armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Իլյա Գինցբուրգ

Իլյա Յակովլևիչ Գինցբուրգ (ռուս.՝ Илья́ Я́ковлевич Ги́нцбург, իսկական անուն ազգանունը՝ Էլիաշ Գինզբուրգ ռուս.՝ Элиаш Гинзбург) (մայիսի 15 (27), 1859, Գրոդնո, Վիլնայի գլխավոր նահանգապետարան, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 31, 1939(1939-01-31), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս քանդակագործ, Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի ակադեմիկոս, գեղարվեստական արվեստանոցի պրոֆեսոր (1918)։


== Կենսագրություն ==
Իլյա Գինցբուրգըտ ծնվել է 1859 թվականին Գրոդնոյում (այժմ՝ Բելառուսի Հանրապետություն)։ Մանկությունն անցել է Վիլնոյում, որտեղ նրա վրա ուշադրություն է դարձրել քանդակագործ  Մարկ Անտոկոլսկին։ 1870 թվականից նա սովորել է Մարկ Անտոկոլսկու Սանկտ Պետերբուրգի արվեստանոցում, ուղեկցել է նրան Իտալիա կատարած ուղևորությունների ընթացքում։ Վերադառնալուց հետո ընդունվել է ռեալական ուսումնարան, այնուհետև (1878) Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի քանդակագործության բաժինը, որտեղ սովորել է Ալեքսանդր ֆոն Բոկի, Նիկոլայ Լավերեցկու  և Իվան Պոդոզերովի մոտ։ 1886 թվականին «Երեմիա մարգարեի ողբը Երուսաղեմի ավերակների վրա» աշխատանքի համար ստացել է փոքր ոսկե մեդալ և դասական նկարչի աստիճանի կոչում։ 1918 թվականից Պետրոգրադի պետական ազատ արվեստի քանդակագործական արվեստանոցի պրոֆեսոր ղեկավարն էր։ 1921-1923 թվականներին եղել է Բարձրագույն գեղարվեստա-տեխնիկական արվեստանոցի քանդակագործական ֆակուլտետի դեկանը։


== Մահ ==
Իլյա Գինցբուրգը մահացել է 1939 թվականի հունվարի 31-ին Լենինգրադում։ Թաղված է Սանկտ Պետերբուրգի Ալեքսանդրո-Նևսկի մայրավանքի արվեստի վարպետների գերեզմանատանը։


== Ստեղծագործություններ ==
Նա ստեղծել է Նիկոլայ Գոգոլի (Սորոչինցի), Իվան Այվազովսկու (Թեոդոսիա), Ալեքսանդր Պուշկինի (Եկատերինոսլավ) հուշարձանները։ Վլադիմիր Ստասովի շիրմաքարի հեղինակն է  (Սանկտ Պետեբուրգի քաղաքային քանդակի թանգարան)։ Խորհրդային տարիներին Լենինգրադում ստեղծել է Գեորգի Պլեխանովի (Տեխնոլոգիական ինստիտուտի շենքի դիմաց Մատվեյ Խարլամովի համահեղինակությամբ) և Դմիտրի Մենդելեևի հուշարձանները։
Գինցբուրգը հայտնի է որպես փոքր կերտարվեստի վարպետ (Իվան Շիշկինի, Վասիլի Վերեշչագինի, Իլյա Ռեպինի, Վասիլի Սուրիկովի , Լև Տոլստոյի, Դմիտրի Մենդելեևի և այլոց արձանները)։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Некоторые его работы
Гинцбург Илья Яковлевич. Биография и творчество художника на Artonline.ru Archived 2019-06-22 at the Wayback Machine.
Гинцбург Илья Яковлевич
Չմենի հաճելի

Չմենի հաճելի (լատ.՝ Cyme suavis), վարդազգիների ընտանիքի, չմենի ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Տերևաթափ թուփ է, մինչև 1 մ բարձրությամբ, ծռմռված ճյուղերով, որոնք երիտասարդ տարիքում ծածկված են խիտ, թաղիքանման աղվամազով, ավելի ուշ մերկանում են, ստանալով բալակարմիր գունավորում։ Տերևները ներքևի կողմից սպիտակ թաղիքապատ են, վերևի կողմից կապտականաչավուն, կլորավուն կամ լայն ձվաձև, բավականին մանր, մոտ 1 սմ երկարությամբ, փոսիկավոր գագաթով կամ սրածայր։ Ծաղիկները խմբված են խիտ, ճյուղավորված վահաններում։ Հիպանթիումը սպիտակ թաղիքավոր է։ Պտուղները վառ կարմիր են, համարյա գնդաձև, մերկ, երկուական, յուրաքանչյուրը մեկ կորիզով։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Կովկասում, Փոքր Ասիայում, Միջին Ասիայում, հյուսիսարևելյան Չինաստանում։ Հանդիպում է մեր հանրապետության հյուսիսարևելյան և կենտրոնական շրջաններում, Սևանի ավազանում, Զանգեզուրում, որտեղ աճում է ստորինից մինչև վերին լեռնային գոտիներում, քարքարոտ լեռնալանջերում։


== Կիրառություն ==
Խորհուրդ է տրվում փորձարկել կանաչապատման բնագավառում։


== Ծանոթագրություններ ==
Թուրուշ

Թուրուշ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վկա (իրավունք)

Վկա, անձ, որը նախաքննության մարմինների կամ դատարանի կանչով ցուցմունք է տալիս քրեական կամ քաղաքացիական գործի վերաբերյալ իրեն հայտնի փաստերի մասին։ Քրեական դատավարությունում վկան կարող է հարցաքննվել ապացուցման ենթակա ամեն մի հանգամանքի, այդ թվում՝ մեղադրյալի անձնավորությունը բնութագրող փաստերի և հարցաքննվողի ու մեղադրյալի փոխհարաբերությունների մասին։ Քաղաքացիական դատավարությունում վկայությունը թույլատրվում է բոլոր դեպքերում, բացառությամբ այն դեպքի, երբ պահանջվում է ներկայացնել գրավոր ապացույցներ (տան առուծախ, կտակ, հիսուն ռուբլուց ավելի փոխառության գործարքներ և այլն)։ Վկայություն տալը խորհրդային յուրաքանչյուր քաղաքացու պարտքն է։ Վկայության չներկայացող անձը կարող է տուգանվել կամ բերման ենթարկվել։ Ակնհայտ սուտ ցուցմունք տալու, ցուցմունք տալուց հրաժարվելու կամ վկայությունից խուսափելու համար վկան կարող է ենթարկվել քրեական պատասխանատվության։ Քաղաքացիական դատավարությունում վկա լինել չեն կարող ներկայացուցիչները, քրեական դատավարությունում՝ պաշտպանը (այն հանգամանքների վերաբերյալ, որոնք նրանց հայտնի են դարձել ներկայացուցչի կամ պաշտպանի պարտականություններ կա տարելու կապակցությամբ)։ Բացի այդ վկան չեն կարող լինել նաև նրանք, որոնք հոգեկան կամ ֆիզիկական պակասությունների պատճառով ի վիճակի չեն ճիշտ ընկալել գործի հանգամանքները և դրանց մասին ճիշտ ցուցմունք տալ։ Որպես վկա չի կարող հարցաքննվել նաև մեղադրյալը այն արարքների վերաբերյալ, որոնց կատարման մեջ մեղադրվում են ինքն ու նրա հանցակիցները։ Վկան իրավունք ունի ցուցմունք տալ իրեն հայտնի տվյալների մասին, ուղղումներ, լրացումներ կատարել ցուցմունքում, բողոքարկել քննիչի գործողությունները ևն։ Պահպանվում է որպես վկա կանչված քաղաքացու միջին աշխատավարձը, բացի այդ, վճարվում են նրա ճանապարհածախսը, հյուրանոցում բնակվելու և այլ ծախսերը։
Բյուլ-բյուլ

