armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կլաուդիո Մարկիզիո

Կլաուդիո Մարկիզիո (հունվարի 19, 1986(1986-01-19), Թուրին, Իտալիա), իտալացի ֆուտբոլիստ, որը հանդես է գալիս Թուրինի «Յուվենտուս»ում և Իտալիայի ազգային հավաքականում։


== Մանկություն ==
Մարկիզիոն ծնվել է և մեծացել է Թուրինի արվարձաններից մեկում։  Նրա ամբողջ ընտանիքը եղել է «Յուվենտուս»ի երկրպագու։ Հետագայում նրա հետաքրքրությունը ֆուտբոլի հանդեպ ավելի ու ավելի է մեծանում։ Եվ նա ընդունվում է «Յուվենտուս»ի ակադեմիա(7 տարեկան հասակում)։


== Կարիերա ==


== Յուվենտուս ==
Ակադեմիայում երկար ժամանակ նա խաղացել է որպես ենթահարձակվող։ Այդ ժամանակ նա հնարավորություն է ունելցել շփելու իր կուռքի` Ալեսանդրո Դել Պիերոյի հետ։ 16 տարեկան հասակում նա սկսել է ավելի շատ հանդես գալ կիսապաշտպանությունում, որն էլ հետագայում դառնում է նրա հիմնական դիրքը։ 2005-2006 մրցաշրջանում Ֆաբիո Կապելլոյի հրահանգով նա տեղփոխվում է առաջին թիմ։ Եվ իր առաջին հանդիպումը անցկացնում «Կալիարի»ի հետ խաղում։ Հաջորդ մրցաշրջանի սկզբում նա նույնպես հանդես էր գալիս Բ թիմում, սակայն տեղափոխվեց առաջին թիմ և ստացավ 15 համարը։ Սեպտեմբերի վերջին օգնել է թիմին հաղթել «Ինտեր»ի հետ սկզբունքային խաղում(5:1)։


== Էմպոլի ==
2007 թվականի հուլիսի 25-ին նա վարձավճարով տեղփոխվել է «Եմպոլի»։ Այստեղ նա անցկացնելու էր 2007-2008 մրցաշրջանը։ Նա իր դեբյուտը այստեղ նշել է օգոստոսի 26-ին «Ֆիորենտինա»յի հետ խաղում։ Իսկ եվրոպական մրցաշարերում իր դեբյուտը նշել է «Ցյուրիխ»ի հետ խաղում։ Մարկիզիոն «Եմպոլի»ում հանդիսանում էր առանցքային խաղացող։


== Վերադարձ դեպի Յուվենտուս ==
Հաջորդ մրցաշրջանում վերադարձել է «Յուվենտուս»։ Նա Յուվենտուսւմ էլ էր առանցքային խաղացողներից մեկը։ Օգոստոսին իր դեբյուտն է նշել Չեմպիոնների լիգայի որակավորման փուլում՝ «Արթմեդ»ի հետ խաղում։ Դեկտեմբեր ամսին նա արդեն մեծ ճանաչում էր ձեռք բերել «Յուվենտուս»ի երկրպագուների մեջ։ Հենց այդ ամսին էլ նա նշեց իր 23 ամյակը, իսկ առաջին գոլը խփել է «Ֆիորենտինայի» դարպասը։


== Իտալիայի հավաքական ==
2009 թվականի օգոստոսի 12-ին նա իր դեբյուտն է նշել Շվեցարիայի հետ ընկերական խաղում(0։0)։ Առաջին անգամ միջազգային խաղերում դաշտ է դուրս եկել 2010 թվականի աշխարհի առաջնության ընտրական փուլում՝ Բուլղարիայի հետ խաղում։ Իր առաջին գոլը ազգային հավաքականի կազմում խփել է 2011 թվականի հոկտեմբերի 7-ին՝ Սերբիայի հավաքականի դարպասը, հետաքրքիրն այն է որ խաղի նախօրեին Մարկիզիոն նշել է, որ ցանկանում է բացել իր գոլերի թիվը ազգային հավաքականի կազմում։ Եվրոպայի 2012 թվականի առաջնության ժամանակ Մարկիզիոն թիմի հիմանկան խաղացողներից մեկն էր։ Նա իր թիմին օգնեց հասնել մինչև եզրափակիչ, որտեղ Իտալիայի հավաքականը պարտվեց Իսպանիայի հավաքականին (0։4)։


== Ելույթների վիճակագրություն ==
2016 թվականի մայիսի 14-ի տվյալներով 


== Ազգային հավաքական ==
2006 - Իտալիա Մ20 1(0)
2007-2009 - Իտալիա Մ21 14(0)
2009 - Իտալիա 48(4)


== Ձեռքբերումներ ==
Իտալիայի չեմպիոն- 2011-2012, 2012-2013, 2013-2014
Սերիա Բ-ի հաղթող- 2006-2007
Իտալիայի սուպերգավաթակիր- 2012, 2013


== Ազգային հավաքական ==
Եվրոպայի փոխչեմպիոն - 2012
Կոնֆեդերացիաների գավաթի բրոնզե մեդալակիր - 2013


== Ծանոթագրություններ ==
Քոլմեն շրջան (Տեխաս)

Քոլմեն շրջան (անգլ.՝ Coleman County), ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը։ 2008 թվականին բնակչության թիվը կազմում էր 8577 մարդ։ ԱՄՆ-ի վիճակագրության բյուրոյի համաձայն 2010 թվականին բնակչությունը կազմում էր 8895 մարդ։ Շրջկենտրոնն է Քոլմեն (անգլ.՝ Coleman) բնակավայրը։


== Պատմություն ==
Շրջանը պաշտոնապես կազմավորվել է 1858 թվականին Բրաուն և Թրևիս շրջանների հատվածներից։ Իր անվանումը ստացել է Սան Հասինտոյի ճակատամարտի մասնակից և Տեխասի անկախության մասին հռչակագրի կատարող Ռոբերտ Քոլմենի (անգլ.՝ Robert M. Coleman) պատվին։


== Աշխարհագրություն ==
ԱՄՆ վիճակագրության բյուրոյի տվյալներով Քոլմեն շրջանի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 3319 կմ², որից 3264 կմ²-ն զբաղեցնում է ցամաքը, իսկ 55 կմ²-ն կամ 1,66 %-ը՝ ջրային տարածքները։


=== Հարևան շրջաններ ===
Քալահան շրջան (հյուսիս)
Բրաուն շրջան (արևելք)
Մակ-Քալոխ շրջան (հարավ)
Քոնչո շրջան (հարավ-արևմուտք)
Ռանելս շրջան (արևմուտք)
Թեյլոր շրջան (հյուսիս-արևմուտք)


== Բնակչություն ==
Բնակչության թիվը 2000 թվականի դրությամբ կազմում էր 9235 մարդ։ Առկա էր 3889 տնային տնտեսություն և 2609 ընտանիք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3 մարդ/կմ²։ Հաշվվում էր 5248 բնակելի շինություն՝ 2 շինություն/կմ² խտությամբ։ Ռասայական կազմը հետևյալն էր՝ սպիտակամորթներ - 88,53 %, աֆրոամերիկացիներ – 2,19 %, բնիկ ամերիկացիներ (հնդկացիներ) – 0,62 %, ասիացիներ – 0,22 %, խաղաղօվկիանոսյան կղզիների բնակիչներ – 0.01 %, այլ ռասաների ներկայացուցիչներ – 6,53 %, երկու կամ ավելի ռասաների ներկայացուցիչներ – 1,91 %: Իսպանախոսները կամ լատինոամերիկացիները կազմում են բնակչության 13,96 %–ը (անկախ ռասայից)։
Բնակչության տարիքային կազմը հետևյալն էր՝ 23,60 % - մինչև 18 տարեկան, 6,60 % - 18-24 տարեկան, 22,70 % - 25-44 տարեկան, 24,00 % - 45-64 տարեկան և 23,00 % - 65 և ավելի բարձր։ Շրջանի բնակչի միջին տարիքը 43 տարեկան է։ Յուրաքանչյուր 100 կնոջը բաժին է ընկնում 92,20 տղամարդ։ 18 տարեկանից բարձր յուրաքանչյուր 100 կնոջը բաժին է ընկնում 88,10 տղամարդ։
2010 թվականի դրությամբ բնակչության թիվը կազմում էր 8895 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3 մարդ/կմ²։
Բնակչության աճի դինամիկան ըստ տարեթվերի․


