armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Եզնիկ Արիստակեսյան

Եզնիկ Հակոբի Արիստակեսյան (1912, Մոլլա-Գյոկչա, Ալեքսանդրապոլի գավառ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն), հայ մանկավարժ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ։


== Կենսագրություն ==
Եզնիկ Արիստակեսյանը ծնվել է 1912 թվականին Անիի շրջանի Մարալիկ ավանում։ Վաղ հասակում զրկվել է ծնողներից, մնացել՝ հորեղբոր խնամքին։ Ավարտել է Լենինականի ուսուցչական մեկամյա դասընթացները, 1933-1934 թվականներին մանկավարժական աշխատանքի է անցել Թալինի շրջանում։ Հետագայում տեղափոխվել է Անիի շրջանը, աշխատել է որպես դպրոցի ուսմասվար, տնօրեն։ Աշխատանքին զուգընթաց Արիստակեսյանը սովորել է Երևանի պետական հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի լեզվագրական ֆակուլտետում։ Ավարտական կուրսում ընդհատել է ուսումը և մեկնել բանակ։
1941 թվականի դեկտեմբերի 23-ից մինչև պատերազմի ավարտն անցել է դժվարին ու հաղթական ուղի, Կովկասյան նախալեռներից հասնելով Լեհաստան, Գերմանիա և վերջնական հաղթանակը դիմավորել Չեխոսլովակիայում։ Արիստակեսյանը մարտնչել է 89-րդ հայկական, 151-րդ, 87-րդ գվարդիական, 387-րդ հրաձգային դիվիզիաների և 4-րդ Ուկրաինական ռազմաճակատի դաշտային վարչության պաշտպանության 43-րդ հատուկ գումարտակի շարքերում։ Վիրավորվել է չորս անգամ և ապաքինվելուց հետո վերադարձել է ռազմաճակատի առաջավոր գիծը։ Արիստակեսյանը 4-րդ Ուկրաինական ռազմաճակատի 387-րդ հրաձգային դիվիզիայի 1271-րդ հրաձգային գնդի կազմում կռվել է Ղրիմում, Պերեկոպի և Սիվաշի շրջանում թշնամու թիկունքում, ծովային դեսանտային գործողություններում։ Առաջադրանքները կատարելու համար ստացել է Գերագույն գլխավոր հրամանատարի շնորհակալությունը, իսկ Ղրիմի ազատագրման համար մարտերի ընթացքում ցուցաբերած արիության համար պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով։ Ղրիմի ազատագրման մարտերի նախօրյակին ընդունվել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը։ Պարգևատրվել է «Կովկասի պաշտպանության համար», «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալներով և շքանշաններով։
Պատերազմի ավարտից հետո Արիստակեսյանը Արթիկի, Անիի շրջանների տարբեր գյուղերում աշխատել է ուսուցիչ, դպրոցի ուսմասվար, տնօրեն։ Անբասիր աշխատանքի համար Եզնիկը 1951 թվականին պարգևատրվել է «Աշխատանքային արիության համար» մեդալով։ 42 տարվա մանկավարժական աշխատանքից հետո Արիստակեսյանն անցել է թոշակի, բայց ակտիվորեն մասնակցել է պատերազմի վետերանների Անիի շրջանային խորհրդի աշխատանքներին։


== Պարգևներ ==
Կարմիր աստղի շքանշան
«Կովկասի պաշտպանության համար» մեդալ
«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ
«Աշխատանքային արիության համար» մեդալ


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Շպակ

Ալեքսանդր Շպակ (նոյեմբերի 22, 1989(1989-11-22) կամ նոյեմբերի 21, 1989(1989-11-21)),  մոլդովացի ծանրամարտիկ


== Կարիերա ==
Շպակը նվաճել է բրոնզե մեդալ 77 կգ քաշային կարգում ծանրամարտի 2012 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում։ 2013 թվականի Եվրոպայի ծանրամարտի առաջնությունում Սպակը գրավեց երկրորդ տեղը։ Այնուամենայնիվ, նա ավելի ուշ որակազրկվել է ստենոզոլոլի և մեթիլտեստաստերոնի փորձաքննության դրական արդյունքներից հետո։ Խթանիչի խախտման արդյունքում Շպակը 2 տարով հեռացվեց Ծանրամարտի միջազգային ֆեդերացիայի կողմից։
Նա մասնակցել է 2016 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերում մինչև 77 կգ քաշով, որտեղ նա զբաղեցրեց հինգերորդ տեղը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
[1] Archived 2019-03-26 at the Wayback Machine. Olympics at Sports-Reference.com կայքում
Տարովիցի

Տարովիցի (ռուս.՝ Таровицы), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 36 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռազդոլնոե (գյուղ, Սովետսկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌազդոլնոեՌազդոլնոե (ուկրաիներեն՝ Роздольне, Ղրիմի թաթարերեն՝ Razdolnoye), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սովետսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռազդոլնոե գյուղում բնակվում էր 1 112 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գլխավոր ավտոկայան (Դոնի Ռոստով)

Գլխավոր ավտոկայան (ռուս.՝ Главный автовокзал), Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքի երկու ավտոկայաններից մեկը, որը գտնվում է Լենինյան շրջանում։ Սպասարկում է մերձքաղաքային, միջքաղաքային, միջշրջանային և միջազգային ուղերթներ։ Կառուցվել է 1980 թվականին ՌԽՖՍՀ ավտոտրանսպորտի նախարարության ավտոտրանսպորտային կառույցների նախագծման պետական ինստիտուտի Ռոստովի մասնաճյուղի անհատական նախագծով։ Առանձնահատկությունը նրա բազմանշանակալիությունն է. մեկ համակառույցում միավորված են բուն ավտոկայանը և հյուրանոց։


== Դիրք ==
Գլխավոր հատակագծի և քաղաքի կենտրոնի մանրամասն հատակագծման նախագծի համաձայն` ավտոկայանը գտնվում է երկաթուղային կայարանների և քաղաքի սահմաններից դուրս տանող մայրուղիների անմիջական հարևանությամբ։


== Ճարտարապետություն ==
Համալիրի ծավալանախագծային հորինվածքը կանխորոշված է շինարարական հրապարակի յուրահատկություններով` նրա ձևով, քաղաքային կառուցապատման համակարգում գտնվելու վայրով և քաղաքային տրանսպորտի ձևավորված երթուղիներով։ Համակառույցի շինությունները գործառական առումով բաժանվում են իրար հակադրվող երեք ծավալի։ Բուն ավտոկայանը վեցանկյունաձև հատակագծով երկհարկանի շինություն է, որը ներգծված է 63 մ կողմերով հավասարակողմ եռանկյան մեջ, և որի ճակատներն ուղղված են դեպի երկու փողոցները և գլխավոր երկաթուղային կայարանին։
Ավտոկայանի համակառույցի բարձրահարկ` 12-հարկանի մասը բաղկացած է կառուցվածքորեն միմյանց հետ կապված ուղղանկյունանիստներից, որոնք շեղված են 9 մետրով և կազմում են ուղիղ անկյուններով բազմանկյուն։ Երկհարկանի և բարձրահարկ մասերի միջև կառուցված է տրանսպորտային-արշավային ձեռնարկության մեկհարկանի շինությունը։
Նախագծի գլխավոր ինժեներն է Լ. Ի. Բերգելսոնը, ճարտարապետները՝ Գ. Ա. Գրիգորևը, Ե. Ի. Միրոնովը։


== Հասցե ==
344082, Ռուսաստան, ք. Դոնի Ռոստով, Սիվերսի փողոց, 1։ Տեղեկատու` +7(863) 303-21-12


