armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Իմջինգան

Իմջինգան (կոր.՝ 림진강}} [[Հյուսիսային Կորեա|ԿԺԴՀ-ում], կոր.՝임진강 [[[Հարավային Կորեա]]]), գետ ԿԺԴՀ-ում և Կորեայի Հանրապետությունում (հոսում է աննկատ զոնայով)։ Յոթերորդ ամենաերկար գետը ամբողջ Կորեական թերակղզում։ Գետի երկարությունը կազմում է 273,5 կմ։ Ջրհավաք ավազանի մակերեսը կազմում է 8138,90 կմ² ։


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==
Հոսում է հյուսիսից հարավ՝ թափվելով Հանգան գետը՝ Սեուլից ներքև, Դեղին ծովից քիչ հեռու։ Հուլիս-օգոստոս ամիսների անձրևային եղանակներին հոսքի աճը քարքարոտ ափերի հետ գետը դարձնում է փոթորկոտ։ Ջրհեղեղները հաճախ են լինում։ Ձմռանը գետի վրա սառույցի բարակ շերտ է առաջանում։ Ներքին հոսքում ծովային մակընթացությունները պարբերաբար ջարդում և տանում են այն։
ԿԺԴՀ-ում ամբարտակներից ջրի չհայտարարված արտանետման և Հարավային Կորեայում զոհեր տալու պատճառով գետի ջրհեղեղը դարձել է Կեսոնում միջկորեական բանակցությունների առարկա։ Իմջիգանը Հարավային Կորեայի երեք գետերից մեկն է, որտեղ ապրում է հազվագյուտ Hemibarbus mylodon տեսակի ձուկը, կորեական մշակույթում ծնողի խորհրդանիշը։


== Պատմություն ==

Գետի վրա երկու անգամ տեղի է ունեցել խոշոր մարտեր՝ 1592 թվականին և Կորեական պատերազմի ժամանակ։ 1990-ական թվականներին ԿԺԴՀ-ում սովի ժամանակ, գետը հաճախ հարավ էր տանում մահացածների դիերը, դրա պատճառով Հարավային Կորեայում այն անվանեցին «մահացածների գետ»։


== Մշակույթում ==
«MASH — a novel about three army doctors» հայտնի վեպում հիշատակվում է գետի մասին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«ԱՄՆ բանակ (PDF)»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-03-16-ին  
imjinscout.com
Զագորսկի (գյուղ, Ուֆիմսկի շրջան)

Զագորսկի (ռուս.՝ Загорский, բաշկիրերեն՝ Загорский), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուֆիմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 198 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սիիմուստի

Սիիմուստի (էստ․՝ Siimusti), գյուղական ավան Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Յիգևա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 696 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Անդրեյ Բոլոտով

Անդրեյ Տիմոֆեևիչ Բոլոտով (հոկտեմբերի 18, 1738(1738-10-18), Զաօկսկի շրջան, Aleksinsky Uyezd, Տուլայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 16, 1833(1833-10-16), Զաօկսկի շրջան, Aleksinsky Uyezd, Տուլայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս գիտնական և գրող, ռուսական ագրոնոմիական գիտության հիմնադիրներից։
Բոլոտովի «Դաշտերի բաժանման մասին» աշխատությունը առաջին ձեռնարկն էր ցանքաշրջանառությունների և գյուղատնտեսական տարածքի կազմակերպման մասին։ Ըստ գոտիների հողակլիմայական պայմանների, մշակել է ագրոտեխնիկական միջոցառումների համապատասխան ձևեր, պարարտացման գիտական մեթոդներ, մոլախոտերի դեմ միջոցներ։ Հայտնաբերել է դիխոգամիայի (խնձորենու) երևույթը և նշել խաչաձև փոշոտման առավելությունները։ Բոլոտովի գրական ժառանգությունից կարևոր նշանակություն ունեն ինքնակենսագրական նոթերը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրուչիկ

Կրուչիկ (ուկրաիներեն՝ Кручик), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բոգոդուխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1770 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կրուչիկ գյուղում բնակվում էր 856 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,55 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 335,69 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(6680) 1970 WD

(6680) 1970 WD, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1970 թվականի նոյեմբերի 24-ին Լյուբոշ Կոհոուտեկի կողմից Բերգդորֆում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,321323 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0385 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6041 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1291,82 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,278677 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,31° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6680) 1970 WD աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ժիտաունա

Ժիտաունա  (պորտ.՝ Jitaúna), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ագլոմերացիա Սոլվադոր մարզում։ Մտնում է Սանտու Անտոնիու դի Ժեզուցի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 21 220 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 332,805 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 63,8մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 38.251.745,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.809,02 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,619 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Գոմաղբահան սարք

Գոմաղբահան սարք, անասնապահական շենքերից գոմաղբը հեռացնող և փոխադրամիջոցին բարձող սարք։ Լինում է փողաքերիչային, շղթայաքերիչային, ճոպանասկրեպերային։ 
Ըստ Հայկական սովետական հանրագիտարանի, Խորհրդային Հայաստանում ժամանակին լայն տարածում են ունեցել Կորյուն Ռոստոմյանի, Ստեփան Մարգարյանի, Լ. Մկրտչյանի և Ս. Հովհաննիսյանի նախագծած ավտոմատ գործողության ՍՈՒՌ-Երևան և ՆԿՍՈՒ-4 գոմաղբահան սարքերը։
Լե Տյուիլ

Լե Տյուիլ (ֆր.՝ Les Thuiles, օքս.՝ Las Teulas), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Բարսելոննետ կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Բարսելոննետ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04220։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 380 մարդ։

== Տնտեսություն ==]
2007 թվականի տվյալներով 247 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 187-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 60-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 75,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 77,0 %)։ 187 աշխատունակ բնակիչներից 174-ը աշխատում էին (95 տղամարդ և 79 կին), անաշխատանք էին 5 տղամարդ 8 կին։ 60 անգործ մարդկանցից 23-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 15-ը թոշակառու, 22-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։


== Տեսարժան Վայրեր ==
Ծխական եկեղեցի Սեն Մարտեն դը Տուր (11-րդ դար)
Արևային ժամեր (1861 և 1881 թվականներին)
Միրավալ ժամատուն
Ժամատուն Կլո Մեյրան


== Լուսանկարներ ==

		


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ազգային ինստիտուտի վիճակագրություն Լե Տյուիլ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-02-ին։ Վերցված է 2012-8-10 
«Լե Տյուիլ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-13-ին։ Վերցված է 2013-01-10
Էդիսթոն փարոս

Էդիսթոն փարոս (անգլ.՝ Eddystone Lighthouse), փարոս է Միացյալ թագավորության Դևոնի Էդինսթոնյան ժայռերի վրա (անգլ.՝ Eddystone Rocks)։ Փարոսը Ռեյմ հրվանդանից (անգլ.՝ Rame Head) 14 կիլոմետր հարավ է։ Չնայած, որ հրվանդանը Կորնուոլ կոմսությունում է, ժայռերը պատկանում են Դևոն կոմսությանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Պիժովկա (այլ կիրառումներ)

