armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հայնրիխ Հերց

Հայնրիխ Ռուդոլֆ Հերց (գերմ.՝ Heinrich Rudolf Hertz, փետրվարի 22, 1857(1857-02-22)[…], Համբուրգ, Գերմանական միություն - հունվարի 1, 1894(1894-01-01)[…], Բոն, Գերմանիա), գերմանացի ականավոր ֆիզիկոս, որը 1886 թվականին առաջինն ապացուցեց էլեկտրամագնիսական ալիքների գոյությունը։ Հետազոտելով էլեկտրամագնիսական ալիքները՝ Հերցը հայտնաբերեց էլեկտրամագնիսական և լուսային ալիքների նույնականությունը։ Հերցի աշխատանքները ծառայեցին որպես էլեկտրամագնիսական դաշտի տեսության ճշտության փորձնական ապացույց։ Մաքսվելի հավասարումները ժամանակակից տեսքով գրել է Հերցը։
1886 թվականին Հերցն առաջինը դիտեց ֆոտոէֆեկտը։ «Մեխանիկայի սկզբունքները» գրքում (1894) Հերցը տվեց դասական մեխանիկայի օրենքների նոր ձևակերպումներ։
Հաճախականության միավորը նրա պատվին անվանվել է հերց։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1857 թվականի փետրվարի 22-ին, Համբուրգում։ Հայրը՝ փաստաբան Գուստավ Ֆերդինանդ Հերցը (1827—1914), հրեական ունևոր ընտանիքից էր, եղել էր հաջողակ առևտրական, 1860—1862 թվականներին՝ Համբուրգի քաղաքային խորհրդի անդամ, 1887—1904 թվականներին՝ սենատոր։ Նրա մայրը (Հայնրիխի տատը)՝ Բետտի Ավգուստա Օպենհայմը (1802—1872), Քյոլնի խոշոր բանկիր Սոլոմոն Օպենհայմի (1772—1828) դուստրն էր (Սոլոմոնի հիմնադրած Sal. Oppenheim բանկը գործում է մինչև օրս)։ Հայնրիխի պապն էլ, հայրն էլ լյութերականություն են դավանել։
Համբուրգի համալսարանին առընթեր գիմնազիայում սովորելու տարիներին Հայնրիխը գիտական պրպտումներ կատարելու, լեզուների տիրապետելու հիանալի ունակություններ է դրսևորել (սովորել է արաբերեն, սանսկրիտ)։ Ուսումնառությունը շարունակել է Դրեզդենում, Մյունխենում, Բեռլինում, եղել  Գուստավ Կիրխհոֆի, Հերման Հելմհոլցի ուսանողը։ 1880 թվականին Հերցը Բեռլինի Հումբոլդի անվան համալսարանում պաշտպանել է իր պատրաստած գիտական ատենախոսությունը և ստացել փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան։ Հետդոկտորական ուսումնառությունը շարունակել է Հելմհոլցի ղեկավարությամբ։ 1883 թվականին դարձել է Քիլի համալսարանի տեսական ֆիզիկայի դասախոս, 1885 թվականին՝ Կառլսռուեի համալսարանի լիարժեք պրոֆեսոր։ Հենց Կառլսռուեի համալսարանում էլ կատարել է էլեկտրամագնիսական ալիքների գոյության մասին իր գիտական հայտնագործությունը։ Նրա գիտական աշխատանքները հսկայական դեր են կատարել գիտության և տեխնիկայի զարգացման ասպարեզում, մեծապես նպաստել են անլար հեռագրի, ռադիոկապի, ռադիոտեղորոշման (ռադիոլոկացիայի), հեռուստատեսության հայտնագործմանը։
Մեծատաղանդ ֆիզիկոսը մահացել է 36 տարեկան հասակում։


== Աշխատություններ ==
Ueber die Induction in rotirenden Kugeln (գերմաներեն)։ Berlin: Schade։ 1880 
Die Prinzipien der Mechanik in neuem Zusammenhange dargestellt (գերմաներեն)։ Leipzig: Johann Ambrosius Barth։ 1894 
Schriften vermischten Inhalts (գերմաներեն)։ Leipzig: Johann Ambrosius Barth։ 1895 
		


== Աղբյուր ==
Գ. Յա. Մյակիշև, Բ. Բ. Բուխովցև «Ֆիզիկա», 1992 թ., «Լույս» հրատարակչություն


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==


== Արտաքին հղումներ ==

«Hertz, Heinrich Rudolf»։ Encyclopædia Britannica (11th ed.)։ 1911
Սանդուխտ Մամիկոնյան

Սանդուխտ Մամիկոնյան (4-րդ դար - 349, Կեսարիա, Կապադովկիա, Հռոմեական կայսրություն), հայ իշխանուհի Մեծ Հայքի Արշակունյաց թագավորությունում, Տուրուբերան աշխարհի Տարոն գավառի տանուտեր-իշխան Վարդան Մամիկոնյանի դուստրը, Ամենայն Հայոց կաթողիկոսներ՝ Ներսես Ա Մեծի (353-373) կինը և Սահակ Ա Պարթևի (387-439) մայրը, Մամիկոնյանների նախարարական տոհմից։


== Կենսագրություն ==
Սանդուխտ Մամիկոնյանը հոր՝ Վարդան Մամիկոնյանի հետ գտնվում էր Կապադովկիայի Կեսարիա քաղաքում, որտեղ իր ամուսնու՝ Ներսեսի (հետագայում՝ Ամենայն Հայոց կաթողիկոս Ներսես Ա Մեծ) հետ կրթություն էին ստանում։ 348 թվականին ծնվում է նրանց որդին՝ Սահակ Պարթևը (հետագայում՝ Ամենայն Հայոց կաթողիկոս՝ Սահակ Ա Պարթև)։ Մեկ տարի հետո՝ 349 թվականին Սանդուխտը վախճանվում է։ Հայրը՝ Վարդան Մամիկոնյանը նրա մարմինը փոխադրում է Բարձր Հայք աշխարհի Եկեղյաց գավառի Թիլ ավան։


== Ծանոթագրություններ ==
KAIST

KAIST (կորեերեն՝ 한국과학기술원; Korea advanced Institute of Science and Technology), Կորեայի առաջատար տեխնոլոգիաների ինստիտուտ, Հարավային Կորեայի առաջատար ուսումնական և հետազոտական համալսարան, որը գտնվում է Դեջոնում։ Հիմնադրվել է Կորեայի կառավարության կողմից 1971 թվականին՝ որպես առաջին ազգային գիտական, հետազոտական և տեխնիկական ինստիտուտ։ 2019 թվականին KAIST-ը աշխարհի առաջատար համալսարանների վարկանիշում (en:QS World University Rankings) զբաղեցրել է 40-րդ հորիզոնականը։
1971 թվականից KAIST-ը ֆինանսավորվում է պետության կողմից։ Ի սկզբանե հաստատությունը հագեցած էր զգալի թվով տաղանդավոր ինժեներներով և գիտնականներով, ովքեր կրթություն են ստացել ԱՄՆ-ում։ Ի սկզբանե շեշտը դրվել է տեսական և կիրառական հետազոտությունների վրա։ Այժմ KAIST-ը Հարավային Կորեայում ռազմավարական հետազոտական նախագծերի գլխավոր կենտրոնն է։ Համալսարանի շուրջ 400 դասախոսներ հետազոտություններ են իրականացնում՝ համագործակցելով կրթական և արդյունաբերական կազմակերպությունների հետ ամբողջ աշխարհից։ KAIST-ն առաջարկում է կրթաթոշակ և աջակցություն միջազգային ուսանողներին։
Համալսարանը պարբերաբար վարձում է օտարերկրյա դասախոսների։ KAIST-ի նախկին նախագահ Սո Նամպեն տարիներ շարունակ դասավանդել է Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտում։ Նրա նախորդը՝ Ռոբերտ Լաֆլինը, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր և Սթենֆորդի համալսարանի ֆիզիկայի պրոֆեսոր, առաջին օտարերկրացին էր, ով ղեկավարում էր Կորեայի համալսարանը։ Դասախոսների մեծ մասը եկել են ԱՄՆ-ի բուհերից։ KAIST-ը մասնակցում է բազմաթիվ միջազգային ծրագրերի՝ եվրոպական և ասիական նշանավոր համալսարանների հետ հավասար։ Մասնավորապես, այն ընդգրկված է LAOTSE-ում և AAA RU-ում (Արևելյան Ասիայի հետազոտական համալսարանների ասոցիացիա)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
KAIST, официальный сайт на английском
KAIST, официальный сайт на корейском
Daedeok Innopolis Արխիվացված է Դեկտեմբեր 23, 2010 Wayback Machine-ի միջոցով:
KAIST Business School, Facebook Group
«KAIST Computer Science Department»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017-09-06-ին  , Facebook Group, Twitter
Topuniversities.com
Շպետկի

