armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մոնտեգյու լե Բլեն

Մոնտեգյու լե Բլեն (ֆր.՝ Montaigu-le-Blin), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Վարեն սյուր Ալյե կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Վիշի շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03179։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 306 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 180 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 124-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 56-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 68,9 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,0 %)։ 124 աշխատունակ բնակիչներից 113-ը աշխատում էին (65 տղամարդ և 48 կին), անաշխատանք էին 11-ը (4 տղամարդ և 7 կին)։ 56 անգործունակ մարդկանցից 11-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 23-ը թոշակառու, 22-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Մոնտեգյու լը Բլեն դղյակ
Լա Բուլեզ դղյակ՝ XVII-XIX դարեր
Սուրբ Աննայի եկեղեից


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Մոնտեգյու լե Բլեն» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-23-ին։ Վերցված է 2012-5-30 
«Մոնտեգյու լե Բլեն» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-29
Աշխատանքի հրապարակ (Երևան)

Աշխատանքի հրապարակ, հրապարակ Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանում։ Բագրատունյաց և Արշակունյաց պողոտաների հատման վայրում։ Ճանապարհատրանսպորտային կարևոր դեր է կատարում։ Նախկինում այստեղ էր տեղադրված «Բանվորի» («Փառք աշխատանքին») արձանը, որը կազմաքանդվել է 1990-ական թվականների կեսերին։


== Անվանում ==
«Աշխատանքի հրապարակ» անունը ստացել է 1981 թվականին։


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մոստովիկ (գյուղ, Սերգիևո-Պոսադսկի շրջան)

Մոստովիկ (ռուս.՝ Мостовик), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Սերգիևո-Պոսադսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Թեթև հպումների արվեստ (ժողովածու)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Թեթև հպումների արվեստ (այլ կիրառումներ)«Թեթև հպումների արվեստ» (ռուս.՝ «Искусство лёгких касаний»), ռուս ժամանակակից գրող Վիկտոր Պելևինի ստեղծագործությունների ժողովածուն, որը բաղկացած է երկու վիպակից և մեկ պատմվածքից։ Հրատարակվել է 2019 թվականի օգոստոսին՝ «Էքսմո» հրատարակչության կողմից։


== Սյուժե ==


=== «Իակինֆ» ===

Հեռուստատեսության աշխատակից Տիմոֆեյը, բանկային բրոքեր Անդրոնը, պատուհանների «Բալկոննի մատերիկ» ընկերության չափող Իվանը և սոցիոլոգ-եվրամարքսիստ Վալենտինը հանդիպում են Նեպալում, շրջում բազմաթիվ լեռնային արահետներ և որոշում են միասին գնալ Նալչիկ՝ որպես փոքրիկ զվարճանք։ ։


=== «Թեթև հպումների արվեստ» ===

Ժողովածուի ամենածավալուն գործն է։
Ռուս գրող և փիլիսոփա Դմիտրի Եվգենևիչ Գալկովսկին ներկայացվում է որպես վիպակի գլխավոր հերոսներից մեկը՝ Կոնստանտին Պարակլետովիչ Գոլգոֆսկի անունով։ Նա 2000-էջանոց մտացածին փիլիսոփայական-էրոտիկ տրակտատի հեղինակ է, փիլիսոփա և պատմաբան, մասոնների մասնագետ, ուսումնասիրում և բացահայտում է համաշխարհային դավադրությունը և բացահայտում Ռուսաստանի և Ամերիկայի միջև նոր տեղեկատվական պատերազմների էությունը։ Վիպակում հակիրճ ներկայացվում է այդ վեպը՝ «Համառոտ ակնարկ VIP-երի համար»։ Հիշատակվում է նաև «Ռուսաստանի գլխավոր եգիպտագետ Սոլկինդը»՝ Վիկտոր Սոլկինի ակնհայտ ծաղրապատկերը։ «Թեթև հպումների արվեստում», ինչպես «Իակինֆում», հիշատակվում է Կրոնոս աստվածը (նույն ինքը՝ Սատուռնը կամ Բաալը), որն այս անգամ իրեն անվանում է «Բանականություն»։
Վիպակը սկսվում է Գոլգոֆսկու ամառանոցային հարևանի՝ Գլխավոր հետախուզական վարչության (ԳՀՎ) գեներալ Իզյումինի խորհրդավոր թունավորմամբ։ Դեն Բրաունի ոճով կատարված դետեկտիվ հետաքննության ընթացքում Պելևինն արտահայտում է հաղորդակցության մի քանի մերձգիտական պնդումներ՝ ամփոփելով և անդրադառնալով ԱՄՆ-ի ընտրություններին Ռուսաստանի միջամտությանը և ԿՀՎ-ԳՀՎ մրցությանը։


=== «Ստոլիպին» ===
Գործողությունը հիմնականում կատարվում է ստոլիպինյան վագոնում, որում տեղափոխվում են բանտարկյալները։
Պատմվածքը Պելևինի «Գաղտնի տեսարաններ դեպի Ֆուձի սար» վեպի շարունակությունն է։


== Քննադատություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Скорбь по свободе говорить что вздумается: рецензия на новый роман Пелевина «Искусство легких касаний». / Esquire
Сияние нечистого разума. Вышел новый роман Виктора Пелевина // Российская газета
Օքսանա Իգնաշչենկո

Օքսանա Անատոլևնա Իգնաշչենկո (կեղծանունը՝ Օքսանա Գնատ, սեպտեմբերի 5, 1960(1960-09-05), Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ուկրաինացի նկարիչ, մանկական գրքերի նկարազարդող։ Ուկրաինայի նկարիչների միության անդամ, միջազգային ցուցահանդեսների մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Նկարազարդող նկարիչ  Օքսանա Իգնաշչենկոն ծնվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Կիևում՝ ճարտարապետ Անատոլի Ֆեդորովիչ Իգնաշչենկոյի ընտանիքում։ Ավարտել է Տարաս Շևչենկոյի անվան հանրապետական արվեստի դպրոցը, 1984 թվականին՝ Կիևի արվեստի ինստիտուտը, սովորել է գրաֆիկայի ֆակուլտետում, պրոֆեսոր Տիմոֆեյ Լյաշչուկի արվեստանոցում։ 1984-1986 թվականներին աշխատել է Կիևի հանրապետական արվեստի դպրոցում որպես գեղանկարչության և կոմպոզիցիայի ուսուցչուհի։ 1985 թվականից անցել է ստեղծագործական աշխատանքի։ 1988 թվականին ընդունվել է Ուկրաինայի նկարիչների միություն։ Համագործակցել է Կիևի «Վեսելկա» (1984 թվականից) և «A-ba-ba-ha-la-ma-ga» (1993 թվականից) հրատարակչությունների հետ։
Ամենահայտնի նկարները՝ «Ձմեռը Անդրեևսկու զառիվայրի վրա», «Հետքեր ավազի վրա» (1996), «Մեխանիկական թռչուն» (1997), «Քամի», «Հին ամրոց» (1998), «Հին ամրոցի ստվերները» (1999), «Սպիտակ ձի» (2000), «Ստեպլ-չեզ» (2001), «Հետքեր ավազի վրա» (2006), «Սպիտակ վարդեր» (2007)։

Գրքերի նկարազարդումներ«Վեսելկա» հրատարակչություն՝ «Մուխա-Ցոկոտուխա» (1988), «Հրահան» (1989), «Ճրթճրթանը և Արջերի արքան» (1991), «Երեք շան ձագեր հեռանում են Փարիզից» (1991),
«A-ba-ba-ha-la-ma-ha» հրատարակչություն. «Սպիտակաձյունիկը և յոթ թզուկները» (1997), «Բրեմենյան երաժիշտները» (1993), «Տունը, որտեղ ոչ ոք չի քնում» (1993), «Ռոբին-Բոբին» (2001)։Աշխատանքների մի մասը պահվում է Ուկրաինայի գրքի և տպագրության պետական թանգարանում (Կիև) և Ալեքսանդր Պուշկինի տուն-թանգարաններում (Մոսկվա)։


