armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Նովոաձիտարովո

Նովոաձիտարովո (ռուս.՝ Новоадзитарово, բաշկիրերեն՝ Яңы Атйетәр), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 375 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սամվել Գևորգյան (մարզիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սամվել Գևորգյան (այլ կիրառումներ) Սամվել Կառլենի Գևորգյան (1970, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ հունահռոմեական ոճի ըմբշամարտի մարզիչ է, ՀՀ վաստակավոր մարզիչ։ Երևանի ըմբշամարտի ֆեդերացիայի նախագահ  և Հայաստանի ըմբշամարտի ֆեդերացիայի փոխնախագահ։
Հայաստանի հունահռոմեական ըմբշամարտի հավաքականի երկրորդ մարզիչ։


== Կենսագրություն ==
Նա սկսեց զբաղվել ըմբշամարտով,  8 տարեկան հասակից (1978 թ.):
Նրա մարզիչները ՝ Գագիկ Խաչատրյանը և Էդվարդ Սահակյանը, ՀՀ վաստակավոր մարզիչներ են։
Հայաստանի պատանիների չեմպիոն եւ մրցանակակիր (1980-ականներին).
Համամիութենական մրցաշարերի բազմակի հաղթող երիտասարդների շրջանում։
1988 թ.-ին նա անցավ զինվորական ծառայության։
Սպորտի Վարպետի թեկնածու, Սպորտի վարպետ։
Երևանի ըմբշամարտի ֆեդերացիայի հիմնադիր։
90-ականներին, նա անցավ մարզչական աշխատանքի Նորայր Մուշեղյանի անվան մարզադպրոցում։
2007 թ.-ին ավարտել է ֆիզիկական կուլտուրայի Հայկական Պետական ինստիտուտը  :
2002 թ.-ին նրան շնորհվել է Միջազգային Սպորտի Վարպետ կոչումը։
2003 թ. Օլիմպիական ռեզերվ դպրոցի հիմնադիր և տնօրեն։
2002 թ.-ին նա դարձավ Հայաստանի վաստակավոր մարզիչ։
2007 թ.-ին նա եղել է Հայաստանի հավաքականի ավագ մարզիչ և Յ. Պատրիկեևի անձնական մարզիչը, ով դարձավ աշխարհի գավաթի խաղարկության բրոնզե մեդալակիր։
2015 թ.-ին Սամվել Գևորգյանի գլխավորությամբ Հայաստանի հավաքականը, որը ներկայացնում էր Մ. Հարությունյանը, բերեց միակ արծաթե մեդալը Բաքվի մրցումներում։


= Աշակերտները =
Սամվել Գևորգյանի մի շարք աշակերտներ դարձան աշխարհի և Եվրոպայի չեմպիոններ։
2001 թ.-ին Վաղինակ Գալստյանը դարձավ աշխարհի չեմպիոն.2001 թ.-ին Կարեն Մնացականյանը դարձավ աշխարհի գավաթի արծաթե մեդալակիր, 2006-ին նա դարձավ նաև Եվրոպայի չեմպիոն Արսեն Ջուլֆալակյանը դարձավ Եվրոպայի և աշխարհի չեմպիոն։
2007 թ.-ին Պատրիկեև, Յուրի Նիկոլաևիչը դարձավ Եվրոպայի կրկնակի չեմպիոն և օլիմպիական մեդալակիր Պեկինում, Հայաստանի կողմից.
2013 թ.-ին Ասլանյան Կարենը դարձավ աշխարհի երիտասարդների չեմպիոն, Եվրոպայի առաջնությունների բազմակի մեդալակիր (2018, 2019, 2020), Կլայպեդա քաղաքում 2017 թվականին Աշխարհի չեմպիոն զինծառայողների շրջանում։
Սամվել Գևորգյանը Եվրոպայի և Օլիմպիական խաղերի 2016 թ. արծաթե մեդալակրի Միհրան Հարությունյանի պատասխանատու մարզիչն է։
2018 թ.-ին Դավիթ Հովասափյանը , դարձավ աշխարհի գավաթի արծաթե մեդալակիր։


== Թիմային առաջնություններ ==
2002 թ.-ին թիմային պայքարում դարձավ Եվրոպայի չեմպիոնների գավաթի հաղթող, «Սամուրգաշև եղբայրներ» ակումբից։
Աշխարհի գավաթի բրոնզե մեդալակիր 2009 թ. թիմային հաշվարկում Ֆրանսիա-Կլարմոֆերոն։
2010 թվականի Աշխարհի գավաթի բրոնզե մեդալակիր թիմային մրցույթում «Հայաստան-Երևան» թիմից։


== Մրցանակներ և մեդալներ ==
2003 թ.-ին շնորհակալագիր է ստացել ՀՀ Նախագահից։
2012 թ.-ին շնորհակալագիր է ստացել ՀՀ Նախագահից։
2014 թվականին Սամվել Գևորգյանը ՀՀ Նախագահից ստացավ Երախտագիտության մեդալ :
Երկու անգամ պարգևատրվել է Հայաստանի օլիմպիական կոմիտեից «ՀՐԱՆՏ ՇԱՀԻՆՅԱՆ» մեդալով։
2016 թվականին պարգևատրվել է «ՄՈՎՍԵՍ ԽՈՐԵՆԱՑԻ» մեդալով ։
Պարգևատրվել է «Ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի պետական աշխատող» մեդալով։
Պարգևատրվել է «ՎԱԶԳԵՆ ՍԱՐԳՍՅԱՆ» հուշամեդալով։


== Ծանոթագրություններ ==
Պուլատ Աբդուլաև

Պուլատ Աբդուլաև (ռուս.՝ Абдуллаев, Пулат Хабибович, հունվարի 16, 1942(1942-01-16)), խորհրդային և ռուսական դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է ԽՍՀՄ ԱԳՆ միջինասիական պոլիտեխնիկական ինստիտուտը և Մոսկվայի Միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը (1966)։ Տիրապետում է անգլերեն և ֆրանսերեն լեզուներին։

1977-1983 թվականներին՝ առաջին քարտուղար, Բելգիայում ԽՍՀՄ դեսպանության խորհրդական։
1983-1986 թվականներին՝ խորհրդական ԽՍՀՄ ԱԳՆ միջազգային կազմակերպությունների բաժնում։
1986-1991 թվականներին՝ Բելգիայում ԽՍՀՄ դեսպանատան խորհրդական-դեսպանորդ
1991 թվականի մարտի 21-ից 1995 թվականի մայիսի 26-ը Ջիբութիում ԽՍՀՄ, ապա Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1995-2000 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ անվտանգության և զինաթափման հարցերով դեպարտամենտի գլխավոր խորհրդական։
2000 թվականի մայիսի 26-ից 2006 թվականի մարտի 24-ին Կամերունում և Հասարակածային Գվինեայում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան՝ համատեղության կարգով։Ամուսնացած է։ Ունի երկու երեխա։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1991 թվականի մարտի 21)։
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (1993 թվականի հոկտեմբերի 18)։


== Պարգևներ ==
Պատվո շքանշան (2002 թվականի սեպտեմբերի 21)՝ Երկարամյա բեղմնավոր աշխատանքի եւ Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին քաղաքական կուրսի անցկացմանը ակտիվ մասնակցության համար։


== Հրապարակումներ ==
Պ. Խ. Աբդուլաև (Ա. Պլատով կեղծանունով)՝ «Այսպես է ասել Նապոլեոնը» գրքի հեղինակ (2003) — ISBN 5-03-003548-6.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Մոսկվայի Միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի ռազմաքաղաքական հետազոտությունների կենտրոնի կայքում
Հեյս շրջան (Տեխաս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հեյս շրջան (այլ կիրառումներ)Հեյս շրջան (անգլ.՝ Hays County), ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.756 կմ² է։ 2009 թվականին բնակչության թիվը կազմում էր 155 545 մարդ։ ԱՄՆ-ի վիճակագրության բյուրոյի համաձայն 2010 թվականին բնակչությունը կազմում էր 157 107 մարդ։ Շրջկենտրոնն է Սան Մարկոս (անգլ.՝ San Marcos) բնակավայրը։ 


