Նիկոլայ Բասկով

Նիկոլայ Վիկտորի Բասկով (իրական ազգանունը՝ Բասկով, հոկտեմբերի 15, 1976, Մոսկվա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուսական էստրադային և օպերային երգիչ։
Հայտնի է նաև որպես հեռուստահաղորդավար, կինոդերասան, մանկավարժ, օդաչու, վոկալի ամբիոնի պրոֆեսոր։ Ուկրաինայի ժողովրդական արտիստ է (2004 թ.), Մոլդովայի արվեստի վարպետ (2007 թ.): Ռուսաստանի վաստակավոր արտիստ է (2009 թ.), «Ոսկե գրամոֆոն»-ի տասնակի մրցանակակիր։


== Կենսագրություն ==
Նիկոլայ Բասկովը ծնվել է 1976 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Մոսկվայում։ Ընտանիքն ապրում էր Բալաշիխա քաղաքում (Մոսկվայի երկրամաս)՝ այնտեղ, որտեղ ծառայում էր հայրը։
Երբ Նիկոլայը 2 տարեկան էր, հայրը՝ Վիկտոր Բասկովը (ծնվել է 1951 թվականի սեպտեմբերի 10-ին), ավարտելով Մ. Վ. Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիան, ընտանիքի հետ միասին ծառայության մեկնեց Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետություն։ Այնտեղ նա ծառայեց 5 տարի Դրեզդենում, Քյոնիգսբրյուկում, Հալլեում՝ դասակի հրամանատարից հասնելով մինչև դիվիզիայի հրամանատարի օգնականի պաշտոնին։
Մայրը՝ Ելենա Բասկովան (ծնվել է 1955 թվականի հոկտեմբերի 7-ին), մաթեմատիկայի ուսուցչուհի է, Գերմանիայում որպես հաղորդավար աշխատել է հեռուստատեսությունում։


=== Կրթություն ===
Գերմանիայից վերադառնալով՝ Նիկոլայը սովորել է Բալաշիխայի №3 դպրոցում։ 3-րդից մինչև 7-րդ դասարանները սովորել է Նովոսիբիրսկի №186 դպրոցում։ Նովոսիբիրսկից Մոսկվա տեղափոխվելուց հետո սովորել է №1113 դպրոցում՝ երգեցողության և պարարվեստի մասնագիտացված ուսուցմամբ։
1989 թվականին ավարտել է Մանկական երաժշտական դպրոցի դաշնամուրի բաժինը։ 12 տարեկանում Մոցարտի «Կախարդական սրինգ» օպերայում կատարել է 3-րդ տղայի դերը (Փարիզի ազգային օպերա)։
1989-1992 թվականներին հանդես է եկել Պատանի դերասանների մանկական երաժշտական թատրոնում՝ ռեժիսոր Ալեքսանդր Ֆյոդորովի ղեկավարությամբ։ Խմբի կազմում շրջագայությունների է մեկնել ԱՄՆ, Իսրայել, Շվեյցարիա, Ֆրանսիա։
1993 թվականին ընդունվել է Թատերական արվեստի պետական ինստիտուտ՝ երաժշտական թատրոնի դերասան մասնագիտությամբ։ 1994 թվականից մասնավոր դասերի է հաճախել Ռուսաստանի վաստակավոր արտիստ Լիլիանա Շեխովայի մոտ։ Մեկ տարի Թատերական արվեստի ինստիտուտում սովորելուց հետո ընդունվել է Գնեսինների անվան ռուսական երաժշտական ակադեմիայի կամերային և օպերային երգեցողության դասարան։ 1997 թվականին դարձել է ռուսական «Ռոմանսիադա» ռոմանսի Երիտասարդ կատարողների համառուսաստանյան առաջին մրցույթի դափնեկիր։


