armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Լաքշմի-Նարայանի տաճար

Լաքշմի-Նարայանի տաճար (հինդի՝ श्री लक्ष्मीनारायण मन्दिर), հինդուիստական տաճար, որը գտնվում է Նյու Դելիում՝ Հնդկաստանի մայրաքաղաքում։ Այն հայտնի է նաև Բիրլա Մանդիր անվանումով։ Այն իր անվանումը ստացել է ի պատիվ երջանկության աստվածուհի Լաքշմիի և Նարայանի, ով հանդիսանում է Վիշնու աստծո մարմնավորումներից մեկը։
Տաճարը հանդիսանում է Հնդկաստանի մայրաքաղաքի ամենավառ տեսարժանություններից մեկը, որն իր արտաքին տեսքով գրավում է ոչ միայն Դելի ժամանած զբոսաշրջիկներին, այլ նաև մեծ թվով ուխտավորների։ Տաճարը գտնվում է Մանդիր Մարգի փողոցի վրա՝ Դելիի մետրոյի կայարանից երկու կիլոմետր հեռավորության վրա։


== Պատմություն ==
Տաճարի շինարարական աշխատանքները սկսվել են 1933 թվականին և ավարտվել 1939 թվականին։ Այն ստեղծվել է հնդկական Բիրլա արդյունաբերող բարերար ընտանիքի հովանավորությամբ։
Տաճարի բացման արարողությունը կատարվել է Հնդկաստանի նախագահ Մահաթմա Գանդիի կողմից, ով հետաքրքրված էր տաճարով դեռևս շինարարական աշխատանքների ընթացքում։
Դրանից հետո երկրի առաջնորդը հանդես եկավ հայտարարությամբ, որում նշեց, որ տաճարը ազատ կլինի բոլորի համար՝ անկախ դավանանքից և կաստային պատկանելությունից։
Եռահարկ տաճարը վառ-շողացող կարմիր գույնի է, իսկ վերի հատվածը սպիտակ է։ Այն կառուցվել է սպիտակ և վարդագույն մարմարից՝ Նագար ճարտարապետական ոճով։ Տաճարին բնորոշ է հյուսիսային և հյուսիսարևելյան Հինդուստանի մարմարային ճարտարապետական ոճով։ Կամարներին և տաճարի պատերին կան զարդաքանդակներ և հինդուիստական գրություններ։
Հինդուիստական սրբավայրը նվիրված է առատության և երջանկության աստվածուհուն՝ Լաքշմիին։ Տաճարն ամբողջովին զարդարված է որմնանկարներով և մարմարե քանդակներով։ Տաճարի ներսում ավելի փոքր չափի սրբավայրեր նվիրված են նաև հինդուիզմի և բուդդայականության տարբեր աստվածների։


== Տես նաև ==
Բիբի-Կա-Մաքբարա


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոմաշկինո (այլ կիրառումներ)

Ռոմաշկինո, կարող է վերաբերել՝

Ռոմաշկինո - գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ալնաշսկի շրջանի կազմում
Ռոմաշկինո - գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սակիի շրջանում
Մուրդարիկ

Մուրդարիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Գենջի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կլարա Աբգար

Կլարա Աբգար (պարսկերեն՝ کلارا آبکار, Կլարա Աբգարյան, 1922, Թեհրան, Իրան - մարտի 1, 1996(1996-03-01), Թեհրան, Իրան), իրանահայ նկարչուհի։


== Կենսագրություն ==
Կլարա Աբգարը ծնվել է 1922 թվականին Թեհրանում` սպահանցի արվեստագետների ընտանիքում։ Մանուկ հասակից հետաքրքրություն է ցուցաբերել լուսանկարչության հանդեպ։ Սովորել է Արվեստի օրիորդաց դպրոցում, այնուհետև` Գեղանկարչության բարձրագույն ուսումնարանում։ Աշակերտել է Թահեր Ջավադզենին (մանրանկարչություն), Հադեյխանի Թաջվիդին (մանրանկարչություն), Ալի Դորուդին (ոսկերչություն), Մողիմին (մանրանկարչություն), Նասրոլլահ Յուսուֆին (ոսկերչություն և գորգի նախշագործություն), Աբդոլլահ Բաղերին (ոսկերչություն) և Հոսեյն Քաշիթարաշին։
Բարձրագույն ուսումնարանն ավարտելուց հետո աշխատել է Իրանի արվեստի ու մշակույթի նախարարության տարբեր բաժիններում։
Կլարա Աբգարը ստեղծել է մանրանկարներ, թազհիբի (նկարների ներշրջանակային ձևավորում) նմուշներ, հագուստի, կտորի  և զարդերի ուրվագծեր։  Նրա կտավների առանձնահատկություններից են սահուն գծերն ու երաժշտականությունը։ Աբգարի մանրանկարներում առանձնակի տեղ են գրավում հեծյալների, ծաղիկների, Խայամի, Աթթարի, Շեյխ Ահմադի դամբարանների, Քաշանի Ֆիրուզաբադ և Ալիաբադ աշտարակների պատկերներն ու տեսարանները, նատյուրմորտները։ Կլարա Աբգարի ստեղծագործություններից են` «Անուշիրվան և Բոզորգմեհրը», «Բահրամի որսը», «Յուսեֆն ու Զոլեյխան», «Պառավն ու սուլթան Սանջարը», «Փեյմանի թագը» (փորագրություն արծաթի վրա)։
Կլարա Աբգարի աշխատանքները գտնվում են Թեհրանի Կլարա Աբգար թանգարանում, Իրանի մարդաբանական թանգարանում, Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։ Կլարա Աբգարի «Տասը դեմք» նկարը Հայաստանի ազգային պատկերասրահին է նվիրել Ժանետ Լազարյանը։ 

