armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Անտուան Ժան Գրո

Անտուան Ժան Գրո (ֆր.՝ Antoine-Jean Gros, մարտի 16, 1771(1771-03-16)[…], Փարիզ - հունիսի 25, 1835(1835-06-25)[…], Մեդոն), ֆրանսիացի նկարիչ-ակադեմիստ, որը ճանաչում է ձեռք բերել նապոլեոնյան բանակի հաղթանակների պատկերման շնորհիվ՝ դրանով իսկ նշանակալի ներդրում ունենալով Նապոլեոնի մասին հերոսական միֆի ձևավորման գործում։


== Կյանք և ստեղծագործություն ==
Անտուան Ժան Գրոն ծնվել է 1771 թվականի մարտի 16-ին Փարիզում։ 1785 թվականին տասնչորս տարեկան հասակում Գրոն ընդունվել է սովորելու Ժակ Լուի Դավիդի մոտ, որը նշանակալի ազդեցություն է թողել Գրոյի գեղարվեստական զարգացման վրա։ 1787 թվականն ապագա նկարիչն սկսել է որպես Փարիզի Գեղարվեստի ակադեմիային առընթեր դպրոցի աշակերտ։ 1793 թվականին նա Դավիդի օգնությամբ հեղափոխական ահաբեկչության աճող ալիքից փախել է Ջենովայով Ֆլորենցիա։
Իտալիայում Գրոն կատարել է հայտնի գլուխգործոցների ուրվանկարներ թանգարաններում, ծանոթանում բանաստեղծ Վիտորիո Ալֆիերիի, նկարիչ Ֆրանսուա Քսավյե Ֆաբրի և կոմսուհի Օլբանիի հետ։ 1794 թվականին վերադարձել է Ջենովա, որտեղ ծանոթացել է Նապոլեոնի կնոջ՝ Ժոզեֆին դը Բոհարնեի հետ։ Նապոլեոնը նկարչին ընդունել է իր մոտ ծառայության և պատվերներ տվել նրան։ Ֆրանսիացիների կողմից Պիեմոնտի օկուպացիայից հետո երիտասարդ «թեթևամիտը», ըստ Ստենդալի արտահայտության, փառքի է արժանացել ավստրիական կուսակալին նվիրված ծաղրանկարներով.

— «Պարմի մենաստանը»
1800 թվականին Գրոն առաջ շարժվող ավստրիացիներից փախել է Փարիզ։ 1802 թվականին նա «Նազարեթի ճակատամարտ» նկարի համար ստացել է գեղանկարչության ազգային մրցանակ։ 1804 թվականին այդ տարվա Սալոնում ներկայացրել է «Նապոլեոնը ժանտախտով հիվանդների մոտ Յաֆֆայում» նկարը, որն ունեցել է մեծ հաջողություն։ 1808 թվականին նշանակվել է կայսերական ընտանիքի դիմանկարիչ («Նապոլեոնը Պրեյսիշ Էյլաուի ճակատամարտի դաշտում» նկարի համար)։ Փարիզյան սալոն այցելության ժամանակ կայսրը, ավարտելով պարգևատրման արարողությունը, հանել է իր Պատվո լեգեոնի շքանշանն ու այն ամրացրել գեղանկարչի կրծքին։ 1811 թվականին ստացել է պետական պատվեր՝ զարդարելու Պանթեոնի գմբեթը (ավարտվել է 1824 թվականին)։
Նապոլեոնի տապալումից ու Դավիդի՝ Ֆրանսիայից փախչելուց հետո Սալոնը նրա փոխարեն սկսել է գլխավորել Գրոն։ Բուրբոնների վերականգնման տարիներին աշխատել է բացառապես ակադեմիական ոճում։ Ուշ շրջանի ստեղծագործությունների ոճը չոր է, դրանց պակասում է կայսերական դարաշրջանի վառ ռոմանտիզմը։ Այդ շրջանում առավել մեծ հաջողություն են ունեցել նրա դիմանկարները։ 1830 թվականից հետո կենտրոնացել է առասպելական սյուժեների պատկերման վրա։
Կյանքի վերջում Անտուան Ժան Գրոն ընկել է դեպրեսիայի մեջ և կյանքն ավարտել ինքնասպանությամբ՝ նետվելով Սենան 1835 թվականի հունիսի 26-ին Մյոդոնում։


== Ընտրյալ կտավներ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Гро, Антуан-Жан»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
N. Wolf. Malerei der Romantik. — Köln, 1999.
W. Broer u.a. Epochen der Kunst. 19 Jahrhundert. Vom Klassizismus zu dem Wegbereitern der Moderne. — München-Wien-Oldenburg, 1997.
Die Welt der Malerei. — Köln, 1990.
Гро, Антуан-Жан, барон // Военная энциклопедия : [в 18 т.] / под ред. В. Ф. Новицкого [и др.]. — СПб. ; [М.] : Тип. т-ва И. Д. Сытина, 1911—1915.
Բարբիանելլո

Բարբիանելլո (իտալերեն՝ Barbianello), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Պավիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 849 մարդ (2004 թվական)։ Խտությունը կազմում է 72 մարդ/կմ²։ Տարածքը 12 կմ² է։ Փոստային ինդեքս՝ 27041։ Հեռախոսային կոդ՝ 0385։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0385 57114


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
(7127) Ստիֆտեր

(7127) Ստիֆտեր (անգլ.՝ Stifter), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի սեպտեմբերի 9-ին Ֆրեյմուտ Բորնգենի և Լուց Շմադելի կողմից Տաուտենբուրգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,076072 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3679 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7842 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1970,58 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,182688 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,65° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7127) Ստիֆտեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Առեղ (այլ կիրառումներ)

Առեղ, կարող է վերաբերել՝

Առեղ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հայոց ձորի գավառում
Առեղ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի Շատախի գավառում
Ալեքսան Կիրակոսյան

Ալեքսան Մաթևոսի Կիրակոսյան (օգոստոսի 18, 1918(1918-08-18), Այգաբաց, Ալեքսանդրապոլի գավառ, Երևանի նահանգ, Ռուսական պետություն - հունվարի 9, 2007(2007-01-09), Երևան, Հայաստան), խորհրդային կուսակցական և պետական աշխատող, ԽՄԿԿ անդամ 1943 թվականից։ Սովորել է Հայկական մանկավարժական ինստիտուտում, ավարտել Խարկովի Վ. Ի. Լենինի անվան ռազմաքաղաքական ուսումնարանը (1942) և ՀԿԿ ԿԿ-ին կից կուսակցական դպրոցը (1948)։
Մասնակցել է 1941-1945 թվականների Գերմանա-խորհրդային պատերազմին («Հայրենական մեծ պատերազմ»)։


== Գործունեությունը ==
Եղել է Անիի շրջխորհրդի նախագահ (1948-1950), ՀԿԿ Ղուկասյանի (1952-1957) և Հոկտեմբերյանի (1958-1961) շրջկոմների առաջին քարտուղար, ՀԿԿ ԿԿ կուսօրգանների, ապա գյուղատնտեսական բաժինների վարիչ (1961-1965), ՀԽՍՀ կաթի և մսի արդյունաբերության նախարար (1965-1970)։ 1970 թվականից՝ ՀԽՍՀ Նախարարների խորհրդի նախագահի տեղակալ, 1977 թվականից՝ առաջին տեղակալ։
Կիրակոսյանը ԽՍՀՄ 10-րդ գումարման Գերագույն խորհրդի, ՀԽՍՀ 3-4-րդ գումարումների Գերագույն խորհրդի պատգամավոր էր, 1953 թվականից՝ ՀԿԿ ԿԿ անդամ։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է Հոկտեմբերյան հեղափոխության, «Հայրենական պատերազմի» 2-րդ աստիճանի, Աշխատանքային կարմիր դրոշի 2 շքանշաններով։


== Արտաքին հղումներ ==
Hetq.am: «Ալեքսան Կիրակոսյան. մարդը, գործիչը, մտածողը»
Քենեդու փողոց (Ստամբուլ)

Քենեդի փողոց (թուրքերեն՝ Kennedy Caddesi), 13 կիլոմետր երկարություն ունեցող փողոց Ստամբուլի եվրոպական հատվածում։ Կառուցվել է XX դարի երկրորդ կեսին։ Փողոցը սկսվում է Սիրքեջի կայարանից և ձգվում Բաքըրքյոյ թաղամասով դեպի Աթաթուրքի անվան միջազգային օդանավակայան։ Փողոցը անվանվել է ի պատիվ ԱՄՆ 35-րդ նախագահ Ջոն Ֆ. Քենեդիի։