Բյուլ-Բյուլ (ադրբ.՝ Bülbül, tam adı: Murtuza Məşədi Rza oğlu Məmmədov, հունիսի 22, 1897(1897-06-22), Շուշի, Ելիզավետպոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 26, 1961(1961-09-26), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի խորհրդային երգիչ (քնարադրամատիկական տենոր) և երաշտագետ-բանահավաք։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1938) Ադրբեջանի երաժշտական թատրոնի հիմնադիրներից։ Ստեղծագործական ուղին սկսել է որպես ժողովրդական երգիչ։ 1920 թվականից Ադրբեջանի պետական թատրոնի (այժմ՝ Մ․ Ֆ․ Ախունդովի անվան օպերայի և բալետի թատրոն) մենակատարն էր։ 1927 թվականին ավարտել է Բաքվի կոնսերվատորիան և կատարելագործվել Միլանում։ Դերերից են՝ Քյոռ-օղլի (Հաջիբեկովի «Քյոռօղլի»), Աշուղ-Ղարիբ (Գլիերի «Շահսենեմ»), Սարո (Տիգրանյանի «Անուշ»), Կավարադոսի (Պուչինիի «Տոսկա»)։ 1932 թվականից դասավանդել է Ադրբեջանի կոնսերվատորիայում (1940 թվականից՝ պրոֆեսոր)։ Արժանացել է ԽՍՀՄ պետական մրցանակի (1950)։


== Կենսագրություն ==
Բյուլ-Բյուլը ծնվել է 1897 թվականի հունիսի 22-ին (այլ աղբյուրներից հունիսի 12-ին) Խանբաղ գյուղում կաշեգործ Մեշադ Զի-ի ընտանիքում։
Դեռ փոքր տարիքից նրա մոտ արտահայտվում էր յուրահատուկ երաժշտական կարողություններ, որի համար և ստացել է սոխակ մականունը։ Այդ մականունը նա ապագայում օգտագործեց որպես բեմական անուն։ 1909 թվականին տեղափոխվում է Գանձակ քաղաք։ 1916 թվականից բեմում է։ Կարիերան սկսել է ժողովրդական երգերով։ 1920 թվականից եղել է Ադրբեջանի պետական թատրոնի մենակատար։ 1921 թվականին ընդունվում է Բաքվի երաժշտական ակադեմիա և 1927 թվականին ավարտում այդ ակադեմիան։ 1927 թվականից մինչև 1931 թվականը աշխատել է Միլանի թատրոնում։


== Ընտանիք ==
Առաջին կինը՝ Զեյնաբ խանում, որի հետ ապրել է 1917 թվականից մինչև 1936 թվականի փետրվարի 7-ը (մահացել է), երեխաներ չի ունեցել։
Երկրորդ կինը՝ Ադելաիդա Մամեդովա (1922-2015 թվականներ), եղել է Բյուլ-բյուլի թանգարանի տնօրենը մինչև 2013 թվականի փետրվար ամիսը։
Տղաները-Չինգիզ, Փոլադ Բյուլ-բյուլ Օղլի, Էմին Մամեդով։


== Մրցանակներ և շքանշաններ ==
Ադրբեջանական ԽՍՀՄ-ի վաստակավոր արտիստ
ԽՍՀՄ-ի ժողովրդական արտիստ
Ստալինյան մրցանակ
Լենինի երկու շքանշան
Սումգաիթ քաղաքի վաստակավոր բնակիչ


== Դերակատարումներ ==
(Հաջիբեկովի «Քյոռ-օղլի»)- Քյոռ-օղլի
(Գլիերի «Շահսենեմ»)- Աշուղ-Ղարիբ
(Տիգրանյանի «Անուշ»)- Սարո
(Պուչինիի «Տոսկա»)- Կավարադոսի


== Ծանոթագրություններ ==
Ուսորա (այլ կիրառումներ)

Ուսորա կարող է վերաբերվել.

Ուսորա, քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնություն վարչական կազմավորման համանուն համայնքում։
Ուսորա, համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնություն վարչական կազմավորմում։
Էգյուզոն Շանտոմ (կանտոն)

Էգյուզոն Շանտոմ (ֆր.՝ Éguzon-Chantôme), կանտոն Ֆրանսիայի Կենտրոնական տարածաշրջանի Էնդր դեպարտամենտի Լա Շատր օկրուգում։ 2007 թվականի մարդահամարի տվյալներով կանտոնի բնակչությունը 4451 մարդ էր։Կանտոնի համարը 3611 է։ Կանտոնում կա 8 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Վոզնեսենսկի (խուտոր, Զիլաիրսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎոզնեսենսկիՎոզնեսենսկի (ռուս.՝ Вознесенский, բաշկիրերեն՝ Вознесенка), խուտոր Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Զիլաիրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(2247) Հիրոշիմա

(2247) Հիրոշիմա (անգլ.՝ Hiroshima), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,449374 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1808 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7179 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1400,17 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,257112 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,94° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2247) Հիրոշիմա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կատերինովկա (գյուղ, Բերդիչևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿատերինովկաԿատերինովկա (ուկրաիներեն՝ Катеринівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բերդիչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կատերինովկա գյուղում բնակվում էր 193 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,728 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 265,11 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Age of Mythology

«Age of Mythology» (թարգմանաբար՝ «Դիցաբանության դարաշրջան»), «Microsoft Game Studios» խաղաստեղծ ստուդիայի կողմից հրատարակված իրական ժամանակաշրջանի ռազմավարական վիդեոխաղ՝ հիմնված դիցաբանության վրա։ Հյուսիսային Ամերիկայում խաղը լույս է տեսել 2002 թվականի հոկտեմբերի 30-ին, իսկ Եվրոպայում՝ մեկ շաբաթ անց։
Հանդիսանում է մեծ հաջողություն գրանցած «Age of Empires» խաղաշարերի սպինոֆը և ներշնչված է ոչ թե իրական պատմական իրադարձություններով, այլ հունական, եգիպտական և սկանդինավյան առասպելներով ու լեգենդերով։
Խաղի գլխավոր հերոսը Ատլանտիդայի ծովակալ Արկանտոսն է, ով հայրենիքի պաշտպանության համար ճանապարհորդում է Հունաստանի, Եգիպտոսի և Սկանդինավիայի տարածքներով և պայքարում չար ուժերի դեմ։
Խաղը կոմերցիոն մեծ հաջողություն է արձանագրում և թողարկումից չորս ամիս անց և ունենում ավելի քան մեկ միլիոն օրինակի վաճառք։ Բացի շուկայական հաջողությունից, խաղը դրական ընդունելության է արժանանում քննադատների շրջանում։ 2003 թվականին թողարկվում է խաղի լրացումային փաթեթը՝ «Age of Mythology: The Titans» անվանմամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2014-05-13 at the Wayback Machine.
Անդրե Շեդիդ

Անդրե Շեդիդ (ֆր.՝ Andrée Chedid, մարտի 20, 1920(1920-03-20)[…], Կահիրե, Եգիպտոս - փետրվարի 6, 2011(2011-02-06)[…], Փարիզի 15-րդ շրջան, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի բանաստեղծուհի, գրող և դրամատուրգ։ Ծագումով լիբանանցի։


