armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ուստյանկա (Ալեյի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ուստյանկա (այլ կիրառումներ)Ուստյանկա  (ռուս.՝ Устьянка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ալեյ գետի աջ ափով՝ 645 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության․

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200212115200000348
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115200034
Ավազանի կոդը - 13.01.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սպանության անատոմիա

Սպանության անատոմիա  (անգլ.՝ Anatomy of a Murder), Օտտո Պրեմինգերի սև-սպիտակ կինոնկարը, հայտնվել է էկրաններին 1959 թվականին։ Գլխավոր դերերում են Ջիմի Ստյուարտը, Լի Ռեմիքը, Բեն Գազարան և Ջորջ Կ․ Սքոթը։ Երբ ֆիլմը դուրս եկավ, հակասական արձագանքներ եղան, և մի պահ այն արգելվում էր ցուցադրել Չիկագոյում։ Այն հիմա համարվում է բոլոր ժանակների իրավաբանական լավագույն ֆիմերից մեկը։ Ֆիլմը յոթ անգամ արժանացել է Օսկար մրցանակին։


== Սյուժե ==
Այն պահից, երբ Փոլ Գիլբերտին զրկեցին տեղի դատավորի պաշտոնից, նա զբաղվում է փոքր գործերով։ Իր կոլեգա Փարնելը զբաղվում է դատական գործերով և միևնույն ժամանակ հարբեցող է։ Ամեն օր յուրաքանչյուր դատավոր զբաղվում է իր գործերով։
Այդ ժամանակներում բանակի լեյտենանտը խանդի հողի վրա սպանություն է գործում։ Փարնելը Բիլգերին համոզում է, որ զբաղվի զինվորականի պաշտպանությամբ։ Երկուսն էլ փորձում են լուծել այդ առաջադրանքը, որն այդքան էլ հեշտ չէր։


== Դերերում ==
Ջեյմս Ստյուարտ - Փոլ Բիգլերի դատապաշտպանը
Լի Ռեմիք - Լորա Մենիոն
Բեն Գազարա - լեյտենանտ Ֆրեդերիկ Մենիոն
Ջորջ Կ․ Սքոթ - Լոդ Դենսեր
Ջոզեֆ Ն․ Ուելչ - Ուիբերի դատավորը
Արտուր ՕԿինել - Փարնել Էմեթ Մաքքարթի
Իվ Արդեն - Մեյդա Պատլեջ
Քեթրին Գրանտ - Մերի Պիլանտ
Օրսոն Բին - բժիշկ Մետյու Սմիթ
Ռաս Բրաուն - Ջորջ Լեմոն
Մյուրեյ Հեմիլթոն - Ալֆոնս Փաքեթ
Բրուկս Ուեսթ - դատախազ
Քեն Լինչ - սերժանտ Դարգո
Ջոն Կուեյլեն - Սուլո
Գովարդ Մաքնիր - բժիշկ Դոմպյուեր


== Մրցանակներ ==
1959 - Ամենալավ տղամարդու դեր
1959 - Ամենալավ սցենարիստ և ամենալավ դերասանական աշխատանք
1959 - Դարձավ ԱՄՆ-ի տասը լավագույն ֆիլմերից մեկը
1960 - Յոթ Օսկար մրցանակ
1960 - Չորս Ոսկե գլոբուս մրցանակ
1960 - Երեք BAFTA մրցանակ
1960 - Գրեմի՝ ֆիլմի լավագույն երգի համար


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սպանության անատոմիա(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում 
«Սպանության անատոմիա»(անգլ.) ֆիլմը Allmovie կայքում: 
Ֆիլմի գրախոսությունը
Ապրես Հովսեփյան

Ապրես Միքայելի Հովսեփյան (1966 հուլիսի 18, Ակնաղբյուր - 1993 օգոստոսի 15), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1966 թվականի հուլիսի 18-ին Հադրութի շրջանի Ակնաղբյուր գյուղում։ Ավարտել է գյուղի 8-ամյա դպրոցը, ապա՝ Ուխտաձորի միջնակարգ դպրոցը։
1984-86 թվականներին ծառայել է Խորհրդային բանակում։ Զորացրվելուց հետո աշխատել է Ստեփանակերտի քարհանքի Հադրութի շրջանի Վարդաշատ գյուղի մասնաճյուղում։
Արցախյան շարժմանը մասնակցել է 1988 թվականից։ Մասնակցել է շրջանի սահմանամերձ գյուղերի պաշտպանական մարտերին։ Զոհվել է 1993 թվականի օգոստոսի 15-ին մարտական գործողությունների ժամանակ։
Ամուսնացած էր, ունի երկու երեխա։ Հանգչում է գյուղի գերեզմանատանը։


== Տես նաև ==
Արցախյան պատերազմում զոհված ազատամարտիկների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Ստյուարտ շրջան (Ջորջիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ստյուարտ շրջան (այլ կիրառումներ)Ստյուարտ շրջան (անգլ.՝ Stewart County), ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.189 կմ² է, բնակչությունը՝ 5.252 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Լամպկին բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1830 թ.։
Նովոանդրեևկա (գյուղ, Նովգորոդկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոանդրեևկաՆովոանդրեևկա (ուկրաիներեն՝ Новоандріївка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովգորոդկովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոանդրեևկա գյուղում բնակվում էր 677 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լա Վիկտորիա (քաղաք)

Լա Վիկտորիա (իսպ.՝ La Victoria (Córdoba)) քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Կորդովա նահանգի մեջ, Անդալուսիայի ինքնավար համայնքում։ Վարչատարածքային միավորը գտնվում է Վալե Մեդիո դել Գվադալկիվար շրջանում։ Զբաղեցնում է 20 կմ² տարածք։ Բնակչությունը՝ 2278 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Նահանգի վարչական կենտրոնից ունի 29 կմ հեռավորություն։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
La Victoria
Kedvesem

Kedvesem (Իմ թանկագին), հունգարացի երգիչ Ալեքս Մարտայի երգն է, որով նա ներկայացրել է Հունգարիան Եվրատեսիլ 2013 երգի մրցույթում։ Երգի խոսքերի հեղինակը Ալեքս Մարտան է, իսկ երաժշտության հեղինակները՝ Ալեքսը, Զոլտան Կովաչը և Zoohacker-ը։
Երգը մրցույթի եզրափակիչ փուլում զբաղեցրել է 10-րդ հորիզոնականը 84 միավորով։


== Հիթ-շքերթներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Լեհաստանի դրոշ

Լեհաստանի դրոշ, Լեհաստանի խորհրդանիշերից մեկը։ Իրենից ներկայացնում է ուղղանկյուն պաստառ երկու սպիտակ և կարմիր գույնի հորիզոնական երկու շերտերով, լայնքի և երկայնքի 5։8 հարաբերակցությամբ։ Պետական դրոշների և խորհրդանիշերի մեկնաբանման բազմաթիվ տարբերակներ և կարծիքներ գոյություն ունեն։ Համաձայն դրանցից մեկի՝ դրոշի գույները զինանշանի գույներն են հիշեցնում (ոսկե թագով սպիտակ արծիվը՝ կարմիր ֆոնի վրա)։ Առաջին անգամ դրոշը պարզվել է 1918 թվականին։


