Շուշանիկ Թամրազյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Թամրազյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Շուշանիկ Հրաչյայի Թամրազյան (ապրիլի 7, 1978(1978-04-07), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բանաստեղծ, թարգմանիչ։ Հայաստանի գրողների միության անդամ (2001):
Բանաստեղծ, թարգմանիչ Հրաչյա Թամրազյանի դուստրն է։


== Կենսագրություն ==
Շուշանիկ Թամրազյանը ծնվել է 1978 թվականի ապրիլի 7-ին, Երևանում։ Ավարտել է Երևանի թիվ 170 միջնակարգ դպրոցը։ Բանաստեղծություններ սկսել է գրել 4-5 տարեկանում, որոնք լույս են տեսել «Ծիծեռնակ» ամսագրում։ 1994 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի ռոմանագերմանական ֆակուլտետի ֆրանսիական բաժին։ 1997 թվականին կրթությունը շարունակել է Ֆրանսիայում, հաճախել Ֆրանսիայի Մոնպելիե քաղաքի Պոլ Վալերիի անվան համալսարանի գրականության դասընթացներին։ Նույն համալսարանում պաշտպանել է թեկնածուական և դոկտորական ատենախոսությունները` նվիրված ֆրանսիական ժամանակակից պոեզիայի մեծագույն հեղինակներից մեկի` Իվ Բոնֆուայի ստեղծագործությանը։ 2005—2008 թվականներին եղել է «Ոսկե ծիրան» կինոփառատոնի ֆրանսիական ծրագրերի պատասխանատու։ 2010—2012 թվականներին Երևանի պետական լեզվահասարակագիտական համալսարանում դասավանդել է ֆրանսիական ժամանակակից գրականություն և ֆրանսերեն լեզու, 2013 թվականից դասավանդում է Երևանի պետական համալսարանում։


== Ստեղծագործություններ ==
2000 թվականին Շուշանիկ Թամրազյանի թարգմանությամբ լույս են տեսել Իվ Բոնֆուայի «Անկարելին» 2001 թվականին` «Արտ-Երկիր»-ն ու «Թափառող կյանք»-ը, 2007 թվականին՝ «Հռոմ, 1630» արվեստաբանական մենագրությունը, 2012 թվականին` «Գեղեցկությունը առաջին օրից», «Հայելու մի բեկորի մեջ», «Երկու տեսարան և ծանոթագրություններ» երկերը։ Կատարել է մի շարք այլ թարգմանություններ` Անրի Միշոյի «Պլյում» (2007), Ժան էշնոզի «Ռավել» (2010), Անդրե Ժիդի «Օսկար Ուայլդ» (1997) և այլն։ Հեղինակել է «Ոսկեվանդակ» (2001), «Չկախարդվող» (2005), «Կարծրերկիր» (2010), «Ձկների լեզու» (2012), «Լեննական» (2012) ժողովածուները։ Անմիջապես ֆրանսերենով գրված ստեղծագործությունները լույս են տեսել Ֆրանսիայում` մի շարք բանաստեղծական ամսագրերում (ARPA, Europe, Encres vives): Հեղինակել է նաև գրականագիտական հոդվածներ`տպագրված ֆրանսիական պարբերականներում (Les cahiers de l’Herne; Le procès de l’histoire au XX siècle):


== Մրցանակներ ==
«Օրանժ գրքի մրցանակ»` «Մոգ արքաներ» բանաստեղծական շարքի համար, 2012
Ֆրանսիայի ազգային ակադեմիայի (AMOPA) սահմանած ճարտասանության մրցույթի գլխավոր մրցանակ, 1997


== Երկեր ==
Ոսկեվանդակ։ Պատմվածքներ և արձակ բանաստեղծություններ։ Նաիրի, 2001 - 90 էջ։
Չկախարդվող։ Պատմվածքներ և արձակ բանաստեղծություններ։ Նաիրի, 2005 - 142 էջ։
Թռչնագիր։ Պատմվածքներ, բանաստեղծություններ, Երևան։ Նաիրի, 2013։


=== Թարգմանություններ ===
Իվ Բոնֆուա Անկարելին «Հատող փողոց և այլ անրջական պատումներ», «Նաիրի», 2000, 142 էջ։
Իվ Բոնֆուա «Արտ-երկիր։ Թափառող կյանք» (վիպակ, բանաստեղծություններ), Երևան, «Նաիրի», 2001։
Գրիգոր Նարեկացին և իր «Մատեան ողբերգութեան» երկը/Gregoire de Narek et le livre de lamentation. Երևան, «Նաիրի», 2004։
Իվ Բոնֆուա «Հռոմ, 1630։ Վաղ բարոկկոյի հորիզոնը», Երևան, «Նաիրի», 2007/Rome, 1630: l`lyrizon du premier barogue. 2007
Ժան Էշնոզ «Ռավել» (Արձակ ստեղծագործություն), Երևան, «Ակտուալ արվեստ», 2010։
Իվ Բոնֆուա «Նոր երկեր», Երևան, «Նաիրի», 2012։
Ժերար դը Ներվալ «Օրելիա։ Պանդորա», Երևան, «Նաիրի», 2014։
Կլոդ Սիմոն «Ակացիան» (վեպ), Երևան, «Նաիրի», 2014։
Միլան Կունդերա «Կեցության անտանելի թեթևությունը» (վեպ), Երևան, «Անտարես», 2015։
Ժերար դը Ներվալ «Սիլվի», Երևան, «Նաիրի», 2016։
Պատրիկ Մոդիանո «Ոչ, չկորչես թաղամասում» (վեպ), Երևան «Անտարես» 2016, 204 էջ։
Ժյուլ Վեռն «Կարպատյան դղյակը», (վիպակ), Երևան, «Անտարես», 2017։
Կլոդ Սիմոն «Քամին» (վեպ), Երևան, «Անտարես», 2017, 288 էջ։
Ժերար դը Ներվալ «Քիմեռներ», (բանաստեղծություններ), Երևան, «Նաիրի», 2019։
Ժերար դը Ներվալ «Հոկտեմբերյան գիշերներ։ Զբոսանքներ և հիշողություններ», (արձակ պատումներ), Երևան, «Անտարես», 2020, 232 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շուշանիկ Թամրազյան․ «Ֆրանսերեն լեզուն ինձ համար առաջին հերթին գրականությունն է»
Շուշան Թամրազյան