Պիժովկա, կարող է վերաբերել՝

Պիժովկա - գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Նովոուշիցկի շրջանում
Պիժովկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում
Արտաշես Հովհաննիսյան (այլ կիրառումներ)

Արտաշես Հովհաննիսյան անուն-ազգանունով կան հետևյալ անձինք՝

Արտաշես Հովհաննիսյան (1895-1939), հայ գրականագետ։
Արտաշես Հովհաննիսյան (1939-2014), հայ ռեժիսոր։


== Տես նաև ==
Արտաշես Տեր-Հովհաննիսյան
Վասիլեց

Վասիլեց (ուկրաիներեն՝ Василець), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Յամպոլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վասիլեց գյուղում բնակվում էր 19 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պուռկու

Պուռկու (էստ․՝ Purku), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Ռաիկյուլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 162 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
ԽՍՀՄ նկարիչների միություն

ԽՍՀՄ նկարիչների միություն (ռուս.՝ Ор́дена Ле́нина Сою́з худо́жников СССР (СХ СССР)), ստեղծագործական միավորում, որը Խորհրդային Միության ժամանակաշրջանում միավորել է խորհրդային արվեստագետներին և արվեստի քննադատներին։
Նկարիչների միությունը նպատակ է հետապնդել ստեղծելու գաղափարական և բարձր գեղարվեստական աշխատանքներ արվեստի բոլոր տեսակների և ժանրերի և արվեստի պատմության բնագավառում, նպաստելու ԽՍՀՄ-ում կոմունիզմի կառուցմանը, ամրապնդելով ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամների կապը կոմունիստական շինարարության պրակտիկայի և ԽՍՀՄ ժողովուրդների արվեստի սոցիալիստական բովանդակության զարգացման հետ։


== Պատմություն ==
«Խորհրդային միության նկարիչների» հասարակության առաջին ցուցահանդեսը բացվել է 1931 թվականի ապրիլի 15-ին Մոսկվայի «Նկարիչներ» ասոցիացիայի ցուցասրահում (Կուզնեցկի մոստ 11)։
Խորհրդային նկարիչների միությունները միության տարբեր երկրներում և ինքնավար հանրապետություններում, երկրամասերում, մարզերում ու քաղաքներում ձևավորվել են տարբեր ժամանակներում՝ ԽՄԿԿ «Գրական-գեղարվեստական կազմակերպության ստեղծման մասին» 1932 թվականի ապրիլի 23-ի որոշման հիման վրա։
ԽՍՀՄ նկարիչների միությունը դադարել է գոյություն ունենալ 1992 թվականի հունվարին  VIII համագումարի ժամանակ (իրավահաջորդն է դարձել Ռուսաստանի նկարիչների միությունը)։


== Տպագիր լրատվամիջոցներ ==
«Արվեստ» (լույս է տեսել 1933 թվականին ԽՍՀՄ մշակույթի նախարարության և ԽՍՀՄ նկարիչների ակադեմիայի հետ համատեղ)
«Ստեղծագործություն» (1957 թ.)
«ԽՍՀՄ դեկորատիվ արվեստ» (1957 թ.)


== Պարգևներ ==
1968 թվականին ԽՍՀմ նկարիչների միությունը պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով։


== Տես նաև ==
Ռուսաստանի նկարիչների միություն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Архив художников
Գոլայա (այլ կիրառումներ)

Գոլայա, կարող է վերաբերել՝

Գոլայա - գետ Ռուսաստանում, Կոյնիխայի վտակը
Գոլայա - գետ Ռուսաստանում, Սուլայի վտակը
Անի-Մաթիլդա Սերեբրակյան

Անի-Մաթիլդա Սերեբրակյան (անգլ.՝ Ani-Matilda Serebrakyan, փետրվարի 7, 1989(1989-02-07), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկահայ լեռնադահուկորդուհի, 2010 թվականի Օլիմպիական խաղերի մասնակից Հայաստանից։ Նրա ավագ եղբայրը՝ Արման Սերեբրակյանը, նույնպես արհեստավարժորեն զբաղվում է լեռնադահուկային սպորտով և 2014 թվականին մասնակցել է Սոչիի Օլիմպիական խաղերին։


== Կենսագրություն ==
Անի-Մաթիլդա Սերեբրակյանը ծնվել է Կալիֆոռնիայում`Իրանից եկած էթնիկ հայերի ընտանիքում։
Վանկուվերի օլիմպիական խաղերի մարզական ծրագրում Անի-Մաթիլդան հանդես է եկել սլալոմում (որակազրկում) և վիթխարի սլալոմում (վերջնակետի չի հասել)։


== Ծանոթագրություններ ==
Վաղենակ պարսկական

Վաղենակ պարսկական (լատ.՝ Calendula persica), բարդածաղկավորների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
5-25 սմ բարձրությամբ միամյա նուրբ բույսեր են։ Ցողունները հիմքից ճյուղավորված են, վեր բարձրացող կամ փռված, մանր գեղձային թավոտությամբ։ Տերևները երկարավուն են, հակաձվաձևից մինչև երկարավուն նշտարաձև։ Եզրային լեզվակավոր ծաղիկները ոսկեփայլ դեղին են։ Զամբյուղները ունեն 7-8 մմ լայնություն և պտղի ժամանակ գնդաձև են։ Սերմնիկները օղակաձև կորացած են, խիտ գեղձային թավոտությամբ։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում հայտնի է Զանգեզուրի (Ներքին հանդ) և Մեղրու (Շվանիձոր, Նյուվադի) ֆլորիստիկական շրջաններում։ Աճում է Արևելյան և Հարավային Անդրկովկասում, Հարավարևմտյան Ասիայում։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է ստորին լեռնային գոտու 500-700 մ բարձրությունների վրա, չոր, խճաքարոտ, քարքարոտ կամ կավային լանջերին, կիսաանապատային բուսականության մեջ, երբեմն նաև ցանքերում։ Ծաղկում է ապրիլ ամսին, պտղաբերում՝ մայիսին։


== Պահպանություն ==
Վտանգված տեսակ է։ Հայտնի է երկու ֆլորստիկական շրջաններում։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 500 կմ²-ից պակաս է։ Աճում է ինտենսիվ յուրացվող տարածքներում։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված էր որպես հազվագյուտ տեսակ։ CITES–ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ընդգրկված չէ։
Պոպուլյացիայի մի մասը պահպանվում է «Շիկահող» պետական արգելոցի տարածքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Պյանդեկույաշոր

Պյանդեկույաշոր (ռուս.՝ Пяндекуяшор), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Սերչեյյու գետի ձախ ափին՝ 117 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 22 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000073584
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007358
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Էգրիս (գետակ)

Էգրիս, գետակ Հայկական լեռնաշխարհում, Ճորոխի ավազանում, Բարդուղ վտակի աջ օժանդակը։ Սրա ափին էր գտնվում Էգրիս գյուղը։