== Տեղակայում ==
Քենեդու անվան փողոցի մեծ մասը անցնում է մի կողմից Կոստանդնուպոլսի պարիսպների մոտով, մյուս կողմից` Մարմարա ծովի։ Սկսվելով Սիրքեջի կայարանից փողոցը թեքվում է դեպի արևելք` Ոսկեղջյուրի հարավային ափով դեպի այն վարյրը, որտեղ Բոսֆորը թափվում է Մարմարա ծովը։ Սարայբուրնու հրվանդանի վրա փողոցը թեքվում է հարավ և անցնում նրա արևելյան մասով` Բոսֆորի և Թոփքափը ամրոցի արանքով։ Ահըրքափը փարոս և Բուկոլեոն պալատը շրջանցելուց հետո, փողոցը թեքվում է դեպի արևմուտք` հասնելով Աթաթուրքի անվան միջազգային օդանավակայան։ Մինչ օդանավակայան ճանապարհին են գտնվում Փոքր Այա Սոֆիա եկեղեցին, Պոլսո հայոց պատրիարքությունը և Յենիքափը թաղամասը։ Ֆորմալ առումով փողոցը ավարտվում է Աթաքյոյ թաղամասում` փոխարինվելով Ռաուֆ Օրբայի անվան փողոցով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սիրքեջի կայարանից սկսած մինչև փողոցի մյուս ծայրը տեղակայված են մի շարք պատմական և մշակութային կառույցներ։ Ստորև ներկայացված են այն կառույցները, որտեղ կարելի է մտնել անմիջապես փողոցից

Կոստանդնուպոլսի պարիսպներ (413 թվական);
Ահըրքափը փարոս (1857 թվական);
Կայսերական ծովային պարիսպներ (Çatladı Kapı);
Բուքոլեոն պալատ (V век);
Խոջա Մուստաֆա փաշայի պալատ;
Սահիլի այգի;
Ձկան թանգարան;


== Ծանոթագրություններ ==
Ալ-Սուեյդայի մարզ

Ալ-Սուեյդա (արաբ․՝ مُحافظة السويداء‎‎), մարզի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի հարավային մասում։ Հանդիսանում է Սիրիայի 14 մարզերից մեկը։
Վարչական կենտրոնն Ալ-Սուեյդա քաղաքն է։ Ըստ 2011 թվականի տվյալների բնակչությունն կազմում է 770,000 մարդ՝ որոնց մեծամասնությունն Դրուզներ են։ Խոշոր քաղաքներն են՝ Մազրաա, Ալ-Սուեյդա, Սալխադ, Շաբաա։


== Աշխարահգրություն ==
Վարչական կենտրոնն Ալ-Սուեյդա քաղաքն է։ Գտնվում է երկրի հարավային մասում և սահմանակից է արևմուտքում՝ Դառաայի մարզին, հյուսիսում և հյուսիս արևելքում՝ Ռիֆ Դիմաշկին, հարավում՝ Հորդանանին։ Մարզի ընդհանուր տարածքն կազմում է 5.550 քառ.կմ։ Խոշոր քաղաքներն են՝ Մազրաա, Ալ-Սուեյդա, Սալխադ, Շաբաա։


== Ժողվրդավարություն ==
Ըստ 2011 թվականի տվյալների մարզի բնակչությունն կազմում է 770,000 մարդ։ Գերակշիռ մաս են կազմում դրուզները, որոն մեծամասնությունն Շիա իսլամադավաներ են։ Կան նաև մի զգալի մաս Արևելյան ուղղափառ եկեղեցու հետևորդներ և մի փոքր մուսուլմաններ փախստական համայն որոնք եկել են հիմնականում Դառաայի մարզից։ Մեծ մասն բնակիչների ապրում են մարզի արևմտյան մասում, հատկապես Ջաբել ալ-Դրուզ լեռան արևմտյան լանջերին։


== Վարչական բաժանում ==
Մարզը բաժանված է 3 գավառների՝

Ալ-Սուեյդայի գավառ (արաբ․՝ منطقة السويداء‎‎), կենտրոն՝ Ալ-Սուեյդա, բնակչություն՝ 180,907 մարդ, 3 շրջան
Շահբայի գավառ (արաբ․՝ منطقة شهبا‎‎), կենտրոն՝ Շահբա, բնակչություն՝ 71,949 մարդ, 4 շրջան
Սալխադի գավառ (արաբ․՝ منطقة صلخد‎‎), կենտրոն՝ Սալխադ, բնակչություն՝ 60,375 մարդ, 5 շրջան


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Բերդուջ (լեռ)

Բերդուջ, լեռ  Ախթալայից արևելք, Վիահայոց լեռներում։ Հիշատակված է միջնադարի վրաց հեղինակների կողմից, որոնք այս լեռան շրջանում տեղադրում են 2 վանք։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարթիլ

Մարթիլ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Իվան Կրիպյակևիչ

Կրիպյակևիչ Իվան Պետրովիչ (հուլիսի 7, 1886(1886-07-07) կամ 1886, Լվով, Ցիսլեյտանիա, Ավստրո-Հունգարիա - ապրիլի 21, 1967(1967-04-21) կամ 1967, Լվով, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի խորհրդային պատմաբան, հայագետ։ Ուկրաինական ԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1958)։


== Կենսագրություն ==
1904 թվականին ընդունվել է Լվովի համալսարան։ 1909-1939 թվականներին պատմություն է դասավանդել Լվովի միջնակարգ դպրոցներում։ 1911 թվականին ընտրվել է Տ. Շևչենկոյի անվան գիտական ընկերության (Լվով) անդամ։ 1953-1962 թվականներին եղել է Ուկրաինաի ԽՍՀ ԳԱ հասարակական գիտությունների ինստիտուտի (Լվով) տնօրենը։
1958 թվականին նա ընտրվել է ուկրաինական ակադեմիայի ակադեմիկոս, 1961 թվականին ստացել գիտության վաստակավոր գործչի կոչում։
Կրիպյակևիչի ղեկավարությամբ և օգնությամբ մշակված ծրագրով տասնյակ ուկրաինացի գիտնականներ սկսել են ուսումնասիրել հայ-ուկրաինական պատմական կապերն ու հայ գաղութները, այդ աշխատանքները հանրագումարի բերելով 1959 թվականին Երևանում, ապա 1962 թվականին Կիևում ու Լվովում հրավիրված համատեղ գիտական նստաշրջաններում։ Ինքը՝ Իվան Կրիպյակևիչը հանդես է եկել նույն նստաշրջաններում «Լեհահայ պատմաբան Սադոկ Բարոնչը» (1959) և «Լվովի հայ գաղութի սկզբնավորման հարցի շուրջը» (1962) գիտական զեկուցումներով։


== Աշխատություններ ==
Զբաղվել է ֆեոդալիզմի շրջանի Ուկրաինայի պատմությամբ, գրել ավելի քան 700 աշխատություն։ Սկսած 1907 թվականից բազմիցս անդրադարձել է Ուկրաինայի տարածքում եղած հայկական գաղթավայրերի, հատկապես Լվովի գաղութի միջնադարյան պատմությանը և հայ-ուկրաինական կապերին ու բարեկամությանը։ 1907 թվականին հրատարակել է «Լվովյան Ռուսիան 16-րդ դարի առաջին կեսին» մենագրությունը, որով ներկայացրել է միջնադարյան քաղաքի սոցիալ-տնտեսական կյանքը, դասերը, դասակարգային պայքարը, ազգային ու կրոնական փոխհարաբերությունները Լվովի բազմազգ բնակչության մեջ։
1953 թվականին նա հրատարակել է «Արևմտյան Ուկրաինայի հարաբերությունները Ռուսաստանի հետ մինչև XVII դարի կեսերը» մենագրությունը, իսկ 1954 թվականին՝ «Բոգդան Խմելնիցկի» մոնումենտալ ուսումնասիրությունը։ 1955 թվականին Կրիպյակևիչը ձեռնարկել է նաև Ուկրաինայի քաղաքների պատմության ուսումնասիրության գործը։


== Աղբյուրներ ==
Վ․ Ոսկանյան «Մեծավաստակ պատմաբանը» (Ի․ Պ․ Կրիպյակևիչի ծննդյան 80-ամյակի առթիվ), պատմաբանասիրական հանդես № 1, 1966, էջ 303-304


