armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մլինովո

Մլինովո (ուկրաիներեն՝ Млинове), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռատնովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մլինովո գյուղում բնակվում էր 511 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2192 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 233,12 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
653

653 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 653 թվականն է, 
VII դարի 53-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Կավրիագո

Կավրիագո (իտալերեն՝  Cavriago ), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Ռեջիո Էմիլիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 9229 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 560 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 16 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 035025։ Հեռախոսային կոդը՝ 0522։
Կավրիագոն սահմանակից է Բիբիանո և Ռեջիո Էմիլիա մունիցիպալիտետներին։
Բնակավայրի հովանավորն է Հովհաննես Մկրտիչը։ Տոնը նշվում է ամեն տարի հունիսի 24-ին։
Կոմունայում կա Վլադիմիր Լենինի հուշարձան։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Արասլանովո (գյուղ, Մելեուզովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱրասլանովոԱրասլանովո (ռուս.՝ Арасланово, բաշկիրերեն՝ Арыҫлан), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մելեուզովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 181 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(1100) Արնիկա

(1100) Արնիկա (անգլ.՝ Arnica), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1928 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,898451 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7092 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0877 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1802,38 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,199735 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,03° անկյուն։
Արնիկա աստերոիդը պատկանում է Կորոնիսի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 300 անդամներ։ Բավականին անսովոր է հանդիսանում այն փաստը, որ այս ընտանիքի անդամները շարժվում են գործնականորեն մի ուղեծրով։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1100) Արնիկա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վել (Վագայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վել (այլ կիրառումներ)Վել, գետ Արխանգելսկի մարզում, Վագա (Հյուսիսային Դվինայի վտակը) գետի ձախ վտակը։


== Ջրաբանություն ==
Վել գետի երկարությունը 223 կմ է, ավազանի տարածքը՝ 5390 կմ2, տարեկան միջին ջրի ծախսը՝ 47․7 մ3/վ։

Գետի ամսական միջին ջրի ծախսը(մ3/վ) Բալամուտովսկայա մարզում(32 կմ գետաբերանից) 1950֊ից 1988 թթ․


== Աշխարհագրություն ==
Վելը բխում է ճահճուտից, հարավում գտնվող Կոնոշա գյուղաքաղաքից։ Հոսքի հիմնական ուղղությունը դեպի արևելք է։ Վերին հոսքում ափը ճահճային է և անտառածածկ, իսկ ստորին հոսքում տարածքը բնակեցված է։ Նախկինում գետի ուղղությամբ անցկացվել են համաձուլվածքներ։
Շոնոշի գետաբերանում գտնվում է Ուստ֊Շոնոշա գյուղաքաղը, Ելյուգի գետաբերանում՝ Խոզմինո գյուղը, Վել գետի ներհոսման տեղում գտնվում է Վելսկը։


== Ստուգաբանություն ==
Կոմիի լեզվով «վել» նշանակում է «գոհ, պարկեշտ»։ Շվեդացի հետազոտող Գ․ Յոհանսենը առաջարկում է «սանկտիրա»֊ի թարգմանությունը՝ «սահմանագիծ, սահման, գետային եզր»։


== Ջրային մատյանի տվյալները ==
Ռուսական պետական ջրային մատյանի և աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի ջրի կառավարման բաժնի տարածքում՝ Ռուսաստանի Դաշնության կողմից պատրաստված դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների տվյալներով։

Ավազանային օկրուգ ֊ Հյուսիսային Դվինա
Գետային ենթաավազան ֊ Հյուսիսային Դվինա
Ջրային կայան ֊ Վագա


== Վտակները (կմ գետաբերանից) ==
Խոշորագույն վտակները՝ Պոդյուգա(գետ), Շոնոնա(գետ), Ելյուգա, Սինեգա(գետ), Վոտչիցա(Վեկիի վտակ)։

10 կմ, գետ Սինեգա
14 կմ, գետ Շիչենգա
25 կմ, գետ Մալայա
26 կմ, գետ Շադրենգա
27 կմ, գետ Իստմա
49,6 կմ, գետ Ելյուգա
51 կմ, գետ Սեմժենգա
67 կմ, գետ Շոնոշա
68 կմ, գետ Մալայա
68 կմ, գետ Շադրենգա
78 կմ, գետ Պոդյուգա
89 կմ, գետ Ռոմանգա
123 կմ, գետ Ցիպինա
131 կմ, գետ Խվոյկինա
140 կմ, գետ Սիվզենգա
145 , գետ Տավրենգա(Վելիի վտակ)
147 կմ, գետ Վոտչիցա(Վելիի վտակ)
156 կմ, գետ Կիյուգա
175 կմ, գետ Պեժիմկա
196 կմ, գետ Նոորեշկա
198 կմ, գետ առանց անվանման


== Հղումներ ==
Մոլյերուսա

Մոլյերուսա (իսպ.՝ Mollerusa, վրաց.՝ Mollerussa), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Լեյդա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Պլա դ,Ուրժել շրջանում։ Տարածքը կազմում է 7,05 կմ²։ Բնակչությունը՝ 14733 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
Página oficial del Ayuntamiento de Mollerussa
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-26 at the Wayback Machine.
Información del Institut d’Estadística de Catalunya
Աստերոիդների ցանկ (263601-263700)

Աստերոիդների ցանկ (263501-263600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (263701-263800)
 Աստերոիդների ցանկ (263501-263600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (263701-263800)
Աֆրիկայի ազգերի գավաթ 1959 (թիմերի կազմեր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աֆրիկայի ազգերի գավաթ 1959 (այլ կիրառումներ)Աֆրիկայի ազգերի գավաթի 1959 թվականի խաղարկությանը մասնակցեցին երեք ազգային հավաքականներ։


== Թիմեր ==


=== Արաբական Միություն ===


=== Եթովպիա ===


=== Սուդան ===


== Նայիր նաև ==
Աֆրիկայի ազգերի գավաթ 1959
Գունդաուրի (Շուախևի շրջան)

Գունդաուրի (վրաց.՝ გუნდაური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Շուախևի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 880 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Շուախևից 7 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 58 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ադամանդները հավերժ են (այլ կիրառումներ)

Ադամանդները հավերժ են, կարող է վերաբերել՝

Ադամանդները հավերժ են - ռեժիսոր Գայ Հեմիլտոնի ֆիլմերից
Ադամանդները հավերժ են - Յան Ֆլեմինգի չորրորդ վեպը, որը պատմում է բրիտանացի գործակալ Ջեյմս Բոնդի արկածների մասին
Լանգենեսլինգեն

Լանգենեսլինգեն (գերմ.՝ Langenenslingen), կոմունա Գերմանիայի Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Մտնում է Բիբերախ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 3560 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 88,40 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 4 25 067։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Տոշիբա

Toshiba Corporation (ճապ.՝ 株式会社東芝), խոշորագույն կազմակերպություն, որը աշխատում է էլեկտրատեխնիկայի, էլեկտրոնիկայի և բժշկական սարքավորումների դաշտում։ 2009 թվականին ընկերությունը Fortune Global 500-ում զբաղեցրել է 97-րդ հորիզոնականը։ Կենտրոնական գրասենյակը գտնվում է Տոկիոյում։


