armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Օլովյանինսկի շրջան

Օլովյանինսկի շրջան (ռուս.՝ Оловяннинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Անդրբայկալյան երկրամասում։
Ստեղծվել է 1926 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Օլովյաննայա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 6270 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 43893 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 7 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Վազգեն Պահլավունի-Թադևոսյան

Վազգեն Դրաստամատի Թադևոսյան (հոկտեմբերի 27, 1955(1955-10-27), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), գեղանկարիչ, Արցախյան շարժման հիմնական կազմակերպիչներից մեկը Գյումրիում, հայտնի է նաև Սյուռ Վազօ անունով։


== Կենսագրություն ==
Վազգեն Թադևոսյան ծնվել է 1955 թվականի հոկտեմբերի 27-ին՝ Լենինականում (Գյումրի)։ Դեռ մանկուց հրապուրվել էր ավանգարդիստական արվեստով։ Վերջինս խորհրդային տարիներին արգելված էր։ 1972-1974 թվականներին սովորել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանում, իսկ այն ավարտելուց հետո՝ 1978-1980 թվականներին սովորել է Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայում։ Երկար տարիներ ապրելով Երևանում և Սանկտ Պետերբուգում՝ նա շփվել է այն ժամանակների առաջադեմ մտավորականների հետ և մասնակցել սովետական ռեժիմի կողմից չխրախուսվող միջոցառումներին։ 1985 թվականին հռչակված վերակառուցման ու հրապարակայնության քաղաքականությունը առիթ հանդիսացավ, որպեսզի Վազգենը կրկին վերադառնա Գյումրի։
1986 թվականին Գյումրիում կազմակերպում է «Հումորիստական նկարի» առաջին խոշոր միջազգային ցուցահանդեսը։ Այդ տարիներին Գյումրիի Վարդան Աճեմյանի անվան դրամատիկական թատրոնում նկարիչը ձևավորել էր նաև բազմաթիվ գեղարվեստական ազդագրեր, կատարել գրքերի ու թատերական ներկայացումների ձևավորումներ, ինչպես նաև մասնակցել ցուցահանդեսների։
Վազգեն Թադևոսյանը 1988 թվականին ակտիվորեն աջակցել է նաև Արցախյան շարժմանը՝ լինելով նրա հիկնական կազմակերպրչներից մեկը Գյումրիում։ 1988 թվականի երկրաշարժից հետո տեղափոխվելով Երևան՝ նա աշխատակցել է նորաստեղծ հայ ազատ մամուլին՝ աշխատելով «Մունետիկ», «Ազատամարտ», «Մաշտոց», «Վարուժան» և այլ պարբերականներում՝ որպես գեղարվեստական խմբագիր։ 1995 թվականին, վերադառնալով Գյումրի, իրականացրել է «ՄետաՊոլիս-58» առաջին խոշոր ավանգարդիստական նախագիծը, որը ավերակաների մետաֆիզիկ վիճակների ուսումնասիրությունն է։ Իրենց տեղական «Շիրակ» հեռուստաընկերությունում վարել է ժամանակակից արվեստների խնդիրներին նվիրված «Ես և դու» հեռուստածրագիրը։ 1998 թվականին Վազգեն Թադևոսյանն իր ընկերների հետ հիմնել է Գյումրիի ժամանակակից արվեստների կենտրոնը ու միջազգային երկամյա «Բիենալե» փառատոնը։
Այժմ ապրում և ստեղծագործում է Ֆրանսիայի Ռոքուբո գյուղակում։


== Ցուցահանդեսներ ==
Վազգեն Թադևոսյանը կազմակերպել և մասնակցել է մի շարք ցուցահանդեսների Երևանում, Թեհրանում, Գյումրիում, Վիլնյուսում, Փարիզում, Թբիլիսիում, Սամարայում, Ստրասբուրգում և այլուր։ Նա ձևավորել է «Շուշիի մշակութային մեկ դարը» ցուցահանդեսը, ինչպես նաև իր գործընկերների հետ հիմնել «Լուսաստղ» մշակութային հանդեսը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
VAZGEN PAHLAVUNI-TADEVOSYAN (VAZO)
FRAGMENTE | VAZO (Vazgen  PahlavuniTadevosyan) in Zusammenarbeit mit Peter Hölscher und Dietmar(չաշխատող հղում)
Բոլշոե Յուրկովո

Բոլշոե Յուրկովո (ռուս.՝ Большое Юрково), գյուղ Ռուսաստանի Պսկովի մարզի Դնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 203 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գարըգլուղ

Գարըգլուղ, հայաբնակ գյուղ Սամսուն նահանգի Չարշամպա գավառում, 1915-ին ուներ ուներ 50 տուն բնակիչ։
Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։ Գյուղում կար եկեղեցի (Սուրբ Լուսավորիչ, կառուցված 1871-ին) և վարժարան։ Բնակիչները տեղահանվել են Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է, փրկվածները տարագրվել են օտար երկրներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մալթայի համալսարան

Մալթայի համալսարան (մալթ.՝ L-Università ta' Malta, անգլ.՝ University of Malta), բարձրագույն ուսումնական հաստատություն Մալթայում, Եվրոպայի ամենահին համալսարաններից մեկը։ Համալսարանը ուսանողներին տալիս է բակալավրի, մագիստրոսի և դոկտորի աստիճաններ։
Համալսարանը Համալսարանների միջազգային ասոցիացիայի (Association of International Educators, NAFSA) և CIEE-ի (Council for International Educational Exchange) անդամ է։ Այն ընդգրկված է համալսարանական այլ կազմավորումների մեջ ևս (the Community of Universities of the Mediterranean, the Compostela Group, the Santander network, Ուտրեխտի ցանց)։


== Պատմություն ==
Համալսարանին նախորդած հաստատությունը եղել է «Մալթայի կոլեգիումը» (Collegium Melitense), որը հիմնադրվել է 1592 թվականին ճիզվիտների օրդենի կողմից։ Մալթական կղզիներից ճիզվիտներին վտարելուց հետո՝ 1768 թվականին, Կոլեգիումը դարձել է Մալթայի օրդենի սեփականությունը, իսկ 1769 թվականին գրոսմայստեր Մանուել Պինտա դե Ֆոնսեկան հիմնադրել է համալսարանը։ 1798 թվականին, երբ Նապոլեոնը նվաճել է Մալթան, համալսարանը լուծարվել է և վերածվել ֆրանսիական ուսումնական հաստատության։ 1800 թվականին անգլիացիներն իրենց զորքերով մտել են Մալթայի մայրաքաղաք, և կղզին դարձել է բրիտանական պրոտեկտորատ։ Համալսարանը վերականգնվել է Մալթայի նահանգապետ սըր Ալեքսանդր Բոլլի ջանքերով։ 1938 թվականին Ջորջ VI արքան ուսումնական հաստատությունը վերանվանել է Մալթայի թագավորական համալսարան։ Թագավորական բառը համալսարանի անվանումից հեռացվել է, երբ 1974 թվականին Մալթան դարձել է հանրապետություն։
1970-ական թվականներին, երբ իշխանության է եկել Դոմինիկ Մինտոֆը, համալսարանը հասանելի է դարձել միջին դասի համար, քանի որ սկսել են ֆինանսական աջակցություն հատկացնել։ Այս շրջանում ուսանողների թվաքանակն աճել է գրեթե 200 %-ով։ Մինչև 1960 թվականը ուսանողների թիվը 300 էր, իսկ 1970-ական թվականներին այն հասել է մոտ 1,000-ի։


== Ընդունելություն ==
Ուսանողները համալսարան են ընդունվում միջնակարգ կրթության վկայականով։ Ընդունելության պարտադիր պայման է հանդիսանում անգլերենի իմացությունը (TOEFL կամ IELTS վկայական), քանի որ ուսումնառությունը կատարվում է անգլերենով՝ բացի այն մասնագիտություններից, որոնց համար անհրաժեշտ է նաև այլ լեզու։