== Ծանոթագրություններ ==
Տոստ

Տոստ, տոստի հաց (անգլ.՝ toast), բարակ կեղևով ծակոտկեն սպիտակ հաց, սովորաբար վաճառվում է կտրտված և փաթեթավորված։ Օգտագործելուց առաջ միանման քառակուսու տեսք ունեցող կտորները տապակում են երկու կողմերից։ Տոստերի պատրաստման սարքը կոչվում է տոստեր։ Կենաց հացը նախաճաշին մատուցվում է տաք վիճակում, ինչպես նաև օգտագործվում է տարբեր նախուտեստների հետ։ Չտաքացված վիճակում կենաց հացը օգտագործվում է սենդվիչների պատրաստման համար և այդ պատճառով էլ կոչվում է նաև «սենդվիչային»։
Տոստի հացի խմորի բաղադրության մեջ մտնում են ցորենի ալյուր, ջուր, սովորական կաթ կամ կաթի փոշի, ճարպ,  շաքարավազ, աղ, խմորիչ կամ փխրեցուցիչ։ Տոստի հացի բարձր ծակոտկենությանը հասնում են ձվի սպիտակուցի, ալյուրի սոսնձանյութի և կաթի սպիտակուցի մեծ քանակությամբ պարունակության շնորհիվ։ Ուղղանկյան տեսք ունեցող կենաց հացի թխման կաղապարը, ինչպես և բոքոնը ստացել են Պուլման հաց անվանումը, երկաթուղային վագոնի նմանության պատճառով։
Ավոկադոյով տոստը համարվում է միլլենիալների մշակույթի խորհրդանիշ։
Տոստը կարող է պարունակել քաղցկեղածին (acrylamide), որն առաջանում է շագանակագույն դառնալու գործընթացում։


== Ծանոթագրություններ ==
Բիբ

Բիբ ( լատ.՝ pupil), ողնաշարավորների ծիածանաթաղանթի կենտրոնում գտնվող անցք (սովորաբար լինում է կլոր կամ ճեղքանման)։ Բիբի միջով լուսային ճառագայթները թափանցում են աչք։


== Գործառույթ ==
Բիբի չափերի փոփոխությունը կարգավորում է ինքնավար նյարդային համակարգը։ Բիբը մեծանում է սիմպաթիկ նյարդաթելերի օգնությամբ, փոքրանում՝ պարասիմպաթիկ նյարդաթելերի օգնությամբ։ Մարդու և այլ բարձր դասի ողնաշարավորների մոտ աչքի բիբի փոփոխությունը կատարվում է ռեֆլեքսորեն (բբային ռեակցիա) և կախված է լույսի քանակից, որն ընկնում է ցացաթաղանթի վրա։ Խավարից ավելի լուսավոր միջավայր անցնելուց 5 վայրկյան հետո բիբը փոքրանում է, հակառակ դեպքում մեծանում է, բայց այս անգամ 5 րոպե հետո։ Ձկների և պոչավոր երկկենցաղների մոտ բբային ռեակցիան թույլ է արտահայտված կամ բացակայում է։ Մարդու բբի տրամագիծը կարող է փոփոխվել 1,1- ից 8 մմ։ Աչքի բիբի  ձևի,չափի և բբային ռեակցիայի փոփոխության  արագությունը  կարևոր նշանակություն  ունի աչքի հիվանդությունների ախտորոշման ժամանակ։ Բիբի չափերի փոփոխությունը կախված է մի շարք գործոններից․ այն լայնանում մթության մեջ, էմոցիոնալ գրգռման դեպքում, ցավային զգացողությունից։ Կարող է փոխվել նաև ադրենալինի, կոկաինի և ամֆետամինի, ինչպես նաև ատրոպինի ազդեցության դեմքում։ Փոքրանում է պայծառ լուսավորվածության դեմքում  (միոզ), ինչպես նաև ալկոհոլի և ափիոնային նյութերի ազդեցության դեպքում։
Կճղակավորների մեծամասնության, այդ թվում ոչխարների և այծերի մոտ աչքի բիբը հորիզոնական է։ Ութոտնուկի և կաղամարի մոտ աչքի բիբը W-ա ձև է։


== Նշանակությունը դասակարգման համար ==

Տարբեր կենդանիների մոտ աչքի բիբի (բիբը լինում է կլոր, ճեղքաձև, ուղղանկյունաձև, ուղղահայաց, հորիզոնական) չափերը, ձևը և դիրքը համարվում է այս կամ այն կարգաբանական խմբին պատկանելու նախանշան։


== Տես նաև ==
Տեսողություն


== Ծանոթագրություն ==


== Գրականություն ==
Биологический энциклопедический словарь / Гиляров М. С., Баев А. А., Винберг Г. Г., Заварзин Г. А. и др. — М.: Советская энциклопедия, 1986. С. 218.


== Արտքաին հղումներ ==
Բիբ հոդվածը Սովետական մեծ հանրագիտարանում
Քսխա

Քսխա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Թորթումի գավառակում։ Գտնվում էր Օլթիի գետի Սիվրի վտակի աջակողմյան Քցխա օժանդակի ափին։


== Բնակչություն ==
1909 թվականին ուներ 800 տուն հայ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լա Ռոշել

Լա Ռոշել (ֆր.՝ La Rochelle), նավահանգստային քաղաք Ֆրանսիայի արևմտյան մասում՝ Ատլանտյան օվկիանոսի Բիսկայան ծոցի ափին։ Նոր Ակվիտանիա երկրամասի Ծովամերձ Շարանտի դեպարտամենտի վարչական կենտրոնն է, նավաշինության և առևտրի խոշոր կենտրոն։ Նոր ժամանակների Հանզեական միության անդամ է։ Հարուստ է պատմա-մշակութային հուշարձաններով։ Քաղաքի շրջակայքում է գտնվում Ֆորտ Բոյար ամրոցը։ 
2008 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 78,424 ։ 2010 թվականին Լա Ռոշելում ու նրա արվարձաններում ապրում էր շուրջ 2010 հազար մարդ։ Պաշտոնական հասցեն՝ http://www.ville-larochelle.fr/։(չաշխատող հղում) 
Լա Ռոշելը եկեղեցական Ռեֆորմացիայի պատմության մեջ կարևոր դեր խաղալու համար Եվրոպայի բողոքական եկեղեցիների ընկերակցության կողմից արժանացել է «Եվրոպայի ռեֆորմացիոն քաղաք» պատվավոր կոչման։


== Անվանում ==
Հայտնի է 11-րդ դարից։ Անվանումը կազմված է միջին ֆրանսերեն roche «ամրոց լեռան վրա, ամրություն» (roque «լեռ, ժայռ») բառի և փոքրացուցիչ - elle վերջածանցի միացումից։


== Լա Ռոշելը արվեստում ==
Ալեքսանդր Դյումայի «Երեք հրացանակիրներ», «Մարգո թագուհի», Պրոսպեր Մերիմեի «Կառլ IX-ի ժամանակների քրոնիկներ» վեպերում նկարագրված է Լա Ռոշելի պաշարումը 1627 թվականին։
Լա Ռոշելում են ծավալվում Ժորժ Սիմենոնի «Նա եկավ հիշատակության օրը» վեպի գործողությունները (ի դեպ, վեպը գրելու ժամանակաշրջանում գրողն ապրել է Լա Ռոշելում)։
Լա Ռոշելի նավահանգստում են նկարահանվել կինոռեժիսոր Վոլֆգանգ Պետերսենի «Սուզանավը», Սթիվեն Սփիլբերգի «Ինդիանա Ջոնս. Ի խույզ կորուսյալ տապանի» ֆիլմերի որոշ դրվագներ։
«Commandos 2: Men of Courage» տեսախաղի «Գայլերի գիշերը» և «Անխոս մարդասպաններ» առաքելություններում բոլոր գործողությունները տեղի են ունենում Լա Ռոշելի սուզանավերի գերմանական բազայում։


== Քույր քաղաքներ ==
Լա Ռոշելը բարեկամական սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ.

