armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Բազեներ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բազեներ (այլ կիրառումներ)Բազեներ (լատ.՝ Falco), գիշատիչների կարգի  ընտանիք։ Հայտնի է շուրջ 60 տեսակ։


== Ընդհանուր բնութագիր ==
Բազեները փոքր և միջին մեծության թռչուններ են, արուն փոքր է էգից։ Վերին կտուցն ատամնանման ելուստով է, իսկ քթանցքերի կենտրոնում կա մաշկային թմբիկ։ Թևերը երկար են ու նեղ, պոչը՝ կարճ։ Փետուրները խիտ են, կոշտ։ Էգը և արուն միանման են գունավորված։ Ուժեղ են, ճարպիկ, թռչում են արագ։ Բույն չեն հյուսում, ձվերը (2–6 հատ, խայտաբղետ) դնում են գետնին, ժայռերի վրա կամ ուրիշ թռչունների բներում։ Թխսում է հիմնականում էգը։ Սնվում են փոքրիկ կաթնասուններով, թռչուններով, սողուններով, միջատներով, հազվադեպ՝ լեշերով։


== Հայաստանում ==
Հայաստանում կա բազեների 8 տեսակ. կարմրաոտ բազե, աղավնաբազե, միջերկրածովյան բազե, սապսան, բալոբան, արտույտաբազե, սովորական հողմավար բազե և տափաստանային հողմավար բազե։


== Նկարագիր ==
Սապսանը Հայաստանում բնադրող է նստակյաց ։ Բնակվում է ժայռերում, հաճախ զբաղեցնում է ագռավների բները։ Զոհին որսում է հիմնականում թռիչքի ընթացքում։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Բալոբանը շիկամոխրագույն է, նստակյաց, հանդիպում է լեռնատափաստաններում, մերձարևադարձային շրջաններում, ձմռանը՝ նաև Արարատյան դաշտում։ Ունի սուր ձայն։
Արտույտաբազեի գունավորումը խայտաբղետ է։ Տարածված է անտառային շրջաններում։
Աղավնաբազեն կարճ թևերով է, հանդիպում է բաց տարածություններում, կարելի է վարժեցնել տնային պայմաններում՝ որպես որսորդական թռչուն։
Սովորական հողմավար բազեն նստակյաց է, ապրում է ամենուր, ձմռանը՝ բնակավայրերից ոչ հեռու։ Ոչնչացնում է կրծողներին։
Տափաստանային հողմավոր բազեն կիսաանապատային գոտում։ Պահպանվում է օրենքով։
Կարմրաոտ բազեն չվող է, հազվագյուտ։ Բնակվում է բաց տարածքներում։ Զոհին փնտրում է՝ լարերին նստած, կամ օդում կանգի պահին նետվում է նրա վրա։ Համարվում է որսորդական թռչուն։ Ոչնչացնում է մանր կրծողներին։
Միջերկրածովյան բազեն բնադրող չվող է, հազվագյուտ։ Հայաստանում առաջին անգամ հայտնաբերվել է 1960-ական թվականներին։ Երգում է՝ երկար ժամանակ նույն տեղում նստած։ Բնակվում է գիհու կամ փշոտ թփուտների առկայությամբ ցածրադիր չոր լեռնալանջերին։ Որպես հազվագյուտ տեսակ՝ կարիք ունի հատուկ պաշտպանության, արհեստական թռչնաբներ ներգրավելու միջոցով հնարավոր է բարձրացնել համակեցության խտությունը։


== Աղբյուրներ ==
Խանըք Ներքին

Խանըք Ներքին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։ Գտնվում էր Բաղդադ տանող ճանապարհի աջ կողմում, Դիարբեքիր քաղաքից 38 կմ հարավ-արևելք, սարալանջի վրա։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Տոլյա Կլյուկվինի արկածները

«Տոլյա Կլյուկվինի արկածները» (ռուս.՝ «Приключения Толи Клюквина»), խորհրդային ընտանեկան կատակերգական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վիկտոր Էյսիմոնտը 1964 թվականին։ Հայտնի մանկագիր Նիկոլայ Նոսովի «Շուրիկը պապիկի մոտ» (1956), «Սաշա» (1938) և «Տոլյա Կլյուկվինի արկածները» (1961) պատմվածքների սինթեզ է։


== Սյուժե ==
Մի անգամ Տոլյա Կլյուկվինը քայլում է փողոցով և ճանապարհին տեսնում է «շարժվող» կրկնակոշիկ։ Իմանալով, որ կրկնակոշիկը պարանով կապել է մեկ այլ տղա՝ Սլավա Օգոնկովը, Տոլյան ծանոթանում է նրա հետ և հետագայում որոշում է կրկին այցելել նրան։ Ճանապարհին խաղալիք ատրճանակով վախեցնելով անծանոթ տատիկին (Տատյանա Պելտցեր)՝ Տոլյան  հասնում է տուն։ Մի քիչ ավելի ուշ Տոլյան կրկին գնում է զբոսանքի։ Ճանապարհին նրա առջևով անցնում է սև կատու։ Հավատալով վատ նշանին և վախենալով հետևանքներից՝ նա թեքվում է դեպի մյուս կողմը և ընկնում այնպիսի «արկածների» մեջ, ինչպիսին չէր էլ կարող պատկերացնել։


== Դերերում ==
Անդրեյ Ֆիլատով – Տոլյա Կլյուկվին
Տատյանա Պելտցեր – Դարյա Սեմյոնովնա
Ռոման Բորովկով – Սլավա Օգոնկով 
Նինա Գրեբեշկովա – Սլավայի մայրը


=== Էպիզոդներում ===
Եվգենի Վեսնիկ – կառավարիչ Մալինին
Բորիս Նովիկով – ոստիկան
Մարկ Պերցովսկի – բժիշկ հիվանդանոցում
Սերգեյ Ֆիլիպով – տնային կառավարման հաշվապահ
Սվետլանա Խարիտոնովա – բուժքույր Սերաֆիմա Անդրեևնա
Վլադիմիր Սմիրնով – «Վոլգայի» վարորդը
Վիոլետա Սեզեմովա – Իրինկա, Տոլյայի քույրը
Վլադիմիր Պեշնյա
Իգոր Տվերսկի
Զոյա Վասիլկովա – շտապ օգնության բժիշկ
Մ. Գլավյուկ – էպիզոդ
Անատոլի Պրատկով – ճանապարհային ոստիկանության տեսուչ (լուսագրերում նշված չէ)


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Նիկոլայ Նոսով
Ռեժիսոր՝ Վիկտոր Էյսիմոնտ
Գլխավոր օպերատոր՝ Բորիս Մոնաստիրսկի
Նկարիչ՝ Մարիա Ֆատեևա
Կոմպոզիտորներ՝ Անատոլի Լեպին, Մերաբ Պարցխալաձե
Երգի տեքստի հեղինակ՝ Միխայիլ Պլյացկովսկի
հնչյունային օպերատոր՝ Ա. Մատվեենկո
Ռեժիսոր՝ Ի. Սաֆարով
Օպերատոր՝ Մ. Գոյխբերգ
Խմբագիր՝ Ս. Ռուբինշտեյն
Մոնտաժող՝ Վ. Իսաևա
Դիմահարդարում՝ Ե. Սուխովայի
Ռեժիսորի օգնականներ՝ Ա. Կուզմին, Մ. Կուպրիյանովա
Կինեմատոգրաֆիայի պետական սիմֆոնիկ նվագախումբ, դիրիժոր՝ Էմին Խաչատրյան
Մոսկվայի պիոներների պալատի երգի-պարի համույթի երգչախումբը ՝ Վ. Լոկտևի ղեկավարությամբ
Ֆիլմի տնօրեն՝ Գ. ԿուպերշմիդտՖիլմը նկարահանվել է Վիննիցայում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Ссылки ==
«Տոլյա Կլյուկվինի արկածները»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Դեթվիլեր

