armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ժողովածու (2252)

Ժողովածու (2252), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2252 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում Անտրիաս գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Հովհան աբեղան։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 19,7X14,7 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 336 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է մագաղաթի վրա՝ լատիներենով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ սրճագույն կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 21ա։


== Բովանդակություն ==
Քարոզք (Ղուկ․ Կեղեցի, անանունք)։
Հարցմունք վասն մեղաց։
Վահրամայ հարցմունք և պատասխանիք ի գիրս Ծննդոց։
Պատմութիւն Յեսուայ, Եղիայի, այլ։
Ի Կանոնդրոց Հայոց։
Քանի են հերձուածողք։
Ի խրատուց Հովհ, Երզնկացւոյ։
Յընդհանրական թղթոյն Ներս․ Խնորհալւոց։
Դարագլուխ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սովետսկի խուդոժնիկ (հրատարակչություն)

«Սովետսկի Խուդոժնիկ» (ռուս.՝ Советский художник - «Սովետական նկարիչ»), ԽՍՀՄ նկարիչների միության (1946-1964 թվականներին՝ ԽՍՀՄ նկարիչների միության կազմկոմիտեի, 1964-1969 թվականներին՝ ԽՍՀՄ Մինիստրների խորհրդի մամուլի կոմիտեի) հրատարակչություն (Մոսկվա)։
Տարեկան թողարկել է ավելի քան 1200 անուն տարբեր հրատարակություններ՝ ալբոմներ, գեղարվեստական վերատպություններ, բացիկներ, արվեստի հարցերին նվիրված աշխատություններ, ալբոմ-մենագրություններ ժամանակակից նկարիչների մասին («Մեր դարի վարպետները» շարքը), կատալոգներ, գեղարվեստական ազդագրեր և այլն։
Կոլուվեռե ամրոց

Կոլուվեռե ամրոց (էստ․՝ Koluvere linnus, ռուս.՝ Замок Лоде, գերմ.՝ Schloss Lohde), նաև՝ Կոլուվեռեի եպիսկոպոսական ամրոց (էստ․՝ Koluvere piiskopilinnus), ամրոց արևմտյան Էստոնիայում՝ Լյաենեմաա նահանգի Կոլուվեռե բնակավայրում։


== Պատմություն ==
Ամրոցի կառուցման վերաբերյալ ճշգրիտ փաստեր չկան։ Ընդունված է համարել, որ ամրոցը կառուցվել է Լոդե տոհմի կողմից 13-րդ դարի վերջերին։ 1439 թ. այն անցել է Սաարե-Լյաենեմայան (գերմ.՝ Ösel-Wiek, նաև՝ Էզելյան) եպիսկոպոսությանը և դարձել է եպիսկոպոսի հիմնական նստավայրերից մեկը։ Լիվոնյան պատերազմի տարիներին Կոլուվեռե ամրոցի մոտակայքում 1573 թ. շվեդական ու ռուսական զորքերի միջև տեղի է ունեցել ճակատամարտ, որ կոչվել է Լոդեի ճակատամարտ։ Այդ ճակատամարտում շվեդներն ունեին թվական գերազանցություն, ու նրանք էլ հաղթանակ են տարել։
1560 թ. ծագած ապստամբության ժամանակ գյուղացիները, ըստ տարածված կարծիքի, փորձել են հարձակմամբ գրավել ամրոցը։
1646-1771 թթ. ամրոցը պատկանել է ֆոն Լեվենների ընտանիքին։ Այդ ժամանակ այն այլևս ռազմական կարևոր նշանակություն չուներ և օգտագործվում էր սոսկ որպես արիստոկրատական բնակավայր։ 1771 թ. ամրոցն անցավ Գրիգորի Օռլովի ձեռքը, որից հետո դարձավ Եկատերինա II կայսրուհու սեփականությունը։ 1786 թ. կայսրուհին Կոլուվեռե ամրոցում տեղավորեց Ավգուստա Բռաուշվեյգ-Վոլֆենբյուտելսկայա դքսուհուն, որ խնդրել էր իրեն ապահով տեղ ուղարկել, որպեսզի հեռու լինի բռնակալ ամուսնուց՝ Վյուրտեմբերգի արքա Ֆրեդերիկ I-ից։ Ավգուստան մահացավ 23 տարեկան հասակում չբացահայտված հանգամանքներում։ 1797 թ. Պավել I կայսրն ամրոցը նվիրեց Ֆրեդերիկ Վիլհելմ ֆոն Բուկսգեվդենին, որի ժառանգների տիրապետության տակ ամրոցը մնաց մինչև 1919 թ.։
1924-2001 թթ. Կոլուվեռեի ամրոցն օգտագործվում է բարեգործական տարբեր կազմակերպությունների կողմից։


== Ճարտարապետություն ==
Ամրոցը կառուցվել է արհեստական կղզյակի վրա՝ Լիիվի գետի վրա։ Բարձր, քառանկյունաձև աշտարակը պատկանել է ամրոցի հնագույն հատվածին և կառուցվել է, ամենայն հավանականությամբ, 13-րդ դարի սկզբում, ինչը վկայում է, որ այն Էստոնիայի հնագույն աշտարակներից մեկն է։ Հրազենային զենքերի կատարելագործման հետևանքով առաջացել է պաշտպանական նոր կառույցների անհրժեշտություն, և 16-րդ դարում կառուցվել է մեծ, շրջանաձև կանոնավոր աշտարակը։ Մոտավորապես այդ ժամանակ է Կոլուվեռե ամրոցի քարերից մեկին քանդակվել Սաարե-Լյաենեմայան շրջանի եպիսկոպոս Ռեինհոլդ ֆեն Բուքսհոեվեդենի զինանշանը (1532-1541)։
Ամրոցի՝ ֆոն Լեվենների ընտանիքին պատկանելու ժամանակամիջոցում ամրոցը կորցրել էր իր ռազմական նշանակությունը, և բնակիչներն այն վերակառուցել են հարմարավետ բնակության համար։ 1770-ական թթ. ամրոցի ինտերիերը զարդարել են Ռոկոկո ոճով, իսկ ավելի ուշ՝ 19-րդ դարում, նոր-գոթական ոճով։
Գլխավոր մասնաշենքին կից օժանդակ կառույցների շինությունը կատարվել է այդ ընթացքում։ Կառուցվել են ախոռներ, էլեկտրակայան։ Պարտեզում ստեղծվել են լճակներ, տաղավար, կամուրջ (19-րդ դար)։
Մի քանի անգամ կրակը վնասել է ամրոցը, դրանցից առավել ավերիչ են եղել 1840, 1905 և 1963 թթ. հրդեհները, սակայն մինչև օրս ամրոցը կանգուն է և համարվում է էստոնական ճարտարապետության լավագույն կոթողներից մեկը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Հին կայքը
Կոլուվեռե
Ժամագիրք

Ժամագիրք կամ Աղոթամատույց, քրիստոնեական եկեղեցու հնագույն ծիսական մատյաններից, եկեղեցական արարողակարգին և տոներին պատշաճեցված աղոթքների, հոգևոր երգերի, քարոզների ժողովածու։


== Կազմում ==
Հայոց ժամագրքի կազմավորումը վերագրվում է հինգերորդ դարի սուրբ հայրերին՝ Սահակ Ա Պարթևին, Մեսրոպ Մաշտոցին, Գյուտ Ա Արահեզացուն, Հովհաննես Ա Մանդակունուն, հետագա դարերի հեղինակներից՝ Ներսես Շնորհալուն։
Ժամագրքի որոշ հատվածներ պատկանում կամ վերագրվում են նաև Թովմա առաքյալին, Գրիգոր Ա Լուսավորչին, Գրիգոր Նարեկացուն, Հովհաննես Սարկավագին, Գրիգոր Տաթևացուն, Թովմա Մեծոփեցուն և այլոց։


== Հայոց ժամագիրք ==
Հայոց ժամագիրքը, չնայած քրիստոնեական այլ եկեղեցիներում կիրառվող համանման մատյանների՝ հատկապես հունականի հետ ունեցած ընդհանրություններին, մի շարք առումներով խիստ ինքնատիպ նկարագիր ունի։ Դրանում առանձնապես մեծ դեր ունեն հայ հեղինակներին պատկանող հատվածները։ Հայ Եկեղեցին կիրառել է ժամագրքի երկու դրսևորում՝ ժամագիրք և Մայր ժամագիրք (Ատենի). վերջինս ներառում է նաև Սաղմոսարան և Տոնացույց։


