Ռոբերտ Բրիչենոկ

Ռոբերտ Բրիչենոկ (բելառուս․՝ Роберт Іванавіч Брычонак, հունվարի 17, 1893(1893-01-17), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 5, 1972(1972-02-05), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային բելառուս ռազմական գործիչ, Առաջին համաշխարհային, Ռուսաստանի քաղաքացիական, Խորհրդա-ֆիննական և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմների գործողությունների մասնակից, հրետանային գեներալ-լեյտենանտ (1945)։ Ծառայությունն ավարտելուց հետո զբաղվել է գեղանկարչությամբ։


== Կենսագրություն ==
Ռոբերտ Իվանովիչ Բրիչենոկը ծնվել է 1893 թվականի հունվարի 4-ին Սանկտ Պետերբուրգում։


=== Զինվորական ծառայություն ===
1915 թվականին ընդունվել է հեծելազորային դպրոց։ 1916 թվականից մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո համալրել է ԽՄԿԿ շարքերը, 1918 թվականից՝ Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի շարքերը։ Մինչև 1922 թվականը մասնակցել է Նիկոլայ Յուդենիչի, Պյոտր Վրանգելի, լեհերի, մախնոյականների դեմ պայքարին։ 1920 թվականին կոնտուզիայի է ենթարկվել։
Մասնակցել է Խորհրդա-ֆիննական պատերազմին և պարգևատրվել Կարմիր դրոշի շքանշանով։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողությունների սկզբում եղել է  50-րդ հետևակային դիվիզիայի հրետանու ղեկավար, 1943 թվականի հուլիսի 7-ից՝ գեներալ-մայոր։ Կուրսկի կամարի մոտ տեղի ունեցած պայքարում վիրավորվել է, կորցրել տեսողությունը։ Ակնաբան-վիրաբույժ Վլադիմիր Ֆիլատովը կարողացել է վերականգնել տեսողությունը, որից հետո Բրիչենոկը ուղարկվել է Լենինգրադի ճակատ։ Եղել է 1-ին գվարդիական բանակի հրետանու հրամանատար, 1945 թվականի ապրիլի 20-ից՝ գեներալ-լեյտենանտ։ Մասնակցել է Ստարոկոնստանտինովի, Չորտկովի, Խմելնիցկու, Իվանո-Ֆրանկովսկի, Ստրիի, Դրոգոբիչի, Բորիսլավի, Կարպատների, Չեխոսլովակիայի ազատագրմանը։
Պատերազմից հետո ուղարկվել է Լենինգրադ, որտեղ հրետանային դպրոցի հենքի վրա կազմավորել է հրետանու նախապատրաստական դպրոց։ Դպրոցի բացումից՝ 1946 թվականի սեպտեմբերի 1-ից մինչև 1953 թվականը ղեկավարել է այն, այնուհետև անցել թոշակի։


=== Որպես թոշակառու ===
Թոշակի անցնելուց հետո հաստատվել է Լենինգրադում, զբաղվել գեղանկարչությամբ։ Մտերիմ է եղել Ֆիլիպ Բուլիկինի ընտանիքի հետ։ Մահացել է 1972 թվականի փետրվարի 5-ին։ Թաղված է Սանկտ Պետերբուրգի Հարավային գերեզմանոցում։


== Պարգևներ ==
Լենինի շքանշան № 36030
Կարմիր դրոշի 4 շքանշան, (1940, 1941, 1942)
Բոգդան Խմելնիցկու 1-ին աստիճանի շքանշան № 198 (1945)
Կուտուզովի 2-րդ աստիճանի շքանշան № 711 (1944)
«Լենինգրադի պաշտպանության համար» մեդալ (1943)
«Կովկասի պաշտպանության համար» մեդալ (1945)
«Բանվորագյուղացիական Կարմիր բանակի 20 տարի» հոբելյանական մեդալ
Օտարերկրյա պետությունների պարգևներ՝
Դուկելյան հիշատակի մեդալ (Չեխոսլովակիա, 1945)
«Հաղթանակի և ազատության մեդալ» (Լեհաստան, 1945)
1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմին մասնակցության մեդալ» (Բուլղարիա, 1945)2006 թվականին պարգևների հավաքածուն գրքույկի հետ միասին Baldwin աճուրդի կենտրոնում վաճառվել է 100 000 ԱՄն դոլարով։


== Գրականություն ==
Борьба за острова. - 2. - М.: Военное издательство Народного комиссариата обороны СССР, 1941. - 69 с. - (Библиотека Красноармейца).
Гречко А. А. Через Карпаты. - 2. - М.: Воениздат, 1970. - 432 с.
Приказы Верховного Главнокомандующего в период Великой Отечественной войны Советского Союза / сост. В. Г. Курган. - М.: Воениздат, 1975. - 597 с.
Биографический справочник. - Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. - Т. 5. - 737 с.
Іофе Э. Р. Мінскае гета 1941-1943 гг: трагедыя, гераізм, памяць. - Мн.: НАРБ, 2004. - 207 с.  (белор.)
Баженов Ю. В. и другие. Военная энциклопедия Беларуси / под ред. Беловой Т. У. - Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 2010. - С. 168. - 1232 с. - ISBN 978-985-11-0542-3.
Корсаков С. Н. Люди Тверского края второй половины ХХ века: основные биогр. данные. - Тверь: Лилия Принт, 2007. - 370 с.
Постонен У. М. Воспоминания. - СПб.: Алетейя, 2008. - 175 с. - (Русское зарубежье . Коллекция поэзии и прозы).


== Ծանոթագրություններ ==