Բենի Գանց

Բենի Գանց (ամբողջական անունը՝ Բինյամին Գանց, եբրայերեն՝ בני גנץ‎, հունիսի 9, 1959(1959-06-09), Kfar Ahim, Be'er Tuvia Regional Council, Հարավային մարզ, Իսրայել), Իսրայելի ռազմական և քաղաքական գործիչ, Իսրայելի պաշտպանության բանակի գլխավոր շտաբի 20-րդ պետը (2011 թվականի փետրվարի 14-ից մինչև 2015 թվականի փետրվարի 16-ը)։ Կուսակցության նախագահ և հիմնադիր Հոսեն լե Իսրայել, Կախոլ-լավան դաշինքի նախագահ, Քնեսեթի 21-րդ և 22-րդ գումարումների պատգամավոր։
Նախկինում՝ Հյուսիսային ռազմական շրջանի հրամանատար (2002-2005), ցամաքային զորքերի հրամանատարության ղեկավար (2005-2007), ԱՄՆ-ում Իսրայելի ռազմական կցորդ (2007 թվականի դեկտեմբեր-2009 թվականի հոկտեմբեր), Իսրայելի պաշտպանության բանակի գլխավոր շտաբի պետի տեղակալ (2009 թվականի հոկտեմբեր-2010 թվականի նոյեմբեր)։


== Կենսագրություն ==
Գանցը ծնվել է Քֆար Ահիմ մոշավում (Իսրայելի Կիրյաթ Մալախի քաղաքի մոտ), մոշավի՝ Նահումի և Մալկի Գանցների ընտանիքում, որոնք ծագումով Հունգարիայից են (Հոլոքոստ են վերապրել Եվրոպայում)։
Գանցի հայրը եղել է Հրեական գործակալության վերաբնակեցման բաժնի պետի տեղակալ և Տնուաթ հա մոշավիմ վերաբնակեցման շարժման գործիչ (եբրայերեն՝ תנועת המושבים‎):
Ավարտել է Ռամաթ հա Շարոնի Հա Քֆար հա Յարոկ գիշերօթիկ դպրոցը։


== Զինվորական ծառայություն ==
1977 թվականին Գանցը ծառայության է անցել Իսրայելի Պաշտպանության բանակում։ Ծառայությունը սկսել է Ցանհանիմ բրիգադի 50-րդ գումարտակում։ 1978 թվականի մարտին Լիբանանում մասնակցել է «Լիտանի» գործողությանը։
1979 թվականին ավարտել է սպայական դասընթացները և հետագայում տարբեր պաշտոններ է զբաղեցրել Ցանհանիմ բրիգադում, այդ թվում՝ դասակի հրամանատարի, վաշտի հրամանատարի տեղակալի և վաշտի հրամանատարի պաշտոնը։ Վաշտի հրամանատարի տեղակալի պաշտոնում 1980 թվականի հունիսին մասնակցել է Լիբանանում գրոհայինների ճամբարի ոչնչացման «Իշ Դամիմ» գործողությանը։
1982 թվականին ԱՄՆ-ում ծովային հետևակի դասընթաց է անցել, Լիբանանյան պատերազմի սկսվելուց անմիջապես հետո վերադարձել է Իսրայել։ Վերադառնալուց հետո նշանակվել է հետևակային և դեսանտային զորքերի (եբրայերեն՝ קחצ"ר‎) գլխավոր սպայի շտաբում բաժնի ղեկավար, սակայն հրամանատարությունից պահանջել էմ իրեն ուղարկել լիբանանյան ճակատ և շուտով մասնակցել է Արևմտյան Բեյրութի բրիգադի Մարտական գործողություններին՝ փոխարինելով մարտերում վիրավորված վաշտերից մեկի հրամանատարին։
Այնուհետև եղել է Ցանհանիմ բրիգադի ռազմա-ինժեներական վաշտի (եբրայերեն՝ פלחה"ן‎) հրամանատար և բրիգադի օպերատիվ բաժնի (եբրայերեն՝ קצין אג"ם‎) հրամանատար, իսկ 1984 թվականին դարձել է «Շալդագ» հատուկ ստորաբաժանման հրամանատարի տեղակալ։ 1987 թվականին գլխավորել է «Ցանհանիմ» բրիգադի 890-րդ գումարտակը («Էֆա» գումարտակ (եբրայերեն՝ "אפעה"‎))։
1989 թվականին նշանակվել է «Շալդագ» հատուկ ստորաբաժանման հրամանատար։ Նաև ղեկավարել է ստորաբաժանման գործողությունները «Սոլոմոն» գործողության ժամանակ։
1992 թվականից եղել է պահեստային դեսանտային բրիգադի հրամանատար, 1994 թվականից՝ «Յեհուդա» տարածքային բրիգադի հրամանատար (եբրայերեն՝ חטמ"ר יהודה‎):
1995 թվականին գլխավորել է «Ցանհանիմ» բրիգադը։
1997 թվականից սովորել է ԱՄՆ-ում, իսկ 1998 թվականին նշանակվել է Հյուսիսային ռազմական շրջանի «Էթգար» (եբրայերեն՝ עוצבת אתגר‎) ռեզերվային դիվիզիայի հրամանատար։
1999 թվականին Լիբանանի հետ փոխգործակցության կապի ստորաբաժանման հրամանատար (եբրայերեն՝ יחידת הקישור ללבנון‎), բրիգադի գեներալ Էրեզ Գերշտեյնի զոհվելու հետևանքով ստորաբաժանման հրամանատար է նշանակվել մինչև նրա կազմալուծումը՝ 2000 թվականի մայիսին Լիբանանից իսրայելական զորքերի դուրսբերման կապակցությամբ։
Այնուհետև նշանակվել է հրեական և Սամարիայի տարածքային դիվիզիայի հրամանատար։ «Ինտիֆադա Ալ-Աքսա»-ի մեկնարկի ժամանակ ղեկավարել է դիվիզիան։

