armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
ՄԱՊ գինու-կոնյակի գործարան

ՄԱՊ գինու-կոնյակի գործարան, ալկոհոլային խմիչքներ արտադրող առաջատար ձեռնարկություն Արմավիրի մարզի Լենուղի գյուղում։ Հիմնադրվել է 1942 թվականին Հայկական ԽՍՀՄ կառավարության կողմից որպես Հոկտեմբերյանի գինու և կոնյակի գործարան՝ Արարատյան դաշտի խաղողի մթերման համար։ Ընկերությունը հայտնի է գինու և կոնյակի Արամե ապրանքանիշով։


== Պատմություն ==
Հոկտեմբերյանի գինու և կոնյակի գործարանը հիմնադրվել է 1942 թվականին` որպես Խորհրդային Հայաստանի կառավարության պետական ձեռնարկություն։ 1995 թվականին գործարանի սեփականաշնորհումից հետո դարձել է բաց բաժնետիրական ընկերություն, 2001 թվականին՝ փակ բաժնետիրական ընկերություն։
2016 թվականից ի վեր գործարանը տարեկան ունի 14 միլիոն լիտր արտադրություն՝ հիմնված ֆրանսիական և գերմանական տեխնոլոգիաների վրա։


== Արտադրանք և ապրանքանիշեր ==

Գործարանն արտադրում է գինի, մրգային գինի և կոնյակ։
ՄԱՊ գինու գործարանն արտադրում է կարմիր և սպիտակ գինիներ, հիմնականում Արամե ապրանքանիշի ներքո։ Արամե ապրանքանիշը ներառում է կարմիր և սպիտակ կիսաքաղցր գինի, ինչպես նաև մուսկատ, սապերավի և արենի խաղողներից ստացված գինի։ Գործարանն արտադրում է նաև Տիգրան կարմիր չոր գինի և Հասմիկ կարմիր կիսաքաղցր գինի։
Մրգային կիսաքաղցր գինիներից արտադրում է նռան, ելակի, կեռասի, սերկևիլի, սալորի, հոնի, ազնվամորու և մոշի։
ՄԱՊ-ը հայտնի է իր հայկական կոնյակի հավաքածուով՝ Սուրբ Գրիգոր 30 և 50 տարեկան, Պարույր Սևակ 40 տարեկան, Մակար 25 և 30 տարեկան, Արամե 20 և 30 տարեկան, Ոսկե 25 տարեկան, Աշոտ Երկաթ 22 տարեկան, Մաշտոց 15 տարեկան։
Այլ կոնյակներ՝ Ոսկե դասական 3, 5, 7 և 10 տարեկան, Անահիտ 10 տարեկան, Գյումրի 7 տարեկան, Արամե 3 և 5 տարեկան, Արմավիր 5 տարեկան և Արմինա 3, 5, 7, 10, 15 և 20 տարեկան։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Պաշտոնական կայք
Սարտ-Չիշմա

Սարտ-Չիշմա (ռուս.՝ Сарт-Чишма, բաշկիրերեն՝ Һарт-Шишмә), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 956 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բոստոնի ահաբեկչություն

Բոստոնյան ամենամյա մարաթոնի ժամանակ կատարված ահաբեկչական գործողությունը տեղի է ունեցել 2013 թ. ապրիլի 15-ին։ Ճնշումային օդաքաշով առաջին ռումբը պայթել է տեղի ժամանակով ժամը 14։49-ին՝ Բոստոնի ամենամյա միջազգային թեթևաթլետիկական մարաթոնյան վազքի ավարտական հատվածում։ Մոտ 190 մ միջտարածությամբ տեղադրված մյուս ռումբը պայթել է 12 վայրկյան անց։ Ռմբարկության և դրանից հետո կատարված փոխհրաձգությունների պատճառով սպանվել է 3 և վիրավորվել 264 մարդ։ Պայթյունների վայրից ոչ հեռու ոստիկանությունը ևս 2 պայթուցիկ սարք է հայտնաբերել, որոնք ամնիմջապես ենթարկվել են ականազերծման։
Ապրիլի 18-ին Հետաքննությունների դաշնային բյուրոն (ՀԴԲ) կատարվածի առթիվ հարուցում է քրեական գործ։ Հիմնվելով փողոցային տեսախցիկների կողմից արված տեսագրությունների վրա՝ ահաբեկչական գործողություններում որպես կասկածյալ են դիտարկվում 2 անձ։ Շուտով պարզվում է անձանց ինքնությունը. ահաբեկչական գործողության կազմակերպիչներներն էին ամերիկաբնակ չեչեն եղբայրներ Թամերլան և Ջոխար Ցարնաևները։ Լուսանկարների հրապարակումից հետո կասկածյալներն սպանում են Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի ոստիկանի, գողանում ամենագնաց ավտոմեքենա և Ուոթերթաունում փոխհրաձգության մեջ մտնում ոստիկանական ջոկատի հետ։ Փոխրաձգության ժամանակ ոստիկանության աշխատակիցներից մեկը հրազենային ծանր վնասվածք է ստանում։ Կրակահերթի ընթացքում բազմաթիվ հրազենային վնասվածքներ է ստանում նաև ավագ եղբայր Թամերլան Ցարնաևը, իսկ Ջոխար Ցարնաևը փորձում է մեքենայով փախուստի դիմել՝ ճանապարհին վրաերթի ենթարկելով եղբորը։
Ապրիլի 19-ին՝ Ջոխար Ցարնաևի թաքստոցը գտնելու համար, իշխանություններն հայտարարում են աննախադեպ մարդաորսի մասին՝ խնդրելով Ուոթերթաունի և հարակից տարածքների (ներառյալ Բոստոն քաղաքը) բնակիչներին չլքել իրենց կացարանները։ Մարդաորսի ժամանակ կանգնեցվում է հասարակական տրանսպորտի, ինչպես նաև հանրային հաստատությունների և մի շարք ձեռնարկությունների գործունեությունը՝ ստեղծելով մեկուսացված քաղաքային միջավայր։ Արտակարգ ռեժիմի ավարտից հետո Ուոթերթաունի բնակիչներից մեկը, երեկոյան ժամը 7։00-ին, պատահական հայտնաբերում է Ցարնաևին, ով փորձել էր թաքնվել բնակչի տան բակում տեղադրված նավակի մեջ։ Ձերբակալվելուց հետո Ցարնաևը տեղափոխվում է հիվանդանոց՝ փոխրաձգության ընթացքում ստացված բազմաթիվ վնասվածքների պատճառով։
Մասաչուսեթս նահանգի շրջանային դատարանի նախնական հարցաքննությանը Ջոխար Ցարնաևը մասնակցում է հիվանդսենյակից՝ հեռուստահամաժողովի ռեժիմով։ Նիստի ժամանակ Ջոխար Ցարնաևը պնդում է, որ ահաբեկչական գործողության գաղափարական ոգեշնչողն ու գլխավոր կազմակերպիչը եղել է ավագ եղբայր Թամերլանը։ Ցարնաևը նաև հայտարարում է, որ ինքը և եղբայրը գործել են միայնակ և կապվածություն չեն ունեցել որևէ միջազգային ահաբեկչական խմբավորման հետ։ Ցարնաևը պատմում է, որ եղբոր հետ պայթուցիկներ պատրաստել էր սովորել «Ալ-Քաիդային» պատկանող եմենյան ամսագրից, և բոստոնյան ռմբակոծությունն հաջող կատարելու դեպքում եղբայրներն ուղևորվելու էին Նյու Յորք և ռմբակոծության էին ենթարկելու նաև Թայմս Սքուերը։ Ապրիլի 22-ին Ջոխարին առաջադրվում են մեղադրանքներ 30 կետով, ներառյալ՝ զանգվածային ոչնչացման զենքի կրում, հանրային գույքի ծրագրված ոչնչացում՝ մահվան ելքով և այլն։


