armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Շեզել

Շեզել (ֆր.՝ Chezelle), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Շանտել կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մուլեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03030։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 162 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 98 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 65-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 33-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 66,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 67,6 %)։ 65 աշխատունակ բնակիչներից 64-ը աշխատում էին (34 տղամարդ և 30 կին), անաշխատանք էր 1-ը (կին)։ 33 անգործունակ մարդկանցից 9-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 15-ը թոշակառու, 9-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Շեզել» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-29-ին։ Վերցված է 2012-7-18 
«Շեզել» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-31
Յոզեֆ Կոհլեր

Յոզեֆ Կոհլեր (գերմ.՝ Josef Kohler) (մարտի 9, 1849(1849-03-09) կամ 1849, Օֆենբուրգ, Բադենի Մեծ Դքսություն - օգոստոսի 3, 1919(1919-08-03) կամ 1919, Շարլոտենբուրգ, Potsdam Government Region, Բրանդենբուրգ, Պրուսիայի ազատ պետություն, Վայմարյան Հանրապետություն), գերմանացի իրավաբան, բանաստեղծ, գրականագետ։ Սովորել է Ֆրայբուրգի և Հայդելբերգի համալսարաններում։


== Գործունեությունը ==
1874 թվականից եղել է Մանհայմի դատավորը, 1878 թվականից՝ Վյուրցբուրգի, 1888 թվականից՝ Բեռլինի համալսարանների պրոֆեսոր։ Ուսումնասիրել է իրավագիտության և փիլիսոփայութան համեմատական պատմությունը, հետազոտել հին իրավունքի, այդ թվում հին հայ իրավունքի պատմությունն ու նրա համակարգը, «Հին ասորական և հայկական իրավունք» (1906), «Հայ իրավունք» ։
Գրել է ուսումնասիրություններ Վիլյամ Շեքսպիրի, Ալիգերի Դանթեի, Րիխադ Վագների ստեղծագործությունների, արվեստի պատմության և այլ հարցերի վերաբերյալ։ Գեղանկարչական և թարգմանական երկերից առավել կարևոր են «Քնարական բանաստեղծություններ և բալլադներ» (1892), «Նոր բանաստեղծություններ» (1895), «Պետրարկայի սոնետները» (1902-1903)։


== Ծանոթագրություններ ==
Բնական դաստիարակություն

Բնական դաստիարակություն, մանկավարժական տեսություն, որ գերագնահատում է երեխայի փորձը և իդեալականացնում նրա «բնությունը»։ Առաջին անգամ առաջ է քաշել Ժան Ժակ Ռուսոն, XVIII դարում։ Բնական դաստիարակության տեսության հիմքում ընկած էր, այսպես կոչված, «երեխայի բնական զարգացման» և նրա «բնական իրավունքների» հաշվառումը։ Դաստիարակությունը, ըստ Ռուսոյի, պետք է հետևի միայն երեխայի բնական զարգացման ընթացքին և հենվի «մարդու բնական իրավունքներից առաջինի՝ ազատության վրա»։ Բնական դաստիարակության տեսությունը յուրահատուկ բողոք էր ավատատիրական դաստիարակության համակարգի, երեխային ֆիզիկապես տանջելու ու խստավարժեցման, ուսուցման քարացածության և սխոլաստիկայի դեմ։ Այդ իմաստով այն առաջադիմական դեր է խաղացել։
Կալմիկով (Տացինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կալմիկով (այլ կիրառումներ)Կալմիկով (ռուս.՝ Калмыков), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տացինսկի շրջանում։ Մտնում է Վերխնեօբլիվսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ 
Բնակչությունը կազմում է 114 մարդ։
Սոլյուտրեյան մշակույթ

Սոլյուտրեյան մշակույթ, ուշ պալեոլիթյան հնագիտական մշակույթ Ֆրանսիայի և Հյուսիսային Իսպանիայի տարածքում։ Հաջորդել է Օրինյակյան և Պերիգորյան մշակույթներին, նախորդել Մադլենյան մշակույթին։ Ունի մ․թ․ա․ 18-15 հազար տարվա վաղեմություն։ 1860-ական թվականներին Սոլյուտրեյան մշակույթը առանձնացրել է Մորտիլիեն՝ Սոլյուտրե քարեդարյան կայանի (Ֆրանսիա) անունով։ Բնորոշվում է խնամքով պատրաստված, հղկված, դափնու կամ ուռենու տերևի ձևի, ինչպես նաև ակոսավոր կայծքարե շեղբերով։ Դրանց մի մասը ծառայել է իբրև նիզակների կամ տեգերի սայրեր, մյուսները՝ դանակներ ու դաշույններ։ Գտնվել են նաև կայծքարե քերիչներ, կտրիչներ, ծակիչներ, ոսկրե սայրեր, ասեղներ, մականներ, արվեստի առարկաներ ևն։ Կենտրոնական Եվրոպայի և ԽՍՀՄ եվրոպական մասի ուշ նեոլիթյան մի շարք կայանների նյութերի մեջ նմանության որոշ գծեր կան Սոլյուտրեյան մշակույթի հետ։
Բենալուա

Բենալուա (իսպ.՝ Beas de Granada), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Գրանադա պրովինցիայի կազմում, Անդալուզիա ինքնավար մարզ։ Համայնքը գտնվում է Գվադիիկս գավառի կազմում։
Տարածքը՝ 8.69 կմ2։ Բնակչությունը՝ 3368 մարդ (ըստ 2010 թվականի մարդահամարի)։ Պրովինցիայի ադմինիստրացիայից ունի 61 կմ հեռավորություն։


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Página web del Excmo. Ayuntamiento de Benalúa
Լագոա դի Դենտրու

Լագոա դի Դենտրու (պորտ.՝ Lagoa de Dentro), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարաիբա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Պարաիբա նահանգի գյուղատնտեսական մարզում։ Մտնում է Գուարաբիրայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6912 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 84,505 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 81,8 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 17.746.472,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 2.538,11 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,565 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Լագոա դի Դենտրուի մասին
Այխշտետ (այլ կիրառումներ)

Այխշտետ, կարող է վերաբերել՝

Այխշտետ - կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում
Այխշտետ - շրջան է Գերմանիայում
Դադիանի պալատ

Դադիանի պալատ, մեգրելական Դադիանի տոհմի տիրակալների նստավայր վրացական Զուգդիդ քաղաքում։


== Պատմություն ==
Իտալացի միսիոներ Արկանջելո Լամբերտին, որ այցելել է Վրաստան 17-րդ դարում, գրում էր, որ «իշխանն ունի ավելի քան 50 պալատ, որոնցից Զուգդիդի պալատը ամենագեղեցիկն է. այն կառուցված է շատ լավ քարից, դրա առանձնասենյակները զարդարված են պարսկական ոճով»։
Այժմ գոյություն ունեցող պալատը կառուցվել է 1873-78 թվականներին իշխանուհի Եկատերինա Դադիանիի համար։ Նախագծման ժամանակ ճարտարապետ Էդգար Ջ. Ռայսը հիմք է ընդունել Ալուպկայի Վորոնցովյան պալատը։ Երկրորդ պալատը կառուցվել է 1880-ական թվականներին իշխանուհու որդու՝ վերջին մեգրելական տիրակալի համար`  Լեոնիդ Վասիլևի նախագծով։
Նիկոլայ Դադիանիի` գահից հրաժարվելուց հետո (1866 թվականին) նրա քույր Սալոմեն մոր հետ մեկնեց Փարիզ, որտեղ 1868 թվականի մայիսի 18-ին ամուսնացավ մարշալ Մյուրատի թոռան` արքայազն Աշիլ Մյուրատի հետ, որը Մեգրելիա բերեց բոնապարտիստների մի քանի մասունքներ, որոնց մեջ էր նաև Նապոլեոնի երեք հետմահու դիմակներից մեկը։ Այժմ այն ցուցադրված է պատմական թանգարանում, որը զբաղեցնոմ է պալատական համալիրի մի մասը։


