armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
2AM (խումբ)

2AM (Թի-էյ-էմ, կորեերեն՝ 투에이엠), հարավկորեական երաժշտական խումբ (բոյ բենդ), որը ներկայանում է JYP Entertainment լեյբլի ներքո։ Կազմված է չորս անդամից։
Նույն գործակալության մեկ այլ՝ 2PM խմբի հետ միասին, 2AM-ը կազմել են երաժշտական One Day ծրագիրը։
Խմբի պաշտոնական առաջնաելույթը կայացել է 2008 թվականի հունիսի 11- ին KBS հեռուստաալիքի Music Bank հաղորդման ընթացքում, որտեղ նրանք կատարել են «This Song» (կորեերեն՝ «이노래») երգը։
Երկրպագունների խմբի պաշտոնական անվանումը՝ IAM է, պաշտոնական գույնը՝ մետաղական մոխրագույն։
Իրենց առաջին «Մուտիզենը» խումբը հաղթել է 2010 թվականի փետրվարի 7-ին Inkigayo հաղորդման ընթացքում «Can’t Let You Go Even If I Die» երգով։


== Պատմություն ==


=== Hot Blood ===
2AM- ի անդամները 2PM- ի հետ միասին մինչ առաջնաելույթը մասնակցել են Mnet հեռուստաալիքի վավերագրական Hot Blood հաղորդմանը(«Տաք արյուն»), որը պատմում էր JYP Entertainment- ի ստաժորների օրվա մասին։ Հաղորդման ավարտից հետո տասնմեկ անդամներից կազմեցին One Day երաժշտական ծրագիրը, բաժանված երկու խմբի․ 2AM и 2PM.
Չանմինը եղել է միակը One Day խմբից, ով չի մասնակցել հաղորդմանը, որովհետև այդ ժամանակ նա ծառայում էր։ Ջին Ունը չի ընտրվել փորձաշրջանի արդյունքների պատճառով, բայց հետո խմբի անդամներից մեկը հեռացել է JYP Entertainment-ից, և Ջին Ունին ավելացրել 2AM խմբի կազմի մեջ։


== Կազմ ==
Ջո Կվոն (կորեերեն՝ 조권, Jo Kwon)
Լի Չանգ Մին (կորեերեն՝ 이창민, Lee Changmin)
Իմ Սը Ռոն (կորեերեն՝ 임슬옹, Lim Seulong)
Չոն Ջին Ուն (կորեերեն՝ 정진운, Jeong Jinwoon)


== Սկավառակագրություն ==
Մանրամասն տեղեկությունների համար նայեք «2AM discography» հոդվածը անգլիական բաժնումSaint o'Clock (2010)
Voice (альбом 2AM)|Voice (2013)
One Spring Day (2013)
Let's Talk (2014)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://2am.jype.com/ 2AM. պաշտոնական կայք  (կորեական)
http://www.2amjapan.com/ 2AM. պաշտոնական կայք  (ճապոնական) (ճապոներեն)
2AM- ի էջը Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine. KBS World կայքում
2AM- ի էջը AllMusic կայքում
Տափի բերդ

Տափի բերդ-ամրոցը, որը ժողովուրդը Գևորգ Մարզպետունու անունով է կոչում, գտնվում է Խոսրով գետի աջ ափին՝ Ուրծ քաղաքատեղիի հյուսիսարևմտյան եզրին։


== Պատմություն ==
Ուրցաձոր գյուղից 6 կմ հյուսիսարևելք, Խոսրով գետի աջ ափին, Ուրծ քաղաքատեղիի հյուսիսարևմտյան եզրին, բարձունքի վրա, լեռներով շրջապատված կանգնած է ճարտարապետական և ամրոցաշինական մեծ արժեք ներկայացնող Տափի բերդ կամ Գևորգ Մարզպետունի ամրոցը։ Այն կառուցվել է 10-րդ դարի առաջին քառորդում, կանոնավոր հատակագծով քառանկյուն մոնումենտալ շինություն է, ունի ճարտարապետական և ամրոցաշինական մեծ արժեք։ Շրջապատված է ուղղանկյուն հատակագծով պարսպով, որի չորս անկյունները ուժեղացված են շրջանաձև հատակագծեր ունեցող աշտարակներով։ Պարսպի հարավային և արևելյան պատերին կից կան X-XIII դդ. կառուցված բնակելի և տնտեսական թաղածածկ շինություններ։ Պարսպի ներսում է գտնվում նաև 13-րդ դարի եկեղեցին, որը թաղածածկ դահլիճ է՝ կառուցված սպիտակ ֆելզիտի քարերով։ Եկեղեցու հյուսիսային պատին՝ 1256 թվականին փորագրված արձանագրության մեջ հիշատակվում է «Տափ» տեղանունը։ Եկեղեցու շարվածքում տեղադրված է մարդու սխեմատիկ պատկերով 12-13 դարերի մի տապանաքար, իսկ հյուսիսային պատի տակ՝ XV-XVI դդ. Թաթևոսի տապանաքարն է։ Ամրոցի տարածքում կան նաև մի քանի խաչքարերի բեկորներ։
Իսկ Տափի վանք-մատուռը որպես գրչօջախ հիշատակվում է 1496 թվականից, որտեղ Բարսեղ գրիչի ձեռքով գրվել է «Սաղմոսարանը»։
Տափի բերդը և եկեղեցին վերականգնվել են 2008-2009 թթ.։


== Գրականություն ==
Շաղոյան Ա., Ուրցաձոր, Երևան, 2007։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Մարկ Անտոկոլսկի

Մարկ Մատվեևիչ Անտոկոլսկի (ռուս.՝ Марк Матвеевич Антокольский, նոյեմբերի 2 (14), 1840, Վիլնյուս, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 26 (հուլիսի 9), 1902, Bad Homburg vor der Höhe, Դարմշտադտի վարչական շրջան, Հեսսեն, Գերմանիա), ռուս, քանդակագործ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է հոկտեմբերի 21 (նոյեմբերի 2)–ին, Վիլնյուսում, հրեա պանդոկապանի ընտանիքում։ Սովորել է Պետերբուրգի Գեղարվեստի ակադեմիայում (1862-1868 թվականներ), Ն. Ս. Պիմենովի մոտ։ 1871 թվականից՝ Գեղարվեստի ակադեմիայի ակադեմիկոս։ Որպես ինքնակալության մերկացում է ընկալվում «Իվան Ահեղ» արձանը (1871 թվական)։


== Աշխատանքներ ==
Ռուսաստանի հեռատես բարեփոխիչի կերպարը Անտոկոլսկին մարմնավորել է «Պետրոս I» արձանում (1872 թվական)։ Կերտել է նաև «Տարեգիր Նեստորը» (1889 թվական), «Երմակ» (1891 թվական) արձանները։


== Սենտիմենտալության շեշտեր ==
Անտոկոլսկիի բարոյա-փիլիսոփայական թեմաներով մի շարք գործերում («Քրիստոսը ժողովրդի դատաստանի առջև», 1874 թվական, «Սպինոզա», 1882 թվական, «Սեֆիստոֆել», 1883 թվական) առկա են սենտիմենտալության որոշ շեշտեր։
Մահացել է հունիսի 26 (հուլիսի 9)–ին, Բադ-Հոմբուրգ-Ֆոր–դեր-Հյոեում (այժմ՝ ԳՖՀ)։


== Գրականություն ==
Варшавский Л. Р. Антокольский Марк Матвеевич. М.-Л., 1944.
Кривдина О.  А. Марк Матвеевич Антокольский. От России - для России. СПб.,  2008.
Кузнецова Э. В. М. М. «Антокольский. Жизнь и творчество». Москва, 1989.
Марк Матвеевич Антокольский։ его жизнь, творения, письма и статьи / Под ред. В. В. Стасова. СПб.-М., 1905.
Шалимова В.  П. Марк Матвеевич Антокольский. Л., 1970.
Olga Litvak. Rome and Jerusalem։ The Figure of Jesus in the Creation of Mark Antokol’skii // The Art of Being Jewish in Modern Times. Eds. Barbara Kirshenblatt-Gimblett and Jonathan Karp. Philadelphia, University of Pennsylvania Press, 2007 (Jewish Culture and Contexts)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Антокольский Марк (Мордух) Матвеевич. Биография и творчество Archived 2009-08-26 at the Wayback Machine.
М. М. Антокольский в Абрамцеве Archived 2009-08-21 at the Wayback Machine.
Фото надгробия Archived 2013-01-13 at Archive.is
Любовь Головина. Марк Антокольский: «Я сделал все, что мог». Журнал «Третьяковская галерея», #3 2013(40)
Աֆանասյան

Աֆանասյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Սերժ Աֆանասյան (1911-?), պատմաբան։


== Տես նաև ==
Աթանասյան
Աթանեսյան


== Ծանոթագրություններ ==
Կոմարես

Կոմարես (իսպ.՝ Comares), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Մալագա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ակսարկիա Կոստա դել Սոլ շրջանում։ Տարածքը կազմում է 25 կմ2։ Բնակչությունը՝ 1615 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 39 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Página Web de Comares
Página Web sobre Comares Archived 2014-01-05 at the Wayback Machine.
Տեսլայի սուպերչարջեր

Տեսլայի սուպերչարջեր (անգլ.՝ Tesla Supercharger), ամբողջությամբ էլեկտրական ավտոմոբիլների (Model S, 3 և X) երկարատև ուղևորություններն ապահովելու համար  ամերիկյան Tesla Inc. ընկերության կողմից կառուցված 480-վոլտանոց արագ լիցքավորվող կայանքների ցանց։
Տեսլան սկսել է ցանցի կառուցումը 2012 թվականին։ 2017 թվականի դեկտեմբերի դրությամբ, աշխարհով մեկ արդեն գոյություն ունի 1,045 կայան՝ 7,496 չարջերներով։ Սուպերչարջերն իրենից պատենտավորված հաստատուն հոսանք տեխնոլոգիա է ներկայացնում, որը մեկ մեքենային ապահովում է մինչև 120 կՎտ հզորությամբ (կախված է տարբեր նրբություններից), Model S-ին 90 կիլովատտ-ժամով տրամադրելով հեռավորության լրացուցիչ 170 մղոն (270 կմ) լիցքավորման 30 րոպեի ընթացքում և ամբողջական լիցքավորման շուրջ 75 րոպեի ընթացքում։ Տեսլայի բոլոր ավտոմոբիլների 2015 թվականին ներկայացված ծրագրային ապահովման թարմացումն օգտագործում է ամեն կայանի տեղեկությունը՝ կառուցելով հնարավորինս կարճ երթուղի, եթե դրա համար անհրաժեշտ կլինի լիցքավորել մեքենան։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.tesla.com/supercharger Տեսլայի սուպերչարջեր. պաշտոնական կայք
Video of battery swap


== Ծանոթագրություններ ==
Օդերադի (այլ կիրառումներ)

Օդերադի, կարող է վերաբերել՝

Օդերադի - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լուցկի շրջանում
Օդերադի - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կիվերցիի շրջանում
Վեսելովկա (գյուղ, Սումիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎեսելովկաՎեսելովկա (ուկրաիներեն՝ Веселівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վեսելովկա գյուղում բնակվում էր 67 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Խարս (Մշո գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խարս (այլ կիրառումներ)Խարս, Խարծ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մուշի գավառում։ Գտնվում էր Մուշ քաղաքից 30 կմ արևելք, Մուշ-Բիթլիս ճանապարհի ձախ կողմում։
Հնարավոր է որ գյուղը նույնն է, ինչ-որ Տարոն գավառի Հարս գյուղը։


== Բնակչություն ==
1880 թվականին ուներ 180 տուն՝ 1500 հայ բնակչով, 1909 թվականին ուներ 80 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Խարսն ուներ 2 հին և մի նոր եկեղեցի Ս. Աստվածածին անունով, որը կառուցվել էր 1207 թվականին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սնկամարմին

Սնկամարմին, միցելիում, միցել, սնկի վեգետատիվ մարմինը։ Կազմված է բարակ (1,5—10 սմ), ճյուղավորված թելերից (հիֆեր)։ Կարող է լինել ոչ բջջային և բազմաբջիջ։ Սնկերի վեգետատիվ բազմացումը կատարվում է սնկամարմնի մասերի միջոցով։
Սնկերը մեծ նշանակություն ունեն կենսազանգվածի հանքայնացման մեջ, քանի որ կարողանում են հանքայնացնել այնպիսի միացություններ (օրինակ՝ լիգնին), որոնք բակտերիաները չեն կարողանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Յորն Ուդզոն

Յորն Ուդզոն (դան․՝ Jørn Utzon, ապրիլի 9, 1918(1918-04-09), Կոպենհագեն, Դանիա - նոյեմբերի 29, 2008(2008-11-29), Էլսիներ, Դանիա), դանիացի ճարտարապետ, որին մեծ ճանաչում է բերել Սիդնեյի օպերային թատրոնի նախագիծը։


== Կենսագրություն ==
Յորն Ուդզոնը ծնվել է 1918 թվականի ապրիլի 9-ին Կոպենհագենում։ Սովորել է Արվեստների ակադեմիային կից ճարտարապետական դպրոցում (1937-1942)։ Նրա ուսումնառության շրջանը համընկնում է գերմանացիների կողմից Դանիայի օկուպացմանը։ 1942 թվականին Յորնը պաշտպանում է ատենախոսությունը և մեկնում չեզոք Շվեդիա։ Հենց Ստոկհոլմն էլ հանդիսանում է նրա ստեղծագործական ուղու հիմնակետը։


== Ստեղծագործական ուղի ==

Ուդզոնը սովորել է Կոպենհագենի ճարտարապետական դպրոցում, վեցամսյա վերապատրաստում է անցել ֆինն ճարտարապետ Ալվար Աալտոյի մոտ (1946), ուսումնասիրել շվեդ ճարտարապետ Գուննար Ասպլունդի գործերը։ 1964 թվականի հունիսին Յորն Ուդզոնը ստացել է առաջին մրցանակը Ցյուրիխի թատրոնի շենքի նախագծի համար։
Սիդնեյի օպերային թատրոնի շենքի կառուցման միջազգային մրցույթի ժամանակ (1957) ծագումով ֆինն ամերիկացի ճարտարապետ Էրո Սաարինենը պնդել է, որ հաղթի դեռևս ոչ այնքան հայտնի Ուդզոնի նորարարական նախագիծը։ Ճարտարապետը բացատրել է, որ նախագիծը ստեղծելիս նա ներշնչվել է մաքրած նարնջի կիսագնդաձև մասերով, որոնց միացումով հնարավոր է լիարժեք գունդ կազմել։
Շինարարության ժամանակ բավական բարդություններ են ծագել, ինչը ստիպել է կառավարությանը շեղվել Ուդզոնի նախնական նախագծից։ Ի նշան բողոքի` ճարտարապետը 1966 թվականին դուրս է եկել նախագծից, որից հետո շենքի ներսույթի ստեղծմամբ զբաղվել են ավստրալիացի մասնագետները։ Չնայած հետագա տարիներին Ուդզոնը այնքան էլ շատ նախագծեր չի ստեղծել, սակայն Սիդնեյի օպերային թատրոնի նախագծի համար ստացել է բազում մրցանակներ, այդ թվում` Պրիցկերի ճարտարապետական մրցանակը 2003 թվականին։ 2007 թվականին նա դարձել է երկրորդ ճարտարապետը, որի նախագիծը հեղինակի կենդանության օրոք հռչակվել է Համաշխարհային ժառանգության հուշարձան։
Ուդզոնը մի շարք նախագծեր է իրականացրել Դանիայում։ Նրա արտասահմանյան նախագծերից է Ազգային խորհրդաժողովի շենքը Քուվեյթում։ Բացի դրանից` 2006 թվականին Եղիսաբեթ II թագուհու մասնակցությամբ բացվել է թատրոնի շենքին կից արևմտյան սյունաշարը, որ Ուդզոնը նախագծել էր ավելի ուշ` առանց Ավստրալիա գնալու։ Բացման արարողությանը ճարտարապետին ներկայացրել է նրա որդին` ճարտարապետ Յան Ուդզոնը։
Յորն Ուդզոնը մահացել է 2008 թվականի նոյեմբերի 29-ին քնած ժամանակ։ Նա այդպես էլ չի տեսել օպերայի շենքը ավարտուն վիճակում։
2008 թվականին հրապարակվել է աշխարհի յոթ նոր հրաշալիքների նորացված ցանկը, որում ընդգրկվել է նաև Սիդնեյի օպերային թատրոնը։


