armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Էսթեր Ուոթերհաուս

Էսթեր Քենուորթի Ուոթերհաուս (անգլ.՝ Esther Kenworthy Waterhouse, 1857 - 1944), անգլիացի նկարչուհի, թատերական քննադատ և դեկորատիվ խեցեգործության նկարչուհի։ 
Անգլիացի նկարիչ Ջոն Ուիլյամ Ուոթերհաուսի կինը։


== Կենսագրություն ==

Էսթեր Քենուորթի Ուոթերհաուսը ծնվել է 1857 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Արևմտյան Լոնդոնի Իլինգում, եղել է նկարիչ և դպրոցական ուսուցիչ Ջեյմս Լիս Քենուորթիի և դպրոցական ուսուցչուհի Էլիզաբեթ Քենուորթիի ինը երեխաներից մեկը։
1883 թվականի սեպտեմբերի 8-ին Իլինգի եկեղեցում նա ամուսնացել է իր գործընկեր նկարիչ Ջոն Ուիլյամ Ուոթերհաուսի հետ։ Սկզբնապես նրանք ապրել են Փրիմռոուզ Հիլլում հատուկ կառուցված գեղարվեստի գաղութում, որտեղ տներում կային արվեստանոցներ։ Մոտավորապես 1900 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Սենթ Ջոնս Վուդ։ Համարվում է որ «Լեդին Շալոտից» կտավում հենց նա է եղել ամուսնու բնորդուհին։


== Ստեղծագործություն ==
1881—1890 թվականներին նա պարբերաբար ցուցադրել է իր ծաղկային նկարները Լոնդոնի Գեղարվեստի թանգարանում և Լոնդոնի Բրիտանացի նկարիչների թագավորական միությունում։ Բացի այդ, նրա նկարները ցուցադրվել են Մանչեստրի, Բիրմինգհեմի, Լիվերպուլի պատկերասրահներում և այլ գեղարվեստական սալոններում։ 1890 թվականին նա հանկարծակի դադարեցրել է ցուցադրել իր նկարները մինչև 1925 թվականը, երբ ցուցադրության է ներկայացրել իր «Մարգարտածաղիկներ» նկարը, հավանաբար կապված 1917 թվականին ամուսնու մահով պայմանավորված ֆինանսական դժվարությունների հետ։ Բացի այդ, նա գրել է նաև թատերական վերլուծություններ։ Կյանքի վերջին տարիներին զբաղվել է դեկորատիվ խեցեգործությամբ։


== Կյանքի վերջին տարիներ ==
1917 թվականին ամուսնու մահից հետո ֆինանսական դժվարություններ է ունեցել։ Նա ստիպված է եղել Սենթ Ջոնս Վուդի արվեստանոցից վաճառել ամուսնու շատ կտավներ։ Սակայն այդ ժամանակաշրջանում արվեստի ստեղծագործությունները լավ գնով չէին վաճառվում, և նա, փորձելով միջոցներ հայթայթել մինչև գներն էլ ավելի կընկնեին, 1926 թվականի հուլիսի 23-ին Քրիստիս աճուրդում կազմակերպել է արվեստանոցի մնացած պարունակության վաճառք։ 1933 թվականի նոյեմբերին Հոլլ Ռոուդի նրանց տունը դրվել է վաճառքի։ Էսթերն ապրել է հյուրանոցում։ Նրանք երեխաներ չեն ունեցել, ըստ երևույթին նա ինքը չի ցանկացել՝ մեծացած լինելով բազմանդամ ընտանիքում, ընդ որում տանը մշտապես գտնվել են նաև նրա ծնողների աշակերտները։
Էսթերը մահացել է 1944 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Ֆավերշեմի ծերանոցում ուղեղի արյունազեղության արդյունքում։ Թաղվել է ամուսնու կողքին Քենսալ Գրինում։
Ջոն Ուոթերհաուզի վրձնով գծված նրա դիմանկարը գտնվում է Ուեսթոն Պարկի (Շեֆիլդ) թանգարանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Esther Kenworthy Waterhouse, portrait, Waterhouse
Ֆրեդերիկ-Ժակ Օսանգ

Ֆրեդերիկ-Ժակ Օսանգ, (ֆր.՝ F. J. Ossang, օգոստոսի 7, 1956(1956-08-07), Փարիզ), ֆրանսիացի կինոռեժիսոր, գրող։ Կարիերան սկսել է 1975 թվականին։ Նրա նկարահանած վերջին լիամետրաժ ֆիլմը՝ Dharma Guns-ը, Փարիզի կինոթատրոններում սկսել է ցուցադրվել 2011 թվականի մարտի 9-ից։  Մասնագիտությամբ ռեժիսոր է։ Որպես կինոռեժիսոր՝ արժանացել է Լոկառնոյի 2017 թվականի միջազգային կինոփառատոնի «Ընձառյուծ» մրցանակին («9 մատով» ֆիլմի համար)։


== Ֆիլմագրություն ==
Последняя загадка, 1982
Zona Inquinata, 1983
Доктор Шанс, 1993
Silencio, 2006.
Цена Jean-Vigo, 2007
Погасшее небо! (Затмение) 2008
Eden (Эдем), 2008


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ф. Ж. Оссанг (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Сайт об Оссанге
Рецензия на фильм «Доктор Шанс» на Cineticle
Оссанг на фестивале Меридианов Тихого
Новый фильм Ф. Ж. Оссанга
Պիկանիա

Պիկանիա (իսպ.՝ Picaña, կատ.՝ Picanya), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Վալենսիա մարզի մեջ և Վալենսիա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ուերտա- Օեստե համայնքում։ Ընդգրկում է 7,1 կմ² տարածք։ Բնակչությունը 11137 մարդ։ Հեռավորությունը մարզի վարչական կենտրոնից 3 կմ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք


== Ծանոթագրություններ ==
Ստեֆանիա Սանդրելլի

Ստեֆանիա Սանդրելլի (իտալ. Stefania Sandrelli, հունիսի 5, 1946(1946-06-05), Վիարեջո, Լուկա, Տոսկանա, Իտալիա), իտալացի դերասանուհի, Սան Սեբաստիանի կինոփառատոնի մրցանակակիր (1969 թ.)։ Արժանացել է ֆրանսիական Արվեստների և գրականության շքանշանին, իտալական «Դավիդ դի Դոնաթելլո» ազգային կինոմրցանակի եռակի մրցանակակիր։ Կինոարվեստում ունեցած ներդրումների համար նրան հանձնվել է Վենետիկի կինոփառատոնի «Ոսկե առյուծ» մրցանակը (2005 թ.)։


== Կենսագրություն ==
Ստեֆանիա Սանդրելլին ծնվել է Վիարեջոյում ` միջին դասի իտալական ընտանիքում։ Նրա հայրը մահացել է, երբ Ստեֆանիան դեռ ութ տարեկան էր։ 14 տարեկանում մասնակցել է «Միս Իտալիա» գեղեցկության մրցույթին, իսկ մեկ տարի անց հաղթել է իր հայրենի քաղաքում կայացած նմանատիպ մրցույթում։
Ստեֆանիա Սանդրելլիի կինոդեբյուտը կայացել է 1961 թվականին, երբ նա նկարահանվել է «Գիշերային երիտասարդություն» ֆիլմում։ Նույն թվականին նա նկարահանվել է «Ֆաշիստական ղեկավարը» և «Ամուսնալուծություն իտալական ձևով» կինոնկարներում։ Այդ ֆիլմերում նրա խաղընկերներն էին Ուգո Տոնյացին և Մարչելլո Մաստրոյանին։ Նա նկարահանվել է ռեժիսորներ Պիետրո Ջերմիի, Բեռնարդո Բերտոլուչիի, Կառլո Լիձանիի, Տինտո Բրասի և այլոց ֆիլմերում։
Ստեֆանիա Սանդրելլիի ֆիլմերում ներկայացվում էր ոչ միայն նրա հիանալի արտաքինն ու հմայքը, այլ նաև նրա արտասովոր տաղանդը։ Այդ ֆիլմերից կարելի է առանձնացնել «Գայթակղված ու լքված» (1964 թ.), «Ես նրան լավ գիտեի» (1965 թ.), «Կոնֆորմիստը» (1970 թ.), «Ալֆրեդո, Ալֆրեդո» (1972 թ.), «Ոստիկանական կոլտ - Պիթոն 357» (1976 թ.), «Խցանում - անհավանական պատմություն» (1979 թ.), «Բանալին» (1983 թ.), «Կինը հայելու մեջ» (1984 թ.), «Ակնոց ոսկյա շրջանակով» (1987 թ.) և այլ կինոնկարներ։ Բացի այդ Ստեֆանիա Սանդրելլին նկարահանվել է ֆրանսիացի, իսպանացի և պորտուգալացի ռեժիսորների ֆիլմերում։


