armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
(5021) Կռիլանյա

(5021) Կռիլանյա (անգլ.՝ Krylania), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի նոյեմբերի 13-ին Լյուդմիլա Կարաչկինայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,197243 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7508 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6436 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2088,15 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,172401 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,35° անկյուն։


== Անվանում ==
Աստերոիդի անվանումը կազմվել է Կռիլովա Անյա (ռուս.՝ Крылова Анья) անունից՝ ի պատիվ խորհրդային նավաշինարար, մեխանիկ և մաթեմատիկոս Ալեքսեյ Կռիլովի դուստր Աննա Ալեքսեևնա Կապիցայի (ռուս.՝ Анна Алексеевна Капица, 1903–1996)։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5021) Կռիլանյա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բոլշակովկա

Բոլշակովկա (ռուս.՝ Большаковка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալինինգրադի մարզում և Սլավսկի շրջանում։


== Աշխարհագրություն ==
Գետաբերանը տեղակայված է Լուգովայա գետի աջ ափին 14 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է, ավազանի տարածքը 25,5 կմ2 է։ Գետի ակունքը գտնվում է գյուղի մոտ Ճամփեզրի։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթյան ավազանային շրջանին, գետային ավազանը Բալթիկ ծովի ավազանն է Կալինինգրադի մարզում՝ առանց Նեման և Պրեգոլյա գետերի, ենթաավազանը՝ բացակայում է։ Գետի ջրատնտեսային տեղամասը Նեման գետն է և Բալթիկ ծովի ավազանը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01010000312104300009797
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 104300979
Ավազանի կոդը - 01.01.00.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 04
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 3


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Դառին (դաշտավայր)

Դառին, դաշտավայր Կուր և Արաքս գետերի ստորին հոսանքների շրջանում, Կասպից ծովի արևմտյան մասում։ Հնագույն ժամանակներից զգալի մասը մշակվում է։ Հատկապես հայտնի է եղել բամբակով։ Վարչականորեն հնում մտնում էր Մեծ Հայքի Փայտակարան աշխարհի մեջ։ Մոնղոլների տիրապետության շրջանում (XIII-XIV–րդ դարեր) խափանվել էին նրա ոռոգման առուները և մեծագույն մասը վերածվել էր անապատի։ Դառինը Արդբեջանի ԽՍՀ–ի մեջ մտնող հատվածն այժմ վերածված է ինտենսիվ գյուղատնտեսական շրջանի, որտեղ հիմնականում մշակում են բամբակենի։


== Ծանոթագրություններ ==
Դոնաթան

Վիտոլդ Չամարա (լեհերեն` Witold Marek Czamara, սեպտեմբերի 2, 1984(1984-09-02), Կրակով, Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն), ավելի հայտնի է որպես Դոնաթան (Donatan), լեհ երաժիշտ և երաժշտական պրոդյուսեր։ 2014 թվականի մայիսին նա երգչուհի Կլեոյի հետ, «My Słowianie» երգով ներկայացրել է Լեհաստանը Եվրատեսիլ 2014 երգի մրցույթին Կոպենհագենում, Դանիա։


== Ծանոթագրություններ ==
Մամուլի գործակալություն

Մամուլի գործակալություն, նորությունների գործակալություն, լրատվական գործակալություն, կազմակերպություն, որը լուրերի ռեպորտաժներ է հավաքում և տրամադրում բաժանորդագրվող լրատվական կազմակերպություններին, ինչպիսիք են թերթերը, ամսագրերը, ռադիոյի և հեռուստատեսության հեռարձակողները
Մամուլի գործակալության ծագումը կապվում է պարբերական հրատարակությունների զարգացման հետ։ 1835 թվականին Շ.Հավասը (Ֆրանսիա) ստեղծեց թերթերին ինֆորմացիա մատակարարող «Հավաս» գործակալությունը։ Նույն գործակալության լոնդոնյան աշխատակից Պ. Ռեյտերը 1851 թվին կազմակերպեց մինչև այժմ գործող «Ռոյթերսը», իսկ Բեռլինի աշխատակից Բ.Վոլֆը՝ «Վոլֆի հեռագրական բյուրոն»։ 
Չնայած ամբողջ աշխարհում կան բազմաթիվ լրատվական գործակալություններ, համաշխարհային մակարդակով մեծ քառյակ են կազմում «Ֆրանսպրեսը» (Agence France-Presse), «Ասոշիեդ պրեսը» (Associated Press), «Ռոյթերսը» (Reuters) և «Յունայթեդ պրես ինթերնեյշնըլը» (United Press International), որոնք ամենամեծ թվով գրասենյակներն ունեն աշխարհի մի շարք երկրներում և տեղեկատվություն են մատուցում բոլոր ոլորտներում։
Սագարմատհա ազգային պարկ

Սագարմատհա ազգային պարկ (նեպալ.՝ सगरमाथा), գտնվում է Հիմալայներում՝ Նեպալի տարածքում։ Տեղակայված է երկրի մայրաքաղաք Կատմանդուից հյուսիս-արևելք՝ Սոլուկհումբու շրջանի 1-ին պրովինցիայում։ Արևելքում այն հարում է Մակալու Բարուն ազգային պարկին, իսկ հարավում տարածվում է մինչև Դուդհ Քոսի գետը։
Զբաղեցնում է 1148 կմ² տարածք Հիմալայների էկոլոգիական գոտուց։ Ազգային պարկի կարգավիճակը ստացել է 1976 թվականի հուլիսին։ Պաշտպանվող տարածքը հայտարարվել է որպես Կարևոր օրնիտոլոգիական տարածք BirdLife International կազմակերպության կողմից։


== Աշխարհագրություն ==
Այգին հիմնականում բաղկացած է կտրտված դժվարանցանելի տարածքներից և Վերին Հիմալայների կիրճերից։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից 2845 մետրից (Մոնժո) մինչև 8848 մ (Սագարմատհա սար) է։
Այգու տարածքում գտնվում են հետևյալ գագաթները (որոնցից 3-ն ունեն ավելի քան ութ հազար մետր բարձրություն)։

Այգին ընդգրկում է Դուդհ Քոսի և Բհոթ Քոսի գետերի վերին ավազանները։
Այգու արևելյան մասում՝ ծովի մակարդակից 5 կմ բարձրության վրա, գտնվում է ամենաարագ զարգացող և ամենավտանգավոր Հիմալայան լճերից մեկը՝ Իմջա Ցոն։
Ամենամեծ բնակավայրերն են՝ Նամչե Բազար, Կումջունգ, Դոլե, Մոչերմո, Տյանգբոչե, Պանգբոչե, Մոնժո, Պերիչե։


== Ստուգաբանություն ==
Սագարմատհա նեպալի լեզվվ բառ է, որ կազմված է सगर् (սագար, նշանակում է երկինք) և माथा (մատհա, նշանակում է գլուխ) բաղադրիչներից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Sagarmatha National Park»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2008-11-20-ին
Ստանիսլավ Դոբոշիվիչ

Ստանիսլավ Դոբոշիվիչ (լեհ.՝ Stanisław Dobosiewicz, 1910, Մակուվ Մազովեցկի - 2007), լեհ գրող, մանկավարժ։ Ծնվել է Լեհաստանի Մակուվ Մազովեցկի քաղաքում։ «Մաութհաուզեն-Գուզեն համակենտրոնացման ճամբար» մոնումենտալ մենագրության հեղինակն է։ Լեհաստանի երկրորդ հանրապետության ինտերբելումում եղել է դպրոցի ուսուցիչ։ Ձերբակալվել է 1940 թվականի ապրիլին Լեհաստանում գերմանական AB Action-ի ընթացքում և ուղարկվել է Դախաու համակենտրոնացման ճամբար, այնուհետև՝ Մաութհաուզեն, որտեղ մնացել է պատերազմի ամբողջ ընթացքում։
Պատերազմից հետո վերսկսել է իր մանկավարժական գործունեությունը և դարձել այդ ճամբարի նախկին բանտարկյալների Մաութհաուզեն ակումբի լեհական բաժանմունքի նշանավոր անդամներից մեկը։ Ստանիսլավ Դոբոշիվիչը սկսել է նյութեր հավաքել համակենտրոնացման ճամբարի վերաբերյալ իր հետագա գրքի համար։ Նա հրապարակել է չորս գիրք ճամբարի պատմության մասին, որոնցից յուրաքանչյուրը նվիրված է կյանքի տարբեր բնագավառի։
Մահացելէ 2007 թվականին 96 տարեկանում։ Ունեցել է երկու որդի։