== Որոշ աշխատանքներ ==
Սվանեկեի ջրմուղ աշտարակ
Սեփական տուն Հելեբսկ քաղաքում
Բնակելի տուն Հոլտում
Դպրոց Հոյստրուպում
Բնակելի տուն Ֆրեդերիկսբերգում
Ազգային խորհրդաժողովի շենք Քուվեյթում
Սիդնեյի օպերային թատրոն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուդզոնի կենտրոն, Օլբորգ Archived 2012-07-06 at the Wayback Machine.
Մահախոսական «Կոմերսանտ» թերթում
Բրուքլին Նեթս

«Բրուքլին Նեթս» (անգլ.՝ Brooklyn Nets), ամերիկյան պրոֆեսիոնալ բասկետբոլային ակումբ։ Հանդես է գալիս Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի արևելյան կոնֆերենցիայի ատլանտիկ դիվիզիոնում։ Տան հանդիպումները թիմն անցկացնում է «Բարքլեյս սենթր» մարզապալատում։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(անգլ.)
Պլյուսա (քաղաքատիպ ավան, Պլյուսկի շրջան)

Պլյուսա (ռուս.՝ Плюсса), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Պսկովի մարզի Պլյուսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3450 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բիոնիկ ճարտարապետություն

Բիոնիկ ճարտարապետություն կամ Բիո-թեք, ժամանակակից նեոօրգանիկ ճարտարապետական ոճ, որտեղ կառույցի արտահայտչականությունն արտահայտվում է բնական ձևերի փոխկապակցվածությամբ։ Հաճախ այն հակադրվում է հայ-թեք ոճին։


== Նկարագրություն ==
Բիոնիկայի տարրերը բնորոշ են 1920-ական թվականների գերմանական էքսպրեսիոնիզմին և 1960-ական թվականների ստրուկտուրալիզմին։ Ինչպես էքսպրեսիոնիստներն էին ընդունում, բնական ձևերի ուղղակի պատճենումը դրական արդյունքների չի հանգեցնում, քանի որ ճարտարապետական կառույցում ի հայտ են գալիս ոչ ֆունկցիոնալ տարածություններ։ Բիոուրբանիստիկայի դրույթը ենթադրում է բնական ձևերի կիրառումը ճարտարապետության մեջ (բույսերի, բնական լանդշաֆտի տարրերի միջոցով)։
Ճարտարապետական այս ոճը գտնվում է զարգացման ակտիվ փուլում, ինչի արդյունքում տեսական ու հետազոտական բաղադրիչները գերիշխում են քաղաքաշինական պրակտիկայում։ Ճարտարապետական բիոնիկայի գլխավոր հակասությունը ավանդական ուղղանկյուն նախագծման հետ է, երբ շինության կառուցողական սխեման հակադրվում է թեք և ինքնատիպ ֆրակտալ ձևերին։ Բիո-թեքի հիմնական խնդիրներից է այս հակասությանը գեղագիտական ու տնտեսական արդարացված լուծումներ տալը։


== Բիո-թեքի ճարտարապետներ ==
Գրեգ Լինն
Ֆրայ Օտտո
Բեյթս Սմարթ
Նիկոլաս Գրիմշոու
Սանտիագո Կալատրավա
Կեն Յանգ
Մայքլ Սորկին
Նորման Ֆոսթեր


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Գրականություն ==
Williams, Hugh Aldersey. Zoomorphic: New Animal Architecture. — Collins Design, 2003. — P. 176. — ISBN 1856693406


== Արտաքին հղումներ ==
Յու. Ս. Լեբեդև Ճարտարապետական բիոնիկա. — М.: Ստրոյիզդատ, 1990. — 269 с.
Չարլզ Ջենքս Նոր ուղղություն ճարտարապետության մեջ // International 5 նախագիծ
Био-сити — Ճարտարապետների ֆուտուրիստական ճարտարապետական նախագիծ, Ս. Վ. Ռաստարգուև և Մ. Ն. Կուդրյաշովա
Zoomorphic(անգլ.) — Վիկտորիայի և Ալբերտի թանգարանի ցուցադրության էջ
Օստանկինո հեռուստաաշտարակ

Օստանկինո հեռուստաաշտարակ (ռուս.՝ Останкинская телебашня), հեռուստառադիո աշտարակ Մոսկվայում, Ռուսաստան, որի սեփականատերն է Ռուսաստանի հեռահաղորդակցման ցանց (RTRS) ձեռնարկությունը։ Հեռուստաաշտարակի բարձրությունը 540.1 մետր է։ 1967-1975 թվականներին եղել է աշխարհի ամենաբարձր շինությունը։


== Նկարագրություն ==
Օստանկինո հեռուստաաշտարակը նախագծել է ճարտարապետ Նիկոլայ Նիկիտինը։ Այն ընդգրկված է աշխարհի և Եվրոպայի ամենաբարձր շինությունների ցանկում. 8-րդ ամենաբարձր շինությունն է աշխարհում։ Օստանկինո հեռուստաաշտարակը կառուցվել է Հոկտեմբերյան հեղափոխության 50-ամյա տարելիցի առթիվ։ Անվանվել է Մոսկվայի Օստանկինո շրջանի պատվին, որտեղ էլ այն տեղակայված է։
Շինարարությունը սկսվել է 1963 թվականին և ավարտվել 1967 թվականին։ Այն գերազանցեց Էմփայր Սթեյթ Բիլդինգին և դարձավ այդ ժամանակաշրջանի խորհրդային ճարտարապետության գլուխգործոցը՝ մնալով աշխարհում ամենաբարձր շինությունը շուրջ 8 տարի, մինչև 1976 թվականին Կանադայի Տորոնտո քաղաքում կառուցված Սի Էն աշտարակը գերազանցեց նրան 13 մետրով։ Շուրջ 31 տարի Օստանկինո հեռուստաաշտարակը համարվում էր 2-րդ ամենաբարձր շինությունը, մինչև Դուբայում կառուցված Բուրջ Խալիֆաը 2007 թվականին իր բարձրությամբ գերազանցեց և Օստանկինո, և Սի Էն աշտարակներին։ Շուրջ 46 տարի Օստանկինո հեռուստաաշտարակը եղել է Եվրոպայի ամենաբարձր շինությունը։


== Հրդեհ աշտարակում ==

2000 թվականի օգոստոսի 27-ին հեռուստաաշտարակում բռնկված հրդեհից մահացել են 4 մարդ՝ 3 հրշեջները և վերելակավար կինը։ Հրդեհի օջախը գտնվել է 460 մետր բարձրության վրա։ Ամբողջությամբ այրվել են 3 հարկեր։
Վերականգնողական աշխատանքներից հետո 2008 թվականի փետրվարի 14-ից զբոսավարական խմբերում ընդգրկում են 40 հոգուց ոչ ավել։ 
Հրդեհի հետևանքով աշտարակի ծայրաձողը թեքվել է։ Մոսկվայում և հարակից շրջաններում անջատվեց հեռահաղորդակցման համակարգը։ Միակ անխափան հեռուստակայանը մասնավոր NTV կայանն էր։
2007 թվականի մայիսի 25-ին հեռուստաաշտարակում կրկին հրդեհ է բռնկվել, որը, բարեբախտաբար, ավելի թույլ է եղել, քան 2000 թվականի հրդեհը։ Հեռուստաաշտարակում գտնվողներն անվնաս տարհանվել են։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Российская телевизионная и радиовещательная сеть Archived 2017-02-09 at the Wayback Machine.
Ostankino Television Tower Archived 2004-07-04 at the Wayback Machine.
Արենի Համփարյան

Արենի Համփարյան ( հունվարի 4, 2002(2002-01-04)), հայ ֆուտբոլիստ, ով հանդես է գալիս Հայաստանի կանանց հավաքականի կիսապաշտպանի դիրքում։


