armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Շորգա (գետ)

Շորգա (ռուս.՝ Шорга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում Ուստ-Կուբինսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կուբենա գետի աջ ափում՝ 67 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 15 կմ է։ Ակունքը գտնվում է Խարովսկայից 25 կմ դեպի արևմուտք։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100112103000006112
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000611
Ավազանի կոդը - 03.02.01.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Լաուրա Սարգսյան

Լաուրա Սարգսի Սարգսյան (Շահանե Սարգսյան)  (հունվարի 31, 1936(1936-01-31), Խաչիկ, Եղեգնաձորի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նկարչուհի, մանրանկարչուհի, ԽՍՀՄ և Հայաստանի նկարիչների միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Լաուրա (Շահանե) Սարգսի Սարգսյանը ծնվել է 1936 թվականի հունվարի 31-ին, Խաչիկ գյուղում։ Հայրը՝ այդ տարիներին Խաչիկ գյուղի գյուղապետ Սարգիս Սարգսյանը, ոգեշնչվելով Սերգեյ Եսենինի բանաստեղծություններից, իր դստերը  Շահանե է կոչել, սակայն հարազատները նախընտրել են Լաուրա անունը։  Հայրը զոհվել է Հայրենական մեծ պատերազմում՝ 1944 թվականին, Կերչում։
1939 թվականին ընտանիքով տեղափոխվել են Երևան։
Սովորել է Փ. Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանում, ապա Ռուսաստանի Իվանովոյի մարզի Պալեխ ավանի Մ. Գորկու անվան գեղարվեստի ուսումնարանում։


=== Աշխատանքային գործունեություն ===
Ստեղծագործում է հայ մանրանկարչության և ռուսական ազգային կիրառական արվեստի ավանդույթների համադրմամբ (զարդատուփեր, սրբապատկերներ, գեղանկարներ)։ Մասնակցել է Հայաստանում և Խորհրդային Միությունում կազմակերպված ցուցահանդեսների։ Նրա ստեղծագործությունները պահպանվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում։
Քսանութ տարի եղել է Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Վազգեն Առաջինի անձնական մանրանկարչուհին։ 1970 թվականից  Հայաստանի նկարիչների միության  անդամ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոկվտիք

Կոկվտիք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սասունի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կաբիրաներ

Կաբիրաներ (հին հունարեն՝ Κάβειροι), հին հունական դիցաբանության ստորերկրյա աստվածությունները։ Համարվել են պտղաբուծության, ստորգետնյա կրակի, ինչպես նաև նավաբեկյալների հովանավորներ։ Պաշտամունքը տարածված է եղել գլխավորապես Փոքր Ասիայի ծովամերձ շրջաններում։ Առավել հայտնի սրբավայրերը եղել են Թեբե քաղաքը (Բեովտիա), Սամոթրակիա և Լեմնոս կղզիները։ Սամոթրակիայում համարվում էին «մեծ աստվածներ», Լեմնոսում՝ Հեփեստոսի ուղեկիցներ ու օգնականներ։ Ենթադրվում է, որ կաբիրաների պաշտամունքը Հունաստան է թափանցել Արևելքից (Փռյուգիայից կամ Փյունիկիայից)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Կաղզվան)

Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, Հայ Առաքելական եկեղեցուն պատկանող եկեղեցի Մեծ Հայքի Այրարատ աշխարհի Գաբեղյանք գավառում։ Ներկայումս գտնվում է Թուրքիայի Կարսի մարզի Կաղզվանի շրջանի Կաղզվան քաղաքում, նրա արևելյան մասում, այգիների մեջ։


== Պատմություն ==
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու կառուցման թվականն անհայտ է։ Համարվում էր նորակառույց եկեղեցի։ Այստեղ պահվում էին հայկական ձեռագրեր՝ Ավետարան, Աստվածաշունչ և այլն։ Հետագայում եկեղեցին դառնում է ուխտավայր, որի մնացորդները գոյություն են ունեցել մինչև 20-րդ դարի վերջերը։


== Ծանոթագրություններ ==
Գորոդոկ (գյուղ, Կամենսկոե գյուղական բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳորոդոկԳորոդոկ (ռուս.՝ Городок), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նարկոտիկ դեղանյութեր

Նարկոտիկ դեղանյութեր, նարկոզ առաջացնող դեղանյութերի խումբ, որն ընտրողաբար է ազդում կենտրոնական նյարդային համակարգի վրա։ Նախկինում այս խմբին էին դասվում նյարդային համակարգը գրգռող և ընկճող նեյրոտրոպ միջոցները, ինչպես նաև նյարդային համակարգի վրա անուղղակի ազդող բազմաթիվ դեղանյութեր։ Նարկոզի կիրառման հետ կապված նարկոտիկ դեղանյութերի խմբում հիմնական տեղ են գտել այդ նպատակով օգտագործվող դեղանյութերը, իսկ նեյրոտրոպ դեղամիջոցները բաժանվել են առանձին խմբերի՝ ցավամոքիչներ, քնաբերներ, նյարդային համակարգը հանգստացնողներ և այլն։


== Տեսակները ==
Ըստ օրգանիզմ ներմուծելու եղանակի նարկոտիկ դեղանյութերը լինում են

ինհալացիոնև

ոչ ինհալացիոն


=== Ինհալացիոն նարկոտիկ դեղանյութեր ===
Ինհալացիոն նարկոտիկ դեղանյութերը ցնդող հեղուկների (պարզ եթերներ, քլորաֆորմ, եռքլորէթիլեն, ֆտորոտան, քլորէթիլ և այլն) և գազանման նյութերի (ազոտի ենթօքսիդ, ցիկլոպրոպան և այլն) ձևով են։


=== Ոչ ինհալացիոն նարկոտիկ դեղանյութեր ===
Ոչ ինհալացիոն նարկոտիկ դեղանյութեր օգտագործվում են ներերակային (հեքսենալ, նատրիումի թիոպենտալ, պրոպանիդիդ և այլն) և ուղիղաղիքային նարկոզի ժամանակ։


== Կիրառումը ==
Գործնական բժշկության մեջ հաճախ կիրառում են նարկոտիկ դեղանյութերի տարբեր զուգորդումներ, որոնք թուլացնում կամ լրիվ վերացնում են նարկոտիկ դեղանյութերի բացասական ազդեցությունը, լավացնում նարկոզի ընթացքը։ Բարդ վիրահատությունների ժամանակ, ֆիզիոլոգիական տարբեր ֆունկցիաների վրա նպատակադրված ներգործելու համար, նախատեսվում է նարկոտիկ դեղանյութերի համակցված օգտագործումը այլ խմբի (մկանային ռելաքսանտներ, հակահիստամինային, խոլինո- և ադրենոլիտիկ պատրաստուկներ, նեյրոլեպտիկներ, տրանկվիլիզատորներ և այլն) դեղամիջոց ների հետ։
Մշակված է նոր ուղղություն՝ նեյրոլեպտանալգեզիան՝ ցավազրկումը նեյրոլեպտիկ և ցավը հանգստացնող դեղանյութերով, առանց նարկոտիկ դեղանյութերօգտագործելու։
Ճանապարհորդ գորտը (մուլտֆիլմ, 1996)

«Ճանապարհորդ գորտը», Վ.Մ. Գարշինի համանուն հեքիաթի մոտիվներով նկարահանված մուլտֆիլմ։
1995 թ.-ին Վալենտին Կարավաևը իրականացրեց իր վաղեմի երազանքը. նա Մոսկվայի մանկական հիմնադրամի տրամադրած միջոցներով «Անիմաֆիլմ» ստուդիայում նկարահանեց պարզ ու  գեղեցիկ մի մուլտֆիլմ՝ «Ճանապարհորդ գորտը» ։ Հեքիաթի հերոսը  «Լամբադա» է պարում և երգում է Իրինա Մուրավյովայի ձայնով։
Կարավաևն իր մուլտֆիլմի հերոսների միջոցով մուլտիպլիկացիոն արվեստ է ուսուցանում։
Ֆիլմի իրադարձություններն արդիական են, այսինքն բնորոշ են 1995 թվականին։
Ֆիլմը մասնակցել է Տարուսա-1997 ռուսական անիմացիոն ֆիլմերի  բաց փառատոնին։


