armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կրասնի Պոսյոլոկ (գյուղ, Խիսլավիչսկի շրջան)

Կրասնի Պոսյոլոկ (ռուս.՝ Красный Посёлок), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 24 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վերին Մաղարո

Վերին Մաղարո (վրաց.՝ ზემო მაღარო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Սիղնաղի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2005 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 224 մարդ։


== Տարածք ==
Կենտրոնի բարձրությունը 950 մետր է։


== Աղբյուրներ ==
Վրացական սովետական հանրագիտարան


== Ծանոթագրություններ ==
Տարմո Կինկ

Տարմո Կինկ (էստ․՝ Tarmo Kink) հոկտեմբերի 6, 1985(1985-10-06), Տալլին, Էստոնական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ, Էստոնիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում, հունգարական Դյոր ակումբում որպես հարձակվող խաղացող էստոնացի ֆուտբոլիստ։ Ծնվել է 1985 թ.–ի նոյեմբերի 6–ին Էստոնիայի ԽՍՀ–ի մայրաքաղաք Տալլինում։


== Ֆուտբոլային կարիերան ==
Ֆուտբոլ խաղալ սովորել է Տալլինի ֆուտբոլային դպրոցում և 4 խաղաշրջան է անցկացրել հայրենիքում՝ Տալլինում։ 2003 թ․–ին պայմանագիր է կնքել Մոսկվայի «Սպարտակ» թիմի հետ և ստացել 37 համարի մարզաշապիկը։ Սակայն պահեստայինից հիմնական խաղացող դառնալու հնարավորությունները քիչ էին, և նա նոր պայմանագիր է կնքում էստոնական «Լևադիայի» հետ։ Նոր թիմի հետ դառնում է Էստոնիայի եռակի չեմպիոն, իսկ 2007 թ.–ին՝ Էստոնիայի գավաթակիր։ 
2009 - 2010 թթ.–ին խաղացել է հունգարական Դյորի» կազմում։ 
2010 թ.–ին 1,2 միլիոն եվրո արժողությամբ պայմանագրով տեղափոխվում է անգլիական «Միդլսբրո» և 2010 թ.–ի օգոստոսի 7–ին արդեն խաղի 60–րդ րոպեին դուրս է գալիս խաղադաշտ՝ «Իփսվիչի» հետ մրցավեճում փոխարինելով Ջասթին Հոյթին։ Սակայն նրա խաղը չօգնեց թիմին հաղթանակ տոնել և ակումբը պարտվեց 1։ 3 հաշվով։ «Միդլսբրոյի» կազմում առաջին գոլը խփել է 2010 թ.–ի սեպտեմբերի 14–ին անգլիական «Բերնլիի» հետ մրցավեճում։ Այս խաղում նա իրեն լավ դրսևորեց և մրցակցի դարպասը ուղարկեց ևս մեկ գնդակ։
2010 թ.–ի նոյեմբերի 6–ին Տարմո Կինկը, «Քրիստալ Փելասի» հետ մրցավեճում փոխարինման դուրս գալով, խփում է իր երրորդ գնդակը։ «Միդլսբրոյի» կազմում չորրորդ խաղը էստոնացի ֆուտբոլիստը անցկացրել է 2011 թ.–ի ապրիլի 25–ին։ 65–րդ րոպեին «Քովենթրիի» հետ մրցավեճում խաղադաշտ դուրս գալով Տարմո Կինկը խաղի լրացուցիչ րոպեին հրաշալի հարվածով գրավում է մրցակցի դարպասը։
2012 թ.–ի փետրվարի 28–ին տեղափոխվում է ուկրաինական «Կարպատներ», որտեղ, խաղալով հինգ խաղ, մրցաշրջանի վերջում լքում է ակումբը։.
Վեցամսյա ընդմիջումից հետո պայմանագիր է կնքում իտալական «Վարեզեյի» հետ, որը հանդես էր գալիս Իտալիայի երկրորդ լիգայում։ Այս ակումբում Կինկը խաղում է մինչև 2012 թ.–ը։
2013 թ.–ի հունվարից խաղում է հունգարական «Դյորում», որտեղ նախկինում խաղացել է։.


== Արտաքին հղումներ ==
Профиль на сайте ФК «Дьёр»


== Ծանոթագրություններ ==
Սերեբրյանսկի (խուտոր, Ալեկսեևսկի շրջան)

Սերեբրյանսկի (ռուս.՝ Серебрянский), խուտոր Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Ալեկսեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 150 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բազկառիճ

Բազկառիճ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։ Գտնվում էր Էրզրում քաղաքից 15-16 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
1877-1878 թվականներին ուներ 107, իսկ 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ 41 տուն հայ և թուրք բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բուչաչ

Բուչաչ (ուկրաիներեն՝ Бучач), քաղաք Ուկրաինայի Տերնոպոլի մարզի Բուչաչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բուչաչ քաղաքում բնակվում էր 12 511 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9,98 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1253,61 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Աղասի Թալալյան

Աղասի Հակոբի Թալալյան (նոյեմբերի 29, 1963(1963-11-29), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
1978-1982 թթ. սովորել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանում, 1984-1989 թթ.` Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում։ 2008 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է։


== Ցուցահանդեսներ ==
1993 խմբակային ցուցահանդես Աբու Դաբիի մշակույթի և արվեստի կենտրոնում, ԱՄԷ
1993 անհատական ցուցահանդես ԱՄՆ դեսպանատանը, Երևան
2000 Տորոնտո, Կանադա
2001 Հայաստանի նկարիչների միությունում` նվիրված Քրիստոնեության 1700 ամյակին
2007 Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան
2008 Հայաստանի նկարիչների միություն, «Բնապատկեր» թեմայով, Հայաստան


== Արտաքին հղումներ ==
Աղասի Թալալյան Archived 2016-03-09 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Դորդոն (դեպարտամենտ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դորդոն (այլ կիրառումներ)Դորդոն (ֆր.՝ Dordogne), դեպարտամենտ Ֆրանսիայի կենտրոնական մասում։


== Պատմություն ==

Դորդոնը 1790 թ. մարտի 4-ին Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ կազմավորված առաջին 83 դեպարտամենտներից մեկն է։ 

Դորդոն դեպարտամենտի կարգային թիվն է՝ 24։ Դորդոն դեպարտամենտի տարածքում են գտնվում նախամարդու թողած բազմաթիվ մշակութային արժեքներ։ Դրանցից ամենահայտնիներից մեկը Լասկո քարանձավում արված նկարներն են։


== Աշխարհագրական տվյալներ ==
Իր անունն ստացել է Դորդոն գետից։
Գտնվում է Լուար հարթավայրի և Պիրենեյների միջև։ Տարածքը 9 060 կմ² է։ Այս ցուցանիշով դեպարտամենտների շարքում գրավում է երրորդ տեղը։ Իր կազմում ունի 4 օկրուգ, 50 կանտոն և 557 համայնք։


== Բնակչություն ==
Ամենամեծաթիվ բնակչությունն ունեցել է 1851 թվականին` 505 789։ Հարյուր հիսուն տարվա կայուն անկումից հետո այդ թիվը 2000 թվականին դարձել է 400 հազար։ Դա պայմանավորված է տարածաշրջանի տնտեսության գյուղատնտեսական ուղղվածության և դեպի երկրի արդյունաբերական զարգացած շրջաններ բնակչության արտահոսքի հետ։ Այնուամենայնիվ, քսանմեկերորդ դարի առաջին տասնամյակում բնակչության նվազման տեմպերը դանդաղել են։ 2007 թ. տվյալներով բնակչությունը կազմել է 406 793 մարդ, որը դեպարտամենտների շարքում 58-րդ ցուցանիշն է։


== Տեսարժան վայրեր ==

		
		


=== Մշակութային ժառանգություն ===

«Ֆրանսիայի ամենագեղեցիկ քաղաքները» ցանկի մեջ մտնող 157 քաղաքներից տասը գտնվում են Դորդոն դեպարտամենտի տարածքում։ Դրանք են՝