== Համաշխարհային կարիերա ==
Համփարյանը Հայաստանի հավաքականի կազմում մասնակցել է 2020 թվականի մարտի 4-ին և 6-ին Լիտվայի դեմ ընկերական հանդիպմանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Գոդերիկ

Սեն Գոդերիկ (ֆր.՝ Saint-Gaudéric), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 69 մարդ, բնակչության խտությունը` 6.20 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.13 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 640 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 165 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 35 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 54 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 31-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 23։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 57,4 %։ 31 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 28 անձ (18 տղամարդ և 10 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (1 տղամարդ և 2 կին)։ 23 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Անթանաս Մացկյավիչուս

Մացկյավիչուս, Մացկևիչ, Անթանաս (հունիսի 14, 1828(1828-06-14), Q12677112?, Raseiniai District Municipality, Լիտվա և Տիտուվենայ, Kelmė District Municipality, Լիտվա - դեկտեմբերի 16, 1863(1863-12-16), Կաունաս, Ռուսական կայսրություն), հեղափոխական դեմոկրատ, Լիտվայում 1863 թվականի գյուղացիական ապստամբության ղեկավարներից։ Ծագումով՝ ազնվական։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Կիևի համալսարանում, ավարտել (1853) հոգևոր ճեմարան։ Ռուս և լեհ հեղափոխական դեմոկրատների ազդեցությամբ Մացկյավիչուսը հանգել է կալվածատերերի և ցարիզմի դեմ պայքարի գաղափարին։ Հանդես է եկել ռուս, հեղափոխական շարժման հետ լիտվացի, լեհ և բելառուս ժողովուրդների ազատագրական շարժումը միավորելու համար, այդ հայացքները քարոզել գյուղացիներին։ 1863 թվականի ապստամբության ժամանակ ղեկավարել է գյուղացիական զինված մի ջոկատ, ապա գործել ապստամբական միացյալ բանակում՝ Զիգմունտ Սերակովսկու հրամանատարության ներքո։ Վերջինիս զոհվելուց հետո ղեկավարել է Կովենի նահանգի ապստամբական ջոկատները։ Ձերբակալվել և մահապատժի է ենթարկվել։


== Ծանոթագրություններ ==
Հաղթանակի դրոշը ռայխստագի վրա

«Հաղթանակի դրոշը ռայխստագի վրա», «Պրավդա» թերթի ֆոտոթղթակից Վիկտոր Տյոմինի հայտնի լուսանկարը։


== Իրավիճակը Բեռլինում ազատագրման նախօրեին ==
Կարմիր բանակի՝ Բեռլին մուտք գործելուց հետո հայտնվել են քաղաքի գրավված շենքերի վրա տեղադրված դրոշների պատկերով բազմաթիվ լուսանկարներ։ Խորհրդային ռազմական թղթակիցները բազմիցս պատկերել են պատերազմի եզրափակիչ հաղթական պահը՝ ռայխստագի վրա կարմիր դրոշի բարձրացումը։ Այդ լուսանկարները, ռազմական ֆոտոռեպորտաժի պրակտիկային համապատասխան, սովորաբար արվել են մարտերից հետո։


== Իրական Հաղթանակի դրոշի հաստատումը ==
Ռայխստագի վրա դրոշը տեղադրվել է Բեռլինի գործողության ժամանակ՝ 1945 թվականի ապրիլի 30-ին, տեղական ժամանակով 22:40-ին: Դրոշը (համար 5), որը բարձրացվել է Ռեյխստագի տանիքին, սկզբում տեղադրվել է հաղթանակի աստվածուհու արձանի թագի վրա Վլադիմիր Մակովի, Գազի Զագիտովի, Ալեքսեյ Բոբրովի, Ալեքսանդր Լիսիմենկոյի և Միխայիլ Մինինի կողմից, իսկ մայիսի 2-ին տեղափոխվել է շենքի գմբեթի վրա Միխայիլ Եգորովի, Աբդուլխակիմ Իսմայիլովի և Ալեքսեյ Կովալյովի։


== Լուսանկար ==
Ռեյխստագի տանիքի լուսանկարը Տյոմինն արել է 1945 թվականի մայիսի 1-ի կեսօրին՝ Պո-2 ինքնաթիռից։ Լուսանկարը տպագրվել է աշխարհի տասնյակ երկրների թերթերում և ամսագրերում։
Օդաչու Ի. Վետշակը հետագայում ասել է. «Շատ բարդ իրադրության պատճառով մեզ, ցավոք, միայն մեկ անգամ հաջողվեց թռչել Ռեյխստագի մոտ, որտեղ ծածանվում էր կարմիր դրոշը։ Ահա այդպես էլ հայտնվեց այս միակ լուսանկարը»։
Գոյություն ունի, սակայն, վարկած, ըստ որի՝ Տյոմինի բնօրինակ կադրում Հաղթանակի դրոշը չի եղել (քանի որ դրոշը Ռեյխստագի գմբեթի վրա է տեղափոխվել միայն մայիսի 2-ին), և այն միայն նկարվել է թերթերում հրապարակվելուց առաջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Знамя Победы // Последний штурм. — М.: Политиздат, 1965.
Зинченко Ф. Рукопись «Они штурмовали рейхстаг». — 1975.
Минин М. П. Трудные дороги к Победе : Воспоминания ветерана Великой Отечественной войны. — Псков, 2001. — 255 с.
Минин М. П. Трудные дороги войны.
Бондаренко И. Он штурмовал рейхстаг // Нам дороги эти позабыть нельзя. — Ростиздат, 1975.
Бондаренко И. Судьба Алексея Береста // Берёзовый сок. — Ростиздат, 1976.
Неустроев С. Русский солдат: на пути к рейхстагу. — Краснодар: Советская Кубань, 1997.
Неустроев С. Русский солдат: на пути к рейхстагу. — Краснодар: Советская Кубань, 1997.
Ямской Н. П. Кто брал рейхстаг. Герои по умолчанию. — М.: Олма-Пресс, 2006.
Егоров М. А., Кантария М. В. Знамя Победы. Бой первый – бой последний / лит. запись Б. Данюшевского. — М. : Молодая Гвардия, 1975. — 111 с., 16 л. ил. — ББК Т3(2)622.5
Ալաբամա (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալաբամա (այլ կիրառումներ)Ալաբամա (անգլ.՝ Alabama), գետ ԱՄՆ-ի հարավ-արևելքում։ Կազմավորվում է Ապալաչների հարավային ճյուղավորումներից հոսող Քուսա և Թալապուսա գետերի միախառնումից, հոսում է Մերձմեքսիկական դաշտավայրով և, միախառնվելով Թոմբիգբի գետին, Մոբիլ գետ անունով թափվում Մեքսիկական ծոցը՝ առաջացնելով դելտա։ Երկարությունը 640 կմ (Քուսա գետի ակունքից 1064 կմ). նավարկելի է Մոնտգոմերի քաղաքից սկսած։ Գետաբերանում է Մոբիլ ծովային նավահանգիստը։


== Անվանումը ==
Անվանումը (անգլերեն՝ Alabama) կապվում է ֆրանսիացի առաջին վերաբնակիչների յուրացրած մի բառի հետ, որը բացատրվում է երկու կերպ. բացատրություններից մեկի համաձայն նշանակում է «ճեղքեցի-անցա թավուտի միջով» (կարող էր վերաբերել այն ցեղին, որը գետինը մաքրել էր հողագործության համար), մեկ այլ բացատրությամբ՝ «մենք մնում ենք այստեղ»։


== Աղբյուրներ ==
Կրեմենայա Բալկա

Կրեմենայա Բալկա (ուկրաիներեն՝ Кремінна Балка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Մարյինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրեմենայա Բալկա գյուղում բնակվում էր 41 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(8642) Շոնքերի

(8642) Շոնքերի (անգլ.՝ Shawnkerry), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Շելտ Բասի կողմից Սերո Տոլոլոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,152258 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1665 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 4,138 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2044,24 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,176105 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,27° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8642) Շոնքերի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վելիկիե Լեսովցի