== Մասնակցություն ցուցահանդեսներին ==
1990-ականներին մասնակցել է միջազգային ցուցահանդեսների։

Անհատական ցուցահանդեսների շարք՝

Կիևի ռուսական արվեստի ազգային թանգարան, 1998,
Ազգային արգելոց «Սոֆիա Կիևսկայա», 2005,
Ուկրաինայի տուն, 2007, 2008,
«Միստեցկի զինանոց»  պատկերասրահ, 2009 (ամուսնու՝ Նիկոլայ Եսիպենկոյի հետ համատեղ)։


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
«Գրքի արվեստը» ազգային մրցույթի 1-ին մրցանակ՝ «Білосніжка та семеро гномів» գրքի համար,
«Գրքի արվեստը» հանրապետական մրցույթի 1-ին մրցանակ «Улюблені вірші» գրքի համար (այլ նկարիչների համահեղինակությամբ),
«Գրքի արվեստը» ազգային մրցույթի 1-ին մրցանակ «Улюблені вірші—2» գրքի համար (այլ նկարիչների համահեղինակությամբ),
«Տարվա գիրք» ազգային մրցույթի «Մանկական տոն» անվանակարգում 2-րդ մրցանակ՝ «Білосніжка та семеро гномів» գրքի համար,
«Գրքի արվեստը» ազգային մրցույթի 2-րդ մրցանակ «Կրեսալո» գրքի համար,
«Գրքի արվեստը» ազգային մրցույթի 3-րդ մրցանակ «Լուսկունչիկը և արջ արքան» գրքի համար,
«1996 թվականի լավագույն հրատարակություն» «Улюблені вірші» գրքի համար (այլ նկարիչների համագործակցությամբ), Ուկրաինայի գրողների ազգային միության մրցանակ,
«Գրքերի աշխարհ» գրքի միջազգային փառատոնի մրցանակ,
ԽՍՀՄ Մինիստրների խորհրդի հրատարակչությունների, տպագրության և գրքի առևտրի պետական կոմիտեի մրցանակ «Կրեսալո» գրքի համար,
ԽՍՀՄ Մինիստրների խորհրդի հրատարակչությունների, տպագրության և գրքի առևտրի պետական կոմիտեի մրցանակ «Լուսկունչիկը և արջ արքան» գրքի համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Միշել Մոնագան

Միշել Լինն Մոնագան (անգլ. Michelle Lynn Monaghan, մարտի 23, 1976(1976-03-23), Winthrop, Բյուկենան շրջան, Այովա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Մոնգանը ծնվել է Ուինտրոպում (Այովա), Շորոն և Բոբա Մոնգանների ընտանիքում։ Նա ունի երկու ավագ եղբայր՝ Բոբը և Ջոնը։ Ուսումն ավարտել է 1994 թվականին։ Դրանից հետո տեղափոխվել է Չիկագո՝ Կոլումբիական քոլեջի լրագրության բաժնում սովորելու համար։ Նույն ժամանակահատվածում աշխատել է նաև մոդել ԱՄՆ-ում, Միլանում, Սինգապուրում, Տոկիոյում և Հոնկոնգում։


== Անձնական կյանք ==
2005 թվականի օգոստոսից Միշելը ամուսնացած է նկարիչ-գծագրող Փիթեր Ուայթի հետ, ում հետ նա հանդիպել է ամուսնությունից հինգ տարի առաջ։ Նրանք ունեն երկու երեխա. աղջիկ՝ Ուիլլոու Քետրին Ուայթը (ծնվ. 05.11.2008) և տղա՝ Թոմմի Ֆրենսիս ՈՒայթը (ծնվ.30.10.2013):


==== Առողջական խնդիրներ ====
2011 թվականի հոկտեմբերին Միշելը տեղեկանում է, որ ունի մաշկի քաղցկեղ, որը նա կարողանում է հաղթահարել։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Միշել Մոնագան (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Սկիրոն

Սկիրոն (հուն․՝ Σκίρων, Σκείρων), հին հունական դիցարանում Թեսևսի հակառակորդը։ Աթենացիների համար եղել է՝ ավազակ, իսկ մեգարցիների՝ զորապետ։ Գոյություն ունի մի քանի վարկած Սկիրոնի ծագման մասին։ Առաջինն այն է, որ նա եղել է Պոսեյդոնի որդին (կամ էլ Պելոպայի որդին)։ Նրա կնոջը անվանում էին Հարիկլո, իսկ աղջկան՝ Էնդեիդա։ Մյուս վարկածի համար Սկիրոնը եղել է Կանետայի և Պիտֆեյաի դստեր՝ Հենիոհի որդին։


== Մեգարյան տարբերակ ==
Մեգարայի արքայի որդին՝ Պիլասան, ամուսնանալով նախկինում Մեգարայում աքսորված՝ աֆինական Պանդիոնա թագավորի դստեր հետ։ Պավսանիասների համաձայն՝ Սկիրոնը իշխանության համար մարտնչում էր Պանդիոնայի որդու՝ Նիսոմի հետ, սակայն Էակոսը նրանց վեճը լուծելու համար իշխանությունը տվեց Նիսուին, իսկ Սկիրոնին հանձնարարեց զորքի ղեկավարությունը։ Սկիրոնը ճանապարհ կառուցեց, որը անվանեցին Սկիրոնական ճանապարհ։


== Աթենական տարբերակ ==
Ըստ աթենացիների՝ Սկիրոնը ավազակությամբ էի զբաղված Աթենքի և Մեգարայի միջև ճանապարհին։ Ստիպում էր ճամփորդներին լվանալ իր ոտքերը, իսկ հետ ճայռից իրենց նետելով՝ ընկնել ծովը, որտեղ նրանց ուտելու էր հսկա կրիան։
Սկիրոնը սպանվել է հորը փնտրելու համար Աթենք ուղևորվող Թեսևսի կողմից, որը ստիպել էր ավազակներին նետվել ժայռից դեպի ծով։ Համաձայն Երկրորդ վատիկանյան միֆագրության՝ նրան սպանել է Դեդալոսը։
Աթենքում արքայական ստոայում գտնվում էր Թեսևսի թրծված կավից նկարը, որտեղ պատկերված է Սկիրոնին ծովը նետելու տեսարանը։ Էգինայի մետաղադրամների վրա պատկերված էր կրիա։
«Սկիրոն» ծաղրական դրամայի գործող դեմքը Եվրիպիդեսն էր, իսկ «Սկիրոն» կատակերգությունում՝ Էպիհարան և Ալեքսիդան։


== Ծանոթագրություններ ==
121 (թիվ)

121 (հարյուր քսանմեկ), բնական թիվ, որը գտնվում է 120-ի և 122-ի միջև։


== Մաթեմատիկայում ==
121-ի թվանշանների գումարը հավասար է 4-ի
121-ի թվանշանների արտադրյալը հավասար է 2-ի
121-ը կենտ եռանիշ թիվ է
121-ի քառակուսին հավասար է 14 641-ի
Երեք հաջորդական պարզ թվերի գումար (37 + 41 + 43)։ Այն տվյալ շարքի 12-րդ թիվն է 
Միակ 
  
    
      
        1
        +
        p
        +
        
          p
          
            2
          
        
        +
        
          p
          
            3
          
        
        +
        
          p
          
            4
          
        
      
    
    {\displaystyle 1+p+p^{2}+p^{3}+p^{4}}
   տեսքի քառակուսին, որտեղ p-ն պարզ թիվ է (տվյալ դեպքում՝ 3)։
Դեռևս հայտնի այն երեք քառակուսիներից մեկը, որոնք ունեն 
  
    
      
        n
        !
        +
        1
      
    
    {\displaystyle n!+1}
   տեսքը (մյուս երկու թվերն են 25-ը և 5041-ը)։
Տասնվեցերորդ ինքնածին թիվը։
Յոթերորդ Սմիթի թիվը։
Երկրորդ Ֆրիդմանի թիվը։