 ԱՄՆ, Նյու Ռոշել, 1910 թվականից
 Իսրայել, Աքքա, 1972 թվականից
 Ռուսաստան, Պետրոզավոդսկ, 1973 թվականից
 Գերմանիա, Լյուբեկ, 1988 թվականից
 Մարոկկո, Էս Սուվեյրա, 1999 թվականից
 Պորտուգալիա, Սանտյագո դե Ֆիգեյրո, 2003 թվականից


== Կլիմա ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«La Rochelle»։ Encyclopædia Britannica 16 (11th ed.)։ 1911։ էջեր 222–223 
«La Rochelle»։ Southern France (6th ed.)։ Leipzig: Baedeker։ 1914 
Joanne Adolphe-Laurent (1862)։ «La Rochelle»։ De Poitiers à la Rochelle։ Guides Joanne (ֆրանսերեն) 
Léopold Delayant (1878)։ Ville de La Rochelle: catalogue de la bibliothèque (ֆրանսերեն) 
Émile Couneau (1904)։ La Rochelle disparue (ֆրանսերեն)։ A. Foucher  – via Gallica 
«Charente-Inferieure: La Rochelle»։ Angoumois et Saintonge։ À la France: sites et monuments (ֆրանսերեն)։ Paris: Touring-Club de France։ 1904 
«La Rochelle»։ Dictionnaire Bouillet (ֆրանսերեն) (34th ed.)։ 1914  
Rémi Béraud (1987)։ Petite Encyclopédie Monumentale et Historique de La Rochelle (ֆրանսերեն)։ Édition Rupella 
«Ла-Рошель»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 


== Արտաքին հղումներ ==
Լա Ռոշելի քաղաքային խորհրդի կայքէջը
«La Rochelle»։ Encyclopædia Britannica 16 (11th ed.)։ 1911։ էջեր 222–223 
www.larochelle.fr (ֆր.)
Արտակ Սարգսյան (այլ կիրառումներ)

Արտակ Սարգսյան անվամբ հայտնի են մի քանի անձնավորություններ.

Արտակ Սամվելի Սարգսյան — գործարար, ՀՀ ԱԺ պատգամավոր։
Արտակ Մուշեղի Սարգսյան — ՀՀ պետական գործիչ, ՀՀ ԲՊԱԷՀ անդամ։
Բեկոր Աշոտ

Բեկոր Աշոտ (Ասկոլկա, իսկական անունը՝ Աշոտ Ղուլյան, հոկտեմբերի 6, 1959(1959-10-06), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 24, 1992(1992-08-24), Կիչան, Աղդամի շրջան (Ադրբեջանական ԽՍՀ), Ադրբեջան), Արցախյան ազատամարտի մասնակից, ՀՅԴ անդամ, ԼՂՀ Ստեփանակերտի առաջին վաշտի հրամանատար, «Արցախի հերոս», «Մարտական խաչ» առաջին աստիճանի շքանշանակիր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1959 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Բաքվում։ Երիտասարդ տարիներին Բեկորը աշխատել է որպես դերձակ, շինարար, ավտովարորդ և փականագործ։ Մարտական անունը Աշոտը ստացել էր դեռևս նախապատերազմյան շրջանում, երբ 5 հոգով Շահումյանից Ստեփանակերտ զենք էին տեղափոխում։ 5 տղաներից 4-ի անունը Աշոտ էր և, որպեսզի խոսելիս միմյանց տարբերեն, որոշում են բոլորին մականուն տալ։ Աշոտին, որն արդեն հասցրել էր ինքնաշեն զենքերը փորձարկելիս մի քանի բեկոր «վաստակել», անվանեցին Բեկոր (Ասկոլկա)։ Ամուսնացել է 1985 թվականին։ Ունեցել երեք որդի։


== Արցախյան պատերազմ ==
Բեկորը մասնակցել է Ղարաբաղում մղված մարտերից շատերին՝ Ասկերան, Հադրութ, Շահումյան, Կրկժան, Վերին Շեն, Բուզլուխ, Մանաշիդ, Մալիբեյլու, Խոջալու, Լեսնոյ, Քարինտակ, Շուշի, Լաչին, Մարտակերտ, Կուսապատ, Մաղավուզ, Սրխավենդ, Բաշ-Գյունեփայա, Օրթա-Գյունեփայա, Դրմբոն։ Նրա հրամանատարությամբ բազմաթիվ բնակավայրեր են ազատագրվել։


== Շուշիի ազատագրումը ==
1992 թվականին Շուշիի ռազմական գործողության ժամանակ առաջին վաշտը Բեկորի գլխավորությամբ առաջինն է մտնում քաղաք։ Ասում են, որ մայիսի 8-ի առավոտյան 6-ն անց 30-ին Աշոտը հեռակապով կապվում է Արկադի Տեր-Թադևոսյանի (Կոմանդոս) հետ՝ Կենտրոնական շտաբ, և հաղորդում, որ հայտնեն ԼՂՀ Գերագույն խորհրդի նախագահի պաշտոնակատարին, որ ինքը նստած է Շուշիի բերդի պատին ու սպասում է տղաների բարձրանալուն։ «Մինչև մի քանի րոպեն մտնում եմ քաղաք»,- ավելացրել էր Բեկորը։


== Բեկորի մահը ==
1992 թվականի օգոստոսի 24-ին Մարտակերտի շրջանի Դրմբոն գյուղի ազատագրման համար մղված մարտը վերջինը եղավ Բեկորի համար։


== Բեկորի հիշատակին ==
1993 թվականին Աշոտ Ղուլյանը հետմահու արժանացել է ԼՂՀ «Մարտական խաչ» առաջին աստիճանի շքանշանի։ 1999 թվականին ԼՂՀ նախագահի հրամանագրով արժանացել է «Արցախի հերոս» բարձրագույն կոչմանը, պարգևատրվել է «Ոսկե արծիվ» շքանշանով։ 2002 թվականին արժանացել է «Շուշիի ազատագրում» շքանշանի։ Նրա անունով է կոչվում փողոց Շուշիում, ինչպես նաև Կենտրոնական պաշտպանական շրջանի առաջին մոտոհրաձգային զումարտակը։ Բեկորի մարտական անունը կրում է նրա կրտսեր որդին, ով ծնվել է հոր զոհվելուց հետո։


== Բեկորի խոսքերից ==
«Եթե զինվորից սկսած մինչև նախարարը բոլորանվեր իրենց գործն անեն, ապա մեր բոլոր ձեռնարկումները կպսակվեն հաղթանակով...»,- ասում էր Արցախի լեգենդար հերոսը, որի համար «հայրենասիրությունն ոչ այլ ինչ է, եթե ոչ քեզ վրա դրված պարտականությունների բարեխղճորեն կատարում»։ Մարտերի միջև դադարի ժամանակ Բեկորն ասել է մարտական ընկերներին. «Եթե Ղարաբաղը կործանվի, ապա միայն քաղաքական խաղերի պատճառով է կործանվելու, քաղաքականությունն ամենասարսափելի գիշատիչն է»։


== Աղբյուրներ ==
Աշոտ Ղուլյան - Երկրապահ
Հայ կնոջ երդումը Բեկորի հուղարկավորության ժամանակ"
Ասլանլու

Ասլանլու, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Զոլոտնիցկոե (գյուղ, Կոմպանեևսկի շրջան)

Զոլոտնիցկոե (ուկրաիներեն՝ Золотницьке), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կոմպանեևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զոլոտնիցկոե գյուղում բնակվում էր 11 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տեռկմա

Տեռկմա (էստ․՝ Tärkma), գյուղ Էստոնիայի Հիյումաա նահանգի Էմմաստե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 21 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Աշկալա

Աշկալա (Աշկալե, Աշխալի, Աղջակալա, թուրք.` Aşkale), քաղաք Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթում, Էրզրում քաղաքից մոտ 40 կմ արևմուտք, Աշկալայի դաշտում, Երզնկա-Բաբերդ խճուղու վրա։


