armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Գեորգ Ռենատուս Սոլտա

Գեորգ Ռենատուս Սոլտա (գերմաներեն՝ Georg Renatus Solta, ապրիլի 18, 1915(1915-04-18), Վիեննա, Ավստրո-Հունգարիա - մայիսի 2, 2005(2005-05-02), Վիեննա, Ավստրիա), ավստրիացի լեզվաբան, պատմահամեմատական լեզվաբանության մասնագետ։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1939), պրոֆեսոր (1973)։ 1926-1934 թվականներին սովորել է Լինցի (Ավստրիա) լիցեյում, ապա՝ Վիեննայի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետում (1934-1939), 1939 թվականից հնդեվրոպական լեզվաբանություն է դասավանդել նույն համալսարանում։ Սոլտան զբաղվել է պատմահամեմատական լեզվաբանության, հնդեվրոպական նախալեզվի տեղանունների, ինչպես նաև առանձին լեզուների ձևաբանության, հնչյունաբանության, բառապաշարի և հնդեվրոպացիների հարցերով («Հին իտալական տեղանունների ուսումնասիրություն», 1939, «Մտածություններ հնդեվրոպացիների հարցի մասին», 1952, «Քմայնացում և շրթնայնացում», 1966, «Լատիներենի դիրքի մասին», 1974 և այլն)։ «Հայերենի դիրքը հնդեվրոպական լեզուների շարքում» (1960), «Հայոց լեզու» (1963) և այլ աշխատություններում Սոլտան անդրադարձել է հայերենի ծագումնաբանական առնչություններին, քերականությանը, քննել հայերենի բառապաշարի հնդեվրոպական բառաշերտը։


== Ծանոթագրություններ ==
Քարի դար

Քարի դար, մարդկության զարգացման ամենավաղ շրջանը, երբ օգտագործվում էր գերազանցապես քարը, սակայն դրա հետ մեկտեղ նաև փայտը և ոսկորը։ Քարի դարի վերջում սկսեց նաև օգտագործվել կավը։Քարե դարը բաժանվում է 3 մասի`հին քարի դար(պալեոլիթ), միջին քարի դար(մեզոլիթ), նոր քարի դար (նեոլիթ) ։
Այս դարաշրջանում մարդկությունը Արևելյան Աֆրիկայից տարածվում է աշխարհի բոլոր անկյուններում։ Քարի դարի վերջում ընտելացվում են որոշ կենդանիներ։ Սկսվել է 2.5 միլիոն տարի առաջ և ավարտվել մ.թ.ա. 6-րդ հազարամյակում։ Քարի դարը բաժանվում է՝

Հին քարի դար
Միջին քարի դար
Նոր քարի դար։
Gravity (երգ, Զլատա Օգնևիչ)

Gravity, ուկրաինացի երգչուհի Զլատա Օգնևիչի երգն է, որով ներկայացել է Եվրատեսիլ 2013 երգի մրցույթում։ Երգը մրցույթի եզրափակիչ փուլում զբաղեցրել է 3-րդ հորիզոնականը 214 միավորով։
Կամենոլոմնի

Կամենոլոմնի (ռուս.՝ Каменоломни), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում։ Կամենոլոմնենսկովո գյուղական համայնքի շրջկենտրոնն է։ ից գտնվում է s կմ հեռավորության վրա։
2011 թ. տվյալներով բնակչությունը կազմում է 10.619 մարդ։ Առաջին անգամ հիշատակվում է 1859 թ.։


== Արտաքին հղում ==
բնակավայրի կայքը
Զելյոնայա Դիբրովա (գյուղ, Չեռվոնոարմեյսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զելյոնայա ԴիբրովաԶելյոնայա Դիբրովա (ուկրաիներեն՝ Зелена Діброва), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռվոնոարմեյսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զելյոնայա Դիբրովա գյուղում բնակվում էր 200 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 238,66 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Իմենի Պերվոե Մայա

Իմենի Պերվոե Մայա (ռուս.՝ имени Первое Мая), գյուղ Ռուսաստանի, Նիժնի Նովգորոդի մարզի Բոգորոդսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Երեմկինո (գյուղ, Շարանսկի շրջան)

Երեմկինո (ռուս.՝ Еремкино, բաշկիրերեն՝ Йәрәмкә), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Շարանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 311 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արթափա (լեռնաբլուր)

Արթափա, լեռնաբլուր Շիրակի սարահարթի արևելյան մասում, Մուսայելյան գյուղի մոտ։: Ջրառատ սար է։ Սրա աղբյուրներից մեկը սպիտակ և փրփրուն ջրի պատճառով կոչվում է Կաթնաղբյուր։ Արթափային կից է Բաղդադ անունով լեռը։


== Ծանոթագրություններ ==
Վերխնի Կորոպեց

Վերխնի Կորոպեց (ուկրաիներեն՝ Верхній Коропець), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մուկաչևոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վերխնի Կորոպեց գյուղում բնակվում էր 1 362 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,01 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 677,61 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(5238) Նաոզան

(5238) Նաոզան (անգլ.՝ Naozane), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի նոյեմբերի 13-ին Ցուտոմու Հիոկիի և Շուջի Հայակավայի կողմից Օկուտամայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,274459 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0076 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5413 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1252,9 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,287334 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,88° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5238) Նաոզան աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ամեբեական կոմպոզիցիա

Ամեբեական կոմպոզիցիա (հունարեն՝ amoibaios - «փոփոխակի, հերթագայող»), անաֆորի ընդլայնման հիմքի վրա գեղարվեստական կոմպոզիցիա, ուր պոետական երկի ամբողջ ընթացքում բնության երևույթների և հոգու վիճակների զուգահեռումով, հարց ու պատասխանի ձևով (հարցը կարող է մի տող լինել, պատասխանը՝ մի քանի) հերթագայվում են հատվածներ (անդամներ, տողեր, տներ, հանգեր)։ Բանահյուսության մեջ հարց ու պատասխանի հերթագայությամբ երգում են երկու երգիչները կամ երգչախումբը։ Ամեբեական կոմպոզիցիայի նմուշներ են Վ. Բրյուսովի «Քարագործը», Դ. Վարուժանի «Անհավատը», Հովհ. Թումանյանի «Լուսաբացին» բանաստեղծությունները։


== Գրականություն ==
Веселовский А., Собр. сочин., т. I, СПБ., 1913 (ст. по ист. поэт.) (ռուս.)
Жирмунский В., Композиция лирических стихотворений, 1921. (ռուս.)


== Ծանոթագրություններ ==
Արիզոնայի պետական համալսարան

Արիզոնայի նահանգի համալսարան,(անգլ.՝ Arizona State University), Միացյալ Նահանգների ամենամեծ կրթական և հետազոտական ​​համալսարանը` միասնական կառավարման ներքո։ Ուսանողների ընդհանուր թիվը կազմում է ավելի քան 72 հազար մարդ։ Համալսարանի շենքերը բաշխված են 4 կամպուսի, որոնք տեղակայված են Մեծ Ֆենիքսում (en: Phoenix Metropolitane տարածք)։


== Պատմություն ==
Համալսարանը հիմնադրվել է 1885 թվականին Արիզոնայի Տեմպե քաղաքում `Tempe Normal School (նման է ֆր. ՝ olecole Normale): 1945 թվականին Դպրոցն անցավ Արիզոնայի կառավարիչների խորհրդի կառավարմանը և վերանվանվեց Արիզոնա նահանգի քոլեջ։ 1958 թվականին նահանգի տարածքում անցկացված քվեարկության արդյունքում դպրոցը վերանվանվել է Արիզոնայի պետական համալսարան։ Այսպիսով, սա ԱՄՆ-ում բարձրագույն կրթության միակ հաստատությունն է, որը ձեռք է բերել համալսարանի կարգավիճակ ժողովրդական քվեարկության միջոցով։ 1984 թվականին տեղի է ունեցել համալսարանի ընդլայնում, բացի Տեմպեի կամպուսից, արևմտյան կամպուս է առաջացել նահանգի մայրաքաղաք Ֆինիքսում, որից հետո 1996 թվականին ավելացվել է Պոլիտեխնիկական կամպուս արևելքում, իսկ 2006 թվականին նոր կամպուս է բացվել Ֆինքսի արվարձանում։ Բոլոր չորս ուսումնարանները համալսարանի մաս են կազմում։