== Ծանոթագրություններ ==
Իդելի

Իդելի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դոբրոլյուբովի նրբանցք (Տագանրոգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դոբրոլյուբովի նրբանցք (այլ կիրառումներ)Դոբրոլյուբովի նրբանցք (ռուս.՝ Добролюбовский переулок), նրբանցք ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի կենտրոնական պատմական մասում։ Անվանված է ռուս գրաքննադատ և հրապարակախոս Նիկոլայ Դոբրոլյուբովի պատվին։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Շմիդտի և Շևչենկոյի փողոցների միջև` հատելով Հոկտեմբերյան և Մայակովսկու հրապարակները։ Երկարությունը 1450 մ է։ Տների համարակալումը սկսվում է Շմիդտի փողոցից։


== Պատմություն ==
Դոբրոլյուբովի նրբանցքը նախկինում կոչվել է 2-րդ Լայնակի, ապա` Ուսպենսկի։ Ուսպենսկի նրբանցք անվանումը նրան տրվել է ի պատիվ Աստվածածնի վերափոխման տաճարի (ռուս.՝ Успенский собор), որը 1790-1938 թվականներին գտնվել է ժամանակակից Հոկտեմբերյան հրապարակի կենտրոնում։
1923 թվականին անվանվել է ռուս գրաքննադատ և հրապարակախոս Նիկոլայ Դոբրոլյուբովի պատվին։ Հատկանշական է, որ գրաքննադատը Տագանրոգի հետ ոչ մի առնչություն չի ունեցել։


== Նրբանցքում գտնվում են ==

Մատուռ «Մսուր»` Դոբրոլյուբովի նրբ., 2։ Չի պահպանվել։
ՌԴ նկարիչների միության Տագանրոգի բաժանմունքի ցուցասրահ և արվեստանոցներ` Դոբրոլյուբովի նրբ., 6
Ջուրիչի տուն (Շրջանային դատարանի շենք) - Տագանրոգի մետաղագործական քոլեջ` Դոբրոլյուբովի նրբ., 9-11
Աստվածածնի վերափոխման տաճար։ Չի պահպանվել
Ինժեներատեխնոլոգիական ակադեմիայի թիվ 2 հանրակացարան` Դոբրոլյուբովի նրբ., 15
Ինժեներատեխնոլոգիական ակադեմիայի «Գ» և «Դ» մասնաշենքերի զբաղեցրած թաղամաս` Դոբրոլյուբովի նրբ., 42-54


== Հուշարձաններ ==
Լենինի արձան (քանդակագործ` Նիկոլայ Տոմսկի, ճարտարապետ` Ա. Ա. Զավարզին)։ Գտնվում է Հոկտեմբերյան հրապարակում, Դոբրոլյուբովի նրբանցքը հատող առանցքից մի քանի մետր հեռավորության վրա։ Տեղադրվել է 1970 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Гаврюшкин О. П. По старой Греческой... (Хроника обывательской жизни). — Таганрог: Лукоморье, 2003. — 514 с. — ISBN 5-901565-15-0.
Թորհիլդ Վիդվեյ

Թորհիլդ Վիդվեյ (նորվ.՝ Thorhild Widvey), (հունվարի 9, 1956(1956-01-09), Avaldsnes, Կարմյո, Ռուգլան, Նորվեգիա), նորվեգացի քաղաքական գործիչ, Նորվեգիայի Պահպանողական կուսակցության անդամ, 2013 թվականից մինչև 2015 թվականը եղել է Նորվեգիայի մշակույթի նախարար և 2004 թվականից մինչև 2005 թվականը Նավթի և էներգետիկայի նախարար:


== Քաղաքական կարիերա ==
Տեղական մակարդակում 1979 թվականից մինչև 1989 թվականը Վիդվեյը եղել է Կարմյոյի ավագանու անդամ, վերջին վեց տարվա ընթացքում գործադիր մարմնի կազմում։
1989 թվականին Ռուգլանից ընտրվել է Նորվեգիայի խորհրդարան և մեկ անգամ վերընտրվել է։
2002 թվականից մինչև 2003 թվականը նշանակվել է Նորվեգիայի ձկնորսության և ափային ադմինիստրացիայի նախարարության պետական քարտուղար։ 2003 թվականից մինչև 2004 թվականը նույն պաշտոնը զբաղեցրել է Նորվեգիայի Արտաքին գործերի նախարարությունում։ 2004 թվականին նշանակվել է Նորվեգիայի Նավթի և Էներգետիկայի նախարարի պաշտոնում, որը թողել է 2005 թվականի Նորվեգիայի խորհրդարանական ընտրությունում կրած պարտությունից հետո։


== Անձնական կյանք ==
Թորհիլդ Վիդվեյը ծնվել է Կարմյոյում, Ռուգլան։ Կրթությամբ Ֆիզիոթերապևտ, 1985 թվականից մինչև 1987 թվականը եղել է Նորվեգիայի հաշմանդամների մարզական ասոցիացիայի փոխնախագահ։ Վիդվեյն ապրում է Օսլոյում, ամուսնացած է, ունի երկու զավակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Biografie beim Storting (նորվ.)
Thorhild Widvey auf snl.no im Store norske leksikon (նորվ.)
Մարտունու կամավորական ջոկատ

Մարտունիի կամավորական գումարտակ, կազմավորվել է 1992 թվականին ՀՀ Մարտունի քաղաքում ստեղծված կամավորական ջոկատի և ՀԱԲ-ի վաշտի միավորմամբ։ Գումարտակը համալրվել է շրջանի Վարդենիկ, Ներքին Գետաշեն, Լիճք, Գեղհովիտ, Վաղաշեն, Աստղաձոր գյուղերի կամավորականներով։ Գումարտակի վաշտերից մեկը կազմավորված էր միայն վարդենիկցիներից և կրում է «Գայլավաշտ» անունը։ 1989-1994 թվականներին ջոկատները կամ գումարտակը մասնակցել են ՀՀ Եղեգնաձորի, Վայքի, Վարդենիսի, Ճամբարակի, Նոյեմբերյանի, Շամշադինի շրջանՏավուշի և Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի (Ղոչազ, «Կոբրա» բարձունք), Մարտակերտի, Քարվաճառի (Օմարի լեռնանցք) շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Ռազմական տարբեր գործողությունների ժամանակ հրամանատարներ են եղել Հ. Հարությունյանը (գումարտակի), Թ. Կարապետյանը, Օ. Պետրոսյանը, Գ. Մհլամյանը։ Գումարտակից Հայաստանի Հանրապետության «Մարտական ծառայության» մեդալով պարգևատրվել է 2, «Մայրական երախտագիտություն Արցախի քաջորդիներին» հուշամեդալով՝ 6, զոհվել է 9 ազատամարտիկ։
Ժուստին Էրբինի

Ժուստին Էրբինի (ֆր.՝ Justine-Herbigny), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 167 մարդ, բնակչության խտությունը` 14.19 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.77 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 170 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 75 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 35 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 109 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 85-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 24։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,0 %։ 85 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 79 անձ (43 տղամարդ և 36 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (3 տղամարդ և 3 կին)։ 24 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE
Վինդհուկ

Վինդհուկ (անգլ.՝ Windhoek, աֆրիկաանս՝ Windhoek, գերմ.՝ Windhuk), Նամիբիայի Հանրապետության մայրաքաղաք և ամենախոշոր քաղաքը։ Բնակչությունը՝ ▲431 000 մարդ (2020):
Վինդհուկը համարվում է երկրի սոցիալ, տնտեսական և մշակութային կենտրոնը։ Նամիբիական ցանկացած ազգային ձեռնարկության, պետական մարմնի, կրթական և մշակութային հաստատությունների շտաբ-կայանները գտնվում են այստեղ։


== Պատմություն ==
Վինդհուկի այժմյան գտնվելու վայրում նամա ժողովրդի առաջնորդի իշխանության տակ առաջին բնակավայրը ի հայտ է եկել 1800 թվականին, սակայն քաղաքի հիմնադրման պաշտոնական ամսաթիվը համարվում է 1890 թվականին, երբ այն հռչակվել է Գերմանական Հարավ-Արևմտյան Աֆրիկայի մայրաքաղաք։ Քաղաքի անվանում է թարգմանաբար նշանակում է «քամոտ անկյուն»։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից սկսած մինչև 1990 թվականի մարտի 21-ը Վինդհուկը գտնվել է ՀԱՀ իշխանության տակ։ Անկախության հռչակումից հետո 1990 թվականի մարտի 21-ին քաղաքը դարձել է Նամիբիայի մայրաքաղաքը։