== Պատմություն ==
Սկզբնական շրջանում՝ միջին դարերում, օգտագործվել է կարմիր դրոշ, որի վրա պատկերված էր սպիտակ արծիվ։ Այդպիսի դրոշակներով Յագայլո թագավորի ժամանակաշրջանում լեհ զինվորները կռվել են Գրյունվալդի ճակատամարտում 1410 թվականին։
Սիգիզմունդ III Վազայի դրոշակը կազմված է եղել երեք գծերից (վերին և ստորինը՝ կարմիր, սպիտակը՝ մեջտեղում)։ Վլադիսլավ IV-ի և Յան Կազիմիր II-ի դրոշակները կազմված են եղել չորս շերտերից (վերևից առաջինը և երրորդը՝ կարմիր, վերևից երկրորդը և չորրորդը՝ սպիտակ)։ Դրոշակների վրա կար պետական զինանշանը։
Օգոստոս II Հզորի կառավարման շրջանում կարմիր ժապավեններն ամրացվում էին լեհ ուլանների (թեթև հեծելազորի զինվոր) սաղավարտներին։ Չորսամյա սեյմի ժամանակաշրջանում (1788—1792) հայտնվեցին սպիտակակարմիր ժապավեններ։
Ազգային դրոշը եղել է պաշտոնապես հաստատվել Սեյմի (խորհրդարանի) կողմից 1831 թվականի փետրվարի 7-ին։ Սպիտակակարմիր դրոշները և ժապավենները օգտագործվել են որպես XIX դարի ազգային ապստամբության խորհրդանիշ։
Լեհաստանում անկախության վերականգնումից հետո 1918 թվականին սպիտակակարմիր դրոշը պաշտոնապես հաստատվել է խորհրդարանի կողմից 1919 թվականի օգոստոսի 1-ին, այդ ժամանակից որպես ազգային դրոշ փոփոխության չի ենթարկվել։
Լեհաստանի դրոշի գույնը հանդիսանում է պետական զինանշանի արտացոլանքը։ Դրոշի վրայի սպիտակ գույնը խորհրդանշում է սպիտակ արծվին, կարմիր գույնը խորհրդանշում է պետական զինանշանի ֆոնը։ Զինանշանագիտության մեջ սպիտակ գույնը (արծաթ) նշանակում է բարոյականություն, հոգևոր արժեքներ և անթերի մաքրություն, կարմիր գույնը հանդիսանում է կրակի, խիզախության և արիության խորհրդանիշը։ Լեհաստանի պետական զինանշանը պատկերվում է ձևավոր վահանի ձևով, որի կարմիր ֆոնի վրա տեղակայված է Պյաստա թագավորի սպիտակ արծիվը։ Ավանդությունը պատմում է, որ Պյաստա թագավորը եղել է առասպելական հողագործ հին լեհական ազնվական ցեղից։ Նա եղել է սովորական հողագործ։ Ժողովուրդը նրան ընտրել է որպես թագավոր, և նա սկիզբ է դրել պատմական Պյաստա դինաստիային, որն իր զինանշանի վրա ունեցել է սպիտակ արծվի պատկեր։ Այս պարագայում զինանշանի վրայի արծիվը խորհրդանշում է հին ազգային ավանդույթները։ Զինանշանն առանց թագի ընդունվել է 1955 թվականին, 1990 թվականին սպիտակ արծվին վերադարձվեց թագը։

Այլ դրոշներ
		
		


== Պատմական դրոշներ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Նման դրոշներ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Լեհաստանի զինանշան
Լեհաստանի զինանշան
Վարշավայի զինանշան
Կալին Ստեփանյան

Կալին Երվանդի Ստեփանյան (մայիսի 15, 1955(1955-05-15), Շամխոր, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուս ֆուտբոլիստ, պաշտպան, մարզիչ։


== Կենսագրություն ==
Հանդես է եկել ցածր լիգաների՝ «Ռևտրուդ» Տամբով (1977, 1979), «Մաշուկ» Պյատիգորսկ (1978), «Սպարտակ» Օրյոլ (1980-1983, 1988-1990), «Սպարտակ» Օրջոնիկիձե (1984-1987), «Ավտոդոր»/«Ավտոդոր-Օլաֆ» (1990-1992) թիմերում։ 1982 թվականին մեկ խաղ է անցկացրել Մոսկվայի «Սպարտակի» դուբլի համար։ Հանդես է եկել Վլադիկավկազի «Արֆան» (1994), «Ալմարկ», «Մասթերս» (1995, 1997) սիրողական թիմերում։
1992-1994 թվականներին եղել է Ավտոդորի մարզիչ։ Աշխատել է «Ալանիա-Դ» Վլադիկավկազ (1995, 2001-2002), «Սպարտակ» Անապա (1997, խաղացել է երկրորդ լիգայի 6 հանդիպումներում), «Էլխոտ» Էլխոտովո (1998, խաղացող մարզիչ), «Վիտյազ» Կրիմսկ (1999-2000, 2003), «Նեմկոմ» Կրասնոդար (2001), «Վոլգար-Գազպրոմ» Աստրախան (2004-2006), Աբինսկ (2008-2009), «Մաշուկ-ԿՄՎ» Պյատիգորսկ (2009-2012), Աստրախան (2009-2012) թիմերի գլխավոր մարզիչ 2012-2014), «Դրուժբա» Մայկոպ (մարտ-հունիս 2015)։
2015 թվականի սեպտեմբերից՝ «Կոբարտ» Տագանրոգ թիմի գլխավոր մարզիչ, որը հանդես է եկել Ռոստովի մարզի առաջնությունում, 2017 թվականի սեպտեմբերից նաև Հարավային դաշնային համալսարանի հավաքականի գլխավոր մարզիչ։
Որդին՝ Արթուրը, նույնպես ֆուտբոլիստ է ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Профиль FootballFacts.ru կայքում
Աստերոիդների ցանկ (109301-109400)

Աստերոիդների ցանկ (109201-109300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (109401-109500)
 Աստերոիդների ցանկ (109201-109300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (109401-109500)
Զավոդսկոյ (գյուղ, Վիբորգսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶավոդսկոյԶավոդսկոյ (ռուս.՝ Заводской), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 75 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Այուելա

Այուելա (իսպ.՝ Ayuela), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Պալենսիա պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Պարամոս Վալիես շրջանում։ Տարածքը կազմում է 19.75 կմ2։ Բնակչությունը՝ 64 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 80 կմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Ayuela Archived 2009-02-02 at the Wayback Machine.
Սլոբոդկա-Կուզմինսկայա

Սլոբոդկա-Կուզմինսկայա (ուկրաիներեն՝ Слобідка-Кузьминська), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սլոբոդկա-Կուզմինսկայա գյուղում բնակվում էր 164 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,782 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 209,72 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սատաղ

Սատաղ, Սատալա, Սադալա, Սատաղացվոց քաղաք, քաղաք Փոքր Հայքում, Գայլ գետի վերին հոսանքի շրջանում։ Հավանաբար կոչվել է համանուն գավառի անունով։
Ըստ Պտղոմեոս Կլավդիոսի, գտնվել է Օրբալիսենե ստրատեգիայի կամ զորավարության կազմում։ Որոշ ուսումնասիրողներ Սատաղը նույնացնում են Պլինիոս Ավագի հիշատակած Կեսարեա քաղաքին։ Մ․ թ․ ա․ 2-րդ դարի վերջին Փոքր Հայքի հետ միացվել է Պոնտական թագավորությանը, վերջինիս անկումից (մ․ թ․ ա․ 66) հետո՝ Հռոմեական կայսրությանը։ Պարթևա-հռոմեական մրցակցության շրջանում խիստ աճել է Սատաղի ռազմաստրատեգիական նշանակությունը։ Սատաղը դարձել է Հռոմեական կայսրության արևելյան յոթ լեգեոններից մեկի բանակատեղին։ Հռոմեական նվաճողները (Անտոնիոս, Կորբուլոն, Տրայանոս և ուրիշներ) հիմնականում Սատաղի վրայով են մտել Մեծ Հայք։ Միաժամանակ, Սատաղը կարևոր առևտրական հանգուցակետ է եղել Մեծ Հայքի և Ամիսոս, Սինոպ, Տրապիզոն սևծովյան քաղաքների միջև։ Օտար աղբյուրները Սատաղը հիմնականում հիշատակում են՝ կապված Հռոմեական և Բյուզանդական կայսրությունների մղած պատերազմների հետ։
Հայ պատմիչ Փավստոս Բյուզանդը Սատաղը հիշում է 330-ական թվականներին մազքթաց Սանեսան թագավորի ասպատակությունների և Ոսխայի ճակատամարտում պարսկական զորաբանակի դեմ հայ-հռոմեական միացյալ ուժերի տարած հաղթանակի կապակցությամբ։ Վկայություն կա, որ վաղ միջնադարում Սատաղը եղել է Փոքր Հայքի եպիսկոպոսական թեմական կենտրոններից, որի Եվթիոս եպիսկոպոսը մասնակցել է Նիկիայի տիեզերական ժողովին (325)։
Փոքր Հայքի 378-386 թվականների բաժանմամբ Սատաղը մտել է Առաջին Հայքի մեջ, որի կազմում է մնացել նաև Հուստինիանոս I կայսեր 536 թվականի վարչական նոր վերափոխությունից հետո։ Հուստինիանոս I քանդել է տվել Սատաղի խարխլված պարիսպները և քաղաքը շրջապատել նոր ամրություններով (նախապարիսպ և պարիսպ)։ Պարսկական զորքերը 7-րդ դարի սկզբին պարտության մատնելով բյուզանդական ուժերին, գրավել են Սատաղը։ Արաբա-բյազանդական կռիվների ժամանակաշրջանում Սատաղը աստիճանաբար անշքացել է և վերածվել փոքրիկ բնակավայրի։ Ներկայումս Սատաղը (թուրքերեն՝ Սադաղ) գյուղ է Թուրքիայի Գյումուշխանեի իլում։
Սատաղի մոտակայքից է գտնվել Անահիտ աստվածուհու պղնձաձույլ արձանի գլուխը (պահվում է Լոնդոնի Բրիտանական թանգարանում։
Սան Միգելի ամրոց (Ալմունիեկար)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սան Միգելի ամրոց (այլ կիրառումներ)Սան Միգելի ամրոց (իսպ.՝ Castillo de San Miguel), պաշտպանական կառույց Իսպանիայի հարավում՝ Անդալուզիա ինքնավար համայնքի Գրանադա պրովինցիայի Ալմունյեկար քաղաքում։ Տեղակայված է քաղաքի հին պարիսպների ներսում՝ Սան Միգել Սերո լեռան վրա։
1993 թվականի հունիսի 22-ին Սան Միգելի ամրոցը հայտարարվել է մշակութային հուշարձան և ստացել է RI-51-0007730 գրանցման համարը։


