armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի թանգարան

Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի գիտահետազոտական թանգարան (ռուս.՝ Музей Российской академии художеств), գեղարվեստի թանգարան Վասիլևյան կղզու Համալսարանի առափնյա փողոցում գտնվող  Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի շենքում։


== Պատմություն ==
1757 թվականին Գեղարվեստի ակադեմիայի հիմնադրումից հետո ակադեմիայի նախագահ Իվան Շուվալովը կտավների և գծանկարների իր հավաքածուն, այդ թվում Վերոնեզեի և Ռեմբրանտի գործերը նվիրեց այդ հաստատությանը։
XVIII-XIX դդ. թանգարանային հավաքածուն համալրվել է այլ ազնվականների՝ Եկատերինա II-ի և նրա իրավահաջորդների կողմից։ Նախապատվությունը տրվել է դասական ոճի չոր և խիստ նկարչությանը (Նիկոլա Պուսեն, Կլոդ Լորեն, Անտոն Ռաֆայել Մենգս և այլն)։ XVIII դարի սկզբից պահպանվել են  հռոմեական անտիկ ձուլակտորներ, հռոմեացի վարպետ Կիկիի կողմից ձուլված հնագույն քանդակների գլուխգործոցներ։
Համաձայն ակադեմիական կանոնադրությանը՝ թանգարանը 1859 թվականին դարձավ հանրամատչելի։ 1897 թվականից ծառայել է որպես ռուսական թանգարանում տեղադրվելիք աշխատանքների հանրային ներկայացման վայր՝ «Արվեստագետների ստեղծագործությունները պետք է 5 տարի տեղադրվեն Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի շենքում, որից հետո  կարող են ներկայացվել կասր Ալեքսանդր III-ի անվան թանգարանում՝ ղեկավարության համաձայնությամբ և ընտրությամբ»։
Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո թանգարանի ամենաթանկարժեք ցուցանմուշները, որոնք ներկայացնում էին արևմտաեվրոպական գեղանկարչության զարգացումը, տեղափոխվեցին Էրմիտաժ, որտեղից էլ շատերը տեղափոխվեցին Պուշկինի թանգարան։
Տարբեր ժամանակներում թանգարանապահներ են եղել Ի. Ի. Սպիտցը (1864 թվականից), ճարտարապետ Ֆ. Ա. Կլագեսը (1887 թվականից), Գեղարվեստի ակադեմիայի նկարիչներ և իսկական անդամներ Ալեքսանդր Սոկոլովը (1892 թվականից) և Էմիլ Վիզելը (1907 թվականից)։


== Շենք և հավաքածու ==

Թանգարանը զբաղեցնում է պատմական շենք, որը կառուցվել է 1764-1788 թթ. Ալեքսանդր Կոկորինովի և Ժան Բատիստ Միշել Վալեն Դելամոտյի նախագծով։ Այժմ այնտեղ, Գեղարվեստի ակադեմիայի թանգարանին կից գտնվում է  Սանկտ Պետերբուրգի Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտը, արխիվը, գրադարանը, լաբորատորիաները և արվեստանոցները։
Առաջին հարկում է գտնվում հնաոճ իրերի հավաքածուն, երկրորդ հարկում՝ Գեղարվեստի ակադեմիայի նշանավոր շրջանավարտների դիպլոմային աշխատանքները, երրորդ հարկում` Սանկտ Պետերբուրգի հայտնի շենքերի նախագծային մոդելները («XVIII-XIX դարերի Սանկտ Պետերբուրգի ճարտարապետությունը մոդելներով, նկարներում և գծանկարներում»)։ Հանդիսությունների դահլիճներում ցուցադրվում են Վատիկանի կայարանների որմնանկարների կրկնօրինակները և իտալացի վարպետների այլ գլուխգործոցների օրինակները, որոնք ստեղծվել են 19-րդ դարի կեսերին ակադեմիայի թոշակառուների կողմից Իտալիայում գտնվելու ընթացքում։


== Թանգարանի մասնաճյուղեր ==
Իսահակ Բրոդսկու տուն-թանգարան
Իլյա Ռեպինի առանձնատուն
Պավել Չիստյակովի տուն-թանգարան
Արխիպ Կուինջիի տուն-թանգարան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի գիտահետազոտական թանգարանի կայք
(1789) Դոբրովոլսկի

(1789) Դոբրովոլսկի (անգլ.՝ Dobrovolsky), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1966 թվականի օգոստոսի 19-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,213484 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7985 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6284 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1202,85 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,299288 աստիճան/օր արագությամբ։ 
Ուղեծրի հարթությունը խավարածրի հարթության հետ կազմում է 1.98° անկյուն։


== Անուն ==
Անունն ստացել է տիեզերագնաց, Սոյուզ-11 տիեզերանավի հրամանատար Գեորգի Դոբրովոլսկու պատվին։ 
Այս եւ հաջորդ երկու անունները հիշատակ են Սոյուզ-11 տիեզերանավի անձնակազմի անդամների, ովքեր 23 օր տիեզերքում գիտական հետազոտություններ անցկացնելուց հետո 1971 թ. հունիսի 30-ին զոհվեցին վայրէջք կատարող սարքի վթարի ենթարկվելու պատճառով։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ (1701-1800)
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1789) Դոբրովոլսկի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Քասախի «Մարզիկ» մարզադաշտ

Քասախի «Մարզիկ» մարզադաշտ, մարզադաշտ Աշտարակ քաղաքում։ Կարող է տեղավորել մինչև 3500 մարդ։ 


== Կառուցում, օգտագործում և վերանորոգում ==
Քասախի «Մարզիկ» մարզադաշտը կառուցվել է 1971 թվականին։ 1979 թվականից մարզադաշտի տնօրեն է նշանակվել Հրաչ Մաթևոսյանը։ Վերջին երկու տասնամյակների ընթացքում, «Մարզիկ»-ը 3 անգամ վերանորոգվել է։ Վերջինը՝ 2012 թվականին դեկտեմբերին էր, երբ ամբողջությամբ փոխվեցին խոտածածկն ու սանհանգույցային պայմանները։ «Մարզիկ» մարզադպրոցում գործում են 10-16 տարեկանների տարիքային խմբեր։ Բացի այդ, «Մարզիկ»-ը պայմանագիր ունի կնքած Բարձրագույն խմբի «Ուլիս» և «Ալաշկերտ» ակումբների հետ, ինչի համաձայն՝ այդ թիմերը կարող են սեփական հարկի տակ հանդիպումներն անցկացնել «Մարզիկ» մարզադաշտում։ Առաջին խումբը ներկայացնող «Ալաշկերտ-2», «Ուլիս-2» և «Արարատ-2» թիմերն սեփական հարկի տակ հանդիպումներն այստեղ են անցկացնում։
Այժմ «Մարզիկ» մարզադաշտի տնօրենը Արմեն Մաթևոսյանն է։


== Աղբյուրներ ==
armsport.am կայքում Archived 2019-08-02 at the Wayback Machine.
Եգորո-Կալիտվենսկի (Տարասովսկի շրջան)

Եգորո-Կալիտվենսկի (ռուս.՝ Егоро-Калитвенский), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տարասովսկի շրջանում։ Մտնում է Կուրնո-Լիպովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
We Can't Stop

«We Can't Stop», ամերիկացի երգչուհի Մայլի Սայրուսի երգն է։ Այն թողարկվել է 2013 թվականի հունիսի 3-ին՝ որպես նրա «Bangerz» կոչվող չորրորդ ստուդիական ալբոմի առաջին սինգլ։ Երգը գրվել է Mike Will Made It-ի, P-Nasty-ի, Rock City դուետի անդամների, Մայլի Սայրուսի, Դոգ Ի Ֆրեշի և Սլիք Ռիքի կողմից։