== Քաղաքի անվանում ==
«Windhoek» բառն առաջացել է աֆրիկաանսից և նշանակում է «քամոտ անկյուն» (գերմ.՝ Windecke)։ Առաջին անգամ այդ անվանումը բազմաթիվ անվանափոխություններից հետո կիրառվել է նամայի վեցերորդ առաջնորդ Յան Յոնկեր Աֆրիկաների նամակում։
Ավելի վաղ, այդ ցեղի լեզվով Վինդհուկը կրում էր ǀAi-ǁGams («տաք աղբյուր»)։ Քաղաքը կրում էր այդ անունը, քանի որ մոտակայքում գտնվում էր հիդրոթերմալ հանքավայր։ Նույն պատճառով հերերո լեզվով այն կոչվել է Otjomuise («գոլորշու վայր»)։


== Կլիմա ==
Քաղաքը գտնվում է կիսաանապատային կլիմայական գոտում։ Ամառային ամիսներին այստեղ չոր է և տոթ, գիշերները՝ զով։ Առավելագույն ցերեկային ջերմաստիճանը ամռանը կազմում է 31 °C: Ձմռան ամիսներին (հունիս, հուլիս և օգոստոս) թափվում են աննշան քանակությամբ տեղումներ։ Նվազագույն ջերմաստիճանը տատանվում է 5 °C-ից մինչև 18 °C: Գիշերները սառն են, սակայն ջերմաստիճանն երբեմն է լինում 0 °C-ից ցածր և գրեթե երբեք ձյուն չի տեղում։ Առավելագույն ցերեկային ջերմաստիճանը կազմում է մոտ 20 °C:


== Սպորտ ==
Քաղաքում գործում են մի քանի մարզական ակումբներ։
Բազմաթիվ բռնցքամարտիկներ, ինչպիսիք են Պաուլուս Մոզեսը, Պաուլուս Ամբունդան և Ամբերկ Շինդյուուն ծնվել են Վինդհուկում։
Նամիբիայի հավաքականը կրիկետի հիմնական տնային խաղերը խաղում են Wanderers Cricket Ground մարզադաշտում, ինչպես նաև մի քանի այլ մարզադաշտերում։


== Քույր-քաղաքներ ==
 Բեռլին (գերմ.՝ Berlin), Գերմանիա (2000)


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքը windhoekcc.org կայքում
Շերշնի (գյուղ, Բառի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇերշնիՇերշնի (ուկրաիներեն՝ Шершні), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շերշնի գյուղում բնակվում էր 234 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,575 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 406,96 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վարդկան անապատ

Վարդկան անապատ, անապատ (վանք), Կիլիկյան Հայաստանի Ճկեր գավառում, Սև լեռների շրջանում։ Ավերվել է երկրաշարժից 1114 թվականին, որի ժամանակ զոհվել է բանաստեղծ Գրիգոր Մաշկևորը։


== Ծանոթագրություններ ==
Օջեբիո

Օջեբիո (իտալերեն՝ Oggebbio), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Վերբանիո Կուզիո Օսոլայի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 903 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 45 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 20 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 28824։ Հեռախոսային կոդ՝ 0323։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Պետրոսը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0323 48123 491005
Էլեկտրոնային փոստ՝ oggebbio@ruparpiemonte.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.oggebbio.vb.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Դիզա (այլ կիրառումներ)

Դիզա, կարող է վերաբերել՝

Դիզա — գյուղ Ադրբեջանական Հանրապետության Շարուրի շրջանում։
Դիզա — գյուղ Ադրբեջանական Հանրապետության Որդուարի շրջանում։
Դիզա — գյուղ Արևմտյան Հայաստանի Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում
Դիզա - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում
Դիզա - լեռնաշղթա և լեռնագագաթ Փոքր Կովկաս լեռնահամակարգում


== Տես նաև ==
Կոշադիզա (այլ կիրառումներ)
Քալանթարդիզա
Քարիմկուլ Դիզա (Ջուղայի շրջան)
Քալբաօրուջ Դիզա
Բաշդիզա
Նաջաֆալիդիզա
Ելք Նյուենենի բողոքական եկեղեցուց

«Ելք Նյուենենի բողոքական եկեղեցուց» (հոլ.՝ Het uitgaan van de Hervormde Kerk te Nuenen), հոլանդացի հայտնի գեղանկարիչ Վինսենթ վան Գոգի նկարը։ Ստեղծվել է 1884 թվականի հունվար-փետրվար ամիսներին և 1885 թվականի աշնանը, Նիդերլանդների Նյուենեն գյուղում։


== Պատմություն ==
1883 թվականի դեկտեմբերին Վան Գոգն իր ընտանիքի հետ տեղափոխվում է Նյուենեն, որտեղ 1882 թվականին նրա հայրն արդեն դարձել էր բողոքական քահանա։ Նա իր ծնողների հետ տեղավորվում է եկեղեցական տներից մեկում։ Չնայած Վան Գոգի և ծնողների միջև հարաբերությունները բարդ էին, գեղանկարիչն այստեղ է բնակվում մինչև 1885 թվականի մայիսը։ 1884 թվականի հունվարին Վան Գոգի մայրը դժբախտ պատահարի արդյունքում կոտրում է ազդրոսկրը։ Այս միջադեպը մոտեցնում է նկարչին իր մոտ հետ և որոշ ժամանակ ամրապնդում նրանց ջերմ հարաբերությունները։ Վինսենթն ու իր քույրը` Վիլը հոգում էին մոր հոգսերը։ Այսպիսով թշնամանքը մոր և որդու միջև ժամանակավորապես անհետանում է։
Կտավի վրա պատկերված է Նյուենենի բողոքական եկեղեցին։ Այս նկարը նվեր էր մոր համար, բայց սյուժեի ընտրությունը վկայում է այն մասին, որ Վան Գոգը հոր համար նույնպես ցանկանում էի հաճելին անել։ Այսպես նա ցանկանում էր մտերմանալ ծնողների հետ։ Կտավը Վան Գոգն ավարտել է Նյուենենում, իսկ 1885 թվականին որոշ փոփոխություններ է մտցրել։ Եկեղեցուց դուրս եկող մարդկանց փոխարեն ի սկզբանե պատկերված է եղել գյուղացի։


== Կտավի առևանգում ==
«Ելք Նյուենենի բողոքական եկեղեցուց» նկարը գողացվել է հենց Վինսենթ վան Գոգի թանգարանից։ Դա տեղի է ունեցել 2002 թվականի դեկտեմբերի 7-ին։ Կտավի հետ գողացվել է նաև  «Ծովի տեսքը Սխևենինգենից» նկարը։ 2009 թվականի տվյալներով դրանց որոնումները արդյունք չեն գրանցել։


== Պատկերասրահ ==
Վան Գոգը ստեղծել է եկեղեցական աշտարակի 11 նկար և գծանկար․ գծանկարներից մեկը պատկերում է հուղարկավորություն։
Նյուենենի եկեղեցական հին աշտարակը ստեղծվել է որպես հարգանքի տուրք գյուղացիների պարզ, համեստ կյանքի․ նրանք «դարերի ընթացքում․․․ թաղվել են դաշտերում, որտեղ կենդանի եղած ժամանակ արմատացել են»։ Ավերված աշտարակը խորհրդանշում է մարդկանց կյանքում քրիստոնեության դերի նվազեցումը։ Աշտարակը վերակառուցվել է նկարն ավարտելուց հետո։


== Եկեղեցու այլ գծանկարներ ==


== Տես նաև ==
Նյուենենի հին եկեղեցին (Վան Գոգի նկար)


== Ծանոթագրություններ ==
Քադիր Դողուլու

Աբդուլ Քադիր Դողուլու (թուրքերեն՝ Kadir Doğulu, ապրիլի 19, 1982(1982-04-19), Մերսին, Թուրքիա), թուրքական ծագմամբ դերասան և մոդել։ Թուրք հայտնի երաժիշտ Քեմալ Դողուլուի եղբայրն է։ Նկարահանվել է Հորս մեղքերը հեռուստասերիալում, որը ցուցադրվել է Star TV հեռուստաընկերության եթերում։