== Ծանոթագրություններ ==
Ակսու (գետ, Կիլիկիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ակսու (այլ կիրառումներ)Ակսու գետ, Ագսու, գետ Կիլիկիայում Սարոս գետի աջակողմյան վտակ Զաքըչայի ստորին հոսանքում՝ Ակքյոփրու և Թախտաքյեփրու կամուրջներից անցնելուց հետո։


== Ծանոթագրություններ ==
Ասպարուխ (Բուլղարիայի խան)

Ասպարուխ (բուլղար․՝ Аспарух, մոտ 640 - 701 կամ 700, Դնեպր), Բուլղարիայի խան, ով սերում է Դուլո թագավորական դինաստիիայից։
Համարվում է Բուլղարիայի առաջին կայսրության հիմնադիրը և առաջին միապետը։


== Կենսագրություն ==
Ասպարուխը եղել է Բուլղարիայի մեծ խան Կուբրատի երրորդ որդին։ Նրա մահից հետո՝ 665 թվականին, Ասպարուխը հորից ժառանգում է Բուլղարիայի մի մասը, մասնավորապես օնոգոնդուրների ցեղերի բնակվելու տարածքը։
Ասպարուխը ստիպված է լինում պայքարել խազարների դեմ, ովքեր օգտվելով բուլղարների թուլացումից Բուլղարիայի մի հատվածում ստեղծել էին իրենց պետությունը։
Հոր մահից հետո Բուլղարիան բաժանվեց հինգ որդիների միջև։ Ասպարուխը կարծում էր, որ երկրի տարածքային ամբողջականության ապահովման համար անհրաժեշտ էր գտնել նոր դաշնակիցներ։ Այդպիսի դաշնակիցներ են դառնում Ասպարոխի համար Թրակիայում ապրող սլավոնները։
Նրա պլանը հաջողվեց և 679 թվականին Բյուզանդիայից Դոբրոգեայի գրավումից հետո Ասպարուխը իր հսկայական տարածքների վրա հիմնում է Բուլղարական առաջին կայսրությունը և դառնում նորանկախ երկրի առաջին խան։
Այս շրջանում ևս շարունակվում էին բուլղար-բյուզանդական հակասությունները, մասնավորապես Բուլղարիայի համար լուրջ վտանգ էր սպառնում Բյուզանդիայի կայսր Կոնստանդին IV Ծիրանածինը։ Չնայած դրան ի վերջո Բյուզանդիայի և Բուլղարական կայսրության միջև կնքվում է հաշտություն։
689 թվականին Ասպարուխը խախտում է հաշտության պայմանագիրը և հարձակվում Բյուզանդիայի ենթակայության տակ գտնվող Թրակիայի վրա։ Պատճառն այն էր, որ Հուստինիանոս II-ը քարոզարշավ էր սկսել Մակեդոնիայում, որը դուր չէր գալիս Բուլղարիային։
Նրա նպատակն էր սլավոնական անկախ պետությունների ստեղծելը Փոքր Ասիայում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Иоахим Вернер, «Захоронение в Малом Перещеннине и Кубрат, хан болгарский», газета «Софийские новости», 1985, январь, 9.
Бичурин Н. Я., «Собрание сведений».
Попов А., «Обзор хронографов русской редакции», 1866.
Каховский В. Ф., «Происхождение чувашского народа», 2003.
Кури Вантер, «История чувашского народа», Чебоксары, библиотека ж-ла «Ялав» (Знамя), 1990.
«Краткая история Болгарии (С древнейших времен до наших дней)», издательство «Наука», Москва, 1987. Мизиев И. М., «История Карачаево-балкарского народа».
К. Иречек, «История болгар», Варшава, 1877. Гумилев Л. Н., «Древние тюрки»
Евгени Константинов, «Дрезговини», роман, София, «Народна младеж», 1960.
Бележити българи (под ред. на Пламен Павлов), т. І. София, «Световна библиотека», 2012.


== Արտաքին հղումներ ==

Краткая история со времени после царствования Маврикия, Никифор, патриарх Константинопольский
Жизнеописания византийских царей, Феофан Исповедник
«Летопись византийца Феофана от Диоклетиана до царей Михаила и его сына Феофилакта», 1884—1887.
д-р Дориян В. Александров Българската позиция за гроба на кан Аспарух Archived 2015-01-20 at the Wayback Machine., историческо дружество «Българска Орда — 1938»
Իմեկուր

Իմեկուր (ֆր.՝ Imécourt), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 62 մարդ, բնակչության խտությունը` 7.36 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.42 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 200 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 65 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 50 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 32 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 25-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 7։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,1 %։ 25 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 23 անձ (13 տղամարդ և 10 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (2 տղամարդ և 0 կին)։ 7 անաշխատունակներից 0-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Էպիկենտրոն

էպիկենտրոն, երկրագնդի մակերեսի մաս, որը գտնվում է հիպոկենտրոնի կամ օջախի վերևում։ Մաս, որտեղ երկրաշարժ կամ ստորգետնյա պայթյուն է առաջանում։


== Մակերեսային վնասներ ==
Շատ երկրաշարժերի դեպքում ամենալուրջ վնասները կրում են էպիկենտրոնին հարող շրջանները, բայց երկրային հոսքի խզվածքների երկարությունը կարող է իսկապես լինել ավելի երկար և տարածվել ողջ մակերևույթի վրա։ Օրինակ, այդպիսին էր 2002 թվականին Ալյասկայում տեղի ունեցած Դենալի՝ 7.9 մագնիտուդ հզորությամբ  երկրաշարժը, որի կենտրոնը խզման արևմտյան վերջնամասում էր, բայց մեծագույն վնասները արևելյան վերջնամասից մոտ 330 կիլոմետր հեռու էին։


== Էպիկենտրոնային հեռավորություն ==
Երկրաշարժի ընթացքում սեյսմիկ ալիքները տարածվում են հիպոկենտրոնից բոլոր ուղղություններով։
Սեյսմիկ ստվերից դուրս կարող են ի հայտ գալ երկու տիպի ալիքներ՝ երկայնական (P) և լայնական (S) ալիքներ։ Քանի որ նրանք ունեն տարբեր արագություններ, երկրի վրայով նրանք անցնում են տարբեր ժամանակներում։ Երկրաբանները կարող են հաշվարկել ժամանակային տարբերությունը և հեռավորությունը ժամանակային շարժման գրաֆիկում, որում (P) և (S) ալիքներն ունեն միևնույն բաժանումը մինչև երկրաշարժի էպիկենտրոն։ Այդ հեռավորությունը կոչվում է էպիկենտրոնային հեռավորություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Բրեդֆորդ

Բրեդֆորդ (անգլ.՝ Bradford [ˈbrædfəd]), քաղաք Անգլիայի Յորքշիր և Համբեր կոմսությունում,Մեծ Բրիտանիա։ Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 493 100 մարդ (2007 թվականի տվյալներով)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղում ==
Нашествие гусениц на парк Брэдфорда Archived 2011-06-23 at the Wayback Machine.
Լատիներեն Վիքիպեդիա