=== Գործունեություն ===
1998 թվականից Նովոսիբիրսկի օպերայի և բալետի թատրոնի մենակատար է։ Նույն տարում ճանաչվեց Երիտասարդ օպերային երգիչների համառուսաստանյան առաջին մրցույթի դափնեկիր։
1999 թվականին դարձավ Մեծ թատրոնի ստաժյոր և առաջարկ ստացավ Չայկովսկու «Եվգենի Օնեգին» օպերայում կատարել Լենսկովի դերերգը։ 1999 թվականի հունիսի 19-ին կայացավ նրա առաջին ներկայացումը։ Բասկովը դարձավ Լենսկու ամենաերիտասարդ դերակատարը համաշխարհային օպերայի պատմության մեջ, ինչը և հանդիսացավ նրա՝ երգչի ստեղծագործական կարիերայի մեկնարկը։ Հենց նույն տարում դարձավ «Grande Voce» (Իսպանիա) մրցույթի 2-րդ մրցանակակիր։
2000 թվականին տեսահոլովակ նկարահանեց Կառուզոյի հիշատակին նվիրված երգի հիման վրա, և այդ ժամանակվանից Բասկովի կարիերան դուրս եկավ ակադեմիական սրահների շրջանակից։
2000 թվականից՝ Մոնսերատ Կաբալյեի հետ հանդիպումից և նրա հետ Սանկտ Պետերբուրգի սառցե բեմում հանդես գալուց հետո, Նիկոլայը դարձավ նրա աշակերտը։ Կաբալյեի դստեր հետ Բասկովը մասնակցել է օպերային ներկայացումների Բարսելոնայում և Մադրիդում։
2001 թվականին ավարտել է Գնեսինների անվան ռուսական երաժշտական ակադեմիան և ընդունվել Մոսկվայի Չայկովսկու անվան պետական կոնսերվատորիայի ասպիրանտուրա։ Նույն տարում ամուսնացել է իր պրոդյուսեր Բորիս Շպիգելի դստեր՝ Սվետլանայի հետ։
Ասպիրանտուրան ավարտելուց հետո պայմանագիր է ստորագրել իսպանական երկու թատրոնի հետ։ Մեծ թատրոնից հեռանալուց հետո պայմանագիր է ստորագրել Ա․ Ս․ Պուշկինի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի և Էրիկ Սապաևի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի հետ։
2003 թվականի հուլիսի 1-ից եղել է ՏՆՏ հեռուստաընկերության «Տուն-1» նախագծի հաղորդավարը։
2003 թվականի սեպտեմբերի 14-ին ընտրությունների ժամանակ կուսակցության ցուցակով առաջադրվել է պատգամավորի թեկնածու, բայց նրանց կուսակցությունը չկարողացավ հաղթահարել անցողիկ շեմը։
2001-2005 թվականներին հյուրախաղերով հանդես է եկել Իսրայելում և ԱՄՆ-ում։
2007 թվականի մայիսի 2-ին արժանացել է «Մոլդովայի արվեստի վարպետ» պատվավոր կոչման։
2008 թվականի նոյեմբերի 1-ին Սանկտ Պետերբուրգի Սառցե պալատում տեղի ունեցավ նրա մենահամերգը՝ Կաբալյեի մասնակցությամբ։
2009 թվականի մայիսին ողջ Ռուսաստանով մեկ կազմակերպեց հյուրախաղեր, որոնք ավարտվեցին Մոսկվայում երկու մեծ համերգով՝ էստրադային և դասական։
2009 թվականի մայիսի 12-ին Ռուսաստանի նախագահ Դմիտրի Մեդվեդևի հրամանով Նիկոլայ Բասկովն արժանացավ Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստի կոչման։
2009 թվականի հոկտեմբերին Նիկոլայ Բասկովը և Տաիսիա Պավալին 3-րդ անգամ մեկնեցին Գերմանիա՝ հյուրախաղերի։
2010 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի պետական կառավարման ֆակուլտետի մագիստրատուրան։
2011 թվականի ապրիլի 27-ին Նիկոլայ Բասկովը համերգ տվեց Վիեննայի Ոսկե պալատում։ Ծրագրում ներառված էին դասական արիաներ և ռոմանսներ։

