Ապուշը (հեռուստասերիալ)

«Ապուշը» («Idіot») ռուսական դրամատիկ հեռուստասերիալ է ռեժիսոր Վլադիմիր Բորտկոյի կողմից՝ հիմնված Ֆյոդոր Դոստոևսկու համանուն վեպի վրա ։
«Ապուշը» հեռուստասերիալը բաղկացած է տասը դրվագից, արտադրվել է 2003 թվականին «Studio 2-B-2 Entertainment» կինոընկերության կողմից «Ռոսիա» հեռուստաալիքի պատվերով։


== Սյուժե ==
Իշխան Լև Նիկոլաևիչ Միշկինը (Եվգենի Միրոնով), Շվեյցարիայի հոգեբուժական կլինիկայում երկարատև բուժումից հետո վերադառնում է Սանկտ Պետերբուրգ։ Գնացքում նա հանդիպում է Պարֆյոն Ռոգոժինին (Վլադիմիր Մաշկով)՝ հարուստ վաճառականի որդուն, ով հոր մահից հետո հսկայական հարստություն է ժառանգել։
Սկզբում արքայազնը օգնություն և ապաստան է փնտրում իր հեռավոր ազգականի՝ գեներալ Լիզավետա Պրոկոֆևնա Եպանչինայի (Իննա Չուրիկովա) տանը։ Գեներալը (Օլեգ Բասիլաշվիլի) շատ սիրալիր ընդունում է Միշկինին և խորհուրդ տալիս կնոջը, ով նրան ծանոթացնում է դուստրերի՝ Ալեքսանդրայի (Անաստասիա Մելնիկովա), Ադելաիդայի (Ռոսինա Ցիդուլկո) և Ագլայայի (Օլգա Բուդինա) հետ։
Խարդավանքը պտտվում է Նաստասյա Ֆիլիպովնայի (Լիդիա Վելեժևա) և գեներալ Էպանչինի քարտուղար Գանի Իվոլգինի ( Ալեքսանդր Լազարև կրտսեր) պլանավորված ամուսնության շուրջ։
Նաստասյա Ֆիլիպովնան, որին ապահովում էր մեծահարուստ կամավոր Տոցկին, ով գայթակղել էր նրան դեռահասության տարիներին՝ լինելով նրա խնամակալը, հոգու խորքում իրեն «ընկած կին» է համարում։ Գանյան, փորձելով փախչել իր փարվենյուի դերից, մտադիր է «փողի համար ամուսնանալ»։
Նաստասյա Ֆիլիպովնայի ճակատագիրը, ողբերգական և սարսափելի, միաժամանակ, չափազանց հետաքրքրում է արքայազնին։ Այս կնոջ շրջապատում բոլորը կարծես խելագարվում են և միմյանցից վարակվում նրա հանդեպ կրքով։ Այս ճակատագրից չի խուսափում նաև Միշկինը։ Ամեն ինչ բարդանում է նրանով, որ Ագլայա Էպանչինան որոշում է, որ սիրում է արքայազնին և պատրաստ է պայքարել իր մրցակցի հետ հանուն այս սիրո։
Նուրբ և անկեղծ արքայազն Միշկինը, որը լավագույնի մի տեսակ կատալիզատոր է բոլոր այն մարդկանց հոգիներում, որոնց հանդիպել է Պետերբուրգում, այնուամենայնիվ, նա չի կարող որևէ բան դեպի լավը փոխել։
Պատմությունն ավարտվում է ողբերգական. Նաստասյա Ֆիլիպովնան մահանում է Ռոգոժինի ձեռքով, ով սարսափելի խանդում է իրեն մյուս տղամարդկանց հանդեպ, իսկ արքայազն Միշկինը, չդիմանալով այդ ամենին, նորից ընկնում է խելագարության մեջ և բուժվում Շվեյցարիայում, որտեղ Լիզավետա Պրոկոֆևնան այցելում է նրան։