== Ծանոթագրություններ ==
Թուրքերեն Վիքիպեդիա

Թուրքերեն Վիքիպեդիա (թուրքերեն՝ Türkçe Vikipedi), Վիքիպեդիա բազմալեզու և ազատ հանրագիտարանի թուրքերեն տարբերակն է։
Ինչպես և բոլոր Վիքիմեդիա-նախագծերը, Թուրքերեն Վիքիպեդիայի բովանդակությունը գտնվում է ազատ արտոնագրի ներքո և յուրաքանչյուր ոք կարող է օգտագործել, խմբագրել ու տարածել այդ բովանդակությունը, քանի դեռ հետագա տարբերակները տարածվում են նույն սկզբունքներով և նշվում են հեղինակները։


== Արտաքին հղումներ ==
Թուրքերեն Վիքիպեդիա (թուրքերեն)
Գլադկիխ (գյուղ, Դուվանսկի շրջան)

Գլադկիխ (ռուս.՝ Гладких, բաշկիրերեն՝ Гладких), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դուվանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 14 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(2561) Մարգոլին

(2561) Մարգոլին (անգլ.՝ Margolin), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1969 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,431759 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0977 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7658 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1385,09 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,25991 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,48° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2561) Մարգոլին աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սեզար (կինոմրցանակ)

«Սեզար» (ֆր.՝ César), Ֆրանսիայի ազգային կինոմրցանակ։
Շնորհվում է սկսած 1976 թվականից Ֆրանսիայի Տեխնիկայի և կինեմատոգրաֆիական արվեստի ակադեմիայի կողմից (Académie des arts et techniques du cinéma)։ Մրցանակն իր անվանումը ստացել է քանդակագործ Սեզար Բալդաչինիի անունից։ Մրցանակաբաշխության արարողությունը կատարվում է ամեն տարի փետրվար ամսին Փարիզի «Շատլե» թատրոնում։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ամբարձիչ

Ամբարձիչներ, օգտագործում են բեռներ բարձրացնելու և տեղափոխելու համար։ Դրանք տեղակայվում են նավահանգիստներում և նավանորոգարաններում, շինարարական հրապարակներում ու նավերերում։ Ավտոամբարձիչ-բեռնատարներն ունեն սլաքով հանդերձված հատուկ խցիկ։ Ամբարձիչ-կռունկները բեռներ են տեղափոխում նաև ձեռնարկություններում։ Էլեկտրամագնիսներով հանդերձված ամբարձիչները խոշոր աղբանոցներում տեղափոխում են մետաղե ջարդոն, օրինակ՝ հին, ոչ պիտանի ավտոմոբիլներ և այլն։
Ամբարձիչներում սովորաբար գործածվում են հատուկ անիվների՝ հոլովակների միջով անցնող պողպատաճոպան։ Պարզ ճախարակը (սլաքով անցնող պողպատաճոպան) և կարապիկը (վերհան) հնարավորություն են տալիս բարձրացնել ծանր բեռները։
Ամբարձիչի սլաքը երկարավուն կառուցվածք է, որն իր վրա է պահում մետաղաճոպանները։ Դրանցից կախված կեռը սահուն վայր է իջնում թմբուկի վրա փաթաթված մետաղաճոպանների օգնությամբ։ Բեռի զանգվածին հակակշիռ ստեղծելու նպատակով սլաքի մյուս ծայրին ամրացվում է մետաղե ծանր սալ։ Ամբարձիչի սլաքը և աշտարակը սովորաբար պատրաստում են եռանկյունաձև մետաղական տարրերից։
Շինարարական ամբարձիչը բետոնե ծանր սալեր, հեծաններ, աղյուս, ցեմենտի շաղախ է բարձրացնում գետնից և սլաքով մոտեցնում շինարարներին։ Օրեցօր ավելի է բարձրանում շենքը, «հասակ է առնում» նաև աշտարակավոր ամբարձիչը, ավելի ու ավելի վեր է բարձրանում նրա աշտարակը։
Բազմապիսի ծանր աշխատանքներ է կատարում ամբարձիչ կռունկը։ Մեկ հարկավոր է նոր տեղում մեծ ծառ տնկել, մեկ՝ խրամուղու մեջ տեղադրել հաստ խողովակներ։ Այդ գործը կատարում է ավտոամբարձիչ-բեռնատարը. այն գալիս է, «թաթերով» հենվում գետնին և անցնում աշխատանքի։ Այնտեղ, որտեղ ճանապարհներ դեռևս չկան, աշխատում են թրթուրավոր ամբարձիչները, որոնց համար սարսափելի չեն ո՜չ փոսերը, ո՜չ ցեխը, ո՜չ ավազը։ Իսկ եթե անհրաժեշտ է ծովափն ամրացնել բետոնե մեծ սալերով, ապա քարշիչն աշխատանքի վայր է քարշ տալիս լողացող ամբարձիչ կռունկը։
Տարբեր երկրներից բազմաթիվ նավեր են գալիս նավահանգիստներ։ Մարդատար նավերի բեռը թեթև է. դրանք բեռնաթափում են հենց նավամատույցում՝ տախտակամածին տեղադրված ամբարձիչներով։ Իսկ բեռնատար նավերը մտնում են հատուկ նավահանգիստ։ Այստեղ նավահանգստային ամբարձիչների սլաքներն անընդմեջ խոնարհվում են նավին, որպեսզի նրա ամբարներից դուրս բերեն ծանր բեռնարկղերն ու տեղադրեն երկաթուղային բաց վագոնների կամ ավտոմեքենաների վրա։ Գործարաններում և ֆաբրիկաներում նույնպես հնարավոր չէ աշխատել առանց ամբարձիչների։ Մեքենաների մասերը շատ ծանր են, ձեռքով չես բարձրացնի։ Դրա կարիքը չկա էլ, քանի որ կան և՜ հզոր ամբարձիչ հեծաններ, որոնք տեղափոխում են ամենածանր բեռները, և՜ ձեռքի էլեկտրական բազմաճախարակներ։ Ամբարձիչները կարող են տեղափոխել նաև բազմատոննա բեռներ։ Մեկ ընթացքի ժամանակ կատարած բեռնափոխադրման ռեկորդ է սահմանել «Գոտվալդ Մկ-100» ամբարձիչը, որը Նոր Զելանդիայի մաքրման գործարանում բարձրացրել և տեղափոխել է 742 տ քաշով ռեակտորը։


== Արտաքին հղումներ ==
Հայկական Հանրագիտարան
Վիշեգրադ (համայնք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վիշեգրադ (այլ կիրառումներ)Վիշեգրադ համայնք (սերբ.՝ Општина Вишеград), համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբական Հանրապետություն վարչական կազմավորման հարավարևելյան հատվածում։ Վարչական կենտրոնը համարվում է Վիշեգրադ քաղաքը։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2013 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 11774 մարդ։
Համայնքի բնակչության էթնիկական կազմը՝


== Բնակավայրեր ==
Համայնքի կազմի մեջ են մտնում 163 բնակավայրեր, որոնց թվում է Վիշեգրադ քաղաքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոոիցե

Պոոիցե (էստ․՝ Pöitse), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Լեիսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 6 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Դավիթ Հակոբյան (լուսանկարիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դավիթ Հակոբյան (այլ կիրառումներ)Դավիթ Հակոբյան (փետրվարի 28, 1986(1986-02-28), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ լուսանկարիչ, Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի անձնական լուսանկարիչ (2010-ից)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1986 թվականի փետրվարի 28-ին Երևանում։ 2002 թվականին ավարտել է Երևանի թիվ 186 միջնակարգ դպրոցը։ 2002 թվականից զբաղվում է պրոֆեսիոնալ լուսանկարչությամբ։
2008 թվականին ավարտել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի կուլտուրայի ֆակուլտետի գեղարվեստական լուսանկարչության բաժինը, իսկ 2010 թվականին նույն բուհում ստացել է մագիստրոսի կոչում։
2007-2010 թվականներին աշխատել է «Արմենպրես», ապա՝ «Պանարմենիան Մեդիա» լրատվական գործակալություններում՝ որպես ֆոտոլրագրող։ Մասնակցել է մի շարք ցուցահանդեսների Հայաստանում և արտերկում։
2010 թվականից աշխատում է որպես ՀՀ նախագահի անձնական լուսանկարիչ։


== Ցուցահանդեսներ ==
2016 թվականին Հայաստանի նկարիչների միությունում բացվել է Դավիթ Հակոբյանի լուսանկարների անհատական ցուցահանդեսը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դավիթ Հակոբյանի Ինստագրամում
Դավիթ Հակոբյանը Թվիթթերում
Կուրկիյոկի

Կուրկիյոկի (ռուս.՝ Куркиёки, ֆիններեն՝ Kurkijoki), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Լախդենպոխսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժողովածու (1153)

Ժողովածու (1153), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1153 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1659 թվականին Հունան և Միքայել գրիչների կողմից, Սպահանում։ Ստացողը եղել է Բարսեղ կրոնավորը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 19X12,5 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 315 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորագրով, նոտրգրով։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է՝ բոլորագիծ երկաթագրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 106ա, 310ա։


== Բովանդակություն ==
Դաւթի Սահմանք իմաստասիրութեան։
Ամենայն չաբ տանջելի։
Համառօտ հաւաքումն Յաղագս հոգւոյ (հին թրգմ.)։
Մովսիսի Գումարումն իրողութեանց Սահմանաց Դաւթի։
Գր. Նիւսացւոյ Յաղագս Երգոց երգոյն։
Տաղք (Մկր. Նաղաշ, Առաքել, անանունք)։


== Ծանոթագրություններ ==
Թեյաս

Թեյաս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Գենջի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Յուրի Սեպյոլով

Յուրի Սեպյոլով (ռուս.՝ Ю́рий Фадде́евич (Фадеевич) Сепелёв , նոյեմբերի 30, 1930(1930-11-30), Սարատով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - 2012), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1968 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցը։
1968 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1965-1968 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցի ունկնդիր։
1968-1971 թվականներին՝ Մեծ Բրիտանիայում ԽՍՀՄ դեսպանության խորհրդական։
1971-1972 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1972-1975 թվականներին՝ Զագրեբում ԽՍՀՄ գլխավոր հյուպատոս։
1975-1979 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1979-1982 թվականներին՝ Կալկաթայում ԽՍՀՄ գլխավոր հյուպատոս։
1982-1986 թվականներին՝ Մոզամբիկում ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1983-1985 թվականներին՝ Լեսոտոյում ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1989-1991 թվականներին՝ Մադագասկարում ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1991-1993 թվականներին՝ Մադագասկարում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Дипломатический словарь» под ред. А. А. Громыко, А. Г. Ковалева, П. П. Севостьянова, С. Л. Тихвинского в 3-х томах, М., «Наука», 1985-1986. - Т. 3, с. 31-32.


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Տամբովյան մարզային գիտական գրադարանի կայքում
Ապրիլյան պատերազմի հանգամանքների ուսումնասիրման քննիչ հանձնաժողով

2016 թվականի ապրիլին ծավալված ռազմական գործողությունների հանգամանքների ուսումնասիրման քննիչ հանձնաժողով, որը ավելի հայտնի է որպես Ապրիլյան պատերազմի հանգամանքների ուսումնասիրման քննիչ հանձնաժողով, 2019 թվականի մայիսի 31-ին Հայաստանի Հանրապետության Ազգային Ժողովում ստեղծված քննիչ հանձնաժողով։


== Պատմություն ==
Հանձնաժողովը ստեղծվել է «Ազգային ժողովի կանոնակարգ» ՀՀ սահմանադրական օրենքի 20-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատգամավորների ընդհանուր թվի առնվազն մեկ երրորդի պահանջով 2016 թվականի ապրիլին ծավալված ռազմական գործողությունների հանգամանքները ուսումնասիրելու նպատակով։ Քննիչ հանձնաժողովի լիազորությունների իրականացումը տրված է ՀՀ ԱԺ պաշտպանության եւ անվտանգության հարցերի մշտական հանձնաժողովին, որը կազմված է 11 անդամից։
2019 թվականի հունիսի 4-ին հանձնաժողովը գումարել է առաջին նիստը։


== Կազմ ==
Քննիչ հանձնաժողովի անդամներ են։

Անդրանիկ Քոչարյան (քննիչ հանձնաժողովի նախագահ)
Վարդան Վարդանյան
Գևորգ Գորգիսյան
Արամ Խաչատրյան
Արմեն Խաչատրյան
Տիգրան Կարապետյան
Սասուն Միքայելյան
Քրիստինե Պողոսյան
Սողոմոն Սողոմոնյան
Ռուբիկ Ստեփանյան
Սիփան Փաշինյան


== Տես նաև ==
Իլովայսկի ճակատամարտի հանգամանքների ուսումնասիրման քննիչ հանձնաժողով


== Ծանոթագրություններ ==
Թզուկ ճագար

Թզուկ ճագար (լատ.՝ Brachylagus idahoensis), կաթնասուն կենդանիներ նապաստակների ընտանիքից։


== Նկարագրություն ==
Մարմնի երկարությունը հասնում է 22-ից 28 սմ-ի, քաշը 250-ից 450 գ է։ Կաշվի և մարմնի վերին մասը դեղնա-շագանակագույն են, մարմնի ստորին մասը սպիտակավուն է։ Հետին վերջույթները շատ կարճ են, այդ պատճառով նրանց մոտ բացակայում է ցատկող շարժման միջոցը, որն առկա է մյուս նապաստակների մոտ։ 


== Տարածում ==
Թզուկ ճագարը բնակվում է ԱՄՆ-ի հյուսիս-արևմուտքում, Վաշինգտոնում, Այդահոյում, Մոնտանայում, Վայոմինգում, Նևադայում և Կալիֆորնիայի հյուսիսում։ Նախընտրում են լանդշաֆտներ` երեքատամնավոր օշինդրի բուսականությամբ (Artemisia tridentata):