== Պատմություն ==
Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Աշկալայի հայ բնակչության մի մասը գաղթել է Արևելյան Հայաստան, մյուս մասը զոհվել ջարդերի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
XIX դարի սկզբին ուներ 1800, իսկ 1909 թվականին՝ մոտ 800 հայ և թուրք բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում էին երկրագործությամբ, անասնապահությամբ, այգեգործությամբ, արհեստներով և առևտրով։


== Օգտակար հանածոներ ==
Գյուղի մոտակայքում կար քարաղի պաշարներ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Աշկալան ուներ երկու եկեղեցի։ Գյուղի մոտ, բարձունքի վրա, որտեղ գերեզմանոցն էր, պահպանվել էին հին բերդի ավերակներ։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում էր դպրոց։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր
Դուբնա (քաղաքատիպ ավան, Դուբենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴուբնաԴուբնա (ռուս.՝ Дубна), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Տուլայի մարզի Դուբենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5881 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արադ (Ռումինիա)

Արադ (ռումիներեն՝ Arad, հունգ.՝ Arad), քաղաք Ռումինիայում՝ պատմական Կրիշանայի շրջանում։ Տեղեկայված է Մարոշ գետի ափին, Հունգարիայի սահմանից ոչ հեռու, հանդիսանում է համանուն ժուդեցի վարչական կենտրոնը։


== Պատմություն ==
Արադի մասին առաջին հիշատակությունները վերագրվում են 11-րդ դարին։ 1241թ․ մոնղոլների՝ Հունգարիա ներխուժումից հետո Արադը վերածվեց ամրոցի՝ Հունգարիայի թագավորության սահմանները պաշտպանելու համար։ Օսմանյան կայսրությունը հետ վերցրեց ռեգիոնը 1551թ․։ Օսմանյան տիրապետության ժամանակ Արադը առանձին սանջակ էր։ 1699թ․ Կարլովյան խաղաղության պայմանագրի ստորագրումից հետո Արադը, Հունգարիայի հետ միասին, անցավ Ավստրիային։ Համաձայն 1720թ․ կատարված մարդահամարի՝ քաղաքում բնակվում էին 177 ռումինացի, 162 սերբ և 35 հունգարացի ընտանիքներ։ 1742թ․ քաղաքում հաստատվեցին առաջին հրեաները։ Առաջին աշխարհամարտից առաջ այստեղ կային արդեն 10000 հրեաներ, որոնք կազմում էին բնակչության 10%-ը։
1763-ից 1783 թվականները Արադում նոր պաշտպանական կառույցներ հիմնվեցին։ Դրանք մեծ ազդեցություն ունեցան 1848-ից 1849 թվականների Հունգարական հեղափոխության ժամանակ։ 1849թ․ հուլիսին Արադը նվաճվեց հունգար հեղափոխականների կողմից, որից հետո քաղաքում հեղափոխականները հաստատեցին նոր կառավարություն։ Հեղափոխության պարտությունից հետո, 1849թ․ հոկտեմբերի 6-ին, ավստրիացիները Արադում մահապատժի ենթարկեցին 13 հունգարացի գեներալների, որոնք արդյունքում հայտնի դարձան որպես Արադի նահատակներ։
Տրիանոնսյան պայմանագրով 1920թ․ Արադը մտավ Ռումինիայի կազմի մեջ։


== Բնակչություն ==
2011թ․ մարդահամարի տվյալներով քաղաքում կա 159074 բնակիչ, նրանցից 85,8%՝ ռումինացի, 10.5%` հունգար, 1,7%՝ գնչու և 2%՝ այլ։
Գերիշխող կրոնական ճյուղերն են՝ Ռումինական ուղղափառ (72.7%), Ռոման Կաթոլիկ (12.1%), Բապտիստ (4.5%), Պենտեկոստալ (Հոգեգալստական, 4.4%), Ռեֆորմացիայի (3.1%) և Հույն Կաթոլիկ (1.1%) եկեղեցիները։


== Տնտեսություն ==
Քաղաքը հանդիսանում է Ռումինիայի կարևոր տրանսպորտային և արդյունաբերական կենտրոն։ Հիմնական ճյուղերն են մեքենաշինությունը, տեքստիլ և սննդի արդյունաբերությունը։ Կա նաև կոշկեղենի, կահույքի, քիմիական նյութերի և շինարարական ապրանքների արտադրություն։


== Քույր-քաղաքներ ==
 Զրենյանին, Սերբիա
 Ատլիտ, Իսրայել
 Ֆուշուն, ԿԺՀ
 Դյուլա, Հունգարիա
 Խոդմեզյովաշարհել, Հունգարիա
 Գիվատայիմ, Իսրայել
 Պեչ, Հունգարիա


== Հայտնի բնակիչներ ==
Վալեր բարնա-Սաբադուս — գերմանացի կոնտրտենոր


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
«Арад»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Տոմատի սոուս

Տոմատի սոուս (իտալ.` Salsa di pomodoro), հասունացած թարմ լոլիկի պտուղներից կամ տոմատի մածուկից, շաքարի, կերակրի աղի, համեմունքների, քացախաթթվի և կտրատած բանջարեղենների, խնձորի պյուրեի, ալյուրի, կիտրոնաթթվի բուսական յուղի ավելացմամբ կամ առանց դրանց եփված մթերք։
Տոմատի սոուսները կարող են ունենալ տարբեր աստիճանների կծվություն կամ լինել քաղցր։ Կծվությունը կարգավորվում է համեմունքների բաժնեմաս համարվող կծու կարմիր տաքդեղի, սև պղպեղի և սխտորի ավելացմամբ։
Լայնորեն օգտագործվում է որպես մակարոնային, ինչպես նաև մսային կամ բանջարային ուտեստների լցոն։ Սոուսների տեսականիները միմյանցից հիմնականում տարբերվում են համեմունքային կազմով։
Տոմատի սոուսի լցոնումը մակարոնեղենում առաջին անգամ նկարագրվել է հռոմեացի շեֆ խոհարար Ֆրանչեսկո Լեոնարդիի 1970 թվականին հրատրակած խոհարարական գրքում (L'Apicio moderno):


== Գրականություն ==
«Պահածոյացման տեխնոլոգիա», Ժ. Գ. Աղաջանյան, խմբ. Ա. Ա. Ֆահրադյան. - Երևան։ «ՀՊԱՀ», 2011, Մաս 1 - 405 էջ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Իտալական տոմատային սոուսի բաղադրատոմս (անգլերեն)
Ֆին Վուլֆհարդ

Ֆին Վուլֆհարդ (անգլ.՝ Finn Wolfhard, դեկտեմբերի 23, 2002(2002-12-23), Վանկուվեր, Բրիտանական Կոլումբիա, Կանադա), կանադացի դերասան։ Առավել հայտնի է «Տարօրինակ դեպքեր» հեռուստասերիալում Մայք Ուիլերի դերով և «Այն» դրամատիկական սարսափ ֆիլմում Ռիչի Թոզիերի դերով։


== Վաղ տարիներ ==
Վուլֆհարդը ծնվել է Վանկուվերում, ունի ֆրանսիական, գերմանական, հրեական  արմատներ։ Ունի մեծ եղբայր՝ Նիքը։ Մայրը Մերի Ջոլիվեթ Վուլֆհարդն է, հայրը՝ Էրիկ Վուլֆհարդը։ 2008-2020 թվականներին սովորել է Վանկուվերի կաթոլիկ դպրոցում։ Ներկայումս հանդիպում է Էլսի Րիչթերի հետ։