== Տեսահոլովակ ==
Երգի տեսահոլովակը, որի ռեժիսորն է Դայան Մարտելը, ներկայացվել է 2013 թվականի հունիսի 19-ին Սայրուսի VEVO ալիքում։ Տեսահոլովակում Սայրուսը և իր ընկերները զվարճանում են նրա տանը, որտեղ հյուրերից շատերը զբաղված են բազմաթիվ տարօրինակ գործողություններով։ Այդ գործողությունների թվին են պատկանում, օրինակ, սպիտակ հացից լեռ պատրաստելը, ֆրիից պատրաստված գանգին հարվածելը, կամ այն տեսարանը, որտեղ աղջիկն իբր կտրում է իր մատները և վարդագույն արյուն է դուրս գալիս։ Տեսահոլովակի տարբեր կադրերում երգչուհին նաև պարում է թվերկ։


== Charts ==


== Հավաստագրումներ ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգի տեսահոլովակը ՅուԹյուբում
Մալինովո (այլ կիրառումներ)

Մալինովո անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․

Մալինովո (գյուղ, Զավյալովսկի շրջան) - գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի կազմում,
Մալինովո (գյուղ, Կրոլևեցի շրջան) - գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցի շրջանում։
Սանեբա

Սանեբա (ռուս.՝ Санеба), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իվանովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուխտոխմա գետի ձախ ափին՝ 45 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 36 կմ է, ավազանի տարածքը 238 կմ2։ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ուվոդ գետն է։ Գետի ենթաավազանը Օկա և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 09010301012110000033106
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110003310
Ավազանի կոդը - 09.01.03.010
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սեն Մար (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)

Սեն Կրեպեն  (ֆր.՝ Saint-Mard ), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Սյուրժեր կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ռոշֆոր շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17359։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 1066 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Սեն Մարի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
Բեդրյագի

Բեդրյագի (ուկրաիներեն՝ Бідряги), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1680 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բեդրյագի գյուղում բնակվում էր 188 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,38 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 494,74 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դալասու

Դալասու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Անժիկուսի գավառ

Անժիկուսի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Angicos), գավառ Բրազիլիայի Ռիու Գրանդի դու Նորտի նահանգում։ Մտնում է Ռիու Գրանդի դու Նորտիի մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 49 324 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Զբաղեցնում է 4079,762 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 12,1 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը 2003 թվականին կազմել է 116 140 581,00 (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 2306,78 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,640


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Աֆոնսու Բեզերրա
Անժիկուս
Լաժիս
Պեդրա Պրետա
Պեդրու Ավելինու
Ժարդին դի Անժիկուս
Կրասնի Յար (գյուղ, Կրասնոարմեյսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կրասնի ՅարԿրասնի Յար (ուկրաիներեն՝ Красний Яр), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոարմեյսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Կրասնի Յար գյուղում բնակվում էր 206 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Զվարթ Ղուկասյան

Զվարթ Հովհաննեսի Ղուկասյան (հոկտեմբերի 15, 1911(1911-10-15), Դելիբաբա, Էրզրումի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - հոկտեմբերի 6, 1980(1980-10-06), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ արձակագիր, գրականագետ, գրող։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1971)։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1968 թվականից։


== Կենսագրություն ==
1918 թվականին ընտանիքով գաղթել է Ալեքսանդրապոլ։ 1930-1938 թվականներին որպես լինոտիպիստ աշխատել է տպարանում։ 1943 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի  բանասիրական ֆակուլտետը։ Սովորելուն զուգընթաց աշխատել է «Գրական թերթ»-ի, «Պիոներ կանչ»-ի, «Ագիտատորի բլոկնոտ»-ի և «Հայաստանի աշխատավորուհի» ամսագրի խմբագրություններում, ռադիոկոմիտեում։ Եղել է ՀԿԿ Երևանի քաղկոմի քարտուղար (1951-1953, 1954-1955), ՀԿԿ Կենտկոմի պրոպագանդայի և ագիտացիայի բաժնի վարիչի տեղակալ (1956-1958)։ 1958-1980 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ Մանուկ Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուում։ 1949 թվականին «Ռուս-հայ գրական կապերը նախառևոլյուցիոն շրջանում» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։ 1974 թվականին «Գրականության կուսակցականության լենինյան ուսմունքը և հայ գրականագիտությունը» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների դոկտորի աստիճան։
Հրատարակել է «Պատմվածքներ» (1958), «Ոտնահետքերը ցանկապատի մոտ» (1974) ժողովածուները, «Ռուս-հայ գրական կապերը նախառեվոլյուցիոն շրջանում» (1961), «Ժամանակակից սովետահայ վեպը (1953-1963)» (1964), «Գրականության կուսակցականության լենինյան ուսմունքը և հայ գրականագիտությունը» (1970) աշխատությունները։
ՀԽՍՀ III —IV գումարումների Գերագույն խորհրդի դեպուտատ։ ԽՄԿԿ անդամ 1938 թվականից։
Մահացել է 1980 թվականին, Երևանում։


== Երկեր ==
Հպարտություն, Երևան, Հայպետհրատ, 1947, 80 էջ։
Պատմվածքներ, Երևան, Հայպետհրատ, 1958, 155 էջ։
Ռուս-հայ գրական կապերը նախառևոլյուցիոն շրջանում, Երևան, Հայպետհրատ, 1961, 250 էջ։
Ժամանակակից սովետահայ վեպը (1953-1963), Երևան, ՀԽՍՀ ԳԱ, 1964, 240 էջ։
Գրականության կուսակցականության լենինյան ուսմունքը և հայ գրականագիտությունը, Երևան, ՀԽՍՀ ԳԱ, 1970, 342 էջ։
Ոտնահետքերը ցանկապատի մոտ (պատմվածքներ), Երևան, «Հայաստան», 1974։
Աղավնին կանաչ ոլոռով

«Աղավնին կանաչ ոլոռով» (ֆր.՝ Le Pigeon aux petits pois), իսպանացի և ֆրանսիացի նկարիչ Պաբլո Պիկասոյի նկարը, որը կուբիզմի դասական օրինակ է։ Վրձնվել է 1911 թվականին յուղաներկով կտավի վրա։ Մինչև 2010 թվականի մայիսի 20-ը գտնվել է Փարիզի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում։ Չափսերն են՝ 65 × 54 սմ։


== Նկարագրություն ==
Նկարի սյուժեն բավականին խառնաշփոթ է, և կտավի վրա դժվար է ճանաչել ինչ-որ առարկա։ Բազմատեսակ ուղղանկյունների, գծերի և աղեղների մեջ կտավի վերին աջ անկյունում լավ երևում է միայն «Café» բառը։ Նկարի երկրաչափական կենտրոնին մոտ սեղանին դրված է ուտեստ՝ պատրաստված աղավնուց։ Կարելի է նկատել թռչնի վերև տնկված ճանկը և ափսեում գտնվող կանաչ ոլոռները։ Նկարում գերակշռում է շագանակագույնը, որը տեղ-տեղ ուժեղանում է և գրեթե աննկատ է դառնում կտավի եզրերում։