1991 թվականին Կլարա Աբգարն իր ունեցվածքն ու բոլոր գործերը նվիրել է Իրանի մշակութային ժառանգության կառույցին։ 1993 թվականին Իրանի մշակութային ժառանգության կազմակերպությունը Թեհրանի Սաադաբադ համալիրի թանգարաններից մեկը կոչել է Կլարա Աբգարի անունով։
Կլարա Աբգարի բնակարանը, իր ցանկությամբ, մահից հետո վերածվել է նկարչական արվեստի դպրոցի։


== Մահ ==
Կլարա Աբգարը մահացել է 1996 թվականին։ Թաղված է Թեհրանի Նոր Բուրաստան գերեզմանատանը։


== Գրականություն ==
فرخ‌زاد، پوران. کارنمای زنان کارای ایران (از دیروز تا امروز). تهران: نشر قطره، ۱۳۸۱. ص. ۱۸. ISBN 964-341-116-8.


== Ծանոթագրություններ ==
Ամրոց (այլ կիրառումներ)

Ամրոց, կարող է վերաբերել՝

Ամրոց - արհեստական կերպով ամրացված դիրք կամ ռազմական կառույց հակառակորդի հարձակումներից պաշտպանվելու համար
Ամրոց - բլուր (բերդ), Մեծ Հայքի Ուտիք աշխարհի Գարդման գավառում
Դեգաինա

Դեգաինա, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում, Ալթայի երկրամասում։ Գետաբերանը գտնվում է Կումիր գետի ձախ ափից 47 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կիլոմետր է։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցման պետական տվյալների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, Օբ գետի ջրօգտագործման մասն է Բիա և Կատուն գետերի՝ մինչև Բարնաուլ թափվելը։ Դեգաինան Վերին Օբի գետային ենթաավազանն է մինչև Տոմի թափվելը։ Վերին Օբի գետային ավազանն է մինչև Իրտիշ թափվելը։
Աշխարհատեղեկատվական համակարգի ՌԴ տարածքի ջրատնտեսական շրջանացման տվյալներով՝

Ջրային գրանցման տվյալների կոդ՝ 13010200312115100009020
Հիդրոլոգիական ստուգման կոդ՝ 115100902
Ավազանի կոդ՝ 13.01.02.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության ծավալի համար՝ 15
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության թողարկում՝ 1


== Ծանոթագրություններ ==
Ինգար

Ինգար (ռուս.՝ Ингар), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իվանովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տախա գետի աջ ափին՝ 5,8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։ Ակունքը գտնվում է Չուրիլովո գյուղի մոտ Կոստրոմայի մարզում և Պրիվոլժսկաից 9 կմ հյուսիս-արևելք։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վոլգա գետն է։ Գետի ենթաավազանը (Վերին) Վոլգայի վտակների ավազաններն են՝ մինչև Ռիբինսկի ջրամբար։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Վոլգա գետն է՝ մինչև Կույբիշևի ջրամբար (առանց Օկա գետի ավազանի)։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010300412110000013438
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110001343
Ավազանի կոդը - 08.01.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ինչիզա Սկապաչինո

Ինչիզա Սկապաչինո  (իտալերեն՝ Incisa Scapaccino), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2190 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 104 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 21 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14045։ Հեռախոսային կոդ՝ 0141։
Ինչիզա Սկապաչինոն սահմանակից է Բերգամասկո, Կաստելնուովո Բելբո, Կորտիլիոնե, Մազիո, Նիցա Մոնֆերատո, Օվիլո և Վալիո Սերա մունիցիպալիտետներին։
Քաղաքը եղել է Ալերամիկ Մարկիզատի նստավայրը 1161-1548 թվականներին։ 
Կոմունայի հովանավորներն են սրբեր Պրիմուսը և Ֆելիսիանոսը։ Տոնը նշվում է հունիսի 8-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Կոտու դյու Բլոնզեկե

Կոտու դյու Բլոնզեկե (ֆր.՝ Coteaux), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2013 թվականի դրությամբ կազմում է 949 մարդ, բնակչության խտությունը` 48.37 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 19.62 կմ² տարածք։
Բնակավայրը ստեղծվել է 2017 թվականի հունվարին` Բլանզակ Պորշրես և Կրեսակ Սեն Ժենի համայնքների միավորման արդյունքում։


== Վարչական բաժանում ==


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Գեդիմինաս Յակուբոնիս

Գեդիմինաս Յակուբոնիս (մարտի 8, 1927(1927-03-08), Կուպիշկիս, Պանավեժի կոմսություն, Լիտվա - հոկտեմբերի 8, 2006(2006-10-08), Վիլնյուս, Լիտվա), լիտվացի խորհրդային քանդակագործ։ Լիտվական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1965 թ.)։ ԽՍՀՄ Գեղարվեստի ակադեմիայի թղթակից անդամ (1967 թ.)։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Կաունասի կիրառական և դեկորատիվ արվեստի ինստիտուտում (1946-1951 թթ.) և Վիլնյուսի գեղարվեստական ինստիտուտում (1952 թ.)։
Յակուբոնիսի ազգային-ռոմանտիկական պաթոսով առանձնացող մոնումենտալ և հաստոցային քանդակներին բնորոշ է ձևի համարձակ ընդհանրացումը, ծավալի պլաստիկական կառուցվածքի սուր ընդգծվածությունը։ Գործերից են՝ «Կոլտնտեսության նախագահը» (բրոնզ, 1957, Լիտվայի գեղարվեստի թանգարան, Վիլնյուս), ֆաշիզմի գոհերի հուշարձանը Պիրչյուպիս գյուղում (գրանիտ, 1960, լենինյան մրցանակ, 1963, ճարտ․ Վ․ Պ․ Գաբրյունաս), Յակուբոնիս Վենոժինսկիսի դիմաքանդակը (գրանիտ, 1964), Լենինի հուշարձանը Մոսկվայի Իլյիչի հրապարակում (բրոնզ, գրանիտ, 1967, ճարտարապետ Վ․ Ա․ Չեկանաուսկաս)։


