Յուլյա Պերեսիլդ

Յուլյա Սերգեևնա Պերեսիլդ (ռուս.՝ Ю́лия Серге́евна Переси́льд, սեպտեմբերի 5, 1984(1984-09-05), Պսկով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), կինոյի և թատրոնի ռուս դերասանուհի։ Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի (2013), Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության (2017) մրցանակների դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Յուլյա Պերեսիլդը ծնվել է 1984 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Ռուսաստանի Պսկով քաղաքում։ Մանկության տարիներից երազել է դառնալ դերասանուհի։ Երրորդ դասարանից սկսել է մասնակցել դպրոցի գեղարվեստական ինքնագործունեությանը, երգել է, խաղացել դպրոցական ներկայացումներում։ Տասնմեկ տարեկանում մասնակցել է պատանի տաղանդների «Վաղորդյան աստղ» (ռուս.՝ «Утренняя звезда»)։
2001 թվականին ավարտելով Պսկովի № 24 միջնակարգ դպրոցը՝ Յուլյա Պերեսիլդն ընդունվել Պսկովի պետական մանկավարժական ինստիտուտի ռուս բանասիրության ֆակուլտետ, սակայն մեկ տարի սովորելուց հետո մեկնել է Մոսկվա ու ընդունվել թատերական բուհ։
2006 թվականին Յուլյա Պերեսիլդն ավարտել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարանի ռեժիսորական ֆակուլտետի դերասանական բաժինը (Օլեգ Կուդրյաշովի դերասանական արվեստանոց)։ 2007 թվականից որպես հրավիրված դերասանուհի սկսել է մասնակցել Ազգերի պետական թատրոնի ներկայացումներին։ Յուլյա Պերեսիլդը համագործակցում է Մոսկվայի «Ժամանակակից պիեսի դպրոց» թատրոնի, Մոսկվայի Մալայա Բրոննայայի դրամատիկական թատրոնի, ինչպես նաև Եվգենի Միրոնովի թատերական ընկերության հետ։
Կինոյում Յուլյա Պերեսիլդի նորամուտը եղել է Նատաշա Կուբլակովայի դերը ռեժիսոր Ալեքսանդր Բարանովի «Տեղամաս» (ռուս.՝ «Участок») հեռուստասերիալում (2003)։ Դերասանուհու առաջին մեծ դերը եղել է Օլյա Ռոդյաշինայի դերը ռեժիսոր Էլյոր Իշմուխամեդովի «Հարսնացու» ֆիլմում (2006), սակայն առանձնակի ճանաչման է արժանացել ռեժիսոր Ալեքսեյ Ուչիտելի «Եզերք» (ռուս.՝ «Край», 2010) ֆիլմի գլխավոր դերերից մեկում (Սոֆյա) նկարահանվելուց հետո։ Դերասանուհին նկարահանվել է այնպիսի ֆիլմերում, ինչպիսիք են՝ «Ցանկությունների սահմանը» (2007), «Սարդոստայն» (2007), «Գերին» (2008), «Առևանգում» (2008), «Подсадной» (2010), «Կարուսել» (2010), «Հինգ հարսնացու» (2011), «Ձմեռային տանգո» (2011), «Սանտա Լյուչիա» (2012), «Մշուշում» (2012), «Weekend» (2013), «Դահիճ» (2014), «Մարտ Սևաստոպոլի համար» (2015), «Լյուդմիլա Գուրչենկո» (2015) և այլն։
2013 թվականի մարտի 15-ին Յուլյա Պերեսիլդն արժանացել է Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի՝ մշակույթի երիտասարդ գործիչներին շնորհվող 2012 թվականի մրցանակին «հայրենական թատերական ու կինոարվեստի զարգացման գործում ունեցած ներդրման համար»։
Յուլյա Պերեսիլդը «Галчонок» ոչ պետական բարեգործական հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ է. այդ հիմնադրամն օգնում է կենտրոնական նյարդային համակարգի օրգանական ախտահարումներ ունեցող երեխաներին։
2017 թվականին դերասանուհին պայմանագիր է կնքել շվեյցարական ժամացույցների Rado ապրանքանիշի հետ՝ դառնալով նրա պաշտոնական դեմքը Ռուսաստանում։


