armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Արմեն Եղիազարյան (քաղաքական և հասարակական գործիչ)

Արմեն Էդիկի Եղիազարյան՝ (հունիսի 1, 1980(1980-06-01), Կիրովական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քաղաքական գործիչ, ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավոր։ «Լուսավոր Հայաստան» խմբակցության անդամ։
https://hy.wikipedia.org/wiki/%D5%8E%D5%AB%D6%84%D5%AB%D5%BA%D5%A5%D5%A4%D5%AB%D5%A1:%D5%80%D5%A1%D6%80%D6%81%D5%A5%D6%80


== Կենսագրություն ==
Արմեն Եղիազարյանը ծնվել է 1980 թվականի հունիսի 1-ին, Վանաձորում։


== Կրթություն ==
2002 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական մանկավարժական համալսարանի տնտեսագիտության, սոցիոլոգիայի եւ իրավունքի ֆակուլտետի կառավարում բաժինը։ 2005 թվականին ավարտել է «Մխիթար Գոշ» հայ-ռուսական միջազգային համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետի կառավարում բաժնի մագիստրատուրան՝ ստանալով կառավարման մագիստրոսի կոչում։ 


== Աշխատանք ==
2000-2006 թվականներին եղել է «Պիրամիդա Կվինտ» ՍՊԸ տնօրեն։
2002 – 2003 «Վանաձորում Սահմանադրական բարեփոխումների լուսաբանում ուսանողների շրջանում»  ծրագրի համակարգող։
2003 – 2004  «Վանաձորում ՀԿ-ների և համայնքի միջև կապի հզորացում» ծրագրի աշխատանքների կազմակերպիչ, կամավոր։
2003 (օգոս.-նոյ.) «Բնակչության իրազեկություն բարձրացում Վանաձոր, Ստեփանավան և Տաշիր քաղաքներում» ծրագրի համակարգող։
2004 (հունվ.-ապր.) «Հասարակության ներգրավածությունը դեբեդ գետավազանի էկոլոգիայի պաշտպանության հասարակական խորհրդի աշխատանքներում» ծրագրի ղեկավար։
2004 (հունվ.-օգոս.) «Վանաձորի Տարոն-4 թաղամասի խաղահրապարակաների կառուցում» ծրագրի համակարգող։
2006-2007 «Լիար սոցիալական բարեփոխումների կենտրոն» սոցիալական հասարակական կազմակերպություն «Վանաձորում կայացած սոցիալական համագործակցություն» ծրագրի համակարգող
2007-2010 թվականներին՝ «Կոնվերս բանկ» ՓԲԸ «Վանաձոր» մասնաճյուղի վարկային մասնագետ, 2010-2015 թվականներին եղել է ֆինանսական խորհրդատու։
2008 (սեպ.-դեկտ.) «Տեղական ինքնակառավարման գործունեությանը հասարակության ներգրավվածության խթանում» ծրագրի ղեկավար։
2009-2019 թվականներին եղել է «Կովկասյան քաղաքների ցանց» Վանաձոր-Ռեգեն համագործակցության (GIZ) շրջանակներում «Վանաձորի տնտեսական զարգացման կենտրոն» ծրագրի ղեկավար։
2015-2017 թվականներին եղել է «Ժողովուրդների զարգացման միջազգային կոմիտե» (CISP) ոչ առեւտրային կազմակերպության հայաստանյան մասնաճյուղի ծրագրերի համակարգող, «Բիզնես պլանի պատրաստում» թեմայով դասընթացավար (թրեյներ)։ 
2001-2019 թվականներին եղել է «Լոռու մարզի երիտասարդ տնտեսագետների ասոցիացիա» ՀԿ հիմնադիր անդամ, 2009-2019թթ ՀԿ նախագահ։
2016-2019 թվականներին հանդիսացել է Վանաձոր քաղաքի ավագանու մշակույթի, կրթության, սպորտի եւ սոցիալական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ, «Լուսավոր Հայաստան» խմբակցության անդամ։ 
"
2018 թվականին ընտրվել է ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Լուսավոր Հայաստան կուսակցության համապետական ցուցակով։


== Ընտանեկան կարգավիճակ ==
Ամուսնացած է ունի երեք զավակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրամեքենա

Գրամեքենա, լծակների համակարգով շարժման մեջ դրվող ռելիեֆային տառերի օգնությամբ տեքստի տպագրման մեխանիկական կամ էլեկտրամեխանիկական ապարատ։ Ըստ նշանակման  գրամեքենաները լինում են գրասենյակային, դյուրակիր, հաշվապահական և հատուկ (բանաձևերի, նոտաների, սղագրական են), ըստ հաղորդակի՝ ձեռքի և էլեկտրական։ Ունեն 42-46 ստեղն (յուրաքանչյուր ստեղնին համապատասխանում է երկու նշան՝ տառ, թիվ, կետադրական նշան), րոպեում մինչև 600 (էլեկտրական հաղորդակով գրամեքենաները՝ մինչն 1000) զարկ արագությամբ կարող են մեքենագրել 84-92 տառ, թիվ և նշան։ Ավտոմատ էլեկտրական գրամեքենաների արագությունը րոպեում մինչն 24000 զարկ է։ Գրամեքենայի արդյունաբերական առաջին մոդելը «ռեմինգտոն» անվամբ տարածվել է 1867 թվականին (նախագծել է ամերիկացի Կ․ Տոլսը)։ 
1968 թվականին հայատառ «Օպտիմա» գրամեքենա սկսեցին արտադրվել Արևելյան Գերմանիայի Էրֆուրտ քաղաքի գրասենյակային գրամեքենաների գործարանում։
Ազդարար (թերթ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ազդարար (այլ կիրառումներ)«Ազդարար», հասարակական-քաղաքական, մշակութային շաբաթաթերթ, 1953 թվականից՝ օրաթերթ։ Լույս է տեսել 1942-1955 թվականներին։ Հիմնադիր-խմբագիր՝ Մանուկ Ասլանյան։ Սկզբնական շրջանում թերթի տերն ու տնօրենը եղել է Հակոբ Տալյանը։ Մ. Ասլանյանի մահից (1944) հետո, խմբագիրներ են եղել Օննիկ (Հովհաննես) Թոփուզյանը, Խոսրով Թյությունճյանը և Զարեհ Զարգունը։ 1950 թվականին թերթը գնել ու շարունակել է հրատարակել О. Թոփուզյանը։ 
Հրապարակել է լիբանանյան, հայկական և միջազգային քաղաքական լուրեր, հայերեն և թարգմանական գրականություն, արտատպումներ կատարել հայաստանյան հեղինակների հրատարակված գործերից, ունեցել բժշկական բաժին։ Լայն տեղ է հատկացրել Թուրքիայում քաղաքական անցուդարձին։ Արտահայտված տեսակետները մոտ են եղել ՀՀԴ դիրքորոշումներին։ Աշխատակցել են Նիկոլ Աղբալյանը, Արշամ Խոնդկարյանը, Սիրան Սեզան, Նշան Պեշիկթաշլյանը, Խորեն Գաբիկյանը, Բյուզանդ Եղիայանը, էդվարդ Տարոնյանը, Վազգեն Այգունին (Գևորգ Պաղճյան), Շաքե Տեր-Մելքոնյանը և ուրիշներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Երոֆեևկա (Տարասովսկի շրջան)

Երոֆեևկա (ռուս.՝ Ерофеевка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տարասովսկի շրջանում։ Մտնում է Կուրնո-Լիպովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
(7638) Գլեդման

