armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
FourFiveSeconds

«FourFiveSeconds», բարբադոսցի երգչուհի Ռիհաննայի, ամերիկացի Քանյե Ուեսթի և անգլիացի երաժիշտ Փոլ Մաքքարթնիի երգն է։ Այն որպես սինգլ թողարկվել է 2015 թվականի հունվարի 24-ին։ Երգը գրվել է Քանյե Ուեսթի, Փոլ Մաքքարթնիի, Քիրբի Լորենի, Մայք Դինի, Ty Dolla Sign-ի, Դեյվ Լոգնսթրիթի, Դալաս Օսթինի, Էլոն Ռութբերգի և Նոա Գոլդսթինի կողմից։


== Կառուցվածք ==
«FourFiveSeconds»–ը 3 րոպե 8 վայրկյան տևողությամբ փոփ և սոուլ փոփ ժանրերի երգ է։ Երգի երաժշտության մեջ օգտագործվել է ակուստիկ կիթառ, օրգան և թավջութակ։ Չնայած նրան, որ Փոլ Մաքքարթնիի անունը նշված է որպես երգի կատարող, սակայն նա միայն նվագում է երաժշտական գործիքները։ Քանյե Ուեսթը այս երգում ռեփ կարդալու փոխարեն երգում է։


== Տեսահոլովակ ==
Երգի տեսահոլովակը, որի ռեժիսորն է հոլանդական Inez & Vinoodh լուսանկարչական դուետը, նկարահանվել է 2014 թվականի դեկտեմբերին Նյու Յորքում։ Պրեմիերան կայացել է 2015 թվականի փետրվարի 3-ին Ռիհաննայի VEVO ալիքում։


== Երգացանկ ==
Թվային ներբեռնում (iTunes)«FourFiveSeconds» - 3։08CD սինգլ (Amazon)«FourFiveSeconds» - 3։08
«FourFiveSeconds» (տեսահոլովակ) - 3։12


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրումներ ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգի տեսահոլովակը YouTube-ում
Վոլկովցի (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎոլկովցիՎոլկովցի (ուկրաիներեն՝ Вовківці), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վոլկովցի գյուղում բնակվում էր 493 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բելինգվեդե

Բելինգվեդե (հոլ.՝ Bellingwedde ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Խրոնինգեն մարզում։ Տարածքը 108,4 կմ² է, բնակչությունը՝ 9.381 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 11.600 եվրո է։
Սան Ֆեռնանդո դե Ապուրե

Սան Ֆեռնանդո դե Ապուրե (իսպ.՝ San Fernando de Apure, հայտնի է նաև Սան Ֆեռնանդո (San Fernando) կրճատ անվանումով), քաղաք Վենեսուելայի հյուսիսային մասում, նույնանուն համայնքի և Ապուրե նահանգի վարչական կենտրոնն է։ Ընկած է Լոս Լյանոս տարածաշրջանում, Օրինոկոյի վտակ Ապուրեի ափերին։ Պատկերավոր կարգախոսային անվանումն է «Հույսի քաղաք» («¡La ciudad de la esperanza!»): Նահանգի տնտեսական, առևտրային, ֆինանսական կենտրոնն է։ Զարգացած է հատկապես սննդի արդյունաբերությունը. քաղաքի ձեռնարկություններում են մշակվում անասնապահական ու հողագործական արտադրանքով հռչակված Ապուրե նահանգի ագարակապանների ստացած մթերքները։
Սան Ֆեռնանդոն զբաղեցնում է 5 982 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչությունն աճում է արագ տեմպերով. 1969 թվականին նրա թվաքանակը եղել է մոտավորապես 19.000, 1996 թվականին՝ 110 000, 2008 թվականին՝ բուն քաղաքինը՝ 119 954, ամբողջ համայնքինը՝ 161 679, 2020 թվականին՝ 281.794 (վերջին ցուցանիշը վերաբերում է Սան Ֆեռնանդոյի ամբողջ մետրոպոլիսային տարածքում ապրողներին)։


== Պատմություն ==
Հիմնադրվել է 1788 թվականին։ 18-րդ դարում բնակիչների եկամտի հիմնական աղբյուրը եղել է թռչունների փետուրների ու կենդանիների մորթիների վաճառքը (դրանք նաև արտահանվել են)։ Ազատագրական պատերազմի ժամանակ Սիմոն Բոլիվարն ու գեներալ Խոսե Անտոնիո Պաեսը (մականունը՝ Ապուրեցի առյուծ) ռազմակայան են ունեցել Սան Ֆեռնադոյում և փոխհամաձայնեցված գործելով՝ իսպանացի գաղութարարների դեմ հաղթանակներ են տարել այս տարածաշրջանում։
1959-1961 թվականներին Վենեսուելայի նախագահ Ռոմուլո Բենանկուրի նախաձեռնությամբ Ապուրե գետի վրա կառուցվել է “Maria Nieves” կամուրջը (դրա շինարարությունն արժեցել է 8,5 միլիոն բոլիվար)։ Քաղաքի հիշարժան պատմական կառույցներից է Casa de Bolivar-ը, որը 18-րդ դարի զինապալատ է, մի ժամանակ եղել է գեներալ Միգել Գերերոյի բնակության վայրը և ներկայումս ունի ազգային պատմական հուշարձանի կարգավիճակ (1983 թվականին վերականգնվել է)։


== Բնություն ==
Քաղաքի շուրջը տարածվող հարթավայրում ու անտառներում ապրում են բազմատեսակ թռչուններ ու կենդանիներ։ Ջրավազաններում հանդիպում են կոկորդիլոսներ, էլեկտրական լիցքով ձկնատեսակներ։


== Կլիմա ==
Սան Ֆեռնանդոյի կլիման ինդոնեզական Կոտա Բաթու քաղաքին բնորոշ կլիմայի գրեթե ճշգրիտ հակոտնյան է։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Historia del Municipio San Fernando de Apure» (իսպաներեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2006-10-08-ին  .
San Fernando de Apure Venezuela Tuya.(իսպ.)
Նիկոլաևկա (գյուղ, Արխանգելսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիկոլաևկաՆիկոլաևկա (ռուս.՝ Николаевка, բաշկիրերեն՝ Николаевка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Արխանգելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կրասուլյա (գյուղ, Բարանովի շրջան)

Կրասուլյա (ուկրաիներեն՝ Красуля), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բարանովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրասուլյա գյուղում բնակվում էր 76 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6242 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 12,18 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սենյակ (ֆիլմ, 2015)

«Սենյակ» (անգլ.՝ Room), ռեժիսոր Լենի Աբրահամսոնի համատեղ արտադրության գեղարվեստական ֆիլմը, որը նկարահանվել է Էմմա Դոնոհյուի համանուն վեպի հիման վրա։
Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2015 թվականի սեպտեմբերի 4-ին Թելուրիդի փառատոնի ժամանակ։ Ֆիլմը ստացել է Տորոնտոյի կինոփառատոնի «Հանդիսատեսի համակրանք» մրցանակը։ Ֆիլմը ստացել է «Օսկարի» 4 անվակարգ։


== Սյուժե ==
17 տարեկան հասակից Ջոյը Նիկի կողմից փակված է եղել սենյակում, որը գտնվել է իր տան բակում գտնվող փոքրիկ ամբարում։ Այնտեղ ծնվել և մեծացել է նրա որդին՝ Ջեքը, որը ոչ մի անգամ չի լքել սենյակը և տեսել է արտաքին աշխարհը միայն հեռուստացույցով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2016-02-15 at the Wayback Machine.
Սատիենդրա Կապուր