== Մուլտֆիլմի սյուժե ==
Կար-չկար, մի գորտ կար, որն ապրում էր ճահիճի մեջ և սիրում էր երգել։  Մի անգամ, աշնանը ճահճուտ եկան  բադիկները։ Սակայն սա հասարակ բադիկների խումբ չէր, այլ  Հյուսիսային պարերի ժողովրդական  համույթ։  Եվ  նրանք ոչ թե պարզապես չվում էին հարավ, այլ նաև գնում էին հյուրախաղերի։ Գորտը երկար մտածելուց հետո որոշեց ճամփորդել բադիկների հետ։ «Թող երկու բադիկներն իրենց կտուցներով մի փոքրիկ ճյուղ բռնեն, իսկ ես կփաթաթվեմ այդ ճյուղին», — ասաց նա։ Հետո նա այնքան հուզիչ ձայնով երգեց «Գորտերի լամբադան», որ բադիկներն իսկույն համաձայնվեցին։
«Դուք նախանձե՛ք ինձ, ընկերուհինե՛ր։
Ես կլինեմ Կիզիչ հարավում։
Ես իմ  երազներում միշտ տեսել եմ, 
Որ պարում եմ  ոսկե բեմերում»։

Բադիկները թռան, իրենց հետ վերցնելով գորտին։  Գյուղի վրայով թռչելիս, նրանք լսեցին զարմացած գյուղացիների բացականչությունները՝   «Տեսե՜ք, բադիկներն իրենց հետ գորտ են տանում։ Ով է այս խորամանկության հեղինակը»։ Գորտը ոգևորվեց և ուրախ բացականչեց՝ «Ե՛ս, ես եմ մտածել»։ Բախտը բերեց և ընկավ այդտեղի ճահճի մեջ։ Նոր միջավայրին փոքր-ինչ հարմարվելով և  մի քիչ համարձակություն ստանալով, նա սկսեց իր պատմությունը պատմել տեղի գորտերին, թե ինչ  արկածներով է անցել իր ճանապարհորդությունը։


== Մուլտֆիլմի ստեղծագործական խումբ ==
Ստեղծագործական խումբն աշխատում էր մուլտֆիլմի տիտրով։


== Տես նաև ==
Մուլտֆիլմ. Ճանապարհորդ գորտը
Գորտերի լամբադա
Ճանապարհորդ գորտը (մուլտֆիլմ, 1965)


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Лягушка-путешественница (1996) մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Աստերոիդների ցանկ (19601-19700)

Աստերոիդների ցանկ (19501-19600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (19701-19800)
 Աստերոիդների ցանկ (19501-19600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (19701-19800)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (15001)-(20000)»։ www.minorplanetcenter.net
Մատիջա Սարկիչ

Մատիջա Սարկիչ (անգլ.՝ Matija Šarkić, հուլիսի 23, 1997(1997-07-23), Գրիմսբի, North East Lincolnshire), մոնտենեգրացի ֆուտբոլիստ, դարպասապահ։ Հանդես է գալիս անգլիական «Աստոն Վիլա»-ի և Մոնտենեգրոյի Մ21 հավաքականի կազմում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== «Աստոն Վիլա» ===
Սարկիչն ավարտել է բելգիական «Անդերլեխտ» ֆուտբոլային ակումբի ակադեմիան։ 2015 թվականի սեպտեմբերի 1-ին 3 տարվա պայմանագիր է կնքել անգլիական «Աստոն Վիլա»-ի հետ։ 2015-16 մրցաշրջանի ընթացքում ֆուտոլիստը եղել է «Աստոն Վիլա Մ21»-ի դարպասապահը։ 2017 թվականի ապրիլին նա հայտավորվել է «Ռեդինգ»-ի դեմ խաղին մասնակցելու համար։


=== «Ուիգան» ===
2017 թվականի օգոստոսի 31-ին Մատիջա Սարկիչը վարձավճարով տեղափոխվել է «Ուիգան Ատլետիկ».։


== Միջազգային կարիերա ==
Մոնտենեգրո Մ17 հավաքականի կազմում Սարկիչը 2013 թվականին մասնակցել է Եվրոպայի առաջնությանը։ Ներկայումս ֆուտբոլիստը պաշտպանում է Մոնտենեգրո Մ21 հավաքականի դարպասը։


== Վիճակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Պերեբուդովա (ավան, Վելիկոնովոսյոլկովսկի շրջան)

Պերեբուդովա (ուկրաիներեն՝ Перебудова), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վելիկոնովոսյոլկովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պերեբուդովա ավանում բնակվում էր 164 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Էլիսա Ալտո

Էլիսա Ալտո (ֆիններեն՝ Elsa Kaisa Aalto, ծննդյամբ՝ Մյակինեմի ֆիններեն՝ Mäkiniemi, նոյեմբերի 22, 1922(1922-11-22), Kemi, Լապլանդիա, Ֆինլանդիա - ապրիլի 12, 1994(1994-04-12), Հելսինկի, Ֆինլանդիա), ֆինն ճարտարապետ և դիզայներ, Ալվար Ալտոյի երկրորդ կինը։


== Կենսագրություն ==
Էլիսան ծնվել է 1922 թվականին Քեմիում, գնդապետ Ավգուստ Մակինեմիի ընտանիքում։ 1949 թվականին ավարտել է ճարտարապետական ​​կրթություն է ստացել Հելսինկիի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում և սկսել աշխատել ճարտարապետ Ալվար Աալտոյի մոտ։ Ալվարի կնոջ՝ Այնո Աալտոյի մահից հետո, 1952 թվականին նրանք ամուսնացել են։ Ալվարը եղել է 54 տարեկան, իսկ Էլիսան՝ 29։
Նրանք միասին աշխատել են ճարտարապետական ​​նախագծերի վրա։ Էլիսան մասնակցել է ամուսնու բոլոր մրցութային աշխատանքներին, նա նաև նախագծել է մինիմալիստական ​​պաստառների շարք « Artek» կահույքի ընկերության համար, որը հիմնադրվել է 1935 թվականին՝ Ալվարի և Այնոյի կողմից։
1976 թվականին Ալվարի մահից հետո Էլիսան դարձել է «Artek» ընկերության ղեկավարը։ Նա ավարտին է հասցրել ամուսնու կիսատ թողած աշխատանքները՝ Էսսենի օպերային թատրոնի շենքը, Օլբորգի ժամանակակից արվեստի թանգարանի շենքը, Լյուցեռնում բնակելի համալիրը, Լահտիի եկեղեցին և Լուի Կարեի տունը։ Նա նաև ծրագրեր է ունեցել Վիբորգի Ալվար Աալտոյի անվան գրադարանի վերակառուցման համար։
1981 թվականին Էլիսա Ալտոն դարձել է Ամերիկյան ճարտարապետների ինստիտուտի պատվավոր անդամ։ Նա մահացել է քաղցկեղից, 1994 թվականին 72 տարեկան հասակում, թաղվել է Հիետանիեմի գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Elissa Mäkiniemi Aalto
Եզնարոտի լեռնանցք

Եզնարոտի լեռնանցք, լեռնանցք Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Եզնարոտի լեռներում, Աղվանի գյուղից 1,5 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Բարձրություն 1965 մ


== Ծանոթագրություններ ==
Օլգինա

Օլգինա (էստ․՝ Olgina), գյուղական ավան Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Վայվառա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 459 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ուլեևո (այլ կիրառումներ)

Ուլեևո, կարող է վերաբերել՝

Ուլեևո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիրսկի շրջանի կազմում։
Ուլեևո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուրաևսկի շրջանի կազմում։
Կրեմյանկա (գյուղ, Լուբնիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրեմյանկաԿրեմյանկա (ուկրաիներեն՝ Кремянка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրեմյանկա գյուղում բնակվում էր 274 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Քվարկ

Քվարկներ, հիմնարար տարրական մասնիկներ ստանդարտ մոդելում, որոնց լիցքը կոտորակային մեծություն է։ 


