողբերգական ճակատագիրն ու բանվոր մարդու հոգեկան աշխարհը» («Բալլադ հանքափորի», 1938)։ Հիշատակելի է Մայերովաի «Շչակ» (1935) հերոսապատումը, որտեղ ներկայացված է «Չեխոսլովակիայի բանվորական շարժման զարգացումը XIX դարի կեսից մինչև Հոկտեմբերյան հեղափոխությունը»։  
Նրա վիպակների ու պատմվածքների ժողովածուներում («Կայծակի ուղին», 1951, «Վայրի Արևմուտք», 1954), ակնարկների գրքերում («Արծաթից դրվագված աղջիկներ», 1964) արտահայտված է նոր մարդու հոգևոր աճը։ Հայտնի է նաև որպես մանկագիր։ Մայերովան չեխ գրականության մեջ սոցիալիստական ռեալիզմի հիմնադիրներից է։ Գոտվալդի անվան պետական մրցանակի դափնեկիր է (1955)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջորջ Փեհլիվանյան

Ջորջ Փեհլիվանյան (անգլ.՝ George Pehlivanian, ապրիլի 20, 1964(1964-04-20), Բեյրութ, Լիբանան), հայազգի դիրիժոր։


== Կենսագրություն ==
Ջորջ Փեհլիվանյանը ծնվել է Լիբանանում, հայկական արմատներ ունեցող հայկական ընտանիքում. մայրը երգչուհի, դաշնակահարուհի Արփինե Փեհլիվանյանն է։ Ջորջ Փեհլիվանյանը  վաղ տարիքից ջութակ և դաշնամուր նվագել է սովորել։ 1975 թվականին հաստատվել է Լոս Անջելեսում, եղել է ջութակահար։ Դիրիժորության դասեր է առել Պիեռ Բուլեզի, Լորին Մաազելի,  Ֆերդինանդ Լեյթների մոտ, ինչպես նաև Իտալիայի Կիջիի անվան երաժշտական ակադեմիայում։
2005- 2008  թվականներին եղել է Սլովենիայի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի առաջին օտարերկրյա գլխավոր դիրիժորը, 2007 թվականին՝ Իտալիայի Սարդինիա կղզու Կալիարի քաղաքի օպերային թատրոնի գլխավոր հյուր-դիրիժոր, 2002-2012 թվականներին՝ Deutsche Staatsphilharmonie RheinlandPfalz-ի գլխավոր հյուր-դիրիժոր, Հաագայի ֆիլհարմոնիկ և Վիեննայի կամերային նվագախմբերի գլխավոր հյուր-դիրիժոր։ 1996 թվականից համագործակցել է Իսպանիայի ազգային նվագախմբի հետ։
2010 թվականից եղել է Տուկեի միջազգային երաժշտական փառատոնի (Ֆրանսիա) գեղարվեստական տնօրեն և հիմնադիր, 2012 թվականից՝ Փարիզի ազգային երաժշտական կոնսերվատորիայի նվագախմբային դիրիժորության պրոֆեսոր։
Որպես դիրիժոր հանդես է եկել Լոնդոնի, Լա Սկալայի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբերի, Լայպցիգի Gewandhaus նվագախմբի, Համբուրգի սիմֆոնիկ, Սանտա Սեսեիլիայի ազգային ակադեմիական նվագախմբի, Իսրայելի, Չեխիայի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբերի, Պալերմոյի Մասիմո թատրոնի, Նեապոլի Սան Կառլո թատրոնի նվագախմբի, Ռոտերդամի, Մոնտե Կառլոյի, Կատարի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբերի, Սուրբ Պողոսի կամերային նվագախմբի հետ։ Ռուսաստանում հանդես է եկել Մարիինյան թատրոնի, Ռուսական ազգային նվագախմբի, Մոսկվայի ֆիլհարմոնիկ, Մոսկվայի ռադիոյի և հեռուստատեսության նվագախմբի հետ։
Համագործակցել է մենակատարներ Լեոնիադաս Կավակոսի, Վադիմ Ռապինի, Ջուշուա Բելի, Յանին Յանսենի, Գիդոն Կրեմերի, Գիլ Շահամի, Սաեա Չանգի, Ժան Այվես Տիբոդետի, Էմանուել Աքսի, Արկադի Վոլոդոսի, Անդր Վաթսի, Միշա Մայսկիի, Լին Հարելի, Մորիս Անդրեի և այլոց հետ։
Հայաստանի պետական կամերային նվագախումբը դիրիժորի ղեկավարությամբ կատարել է Չայկովսկու, Միրզոյանի, Կոմիտասի և Ասլամազյանի հայտնի ստեղծագործությունները։


== Պարգևներ ==
1991 թվականին Ֆրանսիայում արժանացել է Գրան պրի մրցանակի
2014 թվականի հունիսին արժանացել է ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ջորջ Փեհլիվանյան
http://robertgilder.co/george-pehlivanian/
http://hbartistmanagement.com/?page_id=2068
http://www.musicaglotz.com/musiciens/pehlivanian-george/
Անգլ (Վերին Պրովանսի Ալպեր)

Անգլ (ֆր.՝ Angles), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ մարզի Վերին Պրովանսի Ալպեր գավառում։ Մտնում է Սենտ Անդրե լեզ Ալպ կանտոնի կազմի մեջ (Կաստելան շրջան)։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04007։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 72 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 46 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 26-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 20-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 56,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 58,5 %)։ 26 աշխատունակ բնակիչներից 25-ը աշխատում էին (15 տղամարդ և 10 կին), անաշխատանք էր 1 տղամարդ։ 20 անգործ մարդկանցից 4-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 6-ը թոշակառու, 10-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Նոտր Դամ է Սենտ Օնորա եկեղեցի (XVII դար)
Նոտր Դամ ժամատուն
Սեն Ժան ժամատուն