== Կարիերա ==
Իր առաջին աշխատանքը նա գտել է Քրեյգլիստ կայքի միջոցով։ 2014 թվականին դեբյուտ է կատարել «100» հեռուստասերիալում, կերտելով Զորանի դերը։ Շուտով խաղացել է Ջորջ Պինսկի դերը «Գերբնական» հեռուստասերիալի սերիաներից մեկում։
2016 թվականին Մայք Ուիլերի դերի շնորհիվ ստացավ համաշխարհային ճանաչում։ Դերի համար ստացել է ԱՄՆ-ի կինոդերասանների Գիլդայի մրցանակ՝ «Լավագույն դերասանական կազմը դրամատիկական սերիալում», որը նա կիսել է իր գործընկեր դերասանների հետ։
2017-ի աշնանը տեղի ունեցավ «Այն» սարսափ ֆիլմի պրեմիերան, որում Վուլֆհարդը կերտել է Ռիչի Թոզիերի դերը։
2019 թվականի հունվարի 19-ին Նեթֆլիքսում տեղի է ունեցել «Կարմեն Սանդիեգո» մուլտֆիլմի պրեմիերան, որում Վուլֆհարդը հնչյունավորել է գլխավոր հերոսուհու ընկերոջը։
Բացի այդ, Վուլֆհարդը հայտնվել է PUP պանկ ռոք խմբի երկու տեսահոլովակներում՝ 2014 և 2016 թվականներին։
Ֆինն ունեցել է իր սեփական Calpurnia խումբը, որը փլուզվել է 2018-2019 թվականներին։ Հետագայում 2020 թվականին հայտնի է դարձել, որ Ֆիննը իր ընկերոջ Մալքոլմի հետ ստեղծել է The Auburies խումբը։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հունգարա-խորհրդային բարեկամության հուշարձան

Հունգարա-խորհրդային բարեկամության հուշարձան (ռուս.՝ Памятник венгерско-советской дружбе), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը տեղադրվել է Լենինգրադյան պողոտայում՝ Բարեկամության զբոսայգում։
Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործ Բառնա Բուզան, ճարտարապետներ Իշտվան Զիլախին և Ի. Ֆեոդորովը։


== Պատմություն ==
1975 թվականին, Կարմիր բանակի զորքերի կողմից Հունգարիան ֆաշիստական զավթիչներից ազատագրելու 30-ամյակի պատվին Բուդապեշտում բացվեց Բարեկամության զբոսայգի և տեղադրվեց Հունգարա-խորհրդային բարեկամության հուշարձան։
Հուշարձանի հանդիսավոր բացման ժամանակ հայտարարվեց, որ դրա պատճենը կնվիրվի Խորհրդային Միությանը։
Մեկուկես տարի անց՝ 1976 թվականի սեպտեմբերին, հունգարական հուշարձանի «երկվորյակը» տեղադրվեց մոսկովյան Բարեկամության զբոսայգում՝ Գետային կայարանի մոտ։
Հունգարիայում քաղաքական կարգի փոփոխությունից և, որպես հետևանք, շատ արժեքների վերանայումից հետո, այդ թվում և՝ Հայրենական մեծ պատերազմի նկատմամբ, Բուդապեշտի Բարեկամության զբոսայգու հուշարձանն ապամոնտաժվեց (այն այժմ գտնվում է «Հուշարձանների զբոսայգում»՝ մոսկովյան Արվեստների զբոսայգու նմանակում)։ Իսկ Մոսկվայում Հունգարա-խորհրդային բարեկամության հուշարձանը մինչ օրս իր տեղում է։
Հուշարձանը 10-մետրանոց, դեպի ներս կորացրած, խորաքանդակներով ստելա է, որը պատկերում է երկու կանանց (հավանաբար՝ ռուս և հունգարացի), որոնք երկինք են բաց թողնում աղավնիների։ Խորաքանդակի տակ գրված է. 


== Աղբյուրներ ==
«Памятник Венгеро-советской дружбе»։ www.intomoscow.ru։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-07-28-ին։ Վերցված է 2014-07-20 
«Памятник Венгероско-советской дружбе»։ gidway.ru։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-08-08-ին։ Վերցված է 2014-08-04
Սեյմ (այլ կիրառումներ)

Սեյմ (լեհերեն՝ sejm, լիտվերեն՝ saimas, չեխերեն՝ snein), եզր, որը կարող է վերաբերել՝

դասային-ներկայացուցչական հսատատություն Լեհաստանի և Լիտվայի միապետություններում (նաև Լեհ-Լիտվական միացյալ պետությունում՝ Ռեչ Պոսպոլիտայում), Չեխիայում, XIII—XIV դարերին—XX դարի սկզբին։
Ֆինլանդական մեծ իշխանության (1809—1917) պառլամենտի ռուսական անվանումը։
Լիտվայի (1922—1940) և Լատվիայի (1922—1934) պառլամենտները, Լեհաստանի պառլամենտի ստորին պալատը (1921 թվականից)։
ԼԺՀ-ում պետական իշխանության բարձրագույն և միակ օրենսդրական մարմինը (1952 թվականի սահմանադրությամբ)։
Սեն Պոլ (շրջան)

Սեն Պոլի շրջան (ֆր․՝ Arrondissement de Saint-Paul), շրջան Ֆրանսիայի անդրծովյան Ռեյունիոն տարածաշրջանի Ռեյունիոն դեպարտամենտում։ Ունի 5 համայնք։ Զբաղեցնում է 537,2 քառակուսի կիլոմետր տարածք, բնակչության թվաքանակը 2016 թվականի տվյալներով եղել է 214․073։


== Կազմը ==
Սեն Պոլի շրջանի կազմի մեջ մտնող համայնքները և դրանց INSEE կոդերը հետևյալն են․


== Պատմություն ==
Սեն Պոլի շրջանը կազմավորվել է 1969 թվականին՝ ունենալով հինգ համայնք, որոնցից չորսը իրեն էին փոխանցվել Սեն Պիեռի շրջանից, մեկը՝ Սեն Դենիի շրջանից։ 2006 թվականի սեպտեմբերին Սեն Դենիի շրջանից նրան տրվել է ևս երկու համայնք՝ Լը Պորտն ու Լա Պոսեսիոնը, իսկ իր ունեցած համայնքներից Լեզ Ավիրոնն ու Լ'Էտան-Սալեն փոխանցվել են Սեն Պիեռի շրջանին։
2015 թվականին Ֆրանսիայում տեղի ունեցած կանտոնների վերակազմավորման արդյունքում Սեն Պոլի շրջանում ձևավորվել են հետևյալ կանտոնները․


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Saint-Paul sobre el Instituto Nacional de Estadística y de Estudios Económicos de Francia (INSEE, ֆրանսերեն)
Հարաթ (այլ կիրառումներ)

Հարաթ, կարող է վերաբերել՝

Հարաթ - գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խիզանի գավառակում
Հարաթ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բարվարի գավառակում
(2119) Շվալ

(2119) Շվալ (անգլ.՝ Schwall), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1930 թվականի օգոստոսի 30-ին Մաքս Վոլֆի և Մարիո Ֆերերոյի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,252376 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9005 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6042 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1234,69 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,29157 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,84° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2119) Շվալ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
.xxx

.xxx, վերին մակարդակի ընդհանուր դոմեն, որը նախատեսվել է ստեղծել պոռնոգրաֆիկ կայքերի համար։ 2010 թ.-ի հունիսի 25-ին ընդունվել է որոշում այս դոմենի ստեղծման համար, և սպասվում է, որ առաջին կայքերը կստեղծվեն 2011 թ.-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Սոր Վերին

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սոր (այլ կիրառումներ)Սոր Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մուռիկա

Մուռիկա (էստ․՝ Murika), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Լեիսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 36 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Քարաշամբի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Կոտայքի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Կոտայքի մարզի Քարաշամբ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 15 հուշարձան (8 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Կաբրի

Կաբրի (ֆր.՝ Cabris), կոմունա Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ շրջանի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Գրաս շրջանի Գրաս 1 կանտոնում։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Սե Վալե դե Տիե լուծարված կանտոնի կազմում (Գրաս շրջան)։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 5.43 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 1558 մարդ նվազման միտումով, 2012 թվականին՝ 1384 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 254.9 մարդ/կմ²։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը  2011 թվականին կազմել է 1427 մարդ, իսկ 2012 թվականին 1384 մարդ.

