armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կամենսկի շրջան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կամենսկի շրջան (այլ կիրառումներ)Կամենսկի շրջան (ռուս.՝ Каменский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Տուլայի մարզում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Արխանգելսկոե։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 795 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 9348 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11,76 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Չուկոտկայի ինքնավար շրջան

Չուկոտկայի ինքնավար շրջան (ռուս.՝ Чукотский автономный округ), ինքնավար շրջան Ռուսաստանի կազմում, Ռուսաստանի Դաշնության միավոր։ Մայրաքաղաքն է Անադիր քաղաքը։
Սահմանակից է Ռուսաստանի Մագադանի մարզի, Կամչատկայի երկրամասի և Սախա-Յակուտիայի հանրապետության հետ, և արևելքում ունի ծովային սահման ԱՄՆ-ի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Չուկոտկայի ինքնավար շրջանի պաշտոնական կայք Archived 2015-03-21 at the Wayback Machine.
Զինվորի հայրը

«Զինվորի հայրը (վրաց.՝ ჯარისკაცის მამა), 1964 թվականին ռեժիսոր Ռեզո Չխեիձեի կողմից նկարահանված գեղարվեստական ֆիլմ։
2013 թվականին ֆիլմը ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի «Արտամրցութային ծրագրեր» ծրագրում։


== Սյուժե ==
1942 թվական, ամառ։ Ծեր վրացի գյուղացի Գեորգի Մախարաշվիլին իմանում է, որ որդին վիրավորվել է և գտնվում է հոսպիտալում։ Նա պատրաստվում է այցելել որդուն և մեկնում է ռազմաճակատի առաջին գիծ։ Մինչև նա տեղ է հասում, որդին ապաքինվում է և մեկնում ճակատ։ Գեորգին որոշում է մնալ ճակատում և ձգտում է հաշվառվել մոտոհրաձգային զինվորական մասում։ Իր զինակից ընկերների հետ նա հասնում է Բեռլին։ Վերջին մարտերի ընթացքում Գեորգին վերջապես գտնում է որդուն, բայց վերջինս վիրավորվում է և մահանում նրա ձեռքերի վրա։


== Դերեր ==
Սերգո Զաքարիաձե
Վլադիմիր Պրիվալցև
Ալեքսանդր Նազարով
Ալեքսանդր Լեբեդև
Վլադիմիր Կոլոկոլցև
Յուրի Դրոզդով
Իվան Կոսիխ
Վիտյա Կոսիխ
Վիկտորչ Ուրալսկի
Կետևան Բոչորիշվիլի
Վլադիմիր Պիցեկ
Պյոտր Լյուբեշկին
Տ. Սապոժնիկովա
Նիկոլայ Բարմին
Ֆելիքս Ստեպուն
Իննա Վիխոդցևա
Ռոմուակդ Վիլդան
Գիա Կոբախիձե
Էլենա Մաքսիմովա
Ռադներ Մուրատով
Ալեքսանդր Դենիսովա


== Մրցանակներ ==
Տղամարդու լավագույն դեր անվանակարգում մրցանակ Սերգո Զաքարիաձեին, Մոսկվայի միջազգային կինոփառատոն, 1965
Համամիութենական Լենինյան Կոմերիտմիության Մրցանակ Սերգո Զաքարիաձեին, 1965
Լենինյան մրցանակ, Սերգո Զաքարիաձե, 1966
«Կապիտոլյան Յուպիտեր» մրցանակ Ռեզո Չխեիձեին, 1966
Լենինյան կոմերտմիության Վրացական ԽՍՀ մրցանակ Ռեզո Չխեիձեին, 1970


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմը Кино-Театр կայքում Archived 2016-03-24 at the Wayback Machine.
«Զինվորի հայրը» ֆիլմը
Բաքվում կայացել է լեգենդար «Զինվորի հայրը» ֆիլմի գունավոր կինոդիտումը
Студия «Неофит» (16.05.2015). «Резо Чхеидзе. «Отец солдата»». Библейский сюжет (программа). Телеканал «Культура». արխիվացված  օրիգինալից 2015-07-13-ին. https://web.archive.org/web/20150713155808/http://tvkultura.ru/anons/show/episode_id/1194048/brand_id/20678/.
Վիլլա Վերդե

Վիլլա Վերդե (իտալերեն՝ Villa Verde), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիա մարզում՝ Օրիստանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 354 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 20 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 17 կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 9090։ Հեռախոսային կոդը՝ 0783։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0783 939023
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.villaverde.or.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրություն ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ալքիրան

Ալքիրան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթում։ Գտնվում էր Էրզրումից 120 կմ հարավ-արևմուտք։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աբդելա

Աբդելա, ամրոց Փոքր Հայքում։ Գտնվել է Եփրատ գետի միջին հոսանքի աջ կողմում, Տևրիկ քաղաքից ոչ հեռու։ Աբդելան IX դարից եղել է պավլիկյան շարժման հանգրվաններից և հենակետերից մեկը։ Բյուզանդացիները գրավել են 872 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
ՀՀ լեռնային շագանակագույն հողեր

ՀՀ լեռնային շագանակագույն հողեր, կազմում են ՀՀ տարածքի 9,2 %-ը (242 հազար հա). հիմնականում զբաղեցնում են Արարատյան գոգավորության 800-1700 մ բարձրությունները, ընդգրկում են Կարմրաշենի, Թալինի, Շամիրամի, Եղվարդի, Կոտայքի սարավանդները և դրանց հարող լեռնալանջերը, ինչպես նաև Արփա և Որոտան գետերի միջին հոսանքների ավազանները։ 


== Նկարագրություն ==
Գտնվում են շոգ և սակավ խոնավապահովված կլիմայական պայմաններում՝ հիմքերով հարուստ հրաբխային և նստվածքային ապարների հողմահարված նյութերի վրա, ծածկված են չոր տափաստանային գոտուն բնորոշ հացազգի տարախոտային բուսական խմբավորումներով։ 
Հումուսի պարունակությունը փոքր է' 2-3,5%։ 


== Տեսակներ ==
Ըստ վերին հորիզոնի հումուսի պարունակության՝ բաժանվում են 

մուգ շագանակագույն
շագանակագույն
բաց շագանակագույն ենթատիպերի։Այդ հողերի զգալի մասը քարքարոտ է (70%), էրոգացված (74%)։ Ունեն լավ արտահայտված ալյուվիալ կարբոնատային հորիզոն, հիմնային ռեակցիա (pH=7,4-8,5), հողալկալի հիմքերով հագեցած միջին կլանունակություն (30-35 մգ/էկվ)։ Մեխանիկական կազմը հիմնականում միջին կավավազային է (51 %)։


== Օգտագործում ==
Լեռնային շագանակագույն հողերի մոտ 26 %-ն օգտագործվում է որպես բարձրարժեք հողատեսքեր։
Արտիջուր

Արտիջուր, գետակ Գեղարքունիքի մարզում, Կաղնուտ գետի օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Կորնետ լեռան հյուսիսային լանջին գտնվող Վարարաղբյուրից և Վարդանիքար լեռան արևմտյան փեշերին միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը 1,5 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրավալոս

Գրավալոս (իսպ.՝ Grávalos), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ռիոխա պրովինցիայում՝ Ռիոխա (Լոգրոնիո) ինքնավար համայնքի կազմում։ Մտնում է Արենդո շրջանի (կոմարկայի) կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 30,91 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 237 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 72 կմ հեռավորության վրա։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Պոգարի շրջան

Պոգարի շրջան (ռուս.՝ Погарский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բրյանսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պոգար։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1210 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 31580 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 26,1 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Կիպրոսի ազգային գրադարան

Կիպրոսի Հանրապետության ազգային գրադարան (հուն․՝ Κυπριακή Βιβλιοθήκη, անգլ.՝ National Library of Cyprus), Կիպրոսի Հանրապետության ազգային գրադարան, տպագիր գրականության կենտրոնական պահոց, ազգային մատենագիտության կենտրոն։ Գրադարանում պահպանվում են գրքեր, գիտական ամսագրեր, թերթեր, ամսագրեր, ձայնագրություններ, քարտեզներ, նկարներ, ձեռագրեր և այլն։ Գրադարանի գլխավոր մասնաշենքը գտնվում է մայրաքաղաք Նիկոսիայում։ Հաստատվել է 1927 թվականին, և ունի 1 մասնաճյուղ։ Անձնակազմի անդամների թիվը 12 է։


== Արտաքին հղումներ ==

«Պաշտոնական կայքը» (սերբերեն)։ Վերցված է 2015 թ․ մարտի 28 


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (850)

Ժողովածու (850), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է։ Ձեռագիրը գրվել է 17- 18-րդ դարերում Ստեփանոս Կաֆայեցի(Ա),Գալուստ քահանա (Բ) գրիչների կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15․4×10․7սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 145 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգիրով։ Ունի կիսախորան մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ O:


== Բովանդակություն ==
Ի հարանց վարուց։
Վարդ․Այգեկցույ Պատմություն ժ վաճառականց։
Ճառք,Քարոզք(Եփրեմ,Ոսկեբերան,ԳՐ․Տաթևացի,անանուն)։
Տեսիլ Մարիամու։


== Ծանոթագրություններ ==
Բուբնովսկայա Սլոբոդկա

Բուբնովսկայա Սլոբոդկա (ուկրաիներեն՝ Бубнівська Слобідка), գյուղ Ուկրաինայի Չերկասիի մարզի Զոլոտոնոշայի շրջանում։
Չճշտված տվյալներով Բուբնովսկայա Սլոբոդկա գյուղում բնակվում էր 1 454 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5667 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
ՀՀ ԶՈՒ ավագ լեյտենանտ

ՀՀ ԶՈՒ ավագ լեյտենանտ, զինվորական կոչում, որը կրում են Հայաստանի Հանրապետության զինված ուժերի և վերջինիս ենթակայության տակ գտնվող Արցախի Հանրապետության պաշտպանության բանակի այն զինծառայողները, ովքեր վերադաս հրամանատարության կողմից ստացել են այն։ ՀՀ ԶՈՒ ավագ լեյտենանտ զինվորական կոչումը ներկայացնող ուսադիրը բաղկացած է երեք փոքր աստղից, որոնք տեղաբաշխված են հավասարակողմ եռանկյան տեսքով։ Ավագ լեյտենանտի կոչում ստացած զինծառայողները դասվում են կրտսեր սպայական կազմի շարքում։


== Տես նաև ==
ՀՀ ԶՈՒ եֆրեյտոր
ՀՀ ԶՈՒ կրտսեր սերժանտ
ՀՀ ԶՈՒ սերժանտ
ՀՀ ԶՈՒ ավագ սերժանտ
ՀՀ ԶՈՒ ավագ
ՀՀ ԶՈՒ լեյտենանտ
ՀՀ ԶՈՒ կապիտան
ՀՀ ԶՈՒ մայոր
ՀՀ ԶՈՒ փոխգնդապետ
ՀՀ ԶՈՒ գնդապետ
ՀՀ ԶՈՒ գեներալ-մայոր
ՀՀ ԶՈՒ գեներալ-լեյտենանտ
ՀՀ ԶՈՒ գեներալ-գնդապետ


== Ծանոթագրություններ ==
Ժոակիմ դի Ալմեյդա

Ժոակիմ Անտոնիու Պորտուգալ Բապտիստա դի Ալմեյդա (պորտ.՝ Joaquim Antonio Portugal Baptista de Almeida, հայտնի է որպես Ժոակիմ դի Ալմեյդա պորտ.՝ Joaquim de Almeida, մարտի 15, 1957(1957-03-15), Լիսաբոն, Պորտուգալիա), պորտուգալացի և ամերիկացի դերասան։ Նա իր դերասանական կարիերան սկսել է թատրոնում։ Ժոակիմ դի Ալմեյդան 1980 թվականից սկսել է իր կինոկարիերան և 1982 թվականին նկարահանվել «Զինվոր» ֆիլմում, ինչպես նաև նրան հայտնություն է բերել «Բարի լույս, Բաբելոն» իտալական ֆիլմում Անդրե Բոնաննոյի կերտած կերպարը։ Նա ստացավ միջազգային հայտնություն, երբ 1994 թվականին նկարահանվեց «Ուղիղ և ակնհայտ վտանգ» ֆիլմում և 1995 թվականի «Հանդուգնը» ֆիլմում։ Նա արդեն դարձավ հայտնի, երբ 2003-ից 2004 թվականներին նկարահանվեց «24 ժամ» հեռուստասերիալում Ռամոն Սալազարի դերում և «Ֆորսաժ 5» ֆիլմում Էռնան Ռեյեսի դերում։


== Ֆիլմագրություն ==
1987 - Բարի լույս, Բաբելոն Անդրե Բոնաննո
1994 - Ուղիղ և ակնհայտ վտանգ Ֆելիքս Կորտես
1995 - Հանդուգնը (Desperado), Բուչո
2011 - Ֆորսաժ 5 (Fast Five), Էռնան Ռեյես


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ժոակիմ դի Ալմեյդա Internet Movie Database կայքում
Նետաձգությունն ամառային II Օլիմպիական խաղերում — ա լյա էրշ

Ամառային II Օլիմպիական խաղերում նետաձգության «Ա լյա էրշ» դասում տղամարդկանց միջև մրցումներն անցկացվել են հուլիսի 15-ին և 16-ին։ Մասնակցել են երկու երկրների 129 մարզիկներ։


== Մեդալակիրներ ==


== Մրցումներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Խաղերի պաշտոնական արձանագրություն (անգլ.)
Մրցումների արդյունքներ Archived 2011-07-19 at the Wayback Machine. (լեհ.)
Կազբեկովսկի շրջան

Կազբեկովսկի շրջան (ռուս.՝ Казбековский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Դաղստան հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Դիլիմ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 560 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 41927 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 74,87 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Տոնի օրը