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Անգլ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-29-ին։ Վերցված է 2012-8-22 
«Անգլ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-30-ին։ Վերցված է 2013-01-12
Մամիկոն Եղունյան

Մամիկոն Աղասու Եղունյան (նոյեմբերի 1, 1955(1955-11-01), Ամասիա), հայ նյարդավիրաբույժ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։ ՀՀ վաստակավոր բժիշկ (2015)։


== Կենսագրություն ==
Մամիկոն Եղունյանը ծնվել է 1955 թվականին Անիի շրջանի Ամասիա գյուղում։ 1979 թվականին ավարտել է Երևանի պետական բժշկական համալսարանը։ 1982 թվականին նեյրովիրաբուժական վերապատրաստման կուրսեր է անցել Դոնեցկի մարզային բժշկական կենտրոնում, 1984 թվականին վերապատրաստվել է Կիևի նեյրովիրաբուժական ինստիտուտում։  1985-1987 թվականներին կլինիկական օրդինատուրա է անցել Կիևի նյարդավիրաբուժական ինստիտուտում։ 1987 թվականին Կիևում պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն՝ «Վաղ հետվիրահատական բարդություն սուր ներգանգային հեմատոմաների հեռացումից հետո» թեմայով,  դոկտորական ատենախոսություն պաշտպանել է «Ծանր գանգուղեղային վնասվածք՝ երեխաների տարբեր տարիքային խմբերի մոտ» թեմայով։ 1988-1995 թվականներին եղել է Լենինականի հիվանդանոցի Նյարդավիրաբուժական բաժանմունքի վարիչ, 1998 թվականից՝ «Էրեբունի» բժշկական կենտրոնի նյարդաբանական և նեյրովիրաբուժական կլինիկայի գիտական ղեկավար։ 2003 թվականից դասավանդում է Երևանի պետական բժշկական համալսարանում։
Գիտական և ուսումնամեթոդական աշխատանքների հեղինակ է։


== Պարգևներ ==
ՀՀ վաստակավոր բժիշկ, (2015)
Նանսենի անվան հուշամեդալ
Վազգեն Սարգսյանի անվան հուշամեդալ
Դրաստամատ Կանայանի անվան հուշամեդալ
«Հայաստանի երկրապահ» մեդալ
ՀՀ առողջապահության նախարարի հուշամեդալ
ՀՀ ՊՆ պատվոգիր


== Երկեր ==
«Երեխաների ծանր գանգուղեղային վնասվածք» (մենագրություն)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռիվերա (քաղաք)

Ռիվերա (իսպ.՝ Rivera), բնակավայր Ուրուգվայի հարավարևելյան մասում, Ռիվերա դեպարտամենտում։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է 64 465 մարդ։

Աղբյուր՝ Instituto Nacional de Estadística de Uruguay։


== Հայտնի մարդիկ ==
Ապարիսիո Մենդես, Ուրուգվայի նախագահ (1976—1981)
Ռոդրիգո Մորա, Ուրուգվայի ֆուտբոլիստ
Պաբլո Բենգոեչեա, ուրուգվայցի նախկին ֆուտբոլիստ
Ուգո դե Լեոն, ուրուգվայցի նախկին ֆուտբոլիստ


== Քույր քաղաքներ ==
 Սանտանա դու Լիվրամենտու, Բրազիլիա


== Ծանոթագրություններ ==
(7721) Անդրիլա

(7721) Անդրիլա (անգլ.՝ Andrillat), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,605051 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2412 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9689 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1535,76 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,234412 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7721) Անդրիլա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կագարլիկ (քաղաք, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿագարլիկԿագարլիկ (ուկրաիներեն՝ Кагарлик), քաղաք Ուկրաինայի Կիևի մարզի Կագարլիկի շրջանում, շրջկենտրոն։
Չճշտված տվյալներով Կագարլիկ քաղաքում բնակվում էր 13 802 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 21,38 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ֆրանց Ֆերդինանդ

Ֆրանց Ֆերդինանդ (գերմ.՝ Franz Ferdinand von Österreich-Este; դեկտեմբերի 18, 1863(1863-12-18)[…], Գրաց, Ավստրիական կայսրություն - հունիսի 28, 1914(1914-06-28)[…], Սարաևո, Ավստրո-Հունգարիա), Ավստրիայի էրցհերցոգ, 1896 թ.-ից սկսած՝ Ավստրո-Հունգարիայի գահի ժառանգորդ։
1914 թ-ին սերբ ահաբեկիչ Գավրիլո Պրինցիպի կողմից Ֆրանց Ֆերդինանդի սպանությունը պատճառ հանդիսացավ Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկսվելուն։


== Ծանոթագրություններ ==
Գնիլուշկա (այլ կիրառումներ)

Գնիլուշկա, կարող է վերաբերել՝

Գնիլուշկա - գետ Ռուսաստանում, Արգուբլիի վտակը
Գնիլուշկա - գետ Ռուսաստանում, Բիտյուգի վտակը
Գնիլուշկա - գետ Ռուսաստանում, Զոլկայի վտակը
Ստորին Նորմանդիա

Ստորին Նորմանդիա, երկրամաս Ֆրանսիայի հյուսիս-արևմուտքում, որը ստեղծվել է 1956 թվականին, երբ Նորմանդիան բաժանվեց Ստորին Նորմանդիայի և Վերին Նորմանդիայի։ Գլխավոր քաղաքը Կանն է։ Բնակչությունը կազմում է 1 475 684 մարդ․ գրավում է 17-րդ տեղը երկրամասերի շարքում։