== Ծանոթագրություններ ==
Կովի օյա

Կովի օյա (ռուս.՝ Кови-оя), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Շոնգա գետի ձախ ափին՝ 11 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է, ավազանի տարածքը 21,4 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կեմ գետի ակունքն է սկսած Յուշկոզերսկի հիդրոհանգույցից մինչև Կրիվոպորզեսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 02020000912102000004416
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102000441
Ավազանի կոդը - 02.02.00.009
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սուրբծննդյան լավագույն նվերը

Սուրբծննդյան լավագույն նվերը (երբեմն նաև Փրկել Ամանորը) (անգլ.՝ The Ultimate Christmas Present), 2000 թվականի կանադաամերիկյան մանկական հեռուստաֆիլմ։ Disney Channelի օրգինալ ֆիլմերից։


== Սյուժե ==
Սուրբ ծննդից երեք օր առաջ, Կալիֆոռնիա։ Երկու տասներեքամյա աղջիկներ՝ Էլին և Սամանտան, երազում են ավելի վաղ սկսել Սուրբծննդյան արձակուրդները։ Անտառով տուն վերադառնալիս նրանք ամայության մեջ հայտնաբերում են անծանոթ տուն, որտեղ տնօրինում էր ինչ-որ ծեր-գյուտարար։ Տան մոտ գտնվող փոքրիկ աղբամանում նրանք գտնում են անհասկանալի մի սարք և այն տանում են տուն։ Պարզվում է՝ դա «եղանակի մեքենա» է, և Էլիի գլխում մի միտք է ծագում․ ողջ շրջանը ծածկել ձյունով՝ որպեսզի չեղյալ համարվեն դպրոցական պարապմունքները։
Սանտան (այն նույն ծերուկը) զանգում է կնոջը Հյուսիսային բևեռ և դժգոհում  կորստից, կինն էլ օգնության է ուղարկում երկու էլֆ։ Ժամանելով նրանք հայտնաբերում են կոշիկի հետքեր, գուշակում են գողության մասին, իսկ Սանտան իր տվյալների բազայի օգնությամբ  կասկածյալների շրջանը նեղացնում է մինչև մի քանի աղջիկ։ Այդ ընթացքում  իսկապես սկսվում է առատ ձյուն տեղալ, և տեղացի օդերևութաբան-անհաջողակ Էդվին Հեբլին որոշում է հասկանալ այդ եղանակային անոմալիայի առաջացման պատճառը։
Իսկ ձյունը կյանքում լուրջ խնդիրներ է առաջացնում. գործուղման գնացած հայրը չի կարողանում վերադառնալ, հարազատները չեն կարող գալ Սուրբ ծննդին, քաղաքում անջատվում է էլեկտրականությունը։ Էլին և Սամանտան որոշում են թաքցնել սարքը կապարե արկղում որպեսզի այն դադարի աշխատել, նրա հետևից գնում են  ավտոտնակ և այնտեղ հայտնաբերում Սանտային օգնականների հետ։ Աղջիկները խոստովանում են նրանց գողությունը, բայց հիմա եղանակի մեքենան հեշտ չէ վերադարձնել, քանի որ սկզբում այն գտել և վերցրել է Էլիի եղբայրը՝ Ջոուին, ապա նրանից խլել է Էդվինը, որը որոշել էր դառնալ «եղանակի արքա»։ Սանտան, Էլֆերը և աղջիկներն ընկնում են  օթերևութաբանի հետևից և նրանից հետ վերցնում սարքը։ Սանտան վերանորոգում է մեքենան և Կալիֆոռնիայում կրկին դառնում է տաք և արևոտ։


== Դերերում ==
Հելի Հիրշ — Էլիսոն Ռեյչել Թոմսոն
Բրենդա Սոնգ — Սամանտա Էլիզաբեթ Կուան՝ Էլիսոնի ընկերուհին
Սփենսեր Բրեսլին — Ջոուի Թոմսոն՝ Էլիսոնի կրտսեր եղբայրը 
Հելի Թոդ — Միշել Թոմսոն՝ Էլիսոնի և Ջոուի մայրը
Գրեգ Կին — Սթիվ Թոմսոն՝ Էլիսոնի և Ջոուի հայրը
Ջոն Սելի — Կրամպետ՝ էլֆ
Բիլ Ֆագերբակ — Սպարկի՝ էլֆ
Փիթեր Սկօլարի — Էդվին Հեբլի` օդերևութաբան 
Ջոն Լոու — Սանտա Կլաուս


== Տես նաև ==
Կլիմայական զենք
Ակտիվ ազդեցություն հիդրոօդերևութաբանական գործընթացների վրա
Գլոբալ սառեցում


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Лучший подарок на Рождество Rotten Tomatoes կայքից
Գարեգին Հովսեփյան (այլ կիրառումներ)

Գարեգին Հովսեփյան անունը կարող է վերաբերել.