Վելիկիե Լեսովցի (ուկրաիներեն՝ Великі Лісівці), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Պոպելնյանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1746 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վելիկիե Լեսովցի գյուղում բնակվում էր 432 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2534 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 170,48 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մալինովո (գյուղ, Կրոլևեցի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մալինովո (այլ կիրառումներ)Մալինովո (ուկրաիներեն՝ Малинове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցի շրջանում։
1986 թվականի տվյալներով Մալինովո գյուղում բնակվում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Իսա Տրաորե դը Բրահիմա

Իսա Տրաորե դը Բրահիմա (ֆր.՝ Issa Traoré de Brahima, մարտի 26, 1962(1962-03-26), Աբիջան, Կոտ դ'Իվուար), բուրկինաֆասոցի կինոռեժիսոր։
Իսա Տրաորե դը Բրահիման ծնվել է 1962 թվականի մարտի 26-ին Կոտ դ՛Իվուարի Աբիջան քաղաքում՝ ունենալով Բուրկինա Ֆասոյի քաղաքացիություն։ Սովորել է հայրենի երկրի մայրաքաղաք Ուագադուգուի կինեմատոգրաֆիայի աֆրիկյան ինստիտուտում, որն ավարտել է 1985 թվականին։ Սովորելու ընթացքում՝ 1982-1985 թվականներին միաժամանակ աշխատել է Atelier du Théatre Burkinabè թատերախմբում՝ որպես կատակերգակ դերասան։ Այնուհետև ուսանել է Ֆրանսիայի մայրաքաղաք Փարիզում՝ Conservatoire Libre du Cinéma Français համալսարանում։
Վերադառնալով հայրենիք՝ Դանի Կույատեի և Սեկու Տրաորեի հետ համատեղ հիմնել է Sahelis Productions պրոդյուսերական ընկերությունը։ Նրանց թողարկած Bilakoro կարճամետրաժ կինոնկարն արժանացել է Ամյենի 1998 թվականի միջազգային կինոփառատոնի ժյուրիի հատուկ մրցանակին ։
Իսա Տրաորե դը Բրահիման գտնում է, որ ֆիլմերը կարևոր դեր են խաղում քաղաքական քարոզչության բնագավառում՝ ծառայելով որպես պայքարի միջոց։ Նա հայտարարում է, որ իր գործը դիտումներ կատարելն է, և հանդիսատեսն է, որ եզրահանգումներ պիտի կատարի։


== Ընտրյալ ֆիլմագրություն ==
Le Monde Est un Ballet («Աշխարհը բալետ է») (2006)
Femmes du Sahel (2004) վավերագրական
Siraba, la grande voie (2001) գեղարվեստական (104'), 35մմ, գունավոր
Afrique réseau 2000 (2001) վավերագրական
La rencontre («Հանդիպում») (համահեղինակ՝ Սեյդու Բուրո, 2001) վավերագրական
Boubou l'intrus («Կարգազանց Բուբուն») (1998), գեղարվեստական (կարճամետրաժ)
Gombèle (1994), գեղարվեստական (27')
Bilakoro (համահեղինակներ՝ Դանի Կույատե և Սեկու Տրաորե, 1989), գեղարվեստական (15'), 16մմ


== Ծանոթագրություններ ==
Կիրիակ Զավրիև

Կիրիակ Սամսոնի Զավրիև (Հարություն Զավրիյան, հունվարի 16, 1881(1881-01-16), Թիֆլիս, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 14, 1978(1978-12-14), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ շինարար, մեխանիկայի և սեյսմոլոգիայի բնագավառի գիտնական։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1936), պրոֆեսոր (1923): ՎԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1941): ՎԽՍՀ գիտության և տեխնիկայի վաստակավոր գործիչ (1941)։
ՎԽՍՀ գիտությունների վաստակավոր գործիչ, պատմաբան, արևելագետ Դավիթ Զավրիևի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
Կիրիակ Զավրիևը ծնվել է 1891 թվականին Թիֆլիսում։ 1914 թվականին ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի հաղորդակցության ճանապարհների ճարտարագետների ինստիտուտը։ 1930-1938 թվականներին դասախոսել է Երևանի պետական համալսարանում, 1947-1978 թվականներին եղել է ՎԽՍՀ ԳԱ շինարարական մեխանիկայի և սեյսմակայունության գիտահետազոտական ինստիտուտի տնօրեն, 1951-1963 թվականներին՝ ՎԽՍՀ ԳԽ պատգամավոր, 1957 թվականին՝ նախալարված երկաթբետոնի ամերիկյան ինստիտուտի պատվավոր անդամ, 1963 թվականին՝ սեյսմակայուն շինարարության միջազգային ասոցիացիայի գործկոմի տնօրեն։ Մասնակցել է ՀԽՍՀ մի շարք կառույցների, այդ թվում՝ Կառավարական տան նախագծմանն ու կառուցմանը։
Աշխատանքները վերաբերում են երկաթբետոնի դիմադրության, շենքերի և ճարտարագիտական կառույցների (հիմնականում կամուրջների) նախագծման, հաշվարկների կատարելագործման, կառուցման, սեյսմակայուն շինարարության զարգացման հարցերին։ Ապացուցել է քարե սեյսմակայուն կառույցների իրականացման հնարավորությունը և շենքերի հակասեյսմիկ գոտիների անհրաժեշտությունը։ Ստեղծել է դինամիկ սեյսմակայունության տեսություն, նախագծել Անդրկովկասյան երկաթուղու բազմաթիվ խոշոր կամուրջներ։


== Երկեր ==
Проектирование состава бетона из портландцемента, в кн.: Бетон. Материалы по теории проектирования состава и технологии бетона, Тифлис. 1930:
Расчетные формулы прочности в особых случаях, М.—Л., 1935:
Динамика сооружений, М., 1946:
Բետոնի կազմության նախագծումը, Երևան, 1947 (համահեղինակ)։
Массивные своды из легкого бетона, М., 1948:
Ускоренный расчет сводов каменных мостов, в кн.: Теория сооружений, М., 1948:
Расчет арочных мостов, М., 1956:
Завриев К. С., Основы расчета сооружений по методу расчетных предельных состояний, Тбилиси, 1956:


== Գրականություն ==
Воспоминания о К. С. Завриеве (сб),Тб., 1981.


== Ծանոթագրություններ ==
Էգիյի սու Բուա

Էգիյի սու Բուա (ֆր.՝ Éguilly-sous-Bois), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 117 մարդ, բնակչության խտությունը` 11.57 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.11 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 180 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 95 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 39 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 77 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 60-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 17։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,9 %։ 60 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 52 անձ (30 տղամարդ և 22 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (3 տղամարդ և 5 կին)։ 17 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 2-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Խաչիկ Հովհաննիսյան (այլ կիրառումներ)

Խաչիկ Հովհաննիսյան անվամբ հայտնի են մի քանի անձնավորություններ.

Խաչիկ Մայիսի Հովհաննիսյան,  հայ իրավաբան, նախկին դատավոր։
Խաչիկ Վոլոդյայի Հովհաննիսյան, հայ գեղանկարիչ։
Մալիշևկա (գյուղ, Կազատինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մալիշևկա (այլ կիրառումներ)Մալիշևկա (ուկրաիներեն՝ Малишівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կազատինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1650 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մալիշևկա գյուղում բնակվում էր 64 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,66 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 96,97 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կուրսկի (Ադըղեա)

Կուրսկի (ռուս.՝ Курский, ադըղե.՝ Курскэр), խուտոր Ռուսաստանի Դաշնության Ադըղեայի Հանրապետության Գիագինսկայայի շրջանի կազմում։


== Բնակչություն ==
Խուտորի բնակչության թվաքանակը կազմում է 131 (2019) մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գրակքոս Բաբյոֆ