== Աշխարհագրություն ==
Երկրամասի մակերեսը 17 589 կմ² է, ծովափի երկարությունը՝ 470 կմ։ Անտառների մակերեսը կազմում է 192 000 հա։ Այստեղ տեղակայված են նաև երկրամասի 3 ազգային զբոսայգիները։ Ամենաբարձր կետը՝ Սինյալ դ'Էկուվն է։ Այնտեղով են հոսում Օրն, Մայեն և Սեն գետերը։


== Վարչական բաժանում ==
Երկրամասի մեջ են մտնում Կալվադոս, Մանշ և Օրն դեպարտամենտները։


== Արտաքին հղումներ ==
Site du Conseil régional Archived 2005-04-06 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Basse-Normandie Meteo Archived 2020-05-21 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Basse-Normandie sur Wikivoyage (ֆր.)
Վարչական դատավարության իրավունք

Վարչական դատավարության իրավունք, իրավունքի ճյուղ, որը կարգավորում է պետական կառավարման ոլորտում անհատական վարչական գործեր քննելու և լուծելու ընթացքում առաջացած հասարակական հարաբերություններ։ Վարչական դատավարության իրավունքի նորմերը որոշում են պետական կառավարման ապարատում քաղաքացիների դիմումների ու բողոքների ընդունման և քննարկման, վարչական որոշ (այդ թվում՝ վարչական հարկադրանքի կիրառման) ակտերի հրապարակման կարգը, ամրապնդում են վարչաիրավական հարաբերությունների մասնակիցների միջև առաջացող վեճերի լուծման կարգը, սահմանում քաղաքացիների և վարչական դատավարության այլ մասնակիցների իրավունքների երաշխիքները, որոշում են վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ գործերի քննարկման և ընդունված որոշումների կիրառման կարգը։ իրավաբանական գրականությունում տարբերում են Վարչական դատավարության իրավունքի հետևյալ նորմերը՝

վարչական իրավունքի ընդհանուր սկզբունքներ,
վարչական դատավարության մասնակիցների կոնկրետ իրավունքներ,
վարչական գործեր քննող մարմինների իրավասություններ և այդ գործերի քննության կարգը,
վարչական դատավարության բոլոր փուլերի ժամկետները,
ընդունված որոշումների բողոքարկման և գանգատարկման կարգը սահմանող նորմեր։
Մացի Խվատիա

Մացի Խվատիա (վրաց.՝ მაცი ხვიტია), 1966 թվականին «Վրացֆիլմ» կինոստուդիայում նկարահանված գեղարվեստական ֆիլմ։ Նկարահանվել է ռեժիսոր Գեորգի Շենգելայայի կողմից Անտոն Փուրցելաձեի համանուն վեպի ու ժողովրդական ավանդությունների հիման վրա։
Ֆիլմը ռուսերեն կրկնօրինակվել է «Նա սպանել չէր ուզում» վերնագրով։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է 19-րդ դարում ապրած վրացի վրիժառուի՝ ազնվաբարո ավազակ Մացի Խվատիայի մասին, որն արիաբար պայքարում էր իշխանների կամայականությունների ու ճորտատիրության դեմ։
Դադիանի իշխանուհին Մացիին հրավիրում է ծառայելու իր մոտ, սակայն Մացին մերժում է։ Իշխանուհու հրամանով հրդեհում են Մացիի տունը, սպանում հորը, փոխցնում քույրերին։ Մացին իր ընկերոջ՝ Կոչոյայի հետ գնում է հայտնի ավազակ Օմար Մարգանիայի մոտ, ով ավերում է իշխանուհու տերությունը։


== Դերերում ==
Ալեկ Գաբեչավա
Մանանա Աբազաձե
Գեորգի Կավտարաձե
Դավիթ Աբաշիձե
Ռեզո Խոբուա
Զուրաբ Կիպշիաձե
Բաադուր Ցուլաձե
Գեորգի Գելովանի
ԿԱխի Կավսաձե
Լիանա Ասատիանի
Դաթո Կուպարաձե - վանական


== Մրցանակներ ==
Անդրկովկասի երկրների ու Ուկրաինայի կինոփառոտոնի մրցանակ (Թբիլիսի, 1967 թվական)- հերոսական-ռոմանտիկ լավագույն ֆիլմի համար, որ ստեղծվել է պատմական նյութերի հիման վրա (Գեորգի Շենգելայա)
«Золотая газель» մրցանակ և հուշ-դիպլոմ միջերկրածովյան երկրների՝ Տանժերում կայացած կինոփառատոնին մասնակցելու համար (1968 թվական) (Գեորգի Շենգելայա)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Մացի Խվատիա» ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Օվկիանիայի պատմություն

Օվկիանիայի պատմություն Ավստրալիայի, Նոր Զելանդիայի, Պապուա Նոր Գվինեայի, Ֆիջի ժողովուրդների պատմությունը


== Նախագաղութատիրության ժամանակաշրջան ==
Առաջին բնակիչները (ըստ երևույթին՝ նախաավստրալոիդները) Օվկիանիա են ներթափանցել Հարավ–Արևելյան Ասիայից 20–30 հազար տարի առաջ։ Միկրոնեզիայի և Պոլինեզիայի բնակեցումը տեղի է ունեցել մ․ թ․ 1-ին հազարամյակում (ավարտվել է 14-րդ դարում)։ Մինչև 15-դարի  սկիզբը Օվկիանիայի կղզիների ժողովուրդները գտնվել են նախնադարյան համայնական կարգի քայքայման և վաղդասակարգային հասարակության ձևավորման ընթացքի տարբեր փուլերում։
Ֆիջի, Հավայան, Տահիտի և Տոնգա կղզիներում կազմավորվել են պրիմիտիվ պետություններ։ Երկար ժամանակ եվրոպացիները որևէ հետաքրքրություն Օվկիանիայի նկատմամբ չեն ցուցաբերել։


