Ռուսական ռեալիստական արվեստի ինստիտուտ

Ռուսական ռեալիստական արվեստի ինստիտուտ (ռուս.՝ Институт русского реалистического искусства), մասնավոր թանգարան, որը հիմնադրվել է ձեռնարկատեր Ալեքսեյ Անանևի նախաձեռնությամբ`19-20-րդ դարերի ռուսական ռեալիստական արվեստի իր հավաքածուի հիման վրա։ Բացումը տեղի է ունեցել 2011 թվականին դերբենևյան առափնյա նախկին չթադաջման ֆաբրիկայի շենքում, որը կառուցվել է 1823 թվականին։ 2018 թվականի դրությամբ՝ ցուցադրության կազմում ընդգրկված են ավելի քան 500 աշխատանքներ։


== Շենք ==

Գործարանի շենքը կառուցել է շվեյցարացի վարպետ Բուխերը 1823 թվականին։ Հետագա տասնամյակներում մանուֆակտուրան դարձել է ռուսական կայսրության խոշորագույն չթադաջման ձեռնարկությունը։ 1847 թվականին ֆաբրիկան անցավ Էմիլ Չինդել ընկերության կառավարմանը և ընդլայնեց արտադրության տեսականին։
1905-1907 թվականների հեղափոխության ժամանակ մանուֆակտուրան դարձել է աշխատողների զանգվածային գործադուլների հիմնական հենակետերից մեկը։  Խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո արտադրությունը վերանվանվեց՝ դառնալով «Առաջին չթադաջման ֆաբրիկա»։
ԽՍՀՄ-ի փլուզումից հետո չթե գործվածքների սպառման անկման պատճառով գործարանը դադարեց դիմակայել մրցակցությանը Իվանովյան ձեռնարկությունների հետ, որոնք առաջատարն էին տեքստիլ արտադրողների շրջանում։ Այդ պատճառով ֆաբրիկայի նոր սեփականատերերը՝ Պրոմսվյազնեդվիժիմոստ  ընկերությունը, 1990-ականների վերջին որոշում են կայացրել փակել արտադրամասերի մեծ մասը և շենքերում կահավորել Նովոսպասսկի բակ գործարար թաղամասը։
Նախագիծն անվանվել է ոչ հեռու գտնվող համանուն վանքի պատվին և իր մեջ ներառել է 14 գործարանային տաղավարների վերակառուցում, որոնցից մեկը հետագայում հանձնել են թանգարանի։ Բիզնես-թաղամասի իրականացումը մեկնարկել է 2000 թվականին Մեգաստրոյ 2000 ճարտարապետական բյուրոյի կառավարման ներքո և ավարտվել 2005 թվականին։ Կատարված աշխատանքների արդյունքում ամրացվել են հիմքերը, վերակառուցվել են ձեղնահարկերը, ինչպես նաև վերականգնվել է մասնաշենքերի ճակատային մասի աղյուսե շարվածքը։


== Թանգարան ==
Թանգարանի բացումը տեղի է ունեցել 2011 թվականի դեկտեմբերին սիտցենաբիվ ֆաբրիկայի նախկին մասնաշենքերից մեկում։ Թանգարանի ստեղծման նախաձեռնողը գործարար Ալեքսեյ Անանևն է, ով մանկուց զբաղվել է գեղանկարչության ուսումնասիրությամբ։ 2000-ական թվականներից սկսած՝ Անանևը սկսել է ձևավորել իրատեսական արվեստի ստեղծագործությունների սեփական հավաքածուն՝ իր ընտրությունը բացատրելով համաշխարհային մակարդակի աշխատանքների հավաքածու ստեղծելու ցանկությամբ․

Թանգարանի կոնցեպցիան կառուցված է լուսավորչական գործունեության վրա. գիտաշխատողները կազմակերպում են դասախոսություններ, վարպետության դասեր՝ երեխաների և մեծահասակների համար, ինչպես նաև անցկացնում են հանրային միջոցառումներ։