== Պատմություն ==
Toshiba (Tokyo Shibaura Electric Co., Ltd.) կազմակերպությունը հիմնադրվել է 1939 թվականին երկու կազմակերպությունից՝ Tanaka Engineering Works և Hakunetsu-sha & Co։
«Tanaka Engineering Works» (1875)՝ առաջին հեռախոսային սարքավորումների մատակարարը Ճապոնիայում։ Կազմակերպության հիմնադիր Խիսասիգե Տանական երիտասարդ տարիներին հայտնի էր տարբեր սարքավորումների հավաքման գործում, ինչպիսիք են՝ մեխանիկական տիկնիկը և հավերժական ժամացույցը։
«Hakunetsu-sha & Co» (1890)՝ առաջին գործարանն էր Ճապոնիայում, որ արտադրում էր էլեկտրական շիկացման լամպեր։
Դիվերսիֆիկացիայից հետո կազմակերպությունը լուծարվեց։ 1899 թվականին ընկերությունը վերանվանվեց Tokyo Denki (Tokyo Electric Co.)։
2011 թվականին ընկերությունը հայտարարում է համատեղ ձեռնարկության ստեղծման մասին Սոնի, Hitachi և Innovation Network Corporation of Japan ընկերությունների հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին Յղումներ ==
Տոշիբայի տպագրական տեխնիկայի և ծրագրային լուծումների պաշտոնական դիստրիբյուտորը Հայաստանում Archived 2015-08-29 at the Wayback Machine.
Ընկերության պաշտոնական կայքը (ճապոներեն)
Պուզիրկի (գյուղ, Սլավուտայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊուզիրկիՊուզիրկի (ուկրաիներեն՝ Пузирки), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պուզիրկի գյուղում բնակվում էր 181 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,18 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 153,39 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ձորաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Սյունիքի մարզի Ձորաստան գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 9 հուշարձան (5 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Պոնյու (Լոդմայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պոնյու (այլ կիրառումներ)Պոնյու (ռուս.՝ Понъю), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Լոդմա գետի աջ ափին՝ 8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 29 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000074277
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007427
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնաստիրիշչեի շրջան

Մոնաստիրիշչեի շրջան (ուկրաիներեն՝ Монастирищенський район), շրջան Ուկրաինայի Չերկասիի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Մոնաստիրիշչե։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 719 կմ²։


== Բնակչություն ==
2005 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 40000 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 55,63 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Նախշիրգորա

Նախշիրգորա (վրաց.՝ ნახშირგორა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Մցխեթի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Դիսվելի

Դիսվելի (վրաց.՝ დისველი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Բոլնիսի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 397 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 2492


== Դեպքեր ==
Հայկ Նահապետը Հայոց ձորի ճակատամարտում նետահարում է Բելին և անկախություն նվաճում


== Ծնունդներ ==
Վահան Դանիելյան


== Մահեր ==

Տիտանյան Բել
Բառ (այլ կիրառումներ)

Բառ, կարող է վերաբերել՝

Բառ - լեզվի նվազագույն ազատ միավոր
Բառ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Մոկսի գավառակում
Բառ - ձորահովիտ Արևմտյան Հայաստանում, Վանա լճից հարավ, Մոկսի շրջանում
Ռամո (այլ կիրառումներ)

Ռամո անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․
Անձինք՝

Ռամո, Ժան Ֆիլիպ - բարոկկո դարաշրջանի նշանավոր ֆրանսիացի երգահան և երաժշտագետ։Նաև՝

Ռամո - խառնարան Մերկուրի մոլորակի վրա։
Ալեքսանդրովյան վանատան շենք (Մոսկվա)

Ալեքսանդրովյան վանատան շենք (ռուս.՝ Здание Александровского подворья), XVII դարի վերջի ապարանք Մոսկվայում, որը կառուցվել է Ալեքսանդրովյան ավանի Վերափոխման վանքի և Ֆլորիշչևյան մենաստանի վանատների համար։ Գտնվում է քաղաքի կենտրոնում (Ստարովագանկովսկի նրբանցք, 23)։ Շենքն ունի մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ։


== Պատմություն ==
Ստարովագանկովսկի նրբանցքի ապարանքը կառուցվել է XVII դարում։ 1679 թվականից այնտեղ տեղակայված էին Ալեքսանդրովյան ավանի Վերափոխման վանքի և Ֆլորիշչևյան մենաստանի վանատները։ Տարածքները հանձնվել են վարձակալությամբ։ 1890-ական թվականներին այնտեղ ապրել է Մոսկվայի պատմաբան Ալեքսեյ Ալեքսանդրովիչ Մարտինովը։ 1978 թվականին իրականացվել են վերականգնման աշխատանքներ (վերականգնողներ՝ Ի. Ի. Կազակևիչ և Վ. Վ. Պուտյատինա)։ Այժմ շենքում գտնվում են գրասենյակներ։


== Ճարտարապետություն ==
Քարե այս շենքը երկհարկանի է։ Ներառում է տարբեր մեծության երկու ապարանքներ, որոնք բաժանված են նախասենյակով, ինչը բնորոշ է այն ժամանակվա բնակելի շինություններին։ Ինքնատիպ կամարակապ ծածկերը պահպանվել են առաջին հարկում և նկուղում։ Շքամուտքը գտնվում է հարավային կողմից, բակից։ Առմուտքը չի պահպանվել, նրա գոյության մասին հիմա հիշեցնում է  երկրորդ հարկի դռնախորշը, ուր վարել է արտաքին սանդուղքը։ 1970-ական թվականներին կատարված վերանորոգումից հետո վերականգնվել են պրոֆիլավորված միջհարկային գոտիները և քիվերը, երեսկալները, պատուհանների ճաղավանդակները, ինչպես նաև ձեղնահարկի ելուստներով բարձր քառալանջ տանիքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարիո Էրմոսո

Մարիո Էրմոսո (իսպ.՝ Mario Hermoso, հունիսի 18, 1995(1995-06-18), Մադրիդ, Իսպանիա), իսպանացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Ատլետիկո Մադրիդի և Իսպանիայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական պաշտպանի դիրքում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Ռեալ Մադրիդ ===
Էրմոսոն Ռեալ Մադրիդի ակադեմիայի սան է։ 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ին նա խաղադաշտ դուրս եկավ Սանտիագո Բերնաբեուի գավաթի Միլյոնարիոսի դեմ ընկերական խաղում։ 2015 թվականի հուլիսի 16-ին Էրմոսոն 1 տարվա վարձավճարով տեղափոխվեց Ռեալ Վալյադոլիդ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց օգոստոսի 22-ին՝ Կորդովայի դեմ խաղում։ Դեկտեմբերի 13-ին նա գոլային փոխանցում տվեց Ալբասետեի դեմ խաղում՝ 1-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին։ Վալյադոլիդի կազմում Էրմոսոն անցկացրեց 31 հանդիպում՝ դառնալով 2 գոլային փոխանցման հեղինակ։


=== Էսպանյոլ ===
2017 թվականի հուլիսի 12-ին Էրմոսոն 3 տարվա պայմանագիր կնքեց Էսպանյոլի հետ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց սեպտեմբերի 9-ին՝ Բարսելոնայի դեմ խաղում։ Նոյեմբերի 4-ին նա հեռացվեց խաղադաշտից Ալավեսի դեմ խաղում՝ ստանալով երկրորդ դեղին քարտը հանդիպման 39-րդ րոպեին։ Իր առաջին գոլը խփեց 2018 թվականի հունվարի 28-ին՝ Լեգանեսի դեմ խաղում, սակայն դառնալով նաև 2 ինքնագոլի հեղինակ։ Օգոստոսի 18-ին Էրմոսոն գոլի հեղինակ դարձավ Սելտա Վիգոյի դեմ խաղում, իսկ հանդիպումն ավարտվեց 1-1 հաշվով։ Սեպտեմբերի 25-ին իսպանացին խփեց Էյբարի դեմ հանդիպման միակ գնդակը՝ 1-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին։ Էսպանյոլի կազմում Էրմոսոն անցկացրեց 59 հանդիպում՝ դառնալով 4 գոլի հեղինակ։


=== Ատլետիկո Մադրիդ ===
2019 թվականի հուլիսի 18-ին Էրմոսոն 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Ատլետիկո Մադրիդի հետ։ Ակումբը նրա համար վճարեց 29 միլիոն եվրո։