Սատիենդրա Կապուր (իրական անունը՝ Սատիեն Կապու, անգլ.՝ Satyen Kappu, հունվարի 14, 1931(1931-01-14), Պանիպատ, Փանջաբ, Բրիտանական Հնդկաստան, Բրիտանական կայսրություն - հոկտեմբերի 27, 2007(2007-10-27), Մումբայ, Հնդկաստան), հնդիկ բնավորության դերասան, հիմնականում նկարահանվել է հինդիով ֆիլմերով։ Ամենահայտնի դերերից են՝ Զիտայի հորեղբայրը «Զիտան և Գիտան» ֆիլմում և թհակուրի ծառայողը «Վրեժ և օրենք» ֆիլմում։


== Կենսագրություն ==
Սատիենդրա Կապուրը ծնվել է 1931 թվականի հունվարի 14-ին։ Գործունեությունը սկսել է 1952 թվականին՝ որպես թատերական դերասան Բոմբեյում գտնվող Հնդկաստանի ժողովրդական թատրոնների ասոցիացիայում։ 1960 թվականից նկարահանվել է Բոլիվուդում։ Հիմնականում կատարել է երկրորդ պլանի դերեր՝ հայրեր, հորեղբայրներ, մորեղբայրներ, մոտ ազգականներ, ոստիկաններ, բժիշկներ և դավադիր չարագործներ։ Խաղացել է մի քանի ուշագրավ դեր Ամիթաբհ Բաչչանի մասնակցությամբ բլոկբաստերներում։ Իր գործունեության ընթացքում նկարահանվել է գրեթե 80 ֆիլմում։ Նա է խորհուրդ տվել իր գործընկերոջը` Ամջադ Խանին, վերցնել «Վրեժ և օրենք» ֆիլմում ավազակ Գաբբարա Սինգհի դերում ։

Սատիենդրա Կապուրը մահացել է 2007 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Մումբայում՝ իրենից հետո թողնելով կնոջը և չորս դուստրերին։ Նրա թոռնուհին ամուսնացած է եղել ռեժիսոր Արավին Սվամիի հետ։


== Ընտրյալ ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սատիենդրա Կապուր (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Սատիենդրա Կապուրը КиноПоиск կայքում
Պեյրո

Պեյրո (ֆր.՝ Peyraud), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 519 մարդ, բնակչության խտությունը` 87.08 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.96 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 440 կմ հարավ-արևելք, Լիոն քաղաքից` 55 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 65 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 321 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 248-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 73։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,3 %։ 248 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 219 անձ (120 տղամարդ և 99 կին)։ Գործազուրկ են եղել 29 անձ (14 տղամարդ և 15 կին)։ 73 անաշխատունակներից 26-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 30-ը` թոշակառուներ, իսկ 17-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Օմ (Կանտալի գավառ)

Օմ (ֆր.՝ Omps), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում:
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 302 մարդ, բնակչության խտությունը` 23.93 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.62 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 450 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 120 կմ հարավ-արևմուտք, Օրիյակ քաղաքից` 14 կմ արևմուտք:


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 185 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 152-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 33: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 82,2 %: 152 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 144 անձ (74 տղամարդ և 70 կին): Գործազուրկ են եղել 8 անձ (5 տղամարդ և 3 կին): 33 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Կանտալ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ավանդուսե

Ավանդուսե (էստ․՝ Avanduse), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վեյկե-Մաառյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 97 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ջորջ Բրաուն

Ջորջ Բրաուն (անգլ.՝ George Brown, նոյեմբերի 29, 1818(1818-11-29), Էդինբուրգ, Միացյալ Թագավորություն - մայիսի 9, 1880(1880-05-09), Տորոնտո, Կանադա), կանադացի քաղաքական գործիչ, լրագրող։ Հանդիսացել է կանադական համադաշնության հիմնադիրներից մեկը։ Շարլոտաունում և Քվեբեկում մասնակցել է խորհրդաժողովներին։


== Կենսագրություն ==
Ջորջ Բրաունը ծնվել և մեծացել է Էդինբուրգ քաղաքում։ 1837 թվականին իր հոր հետ ներգաղթել է Նյու Յորք։ 1843 թվականին նրանք տեղափոխվել են Տորոնտո և հիմնադրել <<Banner>> թերթը Վերին Կանադայի պրեսբիսերական (երիցական)  եկեղեցու կողմնակիցների համար։
Հաջորդ տարի Բրաունը սկսել է հրատարակել <<Globe>>  թերթը՝ հօգուտ բարեփոխումների՝  պատասխանատու կառավարություն հիմնադրելու համար։ Բարեփոխիչների հաղթանակից հետո՝1848 թվականին,թերթի դիրքը Վերին Կանադայում շատ ուժեղ էր։ Եկեղեցու և կառավարության փոխհարաբերության հիմնախնդիրները ստիպեցին նրան1851 թվականին օրենսդիր մարմնում իր թեկնածությունն առաջադրել Քենթի  շրջանից (ներկայիս՝ Լեմբթոն- Քենթ- Միդլսեքս կազմում)։
Ջորջ Բրաունը պաշտպանել է Կանադա նորաստեղծ գավառում որոշակի թվով բնակչության ներկայացուցչություն ունենալու գաղափարը, ինչը անգլո-բողոքական արևելյան Կանադային տալիս էր որոշակի առավելություն ֆրանս-կաթոլիկ արևմտյան Կանադայի նկատմամբ։ Բրաունը վայելել է արմատական ռեֆորմիստական կուսակցության աջակցությունը գավառի ագրարային հատվածում։ Այդ աջակցությունը և <<Globe>> թերթի ժողովրդականությունը հանգեցրին նրան, որ Բրաունը հաղթեց ընտրություններում 1857 թվականին և լիբերալ Անտուան-Էմե Դորիոնի հետ  կազմավորեց կառավարություն:Այնուամենայնիվ, հավասարակշռությունը շատ փխրուն էր, և կառավարությունը  երկար չտևեց։
1861թվականին նա ժանամակավորապես հեռացել է քաղաքականությունից, որին վերադարձել է 1863 թվականին՝ Անգլիա մեկնելուց և Աննա Նելսոնի՝ էդինբուրգցի հրատարակչի դստեր հետ ամուսնանալուց հետո միայն։ 1864 թվականին նա միավորվել է իր  նախկին հակառակորդներ Ջոն Ա. Մակդոնալդի, Ալեքսանդր Գալտի և Ջորջ-Էտիեն Կարտիեի հետ ՝ ձգտելով միավորել բրիտանական գաղութները։ Բրաունը առաջին երկու խորհրդաժողովի ժամանակ Կանադայի համադաշնության ակտիվ կողմնակիցն էր, 1864 թվականին ներկայացրել է  բրիտանական կառավարությունում միավորվելու ծրագիր և մասնակցել է  կանադական ասամբլեայի բանավեճերին 1865 թվականին։ Սակայն 1865 թվականի դեկտեմբերին նա դուրս է գալիս կոալիցիայից  ներքին տարաձայնությունների պատճառով։
1880 թվականին մի դժբախտ միջադեպ Ջորջ Բրաունի մահվան պատճառը դարձավ։ Թերթի՝ աշխատանքից հեռացված աշխատակիցներից մեկը  Բրաունի գրասենյակում կրակել է նրա վրա։ Չնայած որ Բրաունը կարողացել է իջեցնել կրակողի ձեռքը, և փամփուշտը դիպել է ոտքին, մի քանի ամիս անց նա մահացել է զարգացող փտախտից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Brown, George (անգլ.)