== Կենսագրություն ==
Անդրե Շեդիդը ծնվել է 1920 թվականի մարտի 20-ին Կահիրեում (Եգիպտական սուլթանություն)։ Ի ծնե տրված անունը՝ Անդրե Սաաբ։ Ավարտել է Կահիրեի ամերիկյան համալսարանը, իսկ 1942 թվականին ստացել է բակալավրի դիպլոմ։ 1942 թվականին ամուսնացել է ուսանող-բժիշկ Լուի Շեդիդի հետ, որից հետո վերցրել է նրա ազգանունը։ 1943 թվականին ամուսնու հետ ապրել է Լիբանանում, որտեղ անգլերենով հրատարակել է բանաստեղծությունների առաջին գիրքը։ 1946 թվականին ամուսնու հետ տեղափոխվել է Փարիզ, որտեղ սկսել է դասավանդել է Պաստերի ինստիտուտում։ Երկուսն էլ ստացել են ֆրանսիայի քաղաքացիություն, որի արդյունքում Անդրեի ստեղծագործությունները սկսել են հրատարակվել միայն ֆրանսերենով։

Մահացել է 2011 թվականի փետրվարի 6-ին Փարիզում՝ 90 տարեկան հասակում՝ Ալցհեյմերի հիվանդությունից։ Հուղարկավորվել է Մոնպարնասի գերեզմանոցում։
Ի պատիվ Անդրե Շեդիդի 2012 թվականին Փարիզում բացվել է գրադարան։


== Ըտրյալ երկեր ==
Textes pour une figure, տաղեր։ Paris: Éditions du Pré aux clercs, 1948
Le Sommeil délivré, տաղեր։ Paris: Flammarion, 1952
Le Sixième jour, վեպ (1960, Յուսեֆ Շախինի կողմից կինոնկարի է վերածվել 1986 թվականին)
L’Autre, վեպ։ Paris: Flammarion, 1969 (կինոնկարի է վերածվել 1990 թվականին)
La Cité fertile, վեպ։ Paris: Flammarion, 1972
Cérémonial de la violence. Paris: Flammarion, 1976
Cavernes et soleils, տաղեր։ Paris: Flammarion, 1979
Théâtre I (Bérénice d’Egypte, Les Nombres, Le Montreur), պիսներ (1981)
La Maison Sans Racine. Paris: Flammarion, 1985
L’Enfant multiple. Paris: Flammarion, 1989 (անգլերեն թարգմանություն՝ 1995)
À la mort, à la vie, նովելներ։ Paris: Flammarion, 1992
Par-delà les mots, տաղեր։ Paris: Flammarion, 1995
Le Grand Boulevard. Paris: Flammarion, 1996
Le Dernier candidat. Paris: Éditions théâtrales Art et comédie, 1998
Territoires du souffle, տաղեր։ Paris: Flammarion, 1999
Le Message. Paris: Éditions Flammarion, 2000
Rythmes, տաղեր։ Paris: Gallimard, 2002
L’étoffe de l’univers, տաղեր։ Paris: Flammarion, 2010
Les quatre morts de Jean de Dieu, վեպ։ Paris: Flammarion, 2010


== Մրցանակներ ==
Լուիզա Լաբեի մրցանակ (1966)
Ոսկե արծիվ բանաստեղծական մրցանակ (1972)
Մալարմեի մրցանակ (1976)
Ալբեր Կամյուի մրցանակ (1996)
Պատվո Լեգեոնի շքանշանի մեծ սպա (2009)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Aux frontières des deux genres: en hommage à Andrée Chedid/ Carmen Boustani, ed. Paris: Karthala, 2003
Izoard J. Andrée Chedid. Paris: Seghers, 2004


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(անգլ.)
Անդրե Շեդիդը IMDB կայքում
Նոդաշի

Նոդաշի (վրաց.՝ ნოდაში), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սյուրեյա Աղաօղլու

Սյուրեյա Աղաօղլու (թուրքերեն՝ Süreyya Ağaoğl, 1903, Շուշի, Ելիզավետպոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 29, 1989(1989-12-29), Ստամբուլ, Թուրքիա), ադրբեջանական ծագմամբ թուրք գրող և իրավաբան, Թուրքիայի պատմության մեջ առաջին կին փաստաբանը։


== Կենսագրություն ==
Սյուրեյա Աղաօղլուն եղել է ադրբեջանական, ապա թուրքական քաղաքագետ Ահմեդ Աղաօղլուի (թուրքերեն՝ Ahmet Ağaoğl) դուստրը։ 1920 թվականին Ադրբեջանի Ժողովրդավարական Հանրապետության անկումից հետո ընտանիքն արտագաղթել է Թուրքիա, որտեղ Սյուրեյան ավարտել է Ստամբուլի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ 1927 թվականից մինչև իր մահն աշխատել է որպես փաստաբան։ Երկու գրքերի հեղինակ է՝ «Ինչ տեսա ես Լոնդոնում» (թուրքերեն՝ Londra'da Gördüklerim) և «Ահա այսպես անցավ կյանքը» (թուրքերեն՝ Bir Hayat Böyle Geçti), որտեղ շոշափել է մի շարք իրավական հարցեր։ Մահացել է ուղեղի կաթվածից Ստամբուլում։
2003 թվականին նրա պատվին թողարկվել է արծաթե հուշադրամ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Who is who database — Biography of Süreyya Ağaoğlu(թուրքերեն)
Մ.թ.ա. 676


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Անեթթ Սագեն

Անեթթ Սագեն (նորվ.՝ Anette Sagen, հունվարի 10, 1985(1985-01-10), Մուշյոեն, Նուռլան), նորվեգացի դահուկացատկորդ, աշխարհի առաջնության հաղթող, կանանց մայրցամաքային գավաթի բազմակի հաղթող։


== Կարիերա ==
Անեթթ Սագենը բոլոր ժամանակների լավագույն կին դահուկացատկորդներից է։ 2004 թվականին  բազմաթիվ լրատվամիջոցներ մեծ ուշադրության են արժանացրել Անեթթին, երբ նրան մերժեցին մասնակցելու Վիկերսունդի K-185 դահուկացատկին, չնայած նրա դրսևորած լավ արդյունքներին։ Անեթթ Սագենի  գլխավոր հակառակորդը Միջազգային դահուկային ֆեդերացիայի լեռնադահուկային կոմիտեի նախագահ Թորբյորն Իգսեթն էր։ Բանավեճը շուտով դարձավ սպորտի աշխարհում կանանց իրավունքների դեմ պայքար։
2003 թվականից Սագենը մասնակցում է մրցաշարերի։ 2004 և 2005 թվականներին մասնակցել է Հոլմենկոլենի լեռնադահուկային փառատոնին։ 2009 թվականից ունի բազմաթիվ հաղթանակներ։
2009 թվականի փետրվարի 20-ին Սագենը Դահուկացատկի կանանց աշխարհի առաջնությունում նվաճել է բրոնզե մեդալ, 2010 թվականի մարտին Հոլմենկոլլենում ցատկահարթակից կատարել է առաջին ցատկը՝ 106,5 մետր։  2011 թվականի աշխարհի առաջնությունում նույն  ցատկահարթակից Անեթթը ձախողել է՝ զբաղեցնելով 22-րդ տեղը։
Աշխարհի գավաթի կանանց առաջնությունում Սագենն իր ցուցանիշներով եղել է ութերորդը, ընդհանրապես ամբողջ մրցաշրջանում նա երկու անգամ բարձրացել է մրցանակային պոդիում՝ դառնալով երրորդ մրցանակակիր։ Ընդհանուր վարկանիշային աղյուսակում նա դարձել է վեցերորդը, իսկ մեկ տարի անց բարձրացել է մեկ քայլ՝ միաժամանակ Շոնախում դառնալով առաջին գավաթակիր։