== Թանգարան ==

Թանգարանը հիմնադրվել է Մեգրելիայի տիրակալ Դավիթ Դադիանիի նախաձեռնությամբ 1849 թվականին տիրակալի գանձարանի առարկաների և վրացական հնությունների հիման վրա։ Այսօր թանգարանում հավաքված են մինչև 41000 ցուցանմուշ՝ վրացական ազգային մշակույթի եզակի նմուշներ։ Դրանց մեջ են Տագիլոնյան գանձի իրերը (մ.թ.ա. 1-ին հազարամյակ), ոսկե անտիկ դիմակ, վրացական Թամար թագուհու մոր սրբապատկերը (12-րդ դար), պատմության հուշարձաններ, որոնք Վրաստան են հասել Կոստանդնուպոլսի անկումից հետո, միջին դարերի եվրոպական ռազմական զենքեր, արևմտա-եվրոպական վարպետների գեղանկարչության և գրաֆիկայի գործեր։
Պալատի շրջակայքում փռված է Զուգդիդի լայնածավալ բուսաբանական այգին, որը տնկել է Եվրոպայից կանչված այգեգործների օգնությամբ Սալոմեյի մայրը՝ Եկատերինա Ալեքսանդրովնա Ճավճավաձե-Դադիանին՝ Նինա Գրիբոյեդովայի հարազատ քույրը։ Պարտեզի մակերեսը կազմում է 26,4 հեկտար։


== Սեփականության մասին հարցը ==
1990-ականների կեսերին մշտական բնակության համար Զուգդիդի տեղափոխվեց արքայազն Աշիլ Մյուրատի և իշխանուհի Սալոմեյի ծոռը՝ արքայազն Ալեն Մյուրատը, իր կնոջ՝ արքայադուստր Վերոնիկայի (ծննդյամբ՝ դե Շաբո-Տրամեկուր) և դստեր՝ Մաթիլդայի հետ միասին։ Նրանք հիմնեցին «Մյուրատները Վրաստանում» հիմնադրամը և փորձեցին Եվրոպական դատարանի միջոցով ստանալ Դադիանի իշխանների գույքը՝ ներառյալ պալատը։ Սակայն կա նաև վրացական «Դադիանի իշխանների պալատների փրկության» հիմնադրամ, որի ներկայացուցիչները նշում են, որ 1919 թվականին Դադիանիների ժառանգները պաշտոնապես հրաժարվել են պալատական համալիրի նկատմամբ իրենց իրավունքներից։
2007 թվականի մայիսի 26-ին Զուգդիդ այցելության ընթացքում Վրաստանի նախագահը հայտարարել է, որ աշխատանքներ են իրականացվելու Դադիանի իշխանների պալատը վերականգնելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Աղասըբեգլը (Ելիզավետպոլի գավառ, գյուղակ)

Աղասըբեգլը, գյուղակ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում։ Գտնվում է Ելիզավետպոլ քաղաքից 15 կմ հյուսիս-արևելք։ Մի փոքր հյուսիս-արևելք գտնվում են նույնանուն Աղասըբեգլը և մեկ այլ Աղասըբեգլը գյուղերը։
Բնակչության մասին տեղեկություններ հայտնի չեն։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Իսլամ Մախաչև

Իսլամ Ռամզանովիչ Մախաչև (հոկտեմբերի 27, 1991(1991-10-27), Մախաչկալա, Դաղստանյան ԻԽՍՀ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խառը ոճի ռուս մարտիկ, հանդես է գալիս UFC-ի հովանու ներքո՝ թեթև քաշային կարգում։ Մարտական սամբոյի Ռուսաստանի չեմպիոն (2016), մարտական սամբոյի աշխարհի չեմպիոն (2016)։Մարզիչ`Խաբիբ Նուրմագամեդով


== Գործունեութուն ընդհանուր մենամարտերում ==


=== М-1 Global ===
Մախաչևը M-1 Global-ում իր նորամուտն է նշել Թենգիզ Կուչուայի դեմ 2011-ի փետրվարի 12-ին և առաջին ռաունդում հաղթել է նոկաուտով։ Երկրորդ մենամարտում Մախաչևը բախվել է Ֆրանսիայից Մանսուր Բառնաուի (Mansour Barnaoui) հետ, 2013 թվականի ապրիլի 9-ին M-1 Challenge 38-ում։ Նա հաղթել է մրցավարների միաձայն որոշմամբ։ Այնուհետև Մախաչևը հանդիպել է բրազիլացի մարտիկ, ջիու-ջիթսուի սև գոտու սեփականատեր Ռանդեր Ջունիորի հետ 2013 թվականի օգոստոսի 21-ին M-1 Challenge 41-ում և հաղթել մրցավարների միաձայն որոշմամբ։ Ինգուշեթիայի Հանրապետությունում՝ Թարգիմում, M-1 Challenge 49 մրցաշարի շրջանակներում, Իսլամ Մախարևը ձեռքի (արմունկի լծակի) ցավեցնող հնարքի օգնությամբ հաղթել է Յուրի Իվլևին։ M-1-ում պայմանագրով կայացած վերջին մենամարտում Իսլամ Մախաչևը Սանկտ Պետերբուրգում կայացած M-1 Challenge 52 մրցաշարում հանդիպել է Խորվաթիայից փորձառու մարտիկ Իվան Տրուշչեկին։  Իսլամը գերակշռում էր պայքարում և 3-րդ ռաունդում հակառակորդին ստիպել է հանձնվել խեղդող հնարքով։


=== Ultimate Fighting Championship ===
2014 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Մախաչևը չորս մենամարտի պայմանագիր է կնքել UFC- ի հետ։ 2015 թվականի մայիսի 23-ին, Մախաչևը երկրորդ ռաունդում հաղթել է Լեո Կունցին UFC 187- ում խեղդող հնարքով։
2015 թվականի հոկտեմբերի 3-ին՝ UFC 192 - Cormier vs. Gustafsson մրցաշարում Մախաչևը հանդիպել է Ադրիան Մարտինսի հետ։ Արդեն առաջին ռաունդի երկրորդ րոպեին Մարտինսը աջ ձեռքով հարվածել է Մախաչևի ծնոտին և նոկաուտի ենթարկել նրան։ Այսպիսով, Մախաչևը կրել է իր կարիերայի առաջին և մինչ այժմ միակ պարտությունը։
2016 թվականի ապրիլին դոպինգի օգտագործման պատճառով հեռացվել էր մրցումներին մասնակցելուց։ Նույն տարվա հուլիսին Ամերիկյան հակադոպինգային գործակալությունը (USADA) պարզել էր, որ Մախաչևը փոքր քանակությամբ մելդոնիում էր օգտագործում սրտի առիթմիայի բուժման ժամանակ։
2019 թվականի սեպտեմբերի դրությամբ տարել է 6 անընդմեջ հաղթանակներ։


== Տիտղոսներ և ձեռքբերումներ ==


=== Ընդհանուր մենամարտեր ===
Ultimate Fighting Championship
«Երեկոյի մենամարտ» մրցանակի մրցանակակիր ընդեմ Արման Ծառուկյանի։


=== Սամբո ===
Ռուսաստանի մարտական սամբոյի ֆեդերացիա
2016 Ռուսաստանի մարտական սամբոյի առաջնություն (-74 կգ)
Սամբոյի միջազգային ֆերդերացիա
2016 Աշխարհի մարտական սամբոյի առաջնություն (-74 կգ) 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Իսլամ Մախաչևը FightTime-ում
Մոսկովսկի (այլ կիրառումներ)

Մոսկովսկի, կարող է վերաբերել՝

Մոսկովսկի - գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Եգորլիկսկի շրջանում
Մոսկովսկի - գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մարտինովսկի շրջանում
Քրիս Վայց

