armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Դիմա Մասլեննիկով

Դիմա Մասլեննիկով (ամբողջական անունը՝ Դմիտրի Անդրեևիչ Մասլեննիկով,դեկտեմբերի 21, 1994(1994-12-21), Ust-Katav, Չելյաբինսկի մարզ, Ռուսաստան), ռուս տեսաբլոգեր, երգիչ, հեղինակ-կատարող և ռեստորանի սեփականատեր։ ՅուԹյուբ տեսահոսթինգում հրապարակում է այնպիսի ժանրերում տեսահոլովակներ, ինչպիսիք են լայֆհաքները, ուրվականների որսը և էքստրեմալ տեսանյութեր, նաև 2019 թվականի աշնանը զբաղվել է «Просто Масло» կոչվող վլոգային ալիքով։ Ներառվել է Ռուսաստանի ՅուԹյուբի ամենահարուստ բլոգերների Թոփ-12 ցանկում։ Ըստ «Չելյաբինսկն այսօր» կայքի՝ Չելյաբինսկի ամենահայտնի բլոգերներից մեկն է։
2021 թվականի հունիսի դրությամբ՝ Դիմա Մասլեննիկովի յություբյան հիմնական ալիքն ունեցել է ավելի քան 10,5 միլիոն բաժանորդ և 1,4 միլիարդ դիտում։


== Կենսագրություն ==


=== Մանկություն և պատանեկություն ===
Դմիտրի Մասլեննիկովը ծնվել է 1994 թվականի դեկտեմբերի 21-ին Չելյաբինսկի մարզի Ուստ Կատավ քաղաքում։ Ավելի ուշ տեղափոխվել է Մոսկվա։ Ընտանիքը մնացել է  Ուրալում։ Ավարտել է մաթեմատիկակական թեքումով մոսկովյան դպրոց։ Ընդունվել է Ռուսաստանի Դաշնության կառավարությանը կից ֆինանսական համալսարան, բայց միևնույն ժամանակ հասկացել, որ դա իրեն չի հետաքրքրում։


=== Կարիերա ===
Գործունեությունը սկսել է 2014 թվականին, հենց այդ ժամանակ էլ ստեղծել է յություբյան ալիքը։ Որպես ալիքի ձևաչափ ընտրվել է ակնարկները, լայֆհաքները ու միստիկ տեսանյութերը։ Յոթ տարվա ընթացքում հավաքել է ավելի քան 10.5 միլիոն բաժանորդ և 1.4 միլիարդ դիտում։
2020 թվականին ընդգրկվել է Ռուսաստանի ամենաբարձր վարձատրվող բլոգերների ցուցակում, որը կազմել է Forbes-ից Անաստասիա Լյալիկովան։ Բլոգերի տարեկան եկամուտը կազմել է 780000 $։


== Մասնակցություն նախագծերում ==


=== 2014–2015 ===
2014-2015 թվականներին եղել է սեփական «Погнали Шоу» շոուի վարողը, որտեղ կիսվել է լայֆհակներով և բաղադրատոմսերով։ Ավելի ուշ, եղել է մեկ այլ՝ «101 գործ» շոուի հաղորդավարը։


=== 2016 թվական ===
2016 թվականին Դիմա Մասլեննիկովը թողարկել է նոր նախագիծ՝ «GhostBuster» անվանումով, որտեղ նա այցելում է վախեցնող և խորհրդավոր վայրեր, օրինակ, Մոսկվայի տարածքում գտնվող Հիվրանսկի հիվանդանոց։


=== 2018 թվական ===
2018 թվականին Մասլեննիկովն իր նախագծին մասնակցելու համար հրավիրել է երգիչ Եգոր Կրիդին։


=== 2020 թվական ===
2020 թվականին բացել է նոր խորագիր «Экстремальные прятки» անվանումով։


== Բիզնես ==
2019 թվականի հոկտեմբերին Մասլեննիկովը բացել է իր «Այստեղ ինչ-որ մեկն ուտում է՞» ռեստորանը։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Կրկնօրինակում ===


=== Մասնակցություն հեռուստանախագծերին ===
2015 — «Պարիր» (Առաջին ալիք)
2017 — «Թող ասեն»
2017 — «Թեման՝ Դիմա Մասլեննիկով» (հեռուստաալիք RU.TV)
2018 — «Ու՞ր է տրամաբանությունը»
2019 — «Հրուշակագործ» (3 եթերաշրջան)
2021 — «Երեկոյան Ուրգանտ»


== Սկավառակագրություն ==


=== Սինգլներ ===


== Տեսագրություն ==


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Վելիկոսելեցկոե (գյուղ, Օրոժիցյայի շրջան)

Վելիկոսելեցկոե (ուկրաիներեն՝ Великоселецьке), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Օրոժիցյայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վելիկոսելեցկոե գյուղում բնակվում էր 703 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3079 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 228,32 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սոլոդիրի

Սոլոդիրի (ուկրաիներեն՝ Солодирі), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1920 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սոլոդիրի գյուղում բնակվում էր 390 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,35 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 288,89 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սանգինետո

Սանգինետո (իտալերեն՝ Sanguinetto), կոմունա Իտալիայում՝ Վենետո մարզի Վերոնա գավառում։
Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի տվյալներով եղել է 4.121։ Բնակչության խտությունը կազմում է 307 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 13,63 կմ² տարածք։ Սահմանակից է Կազալեոնե, Չերեա, Կոնկամարիզե, Գաձո Վերոնեզե, Նոգարա, Սալիցոլե համայնքներին։ Փոստային ինդեքս՝ 37058։ Հեռախոսային կոդ՝ 0442։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայքը (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Ստեփան Բաղդասարյան

Ստեփան Բաղդասարյան (Ստեփան Խաչատուրի Տեր-Բաղդասարյան, մարտի 7, 1888(1888-03-07), Իրան - նոյեմբերի 24, 1941(1941-11-24), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դրամատուրգ, բժիշկ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Ղարադաղում (Իրան)։ Սովորել է Թավրիզի Արամյան վարժարանում, կրթությունը շարունակել է Փարիզում։ 1914 թվականին ավարտել է Մոնպելիեի բժշկական համալսարանը։ 1921 թվականին փոխադրվել է ԱՄՆ։ 1924 թվականին խմբագրել է Նյու Յորքի «Պրոլետար» պարբերականը։ 1925 թվականին ներգաղթել է Հայաստան։ 1926 թվականից եղել է Երևանի պետական համալսարանի բժշկական ֆակուլտետի ընդհանուր հիգիենայի ամբիոնի վարիչը, ապա Երևանի 2-րդ հիվանդանոցի գլխավոր բժիշկը։
1918 թվականին գրել է «Արյունոտ անապատ» դրաման, որը 1927 թվականին բեմադրվել է Երևանի Գ. Սունդուկյանի անվան, ապա Լենինականի Ա. Մռավյանի անվան թատրոններում։ Լենինականում այդ դրաման բեմադրել է Վարդան Աճեմյանը և վերնագրել «Մարոկո»։ Ս. Բաղդասարյանը գրել է նաև «Փշալարերը» պիեսը (1930)։ Մահացել է 1941 թվականին Երևանում։


== Երկերի մատենագրությունը ==
Ծարավների աշխարհում, Երևան, Պետհրատ, 1933, 194 էջ։
Արյունոտ անապատ (դրամա), Երևան, Հայպետհրատ, 1956, 80 էջ։
Ծարավների աշխարհում, Երևան, Հայպետհրատ, 1959, 167 էջ։


== Աղբյուրներ ==
თ

Թան (վրացերեն՝ თან), վրացական այբուբենի 9-րդ տառն է։ Համապատասխանում է հայերեն Թ թ տառին։
Վրացական թվային համակարգում համապատասխանում է 9 արժեքին։


== Գիր ==


=== Գրի տարբերակներ ===


== Համակարգչային կոդավորում ==


== Բրայլ ==


== Տես նաև ==
ტ, վրացերեն այբուբենի տառ
T, լատիներեն այբուբենի տառ


== Ծանոթագրություններ ==


== Մատենագիտություն ==
Mchedlidze, T. (1) The restored Georgian alphabet, Fulda, Germany, 2013
Mchedlidze, T. (2) The Georgian script; Dictionary and guide, Fulda, Germany, 2013
Machavariani, E. Georgian manuscripts, Tbilisi, 2011
The Unicode Standard, Version 6.3, (1) Georgian, 1991-2013
The Unicode Standard, Version 6.3, (2) Georgian Supplement, 1991-2013
Է-Էստոնիա