Բելվե
Բեյնակ-է-Կազնակ
Կաստելնո-լա-Շապել
Դոմ
Լիմյոյ
Մոնպազյե
Լա-րոկ-Գաժակ
Սեն-Աման-դը-Կոլի
Սեն-Ժան-դը-Կոլ
Սեն-Լեոն-սյուր-Վեզեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Փիքափ

Փիքափ կամ պիկապ (անգլ.` Pickup-«բարձրացնել»), ավտոմեքենայի թափքի տարատեսակ, որն ենթադրում է փակ խցիկ վարորդի և ուղևորների համար և բաց պլատֆորմ՝ բեռների համար։ Այսպիսի թափքով մեքենաները լայն տարածում ունեն ԱՄՆ-ում և հատկապես նպատակահարմար են այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտություն չի առաջանում օգտվելու բեռնատար մեքենաների ծառայություններից, իսկ ունիվերսալն էլ հարմար չէ տարողունակության տեսանկյունից։
Այսօր գոյություն ունի այսպես կոչված՝ «փիքափաշինության» երկու կոնստրուկտորային դպրոց՝ եվրոպա-ավստրալիական, որը ենթադրում է փիքափների ստեղծում մարդատարների մոդելով, և ամերիկա-ասիական, երբ օգտագործվում է արտաճանապարհային մեքենաների թափքի դիմացի մասը։
Փիքափ օգտագործում են տղամարդիկ, ովքեր շատ ժամանակ են հատկացնում ուղևորություններին, հաճախ են երթևեկում, մեկնում քաղաքից դուրս։ Հիմնականում այն ֆերմերի ավտոմեքենա է, սակայն փիքափ կարող են նախընտրել նաև որսի ու վայրի հանգստի սիրահարները։
Իսրայելի գլխավոր ռաբբիություն

Իսրայելի գլխավոր ռաբբիություն (եբրայերեն՝ הרבנות הראשית לישראל‎), Իսրայելի պետության ունեցող հրեական բնակչության օրենսդրական ճանաչում հալախիկ և հոգևոր գերագույն մարմին։ Գլխավոր ռաբբիությունը Իսրայելի հրեաների կրոնական կյանքի սահմանման իրավական և վարչական իրավունք ունի։ Նաև այն պատասխանում է Հալախային վերաբերվող սփյուռքի հրեաների հարցերին։ Գլխավոր ռաբբիության խորհուրդը կազմված է երկու գլխավոր ռաբբիներից, որոնք էլ ունեն գլխավոր ռաբբիների կոչումը։ Խորհուրդը Իսրայելի հրեաների կրոնական կյանքի սահմանման իրավական և վարչական իրավունք ունի։ Այժմ գլխավոր ռաբբիներն են Յոնա Յեհիել Մեցգերը և Շլոմո Մոշե Ամարը։


== Տես նաև ==
Իսրայելի քաղաքականություն


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2017-10-08 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Glock 25

Glock 25, ինքնալիցքավորվող ատրճանակ Glock ընկերությունից 9×17 մմ փամփուշտով։


== Կառուցվածք ==
Glock 25-ը ունի Glock ընկերության ուրիշ ատրճանակների նման  կառուցվածք, բացառությամբ ավոտոմատիկ աշխատանքի ուրիշ սկզբունքի՝ ազատ փակաղակի սկզբունքը։ Հարվածաձգանային մեխանիզմը հարվածային է, մասնակի բարձրացմամբ, և իջեցմամբ յուրաքանչյուր կրակոցի դեպքում։ Կա երեք ավտոմատ ապահովիչ. ձգանի ապահովիչը մեկուսացնում է հետ շարժումը, ազատելով այն միայն ձգանի անմիջակորեն սեղմումից, զարկանի մի ապահովիչ թույլ չի տալիս կրակել զարկանի խափանումից, երկրորդ մեկուսացնում է զարկանը մինչ այն ժամանակ երբ իջեցնվի շնիկը, ձեռային ապահովիչ ատրճանակը չունի։ Ատրճանակի շրջանակը պատրաստված է պոլիմերային նյութից։


== Զինում ==
 Մեքսիկա — ոստիկանությունում, 2009 թվականին ձեռք են բերել մոտ 3,030 տեսակ։


== Հետաքրքիր փաստ ==
Ատրճանակի ուղղակի գնումը անհասանելի է ԱՄՆ-ում, քանի որ չի համապատասխանում 1968 թվականին հաստատված զենքի ներմուծման օրենքին։


== Ծանոթագրություններ ==
Դեմչենկովո (գյուղ, Սերեդինա-Բուդայի շրջան)

Դեմչենկովո (ուկրաիներեն՝ Демченкове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինա-Բուդայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դեմչենկովո գյուղում բնակվում էր 25 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մոլլա Ներքին

Մոլլա Ներքին, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1907-1908 թվականին գյուղն ունեցել է 284 քուրդ բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռաֆայել վան դեր Վարտ

Ռաֆայել Ֆերդինանդ վան դեր Վարտ (հոլ.՝ Rafael Ferdinand van der Vaart , փետրվարի 11, 1983(1983-02-11), Հեյմսկերկ, Հյուսիսային Հոլանդիա, Նիդերլանդներ),  հոլանդացի ֆուտբոլիստ, Հոլանդիայի ազգային հավաքականի և գերմանական Համբուրգի կիսապաշտպան։ Հոլանդական Այաքսի ֆուտբոլային մարզադպրոցի սան է։ Առանձնանում է տուգանային հարվածների փայլուն իրացմամբ և լավ տեխնիկայով։
Հավաքականի կազմում 3 անգամ անընդմեջ խաղացել է Եվրոպայի առաջնություններում՝ 2004, 2008, 2012 և երկու աշխարհի առաջնությունում 2006 և 2010 թվականներին։ Եվրո 2004 թվականին նվաճել է բրոնզե մեդալ, իսկ Մունդիալ 2010 թվականին՝ արծաթե մեդալ։ Հավաքականի պատմության մեջ գտնվում է ամենաշատ հանդիպումներ անցկացրած ֆուտբոլիստների հնգյակի թվում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
ՖԻՖԱ-ի պաշտոնական կայքում Archived 2009-02-15 at the Wayback Machine.
soccerbase.com կայքում
Ալիս դը Շամբրիե

Ալիս դը Շամբրիե (ֆր.՝ Alice de Chambrier, սեպտեմբերի 28, 1861(1861-09-28), Նևշատել, Շվեյցարիա - 1882[…], Նևշատել, Շվեյցարիա), շվեյցարացի բանաստեղծուհի և նորավեպերի հեղինակ, հիմնականում ստեղծագործել է ֆրանսերեն։


== Կենսագրություն ==
Մեկ տարեկան հասակում կորցրել է մորը։ 1876-1877 թվականներին ապրել է Դարմշտադտում, դասավանդել է գերմաներեն, այդ լեզվով հեղինակել է մի քանի ստեղծագործություն։ Կենդանության օրոք պարբերականներում հրատարակել է ոչ մեծ քանակությամբ երկեր։ «Քնած գեղեցկուհին» բալլադի համար արժանացել է Թուլուզի ծաղկախաղերի ակադեմիայի մրցանակին (1882)։ Վախճանվել է շաքարախտային կոմայից։ 
Ալիս դը Շամբրիեին համբավ է բերել նրա բանաստեղծությունների՝ «Այն կողմում» (Au-delà) խորագիրը կրող ժողովածուն, որը կազմել ու հրատարակության էր պատրաստել Ֆիլիպ Գոդեն (առաջին անգամ տպագրվել է 1883 թվականին, հետագայում բազմիցս վերահրատարակվել է)։