== Կենսակերպ ==
Փորում են փոսեր մինչև մոտավորապես 1 մ. խորությամբ, որոնք, որպես կանոն ունեն 4 կամ 5 դուրս գալու տեղեր, հաճախ` անմիջականորեն թփերի տակ։ Այդ գործողությունը տարբերում է նրանց Sylvilagus ցեղի ներկայացուցիչներից, որոնք չեն փորում սեփական փոսեր։ Նրանք թփերի միջով արահետներ են գցում, որոնք թույլ են տալիս նրանց արագ շարժվել։ Ակտիվ են թե՛ ցերեկային, թե գիշերային ժամերին։ Կեր փնտրելու ժամանակ բնից 30 մետրից ավել չեն հեռանում։ Հիմնականում սնվում են երեքատամնավոր օշինդրով։


== Բազմացում ==
Հղիությունը տևում է 4 շաբաթ։ Էգը ծնում է տարին երեք անգամ, 4-ից 8 ձագ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ronald M. Nowak: Walker’s Mammals of the World. Johns Hopkins University Press, 1999 ISBN 0-8018-5789-9


== Արտաքին հղումներ ==
Washington Department of Fish and Wildlife, Pygmy Rabbit
Western Watersheds Project
Լյուցիֆեր (կտավ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լյուցիֆեր (այլ կիրառումներ)Լյուցիֆեր (բուլղար․՝ Луцифер), գերմանացի նկարիչ Ֆրանց ֆոն Շտուկի 1890 թվականին կերտած ստեղծագործությունը։ Նկարը պատկանում է «մութ-մոնումենտալ» ժամանակաշրջանի գործերին. կտավում պատկերված է «մարդ-սատանան»։ Կտավն ունի 161 սմ բարձրություն, 152,5 սմ լայնություն, նյութը՝ կտավ յուղաներկ։


== Նկարագրություն ==
Կտավը 1891 թվականին նկարչի Մյունիխի ստուդիայից անձամբ գնել է Բուլղարիայի գահաժառանգ Ֆերդինանտ I-ը Սոֆիայի թագավորական հավաքածուն համալրելու համար։ 1930 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Բուլղարիայի Բորիս III թագավորը կտավը նվիրաբերել է Բուլղարիայի ազգային պատկերասրահին և 1948 թվականից կտավը համալրել է թանգարանի հավաքածուն։ 1985 թվականին «Լուցիֆեր» կտավը տեղափոխել են Արտասահմանյան արվեստի ազգային պատկերասրահ, 2015 թվականից՝ «Квадрат 500» հիմնադրամի պատկերասրահ։


== Ցուցահանդեսներ ==
Նկարը մասնակցել է տարբեր միջազգային ցուցահանդեսների։

«1900-ական թվականների Գերմանիա», Բեռլին, 1972 թվական
«Ոգու թագավորություն։ Գերմանական սիմվոլիզմի զարգացումը 1870-1920 թթ.», Ֆրանկֆուրտ, Բիրմինգհեմ, Ստոկհոլմ, 2000 թվական
«Մելամաղձության պատմություն», Փարիզ, 2005 թվայան
«Մելամաղձության պատմություն», Բեռլին, 2006 թվական
Ֆրանց ֆոն Շտուկ, Ժամանակակից Լյուցիֆերը Տրենտոյում, 2006-2007 թվականներ
Ֆրանց ֆոն Շտուկի գլուխգործոցները Մյունիխում, 2008-2009 թվականներ


== Ծանոթագրություններ ==
Մալմյո (մարզադաշտ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մալմյո (այլ կիրառումներ)
Մալմյո, մարզադաշտ Մալմյո քաղաքում։ Մարզադաշտը բացվել է 1958 թվականին։ Այն կարող է տեղավորել մինչև 26500 հանդիսականի։ «Մալմյո» ֆուտբոլային ակումբի տնային մարզադաշտն է։ Մարզադաշտում տեղի է ունեցել Եվրո 1992-ի երեք հանդիպում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աշխարհի մարզադաշտերը Archived 2016-04-22 at the Wayback Machine.
Ողջույն ընկերներին

«Ողջույն ընկերներին» (ռուս.՝ «Привет друзьям!»), 1957 թվականի խորհրդային նկարված մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ։ Ստեղծվել է ռեժիսորներ Մստիսլավ Պաշչենկոյի, Դմիտրի Բաբիչենկոյի ու Բորիս Դյոժկինի համագործակցությամբ մյուզիքլի ժանրում։


== Սյուժե ==
Գլխավոր հերոսը երիտասարդության փառատոնների մասնակից Ֆանֆան թղթակիցն է, որն շտապում է հասնել մայրաքաղաք, որպեսզի ողջունի փառատոնի մասնակիցներին։ Հայտնվելով մարզադաշտում՝ Ֆանֆանն ստանում է նամակ-ձայնապնակ հանդիսության խորհրդանիշ աղավնուց, որից էլ սկսվում է փառատոնային համերգը։ Փառատոնի սկզբից մինչև վերջ Ֆանֆանը հանդիսատեսի հետ միասին լսում է ուրիշ ժողովուրդների ու երկրների հայտնի երգեր, որոնց միջոցով ցույց է տրվում միջազգային միասնությունը։ Հետագայում թղթակիցը բոլորին ներկայացնում է մուլտիպլիկացիոն-նկարված մարդուկների, որ նկարվել են իր կողմից և ներկայացնում են աշխարհի տարբեր ազգերի երաժշտական ու պարային պատկերացումները։ Ֆանֆանը նույնպես անմիջական մասնակցություն է ունենում դրան։ Իսկ ուրախությունը, աղմուկն ու պարերը չեն վերջանում ընդհուպ մինչև փառատոնի ավարտը։


== Ստեղծողներ ==


== Ստեղծման պատմություն ==

— Գեորգի Բորոդին


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Մուլտֆիլմը ներառում է նկարված մուլտիպլիկացիա և կինոխրոնիկայի կադրեր։
Մուլտիպլիկացիոն-նկարված պատվիրակության հերոսները նման են Բորիս Դյոժկինի և Մստիսլավ Պաշչենկոյի՝ 1955 թվականին ստեղծված «Արտասովոր խաղ» մուլտֆիլմի թավշե խաղալիքների թիմի անդամներին։
Չնայած այն հանգամանքին, որ մուլտֆիլմը հնչյունավորած դերասանների անուններն ու ազզգանունները նշված չեն, հեշտությամբ կարելի է հասկանալ, որ գլխավոր հերոս Ֆանֆանին հնչյունավորել է դերասան Գեորգի Վիցինը։


== Մրցանակներ ==
1958 — Համամիութենական I կինոփառատոն Մոսկվայում — 2-րդ մրցանակ մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերի բաժնում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ողջույն ընկերներին» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
«Ողջույն ընկերներին»(անգլ.) Big Cartoon DataBase կայքում
«Ողջույն ընկերներին» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Բարդասքան

Բարդասքան (պարսկերեն՝ بردسكن) քաղաք Իրանում։ Իրենից ներկայացնում է քաղաք Հարասան Ռազավիի նահանգում։ Ըստ 2006 թ. տվյալների բնակչությունը կազմում է 23 142 մարդ՝ 5960 ընտանիքներից։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Բոցավառվող Տիգրիս

