armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ագարակ (Սյունիքի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ագարակ (այլ կիրառումներ)Ագարակ
( արտասանություն), գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզի Կապանի տարածաշրջանում` հայ-ադրբեջանական շփման գծից մոտ 2 կմ հեռավորության վրա։
Նույն անվան տակ ընդգրկված է եղել Ցարական Ռուսաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Խորհրդային տարիներին մասն է կազմել Հայկական ԽՍՀ Զանգեզուրի գավառի, իսկ 1930 թվականից` Կապանի շրջանի։ 1995 թվականից մտնում է ՀՀ Սյունիքի մարզի մեջ։


== Աշխարհագրություն ==
Բնակավայրը տեղակայված է Ողջի գետի ձախ կողմում։ Սյունիքի մարզի մարզկենտրոն Կապանից հեռու է 12 կմ դեպի արևելք։ Ծովի մակարդակից բարձր է 1025 մ։
Ագարակը հյուսիս-արևմուտքից սահմանակից է Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզի Խդրանց, հյուսիս-արևելքից՝ Եղվարդ, հարավ-արևելքից՝ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանի Տանձատափ (ներկայում Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո) գյուղերին։


== Պատմություն ==
Գյուղը հիշատակվում է 12-ից 13-րդ դարերից։


=== Դավիթ Բեկի ժամանակաշրջան ===
Հայտնի է, որ հայ զորավար Դավիթ Բեկի զինակից Թորոս իշխանի նստավայրը եղել է Եղվարդ գյուղը, որտեղից իշխում էր նաև Ագարակ և հարակից այլ գյուղերում։ Թորոս իշխանի կրտսեր որդու՝ Հեթումի որդիներից երկրորդը՝ Քարամը, ով հայտնի էր նաև արտասովոր ուժ ունենալով, մելիքական իրավունքներով իշխում էր Ագարակի տարածաշրջանում, այդ թվում՝ Ագարակում։ Մելիք-Քարամն ու իր հաջորդներն իրենց նստավայրը Ագարակ գյուղից տեղափոխում են Տանձատափ գյուղը։ 


=== Ռուսական կայսրության ժամանակաշրջան ===
Տարածաշրջանը Ռուսական կայսրության կողմից նվաճվելուց հետո հայ մելիքները պահպանում են իրենց տիրույթները ղեկավարել բեկական իրավունքով։ 
Ռուսական կայսրության ժամանակաշրջանում ընդգրկված է եղել Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառի մեջ։


=== Պատմամշակութային կառույցներ ===
Գյուղում կան զանազան հնություններ՝ խաչքարեր, գյուղատեղիներ («Կեչուտ» և «Սիրաձոր» վայրերում)։ Գյուղի XIX դարի Օհանա կոչվող եկեղեցին կանգուն է, կա մատուռ։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Ագարակի մշտական բնակչությունը կազմել է 177, առկա բնակչությունը` 146 մարդ։ Գյուղը մշտապես բնակեցված է եղել հայերով, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Ագարակի բնակչությունը զբաղվում է դաշտավարությամբ, ծխախոտագործությամբ, մեղվաբուծությամբ և թռչնաբուծությամբ։


== Տես նաև ==
Ագարակի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը Սյունիքի մարզպետարանի կայքում Archived 2014-01-29 at the Wayback Machine.
Համայնքի ղեկավարի Էջը Սյունիքի մարզպետարանի կայքում Archived 2014-01-29 at the Wayback Machine.


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Դեֆեկտոլոգիա

Դեֆեկտոլոգիա (լատ.՝ defectus - պակասություն և ․․․ լոգիա), գիտության բնագավառ, որն ուսումնասիրում է ֆիզիկական և հոգեկան պակասությամբ երեխաների զարգացման օրինաչափություններն ու առանձնահատկությունները, ուսուցման ու դաստիարակության հարցերը։
Ընդգրկում է հետևյալ հատուկ մանկավարժությունները սուրդոպեդագոգիկա (ուսումնասիրում է լսողության պակաս ունեցող երեխաների դաստիարակության և ուսուցման պրոցեսները), տիֆչոպեդագոգիկա (ուսումնասիրում է տեսողության պակասություն ունեցող երեխաների դաստիարակության և ուսուցման պրոցեսները), օլիգոֆրենուցեդագոգիկա (ուսումնասիրում է մտավոր պակասություն ունեցող երեխաների դաստիարակության և ուսուցման պրոբլեմները), լոգոպեդիա (ուսումնասիրում է խոսելու թերություն ունեցող երեխաների ուսուցման պրոբլեմները)։ Դեֆեկտոլոգիայով զբաղվում է նաև լուրջ թերությամբ (կույր-խուլ-համր, մտավոր խախտումով կույր կամ խուլ-համր և այլն) երեխաների պրոբլեմներով։ Դեֆեկտոլոգիայի մեջ է մտնում հոգեբանության այն մասը, որն ընդգրկում է երեխաների հոգեբանության ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև սուրդոտեխնիկան և տիֆլոտեխնիկան, որը մշակում է ուսուցման տեխնիկական միջոցներ պակասությունների ուղղման, շտկման և կոնպենսացիայի համար։
Դեֆեկտոլոգիան սերտորեն կապված է հարակից գիտությունների հետ։ Անոմալ երեխաների ուսումնասիրությամբ զբաղվում են նաև իրավաբանները, բնագիտության և բժշկության աշխատողները։ Դեֆեկտոլոգիայի պրոբլեմներն են անոմալ երեխաների զարգացման բնորոշ առանձնահատկությունները, դաստիարակության և ուսուցման ուրույն պրոցեսի էությունն ու փոխադարձ կապը ընտանեկան դաստիարակության հետ, առանձին դպրոցների և հիմնարկների դաստիարակության և ուսուցմաև բովանդակությունը, միջոցների, մեթոդների կազմակերպչական յուրահատկությունները, երեխաների պակասությունների վերացումը կամ բարելավումը, հասարակական և գործնական կյանքին՝ նրանց նախապատրաստելու ուղիներն ու միջոցները։
Վոլգովո (գյուղ, Գատչինսկի շրջան)

Վոլգովո (ռուս.՝ Волгово), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ղարիաջալ

Ղարիաջալ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Անդրանիկ Օզանյանի հուշարձան (Արտաշատ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անդրանիկ Օզանյանի հուշարձան (այլ կիրառումներ)Անդրանիկ Օզանյանի հուշարձան, հայ ազգային ազատագրական շարժման հերոս, հայդուկապետ Անդրանիկ Օզանյանի կոթող-հուշարձանը գտնվում է Հայաստանի Հանրապետության Արարատի մարզի Արտաշատ քաղաքում։ Տեղադրվել է 1989 թվականի դեկտեմբերի 19-ին։


== Հեղինակ ==
Համահեղինակ քանդակագործ՝ Վանուշ Սաֆարյան


== Տես նաև ==
Անդրանիկ Օզանյանի հուշարձան (Երևան, Կենտրոն)
Անդրանիկ Օզանյանի հուշարձան (Երևան, Մալաթիա-Սեբաստիա)
Անդրանիկ Օզանյանի հուշարձան (Վառնա)
Անդրանիկ Օզանյանի հուշարձան (Ուջան)
Անդրանիկ Օզանյանի հուշարձան (Գյումրի)
Անդրանիկ Օզանյանի հուշարձան (Ջրահովիտ)


== Ծանոթագրություններ ==
Լեոլինդա Դալտոր

Լեոլինդա դե Ֆիգեյրեդո Դալտրո (հուլիսի 14, 1859(1859-07-14), Իտամարաժու, Բրազիլիա - մայիսի 4, 1935(1935-05-04), Ռիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա), բրազիլացի ֆեմինիստ ուսուցիչ, սուֆրաժիստ և բնիկ ժողովուրդների իրավունքների պաշտպան։ 1910 թվականին եղել է Կանանց հանրապետական կուսակցության (Partido Republicano Feminino) հիմնադիրներից, հանդես է եկել բրազիլացի կանանց ընտրական իրավունքների պաշտպանության օգտին։