Քրիստոֆեր Ջոն Վայց (անգլ.՝ Christopher John Weitz, նոյեմբերի 30, 1969(1969-11-30), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի կինոռեժիսոր, սցենարիստ, պրոդյուսեր և դերասան։ Առավել հայտնի է իր եղբոր՝ Փոլ Վայցի հետ աշխատելով, որի հետ աշխատել է «Ամերիկյան թխվածք» (1999) և «Ամերիկյան թխվածք 2» (2001) կատակերգական ֆիլմերի վրա, ինչպես նաև որպես «Ոսկե կողմնացույց» ֆիլմի ռեժիսոր և սցենարիստ։ 2009 թվականին Քրիսն աշխատել է «Մթնշաղ. Նորալուսին» ֆիլմի վրա՝ «Մթնշաղ» վամպիրյան սագայի շարունակությունը (հեղինակ՝ Ստեֆանի Մայեր)։


== Կենսագրություն ==
Քրիս Վայցը ծնվել է 1969 թվականի նոյեմբերի 30-ին Նյու Յորքում դերասանուհի Սյուզան Քոների և գրող ու հագուստի դիզայներ Ջոն Վայցի (գերմանացի հրեա փախստականների ընտանիքից) ընտանիքում։ Նրա տատիկը՝ դերասանուհի Լուպիտա Տովարը, համր կինոյի աստղ է, պապը՝ հայտնի կինոպրոդյուսեր Փոլ Քոները։ Նրա եղբայրը՝ Փոլ Վայցը, նույնպես ռեժիսոր է, և երկուսն էլ մասնակցել են 1999 թվականի «Ամերիկյան թխվածք» երիտասարդական կատակերգության բեմադրությանը։
Քրիս Վայցը ունի անգլերեն գրականության աստիճան, որը ձեռք է բերվել Թրինիթի քոլեջում։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է Մերսեդես Մարտինեսի հետ, ամուսնության ժամանակ ծնվել է մեկ երեխա։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ ==


=== Անվանակարգեր ===


== Ծանոթագրություններ ==
Դովշանթափա

Դովշանթափա, լեռ Իրանի Արևմտյան Ադրբեջանում, Մակու քաղաքից մոտ 33 կմ հյուսիս֊արևելք։


== Ծանոթագրություններ ==
Տատյանա Գրիգորյան

Տատյանա Գրիգորյան (մարտի 2, 1984(1984-03-02)), ռուսական թատրոնի ու կինոյի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Տատյանա Գրիգորյանը ծնվել է 1984 թվականի մարտի 2-ին։ 2008 թվականին ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի արհմիությունների հումանիտար համալսարանի դերասանական արվեստի և ռեժիսուրայի ֆակուլտետը՝ Ռոման Գրոմադսկու դասարանը։


== Գործունեություն ==


=== Դերերը թատրոնում ===
Բելի թատրոնԴ․ Էստրինի թատրոն-ստուդիաՏոչկա թատրոն-ստուդիա


=== Ֆիլմագրություն ===


== Ծանոթագրություններ ==
Միխայլովկա (Ցելինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միխայլովկա (այլ կիրառումներ)Միխայլովկա (ռուս.՝ Михайловка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ցելինսկի շրջանում։ Միխայլովսկոյե գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
Կոնստանտինովկա (գյուղ, Զնամենկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոնստանտինովկաԿոնստանտինովկա (ուկրաիներեն՝ Костянтинівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Զնամենկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոնստանտինովկա գյուղում բնակվում էր 265 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,711 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 372,71 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բաբ Ամատունի

Բաբ եպիսկոպոս Ամատունի (), հայ հոգևորական, Ամատունյաց եպիսկոպոս։


== Կենսագրություն ==
Բաբ եպիսկոպոսը ստորագրում է Ամենայն Հայոց կաթողիկոս Հովհաննես Բ Գաբեղյանի (557-574) երկու այն թղթերում, որոնք ուղղված էին Սյունիքի և Աղվանքի հոգևորականությանը՝ նեստորականների քարոզչության առթիվ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բաչատանգո

Բաչատանգո (անգլ.՝ Bachatango) դոմինիկյան բաչատայի և արգենտինական տանգոյի միաձուլումից առաջացած ժամանակակից պարային ոճ։ Պարը բնութագրվում է ազդրի և մարմնի զգայական շարժումներով։ Պարային զույգերը պարում են փակ դիրքում, որտեղ կնոջ աջ ազդրը հպվում է տղամարդու աջ ազդրին, միաժամանակ օգտագործելով լատինական ոճի պարերին բնորոշ ձեռքի դիրքեր։


== Ծագում ==
Բաչատա երաժշտության ճանաչմանը զուգահեռ աշխարհի տարբեր ծայրերում պարողները հիմնվել էին բաչատայի ռոմանտիկ կողմի վրա՝ արտահայտելով իրենց կիրքը նոր եղանակներով։ 2002 թվականին, երբ բաչատան սկսեցին հեռարձակել ռադիոյով ամբողջ աշխարհում, պարողները սովորեցին պարի հիմնական չորս քայլերը և սկսեցին մշակել՝ կարծելով, որ կարտահայտեն իրենց կիրքը։
Մոտ 2005 թվականին բաչատան խառնվում է տանգոյի հետ՝ ստեղծելով երաժշտության և պարի նոր ոճ՝ բաչատանգո։ Դեռևս 1981 թվականից ի վեր Գրեյս Ջոնսի «I've seen that face before»-ը` Աստոր Պիացոլայի «libertango» երգի նոր տարբերակը, համարվում էր բաչատանգոյի առաջին տարբերակը ։ Չնայած, որ պարային ոճն օգտագործում է բաչատա երաժշտություն, այն հազվադեպ է պարվում բաչատա պարողների և արգենտինական տանգոյի պարողների շրջանում, ինչպես նաև Դոմինիկյան Հանրապետությունում։ Ոճի արագ առաջընթացով այն այժմ պարում են բաչատայի մրցումներում ամբողջ աշխարհով։
Լատինական պարային ստուդիաներից շատերը և փառատոները առաջարկում են բաչատանգոյի հավաքույթներ։ ԱՄՆ-ի հարավ-արևելքում, Ատլանտա Բաչատա փառատոնը և Unity of Dance Festival-ը Օռլանդո քաղաքում, Ֆլորիդա, առաջարկում են բաչատանգոյի հավաքույթներ։


== Տես նաև ==
Բաչատա պար
Բաչատա
Արգենտինական տանգո
Տանգո


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Review about Latin Dance Festival
Սոելա (նեղուց)

Սոելա (Սոելա Վյայն, էստ․՝ Soela väin, Սոելոզունդ) նեղուց  Բալթիկ ծովում, Հիյումաա կղզու և Արևմտաէստոնական կղզեխմբի Սաարեմաա կղզու միջև։ Խորությունը չի գերազանցում մի քանի մետրը։
Արաքսավան

Արաքսավան (նախկին անվանումը` Սաբունչի),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Արարատի մարզի Արտաշատի տարածաշրջանում, մարզկենտրոնից 7-8 կմ հյուսիս-արևմուտք, բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 860 մ։


== Պատմություն ==
Գյուղը հիմնադրվել է 1831 թվականին։ Նախկինում կոչվել է Սաբունչի, երբեմն էլ՝ Շահ զադե Ալի Սաբունչի։ Վերանվանվել է 1978 թվականի հունվարի 25-ին։ Գյուղը տեղադրված է ծովի մակարդակից 827 մ բարձրության վրա։