== Արտաքին հղումներ ==
«BROWN, GEORGE» (անգլերեն)։ Словарь канадских биографий онлайн։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-04-23-ին։ Վերցված է 2010-04-15
Բուլավինսկոե

Բուլավինսկոե (ուկրաիներեն՝ Булавинське), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ենակիևոյի քաղաքային խորհուրդում։
2012 թվականի տվյալներով Բուլավինսկոե քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 3 185 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Կոիդուլա (այլ կիրառումներ)

Կոիդուլա անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Կոիդուլա - գյուղ Էստոնիայի Վեռսկա շրջանի կազմում։
Կոիդուլա - գյուղ Էստոնիայի Կաառմա շրջանի կազմում։
Արնսթորֆ

Արնսթորֆ (գերմ.՝ Arnstorf), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Ռոտալ Ին շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6589 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010 թվական)։ Զբաղեցնում է 48,39 կմ² մակերես տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 5 76 111։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Մայնհայմ

Մայնհայմ  (գերմ.՝ Meinheim ), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։ Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկնիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Վայսսնբուրգ Գունցենխաուզեն շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 11 851 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 16.36 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 5 77 150։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիգոր Սուփան Բ

Գրիգոր Սուփան, կամ Գրիգոր Հայկազն, մահացել է 912/913 թվականին, Գեղարքունիքի իշխան, Բագրատունյաց թագավորության վասալ։ Սպանվել է Ատրպատականի Յուսուֆ Սաջյան ամիրայի արշավանքներից մեկի ժամանակ՝ հայկական պետականության համար պայքարում։


== Կենսագրություն ==

Ծագում էր Սյունիների տոհմից՝ Հայկազուն ճյուղից, Վասակ Գաբուռի և Մարիամ Բագրատունու ավագ որդին էր։ Ունեցել է 2 եղբայր՝ Սահակ և Վասակ, և մեկ որդի՝ Աշոտ։


== Գործունեություն ==
Իր երկարատև իշխանության ընթացքում Գրիգոր Սուփան Բ-ն իրականացրել է բազմաթիվ շինարարական աշխատանքներ։ Նրա օրոք նոր զարգացում է ապրում 7-րդ դարից գործող Մաքենյաց վանքը (Վարդենիսի մոտ), Կոթավանքը (Մարտունու մոտ), բացվել է մոր կողմից կառուցված Սևանավանքը։ Գրիգոր Սուփանը Բաղքի իշխան Ձագիկի հետ մասնակցել է Տաթևի վանքի շինարարական ու կառուցապատման աշխատանքներին։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Տես նաև ==
Գրիգոր Սուփան Ա


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Cyril Tumanoff, Manuel de Généalogie et de Chronologie pour l’Histoire de la Caucasie Chrétienne (Arménie-Géorgie-Albanie)
Հայկական սովետական հանրագիտարան
René Grousset, Histoire de l’Arménie Archived 2015-12-01 at the Wayback Machine.
Continuité des élites à Byzance durant les siècles obscurs
Օրֆեում (թատրոն)

Օրֆեում (անգլ.՝ The Orpheum Theatre) թատրոն, գտնվում է Մեմֆիսում, 203 Հարավային Մեին Սթրիթ հասցեում։ Հիմնադրվել է 1928 թվականին։ Հանդիսանում է 1920-ականների քիչ պահպանված «Կինոյի պալատներից» մեկը։ 1980-ականներին անցկացվել է $ 5 մլն արժողությամբ վերանորոգում։ Կարող է տեղավորել 2400 մարդ։


== Պատմություն ==
Իր պատմության ընթացքում թատրոնը մի քանի անգամ սնանկացել է, այստեղ տեղի է ունեցել մեծ հրդեհ, ինչպես նաև եղել է քանդման սպառնալիքի տակ` գրասենյակային համալիրի կառուցման համար։
1890 թվականին Մեմֆիսում Գլխավոր և Բիլ-սթրիթի հատման կետում կառուցվել է «Մեծ Օպերայի տուն» (անգլ.՝ Grand Opera House), որն անվանել են «Նյու Յորքի սահմաններից դուրս լավագույն թատրոնը»։ Այդ ժամանակ շատ տարածված էին պիես-վոդևիլները։ 1907 թվականին Օպերայի տունը դարձել է Օրֆեում շղթայի մի մասը և վերանվանվել «Օրֆեում թատրոն»։ 
Վոդևիլները մեծ հաջողություն ունեին Օրֆեումի այցելուների շրջանում շուրջ երկու տասնամյակ։ Սակայն 1923 թվականին շոուից հետո, որը ներկայացնում էր երգչուհի Բլոսոմ Սիլեյը (անգլ.՝ Blossom Seeley), հրդեհ է բռնկվել, և թատրոնի շենքը ամբողջությամբ այրվել է։


=== Նոր Օրֆեումի կառուցում ===
1928 թվականին, այն տարածքում, որտեղ գտնվում էր օպերայի տունը, կառուցվել է նոր Օրֆեում, 1,6 մլն դոլարով, սակայն դա շատ տարբեր էր նախորդից։ Թատրոնը երկու անգամ ավելի մեծ էր և գեղեցիկ էր ձևավորված։ 1940-ին Օրֆեումը ձեռք է բերվել «Մալկո» կինոթատրոնների ցանցի կողմից, և այստեղ սկսել են ֆիլմեր ցուցադրվել։


=== Ուրվականների թատրոն ===
Որոշ այցելուների կարծիքով, Օրֆեումում բնակվում են երկու ուրվականներ։ Մարդիկ պնդում են, որ թատրոնում տեսել են 12 տարեկան Մերի անունով մի ֆանտոմ։ Աշխատակիցները լսել են դռների շրխկոց և տեսել են կրակի շողք, երբ նրանք հեռացել են։ Հավանաբար, այս կերպ Մերին «հրաժեշտ է տալիս» նրանց։ Բացի այդ, խոսակցություններ կան, թե իրբ C-5 տեղում հայտնվում է արյուն, որտեղ ուրվականը ենթադրաբար սիրում է նստել։ Այս խոսակցությունները, սակայն, հետագայում հերքվել են։
Օրֆեում թատրոնում գտնվող ուրվականների մասին երկրորդ առասպելը այն է, որ թատրոնում ծածկված գործիչ կա, որը ապրում է օդափոխության խողովակներով։ Անանուն ուրվականը, հավանաբար, ձգում է իր մութ ձեռքը ձուլման մեջ, որը ծածկում է ջրանցքի պատյան անցքը և ներկայացումների ժամանակ ձեռքով էր անում հանդիսատեսին։ Նրանցից շատերը, ովքեր պնդում էին, որ տեսել են այս ուրվականը, հետագայում խոստովանեցին, որ դա իրականում փետուր էր, որ ինչ-որ կերպ խեղդվել է ջրանցքի մեջ և թափահարվում էր քամու միջոցով։


=== Վերակառուցում ===
1976 թվականին Malco կազմակերպությունը որոշում է վաճառել շենքը, և խոսակցություններ էին տարածվում շենքը քանդելու վերաբերյալ` տեղում գրասենյակային շենք կառուցելու նպատակով։ Սակայն 1977 թվականին Մեմֆիսի զարգացման ֆոնդը (անգլ.՝ Memphis Development Foundation) ձեռք է բերում թատրոնն ու վերսկսում դրա աշխատանքները։
54 տարի անց (1982) թվականին Օրֆեումը թակվել է Սուրբ ծննդյան տոներին. այստեղ սկսվել է 5 միլիոն դոլար արժողությամբ վերանորոգում։ Թատրոնի վերաբացումն անց է կացվել 1984 թվականին և այն նշանակում էր Մեմֆիսի դաունթաունի զվարճանքների վերսկսում։ Այսօր Օրֆեումը համարվում է ոչ առևտրային կազմակերպություն և շարունակում է գոյություն ունենալ շնորհիվ հասարակության առատաձեռն աջակցության։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեկնութիւն կաթուղիկեայց (4674, Սարգիս Շնորհալի)