== Ստեղծագործություններ ==
Atlantide (1880, պոեմ)
Belladonna// Trois Nouvelles : Verena, Belladonna, Cendrillon (1882)
Au-delà (1883, վերահրատ. 1884, 1885, 1886, 1891, 1899, 1934)
Le Chatelard de Bevaix dans le Musée neuchâtelois (1884, վերահրատ. 1934, 1947)
Œuvres poétiques, préface de Marc Eigeldinger, postface de Guy de Chambrier (1972)
Sibylle ou le Chatelard de Bevaix (1983)
Légendes et récits, Liminaire (1990)
Poèmes choisis (1998)
Oh ! Laissez-moi chanter…, Հանս Էռնիի նկարազարդումներով (2004)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Barbier H. Alice de Chambrier et son œuvre littéraire. Cahors: Impr. A. Coueslant, 1937
Evard M. Grandes figures féminines de notre passé suisse. Neuchâtel; Paris: Delachaux & Niestlé, 1944
Pionnières et créatrices en Suisse romande: XIXe et XXe siècles. Genève: Slatkine, 2004


== Արտաքին հղումներ ==
Notice d'un choix de poèmes
Alice de Chambrier at WikiSource
Պետենյան ավազան

Պետենյան ավազան (իսպ.՝ Cuenca del Petén), աշխարհագրական գոտի Մեզոամերիկայում, տեղաբաշխված ժամանակակից Գվատեմալայի հյուսիսային մասում, ամբողջությամբ Պետեն դեպարտամենտի տարածքում։ Արևելքից շրջափակված է Մայա լեռներով։ Ավազանի տարածքը անտառապատ է այնտեղով են անցնում Բելիզ, Ուսումասինտա և դրանց հոսքը կազմող Սան Պեդրո գետերը։ Ավազանի կենտրոնական և արևելյան հատվածներում գտնվում է լճերի խումբ, որոնցից ամենախոշորները համարվում են Պետեն Իցան և Յաշան (իսպաներեն` Lago Yaxhá):
Ուշ մինչանտիկ և անտիկ ժամանակաշրջաններում (ըստ մեսոամերիկյան ժամանակագրության ) այդ շրջանում բարգավաճել են Մայաների քաղաքակրթության խոշորագույն կենտրոններ, ինչպես օրինակ Տիկալը։ Այս տարածաշրջանում են ստեղծվել մայաների գրերը և պետենյան ճարտարապետության ոճը։ Այստեղ են գտնվում Լա Սուֆրիկայ և Օլմուլ հնագիտական պեղումների վայրերը։


== Գրականություն ==
Coe, Michael D. (1987). The Maya. Ancient peoples and places series (4th revised ed.). London and New York: Thames & Hudson. ISBN 0-500-27455-X. OCLC 15895415.
Culbert, T. Patrick (1995). "Ancient Maya Wetland Agriculture". The Foundation Granting Department: Reports Submitted to FAMSI. Foundation for the Advancement of Mesoamerican Studies, Inc. (FAMSI). Retrieved 2007-01-30.
Sharer, Robert J.; Loa P. Traxler (2006). The Ancient Maya (6th, fully revised ed.). Stanford, CA: Stanford University Press. ISBN 0-8047-4816-0. OCLC 28067148.


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Պետրյակսի

Պետրյակսի (ռուս.՝ Петряксы), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պիլնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 900 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գալուստ Արապյան

Գալուստ Արապյան (, Ստամբուլ), հայ պատմաբան։
Ծնվել է Կ. Պոլսում, որտեղ ստացել է կրթությունը։ 1815 թ.-ին հայերենով կազմել է Մուստաֆա փաշա Բայրակդարի կյանքի տարեգրությունը։ Աշխատությունը մինչև 1943 թ. մնացել է անտիպ։ Այդ թվականին Էսադ Ուրասը այն հայերենից թարգմանել է թուրքերենի և հրատարակել Թուրքական պատմության միության տեղեկագրում պրոֆեսոր Ի. Խ. Ուզաուն-չարշըլըի առաջաբանով։ Գրքի վերնագիրն է «Սադրազամ Ալեմդար Մուստաֆա փաշանըն թարիհի»։


== Աղբյուրներ ==
Լատիներեն արտահայտությունների ցանկ «D»

Այս էջը ներկայացնում է ամենատարածված լատիներեն արտահայտությունների  հայերեն թարգմանությունները։ Ընդգրկված արտահայտություններից շատերն իրենք նույնպես թարգմանված են հին հունարեն հռետորական արտահայտություներից, քանզի  Հին Հունաստանում գրականությունը և հռետորական արվեստը մի քանի հարյուրամյակ ավելի վաղ են զարգացել քան Հին Հռոմում։
Այս ցանկի մեջ ընդգրկված  է D տառը։ Հիմնական ցանկն ամբողջությամբ  տես՝ Լատիներեն արտահայտությունների ցանկ (ամբողջը) էջում։ 


== D ==


== Հղումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կուզինո (քաղաքատիպ ավան, Վելիկոուստյուգսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿուզինոԿուզինո (ռուս.՝ Кузино), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Վոլոգդայի մարզի Վելիկոուստյուգսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1131 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պառալեպա

Պառալեպա (էստ․՝ Paralepa), գյուղական ավան Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Ռիդալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 306 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Նարցիսի մետամորֆոզներ

«Նարցիսի մետամորֆոզներ» (անգլ.՝ Metamorphosis of Narcissus ), իսպանացի սյուրռեալիստ Սալվադոր Դալիի յուղաներկ կտավ, նկարված 1937 թվականին։ Կտավն այժմ գտնվում է Լոնդոնի Թեյթ ժամանակակից պատկերասրահում։  Նարցիսի մետամորֆոզ անվանումը կրող  նկարը Դալիի պարանոյական-ճգնաժամային շրջանի կտավներից է և պատկերում է Նարցիսի հունական առասպելի նրա յուրատիպ մեկնաբանությունը։


== Նախապատմություն ==
Դալին այս կտավը նկարել է Ամերիկայում մեծ հաջողություններց հետո Փարիզ վերադառնալով և գրել է դրան ուղեկցող մեծ մեկնաբանական բանաստեղծություն։ Հին հունական առասպելի համաձայն՝ Նարցիսը արտակարգ գեղեցիկ երիտասարդ էր, ով իրեն տեսնելով աղբյուրի ջրերում սիրահարվում է իր իսկ արտացոլանքին։ Վարկածներից մեկի համաձայն՝ չկարողանալով բավարարել իր սիրո կիրքը՝ հալումաշ է եղել։ Դրամատիկ մեկ այլ վարկածում պատմվում է, որ նա խոնարհվել է ջրի առաջ՝ իր արտացոլանքը գրկելու համար և քանի որ նա ի վիճակի չէր գրկելու իր արտացոլանքը՝ ընկել է ջուրը և խեղդվել։ Դրանից հետո աստվածները նրան վերածել են նարգիզ ծաղկի։ Դալին Նարցիսին պատկերել է նստած՝ ջրին նայելիս, կողքին քայքայվող քար, որը գրեթե նույնությամբ կրկնում է նրա մարմնի ուրվագծերը, բայց այն  ընկալվում է այլ կերպ՝ որպես մի ձեռք, որը սոխուկ կամ ձու է պահում, որի միջից աճելով ծաղիկ է դուրս գալիս։ Նկարի հետին պլանում կանգնած են Նարցիսի մերժված՝ մերկ հավակնորդների մի խումբը, որոնք ձեռքերով տարբեր ժեստեր են անում, միաժամանակ՝ հորիզոնում երևում է նարցիսանման մի երրորդ կերպար։