Լատիներեն Վիքիպեդիա (լատ.՝ Vicipaedia Latina), Վիքիպեդիա բազմալեզու և ազատ հանրագիտարանի Լատիներեն տարբերակն է։


== Վիճակագրություն ==
Այսօր՝ 7 Ապրիլի 2023-ին Վիքիպեդիայի Լատիներեն բաժինը ունի 137 694 հոդված։ Գրանցված են 166 136 մասնակից, նրանցից 146-ը կատարել են գոնե մեկ խմբագրում անցած 30 օրվա ընթացքում, իսկ 17 մասնակից ունեն ադմինիստրատորի կարգավիճակ։ Ընդհանուր խմբագրումների թիվը հատում է 3 752 454-ը։


== Արտաքին հղումներ ==
Լատիներեն Վիքիպեդիա (լատ.)
Վկայի անհետացումը

«Վկայի անհետացումը» (ռուս.՝ «Пропажа свидетеля»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վլադիմիր Նազարովը։ «Տայգայի տերը» ֆիլմի շարունակությունն է և նկարահանվել է հանդիսատեսի բազմաթիվ խնդրանքներով Բորիս Մոժաևի համանուն վեպի հիման վրա։ Սկզբնաղբյուրում գլխավոր հերոսը ոստիկանության լեյտենանտ Չմուշկովն է, Սերյոժկինը միայն հիշատակվում է, սակայն ֆիլմի սցենարով նա կենտրոնական տեղ է զբաղեցնում սյուժեում։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում հեռավոր տայգայական գյուղում։ Տեղամասային տեսուչ Վասիլի Սերյոժկինը ծառայության է մեկնում նոր շրջան։ Նրա հերթապահության առաջին իսկ օրերին Լիսայա Կոսայի ափին հայտնաբերում են կենդանաբան Կոլգանովի մարմինը, որը զոհվել է որսորդական հրացանից արձակված կրակոցից։ Դեպքի վայրում Սերյոժկինը ոչ մի հանցանշան չի գտնում, բացառությամբ 37 համարի կոշիկի հետքի։
Կասկածյալների շրջանակը առաջին հերթին ներառում է տեղացի որսորդ-որսագողերին, որոնց հետ Կալգանովը վաղուց և սկզբունքորեն պայքարել է։ Միակ հնարավոր վկան՝ անտառապահների բրիգադի խոհարար Իվան Սադիկը, անհետացել է տայգայում։ Որսորդներն ասում են, որ նա կարող էր մարդակեր վագրի զոհ դառնալ։


== Դերերում ==
Վալերի Զոլոտուխին – լեյտենանտ Վասիլի Սերյոժկին
Մաքսիմ Մունզուկ – Տեխե
Մարտա Զորիկտուևա – Ինգա
Լյուդմիլա Մակսակովա – Նաստյա
Արտյոմ Ինոզեմցև – Զուև
Նիկոլայ Կրյուկով – Յուրի Ստեպանիչ, քննիչ
Բորիս Յուրչենկո – Միխայիլ Եմելյանովիչ Բալաբին
Ալլա Մեշչերյակովա – Տատյանա
Բուդա Վամպիլով – Սեմյոն Դուգարովիչ, արտելի նախագահ


== Նկարանող խումբ ==
Ռեժիսոր՝ Վլադիմիր Նազարով
Սցենարիստ՝ Բորիս Մոժաև
Օպերատոր՝ Վլադիմիր Նիկոլաև
Կոմպոզիտոր՝ Գենադի ԳլադկովՖիլմը նկարահանվել է բուրյաթական Կիրեն գյուղում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքի  հղումներ ==
Золотухин, В. С. Знаю только я. — М. : Вагриус, 2007. — 552 с. — (Мой 20 век). — ISBN 978-5-9697-0336-0. 1970 год, 23 декабря.
Бурятия у Валерия Золотухина ассоциируется с Кыреном.
«Думы»: Валерий Золотухин. Интервью и фрагменты спектакля.
Кто есть кто в мире : 1500 имён. Золотухин Валерий Сергеевич, стр. 573. «ОЛМА-Пресс». Москва, 2003. — 1678 стр.
Տյուբյակովո (գյուղ, Աուրգազինսկի շրջան)

Տյուբյակովո (ռուս.՝ Тюбяково, բաշկիրերեն՝ Төбәк), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 187 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հառիճի ընկերություն

Հառիճի ընկերություն (Հառիճավանքի ընկերություն, Հառիճի վանական ընկերություն), հայկական մշակութային կրթական կազմակերպություն։ Ստեղծվել է 1850-ին, Գյումրիում՝ տեղի հայրենասեր երիտասարդների նախաձեռնությամբ։ Նպատակն էր նորոգել և պահպանել Շիրակի ճարտարապետական գոհարներից մեկը՝ Հառիճի Սուրբ Աստվածածին տաճարը։ Հառիճի ընկերությունը գործել է մինչև 1910-ական թթ.։
Բիաֆրա (ծոց)

Բիաֆրա, ծոց Ատլանտյան օվկիանոսում՝ Գվինեական ծոցի մի մասը։ Նրա անվանումը գալիս է Ատլանտյան օվկիանոսի ավազանում ապրող համանուն ժողովուրդների անունից։
Այն ձգվելով հասնում է մինչև Նիգեր գետը։ Ծոցի հարևանությամբ հոսում է Սանագա գետը։ Նրա ջրերը ողողում են Նիգերիա, Կամերուն, Հասարակածային Գվինեա և Գաբոն պետությւնների ափերը։ Ամենամեծ կղզին Բիոկոն է։
1972 թվականին Նիգերիայում սկսված քաղաքացիական պատերազմի հետևանքով ծոցի անվանումը վերանվանվեց այժմյա տարբերակին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ցեղասպանության որբերը

Ցեղասպանության որբերը (անգլ.՝ Orphans of the Genocide), ամերիկահայ ռեժիսոր Պարետ Մարոնյանի նկարահանած ֆիլմը Հայոց ցեղասպանության մասին։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2015 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին։ Ֆիլմի հերոսները ոճիրը վերապրածներն ու նրանց ժառանգներն են, որոնք պատմում են իրենց պատմությունները։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է Լիբանանում գտնվող Անթուրայի որբանոցի մասին, որտեղ 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ ապաստան էին գտել հազարավոր հայ երեխաներ։ Ֆիլմում ներառված են Մորիս Միսակ-Կելեկչյանի, Ալմաստ Պողոսյանի, Ջեք Գևորգյանի, բրիտանացի լրագրող Ռոբերտ Ֆիսկի, Քլարքի համալսարանի պրոֆեսոր Դեբորա Դուորքի հարցազրույցները։
105-ամյա Ալմաստ Պողոսյանը պատմում է ինչպես է որբացել, ինչպես է ոտքով հասել Դեր Զոր, այնուհետև հայտնվել արաբ մի ընտանիքում, որից հետո՝ Հալեպի որբանոցներից մեկում և, ի վերջո, հանգրվանել ԱՄՆ-ում։ Ալմաստի պատմությունը շարունակում է թոռը՝ Բրյուս Պողոսյանը (Հայաստանի ամերիկյան համալսարանի նախագահ, 2010-2014)թվականներին։ Ֆիլմում օգտագործվել են նաև Ռոքֆելեր արխիվային կենտրոնի, Գերմանիայի և Դանիայի ազգային արխիվների և ԱՄՆ կոնգրեսի գրադարանի, ԱՄՆ ազգային արխիվի, Հայոց ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտի և այլ կառույցների արխիվային լուսանկարներ ու փաստաթղթեր։
Ֆիլմը Հեռուստատեսային արվեստի ու գիտության ազգային ակադեմիայի կողմից նոմինացվել է 2014 թվականի Սանքոսթ տարածաշրջանի «Էմմի» մրցանակաբաշխության վավերագրական-պատմական ֆիլմերի անվանակարգում։