== Միջազգային կարիերա ==
Էրմոսոն ներկայացրել է Իսպանիան մինչև 19 տարեկանների երիտասարդական հավաքականում։ Իսպանիայի ազգային հավաքական նա առաջին անգամ հրավիրվեց 2018 թվականի նոյեմբերի 8-ին՝ Խորվաթիայի ու Բոսնիա և Հերցեգովինայի դեմ խաղերի համար։ Իր դեբյուտը ազգային հավաքականում նշեց նոյեմբերի 18-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Բոսնիա և Հերցեգովինայի դեմ խաղում։ 2019 թվականի մարտի 26-ին Էրմոսոն գոլային փոխանցում տվեց Ալվարո Մորատային Մալթայի դեմ խաղում՝ օգնելով Իսպանիային հաղթել 2-0 հաշվով։


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
2019 թվականի հուլիսի 22-ի դրությամբ


=== Միջազգային վիճակագրություն ===
2019 թվականի հուլիսի 22-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էրմոսոյի պաշտոնական Տվիտերի էջը
Էրմոսոյի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Էրմոսոն transfermarkt-ում
Էրմոսոն soccerbase.com-ում
Էրմոսոն WhoScored.com կայքում
Էրմոսոն Էսպանյոլի պաշտոնական կայքում Archived 2019-03-22 at the Wayback Machine.
Էրմոսոն Ատլետիկո Մադրիդի պաշտոնական կայքում
Էրմոսոն Լա Լիգայի պաշտոնական կայքում
Էրմոսոն ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
Rendez-Vous (երգ, Օկեան Էլզի)

«Rendez-Vous», ուկրաինական Օկեան Էլզի խմբի սինգլը՝ թողարկված 2013 թվականի սեպտեմբերին։ Երգի տեսահոլովակը համարվում է խմբի նախորդ՝ «Стріляй»-ի շարունակությունը։


== Երգացանկ ==
Rendez-Vous (4։11)Երաժշտության և բառերի հեղինակ՝ Սվյատոսլավ Վակարչուկ։


== Երաժիշտներ ==
Սվյատոսլավ Վակարչուկ՝ վոկալ
Վլադիմիր Օպսենիցա՝ կիթառ
Դենիս Դուդկո՝ բաս կիթառ
Միլոշ Էլիչ՝ ստեղնաշարային գործիքներ
ԴԵնիս Գլինին՝ հարվածային գործիքներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
 «Rendez-Vous» (անգլ.)
Սեն Կիրկ

Սեն Կիրկ (ֆր.՝ Saint-Quirc), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Սավերդեն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Պամե շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09275։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 357 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 215 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 165-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 50-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 76,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 74,3 %)։ 165 աշխատունակ բնակիչներից 148-ը աշխատում էին (80 տղամարդ և 68 կին), անաշխատանք էին 17-ը (5 տղամարդ և 12 կին)։ 50 անգործունակ մարդկանցից 10-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 28-ը թոշակառու, 12-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Սեն Կիրկ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-18-ին։ Վերցված է 2012-2-12 
«Սեն Կիրկ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-25
Ուոլլես Սթիվենս

Ուոլլես Սթիվենս (անգլ.՝ Wallace Stevens, հոկտեմբերի 2, 1879(1879-10-02)[…], Ռեդինգ, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ - օգոստոսի 2, 1955(1955-08-02)[…], Հարթֆորդ, ԱՄՆ), ամերիկացի բանաստեղծ։  


== Կենսագրություն ==
Ծագմամբ գերմանացի հոլանդացի է։ 1903 թվականին ավարտել է Նյու Յորքի իրավաբանական ուսումնարանը։ 1904 թվականից ծառայել է Նյու Յորքի տարբեր փաստաբանական գրասենյակներում։ 1916 թվականին տեղափոխվել է Հարթֆորդ և ընդունվել է սոցիալական ընկերություններից մեկը, որտեղ էլ աշխատել է մինչև կենսաթոշակի անցնելը։ Նրա կյանքն անցել է բարեկեցիկ, չափազանց կանոնավոր և հարուստ չի եղել իրադարձություններով։ Երբևէ դուրս չի եկել Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների սահմաններից։ 
Սթիվենսի բանաստեղծությունների առաջին մեծ ժողովածուն լույս է տեսել 1914 թվականին, Չիկագոյի «Փոեթրի» ամսագրում, բանաստեղծությունների առաջին գիրքը լույս է տեսել, երբ հեղինակը եղել է 44 տարեկան։ Սակայն ընթերցողների շրջանում համբավը տարածվել է ավելի ուշ, այսինքն` կյանքի վերջում, երբ նա ստացել է Ազգային գրական մրցանակ (1951 թվական) և Պուլիցերյան մրցանակ (1955 թվական)։ Մինչդեռ արդեն 1940-ական թվականներին քննադատները նրա ընգրկել են կենդանի և գրող ամենահայտնի բանաստեղծների թվում։  
Սթիվենսի գրականությունը տարբերվել է պոեզիայի` որպես բարձրագույն պայմանի հանդեպ ամուր հավատով, առանց որի հնարավոր չէ գոյատևել. Սթիվենսոնը գրականությունը համարել է բարոյական սկիզբ, որն աշխարհում իմաստ ու կարգուկանոն է հաստատում։ Նրա պոեզիան ազդել է Ջոն Էշբերիի, Ջեյմս Մերրիլլի, Մարկ Ստրէնդի և 20-րդ դարի երկրորդ կեսի ամերիկացի խոշոր բանաստեղծների ստեղծագործությունների վրա։    


== Ստեղծագործություն ==


=== Բանաստեղծություն ===
Harmonium/ Ֆիսհարմոնիա (1923 թվական)
Ideas of Order/ Շարքի գաղափարները (1936 թվական)
The Man with the Blue Guitar/ Կապույտ կիթառով մարդը (1937 թվական)
Parts of a World/ Լույսի մասերը (1942 թվական)
Transport to Summer/ Մերձեցում ամռանը (1947 թվական)
Collected Poems/ Ստեղծագործությունների հավաքածու (1954 թվական)
Opus Posthumous/ Հետմահու (1957 թվական)
The Palm at the End of the Mind/ Արմավենին գիտակցության ծայրին (1972 թվական)


=== Էսսե ===
The Necessary Angel, 2000. — 138 с.
Կապույտ կիթառով մարդը, New York: Ars-Interpres, 2003. — 100


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Borroff, Marie, ed. Wallace Stevens: A Collection of Critical Essays. Englewood Cliffs: Prentice-Hall, 1963
Pearce R.H., Hillis Miller J. The act of the mind; essays on the poetry of Wallace Stevens. Baltimore: Johns Hopkins Press, 1965
Wendler H. On Extended Wings: Wallace Stevens' Longer Poems. Cambridge: Harvard UP, 1969
Wendler H. Wallace Stevens: Words Chosen out of Desire Knoxville: University of Tennessee Press, 1984
Bloom H. Wallace Stevens. New York: Chelsea House Publishers, 1985.
Sharpe T. Wallace Stevens: a literary life. New York: St. Martin’s Press, 2000


== Արտաքին հղումներ ==
Ուոլլես Սթիվենսի կայքը
[1] «Պաղպաղակի կայսրը», թարգմանություն
[2] «13 էտյուդ Կեռնեխի մասին», թարգմանություն
[3](անգլ.)
Հումմեթ

Հումմեթ («Եռանդ»), ադրբեջանական սոցիալ-դեմոկրատական խումբ։ Ստեղծվել է 1904 թվականի վերջին, ՌՍԴԲԿ Բաքվի կոմիտեին կից՝ մուսուլմանական աշխատավորության շրջանում քաղաքական գործունեություն ծավալելու, նրանց հեղափոխական պայքարի մեջ ներգրավելու, պրոլետարական ինտերնացիոնալիզմի ոգով դաստիարակելու նպատակով։ Լինելով մասսայական կազմակերպություն, «Հումմեթ»-ը հանդիսացել է տեղական բոլշևիկյան կազմակերպության բաղկացուցիչ մաս։ Տակտիկական նկատառումներով երբեմն հանդես է եկել որպես ինքնուրույն կազմակերպություն։