== Մետամորֆոզի էություն ==
Մետամորֆոզի էությունը Նարցիսի ուրվագիծը  հսկայական քարե ձեռքի, իսկ գլուխը՝ ձվի կամ սոխուկի վերափոխման մեջ է։ Դալին օգտագործել է իսպանական ասացվածք՝ «Սոխուկը ծլել  է նրա գլխում», ինչը նշանակում է կպչուն մտքեր և բարդույթներ։ Ինքնասիրահարված երիտասարդն էլ հենց նման մի բարդույթ է։ Նարցիսի ոսկե մաշկը հղում է դեպի Օվիդիոսի ասույթ, որն էլ եղել է Սալվադոր Դալիի «Նարցիսի մետամորֆոզներ» կտավի գաղափարի ոգեշնչման աղբյուր․ Օվիդիոսի «Մետամորֆոզներ» պոեմում պատմվում է նաև Նարցիսի մասին։      

Կտավը Դալիի ամենաանկեղծ  նկարներից մեկն է։ Դա ուղղակիորեն բխում է Նարցիսի մասին հեղինակի գրված պոեմի վերջին տողերից, որտեղ նա դիմում է կնոջը՝ Գալային․       

Ցանկալի գույների հասնելու և անհրաժեշտ տեսողական ազդեցություն ստեղծելու համար, Դալին ստիպված  աշխատել է էկզոտիկ, հազվագյուտ գույների հետ՝ սև փղոսկր, վինձորյան կարմիր, կանաչ կոբալտ, պրուսական կապույտ և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Salvador Dalí and science. Beyond a mere curiosity»։ www.salvador-dali.org։ Վերցված է 2020-12-08  
«Freud, Dalí and the Metamorphosis of Narcissus»։ Freud Museum London (en-GB)։ Վերցված է 2020-12-08 
Tate։ «‘Metamorphosis of Narcissus’, Salvador Dalí, 1937»։ Tate (en-GB)։ Վերցված է 2020-12-08
Միլիոտի (այլ կիրառումներ)

Միլիոտի (ռուս.՝ Милиоти) - Արծաթե դարի ռուս նկարիչ եղբայրներ.

Վասիլի Դմիտրիի Միլիոտի (1875, Մոսկվա  - 1943, Մոսկվա)  - նկարիչ
Նիկոլայ Դմիտրիի Միլիոտի (1874, Մոսկվա - 1962, Մոսկվա)  - նկարիչ. «Արվեստի աշխարհ» խմբակի հիմնադիր
Զբինի

Զբինի (ուկրաիներեն՝ Збини), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վոլովեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զբինի գյուղում բնակվում էր 221 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,684 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 323,1 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վիսուստի (գյուղ, Կոեռու շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎիսուստիՎիսուստի (էստ․՝ Visusti), գյուղ Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Կոեռու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 17 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Իզբիցկոե (գյուղ, Վոլչանսկի շրջան)

Իզբիցկոե (ուկրաիներեն՝ Ізбицьке), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1775 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Իզբիցկոե գյուղում բնակվում էր 30 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,251 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 119,52 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կենան Բայրիչ

Կենան Բայրիչ (սլովեն.՝ Kenan Bajrić, դեկտեմբերի 20, 1994(1994-12-20), Լյուբլյանա, Սլովենիա), սլովենացի ֆուտբոլիստ, Բրատիսլավայի «Սլովան» ակումբի և Սլովենիայի ազգային հավաքականի պաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==
Կենան Բայրիչը ֆուտբոլ է պարապել «Ինտերբլոկ» ակումբի ակադեմիայում։ 2011 թվականին տեղափոխվել է Լյուբլյանայի «Օլիմպիա»։ Նորամուտը Սլովենիայի առաջնությունում նշել է 2012 թվականի մայիսի 17-ին՝ «Մուրայի» դեմ խաղում (3-1)։ Թիմի հետ դարձել է Սլովենիայի 2015/16 մրցաշրջանի չեմպիոն։ 2016 թվականի հուլիսին եվրոպական նորամուտն է նշել Եվրոպայի լիգայի որակավորման խաղերում սլովակյան «Տրենցինի» դեմ խաղում (երկու խաղերի արդյունքում՝ 6-6)։
2018 թվականի հունվարին Բայրիչի տրանսֆերը 600 հազար եվրոյով գնել է Բրատիսլավայի «Սլովանը» ։ Այդ թիմի կազմում նա երկու անգամ դարձել է Սլովակիայի չեմպիոն և Սլովակիայի գավաթակիր, ինչպես նաև մասնակցել է Եվրոպայի լիգայի խմբային փուլին։ 2019 թվականի նոյեմբերի 7-ին, Եվրոպայի լիգայի «Վուլվերհեմփթոն Ուանդերերսի» դեմ խաղում անգլիական ակումբի հարձակվող Ռաուլ Խիմենեսը, շրջադարձ հարված կատարելիս, խաղակոշիկով հարվածել է Բայրիչի գլխին, որից հետո նա կորցրել է գիտակցությունը։ Սլովենացի ֆուտբոլիստը գիտակցության է եկել հիվանդանոցում, որտեղ նրա մոտ ախտորոշվել է ուղեղի ցնցում։


== Կարիերա ազգային հավաքականում ==
Բայրիչը եղել է Սլովենիայի մինչև 21 տարեկանների երիտասարդական հավաքականի խաղացող։ 2015 թվականի Վալերի Լոբանովսկու հուշամրցաշարի հաղթող է։
Սլովենիայի ազգային հավաքականի կազմում նորամուտը նշել է 2020 թվականի նոյեմբերի 11-ին Ադրբեջանի դեմ ընկերական խաղում (0-0)։


== Նվաճումներ ==
«Օլիմպիա»Սլովենիայի չեմպիոն՝ 2015/16«Սլովան»Սլովակիայի չեմպիոն (2)՝ 2018/19, 2019/20
Սլովակիայի առաջնության արծաթե մեդալակիր՝ 2017/18
Սլովակիայի գավաթակիր (2)՝ 2017/18, 2019/20


== Ծանոթագրություններ ==
Չիլանի

Չիլանի (ռուս.՝ Чиланы, խակ.՝ Чиланныг), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Տաշտիպսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 164 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ստեֆանո Պատուանելլի

Ստեֆանո Պատուանելլի (իտալերեն՝ Stefano Patuanelli, հունիսի 8, 1974(1974-06-08), Տրիեստ, Իտալիա), իտալացի քաղաքական գործիչ, Իտալիայի Սենատում հինգ աստղերի շարժման խմբակցության ղեկավար (2018-2019), տնտեսական զարգացման նախարար (2019-2021)։ Գյուղատնտեսության նախարար (2021 թվականից)։


== Կենսագրություն ==
Բարձրագույն կրթություն ստացել է «ինժեներ-շինարար» մասնագիտությամբ, մինչև 2004 թվականը զբաղվել է իր մասնագիտությամբ։ 2005 թվականին դարձել է Բեպպե Գրիլլոյի աջակցության խմբի համահիմնադիրը Տրիեստում, 2011-2016 թվականներին կոմունալ խորհրդում ներկայացրել է Տրիեստայի հինգ աստղերի շարժումը։
2009-2011 թվականներին եղել է Տրիեստ նահանգի ինժեներների շքանշանի խորհրդի անդամ և գանձապետ։
2018 թվականի մարտին ընտրվել է Իտալիայի Սենատ, հատուկ հանձնաժողով է մտել՝ կառավարության կողմից խորհրդարան ներկայացված հրատապ նորմատիվ ակտերը ստուգելու համար։
2018 թվականի հունիսի 5-ին Սենատում ընտրվել է հինգ աստղերի խմբակցության նախագահ՝ փոխարինելով Դանիլո Տոնինելիին, ով հունիսի 6-ին ստանձնել է Կոնտեի կառավարությունում ենթակառուցվածքի և տրանսպորտի նախարարի պաշտոնը։
2019 թվականի սեպտեմբերի 4-ին երկրորդ կառավարության ձևավորման ժամանակ Ջուզեպպե Կոնտեն ստացավ տնտեսական զարգացման նախարարի պաշտոն ը, իսկ սեպտեմբերի 5-ին նոր կառավարության կազմում երդում տվեց և ստանձնեց պաշտոնը։
2021 թվականի փետրվարի 13-ին երդում է տվել Դրագայի կառավարությունը, որտեղ Պատուանելին ստացել է գյուղատնտեսության նախարարի պաշտոնը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Stefano PATUANELLI» (իտալերեն)։ Сенат Италии։ Վերցված է 2018-08-24
Կալենսկոե