=== Անձնական կյանք ===
Յուլյա Պերեսիլդն ունի երկու դուստր՝ Աննան (ծնվել է 2009 թվականին) ու Մարիան (ծնվել է 2012 թվականին)։


== Դերեր թատրոնում ==
Դիպլոմային ներկայացումներ2005 – «Տրոյուհիներ », Եվրիպիդես, ռեժիսոր՝ Սվետլանա Զեմլյակովա – Անդրոմաքե
2006 – Կապույտ մորուքը՝ կանանց հույսը» (ռուս.՝ «Синяя борода – надежда женщин»), Դեա Լոեր, ռեժիսոր՝ Օլեգ Կուդրյաշով – կույր
«Վիյ», Նիկոլայ Գոգոլ
«Ճակատագրի անիվը», Կառլ Օրֆ – միջնադարյան բանաստեղծուհիՄոսկվայի «Ժամանակակից պիեսի դպրոց» թատրոն2006 – «Ամուրի Մոլիեր», Մոլիերի պիեսների մոտիվներով, ռեժիսոր՝ Անդրեյ Պերշին – Դորիմենա / ՆիկոլԵվգենի Միրոնովի թատերական ընկերություն2006 – «Ֆիգարո։ Մեկ օրվա իրադարձություններ», Պիեռ Բոմարշեի «Խելահեղ օր, կամ Ֆիգարոյի ամուսնությունը» պիեսի մոտիվներով, ռեժիսոր՝ Կիրիլ Սերեբրեննիկով – ՍյուզաննաԱզգերի պետական թատրոն2007 – «Снегири», ըստ Նինա Սադուրի «Մահապարտներ» պիեսի (Վիկտոր Աստաֆևի «Անիծված ու սպանված» վեպի հիման վրա), ռեժիսորներ՝ Տիմոֆեյ Սոպոլև, Միխայիլ Չումաչենկո – կումա Շիրինկինա
2007 – «Շվեդական լուցկի», ըստ Անտոն Չեխովի պատմվածքի, ռեժիսոր՝ Նիկիտա Գինշպուն – Օլգա Պետրովնա
2007 – «Վասիլի Շուկշինի պատմվածքները», ռեժիսոր՝ Ալվիս Հերմանիս – մարմնեղ կին / վտիտ պառավ
2011 – «Վարձու մարդասպան Ջոն», ըստ Թրեյսի Լետսի պիեսի, ռեժիսոր՝ Յավոր Գիրդև – Դոտի Սմիթ
2011 – «Ֆրյոկեն Ժյուլի», Յուհան Ավգուստ Ստրինդբերգ, ռեժիսոր՝ Թոմաս Օստերմայեր – Քրիստինա
2012 – «Փեսացուներ», ըստ Իսահակ Դունաևսկու օպերետի, ռեժիսոր՝ Նիկիտա Գրինշպուն – Ագրաֆենա Սավվիշնա
2013 – «Էլեկտրա», Եվրիպիդես, ռեժիսոր՝ Տիմոֆեյ Կուլյաբին – Էլեկտրա, Ագամեմնոնի ու Կլիտեմեստրայի դուստրըՄոսկվայի դրամատիկական թատրոն Մալայա Բրոննայայում2009 – «Վարշավյան մեղեդի», Լեոնիդ Զորին, բեմադրող ռեժիսոր՝ Սերգեյ Գոլոմազով, ռեժիսոր՝ Տատյանա Մարեկ – Գելենա (լեհուհի).
2016 – «Նապաստակի բույն», Դևիդ Լինդսի-Էբեր, բեմադրող ռեժիսոր՝ Սերգեյ Գոլոմազով – ԲեքաԱկումբային թատրոն2011 – «ՍԻՐՈՒՄ ԵՄ։ Գրասենյակային սեր» (ռուս.՝ «ЛЮБЛЯ. Офисная любовь»), ռեժիսոր՝ Դմիտրի Իզմեստև – «Ժպտադեմ», «Բաժանված», «Հաշվապահ»


== Ֆիլմագրություն ==


== Տեսահոլովակ ==
2016 – «Каяться-маяться» (feat. Օլեգ Լոմովոյ)