== Տես նաև ==
Իսլամիստական ահաբեկչական հարձակումների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նորություններ ՀԴԲ կայքում (անգլ.)
PPAP

«PPAP (Pen-Pineapple-Apple-Pen)» (ճապ.՝ ペンパイナッポーアッポーペン Penpainappōappōpen) (անգլ.՝ գրիչ-արքայախնձոր-խնձոր-գրիչ), ճապոնական կատակերգու՝ Պիկո Տարոյի սինգլ։ Երգը թողարկվել է 2016 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Avex Music Creative լեյբլով և դարձել է վիրուսային վիդեո համաշխարհային շքերթներում։ Ինչպես նաև երգը ստացել է համաշխարհային ճանաչում` համացանցում շատ նմանակումների համար։


== Պատմություն ==
Սինգլը ստացել է նոր «Gangnam Style»-ի կարգավիճակ։
Ձայնագրմանը երգիչը ծախսել է 100 հազար ճապոնական իեն (մոտավորապես $1000).
Երգը թողարկվել է ամերիկյան Billboard Hot 100 հիթ-շքերթում № 77 հորիզոնականը և ստացել է ամենակարճը շքերթի պատմության մեջ (45 վայրկյան)։ Երգը գրանցված է Գինեսի ռեկորդների գրքում։
2016 թվականի նույեմբերի 4-ին Տոկիոյում բացել են նոր Pen-Pineapple-Apple-Pen սրճարան, որտեղ մատուցում են ուտելիքներ, որոնց բաղադրամասերի մեջ է մտնում արքայախնձորներ, խնձորներ և բուրգերներ, որոնց անունն է PPAPan։


== Տեքստ ==
PPAP (Pen-Pineapple-Apple-Pen)
I have a pen, 
I have an apple, 
Ugh! Apple pen! I have a pen, 
I have pineapple, 
Ugh! Pineapple pen! Apple-pen, 
Pineapple-pen, 
Ugh! Pen-pineapple-apple-pen! 
Pen-pineapple-apple-pen!

ԳԱԽԳ (Գրիչ-արքայախնձոր-խնձոր-գրիչ)
Ես ունեմ գրիչ, 
Ես ունեմ խնձոր, 
Ըհ, խնձոր գրիչ, Ես ունեմ գրիչ, 
Ես ունեմ արքայախնձոր, 
Ըհ, արքայախնձոր գրիչ, Խնձոր-գրիչ, 
Արքայախնձոր-գրիչ, 
Ըհ, գրիչ-արքայախնձոր-խնձոր-գրիչ, 
Գրիչ-արքայախնձոր-խնձոր-գրիչ։


== Երաժշտական տեսահոլովակ ==
Երաժշտական տեսահոլովակը թողարկվել է 2016 թվականաի օգոստոսի 25-ին։ Ջասթին Բիբերը տարածել է տեսահոլովակով իր Թվիթթերի էջում, անվանելով այն իր ամենասիրելի հոլովակը համացանցում։ Ինչպես նաև այդ նույն ալիքում՝ Piko Taro կա ավելի երկար տարբերակ՝ 159 վայրկյան։


== Դիրքերը շքերթներում ==


=== Շաբաթվա շքերթներ ===


=== Տարեվերջի շքերթներ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
 Музыкальное видео «PPAP (Pen-Pineapple-Apple-Pen)»  (Ավելի քան 120 մլն դիտում)
 Оригинальная длинная версия «PPAP (Pen-Pineapple-Apple-Pen)»  (Ավելի քան 60 մլն դիտում)
Սուպրունովսկի գյուղական խորհուրդ (Բելոպոլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուպրունովսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)Սուպրունովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Супрунівська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բելոպոլսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սուպրունովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 781 մարդ։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Գրեբլյա (գյուղ, Իրշավայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գրեբլյա (այլ կիրառումներ)Գրեբլյա (ուկրաիներեն՝ Гребля), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Իրշավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գրեբլյա գյուղում բնակվում էր 1 312 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3948 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 332,32 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Խորոշեյե

Խորոշեյե, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Խորբալո

Խորբալո  (վրաց.՝ ხორბალო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Ախմետայի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 560 կմ բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ախմետայից հեռու է 5 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 45 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մորիմոնդո

Մորիմոնդո (իտալերեն՝ Morimondo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Միլան գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1131 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 44 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 26 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 20081։ Հեռախոսային կոդ՝ 02։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում՝ սուրբ Բերնարդո դի Չիարավալեն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս․ 02 94961941
Էլեկտրոնային փոստ․ sindaco@comune.morimondo.mi.it
Պաշտոնական կայք․ http://www.comune.morimondo.mi.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ասեբո

Ասեբո (իսպ.՝ Acebo), բնակավայր և համայնք Իսպանիայի արևմուտքում՝ Էստրեմադուրայի մաս հանդիսացող Կասերես ինքնավար պրովինցիայի Սիեռա դե Գատա շրջանում (կոմարկայում)։ Զբաղեցնում է 57,2 կմ² տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2010 թվականի տվյալներով եղել է 674։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ Կասերես քաղաքից հեռավորությունը 110 կիլոմետր է։


== Ժողովրդագրություն ==
1900 թվականից ի վեր՝ Ասեբոյի բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները եղել են հետևյալը


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Գյուղական հյուրատուն Los Robles
Գյուղական հյուրատուն Las Martas Archived 2021-02-27 at the Wayback Machine.
Գյուղական հյուրատուն El Pajar
Գյուղական հյուրանոց Corvina
Սեկտեց

Սեկտեց (ռուս.՝ Сектец), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալուգայի մարզում։


== Աշխարհագրություն ==
Գետաբերանը տեղակայված է Յասենոկ գետի ձախ ափին՝ 10 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։ Գետի ակունքը սկսվում է անատառներում, Նովոսլոբոդսկ գյուղում։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Օկա, ենթաավազանը՝ Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 09010100512110000019678
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110001967
Ավազանի կոդը - 09.01.01.005
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Վալլենար

Վալլենար (իսպ.՝ Vallenar), քաղաք Չիլիում։ Համանուն կոմունայի և Ուասկո նահանգի վարչական կենտրոնը։ Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 43 750 մարդ (2002)։ Քաղաքն ու կոմունան մտնում են Ուասկո նահանգի և Ատակամա շրջանի կազմի մեջ։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 7 109,9 կմ², բնակչությունը՝ 51 917 մարդ (2017)։ Բնակչության խտությունը կազմում է 7,3 մարդ/կմ²։


== Տեղագրություն ==
Քաղաքը գտնվում է էլկի գետի հովտում։
Կոմունան սահմանակից է․

հյուսիսում՝ Կոպյապո կոմունային,
արևելքում՝ Թիերրա Ամարիլիա նահանգին,
հարավ-արևելքում՝ Ալտո դել Կարմեն կոմունային,
հարավում՝ Լա Իգուերա կոմունային,
արևմուտքում՝ Ֆրեյրինա, Ուասկո կոմունաներին։


== Ժողովրդագրություն ==
2012 թվականի մարդահամարի ընթացքում Վիճակագրության ազգային ինստիտուտի (INE) կողմից հավաքված տեղեկությունների համաձայն՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է։


== Կարևոր բնակավայրեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կոմունայի պաշտոնական կայք
Վալլենարի լուսանկարները www.flickr.com կայքում
Վալլենար կումունա (citypopulation.de)
Գատչինա

Գատչինա (ռուս.՝ Га́тчина), քաղաք Ռուսաստանի Դաշնության եվրոպական մասի հյուսիս-արևմուտքում, 2021 թվականի ապրիլի 5-ից՝ Լենինգրադյան մարզի պետական իշխանության բարձրագույն մարմինների նստավայրը։ Այդ մարզի ամենամեծ բնակավայրն է և Գատչինայի շրջանի վարչական կենտրոնը։ Բնակչության թվաքանակը 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով եղել է 92.937: Գտնվում է Սանկտ Պետերբուրգից Պսկով տանող եվրոպական  E95 ավտոմայրուղու 45-րդ կիլոմետրի մերձակայքում։