== Պատմություն ==
Հեյս շրջանը պաշտոնապես կազմավորվել է 1848 թվականին։ Շրջանն իր անվանումը ստացել է Տեխասի ռեյնջեր և Ամերիկա-մեքսիկական պատերազմի սպա Ջոն Քոֆի Հեյսի պատվին։


== Աշխարհագրություն ==
ԱՄՆ վիճակագրության բյուրոյի տվյալներով Հեյս շրջանի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 1800 կմ², որից 1760 կմ²-ն զբաղեցնում է ցամաքը, իսկ 4,9 կմ²-ն կամ 0,3 %-ը՝ ջրային տարածքները։


=== Հարևան շրջաններ ===
Թրևիս շրջան (հյուսիս-արևելք)
Քոլդուել շրջան (հարավ-արևելք)
Գուադալուպե շրջան (հարավ)
Քոմալ շրջան (հարավ-արևմուտք)
Բլանկո շրջան (հյուսիս-արևմուտք)


== Բնակչություն ==
2010 թվականի դրությամբ բնակչության թիվը կազմում էր 157 107 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 90 մարդ/կմ²։
Բնակչության թիվը 2000 թվականի դրությամբ կազմում էր 97 589 մարդ։ Առկա էր 51 265 տնային տնտեսություն և 22 150 ընտանիք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 56 մարդ/կմ²։ Հաշվվում էր 55 643 բնակելի շինություն՝ 20 շինություն/կմ² խտությամբ։ Ռասայական կազմը հետևյալն էր՝ սպիտակամորթներ - 78,92 %, սևամորթներ կամ աֆրոամերիկացիներ – 3,68 %, բնիկ ամերիկացիներ (հնդկացիներ) – 0,69 %, ասիացիներ – 0,79 %, խաղաղօվկիանոսյան կղզիների բնակիչներ – 0,07 %, այլ ռասաների ներկայացուցիչներ – 13,36 %, երկու կամ ավելի ռասաների ներկայացուցիչներ – 2,49 %: Իսպանախոսները կամ լատինոամերիկացիները կազմում են բնակչության 29,57 %-ը (անկախ ռասայից)։
Բնակչության տարիքային կազմը հետևյալն էր՝ 24,50 % - մինչև 18 տարեկան, 20,50 % - 18-24 տարեկան, 28,20 % - 25-44 տարեկան, 19,10 % - 45-64 տարեկան և 7,70 % - 65 և ավելի բարձր։ Շրջանի բնակչի միջին տարիքը 28 տարեկան է։ Յուրաքանչյուր 100 կնոջը բաժին է ընկնում 101,30 տղամարդ։ 18 տարեկանից բարձր յուրաքանչյուր 100 կնոջը բաժին է ընկնում 99,50 տղամարդ։
Բնակչության աճի դինամիկան ըստ տարեթվերի․


== Ծանոթագրություններ ==
Օբուխովկա (գյուղ, Դվուրեչենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕբուխովկաՕբուխովկա (ուկրաիներեն՝ Обухівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դվուրեչենսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1750 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Օբուխովկա գյուղում բնակվում էր 180 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,071 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2535,21 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կյուլմյաոյա (Ռիենիոյայի վտակ)

Կյուլմյաոյա (ռուս.՝ Кюльмяоя), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Պիտկյարանտսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ռիենիոյա գետի աջ ափին՝ 0,8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ ջրային ավազանային շրջան, գետի ենթաավազանը՝ Նևա և Լադոժսկի լճի ավազան է։ Պատկանում է Նևա ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01040300212102000011051
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102001105
Ավազանի կոդը - 01.04.03.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
(4027) Միտոն

(4027) Միտոն (անգլ.՝ Mitton), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի փետրվարի 21-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,358134 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9618 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7545 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1322,67 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,272177 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,79° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4027) Միտոն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Խաչեն (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խաչեն (այլ կիրառումներ)Խաչեն կամ Խաչենագետ (ադրբ.՝ Xaçınçay, ռուս.՝ Хачынчай), գետ Արցախում և Ադրբեջանում։


== Աշխարհագրություն ==
Սկիզբ է առնում Ղարաբաղի լեռնաշղթայի Կարմրասար լեռնազանգվածից՝ մոտ 2200 մ բարձրությունից։ Վերին հոսանքում ունի լեռնային բնույթ ու հոսում է արևելյան ուղղությամբ, անցնելով ԼՂՀ֊ի Մարտակերտի և Ասկերանի շրջաններով, իսկ միջին և ստորին հոսանքներում թեքվում է դեպի հյուսիս֊արևելք ու ընկած է Ադրբեջանի Հանրապետության տարածքում։ Աջից միանում է Կուրին մոտ 100 մ բարձրության վրա։ Խոշոր վտակը աջից միացող Քոլատակն է։ Խաչենի ջրերն օգտագործվում են ոռոգման նպատակով։ Արցախի տարածքում՝ ծովի մակարդակից մոտ 570 մ բարձրության վրա կառուցված է ջրամբար։


== Հիդրոգրաֆիա ==
Երկարությունը 119 կմ է, ջրահավաք ավազանի մակերեսը 657 կմ2։ Սնման մեջ անձրևների բաժինը կազմում է 33-36 %, ձյան հալոցքինը մոտ 26%, ստորերկրյան ջրերի բաժինը՝ 36-43%։ Գարնանային անձրևների հետ կապված վարարման ընթացքում՝ մարտից մինչև հունիս, ձևավորվում է տարեկան հոսքի 35-50%֊ը։ Տարեկան միջին ծախսը 1,8-3,2 մ3/վրկ է, իսկ հոսքը 110-120 մլն մ3։ Ջրի հանքայնացվածությունը մինչև 500 մգ/լ է։ Համանուն ջրամբարի տարողությունը 20-25 մլն մ3 է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Հայաստանի բնաշխարհ (Ընտանեկան հանրագիտարան մատենաշար), ISBN 5-89700-029-8 Երևան 2006 «Հայկական հանրագիտարան» հրատ․
Կլինովոե (գյուղ, Նովովոդոլաժսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿլինովոեԿլինովոե (ուկրաիներեն՝ Клинове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Նովովոդոլաժսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կլինովոե գյուղում բնակվում էր 64 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,52 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 123,08 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Փշուրիկներ

«Փշուրիկներ», պատմվածքների ցիկլ Ալեքսանդր Սոլժենիցինի արձակում։ Որոշ գրականագետներ այս ստեղծագործությունները վերաբերում են «արձակ բանաստեղծություններ» ժանրին։


== Ստեղծում և հրապարակում ==
Պատմվածքների առաջին, հիմնական մասը գրվել է ԽՍՀՄ-ում 1958-1960 թվականներին։ 1961 թվականի դեկտեմբերին դրանք առաջարկվեցին «Новый мир» ամսագրին, բայց մերժվեցին Ա.Տ. Տվարդովսկու կողմից․

Հենց այդ այցելությունների ժամանակ ես բերեցի Տվարդովսկուն՝ մի քանի ճամբարային բանաստեղծություններ, մի քանի «Փշուրիկներ» ավելի անվնաս, և «Գյուղը առանց առաքինի մարդու չի լինի» պատմվածքը, որը զերծ էր ծանր արտահայտություններից։ Նա «Փշուրիկներին» ճանաչեց որպես «պահեստում գտնվող ընդհանուր նոթատետրում գրառումներ», բոլորովին չէր զգում դրանց ժանրը։
Դրանից հետո «Փշուրիկները» տարածվել են սամիզդատում, իսկ 1964 թվականին առանց հեղինակի իմացության տպագրվել «Грани» ամսագրում (Մայնի Ֆրանկֆուրտ, 1964, № 56)։ Այնուհետև դրանք բազմիցս տպագրվել են որպես Սոլժենիցինի ժողովածուների մի մաս։
«Աղոթք» պատմվածքը առաջին անգամ տպագրվել է «Вестник русского христианского движения» ամսագրում(1966, № 3 (81))։ Ըստ հեղինակի խոսքերի «Աղոթքը» տպագրվել է Ե. Դ. Վորոնյանսկայայի շնորհիվ, ով զբաղվում էր Սոլժենիցինի ստեղծագործությունների՝ սամիզդատում տարածմամբ.

