armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Լեոնիդ Կայուկով

Լեոնիդ Լեոնտևիչ Կայուկով (ռուս.՝ Леонид Леонтьевич Каюков, հունիսի 11, 1938(1938-06-11) - ապրիլի 28, 2019(2019-04-28)), խորհրդային ռուս ռեժիսոր-մուլտիպլիկատոր, բեմադրող նկարիչ, նկարիչ և սցենարիստ։


== Կենսագրություն ==
Լեոնիդ Կայուկովը ծնվել է 1938 թվականի հունիսի 11-ին։ 1970 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պոլիգրաֆիական ինստիտուտը, 1972 թվականին՝ «Կրոկոդիլ» հանդեսի ծաղրանկարիչների դասընթացը։
1960-1999 թվականներին աշխատել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում նախ որպես նկարիչ-մուլտիպլիկատոր, իսկ 1972 թվականից որպես ռեժիսոր։
Դասավանդել է մուլտիպլիկացիա Ալմա Աթայում, Քիշնևում, Սանկտ Պետերբուրգում, Դրեզդենում և Մոսկվայում։
1990-ական թվականների կեսերին եղել է «Սոյուզմուլտֆիլմի» տնօրենի տեղակալ, ղեկավարել է «Արջերի փրկարարական ծառայություն» (ռուս.՝ «Медвежья спасательная служба») նախագիծը, մինչև 1996 թվականը եղել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիա» վարչության անդամ։
2000 թվականին դարձել է «Волшебный фонарь» (հայ․՝ «Կախարդական լապտեր») ստուդիայի ռեժիսոր։
Աշխատել է որպես գրքերի նկարազարդող։ Անիմացիայի բնագավառում աշխատել է նկարիչներ Մարիա Ռուդաչենկոյի, Ելիզավետա Ժարովայի, Տատյանա Կոլյուշևայի և այլոց հետ։
Լեոնիդ Կայուկովը մահացել է 2019 թվականի ապրիլի 28-ին Մոսկվայում։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ռեժիսոր ===
1976 – Կրտսեր եղբայր (ռուս.՝ Младший брат)
1977 – Մատնազարկի համար (Ուրախ կարուսել № 9) (ռուս.՝ За щелчок) (Весёлая карусель № 9)
1977 – Ծաղրածու (Ուրախ կարուսել № 9) (ռուս.՝ Клоун) (Весёлая карусель № 9)
1978 – Նվեր ամենաթույլի համար (ռուս.՝ Подарок для самого слабого)
1979 – Եկեք հյուր (ռուս.՝ Приезжайте в гости)
1979 – Որտե՞ղ է արջուկը (ռուս.՝ Где же медвежонок?)
1981 – Բոլորովին սարսափելի չէ (ռուս.՝ Ничуть не страшно)
1982 – Կենդանի խաղալիք (ռուս.՝ Живая игрушка)
1983 – Օձը ձեղնահարկում (ռուս.՝ Змей на чердаке)
1984 – Տունը, որ կառուցել են բոլորը (ռուս.՝ Дом, который построили все)
1985 – Պանտելեյ և խամաճիկ (ռուս.՝ Пантелей и пугало)
1986 – Ջրի վրա (ռուս.՝ На воде)
1987 – Տխուր դետեկտիվ (ռուս.՝ Печальный детектив, կինոհանդես «Фитиль» № 304)
1987 – Հավերժական շարժում (ռուս.՝ Вечное движение, կինոհանդես «Фитиль» № 306)
1988 – Սպիտակահեր արջը (ռուս.՝ Седой медведь)
1990 – Կոմինո (ռուս.՝ Комино)
1992 – Չինկ (ռուս.՝ Чинк)
1993 – Չուֆիկ (ռուս.՝ Чуффык)


=== Սցենարիստ ===
1992 – Չինկ (ռուս.՝ Чинк)


=== Բեմադրող նկարիչ ===
1972 – Ուրախ երեխաներ (ռուս.՝ Весёлые ребята, կինոհանդես «Фитиль» № 126)
1973 – Երաժշտական գիտափորձ (ռուս.՝ Музыкальный эксперимент, կինոհանդես «Фитиль» № 134)
1974 – Ատամիկ (ռուս.՝ Зубик, կինոհանդես «Фитиль» № 141)
1974 – Անակնկալ (ռուս.՝ Сюрприз, կինոհանդես «Фитиль» № 145)
1974 – С бору по сосенке


=== Նկարիչ-մուլտիպլիկատոր ===


== Պարգևներ ==
Բարեկամության շքանշան (23 նոյեմբերի, 2009 թվական) – հայրենական մշակույթի ու արվեստի զարգացման գործում ունեցած ավանդի, բազմամյա բեղմնավոր աշխատանքի համար


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Сергей Капков Энциклопедия отечественной мультипликации. — М.: Алгоритм, 2006. — С. 317-318. — 816 с. — 3000 экз. — ISBN 5-9265-0319-4


== Արտաքին հղումներ ==
«Российская анимация в буквах и фигурах, Персоналии, Каюков, Леонид Леонтьевич» 
Каюков Леонид Леонтьевич Internet Movie Database կայքում
Քոմանչի շրջան (Կանզաս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Քոմանչի շրջան (այլ կիրառումներ)Քոմանչի շրջան (անգլ.՝ Comanche County), ԱՄՆ Կանզաս նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.041 կմ² է, բնակչությունը՝ 1.967 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քոլդուոթեր բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1867 թ.։
Պոլևոե (ավան, Շախտյորսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոլևոեՊոլևոե (ուկրաիներեն՝ Польове), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Շախտյորսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոլևոե ավանում բնակվում էր 155 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Նորայր Սարգսյան

Նորայր Սարգսյան (հունվարի 1, 1936(1936-01-01), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 18, 1995(1995-01-18), Երևան, Հայաստան), հայ բեմադրիչ։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1976)։


== Կենսագրություն ==
Նորայր Սարգսյանը ծնվել է 1936 թվականին Երևանում։ Որպես դերասան 9 տարեկան հասակից հանդես է եկել Երևանի Պատանի հանդիսատեսի թատրոնում։ Սովորել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի ռեժիսորական ֆակուլտետում (Վարդան Աճեմյանի արվեստանոց)։ Ուսմանը զուգահեռ շարունակել է աշխատել թատրոնում, որտեղ բեմադրել է Ազատ Շահինյանի «Իմ սիրելի փոքրիկը», Ե. Շվարցի «Սովորական հրաշք», Ֆոնվիզինի «Տհասը» (ՀԽՍՀ Պետական մրցանակ) և այլն։


== Բեմադրություններ ==
Հայաստանի թատրոններում բեմադրել է ավելի քան 40 ներկայացումներ։ 1968 թվականից եղել է Երևանի դրամատիկական թատրոնի ստեղծման ակունքներում և Հրաչյա Ղափլանյանի հետ միասին բեմադրել է մի շարք ներկայացումներ` Գևորգ Արշակյանի «Այս աշխարհի փոքրերը», Գ. Յախշանի «Եղբայրները», Պերճ Զեյթունցյանի «Ամենատխուր մարդը» (ՀԽՍՀ Պետական մրցանակ) և այլն։ Եղել է Հայաստանի կառավարական համերգների բեմադրիչը։


=== Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոն ===
Պիեսներ է բեմադրել նաև Երևանի Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնում`

Ա.Արբուզովի «Դաժան խաղեր»
Գ.Սունդուկյանի «Քանդած օջախ»
Աբդուլինի «13-րդ նախագահը»


=== Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի պետական թատրոն ===
Երևանի Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնում բեմադրել է`
Տիգրան Չուխաճյանի «Արշակ Երկրորդ»
Ստեփան Ջրբաշյանի «Գիքոր»
Պյոտր Չայկովսկու «Իոլանտա»
Պուչինիի «Բոհեմա»
Վերդիի «Տրուբադուր»