== Պատմություն ==
Պատմական փաստաթղթերում առաջին անգամ հիշատակվել է 1499 թվականին, Խոտչինո անվանումով և որպես Նովգորոդի հանրապետության գյուղերից մեկը։ 1796 թվականին ստացել է քաղաքի կարգավիճակ։ Ժամանակի ընթացքում մի քանի անգամ անվանափոխվել է. Խոտչինոն փոխվել է Գատչինայի (մինչև 1923 թվականի փետրվարի 14-ը), ապա՝ խորհրդային կուսակցական և պետական գործիչ Տրոցկու անունով կոչվել է Տրոցկ (մինչև 1929 թվականի օգոստոսի 2-ը), այնուհետև՝ Կրասնոգվարդեյսկ (մինչև 1944 թվականի հունվարի 28-ը)։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ՝ 1942 թվականին գերմանացի զավթիչները քաղաքին տվել են Լինդեմանշտադ (գերմ.՝ Lindemannstadt) անվանումը՝ 18-րդ բանակի հրամանատար Գեորգ Լինդեմանի պատվին, սակայն դա հաշվի չի առնվել ԽՍՀՄ պետական իշխանության մարմինների կողմից։ 1944 թվականի հունվարի 23-ին ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության հրամանագրով քաղաքին վերադարձվել է իր պատմական անվանումը՝ Գատչինա։ Բնակավայրին լայն ճանաչում է բերել Գատչինայի մեծ պալատը, որը 18-19-րդ դարերում եղել է ռուսական ցարական ընտանիքի կեցավայրերից մեկը։ Քաղաքի պատմական կենտրոնը՝ մեծ պալատով հանդերձ, մտնում է գեղարվեստա-ճարտարապետական, պալատա-պարտեզային «Գատչինա» թանգարան-արգելոցի մեջ, որն ընդգրված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։
2015 թվականի ապրիլին Գատչինան արժանացել է «Ռուսաստանի ռազմական փառքի քաղաք» պատվավոր կոչմանը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Քույր քաղաքներ ==
Գատչինան բարեկամական սերտ հարաբերություններ ունի հետևյալ քաղաքների հետ.

  Քոթբրիջ, Շոտլանդիա, Մեծ Բրիտանիա
 Էսկիլստունա, Շվեդիա
 Էսպոո, Ֆինլանդիա
 Էտլինգեն, Գերմանիա
 Լեքսինգտոն, Մասաչուսեթս, ԱՄՆ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Kючарианц Д. А., Раскин А. Г.: Гатчина: Художественные памятники, 2005
Бурлаков А.В.: Легенды и были Старой Гатчины


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքային վարչակազմի պաշտոնական կայքէջը
Гатчина в народной энциклопедии городов и регионов России «Мой город»
Սաղավարտ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սաղավարտ (այլ կիրառումներ)
Սաղավարտ, գլուխը պաշտպանող զրահ։


== Պատմություն ==
Փայտից, կեչու կեղևից, հյուսված ճյուղերից, կաշվից սաղավարտները երևան են եկել նախնադարյան ժամանակաշրջանում։ Մետաղյա (պղնձե և ոսկե) սաղավարտներ են գտնվել Ուրի (մ․թ․ա․ III հազարամյակ) թագավորական դամբարաններից։ Հին Եգիպտոսում զինվորները կրել են կաշվե և վուշե (երբեմն՝ մետաղյա վահանակներով)՝ կլոր, Բաբելոնում՝ պղնձե կամ բրոնզե՝ ցածր, Ասորեստանում՝ կոնաձև սաղավարտներ։ Հունաստանում բրոնզե սաղավարտներն ունեցել են բարձր կատարներ։ Հին Հռոմում ավելի ուշ․ օգտագործել են երկաթե սաղավարտներ։


== Սաղավարտները Հայկական լեռնաշխարհում ==
Հայկական լեռնաշխարհում բրոնզե առաջին սաղավարտները հայտնի են մ․թ․ա․ II հազարամյակից։ Լճաշենի բրոնզեդարյան դամբարաններից գտնվել են կիսաշրջանաձև, թասակատիպ, տարբեր տեսակի կատարներով բրոնզե սաղավարտներ, որոնք կրել են մարտակառքերին կանգնած զինվորները։ Ուրարտական բրոնզե սաղավարտը նույնպես կոնաձև էր և նման ասուրականին։ Ուրարտական արվեստի լավագույն ստեղծագործություններ են հատկապես Արգիշտի Ա-ի, Սարդուրի Բ-ի սաղավարտները, որոնք զարդարված են կենաց ծառի, աստվածությունների, վիշապների, առյուծների, մարտակառքերի և այլ քանդակապատկերներով։ Սաղավարտներ են պատկերված նաև ուրարտական այլ առարկաների (վահաններ, կապարճներ և այլն) վրա։ Ըստ Հերոդոտոսի, մատիենները, ալարոդիները, սայսպերները կրել են ճյուղերից հյուսված կամ փայտե սաղավարտներ։ Վաղ և միջնադարյան հայկական զորաբանակներում շարունակում էին գործածել սաղավարտներ։ Մատենագրական տեղեկությունների համաձայն, հայ մի շարք զորավարների սաղավարտները զարդարված են եղել առյուծի, վագրի, գայլի, վիշապի պատկերներով։


== Սաղավարտները Եվրոպայում ==
Վաղ միջնադարում Արևմտյան Եվրոպայում տարածված են եղել կիսակոնաձև, իսկ 13-րդ դարում երևան են եկել դիմակալներով սաղավարտները։ XIV-XVI դարերին բնորոշ են եղել գլուխն ամբողջապես ծածկող, վզի հովարաձև պահպանակով և դիմակալներով սաղավարտները։ 10-12-րդ դարերում Ռուսիայում գործածվել է հիմնականում սրածայր, վիգը և ուսերը պաշտպանող զրահացանցով սաղավարտներ։ 16-րդ դարում ծոծրակակալով, ականջակալով, քթակալով հովարավոր սաղավարտներ են կրել Արևմտյան Եվրոպայի հեծելազորայինները։ Առաջին և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմների ժամանակ կռվող բանակներում գործածվել են պողպատե սաղավարտներ։ 20-րդ դարի սկզբից սաղավարտ են կոչվում նաև օդաչուների, տանկիստների, դահուկորդների պաշտպանական հատուկ գլխարկները։
Կազալձուինյո

Կազալձուինյո (իտալերեն՝ Casalzuigno), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզում՝ Վարեզե գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալերի կազմում է 1207 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 172 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 7 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 21030, հեռախոսային կոդ՝ 0332:


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսային կոդ՝ 0332 624122
Էլեկտրոնային փոստ՝ fficiotecnico@comune.casalzuigno.va.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.casalzuigno.va.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Վրեժ Զիլֆյան

Վրեժ Նշանի Զիլֆյան (հունվարի 3, 1921(1921-01-03), Անկարա, Անկարայի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - դեկտեմբերի 31, 1997(1997-12-31), Երևան, Հայաստան), հայ բժիշկ, ուռուցքաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1966), պրոֆեսոր (1964)։


== Կենսագրություն ==
1946 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1946-1962 թվականներին աշխատել է հակաժանտախտային կայանում, 1967-1977 թվականներին եղել է ռենտգենաբանության և ուռուցքաբանության ԳՀԻ փորձարարական ուռուցքաբանության լաբորատորիայի վարիչը, 1977 թվականից՝ փոխտնօրեն։
Ուսումնասիրել է չարորակ նորագոյացությունների առաջացման իմունաբանական, ժառանգական մեխանիզմները, Հայաստանի արդյունաբերության մեջ օգտագործվող տարբեր քիմիական նյութերի ուռուցքածին և մուտածին հատկությունները, հակաուռուցքային պատրաստուկների թունածին ու մուտածին ազդեցությունները, առաջարկել իմունաբանական բուժման մեթոդ՝ տուլարեմիայի շիճուկի օգտագործմամբ։


== Մրցանակ ==
Ամերիկայի կենսագրական ընկերության նվաճումների ոսկե սկավառակ, 1977 թ.