է-Էստոնիա (անգլ.՝ e-Estonia), էլեկտրոնային լուծումների միջոցով քաղաքացիների և պետական կառույցների միջև փոխհամագործակցության պարզեցմանն ու թեթևացմանը ուղղված Էստոնիայի կառավարության նախաձեռնություններից մեկը։ Այդ նախաձեռնության շրջանակներում ստեղծված էլեկտրոնային ծառայություններ ընդգրկում են. i-Voting, e-Tax Board, e-Business, e-Banking, e-Ticket, e-School, համալսարան համացանցի միջոցով (University via internet), կառավարման էլեկտրոնային ակադեմիա (the e-Governance Academy), ինչպես նաև մի շարք հեռախոսային ծրագրերի գործարկում։


== Պատմություն ==
1991 թվականին Էստոնիան վերականգնել է իր անկախությունը որպես առանձին սուվերեն պետություն, հաղթահարելով խորհրդային օկուպացիան։ Մինչև այդ Էստոնիայում չկար տեխնոլոգիայի զարգացման լայն հնարավորություններ։ Խորհրդային տարիներին Էստոնիայի բնակչույթան միայն կեսը ուներ հեռախոսային կապ։ Անկախության ձեռքբերումից ի վեր երկրի առաջին վարչապետ Մարտ Լաարը կարողացել է զարգացնել երկիրը, առաջ տանելով այն մոդեռնիզացիայի ժամանակաշրջանի միջով, երկրում հիմք դնելով թվային դարաշրջան թևակոխելու համար։
Թվային բարեփոխումները շարունակվում են առ այսօր։ Բարեփոխումների սկզբում Էստոնիան հրաժարվել է սեփական հին անալոգային հեռախոսային կայանը տրամադրելու Ֆինլանդիայի առաջարկից, դրա փոխարենը ընտրելով սեփական թվային հեռախոսակապի համակարգի կառուցումը։ Դպրոցների համակարգիչների տրամադրման նախաձեռնությունը թույլ է տվել արդեն 1998 թվականին ապահովել երկրի ամեն մի դպրոցը մատչելի համացանցով։ 2000 թվականին Էստոնիայի կառավարությունը հայտարարել է, որը համացանցի մատչելիությունը մարդու իրավունքներից մեկն է, տարածելով այն նաև գյուղական համայնքներում։
անվճար
Նման փոփոխությունները թույլ են տվել ինչպես պետական, այդպես էլ մասնավոր հատվածների ներկայացուցիչներին նորարացնել երկիրը, օգտագործելով նորագույն տեխնոլոգիաներ։ Սկայպ համացանցահեն հեռահաղորդակցության ծրագիրը ստեղծվել է հենց Էստոնիայում, ինչը հաճախ օրինակ է բերվում որպես այդ բարեփոխումների հաջողության վառ օրինակներից մեկը։


== Գրականություն ==
Cuthbertson Anthony (հոկտեմբերի 7, 2014)։ «Estonia First Country to Offer E-Residency Digital Citizenship»։ International Business Times։ Վերցված է փետրվարի 2, 2015 
«Estonia takes the plunge»։ The Economist։ հունիսի 26, 2014։ Արխիվացված է օրիգինալից հուլիսի 1, 2014-ին։ Վերցված է փետրվարի 2, 2015 
Scott Mark (հոկտեմբերի 8, 2014)։ «Estonians Embrace Life in a Digital World»։ The New York Times։ Վերցված է փետրվարի 2, 2015 
«e-Estonia: The Making of An Information Age Society»։ The World Bank։ մայիսի 27, 2014։ Վերցված է փետրվարի 2, 2015 
«e-Estonia:Life in a networked Society»։ YouTube։ e-Estonia։ Feb 13, 2013։ Վերցված է փետրվարի 2, 2015 
Aasmae Kalev։ «'This is so freaking huge man, it's insane': The plan to let anyone become European – digitally»։ ZDNet։ CBS Interactive։ Վերցված է փետրվարի 2, 2015 
Mansel Tim (մայիսի 16, 2013)։ «How Estonia became E-stonia»։ BBC News։ Վերցված է փետրվարի 2, 2015 


== Ծանոթագրություններ ==
Ջենիֆեր Քոնելի

Ջենիֆեր Լին Քոնելի (անգլ.՝ Jennifer Lynn Connelly, դեկտեմբերի 12, 1970(1970-12-12), Cairo, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկյան դերասանուհի։ Հանդիսատեսին հայտնի է «Բանականության խաղեր», «Ավազից և մշուշից տունը», «Հալկ» և «Արյունոտ ադամանդ» ֆիլմերից։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Դերակատարումներ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Too Good at Goodbyes

Too Good at Goodbyes, անգլիացի երգիչ Սեմ Սմիթի երգը, որը թողարկվել է 2017 թվականի սեպտեմբերի 8-ին։ Սա երգչի երկրորդ՝ The Thrill of It All ստուդիական ալբոմի առաջին սինգլն է (2017)։


== Թողարկում ==
2017 թվականի օգոստոսի 31-ին Սմիթը սոցիալական լրատվամիջոցներին հայտնել է գալիք երգի մասին։ Սեպտեմբերի 1-ին Spotify-ը երգը թողարկել է Նյու Յորքում, Լոս Անջելեսում և Լոնդոնում, որպես Սմիթի նոր երգ ։ Երգը պաշտոնապես ամբողջ աշխարհում, թվային ձևաչափով թողարկվել է սեպտեմբերի 8-ին։


== Երաժշտական տեսահոլովակ ==
Սմիթը պաշտոնապես երգը թողարկեց իր YouTube-ի և Vevo ալիքներում 2017 թվականի սեպտեմբերի 8-ին The audio was later removed when he released the official music video for the song on 18 September 2017.։ Ձայնագրությունն ավելի ուշ հեռացվեց և 2017 թվականի սեպտեմբերի 18-ին թողարկվեց պաշտոնապես երգն ու տեսահոլովակը։ Տեսահոլովակը նկարահանվել է Նյուքասլ ափոն Թայնում։ 2017 թվականի սեպտեմբերի 29-ին թողարկվեց Սմիթի մասնակցությամբ նկարահանված տեսահոլովակը։ 2017 թվականի նոյեմբերի 9-ին տեսահոլովակը դիտվել էր արդեն 220 միլիոն անգամ։


== Կենդանի կատարում ==
Սմիթը հայտարարել էր սեպտեմբերին կայանալիք 4 համերգների մասին, որոնք պետք է օգնեին երգի ճանաչմանը։ Հոկտեմբերի 21-ին նա երգը կատարել է We Can Survive համերգի ժամանակ։


== Ձևաչափ ==
Digital download"Too Good at Goodbyes" – 3:21Digital download (Acoustic)"Too Good at Goodbyes" (Acoustic) – 3:40Digital download (Galantis Remix)"Too Good at Goodbyes" (Galantis Remix) – 3:12Digital download (Snakehips Remix)"Too Good at Goodbyes" (Snakehips Remix) – 3:58


== Մասնակիցներ ==
Վոկալ, բեք վոկալ - Սեմ Սմիթ
Երֆի հեղինակ - Սեմ Սմիթ, Ջեյմս Նեյփիեր, Միքել Սթորլին Էրիքսեն, Թոր Էրիկ
Պրոդյուսեր - Ջիմմի Նեյփս, Սթիվ Ֆիթզմաուրիս, Սթարգեյթ
Բաս - Ջոդի Միլլիներ
Դաշնամուր - Ռեբեն Ջեյմս
Կիթառ - Բեն Ջոնս
Բեք Վոկալ - The LJ Singers


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրումներ ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
"Too Good at Goodbyes" (Live from Hackney Round Chapel) ՅուԹյուբում
Արմիզոնսկոե

Արմիզոնսկոե (ռուս.՝ Армизонское), գյուղ Ռուսաստանի Տյումենի մարզի Արմիզոնսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6000 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տամիկու (գյուղ, Ռիդալա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏամիկուՏամիկու (էստ․՝ Tammiku), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Ռիդալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 21 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Լուիս Վասկես դե Պարգա