== Գաղութատիրական ժամանակաշրջան ==
1565 թվականին Իսպանիան հայտարարել է Ֆ․ Մագելանի հայտնաբերած Մարիանյան կղզիների անեքսիայի մասին։ 19-րդ դարի սկզբից Օվկիանիա են ներթափանցել քրիստոնյա քարոզիչներ, առևտրականներ, այդ թվում՝ ստրկավաճառներ, սկսվել է Օվկիանիայի կղզիների զավթումը եվրոպացիների և ԱՄՆ–ի կողմից։
19-րդ դարի 1-ին կեսին Նիդերլանդները գրավել են Նոր Գվինեայի արևմտյան մասը, 1840 թվականին Նոր Զելանդիան հայտարարվել է անգլիական գաղութ, 1842 թվականին Ֆրանսիան զավթել է Մարկիզյան կղզիները, 1853 թվականին՝ Նոր Կալեդոնիան։
19-րդ դարի վերջին քառորդին Օվկիանիայի գաղութային բաժանման ընթացքն ուժեղացել է։ 1874 թվականին Ֆիջի կղզիները դարձել են անգլիական գաղութ, 1884 թվականին Գերմանիան զավթել է Նոր Գվինեայի հյուսիս–արևելյան, իսկ Մեծ Բրիտանիան՝ հարավ–արևելյան մասը, 1898 թվականին ԱՄՆ–ը անեքսիայի է ենթարկել Ճավայան կղզիները։
1906 թվականին Օվկիանիաի բաժանումն ավարտվել է։ Գաղութային տիրապետության ամբողջ ժամանակաշրջանում Օվկիանիայի բնակիչները պայքարել են գաղութարարների դեմ։


== Նախագաղութատիրական ժամանակաշրջան ==
Առաջին համաշխարհային պատերազմից (1914–1918) հետո Օվկիանիայում առաջացել են քաղաքական կազմակերպություններ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին (1939–1945) Օվկիանիան եղել է ռազմական գործողությունների թատերաբեմ։
Պատերազմից հետո Օվկիանիայում ընդլայնվել է իմպերալիստական տերությունների ռազմական բազաների ցանցր։ Օվկիանիայի էթնիկական և հասարակական տարբեր խմբերի տարերային, անջատ ելույթները հաճախ վերածվել են կազմակերպված պայքարի հանուն անկախության, Օվկիանիան ռազմական նպատակներով օգտագործելու դեմ։
1962 թվականին հռչակվեց Արևմտյան Մամոայի անկախությունը, 1963 թվականին Նիդերլանդների գաղութային լծից ազատագրվեց Արևմտյան Իրիանը, անկախություն նվաճեցին Նաուրուն (1968), Տոնգան, Ֆիջին (1970), Պապուա Նոր Գվինեան (1975)։ 1980-ական թվականներին ուժեղացել է անկախության համար պայքարը Նոր Կալեդոնիայում։


== Պատերազմները Օվկիանայում ==


=== 19-րդ դար ===
1898 — Իսպանա-ամերիկյան պատերազմ


=== 20-րդ դար ===
1914—1918 — Առաջին համաշխարհային պատերազմ
1914 — Խաղաղօվկիանոսյան ռազմական գործողությունները Առաջին համաշխարհային պատերազմին
1939—1945 — Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
1941—1945 —Խաղաղօվկիանոսյան ռազմական գործողությունները Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին


== Գրականություն ==
Collingridge Vanessa (February 2003)։ Captain Cook: The Life, Death and Legacy of History's Greatest Explorer։ Ebury Press։ ISBN 0-09-188898-0 
Williams Glyndwr (1997)։ Captain Cook's Voyages: 1768–1779։ London: The Folio Society
Խիլմա Մադերա

Խիլմա Մադերա (իսպ.՝ Jilma Madera, սեպտեմբերի 18, 1915(1915-09-18), Pinar del Río Province, Կուբա - փետրվարի 21, 2000(2000-02-21), Հավանա, Կուբա), կուբացի հայտնի կին քանդակագործ։ Նրա առավել հայտնի երկու աշխատանքներն են Հիսուս Քրիստոսի արձանը Հավանայում և Խոսե Մարտիի կիսանդրին Պիկո Տուրկինոյում։


== Կենսագրություն ==

Գեղանկարչություն և քանդակագործություն ուսանել է Հավանայի Գեղեցիկ արվեստների «Սան Ալեխանդրո» ազգային դպրոցում, Խուան Խոսե Սիկրեի ղեկավարությամբ։
Մադերայի ամենահիշարժան ստեղծագործությունը Հիսուս Քրիստոսի 320 տոննա կշռող և 20 մետր բարձրությամբ արձանն է, որը նա ստեղծել է Կուբայի բռնակալ Ֆուլխենսիո Բատիստայի կնոջ՝ Մարթայի պատվերով։ Արձանը պատրաստված է Կարրարայի սպիտակ մարմարից։ Կազմված է 67 մասից, որոնք բերվել են Իտալիայից, որտեղ քանդակվել է արձանը և օրհնվել Հռոմի Պիոս XII պապի կողմից։ Արձանի բացումը տեղի է ունեցել 1958 թվականի դեկտեմբերի 24-ին՝ Բատիստայի իշխանության տապալումից մի քանի օր առաջ։ Իշխանության եկած Ֆիդել Կաստրոն որոշել է պահպանել արձանը՝ ասելով. «Նա եկել է ինձ հետ։ Հավանայի Քրիստոսը կլինի հեղափոխության պահապանը և ինձ հաջողություն կբերի»։