== Կլիման ==
Կլիման չոր, խիստ ցամաքային է։ Ձմեռները սկսվում են դեկտեմբերի կեսերին։ Ամառը տևական է՝ մայիսից մինչև հոկտեմբեր, օդի միջին ամսական ջերմությունը հասնում է 24-26 °C, իսկ առավելագույնը՝ 42 °C։ Հաճախ լինում են խորշակներ, որոնք զգալի վնաս են հասցնում գյուղատնտեսությանը։ Մթնոլորտային տարեկան տեղումների քանակը 250-300 մմ է։ Բնական լանդշաֆտները կիսաանապատներ են, որոնք ոռոգման ընթացքում վերածվել են կուլտուր-ոռոգելի լանդշաֆտի։ Ագրոկլիմայական տեսակետից համայնքն ընկած է բացարձակ ոռոգման գոտում։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Արաքսավանի մշտական բնակչությունը կազմել է 732, առկա բնակչությունը` 690 մարդ։ Մինչև 1918 թ. եղել է ադրբեջանաբնակ։ Ներկայումս բնակեցված է հայերով, որոնց նախնիների մի մասը 1828-1829 թթ. եկել է Խոյի և Սալմաստի գավառներից։
Արաքսավանի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Գյուղն ունի 221 տնտեսություն։ Գյուղում գործում են դպրոց, կապի հանգույց, բուժկետ, մանկապարտեզ, մշակույթի տուն։
Համայնքի տնտեսության մասնագիտացման ճյուղը գյուղատնտեսությունն է, համախառն բերքի մեծ մասը տալիս է բուսաբուծությունը։ Գյուղատնտեսական նշանակության հողերը կազմում են շուրջ 377 հա։ Գյուղատնտեսական հողահանդակները ոռոգվում են, դրանք զբաղեցնում են ողջ մակերեսի 50 %։ Համայնքի հողերը օգտագործվում են գլխավորապես վարելահողեր զբաղեցնելով 234 հա։ Պտղատու և խաղողի այգիները փոքր տարածք են զբաղեցնում՝ 3,5 հա։ Զբաղվում են այգեգործությամբ, խաղողագործությամբ, դաշտավարությամբ, բանջարաբուծությամբ։ Մշակում են ջերմասեր բանջարաբոստանային կուլտուրաներ՝ լոլիկ, տաքդեղ, սմբուկ, ձմերուկ, սեխ, ինչպես նաև հացահատիկ։
Զբաղվում են նաև կաթնամսատու անասնապահությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==

Արաքսավան Archived 2014-09-12 at the Wayback Machine.


== Հղումներ ==
Արարատի մարզպետարան Archived 2012-04-13 at the Wayback Machine.
Պորտ Օգաստա

Պորտ Օգաստա (անգլ.՝ Port Augusta), փոքր նավահանգստային քաղաք Հարավային Ավստրալիայում։ 
Պորտ Օգաստա քաղաքը լինելով Ավստրալիայի շրջաններից մեկը, ունի քաղաքային ինքնակառավարում։
Ըստ 2007 թվականի մարդահամարի տվյալների, ավստրալիական այս քաղաքի բնակչությունը կազմում է 14 200 մարդ։ Բնակչության հիմնական մասը ավստրալիացիներն են, որոնք խոսում են անգլերենով։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2006 թվականի համաավստրալիական մարդահամարի տվյալների, Պորտ Օգաստա նավահանգստային քաղաքի բնակչությունը կազմում է 13,257 մարդ։ Այդ ժամանակաշրջանում բնակչության 50,2 %-ը կազմում էին իգական սեռի ներկայացուցիչները։
Ծնունդով ավստրալիացիները կազմում են այս քաղաքի բնակչության ճնշող մեծամասնությունը՝ 85,2 %-ը։ Նրանց հիմնական խոսակցական լեզուն համարվում է անգլերենը։
Եվ միայն 17,3 %-ն են կազմում տեղաբնիկ ցեղերի և ցեղային միությունների հետևորդները՝ բնիկ ավստրալիացիները։
Քաղաքում զբաղվածության ցուցանիշը բավականին ցածր է։ Պաշտոնապես աշխատողները կազմում են այս քաղաքի բնակչության միայն 15,4 %-ը։ Գործազրկության մակարդակը՝ մոտ 7 %։
Ինչպես Հարավային Ավստրալիայի մյուս բնակավայրերում, այստեղ ևս կրոնական կազմը խայտաբղետ է։ Կաթոլիկ քրիստոնյաները կազմում են քաղաքի բնակչության 17,4 %-ը։ Բնակչության 26,2 %-ը ժխտում է կրոնային հավատալիքները և իրեն համարում է աթեիստ։


== Կլիմա ==
Պորտ Օգաստա նավահանգիստը տեղակայված է Ավստրալիայի հարավում։ Կլիման մերձարևադարձային է։ Բնորոշ է տաք և չորային կլիման։
Այսպիսի կլիմայական պայմաններին բնութագրական են ամառային տապերը և մեղմ ձմեռները։ Տարվա ամենատաք ամիսը հուլիսն է։


== Ծանոթագրություններ ==
Տիգրան Բեջանյան

Տիգրան Վանոյի Բեջանյան (1916, Կողբ, Հայաստան), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ (1942):


== Կենսագրություն ==
Տիգրան Բեջանյանը ծնվել է 1916 թվականին, Նոյեմբերյանի շրջանի Կողբ գյուղում։ Փոքր տարիքից զրկվել է հորից, ունեցել է դժվար մանկություն։ 1936 թվականին ավարտել է Երևանի մանկավարժական տեխնիկումը և եղել Ստեփանավանի շրջանի Բլոգադարնի սովխոզի դպրոցի տնօրեն։ 1937 թվականին տեղափոխվել է Կուրթանի ոչ լրիվ միջնակարգ դպրոցը։ 
1939 թվականի նոյեմբերին զորակոչվել է կարմիր բանակ։ Ծառայել է Բելոռուսական ԽՍՀ-ում, 126-րդ հեծելազորային գնդում։ 1940-1945 թվականներին Բեջանյանը ծառայել է 322-րդ առանձին հրետանային դիվիզիոնում, որը գլխավոր հրամանատարության պահեստային զորամասերից էր։ ԽՄԿԿ շարքերն է ընդունվել 1942 թվականի մարտին։ Բելոռուսիայի Մոգիլյով քաղաքի ազատագրման մարտերում աչքի ընկնելու համար Տիգրանը պարգևատրվել է «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով։ Կռվել է նաև Լեհաստանում, մասնակցել Վարշավայի, Պոզնանի ազատագրմանը։ 1945 թվականի ապրիլի 23-ին Բեռլինի պաշտպանություը ճեղքելու և քաղաքի գրավմանը ակտիվորեն մասնակցելու համար Բեջանյանը պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով և գերագույն գլխավոր հրամանատարի շնորհակալագրով։ Հաղթանակի տոնը դիմավորել է Բեռլինում։ 
1945 թվականի նոյեմբերին Բեջանյանը վերադարձել է տուն, և աշխատանքի անցել Ստեփանավանի շրջանի Հոբարձի գյուղի դպրոցում։ 1948 թվականին ավարտելով մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը, նշանակվել է Արմանիսի ութամյա դպրոցի տնօրեն։ 1961 թվականին տեղափոխվել է Լոռի Բերդի ութամյա դպրոց, ուր աշխատել է որպես տնօրեն։


== Պարգևներ ==
«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ
Կարմիր աստղի շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==
Պույմուայեն

Պույմուայեն (ֆր.՝ Puymoyen), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 2405 մարդ, բնակչության խտությունը` 331.27 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.26 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 110 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 5 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1607 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1100-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 507։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,5 %։ 1100 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1008 անձ (509 տղամարդ և 499 կին)։ Գործազուրկ են եղել 92 անձ (39 տղամարդ և 53 կին)։ 507 անաշխատունակներից 119-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 279-ը` թոշակառուներ, իսկ 109-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Բուզոուլիկ

Բուզոուլիկ (ռուս.՝ Бузоулык, բաշկիրերեն՝ Быҙаулыҡ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովարսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 81 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իվեշամի ճակատամարտ