Բոցավառվող Տիգրիս, Այրվող Տիգրիս։ Հայոց ցեղասպանությունը և Ամերիկայի արձագանքը (անգլ.՝ The Burning Tigris), ամերիկահայ անվանի գրող Փիթեր Բալաքյանի ծավալուն փաստավավերագրական աշխատությունը, որը պատմում է Հայոց ցեղասպանությանը ԱՄՆ-ի վերաբերմունքի մասին։ Գիրքը Նյու Յորք Թայմս պարբերականի կողմից ճանաչվել է տարվա լավագույն գիրք։ Գիրքը ստացել է Ռաֆայել Լեմկինի մրցանակը։


== Ծանոթագրություններ ==
Գարնանային ծաղիկներ (Ֆաբերժեի ձու)

«Գարնանային ծաղիկներ» (ռուս.՝ Весенние цветы), ոսկերչական ձու, որը պատրաստել է վարպետ-ոսկերիչ  Միխայիլ Պերխինը Կարլ Ֆաբերժեի ղեկավարությամբ 1899 թվականին։ Կա վարկած՝ ըստ որի նրա հարազատներից մեկն այս ոսկերչական ձուն նվիրել է այրիացած կայսրուհի Մարիա Ֆեոդորովնային։
Այսօր «Գարնանային ծաղիկներ» ոսկերչական ձուն պատկանում է Վիկտոր Վեկսելբերգի ֆոնդին։ Պահպանվում և ցուցադրվում է Ֆաբերժեի թանգարանում (Նարիշկինների և Շուվալովների պալատ, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան)։


== Դիզայն ==
«Գարնանային ծաղիկներ» ոսկերչական ձուն պատրաստված է նեոռոկոկո ոճով։ Դրսից ձուն պատված է թափանցիկ մորեգույն-կարմիր գիլիոշինային էմալով։ Զարդարված է ռոկոկո ոճով պատրաստված ոսկե զարդաքանդակներով։ Ձուն բացվում է ուղղահայաց ձևով։ Վերևում՝ բացման տեղում տեղադրված է ադամանդե սողնակ։ Ոսկերչական ձուն տեղադրված է երկու մակարդակից բաղկացած կլոր տակդիրի վրա, որը պատրաստված է բավենիտից։ Տակդիրը երիզավորված է ոսկե շերտերով, որից վերևինը ադամանդակուռ է, իսկ ներքևինը ոսկեձույլ՝ ռոկայլ ոճով։


== Անակնկալ ==
«Գարնանային ծաղիկներ» ոսկերչական ձվի ներսում տեղադրված է անակնկալը։ Այն իրենից ներկայացնում է ծաղիկների հանովի զամբյուղ։ Ծաղիկների թերթիկները պատրաստված են խալցեդոնից, իսկ վարսանդները՝ դեմանտոիդից։ Այս անակնկալը շատ նման է կայսերական «Ձմեռային» ձվի անակնկալին՝ պատրաստված 1913 թվականին։


== Պատմություն ==
«Գարնանային ծաղիկներ» ոսկերչական ձվի ստեղծման ստույգ տարեթիվը ցայսօր մնում է չճշտված։ Հանելուկ է մնում նաև այն, թե ինչպես է ձուն հայտնվել Մարիա Ֆեոդորովնայի հավաքածուում՝ Անիչկովների պալատում։ Ձվի վրա կա Միխայիլ Պերխինի դրոշմակնիքը, որը հեղինակը կիրառել է 1899 թվականին, սակայն ձվի տուփից հասկանալի է դառնում, որ այն ստեղծվել է 1903 թվականից հետո, քանի որ տուփի վրա կա Ֆաբերժեի կնիքը և Սանկտ Պետերբուրգի ու Լոնդոնի ֆիրմաների հասցեները, իսկ Լոնդոնում այն բացվել է 1903 թվականից հետո։
1917 թվականի Ռուսական հեղափոխության ժամանակ հեղափոխականները հափշտակեցին կայսերական ձվերի հավաքածուն և ուղարկեցին Կրեմլի զինապալատ։ 1933 թվականին «Антиквариат» ընկերությունը ձուն վաճառել է 2000 ռուբլիով ($1000) անհայտ գնորդի։ Հետագայում այն ձեռք է բերում A La Vieille Russie ֆիրման։ 1966 թվականին ձուն գնում է Ֆորբս ընկերությունը։
«Գարնանային ծաղիկներ» ոսկերչական ձուն մինչև 1993 թվականին համարվում էր որպես կայսերական։ Սակայն հետո այն հերքվեց։ Այսօր ձուն գտնվում է Սանկտ Պետերբուրգում՝ Ֆաբերժեի թանգարանում։


== Տես նաև ==
Ֆաբերժեի ձվեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Գարնանային ծաղիկներ» ոսկերչական ձուն կայքում
Ուպրավլենչեսկի Գորոդոկ

Ուպրավլենչեսկի Գորոդոկ (ռուս.՝ Управленческий городок), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Սամարայի մարզի Սամարա քաղաքային օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 40000 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գալատեյա

Գալատեյա (հուն․՝ Γαλάτεια, թուրքերեն՝ Mehmetçik), մեծ գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Ֆամագուստայի շրջանի արևմտյան մասում։ Գյուղը դե ֆակտո գտնվում է Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետություն կոչվող պետության վերահսկողության ներքո։ Ըստ 2011 թվականի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմել է 6.610 մարդ, մեծամասնությունը թուրք կիպրացիներ են։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սարտարապատ

«Սարտարապատ», շաբաթաթերթ։ Լույս է տեսնում 1975 թվականից, Բուենոս Այրեսում՝ հայերեն, իսպաներեն։ ՌԱԿ պաշտոնաթերթ։ Խմբագիրներ՝ Գևորգ Մարաշլյան, Վարուժան Աճեմյան, Հովիկ էորդեքյան, Նորայր Գարատանյան, Տիանա Տեր-Կարապետյան (1992 թվականից)։ Հրատարակում է Հայաստանի, սփյուռքի և գաղութի վերաբերյալ լուրեր, մշակութային նյութեր, լուսաբանում հայկական կյանքը։

Կաղապար:Արգենտինա-անավարտ
Ատյաշևսկի շրջան

Ատյաշևսկի շրջան (ռուս.՝ Атяшевский район Мордовии, էրզ.՝ Отяжбуе), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մորդովիա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ատյաշևո։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1095,8 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 19476 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 17,77 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
(3988) Հյումա

(3988) Հյումա (անգլ.՝ Huma), աստերոիդ ամուրի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի հունիսի 4-ին Էլեանորա Հելինի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,544446 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,0553 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,0335 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,178 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 701,06 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,513505 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,77° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3988) Հյումա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Դոթո

Դոթո, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կարաքիլիսայի գավառակում։
Գյուղի տեղում նախկինում եղել է հայկական գյուղ։
XIX դարում քրդաբնակ գյուղ էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գևորգ Երզնկացի

