armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պիդկրուչեյ

Պիդկրուչեյ (ռուս.՝ Пидкручей), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Օլոնեցկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տուկսա գետի ձախ ափին՝ 2,4 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ ջրային ավազանային շրջան, գետի ենթաավազանը՝ Նևա և Լադոժսկի լճի ավազան է։ Պատկանում է Նևա ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01040300212102000011907
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102001190
Ավազանի կոդը - 01.04.03.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Թոլգա Սարըթաշ

Թոլգա Սարըթաշ (թուրքերեն՝ Tolga Sarıtaş, մայիսի 30, 1991(1991-05-30), Ստամբուլ, Թուրքիա), թուրք դերասան։ Նկարահանվել է «Երդում» հեռուստասերիալում, որը ցուցադրվել է թուրքական Star TV-ով։


== Մանկություն ==
Թոլգա Սարըթաշը ծնվել է 1991 թվականի մայիսի 30-ին Ստամբուլում։ Մանկուց Թոլգան հետաքրքրվել է երաժշտությամբ։ Հարցազրույցներից մեկում Թոլգան նշել է, որ եթե չդառնար դերասան, զբաղվելու էր երաժշտությամբ։ Դեռ դպրոցական տարիքում սովորել է նվագել կիթառ։ Դեռահաս տարիքում մասնակցել է մի քանի խմբերի համերգների՝ ներառված լինելով երաժշտական խմբերի կազմում։


== Կարիերա ==
Մինչև ֆիլմերում և սերիալներում նկարահանվելը, Թոլգա Սարըթաշը խաղացել է թատրոնում։ Կինեմատոգրաֆիայում նրա կարիերան սկսվել է 2006 թվականին։ Նկարահանվելով երկրորդական մի քանի դերերում, նրան հրավիրել են նկարահանվելու Հոյակապ դար հեռուստասերիալում, որտեղ նա պետք է մարմնավորեր Շեհզադե Ջիհանգիրի դերը։ Վերջինս հեռուստասերիալի առանցքային դերերից մեկն էր։ Նրա խաղընկերները դարձան հայտնի թուրք դերասաններ Հալիտ Էրգենչը, Մերյեմ Ուզերլին, Մեհմեդ Գյունսյուրը, Նուր Ֆեթթահօղլուն, Էնգին Օզթյուրքը, Նեբահաթ Չեհրեն, Օքան Յալաբիքը և ուրիշներ։ Հեռուստասերիալը մեծ հեղինակություն ուներ ոչ միայն Թուրքիայում, այլ նաև ողջ աշխարհում։ Հեռուստասերիալում Թոլգան նկարահանվել է 2013- 2014 թվականներին։ Մինչ այդ նա նկարահանվել էր «Սև ամպ» և «Միայնակ ամրոցում» ֆիլմերում։ Հեռուստասերիալում նկարահանվելուց հետո նա մի շարք առաջարկներ է ստացել թուրք տարբեր ռեժիսորներից։ Դրանցից մեկը «Գյունեշի դուստրերը» հեռուստասերիալն էր, որը մեծ հեղինակություն բերեց դերասանին։ Դրանից հետո նա նկարահանվել է նաև «Մեծ արտաքսում» հեռուստասերիալում և «Իմ անունն է Գյուլչեթե» մելոդրամայում։ Նկարահանվել է «Երդում» հեռուստասերիալում, որը ցուցադրվել է թուրքական Star TV-ով։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժոռ

Ժոռ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բիթլիսի գավառում։
Բնակչության մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Չապուրկա

Չապուրկա (ռուս.՝ Чапурка), գետ Ռուսաստանում, հոսում Վոլգոգրադի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կրասավկա գետի ձախ ափին՝ 26 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 19 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տերսա գետն է։ Գետավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 05010300212107000008794
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 107000879
Ավազանի կոդը - 05.01.03.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 07
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մարտինա Մորավցովա

Մարտինա Մորավցովա (սլովակ.՝ Martina Moravcova, հունվարի 16, 1976(1976-01-16), Piešťany, Չեխոսլովակիա), սլովակ լողորդուհի, Սիդնեյի 2000 թվականի Օլիմպիական խաղերի արծաթե երկակի մեդալակիր, աշխարհի և Եվրոպայի լողի առաջնությունների բազմակի մրցանակակիր։ Մասնակցել է Ամառային 5 օլիմպիական խաղերի (1992—2008)։ Մասնագիտացած է ազատ ոճի և բատերֆլայ լողաձևերում։ Հանդես է եկել «Կուպելե» (սլովակ.՝ ŠKP Kúpele Piešťany) և «Դալլաս Մուստանգս» ակումբներում։


== Կյանք և գործունեություն ==
Մարտինա Մորավցովան ծնվել է 1976 թվականին Պյեշտյանիում։ Փոքր տարիքում սիրել է գնալ լողավազան և լողալ Վահ գետում։ Դառնալով պատանի՝ մասնակցել է Սլնավա լճում կազմակերպված զբոսանավային մրցույթին։ 1990-ական թվականներին նա տեղափոխվել է Դալլաս, Տեխասում սկսել է հաճախել Հարավային մեթոդիստական համալսարան։
Մարտինա Մորավցովայի առաջին ելույթը միջազգային մրցություններում տեղի է ունեցել 1991 թվականին, այդ ժամանակ դեռևս Չեխոսլովակիայի հավաքականում։ Մարտինան իր առաջին մեդալը ստացել է 1993 թվականին՝ նվաճելով արծաթ Շեֆիլդում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում։ Օլիմպիական խաղերում դեբյուտը կայացել է 1992 թվականին Բարսելոնայում, որտեղ հանդես է եկել անհաջող՝ չնվաճելով ոչ մի մեդալ։ Նրա գործունեության մեջ ամենահաջող Օլիմպիական խաղերը եղել են 2000 թվականի Սիդնեյինը, որտեղ նա նվաճել է երկու արծաթե մեդալ 100 մետրանոց բատերֆլայ և 200 մետրանոց ազատ ոճի լողաձևերում։
1999 թվականին Մորավցովան ճանաչվել է Ուսանողական սպորտաձևերի ազգային ասոցիացիայի տարվա լողորդուհի։
Մարտինան սովորել է Պյեշտյանիի Պիեռ դե Կուբերտենի անվան գիմնազիայում, Բրատիսլավայի տնտեսագիտական համալսարանում, Դալլասի Հարավային մեթոդիստական համալսարանում։
2003 թվականին լույս է տեսել նրա ինքնակենսագրական «Martina s rodokmeňom evy» գիրքը։


== Անձնական ռեկորդներ ==
100 մետր բատերֆլայ՝ 57.20
կարճ տարածությունում՝ 56.55
100 մետր ազատ ոճով՝ 54.45
կարճ տարածությունում՝ 52,96
200 մետր ազատ ոճով՝ 1:58,32
կարճ տարածությունում՝ 1:54,74
100 մետր կոմպլեքս կարճ տարածությունում՝ 59,71
200 մետր կոմպլեքս՝ 2:14.26
կարճ տարածությունում՝ 2:08,55


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը swimrankings.net կայքում
http://www.martinamoravcova.com Մարտինա Մորավցովա. պաշտոնական կայք
Տուրնով Պրայլակ

Տուրնով Պրայլակ (իսպ.՝ Turnow-Preilack), կոմունա Գերմանիայում, մտնում է Բրանդենբուրգ երկրամասի մեջ։ Ինչպես նաև Շպրե Նեյսեի մի մասն է կազմում։ Տարածքը կազմում է 38,02 կմ2։ Բնակչությունը` 1204 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պաշտոնական կոդ 12 0 71 401։
Պաշտոնական լեզուներն են գերմաներենն ու սորբիան լեզուն։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
.es

.es, Իսպանիայի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .es whois տեղեկություն
Ստեփան Ակոպով

Ստեփան Հակոբի Ակոպով (դեկտեմբերի 21, 1899(1899-12-21), Շուլավեր, Բորչալուի գավառ, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 9, 1958(1958-08-09), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրրդային կուսակցական և պետական գործիչ, ինժեներ–մեխանիկ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է դեկտեմբերի 21-ին՝ Շուլավերում (այժմ Վրացական ԽՍՀ Մառնեուլի շրջանի Շահումյան ավան)։ ԽՄԿԿ անդամ 1919 թվականից։ Ավարտել է Մոսկվայի Բաումանի անվան բարձրագույն տեխնիկական ուսումնարանը (1931)։