== Ընտանիք ==
Կինը՝ Վարվառա Ալեքսանյան, համաճարակաբան
Որդին՝ Արտո Զիլֆյան, Ախտաբան-ֆիզիոլոգ
Դուստրը՝ Մարգարիտա Զիլֆյան, բժշկական գիտությունների թեկնածու
Թոռը՝ Արտաշես Արտոյի Զիլֆյան, ակնաբույժ


== Ծանոթագրություններ ==
(1544) Վինտերհանսենիա

(1544) Վինտերհանսենիա (անգլ.՝ Vinterhansenia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1941 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Լիյսի Օտերմայի կողմից Տուրկուում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,373268 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,125 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6215 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1335,42 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,269578 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,33° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1544) Վինտերհանսենիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վահան (բժիշկ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վահան (այլ կիրառումներ)Վահան (, անհայտ - 1920, Ալեքսանդրապոլ, Ալեքսանդրապոլի գավառ), հայ բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Արևելյան Հայաստանի Երևանի նահանգի Ալեքսանդրապոլ քաղաքում։ Մասնագիտությամբ եղել է բուժակ։ Գերի է ընկել 1920 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Կարսի թուրքական գրավման ժամանակ։
1920 թվականի դեկտեմբերին հայերի 31 հոգանոց մի խմբի հետ (որոնց մի մասը եղել է զինված), Կարսից փախել է դեպի Ալեքսանդրապոլ։ Վահանի մոտ եղել է ճամփորդական դեղարկղ։ Ճանապարհին, գիշերով լեռն ի վեր մագլցելու ժամանակ, էպիլեպտիկ նոպա է ունեցել ու գլորվել ձորը։ Որոնումը արդյունք չի տվել…


== Գրականություն ==
Ալեքսանդրյան Արտաշես, Կարս. 1920-21, Երևան,1986։


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Արամ Ադամյան

Արամ Պողոսի Ադամյան (հոկտեմբերի 8 (21), 1913 կամ հոկտեմբերի 8, 1914(1914-10-08), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - 2010), հայ խորհրդային ինժեներ-քիմիկոս։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է հոկտեմբերի 8-ին, Թիֆլիսում։ Ավարտել է Վրաստանի ինդուստրիալ ինստիտուտը (1940 թ.)։ Վոլգոգրադի սիլիկատային շինանյութերի կոմբինատի գլխավոր ինժեներ (1944 թվականից)։ Սիլիկատային բետոնից հավաքովի կառուցվածքների և մասերի մշակման ու շինարարության մեջ դրանց արմատավորման համար արժանացել է Լենինյան մրցանակի (1962 թ.)։ ԽՄԿԿ անդամ 1945 թվականից։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնսի Նոտր Դամ

Մոնսի Նոտր Դամ (ֆր.՝ Montcy-Notre-Dame), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1535 մարդ, բնակչության խտությունը` 250.41 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.13 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 95 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 3 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1057 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 743-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 314։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,3 %։ 743 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 691 անձ (360 տղամարդ և 331 կին)։ Գործազուրկ են եղել 52 անձ (32 տղամարդ և 20 կին)։ 314 անաշխատունակներից 90-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 135-ը` թոշակառուներ, իսկ 89-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (4247)

Ժողովածու (4247), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4247 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 19-րդ դար (1830-ից առաջ)։ Ստացողը եղել է Սարգիս Բուխարեցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 17×11 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 30 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` լաթապատ ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 6բ, հետագայի՝ 21բ (1830 թ․):


== Բովանդակություն ==
Պատմութիւն Մահմէտի
Ոսկեբերանի Խրատ կիւրակէի
Տեսիլ Գր․ Լուսաւորչի
Պատմութիւն չարչարանաց հոգւոյն
Գաբրիէլի վրդճի Սխալանք քերականութեան Չամչեանին
Բառք (ռուս-հայերեն)


== Ծանոթագրություններ ==
Սեբեի շրջան

Սեբեիի շրջան (արաբ․՝ ناحية سبة‎‎)՝ Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Սաֆիթայի գավառի 6 շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն Սեբե քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանը ունի 7 614 բնակչություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարմիրն ու սևը (վեպ)

Կարմիրն ու սևը (ֆր.՝ Le rouge et le Noir), ֆրանսիացի գրող Ստենդալի ամենահայտնի ստեղծագործություններից մեկն է։ Այն հրատարակվել է 1830 թվականին (որոշ տեղերում նաև 1831 թվականին)։ Այն շատ լայն տարածում է գտել ողջ աշխարհում և դարձել է տարբեր քննադատական և վերլուծաբանական գրքերի սյուժեն։ Վեպն ընդգրկված է բոլոր ժամանակների և ժողովուրդների 100 լավագույն գրքերի ցանկում։ Այս ստեղծագործության մեջ արտահայտվում են 19-րդ դարի կյանքը ապրումները և հասարակական դասերի տարբերությունները։ Գրքի գլխավոր հերոսը Ժուլիեն Սորելն է։


== Գլխավոր հերոսներ ==
Վեպը կազմված է երկու հիմնական մասերից։
Գլխավոր հերոսը հասարակ փայտագործի տղա Ժուլիեն Սորելն է։ Նա շատ գրագետ և գեղեցկադեմ երիտասարդ է։ Նրանով հետաքրքվում են բոլոր կանայք և աղջիկները, իսկ բարձրաստիճան պաշտոնյաների կանայք և աղջիկները նրանով հետաքրքրվելու հետ նրան նաև նայում են բարձրից։ Դա շատ վատ ազդեցություն է ունենում Սորելի վրա։
Հերոսներն են՝

Մադամ Լուիզ դը Ռենալ (Ժուլիենի սիրուհին և տան տիրուհին)
Պարոն դը Ռենալ (Վարիեռ քաղաքի քաղաքագլուխը և Տիկին Ռենալի ամուսինը)
Վանահայր Շելան (Ժուլիենի առաջին ուսուցիչը և նրա պաշտպանիչը)
Մարկիզ դը լա Մոլ (Ժուլիենը աշխատում էր նրանց մոտ)
Մատիլդա դը լա Մոլ (Մարկիզի դուստրը և Ժուլիենի երկրորդ սիրուհին)
Նորբերտ դը լա Մոլ (Մարկիզի տղան)
Ֆուքե (Ժուլիենի միակ հավատարիմ ընկերը)
Պարոն Վալենո (Վարիեռի երկրորդ քաղաքագլուխը)
Էլիզա (Պարոն դը Ռենալի տան ծառայողը, որը սիրահարված է Ժուլիենին և ցանկանում է ամուսնանալ նրա հետ, սակայն Ժուլիենը նրան մերժում է)
Վանահայր Պիրար
Վանահայր Կաստանե
Պարոն դը Կրուասենուա (Փարիզի բուրժուա, որը սպանվում է մենամարտի ժամանակ)


== Ծանոթագրություններ ==
Բորիս Ջոնսոն

Ալեքսանդր Բորիս դե Պֆեֆել Ջոնսոն, առավել հայտնի է որպես Բորիս Ջոնսոն (անգլ.՝ Alexander Boris de Pfeffel Johnson, Boris Johnson; հունիսի 19, 1964(1964-06-19)[…], Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), բրիտանացի քաղաքական գործիչ և լրագրող, 2019 թվականի հուլիսի 24-ից՝ մինչև 2022 թվականի սեպտեմբերի 6-ը Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ։ 2008-2016 թվականներին եղել է Լոնդոնի քաղաքապետ։ 2001-2008 թվականներին, ինչպես նաև 2015 թվականից Միացյալ Թագավորության համայնքների պալատի անդամ է։
2020 թվականի մարտի 27-ին նրա մոտ կորոնավիրուս է հայտնաբերվել։


