armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Բաղրաս (բերդ)

Բաղրաս (անգլ.՝ Baghrās, հուն․՝ Πάγρας, լատ.՝ Pagrius, Bagras) նաև՝ Բագարաս, Բագրաս, Բուղրաս, Պագարաս, Պախրազ, Պախրաս, Պաղրաս, բերդ Կիլիկիայի հարավ-արևելյան մասում, Ամանոսի լեռների հարավային հատվածի նույնանուն լեռնանցքի մոտ, Ասորվոց դռան մոտակայքում, Անտիոքի գավառում, Օրոնտես գետի Սվեդիա վտակի ափին, Տրապեզ լեռան մոտ։


== Անվան ստուգաբանություն ==
Հույների կողմից կոչվել է παγρα, արաբների կողմից՝ Բաղրաս (Baγrās): Հայ պատմիչները հիշատակում են նաև Պաղրաս ձևով։


== Պատմություն ==
Հիմնվել է անտիկ ժամանակներում։ Օմայան խալիֆայության ժամանակաշրջանում Բաղրասը ծաղկուն վիճակում է եղել։ Խաչակրաց արշավանքների ժամանակ գրավվել է խաչակիրների կողմից։ 12-րդ դարում Անտիոքի խաչակիր ասպետներից ազատագրել ու սահմանապահ բերդ է դարձրել Կիլիկիայի Հայոց իշխանապետ Թորոս Բ-ն։ 1189 թվականի սեպտեմբերին պաշարվել ու գրավվել է Եգիպտոսի սուլթան Սալահեդդինի կողմից, որը քանդում է բերդի պարիսպները։ Սուլթանի հեռանալուց հետո Լևոն Բ-ն 1191 թվականին գրավում է բերդը Դարպսակի հետ միասին և մինչև 1193 թվականը վերականգնում պարիսպները։ Ձորալանջի դժվարամատույց լեռան վրա կառուցված, ամրակուռ ու բարձր պարիսպներով շրջափակված բերդը, մոտակա Դարպսակ բերդի հետ, պաշտպանական կարևոր նշանակություն է ունեցել Ամանոսյան լեռներում (հսկել է Ասորվոց դուռը և պետության հարավ–արևելյան սահմանները)։ Անտիոքի անկումից հետո, 1268 թվականի մայիսի 27-ին Բաղրասը գրավում է Բայբարս եգիպտական սուլթանը։ 1280 թվականին այն գրավում են մոնղոլները, բայց շուտով թողնում են։ Հետագա շրջանում Բաղրասը չի հիշատակվում մինչև 1407 թվականը (ըստ Ալիշանի՝ 1371), երբ ասպատակության է ենթարկվում զուլկադրյան ցեղի առաջնորդներից մեկի՝ Շահսուվարի կողմից։ 14-րդ դարի վերջին և 15-րդ դարի սկզբին Բաղրասը դեռ կանգուն է եղել։ 16-րդ դարում նվաճել են օսմանյան թուրքերը։ Օսմանյան թուրքերի տիրապետության շրջանում Բաղրասը ավերակ բերդի մոտ գտնվող համանուն ավանը մտնում էր Բեյլանի գավառակի մեջ, Բեյլանից ոչ շատ հեռու։
20-րդ դարի սկզբին բերդի ավերակներից ոչ հեռու հայաբնակ Բեյլան (թուրքերեն՝ Պեյլան՝ կիրճ, կապան) գյուղաքաղաքն էր՝ նույնանուն գավառակի կենտրոնը։ Բեյլանի հայ բնակիչները (շուրջ 2000 շունչ) տեղահանվեցին 1915 թվականին, Մեծ եղեռնի ժամանակ, որոնց զգալի մասը զոհվեց գաղթի ճանապարհին։ Փրկվածներն ապաստանեցին արաբական երկրներում։
Բաղրասը ոմանք սխալմամբ նույնացնում են Կաստուն (Գաստոն) բերդի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՊԱՂՐԱՍ


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի եւ հարակից շրջանների տեղանունների բառարան», Թ.Խ. Հակոբյան, Ստ.Տ. Մելիք-Բախշյան, Հ.Խ. Բարսեղյան։ Երեւանի Համալսարանի Հրատարակչություն, Երեւան, 1986, Հատոր 1, Ցուցակ 1, Էջ 579.
«Սիսուան», Ղևոնդ Ալի,ան, Վենետիկ, 1885․
«Հայկական համառոտ հանրագիտարան», Հատոր 4, Երևան, 2003․
«Կիլիկյան Հայաստանի բերդատեր իշխանները XII դարի վերջին և XIII դարի սկզբին», Հ․Մ․ Արշամյան, ԲԵՀ 3 (84), Երևան 1994 թ., էջ 50, 52-53
(8035) 1992 TB

(8035) 1992 TB, աստերոիդ ապոլոնի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Սփեյսուոչ ծրագրի կողմից Կիթ Պիկում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,341489 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 0,7214 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 1,9615 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,2711 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 567,52 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,634342 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 28,31° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8035) 1992 TB աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պատմական ժանր

Պատմական ժանր, կերպարվեստի հիմնական ժանրերից մեկը՝ նվիրված պատմական իրադարձություններին և գործիչներին հասարակության պատմության սոցիալական նշանակալի երևույթներին։ Պատմական ժանր ներառնում է նաև ոչ հեռավոր անցյալի իրադարձությունների պատկերումը։ Պատմական ժանրի ստեղծագործությունների հիմնական տեսակներն են՝ պատմական նկարները, որմնանկարները, ռելիեֆներն ու բոլորաքանդակները, հաստոցային գրաֆիկայի գործերը։ Պատմական ժանրy հաճախ միահյուսվում է այլ ժանրերի՝ կենցաղային ժանրին (պատմակենցաղային պատկերներ), դիմապատկերին (անցյալի գործիչների պատկերումներ, պատմախմբապատկերային կոմպոզիցիաներ), բնանկարին («պատմական բնանկար») ։ Պատմական ժանրին հատկապես մոտ է մարտանկարչությունը։ Պ․ ժ-ի էվոլյու¬ ցիան շատ բանով պայմանավորված է պատմ․ հայացքների զարգացմամբ, իսկ նրա վերելքի փուլերը կապված են մինչ- սոցիալիստական հասարակարգերում սոցիալական բախումների ուժեղացման, դասակարգային և ազգային ինքնագիտակցության աճի, արվեստում առաջադեմ հասարակական իդեալների մարմնավորման ձգտման հետ։ Պատմական ժանրում իրենց գեղարվեստական արտացոլումն են գտել պատմական ուժերի դրամատիկական բախումները, դասակարգային և ազգային-ազատագրման պայքարը։
Քրիստին Օտտո