«Տոնի օրը» (ռուս.՝ «В день праздника»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Պյոտր Տոդորովսկին  1978 թվականին «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում։


== Սյուժե ==
1978 թվականին մայիսի 9-ին  հավաքվում է Հայրենական Մեծ պատերազմի վետերան Պանտելեյմոն Դմիտրիևիչ Գրինինի ընտանիքը։ Պանտելեյմոն Դմիտրիևիչը նախկին հանքափոր է։ Նա որոշում է ընտանիքին ծանոթացնել վարսահարդար Զինաիդայի հետ, որի հետ նա սիրային հարաբերություններ ունի։ Ֆիլմի գործողությունները ծավալվում են մեկ օրվա ընթացքում։


== Դերերում ==
Նիկոլայ Պաստուխով – Պանտելեյմոն Դմիտրիևիչ Գրինին
Լյուդմիլա Զայցևա – Զինաիդա, վարսահարդար
Ալլա Մեշչերյակովա – Լիդիա, Վասիլիի կինը
Գենադի Կորոլկով – Վասիլի, Գրինինի որդին
Նինա Զոտկինա – Սվետա, Միշայի կինը
Վյաչեսլավ Պլատոնով – Միշա, Գրինինի որդի
Քսենյա Մինինա – Կատյա, Գրինինի դուստրը
Մարլեն Խուցիև – Ռամզես, Կատյայի ընկերն ու գործընկերը
Օլգա Գոբզևա – Դաշա
Օլեգ Գոլուբիցկի – Վիլեն, Դաշայի ամուսինը
Լեոնիդ Չուբարով – Սեմյոն
Վյաչեսլավ Գովալլո – Տիխոն Կլեշչյով, ոստիկան, Գրինինի ընկերը
Մաքսիմ Մաքսիմով – Լյոխա
Տատյանա Բոժոկ – Աննա Պավլովնա, Սերյոժայի ընկերուհին
Վալերի Մարտինով – Միշայի ընկերը
Ստանիսլավ Սադալսկի – Սերյոժա, հանքագործ
Լեոնիդ Տրուտնև – Միշայի ընկերը, հանքագործ
Ալեքսանդր Ֆիլիպենկո – Կոզլով, հանքափորների բրիգադիր
Նադեժդա Մատուշկինա – էպիզոդ
Լյուդմիլա Ցվետկովա – էպիզոդ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
««В день праздника»»։ Ruskino.ru։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017-01-24-ին
Մովսես Ֆերհատյան

Մովսես Ֆերհատյան (հավանաբար 1885, Եվդոկիա, Եվդոկիայի գավառ, Սեբաստիայի նահանգ- 7 (20) ապրիլի, 1915), հայ բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է հավանաբար 1885 թվականին Սեբաստիայի նահանգի Եվդոկիայի գավառի կենտրոն Եվդոկիա քաղաքում։ 1910 թվականին ավարտել է Բեյ­րութի Սեն Ժոզեֆ ֆրանսիական համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ Եվդոկիայում բժիշկ է աշխատել։
1914 թվականին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, զորակոչվել է օսմանյան բանակ և պահեստների զինվորական բժիշկ, այնուհետև 10-րդ զորաբաժնի 32-րդ դաշտային շարժուն հիվանդանոցի զինվորական բժիշկ ծառայել։ 1915 թվականի ապրիլի 7 (20)-ին նույն հիվանդանոցում մահացել է ժանտախտից՝ մոտ 30 տարեկանում։ Այլ տվյալով՝ սպանվել է։


== Գրականություն ==
Հայ բժշկութեան տուած զոհերը, ցուցակագրուած վաւերական փաստերով, Կ. Պոլիս, 1919։
Մեզպուրեան Արթօ, Հայ եւ ծագումով հայ բժիշկներ։ Այբուբենական համառօտ անուանացանկ (1688-1940), Իսթանպուլ, 1940։
Ալպօյաճեան Ա., Պատմութիւն Եւդոկիոյ հայոց, Գահիրէ, 1952։
Յարման Արսեն, Հայերը օսմանյան առողջապահության ծառայության մեջ և պատմություն սուրբ Փրկիչ հայոց հիվանդանոցի (թուրքերեն), Ստամբուլ, 2001։
Խաչատրյան Լ., Բաբլումյան Ա., Ցուցակ հայոց ցեղասպանության զոհերի (1915-1923), գիրք 1, Սեբաստիայի նահանգ, Երևան, 2004։


== Աղբյուր ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Մոդրիչա (համայնք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մոդրիչա (այլ կիրառումներ)Մոդրիչա համայնք (սերբ.՝ Општина Модрича), համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբական Հանրապետություն վարչական կազմավորման հյուսիսարևելյան հատվածում։ Վարչական կենտրոնը համարվում է Մոդրիչա քաղաքը։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2013 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 27799 մարդ։

Համայնքի բնակչության էթնիկ խումբը՝


== Բնակավայրեր ==
Համայնքի կազմի մեջ են մտնում 24 բնակավայրեր, որոնց թվում է Մոդրիչա քաղաքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Իլեկի շրջան

Իլեկի շրջան (ռուս.՝ Илекский район, ղազ.՝ Елек ауданы, Elek aýdany), վարչական և մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Օրենբուրգի մարզում, այդ մարզի 35 շրջաններից մեկը։ Զբաղեցնում է 3700 կմ2 տարածք։ Վարչական կենտրոնը Իլեկ գյուղն է։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանում բնակվում էր 28755 մարդ, ընդ որում՝ նրանց 38,8 տոկոսը ապրում էր շրջկենտրոնում։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 7,77 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Սիրվատինցի

Սիրվատինցի (ուկրաիներեն՝ Сирватинці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սիրվատինցի գյուղում բնակվում էր 608 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1696 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 358,49 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վարվառա Բուտյագինա

Վարվառա Ալեքսանդրովնա Բուտյագինա (ռուս.՝ Варвара Александровна Бутягина, դեկտեմբերի 7, 1900(1900-12-07), Ելեց, Օրյոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 24, 1987(1987-05-24), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային բանաստեղծուհի և կինոսցենարիստ, սրբագրիչ։


== Կենսագրություն ==
Վարվառա Բուտյագինան ծնվել է Ելեցում երդվյալ հավատարմատար Ալեքսանդր Պավլովիչ Բուտյագինի և նրա կնոջ Վարվառա Մելիտովնայի ընտանիքում [2]: 1907 թվականին սովորել է Մոսկվայում, Ս. Արսենևայի կանանց գիմնազիայում, այնուհետև Մոսկվայի համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետում և Բարձրագույն գեղարվեստագրականական ինստիտուտում (Բրյուսովի գրականության ինստիտուտ): Բանաստեղծություններ սկսելէ գրել 9 տարեկանից։ Ավելի ուշ մտել է «Նեոկլասիկների» գրական խմբակ։ Մասնակցել է Գրողների միության Համառուսաստանյան մրցույթին (7 դեկտեմբերի  1920 թվական) և «Մեր օրերի պոեզիան» գրական երեկոյին (29 նոյեմբերի 1925 թվական)։
Հրատարակել է բանաստեղծությունների երկու ժողովածու՝

