armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կաստելան (շրջան)

Կաստելան (ֆր.՝ Castellane), շրջան (ֆր.՝ Arrondissement) Ֆրանսիայում, այն շրջաններից որոնք գտնվում են Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ երկրամասում։ Շրջանի դեպարտամենտ՝ Վերին Ալպերի Պրովանս։ Սուպերֆեկտուրա՝ Կաստելան։ Շրջանի բնակչությունը 2006 թվականին կազմել է 9 238 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 7 մարդ/կմ²։ Շրջանի տարածքը կազմում է 1320 կմ²։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կաստելանի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
Դիալոն սյուր Շեն

Դիալոն սյուր Շեն (ֆր.՝ Dialan), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 1088 մարդ, բնակչության խտությունը` 49.61 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 21.93 կմ² տարածք։
Բնակավայրը ստեղծվել է 2016 թվականի հունվարին` Ժուրք և Լը Մենիլ Օզուֆ համայնքների միավորման արդյունքում։


== Վարչական բաժանում ==


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Համացանցային ժարգոն

Համացանցային ժարգոն են կոչվում այն բառերը, արտահայատությունները, որոնք տարածում և հաճախ ստեղծում են համացանց գործածողները։ Այդ բառերը հաճախ ստեղծում են ստեղնահարվածները խնայելու նպատակով, իսկ շատերն էլ օգտագործում են միևնույն հապավումները տեքստային հաղորդագրություններում և անհապաղ հաղորդման ժամանակ։ Սեղմանունները (acronyms), ստեղնաշարի պայմանանշանները և կարճեցված բառերը համացանցային ժարգոնում ընդունված հապավման մեթոդներ են։
Բացի այդ, համացանցային ժարգոնի նոր տարատեսակներ, ինչպիսին են leet-ը կամ Lolspeak-ը, զարգանում են ոչ թե ժամանակ խնայելու նպատակով, այլ որպես ներխմբային լեզուներ։ leet speak-ում տառերը կարող են փոխարինվել նման տեսք ունեցող ստեղնահարվածներով։


== Համացանցային ժարգոնի ծագումը ==
1975 թվականին Ռաֆայել Ֆինկելը Սթենֆորդում կազմեց նենգորդային (hacker) ժարգոնի հավաքածու՝ Ժարգոնի նշոց (Jargon File), այնպիսի տեխնիկական մշակույթներից, ինչպիսին են MIT AI Lab-ը, Stanford AI Lab-ը (SAIL), ինչպես նաև ARPANET AI/LISP/PDP-10-ի այլ հին համայնքներից։ Այդ ցուցակից ներկայումս որպես համացանցային ժարգոն գործածվող երկու արտահայտություններն են "flame"-ը և "loser"-ը։ Մինչև 1990 թ. Ժարգոնի նշոցը հարստացավ երկու վերջնասարքերի (terminal) միջև խոսելու կերպում օգտագործվող համառոտագրերի օրինակներով (օրինակ՝ "BTW", "FYI" և "TNX"), ինչպես նաև Usenet-ում և Compuserve-ի նման նոր առևտրային ցանցերում օգտագործվող որոշ ժարգոնային արտահայտություններով (օրինակ՝ "LOL", "ROTF" և "AFK")։
Ներկայումս օգտագործվող ժարգոնային որոշ եզրերի ծագմանը նվիրված Computerworld-ի հոդվածում հղում է արվում դեռևս առցանց Fidonet-ի 1989 թվականի մի հոդվածի, որտեղ բացի մեծատառերով գրվող համառոտագրերից ("LOL" և "BRB"), նշվում են նաև հուզապատկերակները (emoticons)։
Լևիչե

Լևիչե  (իտալ․՝Levice), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 236 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 16 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 15 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12070։ Հեռախոսային կոդ՝ 0173։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Անտոն Մեծը։ Տոնակատարությունը հունվարի 17-ին է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0173 833113
Էլեկտրոնային հասցե։ levice@reteunitaria.piemonte.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.levice.cn.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Վերակառուցում (ԽՍՀՄ)

Վերակառուցում կամ Պերեստրոյկա (ռուսերեն՝ перестройка ( արտասանություն)) 1986 թվականին Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության (ԽՄԿԿ) կողմից իրականացվող քաղաքական շարժում, որի հիմնադիրն էր կենտկոմի այդ ժամանակվա գլխավոր քարտուղար Միխայիլ Գորբաչովը։ Վերակառուցումը իրենից պետք է ներկայացներ տնտեսական բարեփոխումների մի համակարգ։ Ըստ մի շարք պատմաբանների, վերակառուցումը հանդիսացավ ԽՍՀՄ փլուզման գլխավոր շարժառիթներից մեկը։
ԽՍՀՄ-ում ցանկացած տնտեսություն գտնվում էր պետության ձեռքում, և չկային սեփական հողատարածքներ կամ բիզնեսներ։ Սակայն «պերեստռոյկայով» նույնիսկ արտոնություններ էին տրվում որոշ մարդկանց ստեղծելու և սեփականաշնորհելու որևէ հիմնարկ։ Այդ ամենն արվում էր երկրի տնտեսական վիճակը բարելավելու համար, սակայն գործը հաջողությամբ չպսակվեց և մի քանի տարի անց Խորհրդային Միությունը փլուզվեց։


== Արտաքին հղումներ ==
Յակովլևը Վերակառուցման մասին
Հենրի Կյուսիկ

Հենրի Իան Կյուսիկ-Չավես (անգլ.՝ Henry Ian Cusick-Chávez ապրիլի 17, 1967(1967-04-17), Տրուխիլիո (Պերու), Պերու ), շոտլանդապերուական թատրոնի, հեռուստատեսության և կինոյի դերասան։ «Կորուսյալներ» հեռուստասերիալի Դեսմոնդ Հյումի դերով առաջադրվել է «Էմմի» մրցանակի։


== Վաղ տարիներ ==
Կյուսիկը ծնվել է Տրոխիլոյում (Պերու)․ մայրը պերուացի է, հայրը՝ շոտլանդացի։ Տրոխիլոյում երկու տարի ապրելուց հետո ընտանիքը տեղափոխվել է Իսպանիա, ապա ընտանիքի գլխավորի հայրենիք՝  Շոտլանդիա, ապա՝ Տրինիդադ և Տոբագո, որտեղ նա ապրել է տաս տարի։ Այնուհետև Հենրին ընդունվել է թատերական ուսումնարան։ Նա վերադարձել է Շոտլանդիա տասնհինգ տարեկան հասակում։ Կյուսիկը վեց ամիս անցկացրել է Գլազգոյի շոտլանդական երաժշտության և դրամայի թագավորական ակադեմիայում և միացել է Citizens թատրոնի թատերախմբին։ Նա ազատորեն խոսում է անգլերեն և իսպաներեն և  դաստիարակվել է կաթոլիկ եկեղեցու ոգով։


== Կարիերա ==
Կյուսիկն իր կարիերան սկսել է թատրոնից։ Նա բավական հեշտությամբ ստացել է այնպիսի գլխավոր դերեր, ինչպիսիք են՝ Դորիան Գրեյ՝ «Դորիան Գրեյի դիմանկարը» պիեսում, Հորներ` «Գյուղական կին» ներկայացումում։ Էդինբուրգի Տորկվատո Տասոյի անվան միջազգային փառատոնում խաղացած Տորկվատո Տասսոյի դերով և քաղաքացիական «Էդիպ» թատրոնի բեմականացման մեջ խաղացած Կրեոնի դերով առաջադրվել է անվանակարգի, իսկ ավելի ուշ՝ 1995 թվականին, դասական թատերական դերի համար երիտասարդ դերասանի ակնառու խաղի համար Յան Չարլսոնի մրցանակին։
Դրանից հետո Հենրի Կյուսիկը սկսում է ակտիվորեն նկարահանվել ֆիլմերում և հեռուստատեսային նախագծերում։ 2003 թվականին նա ստացավ Հիսուս Քրիստոսի դերը «Հովհաննեսի ավետարանը» ֆիլմում. իրականում բառացիորեն էկրանավորումը «Սուրբ Հովհաննեսի ավետարանը» է։
2005 թվականին «Կորուսյալներ» հեռուստասերիալում խաղացել է իր առաջին գլխավոր դերը՝ Դեսմոնդ Հյումի դերը ։ Այս դերը «Էմմի» մրցանակաբաշխությունում «Լավագույն հրավիրված դերասան դրամատիկական հեռուստասերիալում» կատեգորիայում նրան բերել է անվանակարգ։
2012 թվականին նկարահանվել է «Սկանդալ» սերիալի առաջին սեզոնում, իսկ 2014 թվականին սկսել է նկարահանվել «100» հեռուստասերիալում։


