armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մաքենյաց վանք

Մաքենյաց վանք, Մաքենոցաց վանք, միջնադարյան հայկական առաքելական վանական համալիր Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզի Մաքենիս գյուղի եզրին։ Հիշատակվում է վաղ միջնադարից, եղել է Հայաստանի նշանավոր կրոնական և կրթական կենտրոններից։
Ըստ Ստեփանոս արք. Օրբելյանի՝ Մաքենյաց վանքի առաջնորդ, «Հայրերի հայր» Սողոմոն վարդապետը 701 թվականին կազմել է Տերունական տոների լուսաբանությունը և նահատակների հիշատակարանը՝ Տոնացույցը («Վարք սրբոց» և Հայսմավուրք)։ 8-9-րդ դարերում Մաքենյաց վանքի դպրոցում ուսանել են Ստեփանոս Սյունեցին (Ստեփանոս Քերթող), Վահան Գողթնացին, կաթողիկոսներ Սողոմոն Ա Գառնեցին, Մաշտոց Ա Եղիվարդեցին։


== Պատմություն ==
728 թվականին Ատրպատականից պարսիկ Բաբանի հրոսակները ներխուժել են Գեղարքունիք գավառ, սպանել 15 հզ. հոգու, կողոպտել Մաքենյաց վանքը, այրել ու ավերել վանքի բոլոր շինությունները։ Մինչ այդ, խույս տալով վտանգից, Մաքենյաց վանքի միաբանության կեսը, Սողոմոն վարդապետի գլխավորությամբ, տեղափոխվել է Զրեսկ վանքը, մյուս կեսը՝ Արցախի Եղիշե առաքյալի վանքը։ Լքված և ավերված վանքը 788 թվականին վերականգնել է Սողոմոն Գառնեցին։ 855 թվականին Մաքենյաց վանքում է թաղվել Հովհաննես Դ Ովայեցի կաթողիկոսը, որը վախճանվել էր Գեղարքունիք հովվական այցելության ժամանակ։ 9-րդ դարի վերջին Սյունյաց իշխան Գրիգոր Սուփանը Մաքենյաց վանքի միանավ բազիլիկ եկեղեցուն հյուսիս-արևելքից կից սրբատաշ տուֆով կառուցել է Ս. Աստվածածին եկեղեցին, վանքը շրջապատել բարձր պարիսպով։ Նա Մաքենյաց վանքին նվիրել է այգիներ՝ Գառնիում, Երևանում, Եղեգիսում, 5 կրպակ՝ Անիում, նախիրներ և այլն։
Մեքենյաց վանքը, հզորանալով, անկախացել է Սյունյաց մետրոպոլիտությունից և իշխել ու հոգևոր ղեկավարություն իրականացրել ողջ Գեղարքունիք գավառում՝ միայն 1513 թվականին ընդունելով Տաթևի վանքի գերակայությունը։ 16-րդ դարում այն նորոգել է Մելիքբեկը, 1666 թվականին՝ վանահայր Խաչատուր Ջուղայեցին։ 18-րդ դարում Մեքենյաց վանքի թեմում եղել են Գեղարքունիքի 50 գյուղ և 5 անապատ։ Վանքում պահվել է «Մաքենյաց ս. Նշան» խաչը՝ Կենաց փայտի մասունքով (բերվել է 11-րդ դար, Եդեսիայից)։


== Կառուցվածք ==
Ս. Աստվածածին եկեղեցին գմբեթավոր, արտաքուստ՝ ուղղանկյուն, ներքուստ՝ խաչաձև, եռախորան, արևելքում և հյուսիսարևմտյան անկյունում ավանդատներով հորինվածք ունի։ Վանքի հարավարևելյան կողմում կանգուն են միմյանց կից երկու թաղածածկ եկեղեցիներ (10-րդ դար)։ 1170 թվականին Ներսես Շնորհալին Մեքենյաց վանքում վերցրել է այնտեղ մշակված եկեղեցական կանոնակարգը՝ հայկական մյուս վանքերում կիրառելու համար։


== Տես նաև ==
Սողոմոն Մաքենացի
Վարդ քահանայի խաչքար (Մաքենիսի վանք)
Շահալամի խաչքար (Մաքենիսի վանք)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ստեփանոս Օրբելյան, Սյունիքի պատմություն, Ե., 1986:
Ալիշան Ղ., Սիսական, Վնտ., 1893:
Սմբատյանց Մ., Տեղագիր Գեղարքունի Ծովազարդ գաւառի..., Վաղարշապատ, 1895։
Մնացականյան Ս., Հայկական ճարտարապետության Սյունիքի դպրոցը, Ե., 1960:
Դիվան հայ վիմագրության, պր. 4, Ե., 1973:
Սելի (այլ կիրառումներ)

Սելի անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Սելի - գյուղ Էստոնիայի Ռաե շրջանի կազմում։
Սելի - գյուղ Էստոնիայի Ռապլա շրջանի կազմում։
Բայկ (գետ)

Բայկ կամ Բայիկ (բաշկ․՝ Байыҡ), գետ Բաշկորտոստանում (Ռուսաստան), հանդիսանում է Տայրուկ գետի ձախ վտակը։ Գետի ընդհանուր անկումը՝ 175 մետր։


== Հոսքը ==
Սկիզբ է առնում Թաշլիգիրիտաու լեռան լանջերից, անտառածածկ տարածքներից։ Սկզբում հոսում է դեպի հյուսիս-արևելք։ Բոլշեբաիկովո գյուղի մոտ թեքվում է դեպի հարավ-արևելք։ Գետաբերանից բաժանվում է երկու ճյուղերի։ Ձախ կողմից թափվում է Տայրուկ գետը, Կիզիլ-Յուլդուզ։ Հոսում է Բաշկիրիայի Իշիմբայսկի շրջանի տարածքով։


== Բնակավայրեր ==
գ․ Բոլշեբաիկովո
գ․ Կիզիլ-Յուլդուզ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բայկ գետ(չաշխատող հղում)
Լատիներեն արտահայտությունների ցանկ «G»

Այս էջը ներկայացնում է ամենատարածված լատիներեն արտահայտությունների  հայերեն թարգմանությունները։ Ընդգրկված արտահայտություններից շատերն իրենք նույնպես թարգմանված են հին հունարեն հռետորական արտահայտություներից, քանզի  Հին Հունաստանում գրականությունը և հռետորական արվեստը մի քանի հարյուրամյակ ավելի վաղ են զարգացել քան Հին Հռոմում։
Այս ցանկի մեջ ընդգրկված  է G տառը։ Հիմնական ցանկն ամբողջությամբ  տես՝ Լատիներեն արտահայտությունների ցանկ (ամբողջը) էջում։ 


== G ==


== Հղումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Վանքի-գյուղ (Հալեպի նահանգ)

Վանքի-գյուղ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Հալեպի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր
Տեկլևկա (գյուղ, Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏեկլևկաՏեկլևկա (ուկրաիներեն՝ Теклівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տեկլևկա գյուղում բնակվում էր 47 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,311 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 151,13 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մարիա Պետրու

Մարիա Պետրու (անգլ.՝ Maria Petrou, հուն․՝ Μαρία Πέτρου, մայիսի 17, 1953(1953-05-17), Սալոնիկ, Հունաստան - հոկտեմբերի 15, 2012(2012-10-15), Սալոնիկ, Հունաստան), հույն և բրիտանացի գիտնական, արհեստական ինտելեկտի և մեքենայական տեսողության մասնագետ։ Պատկերների ճանաչման իննովացիոն տեխնիկայի և մի շարք գիտական հոդվածների հեղինակ է։ Եղել է Սուրեյի համալսարանի և Լոնդոնի Կայսերական քոլեջի դասախոս։


== Վաղ տարիներ ==
Ծնունդով Սալոնիկից է։ Գիտությամբ հետաքրքրվել է մանկությունից, 15 տարեկանից սկսել է զբաղվել մաթեմատիկայի և բնական գիտությունների դասուսուցմամբ։ Ավարտել է Սալոնիկի համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետը, հետագայում սովորել է Քեմբրիջում, այնտեղ ուսանել մաթեմատիկա և աստղագիտություն։ Օքսֆորդի համալսարանի տեսական ֆիզիկայի ամբիոնում 1983 թվականին սկսել է աշխատել հետդոկտորական հետազոտությունների օգնական։