== Աշխատանք ==
1919 թվականից կոմերիտական, կուսակցական ղեկավար աշխատանք է կատարել կոմերիտմիության Թիֆլիսի կոմիտեում, ՀամԿ(բ) կ Մոսկվայի Բաումանի շրջկոմում, ՀամԿ(բ) կ Մոսկվայի նահանգի Զվենիգորոդի գավկոմում։ Այնուհետև աշխատել է որպես Պոդոլսկի Օրջոնիկիձեի անվան մեքենաշինական գործարանի գլխավոր ինժեներ, ապա՝ տնօրեն, 1937-1939 թվականներին՝ Ուրալմաշ գործարանի (Սվերդլովսկ) տնօրեն։ Մեծ են Ակոպովի ծառայությունները խորհրդային ավտոմոբիլային և տրակտորային արդյունաբերության կազմակերպման և զարգացման գործում։
1940 թվականից եղել է միջին մեքենաշինության ժողկոմի առաջին տեղակալ, 1941 թվականից՝ ժողկոմ, 1946 թվականից՝ ԽՍՀՄ ավտոմոբիլային արդյունաբերության, իսկ 1947 թվականից՝ ավտոմոբիլային ու տրակտորային արդյունաբերության մինիստր։ 1950 թվականից Ակոպովը աշխատել է որպես ԽՍՀՄ գյուղատնտեսական մեքենաշինության մինիստրի տեղակալ, իսկ 1953 թվականին նշանակվել ԽՍՀՄ մեքենաշինության մինիստրի տեղակալ, ապա և՝ մինիստր։
1954-1955 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ ավտոմոբիլային, տրակտորային և գյուղատնտեսական մեքենաշինության մինիստր։ Ակոպովի նախաձեռնությամբ և խմբագրությամբ լույս են տեսել մեքենաշինության եռահատոր տեղեկատուն և մի շարք տեխնիկական գրքեր։ Եղել է ԽՍՀՄ 2-րդ և 4-րդ գումարումների Գերագույն խորհրդի դեպուտատ։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է Լենինի երեք շքանշանով։ Մահացել է օգոստոսի 9-ին՝ Մոսկվայում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալբերտ Կիրակոսյան

Ալբերտ Ավետիսի Կիրակոսյան (հունիսի 24, 1942(1942-06-24), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ֆիզիկոս։ Ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր (1990), պրոֆեսոր (1992), ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ (2006)։


== Կենսագրություն ==
Ալբերտ Կիրակոսյանը ծնվել է 1942 թվականին Երևանում։ 1965 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանը
: 1969 թվականից աշխատում է Երևանի պետական համալսարանում, 2000 թվականից՝ պինդ մարմնի ֆիզիկայի ամբիոնի վարիչ, 2005 թվականից՝ նաև պինդ մարմնի ֆիզիկայի գիտահետազոտական ինստիտուտի լաբորատորիայի գիտական ղեկավար, միաժամանակ, 1992-1994 թվականներին՝ ՀՀ լուսավորության առաջին փոխնախարար, 1997 թվականից՝ «Բնագետ» ամսագրի ֆիզիկայի և աստղաֆիզիկայի բաժնի խմբագիր։
Աշխատանքները վերաբերում են պինդ մարմնի և կիսահաղորդիչների տեսությանը, ցածր չափայնությամբ պինդմարմնային կառուցվածքների (քվանտային թաղանթներ, լարեր, կետեր, գերցանցեր) ֆիզիկական բնութագրերի տեսական ուսումնասիրությանը, էքսիտոնային ֆիզիկայի և դիսկոկացիաների էլեկտրոնիկայի որոշ հարցերին։ Հեղինակ է ուսումնական և մեթոդական բուհական ձեռնարկների և ֆիզիկայի դպրոցական դասագրքերի։


== Պարգևներ ==
Հայաստանի կրթության և գիտության նախարարության ոսկե մեդալ, 2000
Երևանի պետական համալսարանի ոսկե մեդալ, 2002
Արցախի Ի. Աթայանի անվան հուշամեդալ, 2003
Պողոսյան մրցանակ, 2014


== Երկեր ==
Պինդ մարմնի ֆիզիկայի խնդիրներ. Մաս 1։ Երևան, ԵՊՀ հրատ., 2015թ., 154 էջ (համահեղինակ)։
Intersubband optical transitions in Pöshl-Teller quantum well. Proceedings of the Conference on Laser-Physics – 2008, p. 95, (2008) (համահեղինակ).
Պինդ մարմնի ֆիզիկա։ Լաբորատոր աշխատանքներ, ԵՊՀ, Երևան, 2006թ., 102 էջ (համահեղինակ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Նարզանի սրահ (Կիսլովոդսկ)

Նարզանի սրահ (ռուս.՝ Нарзанная галерея), 19-րդ դարի ճարտարապետության հուշարձան, որը գտնվում է Ռուսաստանի Ստավրոպոլի երկրամասի Կիսլովոդսկ քաղաքի առողջարանային զբոսայգում։


== Ստեղծման պատմություն ==
Առաջին կապտաժը (Մյասնիկովի գերանաշենք), որը ստեղծվել էր նարզանի աղբյուրի շուրջը, պարսպապատ փայտե ջրհոր էր։ Այն կառուցվել էր 1823 թվականին և գոյատևեց մոտ 30 տարի։ Կապտաժի կողքին կառուցվել էր ծածկով պարուսինե սրահ, որը նախատեսված էր նարզանի խմելու ժամանակ այցելուների զբոսնելու, ինչպես նաև վատ եղանակից պաշտպանվելու համար։
Ավելի ուշ Նարզանի սրահը կառուցելու համար Մ. Ս. Վորոնցովը հրավիրել է անգլիացի ճարտարապետ Ս. Ի. Ուփթոնին։ Նրա մտահղացման համաձայն` շենքը մեկ տանիքի տակ պետք է միավորեր աղբյուրը, սրահը և լողարանները։ 1851 թվականին նախկին փայտե կապտաժի տեղում ճարտարապետը ստեղծեց նոր քարե ավազան։ Սրահը կառուցվեց «գոթական ռոմանտիզմի» ոճով և իր տեսքով նման էր կողպեքի անցքի, որի կենտրոնում գտնվում է «բանալին»` նարզանի աղբյուրը։ Շինության ճակատները զարդարված են կամարներով և բրգաձև աշտարակիկներով։ Շինարարությունն ավարտվել է 1853 թվականին։ Սրահը մինչ օրս պահպանվել է իր սկզբնական տեսքով` կրելով ներսույթի ձևավորման աննշան փոփոխություններ։


== Զարգացման պատմություն ==

1893 թվականի օգոստոսի 11-ին սրահի արևելյան կողմի հատակն ու հողը փուլ եկան աղբյուրի նախնական ելքի վայրից ոչ հեռու։ Այս կապակցությամբ 1893 թվականի աշնանը սկսվեց կապտաժի վերակառուցումը Կովկասի հանքային ջրերի ավագ լեռնային ճարտարագետ Կլեմենտի Ֆրանցիևիչ Ռուգևիչի ղեկավարությամբ։ Ջրհորը խորացվեց մինչև 6,5 մետր։ 1894 թվականի մայիսի 1-ից 4-ն ավարտվեց նոր քարե կապտաժի շինարարությունը, որը ձեռք բերեց սպիտակ մարմարե արտաքին երեսպատմամբ վեցանկյան տեսք։ Դրա շուրջ կառուցվեց մարմարե խրամատ, իսկ ջրհորի պատերին ամրացվեցին առյուծի գլուխի տեսքով ծորակներ, որոնք գտնվում էին մակարդակից ցածր` ջուր վերցնելու համար։ Խմելու ջուրը վերցնում էին աշխատակցուհիները, որոնց կատակով կոչում էին «նիմփաներ»։
1895 թվականին աղբյուրով ջրհորի վերևում տեղադրվեց ապակե կափույր` ածխաթթու գազը հավաքելու և աղբյուրի աղտոտումը կանխարգելելու նպատակով։ Մի քանի տարի անց ակնհայտ դարձան կապտաժի կառուցվածքային սխալները. 1900 թվականին նարզանը սկսեց դուրս հոսել ջրհորի պատերից։ 1903 թվականի մայիսին ուժեղ ջրհեղեղի հետևանքով նարզանի կապտաժը խիստ վնասվեց, պահանջվեց հիմնանորոգում, որը սկսվեց 1908 թվականի մարտին։ Ղեկավար նշանակվեց կրտսեր ինժեներ Ի. Մ. Պուգինովը։ Կրոնշտադտից հրավիրվեցին ջրասուզակներ, որոնք մանրազնին հետազոտեցին ջրհորի հատակը։ Արտահոսքի տեղում ջրհորն ամրացվեց կավե և բետոնե օղակով. ընդ որում` ջրհորի արտաքին տեսքը չփոխվեց։ 1908 թվականի մայիսին փոխարինվեց աղբյուրի ապակե կափույրը։ Հենց այդ տեսքով էլ կապտաժը պահպանվել է մինչև մեր օրերը։
Նարզանի սրահի շենքի մի մասը զբաղեցնում է ««Կիսլովոդսկի» ազգային պարկ» դաշնային բյուջետային հաստատությունը։