== Պատմություն ==
Ներկայիս ամրոցի տարածքում առաջին ամրաշինությունները կառուցվել են մ.թ.ա. 1-ին դարում փյունիկեցիների ու հին հռոմեացիների կողմից։ Սակայն միայն Իսպանիայի՝ մավրերի տիրապետության տակ գտնվելու ընթացքում (8-րդ դար) է Ալմունյեկարի բերդը դարձել անառիկ ամրոց, որ ունեցել է 40 աշտարակներ ու երեք մեծ դարպասներ։ Մավրերը քաղաքում կառուցել են բազմաթիվ տներ ու ճանապարհներ, զարգացրել են ձկնորսությունը և նրանց շնորհիվ քաղաքում տարածվել է եղեգի մշակումը։ Ալմունյեկարի ամրոցը նրանք դարձրել են իրենց հենարանն այդ տարածաշրջանում, իսկ Գրանադայում Նասրիդների իշխանության ժամանակ (13-րդ դար) ամրոցն օգտագործվել է որպես ծովափնյա նստավայր։ 1489 թվականին ամրոցը գրավվել է քրիստոնյաների կողմից. արաբների պարտության ու Ալմունյեկարի հանձնման առթիվ խաչ է տեղադրվել Պենյոն դել Սանտո լեռան վրա՝ հին նավահանգստի մուտքի մոտ։ Քրիստոնյաները վերակառուցել են Ալմունյեկարի ամրոցը, ամրացրել այն ու կոչել Միքայել հրեշտակապետի պատվին։

19-րդ դարի սկզբին բրիտանական զորքերը, փորձելով ազատագրելով Ալմունյեկար քաղաքը նապոլեոնյան բանակից, գնդակոծել են քաղաքն ու Սան Միգելի ամրոցը՝ հասցնելով մեծ վնաս և ավերելով ամրոցի ներքին բազմաթիվ շինություններ։ Այն բանից հետ, երբ ֆրանսիացիները հանձնվել են, բրիտանացիերը ցանկացել են ամբողջովին ավերել ամրոցը, սակայն դա նրանց չի հաջողվել, քանի որ մինչ այդ նրանց բերած վառոդը թրջվել էր։ Սակայն դրանից հետո Սան Միգելի ամրոցն այլևս ռազմական նպատակներով չի օգտագործվել։ 1830 թվականին՝ Ալմունյեկարում խոլերայի համաճարակից հետո, ամրոցում տեղավորվել է քաղաքային գերեզմանատունը, որ գործել է մինչև 1986 թվականը։ Հետագայում ամրոցում անցկացվել են վերակառուցման աշխատանքներ։
Ներկայում պահպանվել են լայն խրամն ու Կաստիլո դե Սան Միգել ախով կամուրջը, ինչպես նաև հրակնատներ ունեցող ատամնաշարավոր պատերը։ Իսկ ներսում կառուցված գլխավոր աշտարակը՝ դոնժոնը, քանդվել է։ Ամրոցի ներսում՝ 18-րդ դարում նեոկլասիցիզմի ոճով կառուցված տաղվարում, գործում է ոչ մեծ թանգարան, որտեղ ցուցադրվում են հնագիտական իրեր, օրինակ՝ թնդանոթներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բորիսովո (գյուղ, Սերպուխովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲորիսովոԲորիսովո (ռուս.՝ Борисово), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Սերպուխովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 619 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սավենկի (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍավենկիՍավենկի (ռուս.՝ Савенки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նադեժդա (հեռուստասերիալ)

«Նադեժդա», ռուսական դրամատիկական հեռուստասերիալ։
Փորձնական դրվագների պրեմիերան տեղի է ունեցել 2019 թվականին՝ Մոսկվայի 41-րդ միջազգային կինոփառատոնում։
Առաջին եթերաշրջանի սկզբի մեկնարկը հայտարարվել է 2019 թվականի հոկտեբերի 21-ին։ Թրեյլերի թողարկումը տեղի է ունեցել 2020 թվականի ապրիլի 7-ին։ Առաջին սեզոնի ցուցադրությունը սկսվել է 2020 թվականի հունիսի 18-ին START վիդեոընկերությունում։ Փակ օնլայն-թողարկումը լրագրողների համար իրականացվել է 2020 թվականի հունիսի 15-ին։


== Սյուժե ==
90-ականների վերջ։ Երիտասարդ Նադյան, սրճարանում սպանելով ավազակներին, լուծում է իր ծնողների վրեժը, որոնք սպանել էին նրանց։ Աղջկան տալիս են 18 տարվա ազատազրկում բանտում։ Այդպես նա հայտնվում է Սինդիկատի ուշադրության կենտրոնում։ Բանտարկված օրիորդին առաջարկում են գործարք՝ ըստ որի կամ նա աշխատելու էր Սինդիկատում՝ փոխելով իր անձը, կամ մնալու էր բանտում ավելի քանի 20 տարի։ Աղջիկը համաձայնվում է դառնալ սերիական մարդասպան, իսկ Լևը դառնում է նրա մարզիչն ու ուսուցիչը։
18 տարի անց Նադեժդան աշխատում է Սինդիկատում և վարում է երկու կյանք։ Նրա ամուսինը՝ Միշան և աղջիկը՝ Օլյան չեն իմանում Նադեժդայի «վատ կողմի» մասին, փոխարենը նրանք մտածում էին, որ նա բիզնես ավիաընկերությունում աշխատում է որպես բորդուղեկցորդուհի։ Նադեժդայի համար դժվար էր վարել երկու կյանք, խառնելով իր մեջ երկու անձնավորության՝ անխիղճ մարդասպանին և սովորական կնոջը, որը մայր ու ամուսին էր և ով սիրում էր իր հարազատներին։ Նա համոզված էր, Լևը իրեն բաց կթողնի, երբ ավարտվի գործարքը, սակայն Լևը նրան բաց չի թողնում, քանի որ Սինդիկատայից հեռանալը անհնար է։ Իսկ եթե նա փորձվի փախչել Սինդիկատը կոչնչացնի ոչ միայն իրեն այլն նաև նրա ընտանիքի անդամներին։


== Դերասաններ և կերպարներ ==


=== Գլխավոր դերերում ===
Նադեժդա՝ Վիկտորյա Իսակովա
Նադեժդան երիտասարդ տարիքում՝ Վերոնիկա Կորնիենկո
Լև, Նադեժդայի «հսկիչը»՝ Ալեքսանդր Կուզմին