== Հետազոտություններ ==
1980-ական թվականներին Պետրուն զբաղվել է արհեստական ինտելեկտի ուսումնասիրմամբ, այդ թվում և մեքենայական տեսողությամբ։ 1988 թվականին նա Սուրեյի համալսարանում սկսել է աշխատել էլեկտրոտեխնիկայի և էլեկտրոնիկայի ամբիոնում՝ 1998 թվականին ստանալով պրոֆեսորի կոչում պատկերների վերլուծության ոլորտում։ Լոնդոնի Կայսերական քոլեջում զբաղեցրել է ազդանշանների մշակման ամբիոնի վարիչի պաշտոնը։ 2009 թվականից մինչև մահը եղել է Հունաստանի Հետազոտությունների և տեխնոլոգիաների կենտրոնի Ինֆորմատիկայի և տելեմատիկայի ինստիտուտի տնօրենը։ Մեծ Բրիտանիայի Արքայական ինժեներական գիտությունների ակադեմիայի անդամ է, մի շարք գրքերի և գիտական ամսագրերում բազմաթիվ հոդվածների հեղինակ։
Իր գործունեության ընթացքում Պետրուն առաջարկել է պատկերների ճանաչման բազմաթիվ կարևորագույն տեխնիկաներ, այդ թվում՝ նյութակազմվածքի վերլուծություն, նկարների համեմատությունն և 3D չափում։ Ալեքսանդր Կադիրովի հետ դարձել է հետևելու փոխակերպման մեթոդի համահեղինակ, պատկերների ներկայացման մեթոդ, որն ապահովում է դեմքերի ճանաչման ավելի արդյունավետ համակարգի աշխատանքը։
Պետրուն եղել է նաև սիրողական ծաղրանկարիչ։ Մի անգամ նա առաջարկել է գործընկերներին հորինել աշխատանք, որը կարող էր արդուկել հագուստը։ Դա հետագայում բերել է ռոբոտատեխնիկայի ոլորտում համաեվրոպական նախագծի ստեղծմանը։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացել է աստղագետ Ֆիլ Պալմերի հետ, ունեցել են մեկ որդի։ Հետագայում բաժանվել են։ Մահացել է 2012 թվականի հոկտեմբերին քաղցկեղից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Maria Petrou, FREng (անգլ.)
2006 British Machine Vision Association biography Archived 2018-06-15 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Guardian obituary (անգլ.)
Սարսալեխո

Սարսալեխո (իսպ.՝ Zarzalejo) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Մադրիդ պրովինցիայի Մադրիդ ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սեռա Օստե դե Մադրիդ շրջանում։ Տարածքը կազմում է 20.2 կմ2, բնակչությունը՝ 1511 մարդ (2010 թվականի տվյլաներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 57 կմ հեռավորության վրա։
Կորնգան մեսխեթական

Կորնգան մեսխեթական (լատ.՝ Onobrychis meschetica), լոբազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
40-60 սմ բարձրությամբ բազմամյա բույս է։ Միջին և վերին տերևների տերևիկները օվալ կամ էլիպսաձև են, իսկ գագաթում՝ բութ–կլորավուն։ Բազմածաղիկ ծաղկաբույլը երկարանում է ծաղկելուց հետո։ Պսակը դեղին, նուրբ, վարդագույն և շերտավոր է։ 14-17 մմ երկարության դրոշը արտաքինից թավոտ է։ Ունդերը երիկամաձև են, ոստիկով, մերկ, փայլուն, իսկ մեջքային կարը կորացած է։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում հանդիպում է միայն Զանգեզուրի ֆլորիստիկական շրջանում (Շամբ գյուղի և Տաթևի ՀԷԿ–ի շրջակայք)։


== Էկոլոգիա ==
Բույսը աճում է ստորին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 600–1400 մ բարձրությունների վրա, շիբլյակում։ Ծաղկում է մայիս-հունիս ամիսներին, պտղաբերում՝ հունիս-հուլիսին։


== Պահպանություն ==
Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ է։ Հայտնի է ընդամենը մեկ պոպուլյացիա։ Անդրկովկասի էնդեմիկ է։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 10 կմ²-ից պակաս է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված չէր։ Ընդգրկված չէ նաև CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Պահպանություն չի իրականացվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոմարովո (այլ կիրառումներ)

Կոմարովո, կարող է վերաբերել՝


== Ուկրաինայի բնակավայրեր ==
Կոմարովո - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանում
Կոմարովո - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռատնովի շրջանում
Կոմարովո - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ստարովիժևի շրջանում


== Ռուսաստանի բնակավայրեր ==
Կոմարովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի կազմում։
Կոմարովո - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Բոգորոդսկի շրջանի կազմում։
Կոմարովո - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պավլովսկի շրջանի կազմում։
Կոմարովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Կոմարովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Թավմաս

Թավմաս (հին հունարեն՝ Θαύμας, «հրաշալի», նաև` Ֆավմանտ), ծովային աստվածություն, Պոնտոսի և Գեայի որդին, օվկիանուհի Էլեկտրայի ամուսինը, հարպիաների և Իրիսի հայրը, Ներևսի, Փորկիսի, Կետոյի և Եվրիբիոսի եղբայրը։
Ծալկա

Ծալկան (վրաց.՝ წალკა), քաղաք Վրաստանի հարավում, Քվեմո Քարթլի երկրամասում, Ծալկայի մունիցիպալիտետի վարչական կենտրոնը։ Բնակչությունը՝ ▲3218 մարդ (2022), հիմնականում հայեր և հույներ։ Ծալկան հիմնադրել են էրզրումի վիլայեթից գաղթած հայերը, 1829-1830 թվականներին կոչվել է Բարմաքսըզ, 1936 թվականին դարձել է շրջկենտրոն և վերանվանվել Ծալկա։
Ծալկա անունը պատմական Թռեղքի հետագա անվանումն է։


== Բնակչությունը ==
2016 թվականի հունվարի 1–ի տվյալներով բնակչության քանակը 18,9 հազար էր, իսկ 2014 թվականի հունվարի 1–ի տվյալներով՝ 23,5 հազար։
Ըստ 2002 թվականի մարդահամարի, բնակչության քանակը կազմում էր 20 888 մարդ, իսկ 2008 թվականին՝ 21,7 հազար


== Էթնիկ կազմը ըստ 2002 թվականի մարդահամարի ==


== Խոշոր բնակեցված վայրեր ==


=== Գյուղեր ===
Աշխալա (հայկական)
Ղզլքիլիսա (հայկական)
Ղուշչի (հայկական)
Դարագյուղ (հայկական)
Նարդևան (հայկական)
Բուռնաշեթ (հայկական)
Օզնի (հայկական)
Խաչգյուղ (հայկական)
Այազմա (հայկական)
Ղաբուռ (հայկական)
Դաշբաշ (հայկական)
Արվանլի (հունական)
Բեշթաշ (հունական)


=== Քաղաք ===
Ծալկա (հունական)


== Ծանոթագրություններ ==
Վարդենիկ Վերին (Բալուի գավառ)

Վարդենիկ Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բալուի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆիրմինոպոլիս

Ֆիրմինոպոլիս  (պորտ.՝ Firminópolis), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ, Գոյաս նահանգի կենտրոնական մասում։ Մտնում է Անիկունս գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 10 021 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 406,109 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 24,7 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 40.073.222,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 4.019,38 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,745 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Ֆիրմինոպոլիսի մասին
Ռոկա Սանտո Ստեֆանո

Ռոկա Սանտո Ստեֆանո (իտալերեն՝ Rocca Santo Stefano), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լացիո մարզի Հռոմ գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1034 մարդ (2008 թվականից), խտությունը կազմում է 106 մարդ/քառ. կմ։ Զբաղեցնում է 10 քառ. կմ տարածք։ Փոստային ինդեքս - 30, հեռախոսային կոդ - 06։
Նշված բնակավայրի հովանավոր է համարվում Սուրբ Սանտո Ստեֆանոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության դինամիկան.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 06 9567304
Էլեկտրոնային փոստ։ info@comune.roccasantostefano.rm.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.roccasantostefano.rm.it/


== Հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Մարկո Անտոնիո Դե Մատտոս Ֆիլյո