Քրիստին Օտտո (գերմաներեն՝ Kristin Otto, Գերմաներեն արտասանություն՝ [[Միջազգային հնչյունական այբուբեն|[ˈkʁɪs.tin ˈɔto]]], audio , փետրվարի 7, 1966(1966-02-07)[…], Լայպցիգ, Արևելյան Գերմանիա), գերմանացի լողորդուհի, օլիմպիական խաղերի չեմպիոնուհի։ Հռչակվել է հատկապես այն բանի շնորհիվ, որ դարձել է մեկ օլիմպիադայի ընթացքում վեց ոսկե մեդալ նվաճած առաջին և առայժմ միակ մարզուհին։ Նա եղել է նաև առաջին լողորդուհին, որ այսպես կոչված՝ «կարճ» ջրում՝ 25 մետր երկարությամբ լողավազանում 100 մետր մրցատարածությունը թիկնալողով հաղթահարել է մեկ րոպեից կարճ ժամանակամիջոցում (դա տեղի է ունեցել 1983 թվականին Ինդիանայի համալսարանի մարզահամալիրի լողավազանում անցկացված լողի միջազգային մրցումների ժամանակ)։ Երկար տարիներ անգերազանցելի են մնացել Քրիստինի սահմանած համաշխարհային ռեկորդները «երկար» ջրում՝ 50 մետր երկարությամբ լողավազանում, ազատ լողաոճով, 100 և 200 մետր մրցատարածություններում։
Իսկ մարզական իր ամենամեծ նվաճումը նա ձեռք է բերել 1988 թվականին Սեուլում անցկացված ամառային օլիմպիական խաղերի ընթացքում, երբ հաղթանակներ է տարել հետևյալ վեց մրցաձևերում. ա. 50 մետրը ազատ ոճով, բ. 100 մետրը ազատ ոճով, գ. 100 մետրը թիկնալողով, դ. 100 մետրը բաթերֆլայ ոճով, ե. 4 x 100 մետր ազատ ոճով էստաֆետ, 4 x 100 մետր համալիր լողով էստաֆետ։ Միաժամանակ նա օլիմպիական ռեկորդներ է սահմանել 50 մետրը ազատ ոճով և 100 մետրը բաթերֆլայ ոճով մրցաձևերում։
Քրիստին Օտտոն մեծ սպորտին հրաժեշտ է տվել 1989 թվականին։ Այնուհետև երկար տարիներ աշխատել է գերմանական հեռուստատեսությունում՝ որպես մարզական լրագրող։
1984, 1986 և 1988 թվականներին հեղինակավոր Swimming World magazine ամսագիրը Քրիստին Օտտոյին հռչակել է «Տարվա լողորդուհի» (Եվրոպայի և ամբողջ աշխարհի մասշտաբով)։ 1986 թվականի հոկտեմբերին Գերմանական Դեմոկրատական Հանրապետության կառավարությունը նրան շնորհել է բարձրագույն պետական պարգև՝ Ժողովուրդների բարեկամության աստղի ոսկե շքանշան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Roland Jahn, Hajo Seppelt: Gedopte Rekorde – muss die deutsche Sportgeschichte umgeschrieben werden? Archived 2007-10-17 at the Wayback Machine. Kontraste, 22. Dezember 2005
Kristin Otto Archived 2009-06-09 at the Wayback Machine. — профіль на сайце www.sports-reference.com.
Սերմնաստուգում

Սերմնաստուգում, գյուղատնտեսական բույսերի սերմերի որակի հսկողության միջոցառումների համակարգ․ իրականացնում է դրանց արտադրության, մթերման, պահպանման և նախացանքային մշակման ընթացքում։ Բաղկացած է պետական (իրականացվում է պետական սերմնաստուգիչ տեսչությունների կողմից) և ներտնտեսային (տնտեսության և մթերման կետերի ուժերով) միջոցառումներից։ Սերմնաստուգմամբ հնարավոր է բարձրացնել սերմերի ցանքային որակը և ապահովել ցանքատարածությունները կոնդիցիոն (ստանդարտին համապատասխանող) սերմացուով։ 
Աշխարհում առաջին սերմնաստուգիչ կայանը կազմակերպել է գերմանացի գիտնական Ֆ․ Նոբբեն (1869 թ., Սաքսոնիա)։ Հետագայում այդպիսի կայաններ են ստեղծվել Ավստրիայում, Դանիայում, Շվեդիայում և այլ երկրներում։
Պերշոտրավնևոե (գյուղ, Կոնոտոպի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊերշոտրավնևոեՊերշոտրավնևոե (ուկրաիներեն՝ Першотравневе), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պերշոտրավնևոե գյուղում բնակվում էր 127 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Արգումենտ (այլ կիրառումներ)

Արգումենտ (լատ.՝ argumentum) եզրը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները.

դատողություն (կամ փոխառնչվող դատողությունների համախումբ), որ արվում է մեկ այլ դատողության (կամ դատողությունների համակարգի, տեսակետների, տեսությունների և այլն) իսկությունը հաստատելու համար
Տրամաբանության մեջ՝ ապացույցի նախադրույթ (կոչվում է նաև հիմնավորում կամ ապացույցի փաստարկ), երբեմն նաև ապացույցն ամբողջությամբ
Մաթեմատիկայում ֆունկցիայի արգումենտ՝ փոփոխական (անկախ փոփոխական), որի արժեքներից են կախված ֆունկցիայի արժեքները
Կոմպլեքս թվի արգումենտ (նաև ամպլիտուդ)՝ 
  
    
      
        X
        O
        Y
      
    
    {\displaystyle XOY}
   կոորդինատական հարթության վրա տվյալ 
  
    
      
        z
        =
        x
        +
        i
        y
        =
        r
        
          (
          
            c
            o
            s
            φ
            +
            i
            s
            i
            n
            φ
          
          )
        
      
    
    {\displaystyle z=x+iy=r\left(cos\varphi +isin\varphi \right)}
   թվին համապատասխանող (
  
    
      
        x
        ,
        y
      
    
    {\displaystyle x,y}
  ) կետի շառավիղ վեկտորի և 
  
    
      
        O
        X
      
    
    {\displaystyle OX}
   առանցքի 
  
    
      
        φ
      
    
    {\displaystyle \varphi }
   անկյունն է։
Նիժ

Նիժ, բնակավայր Ադրբեջանի Հանրապետության Գաբալայի շրջանում։ 


== Աշխարհագրություն ==
Նիժ գյուղը շրջկենտրոն Գաբալա քաղաքից հեռու է 20 կմ դեպի հարավ-արևմուտք։ Բնակավայրը շրջապատված է ջրաշատ դաշտավայրերով։ 


== Պատմություն ==
Նիժ գյուղը հանդիսանում էր տարածաշրջանի նշանավոր գյուղերից։ Հայտնի է, որ գրավոր աղբյուրներում բնակավայրը հիշատակվում է բնակչության կողմից 1724-1725 թվականներին Ռուսական կայսրության Պետրոս I կայսրին օգնության խնդրանքով գրված նամակներում։
1918-1919 թվականներին բնակավայրը ենթարկվել է թուրքական հարձակումների և մեծ կորուստներ ունեցել։ 


== Բնակչություն ==
Ստորև պատկերված աղյուսակով ներկայացված է Նիժի բնակչության վիճակագրական տվյալներն ըստ տարիների՝


=== Հայտնի բնակիչներ ===
Նիժ գյուղում է ծնվել հայ-ազատագրական շարժման գործիչ, ֆիդայի Սարգիս Կուկունյանը։


== Տես նաև ==
Սուրբ Եղիշե եկեղեցի


== Ծանոթագրություններ ==
Օշին Ա Գանձակեցի

Օշին Ա Գանձակեցի նաև Ասպետ Արշակունի (, Գանձակ, Սելջուկյան սուլթանություն - 1110), Գանձակի, այնուհետև Լամբրոնի իշխան, ըստ Կիրիլ Թումանովի Կամսարականների նախարարական տնից, Հեթումյանների իշխանական, այնուհետև թագավորական տան հիմնադիրը։
Հեթում Գանձակեցու որդին, Հեթում Ա-ի հայրը։ Օշինի եղբայրներն են՝ իշխաններ Հալկամ Գանձակեցին և Բազունի Գանձակեցին։


== Կենսագրություն ==
Օշինը եղել է Գանձակի իշխանը։ Խույս տալով սելջուկյան թուրքերի հալածանքներից, 1071 թվականին իր ազգատոհմով, իր եղբայր Հալկամի և ուրիշ իշխանների հետ Կիլիկիա է տեղափոխվում Մեծ Հայքի Արցախ նահանգի Մայրյաց ջուրք ավանից (Հյուսիսային Արցախ), հիմք դնելով Հեթումյանների իշխանական տոհմին։ Կիլիկիայում իշխող Աբլղարիբ Արծրունին իր ընկեր Օշինին է նվիրում Տավրոսի լեռներում գտնվող՝ արաբներից գրավված Լամբրոն բերդը (հայկական անառիկ բերդ եւ քաղաք Լեռնային Կիլիկիայում)։ Օշինը հիմնովին վերակառուցում է անառիկ բերդը եւ կնության առնում Աբլղարիբ Արծրունու դստերը, որտեղ  էլ հաջորդաբար իշխում են նրա իրավահաջորդները, կրելով Լամբրոնի իշխան տիտղոսը։ Հեթումյանների իշխանական տոհմին է պատկանում նաեւ Պապերոն ամրոցը, որտեղ էլ հաստատվում են Օշին Գանձակեցու երկու եղբայրները՝ Բազունին եւ Ալգամը, կրելով Պապերոնի իշխան տիտղոսը։
Երբ Բյուզանդիայի Ալեքսիոս Ա Կոմնենոս կայսրը 1085 թվականին պատերազմի գնաց լանգոբարդների դեմ, Օշինը իր բանակով օգնության գնաց նրան, պատերազմի մեջ հաղթեց և սպանեց դուքս Ռոբերտ ֆրանսիացուն (հուլիսի 17, 1085 թ.) և իբր պատիվ ստացավ կայսրից Տարսոնը։ Օշինը նաև օգնել է խաչակիրներին։ 
Օշինին հաջորդեց որդին՝ Հեթում Ա իշխանը։