== Այլ ոլորտներում ==
121 թ., Մ.թ.ա. 121 թ.
Տարվա 121-րդ օրը մայիսի 1-ն է (նահանջ տարիներին՝ ապրիլի 30-ը)
ASCII-ում «y» նշանի համարը
Չինական շաշկու տախտակի վրայի դաշտերի թիվը (անգլ.՝ Chinese checkers)։


== Ծանոթագրություններ ==
Վինոգրադով (քաղաք, Ուկրաինա)

Վինոգրադով (ուկրաիներեն՝ Виноградів), քաղաք Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վինոգրադովի շրջանում, շրջկենտրոն։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Սևլյուշ։
Չճշտված տվյալներով Վինոգրադով քաղաքում բնակվում էր 27 600 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2017-07-09 at the Wayback Machine. (ուկր.)
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Իզումրուդնոե (գյուղ, Ջանկոյի շրջան)

Իզումրուդնոե (ուկրաիներեն՝ Ізумрудне, Ղրիմի թաթարերեն՝ İzumrudnoye), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1982 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Իզումրուդնոե գյուղում բնակվում էր 1 960 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վացլավ Սմիլ

Վացլավ Սմիլ (դեկտեմբերի 9, 1943(1943-12-09)[…], Պլզեն, Պլզենի շրջան, Չեխիա), չեխ կանադացի գիտնական և քաղաքականության վերլուծաբան։ Կանադայի Վինիպեգում գտնվող Մանիտոբայի համալսարանի թոշակի անցած վաստակավոր պրոֆեսոր է։ Ունի ավելի քան 40 գիրք տարբեր առարկաների շուրջ, այդ թվում՝ էներգիա, բնակչություն, սնունդ, և միջավայր։


== Հրատարակություններ ==


=== Գրքեր ===
2022-ի դրությամբ Վացլավ Սմիլի 41 գրքերից ոչ մեկը հայերեն չեն թարգմանվել։


== Ծանոթագրություններ ==
Վելիկո Տիռնովո

Վելիկո Տիռնովո (բուլղ.՝ Велико Търново), քաղաք Բուլղարիայի Հանրապետության հյուսիսում, Հյուսիսկենտրոնական տարածաշրջանի և Վելիկո Տիռնովոյի մարզի վարչական, արդյունաբերական և կրթական կենտրոնը։
Տեղակայված է Ստորին դանուբյան հարթավայրի և Բալկանյան լեռների միջև՝ Յանտրա գետի ափին և միջնադարում հայտնի է եղել որպես Բուլղարական երկրորդ կայսրության մայրաքաղաք՝ կրելով «Ցարերի քաղաք» տիտղոսը։
Մինչև 1965 թվականը կոչվել է Տիռնովո։ «Վելիկո» (մեծ) մակդիրն ավելացվել է ի պատիվ քաղաքի երբեմնի փառքի։
Բնակչության թվաքանակով համարվում է երկրի 16-րդ խոշոր քաղաքը։
Քաղաքում են գտնվում մի շարք կրթական հաստատություններ, ինչպիսիք են Վասիլի Լևսկու անվան ռազմական ինստիտուտը, Սուրբ Կյուրեղի և Մեթոդիոսի անվան համալսարանը և այլն։ Ընդհանուր առմամբ՝ Տիռնովոյում են գտնվում պատմամշակութային 1613 կոթողներ։
Բնակչության մեծամասնությունը կազմում են բուլղարացիները (95,5%), կան նաև թուրքեր (3,6%), գնչուներ (0,2%) և այլն։


== Բնակչություն ==
Քաղաքի բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Քույր քաղաքներ ==
 Պոլտավա, Ուկրաինա (1963 թ.-ից)
 Նիշ, Սերբիա (1973 թ.-ից)
 Կրակով, Լեհաստան (1975 թ.-ից)
 Տոլեդո, Իսպանիա (1983 թ.-ից)
 Սերե, Հունաստան (1988 թ.-ից)
 Աստի, Իտալիա (1989 թ.-ից)
 Կոլոնիա Տովար, Վենեսուելա (1992 թ.-ից)
 Տվեր, Ռուսաստան (1997 թ.-ից)
 Օխրիդ, Մակեդոնիա (1998 թ.-ից)
 Գոլդեն, Կոլորադո, ԱՄՆ (2000 թ.-ից)
 Մենարա Գելիզ, Մարոկկո (2001 թ.-ից)
 Շոպրոն, Հունգարիա (2002 թ.-ից)
 Բայոննե, Ֆրանսիա (2005 թ.-ից)
 Բիտոլա, Մակեդոնիա (2006 թ.-ից)
 Յասի, Ռումինիա (2006 թ.-ից)
 Սիան, ՉԺՀ (2006 թ.-ից)
 Տարշին, Մալթա (2007 թ.-ից)
 Ցետինե, Չեռնոգորիա (2007 թ.-ից)
 Զադար, Խորվաթիա (2008 թ.-ից)
 Էլ Քարաք, Հորդանան (2008 թ.-ից)
 Վաղարշապատ, Հայաստան (2013 թ.-ից)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(բուլղ.)
Նեեմիսկյուլա

Նեեմիսկյուլա (էստ․՝ Neemisküla), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Ռաննու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 74 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Օլբանի (Նյու Յորք)

Օլբանի (անգլ.՝ Albany), քաղաք է ԱՄՆ-ի Նյու Յորք նահանգում և Օլբանի շրջանում։ Օլբանին Նյու Յորք նահանգի վարչական կենտրոնն է։ Գտնվում է Նյու Յորքի 219 կմ (136 մղոն) հեռավորության վրա, Հուդզոն գետի արևմտյան ափին։ Բնակչության թվով նահանգում 4-րդն է (2004 թ-ի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 94.226 մարդ), իսկ ԱՄՆ-ում 56-րդը։


== Կլիմա ==


== Քույր քաղաքներ ==
 Քվեբեկ (անգլ.՝ Quebec City, ֆր.՝ Québec), Կանադա
 Նեյմեյխեն (հոլ.՝ Nijmegen), Նիդեռլանդներ
 Տուլա, Ռուսաստան
 Վերոնա, Իտալիա


== Գործընկեր քաղաքներ ==
 Գենտ, Բելգիա
 Էստրեմադուրա, Իսպանիա


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Օլբանիի պաշտոնական հասցեն
Բարի գալուստ Օլբանի (պաշտոնական զբոսաշրջիկային ինֆորմացիոն վեբ կայք)
Օլբանիի շրջանային վեբ կայք Archived 2014-05-17 at the Wayback Machine.
Կորած քաղաքը
Պրոյեկը Նոր Նիդեռլանդներ
Օլբանիի վաղ ամառային պատմությունը Archived 2012-07-10 at Archive.is
Հեքիաթ պատմելու տոնակատարությւոն Archived 2020-10-24 at the Wayback Machine.
Ցագան-Օլա

Ցագան-Օլա (ռուս.՝ Цаган-Ола, բուրյաթերեն՝ Сагаан уула), գյուղ Ռուսաստանի Անդրբայկալյան երկրամասի Մոգոյտույսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(2601) Բոլոնյա

(2601) Բոլոնյա (անգլ.՝ Bologna), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի դեկտեմբերի 8-ին Սան Վիտորե աստղադիտարանի կողմից Բոլոնիայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,125804 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,9252 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3264 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2018,56 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178345 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,6° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2601) Բոլոնյա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կոնտրաբաս ֆլեյտա

Կոնտրաբաս ֆլեյտա (անգլ.՝ Contrabass flute), ֆլեյտաների ընտանիքին պատկանող փայտյա փողային գործիք, հնչողությամբ ամենացածր գործիքներից մեկն այս ընտանիքում։ Կոնտրաբաս ֆլեյտայի ամենացածր նոտան մեծ օկտավայի դոն է։