== Ջրի աղբյուրներ ==
Նարզանի սրահում ներկայացված են ընդհանուր, սուլֆատային և դոլոմիտային, սառը և տաքացրած նարզանները։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նարզանի սրահ
Մելիք-Ստեփանյան (այլ կիրառումներ)

Մելիք-Ստեփանյան, կարող է վերաբերել

Արամ Մելիք-Ստեփանյան, կինոտեխնիկայի բնագավառի հայ խորհրդային գիտնական (1908)։
Սմբատ Մելիք-Ստեփանյան, հայ ազգային-հասարակական, քաղաքական և տնտեսական գործիչ, լեռնային ինժեներ (1879-1940)։
Արազին (լեռ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արազին (այլ կիրառումներ)Արազին, Արաժին, Արաջիկ, Օրաժին, լեռ Նախիջևանի Ջուղայի շրջանում, Սյունյաց լեռների հարավային հատվածում, Նախիջևան և Որոտան գեաերի ակունքների ջրրաժան շրշանում,  Արազին գյուղի մոտ։ Բարձրություն մոտ 3527 մ։ Բուսականությամբ աղքատ է, համարյա լերկ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոհտլա-Նիմե

Կոհտլա-Նիմե (էստ․՝ Kohtla-Nõmme), քաղաքատիպ ավան Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Կոհտլա-Նիմմե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 1032 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Իներցիայի օրենք

Իներցիայի օրենք, Նյուտոնի առաջին օրենք, մեխանիկայի հիմնական օրենք, ըստ որի, երբ մարմնի վրա արտաքին ուժեր չեն ազդում կամ ազդող ուժերը փոխադարձաբար հավասարակշռված են, մարմինը հաշվարկման իներցիալ համակարգի նկատմամբ (տես հաշվարկման համակարգ) պահպանում է իր շարժման կամ հանգստի վիճակը։ Իներցիայի օրենքը հայտնագործել է Գ.Գաիլեյը (1632), իսկ վերջնական տեսքով ձևակերպել է Նյուտոնը (1687)։ Իներցիայի օրենքը համակարգի շարժման քանակի պահպանման օրենքի մասնավոր դեպքն է։


== Տես նաև ==
Նյուտոնի օրենքներ
Աբակավիր/Լամիվուդին

Աբակավիր/լամիվուդին, վաճառքային անվանումը՝ Կիվեքսա, դեղամիջոց, որն օգտագործվում է ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ-ի բուժման համար։ Այն Աբակավիրի և Լամիվուդինի ֆիքսված դեղաչափերի համակցումն է։ Խորհուրդ է տրվում օգտագործել այլ հակառետրովիրուսային դեղամիջոցների հետ համատեղ։ Այն նախընտրելի տարբերակ է երեխաների բուժման համար։ Ընդունման ձևը՝ պեր օրալ կոճակներ։
Հաճախ հանդիպող կողմնակի էֆեկտներն են քնկոտությունը, գլխացավը, դեպրեսիան, հոգնածության զգացողությունը, սրտխառնոցը, ցանը և ջերմությունը։ Լուրջ կողմնակի էֆեկտներ են հանդիսանում լակտատի բարձր քանակն արյան մեջ, ալերգիկ ռեակցիան և լյարդի մեծացումը։ Խորհուրդ չի տրվում օգտագործել այն անձանց , ովքեր կրում են HLA-B*5701 գենը։ Ազդեցությունը հղիության վրա ուսումնասիրված չէ։ Լամիվուդինը և Աբակավիրը նուկլեոզիդային ինհիբիտորների հակադարձ տրանսկրիպտազներ են։
Աբակավիր/լամիվուդինը օգտագործվել է բժշկության մեջ 2004 թվականին ԱՄՆ-ում։ Այն Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության հիմնական դեղերի ցանկում է, որում ներառված են առողջապահության ոլորտում կիրառվող ամենաէֆեկտիվ և ապահով դեղորայքները։ Մեծածախ վաճառքի գինը զարգացող երկրներում տատանվում է 14.19-16.78$ -ի սահմանում մեկ ամսում ՝ ըստ 2014 թվականի տվյալների։ Ըստ 2015 թվականի տվյալների, ԱՄՆ-ում մեկ ամսվա կուրսի արժեքը գերազանցում է 200 $ը։


== Հասարակություն և մշակույթ ==


=== Անվանումներ ===
Շատ երկրներներում վաճառվում է Կիվեքսա վաճառքային անվան տակ, իսկ ԱՄՆ-ում վաճառքային անվանում Էպիզկոմ է։


=== Իրավական խնդիրներ ===
Teva Pharmaceuticals-ը և Lupine Ltd-ը ներկայացրեցին ՄԻԱՎ-ի բուժման նոր դեղամիջոցի սինթեզման դիմումներ (ANDAs)։ Օգտագործվել էր աբակավիրի, լամիվուդինի և ԱԶՏ տարբեր համակցություններ։ 2013 թ.-ին ԱՄՆ Դելավեր քաղաքի դատարանը հաստատեց արտոնագրի վավերությունը, ըստ որի դեղամիջոցը պարունակում էր Էպիզկոմ և Թիզիվիր։


== Ծանոթագրություններ ==
Կիսո (գյուղ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կիսո (այլ կիրառումներ)Կիսո (ճապ.՝   木祖村  'Կիսո-մուրա'), գյուղ Ճապոնիայում։ Գտնվում է Նագանոյի պրեֆեկտուրայում։ Գյուղի ամբողջ մակերեսը կազմում է 140,46 կմ², բնակչությունը՝ 2948 մարդ, իսկ բնակչության խտությունը՝ 20,99 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Գյուղը գտնվում է Հոնսյու կղզում, Նագանոյի պրեֆեկտուրայում Տյուբու տարածաշրջանում։ Այն սահմանակից է Մացումոտո, Սիոձիրի քաղաքների, Կիսո ավանի և Ասահի գյուղի հետ։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը կազմում է 2948 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1), խտությունը՝ 20,99 մարդ/կմ²։


== Սիմվոլիզմ ==
Գյուղի ծառը համարվում է ձիակասկը, ծաղիկը՝ Gentiána scábra-ը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(ճապոներեն)
Կուսապտղություն

Կուսապտղություն (հունարեն՝ παρθένος` կույս և καρπός` պտուղ), պարթենոկարպիա, բույսի վրա սովորաբար անսերմ պտուղների առաջացումն առանց բեղմնավորման։ Կուսապտղությունը հայտնի է բազմաթիվ մշակովի բույսերի (խաղող, խնձոր, տանձ, դդում, վարունգ, լոլիկ ևն) մոտ։ Հաճախ տեսակի հատկանիշ է։ Անսերմ պտուղներ առաջացնող բույսերը կարող են բազմանալ միայն վեգետատիվ եղանակով (կտրոններով, անդալիսով ևն)։ Տարբերում են վեգետատիվ (կամ ինքնավար) կուսապտղություն, երբ պտուղներն առաջանում են առանց փոշոտման, և խթանված կուսապտղություն, երբ պտղի գոյացման համար պահանջվում է բույսի սպիի գրգռում։ Վերջինս կարելի է կատարել օտար ծաղկափոշով կամ քիմիական, մեխանիկական և ջերմային գրգռիչներով։ Մշակված են քիմիական միջոցներով մսալի, հյութեղ և համեղ անսերմ պտուղների ստացման մեթոդներ։
Կորտանդոնե

Կորտանդոնե  (իտալերեն՝ Cortandone), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 303 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 60 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 5 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14013։ Հեռախոսային կոդ՝ 0141։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Կոռնարեդո

Կոռնարեդո (իտալերեն՝ Cornaredo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Միլան գավառում։
Բնակչությունը 20 416 մարդ է(ըստ 2004 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 1513 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 13 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 20010։ Հեռախոսային կոդը՝ 02։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլաևկա (քաղաքատիպ ավան, Պետրիկովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիկոլաևկաՆիկոլաևկա (ուկրաիներեն՝ Миколаївка), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Դնեպրոպետրովսկի մարզի Պետրիկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 18-րդ դարում։
2001 թվականի տվյալներով Նիկոլաևկա քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 1 285 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4143 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Լյուդմիլա Պավլենկո

Լյուդմիլա Պավլենկո (ուկրաիներեն՝ Людми́ла Влади́мировна Павле́нко, սեպտեմբերի 16, 1981(1981-09-16), Խարկով, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի մարզիկ, Ձմեռային պարալիմպիկ խաղերի մրցանակակիր։


