armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ֆեյեթվիլ

Ֆեյեթվիլ (անգլ.՝ Fayetteville. }), քաղաք ԱՄՆ-ի Հյուսիսային Կարոլինա նահանգի Քումբրլենդ շրջանում (այդ շրջանի վարչական կենտրոնն է): Առավել հայտնի է նրանով, որ այստեղ է գտնվում Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների զինված ուժերի խոշորագույն ռազմական բազաներից մեկը՝ Ֆորտ Բրագը: Բնակավայրն ընկած է Ատլանտյան օվկիանոսի մերձափնյա հարթավայրի արևմտյան մասում՝ Քեյփ Ֆիր գետի ափին, Ավազոտ բլուրներ կոչվող վայրում: 
Ֆեյեթվիլը երեք անգամ արժանացել է National Civic League-ի «Համաամերիկյան քաղաք» մրցանակին (All-America City Award): 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով քաղաքի բնակչության թվաքանակը եղել է 200.564,: 2019 թվականին այդ ցուցանիշը կազմել է 211.657 (դա 6-րդ ցուցանիշն է Հյուսիսային Կարոլինա նահանգում): Իսկ Ֆեյեթվիլի շուրջը ձևավորված մետրոպոլիսային տարածքում ապրողների թիվն այդ տարում հասել է 526.719-ի: Այդպիսով՝ նա դարձել է ամբողջ նահանգում մեծությամբ հինգերորդ և վերջինիս հարավարևելյան հատվածում խոշորագույն բնակավայրը:  


== Պատմություն ==
Քաղաքի ներկայիս տարածքն ու շրջական ժամանակին բնակեցված են եղել հնդկացիական սիու ցեղի մարդկանցով: Յամասիական և թուսքարորական պատերազմներում վերջիններիս կրած պարտություններից հետո այդտեղ սկսել են բնակություն հաստատել անգլիացիներ ու շոտլանդացիներ, ովքեր ժամանակի ընթացքում Քեյփ Ֆիր գետի հովտում հիմնել են Գրոս Գրիք և Քեմփբլթաուն բնակավայրերը: 1783 թվականին այդ բնակավայրերը միավորվել են, և ստեղծվել է Ֆեյեթվիլը, որն այդպես է անվանակոչվել ի պատիվ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների անկախության պատերազմի ակտիվ մասնակից մարկիզ դը Լա Ֆայետի:


== Քույր քաղաքներ ==
Ֆեյեթվիլը բարեկամական և գործընկերային հարաբերություններ է հաստատել մեկ քաղաքի հետ:

 Սենտ Ավոլդ, Մոզել (դեպարտամենտ), Ֆրանսիա


== Կլիմա ==


== Ֆեյեթվիլում գործող մասնավոր կրթօջախներ ==
Բապտիստական ակադեմիա
Ֆեյեթվիլի ակադեմիա
Ֆեյեթվիլի քրիստոնեական դպրոց
Northwood Temple ակադեմիա
Village Christian ակադեմիա


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Baca, George. Conjuring Crisis: Racism and Civil Rights in a Southern Military City (Rutgers University Press; 2010) 196 pages. An ethnographic study of urban politics and racial tensions in Fort Bragg and Fayetteville.
Fenn, Elizabeth A., Watson, Harry L., Nathans, Sydney, Clayton, Thomas H., Wood, Peter H. (2003)։  Joe A. Mobley, ed.։ The Way We Lived in North Carolina։ The University of North Carolina Press 
Meyer, Duane (2007)։ The Highland Scots of North Carolina, 1732–1776։ The University of Matthew Burris 
Oates, John (1981)։ The story of Fayetteville and the upper Cape Fear։ Fayetteville Woman's Club 


== Արտաքին հղումներ ==
 Fayetteville, North Carolina travel guide from Wikivoyage
http://www.ci.fayetteville.nc.us Ֆեյեթվիլ. պաշտոնական կայք
Fayetteville–Cumberland County Chamber of Commerce
Առաջ, Դիեգո, առաջ

Առաջ, Դիեգո, առաջ (անգլ.՝ Go, Diego, Go!), ամերիկյան մուլտսերիալ։ Պրեմիերան կայացել է 2005 թվականի սեպտեմբերի 6-ին, ԱՄՆ-ում։ «Ճանապարհորդ Դորան» մուլտսերիալի սփին-օֆֆն է և պատմում է Դորայի 8-ամյա զարմիկի` Դիեգոյի արկածների մասին, որը պաշտպանում է բնությունն ու շրջակա միջավայրը։


== Սյուժե ==
Անիմացիոն մուլտսերիալը պատմում է 8-ամյա Դիեգո Մարկսենի արկածների մասին, որը քրոջ` Ալիսայի հետ միասին օգնում է հիմնականում արևադարձային անտառներում ապրող վտանգված կենդանիներին։ Դիեգոն հանդիպում է ջունգլիներում ապրող շատ կենդանիների և նրանց մասին շատ բան է սովորում։ Նրա ավագ քույրը` Ալիսան, պատմում է Դիեգոյին և հանդիսատեսին այն մասին, թե օրինակ, ինչպես կարելի է տարբերակել կենդանիների հետքերը, ինչ ձայներ են նրանք արտաբերում։ Երեխաները ոչ միայն սովորում են կենդանիների մասին, այլև` անգլերեն են սովորում։


== Գործող անձինք ==
Դիոեգո` սերիալի գլխավոր հերոսը։ Տղա, որն օգնում է վտանգի տակ գտնվող կենդանիներին։ Նա ունի փոքրիկ յագուար։ Դորայի զարմիկն է։
Ալիսա` երկրորդ գլխավոր հերոսը։ Նա Դիեգոյի ավագ քույրն է, նույնպես փրկում է վտանգի տակ գտնվող կենդանիներին։ Դորայի զարմուհին է։
Փոքրիկ յագուար` Դիեգոյի կենդանի ընկերն է։
Դորա` երկրորդական գործող անձ է, «Ճանապարհորդ Դորան» սերիալի գլխավոր հերոսն է։ Դիեգոյի և Ալիսայի զարմուհին։
Կլիկը` լուսանկարչական ապարատ, օգնում է Դիեգոյին գտնել վտանգված կենդանիներին։
Ռեսքյու-Պակ`  ուսապարկ, Դիեգոյի փրկարարական հավաքածուն է։ Այն կարող է վերածվել պարաշյուտի, նավակի, սնոուբորդի և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==
Յոզեֆ Կարստ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կարստ (այլ կիրառումներ)Յոզեֆ Կարստ (գերմ.՝ Josef Karst, 1871[…], Holving, arrondissement of Forbach, Մոզել - 1962[…]), գերմանացի հայագետ-լեզվաբան։
Աշակերտել է Հայնրիխ Հյուբշմանին։


== Կենսագրություն ==
1899 թվականին պաշտպանել է դոկտորական դիսերտացիա՝ «Կիլիկյան հայերենի արտասանությունն ու ձայնավորները» թեմայով, որտեղ քննել է կիլիկյան հայերենի հնչյունաբանությունը, արել կարևոր եզրահանգումներ։ Առանձնապես արժեքավոր է «Կիլիկյան հայերենի պատմական քերականություն» (1901) ուսումնասիրությունը, որը ներառում է կիլիկյան հայերենի հնչյունաբանությունը, ձևաբանությունը, շարահյուսական առանձնահատկությունները։
Կարստը «Հայոց ազգագրական դիրքը» («Հուշարձան», առթիվ 100-ամյա հոբելենի Մխիթարյան միաբանության, 1911) աշխատության մեջ կատարել է հայերենի և ասուրերենի, սումերերենի, ուրալալթայան, ինչպես նաև այլ լեզուների համեմատություններ։ 1928 թվականին հրատարակել է «Ալարոդյաններ և նախաբասկեր» գիրքը, որտեղ այն կարծիքն է հայտնել, թե Հայաստանի տարածքից են դուրս եկել Կովկասից մինչև Պիրենեյներ տարածված ցեղերը։
Խոսելով հայերենի արդի բարբառների մասին՝ Կարստը նշում է դրանց ուսումնասիրման կարևորությունը լեզվի պատմության հարցերում։ Կարստը երկհատորանոց աշխատություն է նվիրել (1905) Սմբատ Սպարապետի և Մխիթար Գոշի դատաստանագրքերի թարգմանությանը, ուսումնասիրությանը և աղբյուրներին, առանձին աշխատություն՝ իրավունքի տարբեր ճյուղերի տեսությանը (Armenisches Rechtsbuch sempadsch Kodex aus dem 13, Strasburg, 1909, Bd 1—2)։ Արժանի գնահատական տալու հետ մեկտեղ, Կարստը որոշ գիտնականների օրինակով համարում է, թե իբր հայ իրավունքը մեխանիկորեն փոխառնված է օտար իրավունքի աղբյուրներից։