== Կենսագրություն ==
Բորիս Ջոնսոնը ծնվել է 1964 թվականի հունիսի 19-ին Նյու Յորքում։
Ծննդյան իրավունքով ունի ամերիկյան և բրիտանական քաղաքացիություն։ 2015 թվականին հայտնի դարձավ, որ Ջոնսոնը պատրաստվում է հրաժարվել ամերիկյան քաղաքացիությունից։ Հրաժարման հիմնական պատճառը խնդիրներն են ԱՄՆ հարկային ծառայության հետ (IRS)՝ հատկապես անշարժ գույքի հարկերի հետ. Ջոնսոնը հրաժարվում էր ԱՄՆ հարկային ծառայությանը մուծել Լոնդոնի՝ իր տան վաճառքից ստացված եկամտահարկ։
Նրա հորական նախապապը հայտնի թուրք լրագրող Ալի Քեմալն է, որը կարճ ժամանակահատվածով եղել է Թուրքիայի արտաքին գործերի նախարար։ Նրա պապը տվել է Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքի ձերբակալման հրաման։ Արդյունքում, Աթաթուրքի իշխանության գալուց հետո, նա պաշտոնազրկվել է։
Դրանից հետո Ջոնսոնի պապը փախել է Մեծ Բրիտանիա, որտեղ ընդունել է Ուիլֆրեդ Ջոնսոն անունը (Wilfred Johnson)։
Հոր կողմից նախատատը՝ Հանիֆա Ֆերեդը, ազգությամբ ադիգ է եղել, ով փախել է Թուրքիա Ռուսաստանից։
Բորիսը մեծացել է իր եղբոր և երկու քույրերի հետ։
1970-ական թվականների սկզբին Բորիս Ջոնսոնի հայրը՝ Սթենլի Ջոնսոնը (Stanley Johnson), եղել է Եվրոպայի ամենահայտնի բնապահպաններից մեկը։ Այդ իսկ պատճառով նախնական կրթությունը ստացել է Բրյուսելի եվրոպական դպրոցում։
Հետագայում ընտանիքը տեղափոխվել է Մեծ Բրիտանիա, և կրթությունը շարունակել է Սասսեքսի նախապատրաստական դպրոցներից մեկում՝ Էշդաուն Հաուս նախապատրաստական դպրոցում, այնուհետև՝ Էտոն քոլեջում։
1983-1984 թվականներին սովորել է Օքսֆորդի համալսարանում։
Եղել է հայտնի Բուլինգդոնյան ակումբի անդամ (Bullingdon Club)։ Համալսարանական կրթությունը ավարտելուց հետո զբաղվել է լրագրությամբ։
2008-2016 թվականներին եղել է Լոնդոնի քաղաքապետ։ 2001-2008 թվականներին, ինչպես նաև 2015 թվականից Միացյալ Թագավորության համայնքների պալատի անդամ է։
2016 թվականի հուլիսի 13-ից Մեծ Բրիտանիայի արտաքին գործերի նախարարն է։
2019 թվականի հուլիսի 24-ից Մեծ Բրիտանիայի վարչապետն էր։ 2022 թվականի հուլիսի 7-ին հայտնի է դարձել, որ Բորիս Ջոնսոնը հրաժարական է տվել, սակայն կշարունակի պաշտոնավարել մինչև Պահպանողական կուսակցության նոր ղեկավարի ընտրությունը։ Նա պաշտոնավարեց մինչև 2022 թվականի սեպտեմբերի 5-ը, երբ Լիզ Թրասը ընտրվեց Պահպանողական կուսակցության նոր առաջնորդ։


== Լրագրողական գործունեություն ==
1987 թվականից սկսել է աշխատել Daily Telegraph-ում։
1989- 1994 թվականներին եղել է Daily Telegraph-ի հատուկ թղթակիցը Բրյուսելում։
1998 թվականից համագործակցում է BBC-ի հետ։
2000 թվականից «Spectator» ամսագրի խմբագիրն է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ինչ է պոպուլիզմը Մեծ Բրիտանիայում. Բորիս Ջոնսոն
Գեղերվան (գետակ)

Գեղերվան, գետակ Հայկական լեռնաշխարհում, Տիգրիսի ավազանում, Խուլփ գետի վտակը։ Հոսում է Սասունի տարածքով։ Անունը ստացել է Գեղերվանք գյուղից։


== Ծանոթագրություններ ==
Խոլոպովիցի (գյուղ, Գատչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԽոլոպովիցիԽոլոպովիցի (ռուս.՝ Холоповицы), գյուղ Ռուսաստանի, Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 74 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մուլինե

Մուլինե (ֆր.՝ Moulinet), կոմունա Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ շրջանի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Նիցցա շրջան Կոնտ կանտոնում։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 41.07 կմ², բնակչությունը՝ 223 մարդ (2006) աճի միտումով։ 224 մարդ (2012), բնակչության խտությունը՝ 5.5 մարդ/կմ²։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 207 մարդ, 2012 թվականին՝ 224 մարդ.

Բնակչության թվաքանակի դինամիկան։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 131 բնակիչներից 92-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 39-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 70.2 %, 1999 թվականին եղել է 67.9 %: Աշխատունակ տարիքի 92 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 83-ը (52 տղամարդ և 31 կին), 9 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (3 տղամարդ և 6 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 39 ոչ ակտիվ բնակիչներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 22-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 12-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով։
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 101 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 181.0 մարդ։ Մեկ հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 13 հազար 517 եվրո։


== Ծանոթագրություններ ==
Կլին (գյուղ, Դեմիդովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿլինԿլին (ռուս.՝ Клин), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ահմադը

«Ահմադը», Հովհաննես Թումանյանի պատմվածքներից։


== Պատմություն ==
Գրության ստույգ տարեթիվը հայտնի չէ։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1908 թվականին «Հասկեր» մանկական ամսագրի № 7-ում (էջ 249-250), «Հին բաներից»  ենթավերնագրով, այնուհետև՝ 1909 թվականին լույս տեսած «Լուսաբեր» դասագրքում (էջ 101-103)։ Դրանից հետո տպագրվել է 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության երրորդ հատորում (էջ 65-67)։
Ինքնագիրը չի պահպանվել։
Պահպանվել է 1919 թվականին լույս տեսած «Լուսաբեր» դասագրքի բնագիրը՝ հեղինակի ուղղումներով (Եղիշե Չարենցի անվան արվեստի և գրականության թանգարան Թումանյանի ֆոնդ, № 1416), որից և տպագրվել է։


== Ծանոթագրություններ ==
Աիմ (գյուղ, Այանո-Մայսկի շրջան)

Աիմ (ռուս.՝ Аим), գյուղ Ռուսաստանի Խաբարովսկի երկրամասի Այանո-Մայսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 204 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պետրոս Ռաշոյան

Պետրոս Ռաշոյան (1913, Ղարաքիլիսա, Ալեքսանդրապոլի գավառ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - 1965, այժմ՝ Վանաձոր), հայ քանդակագործ, քարագործ վարպետ։


== Կենսագրություն ==
1929 թվականին ավարտել է Երևանի Գեղարդտեխնիկումը, ապա սովորել է Լենինգրադի գեղարվեստի ակադեմիայում։ 1957 թվականից ապրել է Կիրովականում։
Նրա գործերից են՝ «Երաժիշտը», «Տղամարդու դիմանկար», Ալեքսանդր Մյասնիկյանի հուշարձանը (Վանաձոր), ինչպես նաև Կիրովականի քաղսովետի շենքի բարձրաքանդակները (հեղինակ՝ Ղուկաս Չուբարյան)։