=== Դերերում ===
Միշա, Նադեժդայի ամուսինը՝ Ալեքսեյ Մորոզով
Յակով Էտտ՝ Ալեքսեյ Գուսկով
Օլյա, Նադեժդայի աղջիկը՝ Ասյա Գրոմովա
Լյուդա՝ Յուլիա Մելնիկովա
Բորիս՝ Ալեքսեյ Գրիշին


== Ծանոթագրություններ ==
Չուտովսկի գյուղական խորհուրդ (Օրժիցկի շրջան)

Չուտովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Чутівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Օրժիցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չուտովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1527 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 54,42 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 28,06 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Անմեղության թանգարան (թանգարան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անմեղության թանգարան (այլ կիրառումներ)Անմեղության թանգարան (թուրքերեն՝ Masumiyet Müzesi), գրող Օրհան Փամուկի կողմից հիմնադրված թանգարան Ստամբուլում։ Թանգարանը տեղավորված է 19-րդ դարում կառուցված շենքում։ Թանգարանը համարվում է Օրհան Փամուկի 2008 թվականին հրապարակած համանուն վեպի ուղեկիցը, որտեղ պատմությունները ծավալվում են ստամբուլյան երկու ընտանիքների շուրջ։ 2014 թվականի մայիսի 17-ին թանգարանն արժանացել է Տարվա եվրոպական թանգարան մրցանակին։
Եվ վեպը, և թանգարանը ներկայացնում են Ստամբուլի վերին խավի կյանքը 1970-ական թվականներից մինչև 2000-ականների սկիզբ։ Վեպում ներկայացված է ստամբուլաբնակ հարուստ Քեմալի սիրո պատմությունը, ով սիրահարվում է իր աղքատ զարմիկին, իսկ թանգարանում ներկայացված են նրանց սիրո պատմության ցուցանմուշները։ Ըստ թանգարանի կայքի՝ թանգարանի հավաքածուն կազմող ավելի քան 1000 ցուցանմուշները ներկայացնում են, թե ինչ են վեպի հերոսները «օգտագործել, հագել, լսել, տեսել, երազել. ամենը մանրակրկիտ ներկայացված է արկղերում և ցուցափեղկերում»։


== Պատմություն ==
Թանգարանի համար ցուցանմուշներ Փամուկը սկսել է հավաքել 1990-ական թվականների կեսից։

Փամուկը նշում է, որ թանգարանում ցուցադրված որոշ օբյեկտներ պատկանում են ընտանիքին և ընկերներին, իսկ մյուսները գտնվել են Ստամբուլի այլ վայրերից կամ հավաքագրվել են ամբողջ աշխարհից։ Այնուամենայնիվ, նա չի նշել, թե որ նմուշներն են, որոնք ուղղակիորեն կապված են իր կյանքի հետ. նա պնդում է, որ թանգարանի պատմությունը պետք է արտացոլի վեպի պատմությունը, և ոչ թե իր՝ նշելով.

2008 թվականին, երբ վեպը լույս տեսավ թուրքերեն, թանգարանի հավաքածուն հավաքված էր արվեստագետների, դիզայներների, ճարտարապետների բազմամասնագիտական թիմի հետ միասին։ Թանգարանը հանրության համար բացվեց 2012 թվականի ապրիլին։


== Տեղայնք ==
Ավելի քան 1000 ցուցանմուշ պարունակող թանգարանը գտնվում է Ստամբուլի Բեյօղլու շրջանի Çukurcuma հատվածում։ Հավաքածուն տեղավորված է Çukurcuma Sk և Dalgiç Sk փողոցների անկյունում գտնվող 19-րդ դարում կառուցված շենքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
{{{1}}} Անմեղության թանգարան (թանգարան). պաշտոնական կայք  (անգլերեն) (թուրքերեն)
The Museum of Innocence at Google Cultural Institute
Projectpage of Sunder-Plassmann Architekten (German)
Տիմիրյազևի փողոց (Կրասնի Սուլին)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տիմիրյազևի փողոց (այլ կիրառումներ)Տիմիրյազևի փողոց (ռուս.՝ Улица Тимирязева), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքում։ Անվանվել է ռուս բնախույզ-դարվինիստ, բուսաբան-ֆիզիոլոգ, բույսերի ֆիզիոլոգիայի ռուսական գիտության դպրոցի հիմնադիրներից մեկի՝ Կլիմենտ Արկադևիչ Տիմիրյազևի (1843-1920) պատվին։ Սկիզբ է առնում Խորհրդային բանակի փողոցից և, ձգվելով դեպի հարավ, ավարտվում 190 մետրից։


== Նկարագրություն ==
Կրասնի Սուլին քաղաքի Տիմիրյազևի փողոցը սկսվում է Խորհրդային բանակի փողոցից, հատում է Նեժդաննայա փողոցը և, ձգվելով դեպի հարավ, ավարտվում 190 մետրից։ Փողոցում կա համարակալված 12 շինություն. ձախ կողմում (կենտ համարներ)՝ 9 շենք, իսկ աջ կողմում (զույգ համարներ)՝ 3 շենք։
Տիմիրյազևի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346351։
Փողոցն անվանվել է ռուս բնախույզ-դարվինիստ, բուսաբան-ֆիզիոլոգ, բույսերի ֆիզիոլոգիայի ռուսական գիտության դպրոցի հիմնադիրներից մեկի, Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ Կլիմենտ Արկադևիչ Տիմիրյազևի (1843-1920) պատվին։ Տիմիրյազևը Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ էր, Գլազգոյի, Քեմբրիջի, Ժնևի համալսարանների պատվավոր դոկտոր, Էդինբուրգի բուսաբանական ընկերության թղթակից անդամ, ռուսական շատ համալսարանների և գիտական ընկերությունների պատվավոր անդամ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Улица Тимирязева в Красном Сулине
Подробная карта улица Тимирязева, город Красный Сулин со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты


== Արտաքին հղումներ ==
Улица Тимирязева, г Красный Сулин, р-н Красносулинский на карте Ростовской области(չաշխատող հղում)
Տարվա եղանակներ (Արչիմբոլդո)

«Տարվա եղանակներ» (իտալերեն՝ l Quattro stagioni), չորս նկարների շարք, որն ստեղծվել է Ջուզեպպե Արչիմբոլդոն (իտալերեն՝ Giuseppe Arcimboldo, 1527-1593) 1563 թվականին։ 1569 թվականին այն նվիրվել է կայսր Մաքսիմիլիան II-ին «Չորս տարերք» նկարների շարքի հետ միասին, որն ստեղծվել է 1566 թվականին։ 1573 թվականից նկարների շարքը պահվում է Լուվրի թանգարանում։ Նկարվել է յուղաներկով կտավի վրա։ Յուրաքանչյուր նկարի չափը 76 × 64 սմ է։


== Պատմություն ==
«Տարվա եղանակներ» շարքը, որը պահվում է  Լուվրում, 1563 թվականի նկարների շարքի երկրորդ տարբերակն է։ 1563 թվականի շարքից պահպանվել են միայն երկու նկարներ՝ «Ձմեռ» և «Ամառ», որոնք ցուցադրվում են Վիեննայի Արվեստի պատմության թանգարան։ 1573 թվականին կայսր Մաքսիմիլիան II-ը  Արչիմբոլդոյին պատվիրել է «Տարվա եղանակներ» շարքի պատճենը, որպեսզի նվիրի իր ընկերոջն ու դաշնակցին՝ Սաքսոնիայի կուրֆյուրիստ Ավգուստին՝ ի նշան աջակցության նրա որդու՝ Ռուդոլֆի, որն ընտրվել է Հռոմեական Սրբազան կայսրության կայսր։ Այդ պատճառով էլ Սաքսոնիայի գերբը՝ երկու խաչված սրեր, հայտնվել են Ձմռան խորհրդանշական թիկնոցի վրա։