== Աղբյուրներ ==
Հայոց անձնանունների բառարան, Հրաչյա Աճառյան, 1942 թ. էջ 235-236
Վոլնո-Սուխարևո

Վոլնո-Սուխարևո (ռուս.՝ Вольно-Сухарево, բաշկիրերեն՝ Вольно-Сухарев), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուֆիմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 168 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալեքսանդրովսկոե (գյուղ, Բոխանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդրովսկոե (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդրովսկոե (ռուս.՝ Александровское), գյուղ Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի Բոխանսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կամենսկոե

Կամենսկոե (ուկրաիներեն՝ Кам'янське, 1936-2016 թվականներին` Դնեպրոձերժինսկ, ուկրաիներեն՝ Дніпродзержинськ, 1917-1936 թվականներին` Կամենսկոե), քաղաք Ուկրաինայի Դնեպրոպետրովսկի մարզի Դնեպրոձերժինսկի քաղաքային խորհուրդում։
2011 թվականի տվյալներով Կամենսկոե քաղաքում բնակվում էր 243 199 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 138 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1846 մարդ/կմ²։
2016 թվականի մայիսի 19-ին Ուկրաինայի Գերագույն ռադայի որոշմամբ քաղաքին վերադարձվել է պատմական անվանումը` Կամենսկոե։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (ուկր.)
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Սոգյութլի Վերին

Սոգյութլի Վերին, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ժուլան

Ժուլան (Lanius cristatus), շամփրուկների ընտանիքին պատկանող թռչուն։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Ժուլանը զգալիորեն փոքր է շամփրուկների մյուս տեսակներից։
Մարմնի երկարությունը 17սմ է, թևերի բացվածքը՝ 24-28 սմ, կենդանի զանգվածը՝ 20-48 գ։ Կտուցը հաստ է, ծայրը՝ ներքև կեռված, թևերը՝ կարճ, պոչը՝ դարչնագույն կամ սև։ Հասուն արուի գլուխը կապույտ-մոխրագույն է, ակնադիմակը՝ սև, մեջքը՝ շիկակարմիր-դարչնագույն, մարմինը ներքևից՝ վարդագույն-սպիտակ։ Էգի մարմինը վերևից դարչնագույն է, ծոծրակը՝ ավելի մոխրագույն, ակնադիմակը՝ ավելի մուգ դարչնագույն, մարմինը ներքևից աղոտ սպիտակ է՝ մոխրագույն թեփուկանման նախշով։ Երիտասարդի մարմինը վերևից խամրած դարչնագույն է, ծոծրակը՝ մոխրավուն՝ վերևից ու ներքևից՝ թեփուկանման նախշերով ծածկված։ Զոհին հետապնդում է բարձր դիրքից, նստում է ծառերի, թփուտների, էլեկտրասյուների վրա։ Տեղից տեղ տեղափոխվում է կարճ թռիչքներով։ Բնակվում է թփուտային խոտածածկ տարածքներում։


== Սննդառություն ==
Սնվում է անողնաշարավորներով, մանր ողնաշարավորներով։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Եվրոպայի հարավում՝ Իտալիայում, Բալկաններում, Փոքր Ասիայում, Իրանում, Տիբեթում, Չինաստանում, Ճապոնիայում, Արևմտյան Սիբիրում, Ենիսեյի ափերին, Կամչատկայում, Կովկասում, Միջին Ասիայում։


=== Տարածվածությունը Հայաստանում ===
Հայաստանում բնադրվող, չվող թռչուն է։ Գարնանը վերադառնում է ապրիլ-մայիս ամիսներին։ Չվում է սեպտեմբեր-հոկտեմբերին՝ զույգերով։ Գերադասում է բնակվել անտառների բացատներում, բաց տարածություններում, որտեղ կան թփուտներ, ինչպես նաև բնակավայրերում ու քաղաքամերձ այգիներում։ Բնադրվում է թփերի, ծառերի վրա, բույնը սարքում է չոր խոտաբույսերից, տեղադրում գետնից 60 սմ - 3 մետր բարձր։ Ժուլանի բնադրումը նշված է նաև Երևանի քաղաքամերձ անտառներում ու պուրակներում, Սևանա լճի ավազանի նորաստեղծ անտառներում։ Մայիս ամսին դնում է 3-6 սպիտակ, վարդագույն կամ նարնջագույն պտերով ձվեր։ 


== Բազմացում և զարգացում ==


=== Բնադրում ===
Բնադրազույգերը ձևավորվում են ապրիլի վերջին, մայիսից հունիս։ Բները հայտնվում են (թերի և վերջնական ավարտված) մայիսի 2-րդ կեսից հունիսի կեսերը։ Բույնը գավաթաձև, նոսր հյուսվածք է՝ բույսերից։ Բնադրում է փշոտ թփուտներում, բնադրման բարձր խտության դեպքում՝ նաև ոչ փշոտ ծառերին (ուռենի, խնձորենի, նշենի)։ Բույնը պատրաստում է էգը, արուն հսկում է էգին և բույնը։ Առաջին	ձվերը բներում հայտնվում են մայիսի 2-րդ տասնօրյակից հունիսի վերջին օրերը, կրկնակի բնադրման դեպքում՝ ավելի ուշ։ Դնում է 22 մմ տրամագծով, մոխրագույն-սպիտակից վարդագույն՝ դարչնագույն և մոխրագույն-կապտամանուշակագույն պտերով 3-7 ձու։


=== Սերնդի հանդեպ խնամք ===
Թխսակալում է էգը՝ 16 օր (1 փուլը տևում է 8-17օր)։ Այդ ընթացքում էգին կեր է բերում նաև արուն։ Ձագերին կերակրում են էգը և արուն։ Ձագերը բնից դուրս են գալիս 15-16-րդ օրը, ևս 2 շաբաթ ծնողների խնամքի տակ ձեռք են բերում ինքնուրույն թռչելու ունակություն։ Օգոստոսին հայտնվում են մեծ քանակությամբ երիտասարդ թռչուններ։ Աշնանային չուն՝ մինչև սեպտեմբերի 2-րդ կեսը։


== Նշանակություն ==
Թվաքանակի գերազանցությամբ օգտակար է վնասատու մորեխների և բզեզների ոչնչացման գործում։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Թանձրահավ

Թանձրահավ(լատ.՝ Alca torda), ջրային թռչուններ են Alcidae ընտանիքից։ Չթռչող անթև թանձրահավերի ոչնչացումից հետո այս տեսակը միակն է թանձրահավերի(Alca) ցեղում։


== Արտաքին կառուցվածքը ==
Հասուն առանձնյակները հասնում են 38-43 սմ երկարության և ունեն 60-69 սմ թևերի երկարություն։ Մեջքը և գլուխը գունավորված են սև գույնով, իսկ փորը և թևերի ներքին մասը՝ սպիտակ։ Ձմռանը դեմքը նույնպես ներկվում է սպիտակ։


== Վարքը ==
Թանձրահավերը բնադրում են Ատլանտյան օվկիանոսի հյուսիսային հատվածում։ Ավելի հարավային պոպուլյացիաները հանդիպում են Ֆրանսիայի հյուսիսային ափերում, ինչպես նաև ԱՄՆ-ի Մեն նահանգում։ Ձմռանը եվրոպական թանձրահավերը չվում են Միջերկրական ծովի արևմտյան շրջանը, իսկ ամերիկականները՝ Նյուֆաունդլենդ կղզի և Նոր Անգլիա։ Էգերը դնում են մեկ մեծ ձու։ Բույնը տեղակայված է ժայռի ելուստներին կամ ներփքումներում։


== Սնունդը ==
Թանձրահավաը սնունդը հայթայթում է ջրից։ Նա սնվում է խեցգետիններով և ծովային որդերով։


== Պահպանությունը ==
Շոտլանդիա Ֆուլա կղզում կա որսարգելոց, որում արգելված է որսալ թանձրահավերին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ողնաշարավոր կենդանիները:Թանձրահավ Archived 2021-01-22 at the Wayback Machine.
Պոն Ռեմի