Մարկո Անտոնիո Դե Մատտոս Ֆիլյո (պորտ.՝ Marco Antonio de Mattos Filho, հուլիսի 3, 1986(1986-07-03), Passo Fundo, Ռիու Գրանդի դու Սուլ, Բրազիլիա), առավել հայտնի է որպես Մարկինյո (պորտ.՝ Marquinho), բրազիլացի ֆուտբոլիստ, ձախ կիսապաշտպան։ Բրազիլական «Ֆլումինենսե» ակումբի ֆուտբոլիստ, 2012 թվականի հունվարի 31-ից վարձավճարի հիմունքներով տեղափոխվեց իտալական Ռոմա։ Նույն թվականի հունիսի 29-ին Ռոման գնեց ֆուտբոլիստին 3, 5 միլիոն եվրոյով։ 2013 թվականին Մարկինյոն վարձավճարով տեղափոխվեց իտալական Վերոնա, իսկ ահա մյուս տարի՝ 2014 թվականին, Սաուդյան Արաբիայի Ալ Իտիհադ ֆուտբոլային ակումբը գնեց Մարկինյոյի տրանսֆերը ամբողջությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Շեբելինկա (գյուղ, Բալակլեյայի շրջան)

Շեբելինկա (ուկրաիներեն՝ Шебелинка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բալակլեյայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1654 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Շեբելինկա գյուղում բնակվում էր 397 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1353 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սիգնե Բարտ

Սիգնե Բարտ (շվեդերեն՝ Signe Barth, ամբողջական անունը՝ Signe Magdalena Barth, ծննդյամբ՝ Pettersson, հունիսի 16, 1895(1895-06-16), Uddevalla church parish, Շվեդիա - մարտի 15, 1982(1982-03-15), Մարիա Մագդալենա ծխական համայնք, Ստոկհոլմ, Ստոկհոլմի լեն, Շվեդիա), շվեդ նկարչուհի և մանկավարժ։


== Կենսագրություն ==
Սիգնե Բարտը ծնվել է 1895 թվականի հունիսի 16-ին, Ուդդեվալլա քաղաքում, կալվածատեր, այնուհետև նահանգապետ Ֆրեդրիկ Պետտերսսոնի և նրա կնոջ Վենդելլա ֆոն Էսսենի (Wendela von Essen) ընտանիքում։ Սիգնեն մեծացել է Ուդդեվալլայի Emaus շրջանում։ 1914-1917 թվականներին սովորել է Ստոկհոլմում՝ Կարլ Վիլհելմսոնի գեղարվեստի դպրոցում, 1917-1918 թվականներին՝ Ստոկհոլմի ազատ արվեստների թագավորական ակադեմիայում և 1918-1919 թվականներին՝ Կոպենհագենում Էռնստ Գոլդշմիդտի (Ernst Goldschmidt) գեղարվեստի դպրոցում։
1920 թվականին Սիգնե Բարտը մեկնել է Փարիզ, որտեղ սովորել է Անդրե Լոտի մոտ և Սկանդինավյան ակադեմիայում։ Նկարչուհին Փարիզում մնացել է մինչև 1936 թվականը, այստեղ ծանոթացել է շվեյցարացի նկարիչ Ամադե Բարտին և 1922 թվականին ամուսնացել նրա հետ։ Սակայն շուտով նրա ամուսինը հիվանդացել է տուբերկուլյոզով և 1926 թվականին մահացել։ Գտնվելով Փարիզում՝ նկարչուհին հաճախ աշխատել է Շվեդիայում, Բուհուսլենում, որտեղ Չյորն կղզում գտնվող ձկնորսական Կիրկեսունդ գյուղում արվեստանոց է ունեցել։ Նա հիմնականում նկարել է բնանկարներ և նատյուրմորտներ՝ ոգեշնչվելով  ֆրանսիացի նկարիչներից։  Սինգե Բարտը հաճախ ընդօրինակում էր Սեզանին։
Վերադառնալով Շվեդիա՝ նկարչուհին բացել է իր սեփական գեղարվեստի դպրոցը (Signe Barths målarskola), որը գտնվում էր Ստոկհոլմի Սյոդերմալմ շրջանի Bellmansgatan փողոցում։ Դպրոցը գործել է 1940-1959 թվականներին և մեծ հեղինակություն է վայելել. նրա շրջանավարտներից է Էլզա Բյորկ-Լիզելիուսը։   

Սինգե Բարտն իր առաջին անհատական ցուցահանդեսը կազմակերպել է Փարիզում՝ Palette Française-ում, 1928 թվականին։ Հետագայում նա շարունակել է պարբերաբար ցուցադրվել Շվեդիայում՝ մասնավորապես Galleri Gummeson պատկերասրահում 1932 թվականին և Ստոկհոլմի Konstnärshuset Նկարիչների տանը 1950 թվականին։  Նրա ստեղծագործությունները ներկայացված են Շվեդիայի բազմաթիվ թանգարաններում, այդ թվում Շվեդիայի ազգային թանգարանում, Ստոկհոլմի ժամանակակից արվեստի թանգարանում, Բուրոսի գեղարվեստի թանգարանում (Բուրոսում), Բուհուսլենի թանգարանում (Բուհուսլենում), Կալմարի օկրուգի թանգարանում (Կալմարում) և Յամթլիի էսթերսունդյան թանգարանում։


== Մահ ==
Մահացել է 1982 թվականի մարտի 15-ին Ստոկհոլմում։  Թաղված է Ուդդեվալլի քաղաքային գերեզմանատանը՝ Պետտերսսոնների տոհմական դամբարանում։


== Հիշատակ ==
1984 թվականին Prins Eugéns Waldemarsudde-ում կայացավ Սինգե Բարտի հիշատակին նվիրված ցուցահանդես, որը կազմակերպել էին նրա դպրոցի շրջանավարտները։  Բարտի անձնական արխիվը պահվում է Շվեդիայի ազգային թանգարանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Signe Barth (1895-1982) (շվեդ.)
Signe Barth на сайте LIBRIS
Signe Barth
Signe BARTH
Չերվոնոսելսկոե

Չերվոնոսելսկոե (ուկրաիներեն՝ Червоносільське), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ամվրոսիևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնոսելսկոե գյուղում բնակվում էր 126 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Beauty and a Beat

Beauty and a Beat, կանադացի փոփ-երգիչ Ջասթին Բիբերի երկրորդ՝ Believe ալբոմի, երրորդ սինգլը։ Վերնագիրը հիմնված է Beauty and the Beast ստեղծագործության վրա։


== Հեղինակներ ==
Երգը գրել են ռուս Մաքս Մարտինը, Անտոն Զասլովսկին, Սավան Քոթեջը և Նիկի Մինաժը ձայնագրվել են Բիբերի երրորդ ալբոմում՝ «Believe»: Նիկի Մինաժը նաև համահեղինակ է ռեփային մասի, որը հենց ինքն է կատարում։ Ավելի ուշ Բիբերն ասել է, որ ցանկանում է իր երգերում տեսնել ռեփային մաս։


== Քննադատություններ ==
Երգի քննադատությունները խառն են եղել։ Լաուր Սասոննան ասել է. «Ջասթինը շարունակում է աճել որպես երգիչ և դառնում է ավելի լավը, բայց նա դեռ կարիք ունի ուսուցչի»։ «Entertainmentwise»-ից Բեքա Լոնգմայրն ասել է, որ երգը շատ տպավորիչ էր և այն համեմատել է Բիբերի «Baby» երգի հետ։


== Երգացանկ ==


== Հիթ-շքերթներ և հավաստագրեր ==


== Հավաստագրեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սաում

Սաում, ծոմ (արաբ․՝ صوم‎‎‎), պահք իսլամում, իսլամի հիմնասյուներից մեկը։


== Պատմություն ==
Հաստատվել է Մուհամմադ մարգարեի կողմից 624 թվականին։ Սկիզբ է առնում նախաիսլամական պրակտիկայում գոյություն ունեցող բարեպաշտական մեկուսացումից (արաբ․՝ الاكتتاف‎‎` ալ-իթիքաֆ)։ Աս-սաումն իրենից ամբողջական ժուժկալություն է ներկայացնում օրվա լուսավոր ժամերին ուտելիքի, խմիչքի, ծխախոտի, թմրանյութի, ամուսնական պարտականությունների կատարման և այլնի հանդեպ, այսինքն այն ամենից, ինչը շեղում է բարեպաշտ ուղուց։ Մութն ընկնելուն պես արգելքները հանվում են, սակայն խորհուրդ է տրվում տուրք չտալ ավելորդություններին, այլ ժամանակը անցկացնել մտորումների, զրույցների, ընթերցումների մեջ, իրականացնել աստվածահաճո գործեր, հարթել վեճերը, ողորմություն տալ և այլն։