== Ստեղծումը ==
«Հումմեթ»-ի ստեղծմանը մասնակցել են Պ. Ջափարիձեն, Ա. Ստոպաևին և Ս. էֆենդիևը։ «Հումմեթ»-ի ղեկավար գործիչներն են եղել նաև Մ. Ազիզբեկովը, Ա. Ախունդովը, Ն. Նարիմանովը, Մ. Շահումյանը և ուրիշներ։ 1905-1907 թվականների ռուսական հեղափոխության շրջանում «Հումմեթ»-ը մասնակցել է գործադուլների կազմակերպմանը, Բաքվի սովետի, նավթարդյունաբերության բանվորների միության աշխատանքներին, տարածել թռուցիկներ։ 1904 թվականի հոկտեմբերից մինչև 1905 թվականի փետրվարը կազմակերպությունը հրատարակել է «Հումմեթ» հեկտոգրաֆին թերթը։


== Հետագա գործունեություն ==
1907-1911 թվականներին կատարված ձերբակալությունները թուլացրել են կազմակերպությունը։ «Հումմեթ»-ի գործունեությունն ակտիվացել է 1917 թվականի փետրվարյան հեղափոխությունից հետո։ Բաքվի շրջակայքում և Ադրբեջանի մյուս քաղաքներում ստեղծվել են «Հումմեթ»-ի բաժանմունքներ և խմբեր։ 1917 թվականի հուլիսի 3 (16)-ից վերսկսվել է «Հումմեթ» թերթի հրատարակումը։ «Հումմեթ»-ի ներկայացուցիչները ՌՍԴԲԿ Բաքվի կոմիտեի հետ մասնակցել են ՌՍԴԲ (բ) կ VI համագումարին։ Բաքվի կոմունայի անկումից հետո «Հումմեթ»-ն անցել է ընդհատակ։ Նրա անդամներից շատերը մեկնել են Աստրախան, որտեղ ստեղծել են բյուրո և հրատարակել «Հումմեթ» թերթը։ 1920 թվականի փետրվարին «Հումմեթ»-ի և ՌԿ (բ) կ Բաքվի կազմակերպության միավորումով ստեղծվել է Ադրբեջանի կոմունիստական կուսակցությունը։
Ամուր (հյուրանոց)

«Ամուր» հյուրանոցի շենք (Մոսկովյան փողոց 70) (թաթ.՝ «Амур» кунакханәсе), շենքը կառուցվել է 19-րդ դարի երկրորդ կեսին Կազանի պատմական կենտրոնում (այժմ՝ Վախիտովսկի շրջան)։ Այն Հին թաթարական արվարձանի տեսարժան վայրերից է, ճարտարապետական հուշարձան և տարածաշրջանային (հանրապետական) նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ։


== Նկարագրություն ==
Կառույցը եռահարկ աղյուսե շինություն է՝ բաղկացած երկու հարակից շենքերից, որոնցից մեկի ճակատային հատվածը նայում է Մոսկովյան (Սեննայի հրապարակի նախկին տարածք), մյուսը նայում է դեպի բակ։ Գլխավոր ճակատը զարդարված է մոդեռն ոճով և ներառում է թաթարական ճարտարապետության տարրեր։


== Պատմություն ==

Շենքը կառուցվել է 1864 թվականին հայտնի կազանցի ճարտարապետ Պյոտր Էվգրաֆովիչ Անիկինի նախագծով և գործածվել է որպես եկամտաբեր տուն։ Տան առաջին սեփականատերերը եղել են Իբրահիմ (1806 - 04.04.1886) և Իսխակ (1810-24.03.1884) Յունուսովները`առաջին գիլդիայի առևտրական, արդյունաբերող Գուբիդուլլա Մուխամետրախիմովիչ Յունուսովի (1776-1842)  ժառանգորդները։ 1912 թվականին տունն ամբողջությամբ վարձակալությամբ տրվել է առևտրական Մուբարաքշ Ռամազանովին`որպես «Ամուր» հյուրանոցի սենյակներ և նախկին մասնաշենքերի վրա կառուցվել է երրորդ հարկը։ «Ամուրի» սենյակները նախահեղափոխական Ռուսաստանի մի քանի հարմարավետ հյուրանոցային համարներից էին, ուր այցելում էին այդ ժամանակաշրջանի Կազանի հայտնի մարդիկ։ Կյանքի վերջին ամիսների ընթացքում 1912 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1913 թվականի փետրվար այս հյուրանոցում էհանգրվանել հայտնի թաթար բանաստեղծ Գաբդուլլա Տուկայը, ազգային թատրոնի  հիմնադիրներ, դերասաններ, «Սայար» առաջին թաթարական մասնագիտական ​​թատերախմբից  Գաբդուլլա Կարիևը և Ս. Գիզատուլլինա-Վոլժսկայան։ 1912-1913 թվականներին հյուրանոցի 11-րդ համարում ապրել է գրող և հրապարակախոս Ֆատիխ Ամիրխանը, ով աշխատել է «Կոյաշ» թերթի քարտուղարությունում, որի խմբագրությունը նույնպես գտնվել է  այս շենքի առաջին հարկում։
2012 թվականի փետրվարի 16-ին շենքը հանձնվել է ASG ներդրումային ընկերությանը Կազանի քաղաքապետարանի և ASG ներդրումային խմբի միջև պետական-մասնավոր գործընկերության շրջանակներում Կազանի ագլոմերացման և ASG-ի մասնակցությամբ քաղաքի պատմական կենտրոնի վերակառուցման համար։


== Գրականություն ==
Казань в памятниках истории и культуры / Под ред. С. С. Айдарова, А. Х. Халикова, М. Х. Хасанова, И. Н. Алиева. - Казань: Татарское книжное издательство, 1982.
Салихов Р., Хайрутдинов Р. Республика Татарстан: Памятники истории и культуры татарского народа (конец XVIII - начало XX веков). - Казань: ФЕСТ, 1995


== Ծանոթագրություններ ==
Ծովային որոր

Ծովային որոր (լատ.՝ Larus marinus) որորների ընտանիքի (Laridae) թռչուն։


== Արտաքին տեսք ==

Ծովային որորը կարող է հասնել 75 սմ երկարության և հանդիսանում է որորների ամենամեծ տեսակը։ Այն կշռում է մինչև 2 կգ, իսկ թևերի բացվածքը հասնում է մոտ 170 սմ-ի։ Նրա փետուրները ներկված է սպիտակ, բացառությամբ թևերի վերին կողմի, որը սև գույնի է։ Հզոր դեղին կտուցը ներքևում ավարտվում է կարմիր գունավորմամբ։ Թաթերը գունատ վարդագույն է։ Ծովային որորի ճուտի փետուրները շագանակագույն է և սպիտակ է դառնում, ինչպես մեծահասակների մոտ, միայն չորս տարի անց։ Թռիչքի ժամանակ ծովային որորի թռիչքի արագությունը կարող է հասնել մինչև 110 կմ/ժամի։ Նա բնական թշնամիներ չունի։ Կյանքի տևողությունը մինչև 23 տարի է։
Ծովային որորի ձայնը խորը «ծիծաղող» աղաղակ է, kaa-ga-gha, երբեմն շատ սուր առաջին նոտայի ձայնով։


== Տարածվածություն ==
Ծովային որորը ապրում է Ատլանտյան օվկիանոսի հյուսիսային ափերին և Կենտրոնական Եվրոպայում։ Ձմռանը նրանցից որոշները Սկանդինավիայից թռչում են դեպի ավելի հարավային շրջաններ, ոմանք էլ սպասում են ձմռանը՝ սնվելով աղբավայրերում։