Պոն Ռեմի (ֆր.՝ Pont-Remy), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1562 մարդ, բնակչության խտությունը` 157.30 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.93 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 140 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 34 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 885 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 604-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 281։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,2 %։ 604 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 508 անձ (270 տղամարդ և 238 կին)։ Գործազուրկ են եղել 96 անձ (57 տղամարդ և 39 կին)։ 281 անաշխատունակներից 67-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 88-ը` թոշակառուներ, իսկ 126-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆուտբոլը 2020 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերում


== A խումբ ==


=== Մեքսիկա ===
22 հոգանոց օլիմպիական հավաքականի վերջնական հայտացուցակը հայտարարվեց 2021 թվականի հունիսի 15-ին։ Հուլիսի 4-ին Խոսե Մասիասը հեռացավ վնասվածքի պատճառով և նրան փոխարինեց Ադրիան Մորան։


=== Ֆրանսիա ===
Օլիմպիական հավաքականի նախնական հայտացուցակը հրապարակվեց 2021 թվականի հունիսի 25-ին։ Այնուամենայնիվ, այն բանից հետո, երբ մի քանի ակումբներ հրաժարվեցին իրենց խաղացողներին թույլ տալ ներկայանալու, 2021 թվականի հուլիսի 2-ին հայտարարվեց նոր անվանացանկ՝ վերջնական հայտացուցակը կազմող լրացուցիչ խաղացողների հետ միասին։ Մրցաշարի մեկնարկից առաջ վիրավորված Ժերեմի Ժելենին փոխարինելու համար կանչվեց Նիլս Նկունկուն։


=== ՀԱՀ ===
Օլիմպիական հավաքականի վերջնական հայտացուցակը հրապարակվեց 2021 թվականի հուլիսի 3-ին։


=== Ճապոնիա ===
Օլիմպիական հավաքականի վերջնական հայտացուցակը հրապարակվեց 2021 թվականի հունիսի 22-ին։


== B խումբ ==


=== Հոնդուրաս ===
Օլիմպիական հավաքականի վերջնական հայտացուցակը հրապարակվեց 2021 թվականի հուլիսի 2-ին։


=== Նոր Զելանդիա ===
18 հոգանոց օլիմպիական հավաքականի կազմը հայտարարվեց 2021 թվականի հունիսի 25-ին։ Թիմ Փեյնը, բացի նշված պահեստային խաղացողներից, որպես փոխարինող է նշվել այն դեպքում, երբ Ուինսթոն Ռիդը չէր ստանա մասնակցության թույլտվություն։ Ռիդի մասնակցությունը հաստատվեց հուլիսի 2-ին։


=== Կորեայի Հանրապետություն ===
Հավաքականի կազմը հայտարարվեց 2021 թվականի հուլիսի  2-ին ։


== C խումբ ==


=== Ավստրալիա ===
Հավաքականի ամբողջական կազմը հայտարարվեց 2021 թվականի հունիսի 29-ին։ 2021 թվականի հուլիսի 5-ին հաղորդեցին, որ Մարկո Թիլիոյին փոխարինելու է Ռամի Նաձարիեն, իսկ Ջեյ Ռիչ Բագուելուին` Ռուոնա Թոնգիկան։


=== Аргентина ===
Հավաքականի ամբողջակամ կազմը հայտարարվեց 2021 թվականի հուլիսի 1-ին։


=== Եգիպտոս ===
2021 թվականի հուլիսի 2-ին հայտարարվեց հավաքականի ամբողջական կազմը` թվով 22 հոգի։


=== Իսպանիա ===
2021թվականի հուլիսի 5-ին հայտարարվեց Իսպանիայի հավաքականի կազմը` թվով 60 ֆուտբոլիստ 22 հոգանոց կազմի մասին հայտարարվել էր 2021 թվականի հունիսի 29-ին, Իվան Վիլյարը փոխարինում է Ալեքս Դոմինգեսին` տրավմայի պատճառով։


== D խումբ ==


=== Բրազիլիա ===
Բրազիլիայի հավաքականի ամբողջական կազմը ներկայացվեց 2021 թվականի հունիսի 15-ին` թվով 50 մարդ։ 18 հոգանոց կազմի մասին տեղեկություն ներկայացվեց հունիսի 17-ին։ Հուլիսի 8-ին Ռիկարդո Գրասան փոխարինեց Գաբրիելյային, քանի որ վերջինս տրավմա էր ստացել։ Հուլիսի 14-ին Մալկոմը փոխարինեց Դուգլասին` տրավմայի պատճառով։


=== Գերմանիա ===
Հավաքականի վերջնական կազմը հայտարարվեց 2021 թվականի հուլիսի 4-ին։ Ռանգար Ախեն և Կեվեն Շլոտտերբեկը ներկայացվեցին հինգ օր ուշ, այն ժամանակ, երբ Յոշա Վանգոման և Նիկլաս Դորշը հրաժարվեցին մասնակցությունից։


== Ծանոթագրություններ ==
Blind

«Blind» («Կույր»), երկրորդ սինգլը Hurts բրիտանական խմբի երկրորդ ալբոմից, որը լույս է տեսել 2013 թվականի մայիս 20-ին։ Երգի հեղինակը Hurts խումբն է, իսկ պրոդյուսերային աշխատանքը կատարել են Hurts-ի տղաները և Ջոնաս Քուանթը։


== Տեսահոլովակը ==
Ռեժիսոր Նեզ Քամալը մասնակցել է նաև խմբի Exile ալբոմի պրոմո-վիդեոյի պատրաստման աշխատանքներին։ 2013 թվականի մարտի 4-ին սկսվեցին տեսահոլովակի նկարահանման աշխատանքները։ Նկարահանման հրապարակ հանդիսացան իսպանական հետևյալ քաղաքները՝ Ֆրիգիլանա, Մոլլինա և Արչիդոնան՝ որը գտնվում է Մալագայում — ընտրվեցին քաղաքների ամենա տարբեր գոտիները՝ հին քարանձավներից մինչև բերդի լանջեր, հին քաղաքի փողոցներ, եկեղեցիներ ու մի քանի գեղատեսիլ տեղական խանութներ։ Նկարահանման ժամանակ Թեոն աստիճաններով վազելիս հարվածելով երկաթե դարպասին, վնասում է իր գլուխը և աչքը։ Առաջին օգնությունից հետո նկարահանումները շարունակվեցին։


== Անձնակազմը ==
Թեո Հաչքրաֆթ — խոսքերի հեղինակ, ծրագրավորող, վոկալ
Ադամ Անդերսոն — երաժշտություն, պրոդյուսեր
Nathalie Schmeikal — բեկ վոկալ
Jonas Quant — պրոդյուսեր, խոսքերի հեղինակ, ծրագրավորում
Wil Malone — դիրիժոր, գործիքավորող, փողային գործիքներ
Tom Rees-Roberts — ձայնային գործիքներ
Laurence Davis, Richard Watkins, Simon Rayner — դաշնամուր
Jakob Hermann — ձայնային ռեժիսուրա
Andy Wood, Richard Edwards — տրոմբոն
Dan Grech-Marguerat — ձայնային ինժեներ
Spike Stent — միքս-ինժեներ
David Emery — ձայնային ռեժիսորի օգնական
Ted Jensen — մաստերինգի մասնագետ


== Ֆորմատներ և թրեքների ցանկ ==
7" սինգլ"Blind" – 4:23
"Blind" (ռեժիսորական տարբերակ) (Frankie Knuckles & Eric Kupper դասական միքս) – 5:30CD սինգլ"Blind" – 4:23
"Wonderwall" – 4:16Թվայնացված ներբեռնում"Blind" – 4:23
"Blind" (ռեժիսորական տարբերակ) (Frankie Knuckles & Eric Kupper ընդարձակված դասական միքս) – 7:26
"Blind" (Jan Driver remix) – 4:00
"Wonderwall" – 4:15
"Blind" (տեսահոլովակ)


== Չարթեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Օլշանկա (գյուղ, Եմելչևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕլշանկաՕլշանկա (ուկրաիներեն՝ Вільшанка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Եմելչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օլշանկա գյուղում բնակվում էր 30 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,486 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 61,73 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մերաբ Բերձենիշվիլի