Գրակքոս Ֆրանսուա Նոել Բաբյոֆ (ֆր.՝ Gracchus Francois Noel Babeuf, նոյեմբերի 23, 1760(1760-11-23)[…], Սեն-Կանտեն - մայիսի 27, 1797(1797-05-27), Վանդոմ), ֆրանսիացի ուտոսլիական կոմունիստ, «Դավադրության հանուն հավասարության» ընկերության ղեկա­վար։ Նա բացարձակ միապետական կարգերի հակառակորդ էր, «կատարյալ հավասարության» հաստատման անհ­րաժեշտության. «բացարձակ հավասար բաշխման» հասարակության ստեղծման գաղափարների ջատագով։ Առա­ջին իսկ երկում («Մշտական կադաստր»), գրված Ֆրանսիական հեղա­փոխության առաջին տարում և ներկայացված Սահմանադիր ժողովին, նա առաջադրում է մի շարք հրատապ սոցիալ-դիմակայող երկու խավերի՝ հա­րուստների ու աղքատների տրոհման և դրանց միջև պայքարի, ինչպես նաև հասարակության դասակարգային կա­ռուցվածքի մեջ փոփոխություններ՝ կապ­ված բանվորների քանակի եւ գործազր­կության աճի, աշխատավարձի կրճատ­ման մշտական վտանգի և վերացման հետ։ Բաբյոֆը կոչ էր անում վերացնել հողի սեփականությունը, ավատատիրական իրա­վունքները և արտոնություններն առանց փրկագնի վճարման, պաշտպանում էր համայնքային հողերի բաշխման, բոլոր կարիքավորներին հավասար հողակ­տորներ տրամադրելու (ցմահ օգտագործելու պայմանով) գաղափարները։ 1791 թվականին, թագավորի փախուստից հետո, Բաբյոֆը պահանջում էր հաստատել հանրապե­տություն։ Նոր, արդար հասարակության ստեղծման ուղին նա տեսնում էր սոսկ հե­ղափոխության և աշխատավորների դիկտատուրայի հաստատման մեջ։ Իր համախոհներով առաջնորդեց հանուն հասարակության կոմունիստական վե­րափոխման դավադրությունը, որը բացահայտվում է, իսկ ղեկավարները՝ ձեր­բակալվում։ Դատարանի որոշմամբ նա գլխատվում է։ Բաբյոֆի գաղափարները և ծրա­գիրը նպաստեցին հետագա կոմունիստական ուտոպիաների, ինչպես նաև XIX դարի 30-40-ական թվականներին ֆրանսիական գաղտնի, հատկապես բլանկիստական, ընկերությունների առաջացմանը։ Հիմնական երկերն են՝ «Մշտական կա դաստր», «Դավադրություն հանուն հա­վասարության»։


== Գրականություն ==
Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, հատոր 1-12, 1974-1986 թթ., Երևան
Է․ Աղայան «Արդի հայերենի բացատրական բառարան», հատոր 1-2, 1976 թ., Երևան
А․ Б. Барихин "Большой юридический словарь", 2002 թ., Москва


== Ծանոթագրություններ ==
Չույունչի (գյուղ, Դաոլեկանովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չույունչի (այլ կիրառումներ)Չույունչի (ռուս.՝ Чуюнчи, բաշկիրերեն՝ Суйынсы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 420 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դոլգայա Լուկա (այլ կիրառումներ)

Դոլգայա Լուկա, կարող է վերաբերել՝

Դոլգայա Լուկա - գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Բորովիչսկի շրջանի կազմում
Դոլգայա Լուկա - գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լիպովա Դոլինայի շրջանում
Հիստիդին

Հիստիդին, α-ամինա-β-իմիդազոլիլպրոպիոնաթթու, հիմնային հատկություններով օժտված ամինաթթու։


== Ֆիզիկական հատկություններ ==
Հիստիդինը լուծվում է ջրում, առավել լավ լուծվում է էթանոլում։ Չի լուծվում եթերներում։


== Օրգանիզմում ==
Կենդանիների մեծ մասի համար անփոխարինելի է, մարդու օրգանիզմում սինթեզվում է սահմանափակ քանակությամբ։ Մտնում է մի շարք ֆերմենտների, մասնավորապես ռիբոնուկլեազների, տրանսկետոլազների ակտիվ կենտրոնների կազմի մեջ։ Հիստիդինի դեզամինացման ռեակցիան դարձելի չէ, կատալիզվում է հիստիդին-ամոնիակ-լիազ ֆերմենտով, որը հայտնաբերված է բակտերիաներում և կենդանիների լյարդում։ Հիստիդինի անբավարարությունը հանգեցնում է նյութափոխանակության խանգարումների, այդ թվում և հեմոգլոբինի սինթեզի արգելակման։


== Ծանոթագրություններ ==
Փիլետերոս

Փիլետերոս (հին հունարեն՝ Φιλέταιρος, Մ.թ.ա. 340-ականներ, Պափլոգոնիա, Թուրքիա - մ. թ. ա. 263, Պերգամոն, Պերգամոնի թագավորություն), Պերգամոնի կառավարիչ և Ատտալյան դինաստիայի հիմնադիր։ Մակեդոնացու և պափլագոնուհու որդի էր։ Թեացի Փիլիտերոսը մանկուց ներքինի էր (դժբախտ դեպքի պատճառով)։ Նրան հանձնարարված էր Լիսիմաքոս թագավորի գանձերի և Պերգամոն քաղաքի վերահսկողության գործը։ Սկզբում նա հավատարիմ ծառայում էր իր արքային, բայց շուտով նա վիճում է նրա կնոջ՝ Արսինոայի հետ։ Դա առիթ է տալիս Փիլիտերոսին կառավարել քաղաքն ինքնուրույն։ Անվանականորեն հնազանդվուն էր Սելևկյաններին։ Մահվանից առաջ գահը հանձնում է որդուն՝ Եվմենոս I-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Г. Берве "Тираны Греции"
К. Рыжов "Все монархи мира"
Զդենկա Բրաուներովա

Զդենկա Բրաուներովա կամ Զդենկա (իսկական անունը՝ Զդիսլավա Ռոզալինա Ավգուստա Բրաուներ, չեխ․՝ Zdenka Braunerová, ապրիլի 9, 1858(1858-04-09)[…], Պրահա, Բոհեմիայի թագավորություն, Չեխական թագի հողեր, Ավստրիական կայսրություն - մայիսի 23, 1934(1934-05-23)[…], Պրահա, Չեխոսլովակիա), 19-րդ դարի վերջի, 20-րդ դարի սկզբի հայտնի չեխ նկարիչ, գծանկարիչ, մանկական նկարազարդման դասական, յուգենդ ոճի վարպետ։ Չեխական մանկական գրքի ստեղծողներից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Զդենկա Բրաուներովան ծնվել է Պետական խորհրդի անդամ, hաջողակ փաստաբան Ֆրանտիշեկ Օգոստոս Բրաուների ընտանիքում։ Նկարչության նկատմամբ նրա  տաղանդը դրսևորվել է դեռ վաղ տարիքից։ Ծնողները Զդենկային սովորելու են ուղարկել Ամալյա Մանեսովայի մոտ, ով, տեսնելով աշակերտուհու տաղանդը, իր ժամանակի մեծ մասը նվիրել է Զդենկային։ Ավելի ուշ նա շարունակել է գեղանկարչություն սովորել Կանանց բարձրագույն դպրոցում, Սոբեսլավ Պինկասի ղեկավարությամբ։ Ժամանակի ընթացքում Զդենկան դարձել է բազմակողմանի նկարիչ, զբաղվել է գեղանկարչությամբ և գծանկարչությամբ, դեկորատիվ կիրառական արվեստով և ապակու ձևավորմամբ։ Եղել է նաև հիանալի բնանկարիչ։
Նկարչի համար ոգեշնչման աղբյուր դարձավ Փարիզը, որտեղ նա բնակվել է 1881-1893 թվականներին տարեկան մի քանի ամիս։ Սովորել է Կոլարոսի ակադեմիայում, մասնակցել մշակութային կյանքին, ծանոթացել գեղարվեստի աշխարհի բազմաթիվ ներկայացուցիչների հետ (Պոլ Լուի Շառլ Մարի Կլոդել, Մորիս Մետերլինկ, Անատոլ Ֆրանսի և այլն), եղել է Չեխիայի արվեստի դեսպան Ֆրանսիայում և կարևոր դեր խաղացել դարասկզբին չեխական մշակույթի զարգացման գործում։ Հայտնի քանդակագործ Օգյուստ Ռոդենը նրա հրավերով 1905 թվականին այցելել է Բոհեմիա և Մորավիա։
1897 թվականին նա ձևավորել է Վ. Մշրտիկի «Մայիսյան հեքիաթ» գիրքը, որը դարձել է մանկական գրականության և նկարազարդման դասական օրինակ։