== Կենսագրություն ==
Քադիրը ծնվել է 1982թվականին Մերսինում բազմազավակ ընտանիքում։ Ունի 5 եղբայր։ Նրանց ընտանիքը աղքատ էր, այդ իսկ պատճառով Քադիրը մանկուց սկսել է աշխատել (ջուր է վաճառել, հեծանիվներ նորոգել)։ Սրա հետ զուգընթաց մշտապես երազել է բարմեն դառնալու մասին։ Երբ նա դարձավ 17 տարեկան, Քադիրը տեղափոխվեց Ստամբուլ` ավագ եղբոր Քեմալի մոտ, որտեղ փորձեց իր ուժերը որպես բարմեն և խոհարար։ Երբ հուսալքվեց լավ աշխատանք գտնելու անկարողությունից, նա որոշեց վերադառնալ Մերսին, սակայն վերջին պահին փոշմանեց, ինչն էլ դարձավ ճակատագրական նրա համար։


== Կարիերա ==
Ի շնորհիվ բարետես տեսքի և հասակի Քադիրին շատ արագ նկատեցին և հրավիրեցին աշխատելու որպես մոդել։ 2010 թ-ին Քադիրը սկսեց իր դերասանական կարիերան` խաղալով Ալիի դերը «Փոքրիկ գաղտնիքներ» սերիալում Մերվե Բոլուգուրի, Բուրակ Օզչիվիտի և Սինեմ Քոբալի հետ։ Դրան հաջորդեց Գյունեյի դերը «Չարաբաստիկ յոթնյակը» սերիալում։
Քադիրին մեծ ճանաչում բերեց Մադջիթ Արջիօղլուի դերը «Ստամբուլի երկու դեմքը» սերիալում։ 2015 թվականին Քադիրը նկարահանվեց Գյոկհենի դերում «Սեվդամ Ալաբորա» սերիալում, որտեղ նրա խաղընկերուհին դարձավ Էլչին Սանգուն։ Հեռուստասերիալը սակայն ցածր վարկանիշի համար եզրափակվեց 4 սերիայով։
2015 թվականից սկսած Քադիրը նկարահանվում է Հոյակապ Դար։ Քյոսեմ սուլթան սերիալում` մարմնավորելով Ղրիմի խան Մեհմեդ III Գերայի դերը։


== Անձնական կյանք ==
2006 թվականից Քադիրը հանդիպում էր թուրք հայտնի երգչուհի Հանդե Եների հետ, սակայն զույգը 2010 թվականի սկզբին բաժանվեց։ 2013 թվականի կեսերին Քադիրը սկսեց հանդիպել դերասանուհի Նեսլիհան Աթագյուլի հետ, ում հանդիպել էր «Ստամբուլի երկու դեմքը» սերիալի նկարահանումների ժամանակ։ Նեսլիհանը մարմնավորում էր գլխավոր հերոսուհի Ներիմանի կերպարը։ 2015 թվականի նոյեմբերի 26-ին զույգը նշանվեց, իսկ 2016 թվականի hուլիսի 8-ին զույգն ամուսնացել է։


== Ծանոթագրություններ ==
Քադիր Դողուլու (անգլ.) Internet Movie Database կայքում


== Արտաքին հղումներ ==
Կուշմանակովո

Կուշմանակովո (ռուս.՝ Кушманаково, բաշկիրերեն՝ Ҡушманак), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուրաևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 436 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հյուսիսլոնդոնյան դերբի

Հյուսիսլոնդոնյան դերբի (անգլ.՝ North London derby), Լոնդոնի հյուսիսային մասի «Արսենալ» և «Տոտենհեմ Հոթսփուր» ֆուտբոլային ակումբների միջև ֆուտբոլային դերբիի անվանում։


== Պատմություն ==
Այս ակումբների միջև առաջին հանդիպումը կայացել է 1887 թվականի նոյեմբերի 19-ին և կրել է ընկերական բնույթ։ Հանդիպումը չի շարունակվել մթության պատճառով։ Մինչև խաղի ավարտը մնացել էր 15 րոպե։ Այդ խաղում «Տոտենհեմ Հոթսփուրը» հաղթում էր 2:1 հաշվով։ Առաջին խաղը թիմերի միջև Առաջին դիվիզիոնում կայացավ 1909 թվականի դեկտեմբերի 4-ին։ «Արսենալը» հաղթեց 1:0 հաշվով։
Ներկային հակամարտությունը այդ երկու թիմերի միջև չի սկսվել մինչև 1913 թվականը, երբ «Արսենալը» տեղափոխվեց նոր մարզադաշտ, որը «Ուայթ Հարթ Լեյնից» գտնվում էր 4 մղոն հեռավորության վրա, ինչից հետո ակումբները դարձան մոտ հարևաններ, և, այդկերպ, սկսվեց իսկական հակամարտությունը։
Հակամարտությունը սրվել է 1919 թվականին, երբ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո Առաջին դիվիզիոնը ընդլայնվեց երկու թիմով։


== Ակումբների միջև հանդիպումների վիճակագրություն ==
2014 թվականի մարտի 16-ի դրությամբ


== Երկու ակումբների նվաճումների համեմատություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Արսենալի» պաշտոնական կայք Archived 2010-06-24 at the Wayback Machine.
«Տոտենհեմի» պաշտոնական կայք (անգլ.)
Harrow & Wealdstone կայարանի մոտ գնացքների վթար

Harrow & Wealdstone կայարանի մոտ գնացքների վթար, երեք գնացքների բախում Լոնդոնի Harrow and Wealdstone կայարանում, որը տեղի է ունեցել 1952 թվականի հոկտեմբերի 8-ին առավոտյան պիկ ժամին։ Բախումից մահացել է 112 մարդ, ևս 340-ը վնասվածքներ են ստացել (նրանցից 88-ը հոսպիտալացվել են)։
Պերտի գիշերային էքսպրես գնացքը մեծ արագությամբ մխրճվել է մերձքաղաքային գնացքին, որը գտնվում էր ետին հատվածում, կայարանի պլատֆորմում։ Վագոնների մի մասը նետվել է հարևան ուղի, և արդեն մի քանի վայրկյան անց դրան է հարվածել մեկ այլ գնացք, որը հյուսիս էր շարժվում գրեթե 100 կմ/ժ արագությամբ։
Տրանսպորտի նախարարության վթարի մասին զեկույցում հաստատվել է, որ Պերտից եկող գնացքի վարորդը անցել է անվտանգության ազդանշանը (դեղին) և վտանգության երկու ազդանշանները (կարմիր), միհնչև հատվել է մերձքաղաքային գնացքի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Report on the double collision which occurred on 8th October 1952 at Harrow and Wealdstone Station. — Королевская канцелярия Англии, 1953. Արխիվացված է այստեղ. railwaysarchive.co.uk.
I.F.E.Coombs The Harrow Railway Disaster: 25 years On. — David and Charles, 1977. — ISBN 0-7153-7409-5
Kitchenside, Geoffrey Great Train Disasters. — Paragon Plus, 1977. — ISBN 978-0752522296
J.A.B.Hamilton Disaster Down the Line: Train Accidents of the Twentieth Century. — Cassell Illustrated, 1987. — ISBN 978-0713719734
L.T.C.Rolt Red for Danger. — John Lane, The Bodley Head, 1956. (или последующие издания, опубликованные David & Charles: 1966 (2-е), 1976 (3-е), 1982 (4-е — ISBN 0-7153-8362-0))
Peter Tatlow Harrow and Wealdstone 50 years On: Clearing up the Aftermath. — The Oakwood Press, 2002. — ISBN 0-85361-593-4


== Արտաքին հղումներ ==
Պատկերներ  britishrailways.tripod.com 
Վթարի մասին հաշվետվություն Archived 2011-11-04 at the Wayback Machine.
Հաշվետվությունը բացահայտել է գաղտնիքը Archived 2011-12-22 at the Wayback Machine.
Հաշվետությունը վթարի մասին youtube.com կայքում
Մյոնքսդեգինգեն

Մյոնքսդեգինգեն  (գերմ.՝ Mönchsdeggingen), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դոնաու Ռիս շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 1366 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 32.08 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 79 184։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Աթարի

Աթարի ընկերությունը հիմնադրվել է 1972 թվականին։ Աթարի ընկերության գործունեության ընթացքում կային ընկերություններ, որոնք կրում էին այդ նույն անունը։ ԸՆդհանուր առմամբ կան վեց համանուն ընկերություններ․ Atari, Inc. (1972—1984), Atari Corporation (1984—1996), Atari Games (1984—2003), Atari Interactive (1996 — 2003), Atari, Inc. (2003) и Atari, SA ( 2003) ։