Լուիս Վասկես դե Պարգա (իսպ.՝ Luis María Manuel Félix Ramón Vázquez de Parga e Iglesias, փետրվարի 21, 1908(1908-02-21), Մադրիդ, Իսպանիա - հոկտեմբերի 26, 1994(1994-10-26), Մադրիդ, Իսպանիա), իսպանացի պատմաբան, հնագետ,  ակադեմիկոս։


== Կենսագրություն ==
Լուիս Վասկես դե Պարգան ծնվել է 1908 թվականի փետրվարի 21-ին Մադրիդում։ 1927 թվականին ստացել է փիլիսոփայության և արվեստի գծով կրթություն: 1930 թվականից սկսել է աշխատել Ազգային հնագիտական թանգարանում: Իր դոկտորական ատենախոսության մեջ նա անդրադարձել է Վամբա թագավորին: Որպես հնագետ պեղումներ է կատարել Ռեկոպոլիսում և Պամպլոնայում: 1973 թվականի մայիսի 18-ին ընտրվել է Թագավորական պատմական ակադեմիայի ակադեմիկոս և մինչև մահը՝ 1994 թվականի հոկտեմբմերի 26-ը, աշխատել է ակադմեիայում: Աշակերտել է Կլաուդիո Սանչես Ալբորնոսին:


== Մատենագիտություն ==
Anes, Gonzalo (10 de noviembre de 1994). «Luis Vázquez de Parga, historiador». El País.
Bértolo Ballesteros, José Manuel; Ferro Pego, Luís Manuel (2009). «Un conde de Pallares en Santa Mariña de Ribeira, A Estrada» (pdf). A Estrada: Miscelánea histórica e cultural (12)։ 295–314. ISSN 1139-921X.
Gil Fernández, Juan (1995). «Luis Vázquez de Parga (1912-1994)» (pdf). Habis (26)։ 7–8. ISSN 0210-7694
Ladero Quesada, Miguel Ángel (1995). «Cuatro académicos de la Historia: Luis Vázquez de Parga Iglesias (1908-1994); Julio Caro Baroja (1914-1995); José Antonio Rubio Sacristán (1903-1995); Emilio García Gómez (1905-1995)» (pdf). Medievalismo: boletín de la Sociedad Española de Estudios Medievales. (5). ISSN 1131-8155.
Mezquíriz Irujo, María Ángeles (2010). «Homenaje a Luis Vázquez de Parga» (pdf). Trabajos de arqueología Navarra (22)։ 5–11. ISSN 0211-5174
VV.AA (1995). «Necrológica del Excmo. Don Luis Vázquez de Parga e Iglesias». Boletín de la Real Academia de la Historia. CXCII (2)։ 203–208. ISSN 0034-0626.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Obra de Luis Vázquez de Parga» en Dialnet
Սաի Սաիզել

Սաի Սաիզել (ֆր.՝ Sailly-Saillisel), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 449 մարդ, բնակչության խտությունը` 47.82 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.39 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 140 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 50 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 306 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 220-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 86։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,9 %։ 220 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 183 անձ (109 տղամարդ և 74 կին)։ Գործազուրկ են եղել 37 անձ (20 տղամարդ և 17 կին)։ 86 անաշխատունակներից 23-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 30-ը` թոշակառուներ, իսկ 33-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Յուրաս (Յուլայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Յուրաս (այլ կիրառումներ)Յուրաս` գետ Արխանգելսկի մարզի կենտրոնում, Յուլա գետի ձախ վտակը։


== Նկարագրություն ==
Գետի երկարությույնն է 63 կմ։ Գետը սկիզբ է առնում Արխանգելսկի մարզի Վինոգրադովսկի և Պինեժսկի շրջանից, միաձուլվում է Ձախ Ռասսոխա և Աջ Ռասսոխա գետերին։ Գետը սառչում է նոյեմբերին և ազատվում սառույցի կտորներից ապրիլին։ Գետի մակարդակը բարձրանում է մայիսից հունիս ամիսներին։ Սնուցվում է անձրևներից և գետերից։


== Վտակներ ==
Վերին Յալա, Ներքին Յալա, Վերվեյ, Պոդվոռոնեց, Սյուռեյ, Վառոն։
Աբազա (քաղաք)

Աբազա (ռուս.՝ Абаза), քաղաք Ռուսաստանի Խակասիա ինքնավար մարզում։


== Անվանում ==
Քաղաքի անունը ծագում է Աբականսկի Զավոդ (Абаканский Завод) բառակապակցությունից։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Աբազան գտնվում է սարերի գոգափոսերի միջև, Աբական գետի վերին հոսանքում՝ 179 մետր հեռավորության վրա։


== Պատմություն ==
Աբազա ավանը առաջացել է 1856 թվականին։
1867 թվականին ուրալյան վաճառական Կոլչուգինը այստեղ հիմնեց չուգունաձուլական և երկաթի գործարաններ։ Դրանք աշխատել են մինչև 1926 թվականը։ 1957 թվականին կրկին աշխատել են։ Աբազան 1966 թվականին գյուղից վերածվեց քաղաքի։


== Բնակչություն ==


== Արդյունաբերություն ==
Երկաթի հանքաքարը արդյունահանվում է հանքից 5 կմ հեռավորության վրա։ Առկա են հարստացման ֆաբրիկաներ։
Իշխանությունները մտադիր են դադարեցնել հանքաքարի արդյունահանումը և փակել Աբազայի հանքահորը։


== Զանգվածային լրատվական միջոցներ ==
Հեռուստատեսություն՝ «Հեռուստաընկերություն ТВ-Աբազա», «МТВ-Աբազա»։
Թերթեր՝ «Աբազինսկի Կուրեր», «Աբազինսկի վեստնիկ»:


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Քաղաքների այբենական ցանկում քաղաքը զբաղեցնում է առաջին տեղը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Абинск // Города России: энциклопедия. — М.: Большая Российская энциклопедия, 1994. — С. 13. — 559 с. — 50 000 экз. — ISBN 5-85270-026-6
Абинская станица (Таманский отдел) в книге Справочник по Ставропольской епархии (обзор городов, сел, станиц и хуторов Ставропольской губернии и Кубанской области). Н. Т. Михайлов. 1911 г.


== Արտաքին հղումներ ==
Աբազի պաշտոնական կայք
Աբազը «Սիբիրի պատմական հանրագիտարանում» Archived 2013-09-26 at the Wayback Machine.
Տեղանվանաբանություն

Տեղանվանաբանություն, պոտոնոմիկա, անվանաբանության (օնոմաստիկա) բաժին։ Զբաղվում է աշխարհագրական տեղանունների ուսումնասիրությամբ, քննության առնում տեղանունների իմաստը, կառուցվածքը, ծագումը և տարածման արեալը։ Տեղանվան արժեքավոր նյութ է տալիս պատմությանը, լեզվաբանությանը, ազգագրությանը, աշխարհագրությանը (մասնավորապես բնակչության աշխարհագրությանը), օգնում վերականգնելու հնագույն ցեղերի տարաբնակեցման սահմանները, ժողովուրդների վերաբնակեցման ուղիները, ուրվագծելու անցյալում լեզուների տարածման մարզերը, մշակութային և տնտեսական կենտրոնների, առևտրական ուղիների աշխարհագրությունն և այլն։
Մալիշևի փողոց (Եկատերինբուրգ)

Մալիշևի փողոց (ռուս.՝ Улица Малышева, նախկինում՝  Մագիստրացկայա, Պոկրովսկու պողոտա), Եկատերինբուրգի հնագույն մայրուղիներից մեկը։ Արևմուտքում սկսվում է Ռեպինի փողոցից, անցնում է Եկատերինբուրգի հին հատվածով և ավարտվում արևելքում Նովգորոդցևի փողոցի համակցությամբ։ Ընդհանուր երկարությունը կազմում է 5770 մետր։ Նախկին անվանումը ստացել է 1755-1768 թվականներին կառուցված Աստվածածնի Սուրբ Հոգևոր եկեղեցու հետ կապված, իսկ 1919 թվականին այն կոչվել է հեղափոխական Իվան Մալիշևի պատվին։ 
Հետաքրքիր է այն փաստը, որ հայտնի ուրալցի հեղափոխական Իվան Մալիշևի թաղման տեղում՝ Չելյաբինսկի մարզի Զլատոուստ քաղաքում խորհրդային տարիներին տեղադրվել է միայն փոքրիկ հուշատախտակ, այնտեղ նրա անունով այլ օբյեկտներ (փողոց, զբոսայգի, հուշարձան) չեն կոչվել, այն դեպքում, երբ Եկատերինբուրգում նրա անվան փողոցը կենտրոնականներից մեկն է, որտեղ գտնվում են նաև  համանուն հրապարակը և հուշարձանը։