== Կանոններ ==
Սաումը պարտադիր է բոլոր մեծահասակ մուսուլմանների համար ռամադանի ընթացքում։ Սաումից ազատվում են միայն նրանք, ովքեր չեն կարող ճշտությամբ կատարել այն որոշակի հանգամանքների պատճառով (հեռավոր ուղևորություն, կացություն ուրիշ երկրնե-րում, պատերազմ, գերության մեջ գտնվել, հիվանդություն և այլն), ով չի կարող պատասխանատվություն կրել իր արարքների համար (անմեղսունակներ և ընկնավորներ), ինչպես նաև ծեր մարդիկ, հղի և կերակրող կանայք և բոլոր նրանք, ում սաումը կարող է վնասել։
Սաումը չի թույլատրվում այն մարդկանց, ովքեր գտնվում են ծիսական անմաքրության վիճակում (ան-նաջաս), կանանց` դաշտանի ժամանակ, հանցագործներին, ովքեր պատիժ չեն կրել, պղծվածներին, ովքեր չեն անցել մաքրման ուղին (արաբ․՝ التخار‎‎՝ ալ-թախար) պրոցեսը։ Սաումից ժամանակավորապես ազատվածները պետք է պահեն այն հետո՝ իրենց հարմար ժամանակ։ Այն պատահաբար խախտածները պետք է փոխհատուցեն կորցրած օրերը ռամադանի ավարտից հետո։
Սաումը միտումնավոր կերպով խախտածները բացի այդ օրերի փոխհատուցումից պետք է նաև մեղա գան (արաբ․՝ الطوبة‎‎՝ ալ-տաուբա) և քավիչ գործողություններ անեն (արաբ․՝ الكفارة‎‎՝ ալ-քաֆֆարա)։ Ընդհանուր սաումից բացի կա նաև անհատական սաում, որը պահվում է որևէ մի ուխտի համար, քավության համար կամ էլ բարեպաշտությունից ելնելով։ Հաճախ այդպիսի թչ պարտադիր պահքերի համար ընտրվում են կիսալուսնի օրերը, երկուշաբթին, հինգշաբթին։ Խորհուրդ է տրվում պահք պահել արևային և լուսնային խավարումների օրերին, ինչպես նաև համաճարակների, տարե-րային աղետների և ռազմական վտանգի ժամանակ։


== Անհրաժեշտություն ==
Սաումը ճշտությամբ կատարմանը հետևելու պարտականությունը դրված էր կադիների, կառավարիչների, ոստիկանության և բոլոր մուսուլմանների վրա։ Սակայն այդպիսի վերա-հըսկողությունը չէր կարող արդյունավետ լինել, այդ պատճառով սաումի ճիշտ կատարումը անձնական բարեպաշտության հարց է։ Սաումի հանդեպ բացահայտ քամահրանքը և ցուցադրական խախտումը գնահատվում է որպես սրբապիղծ հանցագործություն և կանխամտածված իրավախախտում և պատժվում է յուրաքանչյուրը առանձին մուսուլմանական երկրի օրենքներին համապատասխան։


== Տես նաև ==
Իսլամի հիմնասյուներ
Հավատի հիմքեր


== Աղբյուրներ ==
Ислам, энциклопедический словарь; Москва, 1991
1507

1507 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1507 թվականն է, 
XVI դարի 7-րդ տարին։


== Դեպքեր ==
Ապրիլի 25՝ Մարթին Վալդզեեմյուլլերն իր հրատարակած պատի քարտեզի վրա Ամերիկան պատկերում է որպես առանձին մայրցամաք և նրա անունը դնում իր ընկեր Ամերիգո Վեսպուչիի պատվին։
Օգոստոսի 20՝ Նանաք Դևը դառնում է առաջին գուրուն և սիքհական կրոնական առաջնորդ։


=== Առանց ամսաթվերի ===
Մուհամեդ Շայբանիի գլխավորությամբ ուզբեկները գրավում են Հերաթը։ Ավարտվում է Թիմուրյանների տիրակալությունը։
Պորտուգալացիները գրավում են Մոզամբիկը։


== Ծնունդներ ==
Սեպտեմբեր 16՝ Ջյաջին, Չինաստանի կայսր (մ. 1567)


== Մահեր ==
Խուզող ագրեգատ

Խուզող ագրեգատ, գործիքների հավաքածու, օգտագործվում է կենդանիների (ոչխար, այծ, ուղտ) բուրդը խուզելու համար։
Գոյություն ունեն էլեկտրական ու մեխանիկական խուզող ագրեգատներ։ Էլեկտրականը կազմված է էլեկտրաշարժիչից, ճկուն լիսեռներից և խուզող սարքերից։ Որոշ ագրեգատներ ունեն նաև շարժական էլեկտրակայան և էլեկտրահաղորդման ցանց։ 
Ագրեգատն ունի 12 խուզող սարք, հոսանքի հաճախականության և լարման կերպափոխիչ, էլեկտրական ցանց, սրող ապարատ, մասերի ու գործիքների համալիր։ Արտադրվում էին նաև 24, 36, 48, 60 խուզող սարքով ագրեգատներ։
Արձագանք (թերթ, Նիկոսիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արձագանք (այլ կիրառումներ)Արձագանք, ամսաթերթ, լույս է տեսնում 1995 թվականից, Նիկոսիայում։ ՀՀԴ Ազատամարտ երիտասարդական կենտրոնի հրատարակություն։ Խմբագիր՝ Հ. Գևորգյան։
Լուսաբանում է հայաստանյան իրադարձություններ, գաղութին վերաբերող հրատապ խնդիրներ, պատանեկան և երիտասարդական հարցեր, մարզական լուրեր են։ Տպագրում է կիպրահայ գրողների և այլոց գործեր։
Ֆեթհիյե Չեթին

Ֆեթհիյե Չեթին (մայիսի 4, 1950(1950-05-04), Մադեն, Սեբաստիայի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն), թուրք իրավաբան, գրող և մարդու իրավունքների պաշտպան։


== Կենսագրություն ==
Ֆեթհիյե Չեթինը ծնվել է Մադենում։ Տարրական, միջնակարգ կրթություն ստացել է Մահմուդիյեում, Մադենում և Էլյազիգում։ Ավարտել է Անկարայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ Եղել է Ստամբուլի փաստաբանների կոլեգիայի, Մարդու իրավունքների պաշտպանության գործադիր կոմիտեի անդամ և փոքրամասնությունների իրավունքների պաշտպանության աշխատանքային խմբի խոսնակը։ Հրանտ Դինքի ընտանիքի փաստաբանն է։
Չեթինը ունի հաջող իրավաբանական պրակտիկա Ստամբուլում և մյուսների թվում, պաշտպանն է եղել 301 հոդվածով մեղադրվող Հրանտ Դինքի դատավարությանը։
Լայն ճանաչում Չեթինը գտավ իր ինքնակենսագրական վիպակի 2004 թ. հրատարակումից հետո՝ «Մեծ Մայրս» (թուրք.՝ Anneannem) անվանմամբ։ Վիպակը պատմում է Ֆեթհիյեի մայրական տատիկ Հրանուշի մասին, որը մազապուրծ լինելով 1915 թվականի եղեռնից, իր փրկումն է գտնում մի թուրք զինվորականի տանը որպես խորթ դուստր՝ ստանալով Սեհեր անունը, սակայն և արժանանում է աղախինի վերաբերմունքի խորթ մոր կողմից։ Հետագայում թուրք ամուսնու կնության գնալով և դառնալով իսլամադավան ընտանիքի հարգված մայր` Հրանուշը երբեք չի մոռանում իր հայ արմատները և կյանքի վերջին տարիներին իր ով լինելու գաղտնիքն է բացում թոռանը՝ Ֆեթհիյեին, խնդրելով գտնել Միացյալ Նահանգներում բնակվող իր հարազատներին՝ փրկված եղբորն ու եղեռնից հետո ծնված քրոջը, որոնց Չեթինը հանդիպում է Նյու Ջերսիում տատիկի մահից հետո։
Վիպակը առաջին գրական գործերից է, որը լուսաբանում է Մեծ Եղեռնի տարիներին թուրքացված հայազգի նախնիներից սերած ժամանակակից թուրքերի գոյության փաստը, որոնց թիվը տարբեր գնահատումներով հասնում է գրեթե երկու միլիոն անձի արդի Թուրքիայում։
Վիպակը թարգմանվել և հրատարակվել է մի քանի լեզուներով, այդ թվում նաև հայերեն։ Հայերեն թարգմանությունը կատարվել է բանասիրական գիտությունների թեկնածու Ռուբեն Մելքոնյանի կողմից։
Ֆեթհիյե Չեթինը և Այշեգյուլ Ալթնայը գրել են «Թոռներ» գիրքը, որը «Մեծ մայրս» գրքի նման, ներկայացնում է 1915 թվականի ողբերգության ընթացքում իսլամ ընդունած, թրքացած հայ կանանց այսօրվա թոռների պատմությունները։ Հեղինակները գրքում բարձրաձայնում են կարևորագույն հարցեր, թե ինչու տատիկների ու պապիկների հայ լինելու մասին 100 տարի անց լսելն այդքան դաժան և ցավոտ է թոռների համար։


