Ռուբեն Միրզախանյան

Ռուբեն Կառլենի Միրզախանյան (հունիսի 20, 1959(1959-06-20) կամ 1959, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քաղաքական, կրթական գործիչ, խմբագիր, պատմական գիտությունների դոկտոր (2008), պրոֆեսոր (2010), ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (2009), Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի ռեկտոր (2011 թ.):


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1959 թվականին Երևան քաղաքում։ Սովորել է Երևանի N114 միջնակարգ դպրոցում և Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետում։ Ստացել է պատմաբանի որակավորում։ 
1980 թվականին աշխատել է Երևանի N17 տեխնիկական ուսումնարանում որպես ուսումնաարտադրական վարպետ և քաղաքատնտեսության դասախոս։ 
1981 թվականից գիտամանկավարժական գործունեություն է ծավալում Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանում։ 
1985 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն, ստացել դոցենտի կոչում։ 
1990 թվականին ընտրվել է, 2000 և 2006 թվականներին վերընտրվել Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական համալսարանի կուլտուրայի ֆակուլտետի դեկան և այդ պաշտոնը զբաղեցրել է մինչև 2010 թվականի սեպտեմբերը։ 
2010 թվականի սեպտեմբերին նշանակվել է Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի ռեկտորի պաշտոնակատար։ 2011 թվականի փետրվարի 24-ին միաձայն ընտրվել է Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի ռեկտոր։ 2016 թվականին վերընտրվել է ռեկտորի պաշտոնում։ 
Դասավանդում է «Հայ մշակույթի պատմություն» առարկան։ Վեց գրքի, ավելի քան հիսուն գիտական, գիտամեթոդական ու շուրջ յոթանասուն հրապարակախոսական հոդվածների հեղինակ է, բազմիցս մասնակցել է միջազգային, քաղաքական և գիտական խորհրդաժողովների։ «Մանկավարժության և հոգեբանության հիմնախնդիրներ», ՀՊՄՀ «Գիտական տեղեկագիր», «Հայագիտական հանդես», «Հատուկ կրթության հիմնախնդիրներ», «Իմաստություն», «Русский язык в Армении» ամսագրերի խմբագրական խորհուրդների նախագահն է։


== Քաղաքական գործունեությունը ==
Հայաստանի Ռամկավար Ազատական կուսակցության հիմնադիրներից է, ընտրվել է ՀՌԱԿ Հիմնադիր խորհրդի նախագահ, իսկ 1991 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1996 թվականի հուլիսը եղել է ՀՌԱԿ հանրապետական վարչության ատենապետ։ 1999 թվականի ապրիլին կրկին ընտրվել է ՀՌԱԿ հանրապետական վարչության ատենապետ, եղել ՀՀ նախագահին առընթեր քաղաքական խորհրդի անդամ։ 
2001 թվականի դեկտեմբերից մինչև 2003 թվականի հուլիսը ստանձնել է ՀՌԱԿ ատենապետի պարտականությունները։ 
2003 թվականի հուլիսից Հայաստանի Թեքեյան մշակութային միության կենտրոնական վարչության նախագահն է։ 
Համաշխարհային հայկական կոնգրեսի գլխավոր խորհրդի, «Ազգ» օրաթերթի, «Պայքար» ամսագրի, «Պատմություն և հասարակագիտություն» տարեգրքի հիմնադիր և խմբագրական խորհրդի անդամ է, Թեքեյան Կենտրոն հիմնադրամի խորհրդի անդամ։ 
1995 և 1999 թվականներին ընտրվել է Ազգային եկեղեցական ժողովի պատգամավոր։    


== Պարգևներ և կոչումներ ==
2009 թվականին Հայ Առաքելական եկեղեցու Սուրբ Սահակ - Սուրբ Մեսրոպ շքանշան։
Հայաստանի Հանրապետության մշակույթի վաստակավոր գործիչ (2009)։


== Հրատարակել է հետևյալ գրքերը ==
Հանգրվան /հոդվածներ, ելույթներ, հարցազրույցներ/: Երևան, 2001 թ., 356 էջ։
Հայաստանի 1953-1990 թթ. մշակութային կյանքի պատմության աղբյուրագիտությունը և պատմագիտությունը։ Երևան, 2008 թ., 36 էջ։
Մշակութային կյանքը Հայաստանում 1956-1966 թթ։ Պատմական վերլուծություն։ Երևան, 2008 թ., 166 էջ։
Խորհրդահայ մշակույթը։ 1956-1990 թթ.: Երևան, 2009 թ., 354 էջ։
Культура Армении в первой половине 60-х годов /историко-аналитические заметки/. Москва, 2008 г., 24 с.
Սոցիալիստական ռեալիզմը և խորհրդահայ կերպարվեստը համահեղինակ պրոֆեսոր Հ.Հակոբյան Երևան, 2014 թ., 524 էջ։
Социалистический реализм в живопись Своветской Армении (соавтор професор Г.Акопян) Москва, 2015 г., 535 с.
Իմպրեսիոնիզմ, Նկարիչ հայեր Երևան, 2016 թ., 416 էջ։
Socialist Realism and finearts in Soviet Armenia, E. 2017, 544 p.
«Կրթամշակութային կյանքը Խորհրդային Հայաստանում 1920-1930 թթ.», Երևան 2018 թ., 187 էջ։
Իմպրեսիոնիզմ. Նկարիչ հայեր, Երևան 2019 թ., 416 էջ։


== Գրականություն ==
Տիգրան Պետրոսյանց, Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի ռեկտորները։ Երևան, 2011 թ., էջ 36-37։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
ՀՊՄՀ Պաշտոնական կայք