== Տարրական մասնիկների ստացումը քվարկներից ==
Հադրոնների (բարիոնների և մեզոնների) ուսումնասիրության արդյունքում հայտնագործվեցին մեծ թվով մասնիկեր։ Դրանք բոլորը մատերիայի կառուցվածքի հիմնաքարեր լինել չեն կարող, հետևաբար ֆիզիկոսները պետք է կարողանայն ընտրել այն տարրական մասնիկներին, որոնցից կարող էին կազմված լինել մյուս մասնիկները։ Առաջին անգամ այդ աշխատանքը կատարեցին Ֆերմին և Յանգ Չժեն Նինը։ Նրանք որպես տարրական մասնիկներ ընտրեցին իրենց ժամանակ արդեն հայտնի պրոտոնը, նեյտրոնը, հակապրոտոնը, հականեյտրոնը և փորձեցին դրանցից կառուցել այլ մասնիկներ, սակայն արդյունք չստացան։
Հետագայում հայտնագործվեց Λօ հիպերոնը, որը ճապոնացի գիտական Սոիչի Սակատան ավելացրեց պրոտոնին և նեյտրոնին՝ դրանով իսկ ընդլայնեցրեց  հադրոնների քանակը։ Սակայն առաջացավ անլուծելի խնդիր Ω- հիպերոնի դեպքում և այն հաղթահարելու նպատակով ամերիկացի ֆիզիկոս Մարի Գել-Մանը, իսրայելցի ֆիզիկոս Նեեմանը և շվեյցարացի ֆիզիկոս Ջորջ Ցվայգը հիմնվելով Էնրիկո Ֆերմիի, Յանգ Չժեն Նինի և Սակատայի առաջարկած մոդելի վրա՝ ընդունեցին, որ պրոտոնի, նեյտրոնի, հիպերոնի փոխարեն կարելի է Ω--ի դժվարությունը հաղթահարել, եթե որպես հիմնարար մասնիկ վերցնենք ոչ թե ամբողջ լիցքով մասնիկներ այլ մասնիկներ, որոնք ընդունում են կոտորակային լիցքեր։ Այդ մասնիկներից կազմվում են բոլոր հադրոնները։ Դրանք են u, d, c, s, t, b քվարկները։


== Նկարագրություն ==
Քվարկները հադրոնների մեջ գտնվում են կապված վիճակում և ազատ վիճակում գտնվել չեն կարող։ Քվարկները ունեն կոտորակային էլեկտրական լիցք։ Աղյուսակից երևում է, որ նրանք ունեն դիսկրետ(ընդհատ) արժեքներ՝ +2⁄3  և −1⁄3։ Զանգվածները բաշխված են լայն տիրույթում, ամենաթեթև քվարկի զանգվածը՝ m=(1,5-5) Մէվ, իսկ ամենածանր քվարկի զանգվածը՝ m=(170-175) Գէվ։ 
Բոլոր քվարկների բարիոնային լիցքը՝ B=1⁄3 է։ Բարիոնային լիցքը ունի ընդհատ կոտորակային արժեք։ Թեթև քվարկները ապրում են երկար, իսկ ծանր քվարկները՝ կարճ։ Քվարկների բաշխումները նման են լեպտոնների բաշխումներին, դրանք ևս բաժանվում են 3 սերունդների, ինչպես նաև վերին և ստորին դասակարգման։ Ստորին դասակարգման մեջ մտնում են -1⁄3 լիցքով, իսկ վերին դասակարգման մեջ +2⁄3 լիցքով քվարկները։
Ինչպես լեպտոնների դեպքում, այնպես էլ քվարկների դեպքում, վերին և ստորին քվարկների լիցքերի տարբերությունը հավասար է 1։ Երրորդ սերնդի քվարկների կյանքի տևողությունը շատ կարճ, երկրորդ սերնդինը ավելի մեծ է քան երրորդինը և ավելի կարճ քան առաջինը։ Առաջին սերնդի քվարկները գործնականում ապրում են ավելի երկար։
Ազատ վիճակում քվարկների որոնման աշխատանքները ավարտվել են արդյունավետ։ Ազատ վիճակում քվարկները չեն հայտնաբերվել և չեն էլ հայտնաբերվելու։ Յուրաքանչյուր քվարկին համապատասխանում է իր հակաքվարկը։ Բոլոր հակաքվարկների 
համար բարիոնային լիցքը հավասար է -1⁄3։ 
Բոլոր հակաքվարկներից կազմվում է բարիոները, հակաքվարկներից անտիբարիոնները և քվարկ-հակաքվարկից մեզոնները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մեխորադա դել Կամպո

Մեխորադա դել Կամպո(իսպ.՝ Mejorada del Campo)՝ մունիցիպալիտետ և բնակավայր Իսպանիայում, մտնում է Մադրիդի պրովինցիայի Մադրիդի ինքնավար համայնքի կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը Կուենկա-դել-Էնարես շրջանի մասն է։


== Տեսարժան վայրերը ==

Մեխորա-դել-Կամպոյում է գտնվում այսպես անվանվող «Խուստո Գալեգո Մարտինեսի տաճարը՝ հսկայական շինություն, որը իր սեփական նախաձեռնությամբ և իր միջոցներով կառուցել է վանական Խուստո Գալեգո Մարտինեսը 1961 թվականին։ «Տաճարը» կառուցվում է առանց Կաթոլիկ եկեղեցու օրհնության և աջակցության։


== Հայտնի բնակիչներ ==
Óscar Téllez Gómez, Դեպորտիվո-Ալավես ՖԱ-ի և Իսպանիայի հավաքականի նախկին խաղացող
Antonio Adán Garrido, Բետիս ՖԱ-ի ֆուտբոլիստ
Alejandro Palomeque, Կախա Սեգովիա ՖԱ-ի ֆոտւբոլիստ
Justo Gallego Martínez, «Տաճար»ի հիմնադիրը
Ely López, «La Voz» երաժշտական մրցույթի մասնակցուհի
Miguel Berrocal, լուսանկարիչ
Manuel Sisón Adan, Ֆլամենկոյի կիթառահար
Manolo Calvo, Բռնցքամարտիկ, եվրոպայի չեմպիոն միջին քաշային կարգում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Información sobre Mejorada en el proyecto GEMA Archived 2010-04-15 at the Wayback Machine.
Centro de Empresas de Mejorada del Campo(չաշխատող հղում)
Concejalía de Desarrollo Local, Empleo y Formación Archived 2013-02-17 at the Wayback Machine.
Asociación de Vecinos de Mejorada del Campo
"Catedral" Documental de Aliocha y de Alessio Rigo de Righi Archived 2011-08-19 at the Wayback Machine.
Վասիլե Մոկրանյաց

Վասիլե Մոկրանյաց (սերբ.՝ Василије Мокрањац, 11 սեպտեմբերի, 1923, Բելգրադ - 27 մայիսի, 1984, Բելգրադ), սերբ կոմպոզիտոր, երաժշտական մանկավարժ, Բելգրադի երաժշտության ակադեմիայի պրոֆեսոր (1965), Սերբիայի գիտության ու արվեստների ակադեմիայի իսկական անդամ (1976 թվականից)։


== Կենսագրություն ==
Վասիլե Մոկրանյացը ծնվել է 1923 թվականի սեպտեմբերի 11-ին Բելգրադում՝ երաժիշտների ընտանիքում։ Հայրը՝ թավջութակահար Յովան Մոկրանյացը (1888-1956), Բեկգրադի ֆիլհարմոնիայի հիմնադիրներից մեկն է։ Նա հայտնի կոմպոզիտոր Ստեվան Մոկրանյացի ազգականն էր։ Վասիլե Մոկրանյացի մայրը՝ Ելենա, որ չեխական ծագում ուներ, նույնպես թավջութակահար էր։
1947 թվականին ավարտել է Բելգրադի երաշխտության ակադեմիայի դաշնամուրի դասարանը (սովորել է Էմիլ Գայեկի դասարանում), 1951 թվականին՝ կոմպոզիցիայի դասարանը (սովորել է Ստանոյլո Ռաիչիչի դասարանում)։
1947-1951 թվականներին դասավանդել է Բելգրադի «Իոսիպ Մարինկովիչ» երաժշտական դպրոցում, իսկ 1952-1956 թվականներին՝ «Մոկրանյաց» երաժշտական դպրոցում։ 1965 թվականից Բելգրադի երաժշտության ակադեմիայի կոմպոզիցիայի դասարանի պրոֆեսոր է։
1967 թվականից Սերբիայի գիտության ու արվեստների ակադեմիայի անդամ է, 1976 թվականից՝ իսկական անդամ։
1984 թվականին կյանքն ավարտել է ինքնասպանությամբ՝ դուսր նետվելով չորրորդ հարկի բնակարանի պատուհանից։ Ինքնասպանության պատճառներն այդպես էլ չեն պարզվել։ Վաղաժամ մահվան պատճառով կոմպոզիտորի շատ գործեր մնացել են անավարտ։