== Անձնական կյանք ==
Հենրի Կյուսիկը և նրա կինը՝ Էնին, ունեն երեք երեխա՝ Էլայա, Լուկա և Եսայա։ 2006 թվականի հուլիսի 15-ին՝ տասնչորս տարվա ամուսնությունից հետո, զույգը ամուսնացել է քաղաքացիական արարողակարգով։ Կյուսիկը և նրա ընտանիքը ապրում են Օահու կղզում՝ Հավայիում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Генри Йен Кьюсик (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Միսմիլ

Միսմիլ (Բրգնիկի ջուր, Բռգնիկի ջուր), գետակ Սև ծովի ավազանում, Ալիս գետի վտակը։ Հոսում է պատմական Փոքր Հայքի Սեբաստիայի նահանգի Տևրիկի շրջանում՝ անցնելով Սեբաստիա (Սվաս) քաղաքի միջով։ Ամռանը ցամաքում է։


== Ծանոթագրություններ ==
Վասո Գորգաձե

Վասո Վասիլևի Գորգաձե (վրաց.՝ ვასო გორგაძე, 1895 - 1973), վրացի գրող։


== Կենսագրություն ==
1915 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի հոգևոր սեմինարիան։ 1915 թվականին ընդունվել է Կիևի համալսարան, որը սակայն չի ավարտել, քանի որ 1916 թվականին զորակոչվել և ուղարկվել է ռազմաճակատ։ Վրաստան է վերադարձել 1918 թվականին և զինվորական ծառայությունը մինչև 1924 թվականը շարունակել Թիֆլիսում, ապա՝ Քութայիսում։
Ունի բանաստեղծությունների 8 ժողովածու։ Թարգմանել է ռուս բանաստեղծներից՝ Պուշկինից, Նիկոլայ Նեկրասովից, Ալեքսանդր Բլոկից և ուրիշներից։ Թարգմանել է նաև Հովհաննես Թումանյանի «Մարո» պոեմը, ինչպես նաև հայ մյուս բանաստեղծների գործերից։


== Ծանոթագրություններ ==
Կորնու (Ավերոնի գավառ)

Կորնու (ֆր.՝ Cornus), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 514 մարդ, բնակչության խտությունը` 5.54 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 92.74 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 560 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 145 կմ արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 70 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 313 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 226-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 87։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,2 %։ 226 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 211 անձ (118 տղամարդ և 93 կին)։ Գործազուրկ են եղել 15 անձ (6 տղամարդ և 9 կին)։ 87 անաշխատունակներից 34-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 34-ը` թոշակառուներ, իսկ 19-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սառնարյուն կենդանիներ

Սառնարյուն կենդանիներ, փոփոխաջերմ կենդանիներ, պոյկիլոթերմ ( հունարեն՝ ποικίλες- այլազան, բազմազան և θερμοκρασία – ջերմություն) կենդանիներ, մարմնի կայուն ջերմաստիճան չունեցող կենդանիները (բոլոր անողնաշարավորները, ողնաշարավորներից՝ ձկները, երկկենցաղները, սողունները)։ Սառնարյուն կենդանիների մարմնի ջերմաստիճանը հավասար է շրջապատող միջավայրի ջերմաստիճանին կամ 1–2 °C-ով բարձր է։ Մկանային աշխատանքի ժամանակ այն բարձրանում է․ օրինակ, իշամեղուների թռիչքի ընթացքում հասնում է մինչև 44 °C-ի (երբ օդի ջերմաստիճանը 4—8 °C է)։ Շրջապատող միջավայրի ջերմաստիճանի բարձրացումից կամ նվազումից (որոշ օպտիմալ սահմաններից ավելի) սառնարյուն կենդանիներն անզգայանում են (անաբիոզի վիճակ) կամ ոչնչանում։ Շատ սառնարյուն կենդանիներ անզգա վիճակում են անցկացնում տարվա մեծ մասը, օրինակ, տափաստանային կրիան ակտիվ է ընդամենը 3 ամիս։ Սառնարյուն կենդանիների մարմնի ջերմաստիճանը կախված է արևի ճառագայթների և մթնոլորտային գործոնների ազդեցությունից, կենդանու գունավորումից և այլն։ Սառնարյուն կենդանիները չունեն ջերմակարգավորող ֆիզիոլոգիական մեխանիզմներ, որը պայմանավորված է կենտրոնական նյարդային համակարգի թույլ զարգացումով, նյութափոխանակության պրոցեսների ցածր մակարդակով և այլ գործոններով։
(5508) Գոմյու

(5508) Գոմյու (անգլ.՝ Gomyou), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի մարտի 9-ին Վատարի Կակեիի, Մինորու Կիձավայի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Օոհիրայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,847051 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2191 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,475 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1754,65 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,205169 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,77° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5508) Գոմյու աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սան Գավինո Մոնրեալե

Սան Գավինո Մոնրեալե  (իտալերեն՝ San Gavino Monreale), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիայի մարզում՝ Մեդիո Կամպիդանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 9109 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 104 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 88 կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 9037։ Հեռախոսային կոդը՝ 070։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Santa Chiara:


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը։


== Կոմունային վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 070 9374932


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Վինոգրադովի ավազամուկ

Վինոգրադովի ավազամուկ (լատ.՝ Meriones vinogradovi), ավազամկների ընտանիքի կաթնասուն կենդանի։ Տարածված է ՀՀ Արագածոտնի, Վայոց ձորի մարզերում։ Հանդիպում է օշինդրային կիսաանապատային տեղանքներում։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Մարմնի երկարությունը մինչև 17, 1 սմ է, պոչինը՝ 15, 3 սմ։ Հետին թաթի ստորին մակերեսի մազերը դեղնադարչնավուն են, պոչի ծայրի վրձնաձև մազափունջը՝ սև։ Բնակվում է գետնափոր բարդ կառուցվածք ունեցող բներում։


== Սննդառություն ==
Սնվում է բույսերով և սերմերով։ 


== Բազմացում և զարգացում ==
Բազմանում է տարին 2-3 անգամ, ունենում մինչև 9 ձագ։

Ժանտախտի հարուցչի հիմնական կրողն է։
Մեղու Հայաստանի

«Մեղու Հայաստանի», հայկական քաղաքական, բանասիրական և առևտրային շաբաթաթերթ, որը 1873 թվականից հրատարակվել է որպես օրաթերթի։ Լույս է տեսել 1858-1886 թվականներին Թիֆլիս քաղաքում։ Խմբագիրներ՝ Ս․ Մանդինյան, Պ․ Սիմոնյան (1863 թ.-ից)։ Ունեցել է կղերապահպանողական, ուղղություն, պայքարել է «Հյուսիսափայլ»-ի և Մ․ Նալբանդյանի դեմ, սուր բանավեճերի մեջ է մտել «Մշակ»-ի և դրա խմբագրի հետ։ Երկրորդ խմբագրի օրոք դարձել է հայ ազգային-պահպանողական հոսանքի գաղափարախոսը, քննադատել ցարիզմի ազգաձուլման քաղաքականությունը։ Այդ շրջանում տպագրել է Նալբանդյանի, Ռափայել Պատկանյանի, Ղազարոս Աղայանի, Գաբրիել Սունդուկյանի, Մուրացանի, Վիկտոր Հյուգոյի, Շանդոր Պետեֆիի և այլոց գործերը։ Պարբերականին աշխատակցել են Ա․ Հայկունին, Ծերենցը և այլք։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Պետրոս եկեղեցի (Մոնրեալ)