Իվեշամի ճակատամարտ (4 օգոստոսի 1265) Անգլիայում տեղի ունեցած Երկրորդ բարոնական պատերազմի երկու հիմնական ճակատամարտերից մեկը։ Այն նշանավորվեց Լեյքեստերի կոմս Սիմոն դը Մոնֆորի և ապստամբ բարոնների պարտությամբ ապագա թագավոր Էդուարդ I-ին ով գլխավորում էր իր հոր, թագավոր Հենրի III-ի զորքերը։ Այն տեղի ունեցավ 1265 թվականի օգոստոսի 4-ին Իվեշամ ավանում։
Լյուիսի ճակատամարտից հետո Մոնֆորը վերահսկողության տակ էր առել պատական իշխանությունը, սակայն որոշ բարոններ լքեցին նրա հետ դաշինքը և միացան արքայազն Էդուարդին։ Ստիպված լինելով ճակատամարտել Էվեշամում, նա դիմակայեց իր բանակից երկու անգամ ավել ուժերին։ Ճակատամարտը շուտով վերածվեց կոտորածի, Մոնֆորը նույնպես սպանվեց և նրա մարմինը մասնատվեց։ Չնայած թագավորական ուժերի հաղթանակին, ապստամբությունը շարունակվեց մինչև 1267 թվականը։


== Նախապատմություն ==
Սիմոն դը Մոնֆորը իր ձեռքն էր առել պետական կառավարումը Լյուիսի ճակատամարտից հետո, մեկ տարի առաջ։ Նա իր մոտ էր պահում թագավորին և նրա երկու որդիներին։ Այնուամենայնիվ նրա ազդեցությունը սկսեց նվազել արագորեն, քանի որ սկսեց կորցնել իր դաշնակիցներին։ Փետրվարին Դերբիի կոմս Ռոբեր դը Ֆերեսը ձերբակալվեց և բանտարկվեց Թաուերում։ Մեկ այլ կարևոր դաշնակից Գլոքեստերի կոմս Ժիլբեր դը Կլարեն անցավ թագավորի կողմը նույն տարվա մայիսին։ Գլոքեստերի օգնությամբ Էդուարդը ազատվեց Մոնֆորի գորությունից։
Մոնֆորը դիմեց Ուելսի իշխան Լլիվելին ապ Գրուֆուդի օգնությանը` փոխարենը խոստանալով ճանաչել նրա տիտղոսը և ռազմական ձեռբերումները։ Սակայն այս դաշինքը բերեց նրան, որ Մոնֆորը կորցրեց հեղինակությունը իր հայրենիքում։ Էդուարդը պաշարեց Գլոքեստեր քաղաքը, որն ընկավ հունիսի 29-ին։ Մոնֆորը նպատակ դրեց միավորվել իր որդու` Սիմոն VI դը Մոնֆորի զորքին և պարտության մատնել թագավորական ուժերին, սակայն երիտասարդ Սիմոնը շարժվում էր շատ դանդաղ Լոնդոնի արևմուտքից։ Սիմոնը որոշեց պաշտպանել Կենիլվորթում, սակայն Էդուարդը մինչ այդ պարտության մատնեց Սիմոնի ուժերին, որոնցից շատերին քառատեց ամրոցի պատերի մոտ։ Այստեղից արքայազնը շարժվեց հարավ և օգոստոսի 4-ին նվաճեց Կենիլվորթը և որպեսզի կտրի կրտսեր Մոնֆորի զորքի միավորումը մեծ Մոնֆորին, քանդեց միակ կամուրջը Ավոն գետի վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Պուրիտանը

Պուրիտանը (անգլ.՝ Old Mortality կամ The Tale of Old Mortality), Վալտեր Սքոթի պատմավեպ, հրապարակված 1816 թվականին։ Հրատարակվել է «Սև թզուկի» հետ և մտնում է «Պանդոկապետի պատմվածքները» շարքի մեջ։
Վեպի հիման վրա գրվել են ֆրանսիացի հեղինակներ Ժակ Ֆրանսուա Անսելոյի և Ժոզեֆ Կվասիեր Սանտինի «Կլորագլուխները և կավալերները» (ֆր.՝ Têtes rondes et Cavaliers, 1833) պիեսը, որի սյուժեի վրա էլ, իր հերթին հիմնված է իտալացի կոմպոզիտոր Վինչենցո Բելլինիի Պուրիտաններ օպերան (իտալերեն՝ I puritani)։


== Նախապատմությունը ==
«Սև թզուկը» վեպի վրա Սքոթը ավարտեց իր աշխատանքը 1816 թ. օգոստոսին, և արդեն սեպտեմբերին անցել էր «Պուրիտանը» վեպը գրելուն։ Նա այն գրեց չափազանց արագ. վերջացրեց նույն թվականի նոյեմբերին։ Եթե «Ուևերլիի» դեպքում գրողը ապավինել էր բանավոր վկայություններին, ապա «Պուրիտանի» մեջ ներգրավված են նրա ծավալուն 17-րդ դարի պատմական աղբյուրների, ժամանակակից պամֆլետների և բանավոր ավանդությունների ուսումնասիրությունները։ Այդ ժամանակաշրջանի քաղաքացիական և եկեղեցական կոնֆլիկտների թեման վաղուց էր գրավում Սքոթին։
Վեպը հրատարակվել է 1816 թ. «Old Mortality» («Գերեզմանոցի ծերուկը») վերնագրով։ Վալտեր Սքոթը ավելի ուշ հիշեցրեց, որ սկզբնական վերնագիրը եղել է «The Tale of Old Mortality» («Գերեզմանոցի ծերուկ պատմվածքը»), բայց հրատարակչությունում այն անհայտ պատճառով կրճատել էին, հավանաբար՝ սխալմունքն է եղել պատճառը։
Հրատարակչությունում այնպես էին վեպի հաջողության վրա վստահ, որ կրկնակի տպաքանակը պատվիրվել էր առաջինի վաճառքից առաջ։ Երկու տպաքանակները վաճառվեցին վեց շաբաթում։ Առևտրային հաջողությունը ուղեկցվում էր քննադատների դրական ակնարկներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վեպի ամբողջական տեքստը ռուսերենով(ռուս.) Մակսին Մաշկովի գրադարանում
 'Old Mortality' Գուտենբերգ նախագծի կայքում
Պետրոս

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պետրոս (այլ կիրառումներ)Պետրոս, հայկական տղամարդու տարածված անձնանուն։ Ծագել է հունարեն Πέτρος անունից, որը քար, ժայռ է նշանակում։ Այս անունը տարածված է բոլոր քրիստոնյա ազգերի մեջ։ Եկել է Ավետարանից։ Մինչև օրս գործածական անուն է հայերի մեջ։ Փաղաքշական ձևերն են Պետո, Պետիկ, Պոտոս, որոնցից կազմվում են ազգանուններ։ Տարածված է Պետրոսյան ազգանունը։


== Հայտնի կրողներ ==
Պետրոս առաքյալ
Պետրոս I
Պետրոս Ադամյան
Պետրոս Դուրյան
Պետրոս II
Պետրոս Ղևոնդյան
Պետրոս Սյունեցի
Պետրոս Ա Գետադարձ
Պետրոս Ղափանցի
Պետրոս Հովհաննիսյան
Պետրոս Մալայան
Պետրոս Կարապետյան
Գրիգոր-Պետրոս Աղաջանյան


== Ծանոթագրություններ ==
Լուստի (այլ կիրառումներ)

Լուստի անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Լուստի - գյուղ Էստոնիայի Կառուլա շրջանի կազմում։
Լուստի - գյուղ Էստոնիայի Անցլա շրջանի կազմում։
Ռեֆելդե

Ռեֆելդե  (գերմ.՝ Rehfelde), կոմունա Գերմանիայի Բրանդենբուրգ հողատարածքում։
Գտնվում է Մերկիշ Օդեռլանդ շրջանում։ Ենթարկվում է Մերկիշ Շվայց կառավարությունը։ Բնակչությունը կազմում է 4457 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 46,15 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 12 0 68 408։
Կոմունան ներառում է 3 գյուղական շրջան։
Heat Waves