== Մրցանակ ==
Ամերիկայի հայ ազգային կոմիտեի «Ազատության մրցանակ», 2015


== Տես նաև ==
Մեծ մայրս (հուշագրական վիպակ)
Թոռներ (հուշագրություն)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Fethiye Cetin Speaks at 8th Hrant Dink Commemoration in Toronto
Պուզիրյովո (գյուղ, Օկուլովսկի շրջան)

Պուզիրյովո (ռուս.՝ Пузырёво), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 146 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆոբելո

Ֆոբելո (իտալերեն՝ Fobello), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզում։ Մտնում է Վերչելի գավառի կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 29 կմ² տարածք։ Բնակչությունը 2008 թվականի տվյալներով 246 մարդ է։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 0163։ Փոստային ինդեքս 13025։ Խտությունը՝ 9 մարդ/կմ²։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճ.


== Տվյալներ ==
Պաշտոնական կայք - http://www.fobello.com/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Վահան Ստեփանյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վահան Ստեփանյան (այլ կիրառումներ)Վահան Ստեփանյանը (1962, սեպտեմբերի 24, Երևան), հայ ռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Վահան Ստեփանյանը ծնվել է Երևանում։ Ավարտել է Երևանի պետական ճարտարապետա-շինարարական համալսարանը։ Աշխատել է ռադիոֆիզիկական չափումների ինստիտուտում։
Ունի բազմաթիվ կարճամետրաժ ֆիլմեր՝ «Մանեկեն» բազմասերիանոց ֆիլմերի շարքը, «Պոպրիշչին», «Աննա Կարենինա» (որպես նկարիչ-անիմատոր)։


== Ֆիլմագրություն ==
Վանա ծովուն արշալույսը (2011)
Մանեկեն (2011)
Պոպրիշչին (2007)
Ֆիզիկոսը (2009)


== Ծանոթագրություններ ==
Սերգո Կարապետյան

Սերգո Վաչագանի Կարապետյան (օգոստոսի 6, 1948(1948-08-06), Արտաշատ, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 18, 2021(2021-02-18), Երևան, Հայաստան), ՀՀ գյուղատնտեսության նախարար (2013-2016), նախկին ՕԵԿ-ական։


== Կրթություն ==
1979-1984 թթ. Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտ։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
1965-1972 թթ. - սեզոնային բանվոր, որակի հսկիչ, հերթափոխային քիմիկ, ավագ ապրանքագետ առաքման գծով, տեխնիկայի անվտանգության գծով ինժեներ, գործարանի գլխավոր էներգետիկ
1972-1986 թթ. - Արտաշատի պահածոների «Սովխոզ» գործարանի գլխավոր ինժեներ, գլխավոր տնօրեն
1986-1996 թթ. - Ազատի լիասիստեմ ֆորելային տնտեսության տնօրեն
1996-2011 թթ. - Արտաշատի պահածոների գործարան ԲԲ ընկերության նախագահ, գլխավոր տնօրեն։
2010 թ. դեկտեմբերի 31-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է ՀՀ գյուղատնտեսության նախարար։
2012 թ. հունիսի 16-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարի պաշտոնում։
2013 թ. մայիսի 8-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով վերանշանակվել է ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարի պաշտոնում։
2014 թ. մայիսի 3-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով վերանշանակվել է ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարի պաշտոնում (պաշտոնավարել է մինչև 2016 թվականի սեպտեմբերի 20-ը)։«Օրինաց երկիր» կուսակցության անդամ էր։ 2014 թ. ապրիլի 16-ին իր դիմումի համաձայն դուրս է եկել կուսակցությունից։


== Պարգևներ ==
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալ (2011)։
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալ (2014)Ամուսնացած էր, ունի երկու երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==
Չորս դասական վեպ

Չորս դասական վեպ (չինարեն՝ 四大名著, բառացի՝ «Չորս մեծ ստեղծագործություն»), այս բառակապակցությամբ նշվում են չինական գրականության չորս ամենանշանակալի վեպերը։

Մինչ Ցաո Սյուեցինի կողմից «Երազ կարմիր դղյակում» վեպի ստեղծվելը չորրորդ մեծ ստեղծագործությունը համարվում էր «Սալորի ծաղիկները ոսկե ծաղկամանում» (1610) վեպը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սիմոն Կլդիաշվիլի

Սիմոն Կլդիաշվիլի (վրաց.՝ სიმონ კლდიაშვილი, փետրվարի 2, 1865(1865-02-02), Քութայիս, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 26, 1920(1920-05-26)), վրացի ճարտարապետ։


== Կենսագրություն ==
Սիմոնը ծնվել է Վրաստանի Թիֆլիս քաղաքում, 1865 թվականի փետրվարի 2-ին։ Ավարտել է Մոսկվայի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության դպրոցը։
Նա մեծ մասամբ աշխատել է Թբիլիսիում, որտեղ նա կառուցել էր շատ տներ, ինչպես նաև 1899-1906 թվականներին կառուցել էր Վրաստանի գիմնազիայի շենքը, որտեղ խորհրդային ժամանակներում տեղավորված էր Թբիլիսիի համալսարանը։

Սիմոն Կլդիաշվիլին մասնակցել է Ե. Ս. Տակաշվիլիի կողմից կազմակերպված տարբեր գիտական արշավախմբերի, որտեղ վերաքննվել են Վրաստանի ճարտարապետական հուշարձանները։


== Ծանոթագրություններ ==
Դավիդ Օստրոսկի

Դավիդ Օստրոսկի, (իսպ.՝ David Ostrosky Winograd) (սեպտեմբերի 13, 1956, Մեխիկո, Մեքսիկա) մեքսիկացի դերասան արաբ-լեհական արմատներով։ Նրա հայրը՝ Դոն Օստրոսկին, ազգությամբ արաբ է, իսկ մայրը՝ ծնվել է Լեհաստանում։


== Կենսագրություն ==
Դավիդ Օստրոսկին ծնվել է 1956 թվականի սեպտեմբերի 13-ին Մեքսիկայի մայրաքաղաք Մեխիկոյում։ Խաղացել է տարբեր հայտնի մեքսիկական և արտասահմանյան ֆիլմերի գլխավոր և երկրորդական դերում։


== Ֆիլմագրություն ==
1986 - «Մարիոտենկներ / Marionetas»
1987 - «Վայրի վարդ / Rosa salvaje» - Կարլոս Մանրիկե
1989 - «Թերեզա / Teresa» - Վիլլի
1989 - «Ճոճանակ / Carrusel» - Իսակ
1989 - «Պրոսո Մարիա» - Ռոդրիգո
1992 - «Մարիա Մերսեդես / Maria Mercedes»
1993 - «Վալենտինա / Valentina» - Դիեգո
1995 - «Մարիան արվարձաններից / Maria la del barrio» - Զաբելա
1996 - «Մարիսոլ» - Մարիանո Ռուիս
1997 - «Alguna vez tendremos alas» - Ռիկարդո Ագիլերա
2005-2006 - «Ալբորադա / Alborada» - Ագուստին
2008 - «Սիրո անունը / En nombre del amor» - Ռոդոլֆո Բերմուդես
2010 - «Իմ տիրուհին / Soy tu dueña» - Մոիսես Մակոտելա
2012 - « Un refugio para el amor» - Կալուդիո