== Աշխարհի գավաթ ==


=== Մրցաշարային աղյուսակ ===


=== Հաղթանակներ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
FIS ski jumper
Holmenkollen winners since 1892
Պրինյանո սուլա Սեկիա

Պրինյանո սուլա Սեկիա (իտալերեն՝ Prignano sulla Secchia), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Մոդենա գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2001 թվականի տվյալների կազմում է 3530 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 44 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 80,41 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 41048։ Հեռախոսային կոդը՝ 0536։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
(8676) Լուլի

(8676) Լուլի (անգլ.՝ Lully), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի փետրվարի 2-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,048718 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6267 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4707 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1944,35 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,185152 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,44° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8676) Լուլի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կրասնոե (գյուղ, Պուտիվիլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրասնոեԿրասնոե (ուկրաիներեն՝ Красне), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրասնոե գյուղում բնակվում էր 61 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Խաբարովո (գյուղ, Դանիլովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԽաբարովոԽաբարովո (ռուս.՝ Хабарово), գյուղ Ռուսաստանի, Յարոսլավլի մարզի Դանիլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բոգոդարովո

Բոգոդարովո (ուկրաիներեն՝ Богодарове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բարվենկովոյի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1923 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բոգոդարովո գյուղում բնակվում էր 374 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1184 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ահաբեկչություն Բանի Սաադում

Ահաբեկչություն իրաքյան Բանի Սաադում, տեղի է ունեցել 2015 թվականի հուլիսի 20-ին՝ տեղական ժամանակով մոտավորապես 8-ին, Ռամադան սրբազան ամսվա տոնակատարության ժամանակ։ 120 կամ 130 մարդ է զոհվել և առնվազն 130-ը վիրավորվել։ Բանի Սաադը գտնվում է մայրաքաղաք Բաղդադից 20 կմ հեռավորության վրա։
Մահմեդականների համար սուրբ Ռամադան ամսվա ավարտի օրը մարդկանց կողմից լեփ-լեցուն շուկայում սառույցի փոխադրման բեռնատար է պայթեցվել։ Բեռնատարում, ըստ որոշ տվյալների, երեք տոննա պայթուցիկ է եղել։ Ռումբը գործի է դրել մահապարտ ահաբեկիչը։ Զոհերի և տուժածների թվում կան բազմաթիվ կանայք և երեխաներ։ Պայթյունի ուժգնությունը եղել է այնպիսին, որ զոհվածների մարմինների մի մասը տարածվել է մերձակա տների տանիքներին։
Բանի Սաադի ահաբեկչության պատասխանատվությունը պաշտոնապես ստանձնել է «Իսլամական պետություն» խմբավորումը։


== Միջազգային արձագանք ==
Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը ցավակցություն է հայտնել Իրաքի իշխանություններին, զոհվածների ընտանիքներին և տուժածներին։ Նախագահը հաստատել է Իրաքի ժողովրդի հետ շարունակական աջակցությունն ու համերաշխությունը ծայրահեղականության դեմ նրա երկարատեւ և ծանր պայքարում։
ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղար Պան Կի Մունը դատապարտել է ահաբեկչությունը և հույս հայտնել, որ հանցագործության բոլոր մեղավորները պատասխանատվության կենթարկվեն։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայկ Յազմաջյան

Հայկ Հովհաննեսի Յազմաջյան (30 հունվարի, 1898, Կոստանդնուպոլիս- 12 փետրվարի, 1975, Երևան), հայ բժիշկ, հոգեբույժ, մանկավարժ, գիտնական, ազգային և հասարակական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1898 թվականի հունվարի 30-ին Կոստանդնուպոլսում։ Տարրական կրթությունն ստացել է Վառնայում, միջնակարգը՝ Կ. Պոլ­սում։ Բժշկական բարձրագույն կրթությունն ստացել է Կ. Պոլ­սի (1918-1922) և Փա­րի­զի (1923-1925) համալսարաններում։ Մասնագիտացել է հոգեբուժություն մեջ։ 1927 թվականին Փարիզի համալսարանում արժանացել է բժշկության դոկտորի կոչման։ Փարիզում զբաղվել է բժշկական, գիտական, հասարակական և ազգային գործունեությամբ, եղել Փարիզի Հայ բժշկական միության եռանդուն անդամներից։
1936 թվականին, ուղեկցելով Կոմիտասի աճյունը, հայրենադարձվել է Խորհրդային Հայաստան։ 1936-1975 թվականներին Երևանի հանրապետական հոգեբուժական կլինիկական դիսպանսերում հոգեբույժ է աշխատել։ Համատեղությամբ աշխատել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտի հոգեբուժության ամբիոնում, որպես ասիստենտ, ինչպես նաև Երևանի պետական համալսարանում, որպես իրավաբանական ֆակուլտետի դատական հոգեբուժության դասախոս։ 1944-1946 թվականներին եղել է Հայկական ՍՍՌ Գիտությունների ակադեմիայի բժշկության և կենսաբանության պատմության սեկտորի գիտաշխատող և քարտուղարը։ Եղել է խորաթափանց գիտնական, փորձառու կլինիցիստ, հմուտ մանկավարժ, ազնվագույն անձնավորություն։
1954 թվականին պաշտպանել է գիտական թեզ՝ «Հո­գե­բու­ժա­կան հա­յացք­նե­րը Հայաստանում հնա­գույն ժա­մա­նակ­նե­րից մին­չև 11-րդ դար» թեմայով և արժանացել բժշկական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանին։ Կլինիկական հոգեբուժության և հոգեբուժության պատմության վերաբերյալ ավելի քան 40 տպագրված և անտիպ հոդվածների հեղինակ է։ Լինելով բազմակողմանի զարգացած անձնավորություն՝ եղել է նաև արվեստի մեծ սիրահար։ Պաշտել է Կոմիտասին, Մե­ծա­րեն­ցին, անչափ սիրել ֆրանսիական մշակույթը։ Ունի ֆրանսերեն և հայերեն գրած անտիպ բանաստեղծությունների տետրակ և «Օրա­գիր»։ Հայկական ՍՍՀ վաստակավոր բժշկի կոչման է արժանացել (1966), մեդալներով ու պատվոգրերով պարգևատրվել։
Մահացել է 1975 թվականի փետրվարի 12-ին Երևանում։


== Աղբյուր ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Բարվենկովոյի շրջան

Բարվենկովոյի շրջան (ուկրաիներեն՝ Барвінківський район), շրջան Ուկրաինայի Խարկովի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բարվենկովո։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1364,5 կմ²։


== Բնակչություն ==
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 24262 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 17,78 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Էլ Բորխե

Էլ Բորխե (իսպ.՝  El Borge) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Մալագա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ակսարկիա Կոստա դել Սոլ շրջանում։ Տարածքը կազմում է 25.73 կմ2։ Բնակչությունը՝ 1015 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 36 կմ հեռավորության վրա։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2017-09-06 at the Wayback Machine.
Անդորրայի վարչական բաժանում

Անդորրան վարչական առումով բաժանված է 7 համայնքների (կատ.՝ parròquia/parròquies, նշանակում է «եկեղեցական երդ կամ ծուխ»)։ Վերջին համայնքը տեղծվել է 1978 թվականին, դա Էսկալդես-Էնգորդանն է։
Որոշ համայնքները բաժանվում են քառորդների (կատ.՝ quarts)՝