Մերաբ Իսիդորիի Բերձենիշվիլի (վրաց.՝ მერაბ ისიდორეს ძე ბერძენიშვილი, ծնվ. 1929), խորհրդային և վրացի քանդակագործ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (1987)։ ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր (1976)։ 1970 թվականից եղել է ԽՄԿԿ անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1929 թվականին։ 1949-1955 թվականներին սովորել է Թբիլիսիի գեղարվեստի ակադեմիայում՝ Նիկոլայ Կանդելակիի մոտ։ Եղել է ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի թղթակից-անդամ (1973), ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի Ազգությունների խորհրդի 10-11 գումարումների պատգամավոր Հարավային Օսիայի Ինքնավար Մարզի կողմից։


== Աշխատանքներ ==
Ալեքսանդր Գրիբոյեդովի հուշարձանը Թբիլիսիում (1961)
բանաստեղծ Դավիթ Գուրամաշվիլիի հուշարձանը Թբիլիսիում (թուջ, 1959-1965, ճարտարապետ՝ Վլադիմիր Ալեքսի-Մեսխիշվիլի)
Թբիլիսիի Վրացական ֆիլհարմոնիայի շենքի «Մուսա» դեկորատիվ քանդակ (բրոնզ, 1971, ճարտարապետ՝ Ի. Ն. Չխենկելի)
Մարնեուլի հաղթանակի 30-ամյակին նվիրված հուշարձան (բրոնզ, 1975, ճարտարապետ Գ. Վ. Բակրաձե)


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (1987)
ՎԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1980)
ԽՍՀՄ պետական մրցանակ (1976) - Հայրենական մեծ պատերազմում խորհրդային ժողովրդի տարած հաղթանակին նվիրված հուշարձանի համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Воронина Н., «Мераб Бердзенишвили», М., 1981.


== Արտաքին հղումներ ==
Статья в Энциклопедическом словаре
Статья в Большом Энциклопедическом словаре
Статья в Популярной художественной энциклопедии
Խեցիներով տուն

Խեցիներով տուն (իսպ.՝ Casa de las Conchas), շինություն Սալամանկայում, Վերածննդի և գոթիկայի ակունքներում ձևավորված իսպանական պլատերեսկո ոճի դրսևորման փայլուն օրինակ։ Միջնադարյան քաղաքի ամենանշանավոր տեսարժան վայրերից է, որ իր գեղեցիկ ու յուրահատուկ տեսքով դեպի իրեն է ձգում զբոսաշրջիկներին։
Խեցիներով տունը կառուցվել է 1493-1517 թվականներին։ Տանտերը եղել է Սանտյագո օրդենի անդամ, Սալամանկայի համալսարանի իրավունքի դասախոս Ռոդրիգո Մալդոնադո դե Տալավերը, ով հետո դարձել է նույն համալսարանի ռեկտոր և Կաստիլիայի թագավորական խորհրդի անդամ։ Դա այն ժամանակաշրջանն էր, երբ Իսպանիայում վերջնականապես ճնշեցին մավրերին, և հաստատվեց երկար սպասված խաղաղությունը։ Միայն 15-րդ դարի վերջին քաղաքը դարձավ անվտանգ, և ազնվականությունը, թողնելով իր դղյակները, վերադարձավ քաղաքային միջավայր։ Քաղաքը վերածնվեց, սկսեցին կառուցվել մեծ թվով քաղաքացիական շինություններ։ Քաղաքային պալատը դարձավ ազնվականության իշխանության խորհրդանիշը։ Պալատները դեռևս հիշեցնում էին ամրոցներ. նրանց ճարտարապետության մեջ օգտագործվում էին աշտարակներ, ատամնավոր պատեր։ Շենքի արտաքին և ներքին պատերը զարդարվում էին պալատների սեփականատերերի գերբերով ու խորհրդանիշերով, ովքեր հպարտանում էին իրենց հասարակական դիրքով` ցուցադրելով այն մյուս քաղաքացիներին։
Սանտյագո օրդենի զինանշանը ծովախեցին էր։ Խեցին Սանտյագո դե Կոմպոստելա ուխտագնացություն կատարելու խորհրդանիշն էր, ուր գտնվում էր Հակոբոս առաքյալի գերեզմանը։ Խեցիներով էին նշում ուխտագնացության ճանապարհի բոլոր հիմնական նշանաձողերը։ Ոսկեգույն կրաքարից քարե խեցիներով էր իր տունը պատել օրդենի ասպետ Ռոդրիգո դե Մալդոնադո Տալավերան։ Խեցիների թիվը հասնում է մոտ 300-ի, որոնք շախմատային կարգով տեղադրված են հարթ պատերին։ Բացի խեցիներից` շենքի ճակատային մասը զարդարված է Մալդոնադոյի զինանշանով և զինանշանային վահաններով։

Խեցիներով տունն ունեցել է նաև աշտարակ, որը, սակայն, երկար չի գոյատևել։ Կառլոս V կայսրը, այն համարելով իրեն ուղղված մարտահրավեր դոն Մալդոնադոյի կողմից, հրամայել է երկու երրորդով կրճատել այն։ Դրա հետևանքով այն ներկայումս բարձրությամբ աչքի չի ընկնում։
Տան ներքին բակում կարելի է տեսնել երկմակարդակ շքեղ կամարներ, աստիճաններ, որոնք զարդարված են տունը պահպանող շան, արջի ու առյուծի կերպարանքներով։ Պատուհանները երկաթյա ցանցերով են, դեկորները գոթական, մավրիտանական ու Վերածննդի ճարտարապետական ոճերով են։ Բակի կողմից տանիքը պսակում է շուշաններով ու գորգուլյաներով զարդարված սանդերքը։ Կենտրոնում ջրհորն է, որ միջնադարում ապահովում էր անընդհատ ջրամատակարարումը։
Իր պատմության հինգ հարյուր տարիների ընթացքում Խեցիներով տունը բազմաթիվ փոփոխություններ է կրել։ Ժամանակին նրա նկուղներում եղել են խցեր, որտեղ փակել են Սալամանկայի համալսարանի կարգազանց ուսանողներին։ 1929 թվականին Խեցիներով տունը հռչակվել է ազգային հուշարձան։ Վերակառուցումից հետո, որն ավարտվել է 1993 թվականին, այստեղ տեղակայվել է Պետական հանրային գրադարանը։
Միջնադարում ընդունված է եղել մի քանի մետաղադրամներ դնել կառուցվող շինության հիմքում։ Եթե հավատանք լեգենդին, Խեցիներով տան հիմքում թաղել են մի ամբողջ ունցիա ոսկի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Франческа Прина, Елена Демартини. 1000 лет мировой архитектуры/Пер. с англ. — М.: Омега, 2008. — С. 118. — 432 с. — ISBN 978-5-465-01682-7
Enciclopedia Libre Universal
Ալեքսանդրո-Զավադսկոե

Ալեքսանդրո-Զավադսկոե (ուկրաիներեն՝ Олександро-Завадське), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոբրովելիչկովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսանդրո-Զավադսկոե գյուղում բնակվում էր 213 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,62 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 343,55 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Օգասա

Օգասա (կատ.՝ Ogassa), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Ժիրոնա պրովինցիայի մեջ՝ Կատալոնիա ինքնավար համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ռիպոլյես շրջանում։ Նրա տարածքը զբաղեցնում է 45,2 կմ², իսկ բնակչությունը կազմում է 256 մարդ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Веб мэрии
Информация Правительства Каталонии Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Informació de l'Institut d'Estadística de Catalunya
Ալֆ Պրեյսեն