== Ստեղծագործությունը ==
Վասիլե Մոկրանյացը 20-րդ դարի երկրորդ կեսի Սերբիայի ամենահայտնի երաժշտական կատարողներից է։ Թեև Վասելե Մոկրանյացին առաջին հերթին համարում են մի շարք սիմֆոնիաների հեղինակ, նա հասցրել է ստեղծել նաև դաշնամուրային երաժշտություն, ինչպես նաև երաժշտություն է գրել թատերական ներկայացումների ու կինոնկարների համար։
Վասիլե Մոկրանյացի համար բնութագրական է հակումը դեպի գործիքային ժանրերը։ Նրա ստեղծագործություններին հատուկ են երաժշտական լեզվի ազգային առանձնահատկութոյւնները, նեոռոմանտիզմի տարրեի գործածումը և այլն։


== Ընտրյալ ստեղծագործություններ ==
նվագախմբի համար
4 սիմֆոնիա (1961, 1965, 1967, 1972),
դրամատիկական ուվերտյուրա (1950),
ուվերտյուրա (1962),
«Համերգային ուվերտյուրա» (1972);
լարային նվագախմբի համար
Дивертисмент (1968),
սիմֆոնիետա (1970),
կոնցերտինո դաշնամուրի, 2 տավղի ու կամերային նվագախմբի համար (1956),
լարային նվագախումբ (1944),
դաշնամուրի համար
սոնատ (1947),
2 սոնատ (1953, 1954),
սյուիտ «Հատվածներ» (1954), «Յոթ Էտյուդներ» (1951), վարիացիաներ (1949), «Վեց պար» (1954),
ջութակի ու դաշնամուրի համար
սոնատ (1952),
3 ֆլեյտայի, տավիղի, դաշնամուրի և այլն - «Платаны» (1965) սյուիտ,
ժողովրդական երգերի շարքեր
երաժշտություն թատրոնի, կինոյի համար


== Մրցանակներ ==
Արժանացել է մի շարք հեղինակավոր մրցանակների, այդ թվում՝ մայրաքաղաքային «Sterija» թատրոնի մրցանակ, հարավսլավական ռադիո- և հեռուսատեսային մրցանակ, ինչպես նաև 1976 թվականին արժանացել է Սերբիայի Սոցիալիստական հանրապետության «Հուլիսի յոթի» մրցանակի կյանքում ունեցած իր նշանակալի ձեռքբերումների համար։ 


== Արտաքին հղումներ ==
Romantičar koji je pisao srcem (սերբ.)
Վյասա

Վյասա (սանսկրիտ՝ व्यास, անհայտ - անհայտ), հնդիկ բանաստեղծ և փիլիսոփա, Մահաբհարաթա էպոսի հեղինակը կամ խմբագիրը։


== Կենսագրություն ==


== Գրականություն ==
Willfried Huchzermeyer: Das Yoga-Lexikon. Karlsruhe 2009, ISBN 3-931172-28-7.
Hans Wilhelm Haussig (Hrsg.): Götter und Mythen des indischen Subkontinents (= Wörterbuch der Mythologie. Abteilung 1: Die alten Kulturvölker. Band 5). Klett-Cotta, Stuttgart 1984, ISBN 3-12-909850-X.
Vyasa. In: John Dowson: A classical dictionary of Hindu mythology and religion, geography, history, and literature. London 1879, S. 370.


== Ծանոթագրություններ ==
Բոլեսլավ Պրուս

Բոլեսլավ Պրուս (լեհ.՝ Bolesław Prus, իսկական անունը՝ Ալեքսանդր Գլովացկի, [Aleksander Głowacki], օգոստոսի 20, 1847(1847-08-20)[…], Հրուբեշով, Լեհական թագավորություն, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 19, 1912(1912-05-19)[…], Վարշավա, Լեհական թագավորություն, Ռուսական կայսրություն), լեհ գրող, 1863-1864 թվականների Լեհական ապստամբության մասնակից։


== Կենսագրություն ==
1866-1868 թվականներին սովորել է Վարշավայի գլխավոր դպրոցի ֆիզմաթ ֆակուլտետում։
Տպագրվել է 1872 թվականից։ Աշխատակցել է Վարշավայի թերթերին (1874-1903)։ Առաջին պատմվածքները զուտ երգիծական բնույթ են կրել, սակայն 1870-ական թվականների կեսերից Պրուսին առաջ է քաշել հասարակական մեծ խնդիրներ («Պալատ և խրճիթ»)։ 1880-ական թվականներին դիմել է սոցիալական նովելին («Միխալկո», 1880, «Անելկա», 1880, «Անտեկ, 1881)։ Ճանաչում են գտել մանուկների համար գրած նրա պատմվածքները («Որբի բախտը», 1876)։
Պրուսը ստեղծել է սոցիալ-հոգեբանական վեպի նոր ձև («Տիկնիկ», 1887-89, կինոնկար՝ 1968, հայկական հրատարակչական, գիրք 1-2, 1975-1977)։ Պրուսին են պատկանում նաև «Ազատագրված կանայք» (1891-93) և «Փարավոն» (1895-96, կինոնկար՝ 1966, հայկական հրատարակչական 1962) վեպերը։


== Ստեղծագործությունները հայերեն ==
«Մանկութեանս մեղքերը», թարգմ.՝ Ս. Հաժեան, Թիֆլիս, Մամուլ, 1913, 125 էջ։
«Փարավոն», թարգմ․ ռուս․՝ Հ․ Հարությունյան, Երևան, Հայպետհրատ, 1962, 686 էջ։
«Տիկնիկ», թարգմ. ռուս․` Դորա Եսայան, գիրք 1, Երևան, Հայաստան, 1975, 576 էջ, գիրք 2, Երևան, Սովետական գրող, 1977, 544 էջ։
«Անիծված երջանկություն» (վիպակ, պատմվածքներ), լեհ․ թարգմ.՝ Ֆարիդ Գրիգորյան, Երևան, Սովետական գրող, 1987, 279 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կիպահղկում

Կիպահղկում, մակերևույթի մաքուր մշակում. օգտագործվում է ճշգրիտ չափեր ստանալու և մակերևութային անհարթությունները փոքրացնելու նպատակով (հիմնականում զույգ աշխատող դետալների չափաբերման համար)։ Պրոցեսն իրականացվում է համապատասխան երկրաչափական ձև ունեցող գործիքի՝ կիպահղկիչի օգնությամբ։ Վերջինս պատրաստվում է թուջից, պողպատից, պղնձից, հաստոցի վրա դետալների կիպահղկման սխեմայով։
Կիպահղկիչի վրա նախապես քսում են մածուկ կամ կապակցող հեղուկով նուրբ հղկափոշի, որոնք ներխրվում են կիպահղկիչի մակերևույթի մեջ։ Հարաբերական շարժման դեպքում մածուկի կամ հղկափոշու յուրաքանչյուր հատիկ հեռացնում է մանրագույն տաշեղներ։ Կիպահղկիչը իրականացվում է ձեռքով կամ կիպահղկիչ հաստոցի վրա։ Ուղղաձիգ, կիպահղկիչ հաստոցն ունի մեկ կամ երկու կիպահղկիչ մետաղական սկավառակ, որոնց միջև ապակենտրոն տեղադրված զատիչում դրվում են կիպահղկվող դետալները։ Կիպահղկիչները պտտվում են տարբեր արագություններով՝ նույն կամ հակառակ ուղղություններով։ Զատիչը կատարում է տատանողական շարժում հորիզոնական հարթության մեջ։
Գլոմֆորդի հիդրոէլեկտրակայան

Գլոմֆորդ (նորվ.՝ Glomfjord kraftverk), նորվեգական հիդրոէլեկտրակայան, որը գտնվում է Նորվեգիայի Նուռլան ֆյուլկեի Մելյոի կոմունայի համանուն գյուղի մոտ։ Ջրի աղբյուր հանդիսանում է Նեդրե Նավերթան լիճը (նորվ.՝ Nedre Navervatn), որը գտնվում է ծովի մակարդակից 465 մ բարձրության վրա։ Նախատեսվում է ջրահավաքում իրականացնել նաև Ֆյուքանվաթն լճից (նորվ.՝ Fykanvatn): Հիդրոէլեկտրակայանի սեփականատերն է հանդիսանում Statkraft ընկերությունը։