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոբերտո Դևերո

Ռոբերտո Դևերո (իտալերեն՝ Roberto Devereux), ամբողջական անունը՝ «Ռոբերտո Դևերո, Էսսեքսի դուքս» (իտալերեն՝ Roberto Devereux, ossia Il conte di Essex), իտալացի երգահան Գաետանո Դոնիցետտիի օպերա («քնարերգական ողբերգություն») երեք գործողությամբ։ Իտալերեն լիբրետտոյի հեղինակ՝ Սալվատորե Կամմարանո ըստ Ֆրանսուա Անսելոյի «Եղիսաբեթ Անգլիայի թագուհի» ողբերգության։ 
Առաջնախաղը կայացել է 1837 թ. հոկտեմբերի 29-ին Նեապոլի «Սան-Կառլո» թատրոնում։
Ուկրաինայի քաղաքներ

2017 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ Ուկրաինայում կան 460 քաղաքներ, 885 քաղաքատիպ բնակավայրեր և 28.377 գյուղական բնակավայրեր։ Ուկրաինայի մայրաքաղաքը Կիևն է, որը ամենամեծ և ամենախիտ բնակեցված քաղաքն է Ուկրաինայիում։ Ամենամեծ քաղաքներն են` Կիևը, Խարկովը, Դնեպրոպետրովսկը, Օդեսան և Դոնեցկը։ Շատ քաղաքները գտնվում են Դոնեցկի (52), Լվովի (44) և Լուգանսկի (37) մարզերում։ Քաղաքային բնակավայրերում բնակվում է ՈՒկրաինայի բնակչության ավելի քան 69 % -ը (2015 год): Ուկրաինայի 16 խոշոր քաղաքային ագլոմերացիաներում բնակվում է է մոտ 17 միլիոն մարդ` երկրի բնակչության  37 % -ը։


== Բնակչության թվով ամենամեծ քաղաքները ==

Աղյուսակում ներկայացված է բնակչության աճի դինամիկան  1989 - 2018 թվականների մարդահամարների տվյալներով։

Նշված գույներով ընդգծված են Ուկրաինայի մարզերի վարչական կենտրոնները։
Նշված գույներով առանձնացված են այն քաղաքները, որոնք գտնվում են Ուկրաինայի վերահսկողության սահմաններից դուրս գտնվող շրջաններում։
Նշված գույներով առանձնացված են այն քաղաքները, որոնք գտնվում են Ուկրաինայի կողմից լիակատար վերահսկվող  տարածքում:


== Ծանոթագրություններ ==
Հոլի Վելանս

Հելի Ռեյչել Քենդի (անգլ.՝ Holly Rachel Candy), ավելի հայտնի է Հոլի Վելանս անունով (անգլ.՝ Holly Valance, մայիսի 11, 1983(1983-05-11), Մելբուռն, Ավստրալիա), ավստրալիացի դերասանուհի անգլիա-սերբական ծագմամբ, մոդել և երգչուհի։ Աշխարհում հայտնի է դարձել «Kiss Kiss» և «Down Boy» հիթերով։


== Կարիերա ==
Վելանսի կինոկարիերան սկսվել է ավստրալիական հեռուստաալիքում, «Հարևաններ» հեռուստասերիալում, որից իրենց կարիերան սկսել են նաև Քայլի Մինոուգը և Ջեյսոն Դոնովանը։ Հոլի Վելանսը այս հեռուստասերիալում խաղացել է Ֆելիսիտի «Ֆլիկ» Սկալիի դերը։ Նա նկարահանվել է մի քանի այլ սերիալներում՝ «Փախուստ բանտից», «Անտուրաժ», նաև ֆիլմերում՝ «DOA: Ողջեր կամ մեռածներ» «Շիկահեր շոկոլադի մեջ», «Պատանդ»։ 2008 թվականին ապրել է Լոս Անջելեսում իր ընկեր, դերասան Ալեքս Օ’Լաֆլինի հետ, ում հետ նկարահանվել են «Լուսնի լւոյս» հեռուստասերիալում)։ Նրանք բաժանվել են 2009 թվականից հետո։


== Անձնական կյանք ==
2012 թվականի սեպտեմբերի 29-ից Վելանսը ամուսնացած է գործարար Նիկ Քենդիի հետ, ում հետ նա երկու տարի հանդիպում էր մինչև հարսանիքը։ Ամուսինները ունեն դուստր՝ Լուկա Վայոլեթ Թոնի Քենդին, ով ծնվել է 2013 թվականի նոյեմբերին։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ստուդիական ալբոմներ ===


=== Սինգլներ ===
«Kiss Kiss» (2002)
«Down Boy» (2003)
«Naughty Girl» (2003)
«State of Mind» (2003)


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
HollyValance.com
Հոլի Վելանս (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Հոլի Վելանս Թվիթթերում
Ադա Նիլսոն

Ադա Նիլսոն (շվեդ.՝ Ada Nilsson,սեպտեմբերի 21, 1872, Södra Säm, Ulricehamn Municipality, Älvsborg County, Շվեդիա, Շվեդ-նորվեգական միություն - մայիսի 23, 1964, Julita, Շվեդիա լրիվ անվանումը ՝ Ադա Կոնստանտիա Նիլսոն), շվեդ բժիշկ և հասարակական գործիչ, Ֆոգելստադ խմբի հիմնադիր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1872 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Էլվսբորգում։ Նա Հանս Պետեր Նիլսոնի և նրա կին`Ալբերտինա Ջուլիանա Հուլանդերի երեք դուստրերից մեկն էր։
Դեռահաս տարիքում Ադան որբացել է, բայց նրա խնամակալները հոգ տարան նրա լավ կրթության մասին և նրան ուղղարկեցին Ստոկհոլմում գտնվող աղջիկների դպրոց։ Դպրոցն ավարտելուց հետո՝ 1891 թվականից, վերապատրաստվել է Քերոլայնի համալսարանում որպես բժիշկ։ Համալսարանն ավարտելուց հետո դարձել է Serafimerlasarettet  հիվանդանոցի գինեկոլոգիական բաժանմունքի օգնական։ Այնուհետև նա մի քանի տարի աշխատել է Ստոկհոլմի հիվանդանոցում`Էրսթա սյուխուսում, որը պատկանում էր մանկատանը։
1907 թվականին Ադա Նիլսոնը մասնակցել է կանանց բանավեճային ակումբի ստեղծմանը, իսկ 1914 թվականին նա և Ջուլիա Կինբերգը նախաձեռնել են Svenska Kvinnors Vänsterförbund կուսակցության ստեղծումը։ Այնուհետև նա մասնավոր պրակտիկա է անցել Սոդերմալմում (Ստոկհոլմում) և մեծ ուշադրություն է դարձրել մարմնավաճառների բուժմանը։ Դա էլ հետագայում հանգեցնում է Նիլսոնի հետաքրքրությանը սոցիալական հարցերում և սեռական դաստիարակության անհրաժեշտությանը։ 1910 ականներից սկսած նա սկսեց դասախոսել այս թեմայով։
Երբ 1923 թվականին Շվեդիայում Tidevarvet շաբաթաթերթը սկսել է լույս տեսնել, Ադա Նիլսոնը դարձել է նրա գլխավոր խմբագիրը, ինչպես նաև թերթում բազմաթիվ հոդվածներ է գրել սեռական կրթության մասին՝ անգամ նպաստելով հակաբեղմնավորիչների օգտագործմանը, ինչն անօրինական էր մինչև 1938 թվականը։ Նա բազմաթիվ դասախոսություններ է կարդացել Vogelstad կանանց քաղաքացիական դպրոցում։
Ադա Նիլսոնը բնակվել է Triewaldsgrä 2-ում՝ Apoteket Ängeln դեղատանը։ Տանը նա ընդունել է հիվանդների։ Նրա հյուրերի թվում էին Սելմա Լագերլիֆը և սովետական դեսպան Ալեքսանդրա Կոլոնտայը ։
Կյանքի վերջին տարիներին նա համեստորեն ապրել է Ֆոգելստադեում` ուսուցիչ Հոնորինա Հերմելինի հետ միասին :
Նա մահացել է 1964 թվականի մայիսի 23-ին, նույն շրջանի Ջուլիտա ծխական քաղաքում։
Ստոկհոլմում կա Ադա Նիլսոնի անունով փողոց։