== Ֆակուլտետներ ==
Ճարատապետության և քաղաքային շինարարության ֆակուլտետ
Հումանիտար գիտությունների ֆակուլտետ
Բնական գիտությունների ֆակուլտետ
Արվեստի ֆակուլտետ
Տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ֆակուլտետ
Բժշկության ու վիրաբուժության ֆակուլտետ
Մանկավարժության ֆակուլտետ
Աստվածաբանության ֆակուլտետ
Տեխնիկական գիտությունների ֆակուլտետ
Բժշկական ատամնաբուժության ֆակուլտետ
Տնտեսագիտության ու իրավունքի ֆակուլտետ


== Հայտնի շրջանավարտներ ==
Էդվարդ Ֆենեկ Ադամի - Մալթայի նախագահ (2004-2009)
Ջորջ Աբելա - Մալթայի նախագահ (2009-2014)
Գվիդո դե Մարկո - մալթացի պետական ու քաղաքական գործիչ
Դափնե Կարուանա Գալիցիա - մալթացի լրագրող, քաղաքական մեկնաբան
Լորենս Գոնզի - մալթացի պետական ու քաղաքական գործիչ
Էդվարդ դե Բոնո - հոգեբան և բժիշկ, լաթերալ մտածողության (անգլ.՝ lateral thinking) հիմնադիր
Կիմ Չեն Իր - ոչ պաշտոնական կենսագրության համաձայն՝ ԿԺԴՀ-ի նախագահը Մալթայի համալսարանում անգլերեն է սովորել։
Յուբեր Բլանշ - Մալթայի պատմության մեջ առաջին կին բժշկուհին
Թեսի Կամիլերի - լրագողուհի, մալթայի համալսարանի առաջին կին շրջանավարտը


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (անգլ.)
Բիյի սյուր Ուրկ

Բիյի սյուր Ուրկ (ֆր.՝ Billy-sur-Ourcq), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վիլլեր Կորտե կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Սուասոն։
INSEE կոդը՝ 02090.


== Բնակչություն ==
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 215 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 128 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 96-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 32-ը անգործունակ (Ակտիվության ցուցանիշը — 75,0%, 1999 թվականին եղել է՝ 66.4%)։ 96 աշխատունակ բնակիչներից 84 -ը աշխատում էին (48 տղամարդ և 36 կին), անաշխատանք էին 12 -ը (5 տղամարդ և 7 կին)։
32 անգործունակ մարդկանցից 7-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 12-ը թոշակառու, 13-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Բիյի սյուր Ուրկ (ֆր.)
Արկադի Կարապետյան

Արկադի Մուրադի Կարապետյան (1958, Ստեփանակերտ, ԼՂԻՄ)՝ ռազմական գործիչ, Արցախյան պատերազմի մասնակից։

1975 - ավարտում է միջնակարգ դպրոցը, իսկ 1980 թ․՝ Երևանի անասնաբուժական համալսարանը
Այնուհետև աշխատում է Արցախում որպես գլխավոր անասնաբույժ
1975-ից մասնակցում է ազգային ազատագրական շարժմանը, իսկ 1978-ին դառնում է գաղտնի ազատագրական կազմակերպության ղեկավար։ Ի դեպ, նա հանդիսանում է առաջին ցույցերի կազմակերպիչներից մեկը։
1980 - 1982-ին ծառայում է Խորհրդային բանակում
1984 - 1988 - զբաղեցնում է պետական պաշտոն
1988-ին աշխատանքի է ընդունվել Հայաստանի «Ղարաբաղ» կոմիտեում
1989 - 1991 թթ․ մտնում է ՀՅԴ շարքերը
1990 - 1992-ին եղել է Արցախի ինքնապաշտպանական ուժերի հրամանատար։
1992-ի մարտին ԼՂՀ-ի ինքնապաշտպանության խորհրդի անդամ էր։ Մասնակցել է հայ-ադրբեջանական կռիվներին
1993 - 1996 թթ․ աշխատել է Հայաստանի պաշտպանության նախարարությունում
1997 թ․ ստեղծել է Ղարաբաղյան ազատամարտիկների խորհուրդ, ընտրվել է դրա ղեկավար
Սինեևո

Սինեևո (ռուս.՝ Синеево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆաննի Ալվինգ

Ֆաննի Մարիա Ալվիգ (շվեդերեն՝ Fanny Alving, հոկտեմբերի 23, 1874(1874-10-23), Ytterselö - հունիսի 2, 1955(1955-06-02), Ստոկհոլմ), շվեդ գրող, ով աշխատել է Ֆաննի Նորման, Ուլրիկ Ուլանդ և այլ կեղծանուններով։


== Կենսագրություն ==
Ֆանի Մարիա Ալվինգը ծնվել է 1874 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Սոդերմանլանդ նահանգի Ytterselö քաղաքում, կապիտան Ավգուստ Լեննի (August Lönn, 1837-1920) և Էրիկա Կարլովնա Պերսդոտեր Իոնսսոնի (Erika Charlotta Persdotter Jonsson) ընտանիքում։ Աղջիկը սովորել է Ստոկհոլմի Palmgrenska Samskolan համատեղ կրթական դպրոցում, որտեղ ընդունվել է 1893 թվականին։ 1898-1905 թվականներին ամուսնական հարաբերությունների մեջ է եղել վիճակագիր Սվեն Նորմանի (Sven Norrman), իսկ 1906 թվականից՝ լեզվաբան և մանկավարժ Յալմար Ալվինգի (Hjalmar Alving) հետ։ Նրա դուստրը՝ Բարբրո Ալվինգը (1909-1987), աշխատել է որպես լրագրող։ 
Ժամանակին Ալվինգը եղել է Նորվեգիայում, Դանիայում և եվրոպական այլ երկրներում։ 1894-1898 թվականներին աշխատել է Մալմյոյի Հունաստանի հյուպատոսարանում որպես թղթակից։ Հետագայում, մինչև 1901 թվականը, աշխատել է Ստոկհոլմում` Ստրիկս (Strix) ամսագրում, իր հոդվածները ստորագրելով Maja X կեղծանունով։ Որպես արձակագիր` Ստոկհոլմում գրել է «Ուլրիկ Ուլանդ» (Ulrik Uhland) գրական անվամբ, բայց նաև օգտագործել է «Ֆաննի Նորման» (Fanny Norrman) և «Ֆաննի Ալվին»գ (Fanny Alving) անունները։
Ֆանի Ալվինգը եզակի շվեդներից, ով իր աշխատություններում նկարագրել է հասարակ աղքատ մարդկանց կյանքը։ Նրա «Josefssons på Drottninggatan» դետեկտիվ վեպում նկարագրվում է ստոկհոլմցի հասարակ մարդկանց կյանքը։


== Ստեղծագործություններ ==
Հրապարակված է «Ֆանի Նորման» գրական անվամբGalläpplen och paradisäpplen, պոեզիայի ժողովածու, 1901.
Андра visboken, 1915.
Brita från Österby, վեպ, 1914.Հրապարակված է «Ուլրիկ Ուլանդ» գրական անվամբSkärgårdsflirt, роман, 1905.
Aurores bröllopsresor, роман, 1906
Carl Michael Bellman och Ulla Winblad : en roman från den gamla goda tiden,, роман, 1907.
Fröken från Västervik, роман, 1907
Baronerna på Sjöberga, роман, 1908.
Skandalhuset, роман, 1911.
Juvelerna på Gårda, роман, 1914.Հրապարակված Ֆաննի Ալվինգ գրական անվամբPå avigsidan, роман, 1918.
Josefssons på Drottninggatan, роман, 1918.
Familjen von Skotte, роман, 1922.