== Դերերում ==
Եվգենի Միրոնով - Արքայազն Միշկին
Վլադիմիր Մաշկով - Պարֆյոն Ռոգոժին
Լիդիա Վելեժևա - Նաստասյա Ֆիլիպովնա
Օլգա Բուդինա - Ագլայա Եպանչինա
Իննա Չուրիկովա - գեներալ Լիզավետա Պրոկոֆևնա Եպանչինա
Օլեգ Բասիլաշվիլի - գեներալ Էպանչին
Վլադիմիր Իլյին - Լեբեդև
Ալեքսանդր Լազարև - Գանյա Իվոլգին
Անդրեյ Սմիրնով - Տոցկի
Անաստասիա Մելնիկովա - Ալեքսանդրա Եպանչինա
Ռոզինա Ցիդուլկո - Ադելաիդա Էպանչինա
Սերգեյ Նահատակները - Եպանչինի լաքեյ
Ալեքսեյ Պետրենկո - գեներալ Իվոլգին
Միխայիլ Բոյարսկի - Քելեր
Լարիսա Մալեվաննայա - գեներալ Իվոլգին
Մարիա Կիսելևա - Վարվարա Իվոլգինա
Միխայիլ Արակչեև - Կոլյա Իվոլգին
Բորիս Բիրման - Պտիցին
Կոնստանտին Վորոբյով - Ֆերդիշենկո
Նատալյա Միխայլովա - Վերա Լեբեդևա
Վլադիմիր Կոլգանով - Դոկորենկո
Ալեքսանդր Դոմոգարով - Եվգենի Պավլովիչ Ռադոմսկի
Ռոմուալդ Մակարենկո - Արքայազն Շչերբատով ( հնչ. Արթուր Վախա )
Եվգենի Սեմյոնով - Իպոլիտ
Օլեգ Վելեդինսկի - Անտիպ Բուրդովսկի
Սերգեյ Կուդրյավցև - Կելլերի ընկերը
Նատալյա Կրուգլովա - Դարիա Ալեքսեևնա
Իրինա Օսնովինա - տնային տնտեսուհի
Տատյանա Ժուրավլյովա - Ռոգոժինի մայրը
Սերգեյ Ռուսսկին - ծառայող
Ալեքսանդր Մասկալին - կապիտան Մոլովցև
Սերգեյ Գեյբախ - սպա
Վադիմ Լոբանով - Իվան Պետրովիչ
Լև Էլիսեև - Նիկոլայ Պետրովիչ
Գալինա Կարելինա - Արքայադուստր Բելոկոնսկայա
Ֆեդոր Կոպոսով - դռնապան
Վլադիմիր Բորտկո - գյուղացի (վարկերի մեջ նշված չէ)


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ և բեմադրող ռեժիսոր՝ Վլադիմիր Բորտկո
Օպերատոր - Դմիտրի Մաս
Նկարիչ - Վլադիմիր Սվետոզարով, Մարինա Նիկոլաևա
Կոմպոզիտոր - Իգոր Կորնելյուկ
Վիզուալ էֆեկտներ. ստուդիա «Begemot»


== Մրցանակներ ==
2003 - յոթ TEFI մրցանակ «լավագույն գեղարվեստական հեռուստատեսային ֆիլմի համար»; «Տղամարդ դերասան հեռուստատեսային ֆիլմում / սերիալում» (Է. Միրոնով); «Կին կատարող հեռուստաֆիլմում / սերիալում» (Ի. Չուրիկով); «Արտադրական դիզայներ» (Վ. Սվետոզարով, Մ. Նիկոլաև); «Ալիքի եթերում առաջխաղացում» (հայտարարություններ); «Պրոդյուսեր» (Վ. Տոդորովսկի); «Հեռուստատեսային գեղարվեստական / վավերագրական ֆիլմի / սերիալի ռեժիսոր» (Վ. Բորտկո) անվանակարգերում։
2003 - «Ոսկե արծիվ » մրցանակ «Լավագույն գեղարվեստական հեռուստատեսային ֆիլմ», «Լավագույն դերասան» անվանակարգերում (Է. Միրոնով), «լավագույն կին երկրորդական դեր» (Ի. Չուրիկով)։ Առաջադրվել է «Ոսկե արծիվ» մրցանակի երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի անվանակարգում (Օ. Բուդին), «տղամարդու լավագույն երկրորդական դեր» (Վ. Իլյին)։
2004թ.՝ մրցանակ «Ժողովրդական վարկանիշ. Հեռուստասերիալ «ՌԿՖ-ում» Ռուսաստանի Vivat կինոթատրոնում, Սանկտ Պետերբուրգ.
2004 - մրցանակ լավագույն դերասան դրամայի անվանակարգում (Է. Միրոնով) - MTF Մոնտե Կառլոյում։
2004 - Ա. Ի. Սոլժենիցինին «Ապուշը» վեպի ոգեշնչված ընթերցանության համար, որը ժողովրդական արձագանք առաջացրեց և իր բարոյական ծառայության մեջ ժամանակակից ընթերցողին վերամիավորեց ռուս դասական գրականության հետ։


== Հղումներ ==
«Իդիոտ» «Ռուսական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
« Իդիոտ »-ը Begemot վիզուալ էֆեկտների ստուդիայի կայքում