== Կենսագրություն ==
Լեոլինդա Դալտրոն ծնվել է Բահիա նահանգում։ Նա երկրորդ ամուսնու և հինգ երեխաների հետ տեղափոխվել է Ռիո դե Ժանեյրո՝ դասավանդելու համար։ 1896 թվականին շրջել է գյուղերով՝ առաքելություն ունենալով բրազիլական բնիկ ժողովրդին պաշտոնական կրթություն տրամադրել և օգնել նրանց դրսևորվելու նորաստեղծ հանրապետությունում։ Հաստատվել է ներկայիս Տոկանտինս նահանգի կսերենտե ժողովրդի մեջ։ Ի տարբերություն կրոնական առաքելությունների, Լեոլինդան հավատում էր բնիկ մարդկանց աշխարհիկ կրթությանը և հանդես էր գալիս նրանց հողերի սահմանազատման և մշակութային արժեքների պաշտպանության օգտին։
Դալտրոն 1897 թվականին վերադառնում է Ռիո և հիմնում Grêmio Patriótico Leolinda Daltro կազմակերպությունը, որը զբաղվում էր բնիկ ժողովուրդների իրավունքների պաշտպանությամբ։ Նա մտերմացավ նախագահ Էրմես դա Ֆոնսեկայի կնոջ՝ Օրսինա դա Ֆոնսեկայի հետ։ Նրանք հիմնադրեցին Escola Orsina da Fonseca (Օրսինա դա Ֆոնսեկայի դպրոց) արհեստագործական դպրոցը, որտեղ կանայք սովորում էին արվեստ, գիտություն և արհեստներ։ Նա նաև հիմնադրել է Linha de Tiro Feminino-ն (կանանց հրաձգարան), քանի որ Դալտրոն կարծում էր, որ կանայք նույնպես քաղաքացիներ են և իրավունք ունեն պաշտպանել իրենց երկիրը։
Բրազիլիայի 1891թվականի Սահմանադրությունը արգելում էր կանանց քվեարկել։ 1910 թվականին Դալտրոն այլ կանանց հետ միասին, այդ թվում բանաստեղծուհի Գիլկա Մաչադոն, ով պայքարում է կանանց ընտրական իրավունքի համար, հիմնադրում է Partido Republicano Feminino կուսակցությունը (Կանանց հանրապետական կուսակցություն)։ Կուսակցությունը ոգեշնչվել էր բրիտանացի սուֆրաժիստներից։ 1917 թվականին կուսակցությունը ղեկավարում էր  Ռիո դե Ժանեյրոյում կանանց ընտրական իրավունքի երթը, որին մասնակցում էր 90 կին։
Ի նշան բողոքի, 1919 թվականին Դալտրոն առաջադրում է իր թեկնածությունը Ռիոյի քաղաքապետի պաշտոնի համար, որպեսզի ուշադրություն հրավիրի ընտրական իրավունքի շարժման վրա։ PRF-ից հետո ստեղծվեցին կանանց իրավունքների պաշտպանության այլ կազմակերպություններ, ինչպիսիք են Federação Brasileira pelo Progresso Feminino-ն, որը հիմնադրվել է 1922 թվականին Բերտա Լուտցի կողմից։ Ի վերջո, 1932 թվականին կանայք ընտրելու իրավունք ստացան։
1935 թվականին Դալտրոն վթարի է ենթարկվել և մահացել։ Թաղված է Ռիո դե Ժանեյրոյի Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Բեն Հորովից

Բենջամին «Բեն» Աբրահամ Հորովից (անգլ.՝ Benjamin Abraham Horowitz, հունիսի 13, 1966(1966-06-13), Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն), ամերիկացի ձեռնարկատեր և ներդրող։ Andreessen Horowitz ընկերության գլխավոր գործընկերն է, նախկինում եղել է Opsware ՏՏ ընկերության նախագահը։ Սթարթափների մասին «The Hard Thing About Hard Things» գրքի հեղինակն է։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1966 թվականի հունիսի 13-ին Լոնդոնում, մեծացել է Բերքլի քաղաքում։ 1988 թվականին ավարտել է Կոլումբիայի համալսարանի ինֆորմատիկայի բակալավրի աստիճանը, իսկ 1990 թվականին ստացել է Լոս Անջելեսի կալիֆոռնյան համալսարանի համակարգչային գիտության մագիստրոսի կոչում։
1997-1998 թվականներին Netscape-ի փոխնախագահներից մեկն էր, իսկ AOL ընկերությունը ձեռք բերելուց հետո դարձել է դրա փոխնախագահը։
1999 թվականին դարձել է Loudcloud ենթակառուցվածքային ընկերության հիմնադիրներից մեկը։ Ընկերությունը 2002 թվականին վերածվել է Opsware-ի՝ ձեռնարկությունների ծրագրային ապահովման արտադրողի։ Հորովիցն ընկերության նախագահն ու գործադիր տնօրենն էր մինչև 2007 թվականը՝ այն Hewlett-Packard-ին 1,6 միլիարդ դոլարով վաճառելը։ Դրանից հետո 1 տարի եղել է HP-ի փոխնախագահը։
2009 թվականին Մարկ Անդրիսենի հետ հիմնել է Andreessen Horowitz վենչուրային հիմնադրամը, որն աշխատում է սթարթափների և այլ ՏՏ ընկերությունների հետ։


== Մատենագիտություն ==
Хоровиц, Бен Легко не будет. Как построить бизнес, когда вопросов больше, чем ответов / - ISBN 978-5-00057-255-9.


== Ծանոթագրություններ ==
Ն. Կասատկինայի և Վ. Վասիլյովի դասական բալետի թատրոն

Ն. Կասատկինայի և Վ. Վասիլյովի դասական բալետի թատրոն, Մոսկվայի բալետի թատրոնը, որն ունի ազգային ուսումնական հաստատության կարգավիճակ։
Թատրոնը իր սեփական շենքը չունի։ Մոսկվայում այն հանդես է գալիս տարբեր բեմային տարածքներում։ Այդ բեմային տարածքներից են Նոր օպերա թատրոնի, Պետական Կրեմլի պալատի, «Ռոսիա» պետական նվագախմբի դահլիճի բեմերը։ Նախկինում նաև հանդես է եկել Մոսկովյան նկարչական թատրոնում։ Թատրոնն ակտիվորեն շրջագայություններ է իրականացնում Ռուսաստանում և այլ երկրներում։


== Պատմություն ==
Թատրոնը  ստեղծվել է 1966 թվականին Իգոր Մոիսեևի կողմից որպես պարարվեստի նվագախմբի անսամբլ «Երիտասարդ բալետ» անունով։ Խմբի առաջին տնօրենը դարձել է Մեծ թատրոնի նախկին պարուհի Իրինա Վիկտորովնան։ Առաջին նախագիծը ցուցադրվել է 1968 թվականին։
1971 թվականին խումբը ստացել է նոր անվանում՝ «ԽՍՀՄ նվագարկչական անսամբլ «Դասական բալետ» և նոր նկարչական ղեկավար, որի անունը Յուրի Ժդանով էր։ Նրա ղեկավարությամբ խաղացանկը լրացվեց ժառանգության դասական բալետի ֆրագմենտներով և Ժդանովի սեփական բեմադրումներով։
1978 թվականին խումբը վերանվանվեց «ԽՍՀՄ համերգային անսամբլ «Մոսկովյան դասական բալետ», իսկ 1986 թվականին ստացել է թատրոնի կարգավիճակ։ 1992 թվականից կրում է նորօրյա անվանումը։


== Ղեկավար կազմ ==
Թատրոնի անփոփոխ նկարչական ղեկավարներն են Ն. Կասատկինան և Վ. Վասիլյովը։ Ներկյում տնօրենի պարտականությունը կատարում է Ի. Վասիլյովը, որը նրանց տղան է։ Բալետային խմբի վարիչի գործառույթները կատարում է Սերգեյ ԲելորիբկինըС. Белорыбкин на сайте ГАТКБ Archived 2011-01-09 at the Wayback Machine.(ռուս.)</ref>:


== Խումբ ==
Թատրոնում իրենց ճանապարհն են սկսել բազմաթիվ հայտնի դերասաններ, որոնցից են՝

Իրեկ Մուհամեդով,
Գալինա Ստեպանենկո,
Վլադիմիր Մալահով,
Ստանիսլավ Իսայեվ։Ներկայում թատրոնն ունի 75 դերասան։ Ղեկավարներից են՝