2007-2008 ուսումնական տարում համալսարանն ավարտել են 14.535 ուսանող։ 2008 թվականին համալսարանի դիմորդներ են դարձել 168 Ազգային գերազանցությամբ դպրոցականներ, որոնցից շատերը Բարրետ քոլեջի շրջանավարտներ էին, որի շրջանավարտները, 1988 թվականից ի վեր , բազմիցս արժանացել են տարբեր դրամաշնորհների և պատվավոր կրթաթոշակների։ Ըստ Կարնեգի բարձրագույն կրթության հաստատությունների դասակարգման, Արիզոնայի պետական համալսարանը վերաբերում է «RU/VH» դասին (շատ բարձր հետազոտական ակտիվությամբ հետազոտական համալսարան)


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Official website
Official athletics website
ASU Chronology
Սկանդար Քեյնս

Ալեքսանդր Էմին Կասպեր (Սկանդար) Քեյնս (անգլ.՝ Alexander Amin Casper "Skandar" Keynes, սեպտեմբերի 5, 1991(1991-09-05), Քամդեն, Լոնդոն), անգլիացի քաղաքական խորհրդատու և նախկին դերասան։ Խաղացել է Էդմունդ Պենվենսի դերը «Նարնիայի ժամանակագրություններ։ Առյուծը, կախարդը և զգեստապահարանը», «Նարնիայի ժամանակագրություններ։ Արքայազն Կասպիանը» և «Նարնիայի ժամանակագրություններ։ Լուսաբացի նվաճողը» ֆիլմերում։


== Կենսագրություն ==
Դերասանը ծնվել է 1991 թվականին։ Նա ունի մեծ քույր՝ Սումայան։ Նրա մայրը լիբանանյան, իրանական և թուրքական ծագում ունի, իսկ հայրը՝ գրող և բրիտանիայի բնության պաշտպան Ռենդալ Քեյնսը՝ անգլիական ծագում։ Սկանդարի պապը նախքան Մեծ Բրիտանիա գաղթելը, եղել է Թունիսի նախագահի խորհրդականը։ Սկանդարի հորեղբայրը Քեմբրիջի համալսարանի պրոֆեսոր Սայմոն Քեյնսն է, պապը՝ ֆիզիոլոգ Ռիչարդ Քեյնսը, նախապապը՝ ֆիզիոլոգ Էդգար Դուգլաս Էդրիանը, որը 1932 թվականին Նոբելյան մրցանակ է ստացել, իսկ ապուպապը՝ Չարլզ Դարվինն է։ Սկանդարը կիսով չափ անգլիացի է, քառորդ չափով լիբանանցի, ութերորդ մասով թուրք և պարսիկ։
Սկանդարը 2000-2005 թվականներին այցելել է Աննա Շերի թատերական դպրոցը։ 2008 թվականին Լոնդոնում ավատում է տղաների մասնավոր դպրոցը, որտեղ նաև սովորել է անգլիացի դերասան Դենիել Ռեդքլիֆը։
Մանկությունից սկսած, մասնակցել է տարբեր թատերական բեմադրություններին։ 2003 թվականին նա խաղացել է հեռուստատեսային «Ֆերրարի» ֆիլմում երիտասարդ Էնցո Ֆերրարի դերը։
2004 թվականի սկզբին ռեժիսոր Էնդրյու Ադամսոնը հաստատել է 12-ամյա Էդմունդ Պեվենսիի դերը։ Տղան խաղացել է «Նարնիայի ժամանակագրություններ» ֆիլմի երեք սերիաներում գլխավոր դերերից մեկը։ Չնայած եռագրությունը հասավ մեծ հաջողությունների, Սկանդարը որոշեց չշարունակել դերասանի կարիերան։ 2014 թվականին նա ավարտեց համալսարանը և այժմ Բրիտանիայի խորհրդարանի անդամ Քրիսթին Բլանտի խորհրդականն է։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2019-10-25 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Իրական արյուն

Իրական Արյուն (անգլ.՝ True Blood), ամերիկյան հեռուստասերիալ, նկարահանվում է 2008 թվականից։ Ֆանտաստիկ ժանրի այս հեռուստասերիալի հեղինակը և պրոդյուսերը Ալան Բալն է։ Ֆիլմը պատմում է ԱՄՆ-ի Լուիզյանա Նահանգում ապրող Սուկի Ստեկհաուսի մասին որը չլինելով վամպիր միշտ ուշադրության կենտրոնում է գտնվում վամպիրների կողմից։ Սուկիի կերպարը մարմնավորում է հանրահայտ դերասանուհի Աննա Պակուին։ Ֆիլմը հեռարձակվում է ամերիկյան HBO (ՀԲՕ) հեռուստատեսությամբ։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2008 թ-ի սեպտեմբերի 7-ին որից հետո ֆիլմը ունեցել է մեծ հաջողություն։ Նկարահանվել է 6 եթերաշրջան։ Վերջին 6-րդ եթերաշրջանը ավարտվել է 2013-ի հուլիսի 15-ին։ Ֆիլմի եզրափակիչ 7-րդ եթերաշրջանը ցուցադրվելու է 2014-ի ամռանը։


== Պատմություն ==
Լուիզիանա նահանգում ապրող Սուկին ունի տարօրինակ և ոչ բոլորին հատուկ առեղծված։ Նա կարողանում է կարդալ մարդկանց մտքերը։ Այդ նահանգում նաև ապրում են մի շարք վամպիրներ որոնցից մեկը Բիլ Կոմպտոնն է։ Այն պահից ինչ Սուկին փրկում է Բիլին մահվանից նրանք դառնում են ընկերներ որից հետո արդեն զույգ։ Բիլը 173 տարեկան վամպիրի է։ Ամեն ինչ շատ լավ է ընթանում մինչև գերբնական արարածների հայտնվելը։


=== Դերասանական կազմ ===


=== Միացյալ Նահանգների Ցուցադրում ===


== Ցուցադրված երկրներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կիզիլ Քիլիսա

Կիզիլ Քիլիսա, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Երևանի նահանգի Ալեքսանդրապոլի գավառում։
Գտնվում է Հայաստանի տարածքում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 432 հայ բնակիչ։


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Քինգերսհայմ

Քինգերսհայմ (ֆր.՝ Kingersheim), համայնք Ֆրանսիայի հյուսիսարևելյան մասում՝ Գրանդ Էստ երկրամասի Վերին Հռենոս դեպարտամենտի Մյուլուզի շրջանում։ Նույնանուն կանտոնի վարչական կենտրոնն է։ Մինչև 2015 թվականի մարտ ամիսը մտել է Վիտտենհայմ կանտոնի կազմի մեջ։
Զբաղեցնում է 6,69 կմ² տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2006 թվականի տվյալներով եղել է 13 154։ Այդ ցուցանիշն ըստ կայունացման միտումի 2012 թվականին կազմել է 12 954։