== Փաստեր ==
Պարետ Մարոնյանը ոգեշնչվել է ստեղծելու «Ցեղասպանության որբերը» ֆիլմը 2010 թվականին՝ The Independent-ում Ռոբերտ Ֆիսկի «Հայոց ցեղասպանության կենդանի ապացույցը» հոդվածը կարդալուց հետո։ Ֆիլմը ստեղծվել է 3,5 տարում և երկու անգամ առաջադրվել «Էմմիի»։
«Ցեղասպանության որբեր» ֆիլմը ցուցադրվել է «PBS» հեռուստաալիքի կողմից, և հեռուստադիտողների թիվը գերազանցել է 12 միլիոնը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Orphans of the Genocide
Bared Maronian: Orphans of the Genocide Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
«Ցեղասպանության որբերը» ֆիլմը ներկայացվել է «Էմմի» մրցանակաբաշխության
Documentary: Orphans of the Genocide
Լևաշովկա (գյուղ, Շիգոնսկի շրջան)

Լևաշովկա (ռուս.՝ Левашовка), գյուղ Ռուսաստանի, Սամարայի մարզի Շիգոնսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ուասկո շրջան (Օրեգոն)

Ուասկո շրջան (անգլ.՝ Wasco County), ԱՄՆ Օրեգոն նահանգի 36 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 6.167 կմ² է, բնակչությունը՝ 25.213 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Դելս բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1854 թ.։
Մավի

Մավի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Օսոկորովկա (գյուղ, Բոբրովիցայի շրջան)

Օսոկորովկա (ուկրաիներեն՝ Осокорівка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բոբրովիցայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ստեպնիե Խուտորա։
2006 թվականի տվյալներով Օսոկորովկա գյուղում բնակվում էր 270 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 236,43 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Օրլովո (գյուղ, Մուրոմ քաղաքային օկրուգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕրլովոՕրլովո (ռուս.՝ Орлово), գյուղ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Մուրոմ քաղաքային օկրուգի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գտեվանք

Գտեվանք, եկեղեցի կառուցված 6-րդ դարում, գտնվում է Լոռու մարզի Կուրթան գյուղում։


== Ներկայիս վիճակ ==
Կուրթան և Վարդաբլուր համայնքների միջև՝ ճամփեզրին մոտ։ Եկեղեցուց դեռևս կանգուն են հիմնապատերը։ Պահպանված են եկեղեցու որմնաշարերի ստորին հատվածները, կառույցի շարվածքից հանված են արտաքին երեսաքարերը, պատերը կանգուն են՝ ամրակուռ կրաշաղախի շնորհիվ։ Շինության մնացորդներից երևում է, որ կառույցը վերարտադրվել է Կուրթանի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու հորինվածքի փոքրացված չափերով։


== Ճարտարապետական ոճ ==
Եկեղեցին սրահավոր միանավ թաղակապ դահլիճ է՝ հարավային կողմին կից ավանդատնով, որի արևմտյան պատն արտաքուստ ունի կիսաշրջանաձև խորան։ Գտեվանքի եկեղեցու աղոթասրահը երկայնական ուղղությամբ ավելի քիչ է ձգված։ Ինչպես երևում է հյուսիսային պատին պահպանված որմնամույթի հետքերից, դահլիճը ծածկի միջին մասում ուժեղացված է եղել թաղակիր կամարով։ Ավանդատան մուտքը բացվում է աղոթասրահի բեմառաջքից, որը ծածկված է եղել կիսագլանաձև թաղով և արևելյան պատը խորանի փոխարեն ունեցել է ուղղանկյուն խորշ։ Արտաքին սրահի գոյության մասին, բացի խորանից, վկայում են եկեղեցու արևմտյան պատի երեք պահունակները և արևմտյան կողմում գտնվող պատերի մնացորդները։ Աղոթասրահն ունեցել է երկու մուտք՝ արևմտյան և հարավային կողմերից, որոնք, ինչպես երևում է հետքերից, եզերված են եղել կամարակապ պարակալներով։ Պահպանվել է արևմտյան ճակտոնի հորիզոնական գոտու մի քար՝ շեշտված պայտաձևություն ունեցող կամարիկներով, որից ենթադրելի է, որ Գտեվանքն իր հարդարանքով ևս ընդհանրացել է Կուրթանի Աստվածածին եկեղեցու հետ։
Եկեղեցու հարավային մասում տարածվում է միջնադարյան փոքրիկ գերեզմանոցը՝ պահպանված մոտ մեկ տասնյակ տապանաքարերով։


== Պատկերասրահ ==

		


== Աղբյուրներ ==
«Պատմամշակութային արգելոց-թանգարանների և պատմական միջավայրի պահպանության ծառայություն» ՊՈԱԿ Archived 2015-10-22 at the Wayback Machine.
Սոխմեն

Սոխմեն, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Գյումուշխանեի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լենինսկի շրջան (Դոնի Ռոստով)

Լենինսկի շրջան (ռուս.՝ Ленинский район), վարչատարածքային միավոր, Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքի 8 շրջաններից մեկը։
Խոշոր արդյունաբերական, առևտրա-ձեռնարկատիրական, մշակութային և գիտակրթական շրջան է։ Կազմավորվել է 1920 թվականին Տեմերնիցկի անվանմամբ։ Վ. Լենինի մահից հետո այն վերանվանվել է Լենինսկի։ 1937 թվականին Լենինսկի շրջանի տարածքի մի մասը, որը գտնվում էր Տեմերնիկ գետի մոտ, փոխանցվել է Ժելեզնոդորոժնի շրջանին։ 


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
Ձեռնարկությունների, կազմակերպությունների, հիմնարկների ընդհանուր թիվը 5605 է, այդ թվում՝ ոչ պետական՝ 5450։ Շրջանի արդյունաբերական ներուժի հիմքը կազմում են 22 խոշոր և միջին ձեռնարկություններ՝ «Ռոստովի հացամթերքի կոմբինատը», «Դոնի կաշվի», «Դոնի աղյուս», «Ագաթ» գործարանը, «Դոնի գոֆրոտարա», «Ռոստովէներգո» և այլ ընկերություններ։ 


== Կրթություն ==
Լենինսկի շրջանը հատուկ տեղ է զբաղեցնում Դոնի Ռոստովի կրթության ոլորտում. շրջանում կա 5 բուհ՝ Ռոստովի պետական ճարտարապետական ինստիտուտը, Ռոստովի Ս. Ռախմանինովի անվան պետական կոնսերվատորիան, Պետական ծառայության հյուսիսկովկասյան ակադեմիան, Ռուսաստանի մաքսային ակադեմիայի Ռոստովի մասնաճյուղը և 5 քոլեջներ՝ շինարարական, ֆինանսատնտեսագիտական, կապի և ինֆորմատիկայի, ռադիոընդունիչների, ավտոճանապարհային, կինոյի և հեռուստատեսության տեխնիկում, երկաթուղային տրանսպորտի տեխնիկում։ Մեծ ուշադրություն է դարձվում դպրոցական և նախադպրոցական հաստատություններին, այսպես, 2005 թվականին շահագործման է հանձնվել № 70 դպրոցի մարզական համալիրը։ Սա Դոնի Ռոստովի առաջին դպրոցական մարզադաշտն է, որի նախագիծը կատարվել է եվրոպական չափանիշներով։