Մեկնութիւն կաթուղիկեայց,Սարգիս Շնորհալի (4674), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4674 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1333 թվականին Կարապետ գրիչի կողմից  Աղթամարում։  Ստացողը եղել է Յակոբ տանուտէրն։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 47x32 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 513 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։  Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ մերտազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 11բ, 287ա, 336ա, 341ա, 510բ, 512ա և այլուր, հետագայի՝ 17բ, 512ա, 513բ և այլուր (1459թ.), 514ա (18-րդ դար), 512 (1840թ.):


== Ծանոթագրություններ ==
Սեդրակ Առաքելյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սեդրակ Առաքելյան (այլ կիրառումներ)Սեդրակ Առաքելի Առաքելյան (դեկտեմբերի 29, 1884(1884-12-29), Ճահուկ, Նախիջևանի գավառ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - մարտի 6, 1942(1942-03-06), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նկարիչ, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1935)։
ՀՀ վաստակավոր նկարիչ Առաքել Առաքելյանի հայրն է։


== Կենսագրություն ==

1908 թվականին ավարտել է Գեղեցիկ արվեստները խրախուսող կովկասյան ընկերության Թիֆլիսի գեղանկարչության և քանդակագործության դպրոցը, որտեղ աշակերտել է Եղիշե Թադևոսյանին
1916 թվականին՝ Մոսկվայի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանը
1919 թվականին տեղափոխվել է Երևան
1921-1937 թվականներին եղել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարան հիմնադիր-դասատուներից, 1921-1925 թվականներին՝ վարիչ
1905-1908 թվականներին աշխատակցել է «Հասկեր» ամսագրին և «Մաճկալ» թերթին


== Ստեղծագործական գործունեություն ==
Սեդրակ Առաքելյանի արվեստը ձևավորվել է Եղիշե Թադևոսյանի գեղանկարչության, ռուսական ռեալիստական նկարչության և հայրենի բնաշխարհի ազդեցությամբ։ Առաքելյանի աշխատանքներին բնորոշ է հայրենի բնության և գյուղական կենցաղի գունագեղ արտացոլումը։
Բազմաբնույթ են նրա կտավների թեմաները։
Գյուղական պատկերներից են՝

«Հաց են թխում» (1914)
«Ցորեն են ծեծում» (1915)
«Գյուղական բակ» (1927)
«Կալը Սևանի ափին» (1928)
«Աղբյուրի մոտ» (էսքիզ) (1928)
«Աղբյուրի մոտ» (1928)Բնապատկերներ՝

«Առաքելոց եկեղեցին. Սևան» (1923)
«Գարունը Երևանում» (1926)
«Աշուն. Երևանի մի անկյունում» (1926)
«Աշունը Երևանում» 1928
«Սևանա վանքերը» (1925)
«Սևանի ձկնորսները» (1935)
«Փշատի քաղ» (1936)
«Անհանգիստ լիճը. Աղկալա» (1939)
«Քարավանը լեռներում» 1920
«Հին Գորիս» (1940)Առաքելյանն առարկայական աշխարհն ընկալել է գեղանկարչի բնածին տաղանդով։ Պայմանական նշանակությամբ գունաշարով վավերացրել է ժամանակի ռիթմերը, ռոմանտիկ շունչը, որոշ դրվագներում հասել է գեղարվեստական բացառիկ արդյունքի («Սևան։ Կարմիր ճայեր», 1926, «Փշատաքաղ», 1936)։
Հեղինակ է նաև ինքնատիպ կոմպոզիցիաների և դիմանկարների։ Նկարչի գործերի մեծ մասը պահվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։


== Ցուցահանդեսներ ==
Առաքելյանը մասնակցել է Վենետիկի (1924), Նյու Յորքի (1929), Ստոկհոլմի (1930), Փարիզի (1934) ցուցահանդեսներին։
2015 թվականին Հայաստանի ազգային պատկերասրահում բացվել է նկարչի ստեղծագործությունների ցուցահանդեսը, որն ընդգրկել է ստեղծագործական տարբեր փուլերի գեղանկարչական ու գրաֆիկական երկեր, էտյուդներ ու էսքիզներ, շուրջ 170 աշխատանքները Հայաստանի ազգային պատկերասրահի, Հայաստանի պատմության թանգարանի, Երևան քաղաքի պատմության թանգարանի և մասնավոր հավաքածուներից։


== Ծանոթագրություններ ==
Չեռնիգովկայի շրջան

Չեռնիգովկայի շրջան (ռուս.՝ Черниговский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պրիմորիեի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1926 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Չեռնիգովկա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1870 կմ²։


== Բնակչություն ==
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 35418 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 18,94 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Բոխոնիկի (գյուղ, Վիննիցայի շրջան)

Բոխոնիկի (ուկրաիներեն՝ Бохоники), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Վիննիցայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1625 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բոխոնիկի գյուղում բնակվում էր 1 690 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2727 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 619,73 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մարանո Էկուո

Մարանո Էկուո (իտալերեն՝ Marano Equo), կոմունա Իտալիայում, Լացիո մարզի Հռոմ գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 803 մարդ (ըստ 2008 թվականի տվյալների), բնակչության խտությունը կազմում է 105 մարդ/կմ²։ Տարածքը 8 կմ² է։ Փոստային ինդեքսը 20, հեռախոսային կոդը 0774։
Քաղաքի հովանավոր է համարվում Սուրբ Սան Բիաջիոն։


== Ժողովրդագրություն ==


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս. 0774 820213


== Արտաքին հղումներ ==
Միջազգային վիճակագրական ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ուրսբերգ

Ուրսբերգ (գերմ.՝ Ursberg), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Գյունցբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 3346 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 25,42 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 74 116։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Վարենկա

Վարենկա (ուկրաիներեն՝ Варенка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Լետիչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վարենկա գյուղում բնակվում էր 168 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1117 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 150,4 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տուֆակերտ նստարան

Տուֆակերտ նստարան, գտնվում է Ավետիք Իսահակյանի տուն-թանգարանի այգու խորքում՝ ստվերոտ թթենու ներքո։ Նվեր Ավետիք Իսահակյանի ծննդյան 80-ամյակին։


== Պատմություն ==
Իսահակյանը Հովհաննես Թումանյանի դստերը՝ Թամարին, հայտնել է այգում նստարան ունենալու իր ցանկությունը։ Թամարը մասնագիտությամբ ճարտարապետ էր և նրա առաջարկությամբ, Հայաստանի ճարտարապետների միությունը, Ռաֆայել Իսրայելյանի նախագծով, տուֆակերտ նստարան է նվիրում Իսահակյանին։ Ճարտարապետներն իրենք են բերում նստարանը։
Վարպետը շատ էր սիրում աշխատասենյակից դուրս գալ պատշգամբ, իջնել այգի, նստել նստարանին և նայել բնության փոփոխվող պատկերներին։


