Նատալյա Գուսևա

Նատալյա Եվգենևնա Գուսևա (ռուս.՝ Ната́лия Евге́ньевна Гу́сева, փետրվարի 15, 1972(1972-02-15), Զվենիգորոդ, Մոսկվայի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ) 1980-ական թվականների խորհրդային կինոյի կինոդերասանուհի։ Նրա խաղացած ամենահայտնի դերը եղել է մանկական հինգ մասից բաղկացած Հյուր ապագայից
հեռուստաֆիլմում։ Նա խաղացել է նաև հայտնի Ալիսա Սելեզնյովան դերը, իսկ ռեժիսորը եղել է Պ.Արսենովան։ 1983-1988 թվականներին նկարահանվել է հինգ գեղարվեստական ​​ֆիլմերում։ 1994 թվականից եղել է պրոֆեսիոնալ կենսաքիմիկոս, իմունոբիոլոգիական պատրաստուկների արտադրության ղեկավար։ 2008 թվականին, քսանամյա դադարից հետո, մասնակցել է մի քանի կինոնկարների և հեռուստատեսային նախագծերի։


== Կենսագրություն ==
Նատալյա Եվգենևնա Գուսեևան ծնվել է 1972 թվականի փետրվարի 15-ին Զվենիգորոդ քաղաքում։ Հայրը՝ Եվգենի Ալեքսանդրովիչ Գուսեևը եղել է էլեկտրոնիկայի արդյունաբերության օպերատոր, իսկ մայրը՝ Գալինա Մակարովնա Գուսեևան, բժիշկ-թերապևտ։ 1979 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի № 692 միջնակարգ դպրոցի առաջին դասարան։ 1983 թվականին նրա դպրոց է եկել Մ.Գորկի կինոստուդիայի օգնականը, ով փնտրում էր լավ, գեղարվեստական ունակություններով օժտված երեխաների։ Նատաշան ընտրվում է նրա կողմից և ստանում է լսումների հրավեր։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
Նատաշայի առաջին կինոնկարը դպրոցական աղջկա դերն էր Վտանգավոր մանրուքներ (1983) մանկական կարճամետրաժ ֆիլմում, որը նկարահանվել էր երեխաներին ճանապարհային կանոնների մասին կրթելու համար։ Իր դերի ձայնային դերասանության վրա Նատաշան գրավել է Պավել Արսենովի օգնականին, ով աղջիկ էր փնտրում Ալիսա Սելեզնևայի դերի համար Հյուր ապագայից հեռուստաֆիլմում խաղալու համար։ Արսենովին հանդիպելիս Նատաշան այնքան ոգևորված էր, որ անվանելով իր ծննդյան տարին շփոթմունքից 1972 թվականի փոխարեն անվանեց 1872 թվականը։ Համամիութենական հանրաճանաչ Նատաշան խաղաց պիոներ դպրոցական Ալիսա Սելեզնևայի դերը Հյուր ապագայից ֆիլմում, 1984 թվականին։ Այս դերը Նատաշային դարձրեց ծայրաստիճան սիրված (երկրպագուների նամակները Նատաշային էին ուղարկում նույնիսկ Խորհրդային Միության սահմաններից դուրս), բայց նա դեռևս պատրաստ չէր, որ մեծ փառքի էր արժանացել։ Որոշ ժամանակ Նատաշան կեցվածքի հետ խնդիրներ ուներ, քանի որ քայլում էր գլուխը իջեցրած, որպեսզի երկրպագուները չգտնեն նրան։ Նա կինոկարիերայի ընթացքում խաղաց ևս երեք ֆիլմերում՝ 1986 թվական Դարի մրցավազք, 1987 թվական Մանուշակագույն գնդակ և  1988 թվական Տիեզերքի կամք։ Սակայն նրանք այնպիսի հաջողության չհասան, ինչպես Հյուրն ապագայից ֆիլմը։


