Մուհամմեդ Մուհիբ Ժաբր

Մուհամմեդ Մուհիբ Ժաբր (արաբ․՝ محمد مهيب جبر‎‎)(օգոստոս 28, 1953), արձակագիր, լրատու և պատմիչ է։ Ունի Հորդանանի քաղաքացիություն և ծնվել է Պաղեստինի Նաբլուս քաղաքում։ Նա Մուհամմեդ Քամալ Ժաբրի փոքր եղբայրն է և տիկին Մադիհայի՝ Պաղեստինի անցած նախագահի՝ Յասեր Արաֆաթի ամենափոքր քրոջ ամուսինը։ 1948 թվականին նրա ընտանիքը տեղահանվել է Քաֆր Սաբայից աղետի պատճառով։ Սովորել է Լիբանանում և 1976 թվականից սկսած նա կյանքի մեծամասնությունը անկացրել է Արաբական Միացյալ Էմիրություններում։


== Կենսագրություն ==
Մուհամմեդ Մուհիբ Ժաբրը ծնվել է Պաղեստինի Նաբլուս քաղաքում։ Նա նախնական կրթությունը ստացել է պաղեստինցիների օգնության համար նախատեսված ՄԱԿ-ի դպրոցներից մեկում։ Ապա ուսումը շարունակել է հետևյալ ավագ դպրոցներում՝ «Ալ-Սալահիյե» և «Ալ-Մալեք Թալալ»։ Նաև հաճախել է «Ալ-Նաժահ Ալ-Ուաթանիյե» ինստիտուտը, որը 1977 թվականին դարձել է համալսարան։ Այդ ընթացքում, սկսել է զբաղվել մեդիայով և գրել է կարճ պատմվածքներ և թատրոններ «Ալ-Շաըբ» և «Ալ-Ֆաժր» թերթերի միջոցով, որոնք հրատարակվում էին Երուսաղեմում։ Նա օկուպացիայի առաջին դիմադրողներից լինելով, հռչակավոր էր 1967 թվականի Պաղեստինի իրադարաձությունների մասին իր վերլուծություններով և մեկնաբանություններով, որոնց վերնագիրն էր՝ Ալա «Ալ-Մաշրահա»։ 1968 թվականին նա 9 ամսով բանտարկվել է օկուպացիային դիմադրելու պատճառով։
1974 թվականին, արձակագիր և պատմիչ Մուհամմեդ Մուհիբ Ժաբրը հաճախել է Լիբանանի պետական համալսարանը Բեյրութում անգլերեն գրականությունը սովորելու նպատակով։ Այդ ընթացքում նա շարունակել է իր աշխատանքը, որպես բռնագրավված հողատարածքի հարցերի մասնագետ լրագրող, Պաղեստինյան կազմակերպությունների կողմից հրատարակված և մի շարք արաբական ամսագրերի և թերթերի միջոցով, որոնք հրատարակվում էին Բեյրութում։ 1976 թվականի Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմի պատճառով նա թողել է իր ուսումը և աշխատանքը և մեկնել է Արաբական Միացյալ Էմիրությունների Դուբայ քաղաքը։
Արաբական Միացյալ Էմիրություններում Մուհամմեդ Մուհիբ Ժաբրը սկսել է իր գործնական կյանքը որպես լրագրող «Ղուրֆեթ Թիժարա ուա Սինաէթ Դուբայ» ամսագրում և որպես գրող «Ալ-Ֆաժր» թերթում, որը հրատարակվում է Աբու Դաբիից։ Հետո աշխատել է «Ալ-Ուահտե» թերթում, որը նույնպես հրատարակվում է Աբու Դաբիից։
1980 թվականին, Մուհամմեդ Մահիբ Ժաբրը դառնալով վերահրատարակման հիմնադիրներից մեկը, սկսել է աշխատել «Ալ-Խալիճ» թերթում, 10 տարի հրատարակչությունը թաթարելուց հետո։ Բացի դրանից, աշխատել է որպես խոսնակ և պատրաստել է հաղորդումներ Դուբայի հեռուստատեսության և ռադիոյի համար։
1987 թվականին Արաբական Միացյալ Էմիրություններում ընտրվել է որպես Պաղեստինի գրողների միության քարտուղար։ 
2000 թվականին, նա հրատարակեց առաջին արաբական էլեկտրոնային օրաթերթը, որ ժամական էր խմբագրվում և համացանցում անունն էր՝ «Ալ-Ժարիդա», սակայն իր այս ծրագիրը լայն հաջողությունից հետո մեծ ճնշման ենթարկվեց և Մուհամմեդ Մուհիբ Ժաբրը ստիպված եղավ հրատարակչությունը դադարեցնել, թերթի անունը մյուսների կողմից չշահագործվելու նպատակով։


== Գործերը ==
Նրա գործերը, որոնք տպագրված են կամ կան ցանցում՝

6000 մղոն (վեպ, 2013)
91-90 (վեպ, 2012)
Կյանքի խաղը (կարճ վեպ)
Պանդխտություն (2009)
Քնած հսկաները (թարգմանված թատրոն)
Վտանգի անհետացումը (թարգմանված թատրոն)Որոշ աշխատանքների էլեկտրոնային տարբերակները հասանելի են։


== Մրցանակներ ==
2013 թվականի Շարժայի գրքի միջազգային ցուցահանդեսում ստացավ լավագույն արաբական վեպի մրցանակ «6000 մղոն» վեպի համար
«Ղանեմ Ղաբբաշ» մրցանակը, Միացիալ Էմիրությունների գրողների միություն, 2006 թվականի կարճ պատմվածքի՝ «Ինշիբաք» հավաքածուի «Իմիլի» համար


== Ծանոթագրություններ ==