Եկատերինա Բերեզինա
Իլգիզ Գալիմուլին
Մարինա Րժանիկովա
Նիկոլայ Չեվիչելով
Նատալյա Օգնեվա
Արտյոմ Խորոշիլով
Ալեքսեյ Օրլով։Ուսուցիչներ, որոնք թատրոնում աշխատել են տարբեր տարիներ՝

Մարինա Կոնդարտյեվա,
Նատալյա Տաբորկո,
Տածյանա Պոպկո,
Վլադիմիր Պետրունին,
Վլադիմիր Մուրալյով։


== Ռեպերտուար ==
Սկզբից կոլեկտիվը որոշել էր ստեղծել յուրահատուկ ռեպերտուար, որի մեջ ներառում էր Ն. Կասատկինի և Վ. Վասիլյովի փառատոնները և որոշ բալետի պարուսուցիչների ստեղծագործությունները։
1980-ական թվականների վերջին թատրոնի քաղաքականությունը փոխվում է, և սկսվում է բեմադրվել դասական բալետներ։
Այսօր թատրոնի ռեպերտուարը ներառում է դասական ժառանգության հիմնական թատերաբեմները և իրենց սեփական ստեղծագործությունները։


== Գրականություն ==
Ванслов В. В. Балетный Театр Наталии Касаткиной и Владимира Василёвa Archived 2009-02-28 at the Wayback Machine.
Гаевский В. М. Шестидесятники Archived 2015-05-04 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
Թատրոնի պաշտոնական կայքը
Բալետային ստուդիա «АкТер»
Թատրոնի էջը Ֆեյսբուքում
Թատրոնի էջը ՎԿ-ում
 «Двое» վավերագրական ֆիլմը ՝ Նատալյա Կասատկինայի և Վլադիմիր Վասիլևի մասին (1994)


== Ծանոթագրություններ ==
Վերխնետրոիցկոե (այլ կիրառումներ)

Վերխնետրոիցկոե, կարող է վերաբերել՝

Վերխնետրոիցկոե - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բակալինսկի շրջանի կազմում։
Վերխնետրոիցկոե - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Սեմ Զոլոտով

Սեմ Զոլոտով (անգլ.՝ Sam Zolotow, 1899 - հոկտեմբերի 21, 1993(1993-10-21)), ամերիկյան թատրոնի լրագրող էր «Նյու Յորք Թայմս»-ում։ Հայտնի էր իր համառությամբ, քանի որ ստացել էր Բրոդվեյի շոուների կատարմանը վերաբերող իրեն անհրաժեշտ բոլոր մանրամասները, թե ինչպես են անողոք հետապնդում արտադրողներին, մամուլի գործակալներին և բացման երեկոներին մասնակցող բազմությանը՝ թերթում իր պատմությունների և ամսագրերի համար անհրաժեշտ մանրամասները ստանալու համար։


== Թատրոնի հաշվետվություն ==
Զոլոտովը ծառայել է Միացյալ Նահանգների նավատորմի կազմում՝ 1916 թվականից ի վեր։ Զինվորական ծառայությունն ավարտելուց հետո 1919-ի դեկտեմբերին անցել է աշխատանքի «Թայմս»-ում՝ որպես պատճենահան աշխատելով, չնայած 1930-ականներին թերթերում իր անունը չի նշվել։
Թատրոնի նախկին քննադատ և «The Times»-ի ժամանակավոր խմբագիր Արթուր Գելբը նկարագրում էր Զոլոտովին որպես մեկը, ով կարող էր ստանալ իր փնտրած ցանկացած թատերական տեղեկատվություն, այնքան ժամանակ, քանի դեռ նա ուներ եղջերավոր տավարի մի սենդվիչ, սիգար և հեռախոս... նույնիսկ եթե դա նրանից խլեր մի ամբողջ օրը ու ամբողջ գիշեր։ Երբ պրոդյուսեր Մաք Գորդոնի հետ հեռախոսով էր խոսում, նա փորձում էր պրոդյուսերին առաջ մղել` անգամ մանրուքների մեջ աննշան հաջողություններ նկատելու միջոցով։ Գորդոնը Զոլոտովին հեռախոսով ասաց. «Սեմ, այդպես մի նայիր ինձ»։ Տասնամյակներ շարունակ ներկա գտնվելով թատրոնի բացումներին՝ նա կարող էր ստանալ իրեն անհրաժեշտ տեղեկատվությունը՝ աշխատելով ամբոխի մեջ։ 
Իր` 50 տարի շարունակ թղթակցելու ընթացքում Զոլոտովը շաբաթական հինգ լրագիր է գրել՝ նշված ժամկետից ավելի վաղ աշխատանքի գալու արդյունքում։ Նա ամեն ինչ անում էր թերթի մեջ իր յուրաքանչյուր օրվա գրածը ներառելու համար։ Նա աշխատել է այնպիսի քննադատների կողքին, ինչպիսիք են Բրուքս Աթկինսոնը, Քլիվ Բարնսը, Ջորջ Կաուֆմանը, Սթենլի Կաուֆմանը, Վալտեր Քերրը, Հաուարդ Թաուբմանը և Ալեքսանդր Ուոլկոտը։ 1969 թվականի մայիսին կայացած կենսաթոշակային երեկույթին «Royal Manhattan» հյուրանոցում գտնվող «Playbill» ռեստորանում 500 հոգի մասնակցեցին թատրոնի անհատների կողմից ուղարկված լավագույն ցանկությունների իրականացմանը, ինչպիսիք են՝ Ալֆրեդ Լունթը, Լին Ֆոնտաննը և Լեսլի Ուգգամսը, ինչպես նաև քաղաքապետ Ջոն Լինդսեյը, Սենատոր Ջեյկոբից Ջեվիդսը և նախագահ Ռիչարդ Նիքսոնը։
Մի կողմից Զոլոտովը նոր թատերական արտադրությունների ուղեցույց էր գրել, մյուս կողմից կատարում էր սուրհանդակային ծառայություն և շուտով նաև` ձիերի վրա գրազ գալ սկսեց։ Մի անգամ նա գրություն է թողել այն մասին, որ արձակուրդից մեկնել էր մեկ շաբաթ անցկացնելու Բելմոնտ այգում։


== Մահ ==
Կալիֆոռնիա նահանգի Սանտա Մոնիկա նահանգի բնակիչը մահացել է ստամոքսի քաղցկեղից 1993 թվականի հոկտեմբերի 21-ին, 94 տարեկան հասակում, Լոս Անջելեսի Ուադսվորթի վետերանների կառավարման հիվանդանոցում։ Նրա ժառանգները երկու դուստրերը, երկու որդիները, ութ թոռները և չորս ծոռներն էին։ Իսկ նրա կինը մահացել էր 70 տարեկան հասակում, 1991 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Sam Zolotow papers, 1944-1967 (bulk 1962-1967)
Դիմիտրի Սոլունսկու հուշարձան (Կամիշին)

Դիմիտրի Սոլունսկու հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Дмитрию Солунскому),  մեծ նահատակ Դիմիտրի Սոլունսկուն նվիրված հուշարձան Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Կամիշին քաղաքում, որը ստեղծել է Ռուսաստանի վաստակավոր նկարիչ, քանդակագործ Սերգեյ Շչերբակովը։


== Պատմություն ==
Մինչև 18-րդ դարի վերջ Կամիշին քաղաքը կոչվել է Դմիտրիևսկ`ի պատիվ մեծ նահատակ սուրբ Դիմիտրի Սոլունսկու։ Սուրբ Դիմիտրի Սոլունսկին համարվում է Կամիշին քաղաքի երկնային հովանավորը։ Ամեն տարի նոյեմբերի 8-ին նշվում է որպես Սրբի հիշատակի օր։ Լեգենդի համաձայն, Դիմիտրի Սոլունսկին թաթարներից փրկել է Դմիտրիևսկը, կուրացրել է նրանց մարտիկներին և հրամայել նրանց քաղաքին ձեռք չտալ։ 2007 թվականին քաղաքում նախատեսվել է կառուցել սրբի հուշարձան, սակայն հուշարձանի տեղի վերաբերյալ անհամաձայնությունները թույլ չեն տվել նախագիծն ավարտել։
2013 թվականի նոյեմբերի 8-ին Կամիշինի Կոմսոմոլսկայա հրապարակում տեղի է ունեցել հուշարձանի բացման արարողությունը։ Հուշարձանի հեղինակն է եղել վոլգոգրադցի քանդակագործ, Ռուսաստանի վաստակավոր նկարիչ Սերգեյ Ալեքսանդրովիչ Շչերբակովը։ Հուշարձանի ուրվագիծը քննարկվել է ԶԼՄ-ներում, համաձայնեցվել է Վոլգոգրադի քաղաքապետ Վլադիկ Գերմանի հետ։ Հուշարձանի կառուցման միջոցները՝ շուրջ 11 միլիոն ռուբլի, տրամադրվել են դաշնային նախագծի շրջանակներում։ Բացման արարողությունից հետո տեղացի կազակները կազմակերպել են մեծ կրոնական երթ։