2001 թվականին կոչումով բարձրացվել է մինչև գեներալ-մայոր և նշանակվել Հյուսիսային կորպուսի հրամանատար։ 2002 թվականից եղել է Հյուսիսային ռազմական շրջանի հրամանատար։
2005 թվականի հունվարին խիստ քննադատություն առաջացրեց Հորդանան գետի Արևմտյան ափին և Գազայի հատվածում հրեական վերաբնակիչների կողմից՝ հայտարարելով, որ որոշ զինծառայողների կողմից անհնազանդությունը, որն արտահայտվում է կառավարության կողմից տրված հրահանգը կատարելուց հրաժարվելով (բանակի կողմից վերահսկվող տարածքներում բնակավայրերի տարհանման համատեքստում), ավելի վտանգավոր է, քան Իսրայելի վրա հրթիռային հարձակումները։
2005 թվականի նոյեմբերին նշանակվել է ցամաքային զորքերի հրամանատարության ղեկավար, իսկ 2007 թվականի դեկտեմբերին՝ ԱՄՆ-ում Իսրայելի ռազմական կցորդ։
2009 թվականի հոկտեմբերին Գանցը նշանակվել է Իսրայելի պաշտպանության բանակի գլխավոր շտաբի պետի տեղակալ՝ փոխարինելով գեներալ-մայոր Դանա Հարելին, որը պահեստ է դուրս եկել։ Այդ պաշտոնում համակարգել է բանակի գործունեությունը Իրանի միջուկային ծրագրի սպառնալիքի նկատմամբ։

