armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Համա Համամի

Համա Համամի (արաբ․՝ حمّة الهمّامي‎‎‎, (ֆր.՝ Hamma Hammami, հունվարի 8, 1952(1952-01-08), El Aroussa, Siliana Governorate, Թունիս), թունիսցի ձախ հասարակական-քաղաքական գործիչ, Թունիսի աշխատավորների կոմունիստական կուսակցության ղեկավար (այժմ` Թունիսի աշխատավորների կուսակցություն)։ Հայտնի իրավապաշտպան Ռադհիա Նասրաուիի ամուսինն է։   


== Կենսագրություն ==
Դեռևս լինելով արաբական գրականություն ուսումնասիրող ուսանող` Համա Համամին ակտիվ մասնակցություն է ունեցել ուսանողական շարժմանը։ 1972 թվականին դրա համար ձերբակալվել է։ 1974 թվականին նորից ձերբակալվել է, կտտանքների է ենթարկվել և դատապարտվել ութ տարվա ազատազրկման` Թունիսի աշխատավորական արգելված կազմակերպությանն անդամակցելու համար, սակայն բանտում է անցկացրել վեց տարի. Համա Համամին Amnesty International-ի կողմից խղճի բանտարկյալ է ճանաչվել և ընկերության կողմից բողոքի արդյունքում Թունիսի կառավարության հաշվին ուղարկվել է Ֆրանսիա բուժման համար։  
2011 թվականի հունվարի 12-ին նորից ձերբակալվել է այն բանից հետո, երբ լրագրողների հետ հարցազրույցում աջակցել է Թունիսի հեղափոխական իրադարձություններին։ Քաղբանտարկյալ համաներման շրջանակներում 3 օր անց անցումային կառավարությունը նրան ազատ է արձակել։  


== Աշխատանքներ ==
Համա Համամին արաբերեն մի քանի քաղաքական ակնարկների հեղինակն է, այդ թվում` 

Օբսկուրանտիզմի դեմ, Թունիս, 1985 թվական
Վերակառուցումը. հեղափոխության դեմ, Թունիս, 1988 թվական
Թունիսի աշխատավորական շարժման պատմությունը, Թունիս, 1988 թվական
Թունիսի հասարակությունը. սոցիալ-տնտեսական հետաքննություն, Թունիս, 1989 թվական
Աշխարհականության մասին, Թունիս, 1990 թվական
Թունիսի կանայք. ներկան և ապագան, Թունիս, 1992 թվական
Արժանապատվության ուղին, Փարիզ, 2002 թվական
Ով ո՞ւմ է դատում, Թունիս, 2013 թվական
Ազատությո՞ւն, թե՞ բռնապետություն, Թունիս, 2013 թվական
Կանայք և սոցիալիզմն այսօր Թունիսում, 2015 թվական
Ազատության և հավասարության մասին, Թունիս, 2019 թվական


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Hamma Hammami: Chronology of Repression
Le camarade Hamma Hammami sort de la clandestinité
Պիհտլա (այլ կիրառումներ)

Պիհտլա, կարող է վերաբերել՝

Պիհտլա - գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Պիհտլա շրջանում
Պիհտլա - շրջան Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգում
Կարաթաշ (Սուրմալուի գավառ)

Կարաթաշ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառում։ Նախկինում մտնում էր Հայկական մարզի Դարաքենդ-Փարչենի մահալի մեջ։


== Բնակչություն ==
1829-1832 թվականներին ուներ 13, իսկ 1906 թվականին` 118 բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Շվաբներ

Շվաբներ (գերմ.՝ Schwaben, եզակի՝ Schwabe), գերմանացիների մարզային խումբ։ Բնակվում են Բադեն-Վյուրտեմբերգի մեծ մասում և Արևմտյան Բավարիայում (ԳՖՀ)։ Խոսում են ալեմանական բարբառով։ Մեծամասնությունը կաթոլիկ է։ Շվաբների էթնիկական հիմքը կազմել են ալեմանները՝ սվևների (որոնցից էլ առաջացել է «շվաբներ» անվանումը) հետնորդները։ Որոշ երկրներում (օրինակ՝ Հունգարիայում) շվաբներ անվանում են գերմանացիներին։
Օտարի

Օտարի  (ճապ.՝ 小谷村  'Օտարի -մուրա'), գյուղ Ճապոնիայում։ Գտնվում է Նագանոյի պրեֆեկտուրայում։ Գյուղի ամբողջ մակերեսը կազմում է 267,91 կմ², բնակչությունը՝ 2975 մարդ, իսկ խտությունը 16,66 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Գյուղը գտնվում է Հոնսյու կղզում, Նագանոյի պրեֆեկտուրայում Տյուբու տարածաշրջանում։ Այն սահմանակից է Ինա, Կոմագենե քաղաքների և Ագեմացու, Կիսո ավանների հետ։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը կազմում է 2975 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1), խտությունը՝ 16,66 մարդ/կմ²։


== Սիմվոլիզմ ==
Գյուղի ծաղիկը համարվում է ճապոնական սալորի ծաղիկը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2009-08-31 at the Wayback Machine.(ճապոներեն)
Օրլովկա (գյուղ, Կրասնոարմեյսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕրլովկաՕրլովկա (ուկրաիներեն՝ Орлівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոարմեյսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Օրլովկա գյուղում բնակվում էր 297 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ջբեյնա (պանիր)

Ջբեյնա (մալթ.՝ Ġbejna, մալթ.՝ ġbejniet), մալթայական ավանդական պանրատեսակ, որը պատրաստվում է այծի կամ ոչխարի կաթից։ Այս պանրատեսակի տարածման շրջանը հիմնականում ընդգրկում է Գոցո կղզին։ «Ġbejna» անվանումը պահպանվում է Եվրոպական Միության կողմից։


== Պատրաստում ==
Այս պանրատեսակը պատրաստում են ինչպես պաստերիզացված, այնպես էլ չպաստերիզացված ոչխարի կամ այծի կաթից։ Պանիրը տեղադրում են հատուկ կաղապարների մեջ։ Այդ կաղապարները նախկինում պատրաստված են եղել շամբից. այսօր հիմնականում օգտագործում են պլաստիկե տարաներ։ Պանիրը տեղադրելուց հետո չորացնում են այն միջանցահովի պայմաններում։ Գոյություն ունի ջբեյնի երեք հիմնական տարատեսակ՝ թարմ (մալթ.՝ ġbejniet friski), չորացրած (մալթ.՝ ġbejniet moxxi) և սև պղպեղի (մալթ.՝ ġbejniet tal-bżar)։ Թարմ պանիրը պահպանվում է շիճուկի մեջ և համով ու կառուցվածքով շատ նման է իտալական մոցարելային։ Չորացրած պանիրը ունի թեթև կծվայնություն՝ մշկընկույզի նրբահամով։ Աղացած պղպեղի պանիրը հիմնականում պահպանվում է ձիթապտղի յուղի մեջ կամ հատուկ թթվաջրի մեջ։ Ինչքան երկար է մնում պանրատեսակը այդ հեղուկների մեջ, այնքան ավելի կծու ու բուրավետ է դառնում։


== Մալթայի խոհանոցում ==
Ջբեյնա պանիր մալթայան խոհանոցում օգտագործվում է որպես համային լրացում զանազան սոուսների պատրաստման մեջ։ Ավանդական կերակուրներից մեկը՝ «որբևայրու ապուրը» (մալթ.՝ soppa tal-armla) պատրաստվում է այս պանրի հավելումով։ Ջբեյնայից պատրաստում են նաև մալթայան հացի՝ հոբս բիզզէյթի (մալթ.՝ ħobż biż-żejt) խճողակներ։ Այս պանիրը հաճախակի մատուցում են սպագետտիի հետ։ Օգտագործվում են պիցցայի պատրաստման մեջ։


== Գրականություն ==
Berlitz: Malta Pocket Guide. Berlitz. ISBN 9781780047805
Մալթան և մալթացիները։ Ինչի մասին են լռում ուղեցույցները։ Բասկինա Ա. ISBN 9785386065065