== Ծանոթագրություններ ==
Տալատարբակ

Տալատարբակ (ռուս.՝ Талатарбак), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետի ակունքը գտնվում է  16 կմ Ուշպա գետի ձախ ափից։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցման տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցման տվյալների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերեխնոբոսկոմի ավազային շրջանին, գետային ենթավազանները՝ Բիյն և Կատունն են։ Գետի գետային ավազանը Վերին Օբն է՝ մինչև Իրտիշ թափվելը։
Աշխարհատեղեկատվական համակարգի ՌԴ տարածքի ջրատնտեսական շրջանացման տվյալներով՝

Ջրային օբյեկտի կոդը պետական ջրային գրանցման մեջ՝ 13010100212115100000915
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության կոդը՝ 115100091
Ավազանի կոդը՝ 13.01.01.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության հատորի կոդը՝ 15
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության թողարկման համարը՝ 1։


== Ծանոթագրություներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Դաշնության բնապահպանության  և բնական պաշարների նախարարություն Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կանայմա (ազգային պարկ)

Կանայմա ազգային պարկ (իսպ.՝ Parque Nacional Canaima), ազգային պարկ Վենեսուելայի հարավ-արևելքում՝ Բրազիլիայի և Գայանայի սահմանի մոտ։ Պարկի մակերեսը մոտ 30000 կմ² է։ Գտնվում է Բոլիվար նահանգում և զբաղեցնում է նույնչափ տարածք, որքան Գրան Սաբանա բնական պարկը։
Պարկը բացվել է 1962 թվականի հունիսի 12-ին և երկրում իր չափերով զբաղեցնում է երկրորդ հորիզոնականը, զիջելով միայն Պարիմա-Տապիրապեկո պարկին։ 1994 թվականին Կանայման գրանցվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցուցակում։ Պարկի հիմնական տեսարժան և արժեքավոր վայրը այստեղ գտնվող Տեպուին է (սեղանաձև լեռներ)։
Առավել հայտնի տեպուի պարկ է Ռորայման (ավելի բարձր է և առավել հեշտ է բարձրանալու համար) և Աույանտեպուին, որտեղ գտնվում է հայտնի ջրվեժ Անխելը, որն ամենաբարձրն է ամբողջ աշխարհում։ 
Ազգային պարկի տարածքը հայրենիքն է հնդկացիական պոմեն ժողովրդի համար, ովքեր տապուն համարում են որպես հոգիների տուն «մավարի»։ Այգին գտնվում է հեռավոր վայրում, ճանապարհները, որոնք կապում են բնակավայրերը, չափազանց քիչ են, այդ պատճառով էլ հիմնական տրանսպորտը փոքր ավիացիան է։
Տեղի բնակիչներն են պեմոնները, որոնք զբաղված են հիմնականում զբոսաշրջությամբ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
World Conservation Monitoring Centre Archived 1997-07-10 at Archive.is
Official UNESCO-website entry
Պարկի լուսանկարները
Official information about the Canaima National Park Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
UNEP World Conservation Monitoring Centre Archived 1997-07-10 at Archive.is
Official UNESCO website entry
Video from  Canaima National Park
Canaima National Park
Protected Planet Page for Canaima Archived 2012-03-06 at the Wayback Machine.
Վայզ աստղադիտարան

Վայզ աստղադիտարան (եբրայերեն՝ מצפה הכוכבים על שם וייז‎, աստղադիտարանի կոդը` — «097»), աստղադիտարան Իսրայելում, Նեգև անապատում գտնվող Ռամոն խառնարանի եզրին, գտնվում է Միցպե-Ռամոն քաղաքից 5 կմ արևմուտք։ Հիմնադրվել է 1971 թվականին։
Աստղադիտարանը հիմնադրվել է Թել Ավիվի համալսարանի և Սմիթսոնյան ինստիտուտի միջև համագործակցության արդյունքում, և անվանվել է դոկտոր Ջորջ Վայզի պատվին, ով հանդիսանում էր Թել Ավիվի համալսարանի նախագահ։
Աստղադիտարանը հանդիսանում է Թել Ավիվի համալսարանի հետազոտական լաբորատորիա։ Այն պատկանում է համալսարանի Աստղագիտության և աստղաչափության բաժնին։ Ավանդաբար աստղադիտարանի տնօրենին նշանակում է Թել Ավիվի համալսարանի Ճշգրիտ գիտությունների բաժնի դեկանը, և նշանակվում է Աստղագիտության և աստղաչափության բաժնի գիտնականներից։


== Աստղադիտարանի ղեկավարներ ==
Աստղադիտարանի ղեկավարներն են եղել՝

Ուրի Ֆելդման (1971—1973)
Աշեր Գոտեսման (1973—1975)
Դրոր Սադե (1975—1977)
Յեշայահու Լեյբովից (1977—1980), (1983—1988), (1991—1998)
Հագայ Նեցլեր (1980—1983), (1990—1991)
Ցեվի Մազե (1988—1990), (2006—2007), (2011—2012)
Դեն Մաոզ (1998—2000) (2012—այժմ)
Նոյ Բրոշ (2000—2006), (2007—2009)


== Աստղադիտարանի գործիքներ ==
«Բոլեր և Ցիվենս» ընկերության աստղադիտակ — 1-մ Ռիչի-Կրետյեն համակարգի (F/7) (1973 թվական)
Ցենտուրիոն-18 — 46-սմ աստղադիտակ, 2004 թվական, այժմ կարող է կառավարվել հեռահար
CONCAM — ամբողջ երկնքի խցիկ
HAT — Հունգարական ավտոմատ աստղադիտակ (D=10սմ) — էկզոմոլորակների որոնման համար, օբյեկտիվը Canon 200մմ f/1,8 և ԼԿՍ-խցիկը Apogee AP10 2048x2048 pix, տեսադաշտը 8.2x8.2 աստիճան


== Հետազոտությունների ուղղություններ ==
Փոփոխական աստղերի հետազոտություններ
Աստերոիդների աստղաչափություն
Լուսաչափություն և սպեկտրերի հետազոտություններ
Գերնորերի որոնում
Էկզոմոլորակների որոնում


== Հիմնական նվաճումները ==
Հայտնաբերվել են 17 աստերոիդ 1999-ից 2007 թվականները
Հայտնաբերվել և հետազոտվել է Օզիրիս էկզոմոլորակը HD 209458 աստղի մոտ
Պլուտոնի մթնոլորտի առաջին հայտնաբերումը, 1985 թվականի օգոստոսի 19-ին աստղի ծածկումի ընթացքում (չնայած, տվյալների ցածր որակի պատճառով այս հայտնաբերման առաջնությունը տալիս են այլ հետազոտությանը):


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աստղադիտարանի կայք
Sky & Telescope ամսագրում հոդված, 1972 փետրվարՓոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում աստղադիտարանի կատարած դիտարկումները

Աստերոիդների աստղաչափական դիտարկումներըNASA ADS տվյալների բազայում աստղադիտարանի ներդրումը

Որոնում «Wise Observatory» բառերով
Էլեկտրոնագրաֆիա

Էլեկտրոնագրաֆիա, (էլեկտրոն և … գրաֆիա), նյութերի կառուցվածքի հետազոտման մեթոդ, որի հիմքում ընկած է էլեկտրոնների դիֆրակցիայի երևույթը։ Վերջինս պայմանավորված է էլեկտրոնների ալիքային հատկություններով։ Երբ էլեկտրական դաշտում արագացված էլեկտրոնների փունջն ընկնում է նյութի վրա և ցրվում տարբեր ատոմներից, դիֆրակցիոն պատկեր է առաջանում։ Եթե նմուշը բաղկացած է միմյանց նկատմամբ կանոնավոր դասավորված խոշոր բյուրեղներից, ապա էլեկտրոնագրաֆով ստացվող պատկերի՝ էլեկտրոնագրամի վրա երևան են գալիս ցանցի ձևով բաշխված լուսավոր բծեր, իսկ եթե բյուրեղները մանր են և անկանոն դասավորություն ունեն, ապա էլեկտրոնագրամի վրա ստացվում են համակենտրոն օղակներ։ Հայտնի են նաև այլ տիպի էլեկտրոնագրամներ։ Դիֆրակցիա առաջացնող էլեկտրոնների ալիքի երկարությունը կախված է արագացնող էլեկտրական դաշտի պոտենցիալների տարբերությունից. Ս=100 կվ պոտենցիալների տարբերության դեպքում 
  