== Ծանոթագրություններ ==
Լինդսի

Լինդսի (էստ․՝ Lindsi), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Մեռեմյաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 6 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Միխայիլ Պապավա

Միխայիլ Պապավա (ռուս.՝ Михаил Григорьевич Папа́ва, հոկտեմբերի 24 (նոյեմբերի 6), 1906, Խարկով, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 27, 1975(1975-01-27), Մոսկվա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային սցենարիստ, լրագրող, քննադատ։ Առաջին աստիճանի Ստալինյան մրցանակի  դափնեկիր (1950)։


== Կենսագրություն ==
Միխայիլ Պապավան ծնվել է 1906 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Խարկով քաղաքում։ 1931 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի պատմափիլիսոփայության ֆակուլտետը, 1938 թվականին` Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի սցենարիստական ֆակուլտետը։ Տպագրվել է 1930 թվականից։ Կինոյում է 1938 թվականից։ Որպես խմբագիր աշխատել է նաև Կինեմատոգրաֆիայի կոմիտեում և  Մոսֆիլմ կինոստուդիայում։
Միխայիլ Պապավան մահացել է 1975 թվականի հունվարի 27-ին։ Թաղված է Մոսկվայում, Դոնսկոյ գերեզմանատանը։


== Ֆիլմագրություն ==
1938` Կատվի տունը (մուլտֆիլմ)
1944` Հարազատ դաշտեր
1949` Ակադեմիկոս Իվան Պավլովը
1950` Մոսկվայից հեռու
1950` Դեղին արագիլը (մուլտֆիլմ, Բ. Բրոդսկու հետ)
1952` Կաշտանկա (մուլտֆիլմ, Բ. Ա. Բրոդսկիմ)
1953` Ալբանիայի Մեծ ռազմիկ Սկանդերբեգը
1957` Բարձրություն. ոչ իր տեղում
1962` Իվանի մանկությունը (Վ. Բոգոմոլովի հետ)
1965` Մի մոլորակում (Սավա Դանգուլովի հետ)
1969` Ես նրա հարսնացուն եմ (Ալեքսանդր Չակովսկու հետ)
1972` Կյանքը փորձում է մեզ (Վ. Բաբալինի հետ)
1979` Գործընթաց (Մ. Կանևսկու հետ)


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
Առաջին աստիճանի Ստալինյան մրցանակ (1950) - «Ակադեմիկոս Իվան Պավլովը» ֆիլմի սցենարի համար (1949)
Պատվո շքանշան (1956 թվականի նոյեմբերի 22)
ևս երկու շքանշան
մեդալներ


== Աղբյուրներ ==
Кинословарь в 2-х томах, М., «Советская энциклопедия», 1966—1970
Кино: Энциклопедический словарь, М., «Советская энциклопедия», 1987 — 100 000 экз.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Папава Михаил Григорьевич на сайте animator.ru
Շոկոլադնիցա

Շոկոլադնիցա, Ռուսաստանում սրճարանների ամենախոշոր ցանցը, գործում է նաև ԱՊՀ երկրներում։ Հիմնվել է Մոսկվայում 2000 թվականին։


== Պատմություն ==
Ընկերության պատմությունն արմատներով հասնում է 1964 թվականին, երբ Մոսկվայում «Октябрьская» մետրոյի մոտ ի հայտ եկավ «Շոկոլադնիցա» սրճարանը, որի նմուշակազմում կային շոկոլադով, չամիչով և ընկուզեղենով նրբաբլիթներ, տաք շոկոլադ։
2000 թվականին նոր «Շոկոլադնիցա» է հայտնվում նախկին համանուն սրճարանի տեղում, որը հիմնվել էր 1964 թվականին։ Ընկերությունն իր աշխատանքներն սկսում է եվրոպական ստանդարտներին համապատասխան, հաստատության տեսականու նմուշակազմը մշտապես թարմացվում է։
2006 թվականից «Շոկոլադնիցա»-ն սկսում է լայնորեն տարածվել Ռուսաստանի Դաշնության շրջաններում՝ Սանկտ Պետերբուրգում, Նովոսիբիրսկում, Կազանում, Կալինինգրադում, Եկատերինբուրգում, Դոնի Ռոստովում և այլն։
2009 թվականին ընկերություն  սկսում է ֆրանչայզինգային ծրագիր։
2014 թվականի հոկտեմբերին «Շոկոլադնիցա»-ն գնում է «Կոֆե Հաուս»-ը, որն իր հիմնական մրցակիցն էր։ 2014 թվականի դեկտեմբերին հոնկոնգյան Acmero Capital ընկերությունը հայտարարեց սրճարանային ցանցի 40%-ի գնման մասին։
Ուկրաինական բաժնեմասը 2018 թվականին հաշվում է ութ ստորաբաժանում։


== Ֆինանսական ցուցանիշներ ==
2015 թվականի առաջին կիսամյակում «Շոկոլադնիցա»-ի և «Կոֆե Հաուս»-ի ընդհանուր շրջանառությունը կազմեց ավելի քան 8,5 մլրդ ռուբլի։


== Տես նաև ==
Սրճարան
Կոֆե Հաուս
Cinnabon
Հասարակական սնունդ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Շոկոլադնիցա»-ն Max Brenner-ին հրավիրել է սրճարան։ Կոմերսանտ:
«Շոկոլադնիցա»-ն կառուցում է ճանապարհային սրճարանների ցանց։ Ведомости.
Յամպոլի շրջան (Սումիի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Յամպոլի շրջան (այլ կիրառումներ)Յամպոլի շրջան (ուկրաիներեն՝ Ямпільський район), շրջան Ուկրաինայի Սումիի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Յամպոլ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 943 կմ²։


== Բնակչություն ==
2001 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 30442 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 32,28 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Սուֆլե

Սուֆլե (ֆր.՝ soufflé), ձվի դեղնուցներից պատրաստված ֆրանսիական ուտեստ, դեղնուցներին խառնում են նաև այլ բաղադրամասեր, որին այնուհետև ավելացնում են նաև ձվի սպիտակուցները։ օգտագործում են և՛ որպես հիմնական ուտեստ, և՛ որպես քաղցր աղանդեր։
Ցանկացած դեպքում սուֆլեն պարունակում է ամենաքիչը երկու բաղադրիչ. նախ թթվասեր պարունակող հատուկ բույր ունեցող խառնուրդ, և երկրորդ` ձվի հարած սպիտակուցներ։ Առաջինը համ է տալիս, իսկ սպիտակուցները` թեթևություն, եթերայնություն։ Խառնուրդի հիմքում սովորաբար թթվաշոռ է, շոկոլադ, կամ լիմոն (վերջին երկուսին շաքարավազ ավելացնելով պատրաստում են աղանդերը), կամ էլ հատուկ սոուս` ֆր.՝ béchamel, այս դեպքում, որպես կանոն պատրաստվում է մսով կամ սունկով սուֆլե։
Սուֆլեն պատրաստվում է ջեռոցում, հրակայուն ափսեի մեջ, ջերմաստիճանից փքվում է, բայց ջեռոցից հանելուց 20-30 րոպե հետո փքվածությունն իջնում է։


== Տես նաև ==
Օմլետ
Պուդինգ


== Արտաքին հղումներ ==
Суфле (несладкие)
Լանուվիո

Լանուվիո, (իտալերեն՝ Lanuvio), համայնք Իտալիայում։ Գտնվում է Լացիո մարզի Հռոմ գավառում։


== Ընդհանուր բնութագիր ==
Բնակչությունը կազմում է 11 402 մարդ (2005 թվականի տվյալներով), իսկ խտացվածությունը մարդկային հաշվով 265 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 43 կմ²։
Փոստային կոդը՝ 040, իսկ հեռախոսային կոդը՝ 06։