== Պատմություն ==

Էլեկտաոկայանը կառուցել են 1918 թ․ ճարտարապետ Օլաֆ Նուրդհագենի նախագծով։ 1942 թվականին «Մուշկետոն» ռազմագործողության ժամանակ բրիտանական զորքերը վնասել են էլեկտրակայանը, սակայն հիմնովին ջախջախվել են գերմանական զորքերի կողմից։


== Արտաքին հաղումներ ==
Arkitekturguide for Nord-Norge og Svalbard (նորվ.)
Konsesjonssøknad - Fykanvannet kraftverk Archived 2007-12-17 at the Wayback Machine. (նորվ.)
Գիշերը քննությունից առաջ: Այժմ

«Գիշերը քննությունից առաջ։ Այժմ», ռեժիսոր Ֆաուստո Բրիցցիի իտալական երիտասարդական կատակերգություն։ Պրեմիերան կայացել է 2007 թվականի փետրվարի 14֊ին։ Ֆիլմը ստացել է տասնյակ պարգևներ (այդ թվում նաև TLR մրցանակը), իսկ ռեժիսորը ֆիլմի համար ստացել է արծաթյա ժապավեն՝  «Տարվա անձնավորություն» անվանակարգում։ Ի տարբերություն «Գիշերը քննությունից առաջ» ֆիլմի, որում ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում 1989 թվականին, այս ֆիլմում գործողությունները տեղափոխվել են 2006 թվական։


== Սյուժե ==
Լուկա Մոլինարրին պատրաստվում է ավարտական քննություններին։ Մի անգամ նա փողոցով քայլելիս բախվում է մարդկանց ամբոխի, որոնք սկսում են կռվել բարձերով։ Այնտեղ նա հանդիպում է Ազուրային և սիրահարվում է վերջինիս։ Նրանք սկսում են իրար հետ ժամանակ անց կացնել և քննություններն անցնում են երկրորդ պլան։ Ազուրան աշխատում էր դելֆինարիումում, և ահա մի անգամ նա առաջարկ է ստանում աշխատել այլ քաղաքում, ու նա ոչինչ չասելով Լուկային հեռանում է։ Բայց Լուկային հաջողվում է հանդիպել աղջկան գնացքում։ Լուկան այդ գիշերն անցկացնում է Ազուրայի հետ և նրա հետ գնում է ուրիշ քաղաք, բայց հաջորդ օրը նա պետք է վերադառնար Հռոմ, որեվհետև հենց այդ օրն էր նրա քննությունը։


== Դերերում ==
Նիկոլաս Վապորիդիս - Լուկա Մոլինարրի
Կարոլինա Կրեշենտինի - Ազուրա
Ջորջիո Պանարիելլո - Պաոլո Մոլինարրի
Պաոլա Օնոֆրի - Անտոնելլա Մոլինարրի
Սերենա Աութերի - ուսուցչուհի Էլիզաբեթ Պոլինարրի
Էրոս Գալբիաթի - Ռիչարդ
Անդրեա Դե Ռոզա - Մասսի
Սառա Մաեստրի - Էլիս
Կյառա Մաստալլի - Սիմոնա
Արմանդո Պիզզուտի - Ֆիլիպ
Ֆրանկո Ինտերլենգի - Լուիս (պապիկ)


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ֆիլմը հանդիսանում է թաքնված գովազդի ամենավառ օրինակներից մեկը Իտալիայում։


== Սաունդթրեք ==
Finley — Diventerai una star
Finley — Dollars & Cars
Luca Carboni — Malinconia
Julieta Venegas — Limon Y Sal
Queen — We Are the Champions
Queen — Don’t Stop Me Now
The Fratellis — Chelsea Dagger
The Feeling — Rose
The Feeling — Strange
The Pipettes — Pull Shapes
Flanders — By My Side
Alexia — Happy
Gemelli Diversi — Ancora un po'
The Fratellis — Henrietta


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Գիշերը քննությքւնից առաջ:Այժմ»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
(9118) 1997 GD20

(9118) 1997 GD20, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1997 թվականի ապրիլի 5-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,02468 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1821 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,8673 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1921,4 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,187364 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9118) 1997 GD20 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վաշկովցի (գյուղ, Սոկիրյանիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎաշկովցիՎաշկովցի (ուկրաիներեն՝ Вашківці), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Սոկիրյանիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վաշկովցի գյուղում բնակվում էր 3 587 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սովետական փոքր հանրագիտարան

Սովետական փոքր հանրագիտարան (ՍՓՀ), միջին ծավալի հանրամատչելի համապարփակ հանրագիտարան, «Սովետսկայա Էնցիկլոպեդիա»-ի («Советская энциклопедия») հրատարակություն։ Առաջին հրատարակությունը (հ․ 1—10) լույս է տեսել 1928-1931 թվականներին (տպաքանակը՝ մոտ 100 հազար, ավելի քան 30 հազար հոդված, գլխավոր խմբագիր՝ Մեշչերյակով), երկրորդ հրատարակությունը՝ 1933-1941 թվականներին (հ․1—10) և 1947 թվականին՝ հ․ 11, տպաքանակը՝ մոտ 100 հազար։ Առաջին 6 հատորները լույս են տեսել կրկնակի հրատարակությամբ՝ ուղղումներով և լրացումներով։ Երրորդ հրատարակությունը՝ 1958-1960 թվականներին (հ․ 1—10, տպաքանակը՝ մոտ 290 հազար, 50 հազար հոդված, գլխավոր խմբագիր՝ Վվեդենսկի)։ Հոդվածների մոտ 50 %-֊ը նվիրված է բնագիտության և տեխնիկայի, 34 %-֊ը՝ հասարակական-քաղաքական և պատմական գիտությունների հարցերին, մոտ 16 %-֊ը՝ գրականությանն ու արվեստին։ Կա ավելի քան 12 հազար պատկեր, 170 գունավոր քարտեզ։ ՍՓՀ-ի ստեղծմանը մասնակցել է ավելի քան 3 հազար հեղինակ։


== Տես նաև ==
Սովետական մեծ հանրագիտարան
Դենի Քեյ

Դենի Քեյ (անգլ.՝ Danny Kaye, ծնունդով՝ Դեյվիդ Դանիել Կամինսկի, հունվարի 18, 1911(1911-01-18), Բրուքլին, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ - մարտի 3, 1987(1987-03-03), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան, երգիչ, կոմիկ։


== Կենսագրություն ==
Դենի Քեյը ծնվել է 1911 թվականի հունվարի 18-ին Բրուքլինում՝ Ռուսական կայսրությունից եկած հրեա Յակով և Կլարա Կամինսկա ներգաղթյալների ընտանիքում։ Դերասանուհի Իդա Կամինսկայի զարմիկն է։ 13 տարեկանում, դպրոցը թողնելուց հետո, նա սկսել է աշխատել այսպես կոչված «Բորշտի գոտում»՝ Կատսկիլ լեռների առողջարանային հյուրանոցների ցանցում։ 1933 թվականին միացել է պարողներ Դեյվ Հարվիին և Քեթլին Յանգին։ Իր պրեմիերայի ներկայացման ժամանակ Քեյը կորցրել է հավասարակշռությունը, ինչը մեծապես զվարճացրել է հանդիսատեսին։ Ձախողումը նրա հետագա դերի մեկնակետն էր։
Քեյը դերասանական առաջին դեբյուտը կատարել է 1935 թվականին «Լուսինը Մանհեթենի վրա» (անգլ.՝ Moon Over Manhattan) կատակերգական կարճամետրաժ ֆիլմում։ 1941 թվականին՝ «Լեդին մթության մեջ» մյուզիքլի պրեմիերայից հետո նա դարձել է իսկական Բրոդվեյի աստղ։ Դերասանի առաջին գեղարվեստական ​​ֆիլմը 1944 թվականի «Միացիր բանակին» կատակերգությունն է։ Դրան հաջորդել է՝ «Հրաշք մարդ» (1945), «Ուոլթեր Միթիի գաղտնի կյանքը» (1947), «Հանս Քրիստիան Անդերսեն» (1952), «Սուրբ Ծնունդ» (1954) և այլ ֆիլմեր։
Քեյը երկու անգամ արժանացել է «Ոսկե գլոբուս» կատակերգության կամ մյուզիքլի լավագույն դերասան անվանակարգում «Ռիվիերայի վրա» (1951) և «Ես և գնդապետը» (1959) ֆիլմերի համար։ 1963-1967 թվականներին վարել է իր սեփական ծրագիրը՝ The Danny Kaye Show։ Նրա վերջին ելույթը 1986 թվականի «Ատամնաբույժը» դրվագի «Կոսբի շոու» (The Cosby Show) կատակերգական սերիալում էր։
Քեյը մի քանի անգամ հանդես է եկել որպես ՅՈՒՆԻՍԵՖ-ի դեսպան։
Մահացել է 1987 թվականին՝ սրտի կաթվածից։ Նրանից մնացել է կինը՝ Սիլվիա Ֆայնը և դուստրը՝ Դենան։
Դենին Հոլիվուդի Փառքի ծառուղում  երեք աստղ ունի, կինոարտադրության զարգացման գործում ներդրած ավանդի համար՝ 6563, ռադիոյի զարգացման գործում ներդրած ավանդի համար՝ 6100 և երաժշտական ​​արդյունաբերության զարգացման գործում ներդրած ավանդի համար՝ 6800։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Դենիս Օդոի