Գարեգին Հովսեփյան, գրականագետ։
Գարեգին Ա Հովսեփյան, Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոս, նշանավոր հայագետ, արվեստաբան, Գերմանիայի Լայպցիգ քաղաքի համալսարանի փիլիսոփայության դոկտոր
Սարսափելի պատմություն

Սարսափելի պատմություն (ռուս.՝ Страшная история), խորհրդային մուլտֆիլմ երեխաների համար։ Նկարահանվել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում, 1979 թվականին, ռեժիսոր Գալինա Բարինովայի կողմից։


== Սյուժե ==
Գետնասկյուռը և մկնիկն իրար սարսափելի պատմություններ են պատմում, և դրանից հետո նրանք չեն կարողանում քնել։


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր` Գալինա Բարինովա
Սցենարիս հեղինակ` Ալբերտ Իվանով
Բեմադրող նկարիչներ` Գալինա Բարինովա, Նինա Նիկոլաևա
Բեմադրող` Աննա Ատամանովա
Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ` Լյուդմիլա Լոբանովա, Վլադիմիր Պալչիկով
Օպերատոր` Միխայիլ Դրույան
Կոմպոզիտոր` Վլադիմիր Կրվիցով
Հնչյունային օպերատոր` Վլադիմիր Կուտուզով
Դերերը հնչյունավորել են` Անատոլի Շուկին` Մկնիկ, Կոնստատին Զավալիշին` Գետնասկյուռ
Ռեժիսորի օգնական` Լ. Մարոզովա
Մոնտաժող` Ելենա Տերտիչնայա
Խմբագիր` Ելենա Միխքայլովա
Նկարահանող խմբի տնօրեն` Լյուբով Բուտիրինա


== Վերաթողարկում DVD ձևաչափով ==
Մուլտֆիլմը DVD ձևաչափվ վերաթողարկվել է մուլտֆիլմերի հավաքածուներում.

«Ուրախ արկածներ», «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիա, հավաքածուի մեջ ընդգրկված են եղել հետևյալ մուլտֆիլմերը.
Ճանապարհորդ գորտը (մուլտֆիլմ, 1965))» (1965), «Խոմայի արկածները (մուլտֆիլմ)» (1978), «Մեկ ոլոռ, երկու ոլոռ» (1981), «Սարսափելի պատմություն» (1979), «Նա բռնվեց» (1981), Բռնվեց նա, որ կծում էր» (1983), «Ջրի վրա» (1986), «Արկածներ` լաստի վրա»


== Արձագանքներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Иванов Альберт Страшная история. — Астрель, 2012. — 50 с. — (СОЮЗМУЛЬТФИЛЬМ представляет). — ISBN 978-5-271-44235-3


== Արտաքին հղումներ ==
Սարսափելի պատմություն մուլտֆիլմը мультик.ру կայքում
Հովհաննես Մադոյան (այլ կիրառումներ)

Հովհաննես Մադոյան անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել հետևյալ հայ անասնաբույծներին.

Հովհաննես Արշալույսի Մադոյան
Հովհաննես Հովսեփի Մադոյան
Շվեդիայի գիտության և տեխնիկայի ազգային թանգարան

Շվեդիայի գիտության և տեխնիկայի ազգային թանգարան (շվեդերեն՝ Tekniska museet), շվեդական թանգարան Ստոկհոլմում։ Համարվում է Շվեդիայի ամենամեծ տեխնոլոգիական թանգարանը։ Ունի ազգային կանոնադրություն, ըստ որի պատասխանատու է տեխնոլոգիական և արդյունաբերական պատմության հետ կապված Շվեդիայի մշակութային ժառանգության պահպանման համար։ Թանգարանի ցուցասրահները զբաղեցնում են շուրջ 10000 քմ տարածք, իսկ թանգարան տարեկան այցելում են մոտ 350000 այցելու։ Հավաքածուները բաղկացած են ավելի քան 55000 նմուշներից և առարկայական իրերից, 1200 դարակաշարային մետր արխիվային գրառումներից և փաստաթղթերից, 200000 գծանկարից, 800000 պատկերից և մոտ 40000 գրքից։ Գիտության և տեխնիկայի ազգային թանգարանը փաստաթղթավորում է նաև տեխնոլոգիաներ, գործընթացներ, պատմություններ և հուշեր, որպեսզի դրանք պահպանվեն գալիք սերունդների համար։


== Պատմություն ==
Գիտության և տեխնիկայի ազգային թանգարանը հիմնադրվել է 1924 թվականին՝ Շվեդիայի ինժեներական գիտությունների թագավորական ակադեմիայի, Շվեդական ձեռնարկությունների կոնֆեդերացիայի (նախկինում  Շվեդիայի արդյունաբերության ֆեդերացիա), Շվեդիայի գյուտարարների ասոցիացիայի և Շրջանավարտ ինժեներների շվեդական ասոցիացիայի կողմից (նախկինում՝ Svenska Teknologföreningen - Շվեդիայի տեխնոլոգների ասոցիացիա)։ Թանգարանի ներկայիս շենքը ֆունկցիոնալիստական ոճով նախագծել է  ճարտարապետ Ռագնար Հյորտը։ Բացվել 1936 թվականին։ 1947 թվականին թանգարանը դարձել է հիմնադրամ, և կառավարության ֆինանսավորումը ստացել է 1964 թվականից։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Rudberg Eva, red (1986). Dædalus: Sveriges tekniska museums årsbok. Årg. 54(1985), Museet och 30-talet : om arkitektur, kultur och teknik under 1930-talet och Tekniska museets nya museibyggnad. Stockholm: Sveriges tekniska museum.  ISBN 91-38-09082-1 (inb.)
Höjeberg Mats, red (1998). Dædalus: Tekniska museets årsbok. Årg. 67(1999), Teknik som kultur : Tekniska museet 75 år. Stockholm: Tekniska museet. ISBN 91-7616-100-5 (inb.)
Höjeberg Mats, red (1999). Dædalus: Tekniska museets årsbok. Årg. 68(2000), Mötesplats Tekniska museet. Stockholm: Tekniska museet.  ISBN 91-7616-011-4 (inb.)