== Անձնական կյանքը ==
Ստեֆանիա Սանդրելլին երկարատև սիրավեպ է ունեցել իտալացի երգիչ Ջինո Պաոլիի հետ, չնայած այն հանգամանքին, որ վերջինս ամուսնացած էր։ Նրանց դուստրը՝ Ամանդա Սանդրելլին նույնպես դերասանուհի է։


== Մասնակի ֆիլմագրությունը ==


== Ծանոթագրություններ ==
Չապաևո (գյուղ, Օլյոկմինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՉապաևոՉապաևո (ռուս.՝ Чапаево), գյուղ Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Օլյոկմինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 950 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լու (մուլտֆիլմ)

«Լու» (անգլ.՝ Lou), համակարգչային անիմացիոն կարճամետրաժ ֆիլմ, ստեղծվել է ամերիկական Pixar Animation Studios կինոստուդիայում։ Սցենարիստը և ռեժիսորը Դեյվ Մալինսն է։ Կարճամետրաժ ֆիլմը թատերական ձևով թողարկվել է 2017 թվականի հունիսի 16-ին «Մեքենաներ 3» մուլտֆիլմի հետ։ Կարճ պատմություն՝ կորցրած իրերի արկղի և անտեսանելի հրեշի մասին, որն ապրում էր այդ արկղում։


== Սյուժե ==
Խաղահրապարակում կորցրած իրերի տուփը Լուի տունն է, որը պատրաստված է տարբեր անպետք իրերից։ Ամեն օր ընդմիջումից հետո Լուն բարձրացնում է այն խաղալիքները, որոնք երեխաները թողնում և հեռանում են։ Հաջորդ օրը դրանք տերերի համար դնում է խաղահրապարակում, որպեսզի նրանք կարողանան գտնել դրանք։ Ջեյ-Ջեյ անունով մի չարաճճի տղա սկսում է հավաքել այլ երեխաների խաղալիքները՝ պահելով դրանք իրդպրոցական պայուսակում։ Լուն սկսում է նրա դպրոցական պայուսակից գողանալ խաղալիքները, բայց Ջեյ-Ջեյը հայտնաբերում է նրան և սկսում հետևել։
Հետապնդման ժամանակ Լուն ներքնազգեստի վրա նկատում է Ջեյ-Ջեյի անունը և հիշում է, որ նա այդ տղային տեսել է մանուկ ժամանակ և թե ինչպես են նրա ձեռքից խլել խաղալիքը՝ փափուկ արջուկը։ Այդ փոքրիկ արջուկը Լուի արկղում էր։ Ջեյ-Ջեյը տեսել էր իր արջուկը և փորձում էր վերցնել այն, բայց Լուն հրաժարվում է հետ տալ։


== Ցուցադրում ==
2017 թվականի մարտի 12-ին «South by Southwest» փառատոնի ժամանակ ցուցադրվել է «Լու» մուլտֆիլմը։ 2017 թվականի հունիսի 16-ին Pixar-ի 18-րդ մուլտֆիլմի՝ «Մեքենաներ 3»-ի հետ թատերական ձևով բարձրացել է մեծ էկրան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
https://www.pixar.com/lou Լու (մուլտֆիլմ). պաշտոնական կայք
«Լու (մուլտֆիլմ)»(անգլ.) Big Cartoon DataBase կայքում
Գրաժդանցևո

Գրաժդանցևո (ռուս.՝ Гражданцево), գյուղ Ռուսաստանի Նովոսիբիրսկի մարզի Սևերնի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 379 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Էլչին Սանգու

Էլչին Սանգու (թուրքերեն՝ Elçin Sangu; օգոստոսի 13, 1985(1985-08-13), Իզմիր, Թուրքիա), թուրք դերասանուհի, մոդել ու երգչուհի։


== Կենսագրություն ==
Էլչինը ծնվել է 1985 թվականի օգոստոսի 13-ին Իզմիրում։ Ունի չերքեզական ծագում։ Սովորել է Մերսինի համալսարանին կից գործող քոլեջում՝ օպերայի բաժնում։ 2006 թվականին սովորել է Յեդիթեփեյի համալսարանի կիրառական արվեստների բաժնում։ Թատերական դպրոցն ավարտելուց հետո, Էլչինը սկսել է նկարահանվել հեռուստասերիալներում։ Դրանցից առաջինը «Անգին ժամանակ» հեռուստասերիալն էր։ Այնուհետև մարմնավորել է Նեհիրի դերը «Aşk Kaç Beden Giyer» և Էդայի դերը «Մի սիրո պատմություն» հեռուստասերիալներում։ 2015 թվականից սկսած Էլչինը նկարահանվել է Star TV-ով հեռարձակվող Վարձու սեր հեռուստասերիալում՝ մարմնավորելով Դեֆնեի կերպարը։ Նրա խաղընկերը հայտնի դերասան Բարըշ Արդուչն է։ Զույգը միասին 2017 թվականին նկարահանվել է նաև Երջանկության ժամանակը ֆիլմում։


== Անձնական կյանք ==
2011 թվականից Էլչին Սանգուն հանդիպում է Յունուս Օզդիքենի հետ։


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Տիրան Քելեկյան

Տիրան Քելեկյան (1862, Կեսարիա, Թուրքիա - հոկտեմբերի 20, 1915(1915-10-20), Չանկիրի, Չանքըրըի մարզ), հայ լրագրող, գրող և դասախոս «Օսմանական համալսարանում» (Կոստանդնուպոլիս), «Ցիհան» (սկսած 1883 թվականից) և «Սաբահ» (սկսած 1908 թվականից) թերթերի խմբագիր։ Հայոց Ցեղասպանության զոհ։


== Կենսագրություն ==
Քելեկյանը սովորել է Կոստանդնուպոլիսում և Մարսելում (Ֆրանսիական գիտությունների ակադեմիա), որից հետո սկսել է դասախոսել Կոնստանդինուպոլիսի Օսմանական համալսարանում։ Լինելով «Սաբահ» թերթի խմբագիր, նա թղթակցել է նաև «Դեյլի Մեյլին» և «Փրես Ասոսիեին», տպագրել է լրագրողական նյութեր թուրքերեն, օգտագործելով հայերեն տառեր, ստեղծել է ֆրանսերեն-թուրքերեն բառարան։ 
1915 թվականին Քելեկյանին ձերբակալել են, ապա աքսորել Չանկիրի, որտեղ էլ նա սպանվել է։


== Գրականություն ==
“ARMENIA: The Survival of a Nation”, revised second edition, 1990 Christopher J. Walker, Page 427
Friedrich Schrader, Politisches Leben in der Türkei։ Die Neue Zeit, 1919, Jahrgang 37, Band 2, pp. 463.


== Ծանոթագրություններ ==
Նիքոլ Անդերսոն

Նիքոլ Գեյլ Անդերսոն (անգլ.՝ Nicole Gale Anderson, օգոստոսի 29, 1990(1990-08-29), Rochester, Ինդիանա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի։ Հիշարժան աշխատանքներից են դերակատարումները «Գեղեցկուհին և հրեշը» (Beauty & the Beast), «Յոնաս» (Jonas), «Սարքիր կամ կոտրի՛ր» (Make It or Break It) և Ravenswood հեռուստասերիալներում։ Նախկինում ավելի քան տասը տարի զբաղվել է մարմնամարզությամբ, մասնակցել մրցումների, սակայն ստացած բազմաթիվ վնասվածքների պատճառով թողել է սպորտը և դարձել դերասանուհի։ 13 տարեկան հասակում արժանացել է կրթաթոշակի և ընդունվել ԱՄՆ-ի Ջորջիա նահանգում գործող մոդելային և դերասանական բարբիզոնյան դպրոցը։ Մոր կողմից Նիքոլը ունի ֆիլիպինյան և իսպանական ծագում, իսկ հոր կողմից անգլիական, շվեդական, գերմանական ծագում։ 2005 թվականից նկարահանվում է ֆիլմերում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նիքոլ Անդերսոնը КиноПоиск.ru կայք էջում
IMDb
Նիքոլ Անդերսոնի երկրպագուների կայք
Նիքոլ Անդերսոնի երկրպագուների կայք
Նիքոլ Անդերսոնը Twitter-ում
Նիքոլ Անդերսոնը YouTube-ում
Ռյաթազայի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արագածոտնի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արագածոտնի մարզի Ռյա Թազա գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 9 հուշարձան (2 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆանի Արդան

Ֆանի Արդանը (ֆր.՝ Fanny Ardant, մարտի 22, 1949(1949-03-22)[…], Սոմյուր), թատրոնի և կինոյի ֆրանսիացի դերասանուհի։ 1976 թվականից ի վեր նկարահանվել է ավելի քան 50 ֆիլմում։