== Նկարագրություն ==
Քանդակի ընդհանուր բարձրությունը գերազանցում է 17 մետրը։ Դիմիտրի Սոլունսկու ֆիգուրը 4 մետր է՝ տեղադրված 13 մետր բարձրությամբ սյունե պատվանդանի վրա։ Սուրբը պատկերված է ռազմիկի տեսքով մի ձեռքին սուր, մյուսին՝ խաչ։ Հուշարձանի հիմքի վրա կա մակագրություն. «Սուրբ նահատակ Դիմիտրի Սոլունսկին քաղաքի երկնային հովանավորն է»։ Հուշարձանը տեղադրվել է Կոմսոմոլսկայա հրապարակում, քաղաքի կենտրոնի վերակառուցման նախագծի հիման վրա։ Հուշարձանի կառուցման համար նախատեսված միջոցները կազմել են շուրջ 11 միլիոն ռուբլի, որը հատկացվել է դաշնային նախագծի շրջանակներում։
Նախագծի մշակման և հուշարձանի տեղադրման աշխատանքներին մասնակցել են քանդակագործ Սերգեյ Շչերբակովը, «Գրանդստրոյ» ընկերության տնօրեն, Կամիշինի քաղաքային դումայի պատգամավոր Յուրի Կորբակովը, «Պրիվոլժտրանսստրոյ» կազմակերպությունը և նրա տնօրեն Վլադիմիր Իվաշչենկոն, քաղաքի գլխավոր ճարտարապետ Ալեքսանդր Գլավացկիխը։


== Արտաքին հղումներ ==
В Камышине вокруг памятника Святому Димитрию Солунскому разгорелись нешуточные споры Archived 2017-07-09 at the Wayback Machine.
Памятник Дмитрию Солунскому (Камышин)
Կերչիկ-Սավրով

Կերչիկ-Սավրով (ռուս.՝ Керчик-Савров), խուտոր Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում։ Մտնում է Կերչիսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Սեռա դո Մար

Սեռա դո Մար (պորտ.՝ Serra do Mar, IPA արտասանությամբ՝ˈsɛʁɐ du ˈmaɾ, թարգմ․՝ ծովի լեռնաշղթա կամ ծովի լեռնակատար), 1500 կմ երկարությամբ լեռնաշղթա և լեռնահամակարգ Բրազիլիայի Հարավարևելյան տարածաշրջանում։


== Աշխարհագրություն ==
Սեռա դո Մարը ձգվում է Ատլանտյան օվկիանոսի ափի  երկայնքով՝ Էսպիրիտու Սանտու նահանգից դեպի Սանտա Կատարինայի  հարավային հատված, չնայած որոշ գրականության մեջ հիշատակվում է Սեռա Ժեռալը Սեռա դո Մարում, և այս պարագայում տիրույթը կընդլայնվի Ռիու Գրանդի դու Սուլի հյուսիս-արևելք։
Հիմնական լեռնահամակարգը ծովի մակարդակի ափամերձ տարածքի և սարավանդի (planalto) միջև ունի 500 մ-ից 1300 մետր (1600-4300 ոտնաչափ) միջին բարձրություն։ Այս լեռնահամակարգը  Մեծ լեռնահամակարգի մաս է կազմում, որը ձգվում է Բրազիլիայի արևելյան ափի մեծ մասում՝ Սալվադոր (Բահիա) քաղաքից հարավ։


== Լեռնաշղթաներ ==
Լեռնաշղթաները որոշ վայրերում ընդհատվում են և ստացել են անհատական ​​անուններ, ինչպիսիք են Սեռա դա Բոկաինան, Սեռա դե Պարանապիակաբան, Սեռա Նեգրան  Serra dos Órgãos-ը, Serra do Indaiá-ն և այլն։ Լեռնաշղթան տարածվում է նաև ափամերձ որոշ ավելի մեծ կղզիների վրա, ինչպիսիք են Իլհաբելան և Իլհա Անչիետան։ Պիկո դա Կալեդոնիան Նովա Ֆրիբուրգոյում գտնվում է 2,255 մետր (7398 ոտնաչափ) բարձրության վրա և հանդիսանում է Սեռա դո Մարի ամենաբարձր կետերից մեկը։
Երկրաբանորեն լեռնաշղթան պատկանում է խոշոր բյուրեղյա ապարների պլատֆորմին, որը կազմում է Արևելյան Հարավային  Ամերիկան և  տեկտոնիկան բավականին կայուն է։ Սեռա դո Մարի բարձունքների մեծ մասը կազմավորվել է մոտ 60 միլիոն տարի առաջ։


== Էկոլոգիա ==
Եվրոպացիների կողմից Բրազիլիան հայտնաբերելու պահին (1500 թվական), Սեռա դո Մարը պահպանում էր հարուստ և խիստ բազմազան էկոհամակարգ, որը բաղկացած էր արևադարձային փարթամ խոնավ անտառներից, որը հայտնի է Ատլանտյան անտառ (պորտ.՝ Mata Atlântica) անվանումով։ Ուրբանիզացիայի  և անտառահատումների պատճառով անտառածածկույթի մեծ մասը ոչնչացվել է և այն ինչ կա, գրեթե բացառապես դեպի ծով նայող զառիթափ լանջերն են։
Ազգային և պետական ​​զբոսայգիների, էկոլոգիական կայանների և կենսաբանական արգելոցների շարքը ներկայումս պաշտպանում է Mata Atlântica-ն և նրա կենսաբանական ժառանգությունը, բայց թթվային անձրևը, աղտոտումը, որսագողությունը, գաղտնի անտառահատումները, անտառային հրդեհները, ինչպես նաև քաղաքային տարածքների և գյուղացիական տնտեսությունների ներխուժումը շարունակում են ուժեղ վնասներ պատճառել, հատկապես քաղաքների ծայրամասերում։ Մի քանի ընդարձակ մետրոպոլիաներ, ինչպիսիք են Վալի դու Իտաժայի ագլոմերացիան, Կուրիտիբան, Սան Պաուլուն և Ռիո դե Ժանեյրոն, գտնվում են Սեռա դո Մարի մոտակայքում։
Անտառվերականգնումը և կենսաբազմազանության վերականգնումը դժվար է իրականացնել դեգրադացված անձրևային անտառների բնակավայրերում։


== Տես նաև ==
 Ատլանտյան անտառ


== Ծանոթագրություններ ==
Խդըրլի

Խդըրլի, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Օրդուի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Ռաուլ Սերվե

Ռաուլ Սերվե (հոլ.՝  Raoul Servais, մայիսի 1, 1928(1928-05-01)[…], Օստենդե, Արևմտյան Ֆլանդրիա, Բելգիա - մարտի 17, 2023(2023-03-17), Leffinge, Արևմտյան Ֆլանդրիա, Բելգիա), բելգիացի կինոռեժիսոր-անիմատոր, նկարիչ, մանկավարժ։
Ծնվել և մանկությունը անցկացրել է Օստենդեում։ Ավարտել է Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիան Գենտում (1950) և 1963 թվականին հիմնադրել է անիմացիոն ֆիլմի բաժանմունքը։ 1957 թվականից աշխատել է մուլտիպլիկացիայում, որին սովորեցրել է հայրը։ Անիմատոր-ինքնուսույցը նկարահանումների իր առաջին տեսախցիկը պատրաստել է սիգարի տուփից։ Առաջին ֆիլմերը ստեղծել է սեփական գումարով, մինչև Կրթության նախարարությունը նրան չի առաջարկել ստեղծել ֆիլմ՝ ռեժիսորին տալով լիակատար ազատություն։ Այսպես առաջացել է «Խրոմոֆոբիա»-ն։ Կրել է բելգիական սյուռեալիզմի ներկայացուցիչների՝ Ռենե Մագրիտի, ում հետ երկար տարիներ ընկերություն է արել և Պոլ Դելվոյի ազդեցությունը։ 1985-1994 թվականներին ղեկավարել է Անիմացիոն կինոյի միջազգային ասոցացիան (ASIFA)։