== Տարածվածությունը հնագույն ժամանակներում ==
Հին Հռոմեական ժամանակներում հայտնի էր Լանուվիում անվամբ (լաիներեն՝ Lanuvium)։ Քաղաքը հայտնի է ամենաքիչը մ.թ.ա. 6-րդ դարից, երբ մտնում էր Լատինական միության կազմի մեջ։
Ըստ տվյալների քաղաքը հիմնել է՝ Դիոմեդ Տիդիդը։ Լանուվիոում ծնվել են քաղաքական գործիչներ, որոնք ապրել են մ.թ.ա. 1-ին և 2-րդ դարերում, նրանցից են՝ Անտոնի Պիհը և Կոմմոդը նաև Մարկանտոնիո Երկրորդը (նավապետ՝ Պապական Հռոմում շատ մարտերի ժամանակ)։


== Արտաքին հղումներ ==
Լանուվիոյի հասակությունը


== Ծանոթագրություններ ==
Բակիրովսկի գյուղական խորհուրդ (ախտիրսկի շրջան)

Բակիրովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Бакирівська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բակիրովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 645 մարդ։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Բնապահպանական տեղեկատվություն

Բնապահպանական տեղեկատվություն, գրավոր, էլեկտրոնային կամ ցանկացած այլ կրիչով ամփոփ տեղեկատվություն.

շրջակա միջավայրի տարրերի (մթնոլորտային օդ, ջուր, հող, լանդշաֆտ, օգտակար հանածոներ, կենսաբազմազանություն, գենետիկորեն ձևափոխված օրգանիզմներ) վիճակի մասին,
երևույթների (վնասակար նյութերի արտանետումներ, էներգիա, աղմուկ, աղետներ, ճառագայթում, ջրաօդերևութաբանական վիճակ), գործունեության կամ միջոցառումների (ներառյալ վարչական միջոցառումների, շրջակա միջավայրին առնչվող համաձայնագրերի, պայմանագրերի, քաղաքականության, օրենսդրության, ծրագրերի մասին,
բնակչության առողջության, անվտանգության և կենսապայմանների, մշակութային օբյեկտների, շենքերի և շինությունների (որքանով դրանց վրա կարող է ազդել շրջակա միջավայրի վիճակը) մասինՇրջակա միջավայրում ընթացող շարժընթացների բազմակողմանի ընկալման և համարժեք միջոցառումների մշակման ու իրականացման համար կարևոր նշանակություն ունի համալիր և համակարգված տեղեկատվական համակարգը։ Այդ նպատակով կարևոր է ազգային տեղեկատվական կենտրոնների միասնական ցանցի ստեղծումը, որի ձևավորման համար կարող է հիմք հանդիսանալ շրջակա միջավայրի վիճակի և ազգաբնակչության սոցիալ-տնտեսական չափանիշների վերաբերյալ համապարփակ տվյալների բազան։ Բնապահպանական տեղեկատվության բազմազանությամբ արժեքավոր է ՀՀ Ազգային վիճակագրության ծառայության ամենամյա «Շրջակա միջավայրը և բնական պաշարները Հայաստանի Հանրապետությունում» պաշտոնական վիճակագրական ժողովածուն։
ժողովածուի ամփոփ տվյալների շարժի և վիճակագրական ցուցանիշների վերլուծության հիման վրա մշակվում է բնապահպանական և բնօգտագործման քաղաքականությունը, ստեղծվում ԳՀ աշխատանքների, վերլուծությունների գիտական, ինչպես նաև հանրության լայն շրջանների տեղեկատվության դաշտը։
Բելիզի կորալյան արգելախութ

Բելիզի արգելախութ, 280 կմ երկարությամբ կորալային խութերի շղթա։ Անցնում է Բելիզի ափերի երկայնքով՝ 13-24 կմ հեռավորության վրա։ Մտնում է Մեսոամերիկյան արգելախութի մեջ, ձգվում 900 կմ երկարությամբ Յուկատան թերակղզու հյուսիսից մինչև Գվատեմալայի ափերը։ Բելիզի կորալային խութերի խումբը Ատլանտյան օվկիանոսում ամենամեծ արգելախութն է, Ավստրալիական Մեծ արգելախութից հետո աշխարհում մեծությամբ երկրորդը։


== Զբոսաշրջություն ==
Կորալային արգելախութը Բելիզի գլխավոր տեսարժան վայրն է, որտեղ այցելում են տարեկան մինչև 130 հազար զբոսաշրջիկ։ Առգելախութը կարևոր նշանակություն ունի նաև ձկնորսության համար։ Արագելախութի և ցամաքի միջև ընկած հատվածը ավազոտ է, որոշ վայրերում կան կղզիներ՝ ծածկված խիտ մանգրովներով։ Կորալային խութերի տարածքում ջրային ջերմաստիճանը տատանվում է ողջ տարվա ընթացքում` ձմռանը 23-25 °C, իսկ ամռանը` 25-28 °C։
Արևելյան մասում, որտեղ կտրուկ ավելանում է ծովի խորությունը, գոյություն ունեն երեք առանձին օղակղզիներ՝ Տերնեֆ, Գլովերի խութը, Լայթհաուսը։ Լայթհաուսում գործում են դայվինգի կենտրոններ։ Այստեղ է գտնվում հանրահայտ Մեծ երկնագույն անցքը։


== Կենսաբազմազանություն ==
1996 թվականից Բելիզի ափամերձ գոտու էկոհամակարգերը ներառված են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում՝ որպես աշխարհի ամենահարուստ էկոհամակարգերից մեկը։ Այստեղ ներկայացված է խութերի էվոլյուցիոն զարգացման գործընթացը։ Տարածքում հանդիպում են ծովային կենդանիների հազվագյուտ տեսակներ, ինչպիսիք են ծովային կրիաներ, լամանտինները և Ամերիկյան կոկորդիլոսը։
Բացի այդ, խութերը փոքր տարածքով բնակեցված են. 

70 տեսակի կոշտ կորալներ
36 տեսակի փափուկ կորալներ
500 տեսակ ձկներ
հարյուրավոր անողնաշարավորների տեսակներԸստ գիտնականների, խութերի միայն 10% -ն է բացահայտվել, 90%-ը դեռ ուսումնասիրման կարիք ունի։


== Շրջակա միջավայրի պաշտպանություն ==

Բելիզ արգելախութի տարածքը հսկվում է Belize Barrier Reef Reserve System-ի կողմից, ներառում է յոթ ծովային արգելանոցներ, 450 խութեր և երեք օղակղզիներ։
Պահպանվող տարածքների ընդհանուր մակերեսը հասնում է 960 կմ²։ Դրանք ներառում են.

Գլեվերս-Ռիֆ ծովային արգելավայր
Մեծ երկնագույն անցք
Half Moon Caye բնական հուշարձան
Խոլ Չանի ծովային արգելավայրՉնայած պաշտպանիչ միջոցառումներին, խութերի էկոհամակարգին անընդհատ սպառնում է անվերահսկելի զբոսաշրջության և ձկնորսության պատճառով աղտոտումը և ոչնչացումը։ Վտանգ են ներկայացնում նաև փոթորիկները, գլոբալ տաքացումը և ջրի ջերմաստիճանի բարձրացումը, որի վառ օրինակ է կորալների գունաթափումը։ 1998 թվականից ի վեր ըստ գիտնակաների, վնաս է հասցվել բելիզյան խութերի ավելի քան 40% -ին։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
UNESCO: Резерваты Барьерного Рифа Белиза
UNEP-WCMC Belize Barrier Reef Reserve System
Պետրովսկոե (գյուղ, Լոմոնոսովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետրովսկոեՊետրովսկոե (ռուս.՝ Петровское), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Լոմոնոսովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 125 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Երկնագույն բանակ