Դենիս Օդոի (հոլ.՝ Denis Odoi, մայիսի 27, 1988(1988-05-27), Լյուվեն, Լյովեն, Բրաբանտ նահանգ, Բելգիա), բելգիացի ֆուտբոլիստ, անգլիական «Ֆուլհեմ» ակումբի և Բելգիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի պաշտպան
Դենիսի հայրը բելգիացի է, իսկ մայրը գանացի։


== Ակումբային կարիերա ==
Դենիս Օդոին կարիերան սկսել է իր հայրենի քաղաքի «Ադու-Հեվերալ Լեյվեն» ակումբում։ Ակումբում նա անցկացրել է երեք մրցաշրջան, ինչից հետո տեղափոխվել է «Սենտ-Տրյուեդեն» ակումբ։ Հուլիսի 31-ին Լիեժական «Սատանդարտ» ակումբի դեմ խաղում Դենիս նշեց իր նորամուտը Բելգիական լիգայում։ Հոկտեմբերի 17-ին «Մուսկրոնա» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ նա խփել է իր առաջին գոլը «Սենտ-Տրյուեդեն» ակումբի կազմում։
2011 թվականին Օդոին տեղափոխվել է բելգիական «Անդերլեխտ»։ Նրա տրանսֆերի արժեքը կազմել է 1.5 մլն եվրո։ Հուլիսի 29-ին իր հարազատ «Ադու-Հեվերալ Լեյվեն» ակումբի դեմ խաղում նա նշեց նորամուտը նոր թիմի կազմում։ «Անդերլեխտի» կազմում Դենիսը երկու անգամ դարձել է Բելգիայի չեմպիոն, ինչպես նաև նվաճել է Բելիգիայի Սուպերգավաթը։
2013 թվականի ամռանը Օդոին դժգոհ լինելով ռոտացիայի խաղացողի կարգավիճակից, լքել է «Անդերլեխտը» և պայմանագիր է ստորագրել «Լոկերեն» ակումբի հետ։ Հուլիսի 28-ին իր նախկին՝ «Անդերլեխտ» ակումբի դեմ խաղում նա նշեց նորամուտը նոր թիմի կազմում։ 2014 թվականի մարտի 28-ին «Բրյուգե» ակումբի դեմ խաղում Դենիս խփել է իր առաջին գոլը «Լոկերենի» կազմում։ Նույն թվականին Օդոին օգնել է ակումբին նվաճել Բելգիայի գավաթը։
2016 թվականի ամռանը Դենիս տեղափոխվել է անգլիական «Ֆուլհեմ»՝ ակումբի հետ ստորագրելով երեք տարվա պայմանագիր։ Օգոստոսի 5-ին «Նյուքասլ Յունայթեդի» դեմ խաղում Օդոին նշեց նորամուտը Չեմպիոնշիպում


== Միջազգային կարիերա ==
2012 թվականի մայիսի 25-ին Չեռնոգորիայի հավաքականի դեմ ընկերական խաղում Օդոին իր նորամուտը նշեց Բելգիայի հավաքականում։


== Ձեռքբերումններ ==
Ակումբային
 «Անդերլեխտ»

1 Բելգիայի ֆուտբոլի առաջնություն – 2011/2012
1 Բելգիայի ֆուտբոլի առաջնություն – 2012/2013
Բելգիայի սուպերգավաթի դափնեկիր – 2012 «Լոկերեն»

Բելգիայի գավաթի դափնեկիր – 2013/2014


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը soccerway.com կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը sports.ru կայքում
Belgian FA profile
Վասիլդան

Վասիլդան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դեսկալսաս Ռեալես

Դեսկալսաս Ռեալես վանք (իսպ.՝ Monasterio de las Descalzas Reales), արքունական վանք Իսպանիայի մայրաքաղաք Մադրիդում։ Վանքը ենթարկվում է Consejo de Administración del Patrimonio Nacional՝ (Ազգային ժառանգություն) կազմակերպությանը։


== Պատմություն ==
Դեսկալսաս Ռեալես վանքը գտնվում է Իսպանիայի կայսր Կառլոս V-ի և Պորտուգալիայի թագուհի Իզաբելի նախկին պալատում։ Նրանց դուստրը՝ Ավստրիայի թագուհի Խուանան, հիմնադրել է Դեսկալսաաս Ռեալես վանքը 1559 թվականին՝ այրիների համար։ 16-րդ և 17-րդ դարերում վանքում ընդգրկվեցին երիտասարդ այրիներն ու ազնվական կանայք։ Յուրաքանչյուր կին իր հետ բերեց իր օժիտը։ Վանքն արագորեն հարստացավ, և դարձավ Եվրոպայի ամենահարուստ վանքերից մեկը։ Իսպանիայի Վերածննդի ժամանակաշրջանի լավագույն կոմպոզիտոր Թոմաս Լուիս դե Վիկտորիան 1587 թվականից աշխատել է վանքում մինչև իր կյանքի վերջը՝ 1611 թվական։
Վանքի դեմոգրաֆիան դանդաղորեն փոխվել է ժամանակի ընթացքում, և 20-րդ դարում բոլոր քույրերը գտնվում էին աղքատության մեջ։ Վանքը պահպանում է իր նախկին հարստությունը, բայց արգելվել է աճուրդի միջոցով վաճառել որևէ իր, ինչպես նաև ծախսել գումարը, որը ստացել էին այրիներից։ Պետությունը միջամտեց, երբ տեսավ քույրերին աղքատացած, իսկ Հռոմի պապը համաձայնություն տվեց 1960 թվականին բացել վանքը որպես թանգարան։


== Թանգարան ==

Անցյալում վանքի գանձերը տեսանելի չէին, սակայն այժմ վանքը ազգային հուշարձան է։ Հաճախ ազնվական կանանց օժիտների մասունքները ցուցադրվում էին ցուցահանդեսի ժամանակ։ Ցուցահանդեսի բազմաթիվ մասունքների մեջ կային Քրիստոսի խաչի կտորներ և Սուրբ Սեբաստիայի ոսկորները։ Արվեստի գլուխգործոցներից են՝ Տիցիանի անգնահատելի «Caesar's Money» կտավը, Պիտեր Պաուլ Ռուբենսի և Պիտեր Բրեյգել Ավագի գործերը։
Թանգարանի հավաքածուն ներառում է նաև այնպիսի եզակի նմուշներ, ինչպիսիք են 16-րդ դարի վերջին Ռեչ Պոսպոլիտայի թագավորների երեխաների դիմանկարները, որն անդրադառնում է լեհ-իսպանական հարաբերություններին, ինչը արտահայտված է Պեդրո Կալդերոն դե լա Բարկայի «Կյանքը երազ է» (La vida es sueño) ստեղծագործության մեջ։ Լեհաստանի թագավոր Սիգիզմունդ III Վազայի որդու և դստեր դիմանկարը, նկարել է Մարտին Կոբերը 1596 թվականին, և որպես նվեր նկարը ուղարկվել է Իսպանիայի թագավոր Ֆիլիպ III-ին։