== Բովանդակություն ==
Ժամագրքի մեջ ընդգրկված են հոգևոր բանարվեստի և երաժշտաբանաստեղծական արվեստի մի շարք ժանրեր՝ աղոթք, քարոզ, մաղթանք, ընթերցվածք (Ավետարանից), սաղմոս, փոխ, ալելուիա, կանոն, թագավոր, մեսեդի, օրհնություն, երգ և այլն։ Վերջիններիս թվին են պատկանում համաքրիստոնեական երկու երգերը՝ «Փառք ի բարձունս» և «Լոյս զուարթ», ապա Ներսես Շնորհալու մի շարք երգերը, որոնցից հանրածանոթ են «Յիշեսցուք ի գիշերի», «Առաւօտ լուսոյ» , արևագալի չորս երգերը ևն։
Ժամագրքի կարևորագույն մաս են կազմում ութ սաղմոսականոնները (կամ Ժամագրքի կանոնները), որոնք երաժշտական առումով դասակարգված են ութ ձայնեղանակներին համապատասխան։ Յուրաքանչյուր կանոն բաղկացած է յոթ գուբղայից, որոնցից յուրաքանչյուրն իր հերթին՝ երկուսից վեց սաղմոսներից (քանակը՝ կախված սաղմոսների ծավալից)։ Վերջին գուբղան կոչվում է «Կանոնագլուխ», որն իր երաժշտական լեզվաոճով առավել զարգացած է կանոնի մյուս մասերի համեմատ։ Հետագայում հենց սաղմոսներին են կցվել հայոց հոգևոր առաջին ինքնուրույն երգերը, որի հետևանքով էլ կոչվել են «կցուրդ»։ Ժամագրքի երգասացությունները տարաբնույթ են նաև երաժշտական լեզվաոճի առումով՝ բնութագրվելով ինչպես պարզ, զուսպասերգայնությամբ, այնպես էլ ծանր, հանդիսավոր մեղեդիականությամբ։


== Հրատարակում ==
Ժամագիրքը առաջին անգամ հրատարակել է Աբգար Դպիրը (1568, Կ. Պոլիս), իսկ Մայր ժամագիրքը՝ Խաչատուր Կեսարացին (1642 Նոր Ջուղա)։ 1877 թվականին Նիկողայոս Թաշճյանը Գևորգ Դ Կոստանդնուպոլսեցու հովանավորությամբ Վաղարշապատում տպագրել է հայկական ձայնանիշներով գրանցված Ժամագիրք («Երգք ձայնագրեալք ի ժամագրոց Հայաստանեայց ս. եկեղեցւոյ»)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Ter-Hambardzum.net Archived 2014-06-17 at the Wayback Machine.
Qahana.am
Մոնղոլական խածկտիկ

Մոնղոլական խածկտիկ (լատ.՝ Rhodophechys mongolica), սերինոսազգիների ընտանիքին պատկանող բնադրող-չվող թռչուն։ Մարմնի երկարությունը 13 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 25,5-27,5 սմ։ Ընդհանուր գունավորումը դարչնավուն է, կտուցը՝ հաստ, դեղնավուն։ Հասունի թևերի ծածկողները, թափահարողները և պոչի հիմքը վարդագույն ու սպիտակ հատվածներով են։ Արուի գլուխը, վիզը, մարմնի կողքերը և գոտկատեղը վարդագույն են։ Էգն ավելի խամրած է, վիզը, մարմնի կողքերը և գոտկատեղը՝ սովորաբար առանց վարդագույնի։ Երիտասարդն ավելի դարչնագույն ու ավելի դեղնամոխրագույն, քան էգը, առաջնային փետուրների երիզները՝ դարչնագույն՝ վարդագույն երանգով։ Երկրորդայինները սպիտակավուն հատվածով են։ Կտուցը մոխրավուն-դեղին է։ Բնակվում է նոսր բուսականությամբ, չոր, քարքարոտ լեռնալանջերին։ Սնվում է սերմերով, միջատներով։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Հարավային Թուրքիաում, դեպի արևելք՝ Հարավային Կովկասով, Հյուսիսային Իրանով, Կենտրոնական Ասիայով մինչև Գոբի անապատը։ Հայաստանում բնադրավայրը հայտնաբերված է Արարատի մարզի Վեդի քաղաքի շրջակայքում։


== Էկոլոգիա ==
Հայաստանում չվող տեսակ է, բնադրավայրում հանդիպում է ապրիլից մինչև սեպտեմբեր։ Բնադրում է Ժայռերի ճեղքերում, մեծ քարերի կույտերում։ Ձվադրում է ապրիլի երկրորդ կեսերին՝ դնելով 3-8, ավելի հաճախ՝ 4-6 ձու։ Զարգացումը տևում է 11-14 օր։


== Պահպանություն ==
Հայաստանում խիստ սահմանափակ արեալով հազվագյուտ տեսակ է, որը ընդգրկված է ԲՊՄՄ Կարմիր ցուցակում։
Խիստ սակավաթիվ գաղութային տեսակ է՝ մասնատված և ոչ ամենամյա բնադրմամբ։
Վտանգման հիմնական գործոններից են փոքր թվաքանակն ու տնտեսական գործունեության արդյունքում ապրելավայրերի փոփոխումը։
Պահպանության միջոցառումներ չեն իրականացվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Բարանովո (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲարանովոԲարանովո (ռուս.՝ Бараново), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բրեա դե Տախո

Բուիտրագո դել Լոսոյա(իսպ.՝ Brea de Tajo) , մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Մադրիդ շրջանում՝ Մադրիդի ինքնավար մարզերի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լաս Վեգաս շրջանում։ Տարածքը 44.33 կմ²։ Բնակչությունը՝ 556 մարդ (ըստ 2010 թվականի)։
Քաղաքը պրովինցիայի վարչական շրջանից հեռու է 72 կմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Vista del campanario Archived 2016-10-13 at the Wayback Machine.
Un rincón del pueblo Archived 2016-10-12 at the Wayback Machine.
Carretera a Brea Archived 2016-10-11 at the Wayback Machine.
El campo nevado Archived 2017-03-31 at the Wayback Machine.
Mas fotos de Brea de Tajo Archived 2016-11-04 at the Wayback Machine.
Վալ դե Շալվան

Վալ դե Շալվան (ֆր.՝ Val-de-Chalvagne), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Անտրևո կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Կաստելան։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04043։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 65 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 43 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 36-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 7-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 83,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 60,0 %)։ 36 աշխատունակ բնակիչներից 35-ը աշխատում էին (20 տղամարդ և 15 կին), անաշխատանք էր 1-ը (տղամարդ)։ 7 անգործ մարդկանցից 6-ը թոշակառու, 1-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրերը ==
Մոնբլանկ դղյակի ավերակներ (XIV—XV դարեր)
Սեն Կասիեն եկեղեցի (1830 թվական)
Վիլվեյ դղյակ (XVII դար)
Սեն Նիկոլա եկեղեցի (XVII դար)
Սեն Ժոզեֆ ժամատուն


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Վալ դե Շալվան» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-01-ին։ Վերցված է 2012-8-6 
«Վալ դե Շալվան» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-13-ին։ Վերցված է 2013-01-10
Տիկսնա

Տիկսնա (ռուս.՝ Тиксна), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում Սոկոլսկի և Տոտեմսկի շրջաններում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սուխոնա գետի ձախ ափում՝ 336 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 51 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100312103000007674
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000767
Ավազանի կոդը - 03.02.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Բարրի Ֆիցջերալդ

Բարրի Ֆիցջերալդ (անգլ.՝ Barry Fitzgerald, մարտի 10, 1888(1888-03-10), Դուբլին, Իռլանդիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - հունվարի 14, 1961(1961-01-14), Դուբլին, Իռլանդիա), իռլանդացի դերասան։
«Օսկար»-ի մրցանակակիր։


