Անրի Բարբյուս

Անրի Բարբյուս (ֆր.՝ Henri Barbusse, մայիսի 17, 1873(1873-05-17)[…], Անյեր սյուր Սեն, Ֆրանսիա - օգոստոսի 30, 1935(1935-08-30)[…], Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ֆրանսիացի գրող, լրագրող և հասարակական գործիչ։ Ֆրանսիայի կոմունիստական կուսակցության անդամ 1923 թվականից։ ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան պատվավոր անդամ (1933)։ Եղել է Ալբերտ Այնշտայնի երկար տարիների ընկերը։ Ճանաչում Անրի Բարբյուսին բերել է «Կրակը» հակապատերազմական վեպը (Le Feu, 1916), որը նվիրված է զանգվածների գիտակցության հեղափոխականացմանը Առաջին աշխարհամարտի ընթացքում (վեպը հայերեն է թարգմանվել Վարազդատ Տերոյանի կողմից)։ Բարբյուսի այդ երկն արժանացել է հեղինակավոր Գոնկուրյան մրցանակի։ Բարբյուսի գրական ոճին բնորոշ է նատուրալիզմը։
Եղել է էսպերանտո լեզվի կրքոտ պաշտպան, Sennacieca Asocio Tutmonda- ի՝ Պրահայում 1921 թվականին կայացած առաջին համաժողովի պատվավոր նախագահ։
Մահացել է 1935 թվականի օգոստոսի 30-ին Մոսկվայում։ Թաղվել է Փարիզի Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը։


== Երկեր ==
L’Enfer (1908)
Le Feu (Journal d’une escouade) (1916)
Carnets de Guerre
Paroles d’un combattant. Articles et discours 1917-1920 (1917)
Clarté (1919)
L’Illusion (1919)
Pleureuses (1920)
Nous autres (1921)
Le Couteau entre les dents (1921)
Les Enchaînements (1925)
Les Bourreaux (1926)
Jésus (1927)
Manifeste aux Intellectuels (1927)
Faits divers (1928)
Voici ce que l’on a fait de la Géorgie (1929)
Élévation (1930)
Ce qui fut sera (1930)
Russie (1930)
Zola (1932)
Staline. Un monde nouveau vu à travers un homme (1936) (Իոսիֆ Ստալինի կենսագրությունը)
Lénine et sa famille (1936)
Lettres de Henri Barbusse à sa femme 1914 – 1917 (1937)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն Անրի Բարբյուսի մասին ==

Jean Relinger, Henri Barbusse écrivain combattant, Presses universitaires de France, 1994, 289 p.
Philippe Baudorre : Barbusse, Le Pourfendeur de la Grande Guerre, Paris, Flammarion, « Grandes Biographies », 1995.
Jean Sanitas, Paul Markides, Pascal Rabate, Barbusse La passion d'une vie, Valmont, 1996
(Գերմաներեն) Müller, Horst F.: Henri Barbusse: 1873-1935; Bio-Bibliographie. Die Werke von und über Barbusse mit besonderer Berücksichtigung der Rezeption in Deutschland. - Weimar, VDG, 2003, 978-3-89739-323-3
Catherine Bernié-Boissard, Michel Boissard et Serge Velay -|Petit dictionnaire des écrivains du Gard, Alcide, Nîmes, 2009, 24-25|pages totales=255|présentation en ligne=http://www.editions-alcide.com/livre-Petit_dictionnaire_des_%C3%A9crivains_du_Gard-328-1-1-0-1.html}}
Patrick Cabanel, « Adrien Gustave Henri Barbusse », in Patrick Cabanel et André Encrevé (dir.), Dictionnaire biographique des protestants français de 1787 à nos jours, tome 1 : A-C, Les Éditions de Paris Max Chaleil, Paris, 2015, 978-2846211901
Fred Kupferman, Au pays des Soviets – Le voyage français en Union soviétique, 1913-1939, Tallandier, 2007 978-2-84734-389-2
Michel Boissard, Henri Barbusse, l'Encre et le Sang, L'Harmattan, 2018.
Michelle et Lydie Marais  " Emile Médard en 14/18 frère d'armes et ami de Henri Barbusse au 231ème d'Infanterie " publié  aux Sentiers du Livre en novembre 2018  disponible sur Amazon. Lu et approuvé par Nicolas Beaupré Historien spécialisé de WW1; ainsi que par l'association des amis de Henri Barbusse qui trouva dans ce livre la seule preuve que cet écrivain a bien fait la guerre alors qu'il était contesté par Norton Cru.


== Արտաքին հղումներ ==
«Барбюс А. - Улюлю !... - (читает Ростислав Плятт), (Зап.: 1975г.)»։ www.staroeradio.ru։ Վերցված է 2022-12-31  , ֆրանսերենից ռուսերեն թարգմանիչ` Նորա Գալ, կարդում է Ռոստիսլավ Պլյատը