    
      
        λ
        =
        0
        ,
        037
        A
      
    
    {\displaystyle \lambda =0,037A}
  : Նյութի մեջ այսպիսի էլեկտրոնների թափանցման խորությունը 1000A կարգի մեծություն է, ուստի էլեկտրոնագրաֆիան բարակ թաղանթների և նյութի մակերևութային շերտերի կառուցվածքի հետազոտման անփոխարինելի մեթոդ է։ Էլեկտրոնագրամների ուսումնասիրության, այսինքն՝ տարբեր անդրադարձումների միջե եղած հեռավորությունների, բծերի, գծերի կամ օղակների լայնությունների և սևացման աստիճանի չափման միջոցով հնարավոր է պարզել նմուշի պատկանելությունը բյուրեղային այս կամ այն ընտանիքին (սինգոնիա), որոշել տարրական բջջի պարամետրերը, նմուշում պարունակվող տարբեր բյուրեղների փոխդասավորությունը ևն։ Այս տվյալների հիման վրա պատկերացում է կազմվում նմուշի ներքին կառուցվածքի մասին։ Բյուրեղներում ծանր տարրերի ատոմների առկայության դեպքում թեթև տարրերի ատոմների դիրքը որոշելու համար է. շատ ավելի հարմար է, քան ռենտգենոգրաֆիկ մեթոդը, քանի որ էլեկտրոնները ցրվում են միջուկներից և էլեկտրոնային թաղանթների ստեղծած էլեկտրաստատիկ պոտենցիալներից, իսկ ռենտգենյան ճառագայթները՝ ատոմների էլեկտրոնային թաղանթներից։ Էլեկտրոնագրաֆիան լայնորեն կիրառվում է մետաղների և դրանց օքսիդացման պրոցեսների, օքսիդների, համաձուլվածքների, որոշ հանքատեսակների (օրինակ՝ կավային) կառուցվածքի, նյութերում առաձգական և ոչ առաձգական դեֆորմացիաների պատճառով առաջացած լարումների ուսումնասիրման համար։ Էլեկտրոնագրաֆիան նաև գազերում և գոլորշիներում մոլեկուլների կառուցվածքի հետազոտման արդյունավետ մեթոդ է։ Միկրոէլեկտրոնիկայի զարգացման հետ ներկայումս մեծացել է էլեկտրոնագրաֆիաի դերն ու նշանակությունը մետաղական, կիսահաղորդչային և ամորֆ թաղանթների կառուցվածքի ուսումնասիրման գործում։


== Տես նաև ==
Մասնիկների դիֆրակցիա
Էլեկտրաախտորոշում
Նիկոլյա Դուշե

Նիկոլյա Դուշե (ֆր.՝ Nicolas Douchez, ապրիլի 22, 1980(1980-04-22), Rosny-sous-Bois), ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ, դարպասապահ։ «Պարի Սեն-Ժերմեն» ակումբի խաղացող։


== Կարիերա ==
Նիկոլյա Դուշեն իր ելույթները սկսել է «Օլնեյ սու Բոյս» սիրողական ակումբում, որտեղից տեղափոխվել է «Պարի»։ 1996 թվականին դարձել է «Գավր» ակումբի ակադեմիայի աշակերտ։ Ակադեմիայում անցկացնելով երեք տարի` 1999 թվականին Դուշեն կնքեց իր առաջին մասնագիտական պայմանագիրը։ 2003 թվականին Նիկոլյան դարձավ «Շատորու» ակումբի ֆուտբոլիստ։ «Շատորուում» մրցաշրջանի մեծ մասը անցկացրեց է որպես հիմնական խաղացող, առաջնությունում խաղալով 26 խաղ, իսկ Ֆրանսիայի գավաթում` մեկը։
2004 թվականի ամռանը Դուշեն դարձավ «Թուլուզա» ակումբի խաղացող։ Ակումբի երկրորդ թիմում անցկացնելով 1,5 տարի` 2006 թվականի փետրվարի 4-ին, Նիկոլյա դեբյուտեց նոր ակումբում` փոխարինելով վնասվածք ստացած Քրիստոֆ Ռեվոյին։ Մրցաշրջանի ավարտին Դուշեն «Թուլուզայի» հետ կնքեց նոր` քառամյա պայմանագիր։ Հաջորդ մրցաշրջանում նա դարձավ ակումբի հիմնական կազմի խաղացող։ 2006-07 մրցաշրջանում նա ակումբի հետ նվաճեց Ֆրանսիայի առաջնության բրոնզե մեդալները։
2008 թվականի հունիսի 24-ին Դուշեն տեղափոխվեց «Ռեն», կնքելով եռամյա պայմանագիր։ Ակումբում անցկացրած առաջին մրցաշրջաններում Նիկոլյան համարվում էր կազմի հիմնական խաղացող։
2011 թվականի հունիսի 10-ին Դուշեն տեղափոխվեց «ՊՍԺ», կնքելով եռամյա պայմանագիր։ Գրեգորի Կուպեի կարիերան ավարտելուց հետո մայրքաղաքային ակումբին անհրաժեշտ էր կայուն դարպասապահ։


== Միջազգային կարիերա ==
2009 թվականի հոկտեմբերի 1-ին Դուշեն` որպես թիմի 4-րդ դարպասապահ, հրավիրվեց Ֆրանսիայի հավաքական։


== Ձեռքբերումներ ==
ՊՍԺ

Ֆրանսիայի չեմպիոն` 2013, 2014, 2015, 2016
Ֆրանսիական լիգայի գավաթ` 2013-14, 2014-15, 2015-16
Ֆրանսիայի սուպերգավաթ` 2013, 2014
Ֆրանսիայի գավաթ` 2014/15, 2015/16


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը footballdatabase.eu կայքում
Պրոֆիլը stade-rennais-online.com կայքում
Պրոֆիլը lequipe.fr կայքում
(5410) Սպիվակով

(5410) Սպիվակով (անգլ.՝ Spivakov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1967 թվականի փետրվարի 16-ին Տամարա Սմիռնովայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,001868 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1596 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,8442 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1899,7 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,189503 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,02° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5410) Սպիվակով աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բուչաչի շրջան

Բուչաչի շրջան (ուկրաիներեն՝ Бучацький район), շրջան Ուկրաինայի Տերնոպոլի մարզում։
Ստեղծվել է 1940 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բուչաչ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 802 կմ²։


== Բնակչություն ==
2006 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 65078 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 81,14 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Հարրի Էնդրյու Բլեքման

Հարրի Էնդրյու Բլեքման (անգլ.՝ Harry Andrew Blackmun, նոյեմբերի 12, 1908(1908-11-12), Nashville, Իլինոյս, ԱՄՆ - մարտի 4, 1999(1999-03-04), Արլինգտոն, Վիրջինիա, ԱՄՆ), Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Գերագույն դատարանի անդամ։ Այդ պաշտոնը զբաղեցրել է 1970-1994 թվականներին։ Հայտնի է դարձել որպես «Ռոե ընդդեմ Ուեյդի» աբորտների օրինականությանը վերաբերող օրենքների մեծ մասի հեղինակ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Իլինոյս նահանգի Նեշվիլ քաղաքում, մեծացել է Մինեսոտա նահանգի Սենթ Պաուլ քաղաքի արվարձանում։ Հարվարդի քոլեջ գնալու համար կրթաթոշակ է շահել։ 1929 թվականին ավարտել է գերազանցությամբ՝ ստանալով մաթեմատիկայի բակալավրի կոչում։ Միացել է Phi Beta Kappa հասարակությանը։  Հարվարդում նա միացել է Lambda Chi Alpha եղբայրությանը և երգել Harvard Glee Club երգչախմբում։  Սովորել է Հարվարդի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում։ 1932 թվականին համալսարանն ավարտելուց հետո նա փոխել է բազմաթիվ զբաղմունքներ։
Որոշ ժամանակ Բլեքմանն աշխատել է (որպես մասնագետ, իրավախորհրդատու) որպես փաստաբան փաստաբանական գրասենյակում, որն այժմ հայտնի է որպես Dorsey & Whitney։ Այնտեղ հիմնականում զբաղվել է հարկման, հոգաբարձության, գույքի և քաղաքացիական վեճերով։


== Կանանց իրավունքներ ==
In Stanton v. Stanton (1975) գործում հերքել է չափահասության պետական սահմանումը (տղամարդիկ սրան հասնում են 21, կանայք՝ 18 տարեկանում), հիմնավորելով, որ հասարակության կարծրատիպերը իրավական հիմք չեն պաշտոնական քաղաքականության համար, որը տարբեր կերպ է վերաբերվում տղամարդկանց և կանանց։ Բլեքմանը գրել է.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Judges of the United States Courts»։ web.archive.org։ 2006-09-27։ Արխիվացված է օրիգինալից 2006-09-27-ին։ Վերցված է 2021-01-19
Քենդի Սաքս