== Նկարագրություն ==
«Տարվա եղանակներ» շարքի նկարները («Գարուն», «Ամառ», «Աշուն», «Ձմեռ») տարվա չորս եղանակների փոխաբերական դիմանկարներն են։ Դրանք խորհրդանշում են մարդկային կյանքի պարբերաշրջանները՝ պատանեկություն, երիտասարդություն, հասունություն և ծերություն։ Դիմանկարները կազմված են մրգերից, բանջարեղենից, ծաղիկներից և այլ  բույսերից, որոնք բնորոշ են տվյալ եղանակին։ Այդպիսով, պատանի Գարունն ամբողջությամբ կազմված է բույսերից ու բազմաթիվ բուրավետ ծաղիկներից։ Երիտասարդ փարթամ Ամառը, որը հագել է ծղոտե բլուզ, կազմված է մրգերից ու բանջարեղեններից։ Աշունը, որը պատկերված է ուրախ հասուն մարդու կորպարով, հավաքված է հասուն մրգերից ու արմատապտուղներից։ Ձմեռը՝ զառամյալ մի ծերունի, կազմված է կոճղից և ծածկված է ծղոտից խորհրդանշական թիկնոցով։ Բնության ստույգ պատկերված տարերը նկարիչը միավորել է մարդկային բարդ ձևի մեջ։ Նկարներից յուրաաքանչյուրը շրջանակված է ծաղկային շղթայով։ Ենթադրվում է, որ ծաղկաշղթաները ավելացրել է այլ նկարիչ 17-րդ դարում։ «Տարվա եղանակների» անդադար շրջապտույտը եղել է նաև Հաբսբուրգների տոհմի տիրապետության գերակայությունը կրոնական անհանգստությունների և թուրքական սպառնալիքների նկատմամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Անատոլի Գորյունով

Անատոլի Իոսիֆովիչ Գորյունով (ռուս.՝ Анатолий Иосифович Горюно́в, իրական ազգանունը՝ Բենդել, դեկտեմբերի 17 (30), 1902, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 10, 1951(1951-07-10), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային թատրոնի ու կինոյի դերասան։ ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1946), Ստալինյան երկրորդ աստիճանի շքանշանակակիր (1950)։


== Կենսագրություն ==
Անատոլի Գորյունովը ծնվել է 1902 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Մոսկվայում։ Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ աշխատել է Հեղափոխական ռազմական խորհրդում։ 
1924 թվականին ավարտել է Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի 3-րդ ստուդիայի թատերական դպրոցը։ 1926 թվականից՝ Ե. Վախթանգովի անվան թատրոնի դերասան, ղեկավարել է գրական և բեմադրման մասը, եղել գեղարվեստական ղեկավարը։ Ծավալել է մանկավարժական գործունեություն. 1927 թվականից՝ թատրոնին կից ուսումնարանում, իսկ 1931 թվականից՝ Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտում։
Կինոյում սկսել է նկարահանվել 1921 թվականից. առաջին ֆիլմը եղել է «Ամեն ինչ մեր ձեռքերում է»-ն։ 
Անատոլի Գորյունովը մահացել է 1951 թվականի հուլիսի 10-ին Մոսկվայում՝ գերճնշումից, որն այն ժամանակ չէին կարողանում բուժել։ Թաղված է Նովոդևիչյան գերեզմանոցում (հողակտոր №2)։


== Ընտանիք ==
Հայրը՝ Իոսիֆ Բենդելն է։
Մայրը՝ Աննա Մոսկվինան, հայտնի դերասաններ Իվան Մոսկվինի և Միխայիլ Տարխանովի քույրը։ Վերջիններս զբաղվել են Անատոլիի դաստիարակությամբ, որը վաղ տարիքում զրկվել է հորից։
Կինը՝ դերասանուհի Վերա Բենդինան է (1900-1974)։
Որդին՝ Միխայիլ Գորյունովը (1932-1994), Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի դերասան, կինը՝ նույն թատրոնի դերասանուհի Նինա Գուլյաևան։ Դուստրը՝ Աննա Գորյունովան (ծնվ.՝ 1933), Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի դերասանուհի է, ամուսինը՝ դերասան Ալեքսանդր Միխայլովն է (1922-1996)։


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1934)
ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (փետրվարի 5, 1946)
Ստալինյան երկրորդ աստիճանի շքանշան (1950)՝ Նիկոլայ Վիրտայի «Դատապարտվածների դավադրությունը» ներկայացման մեջ Կոստա Վառայի դերակատարման համար
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան (դեկտեմբերի 16, 1946)


== Դերերը թատրոնում ==


=== Ռեժիսոր ===


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ռիչարդ Մեթսոն

Ռիչարդ Մեթսոն (անգլ.՝ Richard Matheson, փետրվարի 20, 1926(1926-02-20)[…], Ալենդեյլ, Նյու Ջերսի, Բերգեն շրջան, Նյու Ջերսի, ԱՄՆ - հունիսի 23, 2013(2013-06-23)[…], Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի ֆանտաստ գրող։ Ստեղծագործել սկսել է ութ տարեկան հասակում։ Առաջին պատմվածքը "Born of Man and Woman" անվանմամբ հրատարակել է «The Magazine of Fantasy and Science Fiction» ամսագրում 1950 թվականին։ 1954 թվականին հրատարակվեց գրողի առաջին վեպը՝ «Ես լեգենդ եմ» (էկրանավորվեց երեք անգամ), որը պատմում է վիրուսի ազդեցության տակ մարդկության վամպիրների վերափոխման մասին։
Գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ ֆանտաստիկա և սարսափ ժանրերում։ Առավել հայտնիները՝ «Դուել» ("Duel", էկրանավորել է Սթիվեն Սփիլբերգը), «Կոճակ, Կոճակ» ("Button, Button"), «Փորձարկում» ("The Test") և այլն։ Աշխատել է նաև որպես սցենարիստ։ Մեթսոնի չորս որդիներից երեքը նույնպես գրող են դարձել։
Սթիվեն Քինգը խոստովանել է, որ Մեթսոնը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա վրա, իսկ Դին Կունցը ասել է, որ «մենք ավելի հարուստ ենք դարձել, որովհետև ունենք Ռիչարդ Մեթսոնին»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Richard Matheson. IMDb
Ричард Матесон (Richard Matheson)
Գյավուրդաղ (լեռնաշղթա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գյավուրդաղ (այլ կիրառումներ)Գյավուրդաղ, լեռնաշղթա Կիլիկյան Տավրոս լեռնահամակարգում։


== Ծանոթագրություններ ==
1354

1354 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1354 թվականն է, 
XIV դարի 54-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Իլյուշինո (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)

Իլյուշինո (ռուս.՝ Ильюшино), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 237 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալինա Փահլևանյան

Ալինա Աշոտի Փահլևանյան (հոկտեմբերի 16, 1936(1936-10-16), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ երաժշտագետ, ֆոլկլորագետ։ Արվեստագիտության թեկնածու (1989):


== Կենսագրություն ==
Ալինա Փահլևանյանը ծնվել է Երևանում։ 1960 թվականին ավարտել է Երևանի պետական կոնսերվատորիայի դաշնամուրի, 1961 թվականին՝ երաժշտագիտության բաժինները։
1970 թվականից դասավանդում է Երևանի կոնսերվատորիայում, պրոֆեսոր՝ 1994 թվականից, 1992 թվականից՝ կոնսերվատորիայի ֆոլկլորագիտության ամբիոնի վարիչ։


== Ստեղծագործություններ ==
Հեղինակ է նաև դասագրքերի ու մեթոդ, ձեռնարկների։
Կազմել է ժողովածուներ՝

«Հայրենի երգեր» (1980)
«Թալին, հայկական ժողովրդական երգեր և նվագներ», 1984 (համահեղինակ)
«Հայրենական մեծ պատերազմը հայ ժողովրդական և գուսանական երգերում», 1995 (համահեղինակ)
«Սասնա ծռեր» դյուցազնավեպ» (1996, համահեղինակ)
«Կարոս խաչ» վիպական ասքի նորահայտ պատումները, Երևան։ Ամրոց գրուպ, 2004 (համահեղինակ)
Вопросы армянской музыкальной фольклористики, Ереван: Изд-во ЕГК, 2005.
Армянские композиторы об искусстве
«Երաժշտություն 2», ISBN 978-99941-1-456-6, 2008 (համահեղինակ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալինա Փահլևանյան
Պաուլ Յոհան Անզելմ ֆոն Ֆոյերբախ