== Ցուցահանդես ==

Թանգարանային ֆոնդը պարունակում է ռուսական ռեալիստական արվեստի ավելի քան 6000 ստեղծագործություն, սակայն մշտական ցուցադրության է ներկայացված միայն 500 աշխատանք։ Ինչպես նշում է Ալեքսեյ Անանևը, դա կապված է կտավների ընտրության խիստ սկզբունքի հետ՝ ամբողջական ցուցահանդեսային տարածք ստեղծելու համար։ Ցուցադրությունը ներկայացված է ժամանակագրական կարգով և գտնվում է շենքի երեք հարկերում՝ 4500 մ² ընդհանուր մակերեսով։
2016 թվականին թանգարանի ցուցահանդեսի տարածքում իրականացվել են լայնածավալ աշխատանքներ՝ ճարտարապետներ Իգոր Չիրկին և Պավել Պրիշին։ Վերանորոգումից հետո շենքը կահավորվել է Ինժեներական կոմունիկացիաներով և կլիմայական հսկողության համակարգով, որը թույլ է տալիս պահպանել նկարների համար օպտիմալ ջերմաստիճանը։ Կոնցեպտուալ նկարիչ Անդրեյ Շելուտոն մշակել է նավիգացիոն համակարգ, որը համապատասխանում է թանգարանի ժամանակակից կերպարին։ 

Առաջին հարկԱռաջին հարկի ցուցասրահը սկսվում է 19-րդ դարավերջի և 20-րդ դարասկզբի նկարիչների աշխատանքներից։ 2016 թվականի վերանորոգումից հետո սրահների պատերը վառ գույներով են ներկված, որպեսզի վերստեղծեն փոփոխությունների դարաշրջանի ոգին։ Ցուցահանդեսի բաղկացուցիչ մասն է թանգարանային հավաքածուի ամենամեծ բաժիններից մեկը՝ 20-րդ դարի առաջին կեսի խորհրդային գեղանկարչությունը։ Ներկայացված ստեղծագործությունների թվում են Արկադի Պլաստովի, Սերգեյ Գերասիմովի, Ալեքսանդր Դեյնեկիի, Յուրի Պիմենովի, Գեորգի Նիսսկու և Իսահակ Բրոդսկու կտավները։ Ամենաարժեքավոր ցուցանմուշներից մեկը համարվում է «Աղջիկը, որը ժապավենը կապում է գլխին» կտավը, որը 1930-ական թվականներին ստեղծել է Ալեքսանդր Դեյնեկին։

Երկրորդ հարկԵրկրորդ հարկում ցուցադրվում է խորհրդային հետպատերազմյան արվեստը։ Սրահների առաջին մասում ներկայացված են Հայրենական Մեծ պատերազմին և այն ժամանակվա ռուսական գյուղի կերպարին նվիրված աշխատանքները։ Սենյակների պատերը ներկված են բազալտե գույնով, իսկ հատակը ծածկված է մանրահատակով և հատուկ ճռճռում է՝ ներկայության էֆեկտի ստեղծման համար։ Սրահների երկրորդ մասում պահվում են Խրուշչովյան շրջանի նկարիչների աշխատանքները՝ Գելի Կորժևի, Սերգեյ և Ալեքսեյ Տկաչև եղբայրների, Վիկտոր Իվանովի, Պյոտր Օսովսկու, Դմիտրի Ժիլինսկու, Թաիր Սալախովի գործերը։

Երրորդ հարկՎերջին հարկի ցուցադրությունը նվիրված է 1970-ական թվականներից ստեղծված ժամանակակից արվեստի աշխատանքներին։ Սենյակները կահավորված են մինիմալիստական ոճով և սև ու սպիտակ գույներով։ Պատերին ներկայացված են Վիկտոր Կալինինի, Ալեքսեյ Սուխովեցկու, Վլադիմիր Տելինի, Վյաչեսլավ Ստեկոլշչիկովի, Վյաչեսլավ Զագոնեկի, Միխայիլ Իզոտովի կտավները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Дьяконов В. Спортивная живопись. — КоммерсантЪ, 2014. — В. 4. — С. 39.