== Ծանոթագրություններ ==
Աբաջալի

Աբաջալի (նաև՝ Աբաջալույ-է Օլյա, պարսկերեն՝ اباجالوي عليا), գյուղ Իրանի Արևմտյան Ադրբեջան օսթանում, Ուրմիայի շահրեսթանի Նազլու բախշիի Նազլու-է Շոմալի դեհեստանում։ Ուրմիա քաղաքից 19-20 կմ հյուսիս՝ հարթավայրում։


== Պատմություն ==
Գյուղը գտնվում է Պարսկահայաստանում, նախկինում գտնվում էր Ուրմիայի գավառում։


== Բնակչություն ==
2006 թվականի մարդահամարի տվյալներով գյուղում ապրում է 68 ընտանիք՝ 250 բնակչով։


== Տնտեսություն ==
Բնակիչները զբաղվում են այգեգործությամբ, անասնապահությամբ, երկրագործությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սոլեդադի (Պարաիբա)

Սոլեդադի (Պարաիբա) (պորտ.՝ Soledade), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարաիբա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Պարաիբա նահանգի գյուղատնտեսական շրջան մարզում։ Մտնում է Կուրիմատաու Օրիենտալ գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 12 716 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 560,062 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 22,7 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 28.618.647,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 2.304,98 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,639 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Տեղանքի կլիման կիսաանապատային է։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Սոլեդադիյի (Պարաիբա) մասին
Հունայկա Առաջին

Հունայկա Առաջին (ռուս.` Гунайка Первая), գյուղ  Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Տուապսեի շրջանում, Հունայկա գետի հովտում։ Գտնվում է Տուապսեից 52 կմ հեռավորության և ծովի մակարդակից 218 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
Գյուղում հիմնականում բնակվում են հայեր, ովքեր զբաղվում են այգեգործությամբ և բանջարաբուծությամբ։


== Պատմությունը ==
1905 թվականին հրատարակված ռազմա-տեղագրական քարտեզի վրա, Հունայկա Առաջին գյուղի տեղում գտնվող խուտորը անանուն է։ 1935 թվականին գյուղից աքսորված հույների փոխարեն, այստեղ բնակություն են հաստատել Կոտլովինսկոյե գյուղից տեղափոխված հայերը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակչության` 2010 թվականի համառուսական հաշվառումներ Archived 2014-05-17 at the Wayback Machine.
Տուապսեի շրջանի գյուղերի կազմավորման պատմություն
Հունայկա - հոների հովիտ
Անժելա Հակոբյան

Անժելա Հրանտի Հակոբյան (օգոստոսի 8, 1960(1960-08-08), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ազատամարտիկ, բուժքույր։ 
1990 թվականին, Բաքվի ջարդերից մազապուրծ, տեղափոխվել է Արցախ։ 1990-1993 թվականներին Սևանի կամավորական ջոկատի կազմում մասնակցել է Ասկերանի (Խոջալու), Հադրութի (Տող, Դրախտիկ), Մարտակերտի (Սարսանգի ջրամբար, Դրմբոն, Վաղուհաս և այլն) շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։
1993-1994 թվականներին ծառայել է Հայաստանի զինված ուժերում։
Փոքր Մորյանկա

Փոքր Մորյանկա (ռուս.՝ Малая Морянка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալինինգրադի մարզում և Գուրևսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կուրիշի ծոցի ափին։ Գետի երկարությունը 17 կմ է, ավազանի տարածքը 36,6 կմ2 է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթյան ավազանային շրջանին, գետային ավազանը Բալթիկ ծովի ավազանն է Կալինինգրադի մարզում՝ առանց Նեման և Պրեգոլյա գետերի, ենթաավազանը՝ բացակայում է։ Գետի ջրատնտեսային տեղամասը Նեման գետն է և Բալթիկ ծովի ավազանը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01010000312104300010649
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 104301064
Ավազանի կոդը - 01.01.00.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 04
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 3


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Զեմո Նիքոզի

Զեմո Նիքոզի (վրաց.՝ ზემო ნიქოზი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 850 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 30 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 643 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Էյնդհովեն (համայնք)

Էյնդհովեն (հոլ.՝ Eindhoven ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Հյուսիսային Բրաբանտ մարզում։ Տարածքը 87,75 կմ² է, բնակչությունը՝ 216.157 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.400 եվրո է։
Օբերեկ

Օբերեկ, անվանում են նաև օբերտաս կամ օբեր, աշխույժ լեհական պար է։ «Օբերեկ» անունը սկիզբ է առնում obracać się -ից, որը լեհերենով նշանակում է «պտտել»։ Այն բաղկացած է բազմաթիվ պարային զույգի շարժումներից և ցատկերից։ Այն իրականացվում է ավելի արագ տեմպերով, քան լեհական վալսը և Լեհաստանի ազգային պարերից մեկն է։ Սա լեհ-ամերիկյան երաժշտությամբ երկրորդ ամենահայտնի պարն է պոլկայից հետո։


== Լեհական օբերեկ (ազգային) ==
Օբերեկը, իր սկզբնական ձևով, լեհական ազգային պար է և Լեհաստանի հինգ ազգային պարերից ամենաարագը։ Հինգ ազգային պարերը՝ պոլոնեզը (Polonaise), մազուրկան (Mazurka), կույավյակը (Kujawiak), կրակովյակը (Krakowiak) և օբերեկը։ Օբերեկը բաղկացած է արագ քայլերից և հաստատուն պտույտներից։ Օբերեկի գեղեցկությունը կախված է օբերեկի արագ տեմպի մեջ յուրաքանչյուր անհատի պտտվելու տաղանդից, այն որոշ քայլեր կիսում է մազուրկայի հետ։


== Լեհ-ամերիկյան օբերեկ (սոցիալական) ==
Լեհ-ամերիկյան օբերեկը սոցիալական պար է, որը 1800-ականների վերջին և 1900-ականների սկզբին լեհական ներգաղթյալների կողմից բերվել է Ամերիկա։ Այս սոցիալական պարը սկիզբ է առնում օբերեկ ազգային պարից։ Սակայն քայլերը մի փոքր փոխվել են, Իսկ երաժշտությունը մի փոքր տարբեր է։ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում օբերեկ նվագում են լեհական խմբերը։


== Տես նաև ==
Մազուրկա (պար)
Պոլոնեզ
Կրակովյակ
Կույավյակ
Վարսովիեննե
Ռեյդովակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հիրիճ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հիրիճ (այլ կիրառումներ)Հիրիճ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Գավաշի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ժուրավկա (գյուղ, Չիստոօզյորնի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ժուրավկա (այլ կիրառումներ)Ժուրավկա (ռուս.՝ Журавка), գյուղ Ռուսաստանի, Նովոսիբիրսկի մարզի Չիստոօզյորնի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 1996 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1208 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սայաթ-Նովայի հուշարձան (Գյումրի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սայաթ-Նովայի հուշարձան (այլ կիրառումներ)Սայաթ-Նովայի հուշարձան, Սայաթ Նովային նվիրված հուշարձան Գյումրիի Սայաթ-Նովա փողոցում, որը միջնադարյան քնարերգուի անունով է կոչվել նրա 250-ամյակի առթիվ։


== Պատմություն ==
Սայաթ-Նովայի բրոնզաձույլ հուշարձանը ստեղծվել է Գյուրիի քաղաքային իշխանությունների նախաձեռնությամբ, քանդակագործ Արտուշ Պապոյանի կողմից։ Քանդակագործը ներկայացրել է ոչ թե գուսան, այլ պոետ Սայաթ-Նովային, ուստի քամանչան քանդակել է կողքին դրված, իսկ փետուրն ու թուղթը՝ ձեռքին։
Հուշարձանի բացման արարողությանը մասնակցել են Գյումրիի փոխմարզպետ Հարություն Արշակյանը, Գյումրիի քաղաքապետ Սամվել Բալասանյանը, գյումրեցիներ, հյուրեր։


== Հեղինակ ==
Քանդակագործ՝ Արտուշ Պապոյան


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Մալբորո դքսուհու ժամացույց-ձու