== Հետագա տարիներ ==
Նատալյայի կինոկարիերան ավարտվեց այդ երեք ֆիլմերում խաղալուց հետո։ 1989 թվականին նրան առաջարկեցին խաղալ Ավարիան՝ ոստիկանի դուստրը քրեական դրամայում Վալերի Նիկոլաևի գլխավոր դերը, բայց քանի որ սյուժեն բռնության տեսարաններ էր պարունակում, Նատալյան մերժեց առաջարկը՝ չցանկանալով ոչնչացնել Ալիսա Սելեզնյովայի պայծառ, անարատ կերպարը։ Հետագայում նա կինոնկարում խաղալու ևս մի քանի առաջարկ է ստացել, բայց հրաժարվել է, քանի որ նրան առաջարկել են դերեր ֆիլմերում, որոնք, պարունակել են նոր ռուսական տեսարաններ։ Նատալյան երբեք չի երազել դառնալ պրոֆեսիոնալ դերասանուհի, քանի որ մանկուց սիրում էր կենսաբանությունը և ֆիլմերում նկարահանումը համարում էր մանկական արկածախնդրություն։ Երիտասարդության տարիներին, ինչպես սովետական ​​դպրոցականների մեծ մասը, նա երեխաների պիոներական կազմակերպության և կոմսոմոլի անդամ էր։


== Ուսումնական գործունեություն ==
Նատալյան 1989 թվականին ավարտել է դպրոցը և ընդունվել Մոսկվայի նուրբ քիմիական տեխնոլոգիայի  պետական ինստիտուտի կենսատեխնոլոգիայի բաժինը, որն ավարտել է 1994 թվականին։ Դրանից հետո նա աշխատել է Գամալեյի համաճարակաբանության և մանրէաբանության ազգային հետազոտական ​​կենտրոնում՝ որպես գիտական աշխատող։ Նատալյան վարակիչ հիվանդությունների բնագավառում ախտորոշիչ ընկերության ղեկավարներից մեկն էր, որը մշակում և արտադրում էր ֆերմենտային իմունային հետազոտության համակարգեր մի շարք վարակային հիվանդությունների ախտորոշման համար։ 2007 թվականին ՆՏՎ ռուս.՝ НТВ հեռուստաալիքի Գլխավոր հերոս հեռուստածրագրում թողարկվեց Նատաշա Գուսեևա, Ալիսը չափահաս դարձավ։ Այդդեղ պատմվում էր Նատալյայի Հյուր ապագայից ֆիլմի և այլ երիտասարդ դերասանների ճակատագրի և 1980-ականների սերնդի համար ֆիլմի դերի և «ալիսոմանիա» մշակութային ֆենոմենի մասին։ 2009 թվականին Նատալյան կարճ ժամանակով վերադարձել է կինոթատրոն՝ բարձրաձայնելով Ալիսայի ծննդյան օրը մուլտֆիլմի դերերից մեկը և խաղացել է էպիզոտիկ դեր Ձուլում հեռուստասերիալում (2-րդ սեզոնի 5-րդ սերիա)։ Ներկայումս՝ 2017-ի մայիսի դրությամբ, Նատալյան չի աշխատում։ Նա ամբողջովին նվիրվել է իր կրտսեր դստերը և ընտանիքին։