Կալենսկոե (ուկրաիներեն՝ Каленське), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1570 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կալենսկոե գյուղում բնակվում էր 469 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2936 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 159,74 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նովոդևիչի վանք

Նովոդևիչի վանք (ռուս.՝ Новоде́вичий монасты́рь կամ Новоде́вичий Богородице-Смоленский монасты́рь), Ռուս ուղղափառ եկեղեցու իգական վանք Մոսկվայում։ Վանքը հիմնադրել է մեծ իշխան Վասիլի Գ-ն 1524 թվականին ի պատիվ «Օդիգիտրիա» Սմոլենսկի Աստվածամոր սրբապատկերի, որը հանդիսանում է որպես Սմոլենսկի գլխավոր սրբություն, որպես շնորհակալություն Սմոլենսկը 1514 թվականին գրավելու համար։
Նովոդևիչի վանքը գտնվում է Դևիչյե պոլե կոչվող վայրում, Մոսկվա գետի գալարում, Լուժնիկիի մոտ, պատմական Պրեչիստենկա փողոցի (այժմ՝ Բոլշայա Պիրոգովսակայա փողոցի) ամենավերջում։ Վանքը միաժամանակ Ռուսաստանի պետական պատմական թանգարանի գործող վանք և մասնաճյուղ է, իսկ 2010 թվականից՝ ՌՈւԵ Մոսկվայի թեմի եկեղեցական թանգարան։


== Արտաքին հղումներ ==
Վանքը hramy.ru կայքում
Կոլչանովո

Կոլչանովո (ռուս.՝ Колчаново), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վոլխովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2802 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զադուբրովե (գյուղ, Վելիժսկի շրջան)

Զադուբրովե (ռուս.՝ Задубровье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վելիժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օրսարա Բորմիդա

Օրսարա Բորմիդա  (իտալերեն՝ Orsara Bormida), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 420 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 82 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 5 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0144։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Վիհմետու

Վիհմետու (էստ․՝ Võhmetu), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Տամսալու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 13 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Մաքդոնո (այլ կիրառումներ)

Մակդոնո, ազգանուն։ Հայտնի հերոսներ՝

Այլին Մաքդոնո (1962-2012) - ամերիկացի դերասանուհի
Ալեքսա Մաքդոնո (ծնվ. 1944) կանադացի ռազմական գործիչ
Մնացական Իսկանդարյան

Մնացական Իսկանդարյան (17 մայիսի, 1967, Լենինական, Հայկական ԽՍՀ), խորհրդային հայ հունահռոմեական ոճի ըմբշամարտիկ, մարզիչ, Եվրոպայի կրկնակի չեմպիոն (1991, 1992), աշխարհի եռակի չեմպիոն (1990, 1991, 1994), Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն (1992)։ ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1991)։ Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ (2000)։


== Կենսագրություն ==
Մնացական Իսկանդարյանը ծնվել է 1967 մայիսի 17-ին Լենինականում (Գյումրի)։ Հունահռոմեական ըմբշամարտով սկսել է զբաղվել 1978 թվականից՝ Կորյուն Մովսեսյանի գլխավորությամբ։ 1987 թվականին երիտասարդների շրջանում դարձել է աշխարհի չեմպիոն։ 1988-1991 թվականներին ընդգրկված է եղել ԽՍՀՄ ազգային հավաքականի կազմում։ 1989 թվականի դարձավ Եվրոպայի առաջնության արծաթե մեդալակիր։ 1990 թվականին տեղափոխվեց ծանր քաշային կարգ և դարձավ աշխարհի չեմպիոն, իսկ 1991 թվականին դարձավ և՛ Եվրոպայի և՛ աշխարհի չեմպիոն։
1992 թվականին ներկայացնելով Հայաստանը Միացյալ թիմում, հաղթեց Եվրոպայի առաջնությունը և Օլիմպիական խաղերը Բարսելոնայում։ Հետո հանդես եկավ Ռուսաստանի դրոշի ներքո։ 1994 թվականին երրորդ անգամ դարձավ աշխարհի չեմպիոն։ 1996 թվականին մասնակցեց Ատլանտայի Օլիմպիական խաղերին։ Դրանից հետո ավարտեց սպորտային կարիերան և անցավ մարզչական կարիերայի։ 1996 թվականից համարվում է Ռուսաստանի երիտասարդական հավաքականի մարզիչը։
2012 թվականին ընդգրկված է եղել Ըմբշամարտի միջազգային ֆեդերացիայի(FILA) Փառքի տանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/is/mnatsakan-iskandaryan-1.html Archived 2011-08-12 at the Wayback Machine.
Լավագույն սովետական և ռուսական ըմբշամարտիկները Archived 2012-05-04 at the Wayback Machine.
Մնացական Իսկանդարյանը Infosport.ru կայքում(չաշխատող հղում)
Մնացական Իսկանդարյան՝ «Գորգում դու պետք է լինես եսասեր...»
Նովոբեշևո

Նովոբեշևո (ուկրաիներեն՝ Новобешеве), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ստարոբեշևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոբեշևո գյուղում բնակվում էր 268 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լուվիեռ (Կալվադոսի գավառ)

Լուվիեռ (ֆր.՝ Louvières), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 67 մարդ, բնակչության խտությունը` 15.99 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.19 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Ֆորմինի, Էկրամվիլ, Էներվիլ համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Ֆորմինի Լա Բատայ համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 250 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 45 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 39 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 27-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 12։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,2 %։ 27 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 21 անձ (13 տղամարդ և 8 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (2 տղամարդ և 4 կին)։ 12 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 5-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Բեֆինդ (արբանյակ)

Բեֆինդ, Սատուրնի անկանոն արբանյակն է, հայտնաբերվել է Դևիդ Ջուիտի կողմից 2004 թվականին։
Ֆեռնան Սիլվա Վալդես

Ֆեռնան Սիլվա Վալդես (իսպ.՝ Fernán Silva Valdés, հոկտեմբերի 15, 1887(1887-10-15), Մոնտեվիդեո, Ուրուգվայ - հունվարի 9, 1975(1975-01-09), Մոնտեվիդեո, Ուրուգվայ), ուրուգվայցի գրող, բանաստեղծ, երգահան, դրամատուրգ։ Ուրուգվայի գրականության ազգային ակադեմիայի անդամ։ Գրականության ազգային մրցանակի դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Մաթոս Ռոդրիգես Խերարդոյի հետ երաժշտության ասպարեզում ստեղծել են ուրուգվայական երաժշտություն, որը բաժանել են երկու թեմատիկ ժանրերի՝ Margarita punzó (1927) և Yo tuve una novia (1930)։ Այնուհետև Խուան դե Դիոս Ֆիլիբերտոյի համար գրել է տանգոյի հնչյունները։
Գրականության ասպարեզ է մուտք գործել 1913 թվականին Ánfora de Barro պոեզիայի հավաքածուով։ Եղել է Ուրուգվայի գրականության ազգային ակադեմիայի անդամ։ 1966 թվականին նրա երկերն ընդգրկվել են Ուրուգվայի դասական ստեղծագործությունների շարքում։ 1972 թվականին Վալդեսին շնորհվել է Գրականության ազգային մրցանակ։


== Երկեր ==
Humos de incienso
Ánforas de barro
Agua del tiempo (1921)
Poemas nativos (1925)
Intemperie (1930)
Romances chúcaros (1933)
Canto del Uruguay
Cuentos y leyendas del Río de la Plata
Lenguaraz
Poesías y leyendas para los niños
Ronda catonga
Corralito
Gaucho
La cometa