Սամիզդատի համար նրա առաջին «մեքենագրված» գործերից էր իմ «Փշուրիկները», որին նա ինքնակամ անմիջապես ավելացրեց «Աղոթքը», որը  նրան էի տվել միայն կարդալու համար։ Ե. Դ․-ի անհոգ ձեռքերի միջոցով «Աղոթքը» ճախրեց դեպի համաշխարհային հրատարակություն։
Պտմվածքների երկրորդ՝ վերջին մասը հեղինակը գրել է 1996-1999 թվականներին Ռուսաստան վերադառնալուց հետո։ Առաջին անգամ տպագրվել է  «Новый мир» ամսագրի մի քանի համարներում (1997, № 1, 3, 10; 1999, № 7), ինչպես նաև № 23-24 «Роман-газета» 1998, ներառվեցին Սոլժենիցինի ամբողջական երկերի հատորներում։ 1996-ին փոխանցելով  «Новый мир» ամսագրի խմբագիրներին նոր «Փշուրիկների» առաջին բաժինը («Խեժափիճի», «Կայծակ», «Ուգլիչի զանգ»), Սոլժենիցինը գրել է․ «Միայն այն ժամանակ, երբ վերադարձա Ռուսաստան, կարողացա նորից գրել դրանք, բայց այնտեղ չէի կարողանում...»


== Բովանդակություն ==


=== 1958-1960 ===
Շունչ
Սեգդեն լիճ
Բադիկ
Բանաստեղծի աճյունը
Ծփի գերանը
Արտացոլում ջրի մեջ
Ամպրոպ լեռներում
Քաղաք Նևայի վրա
Շարիկ
Շարժվելու միջոց
Հին դույլ
Եսենինի հայրենիքում
Կոլտնտեսական պայուսակ
Խարույկ և մրջյուններ
Մենք չենք մեռնի
Անցնելով օրվան
Ճանապարհորդություն Օկայի երկայնքով


=== 1963 ===
Աղոթք


=== 1996-1999 ===
Խեժափիճի
Կայծակ
Զանգակատուն
Ուգլիչի զանգ
Ծերացում
Ամոթ
Փորձանքաբեր խոտ
Առավոտ
Վարագույր
Մթնշաղին
Աքաղաղի կանչը
Գիշերային մտքեր
Մահացածների հիշատակը
Աղոթք Ռուսաստանի


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Александр Солженицын. Рассказы и крохотки / Ред.-сост. Н. Солженицына. — Собрание сочинений в 30 т. — М.: Время, 2006. — Т. 1. — 672 с. — ISBN 5-94117-168-4 — тексты рассказов на официальном сайте Александра Солженицына.
Чалмаев, В. Александр Солженицын: Жизнь и творчество. — М., 1994.
К 50-летию первой публикации «Крохоток» А. И. Солженицына: Интервью с Н. А. Струве (Париж, 12 ноября 2013 года) // Изв. Сарат. ун-та. —Саратов, 2014. — В. 2. — Т. 14. — С. 106—109.
Ալեյկինո (գյուղ, Սուրսկի շրջան)

Ալեյկինո (ռուս.՝ Алейкино), գյուղ Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Սուրսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Չերեպովեցի շրջան

Չերեպովեցի շրջան (ռուս.՝ Череповецкий муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Վոլոգդայի մարզում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Չերեպովեց։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 7640 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 38086 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4,99 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Գերմանիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի մարզիչների ցանկ

Ցուցակում ներկայացված են Գերմանիայի ազգային հավաքականի գլխավոր մարզիչները, նրանց վիճակագրությունը և նվաճումները։
Գերմանիայի հավաքականը ձևավորվել է 1908 թ․, իր գոյության առաջին 18 տարիների ընթացքում չի ունեցել գլխավոր մարզիչ։ Հավաքականի առաջին գլխավոր մարզիչն է եղել Օտտո Ներցը։
Թիմի ամբողջ պատմության ընթացքում 10 հոգի զբաղեցրել է գլխավոր մարզչի պաշտոնը, ովքեր բոլորն էլ գերմանացիներ են եղել։ Մարզիչներից 7-ը նախկինում որպես ֆուտբոլիստ հանդես են եկել ազգային հավաքականի կազմում։
Հավաքականի 7 մարզիչներ կարողացել են թիմի հետ հաղթել միջազգային մրցաշարում, իսկ Հելմուտ Շյոնը դա արեց 2 անգամ․ 1972 թ․ եվրոպայի առաջնությունը և 2 տարի անց նաև 1974 թ․ աշխարհի առաջնությունը։


== Մարզիչների ցուցակ ==
2018 թ․ հունվարի 13-ի դրությամբ


== Վիճակագրություն ըստ մրցաշարերի ==
2018 թ․ հունվարի 13-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
«Ազգային հավաքականի պաշտոնական կայք» (գերմաներեն)։ Վերցված է 2017-05-31 
«FIFA պաշտոնական կայք» (անգլերեն)։ Վերցված է 2017-05-31 
«UEFA պաշտոնական կայք» (անգլերեն)։ Վերցված է 2017-05-31
Ակադեմիկոս Գամալեայի հուշարձան

Ակադեմիկոս Նիկոլայ Գամալեայի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник академику Николаю Гамалее), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում։ Նվիրված է խորհրդային մանրէաբան Նիկոլայ Ֆեոդորովիչ Գամալեային (1859-1949)։ Հուշարձանը կանգնեցվել է Գերցենի անվան ինստիտուտի պոլիկլինիկայի և Պիրոգովի անվան ինստիտուտի կենսաբանական մասնաշենքի բակում, որտեղ ակադեմիկոսը մինչև մահը ղեկավարել է մանրէաբանության ամբիոնը։ Հասցեն` Պոգոդինսկայա փողոց, տուն 6։
Հուշարձանի բացումը տեղի է ունեցել 1956 թվականի նոյեմբերի 10-ին։
Հուշարձանն ունի մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ (գրանցման համար` 13381452)։


== Նկարագրություն ==
Քանդակը պատկերում է գիտնականի բրոնզե կիսանդրին։ Այն տեղադրվել է գրանիտե պատվանդանի վրա, որի վրա ոսկեգույն տառերով փորագրված է հետևյալ մակագրությունը. «Նիկոլայ Ֆեոդորովիչ Գամալեա, 1859-1949»։ Կենսաբանը պատկերված է դիմադեմ, նրա հագին ամբողջ կոստյում է։ Նախագծի հեղինակներն են քանդակագործներ Սեմյոն Յակովլևիչ Կովները և Նատալյա Ալեքսեևնա Մաքսիմչենկոն և ճարտարապետ Եֆիմ Վուլիխը։