== Գողություն թանգարանից ==
2010 թվականի մայիսի 20-ին Փարիզի ժամանակակից արվեստի թանգարանից գողացվել են հինգ գլուխգործոցներ՝ Անրի Մատիսի, Ամեդեո Մոդիլիանիի, Ֆերնան Լեժեի, Ժորժ Բրաքի և Պաբլո Պիկասոյի, որոնց թվում էր «Աղավնին կանաչ ոլոռով» նկարը։ Երեք պահակները, որոնք նույն գիշերը գտնվում էին ծառայության մեջ, ոչինչ չէին տեսել, դրա համար էլ չէին արձագանքել, մինչև առավոտյան 6:50 չէին նկատել կոտրված պատուհանը և կոտրված կողպեքը։ Թանգարանի ազդանշանային համակարգի տեխնիկական խափանումը հայտնաբերվել էր դեռևս մարտի 30-ին, սակայն այն պատշաճ կերպով չէր վերանորոգվել։ Տեսադիտարկման համակարգն աշխատել էր, և գիշերային կադրերում երևում էր, թե ինչպես է դիմակով տղամարդը կոտրում պատուհանը, քայլում թանգարանի միջանցքներով և պատից հանում նկարները։ Շուտով հանցագործին ձերբակալել են։ Նա հաստատել է, որ գողացել է նկարները, սակայն խուճապի մեջ դրանք նետել է աղբարկղը։ Ոստիկանները խուզարկել են նշված աղբարկղը, սակայն այնտեղ նկարներ չեն գտել։ Հանցագործության համար գողը դատապարտվել է 8 տարվա ազատազրկման։ Թեև նա միայնակ էր գործել, քննիչները ենթադրում էին, որ գողությունը պատվիրված էր։ Նրանք չեն հավատացել աղբամանի հետ կապված տարբերակին։ Չնայած նրան, որ ֆրանսիական արվեստի աշխարհը քաղաքավարի կերպով խնդրել է հանցագործներին վերադարձնել գլուխգործոցները թանգարան, նկարները դեռևս չեն հայտնաբերվել։ Գողացված նկարների ընդհանուր արժեքը կազմում էր 123 միլիոն դոլար։


== Ծանոթագրություններ ==
Բարսենա դե Պիե դե Կոնչա

Բարսենա դե Պիե դե Կոնչա (իսպ.՝ Bárcena de Pie de Concha), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Կանտաբրիա նահանգի, ինչպես նաև Կանտաբրիա ինքնավար մարզի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բեսայա շրջանում։ Տարածքը ՝ 31.3 կմ²։ Բնակչությունը ՝ 788 մարդ (2010 թվականի տվյալներով ) ։
Ջուզեպպե դի Ստեֆանո

Ջուզեպպե դի Ստեֆանո (հուլիսի 24, 1921(1921-07-24)[…], Մոտա Սանտ Անաստասիա, Կատանիա, Սիցիլիա, Իտալիա - մարտի 3, 2008(2008-03-03)[…], Սանտա Մարիա Օե, Լեքո, Լոմբարդիա, Իտալիա), իտալացի օպերային երգիչ (տենոր)։
Մամուլի և երկրպագուների կողմից արժանացել է «ոսկե ձայն» և «ամենագեղեցիկ ձայն» հորջորջումներին, իր ձայնային տվյալների շնորհիվ համարվել է Բենիամինո Ջիլյիի ճշմարիտ հաջորդը։ Օպերային դեբյուտը կայացել է 1946 թ., բեմում է հանդես եկել ընդմիջումներով մինչև 1990-ական թթ. սկզբները։ Երգել է աշխարհի առաջատար օպերային թատրոններում, այդ թվում՝ «Լա Սկալայում», «Մետրոպոլիտեն օպերայում», «Կովենտ Դարդենում»։ Երկար տարիներ համագործակցել է Մարիա Կալլասի հետ, նրանք միասին հանդես են եկել և ձայնագրվել մի շարք օպերաներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Քառակուսի կիլոմետր

Քառակուսի կիլոմետր (կմ², km², քառ. կմ), մակերեսի չափման միավոր, որը բազմապատիկ է քառակուսի մետրին։ 1 կմ2-ն 1 կիլոմետր կողմով քառակուսու մակերեսն է։
1 կմ² հավասար է՝

1 000 000 մ²;
100 հեկտար;
0,386 102 քառակուսի մղոն;
247,105 381 ակր։Ետ՝

1 մ² = 0,000 001 կմ²
1 հեկտար = 0,01 կմ²
1 քառակուսի մղոն = 2,589 988 կմ²
1 ակր = 0,004 047 կմ²


=== Զուգադիպություն ===
Եգիպտոսի տարածքը 1,00·106 կմ² է։
Կումայրի ՖԱ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կումայրի (այլ կիրառումներ)Կումայրի Ֆուտբոլային Ակումբ (անգլ.՝ Kumayri FC), հայկական ֆուտբոլային ակումբ՝ Շիրակի մարզի Գյումրի քաղաքում։
Ակումբը հիմնադրվել է 1992 թվականին և հանդես է եկել Հայաստանի Առաջին խմբում։
1997 թվականին ակումբը կազմալուծվել է և այլևս ֆուտբոլային գործունեությամբ չի զբաղվել։


== Վիճակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վալդեկաբալյերոս

Վալդեկաբալյերոս (իսպ.՝ Valdecaballeros), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում՝ Բադախոսի ենթարկման տակ՝ Էստրեմադուրա համայնքի տարածքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լա Սիբերիա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 90 կմ2։ Բնակչությունը 2010 թվականի տվյալներով կազմել է 1209 մարդ։ Ադմինիստրատիվ կենտրոնից գտնվում է 190 կմ հեռավորության վրա։


== Արտաքին հղումներ ==
Գավաֆյան քույրեր

Գավաֆյան քույրեր Անի և Աիդա Գավաֆյաններ, Ստամբուլում ծնված հայազգի ջութակահարներ։ 


== Կենսագրություն ==


=== Անի Գավաֆյան ===
Անի Գավաֆյանը ծնվել է Ստամբուլում, 1948 թվականի մայիսի 10-ին։ 1956 թվականին Անին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է ԱՄՆ, աշակերտել են մի քանի նշանավոր երաժիշտ-մանկավարժների մոտ։ Եղել է Յեյլի երաժշտական դպրոցի պրոֆեսոր, որպես մենակատար երաժիշտը հանդես է եկել Դետրոյտի, Բոստոնի նվագախմբերում, երեք տարի եղել է Ջուլիարդի նվագախմբի կոնցերտմայստեր։ Ջութակահարուհին համերգներով հանդես է եկել ԱՄՆ-ում, Եվրոպայի մի շարք երկրներում։ արժանացել է Արամ Խաչատրյանի անվան մրցույթի 1-ին և մրցանակների։
Որդին՝ Մեթյուն, նույնպես ջութակահար է։


=== Աիդա Գավաֆյան ===
Աիդա Գավաֆյանը ծնվել է Ստամբուլում, 1953 թվականին, 1956 թվականին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է ԱՄՆ։ Ավատել է Նյու Յորքի Ջուլիարդի երաժշտական բարձրագույն դպրոցը։ Համերգներ է ունեցել մի շարք երկրներում։ 1973 թվականին Լիսաբոնում արժանացել է «Ջութակահարների միջազգային VI մրցանակաբաշխության» 1-ին մրցանակի։ Նրա երկացանում եղել են Յոհան Սեբաստիան Բախի, Լյուդվիգ վան Բեթհովենի, Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտի, Բելա Բարտոկի ստեղծագործություններից։ Աիդա Գավաֆյանը եղել է նաեւ «Թաշ» քառյակի 1-ին ջութակը։ 
1973 թվականնին երգչուհին արժանացել է Արամ Խաչատրյանի անվան մրցույթի 1-ին մրցանակին։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոպոկատեպետլ

Պոպոկատեպետլ (իսպ.՝ Popocatépеtl, ացտ.՝ Popōcatepētl, բառացի՝ ծխացող լեռ), հրաբուխ Մեքսիկայի հարավում, Ընդլայնական Հրաբխային Սիեռայում, Մեխիկոյից 65 կմ հարավ-արևելք։
Բարձրությունը 5452 մ է։ 16-17-րդ դարերում հաճախ ժայթքել է։ 1920 թ. վերսկսված էրուպտիվ գործունեությանը հաջորդել է ֆումարոլային ակտիվություն, որը տևել է մինչև 1927 թ.։ Մինչև 3800 մ բարձրությունները լանջերը ծածկված են կաղնու և սոճու անտառներով, 3800-4560 մ գոտում բուսականությունը բացակայում է, 4560 մ-ից բարձր տարածված են հավերժական ձյունը և սառցադաշտերը։
Դիեգո դե Օրդասը, ով առաջինը բարձրացավ Պոպոկատեպետլ, պահանջեց հրաբխի պատկերը ավելացնել երկրի զինանշանին։
2020 թվական, հունվարի 9-ին ժայթքել է Մեքսիկայի ամենամեծ հրաբուխը՝ Պոպոկատեպետլը։ Մոխրի սյունը հասել է երեք կիլոմետր բարձրության։ Աղետների կանխարգելման ազգային կենտրոնը հաղորդել է ահազանգի «դեղին մակարդակի» երկրորդ փուլը, ինչը չի ենթադրում հրաբխի տարածքում տարհանում կամ աշխատանքների դադարեցում։
Պոպոկատեպետլ անունը ացտեկների լեզվից թարգմանվում է որպես «շոգեխաշած լեռ»։ Երկրում մեծությամբ և ամենաակտիվ երկրորդ հրաբուխն է և հանդիսանում է նրա խորհրդանիշներից մեկը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Շիրոկինո

Շիրոկինո (ուկրաիներեն՝ Широкине), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Նովոազովսկի շրջանում։
Չճշտված տվյալներով Շիրոկինո գյուղում բնակվում էր 1 411 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ելենա Լիվանովա

Ելենա Արտեմովնա Լիվանովա (ռուս.՝ Елена Артемовна Ливанова, սեպտեմբերի 11, 1949(1949-09-11), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), մուլտֆիլմերի ռեժիսոր, խորհրդային և ռուս նկարչուհի։
Ելենա Լիվանովան դերասան Վասիլի Լիվանովի կինն է։ Արժանացել է Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստի կոչման։


== Կենսագրություն ==
Ելենա Լիվանովան (օրիորդական ազգանունը՝ Բալաբանովա) ծնվել է 1949 թվականի սեպտեմբերի 11-ին Մոսկվայում Անաստասիա Տերենտևնա Բալաբանովայի (օրիորդական ազգանունը՝ Իվանովա) ընտանիքում և Արտեմի Մելետեևիչ Բալաբանովի ընտանիքում։ 1972 թվականին ավարտել է «Սոյուզմուլտֆիլմին» կից մուլտիպլիկատորների դասընթացները։ 1976 թվականին դարձել է «Սոյուզմուլտֆիլմի» տիկնիկային միավորման բեմադրող նկարիչ։ 1992-2000 թվականներին աշխատել է «Քրիսթմաս Ֆիլմզ» ստուդիայում, 2000-2005 թվականներին՝ «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում, 2005 թվականից՝ «Սոյուզմուլտֆիլմ կինոստուդիա» ԴՊՈՒՁ-ում։ Համագործակցել է հիմնականում ռեժիսորներ Իդեա Գարանինայի, Միխայիլ Կամենեցկու և Ստանիսլավ Սոկոլովի հետ։


== Անձնական կյանք ==
Դերասան Վասիլի Լիվանովի երկրորդ կինը (1972 թվականից)։ Մասնակցել է Վասիլի Լիվանովի 80-ամյակին նվիրված Առաջին ալիքի «Կավալեր և ջենտլմեն» (ռուս.՝ «Кавалер и джентльмен», 2015) վավերագրական ֆիլմի ստեղծմանը։
Որդին՝ Բորիս (ծնվ.՝ 1974), դատապարտվել է 9 տարվա ազատազրկման 2009 թվականին սպանության մեղադրանքով, 2011 թվականին ժամկետը նվազեցվել է մինչև ութ տարի, ազատ է արձակվել 2014 թվականին՝ ազատազրկման մեջ մնալով նախատեսված ժամկետի կեսը։
Որդին՝ Նիկոլայ (ծնվ.՝ 1984)։


== Ֆիլմոգրություն ==


=== Ռեժիսոր ===
2001 – «Հայր մեր» աղոթքը Ստանիսլավ Սոկոլովի հետ


=== Նկարիչ-մուլտիպլիկատոր ===
1973 – Ավրորա


=== Բեմադրող նկարիչ ===


== Մրցանակներ ==
«Ձկան լուծ»
Միջազգային կինոփաատոն Օդենսեում (առաջին մրցանակ, 1983)
«Սև-սպիտակ ֆիլմ»
Անիմացիոն ֆիլմերի միջազգային կինոփառատոն Զագրեբում (ավելի քան 12 րոպե տևողությամբ ֆիլմերի կատեգորիայում առաջին մրցանակ, 1985)
CINANIMA միջազգային կինոփառատոն Էշպինիոյում, Պորտուգալիա (առաջին մրցանակ, 1985)
«Ոսկե սուսեր»
Միջագային կինոփառատոն Կահիրեում («Ոսկե Կահիրե» գլխավոր մրցանակ, 1991)
Լանի միջազգային կինոփառատոն երիտասարդների համար (ժյուրիի հատուկ մրցանակ, 1991)
«Բուք»
Օսկար, անվանակարգ
CINANIMA միջազգային կինոփառատոն Էշպինիոյում, Պորտուգալիա (առաջին մրցանակ, 1992)
«Ձմեռային հեքիաթ»
Էմմի, մրցանակ
Միջազգային կինոփառատոն Նյու Յորքում (գլխավոր մրցանակ, 1994)
Մակական ֆիլմերի միջազգային կինոփառատոն Չիկագոյում (առաջին մրցանակ, 1994)


== Պատվավոր  կոչումներ ==
Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր նկարիչ (2010 թվականի հունվարի 15) – կերպարվեստի բնագավառում ունեցած վաստակի համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Сергей Капков Энциклопедия отечественной мультипликации. — М.: Алгоритм, 2006. — С. 396. — 816 с. — 3000 экз. — ISBN 5-9265-0319-4


== Արտաքին հղումներ ==
Ливанова Елена Артемьевна — animator.ru
Елена Ливанова — Энциклопедия отечественного кино
Yelena Livanova Internet Movie Database կայքում
Первый показ «Гофманиады» Станислава Соколова — в Библиотеке им. Эйзенштейна
Мурашкина Раиса. Супруга актёра Василия Ливанова Елена: «Бывшая невестка ломает психику нашей внучки» // Комсомольская правда. — 2011.
Վեսյոլայա Բալկա (գյուղ, Կազանկայի շրջան)

Վեսյոլայա Բալկա (ուկրաիներեն՝ Весела Балка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կազանկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1923 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վեսյոլայա Բալկա գյուղում բնակվում էր 452 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,336 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սալմանասար V

