armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Միխաին Լոպես

Միխաին Լոպես Նունյես (իսպ.՝ Mijaín López Núñez, օգոստոսի 20, 1982(1982-08-20), Պինար դել Ռիո, Կուբա), հունա-հռոմեական ոճի կուբացի ըմբիշ։ Հանդիսանում է առավել տիտղոսակիր հունա-հռոմեկան ոճի ըմբիշներից մեկը պատմության մեջ, օլիմպիական եռակի չեմպիոն է, աշխարհի հնգակի չեմպիոն, աշխարհի եռակի փոխչեմպիոն, համաամերիկյան խաղերի քառակի հաղթող, համաամերիկյան առաջնության իննակի հաղթող։


== Միխաին Լոպեսի ելույթները խոշոր մրցաշարերում ==
Ամառային օլիմպիական խաղեր

2004 — Աթենք — մինչև 120 կգ — 5-րդ տեղ
2008 — Պեկին — մինչև 120 կգ — ոսկե մեդալ
2012 — Լոնդոն — մինչև 120 կգ — ոսկե մեդալ
2016 — Ռիո դե Ժանեյրո — մինչև 130 կգ — ոսկե մեդալԱշխարհի առաջնություն

2001 — Պատրաս — մինչև 130 կգ — 6-րդ տեղ
2002 — Մոսկվա — մինչև 120 կգ — 13-րդ տեղ
2003 — Կրեթեյ — մինչև 120 կգ — 16-րդ տեղ
2005 — Բուդապեշտ — մինչև 120 կգ — 1-ին տեղ
2006 — Գուանչժոու — մինչև 120 կգ — 2-րդ տեղ
2007 — Բաքու — մինչև 120 կգ — 1-ին տեղ
2009 — Հերնինգ — մինչև 120 կգ — 1-ին տեղ
2010 — Մոսկվա — մինչև 120 կգ — 1-ին տեղ
2011 — Ստամբուլ — մինչև 120 կգ — 2-րդ տեղ
2014 — Տաշքենդ — մինչև 130 կգ — 1-ին տեղ
2015 — Լաս Վեգաս — մինչև 130 կգ — 2-րդ տեղՀամաամերկյան խաղեր

2003 — Սանտո Դոմինգո — մինչև 120 կգ — 1-ին տեղ
2007 — Ռիո դե Ժանեյրո — մինչև 120 կգ — 1-ին տեղ
2011 — Գվադալախարա — մինչև 120 կգ — 1-ին տեղ
2015 — Տորոնտո — մինչև 130 կգ — 1-ին տեղՀամաամերկյան առաջնություն

2002 — Մարակայբո — մինչև 120 կգ — 1-ին տեղ
2003 — Գվատեմալա — մինչև 120 կգ — 2-րդ տեղ
2004 — Գվատեմալա — մինչև 120 կգ — 1-ին տեղ
2005 — Գվատեմալա — մինչև 120 կգ — 1-ին տեղ
2006 — Ռիո դե Ժանեյրո — մինչև 120 կգ — 1-ին տեղ
2007 — Սան Սալվադոր — մինչև 120 կգ — 1-ին տեղ
2008 — Կոլորադո Սփրինգս — մինչև 120 կգ — 1-ին տեղ
2009 — Մարակայբո — մինչև 120 կգ — 1-ին տեղ
2012 — Կոլորադո Սփրինգս — մինչև 120 կգ — 1-ին տեղ
2014 — Մեխիկո — մինչև 130 կգ — 1-ին տեղ


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Սկսած 2000-ականների վերջերից Լոպեսի հիմնական հակառակորդը հանդիսանում է Թուրքիայի ներկայացուցիչ Ռիզա Կայաալփը։ Այդ դասական դիմակայության վեց մենամարտերի արդյունքում Լոպեսը տարել է չորս հաղթանակ։
Դասական դիմակայություն էր ձևավորվել նաև Լոպեսի և ՌԴ ներկայացուցիչ Խասան Բարոևի միջև, ընդ որում առաջին երկու մենամարտերում հաղթել էր Բարոևը, վերջին երկուսում՝ Լոպեսը։
Լոպեսը հինգ մենամարտ է անցկացրել ՀՀ ներկայացուցիչ Յուրի Պատրիկեևի դեմ՝ պարտվելով նրան միայն առաջին մենամարտում, երբ Պատրիկեևը դեռևս հանդես էր գալիս ՌԴ դրոշի ներքո։
Նրա ավագ եղբայր Միկել Լոպես Նունյեսը զբաղվել է բռնցքամարտով և 2004 թվականի Աթենքի օլիմպիական խաղերում գերծանր քաշային կարգում նվաճել է բրոնզե մեդալ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Միխաին Լոպեսի Նունյեսի վիճակագրությունը մրցաշարերում; iat.uni-leipzig.de (անգլ.)
Միխաին Լոպեսի օլիմպիական վիճակագրությունը; sports-reference.com Archived 2012-11-08 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Աբրահամ Բախշունի

Աբրահամ Բախշունի (Բախշի Դավթի Աբրահամյան, մայիսի 2, 1915(1915-05-02), Թալիշ - 2002 2005), հայ բանաստեղծ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1952 թ.-ից։ ԽՄԿԿ անդամ 1940 թվականից։
Ծնվել է Թալիշ (այժմ՝ ԼՂՀ Մարտակերտի շրջանում) գյուղում։ Մի քանի տարի սովորել է Երևանի համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետում։ 1934-1935 թթ.-ին որպես հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչ աշխատել է Ադրբեջանի Խանլարի շրջանի Չովդար գյուղի միջնակարգ դպրոցում։ Հետո ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1937-1940 թթ.-ին եղել է Խանլարի շրջանի «Ազնիվ աշխատանք» թերթի պատասխանատու քարտուղարը, 1940 թ.-ից՝ խմբագիրը, 1942-1946 թթ.-ին՝ Ադրբեջանի կոմկուսի Խանլարի շրջկոմի պրոպագանդայի և ագիտացիայի բաժնի վարիչ, 1946-1947 թթ.-ին՝ Դաշքեսանի կուսշրջկոմի երկրորդ քարտուղար, 1947-1974 թթ.-ին՝ Բաքվի «Կոմունիստ» (հայերեն) թերթի սեփական թղթակիցը Կիրովաբադի գոտու հայաբնակ շրջաններում։
Ռուսերեն առանձին գրքով լույս է տեսել նրա «Այրվող միջօրե» բանաստեղծությունների ժողովածուն (Մոսկվա, 1973)։


== Ա. Բախշունու երկերի մատենագրություն ==
Բանաստեղծություններ, Բաքու, Ազերնեշր, 1948, 32 էջ։
Սրտի կանչը (բանաստեղծություններ), Բաքու, Ազերնեշր, 1955, 100 էջ։
Սրտիս հետ (բանաստեղծություններ), Երևան, Հայպետհրատ, 1958, 115 էջ։
Այրվող միջօրե (բանաստեղծություններ), Երևան, «Հայաստան», 1965, 139 էջ։
Միջօրեից հետո (բանաստեղծություններ), Երևան, «Հայաստան», 1974, 144 էջ։
Բարի լույս (բանաստեղծություններ), Բաքու, Ազերնեշր, 1975, 136 էջ։
Փոթորկված լռություն (բանաստեղծություններ), Երևան, «Սովետական գրող», 1980, 164 էջ։


== Աղբյուրներ ==
Դրուժելյուբովկա (գյուղ, Դոբրովելիչկովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴրուժելյուբովկաԴրուժելյուբովկա (ուկրաիներեն՝ Дружелюбівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոբրովելիչկովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դրուժելյուբովկա գյուղում բնակվում էր 519 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1374 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 377,73 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պրոստ AP04

Բոլիդ Պրոստ AP04 (անգլ.՝ Prost AP04), ի նախագծած մրցարշավային ավտոմեքենան է։ Ստեղծված է Ֆորմուլա 1 դասի աշխարհի չեմպիոնատների մրցավազքերին մասնակցելու համար։ Նախագծվել և ստեղծվել է 2001 թվականի մրցարշավին մասնակցելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Կանեփի թանգարան (Բեռլին)

Կանեփի թանգարան (գերմ.՝ Hanf Мuseum), թանգարան Բեռլինում՝ նվիրված կանեփ բույսին և այն ամենին, ինչ կապված է նրա հետ։ Գերմանիայի միակ թանգարանն ու իր տեսակի մեջ աշխարհում քչերից մեկն է։


== Ծագման պատմություն ==
Բեռլինում կանեփի թանգարան ստեղծելու նախաձեռնությունը պատկանում է կանեփի որպես օգտակար բույս ​​խթանման գերմանական ընկերությանը (գերմ.՝ H.A.N.F. e.V.), իսկ դրա նախատիպը Ամստերդամի հաշիշի, մարիխուանայի և կանեփի թանգարանն[en] էր՝ աշխարհի նման թանգարաններից թերևս ամենահայտնի և ամենաշատ այցելուներ ունեցողը։ Այն բանից հետո, երբ Բեռլինում կանեփի մասին պիլոտային ցուցահանդեսը դրական արձագանք ստացավ, որոշվեց կազմակերպել մշտական ​​ցուցահանդես, որը բացվեց քաղաքի պատմական կենտրոնում՝ Նիկոլաիվիերտելում, 1994 թվականի դեկտեմբերի 6-ին։ Արդեն յոթ տարի անց թանգարանի այցելուների թիվը հատեց 100 հազարի սահմանը։


== Ցուցադրություն ==

Թանգարանի ցուցահանդեսը գտնվում է թանգարանի ութ սենյակներում, որոնց ընդհանուր մակերեսը կազմում է ավելի քան 250 մ² և հիմնականում նվիրված է.