== Ընտրյալ ֆիլմագրություն ==
1960 թվական՝ Նավահանգստի կրակները
1963՝ Կեղծ նոտա (Անտվերպենում Անիմացիոն կինոյի 4-րդ ազգային փառատոնի գլխավոր մրցանակ)
1965՝ Խրոմոֆոբիա (Վենետիկի կինոփառատոնի մրցանակ)
1968՝ Սիրենա
1970՝ Ասել թե չասել
1971՝ Վիրահատություն Х-70 ( Կաննի կինոփառատոնի ժյուրիի հատուկ մրցանակ)
1973՝ Պեգաս
1979՝ Հարպիա (ֆիլմ) ( Կաննի կինոփառատոնի Ոսկյա արմավենու ճյուղ մրցանակ, ֆիլմը քննադատները ընդգրկել են համաշխարհային կինոյի պատմության մեջ  20 լավագույն անիմացիոն ժապավենների շարքում, 1980)
1994՝ Թաքսանդրիա (մուլտֆիլմ) (լիամետրաժ, սցենարը՝ Ալեն Ռոբ-Գրիյեի)
1998՝ Գիշերային թիթեռներ (մուլտֆիլմ) (Գլխավոր մրցանակ և մրցանակ FIPRESCI -ում՝ Անսիում միջազգային անիմացիոն կինոյի փառատոնում)
2001՝ Ատրակցիոն (մուլտֆիլմ, 2001) (Ֆանտասպորտո կինոփառատոնի երկու մրցանակ)
2003՝ Ձմեռային օրեր (Մացուո Բասյոյի բանաստեղծությունների կոլեկտիվ նախագիծ՝ Յուրի Նորշտեյնի մասնակցությամբ)։


== Ճանաչում ==
20 ազգային և միջազգային մրցանակների հավակնորդ և դափնեկիր։ Բելգիայի թագավորական ակադեմիայի մշտական անդամ (1979)։ Գեղարվեստական թանգարան ծովում, որը գտնվում է Օստենդեում, կա Ռաուլ Սերվեի ստեղծագործությանը նվիրված բաժին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Minten C. a.o. Raoul Servais. Brugge: Provincie West-Vlaanderen, 2002
Swinnen J. Raoul Servais. The wizard of Ostend. Commitment — Challenge — Recognition. Brussel: VUB-Press 2008


== Արտաքին հղումներ ==
Сайт Фонда Рауля Серве (նիդեր.), (ֆր.), (անգլ.)
На сайте Музея анимации в Анси (ֆր.)
На сайте Arte(չաշխատող հղում) (ֆր.)
Интервью (անգլ.)
Ավստրիա-վրացական հարաբերություններ

Ավստրիա-վրացական հարաբերություններ, միջազգային հարաբերություններ Ավստրիայի և Վրաստանի միջև։ Երկու երկրների միջև դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատվել են 1992 թվականին, և Վրաստանն իր դեսպանատունն է բացել Վիեննայում 1996 թվականին։ Ավստրիան Վրաստանում ներկայացված է ոչ ռեզիդենտ դեսպանով և Թբիլիսիում գտնվող հյուպատոսությամբ։ Վրաստանը դեսպանատուն ունի Վիեննայում և հյուպատոսություն՝ Գրազում։


== Պաշտոնական այցեր ==
Հունվարի 19–21, 2006. Վրաստանի Արտաքին գործերի նախարար Գելա Բեժուաշվիլիի այցը Վիեննա միջազգային «Եվրոպական զարգացման ռազմավարություններ Հետխորհրդային երկրների բարգավաճման համար» համաժողով։
Փետրվարի 22–26, 2006. Վրաստանի Խորհրդարանի խոսնակ Նինո Բուրջանաձեի այցը Ավստրիա։
Մարտի 26–29, 2006. Վրաստանի վարչապետ Զուրաբ Նողաիդելիի աշխատանքային այցը Ավստրիա։
Մայիսի 4–5, 2006. Վրաստանի Արտաքին գործերի նախարար Իվանե Մերաբիշվիլիի այցը Ավստրիա։
Հոկտեմբերի 27, 2006. Վրաստանի վարչապետ Զուրաբ Նողաիդելիի աշխատանքային այցը Ավստրիա։


== Տես նաև ==
Ավստրիայի արտաքին քաղաքականություն
Վրաստանի արտաքին քաղաքականություն


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Agstner Rudolf (1999)։ Österreich im Kaukasus 1849-1918 (German)։ Diplomatische Akademie։ ISBN 978-3-902021-12-0 
Bihl Wolfdieter (1992)։ Die Kaukasus-Politik der Mittelmächte (German)։ Böhlau։ ISBN 978-3-205-05517-4 


== Արտաքին հղումներ ==
Austrian Foreign Ministry: list of bilateral treaties with Georgia (in German only)
Georgian Ministry of Foreign Affairs about relations with Austria Archived 2008-09-03 at the Wayback Machine.
Կիինաստու

Կիինաստու (էստ․՝ Kõinastu), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Օռիսաառե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 4 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Նիկոլաևկա (Օկտյաբրսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նիկոլաևկա (այլ կիրառումներ)Նիկոլաևկա (ռուս.՝ Николаевка), գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում։ Մտնում է Մոկրոլոգսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Սոլտոնկա

Սոլտոնկա (ռուս.՝ Солтонка) գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում, Ալթայի շրջանում։ Գետի գետաբերանը գտնվում է Նենյա գետի աջ ափից 101 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 32 կիլոմետր է։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազան շրջանին, գետի ջրերի կառավարման գլխավոր կենտրոնը՝ Ալեյ։ Գետի գետային ավազանն է (Վերին) Օբը մինչև Իրտիշի թափվելը։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների։

Ջրային գրանցման տվյալների կոդ՝ — 13010100212115100001189
Հիդրոլոգիական ստուգման կոդ՝ — 115100118
Ավազանի կոդը — 13.01.01.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության ծավալի համար՝ — 15
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության թողարկում՝ — 2


== Ծանոթագրություններ ==
Տոոմյա

Տոոմյա (էստ․՝ Toomja), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Կաիու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 44 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Դանիել Խիմենես Կաչո

Դանիել Խիմենես Կաչո (իսպ.՝ Daniel Giménez Cacho, 1961, մայիսի 15, Մադրիդ, Իսպանիա), իսպանական ծագումով մեքսիկացի դերասան։


== Գործունեություն ==
Համագործակցել է իսպանախոս մի շարք հայտնի կինոռեժիսորների հետ՝ Գիլերմո Դել Տորոյի, Ալֆոնսո Կուարոնի, Խորխե Ֆոնսի, Պեդրո Ալմոդովարի։ Հանդես է եկել Գիլերմո Դել Տորոյի և Ալֆոնսո Կուարոնի La Hora Marcada հեռուստատեսային շոուում և «Թերեզա» հեռուստասերիալում։ Նրա ձայնը հնչում է «Եվ քո մորը նույնպես» ֆիլմի ամբողջ ընթացքում՝ որպես պատմող։
Քըրք Քըրքորյանի ֆինանսավորած Հայոց ցեղասպանության մասին պատմվող Խոստումը դրամայում մարմնավորել է հայ քահանայի դերը (ռեժիսոր՝ Թերի Ջորջ)։