Քենդի Սաքս (անգլ.՝ Candy Suxxx), «Grand Theft Auto: Vice City» համակարգչային խաղի կերպար։ Պոռնոդերասանուհի է, ինչպես նաև էլիտար մարմնավաճառ, որը Վայս Սիթիի հարուստ քաղաքացիներին ուղեկցորդ ծառայություններ է մատուցում։


== Անվանում ==
Քենդի Սաքսը պոռնոդերասանուհու կեղծանունն է, իրականում նրա անունը Քենդիս Շանդ է (անգլ.՝ Candice Shand), իսկ Քենդի Սաքս կեղծանունը (անգլ.՝ Candy Suxxx) ծառայում է որպես հղում դեպի անգլալեզու սաքս սլենգային արտահայտությանը, ինչպես նաև, հաշվի առնելով կեղծանվան երեք X տառերը (Suxxx), հղվում է դեպի պոռնոինդուստրիա՝ XXX, Քենդի անունը (Candy) անգլերենից թարգմանաբար նշանակում է «քաղցրավենիք»։


== Նախատիպ ==
Քենդի Սաքսի նախատիպը, ըստ որոշ տվյալների, բրիտանական ծագմամբ էրոտիկ մոդել Մորգան Լին է (Morgan Leigh), որը ժամանակին Էդինբուրգից Ֆլորիդա էր տեղափոխվել։ Կերպարի հնչյունավորմամբ զբաղվել է հայտնի պոռնոաստղ Ջենա Ջեյմսոնը։ Քենդի Սաքսին հնչյունավորելու համար Ջենա Ջեյմսոնն ստացել է 5000 դոլար հոնորար։


== Մասնակցությունը սյուժեում ==
Կրծքի վիրահատության արդյունքում շատ մեծ կրծքով Քենդին բիկինի է կրում ԱՄՆ դրոշի մոտիվներով և կարմիր կոշիկներով։ Քաղաքի կենտրոնում աշխատել է որպես մարմնավաճառ։ Կոնգրեսմեն Ալեքս Շրաբը նրա մշտական հաճախորդն է։ Թոմի Վերսետտին վարձել է նրան «Interglobal Films» պոռնոստուդիայում աշխատելու համար՝ կավատին սպանելուց հետո։
Քենդի Սաքսը, ի վերջո, դառնում է Թոմի Վերսետտիի մոտ աշխատող պոռնոաստղ։ Նրանց ցույց են տալիս պաստառներում և «Vice City»-ի («Խայթոց», «Ավելի մոտ ընդհարումներ»), «San Andreas»-ի («Vinewood Call Girls», «Դա չի կարող լինել օրինական», «Անակոնդայի վերադարձը») և «Liberty City Stories»-ի («Թույլ տուր ինձ թռչկոտել») որոշ պոռնոգրաֆիկ ֆիլմերի տեսաշապիկներում։ Իր պատկերով գովազդային վահանակները կան  իր պատկերով կա Լոս Սանտոսում և Լաս Վենտուրասում (GTA: San Andreas): «Vice City Stories»-ից հայտնի է, որ Քենդին նկարահանվել է մոտ 1984 թվականին նկարահանված անասնապղծության մասին ֆիլմում։ «GTA Vice City Stories» խաղի միսիաներից մեկում Ջերի Մարտինեսը նայում է հենց այդ ֆիլմը։ «Vice City»-ում պոռնոֆիլմերի նրա խաղընկերը Մերսեդես Կորտեսն է։


== Արձագանքներ և քննադատություն ==
Ըստ «Complex» հրատարակչության՝ «Վիդեոխաղերի թոփ 50 թեժ կերպարներ» ցանկում Քենդի Սաքսն զբաղեցրել է 39-րդ տեղը՝ «GTA-ի իդեալական աղջիկ» ձևակերպմամբ. շիկակարմիր պոռնոաստղ, որը խաղի ամբողջ ընթացքում կրում է միայն բիկինի՝ ԱՄՆ դրոշի պատկերով։
«GadgetReview» հրատարակչությունը Քենդիին ընդգրկել է «Վիդեոխաղերի թոփ 20 կին կերպարներ» ցանկում՝ նրան դնելով 15-րդ հորիզոնականում։
2003 թվականին Ջենա Ջեյմսոնը Քենդի Սաքսին հնչյունավորելու համար ստացել է «G-Phoria Award» մրցանակը՝ որպես «Լավագույն ձայն»։


== Խաղալիքային արտադրանք ==
2006 թվականին «MediCom Toys»-ը «Rockstar Games»-ի հետ համատեղ թողարկել է «Grand Theft Auto: Vice City» խաղի կերպարների ֆիգուրների շարքը, որոնց թվում կա նաև Քենդի Սաքսը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
David Kushner Vice City // Jacked: The Outlaw Story of Grand Theft Auto. — John Wiley & Sons, 2012. — ISBN 0470936371.
Ելենա Պրոկոպչուկ

Ելենա Լեոնիդովնա Նուրգալիևա (լատիշ․՝ Jeļena Prokopčuka, սեպտեմբերի 21, 1976(1976-09-21), Ռիգա, Լատվիական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լատիշ մարզիկ, մարաթոնյան վազորդ։ Նյու Յորքի մարաթոնի կրկնակի և Փարիզի կիսամարաթոնի եռակի հաղթող։


== Կենսագրություն ==
Ելենան վազել սկսել է դեռևս 11 տարեկանից։ Ավարտել է Մարզական ակադեմիան։ Առաջին մարզիչը եղել է Լեոնիդ Պավլովիչ Ստրեկոլովսկին։


== Մարզական գործունեություն ==


== Անձնական կյանք ==
1998 թվականին ամուսնացել է Ալեքսանդր Պրոկոպչուկի հետ։ 2011 թվականի ապրիլին ծնվել է որդին՝ Վիկտորը։ 2017 թվականի սեպտեմբերին Ելենայի և Ալեքսանդրի ընտանիքում ծնվել է երկրորդ որդին՝ Վլադիսլավը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Елена Прокопчук - անձնական էջը IAAF-ում(անգլ.)
Елена Прокопчук – օլիմպիական վիճակագրությունը Sports-Reference.com կայքում (անգլ.)
Փոքր Գուբ

Փոքր Գուբ (վրաց.՝ პატარა გუბი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խոնի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 65 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խոնից հեռու է 9 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 165 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Իզյումսկու-Ամատունու տուն (Դոնի Ռոստով)

Իզյումսկու-Ամատունու տուն (ռուս.՝ Дом Изюмского-Аматуни), շենք Ռուսաստանի Դաշնության Դոնի Ռոստով քաղաքում, որտեղ ապրել են գրողներ Պետրոնի Գայ Ամատունին և Բորիս Իզյումսկին։ 9-հարկանի աղյուսե շենքը կառուցվել է 1975 թվականին։


== Պատմություն ==
Դոնի Ռոստովի Սուվորովի փողոցի և Ժուրավլյովի նրբանցքի անկյունում գտնվող շենքը հայտնի է նրանով, որ այնտեղ ժամանակին ապրել են խորհրդահայ ֆանտաստ գրող Պետրոնի Գայ Ամատունին և գրող Բորիս Վասիլևիչ Իզյումսկին։ Ցցուն խորշապատշգամբներով 9-հարկանի աղյուսե շենքը կառուցվել է 1975 թվականին։
«Գայանա» եռագրության հեղինակ գրող Պ. Գ. Ամատունին ապրել է այս տանը 1978-1982 թվականներին, իսկ գրողների Ռոստովի մարզային կազմակերպության վարչության նախկին քարտուղար, «Վաղ առավոտ» պատմվածքի հեղինակ, Դոնի գրողներ և բանաստեղծներ Վ. Ա. Զակրուտկինի, Պ. Վ. Լեբեդենկոյի, Յ. Ա. Դյակոնովի, Ա. Ա. Ռոգաչովի, Կ. Վ. Ռուսինևիչի, Վ. Ս. Մոլոժավենկոյի և այլոց կյանքի մասին հոդվածների հեղինակ գրող Բ. Վ. Իզյումսկին` 1978-1984 թվականներին։
Գրող Բ. Վ. Իզյումսկին ապրել է երեքսենյականոց թիվ 153 բնակարանում` երրորդ հարկում։ Պահպանվել է գրողի աշխատասենյակի այն տեսքը, որը եղել է նրա կյանքի օրոք։ Աշխատասենյակի պատուհանները դուրս են գալիս դեպի Ժուրավլյովի նրբանցք։ Գրող Պ. Գ. Ամատունին ապրել է երկուսենյականոց թիվ 92 բնակարանում` հինգերորդ հարկում։ Նրա բնակարանի տեսքը չի պահպանվել։
1985 թվականին շենքի պատին փակցվել է հուշատախտակ, որի վրա գրված է.