== Կենսագրություն ==
Բարրի Ֆիցջերալդը՝ ծննդյամբ Վիլյամ Ժոզեֆ Շիլց (անգլ.՝ William Joseph Shields), դերասանական կարիերայով լրջորեն սկսել է զբաղվել միայն 1929 թվականին՝ մինչ այդ զբաղեցնելով պետական ծառայության պաշտոններից մեկը ։ Նրա եղբայրը՝ Արթուր Շիլցը, նույնպես իր կյանքը կապել էր դերասանական գործունեության հետ՝ բեմում հանդես գալով Բարրիից մի քանի տարի շուտ։ Ֆիցջերալդը մի քանի տարի իռլանդացի հայտնի դրամատուրգ Շոն Օ՛ Քեյսիի հարևանն էր, ինչի շնորհիվ  հայտնվեց նրա որոշ պիեսներում, այդ թվում նաև «Յունոնան և սիրամարգը» ֆիլմի նկարահանումներում։ 
1936 թվականին Բարրի Ֆիցջերալդը կատարեց իր հոլիվուդյան դեբյուտը նույն  Շոն Օ'Քեյսիի «Գութանն ու աստղերը» պիեսի էկրանավորման մեջ, որի ռեժիսորն էր Ջոն Ֆորդը։ Դրան հաջորդեցին նոր հաջողված դերեր ամերիկյան այնպիսի ֆիլմերում, ինչպես «Երկար ճանապարհ դեպի տուն (ֆիլմ, 1940)» (1940), «Որքան կանաչ էր իմ հովիտը» (1941), «Եվ ոչ ոք չմնաց» (1945),«Մերկ քաղաքը» (1948) և «Լուռ մարդը» (1952)։ Դերասանին ամենամեծ հաջողությունը բերեց Ֆիցջիբբոնի հոր դերը «Գնա քո ճանապարհով» ֆիլմում (1944), ինչի շնորհիվ նա դարձավ առաջին և միակ դերասանը, ով «Օսկար»-ում  նույն դերակատարման համար առաջադրվեց` որպես լավագույն դերասան և որպես երկրորդ պլանի լավագույն դերասան։ Այդուհետև Ամերիկյան կինոակադեմիան թույլ չտվեց այլևս նման անվանակարգեր։
Լինելով  գոլֆի սիրահար՝ Ֆիցջերալդը խաղերից մեկի ընթացքում կոտրեց  «Օսկար»-ի  իր արձանիկի գլուխը։ Նվիրական պարգևը, պարզվեց, այդքան փխրուն էր այն պատճառով, որ  Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ արժեքավոր մետաղի սղության պատճառով այն պատրաստվել էր  գիպսից, ոչ թե բրիտանիումից։
1950-ականների կեսերին դերասանը  կատարում էր մի քանի դերեր «Թատրոն «Գլխավոր էլեկտրիկ»» և «Ալֆրեդ Հիչքոքը ներկայացնում է» հեռուստասերիալներում։ 1959 թվականին Բարրի Ֆիցջերալդը վերադառնում է Դուբլին, որտեղ երկու տարի անց մահանում է սրտամկանի  ինֆարկտից 72 տարեկան հասակում։ Ֆիլմի և հեռուստատեսության մեջ դերասանի նվաճումները նշանավորվեցին Հոլիվուդյան փառքի ճեմուղու երկու աստղերով։


== Մրցանակներ ==
«Օսկար» 1945՝ «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասան» («Գնա քո ճանապարհով»)
Ոսկե գլոբուս 1945՝ «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասան» («Գնա քո ճանապարհով»)


== Ծանոթագրություններ ==
Հաջիփիրի

Հաջիփիրի, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բերյոզովի Գրուդ

Բերյոզովի Գրուդ (ուկրաիներեն՝ Березовий Груд), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լուգինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1735 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բերյոզովի Գրուդ գյուղում բնակվում էր 177 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,2 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 147,5 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Էլդա

Էլդա (իսպ.՝ Elda), մունիցիպալիտետ և քաղաք Իսպանիայում։ Մտնում է Վալենսիա պրոնվիցիայի մեջ՝ Ալիկանտե ինքնավար համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Վինալոպո Միխտա շրջանում։ Նրա տարածքը գրավում է 45,79 կմ², իսկ բնակչությունը կազմում է 55289 մարդ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն։ Վարչական կենտրոնից գտնվում է 39 կմ հեռավորության վրա։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղում ==
Պաշտոնական կայք
Página web del Ayuntamiento de Elda
Página web de promoción de la ciudad de Elda Archived 2014-05-17 at the Wayback Machine.
= 03066&Submit.x = 46&Submit.y = 2 Índice estadístico municipal de Elda Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
Museo del Calzado de Elda
Fiestas de Moros y Cristianos
Museo Arqueológico Municipal
Castillo de Elda Archived 2005-05-07 at the Wayback Machine.
= 5230 Imágenes de Elda
Ficha de Elda en el Instituto Valenciano de Estadística (pdf) Archived 2006-02-14 at the Wayback Machine.
5 (ալբոմ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ 5 (այլ կիրառումներ)5, ամերիկացի ռոք երաժիշտ Լեննի Կրավիցայի 5-րդ երաժշտական ալբոմն է, որը 1998 թվականին թողարկվել է Virgin Records America լեյբլով։ «Fly Away» և «I Belong to You» երգերը ավելի մեծ տարածում են գտել Եվրոպայում։ Ալբոմը գրավել է 28-րդ հորիզոնականը Billboard 200 մրցույթում և 18-րդ հորիզոնականը՝ UK Album Chart-ում։ ԱՄՆ-ում այն վաճառվել է 3 000 000 օրինակով և մոտավորապես 6 000 000 օրինակով ամբողջ աշխարհում։ Ալբոմը արժանացել է մի քանի անվանակարգերի։ «American Woman» և «Fly Away» երգերը արժանացել են Գրիմի մրցանակի «Լավագույն կատարում» անվանակարգոմ։


== Երգացանկ ==
«Live» - 5։12
«Supersoulfighter» - 4։58
«I Belong to You» - 4։17
«Black Velveteen» - 4։48
«If You Can’t Say No» - 5։17
«Thinking of You» - 6։24
«Take Time» - 4։31
«Fly Away» - 3։41
«It’s Your Life» - 5։02
«Straight Cold Player» - 4։19
«Little Girl’s Eyes» - 7։44
«You’re My Flavor» - 3։48
«Can We Find a Reason» - 6։24
«American Woman» - 4։21
«Without You» - 4։47


== Արտաքին հղումներ ==
5 на discogs.com
Դանիացի աղջիկը

«Դանիացի աղջիկը» (անգլ.՝ The Danish Girl), ռեժիսոր Թոմ Հուփերի ֆիլմը առաջին մարդու մասին, որը վիրահատվել է՝ փոխելով իր սեռը։ Սցենարը ստեղծվել է 2000 թվականին Դևիդ Էբերսհոֆի կողմից գրած համանուն վեպի հիման վրա։ Գլխավոր դերը կատարել է բրիտանացի Էդի Ռեդմեյնը։ Համաշխարհային պրեմիերան կայացել է 2015 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Վենետիկի կինոփառատոնի ժամանակ։ Թողարկվել է 2015 թվականի նոյեմբերի 27-ին։


== Սյուժե ==
Գործողությունը տեղի է ունենում 1920-ական թվականներին Կոպենհագենում։ Նկարիչ Գերդա Վեգեները խնդրում է իր ամուսնուն՝ Էյներ Վեգեներին, բնորդ հանդիսանալ որպես կին մոդել։ Էյներին դուր է գալիս սեփական կանացի արտաքինը, և նա սկսում է ապրել Լիլի Էլբե անունով։ Այդ ամենի հետևանքով Էլբեն դառնում է առաջին մարդը, որը անցել է սեռի փոփոխման վիրահատական միջամտություն։


== Դերերում ==
էդի Ռեդմեյն՝ Էյնար Վեգեներ / Լիլի Էլբե
Ալիսիա Վիկանդեր՝ Գերդա Վեգեներ
Մաթիաս Շոնարթս՝ Հանս Էքսգիլ
Բեն Ուիշոու
Էմբեր Հյորդ


== Արտադրություն ==
Ֆիլմի նկարահանումները սկսվել են 2015 թվականի փետրվարին և տեղի են ունեցել Լոնդոնում, Բրյուսելում և Կոպենհագենում։
Մինչ նկարահանումները սկսելը Էդի Ռեդմեյնը երկու տարի անցկացրել է՝ ուսումնասիրելով տրանսսեքսուալ համայնքը։ «Երբեք չեմ իմացել, որ գենդերը և սեռականությունը կապված չեն միմյանց հետ։ Ես ապշել էի այդ վիճակագրությունից. տրանսսեքսուալ մարդկանց 41 %-ը կյանքն ավարտում է ինքնասպանությամբ»։ Դերի համար Ռեդմեյնը նիհարել է յոթ կիլոգրամով։