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Կանիասոր

Կանիասոր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դեմիրչի (այլ կիրառումներ)

Դեմիրչի, կարող է վերաբերել՝

Դեմիրչի - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Արղանամադենի գավառակում
Դեմիրչի - գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Շարուրի շրջանում
Դեմիրչի - Դամիրջի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բալուի գավառակում
Կոլիմա (հրաբուխ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոլիմա (այլ կիրառումներ)Կոլիմա (իսպ.՝ Volcán de  Colima), հրաբուխ Հյուսիսային Ամերիկայում` Մեքսիկայի արևմուտքում։ Գտնվում է Մեքսիկայի Խալիսկո նահանգում, Խաղաղ օվկիանոսից 80 կմ հեռավորության վրա։ Կոլիման Մեքսիկայի ամենաակտիվ հրաբուխներից է։ 1576 թվականին այն ժայթքել է ավելի քան 40 անգամ։
Հրաբուխը բաղկացած է երկու կոնաձև պիկերից։ Նրանցից ամենաբարձրը Նևադա դե Կոլիման է` 4525 մետր բարձրությամբ։ Այն հանգած հրաբուխ է և տարվա մեծ մասը ծածկված է ձյունով։ Մյուս պիկը բուն Կոլիման կամ Ֆուեգո դե Կոլիմա հրաբուխն է՝ 3846 մետր բարձրությամբ և հայտնի է որպես «Մեքսիկական Վեզուվ»։
Կոլիմա հրաբուխը վերջին անգամ ժայթքել է 2015 թվականի հուլիսի 12-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Domínguez T., Ramírez J.J., Breton M. (2003), Present Stage Of Activity At Colima Volcano, Mexico, American Geophysical Union, Fall Meeting 2003, abstract #V42B-0350


== Արտաքին հղումներ ==

Global Volcanism Program Colima (англ.) Archived 2009-02-21 at the Wayback Machine.
Universidad de Colima, Observatorio Vulcanológico Archived 2004-02-12 at the Wayback Machine. (in Spanish)
Universidad de Colima, Centro de Intercambio e Investigación en Vulcanología Archived 2006-02-24 at the Wayback Machine. (in English and Spanish)
Experiments at Colima by the Alaska Volcano Observatory


== Պատկերասրահ ==
Իդլիանի

Իդլիանի (վրաց.՝ იდლიანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 292 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գեորգի Կուտոյան

Գեորգի Կարենի Կուտոյան (սեպտեմբերի 30, 1981(1981-09-30), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 17, 2020(2020-01-17), Երևան, Հայաստան), հայ իրավաբան, Հայաստանի պետական գործիչ, Հայաստանի Կառավարությանն առընթեր ազգային անվտանգության ծառայության նախկին տնօրեն։


== Կրթություն ==
1997-2002 թվականներ - սովորել և գերազանցությամբ ավարտել է Ռոստովի պետական համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետը
2002-2005 թվականներ - սովորել և ավարտել է Հայաստանի Հանրապետության Գիտությունների Ազգային Ակադեմիայի փիլիսոփայության և իրավունքի ինստիտուտի ասպիրանտուրան։ Իրավաբանական գիտությունների թեկնածու
2007 թվականին ավարտել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Թաֆթս համալսարանի Ֆլետչերի իրավունքի և դիվանագիտության դպրոցը
2019-2020 ուսումնական տարվա համար Կուտոյանին շնորհվել է Քեմբրիջի Թրասթ կրթաթոշակ՝ Սենտ Էդմունդի քոլեջում (Քեմբրիջի համալսարան) իրավագիտություն սովորելու համար։Տիրապետում էր ռուսերեն, անգլերեն և ֆրանսերեն լեզուներին։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
2002-2010 թվականներ - Հայ-ռուսական (սլավոնական) համալսարանում, Հայաստանի Հանրապետության պետական կառավարման ակադեմիայում, Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայում զբաղվել է գիտամանկավարժական գործունեությամբ
2005-2006 թվականներ - Հայաստանի Հանրապետության գլխավոր դատախազության գիտաուսումնական կենտրոնի գիտական աշխատող, այնուհետև՝ իրավական և կառուցվածքային բարեփոխումների բաժնի դատախազ
2006-2007 թվականներ - Հայաստանի Հանրապետության մարդու իրավունքների պաշտպանի ավագ խորհրդական
2008-2010 թվականներ - Հայաստանի Հանրապետության մարդու իրավունքների պաշտպանի աշխատակազմի գլխավոր իրավախորհրդատու
2010-2011 թվականներ - զբաղվել է փաստաբանական գործունեությամբ
2011 թվականին Հայաստանի Նախագահի կարգադրությամբ նշանակվել է Հայաստանի Նախագահի օգնական
2011-2014 թվականներ - Կոռուպցիայի դեմ պայքարի խորհրդին առընթեր հակակոռուպցիոն ռազմավարության իրականացման մոնիտորինգի հանձնաժողովի նախագահ
2011 թվականի հուլիսի 14-ին Հայաստանի Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է Հայաստանի գլխավոր դատախազին առընթեր էթիկայի հանձնաժողովի իրավաբան անդամ՝ երեք տարի ժամկետով
2013 թվականի սեպտեմբերի 4-ին Հայաստանի Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է Հայաստանի Նախագահին առընթեր սահմանադրական բարեփոխումների մասնագիտական հանձնաժողովի անդամ
2016 թվականի փետրվարի 3-ին Հայաստանի Նախագահի կարգադրությամբ ազատվել է Հայաստանի Նախագահի օգնականի պաշտոնից
2016 թվականի փետրվարի 3-ին Հայաստանի Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է Հայաստանի գլխավոր դատախազի տեղակալ։
2016 թվականի փետրվարի 12-ին Հայաստանի Նախագահի հրամանագրով ազատվել է Հայաստանի գլխավոր դատախազի տեղակալի պաշտոնից
2016 թվականի փետրվարի 12-ին Հայաստանի Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է Հայաստանի կառավարությանն առընթեր ազգային անվտանգության ծառայության տնօրեն
2018 թվականի մայիսի 10-ին Հայաստանի Նախագահի հրամանագրով ազատվել է Հայաստանի կառավարությանն առընթեր ազգային անվտանգության ծառայության տնօրենի պաշտոնից։