Բնակչության թվաքանակի դինամիկան։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 861 բնակիչներից 598-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 263-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 69.5 %, 1999 թվականին եղել է 66.7 %: Աշխատունակ տարիքի 598 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 542-ը (287 տղամարդ և 255 կին), 56 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (25 տղամարդ և 31 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 263 ոչ ակտիվ բնակիչներից 58-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 127-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 78-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով։
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 632 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 1432 մարդ։ Մեկ հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 23769 եվրո։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կաբրի կոմունայի քաղաքապետարանի պաշտոնական կայք (ֆր.)
Բախմուտի շրջան (Դոնեցկի մարզ)

Բախմուտի շրջան (ուկրաիներեն՝ Бахмутський район), շրջան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բախմուտ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1770 կմ²։


== Բնակչություն ==
2001 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 53866 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 30,43 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Ալկոլեա դել Ռիո

Ալկոլեա դել Ռիո (իսպ.՝ Alcolea del Río), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Սևիլյա համայնքի մեջ, Անդալուսիայի ինքնավար մարզի կազմում։
Համայնքը մտնում է Վեգա-դել-Գվադալկիվիր վարչական շրջանում։ Զբաղեցնում է 50 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը՝ 3407 մարդ (2010)։ Մինչև Համայնքի կենտրոնը՝ 53 կմ է։


== Վիճակագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Alcolea del Río Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Información de Alcolea del Río Archived 2006-05-06 at the Wayback Machine.
Մոնլյո լա Գարդ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մոնլյո լա Գարդ (այլ կիրառումներ)Մոնլյո լա Գարդ (ֆր.՝ Montlieu-la-Garde), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Մոնլյո լա Գարդ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ժոնզակ շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17243։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 1341 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Մոնլյո լա Գարդ (ֆր.)
Միխայիլ Ալպատով

Ալպատով Միխայիլ Վլադիմիրովիչ (ռուս.՝ Михаил Владимирович Алпатов, դեկտեմբերի 10, 1902(1902-12-10)[…], Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 9, 1986(1986-05-09), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային արվեստաբան։ Պրոֆեսոր (1943)։ ԽՍՀՄ գեղարվեստների ակադեմիայի անդամ (1954)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է նոյեմբերի 27 (դեկտեմբերի 10)-ին, Մոսկվայում։ Գրել է ռուսական ու արտասահմանյան արվեստին նվիրված աշխատություններ, որոնք աչքի են ընկնում ըմբռնումների յուրօրինակությամբ, գրական ոճի և գեղարվեստական վերլուծության ցայտունությամբ, փաստական հարուստ նյութով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Алпатов Михаил Владимирович // Великий Новгород. История и культура IX—XVII веков: энциклопедический словарь. — СПб.: Нестор-История, 2007. — С. 69.
Данилова И. Е. Феномен Алпатова // Вопросы искусствознания. 1994. № 4. С. 473—480.
Дудочкин Б. Н. Вехи творческой судьбы // Вопросы искусствознания. 1994. № 4. С. 481—488.
Соколов М. Н. Алпатов Михаил Владимирович // Большая российская энциклопедия. Т. 1. М., 2005. С. 519.
Վելես Բլանկոյի ամրոց

Վելես Բլանկոյի ամրոց (իսպ. Castillo de Vélez-Blanco), ամրոց է Վելես-Բլանկոյի մունիցիպալիտետում, Ալմերիայի շրջան, Անդալուզիայի ինքնավար մարզ, Իսպանիա։
Երբ Պեդրո Ֆախարդոն նշանակվեց Վելես-Բլանկոյի մարկիզ, անմիջապես սկսեց նոր կառույցի շինարարական աշխատանքները՝հին, արաբական միջնաբերդի հիմքի վրա։ Այն մարդկային ցեղի հնագույն բնակավայրերից մեկն է, որտեղ հայտնավերվել են հռոմեական մետաղադրամներ ու բազմաթիվ շինությունների մնացորդներ։

1931 թվականի՝ Իսպանիայի Ազգային Գեղարվեստական գանձարանի հրամանագրով գրանցվել է Պատմական Ժառանգության հուշարձանների ցանկում։


== Պատմություն ==
Ավերված ամրոցի հիմքի վրա շինարարական աշխատանքները սկսկել են 1506 թվականին։ Կառուցումն ավարտվել է 1515 թվականին։ Կառուցումից հետո ամրոցն ուներ գոթական ճարտարապետական ոճ, սակայն Վերածննդի ժամանակաշրջանում այն ձևափոխվել է և խորհրդանշել նոր ժամանակների մշակույթը։ Այսպիսի ձևափոխությունը, գոթական կառույցից անցումը քրիստոնեական ամրոց- պալատի, ժամանակի ազնվականների կողմից հումանիստական առաջընթացի հստակ օրինակ է։
Ամրոցը կազմված է երկու տարբեր կառույցներից, որոնցից մեկը հիմնական ամրոցն է՝վեցանկյուն տեսքով, իսկ երկրորդը՝ուղղղանկյուն կառույց է։ Երկու շինությունները միացված են կամարներով։
Ամրոցը Ֆախարդոյին է պատկանել մինչև 16-րդ դարի վերջը։ 19-րդ դարում՝ ֆրանսիական օկուպացիայի տարիներին ամրոցը անկում է ապրել։ Վերականգնվել է 20-րդ դարի երկրորդ կեսին, վերակառուցվել են նաև ամրոցի աշտարակները։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
patio from the castle of vélez blanco, 01.JPG
Decreto del Ministerio de Instrucción Pública y Bellas Artes publicado en la Gaceta de Madrid n.º 155 de 4 de junio de 1931, disponible en línea en: [1].
ICONOGRAFÍA DE LOS “TRIUNFOS” DE HÉRCULES EN LOS FRISOS DE VÉLEZ BLANCO. Ramón Corzo Sánchez
Անուշավան Դանիելյան

Անուշավան Սուրենի Դանիելյան (օգոստոսի 1, 1956(1956-08-01), Բոլնիս-Խաչեն, Բոլնիսի շրջան, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քաղաքական գործիչ։ ԼՂՀ վարչապետ (1999-2007)։


== Կենսագրություն ==
1975-1977 թթ. ծառայել է խորհրդային բանակի շարքերում։ Զորացրվելուց հետո կոմերիտական և կուսակցական աշխատանքի է անցել Մարնեուլի լեռնահարստացուցիչ կոմբինատում։ 1985 թ. ավարտել է Սիմֆերոպոլի պետական համալսարանը։ 1983-1987 թթ. աշխատանքի է անցել Ղրիմի ԼԿԵՄ մարզկոմում, պաշտոնավարել նախ իբրև հրահանգիչ, ապա՝ բաժնի վարիչ։
1987-1990 թթ. աշխատել է որպես ԽՍՀՄ ատոմային էներգետիկայի նախարարության Սիմֆերոպոլի պրոֆտեխնիկական ուսումնարանի տնօրենի տեղակալ։ 1990-1998 թթ. նրա գործունեությունը կապված է Ղրիմի Հանրապետության Գերագույն Խորհրդի հետ, ուր սկզբում վարել է միջպետական և ազգամիջյան հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահի, ապա՝ Խորհրդարանի նախագահի առաջին տեղակալի պաշտոնը։ Գլխավորել է Գերագույն Խորհրդի Սահմանադրական հանձնաժողովը։
1989-1996 թթ. եղել է Ղրիմի հայկական ընկերության նախագահը։ Այժմ նա համարվում է այդ նույն ընկերության պատվավոր նախագահը։ 1994 թ. ընտրվել է Համաշխարհային հայկական կոնգրեսի նախագահ։ 1998 թ. Ղրիմի տնտեսության վերականգնման «Կրիմսկի պրոեկտ» ծրագրի համահեղինակն է։ 1999 թ. Երևանի կաբելի գործարանի գլխավոր տնօրենն էր։
1999-2007 թթ. վարել է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչապետի պաշտոնը։
Անուշավան Դանիելյանը հանդիսանում է Աշխարհի ժողովուրդների հոգևոր միասնության, ինչպես նաև՝ Բնության և հասարակության մասին գիտությունների միջազգային ակադեմիաների ակադեմիկոս։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոստիսլավ Ֆելիցին