Օրդինո, բաժանված է 5 քառորդների՝ Sornàs, Ansalonga, la Cortinada, Llorts և 0rdino։
Լա Մասսանա, բաժանված է 7 քառորդների՝ Quart de Bixessarri, Quart d’Aixirivall, Quart d’Auvinyà, Quart de Fontaneda և Quart de Nagol։
Սանթ Ժուլիա դե Լորիա, բաժանված է 5 քառորդների՝ Quart de Bixessarri, Quart d’Aixirivall, Quart d’Auvinyà, Quart de Fontaneda և Quart de Nagol։Իսկ Կանիլոն բաժանված է 10 հարևանությունների (կատ.՝ veïnats)։


== Համայնքները (պարրոքները) ==


== Արտաքին հղումներ ==
Trànsit i transport públic: Segon semestre del 2006 Archived 2009-04-25 at the Wayback Machine.
Els riscos naturals a Andorra(չաշխատող հղում)
Parroquia de la Massana, Comú de la Massana Archived 2013-12-14 at the Wayback Machine.
(840) Զենոբիա

(840) Զենոբիա (անգլ.՝ Zenobia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1916 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,13212 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8242 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,44 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2024,68 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,177806 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,99° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(840) Զենոբիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Դոլժիկ (գյուղ, Ախտիրկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴոլժիկԴոլժիկ (ուկրաիներեն՝ Довжик), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դոլժիկ գյուղում բնակվում էր 875 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աթալյանց

Աթալյանց, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==


== Տե՛ս նաև ==
Աթալյան


== Ծանոթագրություններ ==
Շկոֆյա Լոկա

Շկոֆյա Լոկա (սլովեներեն՝ Škofja Loka ,  գերմ.՝ Bischoflack), քաղաք Սլովենիայում, Վերին Կառնիոլա երկրամասում։ Նույնանուն համայնքի վարչական, տնտեսական, կրթական, մշակութային կենտրոնն է։ Բուն քաղաքն ունի մոտավորապես 12.000 բնակիչ, իսկ ամբողջ համայնքի բնակչության թվաքանակը մոտ է 23 հազարին։
Անվանումը ավանդվել է միջին դարերից և  սլովեներենից բառացի թարգմանած՝ նշանակում է եպիսկոպոսի մարգագետին։


== Աշխարհագրություն ==
Շկոֆյա Լոկան գտնվում է ծովի մակերևույթից 354 մետր բարձրության վրա, Պոլյանե Սորա և Սելկա Սորա գետերի միախառնման վայրի մոտ։ Հին քաղաքամասը կազմող Պլաց և Լոնտրգ հրապարակները գետափին են, իսկ միջնադարյան ամրոցը, որտեղ ներկայումս քաղաքային թանգարանն է, մերձակա սարահարթի վրա։ Քաղաքի կենտրոնից դեպի հյուսիս բարձրանում է Կամնիտնիկ սարը՝ յուրահատուկ կոնգլոմերատային ապարներով, իսկ հարավային արվարձանից տարածվում է Viršk դաշտը (սլովեն.՝ Virško polje):


== Պատմական հուշարձաններ ==
Դեռևս անցյալ դարի 80-ական թվականներին Շկոֆյա Լոկայի հին քաղաքամասն ամբողջությամբ ճանաչվել է որպես պատմական հուշարձան, որի հիշարժան կառույցներից են, բացի վերոնշյալ հրապարակներից ու արոցից, Սուրբ Ջեյմս եկեղեցին (15-րդ դար), Անարատ  Հղության եկեղեցին, Սբ. Աննա  եկեղեցին,Վշտացյալ Տիրամոր եկեղեցին, Հիսուսի Հարության մատուռը։


=== Քույր քաղաքներ ===
 Տաբոր, Չեխիա
 Ֆրայզինգ, Գերմանիա
 Սմեդերևսկա Պալանկա, Սերբիա
 Մաասմեխելեն, Բելգիա
 Ռոք Սփրինգս, Վայոմինգ, ԱՄՆ2011 թվականին Շկոֆյա Լոկան անդամագրվել է Դուզելաժին (Douzelage), որ Եվրոպական Միությունում սփռված 27 քաղաքների յուրօրինակ ընկերակցություն է, սկիզբ է առել 1991 թվականին և ակտիվ համագործակցություն է ապահովում ամենատարբեր բնագավառներում։ 
{{columns-list|colwidth=18em|


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Škofja Loka on Geopedia.si(չաշխատող հղում). Map and aerial photograph.
Škofja Loka on Google Maps. Map, photos, street view.
Պեդրու Աֆոնսու

Պեդրու Աֆոնսու (պորտ.՝ Pedro Afonso), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևելյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Պորտու Նասիունալ գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 9017 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 2 010,892 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 4,5 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է հուլիսի 15-ին։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1847 թվականի հուլիսի 15-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 39.455.278,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 4.373,23 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,738 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Տեղանքի կլիման մերձարևադարձային է։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Պեդրու Աֆոնսուի մասին
Մովաբ

Մովաբ, հնագույն թագավորություն Միջին Արևելքում։ Տարածվել է Մեռյալ ծովից արևելք ընկած տարածքում, որի բարձրությունը ծովի մակերևույթից կազմում է 900 մետր։


== Պատմություն ==
Ըստ ավանդության Մովաբացիների նախահայրը եղել է Ղովտը, ում որդիներից մեկից սերվել են նրանք։
Ըստ ուսումնասիրողների, Մովաբ պետության մշակույթը թվագրվում է մ.թ.ա. 14-րդ դարից մինչև մ.թ.ա. 582թ.:
Ք. ա. 8-րդ դ. հարկատու է դարձել Ասորեստանին, իսկ Ք. ա. 582 թ. գրավվել բաբելոնացիների կողմից. այս ժամանակաշրջանից հետո մովաբացիների մասին այլևս տեղեկություն չի հաղորդվել։ Նրանց տարածքը Ք. ա. 4-3-րդ դդ. վերաբնակեցվել է նաբաթացիների (սեմական ցեղ) կողմից։


== Մովաբը Աստվածաշնչում ==
Մովաբ պետության մասին առավել մանրամասն տեղեկանում ենք հենց Աստվածաշնչից։ Ծննդոց 19:37-ում կարդում ենք.