«Heat Waves», բրիտանական Glass Animals ռոք խմբի երգը, որը թողարկվել է 2020 թվականի հունիսի 29-ին որպես «Dreamland» (2020) երրորդ ստուդիական ալբոմի 4-րդ սինգլ։ Այն թողարկվել է երաժշտական տեսահոլովակի հետ միասին։ Խումբը երգի ռեմիքսների մրցույթ է անցկացրել, որում հաղթել է բրիտանացի 19-ամյա պրոդյուսեր Շաքուր Ահմադը, իսկ նրա ռեմիքսը ամերիկյան դիջեյ Diplo խմբի ռեմիքսի հետ խումբը թողարկվել է 2020 թվականի օգոստոսին։ Մեկ այլ ռեմիքսում օգտագործվում է պուերտոռիկացի ռեփեր Iann Dior-ի վոկալը։
«Heat Waves»-ը դարձել է խմբի ամենահաջողակ սինգլը և հասել է առաջին հորիզոնականին ավստրալիական հիթ-շքերթում և ամերիկյան Hot Rock & Alternative Songs ռոք հիթ-շքերթում, ընդգրկվել է Եվրոպայի մի քանի երկրներում լավագույն հիթերի հնգյակում և ընդգրկվել է ԱՄՆ-ում Hot 100-ի լավագույն տասնյակում։


== Կոմպոզիցիա ==
Բեյլին հայտարարել է, որ «Heat Waves» երգը «կորուստների և կարոտի մասին է, և, ի վերջո, հասկանալու, որ դուք չեք կարող ինչ-որ բան փրկել»։


== Երաժշտական տեսահոլովակ ==
Երաժշտական տեսահոլովակը նկարահանվել է Քոլին Ռիդի կողմից և պրեմիերան կայացել է 2020 թվականի հունիսի 29-ին։ Տեսահոլովակում Արևելյան Լոնդոնի փողոցներով քայլող ֆրոնտմեն Դեյվ Բեյլին տանում է սայլակ, որի վրա դրված է մի քանի հեռուստացույցով տրոլեյբուս է, որը հարևանների կողմից նկարահանվել է COVID-19-ի լոքդաունի ժամանակ, նախքան հանդիպման վայր հասնելը, հեռուստացույցները բեմի վրա տեղադրելու համար, որպեսզի ցույց տա իր խմբի ընկերներին, որոնք նվագում են իրենց գործիքները և երգում են երգի մնացած մասը։ Բեյլին դա անվանել է «կենդանի երաժշտությանը, մշակույթին և միաբանությանը ուղղված սիրո նամակ»։


== Երգացանկ ==


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրեր ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
 «Heat Waves»
Զոլոտուխա (գյուղ, Ախտուբինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶոլոտուխաԶոլոտուխա (ռուս.՝ Золотуха), գյուղ Ռուսաստանի, Աստրախանի մարզի Ախտուբինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1462 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նորշեն Ստորին

Նորշեն Ստորին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռաուսկապալու

Ռաուսկապալու (էստ․՝ Rauskapalu), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Սիմեռպալու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 17 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Զվենիգորոդ (գյուղ, Պուստոմիտիի շրջան)

Զվենիգորոդ (ուկրաիներեն՝ Звенигород), գյուղ Ուկրաինայի Լվովի մարզի Պուստոմիտիի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կոսովանկա

Կոսովանկա (ուկրաիներեն՝ Косованка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Ստորոժինեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոսովանկա գյուղում բնակվում էր 397 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նովոպավլովկա (այլ կիրառումներ)

Նովոպավլովկա, կարող է վերաբերել՝


== Ուկրաինայի բնակավայրեր ==
Նովոպավլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ալեքսանդրովիում
Նովոպավլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կոնստանտինովսկիում
Նովոպավլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոարմեյսկիում
Նովոպավլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլնովախսկի շրջանում
Նովոպավլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բարվենկովոյի շրջանում
Նովոպավլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բլիզնյուկովի շրջանում
Նովոպավլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Իզյումի շրջանում
Նովոպավլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոգրադի շրջանում
Նովոպավլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Մալովիսկայի շրջանում
Նովոպավլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանում
Նովոպավլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բախչիսարայի շրջանում
Նովոպավլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոպերեկոպսկի շրջանում
Նովոպավլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանում
Նովոպավլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բաշտանկայի շրջանում
Նովոպավլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովայա Օդեսայի շրջանում
Նովոպավլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում
Նովոպավլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վեսելինովոյի շրջանում
Նովոպավլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վրադիևկայի շրջանում


== Ռուսաստանի բնակավայրեր ==
Նովոպավլովկա - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Անդրբայկալյան երկրամասի Պետրովսկ-Զաբայկալսկի շրջանի կազմում։
Նովոպավլովկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Զիանչուրինսկի շրջանի կազմում։
Նովոպավլովկա - գյուղ Ռուսաստանի Կրասնոդարի երկրամասի Բելայա Գլինայի շրջանի կազմում։
Նովոպավլովկա - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Բոգորոդսկի շրջանի կազմում։
Նովոպավլովկա - գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կաշարսկի շրջանում
Նովոպավլովկա - գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տացինսկի շրջանում
Նովոպավլովկա - գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում
Էլեչոսա դե լոս Մոնտես

Էլեչոսա դե լոս Մոնտես  (իսպ.՝ Helechosa de los Montes), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայի Էստրեմադուրա ինքնավար մարզի Բադախոս նահանգի Լա-Սիբերիա շրջանում։ Տարածքը ՝ 309 կմ²։ Բնակաչությունը ՝ 721 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Մարզի վարչական կենտրոնից հեռավորությունը 234 կմ է։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ճանկաթողի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Մարտակերտի շրջան)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արցախի Հանրապետություն Մարտակերտի շրջանի Ճանկաթաղ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 51 հուշարձան։

 


== Տես նաև ==
Արցախի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Բրայտենբրուն (Ավստրիա)

Բրայտենբրուն (գերմ.՝ Breitenbrunn am Neusiedler See, (հունգ.՝ Fertőszéleskút, խորվ.՝ Patipron), գինեգործական և տոնավաճառային փոքր քաղաք Ավստրիայի Բուրգենլանդ նահանգի Այզենշտադ-Ումգեբունգ շրջանում։ Ծովի մակերևույթից առավելագույն բարձրությունը մոտավորապես 140 մետր է։ Զբաղեցնում է 25,72 կմ² ընդհանուր տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2015 թվականի տվյալներով եղել է 1910։ Բնակչության խտությունը կազմել է 74,18 մարդ/կմ²։ Բնակավայրի պաշտոնական կոդը՝ 10301:


== Ժողովրդագրություն ==
Բրայտենբրունի բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները 1896-ից 2015 թվականն ընկած ժամանակամիջցում՝ ըստ Statistik Austria կայքէջի տվյալների.

{{clear-left}


== Անվանի բրայտենբրունցիներ ==
Վինցենց Բարոշ (1915–1994), քաղաքական գործիչ
Գոթֆրիդ Կումպֆ (* 1930), նկարիչ, քանդակագործ
Պետեր Նոևեր (* 1941), դիզայներ, ցուցահանդեսների կազմակերպիչ, 1986–2011 թվականներին՝ Վիեննայում գործող ավստրիական կիրառական արվեստների թանգարանի գլխավոր տնօրեն և գեղարվեստական ղեկավար


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Fritz Damerius: Ortschronik: Breitenbrunn, Geschichte und Geschichten. Autorenverlag Gerbgruben, Neusiedl 2003, ISBN 3-902119-03-9(գերմ.)


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքէջը(գերմ.)