== Սնունդ ==
Ծովային որորները հիմնականում որպես սնունդ հայթայթում են ձկներ։ Դրանից բացի, ծովային որորը սնվում է միջատներով, խեցգետիններով, փոքր թռչուններով և նրանց ձվերով, փոքր կաթնասուններով և նրանց մնացորդներով։  Թռչունների այլ տեսակների նման, ծովային որորները փնտրում են ամեն ինչ աղբավայրերում, սիզամարգերում և դաշտերում, որով կարող են բավարարել իրենց քաղցը։ Մեծահասակ ծովային որորներին ամեն օր անհրաժեշտ է 400 գ սնունդ։


== Բազմացում ==

Ծովային որորների սեռական հասունացումը լինում է չորսից հինգ տարեկան հասակում, որից հետո նրանք արդեն ձվադրում են ափամերձ շրջանների, սարալանջերի գաղութներում։ Ծովային որորները բնադրում են փոքր խմբերում՝ ապրիլից հուլիս։ Էգ թռչունը, որպես կանոն, երկու կամ երեք ձու է դնում մոտ 80 մմ չափսերով նախապես բույսերից պատրաստված բնի մեջ։ Բնի տրամագիծը 70 սմ է, և այն միշտ գտնվում է այլ օտար բներից հեռու։ Երկու ծնողներն էլ ձվերը տաքացնում են 27-ից 29 օրվա ընթացքում, մինչև ճուտերի դուրս գալը։ Յոթից ութ շաբաթ անց ծովային որորի ճուտերը սկսում են թռչել։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Ռուսաստանի ողնաշարավոր կենդանիներ։ Ծովային որոր Archived 2018-03-22 at the Wayback Machine..
How Nature Works: Gull Territoriality – from Cornell Lab of Ornithology ՅուԹյուբում
Աղաքար (այլ կիրառումներ)

Աղաքար, կարող է վերաբերել՝

Աղաքար - գետ Գեղարքունիքի մարզում
Աղաքար - լեռնագագաթ Վիրահայոց լեռնաշղթայում
Աղաքար - ձմեռանոց նախկին ՀԽՍՀ Ալավերդու (այժմ Թումանյան) շրջանում, Աղաքար լեռների ստորոտում
Գագիկ Գրիգորյան (ազատամարտիկ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գագիկ Գրիգորյան (այլ կիրառումներ)Գագիկ Գրիգորի Գրիգորյան (ապրիլի 23, 1971, Առատաշեն - դեկտեմբերի 16, 1991, գ. Ղուշչուլար (ԼՂՀ Ասկերանի շրջան)), հայ ազատամարտիկ։ 1988 թվականից սովորել է Երևանի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտում։ 1990-1991 թվականներին ՀՀԴ կամավորական ջոկատների կազմերում մասնակցել է ՀՀ Նոյեմբերյանի. ԼՂՀ Շահումյանի և Ասկերանի շրջանների ինքնաոյաշտոյանական մարտերին։ Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով։


== Կենսագրություն ==
Գագիկ Գրիգորի Գրիգորյանը ծնվել է 1971 թվականի ապրիլի 23-ին Էջմիածնի շրջանի Առատաշեն գյուղում։
1978 թվականին հաճախել է Առատաշենի 8-ամյա դպրոց, իսկ 1986 թվականին տեղափոխվել է Երևանի թիվ 149 միջնակարգ դպրոց։
Պատանեկության տարիներին զբաղվել է սպորտով։ Մասնակցել է ծանրամարտի տարբեր մրցաշարերի, եղել է հաղթող ու դափնեկիր։
Նվագել է կիթառ, ինչպես նաև ստեղծագործել ու կատարել է իր գրած հեղինակային երգերը։
1988 թվականին, գերազանցությամբ ավարտելով դպրոցը, ընդունվում է Երևանի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտի ժողովրդական տնտեսության պլանավորման ֆակուլտետը։
1990 թվականին մի խումբ ուսանողների հետ ստեղծել է ինստիտուտի «Նժդեհ» գաղտնի ջոկատը։
1990 թվականից անդամակցել է նաև ՀՅԴ «Նիկոլ Աղբալյան» ուսանողական միությանը։ 1990 թվականին ինքնակամ մեկնել է Արցախ և զինվորագրվել ազատագրական պատերազմին։
1990 թվականին, անձնագրային ռեժիմի ստուգումներից խուսափելու նպատակով, գրանցվել է Շահումյանի շրջանի Էրքեջ գյուղում։
Մասնակցել է Երասխավանի, Էրքեջի, Բուզլուխի, Մանաշիդի, Վերիշենի, Գետաշենի, Հադրութի, Բերդաձորի, Ղարաչինարի և մի շարք այլ բնակավայրերի համար մղված մարտերին։
Զոհվել է 1991 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ռազմավարական նշանակություն ունեցող Հասանաբադ գյուղի պաշտպանական մարտերում։
Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով, «Արիության մեդալով», «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» մեդալով և այլ շքանշաններով ու պատվոգրերով։
Գագիկ Գրիգորյանի անունով է կոչվել նաև Առատաշենի միջնակարգ դպրոցը, որտեղ կա նրա անվան փառքի անկյուն և հուշատախտակ։
Առատաշենի գերեզմանոցում, ուր թաղված է Գագիկը, տեղադրված է նրա բրոնզե արձանը և հուշաքար։
(7921) Հյուբներ

(7921) Հյուբներ (անգլ.՝ Huebner), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,407343 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8599 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9548 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1364,29 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,263874 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,3° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7921) Հյուբներ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Տորգովոե Տալիզինո

Տորգովոե Տալիզինո (ռուս.՝ Торговое Талызино), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Սեչենովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վիջանելո (Ֆրանսիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վիջանելո (այլ կիրառումներ)Վիջանելո (ֆր.՝ Viggianello), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Օլմետո կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սարտեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A349։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 578 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 363 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 247-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 116-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 68,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,1 %)։ 247 աշխատունակ բնակիչներից 225-ը աշխատում էին (117 տղամարդ և 108 կին), անաշխատանք էին 22-ը (9 տղամարդ և 13 կին)։ 116 անգործունակ մարդկանցից 32-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 34-ը թոշակառու, 50-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։
2008 թվականին կոմունայում հաշվվել են 219 հարկատու տնտեսություններ, որտեղ ապրել է 578 մարդ։ Միջին եկամուտը մեկ մարդու հաշվով կազմել է 17 351 եվրո։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Վիջանելո» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-29-ին։ Վերցված է 2011-09-25 
«Վիջանելո» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-12-ին։ Վերցված է 2013-02-08
Ղանձիլ (այլ կիրառումներ)

Ղանձիլ, կարող է վերաբերել՝

Ղանձիլ - վայրի սխտոր, արջասխտոր, սխտորուկ, խալիար, շուշանազգիների ընտանիքի բազմամյա խոտաբույս
Ղանձիլ - գետ Լոռու մարզում։ Սկիզբ է առնում Լեջան լեռնազանգվածի արևմտյան լանջերից և Ուռուտ գյուղից 9 կմ հյուսիս–արևելք ձախից միախառնվում Ուռուտ գետին
Լակար (լիճ)

Լակար լիճ (իսպ՝. Lago Lácar),  սառցալեռնային ծագման լիճ Պատագոնիական Անդերում՝ Արգենտինայի հարավարևմտյան մասում գտնվող Նեուկեն պրովինցիայում, մայրաքաղաք Բուենոս Այրեսից 1.300 կիլոմետր հարավ-արևմուտք։ Լճի հյուսիսարևմտյան ափին տարածվում է Սան Մարտին դե լոս Անդես ոչ մեծ քաղաքը (բնակչության թիվը՝ 23.519 մարդ)։ Արգենտինայի և Չիլիի միջև 1881 թվականին կնքված համաձայնագրի հիման վրա Լակար լիճը և նրա ջրահավաք ավազանը մինչև 1902 թվականը պատկանել են Չիլիին։