Խոսքը Ղովտի և նրա աղջկա միջև եղած հարաբերության մասին է։
Աստվածաշնչում բազմաթիվ անգամներ հանդիպում ենք իսրայելացիների և մովաբացիների հակամարտություններին, որոնք մեծ մասամբ ավարտվում էին իսրայելացիների հաղթանակով։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոռնելիանո դ’Ալբա

Կոռնելիանո դ’Ալբա (իտալ․՝ Corneliano d'Alba), կոմունա Իտալիայում՝ Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2034 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 209 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 10 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0173։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Աննան։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս՝ 0173 619964
Էլեկտրոնային հասցե՝ corneliano.dalba@ruparpiemonte.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.cornelianodalba.net/ Archived 2008-05-10 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.) Archived 2008-05-10 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Էմմա Պոլոցկայա

Էմմա Արտեմևնա Պոլոցկայա (ռուս.՝ Эмма Артемьевна Полоцкая, օրիորդական ազգանունը՝ Հարությունովա, իսկական ազգանունը՝ Հարությունյանց, մարտի 5, 1922(1922-03-05), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ - սեպտեմբերի 6, 2007(2007-09-06), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային և ռուսաստանցի գրականագետ, Ա. Պ. Չեխովի ստեղծագործությունների մասնագետ։ Ազգությամբ՝ հայ։


== Կենսագրություն ==
Էմմա Արտեմի Հարությունյանցը ծնվել է Բաքվում, «Ազնեֆտ» տրեստի ծառայողի և սպիտակեղեն կարողի ընտանիքում։ Առաջին հրատարակված աշխատությունը «Աջակցություն կոլտնտեսությանը» հոդվածն էր թերթում («Նա բոյևոմ պոստու», ք. Ռուզա, 1942 թվականի սեպտեմբերի 4)։ Ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը, այնուհետև սովորել է Մարիական հանրապետության Ն. Կ. Կրուպսկայայի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտի ասպիրանտուրայում։ Թեկնածուական թեզը պաշտպանել է 1954 թվականին, իսկ դոկտորականը՝ 1985 թվականին։ Դոկտորական ատենախոսություն թեման է «Ա. Պ. Չեխով։ Ստեղծագործական մտահղացումից մինչև իրագործում (բանաստեղծականության խնդիրներ)»։
Էմմա Պոլոցկայան աշխատել է Գրականության թանգարանում, Ա. Պ. Չեխովի թանգարան-բնակարանում, ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի Ա. Մ. Գորկու անվան համաշխարհային գրականության ինստիտուտում (առաջատար աշխատակից)։ 19-րդ դարի երկրորդ կեսի ռուսական գրականության մեծագույն մասնագետն է։ Գործունեության հիմնական ուղղությունը Ա. Պ. Չեխովի ստեղծագործությունների ուսումնասիրությունն է։
Պոլոցկայան մասնակցել է Անտոն Չեխովի ստեղծագործությունների և նամակների լիակատար ժողովածուի (30 հատորով) լույսընծայմանը (1974–85)։
Էմմա Պոլոցկայան ավելի քան 70 գիտական և հանրամատչելի աշխատությունների հեղինակ է։ ««Բալենու այգին». կյանքը ժամանակի մեջ» գիրքն արժանացել է 2003 թվականի Մոսկվայի մրցանակին։
Մահացել է 2007 թվականին, Մոսկվայում։ Թաղված է «Ռակիտկի» գերեզմանատանը (Մոսկվայի մարզի Լենինյան շրջանում)։


== Գրքեր ==
А. П. Чехов: Движение художественной мысли. — М.: Советский писатель, 1979. — 340 с.
Пути чеховских героев: (Книга для учащихся). — М.: Просвещение, 1983. — 96 с.
О поэтике Чехова / РАН. Ин-т мировой лит. им. А. М. Горького. - М.: Наследие, 2000. - 239 с.
«Вишневый сад»: Жизнь во времени. — М.: Наука, 2003. — 381 с.
О Чехове и не только о нём. — М.: 2006. — 285 с. (последняя книга — сборник статей).
Библиография работ Э.А.Полоцкой о Чехове // Чеховский вестник. М., 2007. № 21.


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Московская энциклопедия. Том 1: Лица Москвы. Книга 3: М–Р. М.: Фонд «Московские энциклопедии», 2010
Անբերդի ֆոնդ

Անբերդի ֆոնդ, հասարակական կազմակերպություն, գործել է 1987-2004 թվականներին։


== Պատմություն ==
Հիմնադրվել է 1987 թվականի ապրիլին համախոհների կողմից։ Նույն տարվա մայիսին կայացած հիմնադիր ժողովում նախագահ է ընտրվել Տիգրան Պետրոսյանցը (1987-2004 թվականներին)։ Կազմակերպության հիմնական նպատակն էր միջնադարյան Ամբերդ բերդաքաղաքի ամբողջական նորոգումը և այդտեղ հայ ժողովրդի պատմության թանգարանի հիմնումը և տուրիզմի կենտրոն դարձնելը։ 1988 թվականին կազմակերպության կանոնադրությունը գրանցել է Երևան քաղաքի Սպանդարյան շրջանի գործադիր կոմիտեն, 1989 թվականին՝ ՀԽՍՀ մինիստրների խորհուրդը, 1991 թվականին՝ Հայաստանի արդարադատության նախարարությունը։ Ամբերդի պալատի, բերդատարածքի վերականգնման խնդիրներին զուգահեռ կազմակերպությունը հանդես էր գալիս Հայաստանի պատմաճարտարապետական այլ հուշարձանների պահպանության առաջարկներով։ Կազմակերպություը դիմել է բերդաքաղաքի տարածքն իրեն հատկացնելու խնդրանքով, ինչը օրենսդրական անկատարության պատճառով չի իրականացել։
Իր նպատակների պրոպագանդման նպատակով կազմակերպությունը 1987-1988 թվականներին ինքնահրատ եղանակով տպագրել է «Անբերդի ֆոնդ» հանդեսի 5 համար (100-ական օրինակ), իսկ 1989-1991 թվականներին՝ «Անբերդ» թերթի 9 համար (1000-ական օրինակ)։
Հետագա տարիներին հանդես է եկել բազում առաջարկներով, այդ թվում Զվարթնոց տաճարի ամբողջական վերականգնման առաջարկով, որի խնդրով լուրջ բանավեճ է ծավալվել «Երեկոյան Երևան» թերթի մեկ տասնյակից ավելի բանավեճային էջերում։ 2004 թվականին կազմակերպությունը վերագրանցման հայտ չի ներկայացրել Հայաստանի արդարադատության նախարարություն և դադարեցրել է գործունեությունը։


== Գրականություն ==
«Անբերդի ֆոնդ» հանդես
«Անբերդ» պաշտոնաթերթ
Տիգրան Հայազն. կենսամատենագիտություն։ Երևան, 2006 թ., էջ 96, 108-110։
Աննա Նովոսադ

Աննա Նովոսադ (ուկրաիներեն՝ Ганна Ігорівна Новосад, հուլիսի 28, 1990(1990-07-28), Լադիժին, Տրոստյանեցի շրջան, Վիննիցայի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի պետական և քաղաքական գործիչ։ Ուկրաինայի կրթության և գիտության նախարար 2019 թվականի օգոստոսի 29-ից։