== Բնակչություն ==
Բնակչության թվաքանակը 2011 թվականի տվյալներով եղել է 12 955, 2012 թվականի տվյալներով՝ 12 954:
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին քաղաքի աշխատունակ (15-ից մինչև 64 տարեկան) 8554 բնակիչներից տնտեսական ակտիվություն են դրսևորել 6298-ը, 2256—ը եղել են ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 73,6 %, իսկ 1999 թվականին եղել է 70,1 %)։ 6298 աշխատունակ ակտիվ բնակչներից աշխատել են 5549-ը (2907 տղամարդ և 2642 կին), 749-ը գրանցված են եղել որպես գործազուրկ (343 տղամարդ և 406 կին)։ 2256 աշխատունակ, բայց ոչ ակտիվ բնակիչներից 615-ը եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 890—ը՝ թոշակառու, 751-ը չեն աշխատել այլ պատճառներով։
2011 թվականին համայնքում հաշվվել է հարկման ենթակա 5431 տնային տնտեսություն՝ 12.816 բնակչով։ Ընդ որում՝ յուրաքանչյուր հարկատուի միջին եկամուտը կազմել է 20 461 եվրո։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Checinski, Jean : Kingersheim et son histoire (première partie) : Les Vosges, année 2001, p. 4-6
Checinski, Jean : Kingersheim et son histoire (deuxième partie) : Les Vosges, année 2001)
Kingersheim, Église St Adelphe, orgue Martin Rinckenbach, 1891
Chiffres clés publiés par l'institut national de la statistique et des études économiques (INSEE). Dossier complet
Inventaire national du patrimoine naturel de la commune


== Արտաքին հղումներ ==
«Քինգերսհայմի համայնքապետարանի պաշտոնական կայքէջը» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2022-04-04-ին։ Վերցված է 21 декабря 2015 года  
Քինգերսհայմի պաշտոնական կայքէջը
Kingersheim sur le site de l'Institut géographique national
(Ֆրանսերեն)Le patrimoine architectural et mobilier de la commune sur le site officiel du ministère français de la Culture (Bases Mérimée, Palissy, Palissy, Mémoire, ArchiDoc), Médiathèque de l'architecture et du patrimoine (archives photographiques) diffusion RMN, et service régional de l'inventaire général de la direction de la Culture et du Patrimoine de la Région Alsace
(Ֆրանսերեն) Site de la Direction Régionale de l’Environnement, de l'Aménagement et du Logement (DREAL)
Օուրիկի ճակատամարտ

Օուրիկի ճակատամարտ, ճակատամարտ, որը տեղի է ունեցել 1139 թվականի հուլիսի 25-ին արքայազն Աֆոնսու I-ի գլխավորած պորտուգալական բանակի և Ալի իբն Յուսուֆ ղեկավարած Ալ-Մոհադների պետության միջև։ Մարտը ենթադրաբար տեղի է ունեցել Պորտուգալիայի հարավում գտնվող Օուրիկ գյուղաքաղաքի մոտ: Չնայած ուժերի խիստ անհավասարությանը մարտում հաղթեցին պորտուգալացիները՝ ինչը սկիզբ դրեց մավրերի վտարմանը Պիրենայան թերակղզուց։ Հաղթանակից հետո Աֆոնսու I-ի զինվորները նրան հռչակեցին (պորտ.՝ Rei dos Portugueses՝ Պորտուգալիայի արքա։ Հետո Աֆոնսուն Լամեգա քաղաքում հրավիրեց ժողով, որի ընթացքում գահ ստացավ արքեպիսկոպոս Բրագանասից։ Այս պահից սկսած Պորտուգալիան փաստացի ազատվում է Կաստիլիայի թագավորությունից վասսալային կախվածությունից, և հռչակվում է անկախ։


== Տես նաև ==
ՌեկոնկիստաԱֆոնսու I


== Գրականություն ==
Benjamin Vincent, A Dictionary of Biography — Past and Present — Containing the Chief Events in the Lives of Eminent Persons of All Ages and Nations. Preceded by the Biographies and Genealogies of the Chief Representatives of the Royal Houses of the World (2006) ISBN 978-1-406-79392-5
F. H. Ungewitter, Europe Its Past and Present Condition (2009) ISBN 978-1-113-71111-3
Kate Milner Rabb, National Epics (2008) ISBN 978-1-408-68891-5
História e histórias-Castro Verde, Joaquim Boiça/Rui Mateus, Artinvento, Região de Turismo da Planicie Dourada/Câmara Municipal de Castro Verde; ISBN 978-972-97418-9-0


== Ծանոթագրություններ ==
Քրիստոֆեր Վոուկս

Քրիստոֆեր Վոուկս (անգլ.՝ Christopher Vokes ապրիլի 13, 1904(1904-04-13), Արմա, Միացյալ Թագավորություն - մարտի 27, 1985(1985-03-27), Oakville, Regional Municipality of Halton, Օնտարիո, Կանադա), կանադական ռազմիկ իռլանդական ծագումով, գեներալ-մայոր:


== Ընտանիք ==
Քրիստոֆեր Վոուկսը ծնվել է 1904 թվականի ապրիլի 13-ին Արմա քաղաքում (Իռլանդիա) բրիտանական սպայի ընտանիքում։ 1910 թվականին Քրիսի ծնողները արտագաղթել են Կանադա։ Նրա հայրը ուսանել է Թագավորական ռազմական քոլեջ, որտեղ նա պատրաստում էր խումբը պետության զինված ուժերի համար։


== Կենսագրություն ==


=== Ուսմունք և ծառայություն ===
1921-1925 թվականներին Վոուկսը ուսանել է Կանադայի թագավորական ռազմական քոլեջում և այն ավարտել է որպես ինժեներական բանակի սպա։ 1927 թվականին նա ավարտել է Մակգիլայի համալսարանը Մոնրեալում, 1930-ական թվականների կեսին Կեմբերլում ուսանել է Շտաբային քոլեջում։
Թագավորական քոլեջն ավարտելուց հետո Վոուկսը սկսեց իր ծառայությունը կանադական բանակի ինժեներական հանձնախմբում։ 1939 թվականին ավելացվել է Գեներալան շտաբի մեջ։ Վոուկսը եղել է կանադական դիվիզիայի տարբեր խմբերում, մեկ տարի կառավարել է Պատրիցիա թագուհու հանգիստ կանադական զորքով։


=== Մասնակցությունը երկրորդ համաշխարհային պատերզմում ===
1942 թվականին եղել է կանդային հետևակային բրիգադայի երկրորդ հրամանատարը, որը մասնակցել է  Սիցիլիական օպերացիային։
1943 թվականի սեպտեմբեր ամսին տեղի է ունենում բրիգադայի իջնում է Իտալիա, նոյեմբերին Վոուկսը նշանակվել է կանադական հետևազոր դիվիզիայի առաջին հրամանատար։ 1944 թվականից եղել է կանադայի չորրորդ զրահատանկային դիվիզիայի հրամանատարը հարավ-արևելյան Եվրոպայում։ 1945-1946 թվականներին կառավարել է կանադական օկուպացիոն զորքերով Գերմանիայում։


=== Հետպատերազմական գործունեություն ===
1946 թվականից Վոուկսը կառավարել է Կենտրոնական, կամ Հարավային կառավարությունը։ 1959 թվականին թողել է պաշտոնը և հեռացել է բանակից։
Վոուկսը մահացել է 1985 թվականին, բայց մահից առաջ հրատարակել է իր «My Story» գիրքը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Christopher Vokes Archived 2011-06-08 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Major-General Christopher Vokes (անգլ.)
Գրիգոր Լոմիզե

Գրիգոր Միքայելի Լոմիզե (1899, հունիսի 19, Թոթրիծղարո, Վրաստան - 1980, մայիսի 30, Մոսկվա), ճարտարագետ-շինարար։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1949 թ.), պրոֆեսոր (1951 թ.)։ ՌԽՖՍՀ գիտության և տեխնիկայի վաստակավոր գործիչ (1979 թ.)։