Իտալիայում աշխատելու ժամանակ Մադերան Կարրարայի քաղաքապետ Ֆիլիպո Մարտինելիի խնդրանքով ի պատիվ Օտավիե դել Ամիկոյի, որի ջանքերով ապագա արձանի համար Կարրարայում գտնվել և մշակվել են մարմարի հսկա բեկորները, կերտել է արձանի ձեռքերի կրկնօրինակը, որոնք հետագայում քաղաքապետը, ի նշան բարեկամության, նվիրել է Երևանին։ Հասնելով Երևան, քանդակագործ Արա Հարությունյանի միջամտությամբ ձեռքերը նոր հորինվածք ստացան և տեղադրվեցին Երևանի Օղակաձև զբոսայգում՝ «Բարեկամության ձեռքեր» անվամբ։ Հանդիսավոր բացումը տեղի ունեցավ 1965 թվականին։
Մադերան մի քանի ցուցահանդես է ունեցել Նյու Յորքում, նրա աշխատանքները տեղադրված են Կուբայի մայրաքաղաք Հավանայում, տարբեր ցուցասրահներում և թանգարաններում։


== Ծանոթագրություններ ==
Մետեխի (Կասպի շրջան)

Մետեխի (վրաց.՝ მეტეხი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Կասպի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 560 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Կասպից հեռու է 10 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 2105 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տերեփուկ Վավիլովի

Տերեփուկ Վավիլովի (լատ.՝ Centaurea vavilovii), բարդածաղկավորների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Ուղիղ կանգնած ցողուններով բազմամյա խոտաբույս է, որի բարձրությունը 100–175 սմ է։ Տերևները ամբողջական են, ներքև սահող։ Ընդհանուր ծաղկաբույլը վահանիկահուրանաձև է, գագաթին միայնակ ծաղիկներով։ Ծածկոցը գլանաձև կամ երկարավուն–ձվաձև է՝ 2,5–4 սմ երկարությամբ և 1,5–2 սմ լայնությամբ։ Ծածկոցի թերթերը մուգ կանաչ են, ձվաձև–եռանկյուն, ոչ մեծ սանրաձև–թարթիչավոր հավելուկներով։ Սերմնիկներն ունեն 5–6 մմ, իսկ պապուսը՝ 7–8 մմ երկարություն։


== Տարածվածություն ==
Հանդիպում է Ուրծի լեռնաշղթայի հյուսիսային դրքադրության լանջերի վրա և Երևանի ֆլորիստիկական շրջանում։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է վերին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 1800–2000 մ բարձրությունների վրա, չոր խոտածածկ լանջերին, լեռնային տափաստանում, մարգագետնատափաստանում։ Ծաղկում է հունիս–հուլիս ամիսներին, պտղաբերում օգոստոսին։


== Պահպանություն ==
Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ է։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 10 կմ²–ից պակաս է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված չէր։ Ընդգրկված չէ նաև CITES–ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Պոպուլյացիայի մի մասը պահպանվում է «Խոսրովի անտառ» պետական արգելոցի տարածքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Բուլաժ

Բուլաժ (ռուս.՝ Булаж, բաշկիրերեն՝ Булаш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիբաշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 64 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դիչ (գյուղ, Բուրինի շրջան)

Դիչ (ուկրաիներեն՝ Дич), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բուրինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դիչ գյուղում բնակվել է 265 մարդ։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Դիչ գյուղը գտնվում է Սեյմ գետի ձախ ափին՝ Չաշա գետի միախառնման վայրում, վերևում՝ 1 կմ հեռավորության վրա, Չերվոնայա Սլոբոդա գյուղը, հոսանքին ներքև՝ 3,5 կմ հեռավորության վրա՝ Սկունոսովո (Պուտիվլ գյուղը), հակառակ ափին՝ Զինովո գյուղը (Պուտիվլի շրջան)։ Գետն այս վայրում ոլորապտույտ է՝ ձևավորելով գետաբերաններ և ճահճային լճեր։


== Տնտեսություն ==
Կաթնամթերքի ֆերմա,
«Չերվոնոսլոբոդսկոե» մասնավոր ձեռնարկություն,
«Մորշչ» ֆերմերային տնտեսություն։


== Սոցիալական ոլորտի օբյեկտներ ==
Գյուղում կա է մշակույթի տուն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(9866) Կանաիմիցուո

(9866) Կանաիմիցուո (անգլ.՝ Kanaimitsuo), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Սատորու Օտոմոյի կողմից Կիյոսատոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,171924 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7917 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5521 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1169,14 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,307919 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,04° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9866) Կանաիմիցուո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Անդրես Կառետերո Պերես

Անդրես Կառետերո Պերես (իսպ.՝ Andrés Carretero Pérez, 1955, Մադրիդ, Իսպանիա), աշխարհագրության և պատմության դոկտոր, թանգարանների համադրման կազմակերպության անդամ, 2010 թվականից Մադրիդի Ազգային հնագիտական թանգարանի տնօրեն։