=== Տանգոներ ===
Agua florida
Clavel del aire
Margarita Punzó (1927)
Yo tuve una novia (1930)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Breve selección de poemas Archived 2016-03-13 at the Wayback Machine.
Fernán Silva Valdés en Todotango Archived 2010-03-05 at the Wayback Machine.
Շինզո Աբե

Շինզո Աբե (ճապ.՝ 安倍 晋三, Աբե Շինզո, սեպտեմբերի 21, 1954(1954-09-21)[…], Շինձյուկու, Տոկիո, Ճապոնիա - հուլիսի 8, 2022(2022-07-08)[…], Նարա բժշկական համալսարանի հոսպիտալ, Կաշիհարա, Ճապոնիա[…]), ճապոնացի պետական և քաղաքական գործիչ, Ճապոնիայի վարչապետ և Լիբերալ-դեմոկրատական կուսակցության նախագահ 2006-2007 և 2012-2020 թվականներին։ Ճապոնիայի պատմության մեջ այդ երկրի վարչապետի պաշտոնն ամենաերկար ժամանակ զբաղեցրած անձն էր։ Սպանվել է 2022 թվականի հուլիսի 8-ին։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Տոկիո քաղաքի Սինձյուկու հատուկ շրջանում՝ քաղաքական անցյալ ունեցող ընտանիքում։ Հայրը՝ Շինթարո Աբեն Ճապոնիայի արտաքին գործերի նախարարն է եղել․ պապը հոր կողմից՝ Քան Աբեն ևս քաղաքական գործիչ է եղել։ Շինզո Աբեի մայրը՝ Յոքո Քիշին 1957 թվականից մինչև 1960 թթ. Ճապոնիայի վարչապետ Նոբուսուքե Քիշիի դուստրն է։ 1930-ական թվականներին Նոբուսուքե Քիշին ազդեցիկ քաղաքական և տնտեսական գործիչ է եղել Ճապոնիայի կողմից օկուպացված Մանջուրիայում, ապա զբաղեցրել է մի շարք պաշտոններ Հիդեկի Տոձիոյի կառավարության մեջ Երկրորդ աշխարհամարտի ժամանակ։ Պատերազմի ավարտից հետո Քիշին ձերբակալվել է ամերիկյան օկուպացիոն ուժերի կողմից իբրև ենթադրյալ ռազմական հանցագործ, սակայն երեք տարի անց ազատ է արձակվել և կրկին քաղաքական գործունեություն է ծավալել։
Շինզո Աբեն հանրային կառավարում և քաղաքագիտություն է ուսանել Տոկիոյի Սեյկեյ համալսարանում, որն ավարտել է 1977 թվականին։ Երեք կիսամյակ սովորել է ԱՄՆ-ում՝ Հարավային Կալիֆոռնիայի համալսարանում, այնուհետ վերադարձել է Ճապոնիա և գործի ընդունվել «Կոբե Ստիլ» պողպատագործական ընկերությունում։ 1982 թվականին թողել է ընկերությունը և անցել կուսակցական և քաղաքական գործունեության․ Լիբերալ-դեմոկրատական կուսակցության մեջ պաշտոններ է զբաղեցրել և աշխատել է իբրև իր հոր՝ այն ժամանակ Ճապոնիայի արտաքին գործերի նախարարի քարտուղարը։


== Տես նաև ==
Աբեէկոնոմիկա


== Ծանոթագրություններ ==
Խոլի

Խոլի, (հուն․՝ Χόλη) գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Պաֆոսի շրջանում։ Ըստ 2011 թվականի տվյալների՝ բնակչությունը կազմում է 70 մարդ։ Տեղակայված է Պոլիս (Կիպրոս) քաղաքից 37 կմ դեպի հարավ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Խոլիի քարտեզը
Բասի (գյուղ, Դերգաչևի շրջան)

Բասի (ուկրաիներեն՝ Баси), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դերգաչևի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Թաթուլ Բոլորչյան

Թաթուլ Պողոսի Բոլորչյան (1931, ապրիլի 14, գ. Գումբուրդո, Ախալքալաք - 2014, փետրվարի 20, Երևան), հայ բանաստեղծ։ Հայաստանի գրողների միության անդամ 1968 թվականից։


== Կենսագրություն ==
1965 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։
Արդեն 1960-ական թվականներին նա ճանաչում է ստացել իր բանաստեղծություններով։
1966-1974 թթ. աշխատել է «Հայրենիքի ձայն» շաբաթաթերթում, 1985-2003 թվականներին՝ Խաչատուր Աբովյանի տուն-թանգարանի ավագ գիտաշխատող։ 2003 թվականից աշխատել է ՀՀ արտակարգ իրավիճակների նախարարությանը կից ինստիտուտում։
Հեղինակ է 14 բանաստեղծական ժողովածուի։
Մահացել է երկարատև հիվանդությունից հետո, 2014 թվականի փետրվարի 20-ին, Երևանում։


== Մատենագիտություն ==


=== Գրքեր ===


==== Բանաստեղծական ժողովածուներ ====
«Արևի մտերմությունը» (1965)
«Սաղարթ» (1970)
«Կիսված գիշեր» (1971)
«Ամռան լուսաբաց» (1973)
«Արմատներ» (1980)
«Արմատներ և աստղեր» (1985, ռուսերեն)
«Երկնային ծաղիկներ» (1987)
«Արմատի կանչը» (1997)
«Ծարավ ջրեր» (2000)


==== Մանկական գրքեր ====
«Գույների խաղը» (1976)
«Ստի պոչը» (1995)
«Ոգու ծաղիկներ» (2003)


=== Մամուլ ===
Մորս; «Աչքերիդ մեջ ծովը մեռավ...»; «Ուշանում ես, սեր իմ...»; «Գնացքները վաղուց կայարան են հասել...»; «Հիմա ինչ-որ տեղ հյուրընկալվում է...»; «Զարմանալի չէ, որ ես արևից...»: «Գարուն», 1967, № 5, էջ 12-13։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Թաթուլ Բոլորչյան
Թաթուլ Բոլորչյան
Կյուրոպաղատ

Կյուրոպաղատ, ճիշտը՝ Կուրոպաղատ, բյուզանդական աստիճան և պաշտոն 5-14-րդ դարերում, շնորհովի, ոչ ցմահ։
5-րդ դարի սկզբին Կյուրոպաղաներ էին կայսերական պալատի նյութամատակարարմամբ զբաղվող պաշտոնյաները։ Այնուհետև Կյուրոպաղատ Պոլսում առաջացել է Կյուրոպաղատների նոր խումբ, որն առնչություն չուներ վերոհիշյալ պաշտոնյաների հետ։ Կյուրոպաղատ պալատական բարձրաստիճան պաշտոնյա էր, կայսեր, պահակախմբի հրամանատարը։ 6-րդ դարի Կյուրոպաղատ պալատական աստիճանակարգում երրորդն էր։ 7-րդ դարի Կյուրոպաղատներ էին գլխավորապես թագավորող ընտանիքի անդամները։ 8-րդ դար Կյուրոպաղատ կորցրել է իրական նշանակությունը՝ վերածվելով սովորական պատվաստիճանի։ 9-րդ դարի վերջից Կյուրոպաղատի տիտղոսը հասարակացել է մասամբ նրանով, որ սկսել է շնորհվել օտարերկրացի (հայ, վրացի և այլն) իշխանավորներին։ 11-րդ դարում ստեղծվել է առաջին Կյուրոպաղատի (պրոտոկուրոպաղատ) տիտղոս։ Կյուրոպաղատները պետությունից ստացել են ռոճիկ (10-րդ դար շուրջ 401 ոսկի՝ 2880 դահեկան), ունեցել գրասենյակ՝ կուրոպալատիկոն։ Կյուրոպաղատի կինը կոչվել է կուրոպալատիսսա, անցյալում այդ աստիճանը կրողը՝ ապոկուրոպաղատ։
Բյուզանդական կայսրությունում եղել են հայազգի բազմաթիվ Կյուրոպաղատներ Արտավազդ (8-րդ դար), Վարդ (9-րդ դար), Լևոն Փոկաս, Վարդաս Մկլերոս (10-րդ դար) Կատակալոն Կեկավմենոս (11-րդ դար), Վահրամ (12-րդ դար) ևն։ 
7-13-րդ դարերում Կյուրոպաղատի տիտղոս են ստացել նաև Հայաստանի ու Կիլիկիայի շատ իշխանավորներ՝ Համազասպ Մամիկոնյան, Սմբատ Բագրատունի, Դավիթ Սահառունի (7-րդ դար), Դավիթ Կյուրոպաղատ (10-րդ դար), Փիլարտոս Վարաժնունի (նաև՝ պրոտոկուրոպաղատ, 11-րդ դար), Գրիգոր Պահլավունի (12-րդ դար), Աբդլմսեհ Ա Արծրունի (պրոտոկուրոպաղատ, 11-րդ դար), Աբդլմսեհ Բ Արծրունի (պրոտոկուրոպաղատ, 11—12-րդ դարեր) և այլն։
Ուտեշնոե (այլ կիրառումներ)