== Գրականություն ==
Karol K. Czejarek. Karol Czejarek poleca: Gwara Makowa Mazowieckiego i okolic, „Pułtuska Gazeta Powiatowa”, Grzegorz Gerek (red.nacz.), Pułtusk: Pułtusk-Press, 29 listopada 2011, ISSN 1508-4078, BWC 2004/229.
Piotr P. Filipkowski. StanisławS. Dobosiewicz StanisławS., Świadkowie - Stanisław Dobosiewicz, [w:] Archiwum Historii Mówionej [online], 8 czerwca 2002 [dostęp 2015-05-11].
Bogdan B. Hillebrandt. (ed.), Postępowe organizacje młodzieżowe w Warszawie: 1864-1976, Warszawa: PWN, 1988, s. 323, 978-83-01-07498-2, PB 1988/6106.
Tadeusz T. Kowalski. Kształtowanie się szkolnictwa powiatu pułtuskiego w latach 1944-1946, BenonB. Dymek (red.), „Rocznik Mazowiecki”, 19, Warszawa: Mazowieckie Towarzystwo Naukowe, 2007, s. 174-192, ISSN 0080-3529 [dostęp 2015-05-27].
Sergiusz S. Minorski. Czas przed burzą, Warszawa: Nasza Księgarnia, 1973, PB 1974/1520.
Zbigniew Z. Wlazłowski. Przez kamieniołomy i kolczasty drut, Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1974, s. 184, PB 1974/7600.


== Ծանոթագրություններ ==
Բելյաևո (գյուղ, Վելիժսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲելյաևոԲելյաևո (ռուս.՝ Беляево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վելիժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 197 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Էդմոնդ Ախթար

Էդմոնդ Ախթար (անգլ.՝ Edmond Akhtar, մարտի 13, 1972(1972-03-13), Թեհրան, Իրան), իրանահայ թոշակառու ֆուտբոլիստ։


== Կենսագրություն ==
1991 թվականին Ախթարը սկսել է իր կարիերան Ազադեգան լիգայի Արարատ Թեհրան ֆուտբոլային ակումբի թիմում։ Մի քանի տարի թիմում անցկացնելուց հետո, Ախթարը տեղափոխվել է Թեհրանի «Էսթեղլալ» ֆուտբոլային ակումբ։ Ակումբում գտնվելու ընթացքում Ախթարը դարձել է երկրպագուների սիրելի ֆուտբոլիստը` լինելով թիմի առաջատարը և լինելով առաջատար միավոր բերողներից մեկը 1994-95 խաղաշրջանում։ Թիմում մի քանի հաջող մրցաշրջան անցկացնելուց հետո Ախթարը տեղափոխվել է «Պաս Թեհրան» ֆուտբոային ակումբ 2000 թվականին։ Անցկացնելով ընդամենը մի մրցաշրջան թիմի հետ` Ախթարը թոշակի է անցել։ Նա վերադարձի փորձ է կատարել 2006 թվականին` ստորագրելով երկրորդ դիվիզիոնի Սանաթի Քավե ֆուտբոլային ակումբի հետ։


== Միջազգային կարիերա ==
Ախթարի հաջողություններ է ունեցել որպես «էսթեքա» ակումբի մասնակից` ստանալով մի քանի կոչումներ Իրանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի հետ։ 1996 թվականին նա նշել է իր միջազգային դեբյուտը Թուրքմենստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դեմ խաղում։ Ախթարը խփել է իր առաջին գոլը մի քանի խաղ հետո` հավասարեցնելով Իրանի միավորները Քուվեյթի հավաքականի հետ Akhtar scored his first goal several games later, notching an equalizer for Iran against the Kuwait national football team.։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը Team Milli-ում
Ռեշետովկա (Կույբիշևի շրջան)

Ռեշետովկա (ռուս.՝ Решетовка), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կույբիշևի շրջանում։ Մտնում է Լիսոգորսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
.net

.net , վերին մակարդակի ընդհանուր դոմեն՝ ցանցային կազմակերպությունների համար, այժմ օգտագործվում է առանց սահմանափակման։
Դոմենը գրանցվել է 1985 թ.-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Whois տեղեկատվություն .net դոմենի մասին iana.org կայքում
Էմմա Հաուք

Էմմա Հաուք (գերմ.՝ Emma Hauck, օգոստոսի 14, 1878(1878-08-14) կամ 1878, Ellwangen (Jagst) - ապրիլի 1, 1920(1920-04-01) կամ 1920, Wiesloch), գերմանացի ար բրյուտ։ 


== Կենսագրություն ==
Էմմա Հաուքը ծնվել է 1878 թվականի օգոստոսի 14-ին Գերմանիայի Էլվանգեն քաղաքում։ 1909 թվականի փետրվարին նրան տեղափոխվել են Հայդելբերգի համալսարանի հոգեբուժարան՝ «վաղաժամ թուլամտություն» ախտորոշմամբ։ Հիվանդանոցում գտնվելու ընթացքում Հաուքն ամուսնուն մի շարք նամակներ է գրել, որոնք հետագայում համարվել են արվեստի գործեր։ Հաուքը մահացել է 1920 թվականի ապրիլի 1-ին Վիսլոհ հաստատությունում։ Նրա նամակները պահվում են Հայդելբերգի Պրինցհորնի հավաքածուում։


== Ժառանգություն ==
Հաուքի նամակները ներառվել են 2000 թվականի «Պրինցհորնի հավաքածու. Վունդերբլոքի հետքերը» (The Prinzhorn Collection: Traces Upon the Wunderblock) ցուցահանդեսում, Նյու Յորքի նկարչության կենտրոնում։ 
2000 թվականին Քուեյ եղբայրները նկարահանել են «In Absentia» վավերագրական ֆիլմը՝ Հաուքի նամակների մասին։ 
2019 թվականին Յուտայում տեղակայված «Պիգմալիոն» թատերախումբը բեմադրել է «Սիրելիս, արիր» թատերախաղը, որը հիմնված է Հաուքի նամակների և նրա կյանքի պատմության վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Տոլենիո

Տոլենիո  (իտալերեն՝ Tollegno), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Բիելլա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2679 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 893 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 3 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 13818։ Հեռախոսային կոդ՝ 015։
Տոլենիոն սահմանակից է Անդոռնո Միքա, Բիելլա, Պրալունգո, Սալիանո Միքա մունիցիպալիտետներին։
Բնակավայրի հովհանավորն է՝ սուրբ Հերմանը։ Տոնը նշվում է հուլիսի 31-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Պաշտոնական կայք։ http://www.comunetollegno.it/modules/news/ Archived 2006-05-06 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ Archived 2006-05-06 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտաուտ
Վիճակագրության ազգային ինստիտաուտ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Կամենկա (գյուղ, Օչակովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿամենկաԿամենկա (ուկրաիներեն՝ Камянка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Օչակովի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Անչեկրակ, Կրասնոբալկովո։ Հիմնադրվել է 1752 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կամենկա գյուղում բնակվում էր 1 436 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,37 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վերշինա (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎերշինաՎերշինա (ուկրաիներեն՝ Вершина), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վերշինա գյուղում բնակվում էր 32 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սառատոն