Սալմանասար V (անհայտ - մ. թ. ա. 722), գահակալել է մ․թ․ա․ 727-722 թվականներին, Թիգլաթպալասար III–ի որդին և հաջորդը։ Հոր կենդանության օրոք Հյուսիսային Փյունիկիայի և Իսրայելի փոխարքան էր, որտեղ ճնշել է Եգիպտոսի դրդմամբ բռնկած ապստամբությունը։ Սալմանասար V-ը թագավորել է նաև Բաբելոնիայում՝ Ուլուլայ անունով։ Շարունակել է հոր ներքին քաղաքականությունը․ հենվել է բանակի վրա, սահմանափակել է ստրկատերերի, խոշոր հողատերերի, քրմության և առևտրականների իրավունքները, վերացրել է Ասորեստանի և Բաբելոնիայի հին ու սրբազան քաղաքների՝ Աշշուրի, Նիպպուրի, Սիպպարի և Բաբելոնի արտոնությունները և ապահարկությունը։ Դա առաջ է բերել ավագանու, քրմության և արքայական ընտանիքի դժգոհությունը։ 724 թվականին արշավել է դարձյալ ապստամբած Փյունիկիա և Իսրայել, ջախջախել է Իսրայելի բանակը, պաշարել Տյուրոսը և Սամարիան։ Սամարիայի եռամյա պաշարումը մեծ զոհեր է խլել Սալմանասար V-ից։ Օգտվելով ռազմական այդ անհաջողությունից՝ Սալմանասար V-ի հակառակորդները դավադրություն են կազմակերպել և գահընկեց արել նրան՝ գահ բարձրացնելով կրտսեր եղբորը՝ Սարգոն II-ին։
Դենիս Գասներ

Դենիս Գասներ (անգլ.՝ Dennis Gassner, հոկտեմբերի 22, 1948(1948-10-22), Վանկուվեր, Բրիտանական Կոլումբիա, Կանադա), ամերիկացի բեմադրող նկարիչ։ Հայտնի է Կոեն եղբայրների ֆիլմերում, ինչպես նաև հոլիվուդյան մի շարք խոշոր նախագծերում ունեցած աշխատանքով։ Յոթ անգամ առաջադրվել է «Օսկար» մրցանակի «Բեմադրող նկարչի լավագույն աշխատանքի համար» անվանակարգում, բայց մրցանակի է արժանացել միայն մեկ անգամ՝ 1992 թվականին։


== Ֆիլմագրություն ==
1986 – Ուղեկիցը / The Hitcher
1986 – Ուիզդոմ / Wisdom
1987 – Տրամադրության տակ / In the Mood
1987 – Ինչպիսին հայրն է, այնպիսին էլ որդին / Like Father Like Son
1988 – Երկրային աղջիկները հեշտ հասանելի են / Earth Girls Are Easy
1989 – Նրա երազանքների դաշտը / Field of Dreams
1990 – Միլլերի խաչմերուկ / Miller’s Crossing
1990 – Խաբեբաներ / The Grifters
1991 – Բարթոն Ֆինկ / Barton Fink
1991 – Բագսի / Bugsy
1992 – Հերոս / Hero
1994 – Հադսաքերի օգնականը / The Hudsucker Proxy
1995 – Ջրաշխարհ / Waterworld
1998 – Թրումանի շոուն / The Truman Show
2000 – Օ՜, որտե՞ղ ես դու, եղբայր / O Brother, Where Art Thou?
2001 – Մարդ, որը չի եղել / The Man Who Wasn’t There
2002 – Անիծված ուղի / Road to Perdition
2003 – Մեծ ձուկ / Big Fish
2004 – Ջենտլմենների խաղ / The Ladykillers
2005 – Ծովային հետևակ / Jarhead
2006 – Հարցրու փոշուն / Ask the Dust
2007 – Ոսկե կողմնացույց / The Golden Compass
2008 – Գթասրտության քվանտ / Quantum of Solace
2012 – Սքայֆոլ / Skyfall
2014 – Դեպի անտառները / Into the Woods
2015 – Սպեկտր / Spectre
2017 – Շեղբի վրայով վազողը - 2049 / Blade Runner 2049
2019 – 1917 / 1917


== Ծանոթագրություններ ==
Տրինիտա դեյ Մոնտի

Տրինիտա դեյ Մոնտի (իտալերեն՝ Santa Trinita dei Monti, ֆր.՝ La Trinité-des-Monts), կաթոլիկ եկեղեցի, որը գտնվում է Իտալիայի մայրաքաղաք Հռոմում։ Տեղակայված է Իսպանական աստիճանների վերևում։ Տիտղոսակիր եկեղեցի է։ 2003 թվականի հոկտեմբերի 21-ից եկեղեցու կարդինալ քահանան ֆրանսիացի կարդինալ Ֆիլիպ Բարբարենն է։


== Պատմություն ==

1494 թվականին Սուրբ Ֆրանցիսկո դի Պաոլան՝ Կալաբրիացի ճգնավորը պապական գիտնական եւ նախկին պատրիարք Աքիլեիա Էրմոլաո Բարբարոյից խաղողի այգի է գնում, և ապա թույլտվություն է ստանում Ալեքսանդր VI Պապից այնտեղ վանք հիմնադրելու համար։ 1502 թվականին Լյուդովիկոս XII թագավորը սկսում է Տրինիտա դեյ Մոնտի եկեղեցու շինարարությունը այդ վանքի կողքին, որպեսզի տոնի իր հաջողակ ներխուժումը Նաեապոլ։ Շինարարական աշխատանքները սկսում են ֆրանսիական ոճով, ակնառու գոթական ճարտարապետությամբ։
Ներկայիս իտալական վերածննդյան ժամանակաշրջանում կառուցված եկեղեցին կառուցվել է իր տեղում և օծվել 1585 թվականին Սիքստոս V Պապի կողմից։ Վերջինս Վիա Սիստինա փողոցը միացնում է Պիացցա դելլա Տրինիտա դեի Մոնտի հրապարակը Բարբերինի հրապարակին։ Եկեղեցու ճակատամասի ճարտարապետը հայտնի չէ, սակայն ըստ Վոլֆգանգ Լոցի, հնարավոր է, որ այն նախագծված լինի Ջակոմո դելլա Պորտայի կողմից։ Ավելի վաղ նա կառուցել է Սանտ Ատանասիո դեյ Գրեկի եկեղեցին, որն ունի նմանություններ այս եկեղեցուն։ Տրինիտա դեյ Մոնտիի կրկնակի սանդղավանդակը Դոմենիկո Ֆոնտանայի աշխատանքն է։
Եկեղեցու առջև վեր է խոյանում Սալյուստիուսի սյունը, որն այստեղ է տեղափոխվել 1789 թվականին։ Այն եգիպտական սյան կրկնօրինակ է, որը կառուցված է եղել Հռոմեական կայսրության վաղ ժամանակաշրջանում Սալյուստիուսի այգիներում տեղադրվելու համար։ Հիերոգլիֆները նույնպես կրկնօրինակ են, և դրանք արվել են Պիացցա դել Պոպոլոյի Ֆլամինիո սյան մակագրություններից։ Նապոլեոնի կողմից Հռոմի գրավման ժամանակ, մյուս եկեղեցիների պես, այս եկեղեցուց ևս կողոպտվել են արվեստի նմուշներ։ 1816 թվականին Բուրբոնների վերակառուցման ժամանակ եկեղեցին վերանորոգվել է Լուի XVIII թագավորի կողմից։
Տրինիտա դեյ Մոնտի եկեղեցում հայտնաբերված ձեռագրերը եկեղեցու պատմությանը վերաբերվող արժեքավոր աղբյուրներ են, որոնք հավաքվել և հրատարակվել են Վինչենցո Ֆորչելլայի կողմից։