== Հիմնական արտադրանք ==


=== Վաղ արտադրանք ===
Pong
Atari 1020
Atari 1050
Atari 2600
Atari 400/800/800XL
Atari 65XE
Atari 130XE
Atari 5200
Atari 7800
Atari XEGS
Atari Lynx
Atari Jaguar
Atari ST, Atari STE
Atari MEGA ST, Atari MEGA STE
Atari TT
Atari Falcon
Atari Transputer Workstation
Atari Portfolio


=== Ընթացիկ ===
Տեսախաղեր, խաղերի շարք Alone in the Dark, Dragon Ball, Driver և այլն
Խաղային ցուցադրումներ Atari Flashback և Atari Flashback 2


=== Հետաքրքիր փաստեր ===
Գոյություն ունի լեգենդ, ըստ որի՝ Սթիվ Ջոբսը անվանել է իր ընկերությունը «Apple» մասամբ նրա համար, որ հեռախոսային տեղեկատու «Apple» գտնվում է Աթարիից առաջ։


== Հղումներ ==
https://www.atari.com/


== Ծանոթագրություններ ==
Միխեիլ Ճիաուրելի

Միխեիլ Եդիշերի Ճիաուրելի (վրաց.՝ მიხეილ ჭიაურელი, հունվարի 25 (փետրվարի 6), 1894, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 31, 1974(1974-10-31), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացական սովետական կինոյի ռեժիսոր, դերասան, սցենարիստ, և ուսուցիչ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1948)։


== Կենսագրություն ==
Միխեիլ Ճիաուրելի ծնվել է 1894 թվականի հունվարի 25-ին (փետրվարի 6) Թիֆլիսում։
1912 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի գեղանկարչության ու քանդակագործության դպրոցը, որտեղ սովորել է Յակով Նիկոլաձեի մոտ։ 1915 թվականից որպես դերասան, ռեժիսոր ու նկարիչ աշխատել է Թիֆլիսի, Քութայիսի ու Բաթումի թատրոններում։
1917 թվականին գիտնական Էվքթիմե Թաղիաշվիլու, ֆուտուրիստ բանաստեղծ Իլյա Զդանևիչի, նկարիչներ Լադո Գուդիաշվիլու և Դիմիտրի Շևարդնաձեի հետ եղել է Վրաստանի հարավային շրջաններն ուսումնասիրող արշավախմբի կազմում։ Հնէաբանական հետազոտություններ են անցկացրել Իշխան, Օշկի և Խախուլի եկեղեցիներում։ 
1921 թվականին մասնակցել է Հեղափոխական սատիրայի թատրոնի կազմակերպմանը։
1922-1924 թվականներին ապրել է Գերմանիայում, որտեղ սովորել է քանդակագործական արվեստանոցներում, իսկ 1924-1926 թվականներին որպես քանդակագործ աշխատել է Թիֆլիսում։
1926-1928 թվականներին եղել է «Բանվորական թատրոնի», «Կարմիր թատրոնի» դերասան։1926-1941 թվականներին եղել է իր կազմակերպած Վրաստանի երաժշտական կոմեդիայի թատրոնի ռեժիսորն ու գեղարվեստական ղեկավարը։


== Խաղացած դերերը կինոյում ==
1924 - Կորսված գանձեր
1926 - Նաթելլա Զոնդո, Ուտուի ընկեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ամանորյա հրավառություն Սիդնեյում

Ամանորյա հրավառություն Սիդնեյում,  ամենամյա տոնական միջոցառում, որը անցկացվում է Նոր տարվա նախօրեին ավստրալիական Սիդնեյում։
Գալիք Նոր տարվա տոնակատարությունը սկսվում է ավստրալիական ժամանակով 20։30 և ավարտվում՝ 0:30։
Հիմնական տեսարաններն են երկու հրագործական ներկայացում Հարբոր բրիջ կամրջից մինչև Պորտ-Ջեկսոն ծովածոց։ Առաջին ամանորյա հրավառությունը կոչվում է ընտանեկան և սկսվում է 21:00, հրավառության երկրորդ՝ կեսգիշերային համազարկը, որը հեռարձակվում է զանգվածային լրատվամիջոցների կողմից ամբողջ երկրում, լուսավորում է գիշերային Սիդնեյը Նոր տարվա գալուստով։


== Պատմություն ==
1976-ին Սիդնեյի քաղաքային կոմիտեն որոշել է 1956 թվականից անցկացվողWaratah Festival փառատոնի հիման վրա վերստեղծել նորը՝ Սիդնեյի փառատոնը[en]։ Ծրագրային կոմիտեի առաջին նիստում որոշվել է այս նոր փառատոնի մեկնարկը տալ Ամանորի նախօրեին տոնական հրավառությամբ։
Սթիվեն Հոլը՝ 1977-1994 թվականների հրավառության գործադիր տնօրենը, ստանձնել է այս տոնական միջոցառման կազմակերպումը։ Հարբոր բրիջ կամուրջը ընտրվել է որպես հրավառության հարթակ՝ 1983 թվականին Նյու-Յորքի Բրուքլինի կամրջի վրա նրա 100-ամյակի առթիվ հրավառության տպավորության ներքո։
Հրարվեստագետ Սիդ Հովարդը ապահովել է Սիդնեյի նավահանգստում հրավառություն անցկացնելու տեխնիկական մասը։ Առաջին տոնական հրավառությունը տեղի է ունեցել 1986 թվականին՝ Թագավորական ավստրալիական նավատորմի 75-ամյակի տոնակատարության ժամանակ։ Ամանորի նախօրեին Հարբոր բրիջում հրավառությունը անցկացվում է 1996 թվականից։ Սիդնեյի ամանորյա հրավառությունը Ամանորի գիշերը առաջին զանգվածային հրատեխնիկական ներկայացումն է և անպայման հայտնվում է Նոր տարվա միջազգային ժամանակագրության մեջ։

Ամանորյա հրավառություններ
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Sydney Harbour — New Year’s Eve Fireworks
Sydney’s New Year’s Eve celebrations 'will be the best so far' (2018/19)
Ամանորյա հրավառությունը Սիդնեյում
Ամանորյա հրավառություն Սիդնեյում
Մամատին

Մամատին (ռուս.՝ Маматынь), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում և Նովոսիբիրսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ինյա գետի աջ ափին՝ 147 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 35 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ինյա գետ, գետի ենթաավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200612115200006353
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115200635
Ավազանի կոդը - 13.01.02.006
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Պրոսյանոե (գյուղ, Նովովոդոլաժսկի շրջան)

Պրոսյանոե (ուկրաիներեն՝ Просяне), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Նովովոդոլաժսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պրոսյանոե գյուղում բնակվում էր 1 353 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4,8 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 281,88 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մարինկա Բաղդասարյան

Մարինկա Քաջիկի Բաղդասարյան (հունվարի 9, 1960(1960-01-09), Մեղրի, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ճարտարագետ-էլեկտրամեխանիկոս։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (2003), պրոֆեսոր (2004): ՀԱՊՀ-ում կազմակերպվող տարեկան գիտաժողովների «Էլեկտրատեխնիկա-էլեկտրաէներգետիկա» բաժանմունքի համանախագահ և նախագահ (2005):


== Կենսագրություն ==
Մարինկա Բաղդասարյանը ծնվել է 1960 թվականի հունվարի 9-ին, Մեղրի քաղաքում։ Ավարտել է Նաիրի Զարյանի անվան թիվ 130 միջնակարգ դպրոցը։ 1982 թվականին ավարտել է Կարլ Մարքսի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտի Էլեկտրատեխնիկական ֆակուլտետը։ 1982-1992 թվականներին եղել է Երևանի Ավտոմատիկայի սարքերի և տարրերի պետական կոնստրուկտորական բյուրոյի աշխատակից, 1992 թվականին՝ Հայաստանի պետական ճարտարագիտական համալսարանի աշխատակից, 2004-2006 թվականներին` Հայաստանի պետական ճարտարագիտական համալսարանի «Էլեկտրական մեքենաներ և ապարատներ» ամբիոնի պրոֆեսոր, 2006 թվականից` Հայաստանի պետական ճարտարագիտական համալսարանի «Էլեկտրական մեքենաներ և ապարատներ» ամբիոնի վարիչ։ 2005-2010 թվականներին՝ ՀՊՃՀ-ում գործող գիտական աստիճաններ շնորհող 038 մասնագիտական խորհրդի գիտքարտուղար, նախագահի տեղակալ։ ՀԱՊՀ-ում գործող գիտական աստիճաններ շնորհող «Էլեկտրատեխնիկա» 038 մասնագիտական խորհրդի նախագահ (2011), 2009-2010 թվականներին` UNDP VET ծրագրի փորձագետ։ 2011 թվականից՝ Որակի ապահովման ազգային կենտրոնի (ՈԱԱԿ) փորձագետ, 2012 թվականից՝ ՀԱՊՀ Բանբեր, «Էլեկտրատեխնիկա և էներգետիկա» սերիայի գլխավոր խմբագիր։ 3 տպագիր մենագրության (առանց համահեղինակների), 138 գիտական հոդվածների, 14 գյուտի արտոնագրի, 7 ուսումնամեթոդական աշխատանքների հեղինակ է։