Պաուլ Յոհան Անզելմ ֆոն Ֆոյերբախ (նոյեմբերի 14, 1775(1775-11-14)[…], Hainichen, Thuringia, Saale-Holzland-Kreis, Թուրինգիա, Սրբազան Հռոմեական կայսրություն - մայիսի 29, 1833(1833-05-29)[…], Ֆրանկֆուրտ, Free City of Frankfurt, Գերմանական միություն), գերմանացի քրեագետ, քրեական իրաունքի դասական դպրոցի ներկայացուցիչ։
Լյուդվիգ Ֆոյերբախի հայրը։
Առաջ է քաշել մի շարք առաջադիմական սկզբունքներ (օրինակ, օրենքի առաջ բոլորի հավասարությունը)։ Ֆոյերբախը պատժի հիմնական նպատակներից մեկը համարել է այսպես կոչված հոգեկան ներգործությունը (հոգեբանական ահաբեկումը), որն արտացոլվել է նրա կազմած Բավարական քրեական օրենքների ժողովածուում (1813)։
Ստանալով դոկտորի աստիճան, Գրոլմանի և Ալմեդինգենի հետ համատեղ հիմնել է պարբերաբար թողարկվող «Քրեական իրավունքի գրադարան» աշխատությունը։ 1801 թվականին նշանակվել է Ենայի համալսարանի պրոֆեսոր։
Հետագայում տեղափովել է Բավարիա, Լանդսհուտի համալասարանում ստանալով ամբիոն։ 1805 թվականին նրան հանձնարարվել է կազմել բավարական քրեական օրենսգրքի նախագիծ, միաժամանակ նա ստացել է բարձրաստիճան պաշտոն բավարական արդարադատության նախարարությունում։ Նախագիծը կազմելուց հետո, այն օրենքի ուժ ստացավ 1813 թվականին, որից հետո Ֆոյերբախը նշանակվեց վերաքննիչ դատարանի նախագահ։ 1821 թվականին ֆրանսիական օրենսդրության խորը ուսումնասիրության համար մեկնել է Ֆրանսիա։


== Աշխատություններ ==
Revision der Grundsätze und Grundbegriffe des positiven peinlichen Rechts (1799);
Lehrbuch des gemeinen in Deutschland gültigen peinlichen Rechts (1-е изд., 1801; всего 14 изданий, последнее Миттермайера, 1848 г.; этот учебник был переведен на русский язык Лодием, Цебриковым и Полонским, под заглавием «Фейербаха Павла, уголовное право, с приложением российских уголовных законов, к каждому преступлению относящихся», 1810—27);
Kritik des natürlichen Rechts (1796);
Über die Strafe als Sicherungsmittel vor künftigen Beleidigungen des Verbrechers (1799);
Blick auf die deutsche Rechtswissenschaft (1810).


== Ծանոթագրություններ ==
Լա Պալմա դել Կոնդադո

Լա Պալմա դել Կոնդադո (իսպ.՝ La Palma del Condado), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ուելվա պրովինցիայի Անդալուզիա ինքնավար համայնքի կազմում։ Տարածքը կազմում է 61 կմ2, բնակչությունը՝ 10 475 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 42 հեռավորության վրա։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք Archived 2016-05-05 at the Wayback Machine.
Ayuntamiento de La Palma del Condado Archived 2016-05-05 at the Wayback Machine.
La Palma del Condado
Revista Corumbel Archived 2015-08-01 at the Wayback Machine.
Circuito Monteblanco
Antonio Alcalde
Plataforma en defensa del Patrimonio Histórico-Artístico de La Palma del Condado
Աստերոիդների ցանկ (136501-136600)

Աստերոիդների ցանկ (136401-136500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (136601-136700)
 Աստերոիդների ցանկ (136401-136500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (136601-136700)
Օուսլի շրջան (Կենտուկի)

Օուսլի շրջան (անգլ.՝ Owsley County), ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 513 կմ² է, բնակչությունը՝ 4.755 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բունվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1843 թ.։
Մեծ Խալեբ

Մեծ Խալեբ (վրաց.՝ დიდი ხალები), գյուղ Վրաստանի կենտրոնական հատվածում։ Վարչականորեն մտնում է Շիդա Քարթլիի մարզի Խաշուրի մունիցիպալիտետի կազմի մեջ։
Ըստ 2014 թվականին Վրաստանում անցկացված մարդահամարի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմում է 26 մարդ։ Հիմնականում՝ վրացիներ և օսեր։
Գյուղը գտնվում է UTC+4 ժամային գոտում։


== Տե՛ս նաև ==
Խաշուրի մունիցիպալիտետ
Վրաստան


== Ծանոթագրություններ ==
Օրլովկա (գյուղ, Յամպոլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕրլովկաՕրլովկա (ուկրաիներեն՝ Орлівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Յամպոլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օրլովկա գյուղում բնակվում էր 1 083 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Անտառ (ֆիլմ, 1980)

«Անտառ» (ռուս.՝ «Лес»), 1980 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը բեմադրել է ռեժիսոր Վլադիմիր Մոտիլը «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում՝ Ալեքսանդր Օստրովսկու համանուն պիեսի մոտիվներով։
Ֆիլմի պրեմիերան ԽՍՀՄ-ում տեղի է ունեցել 1986 թվականի նոյեմբերի 30-ին։


== Սյուժե ==
Սյուժեն ծավալվում է հեռու գավառում, որտեղ ապրում է ժամանակին հայտնի գեղեցկուհի, իսկ այժմ պարզապես տիկին Գուրմիժսկայան։ Ձանձրանալով՝ նա որոշում է սիրավեպ սկսել վարժարանը չավարտած երիտասարդի՝ իր վաղեմի ընկերուհու որդու հետ, որը հյուրընկալվել էր նրան։ Նրա սիրախաղին երիտասարդը պատրաստակամորեն է արձագանքում։


== Դերերում ==
Լյուդմիլա Ցելիկովսկայա – Ռաիսա Պավլովնա Գուրմիժսկայա
Բորիս Պլոտնիկով – Գենադի Դեմյանովիչ Նեսչաստլիվցև (դերը հնչյունավորել է Յուրի Դեմիչը)
Վյաչեսլավ Կիրիլիչև –  Սչաստլիվցև
Ստանիսլավ Սադալսկի – Ալեքսեյ Սերգեևիչ Բուլանով, գիմնազիստ
Ելենա Բորզովա – Ակսյուշա, զարմուհի
Ալեքսանդր Սոլովյով – Պյոտր
Միխայիլ Պուգովկին – Վոսմիբրատով
Կիրա Քրեյլիս-Պետրովա – Ուլիտա, Գուրմիժսկայայի աղախինը
Վիկտոր Ցեպաև – Կարպ (դերը հնչյունավորել է Իգոր Եֆիմովը)


== Նկարահանող խումբ ==
Բեմադրությունն ու սցենարը՝ Վլադիմիր Մոտիլի
Բեմադրող օպերատոր՝ Վլադիմիր Իլյին
Բեմադրող նկարիչ՝ Վալերի Կոստրին
Կոմպոզիտոր՝ Ալեքսանդր Ժուրբին


== Արտադրություն ==
Ֆիլմը նկարահանվել է Մերձմոսկովյան Նիկոլո-Պրոզորովո կալվածքում լայնաֆորմատ համակարգով՝ 70 մմ ժապավենի վրա։ Ֆիլմը վարձույթում կարող էր հայտնվել և ցուցադրվել միայն հատուկ նախագծերով հագեցած կինոթատրոններում։ Դրանով է ռեժիսոր Վ. Մոտիլը բացատրել այն հանգամանքը, որ ֆիլմը քիչ է ցուցադրվել և փաստորեն «չի հասել հանդիսատեսին»։