== Տեսարժան վայրեր ==
Մալիշևի 46-ում եղել է Կոզել Պոկլևսկու տունը և քաղաքային Դուման, հետագայում՝ Քաղխորհուրդը և կուսակցության քաղկոմը, ներկայումս՝ գավառագիտական թանգարանը։
Մալիշևի 21-ում գտնվում է «Ուրալմարզխորհժողկոմի» հանրակացարանը։
Մեծ Զլատոուստ՝ վերականգնված է։
Փոքր Զլատոուստ՝ կորած է։
Քարե կամուրջ
Մալիշևի 68ա-ում գտնվում է նախկին «Ամերիկյան հյուրանոցը», որտեղ հանգրվանել են Անտոն Չեխովը, Մենդելեևը, Կոնստանտին Բալմոնտը և ուրիշներ։ Այստեղ ներկայումս գեղարվեստի ուսումնարանն է։ Տեղադրված են հուշատախտակներ։


== Նշանավոր բնակիչներ ==
Արկադի Կոց՝ Մալիշևի 21
Վլադիմիր Շախրին՝ Մալիշևի 130ա
Ալեքսանդր Պետրովիչ Պոլիչկին


== Գրականություն ==
Зорина Л. И., Слукин В. М. Улицы и площади старого Екатеринбурга. — Екатеринбург: «Баско», 2005. — 256 с. — ISBN отсутствует.
Рабинович Р. И., Шерстобитов С. Л. Улицы Свердловска. — 2-е издание. — Свердловск: Средне-Уральское книжное издательство, 1965. — 25 000 экз.
Рабинович Р. И., Меньшенина М.П., Шерстобитов С. Л. Улицы Свердловска. — 4-е издание. — Свердловск: Средне-Уральское книжное издательство, 1977. — 50 000 экз.
Худякова М. Ф. Улицы Екатеринбурга. — Екатеринбург: Средне-Уральское книжное издательство, 2003. — 336 с. — ISBN 5-7529-0048-4.


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Կամելիա (այլ կիրառումներ)

Կամելիա, կարող է վերաբերել՝

Կամելիա - թեյազգիների ընտանիքին պատկանող մերձարևադարձային մշտադալար
Կամելիա - 128֊բիթանի սիմետրիկ բանալիով գաղտնագրման ալգորիթմ
(7849) Ջանջոզեֆից

(7849) Ջանջոզեֆից (անգլ.՝ Janjosefric), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի ապրիլի 18-ին Պետր Պրավեցի և Լենկա Սարունովայի կողմից Օնդրեյովում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,732855 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,467 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9987 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1650,15 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,218162 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,03° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7849) Ջանջոզեֆից աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պոնցանո Ռոմանո

Պոնցանո Ռոմանո (իտալերեն՝ Ponzano Romano), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լացիո մարզի Հռոմ գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1164 մարդ (2008 թվական), խտությունը կազմում է 60 մարդ/քառ. կմ։ Զբաղեցնում է 19 քառ. կմ տարածք։ Փոստային ինդեքս - 60, հեռախոսային կոդ - 0765։
Նշված բնակավայրի հովանավոր է համարվում Սան Նիկոլա դի Միրան։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության դինամիկան.


== Հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայյք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Կոշիս

Կոշիս կամ Գոշի (հուն․՝  (η) Κόση), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Լառնակայի շրջանում։ Տեղակայված է Լառնակա գյուղից 15 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք։ Գյուղը մինչ 1973 թվականը ուներ 244 բնակիչ, որոնք հիմնականում թուրք կիպրացիներ էին։ Այժմ այն հույն-կիպրական բանակի ռազմաճամբարներից է։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սալվադոր Ալյենդե

Սալվադոր Ալյենդե Գոսենս (իսպ.՝ Salvador Allende Gossens, հունիսի 26, 1908(1908-06-26)[…], Վալպարաիսո, Չիլի - սեպտեմբերի 11, 1973(1973-09-11)[…], Սանտյագո, Չիլի և Palacio de La Moneda, Սանտյագո կոմունա, Սանտյագոյի մայրաքաղաքային տարածաշրջան, Չիլի), պետական և քաղաքական գործիչ, Չիլիի նախագահ։
Գրականություն Լենինյան Միջազգային շքանշան «Ազգերի միջև խաղաղության ամրապնդման համար» (1973)


== Կենսագրություն ==
Ալյենդեի ընտանիքը, որը պատկանում է արիստոկրատների դասին, հայտնի էր իր լիբերալ հայացքներով։ 1932 թվականին ավարտել է բժշկական համալսարանը Չիլիի համալսարան։ Մեկ տարի անց մասնակցել է Չիլիի Սոցալիստական կուսակցության ձևավորմամնը։ 1937 թվականին ընտրվել է Չիլիի Ազգային Ժողովի պատգամավոր, որտեղ աշխատել է մինչև 1945 թվականը, երբ ընտրվեց սենատոր։ 1938 թվականից մինչև 1942 թվականը նա զբաղեցնում էր Առողջապահության նախարարի պաշտոնը։ 1942 թվականին Ալյենդեն դարձավ Չիլիի Սոցալիստական կուսակցության գլխավոր քարտուղարը։ 1948 թվականին սոցալիստները, Ալյենդեի կարծիքը հաշվի չառնելով, կոալիցիա կազմեցին կառավարության հետ և սատարեցին կոմունիստական կուսակցության արգելակմանը։ Ալյենդեն խզեց կապերը նախկին համախոհների հետ և ստեղծեց Ազգային սոցալիստական կուսակցությունը։


== Ընտանիք ==
Սալվադորի քույրը ամուսնացած էր Սոցալիստական կուսակցության առաջնորդի Գրովե Մարմադուկեի եղբոր հետ։ 1940 թվականին Ալյենդեն ամուսնացել է Օրտենսիա Ալյենդե (1914—2009), ումից նա ուներ 3 աղջիկ՝ Կարմեն, Բեատրիս և Իզաբել։ Օրտենսիա Բուսին մահացել է 94 տարեկանում հուլիսի 18 2009.
Նրա զարմուհին՝ Իսաբել Ալյենդե (ծնունդ. 1942), հանդիսանում է հայտնի բանաստեղծուհի։ Նրա «Հոգիների Տուն» պոեմում նա հիշատակվում է սկզբում, որպես Թեկնածու, իսկ հետո որպես նախագահ։ Դիտարժան է, որ Ագուստո Պինոչետ հիշատակվում է նրանում, որպես բռնապետ, և միշտ փոքրատառ։


== Տնտեսագիտական իրավիճակը ==
Իր տնտեսագիտակահ ծրագրում Ալյենդեն հայտարարեց ագրարային բարեկարգման անցկացման և խոշոր մասնավոր առևտրային կազմակերպությունների և բանկերի ազգայնացման մասին։ Նոր համակարգը նախատեսում էր կազմակերպությունների ինքնակառավարում պետության վերահսկողության ներքո։ Կատարվեց կտրուկ արագացում հողային բարեփոխման, որը սկսվել էր պահպանողականների ղեկավարության տարիներին։ Եթե Ալեքսանդրի և Ֆրեյաի վարչությունը օտարել էին 15% հող, ապա Ալյենդեի վարչությունը ևս 25%։
Ինչպես նշվում էր տնտեսագիտական ինստիտուտի զեկույցում և Չիլիի համալսարանի ծրագրերում, հրատարակված 1972 թվականին. «Կառավարության գործունեության սկզբի երկու տարիների ընթացքում (Ազգային միասնության) գյուղատնտեսության վերակառուցված բաժնում միացված էր 3500 հողատարածքներ ընդհանուր 500 հազ. հեկտար մակերեսով, ինչը կազմում էր երկրում մշակվող ամբողջ հողատարածքների մոտավորապես մեկ չորրորդը։ Այդ հողատարածքները նախորդ կառավարության օտարած հողամասերի հետ միասին, կազմում եմ երկրում օգտագործվող ամբողջ գյուղատնտեսական հողերի մոտ 40%-ը»։