Սուրբ Պետրոսի եկեղեցի (ֆր.՝ Église Saint-Pierre-Apôtre), կաթոլիկ եկեղեցի Կանադայի  Մոնրեալ քաղաքում։ Գտնվում է ժամանակակից Մոնրեալի Le Village թաղամասի կենտրոնում։ Եկեղեցին Քվեբեկի պատմական և մշակութային հուշարձան է։


== Պատմություն ==
Մոնրեալի հիմնադրման օրվանից քաղաքում գործում էին Սուրբ Սուլպիչիուսի կաթոլիկ միսիոներները, որոնք մասնակցել են Բոնսեկուրի և Մոնրեալի Աստվածամոր տաճարների ու Սուրբ Պատրիկի եկեղեցու շինարարությանը։
19-րդ դարի կեսերին Մոնրեալի թեմի երկրորդ եպիսկոպոսը՝ Իգնատիուս Բուրժեն, կաթոլիկ միսիոներներին հրավիրում է իր թեմում աշխատելու, որոնք 1848 թվականի դեկտեմբերի 8-ին կառուցում են առաջին փոքր մատուռը։ 1851 թվականին վերջիններիս նախաձեռնությամբ այս մատուռի տարածքում սկսվեց Սուրբ Պետրոսի եկեղեցու կառուցումը, որի նախագիծը կազմել էր ճարտարապետ Վիկտոր Բուրգոն։ Նա, որպես կառույցի մոդել, վերցրել էր Բրուքլինի Սուրբ Երրորդության տաճարը։
1931 թվականին եկեղեցում տեղադրվել են վարդագույն մարմարից պատրաստված խորաններ, որոնք նվիրված էին Թերեզ Լիզյոացուն և Կանադայի նահատակներին։
1971 թվականին Սուրբ Պետրոսի եկեղեցին ընդգրկվել է Քվեբեկի պատմական և մշակութային արժեքների ցանկում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
André Croteau, Les belles églises du Québec — Montréal, Trécarré, 1996, стр. 40 — 45


== Արտաքին հղումներ ==
Սուրբ Պետրոսի պաշտոնական կայք(ֆր.) (archives)
Եկեղեցու պատմություն(ֆր.)
Տրիուջո

Տրիուջո  (իտալերեն՝ Triuggio), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Մոնցա և Բրիանցա գավառում։
Բնակչությունը 8055 մարդ է։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 959 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 8 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 20050։ Հեռախոսային կոդը՝ 0362։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.) Archived 2013-04-30 at the Wayback Machine.
Բելխատուվ

Բելխատուվ (լեհ.՝ Bełchatów), քաղաք Լեհաստանի կենտրոնական մասում՝ Լոձի վոևոդությունում, Ռակուվկա գետի ափին, երկրի մայրաքաղաք Վարշավայից մոտավորապես 160, Լոձից՝ 50 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Ընկած է լեհական Սերաձ պատմական մարզում։ Հիմնադրվել է XIV դարում, քաղաքի կարգավիճակ ստացել 1743 թվականին, 1870 թվականին զրկվել է այդ կարգավիճակից, 1925 թվականին վերստացել այն։ Լեռնահանքային արդյունաբերության խոշոր կենտրոն է. քաղաքից շուրջ 10 կիլոմետր հեռավորության վրա գտնվում են գորշ ածխի հարուստ հանքավայր և «Բելխատուվ» ջերմաէլեկտրակայանը, որն ածուխով աշխատող ամենախոշոր էլեկտրակայանն է Եվրոպայում, տալիս է Լեհաստանում արտադրվող ամբողջ էլեկտրաէներգիայի 20 տոկոսը։ Ածխահանքում ու ջերմաէլեկտրակայանում ընդհանուր առմամբ աշխատում է շուրջ 8 հազար մարդ։
Քաղաքն զբաղեցնում է 34.63 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ 2019 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 56 973, բնակչության խտությունը՝ 1 073,8  մարդ/կմ² :


== Խոհանոց ==
Պաշտոնապես Բելխատուվի ավանդական կերակրատեսակ է գրանցվել wyborowa krówka bełchatowska-ն, որը լեհական ազգային «կովիկ»  (krówki) քաղցրավենիքի տեղական տարատեսակն է։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Անվանի անձինք ==
Հարրի Հեֆթ (1925–2007), Աուշվիցի համակենտրոնացման ճամբարից փրկված և ԱՄՆ-ում պրոֆեսիոնակ բռնցքամարտիկ դարձած մարզիկ
Մարտինա Տրայդոս (* 1989), ձյուդոիստուհի
Ալեքսանդրա Գավորսկա (* 1995), վազորդուհի


== Քույր քաղաքներ ==
Բելխատուվը բարեկամական ու գործընկերային սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ.

 Ֆրանսիա Օբերժանվիլ
 Լեհաստան Միսլենիցե
 Հունգարիա Չոնգրադ
 Պորտուգալիա Ալկոբասա (քաղաք)
 Լիտվա Տաուրագե
 Ռուսաստան Սովետսկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայքը (in Polish)
Geoportal miasta (m.in. granice miasta, granice osiedli, miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, ortomapy, parki, wody, punkty charakterystyczne powodzi itd.
Սուդվեստ-Ֆրիսլան

Սուդվեստ-Ֆրիսլան (հոլ.՝ Súdwest-Fryslân ), համայնք Նիդերլանդների Ֆրիսլանդ մարզում։ Տարածքը 433,09 կմ² է, բնակչությունը՝ 82.284 (2011 թ.)։
Ծովինար Վարդանյան

Ծովինար Գեւորգի Վարդանյան (սեպտեմբերի 9, 1980(1980-09-09), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Հայաստանի Հանրապետության Ազգային Ժողովի 7-րդ գումարման պատգամավոր, տնտեսագետ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1980 թվականի սեպտեմբերի 8-ին Երևանում։
2001 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետը։ 2003 թվականին ավարտել է նույն ֆակուլտետի մագիստրատուրան։ Ունի մագիստրոսի կոչում կառավարման ոլորտում։
2002-2003 թվականներին աշխատել է ՀՀ կենտրոնական բանկի դրամավարկային քաղաքականության և բանկային վերահսկողության վարչություններում։
2006-2007 թվականներին եղել է «Յունիբանկ» ՓԲԸ քարտային վարկավորման վարչության վարկային մասնագետ։ 2007-2008 թվականներին եղել նույն բանկի Թամանյան մասնաճյուղի կառավարչի տեղակալ (վարկավորման բաժնի ղեկավար)։ 2008-2012 թվականներին աշխատել է որպես սպառողական և քարտային վարկերի դեպարտամենտի տնօրեն։ 2012-2014 թվականներին եղել է նույն բանկի մասնաճյուղերի զարգացման դեպարտամենտի տնօրենը։
2014-2015 թվականներին եղել է «ԲԻ ԲԻ Գրուպ» ՓԲԸ-ի գլխավոր տնօրենը։ 2015-2017 թվականներին եղել է «Ֆոր Սեյլս» ՍՊԸ-ի հիմնադիր տնօրենը։ 2015-2016 թվականներին աշխատել է «Էյչ Էմ Թայլս» ՓԲԸ-ում՝ որպես վաճառքի տնօրեն։


== Քաղաքական գործունեություն ==
2018 թվականի դեկտեմբերի 9-ին կայացած արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններում Երևան քաղաքի թիվ 9 ընտրատարածքում լինելով «Իմ քայլը» դաշինքի ռեյտինգային թեկնածուներից մեկը՝ ընտրվել է Ազգային ժողովի պատգամավոր։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է, ունի մեկ զավակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ծովինար Վարդանյանի էջը ՀՀ Ազգային Ժողովի պաշտոնական կայքում
107 (թիվ)