== Նստարանի զարդամոտիվներ ==
Նստարանն ունի ծնող զույգ բուսանախշ թիկնակներ։ Մեջքի թիկնակի ալիքանախշերը կապված են ջրի պաշտամունքի հետ, որոնք Ռաֆայել Իսրայելյանի ճարտարապետական ձևվածքների առանձնահատկություններից են։ Նույնը կարելի է ասել թևի թիկնակների եզրերի ալիքանախշերի վերաբերյալ, սակայն, ի տարբերություն մեջքի հենակի թևքերի, թիկնակների ալիքանախշերը հակառակ ուղղությամբ են թեքված։ Հիմնականում սա կապված է լինում դրական և բացասական միֆային ուժերի հետ, որոնք ևս բացառություն չեն Ռ. Իսրայելյանի գործերում, սա նաև մեկ այլ դիտարկմամբ կապված է Սասնա ծռերի հետ, որտեղ ևս ջուրն ու ջրի պաշտամունքը հենց էպոսի հիմնանյութն են։ Այսպիսով սույն տուֆակերտ նստարանը բացի հիմնական գործառույթը կատարելուց, ունի նաև հետաքրքիր զարդամոտիվային լուծումներ, որոնք այս նստարանը ուղղակի վերածում են Հուշարձանի։ Բացի դրանից սույն հուշարձանի վրա առանձնանում են ծաղկային նշանները. սրանք որպես պտուղ են ներկայանում, իսկ ծնող զույգ նախշամոտիվի հետ՝ եռանկյունու նշանն են խորհրդանշում, քրիստոնեության շրջանում այդ եռանկյունին բնորոշվում է է սուրբ երրորդության և ընտանիքի խորհրդանշանների հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լյուդվիգ թանգարան

Լյուդվիգ թանգարան, (Քյոլնի ժամանակակցի արվեստի Լյուդվիգ թանգարան, գերմ.՝ Museum Ludwig), ժամանակակից արվեստի թանգարան Գերմանիայի Քյոլն քաղաքում։ Թանգարանի հավաքածուն ներառում է փոփ արտ, աբստրակտ և սյուրռեալիստական արվեստի նմուշներ, ինչպես նաև Պաբլո Պիկասոյի Եվրոպայում գտնվող ամենամեծ հավաքածուներից մեկը։ Այս թանգարանում են գտնվում նաև Էնդի Ուորհոլի և Ռոյ Լիխտենշտայնի ստեղծագործություններից։
2012 թվականի նոյեմբերից թանգարանը ղեկավարել է Ֆիլիպ Կեյզերը։


== Պատմություն ==
Թանգարանն ստեղծվեց 1976 թվականին որպես Ուոլրաֆ-Ռիչարդս թանգարանից անկախ գործող թանգարան։ Նույն տարում գերմանացի արդյունահանող, մեկենաս Պիտեր Լյուդվիգը 45 միլիոն դոլար արժողությամբ 350 արվեստի նմուշներ գնեց և կառուցեց «Լյուդվիգ թանգարանը» Քյոլն քաղաքում, որտեղ պետք է պահվեին 1900 թվականից հետո ստեղծված արվեստի գործերը։
Թանգարանի ներկայիս շենքը, որը նախագծվել է ճարտարապետներ Պիտեր Բուսմանի և Գոդֆրիդ Հաբերերի կողմից, բացվել է 1986 թվականին, գտնվում է Քյոլնի տաճարի մոտ։ Նոր թանգարանը հանգրվանեց և՛ Ուոլրաֆ-Ռիչարդս թանգարանին, և՛ Լուդվիգ թանգարանին։ 1994 թվականին որոշվեց Bischofsgartenstrasse գտնվող շինությունը տրամադրել միայն Լյուդվիգ թանգարանին։ 1999 թվականին թանգարանում ստեղծագործել է ամերիկացի նկարիչ Սթիվ Քինը (1957)։
Թանգարանի շենքում է տեղակայված նաև Քյոլնի ֆիլհարմոնիկը։


== Հավաքածու ==
Թանգարանը ներառում է Հոբրիչ հավաքածուն, որում ներառված է փաստաբան Յոզեֆ Հոբրիչի 1914-1939 թվականների արվեստի նմուշները, որոնք Քյոլն քաղաքին են նվիրաբերվել 1946 թվականի մայիսի 2-ին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից անմիջապես հետո Յոզեֆ Հոբրիչը Քյոլն քաղաքին նվիրաբերեց էքսպրեսիոնիստական հավաքածուն (Էրիկ Հեկել, Կառլ Շմիդթ-Ռոտլուֆ, Էռնստ Լյուդվիգ Կիրխներ, Ավգուստ Մակե, Օտտո Մյուլեր), ինչպես նաև դասական մոդեռնիզմի այլ ներկայացուցիչների գործեր (Մարկ Շագալ, Օտտո Դիքս)։ Թանգարանի հաջորդ համալրումը Լյուդվիգ հավաքածուն է, որը ներառում էր Պիկասոյի, ռուս ավանգարդիստների, ամերիկյան փոփ նկարիչների ստեղծագործություններ։ Պիկասոյի 900 ստեղծագործություններով թանգարանը Բարսելոնայի և Փարիզի թանգարաններից հետո Պիկասոյի ստեղծագործությունների երրորդ ամենամեծ հավաքածուն ներառող թանգարանն է։ Հետագայում Պիտեր Լյուդվիգն ու նրա կինը՝ Իռենը, ռուսական ավանգարդիստների հավաքածուն մշտական փոխառության տվեցին թանգարանին։ Հավաքածուն ներառում է 1905-1935 թվականների արվեստագետների շուրջ 600 աշխատանք՝ Կազիմիր Մալևիչ, Լյուբով Պոպովա, Նատալյա Սերգեևնա Գոնչարովա, Միխայիլ Լարինով և Ալեքսանդր Ռոդչենկո։ Այժմ թանգարանն ունի Ռուսաստանի տարածքից դուրս գտնվող ռուսական վաղ ավանգարդիստների ամենաընդգրկուն հավաքածուն։


== Հավաքածուների պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Museum website (in English)
Կոլտնտեսությունների անբաժանելի ֆոնդեր

Կոլտնտեսությունների անբաժանելի ֆոնդեր, ԽՍՀՄ կոլտնտեսության հիմնական և շրջանառու արտադրական ու հիմնական ոչ արտադրական ֆոնդերի ամբողջությունը, որը ենթակա չէր բաշխման կոլտնտեսության անդամների միջև և պլանաչափորեն, նպատակային նշանակմամբ օգտագործվում էր ընդլայնված վերարտադրության, կոլտնտեսականների մշակութակենցաղային սպասարկման մակարդակի բարձրացման համար։ Հողի պետական սեփականության հետ կազմում էին կոլտնտեսային կարգի տնտեսական հիմքը։ Նրա ձևավորման և լրացման հիմնական աղբյուրներն էին. կոլտնտեսության դրամական եկամուտներից տարեկան պարտադիր մասհանումները, տնտեսության տարբեր ճյուղերում կոլտնտեսականների անմիջական աշխատանքային ներդրումները, պետությունից անհատույց ստացած միջոցները և այլն։ Կոլտնտեսությունն անբաժանելի ֆոնդի մի մասը կարող էր միավորել այլ կոլտնտեսությունների կամ խորհրդային տնտեսությունների միջոցների հետ՝ միջկոլտնտեսային և պետական կոլտնտեսային միավորումներ ստեղծելու համար։ Նրա մեծությունը և աճը կոլտնտեսությունների հանրային տնտեսության զարգացման կարևորագույն ցուցանիշներն էին։ Ըստ Սովետական հանրագիտարանի, 1977 թվականին, 1940 թվականի համեմատ, ՀԽՍՀ-ի կոլտնտեսությունների անբաժանելի ֆոնդերը ավելացան 11, 4 անգամ և կազմել են 379, 1 միլիոն ԽՍՀՄ ռուբլի։
1038

1038 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երկուշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1038 թվականն է, 
XI դարի 38-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Սուրբ Նիկողայոս տաճար (Կիսլովոդսկ)