Ալֆ Փրոյսեն (նորվ.՝ Alf Prøysen, իսկական անունը Ալֆ Օլաֆսեն (նորվ.՝ Alf Olafsen, հուլիսի 23, 1914(1914-07-23)[…], Rudshøgda, Ռինգսակեր, Հեդմարկ, Նորվեգիա - նոյեմբերի 23, 1970(1970-11-23)[…], Օսլո, Նորվեգիա), նորվեգացի արձակագիր, բանաստեղծ, դրամատուրգ և հրապարակախոս։ Երգերի հեղինակ և կատարող։ 20-րդ դարի երկրորդ կեսի նորվեգական մշակույթի առանցքային դեմքերից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Ռինգսաքերի կոմունայում՝ Հեդմարկում։ Գյուղացու ընտանիքից է։ Նորամուտը նշել է դեռևս 1930-ական թվականներին, սակայն ճանաչում ձեռք է բերել հետպատերազմյան շրջանում՝ շնորհիվ ռադիոհաղորդումների, երգերի և պատմվածքների։ Երեխաների համար ստեղծագործությունների հեղինակը (մասնավորապես՝ Ծեր կնոջ՝ փշուր-Ս-թեյի գդալի (Teskjekjerringa) և մեծահասակների («Դրոզդ լամպում» («Trost i taklampa», 1950) գյուղական կյանքի մասին վեպը)։
1950-1960-ական թվականներին նրա կարճ պատմվածքները («Lørdagsstubber») ամեն շաբաթ տպագրվում էին «Irbeiderbladet» թերթում, հետագայում դրանք հրատարակվել են 8 առանձին գրքերով։
Շատ հայտնի է Նորվեգիայում Փրոյսենի «Վաղը անպայման կգա» («Du ska få en dag i mårå») և «Julekveldsvisa»-ն (Առնլոտ Հոյլանի (Arnljot Høyland) երգերի հիման վրա)։
Ընդհանուր առմամբ հրատարակվել են Փրոյսենի 14 մանկական գրքեր և 19 ձայնասկավառակ, ինչպես նաև բանաստեղծությունների և նովելների մի քանի ժողովածուներ։
Ռուսաստանում առավել հայտնի է որպես «Ուլիկի մասին, որը կարողանում էր հաշվել մինչև տասը» հեքիաթի հեղինակ (նորվ. «Geitekillingen som kunne telle til ti»), որի հիման վրա 1968 թվականին նկարահանվել է տիկնիկային մուլտֆիլմ։
Գրողի ծննդավայրում Ռինգսաքեր կոմունայում կա նրա թանգարանը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ստրաշևո (գյուղ, Լյուբիմսկի շրջան)

Ստրաշևո (ռուս.՝ Страшево), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Լյուբիմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 106 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կառու (գյուղ, Պիդռալա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կառու (այլ կիրառումներ)Կառու (էստ․՝ Karu), գյուղ Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Պիդռալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 7 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Յանիս Ակուրատերսի թանգարան

Յանիս Ակուրատերսի թանգարան (լատիշ․՝ Jāņa Akuratera muzejs), հուշային տուն-թանգարան, որի ցուցադրությունները նվիրված են լատիշ գրող Յանիս Ակուրատերսի կյանքին և գործունեությանը։


== Թանգարանի մասին ==
Թանգարանը բացվել է 1991 թվականին և համարվել է Գրականության և արվեստի թանգարանի մասնաճյուղը։ 2009 թվականից ընդգրկվել է Լատվիայի հուշահամալիր թանգարանների միավորման մեջ։ Տեղակայված է Յանիս Ակուրատերսի ընտանիքի սեփական փայտե տանը, որը կառուցվել է 1933 թվականին ճարտարապետ Վերներ Վիտանդի նախագծով, Տորնյակալնսում՝ Դաուգավայի ձախ ափին։ Թանգարանի ցուցադրությունները տեղակայված են տան երկու հարկերում գտնվող հինգ սենյակներում։ 

Բուխարու սենյակ։ Բուխարին պատրաստվել է Նիկոլաս Ստրունկեի նախագծով, կահույքը պատրաստված է բիդերմայերի ոճով, 19-րդ դարի առաջին կեսում։
Ճաշասենյակ։ Սենյակի կենտրոնում դրված է մեծ սեղան, որը պատրաստվել է պատվերով՝ 1924 թվականին։
Աշխատասենյակ։ Գրողի գրասեղանը և գրադարանը լատիշերեն, գերմաներեն, ռուսերեն, ֆրանսերեն և նորվեգերեն լեզուներով գրքերով։
Լուսավոր դահլիճ։ Հանգստի սենյակ, որը կահավորված է Լյուդովիկոս XVI-ի ոճի կահույքով։
Գրողի կնոջ՝ Աննա Մարիայի սենյակը։ Ներքին կահավորանքը համապատասխանում է 1920-1930 թվականների ընդհանուր ոճին։Թանգարանում ներկայացված կտավների հավաքածուում ընդգրկված են Նիկոլաս Ստրունկեի իտալական քաղաքների էսքիզները, Օլգերտ Սալդավսի քաղաքային ուրվանկարները, Օսկար Կալեյսայի լատգալյան բնանկարները, Գեորգի Շենբերգի վրձնին պատկանող գրողի դիմանկարը, Վալդեմար Տոնեի Լայմա Ակուրատերեի  դիմանկարը և այլ հեղինակների մի շարք ստեղծագործություններ։
Թանգարանը հիմնականում շեշտը դնում է դպրոցականների և աշակերտների հետ աշխատանքների վրա, կազմակերպում է տարբեր բնույթի թեմատիկ ցուցահանդեսներ և պոեզիայի երեկոներ։ Որոշ հեռավորության վրա գտնվող գրող Օյար Վացիետիսի տուն-թանգարան հուշահամալիրի հետ համատեղ կազմակերպվում են մշակութային միջոցառումներ, ինչպես օրինակ ավանդական դարձած «Թանգարանային գիշեր»-ը։


== Թանգարանային ցուցահանդեսներ ==


=== Ընտրանի ===
Յանիս Ակուրատերսը և Ազգային թատրոն
Ծիածանային քամի
Լեյտենանտ Թոմաս Գլանի խրճիթ
Կեչիների տակ
Երեք երգ։ Լայմա Ակուրատերեի ծննդյան հարյուրամյակ


== Թանգարանի ղեկավարություն ==
Թանգարանի տնօրեն՝ Ռուտա Ցիմդինյա
Գլխավոր մասնագետ՝ Մայրա Վալտերե


== Հասցե ==
Ռիգա, Օ. Վացիետիսի փողոց, 6ա (Rīga, Ojāra Vācieša iela 6a, Latvija)


== Ծանոթագրություններ ==
Դարուցինտե

Դարուցինտե (ռուս.՝ Даруцинте, անգլ.՝ Darucinte), ճանապարհային կայան Մեծ Հայքում, նշանակված պետինգերյան քարտեզի Արտաշատ-Սաղատ ուզեգծում։ Հ․ Մանանդյանը Դ վերապահորեն համարում է ԴԵՐՋԱՆ (տ) տեղանվան աղավաղված ձևը, կամ հակառակը՝ Դ-ից ծագել է Դերջան անունը։
Ժուան Պինիեյրու

Ժուան Պինիեյրու (պորտ.՝ João Pinheiro), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերաիս նահանգի հյուսիս արևմտյան մասում։ Մտնում է Պարակատուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 45 260 մարդ՝ 2010 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 10 716,960 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 4,22 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է սեպտեմբերի 10-ին։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1991 թվականի օգոստոսի 30-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 214.283.214,00 (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 5.083,95 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,748 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Բնակավայրի կլիման արևադարձային է։
Առնե լը Դյուկ (կանտոն)

Առնե լը Դյուկ (ֆր.՝ Arnay-le-Duc), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Բուրգունդիա շրջանում։ Կոտ դ՛ Օր դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Բոն օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 5226 մարդ էր։Կանտոնի համարը 2102 է։ Կանտոնում կա 20 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Վելիմիր Խլեբնիկով

Վելիմիր Վլադիմիրովիչ Խլեբնիկով (ռուս.՝ Велими́р Хле́бников, հոկտեմբերի 28 (նոյեմբերի 9), 1885, Մալիե Դերբետի, Q4278130?, Աստրախանի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 28, 1922(1922-06-28)[…], Ռուչի, Կրեստեցկի շրջան, Novgorod Okrug, Լենինգրադի մարզ), ռուս բանաստեղծ և արձակագիր, ռուսական ֆուտուրիզմի հիմնադիրներից։ Ունի մասնակի հայկական ծագում։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Աստրախանի գուբերնիայում՝ կենսաբանի ընտանիքում։ 1903 - 1911 թվականներին սովորել է Կազանի համալսարանի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետում, հետագայում՝ Պետերբուրգի համալսարանում։ Գրական գործեր սկսել է հրատարակել 1908 թվականից, սակայն գործերի մեծ մասը հրատարակվել է մահից հետո։ 1910-ականներին անդամակցել է «Գիլեա» միությանը, հայտնի գործերից են՝ «Զանգեզի», «Ճակատագրի տախտակները», «Արագիլ»։ Մահացել է ժանտախտից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Խլեբնիկովի աշխարհը Archived 2009-01-18 at the Wayback Machine.
Դոմբաթ (այլ կիրառումներ)