== Կենսագրություն ==
Լյուդմիլա Վլադիմիրովնա Պավլենկոն ծնվել է 1981 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Խարկով քաղաքում։ 2002 թվականից զբաղվում է ձմեռային մարզաձևերով։ 2003-2005 թթ. դահուկավազքի և բիաթլոնի բազմակի չեմպիոն և աշխարհի առաջնության գավաթների մրցանակակիր։ 2006 թվականին առաջին անգամ հանդես է եկել Թուրինում կայացած ձմեռային պարալիմպիկ խաղերում, որտեղ նվաճել է արծաթե և երեք բրոնզե մեդալներ։ Մարզվում է Վալերի Կազակովի և Նիկոլայ Վորչակի մոտ։


== Սպորտային նվաճումներ ==


==== 2006 ձմեռային պարալիմպիկ խաղեր ====
 Արծաթ - բիաթլոն, 10 կմ
 Բրոնզ - բիաթլոն, 7,5 կմ
 Բրոնզ - դահուկավազք, 2,5 կմ
 Բրոնզ - դահուկավազք, էստաֆետ 3х2,5 կմ


==== 2010 ձմեռային պարալիմպիկ խաղեր ====
 Բրոնզ - բիաթլոն, 2,4 կմ անհատական մրցավազք


==== 2014 ձմեռային պարալիմպիկ խաղեր ====
 Ոսկի - դահուկավազք, 12 կմ
 Արծաթ - դահուկավազք, 5 կմ
 Բրոնզ - բիաթլոն, 10 կմ


== Պարգևներ ==
Իշխանուհի Օլգայի I աստիճանի շքանշան (2014)
Իշխանուհի Օլգայի II աստիճանի շքանշան (2010)
Իշխանուհի Օլգայի III աստիճանի շքանշան (2006)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Биография на сайте Национального комитета спорта инвалидов Украины(ուկր.)
Результаты выступления на Паралимпиаде в Турине
Բազրգյան (լեռնանցք)

Բազրգյան , լեռնանցք Հայկական լեռնաշխարհում, Կոտուր-Զագրոշյան լեռնաշղթայում, Դիլման-Մակու ճանապարհին։ Դիլմանից մոտ 29 կմ դեպի հյուսիս -արևմուտքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Գուստավ Կաֆկա

Գուստավ Կաֆկա (գերմ.՝ Gustav Kafka, հուլիսի 23, 1883(1883-07-23), Վիեննա, Ավստրո-Հունգարիա - փետրվարի 12, 1953(1953-02-12), Ֆայտսհյոխհայմ, Վյուրցբուրգ, Ստորին Ֆրանկոնիա, Բավարիա, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն), ավստրիացի հոգեբան և փիլիսոփա, կաթոլիկական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Գուստավ Կաֆկան ծնվել է 1883 թվականի հուլիսի 23-ին Վիեննայում։ Դաստիարակվել է հոգեհոր և հոգեմոր կողմից Բոնո քաղաքում (նախկին անվանումը՝ Բրյուն)։
Կաֆկան սովորել է Վիեննայում` Գյոթինգենում (Հ. Է. Մյուլլերի և Է. Գուսսերլի մոտ), Լայպցիգում (Թ. Լիպսի մոտ) և Մյունխենում։ Աշխատել է որպես Թ. Լիպսի և Է. Բեխերի օգնական (ասիստենտ)։ Վիլհելմ Վունդտի ղեկավարությամբ պատրաստվել է դոկտորական դիսերտացիայի։
1910 թվականից Գուստավ Կաֆկան եղել է փիլիսոփայության պրիվատ-դոցենտ, իսկ 1915 թվականից` պրոֆեսոր։
Զինվորական ծառայության տարիներին (1914-1918) Կաֆկան հոգետեխնիկական ծառայություն է կազմակերպել ավստրիական բանակի համար։ Ծառայությունից հետո դասավանդել է Մյունխենի համալսարանում (կիրառական հոգեբանության ամբիոնում)։ 1923 թվականից եղել է Դրեզդենի բարձրագույն տեխնիկական դպրոցի փիլիսոփայության և մանկավարժության պրոֆեսոր։ 1929 - 1933 թվականներին եղել է հոգեբանների գերմանական ընկերության անդամ։ Պատերազմի տարիներին արտագաղթել է։ 1947 թվականից ղեկավարել է Վյուրցբուրգյան համալսարանի փիլիսոփայության և հոգեբանության ամբիոնը, 1950 - 1951 թվականներից եղել է ֆակուլտետի դեկանը, ինչից հետո պաշտոնաթող է եղել։


== Գործունեություն ==
Գուստավ Կաֆկան հայտնի է որպես փիլիսոփայության և հոգեբանության պատմության երեսունվեց հատորների խմբագիր։ Կաֆկայի հոգեբանական հետազոտությունների ոլորտն ընդգրկուն է՝ կենդանիների վարքագիծ, էքսպրեսիվ ռեակցիայի, շփման, խոսքի, արվեստի, մասնագիտական կայացման, կենսական տարիքի հոգեբանություն, իրավաբանական հոգեբանություն, պարահոգեբանություն։ Կաֆկան տվել է նաև հիմնական աֆեկտների տիպաբանություն։ Բացի այդ, Կաֆկան եղել է մի շարք ընկերությունների անդամ՝ Կանտյան ընկերություն, գերմանական կենդանաբանական ընկերություն և փորձարարական հոգեբանության ընկերություն։ 1948 թվականին ղեկավարել է հոգեբանների գերմանական ընկերությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Густав Кафка, биография (ռուս.)
О Г. Кафка на сайте "Психология" (ռուս.)
Սուլևր ան Բոկաժ

Սուլևր ան Բոկաժ (ֆր.՝ Souleuvre-en-Bocage), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2013 թվականի դրությամբ կազմում է 8658 մարդ, բնակչության խտությունը` 46.23 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 187.28 կմ² տարածք։
Բնակավայրը ստեղծվել է 2016 թվականի հունվարին` Բոլիե, Լը Բենի Բոկաժ, Բյուր լե Մոն, Կամպո, Կարվիլ, Էտուվի, Լա Ֆերիեռ Արան, Լա Գրավրի, Մալուե, Մոնտամի, Մոն Բերտրան, Մոնշովե, Լը Ռեկյուլե, Սեն Դենի Մեզոնսել, Սենտ Մարի Լոմոն, Սեն Մարտեն դը Բեզաս, Սեն Մարտեն Դոն, Սենտ Ուան դե Բեզաս, Սեն Պիեռ Տարանտեն և Լը Տուրներ համայնքների միավորման արդյունքում։


== Վարչական բաժանում ==


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ինչպես է ստեղծվել Ռոբինզոնը

«Ինչպես է ստեղծվել Ռոբինզոնը», խորհրդային կարճամետրաժ գեղարվեստական ֆիլմ-ֆելիետոն, որը բեմադրվել է «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում 1961 թվականին ռեժիսոր Էլդար Ռյազանովի կողմից Իլյա Իլֆի և Եվգենի Պետրովի համանուն ֆելիետոնի հիման վրա։ Այդ նովելը բացում է «Լիովին լուրջ» ալմանախը։


== Սյուժե ==
«Արկածային գործ» ամսագրի խմբագիրը սպասում է «իսկական, արկածային և միանգամայն գեղարվեստական ստեղծագործության»։ Նա Գրող Մոլդավանցևին վեպ է պատվիրում խորհրդային Ռոբինզոն Կրուզոյի մասին։
Վեպը գրված է, բայց խմբագիրը կարողանում է արմատական խմբագրություն անել, օրինակ՝ կղզուց թերակղզի դարձնել ու Ռոբինզոնին հանել վեպից։


== Դերերում ==
Անատոլի Պապանով – «Արկածային գործ» ամսագրի խմբագիր
Սերգեյ Ֆիլիպով – գրող Մոլդովանցև / Ռոբինզոն Կրուզո
Զինովի Գերդտ – հեղինակի խոսք կադրից դուրս


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարը և բեմադրությունը՝ Էլդար Ռյազանովի
Օպերատոր՝ Լեոնիդ Կրայնենկով
Նկարիչ՝ Ալեքսանդր Կուզնեցով
Հագուստները՝ Մ. Ժուկովայի
Կոմպոզիտոր՝ Անատոլի Լեպին
Հնչյունային օպերատոր՝ Վյաչեսլավ Լեշչև
Ֆիլմի տնօրեն՝ Գ. Մեերովիչ
Կատակերգական կինոյի փորձարարական արհեստանոց, Ալմանախ № 1
Գեղարվեստական ղեկավար՝ Իվան Պիրիև


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Как создавался Робинзон»(չաշխատող հղում) Онлайн-энциклопедия Кирилла и Мефодия
«Как создавался Робинзон» Энциклопедия отечественного кино
Իրիոմոտյան կատու