== Արձագանքներ ==
Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմն ունի 81% վարկանիշ՝ հիմնված 32 կարծիքների վրա։ Metacritic կայքում ֆիլմը ստացել է 100-ից 65 միավոր՝ 10 քննադատների կարծիքի հիման վրա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դանիացի աղջիկը(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Դանիացի աղջիկը»(անգլ.) ֆիլմը Box Office Mojo  կայքում
Դանիացի աղջիկը(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
Դանիացի աղջիկը History vs. Hollywood կայքում
Դանիացի աղջիկը cinemania.am կայքում(չաշխատող հղում)
Չինար (այլ կիրառումներ)

Չինար, կարող է վերաբերել՝

Չինար - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Պելյանի գավառակում
Չինար - հայկական կանացի տարածված անուն
Միքայել Արամյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միքայել Արամյան (այլ կիրառումներ)Միքայել Աշոտի Արամյան (մայիսի 9, 1992(1992-05-09), Երևան, Հայաստան), ռուսական թատրոնի և կինոյի հայազգի դերասան։


== Կենսագրություն ==
Միքայել Արամյանը ծնվել է 1992 թվականի մայիսի 9-ին Երևանում, սակայն ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Մոսկվա։ Սովորել և 2009 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Միգել Սերվանտեսի անվան թիվ 1252 իսպաներեն թեքումով դպրոցում։ 12 տարեկանում նկարահանվել է «Լրտեսական խաղեր։ Անօրինականը» քրեական թրիլերում, ինչից հետո էլ որոշում է ընտրել դերասանի ուղին։ 2014 թվականին ավարտում է Ժամանակակից արվեստի ինստիտուտը, որից հետո սկսում է աշխատել Սլավա Ստեփանյանի ղեկավարությամբ գործող Մոսկվայի հայկական թատրոնում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Անձնական կյանք ==
Միքայել Արամյանն ամուսնացած չէ։ Որոշ ԶԼՄ-ներում տեղեկատվություն կար Միքայելի և «Աստիճաններ դեպի երկինք» սերիալի նրա խաղընկերուհի Վերա Ժիտնիցկայայի սիրավեպի մասին։ Բայց նրանք դա հերքեցին։ 2016 թվականի մայիսին հայտնի դարձավ դերասանի և ուկրաինացի երգչուհի Ալինա Գրոսուի հարաբերությունների մասին։ Նրանք ծանոթացել էին մեկ ամիս առաջ՝ Ալինայի տեսահոլովակի նկարահանումների ժամանակ, որտեղ Միքայելը կատարում էր գլխավոր դերը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կարմեն Մ. Ռայնհարտ

Կարմեն Մ. Ռայնհարտ (անգլ.՝ Carmen M. Reinhart, née Castellanos, ծնված՝ հոկտեմբերի 7, 1955(1955-10-07), Հավանա, Կուբա), ԱՄՆ տնտեսագետ Համաշխարհային բանկի գլխավոր տնտեսագետ (2020 թվականի հունիսից), աշխարհի ամենաշատ մեջբերում ունեցող տնտեսագետներից և ամենաշատ մեջբերվող կին տնտեսագետներից մեկը, տնտեսական ճգնաժամերի առաջատար փորձագետներից մեկը։ Առաջադրվել է Հարվարդի Քենեդու անվան դպրոցի միջազգային ֆինանսների պրոֆեսոր, նախկինում առաջադրվել է Պետերսոնի Համաշխարհային տնտեսագիտության ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող և Մերիլենդի համալսարանի պրոֆեսոր։ Նա նաև աշխատել է ԱՄՀ-ում և եղել է Նյու Յորքի Bear Stearns բանկի փոխնախագահ (1985-1986)։


== Կենսագրություն ==
Կարմեն Մ. Ռայնհարտը ծնվել է Կուբայի մայրաքաղաք Հավանայում։ 1966 թվականին ծնողների հետ գաղթել է ԱՄՆ։ ԱՄՆ քաղաքացի.է։
Ավարտել է Մայամիի Ֆլորիդայի միջազգային համալսարանը (B.A., 1978) և ստացել է  մագիստրոսի կոչումը նաև մագիստրոսի կոչում Նյու Յորքի Կոլումբիայի համալսարանից 1980 և 1981 թվականներին համապատասխանաբար։ Վերջինում նույնպես 1988 թվականին ստացել է տնտեսագիտության դոկտորի կոչում (Ph.D.), նրա ղեկավարն է եղել Նոբելյան մրցանակակիր Ռ.Մանդելը։
1982-1984 թվականներին եղել է տնտեսագետ, 1985-1986 թվականներին՝ «Bear Stearns» (Նյու Յորք) ներդրումային բանկի գլխավոր տնտեսագետ և փոխնախագահ։ 1988 թվականից՝ տնտեսագետ, 1995-1996 թվականներին՝ ԱՄՀ-ի ավագ տնտեսագետ, որտեղ 2001-2003 թվականներին աշխատել է նաև գիտահետազոտական բաժնում։ 1996 թվականից նա Մերիլենդի համալսարանի պրոֆեսոր է, որտեղ 2009 թվականից տնտեսագիտության ամբիոնի տնտեսագիտության պրոֆեսոր է և միաժամանակ համալսարանի Միջազգային տնտեսագիտության կենտրոնի տնօրեն։ Նա նաև գիտաշխատող է ԱՄՆ Տնտեսական հետազոտությունների ազգային բյուրոյում (NBER) և Տնտեսական և քաղաքական հետազոտությունների կենտրոնում (CEPR): 2010 թվականից  եղել է Պետերսոնի Համաշխարհային տնտեսության ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող։ Այժմ միջազգային ֆինանսների պրոֆեսոր է Հարվարդի Քենեդու անվան դպրոցում։
«Բեռնարդ Հարմս» տնտեսագիտական միջազգային մրցանակի դափնեկիր է (2018)։
Ամուինը ԱՄՆ BNY Mellon ներդրումային բանկի տնօրեն (2016) Վինսենթ Ռեյնհարթն է։ Ունի որդի։ 


== Հիմնական աշխատություններ ==
Մակրոտնտեսության, միջազգային ֆինանսների և առևտրի վերաբերյալ աշխատությունների հեղինակ է։ Քենեթ Ռոգոֆի հետ համահեղինակ է տնտեսական ճգնաժամերի ծագման հանրահայտ ուսումնասիրության՝ «Այս անգամ այլ է․ ֆինանսական խելահեղության ութը դար» (This Time Is Different: Eight Centuries of Financial Folly; Princeton University Press, 2009), որը թարգմանված է ավելի քան 10 լեզուներով։

Երկվորյակ ճգնաժամեր. բանկային և վճարային հաշվեկշռի խնդիրների պատճառները
Կապիտալի ներհոսքերը և իրական փոխարժեքի արժևորումը Լատինական Ամերիկայում. արտաքին գործոնների դերը


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ջեյմս Լ․ Ռոու կրտսեր Պատմության խնդիրների լոիծումը // Ֆինանսները և զարգացումը. 2013, июнь
Բորիս Գռոզովսկի, Մարգարիտա Լյուտովա «Այս անգամ ամեն ինչ իրոք այլ է» Econs.online


== Հղումներ ==
Կարմեն Ռայնհարթի կենսագրությունը Պետերսոնի Համաշխարհային տնտեսագիտության կայքում, CV
Լոնդոնի տեսարաններ

Լոնդոնի տեսարաններ (անգլ.՝ London views), լոնդոնյան Չարինգ Քրոս և Վաթեռլոո կամուրջների, ինչպես նաև` Թեմզայի նավակների ու կատերների պաստելային նկարների ցանկ, որոնք պատկերել է ֆրանսիացի իմպրեսիոնիստ նկարիչ Կլոդ Մոնեն։
Նկարներն ստեղծվել են 1901 թվականի սկզբին, Լոնդոնում, որտեղ Մոնեն աշխատում էր բրիտանական մայրաքաղաքի տեսարանների շարքի վրա։ Նրա կողմից ավելի վաղ սկսված կտավները Լոնդոնից Ֆրանսիա էին ուղարկվել` աշխատանքները շարունակելու համար, սակայն նկարներով ուղեբեռն ուշացել էր, և նկարիչն սպասելու ընթացքում որոշակի էսքիզներ է արել։ Ընդհանուր առմամբ գոյություն է ունեցել լոնդոնյան տեսարանների 26 էսքիզ. դրանք նկարագրված են Մոնեի ստեղծագործությունների` Դանիել Վիլդենշտեյնի կողմից կազմված կատալոգի P83—P108 համարների տակ.