կանեփ բույսի կենսաբանական ասպեկտներին,
կանեփի մանրաթելերի և կանեփի յուղի վերամշակմանը և օգտագործմանը,
կանեփի բժշկական օգտագործմանը,
կանեփի դերին արվեստի և կրոնի մեջ,
կանեփի թմրամիջոցային ազդեցությանը,
կանեփի աճեցման և օգտագործման իրավական կարգավիճակը։Բացի մշտական ցուցադրությունից` թանգարանում կազմակերպվում են նաև հատուկ ցուցահանդեսներ, այդ թվում՝ Թանգարանային գիշերվա շրջանակներում կամ առցանց։ Թանգարանն ունի խանութ և սրճարան, որտեղ կարելի է ձեռք բերել կանեփի հետ կապված տարբեր իրեր։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կանեփի թանգարան Բեռլինում
Էրիկ Սուոլուել

Էրիկ Սուոլուել (անգլ.՝ Eric Michael Swalwell Jr., նոյեմբերի 16, 1980(1980-11-16), Sac City, Այովա, ԱՄՆ), ամերիկացի քաղաքական գործիչ, դեմոկրատական կուսակցության անդամ, ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատի անդամ (2013 թվականից)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1980 թվականի նոյեմբերի 16-ին Սեք Սիթի քաղաքում (Այովա նահանգ), սակայն մեծացել է Կալիֆոռնիայում՝ Սան Ֆրանցիսկոյի ծովախորշի արևելյան ափին։ Ծնվել է ոստիկանի ընտանիքում։ Չորս երեխաններից ավագն էր, և առաջինը ընտանիքում, ով բարձրագույն կրթություն է ստացել։ 2003 թվականին ավարտել է Մերիլենդի համալսարանը, 2006 թվականին՝ Բալթիմորի Մերիլենդի համալսարանի իրավունքի դպրոցը։ 2006-2013 թվականներին աշխատել է Կալիֆոռնիայի Ալամիդա շրջանի դատախազի գրասենյակում։
2012 թվականի նոյեմբերին Կալիֆոռնիայի 15-րդ ընտրատարածքում հաղթել է իր կուսակից Փիթ Սթարկին, որն այդ պատգամավորական աթոռը զբաղեցնում էր 40 տարի, և անցել է ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատ։
2019 թվականի ապրիլի 8-ին Սուոլուելը հայտարարել է 2020 թվականի նախագահական ընտրություններում դեմոկրատական կուսակցությունից իր թեկնածության առաջադրման համար պայքարի մեջ մտնելու մասին։
2019 թվականի հուլիսի 8-ին, հունիսի վերջին մասնակցելով Մայամիի թեկնածուների առաջին բանավեճերին, Սուոլուելը հայտարարել է իր քարոզարշավի դադարեցման մասին՝ նպատակ ունենալով կենտրոնանալ Ներկայացուցիչների պալատում վերընտրվելու վրա։ Բանավեճերի ընթացքում լսարանի ուշադրությունը գրավել է՝ Ջոզեֆ Բայդենին հիշեցնելով, որ նա 32 տարի առաջ առաջին անգամ հայտարարել է «ջահը նոր սերնդին փոխանցելու» մտադրության մասին, և նախկին փոխնախագահին կոչ է արել ի վերջո դա անել։


== Անձնական կյանք ==
2016 թվականին ամուսնացել է Բրիթանի Ուոթսի (Brittany Watts) հետ, մինչև 2018 թվականը նրանք ունեցել են երկու երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«SWALWELL, Eric, (1980 - )»։ Biographical Directory of the United States Congress (անգլերեն)։ congress.gov։ Վերցված է 2019-05-18
Միգել Սապոչնիկ

Միգել Սապոչնիկը (անգլ.՝ Miguel Sapochnik, հուլիսի 1, 1974(1974-07-01), Համմերսմիթ, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլիական կինոյի և հեռուստատեսության ռեժիսոր է և պատմությունների նախկին վիզուալացնող։ Նա հայտնի է որպես Ռեպո Մեն ֆիլմի և HBO հեռուստատեսության Գահերի Խաղ հեռուստասերիալի ռեժիսոր, ինչպես նաև իր մնացած աշխատանքների համար ամերիկյան սերիալներում։


== Կարիերա ==
Նա եղել է Ռեպո Մեն ֆիլմի գործադիր պրոդյուսեր և ռեժիսոր 2010 թվականին։ Ֆիլմի գլխավոր դերերում էին Ջուդ Լոուն և Ֆորեսթ Ուիթակերը, և այս ֆիլմը նրա դեբյուտն էր։
Սապոչնիկը աշխատել է ամերիկյան հեռուստասերիալներում։ Արթուն, Եզր, Հաուս, իսկ վերջին շրջանում՝ Ինտելեկտուալ խաղեր, հեռուստասերիալների ռեժիսորն է։ 2001-2005 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում նա եղել է Snowflake In Hell Films Limited-ի ռեժիսոր։
Նրա այլ գործերից են 2000 թվականի կարճամետրաժ ֆիլմը, որը կոչվում է Երազողը և "Գեղեցիկ ներսում" երաժշտական տեսանյութը երգչուհի Լուիզ Ռեդնափի համար։
Որպես պատմությունների վիզուալացնող, նրա որոշ գործերից են Ասեղին (1996, ռեժիսոր՝ Դենի Բոյլ) և Ձմեռային Հյուր (1997, դերասան Ալան Ռիքմանի հետ դեբյուտ)։
2015 թվականին Սապոչնիկը նկարահանել է երկու սերիա  "Գահերի խաղ" շոուի հինգերորդ եթերաշրջանից՝ "Պարգևը" և "Հարդհոմ" սերիաները։ Նա վերադարձել է "Գահերի խաղ" վեցերորդ եթերաշրջանի եզրափակիչ երկու դրվագները՝ Բաստարդների մարտը և "Ձմռան քամիները", նկարահանելու։


== Ֆիլմերի ցանկը ==


=== Ֆիլմերի ցանկը ===


=== Հեռուստատեսային գործեր ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Միգել Սապոչնիկ Internet Movie Database կայքում
(5133) Ֆիլիպադամս

(5133) Ֆիլիպադամս (անգլ.՝ Phillipadams), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի օգոստոսի 12-ին Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,713035 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1089 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3172 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1632,23 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,220557 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,02° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5133) Ֆիլիպադամս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Թրեյսի Թոմս

Թրեյսի Թոմս (անգլ.՝ Tracie Thoms, օգոստոսի 19, 1975(1975-08-19), Բալթիմոր, Մերիլենդ, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի, որն առավել հայտնի է «Դետեկտիվ Ռաշ» (2005-2010) հեռուստասերիալում խաղացած դերով։