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==
Լիճը գտնվում է ծովի մակերևույթից 640 մետր բարձրության վրա, զբաղեցնում 55 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Արևելքից արևմուտք ձգվում է 23,1 կիլոմետր, հյուսիսից հարավ՝ 5,0 կիլոմետր։ Ջրահավաք ավազանի մակերեսը կազմում է 1048 քառակուսի կիլոմետր։ Առավելագույն խորությունը 277 մետր է, միջին խորությունը՝ 167 մետր; Լակարից սկիզբ է առնում Հուահում գետը, որը թափվում է Պիրիուեյկո լիճը։
Լճի ծայրարևմտյան մասը, որն ունի չորս կիլոմետր լայնություն, Լակարի հիմնական մասի հետ միացած լինելով սոսկ մի նեղլիկ ջրուղով, առանձին լճի տպավորություն է թողնում և նույնիսկ այլ անվանում է ստացել՝ կոչվելով Նոնտուե։
Լակար լճի շրջակայքը խիտ չէ բնակեցված. մեկ քառակուսի կիլոմետրի վրա միջին հաշվով ապրում է ընդամենը վեց մարդ։
Կլիման գերազանցապես միջերկրածովային է։ Միջին տարեկան ջերմաստիճանը կազմում է 5 աստիճան։ Ամենատաք ամիսը փետրվարն է (միջին ամսական ջերմաստիճանը՝ +13 աստիճան), ամենացուրտը՝ հուլիսը (միջինը՝ -4 աստիճան)։ Տեղումների միջին քանակությունը տարեկան կտրվածքով կազմում է 1.094 միլիմետր։ Ամենախոնավ ամիսը հունիսն է (տեղումների ամսական միջին քանակությունը՝ 174 միլիմետր), ամենաչորը՝ նոյեմբերը՝ տեղումների 36 միլիմետր միջին քանակությամբ։
Լակար լճի շրջակայքում գլխավորապես աճում են խառը տիպի անտառներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Lacar Area (YouTube video HD)
Sistema Nacional de Información Hídrica
(Իսպաներեն) Site hidricosargentina.gov.ar - Sistema Nacional de Información Hídrica : Le lac Lácar 
(Իսպաներեն) Carte détaillée de la province de Neuquén Archived 2011-05-14 at the Wayback Machine.
(Իսպաներեն) Hidricosargentina - Cuenca del río Hua-Hum (Bassin du río Hua-hum)


== Աղբյուրներ ==
World Lakes Database
Թոմաս Մեխիաս

Թոմաս Մեխիաս Օսորիո (իսպ.՝ Tomás Mejías Osorio,հունվարի 30, 1989(1989-01-30), Մադրիդ, Իսպանիա), իսպանացի ֆուտբոլիստ, թուրքական «Անկարասպոր» ակումբի դարպասապահ։ Իսպանիայի մինչև 20 տարեկանների հավաքականի կազմում 2009 թվականի Միջերկրածովյան խաղերի հաղթող։


== Կենսագրություն ==
12 տարեկան հասակում Թոմասը սկսել է մարզվել Մադրիդի «Ռեալ»-ի երիտասարդական թիմում։ Մինչ այդ եղել է «Կոսլադա» սիրողական ակումբի համակարգում։ 2007/08 մրցաշրջանում Մեխիասը նորամուտն է նշել «Ռեալ Մադրիդ Կաստիլիա» ակումբի երկրորդ թիմում, որը հանդես էր գալիս Սեգունդա B-ում։
2011 թվականի մայիսի սկզբին գլխավոր թիմի մարզիչ Ժոզե Մոուրինյոն որոշում է կայացրել հանգիստ տալ թիմի հիմնական դարպասապահ Իկեր Կասիլյասին։ Մայիսի 10-ին «Ռեալ Մադրիդ»-«Խետաֆե» մրցախաղում ֆուտբոլիստը հայտավորվել է որպես պահեստային դարպասապահ։ Այն բանից հետո, երբ նրանց հակառակորդները բաց են թողել չորս անպատասխան գնդակ, Թոմասը դուրս է եկել փոխարինման Անտոնիո Ադանին։ Մնացած յոթ րոպեներին Մեխիասը անառիկ է պահել իր դարպասը, ինչով օգնել է «Ռեալ» ակումբին հաղթանակ տանել մուգ կապույտի հետ տնային խաղում։
2011/12 մրցաշրջանում Իսպանացի դարպասապահը հայտնվել է «Ռեալ Սարագոսա»-ի դեմ մրցաշրջանի առաջին խաղում, սակայն խաղադաշտում այդպես էլ չի հայտնվել։
2014 թվականի փետրվարի 11-ին վարձակալության իրավունքով մինչև մրցաշրջանի ավարտ Մեխիասը տեղափախվել է Անգլիայի ֆուտբոլային լիգայի առաջնության «Միդլսբրո» ակումբ, որտեղ վերամիավորվել է «Ռեալ» ակումբի նախկին մարզիչ Այթոր Կարանկայի հետ։ Մարտի 1-ին «Շեֆիլդ Ուենսդեյ» ակումբի դեմ արտագնա խաղում (0:1) նորամուտ է ունեցել «Բորո» ակուբի կազմում։
2017 թվականի հունվարի 5-ին Մեխիասը վերադարձել է Իսպանիա՝ վարձակալության իրավունքով մինչև մրցաշրջանի ավարտը տեղափոխվելով «Ռայո Վալեկանո» ակումբ, որը ներկայացնում է Սեգունդան, սակայն այնտեղ խաղացել է ընդամենը 2 հանդիպում։
2018 թվականի ամռանը ազատ գործակալի իրավունքով տեղափոխվել է Կիպրոսի «Օմոնիա»՝ անցկացնելով այնտեղ մեկ մրցաշրջան, մեկ տարի անց  վերադարձել է «Միդլսբրո»։


== Ձեռքբերումներ ==
Միջերկրածովյան խաղերի հաղթող՝ 2009
Սեգունդա B-ի հաղթող՝ 2011/12


== Ծանոթագրություններ ==
Պարհելիում

Պարհելիում (հին հունարեն՝ παρα- և ἥλιος կեղծ արև), կեղծ Արեգակ, անգլերեն՝ «Արևի շներ», հալոյի տեսակ, Արեգակի մակարդակին երևացող լուսավոր ծիածանային բիծ։ Առաջանում է Արևի լույսի բեկման հտևանքով, Երկրի մթնոլորտում առկա սառույցի անիզոտրոպ բյուրեղներում։ Նմանատիպ երևույթ դիտվում է նաև Լուսնի շուրջը (պարսելենա՝ կեղծ Լուսին)։


== Պարհելիումային շրջան ==

Պարհելիումային շրջանը սպիտակ, լուսավոր (երբեմն՝ տեղ֊տեղ ծիածանագույն) շրջան է, տարածվում է երկնքով մեկ՝ հորիզոնին զուգահեռ, Արեգակի բարձրության վրա։
Բոլոր պարհելիումները տեղաբաշխվում են այդ շրջանի վրա։


== Պարհելիումի տեսակները ==
22° պարհելիում ֊ հալոյի ամենատարածված տարրերից մեկը։ Արևի բարձրության վրա երկու վառ բծերի տեսք ունի, որոնք մոտավորապես նույնքան են հեռու Արևից, որքան՝ փոքր հալոն (22°)։
Երկրորդային պարհելիում ֊ հաստ սառույցի թիթեղների տեսքով բյուրեղների դեպքում վառ 22° պարհելիումը կարող է առաջացնել իր սեփական կեղծ արևները, որոնք կգտնվեն արևից 44° հեռավորության վրա։
120° պարհելիում ֊ կետեր արևից 120° հեռու պարհելիումային շրջանի վրա։
Լիլեկվիստի պարհելիում ֊ պարհելիումային շրջանի հաստացում արևից 150—160° հեռավորության վրա։
Հակահելիում ֊ արևից 180° հեռու։