== Օգտագործումը ==
Կոնտրաբաս ֆլեյտան չունի շատ լայն օգտագործում։ Այն հիմնականում օգտագործվում է ֆլեյտաների նվագախմբերում։ Կոնտրաբաս ֆլեյտա նվագում են ֆլեյտահարները, ովքեր նվագում են բոլոր տիպի ֆլեյտաներ։ Այս ֆլեյտան հիմնականում պատրաստվում է հատուկ ֆլեյտա պատրաստողների կողմից։ Այն պատրաստվում է մետաղից և իր քաշով բավական ծանր է։ Ֆլեյտահարը այս ֆլեյտան նվագելու ժամանակ պետք է կանգնած լինի, քանի որ այն երկար է։ Ինչպես և կոնտրալտո ֆլեյտան այն ունի հայերեն "Գ" տառի շրջված տեսքը։ Սովորական համերգային ֆլեյտայից այն ցածր է երկու օկտավա, իսկ կոնտրալտո ֆլեյտայից՝ մեկ օկտավա։ Կոնտրաբաս ֆլեյտայի համար գրվել են բազմաթիվ սոլո և նվագախմբային ստեղծագործություններ։ Այս ֆլեյտան ուշադրության կենտրոնում է հայտնվել հիմանականում ժամանակակից կոմպոզիտորների կողմից։ Սոլո ստեղծագործությունները գրվել են 21-րդ դարում։
Պրիյդու Բեյեր

Պրիյդու Բեյեր (էստ․՝ Priidu Beier, հոկտեմբերի 16, 1957(1957-10-16), Տարտու, Էստոնական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ, Մաթի Մոգուցի, Պիեռ Բեզուխով, Ադա Պրիյլուպ, Կերստի Մաակլեր կեղծանուններով), էստոնացի բանաստեղծ, լրագրող և մանկավարժ։


== Կենսագրություն ==
Պրիյդու Բեյերը ծնվել է 1957 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Տարտուում։ 1965-1983 թվականներին հաճախել է Հարավային Էստոնիայի տարբեր դպրոցներ։ 1976-1983 թվականներին սովորել է Տարտուի համալսարանի պատմական ֆակուլտետում։ 1984-1991 թվականներին աշխատել է Տարտուի գեղարվեստի թանգարանում, ապա ուսուցիչ է եղել տարբեր դպրոցներում։ Միաժամանակ զբաղվել է լրագրողական գործունեությամբ։ 1992-1994 թվականներին եղել «Postimees» թերթի մշակույթի բաժնի խմբագիր։ 1994 թվականին եղել է արվեստի, փիլիսոփայության և պատմության ուսուցիչ Տարտուի Հուգո Տրեֆների գիմնազիայում։
1989 թվականին Բեյերը Էստոնիայի գրողների միության անդամ է։


== Ստեղծագործություն ==
Պրիյդու Բեյերի ստեղծագործական դեբյուտը կայացել է 1976 թվականին, երբ նրա բանաստեղծությունները հրատարակվել են «Sirp ja Vasar» ամսագրում։ Այնուհետև նրա ստեղծագործությունները հրատարակվել են Էստոնիայի երիտասարդ բանաստեղծների ստեղծագործությունների ժողովածուներում։ Նրա բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն հայտնվել է միայն 1986 թվականին, մինչ դա հեղինակը բազմիցս ենթարկվել է քննադատության։ 1970-ական և 1980-ական թվականներին նա եղել է բանաստեղծական երեկոների ճանաչված մասնակիցներից մեկը և պատկանել է այսպես կոչված «ընդհատակյա բանաստեղծների» թվին։
Առաջին գրքին արագ հաջորդել են բանաստեղծությունների այլ ժողովածուներ, որոնց մի մասը եղել են Մաթի Մոգուցի կեղծանունով։ Այդ կեղծանունով հանդես է եկել ոչ միայն Պրիյդու Բեյերը, այլև Տարտուից կոլեկցիոներ Մաթի Միլիուսը (1945-2015)։
Բեյերի բանաստեղծությունները համարվում են տեղ-տեղ անվայել և սուր։ Նրա տեքստերը հաճախ ներբողների պարոդիաներ են պարունակում են պարզ չափական տներ՝ սովորական հանգերով և տաղաչափությամբ, որոնք հաճախ չեն համընկնում։ Բայերի արվեստը «հատուկ տեղ է զբաղեցնում էստոնական քնարերգության գլխավոր հոսանքների շրջանում»։


== Մրցանակներ ==
2002՝ Յուհան Լիիվի բանաստեղծական մրցանակ,
2008՝ Գուստավ Սույտսի բանաստեղծական մրցանակ։


== Մատենագրություն ==
Vastus. Eesti Raamat, Tallinn 1986.
Tulikiri. Eesti Raamat, Tallinn 1989.
как Matti Moguči: Õrn ja rõve. Kolmas kogu luulet. s.n., Tartu 1989.
Mustil päevil. Eesti Raamat, Tallinn 1991.
Femme fatale. Huma, Tallinn 1997.
как Matti Moguči: Mina — Eiffeli torn. s.n., Tartu 1999 (1982).
Maavalla keiser ehk Kurb klounaad. s.n., Tartu 2000.
Monaco. s.l., Tartu 2002.
как Matti Moguči: Mina — metsikuim mehike. s.n., Tartu 2005 (1984).
Saatmata kirjad. Luuletusi aastatest 1976—2000. Verb, Tallinn 2007.


== Ծանոթագրություններ ==
(3085) Դոննա

(3085) Դոննա (անգլ.՝ Donna), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի փետրվարի 18-ին Հարվարդի աստղադիտարանի կողմից Հարվարդում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,388407 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1465 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6303 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1348,22 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,267019 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,83° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3085) Դոննա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Այոս-Դիմիտրիոս (Ատտիկա)

Այոս-Դիմիտրիոս (հուն․՝ Άγιος Δημήτριος), քաղաք Հունաստանում, Աթենքի հարավային արվարձան։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 60 մետր բարձրության վրա, աթենական հարթավայրում, Աթենքի կենտրոնից 5 կմ հարավ։ Վարչական կենտրոնը Այոս-Դիմիտրիոս համայնքն է, Հարավային Աթենքի ծայրամասային միավոր է՝ Ատտիկա պերիֆերիայում։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ բնակչության թիվը կազմում է 71294 մարդ։ Մակերեսը 4,949 կմ² է, խտությունը՝ 14405,74 մարդ/կմ²։ 2014 թվականին տեղական ընտրությունների ժամանակ դիմարխ է ընտրվել Մարիա Անդրուցուն (Μαρία Ανδρούτσου)։

Քաղաքը հատում է Պիկրոդաֆնի գետը։ Քաղաքի արևելյան ծայրամասով անցնում է Վուլիագմենիս պողոտան հուն․՝ Λεωφόρος Βουλιαγμένης։ Այստեղ են գտնվում Աթենքի մետրոպոլիտենի երեք կայանները՝ Դաֆնի, Այոս-Դիմիտրիոս-Ալեքսանդրոս-Պանագուլիս և Իլյուպոլի-Գրիգորիս-Լամբրակիս։
Մինչ 1928 թվականը (ΦΕΚ 156Α) կոչվել է Բրախամի (Μπραχάμι)։ Բրախամի միությունը ստեղծվել է 1925 թվականին (ΦΕΚ 48Α), 1943 թվականին (ΦΕΚ 22Α) ստեղծվել է Այոս-Դիմիտրիոս համայնքը, 1947 թվականին՝ (ΦΕΚ 199Α) Այոս-Դիմիտրիոս նոր միությունը, 1963 թվականին (ΦΕΚ 45Α)՝ Այոս-Դիմիտրոս նոր համայնքը։
Հունական հեղափոխությունից հետո Բրախամի բնակչությունը կազմել է 7 մարդ։ Այոս-Դմիտրոս անվանումը ստացել է Սուրբ Դիմիտրիա եկեղեցու անունից։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոմիխայլովկա (գյուղ, Բառնաուլի քաղաքային օկրուգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոմիխայլովկաՆովոմիխայլովկա (ռուս.՝ Новомихайловка), գյուղ Ռուսաստանի Ալթայի երկրամասի Բառնաուլի քաղաքային օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը 1999 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 690 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մ.թ.ա. 650


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Արուանան (Գոյաս)

Արուանան  (պորտ.՝ Aruanã), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Գոյաս նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Գոյանիայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 5232 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 3 050,303 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 1,7 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 45.506.260,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 8.803,69 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,721 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Յուրի Անանյան