Ռոստիսլավ Իվանովիչ Ֆելիցին (ռուս.՝ Ростислав Иванович Фелицин, 1820-ական թվականներից ոչ ուշ, Մոսկվա - 1882), ռուս նկարիչ, գեղանկարչության ակադեմիկոս։


== Կենսագրություն ==
Ռոստիսլավ Ֆելիցինը ծնվել է մոսկովյան քաղքենիական ընտանիքում։  Գեղանկարչական արվեստ սովորել է Մոսկովյան գեղարվեստի դասարանում։ Նկարչությանը և գեղանկարչությանը հաջող տիրապետելու համար 1842 թվականին կայսերական գեղարվեստի ակադեմիայից ստացել է արտադասարանական նկարչի կոչում։  Հաջորդ տարի ընդունվել է Ակադեմիա, որպես աշակերտ։ Լինելով ռուսական գյուղական կենցաղի գիտակ` նա նկարում էր ժողովրդական կյանքի ժանրի նկարներ։
1857 թվականին «Խրճիթի գավթում» և «Նամակի ընթերցում» նկարների համար Ռ. Ի. Ֆելիցինը ժողովրդական  տեսարանների համար արժանացել է գեղանկարչության ակադեմիկոսի կոչման։
Բացի ժանրային նկարներից, Ֆելիցինը ոտեղծել է նաև դիմանկարներ։ Ֆելիցինի բոլոր աշխատանքները հագեցած են սիրով և գթասրտությամբ պատկերված կերպարների նկատմամբ։
Ռուսական պետական ​​թանգարանում են գտնվում նկարչի երեք աշխատանքները` «Այրին» («Սպանվածը») (1852), «Գյուղական  աղջիկներ» (Խրճիթի շեմին) (1855), «Տխուր  լուր» (Նամակի ընթերցում) (1856)։


== Աշխատանքների ամփոփ կատալոգ ==


== Ծանոթագրություններ ==
(5175) Աբլե

(5175) Աբլե (անգլ.՝ Ables), աստերոիդ աստերոիդների գոտի ներքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի նոյեմբերի 4-ին Կարոլին Շումեյկերի և Յուջին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,967111 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8905 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,0438 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1007,72 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,35724 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 16,85° անկյուն։
Աբլե աստերոիդը պատկանում է Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 1,78 - 2,00 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, ունեն 16-34° ուղեծրի թեքում և ոչ ավելին քան 0,18 էքսցենտրիսիտետ։ Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքը ունի միանգամից երկու մոլորակների հետ ուղեծրային ռեզոնանս՝ Մարսի հետ 3:2 և Յուպիտերի հետ 9:2։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5175) Աբլե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ջավադ Ֆորուգի

Ջավադ Ֆորուգի (պարսկերեն՝ جواد فروغی, սեպտեմբերի 11, 1979(1979-09-11), Դեհլորան), պարսիկ հրաձիգ (ծնված Դեհլորանում)։ Տոկիոյի 2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոն։
2021 թվականի հուլիսի 24-ին Ֆորուգին Օլիմպիական խաղերում մասնակցել է օդամղիչ ատրճանակի հրաձգության 10-մետրանոց մրցումներին, հասել եզրափակիչ՝ 580 միավորով զբաղեցնելով 5-րդ տեղը։ Եզրափակչում նա առաջատար է եղել մրցումների առաջին փուլում՝ վաստակելով 101,0 միավոր և փոքր -ինչ առաջ անցնելով երկրորդ տեղում գտնվող չինացի հրաձիգ Պան Վեյից (99,7 միավոր)։ Մրցույթի 2-րդ փուլում Ֆորուգին շարունակել է  առաջատարը լինել հրաձգության բոլոր սեանսներում՝ զբաղեցնելով առաջին տեղը ու նվաճելով ոսկե մեդալ և առաջ անցնելով արծաթե մեդալակիր սերբ Դամիր Միկեցից։ Ֆորուգին վաստակել է 244,8 միավոր և սահմանել օլիմպիական նոր ռեկորդ։
Նրա մեդալը դարձել է հրաձգության համար Իրանի առաջին մեդալը Օլիմպիական խաղերի պատմության մեջ։ 41 տարեկանում Ֆորուգին դարձել է Իրանի օլիմպիական հավաքականի պատմության ամենատարեց մեդալակիրը՝ գերազանցելով Մահմուդ Նամջուին, ով բրոնզե մեդալը է նվաճել 38 տարեկան հասակում Մելբուռնի Օլիմպիական խաղերում 1956 թվականին։
Ֆորուգին Իսլամական հեղափոխության պահապանների կորպուսի բժիշկ է, 2012-2013 թվականներին Սիրիայում ծառայել է կորպուսի բժշկական ծառայության կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==
Գործութ

Գործութ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գվինջինա

Գվինջինա (վրաց.՝ გვინჯინა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Քարելի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 960 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քարելից հեռու է 13 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բրիտանահայ մամուլ

Մեծ Բրիտանիայում ցայսօր տպագրվել են շուրջ 20 անուն հայկական պարբերականներ։ Առաջինը քաղաքական, գրական, գիտական, կրոնական, առևտրական «Երկրագունդ» (1863-1864 թթ.) լրագիրն է։ Տեղի անդրանիկ հրատներից են Հայկական հայրենասիրաց ընկերության «Հայաստան» (1888-1892 թթ.) հանդեսը (հայերեն, ֆրանսերեն), քաղաքական, գրական «Լարմենի» (1889-1898, 1898-1906 թվականներին՝ Փարիզում, խմբ.՝ Մինաս Չերազ), հնչակյանների կենտրոնական պաշտոնաթերթ «Հնչակ» (1894-1904 թթ., 1887 թվականից՝ Ժնև, Աթենք, Փարիզ), երգիծ-քաղաքական «Ապտակ» (1895-1897 թթ., 1894 թվականին՝ Աթենք), Վերակազմյալ հնչակյան կուսակցության «Մարտ» (1897-1901 թթ.), ազգային, գրական «Վաղվան ձայնը» (1898) ամսաթերթերը, «Պատանի» (1902-1907 թթ.) պատկերազարդ հանդեսը (բոլորն էլ՝ Լոնդոն) և այլն։
Մեծ Բրիտանիայի հայկական մամուլը որոշ զարթոնք է ապրել 1960-ական թվականներին. լույս են տեսել հասարակական, գրական «Արեգակ» (1964-1968 թթ., Լոնդոն) ամսաթերթը, Լոնդոնի հայ երիտասարդ, միության «Սարտարապատ» (1971-1973 թթ., հայերեն, անգլերեն) ամսագիրը, «Արեգակի» շարունակությունը համարվող «Լոնդոն» (1974-1976 թթ.) ամսաթերթը, ազգային, հասարակական, մշակութային «երերունի» (1979-1994 թթ., Լոնդոն) երկշաբաթաթերթը և այլն։ Ներկայումս լույս է տեսնում հասարակական, քաղաքական «Նոր սերունղի ձայն» (1998 թ.-ից, Լոնդոն) ամսաթերթը։
Բերկուտովո (գյուղ, Կուգարչինսկի շրջան)

Բերկուտովո (ռուս.՝ Беркутово, բաշկիրերեն՝ Бөркөт), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շիկ Ֆանտամադի Կամարա