== Արտաքին հղումներ ==
A traditional maltese cheese
Սավկինո (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍավկինոՍավկինո (ռուս.՝ Савкино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սանդրո Նիսևիչ

Սանդրո Նիսևիչ (խորվ.՝ Sandro Nicević, հունիսի 16, 1976(1976-06-16), Պուլա, Իստրիա, Խորվաթիա), հանգստի անցած խորվաթ պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, որը վերջին անգամ խաղացել է իտալական Ա սերիայի լիգայի «Օռլանդինա Բասկետ» պրոֆեսիոնալ բասկետբոլային ակումբում։ 


== Մասնագիտական կարիերա ==
Նիսևիչը սկսել է բասկետբոլ խաղալ իր ծննդավայրի «Գրադին Պուլա» ակումբում։ Շուտով նրանով հետաքրքրվել է Խորվաթիայի «Ցիբոնա» բասկետբոլային ակումբը։ Վերջինիս քույր «Ֆրանկ» և «Բենստոն» թիմերում երկու մրցաշրջան անցկացնելուց հետո Նիցևիչը միացել է «Ցիբոնայի» հիմնական կազմին և դարձել թիմի կարևոր անդամ։ 2001 թվականին Նիցևիչը հեռացել է «Ցիբոնայից» և սկսել իր շրջագայությունը Եվրոպայով մեկ՝ խաղալով Սլովենիայի «Օլիմպիա», Ֆրանսիայի «Լե Ման», Հունաստանի  «AEK», Իսպանիայի «Մալագա», Թուրքիայի «Բեշիքթաշ» և Իտալիայի «Տրևիզո» և «Մոնտեգրանարո» բասկետբոլային ակումբներում։
2012 թվականին հանգստի անցնելուց հետո Նիցևիչը վերսկսել է իր կարիերան՝ օգնելով իր նախկին ակումբներին։ Նախ՝ 2013 թվականի հունվարին նա մեկ խաղ է անցկացրել իր նախկին ակումբ «Տրևիզոյի» կազմում, որը որոշակի անկում էր ապրել իր գլխավոր հովանավոր Բենետոն ընտանիքի՝ հովանավորությունը դադարեցնելուց հետո։ 2013 թվականի փետրվարին պարզվել է, որ Նիցևիչը պայմանագիր է ստորագրել «Ցիբոնա» ակումբի հետ, որը ֆինանսական խնդիրներ ուներ։ «Ցիբոնայի» կազմում «Ցեդևիտա» թիմի դեմ իր առաջին խաղի ընթացքում խփել է «buzzer beater» գոլը Խորվաթիայի գավաթի եզրափակչում։
2013 թվականի հուլիսին Նիսևիչն ընդունել է իտալական երկրորդ դիվիզիոնի «Օրլանդինա Բասկետ» ակումբի առաջարկը։


== Խորվաթիայի ազգային հավաքական ==
Նիսևիչը եղել է Խորվաթիայի բասկետբոլի տղամարդկանց ազգային հավաքականի անդամ։ Նա խաղացել է Եվրոբասկետ 1997, Եվրոբասկետ 2003 բասկետբոլային մրցույթներում, 2008 թվականի  Օլիմպիական խաղերում և Եվրոբասկետ 2009-ում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Euroleague.net Profile
Eurobasket.com Profile
Կանապեեկսի

Կանապեեկսի (էստ․՝ Kanapeeksi), գյուղ Էստոնիայի Հիյումաա նահանգի Կիռգեսաառե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 3 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Փիրուզ (քար)

Փիրուզ, բաց երկնագույն կամ կանաչ գույնի գեղեցիկ միներալ, ալյումինիումի և պղնձի բյուրեղահիդրացված ֆոսֆատ - CuAl6[PO4]4(OH)8·5H2O, կառուցվածքը` տրիկլինային։ Համարվում է Արևելքի ամենասիրված քարը։ Մինչև վերջերս Հայաստանում դրա հանքավայրերը ընդհանրապես հայտնի չէին։ Փիրուզը այն հազվագյուտ կիսաթանկարժեք քարերից է, որին հազարամյակներ շարունակ աշխարհի տարբեր մասերում բազմաթիվ ժողովուրդներ երկրպագել են։ Փիրուզին նվիրել են գիտական հետազոտություններ, անթիվ լեգենդներ ու հավատալիքներ, հին և ժամանակակից բանաստեղծություններ։ Փիրուզը փառաբանվել է Պարսկաստանում և Չինաստանում, Եգիպտոսում և Մեքսիկայում։ Դեռևս հռոմեացի գիտնական Պլինիուս Ավագը (մ․թ․ 1-ին դար)  նշել է, որ փիրուզը «կովկասյան լեռների բնակիչների մոտ կա»։ Բայց ոչ Հայաստանում, ոչ էլ հարևան շրջաններում Պլինիուսի ասածը հավանություն չի գտնում։ Նյութը հայտնի է մի շարք անուններով, բայց փիրուզ անվամբ հայտնի է 17-րդ դարից։ Հանքանյութը սկզբում Եվրոպա է բերվել Թուրքիայից։


== Կիրառություն ==
Միջնադարյան հայ ոսկերիչները բարձր էին գնահատում փիրուզը և այն համարում բոլոր քարերից ամենալավը։ Օգտագործելով Արևելյան Պարսկաստանի Նիշապուրի հանքերի փիրուզը՝ հայ ոսկերիչները ստեղծել են գլուխգործոցներ, որ հարյուրամյակներ են գոյատևել։ Դրանցից ամենահայտնին Ադամանդե գահն է, որ պատրաստել են Իսպանիայի հայերը 1659 թվականին Պետրոս Առաջինի հոր՝ Ալեքսեյ Միխայլովիչ ցարի համար։ Բացի 900 փոքր ու մեծ ադամանդներից և 1300 հակինթներից, գահը ծածկված էր անհամար ավելի քան 18000 փիրուզներով։ Դա, թերևս, ամենաթանկարժեք իրն է, որ պահպանվում է Մոսկվայի Կրեմլի զինապալատի թանգարանում։ Գահի ուրվագծի հեղինակին՝ հայ տաղանդավոր նկարիչ Բոգդան Սալթանովին, հետագայում հրավիրեցին Մոսկվա, որտեղ նա զարդարում է թագավորական պալատները։
Հնուց հայտնի է, որ փիրուզը սերտ կապված է պղնձահանքերի հետ։ Եգիպտական փարավոնները փիրուզից հալում էին այդ ժամանակ շատ թանկարժեք այդ մետաղը։ Քերովբե Պատկանյանի կարծիքով «փիրուզը դարձավ պղնձի գոյացուցիչ տարրը»։ Մինչև վերջերս երկրաբանության մեջ թագավորում էր մի տեսություն, որի համաձայն փիրուզն առաջանում է քարքարոտ շոգ անապատներում։ Սակայն այդ քարը դիմացկուն չէ բնության մեջ կարող է պահպանվել միայն չոր կլիմայի պայմաններում։ Փիրուզը, որ համարվում է հավիտենության խորհրդանշան, ապրում է ընդամենը մոտ 50 տարի։


== Փիրուզ Հայաստանում ==
Պլինիոս Ավագից երկու հազար տարի հետո խորհրդային խոշոր երկրաբան Ալ. Ֆերսմանը նորից կանխագուշակեց Հայաստանում փիրուզի հայտնաբերումը։ Նա գրում է.