Շպետկի (ուկրաիներեն՝ Шпетки), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Պուտիլայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շպետկի գյուղում բնակվում էր 187 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մարտուն Մաթևոսյան

Մարտուն Սարգսի Մաթևոսյան (մարտի 18, 1955(1955-03-18), Կիրովական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), քիմիկոս, քիմիական գիտությունների թեկնածու, Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր։


== Կենսագրություն ==
Մարտուն Մաթևոսյանը ծնվել է 1955 թվականի մարտի 18-ին Կիրովականում (Վանաձոր)։ 1977 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը ։ Ստացել է քիմիկոսի որակավորումը։ 1977-1980 թվականներին Վանաձորի «Պոլիմերսոսինձ» ԳԱՄ-ում աշխատել է ինժեներ ։ 1980-1985 թվականներին սովորել է ԽՍՀՄ ԳԱ Մոսկվայի էլեմենտ օրգանական միացություններ ինստիտուտի ասպիրանտուրայում։ 
1985-1989 թվականներին  Վանաձորի «Պոլիմերսոսինձ» ԳԱՄ-ում եղել է ավագ գիտաշխատող, 1989-1994 թվականներին՝ լաբորատորիայի վարիչ, դասավանդել է Վանաձորի մանկավարժական ինստիտուտում։ 1999 թվականի մայիսի 30-ին ընտրվել է Ազգային Ժողովի պատգամավոր՝ թիվ 48 ընտրատարածքից։ Եղել է Ազգային Ժողովի ֆինանսավարկային, բյուջետային և տնտեսական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ, ՀՀԴ խմբակցության քարտուղար։ Եղել է ՀՀԴ անդամ ։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի երեք երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==
Կագարլիկ (այլ կիրառումներ)

Կագարլիկ, կարող է վերաբերել՝

Կագարլիկ - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոարխանգելսկի շրջանում
Կագարլիկ - քաղաք, Ուկրաինայի Կիևի մարզի Կագարլիկի շրջանում
Բոժևոդովո

Բոժևոդովո (ռուս.՝ Божеводово), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հասան Չելեբի

Հասան Չելեբի, գյուղ և ճանապարհային կայան Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Աղջադաղի գավառակում։ Գտնվում էր Արաբկիր քաղաքից 52 կմ հարավ-արևմուտք, Մալաթիա-Սեբաստիա ճանապարհի վրա։
Ըստ Ն. Ադոնցի այստեղ է գտնվում Ադ պրետորիում կայանը։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բարգաս

Բարգաս (իսպ.՝ Bargas), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Տոլեդո նահանգի՝ Կաստիլա Լա Մանչա ինքնավար մարզի կազմում։ Ինչպես նաև Լա Սագրա շրջանում։ Բնակչությունը 9332 մարդ։ Տարածքը՝ 90 կմ² է։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից հեռու է 10 կմ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Հռիփսիմյան վարժարան (այլ կիրառումներ)

Հռիփսիմյան վարժարան, կարող է վերաբերել՝

Հռիփսիմյան վարժարան - հիմնվել 1838-ին, Զմյուռնիայում
Հռիփսիմյան վարժարան - օրիորդաց դպրոց։ Հիմնվել է 1870-ին, Կարինում, Ս. Աստվածածին եկեղեցու տարածքում, Հարություն եպիսկոպոսի նախաձեռնությամբ
Ազրա Բեչիրովիչ

Ազրա Բեչիրովիչ, (բոս․՝ Azra Becirovic, օգոստոսի 13, 1980(1980-08-13), Տուզլա), բոսնիացի բասկետբոլիստուհի, հարձակվող։ Մասնագիտական կարիերան մեկնարկել է 2004 թվականին։ Խորվաթիայի բասկետբոլի առաջնության կրկնակի չեմպիոն (2005, 2007)։


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը ՖՒԲԱ Եվրոպայի պաշտոնական կայքում(անգլ.)
(7574) 1989 WO1

(7574) 1989 WO1, աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի նոյեմբերի 20-ին Վատարի Կակեիի, Մինորու Կիձավայի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Օոհիրայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,440823 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8459 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 4,0358 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2331,27 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,154423 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,11° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7574) 1989 WO1 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Էսպինոսա դե Վիլյագոնսալո

Էսպինոսա դե Վիլյագոնսալո, (իսպ.՝ Espinosa de Villagonzalo), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Պալենսիա պրովինցիայի, Կաստիլիյա և Լեոն ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տեռա-դե-Կամպոս շրջանի կազմում։ Բնակչությունը` 224 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Ժողովրդագրություն ==
Պյոտր Ռյաբինկին

«Պյոտր Ռյաբինկին» (ռուս.՝ «Пётр Рябинкин»), 1972 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Դամիր Վյատիչ-Բերեժնիխը Վադիմ Կոժևնիկովի համանուն վեպի հիման վրա։
Պրեմիերան կայացել է 1973 թվականի ապրիլին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է նախկին բանվոր, ապա՝ արտադրամասի պետ Պյոտր Ռյաբինկինի մասին, որին ընկերներն ընտրում են հայրենի գործարանի կուսկոմի ազատված քարտուղար։ Կոմիտեի նիստում Ռյաբինկինը հիշում է իր առաջին սերը, հանրակացարանում անցկացրած առաջին բարդ ընտանեկան ամիսները, առաջին սխալները, որոնք կատարել է ինքը՝ լինելով դեռ անփորձ վարպետ։ Այնուհետև Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին մեկնել է ռազմաճակատ, կռվել ֆաշիստների  դեմ և վիրավորվել։ Ապա հիշում է վախի իմաստալից, հանգիստ հաղթահարումը փամփուշտների և արկերի դղրդյունների ներքո։


== Դերերում ==
Վադիմ Սպիրիդոնով – Պյոտր Սերգեևիչ Ռյաբինկին
Լև Պրիգունով – Վոլոդյա Եգորկին, Զինաիդայի ամուսինը
Վալերի Նոսիկ – Սերյոժա Չիշիխին
Պյոտր Լյուբեշկին – Ալեքսեյ Գրիգորևիչ Տրուշին, գործկոմի անդամ
Լեոնիդ Կուրավլյով – Արթուր Կապուստին
Օլգա Սոշնիկովա – Նյուրա Օխոտնիկովա, Պյոտրի կինը
Նատալյա Գվոզդիկովա – Զինաիդա Եգորկինա, նշորդ
Գալինա Կոմարովա – Լիզա Չիշիխինա
Գենադի Կրաշենիննիկով – Եգորով
Լյուբով Կալյուժնայա – Պաշայի մորաքույրը
Վլադիմիր Նոսիկ – շարքային Յուտեխին
Կիրիլ Ստոլյարով – լեյտենանտ Չեռնիխ, Սիբիրյան դիվիզիայի դասակի հրամանատար
Ռադներ Մուրատով – ձիավար
Նիկոլայ Բարմին – գնդապետ
Վալենտինա Անանինա – Վասյատկայի մայրը
Վլադիմիր Պիցեկ – Արսենի
Ալեքսանդրա Դանիլովա – Տոմոչկա, Արսենի կինը
Վիկտոր Ուրալսկի – շարքային
Գերման Յուշկո – Ստեպան, վիրավոր տանկիստ
Վալենտին Կուլիկ – Նիկոլայ Դմիտրևիչ, ակումբավար
Վիկտոր Շուլգին – Ալեքսեյ Գրիգորևիչի ընկերը
Ելենա Վոլսկայա – էպիզոդ
Իվան Ժևագո – էպիզոդ
Սվետլանա Կոնովալովա – ԶԱԳՍ-ի աշխատող