== Ինտերիեր ==

Աջ կողմի առաջին կապելլայում Քրիստոսի մկրտության տեսարան է, և մեկ այլ տեսարան Հովհաննես Մկրտչի կյանքից։ Երկու աշխատանքներն էլ պատկանում են մաներիստական նկարիչ Ջիովաննի Բատտիստա Նալդինին։ Աջ կողմում երրորդ կապելլայում Միքելանջելոյի աշակերտ Դաիելա դա Վոլտերրայի «Assunzione della vergine» աշխատանքն է (աջ կողմի վերջին ֆիգուրը կարծես թե Միքելանջելոն է)։
Պուկկի կապելլայում, ձախ կողմում Պերինո դել Վագայի ֆրեսկոներն են (1537թ․), որոնք ավարտել են Ֆեդերիկո և Տադդեո Զուկկարի եղբայրները 1589 թվականին։ Ձախ կողմի երկրորդ կապելլայում է գտնվում Դանիելե դա Վոլտերրայի «Deposizione» հանրահայտ կտավը։
Գմբեթի ֆրեսկոները Պերինո դել Վեգայի աշխատանքներն են։
Դեպի մենաստան բացվող միջանքի խորշում ևս կա մի ֆրեսկո, որում պատկերված է Մարիամ Աստվածածինը։ Այն պատկերել է մի ֆրանսիացի աղջիկ 1844 թվականին։

		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Hutton, Edward:  Rome (1911. 7th revised & enlarged edn:1950)
Lotz, Wolfgang:  Architecture in Italy 1500-1600. (1974. Yale U.P.edition 1995)
Macadam, Alta: Rome  (Blue Guides. 6th edition. London. 1998)


== Արտաքին հղումներ ==
Տրինիտա դեյ Մոնտի եկեղեցի
Գայտանա

Գայտանա (ուկրաիներեն՝ Гайтана, սեպտեմբերի 29, 1979(1979-09-29), Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի երգչուհի և երգահան։
2012 թվականին Be My Guest երգով ներկայացրել է Ուկրաինան Եվրատեսիլ 2012 երգի մրցույթում և զբաղեցրել 15-րդ հորիզոնականը։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ ===
О тебе (2003)
Слідом за тобою (2005)
Капли дождя (2007)
Kукaбaррa (2008)
Тайные желания (2008)
Только сегодня (2010)
Viva, Europe! (2012)


== Ծանոթագրություններ ==
Չկալովսկի շրջան

Չկալովսկի շրջան (ռուս.՝ Чкаловский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Նիժնի Նովգորոդի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Չկալովսկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 877 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 22217 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 25,33 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Գլյոթ

Գլյոթ  (գերմ.՝ Glött), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Դանուբի Դիլինգենի շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1098 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 10.99 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 73 133։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջեյրախի շրջան

Ջեյրախի շրջան (ռուս.՝ Джейрахский район, ինգուշ.՝ ЖIайраха шахьар), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ինգուշեթիա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1993 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ջեյրախ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 628,14 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 2743 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4,37 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Սեն Վիկտոր է Մելվիե

Սեն Վիկտոր է Մելվիե (ֆր.՝ Saint-Victor-et-Melvieu), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 374 մարդ, բնակչության խտությունը` 20.88 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 17.91 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 540 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 125 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 39 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 230 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 156-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 74։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,8 %։ 156 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 127 անձ (72 տղամարդ և 55 կին)։ Գործազուրկ են եղել 29 անձ (16 տղամարդ և 13 կին)։ 74 անաշխատունակներից 16-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 37-ը` թոշակառուներ, իսկ 21-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ռեեկյուլա

Ռեեկյուլա (էստ․՝ Reeküla), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Պիհտլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 25 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Աժտիկյան

Աժտիկյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կերասունտ

Կերասունտ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Wake Me Up Before You Go-Go

«Wake Me Up Before You Go-Go», ամերիկյան Wham! դուետի երգը Make It Big ալբոմից, որը կոչվել է 1980-ական թվականների փոփ-մեյնսթրիմի դասական նմուշ։ Սինգլը թողարկվել է 1984 թվականի մայիսի 14-ին, դարձել է միջազգային հիթ՝ գլխավորելով բազմաթիվ երկրների հիթ-շքերթներ, ներառյալ ամերիկյան  (№ 1 Billboard Hot 100), բրիտանական (№ 1 — UK Singles Chart) և այլն (№ 1 — Ավստրալիա, Կանադա, Բելգիա, Իռլանդիա, Նիդերլանդներ, Նորվեգիա, Շվեդիա)։  Սինգլը պլատինե հավաստագիր է ստացել ԱՄՆ-ում, իսկ ընդհանուր տպաքանակը գերազանցել է 2 մլն օրինակը։ Երաժշտական տեսահոլովակում Մայքլը և Ռիջլին կրում են խոշոր մակագրություններով շապիկներ («CHOOSE LIFE»), որոնք ստեղծել է մոդելիեր Katharine Hamnett-ը, որը ցուցադրվել է 2002 թվականի VH1-ի «Ես սիրում եմ 80-ականները» սերիալում։
Երգը ներառվել է VH1 ալիքի 1980-ականների լավագույն 100 երգերի ցանկում (№28,  100 Greatest Songs of the '80s)։


== Երգացանկ ==
Բոլոր երգերի հեղինակն է George Michael. 
Note: The US 7-inch single (Columbia 04552) has identical track listing.It was also released as a CD single in 1999


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
 Музыкальное видео — Wake Me Up Before You Go-Go  (более 300 млн просмотров)
Ռոդիոնովկա (գյուղ, Յամպոլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռոդիոնովկա (այլ կիրառումներ)Ռոդիոնովկա (ուկրաիներեն՝ Родіонівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Յամպոլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռոդիոնովկա գյուղում բնակվում էր 24 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վերին Կորտկան

Կորտկան Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Բերկրիի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կարո Մինասյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կարո Մինասյան (այլ կիրառումներ)Կարո Մինասյան (1897 - 1973), իրանահայ բժիշկ, գիտնական, հնէաբան։


== Կենսագրություն ==
Կարո Մինասյանը ծնվել է 1897 թվականին Չհալմահալի Բախթիարի շրջանի Մամակա գյուղում։ Սովորել է տեղի դպրոցում։  Այնուհետև կրթությունը շարունակելու համար մեկնել է Հնդկաստան, սակայն հիվանդության պատճառով վերադարձել է Իրան, կրթությունը շարունակել Ջուղայի գիշերօթիկ դպրոցում։ Հնդկաստանի համալսարանից ստացել է առողջապահության դոկտորի դիպլոմ` հեռակա կարգով, այնուհետև կրթությունը շարունակելու համար մեկնել է Հնդկաստան։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ռազմաճակատում աշխատել է որպես բժիշկ և հիմնել հիվանդանոց։ 1920 թվականին Կարո Մինասյանը շարունակել է կրթությունը Լոնդոնի և Լոզանի համալսարաններում և ստացել ընդհանուր և պլաստիկ վիրաբույժի մասնագիտություն։
Վերադառնալով Իրան` Ահվազում, Թեհրանում և Սպահանում աշխատել է որպես բժիշկ, հիմնել իր սեփական պոլիկլինիկաները։
Կարո Մինասյանը եղել է Չհարմահալի և Ֆերեյդանի հիվանդանոցների հիմնադիրներից, եղել է Իրանի հնէաբանության, հուշարձանների պահպանման հանձնաժողովի մշտական անդամ։ Նա ստեղծել է Սպահանի ամենամեծ անձնական գրադարանը, որտեղ հավաքված էին հին տպագրության և ձեռագիր գրքերի հազարավոր հատորներ։