Սառատոն  (իսպ.՝ Zarratón), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ռիոխա պրովինցիայում՝ Ռիոխա (Լոգրոնիո) ինքնավար համայնքի կազմում։ Մտնում է Արո շրջանի (կոմարկայի) կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 18,69 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 323 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 8 կմ հեռավորության վրա։
Նովովոդյանոե (գյուղ, Դոբրոպոլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովովոդյանոեՆովովոդյանոե (ուկրաիներեն՝ Нововодяне), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Դոբրոպոլսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովովոդյանոե գյուղում բնակվում էր 449 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆուրթ (Ներքին Բավարիա)

Ֆուրթ (գերմ.՝ Furth), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա համայնքում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Կոմունան գտնվում է Լանդսհուտ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 3354 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Տարածքը ՝ 20.97 կմ²։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 2 74 132։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Կովրիժկա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կովրիժկա (այլ կիրառումներ)Կովրիժկա, մեղրաբլիթների խմորից փոքր չափսերով՝ երկարությունը 1-1,5 մ, լայնությունը 1 մ, իսկ բարձրությունը 6-10 սմ չափսերով արտադրություն։ Կովրիժկան կշռում է փութի երբեմն ավելի շատ։ Ճանաչված է ռուսական խոհանոցում։ Կովրիժկա բառը գալիս է կովրիկա բառից, որը նշանակում է պինդ հաց։


== Պատմություն ==
Կովրիժկաների և մեղրաբլիթների պատմությունը ռուսների մոտ սկսել է 9 դարից, այդ ժամանակ դրանց անվանում էին մեղրից տորթեր որոնք պատրաստված էին ալյուրից, մեղրից և խնձորի հյութից։
Կովրիժկա բառը տարբեր աղբյուրներ անդրադարձել են XIII-XV դարերում։


== Բաղադրությունը ==
Կովրիժկայի հիմնական բաղադրամասերն են՝ ալյուր, մեղր, չամիչ, ընկույզ և շաքարավազ։
Ընդհանրապես այն կազմված է երկու խմորե շերտերից և մուրաբայի շերտերից նրանց միջև։ Վերևի խմորե շերտը պատվում է շաքարաշերտով, պատրաստված շաքարի փոշուց։
Շնորհիվ իր մեջ պարունակող մեղրից այն երկար ժամանակ չի հնանում։
Հաճախ այն անվանում են պասեղեն, քանի որ թույլատրվում է ուտել պահքերի օրերին և բավականին աղքատիկ սնունդում։ Այսպիսի ուտեստը իսկական քաղցրավենիք է։


== Ծանոթագրություններ ==
Եկեղյաց Փող

Եկեղյաց Փող, լեռնանցք Կիլիկիայում, Կիլիկյան Տավրոսում, Առակլի քաղաքի մոտ։ Հեթում Ա-ն 1225 թվականին թաթար-մոնղոլների մոտից վերադառնալիս արշավել է այստեղ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բեշ Խան

Բեշ Խան, քարավանատուն Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիս-Մուշ ճանապարհի վրա, Բիթլիսից մոտ 10 կմ դեպի հյուսիս։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրող

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գրող (այլ կիրառումներ)
Գրող (գրել բայից), մարդ, որը գրում է գեղարվեստական արժեք ունեցող նյութեր։
Գրողներ են կոչվում ընդհանուր առումով տարբեր ժանրերի գրվածքների հեղինակները՝ բանաստեղծ, արձակագիր, դրամատուրգ, վիպասան, թատերագիր, առակագիր, մանկագիր և այլն։


== Արտաքին հղումներ ==
Պանովո (գյուղ, Պալեխսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊանովոՊանովո (ռուս.՝ Паново), գյուղ Ռուսաստանի Իվանովոյի մարզի Պալեխսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 300 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գրիգոր Աբգարյան

Գրիգոր (Կյուրեղ) քահանա Աբգարյան (19-րդ դար, Անդրկովկաս - 1920-ական թթ., Թեոդոսիա ?), հայ լրագրող, հոգևորական։
Թղթակցել է «Մշակ» թերթին։
Օգտագործել է Ա., Կ. Աբյան, Կ. ա.-ս. Ա., Շիրակացի ծածկանունները։


== Ծանոթագրություններ ==
Կամո Ուդումյան

Կամո Բաբիի Ուդումյան (դեկտեմբերի 25, 1927(1927-12-25), Չորաթան, Հայաստան - նոյեմբերի 3, 2011(2011-11-03), Մոսկվա, Ռուսաստան), պետական, կուսակցական աշխատող, դիվանագետ։ Պատմական գիտությունների դոկտոր (1975)։


== Կենսագրություն ==
1949 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը։ 1951 թվականին ավարտել է ԽՄԿԿ ԿԿ-ին առընթեր հասարակական գիտությունների ակադեմիայի ասպիրանտուրան։ 1952-1957 թվականներին եղել է ՀԼԿԵՄ Երևանի քաղկոմի առաջին քարտուղար, 1957-1959 թվականներին` ՀԽՍՀ ԳԱ-ին կից կոորդինացիոն խորհրդի գիտքարտուղար, 1959-1962 թվականներին` ՀԿԿ Տավուշի կուսշրջկոմի առաջին քարտուղար, 1965-1976 թվականներին՝ ՀԿԿ կենտկոմի անդամ, 1967-1975 թվականներին՝ ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի 6-8-րդ գումարումների պատգամավոր։ 1962-1964 թվականներին եղել է Խաչատուր Աբովյանի անվան ՀՊՄԻ պրոռեկտոր, 1964-1967 թվականներին` ՀՊՄԻ ռեկտոր։ 1963-1964 թվականներին զբաղեցրել է ԽՍՀՄ ԿԿ-ին կից Մարքսիզմ-լենինիզմի ինստիտուտի հայկական մասնաճյուղի գիտական մասով փոխտնօրենի պաշտոնը։ 1967-1972 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ մշակույթի նախարար, 1972-1975 թվականներին` արտաքին գործերի նախարար։ 1975-1979 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան Նեպալի Թագավորությունում, 1979-1984 թվականներին` արտակարգ և լիազոր դեսպան Լյուքսեմբուրգի Մեծ Դքսությունում։ 1984 թվականին նշանակվել է Մշակույթի հիմնադրամի նախագահի տեղակալ (Մոսկվա)։ 1987 թվականից տարբեր պաշտոններ է զբաղեցրել խորհրդային արտգործնախարարությունում, ԽՍՀՄ-ի Գերագույն խորհրդի նախագահությունում, Մշակույթի խորհրդային հիմնադրամում։


== Պարգևներ ==
«Պատվո շքանշան» շքանշան
«Հոկտեմբերյան հեղափոխության» շքանշան
«Ժողովուրդների բարեկամություն» շքանշան
Լյուքսեմբուրգի Մեծ Դքսության «Մեծ խաչի» ասպետ


== Երկեր ==
Լենինյան կոմերիտմիության մարտական ուղին (նյութեր զեկուցողների համար), Ե., 1958, 108 էջ։
Կոմունիզմի ծավալուն կառուցման համագումարը, Երևան, 1959։
Բարեկամության մեծ ուժը, Ե., Միտք, 1965, 36 էջ։
Սովետական Հայաստանի 40 տարին, Երևան, 1960 (համահեղինակ)։
Սովետական Հայաստանի մասնակցությունը սոցիալիստական երկրների հետ ՍՍՀՄ-ի կուլտուրական կապերին, Ե., 1974, 34 էջ։
Գիտահետազոտական աշխատանքների կոորդինացման հարցի շուրջը։
Մեր կյանքի արշալույսին։


=== Մամուլ ===
Հուզող հարցեր, լուրջ խնդիրներ։ «Գրական թերթ», 1969, № 3:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
RICE, CHESS, AND DIPLOMACY ON THE ROYAL CARPET
Ալամոնիկ

Ալամոնիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում, Շապին-Գարահիսարից 15 կմ հեռավորության վրա՝ Աշխարհադաշտ հովտում։
XX դարի սկզբին ուներ 30 տուն՝ 240 հայ բնակիչներով, որոնք զբաղվում էին երկրագործությամբ, անասնապահությամբ և այգեգործությամբ։ Գյուղն ուներ Ս. Լուսավորիչ անունով եկեղեցի (1252 թ.) և վարժարան (XIX դարավերջ)։ Ալամոնիկի հայերի մեծ մասը զոհ գնաց 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ, փոքր մասին հաջողվեց ապաստաևել օտար երկրներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Յուլի Բուրկին

Յուլի Սերգեյի Բուրկին (ռուս.՝ Юлий Сергеевич Буркин, մարտի 29, 1960(1960-03-29), Տոմսկ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս ֆանտաստ գրող, բանաստեղծ, երաժիշտ, լրագրող։


== Կենսագրություն ==
Յուլի Բուրկինը ծնվել է 1960 թվականի մարտի 29-ին Տոմսկ քաղաքում։ Սովորել է երաժշտական դպրոցում, ելույթներ է ունեցել տարբեր երաժշտական խմբերի կազմում՝ կատարելով նաև իր կողմից գրված երգեր։
Խորհրդային բանակում ծառայելուց հետո ընդունվել է Տոմսկի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետ։ Սկսել է գրել ֆանտաստիկ պատմվածքներ։ Տպագրված առաջին պատմվածքն է՝ "Операция «Эмбрион»։ Առաջին լուրջ հրատարակությունը «Ամպրոպի հետքը» (ռուս.՝ «Пятна грозы») վիպակն է, որ տպագրվել է «Парус» ամսագրում և ընթերցողների նամակներով ճանաչվել է տարվա գրական լավագույն հրատարակություն։
1985 թվականին բուհն ավարտելուց հետո որպես թղթակից աշխատել է Տոմսկի «Молодой ленинец» թերթում, շարունակել է գրել պառտմվածքներ ու վիպակներ։ Նախկինում գրված ստեղծագործություններից կազմվել է ժողովածու, որ հրատարակվել է Ալմաթիում։
1993 թվականին տեղափոխվել է Ալմաթի և աշխատանքի անցել «Казахстанская правда» թերթի կոմերցիոն բաժնում։ Սերգեյ Լուկյանենկոյի հետ գրական համագործակցության արդյունքում ստեղծվում է «Ռուս Կղզին» (ռուս.՝ «Остров Русь») ֆանտաստիկ եռագրությունը, որ արժանացավ մեծ ճանաչման, ինչպես նաև մի շարք մրցանակների։
Հետագայում վերադարձել է Տոմսկ։


== Մատենագրություն ==


=== Վեպեր ===
Цветы на нашем пепле
Звёздный табор, серебряный клинок
Осколки неба, или Подлинная история Битлз (Կոնստանտին Ֆադեևի հետ համահեղինակությամբ)
Остров Русь, եռագրություն (Սերգեյ Լուկյանենկոյի հետ համահեղինակությամբ)
Сегодня, мама!
Остров Русь
Царь, царевич, король, королевич…
Остров Русь 2 (Ստանիսլավ Բուրկինի հետ համահեղինակությամբ)
Бриллиантовый дождь. Роман в рассказах (գլուխ-պատմվածքների մեծ մասը հրատարակվել են նաև որպես առանձին ստեղծագործություններ)
До. Oh! Darling
До-диез. Какукавка готовится
Ре. Дети, женщины и звери
Ре-диез. Есть ли жизнь на Марсе
Ми. Дикая тварь из дикого леса
Фа. Маска
Фа-диез. Неисправимая заводчица
Соль. Неприкаянная душа
Соль-диез. День, как день. Шизофрень
Ля. Прости меня, милый моллюск
Си-бемоль. Пикничок на обочинке
Си. The End
Изумрудные росы, 2005 («Цветы на нашем пепле» վեպի շարունակությունը)
Русалка и Зеленая ночь, 2011 (Ստանիսլավ Բուրկինի հետ համահեղինակությամբ)
Год принцессы Букашки, 2012


=== Վիպակներ ===
Бабочка и василиск
Вика в электрическом мире
Ёжики в ночи
Исковерканный мир (Կոնստանտին Ֆադեևի հետ համահեղինակությամբ)
Командировочка
Королева белых слоников
Просто насыпано
Королева полтергейста
Королева в изгнании («Королева полтергейста» վիպակի շարունակություն)
Рок-н-ролл мёртв


=== Պատմվածքներ ===
Автобиография
Мама, я люблю дракона
Уфология и правда
Вон! К звёздам!
Хотеть
Потрясения обжоры
Праздник св. Петруччио
Троя, или опыт исторического упрощения (Կոնստանտին Ֆադեևի հետ համահեղինակությամբ)
Пятна грозы
Прятки
Спасти, убить, забыть
Не висит, не болтается
Я больше не буду
Хозяин мира
Хеза фореве


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Բրուք

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բրուք (այլ կիրառումներ)Բրուք (իսպաներեն՝ Bruch), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Բարսելոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Անոյա շրջանի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 47.21 կմ²։ Բնակչությունը՝ 1956 մարդ ( 2010 թվականի տվյալներով)։
Ռան Բոսիլեկ

Ռան Բոսիլեկ (իրական անունը՝ Գենչո Ստանչև Նեգենցով, բուլղար․՝ Генчо Станчев Негенцов, սեպտեմբերի 26, 1886(1886-09-26), Գաբրոբո, Բուլղարիայի իշխանություն - հոկտեմբերի 8, 1958(1958-10-08), Սոֆիա, Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետություն), բուլղարացի գրող և բանաստեղծ։


== Կենսագրություն ==
Ռան Բոսիլեկը ծնվել է 1886 թվականի սեպտեմբերի 23-ին Գաբրովոյում։ Նրա հայրը մահացել էր, երբ Գենչոն յոթ տարեկան էր։ Ընտանիքում Գենչոն ուներ երկու եղբայր և երկու քույր։ 1904 թվականին նա ավարտել է Գաբրովոյի ապրիլյան գիմնազիան, որից հետո չորս տարի աշխատել է որպես ուսուցիչ։ Իր աշակերտների համար գրել է առաջին բանաստեղծությունը՝ «На косичка» անվանմամբ, որը հրատարակավել է 1906 թվականին «Светлячок» պարբերականում։ 1908-1910 թվականներին Սոֆիայի համալսարանում սովորել է բանասիրություն և օրենք, 1916 թվականին Բրյուսելում իրավունքի ոլորտում ստացել է դոկտորի աստիճան։ Բոսիլեկն այնտեղ գրում է «Я кажи ми» բանաստեղծությունը (հայտնի է նաև որպես «Облаче, ле бяло»), որը հետագայում դառնում է արտերկրում ապրող բուլղարացիների խորհրդանիշը։ Որոշ ժամանակ աշխատել է իրավաբան, սակայն շուտով վերադարձել է գրողի գործին։
Աշխատել է «Светлячок», «Врабча» և «Детская радость» պարբերականների խմբագիր։ Եղել է Բուլղարիայի գրողների միության անդամ և Բուլղարիայի մանկագիրների միության նախագահ։ 1932 թվականին «Хемус» հրատարակչությունում հրատարակվել է բուլղարական ժողովրդական հեքիաթների հավաքածու «Неродена мома» գիրքը, որը Բրյուսելի միջազգային գրական ցուցահանդեսին մրցանակ է ստացել։ 1926-1942 թվականներին գրողն աշխատել է «Патиланско царство» հեքիաթների գլխավոր շարքի վրա, որի մեջ են ներառվել «Патиланчо» (1926), «Патиланско царство» (1927), «Бате Патилане» (1927), «Патиланчо Данчо» (1929), «Патиланчо на село» (1935) և «Патиланско училище» (1942) պատմվածքները։
Ռան Բոսիլեկը մահացել է 1958 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Սոֆիայում՝ 72 տարեկան հասակում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Энциклопедия «Болгария», т.5, 1985 (բուլղ.)