Իրիոմոտյան կատու (լատ.՝ Prionailurus bengalensis iriomotensis), ընձառյուծային կատվի ենթատեսակ, հանդիպում է միայն Ռյուկյու կղզախմբի Իրիոմոտե կղզում։


== Մորֆոլոգիական առանձնահատկությունները ==
Զանգվածը 3-ից 5 կգ։ Գունավորումը՝ մոխրագույն, մուգ պտերով։ Ճանկերը մասամբ ներքաշած։


== Արտաքին հղումներ ==
'AIDS' protection program for Iriomote cat to resume(անգլ.)
Ազգային հարստություն՝ Իրիոմոտե Յամանեկո Archived 2010-07-26 at the Wayback Machine.
Կըրխբուլաղ

Կըրխբուլաղ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կարապետ Ադրիանացի

Կարապետ Ադրիանացի (1630, -), հայ տպագրիչ-հրատարակիչ, թարգմանիչ։
Սովորել է Ուշիի Սուրբ Սարգիս վանքի դպրոցում, վանահայր Ոսկան Երևանցու մոտ։ 1661 թ.-ին վերջինս ուղարկել է Ամստերդամ, ուր ստանձնել է էջմիածնի և Սարգսի անվան հայկական տպարանի ղեկավարությունը՝ լույս ընծայելով երկու Սաղմոսարան և ժամագիրք։
1664 թ.-ից աշխատել է Ամստերդամ եկած Ոսկան Երևանցու հետ, որպես նրա օգնական՝ մասնակցել է 15 անուն գրքերի, այդ թվում՝ Շարակնոցի, Աստվածաշնչի, Առաքել Դավրիժեցու «Պատմության», Վարդան Այգեկցու «Աղվեսագրքի» հրատարակմանը։
1669 թ.-ին հայկական տպարանը Ամստերդամից տեղափոխվել է Լիվոռնո, ուր հրատարակել է երեք կրոնական գիրք։ 1672 թ.-ին տպարանը փոխադրվել է Մարսել, իսկ նա, անջատվելով հայ հրատարակչական խմբից, մնացել է Լիվոռնոյում։ Որոշ ժամանակ եղել է Լիվոռնոյի հայ համայնքի քահանա։ Թարգմանած գրքերից է «Վարդապետութիւն քրիստոնէական»։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուբեն Ղարիբյան

Ռուբեն Զաքարի Ղարիբյան (հունվարի 1, 1914(1914-01-01), Ագարակ), հայ բանաստեղծ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1940 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ռուբեն Ղարիբյանը ծնվել է 1914 թվականի հունվարի 1-ին, Կարսի մարզի Ագարակ գյուղում։ Վաղ հասակում զրկվել է հորից։ Մորեղբայրը նրան տանում է Երևան և հանձնում ամերիկյան որբանոց։ 1923-1927 թվականներին ապրել և սովորել է Ստեփանավանում։ 1928 թվականին փոխադրվել է Երևան և աշխատել «Մասիս» ծխախոտի ֆաբրիկայում։ 1931-1937 թվականներին աշխատել է Երևանի պահածոների գործարանում, Հոկտեմբերյանի և Արտաշատի շրջաններում, 1939-1941 թվականներին՝ «Պիոներ կանչ» թերթի խմբագրությունում։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։ 1946-1956 թվականներին եղել է «Պիոներ» ամսագրի ձևավորման բաժնի վարիչը։ Լույս է տեսել Ղարիբյանի «Իմ նվերը» գիրքը (Երևան, 1952):


== Երկեր ==
Էդիկն ու ծիտիկը, Երևան, Պետհրատ, 1937, 24 էջ։
Փշկա Նռնոն, Երևան, Պետհրատ, 1938 էջ։
Առակներ, Երևան, Պետհրատ, 1940, 30 էջ։
Փնջիկ, Երևան, Հայպետհրատ, 1941, 38 էջ։
Ֆաթմա Մուսաևա, Երևան, Հայպետհրատ, 1942, 20 էջ։
Իվան Կուզմիչ, Երևան, Հայպետհրատ, 1943, 22 էջ։
Երջանկության թասը, Երևան, Հայպետհրատ, 1946, 34 էջ։
Խիզախ թևավորը, Երևան, Հայպետհրատ, 1950, 42 էջ։
Մեր քաղաքում, Երևան, Հայպետհրատ, 1951, 20 էջ։
Իմ նվերը, Երևան, Հայպետհրատ, 1952, 26 էջ։
Ծիածան, Երևան, Հայպետհրատ, 1955, 44 էջ։
Չորս զրույց, Երևան, Հայպետհրատ, 1957, 62 էջ։
Լուսիկի կատուն, Երևան, Հայպետհրատ, 1957, 32 էջ։
Փիսիկների գնդակը, Երևան, Հայպետհրատ, 1958, 14 էջ։
Արևի համբույրը, Երևան, Հայպետհրատ, 1959, 142 էջ։
Անտառային ձայներ, Երևան, Հայպետհրատ, 1960, 91 էջ։
Անտառի բնակիչները, Երևան, Հայպետհրատ, 1962, 14 էջ։
Նամակ արևին, Երևան, Հայպետհրատ, 1963, 126 էջ։
Լուսիկի կատուն, Երևան, «Հայաստան», 1968, 12 էջ։
Ծաղկահանդես, Երևան, «Հայաստան», 1968, 210 էջ։
Մանկական աշխարհ, Երևան, «Սովետական գրող», 1978, 40 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Օլգա Գաբայան

Օլգա Ալեքսանդրի Գաբայան (դեկտեմբերի 27, 1940(1940-12-27), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ օպերային երգչուհի, մեցցո-սոպրանո։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1984)։


== Կենսագրություն ==
1966 թվականին ավարտել է Երևանի կոնսերվատորիան: 1966 թվականից եղել է Երևանի օպերայի և բալետի թատրոնի մեներգչուհի։ 1992 թվականից դասավանդում է Երևանի կոնսերվատորիայում, պրոֆեսոր՝ 2003 թվականից:


== Դերերգեր ==
Ալմաստ՝ Ալեքսանդր Սպենդիարյանի «Ալմաստ»
Փառանձեմ՝ Տիգրան Չուխաճյանի «Արշակ Բ»)
Թամար՝ Արմեն Տիգրանյանի «Դավիթ Բեկ»
Աննա՝ Ալեքսանդր Հարությունյանի «Սայաթ-Նովա»
Կարմեն՝ Ժորժ Բիզեի «Կարմեն»
Ամներիս՝ Ջուզեպե Վերդիի «Աիդա»
Սզուչենա՝ Վերդիի «Տրուբադուր»
էբոլի՝ Վերդիի «Դոն Կառլոս»
Ադալջիզա՝ Վինչենցո Բելլինիի «Նորմա»


== Մրցանակներ ==
Երաժիշտ-կատարողների Այսրկովկասյան մրցույթի դափնեկիր, 1965, Թբիլիսի, 3-րդ մրցանակ
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալ, 2016


== Ծանոթագրություններ ==
Արամ Սարգսյան (այլ կիրառումներ)

Արամ Սարգսյան անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․

Արամ Գ. Սարգսյան - հայ հասարակական-քաղաքական գործիչ, Հայաստանի կոմունիստական կուսակցության (ՀԽՍՀ Հայաստանի կոմկուսի) վերջին քարտուղար և Հայաստանի Դեմոկրատական կուսակցության առաջին քարտուղար
Արամ Զ. Սարգսյան - հայ հասարակական-քաղաքական գործիչ, ՀՀ վարչապետ (1999-2000), 2001-ին հիմնել է «Հանրապետություն» կուսակցությունը
Արամ Սարգսյան - հայ երգիչ-երգահան, հումորիստ, շոումեն և դերասան։
Աերոբներ

Աերոբներ (հուն․՝ αηρ - օդ и βιοζ - կյանք), օդակյացներ, օրգանիզմներ, որոնց կենսագործունեությունը պայմանավորված է օդի ազատ մոլեկուլային թթվածնով։
Աերոբներ են գրեթե բոլոր կենդանական ու բուսական օրգանիզմները և մանրէների մեծ մասը։
Վերջիններս բաժանվում են 2 խմբի՝

օբլիգատ (անպայման) աերոբներ, որոնց գոյությունը բացառված է թթվածնազուրկ պայմաններում (օրինակ քացախաթթվային բակտերիաները),
ֆակուլտատիվ (պայմանական) աերոբներ, որոնք թթվածնի սակավության կամ բացակայության դեպքում անցնում են անաերոբ կյանքի (օրինակ խմորասնկերը)։Աերոբները քայքայելով օրգանական միացությունները՝ ապահովում են նյութերի շրջանառությունը բնության մեջ։
Ստոյանով (Մյասնիկովի շրջան)