«Մալբորո դքսուհու ժամացույց-ձու» (ռուս.՝ Яйцо́-часы́ герцоги́ни Ма́льборо), ոսկերչական ձու, որը պատրաստել է վարպետ-ոսկերիչ  Միխայիլ Պերխինը Կարլ Ֆաբերժեի ղեկավարությամբ 1902 թվականին։ Այն պատրաստվել է դքսուհի Կոնսուելո Մալբորոյի (Վանդերբիլտ) համար։
Այսօր «Մալբորո դքսուհու ժամացույց-ձու» ոսկերչական ձուն պատկանում է Վիկտոր Վեկսելբերգի ֆոնդին։ Պահպանվում և ցուցադրվում է Ֆաբերժեի թանգարանում (Նարիշկինների և Շուվալովների պալատ, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան)։


== Դիզայն ==
«Մալբորո դքսուհու ժամացույց-ձու» ոսկերչական ձուն պատրաստված է նեոդասական ոճով։ Այն պատված է վարդագույն թափանցիկ էմալով։ Ձվի վրա տեղադրված է հորիզոնական պտտվող թվացույցը, որը պատված է սպիտակ էմալով, իսկ վերևից և ներքևից երիզված է մարգարտաշարով։ Հռոմեական թվերը ադամանդակուռ են։ Ժամացույցի անշարժ սլաքն իրենից ներկայացնում է ադամանդապատ օձ, որը փաթաթված է ձվին և սողացել է դեպի վերև։ Ոսկերչական ձվի վերին հատվածը զարդարված է ոսկե շղթաներով՝ ժապավենների տեսքով, որոնք պատված են ադամանդներով։ Ձվի գագաթը պսակված է ոսկե կաղինով, որի վրա ադամանդներ են ամրացված։ Երկու կողմից ոսկե բռնակներ են ագուցված։
Ոսկերչական ձուն տեղադրված է եռաթև պատվանդանին, որը պատված է թափանցիկ սադափագույն էմալով։ Որմնասյուները, գետնախարիսխները և եզրազարդերը պատված են վարդագույն էմալով և զարդարված են բուսական ոսկե նախշերով։ Պատվանդանի մի կողմում դքսուհի Մալբորոյի միացագիրն է, մյուսում՝ գունավոր ոսկով պատրաստած առատության եղջյուրը, իսկ երրորդ կողմում՝ սիրո այլաբանության ոսկյա խորհրդանիշը։
Այս ձուն 1895 թվականին ստեղծված «Կապույտ ձու-ժամացույց օձով» կայսերական ձվի նմանությամբ է ստեղծվել։


== Անակնկալ ==
Անակնկալը ոսկերչական ձվի մեջ գտնվող ժամացույցի մեխանիզմն է։


== Պատմություն ==

Կոսնուելո Վանդերբիլտը ամերիկացի միլիոնատեր Կոռնելիուս Վանդերբիլտի դուստրն է։ Աղջկա կամքին հակառակ հայրը նրան 1895 թվականին կնության է տվել Չարլզ Սփենսեր-Չերչիլին՝ Մալբորոյի 9-րդ դուքսին։ 1902 թվականին ամուսիններն այցելում են Ռուսաստան և պատվիրում ոսկերչական ձուն։


== Սեփականատերեր ==
1926 թվականին, ամուսնալուծվելուց հետո, Կոնսուելոն «Մալբորո դքսուհու ժամացույց-ձու» ոսկերչական ձուն բարեգործական աճուրդ-վաճառքի է հանում։ Այն գնում է լեհ երգչուհի Աննա Վալսկան՝ «International Harvester» ընկերության սեփականատիրոջ կինը։ 1965 թվականին նյույորքյան Parke-Bernet աճուրդում ձուն ձեռք է բերում Մալկոմ Ֆորբսը։ 2004 թվականին այն գնում և հայրենի Ռուսաստան է բերում Վիկտոր Վեկսելբերգը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Details about the Duchess of Marlborough egg - The Link of Times foundation
Ալ-Զիարայի շրջան

Ալ-Զիարայի շրջան (արաբ․՝ ناحية الزيارة‎‎), շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի արևմուտքում՝ Համայի մարզում։ Հանդիսանում է Ալ-Սուկայլաբիայի գավառի հինգ շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն Ալ-Զիարա քաղաքն է։ 2004 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 38,872 մարդ։ Քաղաքն ու շրջական ավանները կազմում են 208.75 քառ.կմ տարածք։
Ունի 25 գյուղ և ավան

Ալ-Ամկիյա Տահտա (արաբ․՝ العمقية تحتا‎‎), բնակչություն՝ 3,300
Կարկուր (արաբ․՝ قرقور‎‎), բնակչություն՝ 2,356
Կաստուն (արաբ․՝ قسطون‎‎‎), բնակչություն՝ 6,187
Սիրմանիյա (արաբ․՝ سرمانية‎‎), բնակչություն՝ 2,087
Ալ-Զիարա (արաբ․՝ الزيارة‎‎), բնակչություն՝ 3,541
Անկավի (արաբ․՝ العنكاوي‎‎), բնակչություն՝ 2,298
Բահսա (արաբ․՝ البحصة‎‎), բնակչություն՝ 1,070
Բարակե (արաբ․՝ البركة‎‎), բնակչություն՝ 295
Դոկմակ (արաբ․՝ دقماق‎‎), բնակչություն՝ 1,042
Դվեյր Էլակարդ (արաբ․՝ دوير الأكراد‎‎), բնակչություն՝ 814
Էին Էլհամամ (արաբ․՝ عين الحمام‎‎), բնակչություն՝ 734
Ֆորա (արաբ․՝ فورة‎‎‎), բնակչություն՝ 475
Խերբեթ Էլնակուս (արաբ․՝ خربة الناقوس‎‎), բնակչություն՝ 1,186
Մանսուրա (արաբ․՝ المنصورة‎‎‎), բնակչություն՝ 770
Մարանա (արաբ․՝ مرانة‎‎), բնակչություն՝ 308
Կալիդին (արաբ․՝ قليدين‎‎), բնակչություն՝ 3,636
Սեֆսաֆա (արաբ․՝ الصفصافة‎‎‎), բնակչություն՝ 676
Սինդյանա (արաբ․՝ السنديانة‎‎), բնակչություն՝ 117
Թալ Վասսիտ (արաբ․՝ تل واسط‎‎), բնակչություն՝ 1,254
Զայզուն (արաբ․՝ زيزون‎‎), բնակչություն՝ 1,944
Էլզակում (արաբ․՝ الزقوم‎‎), բնակչություն՝ 913
Էլսաֆա (արաբ․՝ الصفا‎‎), բնակչություն՝ 2,947
Էլաամար (արաբ․՝ العامرة‎‎‎), բնակչություն՝ 575
Կաստալ Էլբրջ (արաբ․՝  قسطل البرج‎‎), բնակչություն՝ 36
Մշիկ (արաբ․՝ مشيك‎‎), բնակչություն՝ 311


== Ծանոթագրություններ ==
Կատիլաոյա

Կատիլաոյա (ռուս.՝ Каттилаоя), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կուլիսմայոկի գետի ձախ ափին՝ 13 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 6,2 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ ջրային ավազանային շրջան, գետի ենթաավազանը՝ Նևա և Լադոժսկի լճի ավազան է։ Պատկանում է Նևա ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01040300212102000011167
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102001116
Ավազանի կոդը - 01.04.03.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Վուլկանացման արագացուցիչներ

Վուլկանացման արագացուցիչներ, ռետինի բաղադրիչներ, որոնք արագացնում են կաուչուկի վուլկանացումը։ Ազդելով մակրոմոլեկուլներն իրար միացնող կապերի բնույթի վրա, նրանք միաժամանակ բարելավում են ստացվող ռետինի մեխանիկական հատկությունները վուլկանացման արագացուցիչները ավելացվում են կաուչուկին (0,95–1․5%), գլխավորապես ծծմբային վուլկանացման դեպքում։ Առավել հաճախ օգտագործվող վուլկանացման արագացուցիչներն են 2-մերկապտաբենզաթիազոլի սուլֆենամիդային ածանցյալները։
Ալվար (այլ կիրառումներ)

Ալվար, կարող է վերաբերել՝

Ալվար - գյուղական համայնք Հայաստանի Շիրակի մարզում, մարզկենտրոնից՝ 44 կմ հյուսիս-արևմուտք
Ալվար - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում
Ալվար - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում
Ալվար - գետ Արագածոտնի մարզում, Քասախի ձախ օժանդակը