== Կյանք և կարիերա ==
Թրեյսի Նիկոլ Թոմսը ծնվել է ԱՄՆ-ի Մերիլենդ նահանգի Բալթիմոր քաղաքում։ Նրա հայրը՝ Դոնալդ Թոմսը, «Discovery» ստուդիայում վավերագրական ֆիլմերի արտադրության փոխնախագահն էր։ 1993 թվականին Թրեյսին ավարտել է Բալթիմորի գեղարվեստի դպրոցը։ Այնուհետև սովորել է Ջուլիարդեում, ինչպես նաև ավարտել է Հովարդի համալսարանը։ Մի քանի տարի ելույթ է ունեցել Բրոդվեյում։ 2002 թվականին առաջնաելույթ է ունեցել հեռուստատեսությամբ։
Թոմսը նկարահանվել է 2004 թվականի կարճատև գոյություն ունեցած «Wonderfalls» սերիալում, որից հետո հինգ տարի նկարահանվել է «Դետեկտիվ Ռաշ» շոուում։ Շոուի և նկարահանումների միջև ընկած ընդմիջումների ժամանակ խաղացել է երկրորդ պլանի դերեր այնպիսի ֆիլմերում, ինչպիսիք են «Սատանան կրում է Պրադա» և «Մահվան ապացույց», իսկ 2011 թվականին  նկարահանվել է «Հերիի օրենքը» սերիալի մի քանի էպիզոդում։
2013 թվականի փետրվարին Թոմսը ստացել է ABC-ի «Գոթիկա» պիլոտի կենտրոնական դերերից մեկը։
2016 թվականին Շառլոտ դերով հայտնվել է Բրոդվեյի «Ֆալցետներ» մյուզիքլի վերածննդում։
2016-2018 թվականներին խաղացել է «Սեր» սերիալում։
2018 թվականից նկարահանվել է «9-1-1» սերիալում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==
2006՝  երկու «Black Reel Awards» մրցանակ՝ «Լավագույն դերասանական անսամբլ» և «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի» («Բոհեմ») անվանակարգերում։
2006՝ երկու «Broadcast Film Critics Association Awards» մրցանակ «Լավագույն դերասանական անսամբլ» և «Լավագույն երգ» («Բոհեմ») անվանակարգերում։
2013՝ «Las Vegas International Film Festival» մրցանակ «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհու» («Ոչնչացում») համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալումու տեսու

Ալումու տեսու (Alumu, Alumu-Akpondu, Alumu-Tesu, Arum-Cesu, Arum-Chessu, Arum-Tesu), նիգերա-կոնգոլեզյան լեզու, որով խոսում են Ակվանգայի տեղական ինքնակառավարման ոլորտներում և միայն Նասարավայի Վամբայի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Алуму-тесу на Ethnologue
Բարբարա Պրամմեր

Բարբարա Պրամմեր (գերմ.՝ Barbara Prammer, հունվարի 11, 1954(1954-01-11), Ottnang am Hausruck, Vöcklabruck District, Վերին Ավստրիա, Ավստրիա - օգոստոսի 2, 2014(2014-08-02), Վիեննա, Ավստրիա), ավստրիացի պետական և քաղաքական գործիչ, 2006- 2014 թվականներին եղել է Ավստրիայի ազգային խորհրդի նախագահ։ 


== Կենսագրություն ==
Բարբարա Պրամմերը 1973 թվականին ավարտել է Ֆլյոկրաբրուքի կոմերցիոն քոլեջը։ Այնուհետև աշխատել է Օտնանգի համայնքապետարանում։ 1986 թվականին ավարտել է Լինցի Յոհաննես Կեպլերի համալսարանի սոցիոլոգիայի ֆակուլտետը՝ ստանալով սոցիոլոգիական և տնտեսագիտական գիտությունների մագիստրոսի կոչում։ Մինչև 1989 թվականը եղել է Լինցի վերականգնման կենտրոնի սոցիալական մանկավարժ և Վերին Ավստրիայի զբաղվածության դաշնային ծառայության ռեֆերենտ։ 1995 թվականին նշանակվել է Ավստրիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության Վերին Ավստրիայի կանանց խորհրդի նախագահ։ Այդ պաշտոնը նա զբաղեցրել է ընդհուպ մինչև 2005 թվականը։ 1991- 1995 թվականներին եղել է Վերին Ավստրիայի պատգամավոր և փոխնախագահ։ 1995 թվականին ընտրվել է կուսակցության դաշնային խորհրդի անդամ։ 1995- 1997 թվականներին եղել է Վերին Ավստրիայի բնակարանաշինության և բնության պահպանության հարցերի նախարար։ 1997- 2000 թվականներին եղել է Ավստրիայի կանանց և սպառողների իրավունքների պաշտպանության հարցերով նախարար։ Նրա իշխանության օրոք կանայք ստացել են զինվորական ծառայության անցնելու իրավունք, ինչպես նաև գիշերային ժամերին աշխատելու իրավունք։ 1999 թվականին ընտրվել է Ավստրիայի ազգային խորհրդի պատգամավոր։ 2000 թվականին ընտրվել է ՍԴԿ ֆրակցիայի նախագահ։ 2004- 2006 թվականներին եղել է խորհրդի փոխնախագահ։ 2006 թվականից մինչև 2014 թվականը եղել է Ավստրիայի ազգային խորհրդի նախագահ։ Նրա ամուսինը՝ Վոլֆգանգ Պրամմերը մեղադրվել է սեռական գործողությունների մեջ՝ խորհրդի քարտուղարուհիներից մեկի նկատմամբ։ Այդ ժամանակ Բարբարա Պրամմերը պաշտպանել է քարտուղարուհուն։ 2001 թվականին նրանք բաժանվել են։ Բարբարան մահացել է 2014 թվականի օգոստոսի 2-ին։


== Աղբյուրներ ==
https://e-gov.ooe.gv.at/biografien/Start.jsp?param=ooe&personId=448
http://kurier.at/politik/inland/trauer-um-barbara-prammer-grosse-demokratin-und-vorbild/78.183.093


== Ծանոթագրություններ ==
Կուխտաչյով (Կոնստանտինովսկի շրջան)

Կուխտաչյով (ռուս.՝ Кухтачев), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կոնստանտինովսկի շրջանում։ Մտնում է Ստի չնովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Շտատհալտեր

Շտատհալտեր (գերմ.՝ Statthalter, բառացի՝ «տեղ պահող») կամ ստատխաուդեր (հոլ.՝ stadhouder, բառացի՝ «քաղաք պահող»), եվրոպական մի շարք երկրների պաշտոնական անձ, որն ներկայացնում էր իշխանությունը և ղեկավարում պետության իրեն վստահված հատվածը։ Համարժեք է վենետիկյան «դոժ» տիտղոսին։
Կառավարիչ, փոխանորդ նշանակվել են հնագույն ժամանակներից, երբ պետության չափերը թույլ չէին տալիս տիրակալին արագ արձագանքել հեռավոր շրջանների իրադարձություններին։


== Ծանոթագրություններ ==
Անյա Թեյլոր-Ջոյ

Անյա Ջոզեֆին Թեյլոր-Ջոյ (անգլ.՝ Anya Josephine Marie Taylor-Joy, ապրիլի 16, 1996(1996-04-16), Մայամի, Ֆլորիդա, ԱՄՆ), արգենտինաբրիտանացի դերասանուհի և մոդել։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է ներգաղթյալների ընտանիքում։ Մայրը բնիկ անգլուհի է, իսկ հայրն ունի արգենտինական և շոտլանդական արմատներ։ Նրա ծննդավայրը համարվում է ԱՄՆ-ի Մայամի քաղաքը, սակայն նրա մանկությունն անցել է Արգենտինայում և Մեծ Բրիտանիայում։
Նրանից բացի՝ ընտանիքում կա ևս հինգ երեխա։ Մանուկ հասակում սիրել է պարեր, ծնողները նրան տարել են բալետի դպրոց, որտեղ նա կարող էր լուրջ հաջողությունների հասնել, եթե չլինեին երկրից՝ մեկ այլ երկիր ընտանիքի հաճախակի տեղափոխումները։ Նա չի կարողացել դառնալ պրոֆեսիոնալ բալերիանա, սակայն կարողացել է հաջողությունների հասնել որպես ֆոտոմոդել։ Ավագ դպրոցում սովորելու ժամանակ՝ մասնակցություն է ունեցել մի շարք ֆոտոսեսիաներում և հայտնվել է մի շարք հրատարակությունների, օրացույցերի և պաստառների շապիկներին՝ գովազդելով համաշխարհային հայտնի բրենդներ։
Հայտնություն է ստացել Ռոբերտ Էգերսի «Վհուկը» ֆիլմում կատարած դերի շնորհիվ։
2016 թվականին գլխավոր դեր է կատարել «Մորգան» գիտաֆանտաստիկ ֆիլմում, նաև ռեժիսոր Նայթ Շյամալանի «Սպլիտ» թրիլլերում։
Անվանակարգվել է BAFTA 2017 մրցանակի՝ «Ծագող աստղ» անվանակարգում, նաև Կինոքննադատների Լոնդոնյան շրջանակի մրցանակի՝ «Տարվա բրիտանացի կամ իռլանդացի երիտասարդ կատարող» անվանակարգում։ 2017 թվականի Կաննի փառատոնի պրոֆեսիոնալ ժյուրիի «Տարվա բացահայտում» անվանակարգի դափնեկիր է։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Արլանսոն