== Կենսագրություն ==
1924 թվականին ավարտել է Վրաստանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1951-1959 թվականներին եղել է Մոսկվայի էներգետիկայի ինստիտուտի հիդրոէներգետիկ ֆակուլտետի հիմքերի, հիմնատակերի և կառուցվածքների ամբիոնի վարիչ, 1951-1980 թվականներին դասախոսել է Մոսկվայի ճարտարագիտաշինական ինստիտուտում։
Աշխատանքները վերաբերում են սեյսմակայուն շինությունների, ջրանցքների, ծծանցումային կայունության, հիդրոտեխնիկական կառույցների ցամաքուրդի հարցերին։ Մշակել է ճեղքավոր ժայռային ապարներում ծծանցման տեսության և հաշվարկի մեթոդներ։ Ղեկավարել է Անդիջանի ջրամբարի պատվարի, Արաքսի հիդրոհանգույցի, Սարատովի ջրէկի և այլ հիդրոտեխնիկական կառույցների հետազոտական աշխատանքները։


== Ծանոթագրություններ ==
Բրեթի

Բրեթի (վրաց.՝ ბრეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Քարելի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 710 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քարելից հեռու է 9 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 899 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վերանշեհիր

Վերանշեհիր, քաղաք Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Սևերեկի գավառակում, հնում Հայոց Միջագետքում։ Գտնվում էր Եդեսիայի ճանապարհին։


== Պատմություն ==
Քաղաքը կառուցվել է Տիգրան Մեծի քրոջ նախաձեռնությամբ։
Հայերը կոտորվել կամ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 4000 թուրք, քուրդ, հայ և ասորի բնակիչ։ Հայերի թվաքանակը կազմում էր 500։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը արհեստներն ու առևտուրն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Վերանշեհիրն ուներ հայկական եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Քաղաքում գործում էր հայկական վարժարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Էտերպինի (Սոմի գավառ)

Էտերպինի (ֆր.՝  Éterpigny), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 185 մարդ, բնակչության խտությունը` 45.68 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.05 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 125 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 45 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 113 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 75-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 38։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 66,4 %։ 75 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 66 անձ (42 տղամարդ և 24 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (4 տղամարդ և 5 կին)։ 38 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոբերտ Հարությունյան (պետական գործիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռոբերտ Հարությունյան (այլ կիրառումներ)Ռոբերտ Խոսրովի Հարությունյան (մայիսի 2, 1975(1975-05-02), Չարենցավան, Հրազդանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ՀՀ պետական գործիչ, Հայաստանի Հանրապետության արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ (2016-2018)։
Խոսրով Հարությունյանի որդին։


== Կրթություն ==
1993-1998 թթ. - սովորել և ավարտել է ՌԴ Կառավարությանն առընթեր ֆինանսական ակադեմիան՝ «ֆինանսներ և վարկ» մասնագիտությամբ բակալավրի աստիճանով։
Ավարտել է Շվեյցարիայի բիզնես դպրոցը՝ ստանալով բիզնեսի կառավարման մագիստրոսի աստիճան։
2007-2010 թթ. սովորել և ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի ասպիրանտուրան։ Տնտեսագիտության թեկնածու։


== Աշխատանքային գործունեությունը ==
1998-1999 թթ. - ՀՀ կենտրոնական բանկի արժութային գործառնությունների բաժնի մասնագետ։
1999-2002 թթ. - ՀՀ կենտրոնական բանկի արժութային գործառնությունների բաժնի պետ։
2002-2008 թթ. - ՀՀ ֆինանսների և էկոնոմիկայի նախարարության Օտարերկրյա ֆինանսական ծրագրերի կառավարման կենտրոնի գործադիր տնօրեն։
2002-2008 թթ. - դասավանդել է ֆինանսաբանկային քոլեջում։
2008 թ. մայիսի 26-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է «Զարգացման հայկական գործակալություն» փակ բաժնետիրական ընկերության գլխավոր տնօրեն։
2015 թ. հունվարի 2-ից 2016 թ. հունվարի 31-ը՝ Եվրասիական տնտեսական հանձնաժողովի անդամ (նախարար)։
2016 թ. մարտի 4-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ, 2018 թվականի մայիսի 29-ին ազատվել է զբաղեցրած պաշտոնից։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրյանովո

Ֆրյանովո (ռուս.՝ Фряново), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Շչոլկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10999 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վիկտորյա Դաույոտիտե

Վիկտորյա Դաույոտիտե-Պակյարենե (լիտ.՝ Viktorija Daujotytė-Pakerienė, հոկտեմբերի 1, 1945(1945-10-01) կամ 1945, Telšiai District Municipality, Լիտվա), լիտվացի գրականագետ, բանասեր։ Լիտվայի գրողների միության անդամ (1975):


== Կենսագրություն ==
Վիկտորյա Դաույոտիտե-Պակյարենեն ծնվել է 1945 թվականին Լիտվայի Տելշաիսկի շրջանի Կեյնիշկես գյուղում։ Ավարտել է Վիլնյուսի համալսարանը, որտեղ աշխատում է 1971 թվականից։ Հաբիլիտացիոն գիտությունների դոկտոր, Վիլնյուսի համալսարանի պրոֆեսոր, Լիտվայի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից-փորձագետ, Ազգային մրցանակի դափնեկիր (1993), «Համաձայնություն» (Santarvės premija մրցանակակիր, 1996): Պարգևատրվել է Լիտվայի մեծ իշխան Գեդիմինասի շքանշանով (2002): Յուրգիս Բալտրուշայտիսի անվան ռուս-լիտվական համագործակցության հիմնադրամի անդամ։
Հեղինակ է դպրոցական և բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների համար նախատեսված դասագրքերի, գրականության տեսության վերաբերյալ մենագրությունների, լիտվական պոեզիայի ներկայացուցիչներ Յուրգիս Բալթրուշայտիսի, Սալոմեա Ներիսի, Յանինա Դեգուտիտեի, Յուստինաս Մարցինկյավիչյուսի կենսագրությունների։ Կազմել և հեղինակել է լիտվական արձակագիրների բանաստեղծությունների (1987), ընտրված աշխատանքների, նամակների, էսսեների ներածական անթոլոգիայի հոդվածներ։


== Գրքեր ==
Jurgis Baltrušaitis: (monografija). Vilnius, 1974.
Lyrikos teorijos pradmenys (mokymo priemonė aukštosioms mokykloms). 1984.
Lietuvių filosofinė lyrika. Vilnius, 1977.
Kas tu esi, eilėrašti? Vilnius: Vaga, 1980.
Юргис Балтрушайтис: монографический очерк. Вильнюс: Vaga, 1983.
Janina Degutytė (monografinė apybraiža). Vilnius: Vaga, 1984.
Lyrikos būtis. Vilnius: Vaga, 1987.
Lietuvių eilėraštis proza. 1987.
Vinco Mykolaičio-Putino lyrika. Vilnius, 1988.
Tautos žodžio lemtys. XIX amžius. Vilnius, 1990.
Moteriškosios literatūros epistema. 1991.
Moters dalis ir dalia. Vilnius, 1992.
Su Jurgiu Baltrušaičiu. Vilnius: Regnum, 1994.
Salomėjos Nėries ruduo. 1995.
Lyrika mokykloje. 1995.
Janina Degutytė. Atsakymai. 1996.
Kalbos kalbėjimas. Vilnius: Regnum, 1997.
Šatrijos Raganos pasaulyje: gyvenimo ir kūrinių skaitymai. Vilnius: Lietuvos rašytojų sąjungos leidykla, 1997.
Trys sakiniai. Kaunas: Šviesa, 1997.
Tekstas ir kūrinys. Vilnius: Kultūra, 1998.
Prilenktas prie savo gyvenimo. 1998.
Salomėja Nėris: gyvenimo ir kūrybos skaitymai. Kaunas: Šviesa, 1999 (Gyvenimas ir kūryba; 43)
Kultūros šalys ir nuošalės. Vilnius, 2000.
Literatūros filosofija. Vilnius, 2001.
Parašyta moterų. Vilnius, 2001.
Sakiniai: esė. Vilnius: Tyto alba, 2002.
Literatūros fenomenologija. Problematikos kontūrai. 2003.
Raštai ir paraštės. Apie Justino Marcinkevičiaus kūrybą. 2003.
Salomėja Nėris: fragmento poetika. Vilnius: Lietuvos rašytojų sąjungos leidykla, 2004.
Mažoji lyrikos teorija. Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidybos institutas, 2005.
Perrašai: eiliuoti tekstai. Vilnius: Vilniaus dailės akademijos leidykla, 2005.
Žmogus ir jo kalnas: apie monsinjorą Kazimierą Vasiliauską: asmenybės fenomenologija. Vilnius: Lietuvos rašytojų sąjungos leidykla, 2005.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիկտորյա Դաույոտիտե-Պակյարենե Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Viktorija Daujotytė-Pakerienė
Գաուրավ Չոպրա