«Չարինգ Քրոս կամուրջ»` 5 պաստել (P83—P87)
«Վաթեռլոո կամուրջ»` 16 պաստել (P89—P103, P105)
«Թեմզայի տեսարաններ»` 5 խաստել (P88, P104, P106—P108)Հայտնի չէ, թե արդյոք գոյություն են ունեցել «Խորհրդարանի» պաստելային ճեպանկարներ, գրականության մեջ դրանց վերաբերյալ հիշատակություններ չկան։ 
Մեծ ճանաչում են ստացել «Տրիտոն» հավաքածուից երկու պաստելային նկարներ, որոնք գողացվել են 2012 թվականի հոկտեմբերի 6-ին, Ռոտերդամի ցուցահանդեսի ժամանակ։ Դրանք այդպես էլ չեն գտնվել, կարծիք կա, որ դրանք ոչնչացվել են հանցագործության համար մեղադրվողներից մեկի մոր կողմից` հանցանշանները թաքցնելու նպատակով։
Լոնդոնյան շարքի շատ նկարների հակառակ կողմում պահպանվել են Պոլ Դյուրան Ռուելի պատկերասրահի պիտակները` դրանց նախնական անվանումներով, հենց դրանց հիման վրա էլ նկարների ֆրանսերեն անվանումներում գոյություն ունի անգլիական «Bridge» («կամուրջ») բառը` ֆրանսերենի համար առավել ընդունված «le Pont» տարբերակի փոխարեն։ Սրա նմանությամբ` անգլալեզու բառն օգտագործվել է նաև Դ. Վիլդենշտեյնի կողմից` պաստելներն անվանելիս։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Wildenstein D. Claude Monet. Catalogue Raissonné. — Lausanne, 1991. — Vol. 5: Supplément aux peintures. Dessins. Pastels. Index. — 353 p. — ISBN 2-908063-06-9
(4153) Ռոբերնհամ

(4153) Ռոբերնհամ (անգլ.՝ Roburnham), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի մայիսի 14-ին Կարոլին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,143452 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6159 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,671 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2035,68 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,176845 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,43° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4153) Ռոբերնհամ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Շթոկհայմ (Վերին Ֆրանկոնիա)

Շթոկհայմ (գերմ.՝ Stockheim), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Վերին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանի ենթակայության տակ։ Մտնում է Կրոնախ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 5111 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 25,37 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 4 76 178։
Համայնքը բաժանված է 7 գյուղական թաղամասերի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ (գերմ.)
Հերման Հելմհոլց

Հերման Հելմհոլց (գերմ.՝ Hermann Ludwig Ferdinand von Helmholtz, օգոստոսի 31, 1821(1821-08-31)[…], Պոտսդամ, Պրուսիայի թագավորություն[…] - սեպտեմբերի 8, 1894(1894-09-08)[…], Շարլոտենբուրգ, Potsdam Government Region, Բրանդենբուրգ, Պրուսիայի թագավորություն, Գերմանական կայսրություն), գերմանացի բնագետ։ Ֆիզիկական հետազոտությունները վերաբերում են էլեկտրադինամիկային, օպտիկային, ջերմությանը, հիդրոդինամիկային, ձայնագիտությանը։ Ձևակերպել և մաթեմատիկորեն հիմնավորել է էներգիայի պահպանման օրենքը՝ նշելով նրա համընդհանուր բնույթը։ Կարևոր արդյունքեր է ստացել նաև ֆիզիոլոգիական ձայնագիտության և տեսողության ֆիզիոլոգիայի բնագավառներում։
Գիտական երաժշտական հոգեբանության հիմքը դրել է Հելմհոնցը։ Ըստ նրա մարդկանց մեջ լսողական ընկալումները առաջանում են, երբ լսողական ներքին օրգանները պատասխանում են արտաքին ազդակներին։ Այս երևույթը տեղի է ունենում ռեզոնացիայի միջոցով։


== Ծանոթագրություններ ==
Ամերիկյան բոլոր ժամանակների 100 լավագույն սիրային ֆիլմեր

Ամերիկյան բոլոր ժամանակների 100 լավագույն սիրային ֆիլմեր (AFI’s 100 Years… 100 Passions), Ամերիկյան կինոակադեմիայի կողմից կազմված ֆիլմերի վարկանիշային ցանկ, որտեղ ներառվել են ամերիկյան արտադրության բոլոր ժամանակների 100 լավագույն ֆիլմերը սիրո թեմայով։ Ցանկը կազմվել է նախապես ընտրված 400 ֆիլմերից։
Ցանկը հրապարակվել է 2002 թ. հունիսի 11-ին CBS հեռուստալիքով հատուկ հրավիրված դերասանուհի Քենդիս Բերգենի կողմից։
Ամենաշատը Քերի Գրանտի և Քեթրին Հեփբորնի մասնակցությամբ ֆիլմերն են՝ թվով 6-ական ֆիլմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Ամերիկյան կինոակադեմիայի ֆիլմերի վարկանիշային ցանկը


== Ծանոթագրություններ ==
Կարեն Բալայան

Կարեն Բալայան (սեպտեմբերի 10, 1956(1956-09-10)), «Կիլիկիա» նավի նավապետ, «Այաս» ծովային հետազոտությունների ակումբի նախագահ։


== Կենսագրություն ==
Կարեն Բալայանը ծնվել է 1956 թվականի սեպտեմբերի 10-ին։ 1973 թվականին դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարանի ռադիոէլեկտրոնիկայի բաժինը։ 1978-1985 թվականներին աշխատել է ռադիոֆիզիկական չափումների համամիութենական ինստիտուտում, իսկ 1985-1992 թվականներին որպես առաջատար ինժեներ աշխատել է Ֆիզիկայի կիրառական պրոբլեմների ինստիտուտում։
1985 թվականին ընկերների հետ միասին հիմնադրել է «Այաս» ծովային հետազոտությունների կենտրոնը։ 1990 թվականին ստացել է առագաստանավի նավապետի դիպլոմ, որն իրավունք է տվել առագաստանավ կառավարել՝ առանց տարողության սահմանափակման։
Ակումբի հիմնադրման օրվանից նրա նախագահն է։ Հանդիսանում է «Նավարկություն 7 ծովերով» նախագծի ղեկավարը։ 1991-2002 թվականներին ընկերների հետ կառուցել է լեգենդար «Կիլիկիա» առագաստանավը, որի փորձարկումը եղել է Սևանա լճում (2002-2003)։
2004 թվականից 2006 թվականներին ղեկավարել է Եվրոպայի շուրջ նավարշավը։ 2007-2008 թվականներին արշավախմբով ուղևորվել է Կարիբյան ծով` 1698 թվականին Հնդկական օվկիանոսում ծովահեն
Ուիլիամ Կիդդի կողմից գրաված հայկական նավի մնացորդները  գտնելու նպատակով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Կարեն Բալայան, http://shoghakat.am/
Եթե այսպես շարունակվի, «Կիլիկիա» նավը կկործանվի
Ֆիլիպ Լինհարտ

Ֆիլիպ Լինհարտ (գերմ.՝ Philipp Lienhart, հուլիսի 11, 1996(1996-07-11), Lilienfeld, Lilienfeld District, Ստորին Ավստրիա, Ավստրիա), ավստրիացի ֆուտբոլիստ, «Ֆրայբուրգ» ակումբի և Ավստրիայի հավաքականի պաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==