== Պատմություն ==
Խորհրդային մանրէաբան, ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի պատվավոր ակադեմիկոս, ԽՍՀՄ բժշկական գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս Նիկոլայ Ֆեոդորովիչ Գամալեան 1898 թվականին հայտնաբերել է բակտերիաները քայքայող նյութերը՝ բակտերիալիզինները։ 1899 թվականին նա հիմնադրել է Օդեսայի մանրէաբանության ինստիտուտը։ 1930–1938 թվականներին նա եղել է Մոսկվայի մանրէաբանության և համաճարակագիտության ինստիտուտների գիտական ղեկավարը։ Գամալեայի անունով է կոչվում ԽՍՀՄ ԲԳԱ վիրուսոլոգիայի և իմունոլոգիայի կենտրոնական գիտահետազոտական ինստիտուտը (Մոսկվա)։
Նիկոլայ Գամալեայի կիսանդրու բացումը տեղի է ունեցել 1956 թվականի նոյեմբերի 10-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Вострышев М. И. Москва: все улицы, площади, бульвары, переулки.. — М.: Алгоритм, Эксмо, 2010. — 688 с. — ISBN 978-5-699-33874-0
Вострышев М. И., Шокорев С. Ю. Москва. Все культурные и исторические памятники. — М.: Алгоритм, Эксмо, 2009. — 512 с. — ISBN 978-5-699-31434-8
Кожевников Р. Памятники и монументы Москвы. — М.: Московский рабочий, 1976. — 167 с.
Криворучко М. Г., Ястржембский Л. По улицам Москвы: путеводитель. — М.: Московский рабочий, 1962. — 431 с.
Курлат Ф. Л., Соколовский Ю. Е. Познакомьтесь - наша Москва. — М.: Московский рабочий, 1968. — 416 с.
Родионов Ю. По Москве: краткий путеводитель. — М.: Московский рабочий, 1958. — 638 с.
Трофимов В. Г. в. — М.: Московский рабочий, 1981. — 462 с.
Լեբեդևկա (գյուղ, Կրասնոսելսկոե գյուղական բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼեբեդևկաԼեբեդևկա (ռուս.՝ Лебедевка), գյուղ Ռուսաստանի, Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օրոնտես (գետ)

Էլ Ասի կամ Օրնոտես (արաբ․՝ ‏العاصي‎‎; հունարեն՝ ‏Ορόντης; Թուրքիայի տարածքում՝  Ասի), գետ Թուրքիայում, Սիրիայում և Լիբանանում: Գետը սկիզբ է առնում Անտիլիբանանյան լեռներից (եբրայերեն՝ (Αντιλίβανος)‎), Բեքաայի հովտում գտնվող Հելիոպոլիս քաղաքի մոտից, որը գտնվում է 30 կիլոմետր Բեյրութից դեպի արևելք: Հոսելով դեպի հյուսիս, այն թափվում է Միջերկրական ծովը: Հոսանքի ստորին հատվածներում հոսում է ժայռոտ կիրճով, այնուհետև թափվում Հոմս լիճը, որի շրջակայքը բնակելի է եղել դեռևս հին ժամանակներից: Հասնելով Համա քաղաք, գետը թեքվում է դեպի արևմուտք, հոսելով դեպի Անտիոքի կողմերը: Օրոնտեսը ունի երկու խոշոր վտակ՝ Աֆրինը և Կարասուն: Թուրքական Սամանդաղ քաղաքից հարավ թափվում է Միջերկրական ծովը: Երկարությունը մոտ 571 կիլոմետր է: Գետը նավարկելի չէ: Օրոնտեսի ափին է կառուցվել հին հունական Ալ Մինա գաղութը:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
SyriaLive.net Фотографии Оронта Archived 2007-01-01 at the Wayback Machine.
Աստերոիդների ցանկ (83701-83800)

Աստերոիդների ցանկ (83601-83700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (83801-83900)
 Աստերոիդների ցանկ (83601-83700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (83801-83900)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (80001)-(85000)»։ www.minorplanetcenter.net
Տոկունություն

Տոկունություն, բարոյական հատկություն, որտեղ կոնկրետ դրսևորում են գտնում ինքնատիրապետման որոշակի գծերը։ Այն ներառում է իր  զգացմունք ները վերահսկելու  մարդու կարողությունը, իր գործողությունները դրված  նպատակին հասնելուն ենթարկելը` չնայած ծագած խնդիրներին ու չնախատեսված հանգամանքներին, դժվարություննները հաղթահարելու, իր մեջ նշված խնդիրներից հրաժարվելու փոքրոգի ցանկությունը ճնշելու ունակությունը,  հավատարմությունը ընտրած  իդեալներին ու  սկզբունքներին։ Հատկապես տոկունությունը մեծ նշանակություն ունի ղեկավարի համար, որը պետք է սթափ գնահատի իրավիճակը, կարողանա կուսակցության քաղաքական գիծը համբերատար բացատրելու ունակություն հանդես բերել, անհարկի չդիմել ծայրահեղ միջոցների, հասնել բոլորի կողմից այդ խնդիրների ըմբռնմանն ու գիտակցմանը։


== Աղբյուրներ ==
Բարոյագիտական բառարան
Կորտե Բրունատելլա

Կորտե Բրունատելլա  (իտալերեն՝ Corte Brugnatella), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պիաչենցա գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների, կազմում է 712 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 15 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 46 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 29020։ Հեռախոսային կոդը՝ 0523։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Հովսեփը։ Տոնակատարությունը մարտի 19-ին է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0523 969011
Էլեկտրոնային փոստ՝ comune.cortebrugnatella@sintranet.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.cortebrugnatella.pc.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Լազիկե

Լազիկա, Լազական թագավորություն (հայ մատենագրության մեջ՝ «Ղազիւիկե» (Եգերաց թագավորություն), վրացերեն՝ Էգրիսի (վրաց.՝ ლაზიკის სამეფო)), պետություն այժմյան Վրաստանի արևմտյան մասում, II - VI դդ.։ Ընդգրկել է Ճորոխի գետաբերանից հյուսիս ընկած շրջանը։ IV դ. լազերի թագավորությունը, իր իշխանությանն է ենթարկել Արևմտյան Վրաստանի ցեղերին (մեգրելներ, սվաններ, ափշիլներ, աբազգներ)։ Լազիկայի նշանավոր քաղաքներն էին մայրաքաղաք Արքեոպոլիսը (այժմ Նոքալաքևի), Հռոդոպոլիսը (այժմ՝ Վարդցիխե), Վաշնարին, Պետրան (այժմ՝ Ցիխիսձիրի), Ապսարը (այժմ Գոնիո)՝ բոլորը Վրաստանում։
IV - VI դդ. Լազիկայում ձևավորվել են ֆեոդալական հարաբերություններ, 523-ին պաշտոնական կրոն է դարձել ավելի վաղ տարածված քրիստոնեությունը։ Սկզբնական շրջանի բյուգանդական եկեղեցու գերիշխանությունը հետագա դարերում փոխարինվել է վրացական եկեղեցու գերիշխանությամբ, որի միջոցով Լազիկայում տարածվել է վրացական գիրն ու գրականությունը, վրացական վաղ ֆեոդալական մշակույթը։
Լազիկայի տերիտորիան պատերազմի ռազմաբեմ էր Բյուզանդիայի և Իրանի միջև։ 562-ի պայմանագրով Լազիկան կախման մեջ է մնացել Բյուզանդիայից, վերացել է թագավորական իշխանությունը, VII դ. մտել է Աբխազական թագավորության մեջ։
Ծիծեռնակ (մրցանակաբաշխություն)

Ծիծեռնակ երաժշտական մրցանակաբաշխություն, ազգային երաժշտական մրցանակաբաշխություն, որն արդեն տեղի է ունեցել երկու անգամ (2017 թվականին և 2018 թվականին), Ալեքսանդր Սպենդարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնում։ Ծիծեռնակ ամենամյա մրցանակաբաշխությունը ստեղծվել է 2017 թվականին, ՀՀ Մշակույթի նախարարության կողմից։ Առաջին անգամ տեղի է ունեցել 2017 թվականի մարտի 25-ին։
Մրցանակաբաշխության ժամանակ հանձնվում է Արման Նուռի կողմից ստեղծված «Ծիծեռնակ» մրցանակը։ Մրցանակին արժանանում են տվյալ տարվա ընթացքում ստեղծագործական ձեռքբերումներով աչքի ընկած արվեստագետները։


=== Ծիծեռնակ 2017 ===
Տարվա հիթ է ճանաչվել Իվետա Մուկուչյանի «LoveWave» երգը, իսկ տարվա լավագույն տեսահոլովակի կոչմանն արժանացել է Միհրան Ծառուկյանի «Նամակ մայրիկին» երգի տեսահոլովակը, լավագույն ռոք երաժշտախումբ է ճանաչվել՝ «The Beautified Project»:


=== Ծիծեռնակ 2018 ===
Տեղի է ունեցել մարտի 31-ին։ Մրցանակաբաշխության ռեժիսորն եղել է Արթուր Մանուկյանը, երաժշտական ռեժիսորը՝ Հայկ Հակոբյանը։ Լավագույն երգչուհի է ճանաչվել Իվետա Մուկուչյանը, իսկ լավագույն երգիչ՝ Էրիկ Կարապետյանը։
Մրցանակաբաշխության ժամանակ մրցանակ է հանձնվում հետևյալ անվանակարգերում.