== Մահ ==

2020 թվականի հունվարի 17-ին Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանի Պարույր Սևակի փողոցի բնակարաններից մեկում հայտնաբերվել է Գեորգի Կուտոյանի դին՝ հրազենային վիրավորումով։ Քրեական գործ է հարուցվել ինքնասպանության հասցնելու հոդվածով։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
Արդարադատության առաջին դասի պետական խորհրդական
Մխիթար Գոշի մեդալ։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած էր, ուներ մեկ որդի։


== Ծանոթագրություններ ==
Մորտիե (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մորտիե (այլ կիրառումներ)Մորտիե (ֆր.՝ Mortiers), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Ժոնզակ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ժոնզակ շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17249։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 181 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Մորտիե (ֆր.)
Nova Sport

Nova Sport, չեխական մարզական հեռուստաալիք։ Սկսել է հեռարձակվել 2008 թ. հոկտեմբերի 4-ից։ Հեռուստաալիքը հասանելի է թվային հեռուստատեսային կայանների, նաև ալեհավաքային և կաբելային հեռուստատեսությամբ։
2009 թվականի փետրվարի 1-ից հեռարձակվում է նաև HD ֆորմատով։


== Տես նաև ==
TV Nova
Nova Cinema
Fanda TV
Smíchov TV


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2008-09-24 at the Wayback Machine. (չեխ.)
Իզաբելլա Թոդ

Իզաբելլա Մարիա Սյուզան Թոդ (անգլ.՝ Isabella Maria Susan Tod, 1836, Էդինբուրգ, Շոտլանդիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - 1896), շոտլանդացի ֆեմինիստ, կանանց իրավունքների համար պայքարող և Իռլանդիայում արհմիութենական քաղաքական գործիչ։  


== Կենսագրություն ==
Թոդը ծնվել է Էդինբուրգում։ Կրթություն ստացել է տանը մորից՝ Մարիա Իզաբելլա Վադելից, որը եկել էր Իռլանդիայի Մոնագան շրջանից։ Նրա հայրը էդինբուրգցի վաճառական Ջեյմս Բենքս Թոդն էր։ 1850-ականներին Իզաբելլա Թոդը մոր հետ տեղափոխվել է Բելֆաստ։ Նա իր ներդրումն է ունեցել մի շարք թերթերում, այդ թվում՝ «Հյուսիսային Վիգի» և Դուբլինի համալսարանի հանդեսում։
Իզաբելլա Թոդը հիմնել է Հյուսիսիռլանդական կանանց սուֆրաժիստական միությունը, որը հետագայում դարձել է Իռլանդացի կանանց սուֆրաժիստական միություն։
Մարգարետ Բայերսի հետ նա հիմնել է Բելֆաստի կանանց սթափության (չափավորության) ասոցիացիան։
Իռլանդիայի ինքնավարության հարցով Լիբերալ կուսակցության պառակտումից հետո Թոդը դարձել է Բելֆաստում կանանց լիբերալ ունիոնիստական ասոցիացիայի կազմակերպիչը։
Թոդը մահացել է 1896 թվականի դեկտեմբերի 8-ին, Բելֆաստում։ Թաղված է Հարավային Բելֆաստի Բալմորալ գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեծապետական շովինիզմ

«Մեծապետական շովինիզմ», իշխող ազգերի ներկայացուցիչների ազգայնականության ծայրահեղ ձև, որը դրսևորվում է բազմազգ պետություններում այլ ժողովուրդների ճնշման մեջ։ Համարվում է ռասիզմի դրսևորում։
Ենթադրաբար առաջացել է ազգային ու բազմազգ պետությունների և գաղութային կայսրությունների կազմավորման ժամանակաշրջանում։ Մեծապետական շովինիզմը, և առհասարակ շովինիզմը, հրահրում է թշնամանք ու ատելություն մյուս ժողովուրդների նկատմամբ, խտրականություն՝ տնտեսական, քաղաքական ու մշակութային բնագավառներում, զրկում նրանց ինքնուրույնությունից։ Օրինակ, նախկին Ավստրո-Հունգարական, Ռուսական կայսրություններում, Օսմանյան Թուրքիայում և այլուր իշխող դասակարգերը մեծապետական շովինիզմի քաղաքականություն էին իրականացնում ենթակա բազմաթիվ ժողովուրդների նկատմամբ։ 
Մեծապետական շովինիզմի գաղափարախոսությունն ու քաղաքականությունը սաստկացան իմպերիալիզմի դարաշրջանում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի (1939-1945) ժամանակ մմեծապետական շովինիզմի նշանակալի կրող հանդիսացավ Երրորդ Ռայխը, որը գերմանական ազգը հռչակեց «բարձր» արիական ռասսա՝ իբր կոչված գերիշխելու մյուս բոլոր ժողովուրդներին։ Ետպատերազմյան շրջանում մի շարք երկրներում (ՀԱՀ, ԱՄՆ, Իսրայել և այլն) իրականացվել են քաղաքականություններ, որոնք կարելի է վերագրել նաև մեծապետական շովինիզմին (օր․՝ ռասսայական խտրականություններ)։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Ալծառի լեռնանցք