Դեթվիլեր (ֆր.՝ Dettwiller), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 2690 մարդ, բնակչության խտությունը` 249.77 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.77 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 380 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 28 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1688 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1297-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 391։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,8 %։ 1297 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1174 անձ (626 տղամարդ և 548 կին)։ Գործազուրկ են եղել 123 անձ (58 տղամարդ և 65 կին)։ 391 անաշխատունակներից 101-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 178-ը` թոշակառուներ, իսկ 112-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասնիե Չետաիի շրջան (Չուվաշիա)

Կրասնիե Չետաիի շրջան (ռուս.՝ Красночетайский район, չուվաշերեն՝ Хĕрлĕ Чутай районĕ), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Չուվաշիա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կրասնիե Չետաի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 691,6 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 19788 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 28,61 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
(7310) 1995 OL1

(7310) 1995 OL1, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի հուլիսի 19-ին Պեկինի Շմիդտ-ԼԿՍ աստերոիդների ծրագրի կողմից Քսիլոնգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,629593 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1567 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1025 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1557,51 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,231138 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,11° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7310) 1995 OL1 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սարգիս Հովսեփյան (ֆուտբոլիստ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սարգիս Հովսեփյան (այլ կիրառումներ)Սարգիս Ռուբենի Հովսեփյան (նոյեմբերի 2, 1972(1972-11-02), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ֆուտբոլիստ։ 2014 թվականի հունվարից «Փյունիկ» ֆուտբոլային ակումբի գլխավոր մարզիչ։


== Ակումբային կարիերա ==
Սարգիս Հովսեփյանը իր կարիերան սկսել է Երևանի Մալաթիա ֆուտբոլային ակումբում, որի կազմում 1990 թ. մասնակցել է ԽՍՀՄ 2-րդ խմբի Բ մրցաշարում։ 1991-ին տեղափոխվել է Վանաձորի Լոռի, որտեղ հանդես է եկել ԽՍՀՄ վերջին առաջնության 2-րդ խմբում։ Հայաստանի անկախացումից հետո տեղափոխվել է նորաստեղծ ՀՄԸՄ ակումբ, որի կազմում 1992 թ.-ին դարձել է Հայաստանի անդրանիկ առաջնության չեմպիոն։ Վեց տարի հանդես գալով ՀՄԸՄ-ի (հետագայում՝ Փյունիկ ) կազմում դառնում է Հայաստանի եռակի չեմպիոն և գավաթակիր։ 1998 թ.-ին տեղափոխվում է Սանկտ Պետերբուրգի Զենիթ, որտեղ հանդես է գալիս մինչև 2003 թ.։ 1998 թ. ամռանը տեղափոխվում է Պրեմիեր Լիգայի մեկ այլ՝ Մոսկվայի Տորպեդո Մետալուրգ ակումբ։ 2004 թ. գարնանը մարզչի հետ տարաձայնությունների պատճառով լքում է Մոսկվան և վերադառնում Փյունիկ, ուր հանդես է եկել մինչև 2012 թ. սեպտեմբերի 20-ը։ 2012 թ. սեպտեմբերի 20-ին հայտարարել էթ կարիերան ավարտելու մասին։


== Ազգային հավաքական ==
Սարգիս Հովսեփյանը իր նորամուտը ազգային հավաքական նշել է 1992 թ. հոկտեմբերի 10-ին՝ Հայաստանի ազգային հավաքականի անդրանիկ հանդիպմանը Մոլդովայի հավաքականի դեմ խաղում։ Մինչ այժմ ազգային հավաքականի կազմում մասնակցել է Եվրոպայի առաջնության հինգ (1996, 2000, 2004, 2008, 2012) և աշխարհի առաջնության չորս (1998, 2002, 2006, 2010) ընտրական փուլերին։ Անցկացրած խաղերի քանակով Հայաստանի հավաքականի ռեկորդակիրն է (131 խաղ)։ ՈՒԵՖԱ-ի կողմից պարգևատրվել է մրցանակով, ազգային հավաքականների մակարդակով 100-ից ավելի խաղի մասնակցելու համար։


== Մարզչական կարիերա ==
2014 թ. հունվարից «Փյունիկ» ակումբի գլխավոր մարզիչն է։
2014 թ. նոյեմբերից Հայաստանի երիտասարդական հավաքականի գլխավոր մարզիչն է։
2015 թ. ապրիլի 28-ին նշանակվել է Հայաստանի ազգային հավաքականի գլխավոր մարզչի պաշտոնակատար։


== Նվաճումներ ==


==== Անձնական ====


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սարգիս Հովսեփյանի բաժինը ՀՖՖ-ի պաշտոնական կայքէջում (հայ.), (անգլ.), (ռուս.)
Աստերոիդների ցանկ (327101-327200)

Աստերոիդների ցանկ (327001-327100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (327201-327300)
 Աստերոիդների ցանկ (327001-327100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (327201-327300)
Մայնի Նորդհայմ

Մայնի Նորդհայմ (գերմ.՝ Nordheim am Main), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում։ Մտնում է Կիտցինգեն շրջանի մեջ։ Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Զբաղեցնում է 5,30 կմ² տարածք։ 2011 թվականի տվյալներով՝ բնակչությունը կազմում է 1014 մարդ։ Հեռախոսային կոդը՝ 09 6 75 150։
Հայնրիխ և Յուլիուս Հարթ եղբայրներ

Հայնրիխ (1855—1906) և Յուլիուս (1859—1930) Հարթ եղբայրներ  (Hart), գերմանացի գրողներ, քննադատներ, գերմանական նատուրալիզմի հիմնադիրներից ու տեսաբաններից։
Միասին հրատարակել են գրական-քննադատական հանդեսներ, ալմանախներ, հոդվածների ժողովածուներ («Քննադատական արշավներ», մաս 1—6, 1882—84 թվականներ, «Նոր միություն», 1901)։ Հայնրիխ Հարթի գեղարվեստական գործերից լավագույնը «Մարդկության երգ»-ն է (հ. 1—4, 1887 — 1906), որտեղ նա ձգտել է տալ մարդկության զարգացումը սկսած հնագույն ժամանակներից, բայց ավարտել է միայն երեք «երգ»։ Յուլիուս Հարթ թողել է բանաստեղծությունների ժողովածուներ, նովելներ, դրամատիկ երկեր և Բուդդայի, Զրադաշտի, Քրիստոսի մասին աշխատություններ։
Respect (երգ)

Respect (հայերեն՝ հարգանք), ռիթմ էնդ բլյուզ ժանրի երգ՝ գրված 1965 թվականին Օթիս Ռեդինգի կողմից և հրապարակված ԱՄՆ-ում՝ որպես սինգլ։ Երկու տարի անց, Արետա Ֆրանկլինի կատարմամբ, երգը դառնում է սուպերհիթ և այդ ժամանակից «սոուլի թագուհու» այցեքարտը։
Ռեդինգի երգի սկզբնական տարբերակում տղամարդը խնդրում է կնոջը հարգել իրեն, երբ վերադառնում է աշխատանքից, իսկ դրա փոխարեն խոստանում է աչք փակել կնոջ թերությունների վրա։ Արետա Ֆրանկլինը փոխել է երգի բառերը և այն վերածել ուժեղ կնոջ մենախոսության, որը հարգանք է պահանջում։ Այս տարբերակում մեծ է երգչախմբի և կրկներգի դերը, որը կազմված է R-E-S-P-E-C-T բառի տառ առ տառ արտասանումից։
Արետա Ֆրանկլինի ձայնագրությունը, որի պրոդյուսերը Ջերի Վեքսլերն էր, արժանացել է երկու «Գրեմի» մրցանակի և երկու շաբաթ շարունակ գլխավորել է Billboard Hot 100 հիթ շքերթը։ Երգը դարձավ Ֆրանկլինի առաջին միջազգային հիթը՝ հայտնվելով բրիտանական շքերթների առաջին տասնյակում։ Ժամանակի ընթացքում երգը դառնում է սեռերի հավասարության հիմնը և հնչում տասնյակ գեղարվեստական ֆիլմերում։ Այն հաճախ են կատարում ֆեմինիստական միջոցառումնների ժամանակ։