== Կենսագրություն ==
2007 թվականին ավարտել է Կիևի Տարաս Շևչենկոյի անվան ազգային համալսարանի հումանիտար վարժարանը։ 2011 թվականին ստացել է  Կիև-Մոգիլայի ակադեմիայի քաղաքագիտության բակալավրի աստիճան։ Լինելով «Բաց հասարակություն» հիմնադրամի (Սորոսի հիմնադրամ) կրթաթոշակառու՝ առաջադրվել է Մաաստրիխտի համալսարանի (Նիդեռլանդներ) արվեստների և սոցիալական գիտությունների ֆակուլտետի փոխանակման ուսանողական ծրագրին մասնակցելու համար։ 2013 թվականին ստացել է «Եվրոպայի վերլուծության» մագիստրոսի աստիճան (անգլ.՝ Analyzing Europe)։ Տիրապետում է անգլերեն և գերմաներեն լեզուներին
։
Ուկրաինա-կանադական խորհրդարանական ծրագրի մասնակից։ 2012-2013 թվականներին վերապատրաստվել է Իսպանիայի և Չեխիայի վերլուծական կենտրոններում։
2014 թվականի մարտից աշխատել Է Ուկրաինայի կրթության և գիտության նախարարությունում։ Զբաղեցրել է կրթության և գիտության նախարարի խորհրդական Սերգեյ Կվիտի պաշտոնը։ 2014 թվականի նոյեմբերից մինչև 2017 թվականի դեկտեմբեր գլխավորել է ԿԳՆ միջազգային համագործակցության և եվրոպական ինտեգրման վարչությունը։ 2017 թվականի դեկտեմբերին նշանակվել է ռազմավարական պլանավորման և եվրոպական ինտեգրման տնօրինության գլխավոր տնօրենի պաշտոնում։
Լինելով անկուսակցական՝ 2019 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում «ժողովրդի ծառա» կուսակցությունից առաջադրվել է Ուկրաինայի ժողովրդական պատգամավոր,  № 50 ցուցակում։ Օգոստոսի 29-ին նա ժողովրդական պատգամավորի երդում է տվել։ Ապրում է Կիևում։
2019 թվականի օգոստոսի 29-ին Գերագույն ռադան հաստատել է կառավարության նոր կազմը, Աննա Նովոսադը նշանակվել է Ուկրաինայի կրթության և գիտության նախարար։ Նույն օրը սկանդալ Է բորբոքվել Facebook սոցիալական ցանցում նրա գրառման հետ կապված, որտեղ նա համեմատաբար կարճ տեքստում ուկրաիներեն ավելի քան 10 սխալ է թույլ տվել։ Պաշտոնական լիազորությունների փոխանցումը տեղի է ունեցել օգոստոսի 30-ին՝ նախարարության շենքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Анны Новосад Ֆեյսբուքում
Новосад Анна Игоревна Слово и Дело
Диана Курышко Анна Новосад — о зарплатах учителей, туалетах в школах за миллион и сокращении вузов // bbc.com, 25 сентября 2019
Խաղաղության ձոն՝ Պուլսար (հուշարձան, Գերմանիա)

Խաղաղության ձոն՝ Պուլսար, հուշարձան Գերմանիայի Բոխում քաղաքի Խրիստուսկիրխե եկեղեցու առջև։


== Պատմություն ==
Հուշարձանը տեղադրվել է 2006 թվականի նոյեմբերի 19-ին՝ Բոխումի Լինդեն թաղամասի Խրիստուսկիրխե եկեղեցու առջև։ Քանդակը համամարդկային արժեքների գովք է և յուրօրինակ բողոք բռնության ու պատերազմի դեմ, ինչպես նաև Հայաստանի և Գերմանիայի միջև մշակութային երկխոսության լավագույն վկայություն։ Քանդակը խորհրդանշում է խաղաղություն։
Քանդակը պատրաստվել է Գյումրի քաղաքում, նյութը բրոնզ է։ Քանդակի կավե կաղապարի կրկնօրինակը գտնվում է Գյումրիի «Բեռլին» հյուրանոցի բակում։


== Հեղինակ ==
Քանդակագործ՝ Ալբերտ Վարդանյան


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Կումբուկսա (Վոժմայի վտակ)

Կումբուկսա (ռուս.՝ Кумбукса), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վոժմա գետի ձախ ափին՝ 21 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 55 կմ է, ավազանի տարածքը 419 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիգոզերո ավազան է, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 02020001212102000005516
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102000551
Ավազանի կոդը - 02.02.00.012
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Քիլիսեքյոյ

Քիլիսեքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Հարություն եկեղեցի (Փարաքար)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Հարություն եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Հարություն եկեղեցի, Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, գտնվում է Հայաստանի Արմավիրի մարզում, Վաղարշապատի տարածաշրջանի Փարաքար գյուղում, կառուցվել է  9-րդ դարում։ 
Փարաքարի Սուրբ Հարություն եկեղեցի գտնվում է  Երևան-Էջմիածին մայրուղու վրա, ըստ պահպանված տեղեկությունների այն 9-րդ դարի կառույց է, որը կառուցվել է այդ ժամանակվա համայնքային միջոցներով։ Եկեղեցին փլուզվել է երկրաշարժի արդյունքում, սակայն 20-րդ դարի 50-ական թվականներին եկեղեցին վերանորոգվում է ոմն «Համո պապիկ»ի կողմից ով երազ է տեսել իր հիվանդ երեխայի փրկության մասին։ 
Վերանորոգմանը նաև աջակցել համայնքը, իսկ եկեղեցու վերանորոգումը «Համո պապիկ»ից հետո շարունակել է Երևանի բնակիչ «Հունան հայրիկը»։ Եկեղեցու սրբապատկերների մեծ մասը Նվեր Համբարձումյանի ձեռքի գործերն են։
Եկեղեցու մուտքին կից կա զանգակատուն, որը կառուցվել է 1984 թվականին։ 
1992 թվականին Արարատյան թեմի առաջնորդ Գարեգին Ներսիսյանի օրհնությամբ եկեղեցին վերաբացվում է։
2004 թվականին եկեղեցին հիմնովին վերանորոգվել է, նաև վերանորոգվել են մատաղատունը և հովվատունը։ Վերանորոգումը նախաձեռնել է հոգևոր հովիվ Տեր Գեղամ ավագ քահանա Քեսաբլյանը, նյութական ծախսերը հոգացել է ամերիկահայ Ջորջ Լեյլեկյանը, պատվիրակն եղել է Լևոն Ոսկեան-Ծնունդյանը, որ նաև վերահսկում էր գործընթացը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում(չաշխատող հղում)
Համայնքի ղեկավարի Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում(չաշխատող հղում)
Աստերոիդների ցանկ (296001-296100)

Աստերոիդների ցանկ (295901-296000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (296101-296200)
 Աստերոիդների ցանկ (295901-296000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (296101-296200)
Մոր սիրտը

«Մոր սիրտը», 1957 թվականին «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում նկարահանված հայկական սև-սպիտակ ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Մարիամը երիտասարդ տարիքում այրիանալուց հետո կյանքը նվիրում է որդու դաստիարակությանը։ Հենց որդու պատճառով նա նոր ընտանիք չի կազմում, սակայն որդին մեծանում է որպես եսասեր անձնավորություն և ամուսնանալուց հետո ընդհանրապես չի օգնում մորը՝ թողնելով նրան միայնակ։


== Դերերում ==
Մարիամ – Վարդուհի Վարդերեսյան
Աշոտ – Հենրի Հարությունյան
մանուկ Աշոտ – Ռուբեն Միքայելյան, Ռոբերտ Մկրտչյան
պապ – Ցոլակ Ամերիկյան
Արմեն – Խորեն Աբրահամյան
Վարդան – Աշոտ Ներսիսյան
Սուրեն – Ռ. Տիգրանյան
Պոտապով – Իվան Սելյանին և Գլեբ Սելյանին
Գոհար – Մարինե Թբիլելի-Կարապետյան
Անահիտ – Վարդուհի Շահսուվարյան
Ռուզան – Զ. Աթանեսյան
մանուկ Ռուզան – Կ. Մաղաքյան
Պետրոս – Արմեն Խոստիկյան
Շուշան - Վերջալույս ՄիրիջանյանԴրվագներում - Լ. Բադալյան, Ստեփան Մարտիրոսյան, Գարուշ Խաժակյան, Լուիզա Սամվելյան։