== Պարգևներ ==
ՀԽՍՀ Պետական մրցանակ
ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ, 1976


== Ծանոթագրություններ ==
Գիբելշտադտ

Գիբելշտադտ  (գերմ.՝ Giebelstadt), քաղաք Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Վյուրցբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 5032 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 48,06 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 79 138։
Կոմունան բաժանված է 7 գյուղական համայնքի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Բելայա (գետակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բելայա (այլ կիրառումներ)Բելայա, գետակ Կուրի ավազանում, Չյոռնայա գետակի ձախակողմյան վտակը։ Սկիզբ է առնում Չքնաղի լեռնաշղթայի հյուսիսային լանջերից և հոսում Ստեփանավանի շրջանով։ Երկարությունը՝ 12 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Փարավոն Միրզոյան

Փարավոն Միքայելի Միրզոյան (1949, դեկտեմբերի 2, Սալվարդ, Սյունիքի մարզ), հայ նկարիչ, Հայաստանի արվեստի վաստակավոր գործիչ (2006), Հայաստանի ժողովրդական նկարիչ (2014)։


== Կենսագրություն ==
1975 թվականին ավարտել է Լենինգրադի Իլյա Ռեպինի անվան գեղարվեստի ակադեմիան։ Նույն թվականից մասնակցել է հանրապետական, համամիութենական, միջազգային ցուցահանդեսների
1975 թվականից դասավանդում է Երևանի գեղարվեստի ակադեմիայում, 1995 թվականից՝ Գեղանկարի և կոմպոզիցիայի ամբիոնի պրոֆեսոր (Ռուսաստանի Դաշնություն)
1976 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է, 1977-1979 թթ. ԽՍՀՄ նկարիչների միության թոշակառու
1989 թվականից ղեկավարում է Երևանի Գեղարվեստի պետական ակադեմիայի ստեղծագործական արվեստանոցը, 1989-2002 թթ.՝ Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայի գեղանկարի և կոմպոզիցիայի ամբիոնի վարիչ
2002 թվականից մինչև 2015 թվականի հունվար եղել է  Հայաստանի ազգային պատկերասրահի տնօրեն
2006 թվականից Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների և արվեստի Պիոտրովսկի ակադեմիայի անդամ
2014 թվականից Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի կերպարվեստի ամբիոնի վարիչՓարավոն Միրզոյանի աշխատանքները գտնվում են Հայաստանի, ՌԴ, Ուկրաինայի ԱՄՆ-ի, Ֆրանսիայի, Հնդկաստանի, Սիրիայի, Իսպանիայի թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում։


== Ստեղծագործական ուղի ==
Ստեղծագործում է բնանկարի, դիմանկարի, նատյուրմորտի ժանրերում։
Գործերից են՝

«Աննայի դիմանկարը», 1982
«Ծաղիկներով կինը», 1984
«Լռություն», 1985
«Պարտեզում», 1990
«Ամառ», 1991
«Ճոճանակ», 1992
«Ընթրիք բնության գրկում», 1992
«Աշնան բանաձևը», 1994
«Լուսինեի դիմանկարը», 1995
«Երկնագույն ռապսոդիա», 1997
«Կինն ինտերիերում», 1997
«Մտորում», 1999
«Գառնիի ձորում», 2003
«Նատյուրմորտ», 2005


== Անհատական ցուցահանդեսներ ==
1989 Մոսկվայում Հայաստանի մշտական ներկայացուցչություն
1995 Հայաստանի նկարիչների միություն, Երևան
2000 Հայաստանի ազգային պատկերասրահ, Երևան
2005 Հայաստանի ազգային պատկերասրահ, Երևան, Սիսիսան, Էջմիածին
2005 Գրաֆիկական ստեղծագործությունների ցուցահանդես, Հայաստանի ազգային պատկերասրահ, Երևան
2007 Վանաձոր, Գյումրի
2010 Հայաստանի նկարիչների միություն, Երևան
2010 Ստեփանակերտի Ազատության հրապարակում ցուցադրվել է «Արցախ» պաննոն
2010 Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության դահլիճում՝ Սանկտ Պետերբուրգի հայկական համայնքի 300-ամյակին նվիրված անհատական ցուցահանդես
2010 Նովի Սադ քաղաք, Սերբիա
2014 Ռուսաստանի պետական ժամանակակից պատմության թանգարան, Մոսկվա
2014 Հայաստանի ազգային պատկերասրահ, Երևան


== Մրցանակներ ==
1986 ԽՍՀՄ աշխատանքային արիության շքանշան
2005 Հայաստանի մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալ
2005 Ակսել Բակունցի անվան մեդալ
2005 Սիսիան քաղաքի պատվավոր քաղաքացի
2006 Հայաստանի արվեստի վաստակավոր գործիչ
2006 Գեղարվեստի և գիտությունների Պետրովյան Ակադեմիայի իսկական անդամ (Սանկտ Պետերբուրգ)
2007 Հայաստանի պետական մրցանակ
2008 Ֆրանսիայի մշակույթի և գրականության ասպետի շքանշան
2009 Ֆրիտյոֆ Նանսենի անվան ոսկե մեդալ
2014 Հայաստանի ժողովրդական նկարիչ


== Գրականություն ==
Աղասյան Ա. և ուրիշներ, Փարավոն Միրզոյան, Ե., 2005։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նկարիչն ինչպե՞ս կարող է իրենից գոհ լինել. Փարավոն Միրզոյան
Փարավոն Միրզոյան
Նկարիչը՝ Փարավոն Միրզոյան
(9133) դ'Արեստ

(9133) դ'Արեստ (անգլ.՝ d'Arrest), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,625077 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1691 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,081 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1553,5 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,231735 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,82° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9133) դ'Արեստ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նագեբի (Գարդաբանի շրջան)

Նագեբի (վրաց.՝ ნაგები), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Գարդաբանի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 397 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Իսահակ Մանասյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մանասյան (այլ կիրառումներ)Իսահակ Մանասյան (հոկտեմբերի 10, 1917(1917-10-10), Խերխան, Շուշիի գավառ, Ելիզավետպոլի նահանգ, Ռուսական հանրապետություն - սեպտեմբերի 15, 1974(1974-09-15), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային զինվորական, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից, Խորհրդային Միության հերոս (7.4.1940)։ 
Ավարտել է Գորկու Մ. Վ. Ֆրունզեի անվան ռազմաքաղաքական ուսումնարանը (1942), Թբիլիսիի «Վիստրել» դասընթացները (1944)։ Որպես գնդացրային դասակի, ապա վաշտի հրամանատար, 1939-1940 թվականներին մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին, Լեհաստանի վրա լայնամասշտաբ հարձակմանը, խորհրդա-ֆիննական ռազմաճակատի («Ձմեռային պատերազմ») գործողություններին։ Հերոսի կոչմանն արժանացել է խորհրդա-ֆիննական ռազմաճակատում իր վաշտով Կիրկ բարձունքը գրավելու և պահելու համար։ ։ Խորհրդա-գերմանական ռազմաճակատի գործողությունների («Հայրենական մեծ պատերազմ») ժամանակ ծառայել է թիկունքում։ Զորացրվելուց (1946) հետո աշխատանքի է անցել Բաքվում։


== Կենսագրություն ==
1933 թվականին Իսակ Մանասյանը ավարտել է հայրենի գյուղի միջնակարգ դպրոցը։ Ընատանիքին օգնելու համար 1934 թվականին մեկնել է Բաքու, աշխատանքի է անցել որպես ատաղձագործի  աշակերտ և շուտով դարձել հմուտ աշխատող։ 1935 թվականին, զորակոչվել է բանակ, որպես հրազենային դասակի սպա։ Ավելի ուշ դարձել է վաշտի հրամանատար։ Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին։ Մասնակցել է Ուկրաինայի ազատագրմանը և Լեհաստանի գրավմանը։ Նույն թվականի վերջին մասնակցել է խորհրդա-ֆիննական ռազմաճակատի գործողություններին («Ձմեռային պատերազմ»)։ Մարտերը դժվար էին, Ֆինլանդիայի պաշտպանության համար հակառակորդը կատաղի դիմադրություն էր ցույց տալիս։ Մարտերից մեկի ժամանակ հերոսաբար զոհվել է ոմն գնդացրորդ Շաև, ում փոխարինելով, Մանասյանը ոչնչացրել է հակառակորդի երկու դիպուկահարների, իսկ մեկ զինվորի գերի վերցրել ։ Կիրկ բարձունքի գրավման և այնտեղ հաստատվելու ժամանակ մարտական առաքելության կատարման համար ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության հրամանագրով 1940 թվականի ապրիլի 7-ին Մանասյանին շնորհվել է Խորհրդային Միության հերոսի կոչում։
Ֆիննական պատերազմի հաղթական ավարտից հետո, նա ուղարկվեց  Գորկի  Մ. Վ. Ֆրունզեի անվան ռազմաքաղաքական դպրոցը։ Ուսումնարանը ավարտելուց հետո նշանակվել է 105-րդ հետևակային գնդի մարտկոցի հանձնակատար, որտեղ ծառայել է մինչև 1942 թվականի փետրվարը։
1942 թվականի մայիսին և նոյեմբերին Բաքվի  N 12-88 հոսպիտալում աշխատել է որպես ղեկավար, իսկ 1943 թվականի հունիսին՝ Երևանի թիվ 372  հոսպիտալի քաղաքական գործերի պետի տեղակալ։ 1943 թվականի հուլիսին ուղարկվել է Թբիլիսի ուսումնասիրելու «Կրակոց» դասընթացներ։
1944 թվականին ավարտելուց հետո նշանակվել է 986-րդ գնդի 26-րդ հետևակային դիվիզիայի հրամանատար, որտեղ ծառայել է մինչև 1946 թվականը։
1947 թվականին զորացրվել է, 1949-1962 թվականներին զբաղեցրել է տարբեր պաշտոններ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կապո դի Պոնտե

Կապո դի Պոնտե  (իտալերեն՝ Capo di Ponte ), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2429 մարդ, խտությունը՝ 135 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 18 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25044։ Հեռախոսային կոդ՝ 0364։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunedidello.it/ Archived 2009-10-14 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ոզնիներ (հուշարձան)

Ոզնին(կամ Հակատանկային ոզնիներ, ռուս.՝ Ежи́, Противота́нковые ежи́), հուշարձան, որ տեղադրվել է 1966 թվականին Մոսկվայի մարզի Խիմկի շրջանում՝ Լենինգրադյան խճուղու 23-րդ կիլոմետրի վրա (Մոսկվայի մուտքի մոտ)։


== Պատմություն ==
«Ոզնիներ» հուշարձանը հանդիսավոր կերպով բացվել է 1966 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Մոսկվայի մարզի Խիմկի շրջանում՝ Լենինգրադյան խճուղու 23-րդ կիլոմետրի վրա։ Որպես բացման ամսաթիվ ընտրվել է այն օրը, երբ քսանհինգ տարի առաջ գերմանացիները ջախջախվել են Խիմկիի մոտ։ Կոմպոզիցիան տեղակայված է այն վայրում, որտեղ 1941 թվականին հակահարված է տրվել գերմանական հարձակմանը։ Նախքան հուշարձանի տեղադրումը կոմերիտականներն ավելի քան երեք ամիս անցկացրել են նախապատրաստական աշխատանքներ. ցամաքեցրել են ճահճոտ տեղանքը, տեղադրել ցցագերաններ։ Ճարտարապետներ Ալեքսանդր Ագաֆոնովի, Ի. Երմիշինի, Ա. Միխեի և ինժեներ Կ. Միխայլովի աշխատանքը, որ կառուցվել է երեք տարբեր նյութերից՝ երկաթից, քարից և երկաթբետոնից, տեղադրվել է երախտապարտ հետնորդների կողմից ի հիշատակ ժողովրդական դիմադրության չորս մոսկովյան և Իվանովո-Վոզնեսենսկի մեկ դիվիզիաների, որոնք 1941 թվականի աշնանը պաշտպանել են Արևմտյան ռազմաճակատի սահմանները, եթե հանկարծ պաշտպանությունը ճեղքվեր։
2011 թվականին ավարտվել է հուշարձանի համալիր վերանորոգումը։ Դրանից առաջ վերականգնողական և պրոֆիլակտիկ աշխատանքներ էին անցկացվել 2003 և 2005 թվականներին։
Ի նշանավորումն Հայրենական մեծ պատերազմում տարված հաղթանակի 70-ամյակի՝ 2015 թվականի մայիսին ռուս մասնագետները հուշարձանի վրա տեղադրել են 3D-լուսավորում։ Վառ կարմիր և սպիտակ լույսի ճառագայթների շնորհիվ, որ գալիս են «Շերեմետևո» օդանավակայանից, մայրաքաղաքից կարելի է հեռվից տեսնել հուշարձանն ու նրա մոտ գտնվող կոթողը։
Խիմկիի վարչության ղեկավար Վլադիմիր Սլեպցովը հուշարձանի վերանորոգման վերաբերյալ ասել է.


== Նկարագրություն ==
Հուշարձանային կոմպոզիցիան կազմված է երեք մասից։ Կենտրոնում տեղադրված են վեց մետրանոց (ըստ որոշ տվյալների՝ տասը մետրանոց) երեք հակատանկային ոզնիներ, որոնք պատերազմի տարիներին ծառայել են որպես ապահով պաշտպանություն գերմանական զրահատանկային զորամասերի՝ Մոսկվայի տարածք ներխուժելու դեմ։ «Ոզնիների» դիմաց տեղադրվել է քարե սալ՝ գունավոր ապակուց ու կերամիկայից պատրաստված մայրաքաղաքի պաշտպանության քարտեզով և գրությամբ.

Կոմպոզիցիայի անբաժանելի մասն է գրանիտե բարձր կոթողը, որ պատկերում է երկիրը ֆաշիստական նվաճողներից պաշտպանած զինվորներին ու բանվորներին։ Հուշապատի վրա նշված են հուշարձանի հեղինակների անունները և կա գրություն. «Եվ թշնամին երբեք չի հասնի նրան, որ խոնարհվի քո գլուխը» (ռուս.՝ «…И врагу никогда не добиться, чтоб склонилась твоя голова…»)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սավիռաննա

Սավիռաննա (էստ․՝ Saviranna), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Յիելեհտմե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 82 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
(3397) Լեյլա

(3397) Լեյլա (անգլ.՝ Leyla), աստերոիդ Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդների խմբում։ Հայտնաբերվել է 1964 թվականի դեկտեմբերի 8-ին Ռոբերտ Բարնհամի և Նորման Թոմասի կողմից Ֆլագստաֆում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,350312 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,6513 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0494 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1316,09 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,273537 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 21,99° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3397) Լեյլա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բիրյուչի (Ազովի շրջան)

Բիրյուչի (ռուս.՝ Бирючий ), գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանում։ Մտնում է Կալինովսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Ազով քաղաքից գտնվում է 40 կմ հեռավորության վրա։
Նորայր Դավիդյան

Նորայր Դավիդյան (հունվարի 24, 1950(1950-01-24), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 20, 2020(2020-09-20)), այրվածքաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր։ ՀՀ առողջապահության նախարար (2003-2007)։


== Կենսագրություն ==
1966-1972 թթ. սովորել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտի բուժական ֆակուլտետում, 1972-1973 թթ.՝ Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտի ինտերնատուրայում։1976-1980 թթ. այրվածքային վիրաբուժության գծով վերապատրաստվել է Մոսկվայի Վիշնևսկու անվան վիրաբուժական ինստիտուտում։ Միջազգային գիտատեխնիկական կենտրոնի ներկայացրած ծրագրի «A-948» գիտական թեմայի ղեկավար-մենեջեր։


== Գործունեություն ==
1973-1995 թթ. եղել է Երևանի թիվ 6 կլինիկական հիվանդանոցի այրվածքային բաժանմունք՝ վիրաբույժ, 1982 թվականից՝ ՀՀ առողջապահության նախարարության գլխավոր մասնագետ այրվածքային վիրաբուժության գծով, 1985-1991 թթ. ՝ Մանկական այրվածքաբանության բաժանմունքի վարիչ, 1991-1995 թթ. ՝ Այրվածքների կենտրոնի ղեկավար, 1995-2003 թթ. ՝ ՀՀ առողջապահության նախարարության ճառագայթային բժշկության և այրվածքային գիտական կենտրոնի ղեկավար։ 1996 թվականին այրվածքային վիրաբուժության գծով վերապատրաստվել է Նյու Յորքի Կոռնելի անվան համալսարանում։ 1996 թվականին ղեկավարել է ՀՀ ԳԱԱ «Ծանր այրվածքների բուժումը» գիտական թեման։ 2003 -2007 թթ. եղել է ՀՀ առողջապահության նախարար։


== Անդամակցություն ==
ՀՅԴ անդամ
Ռուսաստանի Դաշնության Բնական գիտությունների ակադեմիայի /հայկական մասնաճյուղ/ իսկական անդամ, ակադեմիկոս, 2003
Ռուսաստանի Դաշնության բժշկատեխնիկիական գիտությունների ակադեմիայի իսկական անդամ, ակադեմիկոս, 2003
Բնապահպանության և կենսաապահովման անվտանգության միջազգային գիտությունների ակադեմիայի իսկական անդամ, ակադեմիկոս, 2004


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
Հանովերի բնական գիտությունների Եվրոպական ակադեմիայի կողմից «Ռոբերտ Կոխի» շքանշան, 2005
«Ռենտգենի անվան մեդալ», 2003
«Ռուդոլֆ Վիրխովի անվան մեդալ», 2003
Ռուսաստանի Դաշնության բժշկատեխնիկիական գիտությունների ակադեմիայի «Ոսկե մեդալ», 2004
Մխիթար Հերացու անվան Երևանի պետական բժշկական համալսարանի «Ոսկե մեդալ», 2005
ԼՂՀ ինքնապաշտպանության կոմիտեի նախագահի կողմից հումանիտար օգնության կազմակերպման մեծ աշխատանքներ կատարելու համար շնորհակալագիր, 1992
Ազատամարտի վետերանների միության շնորհակալագիր, 2005
ՀՀ Պաշտպանության նախարար Սեյրան Օհանյանի կողմից «Դրաստամատ Կանայան» մեդալ, 2011


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է, ունի մեկ երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==
Դինո Սանի

Դինո Սանի   (պորտ.՝ Dino Sani, մայիսի 23, 1932(1932-05-23), Սան Պաուլո, Բրազիլիա) ,  բրազիլացի  հայտնի ֆուտբոլիստ և մարզիչ, խաղացել է Բրազիլիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում և 1958 թվականին դարձել է  աշխարհի չեմպիոն։


== Կենսագրություն ==

Դինո Սանին իր կարիերան սկսել է  «Պալմեյրաս» ակումբում, իսկ հետո վարձակալությամբ հանդես է եկել «XV նոյեմբեր» ակումբում, այնուհետև՝  «Կոմերսիալ» ակումբում։ 1954 թվականին  տեղափոխվել է «Սան Պաուլու», որի կազմում  1957 թվականին դարձել է նահանգի չեմպիոն։
1958 թվականին Սանին  Բրազիլիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում նվաճել է   աշխարհի գավաթը։ Հավաքականի կազմում խմբային փուլում խաղացել է երկու խաղ։ 1959 թվականին Սանին մեկ միլիոն դոլարով տեղափոխվել է արգենտինական «Բոկա Խունիորս», իսկ հետո՝  իտալական  «Միլան», որի կազմում 1963 թվականին դարձել է Իտալիայի չեմպիոն և գավաթակիր։ Սանին իր կարիերան ավարտել է «Կորինտիանս» ֆուտբոլային ակումբում։
Ֆուտբոլիստի կարիերան ավարտելուց հետո Սանին անցել է մարզչական աշխատանքի և մարզել այնպիսի ֆուտբոլիստների, ինչպիսիք են  Պաուլո Կարպեժանին, Ֆերեյրան, Լեոնարդո Ժոզե «Ֆլամենգոյում», Ռուբեն Պասը։  1970 թվականին նրան առաջարկել են  Բրազիլիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական գլխավոր մարզչի պաշտոնը, սակայն նա հրաժարվել է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դինո Սանին Միլանի կայքում
Վարխունո

Վարխունո (Վարխունա, վրաց.` ვარხუნო), հայաբնակ գյուղ Վրաստանի Քվեմո Քարթլիի մարզի Թեթրիծղարոյի շրջանում, վարչական կենտրոն Թեթրիծղարո քաղաքից 1 կմ հյուսիս-արևմուտք, Թրիալեթի լեռնաշղթայի հարավային լանջին։


== Տնտեսությունը ==
Խորհրդային տարիներին գյուղն ուներ տարրական դպրոց, գրադարան, ակումբ և կենցաղսպասարկման տաղավար։ Բնակիչներն զբաղվում էին այգեգործությամբ, բանջարաբուծությամբ և անասնապահությամբ։


== Պատմական ակնարկ ==
Գյուղը հիմնադրել էին Արևմտյան Հայաստանի Բասեն գավառից գաղթած հայերը` 16-րդ դարում։ Հետագայում գյուղում բնակություն են հաստատել նաև Լոռվա գավառի Սառնաղբյուր, Շնող գյուղերից և Ղազախի գավառից եկած հայերը։
Գյուղում կա եկեղեցի (16-րդ դար)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռեբեկա Զադիգ

Ռեբեկա Զադրիգ (հուլիսի 27, 1982(1982-07-27), Limhamn, Մալմյո շրջան, Մալմյոհուս համայնք, Շվեդիա), շվեդ երգչուհի։


== Կարիերա ==
Ռեբեկա Զադրիգը նկարահանվել է Արաշի «Temptation» երգի տեսահոլովակում։ Այս երգը նրա սեփական «Temptation» երգի նոր տարբերակն էր, որի տեսահոլովակում նկարահանվել է Արաշը (հայտնի է նաև որպես «Ալեքս»)։ Այս երկու երգերի լիրիկան էապես տարբերվում է։ Ռեբեկան երգում է անգլերեն, Արաշը՝ պարսկերեն, Արաշի տարբերակը պարսկական երգ է անգլիական բեկվոկալով։ Երրորդ տարբերակը թողարկվել է 2009 թվականին, Ֆրանսիայում, Նաջիմի կողմից՝ Արաշի և Ռեբեկայի մասնակցությամբ, «Près de toi (Հանկարծական)» անվանվամբ։ Դա եռալեզու հիթ է, որը ավելացրել է ֆրանսիկան լիրիկան՝ անգլերենի և պարսկերենի լրացումով։
Ռեբեկան նաև երգել է Արաշի սինգլներից «Bombay Dreams» երգը՝ Անիլ Միրզայի հետ, 2004 թվականին, և «Mitarsam» երգը (պարսկերեն տարբերակը՝ «Suddenly»):
Արաշի համերգներին, օրինակ լեհական հեռուստացույցով ցուցադրված «Live Սոպոտում» համերգի ժամանակ, ինչպես մյուսներում, Ռեբեկան երգել է Արաշի հետ, թեկուզ ձայնագրված տարբերակում Արաշի հետ երգում է Հելենա Յուսեֆսոնը (որը ինչ-որ պատճառներով այդ ժամանակ կենդանի հանդես չէր գալիս)։
Ռեբեկան դեռևս չի թողարկել ոչ մի ալբոմ։ Համերգների արանքներում նա աշխատում է նորաձևության վրա և մշակում է ցածր սպիտակի դիզայնի վրա։


== Երգեր ==
«Bombay Dreams» featuring Arash and [Aneela in 2004
«Temptation» featuring Arash in 2005
«Nagehan/Suddenly» featuring Arash in 2006
«Temptation» feat Alex (later known as Arash) in 2006
«Love is in air/che hali dare» featuring Arash
«Goodbye» AMT Remix and Original version


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
https://www.facebook.com/rebeccazadigfanpage?bookmark_t=page
Իգոր Կուրչատովի հուշարձան (Մոսկվա)

Իգոր Կուրչատովի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Игорю Курчатову), հուշարձան Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը նվիրված է խորհրդային ֆիզիկոս, խորհրդային ատոմային ռումբի գյուտարար, ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս Իգոր Կուրչատովին։ Բացումը տեղի է ունեցել 1971 թվականի սեպտեմբերի 20-ին` Ատոմային էներգիայի ինստիտուտի մոտ։ Նախագծի հեղինակներն են քանդակագործ Իուլիան Ռուկավիշնիկովը և ճարտարապետներ Մ. Ի. Բոգդանովն ու Մ. Ն. Կրուգլովը։ 1992 թվականին հուշարձանը վերցվել է պետական պաշտպանության տակ։


== Նկարագրություն ==
Գիտնականի բրոնզե կիսանդրին պատկերում է նրա 5-մետրանոց գլուխը։ Դիմանկարային նմանությունն արտահայտված է ընդհանուր գծերով` տպավորություն ստեղծելով, որ քանդակը կազմված է առանձին խոշոր երկրաչափական բլոկներից։ Հուշարձանը տեղադրված է միակտուր ցածր պատվանդանին, որը, համաձայն որոշ աղբյուրների, պատրաստված է ողորկված սև գրանիտից կամ, այլ աղբյուրներով, լաբրադորիտից։ Պատվանդանի վրա փորագրված է միայն գիտնականի ազգանունը։ Հեղինակի մտահղացման համաձայն` հուշարձանը խորհրդանշում է ակադեմիկոսի հանճարը և նրա մտքի մեծությունը։


== Նորոգում ==

2002 թվականին հուշարձանն ամբողջությամբ վերանորոգվել է։ 2015 թվականին Մոսկվայի կառավարությունը ծրագրել է հուշարձանի ևս մեկ վերանորոգում։ Այն անցկացնելու մրցույթը հայտարարվել է 2016 թվականի ապրիլին։ Հաղթող է ճանաչվել «Նասլեդիե» («Ժառանգություն») վերականգնողական արհեստանոցը։ Հոկտեմբերին լազերային սկանավորմամբ ստեղծվել է հուշարձանի 3D մոդելը, որի օգնությամբ փորձագետները որոշել են քանդակի ամենաբարդ մասերը, աղտոտման և վնասվածքների ծավալները։  Աշխատանքն ավարտվել է տարեվերջին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Александров А. П., Кузнецова Р. В., Чулков П. М. Воспоминания об Игоре Васильевиче Курчатове. — М.: Наука, 1988. — 494 с.
Вострышев М. И. Москва: все культурные и исторические памятники. — М.: Алгоритм, Эксмо, 2009. — 512 с. — ISBN 978-5-699-31434-8
Зиновьева О. Москва. Наука и культура в зеркале веков. Все тайны столицы. — 2017. — ISBN 5457654451, 9785457654457
Кожевников Р. Скульптурные памятники Москвы. — М.: Московский рабочий, 1983. — 318 с.
Колодный Л. Е. Москва у нас одна. — М.: Политиздат, 1991. — 238 с.
Промыслов В. Ф. Москва, свершения и планы. — М.: Прогресс, 1984. — 251 с.
Союз писателей РСФСР, Союз писателей РСФСР. Московское отделение, Московская писательская организация (Р.С.Ф.С.Р.), Союз писателей России, Российский фонд мира Москва. — М.: Издательство художественной литературы, 1990.
Школьник Ю. Москва. Столица России. История и современность. — 2017. — ISBN 5457365921, 9785457365926
Шокарев С., Вострышев М. Вся Москва от А до Я. — 2018. — ISBN 5041013799, 9785041013790
Փոքր Սուգաշ

Փոքր Սուգաշ (ռուս.՝  Малый Сугаш), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կատուն գետի աջ ափով՝ 522 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010100312115100003441
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100344
Ավազանի կոդը - 13.01.01.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Բերկրի (Երզնկայի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բերկրի (այլ կիրառումներ)Բերկրի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։ Մտնում էր Բոլոմերի գյուղախմբի մեջ։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 400 տուն հայ բնակիչ։ Մեծ եղեռնի կոտորածներից հետո 1917 թվականին ուներ ընդամենը 28 հայ բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Բերկրիում կար հայկական եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում էր վարժարան, որն ուներ 68 աշակերտ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վարդան Սրմաքեշ

Վարդան Սիրմաքես (փետրվարի 11, 1956(1956-02-11), Ստամբուլ, Թուրքիա), հայ գործարար։


== Գործունեությունը ==
1980-ական թվականներից զբաղվում էր Cartier և Richemont ժամացույցներ արտադրող ֆիրմաների համար պատյանների, ինչպես նաև Daniel Roth ընկերության համար աքսեսուարների պատրաստամբ, սակայն 1991 թ. հանդիպեց ժամագործ Ֆրանկ Մյուլլերին (Franck Muller) և նրանք սկսեցին համատեղ աշխատել ապրանքանիշի առաջմղման ուղղությամբ։
Այժմ նա «Franck Muller» ընկերության համասեփականատերը և գլխավոր տնօրենն է։ Ընկերությունը Հայաստանում կատարել է 1.3 միլիոն ԱՄՆ դոլարի ներդրում, ինչի արդյունքում կազմակերպվել է ժամացույցների կորպուսների և ոսկյա զարդերի արտադրություն։
1999 թվականից «Արարատ» ֆուտբոլային ակումբի համասեփականատերն է։
2013 թ. նշանակվել է Մարսելում Հայաստանի Հանրապետության պատվո հյուպատոս։


== Պարգևներ ==
«Մրցանակ արդյունաբերության ոլորտում» (Prix De L'Industrie) (տրվում է Ժնևի առևտրի պալատի կողմից, 2008)։
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալ (2011)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Օրակարգ. հարցազրույց Վարդան Սրմաքեշի հետ (20.07.2018)(չաշխատող հղում)
Կրուգլիկի (այլ կիրառումներ)

Կրուգլիկի, կարող է վերաբերել՝

Կրուգլիկի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում
Կրուգլիկի - գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում
Տոն (ֆիլմ, 2001)

«Տոն» , ռուսական գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Իգոր Սուկաչյովը 2001 թվականին Իվան Օխլոբիստինի հետ համատեղ գրված սցենարով։ Ֆիլմը նկարահանվել է Կալուգայի մարզում՝ Կոզելսկի շրջանում։ Զանգվածային տեսարաններում նկարահանվել են տեղի բնակիչները։


== Սյուժե ==
1941 թվականի հունիսի 22-ին ընտանիքը ԽՍՀՄ սահմանամերձ արևմուտքում նշում է դստեր ծննդյան օրը, և այդ տոնին մասնակցում է  ողջ գյուղը։ Ոչ ոք դեռ չգիտի, որ հայրն աշխատանքի համար կգնա շրջկենտրոն և մի քանի ժամից կվերադառնա աշխարհազորականի զինվորական համազգեստով՝ ընտանիքին հրաժեշտ տալու համար։ Իսկ հրաժեշտի պահին արդեն գյուղ կմտնեն գերմանական զորքերը։ Իսկ այսօր բոլորը զվարճանում են, երգում են երգեր ու կենացներ ասում ապագայի համար, աղջկա երջանիկ կյանքի համար՝ չմտածելով, որ շատ շուտով այդ նույն վայրում կյանքը կարող է հանկարծ ընդհատվել…

— Իգոր Սուկաչյով


== Դերերում ==


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Իվան Օխլոբիստին, Իգոր Սուկաչյով
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Իգոր Սուկաչյով
Պրոդյուսերներ՝ Վլադիմիր Գրամատիկով, Իգոր Սուկաչյով, Վլադիմիր Ռեպնիկով
Բեմադրող օպերատոր՝ Ալեքսեյ Սեչենով
Կոմպոզիտոր՝ Պյոտր Տոդորովսկի
Բեմադրող նկարիչ՝ Կոնստանտին Զագորսկի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ПОСЛЕ "ПРАЗДНИКА": разбор полетов.
Премьера фильма Игоря Сукачева "Праздник"
Գազ Սուկաչովի

Գազ Սուկաչովի (լատ.՝ Astragalus sukaczevii), լոբազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
5-20 սմ երկարությամբ բազմայա անցողուն և երկծայր մազիկներով ծածկված բույս է։ Տերևները պարզ են, հազվադեպ՝ 1-3 զույգ, մոխրականաչ տերևիկներով և երկու կողմից խիտ ծածկված առսեղմ մազիկներով։ 4-20 սմ երկարությամբ ծաղկակիրները դուրս են գալիս վարդակից։ Ծաղկաբույլն ունի 5-20 ծաղիկ։ Պսակը ծաղկման սկզբում դեղին է, իսկ հետագայում՝ դեղնադարչնագույն։ Ունդերը գծային են։


== Տարածվածություն ==
Աճում է Սևանի (Դարանակ և Արտանիշ գյուղերի շրջակայք) և Երևանի (լեռնաշղթա Երանոս, Արտաշատի շրջակայք) ֆլորստիկական շրջաններում։ Հանդիպում է նաև Նախիջևանում։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է ծովի մակարդակից 1200-2000 մ բարձրությունների վրա, միջին և վերին լեռնային գոտում, կրաքարային, խճաքարոտ լանջերին, կիսանապատային բուսականության կազմում, կաղնու և գիհու նոսրանտառներում։ Ծաղկում է ապրիլ-մայիսին, պտղաբերում է մայիս-հունիս ամիսներին։


== Պահպանություն ==
Խոցելի տեսակ է։ Արեալը խիստ մասնատված է։ Տարածման շրջանի մակերեսը 5000 կմ²-ից պակաս է, իսկ բնակության շրջանի մակերեսը՝ 500 կմ²ից պակաս։ Ընդգրկված չէ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ, CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Պոպուլյացիայի մի մասը պահպանվում է «Սևան» ազգային պարկի տարածքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Այստեղ եղել է Վովան

«Այստեղ եղել է Վովան » (ռուս.՝ Здесь был Вова), ակցիա, որ անցկացրել են նկարիչներ Նատալյա Դուրիցկայան և Սերգեյ Սապոժնիկովը 2010 թվականի հունվարի 10-ին Դոնի Ռոստովում՝ Գազետնի փողոցի հասարակական զուգարանի  տղամարդկանց բաժնում։


== Ակցիայի մասին ==
Խաղարկելով բարձրի (թանգարանային ցուցանակներ) և ցածրի (գրաֆիտին «Այստեղ եղել է...», ռուս.՝ «Здесь был…») աբսուրդային հակադրությունը՝ Նատալյա Դուրիցկայան և Սերգեյ Սապոժնիկովը հանրային զուգարանի այցելուներին հիշեցրել են այդ նկուղի բազմաթիվ ականավոր բնակիչների մասին, որոնց թվում են եղել Մարտիրոս Սարյան, Եվգենի Շվարցը, Ռյուրիկ Ռոկը, Ավդեյ Տեր-Օհանյանը, Նիկոլայ Կոնստանտինովը, Վալերի Կոշլյակովը, Սերգեյ Տիմոֆեևը, Լեոնիդ Ստուկանովը, Ալեքսանդր Կիսլյակովը, Վասիլի Սլեպչենկոն, Միրոսլավ Նեմիրովը։
2010 թվականի մայիսին «Վատա» պատկերասրահում տեղի է ունեցել «Այստեղ եղել է Վովան» ցուցահանդես-փաստաթղթավորումը Ժամանակակից արվեստի առաջին հարավռուսական բիենալեի («Հայեցակարգայնություն։ Այստեղ և այնտեղ» (ռուս.՝ «Концептуализм: здесь и там») նախագիծ)  ուղղահայաց ծրագրի շրջանակներում։
«Այստեղ եղել է Վովան» ակցիայի տեսագրությունները ներառվել են «O, Sortie» ֆիլմում, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ռուֆատ Հասանովը 2010 թվականին։


== Ֆիլմագրություն ==
2010 – «O, Sortie!», վավերագրական ֆիլմ, ռեժիսոր՝ Ռուֆատ Հասանով, Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի ստուդիա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Саша, купи сигарет» «Artists' Private Collections» նախագծի կայքում(չաշխատող հղում)
«O, Sortie!», վավ. ֆիլմ, ռեժիսոր՝ Ռուֆատ Հասանով
Վեսելի (գյուղ, Իգլինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վեսելի (այլ կիրառումներ)Վեսելի (ռուս.՝ Веселый, բաշկիրերեն՝ Весёлый), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նովոպոլիե (գյուղ, Բախչիսարայի շրջան)

Նովոպոլիե (ուկրաիներեն՝ Новопілля, Ղրիմի թաթարերեն՝ Yañı Sala), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բախչիսարայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Յանևկա, Կրասնոե։
2001 թվականի տվյալներով Նովոպոլիե գյուղում բնակվում էր 338 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Եվգենովկա (այլ կիրառումներ)

Եվգենովկա, կարող է վերաբերել՝

Եվգենովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոարմեյսկիում
Եվգենովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վելիկոնովոսյոլկովսկի շրջանում
Եվգենովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Եմելչևի շրջանում
Եվգենովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Սնիգիրյովկայի շրջանում
Եվգենովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Օդեսայի մարզի Տարուտինեի շրջանում
859

859 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 859 թվականն է, 
IX դարի 59-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Այրիջուր

Այրիջուր, գետ Սյունիքի մարզում, Մեղրի գետի աջ օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Զանգեզուրի լեռների հարավարևելյան լանջերից և Լիճք գյուղից հարավ միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը 11 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Քուիտման շրջան (Ջորջիա)

Քուիտման շրջան (անգլ.՝ Quitman County), ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 394 կմ² է, բնակչությունը՝ 2.598 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ջորջթաուն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1858 թ.։
Սպա (այլ կիրառումներ)

Սպա, կարող է վերաբերել՝

Սպա - հրամանատարական կազմի ներկայացուցիչ զինված ուժերում, միլիցիայում և ոստիկանությունում
Սպա - բելգիական քաղաք Լիեժ նահանգում
Ճապոնական կարի

Կարի (ճապ.՝ カレー, カレーライス), շատ հայտնի ճապոնական ուտեստ, պատրաստվում է մսից և կարի սոուսով բրնձից ։ Հնդկական կարիից տարբերվում է նրանով, որ այս՝ ճապոնական տեսակը ավելի կծու է։
Ճապոնիայում կարին հայտնվել է Մեձիի դարաշրջանում (1868—1912)։ Այդ ժամանակ Հնդկաստանը Բրիտանիական կայսրության վարչական վերահսկողութան տակ էր գտնվում, դրա համար Ճապոնիայում արևմտյան ճաշատեսակ, այլ ոչ թե ասիական։
Հիմնական տարբերությունը ճապոնական և հնդկական կարիների մեջ սոուսն է։ Այն ժամանակ հնդկական կարին պատրաստվում էր համեմունքներով (չաման, սամիթ, համեմ), իսկ ճապոնական տեսակը նույնպես պարունակում էր համեմունքներ, սակայն տեսքը կեղծելու համար (թելանման շագանակագույն սուս), օրինակ՝ օսլա, սննդային ներկանյութ։ Հետևաբար, ճապոնական կարին ավելի նման է եվրոպական շագանակագույն սոուսին, քան հնդկական դասական կարիին։
Կարին մատուցվում է ռեստորաններում, խանութներում վաճառվում է կիսաֆաբրիկատի տեսքով։


== Ճապոնական կարիի տեսակները ==
Կացու–կարի. Կարի սոուսով տապակած փշրանքներով ուտեստ։
Կարի–պան. Հիշեցնում է կարիով լցոնած կարկանդակ։
Կարի–ապուր, կարի–ռամեն, կարի–ուդոն. Կարի սոուսով ապուր։


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 360


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Գլխակտուց Կիրպիչնիկովի

Գլխակտուց Կիրպիչնիկովի (լատ.՝ Cephalorrhynchus kirpicznikovii), բարդածաղկավորների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Հանգուցավոր–կոնաձև արմատներով բազմամյա խոտաբույս է։ Ցողունների բարձրությունը 30–50 սմ է, սովորաբար գեղձային թավոտությամբ։ Զամբյուղները հավաքված են 15–18 ծաղիկներով վահանիկանման–հուրանաձև ծաղկաբույլերում։ Ծաղիկները դեղին են։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում հանդիպում է Երևանի (Տիգրանաշենի շրջակայք) և Դարեղեգիսի (Եղեգիս գետի կիրճ) ֆլորիստիկական շրջաններում։ Պոպուլյացիայի տարածումը շարունակվում է նաև Նախիջևանում։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է միջին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 1500–1800 մ բարձրությունների վրա, նոսր անտառներում, տափաստանային թփերի մացառուտներում։ Ծաղկում է հունիս–հուլիս ամիսներին, պտղաբերում՝ հուլիս–օգոստոսին։


== Պահպանություն ==
Վտանգված տեսակ է։ Հարավային Անդրկովկասի էնդեմիկ է։ Հայտնի է ընդամենը մեկ խիստ մասնատված պոպուլյացիա։ Տարածման և բնակության շրջանները 500 կմ²-ից պակաս է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված էր որպես հազվագյուտ տեսակ։ Ընդգրկված չէ CITES–ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Պահպանության միջոցառումներ չեն իրականացվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Անանուն Արծրունի

Անանուն Արծրունի () 10֊րդ դարի հայ պատմիչ։


== Կենսագրություն ==
Պատմիչի ծննդյան և մահվան թվերը հայտնի չեն։ Ըստ ենթադրության, նա ապրել և ստեղծագործել է 10֊րդ դարի 1-ին կեսին։  Եղել է Արծրունիների նախարարական տոհմից է եղել։ Թովմա Արծրունուց հետո շարունակել է «Արծրունյաց տան պատմությունը»։ Թովմա Արծրունին պատմությունը գրել է մոտավորապես մինչև 906 թվականը այնուհետև այն շարունակել է «անանուն» մատենագիրը, դեպքերը հասցնելով մինչեւ X դարի երկրորդ քառորդը։ Հայտնի չէ, թե Անանունի գործն ինչ ծավալ է ունեցել, հայտնի չէ նաև նրա գրած աշխատության իսկական վերնագիրը։ 
Աշխատության մեջ Անանունը նշել է, որ ոտքով շրջագայել է Կովկասում, հասել Տայաստան (Տայք)։ Նա իր աշխատության մեջ նշել է նաև, որ իր երկը շարադրել է Արծրունի իշխանապետ Գագիկի խնդրանքով։ Աշխատության մեջ բացակայում են թվականները։ Ոճի, քերականական կառուցվածքի տեսակետից Թովմայի և Անանունի ոճերը տարբերվում են միմյանցից։
Անանունի աշխատության սկզբում պատմվում է Վասպուրականի իշխանապետ Դերենիկ Արծրունու (845—885) կյանքի վերջին տարիներին տեղի ունեցած դեպքերի մասին։ Նա իր աշխատության մեջ չի անդրադարձել Աշոտ Երկաթին։
Անանունի աշխատությունում հետագայում պատմվում է Դերենիկ Արծրունու ավագ որդու՝ Աշոտ-Սարգիս Արծրունու իշխանության մասին։  Մնացած ինը գլուխները վերաբերվում են Աշոտի եղբոր՝ Գագիկ Ա Արծրունու գահակալության տարիներին տեղի ունեցած դեպքերին։ Նա Գագիկին նկարագրել է որպես «Հանճարեղ և մեծանուն իշխան», «Արեգակ՝ աստղերի մեջ», «Սեփական և բնատուր տիրող հայոց»։
Անանուն մատենագրի անավարտ պատմության վերջում տեղ է գտել հետագա պատմիչների աշխատությունը։
Ինչպես պատմագրի ծննդյան, այնպես է մահվան թվականներն անհայտ են։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Ով ով է.հայեր (կենսագրական հանրագիտարան:Երկու հատորով),ՀՀ խմբ. հանձնաժողով՝ Հ. Մ. Այվազյան (գլխ. խմբագիր) և ուրիշներ,Երևան,Հայկական հանրագիտարան հրատ., Հ.1, Աբալյան-Ղուշչյան, 2005։


== Արտաքին հղումներ ==
ԱՆԱՆՈՒՆ ԱՐԾՐՈՒՆԻ (X Դ.), Հատված պատմությունից
ԵՐԵՎԱՆԻ ՊԵՏԱԿԱՆ ՀԱՄԱԼՍԱՐԱՆ. ԹՈՎՄԱ ԱՐԾՐՈՒՆԻ ԵՎ ԱՆԱՆՈՒՆ,ՊԱՏՄՈՒԹԻԻՆ ՏԱՆՆ ԱՐԾՐՈՒՈՒՆԵԱՑ
Արսուս (այլ կիրառումներ)

Արսուս, կարող է վերաբերել՝

Արսուս - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Պելյանի գավառակում
Արսուս - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Հալեպի նահանգում
Մոնտերա

Մոնտերա (իսպ.՝ Montera), գլխարկ, որը Պիրենեյան թերակղզում ժողովրդական հագուստի հետ ըստ ավանդույթի կրում են և՛ տղամարդիկ, և՛ կանայք։ Այն համարվում է նաև ցլամարտիկի գլխարկ։ Առաջին անգամ գլխարկը ներկայացվել է Ֆրանցիսկո Մոնտեսի կողմից 1835 թվականին ցլամարտի արարողության ժամանակ որպես հագուստի (Traje de luces) մաս։
Մոնտերան պատրաստվում է կարակուլյան ոչխարի մորթուց՝ ներքին թավշյա երեսապատումով, որի վրա հաճախ զետեղում են սրբի պատկեր, որպես հաջողության նշան։ Մոնտերայի վերևի հատվածը զարդարված է լինում տարբեր դիզայնով։
Մոնտերայի եզրերը խորհրդանշում են ցուլի կոտոշները։ 


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Կոլոմբե լը Սեկ

Կոլոմբե լը Սեկ (ֆր.՝ Colombé-le-Sec), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 137 մարդ, բնակչության խտությունը` 15.60 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.78 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 195 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 85 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 55 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 98 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 77-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 21։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,6 %։ 77 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 75 անձ (37 տղամարդ և 38 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (1 տղամարդ և 1 կին)։ 21 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Առնետի (աղբյուր)

Առնետի աղբյուր՝ գտնվում է Հայաստանի Հանրապետության Վայոց ձորի մարզում՝ Խաչիկ գյուղից 3 կմ հյուսիս-արևելք, ծովի մակարդակից 1780 մ բարձրության վրա։ Այն գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» ՀՀ Կառավարության որոշման համաձայն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Հայաստանի բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Արման Գևորգյան

Արման Գևորգյան (նոյեմբերի 12, 1977(1977-11-12), Երևան, Հայաստան), հայ կինոռեժիսոր, սցենարիստ և պրոդյուսեր։ Հայտնի է «Անիրական սեր» և «Հաջողության հորոսկոպ» ֆիլմերով։


== Կենսագրություն ==
Արման Գևորգյանը ծնվել է 1977 թվականի նոյեմբերի 12-ին Երևանում։ 1994 թվականին ընդունվել է Ռազմաօդային ակադեմիա, 2006 թվականին՝ Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտ՝ ռեժիսուրայի ֆակուլտետ։
2001 թվականին աշխատանքի է ընդունվել «Արմենիա» հեռուստաընկերություն որպես մոնտաժի ռեժիսոր, իսկ 2005 թվականին՝ Հանրային հեռուստաընկերություն՝ որպես թոք շոուի ռեժիսոր։
2008 թվականից աշխատել է Շանթ հեռուստաընկերությունում որպես հեռուստասերիալի ռեժիսոր։ 2011-2013 թվականներին աշխատել է Բեգ Սաունդ կինոընկերությունում, ռուսական հեռուստաընկերությունների համար թողարկել 3 մինի սերիալ։
2014 թվականին «New Art Cinema Production» կինոընկերության հետ թողարկել է իր առաջին լիամետրաժ գեղարվեստական ֆիլմը՝ «Անիրական սեր»։
2015 թվականին «Սպուտնիկ ի Տրիո Ֆիլմ» կինոընկերության հետ թողարկել է «Հաջողության հորոսկոպ» լիամետրաժ գեղարվեստական ֆիլմը։ Նույն թվականին «Էխո ֆիլմ» կինոընկերության հետ թողարկել է «SOS, Ձմեռ պապ կամ ամեն ինչ կիրականանա» ամանորյա ֆիլմը։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Դերերը կինոյում ===


=== Ռեժիսոր ===


=== Սցենարիստ ===


=== Պրոդյուսեր ===


== Ծանոթագրություններ ==
Մերուելո

Մերուելո (իսպ.՝ Meruelo), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Կանտաբրիա պրովինցիայում (Կանտաբրիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տրասմերա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 17 կմ²։ Բնակչությունը՝ 1709 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Ճագարներից պաշտպանվելու ցանկապատ

Ճագարներից պաշտպանվելու ցանկապատ կամ Արևմտյան Ավստրալիայի պաշտպանության պետական ցանկապատ (անգլ.՝ The State Barrier Fence of Western Australia, նախկինում հայտնի է որպես No. 1 Rabbit-proof Fence, the State Vermin Fence and the Emu Fence), ճագարներից և գյուղատնտեսականության վնաս տվող այլ վնասարարներից պաշտպանվելու նպատակով 1901-1907 թթ. կառուցված ցանկապատ Արևմտյան Ավստրալիայում, ընդհանուր երկարությունը կազմում է մոտ 3200 կմ։


== Տես նաև ==
Դինգոներից պաշտպանվելու ցանկապատ
Ճագարները Ավստրալիայում


== Գրականություն ==
Broomhall F.H. (1991)։ The Longest Fence in the World։ Hesperian Press։ ISBN 0-85905-147-1 


== Արտաքին հղումներ ==
The No.1 Rabbit Proof Fence Archived 2011-07-08 at the Wayback Machine.
Run Rabbit Run! Archived 2006-11-29 at the Wayback Machine. Australian Museums and Galleries
The State Barrier Fence of Western Australia Pandora Online Archive
The Rabbit Proof Fence Archived 2012-02-04 at the Wayback Machine. Library of West Australian History
At Australia’s Bunny Fence, Variable Cloudiness Prompts Climate Study The New York Times


== Ծանոթագրություններ ==
(7757) Կամեյա

(7757) Կամեյա (անգլ.՝ Kameya), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի մայիսի 22-ին Էլեանորա Հելինի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,29456 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7286 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8606 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1269,54 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,283567 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 23,09° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7757) Կամեյա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (92901-93000)

Աստերոիդների ցանկ (92801-92900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (93001-93100)
 Աստերոիդների ցանկ (92801-92900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (93001-93100)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (90001)-(95000)»։ www.minorplanetcenter.net
Boeing 777-ի ավիավթար Լաս Վեգասում

Boeing 777-ի ավիավթար Լաս Վեգասում ավիավթար, որը տեղի է ունեցել 2015 թվականի սեպտեմբերի 8-ին։ Boeing 777-236ER օդանավը, որը պատկանում էր British Airways ավիաընկերությանը, իրականացնում էր չվերթ Լաս Վեգասից դեպի Լոնդոն։ Սակայն թռիչքի ժամանակ շարժիչներից մեկը հրդեհվել է։ Օդաչուները ինքնաթիռը կանգնեցրել են, այնուհետև մարդիկ տարհանվել են։ Ինքնաթիռում կար 170 մարդ, բարեբախտաբար զոհեր չեն եղել։


== Ինքնաթիռ ==
Boeing 777-236ER (գրանցման համար G-VIIO) օդանավը արտադրվել է 1999 թվականին։ Նույն թվականի հունվարի 18-ին ինքնաթիռը իրականացրել է իր առաջին չվերթը։ Հունվարի 26-ին ինքնաթիռը հանձնվել է British Airways ավիաընկերությանը։ Ինքնաթիռը ունի երկու շարժիչ՝ General Electric GE90-85B արտադրության։


== Իրադարձություններ ==
Ժամը 15:53 Boeing 777-236ER օդանավը Լաս Վեգասի թռիչքուղի է դուրս եկել։ Ինքնաթիռում կար 157 ուղևոր և 13 անձնակազմի անդմաները։ Ինքնաթիռի հրամանատարը 63 ամյա Կրիսոմ Խենկին էր, նա օդաչու վետերան է, աշխատել է British Airways ավիաընկերությունում 42 տարի։


== Հետաքննություն ==
Գործի քննությամբ զբաղվում է ԱՄՆ ազգային անվտանգության խորհրդը։


== Ինքնաթիռի հետագա ճակատագիրը ==
2015 թվականի դեկտեմբերին British Airways ավիաընկերությունը հայտարարեց, որ թիմի ինժեներների կորպորացիան իրականացրել է ինքնաթիռի գնահատումը։ Այնուհետև հայտարարել են, որ ինքնաթիռը պետք է վերանորոգվի։ Այնուհետև հայտարարել են, որ ինքնաթիռը կվերանորոգվի և հետ կվերադառնա շահագործման։ 2016 թվականի փետրվարին ինքնաթիռի վերանորոգումը ավարտվել է, և շարժիչը փոխարիվել է նորով։
2016 թվականի փետրվարի 26-ին ինքնաթիռը տեղափոխվել է Վիկտորվիլ, որտեղ ինքնաթիռը ներկվել է։ Նույն թվականի մարտի 15-ին ինքնաթիռը ժամանեց Քարդիֆ, որտեղ ինքնաթիռի նոր գրանցնումն է տեղի ունեցել։ Վերջապես ինքնաթիռը վերադարձել է Լոնդոնի օդանավակայան։ 2016 թվականի մարտի 24-ին վերսկսվեցին չվերթները։


== Տես նաև ==
Boeing 777-ի ավիավթար Սինգապուրում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Aviation Safety Network-ում