Արլանսոն (իսպ.՝ Arlanzón), մունիցիպալիտետ և քաղաք Իսպանիայում։ Մտնում է Բուրգոս պրովինցիայի մեջ՝ Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալֆոս դե Բուրգոս շրջանում։ Նրա տարածքը գրավում է 77,744 կմ², իսկ բնակչությունը կազմում է 424 մարդ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն։ Վարչական կենտրոնից գտնվում է 20 կմ հեռավորության վրա։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Embalse de Arlanzón
www.ignaciophoto.net Fotos de Arlanzón Archived 2014-05-17 at the Wayback Machine.
Միրնոե (գյուղ, Տրուխանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիրնոեՄիրնոե (ռուս.՝ Мирное), գյուղ Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Տրուխանսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Էրգնեթի

Էրգնեթի (վրաց.՝ ერგნეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 840 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 28 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 457 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լիլիթ Մանարյան

Լիլիթ Քրիստի Մանարյան (օգոստոսի 23, 1992(1992-08-23)), հայ ֆլեյտահար, նկարիչ, երգահան, դրամատուրգ, սցենարիստ Քրիստ Մանարյանի դուստրը։


== Կենսագրություն ==
Լիլիթ Մանարյանը ծնվել է 1992 թվականի օգոստոսի 23-ին, Երևան քաղաքում։ Միջնակարգ կրթությունը ստացել է Երևանի Խաչիկ Դաշտենցի անվան թիվ 114 դպրոցում, որն ավարտել է 2009 թվականին։ 2003-2008 թվականներին ֆլեյտայի դասընթացներ է անցել Երևանի Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան երաժշտական մասնագիտական դպրոցում։ Մոսկվայի «Սովրեմեննիկ» թատրոնի բեմում «ClassAct» ծրագրի շրջանակներում և Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ Գալինա Ոլչեկի ղեկավարությամբ 2007 թվականին Լիլիթի առաջին «Ռեստարտ» պիեսը։
Որպես մանկավարժ, տիկնիկավար, հաղորդավար և ռեժիսոր 2008 թվականից աշխատանքի է անցել «Ագուլիս» տիկնիկային թատրոն-ստուդիայում։
2009-2015 թվականներին սովորել և ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի մագիստրատուրան։ 2009 թվականից նվագել է Կոստանտին Սարաջևի անվան երաժշտական դպրոցի ուսանողական նվագախմբում։ 2010 թվականին արժանացել է «Վերածնունդ» միջազգային մրցույթի դափնեկրի։ 2011 թվականին Գերմանիայում մասնակցել է երաժշտական «Aeolus Bläserwettbewerb» միջազգային մրցույթին։ Նույն թվականից հանդիսանում է Հայաստանում Պատկերապատման զարգացման միության (APBDA) անդամ, ֆրանսիացի նկարիչների ղեկավարությամբ անցել է մասնագիտական վերապատրաստում, «Լավագույն պատկերապատում» անվանակարգում արժանացել է Հայաստանում Պատկերապատման միջազգային փառատոնի 1-ին մրցանակին։
Ներկայացրել է Հայաստանը 2012 թվականին Ֆրանսիայի Անգուլեմ քազաքում կայացած Պատկերապատման ամենամյա համաեվրոպական փառատոնի ցուցահանդեսին։ Առաջին հեղինակային «Սոլո» կարճամետրաժ կինոնկարը նկարահանել է իր առաջին հեղինակային «Սոլո» կարճամետրաժ կինոնկարը, որտեղ հանդես է եկել որպես սցենարիստ, ռեժիսոր և գլխավոր դերակատար։ Կինոնկարը մասնակցել է «Հայակ», «Կին» և «ՆՕՖԻ» փառատոներին։
2012 թվականից հաճախել է «Ոսկե ծիրան» կինոփառատոնի կինոդպրոց։ Եղել է Քրիստ Մանարյանի հեղինակային «Մուլտի-պուլտի այբուբեն» մանկական երաժշտական 39 մուլտֆիլմերի և հեղինակային «Ինչ դառնամ, երբ մեծանամ» երաժշտական անիմացիոն շարքի 10 մուլտֆիլմերի նկարիչը։ 2014 թվականին համերգներով ելույթ է ունեցել Գրիգոր Առաքելյանի անսամբլի կազմում։
«Այբ» ավագ դպրոցում աշխատել է տիկնիկային թատրոն հեղինակային առարկայի ուսուցչուհի և աշակերտների հետ պատրաստել է մի քանի բեմադրություն։ 2015 թվականին Հայաստանի նկարիչների միությունում տեղի է ունեցել իր առաջին ցուցահանդեսը՝ «Լիլիթը և երազները» խորագրով։ Նույն թվականի դեկտեմբերին կայացել է ստեղծվել է նրա և Միքայել Սաղաթելյան-Հերունու «The Quest» ռոք-խումբը, որի առաջին համերգը։
2015 թվականից աշխատանքի է անցել Հայաստանի զինված ուժերի գլխավոր շտաբի նվագախմբում՝ որպես ավագ երաժիշտ։ Մասնակցել է հայաստանյան փառատոներին և համերգներին, կատարել ժամանակակից հայ կոմպոզիտորներ Ռուբեն Սարգսյանի, Գեղունի Չթչյանի, Արամ Հովհաննիսյանի, Տիգրան Բաբայանի, Աննա Հակոբջանյանի, Տիգրան Ասլանյանի, Լիա Ղազարյանի, Արշակ Անդրիասովի երաժշտությունները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Իմ պապիկ, իմ սիրելի, իմ փարոս, Աստված հոգիդ լուսավորի… Լիլիթ Մանարյան
Երվանդ Մանարյանը թոռնուհու՝ Լիլիթ Մանարյանի աչքերով. YerevanStyle.com-ի անդրադարձը
Ուսսե

Ուսսե (ֆր.՝ Housset), կոմունա Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում։ Կոմունայի դեպարտամենտը՝ Էնան է։ Մտնում է Մարլ կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Վերվեն։
Կոմունայի INSEE կոդը՝ 02385:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը 173 մարդ էր։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 120 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 83-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 37-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 69,2 %, 1999 թվականին եղել է 62,1%)։ 83 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 70-ը (41 տղամարդ և 29 կին), գործազուրկ էին 13 մարդ (8 տղամարդ և 5 կին)։37 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը՝ թոշակառուներ, 17-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Ուսսե (ֆր.)
Եվգենի Զակ

Եվգենի Սավելևիչ Զակ (Eugeniusz Żak, դեկտեմբերի 15, 1884(1884-12-15)[…], Mahiĺna, Q50965095?, Igumensky Uyezd, Մինսկի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 15, 1926(1926-01-15)[…], Փարիզի 14-րդ շրջան, Փարիզ), ֆրանսիացի և լեհ նկարիչ, Փարիզի դպրոցի ներկայացուցիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է հրեական ընտանիքում, Մինսկի նահանգի Մոգիլնո ագրոքաղաքում (այժմ՝ Մինսկի մարզի Ուզդենսկի շրջան)։ Դպրոցն ավարտել է Վարշավայում։ 1901 թվականից սովորել է Ֆրանսիայում, Մյունխենում և Իտալիայում։ 1904 թվականին վերադարձել է Փարիզ։
Նա մասնակցել է Աշնանային սալոնին (1904 թվականից), Անկախների սալոնին, գեղարվեստի ազգային ընկերության ցուցահանդեսներին։ 1906-1908 թվականներին մեկնել է Բրետան։ Ֆրանսիայում լեհ նկարիչների հասարակության անդամ էր։ 1910 թվականին նրա աշխատանքը ձեռք է բերվել Լյուքսեմբուրգի թանգարանի համար։ 1911 թվականին անհատական ցուցահանդես է ունեցել Druet պատկերասրահում։ 1912 թվականից Académie La Palette-ի պրոֆեսոր է եղել։ 1913 թվականին ամուսնացել է նկարչուհի Յադվիգ Կոնի հետ, ով հետագայում դարձել է «Galerie Zak»-ի կառավարիչը։
Եվգենի Զակի աշխատանքները ցուցադրվել են Փարիզի, Նյու Յորքի, Քյոլնի և Լոնդոնի պատկերասրահներում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբին նկարիչ ընկերների՝ Իլյա Էրենբուրգի և Ռոման Կրամշտիկի հետ ստիպված է եղել տեղափոխվել Լոզան։ Հետագայում ապրել է Փարիզի հարավում։
1916 թվականին եկել է Լեհաստան՝ իր կնոջ հայրենիք՝ Չեստոխովա քաղաք։ Այցելել է Վարշավա։ Նա համարվում է նկարիչների «Ռիթմ» ոճի (Art Deco) հիմնադիրներից մեկը (Վարշավա, 1922)։ 1922 թվականին նա մեկնել է Գերմանիա, որտեղ աշխատել է Kunst und Dekoration ամսագրի հետ, որտեղ էլ ժամանակակից նկարիչների մասին հոդվածներ է տպագրել։ 1923 թվականին Զակը վերադարձել է Փարիզ, որտեղ կրկին հանդիպել է Զիգմունդ Մենկեսին և Մարկ Շագալին, բացել իր սեփական պատկերասրահը (Gallerie Zak): Նկարչի աճող համբավն ու ֆինանսական հաջողությունները ընդհատվել են նրա հանկարծակի մահով (սրտի կաթվածից, 41 տարեկան հասակում)։ Մահվանից քիչ առաջ Զակին առաջարկվել է ղեկավարել Գերմանիայի Քյոլնi գեղարվեստի ակադեմիայի գեղանկարչության բաժինը։
Զակի ստեղծագործություններում նկատվում է սիմվոլիզմի ազդեցությունը։ Նա նեոդասականության ներկայացուցիչ է համարվում։