Երկնագույն բանակ կամ Հալլերի բանակ (լեհ.՝ Błękitna Armia), լեհական զորամիավորում, որը 1919 թվականի մայիս-հուլիս ամիսներին պատերազմել է Գալիցիայում գեներալ Յուզեֆ Հալլերի հրամանատարության տակ։ Զորամիավորման անվանումը պայմանավորված էր համազգեստի գույնով։ Կազմավորվել է Անտանտի և ԱՄՆ-ի կողմից Ֆրանսիայում՝ լեհական իշխանության կողմից բոլշևիկյան զորքերի դեմ այն կիրառելու նպատակով։ Պատերազմի ավարտին զորամիավորման կազմը հասել է վեց դիվիզիաների և կազմում էր մոտ 80 հազար զինվոր։


== Պատմություն ==

Բանակի առաջին ստորաբաժանումները ստեղծվել են 1917 թվականին Ֆրանսիայի նախագահ Ռայմոն Պուանկարեի և լեհ քաղաքական գործիչ Իգնացի Յան Պադերևսկու միջև ստորագրված դաշինքից անմիջապես հետո։ Նոր բանակի վարձկանների մեծ մասը կամ լեհեր էին, որոնք ծառայում էին ֆրանսիական բանակում, կամ Գերմանիայից նախկին լեհ ռազմագերիներ, կամ նախկինում ավստրա-հունգարական կայսերական բանակում ծառայողներ (ընդհանուր մոտ 35 000 մարդ)։ Եվս 23 000 մարդը ԱՄՆ-ից լեհեր էին։ Մնացածները հավաքվել են ամբողջ աշխարհից, այդ թվում էին նաև Ֆրանսիայում ռուսական էքսպեդիցիոն կորպուսի և Բրազիլիայում լեհական սփյուռքից ծառայողները (ավելի քան 300 մարդ)։
Ի սկզբանե բանակը գտնվում էր ֆրանսիական քաղաքական վերահսկողության տակ և գեներալ Լուի Արշինարդի հրամանատարության տակ։ 1918 թվականի փետրվարի 23-ին քաղաքական վերահսկողությունն անցել է Լեհական ազգային կոմիտեին։
1919 թվականի ապրիլ-հունիս ընկած ժամանակահատվածում Հալլերի բանակի թվաքանակն աճել է մինչև 70 000 զինվոր, և բանակն ամբողջ սպառազինությամբ վերատեղաբաշխվել է Լեհաստանում։
1919 թվականի մայիսին Հալլերի զորքերը տեղափոխվել են խորհրդա-լեհական ճակատ։ Բանակը մասնակցել է բազմաթիվ մարտերում Կարմիր բանակի հետ միասին՝ հիմնականում Սեմյոն Բուդյոննիի հեծելազորի հետ։
Հալլերի բանակի Լեհաստան տեղափոխման պայմաններից մեկը Արևմտա-ուկրաինական Ժողովրդական Հանրապետության դեմ ուղղված պատերազմում չմասնակցելն էր։ Սակայն 1919 թվականի մայիսի 15-ին լեհական իշխանությունը Հալլերի բանակը ուղարկեց ուկրաինա-լեհական ճակատ Գալիցիա և Վոլին, ինչը թույլ տվեց խլել նախաձեռնությունը Գալիցիական բանակի դեմ մարտերում։ Բանակը մասնակցել է լեհա-ուկրաինական պատերազմում Արևելյան Գալիցիայում, պաշտպանել է Լվով քաղաքը ուկրաինական ջոկատներից։
Չորտկովսկի հարձակման ժամանակ Հալլերի բանակը մեծ կորուստներ կրեց։ Այնուամենայնիվ, օգնություն ստանալով Անտանտից, Լեհաստանի զորքերը դուրս են մղել Գալիցիական բանակը Զբրուչ գետից այն կողմ։ Արևելյան Գալիցիայի և Վոլինի գրավումից հետո Հալլերի բանակը 1919 թվականի սեպտեմբերին վերակազմավորվել է և դարձել է լեհական բանակի մասը։


== Տես նաև ==
Գալիցիական ճակատամարտ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Haller’s army, The Polish Army in France in WWI also known as the Haller Army — The Blue Army
Դիբրովա (գյուղ, Կիցմանի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴիբրովաԴիբրովա (ուկրաիներեն՝ Діброва), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Կիցմանի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դիբրովա գյուղում բնակվում էր 356 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(4084) Հոլիս

(4084) Հոլիս (անգլ.՝ Hollis), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի ապրիլի 14-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,911992 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,884 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9399 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1815,03 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,198344 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,21° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4084) Հոլիս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Խոնարհումը Ճապոնիայում

Խոնարհումը Ճապոնիայում (お辞儀, օձիգի), գլուխը կամ իրանի վերին հատվածն իջեցնելու գործողություն, որը սովորաբար օգտագործվում է որպես բարևի, հարգանքի, ներողության կամ երախտագիտության նշան սոցիալական կամ կրոնական իրադրություններում։
Պատմականորեն օձիգին սերտ կապեր է ունեցել սամուրայների հետ։ Ռազմիկ դասի վերելքը Կամակուրայի շրջանում (1185–1333) հանգեցրել է ռազմիկների վարվելակարգի մասին կարգապահ կանոնների ձևավորմանը, որոնք պարունակել են ցուցումներ սամուրայի համար խոնարհվելու պատշաճ եղանակների մասին։ Ճապոնական «お辞儀 (Օձիգի)» բառն առաջացել է «お時宜» հոմոֆոնից, որն ի սկզբանե նշանակել է «ինչ-որ բան անելու պատեհ ժամանակը»։ Մինչև ուշ Էդոյի դարաշրջանը (1603–1868), երբ սամուրայների խոնարհման վարվելակարգը դեռ չէր տարածվել հասարակության մեջ, այն չէր նշանակում խոնարհման հատուկ արարք։ Մեր օրերում մոտ 800 տարի առաջ հիմնադրված Օգասավարայի ռազմիկ վարվելակարգի դպրոցի վրա հիմնված օձիգի սովորույթները ամենատարածվածն են հասարակության մեջ։

Ժամանակակից Ճապոնիայում խոնարհումը սոցիալական վարվելակարգի հիմնարար մասն է, որը ածանցյալ և ներկայացուցչական է ճապոնական մշակույթի համար, և ընդգծում է հարգանքն ու սոցիալական աստիճանները։ Ամենօրյա ողջույններից մինչև գործնական հանդիպումներ և հուղարկավորություններ օձիգին լայնորեն տարածված է ճապոնական հասարակության մեջ, և ճիշտ և էլեգանտ խոնարհվելու ունակությունը համարվում է չափահաս մարդու որոշիչ հատկանիշներից մեկը։ Չնայած նրան, որ ճապոնացիների մեծ մասը սկսում է խոնարհվել շատ երիտասարդ տարիքում, Ճապոնիայում շատ ընկերություններ լրացուցիչ ջանքեր են գործադրում՝ հատուկ վերապատրաստելու իրենց աշխատակիցներին, թե ինչպես պետք է խոնարհվեն գործնական հանդիպումների ժամանակ։
Ընդհանուր առմամբ, օձիգին Ճապոնիայում կարելի է բաժանել երկու կատեգորիաների՝ զարեյ (座礼)` ծնկի իջնել և ռիցուրեյ (立礼)՝ կանգնած կռանալ։ Ամեն դեպքում խոնարհվելու ընթացքում անհրաժեշտ է մարմինը ծալել միայն գոտկատեղին և մեջքը ամբողջովին ուղիղ պահել։ Դա անելու անկարողությունը, հաճախ դիտվում է որպես անտարբերության, կեղծավորության և նույնիսկ անհարգալից վերաբերմունքի նշան։ Օձիգիի տարբեր ենթակարգերը հիմնականում տարբերվում են մարմնի թեքության անկյուններից և ձեռքի դիրքից։


== Ծանոթագրություններ ==