== Հեղաշրջման ճանապարհին ==
1973 թվականին երկիրը բաժանվեց երկու հակամարտող լագերների՝ Ալյենդեի կողմնակիցների և հակառակորդների։ Առաջին ուժերը ԱՄՆի աջակցությամբ պատրաստվում էին պետական հեղաշրջման։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիսոկի (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վիսոկի (այլ կիրառումներ)Վիսոկի (ուկրաիներեն՝ Високий), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1903 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վիսոկի քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 11 415 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9,25 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1234,05 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Էստոնիայի Կարմիր խաչի շքանշան

Էստոնիայի Կարմիր խաչի շքանշան (էստ․՝ Eesti Punase Risti teenetemärk), Էստոնիայի Հանրապետության պետական պարգև է։ Շնորհվում է Էստոնիայի ժողովրդի շահերից ելնող հասարակական օգտագար և հումանիտար ծառայությունների, և կյանքեր փրկելու համար։


== Հղումներ ==
Ռոտերդամի զինանշան

Ռոտերդամի զինանշանը Նիդեռլանդների Ռոտերդամ քաղաքի պաշտոնական խորհրդանիշերից մեկն է։ Ընդունվել է 1948 թվականի հունվարին։
Ջեմիլ Աքսու

Ջեմիլ Աքսու (թուրքերեն՝ Cemil Aksu, հունվարի 29, 1977(1977-01-29), Հոպա, Արդվինի մարզ, Թուրքիա), համշենահայ քաղաքական, հասարակական գործիչ, լրագրող, բնապահպան։ Հանդիսանում է «Համշեցու գոր» մշակութային հանդեսի գլխավոր խմբագիր և ընդդիմադիր Ժողովուրդների դեմոկրատական կուսակցության տեղական համանախագահ։ Հայտնի է Թուրքիայի կառավարության՝ նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի գլխավորությամբ իր խիստ քննադատման համար։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1977 թվականի հունվարի 29-ին Թուրքիայի Հանրապետության Արդվինի մարզի Հոպա քաղաքում։
1996 թվականին Աքսուն ձերբակալվել է՝ քաղաքական մեղադրանքների հիման վրա: 2004 թվականին բանտից ազատվելուց հետո ընդունվել և ավարտել է Անատոլիական համալսարանի պետական կառավարման ֆակուլտետը։ Ստամբուլի Բիլգի համալսարանում (Istanbul Bilgi University) ստացել է փիլիսոփայության մագիստրոսի կոչումը։
2008-2011 թվականներին եղել է համշենական Բիրյաշամ (Biryaşam) հանդեսի խմբագիր, որտեղ լույս են տեսել Հոպայի պատմության, ինքնության, բնության և քաղաքականության վերաբերյալ հոդվածներ։ Հետագայում թերթը փակվել է։
2017 թվականի նոյեմբերին Ջեմիլ Աքսուն սոցիալական ցանցերում իր պոստերում «հանցագործության և հանցագործների փառաբանման» համար ձերբակալվել է Թուրքիայի ոստիկանության կողմից Արդվին քաղաքում։ Մինչև այդ, հոկտեմբերի 24-ին ձերբակալվել է նրա կինը՝ իրավապաշտպան և Ճնշվածների սոցիալիստական կուսակցության անդամ Նուրկան Վայչ Աքսուն։ 2017 թվականի դեկտեմբերի 8-ին՝ բանտում մի քանի շաբաթ անցկացնելուց հետո, Ջեմիլ Աքսուն կնոջ հետ ազատվել է բանտից։


== Ընտանիք ==
Ամուսանցած է իրավապաշտպան Նուրկան Վայչ Աքսուի (Nurcan Vayiç Aksu) հետ, ունեն մեկ դուստր՝ Արևը։


== Աշխատություններ ==
Մի շարք գրքերի և հոդվածների հեղինակ է, այդ թվում՝

Cemil Aksu // Karadeniz’in Sol Köşesi: Hopa // Ugur Biryol, Communications Publications, 2012
Cemil Aksu, Meryem Özçep // Kimlikler, Çıkarlar, Siyasetler: Karadeniz Siyasetine Hopa’dan Bakmak


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ջեմիլ Աքսու (թուրքերեն) Ֆեյսբուքում
Ջեմիլ Աքսուի հարցազրույցը Kolektifi հանդեսին (թուրքերեն)
Տարադել

Տարադել (կատ.՝ Taradell), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Կատալոնիա ինքնավար համայնքում՝ Բարսելոնա նահանգի Օսոնա շրջանում։ Զբաղեցնում է 26,5 կմ² մակերես։ Բնակչությունը կազմում է 143 մարդ (2010 թվական)։ Նահանգի վարչական կենտրոնից գտնվում է 40 կմ հեռավորության վրա։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Página web del Ayuntamiento
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Información del Institut d'Estadística de Catalunya (իսպ.)
Relación de enlaces de interés sobre Taradell
Սուրբ Ղազար եկեղեցի (Մեծամոր)

Սուրբ Ղազար եկեղեցի, հայկական առաքելական եկեղեցի Հայաստանի Արմավիրի մարզի Մեծամոր քաղաքում։


== Պատմություն ==
Սուրբ Ղազար եկեղեցին կառուցվել է 2002 թվականին ամերիկաբնակ տեր և տիկին Զավեն և Ազատուհի Դադեկյանների բարերարությամբ։ Արմավիրի թեմի Մեծամորի միակ եկեղեցին օծվել է 2005 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի կողմից։
Մեծ Պահքի 41-րդ օրը, Հայաստանյաց Առաքելական եկեղեցում Ղազարոսի հարության հիշատակի օրն է։ Այդ օրը տարբեր վայրերից ուխտավորներ են գալիս Մեծամորի Սուրբ Ղազար եկեղեցի ուխտի պատարագին մասնակցելու։
Եկեղեցու հոգևոր հովիվն է Տեր Տաթև քահանա Կիրակոսյանը, ճարտարապետը՝ Խաչիկ Դանիելյանը, ով նաև Արմավիրի մարզի Բերքաշատ գյուղի
Սուրբ Խաչ եկեղեցու ճարտարապետն է։


== Ղազարոսի հարությունը ==
Ղազարոսի հարության մասին պատմվում է Սուրբ Հովհաննեսի Ավետարանում (Տես Հովհ. 11։1-46)։ Ղազարոսը Հիսուս Քրիստոսին սիրելի մի ընտանիքից էր։ Նա Մարիամի և Մարթայի եղբայրն էր, որ մահացավ հիվանդության պատճառով։ Քրիստոս նրան հարություն է տալիս՝ ապացուցելով, որ Ինքն է կյանքը և հարությունը։ Ղազարոսի հարության մասին պատմող դրվագը գեղեցիկ վերնագիր ունի՝ «Եվ Հիսուս արտասվեց…»։ Հրեաները, տեսնելով Հիսուսի արտասվելը, ասում են. «Տեսեք, թե ինչքան էր սիրում նրան»։ Քրիստոսի արտասվելը՝ բոլորի հանդեպ Նրա հետագայում անսահման սիրո վկայությունն է, իսկ Ղազարոսի հարությունը խորհրդանշում է նաև ննջեցյալների համընդհանուր հարությունը։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
(4612) Գրինշտեյն

(4612) Գրինշտեյն (անգլ.՝ Greenstein), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի մայիսի 2-ին Էլեանորա Հելինի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,556869 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2025 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9112 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1493,35 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,241069 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,61° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4612) Գրինշտեյն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Lost (երգ, Linkin Park)

«Lost», ամերիկյան Linkin Park ռոք խմբի երգը։ Սկզբում ձայնագրվել է նրանց «Meteora» երկրորդ ստուդիական ալբոմի համար (2003), բայց պաշտոնապես թողարկվել է 2023 թվականի փետրվարի 10-ին որպես «Meteora» ալբոմի 20-ամյակի առթիվ նրա վերաթողարկման առաջին սինգլ։