== Եկեղեցի ==
Եկեղեցու ճարտարապետն էր Անտոնիո Սիլերոն։ Եկեղեցու ճակատը նախագծվել է Խուան Բաուտիստա դե Տոլեդոյի կողմից 1559 թվականին, ով նաև օգնել է նախագծել եկեղեցու տանիքը։ Եկեղեցու խորանը, երգչախմբի բեմը և ավանդատունը նախագծել է Խուան Գոմես դե Մորան 1612 թվականին։ Գասպար Բեկերրան 1562 թվականին ավարտեց խորանի հիմանական մասը, որը համարվում է նրա վարպետության դրսևորումը։ Ցավոք, 1862 թվականին կրակի պատճառով այն այրվեց, ինչպես նաև այրվեցին Խուան Պանտոխա դե լա Կրուսի կողմից արված նկարները և ֆրեսկոները։ 1863 թվականին խորանը փոխարինվեց նորով, որը 1716 թվականին պատվիրել էր Իսպանիայի թագավոր Ֆիլիպ V-ը, որպեսզի հիշարժան դարձնի ֆրանսիացի ճիզվիտ Ժան Ֆրանսուա Ռեգիսի երանացումը։ Եկեղեցում կա նաև հիմնադրի՝ Խուանա Ավստրիացու մարմարե արձանը, որը Պոմպեո Լեոնիի կամ Կրեսչենտիի աշխատանքն է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Convent of Las Descalzas Reales
Frommer's - Monasterio de las Descalzas Reales
Բելյաևո (գյուղ, Արդատովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲելյաևոԲելյաևո (ռուս.՝ Беляево), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Արդատովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օպորտունիստական հիվանդություններ

Օպորտունիստական հիվանդություններ (լատ.՝ opportunus՝ հարմարավետ և լատ.՝ infectio՝ վարակ, ինչպես նաև՝ անգլ.՝ opportunity՝ հնարավորություն), օպորտունիստական հիվանդություններ կամ բջջային օրգանիզմներ (բակտերիաներ, սնկերներ, պրոտոզներ), որոնք սովորաբար չեն առաջանում առողջ մարդկանց մոտ։ 
Օրինակ օպորտունիստական հիվանդույթունները բաժանվում են դերերի ըստ իմունային անբավարարության։


== Պատճառներ ==
Իմունային անբավարարությունը և իմունային համակարգի անկումը կարող են պատճառ լինել՝

Ոչ բավարար սննդակարգը
Իմունոպրեսիվ դեղամիջոցները (օրինակ փոխպատվաստագիտության դեպքում)
Քիմիոթերապիաները (քաղցկեղի դեպքում)
Գենետիկ հակումները
Մաշկի վնասումը
Հակաբիոտիկներով բուժումը
Բժշկական պրոցեդուրաները
Հղիությունը
ՁԻԱՀ-ը


== Դասակարգում ==
Օպորտունիստական հիվանդության օրինակ է՝ Կապոշիի Սարկոմա։
Օպորտունիստիկ հիվանդություններով վարակվում են հետևյալ օրգանիզմները՝

Վիրուսներ
Ցիտոմեգալովիրուս
Էպշտեյնի Բար վիրուս
Բակտերիաներ
Staphylococcus aureus
Streptococcus pyogenes
Pseudomonas aëruginosa
Pseudomonas aëruginosa
Acinetobacter baumanni
Clostridium difficile
Սնկեր
Candida albicans
Aspergillus sp.
Pneumocystis jirovecii
Cryptococcus neoformans
Histoplasma capsulatum
Միաբջիջներ
Toxoplasma gondii
Cryptosporidium


== Բուժում ==
Բուժումը կախված է ինֆեկցիայի տեսակից, բակտերիալ վարակների դեմ սովորաբար օգտագործում են հակաբիոտիկներ։
Սանտա-Անա տաճար

Սանտա-Անա տաճարը (իսպ․ Santa Iglesia Catedral Basílica de Canarias) տաճարային համալիր է Լաս Պալմաս դե Գրան Կանարիայում։ Նվիրված է Սուրբ Աննային՝ քաղաքի հովանավորին։ Հանդիսանում է Սևիլյան արքեպիսկոպոսարանի Կանարյան կղզիների բաժին։
Սանտա-Անա տաճարը տեղակայված է Վեգետա քաղաքի պատմական հատվածում՝ Սուրբ Աննայի հրապարակում։ 1487 թվականին կաթոլիկ թագավորների կողմից հայտարարված Գրան Կանարիա կղզու վրա տաճարի շինությունը սկսվել է միայն 1497 թվականին։ 1557 թվականին ֆինանսական դժվարությունների պատճառով շինարարությունը դադարեցվեց։ Միայն 1781 թվականից շինարարությունը վերսկսվեց և շաունակվում է մինչ օրս։ Այդ պատճառով է որ տաճարը առանձնանում է ճարտարապետական երկու ոճով․ ինտերիերում գերակշռում է ուշ գոթիկան, իսկ տաճարի արտաքին տեսքը նեոկլասիցիզմի օրինակ է։ Որոշ դետալներ արված են բարոկկո ոճով։
Տաճարի մի մասը և կամարները պատրաստված են Սան-Լորենցոյի քարհանքերից բերված կապույտ քարից։ Շինարարության ընթացքում օգտագործվել են նաև հրաբխային քար, ծակոտկեն նյութ։
Եռահարկ տաճարում տեղակայված է 13 մատուռ։
Լաս Պալմասի տաճարը միակն էր Կանարյան կղզներում մինչև 1819 թ․ , երբ այն հիմնադրեց Սան Կրիստոբալ դե Լա Լագունայի Հռոմի կաթոլիկ թեմը, որի իրավասության տակ են գտնվում Սանտա Կրուզ դե Տեներիֆի կղզիները։
1894 թ. Հռոմի Պապ Լեո XIII- ը տաճարին տվել է փոքր բազիլիկի կարգավիճակ։  1974 թ. Մայիսի 24-ին տաճարը ճանաչվեց որպես պատմական հուշարձան։
Ներկայումս տաճարը կղզեխմբի ամենամեծ կրոնական կառույցն է։ Դրա ներսում ստեղծվել է թեմական թանգարան։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Լեսոգորսկոե

Լեսոգորսկոե (ռուս.՝ Лесогорское), գյուղ Ռուսաստանի, Սախալինի մարզի Ուգլեգորսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 676 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դոմ լը Մենիլ

Դոմ լը Մենիլ (ֆր.՝ Dom-le-Mesnil), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1112 մարդ, բնակչության խտությունը` 139.17 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.99 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 90 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 12 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 706 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 496-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 210։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,3 %։ 496 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 445 անձ (240 տղամարդ և 205 կին)։ Գործազուրկ են եղել 51 անձ (24 տղամարդ և 27 կին)։ 210 անաշխատունակներից 69-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 71-ը` թոշակառուներ, իսկ 70-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆատիմա Գալաիրե

Ֆատիմա Գալաիրե (անգլ.՝ Fatima Gallaire, օգոստոսի 7, 1944(1944-08-07), El Harrouch, Skikda Province, Ալժիր - սեպտեմբերի 15, 2020(2020-09-15), Փարիզի 5-րդ շրջան, Փարիզ), ֆրանս-ալժիրցի դրամատուրգ և կարճ պատմվածքների հեղինակ։ Ստեղծագործել է ֆրանսերեն։ Ծնվել է Ալժիրում։ Նա Ալժիրի համալսանում ստացել է ֆրանսերենի գրականության մասնագետի դիպլոմ և Փարիզի 8-րդ համալսարանի դիպլոմ` կինոյի մասնագիտությամբ։ Գրել է ավելի քան 20 պիես, որոնցից շատերը թարգմանվել և ներկայացվել են տարբեր լեզունրով, այդ թվում նաև` անգլերեն, իտալերեն, գերմաներեն, իսպաներեն և ուզբեկերեն։ Դրանցից են «Դու հետ ես եկել» և «Կանանց տունը» պիեսները։ Նա ստացել է Ալրետի մրցանակ դրամայի համար 1990 թվականին և Ֆրանսիական ակադեմիայի մրցանակ 1994 թվականին։