Ստոյանով (ռուս.՝ Стоянов), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մյասնիկովի շրջանում։ Մտնում է Պետրովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Սյուզան (Սոմի գավառ)

Սյուզան (ֆր.՝ Suzanne), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 194 մարդ, բնակչության խտությունը` 22.40 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.66 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 130 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 34 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 115 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 82-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 33։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,3 %։ 82 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 77 անձ (45 տղամարդ և 32 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (2 տղամարդ և 3 կին)։ 33 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 19-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Տաթև (քանդակ)

«Տաթև», հայ քանդակագործ Արա Սարգսյանի քանդակը, որը նա ստեղծել է 1962 թվականին (գիպս, հետագայում ձուլվել է բրոնզից)։ Քանդակը ներկայացնում է Տաթևի ժայռից կոմունիստներին ձորը նետելու տեսարանից մի հատված և ինքնուրույն գործ է, սակայն «գաղափարի, ոգու, գեղարվեստական մտածելակերպի ու մարմնավորման մեծ հարազատություն ունի» հեղինակի «Հիրոսիմա» քանդակի հետ։


== Պատմություն ==
1950-ական թվականներից Արա Սարգսյանն սկսել է աշխատել Տաթևի ժայռից կոմունիստներին ձորը նետելու սյուժեի վրա, բազմաթիվ  էսքիզներ է արել իրար մոտիկ ու իրարից հեռու տարբերակումներով, իսկ 1962 թվականին ստեղծել է վերջնական տարբերակը տարբերակը, որը քանդակվել է գրեթե բնական չափերով ու ձուլվել գիպսից։ Այն առաջին անգամ ներկայացվել է հեղինակի՝ 1962 թվականին անցկացված անհատական  ցուցահանդեսում։ Մի քանի տարի անց ստեղծվել է քանդակի բրոնզե տարբերակը, որն ընդգրկվել է Հայաստանի պետական պատկերասրահում ներկայացված Արա Սարգսյանի աշխատանքների շարքում։


== Նկարագրություն ==
«Տաթև» քանդակը ներկայացնում է տանջանքների ենթարկված ծնկաչոք մարդու, որի ձեռքերը սեղմում են նրա մեջքի հետևում դրված տախտակը։ Ի տարբերություն նույնպես տառապող ծնկաչոք մարդու պատկերող «Հիրոսիմա» քանդակի, որտեղ մարդն ինքն է ծնկի իջել բոլոր կողմերից վրա հասած անտեսանելի հարվածի ազդեցությամբ, «Տաթևում» հերոսին տանջել են, ոլորել, գալարել, ոչ թե ստիպել, որ նա ինքը ծնկի գա, այլ ուժով, հրելով ծնկի են բերել, և մենք գրեթե շոշափելի որոշակիությամբ տեսնում ենք մարդկային այն չքանդակված բիրտ ու անագորյուն ձեռքերը, որ բռնացել են հերոսի վրա, նրան խոշտագնել, զգետնել, գամել տախտակի ծվենին, որն ասես նույնպես խոշտանգված է»։

«Տաթևի» հերոսը շարունակ գտնվում է իրեն պահող աներևույթ ձեռքերի ծանրության տակ, և եթե մի պահ այդ բռնացող ձեռքերը ետ քաշվեն, նա իսկույն ոտքի կկանգնի։ Դա, ինչպես և տախտակի ծվենն ուժգին սեղմող ջլապինդ բազուկները, ակնհայտորեն ցույց են տալիս, որ այստեղ հերոսը ջարդված չէ, հոգեպես ընկճված չէ։

Եթե «Հիրոսիմա» քանդակում Արա Սարգսյանը ներկայացրել է ճապոնացու ընդհանրական կերպար, ապա «Տաթև» քանդակը ներկայացնում է կոնկրետ սյուժե կոնկրետ իրադրության մեջ․ պատկերված է հայ կոմունիստ՝ Զանգեզուրում տեղի ունեցած կոտորածի զոհերից մեկը, որին ցած են նետել ժայռից։ Քանդակագործը այդ ամենը ներկայացրել է մի քանի դետալներով, որոնց թվում են տղամարդու կոմունարկան, նրա ազգային դիմագծերն ու «արձանը ժայռաձև պատվանդանի հետ կապակցող կոմպզիցիոն մի սքանչելի հնար․ հերոսի ծնկները պատվանդանի հորիզոնական հարթությունից դուրս են դրված և դա ակնարկում է նրան ձորը նետելը»։


== Ծանոթագրություններ ==
Յուոզա Մատուլիս

Յուոզա Յուոզովիչ Մատուլիս (ռուս.՝ Юозас Юозович Матулис, լիտ.՝ Juozas Matulis, մարտի 7 (19), 1899, Վիլենի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 25, 1993(1993-06-25), Վիլնյուս, Լիտվա), լիտվացի խորհրդային ֆիզքիմիկոս, Լիտվիայի ԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1941), նախագահ (1946—1984)։ 
Ավարտել է Կաունասի համալսարանը (1929)։ 1956 թվականին նշանակվել է Լիտվիայի ԽՍՀ ԳԱ քիմիայի և քիմիական տեխնոլոգիայի ինստիտուտի տնօրեն։ Հիմնական աշխատանքները վերաբերել են լուսաքիմիային և էլեկտրաքիմիային, մետաղների էլեկարանսաեցման տեսությանը, տված հատկություններով մետաղական ծածկույթների ստացման տեխնոլոգիայի գիտական հիմունքների մշակմանը։ Հեղինակ է կոլոիդների քիմիայի դասընթացի և ֆիզիկական քիմիայի ձեռնարկի (հրատարակվել է Կաունասում, 1947 թ.-ին և 1948 թ.-ին)։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Օվգորտ

Օվգորտ (ռուս.՝ Овгорт), գյուղ Ռուսաստանի Յամալ-Նենեցյան ինքնավար օկրուգի Շուրիշկարսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1520 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վահե Հովհաննիսյան (այլ կիրառումներ)

Վահե Հովհաննիսյան կարող է վերաբերել.

Վահե Հովհաննիսյան (ծնվ.՝ 1974), հայ պետական և քաղաքական գործիչ (ԲՀԿ)։
Վահե Հովհաննիսյան (ծնվ.՝ 1984), հայ քաղաքական գործիչ, ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավոր («Իմ քայլը» դաշինք)։
Ադելա Ռոջերս Սենտ Ջոնս

Ադելա Նորա Ռոջերս Սենտ Ջոնս (անգլ.՝ Adela Nora Rogers St Johns;մայիսի 20, 1894(1894-05-20)[…], Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ - օգոստոսի 10, 1988(1988-08-10)[…], Arroyo Grande, Սան Լուիս Օբիսպո շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի լրագրող, գրող և սցենարիստ։ Նա գրել է մի քանի համր կինոյի սցենարներ, բայց ամենամեծ ներդրումը կատարվել է ձայնային կինոյում։


== Կենսագրություն ==
Սենտ Ջոնսը ծնվել է Լոս Անջելեսում, քրեական գործերով ականավոր փաստաբան Էրլ Ռոջերսի և նրա կնոջ Հարիեթ Գրին Բելի ընտանիքի միակ դուստրն է։
1912 թվականին նա ստացել է իր առաջին աշխատանքը, աշխատել է որպես թերթի թղթակից։ Տեսնելով իր աշխատանքը San Francisco Examiner–ում՝ Ջեյմս Ռ Կվիրկը առաջարկել է աշխատանքը նոր  Photoplay ամսագրում. Սենտ Ջոնսը համաձայնել է աշխատել որպեսզի ամուսնու  երեխաների հետ ավելի շատ ժամանակ անցկացնի։ Հայտնի մարդկանց հետ նրա հարցազրույցները օգնել են ամսագրին հայտնի դառնալ, և դրա համար նա վաստակել է «Արցունքաբեր քրոջ» հեղինակությունը հոլիվուդյան աստղերի հետ իր բազմաթիվ անկեղծ հարցազրույցների պատճառով։
1932 թվականին Սենտ Ջոնսը (Ջեյն Մերֆինի հետ համատեղ) «Լավագույն սցենար» անվանակարգում առաջադրվելէ «Օսկար» մրցանակի, բայց չի հաղթել։
1930 թվականների կեսերին մեկնել է Վաշինգթոն, Կոլումբիայի շրջան, որպեսզի Washington Herald–ի համար գրի ազգային քաղաքականության մասին։ 1948 թվականին Սենտ Ջոնսը կրկին աշխատանքից ազատվել է գրքեր գրելու պատճառով։
1970 թվականի ապրիլի 22-ին Ադելա Սենտ Ջոնսը պարգևատրվել է Ազատության նախագահական մեդալով։