107 (հարյուր յոթ), բնական թիվ, որը գտնվում է 106-ի և 108-ի միջև։

Տարվա 107-րդ օրը ապրիլի 17-ն է (նահանջ տարիներին՝ ապրիլի 16-ը)։


== Մաթեմատիկայում ==
28-րդ պարզ թիվը։
107-ը կենտ եռանիշ թիվ է։
107 թվի թվանշանների գումարը հավասար է 8-ի (
  
    
      
        1
        +
        0
        +
        7
      
    
    {\displaystyle 1+0+7}
  )
107 թվի թվանշանների արտադրյալը հավասար է 0-ի (
  
    
      
        1
        ∗
        0
        ∗
        7
      
    
    {\displaystyle 1*0*7}
  )
107 թվի քառակուսին հավասար է 11 449-ի։


== Գիտության մեջ ==
Բորիումի ատոմային համարը


== Այլ ոլորտներում ==
107 թ, մ.թ.ա. 107 թ.
ASCII-ում «k» տառի համարը։


== Ծանոթագրություններ ==
Հիլդա Քեյսեր

Հիլդա Էլիզաբեթ Քեյսեր  (շվեդերեն՝ Hilda Elisabeth Keyser, հունվարի 22, 1851(1851-01-22)[…], Ստոկհոլմ - դեկտեմբերի 16, 1898(1898-12-16)[…], Կլարա ծխական համայնք, Շվեդիա), շվեդ նկարչուհի, նկարել է դիմանկարներ և բնանկարներ։


== Կենսագրություն և աշխատություն ==
Էլիզաբեթ Քեյսերը ծնվել է 1851 թվականին, Ստոկհոլմում։ 1774  թվականից մինչև 1778 թվականը սովորել է Ստոկհոլմի Շվեդիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիաում։ Այնուհետև ուսումը շարունակել է Փարիզում՝ նկարիչ, կոլեկցիոներ Լեոն Բոննայի մոտ։ Ֆրանսիայում Քեյսերը հիմնականում պատկերել  է առօրյա կյանքի տեսարաններ։ Բացի այդ նա աշխատել է դիմանկարների, ինքնանկարների և գրքերի պատկերազարդման ժանրում։ Նկարիչի աշխատանքները  բազմիցս ցուցադրվել են  Փարիզի պատկերասրահում (1882,1883,1884,1887,1888,1889,1890)։ Նրա գունամատիտով արված դիմանկարներից մեկը ցուցադրվել է  1889 թվականի Համաշխարհային ցուցահանդեսում։  Քեյսերի ևս մեկ աշխատանք՝ «Գյուղացի կինը Նորմանդիայից» ցուցադրվեց Չիկագոյում տեղի ունեցած  1893 թվականի Համաշխարհային ցուցահանդեսում։
1890-1896 թվականներին  Քեյսեր նկարչուհի  Ինգեբորգ Վեստֆելտ-Էգերցցի հետ միասին ղեկավարել է  Ստոկհոլմի գեղարվեստի դպրոցը։ Վերջինիս հետ նա ծանոթացել էր Փարիզում։ Քեյսերի  ուսանողներից է եղել   շվեդ նկարչուհի Մինա Կարլսոն-Բրեդբերգը։ 1898 թվականին Քեյսերը այցելեց Սանկտ Պետերբուրգ։
Էլիզաբեթ  Քեյսերը մահացել է Ստոկհոլմում, 1898 թվականի դեկտեմբերի 16-ին։ Նրա աշխատանքները գտնվում են Շվեդիայի ազգային թանգարանի Գյոթեբորգի գեղարվեստի թանգարանի, Լունդի համալսարանի արվեստի թանգարանի և Բուհուսլենի թանգարանի հավաքածուներում։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Albin Hildebrand Hilda Elizabeth Keyser // Svenskt porträttgalleri / XX. Arkitekter, bildhuggare, målare, tecknare, grafiker, mönsterritare och konstindustrialister. — Stockholm, 1901. — P. 87.


== Արտաքին հղումներ ==
«New acquisition: Works by female artists working in France in the 1880s»։ Nationalmuseum (անգլերեն) 
«New acquisitions: Works by female artists active in France during the 1880s» (անգլերեն) 
«Elisabeth Keyser»։ Konstnärlexikonett Amanda (շվեդերեն) 
«Работы художницы в Национальном музее Швеции»։ Nationalmuseum
Շեյն (ֆիլմ)

Շեյն (անգլ.՝ Shane, 1953), գեղարվեստական ֆիլմ Ջորջ Սթիվենսի մասնակցությամբ վեստերն ժանրում։ Ջեք Շեֆերի «Շեյն» վեպի էկրանավորումն է։


== Սյուժե ==
Վայրի Արևմուտքից հովիտ է ժամանում մի արտասովոր մարդ, որը ներկայանում է Շեյն անունով։ Նա տեղավորվում է Հոմստեդ Ջո Ստարետի ագարակում։ Նա ոչինչ իր անցյալից չի պատմում, սակայն տեղացիները գուշակում են, որ նա հրաձիգ է եղել։ Հարուստ անասնապահ Ռուֆուս Ռայկերը կարծում է, թե ամբողջ հովիտը իրեն է պատկանում, քանի որ նա բոլորից շուտ է այդտեղ հայտնվել։ Երբ Ստարետը և մյուս ֆերմերները հայտնվում են վտարման սպառնալիքի տակ, Շեյնը անցնում է ֆերմերների կողմը։


== Դերերում ==
Ալան Լեդ — Շեյն
Ջին Արթուր — Մերիան Ստարրետ
Վան Հեֆլին — Ջո Ստարրետ
Բրենդոն դե Ուայլդ — Ջոուի Ստարրետ
Ջեք Պելենս — Ջեք Ուիլսոն
Բեն Ջոնսոն — Քրիս Կալլոուեյ
Էդգար Բյուկենեն — Ֆրեդ Լյուիս
Էմիլի Մեյեր — Ռուֆուս Ռայեր
Էլիշա Կուկ՝ կրտսեր — Ֆրենկ Թորրի
Էդիտ Էվանսոն — տիկին Շիպստիդ
Նենսի Քուլ— տիկին Խաուելլս


== Նկարահանող խումբ ==
Արտադրություն՝ Paramount Pictures
Ռեժիսոր՝ Ջորջ Սթիվենս
Պրոդյուսեր՝ Ջորջ Սթիվենս
Սցենարի հեղինաներ՝ Ջեք Շեֆեր (վեպ), Ջեք Շեր, Գատրի՝ կրտսեր
Օպերատոր՝ Լոյալ Գրիգս
Նկարիչներ։ Ուոլտեր Տայլեր, Խել Պերեյրա
Կոմպոզիտոր՝ Վիկտոր Յանգ


== Մրցանակներ ==
1954 թվական, «Օսկար» մրցանակ Լոլայլ Գրիսսի, որպես լավագույն օպերատոր
Ամերիկյան բոլոր ժամանակների 100 լավագույն ֆիլմեր (1998)՝ 69-րդ տեղ։
Ամերիկյան բոլոր ժամանակների ֆիլմերի 100 լավագույն դրական և բացասական հերոսներ՝ 16-րդ տեղ Շեյն, որպես դրական հերոս։
Ամերիկյան բոլոր ժամանակների ֆիլմերի 100 լավագույն խոսքեր՝ 47-րդ տեղ։
Ամերիկյան բոլոր ժամանակների 100 լավագույն ոգեշնչող ֆիլմեր՝ 53-րդ տեղ։
Ամերիկյան բոլոր ժամանակների 100 լավագույն ֆիլմերից՝ 45-րդ տեղ։
Ամերիկյան բոլոր ժամանակների 10 լավագույն ֆիլմեր ըստ 10 ժանրերի՝ 3-րդ տեղ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Шейн»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում 
«Шейн»(անգլ.) ֆիլմը Allmovie կայքում: 
«Շեյն» ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում 
«Շեյն» ֆիլմը Film.ru կայքում(չաշխատող հղում)
Մեծ Բրիտանիայի բարձր շինությունների ցանկ