== Մրցանակներ ==
«Գրեմի» մրցանակի փառքի դահլիճ (1987)
National Recording Registry (2002)
Rolling Stone ամսագրի 500 հզորագույն երգեր ցանկ — № 5
«Դարի երգեր» ըստ RIAA-ի — № 4


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Soeder John։ «The inside story behind Aretha Franklin's chart topping anthem»։ Sun News  
The Very Best of Otis Redding. Rhino/Atlantic Recording Corporation, 1992. Los Angeles, CA.
I Never Loved a Man the Way I Love You. Atlantic Recording Corporation, 1967. New York, NY.
Guralnick Peter (1999)։ Sweet Soul Music: Rhythm and Blues and the Southern Dream of Freedom։ Back Bay Books։ ISBN 978-0-316-33273-6։ OCLC 41950519։ Արխիվացված է օրիգինալից April 5, 2012-ին  


== Արտաքին հղումներ ==
Օթիս Ռեդինգի սինգլը
Արետա Ֆրանկլինը կատարում է Respect երգը
Սեն Մարտեն դ՛Օկսինյի (կանտոն)

Սեն Մարտեն դ՛Օկսինյի (ֆր.՝ Saint-Martin-d'Auxigny), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Կենտրոն շրջանում։ Շեր դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Բուրժ օկրուգի մեջ։ Համաձայն 1999 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 12093 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1823 է։ Կանտոնում կա 11 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Գերտ Դորբեկ

Գերտ Դորբեկ (հունիսի 10, 1985(1985-06-10), Տալլին, Էստոնական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հանգստի անցած էստոնացի բասկետբոլիստ։ 1.93 մ հասակով հարձակվող պաշտպան է, որը միջազգայնորոն ներկայացրել է Էստոնիայի ազգային բասկետբոլի հավաքականը։


== Մասնագիտական կարիերա ==
Դորբեկը բասկետբոլ սկսել է խաղալ Տիյտ Սոկի բասկետբոլի դպրոցում։ Մասնագիտական կարիերան սկսել է 2002 թվականին «Korvpalli Meistriliiga»-յի (KML) «Nybit» բասկետբոլային ակումբի հետ։
2003 թվականին պայմանագիր է կնքել «TTÜ/A. Le Coq» թիմի հետ։ «TTÜ/A. Le Coq»-ը 2003–04 մրցաշրջանում զբաղեցրել է երրորդ տեղը։ Մրցաշրջանի ավարտից հետո ակումբը լուծարվել է։
2004 թվականին Դորբեկը միացել է «Tallinna Kalev»-ին։ Ակումբը 2004–05 մրցաշրջանում զբաղեցրել է երրորդ տեղը։ Դորբեկը միջին հաշվով հավաքել է 16.11 միավոր և ճանաչվել KML լավագույն երիտասարդ խաղացող։ Մրցաշրջանի ավարտից հետո «Կալև»-ը նույնպես ֆինանսական խնդիրների պատճառով լուծարվել է։
2005 թվականին Դորբեկը պայմանագիր է կնքել Էստոնիայի չեմպիոն «Կալև/Կրամո»-ի հետ։ Էստոնիայի առաջնությունում առաջին անգամ հաղթել է 2005–06 մրցաշրջանում։
2006 թվականին Դորբեկը վերադարձել է «Dalkia/Nybit»։ Ակումբը իր անունը 2007 թվականին փոխել է «Triobet/Dalkia»-ի, իսկ 2008 թվականին՝ լուծարվել։
2008 թվականի հոկտեմբերիր 1-ին Դորբեկն անդամագրվել է «Tallinna Kalev» (նախկինում՝ Պիրիտա) թիմին, բայց նոյեմբերին հեռացել ակումբից ու միացել Ուկրաինայի բասկետբոլի լիգայի «Ferro-ZNTU» ակումբին։ «Ferro-ZNTU»-ը 2009 թվականի մարտի 25-ին խզել է պայմանագիրը և Դորբեկը վերադարձել է «Tallinna Kalev»։
2009 թվականին Դորբեկը վրադարձել է «Կալև/Կրամո», որի կազմում հաղթել է Էստոնիայի երեք առաջնությունում՝ 2011, 2012 և 2013 թվականների։
2013 թվականի օգոստոսի 15-ին Դորբկը պայմանագիր է կնքել «Տարտուի համլսարան»-ի հետ։ Նա 2014–15 մրցաշրջանում հինգերորդ անգամ հաղթել է Էստոնիայի առաջնությունում՝ Տարտուի համալսարանի դեմ իր նախկին  «Կալև/Կրամո» ակումբին եզարափակիչ փուլում պարտության մատնելուց հետո, հաղթելով 4 խաղերից 1-ը։
2017 թվականի օգոստոսի 22-ին Դորբեկը պայմանագիր է կնքել «Rapla» ակումբի հետ։


== Էստոնիայի ազգային հավաքական ==
Որպես Էստոնիայի բասկետբոլի ազգային հավաքականի ավագ անդամ Դորբեկը մասնակցել է 2015 թվականի Եվրոպայի առաջնությանը, միջին հաշվով յուրաքանչյուր 4.5 րոպեի ընթացքում ստացել է 2 պատասխան հարված։ Մրցաշարում Էստոնիան զբաղեցրել է 20-րդ տեղը։


== Անձնական կյանք ==
Դորբեկի հորեղբայրը՝ Այվար Կուուսմաան բասկետբոլի մարզիչ է և հանգստի անցած պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ։ Նա նաև բասկետբոլի մարզիչ Ալան Դորբեկի և նրա որդիների Կարլ-Փիթերի, Էրիկի և Մարտին Դորբեկի հեռավոր զարմիկն է։


== Մրցանակներ և նվաճումներ ==


=== Մասնագիտական կարիերա ===
TTÜ/A. Le CoqԷստոնիայի գավաթակիր՝ 2003«Կալև/Կրամո»4×Էստոնիայի լիգայի չեմպիոն՝ 2006, 2011, 2012, 2013
Էստոնիայի գավաթի չեմպիոն՝ 2005Տարտուի համալսարանի «Ժայռ» թիմԷստոնիայի լիգայի չեմպիոն՝ 2015
2× Էստոնիայի գավաթի չեմպիոն՝ 2013, 2014


=== Անհատական ===
Կորվպալիի մայստերլիգայի լավագույն երիտասարդ խաղացող՝ 2005


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Gert Dorbek at basket.ee
Gert Dorbek at fiba.com
Բրեիլա

Բրեիլա (ռումիներեն՝ Brăila), քաղաք Ռումինիայում՝ Վալախիա շրջանում։ Բրեիլայի ժուդեցի վարչական կենտրոնն է։ Բնակչությունը 216,9 հազար մարդ է (2002)։ Դանուբ գետի նավահանգիստներից է։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է հույների կողմից մ․ թ․ ա․ 5-րդ դարում որպես փոխաբեռնման կետ։ Այն կոչվել է Պրոհոլիա (Προχειλια)։ Այս գործառույթը՝ այսինքն բեռների փոխաբեռնումը ծովային նավերից գետայիններին և հակառակը, Բրեիլայի նավահանգիստն իրականացրել է մինչև 20-րդ դարի սկիզբը։
Ռուս-թուրքական պատերազմում (1710-1713)՝ Պրուտի անցման ժամանակ, գեներալ Ռաննեն դրագունյան յոթ գնդերով և մոլդովական ոչ մեծ հեծելազորով շարժվել է դեպի Սերետա գետը։ Հուլիսի 10-ին, մոտենալով Մաքսիմենի վանքին, Ռաննեն իմացել է, որ թուրքական երեքհազարանոց բանակը, որը զբաղեցնում էր Բրայլովի ամրոցը, նրա շուրջը պաշտպանական ամրություն է կառուցում՝ հետագա հարձակումները զարգացնելու համար։ Որպեսզի դա խոչընդոտեն, Ռաննեն որոշել է անհապաղ հարձակվել և Մաքսիմենի մոտ թողնելով 400 դրագուններ ու մոլդովացի հեծելայիններ՝ հուլիսի 11-ի շարժվել է քաղաքի ուղղությամբ։ Արդեն երեկոյան բանակի ավանգարդը հասել է Բրեիլայի մերջակայք, իսկ հուլիսի 12-ի առավոտյան այստեղ են հասել գլխավոր ուժերը։ Երեկոյան ժամը 10։00-ին  Ռաննեն հարձակում է գործել՝ երկու հեծելային ջոկատներով գրավելով գետի և ամրոցի միջև ընկած տարածությունը, որպեսզի կտրի նահանջի ճանապարհը։ Համառ մարտից հետո թուրքերը նահանջել են ամրոց։ Հուլիսի 14-ին պահակազորը կապիտուլացվել է։ Ռուսների կորուստները կազմել են մոտ 100 մարդ, թուրքերինը՝ մոտ ութ հարյուր։