== Կյանքը և կարիերան ==
Ֆանի Արդանը հեծելազորի սպայի զինվորական կցորդի դուստր է, հասակ է առել Մոնակոյում, որտեղ հոր դիրքը թույլ էր տալիս մոտ հարաբերությունների մեջ լինել արքայական ընտանիքի հետ։ Իշխանուհի Գրեյսին կատարած հաճախակի այցելություններով դրոշմված դաստիարակությունից հետո տեղափոխվել է Էքս-ան-Պրովանս՝ քաղաքագիտություն սովորելու։ Բայց հետզհետե տարվել է դերասանությամբ և դրամատիկական դասեր առնելուց հետո՝ 1974 թվականին առաջին անգամ պրոֆեսիոնալ բեմ է բարձրացել Կոռնեյլի «Պոլիեկտես»-ի բեմադրության մեջ։ Առաջին ճանաչումը Արդանին բերել է «Հարևանուհիները» հեռուստադրաման։ Քիչ անց սկիզբ է առել նրա ծանոթությունը Ֆրանսուա Տրյուֆոյի հետ։ Այդ ծանոթությունը հանգեցրեց «Հարևանուհին» և «Կիրակին շուտ գար» երկուստեք հոյակապ գործերին և սիրային կապի, որը շարունակվեց մինչև Տրյուֆոյի մահը 1984 թվականին և ծնունդ տվեց նրանց դստերը՝ Ժոզեֆինին։ «Հարևանուհու» համար Արդանը 1982 թվականին լավագույն դերասանուհի անվանակարգով առաջին անգամ ներկայացվեց «Սեզար» մրցանակի, իսկ 1984 թվականին մեկ անգամ ևս ներկայացվեց «Կիրակին շուտ գար» ֆիլմի համար։ Ի սկզբանե նրան համբավ էր բերել թարմ գեղեցկությունը, բայց ժամանակի ընթացքում դերասանական վարպետությունը Արդանին դարձրեց Ֆրանսիայի ամենասիրված դերասանուհիներից մեկը։ Նրա կարիերան շարունակեց ծաղկել նաև Տրյուֆոյի մահից հետո, և Արդանն իր վարկն ամրապնդեց լուրջ, կրքոտ դերերով մի շարք դրամատիկ կինոնկարներում։ Առանձնապես տպավորիչ են նրա դերակատարումները «Սվանի սերը» (1984), «Գնդապետ Շաբեր» (1994), «Զվարճալին» (1996) ֆիլմերում, որտեղ հրաշալիորեն կերպարանափոխվել է՝ մարմնավորելով թունոտ ու հակակրելի ազնվականուհի տիկին Դը Բլայակին, ինչպես նաև Գաբրիել Ագիոնի «Իրիկնային հագուստ» անվայել կատակերգության մեջ, որտեղ Արդանի անսպասելի կոմիկական մարմնավորումը նրան արժանացրեց «Սեզարի» որպես լավագույն դերասանուհու։ Արդանը շարունակել է նաև իր բեմական կարիերան Ստրինդբերգի «Օրիորդ Ժյուլի»-ի, Մոլիերի «Դոն Ժուան»-ի բեմադրություններում և Ռոման Պոլանսկու՝ մեծ գովեստներ վաստակած «Վարպետության դաս» ներկայացման մեջ (1997), ուր հանդես է եկել օպերային աստղ Մարիա Կալլասի դերում։ Տիրապետելով անգլերենին և իտալերենին՝ նա գլխավոր դերեր է խաղացել նաև մի քանի հոլիվուդյան, բրիտանական և իտալական ֆիլմերում։ Արդանի վերջին անգլիալեզու կինոնկարը Ֆրանկո Ձեֆֆիրելլիի «Ընդմիշտ Կալլաս»-ն է, որտեղ նա դարձյալ մարմնավորել է Կալլասին։ 2003 թվականին Մոսկվայի միջազգային կինոփառատոնում Ֆանի Արդանին Ստանիսլավսկու անվան մրցանակ շնորհվեց՝ ակնառու ստեղծագործական վաստակի և Ստանիսլավսկու դպրոցի սկզբունքներին նվիրված լինելու համար։ 2009 թվականին նա իր սցենարով նկարահանեց «Մոխիր և արյուն» ֆիլմը։ Ֆանին դասական երաժշտություն և գրականություն է սիրում, երեք դուստր ունի՝ Ժոզեֆինը, Լյումիրը և Բալադինը։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
IMDb
Facebook
Երկրպագուների ոչ պաշտոնական կայք Archived 2011-08-10 at the Wayback Machine.
Ֆանի Արդանի ֆիլմացանկ ֆրանսերեն Archived 2012-01-20 at the Wayback Machine.
Ֆանի Արդանը Last.FM-ում
Բետոլա

Բետոլա  (իտալերեն՝ Bettola), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պիաչենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3195 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 26 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 122 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 29021։ Հեռախոսային կոդը՝ 0523։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Կույս Մարիամը։ Տոնը նշվում է սեպտեմբերի առաջին կիրակի օրը։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Աստերոիդների ցանկ (86501-86600)

Աստերոիդների ցանկ (86401-86500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (86601-86700)
 Աստերոիդների ցանկ (86401-86500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (86601-86700)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (85001)-(90000)»։ www.minorplanetcenter.net
(1152) Պավոնա

(1152) Պավոնա (անգլ.՝ Pawona), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1930 թվականի հունվարի 8-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,428202 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3279 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5285 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1382,06 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,260481 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,08° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1152) Պավոնա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մ.թ.ա. 793


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Զյախինո

Զյախինո (ռուս.՝ Зяхино), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իննոկենտի Գերասիմով

Իննոկենտի Պետրովիչ Գերասիմով (ռուս.՝ Иннокентий Петрович Герасимов, (նոյեմբերի 26 (դեկտեմբերի 9), 1905, Կոստրոմա, Ռուսական կայսրություն - մարտի 30, 1985(1985-03-30), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային աշխարհագրագետ, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1953 թվականից)։
Ավարտել է Լենինգրադի համալսարանը (1926)։ Հիմնական աշխատանքները վերաբերում են հողերի ծագմանը, աշխարհագրությանը, գեոմորֆոլոգիային։ Սովետական աշխարհագրագետների Ազգային կոմիտեի նախագահն է (1957 թ.-ից), Հողագետների համամիութենական ընկերության նախագահը (1963 թ.-ից), արտասահմանյան մի շարք ակադեմիաների անդամ։


== Ծանոթագրություններ ==
Քամուտ ՀԸ

Քամուտ, հայկական մարզային ոչ պետական հեռուստառադիոընկերություն։ Եթեր է հեռարձակվում 1994 թվականի ապրիլի 1-ից Նոյեմբերյանում 12-րդ մետրային ալիքներով։ Հեռուստաալիքը ներկայացնում է տեղեկատվական, երաժշտական, սպորտային, երիտասարդական, ժամանցային հաղորդումներ։ Պոտենցիալ հեռուստադիտողների թիվը շուրջ 20.000 է։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլիի շոգենավը

Վիլիի շոգենավը (անգլ.՝ Steamboat Willie), ամենավաղ պահպանված ձայնային մուլտֆիլմերից, Դիսնեյ ստուդիայի առաջին ձայանյին և Միկի Մաուսի մասնակցությամբ` երրորդ մուլտֆիլմը։
Անվանման այլընտրանքային թարգմանությունն է՝ «Վիլիի շոգենավը»։
Հաջողությունից հետո Դիսնեյը մշակել է առաջին ֆիլմերը՝ նրանցում ավելացնելով ձայնային ուղի։
Մուլտֆիլմը ստեղծվել է Բաստեր Քիթոնի «Steamboat Bill Jr.» («Վիլլի շոգենավը, կրտսեր») ֆիլմի մոտիվներով, որը նույնպես դուրս է եկել 1928 թվականին։
Մուլտֆիլմը 1994 թվականից անիմացիայի պատմաբան Աջերի Բեկոնի 1994 թվականին կազմած 50 մեծագույն մուլտֆիմերի ցանկում զբաղեցնում է 13-րդ հորիզոնականը։


