Սոլոդովնիկովա սալոն

Սոլոդովնիկովա սալոն, խոշոր առևտրային համալիր Մոսկվա սալոնի տեսքով, կառուցվել է 1862 թվականին   ճարտարապետ Նիկոլայ Վասիլեևիչ (1828)  Նիկիտինի կողմից վաճառական Սոլոդովնիկովի պատվերով։ Դիմային ճակատը Կուզնեցկի կամրջի երկայնքով զբաղեցրել է ամբողջ թաղամասը (Պետրովկա և Նեգլիննայա փողոցների միջև)։ Ավերվել է 1941 թվականին։


== Պատմություն ==
Այն հատվածում, որտեղ ավելի ուշ կառուցվել է Սոլոդովնիկովի սալոնը, 1564 թվականից ի վեր գտնվել է գերեզմանատնից խոսողի Հարության Հայտնի եկեղեցին, որն այրվել է 1812 թվականի հրդեհի ժամանակ և քանդվել 1816 թվականին։ Եկեղեցուց մինչև գետեր են ստեղծվել են բանջարանոցները, իսկ բուն եկեղեցին շրջապատել են պրիշտայի տները, որոնցից մեկում 19-րդ դարի սկզբին տեղավորվել է հայտնի կենդանաբանական խանութը։
1821 թվականին ամբողջ եկեղեցու նախկին տարածքը տեղափոխվել է դիվանագետ Տատիչչևը։  Տատիիշչևի տան ներկայացուցչական ճակատը ներառվել է մոսկովյան լավագույն շենքերի ճարտարապետական ալբոմում։ Շենքի հարավային կողմով անցնում էր փոքրիկ անցուղի, որը շարունակում էր Սոֆիյկի (այժմ թնդանոթի փողոց) գիծը։ Իր հիմքով առանց փոփոխությունների, մի փոքր վերափոխումներովենքը կանգնած է մնում քառասուն տարի, որից հետո տան կողային մասերը կառուցվում է ընդհանուր եռահարկ բարձրության վրա. Տատիշչևի մահից հետո տունն անցնում է նրա ազգականին, իսկ հետո՝ Էյխլերի ազգականին

1860-ական թվականների սկզբին Տատիշչևի տան հարևանությամբ գտնվող շենքը ձեռք է բերել վաճառական Սոլոդովնիկովը, որը 1862 թվականին այն  վերակառուցել է ճարտարապետ Նիկոլայ Վասիլևիչ Նիկիտայի նախագծով ։
Շինարարության համար վաճառականն ստացել է Մոսկվա քաղաքի Պատվավոր քաղաքացու կոչում։ 1874 թվականին հնագետները ձեռք են բերել նաև Տատիշչևի նախկին տունը, որտեղ տեղադրվել են խանութներ, գրասենյակներ և պահեստներ, իսկ 1878 թվականին շինությունները միավորվել են մեկ ամբողջության մեջ՝ երկհարկանի ապակե տանիքի ներքին բակի վրա կառուցելու միջոցով ։
1885 թվականին սալոնն այրվել է, նրա վերանորոգմամբ զբաղվել է ճարտարապետ Միտրոֆան Ալեքսանդրովիչ Արսենևը, որի նախագծով անցկացվել է արմատական վերափոխում։ Բոլոր բակերում անցկացվել են լապտերներ, փոխվել է ճակատային մասի հարդարանքը, խանութների համար կազմակերպվել են լրացուցիչ տարածքներ.
1877 թվականին տեղի է ունենում Միխայիլ Վալենտինովիչ Լենտովսկու անտրպրեների առաջին ներկայացումը, որի հարդարանքը ձևավորվել է Ֆյոդոր Օսիպովիչ Շեխտելի կողմից։ 1880-ական թվականներին սալոնի սրահներում անցկացվում է գեղարվեստական ցուցահանդեսներ ։ 1904 թվականի նոյեմբերին այստեղ բացվում է Մոսկվայի կինոթատրոններից մեկը «Սինեմա թատրոնը», իսկ դրա փակումից հետո՝ «Կինոֆոն» թատրոնը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Литература ==
Сытин П. В. По старой и новой Москве. — М.: Государственное издательство детской литературы, 1947. — С. 92—95. — 234 с. — 30 000 экз.
Сорокин В. В. Памятные места на древней дороге в село Высокое // Наука и жизнь. — 1991б. — № 3. — С. 88—91. Архивировано из первоисточника 28 Հուլիսի 2011.
Макаревич Г. В., Альтшуллер Б. Л., Балдин В. И. и др. Белый город // Памятники архитектуры Москвы. — М.: Искусство, 1989. — 380 с. — 50 000 экз.
Сорокин В. В. Памятные места Неглинной улицы // Наука и жизнь. — 1993а. — № 5. — С. 111—116. Архивировано из первоисточника 8 Նոյեմբերի 2016.
Никольский В. А. Старая Москва. Историко-культурный путеводитель. — Л.: Брокгауз-Ефрон, 1924. — 30 000 экз.
Կաղապար:Книга:Нащокина М.B.: Архитекторы московского модерна
Федосюк Ю. А. Москва в кольце Садовых. — М.: Астрель, АСТ, 2009. — С. 52—62. — 448 с. — 3000 экз. — ISBN 5-239-01139-7
Киприн, В. А., Малыгин, С. М., Тончу Е. А. От лавок до пассажей. — М.: Издательский Дом ТОНЧУ, 2014. — 584 с. — ISBN 978-5-91215-092-0