Ցուցակում բերված են Մեծ Բրիտանիայի  ավելի քան 100 մետր բարձրություն ունեցող  բազմահարկ շենքերը։


== Շենքեր 100մ — 140մ ==


== Կառուցվում է ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Список самых высоких зданий на Skyscrapercenter.com(չաշխատող հղում)
Список самых высоких зданий на Еmporis.com Archived 2013-06-12 at the Wayback Machine.
Ժան Կլեր

Ժան Կլեր (ֆր.՝ Jean Clair, նույն ինքը՝ Ժերար Ռենյե, ֆր.՝ Gérard Régnier, հոկտեմբերի 20, 1940(1940-10-20), Փարիզ), ժամանակակից արվեստի ֆրանսիացի պատմաբան, Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ (2008)։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Կառնոյի վարժարանում, այնուհետև՝ Հենրիխ IV-ի լիցեյում։ Ատենախոսությունը պաշտպանել է Սորբոնում (որտեղ նրա ուսուցիչները Անդրե Շաստելն ու Ժան Գրենյեն էին) և Հարվարդում։ 1966 թվականից տարբեր թանգարանների աշխատակից է՝ ժամանակակից արվեստի պետական թանգարան, Պոմպիդուի կենտրոնի գրաֆիկայի կաբինետ, Փարիզի Պիկասոյի թանգարանի տնօրեն (1989-2005)։ Բազմաթիվ ցուցահանդեսների հանձնակատար (Բոնար, Դելվո, Դյուշան, Բալտյուս, Մուզիչ, Կարտյե-Բրեսսոն և այլ)։ Մի քանի գեղարվեստական ամսագրերի գլխավոր խմբագիր (ժամանակակից արվեստի Թանգարանի տետրեր, 1979-1986 թվականներ և այլն), Լուվրի դպրոցում արվեստի պատմության դասախոս (1977-1980 թվականներ)։
1995 թվականին՝ 46-րդ Վենետիկի բիենալեի տնօրեն։


== Ընտրյալ մատենագիտություն ==
Les Chemins détournés (1962)
Considérations sur l'état des Beaux-Arts (1983, 1989)
Méduse. Contribution à une anthropologie des arts du visuel (1989)
Le Voyageur égoïste (1989)
Le Nez de Giacometti. Faces de careme, figures de carnaval (1992)
Les Métamorphoses d’Eros (1996)
Eloge du visible (1996)
Malinconia. Motifs saturniens dans l’art de l’entre-deux guerres (1996)
La Responsabilité de l’artiste (1997)
Sur Marcel Duchamp et la fin de l’art (2000)
La Barbarie ordinaire. Music à Dachau (2001)
Court traité des sensations (2002)
Du surréalisme considéré dans ses rapports au totalitarisme et aux tables tournantes (2003)
De Immundo. Apophatisme et apocastase dans l’art d’auhourd’hui (2004)
Journal atrabilaire (2006)
Malaise dans les musées (2007)
Lait noir de l’aube (2007)
Autoportrait au visage absent (2008)
La Tourterelle et le chat-huant (2009)
Dialogue avec les morts (2011)
Hubris: la fabrique du monstre dans l'art moderne: homoncules, géants et acéphales (2012)
Le Temps des avant-gardes. Chroniques d’art 1968-1978 (2012)


== Կոչում ==
Պատվո լեգեոնի շքանշանի սպա, գրականության և արվեստի շքանշանի հրամանատար։ Չինո դել Դուկայի մրցանակ (2005)։ Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ (2008, բազկաթոռ 39)։ «Արժանիքների համար» շքանշանի սպա (2008)։


== Գրականություն ==
Debray R. L’honneur des funambules: réponse à Jean Clair sur le surréalisme. Paris: Echoppe, 2003


== Հարցազրույցներ ==
Interview avec Élisabeth Lévy, Le Point, 30/05/2003 Archived 2009-04-16 at the Wayback Machine.
Interview avec Élisabeth Lévy, Le Point, 11/10/2007 Archived 2009-04-16 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Ֆրանսիական ակադեմիայի կայքում (ֆր.)
Սմոլինո (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)

Սմոլինո (ռուս.՝ Смолино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հրաչյա Պետրոսյան

Հրաչյա Մանուկի Պետրոսյան (հուլիսի 22, 1951(1951-07-22), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ երկրաֆիզիկոս։ Հայաստանի սեյսմիկ պաշտպանության ազգային գործակալության պետ։


== Կրթություն ==
1968 թվականին ավարտել է Երևանի Ալեքսանդր Պուշկինի անվան թիվ 8 միջնակարգ դպրոցը, 1973 թվականին՝ Երևանի պետական համալսարանի երկրաբանության ֆակուլտետը։


== Գործունեությունը ==
1973-1992 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ, ապա՝ ՀՀ երկրաբանության վարչությունում։ Եղել է ճարտարագետ, ջոկատի պետ, խմբի գլխավոր մասնագետ, 1992-2011 թվականներին՝ Հայաստանի սեյսմիկ պաշտպանության ազգային գործակալության երկրաֆիզիկայի բաժնի վարիչ։ 2011 թվականին նշանակվել է Հայաստանի սեյսմիկ պաշտպանության ազգային գործակալության պետ։ 1983-1987 թվականներին աշխատել է Մոնղոլիայում։ Եղել է խորհրդա-մոնղոլական արշավախմբի գլխավոր երկրաֆիզիկոս։ Արժանացել է "Լավագույն մասնագետ" դիպլոմի։ Ուսումնասիրությունները վերաբերում են կիրառական երկրաֆիզիկայի և սեյսմոլոգիայի բնագավառներին։ Հրատարակել է երկու մենագրություն, ավելի քան 30 գիտական հոդված։ Դրանք տպագրվել են Հայաստանում, Վրաստանում, Հունաստանում, Իրանում, Ճապոնիայում, Հոլանդիայում, Մոսկվայում, Նեապոլում։


== Հրատարակել է ==
Тестирование и прогноз землетрясений. E., 2004, 157 с.
Предвестники и прогноз землетрясений на территории Республики Армения. E., 2009, 134 с.


== Գրականություն ==
Տիգրան Հայազն, Վարդենիս. հանրագիտարան։ Երևան, 2009 թ., էջ 110։
Իսահակ Մելիք-Աղամալյանի բնակելի տուն (Կոնդ)

Իսահակ Մելիք-Աղամալյանի բնակելի տուն, Երևանի վեցերորդ քաղաքագլուխ Իսահակ Մելիք-Աղամալյանի տունը Երևանի Կոնդ թաղամասում։


== Ճարտարապետություն ==
Իսահակ Մելիք-Աղամալյանի բնակելի տունը կառուցվել է 1893 թ․ Կոնդի Թափաբաշի թաղամասում ճարտարապետ Ե․ Բոգուշևի կողմից։ Տեղակայված է եղել Մելիք-Աղամալյանների կալվածքի խորքում՝ հետին սահմանի միջնամասում։ Տան նախագին ունեցել է ուղղանկյան տեսք՝ դեպի երկայնական կողմը ձգվող պատշգամբով։ Նախագծային կոմպոզիցիայի ձևը սահմանում է սրահաշարով (անֆիլադաներով) սենյակների տեղաբաշխումը երկար երկայնական միջանցքի շուրջ (լայնությունը՝ 1 սաժինա կամ 2․1 մ), որը ձգվում էր ձախ կողային պատից առանձնաշենքի (կորպուս) կենտրոնով։ Սիմետրիկ տեղադրված և տարբեր տարածականությամբ երկու լայնակի նախասրահները հարում են հանդիպակաց ճակատներին, որոնք ունեն կողային մուտքեր։ Ձապ նախասրահը տարել է դեպի միջանցք, աջը՝ դեպի հյուրասենյակ։ Ընդհանուր առմամբ կոմպոզիցիայի համակարգը համարվում է որպես երկշարքանի և երեքշարքանի համակարգերի համատեղում։ Դեպի սրահ դուրս եկող նկուղի խցերի շարքը ձևավորվել է կալվածքի անհարթ ռելիեֆի օգտագործման արդյունքում։ Շենքի՝ դեպի բակ նայող գլխավոր ճակատի ճարտարապետությունը բնորոշ է բակային ճակատային ձևերին և ենթակա է կառույցի ծավալի ֆունկցիոնալ մասնատմանը։  Շենքի լայնակի պատերը դուրս են բերվում դեպի շենքի ճակատ թիերով, որոնք շարված են պրիզմայաձև քառակուսիներով և շենքի քիվերից վեր բարձրացված կարճասյուներով։ Անհամաչափորեն կառուցված ճակտոնն ընդգծում է թիերի առանցքների ու պարակալներով շրջանակված լուսամուտների անկանոն տեղաբաշխումը։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ժան Լուի Ֆրես