== Գրականություն ==
Anna Król and Artur Tanikowski, Colors of Identity: Polish Art from the American Collection of Tom Podl, National Museum in Kraków: Kraków 2001.
Artur Tanikowski, Eugeniusz Zak, translated by Jarek Król, Pogranicze: Sejny 2003.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://artinvestment.ru/auctions/9005/biography.html
http://artru.info/ar/19506/ Archived 2011-12-20 at the Wayback Machine.
Culture.pl
http://www.pinakoteka.zascianek.pl/Zak/Index.htm
http://www.nzetc.org/tm/scholarly/name-434003.html Фото
http://www.polinst.ru/grafika_pol.html(չաշխատող հղում) Польская графика и рисунок первой половины XX века.Выставка факсимильных репродукции из собраний Национального Музея в Варшаве

http://www.novpol.ru/index.php?id=1180 Новая Польша/ Польская живопись
http://www.warsaw.ru/articles/2005/art07/kultura05-07-05.htm
Գորոդեցկոե (գյուղ, Երմեկեևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳորոդեցկոեԳորոդեցկոե (ռուս.՝ Городецкое, բաշկիրերեն՝ Городецкий), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Երմեկեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 144 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Խենեկե

Խենեկե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։ Գտնվում էր Էրզրում քաղաքից 16 կմ հարավ-արևմուտք, Կարասու գետի ավազանի գետակներից մեկի ափին։


== Բնակչություն ==
1878 թվականին ուներ 7 տուն հայ և 13 տուն թուրք բնակիչ։ XX դարի սկզբին ուներ 32 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պանովո (գյուղ, Տյոմկինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊանովոՊանովո (ռուս.՝ Паново), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 15 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռոտշիլդ բուլվար

Ռոտշիլդ բուլվար (եբրայերեն՝ שְׂדֵרוֹת רוֹטשִׁילד‎), Թել Ավիվի փողոցներից է, քաղաքի զբոսաշրջային տեսարժան վայրերից մեկը։ Սկսվում է քաղաքի հարավարևմտյան ծայրամասից Նևե Ցեդեկից և հասնում մինչև Հաբիմա թատրոն հյուսիսում։  Փողոցի կենտրոնում տեղակայված է ծառուղիների շերտ հետիոտնային և հեծանվային արահետներով։


== Պատմություն ==

ԽՍՀՄ դեսպանատան նախկին շենքը Ռոտշիլդի բուլվարի 46 հասցեում կառուցվել է Եհուդա Մագիդովիչի նախագծով 1924 թվականին։ Վերակառուցվել և վերանորոգվել է (1991) ճարտարապետներ Ամոն Բար-Օրի, Աբրահամ Յասկիմի, Իյոսսի  Սիվանի և Մոտի Բոդեկոմի կողմից։ 
Ռոտշիլդի բուլվարը նախապես կոչվել է Ռեխով հա-Ամ («Ժողովրդական փողոց») և քաղաքի բնակիչների ցանկությամբ այն վերանվանվել է բարոն Էդմոն Ջեյմս դե Ռոտշիլդի պատվին։ Ռոտշիլդի բուլվարի և Հերցլի փողոցի անկյունում գտնվող տունը կառուցվել է 1909 թվականին Էլիաֆսոն ընտանիքի կողմից, որը համարվում է Թել Ավիվի հիմնադիր վաթսուն ընտանիքներից մեկը։ 2007 թվականին այս շենքը ձեռք է բերվել և վերականգնվել Ֆրանսիայի ինստիտուտի կողմից։
Ռոտշիլդի բուլվարում է գտնվում Անկախության դահլիճը, որտեղ 1948 թվականին ստորագրվել է Իսրայելի անկախության հռչակագիրը։  Բաուհաուզ կամ ինտերնացիոնալ ոճով կառուցված բազմաթիվ շենքեր մտնում են Թել Ավիվի Սպիտակ քաղաքի կազմի մեջ և ընդգրկված են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։ Ալլենբի փողոցի և Ռոտշիլդի բուլվարի խաչմերուկում 1925 թվականին կառուցված Լեդերբերգի տան ճակատային մասը զարդարում են Զեև Ռաբանի կերամիկական որմնանկարները։ Այս որմնանկարներում պատկերված են Պաղեստինի հրեա գաղթականները, որոնք զբաղված են գյուղատնտեսական աշխատանքներով և քաղվածք Երեմիա մարգարեից։
1995 թվականին քաղաքապետարանն անցկացրեց փողոցի լավագույն գեղարվեստական ձևավորման ճարտարապետական մրցույթ։ Ճարտարապետ Մոտի Բոդեկը առաջարկեց փողոցներում առկա շրջանաձև տարածքներն օգտագործել որպես զբոսաշրջային, հետիոտնային և հեծանվային ուղիների համակարգ, որտեղ կարելի է անցկացնել սպորտային և զվարճանքի միջոցառումներ, ինչպես նաև վերանորոգել տարածքում գտնվող պատմական տաղավարներն ու կրպակները։ 
2013 թվականին Աբսոլյուտ ընկերությունն աշխարհի քաղաքներին նվիրված իր նախագծի շրջանակներում ներկայացրեց Թել Ավիվին նվիրված շիշ։ Շշի գեղարվեստական ձևավորումը մշակվել էր Ռոտշիլդի և Նարդաուի բուլվարների գիշերային բնապատկերային տեսարանների հիման վրա։


== Ֆինանսական  կենտրոն ==
Ռոտշիլդի բուլվարը հայտնի է որպես ֆինանսական հաստատությունների կենտրոնացման վայր։ Այստեղ են գտնվում Առաջին միջազգային բանկի երկնաքերը, ինչպես նաև HSBC բանկի իսրայելյան մասնաճյուղի գրասենյակը։ 2005 թվականին բուլվարում վերականգնվեցին մի շարք պատմական շենքեր և այն յուրահատուկ վերածննդի ժամանակաշրջան է ապրում։ 2012 թվականի փետրվարին Bloomberg ընկերությունը, իսկ մարտին Julius Baer Group բանկերի խումբը Ռոտշիլդի բուլվարում բացեցին իրենց գրասենյակները։
2011 թվականին Ռոտշիլդի բուլվարում իրենց վրանային ճամբարը տեղակայեցին բնակարանների բարձր արժեքի և ապրուստի բարձր ծախսերի դեմ բողոքի զանգվածային ցույցերի մասնակիցները։


== Գրականություն ==
Озеров Е., Тель-Авив шаг за шагом: Семь прогулок по городу. — Модиин: Издательство Евгения Озерова, 2009. — 142 с., ил.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Hundreds rally in Tel Aviv against killings in Gaza, Sderot, Marching down Rothschild Boulevard
Կողքավիզ կրիաներ