== Անդամակցություն ==
ՀԱՊՀ Գիտխորհրդի անդամ (2006)։
ՀՊՃՀ կառավարման խորհրդի անդամ (2006-2010)։
Համալսարանի Գիտական խորհրդի Գիտատեխնիկական հանձնաժողովի անդամ (2007)։
«Էլեկտրատեխնիկա, էլեկտրոնիկա և ավտոմատացման միջոցներ» ոլորտային հանձնաժողովի անդամ (2012)։
ՀԱՊՀ «Լրաբեր» գիտական հոդվածների ժողովածուի խմբագրակազմի անդամ (2013)։
«Проектирование и технология электронных средств» համառուսաստանյան գիտատեխնիկական ամսագրի խմբագրակազմի անդամ։
Asian Journal of Applied Science and Technology (AJAST) ամսագրի խմբագրակազմի անդամ։


== Պարգևներ ==
ՀՊՃՀ վաստակագրի (2003)։
ՀՀ Նախագահի շնորհակալագրի (2008)։
ՀՊՃՀ ոսկե հուշամեդալի (2010)։
Կրթության և գիտության ոլորտում ներդրած ավանդի համար և ՀՊՃՀ հիմնադրման 80-ամյա հոբելյանի կապակցությամբ՝ ՀՀ Վարչապետի հուշամեդալի (2013)։
ՀՀ կրթության և գիտության նախարարի պատվոգրի (2014)։
«ՀՊՃՀ լավագույն մենագրություն» մրցույթում՝ 2-րդ կարգի մրցանակի (2005)
ՀՀ ԳՊԿ-ի կողմից կազմակերպված «Արդյունավետ գիտաշխատող-2014» մրցույթի հաղթող (2014)։


== Երկեր ==
Հանքաքարի մանրացման տեխնոլոգիական գործընթացի էլեկտրասպառման արդյունավետության մեծացման մեթոդներ։ Մենագրություն։ Երևան, 2005։
Հանքաքարի մանրացման տեխնոլոգիական գործընթացի էլեկտրասպառման արդյունավետության մեծացման մեթոդներ։ Մենագրություն։ Երևան։ Ա. հ., 2013:


== Ծանոթագրություններ ==
Ջո Ինգլս

Ջոզեֆ Հովարտ (Ջո) Ինգլս (անգլ.՝ Joseph Howart "Joe" Ingles, հոկտեմբերի 2, 1987(1987-10-02), Ադելաիդա, Ավստրալիա), ավստրալացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, որը հանդես է գալիս Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի «Յութա Ջազ» թիմի և Ավստրալիայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է թեթև հարձակվողի, հարձակվողի և խաղարկող պաշտպանի դիրքում։ Ունի նաև բրիտանական քաղաքացիություն։


== Վաղ տարիներ ==
Դպրոցում Ինգլսը բասկետբոլ է խաղացել Բրեդ Նյուլիի հետ և ճանաչվել է 2005 թվականի լավագույն նորեկ։ Երկու տարի սովորել է Ավստրալիայի սպորտի համալսարանում, ավարտելուց հետո սկսել է պատրաստվել 2006-07 մրցաշրջանին «Սաութ Դրեգոնս» թիմի հետ։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային կարիերա ===
«Սաութ Դրեգոնսում» նորամուտը նշել է 18 տարեկանում՝ արդյունքում դառնալով նորեկների շարքում լավագույն ռմբարկուն՝ առաջին իսկ խաղում հավաքելով 29 միավոր՝ խփելով 15 նետումներից 11-ը։ Մրցաշրջանից հետո Ինգլսը ճանաչվել է 2007 թվականի Ավստրալիայի առաջնության լավագույն նորեկ։
Խաղացողի ներուժը նկատվել է NBA-ում, նրան դիտարկել են «Լոս Անջելես Լեյքերսի» սկաուտները։
2009 թվականի հունիսի 30-ին «Գոլդեն սթեյթ Ուորիորս» թիմը հայտարարել է, որ Ինգլսը հրավիրվել է Լաս Վեգասի 2009 թվականի NBA-ի ամառային լիգա։ Նա հրավիրվել էր այնտեղ նաև 2010 թվականին։
2010 թվականի նոյեմբերի 16-ին բասկետբոլիստը «Գրանադայից» տեղափոխվել է «Բարսելոնա», որի հետ կնքել է երեք տարվա պայմանագիր։ 2013 թվականի հունիսին հեռացել է«Բարսելոնայից», իսկ 2013 թվականի հուլիսի 14-ին պայմանագիր է կնքել իսրայելական «Մակկաբիի» հետ.


=== Միջազգային կարիերա ===
2008 թվականի Պեկինի Ամառային օլիմպիական խաղերում նորամուտը նշել Է Ավստրալիայի ազգային հավաքականում։ Չնայած ակումբային մակարդակով հանդես գալու մեծ փորձին, թիմում եղել է պահեստային խաղացող։ Եզրափակիչում Ավստրալիայի հավաքականը 116-85 հաշվով պարտվել է ԱՄՆ-ին, իսկ Ինգլսը դուրս է եկել միայն վերջին քառորդում։ Խաղացողը 100 % հարվածի դեպքում հավաքել է 11 միավոր, ինչպես նաև իրեն դրսևորել է որպես լավ փոխանցող։
Լոնդոնի Ամառային օլիմպիական խաղերում Ինգլսը նույնպես լավ է հանդես եկել՝ թիմային մրցապայքարում զիջելով միայն Պատրիկ Միլսին։ Վեց հանդիպումներում Ինգլսը միջինում հավաքել է 15 միավոր, կատարել է 5 անդրադարձ և 4,2 արդյունավետ փոխանցում է կատարել։


== Անձնական կյանք ==
Ինգլսը ամուսնացած է ավստրալացի նեթբոլիստուհի Ռենեյ Ինգլսի հետ։ Զույգն ունի երեք երեխա՝ երկվորյակներ Միլա Բերնադետ Ինգլսը և Ջեյքոբ Էնթոնի Ինգլսը (ծնվ.՝ 25 հուլիսի 2016) և որդին՝ Ջե՝ Թոմաս Ինգլսը (ծնվ.՝ 19 նոյեմբերի 2020)։ 2019 թվականին Ինգլսի որդու՝ Ջեյքոբի մոտ ախտորոշվել է աուտիզմ։


== Ձեռքբերումներ ==
 «Սաութ Դրեգոնս»Ավստրալիայի չեմպիոն – 2008/2009 «Բարսելոնա»Իսպանիայի չեմպիոն (2) – 2010/2011, 2011/2012
Իսպանիայի գավաթակիր (2) – 2010/2011, 2011/2012
Իսպանիայի Սուպերգավաթակիր (2) – 2010, 2011 «Մակկաբի»Իսրայելի չեմպիոն
Եվրալիգայի չեմպիոն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ջո Ինգլսի էջը Ավստրալիայի սպորտի համալսարանի կայքում(չաշխատող հղում)
Ջո Ինգլսի էջն Ավստրալիայի առաջնության կայքում
Ջո Ինգլսի պաշտոնական կայքը Archived 2014-01-04 at the Wayback Machine.
Վոզրոժդենիե (գյուղ, Կոլոմենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎոզրոժդենիեՎոզրոժդենիե (ռուս.՝ Возрождение), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 596 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սովրասովո

Սովրասովո (ռուս.՝ Соврасово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մ.թ.ա. 655