== Սյուժե ==
Միկի Մաուսը վարում է գետային շոգենավ՝ երևակայելով իրեն նավի նավապետ։ Նա ուրախ սուլում է երաժշտություն և քաշում պարանից, ինչի հետևանքով շոգեքարշը արձակում է երեք շչակ։ Շուտով տախտակամածի վրա հայտնվում է իսկական կապիտանը (Փիթ) և բարկացած վռնդում է Միկիին կամրջակից։ Երբ Փիթը շրջվում է, Միկի Մաուսը բարձր փռթքում է։ Փիթը ոտքով հրում է մկնիկին, և նա, սայթաքելով աստիճանների վրայով,  ընկնում է ջրով դույլի մեջ։ Նրա կողքին գտնվող թութակը սկսում է ծիծաղել Միկի Մաուսի վրա, և նա դույլը նետում է թռչունի վրա։
Վարելով նավը՝ Փիթը հանում է ծամվող սիգար և, մի քիչ կծելով, թքում է այն։ Քամու հետ թքածը հետ է վերադառնում և խփում զանգին։ Զվարթացած Փիթը կրկին կծում է սիգարից և նորից է թքում՝ այս անգամ խփելով իր իսկ դեմքին։ Որոշ ժամանակ հետո շոգենավը կանգ է առնում, որպեսզի վերցնի ընտանի կենդանուն։ Երբ շոգենավը մեկնում է, մոտ է վազում Մինին` փորձելով հասնել նավին։ Միկին չի նկատում նրան, բայց նա վազում է շոգենավի հետևից ափով։ Միկի Մաուսը, տեսնելով Մինիին, օգտագործում է բեռնակիր ամբարձիչը նրան տախտակամած բարձրացնելու համար։
Իջնելով տախտակամածին՝ Մինի Մաուսը պատահաբար ցած է գցում կիթառը և մի քանի «Turkey in the Straw» նոտաների թերթեր, որոնք ուտում է այծը։ Երկու մկնիկները այծին օգտագործում են որպես գրամոֆոն, որի վրա նրանք նվագում են՝ կենդանու պոչը օգտագործելով որպես բռնատեղ։  Միկին «նվագակցում» է՝ օգտագործելով նավի վրա գտնվող զանազան իրեր և «նվագում» է կենդանիների վրա այնպես, ինչպես երաժշտական գործիքների վրա։
Վերջապես գալիս է նավապետ Փիթը և ստիպում է Միկի Մաուսին կարտոֆիլ մաքրել։ Երբ Միկին ձեռնամուխ է լինում աշխատանքին, վերադառնում է նույն թութակը և սկսում է ծիծաղել մկնիկի վրա։ Մուլտֆիլմը ավարտվում է նրանով, որ մկնիկը թութակին հարվածում է կարտոֆիլով, և թռչունը ընկնում է ջուրը, իսկ Միկին սկսում է ծիծաղել։


== Մշակութային ազդեցություն ==
Սթիվեն Քինգի «Կանաչ մղոն» վեպում կարևոր դեր է խաղում մկնիկը, որը բնակություն է հաստատել մահկանացուների դաշինքում։ Վերակացուները սկզբում անվանել են այն Ուիլլի շոգենավ (հետագայում բանտարկվածներից մեկը տվել է նրան մեկ ուրիշ մականուն միստր Ջինգլես) ի պատիվ մուլտֆիլմի հերոսի. «Այն օրերում մարդկանց մեծամասնությանը անվանում էին այնպես, ինչպես հայտնի մկնիկին, որը այսօր հայտնի է  Միկի Մաուս անունով։ Այդ ամենը առաջին ձայնային մուլտֆիլմի պատճառով էր, որտեղ նա աչքերն էր ոլորում, պտտում էր կոնքերը և քաշում էր գոլորշին կաթսային մատակարարող պարանից»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Միկի Մաուսի մասնակցությամբ մուլտֆիլմերի ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
80 лет Микки Мауса: от рисунка до компьютерной графики Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Զավադինցի (գյուղ, Իզյասլավի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶավադինցիԶավադինցի (ուկրաիներեն՝ Завадинці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Իզյասլավի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զավադինցի գյուղում բնակվում էր 261 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,914 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 285,56 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լեոնիդ Հարությունյան

Լեոնիդ Ավետիքի Հարությունյան (ապրիլի 22, 1948(1948-04-22), Կառնուտ, Ախուրյանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բեմադրիչ։ ԼՂՀ ժողովրդական արտիստ (2004)։


== Կենսագրություն ==
Լեոնիդ Հարությունյանը ծնվել է 1948 թվականի ապրիլի 22-ին, Շիրակի Կառնուտ գյուղում։ 1975 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ 1974-1976 թվականներին եղել է Գյումրու պետական թատրոնի, 1976-1988 թվականներին՝ Ստեփանակերտի թատրոնի, 1988-1995 թվականներին՝ Գյումրու տիկնիկային թատրոնի դերասան և ռեժիսոր, 1995-2008 թվականներին՝ Ստեփանակերտի Վահրամ Փափազյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարն ու տնօրենը։ 2008 թվականից Շուշիի Մ. Խանդամիրյանի անվան դրամատիկական թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարն ու հիմնադիր-տնօրենն է։


== Բեմադրություններ ==
Ալեքսանդր Օստրովսկու «Անմեղ մեղավորներ»
Մաքսիմ Գորկու «Քաղքենիներ»
Հակոբ Պարոնյանի «Հարսներ… Կեսուրներ»
Կասոնայի «Ծառերը կանգնած են մահանում»
Ազատ Շահինյանի «Շունն ու կատուն»
Վիլյամ Սարոյանի «Հեյ, ով կա այդտեղ»
Խ. Ասատրյանի «Գյումրեցի խուլ պառավների զրույցը»


== Պարգևներ ==
Արցախի արվեստի վաստակավոր գործիչ, 1982
Արցախի ժողովրդական արտիստ, 2004


== Ծանոթագրություններ ==
Բյոյուքբաղ

Բյոյուքբաղ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Կարկառի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Միմոզա (կոկտեյլ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միմոզա (այլ կիրառումներ)Միմոզա (անգլ.՝ Mimosa)` ալկոհոլային կոկտեյլ Նարնջի հյութի և շոմպայնի խառնուրդ։
Այն ստեղծել է լոնդոնյան «Բակս» բարի բարմեն Մակ Գարրին 1921 թվականին։ Կոկտեյլը պաշտոնապես ընդունված է Բարմենների ասոցիացիայի կողմից։ Այս կոկտեյը մատուցում են առավոտը կամ հարսանիքների ժամանակ։ Շոմպայնը և Նարնջի հյութը խառնում ենք և վերջ։ Մատուցվում է ֆլյուտով(շոմպայնի բաժակ)։


== Ծանոթագրություններ ==
The Simpsons Theme

«The Simpsons Theme», հաճախ հանդիպում է «The Simpsons Main Title Theme» տարբերակով։ Սինգլը պատկանում է Դենի Էլֆմանին։ Ամերիկյան փանկ ռոք խումբ Green Day-ի կատարմամբ այս սինգլը թողարկվել է 2007 թվականի հուլիսի 24-ին։ Billboard Hot 100 չարթում սինգլը զբաղեցրեց 106-րդ, UK Singles Chart-ում՝ 19-րդ, UK download chart-ում 16-րդ հորիզոնականները։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Դանիել Բրյուլ

Դանիել Բրյուլ (հունիսի 16, 1978(1978-06-16)[…], Բարսելոնա, Իսպանիա))  գերմանացի և իսպանացի դերասան , կինոռեժիսոր, կրկնօրինակող։