1988 թվականին շենքի պատին հայտնվել է ևս մեկ տախտակ, որի վրա գրված է.


== Ճարտարապետություն ==
Աղյուսե շենքն 9-հարկանի է, բարձր ցոկոլով։ Նրա ճարտարապետական տեսքը ձևավորվել է լուսամուտատեղերով և կրկնակի ցցուն խորշապատշգամբներով։ Շենքն ունի գեղազարդ ծոփոր, որն ընդգծվում է կողաշարվածքով և թիակներով։
Շենքը Г-աձև է, նրա հատակագծի հիմքը կազմում է աստիճանավանդակը, որի շուրջը կառուցված են բնակարանները։


== Գրականություն ==
Главное призвание. - Дон. - 1975. - № 3. - С. 191 - 192.
Писатели Дона - Ростов-н/Д, 1986. - С. 42 - 46, 152 - 159.


== Հղումներ ==
Դոնի Ռոստով
Գ. Պ. Ամատունու 100-ամյակը
Էնդիձոր

Էնդիձոր գետակ և ձոր Հայկական լեռնաշխարհում, Արածանիի ավազանում։ Հոսում է Խարբերդի նահանգի Չմշկածագի գավառակով։ Միանալով Սարխոշինդերե գետակին, թափվում է Թաղարաձոր գետը։


== Ծանոթագրություններ ==
201-րդ կմ ուղեբաժան (Կամենսկի շրջան)

201-րդ կմ ուղեբաժան (ռուս.՝ Разъезд 201-й км), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կամենսկի շրջանում։ Մտնում է Վոլչենսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ժորժի Ամադու

Ժորժի Ամադու (օգոստոսի 10, 1912(1912-08-10)[…], Իտաբունա, Իտամարաժու, Բրազիլիա - օգոստոսի 6, 2001(2001-08-06)[…], Սալվադոր, Բրազիլիա), բրազիլացի գրող, հասարակական-քաղաքական գործիչ, կոմունիստ։ Բրազիլիայի ակադեմիայի անդամ (1961)։


== Կենսագրություն ==
Ճանաչվել է «Կակաո» (1933), «Քրտինք» (1934) վեպերով։ 1930-ական թվականների կեսերից մասնակցել է Ազգային ազատագրական ալյանսի (միության) պայքարին, այդ տարիներին գրել է «Ժուբիաբա» (1935), «Մեռյալ ծով» (1936) և «Ավազի նավապետները» (1937) վեպերը։ Ալյանսի պարտությունից (1937) հետո բանտարկվել է, ապա դարձել վտարանդի (1941-1942)։
Վերադառնալով հայրենիք 1945 թվականին՝ Ամադուն Բրազիլիայի կոմկուսի կողմից ընտրվել է Ազգային կոնգրեսի պատգամավոր։ Կոմկուսի արգելումից (1948) հետո կրկին դարձել է վտարանդի (մինչև 1952 թվականը)։
«Հույսի ասպետի՝ Լաիս Կառլոս Պրեստեսի կյանքը» (1942, կենսագրական), «Գաբրիելան, մեխակը և դարչինը» (1958), «Դոնա Ֆլորը և նրա երկու ամուսինները» (1966) վեպերում, «Հին ծովայիններ» (1961) և «Գիշերային հովիվներ» (1964) պատմվածքների ժողովածուներում սոցիալիստական ռեալիզմի դիրքերից վարպետորեն արտացոլել է բրազիլական ժողովրդի կյանքը։
Ամադուն խաղաղության համաշխարհային խորհրդի անդամ էր, «Ժողովուրդների միջև խաղաղության ամրապնդման համար» լենինյան մրցանակի դափնեկիր (1951)։
1953 թվականին այցելել է Հայաստան։


== Ծանոթագրություններ ==
Սլոյկովո (այլ կիրառումներ)

Սլոյկովո, կարող է վերաբերել՝

Սլոյկովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի կազմում։
Սլոյկովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի կազմում։
Կայզերսլաուտերն ՖԱ

Կայզերսլաուտերն (գերմ.՝ 1. Fussball-Club Kaiserslautern), հայտնի է նաև որպես 1. FCK կամ ուղղակի FCK, գերմանական ֆուտբոլային ակումբ Կայզերսլաուտերնից։ Ակումբը հիմնադրվել է 1900 թվականի հունիսի 2-ին։ 1909 թվականին այն միավորվեց FC Palatia ակումբի հետ (հիմնադրված 1901 թվականին) և FC Bavaria-ի հետ (հիմնադրված 1902 թվականին), և արդյունքում ստացավ FV 1900 Kaiserslautern անվանումը։ 1929 թվականին միավորվեց SV Phönix ակումբի հետ, և ստացավ FV Phönix-Kaiserslautern ամբողջական անվանումը։ Այժմյան անվանումը ստացել է 1932 թվականին։


== Նվաճումներ ==


=== Ազգային ===
Գերմանիայի առաջնություն/Բունդեսլիգա
Հաղթող (4). 1950–51, 1952–53, 1990–91, 1997–98
Երկրորդ տեղ (4). 1948, 1954, 1955, 1994
Օբերլիգա Հարավ-արևմուտք
Հաղթող (11). 1947, 1948, 1949, 1950, 1951, 1953, 1954, 1955, 1956, 1957, 1963
Երկրորդ տեղ (2). 1946, 1958
Ֆրանսիայի օկուպացրած տիրույթի առաջնություն
Հաղթող (4). 1947, 1948, 1949, 1950
Բունդեսլիգա 2 (II)
Հաղթող (2). 1996–97, 2009–10
Գաուլիգա Արևմտյան Մարկա
Հաղթող (1). 1942
Վեստկրայս-Լիգա
Հաղթող (1). 1909
Երկրորդ տեղ (2). 1910, 1912
Գերմանիայի գավաթ
Հաղթող (2). 1990, 1996
Երկրորդ տեղ (5). 1961, 1972, 1976, 1981, 2003
Գերմանիայի սուպերգավաթ
Հաղթող (1). 1991


=== Միջազգային ===
ՈՒԵՖԱ Գավաթ/ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի Լիգա
Կիսաեզրափակիչ (2). 1981–82, 2000–01
ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգա
Քառորդ եզրափակիչ (1). 1998–99


== Ներկա կազմ ==
2017 թվականի սեպտեմբերի 18-ի դրությամբ
Նշում. Դրոշները ցույց են տալիս ազգային հավաքականը ինչպես սահմանված է ՖԻՖԱ-ի իրավասության կանոններում: Խաղացողները կարող են ունենալ 1-ից ավելի ոչ-ՖԻՖԱ-ի քաղաքացիություն:


== Վերջին մրցաշրջանների արդյունքներ ==

Ինֆորմացիան թարմացվել է 2017 թվականի նոյեմբերի 2-ին
ԳԳ = Գերմանիայի գավաթ; ԳԿԳ = ՈՒԵՖԱ Գավաթակիրների գավաթ; ԵԼ = ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի Լիգա; ՉԼ = ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների լիգա— = Չի մասնակցել; 1Ռ = 1-ին փուլ; 2Ռ = 2-րդ փուլ; 3Ռ = 3-րդ փուլ; ՔԵ = Քառորդ եզրափակիչ; ԿԵ = Կիսաեզրափակիչ


== Հայտնի խաղացողներ ==


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Կայզերսլաուտերնը Գերմանիայի միակ ակումբն է, որը հաղթել է Գերմանիայի առաջնությունը Երկրորդ Բունդեսլիգայից տեղափոխվելուց անմիջապես հետո։


== Արտաքին հղումներ ==
Կայզերսլաուտերնի պաշտոնական կայքը
Կայզերսլաուտերնի պաշտոնական Ֆեյսբուքի էջը
Կայզերսլաուտերնի պաշտոնական Տվիտերի էջը
Կայզերսլաուտերնի պաշտոնական ՅուԹյուբի էջը
Կայզերսլաուտերնի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Կայզերսլաուտերնը transfermarkt-ում
Կայզերսլաուտերնը futbol24.com-ում
Կայզերսլաուտերնը soccerway.com կայքում
Անատոլի Մակարով