== Կարիերա ==
Սովորել է Մադրիդի Կոմպլուտենսե համալսարանում։ Պերես Կառետերոն Իսպանիայում զբաղեցրել է մի շարք թանգարանների տնօրենի և տնօրենի տեղակալների պաշտոններ։ 1984-2001 թվականներին զբաղեցրել է Իսպանիայի գյուղական թանգարանի տնօրենի տեղակալի պաշտոնը, 1991-1994 թվականներին ղեկավարել է Իսպանիայի մշակույթի նախարարության ենթակայության ներքո գտնվող պետական թանգարանները, 1994-2002 թվականներին եղել է Ազգային հնագիտական թանգարանի փոխտնօրենը, 2004-2008 թվականներին՝ Մադրիդի Կոստյումների թանգարանի տնօրենը։ 2010 թվականից զբաղեցնում է Մադրիդի Ազգային հնագիտական թանգարանի տնօրենի պաշտոնը
:


== Հիմնական հրատարակություններ ==
Alfarería popular de Tajueco amb Matilde Fernández Montes i María Dolores Albertos Solera. Ministerio de Cultura, 1981. ISBN 84-7483-184-9
Estudio etnográfico de la alfarería conquense María Dolores Albertos Solera, Matilde Fernández Montes i Aurelio Lorente.Cuenca : Excelentísima Diputación Provincial, D.L. 1978. ISBN 84-500-2916-3


== Հոդվածներ ==
Renovarse y mantener las esencias: el nuevo Museo Arqueológico Nacional amb Carmen Marcos Alonso. Boletín del Museo Arqueológico Nacional, ISSN 0212-5544, Nº 32, 2014
El nuevo Museo Arqueológico Nacional, a la búsqueda de nuevos públicos.Museos.es: Revista de la Subdirección General de Museos Estatales, ISSN 1698-1065, Nº. 9-10, 2013-2014
El Museo del Traje: breve presentación. Indumenta: Revista del Museo del Traje, ISSN 1888-4555, Nº. 0, 2007
El Museo del Traje: Centro de Investigación del Patrimonio Etnológico. RdM. Revista de Museología: Publicación científica al servicio de la comunidad museológica, ISSN 1134-0576, Nº. 29, 2004
Colecciones a raudales. Anales del Museo Nacional de Antropología, ISSN 1135-1853, Nº 9, 2002
Domus y la gestión de las colecciones museísticas. Marq, arqueología y museos, ISSN 1885-3145, Nº. 0, 2005 (Ejemplar dedicado a: Museos, arqueología y nuevas tecnologías)
Anales del Museo del Pueblo Español y Anales del Museo Nacional de Antropología. Aproximación bibliométrica. Revista de dialectología y tradiciones populares, ISSN 0034-7981, Tomo 57, Cuaderno 1, 2002
El Proyecto de Normalización: Documental de Museos: reflexiones y perspectivas. PH: Boletín del Instituto Andaluz del Patrimonio Histórico, ISSN 1136-1867, Año nº 9, Nº 34, 2001
La Museología, ¿una práctica o una disciplina científica?.Museo: Revista de la Asociación Profesional de Museólogos de España, ISSN 1136-601X, Nº. 1, 1996 (Ejemplar dedicado a: Formación y selección de profesionales de museos)
Técnicas alfareras andaluzas amb Matilde Fernández Montes i Carmen Ortiz García. Revista de dialectología y tradiciones populares, ISSN 0034-7981, Cuaderno 42, 1987


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Obra de Andrés Carretero Pérez» en Dialnet
Լոմատոգոնիում կարինտյան

Լոմատոգոնիում կարինտյան (լատ.՝ Lomatogonium carinthiacum), բոգազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
10-15 սմ բարձրությամբ միամյա խոտաբույս է։ Ցողունները հիմքից բազմաթիվ են, բարակ։ 1 սմ երկարությամբ ցողունային տերևները ավելի մեծ են, քան ամենաներքևի տերևները։ Ծաղիկները միայնակ են, երկար ծաղկակոթերով, դժգույն երկնագույն։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում հանդիպում է Գեղամի  (Գեղամի  լեռնաշղթա) և Զանգեզուրի (Որոտան գետի վերնագավառ, Գորիսի շրջակայք և լեռնագագաթ Կապուտջուղ) ֆլորիստիկական շրջաններում։ Տեսակը բացի Հայաստանից հանդիպում է Նախակովկասում, Ադրբեջանում, Եվրոպայում, Սիբիրում, Հյուսիսարևելյան Անատոլիայում, Միջին և Կենտրոնական Ասիայում և Հյուսիսային Ամերիկայում։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է ենթալպյան և ալպյան գոտիներում, ծովի մակարդակից 2600-3300 մ բարձրությունների վրա, ճահճացած և գերխոնավ տեղերում։ Ծաղկում է հունիս-հուլիսին, պտղաբերում՝ օգոստոսին։


== Պահպանություն ==
Խոցելի տեսակ է։ Հայտնի է չորս պոպուլյացիաներ։ Քանի որ տեսակի հիմնական արեալը գտնվում է Հայաստանի սահմաններից դուրս, հետևաբար սպառնալիքի կատեգորիան նվազեցվել է։ Տեսակին սպառնում է տարածման և բնակության շրջանների նվազում՝ կապված կլիմայի, աճելավայրերի և պայմանների փոփոխության հետ։ Տարածման շրջանի մակերեսը 5000 կմ²-ից պակաս է, իսկ բնակության  շրջանի մակերեսը 500 կմ²-ից պակաս է։ Ընդգրկված չէ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ, CITES–ի և Բեռնի կոնվենցիայի հավելվածներում։
Պահպանության միջոցառումներ չեն իրականացվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոկրի Բատայ