== Կյանքը ==
Դանիել Բրյուլը բնակվում է և՛ Բեռլինում, և՛ Բարսելոնայում։ Գերմանացի հեռուստառեժիսոր Հաննո Բրյուլի և իսպանացի ուսուցչուհի Մարիա Գոնսալեզ Դոմինգոյի որդին խոսում է գերմաներեն, իսպաներեն, ֆրանսերեն, իտալերեն և կատալաներեն։ Բրյուլը մեծացել է Քյոլնում, որտեղ հաճախել է երեք թագավորների գիմնազիան  (Dreikönigsgymnasium)։ Ութ տարեկան հասակում ընթերցանության մրցույթում հաղթանակը նրան հասցրել է  WDR ռադիոկայան։ Ռադիոհաղորդումների և կրկնօրինակման հետագա դերերին հաջորդել են հեռուստատեսային առաջին աշխատանքները։
1994 թվականին «Սվենի գաղտնիքը» հեռուստաֆիլմում ստացած դերով նա ուշադրություն է գրավել, որի արդյունքում 1995 թվականին ARD հեռուստաալիքի «Արգելված սեր» սերիալում խաղացել է փողոցային երեխա Բենջամինի փոքրիկ դերը։
Բրյուլը առաջին անգամ մեծ կինոէկրանին է հայտնվել 1999 թվականի «Հեքիաթային երկիր» ֆիլմում։ Իսկ հանրային ճանաչում է ձեռք բերել «Գուդ բայ, Լենի՛ն» ֆիլմում գլխավոր դերակատարի՝ Ալեքսանդր Քերների դերի շնորհիվ։ Աշխարհում վեց միլիոն հեռուստադիտող ֆիլմը տեսել է կինոթատրոններում։ Այլ ֆիլմերում, ինչպիսին է «Սուրբ Ծնունդ»-ը Բրյուլը ցույց է տալիս իրեն այլ կողմերից ևս։ «Սալվադոր․ պայքար հանուն  ազատության» ֆիլմը, որում Բրյուլը զարմանալիորեն գլխավոր դերն է ստացել, 2007 թվականի իսպանական կինոյի գլխավոր հաջողություններից մեկն է դարձել։ 2008 թվականին Լայպցիգում տեղի են ունեցել «Լիլա, Լիլա» (Մարտին Զութերի համանուն վեպի հիման վրա) ֆիլմի նկարահանումները։ 2008 թվականի «Քրաբաթ» ֆիլմում խաղացել է ավագ վարպետ Տոնդայի՝ Քրաբաթի մոտ ընկերոջ դերը։ Քվենտին Տարանտինոյի Օսկարի առաջադրված «Անփառունակ սրիկաները» ֆիլմում Բրյուլը խաղացել է պատերազմի հերոս գերմանացի Ֆրիդրիկ Զոլլերի դերը։ «Եվա» իսպանական գիտաֆանտաստիկ ֆիլմում գլխավոր դերի շնորհիվ 2012 թվականին Իսպանիայում Բրյուլը առաջադրվել է մի քանի անվանակարգերում։ 2013 թվականին Բրյուլը խաղացել է երիտասար Նիկի Լաուդայի գլխավոր դերը։
2016 թվականին նկարահանվել է «Առաջին վրիժառուն։ Քաղաքացիական պատերազմ» ֆիլմի գլխավոր հերոսի ախոյանի՝ Հելմութ Զեմոյի դերում։
2021 թվականին իր ռեժիսորական դեբյուտի՝ «Հարևանը» ֆիլմի համար Բրյուլը հրավեր է ստացել մասնակցելու Բեռլինի 71-րդ միջազգային կինոփառատոնին
։
Բրյուլը համարվում է գերմանական կինոակադեմիայի հիմնադիրներից մեկը (2003)։
2017 թվականին ընդունվել է կինոարվեստի և գիտությունների ակադեմիա, որն ամեն տարի հանձնում է Օսկար մրցանակը։
Դանիել Բրյուլը բնակվում է կնոջ՝ հոգեբան Ֆելիցիտաս Ռոմբոլդի և 2 որդիների  հետ Բեռլինում.։


== Ֆիլմագրություն ==
Բրյուլը խաղացել է բազմաթիվ ֆիլմերում, որոնցից առավել հայտնի են «Գուդ բայ, Լենին»–ը, «Անփառունակ սրիկաները»–ը, «Շեֆ Ադամ Ջոնս»–ը, «Կապիտան Ամերիկա։Քաղաքացիական պատերազմ»–ը, և «2 օր Փարիզում»–ը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
KATALOG DER DEUTSCHEN NATIONALBIBLIOTHEK
Daniel Brühl
Daniel Brühl
Daniel Brühl
Agenturprofil bei der Agentur Players, abgerufen am 28. Dezember 2020
Eigene Website von Daniel Brühl
Վեգա դե Վալդետրոնկո

Վեգա դե Վալդետրոնկո (իսպ.՝ Vega de Valdetronco), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալյադոլիդ պրովինցիայում (Կաստիլիյա և Լեոն ինքնավար մարզում)։ Տարածքը 17,48 կմ²։ Բնակչությունը՝ 138 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 42 կմ։


== Ժողովրդագրություն ==
Մինյանո Մոնտե Լունգո

Մինյանո Մոնտե Լունգո (իտալերեն՝  Mignano Monte Lungo ), կոմունա Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3310 մարդ։ Բնակչության խտություն կազմում է 64 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 52 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81049, հեռախոսային կոդ՝ 0823։
Կլիմենտովկա

Կլիմենտովկա (ռուս.՝ Климентовка, բաշկիրերեն՝ Климентовка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովարսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 206 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կամեհամեհա IV

Կամեհամեհա IV (փետրվարի 9, 1834(1834-02-09), Հոնոլուլու, Հավայիի թագավորություն - նոյեմբերի 30, 1863(1863-11-30), Հոնոլուլու, Հավայիի թագավորություն), Հավայան կղզիների թագավորության կառավարիչը, որը կառավարել է 1855-1863 թվականներին։
Նա հայտնի է նրանով, որ ակտիվորեն փորձում էր դիմակայել Հավայան կղզիներում ամերիկյան ազդեցության աճին՝ օգնություն խնդրելով բրիտանացիներից։ Նրա անունը՝ «Իոլանի»-ն, հավայերենում նշանակում է «Երկնային բազե» կամ «Թագավորսկան բազե» ։ Լրիվ անունը ՝ Ալեկանետերո Իոլանի Կալանիկուալիոլիո Մակա օ Իոուլի Կունուիակեա։


== Վաղ կյանք ==

Ալեքսանդր Իոլանի Լիոլիոն ծնվել է 1834 թվականի փետրվարի 9-ին Հոնոլուլուում՝ Օահու կղզում։ Հայրը Օահուի թագավորական կառավարիչ Մատաիո Կեկուանաոան էր։ Մայրը՝ արքայադուստր Կինաու Կուհինա Նուին է։ Մանուկ հասակում Ալեքսանդրը, համաձայն թագավոր Կամեհամեհա III-ի հրամանագրի, նշանակվել է Հավայան թագավորության թագաժառանգ։
1862 թվականին նա թարգմանեց «Ընդհանուր աղոթքների գիրքը» հավայերեն և ակտիվորեն նպաստեց երկրի առողջապահական համակարգի զարգացմանը։
Կամեհամեհա IV-ը մահացել է 1863 թվականի նոյեմբերի 30-ին քրոնիկ ասթմայից։ Բնիկները կարծում էին, որ թագավորը մահացել է երիտասարդ տարիքում (29 տարեկանում)՝ որպես պատիժ իր ժողովրդի կողմից՝ իրենց աստվածներին դավաճանելու համար։ Գահն անցել է նրա եղբորը, ով ստացել է Կամեհամեա V անունը։


== Դիվանագիտություն ==
Թագավորը խաղաղության  ջատագովն էր։ Ամերիկայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ իր երկիրը չեզոք հայտարարեց։


== Ծանոթագրություններ ==
Քաղցր տասնվեց

Քաղցր տասնվեց, 2016 թվականի is a 2016 ֆիլմ, որի ռեժիսորն է Ջո Ջին Քյուն։ Գլխավոր դերակատարներն են՝ Քրիսը, Հան Գենգը, Ջու Վոն, և Լու Շան։ It was released in China by Heng Ye Film Distribution on August 5, 2016:


== Սյուժե ==
Սյուժեն պտտվում է մի կնոջ և երեք տղամարդկանց հարաբերությունների շուրջ, ում հետ նա բախվել է իր կյանքի ընթացքում։ Քսանութ ամյա Շու Յվանը (Լու Շանը) ծնվել է զինվորականի ընտանիքում և համարվում է լանդշաֆտային դիզայներ։ Երբ աղջիկը տասնվեց տարեկան էր, նրա հայրը իր խնամակալության տակ վերցրեց տասնամյա  Սյա Մուին (Քրիս)։ Տղան ականատես էր եղել իր մոր մահին, որի պատճառով Սյա Մուն փակվել էր իր մեջ, և դարձել էր օտարացած։ Բայց Շու Յվանի ջերմ վերաբերմունքը նրա հանդեպ, դանդաղորեն հալեցրեց նրա սիրտը։ Շու Յվանի մանկության ընկերը և սիրելին, Սյաո Տյանը (Հան Գեն) զինվորագրվեց բանակ, միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո և այնտեղ ծանոթանում է Վեյ Ռանոմ (Ջու Վոն)։ Շու Յվանի և Վեյ Ռանի հանդիպումից հետո, այդ մարդկանց կյանքը չի լինի այնպիսին, ինչպես սկզբում էր։


== Դերերում ==
Քրիս
Հան Գենգ
Լու ՇանLu Shan
Բաո Բեիեր
Ջու Վոն
Ժանգ Յաո


== Ընդունում ==
Ֆիլմի շահույթը կազմել է 151,9 միլիոն ¥ Չինաստանում ցուցադրելու արդյունքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Էլիշա Քաթբերթ

Էլիշա Էնն Քաթբերթ (անգլ.՝ Elisha Ann Cuthbert նոյեմբերի 30, 1982(1982-11-30), Կալգարի, Ալբերտա, Կանադա) կանադացի դերասանուհի և մոդել, նկարահանվել է «Առևանգում», «Մոմե տուն», «Լռության ոգին» ֆիլմերում։ Քիմ Բաուերի դերում նկարահանվել է  «24 ժամ» հեռուստասերիալում։ Մանկական հայտնի հեռուստասերիալի համահեղինակ է։ 2011-2013 թվականներին նկարահանվել է «Ուրախ ավարտ» ֆիլմում, որպես գլխավոր դերակատար։