== Ծանոթագրություններ ==
Նոր Ջուղայի ավետարան

«Նոր Ջուղայի Ավետարան», 1610 թվականի հայկական ձեռագիր մատյան (Մատենադարան)։ Գրիչ և ծաղկող՝ Հակոբ Ջուղայեցի, պատվիրատու՝ Խոջա Ավետիք (նվիրել է Նորաշենի Տիրամայր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցուն)։
Ավետարանը (չափերը՝ 24,5x 18,5 սմ) ունի 302 թերթ, գրված է բոլորագրով, բացառիկ հարուստ է նկարազարդումներով։ Ձեռագրում նշվում է, որ 1605 թվականին Շահ Աբբասը Իրան է բռնագաղթեցրել Ջուղայի բնակիչներին, իսկ բուն ձեռագիրն անվանվում է «լուսազարդ և վարդափթիթ սուրբ աւետարանս...»։ Ձեռագիրը պարունակում է տերունական և վախճանաբանական թեմաներով 59 մանրանկար (որոնք զետեղված են ձեռագրի սկզբում), տասը խորան, ավետարանիչների չորս դիմանկար, զարդանկարված չորս անվանաթերթ, Քրիստոսի տոհմագրությունից 3 թերթ, տեքստում՝ մեկ մանրանկար և լուսանցազարդեր։ Ձեռագրի բուն տեքստը ներառված է շքազարդ, գմբեթավոր շրջանակների մեջ, ըստ որում չորս Ավետարաններից յուրաքանչյուրը տեքստի ուրույն երիզապատման ձև ունի։ Պատկերագրական տարրերի բազմազանությամբ և հարստությամբ հանդերձ նկարիչը պահպանել է կոմպոզիցիայի հստակությունը, հասել բարձր վարպետության։ Բազմազան է զարդապատկերը՝ գունահագեցած, զարդաձևերը՝ համաչափ, աշխույժ խաղով։ Ավետարանի կերպարները քիչ են հիշեցնում սրբերի, դրանք հասարակ մարդիկ են, նկարչի ժամանակակիցները։ «Նոր Ջուղայի Ավետարան» ձեռագիրն իր գեղարվեստական առանձնահատկություններով հայկական մանրանկարչության նվաճումներից է։


== Գրականություն ==
Շահազիզ Երվանդ, Նոր Նախիջևանի Սուրբ Խաչ վանք, 1901։
Բարխուդարյան Վլադիմիր, Նոր Նախիջևանի հայկական գաղութի պատմություն (1779–1861 թվականներ)։
Բալ (այլ կիրառումներ)

Բալ, կարող է վերաբերել՝

Բալ - սալոր ցեղի Cerasus ենթացեղի բույս
Բալ - լեռ Փոքր Կովկաս լեռնահամակարգում, Ղարաբաղում
Բալ - պայմանական միավոր բնական երևույթների ուժը, աստիճանը չափելու համար
Սուրբ Հրեշտակապետ Միխայիլի տաճար

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միքայել Հրեշտակապետ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Հրեշտակապետ Միխայիլի տաճար (ռուս.՝ Храм Святого Архистратига Михаила), ուղղափառ եկեղեցու տաճար Ղրիմի Յալթայի քաղաքային խորհրդի կազմում, որը գտնվում է Օրեանդա ավանի մոտ։ Կառուցվել է 2006 թվականին Այ-Նիկոլա լեռան ստորոտին՝ Յալթա-Սևաստոպոլ ավտոմոբիլային ճանապարհի մոտ։ Ղրիմի հարավային ափի տեսարժան վայրերից է։ Տաճարը գտնվում է Մոսկվայի պատրիարքարանի Ուկրաինայի ուղղափառ եկեղեցու Սիմֆերոպոլի թեմի իրավասության ներքո։


== Եկեղեցու պատմություն ==
Եկեղեցին կառուցվել է այն վայրի մոտ, որտեղ գտնվել է հնագույն քրիստոնեական վանք, որի մնացորդները հայտնաբերվել են հնագետների կողմից։ Այդ վայրում Միքայել Հրեշտակապետին նվիրված տաճարի կառուցման գաղափարը պատկանում է Յալթայից Միխայիլ Կարաշկևիչի ընտանիքին, որոնք այլ բարերարների հետ միասին գումար են նվիրաբերել տաճարի կառուցման համար։ 2006 թվականի նոյեմբերի 21-ին եկեղեցին օծվել է Սիմֆերոպոլի և Ղրիմի Լազարի մետրոպոլիտի կողմից։


== Ճարտարապետական առանձնահատկություններ ==
Եկեղեցին կառուցվել է Յալթայի հայտնի ճարտարապետ Վյաչեսլավ Բոնդարենկոյի նախագծով։ Ներքին ինտերիերը (իկոնոստասը և սրբապատկերները) մշակել են սրբանկարիչներ Արևմտյան Ուկրաինայից՝ Վ. Գումենյուկի գլխավորությամբ, որը զարդարել է Արևմտյան Ուկրաինայի շատ եկեղեցիներ։
Եկեղեցու շուրջը գտնվող լեռները ստեղծում են անսովոր ակուստիկա։ Քահանաներն այն օգտագործում են եկեղեցու արական երգչախմբի երգեցողության ժամանակ։ Բազմիցս անդրադառնալով ժայռերից՝ երգչախմբի երգեցողությունը ձեռք է բերում մոնումենտալ հնչողություն, որին կարելի է հասնել միայն հատուկ համերգասրահներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Дмитренко Адам. Храмы Большой Ялты. — Симферополь: «Світ», 2006.


== Արտաքին հղումներ ==
Церковь Архистратига Божия Михаила.
Ялтинское благочиние. Храм Архистратига Михаила. Верхняя Ореанда. Archived 2008-06-22 at the Wayback Machine.
Օլեկսա Գուրեև

Օլեկսա Գուրեև (ուկրաիներեն՝ Гуреїв Олексій Іванович, հոկտեմբերի 12 (25), 1913, Ինգուլեց, Kherson Uyezd, Խերսոնի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 5, 1999(1999-03-05), Կիև, Ուկրաինա), ուկրաինացի գրող:


== Կենսագրություն ==
Օլեկսա Գուրեևը ծնվել է 1913 թվականին Դնեպրոպետրովսկի մարզի Կրիվոյ Ռոգ քաղաքում, քարտաշ-բանվորի ընտանիքում։ Ավարտել է Կիևի Մաքսիմ Գորկու անվան մանկավարժական ինստիտուտը։ Հայրենական պատերազմի տարիներին աշխատել է Տարաս Շևչենկոյի անվան ռադիոկայանում որպես պարտիզանական լուրերի խմբագիր։ Եղել է ԽՄԿԿ անդամ:


== Ստեղծագործություններ ==
Գուրեևը շուրջ տասը վեպերի, վիպակների հեղինակ է։
Վեպեր

«Մեր երիտասարդությունը», 1949
«Կյանքը ընթանում է», 1954
«Ընկերները չեն դավաճանում», 1959
«Օրը և ողջ կյանքը», 1963Վիպակներ

«Դաշնամուրն ու հերձադանակը»
«Աշնանային ծաղիկներ», 1966
«Ստեղծագործություն», 1968


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինական խորհրդային հանրագիտարան
Մուայանկուր լե Պուա

Մուայանկուր լե Պուա (ֆր.՝  Moyencourt-lès-Poix), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 164 մարդ, բնակչության խտությունը` 15.69 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.45 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 110 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 22 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 109 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 76-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 33։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,7 %։ 76 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 73 անձ (37 տղամարդ և 36 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (3 տղամարդ և 0 կին)։ 33 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Հերոլդշտաթ

Հերոլդշտաթ  (գերմ.՝ Heroldstatt), կոմունա Գերմանիայի Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Մտնում է Ալբ Դունայ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 2672 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի). Տարածքը կազմում է 21,81 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 4 25 139։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