== Մշակույթ ==
Լենինսկի շրջանը մշակութային խոշոր կենտրոն է, այստեղ կենտրոնացած են մշակութային հիմնական հաստատությունները՝ Սպորտի պալատը, Երիտասարդության ստեղծագործական պալատը, Շինարարական մշակույթի պալատը, «Էներգետիկը» և Կիմ Նազարեթովի անվան կրթամշակութային երաժշտական կենտրոնը։ Տարբեր սերունդների և տարիքի մարդիկ  այցելում են Մ. Գորկու անվան մշակույթի և հանգստի կենտրոնական զբոսայգի։
Շրջանի տարածքում գտնվում են ճարտարապետության, պատմության և մշակույթի 268 հուշարձաններ։


== Շրջանի ճարտարապետություն ==

Շրջանի պատմական կառուցապատումը ներկայացված է ժամանակակից չափանիշներով «առևտրային կառուցապատման» ցածրահարկ շենքերով։ Շատ շենքեր, այդ թվում՝ հուշարձանների կարգավիճակ ունեցող, մաշվածության բարձր գործընթացում են։ Շրջանի նոր կառուցապատումն իրականացվում է և՛ համալիր, և՛ առանձին ձևով։ Քիչ չեն ճարտարապետական տեսանկյունից անհաջող առանձին շինությունների օրինակները, որոնցից ամենաակնառուն «Վաճառականական տուն» բիզնես-կենտրոնն է։ 2004 թվականին Սուրբ Աստվածածին տաճարի տարածքում կառուցվել է զանգակատուն, այդ տաճարի մոտ 1999 թվականի սեպտեմբերին կանգնեցվել է Ռոստովի հիմնադիր Դիմիտրի Ռոստովսկու հուշարձանը։ 2000 թվականի հոկտեմբերի 4-ին՝ այն օրը, երբ ձեռք են բերվել Սուրբ Դմիտրիի մասունքները, Մարտի ութի այգում դրվել է մի քար՝ որպես կառուցվելիք տաճարի հիմք։ Տաճարի կառուցման հետ միասին բարեկարգվել է այգու տարածքը։ 2009 թվականից Լենինսկի շրջանում է քաղաքի ամենաբարձր շենքը՝ 92 մետր առավելագույն բարձրությամբ 23-24-հարկանի տներով «Օլիմպ Թաուերս» համալիրը, որը Գվարդեյսկի հրապարակի շրջանում է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ленинский район Ростова-на-Дону
Ցողամարգի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Շիրակի մարզի Ցողամարգ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 8 հուշարձան (10 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Ալիխան Ուշաղը (Շուշիի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալիխան Ուշաղը (այլ կիրառումներ)Ալիխան Ուշաղը, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Ելիզավետպոլի նահանգի Շուշիի գավառում։
1907 թ.-ին ուներ 25 բնակիչ՝ հիմնականում ադրբեջանցիներ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լենինի անվան առափնյա փողոց (Յալթա)

Լենինի անվան առափնյա փողոց (ռուս.՝ Набережная имени Ленина), զբոսանքի համար նախատեսված կենտրոնական փողոց Ղրիմի Յալթա քաղաքում, քաղաքի ամենահին փողոցներից մեկը։ Առափնյա փողոցի երկայնքով աճում են արմավենիներ։ Ատրակցիոնները, բարերը, սրճարանները և ռեստորանները փողոցում անընդմեջ շարքերով են։ Ճարտարապետությունում միահյուսված են տարբեր ոճեր, փողոցը սալիկապատված է բազմերանգ կարմիր գրանիտով և բաց մոխրագույն պորֆիրիտով։


== Պատմություն ==
1837 թվականին բանաստեղծ Վասիլի Ժուկովսկին այնտեղ տեսել է միակ շենքը՝ մաքսատունը։ Մինչև 1886 թվականը առափը սովորական ափամերձ շերտ էր։ Այնուհետև, Ա. Լ. Բերտիե-Դելագարդի և Ն. Մ. Շևցովի նախագծով, այն քիչ բարձրացվել է, ամրացվել քարե բլոկներով և շրջապատվել մետաղյա բազրիքներով, որոնք ստեղծում էին նավակողի պատրանք։ Առափի հիմքը փոթորիկներից պաշտպանելու համար 1961 թվականին այն դարձվեց երկաստիճան։


== Տեսարժան վայրեր ==
Առափնյա փողոցում են գտնվում գլխավոր փոստատան, միջազգային ծովային ակումբի շենքերը և ատրակցիոնների շինությունները։ Այստեղ է նաև Վլադիմիր Լենինի հուշարձանը։ Առափնյա փողոցի միջնամասից, տեղական ուղևորագծերի շոգենավերի և զբոսանավերի նավանմատույցի մոտ, սկսվում է ճոպանուղին, որը հասնում է մինչև Դարսան բլուր։
Ճոպանուղու ստորին կայարանի մոտ գտնվում է «Տավրիդա» հյուրանոցի շենքը (նախկին «Ռոսիա», Առափնյա փողոց, 13)։ Այն կառուցվել է 1875 թվականին և երկար ժամանակ Յալթայում ամենամեծն ու հարմարավետն էր։ 1876 թվականին հյուրանոցում մոտ երկու ամիս ապրել է ծանր հիվանդ Նիկոլայ Նեկրասովը։ Այստեղ նա ոչ միայն բուժվել է, այլև աշխատել «Ո՞վ է Ռուսիայում լավ ապրում» պոեմի վրա։ Հյուրանոցի հուշատախտակին նշված են զգալի քանակությամբ հայտնի անուններ։ Շենքը հետաքրքրական է իր ճարտարապետությամբ և ճարտարագիտական լուծումներով (վերակառուցվել է 21-րդ դարի սկզբին)։
Քիչ հեռու, «Յուբիլեյնի» համերգասրահի մոտ, գտնվում է ևս մեկ ճարտարապետական հուշարձան՝ Ռոֆֆեի լողարանները։ Հյուրանոցի մուտքի դիմաց էլ տեղադրվել է «Անտոն Չեխովն ու շնիկով տիկինը» խմբաքանդակը։
Առափնյա փողոցի արևմտյան մասում վեր է խոյանում հին հունական նավի տեսքով ձևավորված մի կառույց՝ «Ապելսին» ռեստորանը։ Նրա դիմաց հսկայական գնդաձև սաղարթով աչքի է ընկնում Այսեդորա Դունկանի սոսին, որը, ըստ առասպելի, ավելի քան 170 տարեկան է։
Ամենաարևմտյան մասում առափնյա փողոցը հատում է Ուչան Սու գետը, որի վրա կառուցվել է Նկարիչների միության ցուցասրահը։
2009 թվականի սեպտեմբերի 29-ին տեղի է ունեցել Ռուսաստանի նորանահատակների և խոստովանողների տաճարի պատվին ժամատան օծումը, որը շինարարությունը Յալթայի առափին սկսվել էր դեռևս 2007 թվականին։


== Առափնյա փողոցը մշակույթում ==
Յալթայի առափնյա փողոցը արվեստի և ժողովրդական մշակույթի բազմաթիվ ստեղծագործությունների գործողության վայր է։ Այդ ստեղծագործությունների շարքում ամենահայտնին Անտոն Չեխովի «Շնիկով տիկինը» պատմվածքն է և Սերգեյ Սոլովյովի «Ասսա» ֆիլմը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Веб камера Ялты — вид на набережную
Виртуальный тур по набережной Ялты
Фотографии Набережной
Фотографии ялтинской Набережной
Фотографии и панорамы набережной в Ялте
(4145) Մաքսիմովա

(4145) Մաքսիմովա (անգլ.՝ Maximova), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Լյուդմիլա Ժուրավլյովայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,27292 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8204 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7254 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1251,63 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,287626 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,86° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4145) Մաքսիմովա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Զաբուգի (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)