Ալծառի լեռնանցք, Ալաղաջ, լեռնանցք Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզի և Ադրբեջանի սահմանագլխին, Միափորի լեռների հարավարևելյան ծայրամասում, Գետիկի հովտից դեպի Ձեգամի հովիտը։


== Ծանոթագրություններ ==
Աննա Ջանբազյան

Աննա (Անահիտ) Սարգիսի Ջանբազյան (1952, Թեհրան, Իրան - հունիսի 30, 2017(2017-06-30), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ԱՄՆ-ում բնակվող իրանահայ պարող, պարուսույց։ «Ջանբազյան» պարի ակադեմիայի գեղարվեստական ղեկավար։


== Կենսագրություն ==
Աննա Ջանբազյանը ծնվել է Թեհրանում, Իրանում բալետի ակադեմիայի հիմնադիր Սարգիս Ջանբազյանի ընտանիքում։ Մանուկ հասակից հոր ղեկավարությամբ զբաղվել է պարարվեստով։
Հոր մահից հետո՝ 1963 թվականին մեկնել է Հայաստան։ Թեհրան վերադառնալով՝ շուրջ 12 տարի ղեկավարել է Թեհրանի բալետի ակադեմիան։ 1984 թվականին ավարտել է Կալիֆոռնիայի համալսարանի ժամանակակից պարերի բեմադրման բաժնի մագիստրատուրան։ 1988 թվականին Կալիֆոռնիայում հիմնել է բալետի իր ակադեմիան։
Աննա Ջանբազյանը բեմադրել է ավելի քան 150 ստեղծագործություն, այդ թվում՝ «Կոմիտաս-աքսորված և մոռացված», «Ռումի, ուղին լուսավորության», «Բարի գալուստ Պարսկաստան», «Զալ և Ռուդաբեմ», «Հոգու գոհար» և այլ պարային համարներ։ 2015 թվականին ՀՀ սփյուռքի նախարարության աջակցությամբ Երևանի Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնում տեղի է ունեցել Լոս Անջելեսի «Ջանբազյան» պարի ակադեմիայի 75-ամյա հոբելյանին նվիրված համերգ։


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
«Լեստըր Հորթոն» պարի մրցանակ, 2002, 2003, 2004 և 2006 թվականներ
«Grand Prix of Italy» մրցանակ, 205
«Diamond Awards» մրցանակ, 2007
ՀՀ սփյուռքի նախարարության «Կոմիտաս» մեդալ, 2015


== Ընտանիք ==
Հայրը` Սարգիս Ջանբազյան
Մայրը` Ֆլոր Ջանբազյան
Եղբայրը` Ալբերտ Ջանբազյան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աննա Ջանբազյանը Էյ Վի Փրոդաքշն կայքում
Արտանես (Ծոփքի թագավոր)

Արտանես Երվանդական (հուն․՝ Άρτανες του Σοφέν, մ.թ.ա. 2-րդ դար կամ մ.թ.ա. 2-րդ դար, Ծոփք, Մեծ Հայք - մ.թ.ա. 1-ին դար կամ մ.թ.ա. 1-ին դար, Արկաթիակերտ), Ծոփքի թագավորության վերջին միապետը, որը սերում էր Երվանդունիների արքայական շառավղից։ Կառավարել է մ․թ․ա․ 100 թվականից (մոտավորապես) մինչև Ծոփքի միացումը Մեծ Հայքի թագավորությանը՝ մ․թ․ա․ 94 թվականը։
Սպանվել է արքայից արքա Տիգրան Մեծի հրամանով՝ Ծոփաց Արկաթիակերտ մայրաքաղաքում բարձրացված դիմադրության կոտրումից հետո։ Արտանեսի հաջորդ Միթրոբարզանես Բ-ն արդեն չէր կրում «Ծոփքի արքա» տիտղոսը։


== Կենսագրություն ==
Ամերիկացի տոհմաբան Կիրիլ Թումանովը պնդում է, որ Արտանեսը ծագում էր Երվանդունիների արքայատոհմից՝ մ․թ․ա․ 189 թվականին Ծոփքի թագավորությունն անկախ հռչակած Զարեհ Երվանդականից։
Ըստ հռոմեացի պատմիչ Ստրաբոնի՝ Զարեհյանների տոհմի վերջին ներկայացուցիչը՝ Արտանեսը ժառանգել էր հարավ-արևմտյան հողերը՝ պատմական Հայաստանի Ծոփք նահանգը։ Ծոփաց աշխարհի միավորումը Մեծ Հայքի թագավորությանը մշտապես եղել է Արտաշեսյան գահակալների առաջնահերթությունների թվում։ Զարեհի մահից հետո նման նախաձեռնությամբ է հանդես գալիս Արտաշես Բարեպաշտը, սակայն Ծոփքի թագավոր Մորֆոլինգը (Միթրոբարզանես Ա) կարողանում է դիվանագիտական ճանապարհով պաշտպանել իր իշխանությունը՝ Կապադովկիայի թագավորության դաշնակցային օժանդակության միջոցով։ Մ․թ․ա․ 95 թվականին Մեծ Հայքի գահն անցնում է Տիգրան Բ-ին, որը Պարթևական կայսրությունից որոշ տարածքներ նվաճելուց հետո զորաշարժով ուղղորդվում է Ծոփք։
Ծոփքի թագավորության երբեմնի դաշնակից Կապադովկիան այդ ժամանակ սահմանային պատերազմներ էր մղում Պոնտոսի արքա (Տիգրանի ապագա դաշնակից) Միհրդատ Զ Եվպատորի դեմ, ինչն էլ նշանակում էր, որ վերջինս Ծոփքի թագավորությանը զորակցել չէր կարող։ Տիգրանյան զորքերը Ծոփք են ներխուժում մ․թ․ա․ 94 թվականին և Արկաթիակերտի մատույցների մոտ հանդիպում Արտանես Ա-ի գլխավորած ուժերի պաշտպանողական գործողություններին։ Այնուամենայնիվ, դիմադրությունը կարճ ժամանակում կոտրվում է, քաղաքն անձնատուր է լինում։
Տիգրան Բ-ի հրամանով Արտանես արքան սպանվում է, իսկ գեներալ Միթրոբարզանեսը, որը ևս սերում էր Երվանդունիներից, նշանակվում է Ծոփքի փոխարքա։