== Նախապատմություն և թողարկում ==
Linkin Park-ը նախկինում արդեն թողարկել էր իր ալբոմների վերահրատարակություններ։ 2020 թվականին վերահրատարակվել է «Hybrid Theory» (2000) դեբյուտային ալբոմը՝ նախկինում չհրապարակված երգերով։ 2022 թվականին թողարկվել է «Minutes to Midnight» (2007) ալբոմի դելյուքս տարբերակը։ «Meteora»-ի վերահրատարակումը նախատեսվել է թողարկել 2023 թվականի ապրիլի 7-ին։
«Lost» երգն ի սկզբանե ձայնագրվել է 2002 թվականին, երբ Linkin Park-ը նյութեր էր պատրաստում իր «Meteora» (2003) երկրորդ ստուդիական ալբոմի համար։ Խումբը ակնարկել է նյութի թողարկման մասին, երբ 2023 թվականի հունվարի երկրորդ կեսին իր կայքում տեղադրել է հետհաշվարկ, որը հետագայում փոխարինվել է գլուխկոտրուկով։ Խումբը նաև կիսվել է երգի մի հատվածով սոցիալական ցանցերում։ Երգը պաշտոնապես թողարկվել է 2023 թվականի փետրվարի 10-ին՝ «Meteora»-ի վերաթողարկման գովազդման շրջանակներում, որը նվիրված էր դրա թողարկման 20-ամյակին։
Մայք Շինոդան գրել է. «Lost»-ը գտնելը նման էր սիրելի լուսանկար գտնելուն, որի մասին մոռացել ես, կարծես այն սպասում էր հարմար պահի, որպեսզի հայտնվի»։ Ըստ Շինոդայի՝ երկրպագուները տարիներ շարունակ խնդրել են երգեր, որոնք պարունակում են հանգուցյալ առաջատար վոկալիստ Չեսթեր Բենինգթոնի ձայնը (ինքնասպան է եղել 2017 թվականի հուլիսի 20-ին), և հայտարարվել է, որ «Lost»-ը Բենինգթոնի վոկալով չհրատարակված երգերից մեկն է, որը կներառվի Meteora-ի վերաթողարկման մեջ։


== Կոմպոզիցիա ==
«Lost» երգը նկարագրվել է որպես նու մետալ ոճով ստեղծագործություն՝ էլեկտրոնիկայի տարրերով։ Նշվել է, որ «Lost»-ը  հնչողությամբ նման է «Meteora»-ի  «Breaking the Habit» և «Numb» երգերին։


== Երաժշտական տեսահոլովակ ==
2023 թվականի փետրվարի 10-ին խմբի պաշտոնական Youtube-ալիքում հրապարակվել է «Lost» երգի տեսահոլովակը։ Տեսահոլովակի վրա աշխատել են պրոդյուսեր և անիմատոր pplpleasr-ը և Web3 ստուդիան։ Անիմե ոճով երաժշտական տեսահոլովակը նկարահանվել է որպես հին AMV։ Դրա ստեղծման ժամանակ օգտագործվել է Kaiber նեյրոցանցը։ Տեսանյութում կան բազմաթիվ հղումներ Linkin Park-ի անցյալ տեսանյութին և խմբի այլ էլեմենտների։ Յոթ ժամվա ընթացքում տեսանյութը հավաքել է 691 հազար դիտում։


== Հիթ-շքերթներ ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ժորա Հայրապետյան (այլ կիրառումներ)

Ժորա Հայրապետյան անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել՝

Ժորա Գրիշայի Հայրապետյան (ծնվ. 1946), հայ նկարիչ։
Ժորա Դերենիկի Հայրապետյան (ծնվ. 1955), հայ մարզիկ,մարզիչ,մականախաղորդ։
Սիմուլա (այլ կիրառումներ)

Սիմուլա կարող է նշանակել՝

Սիմուլա ― գյուղ Էստոնիայի Հաանյա շրջանում
Սիմուլա ― ծրագրավորման լեզու
Բուտովցի (գյուղ, Ստարոկոնստանտինովի շրջան)

Բուտովցի (ուկրաիներեն՝ Бутівці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բուտովցի գյուղում բնակվում էր 421 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1663 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 253,16 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պորտուգալիայի ազգային տպագրատուն և դրամահատարան

Պորտուգալիայի ազգային տպագրատուն և դրամահատարան (պորտ.` Imprensa Nacional-Casa da Moeda), Պորտուգալիայի դրամահատարան և տպարան, որը պատկանում է Պորտուգալիայի կառավարությանը, իսկ վարչական կերպով ենթարկվում է Պորտուգալիայի ֆինանսների նախարարությանը։ Այն գտնվում է Լիսաբոնում՝ São Mamede-ի (Santo António) հարևանությամբ։


== Պատմություն ==
Պորտուգալիայի դրամահատարանը հիմնադրվել է մոտավորապես 13-րդ դարի վերջերին։ Այն արտադրում էր օրինական վճարամիջոց հանդիսացող մետաղադրամներ և թղթադրամներ։ Այն արտադրում էր նաև մեդալներ և արժեթղթեր (այդ թվում` անձնագրեր, տոկեններ, փոստային նամականիշներ), որոնք օգտագործվում և թողարկվում են կառավարության կողմից ծառայություն մատուցողների կողմից։ 1972 թվականին այն միավորվեց Ազգային տպարանին՝ վերակազմավորվելով Պորտուգալիայի ազգային տպագրատան և դրամահատարանի հուլիսի 4-ի թիվ 225/72 որոշման հիման վրա։ Պորտուգալիայի ազգային տպագրատունը և դրամահատարանն ունի պաշտոնական տեղեկագրի (Diário da República) հրատարակման առաքելություն, որի միջոցով բոլոր քաղաքացիները իրազեկվում են պորտուգալական հասարակության կյանքը կառավարող որոշումների մասին։ Ինչպես ներկայացված է Պորտուգալիայի Սահմանադրության 119-րդ հոդվածում, եթե կարգավորող ակտերը հրապարակված չեն, նրանք իրավական ուժ չունեն։


== Տես նաև ==
Պորտուգալական էսկուդո


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.incm.pt/  Պորտուգալիայի ազգային տպագրատուն և դրամահատարան. պաշտոնական կայք  (պորտուգալերեն)
Սուրեն Բաբայան

Սուրեն Գուրգենի Բաբայան (սեպտեմբերի 18, 1950(1950-09-18), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կինոռեժիսոր, ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (2009)։


== Կենսագրություն ==
1973 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի ռեժիսորական ֆակուլտետը, 1974-1975 թվականներին հանդես է եկել որպես դերասան Երևան հեռուստաթատրոնում։ 1980 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ռեժիսորա-սցենարական բարձրագույն դասընթացները (Նիկիտա Միխալկովի արվեստանոցը)։ 1980 թվականից՝ Հայֆիլմի ռեժիսոր։


== Ֆիլմագրություն ==
1978 թվական - «Չեզոք իրավիճակ»
1980 թվական - «Արարման ութերորդ օրը» (Ֆ. Գորենշտեյնի հետ, Տրիեստի միջազգային կինոփառատոնի ոսկե մեդալ՝ 1982 թվական)
1982 թվական - «Սիրամարգի ճիչը» (Միքայել Դովլաթյանի հետ)
1986 թվական - «Ֆրուզե Դովլաթյան» (Միքայել Դովլաթյանի հետ)
1987 թվական - «Տասներեքերորդ առաքյալը» (1987 թվական, Ռիգայի միջազգային կինոփառատոնի «Բալթիկայի աստղ» մրցանակ՝ 1988 թվական),
1989 թվական - «Դեմքով դեպի պատը» (Միքայել Դովլաթյանի և Գ. Նիկոլաևի հետ)
1990 թվական - «Արյուն» (Գ. Նիկոլաևի հետ)
1993 թվական - «P.S.»
1996 թվական - «Գյումրի-ռեվյու»
2000 թվական - «Խենթ հրեշտակը» (Ա. Հովսեփյանի հետ)
2004 թվական - «Ժանո»
2009 թվական - «Մի նայիր հայելուն»


== Ծանոթագրություն ==


== Հղումներ ==
Սուրեն Բաբայանի ֆանտաստիկ ռեալիզմը և սյուրռեալիզմը
Սուրեն Բաբայան
Կանոե

Կանոե (անգլ.՝ en. canoe, իսպ.՝ canoa - մաքոք, մակույկ), անթիակալ նավակ, ունի մաքոքանման կորպուս, թիավարում են մեկ մակույկաթիով։ Լինում է տնտեսական նպատակների համար, տուրիստական և մարզական, իսկ երբեմն մրցավազքերի համար։
Կանոեներով մրցավազք սպորտաձևը մտել է օլիմպիական խաղերի ցուցակ 1936 թվականին։ Այնպիսի երկրներում, ինչպիսիք են Կանադան և Նոր Զելանդիան, կանոեն մեծ դեր է խաղացել ոչ միայն նրանց տնտեսության, այլև պատմության մեջ։