== Արտաքին հղումներ ==
Biography and Excerpts (in Bulgarian)
«Речник на българската литература», т. 3 (П-Я). Издателство на Българската академия на науките, София, 1982 (բուլղ.)
От и за Ран Босилек в Своден каталог НАБИС – национален каталог на академичните библиотеки в България
Ран Босилек в Литернет
Другото лице на Ран Босилек, detskiknigi.com
Once More with Feeling

Once More with Feeling, բրիտանական Placebo խմբի սինգլների հավաքածուն։ Ալբոմը թողարկվել է 2004 թվականի նոյեմբերի 30-ին Virgin Records լեյբլով։ Սինգլը թողարկվել է երեք տարբերակներով՝ մեկ CD, բոնուս տարբերակ ռեմիքսների երկրորդ սկավառակի հետ, ինչպես նաև մեքսիկական հատուկ տարբերակ, որ նախատեսված էր Մեքսիկայում կայանալիք շրջագայությունների համար։ Սկավառակում ընդգրկված չէ խմբի առաջին սինգլը՝ «Come Home»-ն է, բայց կան երկու այլ երգեր՝ «Twenty Years» և «I do»։


== Երգացանկ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Placebo-ի պաշտոնական կայք(անգլ.)
Պաշտոնական էջը MySpace-ում(անգլ.)
Saint Placebo Ego
Placebo-ի ռուս երկրպագուների կայք
Դիք (այլ կիրառումներ)

Դիք, կարող է վերաբերել՝

Դիք - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Ճապաղջրի գավառակում
Դիք - լեռնաշղթա Արսիանի լեռնահամակարգում, Ճորոխ և Կուր գետերի ջրբաժանի շրջանում
Մ.թ.ա. 427


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==
Պլատոն - Հին հույն փիլիսոփա(վ. Մ.թ.ա. 347)


== Մահեր ==
Հովհաննես Ղորղանյան

Հովհաննես Ղորղանյան (1833, Թիֆլիս, Վրացական նահանգ, Ռուսական կայսրություն), Երևանի առաջին քաղաքագլուխ։


== Կենսագրություն ==
Հովհաննես Ղորղանյանը ծնվել է Թիֆլիսում, ազնվական ընտանիքում։ Թիֆլիսի ռեալական գիմնազիան ավարտելուց հետո 21 տարեկանում անցնում է պետական ծառայության, այնուհետև տեղափոխվում Երևան։ Մինչև 50 տարեկանը զբաղվել է կրթամանկավարժական գործունեությամբ։ Դրան զուգահեռ Ղորղանյանը աշխատել է Երևանի նահանգի ղեկավարի մոտ՝ զբաղեցնելով զանազան պատասխանատու պաշտոններ։ 1853-1856 թվականներին մասնակցել է Ղրիմի կամ Արևելյան պատերազմին։
Ռուսական կայսրության Կովկասի փոխարքայի հրամանով 1877 թվականին Հովհաննես Ղորղանյանը կազմակերպում և գլխավորում է Երևանի քաղաքային ինքնավարությունը։ 1879 թվականի հոկտեմբերի 1-ին կայսր Ալեքսանդր II-ի հրամանագրով Երևանը պաշտոնապես դասվեց Ռուսական կայսրության քաղաքների շարքը։ Ռուսական մյուս քաղաքների նմանությամբ ընտրվեց առաջին քաղաքային Դուման՝ այսօրվա Ավագանու նախատիպը։ Հովհաննես Ղորղանյանը նշանակվեց Երևանի առաջին քաղաքագլուխ։ Նրա պաշտոնավարությունը տևում է 5 տարի՝ 1879 թվականի սեպտեմբերից 1884 թվականի հոկտեմբերը։
Հովհաննես Ղորղանյանը պարգևատրվել է Սուրբ Աննայի 3-րդ, Սուրբ Ստանիսլավի 2-րդ և 3-րդ աստիճանի շքանշաններով։


== Տես նաև ==
Հին Երևան
Երևանի նահանգ


== Ծանոթագրություններ ==
Կաչինար

Կաչինար (ալբ․՝ Kaçinar), գյուղ Ալբանիայի Հանրապետության հյուսիս-արևմուտքում՝ Լեժայի գավառում։ 2015 թվականի կառավարության կողմից Ալբանիայի վարչատարածքային բաժանման բարեփոխումներից հետո Կաչինար գյուղը վարչականորեն մտել է Միրդիտայի շրջանի մեջ։
Ըստ 2011 թվականի Ալբանիայում անցկացված մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում էր 1016 մարդ։ Բնակչության մեծամասնությունը ալբանացիներն են։


== Ծանոթագրություններ ==
Սպորտանավային ակումբ (Տագանրոգ)

Սպորտանավային ակումբ (ռուս.՝ Яхт-клуб), երկհարկանի շենք Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում, Տագանրոգի ծոցի ափին։
Հասցեն` ք. Տագանրոգ , Պորտովայա փողոց, 1-2։


== Պատմություն ==
Տագանրոգի սպորտանավային ակումբը հիմնադրվել է 1908 թվականին Առևտրային ակումբի ժողովում, այնտեղ էլ սկզբնապես գտնվում էր նրա վարչությունը։ Ակումբի առաջին փայտե շենքը կառուցվել է 19-րդ դարի երրորդ քառորդում։ Շենքը կառուցվել է «Նավագնացության և առևտրի ռուսական ընկերության» միջոցներով։ Ակումբի հարևանությամբ գտնվել են նավակայանը և նավագնացության գործակալությունը։
Փայտյա շենքն ուներ վրանաձև աշտարակներով և պատշգամբներով ինքնատիպ ճարտարապետություն։ Դեպի պատշգամբ տանում էր ձևավոր զարդաձողերով սանդուղքը։ Շենքում կային ռեստորան և բիլիարդ։ Սպորտանավային ակումբի ռեստորանը գտնվել է ջրի վրա՝ նավահանգստում։ Մինչև 1917 թվականի հեղափոխությունը սպորտանավային ակումբի անդամ էին արտոնյալ դասի ներկայացուցիչները։ Մուտքը ակումբ կատարվում էր միայն ակումբի անդամների երաշխավորագրով։ Մուտքի վճարը կազմում էր քսանհինգ կոպեկ։ 1910 թվականին ռեստորանը պահում էր Տ. Նովոմլինսկին, ռեստորանում ամեն օր նվագում էր նվագախումբը։
Սպորտանավային ակումբում եղել է մոտ քսան մակույկ, որոնցով ցանկացողները կարող էին զբոսնել ծովածոցով, այստեղ կանգնած էին մասնավոր զբոսանավեր և մոտորանավակներ։ Տոնական օրերին ակումբում կազմակերպել են էքսկուրսիաներ մակույկներով մինչև Կուլժինսկու ամառանոց և մինչև քաղաքային այգի։