Լինհարտը վիեննական «Ռապիդ» ակումբի սան է։ 2014 թվականին նա վարձավճարային հիմունքներով տեղափոխվել է Մադրիդի «Ռեալ», որտեղ մեկ մրցաշրջան հանդես է եկել «Ռեալ Մադրիդ C»-ում։ 2015 թվականին «թագավորական ակումբը» պայմանագիր է կնքել Ֆիլիպի հետ։ Լինհարտն ընդգրկվել է մրցաշրջանի հայտացուցակում և սկսել է հանդես գալ «Կաստիլիայի» կազմում։ Դեկտեմբերի 2-ին՝ Իսպանիայի գավաթի խաղարկության շրջանակներում անցկացված «Կադիս» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը հիմնական կազմում՝ երկրորդ խաղակեսում փոխարինելով Խամես Ռոդրիգեսին։ 2017 թվականի ամռանը Լինհարտը վարձավճարով տեղափոխվել է գերմանական «Ֆրայբուրգ»։ Օգոստոսի 20-ին՝ Ֆրանկֆուրտի «Այնտրախտի» դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը Բունդեսլիգայում։ Վարձավճարային պայմանագրի ավարտին ակումբը «Ռեալից» գնել է խաղացողին 2 մլն եվրոյով։


== Միջազգային կարիերա ==
2014 թվականին Լինհարտն Ավստրիայի պատանեկան հավաքականի կազմում մասնակցել է Հունգարիայում անցկացվող Եվրոպայի պատանեկան առաջնությանը, որի ընթացքում մասնակցել է Հունգարիայի, Իսրայելի, Պորտուգալիայի և Գերմանիայի հավաքականների դեմ խաղերին։
2015 թվականին Լինհարտն Ավստրիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում մասնակցել է Նոր Զելադիայում անցկացվող աշխարհի երիտասարդական առաջնությանը, որի ընթացքում մասնակցել է Գանայի, Արգենտինայի և Ուզբեկստանի հավաքականների դեմ խաղերին։
2017 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Լինհարտը մասնակցել է 2018 թվականի աշխարհի առաջնության որակավորման փուլի՝ Մոլդովայի հավաքականի դեմ խաղին՝ կատարելով իր նորամուտն Ավստրիայի հավաքականում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը soccerway կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը sports.ru կայքում
Ֆիլիպ Լինհարտ պրոֆիլը BDFutbol կայքում
Վիճակագրությունը UEFA.com կայքում
Հրդեհ Գաոսյուն քաղաքի բնակելի տանը

Հրդեհ Գաոսյուն քաղաքի բնակելի տանը, լուրջ հրդեհ, որը տեղի է ունեցել 2021 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Թայվանի Գաոսյուն քաղաքի 13-հարկանի բնակելի շենքում։ Հրդեհը խլել է 46 մարդու կյանք , ինչը դարձել է Թայվանի ամենամահաբեր հրդեհը 1995 թվականից ի վեր։ Բի-բի-սի-ի տվյալներով՝ հիվանդանոց է տեղափոխվել 79 մարդ, որոնցից 14-ը գտնվում են ծանր վիճակում։


== Տեղեկություններ շենքի մասին ==
Հրդեհը բռնկվել Է Թայվանի Գաոսյուն քաղաքի շրջանում գտնվող 13-հարկանի շենքում։
Գաոսյունի քաղաքապետը հայտարարել է, որ շենքում նախկինում եղել է կինոթատրոն, ինչպես նաև ռեստորաններ ու կարաոկե սրահներ, սակայն հրդեհի ժամանակ դրանք մասամբ լքված են եղել։ Կառավարությունում նաև պատմել են, որ շենքը մոտ 40 տարեկան է եղել։
Ներքևի և ստորգետնյա հարկերում եղել են խանութներ։ Երկու ստորգետնյա հարկերում, ինչպես նաև առաջինից մինչև հինգերորդ հարկերում ոչ ոք չի բնակվել, մինչդեռ յոթերորդ և տասնմեկերորդ հարկերում եղել են շուրջ 120 տանտերեր։ Հրշեջ ծառայության ղեկավար Լի Չինսյուն հայտարարել է, որ բնակիչների մեծ մասը եղել են տարեց կամ տառապել են ֆիզիկական ծանր հիվանդություններով։
Հրդեհից մեկ ամիս առաջ շենքում տեղադրվել են կրակմարիչներ, բայց տասներեք հարկերից միայն երեքում։ Դա կապված է միջոցների չբավարարման հետ։
1999 թվականին շենքը տուժել է մեկ այլ հրդեհից, ընդ որում ոչ ոք չի զոհվել։


== Հրդեհ ==

Քաղաքի հրշեջ ծառայությունը հայտարարել է, որ հրդեհի մասին առաջին ահազանգը ստացվել է տեղական ժամանակով ժամը 02:54-ին։ Ենթադրվում է, որ հրդեհը բռնկվել է շենքի առաջին հարկում։
Փրկվածներից մեկն ասել է, որ հրդեհի սկսվելուց հետո մեծ քանակությամբ սև ծուխ է տեսել։ Շատ բնակիչներ հայտնել են, որ հրդեհից առաջ ձայն պայթյունի նման ձայն են լսել։
Դեպքի վայր են ժամանել 159 հրշեջ և 75 հրշեջ մեքենաներ։ Ժամը 7:17-ի դրությամբ հրդեհը ամբողջությամբ մարվել է։ Կեսօրին շենքից տարահնվել է ութից մինչև ութսուներեք տարեկան առնվազն վաթսուներկու մարդ։
Ստորին հարկերում մեծ քանակությամբ աղբը կարող էր զգալիորեն մեծացնել հրդեհի տարածման արագությունը։


== Զոհեր և վիրավորներ ==
Հրդեհի հետևանքով զոհվել է 46 մարդ, որոնցից 32-ը մահացել են դեպքի վայրում, ևս 14-ը մահացել են հիվանդանոցում։ Բի-բի-սի-ն հաղորդում է, որ ևս 79 մարդ տեղափոխվել է տեղական հիվանդանոցներ, ընդ որում նրանցից 14-ը գտնվում են ծանր վիճակում։ Զոհերի միջին տարիքը 62 տարեկան է։


== Արձագանք ==
Թայվանի նախագահ Ցայ Ին Վենը խնդրել է կառավարությանը օգնություն ցուցաբերել այրված տան բնակիչների վերաբնակեցման հարցում։ 


== Հետաքննություն ==
Իշխանությունները կարգադրել են հետաքննություն անցկացնել հրդեհի պատճառը պարզելու համար և չեն բացառել շենքի հրկիզման վարկածը։ Հարցաքննվել են չորս վկաներ։ Կուո ազգանունով տղամարդը և Խուան ազգանունով կինը ձերբակալվել են Գաոսյունի շրջանային դատախազության կողմից։ Հարցաքննությունից հետո Կուոն գրավի դիմաց ազատ է արձակվել։


== Տես նաև ==
Հրդեհ Grenfell Tower-ում


== Ծանոթագրություններ ==
Պուշկինի համառուսաստանյան թանգարան

Պուշկինի համառուսաստանյան թանգարան (ռուս.՝ Всероссийский музей А. С. Пушкина), թանգարանային համալիր Սանկտ Պետերբուրգում ու Պուշկին քաղաքում։
Համալիրը բաղկացած է «Ա. Ս. Պուշկին. Կյանքն ու արվեստը» (Սանկտ Պետերբուրգ, Մոյկա գետի առափնյա փողոց, 12, գլխավոր մասնաշենքի երկրորդ ու երրորդ հարկերը) և հինգ թանգարանից՝

Ա. Ս. Պուշկինի տուն-թանգարան (Սանկտ Պետերբուրգ, Մոյկա գետի առափնյա փողոց, 12),
Թանգարան-լիցեյ (քաղաք Պուշկին, Սադովայա փողոց, 2),
Ա. Ս. Պուշկինի ամառանոց-թանգարան (քաղաք Պուշկին, Պուշկինի փողոց, 2/19);
Նիկոլայ Նեկրասովի տուն-թանգարան (Սանկտ Պետերբուրգ, Լիտեյնիյ, 36);
Գավրիիլ Դերժավինի տուն-թանգարան (Սանկտ Պետերբուրգ, Ֆոնտանկա գետի առափնյա փողոց, 118)։Բոլոր թանգարանները գտնվում են XVIII-XIX դարերի շենքերում, որոնք համարվում են ճարտարապետական ու մշակութային հուշարձաններ։