== Ֆիլմեր ==

Միայն ձեր գործընկերոջ հետ (իսպ.՝ Solo con tu pareja, 1991)
Կովի գլուխը (իսպ.՝ Cabeza de Vaca, 1991)
Կրոնոս (իսպ.՝ Cronos, 1993)
Midaq Alley (1995)
Ոչ ոք մեր մասին չի խոսի, երբ մենք մահանանք (իսպ.՝ Nadie hablará de nosotras cuando hayamos muerto, 1995)
Profundo Carmesí (1996)
Հրաշքների պարտեզում (իսպ.՝ El callejón de los milagros, 1994)
Խանդ (իսպ.՝ Celos, 1999)
Ոչ ոք չի գրում գնդապետին (իսպ.՝ El coronel no tiene quien le escriba, 1999)
Առանց ամոթ (իսպ.՝ Sin vergüenza, 2001)
Asesino en serio (2002)
No somos nadie (2002)
Nicotina (2003)
Վատ կրթություն (իսպ.՝ La Mala Educación, 2004)
Կորցնելու արվեստ (իսպ.՝ Perder es cuestión de método, 2004)
Անմեղ ձայներ (իսպ.՝ Voces inocentes, 2004)
Սելիայի կյանքը (իսպ.՝ Las vidas de Celia, 2006)
Զոնա (իսպ.՝ La Zona, 2007)
Վերակենդանացրու իմ մեջ կյանքը (իսպ.՝ Arráncame la vida, 2008)
Այն ենք, ինչ կանք (իսպ.՝ Somos lo que hay, 2010)
Ուրախ արձակուրդներ (անգլ.՝ Get the Gringo, 2012)
Սպիտակաձյունիկը (իսպ.՝ Blancanieves, 2012)
El Santos vs. La Tetona Mendoza (2012)
El Santos vs. La Tetona Mendoza (2012)
El Jeremías (2015)
Club de Cuervos (2015-)
Խոստումը (2016)՝ Հայրիկ Անդրիասյան
The Summit (2017)
Zama (2017)Հեռուստասերիալներ

1986 - 1990 - «Նշված ժամանակ»
1989 - 1991 - Թերեզա
1998 - Բարի սիրտ (իսպ.՝ Demasiado corazón)
2009 - Ասա ինձ՝ ինչպես դա պատահեց (իսպ.՝ Cuéntame cómo pasó)
2009 - Սիրուց խելագարը (իսպ.՝ Locas de amor )
2010 - Մահվան և ազատության ճիչեր (իսպ.՝ Gritos de muerte y libertad)
2010 - En materia de pescado


== Մրցանակներ, անվանակարգեր ==
Արթուրո Ռիփշտեյնի Profundo Carmesí ֆիլմի համար 1996 թվականին արժանացել է «Արիել մրցանակի»
«Սպիտակաձյունիկը» ֆիլմում Տղամարդու լավագույն դերի համար Գոյա մրցանակի դափնեկիր, 2012


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դանիել Խիմենես Կաչոն IMDb-ում
Համադան

Համադան (պարսկերեն՝ همدان Hamadân; միջին պարսկերեն՝ اَهمدان Ahmatan), քաղաք Իրանի արևմուտքում։ Բնակչությունը՝ 554 406 մարդ (2016)։ Ավտոճանապարհների հանգույց է, երկրի արևմտյան մասի առևտրական գլխավոր կենտրոնը։ Կան տեքստիլ, սննդի, փայտամշակման ձեռնարկություններ։ Զարգացած է գորգագործությունը։ Համադանում է Աբու Ալի Իբն-սինայի (Ավիցեննա) դամբարանը։


== Անվանում ==
Մ․ թ․ ա․ 11-րդ դարում ասորեստանյան արձանագրությունում հիշատակվում է Ամատանա անունը։ Հին հունական անվանումը եղել է Ակբատանա, որը ծագում է հայերեն   Հանգմատանա բառացիորեն հինգ մատների քաղաք և Հինգմատանա անվանման հնչյունային ձևափոխությունն է,քաղաքը իր ժամանակին հանդիսացել է որպես գերագույն քրմի նստատեղի։ Հույն պատմիչ Հերոդոտոսը քաղաքի կործանումը վերագրում է Մարաստանի թագավորության հիմնադիր Դեովկեսին։


== Տես նաև ==
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Համադան)


== Ծանոթագրություններ ==
3 ․Ա․Մկրտչյան,  «Արեւապաշտական տիեզերաշինություն»  «Լուսանցք» թիվ 13 (403), 2016թ.
Էխոյիկ հիշողություն

Էխոյիկ հիշողություն (անգլ.՝ echoic memory), հիշողության ենթահամակարգ, որն ապահովում է տեղեկատվության լսողական վերամշակման արդյունքների պահպանումը շատ կարճ ժամանակով։


== Գիտափորձեր ==
Սարքերի միջոցով ստեղծվել է ազդանշանների մատրիցա, որոնք նույնական են Սպերլինգի տեսողական գիտափորձերի ազդակներին։ Էխոյիկ հիշողության հատկությունները առաջինը ցուցադրել են Մորեյը, Բեյթսը և Բարնետը «Չորսականջանի մարդու հետ գիտափորձեր» հոդվածում։ Հետազոտվողին տեղադրում էին չորս բարձրախոսների միջև կամ հագցնում էին կվադրաֆոնիկ ականջակալներ; այդ հարմարանքները թույլ են տալիս ներկայացնել չորս տարբեր հաղորդագրություն միաժամանակ՝ ինչպես լինում է խնջույքների ժամանակ։ Այդ դեպքերում մարդ կարող է ականջ դնել միայն մեկ ձայնի/ազդակի։ Մորեյի գիտափորձում հաղորագրությունը կազմված էր այբուբենի տառերից՝ մեկից չորս հատ, որոնց ներկայացվում էին մեկ, երկու, երեք կամ չորս աղբյուրներով։ Հետազոտվողին խնդրում էին կրկնել հնարավորինս շատ տառեր; մասնակի հաշվետվությամբ որոշ հետազոտություններում վառվում էին չորս լույսեր, որոնք համապատասխանում էին ձայնի աղբյուրի տեղադրությանը և ցույց էին տալիս հետազոտվողին այն աղբյուրները, որոնց ազդակները նա պետք է վերարտադրեր։ Լույսերը վառվում էին տառերի ներկայացումից 1 վայրկյան անց։ Մասնակի հաշվետվությամբ վերարտադրության արդյուքները ավելի բարձր էին լրիվ հաշվետվությամբ արդյունքներից, ինչը ցույց էր տալիս, որ հաստատում էր լսողական տեղեկատվության կարճատև պահպանման մասին էխոիկ հիշողությունում պատկերացումը։
Սպերլինգի մեթոդիկային ավելի մոտ գիտափորձ մասնակի հաշվետվությամբ իրականացրել են Դարվինը, Թուրվեյը և Կրաուտերը։ Ստերեոականջակալների միջոցով հետազոտվողներին ներկայացվում էր լսողական տեղեկատվության մատրիցա, որը նույնական էր վերըներկայացված տեսողական մատրիցային և բաղկացած էր երեքական նշաններից կազմված երեք խմբից, ընդ որում՝ խմբերում խառնած էին թվերը և տառերը։ Հետազոտվողը լսում էր երեքական տարրից կազմված մոտավորապես այսպիսի երեք կարճ ցուցակ․
Ձախ ականջ Երկու ականջ Աջ ականջ 
В			8			F
2			6			R 
L			U			10
Ներկայացման ընդհանուր ժամանակը կազմում էր 1 վայրկյան։
Ներկայացված օրինակում հետազոտվողը կլսեր միաժամանակ B և 8 ձախ ականջում և F և 8 աջ ականջում։ Սուբյեկտիվորեն դա զգացվում էր այնպես, կարծես աջից և ձախից հաղորդագրությունները տեղակայված են իրենց աղբյուրներում, իսկ «մեջտեղի» հաղորդագրությունը թվում էր գլխից եկող։ Այս մեթոդիկան, կարծես, ստեղծում էր «երեքականջանի» մարդու։ Վերարտադրությունը չափվում էր ինչպես ամբողջական, այնպես էլ մասնակի հաշվետվության միջոցով։ Տեսողական հուշումը ուղղանկյան տեսքով արտացոլվում էր հետազոտվողի դիմաց դրված էկրանի ձախ, միջին և աջ կողմերին։ Հուշումի հապաղումը թույլ էր տալիս հիշողության մարումը։ Դարվինը աշխատակիցների հետ դանդաղեցնում էին հուշումի ցուցադրությունը 0, 1, 2, և 4 վայրկյանով։ Էխոյիկ հիշողությունը տևում է 4 վայրկյան, սակայն ամենից ամբողջական տեղեկատվություն պահպանվում է լսողական ազդակի տալուց առաջին վայրկյանի ընթացքում։