1770 թվականին գեներալ Գլեբովի ղեկավարությամբ զորքերը հարձակվել են Բրաիլովի վրա, սակայն անօգուտ։ Սական երբ Գլեբովը օգնություն է ստացել, թուրքերը, դա իմանալով, թողել են ամրոցը, որը հետագայում հաշտության պայմանագրով կրկին վերադարձվել է իրենց։
Ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ (1828-1829) Բրաիլայի ամրոցը եղել է թուրքական հենակետ ընդհուպ մինչև 1828 թվականի հունիսը, երբ մի շարք գրոհներից հետո այն հանձնվել է ռուսական զորքին (ռուսները քաղաքն անվանել են Բրաիլով)։
1830 թվականից սկսվել է Բրաիլայի ծաղկումը։ Հույները, որոնք հիմնականում զբաղված էին ծովագնացության ոլորտում, միշտ կազմել են բնակչության զգալի մասը՝ հատկապես 19-րդ դարի ընթացքում։ Պատահական չէ, որ քաղաքում են ծնվել հունական ծագմամբ նշանավոր բազմաթիվ մարդիկ, այդ թվում ռումինացի գրող Պանաիտ Իստրատին, որը հայրական կողմից հույն է եղել։
1869 թվականին Բրեիլայում բուլղարացի արտագաղթյալները հիմնադրել են Բուլղարական գրական ընկերությունը (ներկայումս՝ Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիա)։


== Քույր քաղաքներ ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Մուուկսի

Մուուկսի (էստ․՝ Muuksi), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կուուսալու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 41 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Վերխնեմամոնսկի շրջան

Վերխնեմամոնսկի շրջան (ռուս.՝ Верхнемамонский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Վորոնեժի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Վերխնիյ Մամոն։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1345 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 20611 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 15,32 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Բեգլարի պղնձագործարան

Բեգլարի պղնձագործարան, պղնձագործարան (և պղնձահանք) նախկին զանգեզուրի գավառում, այժմյան Ղափան քաղաքի հյուսիսարևմտյան մասում, Ողջի գետի ձախ ափին։ Նշանակված է Կովկասի 5 - վերստանող քարտեզում։


== Ծանոթագրություններ ==
Խևիցքար

Խևիցքար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կիսկիմի գավառակում։ Գտնվում է Կիսկիմ քաղաքից 42 կմ հյուսիս-արևելք, Ճորոխի ստորին հոսանքի փախ ոկղմում, Լիվանայի հովտում, մի գետակի ափին։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լարիսսա (արբանյակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼարիսսաԼարիսսա (հին հունարեն՝ Λάρισσα), նույնպես հայտնի է որպես Նեպտուն VII, Նեպտուն մոլորակից հեռավորությամբ հինգերորդ ներքին բնական արբանյակն է։ Արբանյակը անվանվել է Հունական աստված Պոսեյդոնի սիրուհի Լարիսսայի անունով։


== Հայտնաբերումը ==

Լարիսսան հայտնաբերվել է 1981 թ. մայիսի 24-ին, Հարոլդ Ռեյտսեմայի, Ուիլյամ Հաբարդի, Լարի Լեբոֆսկու և Դևիդ Տոլենի կողմից, արբանյակի աստղի ծածկման պատահական դիտարկման շնորհիվ, և ստացել է S/1981 N 1 ժամանակավոր անվանում։ Այս մասին հայտարարվել է 1981 թ. մայիսի 29-ին։ Արբանյակի գոյությունը հաստատվեց Վոյաջեր-2 ԱՄԿ-ի Նեպտունի մոտով թռիչքի ժամանակ 1989 թվականին, որից հետո այն ստացավ ևս մի անվանում՝ S/1989 N 2 1989 թ. օգոստոսի 2-ին։ 1991 թվականի սեպտեմբերի 16-ին արբանյակը վերանվանվեց Լարսիսսա։


== Առանձնահատկությունները ==
Լարիսսան մեծությամբ չորրորդն է Նեպտունի արբանյակների միջև։ Այն ունի անկանոն (ոչ-գնդաձև) ձև և մակերևույթը ամբողջությամբ ծածկված է խառնարաններով, առանց որևէ երկրաբանական ակտիվության հետքերի։ Լարիսայի մասին կան շատ քիչ հավելյալ տեղեկություններ։
Լարիսսայի ուղեծիրը շրջանաձև է, այն ընկնում է Նեպտունի սինքրոն ուղեծրի շառավղից ներքև, այսինքն այն դանդաղ, պարորաձև մոտենում է մոլորակին մակընթացային ուժերի ազդեցության տակ պտույտի արագության նվազման պատճառով և ի վերջո այն կմտնի Նեպտունի մթնոլորտ, կամ հասնելով Ռոշի սահմանին կքանդվի և կառաջացնի ևս մի օղակ։


== Ծագում ==
Հավանական է, որ Լարիսսան, ինչպես և Նեպտունի այլ ներքին արբանյակները, առաջացել է Նեպտունի կողմից Տրիտոնի որսալու ընթացքում առաջացած բեկորների իրար միանալուց։ Տրիտոնի ուղեծիրը որսալու սկզբնական ժամանակահատվածում չափազանց էքսցենտրիկ էր, և այն հավանաբար առաջացրել է քաոտիկ փոփոխություններ Նեպտունի նախկինում ունեցած ներքին արբանյակների մեջ, ստիպելով նրանց բախվել իրար և տրոհվել մասնիկների, առաջացնելով բեկորների սկավառակ։ Միայն Տրիտոնի ուղեծրի շրջանաձև դառնալուց հետո այս մասնիկների սկավառակից առաջացել են այժմյան ներքին արբանյակները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լարիսայի տվյալները Archived 2007-08-01 at the Wayback Machine. ՆԱՍԱ-ի Արեգակնային համակարգի հետազոտություների կայքում
Նեպտունի հայտնի արբանյակները (Սքոթ Շեփարդ)
Արջիկ

Արջիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։


== Բնակչություն ==
1880 թվականին ուներ 50 բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ապոլլոն Գրիգորև

Ապոլլոն Ալեքսանդրովիչ Գրիգորև (ռուս.՝ Аполло́н Алекса́ндрович Григо́рьев, հուլիսի 28 (օգոստոսի 9), 1822, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 25 (հոկտեմբերի 7), 1864, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս գրաքննադատ ու բանաստեղծ։ 1940-ական թվականներին տարվել է ուտոպիական սոցիալիզմով և մասոնականությամբ։ Հոդվածներում գլխավոր ուշադրությունը դարձրել է ժամանակակից արվեստի ազգային ու բարոյական խնդիրներին։ Գրիգորևի լավագույն երգերն ամփոփված են «Պայքար» (1857) քնարական շարքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ադրինե Տատրյան

Ադրինե Հակոբի Տատրյան (դեկտեմբերի 26, 1913(1913-12-26) կամ 1915, Չորում, Թուրքիա - փետրվարի 21, 2002(2002-02-21), Նիս), հայ գրող, արձակագիր։