(7638) Գլեդման (անգլ.՝ Gladman), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,538142 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7428 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3335 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1476,97 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,243742 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,82° անկյուն։
Գլեդման աստերոիդը պատկանում է Ալինդայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 2,5 ա. մ. մեծ կիսաառանցքով և ունեն 0,4 - 0,65 էքսցենտրիսիտետ։ Այս աստերոիդները գտնվում են Յուպիտերի հետ ուժեղ 3:1 ուղեծրային ռեզոնանսի մեջ, ինչպես նաև ունեն ևս մեկ ուժեղ ռեզոնանս, այս անգամ արդեն Երկրի հետ՝ 1։4։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7638) Գլեդման աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Իվան Շահումյան

Իվան Կոստանդինի Շահումյան (հոկտեմբերի 15, 1910(1910-10-15) կամ 1913 - հոկտեմբերի 25, 1992(1992-10-25), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային զինվորական, փոխգնդապետ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից, Խորհրդային Միության հերոս (հոկտեմբերի 30 1943 թ.)։
Ծնվել է Պառավաթումբ գյուղում (այժմ՝ Արցախի հանրապետության Մարտունու շրջանում)։ Ավարտել է Մոսկվայի Կ․ Ա․ Տիմիրյազևի անվան գյուղատնտեսական ակադեմիան (1941 թվական)։ 1941 թվականի սեպտեմբերից՝ Ելնյայի, ապա՝ Վոլոկոլամսկի համար մղված մարտերում Մոսկվայի աշխարհազորային դիվիզիայի շարքերում մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին։ Խորհրդային Միության հերոսի կոչմանն արժանացել է 69-րդ հրաձգային դիվիզիայի 120-րդ գնդի կազմում, որպես քիմպաշտպանության ջոկի հրամանատար, 1943 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Գոմելի մարզի Լոևի շրջանում Դնեպրը գետանցելու, աջ ափին ծխաքողարկում ստեղծելու և գնդի առաջխաղացումն ապահովելու համար։ Աչքի է ընկել նաև Ռումինիայի գրավման և Ֆաշիստական Գերմանիայի ջախջախման մարտերում։ 
Պատերազմից հետո զորացրվել է, աշխատանքի անցել Մոսկվայում։
Կիևկա (Նաբոչիխայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կիևկա (այլ կիրառումներ)Կիևկա (ռուս.՝ Киевка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Նաբոչիխա գետի աջ ափին՝ 7 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմ գետ, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը․


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Աննամ

Աննամ (վիետ․՝ An Nam, չինարեն՝ 安南, «անխռով հարավ») նաև Աննամի պրոտեկտորատ - տարածքի անվանումը վիետնամական չէ, որը գրավում է ներկայիս Վիետնամական Հանրապետության հյուսիսային մասը՝ Չինական գաղութացման ժամանակահատվածում («Աննամ Դոխոֆու» (վիետ․՝ đô hộ phủ ), 679—757 и 766—866), իսկ ամենանեղ կենտրոնական մասը ներկայիս Վիետնամական Հանրապետության՝ 1874—1949 թվականներին Հնդկաչինի ֆրանսիական գաղութացման ժամանակահատվածում։
Անվանունը գործածվում էր սկզբում չինական, իսկ հետո գերազանցապես եվրոպական (առաջին հերթին ֆրանսիական) գաղութատիրական գրականությունում։ Հյուսիսային Վիետնամի տարածքի ներկայիս վիետնամական անվանումը Բակբո է, իսկ Կենտրոնական Վիետնամինը՝ Չունգբո։


== Պատմություն ==


=== Չինական պրոտեկտորատ ===

602 թվականին ողջ Չինաստանը համախմբած Սույ կայսրությունը պատերազմ սկսեց վիետնամական՝ Վանսուան պետության դեմ։ 603 թվականին վիետնամական զորքերը ջախջախվեցին, Վանսուանը ստիպված էր ընդունել Սույի իշխանությունը։ Չինացիների կողմից օկուպացված Վանսուանի տարածքները անվանվեցին Զյաոտի, հետո Զյաոտյաու, իսկ 679 թվականից սկսված՝ Աննամ Դոխոֆու (չինարեն՝ 安南都护府 «անխռով հարավ փոխարքայություն», անգլ.՝ Protectorate General to Pacify the South)։


== Ֆրանսիական պրոտեկտորատ ==

1874 թվականին հռչակված էր ֆրանսիական «Աննամի պրոտեկտորատ», ինչը թույլ էր տալիս նրան, ինչպես և հյուսիսվիետնամական ֆրանսիական պրոտեկտորատին՝ Տոնկինին, պահպանել մարիոնետային կառավարություն, որով Նգուենի դինաստիան կառավարում էր ֆրանսիական ադմինիստրատորների հսկեղության տակ։ Մինչդեռ Աննամը մեկուսացված էր սկզբում ընդարձակ Կոխինկխինա մարզից, որը այդ տարածաշրջանի կրճատումից հետո ստացավ ֆրանսիական Կոխունկխինա գաղութի կարգավիճակ, գրավում էր Սյգոն և Մեկոնգայի դելտան՝ դեպի հարավ։ Ֆրանսիական Աննամի մայրաքաղաքը դարձավ Խյու քաղաքը։


==== Ֆրանսիական Աննամի Նգուեն դինաստիայի կայսրերը ====
Դոնգ Կխան (1885—1888)
Տխան Տխայ (1888—1907)
Զուի Տան (1907—1916)
Կխայ Դին (1916—1925)


=== Հարավային Վիետնամ ===
Վիետնամի նոր բաժանումից հետո 20-րդ դարի երկրորդ կեսին Հարավային Վիետնամն իր մեջ ընդգրկեց նախկին ֆրանսիական Կեխինխինի ամբողջ տարածքը, ինչպես նաև նախկին ֆրանսիական Աննամի հարավի երրորդ մասը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռիբաչիե (գյուղ, Ալուշտայի քաղաքային խորհուրդ)

Ռիբաչիե (ուկրաիներեն՝ Рибаче, Ղրիմի թաթարերեն՝ Tuvaq), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ալուշտայի քաղաքային խորհուրդում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Տուվակ։
2001 թվականի տվյալներով Ռիբաչիե գյուղում բնակվում էր 1 273 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ուլտրաձայնային մշակում

Ուլտրաձայնային մշակում, ուլտրաձայնով նյութերի վրա տեխնոլոգիական ներգործման պրոցես։ Կատարվում է գազա և հիդրոշիթային ճառագայթիչներով, շչակներով և էլեկտրաձայնային փոխակերպիչներով։ Նյութում ուլտրաձայնի ամպլիտուդն ուժեղացնելու նպատակով էլեկտրաձայնային փոխակերպիչների հետ մեկտեղ օգտագործում են ձայնային խտարարներ։


== Պինդ մարմինների ուլտրաձայնային մշակում ==
Պինդ մարմինների ուլտրաձայնային մշակում հիմնականում օգտագործվում է մետաղների, պլաստմասսաների և սինթետիկ գործվածքների եռակցման, մետաղների, ապակու, խեցենյութի, ալմաստի և այլ նյութերի կտրման, ինչպես նաև ճնշմամբ մետաղների մշակման դեպքում։
Ուլտրաձայնային հաստոցներով կտրումն ապահովում է բարձր ճշգրտություն, հնարավորություն է տալիս ստանալ բարդ հատվածքի կարվածքներ, կորագիծ կանալներ։ Ճնշմամբ մետաղների մշակման դեպքում ուլտրաձայնային տատանումները բարելավում են դեֆորմացման պայմանները և նվազեցնում անհրաժեշտ ճիգերը։


