Սերգեյ Միրոնով

Սերգեյ Միխայլովիչ Միրոնով (ռուս.՝ Сергей Михайлович Миронов, փետրվարի 14, 1953(1953-02-14), Պուշկին, Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս քաղաքական և կուսակցական գործիչ։ Ռուսաստանի 6-րդ և 7-րդ գումարումների պետական դումայի պատգամավոր։ Ղեկավարում է Արդար Ռուսաստան կուսակցությունը և այդ կուսակցության խմբակցությունը պետդումայում։ 2001-2011 թվականներին եղել է ռուսական խորհրդարանի վերին պալատի՝ Դաշնային խորհրդի նախագահը։ 2012 թվականին Ռուսաստանում անցկացված նախագահական ընտրություններում ստացել է քվեների ընդամենը 3,86 տոկոսը։
2014 թվականի մարտին Միրոնովը ներառվել է Արևմուտքի պատժամիջոցներին ենթակա անձանց ցանկում՝ ղրիմյան ճգնաժամին իր ենթադրական ուղղակի կամ անուղղակի մասնակցության պատճառով։ Այդ նույն տարվա հուլիսի 25-ին՝ Դոնբասում հակամարտության բորբոքման շրջանում, Ուկրաինայի ներքին գործերի նախարարությունը քրեական գործ է հարուցել նրա նկատմամբ՝ զինյալ ապստամբներին ֆինանսական աջակցություն տրամադրելու կասկածի հիման վրա։
Սերգեյ Միրոնովը Ռուսաստանի մարզական զբոսաշրջության (տուրիզմի) ֆեդերացիայի նախագահն է։


== Պարգևներ ==
Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար III աստիճանի շքանշան
Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար IV աստիճանի շքանշան (2018 թվական)
«Ռուսական նավատորմի 300-ամյակը» հոբելյանական մեդալ
«Ի հիշատակ Սանկտ Պետերբուրգի 300-ամյակի» հոբելյանական մեդալ (2003 թվական)
«Ի հիշատակ Կազանի 1000-ամյակի» հոբելյանական մեդալ (2005 թվական)
Պերուի «Վաստակի համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետ (Պերու, 2005)
Պատվո շքանշան (Հարավային Օսիա, 2009 թվական)
Սուրբ Սերգիյ Ռադոնեժսկու I աստիճանի շքանշան (Ռուսաստանի ուղղափառ եկեղեցի, 2008 թվական)
Սուրբ Սերգիյ Ռադոնեժսկու II աստիճանի շքանշան (Ռուսաստանի ուղղափառ եկեղեցի, 2003 թվական)
ԱՊՀ-ի միջխորհրդարանական վեհաժողովի «Համագործակցությում» շքանշան
«Մարտական համագործակցության համար» մեդալ (Ռուսաստանի ներքին գործերի նախարարություն, 2005 թվական)
Սուրբ Միքայելի I աստիճանի շքանշան (2014 թվական, Դոնեցկի Ժողովրդական Հանրապետություն)
«Ղրիմի և Սոաստոպոլի ազատագրման համար» մեդալ (2014 թվական)
Վեց անգամ պարգևատրվել է անձնական զենքով՝ տարբեր տեսակի ատրճանակներով, նագանով։


== Պատվավոր կոչումներ ==
Սերգեյ Միրոնովին պատվավոր դոկտորի կամ պրոֆեսորի կոչում են շնորհել՝

Նիժնի Նովգորոդի պետհամալսարանը (2005)
Բաշկիրական պետհամալսարանը(2006)
Հայաստանի գիտությունների ակադեմիան
Почётный доктор Российского государственного социального университета
Մոնղոլիայի պետական գիտատեխնիկական համալսարանը
Հեռավոր Արևելքի հաղորդակցության ուղիների պետական համալսարանը
Մոլդովայի սլավոնական համալսարանը (2007)
Խակասիայի պետհամալսարանը
Պետծառայության հյուսիսարևմտյան ակադեմիան (2004 թվական)
Հարավ-ուրալյան համալսարանը (2003 թվական)
Պերմի պետական տեխնիկական համալսարանը
Բրյանսկի պետհամալսարանը
Մոսկվայի մանկավարժական պետհամալսարանը (2007 թվական)
Անտառային գործի մոսկովյան պետհամալսարանը (2006)
2006 թվականին Սերգեյ Միրոնովին շնորհվել է Մախաչկալայի պատվավոր քաղաքացու կոչում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Миронов С. М. Обгон по левому ряду: уроки политической борьбы. — М.: ОЛМА Медиа Групп, 2012. — 224 с. — 3000 экз. — ISBN 978-5-373-04745-6


== Արտաքին հղումներ ==
http://mironov.ru/  Սերգեյ Միրոնով. պաշտոնական կայք
Медиа-центр Сергея Миронова
Сайт сторонников Сергея Миронова в Санкт-Петербурге и Ленинградской области
Выступление Сергея Миронова на Профессионалы.ру Archived 2011-09-06 at the Wayback Machine.
Интервью Сергея Миронова Радио Свобода: «Путин хочет, чтобы монстр жил под его контролем», «Свобода» — текст, радио, видео
Чёрно-белые портреты Сергея Миронова в кабинете СФ
Сергей Миронов в Periscope