== Կենսագրություն ==
Ադրինե Տատրյանը ծնվել է 1915 թ. Սեբաստիայի նահանգի Չորում գյուղում։ 1926 թվականին ավարտել է Կոստանդնուպոլիսի Գատգյուղի Արամյան վարժարանը, այնուհետև մեկ տարի սովորել Նոտր դամ դը Սիոն ֆրանսիական դպրոցում։ 1967 թվականից ապրել է Փարիզում, 1974 թվականից՝ Նիցցայում։ Վաղ հասակից թղթակցել է սփյուռքահայ հասարակական, քաղաքական ու գրական հանդեսներին։ Խմբագրել է «Պարտեզ» ամսաթերթը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի (1939-1945) տպավորություններն են արտացոլված «Մարդկային հուշագրություններ» շարքում, որը պարբերաբար տպագրվել է «Ժամանակ» թերթում (1945)։ Հրատարակվել են Տատրյանի «Մայթերուն վրա» (1955), հիտլերականների ոճրագործությունները պատկերող «Գեհենի ճամբուն վրա» (1966), «Չորրորդ մը կը փնտրվի» (1971) և «Հեղինակ, կեցի՝ր» (1980) վեպերը։ Գրել է նաև պիեսներ։
Մահացել է Ֆրանսիայի Նիս քաղաքում։


== Գրականություն ==
Հովակիմյան Բ.Մ. Հայոց ծածկանունների բառարան, 2005։ էջ 730


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի (Բինգեմթոն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի, հայ առաքելական եկեղեցի ԱՄՆ Նյու Յորք նահանգի Բինգեմթոն քաղաքում։


== Պատմություն ==
Եկեղեցու ծխական խորհուրդը հիմնադրվել է 1923 թվականին։ Հայերը Բինգեմթոն են եկել 19-րդ դարում, աշխատել տեղի գործարաններում ու կազմակերպություններում։ Սկզբնական շրջանում ունեցել են պաշտամունքի փոքրիկ մի վայր։ Եկեղեցու ներկայիս շինությունը հայ համայնքը գնել է 1924 թվականին Պրեսբիտերեական եկեղեցուց և նվիրել Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի ծխական խորհրդին։ Շինությունը բաղկացած է եկեղեցական սրահից, խոհանոցից և կիրակնօրյա դպրոցի դասասենյակներից։ Եկեղեցու հովիվն է սարկավագ Հակոբ Ինջաջիգյանը։
2001 թվականին Բինգեմթոն քաղաքում բացվել է Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակին նվիրված հուշակոթող, որտեղ ամեն տարի ապրիլի 24-ին Բինգեմթոնի Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցու կողմից կատարվում է ցեղասպանության զոհերի հիշատակին նվիրված ծիսակարգ և մի նոր ծառ տնկվում հուշաքարի հարևանությամբ՝ ի հիշատակ հայ նահատակների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցու կայքը Archived 2014-12-18 at the Wayback Machine.
Գուստավ Ֆրիդրիխ ֆոն Հեչ

Գուստավ Ֆրիդրիխ ֆոն Հեչ (գերմ. Gustav Friedrich von Hetsch սեպտեմբերի 28, 1788(1788-09-28)[…], Շտուտգարտ, Վյուրթեմբերգի դքսություն, Սրբազան Հռոմեական կայսրություն - սեպտեմբերի 7, 1864(1864-09-07)[…], Կոպենհագեն, Դանիա), դանիացի ճարտարապետ և նկարիչ, ծագումով գերմանացի է։ 
Ֆիլիպ Ֆրիդրիխ ֆոն Հեչի որդին։


== Կենսագրություն ==
Կրթությունը ստացել է Թյուբենգի համալսարանում և Փարիզի գեղարվեստի դպրոցում։
Երիտասարդ տարիներին աշխատել է ճարտարապետ Շառլ Պերսիեյի հետ, ով երիտասարդին պատրաստել է ինքնուրույն աշխատանքի համար։ Հետագայում նա դարձավ Ժան Բատիստ Ռոնդելեի աշակերտը, որի ղեկավարությամբ նա աշխատել է Փարիզի Պանթեոնի վերականգնման վրա։
1812 թվականին նա վերադարձել է հայրենիք, բայց շուտով մեկնել է Իտալիա, որտեղ նա շարունակել է բարելավել իր հմտությունները և հանդիպել դանիացի ճարտարապետ Պեդեր Մուլինգին, ով 1815 թվականին համոզեց Հեչին տեղափոխվել Կոպենհագեն, որտեղ նա դասավանդել էր Դանիական թագավորական  գեղարվեստի ակադեմիայում։
1815 թվականից Հեչինի առաջին խոշոր նախագծերից մեկը Կրիստիանոս Պորտայի ներքին գործն էր, որը ստեղծվել էր Կրիստիան Ֆրեդերիկ Հանսենի կողմից։ Ժամանակի ընթացքում նրա կլասիցիզմը ձեռք է բերել  ուշ կլասիցիզմի հատկանիշներ, որը հաճախ վերածվում է նրա մոտ պատմական ոճերի։ Դրա օրինակն է՝ Սուրբ Անսգարան իր աղյուսի ձևով (1841), Մեծ ժողովարանը (1833) Կոպենհագենում,  Կոպենհագենի համալսարանի մի քանի նոր շինություններ կամ ոչ գոթական ոճով կառուցված կալվածատները։
Միաժամանակ Գեղարվեստի ակադեմիայի դասավանդման ժամանակ նա մի շարք այլ պաշտոններ է զբաղեցրել, մասնավորապես, եղել է դանիական արհեստանոցային ճենապակու արտադրության գեղարվեստական ղեկավարը (1828-1857)։
1851 թվականին նա մասնակցեց Լոնդոնում կայանալիք համաշխարհային ցուցահանդեսի կառավարական պատվիրակությանը, իսկ չորս տարի անց Փարիզում անցկացվող համաշխարհային ցուցահանդեսին։
Դանեբրոգի շքանշանակիր։


== Հրատարակված աշխատանքներ ==
Anleitung zum Studium der Perspective und deren Anwendung. Tauchnitz, Leipzig 1894
Fortenigner for Haandvaerkere (Vorlegeblätter für Handwerker). Gyldendal, Kopenhagen 1839/42 * Religion der Karthager. Mit 4 Kupfertafeln und einer architektonischen Erklärung. Schubothe, Kopenhagen 1824


== Հիշողություն ==
1902 թվականին Կոպենհագենում ճարտարապետի պատվին բացվեց հուշարձան։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ով ով է դանիական ճարտարապետության պատմության մեջ Archived 2013-05-14 at the Wayback Machine.
Միշտ ասա «Այո»

«Միշտ ասա «Այո»» կամ «Այո մարդը» (անգլ.՝ Yes Man), ռեժիսոր Պեյթոն Ռիդի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Ջիմ Քերրին, Զոի Դեշանելը, Բրեդլի Կուպերը, Ջոն Մայքլ Հիգինսը, Ռիզ Դերբին, Դեննի Մասթերսոնը, Ֆիոնուլա Ֆլենագանը, Թերենս Սթեմփը, Սաշա Ալեքսանդրը, Մոլի Սիմսը։
Ֆիլմի գլխավոր հերոսը միշտ և ամենքին ասում է «ոչ»։ Նա նույնիսկ ընկերներին է ասում այդ խոսքը։ Բայց մի հիանալի օր նա պայմանագիր է կնքում ինքն իր խղճի հետ, որ միշտ պետք է ասի «Այո»։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիգոր Ազարյան

Գրիգոր Ստեփանի Ազարյան (մարտի 15, 1934(1934-03-15), Պլովդիվ, Բուլղարիայի թագավորություն - դեկտեմբերի 14, 2009(2009-12-14), Սոֆիա, Բուլղարիա), բուլղարահայ ռեժիսոր, բեմադրիչ, դերասան։