Կողքավիզ կրիաներ (լատ.՝ Pleurodira), սողունների ենթակարգ։ Պարանոցը երկար է, կարող են պտտեցնել դեպի կողքերը և գլուխը թաքցնել զրահի տակ։ Գլխի երկարությունը 30-77 սմ է։ Ապրում են Հարավային Ամերիկայի, Ավստրալիայի, Աֆրիկայի և Մադագասկարի քաղցրահամ ջրերում։
Կողքավիզ կրիաները ունեն 2 ընտանիք, պելոմեդուզներ՝ 14 տեսակով, և օձավիզ կրիաներ՝ 31 տեսակով։ Առավել տարածված է տարատարուգա տեսակը, որի մարմնի երկարությունը մինչև 80 սմ է, ապրում է Ամազոն գետի շրջակայքում։ Կողքավիզ կրիաները սնվում են մանր ձկներով, որոնց որսում են երկար պարանոցի շնորհիվ։ Ձվադրում են ավազի մեջ փորած փոսիկներում։ Որոշ կողքավիզ կրիաներ ունեն արդյունագործական նշանակություն, միսը, ձուն օգտագործում են որպես սնունդ։
Մեհյան (այլ կիրառումներ)

Մեհյան, կարող է վերաբերել՝

Մեհյան - հեթանոսական տաճար
Մեհյան - գրական-գեղարվեստական միամսյա հանդես
Ստանիսլավ Լեմ

Ստանիսլավ Լեմ (լեհ.՝ Stanisław Herman Lem, սեպտեմբերի 12, 1921(1921-09-12)[…], Լվով, Լեհաստանի Երկրորդ Հանրապետություն - մարտի 27, 2006(2006-03-27)[…], Կրակով, Լեհաստան), լեհ հայտնի գրող, երգիծաբան, փիլիսոփա, ֆանտաստ և ֆուտուռոլոգ։ Նրա գրքերը թարգմանվել են աշխարհի 40 լեզուների և վաճառվել ավելի քան 30 միլիոն օրինակով։


== Կենսագրություն ==
1939-1941 թթ.-ին սովորել է Լվովի բժշկական ինստիտուտում, 1948 թ.-ին ավարտել Կրակովի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ Գրել է գիտաֆանտաստիկ գործեր, որոնցում քննարկվում են գիտության ու տեխնիկայի զարգացման հնարավոր հետևանքները՝ «Աստղանավորդներ» (1951), «Մագելլանի ամպը» (1955, հայերեն հրտ. 1964), «Եդեմ» (1959), «Ներխուժում Ալդեբարանից» (1959), «Վերադարձ աստղերից» (1961), «Լոգարանում գտնված օրագիրը» (1961), «Սոլարիս» (1961, հայերեն հրտ. 1965, համանուն ֆիլմը՝ 1972 թ.-ին), «Անպարտելին» (1964) և այլն։ Լեմը հաճախակի է դիմում փիլիսոփայական գրոտեսկին, երգիծանքին, պարոդիային («Ռոբոտների հեքիաթները», 1964, «Որս», 1965 և այլն)։ Գրել է նաև «Չկորսված ժամանակ» (1955) հոգեբանական, «Հետաքննություն» (1959) դետեկտիվ, «Բարձր ամրոց» (1966) ինքնակենսագրական վեպերը, կիբեռնետիկայի («Երկխոսություններ», 1957), տիեզերագնացության, («Ուղեծիր դուրս գալը», 1962), էվրիստիկայի ու ֆուտուրոլոգիայի («Տեխնոլոգիայի գումարը», 1964), գրականության, գիտության («Պատահարի փիլիսոփայությունը», 1968) և գիտական ֆանտաստիկայի («Բացարձակ վակուում», 1971), փիլիսոփայական խնդիրների վերաբերյալ էսսեիստական գրքեր և այլ գործեր։
Լեմի անունով է կոչվել 3836 աստերոիդը։


== Հիմնական ստեղծագործություններ ==


=== Վեպեր ===
«Մարդը Մարսից» (Człowiek z Marsa; 1946)
«Երևակայության հիվանդանոցը» (Szpital przemienienia; 1948)
«Տիեզերագնացները» (Astronauci; 1951)
«Աստեղային օրագրերը» (Dzienniki gwiazdowe; 1953 - 1999)
«Մագելլանի ամպը» (Obłok Magellana; 1955, հրատարակվել է հայերեն)
«Երկխոսություններ» (Dialogi; 1957)
«Ներխուժում Ալդեբարանից» (Inwazja z Aldebarana; 1959)
«Հետաքննություն» (Śledztwo; 1959)
«Էդեմ» (Eden; 1959)
«Վերադարձ աստղերից» (Powrót z gwiazd; 1961)
«Լոգարանում գտնված ձեռագիր» (Pamiętnik znaleziony w wannie; 1961)
«Սոլյարիս» (Solaris; 1961)
«Անհաղթը» (Niezwyciężony; 1964)
«Ռոբոտների հեքիաթները» (Bajki robotów; 1964)
«Տեխնոլոգիաների գումարը» (Summa Technologiae; 1964)
«Կիբերիադա» (Cyberiada; 1965)
«Բարձր ամրոցը» (Wysoki zamek; 1966)
«Աստծո ձայնը» (Głos Pana; 1968)
«Պատմվածքներ տիեզերանավագնաց Պիրքսի մասին» (Opowieści o pilocie Pirxie; 1968)
«Դիպվածի փիլիսոփայությունը» (Filozofia przypadku; 1968)
«Բացարձակ դատարկություն» (Doskonała Próżnia; 1971)
«Ֆուտուռոլոգիական կոնգրես» (Kongres futurologiczny 1971)
«Երևակայական մեծություն» (Wielkość urojona 1973)
«Հարբուխ» (Katar; 1975)
«Գոլեմ XIV» (Golem XIV; 1981)
«Դիտարկում տեղում» (Wizja lokalna; 1982)
«Ֆիասկո» (Fiasko; 1986)
«Խաղաղություն Երկրի վրա» (Pokój na Ziemi; 1987)
«Մեգաբիտային ռումբ» (Bomba megabitowa; 1999)


== Երկերը՝ հայերեն ==
Գոյություն ունե՜ք արդյոք, միստր Ջոնս, Ե., Հայրապետյան, 1962, 46 էջ։ Թարգմ. ռուսերենից՝ Կարեն Սիմոնյան։
Մագելլանի ամպը (վեպ), Ե.,  Հայպետհրատ, 1964, 437 էջ։ Թարգմ.՝ Էմանուել Դոլբազյան։
Սոլարիս, Ե., Հայաստան, 1965, 248 էջ։ Թարգմ.՝ Մ. Գրախոլսկայա, Վ. Վասիլյան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Ստանիսլավ Լեմը գրապահարանում
(1892) Լյուսիենե

(1892) Լյուսիենե (անգլ.՝ Lucienne), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1971 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Պաուլ Վիլդի կողմից Ցիմերվալդում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,462472 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2428 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6822 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1411,42 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,255063 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,95° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1892) Լյուսիենե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Շուշի քրեակատարողական հիմնարկ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շուշի (այլ կիրառումներ)Շուշիի քրեակատարողական հիմնարկ, որն ավելի հայտնի է որպես Շուշիի բանտ, քրեակատարողական հիմնարկ Արցախի Հանրապետության Շուշի քաղաքում։


== Պատմություն ==


=== Ռուսական կայսրություն ===
Շուշիի բանտ կառուցվել է 1848 թվականին՝ Ռուսական կայսրության իշխանության կողմից։


=== Հայաստան. Արցախի Հանրապետություն ===
ԽՍՀՄ տարիներին Շուշիի բանտը եղել է Ադրբեջանակ ԽՍՀ փակ տեսակի միակ բանտը և հայտնի էր «շուշինսկայա կռիտկա» («шушинская крытка») անվան տակ։ Շուշիի ազատագրումից հետո բանտը վերածվել է կիսաբաց գաղութի, որի փոխարեն Ադրբեջանի իշխանությունները դարձրել են Գոբուստանի գաղութը փակ տեսակի բանտ։ Այսօրվա տեսքով Շուշիի բանտը գործում է 1995 թվականի և ներկա դրությամբ գտնվում է քաղաքի սահմանագծից դուրս։ Բանտում գործում է երեք ռեժիմ՝ փակ, կիսափակ, կիսաբաց։ Բանտի տարողությունն է՝ 350 մարդ։ Տարբեր ռեժիմի դատապարտվածները տեղավորված են իրարից անջատ։
Բանտի անձնակազմի թիվը կազմում է 25 մարդ, այդ թվում՝ կանայք։ Բանտում աշխատանաքը հավասարեցված է զինվորական ծառայությանը։


== Հայտնի կալանավորներ ==
Սամվել Բաբայան


== Ծանոթագրություններ ==
Շիրակ ՖԱ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շիրակ (այլ կիրառումներ)«Շիրակ» Ֆուտբոլային Ակումբը պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբ է, որը հանդես է գալիս Գյումրիում։


== Պատմություն ==
«Շիրակ» Ֆուտբոլային Ակումբը հիմնադրվել է 1958 թվականին, Գյումրի քաղաքում։