Դասական ժանրում լավագույն երաժշտախումբ,
Դասական ժանրում լավագույն երաժիշտ-կատարող (վոկալ, գործիք),
Դասական ժանրում լավագույն ալբոմ,
Լավագույն համերգային ծրագիր,  
Լավագույն տեսահոլովակ,      
Ժողովրդական ժանրում լավագույն երաժշտախումբ,
Ժողովրդական ժանրում լավագույն երաժիշտ-կատարող (վոկալ, գործիք),  
Ժողովրդական ժանրում լավագույն ալբոմ,  
Լավագույն համերգային ծրագիր,  
Լավագույն տեսահոլովակ,    
Մասսայական ժանրում.
Լավագույն երգիչ, երգչուհի,
Լավագույն ռոք խումբ,
Լավագույն ջազ խումբ կամ կատարող,
Լավագույն ալբոմ,
Տարվա հիթ,
Լավագույն համերգային ծրագիր,  
Լավագույն տեսահոլովակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ծիծեռնակ 2018 Archived 2018-05-06 at the Wayback Machine.
Ծիծեռնակ 2017 ՅուԹյուբում
Ապրանք (այլ կիրառումներ)

Ապրանք, կարող է վերաբերել՝

Ապրանք, փոխանակության համար արտադրված՝ աշխատանքի արդյունք։


== Աշխարհագրություն ==
Ապրանք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում՝ Դիարբեքիրի վիլայեթի Բալուի գավառակում,
Ապրանք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում՝ Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում,
Ապրանք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում՝ Էրզրումի վիլայեթի Դերջանի գավառում։
Տուդուլիննա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տուդուլիննա (այլ կիրառումներ)Տուդուլիննա (էստ․՝ Tudulinna), գյուղական ավան Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Տուդուլիննա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 220 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Վասիլևո (այլ կիրառումներ)

Վասիլևո, կարող է վերաբերել՝

Վասիլևո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կալտասինսկի շրջանի կազմում։
Վասիլևո - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Զելենոդոլսկի շրջանի կազմում։
Վասիլևո - գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Պրիոզյորսկի շրջանի կազմում։
Վասիլևո - գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Վասիլևո - գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Կիզներսկի շրջանի կազմում։
Վասիլևո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Վասիլևո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Վասիլևո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։
Վասիլևո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Վասիլևո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Վասիլևո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Վասիլևո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Վասիլևո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Վասիլևո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Վասիլևո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Ռամ Քովինդ

Ռամ Քովինդ (հինդի՝ राम नाथ कोविन्द, հոկտեմբերի 1, 1945(1945-10-01)[…], Kanpur Dehat district, Kanpur division, United Provinces, Բրիտանական Հնդկաստան, Բրիտանական կայսրություն), հնդիկ պետական և քաղաքական գործիչ։ 2017 թվականի հուլիսի 25-ից Հնդկաստանի նախագահ։


== Կենսագրություն ==
Մինչ 1993 թվականին քաղաքական գործունեությամբ զբաղվելը, 16 տարի շարունակ աշխատել է որպես փաստաբան Դելիի Գերագույն դատարանում և Հնդկաստանի Գերագույն դատարանում։
2015-2017 թվականներին զբաղեցրել է Բիհարա նահանգի 35-րդ նահանգապետի պաշտոնը։ 1994-2006 թվականներին եղել է պետության խորհրդարանի վերին պալատի՝ Նահանգների խորհրդի անդամ։ 1998-2002 թվականներին եղել է Հնդկական անձեռնմխելի ժողովրդական կուսակցության կաստայի նախագահ։
2017 թվականին առաջադրվել է այժմ իշխող Ազգային-ժողովրդավարական դաշինքի կողմից որպես նախագահի թեկնածու, Քովինդը հաղթանակ տարավ նախագահական ընտրություններում, այսպիսով, դառնալով անձեռնմխելիների կաստայից պետության երկրորդ նախագահը։ Լիազորությունների կատարմանը անցել է 2017 թվականի հուլիսի 25-ից։


== Ծանոթագրություններ ==
Եջիդ Վա

Եջիդ Վա (ռուս.՝ Еджыд-Ва), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կոին գետի ձախ ափով՝ 15 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020200212103000021531
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002153
Ավազանի կոդը -  03.02.03.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
(3847) Սինդել

(3847) Սինդել (անգլ.՝ Sindel), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի փետրվարի 16-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,139005 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8592 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4189 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2031,36 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,177221 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,43° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3847) Սինդել աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Don't Cry (երգ, Լիլ Ուեյն)

«Don't Cry» («Մի լացիր»), ամերիկացի ռեփ երգիչ Լիլ Ուեյնի երգը՝ ռեփ երգիչ XXXTentacion-ի մասնակցությամբ։ «Don' t Cry» երգը թողարկվել է որպես Լիլ Ուեյնի երկրորդ թրեք Tha Carter V. տասներկուերորդ ալբոմում։ Երգի մեջ օգտագործվում է վոկալ, որը ձայնագրել է XXXTentacion-ը մինչև նրա մահը՝ 2018 թվականի հունիսի 18-ին։ Այն հասել է հինգերորդ տեղին Billboard Hot 100 չարթում, որտեղ դարձել է ալբոմի և XXXTentacion ձայնագրության խոշորությամբ երկրորդ չարթային երգ։


== Նախապատմություն և թողարկում ==
XXXTentacion-ի «Don' t Cry»-ում օգտագործված վոկալը ձայնագրվել է մինչև նրա մահը՝ 2018 թվականի հունիսի 18-ին։ Մինչև համագործակցությունը, Ուեյնը չգիտեր, թե ով է XXXTentacion-ը։ Երկու երգիչների միջև համագործակցությունը տեղի է ունեցել այն բանի հետևանքով, որ Young Money Entertainment-ի նախագահ Մաք Մենն իրավունք է ձեռք բերել օգտագործել բանաստեղծությունը սեքվերնացիայի և ալբոմի ձայնային ուղրների ցանկը կազմելու ժամանակ։
Երգը թողարկվել է 2018 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Tha Carter V-ի մնացած մասի հետ միասին՝ որպես ալբոմի երկրորդ թրեք։
Լիլ Ուեյնը առաջին անգամ կենդանի երգը կատարել է 2018 թվականի դեկտեմբերի 12-ին՝ «Սթիվեն Քոլբերի հետ ուշ շոուի» ժամանակ։ Տեսահոլովակը թողարկվել է Ուեյնի YouTube ալիքում 2019 թվականի հունվարի 23-ին՝ 2018 թվականի հունիսին սպանված Tentacion-ի 21-րդ ծննդյան օրվա կապակցությամբ։


== Չարթեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ջեյդեն Մարտել

Ջեյդեն Ուեսլի Մարտել (անգլ.՝ Jaeden Wesley Martell, հունվարի 4, 2003(2003-01-04), Ֆիլադելֆիա, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան։ Առավել հայտնի է 2017 թվականին «Այն» ֆիլմում կերտած Բիլլ Դենբրոյի դերով։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 2003 թվականի հունվարի 4-ին ԱՄՆ-ի Փենսիլվանիա նահանգի Ֆիլադելֆիա քաղաքում՝ Անժել Մարտելի և Ուեսլի Լիբերերի ընտանքում։ Նրա մորական կողմից տատիկը՝ Չիսուն Մարտելը կորեուհի է։ 2011 թվականին ութ տարեկան հասակում մոր հետ տեղափոխվում է Լոս Անջելես, որտեղ նկարահանվում է մի քանի գովազդային հոլովակներում։ Իր կարիերայի առաջին վեց տարիներին նա օգտագործել է Լիբերեր ազգանունը, սակայն, 2019 թվականին նա սկսում է օգտագործել իր մոր օրիորդական ազգանունը՝ Մարտելը։
2013 թվականին Ջեյդենը «Սուրբ Վինսենթ» ֆիլմում գլխավոր դեր է կատարել։ 2017 թվականին «Այն» ֆիլմում կատարել է Բիլլ Դենբրոյի դերը, որը Սթիվեն Քինգի նույնանուն վեպի էկրանավորումն է։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմ ===


=== Հեռուստատեսություն ===


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ջեյդեն Մարտել Internet Movie Database կայքում
Երվանդ Զաքարյան

Երվանդ Սուքիասի Զաքարյան (1914, Հրազդան, Նոր Բայազետի գավառ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - 1945), հայ մանկավարժ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Երվանդ Զաքարյանը ծնվել է 1914 թվականին, Հրազդան քաղաքում։ Սովորել է Հրազդան քաղաքի № 1 միջնակարգ դպրոցում։ 1935-1936 ուսումնական տարում գերազանց գնահատականներով ավարտել է Մռավյանի անվան օրինակելի միջնակարգ դպրոցը և աշխատանքի է անցել Սևանի շրջանի Դդմաշենի դպրոցում որպես ուսմասվար և ֆիզիկայի ու մաթեմատիկայի ուսուցիչ։ Այնուհետև աշխատել է Չկալովկայում, ապա տեղափոխվել է իր ծննդավայրի՝ Հրազդանի շրջանի Ջրառատի դպրոցը։ Միաժամանակ սովորել և 1940 թվականին ավարտել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի ֆիզիկամաթեմատիկական ֆակուլտետը։
1940 թվականին Զաքարյանը զորակոչվել է զինվորական ծառայության։ Գերմանա-խորհրդային պատերազմին մասնակցել է 1941 թվականի հունիսի վերջերից մինչև 1945 թվականի հունվարի 26-ը։ Զաքարյանը մարտնչել է տարբեր ռազմաճակատներում։ Ավարտելով գնդի դպրոցը, որպես հրետանավոր, թշնամու դեմ կռվել է 229-րդ հրետանային գնդում։ Մարտերից մեկում ծանր վիրավորվել է, ապաքինվելուց հետո սովորել է հրամանատարական դասընթացներում և ավարտելուց հետո կրտսեր լեյտենանտի կոչումով մեկնել ռազմաճակատ։ Հյուսիսային Կովկասում նորից ծանր վիրավորվել է և փոխադրվել հոսպիտալ։ 1942 թվականին ծառայել է Ադրբեջանական ԽՍՀ-ում, մասնակցել ռազմաճակատ ուղարկվող զորամասերի նախապատրաստմանը։ 1942 թվականի վերջերին, զորամասերից մեկի հետ ինքն էլ նորից մեկնել է ռազմաճակատ։
1943 թվականին մարտերում ցուցաբերած խիզախության համար Զաքարյանը պարգևատրվել է «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով։ 1943 թվականի դեկտեմբերին վիրավորվել է, բուժվելուց հետո երկրորդ անգամ սովորել է հրամանատարական դասընթացներում և ավագ լեյտենանտի կոչումով (1944) մեկնել է 3-րդ Բելոռուսական ռազմաճակատ. սկզբում դասակի, ապա վաշտի հրամանատար ծառայել է 329-րդ գվարդիական դիվիզիայում։ Հրամանատարությունը բարձր է գնահատել Երվանդի խիզախությունն ու հնարամտությունն, նրան շնորհել է կապիտանի կոչում։ 1945 թվականի հունվարին կապիտան Զաքարյանը ծառայել է 173-րդ դիվիզիայի 1313-րդ հետևակային գնդում։ Կռվել է Արևելյան Պրուսիայում, որտեղ էլ 1945 թվականին զոհվել է թշնամու գնդակից։


== Պարգևներ ==
«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ


== Ծանոթագրություններ ==
Օլեգ Աֆանասև

Օլեգ Լվովիչ Աֆանասև (ռուս.՝ Олег Львович Афанасьев, հուլիսի 4, 1937(1937-07-04), Դոնի Ռոստով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս գրող, արձակագիր, հրապարակախոս: Ռուս գրողների միության անդամ (1991):


== Կենսագրություն ==
Օլեգ Աֆանասևը ծնվել է 1937 թվականին Դոնի Ռոստովում: Մանկությունն անցել է նախապատերազմական և պատերազմական տարիների միջով: Ռմբակոծություններ, պայթեցված շինություններ, էշելոններ, սով, աղքատություն, ցուրտ և ոչնչացում` Հայրենական պատերազմի  այս ողբերգական տեսարանները դրոշմվել են նրա հիշողության մեջ և իրենց գեղարվեստական արտացոլումն են գտել Աֆանասևի բազմաթիվ ստեղծագործություններում: Ավարտել է ավագ դպրոցը, աշխատել Ռոստովի ձեռնարկություններում որպես խառատ, էլեկտրաեռակցող, շինարար: Որպես արձակագիր հրապարակվել է 1980 թվականից:


== Ստեղծագործական ուղի ==
«Ստենդ» պատմվածքն առաջին անգամ հրատարակվել է Ռոստիզդատի «Ծաղիկներ բետոնի վրա» կոլեկտիվ հավաքածուում (1980): Հետագա տարիներին «Դոն», «Երիտասարդ գվարդիա», «Ավրորա» ամսագրերը տպագրում են Աֆանասևի «Հեռավոր եզերքում», «Փոթորկի միջով» վեպերը, «Բախտավորը» պատմվածքը: Հրապարակումները ճանաչում են գտնում ոչ միայն ընթերցողների շրջանակում, այլ նաև տեղական և կենտրոնական մամուլում, գրական թերթերում, այլ պարբերականներում:
Աֆանասևը մի քանի պիեսների հեղինակ է:


== Մրցանակներ ==
«Ковчег» ամսագրի մրցանակի դափնեկիր (2007)


== Ստեղծագործություններ ==
Годы взрастания. - М.: Молодая гвардия, 1987.
Праздник по-красногородски. - Ростов-на-Дону, Ростиздат, 1990.
Праздник по-красногородски, или Легкая жизнь. - М.: Молодая гвардия, 1991.
Тихий Ростов-Дон. - Торонто, Канада, Booklandpress, 2007.
Праздник по-красногородски. - Торонто, Канада, Booklandpress, 2009.
Под монументом: Пьеса. -Таганрог, Нюанс, 2010.
Рождение червя по имени Антон Ященко: Рассказ. -Таганрог, Ню-анс, 2010.
Юрка Лютик: Повесть. В 2 кн. - Таганрог, Нюанс, 2010.
Афганец: Рассказы. - Таганрог, Нюанс, 2011.