Այդ քարերի մեջ հիշատակվում է նաև փիրուզը։ 70-ական թվականների սկզբներին Հյուսիսային Հայաստանի լեռնային անտառներում գտնվեց մի գեղեցիկ երկնագույն միներալ։ Սկզբում կարծեցին, թե հարուստ պղնձահանք են հայտնաբերել, որ կարող է հումքային բազա դառնալ Ալավերդու կոմբինատի համար։ Բայց բազմակողմանի հետազոտությունները հաստատեցին, որ երկրաբանների ձեռքում հայկական փիրուզ է հայտնվել։ Փոխվեց գիտնականների տեսակետը փիրուզի առաջացման մասին։ Այժմ փիրուզ որոնում են ինչպես չորային շրջաններում, այնպես էլ խոնավ վայրերում։
Հայ երկրաբան Արթուր Օհանյանը առաջարկեց փիրուզը նմանակել փիրուզով, ավելի ճիշտ՝ փոշիով, որ ստացվում է մշակելու ժամանակ։ Մեծ ճնշման տակ պնդացած փոշին իր հատկություններով չի տարբերվում իսկական փիրուզից։ Հայկական փիրուզը ծնվում է ոչ միայն ընդերքում, այլև լաբորատորիաներում։


== Տե՛ս նաև ==
Քարեր


== Ծանոթագրություններ ==
Տոպսա (Ուֆտյուգայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տոպսա (այլ կիրառումներ)Տոպսա (ռուս.՝ Топса), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է ՈՒֆտյուգա գետի ձախ ափին՝ 37 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 37 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  03020300112103000026169
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002616
Ավազանի կոդը - 03.02.03.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մազնիցա

Մազնիցա (ռուս.՝ Мазница), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իվանովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Դոբրիցա գետի աջ ափին՝ 41 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։ Ակունքը գտնվում է Բուդայ գյուղի մոտ, 26 կմ հյուսիս-արևելք Լուխ գյուղից։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կլյազմա գետն է։ Գետի ենթաավազանը Օկա և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 09010301112110000033709
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110003370
Ավազանի կոդը - 09.01.03.011
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ալիյուզան

Ալիյուզան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։ Գտնվում էր Էրզրում քաղաքից 82 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչության մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Զորդաղ

Զարդաղ, լեռնաճյուղ Հայկական լեռնաշխարհում, Կոտուր գետի ձախակողմյան վտակ Աղչայի ստորին հոսանքի ձախ կողմում, Խոյից մոտ 23 կմ հյուսիս։ Ձգվում է զուգահեռական ուղղությամբ։ Երկարությունը՝ 8-10 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ձինասկո

Ձինասկո (իտալերեն՝ Zinasco), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Պավիա գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 1085 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 101 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է՝ 29 կմ2 տարածք։ Հեռախոսային կոդ՝ 0382։ Փոստային ինդեքս՝ 27030։
Սուրբ Անտոն Մեծը հարգվում է որպես կոմունայի հովանավոր։ Տոնը նշվում է հունվարի 17-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
(660) Կրեսցենցիա

(660) Կրեսցենցիա (անգլ.՝ Crescentia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1908 թվականի հունվարի 8-ին Ջոել Մետկալֆի կողմից Թաունտոնում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,533702 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2615 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,806 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Կրեսցենցիա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,2992 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1473,1 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,244383 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 15,2° անկյուն։
Կրեսցենցիա աստերոիդը դասվում է Մարիայի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի 81 անդամներ։ Նրանց առանձնահատկությունն է համեմատաբար մեծ ուղեծրի թեքումը 15° - 17°։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 2,5 - 2,625 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, որը համապատասխանում է Յուպիտերի հետ 3:1 ուղեծրային ռեզոնանսին։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(660) Կրեսցենցիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պրահայի գարուն (փառատոն)

«Պրահայի գարուն» ( չեխ․՝ Mezinárodní hudební festival Pražské jaro)  միջազգային երաժշտական փառատոնը  ակադեմիական երաժշտության փառատոն է, որն անցկացվում է ամեն տարի Պրահայում։

Այն առաջին անգամ անցկացվել է 1946 թվականին Չեխիայի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի 50-ամյակի կապակցությամբ։  Որպես ազգային մշակութային միջոցառում՝  Չեխոսլովակիայի նախագահ Էդվարդ Բենեշիը ստանձնեց ողջ փառատոնի հովանավորությունը։ 1947 թվականից փառատոնի շրջանակներում անցկացվում է երիտասարդ երաժիշտների մրցույթ տարբեր անվանակարգերով (յուրաքանչյուր մրցույթ կարող է ունենալ իր անունը՝ ի պատիվ այս կամ այն նշանավոր չեխ երաժիշտի)։ Օրինակ՝ առաջին մրցանակաբաշխությունը, որն անցկացվեց 1947 թվականին, սակայն ոչ ոքի մրցանակ չտրվեց, անվանվել է Յան Կուբելիկի անունով։ 1952 թվականից այս փառատոնն ավանդույթ է դարձել։ Այն բացվում է մայիսի 12-ին՝ Բեդրիչ Սմետանայի մահվան տարելիցին, նրա՝ « Իմ հայրենիք» սիմֆոնիայով։ Փառատոնային համերգների ավանդական վայրը Ռուդոլֆինումն է, սակայն համերգների զգալի մասն անցկացվում է նաև Պրահայի Հանրային տան Սմետանա սրահում։


== Մրցույթի դափնեկիրներ ==
Սովետական ​​մեծ հանրագիտարանի երկրորդ հրատարակության մեջ ներառված էր «Պրահայի գարուն» հոդվածը, որը ներկայցնում էր այս երաժշտական ​​փառատոնը, սակայն, գրաքննության նկատառումներով, հանրագիտարանի երրորդ հրատարակության մեջ, որը լույս է տեսել 1968 թվականին, խորհրդային զորքերի Չեխոսլովակիա մուտք գործելուց հետո, այս հոդվածը ներառված չէր։

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Šedesát Pražských jar. — Svojtka & Co, 2006. — 478 str.


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт Архивная копия от 31 января 2011 на Wayback Machine(չեխ.)(անգլերեն)(գերմ.)
Ավգուստ Հլոնդ

Ավգուստ Հլոնդ (լեհ.՝ August Hlond; հուլիսի 5, 1881(1881-07-05)[…], Brzęczkowice, Mysłowice, Սիլեզիայի վոյեվոդություն - հոկտեմբերի 22, 1948(1948-10-22), Վարշավա, Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն) , Լեհաստանի Հանրապետության (1918—1939) պետական ու կրոնական գործիչ, հոգևորական, Հռոմեական կաթոլիկ եկեղեցու եպիսկոպոս և կարդինալ, Գնեզնոյի արքեպիսկոպոս, Լեհաստանի պրիմաս (1926 — 1948)  , Վարշավայի արքեպիսկոպոս։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Վերին Սիլեզիա երկրամասի Բժենչկովիցե գյուղում, աղքատ ընտանիքում:1896 թվականին դարձել է Իտալիայի Դոնա Բոսկա վանքի սալեզյան միաբանության դպիր, 1897-ին սրբակրոնության ուխտ է արել, այդ նույն տարում ընդունվել է Հռոմի Պապական Գրիգորյան համալսարանը, որը հաջողությամբ ավարտել է և 1900 թվականին, պաշտպանելով իր պատրաստած ատենախոսությունը, ստացել դոկտորի աստիճան։ 1926 թվականին նշանակվել է Լեհաստանի պրիմաս, 1927 թ. հունիսի 20-ին ստացել կարդինալի հոգևոր աստիճան, Սանտա Մարիա դելա Պաչե տիտղոսակիր եկեղեցու կարդիալ-հոգևորականի տիտղոս: Հանդես է եկել հանուն քրիստոնյա հզոր Լեհաստանի վերածննդի՝ համարելով, որ դա իր իսկ՝ Հիսուս Քրիստոսի պահանջն է։ 
Մասնակցել է 1939 թվականի կոնկլավին, որը Պիոս XII-ին ընտրել է Հռոմի հերթական պապ։ Այդ նույն տարվա վերջին Սեդլցիի ռմբակոծության ժամանակ վիրավորվել է։ Ապաքինվելուց հետո մեկնել է Վատիկան, որտեղ ներկայացրել է օկուպացված Լեհաստանի շահերը։ 1944 թվականին գերմանական գեստապոն Ֆրանսիայում ձերբակալել է իր հերթական առաքելությունը կատարող կարդինալին (նա եղել է բանտ նետված միակ բարձաստիճան կաթոլիկ հոգևորականը)։ Պատերազմի ավարտին ազատ է արձակվել,  1946 թվականին վերադարձել հայրենի Լեհաստան, դարձել Պոզնանի ու Գնեզնոյի միացյալ թեմի առաջնորդ, իսկ այդ թեմի լուծարումից հետո գլխավորել է Վարշավայի թեմը։ 1946 թվականին հենց նա է Ստեֆան Վիշինսկուն օծել եպիսկոպես։ Սուր քննադատության է ենթարկել Լեհաստանում իշխող կոմունիստական վարչակարգը։
Մահացել է 67 տարեկան հասակում, Վարշավայում։ Հուղարկավորվել է Լեհաստանի մայրաքաղաքի Հովհաննես Մկրտչի տաճարում։ 2018 թվականի մայիսի 19-ին Ֆրանցիսկոս պապը նրան դասել է Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցու երանելիների շարքին՝ սկիզբ դնելով նրա սրբացման գործընթացին։


== Հիշատակ ==
Պոզնանի հոգևոր ճեմարանի մոտ 1981 թվականին  կանգնեցվել է Ավգուստ Հլոնդի հուշարձանը։


== Գրականություն ==
Antoni Baraniak: Misja opatrznosciowa Kardynała Prymasa Hlonda w okresie wojny Światowej 1939–1945. Krakau 1974.
Dieter Albrecht: Katholische Kirche im Dritten Reich. Eine Aufsatzsammlung zum Verhältnis von Papsttum, Episkopat und deutschen Katholiken zum Nationalsozialismus 1933–1945, Mainz 1976.
Wojciech Necel: Kardynal August Hlond – Prymas Polski. Poznań 1993.
Józef Pater: Die Neubesiedelung Niederschlesiens im Kontext der Neugründung des Bistums Breslau in den Jahren 1945 bis 1951. In: Kulturen in Begegnung. Collegium Pontes, Wrocław – Görlitz 2004, ISBN 83-7432-018-4.
Franz Scholz: Zwischen Staatsräson und Evangelium. Kardinal Hlond und die Tragödie der ostdeutschen Diözesen, Frankfurt/M. 1988, ISBN 3-7820-0571-6.
Yehuda Bauer: The Death of the Shtetl. Yale University Press, 2009, ISBN 978-0-300-15209-8.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Гльонд
August Cardinal Hlond, S.D.B. // Catholic-Hierarchy.
Իլյա Լագուտենկո

Իլյա Իգորի Լագուտենկո (ռուս.՝ Илья́ И́горевич Лагуте́нко, հոկտեմբերի 16, 1968(1968-10-16), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս ռոք-երաժիշտ, «Մումիյ Տրոլլ» (ռուս.՝ Мумий Тролль) խմբի հիմնադիրն ու առաջատարը։ Մասնագիտությամբ արևելագետ է։ Պարգևատրվել է «Վլադիվոստոկի առջև մեծ ավանդի համար» օրդենով։


== Կենսագրություն ==
Լագուտենկոն ծնվել է 1968 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Մոսկվայում։ 1969 թվականին, երբ կույրաղիքի հեռացման անհաջող վիրահատության պատճառով մահանում է իր հայրը՝ ճարտարապետ Իգոր Լագուտենկոն, վեց ամսական Իլյայի ընտանիքը տեղափոխվում է իր մայրական հայրենի քաղաք Վլադիվոստոկ։


=== Կրթություն ===
Իլյան հաջողաբար սովորել է Վլադիվոստոկի № 9 չիներենի խորացված ուսուցմամբ միջնակարգ դպրոցում։ Երգել է մանկական երգչախմբում։ Իր առաջին «Բոնի Պի» խումբը ստեղծել է պատանեկան տարիքում։ Ավարտել է Հեռավոր Արևելքի պետական համալսարանի արևելագիտական ֆակուլտետը։


=== Մումիյ Տրոլլ ===
1983 թվականին հիմնում է «Մումիյ Տրոլլ» ռոք-խումբը։ Այնուհետև ծառայության է անցնում Խաղաղօվկյանոսյան ռազմական նավատորմում։ Աշխատել է Չինաստանում և Մեծ Բրիտանիայում որպես կոմերցիոն ֆիրմաների խորհրդական։
«Մումիյ Տրոլլ» խումբը վերսկսել է իր գործունեությունը 1990-ականների վերջում, 1997 թ. ապրիլի 24-ին թողարկելով «Մորսկայա» ալբոմը։
Իլյա Լագուտենկոն փորձում է իրեն կինոմատոգրաֆիայում, որպես երաժիշտ, այնուհետև՝ դերասան։ Որպեսզի «ապահովի» ռուսական երաժշտության ապագան, իր մտահաղությամբ ստեղծվել է ստեղծագործական անձանց համար նախատեսված Ռուսաստանի առաջին սոցիալական ցանցը ` ikra.tv:
Ազատ ժամանակ Իլյան գրքեր է գրում։ 2009 թ. աշխատել է «Ճամփորդությունների գիրք» չորս մասից բաղկացած գրքի վրա, նվիրված «Մումիյ Տրոլլ» խմբի ճամփորդություններին։


== Ընտանիք ==
Հայր - Իգոր Վասիլիի Լագուտենկո  - ճարտարապետ
Խորթ հայր - Կիբիտկին  - ծավային կապիտան
Մայր - Ելենա Բորիսի Կիբիտկինա  - նկարիչ-մոդելավորող
Քույր - Մարիա Կիբիտկինա
Տատիկ - Վերոնիկա Իոսիֆի Տուր  - Մոսկվայի համալսարանի դասախոս
Պապիկ - Վիտալի Պավելի Լագուտենկո  - ազգությամբ՝ բելառուս, ճարտարապես, Կ-7 սերիայի բնակելի շենքերի հեղինակ։
Պապիկ - Նիկոլայ Իվանի Սավչեննկո  - ԲՈՒՀ-ի ռեկտոր Վլադիվոստոկում..
Նախապապ (հայրական կողմից)  - լեհական ինտելիգենտ ընտանիքից, Ռուսաստան է տեղափոխվել Լեհաստանից Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ 20 տարի անց գնդակահարվել է բոլշևիկների կողմից «ճապոնա-գերմանա-լեհական լրտեսության» համար մեղադրանքով։
Նախատատ (մայրական կողմից)  - ևս լեհական ընտանիքից, որը Չինաստանից տեղափոխվել է Ռուսաստան, հետո կրկին վերադարձել Չինաստան։ Պատերազմից հետո բնակվել են Մագադանում, որտեղ ծնվել են երաժշտի տատիկն ու մայրը։


=== Անձնական կյանք ===
Առաջին կինը (1987 - 2003) - Ելենա Լագուտենկո (Տրոյնովսկայա), «Բրատյա Գրիմմ» խմբի մենեջեր
Զավակ - Իգոր Լագուտենկո (ծնվ. 17.05.1988), սովորել է Լոնդոնում.
Երկրորդ կինը (2007 - 2008) - Աննա Ժուկովա (ծնվ. 1979 թ.), մարմնամարզիկ և մոդել։
Դուստր  - Վալենտինա-Վերոնիկա (ծնվ. 2008 թ.)
Դուստր  - Լետիցիա (ծնվ. 2010 թ. հունիսին)


== Ծանուցումներ ==
Ինչո՞ւ ես տխուր...

«Ինչո՞ւ ես տխուր...», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1884 թվականին։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունն գրել է 1884 թվականին։
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդում (№ 12) պահվում է մեկ ինքնագիր, որի տակ Թումանյանը գրել է «Դասատասնն»։
Առաջին անգամ մի հատված տպագրել է Ա․ Ինճիկյանը։ Ամբողջական բնագիրը տպագրվել է 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 432)։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 1-ին հատորում արտատպվել է ինքնագրից։


== Ծանոթագրություններ ==
Աբեսալոմյանց

Աբեսալոմյանց, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Աղստևի գոգահովիտ

Աղստևի գոգահովիտ, ինչպես նաև Աղստևի հարթավայր, Հայաստանի գոգահովիտներից մեկը, որը գտնվում է Լոռու մարզի հարավ-արևելքում, Աղստև գետի գետահովտում, հյուսիսից շրջապատված է Հալաբի, հարավից՝ Փամբակի լեռնաշղթաներով, տեղակայված է ծովի մակարդակից 1800 մետր բարձրության վրա։ Հարթավայրին բնորոշ են մեծ քանակությամբ մթնոլորտային տեղումները (տարում ավելի քան 700 մմ)։ Գոգահովտում կան գյուղեր․ Ֆիոլետովո, Լերմոնտովո, Մարգահովիտ, Անտառշեն։ Հարթավայրի մակերեսը կազմում է 10 կմ²։
Հարթավայրի տարածքում տեղակայված են ավելի քան 300 թանկարժեք պատմական հուշարձան։

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Պլյասովո-Սնեժկովո

Պլյասովո-Սնեժկովո (ռուս.՝ Плясово-Снежково), գյուղ Ռուսաստանի Վորոնեժի մարզի Նովոուսմանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 15 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(7729) Գօլօվանով

(7729) Գօլօվանով (անգլ.՝ Golovanov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի օգոստոսի 24-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,258172 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,85 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6664 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1239,46 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,290448 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,38° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7729) Գօլօվանով աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ավտոմոբիլային սիմուլյատոր

Մրցաշարային համակարգչային խաղ (կամ լայն իմաստով ավտոսիմուլյատոր), համակարգչային խաղերի ժանր, որի մեջ խաղը խաղացողը կառավարում է ավտոմեքենան։ Ավտոսիմուլյատորներ խաղալու համար խաղի մեջ օգտագործվում է հատուկ կոնտրոլեր՝ համակարգչային ղեկ։


== Պատմություն ==


=== 1970-ականներ ===
1973 թվականին Atari ընկերության Space Race համակարգչային խաղը դարձավ առաջին ավտոմրցաշարային խաղը։ Այն ոչ թե ընթանում էր մրցաշարային ճանապարհի վրա այլ՝ տիեզերքի։ Երկու տիեզերանավեր մրցում էին ավտոմատի կողմից կառավարվող նավի և մեկը մյուսի հետ՝ փախչելով գիսաստղերից և ասուպներից։ Խաղացողը կարող էր ղեկավարել նավը մեկ հարթության վրա։ Այդ նույն տարում Taito-ն թողարկեց անալոգային մի խաղ՝ Astro Race խաղը, որն արդեն խաղացվում էր չորսկողմանի ջոստիկի շնորհիվ։ Հաջորդ տարի այդ նույն Taito ընկերությունը թողարկեց Speed Race խաղը, որը առաջին խաղն էր որն ընթանում էր քաղաքային սահմաններում։ Խաղի հեղինակն էր Տոմոհիրո Նիսիկադոն, ով հայտնի էր Space Invaders անունով։ Խաղը «թռչնի բարձրության» մակարդակի վրա էր և ուներ պտտվող գրաֆիկա։ Ճանապարհը լայնանում էր և նեղանում էր, խաղացողի դիմաց կային մեքենաներ, որոնք կառավարվում էին ավտոմատի կողմից և մեքենաների քանակը հավաքված միավորների աճի հետ կապված ժամանակ ընթացում ավելանում էին։ Ավտոմատի վրա առկա էին նաև ղեկ և ոտնակներ։ ԱՄՆ-ում խաղը թողարկվեց Wheels անունով։ 1974 թվականին Atari-ին թողարկեց իր մրցաշարային խաղը՝ Gran Trak 10 խաղը, որի մեջ խաղի ամբողջ ճանապարհը երևում էր ամբողջությամբ։ Խաղում հարկավոր էր շարժվել ըստ ժամանակի և չուշանալ։


=== 1980-ականներ ===
Rally-X խաղում (Namco, 1980), առաջին անգամ հայտնվեց ֆոնային երաժշտություն և մեքենայի պտույտ երկու ուղղություններով։ Մինիքարտեզում արդեն պատկերվում էին հակառակորդների դիրքերը։ Alpine Ski (Taito, 1981) խաղը առաջին խաղն էր որում դահուկորդները մրցում էին սլալոմային ճանապարհի վրա։ Turbo (Sega, 1981) խաղը ավտոմրցաշարային խաղերին տալիս էր դասական տեսք՝ «պոչից» և սպորտային գրաֆիկա։
Այդ ժամանակի ամենահաջող ավտոմատը եղավ Pole Position-ը (Namco/Atari, 1982): Խաղում կար մեկ, սակայն իրական ճանապարհ (Ֆուձի) սկզբում պետք էր հաղթահարել որակավորման շրջանը, իսկ հետո մրցույթը։ Չնայած այն բանին, որ Pole Position առաջին ավտոմրցաշարային խաղը չէր, որը որ ուներ տեսք «պոչից», սակայն այն դարձավ բազմաթիվ նմանեցումների էտալոնը։ Pole Position II խաղում գրաֆիկան համեմատած խաղի առաջին մասի հետ ավելի լավն էր և խաղում ավելացվել էին ևս մի քանի խաղային ճանապարհներ։
TX-1 (Tatsumi, 1983) խաղը հետաքրքրական էր նրանով, որ խաղացողը ոլորան կատարելու ժամանակ ստիպված է լինում արգելակել, իսկ մեքենայի ղեկավարումը կորցնելու ժամանակ կար հնարավորություն կառավարելի հուսին մտնելու համար։ Ավտոմատի ղեկի վրա կար վիբրացիա, իսկ ճանապարհը պատված էր խեչակներով։


== Ծանոթագրություններ ==
Ներսես Տեր-Վարդանյան

Ներսես Գևորգի Տեր-Վարդանյան (հունիսի 17, 1981(1981-06-17), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ պատմաբան, ՀՀ պետական գործիչ, ՀՀ մշակույթի նախարարի տեղակալ (2014-2018 թթ.)։


== Կրթություն ==
1997-2001 թթ. - սովորել և ավարտել է ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի բակալավրիատը։
2001-2003 թթ. - սովորել և ավարտել է ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի մագիստրատուրան։
2003-2006 թթ. – սովորել և ավարտել է ՀՀ գիտությունների ազգային ակադեմիայի արևելագիտության ինստիտուտի ասպիրանտուրան։ Պատմական գիտությունների թեկնածու։ Մի շարք գիտական հոդվածների հեղինակ է։
2011 թ. – սովորել և ավարտել է ԱՄՆ Թաֆթս համալսարանի Ֆլեթչերի իրավունքի և դիվանագիտության դպրոցի Հանրային կառավարման և հանրային քաղաքականության վերապատրաստման դասընթացը։
Վերապատրաստվել է Կահիրեում։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
1999-2003 թթ. – Արտասահմանյան երկրների հետ մշակութային համագործակցության հայկական հասարակական կազմակերպության «Մշակույթների երկխոսություն» տեղեկատվական կենտրոնի ղեկավար, միջազգային ծրագրերի համակարգող։
2004 թվականից - «Մատենադարան» Մ. Մաշտոցի անվան հին ձեռագրերի գիտահետազոտական ինստիտուտի գիտաշխատող։
2005-2008 թթ. - ՀՀ գիտությունների ազգային ակադեմիայի արևելագիտության ինստիտուտի գիտաշխատող։
2006-2014 թթ. – ՀՀ մշակույթի նախարարի խորհրդական։
2010-2013 թթ. – ԱՊՀ հումանիտար համագործակցության միջպետական հիմնադրամի հայաստանյան ծրագրերի համակարգող, փորձագետ-խորհրդատու։
2013 թ. - Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետի ընդհանուր պատմության ամբիոնի դասախոս։
2014 թ. փետրվարի 5-ին ՀՀ Վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության մշակույթի նախարարի տեղակալ, 2018 թվականին ազատվել է զբաղեցրած պաշտոնից։Անկուսակցական է։ Տիրապետում է անգլերեն, ռուսերեն և գերմաներեն լեզուների։ Ամուսնացած չէ։ Ներսես Տեր-Վարդանյանը անվանի պատմաբան Գևորգ Տեր-Վարդանյանի որդին է։


== Ծանոթագրություններ ==
Գերմանիայի սուպերգավաթ 2012

Գերմանիայի սուպերգավաթ 2012 (գերմ.՝ 2012 DFL-Supercup), Գերմանիայի սուպերգավաթի 3-րդ խաղարկությունն այդ անվան տակ։ Սուպերգավաթի եզրափակչում խաղում են նախորդ տարվա Բունդեսլիգայի և Գերմանիայի գավաթի հաղթողները։ Խաղն անցկացվեց 2012 թվականի օգոստոսի 12-ին Ալյանց Արենա մարզադաշտում։
Սուպերգավաթի գործող չեմպիոնը Շալկե 04-ն էր, որը 2011 թվականի Սուպերգավաթում հետխաղյա 11 մետրանոցների հարվածաշարում հաղթել էր Բորուսիա Դորտմունդին։
Այս մրցաշարին մասնակցեցին 2011-2012 մրցաշրջանի Բունդեսլիգայի և Գերմանիայի գավաթի հաղթող Բորուսիա Դորտմունդը և 2011-2012 մրցաշրջանի Բունդեսլիգայի երկրորդ տեղը գրաված Բավարիա Մյունխենը։ Բավարիան հաղթեց 2-1 հաշվով։


== Խաղ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2017-08-05 at the Wayback Machine.
Ծիրանավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գեղարդավանք (այլ կիրառումներ)
 Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ծիրանավոր (այլ կիրառումներ)
 Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Ծիրանավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (նաև՝ Կրծանիսի Ծիրանավոր Սուրբ Աստվածածին, Գեղարդավանք (վրաց.՝ წირანავორის ეკლესია), բնակելի տան վերածված հայկական առաքելական եկեղեցի Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսիի Կրծանիս թաղամասում։


== Անվանում ==
Կրծանիսի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին ունի մի քանի ժողովրդական անվանում։ Թիֆլիսահայերի շրջանում այն հայտնի է նաև Ծիրանավոր և Գեղարդավանք անուններով։ Առաջին անվանումը կապված է Մարիամ Աստվածածնի կարգավիճակի հետ, իսկ երկրորդը՝ ժամանակավորապես Հայաստանից Վրաստան տեղափոխված քրիստոնեական մասունք համարվող գեղարդի, որով հռոմեացի զինվորներից մեկը խոցել է խաչված Հիսուս Քրիստոսի կողը։ Քրիստոնեական մասունքը որոշ ժամանակ գտնվել է Սուրբ Աստվածածին եկեղեցում։


== Պատմություն ==
Ծիրանավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու մասին քիչ տեղեկատվություն է հայտնի։ 1436 թվականի հայերեն ձեռագրերից մեկում գրված է, որ այն գրվել է Վրաց երկրի մայրաքաղաք Տփղիսին հարակից Կրծանիս գյուղի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցում։ Այստեղից կարելի է ենթադրել, որ եկեղեցին արդեն գոյություն է ունեցել մինչ նշված թվականը։
Հայտնի է, որ եկեղեցին վերանորոգվել է 1778 թվականին։ 18-րդ դարի Թիֆլիսի և հարակից բնակավայրերի գրանցամատյանում այն ունեցել է 33-րդ համարը։ Նկարագրության մեջ նշված է հետևյալը. «Կառուցվել է (նկատի ունի վերանորոգվել է) քաղաքի բնակիչների միջոցներով 1778 թվականին...»: Այս տեղեկատվությունը հավանաբար վերցված  է եկեղեցու պատին արձանագրությունից, որը չի պահպանվել մինչև մեր օրեր։ Մինչև վերջին տասնամյակները պահպանված միակ արձանագրությունը հանդսիացել է մկրտարանի վրայի հայերեն գրությունը. «Այս մկրտարանը Գեղարդավանքի Ծիրանավորին որպես հիշատակ Գրիգոր Մամուլյանցի, 1861 թ.»:


== Վրացականացման փորձ ==
Խորհրդային տարիներին փորձ է արվել եկեղեցին դարձնել վրացական։ Մասնավորապես հայտնի է, որ այդ նպատակով եկեղեցու մկրտարանը հանվել է եկեղեցուց։ Այն հետագայում տեղացի հայերի կողմից փոխադրվել է Խոջիվանքի գերեզմանատան մի փոքր անկյունում խորհրդային տարիներին ստեղծված Թբիլիսիի հայ հասարակական գործիչների պանթեոնի տարածք։ Ըստ հուշարձանագետ Սամվել Կարապետյանի՝ մկրտարանը ներկայումս կոտրված է։


== Ներկա կարգավիճակը ==
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին ներկայումս օգտագործվում է որպես բնակելի տուն։


== Արտաքին հղումներ ==
Циранавор.(ռուս.)
Դավիդ Լոպես (ֆուտբոլիստ, 1989)

Դավիդ Լոպես Սիլվա (իսպ․՝ David López Silva, հոկտեմբերի 9, 1989(1989-10-09), Բարսելոնա, Իսպանիա), իսպանացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է գալիս իսպանական «Էսպանյոլ»-ի կազմում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== «Էսպանյոլ» ===
Լոպեսը ծնվել է Բարսելոնայում։ Նա «Էսպանյոլ» ֆուտբոլային ակումբի ակադեմիայի սան է։ Թիմի երիտասարդական կազմում իր դեբյուտը նշել է 2008-09 մրցաշրջանի ընթացքում։ 2009 թվականին նա վարձավճարով տեղափոխվել է «Տեռասա»։
Լոպեսը վերադարձել է «Էսպանյոլ» 2010 թվականի հունիսին։ Լա Լիգայի շրջանակներում նա իր դեբյուտը նշել է սեպտեմբերի 26-ին՝ փոխարինման դուրս գալով «Օսասունա»-ի դեմ խաղում, որն ավարտվել է 1-0 հաշվով՝ կատալոնական թիմի հաղթանակով։
2011 թվականի օգոստոսի 11-ին Լոպեսը վարձավճարով տեղափոխվել է «Լեգանես»։ Մեկ տարի անց նա միացել է Սեգունդա Դիվիզիոնում հանդես եկող «Ուեսկա»-ին։
2013 թվականի հունիսի 16-ին Դավիդը վերադարձել է «Էսպանյոլ»։ Թիմի կազմում նա իր առաջին գոլը խփել է օգոստոսի 24-ին՝ «Վալենսիա»-ի դեմ խաղում, որն ավարտվել է 3-1 հաշվով։


=== «Նապոլի» ===
2014 թվականի օգոստոսի 31-ին Դավիդ Լոպեսը տեղափոխվել է իտալական «Նապոլի»։ Նա թիմի հետ կնքել է 5 տարվա պայմանագիր։
Սերիա A-ի շրջանակներում Լոպեսն իր դեբյուտը նշել է սեպտեմբերի 21-ին՝ «Ուդինեզե»-ի դեմ խաղում։ Նա մասնակցել է ամբողջ հանդիպմանը։ Իտալական թիմի կազմում ֆուտբոլիստն իր առաջին գոլը խփել է 2015 թվականի մայիսի 7-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի շրջանակներում կայացած «Դնիպրո ՖԱ»-ի դեմ խաղում։


=== Վերադարձ «Էսպանյոլ» ===
2016 թվականի օգոստոսի 26-ին Դավիդ լոպեսը 4 տարվա պայմանագիր է կնքել «Էսպանյոլ»-ի հետ։ Վերադարձից հետո իր առաջին գոլը իսպանացի ֆուտբոլիստը խփել է դեկտեմբերի 18-ին՝ «Բարսելոնա»-ի դեմ խաղում։ Հանդիպումն ավարտվել է 1-4 հաշվով՝ կապտանռնագույնների հաղթանակով։


== Ձեռքբերումներ ==
Իտալիայի սուպերգավաթակիր - 2014


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լոպեսի պաշտոնական Տվիտերի էջը
Լոպեսի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Լոպեսը transfermarkt-ում
Լոպեսը soccerbase.com-ում
Լոպեսը WhoScored.com կայքում
Լոպեսը Էսպանյոլի կայքում
Լոպեսը ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
Փետերե

Փետերե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չմշկածագի գավառակում։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղն ուներ բարեբեր սևահողեր, մշտահոս ջրեր և անտառ։


== Պատմություն ==
Փետերեն և Կալվերիկը եղել են առանձին գյուղեր, բայց հողատարածությունների ընդհանրության պատճառով դարձել են մեկ գյուղ և կոչվել է Փետերե կամ Փետերե Կալվերիկ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Երկու գյուղերի միջև կային 2 ավերակ եկեղեցիներ, որոնք օտարները կոչում էին Չիֆթ քիլիսա (Զույգ եկեղեցի)։ Գյուղի մոտ, անտառի մեջ գտնվում էր գերեզմանոցը, որի հնությունը երևում էր հսկա տապանաքարերից, որոնցից շատերը արդեն հողին էին հավասարվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Օշականի ճակատամարտ (336)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օշականի ճակատամարտ (այլ կիրառումներ)Օշականի ճակատամարտը տեղի է ունեցել 336 թվականին Մազքթաց Արշակունիների և Մեծ Հայքի Արշակունյաց թագավորության բանակի միջև։ Ճակատամարտն ավարտվել է հայոց զորքի հաղթանակով։


== Ճակատամարտի նախադրյալները և ընթացքը ==
Սասանյան Պարսկաստանի դրդմամբ Կովկասյան վաչկատուն ցեղերից (հոներ, փոխեր) կազմված բանակով մազքթաց արքա Սանեսանը, ցանկանալով նստել Հայոց գահին, 335 թվականին արշավելով Հայաստան գրավում է Մեծ Հայքի մայրաքաղաք Վաղարշապատը։ Մեծ Հայքի Արշակունյաց թագավոր Խոսրով Բ Կոտակը ստիպված հեռացել է Կոգովիտ գավառի Դարույնք բերդը։ Հաջորդ տարի՝ 336 թվականին Հայոց բանակը՝ սպարապետ Վաչե Մամիկոնյանի գլխավորությամբ, հակառակորդին Օշականի մոտ գտնվող Ցլու գլուխ կոչվող բլրի մոտ պարտության են մատնել, պաշարելով մայրաքաղաք Վաղարշապատը։ Սանեսանը, թողնելով քաղաքը, քաշվել է Օշականի բերդի կողմերը, որտեղ էլ՝ քարքարոտ մի վայրում, կայացել է վճռական ճակատամարտը։ Արյունահեղ մարտում Հայոց բանակը հաղթում է և թշնամուն, որը փախչում էր, հետապնդում է մինչև Փայտակարան։ Սանեսանը ձերբակալվում է և գլխատվում հայ քաջերի կողմից։ Օշականի ճակատամարտում հայերի հաղթանակը ամրապնդում է Հայոց թագավորությունը։
Արիստոլոխիա վրացական

Արիստոլոխիա վրացական (լատ.՝ Aristolochia iberica Fisch.), արիստոլոխիազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Բազմամյա կոճղարմատավոր խոտաբույս է։ Ցողունները ուղիղ կանգնած են, պարզ, չճյուղավորված և ունեն 25–45 սմ բարձրություն։ Տերևները խոշոր են, ամբողջական, լայն սրտաձև–օվալ։ Ծաղկապատը խոշոր է 3,5–4,5 սմ, սպիտակականաչավուն, ձագարաձև, կորացած։ Ծաղիկը տեղավորված է տերևի տակ։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում հանդիպում է միայն Իջևանի ֆլորիստական շրջանում։ Աճում է նաև Վրաստանում և Հյուսիսարևելյան Անատոլիայում։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է ստորին  լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 600-1300 մ բարձրությունների վրա, անտառի ծածկոցի տակ։  Ծաղկում է մայիս-հունիս ամիսներին, պտղաբերում՝ հունիս-հուլիսին։


== Պահպանություն ==
Վտանգված տեսակ է։ Հայտնի է ընդամենը մեկ պոպուլյացիա Հյուսիսային Հայաստանի անտառներում։ Տարածման և բնակության շրջանները 500 կմ²-ից փոքր են։ Տեսակին կապված անտառտնտեսական աշխատանքների հետ տարածման և բնակության շրջանների նվազում է սպառնում։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված էր որպես հազվագյուտ տեսակ։ CITES–ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ընդգրկված չէ։
Պահպանության միջոցառումներ չեն իրականացվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Թոդոսակ

Թոդոսակ կամ Թոդոս, 7-րդ դարի հայ ճարտարապետ։ Անունը հիշատակվում է Վրաստանի Գորի քաղաքից 12 կմ հարավ Աթենի գյուղի մոտ գտնվող Սուրբ Սիոն տաճարի հարավային պատի արձանագրության մեջ, որտեղ Թոդոսակը նշվում է որպես կառուցող։
Հայկական վիմագրություններ և կառուցող հայ վարպետների նշաններ առկա են նաև Վրաստանի Մցխեթ քաղաքից հյուսիս կառուցված Ջվարի (Սուրբ Խաչ, 7-րդ դար) հռիփսիմեատիպ տաճարում, որտեղ նույնպես արձանագրված է Աթենիի տաճարի վիմագրության ոճով համանման «Թ» տառ, ինչը ենթադրել է տալիս, որ Ացխեթի Ս. Խաչ տաճարի ճարտարապետությունը նույնպես կարող է Թոդոսակը լինել։


== Գրականություն ==
Մելիքսեթ - Բեկ Լ., VII դարու հայերեն արձանագրությունները Վրաստանում (Ատենի Սիոն), «Տեղեկագիր» ՀՍՍ ԳԱ, 1945, № 5։
Мурадян П. М., Армянская надпись храма Джвари, ԼՀԳ, 1968, № 2.Archived 2013-09-21 at the Wayback Machine.
Մանրադիտակ (համաստեղություն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մանրադիտակ (այլ կիրառումներ)Մանրադիտակ (լատ.՝ Microscopium), երկնքի հարավային կիսագնդի ոչ մեծ համաստեղություն։


== Կարճ նկարագրություն ==
Երկնքում զբաղեցնում է 210 քառակուսի աստիճան մակերես, պարունակում է անզեն աչքով տեսանելի 37 աստղ։ Չի պարունակում 5-ից մեծ աստղային մեծություն ունեցող աստղեր։ Ուսումնասիրության լավագույն շրջանը հուլիս-օգոստոս ամիսներն են։


== Ուշագրավ մարմիններ ==
2007 թվականին Համբուրգի օբսերվատորիայի (անգլ.՝ Hamburger Sternwarte) աստղաբան Ուվ Վոլտերի (անգլ.՝ Uwe Wolter) ղեկավարության տակ գտնվող հետազոտական խմբի գիտնականները առաջինը կարողացան հայտնաբերել արեգակնանման HD 197890 աստղի պայթյունը։ Այս աստղը մեկ պտույտ կատարում է ավելի քիչ քան յոթ րոպեում։


== Պատմություն ==
Այս համաստեղության մասին առաջին անգամ հրապարակվել է 1754 թվականին (անվանումն առաջարկեց 1756 թվականին, լատինիզացրեց՝ 1763-ին) աստղային երկնքի հարավային մասի հայտնի ուսումնասիրող Նիկոլա Լուի դե Լակայլի կողմից Անտոնի վան Լեվենհուկի պատվին։


== Արտաքին հղումներ ==
WIKISKY.ORG: Մանրադիտակ
Աստղաառասպել։ Մանրադիտակ Archived 2010-09-19 at the Wayback Machine.
Էլ Վելյոն

Վելյոն (իսպ.՝ El Vellón), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Մադրիդ նահանգի մեջ, ինչպես նաև Մադրիդ ինքնավար մարզի մեջ։ Տարածքը 34,14 կմ² է։ Բնակչությունը 1702 մարդ (2010)։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Սումոտո (քաղաք)

Սումոտո (ճապ.՝ 洲本市 Sumoto-shi) քաղաք է, որը գտնվում է Ավաձի կղզու Հյուգո պրեֆեկտուրայում, Ճապոնիա:Քաղաքը հիմնադրվել է 1940 թվականի փետրվարի 11-ին։ Ըստ 2017 թվականի ապրիլի 30-ի մարդահամարի, քաղաքի բնակչության թիվը կազմել է 45,090 մարդ , իսկ բնակչության խտությունը 250 մարդ 1 քառակուսի կիլոմետրում  : Տարածքը՝ 182.47 հազար կմ քառակուսի։ 2006 թվականի փետրվարի 11-ին Գոշիկի քաղաքը՝ Ցունա մարզից, միավորվեց Սումոտոյի հետ։  Սումոտո քաղաքը հայտնի է Ավաձիում աճեցված սոխով, Նարուտո նարինջներով և Կոբեի տավարի մսով։


== Կլիմա ==
Սումոտո ունի մերձարևադարձային մուսսոնային կլիմա (Կյոպպենի կլիմաների դասակարգում)՝ շոգ ամառներով և զով ձմեռներով։ Տարվա ընթացքում տեղումները զգալի են, սակայն ձմռանը մի փոքր ավելի ցածր է։


== Դպրոցներ ==
Կան շատ տարրական դպրոցներ՝ Սումոտո առաջին, Սումոտո երկրորդ, Սումոտո երրորդ, Օնօ, Կամո,Յուրա, Նակագավարա, Այգա, Ցուշի, Տորիկայ, Սակայ, Հիրոիշի ևԱյհարա։
Կա հինգ հանրակրթական կրտսեր ավագ դպրոց՝ Սեյուն,Սուհամա, Յուրա, Այգա և Գոշիկի։
Կա երեք ավագ դպրոց՝ Սումատո, Սումատո Ջիցուգյու և Յանագի Գակուեն։


== Հեծանիվի վարձակալության նախագիծ ==
Ավաջի և Մինամի Ավաջի հետ համատեղ,քաղաաքը իրականացնում է ցածր արժողությամբ էլեկտրական հեծանիվների վարձակալության նախագիծ, որը նախագծվել է, որպեսզի գրավի այցելուներին մնալ ավելի քան մեկէ քաղաքը ուսումնսիրելու համար  :


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Sumoto City official website (ճապոներեն)
Նիժնետավդինսկի շրջան (Տյումենի մարզ)

Նիժնետավդինսկի շրջան (ռուս.՝ Нижнетавдинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Տյումենի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Նիժնայա Տավդա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 7360 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 24255 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3,3 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ցոլուն աստղեր ջինջ եթերում...

«Ցոլուն աստղեր ջինջ եթերում...», Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից, որի ստեղծման տարեթիվը ստույգ հայտնի չէ։


== Պատմություն ==
Ձեռագրից պարզ է դառնում, որ այն գրվել է 1900-ական թվականներին։
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդի 53-րդ համարում պահվում է մեկ ինքնագիր, որի 9-12-րդ տողերը մատիտով ջնջված են։
Առաջին անգամ տպագրվել է Հովհաննես Թումանյանի «Երկերի լիակատար ժողովածու»-ի I հատորի 515 էջում։


== Ծանոթագրություններ ==
Զալուչե (գյուղ, Ստորոժսկոե գյուղական բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶալուչեԶալուչե (ռուս.՝ Залучье), գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Օստաշկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 15 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Hot Adult Contemporary Tracks

Hot Adult Contemporary Tracks, Billboard ամսագրի հիմնական չարթերից մեկը; Կազմվում է ԱՄՆ տարածքում ամենաշատ եթեր տրվող Adult Contemporary (ժամանակակից մեծահասակ լսողների համար փոփ-ռոք) ժանրի երգերի հիման վրա։ Հիմնվել է 1961 թվականին։


== Պատմություն ==
Հիթ-շքերթը առաջին անգամ թողարկվել է Billboard ամսագրում 1961 թվականի հուլիսի 17-ին։ Անվանվումը ժամանակի ընթացքում փոփոխվել է՝ սկզբում - Adult Contemporary Singles, ապա՝ Easy Listening (մինչև 1962), Middle-Road Singles (1962—1963), Pop-Standard Singles (1964-ից սկսած), Adult Contemporary (1979-ից սկսած)։
Առաջին երգը, որ գլխավորել է չարթը եղել է Բրուկ Բենտոնի «The Boll Weevil Song» կատարումը։


== Ռեկորդներ ==
Սելին Դիոնը ընդհանուր առմամբ 87 շաբաթ գլխավորել է չարթը, որը բացարձակ ռեկորդ է բոլոր կատարողների միջև բոլոր տարիների ընթացքում։ Երկրորդ հորիզոնականը զբաղեցնում են Էլթոն Ջոնը և Լայոնել Ռիչին (47-ական շաբաթ)։ Իսկ հիթերի քանակով առաջին տեղում առաջինն տեղում են Էլթոն Ջոնը և Carpenters-ը (15-ական հիթ)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Այս շաբաթվա հիթ-շքերթը
Նիկոլաևկա (գյուղ, Նիկոլաևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիկոլաևկաՆիկոլաևկա (ռուս.՝ Николаевка), գյուղ Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Նիկոլաևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6432 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կամար Իոլ

Կամար Իոլ (ռուս.՝ Камара-Иоль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Յիրյանսկայա Եժուգա գետի ձախ ափում՝ 29 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո-Պեչորսկ ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Պյոզա գետն է, գետի ենթաավազանը Մեզեն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Մեզեն գետն է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000112103000048020
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004802
Ավազանի կոդը - 03.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Զինվորական գերեզմանատուն № 82 (Մենցինա Վելկա)

Փոքրլեհական վոևոդության մշակութային հուշարձան։ գրանցման համար՝ А-568
Զինվորական գերեզմանատուն № 82 (Մենցինա Վելկա) (լեհ.՝ Cmentarz wojenny nr 95 - Stróżówka), զինվորական գերեզմանատուն, գտնվում է Լեհաստանի Փոքրլեհական վոևոդության Մենցինա Վելկա գյուղի շրջակայքում։ Գերեզմանատունը մտնում է Առաջին աշխարհամարտի տարիների Արևմտագալիցյան զինվորական դամբարանների խմբի մեջ։ Գերեզմանատանը թաղված են Ավստրիական և Գերմանական բանակների զինծառայողներ, ովքեր զոհվել են Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ՝ 1915 թվականի մայիսին։ Փոքրլեհական վաևոդության հուշարձան։


== Պատմություն ==
Գերեզմանատունը կառուցվել է 1915 թվականին Կրակովի զինվորական դամբարանների և ռազմական պարետատան դեպարտամենտի կողմից, ավստրիացի ճարտարապետ Հանս Մայրի նախագծով։ 485 քմ մակերեսով գերեզմանատանը գտնվում են 17 եղբայրական և 24 անհատական գերեզմաններ, որոնցում թաղված են 25 ավստրիացի և 71 գերմանացի զինվորներ։
1988 թվականի հունիսի 30-ին  գերեզմանատունը ներառվել է Փոքրլեհական վոևոդության հուշարձանների ռեեստրի մեջ (№ А-568).


== Նկարագրություն ==
Գերեզմանատունը գտնվում է Մենցինա Վելկա գյուղի շրջակայքում։ Գերեզմանատան վիճակը լավ է. այն շրջապատված է քարե ցանկապատով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Oktawian Duda: Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, 1995. ISBN 83-85548-33-5.


== Արտաքին հղումներ ==
Cmentarz wojenny nr 95 — Stróżówka Archived 2016-12-20 at the Wayback Machine. (լեհ.)
Метрика кладбища (լեհ.)