== Կենսագրություն ==
Էլիշան ծնվել է 1982 թվականի նոյեմբերի 30-ին՝ Ալբերտա նահանգի Կալգարի քաղաքում։ Տնային տնտեսուհի Պատրիսիայի  և ավտոմեքենաների ինժեներ Քևինի դուստրն է։ Ունի եղբայր և քույր՝ Ջոնաթանը և Լի-Էննը։ Ինը տարեկան հասակում Էլիշան սկսել է աշխատել որպես մանկական հոգուստի մոդել։ Տասնյոթ տարեկան հասակում Էլիշան ավարտել է ավագ դպրոցը և տեղափոխվել է Լոս Անջելես՝ դերասանուհու կարիերա սկսելու համար։ Նա առաջին ագնամ էկրաններին հայտնվել է  «Դուք վախենու՞մ եք մթությունից» մանկական սարսափ շոուում։ Եղել է հաղորդավարուհի մանկական ռեալիթի շոուի մեջ, որը նկարահանվել է Մոնրեալում։  Հեռուստատեսային շոուում նրա մասնակցությունը գրավել է ԱՄՆ-ի այն ժամանակվա առաջին տիկին Հիլարի Քլինթոնի ուշադրությունը, որը նրան հրավիրել է Սպիտակ տուն։ Առաջին կինոնկարը, որտեղ 1997 թվականին նկարահանվել է Էլիշան  «Պար լուսնի վրա» ֆիլմն է։ Որպես գլխավոր դերակատար 2001 թվականին Էլիշան նկարահանվել է կանադական «Երջանիկ աղջիկ» ֆիլմում և արժանացել է «Ջեմինի» մրցանակի։ Լոս Անջելես տեղափոխվելուց կարճ ժամանակ անց Էլիշան նկարահանվել է «24 ժամ» հեռուստասերիալում։ Նկարահանվել է հեռուստասերիալի միայն երեք եթերաշրջանում, իսկ չորրորդ, յոթերորդ և ութերորդ երերաշրջաններում՝ միայն երկու դրվագում։
Էլիշան ընտրվել էր Սարդ-մարդ ֆիլմում Մերի Ջեյն Ուոթսոնի դերում նկարահանվելու համար, սակայն ընտրությունը կանգ առավ ամերիկացի դերասանուհի Քիրստեն Դանստի վրա։ Իր կարիերան նա սկսել է Հոլիվուդում, նկարահանվելով՝ «Իրական սեր» և այլ ֆիլմերում։ «Հարևանուհին» ֆիլմում Էլիշան ստացել է իր կարիերայի առաջ գլխավոր դերը։ Այդ ֆիլմում Էլիշան չէր ցանկացել նկարահանվել, սակայն ռեժիսոր Լյուկ Գրինֆիլդը կարողացել է համոզել դերասանուհուն։
«Մոմե տուն» ֆիլմում Էլիշան նկարահանվել է հայտնի դերասանուհի  Փերիս Հիլթոնի հետ։ Ֆիլմը արժանացել է բազում է քննադատությունների, սակայն քննադատները նշել են, որ Էլիշան իր դերը հիանալի է կատարել։ Հաջորդ՝ «Լռության ոգին» ֆիլմում, Էլիշան ոչ միայն գլխավոր դերասանուհին էր, այլև համահեղինակ։ 
Էլիշան նաև «Լոս Անջելես Քինգս»  հոկեյի թիմի երկրպագու է։


== Անձնական կյանք ==
2013 թվականի հուլիսի 6-ին Էլիշան ամուսնացել է կանադացի հոկեյիստ, «Տորոնտո Մեյփլ Լիֆս» ակումբի ավագ ՝ Դիոնոմ Ֆանյոֆի հետ։ Նրանք հանդիպել էին դեռևս ամուսնությունից հինգ տարի առաջ։ Զույգն ունի մեկ աղջիկ՝ Զաֆիր Ֆանյոֆը (ծնվել է  2017թվականի դեկտեմբերի 21-ին)։
Որոշ ժամանակ Էլիշան հանդիպում էր «Լոս Անջելես Քինգս» ակումբի նախկին հոկեյիստ Շոն Էվերիի հետ։ Մի քանի անգամ էլ հայտնվել է «FHM Maxim » ամսագրի ամենասեքսուալ կանանց ցուցակում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էլիշա Քաթբերթ Թվիթթերում
Էլիշա Քաթբերթ Internet Movie Database կայքում
Կաավի (գյուղ, Տոռգու շրջան)

Կաավի (էստ․՝ Kaavi), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Տոռգու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 18 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ալ-Սուխնայի շրջան

Ալ-Սուխնայի շրջան (արաբ․՝ ناحية السخنة‎‎), Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր։ Գտնվում է երկրի հարավ-արևելքում՝ Հոմսի մարզում, որը հանդիսանում է Թադմորի գավառի 2 շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Ալ-Սուխնա քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանն ունի 21,880 բնակչություն։ Տարածքը կազմում է 13,657.12 կմ2։


== Ծանոթագրություններ ==
Կամպինի (Կալվադոսի գավառ)

Կամպինի (ֆր.՝ Campigny), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 192 մարդ, բնակչության խտությունը` 34.22 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.61 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 240 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 32 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 120 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 104-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 16։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 86,7 %։ 104 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 97 անձ (54 տղամարդ և 43 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (5 տղամարդ և 2 կին)։ 16 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Գիշերային (նկար)

«Գիշերային» (ռուս.՝ «Ночное»), ռուս նկարիչ Արխիպ Կուինջիի (1841/1842-1910) նկարը, որ ստեղծվել է 1905-1908 թվականներին։ Կազմում է Ռուսական պետական ​​թանգարանի հավաքածուի մաս (ինվ. Ж-4196)։ Նկարի չափերը՝ 107 × 169 սմ։


== Նկարագրություն ==
Գետի ափին գտնվող բլրի վրա արածում են ձիերը։ Լուսնի լույսով պայծառ լուսավորված գետի ժապավենը ձգվում է հեռուն՝ շրջապատված հարթավայրերի անսահմանությամբ։ Նկարի վերջնական տարբերակում ձիերի ուրվագծերն ու դիրքը փոխվել են, հավանաբար դա նպատակ է ունեցել հասնել ավելի բարձր արտահայտչականության և «գծային ուրվապատկերների ռիթմականության»։
«Գիշերային» նկարը, որ համարվում է անավարտ, Կուինջին ստեղծել է իր կյանքի վերջին տարիներին, և այն դիտարկվում է որպես նկարչի ինքնատիպ կտակ, ինչ-որ իմաստով՝ նրա հրաժեշտի ստեղծագործությունը։


== Արձագանքներ ==
Գրող Միխայիլ Նևեդոմսկին, որ գրել է Կուինջիի կենսագրությունը, ասել է.

Արվեստագետ Վլադիմիր Պետրովը Արխիպ Կուինջիի 150-ամյակին նվիրված իր հոդվածում վերլուծելով նկարչի ուշ շրջանի ստեղծագործությունները, գրել է.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Куинджи А. И. — Ночное. 1905—1908» (HTML)։ Виртуальный Русский музей — rusmuseumvrm.ru։ Վերցված է 08.11.2017 
«Интерактивный вид зала Государственного Русского музея, в котором находится картина «Ночное»» (HTML)։ Виртуальный тур по Русскому музею — virtual.rusmuseumvrm.ru։ Վերցված է 08.11.2017 
«Куинджи — Ночное (1905—1908), Государственный Русский музей, Санкт-Петербург» (HTML)։ www.artprojekt.ru։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-09-28-ին։ Վերցված է 12.07.2012
Վոլվենկովո

Վոլվենկովո (ուկրաիներեն՝ Волвенкове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բալակլեյայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1700 թվականին։
2011 թվականի տվյալներով Վոլվենկովո գյուղում բնակվում էր 37 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1563 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բելոկամենկա (գյուղ, Տրոիցկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲելոկամենկաԲելոկամենկա (ռուս.՝ Белокаменка), գյուղ Ռուսաստանի Չելյաբինսկի մարզի Տրոիցկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նելյուբովկա (գյուղ, Դիկանկայի շրջան)

Նելյուբովկա (ուկրաիներեն՝ Нелюбівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Դիկանկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նելյուբովկա գյուղում բնակվում էր 315 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1246 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 252,81 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գերգովիայի հուշարձան