== Ծանոթագրություններ ==
Պակիշա

Պակիշա (նաև՝ Պակիշտ, Պակիշտա; ալբ․՝ Pakishti; սերբ.՝ Пакиша / Pakiša), գյուղ հյուսիսարևելյան Ալբանիայում։ Ընդգրկված է Կուկասի գավառի Զապոդի համայնքի կազմում։ Տեղակայված է Ալբանիայի Գորա պատմական նահանգում, որի բնակչության հիմնական մասը կազմում են հարավսլավոնական էթնիկական խմբերի մուսալմանացված ներկայացուցիչները՝ գորացիները։ Վերջիններս Պակիշայից բացի բնակվում են նաև Բորյեում, Զապոդում, Կոշարիշտեում, Օրեշեկում, Օրգոստոյում, Շիշտևացում և Ցերնելևոյում։
Պակիշա գյուղը տեղակայված է Ալբանիայի ու Կոսովոյի սահմանից մեկուկես կիլոմետրից էլ քիչ հեռավորության վրա։ Պակիշային ամենամոտ տեղակայված բնակավայրերից են Կոշարիշտե լեռնային գյուղը (գտնվում է Պակիշայից դեպի հարավ-արևմուտք), որ նույնպես մտնում է Զապոդ համայնքի կազմի մեջ։


== Պատմություն ==
Բալկանյան երկրորդ պատերազմից հետո՝ 1913 թվականին, Գորայի մի մասը, այդ թվում՝ Պակիշա բնակավայրը, հանձնվեց Ալբանիային։ 1916 թվականին դեպի Մակեդոնիա ու Պոմորավյե կատարած գիտարշավի ժամանակ Պակիշա է այցելել բուլղարացի լեզվաբան Ստեֆան Մլադենովը, ում հաշվարկներով այդ ժամանակ գյուղում կար շուրջ 31 տուն։
Ալբանիայում բուլղարական եկեղեցական դպրոցների գլխավոր համակարգող-կազմակերպիչ Սրեբրեն Պոպետրովի՝ 1930 թվականին կազմված զեկույցի համաձայն՝ Պակիշա գյուղում կար շուրջ 50 տուն։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆիլիպ Սիդորսկի

Ֆիլիպ Սիդորսկի (ռուս.՝ Фили́пп Фили́ппович Сидо́рский, օգոստոսի 21, 1937(1937-08-21) - փետրվարի 27, 2023(2023-02-27)), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1966 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը և ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցը։
1966 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ:

1988 թվականից մինչև 1992 թվականը Աֆղանստանում եղել է Խորհրդային Միության, իսկ 1991 թվականից հետո՝ Ռուսաստանի Դաշնության դեսպանության խորհրդական-դեսպանորդ:
1992 թվականի մարտի 18-ից մինչև 1997 թվականի ապրիլի 25-ը Ուզբեկստանում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան:
1997 թվականի մայիսից մինչև 1998 թվականի հունվարը հանդիսացել է Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության հատուկ հանձնարարականների դեսպան:
1998 թվականի հունվարի 26-ից մինչև 2000 թվականի դեկտեմբերի 26-ը Բոսնիա և Հերցեգովինայում զբաղեցրել է արտակարգ և լիազոր դեսպանի պաշտոնը:


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի մեկ որդի։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (1992 թվականի մարտի 28)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Биография на сайте МИД России
Բոլշոե Բոլդինոյի շրջան

Բոլշոե Բոլդինոյի շրջան (ռուս.՝ Большеболдинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Նիժնի Նովգորոդի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բոլշոե Բոլդինո։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 867 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 11361 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 13,1 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ակնատափ

Ակնատափ, լեռնագագաթ Սյունիքի մարզում, Մեղրու լեռնահամակարգում, Շիշկերտ գետի աջափնյակում, Շիշկերտ գյուղից 1 կմ հարավ-արևմուտքում։ Ունի 2422 մ բարձրություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Զադնյայա (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶադնյայաԶադնյայա (ռուս.՝ Задняя), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 16 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բութեն

Բութեն (ֆր.՝ Butten), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 683 մարդ, բնակչության խտությունը` 44.96 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.19 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 360 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 60 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 409 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 306-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 103։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,8 %։ 306 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 286 անձ (161 տղամարդ և 125 կին)։ Գործազուրկ են եղել 20 անձ (5 տղամարդ և 15 կին)։ 103 անաշխատունակներից 22-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 31-ը` թոշակառուներ, իսկ 50-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիբովիցա

Գրիբովիցա (ուկրաիներեն՝ Грибовиця), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Իվանիչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1577 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գրիբովիցա գյուղում բնակվում էր 933 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16,9 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 55,21 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆորմինի Լա Բատայ

Ֆորմինի Լա Բատայ (ֆր.՝ Formigny La Bataille), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում:
Բնակչությունը 2013 թվականի դրությամբ կազմում է 715 մարդ, բնակչության խտությունը` 27.25 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 26.24 կմ² տարածք:
Բնակավայրը ստեղծվել է 2016 թվականի հունվարին` Ֆորմինի, Էներվիլ, Էկրամվիլ և Լուվիեռ համայնքների միավորման արդյունքում:


== Վարչական բաժանում ==


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Դինարա Նոդիա

Դինարա Նոդիա (հունվարի 23, 1931(1931-01-23), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 30, 2003(2003-08-30)), վրացի գծագրող։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1931 թվականին Վրաստանի Թբիլիսի քաղաքում։ 1951 թվականից «Զնամյա» ամսագրի գլխավոր խմբագիր։ 1955 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի գեղարվեստի ակադեմիան։ 1957 թվականին ընդգրկվել է ԽՍՀՄ նկարիչների ասոցիացիայի անդամ։
1964-1978 թվականներին ստեղծագործական գործուղումներ է կատարել Ալժիր, Թունիս, Մարոկկո, Իտալիա, Կուբա, Բելգիա, Նիդեռլանդների և Շվեդիա։ 1981 թվականին ստացել է Վրացական ՍՍՀ-ի վաստակավոր նկարիչ կոչում։


== Մատենագրություն ==
Ի. Չերնովիչ Դինարա Նոդիա.: Գծագրող, Սովետական նկարիչ, 1983


== Արտաքին հղումներ ==
Динара Нодиа в галерее «100 советских художников» Archived 2007-03-10 at the Wayback Machine.
Ֆորտեցա

Ֆորտեցա  (իտալերեն՝ Fortezza), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզում։ Տեղակայված է Տրենտինո Ալտո Ադիջե շրջանի Բոլցանո պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 892 մարդ, խտությունը կազմում է 15 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 61 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 39045, հեռախոսային կոդ՝ 0472։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Ազգային վիճակագրության ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Վանյա (Մոլոգայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վանյա (այլ կիրառումներ)Վանյա (ռուս.՝ Ваня), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում Ուստ-Կուբինսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մոլոգա գետի ձախ ափում։ Գետի երկարությունը 15 կմ է։ Ավազանի տարածքը 55 կմ²։ Մեծ վտակներ չունի։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Մոլոգա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Վերին Վոլգայից մինչև Կույբիշի։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010200112110000007242
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110000724
Ավազանի կոդը - 08.01.02.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Բելլոնա