== Գրականություն ==
Miloslav Vlk, Zdenka Braunerová (1858 – 1934), Středočeské muzeum, 2004 80-239-2818-X
František Kožík, The Life Story of Painter Zdenka Braunerová and the People Around Her, a two-part biographical novel:
Na křídle větrného mlýna (On the Wing of the Windmill), Edice Klíč, 1989 80-202-0057-6
Neklidné babí léto (Restless Gossamer), Edice Klíč, 1990 80-202-0063-0
Milena Lenderová, Zdenka Braunerová, Mladá fronta, Prague 2000 80-204-0868-1
Prokop H. Toman, Zdenka Braunerová - Popisný seznam grafického díla (A descriptive list of graphic works), Státní nakladatelství krásné literatury an umění, Prague, 1963


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Les traces de Zdenka Braunerova, artiste Tchèque, dans la culture Française
Լուիջի Վոլտա

Լուիջի Վոլտա (իտալերեն՝ Luigi Volta, հուլիսի 27, 1876(1876-07-27), Կոմո, Լոմբարդիա, Իտալիայի թագավորություն - հոկտեմբերի 7, 1952(1952-10-07), Միլան, Իտալիա), իտալացի աստղագետ, աշխատել է Թուրինի աստղադիտարանում։
Աստերոիդներ այտնաբերող, հայտնի իտալացի ֆիզիկոս Ալեսսանդրո Վոլտայի թոռը, աշխատել է Թուրինի աստղադիտարանում։ 1928 թվականից 1934 թվականները ընկած ժամանակահատվածում հայտնաբերել է ընդհանուր առմամբ 5 աստերոիդ։
1898 թվականին ավարտել է Պավիայի համալսարանի մաթեմատիկայի ֆակուլտետը։ Միլանի, Թուրինի և Հայդելբերգի աստղադիտարաններում կարճ պրակտիկայից հետո հրավիրվել է Կարլոֆորտե միջազգային կայան Սարդինիա կղզում, որտեղ զբաղվել է երկրաֆիզիկական հետազոտություններով։ 1925 թվականին նա նշանակվել է Թուրինի համալսարանի պրոֆեսոր, ինչը թույլ տվեց Վոլտային զբաղեցնելու Թուրինի աստղադիտարանի տնօրենի պաշտոնը։ Այս պաշտոնում Լուիջի Վոլտան աշխատել է մոտ 16 տարի, մինչև 1941 թվականը, երբ նա տեղափոխվեց Միլան, որպեսզի ստանձնի Բրերի աստղադիտարանի ղեկավարությունը։ Թոշակի է անցել 1951 թվականին։ Նա զբաղեցրել է նույնպես Իտալական աստղագիտական միության նախագահի պաշտոնը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
L’astronomia porta gli strumenti a Pino Torinese Archived 2007-10-20 at the Wayback Machine.(իտալ.)
Գաղտնի քվեարկություն

Գաղտնի քվեարկություն, քվեարկության ձև, որի դեպքում բացառվում է քվեարկողի կամարտահայտության նկատմամբ հսկողությունը։
Քվեարկության գաղտնիությանը ապահովվում է քվեաթերթիկների, գնդիկների կամ քվեարկության հատուկ մեքենաների միջոցով։ Առավել տարածված է քվեաթերթիկներով կատարվող քվեարկությունը, երբ դրանց վրա գրվում են քվեարկության դրված որոշումների տարբերակները և քվեարկողը քվեաթերթիկում նշումներ է կատարումհատուկ սենյակում կամ խցիկում և այն գցում քվեատուփի մեջ։
Գաղտնի քվեարկության ընտրական իրավունքի իրականացման կարևորագույն մասն է և սովորաբար ամրագրվում է սահմանադրությամբ (ՀՀ Սահմանադրություն)։ Գաղտնի քվեարկության իրականացման կարգը սահմանվում է Հայաստանի Հանրապետության ընտրական օրենսգրքով։


== Աղբյուրներ ==
Էդվարդ Աղայան «Արդի հայերենի բացատրական բառարան», հատոր 1-2, 1976 թվական, Երևան
Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, հատոր 1-12, 1974-1986 թթ, Երևան
А․ Б. Барихин "Большой юридический словарь", 2002 թ, Москва
Իգոր Զյուլև

Իգոր Ալեքսանդրովիչ Զյուլև (բելառուս․՝ Ігар Аляксандравіч Зюлеў, հունվարի 5, 1984(1984-01-05), Միխանովիչի, Minsk District, Մինսկի մարզ, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), բելառուս ֆուտբոլիստ, «Իսլոչ» ակումբիպաշտպան։


== Կարիերա ==
Զյուլևը ծնվել է Միխանովիչում, համարվում է մինսկյան «Օլիմպիա» սպորտային դպրոցի սան։ Պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է 2002 թվականին, երբ տեղափոխվեց սլոնիմյան «Կոմմունալնիկ» ակումբ։ Այնտեղ նա անցկացրեց հինգ տարի և խփեց ավելի քան 25 գնդակ։ Այնուհետև կես տարի խաղացել է «Սմորգոն» ակումբի կազմում և ևս երկու տարի սոլիգորսկյան «Շախտյոր» ակումբում։ Այդ ակումբի կազմում դարձել է առաջնության բրոնզե մեդալակիր, ինչպես նաև կրկնակի անգամ Բելառուսի Գավաթի եզրափակչի մասնակցող։ 2009 թվականի ամռանից մինչև անցած մրցաշրջանի ավարտը պաշտպանել է «Նաֆտան» ակումբի գույները, որի կազմում խաղացել է ավելի քան 200 խաղ, այդ թվում նաև եվրոգավաթներում։ 2012 թվականին նորպոլցյան ակումբի հետ հաղթել է իր առաջին տիտղոսը։
2017 թվականի փետրվարի 13-ին պայմանագիր է կնքել «Իսլոչ» ֆուտբոլային ակումբի հետ։


== Նվաճումներ ==


=== Թիմային ===
 ՇախտյորԲարձրագույն լիգայի բրոնզե մեդալակիր. 2007
Բելառուսի Գավաթի եզրափակչի մասնակից. 2008, 2009 ՆաֆտանԲելառուսի Գավաթի հաղթող. 2012


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը ՖԱ «Նաֆտան» կայքում Archived 2016-01-03 at the Wayback Machine.
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Վիճակագրությունը


== Ծանոթագրություններ ==
When the Sun Goes Down

When the Sun Goes Down, Սելենա Գոմեսի և Selena Gomez & the Scene նախագծի երրորդ ստուդիական ալբոմը, թողարկված 2011 թվականի հունիսի 21-ին։ Ալբոմի առաջին սինգլը, թողարկվել է 2011 թվականի մարտի 14-ին, դարձել է «Who Says»-ը։ 2013 թվականի հուլիսին հայտնի է դարձել, որ այդ ալբոմը վաճառվել է ԱՄՆ-ում 671,000 անգամ։


== Տեղեկություն ալբոմի մասին ==
2011 թվականի փետրվարի 15-ին ձայնագրողական ընկերություն Universal Music Portugal-ը հաստատել է, որ ալբոմի ձայնագրումը ընթացքում է։ Առաջին սինգլը «Who Says»-ը ներկայացվել է On Air with Ryan Seacrest-ում մարտի 8-ին և դուրս է եկել վաճառքում 2011 թվականի մարտի 14-ին։ Մայիսի 19-ին ներկայացվել է ալբոմի շապիկը, իսկ սկավառակը, փոխել է անունը նախկին Otherside-ից When the Sun Goes Down-ի։ Երկրորդ սինգլը դարձել է «Love You Like a Love Song» երգը։
Նաև iTunes-ում թողարկվել են պրոմոսինգլներ «Bang Bang Bang» երգը, զբաղեցրած 94-րդ հորիզոնականը Billboard Hot 100-ում, և «Dices»-ը «Who Says»-ի իսպանալեզու տարբերակը։