Դոմբաթ, կարող է վերաբերել՝

Դոմբաթ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դիադինի գավառակում
Դոմբաթ - գետահովիտ հայկական լեռնաշխարհում, Արաքսի աջակողմյան վտակ Ներքին Կարասուի աջ օժանդակ Դոմբաթ գետի երկու ափերին
Հարձակում թթվով

Հարձակում թթվով, բռնի հարձակման տեսակ, որին հաճախ ենթարկվում են կանայք։ Այն մարդու մարմնի վրա թթվի թափում է՝ «վրեժի կամ խանդի պատճառով,  վնասելու կամ այլանդակելու մտադրությամբ»։


== Նկարագրություն ==
Այսպիսի հանցագործության տարածված դրդապատճառ է կնոջ հրաժարվելը ամուսնությունից, կամ հանցագործի՝ նրան չափից առավել գեղեցկությունից, անկաշկանդ վարքագծից զրկելու ցանկությունը։ Հանացագործները ամենից հաճախ թթուն թափում են զոհի դեմքին, ինչը հանգեցնում է լուրջ այվածքների, մաշկի վնասման, մի շարք դեպքերում՝ ոսկրերի դեֆորմացման կամ հալման։ Թթվով հարձակման ցմահ հետևանքներ են հանդիսանում դեմքի կամ մարմնի այլ մասերի սպիները, մի շարք դեպքերում՝ մասնակի կամ լրիվ կուրացումը։
Ամենից առաջ նման հարձակումներ կատարվում են Հարավային և Հարավարևելյան Ասիայում, Կամբոջայում, Աֆղանստանում, Հնդկաստանում, Բանգլադեշում, Պակիստանում, Իրանում և այլ հանրապետություններում։ Ենթադրվում է, որ տարեկան 1500 մարդ 20 երկրներից տառապում է այսպիսի հարձակումներից, որոնցից 80%-ը կանայք են, իսկ ըստ տարիքային կազմի՝ մոտավորապես 40-70%-ը՝ 18 տարեկան։
Աշխարհում թթուներով հարձակման առաջին տեղը զբաղեցնում է Հնդկաստանը։ Այն, որոշ գնահատումների համաձայն, կանանց համար ամենավտանգավոր երկիրն է։ Աֆղանստանում այս տիպի բռնությունը տարածված էր թալիբյան ռեժիմի ժամանակ, երբ թթվով հարձակվում էին ոչ բավարար հավատացյալ աղջիկների վրա։ Դեռ 20-րդ դարում Բանգլադեշում թթվով հարձակումը ընտանեկան բռնության տարածված տեսակ էր, 2002 թվականից այն պատժվում է մահապատժի ենթարկելով։


== Տես նաև ==
Ընտանեկան բռնություն


== Ծանոթագրություններ ==
Բորժոմ

Բորժոմի (վրաց.՝ ბორჯომი), կուրորտային քաղաք Վրաստանի կենտրոնական մասում, Սամցխե-Ջավախք մարզի Բորժոմի մունիցիպալիտետի վարչական կենտրոնն է։ Բնակչությունը՝ ▼11 008 մարդ (2022)։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Բորովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Բորովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Борівська селищна рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բորովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բորովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 8078 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 153.31 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 52.69 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Լյուբով Զաբաշտա

Լյուբով Վասիլևնա Զաբաշտա (ուկրաիներեն՝ Забашта Любов Василівна, հունվարի 21 (փետրվարի 3), 1918, Պրիլուկի, Պոլտավայի նահանգ, Ուկրաինական ԽՍՀ - հուլիսի 21, 1990(1990-07-21), Խմելնիկ, Վիննիցայի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի բանաստեղծուհի, դրամատուրգ, արձակագիր, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ։ 
Անդրեյ Մալիշկոյի կինը։ 


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1918 թվականի հունվարի 21-ին (փետրվարի 3) Պրիլուկի քաղաքում։ Դեռևս դպրոցում սովորելիս սկսել է բանաստեղծություններ գրել։ 1935 թվականին Չեռնիգովում երիտասարդ գրողների տարածաշրջանային հանդիպման ժամանակ Պավլո Տիչինան լսել և բարձր է գնահատել նրա պոեզիան։ Լյուբով Վասիլևնայի բանաստեղծություններն առաջին անգամ տպագրվել են «Պրավդա Պրիլուչչինի» մարզային թերթում 1935 թվականին։ Դպրոցն ավարտելուց հետո սովորել է Օդեսայի ջրային ինստիտուտում, որն ավարտել է 1940 թվականին։ Պատերազմի ժամանակ աշխատել է Ռիբնինսկի նավաշինարանում որպես ինժեներ-նախագծող։ Պատերազմից հետո մնալով այրի՝ որդուն գրկին մեկնել է Կիևի «Լենինյան դարբնոց» գործարան։ Հեռակա ավարտել է Գորկու անվան մանկավարժական ինստիտուտի գրականության ֆակուլտետը (այժմ՝ Մ. Պ. Դրագոմանովի անվան ազգային մանկավարժական համալսարան)։ Հետագայում ղեկավարել է «Дніпро» գրական ամսագրի պոեզիայի բաժինը։
1956 թվականի դեկտեմբերին ամուսնացել է Անդրեյ Մալիշկոյի հետ։ Ապրել է Կիևում գրողների «Ռոլիտ» տանը, որի ճակատին 2003 թվականի մարտի 12-ին տեղադրվել է նրա բրոնզե հուշատախտակը (քանդակագործ Մ. Ի. Բիլիկ)։ Զաբաշտան մահացել է 1990 թվականի հուլիսի 21-ին Խմելնիկում (սրտի անբավարարություն) բուժման ժամանակ։ Թաղված է Կիևում՝ Բայկովի գերեզմանատանը, Անդրեյ Մալիշկոյի կողքին (թիվ 1 տեղամաս)։


== Ստեղծագործություն ==
Լյուբով Զաբաշտան մի քանի բանաստեղծական ժողովածուների, արձակ գրքերի, պիեսների և դրամատիկական պոեմների հեղինակ է։ Նրա մի շարք բանաստեղծությունների հիման վրա գրվել են երաժշտություններ, որոնք դարձել են հանրաճանաչ երգեր։ Հեղինակ է «Բռնչենու ողկույզ» (1956), «Ձարխոտի գույնը» (1960), «Հույսի ափը» (1974), «Կիևյան լեռներ» (1982) բանաստեղծական ժողովածուների, որոնք նվիրված են նավաշինարարների, հողագործների, հայրենիքի պաշտպանների աշխատանքին։ Նրա «Աղջիկը լեգենդից» (1968), «Ռոկսոլանա (Աղջիկը Ռոհատինից)» (1971), «Լեսյա Ուկրաինկա» (1973), «Կիևի Սոֆիա Կիևսկայա» (1982) դրամատիկական և քնարական-էպիկական բանաստեղծություններում արտացոլված են բանաստեղծուհու խորը հետաքրքրությունը Ուկրաինայի պատմության և մշակույթի նկատմամբ։ Զաբաշտայի ակտիվում են նաև «Այնտեղ, գետից այն կողմ՝ երիտասարդություն» (1970) վեպը, «Իմ մանկության տունը» (1983) գեղարվեստական վավերագրական վիպակը և մանկական քնարերգության մի շարք գործեր։ Նրա ստեղծագործությունը ներծծված է հումանիզմի, մարդու անձնուրացության և բարության հանդեպ հավատի գաղափարներով։ Բանաստեղծուհին Տարաս Շևչենկոյին է նվիրել «Փշոտ ճակատագիր» դրամատիկական պոեմը, «Փառավոր Բոյան երկիրը», «Շևչենկոյի խոսքի պես հզոր», «Շևչենկոն և Օլդրիջը» (1961) և այլ բանաստեղծությունները։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆարադեյի հաստատուն

Ֆարադեյի հաստատուն կամ Ֆարադեյի թիվ նշանակվում է F տառով, հիմնական ֆիզիկական հաստատուն, որը հավասար է Ավոգադրոյի թվի (Na) և e տարրական էլեկտրական լիցքի (էլեկտրոնի լիցք) արտադրյալին ․ 
  