=== Անձնական կյանք ===
Սենտ Ջոնսը երեք անգամ ամուսնացած է եղել, չորս երեխա է ունեցել։ Նրա առաջին ամուսինը Los Angeles Herald-Examiner թերթի խմբագիր Ուիլյամ Իվան Սենտ Ջոնսն էր, ում հետ նա ամուսնացել է 1914 թվականին։ Նրանք ունեին երկու երեխա։ Ամուսնալուծվել է 1927 թվականին։ Սակայն արդեն հաջորդ տարի նա ամուսնացել է Սթենֆորդ համալսարանի ֆուտբոլային աստղ Ռիչարդ Հայլենդի հետ։ Այս ամուսնությունից ծնվել է մեկ որդի՝ Ռիչարդ անունով։ Ադելան և Ռիչարդը բաժանվել են 1934 թվականին։ Սենտ Ջոնսի երրորդ ամուսնությունը տեղի է ունեցել Ֆ.Պատրիկ Օ'Տուլոմի հետ։ Նրանք ամուսնացել են 1936 թվականին և ամուսնալուծվել 1942 թվականի հոկտեմբերին։
Սենթ Ջոնսը մահացել է 1988 թվականի օգոստոսի 10-ին Կալիֆոռնիայի Արրոյո Գրանդեի առողջարանում՝ 94 տարեկան հասակում։ Թաղված է Կալիֆորնիա նահանգի Գլենդել քաղաքի Forest Lawn հուշահամալիրում։


== Ընտրված ֆիլմագրություն ==
1918: Պիտակավորված քարտեր / Marked Cards
1925: Լեդին գիշերը / Lady of the Night
1925: Աղջկական հավաքները / Pretty Ladies
1931: Ազատ հոգի / A Free Soul
1934: Առևանգվել է միսս Ֆեյնի երեխան / Miss Fane's Baby Is Stolen


== Ծանոթագրություններ ==
Ջոդի Լին Օ’Քիֆ

Ջոդի Լին Օ’Քիֆ (անգլ.՝ Jodi Lyn O'Keefe, հոկտեմբերի 10, 1978(1978-10-10), Cliffwood Beach, Aberdeen Township, Մոնմաութ շրջան, Նյու Ջերսի, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի և մոդել։


== Կենսագրություն ==
Ջոդի Լինը ծնվել է Նյու Ջերսիում` խառը իռլանդական, շվեդական, ավստրիական, լեհական, չեխական ծագում ունեցող ընտանիքում։
Ընտանիքում երեք քույրերից կրտսերն է, մոդելի գործունեությունն սկսել է 8 տարեկանում՝ հանրախանութների ցանցում ցուցադրելով մանկական հագուստ։ 9 տարվա ընթացքում հայտնվել է տարբեր ընկերությունների գովազդներում, այդ թվում՝ «Gitano Jeans»-ում։
12 տարեկանում Ջոդի Լինն «Այլ աշխարհ» սերիալում նկարահանումներ սկսելու համար թողել է դպրոցը։
17 տարեկանում «Դետեկտիվ Նեշ Բրիջես» հեռուստասերիալում Դոն Ջոնսոնի «դստեր» դերը դերասանուհուն դարձրել է աստղ։ Նա շարունակել է նկարահանվել սերիալում մինչև 2001 թվականը։
Մեծ էկրանին Ջոդին առաջին անգամ հայտնվել է 1998 թվականին «Հելոուին։ 20 տարի հետո» ֆիլմում։ Այնուհետև հետևեցին մի քանի գլխավոր դերեր՝ «Ընդունակ աշակերտուհի» Ռոուզ Մաքգոուենի «Սատանան մարմնում» ֆիլմի սիքվելում, Անժեյ Սեկուլայի և Ջեյմս Վուդսի «Falling In Love in Pongo Ponga» ֆիլմում և Ուիլյամ Բոլդուինի հետ «Red Rover» թրիլերում։
Չնայած Ջոդի Լինի փայլուն մեկնարկին` նա սերիալներում հայտնվել է հիմնականում էպիզոդիկ դերերում։ Առավել հայտնի են դարձել «The Evidence» (1999) և «Փախուստ» (2006) սերիալներում նրա դերերը։ Նկարահանվել է ամերիկյան «3 Doors Down» ռոք խմբի «Let Me Go» տեսահոլովակում։
2009 թվականին Ջոդի Լինը նկարահանվել է Command & Conquer։ Red Alert 3 — Uprising (Electronic arts Los Angeles) վիդեո խաղի համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Ուկրաինսկոե (գյուղ, Վոլչանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՈւկրաինսկոեՈւկրաինսկոե (ուկրաիներեն՝ Українське), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1675 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ուկրաինսկոե գյուղում բնակվում էր 290 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1805 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 160,66 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բաշեթդաղ

Բաշեթդաղ, Բաշեթա, Պայծատու, Պաշատ, Պաշեթա, լեռ Հայկական Տավրոս լեռնահամակարգում, Վանա լճի հարավային ծայրից մոտ 40 կմ արևելք, Բաշկալայից հյուսիս-արևմուտք, Խոշաբ գետի հովտի ձախ կողմում։ Ջրբաժան է Խոշաբ գետի վտակներից մի քանիսի միջև։ Հնում կոչվել է Պաշատ։ Ասուրաբաբելոնական արձանագրություններում հիշատակվում է Պայծատու ձևով։ Մովսես Խորենացուն վերագրվող «Հռիփսիմյաց վարք»-ում սխալ գրությամբ հանդիպում է Պաշատ ձևով։ Ն. Ադոնցը Բաշեթդաղը ենթադրաբար նույնացնում է Աշուրնասիրպալի (մ.թ.ա. 883-859) արձանագրություններում հիշատակված Պասատա լեռների հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Դմիտրի Յակովենկո

Դմիտրի Օլեգովիչ Յակովենկո (ռուս.՝ Дмитрий Олегович Яковенко, հունիսի 28, 1983(1983-06-28), Օմսկ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս շախմատիստ, գրոսմայստեր (2001)։ Եվրոպայի չեմպիոն (2012)։ Ռուսաստանի հավաքականի կազմում աշխարհի թիմային առաջնության (2010), Եվրոպայի թիմային առաջնության (2007) հաղթող, համաշխարհային օլիմպիադայի արծաթե մեդալակիր (2012)։ Ռուսաստանի գավաթակիր (2013)։


== Կենսագրություն ==
Դմիտրի Յակովենկոն ծնվել է Օմսկում, բայց մանկությունն անցկացրել է Նիժնևարտովսկում։
Յակովենկոն շախմատ խաղում է երեք տարեկանից։ Շախմատային առաջին ուսուցիչը եղել է հայրը, որը խաղացել է առաջինկարգայինի - վարպետության թեկնածուի մակարդակով։ Յոթ տարեկանում Դիման դարձել է առաջինկարգային, 14-ում՝ միջազգային վարպետ։ Յակովենկոյի մարզիչն է եղել Ալեքսանդր Նիկիտինը։
Դմիտրի Յակովենկոն դպրոցն ավարտել է ոսկե մեդալով։ Նա հետաքրքրվում էր ճշգրիտ գիտություններով՝ մաթեմատիկայով և ֆիզիկայով։ Հաղթել է Սիբիրի գոտու Համառուսաստանյան մաթեմատիկական օլիմպիադայում։  Դպրոցն ավարտելուց հետո, 1999 թվականին, Դմիտրի Յակովենկոն ընդունվել է Մոսկվայի պետական համալսարանի  հաշվողական մաթեմատիկայի և կիբեռնետիկայի ֆակուլտետ։ 2004 թվականին նա համալսարանն ավարտել է կարմիր դիպլոմով։
1999 թվականին Յակովենկոն երկրորդ տեղը զբաղեցրեց մինչև 16 տարեկան պատանիների շախմատի աշխարհի առաջնությունում։ 2001 թվականին դարձավ մինչև 18 տարեկան պատանիների աշխարհի չեմպիոն։
2002 թվականին Յակովենկոն բաժանել է առաջին տեղը Պարդուբիցեի բաց մրցաշարում։ 2005 թվականին նա հաղթել է Մոնրեալի մրցաշարում և զբաղեցրել երկրորդ տեղը Ռուսաստանի առաջնությունում։ 2006 թվականին Յակովենկոն կրկին դարձավ Ռուսաստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր։ Ռուսաստանի առաջնության 2006 թվականի գերեզրափակչում Յակովենկոն հավասար միավորներով առաջին տեղը բաժանեց Եվգենի Ալեքսեևի հետ, սակայն նրան զիջեց արագ շախմատի լրացուցիչ մրցախաղում։ 2007 թվականի հունվարին Յակովենկոն երկրորդ տեղը զբաղեցրեց Վեյկ ան Զեյի «В» մրցաշարում, իսկ նույն թվականի մարտին երկրորդ տեղը բաժանեց (կրկին  Եվգենի Ալեքսեևի հետ) «Աերոֆլոտ Օփեն» բաց մրցաշարում։ 2007 թվականի մարտին Յակովենկոն հաղթեց Պոյկովսկու մրցաշարում։
2007 թվականի նոյեմբերին Դմիտրի Յակովենկոն Ռուսաստանի հավաքականի կազմում դարձավ Եվրոպայի չեմպիոն։
2012 թվականի մարտին Դմիտրին դարձավ Պլովդիվում (Բուլղարիա) կայացած Եվրոպայի անհատական առաջնության միանձնյա հաղթող՝ 11 հնարավորից 8½ միավոր արդյունքով։
Ամենաբարձր վարկանիշը՝ 2760, ունեցել է 2009 թվականի սեպտեմբերին։ Այդ պահին նա աշխարհում հինգերորդ և Ռուսաստանում առաջին շախմատիստն էր։