Յուրի Համլետի Անանյան (հունիսի 16, 1969(1969-06-16), Երևան, Հայկական ԽՍՀ), հայկական ծագմամբ ռուս դերասան, պարող։ ՌԴ վաստակավոր արտիստ (2001)։


== Կենսագրություն ==
Յուրի Անանյանը ծնվել է 1969 թվականի հունիսի 16-ին Երևանում։ 1988 թվականին ավարտել է Երևանի պարարվեստի ուսումնարանը։ 1988-1989 թվականներին պարել է Երևանի Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ակադեմիական թատրոնի բեմին։ 1989 թվականից՝ Բորիս Էյֆմանի բալետի թատրոնի մենակատար։


== Դերեր ==


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ավան վարչական շրջանի թիվ 1 գրադարան

Ավան վարչական շրջանի թիվ 1 գրադարան, հանրային գրադարան Երևանի Ավան վարչական շրջանում։ Գտնվում է 0063, Երևան Ավան, Մարշալ Խուդյակովի փող., 214 շենք հասցեով։


== Պատմություն ==
Գրադարանի պատմությունը սկսվում է 1960 թվականին, երբ Ավան գյուղակակն ակումբին կից ստեղծվում է գրադարան՝ 1100 գրքանմուշով, որը 1968 թվականին առանձնացավ՝ ստանալով փոքր մի տարածք։ Այնուհետև 1985 թվականին Երևանի քաղաքապետարանի կողմից գրադարանին տրամադրվեց ավելի ընդարձակ մի վայր, որը դարձավ Իսահակյանի ենթակառույցը։ 2006 թվականին գրադարանը ունեցավ նոր տարածք՝ ներկա վայրում։
Գրադարանը բաղկացած է 12 բաժիններից` փիլիսոփայություն, պատմություն, տնտեսագիտական, գեղարվեստական, մանկավարժական, հոգեբանական, բժշկական, արվեստ, տեխնիկա, բնական գիտություններ, մշակույթ, սոցիոլոգիա։ Ընդհանուր գրքային ֆոնդի քանակը կազմում է շուրջ 25 հազարր նմուշ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պարոնա

Պարոնա (իտալերեն՝ Parona), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Պավիա գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 1888 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 210 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է՝ 9 կմ2 տարածք։ Հեռախոսային կոդ՝ 0384։ Փոստային ինդեքս՝ 27020։


== Ծանոթագրություններ ==
Խատիպսկ

Խատիպսկ, հայաբնակ գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Ապշերոնսկի շրջանում, շրջկենտրոնից 50 կմ հարավ-արևմուտք։ Բնակիչները զբաղվում են ծխախոտագործությամբ, այգեգործությամբ։ Ունի տարրական դպրոց։ Գյուղը հիմնել են Սամսունից եկած հայերը, 1870 թվականին։
Հոկտեմբերի 17

Հոկտեմբերի 17, տարվա 290-րդ (նահանջ տարիներին՝ 291-րդ) օրն է։

Տարվա ավարտին մնում է 75 օր։


== Դեպքեր ==
1855 - անգլիացի Հենրի Բեսեմերն արտոնագրում է պողպատի արտադրության իր եղանակը։
1902 - Դեթրոյթում թողարկվեց Cadillac մակնիշի առաջին ավտոմեքենան
1933 - Նացիստական Գերմանիայից հեռացած Ալբերտ Այնշտայնը ժամանում է Միացյալ Նահանգներ
1941 - Գերմանական զորքերը կոտորում են Հունաստանի Կերդիլի գյուղի տղամարդ բնակիչներին։


== Ծնունդներ ==
1760 - Կլոդ Անրի Սեն-Սիմոն Henri de Saint-Simon ֆրանսիացի տնտեսագետ և փիլիսոփա (մ. 1825)
1820 - Իվան Լազարև, ռուսական բանակի հայազգի զինվորական (մ. 1879)
1830 - Մատթեոս Մամուրյան, մանկավարժ, գրող և հրապարակախոս (մ. 1901)
1900 - Ջին Արթուր Jean Arthur ամերիկացի դերասանուհի և երգչուհի (մ. 1991)
1903 - Անդրեյ Գրեչկո, խորհրդային ռազմական գործիչ
1915 - Արթուր Միլլեր Arthur Miller ամերիկացի թատերագիր (մ. 2005)
1920 - Մոնտգոմերի Կլիֆտ Montgomery Clift ամերիկացի կինոյի և թատրոնի դերասան և թատերագիր (մ. 1966)
1937 - Կառլոս Աբովյան, հայ նկարիչ
1972՝
Էմինեմ  (Մարշալ Բրյուս Մեսերս III), երաժշտական պրոդյուսեր, կոմպոզիտոր և դերասան
Տարկան Tarkan (Թարքան Թովեթօղլու Tarkan Tevetoğlu) Գերմանիայում ծնված թուրք երգիչ
1975 - Դեսպինա Օլիմպիու Δέσποινα Ολυμπίου կիպրացի երգչուհի
1977 - Անդրե Վիլլաշ-Բոաշ André Villas-Boas (AVB) պորտուգալացի ֆուտբոլային մարզիչ
1980 - Եկատերինա Գամովա Екатерина Александровна Гамова ռուս վոլեյբոլիստ
1983 - Վահե Թադևոսյան, հայ ֆուտբոլիստ


== Մահեր ==
1506 - Հովհաննես Է Աջակիր, Ամենայն Հայոց կաթողիկոս 1474-ից
1836՝ ռուս նկարիչ Օրեստ Կիպրենսկի (ծն. 1782)
1849՝ լեհ կոմպոզիտոր Ֆրիդերիկ Շոպեն (ծն. 1810)
1887՝ գերմանացի ֆիզիկոս Գուստավ Ռոբերտ Կիրխհոֆ (ծն. 1824)
1938՝ գերմանացի տնտեսագետ Կարլ Կաուցկի (ծն. 1854)
1957՝
հայ բանաստեղծ Ավետիք Իսահակյան (ծն. 1875)
հայ խորհրդային դիրիժոր Միքայել Թավրիզյան (ծն. 1907)
1958 - Գևորգ Պարիս (Գևորգյան), բառարանագիր (ծն. 1901)
1974 - Վարսենիկ Աղասյան, հայ բանաստեղծուհի, դրամատուրգ, մանկագիր և թարգմանիչ (ծն. 1898)
1998 - Միքայել Հայրապետյան, հայ վիրաբույժ-ուռուցքաբան (ծն. 1926)
2020֊ Վանիկ Մկրտչյան, հայ դերասան