== Հեղուկներում ուլտրաձայնային մշակում ==

Հեղուկներում ուլտրաձայնային մշակումը ներառնում է դետալների մաքրումը յուղային և այլ աղտոտումներից, քցիմների վերացումը, հեղուկներում պինդ փոշենման նյութերի դիսպերսումը, չխառնվող հեղուկների էմուլսացումը, աերոզոլների ստացումը, բարձրմոլեկուլային միացությունների պոլիմերացումը կամ դեստրուկցիան, մետաղների հալույթների և այլ հեղուկների ապագազացումը, զանգվածափոխանակման և քիմիական պրոցեսների արագացումը, կենսաբանական օբյեկտների քայքայումը։


== Գազերում ուլտրաձայնային մշակում ==
Գազերում ուլտրաձայնային մշակումը ներառում է սորուն, ծակոտկեն և այլ նյութերի չորացումը, պինդ մասնիկներից և աերոզոլներից գազերի մաքրումը։ Ուլտրաձայնային չորացումը սովորաբար կիրառվում է չորացման այլ տեսակների (օրինակ, ինֆրակարմիր, բարձրհաճախային) հետ համատեղ։ Ուլտրաձայնային մշակում՝ էլեկտրաֆիզիկական և էլեկտրաքիմիական մշակման եղանակների առավել ընդարձակ բաժիններից մեկն է։


== Կիրառություն ==
Ուլտրաձայնային մշակումը գործնական կիրառություն է ստացել սննդի (գինիների և լիկյորների պարզեցում) և դեղագործական արդյունաբերության (տարբեր պատրաստուկների մանրէազերծում և պատրաստում) մեջ։


== Գրականություն ==
Ультразвук. Маленькая энциклопедия. Глав. ред. И. П. Голямина. — М.: «Советская энциклопедия», 1979, страницы 242—247. (книга в формате DjVu)
Իզինի սյուր Մեր (կանտոն)

Իզինի սյուր Մեր (ֆր.՝ Isigny-sur-Mer), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Ներքին Նորմանդիա շրջանում։ Կալվադոս դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Բայո օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 9992 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1420 է։ Կանտոնում կա 24 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Յոհան Բենալուան

Յոան Բենալուան (արաբ․՝ يوهان بن علوان‎‎;մարտի 28, 1987(1987-03-28), Բանյոլ սյուր Սեզ), թունիսցի ֆուտբոլիստ, անգլիական «Լեսթեր Սիթի» ակումբի պաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==
Բենալուանը «Սենտ Էտիեն» ակումբի սան է, որի կազմում խաղացել է 2001-2010 թվականներին։ 2008 թվականի հունվարի 12-ին «Վալենսյեն» ակումբ դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը Ֆրանսիայի ֆուտբոլի առաջնությունում։ 2009 թվականի մարտի 22-ին «Լորյանի» դեմ խաղում խփել է իր առաջին գոլը «Սենտ Էտիենի» կազմում։
2010 թվականի օգոստոսի 31-ին տեղափոխվել է իտալական «Չեզենա» ակումբ։ Հոկտեմբերի 2-ին «Ուդինեզեի» դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը Իտալիայի առաջնությունում։
2012 թվականի օգոստոսի 20-ին Բենալուանը տեղափոխվել է իտալական այլ ակումբ՝ «Պարմա»։ 2013 թվականի մարտի 30-ին «Պեսկարայի» դեմ խաղում խփել է իր առաջին գոլը Սերիա Ա-ում։ 2013 թվականի ամռանը «Ինտեր» ակումբն ակտիվորեն հետաքրքրվել է պաշտպանով։
2014 թվականի հունվարի 3-ին տեղափոխվել է Սերիա Ա-ի մեկ այլ ակումբ՝ «Ատալանտա»։ Վերջինիս կազմում խաղացել է 44 խաղ և խփել 1 գոլ Իտալիայի առաջնությունում։  2014 թվականի ամռանը թունիսցու նկատմամբ հետաքրքրություն է ցուցաբերել «Ռուբինը»։
2015 թվականի օգոստոսի 3-ին 8 միլիոն եվրոյով տեղափոխվել է անգլիական «Լեսթեր Սիթի» ակումբ՝ կնքելով 4 տարվա պայմանագիր։ Օգոստոսի 8-ին «Սանդերլենդի» դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը Անգլիայի առաջնությունում։


== Միջազգային կարիերա ==
Չնայած Ֆրանսիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում մեկ խաղի մասնակցելուն՝ Յոհանն ընտրել է Թունիսի հավաքականը, սակայն երկու անգամ հրաժարվել է հավաքականի խաղերին մասնակցելուց՝ հույս ունենալով հրավեր ստանալ Ֆրանսիայի ազգային հավաքականի գլխավոր մարզիչ Լորան Բլանի կողմից։ Այդպիսի գործողությունների համար ՖԻՖԱ-ն նախազգուշացում է տվել խաղացողին։


== Վիճակագրություն ==
2016 թվականի հունվարի 12-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բենալուանի պաշտոնական Տվիտերի էջը
Բենալուանի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Բենալուանը transfermarkt-ում
Բենալուանը soccerbase.com-ում
Բենալուանը WhoScored.com կայքում
Բենալուանը Լեսթեր Սիթիի պաշտոնական կայքում
Բենալուանը Պրեմիեր Լիգայի պաշտոնական կայքում
Բենալուանը ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
Բենալուանը ՖԻՖԱ-ի պաշտոնական կայքում(չաշխատող հղում)
Քրիստափոր Պետրոսյան

Քրիստափոր Հայրապետի Պետրոսյան (հունվարի 20, 1889(1889-01-20) - հոկտեմբերի 12, 1961(1961-10-12), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բժիշկ, վնասվածքաբան-օրթոպեդ, վիրաբույժ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1943), պրոֆեսոր (1936)։ ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1956)։
Օրթոպեդիայի, վնասվածքաբանության և պրոթեզավորման հիմնադիրը Հայաստանի Հանրապետությունում։


== Կենսագրություն ==
1914 թվականին ավարտել է Բորդոյի (Ֆրանսիա) համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը Ալեքսանդր Մանթաշյանցի կողմից հատկացված թոշակով։ 1915-1930 թվականներին աշխատել է Բաքվում, Էնզելիում (Իրան), Աշխաբադում, Տաշքենդում։ 1930 թվականից Երևանի բժշկական ինստիտուտի օրթոպեդիայի և վնասվածքաբանության դասընթացների, 1932-1959 թվականներին` միաժամանակ, տեղագրական անատոմիայի և վիրահատական վիրաբուժության ամբիոնի վարիչ։ 1939 թվականին ՀՀ-ում ստեղծել է առաջին օրթոպեդիական բաժանմունքը, բուժական ֆիզկուլտուրայի և մերսման կաբինետ, օրթոպեդական կոշիկի ու պրոթեզների արհեստանոց։ 1941-1945 թվականներին ՀՀ-ում տեղակայված էվակոհոսպիտալների գլխավոր վիրաբույժ, 1946-1953 թվականներին` օրթոպեդիայի և վերականգնողական վիրաբուժության ԳՀԻ (1959 թվականից Օրթոպեդիայի և վնասվածքաբանության ԳՀԻ, 1962 թվականից՝ Պետրոսյանի անվան) տնօրեն, 1953-1961 թվականներին փոխտնօրեն։


== Ստեղծագործություններ և ճանաչում ==
Աշխատանքները վերաբերվում են հոդի արթրոպլաստիկային, ուսահոդի սովորութային հոդախախտի, ծնկոսկրի կոտրվածքի բուժմանը։ Առաջարկել է ոսկրահատման, վիրաբուժական սեղան, ծռաթաթության օրթոպեդական կոշիկ, վաղ մանկական հասակում ազդրի բնածին հոդախախտի բուժման հարմարանք, դժվարաշարժ հոդերի ֆուկցիայի վերականգնման հարմարանքներ և սարքավորումներ։


== Երկեր ==
Врожденный вывих бедра, Е., 1957


== Գրականություն ==
Петросян З. Е., Профессор Петросян, Е., 1999.