== Անձնական կյանք ==
Նատալյայի առաջին ամուսինը՝ (1993—2001) Դենիս Անատոլևիչ Մուրաշկևիչը, ծնվել է 1969 թվականի հունվարի 28-ին։ Նա սիրահարվել է Նատալյային, երբ նրան առաջին անգամ տեսել է 1987 թվականի նոյեմբերին, երբ հյուրընկալվել էին Մինսկում։ Նա ծանոթանում է 15 ամյա աղջկա հետ, որը այնտեղ էր եկել տատիկի հետ։ Դենիսը հեռուստացույցի տակի մի տուփով մտնում է Նատալյայի սենյակ, փաթաթված սավանի մեջ և առանց արտաքին հագուստի, դուրս է գալիս տուփից և նրանք ծանոթանում են։ 1993 թվականին նրանք ամուսնանում են, իսկ 2001 թվականին բաժանվում, բայց Նատալյան պահում է իր ամուսնու ազգանունը։ Դենիս Մուրաշկևիչը բելառուսական Սվոյ Կրուգ հեռուստաընկերության մասնաճյուղի ղեկավար էր։
Աղջիկը՝ Ալեսյա Դենիսովնա Մուրաշկևիչը, ծնվել է 1996 թվականի դեկտեմբերի 16-ին։ Դենիսը առաջարկել է աղջկա անունը Զաբավա դնել, իսկ նրա մայրը՝ Գրետա Գենադևնան՝ Ալիսա։ Բայց Նատալյան երկու անուններին միաժամանակ դեմ էր։ Ալեսյան ավարտել է քոլեջը  և ստացել ռեժիսորի որակավորում։ 2018 թվականին նա պատրաստել է Բարև Անդրեյ ծրագրի ռեպորտաժը մետրոյում, որտեղ նա հարցնում էր մարդկանց Հյուրը ապագայից ֆիլմի մասին։
Երկրորդ ամուսինը եղել է Սերգեյ Լվովիչ Ամբինդերը, ով ծնվել է 1975 թվականի ապրիլի 6-ին։ Նա դիզայներ էր, Ռուսֆոնդ բարեգործական հիմնադրամի գեղարվեստական ​​ղեկավար իր հոր ՝ Լև Սերգեևիչ Ամբինդերի գլխավորությամբ։
Աղջիկը՝ Սոֆիա Սերգեևնա Ամբինդերը, ծնվել է 2013 թվականին։


== Ֆիլմագրություն ==


== Հեռուստատեսություն ==
5.02.2008 թվական, Թող խոսեն թոք-շոու ռուս.՝ Пусть говорят
08.12.2018 թվական, Բարև Անդրեյ ռուս.՝ Привет, Андрей!, Հյուր ապագայից ռուս.՝ Гостья из будущего
2016 թվական, Գլխավոր հերոս НТВ ռուս.՝ Главный герой
Ամանորա համերգ Ինտերում


== Գիտական ​​հրապարակումներ ==
Исаченков В. А., Шип О. П., Кулиш М. А., Мурашкевич Н. Е. «Использование реактивов цветной фотографии в анализах, основанных на детекции пероксидазных реакций» // Биотехнология. — 1995. — № 5—6. — С. 36—40.


== Տես նաև ==
Аллея имени Алисы Селезнёвой — рябиновая аллея в Москве на территории парка Дружбы, посвящённая Алисе Селезнёвой.


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Добро пожаловать на страницу Наташи Гусевой !»։ natashaguseva.narod.ru։ Վերցված է 2021-07-09 
«Гостиная Алисы.»։ www.mielofon.ru։ Վերցված է 2021-07-09 
«Романтики.ру - “Гостья из будущего” - фан.клуб»։ web.archive.org։ 2007-11-21։ Արխիվացված է օրիգինալից 2007-11-21-ին։ Վերցված է 2021-07-09 
«Главный герой - Наташа Гусева :: Вы смотрите канал: Falcon39 :: :: Видео на RuTube -»։ web.archive.org։ 2011-03-16։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-03-16-ին։ Վերցված է 2021-07-09 
yagazeta։ «Web-журнал "Газета Я": Наталья Гусева: «Я никогда не мечтала о сцене и славе»»։ web.archive.org (ռուսերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-03-04-ին։ Վերցված է 2021-07-09 
«Брак «Гостьи из будущего» разрушил друг семьи»։ Новолитика (ru-RU)։ 2012-02-24։ Վերցված է 2021-07-09