Զաբուգի (ուկրաիներեն՝ Забуги), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զաբուգի գյուղում բնակվում էր 53 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նիզինո (գյուղ, Լոմոնոսովսկի շրջան)

Նիզինո (ռուս.՝ Низино), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Լոմոնոսովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2701 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նիզի (այլ կիրառումներ)

Նիզի, կարող է վերաբերել՝

Նիզի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում
Նիզի - քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում
Տոբրուկ

Տոբրուկ (արաբ․՝ طبرق‎‎, հին հունարեն՝ Αντίπυργος Հակապիրգոս, «Պիրգոսին հակառակ»), քաղաք Լիբիայում, Էլ-Բուտնանի համայնքում։ Բնակչությունը՝ 120 հազար մարդ (2011)։
Գտնվում է երկրի արևելքում՝ պատմական Կիրենաիկա շրջանում, Եգիպտոսից 120 կմ հեռավորության վրա։ Նավահանգիստ է Միջերկրական ծովի ափին։ Բնական խորջրյա լավագույն նավահանգիստներից մեկն է Աֆրիկայի միջերկրածովյան ափին։ Երկրի հարավային կողմից ավանդական նավթատարի վերջնակետն է։ Նավթի բեռնման նավահանգիստ է։ Ունի սննդի արդյունաբերություն։


== Պատմություն ==
Ժամանակակից քաղաքի տեղում գտնվել է հին հունական Անտիպիրուս գաղութը։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին՝ 1941 թվականի հունվարից մինչև 1942 թվականի նոյեմբերը, այստեղ տեղի են ունեցել կատաղի մարտեր, հակահիտլերյան կոալիցիայի և Առանցքի ուժերի (որպես« Աֆրիկյան կորպուսի» կազմավորման մաս) կազմավորման մաս կազմող երկրների միջև։  
Այս կապակցությամբ քաղաքի անունով կոչվել է «Տոբրուկ» փոքրիկ բետոնե բունկերը։ 
1951—1969 թվականներին՝ Լիբիայի թագավոր Իդրիս առաջինի նստավայրը։
Քաղաքացիական պատերազմի բռնկումից և Լիբիայի պատերազմական կողմերի փլուզումից հետո՝ 2014 թվականին, իսլամիստների կողմից մայրաքաղաքից վտարված երկրի ընտրված խորհրդարանը՝ ներկայացուցիչների պալատը, նստում է քաղաքում ։ Այդ կապակցությամբ քաղաքը փաստացի համարվում է Լիբիայի արևելյան մասի մայրաքաղաք, որը ենթակա չէ Տրիպոլիի կառավարությանը։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Тобрук հոդվածը Սովետական մեծ հանրագիտարանում
Քիշ (Շումեր)

Քիշ (շումերեն՝ Kiš), քաղաք և պետություն Հին Միջագետքում (Իրաք), Բաբելոնից 18 կմ հյուսիս-արևելք։
Քիշ քաղաքը (ժամանակակից Թելլ Ուխայմիր) հիմնադրվել է Ք․ ա․ 4-րդ հազարամյակում, որի տեղում եղել է ավելի հին բնակատեղի։ Քիշի աստվածը Զաբաբան էր։ Ավելի ուշ Քիշի հետ կապվել է նաև Խուրսանգ-կալամա քաղաքը (բառացի «երկրի անտառապատ լեռ»)։
Ք․ ա 28-րդ դարում Քիշը եղել է շումերական ցեղերի միության առաջին կենտրոնը։ Մինչդինաստիական ժամանակաշրջանի սկզբին Քիշում կառավարում էր առաջին կիսաառասպելական Քիշի արքայատոհմը, որը հայտնի է «Արքայական ցուցակով»։
Առաջին դինաստիայի արքաների նախնական ցուցակը սկսվել է Էթանայից։ Հետագայում Քիշի ցուցակի (Էթանայի ժամանակաշրջան) սկզբում ավելացվել է տեղական տոհմային նախնիները և տոտեմները (նախահայրերը), որոնք ըստ իրենց ծագման, հավանաբար, կապ չեն ունեցել «արքայական» ցուցակների հետ։ Քիշի բոլոր ցուցակների համար, մինչև Էթանայի շրջանը և նրանից հետո, բնորոշ է եղել թագավորի կառավարման ֆանտաստիկ երկարատևությունը։
Մինչև Ք․ ա 27-րդ դարը Քիշի տիրակալները Հյուսիսային Միջագետքում եղել են ամենահզորները։
Ք․ ա․ մոտավոր 3500 թվականին այստեղ երևան են եկել առաջին սեպագիր գրությունները (Քիշի սեպագիրը)։
Ք․ ա  դարում Ուրուկի հետ պայքարում Քիշը կորցրել է գերիշխանությունը։
Ք․ ա 26-րդ դարում Քիշը ավերվել է շումերական արքա Լուգալզագեսի կողմից, սակայն շուտով վերականգնվել է աքքադական Սարգոն թագավորի կողմից։ Հետագայում Քիշը ինքնուրույն որևէ դեր չի ունեցել, հանդիսացել է որպես Բաբելոնի ամենամեծ նահանգը, երկու անգամ ընկել է Աքեմենյան պետության, Պարթևական թագավորության և Սասանյան Պարսկաստանի ազդեցության տակ։ 1912 և 1923-1932 թվականների պողումների ժամանակ հայտնաբերվել են Ք․ ա․ 28-25-րդ դարերի պալատի հետքեր` բաղկացած երկու շինությունից՝ ավելի հին, ուղղանկյուն նախագծով, պարիսպավոր աշտարակներով, և ավելի ուշ շրջանի, որի արևմտյան մասում կա նեղ դահլիճ 4 սյուներով, իսկ արևելյան մասում՝ պատկերասրահ սյուների վրա։ Ուսումնասիրել է մինչդինաստիական ժամանակաշրջանի  (Ք․ա 3-րդ հազարամյակի երկրորդ քառորդ) գերեզմանատունը, որտեղ բացվել են  բազմաթիվ խեցեղեն, բրոնզ, զենքեր և զարդեր, գլանաձև կինքներ։ Աքքադական և նրան հաջորդող ժամանակաշրջանի շինություններ են բացվել (ներառյալ  224-651 թվականների 3 պալատ)։
Անրի դե Ժենույակի գլխավորությամբ ֆրանսիական հնագետների մի խումբ Քիշում առաջին պեղումները կատարել են 1912 և 1914 թվականներին։ Ստիվեն Լենգդոնոմի ղեկավարությամբ 1923-ից մինչև 1933 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում այստեղ աշխատել է նաև անգլո-ամերիկյան հնագետների մի խումբ (Oxford-Field Museum Expedition՝ Օքսվորդի թանգարանի արշավախումբ)։


===== Միջագետքում ետջրհեղեղյան Քիշյան արքայացանկն՝ ըստ Ռուսլան Խազարզարայի <Նիպուրյան արքաների ցանկի> =====
Էթանա /Этана/ - (ըստ Մ. Խորենացու՝ Բել /Նեբրովթ/)
Բալիխ /Балих/ - (ըստ Մ. Խորենացու՝ Բաբ /Բաբաս/)
Էնմեննունա /Энменнуна/ - (ըստ Մ. Խորենացու՝ Անեբիս /Էնաբսա, Նաբու/)Աղբյուրներ

Հոդ. Список царей Шумера и Аккада /Русская Википедия/
Ниппурский царский список на русском (из библиотеки Руслана Хазарзара)
Մովսես Խորենացի, Պատմություն Հայոց, Ե. -1968 թ., 22 էջ


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Գրականություն ==
Trevor Bryce The Routledge Handbook of the Peoples and Places of Ancient Western Asia. — Routledge, 2009. — P. 389—390.
Հարո մզրե