== Մարզական նվաճումներ ==


== Վարկանիշի փոփոխության գծապատկեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դմիտրի Յակովենկոյի անձնական քարտը ՖԻԴԵ-ի կայքում (անգլ.)
Դմիտրի Յակովենկոյի պարտիաները (անգլ.)
Դմիտրի Յակովենկոյի անձնական քարտը 365chess.com կայքում
Դմիտրի Յակովենկոյի ելույթները շախմատային օլիմպիադաներում
Դմիտրի Յակովենկոյի ելույթները աշխարհի թիմային առաջնություններում
Դմիտրի Յակովենկոյի ելույթները Եվրոպայի թիմային առաջնություններում
Սրտին մոտ

«Սրտին մոտ» (անգլ.՝ Up Close and Personal), ամերիկյան գեղարվեստական ֆիլմ, որ նկարահանվել է 1996 թվականին Ջոն Ավնեթի կողմից։ Գլխավոր դերերում են Ռոբերտ Ռեդֆորդը և Միշել Պֆայֆերը։


== Սյուժե ==
Ծերացող լրագրող Ուորրեն Ջասթիսն աստիճանաբար հեռանում է հեռահաղորդակցությունից։ Սալլի անունով գեղեցիկ աղջկա հետ ծանոթությունը արթնացնում է իր  մասնագիտության հանդեպ նախկին հետաքրքրությունը։ Նա աղջկա մեջ բացահայտում է հաղորդավարուհու տաղանդ և սկսում է ուսուցանել նրան լրագրության նրբությունները։ Նրանց միջև արթնանում են ռոմանտիկ զգացմունքներ։ Վերջ ի վերջո Սալլին առաջ է անցնում իր ուսուցչից մասնագիտական ասպարեզում և ձեռք է բերում աննախադեպ հանրաճանաչություն։ Ուորենը ստիպված դիմում է ավելի վտանգավոր մեթոդների՝ աղջկա ստվերի տակ չմնալու համար։


== Դերերում ==
Ռոբերտ Ռեդֆորդ-Ուորրեն Ջասթիս
Միշել Պֆայֆեր-Սալլի
Սթակարդ Չեննինգ-Մարսիա ՄակԳրատ
Ջո Մանթենիա-Բաքի Տերրանովա
Քեյթ Նելլիգան-Ջոանա Քեննելի
Գլենն Փլամմեր-Նեդ Ջեքսոն
Ջեյմս Ռեբխորն-Ջոն Մերինո


== Մրցանակներ և առաջադրումներ ==
Ֆիլմում հնչվող Սելին Դիոն-ի կատարմամբ «Because You Loved Me» երգը առաջադրվել է «Օսկար»-ի, «Գրեմմի»-ի և «Ոսկե գլոբուս»-ի։


== Ծանոթագրություններ ==
Գյոթինգեն

Գյոթինգեն (գերմ.՝ Göttingen), ուսանողական քաղաք Գերմանիայի հարավում գտնվող Ստորին Սաքսոնիա երկրամասում։ Հանովերից, Բրաունշվայգից, Օսնաբրյուկից և Օլդենբուրգից հետո Գյոթինգենը հինգերորդ ամենամեծ քաղաքն է երկրամասում։ 1964 թվականից նախկին ազատ (գերմ.՝ kreisfrei) քաղաքը մտնում է Գյոթինգեն շրջանի կազմի մեջ։
1965 թվականից քաղաքի բնակչության թվաքանակը գերազանցում է 100 000-ը, որի 20%-ը կազմում են բազմաթիվ երկրներից ժամանած ուսանողները։


== Վարչական բաժանում ==
Քաղաքը բաղկացած է 18 քաղաքային թաղամասերից։ Յուրաքանչյուր թաղամաս ունի իր սեփական Խորհուրդը, որը բաղկացած է 9-13 անդամից (թաղամասի բնակչության քանակի հեմամատական կերպով)։


== Գյոթինգենի համալսարան ==

Գեորգ Օգոստոսի անվան Գյոթինգենի համալսարանը (գերմ.՝ Georg-August-Universität) Ստորին Սաքսոնիայի գործող ամենամեծ և ամենահին ուսումնական հաստատություններից մեկն է։ Հիմանդրվել է 1734 թվականին Հանովերի կուրֆյուրստ (կայսր ընտրող իշխան հին Գերմանիայում) և Մեծ Բրիտանիայի արքա Ջորջ II-ի կողմից։ Բացվել է 1737 թվականին։ Համալսարանը արագորեն զարգացել է՝ ուսանողների թիվը հասցնելով 1000-ի, և դրանով դարձել է այդ ժամանակի Եվրոպայի ամենամեծ ուսումնական հաստատություններից մեկը։


== Հայտնի քաղաքացիներ ==
Յուլիուս Վեկհաուզեն (գերմ.՝ Julius Wellhausen), արևելագետ և Աստվածաշնչի հետազոտող։
Կառլ Գաուս (գերմ.՝ Johann Carl Friedrich Gauß), մաթեմատիկոս, աստղագետ և ֆիզիկոս։
Ֆրիդրիխ Վյոլեր (գերմ.՝ Friedrich Wöhler), քիմիկոս։
Վիլհելմ Էդուարդ Վեբեր (գերմ.՝ Wilhelm Eduard Weber), ֆիզիկոս։
Սանդրա Նասիչ (խորվ.՝ Sandra Nasić), մենակատարուհի, ինչպես նաև «Guano Apes» խմբի վոկալիստն է։
Ալֆրեդ Ռալֆս (գերմ.՝ Alfred Rahlfs), գերմանացի բողոքական աստվածաբան, գիտնական- немецкий протестантский теолог, ученый-աստվածշնչագետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայք (գերմ.)
Գյոթինգենի զբոսաշրջային կայք (գերմ.)
Timber framing in Göttingen(գերմ.)
Ծխավու

Ծխավու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։ Գտնվում է Մուշ քաղաքից 23 կմ հեռու՝ Մշո դաշտի հյուսիսարևմտյան մասում՝ Կարին տանող ճանապարհի վրա։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 300-ից ավելի բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Ծխավուն ուներ հայկական եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բեդեյ (Արյեժի գավառ)

Բեդեյ (ֆր.՝ Bédeille), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Սենտ Կրուա Վոլվեսթր կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սեն Ժիրոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09046։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 83 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 44 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 32-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 12-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 72,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,2 %)։ 32 աշխատունակ բնակիչներից 27-ը աշխատում էին (14 տղամարդ և 13 կին), անաշխատանք էին 5-ը (4 տղամարդ և 1 կին)։ 12 անգործունակ մարդկանցից 2-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 3-ը թոշակառու, 7-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Բեդեյ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-25-ին։ Վերցված է 2012-2-16 
«Բեդեյ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-26
Սարգիս Բեգլարյան

Սարգիս Մկրտիչի Բեգլարյան (1898, Ագուլիս-1949), հայ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Սարգիս Բալասանյանը ծնվել է 1898 թվականին Նախիջևանի Ագուլիս քաղաքում։ Մահացել է 1949 թվականին։


== Գործունեություն ==
Նա գործունեություն է ծավալել Երևանում և Թուրքմենական ԽՍՀ-ում։ Թուրքմենական ԽՍՀ-ի արվեստի վաստակավոր գործիչ է 1939 թվականից։ Մեծ ներդրում ունի Թուրքմենական ԽՍՀ-ի նկարիչների միության  գործունեության մեջ (1929-1934 թվականներ), ինչպես նաև տեղի գեղարվեստի ուսումնարանի հիմնադրման և մանկավարժության մեջ։ Նրա ստեղծած գեղանկարչության մի մասը գտնվում է Աշխաբադի, Մոսկվայի և այլ թանգարաներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (168001-168100)

Աստերոիդների ցանկ (167901-168000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (168101-168200)
 Աստերոիդների ցանկ (167901-168000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (168101-168200)