Վարդան Պետրոսյան (լեզվաբան)

Վարդան Զորիկի Պետրոսյան (մարտի 6, 1966, Կոտայքի մարզ, գյուղ Գառնի), հայ լեզվաբան, հայերենագետ։ ԵՊՀ դասախոս է, ԲՈԿ-ի ընդհանուր և համեմատական լեզվաբանություն (Ժ.02.02) մասնագիտական խորհրդի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Վարդան Պետրոսյանը ծնվել է 1966 թվականի մարտի 6-ին, Կոտայքի մարզի (նախկին՝ Աբովյանի շրջան) Գառնի գյուղում։ 1983 թվականին գերազանցության վկայականով ավարտել է Գառնիի թիվ 1 միջնա­կարգ դպրոցը։ 1983-1990 թթ. սովորել է Երևանի պետական հա­մալ­սարանի հայ բա­նա­սի­րության ֆակուլտետում՝ ավարտելով գերա­զան­ցության վկայականով։ 1984-1986 թթ. ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1990-1993 թթ. սովորել է ԵՊՀ ասպիրան­տու­րա­յում։ 1995 թվականին պաշտպանել է թեկնա­ծու­ա­կան ատե­նա­խոսություն «Մխիթար Սեբաս­տա­ցու լեզվաբանական ժառանգությունը» թեմայով։ 1995 թվականից առ այսօր աշխատում է ԵՊՀ-ում։ 2008-ին շնորհվել է դոցենտի կոչում։ 2013 թվականից ԵՊՀ ընդհանուր լեզվա­բա­նության ամբիոնի վարիչն է։ 2015 թվականից ԲՈԿ-ի ընդհանուր և համեմատական լեզվաբանություն (Ժ.02.02) մասնագիտական խորհրդի անդամ է։ Մի շարք գի­տա­կան հանդեսների խմ­բա­գրական խորհուրդների անդամ է։ Հրա­պարակել է «Մխիթար Սեբաս­տա­ցու լեզվա­բա­նական հայացքները» (2008), «Ընդհանուր և հայ լեզ­վա­բանության հար­ցեր» (2015), «Խոստո­վա­նություն» (բա­նաս­տեղծություններ) (2016) գրքերը։ Նրա նախաձեռ­նու­թյամբ և առա­ջա­­բա­նով լույս են տեսել ակադ. Գ. Բ. Ջա­­հուկ­յանի «Լեզվաբա­նու­թյան պատ­մու­թյուն» մեծարժեք ուսում­­նասիրությունը (2015 թ., 2-րդ հրատ.), առա­ջա­­բա­նով, խմբա­գրու­թյամբ և ծանոթա­գրու­թյուն­նե­րով՝ 20-րդ դա­րասկզբի ազ­գային-ազա­տա­գրական պայքարի նշանավոր գոր­ծիչ խմբապետ Մար­տիրոս Աբրա­համ­յանի (Բաշ­գառ­նեցի Մար­տիրոս) «Իմ հիշելի հուշերը» գիրքը (2016)։ Հեղինակ է 40-ից ավելի լեզվաբանական հոդվածների։ 2014 թվականին պարգևատրվել է ԵՊՀ արծաթե մեդալով։ Որպես խմբագրական հանձնախմբի ան­դամ և խմբագիր՝ մաս­նակ­ցել է Լևոն Շանթի 150-ամ­յա­կին նվիրված «Լևոն Շանթ. մար­դը և գործը» ժողո­վա­ծու­ի կազմությանը (2019)։
1990 թվականից ՀՅԴ անդամ է։ 1996-1998 և 2002-2004 թթ. ընտրվել է ՀՅԴ Հայաստանի Գերագույն մարմնի անդամ։ 1992 թվականին մասնակցել է Շուշիի ազատագրմանը, որի համար 1994 թվականին ԼՂՀ ԳԽ որոշումով պարգևատրվել է «Շուշիի ազատագրման համար» մեդալով։ 1990-1999 թթ.  աշ­խա­տակցել է «Ուր­բաթ», «Ազատա­մարտ», «Երկիր» թեր­թե­րին՝ որպես քաղաքական բաժնի խմբագիր։ Հեղինակ է շուրջ հարյուր հիսուն հրա­պա­րակա­խո­սա­կան, քաղաքական, պատմա­գի­տական և գրա­կա­նագիտական հրապա­րա­կումների։
Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ՝ Ռուբինա Պետրոսյան և Զորի Պետրոսյան։ Կինը՝ Դոնարա Վանիկի Հովհաննիսյան։


== Կարդացվող դասընթացներ ==
Լեզվա­բա­նության հիմունքներ
Ընդհանուր լեզվա­բա­նու­թյուն
Հնդ­եվրո­պա­կան լեզուների հա­մե­մատական քերա­կա­նու­թյուն
Հնչույ­թա­բա­նա­կան ուս­մունքների պատմություն


== Գիտական հետաքրքրությունների շրջանակ ==
Ընդհանուր լեզվաբանություն
Համեմատական քերականություն
Կառուցվածքային լեզվաբանություն
Իմաստաբանություն


== Հրատարակված գրքեր ==
Մխիթար Սեբաստացու լեզվաբանական հայացքները, Եր., 2008, 206 էջ
Ընդհանուր և հայ լեզվաբանության հարցեր, Եր., «Փրինթինֆո», 2015, 348 էջ
Խոստովանություն, Եր., «Էդիթ պրինտ», 2016, 102 էջ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Խմբապետ Մարտիրոս Աբրահամյան. Գեոր­գևյան խաչի շքանշանակիր ասպետը
ԿԱՎՐԵ ՇԱՄԵ ԿՌԻՎԸ
Առաջին հանրապետությունը` ժամանակակիցների հուշերում. խմբապետ Մարտիրոս
Վարդան Պետրոսյանի բանաստեղծական «Խոստովանությունը»