Անատոլի Մակարով (ռուս.՝ Анато́лий Анато́льевич Мака́ров, հոկտեմբերի 31, 1951(1951-10-31), ԽՍՀՄ), ռուսական դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը (1977)։ Դիվանագիտական գործունեությամբ սկսել է զբաղվել 1977 թվականից։ Տիրապետում է անգլերեն և հոլանդերեն լեզուներին։

1994-1998 թվականներին՝ մշտական ներկայացուցչության ավագ խորհրդական, Բրյուսելում (Բելգիա) Եվրոպական համայնքներին կից Ռուսաստանի մշտական ներկայացուցչի տեղակալ։
1998-1999 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ չորրորդ եվրոպական դեպարտամենտի փոխտնօրեն։
1999-2002 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ Համաեվրոպական համագործակցության դեպարտամենտի փոխտնօրեն։
2002 թվականի ապրիլից-սեպտեմբերը՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ ԱՊՀ երկրների առաջին դեպարտամենտի տնօրեն։
2002-2006 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ ԱՊՀ երկրների առաջին դեպարտամենտի տնօրեն։
2006 թվականի հունիսի 22-ից-2012 թվականի փետրվարի 20-ը՝ Հարավային Աֆրիկայի Հանրապետությունում և Լեսոթոյում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան՝ համատեղության կարգով։
2012-2016 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ հայրենակիցների հետ աշխատանքի դեպարտամենտի տնօրեն։2016 թվականի օգոստոսի 17-ից՝ Բուլղարիայում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Պարգևներ ==
Բարեկամության շքանշան (2014 թվականի օգոստոսի 14)՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին քաղաքական կուրսի իրականացման գործում ունեցած մեծ ավանդի, միջազգային մշակութային-հումանիտար համագործակցության զարգացման և երկարամյա բարեխիղճ աշխատանքի համար


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1995 թվականի նոյեմբերի 10)
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1998 թվականի հունիսի 2)
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2004 թվականի հուլիսի 27)


== Ծանոթագրություններ ==
Մառա Կարֆանիա

Մարիա Ռոզարիա (Մառա) Կարֆանիա (իտալերեն՝ Maria Rosaria (Mara) Carfagna, դեկտեմբերի 18, 1975(1975-12-18), Սալեռնո, Կամպանիա, Իտալիա), իտալացի քաղաքական գործիչ, նախկինում ֆոտոմոդել և հեռուստահաղորդավար, հավասար հնարավորությունների հարցերով նախարար 4-րդ կառավարությունում։ 2006 թվականին ընտրվել է Իտալիայի պատգամավորների պալատում՝ «Առա՛ջ, Իտալիա», 2008 մայիսի 8-ին մտել է Սիլվիո Բերլուսկոնիի կառավարության կազմի մեջ։ Իտալիայի հարավի գործերի և շրջանների զարգացման գծով նախարար է (2021 թվականից)։


== Կենսագրություն ==
1997 թվականին Մառա Կարֆանիան մասնակցել է Միսս Իտալիա գեղեցկության մրցույթին և զբաղեցրել է վեցերորդ տեղը։ Նա 2001 թվականին ավարտել է Սալերնո համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ 2000-ական թվականների սկզբին Կարֆանիան սկսել է աշխատել Mediaset մեդիա ընկերության (որի հիմնադիրը և սեփականատերերից մեկը Սիլվիո Բերլուսկոնին է) մի քանի հեռուստանախագծերում։ Զուգահեռ շարունակել է ֆոտոմոդելի կարիերան, այդ թվում՝ Maxim ամսագրի համար թոփլես նկարահանվել։
2006 թվականին Կարֆանիան ընտրվել է Իտալիայի պատգամավորների պալատում «Առա՛ջ, Իտալիա» կուսակցության կողմից, 2008 թվականին վերընտրվել է։  2007 թվականի հունվարին Բերլուսկոնին անհաջող կատակել է, որ մեծ հաճույքով կամուսնանար Կարֆանիայի հետ, եթե ամուսնացած չլիներ։ Բերլուսկոնիի կինը՝ Վերոնիկա Լարիոն, իտալական մամուլի միջոցով պահանջել է ամուսնուց ներողություն խնդրել, որը, վերջին հաշվով, նա հայտնել է։
2008 թվականի մայիսի 8-ին Սիլվիո Բերլուսկոնին իր ձևավորած կառավարությունում Կարֆանիային նշանակել է հավասար հնարավորությունների հարցերով նախարար, նա դարձել է չորս կին նախարարներից մեկը Բերլուսկոնիի չորրորդ գրասենյակում։ Նախարար նշանակվելուց կարճ ժամանակ անց Կարֆանիան քննադատության է ենթարկվել սեռական փոքրամասնությունների իրավունքների համար պայքարողների կողմից, երբ թույլ չի տվել նույն տարվա հունիսին գեյ-շքերթի անցկացումը, քանի որ չէր կարծում, որ գեյերը խտրականության են ենթարկվում։ Նրա առաջին խոշոր նախաձեռնությունը փողոցային մարմնավաճառությունը քրեականացնող օրենքն է։
Իտալիայի պատգամավորների պալատի փոխնախագահն է (2018—2021)։
2021 թվականի փետրվարի 13-ին երդում է տվել Դրագիի կառավարությանը, որտեղ նա առանց պորտֆելի նախարար է նշանակվել Իտալիայի հարավի գործերի և շրջանների զարգացման գծով։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստեփանոս եպիսկոպոսի խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)

Ստեփանոս եպիսկոպոսի խաչքար, գտնվում է Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզի Գավառ քաղաքի հյուսիսարևելյան հատվածում՝ «Դարի գլուխ» ամրոցի տարածքում գտնվող Սուրբ Ստեփանոս մատուռից հարավ՝ խաչքարերի շարքի մեջ։ Հաշվառված է ՀՀ պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների պետական ցանկում (5.1/2.1.9)։


== Տեղադրություն ==
Խաչքարն կանգնեցված է Գավառ քաղաքի հյուսիսարևելյան հատվածում՝ «Դարի գլուխ» ամրոցի տարածքում գտնվո Սուրբ Ստեփանոս մատուռից հարավ, խաչքարերի շարքի մեջ։


== Վիմական արձանագրություն ==
Խաչքարի ճակատին, խաչքերի արանքներում առկա է 4 տող վիմական արձանագրություն.

Խ[Ա]ՉՍ ԲԱՐ
ԵԽԱՒՍ ՍՏ[Ե]Փ[Ա]Ն[Ո]Ս
ԵՊԻՍԿՈՊՈՍԻՆ
ԹՎ ՋԿԲՀամաձայն արձանագրության խաչքարը նվիրված է Ստեփանոս եպիսկոպոսի հիշատակին։ Կանգնեցվել է 1513 թվականին։


== Տես նաև ==
Վասիլ իշխանի խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)
Շաղուպաթ աղու խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)
Գոհարի խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)
Ովանես իրիցի խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)
Ստեփանոսի և Պետրոսի խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)
Պարոն Աստվածատուրի խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)
Պարոն Շահնազարի խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)
Պարոն Թաճումի խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)
Գրիգոր աբեղայի խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)


== Ծանոթագրություններ ==
Մարեն Ադե

Մարեն Ադե (գերմ.՝ Maren Ade, դեկտեմբերի 12, 1976(1976-12-12), Կարլսրուե, Բադեն-Վյուրթեմբերգ, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն), գերմանացի ռեժիսոր, սցենարիստ և պրոդյուսեր։