Հրանունկներ (Պետրոգրադ, 1921,  Անատոլի Լունաչարսկու նախաբանով)
Առագաստներ (Մոսկվա, 1926)Բանաստեղծությունները առանձնանում են քնարականությամբ, սիրային և առեղծվածային  ապրումներով, բնության նուրբ նկարագրություններով։  Առանձին դեպքերում նկատելի են Ալեքսանդր Բլոկի և Աննա Ախմատովայի ազդեցությունը։
1925 թվականին Վարվառա Բուտյագինան ամուսնանում է ճարտարապետ Վիկտոր Պետրովիչ Խոդատաևի հետ, անոսնությունից ունեցել է երկու որդի՝ Յուրին (ծնվ. 1928) և Կիրիլը (ծնվ.՝ 1932): 1920-ական թվականների վերջերից նա գործնականում դադարել է տպագրվել (վերջին բանաստեղծությունը հրատարակվել է 1932 թվականին), ինչի հետևանքով լուրեր տարածվեցին բանաստեղծուհու տիֆից մահանալու մասին։ Ինչպես պարզաբանում է բանաստեղծուհու որդին Կիրիլ Խոդատաևը, Վարվառա Ալեքսանդրովնան դադարել է հանդես գալ որպես բանաստեղծուհի, քանի որ «չի գրանցվել Պրոլետկուլտում նրա այսրոպեական պահանջների հրատապությամբ»։
Պոեզիայից հեռանալուց հետո Վարվառա Բուտյագինան երկար տարիներ աշխատել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում և  «Կոմսոմոլսկայա պրավդա» թերթում՝ որպես սրբագրիչ։
Մահացել է 1987 թվականին և թաղված է Մոսկվայի Դանիլովսկոե գերեզմատանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Варвара Бутягина на сайте Поэзия Московского университета: от Ломоносова и до…
Биография Варвары Бутягиной в разделе Женская поэзия сайта Натальи Лайдинен
Рецензия П. Ярового на сборник В. Бутягиной «Лютики»
Շևչենկովսկի գյուղական խորհուրդ (Գլուխովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շևչենկովսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)Շևչենկովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Шевченківська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շևչենկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1279 մարդ։ Խորհրդում կա 1 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Կռալևո

Կռալևո (սերբ.՝ Краљево), քաղաք և նույնանուն համայնքի կենտրոն Սերբիայի կենտրոնական մասում՝ Արևմտյան Մորավա և Իբեր գետերի միախառնման վայրի մերձակայքում։ Ընկած է Շումադիա աշխարհագրական տարածաշրջանում՝ Կոտլենիկ և Ստոլովի սարերի միջակայքում։ Ռաշկա շրջանի վարչական կենտրոնն է։ Զբաղեցնում է 1530 կմ² տարածք. այդ ցուցանիշով Սերբիայում երկրորդ տեղն է զբաղեցնում՝ զիջելով միայն երկրի մարաքաղաք Բելգրադին։ 2002 թվականի տվյալներով բուն քաղաքի բնակչության թվաքանակը (արվարձաններով հանդերձ) եղել է 82.846, ամբողջ համայնքինը՝ 121.707, 2011 թվականի տվյալներով՝ համապատասխանաբար 68.749 և 125.488: 


== Քույր քաղաքներ ==
Կռալևոյի քույր քաղաքներն են


== Կլիմա ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
 Kraljevo travel guide from Wikivoyage
http://www.kraljevo.rs/ Կռալևո. պաշտոնական կայք
Ace of Base

Ace of Base Գոտենբուրգից շվեդական փոփ խումբ է։ Այն ընդգրկում էր Ուլֆ Էկբերգ և երեք եղբայրներին ՝ Եննի, Յունաս և Լին Բերգրեն։ Նրանց չորս ստուդիական ալբոմները թողարկվել են 1993-2002 թվականներին, ընդհանուր առմամբ վաճառվել է 30 միլիոն օրինակ։ Ace of Base- ը բոլոր ժամանակների երրորդ ամենահաջողված շվեդական խումբն է ՝ ABBA ից և Roxette ից հետո։
Happy Nation- ը, որը կոչվում է նաև The Sign, բոլոր ժամանակների ամենահաջողված դեբյուտային ալբոմներից մեկն է ՝ ԱՄՆ-ում ունենալով ինը պլատինե կարգավիճակ։ Դա նրա դեբյուտային ալբոմն էր. Billboard Top 40- ի առաջին համարը `երեք սինգլ - # 1 - "All That She Wants","The Sign" և "Don't Turn Around":
2007-ին վոկալիստ Լին հեռացավ խմբից, եռյակը վերածվեց եռյակի, բայց 2009-ի նոյեմբերի 30-ին նա վերջապես հեռացավ վերջապես , որը հետաքրքրված էր մենակատար կարիերայով։ Եւլիա Ուիլյամսոն և Կլարա Հագման ձայնագրեցին խմբի 2010 թվականի «Ոսկե հարաբերակցությունը» ալբոմը։ Վերջինս խմբից դուրս եկավ 2012 թվականին .: 2015-ին թողարկվեց Hidden Gems կազմման սկավառակը, որում ներկայացված էին չթողարկված հետքերը և B- կողմերը, որոնք ձայնագրվել են մինչև 2005 թվականը։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ ===
Happy Nation / The Sign (1993)
The Bridge (1995)
Flowers / Cruel Summer (1998)
Da Capo (2002)
The Golden Ratio (2010)


=== Սինգլներ ===
Wheel of Fortune (1992)
All that She Wants (1993)
Happy Nation (1993)
Waiting for Magic (1993)
The Sign (1994)
Don't Turn Around (1994)
Living in Danger (1994)
Lucky Love (1995)
Beautiful Life (1995)
Never Gonna Say I'm Sorry (1996)
My dèja vu (1996)
Life is a Flower (1998)
Cruel Summer (1998)
Travel to Romantis (1998)
Beautiful Morning (2002)
Unspeakable (2002)


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոալեքսանդրովսկ

Նովոալեքսանդրովսկ (ռուս.՝ Новоалександровск), քաղաք Ռուսաստանի Դաշնության Ստավրոպոլի երկրամասի Նովոալեքսանդրովսկի շրջանի կազմում, հանդիսանում է մունիցիպալ շրջանի վարչական կենտրոնը։
Կազմավորում է «Քաղաք Նովոալեքսանդրովսկ» քաղաքային համայնքը (ռուս.՝ Город Новоалександровск)։
Տեղակայված է Ռասշևատկա գետի վրա վրա՝ Ստավրոպոլից 77 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչությունը 2016 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 27 067 մարդ։

Ազգային կազմըՆովոալեքսանդրովսկում բնակվող հիմնական ազգություններն են․

ռուսներ — 90,5 %
հայեր — 3,2 %
գնչուներ — 2,0 %


== Քաղաքային ենթակառուցվածքները ==
Նովոալեքսանդրովսկի շրջանի երիտասարդական կենտրոն
Մշակույթի պալատ
«Մայակ» մշակույթի քաղաքային տուն
«Ստրոիտել» մշակույթի քաղաքային տուն
Մշակույթի և հանգստի քաղաքային զբոսայգի
«Միր» կինոթատրոն
Շրջանային պատմա-գավառագիտական թանգարան
Միջհամայնքային կենտրոնացված գրադարանային համակարգ
Կենտրոնական շրջանային հիվանդանոց
Շրջանային ստոմատոլոգիական պոլիկլինիկա
«Յունոստ» մարզա-առողջապահական հաստատություն
«Դրուժբա» մարզադաշտ
Քաղաքային ֆոնտան, տեղակայված «Դրուժբա» մարզադաշտի մոտ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նովոալեքսանդրովսկի մունիցիպալ շրջանի պաշտոնական կայք (ռուս.)
Նովոալեքսանդրովսկ քաղաքը «Мой Город» հանրագիտարանում (ռուս.)
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նովոալեքսանդրովսկ քաղաքը տեղագրական քարտեզների վրա (ռուս.)
Նովոալեքսանդրովսկ քաղաքը Յանդեքս-քարտեզի վրա (ռուս.)
Նովոալեքսանդրովսկ քաղաքը «wikimapia.org» նախագծում (ռուս.)
Իսրայելի հանրային դիվանագիտություն

Իսրայելի հանրային դիվանագիտություն (նաև՝ հասբարա, եբր.՝ הַסְבָּרָה hasbará, "բացատրություն") Իսրայելի պետության և իր գործունեության մասին արտասահմանում դրական տեղեկատվության տարածմանն ուղղված գործողություններ հանրային կապերի ոլորտում։
Եզրը օգտագործվում է Իսրայելի կառավարության և իր համակիրների կողմից պետական քաղաքականության բացատրության և առաջխաղացմանն ուղղված ջանքերի նկարագրության համար, հակակշիռ հանդիսանալով բացասական հրապարակումներին և Իսրայելի ապալեգիտիմացմանն ուղղված փորձերին։ Հասբարա բառը նշանակում է բացատրություն, և հաճախ օգտագործվում է որպես քարոզչության մեղմասություն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Israel to pay students to defend it online, USAToday, 2013
Occupation of the American Mind Archived 2018-05-19 at the Wayback Machine., Al Jazeera English, 2017
.pw

.pw Պալաուի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .pw whois տեղեկություն
Ես մեռնում եմ, բայց չեմ հանձնվում։ Մնաս բարով, Հայրենիք

«Ես մեռնում եմ, բայց չեմ հանձնվում։ Մնաս բարով, Հայրենիք» (ռուս.՝ «Я умираю, но не сдаюсь! Прощай, Родина»), գրություն Բրեստի ամրոցում, որն արվել է կենտրոնական կղզու արևմտյան մասում գտնվող Բելոստոկսկի դարպասների շրջանում 1941 թվականի հուլիսի 20-ին՝ Հայրենական մեծ պատերազմի ընթացքում ամրոցի պաշտպանության ժամանակ։
Մակագրությունը հայտնաբերվել է ԽՍՀՄ ՆԳԺԿ-ի զորքերի չորս զորամասերի և ստորաբաժանումներից մեկի՝ ՆԳԺԿ-ի շարասյան զորքերի 132-րդ առանձին գումարտակի զորանոցի վերակներում, որոնք Կարմիր բանակի կայազորի հետ միասին տեղակայված էին ամրոցում։ Համարվում է, որ գրությունն արվել է այդ գումարտակի զինծառայող Ֆեոդոր Ռյաբովի կողմից։
Ավելի ուշ պատի մի մասը Բրեստից տեղափոխվել է Մոսկվա՝ ընդգրկվելով Զինված ուժերի կենտրոնական թանգարանի ցուցադրության մեջ։ Գրության պատճենն արվել է «Բրեստի հերոս ամրոց» հուշահամալիրում։ Ամրոցի թանգարանում գտնվում է բրոնզե քանդակ՝ «Մեռնում եմ, բայց չեմ հանձնվում», որը Մինսկի բանվորները նվիրել են 1969 թվականին՝ հուշահամալիրի բացման օրը։


== Կինոյում ==
2010 թվականի «Բրեստի ամրոց» ֆիլմում պատի վրա գրությունը թողնում է զինվորներից մեկը։


== Ծանոթագրություններ ==
Վենդենայմ

Վենդենայմ (ֆր.՝ Vendenheim), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 5751 մարդ, բնակչության խտությունը` 361.93 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.89 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 10 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 3737 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 2714-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 1023։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,6 %։ 2714 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 2552 անձ (1302 տղամարդ և 1250 կին)։ Գործազուրկ են եղել 162 անձ (82 տղամարդ և 80 կին)։ 1023 անաշխատունակներից 421-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 371-ը` թոշակառուներ, իսկ 231-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Անանավանք

Անանավանք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Թիմարի գավառում։ Գտնվում էր Վան քաղաքից հյուսիս-արևմուտք, լճափից փոքր-ինչ հեռու, Մարմետ գետի աջ ափին։


== Պատմություն ==
Միջին դարերում գյուղը կոչվել է Անստան և մտել է Մեծ Հայքի Վասպուրական աշխարհի Բոգունիք գավառի մեջ։
1895 թվականին գյուղը թուրքերի կողմից ենթարկվել է հարձակման։ Բնակիչները մասնակցել են Վանի հերոսական ինքնապաշտպանությանը և ռուսական զորքերի հետ էվակուացվել է Արևելյան Հայաստան։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 56 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործություն, այգեգորությունն ու անասնապահությունն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Անանավանքն ուներ Ս. Աստվածածին անունով եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր
Ստորին Չուեգա

Ստորին Չուեգա (ռուս.՝ Нижняя Чуега), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է գետի աջ ափին՝ 6 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 35 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  03030000212103000048913
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004891
Ավազանի կոդը - 03.03.00.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կարեն Պողոսյան

Կարեն Սուրենի Պողոսյան (նոյեմբերի 21, 1932(1932-11-21), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 26, 2016(2016-03-26)), հայ այգեգործ-ֆիզիոլոգ։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1973 թ.), պրոֆեսոր (1988 թ.), ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս (1996 թ.), ՀԳԳԱ (1997 թ.) ակադեմիկոս։
ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ Սուրեն Պողոսյանի որդին է։


== Կենսագրություն ==
1955 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանը։ 1974 թվականից եղել է խաղողագործության, գինեգործության և պտղաբուծության ԳՀԻ (1999 թվականից՝ Խաղողապտղագինեգործության գիտական կենտրոն) բույսերի ֆիզիոլոգիայի և կենսաքիմիայի բաժնի վարիչ։ Իտալիայի խաղողի և գինու ակադեմիայի պատվավոր թղթակից անդամ (1991 թ.), Խաղողագործության և գինեգործության միջազգային ակադեմիայի անդամ (1998 թ.)։


== Գործունեություն ==
Աշխատանքները վերաբերում են խաղողի վազի ցրտադիմացկունության ֆիզիոլոգիական առանձնահատկություններին, ՀՀ խիստ ցամաքային կլիմա ունեցող մարզերում վազի բարձրաբուն (առանց այգեթաղի) մշակությանը։ Մշակել է բազմամյա բույսերի ցրտադիմացկունության մեխանիզմի տեսական հիմունքները։ Մասնակցել է խաղողի ցրտադիմացկուն (մինչև -28 աստիճան) 9 նոր սորտերի ստեղծմանը։


== Պարգևներ ==
Ռուսաստանի Կ. Տիմիրյազևի անվան ոսկե մեդալ, 1981 թ.


== Երկեր ==
Физиологические особенности морозоустойчивости виноградного растения. Е., 1975.


== Ծանոթագրություններ ==
Յոսեֆ Սուկ

Յոսեֆ Սուկ (չեխ․՝ Josef Suk, հունվարի 4, 1874(1874-01-04)[…], Կրժեչովիցե - մայիսի 29, 1935(1935-05-29)[…], Բենեշով), չեխ ջութակահար և կոմպոզիտոր։ Ա․ Բեննևիցի (ջութակ), Կ․ Շտեկերի և Անտոնին Դվորժակի (կոմպոզիցիա) աշակերտը։ Չեխական կվարտետի անդամ (1891—1933)։
Մինչև 1904 թվականը հանդես է եկել որպես մենակատար։ Պրագայի կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր (1922 թվականից) և ռեկտոր (1924—1926 և 1933-1935)․ 1-ին սիմֆոնիայում (1897) և սիմֆոնիկ, կամերային-գործիքային երկերում զարգացրել է չեխական դասական երաժշտության ավանդույթները։ ԽՍՀՄ-ում լույս է տեսել Սուկի դաշնամուրային գործերի ժողովածուն (1955)։


== Ծանոթագրություններ ==
Մազրղա

Մազրղա (ադրբ.՝ Marzığı), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Եվլախի շրջանում։


== Տես նաև ==
Արեշ-Հավարիքի բարբառ


== Ծանոթագրություններ ==
(640) Բրամբիլլա

(640) Բրամբիլլա (անգլ.՝ Brambilla), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1907 թվականի օգոստոսի 29-ին Աուգուստ Կոպֆի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,159813 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,9055 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4142 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Բրամբիլլա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,9004 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2051,59 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175474 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,37° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է G դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(640) Բրամբիլլա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պյատիխատկի (քաղաք, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊյատիխատկիՊյատիխատկի (ուկրաիներեն՝ Пятихатки), քաղաք Ուկրաինայի Դնեպրոպետրովսկի մարզի Պյատիխատիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1886 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պյատիխատկի քաղաքում բնակվում էր 20 459 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18,38 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Աշտարակը (Տարոյի քարտ)

Աշտարակ (XVI) (ներկայումս ամենատարածված անվանումը), մեծ արկանների 16-րդ քարտը։ Այն որպես խաղաթուղթ օգտագործվում է 15-րդ դարից, իսկ գուշակության համար՝ 19-րդ դարից սկսած։


== Պատմություն ==

Տարոյում Աշտարակը հաջորդում է Դև խաղաթղթին և կապվում է հանկարծակի, կործանիչ և ճգնաժամային փոփոխության հետ։ Ավելի վաղ կապուկներում, օրինակ՝ Վիսկոնտի-Սֆորցայի տարոյում այս քատը բացակայում է։ Որոշ խաղի համար նախատեսված տարոյի կապուկներում խաղաթուղթը խաղալիս ուղղակի բաց են թողնում։
Մյուս տարոյի կապուկներում այս քարտն առկա է, որտեղ ունի տարբեր անվանում և դիզայն։ Մինքիատե կապուկում այս քարտի վրա պատկերված են երկու մերկ կամ քիչ հագնված մարդիկ, որոնք կանգնած են վառվող շինության դռան մոտ։ Որոշ բելգիական տարոներում և Ժակ Վիևիլի 17-րդ դարի տարոյի կապուկում քարտն անվանվում է La Foudre կամ La Fouldre, («Կայծակ»), որի վրա պատկերված է ծառ, որին կայծակ է հարվածում։ Մերսելի տարոյում այս երկու քարտերի պատկերները միացված են. այստեղ պատկերված է այրվող աշտարակ, որին կայծակ է հարվածում։ Ուեյթի տարբերակում առկա է նաև կրակի հուր՝ եբրայերեն յոդ տառի տեսքով։
Պատկերը մեկնաբանվում է տարբեր կերպ։ Օրինակ, այն կապում են աստվածաշնչյան Բաբելոնի աշտարակի պատմության հետ, որտեղ աստված ավերում է մարդկության կառուցած աշտարակը։ Այն կապվում է նաև Քրիստոսի երկրորդ գալստյան պատմության հետ։ Քարտի Մինքիանտե տարբերակը հնարավոր է ներակայացնում է Ադամի և Եվայի պատմությունը՝ Եդեմի այգում։


== Սիմվոլիզմ ==
Աշտարակը սովորաբար մեկնաբանվում է որպես վտանգ, ճգնաժամ, ավերում, աղետ կամ ազատում։


== Ծանոթագրություններ ==
Հասմիկ Դարյան

Հասմիկ Զարզանդի Դարյան (Հասմիկ Զարզանդի Մովսիսյան, հոկտեմբերի 14, 1957(1957-10-14), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 22, 2021(2021-04-22), Երևան, Հայաստան), հայ բանաստեղծուհի, գրականագետ, բանասիրական գիտությունների թեկնածու, Հայաստանի գրողների միության անդամ (1989)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1957 թվականի հոկտեմբերի 14-ին, Երևանում։ Արձակագիր Զարզանդ Դարյանի դուստրն է։ Սկզբնական կրթությունը ստացել է Երևանի Ն․ Զարյանի անվան թիվ 130 դպրոցում։ Այնուհետև ավարտել է ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետը։ 1985 թվականին ավարտել է ՀՍՍՀ ԳԱԱ Մանուկ Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտի ասպիրանտուրան՝ հայ հին գրականություն ուղղությամբ։ 2002 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական թեզ՝ «Ներսես Շնորհալու բանաստեղծական արվեստը» թեմայով։
Գրել սկսել է դպրոցական տարիներից։ Նրա բանաստեղծությունները և գրականագիտական հոդվածները, գրախոսությունները տպագրվել են մանկապատանեկան, երիտասարդական, գրական-գեղարվեստական, ուսանողական և գրական մամուլում («Կանչ», «Առագաստ», «Օրրան», «Գրական թերթ», «Հանդես ամենօրյա», «Սովետական մանկավարժ» և այլն)։ 
Առաջին գիրքը «Ակնթարթ» խորագրով լույս է տեսել 1980 թվականին։ Այնուհետև հրատարակվել են “Կապույտ երազ”, “Տաք մորմոք”, “Աշնան ծաղիկներ”, “Սեր և ծիծաղ”, “Սև և սպիտակ” բանաստեղծությունների ժողովածուները։ Գրել է 500-ից ավելի բանաստեղծություններ, քառյակներ, պատմվածքներ։

Մշակել է «Սասնա ծռեր» էպոսը, դարձնելով այն ավելի մատչելի հատկապես դպրոցական տարիքի ընթերցողների համար։ Առաջին տարբերակը՝ “Սասունցի Դավիթ կամ Մհերի դուռ” վերնագրով, լույս է տեսել 1996 թվականին։ Այն ըստ էության էպոսի մի հատվածի մշակումն էր։ Ամբողջական տարբերակով մշակումը լույս է տեսել 2007 թ․-ին “Սասնա ծռեր” անվամբ։
Մշակել է նաև հայ ժողովրդական հեքիաթներ, ներկայացնելով դրանք չափածո տեսքով։
Հայաստանի գրողների միության անդամ է 1989 թվականից։


== Երկեր ==
Ակնթարթ, Երևան, 1980։
Կապույտ երազ, Երևան, 1986։
Տաք մորմոք, Երևան, 1989։
Սասունցի Դավիթ կամ Մհերի դուռ, Երևան, 1996։
Աշնան ծաղիկներ, Երևան, 2004։
Սասնա ծռեր, Երևան, 2007։
Սեր և ծիծաղ, Երևան, 2012։
Սև և սպիտակ, Երևան, 2012։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Առողջական խնդիրների պատճառով դպրոց է հաճախել 9 տարեկանից, սակայն դա չի խանգարել, որ տառերը սովորելուց ընդամենը մեկ տարի անց՝ 10 տարեկանում, կարդա Րաֆֆու բոլոր հատորները։


== Ծանոթագրություններ ==
Չևո

Չևո  (իտալերեն՝ Cevo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 969 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի համաձայն։ Խտությունը կազմում է 28 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 35 կմ²։ Փոստային ինդեքս ՝ 25040, հեռախոսային կոդ՝ 0364։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 0364 634104
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comune.cimbergo.bs.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.cevo.bs.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
վիճակագրություն ազգային ինստիտուտ (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Գոյաս

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գոյաս (այլ կիրառումներ)Գոյաս, նահանգ Բրազիլիայում, Բրազիլական սարավանդի կենտրոնական մասում, Տոկանտինս գետի ավազանում։ Տարածությունը՝ 642,100 կմ², բնակչությունը՝ 3006 հզ․ (1970), հիմնականում՝ հնդկացիներ։ Վարչական կենտրոնը՝ Գոյանիա։ Տնտեսության հիմնական ճյուղը անասնապահությունն է։ Զբաղվում են նաև սուրճի, բամբակի, բանջարեղենի մշակությամբ, պտղաբուծությամբ, բնական կաուչուկի հավաքով, որսորդությամբ։ Կա ոսկու, ալմաստի, նիկելի հանույթ, սննդի, թղթի արդյունաբերություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Պրուայր

Պրուայր (ֆր.՝ Proyart), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 601 մարդ, բնակչության խտությունը` 60.95 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.86 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 120 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 30 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 407 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 298-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 109։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,2 %։ 298 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 269 անձ (150 տղամարդ և 119 կին)։ Գործազուրկ են եղել 29 անձ (12 տղամարդ և 17 կին)։ 109 անաշխատունակներից 37-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 26-ը` թոշակառուներ, իսկ 46-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Խաչ վանք (Շամեն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Խաչ վանք (այլ կիրառումներ)Սուրբ խաչ վանք (նաև՝ Քամու խաչ վանք), Հայ առաքելական եկեղեցու վանքային համալիր պատմական Մեծ Հայքի Ճահուկ գավառում, ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Շահբուզի շրջանի Շամեն (այժմ՝ Շադա) գյուղից 2 - 2,5 կմ ներքև, ձորի մեջ, լեռնալանջի հարթ վայրում։


== Պատմություն ==
Քամու խաչ վանքը կառուցվել է 11-12-րդ դարերում։ Ճարտարապետը և պատվիրատուն անհայտ են։ Հայտնի է, որ 19-րդ դարում օծոփեցի Համբարձում Փիրղալովի պատվերով եկեղեցին վերանորոգվել է։


== Ճարտարապետություն ==
Վանքի իրենից քառամույթ եռանավ բազիլիկա է ներկայացնում։ Կառուցված է սրբատաշ և կիսամշակ քարից։ 15, 17 և 19-րդ դարերում վանքը վերանորոգվել է։ Մուտքերը գտնվում են հյուսիսային և հարավային ճակատներում։ Տաճարի աբսիդը և մույթերը ուղղանկյուն են։ Կա ավանդատների մեկ զույգ։ Տաճարի ներսից կան որոշ արձանագրություններ։ Եկեղեցին հյուսիսային և արևմտյան կողմերում ունեցել է 5-6 վանքապատկան շինություններ, պարիսպ, գերեզմանատուն, որոնք այժմ մինչև հիմքերը քայքայված են։
1980-ականների դրությամբ համալիրից մնում էր միայն եկեղեցին, որը կիսականգուն էր, քանդված էր ամբողջ ծածկը, որմերի վերին շարվածքները։ Այժմ համալիրի վիճակը անհայտ է։


== Տես նաև ==
Նախիջևանի հայկական տաճարների ցանկ
Շահբուզի շրջան
Ճահուկ (Սյունիքի գավառ)


== Ծանոթագրություններ ==
Վերբլյուժկա (գյուղ, Նովգորոդկովսկի շրջան)

Վերբլյուժկա (ուկրաիներեն՝ Верблюжка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովգորոդկովսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Պոգրեբնյակովո։
2001 թվականի տվյալներով Վերբլյուժկա գյուղում բնակվում էր 1 907 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բանդուրովկա (գյուղ, Ալեքսանդրիայի շրջան)

Բանդուրովկա (ուկրաիներեն՝ Бандурівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բանդուրովկա գյուղում բնակվում էր 694 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վաղարշապատի քաղաքային մարզադաշտ

«Վաղարշապատի Քաղաքային մարզադաշտ», ֆուտբոլի համար նախատեսված մարզադաշտ է Հայաստանի Հանրապետության քաղաք Վաղարշապատում։ Գտնվում է Մայր Աթոռի հարավային տարածքում։ Կառուցվել ու բացվել է 1973-ին։ Մարզադաշտը տեղավորում է 3000 հանդիսական։ Մինչև 2005, մարզադաշտը ծառայել է որպես «Վաղարշապատ» ֆուտբոլային ակումբի տնային խաղերի հյուրընկալման վայր, Հայաստանի առաջնության խաղերում։ Այն սեփականաշնորհվել է Մայր Աթոռին՝ Հայաստանի Կառավարության 2005 թ. որոշման հիման վրա։
Ներկայում, մարզադաշտը գործում է որպես պարապմոնւքների վայր՝ Արմավիրի մարզի տարբեր ֆուտբոլային պատանեկան դպրոցների համար։ Այժմ այն գտնվում է անբարենպաստ վիճակում։ Ըստ Մայր Աթոռի պաշտոնական կայքէջին, այն վերանորոգվելու է Եկեղեցու բարերաների աջակցությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գեղաձոր (աղբյուր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գեղաձոր (այլ կիրառումներ)Գեղաձոր, գտնվում է Հայաստանի Արագածոտնի մարզում, Գեղաձոր գյուղից 7.5 կմ հարավ-արևմուտք, Գեղաձոր գետի վերին հոսանքի տրոգային կրկեսում, 9 մ-ից 3000 մ բարձրության վրա։ Այն գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» ՀՀ Կառավարության որոշման համաձայն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Հայաստանի բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Das letzte Streichholz

Das letzte Streichholz - գերմանական Oomph! մետալ-խմբի GlaubeLiebeTod ալբոմից երկրորդ սինգլն է։ Թողարկվել է 2006 թ. մարտի 12-ին Gun Records-ի կողմից։ Նկարահանվել է տեսահոլովակ։ Երգի
անվանումը հայերեն թարգմանվում է որպես "Վերջին լուցկին"։ Ավստրիայում սինգլը զբաղեցրել է 37-րդ հորիզոնականը։


==== Երգերի ցանկ ====
Standart SingleDas letzte Streichholz
Mein SchatzLimited EditionDas letzte Streichholz
Mein Schatz
Der Präsident ist tot
Die Hölle kann warten
Das letzte Streichholz - Remix


== Ծանոթագրություններ ==
Շիլտիգայմ

Շիլտիգայմ (ֆր.՝ Schiltigheim), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 31239 մարդ, բնակչության խտությունը` 4094.23 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.63 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 3 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 20772 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 15139-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 5633։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,9 %։ 15139 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 12944 անձ (6639 տղամարդ և 6305 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2195 անձ (1134 տղամարդ և 1061 կին)։ 5633 անաշխատունակներից 2144-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 1354-ը` թոշակառուներ, իսկ 2135-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կահռո

Կահռո (էստ․՝ Kahro), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Սիմեռպալու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 20 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Գագիկ Ղալաչյան

Գագիկ Կիմիկի Ղալաչյան (մարտի 4, 1969(1969-03-04), Լվով, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դիվանագետ, Հունաստանում ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Կրթություն ==
1986-1989 թթ. սովորել է Լենինգրադի պետական համալսարանի արևելագիտության ֆակուլտետում։
1989-1992 թթ. սովորել և ավարտել է ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետը։
1993-1995 թթ. սովորել և ավարտել է Ռուսաստանի Դաշնության ԱԳՆ դիվանագիտական ակադեմիան։


== Դիվանագիտական ծառայությունը ==
1993-1995 թթ. - ՀՀ արտաքին գործերի նախարարության Թուրքիայի բաժնի կցորդ։
1995-1996 թթ. - ՀՀ արտաքին գործերի նախարարության Եվրոպական երկրների վարչության 2-րդ եվրոպական բաժնի 3-րդ, ապա 2-րդ քարտուղար։
1997-1999 թթ. - Հունաստանում ՀՀ դեսպանության երկրորդ քարտուղար։
1999-2000 թթ. - ՀՀ արտաքին գործերի նախարարության քարտուղարության պետ։
2000-2001 թթ. - ՀՀ արտաքին գործերի նախարարության սպառազինությունների վերահսկման վարչության վարչության ռազմաքաղաքական համագործակցության բաժնի վարիչ։
2001-2004 թթ. - Ռուսաստանի Դաշնությունում ՀՀ դեսպանության խորհրդական, Հավաքական անվտանգության պայմանագրի կազմակերպության (ՀԱՊԿ) Գլխավոր քարտուղարին կից ՀՀ լիազոր ներկայացուցիչ։
2003-2004 թթ. - ՀԱՊԿ մշտական խորհրդի անդամ։
2004-2007 թթ. - ՀՀ արտաքին գործերի նախարարության Ասիայի, Օվկիանիայի և Աֆրիկայի վարչության պետ։
2007-2009 թթ. - ՀՀ նախագահի աշխատակազմի արտաքին կապերի վարչության պետ։
2009 թ. սեպտեմբերի 17-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է Հունաստանի Հանրապետությունում Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2009 թ. դեկտեմբերի 26-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով համատեղության կարգով, նշանակվել է Կիպրոսի Հանրապետությունում Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան(նստավայրը՝ Աթենք)։
2010 թ. ապրիլի 26-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով համատեղության կարգով, նշանակվել է Ալբանիայի Հանրապետությունում Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան (նստավայրը՝ Աթենք)։
2010 թ. սեպտեմբերի 23-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով համատեղության կարգով, նշանակվել է Սերբիայի Հանրապետությունում Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան (նստավայրը՝ Աթենք)։
2013 թ. սեպտեմբերի 7-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով համատեղության կարգով, նշանակվել է Բոսնիա և Հերցեգովինայում Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան (նստավայրը՝ Աթենք)։
2016 թվականի հունիսի 15-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով ազատվել է զբաղեցրած դիվանագիտական պաշտոններից։


== Դիվանագիտական աստիճանները ==
Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ դեսպանորդ և լիազոր նախարար։Ամուսնացած է, ունի երեք որդի։ Տիրապետում է ռուսերեն, անգլերեն և հունարեն լեզուներին։


== Աղբյուրներ ==

Կաղապար:Հունաստանում Հայաստանի դեսպանները


== Ծանոթագրություններ ==
Տաշքենդի մետրոպոլիտեն

Տաշքենդի մետրոպոլիտեն (ուզբ.՝ Toshkent metropoliteni), Ուզբեկստանի Հանրապետության մայրաքաղաք Տաշքենդում գտնվող մետրոպոլիտենի գծերի համակարգ, որը ինչպես նաև Միջին Ասիայի միակ մետրոն է։ Համակարգը սպասարկում է «O'zbekiston temir yullari» ասոցիացիան։


== Գծեր ==


== Տես նաև ==
Տաշքենդի մետրոպոլիտենի կայարանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Toshshahartransxizmat» ասոցիացիայի պաշտոնական կայք Archived 2014-12-18 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Տաշքենդի մետրոպոլիտենի գծապատկեր Archived 2011-07-14 at the Wayback Machine.
Տաշքենդի մետրոպոլիտենի գծերի զարգացման գծապատկեր
Կայքը Տաշքենդի մետրոպոլիտենի մասին
Տաշքենդի մետրոպոլիտենը urbanrail.net կայքում Archived 2015-01-16 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Տաշքենդի մետրոպոլիտենը meta.metro.ru կայքում
Տաշքենդի մետրոպոլիտենը metrosoyuza.net կայքում
Տաշքենդի մետրոպոլիտենը Դանիիլ Ստոլյարովի կայքում
Տաշքենդի մետրոպոլիտեն Դմիտրի Աքսյոնովի կայքում
Տաշքենդի մետրոպոլիտենը Սերգեր Բոլաշենկոյի կայքում
Տաշքենդի մետրոպոլիտենի պատմությունը գծապատկերներով metroschemes.narod.ru կայքում