== Կինոամսագիր «Երալաշ» ==
2013 – Թողարկում 271. «Вот такая драма»


== Պետական պարգևներ ==
2013 – Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի՝ մշակույթի երիտասարդ գործիչներին շնորհվող 2012 թվականի մրցանակ – հայրենական թատերական ու կինոարվեստի զարգացման գործում ունեցած ներդրման համար.
2017 – Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության 2016 թվականի մրցանակ մշակույթի բնագավառում – «Մարտ Սևաստոպոլի համար» գեղարվեստական ֆիլմի ստեղծման համար


== Հասարական մրցանակներ ==
2010 – «Բյուրեղապակե Տուրանդոտ» ռուսական թատերական մրցանակ «Կնոջ լավագույն դերակատարում» անվանակարգում – Մալայա Բրոննայայի դրամատիկական թատրոնում բեմադրված «Վարշավյան մեղեդի» ներկայացման մեջ Գելայի դերը կատարելու համար
2010 – Ռուսաստանի կինոգետների ու կինոքննադատների գիլդիայի «Սպիտակ փիղ» մրցանակ «Երկրորդ պլանի կնոջ լավագույն դերակատարում» անվանակարգում – ռեժիսոր Ալեքսեյ Ուչիտելի «Եզերք» ֆիլմում Սոֆյայի դերը կատարելու համար
2010 – «Ոսկե արծիվ» ռուսական կինոմրցանակ «Երկրորդ պլանի կնոջ լավագույն դերակատարում» անվանակարգում – ռեժիսոր Ալեքսեյ Ուչիտելի «Եզերք» ֆիլմում Սոֆյայի դերը կատարելու համար
2011 – «Звезда театрала» մրցանակ «Երկրորդ պլանի լավագույն դերակատարում» անվանակարգում – Ազգերի պետական թատրոնում բեմադրված «Վարձու մարդասպան Ջոն» ներկայացման մեջ Դոտի Սմիթի դերը կատարելու համար
2015 – Պեկինի 5-րդ միջազգային կինոփառատոնի մրցանակ «Կնոջ լավագույն դերակատարում» անվանակարգում – ռեժիսոր Սերգեյ Մոկրիցկու «Մարտ Սևաստոպոլի համար» ֆիլմում դիպուկահար Լյուդմիլա Պավլիչենկոյի դերը կատարելու համար
2016 – «Ոսկե արծիվ» ռուսական կինոմրցանակ «Կնոջ լավագույն դերակատարում կինոյում» անվանակարգում – ռեժիսոր Սերգեյ Մոկրիցկու «Մարտ Սևաստոպոլի համար» ֆիլմում դիպուկահար Լյուդմիլա Պավլիչենկոյի դերը կատարելու համար
2017 – ներկայացվել է «Ոսկե արծիվ» կինոմրցանակի հեռուստատեսությունում կնոջ լավագույն դերակատարման համար – «Լյուդմիլա Գուրչենկո» հեռուստասերիալում Լյուդմիլա Գուրչենկոյի դերը կատարելու համար
2017 – Անդրեյ Միրոնովի անվան ռուսական դերասանական մրցանակ «Ֆիգարո»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Յուլյա Պերեսիլդի պաշտոնական կայքը Archived 2019-03-29 at the Wayback Machine. // peresild.ru
Профиль звезды. Юлия Пересильд. Биография, творчество, материалы, видео. // 7days.ru
Беседовала Юлия Ионова. Юлия Пересильд: «Если есть сверхцель, силы появляются». Archived 2017-03-09 at the Wayback Machine. Интервью журналу «Театрон» // teatron-journal.ru (14 ноября 2012 года)
Юлия Пересильд. Обзор фильмов и спектаклей с участием актрисы. Компания «Афиша» // afisha.ru
Юлия Пересильд. Биография. Сайт «Актёры советского и российского кино» // rusactors.ru
ВИДЕО. Программа «Главная роль». Юлия Пересильд в гостях у телеведущего Юлиана Макарова (эфир — 26 июня 2014 года). Archived 2017-07-13 at the Wayback Machine. Телеканал «Культура» // tvkultura.ru