== Կարո Մինասյանի հայկական հավաքածու ==
Կալիֆոռնիայի Լոս Անջելեսի մասնաճյուղի համալսարանը 1968 թվականին ձեռք է բերել Կարո Մինասյանի հավաքածուն, որը բաղկացած է հայկական ձեռագրերից, որոնց մեջ է Գլաձորի Ավետարանը, վաղ շրջանի հայկական տպագիր գրքեր՝ պարսկերեն, արաբերեն, օսմանյան թուրքերեն և ուրդու ձեռագրեր։ Այս ձեռագրերի նյութերը հետևյալն են՝ պարսկերեն և արաբերեն լեզվաբանություն, պարսկերեն գրականություն և պատմություն, Շիա աստվածաբանություն և օրենսդրություն, արվեստ, փիլիսոփայություն, տրամաբանություն։ Հավաքածուն կազմված է պարսկերեն ձեռագրերի նմուշներից, զանազան առարկաներից և պատմական իրերից։ Հայկական այս հավաքածուն, որը հիմնականում Սպահանի հայկական գաղութի կենցաղի մասին է, բաղկացած է նամակներից, որոնք նաև առևտրի մասին են։ Հավաքածուն ուշագրավ է իր հաշվեգրերով, նկարներով, տպագիր և ձեռագիր գրքերով, նամակածրարներով, բացիկներով և փաստաթղթերով, որոնք 17-րդ դարից մինչև 20-րդ դարի կեսերի ժամանակաշրջաններից են։


== Մահ ==
Կարո Մինասյանը մահացել է 1973 թվականին։ Իր կտակի համաձայն` թաղվել է Ջուղա քաղաքի գերեզմանոցում` հոր կողքին։


== Երկեր ==
Կարո Մինասյանը հնէաբանության և բժշկության բնագավառում մի քանի գրքերի և հոդվածների հեղինակ է`

«Ծխախոտի ազդեցությունը», Փարիզ, 1929
Des Anomlies peno ureteralse contibution a letude, Լոզան, 1929
Gilantets the Chronicle of Petros di Sarkis, Լիսաբոն, 1929
Shah diz of Islamic Fame, Լոնդոն, 1971


== Գրականություն ==
Իրանահայոց հանրագիտարան։ Կազմող` Ժանետ Տ. Լազարյան։ Երևան, «ՎՄՎ-Պրինտ, 2012։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռետչա

Ռետչա (ռուս.՝ Ретча), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սուխոնա գետի ձախ ափում՝ 382 կմ հեռավորության վրա։ Ակունքը գտնվում է Խարովսկի գյուղի ծայրում, և Կադնիկովից 75 կմ հարավ-արեւմուտք, հոսում է ներքին Պրիսուխոնսկի անտառային տարածքում։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100312103000007445
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000744
Ավազանի կոդը - 03.02.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ժուրավլյովկա (գյուղ, Չեռնոմորսկոեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԺուրավլյովկաԺուրավլյովկա (ուկրաիներեն՝ Журавлівка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Juravlövka), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Չեռնոմորսկոեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ժուրավլյովկա գյուղում բնակվում էր 195 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սևերսկի Դոնեց

Սևերսկի Դոնեց (ուկրաիներեն՝ Сі́верський Доне́ць, հին հունարեն, ըստ Պտղոմեոսի Տանաիդ, Տանաիս, ըստ Հերոդոտի Սիրգիս, իտալերեն Տան, հին ռուսերեն Մեծ Դոն, Դոնել, Դոն), գետ Արևելաեվրոպական հարթավայրի հարավային մասում, հոսում է Ուկրաինայի Խարկովի, Դոնեցկի և Լուգանսկի մարզերի և Ռուսաստանի Բելգորոդի և Ռոստովի մարզերի տարածքով, Դոն գետի աջ (ամենամեծ) վտակ։
Ուկրաինայի մեծությամբ յոթերորդ գետն է, ունի կարևորագույն նշանակություն որպես խմելու ջրի աղբյուր երկրի արևելքում։
Երբեմն սխալմամբ անվանում են Հյուսիսային Դոնեց, XVII - XVIII դարերում անվանվում էր Սևերնոյ Դոնեց։


== Տես նաև ==
Դոն
Սևերսկի Դոնեցի վտակների ցանկ
Իվանգորոդ (գյուղ, Ալեքսանդրովկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻվանգորոդԻվանգորոդ (ուկրաիներեն՝ Івангород), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Իվանգորոդ գյուղում բնակվում էր 979 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աննի Բերգման

Աննի Բերգման (շվեդերեն՝ Annie Bergman, դեկտեմբերի 15, 1889(1889-12-15), Լիեժ, Վալոնիա, Բելգիա - հունվարի 11, 1987(1987-01-11), Hedvig Eleonora parish, Ստոկհոլմ, Ստոկհոլմի լեն, Շվեդիա), շվեդ նկարիչ, գծանկարիչ և նկարազարդող։


== Կենսագրություն և ստեղծագործական ուղի ==
Աննի Բերգմանը ծնվել է 1889 թվականին, Լեժում, որտեղ նրա հայրը՝ Վիլյամ Բերգմանը, աշխատել է զինագործական արտադրության ոլորտում։ Աննիի մայրը՝ Ինգեբորգ Բիլկվիստը, սիրողական նկարիչ էր։ Փարիզում կարճատև բնակությունից հետո ընտանիքը տեղափոխվել է Ստոկհոլմ, որտեղ Աննին 1907 թվականին ավարտել է դպրոցը։ Այնուհետև ընդունվել է Տեխնիկական դպրոց (Tekniska skolan) և Կալեբ Ալտինի գեղանկարչության դպրոց։ 1908 թվականից Արքայական գեղարվեստի ակադեմիայում սովորել է նկարչություն, գեղանկարչություն և փորագրություն։ Նրա համակուրսեցիներն էին այնպիսի հայտնի նկարիչներ, ինչպիսիք են Էլսա Բյորկման-Գոլդշմիդտը, Սիրի Դերկերտը, Հարրիետ Լյովենհելմը, Ռագնհիլդա Նորդենստերը, Գերդա Նորդլինգը և Էլվի Տոնդենը։ Այդ ժամանակահատվածում Աննի Բերգմանի նախընտրած տեխնիկան էր աքվատինտան և փայտափորագրությունը։
1913 թվականին Էնի Բերգմանը ճամփորդել է Գերմանիայում (Բեռլին, Դրեզդեն, Նյուրնբերգ և Մյունխեն) և Իտալիայում (Ֆլորենցիա, Սիենա, Հռոմ, Նեապոլ և այլն)։ Նա մեկ տարի անցկացրեց Իտալիայում, իսկ 1914 թվականին մեկնել է Փարիզ, որտեղ հաճախել է Գրանդ Շոմեր ակադեմիա։ Առաջին աշխարհամարտի սկսվելուց  հետո Բերգմանը վերադարձել է Շվեդիա, իսկ 1921 թվականին մեկ ուղևորություն կատարել դեպի Իսպանիա։
Սկզբում Աննի Բերգմանը ստեղծել է միայն սև և սպիտակ փորագրական աշխատանքներ, բայց ավելի ուշ աշխատել է գունավոր փայտամշակման տեխնիկայով։ Փոխել է նաև աշխատանքների թեմատիկան, բնանկարները փոխարինվել են ծաղկային ձևավորումներով։ 1929 թվականից Աննի Բերգմանը զբաղվել է լինոփորագրությամբ, հիմնականում պատրաստել է շնորհավորական բացիկներ, որոնք վաճառվել են ամբողջ երկրում։ Այնուհետև Բերգմանի ստեղծագործությունները տպագրվել են արվեստի տարբեր ամսագրերում, բացի այդ, 1968 թվականին իր ծաղկանկարների հիման վրա ստեղծել է «Nordiska vildblommor» նամականիշերի շարքը։
Գծանկարչության հետ մեկտեղ Բերգմանը շարունակել է զբաղվել գեղանկարչությամբ։ Նկարել է դիմանկարներ՝ հիմնականում երեխաների համար, ինչպես նաև բնանկարներ և ծաղկային նատյուրմորտներ։ Նկարիչը նաև նկարազարդել է ամսագրի և թերթի զանազան հոդվածներ և գրքեր։ 1923 թվականից հրատարակել է երեխաների համար նախատեսված իր պատկերազարդ գրքերը՝ հիմնվելով այն պատմությունների վրա, որոնք նա սիրում էր պատմել իր զարմիկներին և զարմուհիներին (Բերգմանը սեփական երեխաներ չի ունեցել)։ 1925, 1927 և 1941 թվականներին Ստոկհոլմում կազմակերպվել են Աննի Բերգմանի անհատական ցուցահանդեսները։ Նա նաև մասնակցել է տարբեր ցուցահանդեսների Շվեդիայում ու արտերկրում և եղել է մի շարք արվեստի միությունների անդամ։
Աննի Բերգմանը մահացել է 1987 թվականին և թաղվել է Սոլնայի հյուսիսային գերեզմանատանը։ Նա իր ունեցվածքի մի մասը կտակել է Շվեդիայի գծանկարիչների ընկերությանը (Grafiska Sällskapet), որն էլ սահմանել է նրա անվան կրթաթոշակ։ Նկարչի աշխատանքների մի մասը փոխանցվել է Շվեդիայի ազգային գրադարանին։ Բացի այդ, նրա ստեղծագործությունները գտնվում են Ստոկհոլմի Ազգային թանգարանում, Ժամանակակից արվեստի թանգարանում, Փարիզի դեկորատիվ արվեստի թանգարանում, Վիեննայի Ալբերտինայում և Բրյուսելի փորագրության և գծանկարչության կենտրոնում։