== Ծանոթագրություններ ==
Սիդխարտխ Մալխոտրա

Սիդխարտխ Մալխոտրա (հինդի՝  सिद्धार्थ मल्होत्रा, անգլ.՝ Sidharth Malhotra, հունվարի 16, 1985(1985-01-16), Նյու Դելի, Հնդկաստան), հնդիկ դերասան և մոդել։ 


== կենսագրություն ==
Սիխարտխը ծնվել է 1985 թվականի հունվարի 16-ին, Դելիում, առևտրային նավատորմի նախկին կապիտան Սունիլի և տնային տնտեսուհի Ռիմիի ընտանիքում։ Նա սովորել է Դոն Բոսկոյի և Բիռլ Վիդյա Նիտեկանդի (Նյու Դելի) դպրոցներում, այնուհետև ավարտել է Բախարատ Սինգհի ուսումնարանը։ 18 տարեկան հասակում նա սկսել է մոդելի կարիերան, բայց չորս տարի հետո դժգոհության պատճառով որոշել է թողնել այդ մասնագիտությունը։
Կարիերան շարունակել է որպես դերասան, հաջող անցել է ֆիլմի լսումները, որի ռեժիսորն էր Անուբխավ Սինխը, սակայն ֆիլմը այդպես էլ չի թողարկվել։ Դրանից հետո Սիդխարտխը աշխատել է որպես ռեժիսոր Կարան Ջոհարի օգնական «Իմ անունը Կխան է» ֆիլմում։ 2012 թվականին դերասանը դեբյուտել է Կարան Ջոհարի «Տարվա ուսանող» ֆիլմում, երկու նորեկների` Դհավան Վարունի և Ալի Բխատի հետ։ Նրա հերոսը` Աբխիմանյու Սինգխը, ուսանող էր սահմանափակ բյուջեով, որը մրցում է իր հարուստ լավագույն ընկերոջ` Ռոխանի հետ դպրոցական ամենամյա առաջնությունում։ Ֆիլմն առևտրային հաջողություն է ունեցել։ Երկու տարի անց Սիդխարտխը նկարահանվել է «Նա ժպտում է, նա ծուղակում է» ռոմանտիկ կատակերգությունում, Պարինիտի Չոպրայի հետ։ Նույն տարում թողարկվում է «Մի չարագործ» ֆիլմը, որտեղ նա կատարում էր անուղղելի հանցագործի` Գուռուի դերը, որի անբուժելի հիվանդ կնոջը սպանում է քրեական մարդասպանը։ Այս ֆիլմը առևտրային մեծ հաջողություն է ունեցել։
2015 թվականին դերասանը նկարահանվել է «Եղբայրներ» սպորտային դրամայում, բայց ֆիլմը չի արդարացրել սպասելիքները` ստանալով քննադատների բացասական գնահատականը և ցածր ցուցանիշներ ունենալով վարձույթում։ Նրա հաջորդ ֆիլմը 2016 թվականի «Կապուրը և որդիները» ընտանեկան դրաման էր։ Ֆիլմը ունեցել է առևտրային հաջողություն։ Նույն թվականանին թողարկվել է «Կրկին ու կրկին նայիր» ֆիլմը, որտեղ նա խաղում է մաթեմատիկոսի դերը, որը ճանապարհորդում է ժամանակի մեջ` հենց դրանով գիտակցելով ընտանեկան կյանքի կարևորությունը։ Ֆիլմում նրա խաղընկերն էր Կատրինա Կաիֆը։
2017 թվականին թողարկվել է «Ջենթլմենը» ֆիլմը, որտեղ դերասանը Ժակլին Ֆերնանդեսի խաղընկերն էր, նաև երգել է «Bandook Meri Laila» երգից հատված։ Սակայն նրա վոկալային ընդունակությունները չեն փրկել ֆիլմի ձախողումը վարձույթում։ Նույն թվականին նա Ittefaq ֆիլմի րիմեյքում կատարել է սպանության մեջ կասկածվող Վիկրամի դերը, խաղալով Սոնակշի Սինհայի հետ։ Ֆիլմը ունեցել է առևտրային հաջողություն։
Այժմ պատրաստվում է Aiyaary ֆիլմի թողարկմանը, որտեղ նա հանդես է գալիս բանակի մայորի դերում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սարիբեկ Խաչատրյան

Սարիբեկ Սահակի Խաչատրյան (մարտի 22, 1938(1938-03-22), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Ռուսաստանի Դաշնության Սանկտ Պետերբուրգի «Պլաստպոլիմեր» գիտաարտադրական միավորման գլխավոր տնօրեն, պրոֆեսոր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1938 թվականի մարտի 22-ին, Երևանում։
Ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը քիմիական կիբեռնետիկա մասնագիտությամբ։ Աշխատել է «Պլաստպոլիմեր» ԳԱՄ Երևանի մասնաճյուղի տնօրեն։ Եղել է քիմիական արդյունաբերության նախարարության գլխավոր քիմիկոս, զբաղվել է պոլիվինիլացետատային պլաստիկների խնդիրներով։ Աշխատել է «Պոլիվինիլացետատ» ԳԱՄ-ում որպես գլխավոր տնօրեն։
1990-1998 թվականներին ղեկավարել է «Տեխնոխիմ» բաժնետիրական ընկերության ռազմավարական պլանավորման բաժինը, որը միավորում է Սանկտ Պետերբուրգի և Լենինգրադի մարզի բոլոր քիմիական և նավթաքիմիական ձեռնարկությունները։


== Աշխատություններ ==
Ունի 8 մենագրություն և բրոշյուր, 72 հեղինակային արտոնագիր և պատենտ, ավելի քան 200 տպագիր աշխատություններ Ռուսաստանի և այլ երկրների ամսագրերում։


== Նվաճումներ և պարգևներ ==
Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։ ԽՍՀՄ մինիստրների խորհրդի մրցանակի դափնեկիր, արժանացել է «Պատվո նշան»  շքանշանի։
Պատրատել է 18 գիտության թեկնածու և դոկտոր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ս.Խաչատրյանի արտոնագրերը patentdb.ru կայքում
(ռուս.)
Ֆրունզե (գյուղ, Նիժնեգորսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՖրունզեՖրունզե (ուկրաիներեն՝ Фрунзе, Ղրիմի թաթարերեն՝ Büyten), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Նիժնեգորսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ֆրունզե գյուղում բնակվում էր 845 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լոտա Հինթսա

Լոտա Հինթսա (ֆին.` Lotta Hintsa, հունիսի 29, 1988(1988-06-29), Nurmo, Հարավային Օստրոբոտնիա, Վաասա նահանգ, Ֆինլանդիա), մոդել, «Միսս Ֆինլանիդա 2013»-ի հաղթող։ Այժմ հանդիպում է հոկեյիստ Քրիստյան Նյակյուվայայի հետ։
Սովորում է տնտեսագիտության բարձրագույն դպրոցում։ Քենիայում կատարել է կամավորական աշխատանքներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Տվարդովսկի

Ալեքսանդր Տրիֆոնովիչ Տվարդովսկի (ռուս.՝ Александр Трифонович Твардовский, հունիսի 8 (21), 1910, Zagorye, Smolensk Uyezd, Սմոլենսկի գավառ, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 18, 1971(1971-12-18)[…], Վատուտինկի, Դեյոնովսկոե բնակավայր, Նովոմոսկովսկի վարչական շրջան, Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային բանաստեղծ, հասարակական գործիչ։ ՍՄԿԿ անդամ 1940 թվականից։


== Կենսագրություն ==
1939 թ. ավարտել է Մոսկվայի պատմության, փիլիսոփայական և գրականության ինստիտուտը։ Տվարդովսկիի վաղ շրջանի գործերի թեման գյուղացու ճակատագիրն է կոլեկտիվացման տարիներին։ Կոլեկտիվացման թեման առավել գեղարվեստականորեն է մարմնավորվել «Երկիր Մուրավիա» պոեմում։ Սովետական գյուղի մարդկանց բնավորության փոփոխություններն են արտացոլված «ճանապարհ», «Գյուղական ժամանակագրություն», «Զագորյե» ժողովածուներում։ 1939 - 1940 թթ. սովետա–ֆինլանդական պատերազմում Տվարդովսկին եղել է զինվորական թղթակից, որի արգասիքն են «Ֆինլանդիայի ձյուների մեջ» բանաստեղծությունների շարքը և «Կարելական պարանոցից» արձակ գրառումները։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին ճակատային թերթերում հրատարակել է բանաստեղծություններ և ակնարկներ։ Լայն ճանաչում է ստացել Տվարդովսկիի «Վասիլի Տյորկին» պոեմը, որի գլխավոր գործող անձը, հակառակ իր պարզամտության, իսկական հերոս է, ազատարար զինվորի բարոյական ուժը վեհանձնությունը և մարդասիրությունը մարմնավորող, հոգեպես հարուստ մարդ։ Տվարդովսկիի ետպատերազմյան ստեղծագործության կենտրոնում հայրենիքի և ժողովրդի պատմական ճակատագրերն են, ժողովրդի զոհերի ու սխրանքների մեծության գիտակցումը։ Լայն ընդգրկումով է գրված Տվարդովսկիի «Հեռաստանից հեռաստան» քնարահրապարակախոսական պոեմը, որը ճամփորդական օրագրից վերաճում է դարի որդու կրքոտ խոստովանության։ «Տյորկինը այն աշխարհում» պոեմում սուր երգիծանքով Տվարդովսկին ներկայացրել է, իր բառերով ասած, «մեր իրականության» բացասական գծերը։ Խոհական քնարերգության նմուշներ են նրա ուշ շրջանի ժողովածուները՝ «Բանաստեղծություններ՝ ծոցատետրից», «Այդ տարիների քնարերգությունից»։ Մեծ հետաքրքրություն են ներկայացնում Մ․ Մարշակի, Ի․ Բունինի ստեղծագործության մասին Տվարդովսկիի հոդվածները, «Հոդվածներ ու գրառումներ գրականության մասին», «Միխայիլ Իսակովսկու պոեզիան» գրքերը։ Տվարդովսկիի ստեղծագործությունները թարգմանվել են ՍՍՀՄ և այլ ժողովուրդների լեզուներով։ Տվարդովսկի եղել է «Новый мир» ամսագրի խմբագիր, ՍՍՀՄ ԳՄ վարչության քարտուղար, գրողների եվրոպական միության փոխնախագահ, ՌՍՖՍՀ 2-րդ, 3-րդ, 5-րդ, 6-րդ գումարումների Գերագույն սովետի դեպուտատ։ ՍՄԿԿ 19-րդ համագումարում ընտրվել է ՄՄԿԿ կենտրոնական վերստուգիչ հանձնաժողովի անդամ, 22-րդ համագումարում՝ ՍՄԿԿ ԿԿ անդամության թեկնածու։ Պարգևատրվել է Լենինի և այլ շքանշաններով։


== Ալեքսանդր Տվարդովսկին հայերեն ==
Պոեմներ, Ե., Հայպետհրատ, 1951, 160 էջ։ Ռուսերենից թարգմ.՝ Մկրտիչ Խերանյան, Խաչիկ Հրաչյան։ Բովանդակությունը՝ Երկու Մուձավիա; Ճամփեզրի տունը։
Վասիլի Տյորկին (գիրք մարտիկի մասին, պոեմ), Ե. Հայպետհրատ, 1953, 287 էջ։ Ռուսերենից թարգմ.՝ Ա. Պողոսյան, նկարիչ՝ Օ, Վերեյսկի։
Լենինը և վառարանի վարպետը (բալլադ), Ե., Հայպետհրատ, 1959, 11 էջ։ Թարգմ.՝ ռուս.:
Հեռաստանից հեռաստան (պոեմ), Ե., Հայպետհրատ, 1961, 194 էջ։ Ռուսերենից թարգմ.՝ Ա. Պողոսյան։
Լենինը և վառարանի վարպետը (բանաստեղծություն), Ե., Հայպետհրատ, 1970, 11 էջ։ Ռուսերենից թարգմ.՝ Խաչիկ Հրաչյան, նկարիչ՝ Ա. Տոլստյան։


== Ծանոթագրություններ ==
Ակայակա

Ակայակա (պորտ.՝  Acaiaca), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Զոնա դա Մատա նահանգի հարավարևմտյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 4111 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 100,876 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 40,8 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1962 թվականի դեկտեմբերի 30-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 14.881.130,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 3.711,93 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,678 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Կրինիչնոե (գյուղ, Ուստինովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրինիչնոեԿրինիչնոե (ուկրաիներեն՝ Криничне), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ուստինովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրինիչնոե գյուղում բնակվում էր 1 068 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Օնոնդագա շրջան (Նյու Յորք)

Օնոնդագա շրջան (անգլ.՝ Onondaga County), ԱՄՆ Նյու Յորք նահանգի 62 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.088 կմ² է, բնակչությունը՝ 467.026 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Սիրակյուս բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1792 թվականին։
Վոյ Վոժ (Յամշիկով Սոդմեսի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վոյ Վոժ (այլ կիրառումներ)Վոյ Վոժ (ռուս.՝ Вой-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Յամշիկով Սոդմեսա գետի աջ ափին՝ 41 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 41 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200212103000020954
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103002095
Ավազանի կոդը — 03.02.02.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրովկա (գյուղ, Տերենգուլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍուրովկաՍուրովկա (ռուս.՝ Суровка), գյուղ Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Տերենգուլսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գիրեֆտադաղ

Գիրեֆտադաղ, լեռնաշղթա Թուրքիայում, Հայկական Տավրոսի արևելյան հովտում, Վանա լճից հարավ-արևելք, Աղբակի լեռնաշղթայում։


== Ծանոթագրություններ ==
520

520 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երկուշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 520 թվականն է, 
VI դարի 20-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Աղջադենիզ

Աղջադենիզ, լիճ Կիլիկիայում։ Ջրերն աղի են։ Պարզունակ եղանակով այստեից արդյունահանում էին կերակրի աղ։ Արևմտահայերեն տառադարձությամբ՝ Ագ-Չետենիզ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գորաժդե (համայնք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գորաժդե (այլ կիրառումներ)Գորաժդե համայնք (բոս․՝  և խորվ.՝ Goražde, սերբ.՝ Горажде), համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայում։ Վարչականերոն գտնվում է Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնությունում։ Համայնքի վարչական կենտրոնն է Գորաժդե քաղաքը։


== Բնակչություն ==
1991 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ համայնքում բնակվել են 37573 մարդ։


== Տես նաև ==
Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնության համայնքներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Савезни завод за статистику и евиденцију ФНРЈ и СФРЈ, попис становништва 1948, 1953, 1961, 1971, 1981. и 1991. године.


== Արտաքին հղումներ ==
Saopćenje Federalnog saveza za statistiku 9.septembar 2009. godine
Գորաժդե համայնքի պաշտոնական կայքէջ (բոսն.)
Ջեյմս Ռոբարթ

Ջեյմս Լուի Ռոբարթ (սեպտեմբերի 2, 1947(1947-09-02), Սիեթլ, Վաշինգտոն, ԱՄՆ), ամերիկացի դաշնային դատավոր Միացյալ Նահանգների Վաշինգտոնի նահանգի Արևմտյան շրջանի դաշնային դատարանում։


== Վաղ կյանք և կրթություն ==
Ռոբարթը ծնվել է 1947 թվականին Վաշինգտոն նահանգի Սիեթլ քաղաքում։ Արվեստի բնագավառում բակալավրի աստիճան է ստացել 1969 թվականին Ուիթմեն քոլեջում և իրավաբանական դոկտորի աստիճան է ստացել 1973 թվականին Ջորջթաունի համալսարանի Իրավաբանական կենտրոնում։ Երբ իրավաբանական ֆակուլտետի ուսանող էր, աշխատում էր նաև որպես Georgetown Law Journal-ի խմբագիր։


== Կարիերա ==
1973 թվականից մինչև 2004 թվականը մասնավոր գործունեություն է ծավալել Սիեթլում՝ Lane Powell PC-ում, որտեղ 2003-ից 2004 թվականներին նա եղել է ղեկավարող գործընկեր։ Որպես փաստաբան՝ Ռոբարթը մասնակցել է բազմաթիվ գործերի, ներառյալ աղմկահարույց դատավարությունները՝ կապված Վաշինգտոնի 695 նախաձեռնության հետ։ Նա աշխատանք էր կատարել Evergreen Legal Services-ի հետ հասարակության բարօրության համար  և առանձին ներկայացրել էր Հարավարևելյան Ասիայի փախստականներին։ Նա անդամակցում է Դատական փաստաբանների ամերիկյան քոլեջին։
Անցյալում Ռոբարթը որպես ղեկավար աշխատել է Սիեթլի մանկատանը, ինչպես նաև եղել է Վաշինգտոնի Մանկատների միության հոգաբարձու։
2003 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Ջորջ Բուշն առաջադրել է Ռոբարթի թեկնածությունը Միացյալ Նահանգների Վաշինգտոնի Արևմտյան շրջանի դաշնային դատարնը ղեկավարելու նպատակով։ Ռոբարթի թեկնածությունը միաձայն հաստատվել է 2004 թվականի հունիսի 17-ին։ Նա այդ պաշտոնում փոխարինել է Թոմաս Ս. Զիլիին։ Իր կարգավիճակը պաշտոնապես ստացել է 2004 թվականի հունիսի 28-ին։


== Ուշագրավ դեպքեր ==
Ուշագրավ դեպքերի ցանկում, որտեղ Ռոբարթը դատավոր էր, առանձնանում է  Microsoft-ի և Motorola-ի միջև պայմանագրի խախտումը, ինչը բնորոշվել էր որպես ողջամիտ և ոչ խտրական ռոյալթիի տոկոս հիմնական արտոնագրերի պորտֆելի համար, դրանց թվում՝ 802.11 ("WiFi") և H.264 տեսակոդավորում։
2016 թվականի օգոստոսին Ռոբարթը վարում էր 2012 թվականի համաձայնության վերականգնման դատավորությունը, որի ժամանակ Սիեթլի ոստիկանությանը դաշնային մեղադրանքներ էին ներկայացվում՝ ոստիկանության կողմնակալության հետ կապված։ Լսումների ընթացքում նա ասել էր. «սևամորթների կյանքն իմաստ ունի»։
2017 թվականի փետրվարի 3-ին Ռոբարթը ներկայացրեց ժամանակավոր արգելող դատական հրաման ընդդեմ Դոնալդ Թրամփի «ԱՄՆ քաղաքացիներին օտարերկրյա ահաբեկիչների ներթափանցումից պաշտպանելու հրամանի»։ Թրամփը զայրացած պատասխան էր տվել Թվիթերում՝ անվանելով նրա կարծիքը «ծիծաղելի», իսկ Ռոբարթին բնութագրելով որպես «այսպես կոչված դատավոր»։


== Անձնական կյանք ==
Ռոբարթը ամուսնացած է։ Նա և իր կինը երկար տարիներ խնամատար ծնողներ են եղել հիմնականում Հարավարևելյան Ասիայի երեխաների համար։ Նա նաև հայտնի է այն բանով, որ կրում է թիթեռնիկ փողկապներ դատավարությունների ընթացքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Գվարդիոլա դե Բերգա

Գվարդիոլա դե Բերգա  (իսպ.՝ Guardiola de Berga), մունիցիպալիտետ և քաղաք Իսպանիայում։ Մտնում է Բարսելոնա պրոնվիցիայի մեջ՝ Կատալոնիա համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բարգադա շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 1024 մարդ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն, իսկ տարածքը կազմում է 91,96 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Página web del Ayuntamiento
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Información estadística
Ջեք Քիրբի

Ջեք Քիրբի (անգլ.՝ Jack Kirb)), ի ծնե՝ Ջեյկոբ Քուրցբերգ [Jacob Kurtzberg], օգոստոսի 28, 1917(1917-08-28)[…], Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ - փետրվարի 6, 1994(1994-02-06)[…], Թաուզենդ Օուքս, Վենտուրա շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի գրող, նկարիչ և կոմիքսների խմբագիր։ Աշխատել է Marvel Comics կազմակերպությունում, որպես գլխավոր խմբագիր։ Մասնակցել է տարբեր կերպաների ստեղծման գործում, ինչպիսիք են՝ Իքս մարդիկ, Կապիտան Ամերիկան, Հալքը, Ֆանտաստիկ քառյակը և այլք։


== Կենսագրություն ==
Ջեքը ծնվել է 1917 թվականի օգոստոսի 28-ին հրեաների ընտանիքում։ Այդ ժամանակ Ջեքի ընտանքիը բնակվում էր Նյու Յորքում։ Սեփական ուժերով սովորել է նկարել և հետագայու զբաղվել է պրոֆեսիոնալ նկարչությամբ։ 14 տարեկան հասակում ընդունվել է Բրուկլինի Պրատտա համալսարան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
The Jack Kirby Museum & Research Center
Ջեք Քիրբի Internet Movie Database կայքում
Jack Kirby Archived 2015-04-02 at the Wayback Machine. at Mike's Amazing World of Comics
Evanier Mark։ «The Jack F.A.Q.»։ News From ME։ Արխիվացված օրիգինալից հուլիսի 2, 2014-ին 
Mitchell Elvis (օգոստոսի 27, 2003)։ «Jack Kirby Heroes Thrive in Comic Books and Film»։ The New York Times։ Արխիվացված օրիգինալից Հունիսի 16, 2013-ին 
Christiansen Jeff։ «Creations of Jack Kirby»։ Appendix to the Handbook of the Marvel Universe։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-11-11-ին։ Վերցված է 2015-08-05
Միլիսծկղարո

Միլիսծկղարո (վրաց.՝ მილისწყარო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1000 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 20 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Չերեպովկա (այլ կիրառումներ)

Չերեպովկա, կարող է վերաբերել՝

Չերեպովկա - ավան, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովի շրջանում
Չերեպովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Խմելնիցկիի շրջանում
Չերեպովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բուրինի շրջանում
Պաշ Շոր

Պաշ Շոր (ռուս.՝ Паш-Шор), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Նալիմ Յու գետի ձախ ափին՝ 63 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 15 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000074017
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007401
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Վահրամ Կաժոյան

Վահրամ Ռոբերտի Կաժոյան (մայիսի 30, 1963(1963-05-30), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դիվանագետ։ Ունի արտակարգ և լիազոր դեսպանի դիվանագիտական աստիճան։ Վիետնամի Սոցիալիստական Հանրապետությունում Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան (2019)։


== Կենսագրություն ==
Վահրամ Կաժոյանը ծնվել է 1963 թվականի մայիսի 30-ին, Երևանում։ 1981-1986 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի ռոմանա-գերմանական բաժնում, 1992 թվականին՝ Մեծ Բրիտանիայի Լիդսի համալսարանի միջազգային հետազոտությունների ինստիտուտում։
1986-1991 թվականներին եղել է Արտասահմանյան զբոսաշրջության պետական կոմիտեի թարգմանիչ, 1989 թվականի օգոստոս ամսից՝ պայմանագրային հիմունքներով աշխատակցել է ՀԽՍՀ ԱԳՆ-ի հետ։ 1992 թվականի մարտի 2-ին անցել է աշխատանքի ՀՀ արտաքին գործերի նախարարության արարողակարգի վարչությունում, որպես երրորդ քարտուղար, 1992 թվականին եղել է ՀՀ ԱԳՆ ԱՄՆ և Կանադայի վարչության երրորդ քարտուղար, 1993 թվականին՝ ՀՀ ԱԳՆ ԱՄՆ և Կանադայի վարչության երկրորդ քարտուղար, 1994 թվականին՝ ՄԱԿ-ում (Նյու Յորք) ՀՀ մշտական ներկայացուցչության երկրորդ քարտուղար, 1996 թվականին՝ ՄԱԿ-ում (Նյու Յորք) ՀՀ մշտական ներկայացուցչության առաջին քարտուղար, 1997 թվականին՝ ՀՀ ԱԳՆ Միջազգային կազմակերպությունների վարչության ՄԱԿ-ի բաժնի վարիչ, 1998-2001 թվականներին՝ ԱԳՆ Միջազգային կազմակերպությունների վարչության պետ, 2001-2009 թվականներին եղել է Հունաստանում ՀՀ դեսպան, 2007-2009 թվականներին՝ Հունաստանում դիվանագիտական կորպուսի դուայեն, 2002-2009 թվականներին՝ Կիպրոսի Հանրապետությունում ՀՀ դեսպան, 2003-2009 թվականներին՝ Սլովենիայում, Ալբանիայում, Խորվաթիայում, Սերբիայում և Չեռնոգորիայում ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպան, 2010-2019 թվականներին՝ ՀՀ ԱԳՆ Միջազգային կազմակերպությունների վարչության պետ, միաժամանակ՝ Հայաստանի Հանրապետության՝ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Ազգային հանձնաժողովի գլխավոր քարտուղար։ Նույն ժամանակահատվածում եղել է թրաֆիքինգի դեմ պայքարի ՀՀ միջգերատեսչական աշխատանքային խմբի ղեկավար և մարդկանց թրաֆիքինգի դեմ պայքարի հարցերով ԵԱՀԿ և ԵԽ հայաստանյան համակարգող։ 2012 թվականից ի վեր՝ ՀՀ Փոստային վճարման պետական նշանների հարցերով խորհրդի անդամ։ 2019 թվականի մայիսի 24-ին ՀՀ նախագահի հրամանագրով նշանակվել է Վիետնամի Սոցիալիստական Հանրապետությունում Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան։ 2020 թվականի հունվարի 10-ին Վահրամ Կաժոյանը, համատեղության կարգով, նշանակվել է Կամբոջայի Թագավորությունում Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան (նստավայրը՝ Հանոյ)։ 2020 թվականի փետրվարի 21-ին, համատեղության կարգով, նշանակվել է Լաոսի Ժողովրդական Ժողովրդավարական Հանրապետությունում Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան (նստավայրը՝ Հանոյ)։ 2020 թվականի հուլիսի 16-ին, համատեղության կարգով, նշանակվել է Ֆիլիպինների Հանրապետությունում Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան (նստավայրը՝ Հանոյ)։


== Պարգևներ ==
Փյունիկի ուխտի մեծ խաչի շքանշանակիր ասպետ (Հունաստան), 2009
Ալբերտ Շվայցերի հիմնադրամի պատվո խաչի մեդալ (Ավստրիա), 2008


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է, ունի դուստր և երկու որդի։


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (289001-289100)

Աստերոիդների ցանկ (288901-289000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (289101-289200)
 Աստերոիդների ցանկ (288901-289000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (289101-289200)
Սելիա (այլ կիրառումներ)

Սելիա, կարող է վերաբերել՝

Սելիա - Լատվիայի 5 պատմական մարզերից մեկը
Սելիա - քաղաք և համայնք Իսպանիայում
Ասկարովո (գյուղ, Աբզելիլովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱսկարովոԱսկարովո (ռուս.՝ Аскарово, բաշկիրերեն՝ Асҡар), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աբզելիլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7634 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սենտ Սավին

Սենտ Սավին (ֆր.՝ Sainte-Savine), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում է 10100 մարդ, բնակչության խտությունը` 1337.75 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.55 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 140 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 80 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 2 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 6624 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 5019-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 1605։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,8 %։ 5019 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 4442 անձ (2177 տղամարդ և 2265 կին)։ Գործազուրկ են եղել 577 անձ (256 տղամարդ և 321 կին)։ 1605 անաշխատունակներից 623-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 663-ը` թոշակառուներ, իսկ 319-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Վերբովկա (գյուղ, Բալակլեյայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎերբովկաՎերբովկա (ուկրաիներեն՝ Вербівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բալակլեյայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1830 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վերբովկա գյուղում բնակվում էր 3 515 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3395 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
168

168 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 168 թվականն է, 
II դարի 68-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Դեպք՝ պատահած Պոլինինի հետ

«Դեպք՝ պատահած Պոլինինի հետ» (ռուս.՝ «Случай с Полыниным»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ Հայրենական մեծ պատերազմի մասին, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ալեքսեյ Սախարովը 1970 թվականին Կոնստանտին Սիմոնովի համանուն վեպի հիման վրա։


== Սյուժե ==
1941 թվականի նոյեմբեր։ Մոսկվայի Կարմիր հրապարակում շքերթ է տեղի ունեցել։ Կարելյան ճակատ է գալիս ռազմաճակատային դերասանական բրիգադը։ Ավիագնդի փորձառու հրամանատարը՝ գնդապետ Պոլինինը, որն արդեն կռվել է նաև Իսպանիայում՝ Գրիցկոյի հետ միասին, և Խալխին գոլում,  սիրահարվում է 20-ամյա մայրաքաղաքային դերասանուհի Գալինա Պրոկոֆևին։ Իսկ հետո նրան տեղափոխում են Մոսկվա։


== Դերերում ==


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր՝ Ալեքսեյ Սախարով
Սցենարիստներ՝ Ալեքսեյ Սախարով և Կոնստանտին Սիմոնով
Օպերատորներ՝ Հենրի Աբրամյան և Նիկոլայ Նեմոլյաև
Բեմադրող նկարիչ՝ Ֆելիքս Յասյուկևիչ
Կոմպոզիտոր՝ Յուրի Լևիտին


== Փաստեր ==
Ֆիլմը ԽՍՀՄ-ում դիտել է 18,31 մլն մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմի մասին Кино-театр.ру կայքում (ռուս.) — 09.05.2009
Կուստոյի փողոց (Երևան)

Կուստոյի փողոց, փողոց Երևանի Էրեբունի վարչական շրջանում։


== Տվյալներ ==
Սկսվում է Ազատամարտիկների և Սասունցի Դավթի փողոցների հանգույցից և Լիոնի այգու կողքով հասնում Դավիթ Բեկի փողոց։
Անվանումը ստացել է ֆրանսիացի անվանի օվկիանոսագետ և ճանապարհորդ Ժակ Իվ Կուստոյի պատվին։


== Տես նաև ==
Երևանի փողոցների ցանկ
Երևանի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Երևան քաղաքի հասցեների տեղեկատու, Երևան, 1983, էջեր 369-506, Երևան քաղաքի փողոցների անվանումները
Սերգեյ Ավագյան,  Երևանի փողոցները, Երևան, «ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ», 2010 — 272 էջ։
Անտոնովկա (գյուղ, Նովի Բուգի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱնտոնովկաԱնտոնովկա (ուկրաիներեն՝ Антонівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովի Բուգի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Անտոնովկա գյուղում բնակվում էր 212 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,6 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ագրամազյան

Ագրամազյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Վլադիմիր Սոլոցինսկի

Վլադիմիր Սոլոցինսկի (ռուս.՝ Влади́мир Дми́триевич Солоци́нский, սեպտեմբերի 25, 1948(1948-09-25), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1970 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։ Տիրապետում է թուրքերենին և անգլերենին։
1970 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1995 - 1997 թվականներ՝ Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության Ասիայի չորրորդ, ապա երրորդ դեպարտամենտի բաժնի պետ։
1997 - 2000 թվականներ՝ Լվովում Ռուսաստանի Դաշնության գլխավոր հյուպատոս։
2000 - 2002 թվականներ՝ Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության եվրոպական երրորդ դեպարտամենտի փոխտնօրեն։
2002 - 2006 թվականներ՝ հատուկ հանձնարարականների դեսպան և Դոնի Ռոստովում Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության ներկայացուցիչ։
2006 թվականի հունիսի 8-ից մինչև 2010 թվականի նոյեմբերի 17-ը Մակեդոնիայի Հանրապետությունում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2011 - 2013 թվականներ՝ Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության դեպարտամենտի տեղակալ։
2013 թվականից հանդիսանում է Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության Ռուսաստանի Դաշնության սուբյեկտների ղեկավարների խորհրդի քարտուղար։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1999 թվականի հունվարի 6)
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2004 թվականի հուլիսի 13)
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2008 թվականի դեկտեմբերի 17)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Биография на сайте Посольства России в Македонии
МИД России
Դոզուլե

Դոզուլե (ֆր.՝ Dozulé), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1899 մարդ, բնակչության խտությունը` 363.10 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.23 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 180 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 25 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1140 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 802-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 338։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,4 %։ 802 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 746 անձ (382 տղամարդ և 364 կին)։ Գործազուրկ են եղել 56 անձ (22 տղամարդ և 34 կին)։ 338 անաշխատունակներից 95-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 113-ը` թոշակառուներ, իսկ 130-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (24901-25000)

Աստերոիդների ցանկ (24801-24900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (25001-25100)
 Աստերոիդների ցանկ (24801-24900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (25001-25100)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (20001)-(25000)»։ www.minorplanetcenter.net
Բոլորապահակ (բերդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բոլորապահակ (այլ կիրառումներ)Բոլորապահակ , բերդ Մեծ Հայքի Այրարատ աշխարհի Բասեն գավառում։ Հիշատակում է 7-րդ դարի պատմիչ Սեբեոսը։


== Տես նաև ==
Բողբերդ
Բոլորապահակ


== Ծանոթագրություններ ==
Գևորգ Վիրապյան

Գևորգ Վիրապյան (հունվարի 24, 1917(1917-01-24), Աշտարակ, Էջմիածնի գավառ, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 11, 1977(1977-11-11), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ թարգմանիչ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1968 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Աշտարակում։ Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին։ 1945-1948 թվականներին աշխատել է ԳԴՀ-ում։ 1953 թվականին ավարտել է Մոսկվայի օտար լեզուների ինստիտուտի իտալերեն լեզվի և գրականության թարգմանական և գերմաներենի մանկավարժական ֆակուլտետները։ Աշխատել է Մոսկվայում, այնուհետև՝ տեղափոխվել Երևան։ 1956-1977 թվականներին եղել է «Սովետական գրող» հրատարակչության ավագ խմբագիր։ Մահացել է Երևանում։


== Թարգմանություններ (ռուսերենից, գերմաներենից, իտալերենից) ==
Կառլո Կոլլոդի, Պիոնքիոյի արկածները, Ե., Հայպետհրատ, 1956, 195 էջ։
Արթուր Կոնան Դոյլ, Նոթեր Շերլոկ Հոլմսի մասին, Երևան, Հայպետհրատ, 1958
Ռոբերտ Լուիս Սթիվենսոն, Սև նետը, Ե., Հայպետհրատ, 1959, 294 էջ։
Դանիիլ Գրանին, Հարսանիքից հետո (վեպ), Ե., Հայպետհրատ, 1961, 560 էջ։
Մարչելլո Արջիլլի և Գաբրիելլա Պարկա, Քիոդինոյի արկածները, Ե., Հայպետհրատ, 1961, 75 էջ։
Ալբերտո Մորավիա, Չոչարա, Ե., Հայպետհրատ, 1962, 443 էջ։
Պետրարկա, Սոնետներ և կանցոններ (թարգմանության հեղինակակից Էդվարդ Ավագյան), Ե., Հայպետհրատ, 1964, 235 էջ։
Բ. Քելլերման, Մահվան պարը (վեպ), Ե., «Հայաստան», 1965, 596 էջ։
Ալբերտո Մորավիա, Արհամարհանք (վեպ), Ե., «Հայաստան», 1966, 343 էջ։
Հենրիկ Իբսեն, Պեր Գյունտ (դրամատիկական պոեմ 5 գործողությամբ), Ե., «Հայաստան», 1969, 409 էջ։ Առաջաբանը՝ Գ. Մարգարյանի։
Սուզան Լազար, Քո ընկեր Վոլոդյա Ուլյանովը (պատմվածքներ), Ե., «Հայաստան», 1970, 37 էջ։
Կ. Կասոլլա, Բուբեի հարսնացուն, Ե., «Հայաստան», 1971, 294 էջ։
Մարինա Սպենդիարյան, Երաժշտի կյանքը (վիպակ), Ե., «Հայաստան», 1971, 184 էջ։
Հ. Վ. Ռիխտեր, Սի սպանաներ (վեպ), Ե., «Հայաստան», 1972, 443 էջ։
Էրիխ Մարիա Ռեմարկ, Հաղթական կամար, Ե., «Հայաստան», 1973, 606 էջ։
Ռոմեն Ռոլան, Հմայված հոգին (վեպ), չորս հատորով, հատոր 1, Ե., «Հայաստան», 1975, 616 էջ։
Ռոմեն Ռոլան, Հմայված հոգին (վեպ), հատոր 2, Ե., «Սովետական գրող», 1976, 416 էջ։
Ռոմեն Ռոլան, Հմայված հոգին (վեպ), հատոր 3, Ե., «Սովետական գրող», 1978, 376 էջ։
Սուզան Լազար, Քո ընկեր Վոլոդյա Ուլյանովը (պատմվածքներ), Ե., «Սովետական գրող», 1978, 82 էջ։
Ռոմեն Ռոլան, Հմայված հոգին (վեպ), հատոր 4 (թարգմանության հեղինակակից Դոֆինե Թումանյան), Ե., «Սովետական գրող», 1983, 576 էջ։
«Թարգմանչաց արվեստ» շտեմարան։


=== Մամուլ ===
Սալվատորե Քվազիմոդո. Բանաստեղծություններ, «Գարուն», 1967, № 6։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գևորգ Վիրապյան