Գաուրավ Չոպրա (ապրիլի 4, 1979(1979-04-04), Մումբայ, Հնդկաստան), հնդիկ հեռուստատեսային դերասան։ Հայտնի է «Մերժվածը» հեռուստասերիալում Ռագունվենդրա Պրատապ Ռաթորի դերով։ Մասնակցել է Bigg Boss հեռուստատեսային ռեալիթի շոուի տասներորդ եթերաշրջանին։


== Կենսագրություն ==
Գաուրավ Չոպրան ծնվել է 1979 թվականի ապրիլի 4-ին։ Սովորել է Դելիի Սուրբ Կոլումբիա դպրոցում, ապա Նորաձևության տեխնոլոգիայի ազգային ինստիտուտում, որն ավարտել է 2000 թվականին։
2003 թվականին խաղացել է Թամիլական «Հետախույզը» ֆիլմում։ 2008 թվականից մասնակցել է «Մերժվածը» ֆիլմի նկարահանումներին՝ կատարելով Ռագունվենդրա Պրատապ Ռաթորի դերը։
2016 թվականի ապրիլին մասնակցել է վրացական «Պարելով աստղերի հետ» միջազգային շոուին։


== Անձնական կյանք ==
2018 թվականի փետրվարի 19-ին ամուսնացել է Հիտիշա Սերանդայի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Էդգար Քերետ

Էդգար Քերետ (եբրայերեն՝ אתגר קרת‎, օգոստոսի 20, 1967(1967-08-20)[…], Ռամատ Գան, Թել Ավիվի մարզ, Իսրայել), իսրայելացի գրող։ Հիմնականում կարճ պատմվածքների հեղինակ է, հեղինակում է նաև սցենարներ, բանաստեղծություններ, պիեսներ և կոմիքսներ։ Գրում է եբրայերեն։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել և մեծացել է  Ռամատ Գանում, (Իսրայել)  Հոլոքոստ վերապրած, Լեհաստանից Իսրայել տեղափոխված Էֆրաիմ և Օրենա Քերետների ընտանիքում։ Ապրում է Թել Ավիվում։ Ամուսնացած է դերասանուհի Շիրե Գեֆֆենի հետ, ունի մեկ որդի։ Դասավանդում է Թել Ավիվի Բեն Գուրիոնի անվան համալսարանում։


== Գրականություն ==
 Էդգար Քերետի ստեղծահգործությունները բնութագրվում են հետմոդեռնիստական, հաճախ հենված աբսուրդի և հեգնանքի վրա։ Նրա լեզուն պարզ է, մոտիկ խոսակցականին և չի խորշում սլենգից։ Հիմնական ժանրը, որում աշխատում է Քերետը, կարճ պատմվածքն է։ Պատմողը կողմնակի դիտորդին բնորոշ դիրքորոշում ունի, հաճախ անհաջողակ պարզ երեխայի դիրքորոշում։ Նրա պատմվածքների աշխարհը հաճախ և՛ ֆանտաստիկ է, և՛ առօրյա։ Էդգար Քերետը ազդել է առավել երիտասարդ իսրաելցի գրողների ստեղծագործության վրա։ Նրա շնորհիվ բարձրացել է կարճ պատմվածքի ժողովրդականությունը Իսրայելի գրականությունում։
Էդգար Քերետի առաջին ստեղծագործությունը 1992 թվականին հրատարակված «Խողովակներ» գիրքն էր։ Ընդհանուր առմամբ թողարկել է պատմվածքների չորս ժողովածու, երեխաների համար կոմիքսների երկու գիրք։ Նրա «Սիրենա» պատմվածքը ներառվել է դպրոցական գրականության ծրագրի մեջ։ Իսրայելի ամենօրյա «Էդիոտ Ահրոնոտ» թերթը Քերետի «Կարոտ առ Քիսինջեր» գիրքը անվանել է Իսրայելի եբրայերեն գրականության ամենանշանակալի 50 ստեղծագործություններից մեկը։ Նրա ստեղծագործույթւնները թարգմանվել են 20-ից ավելի լեզուներով։


== Կինո, հեռուստատեսություն, թատրոն ==
1993 թվականին Էդգար Քերետը իր «Էնտեբե գործողություն» մյուզիքլի համար ստացել է Ակկո թատերական փառատոնի առաջին մրցանակը։ Նա գրել է «Կամերային կվինտետ» սատիրական հեռուստահաղորդման մի քանի սեզոնների և բազմաթիվ կարժամետրաժ ֆիլմերի սցենարներ։ Նրանցից «Որդերի թագուհին»  (Skin Deep) ստացել է Իսրայելի կինոակադեմիայի  կինոմրցանակը և գրավել Մյունխենի կինոդպրոցների փառատոնի առաջին տեղը։ Քերետի պատմվածքի հիման վրա նկարանվել է սև ռոմանտիկ «Ինքնասպանները։ Սիրո պատմություն» կինոկատակերգությունը (2006), որը տարբեր կինոփառատոներում գրավել է 9 մրցանակ։ Քերետը 2007 թվականին իր կնոջ հետ նկարահանել է «Մեդուզաներ» կինոնկարը, որը Կաննի կինոփառատոնում շահել է «Ոսկե կինոխցիկ» մրցանակը։ 2009 թվականին ըստ Քենետի սցենարի էկրան է բարձրացել իսրայելա-ավստրալիական համատեղ լիամետրաժ «9,99$» մուլտֆիլմը,։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պատմվածքներ Լինոր Գորալիկի և Մարյան Բելենկու թարգմանությամբ Archived 2014-11-14 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Журнальный Зал | «НЛО» 2003, № 64 | Երկու պատմվածք (ռուս.)
Էդգար Քերետի հակասյուժեները (ռուս.)
Տեղեկություն «9.99$» կինոնկարի մասին Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Վերա Օստրոգորսկու թարգմանությամբ(չաշխատող հղում) (ռուս.)
Рецензия на сборник «Дни, как сегодня» в журнале «Народ Книги в мире книг» (ռուս.)
Эссе о творчестве Этгара Керета в журнале «Народ Книги в мире книг» (ռուս.)
Неожиданные откровения Этгара Керета (ռուս.)
Թումանյան թաղամաս

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Թումանյան (այլ կիրառումներ)Թումանյան, Երևանի Ավան վարչական շրջանի թաղամասերից մեկը։ 


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Ավանի կենտրոնական մասում, սարի լանջին, եզրագծված է Ալմաթիի փողոցով։ 


== Պատմություն ==
Թաղամասը կառուցվել է 1978-1980 թվականներին։ Այն բաղկացած է 16 ինը հարկանի պանելային շենքերից։ Թաղամասում է գտնվում է Երևանի թիվ 170 ավագ դպրոցը, Գևորգ Բուդաղյանի անվան արվեստի դպրոցը։
Թաղամասի ճարտարապետն է Գուրգեն Մուշեղյանը, որը շենքերը դասավորել է շրջանաձև։


== Տես նաև ==
Ավան վարչական շրջան


== Գրականություն ==
Հիշում է Երևանը ։ [Տեղեկատու-ուղեցույց] / Յու. Հովհաննիսյան ; Խմբագիր՝ Վ. Սարգսյան.
Նեխվորոշչ (գյուղ, Անդրուշևկայի շրջան)