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Պյոտր Ռյաբինկին»
Ավետրանա

Ավետրանա (իտալերեն՝ Avetrana), քաղաք Իտալիայում, Ապուլիա մարզում՝ Տարանտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 7500 մարդ (2008 թվական), բնակչության խտությունը կազմում է 102 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 73 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 74020։ Հեռախոսային կոդը՝ 099։
Քաղաքի հովանավոր սուրբն է նահատակ Վլասիյ Սեվայստիյսկիյը։ Տոնը ամեն տարի նշվում է ապրիլի 7-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայքը (իտալ.)
Ասար Սեբաստացի

Ասար Սեբաստացի (1565 կամ անհայտ, Սեբաստիա - 1660-ականներ կամ անհայտ), XVII դարի հայ գիտնական, բժիշկ։
Գրել է «Գիրք բժշկական արհեստի» ընդարձակ բժշկարանը (Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվ. Մատենադարան, ձեռ. №№ |413, 7749 ևն)։ Աշխատության ձեռագիր օրինակների միջև կան խմբագրական տարբերություններ։ Այն բաղկացած է 140 գլուխներից, խմբագրություն է օտարազգի և հայ բժիշկների գործերից, բայց ունի ինքնուրույն երկի արժեք և եղել է գործնական բժշկության ձեռնարկ։ Ասար Սեբաստացին խմբագրել ու վերամշակել է Աբու–Սաիդ-ի «Մարդակազմություն»ը։
Ասար Սեբաստացուն է վերագրվում «Դուռն որ ցուցանէ զպատճառներն» խորագրով բժշկական անանուն բնագիրը։ Հեղինակ է նաև տոմարական աղյուսակների (լուսնացույց, ամսացույց ևն)։ Հիշատակվում է նաև որպես տաղասաց։


== Ծանոթագրություններ ==
Սետ (քաղաք)

Սետ (ֆր.՝ Sète [sɛt], օքս.՝ Seta [ˈseta]. մինչև 1927 թվականը անվանումը գրվում էր Cette), համայնք Ֆրանսիայի հարավում, նավահանգիստ Լիոնի ծոցի ափին, Էրո դեպարտամենտում (Լանգեդոկ-Ռուսիլյոն)։ Համարվում է Սետ կանտոնի կենտրոնը և միակ համայնքը։ Համայնքի օկրուգը՝ Մոնպելիե։ Համայնքի INSEE կոդը՝ 34301։ Բնակչությամբ համայնքը 3-րդն է դեպարտամենտում և 2-րդը՝ օկրուգում։
Սետ համայնքի նավահանգիստը չափերով Ֆրանսիայում երրորդն է։ Նավահանգստի ապրանքաշրջանառությունը տարեկան կազմում է ավելի քան 3,6 միլիոն տոննա (2005)։


== Աշխարհագրություն ==
Քաղաքը կառուցված է Սեն-Կլեր բլրի վրա և շուրջը։ Միջերկրական ծովի ափին գտնվող նավահանգիստը ընդգրկում է Տո լճի հարավարևելյան մասը և բավակաին մեծ ծովափնյա տարածքներ։ Քաղաքում կան ծովը լճին միացնող շատ ջրանցքներ։ Բնակավայրը գտնվում է ծովի մակարդակից 0-176 մետր բարձրության վրա։ Քաղաքը սահմանակից է Բալարյուկ-լե-Բեն, Ֆրոնտինյան համայնքների հետ և տեղակայված է 26,7 կմ Մոնպելիեից և 615 կմ Փարիզից։


== Կլիմա ==
Քաղաքում կլիման մեղմ շոգ է։


== Բնակչություն ==
2011 թվականին քաղաքում ապրում էր 43 408 մարդ, նրանց 14,0% փոքր է 14 տարեկանից, 16,1%-ը՝ 15-ից 29 տարեկան, 16,1%-ը՝ 30-ից 44, 20,0%-ը՝ 45-ից 59 տարեկան, 33,8%-ը 60-ից բարձր։ Համայնքում ապրում է 11 765 ընտանիք (19,6%-ը ոչ լիարժեք)։
Բնակչության շարժընթացը ըստ INSEE-ի․


== Ընտրություններ ==
2014 թվականից համայնքապետը Ֆրանսուա Կոմանեն է, որի մանդատը գործում է 2014-2020 թվականներին։ 2014 թվականի մարտի 3-ին, քաղաքային ընտրությունների առաջին փուլում քվեարկության էին դրվել 8 թեկնածուներ։ Բնակչության մասնակցությունը կազմում էր 71,37%։ Մարտի 30-ին երկրորդ փուլ էին անցել 3 թեկնածուներ․ Ֆրանսուա Կոմանե, Ֆրանսուա Լիբերտի և Մարտ-Քրիստին Օբեր։ 47,00%-ը քվեարկել էր Ֆրանուա Կոմանեի օգտին։


== Քույր քաղաքներ ==
 Հարտլփուլ, Մեծ Բրիտանիա
 Դանուբի Նոյբուրգ, Գերմանիա, 1986-ից
 Էլ-Ջադիդա, Մարոկկո, 1992-ից
 Չետարա, Իտալիա, 2003-ից


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
City council website(Ֆրանսերեն)
Բուլտախեթ (գետակ)

Բուլտախեթ, գետակ Թուրքիայում, Ճորոխի ավազանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Լիլի Գոլեստան

Լիլի Գոլեստան Թաղավի Շիրազի (պարսկերեն՝ لیلی گلستان, հուլիսի 14, 1944(1944-07-14), Թեհրան, Իրան), պարսիկ թարգմանիչ, Թեհրանի Գոլեստան պատկերասրահի սեփականատերն ու գեղարվեստական ղեկավարը։
Նա կինոռեժիսոր և գրող Էբրահիմ Գոլեստանի դուստրն է, ֆոտոլրագրող Քավե Գոլեստանի քույրը և կինոռեժիսոր Մանի Հիգիգիի մայրը։
Ծնվել է 1944 թվականին, Թեհրանում։ Նա իր ստեղծագործական տարիների մի մասն անց է կացրել Աբադանում, որտեղ նրա հայրը աշխատել է որպես կինոռեժիսոր։
Փոքր տարիքից առնչվել է արվեստին ու գրականությանը` հնարավորություն ունենալով շփվել ժամանակի անհատականությունների հետ։ Լիլի Գոլեստանը մի քանի տարի սովորել է Փարիզում, այնուհետև վերադարձել է Իրան և դարձել հաջողված թարգմանիչ ու հեղինակ։ Նա շատ է ճանապարհորդել և ծանոթ է եղել արտասահմանյան գրականության տարբեր տեսակների։


== Թարգմանություններ ==
Ինչպես են ստեղծվում երեխաները, Էնդրյու Էնդրի
Կյանք, պատերազմ և այլևս ոչինչ, Օրիանա Ֆալասի
Սերմնահեղուկի տարօրինակ պատմությունը...
Պատմություն համար երեք, Էժեն Իոնեսկո
Միրա, Քրիստոֆեր Ֆրանկ
Թիսթոուն և երեք բթամատերը, Մաուրիս Դրուոն
Երկու պիես հնագույն Չինաստանից
Բանաստեղծ-նկարիչը, Սոհրաբ Սեպեհրի
Մի սպանության քրոնիկա, Գաբրիել Գարսիա Մարկես
Մարդը, որն ուներ ամեն ինչ, ամեն ինչ, ամեն ինչ, Միգել Անջել Աստրուիաս
Գուավայի բույրը, Գաբրիել Գարսիա Մարկես
Հելենիզմ, Յիանիզ Ռիտսոս
Քաղաքացի աղավնին, Ռոմեյն Գարի
Պատմություններ և առասպելներ, Լեոնարդո դա Վինչի
Օնդին, Ժան Գիրոդո
Եթե ճամփորդում ես ձմռան գիշերը, Իտալո Կալվինո
Իմ այժմյան իրավիճակի պատմությունը, երկար հարցազրույց Ահմադ Մահմուդի հետ
Վեց հիշողություն հաջորդ հազարամյակի համար, Իտալո Կալվինո
Երկհատրանոց գիրք Ալի Հաթամիի և իր աշխատանքների մասին
Հարցազրույց Մարսել Դյուշանի հետ
Գույների մասին, Վիթգեյնշտեյն
Կյանք Պիկասոյի հետ, Ֆրանսուազա Ժիլո
Պիկասո, Դավիդ Հոքնեյ
Մարկ Ռոտկո, Սին Սքալլի
Վան Գոգ, Գոգեն
Մարսել Դյուշանը խոսում է իր հավաքածուի մասին