== Գրականություն ==
The Canoe, Its Selection, Care, and Use, Archived 2011-09-29 at the Wayback Machine. The Macmillan Company, New York, 1914, by Robert E. Pinkerton
The Bark Cannoes and Skin Boats of North America, Smithsonian Institution Press, Washington, D.C., 1983
Pole, Paddle, & Portage, Van Nostrand Reinhold, New York, 1969
The Complete Wilderness Paddler, ISBN 0-394-49347-8
North American Canoe Country, Macmillan Company, Toronto, 1964
 Building the Maine Guide Canoe, ISBN 0-87742-120-X
The Wood & Canvas Canoe, ISBN 0-88448-046-1
The Survival of the Bark Canoe ISBN 0-374-27207-7
Path of the Paddle ISBN 1-55209-328-X
Song of the Paddle ISBN 1-55209-089-2
Thrill of the Paddle ISBN 1-55209-451-0
Canoecraft: An Illustrated Guide to Fine Woodstrip Construction ISBN 1-55209-342-5
Ազգերի հարստություն

Հետազոտություն ժողովուրդների հարստության բնույթի և պատճառների շուրջ (անգլ.՝ An Inquiry into the Nature and Causes of the Wealth of Nations), շոտլանդացի տնտեսագետ Ադամ Սմիթի հիմնական աշխատությունն է, որը հրապարակվել է 1776 թվականի մարտի 9-ին շոտլանդական լուսավորության ժամանակ։ Գիրքը մեծ ազդեցություն է կատարել
Գրքի առաջին հրատարակությունը լույս է տեսել 1775-1776 թթ.: Այդ պատճառով, երբ որ գրքի մեծ մասում ասվում է իրերի իրական դրության մասին, պետք է հաշվո առնել իրերի այն դրությունը, որը եղել է այն կամ ավելի վաղ ժամանակ։ Երրորդ հրատարակությունում (1784 թ.) մի քանի հավելում է կատարած, մասնավորապես անդրադարձ մաքսերի և խրախուսադրամների գլուխներին։
Գիրքը մեծ ազդեցություն է ունեցել տնտեսագիտության տեսության և մասնավորապես քաղաքական տնտեսագիտության վրա։
Տարբեր ժամանակներում տարբեր տնտեսագիտական դպրոցներ ազգային հարստության աղբյուրին տվել են տարբեր մեկնաբանություններ։

Մերկանտելիստները հարստության աղբյուր էին համարում արտաքին առևտուրը, իսկ նրա ունիվերսալ ձևը ազնիվ մետաղը։
Ֆիզիոկրատները արտադրության միակ ոլորտը, որտեղ ստեղծվում է ազգային հարստությունը համարում էին գյուղատնտեսությունը։
Ադամ Սմիթը հարստության ստեղծման աղբյուրը կապում էր արտադրողական աշխատանքին, հետևապես նաև նյութական արտադրության հետ։
Կառլ Մարքսը ազգային հարստությունը ներկայացնում է որպես ապրանքների հսկայական հավաքածու, իսկ ինչը աշխատանքի արդյունք չէ սոցիալական հարստություն չէ։
Ալֆրեդ Մարշալը հարստությունը համարում է որպես նյութական և ոչ նյութական բարիքների ամբողջություն։Այսպիսով կարելի է առանձնացնել ազգային հարստության բնորոշումները նեղ և լայն առումներով։
Նեղ իմասով ազգային հարստությունը առանձին մարդկանց, ձեռնարկությունների, պետությանը պատկանող նյութական բարիքների ամբողջությունն է։ Որպես կանոն սա ունի դրամական արտահայտություն։
Լայն առումով ազգային հարստությունը ընդգրկում է նաև այն ոչ նյութական հոգևոր արժեքները, որոնց տնօրինում է երկիրը։


== Արտաքին հղումներ ==
Հետազոտություն ժողովուրդների հարստության բնույթի և պատճառների շուրջ
Տյոպլովո (գյուղ, Կուլեբակսկի շրջան)

Տյոպլովո (ռուս.՝ Тёплово), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Կուլեբակսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կաստրորեալե

Կաստրորեալե (իտալերեն՝ Castroreale), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սիցիլիայի մարզում, Մեսինայի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2894 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 54 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 54 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 98053։ Հեռախոսային կոդը՝ 090։
Բնակավայրի հովանավորը համարվում է սուրբ Սիլվեստրը։ Տոնը ամեն տարի նշվում է դեկտեմբերի 31-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Հայկական իշամեղու

Հայկական իշամեղու (լատ.՝ Bombus armeniacus)՝ իշամեղուների հազվադեպ տեսակ, ընդգրկված է Ռուսաստանի և Ուկրաինայի կարմիր գրքերում։


== Նկարագրությունը ==
Մարմնի երկարությունը 21-32 մմ է։ Այտերը խիստ երկարաձգված են։ Գլուխը,թևերի հիմքերի մեջքային միացման հատվածը, փորային ծայրային հատվածը և ոտքերը ծածկված են սև մազմզուկներով, մնաց մարմնի մասերը բաց դեղին մազմզուկներով։ Թևերը շագանակագույն են։


== Տարածվածություն ==
Հանդիպում է Լիտվիայում,Եվրասիայի անտառաստեպային և տափաստանային գոտիներում,Ուկրաինայից մինչև Ենիսեյ,Մոնղոլիայում,Կովկասում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Իշամեղուների մասին կայք-Հայկական իշամեղու Archived 2009-08-07 at the Wayback Machine.
Հայկական իշամեղուն Ուլյանական շրջանի կարմիր գրքում Archived 2015-02-23 at the Wayback Machine.
Ուչիտելսկայա գազետա

Ուչիտելսկայա գազետա (ռուս.՝ Учительская газета), ռուսական (նախկինում՝ խորհրդային) պարբերական։ Խորհրդային շրջանում հանդիսացել է ԽՍՀՄ լուսավորության մինիստրության և լուսավորության, բարձրագույն դպրոցի և գիտական հիմնարկների աշխատողների արհմիության Կենտկոմի օրգանը։ Լույս է տեսնում 1924 թվականից, Մոսկվայում (1930-1937 թվականներին անվանվել է «Հանուն կոմունիստական լուսավորության» [«За коммунистическое просвещение»])։ Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով (1974)։
Թերթի ստեղծմանն ու աշխատանքներին անմիջական մասնակցություն է ունեցել Վլադիմիր Լենինի կին Նադեժդա Կրուպսկայան։ Թերթի էջերում բազմիցս հանդես են եկել Անատոլի Լունաչարսկին, Միխայիլ Կալինինը և այլ պետական ու կուսակցական գործիչներ։ 
1920-1930-ական թվականներին պայքարել է անգրագիտության վերացման, մանկավարժության սոցիալիստական մեթոդների ստեղծման ու արմատավորման համար։ Ետպատերազմյան տարիներին թերթի խնդիրն էր «բազմազգ սովետական դպրոցի կանոնավոր գործունեության վերականգնումը»։ 
1991 թվականին «Ուչիտելսկայա գազետան» վերածվել է անկախ հրատարակության։ 2010 թվականին թերթին շնորհվել է տպագիր մամուլի ոլորտում Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության մրցանակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լյուսյեն Ֆրոյդ

Լյուսյեն Մայքլ Ֆրոյդը (անգլ.՝ Lucian Michael Freud, դեկտեմբերի 8, 1922(1922-12-08)[…], Բեռլին, Վայմարյան Հանրապետություն - հուլիսի 20, 2011(2011-07-20)[…], Լոնդոն, Մեծ Լոնդոն), գերմանական և հրեական ծագումով բրիտանացի նկարիչ է, հոգեվերլուծության հիմնադիր Զիգմունդ Ֆրոյդի թոռը։ Բրիտանիայի քաղաքացիություն է ստացել 1939 թվականին՝ նացիստական Գերմանիայից Անգլիա տեղափոխվելուց երեք տարի անց։ Սովորել է Տոնտեսի «Դարթինգթոն Հոլլ» (Dartington Hall School) և «Բրայնսթոն» (Bryanston School) դպրոցներում, հանդիսանում է Լոնդոնի «Արվեստի կենտրոնական դպրոց»-ի (Central School of Art), Էսսեքսի Դեդհեմ քաղաքում գտնվող «Նկարչության և Գծանկարչության Արևելյան Անգլիական դպրոց»-ի (East Anglian School of Painting and Drawing) և Լոնդոնի «Գոլդսմիթ Քոլեջ» արվեստի դպրոցի սան։