== Տոներ ==
Աղքատության վերացման պայքարի համաշխարհային օր
Մկրտիչ Այլամազյան

Մկրտիչ  Մելիքի Այլամազյան (1903, Ալեքսանդրապոլ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն), հայ ռազմական գործիչ, բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Մկրտիչ Այլամազյանը ծնվել են 1903 թվականին Ալեքսանդրապոլում։ Հայրը եղել է քարտաշ, աշխատել է Բաքվի նավթի հանքերում, մասնակցել է գործադուլներին, ինչի պատճառով բանտարկվել է։ Մահացել է 1910 թվականին։
Մկրտիչը նախնական կրթությունը ստացել է Ալեքսանդրապոլում, հետագայում ուսումը շարունակել է Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում։ Կամավոր մեկնել է Կարմիր բանակ, բայց կարճ ժամանակ անց տեղափոխվել է այլ աշխատանքի, նրան նշանակել են միլպետի տեղակալ։
1924 թվականին անցել է պարտադիր զինվորական ծառայության։ 1926-1930 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում, որն ավարտելուց հետո աշխատանքի է անցել Արթիկի Մարալիկ և Անիպեմզա գյուղերում, եղել է հիվանդանոցի գլխավոր բժիշկ։ 1933 թվականին նշանակվել է առողջապահության բաժնի վարիչ։ 1935 թվականին մանկակաբարձ-գինեկոլոգի մասնագիտությամբ ընդունվել է ասպիրանտուրա։ Եղել է առողջապահության ժողովրդական կոմիսարիատի տեսուչ, 1937 թվականին նշանակվել է նույն առողջապահության ժողովրդական կոմիսարիատի ծննդօգնության բաժնի վարիչ։
1941 թվականի հունիսի 22-ին զորակոչվել է բանակ, նշանակվել № 1571 էվակուհոսպիտալի վիրաբուժության բաժանմունքի պետ, կարճ ժամանակ անց՝ հոսպիտալի պետ։
1943 թվականին ընդունվել է ԽՄԿԿ շարքերը։
Պատերազմից հետո Մկրտիչ Այլամազյանը զորացրվել է և նշանակվել Հայաստանի առողջարանների վարչության պետ։
1946-1952 թվականներին նշանակվել է ռենտգենաբանության և ուռուցքաբանության նոր կազմակերպված ինստիտուտի ավագ գիտական աշխատող ու դիսպանսերի վարիչ։ 1946-1949 թվականներին եղել է Երևան քաղաքի գլխավոր մանկաբարձ-գինեկոլոգը։ Ստացել է բժշկական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։ 1952 թվականին Մկրտիչ Այլամազյանը մրցույթով  ընտրվել է բժշկական ինստիտուտի մանկաբարձության ամբիոնի ասիստենտ։ 1962 թվականին  պաշտպանել է դոկտորական դիսերտացիա և ընտրվել Երևանի բժիշկների վերապատրաստման ինստիտուտի մանկաբարձության ու գինեկոլոգիայի ամբիոնի վարիչ։
1969 թվականից Մկրտիչ Այլամազյանը անցել է կենսաթոշակի։
Մոտ 70 գիտական աշխատությունների, այդ թվում երկու մենագրության հեղինակ է, որոնք հիմնականում վերաբերում են մանկաբարձությանը և գինեկոլոգիային։
Արժանացել է շքանշանների և մեդալների։


== Ծանոթագրություններ ==
Մալայա Կոլիբան

Մալայա Կոլիբան (ուկրաիներեն՝ Мала Колибань), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Խմելնիցկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալայա Կոլիբան գյուղում բնակվում էր 77 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,382 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 201,57 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սատորու Օտոմո

Սատորու Օտոմո (ճապ.՝ 大友 哲, դեկտեմբերի 19, 1957(1957-12-19), Տոկիո, Տոկիո, Ճապոնիա), ճապոնացի սիրող աստղագետ, աստերոիդների հայտնաբերող։ Ապրում է Հոկայդո նահանգապետության Կիոսատո քաղաքում։ Մասնագիտությամբ ատամնաբույժ է։
Հայտնաբերել է ընդհանուր առմամբ 149 աստերոիդ, որոնցից 15-ը հայտնաբերել է Օսամու Մուրամացույի հետ համատեղ։
Նրա պատվին է անվանվել (3911) Օտոմո աստերոիդը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Խեդչարչայ

Խեդչարչայ (ռուս.՝ Хедчарчай), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Դաղստանի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ցամտիչայ գետի աջ ափին՝ 20 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է,ավազանի տարածքը 50,9 կմ2 է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սուլակ գետնի ակունքն է մինչև Չիրկեյսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 07030000112109300001145
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 109300114
Ավազանի կոդը - 07.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 09
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 3


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Աստերոիդների ցանկ (93901-94000)

Աստերոիդների ցանկ (93801-93900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (94001-94100)
 Աստերոիդների ցանկ (93801-93900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (94001-94100)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (90001)-(95000)»։ www.minorplanetcenter.net
Զիմնիցի (գյուղ, Մելենկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶիմնիցիԶիմնիցի (ռուս.՝ Зимницы), գյուղ Ռուսաստանի, Վլադիմիրի մարզի Մելենկովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պերաֆիտա

Պերաֆիտա (կատ.`Perafita), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Բարսելոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայանքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Օսոնա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 18.5 կմ2։ Բնակչության թվաքանակը 2007 թվականի տվյալներով եղել է 394, խտությունը՝ 23,22 մարդ/կմ²։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2012-09-13 at the Wayback Machine.
Página web del Ayuntamiento Archived 2012-09-13 at the Wayback Machine.
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Información del Institut d'Estadística de Catalunya
Հագուստի արդյունաբերություն

Հագուստի արդյունաբերություն, թեթև արդյունաբերության ճյուղ, որը արտադրում է հագուստ և այլ հագուստ կենցաղային և տեխնիկական նպատակներով գործվածքներից, տրիկոտաժե գործվածքներից, արհեստական ​​և բնական կաշվից և մորթուց, նոր շինանյութերից, ինչպես նաև հարդարման տարբեր նյութերից և պարագաներից։


== Պատմություն ==


=== 19 - 20-րդ դարի սկիզբ ===
19-րդ դարի կեսերին ձեռարվեստը փոխարինվեց հագուստի զանգվածային արտադրությամբ, որն առաջին անգամ առաջացավ Ֆրանսիայում։ 1820 թվականին Փարիզում մի քանի ձեռնարկատիրական անպետք վաճառողներ որոշեցին ցածր գներով գնել հնացած ապրանքներ դերձակներից և վաճառել դրանք շուկայում։ Շահույթից ոգեշնչված՝ անպիտան դիլերները կանգ չեն առել դրանով։ Նրանք հավաքագրեցին արհեստավորների, ովքեր սկսեցին հագուստ կարել իրենց ատելյեում։ Այսպիսով ծնվեց հագուստի նոր ձև.։
Ցարական Ռուսաստանում պատրաստի զգեստների արտադրության մեջ առաջին տեղում էին Մոսկվան, Սանկտ Պետերբուրգը, ապա Կիևը, Նիժնի Նովգորոդը, Կազանը։ Հագուստը արտադրվում էր հիմնականում փոքր արհեստանոցներում աշխատող արհեստավորների կողմից։ Կարի խոշոր ձեռնարկությունները քիչ էին։ Մոսկվայում, օրինակ, պատրաստի հագուստի հայտնի առևտրային ընկերություններն էին այդ ձեռնարկությունների սեփականատերերը՝ Մանդլը, Ռոզենցվեյգը, Թիլը, Պետուխով եղբայրները։
Այս ձեռնարկությունները, հատկապես առաջին համաշխարհային պատերազմից առաջ և պատերազմի տարիներին, թեև արտադրության ծավալով մոտ էին ժամանակակից ցածր հզորությամբ գործարաններին, բայց արտադրության կազմակերպման և աշխատանքի, մատչելիության առումով ավելի շուտ արհեստանոցներ էին։ սարքավորումներ, այսինքն՝ մոդելի մեքենայական արտադրություն՝ տնային աշխատողներին ուղարկված կտրվածքի հետ միասին, որոնցից նրանք ստացել են պատրաստի հագուստ։ Տնային աշխատողներն աշխատում էին օրական 12-16 ժամ։ Տնային աշխատողների մեծամասնությունը կանայք և երեխաներ էին, որպես ամենաէժան աշխատուժ։


== Ներկա ժամանակ ==
Արդյունաբերական զարգացած երկրներից հագուստի ամենամեծ արդյունաբերությունն ունեն ԱՄՆ-ը, Իտալիան, Գերմանիան, Ֆրանսիան, Մեծ Բրիտանիան և Ճապոնիան։ Դրանց մեծ մասում այս արդյունաբերության մեջ զգալի անկում է նկատվում (հիմնականում Ասիայում արտադրության աճով պայմանավորված)։ Կարի ամենակարևոր ֆիրմաները. ԱՄՆ-ում՝ Լևի Ջայլամ (Levi Strauss & Co.), Ֆիլիպս Վան Հենսեն կորպորեյշեն (Phillips Van Hensen Corp.); Իտալիայում՝ Լեբոլե (Lebole), Ֆաչիս (Facis); Գերմանիայում՝ Բ. և Ա, Բաքեր (V. a. A. Becker GmbH), Նիկոլաուս Բոլ (Nikolaus Boll Fabrik modischer Anzüge GmbH) - նորաձև կոստյումների արտադրության գործարան; Ֆրանսիայում՝ Վեստրա-Յունիոն մանյուֆակտուր դե վետման (Vestra-Union Manuracture de Vetements),Վետման Արման Թիերի (Vetements Armand Thiéry Ainé), Մեծ Բրիտանիայում ՝ Արսա թրեյդինգ կորպորեյշն ՍՊԸ (Arsa Trading Co. Ltd), «Դեբրետտա» ՍՊԸ(Debretta Ltd); Ճապոնիայում՝ Թեյջին Լիմիթեդ (Teijin Limited), Վակո Կոեկի կորպորեյշն ՍՊԸ(The Wako Koeki Co. Ltd.):
Զարգացող երկրները, ինչպիսիք են Չինաստանը, Հնդկաստանը, Ինդոնեզիան և Վիետնամը, նույնպես ունեն մեծ կարի արդյունաբերություն։ Շատ արևմտյան ընկերություններ իրենց արտադրությունն այստեղ են տեղափոխել Ամերիկայից և Եվրոպայից՝ այս տարածաշրջաններում չափազանց էժան աշխատուժի պատճառով։