1930-1950-ական թվականներին ակումբում մարզվել են մարզիկները՝ առագաստային սպորտի թիավարության վարպետները։ 1950 թվականի հունվարին ֆիզկուլտուրայի և սպորտի հանրապետական կոմիտեն որոշում է կայացրել Տագանրոգում սպորտանավային նոր ակումբի 1-ին հերթի շինարարության մասին։ Նոր շենքը կառուցվել է 1952 թվականին քանդված հին շենքի տեղում։ Շենքի նախագծի հեղինակն էր ճարտարապետ Վլադիմիր Իվանովիչ Գրիգորը։
Նոր շենքը կահավորված էր ընդհանուր նավասենյակով, այնտեղ կային ասուլիսների դահլիճ, ուսումնական դասարաններ, բուֆետ և կենցաղային սենյակ։ Կային նաև դիտահարթակ և աշտարակ։
Ներկայում (2017 թվական) նոր ակումբը օլիմպիական հերթափոխի հանրապետական թիվ 3 դպրոցն է։ 1948 թվականից այստեղ ամեն տարի անցկացվում են գիշերային մրցավազքեր «Տագանրոգսկայա պրավդա» թերթի մրցանակի համար, համառուսաստանյան առաջնություններ և դպրոցական, ուսանող և մեծահասակ մարզիկների մրցումներ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Գրականություն ==
Энциклопедия Таганрога. — Ростов-н/Д: Ростиздат, 2003. — 512 с. — ISBN 5-7509-0662-0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Таганрогский яхт-клуб Archived 2017-04-07 at the Wayback Machine.
Памятники архитектуры, истории и культуры Таганрога на старых открытках и фотографиях
Սերովբե Պատկանյան

Սերովբե Պետրոսի Պատկանյան (հոկտեմբերի 2, 1769(1769-10-02), Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն - 1836, Աստրախան, Ռուսական կայսրություն), հայ մանկավարժ, բանաստեղծ։
Միքայել և Գաբրիել Պատկանյանների հայրը, Միքայել Ռեստենի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Կ․ Պոլսի Մասխալաճի Հարությունի երաժշտական, 1783 թվականից՝ Վենետիկի Մխիթարյանների, 1788 թվականից՝ Տրիեստի Ս․ Մարտինոսի դպրոցում, վերջինում, այլ առարկաների հետ, կատարելագործել է նաև իր երաժշտական կրթությունը (ֆլեյտա, ջութակ)։ 1792 թվականին վերադարձել է Կ․ Պոլիս, Բերայում բացել երաժշտական թեքումով դպրոց, որտեղ դասավանդել է հայոց լեզու, պատմություն, իտալական երաժշտություն և այլն։ Ամբաստանվելով, 1793 թվականին փախել է Թիֆլիս և վրաց Հերակլ II թագավորի աջակցությամբ հիմնել հայկական առաջին դպրոցը (գործել է մինչև 1805 թվականը), որտեղ հայերի հետ սովորել են նաև վրացի երեխաներ։ Նույն տարում դպրոց է բացել Նոր Նախիջևանում։ 1810-1822 թվականներին պաշտոնավարել է Աստրախանի Աղաբաբյան դպրոցում։ 1796 թվականին գրել է «Համառօտ պատմութիւն աւէրեցման Փայտակարան մայրաքաղաքի ի խանէն աղայ Մահմուդի ի 1795 և ի 11 սեպտեմբերի» (հրտ․ 1910) պատմական ուսումնասիրությունը, որը շարադրված է ականատեսի վավերականությամբ և փաստերի լայն իմացությամբ։


== Ստեղծագործական գործունեություն ==
Պատկանյանը գրել է նաև կրոնական բովանդակությամբ բանաստեղծություններ («Նուագ ի ծնունդն Քրիստոսի», «Նուագ առ ամենաերանեալ կոյսն»), որոնք երգվել են։ 1801-1815 թվականների բանաստեղծություններում կրոնական բովանդակությանը փոխարինել է կյանքի և պատմական իրադարձությունների նկարագրությունը՝ «Սարսեցուցիչն զօրաց երկնից», «Առ Եփրեմ կաթողիկոսն», «Ի յաղթանակ Ցիցիանովի», «Ի մահ Զավադ խանի», «Ի հնգեկի հարուածոն Տփխիսայ» և այլն։ Այս գործերը մի նոր աստիճանի բարձրացրին 18-րդ դարում ծնունդ առած ազգային քաղ․ բանաստեղծությունը։


== Երկեր ==
Երգք, Մ․, 1857 


== Գրականություն ==
Սադյան Մ., Պատկանյաններ, Երևան, 1982։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոնստանտին Կրետիուս

Կոնստանտին Յոհան Ֆրանց Կրետիուս (գերմ.՝ Konstantin Johann Franz Cretius. հունվարի 6, 1814(1814-01-06), Բժեգ, Լեհաստան - հուլիսի 26, 1901(1901-07-26), Բեռլին, Գերմանական կայսրություն), 19-րդ դարի գերմանացի նկարիչ, ռոմանտիզմի ուղղության ներկայացուցիչ, Բեռլինի արվեստների ակադեմիայի իսկական անդամ, պրոֆեսոր։


== Կենսագրություն ==
Կոնստանտին Կրետիուսը ծնվել է 1814 թվականի հունվարի 6-ին Պրուսական թագավորության Բժեգ քաղաքում, որը ներկայումս գտնվում է Լեհաստանի Հանրապետության կազմում։ Մանուկ հասակում ծանր հիվանդության պատճառով գամված լինելով անկողնուն՝ զբաղվել է նկարներ անելով, գծապատկերներ ներկելով, ինչն էլ նրա մեջ հակում ու սեր է արթնացրել կերպարվեստի նկատմամբ։
1833 թվականին ընդունվել է Բեռլինի արվեստների ակադեմիա, աշակերտել Կարլ Վիլհելմ Վախին։ 1836 թվականին ցուցահանդեսում ներկայացրել է «Ասպետն ու իր սիրած աղջիկը» և «Ռիչարդ Առյուծասիրտը» աշխատանքները։
1838 թվականին արժանացել է Պրուսիայի գեղարվեստի ակադեմիայի մեծ մրցանակին և այդ նույն տարվա սեպտեմբերին մեկնել ճամփորդելու Հարավային Եվրոպայում։ Ռոմանտիկ մի շարք կտավներ ստեղծելով՝ Իտալիայում փորձառություն ձեռք բերելու համար կրթաթոշակ է ստացել և Բրյուսել ու Փարիզ այցելելուց հետո մեկնել Պալերմո։ Եղել է նաև Հռոմում, որտեղ 1842 թվականին ժանրային մի շարք գեղեցիկ նկարներ է ստեղծել։
Հայրենիք վերադառնալով՝ հեղինակել է պատմական, ժանրային, կրոնական թեմաներով բազմաթիվ աշխատանքներ, պատկերազարդել է Սիլեզիայի մի քանի եկեղեցիների խորանները։
1846 թվականին Ֆրիդրիխ Վիլհելմ IV թագավորը նրան ուղարկել է Կոստանդնուպոլիս՝ սուլթան Աբդուլ Մեջիդ I-ի պալատը՝ վերջինիս դիմանկարն ստեղծելու։ Սուլթանն այդ աշխատանքի համար նկարչին պարգևատրել է օսմանյան կայսրության Փառքի շքանշանով։
Կոնստանտին Կրետիուսը եղել է Բեռլինի արվեստների համալսարանի պրոֆեսոր։
Նրա զավակներից Ռիխարդ ֆոն Կրետիուսը դարձել է պրուսական բանակի գեներալ-լեյտենանտ, ստացել ազնվականական տիտղոս՝ այն ժառանգաբար իր սերունդներին փոխանցելու իրավունքով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Stéphanie Baumewerd: Cretius, Constantin Johann Franz. In: Savoy, Bénédicte und Nerlich. France (Hg.): Pariser Lehrjahre. Ein Lexikon zur Ausbildung deutscher Maler in der französischen Hauptstadt. Band 1: 1793-1843, Berlin/Boston 2013, S. 48–50.
Gothaischer Hofkalender|Gothaisches Genealogisches Taschenbuch der Briefadeligen Häuser. 1907. Erster Jahrgang, Justus Perthes, Gotha 1906, S. 122.