== Կենսագրություն ==
Գրիգոր Ազարյանը ծնվել է 1934 թվականին Բուլղարիայի Պլովդիվ քաղաքում։ 1966 թվականին ավարտել է Կրաստյո Սարաֆով կինոյի և թատրոնի ազգային ակադեմիան, այնուհետև ուսումը շարունակել է Մոսկվայում և Սանկտ Պետերբուրգում։ Ստեղծագործական գործունեության մեծ մասը նվիրել է Բուլղարական բանակի թատրոնին, եղել է բեմադրիչ, աշխատել է նաև Պլովդիվի թատրոնում, Ազգային թատրոնում, Ալեկո Կոնստանտինով պետական թատրոնում, Սոֆիայի թատրոնում, ինչպես նաև Մոսկվայի և Բիտոլայի թատրոններում։ Բեմադրել է Անտոն Չեխովի, Ուիլյամ Շեքսպիրի, Նիկոլայ Գոգոլի, Նիկոլայ Հայտովի ստեղծագործությունները։
30 տարի եղել է Կինոյի և թատրոնի ազգային ակադեմիայի պրոֆեսոր, 2005 թվականից դասավանդել է Նոր բուլղարական համալսարանի թատրոնի բաժնում։


== Ֆիլմագրություն ==
Որպես ռեժիսոր

«Բոլորը և ոչ մեկը», (1978)Որպես դերասան

Дрямка (Պրիմերա 1965 թվական, հուլիսի 27)
Птици и хрътки (1969 թվական, ապրիլի 11)
Опашката на дявола (2001)


== Մրցանակներ ==
2009 թվականին արժանացել է Ասկիր թատերական մրցանակի։
Արժանացել է Բուլղարիայի արտիստների միության «Իկար» մրցանակի՝ «Ռեժիսուրա» անվանակարգում՝ Անտոն Չեխովի «Ճայ» դրամայի բեմադրության համար (2008).
2006 թվականին Գրիգոր Ազարյանին շնորհվել է Նոր բուլղարական համալսարանի պատվավոր պրոֆեսորի կոչում։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է եղել բանաստեղծուհի Վալենտինա Ռադինսկայայի հետ։


== Հիշատակ ==
Գրիգոր Ազարյանի անունն է կրում Բուլղարիայի մշակույթի ազգային պալատի թատրոնը։


== Գրականություն ==
Стайков, Д. Човешкият цирк и Крикор Азарян. Intense. С., 2008.
Радинска, В. Ние с Коко. Крикор Азарян отблизо. Ентусиаст. С., 2011.
Радинска, В. Крикор Азарян – алхимия на играта. Захарий Стоянов. С., 2014.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Интервю с Крикор Азарян Archived 2004-12-29 at the Wayback Machine.
Крикор Азарян на крилете на "Икар" Archived 2008-03-30 at the Wayback Machine.
Facebook Page Списък постановки, интервюта
Krikor Azaryan / Крикор Азарян (1934 - 2009)
Крикор Азарян (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Интервю с Крикор Азарян Archived 2004-12-29 at the Wayback Machine.
Анелия Янева, Крикор Азарян на крилете на „Икар“ Archived 2008-03-30 at the Wayback Machine., в. „Капитал“, 28 март 2008
Страданията и възторзите на Крикор Азарян (мемоар, записан от Димитър Стайков) Archived 2011-06-26 at the Wayback Machine., Институт за изследване на близкото минало (мъртъв линк)
Фен профил на Крикор Азарян Ֆեյսբուքում
Крикор Азарян ՅուԹյուբում, филм на Лилия Абаджиева, публикуван на 15.02.2016 г.
Կառլեն Ակունց

Կառլեն Բագրատի Ակունց (Աքունց, հոկտեմբերի 24, 1933(1933-10-24), Գորիս, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - 2003, Երևան, Հայաստան), հայ մանկաբարձ-գինեկոլոգ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1973), պրոֆեսոր (1974)։
Ալերգաբան Վարդան Ակունցի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
1956 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1973-1989 թվականներին եղել է Երևանի բժշկական ինստիտուտի մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի ամբիոնի վարիչը, 1989-1998 թվականներին՝ Մոր և մանկան առողջության պահպանման գիտահետազոտական կենտրոնի տնօրեն։
Մշակել է պահպանողական և վիրահատական բուժման եղանակներ՝ կանանց անպտղության դեպքում, զբաղվել է պտղի վարակական ախտաբանության (ֆետոպաթիա) ներարգանդային ախտորոշման, բարձր ռիսկի դեպքում հղիության և ծննդաբերության ընթացքի ուսումնասիրության խնդիրներով։


== Երկեր ==
Կնոջ օրգանիզմի սպեցիֆիկ ֆունկցիաների ֆիզիոլոգիայի և ախտաբանության մի շարք հարցեր, Ե., 1962:
Актуальные вопросы бесплодия в браке, 1978, т.л. (Карлен Багратович Акунц).
Ранняя диагностика и терапия нарушений функции печени у беременных с резус-отрицательной кровью: Методические рекомендации, 1981, т.л. (К. Б. Акунц).
Կնոջ օրգանիզմի սպեցիֆիկ ֆունկցիաների ֆիզիոլոգիայի և ախտաբանության մի շարք հարցեր, 1982, տիտղթ. (Կառլեն Բագրատի Ակունց)։
Նորածինների դիսադապտացիայի մանկաբարձական սկզբնաղբյուրները, Ե., 1985 թ. (համահեղինակ)։
Адаптация новорожденных от отягощенной беременности, 1986.
Առողջ մայր՝ առողջ երեխա, 1990, տիտղթ. (Կ. Բ. Ակունց)։
Մանկաբարձություն (Ընտրված բաժիններ), 1995, տիտղթ. (Կառլեն Ակունց)։


== Գրականություն ==
Айриян А. П. Армянские учёные-медики. - Ер., 1998, 276 с.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Акунц Карлен Багратович Д-р мед. наук
Քոյ Ստյուարտ

Քոյ Ստյուարտ (ծնվել է 1998թ.) Ամերիկացի դերասան է։ TBS-ի «Are We There Yet?» սիթքոմում մարմնավորել է Քեվինի կերպարը, իսկ Նիկելոդեոնի «Բելլան և Բուլդոգները» (Bella and the Bulldogs) սիթքոմում մարմնավորել է Թրոյին ։


== Վաղ Կյանք ==
Ստյուարտը ծնվել է Կոլումբիա, Հարավային Կարոլինայում։ Նրա սերը դերասանության հանդեպ առաջացավ՝ ճանաչված հաղորդումների կերպարների խոսքերը արտասանելուց հետո ։ Նա այնուհետև միացավ «DeAbreu Modeling and Consulting» գործակալությանը ։


== Գործունեություն ==
2010թ. Ստյուարտը սկսեց իր կարիերան մարմնավորելով Քեվինին՝ TBS-ի ի «Are We There Yet?» սիթքոմում։ 2011թ. մարտին Քոյը հաղթեց «Երիտասարդ Արտիստներ» մրցանակը իր Քեվին կերպարի համար։ 2011թ. Քոյը մասնակցեց PBS-ի «The Electric Company» հեռուստասերիալի 12 էպիզոդներին։ 2012թ. հունվարին Քոյի հայրը (Դերեկ Ստյուարտը) հրատարակեց ոչ-գեղարվեստական գիրք «The Unlikely Journey» անվանմամբ, որը պատկերում է Քոյի ուղևորությունը դեպի շոուբիզնես (entertaintment business):
Նիկելոդեոնի «Բելլան և Բուլդոգները» հեռուստաշույում մարմնավորել է Թրոյ Դիքսոնին։ 2016թ. «WTH: Welcome to Howler» սարսափ/կատակերգական հեռուստասերիալում Հավիերի դերն է ընդունել։ 2017թ. օգոստոսին Քոյ Ստյուարտը ռեփեր Լոջիքի "1-800-273-8255" երգի տեսահոլովակի մեջ գլխավոր դերն է տարել։ Տեսահոլովակը համասեռականության և ինքնասպանության մասին է։ 2017թ. նոյեմբերին հայտարարվել է, որ «Agents of S.H.I.E.L.D.» ֆիլմում Ստյուարտը մարմնավորելու է Ֆլինթին ։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Օրդինատորը (հեռուստասերիալ)