== Կենսագրություն ==
Գալաիրեն ծնվել է Ֆատիմա Գոուրեգա անունով, 1944 թվականի օգոստոսի 7-ին, Էլ Հարուշում, Ալժիրի հյուսիս-արևելքում։ Ալժիրի համալսարանում ֆրանսիական գրականությունն ուսումնասիրելուց հետո տեղափոխվել է Փարիզ, որտեղ նա ուսումնասիրել է կինո` մինչև 1970 թվականը։ 
Ալժիրի կինեմատոգրաֆիայում չորս տարի աշխատելուց հետո նա 1975 թվականին վերադառնում է Փարիզ, որտեղ կինոյի ուսումնասիրությունների դիպլոմ է ստանում Փարիզի 8 համալսարանում, Վինսենում, 1980 թվականին։ Հաջորդ տարի նա ամուսնանում է ֆրանսիացու հետ` վերցնելով նրա ընտանիքի ազգանունը հրապարակումների համար։ 1981 թվականին նա ունեցել է երկվորյակներ` մեկ տղա և մեկ աղջիկ։ 1985 թվականին նա սկսել է գրել թատրոնի համար. նրա Ah vous êtes venus... (հետագայում վերանվանվել է Արքայադուստրեր) պիեսը ներկայացվել է Էսայոն թատրոնում, Փարիզում, 1986 թվականի փետրվարին։ 1991 թվականին նա գրել է իր առաջին` Le Mendigot վեպը։ Գալաիրեն մահացել 2020 թվականի սեպտեմբերի 15-ին, Փարիզում, 76 տարեկան հասակում։ 


== Անգլերեն թարգմանված աշխատանքները ==
You have come back (Princesses), 1988 թվական։
Madame Bertin's Testimony (Témoignage contre un homme stérile), 1995:
House of Wives (Les Co-épouses), 2008:


== Մրցանակներ ==
1990 թվականին նա ստացել է Արլետի մրցանակ դրամայի ոլորտում իր ներդրման համար։ Նա նաև ստացել է Ֆրանսիական ակադեմիայի AMIC մրցանակը 1994 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Fatima Gallaire's official site (in French)
Գարցաու Գարցին

Գարցաու Գարցին (գերմ.՝ Garzau-Garzin), կոմունա Գերմանիայում, Բրանդենբուրգի տարածքում։
Մտնում է Մերկիշ Օդեռլենդի շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Մերկիշե–Շվայցի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 687 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 26,08 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 64 153։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 2 գյուղական համայնքների։


== Ծանոթագրություններ ==
Կաչալովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Կաչալովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Качалівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոկուտսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կաչալովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1459 մարդ։ Տարածքը՝ 71.47 կմ²։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 20.41 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 8 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի պետական ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Պարանայգուարա

Պարանայգուարա (պորտ.՝ Paranaiguara)՝ համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Գոյաս նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Գոյաս նահանգի հարավային մարզը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Կիրինոպոլիսի գավառի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 8 719 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 1 153,786 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 7,6 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 46.474.962,00 (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 5.482,48 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,751
Ուռեկի

Ուռեկի (վրաց.՝ ურეკი), քաղաքատիպ ավան Վրաստանի Օզուրգեթի շրջանում։ Հայտնի է մագնիսային ավազներով հարուստ լողափներով։
Ավանի կոչումը ստացել է 1953 թվականին։


== Դիրք ==
Գտնվում է 4 մ բարձրության վրա՝ Սև ծովի ափին։ Շրջկենտրոն Օզուրգեթից հեռու է 24 կմ։


== Կլիմա ==
Ուռեկին ծովափնյա հանգստավայր է։ Ձմեռները այստեղ մեղմ են (միջին ջերմաստիճանը՝ 5,8 °C), ամառները՝ շոգ (միջին ջերմաստիճանը՝ 22,6 °C)։ Տարեկան տեղումների քանակը հասնում է 2080 մմ-ի։
Ծովափնյա ավազը մագնիտ և այլ մետաղներ է պարունակում։ Դրանք արդյունք են Սուփսա գետի էրոզիոն աշխատանքի։ Մագնիտային ափի երկարությունը հասնում է 1.5 կմ, լայնությունը՝ 60-80 մ։


== Բնակչություն ==
Ավանի բնակչությունը տարեցտարի նվազում է։ 2014 թվականի տվյալներով այլ պակասել է շուրջ 1.5 անգամ՝ հասնելով 1166 ։ Հիմնական բնակիչները վրացիներն են (94,9 %), ռուսները (2,7 %) և Հայեր (1,0 %)։


== Տնտեսություն ==
Ուռեկի ավանի տնտեսության հիմնական ճյուղը տուրիզմն է։ Բնակչությունը զբաղվում է նաև գյուղատնտեսությամբ և այգեգործությամբ։ Աշխատանքով ապահովված է մարդկանց 8 տոկոսը։
Ավանում են գտնվում պետական բուծարանը, հանգստյան տունը և պանսիոնատը։ Ուռեկիում են գտնվում նաև բազմաթիվ մասնավոր հյուրանոցներ և հյուրատներ։


== Տրանսպորտ ==
Ավանը շրջկենտրոն Օզուրգեթի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Այդտեղով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է (10 կմ հյուսիս), իսկ ամենամոտ օդանավակայանը և գտնվում է Բաթում քաղաքում (60 կմ հարավ)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուռեկի, փոքր, բայց մեծ ներուժով հանգստավայր
Սան Ֆելիս դու Տոկանտինս

Սան Ֆելիս դու Տոկանտինս  (պորտ.՝ São Félix do Tocantins), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևելյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Ժալապանի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1595 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 908,669 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 0,8 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 2.354.722,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.629,57 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,611 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Սան Ֆելիս դու Տոկանտինսի մասին
Սերգեյ Ժեմայտիս

Սերգեյ Ժեմայտիս (լիտ.՝ Sergejus Žemaitis, սեպտեմբերի 10 (23), 1908, Ամուրի Նիկոլաևսկ, Primorskaya Oblast, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 8, 1987(1987-09-08), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային գիտաֆանտաստ գրող, խմբագիր։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ  (1957)։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։ Կարմիր աստղի շքանշանակիր։


== Կենսագրություն ==
Սերգեյ Ժեմայտիսը ծնվել է 1908 թվականին Ամուրի Նիկոլաևսկ քաղաքում։ Ավարտել է Հեռավոր Արևելյան պետական համալսարանի աշխարհագրական ֆակուլտետի երկու կուրսը։ Մինչև պատերազմը աշխատել է  ոսկու հանքերում, անտառային տնտեսությունում, ճանապարհային շինարարությունում։ Տպագրվել է «Ամուրսկայա պրավդա» թերթում։ Պատերազմի տարիներին ռազմաճակատում եղել է գնդի քիմիական ծառայության պետ։ Տպագրվել սկսել է 1950 թվականից։ Առաջին գիտաֆանտաստիկ գիրքը «Ալյոշա Պերեցը համունկուլուսների երկրում» մանկական գեղարվեստական վեպն է (1959)։ «Հավերժական քամի» (1970) և «Մեծ ծովածոց» (1977) ֆանտաստիկ վեպերը նվիրված են կոմունիստական մոտ ապագայում օվկիանոսի հետազոտմանն ու դելֆինների հետ շփմանը. երկրորդ վեպում գործողությունները փոխադրվում են տիեզերք։ «Բոսորագույն մոլորակը» (1973) վեպում Մարսի վրա գտնվող արշավախումբը հանդիպում է տեղացի ռոբոտներին, որոնց օգնությամբ վերականգնում են կորած քաղաքակրթությունների կյանքի պատկերները։ Հեղինակի մի քանի ֆանտաստիկ պատմություններ նվիրված են ծովին կամ տիեզերական հարցերին։
1957-1973 թվականներին լույս են տեսել Իվան Եֆրեմովի, Արկադի և Բորիս Ստրուգացկիների և այլ առաջատար խորհրդային ֆանտաստների գրքեր, տպագրվել է բազմահատոր «Ժամանակակից ֆանտաստիկայի գրադարանը»։ Խմբագրությունում կազմակերպել է դասընթացներ, որոնց մասնակցել են այնպիսի հայտնի գրողներ, ինչպիսիք են՝ Արկադի Ստրուգացկին, Սևեր Գանսովսկին, Անատոլի Դնեպրովը, Երեմի Պարնովը, Միխայիլ Եմցևը, Դմիտրի Բիլենկին, Արիադնա Գրոմովան, Ռոման Պոդոլնին, Ալեքսանդր Միրերը։


== Գրականություն ==
Писатели Москвы - участники Великой Отечественной войны. - М., 1997. - С. 166-167.


== Ծանոթագրություններ ==