Մոկրի Բատայ (ռուս.՝ Мокрый Батай), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կագալնիցկի շրջանում։ Համանուն գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։ Գտնվում է Բատայսկ քաղաքից 13 կմ հեռավորության վրա։
Մոկրի Բատայի գյուղական համայնքի կազմում Մոկրի Բատայից (2177 բնակիչ) բացի մտնում են նաև Մալոդուբրավնի (ռուս.՝ Малодубравный, 220 բնակիչ) և Նովոռակիտնի (ռուս.՝ Новоракитный, 132 բնակիչ) ավանները։


=== Ծանոթագրություն ===
Կրակաթ

Կրակաթ, հանգած կրի՝ Ca (OH)2 կախույթը կրաջրում։ Կիրառվում է որպես շինանյութ և ախտահանիչ։ Օգտագործվում է հիմնականում ներքին աշխատանքում։ Կիրառումից հետո դանդաղ ամրապնդվում է։
Վահան Քերոբյան

Վահան Քերոբյան (հոկտեմբերի 1, 1976, Երևան, Հայաստան), Հայաստանի Հանրապետության էկոնոմիկայի նախարար (2020, նոյեմբերի 26)։


== Կենսագրություն ==
1993-1998 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի Մաթեմատիկայի ֆակուլտետում։
1996-1997 թթ- «Արմինկո» ՍՊԸ` համակարգչային համակարգերի ինժեներ
1997-1998 թթ- ՀՀ կառավարությանն առընթեր տեղեկատվության և գրահրատարակչության վարչություն, ցանցային տեղեկատվության բաժնի գլխավոր մասնագետ
1998 թ.- «Հայաստան» համահայկական հիմնադրամի գործադիր վարչություն` համակարգչային բաժնի գլխավոր մասնագետ
1998-1999 թթ.-՝ «Տրաստբանկ» ՓԲԸ` տեխնոլոգիաների զարգացման և վերլուծության բաժնի մասնագետ
1999-2004 թթ.- «Էյչ Էս Բի Սի բանկ Հայաստան»` առևտրավարկային վարչության մասնագետ, ավագ մասնագետ, վարիչ
2005-2006 թթ.- «Վալլետա» ՍՊԸ` «Սթար» պրոյեկտի մենեջեր
2006-2012 թթ.- «Սթար Դիվայդ» ՓԲԸ` գործադիր տնօրեն
2012-2020 թթ.- «Menu Group – Menu Group UK Ltd»` հիմնադիր, տնօրեն
2019 թ.-ից Արդյունաբերողների և գործարարների միության անդամ է, 2020 թ.-ից՝ «Մանթաշով» բիզնես-ակումբի անդամ, 2020 թ.-ից՝ Տնօրենների հայկական ասոցիացիայի անդամ։ Զինապարտ է, շարքային։


== Քաղաքական գործունեություն ==
2020 թ. նոյեմբերի 26-ից՝ ՀՀ էկոնոմիկայի նախարար։


== Ծանոթագրություններ ==
Կազալեոնե

Կազալեոնե (իտալերեն՝ Casaleone), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վերոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 6010 մարդ։ Խտությունը կազմում է 155 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 38,28 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 37052։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0442։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Հինոդե

Հինոդե (ճապ.՝ 日の出町 Հինոդե-սի), քաղաք Ճապոնիայում։ Գտնվում է Տոկիոյի պրեֆեկտուրայում։ Ավանի ամբողջ մակերեսը կազմում է 28,08 կմ², բնակչությունը՝ 17 088 մարդ, իսկ խտությունը 608,55 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Ավանը գտնվում է Հոնսյու կղզում, Տոկիոյի պրեֆեկտուրայում Կանտո տարածաշրջանում։ Այն սահմանակից է Օմե և Ակիրունո քաղաքների հետ։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը կազմում է 17 088 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1), խտություն - 608,55 մարդ/կմ²։


== Սիմվոլիկա ==
Քաղաքի ծաղիկը համարվում է Ábies fírma ծառը, ծաղիկը՝ գլիցինիան, թռչունը՝ Cettia diphone-ն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(ճապոներեն)
(2344) Քսիզանգ

(2344) Քսիզանգ (անգլ.՝ Xizang), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Մանուշակագույն լեռան աստղադիտարանի կողմից Նանկինում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,754705 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2364 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,273 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1669,98 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,215572 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,9° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2344) Քսիզանգ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
(7873) Բոլլ

(7873) Բոլլ (անգլ.՝ Boll), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի հունվարի 15-ին Ֆրեյմուտ Բորնգենի կողմից Տաուտենբուրգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,634956 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3408 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9292 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1562,28 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,230433 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,09° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7873) Բոլլ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ցարիցինի պաշտպանությունը

«Ցարիցինի պաշտպանությունը» (ռուս.՝ «Оборона Царицына»), խորհրդային երկսերիանոց պատմա-հեղափոխական կինոէպոպեա, որը նկարահանվել է «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում 1942 թվականին։ Սցենարի հեղինակներն ու բեմադրող ռեժիսորներն են Վասիլև եղբայրները։
Առաջին սերիան կոչվում է «Վորոշիլովի արշավանքը» (ռուս.՝ «Поход Ворошилова», [ԴԿԽՀ-ից Ցարիցին]), երկրորդ սերիան՝ «Պաշտպանություն» (ռուս.՝ «Оборона»)։
Ֆիլմի առաջին սերիան Խորհրդային Միությունում էկրաններին հայտնվել է 1942 թվականի մարտի 29-ին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է Ցարիցինի առաջին պաշտպանության մասին (1918 թվական) Կարմիր բանակի զորամասերի կողմից Իոսիֆ Ստալինի և Կլիմենտ Վորոշիլովի հրամանատարությամբ։