== Պատկերասրահ ==
Աուգուստինոպոլիս

Աուգուստինոպոլիս  (պորտ.՝ Augustinópolis), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևմտյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Բիկու դու Պապագայուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 14 923 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 414,370 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 36,0 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 24.037.590,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.713,91 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,617 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Աուգուստինոպոլիսի մասին
Ժողովածու (1465)

Ժողովածու (1465), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1465 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1628 թվականին, Նազար գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 14,7x9,8 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 326 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Պահպանակը ունի մագաղաթ 4 էջ, բոլորագիծ երկաթագիր, Ավետարան։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի 272բ, 300բ, հետագայի՝ 326բ (1715 թվական)։


== Բովանդակություն ==
Նազար գրչի Յաղագս կերպի սղագրութեան։
Գիրք Սիրաքայ։
Առակք Սողոմոնի։
Վասն գունոց մարդկան ի Պղատոնէ։
Վասն լօշտակ խոտին։
Յաղագս զգուշանալոյ յամենայն խորհրդոց դիւաց։
Վարք և մատենագրութիւնք Եւագրեայ (և Լուծմունք Գրիգորի)։
Նշանացոյց արարչութեան։
Յովհ. Երզնկացւոյ Յաղագս երկնային շարժման։
Առ Սիւնեցւոյ Ոտանաւոր տոմարական։
Յաղագս Է մոլորական աստեղաց։
Յաղագս գնացից աստեղաց (Ան. Շիրակացի՞)։
Օրինակ նամակի։
Վասն կապածի արձակման։
Գր. Նիւսացւոյ Վասն երակ առնելոյ։
Պատճեն տոմարի (1628 թվական, Ի խնդրոյ Խաչատուր վրդ-ի)։
Յաղագս զանազանութեան խոնարհութեան։
Ոսկեբերանի Հաւատամք։


== Ծանոթագրություններ ==
Զապոլիե (գյուղ, Լուգինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶապոլիեԶապոլիե (ուկրաիներեն՝ Запілля), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լուգինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1908 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Զապոլիե գյուղում բնակվում էր 386 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,23 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 313,82 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նաջարիկ

Նաջարիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բարալեթլի

Բարալեթլի, ձոր Երևանի նահանգի՝ Շարուր-Դարալագլյազի գավառում։ Գտնվում է Բիրալի գյուղից 2 կմ հեռավորության վրա, որտեղ նշված են եղել 2 նմանատիպ ավերակ գյուղեր։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրիտարխիա

Կրիտարխիա (նաև կրիտոկրատիա), դատավորների իշխանության վրա հիմնված սոցիալական համակարգ (եբր. שופטים, շոֆտիմ)։ Գոյություն է ունեցել Հին Իսրայելում այն ժամանակահատվածում, որը նկարագրված է Իսրայելի դատավորների գրքում։ Տերմինը կազմավորվել է հին հունարեն κριτής (kritēs) - դատավոր և ἀρχή (arkhē) - իշխանություն բառերից։ Տերմինի կիրառումը տարածվել է դատավորների իշխանության վրա այդ բառի ժամանակակից իմաստով, ինչպես նաև կիրառվում է Սոմալիի համար, որտեղ դատարանների իշխանությունն իրականացվում է Խիր կոչվող իրավական ավանդույթի համակարգի միջոցով։


== Ծանոթագրություններ ==
Դմիտրի Մենշով

Դմիտրի Մենշով (ռուս.՝ Дми́трий Евгéньевич Меньшóв, ապրիլի 18, 1892(1892-04-18), Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 25, 1988(1988-11-25), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային մաթեմատիկոս, ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամ (1953)։ 
Ավարտել է Մոսկվայի համալսարանը (1916), 1922 թվականից՝ պրոֆեսոր նույն տեղում։ Արմատական արդյունքներ է ստացել ֆունկցիաները եռանկյունաչափական շարքերով ներկայացնելու և միակության խնդիրների, ընդհանուր օրթոգոնալ շարքերի զուգամիտության և գումարելիության տեսության վերաբերյալ։ Հետազոտություններ ունի նաև կոնֆորմ արտապատկերումների տեսության և կոմպլեքս փոփոխականի ֆունկցիաների մոնոգենության տեսության վերաբերյալ։ ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր (1951)։ 
Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==
661

661 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 661 թվականն է, 
VII դարի 61-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Հունվարի 27 - Ալի իբն Աբի Թալիբ, առաջին շիա իմամը (ծ. 599)
Ներսես Գ Տայեցի, Ամենայն հայոց կաթողիկոս 641 թվականից (ծ. անհայտ)
Գալինա Տեր-Դավթյան

Գալինա Սուրենի Տեր-Դավթյան (1923, Թավրիզ, Իրան - մայիսի 9, 1984(1984-05-09), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ հոգեբույժ, նյարդաբույժ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր բժիշկ (1983)։


== Կենսագրություն ==
Գալինա Տեր-Դավթյանը ծնվել է 1923 թվականին Պարսկաստանի Թավրիզ քաղաքում, Պարսկաստանում ԽՍՀՄ դեսպանատան բժիշկ Սուրեն Տեր-Դավթյանի ընտանիքում։ 1931-1934 թվականներին սովորել է դեսպանատանը կից ռուսական դպրոցում։ 1934 թվականին ընտանիքով տեղափոխվել են Երևան։ 1934-1941 թվականներին սովորել է Երևանի Ալեքսանդր Պուշկինի անվան ռուսական դպրոցում, 1941-1946 թվականներին՝ Երևանի բժշկական ինստիտուտի բուժական-կանխարգելողական ֆակուլտետում։ 1946-1947 թվականներին հոգեբույժի մասնագիտություն է ստացել Երևանի բժշկական ինստիտուտի հոգեբուժության ամբիոնում՝ պրոֆեսոր Անդրանիկ Մեհրաբյանի ղեկավարությամբ։ 1947-1953 թվականներին աշխատել է Լենինականի՝ իր իսկ կողմից կազմակերպած հոգեբուժական դիսպանսերում։ 1947-1949 թվականներին 15 մահճակալ ունեցող դիսպանսերը տեղակայվել է մաշկա-վեներական դիսպանսերի կիսանկուղային հարկում և ունեցել մեկ բժիշկ (Գալինա Տեր-Դավթյանը), երկու բուժքույր, չորս սանիտար։ 1950 թվականին դիսպանսերին հատկացվել է Լենինականի Նոր ավան թաղամասում գտնվող պարսպապատ նոր շենք՝ 30 մահճակալով։
1953-1959 թվականներին, թողնելով հոգեբույժի մասնագիտությունը, որպես նյարդաբույժ աշխատել է Լենինականի քաղաքային հիվանդանոցում, ապա՝ զինվորական հոսպիտալում։ 1960 թվականին ընտանիքով տեղափոխվել է Երևան և աշխատանքի անցել ՀԽՍՀ առողջապահության նախարարության չորրորդ գլխավոր վարչության հիվանդանոցի նյարդաբուժական բաժանմունքում՝ որպես վարիչ։ 1965 թվականին մասնագիտացման մեկամսյա դասընթաց է անցել Մոսկվայի ԽՍՀՄ ԱՆ չորրորդ գլխավոր վարչության կենտրոնական կլինիկական հիվանդանոցի նյարդաբուժական բաժանմունքում։
Մահացել է 1984 թվականի մայիսի 9-ին Երևանում։


== Պարգևներ ==
«Աշխատանքի վետերան» մեդալ
Լենինի 100-ամյակին նվիրված մեդալ


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան, 100 հայ հոգեբույժներ, Գիրք Ա, Երևան, 2002։
Կանցի

Կանցի (էստ․՝ Kantsi), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Մուհու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 15 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Միջին ռուսական բարձրություն

Միջին ռուսական բարձրություն Ռուսաստանի կենտրոնական մասում։ Երկարությունը մոտ 1000  կմ է, լայնությունը՝ մինչև 500  կմ, բարձրությունը՝ 220-250 մ (առավելագույնը՝ 293 մ)։ Մինչքեմբրյան բյուրեղային հիմքը ծածկված է լյոսանման ավազակավերով և լյոսերով։ Միջին ռուսական բարձրությունում են Կուրսկի մագնիսական անոմալիայի երկաթահանքերը, կա գորշ ածուխ։ Ունի էրոզիոն ռելիեֆ, մասնատված է խորը գետահովիտներով ու հեղեղատներով։ Հանդիպում են կարստային ձևեր, հյուսիսում՝ մորենային նստվածքներ։ Միջին ռուսական բարձրությունից սկիզբ են առնում Սև, Ազովի և Կասպից ծովերի ավազանների գետերը՝ Օկան, Դեսնան, Սեյմը, Պսյոլը, Դոնը և այլն։ Միջին ռուսական բարձրությունը գտնվում է անտառային, անտառատափաստանային և տափաստանային զոնաներում։ Տարածված են սևահողերը։ Տարածությունը հերկված է։ Այստեղ են Վ․ Վ․ Ալյոխինի անվ․ կենտրոնասևահողային և Գալիչյա գորա արգելանոցները։
Ծուղակ (այլ կիրառումներ)