== Գրաքննություն ==
Ինչպես պնդում են «Ռոսիա»  ալիքի «Վեստի» հեռուստաընկերության՝ «Մոտիլի «Անտառ» ֆիլմը, որը նկարահանվել է Ա. Ն. Օստրովսկու պիեսի մոտիվներով, արգելվել է ցուցադրել, իսկ ռեժիսորը կրկին արտաքսվել է կինոարդյունաբերությունից»։ «Կոմսոմոլսկայա պրավդայի» թղթակցի կարծիքով՝ «ֆիլմը դարակը դնելու» իշխանությունների որոշումը կապված էր այն բանի հետ, որ գլխավոր հերոսների կերպարները «հիանալիորեն» հիշեցնում էին իշխող խորհրդային վերնախավի բարքերը։ Ֆիլմի ցուցադրությունը թույլատրվել է միայն 1988 թվականին վերակառուցման ժամանակաշրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
««Лес»»։ Государственный регистр фильмов։ Министерство Культуры Российской Федерации։ Վերցված է 2013-10-18 
«Лес» Аннотированный каталог фильмов киностудии «Ленфильм» 1918—2003.
««Лес»»։ Фильмы։ Энциклопедия отечественного кино։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-10-19-ին։ Վերցված է 2013-10-18  
««Лес»»։ Статья։ Онлайн энциклопедия Кирилла и Мефодия։ Վերցված է 2013-10-18 
««Лес»»։ Теле- и художественные фильмы։ Телеканал «Культура»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-10-19-ին։ Վերցված է 2013-10-18
Գերան (այլ կիրառումներ)

Գերան, կարող է վերաբերել՝

Գերան - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կամախի գավառակում
Գերան - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում
Գերան - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում
Գերան - գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում
Գերան - լեռ Շարուր գավառում, այժմյան Դիզա գյուղից 3 կմ հյուսիս, Արփա գետի ձախ կողմում
Գերան - լեռ Հայաստանի Տավուշի մարզի և Ադրբեջանի սահամագլխին, Այգեձոր գյուղից 5,5 կմ հարավ-արևմուտք
Գերան - երկաթուղային կայարան Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում
Ժենյա Սարոյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Սարոյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Ժենյա Երեմի Սարոյան (օգոստոսի 21, 1946, Մարալիկ գյուղում (այժմյան՝ քաղաք ՀՀ Շիրակի մարզում)), ազատամարտիկ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Ֆիզիկական կուլտուրայի հայկական պետական ինստիտուտը (1969 թվականին աշխատել է մարմնակրթության ուսուցչուհի 1989 թվականից «Հատուկ գնդի» կազմում մասնակցել է ԼՂՀ Հադրութի («Բեոլ-4», «Բեպ-5» բարձոտներ, Մարինշեն), Մարտակերտի (Մեծշեն, Մատաղիս, Մաղավուզ, Տոնաշեն, Զայլու), Ֆիզուլու շրջանների ինքնապաշտպանական ազատագրական մարտերին։
Դուգլաս շրջան (Ջորջիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դուգլաս շրջան (այլ կիրառումներ)Դուգլաս շրջան (անգլ.՝ Douglas County), ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 515 կմ² է, բնակչությունը՝ 92.174 մարդ (2010 թվականին տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Դուգլասվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1870 թվականին։
Դեհիդրատացում

Դեհիդրատացում (դե... և հունարեն՝ ηδωρ - ջուր), օրգանական կամ անօրգանական միացություններից ջրի պոկում։ Հիդրատացման հակադարձ ռեակցիան է։ Իրականացվում է ջերմային կամ քիմիական ճանապարհով։ Առաջինը կատարում են տաքացնելու միջոցով, սովորաբար կատալիզատորների առկայությամբ, օրինակ, էթիլենի ստացումը Էթիլալկոհոլից Аl2О3-ի առկայությամբ, 300-400 °C-ում՝ СН3СН2ОН→СН2 =CH2+ H2O։ Քիմիական ճանապարհով այս պոկումը կատարվում է խիտ ծծմբական թթվի միջոցով 170 °C-ում։ Դեհիդրատացումը կարող է լինել ներմոլեկուլային և միջմոլեկուլային։ Վերոհիշյալ եղանակով էթիլենի ստացումը ներմոլեկուլային դեհիդրատացում է, իսկ դիէթիլեթերի ստացումը էթիլալկոհոլից, ծծմբական թթվի օգնությամբ՝ միջմոլեկուլային դեհիդրատացում է անօրգանական միացությունների, օրինակ, ազոտական թթվի դեհիդրատացումը կատարվում է ֆոսֆորի հնգօքսիդի՝ Р2O5, առկայությամբ՝ 2НNO3→H20+N2O5։ Դեհիդրատացումը կատարվում է նաև օրգանիզմում՝ ֆերմենտների ազդեցությամբ։
1872

1872 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երկուշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1872 թվականն է, 
XIX դարի 72-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==
Ապրիլի 26 - Լյուդմիլա Պոդյավորինսկա, չեխոսլովակյան գրող։
Հունիսի 4 - Քալվին Քուլիջ, ԱՄՆ-ի 30-րդ նախագահ (1923-1929)
Հուլիսի 16 - Ռուալ Ամունդսեն, Նորվեգացի ճանապարհորդ, հետախույզ
Օգոստոսի 9 - Ստեփան Գևորգի Լիանոսյան, Հայազգի նշանավոր գործարար ու քաղաքական գործիչ, Ռուսական Կայսրության խոշորագույն Ռուսական գլխավոր նավթային միության հիմնադիր, 20-րդ դարի սկզբի Ռուսական Կայսրության խոշորագույն նավթային մագնատ, գեներալ Յուդենիչի կառավարության վարչապետ
Ռիխարդ Վիլշտետեր, գերմանացի քիմիկոս, կենսաքիմիկոս, Ռուսաստանյան ԳԱ արտասահմանյան թղթակից-անդամ (1923)
Սեպտեմբերի 27 - Լեոպոլդ Սուլերժիցկի, ռուս ռեժիսոր, հասարակական և թատերական գործիչ, գրականագետ
Երվանդ Մանվելյան, հայ մանրէաբան, հասարակական գործիչ
Հուլիս 15 - Արշակ Չոբանյան, բանաստեղծ և գրական քննադատ (վ. 1954)


== Մահեր ==
Հունվարի 21 - Ֆրանց Գրիլպարցեր,  ավստրիացի բանաստեղծ և դրամատուրգ
Հունվարի 25 - Ռիչարդ Յուել, ԱՄՆ բանակի կադրային սպա և քաղաքացիական պատերազմի տարիներին Կոնֆեդերացիա բանակի գեներալ
Մարտի 10 - Ջուզեպպե Մացցինի, իտալացի քաղաքական գործիչ, հայրենասեր, գրող և փիլիսոփա, հեղափոխական, Իտալիայի ազգային-ազատագրական շարժման առաջնորդներից
Գասպար Սինափյան, հայ բժիշկ, մանկավարժ
Պետրոս Դուրյան - հայ նոր գրականության առաջին խոշոր սիրերգակը (ծ.1851 թ.)
Բենեդիկտոս XII

Բենեդիկտոս XII, (անգլ.՝ Benedictus PP. XII, աշխարհիկ կյանքում՝ Ժակ Ֆուրնիե ֆր.՝ Jacques Fournier, 1280, Սավերդեն - ապրիլի 25, 1342, Ավինյոն), Հռոմի պապ 1334 թվականի դեկտեմբերի 20-ից մինչև 1342 թվականի ապրիլի 25-ը։
Ավինյոնյան գերության ժամանակաշրջանի երրորդ պապը։


== Վաղ տարիներ ==
Բենեդիկտոս XII-ը ծնվել է Սավերդենում (Ֆրանսիայի հարավ-արևմուտք, Ֆուա քաղաքի մոտ), ջրաղացպանի ընտանիքում։ Ցիստերցիանների միաբանության անդամ էր, որտեղ ստացել է հիմնավոր աստվածաբանական կրթություն, սովորել է Փարիզի համալսարանում։ 1311 թվականից եղել է Ֆոնֆրուադ աբբայության վանահայր, 1317 թվականից՝ Պամիեյի եպիսկոպոս։ Այս ընթացքում նախաձեռնել է կաթարների հետապնդումներ։ 1326 թվականից եղել է Միրպուայի եպիսկոպոս, իսկ 1327 թվականին նշանակվել է կարդինալ։