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
A photo of Lili in Golestan Gallery
I Wanted it, I Made it Happen: Lili Golestan, TEDxTehran
Աստերոիդների ցանկ (151601-151700)

Աստերոիդների ցանկ (151501-151600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (151701-151800)
 Աստերոիդների ցանկ (151501-151600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (151701-151800)
Ամբերդի գրավում (1196)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ամբերդի գրավում (այլ կիրառումներ)Ամբերդի գրավում (նաև՝ Ամբերդի ազատագրում, Ամբերդի ճակատամարտ), ռազմական բախում հայ-վրացական զորքերի և Գանձակի ամիրայության միջև, որը տեղի է 1196 թվականին։ Հայ-վրացական միացյալ բանակը 1195 թվականին սկսում է ազտագրել հայոց տիրույթները։ Ռազմական գործողությունները ղեկավարվում էին հայ իշխանների՝ Զաքարյանների կողմից, որոնք վրաց արքունիքում մեծ կշիռ ունեին։ 1195 թվականին Գանձակ և Շամքոր քաղաքների միջև տեղի է ունենում ճակատամարտ, որտեղ հայ-վրացական ուժերը հաղթանակ են տոնում հակառակորդի նկատմամբ, այս ամենից հետո հայ-վրացական ուժերը շարժվում են դեպի Ամբերդ, որը հաջորդ տարի՝ 1196 թվականին գրավվում է դաշնակից ուժերի կողմից։


== Նախապատմություն ==
Վրացական արքունիքում սկսել էին մեծ դիրք գրավել հայ իշխանները, որոնք սելջուկ-թյուրքերի արշավանքների ժամանակ արտագաղթել էին Վրաստան։ Սարգիս Զաքարյանը առաջինն էր, որը կարևոր պաշտոն ստացավ վրաց արքունիքում՝ ամիրսպասալար, որը վրաց զորքերի գերգույն հրամանատարն էր։ Նրա որդիներից Զաքարեն ժառանցել հոր պաշտոնը, իսկ Իվանեն դարձավ աթաբեկ, որի պարտականությունն էր թագաժառանգների դաստիարակումը։ 1195 թվականին սկսվում է հայ-վրացական ուժերի կողմից Հայաստանի ազատագրումը․ այդ գործողության հրամանատարներն էին Զաքարե և Իվանե Զաքարյանները։
Հայ-վրացական ուժերը կարողանում են Շամքորի ճակատամարտում հաղթանակ տանել Գանձակի ամիրայության նկատմամբ, որի հետո շարժվում են դեպի Արագածոտն, որի կենտրոնը Ամբերդն էր։


== Ամրոցի գրավում ==
Արագածոտնի ուղղությամբ առաջին արշավանքները կատարել է Սարգիս Զաքարյանը, սակայն հաղթական արշավանքը, որի ժամանակ գրավվել Ամբերդ ամրոցը, ղեկավարել են Զաքարյան եղբայրները՝ Զաքարեն և Իվանեն։ Բացի բուն Արագածոտնի ազատագրումը, հայ-վրացական զորքերը Հայաստանի արևելյան նահանգները մաքրում էին մուսուլմաններից։ Հակառակորդը անկարող էր հայ-վրացական դաշինքին լուրջ դիմադրություն ցույց տալ, որի հետևանքով Ամբերդը արագորեն գրավվում է դաշնակիցների կողմից։
Ամբերդի գրավումով հայ-վրացական ուժերը հնարավորություն ունեցան ապահովել Շամքոր-Ամբերդ գծով անցնող տարածքների ապահովությունը։ Այս գրոհը հնարավորություն չտվեց նաև հակառակորդին վերադասավորել սեփական ուժերը և միասնական ճակատ ստեղծել։ Տեղի ունեցած Շամքորի և Ամբերդի ճակատամարտերից հետո նպաստավոր պայմաններ են ստեղծվում հայոց հարավային նահանգների՝ Սյունիքի և Արցախի ազատագրության համար։ Հարձակումները շարունակվում էին նաև Արարատյան և Շիրակի դաշտերի ուղղությամբ։


== Տես նաև ==
Զաքարյանների իշխանապետություն
Զաքարյաններ
Շամքորի ճակատամարտ (1195)


== Ծանոթագրություններ ==
Գյոգ (լեռ)

Գյոգ, լեռ Սյունիքում, Զանգեզուր լեռնահամակագում, Բարգուշատի լեռնաշխարհում, Որոտան գետի աջ կողմում, նրա վտակ Զեմի գետակի ջրբաժան շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Թեն Բուր

Թեն Բուր (հոլ.՝ Ten Boer ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Խրոնինգեն մարզում։ Տարածքը 45,25 կմ² է, բնակչությունը՝ 7.448 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 12.100 եվրո է։
Անաբար (այլ կիրառումներ)

Անաբար, կարող է վերաբերել՝

Անաբար - գետ Յակուտիայում
Անաբար - շրջան Միկրոնեզիայում գտնվող Նաուրուի Հանրապետության հյուսիսում
Վարդան Աճեմյան (նկար, Արփենիկ Նալբանդյան)

«Վարդան Աճեմյան», ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարչուհի Արփենիկ Նալբանդյանի 1962 թվականին ստեղծած կտավը։ Նկարի գտնվելու վայրը հայտնի չէ։


== Նկարագրություն ==
Արփենիկ Նալբանդյանին շարունակ հետաքրքրել է նատուրան։ Ակտիվ ստեղծագործող լինելու հանգամանքը էական դեր է խաղացել Նալբանդյանի արվեստի ձևավորման գործում, որի մասին վկայում են նրա կոմպոզիցիոն կտավները՝ Հայոց բնաշխարհի տեսարանները, կենդանի շնչով ստեղծված դիմանկարները։ Արփենիկ Նալբանդյանը ուներ դիմանկարչի բնական ու ժառանգական ձիրք (նրա ավագ եղբայրը` նկարիչ Դմիտրի Նալբանդյանն էլ մեծ հակում ուներ դիմանկարի ժանրի հանդեպ)։
Նալբանդյանը «Վարդան Աճեմյանի դիմանկարը» ստեղծել է 1962 թվականին։ Դիմանկարը ստեղծելիս նկարչուհին մեծ նշանակություն է տվել ֆակտուրային. վրձնի քսվածքը լիովին բացահայտում է արվեստագետի հախուռն բնավորությունն ու թափը։ Վարդան Աճեմյանն ընթերցանությունը թողած, հարցական հայացքով ուղղակի աչքերիդ է նայում և դիտողին հնարավորություն տալիս գրավել իր ուշադրությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արփենիկ Նալբանդյանի էջը Էդուարդ Իսաբեկյան կայքում
Էդվարդ Ալինգթոն