Հարո մզրե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Շատախի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սարայ

Սարայ, գյուղաքաղաք Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Մահմուդիի գավառում։ Գտնվում էր Վանից հյուսիս–արևելք՝ Արճակ գետի վերին հոսանքի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Մահմուդիի բնակչության մեջ մեծամասնություն էին կազմում ասորիները (XX դարի սկզբին՝ 105 տուն)։ Կային նաև հայեր, քրդեր, թուրքեր։


== Տնտեսություն ==
Բնակիչները զբաղվում էին արհեստներով, առևտրով, մասամբ՝ հողագործությամբ և անասնպահությամբ։


== Պատմություն ==
1880-ական թվականների սկզբից նոր ձևավորված Մահմուդիե կազայի (հայկական աղբյուրներում՝ Մահմռան կամ Ներքին Խոշաբ) կենտրոնը։ 20-րդ դարասկզբի հայկական աղյբուրներում հիշատակվում է որպես Մահմուդիի գավառի Սարայ ավան անունով գյուղ։ Այժմ այն Վանի մարզի Սարայի շրջանի Սարայ քաղաքն է։
1914–1915 թվականներին բնակավայրն ավերվեց։ Հայ և ասորի բնակչությունը կոտորվեց, մասամբ գաղթեց Արևելյան Հայաստան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Ֆրեսնեդիլյա

Ֆրեսնեդիլյա (իսպ.՝ Fresnedilla), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ավիլա պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ավիլա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 24.52 կմ2։ Բնակչությունը՝ 116 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 82 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Գաբիոնետա Բինանուովա

Գաբիոնետա Բինանուովա (իտալերեն՝  Gabbioneta-Binanuova), կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում։ Բնակչությունը հասնում է 976 մարդու, 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն։ Տարածքը կազմում է 15 կմ²։ Հեռախոսային կոդն Է 0372, իսկ փոստային ինդեքսը 26030։
Գաբիոնետա-Բինանուովան սահմանակից է Գրոնտարդո, Օստիանո, Պեսկարոլո էդ Ունիտի, Պեսինա Կրեմոնեզե, Սկանդոլարա Ռիպա դ'Օլիո, Սենիգա մունիցիպալիտետներին։
Սրբեր Ամբրոսիոս Մեդիոլանցին (Գաբբիոնետա), ում պատվին օծվել է տաճարը, Նիկողայոս Զմյուռնացին և Մարտին Տուրացին (Բինանուովա) հարգվում են որպես կոմունայի հովանավորներ։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար։ 0372 844314


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Բելի Կոլոդեզ (Ռոստովի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բելի Կոլոդեզ (այլ կիրառումներ)Բելի Կոլոդեզ (ռուս.՝ Белый Колодезь), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կամենսկի շրջանում։ Մտնում է Գրուցինովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Նիկոլայ Ֆրոբենիուս

Նիկոլայ Ֆրոբենիուս (նորվ.՝ Nikolaj Frobenius, սեպտեմբերի 29, 1965(1965-09-29), Օսլո, Նորվեգիա), նորվեգացի գրող, սցենարիստ։


== Կենսագրություն ==
Նիկոլայ Ֆրոբենիուսը ծնվել է Օսլոյում։ Մանկությունն անցել է Բերում կոմունայի Ռյուկինե քաղաքում։ 1989-1992 թվականներին սովորել է Լոնդոնի արվեստի ինստիտուտում և ստացել սցենարիստի որակավորում։ Գրել է մի քանի սցենարներ, այդ թվում «Անքնություն» (1997) թրիլերը, որը հետագայում վերանկարահանվել է Հոլիվուդում («Անքնություն», 2002 թվական)։ 2005 թվականից աշխատում է Նորվեգական ֆիլմ-ֆոնդում որպես խորհրդական։ 1998-2000 թվականներին եղել է «Vinduet» գրական ամսագրի խմբագիր։
Ֆրոբենիուսի ստեղծագործությունների առանցքային թեման անցյալի ու ներկայի տարանջատումն է։ Նրան մեծ հռչակ բերեց 1996 թվականին լույս տեսած «Latours katalog» վեպը, որը թարգմանվել է 14 լեզուներով։ 2004 թվականին լույս է տեսել «Տեսություն և պրակտիկա» վեպը, որը հեղինակը ինքն անվանել է «կեղծ ինքնակենսագրական», որտեղ նկարագրվում է գրողի մանկությունը։ 2011 թվականին էկրան է բարձրացել Լիեն Ենսի «Նորվեգիայի որդիները» ֆիլմը, որը նկարահանվել է Ֆրոբենիուսի համանուն գրքի հիման վրա։ 2008 թվականի աշնանը լույս է տեսել «Jeg skal vise dere frykten» վեպը, որը պատմում է Էդգար Ալլան Պոյի և Ռուֆուս Գրիզվոլդի տարօրինակ առճակատման մասին։ Այս ստեղծագործությունում գրողը միաձուլել է իրականն ու ֆանտաստիկը։


== Մատենագիտություն ==
Virvl (1986 թվական, բանաստեղծություններ)
Den unge Villiam Oxenstiernes lysende kjærlighet (1989)
Helvetesfabel (1991)
Latours katalog
Insomnia (1997 թվական, սցենար)
Den sjenerte pornografen
Dragonfly (սցենար, Մարիուս Հոլստի հետ, 2001 թվական)
Andre steder (2001)
Det aller minste (2003)
Teori og praksis (2004)
En folkefiende (screen play re-adaption, 2005)
Herlige nederlag: artikler og intervjuer om litteratur og film (2007)
Jeg skal vise dere frykten (2008)
"Sønner av Norge" (Նորվեգիայի որդիները, սցենար, 2011 թվական)
Så høyt var du elsket (2011)


== Մրցանակներ ==
1998 թվականին
Անդրես Յարեի անվան մրցանակ
Առաջադրվել է Aristeion եվրոպական գրական մրցանակի «Latours katalog» վեպի համար
2004 թվականին
Առաջադրվել է Բրագի մրցանակի
2005 թվականին
Օսլոյի NATT&DAG անվճար թերթի խմբագրության մրցանակ «Տեսություն և պրակտիկա» գրքի համար
2008 թվականին
Երիտասարդ քննադատների մրցանակ «Jeg skal vise dere frykten» վեպի համար
NRK P2 ռադիոալիքի մրցանակ ռադիոունկնդիրների ընտրությամբ «Jeg skal vise dere frykten» վեպի համար
Առաջադրվել է նորվեգական գրավաճառների մրցանակի «Jeg skal vise dere frykten» վեպի համար
Առաջադրվել է Բրագի մրցանակի «Jeg skal vise dere frykten» վեպի համար


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գրողի էջը Aftenposten կայքում
Nikolaj Frobenius on imdb.com
Կրասնոարմեյսկոե (գյուղ, Կրասնոպերեկոպսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրասնոարմեյսկոեԿրասնոարմեյսկոե (ուկրաիներեն՝ Красноармійське, Ղրիմի թաթարերեն՝ Mırza Qоyaş), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոպերեկոպսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրասնոարմեյսկոե գյուղում բնակվում էր 1 248 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալո (այլ կիրառումներ)

Ալո, կարող է վերաբերել՝

Ալո - համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում
Ալո - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Խնուսի գավառակում
Ալո - Եվրոպայի ամենամեծ լեռնային բարձրադիր լիճը
Գլինյանոե (այլ կիրառումներ)

Գլինյանոե, կարող է վերաբերել՝

Գլինյանոե - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոբրովելիչկովի շրջանում
Գլինյանոե - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում
Թել-Ավար

Թել-Ավար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
«Պոկեմոն» անիմեի սերիաների ցանկ