«Օրդինատորը» (անգլ.՝ The Resident), ամերիկյան բժշկական դրամա ժանրի հեռուստասերիալ, որը ստեղծել է Էմի Հոլդեն Ջոնսը։ Սերիայի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2018 թվականի հունվարի 21-ին Fox հեռուստաալիքով։
2018 թվականի մայիսի 7-ին սերիալը երկարացվել է երկրորդ եթերաշրջանով։
2019 թվականի մարտի 25-ին սերիալը երկարացվել է երրորդ եթերաշրջանով։ 2020 թվականի մայիսի 19-ին հայտարարվել է չորրորդ եթերաշրջանի մասին։


== Սյուժե ==
Երիտասարդ օրդինատոր Դևոն Փրավեշը կյանքի իդեալիստական հայացքներով պաշտոն է ստանում վիրահատության փորձառու ղեկավար Ռենդոլֆ Բելլի ղեկավարությամբ։ Ժամանակի ընթացքում Փրավեշը հասկանում է, որ կյանքում ամեն ինչ այնքան էլ հեշտ չէ, և նրա աշխատանքում կան նրբություններ, որոնք չի կարելի անտեսել:


== Դերերում ==
Մեթ Զուկրի՝ բժիշկ Քոնրադ Հոքինս, ավագ օրդինատոր
Էմիլի ՎանՔեմփ՝ Նիքոլեթ «Նիք» Նևին, բուժքույր
Մանիշ Դայալ՝ բժիշկ Դևոն Փրավեշ
Շոնետ Ռենե Ուիլսոն՝ բժիշկ Մինա Օկաֆոր
Բրյուս Գրինվուդ՝ բժիշկ Դենդոլֆ Բելլ, վիրաբուժության վարիչ
Նյու Մորան Ատիաս՝ Ռենատա Մորալի


== Արտադրություն ==
Fox-ը պատվիրել է սերիալը 2017 մայիսի 10-ին։


== Եթերաշրջաններ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(անգլ.)
(2638) Գադոլին

(2638) Գադոլին (անգլ.՝ Gadolin), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1939 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Իրյո Վյայսյալյայի կողմից Տուրկուում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,55411 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,344 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7642 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1490,93 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,24146 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,36° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2638) Գադոլին աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ագրաֆիա

Ագրաֆիա (հին հունարեն՝ ἀ- ժխտական մասնիկի և γράφω «գրում եմ» բառի բաղադրումից), գրելու ունակության խանգարում կամ լիակատար կորուստ՝ գրելազրկություն, որն առաջանում է հոգեֆիզիոլոգիական հիմքերի կազմալուծման արդյունքում և որին հաճախ ուղեկցում է խոսքի խանգարումը։ Ագրաֆիայի ժամանակ կարող է առաջանալ շարժողական խանգարում, գրելու կամ կարդալու անկարողություն։ Գրելու ունակության կորուստը կարող է արտահայտվել տարբեր լեզուների և նյարդաբանական հիվանդությունների ժամանակ, որոնցից են՝ ալեքսիան, աֆազիան, դիզարտրիան, ագնոզիան և ապրաքսիան։ Ագրաֆիայով հիվանդ անձանց հետազոտությունը թույլ է տալիս ավելի լավ հասկանալ գրելու գործընթացում ներառված խոսքային և շարժողական կենտրոնները։ Ագրաֆիան հնարավոր չէ ամբողջությամբ բուժել, բայց հիվանդները կարող են վերականգնել կորցրած ունակությունների մի մասը։ Այս ունակությունների տեսակներն էլ կապված են ագրաֆիայի կոնկրետ տեսակի հետ։
Ագրաֆիան բաժանվում է կենտրոնական և ծայրամասային ձևերի։ Կենտրոնական ագրաֆիան ներառում է գլխուղեղի խոսքի կենտրոնները և սովորաբար կապված են խոսքի այլ խանգարումների հետ ։ Ծայրամասային ագրաֆիան ներառում է գլխուղեղի շարժողական և տեսողական կենտրոնները։ Ագրաֆիան սկսել է ուսումնասիրվել 14-րդ դարից, սակայն միայն 19-րդ դարի երկրորդ կեսից է, որ սկսել է ներկայացնել կլինիկական հետաքրքրություն։ 12-րդ դարում կատարված հետազոտությունները առաջին հերթին կենտրոնացած էին աֆազիոլոգիայի վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Կորպովո (գյուղ, Օկուլովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿորպովոԿորպովո (ռուս.՝ Корпово), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սլավիցա Ջուկիչ-Դեյանովիչ

Սլավիցա Ջուկիչ-Դեյանովիչ (սերբ.՝ Славица Ђукић-Дејановић, հուլիսի 4, 1951(1951-07-04), Rača, Սերբիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ), սերբ քաղաքական գործիչ, Սերբիայի խորհրդարանի նախագահ, Սերբիայի նախագահի պաշտոնակատար։


== Կենսագրություն ==
1976 թվականին ավարտեց Բելգրադի բժշկական ֆակուլտետը` «նյարդահոգեբուժություն» մասնագիտությամբ, 1986 թվականին ստացավ դոկտորական աստիճան։
1990 թվականից` Սոցիալիստական կուսակցության հիմնադրման պահից ի վեր համարվում է դրա անդամ։
2000 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2001 թվականի հունվար զբաղեցնում էր այսպես կոչված Սերբիայի անցումային կառավարության Ընտանիքի հարցերով նախարարի պաշտոնը, բազմիցս ընտրվել էր Հարավսլավիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետության և Սերբիայի Հանրապետության խորհրդարանների պատգամավոր։
2012 թվականի ապրիլի 5-ից, նախագահ Բորիս Տադիչի հրաժարականից հետո, դարձավ պետության ղեկավարի պաշտոնակատար։
2012 թվականի հուլիսի 27-ից մինչև 2014 թվականի ապրիլի 27-ը Իվիցա Դաչիչի կառավարությունում զբաղեցնում էր Առողջապահության նախարարի պաշտոնը։
2014 թվականի ապրիլի 16-ից մինչև 2016 թվականի հունիսի 3-ը եղել է Ազգային ժողովի պատգամավոր, Առողջապահության և ընտանիքի հարցերով հանձնաժողովի (խորհրդի) նախագահ, միաժամանակ, 2014 թվականի օգոստոսից մինչև 2016 թվականի օգոստոսը, Սերբիայի հոգեկան հիվանդությունների ամենամեծ կլինիկայի տնօրեն, 2016 թվականի օգոստոսի 11-ից` Սերբիայի կառավարությունում առանց պորտֆելի նախարար, որը պատասխանատու է ժողովրդագրության և բնակչության քաղաքականության համար։
Սերբիայի խորհրդարանի պատգամավոր է, Առողջության և ընտանիքի կոմիտեի (խորհրդի) նախագահ։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է։ Ունի որդի, թոռ  և թոռնուհի։ Ապրում է Կրագուևացում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Պաշտոնական կենսագրություն
Quake II

Quake II  (հայերեն՛ Դող II), 1997 թվականի առաջին դեմքով հրաձիգ տեսախաղ է, որը մշակվել է id Software-ի կողմից և հրապարակվել Activision-ի կողմից։ Դա Quake սերիայի երկրորդ մասն է, բայց ոչ Quake-ի անմիջական շարունակությունն է։ Խաղի պատմությունը շարունակվում է իր ընդլայնումներով և Quake 4-ում։
Quake II-ի սաունդթրեքը հիմնականում տրամադրվել է Sonic Mayhem-ի կողմից, որոշ լրացուցիչ հետքերով՝ Բիլ Բրաունի կողմից; Գլխավոր թեման նույնպես հեղինակել են Բիլ Բրաունը և Ռոբ Զոմբիին, իսկ մեկ թրեքը՝ Ջեր Սայփուլթը։ Օբրի Հոջեսի կողմից ստեղծված խաղի Nintendo 64 տարբերակի սաունդթրեքը, որը վերագրվում է որպես Քեն «Ածելի» Ռիչմոնդ։