== Արտաքին հղումներ ==
Հագուստի արդյունաբերություն հոդվածը Սովետական մեծ հանրագիտարանում 


== Ծանոթագրություններ ==
Բաղրասխան

Բաղրասխան, միջնադարյան քարավանատուն Կիլիկիայում՝ Անտիոքի շրջանում՝ Անտիոքից Իսկենդերուն տանող ճանապարհի վրա՝ Բեկրազ գյուղում։ Ըստ ոմանց դրանք միջնադարի Գաստոն (Կաստուն) իջևանատան ավերակներն են։


== Ծանոթագրություններ ==
Մկրտիչ Սանասարյան

Մկրտիչ Սարգսի Սանասարյան (ապրիլի 10, 1818(1818-04-10), Թիֆլիս, Վրացական նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 19, 1889(1889-05-19), Փարիզ), հայ մեծահարուստ, բարերար։


== Կենսագրություն ==
Մկրտիչ Սանասարյանի պապը եղել է մեծահարուստ ազնվական Գևորգ Արծրունին, ով 1813 թվականին Վանից տեղափոխվել է Թիֆլիս։ Գևորգը ունեցել է երկու զավակ՝ Մարիամը, ով Մկրտիչ Սանասարյանի մայրն է, ու Երեմիա, ով հայրն է մեծ հրապարակախոս Գրիգոր Արծրունու։
Սովորել է Ներսիսյան դպրոցում, որի հիմնադիրներից է եղել իր պապը։ 1835-1845 թվականներին ծառայել է ռուսական բանակում՝մասնակցել ռուս-թուրքական, ռուս-պարսկական պատերազմներին` արժանանլով Սբ.Գևորգի շքանշանին։ 1849 թվականից աշխատել է Պետերբուրգի "Կովկաս և Մերկուրիոս" շոգենավային ընկերությունում, 1864 թվականին ընտրվել ընկերության տնօրենների խորհրդի անդամ։ Կովկասի և Պարսկաստանի միջև Վոլգա գետով և Կասպից ծովով կազմակերպել է շոգենավային հաղորդակցություն։
Սանասարյանը տաղանդավոր տնտեսագետ էր, ընկերությանը մատուցած ազնիվ և բանիմաց ծառայության համար վարչական խորհուրդը իր նավերից մեկն անվանեց "Նիկիտա Սանասարով"։ Իսկ Պարսից շահը ռուս-պարսկական առևտրական բարգավաճման համար նրան շնորհեց "Շիր ի Խուրշիդ"՝ Արև և Առյուծ բարձրագույն շքանշանին։ Մեծահարուստ հայի համար ճակատագրական դեր ունեցավ Կարապետ Եզյանի հետ հանդիպումը։ Հանդիպման շնորհիվ է,որ Մկրտիչ Սանասարյանը ուշադրություն սկսեց դարձնել անմիջականորեն իր ազգին վերաբերվող խնդիրների վրա։ Սանասարյանը սկսում է օժանդակել Կովկասի հայ ուսանողներին` կրթաթոշակ տրամադրելով, ոմանց էլ կրթությունը շարունակելու համար արտասահման ուղարկելով։ Վանում տեղի "Սանդախտյան ընկերության" հետ հիմնում է բարձրակարգ իգական վարժարան։ Ի պատիվ սրա՝ վարժարանը Սանասարյանի մոր անունով կոչվում է Սանդխտյան Մարիամյան վարժարան։ Հիմնադրած վարժարաններից հատկապես առանձնանում է Կարինի՝ Էրզրումի Սանասարյան վարժարանը, որը հիմնադրվեց նրա միջոցներով և Կարապետ Երզյանի ջանքերով։ Մկրտիչ Սանասարյանը վախճանվել է 1890 թվականին անզավակ` իր ողջ հարստությունը կտակելով Հայոց դպրոցներին, իսկ Սանասարյան վարժարանին՝ նաև իր մատենադարանը, ալբոմները, նկարների հավաքածուն, տպագրական պարագաները։ Նա մեռավ անզավակ՝ Սանասարյան դպրոցի 840 սաներին համարելով իր զավակները։ Թաղվել է Թիֆլիսի հայոց Մայր եկեղեցու բակում։


== Բարեգործություն ==
Սանասարյանի տրամադրած միջոցներով 1881 թ. բացվել է Կարինի Սանասարյան վարժարանը, վերաշինվել Վանի Սանդխտյան վարժարանը (մոր անունով կոչվել է Մարիամյան)։Դպրոցին կից բացվեց իգական վարժարան։
Դպրոցներ բացեց Վանի գավառի Խառակոնիս,Նուխիի գավառի Նիժ և Վարդաշեն գյուղերում։ Նյութապես աջակցել է Գևորգյան ճեմարանին, բարեգործական տարբեր կազմակերպությունների, մշակութային հաստատությունների։


== Ծանոթագրություններ ==
Պավելկի

Պավելկի (ուկրաիներեն՝ Павелки), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Անդրուշևկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1618 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պավելկի գյուղում բնակվում էր 623 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 25,2 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2472 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(511) Դավիդա

(511) Դավիդա (անգլ.՝ Davida), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1903 թվականի մայիսի 30-ին Ռայմոնդ Դուգանի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,163547 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,571 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7561 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Դավիդա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,5947 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2055,23 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175163 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 15,95° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(511) Դավիդա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Rainbow Magicland

Rainbow Magicland-ը զվարճանքների այգի է։ Տեղակայված է Վալմոնտոնե քաղաքի մոտակայքում, Հռոմի արվարձանում։ Այգին բացվել է 2011 թվականի մայիսի 25-ին։
Այգին զբաղեցնում է մոտ 600 000 քառ. մ տարածք, մնացած տարածքը (1 200 000 քառ. մ) չի օգտագործվում։
Գլխավոր թեման այգու դա կախարդությունն է։ Այգու տարածքում կա՝ 36 ատրակցիոն, 2 թատրոն, 28 ռեստորան և սրճարան, նաև բազմազան խանութներ։
Ամենատպավորիչ ատրակցիոնը դա «Շոկ» անունով ատրակցիոնն է (Ամերիկյան բլուրներ, բարձրությունը 35 մ, արագությունը 100 կմ/ժամ-ին հասնում է 3 վայրկյան-ում), «Միստիկա» (ազատ անկման աշտարակ 70 մ-ից), «Կալիոստրո» (Ամերիկյան բլուրներ փակ տարածությունում, արագությունը 58 կմ/ժամ), «Թռչող կղզի» (դիտարկման հրապարակ, հասնում է 50 մ բարձրության)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
https://www.magicland.it/ Rainbow Magicland. պաշտոնական կայք
Ֆորանո

Ֆորանո (իտալերեն՝ Forano), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լացիոյի մարզում, ենթարկվում է Ռիետիի վարչական կենտրոնին։
Բնակչությունը կազմում է 2439 մարդ, խտությունը կազմում է 143 մարդ/քառ. կմ։ Զբաղեցնում է 17 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս - 02044, հեռախոսային կոդ - 0765։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության դինամիկան