== Գրականություն ==
Б. М. Величковский. Эхоическая память


== Ծանոթագրություններ ==
Թարմաշ

Թարմաշ, գետ Հայկական լեռնաշխարհում՝ Արաքսի աջ վտակ Կոտուրի ավազանում։ Մայր գետին է միանում Կոտուր գյուղաքաղաքից մոտ 12 կմ արևելք։


== Ծանոթագրություններ ==
Կիզիլջա (Ելիզավետպոլի գավառ, հայաբնակ)

Կիզիլջա, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 142 հայ բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մծկղնեթի

Մծկղնեթի (վրաց.՝ მწყნეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Բոլնիսի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 450 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Բոլնիսից հեռու է 7 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 203 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նիք Փարք

Նիք Փարք (անգլ.՝ Nicholas Wulstan Park կրճատ Nick Park, դեկտեմբերի 6, 1958(1958-12-06)[…], Weavers Yard, Sedbergh, Հարավային Լեիկլենդ, Կումբրիա, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի անիմատոր։ Սովորել է Շեֆիլդ Հալամ համալսարանում, նախկին Շեֆիլդի պոլիտեխնիկական համալսարանում։ Այստեղ էլ նա սկսել է պատրաստել առաջին «Ուոլիս և Գրոմիտ» ֆիլմը։ 1986 թվականին նկարել է Փիթեր Գաբրիելի տեսահոլովակ «Sledgehammer»-ը, որն աշխարհի լավագույն երաժշտական վիդեոներից մեկն է։ 1997 թվականի նոյեմբերի 25-ին մրցանակ է ստացել Էլիզաբեթ II թագուհուց։ Պարգևատրվել է Արվեստի պատվավոր դոկտորի աստիճանով Բաթի համալսարանի կողմից։ Չորս անգամ արժանացել է «Օսկար» մրցանակին։ Առաջի ֆիլմը նկարել է 13 տարեկանում իրենց տան վերնահարկում։ 1985 թվականին միացել է «Աարդման անիմեյշն» ստուդիային։


== Ֆիլմագրություն ==
2009 - Շոն ոչխարը։ Կենդանիների երեկույթ
2008 - Գործ հացի և մահի մասին
2007 - Շոն ոչխարը
2005 - Ուոլիսը և Գրոմիտը։ Ճագարի անեծքը
2000 - Հավերի փախուստը
1995 - Wallace & Gromit։ A Close Shave
1993 - Սխալ տաբատը
1989 - Wallace & Gromit։ A Grand Day Out
1988 - Մարդկային հարմարավետություններ


== Ծանոթագրություններ ==
Օբերոտմարսհաուզեն

Օբերոտմարսհաուզեն (գերմ.՝ Oberottmarshausen), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Մտնում է Աուգսբուրգի շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Շվաբիա վարչական շրջանի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 1653 մարդ է (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31ի տվյալների)։ Տարածքը 8,60 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 7 72 186։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ (գերմ.)
Լեսնոե (գյուղ, Վսևոլոժսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼեսնոեԼեսնոե (ռուս.՝ Лесное), գյուղ Ռուսաստանի, Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բրուսենկի

Բրուսենկի (ուկրաիներեն՝ Брусенки), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Կիցմանի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բրուսենկի գյուղում բնակվում էր 1 110 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մ.թ.ա. 234


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==
Մարկոս Պորկիոս Ավագ


== Մահեր ==
Կարբախ (Ստորին Ֆրանկոնիա)

Կարբախ (գերմ.՝ Karbach), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Միջին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Մայն Շպեսարտ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 1393 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Տարածքը 24,15 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 6 77 146։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
(1509) Էսկլանգոնա

(1509) Էսկլանգոնա (անգլ.՝ Esclangona), աստերոիդ աստերոիդների գոտի ներքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1938 թվականի դեկտեմբերի 21-ին Անդրե Պատրիի կողմից Նիցայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,866534 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8066 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 1,9265 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Էսկլանգոնա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,8461 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 931,43 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,386501 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 22,32° անկյուն։
Էսկլանգոնա աստերոիդը պատկանում է Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 1,78 - 2,00 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, ունեն 16-34° ուղեծրի թեքում և ոչ ավելին քան 0,18 էքսցենտրիսիտետ։ Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքը ունի միանգամից երկու մոլորակների հետ ուղեծրային ռեզոնանս՝ Մարսի հետ 3:2 և Յուպիտերի հետ 9:2։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1509) Էսկլանգոնա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վյաչեսլավ Շամիրյան

Վյաչեսլավ Արշակի Շամիրյան (սեպտեմբերի 10, 1951(1951-09-10), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասան։


== Կենսագրություն ==
Վյաչեսլավ Շամիրյանը ծնվել է 1951 թվականին, Երևանում։ Բանակում՝ ծառայության ընթացքում, հանդես է եկել որպես երաժիշտ։ 1973-1975 թվականներին սովորել է Երևանի Ստանիսլավսկու անվան ռուսական դրամատիկական թատրոնի դերասանական ստուդիայում։ Աշխատում է նույն թատրոնում որպես դերասան։
1989-1993 թվականներին մասնակցել է Արցախի պատերազմին։ Երկրապահ կամավորական միության անդամ է։


== Դերեր թատրոնում ==
Մոզի՝ Սունդուկյանի «Քանդած օջախ»
Վասիլի Բոկ՝ Գալինի «Մրցույթ»
Լեյզեր՝ Գորինի «Հիշատակի աղոթք»
Շահեն՝ Շանթի «Ինկած բերդի իշխանուհին»
Մինթոև՝ Շիրվանզադեի «Մորգանի խնամին»
Իոլայ` Գ. Շախի «Հերկուլեսի տասներեքերորդ սխրանքը»
Խեղկատակ` Մ. Ֆյուշտի «Թագավորական ողբերգություն»
Միտրֆան` Դ.Ֆոնվիզինի «Տհասը»)
Սուսլիկ (Ստ. Կոստովի «Գուշակ»
Միհրդատ Պոնտացի` Պ. Զեյթունցյանի «Աստվածների կանչը»
Տիմոտե, այնուհետև Իշխան`Ա. Ցագարելիի «Խանումա»


== Դերեր ֆիլմերում ==
«Տեսնել նպատակը», 1978 թ.
«Խնձորի այգին», 1985 թ.
«Ալա Բալա Նիցա», 2011 թ.


== Հեռուստասերիալներ ==
«Կյանքի գինը»
«Վերադարձ»


== Մրցանակներ ==
Մովսես Խորենացու մեդալ (2014)
ՀԹԳՄ ոսկե մեդալ (2021)


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասնի (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրասնիԿրասնի (ռուս.՝ Красный), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 75 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հույսի շողերի հավաքածուն

«Հույսի շողերի հավաքածուն» (անգլ.՝ Silver Linings Playbook), ամերիկյան կատակերգական դրամա՝ նկարահանված Դևիդ Օ. Ռասսելլի կողմից։ Մեթյու Քուիքի համանուն տրադիկոմեդիական վեպի էկրանավորումն է։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2012 թ.-ի սեպտեմբերի 8-ին։ Գլխավոր դերակատարներն են Բրեդլի Քուփերը, Ջեննիֆեր Լոուրենսը և Ռոբերտ Դե Նիրոն։ Ֆիլմը նոմինացվել է Օսկարի ութ անվանակարգում, որից հաղթել է միայն «Լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում։


== Սյուժե ==
Հոգեբուժարանում անցկացնելով 8,5 ամիս՝ նախկին ուսուցիչ Փեթ Սոլիտանոն (Բրեդլի Քուփեր) վերադառնում իր ծնողների մոտ, որպեսզի հաշտվի իր կնոջ հետ։ Սակայն ամեն ինչ փոխվում է, երբ Փեթը հանդիպում է առեղծվածային աղջկա՝ Թիֆընի Մաքսվելլին (Ջեննիֆեր Լոուրենս), ով ուներ իր սեփական խնդիրները։