== Կենսագրություն ==
Ադեն ծնվել է ԳՖՀ–ի Կարլսրուե քաղաքում։ Դեռևս դեռահաս տարիքում սկսել է նկարահանել իր առաջին կարճամետրաժ ֆիլմերը և մասնակցել ստեղծագործական մրցույթներին։
1998 թվականին նա սկսել է ուսումնասիրել կինոնկարների արտադրություն և մեդիայի կառավարում, իսկ հետո՝ կինոռեժիսուրա՝ Մյունխենի հեռուստատեսության և կինոյի համալսարանում, որը նա հաջողությամբ ավարտել է 2004 թվականին։
Ռեժիսուրայում առաջնաելույթը նշել է 2000 թվականին՝ «Մակարդակ 9» կարճամետրաժ ֆիլմով։ Եղել է Կաննի 70-րդ կինոփառատոնի ժյուրիի անդամ։
Նա ապրում է Բեռլինում ամուսնու և երկու երեխաների հետ։ Լուդվիգսբուրգի Բադեն-Վյուրթեմբերգի կինոակադեմիայում դասավանդում է սցենարիստիկա։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==
2005«Անտառ ծառերի համար»
Սանդենս — ժյուրիի հատուկ Գրան պրի մրցանակ (հաղթանակ) լավագույն դրամատիկական ֆիլմի համար (անվանակարգ)
Deutscher Filmpreis — տարվա լավագույն ֆիլմ (անվանակարգ)2009«Կիրքը չի ճանաչում խոչընդոտները»
Բեռլինի կինոփառատոն — «Արծաթե արջ»՝ ժյուրիի Գրան պրի, «Արծաթե արջ»՝ լավագույն կանացի դեր, Femina-Film Prize
Deutscher Filmpreis — տարվա լավագույն ֆիլմ, լավագույն ռեժիսուրա, լավագույն կանացի դերակատարում (անվանակարգ)2014Berlin Art Prize մրցանակ «Կինո և Մեդիա արտ» կատեգորիայում2016«Թոնի Էրդմանն»
Կաննի կինոփառատոն — Ոսկյա արմավենու ճյուղ (անվանակարգ), ԿՄՖ–ի մրցանակ (մրցութային ծրագիր)
Critics’ Choice Movie Awards — Լավագույն օտարալեզու ֆիլմ (անվանակարգ)
Եվրոպական կինոակադեմիայի մրցանակ — լավագույն ֆիլմ, լավագույն ռեժիսոր, լավագույն սցենարիստ, լավագույն տղամարդու դեր, լավագույն կանացի դեր (հաղթանակ)
Բրիտանական անկախ կինոյի մրցանակ՝ լավագույն արտասահմանյան ֆիլմ (անվանակարգ)
Եվրոպական խորհրդարան Lux Prize
ԱՄՆ կինոքննադատների ազգային միության մրցանակ՝ լավագույն օտարալեզու ֆիլմ (հաղթանակ), լավագույն կանացի դերակատարում (2-րդ մրցանակ)
BAFTA — լավագույն օտարալեզու ֆիլմ (անվանակարգ)
«Ոսկե գլոբուս» — լավագույն օտարալեզու ֆիլմ (անվանակարգ)
New York Film Critics Online — տարվա լավագույն 12 ֆիլմերը
«Օսկար» — լավագույն օտարալեզու ֆիլմ (անվանակարգ)
«Անկախ ոգի» — լավագույն արտասահմանյան ֆիլմ (հաղթանակ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
50 Best FIlmmakers Under 50
Was ich dir noch sagen wollte
Perfectly Happy, Until They Venture Into the Outside World
Марен Аде: «Юмор рождается из отчаяния»
Օտոն (Էն)

Օտոն (ֆր.՝ Hotonnes), համայնք Ֆրանսիայի Ռոն Ալպեր մարզի Բրենո կանտոնում (Նանտյուա շրջան)։ 
Կոմունայի կոդը՝ 01187։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 306 մարդ։


== Արտաքին հղումներ ==
Национальный институт статистики (ֆր.)
Վիլեր Սեմեզ

Վիլեր Սեմեզ (ֆր.՝ Villers-Semeuse), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 3166 մարդ, բնակչության խտությունը` 450.36 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.03 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 200 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 95 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 5 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 2236 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1575-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 661։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,4 %։ 1575 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1385 անձ (723 տղամարդ և 662 կին)։ Գործազուրկ են եղել 190 անձ (91 տղամարդ և 99 կին)։ 661 անաշխատունակներից 191-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 271-ը` թոշակառուներ, իսկ 199-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Էթիեն Ժոֆրուա Սենտ-Իլեր

Էթիեն Ժոֆրուա Սենտ-Իլեր (ֆր.՝ Étienne Geoffroy Saint-Hilaire, ապրիլի 15, 1772(1772-04-15)[…], Étampes - հունիսի 19, 1844(1844-06-19)[…], Փարիզ), ֆրանսիացի կենդանաբան, էվոլյուցիոնիստ։ Չարլզ Դարվինի նախորդներից, Ֆրանսիայի ինստիտուտի անդամ (1807)։ 
1798–1801 թվականներին մասնակցել է Եգիպտոս կազմակերպվող գիտարշավին, որտեղ հավաքել է գիտական մեծ արժեք ունեցող հավաքածու (կաթնասունների 17, երկկենցաղների ու սողունների 25, ձկների 57 նոր սեռ ու տեսակ)։
Կիրառել է սաղմերի ուսումնասիրության համեմատական մեթոդը, որը հետագայում կազմեց էվոլյուցիայի սաղմնաբանական ապացույցների և բիոգենետիկական օրենքի հիմքը։ 1830 թվականին Փարիզի ԳԱ–ում ծավալվեց մեծ բանավեճ Ժոֆրուա Սենտ-Իլերի և Ժորժ Կյուվիեի միջև, որտեղ տեսականորեն հաղթեց Կյուվեն, սակայն կենդանական աշխարհի միասնության մասին Ժոֆրուա Սենտ-Իլերի գաղափարները օրգանական բնության էվոլյուցիոն ուսմունքի հիմքը հանդիսացան և պաշտպանվեցին գիտնականների ու մտածողների կողմից։ 
Ժոֆրուա Սենտ-Իլերի ուսմունքը կենդանական աշխարհառաջացման միասնական պլանի մասին մետաֆիզիկական էր, սակայն նպաստեց գիտության մեջ ծագման միասնական գաղափար հաստատելուն, որի համար ենթարկվեց դաժան հալածանքների։ Ժոֆրուա Սենտ-Իլերը հիմնադրեց նաև կենդանիների կլիմայավարժեցման մասին գիտությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Վարպետություն (պատմվածք)

«Վարպետություն» (ռուս.՝ Художество), ռուս գրող Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատմվածքը՝ գրված 1886 թվականին։


== Հրապարակումներ ==
Առաջին անգամ «Վարպետություն» պատմվածքը լույս է տեսել «Պետերբուրգյան թերթում» 1886 թվականի հունվարի 6-ին (թիվ 5), «Թռչող գրառումներ» բաժնում, Պատմվածք ենթավերնագրով, Ա. Չեխոնտե ստորագրությամբ։ Պատմվածքը ներառվել է Անտոն Չեխովի «Խայտաբղետ պատմվածքներ» ժողովածուում (Սանկտ Պետերբուրգ, 1899) և ընդգրկվել է Ա. Ֆ. Մարքսի հրատարակության մեջ։ Բազմաթիվ խմբագրումներով և փոփոխություններով «Վարպետություն» պատմվածքը 1899 թվականին լույս է տեսել նկարիչ Ֆ. Կոզաչինսկու նկարազարդումներով «Մեր ժամանակը» (Պետերբուրգյան թերթի անվճար առդիր) ամսագրում (թիվ 52)։ 1900 թվականին Չեխովը պատմվածքը փոփոխություններով ներառել է երկերի ժողովածուի երկրորդ հատորում, նա ջնջել հանել է մի քանի արտահայտություն։


== Սյուժե ==
«Վարպետություն» պատմվածքի գործողությունը տեղի է ունենում Բիստրյանկա գետի վրա։ Չեխովի հերոսներից շատերը զվարճալի, թշվառ և աննշան մարդիկ են. այդպիսին է նաև պատմվածքի գլխավոր հերոսը՝ Սերյոժկան, տգետ, հարբեցող, ծույլ, «երեսունից փոքր, կարճ ոտքերով, ցնցոտիավոր, մազերը թափված...», բայց նա ունի տաղանդ, «երբ նրա ձեռքին կարկին կամ կողմնացույց է, ապա Աստծու ծառան արդեն ամեն ինչից բարձր է»։
Ամեն տարի սուրբ Մկրտության տոնի նախօրյակին նա պատրաստվում էր ջրօրհնեքին սառցե քանդակներով։ Նրան այդ գործում օգնում էր եկեղեցու պահակը՝ բարետես ծերունի Մատվեյը։ Պատմվածքն ավարտվում է, քանի որ Սերյոժկայի հոգին «լցվում է փառքի և հաղթանակի զգացումով», «բայց հետո նրանք ընկղմում են խաչը, և օդը լցվում է անսովոր աղմուկով։ Հրացանների համազարկը, հիացմունքի բարձրաձայն արտահայտությունները, ճիչերը, հրմշտոցը երկար ժամանակ չեն ընդհատվում։ Սերյոժկան լսում է այս աղմուկը, տեսնում է իր վրա հառած հազարավոր աչքերը, և ծույլի հոգին լցվում է փառքի և հաղթանակի զգացումով»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Чехов, А. П. Собрание сочинений: в 12 томах. Т. 4. [Рассказы], 1886. - М.: Государственное издательство художественной литературы, 1955. - 639 с.