== Գրականություն ==
Дон литературный. Писатели России. Шолоховский край. XIX—XXI вв.:справ. изд., Сост. Губанов Г. — Ростов н/Д, 2006. — 512 с. ISBN 5-481-00623-5.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Афанасьев Олег Львович
Первое разрушение града
Афанасьев Олег Львович:Проза
Ռեուտինսկի գյուղական խորհուրդ (Կրոլեվեցկի շրջան)

Ռեուտինսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Реутинська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռեուտինսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1092 մարդ։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Պոոցի

Պոոցի (էստ․՝ Pootsi), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Տիստամաա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 75 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կոժայ-Իկսկիե Վերշինի

Կոժայ-Իկսկիե Վերշինի (ռուս.՝ Кожай-Икские Вершины, բաշկիրերեն՝ Кожай-Ыкбашы չուվաշերեն՝ Ахпуç), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիժբուլյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 286 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու շքանշաններ

Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ եկեղեցու շքանշաններ, շքանշաններ, որոնք սահմանել է Հայ առաքելական եկեղեցին։
Հայ առաքելական եկեղեցին սահմանել է պատվո բարձրագույն «Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ» և պատվո բարձր «Սուրբ Սահակ-Սուրբ Մեսրոպ»
ու «Սուրբ Ներսես Շնորհալի» շքանշանները։


== Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ շքանշան ==
«Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ» պատվո բարձրագույն շքանշանը հաստատվել է 1919 թվականին՝ Գևորգ Ե Սուրենյանց Ամենայն հայոց կաթողիկոսի օրհնությամբ։ Շնորհվում է Ամենայն հայոց կաթողիկոսի սրբատառ կոնդակով՝ հանուն Հայաստանյայց առաքելական Սուրբ եկեղեցու և Մայր աթոռՍուրբ էջմիածնի՝ ի նշանավորումն մեծ բարերարությունների, որոնք մատուցվում են Հայոց եկեղեցուն, հայ ժողովրդին և Հայաստան աշխարհին։
Շքանշանը պատրաստվում է ոսկուց և զարդարվում փոքրիկ ադամանդներով (50 x 40 մմ)։ Աջ և ձախ կողմերից երիզված է դափնու և կաղնու ճյուղերով, որոնց մեջ՝ վերին հատվածում, Ամենայն հայոց կաթողիկոսի խորհրդանշանն է՝ խույրով, խաչ-գավազանով, հովվական (եպիսկոպոսական) գավազանով, կոնքեռով և եմիփորոնով (ծայրերին գրվում են ժամանակի հայրապետի անվան սկզբնատառերը՝ «Գ» և «Բ», (Գարեգին Բ)։ Իսկ ներքին հատվածի կենտրոնական մասում Սուրբ էջմիածնի Մայր տաճարն է՝ Արարատ լեռան համապատկերին՝ «Սուրբ էջմիածին» մակագրությամբ։


== Սուրբ Սահակ-Սուրբ Մեսրոպ շքանշան ==
«Սուրբ Սահակ-Սուրբ Մեսրոպ» պատվո բարձր շքանշանը հաստատվել է 1978 թվականին՝ Վազգեն Ա Պալճյան Ամենայն հայոց
կաթողիկոսի օրհնությամբ։ Շնորհվում է Ամենայն հայոց կաթողիկոսի սրբատառ կոնդակով՝ հանուն Հայաստանյայց առաքելական Սուրբ եկեղեցու և Մայր աթոռ Սուրբ  Էջմիածնի՝ գիտության, կրթության, գրականության, մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառներում մատուցված նշանակալի ծառայությունների համար։
Շքանշանը (50 x 42 մմ) պատրաստվում է արծաթից և ոսկեջրվում։ Բոլորաձև զարդագոտին ավարտվում է մի երիզով, որի վրա գրված է «Սուրբ Սահակ-Սուրբ Մեսրոպ»։ Շքանշանի աջ և ձախ կողմերում դիմահայաց կանգնած են Սուրբ Սահակ Պարթև հայոց կաթողիկոսը և Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոցը՝ 2 ձեռքերով բռնած Սուրբ Գիրքը, որի բացված էջերին պատկերված են հայկական այբուբենի «Այբ» և «Բեն» տառերը։ Ներքին հատվածի կենտրոնական մասում Սուրբ Էջմիածնի Մայր տաճարն է՝ Արարատ լեռան համապատկերին։


== Սուրբ Ներսես Շնորհալի շքանշան ==
«Սուրբ Ներսես Շնորհալի» պատվո բարձր շքանշանը հաստատվել է 1978 թվականին՝ Վազգեն Ա Պալճյան Ամենայն հայոց
կաթողիկոսի օրհնությամբ։ Շնորհվում է Ամենայն հայոց կաթողիկոսի սրբատառ կոնդակով՝ հանուն Հայաստանյայց առաքելական Սուրբ եկեղեցու և Մայր աթոռ Սուրբ Էջմիածնի՝ գնահատումն բազմամյա բեղմնավոր աշխատանքի, որ կատարվում է Մայր աթոռ Սուրբ էջմիածնի, նվիրապետական աթոռների, ՀՀ-ում և Սփյուռքում գործող Հայաստանյայց եկեղեցիների և եկեղեցական կազմակերպությունների պայծառացման համար։
Շքանշանը (50 x 40 մմ) պատրաստվում է արծաթից և ոսկեջրվում է։ Կենտրոնում Սուրբ Էջմիածնի Մայր տաճարն է՝ Արարատ լեռան համապատկերին։ Աջ և ձախ կողմերից երիզված է ոլորված բուսազարդ գոտիով, որի վերին մասում աղավնակերպ և լուսաճառագայթարձակ Սուրբ Հոգին է, իսկ ներքևում՝ գլուխները հետ շրջած 2 արծիվ։ Զարդագոտին ավարտվում է ժապավենով, որի վրա գրված է՝ «Սուրբ Ներսես Շնորհալի»։
Անդլար

Անդլար (ֆր. Andelarre), Ֆրանսիայի համայնք, որը գտնվում է Ֆրանշ Կոնտե շրջանում։ Դեպարտամենտ՝ Վերին Սոն։ Մտնում է Արևմտյան Վեզուլի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդը 70019-ն է։


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը գտնվում է Փարիզից մոտ 320 կմ դեպի հարավ-արևելք, Բեզանսոնից 40 կմ հյուսիս և Վեզուլից՝ 6 կմ հարավ-արևմուտք։
Համայնքի տարածքի կեսը ծածկված է անտառներով։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 119 մարդ։


== Ադմինիստրացիա ==


== Տնտեսություն ==

2010 թվականի շրջանում 72 մարդ է աշխատունակ եղել (15-64 տարեկան), 45 մարդ եղել է տնտեսապես ակտիվ, 27-ը՝ ակտիվ չէին (տնտեսական ակտիվության ցուցանիշը՝ 62,5 %, 1999 թվականին եղել է 76,1 %)։ 45 ակտիվ բնակչից 44 մարդ աշխատում է (26 տղամարդ և 18 կին), 1 մարդ գործազուրկ է։ 27 պասիվ մարդկանցից 9-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 16-ը` կենսաթոշակառուներ, 2-ը պասիվ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Андлар» (ֆրանսերեն)։ Վերցված է 2014-02-2 
«Андлар» (ֆրանսերեն)։ www.linternaute.com։ Վերցված է 2014-08-03 
«Андлар» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-02-18-ին։ Վերցված է 2014-02-2
Խստագույն խնայողության քաղաքականություն