== Դերերում ==
Բրեդլի Քուփեր - Փեթրիք "Փեթ" Սոլիտանո Կրտսեր
Ջեննիֆեր Լոուրենս - Թիֆընի Մաքսվել
Ռոբերտ Դե Նիրո - Փեթրիք "Փեթ" Սոլիտանո Ավագ
Ջեքի Ուիվեր - Դոլորես Սոլիտանո
Քրիս Թաքեր - Դեննի ՄքԴենիելս
Անուփամ Քհեր - Բժիշկ Քլիֆֆ Փեթել
Ջուլիա Սթայլզ - Վերոնիկա
Բրեա Բի - Նիքքի Սոլատանո
Շի Ուինհեմ - Ջեյք Սոլատանո
Ջոն Օրթիզ - Ռոննի
Փոլ Հերման - Ռենդի
Դաշ Միհոք - սպա Քեո


== Նկարահանումներ ==
Սկզբնապես գլխավոր դերերը հանձնվելու էին Վինս Վոնին և Զուի Դեշանելին, սակայն «Մարտիկ» (գլխավոր դերակատար՝ Մարկ Ուոլբերգ) ֆիլմի նկարահանումների պատճառով ռեժիսորը հետաձգեց այն։ Ֆիլմի գլխավոր հերոսուհու համար պահանջվում էին Էն Հեթուեյը, Ռեյչել Մաքադամսը, Էլիզաբեթ Բենքսը, Ռունի Մառան և Օլիվիա Ուալդը, սակայն վերջնականապես գլխավոր դերը անցավ Ջենիֆեր Լոուրենսին։ Նկարահանումները սկսվել են 2011 թ.-ի հոկտեմբերին՝ Փենսիլվանիա նախանգում։


== Արձագանքներ ==
Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2012 թ.-ին Տորոնտոյի կինոթառատոնի ժամանակ։ Այն արժանացել է կինոքննադատների բարձր միավորների։ Rotten Tomatoes կայքում հարցումների շնորհիվ ֆիլմը հավաքել է 8.1/10 բալ, իսկ ռեյթինգը հասել է 92%-ի։


== Մրցանակներ և նոմինացիաներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Քրիս Փեն

Քրիստոֆեր Շենոն Փեն (անգլ.՝ Christopher Shannon Penn, հոկտեմբերի 10, 1965(1965-10-10), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ - հունվարի 24, 2006(2006-01-24)[…], Սանտա Մոնիկա, Լոս Անջելես շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի հեռուստատեսության և կինոյի դերասան։ Հանդես է եկել մի շարք հայտնի ֆիլմերում, ներառյալ՝ «Վայրի կյանքը», «Կատաղած շները», «Ստարսկին ու Հատչը», «Պիկ Ժամը» և այլն։ Հայտնի դերասան Շոն Փենի հարազատ եղբայրն է։


== Վաղ կյանքը ==
Փենը ծնվել է 1965 թ.-ին՝ Լոս Անջելեսում՝ դերասանների ընտանիքում։ Փենի հորական տատն ու պապը եղել են Ռուսաստանից ու Լիտվայից գաղթած հրեաներ։ Նրա ավագ եղբայրներն են դերասան Շոն Փենը և երաժիշտ Մայքլ Փենը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրական հոդված "independent" հանդեսից Archived 2006-02-03 at the Wayback Machine.
Շտեպովկա (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)

Շտեպովկա (ուկրաիներեն՝ Штепівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1670 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Շտեպովկա գյուղում բնակվում էր 1 201 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տուլիգոլովսկի գյուղական խորհուրդ (Կրոլեվեցկի շրջան)

Տուլիգոլովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Тулиголівська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տուլիգոլովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1464 մարդ։ Խորհրդում կա 1 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Իվանկովցի (գյուղ, Կազատինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻվանկովցիԻվանկովցի (ուկրաիներեն՝ Іванківці), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կազատինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1676 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Իվանկովցի գյուղում բնակվում էր 732 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1227 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 596,58 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դրախտի թռչուններ (ֆիլմ)

«Դրախտի թռչուններ» (ռուս.՝ Райские птицы, ուկրաիներեն՝ Райські птахи), 2009 թվականին նկարահանված ռուս-ուկրաինական գեղարվեստական ֆիլմ։
2009 թվականին ֆիլմը ստացել է «Նիկա» կինոմրցանակ ԱՊՀ և Բալթյան երկրների լավագույն ֆիլմ անվանակարգում։


== Սյուժե ==
80-ականների սկիզբ, Խորհրդային Միություն։ Արտասահմանյան ռադիոհաղորդումներ լսելն արգելված է, մյուսների առաջ սեփական կարծիքը հայտնելը՝ վտանգավոր։ Բացեիբաց կարող ես խոսել միայն խոհանոցում, փակ վարագույրի ետևում, իսկ ճշմարտությունը կարելի է գտնել «սամիզդատ» կոչված նյութերում, որոնք ծածուկ մի ընկերոջից մյուսին են փոխանցվում։ ՊԱԿ-ը գաղտնալսում է հեռախոսային խոսակցությունները, հետևում անվստահելիներին և ծրագրում ոչնչացնել այլախոհներին։ Երիտասարդ գրող Սերգեյ Գոլոբորոդկոն գրել է «Կնոլ կայանը» վեպը, որը նկարագրում է «իրական սոցիալիզմի» հակառակ կողմը։ ՊԱԿ-ի գործակալները պատրաստ են ամեն ինչի՝ շանտաժի, ձերբակալությունների, սպանությունների, որպեսզի վեպը չտպագրվի արտասահմանում, ճշմարտությունը ամբողջատիրության մասին դուրս չգա «երկաթե վարագույրի» սահմանից։ ՊԱԿ-ը Սերգեյի մտերիմ ընկերոջն ստիպում է դավաճանել նրան, հայտնի գրողը՝ Սերգեյի հոգևոր ուսուցիչը, ձերբակալվում է և բանտում կնքում իր մահկանացուն, իսկ սիրած կինը անհետանում է Սերգեյի կյանքից…
Հերոսները փորձում են հաղթահարել այս խոչընդոտները, բայց այնքան էլ հեշտ չէ ինքն իրեն հաղթահարելը։


== Դերասաններ ==
Անդրեյ Կուզիչև – Սերգեյ
Օքսանա Ակինշինա – Կատենկա
Օլեգ Յանկովսկի – Կոլենկա
Եգոր Պաժենկո – Նիկիտա
Սերգեյ Ռոմանյուկ – քննիչ


== Ծանոթագրություններ ==
Տոգգ

Տոգգ-ը (Անգլերեն:Togg), կամ Թուրքիայի Ավտոմոբիլային Համատեղ Ձեռնարկությունների Խումբ Inc.-ը (թուրքական Türkiye'nin Otomobili Girişim Grubu A.Ş.) թուրքական ավտոմոբիլային ընկերություն է, որը հիմնադրվել է որպես համատեղ ձեռնարկություն 2018 թվականին։
Ընկերություններն ու կազմակերպությունները, որոնք որոշել են համատեղ աշխատել Թուրքիայում հայրենական ավտոմեքենաներ արտադրելու համար, Տոգգ-ի բաժնետերերն են՝ Անադոլու գրուպ (19%), BMC (19%), Kök գրուպ (19%), Թյուրքսել (19%), Զորլու հոլդինգ (19%) և TOBB (5%) համապատասխանաբար.2021 թվականին Թյուրքսել-ը, Վեստել-ը (Զորլու-ի մաս) և Անադոլու գրուպ-ը ավելի շատ գումար են ներդրել Տոգգ-ում, այնպես որ ընդհանուր կապիտալը 150 միլիոն լիրայից հասել է գրեթե մեկ միլիարդ լիրաի, իսկ նրանց մասնաբաժինը յուրաքանչյուրի մոտ 23 տոկոսի։
Հայտարարվել է, որ Տոգգ-ը գործարան է հիմնելու Բուրսայի Գեմլիկ քաղաքում՝ 22 միլիարդ թուրքական լիրա ներդրմամբ էլեկտրական մեքենաներ արտադրելու համար։ Գործարանի շինարարությունը սկսվել է 2020 թվականի մայիսի 21-ին։ 2020 թվականի օգոստոսին որոշվել է, որ ընկերությունն իր մեքենաները արտադրելու է Տոգգ ապրանքանիշի ներքո։
Ընկերությունը հայտարարել է, որ առաջին մեքենան պատրաստ կլինի սերիական արտադրության մինչև 2023 թվականը։


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք


== Ծանոթագրություններ ==