Շիկ Ֆանտամադի Կամարա (ֆր.՝ Cheick Fantamady Camara, մարտի 12, 1960(1960-03-12), Կոնակրի, Գվինեա - հունվարի 6, 2017(2017-01-06), Փարիզի 10-րդ շրջան, Փարիզ), գվինեացի մրցանակակիր կինոռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Շիկ Ֆանտամադի Կամարան ծնվել է 1960 թվականին, Գվինեայի մայրաքաղաք Կոնակրիում։ Ֆրանսիայում ապրելու տարիներին՝ քառասունն անց տարիքում մասնակցել է սցենարիստների դասընթացներին (ավարտել է 1997 թվականին)։ Մեկ տարի անց՝ 1998 թվականին կինոռեժիսուրա է ուսումնասիրել Լուի Լումիերի անվան քոլեջում։
Կինոռեժիսորի իր կարիերան սկսել է՝ նկարահանելով կարճամետրաժ կինոնկարներ. 2000 թվականին թողարկել է Konorofili-ը, 2004 թվականին՝  Bé Kunko-ն։ Դրանից հետո նկարահանել է երկու լիամետրաժ գեղարվեստական կինոնկար՝ Il va pleuvoir sur Conakry-ն՝ 2006 թվականին և Morbayssa-ն՝ 2010 թվականին։
2007 թվականին Բուկինա Ֆասոյի մայրաքաղաք Ուագադուգուում անցկացված կինոյի և հեռուստատեսության համաաֆրիկյան փառատոնում Կամարան նվաճել է Prix RFI du Public մրցանակը, հաջորդ տարում Մարոկկոյի Խուրիբգա քաղաքում կայացած աֆրիկյան կինոյի փառատոնոււմ՝ Prix Ousmane Sembène մրցանակը, որը շնորհվել է Il va pleuvoir sur Conakry գեղարվեստական կինոնկարի համար։


== Մահը ==
Շիկ Ֆանտամադի Կամարան վախճանվել է 2017 թվականի հունվարի 7-ին՝ 57 տարեկան հասակում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Cheick Fantamady Camara Internet Movie Database կայքում
Խաչքար-հուշարձան աղոթքի և ուխտի (Էջմիածին)

«Խաչքար-հուշարձան աղոթքի և ուխտի» կամ «Խաչքար աղոթքի և ուխտի, ի հիշատակ 1915 թվի չարագործության զոհ դարձած հայերի», խաչքար-հուշարձան էջմիածնի Մայր տաճարի հյուսիսային մասում։ Ցեղասպանության հայ նահատակներին նվիրված առաջին հուշարձանն է Հայաստանում։ Կառուցվել է Հայոց ցեղասպանության 50-ամյա տարելիցի առթիվ։


== Պատմություն ==
Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակը հավերժացնող խաչքար-հուշարձանը կանգնեցվել է 1965 թվականին էջմիածնի Մայր տաճարի հյուսիսային մասում, Ամենայն հայոց կաթողիկոս Վազգեն Առաջինի որոշմամբ։ Հուշարձանն իր ծավալային հորինվածքով աստիճանաձև պատվանդանին կանգնեցված բազալտե կոթող է՝ ամբողջության մեջ կուռ ներդաշնակված տարբեր նկարվածքի և կտրվածքի բազմաթիվ խաչքարերով։ Կոթողի հակադիր երեսին հայոց պետականության ավանդական խորհրդանիշ՝ արծիվ, սուր և վահանի բարձրաքանդակ պատկերն է։ Վահանի բոլորակին արձանագրված են տեղանուններ՝ Հաճըն, Եդեսիա, Զեյթուն, Մուսա լեռ, Վան, Շատախ, Շապին Գարահիսար, Մարաշ, Սարդարապատ, Սասուն, որտեղ հայ բնակչությունը հերոսաբար դիմադրել է ջարդարարներին։


== Հեղինակներ ==
Ճարտարապետ՝ Ռաֆայել Իսրայելյան
Քանդակագործ՝ Արա Հարությունյան


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆիլդսյան մրցանակ

Ֆիլդսյան մրցանակ (անգլ.՝ Fields Medal), միջազգային մրցանակ և մեդալ, որը տրվում է չորս տարին մեկ անգամ Միջազգային մաթեմատիկական միության կոնգրեսի ժամանակ երկու, երեք կամ չորս երիտասարդ մաթեմատիկոսների, որոնց տարիքը չի գերազանցում 40-ը։


== Անվանում ==
Մրցանակն ու մեդալն անվանվել են Ջոն Ֆիլդսի պատվին, որը 1924 թվականին Տորոնտոյում կայացած VII միջազգային մաթեմատիկական կոնգրեսի նախագահն էր։ Նա առաջարկել էր յուրաքանչյուր կոնգրեսի ժամանակ երկու մաթեմատիկոսի պարգևատրել մեդալով` ի նշան գնահատանքի և երևելի վաստակի։


== Մրցանակի տեսք և արժեք ==

Ֆիլդսյան մրցանակը կազմում է 15000 կանադական դոլար, իսկ մեդալը 583 հարգի ոսկուց է։ Մեդալի դիմերեսին Արքիմեդի կիսադեմն է, և լատիներեն գրված է «Transire suum pectus mundoque potiri» («Գերազանցել մարդկային սահմանափակումը և նվաճել Տիեզերքը»), իսկ դարձերեսին գրված է «Congregati ex toto orbe mathematici ob scripta insignia tribuere» («Մաթեմատիկոսները, բոլոր երկրներից, մեծարում են հիասքանչ ներդրումը իմացության մեջ»)։


== Ֆիլդսյան և Նոբելյան մրցանակներ ==
Ֆիլդսյան մրցանակը համարվում է աշխարհում մաթեմատիկայի ասպարեզում ամենահեղինակավոր մրցանակը։ Քանի որ Նոբելյան մրցանակը մաթեմատիկոսներին չի տրվում, ֆիլդսյանը հաճախ անվանում են «նոբելյան մրցանակ մաթեմատիկոսների համար», թեև երկու մրցանակների միջև կան մի շարք տարբերություններ։


== Հղումներ ==
Բոբ Օդենքըրք

Ռոբերտ Ջոն (Բոբ) Օդենքիրք (անգլ.՝ Robert John "Bob" Odenkirk, հոկտեմբերի 22, 1962(1962-10-22), Բերվին, Կուկ շրջան, Իլինոյս, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան, կատակերգու, ռեժիսոր, սցենարիստ և պրոդյուսեր։ Հանդիսատեսին առավել հայտնի է «Միստր շոուն Բոբի և Դեյվի հետ» սքեթչային հաղորդաշարից, ինչպես նաև «Ամբողջ ծանրությամբ» և վերջինիս սպին-օֆֆ՝ «Ավելի լավ է զանգեք Սոլին» հեռուստասերիալներում Սոլ Գուդմանին մարմնավորելով։
1980-ականների և 1990-ականների ընթացքում սցենարիստական աշխատանքներ է կատարել այնպիսի հեռուստածրագրերում, ինչպիսիք են «Շաբաթ երեկոյան ուղիղ եթերում», «Ուշ երեկոն Կոնան Օ'Բրայենի հետ», «Բեն Սթիլերի շոուն» և «Դենիս Միլլերի շոուն»։ Հետագայում Դեյվիդ Քրոսի հետ ստեղծել է «Միստր շոուն Բոբի և Դեյվի հետ» սքեթչային հաղորդաշարը, որն հետագայում առաջադրվել է Էմմի մրցանակի և վայելել կուլտային հաջողություն։
Կատարել է նաև ռեժիսորական աշխատանքներ «Մելվինը գնում է ճաշելու» (2003), «Արի բանտ գնանք» (2006) և «Սոլոմոն եղբայրները» (2007) ֆիլմերում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(անգլ.)
Էջը IMDb կայքում(անգլ.)