Գավրիիլ Մալիշ

Գավրիիլ Կոնդրատևիչ Մալիշ (ռուս.՝ Гавриил Кондратьевич Малыш, մարտի 25, 1907(1907-03-25), Kytaihorodka, Տոմակովի շրջան, Դնեպրոպետրովսկի մարզ - հոկտեմբերի 25, 1998(1998-10-25), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան), խորհրդային նկարիչ, գեղանկարիչ, ջրանկարիչ, Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամ (մինչև 1992 թվականը՝ ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպություն)։


== Կենսագրություն ==

Գավրիիլ Մալիշը ծնվել է 1907 թվականի մարտի 25-ին Ուկրաինայի Եկատերինոսլավ քաղաքի մոտ գտնվող Կիտայգորոդկա գյուղում։ 1934 թվականին ավարտել է Օդեսայի արվեստի ինստիտուտը։ Սովորել է Ա. Գաուշի մոտ և Թեոֆիլ Ֆրաերմանի մոտ։ 1935 թվականից ապրել և աշխատել է Լենինգրադում։ 1954 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների՝ ցուցադրելով իր աշխատանքները Լենինգրադի կերպարվեստի առաջատար վարպետների ստեղծագործությունների հետ միասին։ 1955 թվականին դարձել է Լենինգրադի խորհրդային նկարիչների միության անդամ, 1952-1957 թվականներին հեռացվել է «ֆորմալիզմի համար»։ Ստեղծել է բնանկարներ, նատյուրմորտներ, ժանրային կոմպոզիցիաներ։ Աշխատել է ջրաներկով, յուղաներկերով, յուղամատիտներով։ Ջրաներկի ականավոր վարպետ է։ Նկարչի ստեղծագործության մեջ առաջատար տեղ է զբաղեցնում լիրիկական բնապատկերն ու դեկորատիվ նատյուրմորտը։  Գրեթե միշտ նկարված լինելով հիշողությամբ, ըստ պատկերացումների՝ Գավրիիլ Մալիշի աշխատանքները տարբերվում են զգացմունքային բարձրությամբ, հագեցվածությամբ և գույնի մաքրությամբ։ Մալիշի ստեղծած ամենահայտնի աշխատանքների թվում են՝  «Դաշտ» (1953), «Հացահատիկը հավաքվել է» (ռուս.՝ «Хлеб убран») (1954), «Նալչիկի ծայրամասեր», «Ձմեռային բնանկար» (երկուսն էլ 1955), «Կոլտնտեսական դաշտեր», «Հացահատիկը հնձված է» (ռուս.՝ «Хлеб скошен»), «Գյուղական բնանկար» (բոլորն էլ 1957), «Լեռնային բնանկար», «Գարնանային բնանկար» (երկուսն էլ 1958), «Կոլտնտեսական բնանկար», «Առավոտը տափաստանում», «Հացահատիկի հավաքում» (ռուս.՝ «Уборка хлеба») (все 1960), «Քաղաքային բնանկար», «Բերքահավաք» (ռուս.՝ «Сбор урожая»), «Մթնշաղ», «Առավոտ», «Ճանապարհ Միխայլովսկեո գյուղում» (բոլորը 1961), «Վ․ Ի․ Լենին ատոմային սառցահատ» (ռուս.՝ «Атомный ледокол В. И. Ленин»), «Պսկով», «Հոկտեմբեր», «Ձմեռային բնանկար», «Հարավային բնանկար» (բոլորը 1964), «Դոնբաս» (1967), «Դոնբասի կրակները» (ռուս.՝ «Огни Донбасса»), «Կանաչ ծառեր», «Աշնանային անտառ» (բոլորը 1968), «Նատյուրմորտ։ Տանձեր» (1969), «Դոնբաս», «Терриконы», «Վոլգայի ափին», «Գյուղակ Դոնբասում», «Մառախուղ լեռներում» (բոլորը 1970), «Նատյուրմորտ խաղողով», «Աշնան սկիզբ» (երկուսն էլ 1972), «Նատյուրմորտ հացով», «Станица в горах» (երկուսն էլ 1973), «Նովոռոսիյսկի նավահանգիստ», «Նոր Դոնբաս» (երկուսն էլ 1975), «Սափոր և մրգեր», «Գարուն», «Լեռնային հանքանյութեր և մրգեր» (բոլորը 1977), «Հացը սև սափորի հետ» (1978), «Հող», «Сливы на розовой драпировке» (երկուսն էլ 1980), «Ձմեռային անտառ» (1984), «Նատյուրմորտ վարդագույնով» (1995) և այլն։ Նկարչի աշխատանքների անհատական ցուցահանդեսներն անցկացվել են Լենինգրադում (1975, 1976, 1977, 1985, 1989), Ստոկհոլմում (1991), Սանկտ Պետերբուրգում (1996, 1997)։
Մահացել է 1998 թվական հոկտեմբերի 25-ին Սանկտ Պետերբուրգու ՝ կյանքի 92-րդ տարում։ 
Գավրիիլ Մալիշի ստեղծագործությունները գտնվում է Ռուսական պետական թանգարանում, թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում Ռուսաստանում, Ֆրանսիայում, Ֆինլանդիայում, Շվեդիայում, ԱՄՆ-ում, Մեծ Բրիտանիայում, Ճապոնիայում, Իտալիայում և այլ երկրներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Гавриил Малыш на сайте «Неизвестный соцреализм. Поиски и открытия»
Ленинградская школа живописи. Очерк истории.
Хронология Ленинградской школы живописи.