Սուրբ Նիկողայոս տաճար (ռուս.՝ Свято-Никольский собор), մայր տաճար Ռուսաստանի Ստավրոպոլի երկրամասի Կիսլովոդսկ քաղաքում, Կիսլովոդսկի գործակալության գլխավոր տաճարը։ Գտնվում է Խաղաղության պողոտայում։


== Պատմություն ==
Նիկողայոս Հրաշագործին նվիրված առաջին եկեղեցին Կիսլովոդսկում հայտնվել է 1803 թվականին։ Դա ամրոցի տարածքում կառուցված փայտե եկեղեցի էր։ Քարե Սուրբ Նիկողայոս տաճարը կառուցվել է 1883-1888 թվականներին։ 1900 թվականին եկեղեցու կողքին կառուցվել է հինգհարկանի զանգակատուն։ Խորհրդային իշխանության օրոք շենքը պայթեցվել է 1936 թվականի սեպտեմբերի 1-ին։
Սուրբ Նիկողայոսի ծուխը վերստեղծվել է միայն 1991 թվականին։ 1993 թվականի սեպտեմբերի 12-ին տեղի է ունեցել տաճարի հիմնարկեքը։ Շինարարությունը նախատեսվում էր ավարտել 1998 թվականին, սակայն կենտրոնական գմբեթը կառուցվել է միայն 1999 թվականի փետրվարին։ Տաճարի ճարտարապետական ​​տեսքը հնարավորինս մոտ է 1936 թվականին ավերված շենքին։ Հնգագմբեթ տաճարի բարձրությունը 54 մետր է։ Սուրբ Նիկողայոս տաճարի օծումը տեղի է ունեցել 2008 թվականի մայիսի 22-ին։ Այն իրականացրել են Մոսկվայի մետրոպոլիայի գործերի կառավարիչ, Կալուգայի և Բորովսկու մետրոպոլիտ Կլիմենտը` Ստավրոպոլի և Վլադիկավկազի արքեպիսկոպոս Ֆեոֆանի մասնակցությամբ։


== Իրադարձություններ ==
1992 թվականին Ստավրոպոլի և Բաքվի մետրոպոլիտ Գեդեոնի (Դոկուկին) օրհնությամբ բացվել է Հյուսիսային Կովկասում առաջին ուղղափառ Սուրբ Նիկողայոսի դասական գիմնազիան։ Նրա տնօրենն է Սուրբ Նիկողայոս տաճարի վանահայր խույրակիր ավագ քահանա Իոանն Վլադիմիրովիչ Զնամենսկին։ Գիմնազիայի մուտքի մոտ տեղադրվել է սուրբ Սերգի Ռադոնեժցու քանդակը։
2012 թվականին պատկերագրական արտելի նկարիչների ուժերով ավարտվել են տաճարի պատերի նկարազարդման աշխատանքները


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
История Свято-Никольского собора Кисловодска


== Ծանոթագրություններ ==
Տալանա (այլ կիրառումներ)

Տալանա, կարող է վերաբերել՝

Տալանա - կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սարդինիա մարզի Օլիաստրա գավառում։
Տալանա - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Շամդինանի գավառակում։
Ստարոե Զասելե

Ստարոե Զասելե (ռուս.՝ Старое Заселье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 17 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պարատինգա

Պարատինգա (պորտ.՝ Paratinga), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Վալի Սան Ֆրանսիսկանու դա Բաիայի մարզում։ Մտնում է Բոն Ժեզուս դա Լապաի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 32.141 մարդ 2020 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 2,624 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 12 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1745 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 50.901.498,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.751,72 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,617 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Վլասով (Մորոզովի շրջան)

Վլասով (ռուս.՝ Власов), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մորոզովսկի շրջանում։ Մտնում է Վոլնո-Դոնսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Արտմուզա

Արտմուզա (ռուս.՝ Артмуза), ժամանակակից արվեստի թանգարան և  ստեղծագործական տարածք Սանկտ Պետերբուրգում`Վասիլևյան կղզում։ 2013 թվականից գտնվում է «Մուզդետալ» երաժշտական գործիքների նախկին գործարանի տարածքում։


== Պատմություն ==
XIII գծում գտնվող մեխանիկական գործարանը հիմնադրվել է 1938 թվականին, և նրա առաջին արտադրանքը չհրկիզվող պահարաններ, մահճակալներ և հաշվիչներ են եղել։ Մինչև 1991 թվականը ընկերությունն արտադրել է սպորտային սարքավորումներ, առանցքակալներ, խաղալիքներ և սեղանի խաղեր։ 1991 թվականին գործարանն անվանվել է «Մուզդետալ»  և սկսել է արտադրել ակուստիկ կիթառներ։
Երաժշտական գործիքների պահանջարկի անկումից հետո ձեռնարկությունը վերածվեց բիզնես կենտրոնի։ Տարածքները վարձակալությամբ հանձնվեցին տարբեր ձեռնարկությունների։ 2008 թվականի տնտեսական ճգնաժամից հետո վարձակալները սկսեցին հեռանալ շենքից և տարբեր ստեղծագործական հարթակների բացման ալիքի ներքո ձեռնարկության ղեկավարությունը որոշեց գնալ այդ ճանապարհով։ 2013 թվականից Արտմուզան սկսել է գործել որպես ցուցասրահ, որի պաշտոնական բացումը տեղի է ունեցել  2014 թվականի հունվարի 8-ին։ Բացման առաջին տարիներից ի վեր կազմակերպվում է երիտասարդ նկարիչների «Մուսան պետք է աշխատի» մրցույթը։
Թանգարանի ինքնանունն է «Արտմուզայի ստեղծագործական խումբ»։


== Նախագծեր, ցուցադրություններ ==
Արտմուզայում ցուցադրվել են Նիկոլայ Բլոխինը (հունվարի 8 -փետրվարի 20, 2014 թ.), Ալեքս Անդրեևը («Տիեզերական գեներատոր» նախագիծ Իգոր Իվանովի հետ), Ռոման Լյապինը, Բեն Հայնեն, Դմիտրի Ստրիժովը, Անդրեյ Սիկորսկին, Պոլ Նիկլենը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Գծային մատ

Գծային մատ, շախմատային խաղում և խնդիրներում մատ ծանր խաղաքարերով, սովորաբար՝ երկու նավակով (ավելի հազվադեպ՝ նավակով ու թագուհով, երկու թագուհով)։
Նավակները տեղադրվում են հարևան երկու հորիզոնականներում կամ ուղղաձիգներում՝ աստիճանաբար կտրելով մրցակցի արքայի ճանապարհը և նրան մղելով դեպի խաղատախտակի եզր։ Եթե արքան մոտենում է նավակներից մեկին, այն տեղափոխվում է խաղատախտակի մյուս ծայր, և ճանապարհի կտրումն իրականացվում է նույն եղանակով։


== Օրինակ ==

Տրամագրում պատկերված դիրքում սպիտակները մատ են անում 2 քայլից.