Խստագույն խնայողության քաղաքականություն (նաև՝ տնտեսման քաղաքականություն, խստագույն տնտեսման քաղաքականություն), երկրի պետական ապարատի վարած բյուջետային քաղաքականության տարատեսակներից մեկը, երբ այդ երկիրն ապրում է ֆինանսատնտեսական ծանր ժամանակներ՝ ճգնաժամ, լճացում, ետընթաց։ Որպես կանոն՝ այդպիսի կուրս վարվում է ի պատասխան տնտեսության մեջ ի հայտ եկած այնպիսի բացասական երևույթների, ինչպես՝ գերարտադրությունը (օրինակ՝ 1980-ական թվականներին Ռումինիայի Սոցիալիստական Հանրապետությունում իրականացված խստագույն տնտեսման քաղաքականությունը), ինչպես նաև վերավարկավորման ճգնաժամը, բյուջեի դեֆիցիտը (պակասուրդը) և/կամ ընթացիկ հաշիվների հետ տարվող օպերացիաների կտրուկ նվազումը (օրինակ՝ 2008 թվականից հետո տեղի ունեցած եվրոպական պարտքային ճգնաժամը)։
Խստագույն խնայողության քաղաքականությունն առաջին հերթին արտահայտվում է բյուջետային ոլորտի աշխատողների աշխատավարձերի ու սոցփաթեթների կրճատմամբ, թոշակների ու սոցիալական կողմնորոշում ունեցող այլ ծրագրերի կրճատմամբ և զուգահեռաբար՝ հարկերի հավաքագրման ծավալների ավելացմամբ։ Ներկայումս վարվող ազատ սպառման տնտեսական համակարգում խստագույն խնայողության քաղաքականությունն իր ամբողջության մեջ համարվում է ճգնաժամային երևույթների դեմ պայքարի ոչ արդյունավետ միջոց, քանի որ երկրի տնտեսությունը փաստացի հասցնում է  մշտական «դեֆլյացիոն պարույրի» վիճակի։ Այդուհանդերձ՝ հաճախ, ելնելով ոչ թե ֆինանսատնտեսական, այլ քաղաքական հաշվարկներից, շարունակում են գործադրել խստագույն խնայողության քաղաքականություն, երբեմն էլ ադպիսի քաղաքականություն է փաթաթվում, պարտադրվում այն երկրներին, որոնք կորցրել են վերահսկողությունն իրենց ֆինանսների նկատմամբ։ Նման դեպքերում մեծամասամբ որպես հիմնավորում նշվում է երկրի բյուջեի պակասուրդը (դեֆիցիտը) նվազեցնելու, ինչպես նաև՝ եվրոպական միասնական արժույթը՝ եվրոն պահպանելու ձգտումը։ Ընդ որում՝ խստագույն խնայողության քաղաքականությունը երբեմն համադրվում է այլ «պատժամիջոցների» հետ. օրինակ՝ անհատական բանկային հաշիվների էքսպրոպրիացիա պետության կողմից (բանկային հաշիվների սառեցում, կապիտալի արտահանման սահմանափակում և այլն, ինչպես տեղի ունեցավ 2012-2013 թվականներին կիպրոսյան ֆինանսական ճգնաժամի ընթացքում)։ 
Այնպիսի իրավիճակներում, երբ խստագույն խնայողության քաղաքականության ետևում կանգնած են լինում որոշակի քաղաքական շրջանակներ, հնարավոր է դառնում հակակառավարական տրամադրությունների աճը, որոնք հաճախ ուղղված են լինում ոչ միայն քաղաքական գործիչների որոշակի շրջանակի, այլև այն պետությունների դեմ, որոնց ներկայացուցիչներն են այդ գործիչները (օրինակ՝ հակագերմանական տրամադրությունների աճը Հունաստանում և Կիպրոսում)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ուրալի լեռնաշղթայի լեռնային գործարանների գլխավոր պետի տուն

Ուրալի լեռնաշղթայի լեռնային գործարանների գլխավոր պետի տուն (ռուս.՝ Дом Главного начальника горных заводов Хребта Уральского), դաշնային նշանակության հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության Եկատերինբուրգ քաղաքում, որը գտնվում է Բանվորական երիտասարդության առափնյա փողոց, 3 հասցեով։ Կառուցվել է XIX դարի առաջին երեսնամյակում ճարտարապետ Միխայիլ Պավլովիչ Մալախովի կողմից։


== Նկարագրություն ==
Եռահարկ սյունավոր նախամուտքով և կիսահարկով երկհարկանի տան գլխավոր ճակատը նայում է լճակին։ Առաջին հարկի բարձրության վրա կոպտատաշ քարից կառուցված սյունավոր կամարաշար է։ Երկրորդ հարկի մակարդակով սյունավոր նախամուտքն ունի հոնիական կամարաշարի տեսք։ Կիսահարկը զարդարված է սյունավոր նախամուտքի երրորդ հարկով` կորնթական բարակ սյունակներով։ Սյունավոր նախամուտքն ավարտվում է եռանկյունաձև ճակտոնով։ Շենքի երկու կողմերում համաչափ տեղադրված դարպասները ստեղծում են ամբողջական հորինվածք։


== Պատմություն ==

Ինչպես և Ռաստորգուևների-Խարիտոնովների առանձնատան դեպքում, Մալախովը սկսել է ոչ դատարկ տեղից։ Բերգ-տեսուչ Բուլգակովի վաղուց կառուցված դղյակին նա հավելել է միջնահարկ, սյունավոր նախամուտք և դարպաս, բայց, շնորհիվ նրա միջամտության, սովորական շինությունը վերածվել է ճարտարապետության գլուխգործոցի։
Գրեթե 20 տարի` 1837-1856 թվականներին այդ տան սեփականատերն է եղել գեներալ Վլադիմիր Անդրեևիչ Գլինկան։ Գլխավոր պետի նստավայրում կանգ են առել ապագա կայսր Ալեքսանդր II-ը և նրա դաստիարակը` ռուս հայտնի բանաստեղծ Վասիլի Ժուկովսկին։ Անցնելիս այս տանը կանգ է առել հանգուցյալ դեկաբրիստ Վիլհելմ Կյուխելբեկերի ընտանիքը։ Գեներալ Գլինկայի հատուկ հանձնարարականների պաշտոնյա էր ծառայում դեկաբրիստ Ֆեոդոր Վիշնևսկին։
Ուրալի լեռնաշղթայի լեռնային գործարանների գլխավոր պետի նստավայրն այստեղ գտնվել է մինչև 1917 թվականը։ Հեղափոխությունից հետո որոշ ժամանակ շենքում աշխատել են Բանվորների պատգամավորների շրջանային և մարզային խորհուրդները։
Այժմ շենքում գործում է մարզային № 2 հիվանդանոցը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Образование Урала Archived 2018-06-15 at the Wayback Machine.
Աշոտ Խաչատրյան (այլ կիրառումներ)

Աշոտ Խաչատրյան անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց՝

Աշոտ Հայկի Խաչատրյան, հայ պետական գործիչ։
Աշոտ Սուրենի Խաչատրյան, հայ ֆուտբոլիստ։
Աշոտ Վանիկի Խաչատրյան, հայ նկարիչ։
Աշոտ Բոգդանի Խաչատրյան, հայ փիլիսոփա։
Աշոտ Ժուլվեռնի Խաչատրյան, հայ ֆիզիկոս-տեսաբան։
Պերվոմայսկոե (գյուղ, Մաշևկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊերվոմայսկոեՊերվոմայսկոե (ուկրաիներեն՝ Первомайське), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Մաշևկայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Խրուշչյով, Կրեմգես։
2001 թվականի տվյալներով Պերվոմայսկոե գյուղում բնակվում էր 237 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1736 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 136,52 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լոկնյա (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼոկնյաԼոկնյա (ուկրաիներեն՝ Локня), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լոկնյա գյուղում բնակվում էր 309 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ցիեզար

Ցիեզար  (գերմ.՝ Ziesar [tsiˈeːzaʁ]), կոմունա Գերմանիայի Բրանդենբուրգ հողատարածքում։
Գտնվում է Պոտսդամ Միթելմարկ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 2553 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 67,47 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 12 069 696։
Կոմունան ներառում է 3 գյուղական շրջան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