== Հռոմի պապ ==
Ֆուրնիեի ընտրությունը հնարավոր դարձավ հիմնականում հանգամանքների բերումով։ Այդ ժամանակ  պապական կոնկլավում ընդունված էր առաջին անգամ քվեարկել ամենաքիչ հավանական թեկնածուի օգտին՝ մյուս թեկնածուների դիրքորոշումը պարզելու համար։ Ճակատագրի հեգնանքով բոլոր կարդինալները, բացառությամբ Ֆուրնիեի, քվեարկել էին նրա օգտին, ինչն անակնկալ էր բոլորի համար։
1334 թվականին պապական գահը ստանձնելուց հետո Բենեդիկտոս XII-ը մեծ ջանքեր գործադրեց վանական միաբանությունների միջև բարիդրացիական հարաբերություններ հաստատելու ուղղությամբ։ 1336 թվականի «Benedictus Deus» սահմանադրության մեջ պաշտոնական դոկտրինա սահմանեց սրբերի  և օրհնված հոգիների կարգավիճակների մասին։ Նա նաև կարգադրեց Ավինյոնում կառուցել պապական պալատ։
Քաղաքականության մեջ նա համագործակցում էր Ֆրանսիայի թագավորի հետ։ Նա Ռոբերտ Նեապոլիտանացուն է վստահում Հռոմի ադմինիստրատորի գործառույթը՝ հանձնարարելով նրան խաղաղություն և կարգուկանոն հաստատել «Հավերժական» քաղաքում։ Բայց նրան չի հաջողվում կարգավորել հարաբերությունները Լյուդովիկ Բավարացու հետ։ Գերմանական թագին վերաբերող պապական պահանջներին վերջ տալու համար Լյուդովիկը ընտրվողների ժողով է գումարում, որի ժամանակ էլ որոշվում է, որ օրենքով ընտրված թեկնածուն ճանաչվի Գերմանիայի թագավոր՝ անկախ Հռոմի պապի դիրքորոշումից։
Չնայած Պապը ֆրանսիացի էր, սակայն իր հայրենիքի հանդեպ առանձնակի զգացմունքներ չուներ, և նրա հարաբերությունները Ֆիլիպ VI թագավորի հետ բավականին սառն էին։ Ավելին, երբ վերջինս հայտարարում է Շոտլանդիա ներխուժելու իր մտադրության մասին, Բենեդիկտոսը հայտարարում է, որ Անգլիայի թագավոր Էդուարդ III-ը, ամենայն հավանականությամբ կհաղթի։
Բենեդիկտոս XII-ը նամակագրական կապ էր պահպանում Ֆրանչեսկո Պետրարկայի (1304–1374) հետ, ում հետ նա անձամբ հանդիպել էր 1326–1327 թվականներին, երբ բանաստեղծը Ավինյոնում էր։ Պապը հույս ուներ, որ Պետրարկան ճանապարհ կհարթի Հռոմ վերադառնալու համար։ 1341 թվականին բանաստեղծը ստանում է ամենաբարձր տիտղոսը՝ հռոմեական Կապիտոլիումում թագադրվելով դափնեպսակով։
Բենեդիկտոս XII-ը Պապը մահացել է Ավինյոնում և թաղվել այնտեղ։


== Գրականության մեջ ==
Բազմակի անգամ հիշատակված է Մորիս Դրյուոնի «Անիծված թագավորները» պատմական վեպերի շարքի վերջին՝ «Երբ թագավորը կործանում է Ֆրանսիան» գրքում։
Հիշատակված է Վիկտոր Հյուգոյի «Փարիզի Աստվածամոր տաճարը» վեպում։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովիե Կոխանի

Նովիե Կոխանի (ռուս.՝ Новые Коханы), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բալըխլը (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բալըխլը (այլ կիրառումներ)Բալըխլը, գետ Սև ծովի ավազանում, Ճորոխի վտակ Իչխալայի աջակողմյան օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Պոնտական լեռնահամակարգի արևելյան հատվածի Բալըխլը լենաշղթայի հյուսիսային հյուսիսարևմտյան անտառապատ լանջերից։


== Ծանոթագրություններ ==
Հյուսիսային Անգուլյեմ (կանտոն)

Հյուսիսային Անգուլյեմ (ֆր.՝ Angoulême-Nord), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Պուատու Շարանտա շրջանում։ Շարանտ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Կոնյակ օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 13764 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1603 է։ Կանտոնում կա 1 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Թզենի սովորական

Թզենի սովորական  (լատ.՝ Ficus carica), թթազգիների ընտանիքի թզենի ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Տերևաթափ ծառ է՝ մինչև 12 մ բարձրությամբ և հաստ, թույլ ճյուղավորված բնով, տարածված և թեքությամբ դեպի վեր ուղղված ճյուղերով, որոնք առաջացնում են գնդաձև, ձվաձև կամ հովանոցաձև սաղարթ։ Երիտասարդ ընձյուղների կեղևը մազմզուկապատ է, ավելի ուշ՝ ստանում է գորշամոխրավուն գունավորում և ճաքճքվում է։
Գագաթնային բողբոջները ձվաձև են, նուրբ և երկար սրածայր, 2—3 ծածկող թեփուկներով, 1 սմ երկարությամբ։ Կողմնային բողբոջները կլորավուն են կամ հակառակ-ձվաձև, մինչև 0,5 սմ երկարությամբ, ծածկված բազմաթիվ ցողուններով։
Տերևադասավորությունը հերթադիր է։ Տերևաթիթեղը վերևից կոշտ-կնճռոտ է, մուգ կանաչ, ներքևից՝ աղվամազապատ, մոխրականաչավուն, կլորավուն կամ լայն-ձվաձև, կազմված 3 — 5, երբեմն՝ 7 թաթանման բլթակներից։ Երբեմն ամբողջական է, 8-15 (33) սմ երկարությամբ և 6 —12 սմ լայնությամբ, հաճախ սրտանման հիմքով։ Տերևակիցը շուտ է թափվում։ Տերևները սովորաբար բացվում են ապրիլին, աշնանը երկար են պահում կանաչ գույնը և տերևաթափից առաջ (նոյեմբերին) ստանում են բաց դեղնավուն գունավորում։
Երկտուն ծառ է։ Ծաղկաբույլերը տանձանման են, վերևից անցքով, որը ծածկված է թեփուկով։ Պտուղները տանձաձև են կամ կլորավուն, սև կամ
դեղնականաչավուն, քաղցր ու հյութալի։


== Տարածվածություն ==
Թուզը hին աշխարհում ամենատարածված ու շատ գործածվող պտուղներից մեկն է եղել։ Նրա պտուղներն ու տերևները պատկերվել են հին քաղաքների ու որմնանախշերի վրա։
Տարածված է Կովկասում, Միջերկրական ծովի ափերում, Փոքր Ասիայում, Միջին Ասիայում, Աֆղանստանում, Հնդկաստանում։ Հայաստանում հանդիպում է Զանգեզուրում, Մեղրիում, Նոյեմբերյանում, Շամշադինում, Իջևանում, Թումանյանում, հիմնականում ցածրադիր վայրերում, գետահովիտներում։ Վայրիացած է, անտառներում չի հանդիպում։ Ապրում է 150—200 տարի։
Ջերմասեր բույս է. ցրտահարվում է 20°C-ից ցածր ջերմաստիճանների դեպքում։
Հողի նկատմամբ պահանջկոտ չէ. աճում է ամենուրեք։ Չորադիմացկուն և երաշտադիմացկուն է։ Լուսասեր է։ Մեծ քանակությամբ արմատային և բնային մացառներ է տալիս, որի շնորհիվ միանգամայն պիտանի է թեք լանջերի, ձորակների, լիցքերի ամրացման համար։


== Կիրառություն ==
Թզենու պտուղներն ունեն բուժիչ հատկություն, չորացրած վիճակում ստամոքսը և աղիքները թուլացնում են։ Թարմ պտուղների հյութով կատարած ողողումը և թրջոցը օգնում է կրծքային և կոկորդային հիվանդությունների դեպքում, փափկացնում է ուռուցքները ու հասունացնում թարախապալարները։


== Ծանոթագրություններ ==