== Ամենահայտնի կտավը ==
2008 թվականի մայիսին Ֆրոյդի՝ 1994-1995 թվականներին նկարած «Օգտվում է վերադասի քնից» կտավը Նյու Յորքի «Քրիստիզ» աճուրդում վաճառվեց 33.6 միլիոն ԱՄՆ դոլարով՝ արձանագրելով կենդանի նկարչի հեղինակությամբ կտավի վաճառքի գնի համաշխարհային ռեկորդ։ Նկարը գնեց հրեական ծագում ունեցող ռուս ձեռնարկատեր Ռոման Աբրամովիչը։
Ֆրոյդի մուսան աշխատանքային կենտրոնի ղեկավար 51-ամյա Սյու Թիլլին էր, որի քաշը 127 կգ է և որին կտավի հանրահռչակ դառնալու հետ համաքայլ սկսեցին կոչել «Մեծ Սյու» (Big Sue)։ Նա ամիսներ շարունակ հանդիսացել է նկարչի բնորդուհին, այդ ժամանակահատվածում Ս. Թիլլիին արգելված է եղել մեկնել արձակուրդի, այլապես նա կարող էր վերադառնալ արևահարված մաշկով։


== Տես նաև ==
Լյուսյեն Ֆրոյդի կտավների առցանց պատկերասրահ Archived 2009-04-28 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ցյուրիխի կանտոն

Ցյուրիխի կանտոն (գերմ.՝ Kanton Zürich ), ֆր.՝ Zurich; իտալերեն՝ Zurigo; ռոմանշ.՝ Turitg), գերմանախոս կանտոն Շվեյցարիայի հյուսիս-արևելքում։ Վարչական կենտրոնը Ցյուրիխ քաղաքն է։ Շվեյցարական համադաշնությանը կանտոնն անդամագրվել է 1351 թվականին։ Նրա տարածքում մարդիկ բնակություն են հաստատել դեռևս նախապատմական ժամանակներում, որի վկայությունն են Ցյուրիխի լճի շրջակայքում հայտնաբերված գերանասյուն 11 տները (վերջիններս ընդգրկված են և՛ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում, և՛ Շվեյցարիայի համազգային նշանակության պատմամշակութային սեփականության գույքացուցակում՝ որպես Class object):
Կանտոնն զբաղեցնում է 1728.8 քառակուսի կիլոմետր տարածք։
2017 թվականի դեկտեմբերի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 1,504,346 (այս ցուցանիշով առաջին տեղն է զբաղեցնում Շվեյցարիայի կանտոնների շարքում)։


== Ժողովրդագրություն ==
Կանտոնի բնակչության թվաքանակը պատմական ժամանակի ընթացքում կրել է հետևյալ փոփոխությունները


== Վարչատարածքային բաժանում ==
Կանտոնը բաժանված է 12 շրջանի.

Աֆոլտերն
Անդելֆինգեն
Բյուլախ
Դիլսդորֆ
Դիտիկոն
Հինվիլ
Հորգեն
Մայլեն
Պֆեֆիկոն
Ուստեր
Վինտերտուր
Ցյուրիխ


== Տեսարժան վայրեր ==
Գրոսմյունստեր — Ցյուրիխի ամենամեծ տաճարը
Ֆրաումյունստեր — կուսանոց, որ համբավվել է Մարկ Շագալի վիտրաժներով
Սուրբ Պետրոսի եկեղեցի — Ցյուրիխի ամենահին եկեղեցին, որ հռչակվել է Եվրոպայում խոշորագույնը համարվող ժամացույցով
Լինդենհոֆ — հարթակ՝ սարի վրա, որտեղից բացվում է քաղաքի համայնապատկերը. նախկինում եղել է հին հռոմեացիների հիմնած մաքսակետ
Արհեստավորների համքարության տուն
Ցյուրիխի օպերային  թատրոն
Ռատուշա
Կունստհաուս
Էմիլ Բյուրլեի հիմնադրամի հավաքածու
Ուտլիբերգ — սար՝ դիտաշտարակով
Ցյուրիխի կենդանաբանական այգի
Մահմուդի մզկիթը Ցյուրիխում — Շվեյցարիայում կառուցված առաջին մղկիթը


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

{{{1}}} Ցյուրիխի կանտոն. պաշտոնական կայք  (գերմ.)
Պաշտոնական վիճակագրություն
Zürich Tourism Archived 2014-08-20 at the Wayback Machine.
Քիմիական սինթեզ

Քիմիական սինթեզ, բարդ նյութերի նպատակադրված ստացումն ավելի պարզ նյութերից։ Հիմնված է սինթեզվող նյութի կառուցվածքի և ելանյութերի ռեակցիոնունակության ու կառուցվածքի իմացության վրա։
Քիմիական սինթեզի օգնությամբ հաստատվում են բարդ միացությունների մոլեկուլի կառուցվածքի հետազոտման արդյունքները։ Սովորաբար իրականացվում է մի քանի, իրար հաջորդող քիմիական ռեակցիաների (փուլերի) միջոցով։


== Քիմիական սինթեզի եղանակներ ==
Քիմիական սինթեզի եղանակները մշակվեցին մոլեկուլի կառուցվածքի պարզաբանման ուղղությամբ տարվող հետազոտություններին զուգընթաց (21 դարի սկիզբ)։ Իրականացվեցին օրգանական նյութերի առաջին սինթեզները (թրթնջկաթթու, 1824, և միզանյութ, П28)։ Ավելի ուշ ցույց տրվեց բուսական և կենդանական ծագում ունեցող ավելի բարդ նյութերի սինթեզի հնարավորությունը, սինթեզվեցին ինդիգոն (1870), կամֆորան (H89), այնուհետև որոշ ածխաջրեր, ամինաթթուներ և պեպտիդներ։ Նշված նյութերի սինթեզը հնարավոր դարձավ նրանց բաղադրության, հատկությունների և կառուցվածքի ուսումնասիրությունների, քիմիական վերլուծության օրգանական և ֆիզիկաքիմիական եղանակների զարգացման շնորհիվ։
Սինթեզվեցին ատրոպինը, կոկաինը, պէլարգոնիդինը և այլն (20 դարի 20-ական թվականներ)։ Այնուհետև բուռն զարգացում ստացան ստերոիդների, ալկալոիդների, վիտամինների, հակաբիոտիկների, բազմաշաք բների, պեպտիդների և նուկլեինաթթուների սինթեզի ուղղությամբ տարվող աշխատանքները։


== Սինթեզված նյութեր ==
Ռ․ Պ․ Վուդվորդը սինթեզեց քինինը (1944), կորտիզոնը (1951), ռեզերպինը (1956), քլորոֆիլը (1960), տետրացիկլինը (1962), վիտամին 13-ից 2-ը և այլ նյութեր։ Գենետիկական կոդի վերծանման ուղղությամբ տարված հետազոտությունների շնորհիվ ամերիկացի կենսաքիմիկոս Հ․ Դ․ Զորանան սինթեզեց պարզագույն գեներ և մոնոնուկլեոտիդների ալանինային փոխադրական ՌՆԹ-ին համապատասխանող հաջորդականություն ունեցող 72-անդամանի բազմանուկլեոտիդ (1970)։
Քիմիական սինթեզի եղանակների ստեղծումը և նրանց կատարելագործումը հնարավոր դարձրին իրականացնել բազմաթիվ անօրգանական և հատկապես օրգանական նյութերի սինթեզը։


== Օրգանական սինթեզ ==
Օրգանական սինթեզի զարգացումն ընթանում է պոլիմերների, սինթետիկ վառելանյութի, ներկանյութերի, օծանելիքի արտադրության, բժշկության, սննդարդյունաբերության, գյուղատնտեսության մեջ օգտագործվող կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի սինթեզի մշակման ուղղությամբ։ Կարևոր են քիմիայի տեսության և բնական բարդ նյութերի մոլեկուլի կառուցվածքի հետազոտման ճշտությունն արտացոլող սինթեզները։


== Տես նաև ==
Քիմիական ինժեներիա


== Գրականություն ==
Վ․ Թովմասյան
Otto-Albrecht Neumüller։ Römpps Chemie-Lexikon. 5. Band. 8. neubearbeitete und erweiterte Auflage. Franckh, Stuttgart 1987, ISBN 3-440-04515-3, S. 4076–4078.