== Արտաքին հղումներ ==
Работы К. Кретиуса
Константин Кретиус
Գորնի (գյուղ, Կարդիմովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գորնի (այլ կիրառումներ)Գորնի (ռուս.՝ Горни), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վախթանգ VI

Վախթանգ VI (վրաց.՝ ვახტანგ VI, սեպտեմբերի 15, 1675(1675-09-15) կամ 1675, Թիֆլիս, Քարթլիի թագավորություն - մարտի 26, 1737(1737-03-26) կամ 1737, Աստրախան, Ռուսական կայսրություն), Քարթլիի փոխարքա (1703-1714), ապա թագավոր (1716-1724)ː
Պայքարել է կենտրոնական իշխանության ուժեղացման համարː  Փորձել է վերացնել երկրում արմատացած իրանաղզլբաշական կարգերը, վերականգնել վրացական ազգային կարգն ու սովորույթները, զարկ է տվել գյուղատնտեսության զարգացմանը, առևտրական ճանապարհների կառուցմանը, սահմանել պետական ծառայողների իրավունքներն ու պարտականությունները և այլն, որոնք իրենց արտահայտությունն են գտել նրա կազմած «Դաստուրլամալի»-ում (պետական կառավարման վերաբերյալ կարգադրությունների ու հրահանգների ժողովածու)ː  Նա կազմել է նաև վրացական ֆեոդալական իրավունքի օրենսգիրք (Վախթանգի օրենքներ)ː
Նրա նախաձեռնությամբ 1709 թվականին Թիֆլիսում հիմնադրվել է վրացական առաջին տպարանը, որտեղ 1712 թվականին առաջին անգամ տպագրվել է Շոթա Ռուսթավելու «Ընձենավորը»՝ Վախթանգ VI-ի գիտական մեկնաբանություններովː  Նրա օրոք մեծ աշխատանք է տարվել վրացական տարեգրությունների խմբագրման ու կազմման (կազմել է նոր «Քարթլիս ցխովրեբան») ուղղությամբː  Արտաքին քաղաքականության ասպարեզում Վախթանգ VI-ը կողմնորոշվել է դեպի Ռուսաստանը, կապ հաստատել Պետրոս I-ի հետ, որը խոստացել էր կազմակերպել հայ-վրացական պետություն՝ Ռուսաստանի հովանու ներքոː  1722 թվականի գարնանն ու ամռանը Գանձասարի Եսայի Հասան-Ջալալյան կաթողիկոսը հանդիպումներ է ունեցել Վախթանգ VI-ի հետ Գանձակում և Թիֆլիսում, ստեղծվել է հայ-վրացական զինակցությունː
1722 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Գանձակի մոտ համախմբվել է Վախթանգ VI-ի 30 հազարանոց և Եսայի կաթողիկոսի 10 հազարանոց «ընտիր և սպառազեն» զորքըː  Նրանք սպասում էին ռուսական զորքերին, որոնք 1722 թվականի օգոստոսին արդեն մտել էին Դերբենդ և պատրաստվում էին շարունակել արշավանքը Իրանի Կասպյան ծովեզերքը գրավելու համարː  Սակայն ռուսական զորքի հետ հանդիպումը տեղի չունեցավ՝ ռուսական արշավանքի անսպասելի ընդհատման պատճառովː
Շահ Թահմազ II-ը Վախթանգ VI-ին մեղադրեց պետական դավաճանության մեջ և 1722 թվականի վերջին զրկեց նրան Քարթլիի վալիի և Անդրկովկասում իրանական զորքերի ընդհանուր զորահրամանատարի իրավունքներիցː  Վախթանգ VI-ը ստիպված թողեց Վրաստանը և ընտանիքով ու մեծ շքախմբով (1200 մարդ) անցավ Ռուսաստանː  Գրել է բանաստեղծություններ, եղել է թարգմանիչ և բառարանագիրː  Մահացել է Աստրախանումː
552

552 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 552 թվականն է, 
VI դարի 52-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Բագնի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բագնի (այլ կիրառումներ)Բագնի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Շախմատային օլիմպիադա 1996

Շախմատային 32-րդ օլիմպիադան կայացել է 1996 թվականի սեպտեմբերի 15-ից հոկտեմբերի 2-ին, Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանում։
Օլիմպիադայում հանդես է եկել 114 թիմ (Հայաստանը հանդես է եկել 3 թիմով)։ Մրցաշարում հանդես է եկել 665 շախմատիստ, որից 171-ը գրոսմայստեր, իսկ 162-ը միջազգային վարպետ։
Խաղացվել է 3160 պարտիա (4 պարտիա չեղյալ է հայտարարվել) շվեյցարական մրցակարգով 14 փուլով։


== Մրցաշարային աղյուսակ ==

Մ - տեղը մրցաշարային աղյուսակում
Բ - Բուխգոլցի գործակից
Միավոր - բոլոր վաստակած միավորները (1- շախմատիստի հաղթանակ, ½- ոչ ոքի, 0- շախմատիստի պարտություն)
Կո - ոչ պաշտոնական թիմային միավոր (2- հաղթանակ թիմին, 1- ոչ-ոքի, 0- պարտություն)
Կ - լրացուցիչ ցուցանիշներ։


== Անհատական ​​մեդալներ ==
Խաղատախտակ 1։  Կատար Մոհամեդ Ալ-Մոդիաքի 8 / 10 = 80,0 %
Խաղատախտակ 2։  Բերմուդներ Ռիչարդ Ռոբինսոն 8 / 10 = 80,0 %
Խաղատախտակ 3։  Ուզբեկստան Սաիդալի Յուլդաշև 11 / 14 = 78,6 %
Խաղատախտակ 4։  Անգլիա Մեթյու Սադլեր 10½ / 13 = 80,8 %


== Նշումներ ==


== Աղբյուրներ ==
OlimpBase
Նովայա Օդեսայի շրջան

Նովայա Օդեսայի շրջան (ուկրաիներեն՝ Новоодеський район), շրջան Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզում։
Ստեղծվել է 1926 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Նովայա Օդեսա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1428 կմ²։


== Բնակչություն ==
2005 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 38000 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 26,61 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Իլինդա (Սուվորոշի վտակ)

Իլինդա (ռուս.՝ Илинда), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վլադիմիրի մարզով, Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սուվորոշի գետի ձախ ափին՝ 52 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 22 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկսկոմի ավազանային շրջանին գետն է։ Գետավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 09010301112110000033983
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110003398
Ավազանի կոդը - 09.01.03.011
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կիհելկոննա (այլ կիրառումներ)

Կիհելկոննա, կարող է վերաբերել՝

Կիհելկոննա - գյուղական ավան Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Կիհելկոննա շրջանում
Կիհելկոննա - շրջան Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգում
Վարդի կոկոնով ձու (Ֆաբերժեի ձու)

«Վարդի կոկոնով ձու» (ռուս.՝ Яйцо с бутоном розы), ոսկերչական ձու, որը դարձավ Ֆաբերժեի 52 զատկական ձվերից մեկը՝ պատրաստված Կարլ Ֆաբերժեի ընկերությունում Ռուսաստանի կայսերական ընտանիքի համար։ Այն ստեղծվել է 1895 թվականին Նիկոլայ II կայսեր պատվերով՝ կնոջ՝ կայսրուհի Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնայի համար։
Այս ձուն դարձավ առաջինը, որը Նիկոլայը նվիրեց Ալեքսանդրային։
Այսօր «Վարդի կոկոնով ձու» կայսերական ոսկերչական ձուն պահպանվում և ցուցադրվում է Ֆաբերժեի թանգարանում (Նարիշկինների և Շուվալովների պալատ, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան)։


== Նկարագիր ==
«Վարդի կոկոնով ձուն» պատրաստված է նեոդասական ոճով՝ ի հակակշիռ 19-րդ դարի վերջին տարածված մոդեռն ոճի։ Ձուն բացվում է ինչպես կոնֆետատուփը, որի ներսում պահված է վարդի կոկոն՝ պատված դեղին գույնի էմալով։