== Ծանոթագրություններ ==
Քոշաքարի մրտավարդ

Քոշաքարի մրտավարդ, կենսաբանական հուշարձան Հայաստանում։ Բնության հուշարձանը գտնվում է Լոռու մարզի Մարգահովիտ գյուղական համայնքի հյուսիսային սահմանագծից մոտ 1 կմ հեռավորության վրա՝ Գուգարքի անտառտնտեսության Եղեգնուտի անտառպետության բարձրադիր գոտում։ Այն գրանցված է Հայաստանի Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» ՀՀ Կառավարության որոշման համաձայն։


== Տես նաև ==
Հայաստանի բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Բնության պետական հուշարձաններից ցանկը Վիքին սիրում է Երկիրը հուշարձանների ցանկում


== Ծանոթագրություններ ==
Աստե (Արդեշի գավառ)

Աստե (ֆր.՝ Astet), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 41 մարդ, բնակչության խտությունը` 1.19 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 34.45 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 490 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 135 կմ հարավ-արևմուտք, Պրիվա քաղաքից` 45 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 24 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 13-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 11։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 54,2 %։ 13 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 13 անձ (8 տղամարդ և 5 կին)։ Գործազուրկ են եղել 0 անձ (0 տղամարդ և 0 կին)։ 11 անաշխատունակներից 0-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 0-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կուրամկներ

Կուրամկներ (Spalacidae), կրծողների կարգի կաթնասունների ընտանիք։ Մարմինը գլանաձև է, երկարությունը՝ 20-35 սմ։ Արտաքին ականջը և աչքերը ետ են զարգացած (աչքի խնձորակը ծածկված է մաշկի տակ, այստեղից՝ անվանումը)։ Պոչը և ոտքերը կարճ են։ Մազածածկը փափուկ է, խիտ, թավշանման։ Գետնափոր կյանք են վարում, սնվում են բույսերի ստորգետնյա մասերով, ձմռան համար կերի մեծ պաշար են կուտակում։ Տարեկան բազմանում են 1-2 անգամ, ունենում 1-3 ձագ։ Ընտանիքն ունի 2 սեռ, 8 տեսակ։ 

Հայաստանի հյուսիս-արևմտյան շրջաններում ապրում է լեռնային կուրամուկը (Spalax leucodon)։ Հողը փորելով կուրամկները վնասում են արմատապտուղները, սածիլները։
Հայաստանը Եվրատեսիլ 2020 երգի մրցույթում

Հայաստանը կմասնակցի Եվրատեսիլ 2020 երգի մրցույթին։ Հայաստանի հեռարձակող Հանրային հեռուստաընկերությունը (AMPTV) կկազմակերպի ազգային եզրափակիչ` Նիդերլանդների Ռոտերդամ քաղաքում կայանալիք 64-րդ մրցույթի հայաստանյան ընտրությունը կայացնելու համար։


== Նախքան Եվրատեսիլը ==


=== Դեպի Եվրատեսիլ ===
Դեպի Եվրատեսիլը Եվրատեսիլ երգի մրցույթում Հայաստանը ներկայացնող արտիստին ընտրելու համար Հայաստանի Հանրային Հեռուստաընկերություն կողմից կազմակերպված ազգային եզրափակիչն է։ Դեպի Եվրատեսիլ մրցույթում հաղթող արտիստը իր ներկայացրած երգով կներկայացնի Հայաստանը Եվրատեսիլ 2020 երգի մրցույթում։


==== Դեպի Եվրատեսիլ 2020 ====
Արտիստները կարողացան իրենց հայտերը հեռարձակողին ներկայացնել 2019 թվականի նոյեմբերի 5-ից մինչև 2019-ի դեկտեմբերի 31-ը։ AMPTV- ին ներկայացված բոլոր 53 երգերից ժյուրիի հանձնաժողովը մրցույթի համար ընտրեց 12 երգ, ընտրված հայտերը ներկայացվեցին 2020 թվականի հունվարի 28-ին։ Ընտրող ժյուրիի կազմում էին Նաիրա Գուրջինյանը, Անիտա Հախվերդյանը, Լիլիա Նիկոյանը, Ռուբեն Բաբայանը, Վարդան Հակոբյանը, Տիգրան Դանիելյանը, Դավիթ Ծերունյանը, Կարեն Թաթարյանը և Անուշ Տեր-Ղուկասյանը։ Ընտրված երգերը հրապարկվեցին 2020 թվականի փետրվարի 5-ին։


==== Եզրափակիչ ====
Եզրափակիչը տեղի կունենա 2020 թվականի փետրվարի 15-ին։ 12 երգեր կմրցեն հաղթողի համար, որը որոշվում է ժյուրիի և հեռուստադիտողի միասնական քվեարկության արդյունքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ճառընտիր (4803)

Ճառընտիր (4803), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4803 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 15-դարում Գրիգոր գրչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 53x33 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 258 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Կազմը` լուսանցազարդ տախտակ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 1բ, 16ա, 149ա, 252բ և այլուր, 1բ, 153ա և այլուր (16-րդ դար), 11բ, 19բ, 22բ (18-րդ դար)։


== Բովանդակություն ==
Ճառք, Խրատք (Եփրեմ, Եղիշե, Յովհ. Երզնկացի, Ոսլեբերան, Սարգիս Շնորհալի, Կիւրեզ Երուսաղեմացի, Թեոփիլոս, Զաքարիա կաթողիկոս, Եփիփան),
Նեբողեանք (Եպիփան, Յակ. Սրճեցի, Ոսկեբերան),
Պատմութիւնք Թլփաստութեանն, Փախստեանն յԵգիպտոս, Դատաստանին առաջի Պղատոսի, Թաղման և Յարութեանն Քրիստոսի,
Տեսիլ Սահակայ,
Ի Պատմութենեն հայոց Ղազարու Փարպեցւոյ,
Վասն կատարածի աշխարհի,
Վարք և վկայաբանութիւնք։


== Ծանոթագրություններ ==