== Սյուժե ==
Խաղացողը Bitterman անունով զինվոր է, ով մասնակցում է Overlord օպերացիային։ Երկիրը այլմոլորակայինների ներխուժումից պաշտպանելու հուսահատ փորձով երկրացիները հակագրոհ են ձեռնարկում թշնամու կիբերնետիկ քաղաքակրթության՝ Ստրոգգ-Ստրոգգոսի հայրենի մոլորակի վրա։ Գործողության հիմնական նպատակն է փակել պորտալը, որով Ստրոգգներն իրենց զորքերը տեղափոխում են Երկիր։ Անհաջող վայրէջքի ժամանակ զինվորների մեծ մասը գերի է ընկել կամ սպանվել։ Թռիչքի հենց սկզբից գլխավոր հերոսի վայրէջքի պարկուճը դուրս է գալիս ընթացքից՝ մեկ այլ պարկուճի հետ բախվելու պատճառով, արդյունքում նա հայտնվում է վայրէջքի նախատեսված գոտուց հեռու՝ փոքր ծայրամասային Ստրոգգի բազայում։ Մենակ մնալով՝ դեսանտայինը ճանապարհ է ընկնում դեպի մոտակա կապի կենտրոն։ Կապ հաստատելով շտաբի հետ՝ նա սկսում է կատարել հրամանատարության առաջադրանքները՝ ոչնչացնում է հակաօդային պաշտպանության համակարգը, ոչնչացնում է գերեվարված երկրացիներից նոր Ստրոգգի զինվորների արտադրության գործարանը, էներգետիկ ռեակտորը և Ստրոգգների համար կարևոր այլ առարկաներ։ Խաղի վերջում խաղացողին հրամայվում է անջատել իրենց առաջնորդի հաղորդակցման համակարգը՝ Մակրոնին, այնուհետև սպանել նրան մոլորակի վերևում գտնվող ուղեծրային հարթակի վրա։ Վերջնական տեսահոլովակը ցույց է տալիս, թե ինչպես է փախուստի պատյանը՝ օդանավում գտնվող դեսանտայինով, թողնում է պայթող հարթակը և «կոշտ» վայրէջք կատարում մոլորակի վրա։ Դեսանտայինը ողջ է մնում վայրէջքից և դուրս է գալիս փրկանավից։ Խաղի գլխավոր հերոսի հետագա ճակատագիրը չի ցուցադրվում։ Quake 4-ի ներածական տեսանյութում մի լեյտենանտ զինվորներին հրահանգում է նախքան Ստրոգգոսի վրա վայրէջք կատարելը, նշում է խաղի գլխավոր հերոսին՝ ասելով, որ նա անջատել է ուղեծրային հակաօդային պաշտպանության համակարգերը և հնարավորություն է տվել երկրացիներին երկրորդ վայրէջք կատարել մոլորակի վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Պիխտունյա

Պիխտունյա (ռուս.՝ Пыхтунья), գետ Ռուսաստանում, հոսում է հոսում է Կիրովի և Կոստրոմայի մարզերում Շաբալինսկի և Պոնազիրևսկի շրջաներում։ Գետաբերանը տեղակայված է Նեյա գետի ձախ ափին՝ 89 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Գետի ակունքը սկիզբ է առնում Գոստովսկի գյուղից 6 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Հոսում է հյուսիս-արևմուտք անմարդաբնակ անտառային վայրում։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վետլուգա, գետի ենթաավազանը՝ Վոլգա մինչև Կույբիշևսկի հիդրոհանգույց։ Գետի ավազանը՝ Վոլգա մինչև Կույբիշևսկի հիդրոհանգույց։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010400112110000041981
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110004198
Ավազանի կոդը - 08.01.04.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Հովիկ Վարդումյան

Հովիկ Սարիբեկի Վարդումյան (հուլիսի 26, 1940(1940-07-26), Ճոճկան, Ալավերդու շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ արձակագիր։ Հայաստանի գրողների միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Հովիկ Վարդումյանը ծնվել է Հայաստանի հյուսիսային Թումանյանի շրջանի Ճոճկան գյուղում։ Սովորել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում, այնուհետև աշխատանքի է անցել Երևանի ֆիզիկայի ինստիտուտում որպես ճարտարագետ։
Մինչ արձակին 1957 թվականին անցնելը, գրում էր բանաստեղծություններ։ Խորհրդային տարիներին Հովիկ Վարդումյանի գործերը՝ վեպերը, պատմվածքները, վիպակները, հրատարակվում էին սահմանափակ տպաքանակով, քանի որ նա իշխանությունների կողմից համարվում էր հակադրվող տարր։
Մասնակցել է Արցախյան ազատամարտին որպես կամավոր մինչև 1994 թիվը։
Այժմ Հայաստանի գրողների միության անդամ է և նրա արձակը հրատարակվում է կանոնավոր կերպով։ Դրանք արժանացել են տարբեր մրցանակների։ Բացի դրանից, նրա վեպերից շատերը թարգմանվել են ռուսերեն, ուկրաիներեն, պարսկերեն, անգլերեն, ֆրանսերեն և այլ լեզուներով։


== Ստեղծագործություններ ==
«Այդպիսի պատմություն», 1983,
«Երազների հովիտը», 1986,
«Արծիվները այդպես են մեռնում», 1997,
«Հարձակողական զինվորների հրամանատարը», 1999,
«Անահիտ աստվածուհու վերադարձը», 2002,
«Վիպակ տղամարդկանց համար», 2003,
«Լաբիրինթոս, պատմվածքներ», 2003,
«Զրույց Հրանտ Մաթևոսյանի հետ», 2003։


=== Առցանց ===
Փակուղի


== Թարգմանություններ ==
«Անմահը և այլ նովելներ», տեքստերի ընտրությունը և թարգմանությունը՝ Եղիսաբեթ Մուրադյան, նախաբանը՝ Սերժ Վենտուրինի։ Մատենաշար՝ Հայ գրարվեստ, տնօրեն՝ Սերժ Վենտուրինի, Փարիզ, 2010, ISBN 978-2-296-10160-9


== Մրցանակներ ==
«Մորեղբայրս» պատմվածքի համար «Պիոներ» ամսագրի «Լավագույն պատմվածք» մրցանակին, 1979
«Այսպես են մեռնում արծիվները» վիպակի համար ՀՀ ժուռնալիստների միության և ՀՀ ՊՆ-ի հետ համատեղ «Ես քո զինվորն եմ, հայրենիք» մրցանակ, 1999
ՀՀ ՊՆ «Մարշալ Բաղրամյան 100» մեդալ
«Վազգեն Սարգսյան» մեդալ
Արցախի «Մայրական երախտագիտություն Արցախի քաջորդիներին» հուշամեդալ
«Աստվածների կանչը» ժողովածուի համար ՀԳՄ Միքայել Նալբանդյանի անվան մրցանակ, 2004


== Նշումներ և ծանոթագրություններ ==
Դաշլըջա Ներքին

Դաշլըջա Ներքին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կարաքիլիսայի գավառակում։ Գտնվում էր Արածանի գետի վերին հոսանքի տարածքում։


== Բնակչություն ==
1877-1878 թվականներին ուներ 442, իսկ XX դարի սկզբին 650 բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Զվզիկ

Զվզիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Շիրվանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վոլկով (գյուղ, Տրոստյանեցի շրջան)

Վոլկով (ուկրաիներեն՝ Вовків), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Տրոստյանեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վոլկով գյուղում բնակվում էր 45 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բունիո

Բունիո (ֆր.՝ Bougneau), համայնք Ֆրանսիայի Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Պոն համայնքի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Սենտ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17056։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 571 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ աշխատունակ տարիքի 362 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 283-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 79-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 78,2 %, 1999 թվականին եղել է 72,1 %)։ 283 աշխատունակ բնակիչներից 258-ը աշխատում էին (139 տղամարդ և 119 կին), անաշխատանք էին 25-ը (5 տղամարդ և 20 կին)։
79 անգործունակ մարդկանցից 13-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 42-ը թոշակառու, 24-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ – Բունիո (ֆր.)
Տամիկու (գյուղ, Ռակե շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏամիկուՏամիկու (էստ․՝ Tammiku), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Ռակե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 60 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)