2011 թվականին ամերիկյան «PBS television» հեռուստաալիքով ցուցադրվեց Լուժնիկում տեղի ունեցած դասական համերգը, որը թողարվեց նաև CD-ով և DVD-ով։ 2012 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Մոսկվայում կայացավ Ա․ժուրբինի «Ալբերտ և Ժիզել» օպերայի համաշխարհային պրեմիերան, որը գրվել էր հատուկ Բասկովի համար իր խնդրանքով։ Այստեղ նա կատարեց գլխավոր պարտիան՝ կոմս Ալբերտը։
2012 թվականին հոկտեմբերի 1-ին ազատվեց Յոշկար Օլայի օպերայի և բալետի թատրոնի աշխատանքից։
2011-2016 թվականներին Բասկովը պրոֆեսոր է եղել Մոսկվայի պետական հումանիտար ինստիտուտի վոկալի ամբիոնում, իսկ 2016 թվականից՝ Մոսկվայի պետական մանավարժական համալսարանի արվեստի ինստիտուտում։
Դասական կատարումներից բացի, Բասկովը բազմիցս հանդես է եկել նաև էստրադային ոճով՝ կատարելով օպերային արիաներ, նեոպոլիտանական երգեր, մյուզիքլներ, ժամանակակից փոփ և էստրադային երգեր։
Բասկովը նաև վարում է տարբեր հեռուստանախագծեր, այդ թվում՝ Ռոսիա 1 հեռուստաընկերության «Շաբաթ երեկոյան» (ռուս.՝ «Субботний вечер») հաղորդումը։
2016 թվականին Նիկոլայ Բասկովը հայտարարեց անձնական երաժշտական պրոդյուսերական կենտրոնի բացման մասին։
2018 թվականի նախագահական ընտրությունների ժամանակ մտավ «Putin Team» շարժման մեջ՝ հանդես գալով ի աջակցություն Վլադիմիր Պուտինի թեկնածության։


=== Անձնական կյանք ===
Նախկին կինը (2001 հունվար - 2008 մայիս)՝ Սվետլանա Շպիգել՝ Բասկովի պրոդյուսեր Բորիս Շպիգելի դուստրը։
Որդին՝ Բրոնիսլավ Շպիգել (ապրիլի 24, 2006 թ.)։
2009 - 2011 թթ.- սիրավեպ Օքսանա Ֆյոդորովայի հետ։
2011 - 2013 թթ.- սիրավեպ Անաստասիա Վոլոչկովայի հետ։
2014 - 2017 թթ.- հանդիպել է մոդել և երգչուհի Սոֆի Կալչեվայի հետ։
Ներկայումս Բասկովի հարսնացուն համարվում է ռուս սպորտային հեռուստահաղորդավարուհի, ֆոտոմոդել Վիկտորյա Լոպիրյովան։ 2017 թվականի հուլիսին հայտարարվեց նրանց ամուսնության մասին, որը պետք է տեղի ունենար 2017 թվականի հոկտեմբեր 5-ին Գրոզնի քաղաքում։ Ավելի ուշ հարսանիքի օրը չեղարկվեց, և պարզվեց, որ հարսանիքի մասին հայտարարությունը գովազդային ակցիա է։


== Մրցանակաբաշխություններ ==


== Ստեղծագործություն ==


=== Օպերային պարտիաներ ===
3-րդ տղա՝ «Կախարդական սրինգ» (Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտ)
Լենսկի՝ «Եվգենի Օնեգին» (Պյոտր Չայկովսկի)
Մոցարտ՝ «Մոցարտ և Սալիերի» (Նիկոլայ Ռիմսկի-Կորսակով)
Վլադիմիր Իգորևիչ՝ «Իշխան Իգոր» (Ալեքսանդր Բորոդին)
Յուրոդիվի՝ «Բորիս Գոդունով» (Մոդեստ Մուսորգսկի)
Իզմաիլ՝ «Նաբուկկո» (Ջուզեպպե Վերդի)
Լեվկո՝ «Մայիսյան գիշեր» (Նիկոլայ Ռիմսկի-Կորսակով)
Կանիո՝ «Պայացներ» (Ռուջերո Լեոնկավալո)
Սպակոս՝ «Կլեոպատրա» (Ժյուլ Մասնե)
Ալբերտ՝ «Ալբերտ և Ժիզել» (Ալեքսանդր Ժուրբին)


=== Զուգընկերներ բեմում ===


=== Սկավառակագրություն ===


=== Տեսագրություն ===


=== Ֆիլմագրություն ===


=== Վոկալային պարտիաներ ===
2004 - «Золотая голова на плахе» (գեղարվեստական ֆիլմ Ս․ Եսենինի մասին)
2005 - «Кармелита» (սերիալ)


=== Կրկնորդ ===
2010 - «История игрушек: Большой побег» - Կեն
2011 - «История игрушек: Гавайские каникулы» - Կեն
2013 - «Реальная белка» - Գրեյսոն
2015 - «Савва-Сердце воина»