էդվարդ Ալինգթոն   ((անգլ.՝ Edward Allington) հունիսի 24, 1951(1951-06-24), Troutbeck Bridge, Windermere, Հարավային Լեիկլենդ, Կումբրիա, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն - սեպտեմբերի 21, 2017(2017-09-21)), բրիտանացի նկարիչ։ Ճանաչում է ձեռք բերել 1980-ական թվականներին, երբ նրա աշխատանքներն ընդգրկվեցին «Առարկաներ և քանդակագործություն» հայտնի ցուցահանդեսում ՝  Ժամանակակից արվեստի թանգարանում (1981) և  քանդակների ցուցադրություն արվեց Հեյվորդի պատկերասրահում (անգլ.՝ Hayward Gallery, 1983)։ 
Ալինգթոնը հայտնի է դարձել որպես «Նոր բրիտանական քանդակագործություն» շարժման մասնակից, որում ընդգրկված էին այնպիսի նկարիչներ, ինչպիսիք էին Թոնի Քրեգը, Ռիչարդ Դիկոնը, Էնտոնի Գորմալին, Գրենվիլ Դևին, Անիշ Կապուրը, Դևիդ Մաչը, Ջուլիան Օուպին, Ռիչարդ Վենտվորսը, Էլիսոն Վայլդինգը, Բիլ Վուդրոուն։


== Ստեղծագործություն ==

1970 թվականին Հունաստան այցելությունից հետո Ալինգթոնը հետաքրքրվեց Պլատոնի փիլիսոփայությամբ, որը մեծ ազդեցություն ունեցավ նրա բազմաթիվ աշխատանքների վրա։
Համաձայն այն հայեցակարգի համադրության, որ աշխարհն ավելի բարձր իդեալի արտացոլումն է, կոնցեպտուալ արվեստի ռազմավարությամբ և գաղափարներով, նա հումորիստական և գրեթե երգիծական որակ տվեց իր արվեստին։ Իդեալական խորհրդանիշերի և իրական քանդակային ձևերի հակադրության օրինակ է  Իդեալական ստանդարտ ձևեր  (1980), որը ներառում է իդեալական ձևերի քանդակագործական մարմնավորում։ «Մոռացության պտուղը» (1982) իրատեսական, պայծառ գունավոր քանդակագործություն է, որտեղ պատկերված է առատության եղջյուրից ընկնող պտուղներ։ 1980-ականների վերջում Ալինգթոնը զարգացրեց իր հետաքրքրությունը դասական մոտիվներով, պատկերելով մեծ ներդրումներ ճարտարապետական մոտիվներով։ «Չպահպանվող աջակցություն»-ը  (1987) բաղկացած է Կորինթիայի մայրաքաղաքի մի հատվածից, առանց ճարտարապետական դերի։
Նմանատիպ պատկերներ հանդիպում են նկարչի գրաֆիկական աշխատանքներում, բազմաթիվ աշխատանքներ ստեղծված են հին հաշվապահական գրքերից կոլաժների տեսքով։


== Կրթություն ==
Լանկաստերի արվեստի քոլեջ (1968-1971 թթ.)
Արվեստի և դիզայնի կենտրոնական դպրոց, Լոնդոն (1971-1974 թթ.)
Արվեստի թագավորական քոլեջ (1983-1984 թթ.)


== Արտաքին հղումներ ==
Краткая биография
Сайт художника
Работы в коллекции Галереи Тейт, Лондон
ArtFacts
Работы в British Council Collection
The Drawing Gallery


== Ծանոթագրություններ ==
Նաոսարի

Նաոսարի (վրաց.՝ ნაოსარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Թեթրի Ծղարոյի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1520 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Թեթրի Ծղարոյից հեռու է 61 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գալինա Բելյաևա

Գալինա Վիկտորովնա Բելյաևա (ռուս.՝ Галина Викторовна Беляева, ապրիլի 26, 1961(1961-04-26), Իրկուտսկ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), թատրոնի և կինոյի խորհրդային և ռուսական դերասանուհի։ Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ (2003 թ.), Վերա Խոլոդնայայի անվան մրցանակի դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Գալինա Բելյաևան ծնվել է Իրկուտսկ քաղաքում` 1961 թվականին։ Նրա ծնվելուց որոշ ժամանակ անց ծնողները բաժանվել են, որից հետո մայրը դստեր հետ տեղափոխվել է Ստավրոպոլի երկրամասի Նևիննոմիսկ քաղաք։ Գալինան երկար տարիներ հոր հետ չի տեսնվել։ Նրանք հանդիպել են միայն 43 տարի անց։
Մանկության տարիներին Գալինան երազել է բալետի պարուհի դառնալ։ 1974 թվականին, երբ նա 13 տարեկան էր, ընդունվել է Վորոնեժի խորեոգրաֆիայի ուսումնարան։ 1978 թվականին, երբ նա դեռ սովորում էր ուսումնարանում, հրավիրվել է նկարահանվելու ռեժիսոր Էմիլ Լոտյանուի «Իմ սիրելի, քնքուշ գազան» կինոնկարում` կատարելու Օլգա Սկվորցովայի գլխավոր դերը։ Այդ դերը նրան համամիութենական ճանաչում բերեց և շատերը նրան սկսեցին անվանել «երկրորդ Օդրի Հեփբերն»։
1980 թվականին Գալինա Բելյաևան «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում նկարահանվել է Հենրիկ Մալյանի «Կտոր մը երկինք» կինոնկարում, կատարելով անառակ աղջկա` Անժելի դերը։ Ֆիլմը նկարահանվել է Վահան Թոթովենցի ստեղծագործության հիման վրա։ Նրա խաղընկերներն էին Մհեր Մկրտչյանը, Սոֆիկո Ճիաուրելին և Աշոտ Ադամյանը։
Ուսումնարանն ավարտելուց հետո Գալինան ընդունվել է Բորիս Շչուկինի անվան թատերական ուսումնարան, որն ավարտել է 1983 թվականին։ Նույն թվականին նկարահանվել է «Աննա Պավլովա» բազմասերիանոց հեռուստաֆիլմում, որտեղ նույնպես կատարում էր գլխավոր դերը։ Նույն 1983 թվականից նա Վլադիմիր Մայակովսկու անվան Մոսկվայի ակադեմիական թատրոնի բեմում է և համարվում է այդ թատրոնի առաջատար դերսանուհին։ Կինոյում և թատրոնում Գալինան խաղացել է ավելի քան 30 դեր։


== Անձնական կյանք ==
Գալինա Բելյաևայի առաջին ամուսինը ռեժիսոր Էմիլ Լոտյանուն էր։ Նրանք ամուսնացած են եղել 1979-1984 թվականներին և ունեն մեկ որդի։
Երկրորդ ամուսինը վիրաբույժ Լևան Սակվարելիձեն էր։ Նրանց որդին` Պլատոնը, մանկության տարիներին նկարահանվել է «Բեմբիի մանկությունը» (1985 թ.) և «Լերմոնտով» (1986 թ.) կինոնկարներում։
1989 թվականին Գալինան երրորդ անգամ ամուսնացել է գործարար Սերգեյ Դոյչենկոյի հետ։ Նրանք ունեն երկու երեխա` մեկ դուստր և մեկ որդի։ Բացի այդ, Սերգեյն ուներ նաև դուստր` առաջին ամուսնությունից։
Գալինա Բելյաևան զբաղվում է նկարչությամբ և ձիավարությամբ։ Նա նաև ակրոբատիկայի ԽՍՀՄ սպորտի վարպետության թեկնածու է։ Ներկայումս ամուսնու հետ բնակվում է Մերձմոսկովյան շրջանում գտնվող իրենց առանձնատանը։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Գոպալ (կիրճ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գոպալ (այլ կիրառումներ)Գոպալ, կիրճ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի նահանգի Խնուսի շրջանում, Գոպալ գյուղի մոտակայքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Նորմատիվներ

Նորմատիվներ, (լատ.՝ normatio — կարգավորում), աշխատաժամանակի, նյութական և դրամական ռեսուրսների ծախսի հաշվարկային մեծություններ, որոնք կիրառվում են ձեռնարկությունների ու կազմակերպությունների արտադրատնտեսական գործունեության պլանավորման, կառավարման և նորմավորման նպատակով։ Որոշվում են բնաիրային և արժեքային ձևերով, արտահայտվում բացարձակ և հարաբերական թվերով։ Ըստ կիրառման շրջանակների լինում են միջճյուղային (տնտեսական), ճյուղային (գերատեսչական) և գործարանային։ Դասակարգվում են նաև ըստ գործողության ժամկետների (երկարաժամկետ, ընթացիկ) և օգտագործման պարտադիրության (տիպային, տեղեկատու)։
Բազալիյա