Նեխվորոշչ (ուկրաիներեն՝ Нехворощ), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Անդրուշևկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1590 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նեխվորոշչ գյուղում բնակվում էր 1 297 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 43848 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 29,58 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նիվա (գյուղ, Լիսկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիվաՆիվա (ռուս.՝ Нива), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Լիսկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1809 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Այստեղ ահա ինչ են ասում․․․

«Այստեղ ահա ինչ են ասում...», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1890 թվականին։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունն գրել է 1890 թվականին հուլիսին։
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդում (№ 268) պահվում է մեկ սևագիր-ինքնագիր։
Առաջին անգամ տպագրվել է Երևանում՝ 1964 թվականին լույս տեսած« Թումանյան. Ուսումնասիրություններ և հրապարակումներ» (հատոր 1, Էջ 291-297) գրքում։ Հրատարակել է Պ․ Սիմոնյանը հետևյալ ծանոթագրությամբ․
«Այս գրվածքը բովանդակում է Թիֆլիս Կոնսիստորիայում Թումանյանի պաշտոնավարության հետ կապված տհաճ ու անհրապույր պարտականությունների նկարագրությունները, հոգեկան ապրումների անմիջական արտահայտությունը։ Ոտանավոր-նամակը հիշեցնում է «Պոետն ու Մուսան» պոեմը։ Շատ հավանական է, որ սա հենց այդ պոեմի սկզբնական շրջանի սևագիր մտորումներն են, սևագիր հատվածներ, որ հետագայում հեղինակը մշակել է»։
Նույն տեղում ոտանավորի գրության ժամանակի մասին ասվում է. «Ոտանավոր-նամակը գրված է Թումանյանի Թիֆլիսի հոգևոր Կոնսիստորիայում գրագիր պաշտոն վարելու շրջանում, այսինքն՝ 1890 թվականի օգոստոսի 27-ին գրած նամակից, որտեղ ասված է․ «Քեզ վրա անցյալ ամսին մի ոտանավոր-նամակ էի գրել, բայց կորցրել էի, այս օրերս գտա, պատռվել է, կարտագրեմ կուղարկեմ»։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 1-ին հատորում արտատպվել է ինքնագրից։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոյասենսկայա

Նովոյասենսկայա (ռուս.՝ Новоясенская), ստանիցա Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Ստարոմինսկայայի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 600 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սոլոպակա

Սոլոպակա (իտալերեն՝ Solopaca), կոմունա Իտալիայի Կամպանիա մարզի Բենևենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4154 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 134 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 31 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 82036, հեռախոսային կոդ՝ 0824։
Սոլոպական սահմանակից է Կաստելվեներե, Ֆրասո Տելեզինո, Գվարդիա Սանֆրամոնդի, Մելիսանո, Տելեզե Տերմե, Վիտուլանո մունիցիպալիտետներին։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Մարտին Տուրը։ Տոնը նշվում է նոյեմբերի 11-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==
(1291) Ֆրինե

(1291) Ֆրինե (անգլ.՝ Phryne), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1933 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Էժեն Դելպորտի կողմից Ուքլում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,014658 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7439 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2854 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1911,86 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,188299 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,12° անկյուն։
Ֆրինե աստերոիդը պատկանում է Էոսի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 4400 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,99 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, որը համապատասխանում է Յուպիտերի հետ 7:3 ուղեծրային ռեզոնանսին, իսկ արտաքին սահմանը՝ 3,03, որը համապատասխանում է 9:4 ռեզոնանսին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1291) Ֆրինե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
8B10B

Հեռահաղորդակցության ոլորտում, 8b/10b իրենից ներկայացնում է գծային կոդավորման եղանակ, որը արտապատկերում է 8-բիթ սիմվոլները 10-բիթ սիմվոլների, հասնելու DC-հավասարակշռության և "bounded disparity" ինչպես նաև ապահովում է բավարար քանակի վիճակի փոփոխություններ (1->0 և 0->1) որը թույլ է տալիս վերականգնել տակտային հաճախականությունը (clock)։ Սա նշանակում է, որ 1-երի և 0-երի տարբերությունը առնվազն 20 բիթ երկարությամբ տողում կազմում է ոչ ավելի քան 2, և որ կան ոչ ավելի քան 5 իրար հաջորթող 1-եր կամ 0-եր։ Սա օգնում է նվազեցնել կանալի թողունակության ստորին սահմանի վրա դրված պահանջը որը անհրաժեշտ է աղդանշանը փոխանցելու համար։
Կոդավորման այս եղանակը նկարագրվել է 1983 թ․ Al Widmer և Peter Franaszek կողմից "IBM Journal of Research and Development" հանդեսում։ Արտոնագիրը հրապարակվել է IBM կողմից հաջորդ տարում․


== Աշխատանքի սկզբունքը ==
Կոդավորման այս եղանակը առաջարկում է 8-բիթ տվյալը փոխանցել որպես 10-բիթ որը կոչվում է սիմվոլ։ Ստորին (low) 5 բիթերը կոդավորվում է 6-բիթ խմբի (5b/6b) իսկ վերին (high) 3 բիթերը կոդավորվում են 4-բիթ խմբի (3b/4b)։ Այս կոդային խմբերը միավորվելով միասին ձևավորում են 10-բիթ սիմվոլներ։ Այս սիմվոլները հաճախ անվանում են D.x.y որտեղ, x-ի արժեքը տատանվում է 0-31 միջակայքում իսկ y-ի 0-7 միջակայքում։ 8b/10b կոդավորման ստանդարտը սահմանում է նաև 12 հատուկ սիմվոլներ (կամ ղեկավարման սիմվոլներ) որոնք կարող են ուղարկվել տվյալների սիմվոլների տեղում։ Այս սիմվոլները հաճախ օգրտագործվում են ցույց տալու փաթեթի սկիզբը ե վերջը, անգործության (idle), բաց թողնելու կամ նմապանատիպ պայմանները։


==== Ղեկավարման սիմվոլներ ====
8b/10b կոդավորման դեպքում 10b-ն իրենից ներկայացնում է ղեկավարման սիմվոլներ, որոնք ճիշտ բիթային հաջորդականություններ են (պարունակում են ոչ ավելի քան վեց 1-եր կամ 0-եր ) բայց չունեն իրենց համապատասխան 8b բայթը։ Այդ սիմվոլները օգտագործվում են ցածր մակարդակի ղեկավարման ֆունկցիաների համար։
5b/6b և 3b/4b աղյուսակներից ստացվում են հետևյալ 12 թույլատրելի ղեկավարման սիմվոլները


== Sեխնոլոգիաներ, որոնք օգտագործում են 8b/10b կոդավորումը ==
 PCI Express prior to 3.0
IEEE 1394b
Serial ATA
SAS
Fibre Channel
SSA
Gigabit Ethernet (բացառությամբ 1000Base-T)
InfiniBand
XAUI
Serial RapidIO
DVB
DisplayPort
DVI և HDMI
HyperTransport
Common Public Radio Interface (CPRI)
USB 3.0.
Գուլիխանա

Գուլիխանա , լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Անտիպոնտական լեռնահամակարգում, նրա արևելյան հատվածում, Անտիպոնտական և Պոնտական լեռնահամակարգերի ջրբաժան գծի վրա, Քյուրդդաղ լեռան գագաթից մի փոքր հարավ։ Լեռան բարձրությունը 3020 մ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Իրեն Պապաս

Իրեն Պապաս (հուն.՝ Ειρήνη Παππά, Ειρήνη Λελέκου, սեպտեմբերի 3, 1929(1929-09-03), Chiliomodi, Հունաստան - սեպտեմբերի 14, 2022(2022-09-14), Chiliomodi, Հունաստան), հույն հայտնի դերասանուհի և երգչուհի։