Ժան Լուի Ֆրես (անգլ.՝ Jan Lus Fres, հուլիսի 28, 1946(1946-07-28), Կրանսակ, Ավերոն - հուլիսի 27, 2011(2011-07-27), Montferrat, Վար), ֆրանսիացի գրող։


== Կենսագրություն ==
Ժան Լուի Ֆրեսը 1968 թվականից աշխատել է Փարիզում՝ համագործակցելով կնոջ՝ գրող Մարսել Պերիոդի հետ (ֆր.՝ Marcelle Perriod, 1937—2011)։ Միշել Գրիմո ամուսին-գրողների հավաքական կեղծանվան տակ տպագրվել է մոտ 40 վեպ երիտասարդների համար, այդ թվում՝ գիտական ֆանտաստիկա և մեկ այլ դետեկտիվ պատմություն։ Ֆրանսիայում նրանց ամենահայտնի ստեղծագործությունը Տիրան Աքսիլան  (ֆր.՝ Le tyran d'Axilane, 1982) վեպն է, որն արժանացել է Գրան պրի գիտաֆանտաստիկ ֆրանսիական մրցանակի Լավագույն վեպ դեռահասների համար անվանակարգում։Ժան Լուի Ֆրեսը Ստեղնաշարի կկուն վերնագրի ներքո վարում էր անձնական բլոգ։


== Մատենագրություն ==
1980 թվական, Մալականսար կամ քարերի հավերժություն
1981 թվական, Կաշվե տիկինը
1983 թվական, Ոսկե ծառը
1970 թվական, Ռուր
1971 թվական, Ամորի, Կատար ասպետ
1972 թվական, Բորնեոյի ծովահենները


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Pages retrouvées, paroles croisées (официальный блог) (ֆր.)
Charte des auteurs/illustrateurs de jeunesse (ֆր.)
Բարսուկի (գյուղ, Սաֆոնովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲարսուկիԲարսուկի (ռուս.՝ Барсуки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լենգա

Լենգա (էստ․՝ Länga), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Սալմե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 16 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Արծվին Գրիգորյան

Արծվին Հայկի Գրիգորյան (մայիսի 25, 1935(1935-05-25), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 14, 2012(2012-09-14), Երևան, Հայաստան), հայ ճարտարապետ, ճարտարապետների միջազգային ակադեմիայի մոսկովյան բաժանմունքի ակադեմիկոս, ճարտարապետության դոկտոր, պրոֆեսոր։
ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ Հռիփսիմե Սիմոնյանի որդին է։


== Կենսագրություն ==
1952-1958 թվականներին սովորել է Երևանի Կ. Մարքսի անվան Պոլիտեխնիկական ինստիտուտի շինարարական ֆակուլտետի ճարտարապետության բաժնում։

1959-1966 թվականներին «Երևաննախագիծ» ինստիտուտի ճարտարապետ
1966-1991 թվականներին նախագծերի գլխավոր ճարտարապետ
1969-1974 թվականներին Հայաստանի ճարտարապետների միության վարչության նախագահի առաջին տեղակալ, 1974-1991 թվականներին Հայաստանի ճարտարապետների միության վարչության նախագահ
1982-1986 թվականներին ՀԽՍՀ Պետշինի նախագահի առաջին տեղակալ
1991-2012 թվականներին Երևանի ճարտարապետության և շինարարության պետական համալսարանի «Քաղաքաշինություն» ամբիոնի վարիչ, ԲՈՀ-ի «Ճարտարապետություն» 029 մասնագիտական խորհրդի նախագահի տեղակալ
1975-1991 թվականներին ԽՍՀՄ ճարտարապետների միության վարչության քարտուղար
1978-1987 թվականներին Երևանի քաղխորհրդի պատգամավոր, 1981-1991 թվականներին ԽՍՀՄ ժողովրդական պատգամավոր։


== Ստեղծագործական գործունեություն ==
Արծվին Գրիգորյանի նախագծերով և համահեղինակությամբ Երևանում կառուցվել են՝

1992 թվականին Երևանի գլխավոր հատակագծի տեխնիկատնտեսական հիմնավորում (հեղինակային խմբի կազմում)
1984 թվականին «Նոր Արեշ-2» բնակշրջանի մանրամասն հատակագծման նախագիծ (հեղինակային խմբի կազմում)
1984 թվականին Արևելյան Հայաստանի Ռուսաստանի կազմի մեջ մտնելու 150-ամյակին նվիրված համալիրի մրցութային նախագիծ (հեղինակային խմբի կազմում, ԽՍՀՄ ՃՄ «Ճարտարապետական հաջողությունների համար» մեդալ և տարվա լավագույն մրցանակների համամիութենական ստուգատեսի դիպլոմ)
1982 թվականին Փարիզի «Լա Վիլլետ» զբոսայգու մրցութային նախագիծ (հեղինակային խմբի կազմում)
1980 թվականին Երևանի Արաբկիր-1 բնակշրջանի մանր հատակագծման նախագիծ (հեղինակային խմբի կազմում)
1977 թվականին Երևան քաղաքի տարածքի լանդշաֆտային կազմակերպման նախագիծ (համահեղինակ Ս. Նազարյան, Հայաստանի Պետական մրցանակ)
1979 թվականին Երևանյան լճի առափնյա զբոսայգու նախագիծ
1974 թվականին Երևանի ճարտարապետական և մշակույթի հուշարձանների պահպանության գլխավոր սխեմա։ 1974 թվականին Երևանի կենտրոնի հատակագծման և կառուցապատման մրցութային նախագիծ (հեղինակային խմբի կազմում), Համամիութենական մրցույթ, 1-ին մրցանակ
1968 թվականին Ուղետար Էջմիածնի խճուղի, Երևանի 1974 թվականին կանաչապատման հեռանկարային հատակագիծ
1967 թվականին Հայաստանի պուրակ ԽՍՀՄ ԺՏՆՑ-ում (Մոսկվա)
1965 թվականին 110-տեղանոց ռեստորան Երևանյան լճի ձախ ափին (համահեղինակ Զ. Տեր-Զաքարյան)
1960 թվականին Հրազդան գետի ձորում Երևանի հանգստի համաքաղաքային գոտու գլխավոր հատակագիծԳեղանկարչական անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Երևանում, Փարիզում, Սեուլում, Կիտոյում, Լենինգրադում, Մոսկվայում, Կիևում, Թբիլիսիում, Լենինգրադում, Մոսկվայում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
"3-րդ ԱԼԻՔ" "3-րդ ԱԿՈՒՄԲ" -ԱՐԾՎԻՆ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ -70(չաշխատող հղում)
Ռոգոզնա (գյուղ, Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌոգոզնաՌոգոզնա (ուկրաիներեն՝ Рогізна), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռոգոզնա գյուղում բնակվում էր 767 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1789 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 428,73 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կլասի է Տիեռե

Կլասի է Տիեռե (ֆր.՝ Clacy-et-Thierret), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Էնա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Լանի շրջան։ Փոստային ինդեքս՝ 02000:
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02196։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 231 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 224 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 174-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 50-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը - 77,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 68,6 %)։ 174 աշխատունակ բնակիչներից 158-ը աշխատում էին (81 տղամարդ և 77 կին), անաշխատանք էին 16-ը (11 տղամարդ և 5 կին)։ 50-ը անգործունակ մարդկանցից 13-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 28-ը թոշակառու, 9-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գրան Ռոզուայի ազգային համալսարի վիճակագրությունը (ֆր.)
Զվարճալի պատմություններ (ֆիլմ, 1973)

«Զվարճալի պատմություններ» (ռուս.՝ «Весёлые истории»), խորհրդային մանկական ֆիլմ, որը նկարահանել են լիտվացի երեք ռեժիսորներ՝ Ստասիս Մոտեյունասը, Ալգիմանտաս Կունդյալիսը, Գիտիս Լուկշասը Նիկոլայ Նոսովի սցենարով։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը բաղկացած է երեք նովելներից, որոնք սյուժեով թույլ կապ ունեն միմյանց հետ՝ բոլորն էլ նվիրված լինելով Խորհրդային Լիտվայում դպրոցականների կողմից մետաղի ջարդոնի հավաքման թեմային։ Նովելների հիմքում ընկած են Նիկոլայ Նոսովի «Եվ ես օգնում եմ» (1956), «Գենայի մասին» և «Հեռախոս» (1947) պատմվածքները։
«Անդադրումը» առաջին նովելը պատմում է պրոֆեսոր քիմիկոսի թոռնուհու մասին, որը տնից փախել է իր անցկացրած քիմիական անհաջող փորձից հետո։
«Պլուտիշկա» երկրորդ նովելը պատմում է դպրոցականի մասին, որը խաբում է ծնողներին և ուսուցչուհուն։
«Հեռախոս» երրորդ նովելի հերոսներն են երկու աշակերտ ընկերներ, որոնք մետաղի ջարդոնի հավաքման համար որպես մրցանակ ստացել են երկու մանկական լարային հեռախոսային սարք։


== Դերերում ==
Դայվա – Դայվա Դաույոտիտե (Daiva Daujotytė)
Սիմաս Նարունաս – Ալեքսեյուս Դենիսովաս (Aleksejus Denisovas)
Միկաս Կիկուտիս – Արթուրաս Պրավիլոնիս (Arturas Pravilonis)
Գինտաս – Սերգեյուս Միխայլովաս (Sergejus Michailovas)
Գինտասի մայրը – Գրաժինա Բալանդիտե (Gražina Balandytė)
Գինտասի հայրը – Յոնաս Պակուլիս (Jonas Pakulis)
Ուսուցիչ – Էուգենիա Պլեշկիտե (Eugenija Pleškytė)
Պրոֆեսոր – Ստյապոնաս Կոսմաուսկաս (Steponas Kosmauskas)
Դպրոցի փողային նվագախմբի դիրիժոր – Գեդիմինաս Գիրդվայնիս (Gediminas Girdvainis)


=== Դրվագներում ===
Մետաղի ջարդոն հավաքող – Արթուրաս Վեգիս (Artūras Vegys)
Արաս – Արաս Լուկշաս (Aras Lukšas)
Դպրոցի տնօրեն – Լեոնարդաս Զելչյուս  (լուսագրերում նշված չէ)


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Նիկոլայ Նոսով
Բեմադրող ռեժիսորներ՝ Ստասիս Մոտեյունաս, Ալգիմանտաս Կունդյալիս, Գիտիս Լուկշաս
Գլխավոր օպերատոր՝ Ալգիմանտաս Մոցկուս
Նկարիչ՝ Անտանաս Շակալիս
Կոմպոզիտոր՝ Գեդրյուս Կուպրյավիչյուս
Հնչյունային օպերատոր՝ Պետրաս Լիպեյկա
Կոստյումների նկարիչ՝ Գրաժինա Ռամեյկայտե
Մոնտաժող՝ Ա. Գրուոդենե


== Հերուստացուցադրումներ ==
ԽՍՀՄ-ում մինչև 1991 թվականը ֆիլմը բազմիցս ցուցադրվել է կենտրոնական հեռուստատեսությամբ։ Հետխորհրդային շրջանում ֆիլմը ցուցադրվել է «Նոստալգիա» հեռուստաալիքով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Զվարճալի պատմություններ» ֆիլմը Յութուբում
Ախո (Բասենի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ախո (այլ կիրառումներ)Ախո, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում։ Գտնվում էր Խոզաղբյուր գյուղից հարավ։
Ըստ Ալիշանի Ախոն հնարավոր է, որ նույն Ախա գյուղն է։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հեռացողը (կտավ)

«Հեռացողը», ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ Էդուարդ Իսաբեկյանի ստեղծագործություններից՝ ստեղծված  1964 թվականին։


== Պատմություն ==
1964 թվականին ստեղծված «Հեռացողը» (մի շարք հրապարակումներում՝ «Հեռացող կինը») կտավը Վրուբելյան սիմվոլիզմի գեղարվեստական պատկերայնությունն հիշեցնող իսաբեկյանական սիմվոլիզմի դրսևորում է։ «Հեռացողը» ստեղծագործությունում գեղանկարչական արտասովոր երանգավորման հարստությամբ Իսաբեկյանը հասնում է լռության տպավորության, ընդգծում այն որպես առանձին թեմա։
Կտավում ներկայացված է նկարչի համար ճակատագրական 1964 թվականին կրած կրկնակի կորստի (1964 թվականի ապրիլին վթարի հետևանքով վախճանվել է հայրը՝ Հմայակ Իսաբեկյանը, մայիսին քաղցկեղից մահացել է կինը՝ նկարչուհի Արփենիկ Նալբանդյանը) ուղղակի արտահայտությունը։


== Նկարագրություն ==
Անիրական տարածության միջով, անիրական անտարբերությամբ, ամբողջովին ինքնամփոփ դիտողի կողքով քայլում է կինը։ Ստեղծագործության անվանը համապատասխան՝ կոմպոզիցիոն կառուցվածքի հրամայական թելադրանքով այս «ընթացքն» իմաստաբանորեն ընկալվում է որպես իրական «հեռացում»։
Ֆիգուրից առաջ, քամուց քշվող զգեստափեշերը ցույց են տալիս ընթացքի միակ հնարավոր ուղղությունը՝ դեպի խավար, որի սառը, սրսռուն կապույտը սիմվոլիկ խորհրդանիշ է՝ անէության անսահմանությունը։
Կտավի գունային գամման ամբողջովին կառուցված է համատարած կապույտի գերիշխանության հագեցած երանգայնությամբ։ Անողոք ընթացքի անխուսափելիության նախազգացումով, կապտա-խավար սառնությունը, վրա հասնելով, պարուրում է կանացի իրանը, կլանում նրա ջերմության վերջին առկայծումները, թանձր սև ուրվագծով ճանկում ձևերի փափուկ կորությունը։ Կնոջ պատկերի քայլքից ետ ու փեշերին կարմրի, ճերմակի ժլատ, նյարդային ցոլքերով էության-շարժման-ժամանակի վերջին կապտա-մանուշակագույն բոցկլտումն է, վերջին տրոփը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էդուարդ Իսաբեկյանի պաշտոնական կայքը
Սուուռսոո

Սուուռսոո (էստ․՝ Suursoo), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Ռաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 85 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կամենկա (Կաշարսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կամենկա (այլ կիրառումներ)Կամենկա (ռուս.՝ Каменка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կաշարսկի շրջանում։ Մտնում է Պոպովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ալահկուլի

Ալահկուլի, գյուղատեղի Լեռնային Ղարաբաղի Մարտակերտի շրջանում, Մատաղիս գետից 6 կմ հեռավորությամբ, հաճարենու անտառի մեջ։


== Անվանում ==
Անունը՝ իր տիրոջ՝ Ջրաբերդի Մելիք Եսայու որդի Ալահկուլու անունից է։