Գևորգ Երզնկացի (մոտ 1350, Երզնկա, Օսմանյան կայսրություն - 1416), մանկավարժ, գրիչ։ Բարձրագույն կրթություն ստացել է Հովհաննես Որոտնեցու համալսարանում։ Գրիգոր Տաթևացու հետ գրի է առել Հովհաննես Որոտնեցու «Արիստոտելի Ստորոգութեանց մեկնությունը»։ Մշակույթի գործիչներ պատրաստելու և կաթոլիկության դեմ պայքարելու նպատակով Կափոսի վանքում բացել է իր դպրոցը, որտեղ սովորելու են եկել Հայաստանի տարբեր վայրերից, ինչպես նաև Ղրիմից։ Այստեղ ուսուցանվել է նաև գրչության ու երաժշտության արվեստ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարմիր Կոնգո

Կոնգո կարմիր, 
  
    
      
        
          C
          
            32
          
        
        
          H
          
            24
          
        
        
          O
          
            6
          
        
        
          N
          
            2
          
        
        
          S
          
            2
          
        
        N
        
          a
          
            2
          
        
      
    
    {\displaystyle C_{32}H_{24}O_{6}N_{2}S_{2}Na_{2}}
  , ազոներկանյութ է. ստացվում է դիազոտացված բենզիդինը համակցելով երկու մոլեկուլ նավթինաթթվի հետ։ Կարմիր կոնգոյի լուծույթը չեզոք կամ թույլ թթվային միջավայրում ունի կարմիր գույն, ուժեղ թթվային միջավայրում (pH 5,2 - 3,0)՝ կապույտ։ Օգտագործում են որպես ինդիկատոր։
Ես, տատիկը, Իլիկոն և Իլարիոնը (ֆիլմ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ես, տատիկը, Իլիկոն և Իլարիոնը (այլ կիրառումներ)Ես, տատիկը, Իլիկոն և Իլարիոնը (վրաց.՝ მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი), 1963 թվականին «Վրացֆիլմ» կինոստուդիայում նկարահանված գեղարվեստական ֆիլմ։ Նկարահանվել է ռեժիսոր Թենգիզ Աբուլաձեի կողմից Նոդար Դումբաձեի համանուն վեպի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է Զուրիկոյի մասին, ով գյուղացի տղա է։ Գործողությունները տեղի են ունենում նախապատերազմական Վրաստանում։ Զուրիկոն սովորում է դպրոցում, սիրահարվում է առաջին անգամ, պատերազմ է ճանապարհում իր համագյուղացիներին, դիմավորում հաղթանակը։ Դպրոցն ավարտելուց հետո Զուրիկոն մեկնում է Թբիլիսի՝ կրթությունը շարունակելու։ Ուսումն ավարտելուց նա հետո վերադառնում է հայրենի գյուղ՝ իր առաջին սիրո ու ընկերների մոտ։


== Դերերում ==
Սերգո Օրջոնիկիձե – Զուրիկո
Սեսիլիա Թաղայշվիլի – Օլգա տատիկ
Ալեքսանդր Ժորժոլիանի – Իլիկո
Գրիգոլ Տկաբլաձե – Իլարիոն
Մանանա Աբազաձե – Մերի
Կիրա Անդրոնիկաշվիլի – Ցիրա
Թենգիզ Դաուշվիլի – Կուկուրի
Ալեքսանդր Գոմելաուրի – Անտիպ
Եկատերինա Վերուլաշվիլի – գյուղացի կին
Միխո Բորաշվիլի – Ռոմուլի Կալանդաձե, համադասարանցի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ես, տատիկը, Իլիկոն և Իլարիոնը» ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Ես, տատիկը, Իլիկոն և Իլարիոնը» ֆիլմը youtube.com կայքում
«Ես, տատիկը, Իլիկոն և Իլարիոնը» ֆիլմը kino-teatr.ru կայքում
Լեշնո (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)

Լեշնո (ռուս.՝ Лешно), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 310 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ամաղուի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Վայոց ձորի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Վայոց ձորի մարզի Ամաղու գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 77 հուշարձան (1 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Շատելայոն Պլաժ

Շատելայոն Պլաժ (ֆր.՝ Châtelaillon-Plage), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Էյտրե կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Լա Ռոշել շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17094։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 6029 մարդ։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շատելայոն Պլաժի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
Կաստելետո Ուցոնե

Կաստելետո Ուցոնե  (իտալ․՝ Castelletto Uzzone), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 372 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 25 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 15 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12070։ Հեռախոսային կոդ՝ 0173։
Կոմունայի հովանավորն է համարվում Ֆրանսիայի թագավոր Սեն Լյուդովիկը։ Տոնը նշվում է օգոստոսի երրորդ կիրակի օրը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0173 89129
Էլեկտրոնային հասցե։ info@comune.castelletto-uzzone.cn.it
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.castelletto-uzzone.cn.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
133 (թիվ)

133 (հարյուր երեսուներեք), բնական թիվ, որը գտնվում է 132-ի և 134-ի միջև։


== Մաթեմատիկայում ==
133-ի թվանշանների գումարը հավասար է 7-ի
133-ի թվանշանների արտադրյալը հավասար է 9-ի
133-ը կենտ եռանիշ թիվ է
133-ի քառակուսին հավասար է 17 689-ի
44-րդ կիսապարզ թիվն է


== Այլ ոլորտներում ==
133 թ., Մ.թ.ա. 133 թ.
Տարվա 133-րդ օրը մայիսի 13-ն է (նահանջ տարիներին՝ մայիսի 12-ը)
133–ը Չիլիի փրկարարների ծառայության հեռախոսահամարն է
Intel, Ata և այլ ընկերությունների պրոցեսորների հին մոդելները ունեին 133 ՄՀց հաճախականություն
ԶԻԼ-133 - խորհրդային բեռնատար ավտոմեքենա


== Ծանոթագրություններ ==
Կրատես Աթենացի

Կրատես Աթենացի (հին հունարեն՝ Κράτης ὁ Ἀθηναῖος, մ.թ.ա. 4-րդ դար - ոչ վաղ քան մ. թ. ա. 268 և ոչ ուշ քան մ. թ. ա. 264), հին հույն իմաստասեր, Աթենքի արվարձանում՝ առասպելական հերոս Ակադեմոսին նվիրված պարտեզում գտնվող Պլատոնյան փիլիսոփայական ակադեմիայի հինգերորդ սկոլարքոսը։
Եղել է Հին Աթենքի նշանավոր ճարտասաններից մեկը։ Հնագույն աղբյուրներում Կրատես Աթենացին հիշատակված է որպես Անտիգենեսի որդի։
Կրատես Աթենացու մասին հիշատակել է նշանավոր կենսագիր Դիոգենես Լայերտացին՝ իր «Նշանավոր փիլիսոփաների կյանքը, ուսմունքն ու հայացքները» աշխատությունում։ Մասնավորապես նշված է․


== Տես նաև ==
Հին հունական փիլիսոփայություն
Պլատոնյան ակադեմիա


== Ծանոթագրություններ ==
Վատարայ

Վատարայ (ճապ.՝  度会町 Վատարայ-տյո), Ճապոնիայի Միե պրեֆեկտուրայի Վատարայ գավառում գտնվող ավան։ Ավանի մակերեսը կազմում է 134,97 կմ², բնակչությունը՝ 8 323 մարդ (2014 թվականի հունիսի 1-ի տվյալների համաձայն), բնակչության խտությունը՝ 61,67 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Վատարայ ավանը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Միե պրեֆեկտուրայում։ Այս ավանի հետ սահմանակցում են Իսե քաղաքը և Տակի, Օդայ, Տամակի, Տայկի, Մինամիիսե ավանները։


== Բնակչություն ==
Ավանի բնակչությունը կազմում է 8 323 մարդ (2014 թվականի հունիսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 61,67 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.