=== Հեռուստատեսություն ===
2003 թվականի հուլիս-սեպտեմբեր - «Տուն-1» հեռուստահաղորդման հաղորդավար (ՏՆՏ)
2005-2017 թթ.- «Շաբաթ երեկոյան» հաղորդման մշտական հաղորդավար (Ռոսիա 1)
2006-2010 թթ.- «Ոսկե բաժակ» թեյի գովազդի նկարահանումներ
2011 թվականի փետրվար-ապրիլ ամիսներ - «Մոխրոտիկը Բասկովի համար» Իրինա Շվեցի հետ (Ինտեր հեռուստաալիք)
2011 թ.- ՈւՀԱ
2012 թ.- «Նիկոլայ Բասկովի ամուսնական գործակալություն» հաղորդման հաղորդավար (Ռոսիա 1)
2012 թ.- «Աստղերի տնային վիդեոն» հաղորդման հաղորդավար (ՄՏՎ)
2015 թվականի սեպտեմբեր-դեկտեմբեր - «Մեծ փոքր աստղ» բարեգործական շոուի հաղորդավար (ՍՏՍ)
2015 թվականի դեկտեմբեր-2016 թվականի մարտ - «Миллион из Простоквашино» շոուի հաղորդավար (ՍՏՍ)


== Պարգևներ և պատվավոր կոչումներ ==
2001 թվականի սեպտեմբերի 6 - Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ (մշակույթի ոլորտում մատուցած ծառայության համար)
2006 թվական - Ֆրանցիսկ Սկորինայի շքանշան (Բելառուս) (անձնական մեծ ներդրում բելառուսա-ռուսական մշակութային կապերի զարգացման, Ռուսաստանի և Բելառուսի  ժողովուրդների ընկերության և համագործակցության ամրապնդման գործում)
2006 թվականի դեկտեմբերի 9 - II կարգի շքանշան «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» (մշակույթի և արվեստի ոլորտում մատուցած ծառայությունների, երկարատև արդյունավետ աշխատանքի համար)
2007 թվականի մայիսի 2 - Մոլդովայի մշակույթի վարպետ
2009 թվականի մայիսի 12 - ՌԴ ժողովրդական արտիստ (երաժշտարվեստի ոլորտում մատուցած ծառայությունների համար)
2004 թվականի նոյեմբեր - Ուկրաինայի ժողովրդական արտիստ
Ոսկե մեդալ «Խաղաղարար և բարեգործական գործունեության համար»
Չեչնիայի ժողովրդական արտիստ
2012 թվականի ապրիլի 20 - Համաշխարհային հասարակական շքանշան «Ոսկե բազե» (աշխատանքի ազնվության համար)
2017 թվականի սեպտեմբերի 10 - Ընկերության շքանշան (հայրենական արվեստի և մշակույթի, զանգվածային լրատվական միջոցների զարգացման գործում ունեցած մեծ ներդրումների, երկարատև արդյունավետ գործունեության համար)Մրցույթներ1997 թվական - Ռուսական «Ռոմանսիադա» ռոմանսի երիտասարդ կատարողների մոսկովյան միջազգային մրցույթ (երկրորդ մրցանակ)
1998 թվական - Երիտասարդ օպերային երգիչների համառուսաստանյան մրցույթ (առաջին մրցանակ)
1999 թվական - Grande Voce մրցույթ, Իսպանիա (երկրորդ մրցանակ)
«Օվացիա», «Ոսկե գրամոֆոն», «Муз-ТВ», «Տարվա ոճ», «Տարվա երգիչ» մրցանակաբաշխությունների բազմակի մրցանակակիր


== Կարծիքներ ==


== Գրականություն ==
«Николай Басков — певец любви». В. М. Шилина, 2006 г., Бином-Пресс, 303 с.
«Эстрада России, XX век: энциклопедия» Е. Д. Уварова, 2004 г., ОЛМА Медиа Групп, 861 с., ISBN 5-224-04462-6, ISBN 978-5-224-04462-7 (стр. 62).
«Ближнее море» Юлия Андреева, 2016 г., Litres, 426 с., ISBN 5-457-03677-4, ISBN 978-5-457-03677-2.
«Николай Басков. Творчество» 2011 г., Б. К. Подгорбунский, Воениздат, 600 с., ISBN 978-5-203-02127-4.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նիկոլայ Բասկովի ռետրո նախագիծը
Նիկոլայ Բասկովի հարցազրույցը «Մոսկվայի ձայնը» ռադիոյում
Պաշտոնական կայքը Archived 2011-09-03 at the Wayback Machine.
Նիկոլայ Բասկովը Forbes-ում
Բասկովի համերգը Վիտեբսկում, Բելառուս
Բասկովի համերգը Մոսկվայում