== Պատմություն ==
Վերջինս Նադիր շահից ստացել էր սուլթան մականունը։ Պահպանվել է վաղեմի գյուղի գերեզմանատունը, որը գտնվում է բլրակի վրա։ Տեղացիների կողմից ստացել է «Սուլթանի խաչ» անունը։


== Ծանոթագրություններ ==
:
Տաիշևո (գյուղ, Գաֆուրիյսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏաիշևոՏաիշևո (ռուս.՝ Таишево, բաշկիրերեն՝ Тайыш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 212 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(5033) Միստրալ

(5033) Միստրալ (անգլ.՝ Mistral), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի օգոստոսի 15-ին Էրիկ Էլստի կողմից Վերին Պրովանսում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,920029 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7634 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0766 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1822,55 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,197526 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,51° անկյուն։


== Անվանում ==
Աստերոիդն անվանվել է ի պատիվ պրովանսյան հայտնի պոետ, 1904 թվականին գրականության գծով Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Ֆրեդերիկ Միստրալի (ֆր.՝ Frédéric Mistral, օքս.՝ Frederic Mistral, 1830-1914)։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5033) Միստրալ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սուքիաս Էփրիկյան

Սուքիաս Էփրիկյան (փետրվարի 21, 1873(1873-02-21), Ախալցխա, Թիֆլիսի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 13, 1952(1952-04-13), Վենետիկ, Իտալիա), աշխարհագրագետ, բանասեր։


== Կենսագրություն ==
Սուքիաս Էփրիկյանը ծնվել է Ախալցխայում։ Կրթությունը ստացել է Վենետիկում՝ Մխիթարյանների Սուրբ Ղազար վանքում։ Սիրահարվել և ամուսնացել է մի իտալուհու հետ՝ թողնելով վանքը։ Մահացել է Իտալիայի Վենետիկ քաղաքում։


== Ստեղծագործություններ ==
Գրել է պատկերազարդ «Բնաշխարհիկ բառարան» երկու հատորանոց (4000 տերմին-հոդված) աշխատությունը։ Առաջին հատորն (1902-1905) ընդգրկում է Ա-Ը, երկրորդը (1907)՝ Թ-Կ տառերով սկսվող տեղանունները։ Աշխատությունն ունի հանրագիտական բնույթ՝ տեղեկություններ է տալիս Հայաստանի նահանգների, քաղաքների, գյուղերի, Ռուսաստանի և այլ երկրների հայաբնակ վայրերի աշխարհագրության վերաբերյալ, պարունակում է վիճակագրական նյութեր, քարտեզներ, պատկերներ։ Կազմել է «Գրպանի ատլաս» (1901)։


== Ծանոթագրություններ ==
Իգոշինո (գյուղ, Երմիշինսկի շրջան)

Իգոշինո (ռուս.՝ Игошино), գյուղ Ռուսաստանի, Ռյազանի մարզի Երմիշինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 418 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Երևանի դեկորատիվ գործվածքների ֆաբրիկա

Երևանի դեկորատիվ գործվածքների գործարան, խորհրդային շրջանի արդյունաբերական ձեռնարկություն ՀՀ մայրաքաղաք Երևանում։ Հիմնադրվել է 1940 թվականին։ 1959 թվականին տեղակայվել են առաջին տասը մեխանիկական գործող մակարդային հաստոցները, արտադրվել մահճակալի ծածկոցներ, սեղանի սփռոցներ։ 1974 թվականին թողարկվել է թավիշ (18 հազար մ), կարպետ (12 հազար հատ), գոբելեն (637 հազար մ), որը հիմնական արտադրատեսակն է եղել և օգտագործվել կահույքի պաստառապատման համար, ծոպերիզ (620 հազար մ) և այլ կտորեղեն (650 հազար մ)։ 
Ֆաբրիկան հագեցված է եղել խորհրդային և արտասահմանյան նորագույն համարվող մեքենաներով ու սարքերով։ Թողարկվող արտադրանքի 30%-ն առաքվել է ԽՍՀՄ տարբեր քաղաքներ՝ Դոնի Ռոստով, Կրասնոդար, Նովորոսիյսկ, Օդեսա, Քիշնև, Տաշքենդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բրետվիլ սյուր Դիվ

Բրետվիլ սյուր Դիվ (ֆր.՝ Bretteville-sur-Dives), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 306 մարդ, բնակչության խտությունը` 44.28 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.91 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Սեն Պիեռ սյուր Դիվ, Բուասե, Իևիլ, Միթուա, Մոնվիեթ, Լ'Ուդոն, Ուվիլ լա Բիեն Տուրնե, Սենտ Մարգերիտ դը Վիեթ, Սեն Ժորժ ան Օժ, Տիևիլ, Վոդլոժ և Վիե Պոնտ ան Օժ համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Սեն Պիեռ ան Օժ համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 175 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 31 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 186 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 128-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 58։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,8 %։ 128 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 114 անձ (61 տղամարդ և 53 կին)։ Գործազուրկ են եղել 14 անձ (11 տղամարդ և 3 կին)։ 58 անաշխատունակներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 28-ը` թոշակառուներ, իսկ 17-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Emotional Roadshow World Tour

Emotional Roadshow World Tour (ոճավորված՝ EMØTIØNAL RØADSHØW WØRLD TØUR), ամերիկյան Twenty One Pilots ռոք խմբի հինգերորդ շրջագայությունը։


== Սեթ լիստ ==
Heavydirtysoul (Fairly Local-ի ինտրո)
Migraine
Hometown
Message Man / Polarize
Heathens
House of Gold / We Don't Believe What's on TV
Can't Help Falling in Love (Էլվիս Փրեսլիի քավեր)
Screen / The Judge
Lane Boy
Ode to Sleep
Addict With a Pen
Cancer (My Chemical Romance-ի քավեր)
Holding on to You
Tubthumping (Chumbawamba-ի քավեր)
No Diggity (Blackstreet-ի քավեր)
Where Is the Love? (The Black Eyed Peas-ի քավեր)
Jump Around (House of Pain-ի քավեր)
Ride
Stressed Out
Guns for Hands
Tear in My Heart
Car RadioGoner
Trees


== Համերգներ ==


== Տես նաև ==
The Bandito Tour


== Ծանոթագրություններ ==
Մշակում

Մշակում երաժշտության մեջ,

երաժշտության զարգացման տեսակ, որ կապված է թեմայի առանձին տարրերի մասնատման և դրանց ազատ վերափոխման հետ։
Սոնատային ձնի միջին բաժինը, ուր գերակշռում է զարգացման մշակուն տեսակը։
Երաժշտական ստեղծագործության նոտային տեքստի բնօրինակի ամեն մի փոփոխություն, որ որոշակի նպատակներ է հետապնդում (հարմարեցում սիրողների կատարման, ուսուցողական-մանկավարժական պրակտիկայում օգտագործելու համար և այլն)։XIX-XX դարեր մեծ նշանակություն է ստացել ժողովրդական մեղեդիների մշակումը, որը մեծ մասամբ եղել է այդ մեղեդիների ներդաշնակում։ Ժողովրդական մեղեդիներ են մշակել Յո․ Հայդնը, Լ․ Բեթհովենը, Յո․ Բրամսը, Ն․ Ռիմսկի-Կորսակովը, Ա․ Լյադովը, Ք․ Կարա-Մուրզան, Ն․ Տիգրանյանը և ուրիշներ։
Գոյություն ունեցող երաժշտական նյութի այնպիսի օգտագործումը, երբ տեղի է ունենում կոմպոզիտորի ստեղծագործական եռանդուն միջամտություն, և հիմնովին հարստացվում է սկզբնաղբյուրի կերպարային բովանդակությունը, դուրս է գալիս սովորական մշակման սահմաններից։ Օրինակ՝ Կոմիտասի ժողովրդական սկզբնաղբյուրներից սերված ստեղծագործությունները։
Լուցու (գյուղ, Կիուե շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼուցուԼուցու (էստ․՝ Lutsu), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կիուե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 8 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)