1.Նb3 Աa6 
2.Նa4× Նույն կերպ են իրականացվում նաև թագուհով ու նավակով և երկու թագուհով մատերը (երկու թագուհիները կարող են մատ անել նաև խաղատախտակի կենտրոնում)։


== Տես նաև ==
Մատ


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Գծային մատ երկու նավակով
Գծային մատ
Սատարաշ

Սատարաշ (szataras), բալկանյան կերակրատեսակ, որ պատրաստվում է բանջարեղենով, սովորաբար՝ լոլիկով, ոչ կծու պղպեղով ու սոխով։ Անվանումն առաջացել է հունգարերեն շատարաս բառից szataras: Ուտեստն անվանվում է նաև  бећарац կամ бећар-паприкаш.
Սատարաշը իր պատվավոր տեղն է գրավել Հարավարևելյան Եվրոպայի ժողովուրդների խոհանոցում։ Այն սիրված ուտեստ է նաև Բոսնիա և Հերցեգովինայում, Սերբիայում, Խորվաթիայում։
Ծառայում է որպես տաք խորտիկ և կարող է լինել նաև մսի, բրնձի կամ կարտոֆիլի հավելումով։ Ցանկության դեպքում կարելի է ուտել նաև սառը վիճակում։
Սովորաբար օգտագործվող լոլիկին, պղպեղին ու սոխին հաճախ հավելում են դդմիկ, սմբուկ, գազար։ Որոշ վայրերում ընդունված է ավելացնել նաև ձու, սխտոր։ Համեմունքներից՝ աղ, աղացած պղպեղ, ցանկության դեպքում՝ մի թեյի գդալ շաքարավազ, օրիգանո կանաչի։ Աղի փոխարեն կարելի է գործածել սոյայի սոուս։
Սատարաշը, որպես կանոն, եփում են լայն կաթսայի մեջ, որպեսզի ջուրը համեմատաբար արագ գոլորշիանա, և եփվող բանջարեղենը պահպանի ցանկալի պնդությունը։


== Տես նաև ==
Լեչո


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասնոպոլկա (գյուղ, Մալովիսկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրասնոպոլկաԿրասնոպոլկա (ուկրաիներեն՝ Краснопілка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Մալովիսկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրասնոպոլկա գյուղում բնակվում էր 469 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հյուսիսային Ցեբյուգա

Հյուսիսային Ցեբյուգա (ռուս.՝ Северная Цебьюга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վաշկա գետի աջ ափին՝ 145 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 64 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Մեզեն, գետի ենթաավազանը՝ բացակայում է, գետի գետային ավազանը՝ Մեզեն։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03030000112103000047702
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103004770
Ավազանի կոդը — 03.03.00.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Քրոնից վանք

Քրոնից վանք, վանք Մեծ Հայքի Սյունիք նահանգի Հաբանդ գավառում։ Հիշատակում է Ստեփանոս Օրբերլյանը (13-րդ դար) Սյունիքի առավել նշանավոր վանքերի շարքում, որոնք այն ժամանակ ունեցել են խոշոր կալվածքներ։ Ավելի ուշ շրջանում թյուրք վերաբնակիչների կողմից վերանվանվել է Քյորլար։


== Ծանոթագրություններ ==
Էկլանս

Էկլանս (ֆր.՝ Éclance), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 124 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.80 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.48 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 180 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 75 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 45 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 70 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 49-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 21։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,0 %։ 49 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 46 անձ (26 տղամարդ և 20 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (1 տղամարդ և 2 կին)։ 21 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (669)

Ժողովածու (669), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 669 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է XVII դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16×10,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 116 թերթից։ Գրված է միասյուն նոտրգիրով։ Ունի կիսախորան մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ ստվարաթուղթ դրոշմազարդ։


== Բովանդակություն ==
Մխիթարայ վարդապետի քարոզ
Կտակ ԺԲ նահապետաց
Պատմութիւն Յովսէփայ և Ասանէթայ


== Ծանոթագրություններ ==
Կանտաուրի

Կանտաուրի (վրաց.՝ კანტაური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Քեդայի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 400 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քեդայից 8 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 76 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
(7893) 1994 XY

(7893) 1994 XY, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Յոշիսադա Սիմիձուի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Նաչի-Կացուուրայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,281499 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,975 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,588 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1258,72 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,286005 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,32° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7893) 1994 XY աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լոգինա

Լոգինա (էստ․՝ Logina), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Վասցե-Կուուստե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 46 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Բորիս Աբալյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Աբալյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Բորիս Գեորգիևիչ Աբալյան (հոկտեմբերի 28, 1947(1947-10-28)), ռուսահայ երգչախմբի դիրիժոր, պրոֆեսոր, ՌԴ մշակույթի վաստակավոր գործիչ։
Ավարտել է Գլինկայի անվան երգչախմբի քոլեջը, Լենինգրադի կոնսերվատորիան և ասպիրանտուրան։
1973 թվականից ի վեր դասավանդել է Կոնսերվատորիայում և Ռիմսկի Կորսակովի անվան երաժշտական ուսումնարանում։
1987 թվականին հիմնադրել է «Lege artis» կամերային երգչախումբը։
Վարպետության դասեր է վարել Արևմտյան Եվրոպայում և ԱՄՆ-ում։ «Gracias Choir & Orchestra» երգչախմբի գլխավոր դիրիժորն է  (Հարավային Կորեա)։ Բազմաթիվ հեղինակավոր միջազգային երգչախմբերի մրցույթների ժյուրիի անդամ է։


== Մրցանակներ ==
ՌԴ մշակույթի վաստակավոր գործիչ
ՌԴ վաստակավոր արվեստի գործիչ 2005 թվական։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Абальян Борис Георгиевич»։ Энциклопедия фонда «Хайазг»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-01-20-ին։ Վերցված է 2013-01-13 
«Абальян, Борис Георгиевич»։ Большая биографическая энциклопедия։ Энциклопедии & Словари։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-01-20-ին։ Վերցված է 2013-01-13 
«Борис Георгиевич Абальян»։ Международный фестиваль «Академия православной музыки»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-01-20-ին։ Վերցված է 2013-01-13 
Санкт-Петербургский музыкальный альянс
Որսորդը (ֆիլմ, 2011)

«Որսորդը» (անգլ.՝ The Hunter), ռեժիսոր Դենիել Նեթհեյմի ֆիլմը, որը թողարկվել է 2011 թվականին։ Ջուլիա Լիի համանուն վեպի ադապտացիան է։


== Սյուժե ==
Պրոֆեսիոնալ որսորդ Մարտին Դեյվիդին գաղտնի առաքելություն է տրվում Թասմանիայում այժմ անհետացած թասմանյան վագրին որսալու համար։ Պատվիրատուն ռազմական բիոտեխնոլոգիական «Կարմիր տերև»  ընկերությունն է, որը ցանկանում է կենսաբանական նմուշներ օգտագործել նոր տեսակի զենք արտադրելու համար։ Ենթադրվում է, որ կենդանին, որին իբր տեսել են անտառներում, արտազատում է որոշակի թույն, որը սպանում է իր զոհերին, և հենց դա է հետաքրքրել ընկերության գիտնականներին։ Մարտինը պետք է բռնի վագրին և, հնարավորության դեպքում, սպանի կենդանի մնացած մյուս բոլոր կենդանիներին, որպեսզի նրանք չհասնեն ընկերության մրցակիցներին։
Մարտինը ժամանում է կղզի և բնակություն հաստատում Լյուսի Արմսթրոնգի տանը, ով ապրում է իր երեխաների՝ Սասի և Բայքի հետ։ Լյուսիի ամուսինը, որը նույնպես վագրի որոնումներին է մասնակցել, անհետացել է մեկ տարի առաջ՝ անհասկանալի հանգամանքներում։ Լյուսին թմրամոլ է, նրան դեղերով ապահովում է քաղաքի բնակիչներից մեկը՝ Ջեք Մինդին, ով հոգ է տանում ընտանիքի մասին։ Երեխաներն ինքնուրույն են մեծանում։ Մարտին Դեյվիդը ճանապարհորդում է դեպի թփուտը և մի քանի օր անց հայտնաբերում Թասմանյան վագրի առկայության նշանները։ Նա նաև գտնում է մարդու մնացորդներ և իրերից կռահում է, որ դա Լյուսիի մահացած ամուսինն է։ Նա թակարդներ է տեղադրում և վերադառնում։ Մարտինը մաքրում է լքված տունը, կապվում է երեխաների հետ և իմանում, որ Բայքը ինչ-որ բան գիտի վագրի և նրա բնակավայրի մասին։ Նա ստանում է գիշատչի որջը գտնելու բանալին։ Լյուսին այդ ընթացքում ուշքի է գալիս։ Մարտինը նրան և երեխաներին հրավիրում է պիկնիկի, սակայն վերջին պահին նրան հայտնում են, որ պատվիրատուն դժգոհ է իր պահվածքից և պահանջում է արագացնել որոնումները։
Մարտինը վերադառնում է թփուտի մոտ, բայց կորպորացիայի կողմից վարձված մեկ այլ որսորդ նրան կանգնեցնում է վագրի որջում։ Մարտինին հաջողվում է ծուղակը գցել և սպանել մրցակցին։ Նա արագ վերադառնում է քաղաք, բայց ուշ է։ Ջեք Մինդին հայտնում է նրան, որ Լյուսին և Սասսը սպանվել են անհայտ մարդկանց կողմից, իսկ Բայքը մնացել է լրիվ որբ և կուղարկվի մեկ այլ ընտանիք։ Մարտինը վերադառնում է թփուտ և հայտնաբերում թասմանյան վագրի մի նմուշ։ Նա կրակում և դիակիզում է կենդանուն։ Վերադառնալով քաղաք՝ նա դպրոցում գտնում է միայնակ Բայքին։