Բազալիյա (ուկրաիներեն՝ Базалія), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Տեոֆիպոլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1570 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բազալիյա քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 2 114 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Մոնտեպրանդոնե

Մոնտեպրանդոնե (իտալերեն՝ Monteprandone), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե մարզի Ասկոլի Պիչենո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 11379 մարդ (2008), բնակչության խտությունը՝ 418 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 26 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 63030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0735։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0735 71091
Էլեկտրոնային փոստ։ sindaco@comune.monteprandone.ap.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.monteprandone.ap.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական էջ (իտալ.)
Վիճակագրության Ազգային Ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Սեդյու (Վիմի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սեդյու (այլ կիրառումներ)Սեդյու (ռուս.՝ Седью), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վիմ գետի աջ ափին՝ 320 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 2 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200212103000020787
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103002078
Ավազանի կոդը — 03.02.02.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Բիրյուչյովկա (գյուղ, Ուլյանովսկի շրջան)

Բիրյուչյովկա (ռուս.՝ Бирючёвка), գյուղ Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Ուլյանովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կարոլյուս Դյուրան

Կարոլյուս Դյուրան (իսկական անունը` Շառլ Էմիլ Օգույսթ Դյուրան, ֆր.՝ Carolus-Duran, Charles Emile Auguste Durant, հուլիսի 4, 1837(1837-07-04)[…], Լիլ - փետրվարի 17, 1917(1917-02-17), Փարիզի 14-րդ շրջան, Փարիզ), ֆրանսիացի նկարիչ, ակադեմիական դպրոցի ներկայացուցիչ։


== Կյանքը և ստեղծագործունեությունը ==
Կարոլյուս Դյուրանը նկարել սովորել է իր հայրենի քաղաքում`Լիլում, այստեղ նա ստացել է քաղաքային կրթաթոշակ, որով շուրջ երկու տարի նա ապրել և սովորել է Փարիզում։ Փարիզում վերցրել է Կարոլյուս Դյուրան կեղծանունը, որով էլ մինչև կյանքի վերջը ստորագրել է իր աշխատանքների տակ։ Սովորելու սկզբնական շրջանում Կարոլյուս Դյուրանը կրկնօրինակել է Լուվրի նկարները, և հատկապես Լեոնարդո դա Վինչիի աշխատանքները, այս ամենին զուգընթաց սկսում է նկարել հեղինակային կտավներ։ 1860 թվականին երիտասարդ նկարիչը Վիկեր մրցույթում ստանում է մրցանակ։ 1861 թվականին նա մեկնում է սովորելու Իտալիայում, ապրում է Հռոմում, Վենետիկում, մի քանի շաբաթ մնում Պոմպեյում, իսկ 1866 թվականին վերադառնում է Փարիզ։ 1861 թվականից 1866 թվականն ընկած ժամանակահատվածում Կարոլյուս Դյուրանը ստեղծել է բազմաթիվ նկարներ, որոնցում պատկերված են իտալական առօրյայի տեսարաններ։
1866 թվականին նկարչին մեծ հաջողություն է բերում «Մարդասպան» կտավը, որը գնվել է Լիլի իշխանությունների կողմից։ Այդ կտավի համար Կարոլյուս Դյուրանը այնքան գումար է վաստակել, որ այն հերիքել է նրան 1867-1868 թվականներին մեկնել Իսպանիա սովորելու համար, այս ժամանակահատվածում նա հատկապես հետաքրքրվել է Դիեգո Վելասկեսի ստեղծագործունեությամբ։ Ֆրանսիա վերադառնալուց հետո Կարոլյուս Դյուրանը ամուսնանում է նկարչուհի Պոլինա Մարիա Կրուազետի հետ, բացում է մեծ նկարչական սրահ և ընդունում է աշակերտներ։ XIX դարի 60-ական թվականների վերջից նկարիչը հայտնի էր որպես դիմանկարիչ՝ ամենաճանաչված և ամենապահանջված նկարիչը Փարիզում։ Իր աշխատանքներում նա չի շողոքորթում հաճախորդներին, չի հետևում կեցվածքի նրբագեղությանը, այլ կարևորում է մարդկային բնույթի համապատասխանությունը։ 1869 թվականին բարեկամություն է սկսվում Կառոլյուս Դյուրանի և նկարիչներ Էդուարդ Մանեի և Զախարիա Աստրուկի միջև։
Մոտավորապես 1875 թվականին նկարիչը անդրադառնում է պատմական և ժանրային նկարչությանը և դիմում Պիտեր Պաուլ Ռուբենսի և Պաոլո Վերոնեզեի ստեղծագործունեություններին։ Ստանում և իրականացնում է պետական պատվերներ, օրինակ Լուվրի դահլիճներում առաստաղի նկարազարդումը՝ «Մարիա Մեդիչիի հաղթանակը» (1878)։ 1879 թվականին Կառոլյուս Դյուրանը ստանում է Փարիզյան Սալոնի պատվո մեդալ։ 1890 թվականին իր կնոջ և մի քանի նկարիչների հետ միասին ստեղծել է «Կերպարվեստի ազգային միությունը»։ 1900 թվականին ընտրվել է Ֆրանսիական ակադեմիայի պատվավոր նախագահ։ 1904 թվականին Կառոլյուս Դյուրանը արժանացել է Պատվո լեգեոնի շքանշանի Մեծ սպայի կոչման։ 1905 թվականին ընտրվել է Հռոմի Ֆրանսիական ակադեմիայի տնօրեն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրություն և ստեղծագործություններ
Լուկիոս Կեսենիոս Պետոս

Լուկիոս Կեսենիոս Պետոս (ծննդյան և մահվան թվականներն անհայտ են), մ․ թ․ ա. I դարի հռոմեական գործիչ։ Եղել է կոնսուլ։ 61 թվականին նշանակվել է Կապադովկիայի կուսակալ և Հայաստան ուղարկված բանակի գլխավոր հրամանատար։ 61 թվականի աշնանը ներխուժել է Հայաստան՝ Հռոմին ենթարկելու նպատակով։ Մի շարք աննշան հաջողություններից հետո, ձմեռելու համար ճամբարել է Անձիտում՝ Հռանդեայի մոտ։ Տարբեր ուղղություններում հայ-պարթևական զորքերի հարձակումը կասեցնելու նպատակով մասնատել է նրա զորքը, սակայն ծանր պարտություն է կրել։ Պետոսը հարկադրված օգնություն
է խնդրել Ասորիքի կուսակալ Կորբուլոնից և միաժամանակ բանակցություններ սկսել պարթևաց արքա Վաղարշ I-ի հետ։
Կնքվել է հռոմեացիների համար ստորացուցիչ հաշտություն, որով Պետոսը պարտավորվել է հանձնվել ամբողջ բանակով, հաղթողներին տալ գրաված ամրությունները, զենքն ու պարենը և անմիջապես հեռանալ Հայաստանից։ Պետոսի բանակը անցել է լծի (երեք նիզակից կազմված կամար, որի տակով անցնում էր պարտված զորքը) տակով։ Հռոմ վերադառնալով՝ ներման է արժանացել Ներոնից, իսկ կայսր Վեսպասիանոսի (69—79) ժամանակ նշանակվել է Ասորիքի կառավարիչ։


== Գրականություն ==
Հովսեպոս Փլավիոս։ Դիոն Կասսիոս, Երևան, 1976 (Օտար աղբյուրները Հայաստանի և հայերի մասին 9, 4-ին հունական աղբյուրներ 1)։
Тацит Корнелий, Соч․, т․ 1, Л․, 1970, с․ 264, 282—287, 290—292․
(9828) Անտիմաքոս

(9828) Անտիմաքոս (անգլ.՝ Antimachos), աստերոիդ Յուպիտերի տրոյացիներից։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 5,1728 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 4,7286 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 5,617 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 4297,21 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,083775 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,21° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9828) Անտիմաքոս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ժյուլ Բաստիեն Լըպաժ