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
(5570) Կիրսան

(5570) Կիրսան (անգլ.՝ Kirsan), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1976 թվականի ապրիլի 4-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,234616 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,0099 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4593 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2124,87 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,169422 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,77° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5570) Կիրսան աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Արա (անձնանուն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արա (այլ կիրառումներ)Արա, հայկական արական անձնանուն։ Հայ հին դիցաբանական անուններից է, որ ավանդել է մեզ պատմահայր Մովսես Խորենացին։ Ծագել է գարնան, բուսականության, բերքի, հետագայում նաև պատերազմի, ուժի աստծո անունից, որի պաշտամունքը եղել է խեթերի, ուրարտացիների, հայերի և փոքրասիական ժողովուրդների մեջ։ Արա անունը ըստ Գ. Ղափանցյանի ծագում է աքքադա-շումերական լեզուներից և նմանեցնում է խեթական Ara բույսերի աստվածությանը։ Թարգմանաբար նշանակում է անտառ, արտ։ Գիտնականի կարծիքով մեր հնագույն տեղանունների մեջ «արա» մասնիկը Արա աստծու անունն է (Արագածանի-Արայի գետ, Արահեզ, Արագեն գյուղանունները, Արաժին լեռնանունը և այլն)։ Գիտնականներից ոմանք նույնություն են նկատել մեր Արայի և հունական Արես աստծու միջև (իբրև մեռնող և վերստին հարություն առնող աստվածների)։ Գ. Ղափանցյանն էլ նույն կարծիքն է հայտնել, իսկ Ա. Մատիկյանը անվարան կերպով նույնացնում է Արային և հունական Արեսին։ Այժմ Արա անձնանունը լայն տարածում ունի։


=== Հայտնի անվանակիրներ ===
Արա Արծրունի, լիբանանահայ գրող, թատերագիր, հրապարակախոս
Արա Բալիոզյան, հայ գրող և թարգմանիչ
Արա Բեքարյան, հայ գեղանկարիչ, գրաֆիկ, մանկավարժ, ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ
Արա Գեղեցիկ, հայ դիցաբանական կերպար, մեռնող և հարություն առնող աստվածություն
Արա Երնջակյան, ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ, Երևանի Կամերային թատրոնի հիմնադիր, գեղարվեստական ղեկավար և տնօրեն, դրամատուրգ
Արա Սարգսյան, հայ խորհրդային քանդակագործ, մանկավարժ, հասարակական գործիչ
Արա Շիրազ, հայ քանդակագործ
Արա Հակոբյան, հայ ֆուտբոլիստ
Արա Պապանյան, հայ շեփորահար


== Հղումներ ==
Լ'Աքվիլա (գավառ)

Լ'Աքվիլա (իտալերեն՝ Provincia dell'Aquila), գավառ Իտալիայի Աբրուցո մարզում։ Գավառի մայրաքաղաքը Լ'Աքվիլան է։
Ամենալեռնային և ամենաքիչ խտություն ունեցող գավառն է և զբաղեցնում է Աբրուցո մարզի տարածքի մոտ կեսը։ Հյուսիսից սահմանակից է Տերամո գավառին, արևելքից՝ Պեսկարա և Կիետի գավառներին, հարավից՝ Իզերնիա գավառին և արևմուտքից՝ Ֆրոզինոնե, Ռիետի և Հռոմ գավառներին։
Լ'Աքվիլա գավառը ընդգրկում Ապենինների ամենաբարձր լեռները (Գրան Սասսո, Մայելլա և Վերինո-Սիրենտե ), ամենաբարձր լեռնագագաթը՝ Կորնո Գրանդեն, Կամպո Իմպերատորե լեռան բարձրավանդակը և Եվրոպայի ամենահարավային սառցադաշտ Կալդերոնը։


== Տնտեսություն և բնակչություն ==
Գավառը հայտնի է իր բերդերով, ամրոցներով և միջնադարյան բերդաքաղաքներով։ 20-րդ դարավերջից սկսած գավառի երկու ամենամեծ քաղաքներ Լ'Աքվիլան և Ավեցանոն մեծ տնտեսական աճ են ունեցել կապված փոխադրամիջոցների արտադրության, հեռահաղորդակցության և համակարգչային արտադրության հետ։
20-րդ դարում գյուղական շրջաններում բնակչության թիվը խիստ անկում է ապրել, քանի որ տեղի բնակչությունը աշխատանք գտնելու համար տեղափոխվել է մոտակա քաղաքներ։ Սակայն Գրան Սասսո և Մոնտի Դելլա Լագա, Մայելլա ազգային այգիների և Սիրենտե-Վելինո տարածաշրջանային այգու բացումից հետո, շրջանում զարգացել է լեռնային տուրիզմը։ Տուրիզմը և դրան ասոցացվող ծառայությունները զարգացրել են գավառի տնտեսուոյունը և բնակչության թիվը վերականգնվել է տարիների ընթացքում։
Գավառի մակերեսը 5034 կմ² է, բնակչության թիվը՝ 310, 067 (2012)։


=== Երկրաշարժեր ===
Լ'Աքվիլա քաղաքը դիմակայել է բազում երկրաշարժերի 14–րդ, 15–րդ, 16–րդ դարերում, ինչպես նաև՝ 2009 թվականի Ապրիլի 6ին։ Վերջինս ունեցել է 6.3 մագնիտուդ ուժգնություն և մեծ վնաս է հասցրել ոչ միայն քաղաքին, այլև գավառի այլ շրջաններին։


== Գավառի քաղաքներ և կոմունաներ ==

Գավառն ունի 108 կոմունա, որոնցից ամենամեծերն են՝


== Տես նաև ==
Լ'Աքվիլա գավառի կոմունաները


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Լ'Աքվիլա գավառի պաշտոնական կայքը 


== Աղբյուրներ ==
http://www.earth-prints.org/bitstream/2122/1777/1/03%20d'addezio.pdf
http://earthquake.usgs.gov/eqcenter/catalogs/eqs1day-M1.txt Archived 2009-03-11 at the Wayback Machine.
Էլենա Բաստիդաս Բոնո

Էլենա Բաստիդաս Բոնո (իսպ.՝ Elena Bastidas Bono, փետրվարի 15, 1969(1969-02-15), Ալսիրա, Վալենսիա, Վալենսիա, Իսպանիա), իսպանացի պետական և քաղաքական գործիչ, Իսպանիայի 11-րդ և 12-րդ գումարման պատգամավորական ժողովի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Էլենա Բաստիդաս Բոնոն ծնվել է 1969 թվականի փետրվարի 19-ին Վալենսիայի ինքնավար համայնքի Ալսիրա քաղաքում։ Ավարտել է Վալենսիայի համալսարանը, որից հետո դարձել է հեղինակային իրավունքի մասին օրենքում մասնագիտացած փաստաբան։ Էլենա Բոնոն անդամակցել է Վալենսիայի ժողովրդական կուսակցությանը, որպես «Իսպանիայի Ժողովրդական կուսակցության նոր սերունդներ» երիտասարդական կազմակերպության ներկայացուցիչ։ 1995 թվականին դարձել է Ալսիրայի քաղաքային խորհրդի ավագ խորհրդատուն և մամլո քարտուղարը։ 1999 թվականի տարածաշրջանային ընտրություններում Էլենա Բաստիդաս Բոնոն զբաղեցնում է առաջին տեղը, սակայն չի կարողանում ստանալ բավական մեծամասնություն քաղաքապետ դառնալու համար (այդ ընտրությունների արդյունքում քաղաքապետ է դառնում սոցիալիստ թեկնածու Պեդրո Գրանդը)։
2003 թվականին Բաստիդասը հերթական անգամ հաղթեց ընտրություններում և այս անգամ կարողացավ առաջ անցնել սոցիալիստ Ֆրանկո Բլասկո Կաստանիին՝ դառնալով քաղաքապետ։ Դրան հաջորդած ընտրություններում՝ 2007 և 2011 թվականներին, Էլենան ստանալով ձայների բացարձակ մեծամասնությունը վերընտրվեց իր պաշտոնում։ 2013 թվականին Ալսիրայի քաղաքապետարանը որոշում ընդունեց բնակարանների վերակառուցման և զբաղվածության պլանի կազմման մասին։ Ելենա Բաստիդասը եղել է նաև Դիպուտակոն դե Վալենսիայի Սոցիալական գործողությունների բաժնի պատասխանատու տեղակալը, իսկ 2007 թվականից՝ Վալենսիայի քաղաքապետարանների ֆեդերացիայի նախագահը։ 2015-2016 թվականների ընդհանուր ընտրություններում ընտրվել է Իսպանիայի կորտեսի պատգամավոր՝ Վալենսիայի ընտրատարածքից։


== Ծանոթագրություններ ==