Բելլոնա (լատ.՝ Bellona լատ.՝ bellum-ից՝ «պատերազմ»), ռազմի իտալյան (սաբինյան) աստվածուհի, Մարսի կինը (տարբերակ՝ դայակը, քույրը)։ Հռոմում Բելլոնայի տաճարում, ընդունում էին հաղթական զորապետերին, օտարերկրյա դեսպաններին։ Տաճարի մոտ կար սյուն, որի վրայով ֆեցիալը նիզակ էր նետում, իբրև նշան նշան պատերազմի սկսվելուն։ Փոքր Ասիայում, Պոնտոսում և Թրակիայում Բելլոնան եղել է լուսնի աստվածություն, որի պաշտամունքը բերվել է Հռոմ, ըստ երևույթին Միհրդատի հետ պատերազմելուց հետո։ Երկու Բելլոնաները աստիճանաբար միաձուլվել են։ Բելլոնայի քրմերը կոչվում էին բելոնարիաներ (լատ.՝ Bellonarii). նրանք կրում էին սև զգեստ և սև գդակ. նրանց ատրիբուտը զույգ վաղրն էր։ Բելլոնան պատկերվում էր երկարազգեստ կնոջ կերպարանքով, նիզակով, մտրակով, ջահով, վահանով։ Բելլոնաին ծառայելը համարվում էր զինվորական ծառայություն։ Բելլոնայի զավակները զինվորներն են, ռազմիկները։
Մագդալենա Ռուիս Գինյասու

Մագդալենա Ռուիս Գինյասու (իսպ.՝ Magdalena Ruiz Guiñazú, փետրվարի 15, 1935(1935-02-15), Բուենոս Այրես, Արգենտինա - սեպտեմբերի 6, 2022(2022-09-06), Բուենոս Այրես, Արգենտինա), արգենտինացի թարգմանիչ, լրագրող, գրող, որն իր աշխատանքի համար արժանացել է ազգային և միջազգային մրցանակների։ Նա համարվում է մարդկայինի պաշտպանության խորհրդանշական գործիչ Արգենտինայի քաղաքացիական ռազմական բռնապետության ընթացքում։ Մագդալենա Ռուիս Գինյասուն դատապարտել է մարդկանց անհետացումը  ոստիկանության գնդապետ Արիաս Դուվասի ղեկավարության ժամանակ և մի քանի անգամ ստացել է մահվան սպառնալիքներ։


== Մարդու իրավունքներ ==
1976, 1977 և 1978 թվականներին աշխատել է այսպես ասած 11-րդ ալիքում՝  վերահսկվելով բանակի կողմից։ Եղել է մեկը այն 16 կին լրագրողներից, ով մրցանակ է ստացել ներքին գործերի մինիստր գեներալ Ալբանո Հարգուինդեգուից 1980 թվականի օգոստոսին
։ 
80-ական թվականների ընթացքում հանդես է եկել մարդու իրավունքների պաշտպանությամբ։ Իր կարիերայի ամբողջ ընթացքում նա ցույց է տվել բռնատիրության ցանկացած նշան, որը համապատասխանել է լրագրային բազմակարծության հայեցակարգին։


== Շնորհակալագրեր ==
Մագդալենան, ինչպես հայտնի է, ստացել է մեծ քանակությամբ պարգևներ (13 Մարտին Ֆերո պարգև, ներառյալ Մարտին Ֆերո դե Օրո)
։


== Մրցանակներ ==
1974, Premio Santa Clara de Asís.
1977, Premio Santa Clara de Asís.
1977, Premio San Gabriel.
1980, Order of Merit of Poland for his coverage of the first visit of Pope John Paul II to Poland.
1983, «Women of the year» elected by popular vote.
1984, Order of Merit of France for his defense of human rights.
1984, Order of Merit of Italy for his defense of human rights and press freedom.
1987, Premios Konex: Certificate of Merit.
1987, Premio Martín Fierro.
1988, Premio Martín Fierro.
1989, Premio Martín Fierro.
1990, Premio Martín Fierro.
1991, Premio Martín Fierro.
1991, Premio Konex de Platino a la mejor Conductora.
1992, Broadcasting Award.
1992, Prensario Award.
1992, Premio Martín Fierro.
1993, Prensario Award.
1993, Premio Martín Fierro.
1993, Gold Martín Fierro Award.
1994, Broadcasting Award.
1994, Legion of Honor, France, awarded the rank of officer for his defense of human rights and press freedom.
1996, Platinum Broadcasting Award for journalism.
1997, Award for best news program Broadcasting.
1997, Honorary Distinction from Harvard University and the David Rockefeller Center for Latin American Studies.
1997, Premios Konex: Certificate of Merit.
2002, Premio Martín Fierro for best journalistic work.
2003, Premio Martín Fierro.
2003, Grand Prize for Life Path, "'International Women's Media Foundation's Lifetime Achievement Award".<ref>{{cite web |url=http://iwmf.org/honoring-courage/courage-and-lifetime-winners.aspx Archived 2013-06-28 at the Wayback Machine. |title=Courage in Journalism |accessdate=2 November 2012


== Տես նաև ==
Ֆրանցիսկո Այալա
Աիդա Օլիվիեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
El Blog de "Magdalena Tempranísimo"
Campaña Identificación Desapareci
Campaña Identificación Desaparecidos. Magdalena
Biografía de Magdalena en la Fundación Konex
Կարլոս Բուզեր

Կարլոս Օսթին Բուզեր կրտսեր (անգլ.՝ Carlos Austin Boozer, Jr., նոյեմբերի 20, 1981(1981-11-20), Աշաֆենբուրգ, Ստորին Ֆրանկոնիա, Բավարիա, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն), ամերիկացի նախկին բասկետբոլիստ, ծանր հարձակվող։ Մասնագիտական կարիերայի մեծ մասն անցկացրել է Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայում (NBA)։
Ծնվել է Արևմտյան Գերմանիայի Աշաֆենբուրգ քաղաքի ռազմական բազաներից մեկում, սակայն մանկությունն ու պատանեկությունն անցկացրել է ԱՄՆ Ալյասկա նահանգի Ջունո քաղաքում։ Դպրոցական կարիերան անցկացրել է Ջունո Դուգլաս ավագ դպրոցում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ստացել է հրավերներ այնպիսի ուսումնական հաստատություններից, ինչպիսիք են Նյու Յորքի Սենթ Ջոն համալսարանը, Լոս Անջելեսի կալիֆոռնյան համալսարանը և այլն, սակայն նախապատվությունը որոշում է տալ Դյուկի համալսարանին, որի բասկետբոլային թիմի մարզիչն այդ ժամանակ Մայք Կռժիժևսկին էր։ Համալսարանային թիմի կազմում Բուզերը հաղթում է 2001 թվականի NCAA I դիվիզիայի առաջնությունը։ Ընտրվել է 2002 թվականի NBA դրաֆթի երկրորդ ռաունդի 35-րդ ընտրությամբ՝ «Կլիվլենդ Կավալիերսի» կողմից։
Մասնագիտական կարիերայի ընթացքում երկու անգամ ճանաչվել է NBA աստղ (All-Star), ընդգրկվել «All-NBA» խորհրդանշական հավաքականում։
Հանդես է եկել նաև Միացյալ Նահանգների բասկետբոլի ազգային հավաքականում, որի կազմում դարձել է բրոնզե մեդալակիր 2004 թվականի Աթենքի, և ոսկե մեդալակիր 2008 թվականի Պեկինի օլիմպիական խաղերում։


== Մրցանակներ և այլ նվաճումներ ==
2× NBA աստղ՝ 2007, 2008
All-NBA թիմ
Երրորդ թիմ՝ 2008
NBA All-Rookie երկրորդ՝ 2003
Բրոնզե մեդալ՝ Ամառային օլիմպիական խաղեր 2004
Ոսկե մեդալ՝ Ամառային օլիմպիական խաղեր 2008


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը NBA.com կայքում
Էջը Բասկետբոլ-ռեֆերենսում
Մակովո (գյուղ, Շոստկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄակովոՄակովո (ուկրաիներեն՝ Макове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Շոստկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մակովո գյուղում բնակվում էր 499 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
47-րդ հյուսիսային զուգահեռական