Գերգովիայի հուշարձան (ֆր.՝ monument de Gergovie) կամ Վերցինգոտերիքսի հուշակոթող (ֆր.՝ monument commémoratif à Vercingétorix), 1900 թվականին կլերմոնացի ճարտարապետ Ժան Թեյլարդի կողմից Գերգովիայի սարավանդի արևելյան ծայրին կառուցված հուշարձան, որը գտնվում է Ֆրանսիայի Օվերն վարչական շրջանի Պյուի դը Դոմ դեպարտամենտի Կլերմոն Ֆերան քաղաքից մի քանի կիլոմետր դեպի հարավ։ Նվիրված է Ք․ա․ 52 թվականին այս տարածքում Հուլիոս Կեսարի դեմ Վերցինգետորիքսի տարած հաղթանակին։
2018 թվականի մարտին ընդգրկվել է Ֆրանսիայի պատմական հուշարձանների ցանկում (քաղաք-ամրոցն ընդգրկվել է 2013 թվականին)։


== Բնութագիր ==

Հուշարձանն ունի 26 մետր բարձրություն և պատրաստված է Օվերնի քարով։ Բաղկացած է պատվանդանից, որի վրա բարձրանում են երեք սյուներ, որոնց գագաթին կորնիֆյան օրդերներ են ու գալլական թևավոր սաղավարտ։ Պատվանդանի մեջ գետնադամբարան է գտնվում՝ Վերցինգետորիքսի ցենոտաֆով (հուշարձան պատերազմում զոհված անձի պատվին, որը սակայն թաղված է այլ վայրում)։ Հուշարձանը զարդարում են երեք սալեր։
Գետնադամբարանի դռան վերևում գտնվող այդ սալերից մեկի վրա լատիներեն փորագրված է․ 

որի անգլերեն թարգմանությունը հետևյալն է․ 


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Տես նաև ==
Վերցինգետորիքսի հուշարձան


== Ծանոթագրություններ ==
Մասնակի թարգմանություն ֆրանսերեն Վիքիպեդիայի հոդվածից (տարբերակը՝ 2019 թվականի հոկտեմբերի 22-ի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Հուշարձանի և Գերգովիայի սարավանդի հին լուսանկարներ
Կազինկա (գյուղ, Ելեցկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿազինկաԿազինկա (ռուս.՝ Казинка), գյուղ Ռուսաստանի, Լիպեցկի մարզի Ելեցկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տելեկլուբ

Տելեկլուբ (ռուս.՝ Телеклуб), Ռուսաստանյան RTVi հեռուստաալիքի և «Տելեկինո» խմբի նախագիծ։ Հեռարձակվում է Դետսկի միր հեռուստաալիքի հաճախականությամբ, երեկոյան այս ալիքի եթերաժամի ավարվելուց հետո։
Սկսած 2012 թ. եթերաժամը կրճատվել է, քանի որ «Դետսկի միր» հեռուստաալիքը երկարացրել է իր եթերաժամը։
2018 թվականի մայիսի 14-ի գիշերը ալիքը դադարեցրեց իր հեռարձակումը։ Այսպիսով, «Դետսկի Միր» հեռուստաալիքը սկսեց շուրջօրյա հեռարձակել հեռարձակման բոլոր միջավայրերում։


== Տես նաև ==
Դետսկի միր (հեռուստաալիք)


== Ծանոթագրություններ ==
Սվիսլոչ

Սվիսլոչ (բելառուս․՝ Свіслач), գետ Բելառուսի Մինսկ և Մոգիլյով մարզերում, Բերեզինայի աջ վտակը։


== Բնութագիր ==
Սվիսլոչ գետը սկիզբ է առնում Մինսկի բարձրավայրից՝ Մայակ լեռից ոչ հեռու (ծովի մակարդակից 335 մ բարձրության վրա), գլխավոր եվրոպական ջրբաժանի վրա, Մինսկից 39 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք, Մինսկի շրջանի Վեկշիցի գյուղի մոտ։ Սվիսլոչ գետի մեջ են թափվում բազմաթիվ գետեր և առվակներ, որոնցից ամենախոշորների շարքին են դասվում Վոլմա և Տիտովկա գետերը, որոնց ջրի ծախսը գետաբերանում կազմում է 2,16 մ³/վ, Մինսկի տարածքում՝ Նեմիգա, Լոշիցա (աջից) և Սլեպյանկա (ձախից)։ 1976 թվականից միացվել է Վիլիա գետի հետ (Նեմանի ավազան)։ Ջրի միջին ծախսը գետաբերանից 88 կմ հեռավորության վրա կազմում է 24,3 մ³/վ։ Ջրի հոսքը կարգավորված է մի շարք ջրամբարների օգնությամբ, որոնցից ամենախոշորներն են համարվում Զասլավսկոե («Մինսկի ծով», մակերեսը 31 կմ²) և Օսիպովիչսկոե (11,9 կմ²) ջրամբարնեը։ Սառչում է հիմնականում դեկտեմբերին, հալչում է մարտ - ապրիլ ամիսներին։ Սվիսլոչ գետը Մինսկից ներքև համարվում է Բելառուսի ամենաաղտոտված գետը։


== Մանիպուլյացիաներ գետի հունի հետ Մինսկում ==
Գետի հունը լայնացվել է Տրոիցկի արվարձանի շրջանում, ստեղծվել է արհեստական կղզի
Տեղաշարժվել է Յակուբովի փողոցի շրջանում
Այժմ գետի լայնությունը Յանկի Կուպալայի անվան զբոսայգու շրջանում կազմում է ավելի քան 20 մետր (նախկինում 20 մետրից քիչ էր)։


== Վտակներ ==
Սինյայա
Տալկա
Վյաչա
Լոշիցա
Ցնա
Սլեպնյա


== Օբյեկտներ ==
Սվիսլոչի վրա տեղակայված են՝

Մինսկ քաղաքը
Զասլավլ քաղաքը
Օսիպովսկայա ՀԷԿ-ը (խոշորագույնը Բելառուսում)


== Կիրառություն ==
Նախկինում կիրառվել է ձկնորսության, նավարկության և փայտանյութի փոխադրման նպատակներով։ Ներկայումս հիմնականում ունի սահմանափակ ռեկրեացիոն նշանակություն (միայն վերին հոսանքում, քանի որ Մինսկում և ավելի ներքև գետը խիստ աղտոտված է կոմունալ և արտադրական թափոններով)։


== Անվան ծագումնաբանություն ==
Ըստ վարկածներից մեկի, անվան մեջ առկա է –վիսլ- («հոսանք») հիմքն, որն ունի հնդեվրոպական ծագում։ -ոչ վերջավորությունը գալիս է բալթյան –akis «աղբյուր» վերջավորությունից։ Անվան առաջին «ս» տառը գոյացել է նախդիրից հոսքը արտահայտելու համար, ինչի մասին վկայում է գետի նախկին անվանումը՝ Վիսլավիցա և ածականի (վիսլոչյան) օգտագործումը։
Այլ վարկածի համաձայն, գետի անվանումը բաղկացած է սվ- (Սվիտյազ, Օսվեյա, Սվիր և այլն) և -սլ- (Իսլոչ, Օսլիկ, Սլովեչնա, Սլուչ և այլն) մասերից։
Երրորդ վարկածի համաձայն, անվան հիմքը նշանակում է «խոնավություն, ճահիճ, ողողվածք»։


== Ծանոթագրություններ ==
Հոկտեմբեր: Կարտոֆիլի բերքահավաք

«Հոկտեմբեր» կամ «Կարտոֆիլի բերքահավաք»
(ֆր.՝ Saison d'octobre, récolte des pommes de terre, անգլ.՝ Season of October: The potato gatherers), 1878 թվականին ֆրանսիացի նկարիչ Ժյուլ Բաստիեն Լըպաժի կողմից նկարված նկար (Jules Bastien-Lepage, 1848—1884): Պատկանում է Մելբուրում գտնվող Վիկտորիայի ազգային պատկերասրահին։ Նկարի չափը 180,7 × 196 սմ է։ Օգտագործվում է նաև  «Կարտոֆիլ հավաքող կանայք» անունը ։


== Նկարագրություն ==
Ժյուլ Բաստիեն Լըպաժը այս նկարը նկարել է  իր հայրենի գյուղում՝ Դանվիլլերում, որը գտնվում է Լոթարինգիայի Մյոզ դեպարտամենտում՝ Ֆրանսիայի հյուսիս-արևմուտքում։ Գյուղի անվանումը (Damvillers) գրված է նկարի ներքևի ձախ հատվածքում՝ անմիջապես նկարչի ստորագրության տակ։
Նկարում պատկերված է այն դաշտը, որտեղ հավաքվում է կարտոֆիլի բերքը։ Նկարի առաջին պլանում գյուղացի կին է , որը գործած զամբյուղի մեջ է հավաքում կարտոֆիլը։ Նրա հետևի մասում՝ աջ կողմում, մեկ այլ կին կարտոֆիլ է հավաքում զամբյուղի մեջ։ Հեռվում երևում են այլ կանայք ևս։ Տեսարանը ներկայացնում է  աշնանային թխպոտ օր, երկինքը ծածկված է ամպերով։ Ժյուլ Բաստիեն Լըպաժի մի այլ գյուղական նկարի՝ «Հունձքի» նման կտավի հորիզոնական գիծը բավականին բարձր է։