== Դերերում ==
Ուիլեմ Դեֆո՝ Մարտին Դեյվիդ
Ֆրենսիս Օ'Քոնոր՝ Լյուսի Արմսթրոնգ
Սեմ Նիլ՝ Ջեք Մինդի
Մորգանա Դեյվիս՝ Սասս Արմսթրոնգ
Ֆինն Վուդլոք՝ Բայք Արմսթրոնգ
Քալլեն Մուլվեյ՝ մրցակից-որսորդ
Սալիվան Սթեփլթոն՝ Դուգ


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==
2012, Ավստրալիայի կինոինստիտուտի երկու մրցանակ՝ լավագույն օպերատորական աշխատանքի համար (Ռոբերտ Համֆրիս) և լավագույն օրիգինալ երաժշտության համար (Էնդրյու Լանկաստեր, Մայքլ Լայրա, Մատեո Զինգալես) և 12 առաջադրում՝ լավագույն ֆիլմ (Վինսենթ Շիհան), ռեժիսուրա (Դանիել Նեթհեյմ), ադապտացված սցենար (Ալիս Ադիսոն), դերասան (Ուիլեմ Դեֆո), դերասանուհի (Ֆրենսիս Օ'Քոնոր), երկրորդ պլանի դերասան (Սեմ Նիլ), երկրորդ պլանի դերասանուհի (Մորգանա Դեյվիս), արվեստի գործեր (Սթիվեն Ջոնս-Էվանս), զգեստներ (Էմիլի Սերեզին), ձայն, վիզուալ էֆեկտներ, «Ինստիտուտի անդամների ընտրության» մրցանակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը Արխիվացված է Հուլիս 6, 2012 Wayback Machine-ի միջոցով:
Դյուժոն Ստերլինգ

Դյուժոն Ստերլինգ (անգլ.՝ Dujon Sterling, հոկտեմբերի 24, 1999(1999-10-24), Լոնդոն, Մեծ Լոնդոն), անգլիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս Չելսիից վարձավճարով հանդես է գալիս Ուիգան Ատլետիկի կազմում։ Խաղում է աջ պաշտպանի դիրքում։ Նա ազգակցական կապ չունի Ռահիմ Ստերլինգի հետ։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Չելսի ===
Ստերլինգը Չելսիի ակադեմիայի սան է։ Իր դեբյուտը մինչև 19 տարեկանների թիմում նշեց 2014 թվականի դեկտեմբերի 10-ին՝ ՈՒԵՖԱ Երիտասարդական գավաթի Սպորտինգ Լիսաբոնի դեմ խաղում։ Թեև ներկայումս Ստերլինգը խաղում է եզրային պաշտպանի դիրքում, կարիերայի սկզբում նա հանդես էր գալիս որպես եզրային վինգեր կամ կենտրոնական հարձակվող։ Ստերլինգը գոլի հեղինակ դարձավ 2015-16 մրցաշրջանի Անգլիայի երիտասարդական գավաթի կիսաեզրափակչում և եզրափակչում՝ օգնելով Չելսիին հաղթել առաջնությունը, ինչից հետո նա տեղափոխվեց ակումբի մինչև 23 տարեկանների թիմ։ 2016-17 մրցաշրջանում նա այդ թիմի կազմում անցկացրեց 24 հանդիպում՝ դառնալով 4 գոլի հեղինակ։ 2016 թվականի հոկտեմբերին Ստերլինգը կնքեց իր առաջին պրոֆեսիոնալ պայմանագիրը Չելսիի հետ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը Ստերլինգը նշեց 2017 թվականի սեպտեմբերի 20-ին՝ Նոթինգհեմ Ֆորեստի դեմ խաղում։ Նոյեմբերին նա 4․5 տարով երկարաձգեց պայմանագիրը Չելսիի հետ։
2018 թվականի հունիսի 27-ին Ստերլինգը 1 տարվա վարձավճարով տեղափոխվեց Քովենթրի Սիթիին։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց օգոստոսի 4-ին՝ Սկանտորպ Յունայթեդի դեմ խաղում։ Քովենթրի Սիթիի կազմում Ստերլինգը անցկացրեց 40 հանդիպում՝ դառնալով 5 գոլային փոխանցման հեղինակ։ 2019 թվականի օգոստոսի 1-ին անգլիացին վարձավճարով միացավ Ուիգան Ատլետիկին։ Իր դեբյուտը նշեց օգոստոսի 13-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Անգլիայի լիգայի գավաթի Ստոկ Սիթիի դեմ խաղում։


== Միջազգային կարիերա ==
Ստերլինգը ներկայացրել է Անգլիան տարբեր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում։ Մինչև 17 տարեկանների հավաքականի կազմում նա մասնակցեց 2016 թվականի Եվրոպայի առաջնությանը՝ ընդգրկվելով մրցաշարի խորհրդանշական հավաքականում։ 2017 թվականին Ստերլինգը մասնակցեց Եվրոպայի մինչև 19 տարեկանների առաջնությանը՝ օգնելով իր թիմին հաղթել մրցաշարը և ընդգրկվելով առաջնության խորհրդանշական հավաքականում։


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
2019 թվականի հոկտեմբերի 7-ի դրությամբ


== Նվաճումներ ==


=== Ակումբային ===
ՉելսիԱնգլիայի երիտասարդական գավաթ. 2015–16, 2016–17
ՈՒԵՖԱ Երիտասարդական գավաթ. 2014–15, 2015–16
Պրեմիեր Լիգա Մ18. 2016–17


=== Միջազգային ===
Անգլիա Մ19ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի Մ19 առաջնություն. 2017


=== Անհատական ===
Եվրոպայի Մ17 առաջնության խորհրդանշական հավաքական. 2016
Եվրոպայի Մ19 առաջնության խորհրդանշական հավաքական. 2017


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ստերլինգի պաշտոնական Տվիտերի էջը
Ստերլինգի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Ստերլինգը transfermarkt-ում
Ստերլինգը soccerbase.com-ում
Ստերլինգը WhoScored.com կայքում
Ստերլինգը Չելսիի պաշտոնական կայքում
Ստերլինգը Ուիգան Ատլետիկի պաշտոնական կայքում
Ստերլինգը Պրեմիեր Լիգայի պաշտոնական կայքում
Ստերլինգը ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում