armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Փարիզի 17-րդ թաղամաս

Փարիզի 17-րդ թաղամաս (17-րդ թաղամաս), Ֆրանսիայի մայրաքաղաքի 20 նահանգներից։ Ըստ ֆրանսիացիների, այս միջավայրը կոչվում է dix-septième:
Թաղամասը, հայտնի է որպես Batignolles-Monceau, որը գտնվում է Սենա գետի աջ ափին։


== Աշխարհագրություն ==
Այս թաղամասի տարածքը կազմում է 5.669 կմ քառ. (2.189 քառ. մղոն, կամ 1,401 ակր)։
Գտնվում է Սենա գետի աջ ափին, այս թաղամասը բաժանված է 4 շրջանների։ Տերնեսը և Մոնսեոնը գտնվում են հարավարևմտյան մասում, երկու բարձրակարգ թաղամասեր, որոնք ավելի շատ Հաուսմանյան ոճով են թաղամասի մեջտեղում, Բաթիգնոլես թաղամասը, որտեղ հիմնականում զբաղեցնում են երիտասարդ ընտանիքները կամ զույգերը, միանշանակ գենտրիֆիկացման գործընթացով։ Հյուսիսարևելյան մասում, էպինեթես թաղամասը, որը նախկին արդյունաբերական թաղամաս է, բնակեցված  հիմնականում միջին խավով, ինչպես նաև ապրում է ավելի քիչ առաջադեմ գենտրիֆիկացման գործընթացով բնակչություն։
17-րդ շրջանի քաղաքային դահլիճը գտնվում է Rue des Batignolles-ում։ Դա քաղաքի միակ դահլիճն է, որը գտնվում է Փարիզի ժամանակակից շենքերից մեկում։ Հիմնական շենքը կառուցվել է 1971 թվականին։ Փարիզի 17-րդ թաղամասում է նաև Առևտրացուցահանդեսային կենտրոնը, որը հանդիսանում է մեծ ցուցահանդեսային կենտրոն։ Հարակից գտնվում է  Hyatt Regency Paris Étoile բարձրահարկ հյուրանոցը, որը քաղաքում ամենամեծն է։


== Ժողովրդագրություն ==

Փարիզի 17-րդ թաղամասի բնակչության թիվը գագաթնակետին հասավ 1954 թվականին, երբ այն ունեցավ 231,987 բնակիչ։ Ներկայումս թաղամասը հանդիսանում է ամենախիտ բնակեցված և գործարար ակտիվություն ունեցող շրջաններից մեկը։ 1999 թվականի մարդահամարի արդյունքում ապրում էր 160.860 մարդ։


=== Բնակչություն ===


== Տնտեսություն ==
Թաղամասի հարավարևմտյան մասում բավականին շատ  գրասենյակներ կան, նախատեսված ծառայությունների համար։ Այնտեղ մի քանի խոշոր ընկերություններ ունեն իրենց գլխամասերը:Դելիմաթիայի գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Immeuble Horizons 17 հասցեում։ Երբ ստեղծվեց  Gaz de France կազմակերպությունը, նրա գլխամասային գրասենյակը նույնպես գտնվում էր 17-րդ թաղամասում։
Batignolles  և Épinettes, երկու նախկին արդյունաբերական ձեռնարկություններ, ներկայումս հիմնականում բնակելի  են։ Avenue de Clichy-ի ամբողջ տարածքը, կիսվում է Փարիզի 8-րդ, 9-րդ և 18-րդ շրջաններում, որտեղ կան բազմաթիվ խանութներ։ Սա վաճառքի առումով Փարիզի երրորդ խոշորագույն պողոտան է։


== Քաղաքի զբոսայգի ==


=== Տեսարժան վայրեր ===
Հաղթական կամար
Բատիգնոլես շուկա
Մարտի Պոնսլեն
Ռու դե Լեվիս
Ժան-Ժակ Հեների Ազգային թանգարան
Կոնգրեսի պալատ և Քոնցերդ Լեյֆյեթ հյուրանոց
Բատիգնոլես հրապարակ
Ծաղիկների քաղաք
Դե Կլիչի
Քլայնչի Բատիգլոնես այգի
Ծառերի հրապարակ


== Կրթություն ==
Շվեդական դպրոցը գտնվում է 17-րդ թաղամասում ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
 17th arrondissement travel guide from Wikivoyage
Ուսուլ

ՈՒՍՈՒԼ, արևելքի բանավոր ավանդույթի պրոֆեսիոնալ երաժշտության ռիթմական դարձվածքներ, որոնք ստեղծագործության ընթացքում կրկնվում են որոշակի մետրի սահմաններում։ Ուսուլները հիմնականում կատարվում են հարվածային գործիքներով։ Ուսուլների վերաբերյալ հարուստ նյութ են պարունակում միջնադարյան արևելքի երաժշտության ձեռնարկները։ Ֆարաբիի, Իբն Սինայի, Աբդուրահման Ջամիի, Դարվեշ Ալի Չանգիի և այլոց աշխատություններում տրված է ինչպես Ուսուլների տեսական մշակումը, այնպես էլ նրանց ձայնագրությունը տաբուլատուրային համակարգի միջոցով։ Հայտնի են եղել Ուսուլի 30-ից ավելի տեսակներ, որոնցից շատերը օգտագործվում են արդի կատարողական պրակտիկայում։ Ուսուլի հիմքում ընկած է ցածր (խուլ) և բարձր (հնչեղ) ձայների հաջորդականությունը տարբեր մետրաոիթմական հարաբերություններում։ Ուսուլները մեծ դեր են խաղում պրոֆեսիոնալ երաժշտության զարգացած ժանրերից մեկի՝ մակամի երաժշտական նյութի կազմակերպման գործում։
Բասթելիկաչա

Բասթելիկաչա (ֆր.՝ Bastelicaccia), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Այաչչո 7 կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Այաչչո շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A032։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 3217 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 2132 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 1563-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 569-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 73,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 68,3 %)։ 1563 աշխատունակ բնակիչներից 1428-ը աշխատում էին (772 տղամարդ և 656 կին), անաշխատանք էին 135-ը (51 տղամարդ և 84 կին)։ 569 անգործունակ մարդկանցից 179-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 186-ը թոշակառու, 204-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Բասթելիկաչայի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
«Բասթելիկաչա» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-12-ին։ Վերցված է 2013-02-05
Սուրբծննդյան շուկա

Սուրբծննդյան շուկա (գերմ.՝ Weihnachtsmarkt), անքակտելի հատկանիշ Գերմանիայի և Ավստրիայի խաղաքների նախասուրբծննդյան շրջանում։ Սկզբնապես, սուրբծննդյան շուկաներ կազմակերպվել են ցրտերի գալուն հետ նրա համար, որպեսզի քաղաքացիները կարողանային գնել անհրաժեշտ իրեր ձմռան համար։ Ժամանակի ընթացքում ձմեռային շուկաները դարձան պարտադիր սուրբծննդյան սովորույթ և տարածվեցին այլ երկրներում։ Սուրբծննդյան շուկաները աշխատում էին մինչ Սուրբ Ծնունդը, իսկ հենց սուրբծննդյան գիշերը նրանք փակվում էին։
Սուրբծննդյան շուկան հիմնականում իրենից ներկայացնում է բազմաթին առևտրական շարքեր, տեղադրված փողոցներում և քաղաքի կենտրոնական հրապարակներում։ Այստեղ վաճառվում է ավանդական սուրբծննդյան թխվածք, մեղրաբլիթ, նրբաբլիթ, շտոլեն, տարատեսակ քաղցրավենիքներ, շոկոլադե արձանիկներ, սերուցքային մարդուկներ, շաքարե բամբակ, բոված նուշ և շագանակ, ինչպես նաև, տաք խորտիկներ։ Շուկայի հաճախորդները ցրտից պաշտպանվում են գլինտվեյնով և փունշով։ Սուրբծննդյան շուկայում պարտադիր բացված են կրպակներ, որոնք առաջարկում են ավանդական սուրբծննդյան ապրանքներ՝ տոնածառի զարդարանքներ, տեղական և գեղարվեստական արհեստների արտադրանք, ինչպես, օրինակ, սուրբծննդյան տիկնիկարկղ, ավանդական սուրբծննդյան կամարակապ աշտանակներ, սուրբծննդյան բուրգեր և սուրբծննդյան ծխացող մարդուկներ։

Սուրբծննդյան շուկաների մեծամասնությունը պատրաստում են իրենց գեղարվեստական կամ մշակութային ծրագրերը։ Երեխաներին դիմավորում և փոքրիկ նվերներ են տալիս Ձմեռ պապը և նրա օգնականները։ Երբեմն սուրբծննդյան շուկաներում տեղադրվում են սուրպբծննդյան տիկնիկարկղներ, այդ թվում նաև կենդանի՝ իրական ոչխարներով, էշերով և այծերով, ինչպես նաև, սուրբծննդյան օրացույցներ։ Շուկային յուրահատուկ սուրբբծննդյան տրամադրություն է տալիս սուրբծննդյան ծառը և տոնական լուսավորությունները։
Ամենահայտնի սուրբծննդյան շուկաներ անց են կացվում Դորտմունդում, Էրֆուրտում, Նյուրնբերգում, Դրեզդենում, Շտուտգարտում և Աուգսբուրգում, գրավելով բազմաթիվ զբոսաշրջիկների։ Գերմանիայի ամենահին և հանրահայտ սուրբծննդյան շուկան տեղի է ունենում Դրեզդենի Շտրիցելմարկտում, որն առաջին անգամ հիշատակվում է 1434 թվականին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Աղբյուրներ ==
Bakst, Alex: 1518, 451474, 00.html "A Visit to Germany's Christmas Markets"(չաշխատող հղում), Spiegel Online 7 December 2006
Zug, J.D. (1991)։ German-American Life: Recipes and Traditions, Iowa City: Penfield Press
Լինդա Դեսսաու

Լինդա Դեսսաու (անգլ.՝ Linda Dessau), ամբողջական անուն՝ Լինդա Մարիոն Դեսսաու (անգլ.՝ Linda Marion Dessau,մայիսի 8, 1953(1953-05-08), HeidelbergԱվստրալիա), ավստրալիացի իրավաբան և քաղաքական գործիչ, Վիկտորիայի 29-րդ նահանգապետ (2015 թվականի հուլիսի 1-ից)։


== Կենսագրություն ==
Լինդա Դեսսաուն ծնվել է 1953 թվականի մայիսի 8-ին Մելբուռնում (Վիկտորիա, Ավստրալիա)։ Նա Ջոն և Սիբիլ Դեսսաու զույգի չորս երեխաներից ամենափոքրն էր։ Նրա հայրը՝ Ջոն Դեսսաուն, 1929 թվականին Լեհաստանից տեղափոխվել է Ավստրալիա՝ վախենալով հետապնդումներից՝ իր հրեական ծագման պատճառով։ Նա աշխատել է Մելբուռնի գուլպաների գործարանում, ապա բացել է իր բիզնեսը։ Լինդայի մայրը՝ Սիբիլը, ծնվել է Մելբուռնում։ Նա մահացել է 46 տարեկանում, երբ Լինդան 17 տարեկան էր։
1973 թվականին Լինդա Դեսսաուն գերազանց ավարտել Է Մելբուռնի համալսարանի իրավաբանական դպրոցը և ստացել բակալավրի աստիճան (անգլ.՝ Bachelor of Laws, LLB):  1975 թվականից նա աշխատել է Վիկտորիայի Գերագույն դատարանում որպես փաստաբան, ավելի ուշ նրա մասնագիտացումը ընտանեկան իրավունքն է դարձել։ 1982 թվականին նա ամուսնացել է փաստաբան Էնթոնի Հովարդի (Anthony Howard) հետ, որից հետո նրանք միասին աշխատել են Հոնկոնգի գլխավոր դատախազությունում։ 1985 թվականին Լինդա Դեսսաուն շարունակել է իր աշխատանքը Ավստրալիայում՝ զբաղվելով քրեական հանցագործությունների քննությամբ։ 1995 թվականի հունիսին նա նշանակվել է Ավստրալիայի ընտանեկան գործերի դատարանի դատավոր։ Այդ պաշտոնում նա աշխատել է 18 տարի՝ մինչեւ 2013 թվականի հուլիսը։
2015 թվականի փետրվարին Վիկտորիայի վարչապետ Դենիել Էնդրյուսը հայտարարել է, որ Լինդա Դեսսաուն կնշանակվի Վիկտորիայի նահանգապետի պաշտոնում և պարտականությունները կստանձնի 2015 թվականի հուլիսի 1-ին։ 2015 թվականի հունիսի 30-ին նա երդում է տվել և պաշտոնապես ստանձնել պաշտոնը՝ դառնալով Վիկտորիայի 29-րդ նահանգապետը և այդ պաշտոնում առաջին կինը։
2010 թվականի հունիսին Լինդա Դեսսաուն դարձել Է Ավստրալիայի շքանշանի անդամ, իսկ 2017 թվականին դարձել է Ավստրալիայի շքանշանի ուղեկից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«About the Governor» (անգլերեն)։ Office of the Governor — www.governor.vic.gov.au։ Վերցված է 04.06.2018
Նյուտոն շրջան (Ինդիանա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նյուտոն շրջան (այլ կիրառումներ)Նյուտոն շրջան (անգլ.՝ Newton County), ԱՄՆ Ինդիանա նահանգի 92 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.041 կմ² է, բնակչությունը՝ 14.566 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քենտլենդ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1859 թ.։
Ողջաբերդ (այլ կիրառումներ)

Ողջաբերդ, կարող է վերաբերել՝

Ողջաբերդ - գյուղ Հայաստանի Կոտայքի մարզում
Ողջաբերդ - բնապատմական համալիր Կոտայքի մարզում
Ողջաբերդ - գետ Կոտայքի մարզում
Սառա Ժիրոդո

Սառա Ժիրոդո (ֆր.՝ Sara Giraudeau, օգոստոսի 1, 1985(1985-08-01)[…], Բուլոն Բիյանկուր), կինոյի, թատրոնի և հեռուստատեսության ֆրանսիացի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Սառա Ժիրոդոն ծնվել է 1985 թվականի օգոստոսի 1-ին ֆրանսիայի Օ դը Սեն նահանգի Բուլոն Բիանկուր կոմունայում։ Նրա հայրը հայտնի դերասան, ռեժիսոր և գրող Բերնար Ժիրոդոն է, իսկ մայրը՝ հայտնի դերասան Աննի Դյուպրեն։ Սառայի ծնողները ամուսնալուծվել են, երբ Սառա Ժիրոդոն փոքր է եղել, որից հետո նա հազվադեպ էր հանդիպում հոր հետ։ Ջերմ հարաբերությունները հոր հետ կրկին վերսկսվել 2000 թվականից, երբ Բերնարի մոտ հայտնաբերվեց քաղցկեղ։ Մանուկ հասակում Սառան երազում էր անասնաբույժ դառնալու մասին, սակայն հետո հասկացավ, որ դա անհնարին է, քանի որ  դպրոցում վատ առաջադիմություն ուներ։ Սակայն, արդյունքում, նա դպրոցն ավարտում է գերազանցությամբ։ 17 տարեկանում Սառան սկսեց այցելել Ժան Պերիմոնիի դերասանական կուրսերին՝ գերազանցությամբ հանձնելով ընդունելության քննությունները։
1996 թվականին Սառա Ժիրոդոն առաջին անգամ հայտնվեց էկրանին՝ խաղալով Թիերի Ֆրեմոնի հետ «Գետի քմահաճույքները» արկածային ֆիլմում, որի ռեժիսորը Սառայի հայրն էր։ Այնուհետև խաղաց «Իմոջեն ՄակՔարթերի» (2010), «Գեղեցկուհին և հրեշը» (2014), «Ռոզալի բլում» (2015),  «Արքան, Սկյուռը և Լորտուն» սերիալում և այլ ժապավեններում։
2007 թվականին  Սառա Ժիրոդոն ստացել է «Մոլիեր» մրցանակը՝ «Թատերական հայտնություն» անվանակարգում և թատերական Ռեմյու մրցանակ՝ նույն անվանակարգում։
2015-2016 թվականներին Ժիրոդոն խաղաց Մարինա Լուիազոյի դերը  ռեյտինգային «Բյուրո» լրտեսային հեռուստասերիալում, որտեղ՝ նկարահանման տաղավարում նրա գործընկերներից մեկը Մատիո Կասովիցն էր։
2017 թվականին էկրան բարձրացավ Յուբեր Շարուելի դեբյուտային լիամետրաժ կինոնկարը՝ «Մանր ֆերմերը», որտեղ Սառա Ժիրոդոն Սվան Առլոյի հետ գլխավոր դերերից մեկը խաղաց։ 2018 թվականին այս ֆիլմը դերասանուհուն բերեց Ֆրանսիայի ազգային կինոմրցանակ՝ «Սեզար»՝ որպես «երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի»։


== Անձնական կյանք ==
2010 թվականին Սառա Ժիրոդոն ամուսնացավ դերասան Սիմոն Գուբերտի հետ։ 2011 թվականի մայիսի 22-ին ծնվեց նրանց դուստը՝ Մոնան, իսկ 2016 թվականի հունիսի 28-ին՝ երկրորդ դուստրը։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ճանաչում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սառա Ժիրոդո Internet Movie Database կայքում
Sara Giraudeau op Allociné (Ֆրանսերեն)
Կուրա Կարպինյանո

Կուրա Կարպինյանո (իտալերեն՝ Cura Carpignano), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Պավիա գավառում։ Բնակչության թիվը կազմում է 2145 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 215 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է՝ 10 կմ² տարածք։ Հեռախոսի կոդ՝ 27010։ Փոստային ինդեքս՝ 0382։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստացիուս

Պուբլիուս Պապինիուս Ստացիուս (45, Նեապոլ, Հռոմէական Իտալիա, Հին Հռոմ - 96, Նեապոլ, Հռոմէական Իտալիա, Հին Հռոմ), լատինական բանաստեղծ, ապրել է Դոմիցիանոսի օրոք, «Թեբեական» և (անավարտ) «Աքիլլեսական» պոեմների և «Սիլվե» ժողովածուի հեղինակ։
Նրա մասին հիմնական տվյալները հայտնի են պոետի բանաստեղծություններից։ Ծնվել է Նեապոլում, հայրը՝ քերական էր, 68-69 թվականների քաղաքացիական պատերազմի մասին պոեմի հեղինակը։ Ծննդյան թիվը՝ մոտ 40 թվականն է կամ 40-50 թվականները։


== Ծանոթագրություններ ==
Նազարովսկի (Վերխնեդոնսկի շրջան)

Նազարովսկի (ռուս.՝ Назаровский), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Վերխնեդոնսկի շրջանում։ Մտնում է Մեշկովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Այնրըդաղ

Այնրըդաղ, լեռնագագաթ Զանգեզուրի լեռնաշղթայում, Ագրիճի ակունքների մոտ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կատյան և Միմ-Միմը

«Կատյան և Միմ-Միմը» (անգլ.՝ Kate and Mim-Mim), կանադական մուլտիպլիկացիոն սերիալ նախադպրոցականների համար, ստեղծվել է Nerd Corps Entertainment ստուդիայի կողմից, ցուցադրումը սկսվել է 2014 թվականից։


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմը պատմում է ընկերության մասին և նրանց արկածների՝ 5 ամյա աղջկա, որի անունը Կատյա է և նրա սիրելի փափուկ խաղալիք նապաստակի, որի անունը Միմ-Միմ է։ Նապաստակը կարողանում է մեծանալ և 10 անգամ ավելի մեծ լինել, քան Կատյան։ Նրանք միասին ուղևորվում են երևակայական աշխարհ։


== Հերոսներ ==
Կատիա
Միմ-Միմ
Բումեր
Լիլի
Թեկ
Գաբլ


== Ֆիլմի անվանակարգումներ և պարգևներ ==
2015 թվականի՝ անվանակարգում Leo Awards կատեգորիայում ստացել է «Լավագույն ձայն անիմացիոն ծրագրում և սերիալում» Bunch O' Boomers դրվագում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Русский канал мультфильма «Катя и Мим-Мим» на YouTube
Официальная страница мультсериала(անգլ.) на сайте (անգլերեն)
мультсериала (անգլ.) Ֆեյսբուքում
Официальная страница мультсериала Archived 2016-06-04 at the Wayback Machine.(անգլ.) на сайте канала Disney Junior
Официальная страница мультсериала Archived 2016-06-11 at the Wayback Machine.(անգլ.) на сайте распространителя Fremantle Media
Kate and Mim-Mim (անգլ.) на сайте канала CBeebies
Սալտա (պրովինցիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սալտա (այլ կիրառումներ)Սալտա, պրովինցիա հյուսիսարևմտյան Արգենտինայում՝ Չիլիի, Բոլիվիայի և Պարագվայի սահմանի մոտ։


== Աշխարհագրություն ==
Սալտա պրովինցիան տեղակայված է Արգենտինայի հյուսիսում՝ Անդերի արևմտյան հատվածում։ Արևմուտքում սահմանակցում է Գրան Չակոյին։ Կլիման արևադարձային է և բնութագրվում է երկար օրերով, տաք ամառներով և ցուրտ ձմեռներով։


== Պատմություն ==
Նախակոլումբոսյան դարաշրջանում պրովինցիայի բնակիչները եղել են բնիկ հնդկացիները։ Իսպանիայի կոնկիստադորերը առաջին անգամ արշավել են այստեղ 1535 թվականին Դիեգո դե Ալմագրոյի գլխավորությամբ։
Մինչև Արգենտինայի ազատագրական պատերազմը, Սալտան եղել է Բոլիվիայի մի մաս, սակայն այս տարածքները միանալով Արգենտինային հանգեցրեցին 1837 թվականին սկսված պատերազմին։


== Վարչական բաժանում ==
Վարչականորեն բաժանված է 23 դեպարտամենտների.
Վորոկոմլե

Վորոկոմլե (ուկրաիներեն՝ Ворокомле), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կամեն-Կաշիրսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վորոկոմլե գյուղում բնակվում էր 1 902 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 60813 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 31,28 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պուրուլյենա

Պուրուլյենա, քաղաք Իսպանիայում, գտնվում է Գրանադա տարածաշրջանի Անդալուզիայի ինքնավար մարզում։ Համայնքապետարանը գտնվում է Գուադիսում։ Տարածքը ընդգրկում է 21,19 կմ ² տարածք, 2010 թվականին բնակչությունը 2262 մարդ էր։
Պուրուլյենայում ինչպես և Գուադիսում տները կարծես ժայռափոր լինեն, քանի որ քաղաք գտնվում է բարձրադիր լեռնային գոտում։ Տեղացիները դեռևս հին ժամանակներից ապրում են ժայռափոր տներում, որոնք դրսից այնքան էլ նկատելի չեն։ Այն նկատելի է վառարանների խողովակների և հեռուստատեսային ալեհավաքների միջոցով։


== Արտաքին հղումներ ==
Պուրուլյենա Գրանադա պրովինցիայի պաշտոնական կայքում Archived 2008-02-29 at the Wayback Machine.
Հովհաննես Շատախեցի

Հովհաննես Շատախեցի (18-րդ դար, Ծուղ, Շատախի գավառակ, Վանի էյալեթ, Օսմանյան կայսրություն - 1843, Աղթամար, Գավաշի գավառակ, Վանի էյալեթ, Օսմանյան կայսրություն), հայ հոգևորական գործիչ, Աղթամարի կաթողիկոս (1823-1843)։


== Կենսագրություն ==
Հովհաննես Շատախեցին ծնվել է Վանի էյալեթի Շատախի գավառակի Ծուղ գյուղում։ 1823 թվականին, Հարություն Արտոնեցու սպանությունից հետո բռնի կերպով օծվել է Աղթամարի կաթողիկոս։ Կաթողիկոսությունը վարել է Կոստանդուպոլսի հայոց պատրիարքարանի հսկողության ներքո։ Սպանվել է 1843 թվականին, Աղթամարի միաբանների կողմից՝ թունավորմամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Զևու գետ

Զևու գետ, գետակ Արաքսի ավազանում, Որոտանի աջակողմյան վտակը։ Սովորաբար Զևու գետ են կոչել նաև Ողջիի ձախակողմյան վտակ Գեղին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռարոտոնգա

Ռարոտոնգա (անգլ.՝ Rarotonga), կղզի Խաղաղ օվկիանոսում։ Կուկի կղզիներից ամենամեծն է։
Կղզու վրա գտնվում է միջազգային օդանավակայանը։


== Աշխարհագրություն ==

Ըստ ծագման՝ համարվում է բարձրացած ատոմային օղակղզի գերաճած ներքին հրաբխային զանգվածով։


== Պատմություն ==


== Բնակչություն ==
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների, Ռարոտոնգայում ապրող 14,974 մարդկանցից 10,572-ը Կուկի կղզիներից է։ Տեղակայված է Ավարուա քաղաքի հյուսիսային մասում, Ե՛վ քաղաքի մայրաքաղաքն է, և՛ ամենամեծ բնակավայրը կղզում։


== Վարչական բաժանում ==
Ռառոտոնգան կազմված է 3 տարածաշրջաններից, որոնք համապատասխանում են Տե Աու Օ Տոնգա, Տակիտումի, Պուաիկիրա ցեղերին։ Սակայն նրանց ինքնակառավարումը կրկին դադարացվել է 2008 թվականին։


== Տուրիզմ ==
Ռարոտոնգանը շատ հայտնի տուրիստական վայր է, որ ունի բազմաթիվ առողջարաններ, հյուրանոցներ։


== Անվանի տեղացիներ ==
Ապեներա Շորթ (1916-2011) - Կուկի կղզիներում Մեծ Բրիտանիայի թագուհու ներկայացուցիչ։


== Պատկերասրահ ==
(7646) 1989 KE

(7646) 1989 KE, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի մայիսի 29-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,611727 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,256 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9675 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1541,67 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,233514 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,97° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7646) 1989 KE աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ջոն Լանդաու

Ջոն Լանդաու (անգլ.՝ Jon Landau, հուլիսի 23, 1960(1960-07-23), Նյու Յորք, Նյու Յորք), ամերիկացի կինոպրոդյուսեր։


== Կենսագրություն ==
Լանդաուն ծնվել է Նյու Յորքում` կինեմատոգրաֆիստներ Էդի և Էլի Լանդաուների ընտանիքում։ Կինեմատոգրաֆիայի ոլորտում մրցանակակիր է։
1990-ական թվականներին Twentieth Century Fox ընկերությունում գեղարվեստական ֆիլմերի արտադրության փոխնախագահ է։ 2009 թվականին ռեժիսոր Ջեյմս Քեմերոնի հետ թողարկել են «Ավատար» մարտաֆիլմը։


== Ֆիլմագրություն ==
2018 —Ալիտա։ Մարտական հրեշտակ — պրոդյուսեր, Ջեյմս Քեմերոնի հետ
2009 —Ավատար — պրոդյուսեր, Ջեյմս Քեմերոնի հետ
2002 — Սոլյարիս — պրոդյուսեր, Ջեյմս Քեմերոնի հետ
1997 — Տիտանիկ — պրոդյուսեր, Ջեյմս Քեմերոնի հետ
1990 — Դիկ Թրեյսի — համահեղինակ
1989 — Սիրելիս, ես փոքրացրել եմ երեխաներին— համահեղինակ
1987 — Campus Man — պրոդյուսեր


== Պարգևներ ==
Florida Film Critics Circle Awards — Տիտանիկ
Ոսկե գլոբուս — Տիտանիկ
MTV Movie Awards — Տիտանիկ
Օսկար — Տիտանիկ
Producers Guild of America — Տիտանիկ
Nickelodeon Kid’s Choice Awards — Տիտանիկ
Ժողովրդի ընտրություն — Տիտանիկ


== Ծանոթագրություններ ==
Տովա (Լունդոնգայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տովա (այլ կիրառումներ)Տովա (ռուս.՝ Това), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Լունդոնգա գետի ձախ ափում՝ 23 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 42 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կոստրոմա գետն է։։ Գետի գետային ավազանը՝ Վերին Վոլգայից մինչև Կույբիշևի։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010300312110000014573
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110001457
Ավազանի կոդը - 08.01.03.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Շուկա Նորմանդիայում

Շուկա Նորմանդիայում, ֆրանսիացի նկարիչ Թեոդոր Ռուսոյի նկարը՝ Էրմիտաժի հավաքածուից։
Նկարում պատկերված են փոքրիկ նորմանդական քաղաքի մի քանի տներ և նրանց շուրջ ծածկերով վաճառասեղաններ։ Երևում է վաճառականների և գնորդների մի քանի կերպար։ Աջ կողմի ներքևում նկարչի ստորագրությունն է՝ T. Rousseau։
Կտավը նկարվել է 1830-ական թվականներին, այն ժամանակ, երբ Ռուսոն ծանոթացել էր Ջոն Կոնստեբլի հետ և գտնվում էր նրա ստեղծագործության ազդեցության տակ։ Էրմիտաժում ֆրանսիական գեղանկարչության հավաքածուի գիտական կատալոգի կազմող Վ․ Ն․ Բերեզինը կարծում է, որ հենց այս նկարում է ամենաշատը զգացվում Կոնստեբլի ազդեցությունը Ռուսոյի վրա․ վրձնախազեր դնելու բնավորությունը, կերպարների գնահատումն ու ընդհանուր կոլորիտը հստակորեն հիշեցնում են անգլիացի նկարչի ստեղծագործությունը։
Մոտավորպես 1856 թվականին նկարը գնվել է դուքս Կուշելև-Բեզբորոդկոյի կողմից։ Նրա մահից հետո նկարը, ինչպես նաև Կուշելև-Բեզբորոդկոյի հավաքածուի բոլոր ստեղծագործությունները դուքսի կտակով փոխանցվել են Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի թանգարանին և այնտեղ մտել է հատուկ Կուշելևյան պատկերասրահի կազմի մեջ, իսկ 1868 թվականի պատկերասրահային կատալոգում հաշվառված է «Էտյուդ բնությունից » անվամբ և թվագրված է 1855 թվականով։ Այս թվագրումը սխալ է, քանի որ 1850-ական թվականներին նկարիչը գրեթե ամբողջ ժամանակ գտնվել է Բարբիզոնայում՝ բացառությամբ Փարիզ կատարած կարճ այցելությունների։ Իսկ 1830-ական թվականներին նա մի քանի անգամ գնացել է Նորմանդիա, որտեղ 1832 թվականին ծանոթացել է Կոնստեբլի հետ։ 1922 թվականին նկարը փոխանցվել է Էրմիտաժին։ Ցուցադրվում է Գլխավոր շտաբի շենքում՝ Բարբիզոնական դպրոցի դահլիճում։
Էրմիտաժի արևմտաեվրոպական գեղարվեստական ստեղծագործության բաժնի հիմնական գիտաշխատող և արվեստագիտության դոկտոր Կոստենևիչը 19-րդ դարից մինչև 20-րդ դարի սկզբի ֆրանսիական արվեստի մասին պատմող իր ակնարկում գնահատել է նկարը․


== Ծանոթագրություններ ==
Հաղթանակ (նկար)

«Հաղթանակ» (ռուս.՝ «Победа»), խորհրդային նկարիչ Եվսեյ Մոիսեենկոյի նկարը։


== Ցուցադրում և պարգևներ ==
«Հաղթանակ» նկարի ստեղծմանը հեղինակը նվիրել է երկու տարի (1970-1972)։ Արվեստաբան Միխայիլ Գերմանն այդ ստեղծագործությունը համարել է Մոիսեենկոյի՝ 1945 թվականին նվիրված ամենախոր ստեղծագործություններից մեկը, որը հանդիսատեսին ստիպում է սրտով զգալ հաղթանակի գինը։ Պետերբուրգյան գեղարվեստական քննադատ Անատոլի Դմիտրենկոն նկարն անվանել է գեղեցիկ հուշարձան, որը մարմնավորում է սխրանքի անմահությունն ու նվաճվածի մարդկային բարձր արժեքի գաղափարը։
Նկարն առաջին անգամ ցուցադրվել է 1972 թվականին նախ Լենինգրադի «Հայրենի երկրում» (ռուս.՝ «По родной стране») տարածաշրջանային ցուցահանդեսում, ապա Մոսկվայի հանրապետական գեղարվեստական ցուցահանդեսում։ 1974 թվականի ապրիլի 23-ին ԽՄԿԿ Կենտկոմի և ԽՍՀՄ Նախարարների խորհրդի «1974 թվականի գրականության, արվեստի և ճարտարապետության բնագավառում Լենինյան մրցանակների շնորհման մասին» որոշմամբ նկարչին շնորհվել է Լենինյան մրցանակ՝ «Մարտական տարիներ» (ռուս.՝ «Годы боевые») նկարների շարքի («Կարմիրները եկան» (ռուս.՝ «Красные пришли», 1961), «Ընկերներ» (1964), «Կեռասենի» (ռուս.՝ «Черешня»), «Հաղթանակ» (1972)  համար։
ԽՍՀՄ կազմավորման 50-ամյակին նվիրված «Մեր ժամանակակիցը» (ռուս.՝ «Наш современник») խորագրով մրցույթ-ստուգատեսում Մոիսեենկոն իր «Հաղթանակ» նկարի համար արժանացել է Կիրովի գործարանի 1-ին մրցանակին։ Նկարն 1976 թվականին ՌՍՖՍՀ մշակույթի նախարարությունից փոխանցվել է Ռուսական պետական թանգարանի հավաքածուին։


== Սյուժե ==
Նկարում պատկերված են պատերազմի վերջին ժամերը Ռեյխստագի շենքում։ Կոմպոզիցիայում ներկա են երկու զինվոր, որոնցից մեկը զոհվել է, իսկ մյուսը պատկերված է ընկերոջ կորստի անդառնալիությունը գիտակցող հուսահատությամբ։ Արվեստաբան Ե. Լիտովչենկոյի բնորոշմամբ՝ կտավը նկարվել է ոգեշնչված և «անգթությամբ»։ Ըստ Վլադիմիր Լենյաշինի՝ ընկերոջ մարմինը պահող զինվորի դեմքը նկարվել է հսկայական խոստովանական ուժով։ Անատոլի Դմիտրենկոն նույնպես նշել է կտավի հզոր պլաստիկան, նրա ողբերգական ռիթմերի արտահայտությունը, բևեռային զգացմունքների արտահայտվածության հակադրությունը՝ նպատակին հասնելու ուրախությունը և կորստի ցավը։ Պրոֆեսորը նշել է, որ կերպարների ձևի կատարելությունն ու խորը հոգեբանությունը հաստատում են նկարի բարոյական բարձր նշանակությունը։
Միխայիլ Գերմանը նկարում տեսել է սառը լույսի և խուլ ստվերների կտրուկ հակադրություն, ինչպես նաև պատերազմի մասին ողբերգական պատկերացումների բարդ ասոցիատիվ կերպարի բաղկացուցիչ մասեր։


== Արձագանքներ ==
«Հաղթանակը» գրեթե ռեքվիեմ է» (ռուս․՝ «„Победа“ — это почти реквием»),– գրել է գեղանկարչության քննադատ Միխայիլ Գերմանը։
«Հաղթանակը» պատերազմի ամենատխուր օրերի հիշողություններն են... երբ անտանելի դժվար, անհեթեթ է մահանալը»,– նշել է հետազոտող Գալինա Կեկուշևա-Նովոսադյուկը.
«Այս նկարի տպավորիչ ուժը մեծ է։ Մոիսեենկոն ունի «սրտին հարվածելու» ունակություն, մի ունակություն, որը պայմանավորված է զգացմունքի անկեղծությամբ և վարպետությամբ» – Վլադիմիր Լենյաշին.


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Վիտալի Սմիռնով

Վիտալի Սմիռնով (ռուս.՝ Виталий Степанович Смирнов, փետրվարի 16, 1930(1930-02-16), Sutoki, Lioznienski Sieĺsaviet, Liozna District, Vitebsk Okrug, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 1, 2007(2007-11-01), Մինսկ, Բելառուս), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Մինսկի իրավաբանական ինստիտուտը։
1969 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1969-1974 թվականներին՝ ՄԱԿ-ում Բելառուսի ԽՍՀ մշտական ներկայացուցիչ։
1974-1980 թվականներին՝ Արտասահմանյան երկրների հետ ընկերության և մշակութային կապի բելառուսական հասարակաթույան նախագահության նախագահ։
1980-1985 թվականներին՝ Պակիստանում ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1988-1991 թվականներին՝ Բանգլադեշում ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։Պատմական գիտությունների թեկնածու։ Եղել է Բելառուսի Հանրապետության նախագահի կառավարման ակադեմիայում արտաքին քաղաքականության և դիվանագիտության ամբիոնի դասախոս և պրոֆեսոր, Բելառուսում Բանգլադեշի պատվավոր հյուպատոս, բելառուսական Ռոտարի ակումբի պատվավոր նախագահ։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Дипломатический словарь» под ред. А. А. Громыко, А. Г. Ковалева, П. П. Севостьянова, С. Л. Тихвинского в 3-х томах, М., «Наука», 1985—1986. — Т. 3, с. 42—43.


== Արտաքին հղումներ ==
Երեկոյան Մինսկ թերթի հարցազրույց, 1998 թվականի հուլիսի 15
Գաբրիել Ջուրջու

Գաբրիել Նիկու Ջուրջու (ռումիներեն՝ Gabriel Nicu Giurgiu, սեպտեմբերի 3, 1982(1982-09-03), Կլուժ-Նապոկա, Ռումինիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն), ռումինացի ֆուտբոլիստ, ռումինական Կլուժ-Նապոկա քաղաքը ներկայացնող «Ունիվերսիտատյա» ակումբի կիսապաշտպան։


== Կարիրերա ==


=== Ակումբային կարիերա ===
Ջուրջուն իր պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է ռումինական Կլուժ-Նապոկա քաղաքը ներկայացնող «Ունիվերսիտատյա» ակումբում։ 2007 թվականի հունվարին պայմանագիր է ստորագրել «Օցելուլ» ակումբի հետ։ Հաջող ելույթների շարքից հետո նա 2007 թվականի օգոստոսին տեղափոխվել է Կազան քաղաքը ներկայացնող «Ռուբին» ակումբ։ Ռուսական Պրեմիեր լիգայում իր նորամուտը նշել սեպտեմբերի 1-ին՝ 23-րդ տուրի՝ «Ամկար» ակումբի դեմ արտագնա խաղի 61-րդ րոպեին փոխարինելով Անսար Այպովաին։ 2008 թվականի հունվարին Ջուրջուն մինչև մրցաշրջանի ավարտը վարձավճարով վերադարձել է «Օցելուլ»։ Նույն տարվա մայիսին նա վերադարձել է «Ռուբին»։ 2009 թվականի հունվարին նա կրկին ստորագրել է լիարժեք պայմանագիր «Օցելուլ» ակումբի հետ՝ այնտեղ խաղալով մինչև 2014 թվականը։ 2014/2015 մրցաշրջանում նա խաղացել է Իսրայելի «Մակաբի» (Նետանյա) ակումբի կազմում, իսկ հաջորդ մրցաշրջանն անցկացրել է «Կոնկրադիյա» (Կյաժենա) ակումբում։ 2016 թվականին նա կրկին վերադարձել է «Ունիվերսիտատյա (Կլուժ)» ակումբ։


=== Միջազգային կարիերա ===
28-ամյա Ջուրջուն իր դեբյուտը Ռումինիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում նշել է 2011 թվականի հունիս 7-ին կայացած Բրազիլիայի հավաքականի դեմ ընկերական խաղում։ Չորս օր անց նա խաղացել է Պարագվայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դեմ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը FootballFacts.ru կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը statisticsfootball.com կայքում (անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը national-football-teams.com կայքում (անգլ.)
Կամիշևայա

Կամիշևայա (ռուս.՝ Камышевая), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալինինգրադի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Արևմտյան ջրանցքի ափին։ Գետի երկարությունը 17 կմ է, ավազանի տարածքը 102 կմ2 է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթյան ավազանային շրջանին, գետային ավազանը Բալթիկ ծովի ավազանն է Կալինինգրադի մարզում՝ առանց Նեման և Պրեգոլյա գետերի, ենթաավազանը՝ բացակայում է։ Գետի ջրատնտեսային տեղամասը Նեման գետն է և Բալթիկ ծովի ավազանը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01010000312104300010625
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 104301062
Ավազանի կոդը - 01.01.00.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 04
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 3


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Երմակյոկի

Երմակյոկի (ռուս.՝ Ермакйоки), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում Մուեզերսկի շրջանում։ Թափվում է Մեծ Ռովկուլսկի լիճ։ Գետի երկարությունը 5 կմ է, ավազանի տարածքը 154 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կարելիի ավազան, Ֆինլանդիայի և ՌԴ սահմանին, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Պատկանում է Կարելիի ավազանային շրջանին, Բալթիկ ծովի ավազան։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01050000112102000010044
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102001004
Ավազանի կոդը - 01.05.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ալկեֆ (այլ կիրառումներ)

Ալկեֆ, կարող է վերաբերել՝

Ալկեֆ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բարվարի գավառակում
Ալկեֆ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Մոկսի գավառում
Վարդգես Տալյան

Վարդգես Գրիգորի Տալյան (1896, հուլիսի 3 (հուլիսի 15), Ալեքսանդրապոլ - 1947, հուլիսի 1, Երևան), հայ խորհրդային կոմպոզիտոր, մանկավարժ, երաժշտական, հասարակական գործիչ։
Գուսան Շերամի ավագ որդին։


== Կենսագրություն ==
1926 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի կոնսերվատորիայի Սարգիս Բարխուդարյանի ստեղծագործական դասարանը, ավելի ուշ ուսանել Վ․ Շչերբաչյովին։ Ավարտել է Դոնի Ռոստովի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը 1924 թ.: Դասավանդել է Թիֆլիսի Հայարտյան երաժշտական ստուդիայում 1924-1927 թթ., N» 3 երաժշտական տեխնիկումում (1927-1934 թթ., 1933 թվականից՝ նաև տնօրեն), եղել է Վրաստանի խորհրդային կոմպոզիտորների միության հայկական սեկցիայի նախագահ 1933-1934 թթ.: 1934 թվականից ապրել է Երևանում, դասավանդել կոնսերվատորիայում, ղեկավարել ստեղծագործական դասարանը (1945 թվականից՝ պրոֆեսորի պաշտոնակատար)։ Տալյանի կոմպոզիցիայի դասավանդման հայ խորհրդային դըպրոցի հիմնադիրն է։ Հատկապես մեծ է նրա վաստակը կոմպոզիտորների ուսուցումը ազգային երաժշտության հիմքով տանելու գործում։ Սաներից են Առնո Բաբաջանյանը, Ա․ Հարությունյանը, էդուարդ Միրզոյանը, Ղազարոս Սարյանը, Արամ Մերանգուլյանը, Ռ․ Աթայանը, Ադամ Խուդոյանը։
Ստեղծագործել է տարբեր ժանրերում, հիշատակելի են՝ լարային կվարտետը 1935, ջութակի սոնատը 1944, դաշնամուրային տրիոն 1946, «Ռուշանի քարափը» օպերան (ըստ Նաիրի Զարյանի, անավարտ, 1938, մանկական ժանրային երգերի շարքը՝ դաշնամուրի նվագակցությամբ 1943, «Գյուլիզար» երաժշտական դրաման (կատարվել է Թիֆլիսում, 1920), «Կոլխոզական» («Լիություն») վոկալ–սիմֆոնիկ պատկերը 1942, «Հայաստան» երգը երգի-պարի անսամբլի համար։ Գրել է նոր կենցաղի թեմաներով մասսայական երգեր, ռոմանսներ ու խմբերգեր, կամերա-գործիքային երկեր, կատարել ժողովրդական և աշուղական երգերի մշակումներ։ Տալյանի ստեղծագործությունը բնորոշվում է ժողովրդական ազգային հենքով, վառ արտահայտված մեղեդայնությամբ, բոլոր ժանրերում երգային տարերքի գերիշխանությամբ, ազգային երաժշտությունից բխող հյութեղ հարմոնիայով։


== Գրականություն ==
Մարգարիտ Բրուտյան, Վարդգես Տալյան, Ե., «Սովետական գրող», 1978։
Քաջարան գյուղի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Սյունիքի մարզի Քաջարան գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 2 հուշարձան (1 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Բաշկորտոստանի պետական տիկնիկային թատրոն

Բաշկորտոստանի պետական տիկնիկային թատրոն (բաշկ.՝ Башҡорт дәүләт ҡурсаҡ театры), երկրի ամենահին թատրոններից մեկը։
Թատրոնը հիմնադրվել է 1932 թվականի փետրվարի 5-ին։
Թատրոնի առաջին տնօրենն ու ռեժիսորն է եղել Մ. Ելգաշտինան։


== Խաղացանկը ==
«Շաղգամ»
«Գալիմա»
«Ձի բռնապետին»
«Մի՛ թող կրակը, Պրոմեթևս»
«Աստվածային կատակերգություն»
«Ուրալ բատիր»
«Կախարդական արկղիկ»
«Նասրեդին խոջա»
«Ալի բաբան և 40 ավազակները»
Ի. Ալմուհամետովի «Փոքրիկ թզուկը»
Ի. Ալմուհամետովի «Ծաղկեփունջ մայրիկի համար»
Ս. Ալիբայի «Սալավատի ձայնը»
Ս. Ալիբայի «Ծուռթաթը չի քնում»
Ն. Գաետբաևի «Երկու կաչաղակ»
Ե. Ելիսևի «Քաղցր կարկանդակ»
Ռ. Կիպլինգի «Փղիկը»
Մ. Կարիմի «Երկա՜ր, երկա՜ր մանկություն»
Մ. Կարիմի «Ուր են թռչում խտուտիկները»
Ս. Մարշակի «Կատվի տունը»
Ս. Միխալկովի «Երեք խոզուկները»
Խ. Գյունտերի «Ռնգեղջյուրն ու ընձուղտը»
Ֆ. Ալիբաևի «Կենդանի ջուր»
Ա. Զաբոլոտնու «Մաղադանոսը և մեղրաբլիթը»
Բ. Խայբուլինի «Աղվեսը չի ուզում խորամանկ լինել»
Ն. Շուվալովի «Պահմտոցի»
Ի. Տոկմակովի «Ահա այսպես, Շաղգա՛մ»
Ռ. Յանբուլատովայի «Ամինբեկի արկածները»


== Թատրոնի մրցանակները ==
Ջ. Ներուի անվան միջազգային մրցանակ (1988)
Գ. Սալյամի անվան հանրապետական մրցանակ (1978)


== Աղբյուրներ ==
Կիլիկյան Հայաստանի գրականություն

12-14-րդ դարերում Կիլիկյան Հայաստանում նորովի են դրսևորվել հայ գրական ավանդույթները, արմատավորվել ու զարգացել նոր ժանրեր։ Առանձնահատուկ տեղ ունի Ներսես Շնորհալու (Ներսես Դ Կլայեցի Ամենայն հայոց կաթողիկոս, 12-րդ դար) ստեղծագործությունը։ Բարսեղ Քեսունեցին (12-րդ դար) հայտնի է Մարաշի և Քեսունի լատին իշխան Պաղտուինի հիշատակին նվիրված վարքավկայաբանական մի գրվածքով, որը վարքի, վկայաբանության, աղոթքի, խոստովանության, քրիստոնեական քարոզի տարրերից հյուսված ինքնատիպ երկ է։
Նշանավոր դեմքերից են առակագիր Վարդան Այգեկցին, բանաստեղծ, մատենագիր Գրիգոր Սկևռացին, Գևորգ Սկևռացին (13-րդ դար, Գրիգոր Սկևռացու քեռորդին ու աշակերտը, գրել է մեկնություններ, ներբողներ, խրատներ, գանձեր, տաղեր), պատմիչ, աշխարհագետ Վարդան Արևելցին (13-րդ դար) և ուրիշներ։
Էնգի

Էնգի (էստ․՝ Ängi), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Սուուռե-Յաանի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 80 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Պետրոս Մելքոնյան

Պետրոս Գրիգորի Մելքոնյան (դեկտեմբերի 20, 1905(1905-12-20), Ղարաքիլիսա, Ալեքսանդրապոլի գավառ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 4, 1965(1965-09-04), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), կուսակցական և պետական աշխատող, մանկավարժ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր ինժեներ (1965)։ ԽՄԿԿ անդամ 1938 թվականից։


== Կենսագրություն ==

1927 թվականին ավարտել է Կիրովականի աշխատանքային դպրոցը, 1936 թվականին՝ Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը, աշխատել է ԽՍՀՄ ծանր արդյունաբերության ժողկոմատի ուսումնական հաստատությունների վարչության ուսմասվար՝ Հայաստանի գծով, ինժեներատաեխնիկական և տնտեսական աշխատողների որակավորման ինստիտուտի տնօրեն (1937), ՀԿԿ Երքաղկոմի քարտուղար (1941)։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին (1941-1945), եղել է ավիացիոն դիվիզիայի քաղբաժնի պետի տեղակալ, 1946-1965 թվականին՝ Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ռեկտոր։ ՀԿԿ Կենտկոմի անդամ (1964-1965), ՀԽՍՀ 6-րդ գումարման Գերագույն սովետի դեպուտատ։


== Հիշատակ ==
Մելքոնյանի անունով է կոչվել Կիրովականի շինարարական տեխնիկումը։ Նրա անվամբ է կոչվում ՀՊՃՀ Վանաձորի մասնաճյուղը։


== Պարգևներ ==
Կարմիր աստղի շքանշան
Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշան
«Պատվո նշան» շքանշան
Գեորգի Լորիա

Գեորգի Լորիա (վրաց.՝ გიორგი ლორია, հունվարի 27, 1986(1986-01-27), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի ֆուտբոլիստ, «Կռիլյա Սովետովի» դարպասապահ։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային կարիերա ===
Պատանի ժամանակ խաղացել է «Ավազա Տբիլիսի» ակումբի կազմում, իսկ նորամուտը նշել է 1994 թվականին։ 2002 թվականին տեղափոխվել է մայրաքաղաքային այլ թիմ՝ «Դինամո», որի կազմում խաղացել է մինչև 2005 թվականը, որից հետո էլ սկսել է պրոֆեսինալ կարիերան։
2015 թվականի սեպտեմբերին ազատ գործակալի կարգավիճակով տեղափոխվել է «Նոթինգհեմ Ֆորեստ», բայց աշխատանքի թույլատվություն այդպես էլ չստացավ, թեև դա տեղափոխությանը չխանգարեց, և նա տեղափոխվեց «Կռիլյա Սովետով»։


=== Մուտքը հավաքական ===
Վրաստանի հավաքականում նորամուտը նշել է 2008 թվականի մայիսի 27-ին՝ Էստոնիայի հավաքականի դեմ ընկերական խաղում (1:1)։


== Նվաճումներ ==
 ԴԻնամո (Թբիլիսի)

Վրաստանի չեմպիոն - 2007-08, 2012-13, 2013-14
Վրաստանի գավաթի հաթող - 2008-09, 2012-13, 2013-14]
Վրաստանի սուպերգավաթի հաղթող - 2006, 2009


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Վիճակագրություն FIFA-ի կայքում(անգլ.)
Անպատկառը (ֆիլմ)

«Անպատկառը» (ռուս.՝ Нахалёнок), հեռուստատեսային գեղարվեստական կինոնկար, որը ռեժիսոր Եվգենի Կարելովը նկարահանել և բեմադրել է Միխայիլ Շոլոխովի «Դոնի պատմությունների» հիման վրա 1961 թվականին «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում (Հեռուստատեսային ֆիլմերի ստեղծագործական ասոցիացիա)։


== Սյուժե ==
Չորս տարվա երկարատև պատերազմից հետո նախկին հովիվ Ֆոմա Կորշունովը վերադառնում է հայրենի գյուղ։ Նրան առաջադրում են խորհրդի նախագահի պաշտոնում, ինչը մեծ մտահոգություն է առաջացնում հարուստ կազակների մեջ։ Հարևանների միջոցով նրան գումար են առաջարկում, փոքր ֆերմա գնելու համար, բայց Ֆոմային պարզ է, որ այս կերպ նոր կառավարության թշնամիները ցանկանում են ազատվել իրենից։ Կորշունովի որդին` Միշուտկան, որի մականունը «Անպատկառ» էր, ամեն ինչով ուզում է նմանվել իր հորը։ Երբ Կարմիր բանակը մտնում է գյուղ, նա արցունքոտ աչքերով, ջոկատի հրամանատարին խնդրում է, որ իրեն էլ վերցնեն իրենց հետ։ Գյուղի ակտիվիստների և առաջին հերթին Ֆոմայի օգնությամբ ժամանող զինվորները հացահատիկի ավելցուկը լցնում են պարկերի մեջ, և թաքցնում  գաղտնի վայրում։ Ի պատասխան վրեժի, կուլակները կանչում են գիշերային արշավանքը կազմակերպած ավազակներին։ Սպանվածների թվում էր Միշկայի հայրը։ Տղան հեծնում է իր պապի բերած ձին և փախնում, որպեսզի օգնության կանչի մոտակայքում գտնվող Կարմիր բանակի զինվորներին։ Հազիվ փախնելով ավազակախմբի հետապնդումից՝ Միշկան լուսաբացին հասնում է յուրայիններին։


== Դերերում ==
Վլադիմիր Սեմյոնով - Միշկա Կորշունով («Անպատկառը»)
Դանիլ Նետրեբին - Ֆոմա Ակիմովիչ Կորշունով, Միշայի հայրը
Վերա Բուրլակովա - Մարիա Կորշունովա, Միշայի մայրը
Դանիիլ Իլչենկո - Ակիմ Իգնատևիչ Կորշունով, Միշայի պապը
Պհոտր Սավին  - ծառայակից, անծանոթ
Վլադիմիր Գուսև - գումարտակի հրամանատար
Վիկտոր Կոլպակով - Վլաս
Վլադիմիր Պիցեկ - քահանա
Էմմա Սեսարսկայա - իրիցկին
Իգոր Սավելև - Վիտկա, քահանայի որդին


== Դրվագներում ==
Լյուսյա Բեսպալովա - դրվագ
Միխայիլ Գավրիլին - դրվագ
Նիկոլայ Նիկուլոչկին - դրվագ
Վալենտինա Անանինա - դրվագ
Ալեքսեյ Բահար - կազակ
Վյաչեսլավ Բերյոզկո - դրվագ
Պավել Վիննիկ - Կարմիր բանակի զինվոր
Ալեքսանդրա Դանիլովա - հանդիպման քարտուղար
Վադիմ Զախարչենկո - դրվագ
Ա. Կոնստանտինով - դրվագ
Եվգենի Մորգունով - դրվագ
Վլադիմիր Մարենկով - Ֆեդոտ-կոշկակար, հանդիպման կազակներից
Սեմյոն Սվաշենկո - Պրոխոր Լիսենկով, կուլակ
Միխայիլ Սեմենխին - դրվագ
Համեդ Հագունդոկով - դրոշակակիր
Բորիս Ցարև - դրվագ
Նիկոլայ Խրյաշչիկով - Եգոր-ՄելնիկԼուսագրերում նշված չեն

Յուրի Լեոնիդով - Կարմիր բանակի զինվոր
Սերգեյ Յուրտայկին - Տերեշչենկո


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարիստ - Առնոլդ Վիտոլ
Բեմադրիչ - Եվգենի Կարելով
Օպերատոր - Գերման Շատրով
Ֆիլմի նկարիչ- Բորիս Ցարյով
Կոմպոզիտոր - Վասիլի Դեխտերյով
Ձայնային օպերատոր - Լիա Բենևոլսկայա
Ռեժիսոր - Ա.Մարկելով
Խմբագիր - Ն. Ուշակովա
Մոնտաժ - Վ. Կոսարևա
Դիմահարդարում - Ա. Տետյուրկին
Երգերի խոսքեր - Սերգեյ Գրեբեննիկով, Նիկոլայ Դոբրոնավով


=== Համակցված նկարահանումներ ===
Օպերատոր - Բորիս Տրավկին
Կինոյի արտադրության նվագախումբ
Դիրիժոր - Վերոնիկա Դուդարովա


==== Նկարահանման վայր ====
Ֆիլմը նկարահանվել է Մոսկվայի մարզի Դմիտրովսկոե գյուղում։ Կադրերում հստակ երևում է գյուղի կենտրոնում գտնվող Դիմիտրի Սոլունսկու եկեղեցին։


== Տեխնիկական տվյալներ ==
Սովորական ձևաչափ
Սև-սպիտակ
1562 մետր
57 րոպե


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Нахалёнок(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Ֆիլմն առցանց
Մարաբա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարաբա (այլ կիրառումներ)Մարաբա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի  Հալեպի նահանգի Մարաշի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կապրիչոս

Կապրիչոս (իսպ.՝ Los Caprichos, բառացի` քմահաճություն), Ֆրանցիսկո Գոյայի օֆորտների շարք (ավարտին է հասցվել 1799 թվականին)։ Սատիրա է քաղաքական, սոցիալական և կրոնական կարգերի թեմայով։ Շարքի ամենահայտնի աշխատանքը «Բանականության քունը հրեշներ է ծնում» օֆորտն է։

Անհրաժեշտություն չկա զգուշացնելու հասարակությանը, որ բոլորովին էլ անգիտակ չէ արվեստի նկատմամբ, որ այս շարքի ոչ մի կոմպոզիցիայում նկարիչը նկատի չի ունեցել ինչ-որ առանձին անհատի։ Իսկապես, տաղանդավոր մարդը բավական կճնշվեր այսպիսի խնդրի դեպքում, և միջոցները, որոնցով օգտվում են նմանակման արվեստի տեսակները, վատ կիրառում կընդունեին։
Գեղանկարչությունը, ինչպես և պոեզիան, ունիվերսալ տարբերակից ընդունում է այն, ինչն առավել հարմար է համարում իր նպատակների համար, մտացածին մեկ կերպարում միավորում է հանգամանքները, գծերը, որ բնությունը բաժանել է շատերի միջև, և նրանց արվեստային միավորումից ստացվում է այն երջանիկ նմանակումը, ինչի համար վարպետին ստեղծագործող են հռչակում, ոչ թե ստրկամիտ նմանակող։

Վաճառվում է Դեսենգանյո փողոցի 1-ին տանը, օծանելիքի կրպակում 80 արտանկարված շարքի համար 320 ռեալով։


== Ցանկ ==
Ցանկը կազմված է այն հերթականությամբ, որը սովորաբար ներկայացվում է արվեստագիտական գրականության մեջ։


== Գրականություն ==
Andioc, Rene Al margen de los Caprichos. Las explicaciones manuscritas // Mirar y leer los Caprichos de Goya. — Diputación Provincial de Zaragoza, Real Academia de San Fernado, Calcografía Nacional y Museo de Pontevedra. — ISBN 84-89721-62-9
Cano Cuesta, Marina Los Caprichos // Goya en la Fundación Lázaro Galdeano. — Madrid: Fundación Lázaro Galdeano, 1999. — ISBN ISBN 84-923234-2-6
Carrete Parrondo, Juan Francisco de Goya. Los Caprichos // Goya. Los Caprichos. Dibujos y Aguafuertes. — Central Hispano. R.A.de Bellas Artes de San Fernando. Calcografía Nacional, 1994. — ISBN ISBN 84-604-9323-7


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սալվադոր Դալիի օֆորտները` Գոյայի «Կապրիչոսի» նկարազարդումների մշակումներ
Իրինա Զորինա, ես Գոյան եմ։ Գոյան առաջին դեմքով
Լուուսիկա

Լուուսիկա (էստ․՝ Luusika), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Լաեկվեռե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 0 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Բիբո

Բիբո, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(9159) ՄակԴոնել

(9159) ՄակԴոնել (անգլ.՝ McDonnell), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,345192 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0772 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6132 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1311,79 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,274433 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,4° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9159) ՄակԴոնել աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կեսկյուլա (այլ կիրառումներ)

Կեսկյուլա անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Կեսկյուլա - գյուղ Էստոնիայի Մառտնա շրջանի կազմում։
Կեսկյուլա - գյուղ Էստոնիայի Մյառյամաա շրջանի կազմում։
Ֆլորես դե Ավիլա

Ֆլորես դե Ավիլա (իսպ.՝ Flores de Ávila), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Ավիլա պրովինցիայի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Կաստիլիա ի Լեոն ինքնավար համայնքի մեջ։ Համայնքը մտնում է Լա Մորանյա շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 43 կմ2։ Բնակչությունը՝ 362 (2010)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Fotos del pueblo Archived 2008-03-17 at the Wayback Machine.
Web de Flores de Ávila Archived 2011-02-07 at the Wayback Machine.
Página del Ayuntamiento
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի (Դովեղ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Սարգիս եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, ամբողջապես ոչնչացված Հայ Առաքելական եկեղեցու տաճար Հայաստանի Տավուշի մարզի Դովեղ գյուղում։


== Պատմություն ==


== Տես նաև ==
Տավուշի մարզ


== Գրականություն ==
Ռուբեն Սիմոնյան,  Տավուշի մարզ, Երևան, «Ոսկան Երևանցի», 2003 — 254 էջ. — 500 հատ։
Լավրենտի Միրզոյան,  Տավուշ, Երևան, «Ասողիկ», 2010 — 856 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գարանյունսի գավառ

Գարանյունսի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Garanhuns), գավառ Բրազիլիայի Պերնամբուկու նահանգում։ Մտնում է Պերնամբուկու նահանգի գյուղատնտեսական շրջան (մարզ)ի մեջ։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Անժելին
Բոն Կոնսելյու
Բրեժան
Կալսադու
Կանոտինյու
Իատի
Ժուկատի
Ժուպի
Ժուրեմա
Լագոա դու Օրու
Լաժեդու
Սալոա
Սան Ժուան
Կաստրոնունիո

Կաստրոնունիո (իսպ.՝ Castronuño) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալիադոլիդ պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 124,30 կմ2։ Բնակչությունը՝ 991 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 56 կմ հեռավորության վրա։
Թոմ և Ջերի. Շերլոկ Հոլմս

Թոմ և Ջերի. Շերլոկ Հոլմս (անգլ.՝ Tom and Jerry Meet Sherlock Holmes), ամերիկյան կարճամետրաժ անիմացիոն ֆիլմ, որի շնորհանդեսը տեղի է ունեցել 2010 թվականի օգոստոսի 24-ին։ Ֆիլմը համարվում է Սփայկ Բրանդտի և Ջեֆ Սյերժի ռեժիսորական աշխատանքը։


== Սյուժե ==
Իրադարձությունները տեղի էին ունենում Մեծ Բրիտանիայի մայրաքաղաք Լոնդոնում։ Հայտնի ամերիկացի ոստիկանական հետախույզ Շերլոկ Հոլմսը և նրա գործակիցները Լոնդոնում որոնում էին ոսկի գողացած հանցագործին։
Այդ պահին նրանց ոտքերի վրայով անցնում են միմյանց հետ բանավիճող Թոմը և Ջերին։ Նրանք հանկարծակի լսում են այդ լուրի մասին և որոշում են օգնել ոստիկանին։
Հանկարծ ոստիկանները հայտնաբերում են մի անգլիացի երգչուհու՝ ով կարող էր լինել գողության թեկնածու։ Որոշ ժամանակ անց Մեծ Բրիտանիայի դատարանը այդ երգչուհուն ճանաչում է մեղավոր, սակայն Շերլոկ Հոլմսը դեռ հաստատակամ չէր այդ որոշման մեջ։
Թոմը, Ջերին, Տաֆֆան և այլ կենդանիներ համախմբվում են իրական հանցագործին գտնելու համար։ Որոշ ժամանակ անց Ջերիի ջանքերի շնորհիվ կենդանիների խումբը բացահայտում է, որ գողությունը կատարել է պրոֆեսոր Մորիարտին, որն մշտապես եղել է Շերլոկ Հոլմսի հակառակորդը և ուզեցել է սպանել նրան։ Նենգ գիտնականը հերթով առևանգում է իր գաղտնիքը բացահայտած կենդանիներին։
Վերջում մնում է միայն Թոմ կատուն։ Թոմը թակարդի միջոցով բռնում է պրոֆեսորին, և նույն պահին սենյակ են մտնում Շերլոկ Հոլմսը և իր աշխատակիցները։ Դրանք ձերբակալում են հանցագործին։ Ի վերջո, Թոմը փրկում է բոլորին...


== Դերերում ==
Բիլլի Ուեսթ — Թոմ (տիտրերի վրա նշված է)
Ջո Ալասկի — Ջերի (տիտրերի վրա նշված է)
Մայքլ Յորք — Շերլոկ Հոլմս
Ջոն Ռիս-Դևիս — բժիշտ Վաթսոն
ՄալքոլմՄակդաուլ — պրոֆեսոր Մարիարտի
Գրեյ Գելայիլ — Ռեֆ


== Ծանոթագրություններ ==