Աղյուսակում ներկայացված են OLM, Inc. ստուդիայի Պոկեմոն անիմեի սերիաների ցանկը, որը նկարահանվել է համանուն խաղի մոտիվների հիման վրա, որը ստեղծվել է Nintendo ընկերության կողմից։


== Եթերաշրջանների ցանկ ==


== Օրիգինալ սերիալ ==


=== 1-ին եթերաշրջան։ Ինդիգոների լիգան ===


=== 2-րդ եթերաշրջան։ Արկածներ Նարնջագույն կղզիներում ===


== Նշումներ ==
Ալվար (լեռ)

Ալվար , լեռնագագաթ Հայաստանի Լոռու մարզում, Փամբակի լեռների հյուսիսային լաnջիև, Հալավար գյուղից 2,5 կմ հարավ-արևմուտք։ Բարձրություն  2704 մ։


== Ծանոթագրություններ ==
Առողջարանային գործը Հայաստանում

Առողջարանային գործը Ազգաբնակչության առողջարանային բուժումը կազմակերպելու նպատակով առողջարաններ են հիմնադրվել Դիլիջանում (1921), Արզնիում (1929) և Ջերմուկում (1935)։ 1925 թվականին ստեղծվել է առժողկոմատի առողջավայրային վարչությունը։ Առողջարանների ցանցը հետագայում ընդլայնվել է՝ 1930-թվական ին Կուրորտաբանության և ֆիզիկական մեթոդներով բուժման ԳՀհ-ի հիմնադրմամբ։ ՀՀ հանք, ջրերի և առողջարանների տեղանքի բնակլիմայական պայմանների գիտականորեն հիմնավորված տվյալները նպաստել և հիմք են դարձել Արզնիում, Ջերմուկում, Դիլիջանում, Հանքավանում, Արզականում և Վանաձորում նոր առողջարանների ստեղծման ու զարգացման, ինչպես նաև հանք, ջրերի օգտագործման համար։ Դրանցից ամենահայտնիներն են Արզնին (սրտաբանական), Ջերմուկը և Հանքավանը «Արմեևիա» առողջարանը (ստամոքսաղիքաբանական), Դիլիջանը (Ջերմուկ) մազաբուժության)։ Շարունակաբար մշակվում են առողջարանային նոր գոտիների զարգացման հեռանկարներն ու ուղիները։
Բաբա գանուշ

Բաբա գանուշ (արաբերեն՝ بابا غنوج), հայտնի ճաշատեսակ Արևելյան խոհանոցում, նախուտեստ, որը հիմնականում բաղկացած է սմբուկից, խառնված համեմունքների հետ (օրինակ ձիթապտղի յուղ, կիտրոնի հյութ)։ Սմբուկը նախապես ամբողջովին թխել կամ տապակել կրակի կամ ածուխի մեջ և այդպիսով միսը դառնում է փափուկ և ստանում գրիլի հոտ։
Աշխարհի տարբեր խոհանոցներում կան բազմաթիվ նմանատիպ ճաշատեսակներ՝ սմբուկով աղցան և սմբուկով ձկնկիթ։


== Բաղադրատոմս ==
1 մեծ կամ 2 միջին սմբուկ
2-4 մեխակ սխտոր (ըստ ճաշակի)
6-10 ճաշի գդալ թահինի մածուկ
1 կիտրոնի հյութ (ըստ ճաշակի)
1/4 թեյի գդալ աղացած չաման
աղ ըստ ճաշակի
ձիթապտղի յուղ


== Ծանոթագրություններ ==
Տիստամաա (այլ կիրառումներ)

Տիստամաա, կարող է վերաբերել՝

Տիստամաա - գյուղական ավան Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Տիստամաա շրջանում
Տիստամաա - շրջան Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգում
Կնյաժինո (այլ կիրառումներ)

Կնյաժինո, կարող է վերաբերել՝

Կնյաժինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Կնյաժինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Կնյաժինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Ժան Տոմազինի

Ժան Տոմազինի (սլովեն.՝ Žan Tomazini, հոկտեմբերի 20, 1994(1994-10-20)), սլովենացի շախմատիստ, միջազգային վարպետ, ՖԻԴԵ–ի հրահանգիչ։


== Կենսագրություն ==
2012 և 2016 թվականների Սլովենայի շախմատի առաջնության չեմպիոն։ 2013 թվականի Սլովենիայի առաջնությունում կիսել է 3-րդ տեղը։
Սլովենիայի հավաքականի կազմում Միտրոպի գավաթի հնգակի մասնակից (2016, 2017, 2018, 2019 և 2021 թվականներ․ 2021 թվականի մրցաշարը անցկացվել է առցանց ձևաչափով)։
Եվրոմիության 2005 և 2007 թվականների պատանեկան առաջնության մասնակից (մինչև 12 և մինչև 14 տարեկան կատեգորիայում)։ Եվրոպայի 2006 և 2007 թվականների պատանեկան առաջնության մասնակից (մինչև 12 և մինչև 14 տարեկան կատեգորիայում)։ 2012 թվականի Աշխարհի պատանեկան առաջնության մասնակից (մինչև 18 տարեկան կատեգորիայում)։ 2011 և 2013 թվականների Աշխարհի պատանեկան առաջնության մասնակից։
2013 և 2019 թվականների Եվրոպայի անհատական առաջնությունների մասնակից։
2016 թվականի Եվրոպայի բլից և արագ շախմատի առաջնությունների մասնակից։


== Ընտանիք ==
Ավագ եղբայրը Ալյոշա Տոմազինին է, որը ՖԻԴԵ-ի վարպետ, Սլովենիայի 2007 թվականի երտասարդական առաջնության չեմպիոն (մինչև 14 տարեկան կատեգորիայում), 2013 թվականի պատանեկան առաջնության մասնակից է։


== Հիմնական սպորտային արդյունքներ ==


== Վարկանիշի փոփոխություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Выступления Жана Томазини на чемпионатах мира среди юниоров
Выступления Жана Томазини на шахматной олимпиаде среди юношей до 16 лет 2010 года
Выступления Жана Томазини в командных чемпионатах Европы среди юношей до 18 лет
Выступления Жана Томазини в личных чемпионатах Европы
Выступления Жана Томазини в Кубках Митропы
Լեպե (գյուղ, Մեռեմյաե շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լեպե (այլ կիրառումներ)Լեպե (էստ․՝ Lepä), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Մեռեմյաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 10 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Գալիևկա (գյուղ, Չուդնևսկի շրջան)

Գալիևկա (ուկրաիներեն՝ Галіївка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չուդնևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գալիևկա գյուղում բնակվում էր 712 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2289 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 311,05 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կանդիկյուլա

Կանդիկյուլա (էստ․՝ Kandiküla), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Տեհտվեռե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 112 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կարեն Սարգսյան (այլ կիրառումներ)

Կարեն Սարգսյան անուն ազգանունը կարող է վերաբերել՝

Կարեն Սարգսյան, հայ խմբավար։
Կարեն Սարգսյան, ԼՂՀ քաղաքական գործիչ։
Կարեն Սարգսյան, հայ քաղաքական գործիչ, Գեղարքունիքի մարզպետ։
Աստերոիդների ցանկ (37601-37700)

Աստերոիդների ցանկ (37501-37600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (37701-37800)
 Աստերոիդների ցանկ (37501-37600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (37701-37800)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (35001)-(40000)»։ www.minorplanetcenter.net
(1184) Գեյա

(1184) Գեյա (անգլ.՝ Gaea), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1926 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,668436 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,476 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8609 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1592,15 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,226109 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,31° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1184) Գեյա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ամուլա (գյուղ, Կոհտլա շրջան)

Ամուլա (էստ․՝ Amula), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Կոհտլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 32 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)