== Հղումներ ==
http://www.galsabina.com/forano/ Archived 2006-08-13 at the Wayback Machine.
Եվայի սիրեցյալը

«Եվայի սիրեցյալը» (անգլ.՝ «Eve's Lover»), 1925 թվականի սև ու սպիտակ համր ֆիլմ, ռեժիսոր Ռոյ Դել Ռութի առաջին դրամատիկական աշխատանքը, որը նախկինում մասնագիտացված էր կոմեդիա ժանրում։


== Սյուժե ==
Եվա Բերնսայդը պողպատի գործարանի սեփականատերն է։ Նրա մրցակից Օսթին Ստարֆիլդն առաջարկում է սննկացած արիստոկրատ բարոն Ջերալդո Մեդոքսին գայթակղել Եվային, իսկ հարսանիքից հետո իր ձեռքը վերցնել նրա բիզնեսը և վաճառել գործարանն իրեն։ Եվ քանի որ բարոնն ավելի վաղ վճարել էր Ստարֆիլդին կեղծ կտրոնով, որը կարող է դառնալ շանտաժի գործիք, նա այլընտրանք չունի, քան իրականություն դարձնել Ստարֆիլդի պլանը։ Ամուսնանալով Եվայի հետ՝ բարոնը հասկանում է, որ սիրահարվել է կնոջը և հրաժարվում է օգնել Ստարֆիլդին։
Շուտով նոր խնդիրներ են առաջանում։ Մեդոքսի նախկին ընկերուհին՝ Ռենա Դ'Արսին, ժամանում է քաղաք և պատմում է Եվային, որ բարոնն ամուսնացել է նրա հետ իբրև փողի համար։ Հավատալով Ռենային՝ Եվան բաժանվում է Մեդոքսից։ Միևնույն ժամանակ Ստարֆիլդը վարձում է ագիտատորների, որպեսզի նրանք համոզեն Եվայի գործարանի աշխատողներին գործադուլ հայտարարել, սակայն բարոնի ջանքերի շնորհիվ նրա պլանները ձախողվում են։ Ստարֆիլդին ձերբակալում են հրահրման համար, իսկ Եվան հասկանում է, որ թերագնահատել է Մեդոքսին, և նրանք նորից միանում են։


== Դերերում ==


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ներկա պահին համարվում է կորսված, քանի որ 1940-ականների վերջին և 1950-ականների սկզբներին օգտագործվել են  Warner Bros-ի ստուդիայի մի քանի ֆիլմերը, 1948 թվականին Ջեք Ուորները չի ոչնչացրել այնպիսի կինոժապավեններ, ինչպիսիք են «Համաձայնության քաղաք» (1933), «Բացեք աչքերը» (1919), «Համբուրիր ինձ նորից» (1925) «Եվայի սիրեցյալը» (1925) և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Եվայի սիրեցյալը»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Ֆիլմի մասին Nytimes.com (անգլ.) կայքում
Նոզիկ (Նեմդայի վտակ)

Նոզիկ (ռուս.՝ Нозик), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Նեմսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Նեմդա գետի ձախ ափին՝ 67 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Գետի ակունքը գտնվում է անտառներում, Նեմա գյուղից 8 կմ դեպի հարավ-արևելք։ Գետը հոսում է հարավ-արևմուտք, անմարդաբնակ անտառում։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300512111100038415
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111103841
Ավազանի կոդը - 10.01.03.005
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ստարոե Յանաշևո

Ստարոե Յանաշևո (ռուս.՝ Старое Янашево, չուվաշերեն՝ Таяпа Энтри), գյուղ Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Յալչիկսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 653 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իոնա Բիյ-Բրոդսկի

Իոնա Աբրամովիչ Բիյ-Բրոդսկի (ռուս.՝ Ио́на Абрамович Бий-Бро́дский, հուլիսի 8, 1896(1896-07-08) - օգոստոսի 11, 1963(1963-08-11)), խորհրդային կինոյի ու թատրոնի դերասան։


== Կենսագրություն ==
Իոնա Բիյ-Բրոդսկին ծնվել է 1896 թվականի հուլիսի 8-ին։
Նկարչական դասերի է հաճախել Ֆ․ Կազաչինսկու մոտ Ելիսավետգրադում։ Պատերազմի ժամանակ հայտնվել է Լատվիայի գերմանական համակենտրոնացման ճամբարում։
Կինոյում առաջին դերը եղել է էպիզոդիկ դեր «Զրահագնաց Պոտյոմկին» ֆիլմում, որն էկրան է բարձրացել 1925 թվականին։ Հիմնականում նկարահանվել է կատակերգական և երաժշտական ֆիլմերում, դրամաներում, մյուզիքլներում․ կատարում է երկրորդական, սակայն հիշարժան դերեր։ Աշխատել է Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնում։
Իոնա Բիյ-Բրոդսկին մահացել է 1963 թվականի օգոստոսի 11-ին։ Դիակիզվել է, աճյունասափորը թաղված է Նոր Դոնսկոյ գերեզմանատանը՝ № 18 աճյունասափորանոցում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կինոյի աստղերը, որոնք հեռացել են կյանքից
Սեմյոն Եգոր Յոլ

Սեմյոն Եգոր Յոլլ (ռուս.՝ Семён-Егор-Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Կոգել գետի աջ ափին՝ 97 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 10 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100112103000059317
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103005931
Ավազանի կոդը — 03.05.01.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Մարթա Գուդվեյ

Մարթա Գուդվեյ (անգլ.՝ Martha Goodway, ),  ամերիկացի մետաղագետ, արխեոմետալուրգիայի մասնագետ, հին կլավեսիններում մետաղների կիրառման փորձագետ։


== Կենսագրություն ==
Մարթա Գուդվեյը ծնվել ու հասակ է առել է Մասաչուսեթսի նահանգի Ռոսլինդեյլ քաղաքում, ճարտարագետի ընտանիքում։ 1952 թվականին ավարտել է Ռոսլինդեյլի ավագ դպրոցը, 1957-ին՝ Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտը՝ ստանալով ընդհանուր ճարտարագիտության բակալավրի աստիճան, ընդ որում՝ եղել է այն տասնինը աղջիկներից մեկը, ում հաջողվել է այդ տարի որակավորման աստիճանի արժանանալ այդ ինստիտուտում։ Այնուհետև Մարթան որոշել է խորամուխ լինել առարկաների պահպանության մասին գիտության գաղտնիքներում և Ուիլյամ Յունգի հետ ուսանել է Բոստոնի առարկաների պահպանությոուան և գիտական հետազոտության լաբորատորիայում։ Յունգի կապերի շնորհիվ նա աշխատանքի է անցել Սմիթսոնյան հիմնարկության պահպանության ինստիտուտի «Պահպանության վերլուծական լաբորատորիա-թանգարանում»՝ որպես մետաղագետ։ Այդպիսով՝ նա դարձել է ամերիկյան թանգարաններում լրիվ աշխատաժամանակով աշխատող առաջին մետաղագետը։ Ընդսմին՝ Մարթան այդտեղ աշխատել է 41 տարի։ Հետազոտել, ուսումնասիրել է հնագիտական պեղումների արդյունքում հայտնաբերված բազմազան առարկաներ՝ հունական անջրաթափանց անոթներ, էտրուսկյան հայելիներ, 18-րդ դարի գերմանական մետաղալարե զարդեր, աշխարհի առաջին օդաչուների՝ Ռայթ եղբայրների քարթերը (crankcase): Գուդվեյի հետ խորհրդակցել են նաև Ազատության հանրահայտ արձանի վերականգնման մանրամասները հանգամանորեն ճշտելու առնչությամբ։
Նա առանձնահատուկ ուշադրություն է նվիրել երաժշտական հին գործիքներում, մասնավորապես՝ կլավեսիններում մետաղների կիրառմանը և 1987 թվականին, որպես համահեղինակ, գիրք է հրատարակել այդ թեմայով։
Մարթա Գուդվեյն արժանացել է Սմիթսոնյան ինստիտուտի թանգարանի վաստակավոր արխեոմետալուրգի կոչման։


== Ծանոթագրություններ ==