== Քննադատական արձագանքներ ==
Հիմնականում, ալբոմը ստացել է դրական գնահատականներ քննադատների կողմից։ OK! ամսագիրը նշել է, էր Սելենա Գոմեսի ընդունակությունները գերազանցում են Disney հեռուստաալիքով նրա կոլլեգաների վոկալային տվյալներին Մայլի Սայրուսին և Վանեսսա Հադջենսին։ About.com-ը անվանել է սկավառակը «Սելենա Գոմեսի լավագույն ալբոմը»։


== Երգացանկ ==


== Դիրքերը հիթ-շքերթներում ==


=== Հավաստագրումներ ===


== Թողարկման ժամանակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆուենտեռաբիա

Ֆուենտեռաբիա (իսպ.՝ Fuenterrabía, բասկ.՝ Hondarribia, կատ.՝ Hondarribia), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում՝ Գիպուսկոայի ենթարկման տակ՝ Բասկերի երկիր համայնքի տարածքում (ինքնավար համայնք)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բահո Բիդասոա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 28,63 կմ2։ Բնակչությունը 2010 թվականի տվյալներով կազմել է 16464 մարդ։ Ադմինիստրատիվ կենտրոնից գտնվում է 19 կմ հեռավորության վրա։ Գտնվում է Բիդասոա գետի գետաբերանի ձախ ափին։


== Պատմություն ==
Մունիցիպալիտետը հիմնադրվել է 18-րդ դարում։


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուենտեռաբիայի ուղեցույց՝ Վիքիճամփորդում (իսպ.)
Պաշտոնական կայքը (իսպ.)
Web del Ayuntamiento de Fuenterrabía (իսպ.)
Ֆուենտեռաբիայի մասին կայք (ոչ պաշտոնական) (իսպ.)
Página web de la diputación de Guipúzcoa sobre Fuenterrabía Archived 2007-04-23 at the Wayback Machine. (իսպ.)
Web oficial del Alarde de Hondarribia Archived 2008-02-27 at the Wayback Machine. (իսպ.)
Ֆուենտեռաբիայի լուսանկարներ Archived 2008-02-20 at the Wayback Machine.
Fotos de Fiestas, Deportes, Kultura de Hondarribia
Google Maps՝ տեսքը արբանյակից
Զեզե

Զեզե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռեհան բուրավետ

Ռեհան բուրավետ (լատ.՝ Ocimum basilicum), բուրավետ կամ քաղցր բազիլ,  Lamiaceae կամ դաղձազգիների ընտանիքի ազգին պատկանող խոհանոցային համեմունք և դեղաբույս։ Կոչվում է նաև մեծ բազիլ կամ Սուրբ Հովսեփի բույս։


== Նկարագրություն ==
Արմատը ճյուղակալվում է, գտնվում է մակերևույթին։
Ցողունն ուղղաձիգ է, քառանիստ, ուժեղ ճյուղավորված, բարձրությունը՝ 50—70 սմ, լավ տերևակալված։
Տերևները՝ կարճացողուն, երկարավուն–ձվաձև, նոսրատամնավոր։ Ցողունը, տերևնեև և գավաթիկները խավոտ են։
Ծաղիկները՝ երկշուրթ, սպիտակ, գունատ–վարդագույն, երբեմն՝ մանուշակագույն։
Պտուղը կազմված է չորս մուգ ընկուզիկներից, որոնք հասունացումից հետո անջատվում են միմյանցից։ 1000 սերմի զանգվածը՝ 0,5—0,8 գրամ։
Սերմերը պահպանում են ծլարձակման ընդունակությունը չորսից մինչև հինգ տարի շարունակ։

		
		


== Տարածվածություն ==
Վայրի վիճակում աճում է Իրանում, Հնդկաստանում, Չինաստանում, Հայաստանում և մի շարք այլ երկրներում։ Վայրենացած վիճակում հանդիպում է Ասիայի հարավում, Աֆրիկայում, Ամերիկայի արևադարձային գոտում, Ռուսաստանում, Միջին Ասիայում և Կովկասում։ Ըստ որոշ տեղեկությունների, իբր, հայրենիքը Աֆրիկան է.
Ռեհանը Եվրոպա են տարել Ալեքսանդր Մակեդոնացու Ասիական արշավանքներից վերադարձած  հույն զինվորները։
Միայն քսաներկու դար հետո՝ XVIII դարում այդ բույսը հայտնվել է նաև Ռուսաստանում և առաջին հերթին օգտագործվել որպես դեղաբույս։


== Ծանոթագրություններ ==
Թամզարա (այլ կիրառումներ)

Թամզարա, կարող է վերաբերել՝

Թամզարա - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում
Թամզարա - Ինգա և Անուշ Արշակյանների 2-րդ ստուդիական ալբոմը
Թամզարա - բուն հայկական հարսանեկան երգ-պար
Քիրաջի (Եվդոկիայի գավառ)

Քիրաջի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուդնիչնի (այլ կիրառումներ)

Ռուդնիչնի, կարող է վերաբերել՝

Ռուդնիչնի - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Կեմերովոյի մարզի Անժերո-Սուդժենսկի քաղաքային օկրուգի կազմում։
Ռուդնիչնի - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Կիրովի մարզի Վերխնեկամսկի շրջանի կազմում։
Ռուդնիչնի - գյուղ Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Կրասնոտուրյինսկ քաղաքային օկրուգի կազմում։
Լոկոմոբիլ

Լոկոմոբիլ, շոգեուժային տեղակայանք, որը կազմված է մի ագրեգատում միավորված շոգեկաթսայից, մխոցավոր շոգեմեքենայից և օժանդակ սարքերից։ Շարժական Լոկոմոբիլն ունի շոգեքարշային կաթսայի տիպի կաթսա, շոգեմեքենայի հզորությունն է 8, 5—55 կվտ (12—75 ձ.ու.)։ Այս տիպի Լոկոմոբիլն աշխատում է 1 — 1, 2 Մն/մ² ճնշում ունեցող հագեցած կամ գերտաքացած գոլորշով, արտանետվածքները դուրս են գալիս մթնոլորտ, օգտագործվում է հիմնականում գյուղատնտեսության մեջ։ Անշարժ Լոկոմոբիլն նախատեսված է արդ փոքր ձեռնարկությունների համար և սովորաբար օգտագործվում է որպես էլեկտրական գեներատորի հաղորդակ։ Գերտաքացած գոլորշու ճնշումը մոտ 1, 5 Մն/մ² է, շոգեմեքենայի հզորությունը՝ 90—580 Կվտ (125—800 ձ.ու.)։
Ջրհեղեղ (վեպ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ջրհեղեղ (այլ կիրառումներ)Ջրհեղեղ (լեհ.՝ Potop), պատմական վեպ։ Վեպի հեղինակը լեհ գրող Հենրիկ Սենկևիչն է։ Վեպը հայտնի է նաև «Շվեդական ջրհեղեղ» անունով։
Վեպը գրվել է 1884-ից 1886 թվականների ընթացքում։ Առաջին անգամ տպագրվել է 1886 թվականին։
Վեպում ունեցել է մեծ տարածում 1654-ից 1957 թվականների լեհ-շվեդական իրադարձությունները։


== Ֆիլմը ==
Վեպի հիման վրա լեհ ռեժիսոր Ջերզի Հոֆման 1974 թվականին նկարահանել է «Ջրհեղեղ» ֆիլմը։


== Հերոսներ ==
Յան Կազիմիր - լեհ արքա
Կառլ Գուստավ - շվեդ արքա
Յանուշ Ռադզիվիլ - լեհ ավագանի
Բագուսլավ Ռադզիվիլ - Յանուշ Ռադզիվիլիի եղբայրը
Յան Զամոյսկի - լեհ պարոն
Եժի Լյուբոմորսկի - լեհ ավագանի
Ստեֆան Չարնեցկի - լեհ զորահրամանատար
Պավել Յան Սապեգ - ավագանի
Կշիլով Օտավինսկի - շրջանի պետ
Իերոնիմ Ռադզիսկի - լեհ դավաճան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ջրհեղեղ» ֆիլմի առաջին մասը lib.ru կայքում
Վեպի ամբողջ տեքստը pl.wikisource.org կայքում
Քեսաջիք

Քեսաջիք, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Օրդուի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն