armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Զինվորական փառքի քաղաք (ստելա, Դոնի Ռոստով)

«Զինվորական փառքի քաղաք» ստելա (ռուս.՝ Стела «Город воинской славы»), հուշակոթող, որը գտնվում է Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքի Պերվոմայսկի թաղամասում։ Ստեղծվել է ի նշանավորումն քաղաքին Ռուսաստանի Դաշնության «Զինվորական փառքի քաղաք» պատվավոր կոչում շնորհելու։ Հանդիսավորությամբ բացվել է 2010 թվականի մայիսի 6-ին օդանավակայանի դիմաց գտնվող հրապարակում, որը ստացել է «Զինվորական փառքի հրապարակ» անվանումը։


== Նկարագրություն ==
Հուշարձանը գագաթին Ռուսաստանի բրոնզե զինանշանով 6,5 մ բարձրությամբ գրանիտե կլոր կարմիր սյուն է։ Սյան քառակուսի պատվանդանի մի կողմում Դոնի Ռոստովի զինանշանն է, իսկ մյուս կողմում` Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի հրամանագրի տեքստը քաղաքին «Զինվորական փառքի քաղաք» պատվավոր կոչում շնորհելու մասին։ Սյունը շրջապատված է չորս քառակուսի մույթերով Ռոստովի ռազմական պատմության և նացիստների նկատմամբ տարած հաղթանակների թեմայով խորաքանդակներով։ Հուշարձանի հեղինակներն են ճարտարապետ Յ. Դվոռնիկովը և ձևարար Ա. Մուսիենկոն։ Խորաքանդակների հեղինակներն են քանդակագործներ Ս. Օլեշնյան, Գ. Մյասնիկովը և Ա. Դեմենտևը։ Խորաքանդակները ձուլվել են Ռոստովի պետական շինարարական համալսարանի գեղարվեստական ձուլման արհեստանոցում։


== Պատմություն ==
2007 թվականի սկզբին վետերանների կազմակերպությունների ներկայացուցիչները հանդես եկան Ռոստովին «Զինվորական փառքի քաղաք» պատվավոր կոչում շնորհելու նախաձեռնությամբ։ Ռոստովի քաղաքապետ Միխայիլ Չեռնիշովը հավանություն տվեց այդ նախաձեռնությանը, և Ռոստովի քաղաքային դումայի պատգամավորները ՌԴ նախագահին ուղարկեցին Ռոստովին «Զինվորական փառքի քաղաք» կոչում շնորհելու միջնորդագիր։ Ռուսաստանի Դաշնության «Զինվորական փառքի քաղաք» պատվավոր կոչում Դոնի Ռոստով քաղաքին շնորհվեց նախագահի 2008 թվականի մայիսի 5-ի թիվ 556 հրամաագրնով` «Հայրենիքի ազատության և անկախության համար պայքարում քաղաքի պաշտպանների ցուցաբերած քաջության, դիմադրության և զանգվածային հերոսության համար»։
Ռուսաստանի նախագահի հրամանագրի համաձայն` «Զինվորական փառքի քաղաք» կոչման արժանացած բոլոր քաղաքներում տեղադրվում են ստելաներ, որոնք ստեղծվել են մեկ նախագծով։ Որպես տեղադրման վայր դիտարկվում էին Կարլ Մարքսի հրապարակը, Բոլշայա Սադովայա փողոցը (Գորկու անվան զբոսայգու կենտրոնական մուտքի մոտ), Թատերական հրապարակը։ Սակայն այդ առաջարկներից մի քանիսը ենթադրում էին հին հուշարձանները նորով փոխարինումը, ուստի մերժվեցին։ Արդյունքում որոշվեց ստելան տեղադրել Ռոստովի օդանավակայանի շենքի առջևի հրապարակում։
Ստելայի տեղադրության վայրի ընտրությունը հիմնավորվել է այն փաստով, որ օդանավակայանը տեղակայված է ճակատի հյուսիսարևմտյան խմբավորման հիմնական հարվածի ուղղությամբ։ Ներկայացվել են նաև այլ փաստարկներ. օդանավակայանը քաղաքի օդային դարպասն է, և M4 «Դոն» ավտոճանապարհը Ռոստովի գլխավոր մուտքն է։ Բացի այդ, օդանավակայանի առջևի հրապարակն ունի լավ լանդշաֆտ։ Ապագայում օդանավակայանը նախատեսվում է տեղափոխել քաղաքից դուրս և նրա տեղում կառուցել բնակելի թաղամաս։ Սակայն ստելայի տեղադրման վայրի քննադատները նշում են, որ այս վայրում մարտեր չեն եղել։
Ռոստովի քաղաքային դուման ստելայի շինարարության համար հատկացրել է 19 միլիոն ռուբլի։ «Զինվորական փառքի քաղաք» ստելան հանդիսավորությամբ բացվել է 2010 թվականի մայիսի 6-ին` Հաղթանակի 65-ամյակի նախօրեին։ Այն հրապարակը, որտեղ տեղադրվել է հուշահամալիրը, կոչվել է «Զինվորական փառքի հրապարակ»։


== Ծանոթագրություններ ==
Անկեղծորեն Ձեր․․․

«Անկեղծորեն Ձեր…» (ռուս.՝ «Искренне Ваш…»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է Ալլա Սուրիկովան 1985 թվականին։


== Սյուժե ==
Տասը տարի առաջ ֆիլմի հերոս Պավել Դոբրինինը աստղագետ է եղել, որը հետաքրքրված էր գիտությամբ և ոչինչ չէր նկատում, բացի աստղային երկնքից։ Բայց մի օր աստղադիտակի համար նոր ոսպնյակ փնտրելու ժամանակ նա  բացահայտում է տաղանդ, որը նրան դարձնում է իսկական «աստղ»։ Հոգում մնալով աստղագետ՝ նա դառնում է անգերազանցելի վարպետ՝ դեֆիցիտ գտնելու և կենցաղային դժվարությունները հաղթահարելու ոլորտում։
Ժամանակի ընթացքում Պավելը գտնում է անհրաժեշտ մարդու հետ ծանոթանալու էլ ավելի հնարամիտ մեթոդ՝ առանց վնասվելու նետվել նրա մեքենայի տակ։ Դրանից հետո վախեցած վարորդը, ձգտելով խուսափել պատասխանատվությունից, անում է այն, ինչ պետք է հերոսին…


== Գլխավոր դերերում ==
Վիտալի Սոլոմին - Պավել Դոբրինին
Վերա Գլագոլևա - Կատյա Կոռնեևա (հնչյունավորել է Աննա Կամենկովան)
Վիկտոր Իլյիչյով - Յուրա Սամոյլով


== Դերերում ==
Ռոլան Բիկով — Գենադի Սերգեևիչ Պոստնիկով, թատրոնի գլխավոր ռեժիսոր
Արմեն Ջիգարխանյան - Սերաֆիմով, թատրոնի տնօրեն
Լարիսա Ուդովիչենկո - Լյուսյա, Պավելի կինը
Նիկոլայ Պարֆյոնով - Նովիկով, արտադրամասի պետ
Լեոնիդ Կուրավլյով - Նիկոլայ Եմցով, ոստիկանության հերթապահ կապիտան
Իրինա Շմելյովա - Լենա, սկսնակ դերասանուհի
Ելենա Սանաևա - Նինա, թատրոնի առաջատար դերասանուհի


=== Էպիզոդներում ===
Նինա Մասլովա - Օլյա, մատուցողուհի
Աննա Վարպախովսկայա - կինոստուդիայի աշխատող
Սերգեյ Միգիցկո - ստոմատոլոգ
Ռաիսա Ռյազանովա - Պավելի ծառայակիցը
Վալենտին Սմիրնիտսկի - ավտոսերվիսի աշխատակից ռեստորանում
Իրինա Գոշևա - Պավելի մայրը
Լյուդմիլա Դմիտրիևա - հեռուստատեսության ռեժիսոր
Վ. Վոլկովենկո
ՕԼեգ ԿԻսելյով - երգիչ ռեստորանում
Մարիա Վինոգրադովա - թանգարանի դիտորդ
Նիկոլայ Իվանով - Ռիժով
Միխայիլ Հալաջան
Վալերի Լիսենկով
Նատալյա Զախարովա - դերասանուհի
Տատյանա Կիմ - գործարանի աշխատակից
Ն. և Լ. Գեներալովներ - վարսահարդարներ
Յուրի Կիրեև - դերասան
Ի. Սելիվերստով
Ալեքսանդր Կուզնեցով - շեֆ խոհարար
Ալեքսանդր Մարինոգ - դերասան
Եվգենի Լիսկոնգ
Միխայիլ Վասկով - ոստիկանության ավագ
Յուրի Պուզակով
Ելենա ԱնդրեևաԼուսագրերում նշված չենՍերգեյ Յուրտայկին - թանգարանի ավագ պահակ
Իգոր Բոչկին - դրուժիննիկ թանգարանում


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ ՝ Վալենտին Ազերնիկով
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Ալլա Սուրիկովա
Բեմադրող օպերատոր՝ Վսեվոլոդ Սիմակով
Բեմադրող նկարիչ՝ Իրինա Շրետեր
Կոմպոզիտոր՝ Վիկտոր Լեբեդև
Երգերի տեքստի հեղինակ՝ Յուրի Էնտին


== Արձագանքներ ==

— Ալեքսանդր Ֆեոդորով, Мини-кино
рецензии разных лет…


== Տեխնիկական տվյալներ ==
Ֆիլմը նկարահանվել է Շոստկինսկու արտադրական միավորման «Սվեմա» ժապավենի վրա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Անկեղծորեն Ձեր…» ֆիլմը «Энциклопедия отечественного кино» կայքում
Պոնտե (այլ կիրառումներ)

Պոնտե, կարող է վերաբերել՝

Պոնտե - կոմունա Իտալիայի Կամպանիա մարզի Բենևենտո գավառում
Պոնտե - կոմունա Իտալիայի Վալե դ'Աոստա մարզում
Մարտա Յանդովա

Մարտա Յանդովա (չեխ․՝ Marta Jandová) (ապրիլի 13, 1974(1974-04-13), Պրահա, Չեխոսլովակիա), չեխ երգչուհի և դերասանուհի է, ով ավելի հայտնի է որպես գերմանական ալտերնատիվ մետալ ոճում հանդես եկող Դի Հեփի ռոք-խմբի երգչուհի։ Դպրոցն ավարտելուն պես, Մարտան ուսանողների փոխանակման ծրագրով մեկնում է ԱՄՆ՝ անգլերեն սովորելու։ 1993 թ.-ին տեղափոխվելով Գերմանիա՝ ծանոթանում է Դի Հեփի խմբի կիթառահար Թորսթեն Մեվեսի հետ, որը և առաջակեց Մարտային միանալ իր խմբին որպես վոկալիստ։
2005 թ.-ին Մարտան ֆիննական Apocalyptica մետալ խմբի հետ հանդես եկավ Բուդեստեսիլ երգի մրցույթում՝ ներկայացնելով Բադեն-Վյուրթեմբերգը։ Նրանք կատարեցին "Wie weit" (Որքա՞ն հեռու) երգը և զբաղեցրեցին 5-րդ հորիզոնականը 77 միավորով։ 2007 թ.-ին նա կրկին վերադարձավ Բունդեստեսիլ՝ այս անգամ հանդես գալով  Neue Deutsche Härte խմբի հետ։ Նրանք ներկայացրեցին Ներքին Սաքսոնիան "Oomph!" երգով, որը նրանց հաջողություն բերեց և զբաղեցրեցին 1-ին հորիզոնականը։ Երգը տեղ գտավ նաև գերմանական Media Control-ի չարթում։
Մարտան Վացլավ Նոիդ Բարտայի հետ միասին ներկայացնելու է Չեխիան Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթում "Hope Never Dies" (Հույսը երբեք չի մահանում) երգով։


== Ձայնադարան ==


=== Die Happy կազմում ===
Ալբոմներ։ 

1996 Dirty Flowers
2000 Supersonic Speed
2002 Beautiful morning
2003 The weight of the circumstances
2005 Bitter to better
2006 No nuts no glory
2008 Six
2010 Red Box Հավաքածուներ։ 

2004 Four & more unplugged
2009 Most Wanted


=== Համագործակցել է ===
Dog Eat Dog - Undivided
Music Team Germany - Won’T Forget These Days 2006
Fußballjahr 2006 - Nationalhymnen
Zeichen der Zeit - Ein weiterer Morgen
In Extremo - Horizont
Aleš Brichta - Legends never die
Apocalyptica  - Wie weit/How far
Letzte Instanz - Kalter Glanz
Letzte Instanz - Gewissen
Mädchen checken das -Sing dein Leben
Petr Janda Dotyky slávy
Bap - Lena
Oomph! - Traumst Du
Oomph! - Dream Here (With Me)
Revolverheld - Halt Dich an mir fest


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2010-04-16 at the Wayback Machine.
Պետերի

Պետերի գյուղ Հունգարիայի Հանրապետության Պեշտի մարզումում։ Ըստ 2008 թվականի մարդահամարի՝ գյուղի բնակչությունը կազմում է 2,154 մարդ, իսկ բնակչության միջին խտությունը՝ 180 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==
Անիի պաշտպանության մարտեր

Անիի պաշտպանության մարտեր, 1043, 1045, 1126, 1236, օտար թշնամիների դեմ անեցիների մղած կռիվները։ 1043 թվականին բյուգանդական կայսր Մոնոմախը Գագիկ Բ-ից պահանջեց կատարել Տրապիզոնի համաձայնագիրը (1022) և Անին հանձնել Բյուզանդիային։ Մերժում ստանալով, բյուգանդական զորքը 1043 թվականի սկզբին շարժվեց դեպի Անի, բայց Գագիկ Բ և Վահրամ Պակավոմուին, կազմակերպեցին քաղաքի պաշտպանությունը՝ ծանր պարտության մատնելով թշնամուն։
Նույն թվականին բյուզանդացիները կրկնեցին իրենց հարձակումները, բայց նորից պարտվեցին։ Գագիկ Բ-ին խաբեությամբ Կոստանդնուպոլիս տանելուց հետո, 1044 թվականի աշնանը, Բյուզանդիան մեծ բանակով հարձակվեց Անիի վրա։
Հայոց զորքերը Վահրամ Պահլավունու գլխավորությամբ պաշտպանեցին Անին։ Սակայն, հակառակորդին ի վերջո հաջողվեց 1044 թվականին խաբեությամբ գրավել քաղաքը։ 1126 թվականին տնեցիները մեկ ամբողջ տարի պատերազմեցին Շեդդադյան Փատլուն ամիրայի դեմ։ Նրանց օգնում էին վրացիները։ Պաշարված Անիում սով սկսվեց, բայց ժողովուրդը շարունակեց հերոսաբար դիմադրել։
Հատկապես աչքի ընկավ ռամիկ կին Այծյամն Անեցին, որը արհամարհելով մահվան վտանգը, վիրավոր վիճակում, նետերի տարափի տակ բերդապարիսպներից պարսատիկով քարեր էր նետում թշնամու վրա։ 1236 թվականին Անին պաշարվեց մոնղոլ զորավար Չարմաղանի կողմից, որը տնեցիներից պահանջեց անձնատուր լինել։ Հայերը մերժեցին թշնամու առաջարկը և դիմադրություն կազմակերպեցին։ Միայն գերակշիռ ուժերի շնորհիվ թշնամին կարողացավ գրավել քաղաքը և դաժան հաշվեհարդար տեսնել բնակչության հետ։


== Գրականություն ==
Մատթեոս Ուռհայեցի, Ժամանակսւգրութիւն, Վաղ–պատ, 1898, էջ 96–97
Սամուել Անեցի, Հաւաքմունք ի գրոց պատմագրաց, Վաղ–պատ, 1893, էջ 125–127
Կիրակոս Գանձակեցի, Պատմություն Հայոց, Ե., 1961, էջ 258–59
Թիրոզին

Թիրոզին, տիրոզին, ամինաթթու։ Գոյություն ունի օպտիկապես ակտիվ D, Լ և ռացեմիկ DL ձևերով։ Լ Տ մտնում է բազմաթիվ սպիտակուցների և պեպտիդների կառուցվածքի մեջ։ Թիրոզինը կենդանիների և մարդու օրգանիզմներում առաջանում է ֆենիլալանինի ֆերմենտային օքսիդացման ընթացքում։ Թիրոզինի յոդային ածանցյալները՝ թիրոքսինը և եռյոդթիրոնինը, վահանագեղձի հորմոններ են։ Թիրոզինի քայքայման ընթացքում օրգանիզմում առաջանում են ֆումարաթթու և ացետաքացախաթթու, որոնք ացետիլկոֆերմենտ A-ի միջոցով մտնում են եռկարբոնային թթուների ցիկլի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պեդասելգա

Պեդասելգա (ռուս.՝ Педасельга, ֆիններեն՝ Petäjäselkä), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Պրիօնեժսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(9809) Ջիմդարվին

(9809) Ջիմդարվին (անգլ.՝ Jimdarwin), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1998 թվականի սեպտեմբերի 13-ին LONEOS ծրագրի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,612657 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1528 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0725 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1542,49 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,233389 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,16° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9809) Ջիմդարվին աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Շյոլնախ

Շյոլնախ (գերմ.՝ Schöllnach), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դեգենդորֆ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 4960 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 39,93 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 2 71 149։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 2 գյուղական համայնքների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ակուլինկի

Ակուլինկի (ռուս.՝ Акулинки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 50 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պալմեյրանդիա

Պալմեյրանդիա (պորտ.՝  Palmeirândia), համայնք Բրազիլիայի Հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մարանիան նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Մեդիու Մեարին գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 18 520 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 525,633 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 35,2 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 20.230.260,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 1.127,41 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,569 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սոլսբերի (Մերիլենդ)

Սոլսբերի (անգլ.՝ Salisbury), նավահանգստային քաղաք ԱՄՆ Մերիլենդ նահանգում, Ուիկոմիկո շրջանի վարչական կենտրոնը։


== Նկարագրություն ==
Սոլսբերին Արևելյան Մերիլենդի խոշորագույն քաղաքն է և Դելմարվա թերակղզու առևտրային կենտրոնը, որի համար կրում է «Դելմարվայի խաչմերուկ» պաշտոնական մականունը։ Այն տեղակայված է Ուայկոմիկո գետի վրա՝ նրա՝ Չեսապիկսկի ծովածոց թափվելու վայրից մոտ 20 կիլոմետր հեռավորության վրա (ուղիղ գծով)։ Քաղաքի միջով անցնում են US 13 (ավելի ստույգ՝ U.S. Route 13 in Maryland) և US 50 (ավելի ստույգ՝ U.S. Route 13 in Maryland) դաշնային խոշոր ավտոմայրուղիները։ Քաղաքի կենտրոնից 7 կիլոմետր հեռավորության վրա գտնվում է օդանավակայանը։Քաղաքն ունի 3 քույր քաղաքներ.

 Մեծ Բրիտանիա – Սոլսբերի
 Էստոնիա – Տարտու
 Չինաստան – Դալյան2010 թվականին Սոլսբերին արժանացել է All-America City Award մրցանակի։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սոլսբերիի համալսարան
Սոլսբերիի համալսարանի դենդրարիում (Salisbury University Arboretum)
Սոլսբերիի կենդանաբանական այգին
Արթուր Պերդյուի մարզադաշտ
Պոպլար Հիլի առանձնատուն
Ամեն ամսի երկրորդ չորոքշաբթի օրը քաղաքում անցկացվում է «Կրիտիկական զանգված» հեծանվային ակցիան
Ամեն տարվա հոկտեմբերին քաղաքում անցկացվում է Գինու փառատոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն2000 թվական - 23,743 բնակիչ
2010 թվական - 30,343 բնակիչՌասայական կազմսպիտակամորթ ամերիկացիներ - 60,7%
աֆրոամերիկացիներ - 32,3%
բնիկ ամերիկացիներ - 0,2%
ասիացիներ - 3,2%
ուրիշ ռասաներ - 1,5%
երկու և ավելի ռասաներ - 2,1%
լատինաամերիկացիներ (ցանկացած ռասայի) - 3,4%


== Կլիմա ==


== Հայտնի քաղաքացիներ ==

Ալեքսիս Դենիսոֆ (ծնվել է 1966 թվականին), կինոդերասան։ Ծնվել է քաղաքում և ապրել այդտեղ մինչև 1969 թվականը։
Ջեսիկա Լի Ռոուզ (ծնվել է 1987 թվականին), դերասանուհի։ Ծնվել է քաղաքում և ապրել այնտեղ մինչև 1995 թվականը։
Ջոն Գլովեր (ծնվել է 1944 թվականին), կինոդերասան։ Մեծացել է քաղաքում։
Լինդա Հեմիլտոն (ծնվել է 1956 թվականին), կինոդերասանուհի։ Ծնվել է քաղաքում և ապրել այնտեղ մինչև 1972 թվականը։
Պոլ Սարբեյնզ (ծնվել է 1933 թվականին), քաղաքագետ։ Ծնվել է քաղաքում և ապրել այնտեղ մինչև 1951 թվականը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Կաստելնովո դել Ֆրիուլի

Կաստելնովո դել Ֆրիուլի (իտալերեն՝ Castelnovo del Friuli), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզում՝ Պորդենոնե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 955 մարդ, բնակչության խտություն՝ 40 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 23 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 34076։ Հեռախոսային կոդ՝ 0481։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ հրաշագործ Նիկողայոս Զմյուռնացին։ Տոնը նշվում է դեկտեմբերի 6-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0427 90040
Էլեկտրոնային փոստ՝ protocollo@com-castelnovo-del-friuli.regione.fvg.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.castelnovo-del-friuli.pn.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Նյու Յորք (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նյու ՅորքՆյու Յորք (ուկրաիներեն՝ Нью-Йорк, 1951–2021 թվականներին՝ Նովգորոդսկոե), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ձերժինսկի քաղաքային խորհուրդում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Նյու-Յորկ։
2012 թվականի տվյալներով Նյու Յորք քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 10 892 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Թեյմուր Ռաջաբով

Թեյմուր Բորիսովիչ Ռաջաբովը (ադրբ.՝  Teymur Rəcəbov, մարտի 12, 1987(1987-03-12), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի շախմատիստ է։ 2011 թ-ին ստացել է գրոսմայստերի կոչում։ 
Ռաջաբովը շախմատ սովորել է խաղալ դեռ 4 տարեկանից։ Երբ նա 12 տարեկան էր՝ հաղթեց Եվրոպայի մինչև 18 տարեկանների շախմատի մրցաշարը։ 2006 թ-ից Ռադջաբովը Ադրբեջանում ՅՈՒՆԻՍԵՖ-ի բարի կամքի դեսպան է։ Նա է գլխավորում տղամարդկանց Ադրբեջանի շախմատի հավաքականը։


== Վարկանիշի փոփոխության գծապատկեր ==


== Հղումներ ==
Թեյմուր Ռաջաբովի հարցազրույցը
Թեյմուր Ռաջաբովի հարցազրույցը "Чесс-Ньюз" կայքին Archived 2012-02-15 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Հրահատ Կամսարական

Հրահատ Կամսարական (նաև՝ Արատիոս, Հրահատ Բողբերդցի անհայտ, Հայկական մարզպանություն, Սասանյան Պարսկաստան - 552, Իլիրիա, Բյուզանդական կայսրություն), հայազգի ռազմական գործիչ Բյուզանդիայում, Ներսեհի և Սահակի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
Ըստ Նիկողայոս Ադոնցի՝ Հրահատը Կամսարականների տոհմից է։
Պարսից արքա Կավադ I-ի ժամանակ ծառայել է պարսկական բանակում, իր եղբայր Ներսեսի հետ պարտության մատնել բյուզանդական զորավարներ Բելիսարիոսին և Սիտտասին։ Հետագայում անցել է ծառայության բյուզանդական բանակում։ 538-539 թվականներին Բելիսարիոսի հրամանատարության ներքո մասնակցել է գոթերից Իտալիայի նվաճմանը, իսկ 549-550 թվականներին կռվել սլավոնների դեմ։ Գլխավորել է Հուստինիանոս Ա-ի կողմից հոների մոտ ուղարկված դեսպանությունը և կասեցրել նրանց ներխուժումը։
Արատիոսը գլխավորել է հոների մոտ ուղարկված բյուգանդական դեսպանների էությունը։ Ն. Ադոնցի ենթադրությամբ Արատիոսը Կամսարականների տոհմից էր։


== Ծանոթագրություններ ==
Չերյոմոշե

Չերյոմոշե (ռուս.՝ Черёмошье), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Բորովիչսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (214001-214100)

Աստերոիդների ցանկ (213901-214000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (214101-214200)
 Աստերոիդների ցանկ (213901-214000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (214101-214200)
Կարակոյուն գյուղատեղիի խաչքարեր

Կարակոյուն (Ջղին) գյուղատեղիի Խաչքարեր՝ գտնվում է Արարատի մարզի գյուղ Այգավան Վեդի գետի ձախ կողմում, հուշարձանները վերագրվում են 9-ից 17-րդ դարերի։ Այստեղ պահպանվել են նաև 10-րդ դարի երկու գերեզմանոցներ իրենց տապանաքարերով։ Գյուղատեղիի հարավային կողմում՝ Խաչի ձոր տանող ճանապարհին, կան նաև տեղահան արված արձանագիր ու տասնյակ  գեղաքանդակ խաչքարեր։
Այստեղ հայտնաբերվել է միջնադարյան խաչքարագործությանը բնորոշ տարրերով բազալտե երկու խաչքարերը։ Խաչքարերից մեկն ունի 1,57 մ բարձրություն, 0,85 մ լայնություն և 0,30 մ հաստություն։ Կերտել է Խաչատուր քարգործը։ Հյուսիսային կողին կա 12 տողանի արձանագրություն. 

«ԿԱՄ [ԱԻՆ] Ա/ՍՏՈՒԾՈ/Յ ԿԱՆԳՆԵՑԻ Խ/Ա/ՉԵՐՍ, ՇԻՆԵՑԻ ԳԵՂՍ։ ՀԱՍԱՆ ՓԱՀՃԱՀԷՆ ՍԱԻՈՒԼՂԱՐ Է։ ԹՎԻՍ Ռ/=1551Թ./ ԻՇԵՑԷՔ Խ/Ա/Չ/ՏՈՒՐ /ԳԾ/ՈՂ/Ս» 

Ըստ ուսումնասիրողների՝ արձանագրության մեջ ակնարկված Հասան Փահճան դա Հասան բեկն է, իսկ «սաւուլղար»-ը 14-18-րդ դարերի․ արևելքում տարածված հողատիրական իրավունքի ձև է։


== Ծանոթագրություններ ==
(8028) Ջոէնգլ

(8028) Ջոէնգլ (անգլ.՝ Joeengle), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի օգոստոսի 30-ին Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Անվանումն ստացել է ի պատիվ ամերիկացի աստղագնաց Ջո Հենրի Էնգլի։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,115438 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4483 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7826 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2008,52 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,179236 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 23,33° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8028) Ջոէնգլ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Արղության հայ օրիորդաց դպրոց

Արղության հայ օրիորդաց դպրոց, իգական դպրոց Ալեքսանդրապոլում, գործել է 1871-1921 թվականներին։


== Պատմություն ==
Հիմնվել է իշխան Ղահրաման Արղության-Երկայնաբազուկի կտակի համաձայն։ Բազմիցս փակվել է ցարական իշխանության կողմից և վերաբացվել (1879 թ., 1884 թ., 1896 թ. և այլն)։ Սկզբում ունեցել է 2 դասարան և 2 նախապատրաստական բաժանմունք (ուսման տևողությունը՝ 4 տարի)։ Ընդունվում էին 8-9 տարեկան աղջիկները։ Դասավանդվում էր կրոն, հայոց լեզու, ռուսաց լեզու, հայոց պատմություն, նկարչություն, ձեռագործ, թվաբանություն, գերմաներեն, վայելչագրություն։ Մեկ տարի հետո դարձել է 6-ամյա, 1905 թվականին՝ միջնակարգ (214 աշակերտ)։ 1917 թվականին ունեցել է 385 աշակերտ, դասավանդվել են նաև նոր առարկաներ՝ հայրենագիտություն, ընդհանուր պատմություն, ռուսաց պատմություն, աշխարհագրություն, բնագիտություն, հանրահաշիվ, երկրաչափություն, ֆիզիկա, քիմիա, երգ, առողջապահություն, հայ գրականություն, ֆրանսերեն և մանկավարժություն։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Չթռչող թռչուններ

Չթռչող  թռչուններ, թռչուններ, որոնք էվոլյուցիայի արդյունքում կորցրել են թռչելու ունակությունը։ Գոյություն ունի ավելի քան 60 տեսակ, այդ թվում՝ հայտնի ջայլամներ, էմուներ, կազուարներ, նանդուներ, կիվիներ և պինգվիններ։ Տրիստան հովիվները չթռչող թռչունների ամենափոքր ներկայացուցիչներն են, չթռչող թռչունի երկարությունը՝ 12,5 սմ, քաշը՝ 34,7 գ. ամենամեծ և ամենածանր, և ամենաբարձր չթռչող թռչունը, որը նաև ամենամեծ կենդանի թռչունն է, ջայլամն է (2,7 մ, 156 կգ)։ Թռչունները, որոնք չեն թռչում` նորզելանդական բու թութակը կամ կակապո, թշնամիներ և խնդիրներ չունեին։ 
Չթռչող թռչունների միակ հայտնի տեսակը, որի թևերը լիովին անհետացել են, Նոր Զելանդիայի հսկա, խոտակեր մոան էր, որին մարդիկ ոչնչացրին մինչև 15-րդ դարը։ Ինչպես մյուս կորմորանները, այս թռչնի փետուրները անջրանցիկ չեն, և յուրաքանչյուր սուզվելուց հետո նրանք ժամանակ են անցկացնում՝ չորացնելով իրենց փոքրիկ թևերը արևի լույսի տակ։ Նրանց թռիչքի և ուրվագծային փետուրները շատ նման են այլ կորմորանների փետուրներին, բայց նրանց մարմնի փետուրները շատ ավելի հաստ են, ավելի փափուկ, ավելի խիտ և ավելի մազային։
Ջայլամի հիմնական հատկանիշներն են նրանց մեծ չափերը, արագությունը և մկանային ուժը։ Ջայլամները  ունեն  փետրավոր թևերի ամբողջական հավաքածու, փետուրների կառուցվածքը համարվում է պարզունակ, իսկ փետուրն ինքնին բավականին ազատ է։  Գիտնականները կարծում են, որ ջայլամի բոլոր տեսակների այս հին նախնին այժմ անհետացած Lithornithiformes թռչունն է, որն ապրել է մոտ 55 միլիոն տարի առաջ։ Պինգվինները հիանալի լողորդներ և սուզորդներ են, ովքեր կարող են ջրի տակ մնալ մի քանի րոպե։ Նրանք ձուկ են որսում Անտարկտիդայի ափերի ջրերում։
Մյուս թռչունները, որոնք չեն կարող թռչել, նույնպես ստիպված չեն սովամահ լինել։


=== Ռատիտներ ===
Հյուսիսային կղզու շագանակագույն կիվի
Ջայլամներ
Սովորական ջայլամ,
Սոմալիի ջայլամ,
Ասիական ջայլամ


=== Ջրային թռչուններ ===
Օքլենդյան կղզու մրտիմն
Ամստերդամի վիգեոն, Անաս մարեկուլա
Բերմուդյան անթռիչ բադ
Մոա-նալո


=== Պինգվիններ ===
Կայսերական պինգվին
Արքայական պինգվին
Ադելի պինգվին
Փոքրիկ կապույտ պինգվին
Մագելանյան պինգվին


== Էկոլոգիա ==
Երկու սեռերի տարեկան գոյատևումը կազմում է մոտ 90%, իսկ երկարակեցությունը՝ մոտ 13 տարի։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ջայլամի ոտքերը մահացու զենք են։ Համեմատության համար նշենք, որ ձիու սմբակի հարվածը գնահատվում է 20 կգ մեկ քառակուսի սանտիմետրի համար, իսկ ջայլամի թաթը՝ 30 կգ-ով։ Նման ուժը հեշտությամբ ճկում է մեկուկես սանտիմետր հաստությամբ երկաթե ձողը և ջախջախում մարդու ոսկորները։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Կամիշ-Ուզյակ

Կամիշ-Ուզյակ (ռուս.՝ Камыш-Узяк, բաշկիրերեն՝ Ҡамышүҙәк), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Զիլաիրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մեծ Ուսկուչևկա

Մեծ Ուսկուչևկա (ռուս.՝ Большая Ускучевка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կատուն) գետի ձախ ափով՝ 475 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200312115100009709
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100970
Ավազանի կոդը - 13.01.02.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մուգարդոս

Մուգարդոս (իսպ.՝ Mugardos), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում՝ Լա Կորունիա պրովինցիայում (Գալիսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ֆեռոլ շրջանում։ Զբաղեցնում է 12․8 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը 5536 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 51 կմ հեռավորության վրա։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Չարլզ Բելլ

Չարլզ Բելլ (անգլ.՝ Charles Bell;նոյեմբերի 12, 1774(1774-11-12), Էդինբուրգ, Շոտլանդիա, Մեծ Բրիտանիայի թագավորություն - ապրիլի 28, 1842(1842-04-28)[…], Վուսթեր, Worcester, Վուստերշիր, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն), շոտլանդացի ֆիզիոլոգ և անատոմ, Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Եղել է անատոմ և վիրաբույժ Ջոն Բելլի (1763-1820 թվականներ) փոքր եղբայրը։ 1828 թվականից որպես անատոմիայի պրոֆեսոր աշխատել է Լոնդոնում, 1836-ից՝ Էդինբուրգում։ Գիտականի կարևոր ձեռքբերումներից մեկը համարվում է ծայրամասային նյարդային համակարգի և գլխուղեղի որոշակի բաժնի միջև կապի բացահայտումը։ 1811 թվականին գիտնականը ձևավորում է վարկած այն մասին, որ ողնուղեղի հետին արմատիկները ապահովում են զգայական գործառույթները, մինչդեռ առջևի արմատիկներն ապահովում են մոտորիկան։ 1822 թվականին Բելլի վարկածը հաստատեց ֆրանսիացի ֆիզիոլոգ Ֆրանսուա Մաժանդին և այսօր ողնուղեղի նյարդային ճյուղավորումների տարբերակումը ըստ գործառույթների հայտնի է որպես Բելլ-Մաժանդիի օրենք։
1829 թվականին ֆիզիոլոգիայի զարգացման գործում մեծ ավանդ ունենալու համար գիտնականը պարգևատրվել է Մեծ Բրիտանիայի թագավորական գիտական ընկերության մեդալով։


== Գիտական աշխատանքների ընտրանի ==
Essays on the Anatomy of Expression in Paiting, (1806)
New Idea of Anatomy of the Brain, (1811)
The Nervous System of Human Body, (1830)
The hand; its Mechanism and vital Endowments, as evincing Design, (1833).


== Գրականություն ==
«Белль, Чарльз»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907  թվականներ։
Enzyklopädie des Wissens. Bd. 2. Köln, 1990.


== Տես նաև ==
Բելլ-Մաժանդիի օրենք
Բելլի պարալիչ


== Ծանոթագրություններ ==
Աղավնո (լեռ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աղավնո (այլ կիրառումներ)Աղավնո, լեռ Հայաստանի Արագածոտնի մարզում՝ Թեղեեյաց լեռեերի հարավ-արևմտյան ճյուղավորություններում, Ջրամբար գյուղից 2,5 կմ հյուսիս-արևելք։ Բարձրություն 2309  մ։


== Ծանոթագրություններ ==
(3391) Սինոն

(3391) Սինոն (անգլ.՝ Sinon), աստերոիդ Յուպիտերի տրոյացիներից։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի փետրվարի 18-ին Հիրոկի Կոսայի և Կիիտիրո Ֆուրուկավայի կողմից Կիսոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 5,29948 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 4,8551 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 5,7438 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 4456,03 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,080789 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,88° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3391) Սինոն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գալինովկա (գյուղ, Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳալինովկաԳալինովկա (ուկրաիներեն՝ Галинівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1588 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գալինովկա գյուղում բնակվում էր 206 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10686 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 19,28 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Արճեշ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արճեշ (այլ կիրառումներ)Արճեշ (թուրքերեն՝ Erciş), հայկական քաղաք Մեծ Հայքի Տուրուբերան նահանգի Աղիովիտ գավառում, Վանա լճի հյուսիսային ափին։ Արճեշը միջին դարերում գավառի կենտրոն էր։ Պատկանում էր Գնունիների նախարարական տանը, իսկ 1000 թվականից՝ Արծրունիներին։ Երբեմն Վանա լիճը կոչվել է Արճեշի անունով։ Հայ մատենագրության մեջ Արճեշը հիշատակվում է VII դարից։ XVIII դարի երկրորդ կեսից, Վանա լճի մակարդակի բարձրացման հետևանքով հին Արճեշն աստիճանաբար անցնում է ջրի տակ և XIX դարի երկրորդ կեսից այլևս չէին երևում նրա շենքերը, եկեղեցիները, բնակելի տները և մյուս կառույցները։ Միայն խիստ ալեկոծությունների ժամանակ, երբ լճի ալիքները նահանջում էին դեպի խորքերը, հազիվ նշմարվում էին նրա պաշտպանական պարիսպների ու դրանց աշտարակների մնացորդները։
Պատմական Արճեշը ջրի տակ թաղվելուց հետո, դրանից մի փոքր հյուսիս, ավելի բարձրադիր վայրում կառուցել են Ականց անունը կրող (Նոր Արճեշ, թուրքերեն՝ Էրջիշ) քաղաքը, որը XIX դարի սկզբին ուներ 1500 տուն բնակիչ, մեծ մասը՝ հայեր։ Իսկ XX դարի սկզբներին՝ ընդամենը 260 տուն հայ և քուրդ բնակիչ։
Քաղաքն ունեցել է երկու եկեղեցի։ Նրա մոտ էր գտնվում Մեծոբա հայտնի վանքը, XV դարի պատմագիր Թովմա Մեծոբեցու կրթարանը և գործավայրը։ Արճեշը XV դարում հայկական մշակույթի կենտրոններից էր՝ գրչության կարևոր օջախ, որի հետ է կապված մի ամբողջ շարք ձեռագրեր ընդօրինակած գրիչներ Ազարիայի, Ստեփանոսի, Սիմեոն Արճիշեցու, Գրիգոր Տաուշեցու և ուրիշների գործունեությունը։
Ականց–Արճեշ քաղաքում է ծնվել հայ ականավոր զորավար, 1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում փառաբանված գեներալ-մայոր Նվեր Սաֆարյանը։
Ներկայում քաղաքը գտնվում է Թոուրքիայում, Վանի մարզի Էրջիշ շրջանի կենտրոնն է։ Բնակչությունը՝ 81,212 մարդ, հիմնականում քրդեր։


== Աղբյուրներ ==
Արիստակես Լաստիվերցի, Պատմություն, թարգմանությունը՝ Վ.Ա. Գևորգյանի, Երևան, 1971։
Թադևոս Հակոբյան, Պատմական Հայաստանի քաղաքները, Եր. Հայաստան 1987, 256 էջ։
Անսի (քաղաք, Ֆրանսիա)

Անսի (ֆր.՝ Annecy Միջազգային հնչյունական այբուբեն, Èneci, օքս.՝ Anecí, երբեմն գրվում է նաև Աննեսի), քաղաք Ֆրանսիայի արևելքում։ Վերին Սավոյ դեպարտամենտի վարչական կենտրոնն է։ Բնակչության թիվը կազմում է 51 000 մարդ։


== Աշխարհագրություն ==
Անսին տեղակայված է Ժնևից մոտ 40 կմ հարավ գտնվող համանուն լճի հյուսիսային ափին։ Թյու ջրանցքն անցնում է քաղաքով՝ կապելով լիճը Ֆիեր գետի հետ, որը ձևավորում է հյուսիսարևմտյան սահմանը։ Անսիին շրջապատում են Վերե, Սեմնոզ, Տորնետ և Պարմելան լեռները։


== Մշակույթ ==
1960 թվականին Անսիում հիմնադրվել է «Մուլտֆիլմերի միջազգային ասոցիացիա» անիմացիոն ֆիլմերի միջազգային ասոցիացիան։ Այդ ժամանակից (հունիս) քաղաքում ամեն տարի անցկացվում է անիմացիոն ֆիլմերի միջազգային փառատոն։


== Տնտեսություն ==
Անսին ունի մետաղի և փայտի վերամշակման արտադրություն, տեքստիլի և սննդի արդյունաբերություն։ Քաղաքը համարվում է բուժավայր։ 


== Տեսարժան վայրեր ==
Անսիում՝ քաղաքի կենտրոնում գտնվող բլրի վրա, գտնվում է միջնադարյան դղյակ։ Դրա մասին առաջին հիշատակումը հայտնվել է 12-րդ դարում։ Ամրոցը ծառայել է որպես Ժնևի կոմսերի, իսկ ավելի ուշ՝ Սավոյի դքսերի նստավայր։ Ամրոցում գործում է թանգարան՝ մշտական ​​և ժամանակավոր ցուցահանդեսներով։
16-րդ դարում կառուցված Սուրբ Պետրոսի եկեղեցին Անսիի եպիսկոպոսության կենտրոնն է, որը կազմավորվել է 1822 թվականին։
Կղզու պալատը, որը գտնվում է Թյու ջրանցքի կենտրոնում, կառուցվել է 1132 թվականին։ Պատմության ընթացքում շենքը ծառայել է տարբեր վարչական գործառույթների, մասնավորապես՝ իբրև Անսիի կառավարչի նստավայր, քաղաքային դատարան և քաղաքային բանտ։ 1900 թվականին կղզու պալատը ճանաչվել է որպես Անսիի պատմական հուշարձան, ներկայումս այնտեղ է գտնվում քաղաքի թանգարանը։


== Սպորտ ==
Քաղաքը 2018 թվականի ձմեռային օլիմպիական խաղերն անցկացնելու թեկնածու էր, բայց պարտվել է հարավկորեացի Փհենչհանին։
Անսին պատրաստվում էր ընդունել 2011/2012 թվականների բիաթլոնի աշխարհի գավաթի փուլը, բայց ձյան և տաք եղանակի իսպառ բացակայության պատճառով բեմը տեղափոխվել է Հոխֆիլցեն։
2013 թվականի մարտին Անեսիում անցկացվել են Համաշխարհային երկրորդ ռազմական խաղերը։


== Քույր քաղաքներ ==
Բայրոյթ, Գերմանիա
Չելթնհեմ, Մեծ Բրիտանիա
Լիպտովսկի Միկուլաշ, Սլովակիա
Սուրբ Թերեզա, Կանադա
Վիչենցա, Իտալիա


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Аннеси // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред.  А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978.


== Արտաքին հղումներ ==
Անսիի քաղաքապետարանի պաշտոնական կայք(ֆր.)(անգլ.)(գերմ.)(իտալ.)
Անսիի զբոսաշրջության պաշտոնական կայք(ֆր.)(անգլ.)(գերմ.)(իտալ.)(նիդեր.).
Զապադնի (Իլյինսկի գյուղական համայնք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զապադնի (այլ կիրառումներ)Զապադնի (ռուս.՝ Западный), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանում։ Մտնում է Իլյինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Բելայա Կալիտվա քաղաքից գտնվում է 60 կմ հեռավորության վրա։
Ելբաշ

Ելբաշ, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Նովոսիբիրսկի մարզում, Ալթայի երկրամասում։ Գետաբերանը գտնվում է Բերդ գետի աջ ափից 83 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 33 կիլոմետր է։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցման պետական տվյալների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, Օբ գետի ջրօգտագործման մասն է Բարնաուլ քաղաքից մինչև Նովոսիբիրսկի ջրամբարը՝ առանց Չումիշ գետի, Վերին Օբի գետային ենթաավազանն է մինչև Տոմի թափվելը։ Վերին Օբի գետային ավազանն է մինչև Իրտիշ թափվելը։
Աշխարհատեղեկատվական համակարգի ՌԴ տարածքի ջրատնտեսական շրջանացման տվյալներով՝

Ջրային գրանցման տվյալների կոդ՝ 13010200512115200005036
Հիդրոլոգիական ստուգման կոդ՝ 115200503
Ավազանի կոդ՝ 13.01.02.005
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության ծավալի համար՝ 15
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության թողարկում՝ 2։


== Ծանոթագրություններ ==
Արթուր Պետրոսյան (գիտնական)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արթուր Պետրոսյան (այլ կիրառումներ)Արթուր Էմմանուիլի Պետրոսյան (ապրիլի 20, 1912(1912-04-20), Բաթում, Ռուսական կայսրություն - 2002, Լյուբերցի, Մոսկվայի մարզ, Ռուսաստան), ածխի հանքավայրերի աերոգազադինամիկայի և ածխի հանքավայրերի մեթանի հետազոտության ոլորտի խորհրդային գիտնական, տեխնիկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, ՌԽՖՍՀ գիտության և տեխնիկայի վաստակավոր գործիչ, Ռուսաստանի ածխի արդյունաբերության պատվավոր աշխատող։


== Կենսագրություն ==
Արթուր Պետրոսյանը ծնվել է 1912 թվականի ապրիլի 20-ին, Քութայիսի նահանգի Բաթումի քաղաքում։ 1933 թվականին ավարտել է Բաթումի ինդուստրիալ տեխնիկումը, 1940 թվականին՝ Ստալինի ինդուստրիալ ինստիտուտը (այժմ՝ Դոնեցկի ազգային տեխնիկական համալսարան), ստանալով լեռնային ինժեների որակավորում։ Աշխատել է Դոնբասի հանքերում՝ որպես տեղամասի պետ։ 1941-1945 թվականներին, գործող բանակի կազմում մարտնչել է Հայրենական մեծ պատերազմի ռազմաճակատներում։ Զորացրվելուց հետո Դոնբասի հանքավայրերում աշխատել է տեղամասի պետի, հանքի գլխավոր ճարտարագետի, հանքի վարչակազմի ղեկավարի պաշտոններում։ Գործուղվել է մասնակցելու ածխի արդյունաբերության ակադեմիայի վերապատրաստման դասընթացներին։ Ակադեմիան ավարտելուց հետո տեղափոխվել է գիտական աշխատանքի Ալեքսանդր Սկոչինսկու լեռնահանքային ինստիտուտում, որտեղ գլխավորել է գազի արտանետումների պայքարի և կանխատեսման լաբորատորիան։ 1967-1979 թվականներին նույն ինստիտուտում ղեկավարել է հանքային աերոլոգիայի և ածխի ու գազի հանկարծակի արտանետումների դեմ պայքարի բաժինը։ 1972 թվականին, Բարձրագույն ատեստավորման հանձնաժողովի որոշմամբ, Պետրոսյանին շնորհվել է տեխնիկական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան, 1975 բթվականին` պրոֆեսորի գիտական կոչում։ 1986-1988 թվականներին եղել է Սկոչինսկու լեռնահանքային ինստիտուտի գլխավոր գիտաշխատող և գիտական խորհրդի անդամ։
Հեղինակ է ավելի քան 130 գիտական աշխատությունների և 16 գյուտերի հեղինակային իրավունքի վկայագրերի։


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
Պարգևատրվել է Լենինի և Պատվո նշան  շքանշանով, ինը մեդալներով։
Ակադեմիկոս Ալեքսանդր Սկոչինսկու անվան մրցանակի  դափնեկիր (1976)
ՌԽՖՍՀ գիտության և տեխնիկայի վաստակավոր գործիչ (1984)։
Ռուսաստանի ածխի արդյունաբերության պատվավոր աշխատող (1995)։
«Հանքագործի փառք» շքանշանի ճյուղային մրցանակի ասպետ։


== Հիմնական գիտական հրապարակումներ ==
Петросян, Артур Эммануилович. Разработка пластов полого падения с высокой газоносностью в Донбассе. — М. : Углетехиздат, 1954. — 83 с. : черт.
Петросян, Артур Эммануилович. Выделение метана в угольных шахтах: Закономерности и их инж. использование / А. Э. Петросян ; Ин-т горного дела им. А. А. Скочинского. — М. : Наука, 1975. — 188 с. : ил.
Петросян А.Э., Иванов Б.М., Крупеня В.Г. Теория внезапных выбросов. — М. : Наука, 1983. — 152 с.


== Աղբյուրներ ==
Учёные ИГД им. А. А. Скочинского и развитие горной науки / Под ред. Ю. Л. Худина. — М. : Изд-во АГН, 1997. — 239 с. : ил.


== Ծանոթագրություններ ==
Եվրատեսիլ 2001 երգի մրցույթ

«Եվրատեսիլ 2001 երգի մրցույթը» դարձել է Եվրատեսիլի 46-րդ մրցույթը և տեղի է ունեցել 2001 թվականի մայիսի 12-ին Դանիայի մայրաքաղաք Կոպենհագենի Parken Stadium-ում։ Մրցույթի ազգային հեռարձակող կազմակերպությունը եղել է Danmarks Radio (DR)։


== Հղումներ ==
Եվրատեսիլի պաշտոնական կայք
Սպորակենդանիներ

Սպորակենդանիներ (լատ. Apicomplexa, հին անվանումը-Sporozoa), մակաբույծ նախակենդանիների դաս։ Բնորոշ է սերունդների հաջորդականությունը և անսեռ ու սեռական բազմացման հերթագայությունը։ Սպորակենդանիների կենսաշրջանի հիմնական փուլերն են շիզոգոնիան (անսեռ բազմացում), գամոգոնիան (գամետների առաջացում և բեղմնավորում) և սպորոգոնիան (սպորների և սպորոզոիտների ձևավորումը զիգոտից)։ Որոշ սպորակենդանիներ ունեն մեկ, մյուսները՝ երկու տեր։ Հայտնի է սպորակենդանինե մոտ 5000 տեսակ։ Մարդու և կենդանիների մի շարք ծանր հիվանդությունների (մալարիա, տոքսոպլազմոզ, կոկցիդիոզ և այլն) հարուցիչներ են։


=== Կյանքի ցիկլ ===

Սպորակենդանիների կյանքի ցիկլի բազմազանությունը մեծ է։ Այստեղ կներկայացնենք նրանց կյանքի ցիկլի բազան։ Դիպլոիդ զիգոտը ենթարկվում է շատ բաժանումների, այդ փուլերից մեկում նրա քրոմոսոմային հավաքակազմը կրճատվում է (Սպորոգոնիա)։Սպորոգոնիայի ընթացքում առաջանում է առաջին անսեռ սերունդը-սպորոզոիդները։ Սպորոզոիդները մտնում են իրենց տիրոջ օրգանիզմ և վերածվում շիզոնտի։ Այս էտապում տեղի են ունենում շատ բաժանումներ որի պատճառով առաջացած սերունդը անվանում են մերոզոիտ։ Մերոզոիտներն ել իրենց հերթին մտնում ե բջիջներ և անցնում են մերոգոնիա։ Հերթական բաժանումից հետո մերոզոիտները որոնք ներխուժել էին բջիջներ սկիզբ են տալիս գամոնտներին։ Այս փուլում մակռոգամոնտը և միկռոգամոնտը հիմք են հանդիսանում միկռոգամետի և մակռոգամետի համար։ վերջիններս ունեն մտրակներ և փոքր չափսեր։ Սեռական պրոցեսը ընթանում է գետեռոգամիի կամ օօգամի նման։


== Զոիտների կառուցվածքը ==
Զոիտը իրենից ներկայացնում է նեղ բջիիջ մեծ կորիզով, որը պատված է եռամեմբրան պելլիկուլայով։ Արտաքին մեմբրանը անընդհատ է, երկու ներքինները ընդհատվում են բջջային բերանում։ Զոիտներին բնութագրական է ապիկալային համակարգը, որը կազմված է կոնոիդից ռոպտրիից, և միկռոնեմից։ Կոնոիդը պարույր է, որը առաջացել է ֆեբրիլլաների կողմից, այն կատարում է
բջջի ծածկույթի մեխանիկական հաղթահարման ֆունկցիան։ Ռոպտրիա են անվանում այն օրգանիկները որոնք պարունակում են նյութ որը ցնդեցնում են բջջի ծածկույթը և հեշտացնում են զոիտի մուտքը։ Միկռոնեմի դերը հանդիսանում է ակտիվ նյութերի արտազատումը։


== Ծանոթագրություններ ==
Հրաշալի դարաշրջան (ֆիլմ, 2019)

«Հրաշալի դարաշրջան» (ֆր.՝ La belle époque), ֆրանսիացի ռեժիսոր Նիկոլաս Բեդոսի դրամատիկական կատակերգությունը։ Գլխավոր դերակատարներն են Դանիել Օթոյը, Գիյոմ Կանեն, Ֆանի Արդանը և Դորիա Տիլիեն։
Ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան կայացել է 2019 թվականի մայիսի 20-ին` Կաննի կինոփառատոնի ժամանակ։


== Սյուժե ==
Ի՞նչ կլինի, եթե դուք ցանկացած ժամանակ կարողանաք գնալ անցյալ և հատուկ պատվերով վերականգնել ցանկացած դարաշրջանի մանրամասները։ Հենց նման ծառայություն է մատուցում այն ընկերությունը, որի հաճախորդ է դառնում կնոջ հետ հարաբերություններում ճգնաժամ ապրող տաղանդավոր նկարիչը։ Նա օգտագործում է այդ հնարավորությունը, որպեսզի նորից վերապրի այն օրը, երբ շատ տարիներ առաջ նա հանդիպել էր իր կյանքի սիրուն։


== Դերերում ==
Դանիել Օթոյ` Վիկտոր Դրյումոն
Գիյոմ Կանե` Անտուան
Ֆանի Արդան` Մարիաննա Դրյումոն
Դորիա Տիլիե` Մարգո
Պիեռ Արդիթի` Պիեռ
Դենի Պոդալիդես` Ֆրանսուա


== Արտադրություն ==
Տեսարանները, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում ներկայում, նկարահանվել են մի անգամից, որպեսզի ընդգծեն Վիկտորի անհանգստությունը, իսկ ստուդիայում բոլոր տեսարանները նկարահանվել են լայն անկյան վրա, ընդ որում` տեսախցիկը շարժվել է համաչափ ու սահուն, քանի որ հերոսը հայտնվել էր իրեն ծանոթ տարածքում։ Օպերատոր Նիկոլյա Բոլդյուկը և ֆիլմի գլխավոր էլեկտրիկ Ֆիլիպը մշակել են լուսավորման համակարգ, որը թույլ է տվել փոխել նկարահանման ռեժիմն ու տեսարանի մթնոլորտը մի քանի վայրկյանում։
Ֆիլմում կա նկարահանված միայն մեկ հանպատրաստից տեսարան, որտեղ Անտուանը բղավում է Մարգոյի վրա և նրա հետ առանձնահատուկ կոպիտ է վարվում։ Գիյոմ Կանեի խոսքերով` նրա համար շատ ծիծաղելի էր խաղալ այդ տեսարանը։


== Թողարկում ==
Ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան կայացել է 2019 թվականի մայիսի 20-ին` Կաննի կինոփառատոնի ժամանակ։ Հուլիսի 12-ին կինոնկարը ցուցադրվել է Օդեսայի միջազգային կինոփառատոնում, սեպտեմբերի 6-ին` Համբուրգի կինոփառատոնում, սեպտեմբերի 7-ին` Տորոնտոյի կինոփառատոնում։ Սեպտեմբերի 13-ին «Հրաշալի դարաշրջանն» առաջին անգամ ցուցադրվել է Նիդերլանդներում` «Film by the Sea» կինոփառատոնում։ Հոկտեմբերի մեկին Շվեյցարիայի Ցյուրիխ քաղաքի փառատոնում կայացել է կինոնկարի պրեմիերան։


== Մարքեթինգ ==
Կինոնկարի թրեյլերի տեղայնացված տարբերակը համացանցում հրապարակվել է 2019 թվականի սեպտեմբերի 2-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Օիսաառե

Օիսաառե (էստ․՝ Oissaare), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Սաառդե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 16 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
1008

1008 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 1008 թվականն է, 
XI դարի 8-րդ տարին։
Խարիտոնովկա (գյուղ, Սիմֆերոպոլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԽարիտոնովկաԽարիտոնովկա (ուկրաիներեն՝ Харитонівка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Acı Keç), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սիմֆերոպոլի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Աջի-Կեչ։
2001 թվականի տվյալներով Խարիտոնովկա գյուղում բնակվում էր 329 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գիլանչայ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գիլանչայ (այլ կիրառումներ)Գիլանչայ (ադրբ.՝ Gilançay), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Որդուարի շրջանում։


== Տես նաև ==
Որդուարի շրջան


== Արտաքին հղումներ ==
Գիլանչայ բնակավայրը «GEOnet Names Server» կայքում։


== Գրականություն ==
Արգամ Այվազյան,  Նախիջևան։ Բնաշխարհիկ պատկերազարդ հանրագիտակ։, Երևան, ««Հուշարձան» և ՀՀ ԳԱԱ «գիտություն»», 1995 — 367, էջեր 367 — 367 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Դինո Ռիզի

Դինո Ռիզի (իտալ.` Dino Risi, դեկտեմբերի 23, 1916(1916-12-23)[…], Միլան, Իտալիա - հունիսի 7, 2008(2008-06-07)[…], Հռոմ, Իտալիա), իտալացի կինոռեժիսոր և սցենարիստ։ Մարիո Մոնիչելլիի, Լուիջի Կոմենչինիի, Նաննի Լոյի և Էտտորե Սկոլայի հետ միասին, Դինո Ռիզին համարվում է իտալական կատակերգության առաջատար ռեժիսորներից մեկը։


== Կենսագրությունը ==
Տասներկու տարեկանում Դինո Ռիզին զրկվել է ծնողներից։ Նրա խնամքով զբաղվել են բարեկամները։ Ստացել է բժշկական կրթություն, իսկ հետագայում դարձել հոգեբույժ։ Նրա երկու եղբայրները` Նելոն և Ֆերնանդոն, նույնպես աշխատել են կինոյի բնագավառում։
Իր ստեղծագործական կյանքը Դինո Ռիզին սկսել է որպես ռեժիսորներ Մարիո Սոլդատիի և Ալբերտո Լատուադայի օգնական։ 1940-ական թվականներին նկարահանել է կարճամետրաժ վավերագրական ֆիլմեր և հատուկ ուշադրության արժանացել Վենետիկի կինոփառատոնում։ 1952 թվականին նկարահանել է իր առաջին լիամետրաժ գեղարվեստական ֆիլմը։
1967 թվականին նրա ««Սուրբ Յանուարիուս» գործողությունը» կինոնկարն արժանացել է Մոսկվայի միջազգային կինոփառատոնի արծաթե մրցանակին։ Չնայած այն հանգամանքին, որ Դինո Ռիզին նկարահանել է հիմնականում կատակերգություններ, սակայն նրա ամենահայտնի ֆիլմը 1974 թվականին նկարահանված «Կնոջ բույրը» ոչ կատակերգական կինոնկարն էր։ Այդ ֆիլմի համար նա երկու անվանակարգերում ներկայացվել է «Օսկար» մրցանակի։ 2002 թվականին կինեմատոգրաֆում ունեցած ներդրումների համար արժանացել է «Ոսկե առյուծ» մրցանակի։
Դինո Ռիզին ունի երկու որդի` Կլաուդիոն և Մարկոն (ռեժիսոր)։ Նա մահացել է 2008 թվականի հունիսի 7-ին` 91 տարեկանում։


== Մասնակի ֆիլմագրությունը ==


== Ծանոթագրություններ ==
Բրուգերիո

Բրուգերիո (իտալերեն՝ Brugherio), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Մոնցա և Բրիանցա գավառում։
Բնակչությունը 32 724 մարդ է։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 3062 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 10 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 20047։ Հեռախոսային կոդը՝ 039։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Բարդուղիմեոս առաքյալը։ Տոնը նշվում է հոկտեմբերի 11-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.brugherio.mi.it/ Archived 2006-03-01 at the Wayback Machine.
Սամվել Մկրտչյան (թարգմանիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սամվել Մկրտչյան (այլ կիրառումներ)Սամվել Սուրենի Մկրտչյան (փետրվարի 25, 1959(1959-02-25) կամ հուլիսի 2, 1959(1959-07-02), Թալին, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 7, 2014(2014-12-07), Երևան, Հայաստան), հայ թարգմանիչ, գրող, խմբագիր։


== Կենսագրություն ==
Սամվել Մկրտչյանը ծնվել է 1959 թվականին։ Ավարտել է Լենինականի (այժմ՝ Գյումրի) թիվ 20 միջնակարգ դպրոցը, այնուհետև՝ Վ․ Բրյուսովի անվան համալսարանը (1983)։ Աշխատել է «Աստղիկ» հանդեսում, ինչպես նաև «Անդրադարձ», «Ար», «Առավոտ», «Գրական թերթ» պարբերականներում։ Հայաստանում և արտերկրում տպագրել է բազմաթիվ հրապարակախոսական հոդվածներ, բանաստեղծություններ, պատմվածքներ, նաև թարգմանել է բազմաթիվ գրքեր։ 2002-2014 թվականներին եղել է «Արտասահմանյան գրականություն» թարգմանական եռամսյա հանդեսի գլխավոր խմբագիրը։
Հայաստանի գրողների միության անդամ էր 1995 թվականից։ «Կանթեղ» մրցանակի դափնեկիր է։


== Անգլերենից հայերեն թարգմանությունների մատենագիտություն ==
Շեքսպիր, Երկեր (Սոնետներ, Վեներա և Ադոնիս, Սիրուհու տրտունջը), ԵՊՀ, Երևան, 1991։
Թ. Ս. Էլիոթ, Մեռյալ երկիր, «Ապոլոն», Ե., 1991։
Վիլյամ Սարոյան, Իմ անունն է Սարոյան, «Նաիրի», Ե., 1992։
Լուիս Քերոլ, Ալիսը Հրաշքների աշխարհում և Ալիսը հայելու աշխարհում։ (Չափածո), Սամսոն հրատարակչություն, 1994։
Ռեդյարդ Քիփլինգ, Պատմվածքներ հենց այնպես։ (Չափածո), Սամսոն հրատարակչություն, 1995։
Անգլիական և ամերիկյան պոեզիա, «Նոր-Դար», Ե., 1998։
Վիլյամ Ֆոլքներ, Արջը, «Նաիրի», Ե., 1992։
Վիլյամ Ֆոլքներ, Աբիսողո՜մ, Աբիսողո՜մ, «Վան Արյան», Ե., 2001։
Հերման Մելվիլ, Պատմվածքներ, «Վան Արյան», Ե., 2001։
Թ. Ս. Էլիոթ, Քերթվածներ, Հեղինակային հրատարակություն, Ե., 2004։
Շեքսպիր, Սոնետներ, Հեղինակային հրատարակություն, Ե., 2004։
Շեքսպիր, Լուկրեցիայի պատվազրկումը, ՀԳՄ հրատարակություն, Ե., 2003։
Վիլյամ Միքայելյան, Հին լեզու, «Տիգրան Մեծ», Ե., 2005։
Սամվել Մկրտչյան. Թարգմանություններ (2 հատորով), Ե., Հեղինակային հրատարակություն, Ե., 2009։
Կ. Հովհաննիսյան, Գերդաստան ստվերաց, Տիգրան Մեծ, Ե., 2012։
Ջեյմս Ջոյս, Ուլիսես, Հեղինակային հրատարակություն, Ե., 2012։
Լենըրդ Քոհեն, Երգեր սիրո և ատելության, Հեղինակային հրատարակություն, Ե., 2013
Չարլզ Բուքովսկի, Ամբոխի հանճարը և այլ բանաստեղծություններ, Հեղինակային հրատարակություն, Ե., 2013։
Շեքսպիր, Սոնետներ, պոեմներ, բանաստեղծություններ, Հեղինակային հրատարակություն, Ե., 2013։
Թ. Ս. Էլիոթ, Չորս կվարտետ, Հեղինակային հրատարակություն, Ե., 2013։


== Հայերենից անգլերեն թարգմանությունների մատենագիտություն ==
Selected Armenian Poets. Samson Publishers, Yerevan, 1991.
Shoushig Dansabedian, Collected Poems. Yerevan, Nor-Dar Publishers, 1999.
Ruben Angaladyan, Essays, Yerevan, 1995.
Vahe Armen, Scream and Other Poems. Van Arian Publishers, Yerevan, 2000.
Modern Eastern Armenian Poets. Nairi Publishers, Yerevan, 2004.
Yeghishe Charents, 40 Poems. Charents Memorial House, Yerevan, 2012.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անձնական կայքը Archived 2021-04-17 at the Wayback Machine.
Սամվել Մկրտչյանը avproduction.am-ում