== Պատմություն ==

Պուշկինի համառուսաստանյան թանգարանի պատմությունն սկսվում է 1879 թվականից։ Թանգարանի հավաքածուի հիմնական մասըկազմում է Ցարսկոյե սելոյի կայսերական լիցեյի պուշկինյան հավաքածուն։ Հենց այդ լիցեյում էլ կազմակերպվել է առաջին պուշկինյան թանգարանը Ռուսաստանում։
1905 թվականին ակադեմիկոսներ Ս. Օլդենբուրգի, Ն. Կոտլյարևսկու ու Բ. Մոդզալևսկու նախաձեռնությամբ հիմնադրվեց Գիտությունների ակադեմիայի՝ Ռուս գրականության ինստիտուտը (ռուս.` Институт русской литературы (ИРЛИ)), որ առավել հայտնի է որպես Պուշկինի տուն։ Պուշկինի տանը հանձնվեցին Ա. Ս. Պուշկինի` տարբեր հավաքածուներում ներառված ձեռագրերն ու մինչ 1917 թ-ի ռուս գրականությանը վերաբերող փաստաթղթերը։ Շուտով դրվեց Կայսերական Ալեքսանդրյան լիցեյի Պուշկինյան թանգարանի՝ Պուշկինի տան մեջ ներառելու հարցը։ Սակայն դրանք միացվեցին միայն 1917 թվականին։
1925 թվականին Պուշկինի տանը հանձնվեց Պուշկինի վերջին բնակարանը, իսկ 1928 թվականին՝ Ալեքսանդր Օնեգինի փարիզյան հավաքածուն։
1953 թվականին թանգարանային համալիրին առանձնացվեց որպես ինքնուրույն կազմակերպություն՝ Պուշկինի համամիութենական թանգարան։
1992 թվականին թանգարանային համալիրը վերանվանվեց Պուշկինի համառուսաստանյան թանգարանի։
1997 թվականին Ռուսաստանի նախագահի հրամանով Պուշկինի համառուսաստանյան թանգարանը հայտարարվեց Ռուսաստանի ժողովուրդների մշակութային ժառանգության առավել արժեքավոր օբյեկտ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պուշկինի համառուսաստանյան թանգարան ի պաշտոնական կայքը
«Музеи России» կայքը Archived 2020-02-27 at the Wayback Machine.
Ժողովածու (1660)

Ժողովածու (1660), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1660 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1734 թվականին Հովհաննավանքում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16X10,5 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 208 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ և ենթադրաբար գրչի նարը։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 152ա, 207բ։


== Բովանդակություն ==
Մատթ. Ջուղայեցւոյ Մեկնութիւն Վեցօրեից։
ՅԱրարածոցն համառօտ։
Քարոզք։
Օրհնութիւնք։
Գր. Աստուածարանի Առ որս ճառք։
Ճառք (Յովհ. Մանդակունի, Ոսկեբերան)։
Գիր գլխոյ ցաւի։
Այդ հողդ որ յափդ ունիս...:
Օրինակ տապանագրոց։
Ոտանաւորք ի վերայ ճամ թասի գրելոյ։
Օրինակք նամակաց։
Վիճակախաղք։


== Ծանոթագրություններ ==
Սանտանոպոլիս

Սանտանոպոլիս  (պորտ.՝ Santanópolis), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Ֆայրա դի Սանտանա մարզում։ Մտնում է Սիեռինյա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 8144 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 250,027 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 32.6 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է հուլիսի 18-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2004 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 13.193.483,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 13.193.483,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,627 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Կունչա

Կունչա (ուկրաիներեն՝ Кунча, լեհ.՝ Kuńcza), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Տեոֆիպոլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կունչա գյուղում բնակվում էր 797 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1363 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 584,74 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տովարո-Նիկոլսկոե

Տովարո-Նիկոլսկոե (ռուս.՝ Товаро-Никольское), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լիպեցկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆրանսիշկու դուշ Սանտուշ

Ֆրանսիշկու դուշ Սանտուշ (պորտ.՝ Francisco dos Santos, հոկտեմբերի 22, 1878(1878-10-22), Rio de Mouro, Սինտրա, Լիսաբոն, Պորտուգալիա - ապրիլի 29, 1930(1930-04-29), Rio de Mouro, Սինտրա, Լիսաբոն, Պորտուգալիա), պորտուգալացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան և մրցավար: Բացի ֆուտբոլից, աշխատել է որպես քանդակագործ և նկարիչ: Համարվում է առաջին պորտուգալացի ֆուտբոլիստը, ով հանդես է եկել արտերկրում:


== Կենսագրություն ==

Ֆրանսիշկու դուշ Սանտուշը ծնվել է Ռիու Դե Մորու շրջանի Պայուիշ գյուղում, աղքատ կոշկակարի  ընտանիքում: Երկու տարեկան հասակում նա կորցրել է իր հորը և մեծացել աղքատության մեջ: Տեղի քահանայի նախաձեռնությամբ, նա 1887 թվականին կարողացել է ընդունվել Կազա Պիա համալսարան՝ ցուցադրելով իր հմտություները նկարչության և քանդակագործության ոլորտներում: 1893 թվականին նա ընդունվել է Գեղարվեստի և արվեստի դպրոց, որտեղ նրա դաստիարակը դարձավ Ժոզե Սիմոիշ դի Ալմեյդան: Հինգ տարի սովորելուց հետո Սանտուշը գերազանցությամբ ավարտեց հաստատությունը: Միևնույն ժամանակ նա սկսեց ֆուտբոլ խաղալ, նախ Կազա Պիա թիմում, ապա «Բենֆիկա» ակումբում:
1903 թվականին Ֆրանսիշկուն մեկնեց Փարիզ՝ Ֆրանսիայի գեղարվեստի և արվեստի դպրոցում սովորելու: Այնտեղ նա ստանում էր շատ փոքր թոշակ և ապրում կիսաքաղցած: Որպեսզի կարողանար գոյատևել, նա սկսում է աշխատել Շարլ Ռաուլ Վերլեի արվեստանոցում: Այնտեղ էլ նա ծանոթացել և ամուսնացել է տեղացի աղջկա՝ Նադին Դյուբոզի հետ: 1906 թվականին նա դրամաշնորհ է ստացել Վիսկոնդի դի Վալմուրից, ինչը նրան հնարավորություն տվեց ուսումը շարունակել Հռոմում: Այնտեղ նա դարձյալ ապրում էր աղքատի կարգավիճակում, ստիպված լինելով կերակրել նաև իր երեխային: Նա գումար էր աշխատում ֆրանսերենի դասեր տալով: Հռոմում դոս Սանտուշը ֆուտբոլ է խաղացել «Լացիո» ակումբում։ Նա եղել է թիմի ավագը, ինչն էլ նրան թույլ տվել դուրս գալ աղքատությունից:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Do futebolista da... Lazio, o Busto da República e a Estátua do Marquês(չաշխատող հղում)
Francisco dos Santos, escultor
Ստարինցի (գյուղ, Դորոգոբուժսկի շրջան)

Ստարինցի (ռուս.՝ Старинцы), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օբոյանի շրջան

Օբոյանի շրջան (ռուս.՝ Обоянский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կուրսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Օբոյան։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1090 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 30911 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 28,36 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
1466

1466 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երկուշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1466 թվականն է, 
XV դարի 66-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Կուևաս Բախաս

Կուևաս Բախաս (իսպ.` Cuevas Bajas), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Մալագա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Անտեկերա շրջանում։ Տարածքը կազմում է` 15 կմ2։ Բնակչությունը՝ 1459 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 75 կմ։


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք Archived 2014-12-17 at the Wayback Machine.
Ayuntamiento e información general Archived 2014-12-17 at the Wayback Machine.
Վիսոկո (այլ կիրառումներ)

Վիսոկո կարող է վերաբերել՝

Վիսոկո, քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայում։
Վիսոկո, բոսնիական համայնք։
Ուրունյուելա

Ուրունյուելա  (իսպ.՝ Uruñuela), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ռիոխա պրովինցիայում՝ Ռիոխա (Լոգրոնիո) ինքնավար համայնքի կազմում։ Մտնում է Արո շրջանի (կոմարկայի) կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 10,51 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 941 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 29 կմ հեռավորության վրա։
Բյուզանդա-պարսկական պատերազմներ