== Կեղծ արևածագ ==
Երբեմն պարհելիումը սխալմամբ անվանում են արևի կեղծ ծագում, երբ արևի կեղծ պատկերը բարձրանում է հորիզոնի վրա, այն դեպքում, երբ արևը դեռ հորիզոնից ներքև է։
Իրականում դա կարճ արեգակնային սյուն է, որը կարող է այնքան վառ լինել, որ ծագող արևի հետ շփոթեն։ Նման երևույթ է լինուն նաև մայրամուտին։


== Դասական հիշատակումները արվեստում ==
Պարհեիլումի երևույթը հիշատակվում է Շեքսպիրի «Հենրիխ VI» պիեսում, Շուբերտի «Ձմեռային ճանապարհ» շարքի Die Nebensonnen երգում, ինչպես նաև նկարագրված է Ջեկ Լոնդոնի «Կեղծ արևների արահետով» պատմվածքում։
«Ասք Իգորի արշավանքի մասին» պոեմում պատմվում է, որ հարձակումից առաջ երևացող չորս արևները զինվորներն ընկալել են որպես մեծ դժբախտության նախանշան։


== Տես նաև ==
Հալո
Զենիթային աղեղ
22° լուսապսակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Зверева С. В., В мире солнечного света, Л.,Гидрометеоиздат, 1988, 160 ст.
Սուրբ Ամենափրկիչ վանք (Նոր Ջուղա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Ամենափրկիչ վանք (այլ կիրառումներ)Սուրբ Ամենափրկիչ, հայ առաքելական եկեղեցի Իրանի Սպահանի նահանգում՝ Նոր Ջուղա քաղաքում։ Պատկանում է Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոսության Սպահանի թեմին։ Կառուցվել է 1655 թվականին՝ շահ Աբբաս II Սեֆիի ժամանակ։


== Պատմություն ==
Վանքի նոր շենքը կառուցվել է ինը տարում՝ Փիլիպոս Աղբակեցի կաթողիկոսի և ժողովրդի օժանդակությամբ։ Եկեղեցու խորանի տակ թաղված են Խաչատուր Կեսարացին, ով հիմնադրեց Իրանում առաջին տպարանը, և Դավիթ Առաջնորդը, որի ժամանակ վերակառուցվել է վանքի մայր տաճարը։ Վանքի պատերի հախճասալերը տեղադրվել են 1710-1716 թվականներին։ Վանքի արևմտյան դռնից քիչ հեռու, 1702 թվականին կառուցած զանգակատունն է իր չորս զանգերով։ Եկեղեցու մուտքի դռան մոտ, խորանարդաձև բարձր շինության վրա, չորս կողմից տեղադրված է ժամացոյց։ Այն նվիրվել է եկեղեցուն 1930 թվականին։ Այստեղ պահվում են նորջուղայեցիների թանկարժեք իրերը, որոնք իրենց հետ բերել էին Եվրոպայից, ցուցադրվեցին թանգարանում։
Վանքի ներսի պատերին պատկերված են դրվագներ սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի կյանքից, Ադամի և Եվայի պատմությունը, պատկերներ Հիսուս Քրիստոսի խաչելությունից։ Պատկերազարդումները կատարվել են անվանի նկարիչներ Հովհաննես Մրքուզի, Հայր Ստեփանոսի և վարպետ Մինասի կողմից։


== Օժանդակ կառույցներ ==
1971 թվականին, Սպահանի թեմի առաջնորդարանի ջանքերով, կառուցվել է Նոր Ջուղայի թանգարանը։ Իսկ գրադարանը, որը ծառայել է նաև իբրև թանգարան, հիմնվել է 1905 թվականին։ Այնտեղ են պահպանվում և ցուցադրվում ձեռագիր գրքեր, կտավներ, կրոնական արարողությունների հանդերձանքներ, ազգային տարազներ, կաթողիկոսների կոնդակներ, թագավորների հրովարտակներ, 18-րդ դարում գրված հայերեն ձեռագիր Ղուրան, նաև աննանի եվրոպացի նկարիչների գործեր ու հայոց թագավորների պատկերներով ոսկեդրամներ։ Առանձնահատուկ տեղ է գրավում Վահրամ Հակոբյանի՝ 7 մմ երկարությամբ մազի վրայ գրված հետևյալ նախադասությունը՝ «Ճանաչել զիմաստություն և զխրատ, իմանալ զբանս հանճարոյ»։ Այն գրվել է մազի հաստությունից 20 անգամ ավելի բարակ ալմաստե գրչով։ Բանաստեղծների, անվանի գրողների և Խաչատուր Կեսարացու կիսանդրիները տեղադրված են մուտքի դռան առջև։
Սուրբ Ամենափրկիչ վանքի տպարանը, որն առաջինն էր Իրանում և ողջ Միջին Արևելքում, հիմնադրվել է 1636 թվականին Խաչատուր Կեսարացու ջանքերով։ Վանքի գրադարանը հարուստ է հայերեն, պարսկերեն և եվրոպական լեզուներով գրված գրքերով, որոնք հասանելի են գիտաշխատողներին և ընթերցողին։ Տպարանի շենքի մոտ է գտնվում 1915 թվականի Մեծ եղեռնի հուշարձանը, որը կառուցվել է 1975 թվականին։

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Աղբյուրներ ==
Դիւան Նոր Ջուղայի Ս. Ամենափրկիչ վանքի. Մասն Ա, Էջմիածնի կաթողիկոսների կոնդակներ (1652-1705 թթ.), Աշխատասիրեց Խաժակ Տէր-Գրիգորեան, Անթիլիաս, 2003։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Դիւան Ս. Ամենափրկիչ վանքի 1606-1960. Կազմեց Լ. Գ. Մինասեան, Նոր Ջուղա, 1983։
Լևոն Գ. Մինասեան, Նոր Ջուղայի տպարանն ու իր տպագրած գրքերը, Նոր Ջուղա, 1972։
Պոդոլյանի (գյուղ, Ստարոսինյավսկի շրջան)

Պոդոլյանի (ուկրաիներեն՝ Подоляни), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոսինյավսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոդոլյանի գյուղում բնակվում էր 215 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1984 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 108,37 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Էդուարդ Ղազարյանց

Էդուարդ Երվանդի Ղազարյանց (Գազարով, մայիսի 23, 1936(1936-05-23), Բաքու, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 10, 1996(1996-09-10), Կիրյաթ Գաթ, Աշկելոն, Հարավային մարզ, Իսրայել), հայազգի կոմպոզիտոր, ակորդեոնահար, մանկավարժ։


== Կենսագրություն ==
Էդուարդ Ղազարյանցը ծնվել է 1936 թվականի մայիսի 23-ին Բաքվում։ 1959 թվականին ավարտել է Բաքվի կոնսերվատորիայի կոմպոզիցիայի բաժինը։
1979-1985 թվականներին եղել է Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզի երգի-պարի պետական անսամբլի գեղարվեստական ղեկավար։ 1982-1990 թվականներին դասավանդել է Ստեփանակերտի երաժշտական ուսումնական հաստատություններում, 1990 թվականին դարձել է ԽՍՀՄ կոմպոզիտորների միության ԼՂԻՄ բաժանմունքի նախագահ, իսկ 1991-1995 թվականներին եղել է ԼՂՀ կոմպոզիտորների միության նախագահը։ 