Ուտեշնոե, կարող է վերաբերել՝

Ուտեշնոե - ավան, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կազանկայի շրջանում
Ուտեշնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կազանկայի շրջանում
Սան Խոսե (նահանգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սան Խոսե (այլ կիրառումներ)Սան Խոսե (իսպ.՝ San José), Կոստա Ռիկայի 7 նահանգներից մեկը։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է երկրի կենտրոնական հատվածում։ Սահմանակից է (հյուսիսից ժամացույցի սլաքի ուղղությամբ) Ալախուելա, Էրեդիա, Կարտագո, Լիմոն և Պունտարենաս նահանգների հետ։ Վարչական կենտրոնը Սան Խոսե քաղաքն է։
Տարածքը՝ 4959 կմ²։ Բնակչությունը՝ 1 404 242 (2011 թվականի տվյալներով)։
Մինչ իսպանացի գաղութարարների ժամանումը տարածքում բնակվել են հնդիկ ուետարները։


== Կանտոններ ==
Բաժանված է 20 կանտոնների՝

Ակոստա
Ալախուելիտա
Ասեռի
Վասկես դե Կորոնադո
Գոյկոեչեա
Դեսամպարադոս
Դոտա
Կուռիդաբատ
Լեոն Կորտես
Մորա
Մորավիա
Մոնտես դե Օկա
Պերես Սելեդոն
Պուրիսկալ
Սան Խոսե
Սանտա Անա
Տառասու
Տիբաս
Տուռուբարես
Էսկասու


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սան Խոսե նահանգի նկարներ Archived 2006-01-07 at the Wayback Machine.
Գուսիխա (Պորոզիխայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գուսիխա (այլ կիրառումներ)Գուսիխա, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում, Ալթայի շրջանում։ Գետի գետաբերանը գտնվում է Պորոզիխա գետի ձախ ափից 49 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 15 կիլոմետր է։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազան շրջանին, գետի ջրերի կառավարման գլխավոր կենտրոնը՝ Կատուն։ Գետի գետային ենթաավազանը՝ Բիա և Կատուն։ Գետի գետային ավազանն է (Վերին) Օբը մինչև Իրտիշի թափվելը։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների։

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 13010200312115100010118
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 115101011
Ավազանի կոդը — 13.01.02.003
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 15
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 1


== Ծանոթագրություններ ==
Թորթումի գավառակ

Թորթում, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, գավառակ Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։ Գտնվում էր Էրզրումի գավառի հյուսիսարևելյան մասում՝ Թորթում գետի վրա։ Կենտրոնը Թորթում ավանն էր։
Գավառակն իր տարածքով մոտավորապես համապատասխանում է Տայք աշխարհի Ազորդացփոր և Ոքաղե գավառներին։


== Աշխարհագրություն ==
Գավառակը գտնվում էր Թորթում գետի ու նրա վտակների ճյուղավորումների ավազանում և սահմանափակված էր Կարգաբազար ու Սևրի լեռնաշղթաների միջև գտնվող Թորթումի գոգավորությունով, որն ուներ 70 կմ երկարություն և 12-35 կմ լայնություն։
Թորթումի տարածքը լեռնային է՝ շրջապատված անտառներով։ Թորթում գետի միջին հոսանքի շրջանում ժամանակին ձևավորվել է Թորթումի լիճը։ Լճակի հյուսիսում գետն արտահոսում է և գոյացնում է ջրվեժ։ Թորթումի ջրվեժն ունի 70 մետր բարձրություն, իսկ նրանից թափվող ջրի շառաչյունը լսելի է 20 կմ հեռավորության վրա։


== Պատմություն ==
Թուրքիայի հայահալած քաղաքականությունից զերծ չի մնացել նաև Թորթումի գավառը։ XIX դարում գավառակի հայ բնակչության զգալի մասը իսլամ է ընդունել։
1915 թվականի Մեծ Եղեռնի ժամանակ գավառակը հայազրկվեց։


== Բնակչություն ==
Ռուսական աղբյուրների համաձայն 1870-ական թվականներին Թորթումն ուներ 31 գյուղ՝ 16 722 բնակչով։ Ըստ Վ. Քիների 1891 թվականին ուներ 52 591 բնակիչ, որից 50 244-ը մուսուլմաններ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը այգեգործություն, անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։ Հացահատիկի մշակություն գրեթե չկար, քանի որ տարածքը գրեթե զուրկ էր հարթ և ընդարձակ դաշտերից։ Ձորահովիտներում և նախալեռներում տարածված էր այգեգործությունն ու պտղաբուծությունը։ Մշակում էին տանձի և խնձորի (սպտիակ և կարմրավուն գույնի) ամենաընտիր տեսակները, բալ, կեռաս, ծիրան, դեղձ, սալոր, թութ, ընկույզ։ Մրգերի մեծամասնությունը վաճառվում էր գավառակի մեջ։
Մշակում էին նաև բրինձ և բամբակ։ Անասնապահները պահում էին մանր և խոշոր եղջերավոր անասուններ։ Ըստ ոչ լրիվ տվյալների 1890-ական թվականներին գավառակն ուներ 21 618 խոշոր և 72 087 մանր եղջերավոր անասուններ։
Պար և Ռաբատ գյուղերում արդյունահանվում էր կերակրի աղ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Թորթումը հարուստ է պատմական հուշարձաններով, որոնցից ամենանշանավորը Թորթումի բերդն է։


== Վարչական բաժանում ==
1909 թվականին ուներ 13 նահիրե (գյուղախումբ)։ Գավառակն ուներ 73 գյուղ, որից 13-ը հայաբնակ էին։ 1915 թվականի Մեծ եղեռնի նախօրյակին գավառակն ուներ 11 հայաբնակ գյուղ՝ 3000 բնակչով։
Հայաբնակ գյուղերն էին.
Ապռնես
Գորքեր
Խախու
Խոզբրիկ
Կոչանս,
Նորշոն
Շիփեք
Ռաբատ
Վախիկանս
Քարնկոս
Քցխա


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Շումիխա (Տոմի ստորին վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շումիխա (այլ կիրառումներ)Շումիխա  (ռուս.՝ Шумиха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի և Տոմսկի մարզերում։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Տոմ գետն է, գետի ենթաավազանը Տոմ գետն է։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սուվորովի փողոց (Դոնի Ռոստով)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուվորովի փողոց (այլ կիրառումներ)
Սուվորովի փողոց (ռուս.՝ Улица Суворова), փողոց Ռուսաստանի Դաշնության Դոնի Ռոստով քաղաքի Կիրովի շրջանում։ Անվանվել է ռուս զորավար և ռազմական տեսաբան, ռուսական ռազմարվեստի հիմնադիրներից մեկի՝ գեներալիսիմուս Ալեքսանդր Վասիլևիչ Սուվորովի (1730-1800) պատվին։ Սկիզբ է առնում Գազետնի նրբանցքից և ավարտվում Նախիջևանի նրբանցքի հետ հատումով։ Երկարությունը 1800 մետր է։