Բյուզանդա-սասանյան պատերազմներ, մի շարք պատերազմներ Բյուզանդական կայսրության և Սասանյան Պարսկաստանի միջև՝ Հայկական լեռնաշխարհի, Սիրիայի, Եգիպտոսի և Միջագետքի նկատմամբ գերիշխանություն հաստատելու համար։ Չնայած որոշ աննշան հաջողությունների, պետություններից ոչ մեկը չի կարողացել լուրջ հաջողությունների հասնել։ Նրանց միջև տեղի ունեցած վերջին պատերազմի հետևանքով երկու կայսրությունն էլ հյուծվեցին, որից օգտվեց հզորացող Աբասյան խալիֆայությունը և որի հետևանքով զգալիորեն թուլացավ Բյուզանդիան և կործանվեց Սասանյան Պարսկաստանը։
Վիրտուոզ

Վիրտուոզ (իտալերեն՝ virtuoso, լատ.՝ virtus — ուժ, խիզախություն, տաղանդ), տեխնիկական նշանակալից դժվարությունները փայլուն կերպով հաղթահարող երաժիշտ, արտիստ, նկարիչ։ «Վիրտուոզ» տերմինը գործածվում է գլխավորապես երաժիշտ-կատարողների՝ նվագողների և երգիչների վերաբերմամբ։ Վիրտուոզ կատարողի արվեստն անխզելիորեն կապված է արտիստական ոգեշնչվածության հետ, որը գրավում է լսարանը և նպաստում ստեղծագործության վառ ու տպավորիչ մեկնաբանությանը։
Լյուբլյանայի համալսարան

Լյուբլյանայի համալսարան (սլովեն.՝ Univerza v Ljubljani), համալսարան Լյուբլյանայում։
Սլովենիայի ամենահին համալսարանն է, որն ունի ավելի քան 37,000 ուսանող։ Եվրոպայի խոշորագույն համալսարաններից մեկն է, ունի 23 ֆակուլտետ, երեք գեղարվեստական 3 ակադեմիա։ Մտնում է եվրոպական համալսարանների Ուտրեխտի ցանցի մեջ։


== Պատմություն ==
Դեռևս 17-րդ դարում Լյուբլյանայում գործել են հումանիտար ու աստվածաբանական ակադեմիաներ, իսկ 1810 թվականին՝ Նապոլեոնի ժամանակներում, երբ Սլովենիան մտնում էր Իլիրիայի նահանգի մեջ, այստեղ հիմնադրվել է առաջին համալսարանը (ֆր.՝ Écoles centrales), որը, սակայն, շուտով փակվել է։
Առաջին համաշխարհային պատերազմից և Սերբերի, խորվաթների ու սլովենացիների թագավորության ձևավորումից հետո 1918 թվականի նոյեմբերի 23-ին Լյուբլյանայում ստեղծվել է համալսարանական հանձնաժողով, որն իր վերջնականորեն ձևավորումն է ստացել 1918 թվականի դեկտեմբերի 5-ին դոկտոր Դ․ Մայարոնի նախագահությամբ։ Հանձնաժողովի քարտուղարն է եղել բանասեր, դոկտոր Ֆրան Ռամովշը։
Արդեն 1919 թվականի մարտից սկսվել են ապագա համալսարանի առանձին ֆակուլտետների ձևավորման շուրջ հանձնաժողովի աշխատանքները։ 1919 թվականի հուլիսի 16-ին Թագավորության խորհրդարանը Բելգրադում որոշում է ընդունել համալսարանում բացել իրավագիտության, փիլիսոփայության, տեխնիկական, աստվածաբանական ու բժշկական ֆակուլտետներ (վերջինս երկամյա ոչ լիարժեք ուսուցմամբ)։ Որոշումը նույն թվականի հուլիսի 23-ին ստորագրել է տեղապահ Ալեքսանդրը։ Առաջին դասախոսությունը սլովեներենով 1919 թվականի դեկտեմբերի 3-ին կարդացել է պրոֆեսոր Ֆրան Ռամովշը։
Ակադեմիական առաջին տարում (1919-1920) համալսարանում ուսանել է 942 ուսանող՝ 28 աղջիկ, 914 տղա, իսկ 1940-1941 ուստարում ուսանողների թիվը հասնում էր արդեն 2474-ի։
Ներկայումս համալսարանում աշխատում է 3,500 պրոֆեսոր ու գիտաշխատող, ինչպես նաև մոտ 900 մարդուց բաղկացած տեխնիկական ու վարչական անձնակազմ։ Համալսարանի տարեկան բյուջեն կազմում է 330,7 միլիոն եվրո (2018)։
Մինչև Մարիբորում համալսարան բացումը (1978) Լյուբլյանայի համալսարանը միակն է եղել Սլովենիայում։


== Ֆակուլտետներ և ակադեմիաներ ==


=== Ֆակուլտետներ ===


=== Ակադեմիաներ ===
Երաժշտական ակադեմիա
Թատրոնի, ռադիոյի, կինոյի ու հեռուստատեսության ակադեմիա
Գեղարվեստի ակադեմիաՀամալսարանի ռեկտորատը գտնվում է Լյուբլյանայի կենտրոնի պատմական շենքում։ Համալսարանին կից գործում է աստղագիտական գեոֆիզիկական աստղադիտարան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(սլովեն.)(անգլ.)
Հիռմուկյուլա

Հիռմուկյուլա (էստ․՝ Hirmuküla), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Կառկսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 28 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ջանիբեկյան

Ջանիբեկյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Արթուր Օթարիի Ջանիբեկյան (1976), Comedy Club Production-ի հիմնադիր և գլխավոր պրոդյուսեր։
Գուրգեն Ջանիբեկի Ջանիբեկյան (1897 կամ 1897-1978), դերասան։
Կարեն Գուրգենի Ջանիբեկյան (1937-2015), դերասան։
Միքայել Կարենի Ջանիբեկյան (1973), դերասան։
Մուրադ Վահրամի Ջանիբեկյան (1956), դերասան։
Ջանիբեկ Ջանիբեկյան (1928), արձակագիր։
Սոս Կարենի Ջանիբեկյան (1988), դերասան։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարգիլ

Կարգիլ (հինդի՝ कारगील, հնչյունական՝ kərɡɪl, լադախ․՝ ཀརགིལ
), քաղաք Հնդկաստանի Լադախ նահանգի Կարգիլ շրջանի կենտրոնում։ Լադախում մեծությամբ երկրորդ քաղաքն է Լեխից հետո։ Գտնվում է Դրասից 60, իսկ Սրինագարից՝ 204 կմ հեռավորության վրա, Լեխից 234 կմ դեպի արևմուտք և 1047 կմ հյուսիս՝ մայրաքաղաք Դելիից։


== Աշխարհագրություն ==
Քաղաքը գտնվում է 2676 մետր բարձրության վրա, Շինգոյի վտակ Սուրուի ափին։ Կարգիլը Հնդկաստանի քաղաքներից Պակիստանի սահմանին ամենամոտ գտնվող քաղաքն է։


== Ժողովրդագրություն ==
2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով՝ քաղաքում ապրում է 16338 մարդ, որոնց 61,7 %-ը՝ տղամարդիկ և 38,3 %-ը՝ կանայք։ Գրագետ է բնակչության 75,5 %-ը, որը բարձր է հանրապետության միջին ցուցանիշից (63 %)։ Տղամարդկանց շրջանում գրագիտությունը 85 % է, իսկ կանանց շրջանում՝ 59 %։ Քաղաքի բնակչության կազմում 9,6 %-ը մինչև 6 տարեկան երեխաներն են։
Բնակչությունը ներկայացնում է դարդերի և տիբեթցիների խառնուրդից ծագած էթնոսները։ Բնակչությունը հավատարիմ է եղել Տիբեթական բուդդայականությանը ընդհուպ մինչև XIV-XV դարեր, երբ այստեղ հաստատվեց իսլամը։ Այսօր բնակչության 90 %-ը շիա են, 5 %-ը՝ սունի և 5 %-ը՝ տիբեթական բուդդայականներ։ Հին տները կառուցված են իրանական և տիբեթական ճարտարապետական ոճերի համատեղ ոճով, իսկ մզկիթները՝ ժամանակակից արաբա-իրանական ոճով։

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Osada et al. (2000). Mapping the Tibetan World. Yukiyasu Osada, Gavin Allwright, and Atsushi Kanamaru. Reprint: 2004. Kotan Publishing, Tokyo. ISBN 0-9701716-0-9.


== Արտաքին հղումներ ==
Reach Ladakh Archived 2019-02-17 at the Wayback Machine.
Sights in Kargil Archived 2019-04-13 at the Wayback Machine.
Kashmir Sentiel