== Անակնկալ ==
«Վարդի կոկոնով ձու» կայսերական ոսկերչական ձվի անակնկալը դեղին վարդի կոկոնն է։ Կոկոնի թերթիկները նույնպես բացվում են, որի մեջ թաքցված են ադամանդակուռ և սուտակակուռ ոսկե թագը և կաբոշոնային աստղակերպ սուտակե կախազարդը։ Վերջին երկու անակնկալները կորսված են։ Թագը խորհրդանշում էր Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնայի նոր տիտղոսը՝ Ռուսական կայսրության կայսրուհի։


== Պատմություն ==
Ալեքսանդր III կայսեր մահից հետո նրա որդին՝ Նիկոլայ II-ն ամուսնանում է Ալիսա Վիկտորիա Ելենա Բեատրիսի՝ Հեսսեն-Դարմշտադտի արքայադստեր հետ, որն ընդունում է Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնա անունն ու դառնում կայսրուհի։ Նրա հարազատ քաղաքը՝ Դարմշտադտը հռչակված էր իր վարդաստաններով, դրա համար էլ կայսրուհին կարոտով էր լցվել դեպի վարդերը։ Դեղին վարդերը կայսրուհու հայրենիքում՝ Գերմանիայում բավականին թանկարժեք էին։ Ֆաբերժեին Նիկոլայ կայսրը ձվի համար վճարում է 3 250 ռուբլի։


== Սեփականատերեր ==
Ձուն պահպանվել է թագավորական հավաքածուում ընդհուպ մինչև 1917 թվականի Ռուսական հեղափոխությունը։ Նույն թվականին Ռուսաստանի ժամանակավոր կառավարությունը այն բռնագրավում է, իսկ ավելի ուշ՝ 1927 թվականին վաճառում Էմանուել Սնոումանին, որը ներկայացնում էր «Wartski» ոսկերչական տունը։
1930-ական թվականներին ձվի սեփականատերը Չարլզ Պարսոնսն էր, որից հետո մի քանի տասնամյակ ձվի մասին ոչ մի տեղեկություն չի շրջանառվում։ 1985 թվականին Մալկոլմ Ֆորբսը Լոնդոնում ձեռք է բերում ձուն «Fine Art Society»-ից։ 2004 թվականին «Վարդի կոկոնով ձուն» վաճառքի է հանվում, որը գնում է Վիկտոր Վեկսելբերգը։ Վերջինս ինը կայսերական ձու է գնել՝ մոտավորապես 100 միլիոն դոլարի արժողությամբ։


== Տես նաև ==
Ֆաբերժեի ձվեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Վարդի կոկոնով ձուն» թանգարանի կայքում Archived 2017-04-04 at the Wayback Machine.
Սան Կոնո

Սան Կոնո (իտալերեն՝ San Cono ) կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզում՝ Կատանիայի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2959 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 451 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 6,56 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 95040։ Հեռախոսային կոդը՝ 0933։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.edisonweb.com/sancono Archived 2006-02-02 at the Wayback Machine.
(9401) 1994 TS3

(9401) 1994 TS3, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Յոշիսադա Սիմիձուի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Նաչի-Կացուուրայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,679261 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1342 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2243 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1601,85 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,224741 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,26° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9401) 1994 TS3 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Չերալիք

Չերալիք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գերմանիայի հայոց թեմ

Գերմանիայի Հայոց Թեմ, Հայ առաքելական եկեղեցու թեմ Գերմանիայում, որի իրավասության ներքո է ամբողջ երկիրը։


== Պատմություն ==
Հայ Առաքելական եկեղեցու Գերմանիայի թեմը կազմավորվել է 1991 թվականին Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Վազգեն Ա-ի կոնդակով։ Առաջնորդանիստը Քյոլնի Աբ Սահակ-Մեսրոպ եկեղեցին է։ Թեմի կազմի մեջ են մտնում 15 համայնքներ Գերմանիայի մի շարք քաղաքներում, ինչպէս օրինակ՝ Քյոլն, Բեռլին, Մյունխեն, Մայնց, Գյոպպինգեն, Հանաու, Նյուրնբերգ, Բրեմեն և այլն։ Թեմում ներկա պահին ծառայում են Թեմակալ Առաջնորդից բացի ևս վեց հոգևորականներ։
Թեմի կազմավորումից առաջ Գերմանիայի հայ համայնքը մինչև 1980 թ․եկեղեցական իմաստով մաս է կազմել Արևմտյան Եվրոպայի Հայրապետական Պատվիրակության (կենտրոնը՝ Փարիզ), իսկ այնուհետև Կենտրոնական Եվրոպայի Հայրապետական Պատվիրակության (կենտրոնը՝ Վիենա)։
Գերմանիայի Հայոց Թեմը իր սկզբնավորման պահից սերտորեն համագործակցել և համագործակցում է Գերմանիայում գործող ավետարանական և կաթողիկե եկեղեցիների հետ։ Այն լիիրավ անդամ է Գերմանիայի Միջ-Եկեղեցական Կենտրոնական Խորհրդի։
Մինչև 1984 թվականին գերմանահայ համայնքը եկեղեցի չի ունեցել արարողությունների համար և օգտագործել են տեղի ավետարանական եկեղեցիները։ 1984 թվականից Գյոփինգենում գործում է Սուրբ Խաչ եկեղեցին, որը 2019 թ. սկզբից սեփականության իրավունքով փոխանցվեց Թեմին։ 1998 թվականին Քյոլնում Գարեգին Ա Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը կատարել է առաջնորդանիստ Սուրբ Սահակ-Մեսրոպ եկեղեցու օծումը, որը նախկին կաթողիկե եկեղեցի է և կառուցվել 1958-ին, իսկ 1987 թ․-ից մշտապես ծառայում էր տեղի հայկական համայնքին։ 2006 թ․ Սաքսոնիա-Անհալտի փոքրաթիվ հայ համայնքը Հալլե քաղաքում Թեմի նյութական օժանդակությամբ կարողացավ ձեռք բերել նախկին կաթողիկե մի եկեղեցի, որը վերանորոգումից հետո 2007 թ. ապրիլին վերաօծվեց և ստացավ «Սուրբ Հարություն» անունը։ Թեմի հովանավորության ներքո գործող մնացած 13 համայնքները իրենց արարողությունների համար վարձակալում են տվյալ քաղաքում գտնվող կաթողիկե կամ ավետարանական եկեղեցիները։
Թեմի առաջին առաջնորդն էր Տ․ Գարեգին արքեպիսկոպոս Բեքջյանը (1991-2018)։ Նրա հրաժարականից հետո, 2018-ի ապրիլի 15-ին, Թեմական-Պատգամավորական Ժողովը Թեմի նոր առաջնորդ է ընտրել Տ․ Սերովբե վարդապետ Իսախանյանին։ 2019 թ. մայիսի 12-ին Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնում թեմակալ առաջնորդը ձեռնադրվել է եպիսկոպոս՝ ձեռամբ Գարեգին Բ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի։


== Տես նաև ==
Հայ Առաքելական Եկեղեցու թեմերի ցանկ
Կլետնո (գյուղ, Գատչինսկի շրջան)

Կլետնո (ռուս.՝ Клетно), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 16 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Յաբլոչնի (այլ կիրառումներ)

Յաբլոչնի, կարող է վերաբերել՝

Յաբլոչնի - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի կազմում
Յաբլոչնի - գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Դուբովսկի շրջանում։ Մտնում է Սեմիչանսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ
Սեմիլանոե

Սեմիլանոե (ուկրաիներեն՝ Семиланне), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բարվենկովոյի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1923 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սեմիլանոե գյուղում բնակվում էր 41 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,113 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տիկա (գյուղ, Միսսո շրջան)

Տիկա (էստ․՝ Tika), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Միսսո շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 3 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)