Ժյուլ Բաստիեն Լըպաժ (ֆր.՝ Jules Bastien-Lepage, նոյեմբերի 1, 1848(1848-11-01)[…], Դանվիլիե, Մյոզ - դեկտեմբերի 10, 1884(1884-12-10)[…], Փարիզի 17-րդ շրջան, Փարիզ), ֆրանսիացի նկարիչ, գեղանկարչության մեջ նատուրալիզմի՝ որպես ռեալիզմի բաղկացուցիչ մասի, ներկայացուցիչ։ Առաջիններից մեկն է, որը պատկերել է գյուղական կենցաղը նատուրալիզմի ոգով։ Նրա տաղանդի երկրպագուն և ընկերն էր Էմիլ Զոլան։


== Կենսագրություն ==
Ժյուլ Բաստիեն Լըպաժը ծնվել է գյուղացիների ընտանիքում, Լոթարինգիայի Դանվիլյե բնակավայրում, սովորել է 1868 թվականից Փարիզում։ Մասնակցել է 1870 թ. ֆրանս-գերմանական պատերազմին, որտեղ, վիրավորվելով վերադառնում է հայրենի գյուղ։ 1870-1883 թթ. ճանապարհորդել է Իտալիայում։ Արդեն լինելով քաղցկեղով ծանր հիվանդ, ձեռնարկում է ճանապարհորդություն Ալժիրում։


== Ստեղծագործությունը ==
Նրա կտավները ներկայումս գտնվում են աշխարհի խոշորագույն թանգարաններում՝ Փարիզում, Լոնդոնում, Մելբուրնում, Նյու Յորքում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ժյուլ Բաստիեն Լըպաժի արձանը Երևանում ==

Լըպաժը մահացել է Փարիզում, 36 տարեկանում։ Դանվիլյեյում գտնվող գերեզմանի մոտ նրա եղբայր Էմիլ Բաստիենը ստեղծել է զբոսայգի։ Եկեղեցու բակում տեղադրված է եղել Օգյուստ Ռոդենի ստեղծած Ժյուլ-Բաստյենի բրոնզե արձանը։ 2011 թ. Ֆրանսիայի նախագահ Նիկոլա Սարկոզիի Երևան կատարած այցի ժամանակ արձանը նվիրաբերվել է Հայաստանին՝ անկախության 20-ամյակի պատվին։ Հոկտեմբերի 7-ին Երևանի Ֆրանսիայի հրապարակում տեղի ունեցավ արձանի հանդիսավոր բացումը։


== Աստղագիտության մեջ ==
Ժյուլ Բաստիեն Լըպաժի պատվին իր անունն է ստացել (2795) Լեպաժ աստերոիդը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ամկուբերդ

Ամկուբերդ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Թիմարի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կասմակտի

Կասմակտի (ռուս.՝ Касмакты, բաշկիրերեն՝ Ҡаҫмаҡты), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 39 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վիքերսի մեթոդ

Վիքերսի մեթոդ  նյութերի կարծրությունը որոշելու եղանակ՝ նմուշի կամ շինվածքի մակերևույթի մեշ ալմաստե բուրգաձև ինդենտորի (ծայրապանակի) ներճնշմամբ։ Կարծրության թիվն ըստ Վիքերսի (HV) հավասար է ինդենտորի բեռնվածքի և դրոշմահետքի մակերեսի հարաբերությանը։
Շիրկովո (գյուղ, Ելնինսկի շրջան)

Շիրկովո (ռուս.՝ Ширково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զորայր Միրզայան

Զորայր Հովսեփի Միրզայան (1916, Թեհրան, Իրան - 1964), հայ գրող, թարգմանիչ։


== Կենսագրություն ==
Նախնական կրթությունն ստացել է Թեհրանի Հայոց ազգային դպրոցում, ապա ավարտել է ամերիկյան քոլեջը։ Աշխատակցել է սփյուռքահայ պարբերականների, հատկապես՝ իրանահայ գրողների միության «Նոր էջ» հանդեսին։ Հրատարակվել են Միրզայանի «Թաց մայթը» (1957), «Բանաստեղծություններ և պատմվածքներ․ Հատընտիր» (հետմահու, 1965) ժողովածուները և «Աբու-Ալի Աինա» (1954) ուսումնասիրությունը։ Կատարել է թարգմանություններ Ռաբինդրանաթ Թագորի, Օմար Խայամի, Ֆիրդուսու, Հաֆեզի, Ֆեոդոր Դոստոևսկու, Մարկ Տվենի և ուրիշների ստեղծագործություններից։
Պիևե դի Տեկո

Պիևե դի Տեկո (իտալերեն՝ Pieve di Teco), կոմունա Իտալիայի Լիգուրիա մարզի Իմպերիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1421 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 35 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 41 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 18026։ Հեռախոսային կոդ՝ 0183։
Քաղաքի հովանավորն է հանդիսանում սուրբ San Sebastiano-ն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճ՝


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0183 36313
Էլեկտրոնային հասցեն՝ հայտնի չէ
Պաշտոնական կայք՝ հայտնի չէ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Գուբարյովո (գյուղ, Նովոգորոդսկի շրջան)

Գուբարյովո (ռուս.՝ Губарёво), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Նովոգորոդսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալիկոչաղ (Բայազետի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալիկոչաղ (այլ կիրառումներ)Ալիկոչաղ, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում։ Գտնվում էր Արածանի գետի ակունքների շրջանում։
XX դարի սկզբներին ուներ 89 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Oasis of the Seas

Oasis of the Seas («Ծովերի օազիս»), «Oasis» դասի առաջին նավն է, կառուցման պահին՝ 2008 թվականին, աշխարհում ամենամեծ նավն էր։ Նրա երկարությունը կազմում է 360 մ, լայնությունը՝ 47 մ, բարձրությունը, հաշված ջրի մակարդակից, կազմում է 72 մ։
«Ծովային օազիս»-ի կառուցումը սկսվել է Ֆլորիդայում 2006 թվականին, ավարտվել 2009 թվականին, ծախսվել է ուղիղ 1 միլիարդ դոլար։ Նավը կառուցված է ֆինական Aker Finnyards նավաշինարանում Royal Caribbean International-ի պատվերով։ Իր առաջին նավարկությունը կատարել է 2009 թվականի դեկտեմբերի 5-ին։
Նավը կարող է տեղափոխել 225 տոննա բեռ, և նրա արագությունը կարող է հասնել 22,6 ծովային հանգույցի։ Նավը կարող է տեղավորել 6400 ուղևոր և 2160 աշխատակից։
Այս նավում կա ջրային ամֆիթատրոն, սահադաշտ, խաղատուն, 4 լողավազան, սպորտային հրապարակներ, մանկական հրապարակ։
Առաջին անգամ ամբողջ աշխարհում նավի վրա գոյություն ունի զբոսայգի, որտեղ կան մի քանի հազար տեսակ կենդանի բույս և ավելի քան հիսուն ծառ։ Ծովերի Օազիսը հինգ անգամ մեծ է Տիտանիկ նավից։ Նավի մի ծայրից մյուսը գնալու համար աշխատում են փոքրիկ ավտոբուսներ։
Առաջին նավարկության ժամանակ մեկ շաբաթյա կրուիզի ծրագրում ներառված էին Սենթ-Թոմաս, Սինթ Մաարտեն և Բահամյան նավահանգիստներ։ Այդ պահին միայն այդ երեք նավահանգիստները կարող էին ընդունել այդպիսի մեծ նավ։ Այն շուրջ տարին կատարում է կրուիզներ Կարիբյան ծովում։


== Աղբյուրներ ==
Աշխարհի ամենամեծ ուղևորատար նավը Archived 2016-09-05 at the Wayback Machine.
«Ծովերի հմայքը»՝ երկրորդ ամենամեծ նավը Archived 2017-06-21 at the Wayback Machine.
(3371) Ջիակոնի