47-րդ հյուսիսային զուգահեռականը այն կետերից կազմված շրջանագիծն է, որոնք Երկրի 
կենտրոնով և հասարակածի վրայի համապատասխան կետերի հետ կազմում են 47°-ի անկյուն։ 
Անցնում է Եվրոպայով, Ասիայով, Խաղաղ օվկիանոսով, Հյուսիսային Ամերիկայով և Ատլանտյան օվկիանոսով։
Երկրի վրա գտնվող այս լայնության կետերից նայելիս արևը հորիզոնից վերև է գտնվում՝

ամառվա արևադարձի ժամանակ՝ 15 ժամ 54 րոպե
ձմեռվա արևադարձի ժամանակ՝ 8 ժամ 31 րոպե


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
46-րդ հյուսիսային զուգահեռական
48-րդ հյուսիսային զուգահեռական
Ժիզդրայի շրջան (Կալուգայի մարզ)

Ժիզդրայի շրջան (ռուս.՝ Жиздринский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կալուգայի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ժիզդրա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1250 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 10838 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,67 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Պեր Կիրկեբյու

Պեր Կիրկեբյու (դան․՝ Per Kirkeby, սեպտեմբերի 1, 1938(1938-09-01)[…], Կոպենհագեն, Դանիա - մայիսի 9, 2018(2018-05-09)[…], Կոպենհագեն, Դանիա), ժամանակակից դանիացի նկարիչ, քանդակագործ, գրող և ճարտարապետ։


== Կյանք և ստեղծագործություն ==
1957 թվականից մինչև 1964 թվականը սովորել է Կոպենհագենի համալսարանում՝ ավարտելով այն երկրաբանի մասնագիտությամբ։ 1958 թվականին մասնակցել է դեպի Գրենլանդիա արշավին։
1962 թվականին մտել է ավանգարդ «Den Eksperimenterende Kunstskole» գեղարվեստական խումբ, որտեղ զբաղվել է գրաֆիկայով, կինոյով և ինստալյացիաներով։ 1965 թվականին նկարիչը ստացել է երեքամյա State Art Foundation կրթաթոշակ։ 1971 թվականին մեկնել է Կենտրոնական Ամերիկա, որտեղ ուսումնասիրել է մայաների մշակույթը։
Ապագայում վարպետը համագործակցել է նկարիչներ Յոզեֆ Բոյսի, Նամ Ջուն Փայքի, Հենինգ Քրիստիանսենի հետ՝ աշխատելով կարճամետրաժ ֆիլմերում։ 1968 թվականից մինչև 1989 թվականը թողարկել է 24 ֆիլմ, որում զգացվել է Էնդի Ուորհոլի ազդեցությունը։
1970-ականների սկզբին հեռացել է փոփ արտից և հակվել ինֆորմալիզմին, որը նախկինում կոշտ քննադատության էր ենթարկում։ 1973 թվականին ստեղծել է իր առաջին «Տուն»`աղյուսից քանդակը։ 1974 թվականին են վերաբերում նրա առաջին յուղաներկով արված կտավները։ 1980-ականների սկզբին ստեղծել է նաև իր առաջին բրոնզե քանդակները։ 1980-ականներին նկարիչը աշխատել է մի շարք խոշոր ձևաչափերով յուղանկարների և աղյուսից քանդակի վրա։

1980-ականներին վարպետը մասնակցել է մի քանի աբստրակտ արվեստի ցուցահանդեսների, վենետիկյան բիենալների, Գերմանիայի Կասել քաղաքում տեղի ունեցած ժամանակակից արվեստի ցուցահանդեսներին։ 1987 թվականին պարգևատրվել է Տորվալդսենի մեդալով։
Մինչև իր մահը նկարիչը ապրել է Դանիայում, Գերմանիայում և Իտալիայում։ 2013 թվականին նա անհաջող ընկել է աստիճաններից, ինչի հետևանքով ծանր վնասվածք է ստացել և հեռացել ստեղծագործական կյանքից։


== Ցուցահանդեսներ ==
2012 թվականի մայիսի 24-ից օգոստոսի 26` Պեր Կիրկեբյու, Lignum vitae, Ազգային արվեստի պատկերասրահ, Վիլնյուս, Լիտվա։
2003 թվականի սեպտեմբերի 18-ից  հոկտեմբերի 11՝ Արտացոլում, նոր ժամանակակից լույսի տակ (խմբակային), Սանկտ Պետերբուրգի Շտիգլիցի անվան գեղարվեստաարդյունաբերական ակադեմիա, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Kunstsammlung Nordrhein-Westfalen, Düsseldorf (Hrsg.): Einblicke. Das 20. Jahrhundert in der Kunstsammlung Nordrhein-Westfalen, Düsseldorf, Hatje Cantz Verlag, Ostfildern-Ruit 2000; ISBN 3-7757-0853-7


== Արտաքին հղումներ ==
Пер Киркебю.
Երկրաշարժ Իկիկեյում (2014)

Իկիկեյի երկրաշարժ, հզոր երկրաշարժ, որը տեղի է ունեցել 2014 թվականի ապրիլի 1-ին Չիլիի ափից 85 կմ հյուսիս-արևելք՝ 8,2 մագնիտուդով, որը մարդկային զոհերի, ավերածությունների և ցունամիի առաջացման պատճառ է դարձել։ Երկրաշարժի էպիկենտրոնը գտնվել է Իկիկե քաղաքից մոտ 95 կմ (59 մղոն) հյուսիս-արևմուտք։ Երկրաշարժի հիպոկենտրոնը գտնվել է 20 կմ խորության վրա։ Ստորգետնյա ցնցումները գրանցվել են տեղական ժամանակով 20:46-ին:
Ցնցումները ցունամի են առաջացրել, Իկիկեի ափերի մոտ ալիքների բարձրությունը հասել է երկու մետր 11 սանտիմետրի։ Նման չափերի ալիքներ են նկատվել նաև Պիսագուայի և Արիկայի մոտ։ Իշխանությունները բնակչության տարհանում են հայտարարել  Չիլիի և Պերուի մի շարք ափամերձ շրջաններում։ Չիլիի հյուսիսային շրջանը տարերային աղետի գոտի է հայտարարվել։Հաջորդ օրը Ճապոնիայի Իվատե պրեֆեկտուրայի նավահանգստում մինչև 40 սմ ալիքներ են նկատվել։
Ապրիլի 3-ի վերջին տվյալներով՝ տարերքի հետևանքով զոհվել է վեց մարդ։ 2014 թվականի ապրիլի 2-ին տեղի ունեցած առաջին երկրաշարժից հետո գրանցվել է տարբեր ուժգնության ևս մոտ 20 ցնցում (դրանցից մի քանիսի մագնիտուդը կազմել է մոտ 6 բալ)։


== Երկրաբանություն ==


== Երկրաշարժ ==


=== Հետևանքները ===
Չորս տղամարդ մահացել է սրտի կաթվածից, իսկ մի կին մնացել է փլուզված պատի տակ։ Ընդհատվել է էլեկտրաէներգիայի և ջրի մատակարարումը որոշ Արիկայի որոշ շրջաններում։
Երկրաշարժից հետո Իկիկե կանանց բանտի շենքի մի մասը փլվել է ստորգետնյա ցնցման ժամանակ, ինչի հետևանքով բանտից փախել է շուրջ 300 բանտարկյալ։ Այս պահի դրությամբ 137 բանտարկյալներ վերադարձել են իրենց բանտերը, սակայն 152 կին դեռ ազատության մեջ է։