Իսրայելի պաշտպանության բանակի գլխավոր շտաբի պետի պաշտոնի հավանական թեկնածու է ճանաչվել (ընդ որում՝ առաջատար թեկնածու, գեներալ-մայոր Յոավ Գալանտին մի փոքր զիջող) 2011 թվականի փետրվարին գլխավոր շտաբի պետ Գաբի Աշկենազիի կադենցիայի ավարտից հետո։ 2010 թվականի օգոստոսի 22-ին անվտանգության նախարար Էհուդ Բարաքը կառավարության հաստատմանը ներկայացրեց գլխավոր շտաբի պետի պաշտոնում Գալանտին նշանակելու հանձնարարականը։ Հաղորդվում էր, որ տվյալ որոշման կապակցությամբ Գանցը կնախընտրի շուտով պաշտոնաթող լինել բանակից։
Գանցը մինչև 2010 թվականի նոյեմբերի 25-ը կատարում Էր Գլխավոր շտաբի պետի տեղակալի պաշտոնը, իսկ այնուհետև արձակուրդ էր գնացել բանակից դուրս գալու նախօրեին։
Սակայն գեներալ-մայոր Յոավ Գալանտի՝ Գանցի Գլխավոր շտաբի պետի պաշտոնում նշանակումը չեղարկելու որոշման հետևանքով հայտարարվել է պաշտոնի առաջատար թեկնածու։
Գանցի թեկնածությունը հավանության է արժանացել պետական ծառայությունում բարձրաստիճան նշանակումների հաստատման հանձնաժողովի կողմից և հաստատվել է կառավարության կողմից 2011 թվականի փետրվարի 13-ին։ Փետրվարի 14-ին Գանցին շնորհվել է գեներալ-լեյտենանտի կոչում, և նա ստանձնել Է Գլխավոր շտաբի պետի պաշտոնը՝ փոխարինելով գեներալ-լեյտենանտ Գաբի Աշքենազիին։ Հրաժարական է տվել 2015 թվականի փետրվարին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Биография, на сайте Армии обороны Израиля (18.5.11) (եբրայերեն)
«Сообщение о назначении на пост заместителя Начальника Генштаба и биографическая справка, на сайте Армии обороны Израиля (12.7.09)» (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2010-11-22-ին։ Վերցված է 2013-08-25 
חנן גרינברג ואחיקם משה דוד חידת גנץ: סוגר שנה ראשונה בקדנציה מעריב-אן-אר-ג'י, 10.2.12 (Ханан Гринберг и Ахикам Моше Давид, «Загадка Ганца: подходит к концу первый год каденции», «Маарив-NRG» (10.2.12)) — анализ личности и подведение итогов первого года на посту Начальника Генштаба (եբրայերեն)
עמוס הראל גנץ: הלחץ מתחיל לשאת פירות, לא מאמין שאיראן תחליט לפתח נשק גרעיני הארץ, 25.4.12 (Амос Харель, «Ганц: „Давление начинает приносить плоды; не верю, что Иран решит разрабатывать ядерное оружие“», «Га-Арец» (25.4.12)) — интервью с Бени Ганцем (եբրայերեն)
Видеоролик с биографическим описанием Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine., на сайте «Глобс» (25.12.11) (եբրայերեն)
אביחי בקר אלוף עצבות הארץ, 24.4.02 (Авихай Бекер, «Генерал печали», «Га-Арец» (24.4.02)) (եբրայերեն) — биографическое описание
אמיר בוחבוט הרמטכ"ל גנץ: הלוחם שהפסיד וחזר מנצח מעריב-אן-אר-ג'י, 5.2.11 (Амир Бухбут, «Начальник Генштаба Ганц: Боец, который проиграл и вернулся победителем», «Маарив-NRG» (5.2.11)) — биографическое описание и краткое описание истории назначения на пост Начальника Генштаба (եբրայերեն)
חנן גרינברג קצינים על גנץ: איש עבודה, ללא אבק כוכבים (Ханан Гринберг, «Офицеры о Ганце: „Человек дела, без звёздной пыли“»), Ynet (6.2.11) (եբրայերեն)
Телепередача о Бени Ганце и интервью с ним, выпуск передачи «Увда» («Факт») 2-го канала израильского телевидения (30.12.10) (եբրայերեն)
אמיר בוחבוט האלוף בני גנץ: האיש שכמעט היה שם מעריב-אן-אר-ג'י, 27.8.10 (Амир Бухбут, «Генерал-майор Бени Ганц: Человек, который почти дошёл дотуда», «Маарив-NRG» (27.8.10)) — биографическое описание (եբրայերեն)
אמיר בוחבוט פרופיל: האלוץ בני גנץ צנח אל הסגנות מעריב-אן-אר-ג'י, 12.7.09 (Амир Бухбут, «Профиль: генерал-майор Бени Ганц приземлился на должность заместителя», «Маарив-NRG» (12.7.09)) — биографическое описание (եբրայերեն)
אמיר בוחבוט זה לא יהיה טיול שנתי מעריב-אן-אר-ג'י, 15.12.07 (Амир Бухбут, «Это не будет увеселительной поездкой», «Маарив-NRG» (15.12.07)) — интервью с Бени Ганцем по окончании должности главы Командования сухопутных войск после Второй ливанской войны (եբրայերեն)
Видеоролик лекции Бени Ганца на тему «Армия обороны Израиля во втором десятилетии XXI века», Институт исследования национальной безопасности (17.5.10) (եբրայերեն)
Биографическое описание, на сайте «Аруц 7» (10.7.09) (եբրայերեն)
Биографическая справка, на сайте бригады «Цанханим» (եբրայերեն)
«Генерал, который помнит, что был солдатом Archived 2020-03-18 at the Wayback Machine.», Mignews (13.11.11)