== Կենսագրություն ==
Նա ծնվել է 1926 թվականի սեպտեմբերի 3-ին, Կորնթոսի Չիլիոմոդի գյուղում։ Ուսանել է Աթենքի թատերական ինստիտուտում։ Նա հիմնականում դերակատարություններ է ունեցել Հենրիկ Իբսենի դրամաներում։ 
Աշխատել է Աննա Մարիեի հիմնադրամում։


== Ֆիլմագրություն ==
Dead City (1951)
Torna! (1953)
The Man from Cairo (1953)
The Unfaithfuls (1953)
Theodora, Slave Empress (1954)
Attila (1954)
Tribute to a Bad Man (1956)
Climax! (1958)
Bouboulina (1959)
The Guns of Navarone (1961)
Antigone (1961)
Electra (1962)
The Moon-Spinners (1964)
Հույն Զոռբա (1964)
The Battle of Sutjeska (1973)
I'll Take Her Like a Father (1974)
Moses the Lawgiver (1974)
Mohammad, Messenger of God (1977)
Blood Wedding (1977)
Iphigenia (1977)
Christ Stopped at Eboli (1979)
Bloodline (1979)


== Մրցանակներ ==
«Տաորմինա» մրցանակ - 2005


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը imdb.com կայքում
Պրոֆիլը ibdb.com կայքում
Զարեչիե (գյուղ, Վիժնիցայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶարեչիեԶարեչիե (ուկրաիներեն՝ Заріччя), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Վիժնիցայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զարեչիե գյուղում բնակվում էր 720 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կաֆտանչիկովո

Կաֆտանչիկովո (ռուս.՝ Кафтанчиково), գյուղ Ռուսաստանի Տոմսկի մարզի Տոմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1551 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կենձաբուրո Օե

Կենձաբուրո Օե (ճապ.՝ 大江 健三郎, հունվարի 31, 1935(1935-01-31)[…], Ōse, Էհիմե (պրեֆեկտուրա), Ճապոնական կայսրություն - մարտի 3, 2023(2023-03-03)), ճապոնացի արձակագիր, 1994 թ.-ի գրականության Նոբելյան մրցանակակիր։
Ծնվել է 1935 թ.-ին, Սիկոկո լեռնային գյուղակում։ 1954 թ.-ին հաջողությամբ հանձնել է քննությունները Տոկիոյի պետական համալսարանում։ Ավարտել է ֆրանսիական գրականության բաժինը։ Առաջին գործերից մեկը՝ «Անասունի խնամքը», 1958 թ.-ին արժանացել է Ակուտագավայի անվան գրական բարձրագույն մրցանակին։ Առավել հայտնի են «Ֆուտբոլ 1860», «Ողողեցին ինձ ջրերը մինչև հոգիս», «Պինչրաների գրառումները» վեպերը։


== Կ. Օեն հայերեն ==
Պատմվածքներ, Երևան, «Նոր-Դար» հրատարակչություն, 1998, 192 էջ (թարգմանությունը ռուսերենից՝ Գուրգեն Խանջյան)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՄԱՐՈ ՄԱԴՈՅԱՆ-ԱԼԱՋԱՋՅԱՆԻ «Օկինավայի գրառումները» և Կենձաբուրո Օեի հումանիզմի տարբերակը» հոդվածը «Նարցիս» հանդեսում(չաշխատող հղում)
Կոնձաբուրո Օեի «Անսպասելի համրություն» ստեղծագործությունը Գուրգեն Խանջյանի թարգմանությամբ
Երկաթի քլորիդներ (այլ կիրառումներ)

Երկաթի քլորիդներ, երկաթի և քլորի միացությունները, աղաթթվի աղերը՝

Երկաթի երկքլորիդ 
  
    
      
        F
        e
        C
        l
      
    
    {\displaystyle FeCl}
   և
Երկաթի եռքլորիդ  
  
    
      
        F
        e
        C
        
          l
          
            3
          
        
      
    
    {\displaystyle FeCl_{3}}
  ։
.be

.be, Բելգիայի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .be whois տեղեկություն
Էդյոն Գրոֆ

Էդյոն Գրյոֆ (հունգ.՝ Gróf Ödön; ապրիլի 15, 1915(1915-04-15), Virovitica-Podravina County, Խորվաթիա - հունվարի 16, 1997(1997-01-16), Սան Ֆրանցիսկո, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), հունգարացի լողորդ, Օլիմպիական խաղերի հաղթող և Եվրոպայի չեմպիոն։


== Կենսագրություն ==
Էդյոն Գրյոֆը ծնվել է 1915 թվականին, Նետիչում (հիմա գտնվում է Խորվաթիայի Վիրովիտացիկո Օոդրավսկայա ժուպազնիայում)։ 1930 թվականից սկսել է ելույթ ունենալ Պեչօ ստորտային ակումբում։ 1934 թվականին շնորհվել է Եվրոպայի չեմպիոնատի ոսկե մեդալով, իսկ 1936 թվականին Բեռլինի Օլիմպիական խաղերում՝ բրոնզե մեդալով։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո սկսեց աշխատել, որպես մարզիչ, դաստիարակել է մի շարք չեմպիոններ։ 1956 թվականի դեպքերից հետո արտագաղթել է ԱՄՆ։


== Արտաքին հղումներ ==
Էդյոն Գրոֆ Archived 2011-01-19 at the Wayback Machine. ի օլիմպիական վիճակագրությունը Sports-Reference.com կայքում
Մեղգետ

Մեղգետ, գետակ Հայաստանի Արագածոտնի մարզում, Ալվար գետի ձախ օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Թուխմանուկ լեռնանցքից և Մելիքգյուղից 1 կմ հարավ-արևմուտքում թափվում Ալվար գետը։ Երկարությունը՝ 6,5 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Անուշավան Հունանյան

Անուշավան Ռուբենի Հունանյան (1920, Վոստոչնայա (Կրասնոդարի երկրամաս), Ուստ-Լաբինսկի շրջան), հայ մանկավարժ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ։ ԽՄԿԿ անդամ (1943): Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Անուշավան Հունանյանը ծնվել է 1920 թվականին, Կրասնոդարի երկրամասի Ուստ-Լաբինսկի շրջանի Վոստոչնայա գյուղում։ 1930 թվականին ծնողների հետ տեղափոխվել և բնակություն  են հաստատել Հայաստանի Թալինի շրջանի Կաթնաղբյուր գյուղում։ 1940 թվականին ավարտել է Վերին Թալինի միջնակարգ դպրոցը և զբաղվել ուսուցչությամբ։ Կարճ ժամանակ անց կանչվել է զինվորական ծառայության։
Հունանյանը մասնակցել է Բոբրույսկի, Գոմելի, Սմոլենսկի, Օրյոլի, Կուրսկի պաշտպանությանը, Ստալինգրադի շրջանում հիտլերյան զորքերի շրջապատմանը և ջախջախմանը, մասնակցել է նաև խորհրդային զորքերի հարձակողական մարտերին Կարելական պարանոցում։ Կռվել է Առաջին ուկրաինական ռազմաճակատում, մասնակցել Քիշնև-Յասիի շրջանում գերմանական զորքերի շրջապատմանը և ջախջախմանը, Ռումինիայի, Չեխոսլովակիայի, Հունգարիայի, Ավստրիայի ազատագրմանը։
Մարտերում աչքի ընկնելու համար պարգևատրվել է մի շարք մարտական մեդալներով և Գերագույն գլխավոր հրամանատարության շնորհակալագրերով։ 1943 թվականին ընդունվել է ԽՄԿԿ շարքերը։
1945 թվականի դեկտեմբերին զորացրվել է, զբաղվել մանկավարժական գործունեությամբ, Թալինի շրջանի դպրոցներում դասավանդել ֆիզիկա և մաթեմատիկա։ 1954 թվականին ավարտել է հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի ֆիզիկամաթեմատիկական ֆակուլտետը։ Հունանյանը եղել է ժողկրթբաժնի դպրոցական տեսուչ։ 1974- 1984 թվականներին եղել է Թալինի շրջկոմի նախագահը։