== Գլխավոր դերերում ==
Միխայիլ Գելովանի – Իոսիֆ Ստալին
Նիկոլայ Բոգոլյուբով – Կլիմենտ Վորոշիլով
Միխայիլ Ժարով – կազակ Մարտին Պերչիխին
Վարվառա Մյասնիկովա – Կատյա Դավիդովա
Պյոտր Նիկաշին – Ալեքսանդր Պարխոմենկո
Պավել Կադոչնիկով – Նիկոլայ Ռուդնև
Վլադիմիր Գրեմին – Նոսովիչ
Վասիլի Սաֆրոնով  – Ռինդին
Բորիս Բաբոչկին – պորուչիկ Մոլդավսկի
Բորիս Դմոխովսկի – գեներալ Կոնստանտին Մամոնտով
Ալեքսանդր Չեպուրնով – եսաուլ
Վլադիմիր Սլադկոպևցև – Տիմոֆեիչ
Ալեքսանդր Խվիլյա – Սեմյոն Բուդյոննի


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Վասիլև եղբայրներ
Բեմադրություն՝ Վասիլև եղբայրների
Օպերատորներ՝ Ապոլինարի Դուդկո, Սերգեյ Իվանով, Ալեքսանդր Սիգաև
Կոմպոզիտոր՝ Նիկոլայ ԿրյուկովԱռաջին սերիայի համար ռեժիսորներ Գ. Վասիլևը և Ս. Վասիլևը, դերասաններ Մ. Գելովանին, Ն. Բոգոլյուբովը, Մ. Ժարովը և օպերատոր Ա. Սիգաևն ստացել են Ստալինյան I աստիճանի մրցանակ (1942)։
Էկրան է բարձրացել  միայն կինոէպոպեայի առաջին սերիան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
««Оборона Царицына»»։ Государственный регистр фильмов։ Министерство Культуры Российской Федерации։ Վերցված է 2013-11-26 
««Оборона Царицына»»։ Аннотированный каталог фильмов киностудии «Ленфильм» 1918—2003։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-06-24-ին։ Վերցված է 2012-10-20  
««Оборона Царицына»»։ Фильмы։ Энциклопедия отечественного кино։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-12-03-ին։ Վերցված է 2013-11-26  
««Оборона Царицына». 1-я серия»։ Онлайн энциклопедия Кирилла и Мефодия։ Վերցված է 2012-10-21  (չաշխատող հղում)
Ստարի Խուտոր (գյուղ, Գլոբինոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ստարի ԽուտորՍտարի Խուտոր (ուկրաիներեն՝ Старий Хутір), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գլոբինոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստարի Խուտոր գյուղում բնակվում էր 252 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,863 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 292 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բիկին (գետ)

Բիկին (ռուս.՝ Бикин), գետ Ռուսաստանում (Պրիմորիեի երկրամասի Խաբարովսկի մարզում)։ Բիկին ստորին հոսանքի մերձակայքում ընկած անտառային զանգվածը, որն զբաղեցնում է ավելի քան 4.000 քառակուսի կիլոմետր տարածք, համարվում է ասեղնա-լայնատերև անտառի ամենամեծ կուսական զանգվածն աշխարհում։ Այդտեղ է ընկած ամուրյան վագրի ռուսական և չինական պոպուլյացիաները սահմանազատող բնական միջանցքը։ 2010 թվականին ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության նախնական ցանկում։ Չնայած դրան՝ Պրիմորսկի երկրամասի անտառտնտեսության վարչությունը 2011 թվականի մայիսին անտառը վարձակալության է հանձնել «Лес экспорт» ՓԲԸ-ին՝ թույլատրելով անտառահատում իրականացնել մանրատախտակ (պարկետ) արտադրելու նպատակով։ Բնապահպան կազմակերպությունների սուր քննադատության, բողոքի արդյունքում այդ որոշումը չեղարկվել է։ 2018 թվականին Բիկին գետի հովիտը ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։


== Աշխարհագրություն ==
Բիկինն սկիզբ է առնում Սիխոտե-Ալինի լանջերից և թափվում է Ուսուրի գետը։ Պատկանում է Խաղաղ օվկիանոսի ավազանին։ Գետի ափին են գտնվում Ալչան, Բաչելազա (Կլյուչևայա), Զևա։


== Հիդրոգրաֆիա ==
Բիկին գետի երկարությունը 560 կմ է, ավազանի մակերեսը՝ 22300 կմ2։ Գետի ջրի ծախսը միջինում կազմում է 246 մ3։


== Տես նաև ==
Ակունք և Գետաբերան


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Арсеньев В. К. В дебрях Уссурийского края. — М.: Московский рабочий, 1956. — 487 с. — 100 000 экз.
Бикин // «Банкетная кампания» 1904 — Большой Иргиз. — М. : Большая российская энциклопедия, 2005. — С. 473. — (Большая российская энциклопедия : [в 35 т.] / гл. ред. Ю. С. Осипов ; 2004—2017, т. 3). — ISBN 5-85270-331-1.
Бикин (река в Приморском и Хабаровском кр.) // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред.  А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978.
Пукинский Ю. Б. По таёжной реке Бикин. — М.: Мысль, 1975.


== Արտաքին հղումներ ==
«Верхний Бикин. XX-й век. Осколки истории»։ www.ulov.ru (ռուսերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-11-12-ին։ Վերցված է 2021-04-02  
«Примпогода: Река Бикин»։ primpogoda.ru (ռուսերեն)։ Վերցված է 2021-04-02