== Ստեղծագործություններ ==
Գրել է 3 սիմֆոնիա, «Արցախի դուստր՝ Ռուզան» բալետը (1986), «Պոեմ Գյումրու մասին» (1988, խոսք՝ Գ. Վանյանի)՝ սիմֆոնիկ նվագախմբի և մեներգիչների համար, կանտատներ, քնարական երգեր, խմբերգեր, գործիքային պիեսներ, թատերական երաժշտություն։ 
1968 թվականին արժանացել է Սոֆիայում անցկացված Էստրադայի արտիստների միջազգային մրցույթի 1-ին մրցանակի։
Էդուարդ Ղազարյանցը մահացել է 1996 թվականի սեպտեմբերի 10-ին Կիրյաթ Գաթում (Իսրայել)։


== Արտաքին հղումներ ==
Էդվարդ Ղազարյանց – «Ղարաբաղ»
Հպարտ Ղարաբաղ = Proud Karabakh (Է. Ղազարյանց)
Աստերոիդների ցանկ (258501-258600)

Աստերոիդների ցանկ (258401-258500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (258601-258700)
 Աստերոիդների ցանկ (258401-258500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (258601-258700)
Դահրազ

Դահրազ, լքված գյուղ Արցախի Հանրապետության Ասկերանի շրջանում, շրջկենտրոնից՝ 19 կմ, մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 33 կմ հեռավորության վրա, ընդգրկված է Սառնաղբյուր համայնքի կազմում։


== Բնակչություն ==
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Պատմություն ==
Գյուղն ավերվել է ադրբեջանցիների կողմից Արցախյան պատերազմի ժամանակ՝ 1992 թ. հունիսին, ազատագրվել 1992 թ. սեպտեմբերին։ Այժմ այնտեղ բնակվում են 4 դահրազեցիներ։ Պատերազմից հետո գյուղը չի վերականգնվել։


== Տեսարժան վայրեր ==
Դահրազում կան պատմամշակութային հուշարձաններ՝ կանգուն վիճակում գտնվող Սբ. Աստվածածին եկեղեցի (1862 թ.) և գյուղից 500 մ հյուսիս-արևելք գտնվող Դահրազ (Հոռումսիմ) ամրոցը (9-13 դդ.):


== Արտաքին հղում ==
Հակոբ Ղահրամանյան, ՏԵՂԵԿԱՏՈւ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչատարածքային միավորների սոցիալ-տնտեսական բնութագրերի, Երևան, Ճարտարագետ, 2015 թ.


== Ծանոթագրություններ ==
Մերկեր

Մերկեր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Շատախի գավառակում։ Գտնվում էր Գելիգուզանի մոտ և համարվում էր նրա թաղերից մեկը։


== Բնակչություն ==
1909 թվականին ուներ 13 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բախչկանց-Մզրեն

Բախչկանց-Մզրեն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Շատախի գավառակում։


== Բնակչություն ==
1909 թվականին ուներ 10 տուն հայ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բուրուլ

Բուրուլ, լեռ Թուրքիայի Էրզրումի մարզում, Հայկական լեռնաշխարհում, Կարմիր փորակի լեռնաշղթայում, Օլթի քաղաքից 9-10 կմ հարավ-արևելք, Օլթի գետից աջակողմյան վտակների ջրբաժանում։ Լանջերը տեղ-տեղ անտառապատ են։  Տեղադրման կոորդինատներ 40°31′01″ հս․. լ. 42°10′14″ ավ. ե.։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից 2500 մ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Խաղիկներ

Խաղիկներ, դարեր շարունակ բանավոր՝ երգի միջոցով փոխանցված բանահյուսական ստեղծագործություններ։


== Բնութագիր ==
Խաղիկները հիմնականում քառատող երբեմն՝ եռատող («Գացի արտեր, բռնի լոր») երգեր են, որոնք ճանաչվում նե կա՛մ սկզբնատողով, կա՛մ կրկնվող տողով (եթե կա)։
Տարբերում են սիրային, կատակային, աշխատանքային, կենցաղային և այլ խաղիկներ։ Պայմանավորված բարբառի առանձնահատկություններով՝ կարող են ունենալ բազմաթիվ տարբերակներ, ենթարկվել զանազան փոփոխությունների։ Ժողովրդական երգաստեղծության մեջ «խաղ» բառը երբեմն փոխարինվում է «տաղ»-ով։
Խաղիկները սերտաճում են պարերգերի հետ. պատահական չէ, որ պարերգերը նախապես կոչվել են «խաղք երգոց»։
Հաճախ հանդիպում են «թափառիկ» խաղիկներ, որոնք համապատասխան հանգերի քանակի դեպքում կարող են մի պարերգից մյուսն անցնել։
Խաղիկների բազմաթիվ օրինակներ գրառվել են Գարեգին Սրվանձտյանցի, Գևորգ Շերենցի, Մանուկ Աբեղյանի, Անահիտ Բրուտյանի, Կոմիտասի և այլոց ջանքերով։
Օրթուզի (Վերին Բասենի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օրթուզի (այլ կիրառումներ)Օրթուզի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում: Գտնվում էր Էրզրում քաղաքից 20 կմ արևելք:


== Աշխարհագրություն ==
Տարածքը լեռնային էր:


== Պատմություն ==
1830 թվականին տեղի հայ բնակչությունը գաղթել և հաստատվել է Ջավախքի գավառի Բուռնաշեթ և Ղադոլար գյուղերում:


== Բնակչություն ==
Նախկինում եղել է հայաբնակ գյուղ: 1878 թվականին ուներ 15 տուն` 105 թուրք, իսկ 1909 թվականին` 29 տուն հայ և թուրք բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Իլնիշչևո

Իլնիշչևո (ռուս.՝ Ильнищево), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լյուդմիլա Նիկոյան

Լյուդմիլա Արմենի Նիկոյան (ռուս.՝ Людмила Арменовна Никоян, օգոստոսի 1, 1979(1979-08-01), ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուսաստանցի և հայ թենիսիստուհի։


== Կենսագրություն ==
Մինչև 2001 թվականը և 2010 թվականից հետո Նիկոյանը ներկայացրել է Ռուսաստանը, 2001-2010 թվականներին՝ Հայաստանը։ Հաղթել է զուգախաղի ութ ITF մրցաշարում։ 2001 և 2008-2010 թվականներին նա Հայաստանի հավաքականի կազմում անցկացրել է 28 հանդիպում և հաղթել 21-ում։
Համաշխարհային մենախաղի վարկանիշում լավագույն արդյունքը 500-րդ տեղն է (2000 թվականի հոկտեմբերի 9-ին), զուգախաղի վարկանիշում՝ 347-րդը (2000 թվականի մայիսի 15-ին)։
2014 թվականից լողափնյա թենիսի Ռուսաստանի հավաքականի անդամ է։ ITF-ի լողափնյա թենիսի համաշխարհային վարկանիշում ամենաբարձր դիրքը 14-րդն է։ 2017 թվականին նա դարձել է Ռուսաստանի լողափնյա թենիսի բացարձակ չեմպիոն և աշխարհի չեմպիոն (խառը զուգախաղերում)։ Ռուսաստանի հավաքականի կազմում աշխարհի թիմային առաջնության կրկնակի հաղթող է։
2017 թվականին «Ռուսական գավաթ» մրցանակի դափնեկիր «Տարվա հաջողություն» անվանակարգում։
Ռուսաստանի օլիմպիական թիմի կազմում՝ Դոհայում (Կատար) անցկացված առաջին Համաշխարհային լողափնյա խաղերի (ANOC World Beach Games 2019) մասնակից է։
Թենիսի և ծովափնյա թենիսի մարզիչ է։
2019 թվականի աշխարհի առաջնության արծաթե մեդալակիր է, 2018 թվականի աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նիկոյանի պրոֆիլը WTA-ի կայքում