== Սիմվոլիկա ==
Վատարայ ավանը խորհրդանշող ծառ է համարվում Chamaecyparis obtusa-ն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ճապոնական Վատարայ ավանի պաշտոնական վեբկայք(ճապոներեն)
Լասարո Կարդենաս

Լասարո Կարդենաս դել Ռիո (իսպ.՝ Lázaro Cárdenas del Río, մայիսի 21, 1895(1895-05-21), Jiquilpan de Juárez, Միչոական, Մեքսիկայի Միացյալ Նահանգներ - հոկտեմբերի 19, 1970(1970-10-19), Մեխիկո, Մեքսիկայի Միացյալ Նահանգներ), մեքսիկացի քաղաքական և ռազմական գործիչ։ 1934-1940 թվականներին՝ նախագահ։ 
Մասնակիորեն ազգայնացրել է օտարերկրյա ընկերություններին պատկանող երկաթուղիները (1937), նավթային ձեռնարկությունները (1938), իրականացրել ագրարային բարեփոխումներ, պայքարել երկրի քաղաքական կյանքին կաթոլիկ եկեղեցու միջամտության դեմ։ 1949 թվականից գործուն մասնակցություն է ունեցել Խաղաղության կողմնակիցների շարժմանը։ 
«Ժողովուրդների միջև խաղաղության ամրապնդման համար» արժանացել է Լենինյան մրցանակի (1955)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սարմուսագլը

Սարմուսագլը, գյուղ պատմական Փոքր Հայքում, իսկ ապա Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում կամ Կեսարիայի նահանգի Կեսարիայի գավառում։ Գտնվում էր Կեսարիա քաղաքից 35 կմ հյուսիս-արևելք, կիսով չափ բարձրադիր սարավանդի վրա։


== Անվանումներ ==
Գյուղն ունեցել է հետևյալ անվանումները. Բյունյան, Բյունյան Համիդ, Համիդիե, Պիվնյան, Պյունիան, Պյունյան, Պյունյան Համիտ, Սարըմսագլը, Սարըմսաքլը, Սարմասագըլ, Սարմասաղլի, Սարմասաք, Սարմասագըլ, Սարմասաղլի, Սարմասաք, Սարմըսագլը, Սարմսագլի, Սերիմսագլը, Սերմոս, Սեմուսա, Սերմուսոն, Սերմուսուն, Սիրմատիս։


== Աշխարհագրություն ==
Ունի բարեխառն կլիմա, ոռոգելու և խմելու առատ ջուր, բերրի ու արգավանդ հողեր։ Հենց միայն գուղի տարածքում բխում են մի քանի հորդառատ աղբյուրներ, որնից մի քանիսը լեռնալանջերով հոսելով գոյացնում են տեսարժան ջրվեժներ։


== Պատմություն ==
Հայերը կողոպտվել, կոտորվել կամ բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
1915 թվականի նախօրեին ուներ մոտ 600 տուն հայ, հույն և թուրք բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործություն, անասնապահություն, այգեգորժությունն ու արհեստներն էր։ Հայերից շատերը պանդխտում էին Կոստնադնապոլիսում։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Սարմուսագլըն ուներ Ս. Աստվածածին անունով եկեղեցի, որը կառուցված էր 1282 թվականին։


== Կրթություն ==
1869 թվականից Ս. Աստվածածին եկեղեցուն կից գործում էր Մեսրոպյան վարժարանը, որն ուներ 40 աշակերտ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (1689)

Ժողովածու (1689), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1689 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում Վարդերես Լեհացի գրիչի կողմից Կամենիցում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15X9.5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 628 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի մագաղաթ 4 էջ, գրված է՝ բոլորագիծ երկաթագրով, Սաղմոսարան։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ, աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 518ա, հետագայի՝ պահպանակ Ա (1721 թ․):


== Բովանդակություն ==
Դիոն. Թրակացւոյ Արուեստ քերականութեան։
Դաւթի սահմանք իմաստասիրութեան։
Սահմանք իմաստասիրականք իբր հարցմամբ։
Ամենայն չար տանջելի։
Պորփիւրի Ներածութիւն Ստորոգութեանցն Արիստոտէլի։
Արիստոտէլի Պերի արմենիաս, Յաղագս Առաքինութեանց։
Դավթի Հարքացւոյ Նկատումն Արիստոտէլի։
Էակաց գիրք։
Առ․ Սիւնեցւոյ Մեկնութիւնք Սահմանաց գրոց, Ամենայն չար տանջելի-ի, Յաղագս քերականութեան։


== Ծանոթագրություններ ==
.gm

.gm, Գամբիայի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .gm whois տեղեկություն(չաշխատող հղում)
(6004) 1988 XY1

(6004) 1988 XY1, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի դեկտեմբերի 11-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,272866 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1566 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3891 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1251,58 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,287636 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,83° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6004) 1988 XY1 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Յուկոն (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Յուկոն (այլ կիրառումներ)Յուկոն (անգլ.՝ Yukon), գետ Կանադայում և Ալյասկայում։


== Անվան ստուգաբանություն ==
Գուիչի ցեղի լեզվով «Յուկոն» նշանակում է «Մեծ գետ» կամ «Սպիտակ ջրով գետ»։ Գետի ստորին հոսանքները կոչվում էին «Քուիքփակ», ինչը էսկիմոսերենից նույն նշանակությունն ունի։ Յուկոն և Քուիքփակ գետերի մեկ գետ  լինելը հաստատվել է  1863 թվականին, իսկ Յուկոն անունը տարածվել է գետի ամբողջ երկարության վրա՝ 1867 թվականին, Ռուսաստանի Ալյասկան վաճառելուց հետո։ Գետերի նախկին անվանումը՝ Մարշ լճից մինչև Ֆորտ Սելքիրքի մոտ Պելլի գետի հատումը, «Լյուիսի գետ» (անգլ.՝ Lewes River) է եղել։


== Աշխարհագրական տվյալներ ==
Երկարությունը 3700 կմ է, ավազանը՝ 855 հզ․ կմ2։ Լյուիս ակունքով սկիզբ է առնում Կորդիլիերաներից, հոսում Յուկոն սարավանդով և, առաջացնելով դելտա, թափվում Բերինգի ծովի Նորտոն ծոցը։


== Վտակներ ==
Գլխավոր վտակներն են Տանանան, Պելլին, Պորկյուպայնը։
Սնումը հիմնականում ձնային է։ Վարարում է մայիս-հունիսին։ Ծովային մակընթացությունները տարածվում են գետաբերանից մինչև 160 կմ։ Նավարկելի է մայիսից սեպտեմբեր։ Խոշոր նավահանգիստներն են Տանանան (Ալյասկա), Ուայթ- հորսը, Դոուսոնը (Կանադա)։


== Կամուրջներ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==