== Հետցնցումներ ==


== Ցունամի ==
Չիլիի Իկիկե քաղաքում 2014 թվականին տեղի ունեցած ցունամին կապված է Ռիխտերի սանդղակով 8,2 բալ ուժգնությամբ խոշոր երկրաշարժի հետ։ Չիլին գտնվում է բարձր սեյսմիկ ակտիվություն ունեցող տարածքում, ուստի Երկրաշարժերն ու ցունամիները հաճախակի են այս գոտում։ Այս անգամ բնական տարերքը հանգեցրել է քաղաքային բանտի ավերմանը, ինչի կապակցությամբ դրա պատերը լքել են շուրջ 300 բանտարկյալներ։ Չնայած այն հանգամանքին, որ ալիքները տեղ-տեղ հասնում էին 2 մետր բարձրության, հնարավոր եղավ խուսափել բազմաթիվ կորուստներից։ Հայտարարվել է Չիլիի և Պերուի ափերի բնակիչների ժամանակին տարհանում։ Միայն մի քանի մարդ Է զոհվել։ Ցունամին ամենանշանակալին է, որը տեղի է ունեցել անցյալ տարի Չիլիի ափերին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Información del terremoto del Gobierno de Chile.
Información del sismo en ONEMI.
Dos sismos de 7.8 y 6.4 grados se registran en Chile
Evacuaron de emergencia a Bachelet
M8.2 — 95km NW of Iquique, Chile — United States Geological Survey
Tsunami alert after 8.2 quake strikes off Chile — BBC News
5 Dead After Powerful Quake Strikes Off Chile’s Coast — ABC News
Powerful earthquake strikes off Chile — CNN
Tsunami Travel Time Map — National Tsunami Warning Center (NTWC)
Tsunami Propagation Forecast — Energy Map — NTWC
Մանգոստան

Մանգոստան կամ մանգուստին, (լատ.Garcínia mangostána), ինչպես նաև մանգոստին, գարցինիա, մանգկուտ, ծառ, Կլուսիանական ընտանիքի Գարցինիա տեսակի ծառ։


== Բուսաբանական նկարագրությունը ==
Մանգոստանը մշտադալար ծառ է մինչև 25 մ երկարությամբ բրգանման պսակով և սև շականակագույն կեղևով։
Տերևները օվալաձև և երկարավուն են, մուգ կանաչ վերևում և դեղնականաչ ներքևում, 9-25 սմ երկարությամբ և 4,5-10 սմ լայնությամբ։ Երիտասարդ տերևները վարդագույն են։

Ծաղիկները մսոտ կանաչով և կարմիր պուտերով թերթիկներ ունեն։
Պտուղը  կլոր է, ունի 3,4—7,5 սմ տրամագիծ, վերևում ծածկված է հաստ (մինչև 1 սմ) մանուշակագույն ոչ ուտելի,  լատեքս պարունակող ներկերի կպչուն կեղևով, որի տակ գտնվում են չորսից ութ հատվածներով սպիտակ ուտելի միջուկներ, որոնք  սերտորեն կցված ոն սերմերով։ Բույսը ուշ է պտուղ տալիս, ծառերի վրա առաջին պտուղները հայտնվում են 9—20-երորդ կյանքի տարում։


== Տարածումը ==
Մանգոստանի բնօրրանըՀարավարևելյան Ասիան է։ Լայնորեն մշակվում է Թաիլանդում, Մյանիմայում, Վիետնամում, Կամբոջայում, Մալայզիայում, Հնդկաստանում, Շրի Լանկայում, Անթալյան կղզիներում, Կենտրոնական Ամերիկայում, Կոլումբիայում, արևադարձային Աֆրիկայում (Զանզիբար, Լիբերիա, Գանա և Գաբոն)։


== Տնտեսական արժեքը և կիրառումը ==
Մանգոստանի միջուկի սպիտակ հատվածները ուտելի են թարմ վիճակում, երբեմն նրանք պահածոյացվում են։ Հայտնի է նաև մանգոստանի թարմ քամված հյութը։
Տերևների և կեղևի եփումը օգտագործվում է դիզենտերիայի դեպքում, փորլուծության և ջերմությունը իջեցնելու համար։ Սակայն չկան ոչ մի գիտական տվյալներ՝ հօգուտ մանգոստանի ցանկացած բուժիչ հատկությունների։
Քսանթոնների առատ լինելու շնորհիվ օգտագործվում է Կոսմետիկայի արտադրության մեջ։

Մանգոստանը  հայտնի է եղել ռուսական դասական ստեղծագործության մեջ։ Ն․ Վ․ Գոգոլի ստեղծագործությունից հատված․ «Եվ օդում ծխի ամպեր են կախված, Մանգուստանի ոսկեգույն պտուղներն  այրվում են, կանդակարյան մարգագետինների վրա  փայլում է ծաղիկների գորգը, Եվ փառավոր կերպով գցված է երկնային վրանը»։
«Վաղ առավոտյան իմ խցիկի դուռը թակում է Ի․Ի․Բուտակովը և ինչ-որ մուգ կարմիր մրգի հետ ձեռքն անցկացնում է կիսաբաց դռան միջով, որը տեսքով և մեծությամբ նման է փոքր խնձորի։ «Փորձեք»,- ասում է։ Ես կտրատեցի պտուղը․ կարմիր հյութի տակ թաքնված էր սպիտակ, քաղցրաթթու միջուկը, որը բաղկացած էր մի քանի բաժիններից՝ յուրաքանչյուրի մեջ պարունակելով խոշոր կորիզներ։ Սառեցնող, թարմ, նրբահամ և քաղցր, թեթև թթվայնություն ունեցող միրգ է։ Դա Մանգոստանն է։»
Իվան Գոնչարով։ «Ֆրեգատ Պալլադա» (1858)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Մանգոստան հոդվածը Սովետական մեծ հանրագիտարանում 
Julia F. Morton Fruits of warm climates. — Miami, FL, 1987. — С. 301–304.
Հիսուս Քրիստոսի արձան (այլ կիրառումներ)

Հիսուս Քրիստոսի արձան (Սվեբոձին, Լեհաստան)
Հիսուս Քրիստոսի արձան (Ռիո Դե Ժանեյրո)
Հիսուս Քրիստոսի արձան (Սիրիա)
Քրիստոսն անդունդից (արձան)
Մանուկների ձայնը (Ռուսաստան, եթերաշրջան 4)

Մանկուկների ձայնը հեռուսատշոուի չորրորդ եթերաշրջանը։ Առաջին եթերը տեղի ունեցավ 2017-ի փետրվարի 17-ին՝ «Առաջին ալիք-ով։ Դմիտրի Նագիևը վերադարձավ որպես շոուի հաղորդավար:Դիմա Բիլանը վերադարձավ է որպես մարզիչ։ Ելիզավետա Կաչուրակը հայտարարվեց մրցաշրջանի հաղթող՝ նշելով Դիմա Բիլանի երկրորդ հաղթանակը որպես մարզիչ։


== Քաստինգ ==
Հայտերի ընդունումը  հայտարարվել է 2016 թվականի մայիսի սկզբին, երրորդ սեզոնի ավարտից գրեթե անմիջապես հետո։ Կաստինգները տեղի են ունեցել սեպտեմբերին։ Արդյունքում սեպտեմբերի 19-ին հայտարարվեց կույր լսումներ անցած 67 մասնակիցների ցուցակը:Կույր լսումների նկարահանումներն անցկացվել են փետրվարի 3-ից 5-ը։Լսումներին  մասնակցել են նրանք, ովքեր անցել են այն անցյալ տարի, սակայն չեն հասցրել հանդես գալ, քանի որ թիմերն արդեն հավաքագրվել էին։


== Մարզիչներ ==
Դիմա Բիլան՝ ռուս երգիչ, դերասան, «Եվրատեսիլ 2008» միջազգային մրցույթի հաղթող։
Նյուշա՝ ռուս երգչոհի, երգահան, կոմպոզիտոր և դերասանուհի :
Վալերի Մելաձե՝ խորհրդային և ռուս փոփ երգիչ, պրոդյուսեր և հեռուստահաղորդավար։