Ծուղակ, կարող է վերաբերել՝

Ծուղակ - զոհին սպանելու կամ բռնելու տեխնիկական միջոց
Ծուղակ - շախմատում՝ հակառակորդին թվացյալ շահեկան շարունակության հրահրելու փորձ, որն իրականում սխալ է լինում
«Ծուղակ 22» - ամերիկացի գրող Ջոզեֆ Հելըրի երգիծական-պատերազմական վեպը
«Ծուղակ» - խորհրդային կարճամետրաժ ռազմական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Լեոնիդ Մարտինյուկը Վասիլ Բիկովի համանուն վեպի հիման վրա։
Մեծ անկում

Մեծ անկում. ինչպես են քայքայվում ինստիտուտներն ու կործանվում տնտեսությունները (անգլ.՝ The Great Degeneration: How Institutions Decay and Economies Die), բրիտանացի պատմաբան Նիլ Ֆերգյուսոնի գիրքը, որն առաջին անգամ հրատարակվել է 2013 թվականին։ Գրքում հեղինակը պնդում է, որ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո, Արևմտյան Եվրոպայի և Հյուսիսային Ամերիկայի տնտեսական և քաղաքական գերակայությունն արագորեն մարում է։ Նա այն կարծիքին է, որ Արևմուտքն անկում է ապրում։
Ֆերգյուսոնի պնդմամբ՝ «ինստիտուցիոնալ հիվանդությունն» է, որ սպառնում է Արևմուտքի 500-ամյա զարգացմանը։ Financial Times-ի գրաքննադատ Սեմյուել Բրիտանը նշել է, որ գիրքն ապահովում է «ինֆորմատիվ և հաճելի ընթերցանություն»։
Գիրքը 2020 թվականին Newmag հրատարակչության կողմից թարգմանվել և լույս է տեսել հայերեն։


== Նկարագրություն ==
Գրքում հեղինակը փորձում է հասկանալ, թե ինչու են հարուստ երկրներն անկում ապրում։ Նրա կարծիքով՝ դրա նախանշաններն այսօր ամենուր են. տնտեսական աճի դանդաղում, կործանարար պարտքեր, աճող անհավասարություն, ծերացող բնակչություն, հակասոցիալական վարք։ Գրքում Նիլ Ֆերգյուսոնը առաջ է քաշում այն միտքը, որ արևմտյան ինստիտուտներ այսօր քայքայվում են։
Ֆերգյուսոնն այն կարծիքին է, որ արևմտյան ժողովրդավարությունն այսօր խզել է սերունդների միջև եղած համաձայնությունը, քանի որ հաջորդ սերունդներին մարդկությունը թողնում է պարտքի մեծ բեռ։ Ըստ նրա՝ շուկաների բնականոն զարգացումը խեղվում է չափազանց բարդ կարգավորումների պատճառով, եղած խնդիրները լուծելու փոխարեն դրանք ի հայտ են բերում նորերը։ Բացի այդ, Ֆերգյուսոնը պնդում է, որ իրավունքի գերակայությունը վերաճում է իրավաբանների գերիշխանության ու քաղաքացիական հասարակությունը դարձել է ոչ քաղաքացիական, մարդիկ էլ ծուլաբար ակնկալում են, որ իրենց բոլոր խնդիրները պետք է լուծի պետությունը։
Արևմուտքի՝ երբեմնի գերիշխող քաղաքակրթության հետընթացը կանգնեցնելու համար Ֆերգյուսոնը զգուշացնում է՝ պետք է հերոսական առաջնորդություն և արմատական բարեփոխում։


== Ծանոթագրություններ ==
Լեոնետտո Կապելո

Լեոնետտո Կապելո (իտալերեն՝ Leonetto Cappiello, ապրիլի 9, 1875(1875-04-09), Լիվոռնո, Տոսկանա, Իտալիա - փետրվարի 2, 1942(1942-02-02), Կանն), իտալացի և ֆրանսիացի նկարիչ,  ծաղրանկարիչ, դիզայներ, նկարել է պաստառներ։ Նրան անվանում են ժամանակակից գովազդի հայր։


== Կենսագրություն ==
Նկարել սովորել է ինքնուրույն, հատուկ կրթություն չի ստացել։ Նրա աշխատանքների առաջին ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել 1892 թվականին Ֆլորենցիայում։
Իր կարիերան սկսել է որպես ծաղրանկարիչ, համագործակցել Է «Le rire», «Le Cri de Paris», «Le Sourire», «l'Assiette au Beurre», «La Baionnette», «Femina», «La Revue blanche» և այլ հումորային և երգիծական ամսագրերի հետ։ Նրա ծաղրանկարների «Lanterna Magica» առաջին ալբոմը լույս է տեսել է 1896 թվականին։  Կապելոն 1898 թվականին տեղափոխվել է Փարիզ։

1899 թվականից սկսել է նկարել գովազդային պաստառներ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Կապելոն Իտալիայում աշխատել է որպես թարգմանիչ։ 1921-1936 թվականներին պայմանագիր է կնքել Կանն քաղաքի «Maison Devambez» գեղարվեստական տպարանի հետ։
Պատկերազարդել է Վոլտերի «Բաբելոնի արքայադուստրը» գիրքը, Գիյոմ Ապոլիների «Սպանված բանաստեղծը» նովելների ժողովածուն (1916)։
Եղել է Միսս Ֆրանսիա գեղեցկության մրցույթի ժյուրիի անդամ։
Լեոնետտոն ամուսնացել է 1901 թվականին Սյուզան Մեյեր Կապելոյի հետ։
Լեոնետտո Կապելոն մահացել է 1942 թվականին։ Թաղվել է Կաննի Գրանս Ժաս գերեզմանատանը, իսկ 1956 թվականի փետրվարին նրա աճյունը տեղափոխվել է Սենլիսի գերեզմանատուն, որտեղ հանգչում է նաև նրա կինը՝ Սյուզանը։ 


== Աշխատություններ ==
Նրա առաջին պաստառը «Ֆրո-Ֆրո» թերթի համար պատրաստվել է 1899 թվականին։
Իր ստեղծագործական գործունեության ընթացքում Կապելոն ստեղծել է մոտ 530 գովազդային պաստառ։ Նրա անունը կապվում է 20-րդ դարասկզբի պաստառների կատարելագործման հետ։ Նրա  աշխատանքների ոճը զգալիորեն տարբերվում էր ժամանակակից պաստառի հիմնադիրներից մեկի՝ Ժյուլ Շերեի աշխատանքներից։
1902 թվականին լույս է տեսել Կապելոյի ծաղրանկարների 24 էջանոց գիրքը։
Ֆրանսիայում 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին տեղի ունեցած դիզայնի հեղափոխությունը որոշ առումով կապվել է Լեոնետտո Կապելոյի անվան հետ։ Նրա աշխատաանքներն այնքան տպավորիչ էին, որ նրան բազմիցս անվանել են ժամանակակից գովազդի հայր։
Կապելոն հայտնի էր նաև իր ծաղրանկարներով, կավե և գիպսե արձաններով։


== Լավագույն աշխատանքներ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Leonetto Cappiello(ֆր.)
Работы Л. Каппелло
Միրնի (գյուղ, Տորժոկսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիրնիՄիրնի (ռուս.՝ Мирный), գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Տորժոկսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 572 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)