== Արտաքին հղումներ ==
Художество
Антон Чехов. Художество
Հուշուտ

Հուշուտ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Քփթփսի վիլայեթի Սասուն գավառի Խութ-Բռնաշեն գավառակում։1909 թվականին ուներ 211 (38 ընտանիք) հայ բնակիչ։ Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է 1915 թվականին՝ Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Փրկվածները տարագրվել են տարբեր երկրներ։
Վերջնամշակում (գործվածք)

Վերջնամշակում, գործվածքների, լայն իմաստով՝ ապրանքային տեսք տալու համար տեքստիլ գործվածքների ազնվացում։ Վերջնամշակումը ընդգրկում է շոգեմշակումը, սպիտակեցումը, ներկումը, տպանախշումը, վերջնական շոգեմշակումը։ Հաճախ գործվածքների վերջնամշակում ասելով հասկնում են միայն վերջնական շոգեմշակումը, գործվածքների ապրետավորում, միջնաթելի շեղվածքներն ուղղելով լայնացում, հարդարում, շոգեմշակում, փափկացում են, ինչպես նաև գործվածքների վերջնամշակման հատուկ տեսակներ, որոնք գործվածքին հաղորդում են չճմրթվելու, չկծկվելու հատկություններ, անջրանցիկություն և այլն։
Կաստելուչո Վալմաջորե

Կաստելուչո Վալմաջորե  (իտալերեն՝ Castelluccio Valmaggiore), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Ֆոջա գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 1447 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 54 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 27 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 71020, հեռախոսային կոդ՝ +39 0881։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0881 972015
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comune.castellucciovalmaggiore.fg.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.castellucciovalmaggiore.fg.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ռոզեր Բրյու

Ռոզեր Բրյու Լյոպ (իսպ.՝ Roser Bru Llop, փետրվարի 15, 1923(1923-02-15), Բարսելոնա, Իսպանիա - մայիսի 26, 2021(2021-05-26), Սանտյագո, Չիլի), իսպանական ծագմամբ նկարչուհի և փորագրող Չիլիից, կապված է նեոֆիգուրատիվ (նոր պատկերային) արվեստի շարժման հետ։


== Կենսագրություն ==
Ռոզեր Բրյուն ծնվել է Բարսելոնայում (Իսպանիա) 1923 թվականին։ Հաջորդ տարի՝ Պրիմո դե Ռիվերայի բռնապետության տարիներին, նրա ընտանիքը արտաքսվել է Փարիզ (Ֆրանսիա)։ Չորս տարի անց նրանք վերադարձել են հայրենի քաղաք, որտեղ Բրյուն սովորել է Մոնթեսորի դպրոցում, իսկ 1931 թվականին ընդունվել է Կատալոնիայի ժեներալիտետի դպրոց-ինստիտուտ (կատ.՝ Institut-Escola de la Generalitat de Catalunya)։ Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ավարտից հետո՝ 1939 թվականին, նա կրկին մեկնել է Ֆրանսիա, որտեղից էլ «Վիննիպեգ» շոգենավով գնացել է Չիլի։ Նա հասել է Չիլիի Վալպարաիսո նավահանգիստ նույն թվականի սեպտեմբերի 3-ին։
1939-1942 թվականներին Ռոզեր Բրյուն գեղարվեստ է սովորել Չիլիի համալսարանի նրբագեղ արվեստների դպրոցում, որտեղ նրա դասախոսներից են եղել նկարիչներ Պաբլո Բուրչարդը և Իսրայել Ռոան։ 1947 թվականին նա միացել է Պլաստիկ ուսանողների խմբին (իսպ.՝ Grupo de Estudiantes Plásticos), որոնց թվում էին այնպիսի նկարիչներ, ինչպես Խոսե Բալմեսը, Գրասիա Բարիոսը և Գիլյերմո Նունյեսը։ 1957 թվականին նա սկսել է փորագրություն սովորել «Taller 99»-ում, որը ղեկավարում էր Նեմեսիո Անտունեսը։
Ռոզեր Բրյուի աշխատանքները ցուցադրվել են Լատինական Ամերիկայի մի շարք երկրներում, ինչպես նաև Իսպանիայում, ընդ որում նրա որոշ նկարներ պահվում են Նյու Յորքի Ժամանակակից արվեստի թանգարանի, Բրուքլինի թանգարանի, Սանտյագոյի Ժամանակակից արվեստի թանգարանի, Չիլոեի Ժամանակակից արվեստի թանգարանի, Սանտյագոյի Գեղարվեստի ազգային թանգարանի, Սալվադոր Ալվենդեի  համերաշխության թանգարանի, Չիլիի ազգային պատմական թանգարանի, Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն թանգարանի, Ռիո դե Ժանեյրոյի Ժամանակակից արվեստի թանգարանի, Բեռլինի պետական թանգարանի և այլ թանգարանների հավաքածուներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Գուստավ Նաան

Գուստավ Նաան (էստ․՝ Gustav Naan, մայիսի 17, 1919(1919-05-17), Yuzhnaya Liflyandiya, Q115270292?, Q115205612?, Primorskaya Oblast, Խորհրդային Ռուսաստան - հունվարի 12, 1994(1994-01-12), Տալլին, Էստոնիա), ազգությամբ էստոնացի խորհրդային փիլիսոփա, ֆիզիկոս և տիեզերաբան։ Էստոնական ԽՍՀ գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս (1951)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է էստոնացի վերաբնակիչների ընտանիքում Լիֆլյանդսկի բնակավայրում (այժմյան Բոլշոյ Կամենի միկրոշրջանում), որը Վլադիվոստոկի մոտ էր։ Ավարտել է Պետրովկայի յոթնամյա դպրոցը։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից է։ 1941 թվականին ավարտել է Լենինգրադի պետական համալսարանը, իսկ 1946 թվականին՝ Մոսկվայի Բարձրագույն կուսակցական դպրոցը։ Պատերազմից հետո վերադարձել է Էստոնիա, 1947 թվականին հրատարակել է «Էստոնացի բուրժուական ազգայնականների գաղափարաբանության հետադիմական էությունը» գիրքը, որը գրվել էր հետագա գաղափարաբանական դրույթների շրջանակում։
Եղել է Էստոնիայի գիտությունների ազգային ակադեմիայի պատմության ինստիտուտի տնօրեն (1950—1951), Էստոնիայի գիտությունների ազգային ակադեմիայի փոխնախագահ (1951—1964)։ Հիմնական աշխատությունները նվիրված էին տիեզերաբանությանը և աստղագիտության փիլիսոփայական հարցադրումներին։ 1964 թվականին առաջ է քաշել զուգաչափ տիեզերքի վարկածը, որի համաձայն սովորական աշխարհին զուգահեռ գոյություն ունի հակաաշխարհ։ 1966-1989 թվականներին եղել է «Էստոնական խորհրդային հանրագիտարանի» խմբագիրը։ 1960-ական և 1970-ական թվականներին ճանաչում է ստացել ժողովրդագրության, սեքսի, ամուսնալուծությունների և այլ հարցերի վերաբերյալ «ոչ ավանդական» հայացքների համար։
Վերակառուցման տարիներին աջակցել է Էստոնական ԽՍՀ աշխատավորների ինտերնացիոնալ ճակատին, հանդես է եկել ընդդեմ Էստոնիայի ինքնիշխանության։
2008 թվականին ռեժիսոր Մերլե Կարուսոոն Էստոնական դրամատիկ թատրոնի բեմում բեմադրեց «Սիգմա Տաու Ս705» ներկայացումը՝ Էնն Վետեմաայի և Էրկ Աուլեի «Ակադեմիկոս Նաանի փայլն ու չքավորությունը» պիեսի հիման վրա։
Թոռը Դենիս Նաանն է։


== Գրականություն ==
Колчинский И.Г., Корсунь А.А., Родригес М.Г Астрономы: Биографический справочник. — 2-е изд., перераб. и доп.. — Киев: Наукова думка, 1986. — 512 с.
“Dependence and opposition. Problems in Soviet Estonian historiography in the late 1940s and early 1950s” by Hain Rebas. In: Journal of Baltic Studies, Volume 36, Issue 4 Winter 2005, pages 423 – 448
“Philosophy of science in Estonia” by Rein Vihalemm and Peeter Müürsepp. In: Journal for General Philosophy of Science, 	Volume 38, Number 1 / April, 2007, pp. 167–191.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
A collection of Gustav Naan's articles (էստոներեն)
Վասելգա

Վասելգա (ռուս.՝ Васелга, բաշկիրերեն՝ Васйылға), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելոկատայսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 226 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մաշխանա

Մաշխանա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==