== Նվաճումներ ==
Հայաստանի Բարձրագույն խումբ
 (4) 1992, 1994, 1999, 2012-13
 (7) 1993, 1995-96, 1997, 1998, 2002, 2013-14, 2015-16
 (4) 2000, 2003, 2014-15, 2016-17Հայաստանի Գավաթ
 (2)  2011-12, 2016-17
 (5) 1993, 1994, 1999, 2011, 2012-13Հայաստանի Սուպերգավաթ 
 (5) 1996, 1999, 2002, 2013, 2017
 (1) 1998


== Առաջնության և Գավաթի վիճակագրություն ==


== Եվրոգավաթների վիճակագրություն ==
Խ = Խաղ; Հ = Հաղթանակ; Ո = Ոչ-ոքի; Պ = Պարտություն; ԽԳ = Խփած Գնդակ; ԲԳ = Բաց Թողած Գնդակ; ԳՏ = Գնդակների Տարբերություն

Տանը անցկացրած խաղերի հաշիվները թավատառ են։


== Ներկա կազմ ==
Դեկտեմբերի 21, 2018
Նշում. Դրոշները ցույց են տալիս ազգային հավաքականը ինչպես սահմանված է ՖԻՖԱ-ի իրավասության կանոններում: Խաղացողները կարող են ունենալ 1-ից ավելի ոչ-ՖԻՖԱ-ի քաղաքացիություն:


== Արտաքին հղումներ ==
«Շիրակ» ՖԱ-ի բաժինը ՀՖՖ-ի պաշտոնական կայքէջում (հայ.), (անգլ.), (ռուս.)
Appetite for Destruction

Appetite for Destruction, ամերիկյան Guns N' Roses հարդ ռոք խմբի դեբյուտային ալբոմը, որը թողարկվել է Geffen ընկերության կողմից 1987 թվականի հուլիսի 21-ին։ Սկզբում վաճառվել է 27 միլիոն պատճեն, իսկ հետագայում՝ 32 միլիոն։ Համաձայն Billboard 200-ի, այն ԱՄՆ-ում վաճառքի քանակով ամենահաջողակ դեբյուտային ալբոմն է։


== Ալբոմի ստեղծման պատմություն ==
1988 թվականին մի հարցազրույցի ժամանակ Էքսլ Ռոուզը նշել է, որ ալբոմի մի շարք երգեր ձայնագրվել են Լոս Անջելեսի գիշերային ակումբներում։
Ալբոմի երգերի մեծ մասը իրենցից ներկայացնում են ռոքնռոլի ամբողջություն։ «Welcome to the Jungle» երաժշտության համար Ռոուզը բառեր է գրել։ Մի շարք երգերում պատմվում են խմբի անդամների պատանեկության տարիների մասին։ Այդ երգերից է «Out ta Get Me»-ը։ Ալբոմում ներառված են նաև «Sweet Child o' Mine», «Think About You», «My Michelle», «You’re Crazy», «Rocket Queen» երգերը։


== Ալբոմի պատկեր ==
Սկզբում ալբոմի պատկերը, որը ստեղծվել էր Ռոբերտ Ուիլյամսի կողմից, պատկերում էր մի հրեշ, որի ատամների փոխարեն դաշույններ էին, հարձակվում էր ռոբոտի վրա։ Տարբեր կրոնական ու հասարակական կազմակերպություններ սկսեցին բողոքել, քանի որ խումբը ստիպել էր խանութներին վաճառել ալբոմը։ Սակայն վաճառողները փակում էին շագանակագույն թղթով կամ պարզապես առանց նկարի էին թողնում, իսկ մի շարք խանութներ նույնիսկ հրաժարվում էին վաճառել այն։ Պատկերի ձևավորումը արդյունքում փոխվեց։ Այժմ պատկերված է խմբի անդամների գլուխները գանգերի տեսքով։


== Ձայնագրման մասնակիցներ ==
Էքսլ Ռոուզ (Axl Rose) - վոկալ, սինթեզ
Սլեշ (Slash)
Իզի Սթրեդլին (Izzy Stradlin) - ռիթմ կիթառ, բեք վոկալ
Դաֆ Մաքագան (Duff McKagan) - բաս կիթառ, բեք վոկալ
Սթիվեն Ադլեր (Steven Adler) - հարվածային գործիքներ


== Երգացանկ ==


== Ձեռքբերումներ ==
1989 թվականին ալբոմը զբաղեցրել է 27-րդ հորիզոնականը 1980-ական թվականների լավագույն ալբոմների ցանկում (ըստ Rolling Stone ամսագրի)։
2003 թվականին Appetite for Destruction-ը դարձել է 61-րդը 500 մեծագույն ալբոմների ցանկում (ըստ Rolling Stone ամսագրի)։
2004 թվականին, ըստ Metal Hammer ամսագրի կարդացողների՝ ալբոմը զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը ամբողջ ժամանակների լավագույն ալբոմների ցանկում։
2011 թվականին ըստ Music Radar-ի ալբոմը զաբղեցրել է 3-րդ հորիզոնականը «Բոլոր ժամանակներին 50 լավագույն հևի մետալ ալբոմներ»-ի ցանկում։
Ալբոմը զբաղեցրել է երրորդ տեղը MTV-ի 26 ալբոմների ցանկում։
Ալբոմը համարվում է բոլոր ժամանակների ամենահաջողակ դեբյուտային ալբոմը։ Վաճառվել է ավելի քան 33 միլիոն պատճեն։


== Ծանոթագրություններ ==
Բաբկեն Քոլոզյան

Բաբկեն Ադամի Քոլոզյան (փետրվարի 21, 1909(1909-02-21), Երևան, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 30, 1994(1994-08-30), Երևան, Հայաստան), հայ նկարիչ, մանկավարժ, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1961)։
Նկարիչ, խեցեգործ Արմեն Քոլոզյանի հայրն է։


== Կենսագրություն ==
Բաբկեն Քոլոզյանը ծնվել է 1909 թվականին Երևանում։ 1927 թվականին ավարտել է Երևանի Գեղարդ տեխնիկումը (դասատուներ` Ստեփան Աղաջանյան, Սեդրակ Առաքելյան, 1938 թվականին՝ Լենինգրադի գեղարվեստի ակադեմիայի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտը (դասատուներ` Վ. Օրեշնիկով, Ա. Օսմյորկին)։ Ստեղծագործելուն զուգահեռ շուրջ քասասուն տարի զբաղվել է մանկավարժական գործունեությամբ, 1929-1932 թվականներին դասավանդել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում,1938-1945 թվականներին` Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանում, 1945-1975 թվականներին` Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում
1953-1973 թվականներին` ամբիոնի վարիչ։
Բաբկեն Քոլոզյանի աշխատանքները գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Հայաստանի պատմության թանգարանում, Արվեստի ու գրականության թանգարանում, Մոսկվայի Արևելքի ժողովուրդների արվեստի պետական թանգարանում, մասնավոր հավաքածուներում։


== Ստեղծագործական ուղի ==
Ստեղծել է բնանկարներ, նատյուրմորտներ, դիմանկարներ։

«Վաղ գարուն», 1946, Հայաստանի ազգային պատկերասրահ
«Խորանաշատ», 1962
«Սաղմոսավանք», 1974
«Կարմիր սար», 1977
«Մրգեր և տաքդեղ», 1961
«Վարդագույն նատյուրմորտ», 1968
«Մտազբաղ աղջիկը», 1965
«Գայանե Քոլոզյան», 1968
«Պաշարված ամրոց», 1981


== Անհատական ցուցահանդեսներ ==
Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Երևանում (1948, 1959, 1966)։


== Գրականություն ==
Բաբկեն Քոլոզյան։ Կատալոգ (հայերեն, ռուսերեն), Ե․, 1980։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին աղբյուրներ ==
Բաբկեն Քոլոզյան
Քոլոզյան Բաբկեն Ադամի
Նկարչի ստեղծագործությունները գրավում են ապրումների անկեղծությամբ, ժամանակի ճիշտ զգացողությամբ, Բաբկեն Քոլոզյան
Բաբկեն Քոլոզյան Archived 2014-01-31 at the Wayback Machine.
Լատվիական երկաթուղի