    
      
         
        
          F
          =
          
            
              
                e
                ¯
              
            
          
          ⋅
          
            N
            
              A
            
          
        
      
    
    {\displaystyle \ {F={\bar {e}}\cdot N_{A}}}
  = (9, 648456±0, 000027) * 104 կ՚մոլ−1։
Ֆարադեյի թիվը լայնորեն կիրառվում է էլեկտրաքիմիական հաշվարկներում։ Կոչվել է Մայքլ Ֆարադեյի անունով։ F-ի արժեքը որոշվել է արծաթի էլեկտրաքիմիական համարժեքի չափումների հիման վրա։
Հրաչ Մարտիրոսյան

Հրաչ Մարտիրոսյան (նոյեմբերի 10, 1964(1964-11-10), Կիրովական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ լեզվաբան, հայագետ։ Բանասիրական գիտությունների թեկնածու (PhD)։
Հրաչ Մարտիրոսյանը դասախոսություններ է կարդացել Միչիգանի համալսարանում և Երևանի պետական համալսարանում, Օքսֆորդում, Սորբոնում, Մոսկվայում, Միլանում, Պավիայում, Հայաստանի տարբեր մարզերի համալսարաններում։  2009 թվականից սկսած՝ Հայաստանում պարբերաբար կազմակերպում հայագիտական դասընթացներ՝ ՀԳԱԴ (Հայագիտական արշավային դասընթաց) ձևաչափով։


== Կենսագրություն ==
Հրաչ Մարտիրոսյանը ծնվել է 1964 թվականի նոյեմբերի 10-ին Կիրովականում (այժմ՝ Վանաձոր)։ Սովորել է Կիրովականի պետական մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետում։ 1991–1994 թվականներին եղել է Հայաստանի Հանրապետության ԳԱԱ հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտի գիտաշխատող (գիտական ղեկավար` պրոֆ. դր Սարգիս Հարությունյան)։ 1995 թվականին տեղափոխվել է Նիդեռլանդներ և մինչև աշխատանքի թույլտվություն ստանալը կատարել է կամավոր աշխատանք գրադարանում, որպես ազատ ունկնդիր հաճախել համեմատական լեզվաբանության դասընթացի Լեյդենի համալսարանում, ինչպես նաև զբաղվել է տարբեր հայագիտական աշխատանքներով Լեյդենի հայագիտական նախագծերի շրջանակներում (ղեկավար` պրոֆ. դր Յ. Վայտենբերգ)։
2001-2007 թվականներին Հրաչ Մարտիրոսյանը եղել է Լեյդենի համալսարանի գիտաշխատող (Assistant in training), 2009-2010 թվականներին՝ հետդոկտորային գիտաշխատող նույն համալսարանում և հրավիրյալ դասախոս Միչիգանի համալսարանում։ 2011 թվականից մինչև 2015 թվականի հունվար որպես հրավիրյալ դասախոս աշխատել է Լեյդենի համալսարանում։ Որպես հետդոկտորային գիտաշխատող՝ Հրաչ Մարտիրոսյանը 2015 թվականի փետրվարից աշխատում է Վիեննայում՝ Ավստրիայի գիտությունների ակադեմիայի Institute of Iranian Studies ինստիտուտում։


== Աշխարհայացք ==
Հրաչ Մարտիրոսյանն ինքն իրեն համարում է «համոզված աթեիստ»։ 2014 թվականի մայիսին նա այն մտավորականներից էր, որոնք բաց նամակով հանդես էին եկել Երևանի քաղաքային խորհրդի կողմից խորհրդային քաղաքական գործիչ Անաստաս Միկոյանի արձանի տեղադրման որոշման դեմ։


== Հրապարակումներ ==
Martirosyan Hrach (2010)։ Etymological Dictionary of the Armenian Inherited Lexicon։ BRILL։ ISBN 9789004173378 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Հարցազրույց Հայաստանի հետ։ Հրաչ Մարտիրոսյան. Գիտության բերկրանքը ["Interview with Armenia": Hrach Martirosyan]»։ ilur.am։ փետրվարի 17, 2014։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-11-10-ին։ Վերցված է 2016-10-22 
Հրաչ Մարտիրոսյանի «Հայագիտական արշավային դասընթաց 2016» հոլովակները Բուն TV-ում Archived 2020-02-28 at the Wayback Machine.
Վլադիմիր Հայրապետյան (ռազմական գործիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վլադիմիր Հայրապետյան (այլ կիրառումներ)Վլադիմիր Ասատուրի Հայրապետյան (հունիսի 25, 1942(1942-06-25), Շիշկերտ), ռազմական գործիչ, ՀՀ բանակի գեներալ-մայոր (1994 թվականի մայիսի 28-ից)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Թբիլիսիի բարձրագույն հրետանային հրամանատարական ուսումնարանը (1964), Լենինգրադի Մ․ Կալինինի անվան հրետանային ակադեմիան (1972)։ 1972-1974 թվականներին՝ 51-րդ հրետանային դիվիզիայում դիվիզիոնի հրամանատար, 1974-1982 թվականներին՝ հեռավորարևելյան ռազմական օկրուգի հրետանային գնդի դիվիզիոնի հրամանատար, ապա՝ գնդի հրամանատար, 15-րդ բանակի կորպուսի շտաբի պետ։ 1982-1986 թվականներին՝ Հյուսիսկովկասյան ռազմական օկրուգում բանակային կորպուսի շտաբի պետ։ 1986-1990 թվականներին՝ ԽՍՀՄ զորքերի կենտրոնական խմբավորման բանակային կորպուսի շտաբի պետ, 1990-1992 թվականներին՝ Սիբիրի ռազմական օկրուգում բանակային կորպուսի հրթիռահրետանային զորքերի պետ, 1992 թվականին՝ ՀՀ զինված ուժերի հրետանու վարչության պետ։
2012 թվականին ՀՀ ԶՈՒ 20-ամյակի առթիվ պարգևատրվել է «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալով։


== Ծանոթագրություններ ==
Հեղնար

Հեղնար, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն ժողովրդական եղնար՝ «էգ եղնիկ» բառից։ Հիշատակվել է 1653 թվականին անթվական մի հիշատակարանում։ 1701 թվականին հիշատակվել է Եղինար ձևով։


== Ծանոթագրություններ ==
Շոլոխովի նրբանցք (Դոնեցկ, Ռոստովի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շոլոխովի փողոց (այլ կիրառումներ)Շոլոխովի նրբանցք (ռուս.՝ Переулок Шолохова), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Դոնեցկ քաղաքում։ Անվանվել է ռուս խորհրդային արձակագիր, հրապարակախոս, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի (1905-1984) պատվին։ Սկիզբ է առնում Սադովայա փողոցից և ավարտվում Միչուրինի փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 170 մետր է։


== Նկարագրություն ==
Դոնեցկ քաղաքի Շոլոխովի նրբանցքը գտնվում է իրեն զուգահեռ Միչուրինի և Լիսենկոյի նրբանցքների միջև։ Սկսվում է Սադովայա փողոցից՝ Բոլշայա Կամենկա գետի մոտից, և ավարտվում Միչուրինի փողոցի հետ հատումով։ Շատ կարճ փողոց է. երկարությունն ընդամենը 170 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 12 շինություն՝ 3, 4, 5, 5Ա, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 14 շենքերը։
Շոլոխովի նրբանցքի փոստային դասիչն է՝ 346330։
Նրբանցքն անվանվել է ռուս խորհրդային արձակագիր, հրապարակախոս, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի (1905-1984) պատվին։ «Խաղաղ Դոն» վեպի համար նա նախ ստացել է Ստալինյան մրցանակ։ «Խաղաղ Դոնը» դարձել է ամենաշատ ընթերցվող խորհրդային գիրքը և սկիզբ է դրել սոցիալիստական ռեալիզմին։ Այս գրքի համար Շոլոխովը 1965 թվականին ստացել է Նոբելյան մրցանակ գրականության բնագավառում։ Գրքում նկարագրվում է Առաջին համաշխարհային և Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմների ընթացքում կազակների կյանքը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Переулок Шолохова в Донецке


== Արտաքին հղումներ ==
г. Донецк, переулок Шолохова