== Պատմություն ==
1879 թվականին նկարը ներկայացվել է  Փարիզի սրահում։ Նկարչի մահից կարճ ժամանակ անց, 1885 թվականին, նկարը ձեռք է բերվել իր եղբոր՝ քանդակագործ Էմիլ Բաստիեն Լյաժի կողմից (Émile Bastien-Lepage, 1854-1938)):
1897 թվականից նկարը եղել է Ավստրալիայի գործարար  Ջորջ Մակքոլչի (Ջորջ McCulloch, 1848-1907) հավաքածուում, որը 1890-ականների սկզբին տեղափոխվել է Լոնդոն և հավաքել նկարների պատկերասրահ։ 1907 թվականին, նրա մահից հետո, նկարը անցել է Մարիա Կուտց Մարիին (Mary Coutts Michie)՝ նրա այրուն։ 1927 թվականի  հոկտեմբերին նկարը ձեռք է բերվել Ավստրալիայի  Ֆելտոն Բուքեստ հիմնադրամի կողմից՝ հիմնվելով Ալֆրեդ Ֆելտոնի (1831-1904)  նվիրաբերված գումարների վրա, իսկ 1928 թվականին այն փոխանցվել է Վիկտորիայի Ազգային պատկերասրահին։


=== Կարծիքներ ===
Նկարիչ Վասիլի Սուրիկովը իր՝ 1883 թվականին  Պավել Չիստյակովին ուղղված նամակում գրել է։
«Ես ապրում եմ Փարիզում։ Ես եկել եմ այստեղ, որպեսզի տեսնեմ ֆրանսիական արվեստի նկարների 3-ամյա ցուցահանդեսը։ Բայց, թողնելով այս ամենը, ես ուզում եմ խոսել այն իսկական նկարի մասին։ Խոսքը «Կարտոֆիլ հավաքող կանայք» նկարի մասին է։ Դեմքերը և ամբողջ նկարը կարծես կենդանի լինեն։ Ամեն ինչ գրված է օդում՝  գույնը, շարժումները, դիմագիծը։ Ամեն ինչ այնքան ամբողջական է,  որ կարծես  հրաշք լինի։ Իսկ նրա  «Հանգիստ դաշտում» նկարը  ավելի թույլ է»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
October, 1878, Jules Bastien-Lepage, Google Cultural Institute
RTÉ One

RTÉ One (իռլանդերեն՝ RTÉ a hAon), Իռլանդիայի գլխավոր հեռուստաալիքն է պետական «Raidió Teilifís Éireann» հեռուստառադիոընկերության կազմում։ Եթեր է հեռարձակվում 1961 թվականի դեկտեմբերի 31-ից, հասանելի է Իռլանդիայի բնակչության 98%-ի համար։ Հեռուստաալիքի բաժինը Իռլանդիայի հեռուստաշուկայում կազմում է շուրջ 25%։
2011 թ. մայիսի 27-ից հեռարձակվում է «RTÉ One +1» կաբելային հեռուստաալիքը, որը ցուցադրում է «RTÉ One»-ի հաղորդումների կրկնությունը։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք


== Ծանոթագրություններ ==
Լրիվություն

Լրիվություն, ձևական համակարգի նկատմամբ ներկայացվող պահանջ, որով բնութագրվում է նրա արտահայտչական դեդուկտիվ հնարավորությունների բավարար լինելը որոշակի նպատակի համար։ Համապատասխանաբար տարբերակվում է ֆունկցիոնալ լրիվություն և դեդուկտիվ լրիվություն։ Ֆունկցիոնալ լրիվություն համակարգի արտահայտչական միջոցների՝ լեզվի («Այբուբենի», «Բառարանի», զուգորդման կանոնների ևն) բավարարությունն է՝ իմաստալից արտահայտություն կազմելու համար (առանց նրա ապացուցման խնդիրը դնելու)։ Օրինակ, ասույթների հաշվի որևէ համակարգի ֆունկցիոնալ լրիվությունը երաշխիք է այն բանի, որ նրա միջոցներով կարելի է արտահայտել ցանկացած պրոպոզիցիոնալ ֆունկցիա։ Դեդուկտիվ լրիվություն, որը նաև կոչվում է պարզապես լրիվություն, արտահայտում է որևէ չափանիշի տեսակետից համակարգի դեդուկտիվ միջոցների (աքսիոմաների, արտածական կանոնների) բավարարությունը։ Եթե որպես չափանիշ վերցվում է հաշվի բանաձևի ճշմարտությունը նրա որևէ մեկնաբանությամբ, ապա լրիվությունն այն է, որ այդ հաշվի մեջ արտածելի լինի մեկնաբանությունում ճշմարիտ դիտվող ամեն մի բանաձև։ Այս դեպքում լրիվություն կոչվում է իմաստաբանական։ Հաճախ այս պահանջը կարելի է արտահայտել նաև շարահյուսական լեզվով։ Տվյալ դեպքում տարբերակվում է լրիվություն թույլ իմաստով՝ երբ հաշվի ցանկացած բանաձև արտածելի կամ հերքելի է (արտածելի է նրա ժխտումը) այդ հաշվի մեջ, և խիստ իմաստով, երբ հաշվի աքսիոմների խմբին ավելացնելով նրանցից չարտածվող բանաձև, հաշիվը դառնում է հակասական։ Կուրտ Գյոդելը ապացուցել է (1931 թվականին), որ բավականաչափ հարուստ ձևական հաշիվները (օրինակ, թվաբանությունը) լրիվ չեն. նրանցում կան դրույթներ, որոնք ո՛չ ապացուցելի են, ո՛չ հերքելի։ Սրանով բացահայտվում է ձևայնացման մեթոդի և մասնավորապես Հիլբերտի ծրագրի սահմանափակությունը։


== Տես նաև ==
Ֆորմալիզմ (մաթեմատիկա)
«Տոբագոն» փոխում է ուղղությունը

«Տոբագոն» փոխում է ուղղությունը» (լատիշ․՝ «Tobago» maina kursu), 1965 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, դետեկտիվ։ Նկարահանվել է Գունար Ցիրուլիսի և Անատոլ Իմերմանիսի համանուն վիպակի հիման վրա, որն իր հերթին հիմնված է իրական իրադարձությունների վրա, որոնք տեղի են ունեցել «Դուքս Եկաբ» բեռնատար ջերմանավի հետ։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում 1940 թվականին՝ Լատվիայում իշխանափոխության նախօրեին։ Ծով դուրս եկած նավի տախտակամածին գտնվում է նրա տերը, որը որոշում է իր սեփականությունը տանել վստահելի վայր։ Ուշադիր նավաստիները նրան թույլ չեն տալիս իրականացնել մտածածը և նավը վերադարձնում են հայրենիք, որն արդեն խորհրդային է։


== Դերերում ==
Գունար Ցիլինսկի – Դրեզին
Ինեսա Սկուրբե – Վալիա
Կառլիս Սեբրիս – Կվիեսիս
Էվե Քիվի – Ալիս
Յանիս Գրանտինշ – Վիլսոնս
Վոլդեմար Զանդբերգ – Սվաբրուպ
Լույս Շմիտս – Ցեպուրիտիս
Ուլդիս Պուցիտիս – Գալենիեքս
Լեոնս Կրիվանս – Արթուր
Էգոնս Բեսերիս – բոցման
Ալեքսանդր Լեմբերգս – Լանդմանիս
Միխայիլ Կուբլինսկիս – Աուգուստ
Ուլդիս Դումպիս – շտուրման Նորդեկիս


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Լեյմանիս
Սցենարի հեղինակներ՝ Միխայիլ Բլեյման, Անատոլ Իմերմանիս, Գունար Ցիրուլիս
Օպերատոր՝ Մարիս Ռուձիտիս
Նկարիչ՝ Վիկտոր Շիլդկնեխտ
Կոմպոզիտոր՝ Գեդերտս Ռոմանս


== Ծանոթագրություններ ==
1022

1022 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1022 թվականն է, 
XI դարի 22-րդ տարին։
Նամիկոլավո Մեորե

Նամիկոլավո Մեորե (վրաց.՝ ნამიკოლავო მეორე), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մարտվիլի շրջան‎‎‎ում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 727 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==