Լատվիական երկաթուղի (լատիշ․՝ Latvijas dzelzceļš կամ LDz) , Լատվիայի ազգային պետական երկաթուղային ընկերությունը։ Լրիվ անվանումը՝ «Latvijas dzelzceļš» պետական բաժնետիրական ընկերություն (լատիշ․՝ Valsts akciju sabiedrība «Latvijas dzelzceļš»):
Հիմնադրվել է 1919 թվականին , վերականգնվել  1994 թվականին Մերձբալթյան երկաթուղու լատվիական մասի հիման վրա։
Ընկերությունն սպասարկում է երկրի ամբողջ երկաթուղային ցանցը՝ 1966,8 կիլոմետր ընդհանուր երկարությամբ, որից 1933,4 կիլոմետրը՝ լայնագիծ (1520 մմ), 33,4 կիլոմետրը՝ նեղգիծ (750 մմ) (33,4 կիլոմետրանոց նեղգիծ երկաթուղին, որի օպերատորը  SIA "Gulbenes - Alūksnes bānītis" ընկերությունն է, միմյանց է կապում Գուլբենե և Ալյուկսենե քաղաքները): Երկաթուղային ամբողջ ցանցում էլեկտրաֆիկացված է ընդամենը 258,8 կիլոմետրը։ 2019 թվականին ուղևորափոխադրումների ընդհանուր ծավալը կազմել է շուրջ 18 միլիոն։ Աշխատողների թվաքանակը անցել է  12.400-ից։
Ընկերության գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Լատվիայի մայրաքաղաք Ռիգայում՝ Գոգոլի փողոց, թիվ 3 հասցեում։ 2005 թվականին ընկերության վարչության նախագահ է ընտրվել Ուգիս Մագոնիսը։
Ընկերությունն ունի 6 դուստր ձեռենարկություն. 

AS "LatRailNet"
SIA "LDZ Apsardze" (անվտանգության ծառայություն)
LDz infrastruktūra (ենթակառուցվածքներ)
LDz Cargo (transportation)
LDz Ritošā sastāva serviss (շարժակազմերի սպասարկում)


== Միջազգային երթուղիներ ==
Ռիգա – Զիլուպե – Մոսկվա
Ռիգա – Զիլուպե – Սանկտ Պետերբուրգ
* Ռիգա – Դաուգավպիլս – Մինսկ
Ռիգա – Շաուլյայ – Վիլնյուս – Մինսկ – Կիև
Դաուգավպիլս – Վիլնյուս


== Շարժակազմը ==


=== Դիզելային լոկոմոտիվներ ===
Բեռնատար

M62  – 33 լոկոմոտիվ
2M62 – 40 լոկոմոտիվ
2M62U – 30 լոկոմոտիվ
2TE10M – 10 լոկոմոտիվ
2TE10U – 14 լոկոմոտիվՈւղևորատար

TEP70 – 15 լոկոմոտիվ
ČME3M, ČME3MB (ChME3) – 57 լոկոմոտիվ
TEM2 – 7 լոկոմոտիվ
TGK2V – 1 լոկոմոտիվ
TGM3 – 1 լոկոմոտիվ
TGM23, TGM23B – 2 լոկոմոտիվ


=== EMUs ===
ER2 electric trainset – 32 գնացք
ER2T – 6 գնացք (7113-7118)
ER2M – 1 գնացք (No 605)
Škoda Vagonka EMUs – 32 գնացք


=== DMUs ===
DR1  – 31 գնացք
DR1AM – 10 գնացք


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Сайт Латвійської залізниці
Латвійська залізниця і база даних рухомого складу на Тrainpix
Фотолініі Латвійської залізниці на сайті Railwayz.info
Արաքսյան հանրապետություն

Արաքսյան հանրապետություն (ադրբ.՝ Araz Respublikası, հայտնի նաև որպես Արաքսի հանրապետություն), Հարավային Կովկասում ձևավորված, կարճատև կյանք ունեցած և չճանաչված պետություն, որի տարածքը մոտավորապես համապատասխանում է ներկայիս Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության տարածքին։ Պետության հարավային սահմանը կազմող Արաքս գետի պատվին անվանված հանրապետությունը Ջաֆարկուլի խանի կողմից իր անկախությունն է հռչակվել 1918 թվականի դեկտեմբերին, և աջակցություն է ստացել Ադրբեջանի Դեմոկրատական Հանրապետության իշխող Մուսավաթ կուսակցության և Օսմանյան կայսրության կառավարության կողմից։
Արաքսյան հանրապետության ստեղծումը պատասխան էր Հարավային Կովկասում բրիտանական գլխավոր կոմիսար սըր Ջոն Օլիվեր Ուարդրոփի սահմանային առաջարկին, որը պետք է այդ տարածաշրջանը փոխանցեր Հայաստանի առաջին հանրապետությանը։ Նրա գոյությունը դադարեցվել է այն ժամանակ, երբ Հայաստանի առաջին հանրապետության զորքերը  1919 թվականի հունիսի կեսերին՝ թուրք-թաթարական խռովությունների ժամանակ, մտել են այդ տարածաշրջան և իրենց վերահսկողությունը սահմանել այնտեղ։ Սակայն դրա հետևանք է եղել այն, որ ադրբեջանական և թուրքական բանակները հարձակում սկսեն Նախիջևանի տարածաշրջանի վրա, ինչի հետևանքով հուլիսի վերջին Հայաստանը նորից կորցրել է տարածաշրջանի նկատմամբ վերահսկողությունը։


== Տես նաև ==
Հայաստանի առաջին հանրապետություն
Մուսավաթական Ադրբեջան
Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետություն
Հայ-ադրբեջանական պատերազմ (1918-1920)


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 631


== Դեպքեր ==
Թերացի հույն գաղութաբնակները հյուսիսային Աֆրիկայում հիմնում են Կիրենա քաղաքը
Սադիատտեսն Լիդիայի թագավոր (այլ տվյալներով գահ է բարձրացել մ.թ.ա. 624)։


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Փալաձոր

Փալաձոր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խիզանի գավառակում։
1860 թվականին ուներ 100 տուն, իսկ XX դարի սկզբին 21 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Տասը Վերստ

Տասը Վերստ (Ծաղկաձոր), գյուղ Արցախի Հանրապետության Շուշիի շրջանում։ Եղցահող, Կանաչ Թալա գյուղերի հետ միասին կազմում է Եղցահող համայնքը։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղը գտնվում է ԱՀ արևմտյան հատվածում՝ Շուշիի շրջանում՝ նախկինում Բերդաձոր գավառում։ Բնակավայրը տեղաբախշված է Բերձորից Լիսագոր տանող լեռնանցքում՝ Կանաչ թալայից 1 կմ հարավ-արևմուտք՝ Ստեփանակերտ-Բերձոր մայրուղու վրա։  Ծաղկաձորը կամ Տասը վերստը նախկինում կրել է  նաև Ենգիբար անունը։ Ըստ ավանդության՝ Ենգիբարն անձնավորություն է եղել և այս բնակավայրերում է քարավանսարա (Ենգիբարի քարավանսարա)։


== Պատմություն ==
Դարերի ընթացքում Շուշի-Գորիս ճանապարհի ուղևորների համար կարևոր իջևանատեղի է հանդիսացել։  Քանի որ գյուղը Շուշիից մոտ 10 վերստ հեռավորության վրա է գտնվում, հետևաբար 19-րդ դարից այն կրել է նաև Տասը վերստ անունը։
Գյուղում և նրա շրջակայքում պահպանվել են միջնադարյան գյուղատեղիների,գերեզմանոցների,մատուռների հետքեր։
Խորհրդային տարիներին Տասը վերստը ներառված է եղել Բերդաձորի կոլտնտեսության կազմի մեջ։
 Տասը վերստի բնակիչներն իրենց մասնակցությունն են ունեցել Հայրենական մեծ պատերազմին։
Արցախյան շարժման առաջին իսկ օրվանից Տասը վերստի չափահաս  ազգաբնակչությունը մասնակցել է ինքնապաշտպանական ջոկատների կազմավորմանը և ԱՀ Պաշտպանության  բանակի կազմում իր ներդրումն է ունեցել հաղթանակի կերտման գործում։
1992 թվականի մայիսի 17-ին ԱՀ ՊԲ զորամասերն ազատագրեցին Տասը վերստը։ Պատերազմից հետո գյուղը վերաբնակեցվել է։
Արցախյան պատերազմի ժամանակ գյուղը լրիվ ավերվել է։ Բնակիչները բռնագաղթել են 1991 թվականին։ 1992 թվականից վերաբնակեցվում էր։


== Բնակչություն ==
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Մինչև բռնագաղթը զբաղվել են անասնապահությամբ և մեղվաբուծությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նոսոկ (գյուղ, Թայմիրսկի շրջան)

Նոսոկ (ռուս.՝ Носок), գյուղ Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Թայմիրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1200 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)