(3371) Ջիակոնի (անգլ.՝ Giacconi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1955 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Ինդիանայի համալսարանի կողմից Բրուկլինում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,738575 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6974 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7797 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1655,33 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,217479 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,67° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3371) Ջիակոնի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մակսյուտովո (գյուղ, Բելեբեևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄակսյուտովոՄակսյուտովո (ռուս.՝ Максютово, բաշկիրերեն՝ Мәҡсүт), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելեբեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անդրեյ Ֆոմին

Անդրեյ Ֆոմին (ռուս.՝ Андре́й Андро́нович Фоми́н, 1918 - 1983), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Կենսագրություն ==
1943 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Նիկոլաևսկի նավաշինարարական ինստիտուտը։
1974 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1946-1954 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Միավորված ազգերի կազմակերպության հարցերով բաժնի աշխատակից։
1954-1955 թվականներին՝ ՄԱԿ-ի ԽՍՀՄ մշտական ներկայացուցչության առաջին քարտուղար։
1955-1957 թվականներին՝ ՄԱԿ-ի ԽՍՀՄ մշտական ներկայացուցչության առաջին խորհրդական։
1957-1959 թվականներին՝ ՄԱԿ-ի ԽՍՀՄ մշտական ներկայացուցչության առաջին ավագ խորհրդական։
1960-1961 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Ամերիկայի երկրների բաժնի խորհրդական։
1961-1962 թվականներին՝ Բրազիլիայում ԽՍՀՄ դեսպանատան խորհրդական-դեսպանորդ։
1962 թվականի նոյեմբերի 21-ից մինչև 1965 թվականի սեպտեմբերի 30-ը Բրազիլիայում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1965-1967 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության գլխավոր քարտուղարի տեղակալ։
1967-1973 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Հարավային Ասիայի բաժնի վարիչ։
1973 թվականի փետրվարի 27-ից մինչև 1976 թվականի փետրվարի 20-ը Բանգլադեշում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1976-1977 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական ապարատի աշխատակից։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Дипломатический словарь» под ред. А. А. Громыко, А. Г. Ковалева, П. П. Севостьянова, С. Л. Тихвинского в 3-х томах, М., «Наука», 1985—1986. — Т. 3, с. 516.


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրություն Կոմունիստական կուսակցության և Խորհրդային Միության պատմության մասին տեղեկագրում 1898-1991
Ջրտական (գետակ)

Ջրտական (նախկինում՝ Ջիրդախան), գետակ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում։ Սկիզբ է առնում Թթուջուր գյուղից 5 կմ հարավ-արևմուտքում գտնվող աղբյուրներից և թափվում Գետիկը։ Երկարությունը 4,5 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Վանասորա

Վանասորա (ռուս.՝ Ванасора), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է կոմա գետի աջ ափին՝ 10 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000112103000045951
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  103004595
Ավազանի կոդը -  03.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մարտին Յակուբկո

Մարտին Յակուբկո (սլովակ.՝ Martin Jakubko, փետրվարի 26, 1980(1980-02-26), Պրեշով, Սլովակիա), սլովակ ֆուտբոլիստ, «Ամկար» ակումբի հարձակվողը։


== Ակումբային կարիերա ==
2006 թ. Մարտինը տեղափոխվեց Ռուսաստան և պայմանագիր ստորագրեց «Սատուրն» ակումբի հետ։ Մեկնարկային հանդիպումն անցկացրել է մարտի 19-ին Զենիթի դեմ խաղում։ Առաջին գոլը խփել է ապրիլի 8-ին Շիննիկի դարպասը։
2008 թ. ամռանն ստորագրել է պայմանագիր Խիմկիի հետ և արդեն հուլիսի 13-ին մեկնարկային հանդիպում է անցկացրել կրկին Զենիթի դեմ խաղում։ 2009 թ. հունվարին տեղափոխվել է «Մոսկվա» ակումբ, բայց 1 տարի անց այդ ակումբի՝ այլևս գոյություն չունենալու պատճառով նա ազատ ֆուտբոլիստի կարգավիճակով տեղափոխվում է «Սատուրն»։ 2010 թ. օգոստոսի 17-ին ստորագրել է պայմանագիր 3 տարի խաղալու պայմանով Մոսկվայի Դինամոյի հետ։ Կես տարի անց Մարտինը և Դինամոն չեղյալ համարեցին այդ պայմանագիրը։ Այդ ժամանակից շուտ պայմանագիրը չեղյալ համարելու պայմանում Մարտինը ակումբից ստացավ փոխհատուցում։
2012 թ. փետրվարին վերադարձել է Ռուսաստան՝ խաղալով Ամկարի կազմում։ Ամկարի կազմում իր մեկնարկային հանդիպումն անցկացրել է 33-րդ տուրի Կռիլյա Սովետովի դեմ խաղում, իսկ առաջին գնդակը խփել է 36-րդ տուրում, երբ թիմը մրցում էր Կրասնոդարի հետ (1։0)։ Այդ գոլը նրա համար առաջինն էր վերջին 30 խաղերից հետո, որոնք անցկացրել էր Ռուսաստանի Պրեմիեր լիգայում։ 2-րդ գնդակը կարողացավ ուղարկել Դինամոյի դարպասը սեպտեմբերի 22-ին այն ժամանակ, երբ Ռոման Բերեզովսկին թույլ տվեց սխալ։ 11-րդ տուրի Ռուբինի դեմ խաղում ստացավ ծնոտի կոտրվածք, երբ Նավասը հասցրեց ծնկի հարված, սակայն այդ խախտումը չարձանագրվեց մրցավարի կողմից։


== Վիճակագրություն ==


== Ազգային հավաքականի կազմում ==
Սլովակիայի ազգային հավաքականի կազմում մասնակցել է 2010 թ. Աշխարհի առաջնությանը։ Առաջնության ընթացքում Յակուբկոն խաղադաշտում անցկացրել է ընդամենը 6 րոպե՝ դուրս գալով փոխարինման 1/8 եզրափակիչ հանդիպման ժամանակ, երբ թիմը մրցում էր Հոլանդիայի ազգային հավաքականի հետ։ Չնայած քիչ հատկացված խաղաժամանակին՝ Յակուբկոն կարողացավ վաստակել 11 մետրանոց հարվածի իրավունք, որը հաջողությամբ իրացրեց իր խաղընկեր Ռոբերտ Վիտտեկը։
Մինչև հիմա Յակուբկոն չի հրավիրվել ազգային հավաքական՝ բացառությամբ 2012 թ. օգոստոսին կայացած ընկերական հանդիպման, երբ թիմը մրցում էր Դանիայի ազգային հավաքականի հետ։ Այդ խաղում դուրս գալով փոխարինման՝ Յակուբկոն կարողացավ դառնալ գոլի հեղինակ։


== Հղումներ ==
Մարտին Յակուբկոն news.sportbox.ru կայքում
Մարտին Յակուբկոն national-football-teams.com կայքում
Մարտին Յակուբկոն transfermarkt.de կայքում
Մարտին Յակուբկոն championat.com կայքում Archived 2013-01-28 at the Wayback Machine.
Վարդգես Ռոստոմյան

Վարդգես Արշակի Ռոստոմյան (մայիսի 9, 1908(1908-05-09), Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - մարտի 15, 1984(1984-03-15), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Խորհրդային Միության հերոս (24 մարտի, 1945), ավագ սերժանտ։ 1942 թվականին զորակոչվել է Կարմիր բանակ, 89-րդ Հայկ․ հրաձգային դիվիզիայի կազմում մասնակցել Գրոզնու շրջանում մղված պաշտպանական մարտերին, Կովկասի, Ղրիմի, Բելառուսիայի, Լեհաստանի ազատագրմանը, Ֆրանկֆուրտի և Բեռլինի գրավմանը։ Հերոսի կոչման արժանացել է Սևաստոպոլը ազատագրելիս Գորնայա բարձունքի գրոհման ժամանակ։


== Գրականություն ==
Герои Советского Союза: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воениздат, 1988. — Т. 2 /Любов — Ящук/. — 863 с. — 100 000 экз. — ISBN 5-203-00536-2.
Герои боёв за Крым. Симферополь, 1972. / стр. 217.