== Նկարագրություն ==
Դոնի Ռոստով քաղաքի Սուվորովի փողոցը սկսվում է Գազետնի նրբանցքից, հատում Վորոշիլովի, Սոկոլովի, Չեխովի պողոտաները, Ունիվերսիտետսկի նրբանցքը, Կիրովի պողոտան, Ժուրավլյովի, Կրեպոստնոյ նրբանցքները և ավարտվում Նախիջևանի նրբանցքի հետ հատումով։ Զուգահեռ է Բոլշայա Սադովայա փողոցին։ Երկարությունը 1800 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 119 շինություն։
Սուվորովի փողոցի փոստային դասիչներն են՝ 344002, 344006, 344022։
Փողոցն անվանվել է ռուս զորավար և ռազմական տեսաբան, ռուսական ռազմարվեստի հիմնադիրներից մեկի՝ գեներալիսիմուս, Ռիմնիկյան կոմս, Իտալիական իշխան Ալեքսանդր Վասիլևիչ Սուվորովի (1730-1800) պատվին։ Սուվորովը պատմության մեջ մտել է որպես տաղանդավոր զորավար (մղել է 60-ից ավելի հաղթական ճակատամարտ) և ռազմական մտածող։ Եղել է 18-րդ դարի ամենակրթված ռազմական գործիչներից։
Սուվորովի փողոցի և Ունիվերսիտետսկի նրբանցքի խաչմերուկում 1999 թվականին տեղադրվել է զորավարի կիսանդրին, որի հեղինակն է ՌԴ վաստակավոր նկարիչ Ա. Սկնարինը։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Улица Суворова в Ростове-на-Дону
Подробная карта Улица Суворова, город Ростов-на-Дону со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты


== Արտաքին հղումներ ==
Почтовый индекс Улица Суворова, г. Ростов-на-Дону
Հովհաննես Կարապետյան (այլ կիրառումներ)

Հովհաննես Կարապետյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Հովհաննես Կարապետյան
Հովհաննես Կարապետյան (բեմադրիչ)
Մոնդարիս (քաղաք)

Մոնդարիս (իսպ.՝ Mondariz), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Պոնտեվեդրայի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Գալիսիա ինքնավար համայնքի մեջ։ Համայնքը մտնում է Կոնդադո շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 85,8 կմ2։ Բնակչությունը՝ 5 200(2010 թվականին)։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Mondariz, Turismo Rías Baixas Archived 2008-03-10 at the Wayback Machine.
Ուստ-Գրյազնովսկի (Սովետսկի շրջան)

Ուստ-Գրյազնովսկի (ռուս.՝ Усть-Грязновский), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Սովետսկի շրջանում։ Մտնում է Չիրսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Էուսեբիո Այալա

Էուսեբիո Այալա (իսպ.՝ Eusebio Ayala, օգոստոսի 14, 1875(1875-08-14), Էուսեբիո Այալա, Cordillera Department, Պարագվայ - հունիսի 4, 1942(1942-06-04), Բուենոս Այրես, Արգենտինա), լրագրող, իրավաբան, պարագվայական քաղաքական գործիչ, երկրի նախագահ 1921 թ. նոյեմբերի 7-ից 1923 թ. ապրիլի 12-ը և 1932 թ. օգոստոսի 15-ից 1936 թ. փետրվարի 17-ը։
Նրա նախագահության երկրորդ ժամկետի ընթացքում՝ 1932-1935 թվականներին, ծավալվել է Պարագվայի պատերազմը հարևան Բոլիվիայի դեմ՝ Գրան Չակո մարզի համար։ Երեք տարի ձգված համառ, արյունալի մարտերում ի վերջո հաղթանակ է տարել Պարագվայը, և Էուսեբիո Այալային ժողովուրդը տվել է «հաղթանակի պրեզիդենտ» պատվանունը։ Բայց հաջորդ տարում գնդապետ Ռաֆայել Ֆրանկոն գահընկեց է արել նրան։ Նա և նրա զորքերի գլխավոր հրամանատար Խոսե Ֆելիքս Էստիգարիբիան արտաքսվել են Արգենտինա՝  Բուենոս Այրես։
Մահացել է Բուենոս Այրեսում, 1942 թվականի հունիսի 4-ին։ Օրեր անց նրա հայրենի քաղաքի՝ Բառերո-Գուասուի փողոցներից մեկը կոչվել է նրա անունով, իսկ 1992 թվականին քաղաքն էլ է վերանվանվել և նրա պատվին կոչվել է Էուսեբիո Այալա։ Այդ նույն տարվա սեպտեմբերի 28-ին Բուենոս Այրեսից հատուկ չվերթով հայրենիք է վերադարձվել Այալայի աճյունը և ամփոփվել մայրաքաղաք Ասունսիոնի Հերոսների ազգային պանթեոնում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Publications at the newspaper ABC Color.


== Գրականություն ==
Gatti, Miguel A. "Eusebio Ayala" in Encyclopedia of Latin American History and Culture, vol. 1, p. 246. New York: Charles Scribner's Sons 1996.
Roett, Riordan and Richard Scott Sacks, Paraguay: The Personalist Legacy. 1991.
Publications at the newspaper ABC Color.
Վիլհելմսհաֆեն

Վիլհելմսհաֆեն (գերմ. Wilhelmshaven), քաղաք Գերմանիայի հյուսիսում, Ներքին Սաքսոնիայում։ Ըստ 2015 թվականի դեկտեմբերի 31-ի մարդահամարի տվյալների քաղաքի բնակչությունն կազմում է 75, 9 հազար մարդ։
Հիմնադրվել է 1869 թվականին Պրուսիայի թագավոր Վիլհելմ I կողմից, որպես պրուսական նավատորմի բազա։ Դա Գերմանիայի հիմնական բազան էր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Ներկայումս այն Հյուսիսային ծովում Գերմանիայի հիմնական ռազմաբազան է և երրորդ խոշոր նավահանգիստը (Համբուրգից և Բրեմերհավեն նավահանգստից հետո), որը մասնագիտանում է նավթամթերքների փոխադրման ոլորտում։
Մինչև 1889 թվականի հունվարի 27-ը նավահանգիստը ղեկավարում էր փոխծովակալ Բարոնոն ֆոն դեր Գոլցը։ 1889 թվականի հունվարի 27-ին, փոխծովակալ Պատենը (Հիդագրադեպի բաժնի նախկին տնօրենը) նշանակվեց Վիլհելմսհաֆեն նավահանգստի գլխավոր հրամանատար։
Պոլիտեխնիկական ինստիտուտ (Fachhochschule):
Տեսարժան վայրեր` ակվարիում Հյուսիսային ծովի կենդանիներով; Վիլհելմ թագավորի կամուրջը (Kaiser-Wilhelm-Brücke)՝ Եվրոպայի խոշորագույն պտտվող կամուրջներից մեկը և նավատորմի թանգարանը։


== Միջազգային հարաբերություններ ==


=== Քույր քաղաքներ ===
 Ֆրանսիա Վիշի (1965)
 ԱՄՆ Նորֆոլկ (1976)
 Մեծ Բրիտանիա Դանֆերմլին (1979)
 Լեհաստան Բիդգոշչ (2006)


=== Գործընկեր քաղաքներ ===
 Ավստրիա Բրոմբերգ (1980)
 Գերմանիա Բադ-Գարցբուրգ (1988)
 Իսպանիա Լոգրոնյո (1990)
 Չինաստան Ցինդաո (1992)


== Ծանոթագրություններ ==