== Թիմեր ==
Գույների բանալիները


== Կույր լսումներ ==


=== Առաջին շաբաթ  (Փետրվարի 17) ===


=== Երկրորդ շաբաթ (Փետրվարի 22) ===


=== Երրորդ շաբաթ (Մարտի 3) ===


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլեգոդսկի շրջան (Արխանգելսկի մարզ)

Վիլեգոդսկի շրջան (ռուս.՝ Вилегодский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Արխանգելսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Իլյինսկո-Պոդոմսկոե։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 4700 կմ²։


== Բնակչություն ==
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 11095 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2,36 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Կառլեն Աթոյան

Կառլեն Պարույրի Աթոյան (նոյեմբերի 25, 1927(1927-11-25), Դիլիջան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 19, 2000(2000-03-19), Երևան, Հայաստան), հայ մանկավարժ։ Պատմական գիտությունների դոկտոր (1985), պրոֆեսոր (1986): ՀԽՍՀ վաստակավոր մարզիչ (1957): «Կոխ» ազգային ըմբշամարտի ֆեդերացիայի նախագահ (1985-1999):


== Կենսագրություն ==
Կառլեն Աթոյանը ծնվել է 1927 թվականի նոյեմբերի 25-ին, Դիլիջանում։ Ծնողները գաղթվել են Իգդիրից։  
1950 թվականին ավարտել է Ֆիզիկական կուլտուրայի հայկական պետական ինստիտուտը։ 1985-1999 թվականներին եղել է «Կոխ» ազգային ըմբշամարտի ֆեդերացիայի նախագահ։ 1954-1999 թվականներին աշխատել է Ֆիզիկական կուլտուրայի հայկական պետական ինստիտուտում, որպես պրոֆեսոր։ 
1985-1999 թվականներին եղել է ըմբշամարտի, բռնցքամարտի և ծանրամարտի ամբիոնի վարիչ։
Աշխատությունները վերաբերում են սպորտի պատմությանը և ըմբշամարտին։


== Երկեր ==
Ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի հնագույն ակունքները Հայաստանում։ (Ֆիզիկական կուլտուրան հին և միջնադարյան Հայաստանում)։ ՄԱՍ I, Աթոյան Կառլեն Պարույրի, Երևան, «Լույս», 1985։
Ռազմա-սպորտային մենամարտերը Հայաստանում։ Աթոյան Կառլեն Պարույրի, Երևան, «Լույս», 1965, 216 էջ։
Կլասիկ և ազատ ըմբշամարտ։ Մրցման կանոնները։ Խաչոյան Վ., Աթոյան Կառլեն Պարույրի., ՀՍՍՌ Սպորտային ընկերությունների և կազմակերպությունների միություն, Գիտա-մեթոդական խորհուրդ, Երևան, ՀՍՍՌ քաղաքական և գիտական գիտելիքների տարածման ընկերություն, 1960։
Ազատ ըմբշամարտ։ Աթոյան Կառլեն Պարույրի, Երևան, Հայպետհրատ, 1959, 34 էջ։ Հավելված՝ էջ 34-38։
Ըմբիշներին կլասիկ և ազատ ըմբշամարտի մրցումներին նախապատրաստելու մասին։ (Մեթոդական նամակ), Աթոյան Կառլեն Պարույրի, ՀՍՍՌ Մինիստրների սովետՖիզիկակական կուլտուրայի և սպորտի գործերի կոմիտե, Գիտա-մեթոդական խորհուրդ, Երևան, ՀՍՍՌ Կուլտուրայի մինիստրության հրատարակչություն, 1958։
Ծանրության բարձրացման, բռնցքամարտության և ըմբշամարտության դասընթացների թեմատիկ պլաններ։ Աթոյան Կառլեն Պարույրի, Հարությունյան Ա, Էրթևցյան Շ., Ֆիզիկական կուլտուրայի հայկական պետական ինստիտուտ, Հեռակա ուսուցման բաժին, Ծանր ատլետիկայի ամբիոն, Երևան, Ա. հ., 1957:
Կլասիկ ըմբշամարտ։ Ուսումնական ձեռնարկ ֆիզիկական կուլտուրայի կոլեկտիվների համար, Աթոյան Կառլեն Պարույրի, «Կոլտնտեսական» կամավոր սպորտ ընկերության կենտրոնական խորհուրդ, Երևան, Ա. հ., 1957:
Մեթոդական նամակ։ Կլասիկ ըմբշամարտի պրիոմների ուսուցման մեթոդիկան, Աթոյան Կառլեն Պարույրի, ՀՍՍՌ Մինիստրների սովետՖիզիկակական կուլտուրայի և սպորտի կոմիտե, Գիտա-մեթոդական խորհուրդ, Ֆիզիկական կուլտուրայի հայկական պետական ինստիտուտ, Երևան, Հայպետուսման. հրատ., 1957:
Ըմբշամարտիկի մարզման հարցերի մասին։ Մեթոդական նամակ շրջանային ֆիզկուլտուրայի կոլեկտիվներին, Աթոյան Կառլեն Պարույրի, Բուտաև Գ., Մինիստրների սովետ ՀՍՍՌ Ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի կոմիտե, Երևան, Գլխպոլիգրաֆհրատի II տպ., 1956:


== Ծանոթագրություններ ==
Եմցի (գյուղ, Դերգաչևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԵմցիԵմցի (ուկրաիներեն՝ Ємці), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դերգաչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1680 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Եմցի գյուղում բնակվում էր 137 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,356 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 384,83 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(341) Կալիֆոռնիա

(341) Կալիֆոռնիա (անգլ.՝ California), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1892 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,199592 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7735 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6257 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Կալիֆոռնիա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,7706 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1191,55 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,302128 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,67° անկյուն։
Կալիֆոռնիա աստերոիդը դասվում է Ֆլորայի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 7438 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,17 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 2,33։ Այս ընտանիքի աստերոիդների էքսցենտրիսիտետները ընկնում են 0,109-0,168 միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը՝ 2,4°-6,9°։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(341) Կալիֆոռնիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վարդա Ալ-Ջազաիրիա

Վարդա Ալ-Ջազաիրիա (արաբ․՝ وردة الجزائرية‎‎, հուլիսի 22, 1939(1939-07-22), Փարիզ - մայիսի 17, 2012(2012-05-17)[…], Կահիրե, Եգիպտոս), ալժիր-լիբանանցի և եգիպտացի երգչուհի։ Հայտնի է իր եգիպտական-արաբական երգերով և երաժշտությամբ։ Նրա անունը բառացիորեն նշանակել է «Ալժիրական Վարդա», բայց արաբական աշխարհում նրան սովորաբար անվանել են պարզապես «Վարդա» կամ «Ալժիրական Վարդ»։  


== Կենսագրություն ==
Վարդան ծնվել է 1939 թվականի հուլիսի 22-ին Ֆրանսիայի Պյուտո քաղաքում։ Նրա մայրը լիբանանցի է, իսկ հայրը՝ ալժիրցի։ 1951 թվականին՝ տասնմեկ տարեկան հասակում, սկսել է երգել և շատ արագ հայտնի է դարձել՝ հայրենասիրական արաբական երգեր երգելով։ 1972 թվականին Ալժիրի նախագահ Հուարի Բումեդիանն նրան խնդրել է երգել Ալժիրի Անկախության օրվա առթիվ, և նա ելույթ է ունեցել Եգիպտոսի նվագախմբի հետ։
Այնուհետև տեղափոխվել է Եգիպտոս, որտեղ մեծ ժողովրդականություն է վայելել։ Ամուսնացել է եգիպտացի հայտնի կոմպոզիտոր Բալիհ Համդիի հետ («Baligh Hamdi»)։ Կատարել է Համիդիի և եգիպտացի այլ կոմպոզիտորների բազմաթիվ երգեր։ Նրա համբավն արագ տարածվել է։ Երգչուհին տարեկան մի քանի ալբոմ է թողարկել։ Բացի այդ, Վարդան նկարահանվել է եգիպտական մի քանի ֆիլմերում՝ մեծ կինոաստղերի կողքին, ինչպիսին է Ռուշդի Աբազան («Roushdy Abaza»): Ստացել է Եգիպտոսի քաղաքացիություն և երկրի համար երգել է այնպիսի հանրաճանաչ ազգային երգեր, ինչպիսիք են «Helwa Belady El Samra»-ը։
Եգիպտական «Իմ մեծ հայրենիք» երգը («Ալ Ուաթան Ալ Աքբար») այդ ժամանակ կատարել են Եգիպտոսի երաժշտական արդյունաբերության ամենամեծ աստղերը, այդ թվում՝ Աբդել Հալիմ Հաֆեզը (Abdel Halim Hafez), Շադիան (Shadia), Սաբահը (Sabah), Նաջաթ Ալ-Սաղիրան (Al Najat Saghira) և Ֆայզա Կամելը (Faiza Kamel)։ Երգը դատապարտել է գաղութատիրությունը և կոչ է արել ստեղծել միացյալ արաբական երկիր՝ օտարերկրյա բռնազավթումը տապալելու համար։


== Մահ ==
Վարդան մահացել է 2012 թվականի մայիսի 17-ին Եգիպտոսի Կահիրե քաղաքում՝ սրտի կաթվածից։ Նա 72 տարեկան էր։ Մայիսի 19-ին նրա մարմինը տեղափոխվել է Ալժիր, որտեղ կազմակերպվել է պետական հուղարկավորություն։ Նրա մարմինը թաղվել է Ալժիրի ազգային հերոսների Էլ-Ալյա (Еl Alia) գերեզմանատանը։


== Մրցանակներ ==
«Athir» ազգային վաստակի շքանշան (Ալժիր, 2004 թվականի նոյեմբերի 1)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
WardaOnline.com, պաշտոնական կայք
Warda discography and music
Страница на musicmoz.org
Ժամացույցով ոսկե ձու (Ֆաբերժեի ձու)

Ժամացույցով ոսկե ձու (ռուս.՝ Золотое яйцо с часами), ոսկերչական ձու, որը դարձավ Ֆաբերժեի 52 զատկական ձվերից մեկը՝ պատրաստված Կարլ Ֆաբերժեի ընկերությունում Ռուսաստանի կայսերական ընտանիքի համար։ Այն ստեղծվել է 1887 թվականին Ալեքսանդր III կայսեր պատվերով՝ կնոջ՝ կայսրուհի Մարիա Ֆեոդորովնայի համար։ Մինչ 2012 թվականը համարվում էր ութ կորած ձվերից մեկը։ 2014 թվականից ձուն գտնվում է մասնավոր հավաքածուում։


== Դիզայն ==
Տասնչորսկարատանի ոսկե ժամացույցը շվեյցարական «Vacheron Constantin» ապրանքանիշի է՝ որը տեղադրված է ձվի տեսքով ոսկե պատյանի մեջ։ Պատյանի վրա տեղադրված է յոթանասունհինգ ադամանդ։ Այն զարդարված է ալիքաձև զարդանախշերով։ Տակդիրն ունի կրկնակիացած ոտքեր՝ զարդարված վարդագույն կոկոններով և փոքր տերևներով։ Տակդիրի օղակի վրա գտնվում են երեք մեծ կաբոշոնային շափյուղա, որոնցից ձգվելով ժապավեններն են հեռանում՝ զարդարված փոքրիկ ադամանդներով, որոնք հենարան են հանդիսանում վարդերից և տերևներից կազմված շղթաների համար՝ ոտքերին զարդապսակված։


== Անակնկալ ==
Անակնկալը ոսկերչական ձվի մեջ գտնվող ժամացույցի մեխանիզմն է։


== Պատմություն ==
«Ժամացույցով ոսկե ձուն» կայսր Ալեքսանդր III-ին է ուղարկվել 1887 թվականին Գյուստավ Ֆաբերժեի արհեստանոցից։ Նվերը թագուհի Մարիա Ֆեոդորովնային է ընծայվել նույն թվականի Զատկի տոնին։ Վերջին փաստաթղթային վկայությունը ձվի մասին գրվել է 1922 թվականին և նշվել է, որ այն գտնվում է Կրեմլի զինապալատում։ 2000-ականների վերջին ոմն Աննա և Վինսենթ Փալմադիներ նկատեցին, որ 1964 թվականին Սոթբիս աճուրդի տանը՝ Նյու Յորքում այս ձուն ցուցադրվել է 259 համարի լոտով։ Դա վկայում է այն մասին, որ ձուն գոյություն ունի նաև մեր օրերում և գտնվում է մասնավոր հավաքածուում։ Սոթբիսի պատկերասրահի արխիվները և ամսագրերը բացվեցին, սակայն նշումներում գրված էր․ «Գնորդը ցանկացել է մնալ անանուն»։


=== Ձվի փնտրտուք ===
Շատ երկար ժամանակ կարծում էին, որ կայսեր նվերը 1887 թվականին եղել է «Կապույտ ձու-ժամացույց օձովը», սակայն ըստ հետազոտությունների պարզ դարձավ, որ այն վերաբերում է 1895 թվականին, իսկ այս ձուն՝ 1887 թվականին։ Աճուրդում գտնված փաստաթղթերի և Մարիա Ֆեոդորովնայի՝ 1902 թվականին հավաքածուի ցուցադրությունից պահպանված լուսանկարից պարզ դարձավ, որ ձուն հենց «Ժամացույցով ոսկե ձուն» է, ոչ թե «Կապույտ ձու-ժամացույցը»։
Ձուն գտնվել է ամերիկացի թանկարժեք մետաղներ հավաքող մեկի մոտից, որը ձեռք էր բերել հնոտիքի շուկայից։ Ոսկերչական զարդը պահպանվել է խոհանոցում շուրջ տասը տարի, մինչև տերը պատահմամբ իմացավ դրա իրական արժեքի մասին։ Ձվի սեփականատերը 2011 թվականի հոդված գտավ The Daily Telegraph թերթում, որտեղ նշված էր, որ ձուն համարվում է կորած։
2014 թվականին լոնդոնյան Wartski ընկերությունը փորձաքննություն է անցկացնում ձվի իսկության վերաբերյալ, որից հետո անանուն գնորդը ձեռք է բերում այն, ընդ որում, ձվի գինը չի հրապարակել։ 2014 թվականի ապրիլի 14-17-ը ձուն ցուցադրվել է Լոնդոնի Մեյֆեյր շրջանի Գրաֆթոն սթրիթում գտնվող Wartski գրասենյակում։ Մինչ այդ վերջին անգամ ձուն ցուցադրվել էր 1902 թվականի մարտին Սանկտ Պետերբուրգում։


== Տես նաև ==
Ֆաբերժեի ձվեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Is this £20 million nest-egg on your mantelpiece? — 13 августа 2011 года, The Daily Telegraph(անգլ.)
The £20m Fabergé egg that was almost sold for scrap — 18 марта 2014 года, The Daily Telegraph(անգլ.)
Էնգվիլեր

Էնգվիլեր (ֆր.՝ Engwiller), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 471 մարդ, բնակչության խտությունը` 125.94 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.74 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 35 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 325 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 265-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 60։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 81,5 %։ 265 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 254 անձ (139 տղամարդ և 115 կին)։ Գործազուրկ են եղել 11 անձ (4 տղամարդ և 7 կին)։ 60 անաշխատունակներից 22-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 20-ը` թոշակառուներ, իսկ 18-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ճոլաշի

Ճոլաշի (վրաց.՝ ჭოლაში), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 132 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==