== Պարգևներ ==
ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ


== Ծանոթագրություններ ==
Օռլեան շրջան (Լուիզիանա)

Օռլեանս շրջան (անգլ.՝ Orleans Parish), ԱՄՆ Լուիզիանա նահանգի 64 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.349 կմ² է, բնակչությունը՝ 343.829 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Նյու Օռլեանս բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1807 թ.։
Սեդյաշ (գյուղ, Կարաիդելսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍեդյաշՍեդյաշ (ռուս.՝ Седяш, բաշկիրերեն՝ Сиҙәш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարաիդելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 297 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ազիզլի (Գառնաբիսարի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ազիզլի (այլ կիրառումներ)Ազիզլի, գյուղ, Երևանի նահանգի Երևանի գավառի Գառնաբիսարի գավառակում։ Գյուղը երկու անգամ վերաբնակեցվել է, բայց 1986 թ.-ի դրությամբ գյուղը լքված է բնակչության կողմից։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վլադիմիր Բարվենկո

Վլադիմիր Վլադիմիրովիչ Բարվենկո (ռուս.՝ Владимир Владимирович Барвенко, հուլիսի 13, 1943(1943-07-13), Ռազդորսկայա, Ռոստովի մարզ, ԽՍՀՄ, Խորհրդային Ռուսաստան), ռուս գրող, հեռուստատեսային հրապարակախոս Դոնի տարածաշրջանից։ Բնակվում է Շախտի քաղաքում։
Ռուսաստանի գրողների միության անդամ (1993)։


== Կենսագրություն ==
Վլադիմիր Բարվենկոն ծնվել է 1943 թվականին` ծառայողի ընտանիքում։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո աշխատել է արդյունաբերության բնագավառում, ծառայել բանակում։ Ավարտել է Շախտիի մանկավարժական ինստիտուտի պատմության և բանասիրության ֆակուլտետը։ Կարիերան սկսել է որպես ստեղծագործող (1961-1965), մասնագիտական-տեխնիկական ուսումնարանում եղել է սոցիալական ուսումնասիրությունների ուսուցիչ (1965-1978), աշխատել է որպես լրագրող, հատուկ թղթակից, եղել Ռոստովի տարածաշրջանային հեռուստատեսության «Կադր» ծրագրի հաղորդավար (1978-1993), «Орбита-Шахты» քաղաքային հեռուստաընկերության հիմնադիր և գլխավոր խմբագիր (1993-1999)։ Զբաղվում է հեռուստատեսային հրապարակախոսությամբ։


== Ստեղծագործական ուղի ==
Առաջին ստեղծագործությունները գրել է երիտասարդների և ժամանակակիցների մասին։ Տպագրվել է 20-րդ դարի 70-ական թվականներին երիտասարդական թերթերում և ամսագրերում։
Հաջողությամբ հրատարակվել է համաժողովրդական խորհրդային «Գեղջկուհին» ամսագրում, թարգմանվել է ԽՍՀՄ բարեկամական երկրների լեզուներով («Խորհրդային Միություն» ամսագիր)։ Մի շարք արձակ գրքերի հեղինակ է` «Трамвайное соло» (Ռոստովի հրատարակչության, 1987), «Հրաշքների առավոտ» վեպ (Մոսկվա, «Երիտասարդ գվարդիա», 1989), «Ոսկե անձրև» (Ռոստովի հրատարակչություն, 1991), «Հետապնդում» (Ռոստովի հրատարակչական, 1992)։ Հրատարակվել է «Դոն», «Երիտասարդություն», «Հոկտեմբեր» գրական ամսագրերում։ Հրատարակել է բանաստեղծությունների ժողովածու։ 2008 թվականին հրատարակել է «Ժամանակավորապես անհասանելի է» և «Արթնանալ և մոռանալ» վեպերը։


== Ստեղծագործություններ ==
Трамвайное соло. Повесть. – Ростов-н/Д: Ростиздат, 1987.
Утро чудес. Повесть. – М.: изд-во «Молодая гвардия», 1989.
Повести и рассказы. – Ростов-н/Д: Ростиздат, 1991.
Гон. Повести, рассказы. – Ростов-н/Д: Ростиздат, 1992.
Блистательный жираф. Роман, рассказы. – Ростов-н/Д: Ростиздат, 2000.
Мёд земного искушения. Стихи. – Ростов-н/Д: Ростиздат, 2002.
Проснуться и забыть. Повести и роман. – Ростов-н/Д: изд-во «Акра», 2008.


== Պարգևներ ==
Ալեքսեյ Նեդոգոնովի անվան գրական մրցանակի դափնեկիր


== Գրականություն ==
Справочник. Ростовское отделение Союза писателей России 1991-2012. Ростов-на-Дону. 2011г.
Барвенко Владимир Владимирович // Культура Дона в лицах: эксклюзивное досье. – Ростов н/Д: АООТ «Ростов. кн. изд.-во», 1997. – С. 61.
Барвенко В. В. // Дон литературный. Писатели России. Шолоховский край. XIX-XXI вв. - Ростов-на-Дону, 2006. – С. 131-133.
Чупринин, С. Новая Россия: мир литературы: энцикл. слов.-справ. в 2 т. – М.: Варгиус, 2003. – Т. 1. – С. 115.
Барвенко, В. Временно недоступен. Рассказ. Краткая биография автора / В. Барвенко // Грушевский мост. – 2008. - № 3(22). – С. 40-41.


== Արտաքին հղումներ ==
Биография.ру
Барвенко Владимир Владимирович. Союз писателей России, Ростовское региональное отделение.
Писатель Барвенко Владимир Archived 2017-06-05 at the Wayback Machine.
Սամվել Սերգեյի Ապրեսյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սամվել Ապրեսյան (այլ կիրառումներ)Սամվել Ապրեսյան (6 փետրվարի, 1963, Թալիշ, Մարտակերտի շրջան - 6 դեկտեմբերի, 1990, Թալիշ), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Սամվել Ապրեսյանը ծնվել է 1963 թ. փետրվարի 6-ին Մարտակերտի շրջանի Թալիշ գյուղում։ Ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը։ Ծառայել է Խորհրդային բանակում։ Զորացրվելուց հետո աշխատել է գյուղի կոլտնտեսությունում, այնուհետև՝ գյուղին հարակից բարձունքում տեղակայված հակակարկտային մարտկոցների վրա, որպես նշանառու։ 1990 թ. միացել է հայրենիքի պաշտպաններին, հերթապահել գյուղի սահմաններում։ Զոհվել է 1990 թ. դեկտեմբերի 6-ին հայրենի գյուղում, թշնամու գնդակից։ Ամուսնացած էր, ունի երեք երեխա։ Հանգչում է Թալիշի գերեզմանատանը։
2010 թ. ՀՀ Նախագահի հրամանագրով պարգևատրվել է Մարտական ծառայության մեդալով։


== Ծանոթագրություններ ==
Անհաշտ ընդդիմություն

Անհաշտ ընդդիմություն, քաղաքական ուժեր, որոնք ոչ միայն դեմ են տվյալ ժամանակահատվածում կառավարության իրականացրած քաղաքականությանը, այլև սկզբունքորեն մերժում են գոյություն ունեցող կամ գործող քաղաքական վարչակարգը։ Սովորաբար, ի տարբերություն խորհրդարանական ընդդիմության անհաշտ ընդդիմությունը չի հասնում կոնսենսասի կամ հաշտության երկրի ղեկավարության հետ։ Անհաշտ ընդդիմությունը բնորոշ է հատկապես հեսասոցիալիստկան երկրներին։


== Գրականություն ==
Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, հատոր 1-12, 1974-1986 թթ, Երևան
Է․ Աղայան «Արդի հայերենի բացատրական բառարան», հատոր 1-2, 1976 թ, Երևան
А․ Б. Барихин "Большой юридический словарь", 2002 թ, Москва