== Տես նաև ==
Ծոփքի թագավորություն
Ծոփքի միացումը Մեծ Հայքին


== Ծանոթագրություններ ==
Ավակ Ուզլյան

Ավակ Հարությունի Ուզլյան (հունվարի 3, 1992(1992-01-03), Շաումյանովկա, Գուլրիփշի շրջան, Աբխազիայի Հանրապետություն), հայազգի ռուս պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտիկ, հանդես է եկել թեթև և առաջին կիսամիջին քաշային կարգերում։ Ռուսաստանի միջազգային կարգի սպորտի վարպետ (2012), Ռուսաստանի առաջնության քառակի բրոնզե մեդալակիր (2010, 2011, 2014, 2015), միջազգային և ազգային սիրողական մրցաշարերի հաղթող։ Պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտով զբաղվում է 2018 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ավակ Ուզլյանը ծնվել է 1992 թվականի հունվարի 3-ին, Աբխազական ԽՍՀ Գուլրիփշի  շրջանի Շաումյանովկա գյուղում, Արթուր Ջանիկի Ուզլյանի և Իրինա Ավակի Ցուգուրյանի ընտանիքում։ Բռնցքամարտով սկսել է զբաղվել 8 տարեկանից, հոր՝ Արթուրի ղեկավարությամբ, մանկուց հայրը Ավակ և Տիգրան Ուզլյաններին սովորեցրել է բռնցքամարտ։
Ավարտել է Կալինգրադի մարզի օլիմպիական ռեզեվի ուսումնարանը ։
2012 թվականի դեկտեմբերին եղբոր՝ Տիգրանի հետ ստեղծել են բռնցքամարտի հանդերձանքի TIGAVA ապրանքանիշը։
Ավակի հորեղբայրը խորհրդային և հույն բռնցքամարտիկ Տիգրան Ուզլյանն է։


== Սիրողական կարիերա ==
Անցկացրել է 61 մենամարտ, որից 21-ում հաղթել է։ 2005 թվականին առաջին անգամ մասնակցել է կրտսեր պատանիների Ռուսաստանի առաջնությանը և բրոնզե մեդալ նվաճել՝ հայտնվելով ազգային հավաքականում, 2006 թվականին իր արդյունքը բարելավել է մինչև Ռուսաստանի առաջնության արծաթե մեդալ։ 2007-2008 թվականներին Իգոր Ֆրոլովի գլխավորությամբ դարձել է Ռուսաստանի չեմպիոն ավագ պատանիների շրջանում՝ դրանով իսկ իրավունք ստանալով մասնակցելու Եվրոպայի առաջնությանը, որտեղ դարձել է Եվրոպայի լավագույն բռնցքամարտիկ։ 17 տարեկանում դարձել է Ռուսաստանի սպորտի վարպետ։
Բառացիորեն ներխուժել է մեծահասակների բռնցքամարտ 2010 թվականին Սանկտ Պետերբուրգում կայացած Ռուսաստանի առաջնությունում 18 տարեկանում՝ դառնալով բրոնզե մեդալակիր։ 2011 թվականին Ավակը կրկնել է իր հաջողությունը Ուֆայում կայացած Ռուսաստանի առաջնությունում և ընդգրկվել բռնցքամարտի ազգային թիմի կազմում։ 2012 թվականին ստացել է «Միջազգային կարգի սպորտի վարպետ» կոչում՝ հաղթելով և դառնալով Բուլղարիայի Ստրանջայի միջազգային A կարգի մրցաշարի լավագույն բռնցքամարտիկ։ 2012 թվականի դեկտեմբերին դարձել է Եվրոպայի չեմպիոն 19-22 տարեկան երիտասարդների առաջնությունում՝ եզրափակիչում հաղթելով Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր Էվալդաս Պյատրաուսկասին։ 2014 թվականին Դոնի Ռոստովում կայացած Ռուսաստանի առաջնությունում դարձել է բրոնզե մեդալակիր։ 2015 թվականին Սամարայում Ռուսաստանի առաջնությունում նա կրկին դարձել է բրոնզե մեդալակիր։ 2016 թվականին դարձել է Կասպիյսկում կայացած Մագոմեդ-Սալամ Ումախանովի հիշատակի միջազգային մրցաշարի հաղթող մինչև 64 կգ քաշային կարգում։ 2020 թվականին Ռուսաստանի ՆԳՆ բռնցքամարտի առաջնությունում մինչև 64 կգ քաշային կարգում զբաղեցրել է առաջին տեղը։


== Պրոֆեսիոնալ կարիերա ==
Առաջին մենամարտը կայացել է 2018 թվականի սեպտեմբերի 22-ին։ Ընդհանուր առմամբ անցկացրել է 5 մենամարտ և հաղթել բոլորում, որոնցից երկուսը նոկաուտով։


== Ծանոթագրություններ ==
Pro Evolution Soccer 2013

Pro Evolution Soccer 2013 (կրճատ՝ PES 2013), համակարգչային խաղ, որը մշակել է Konami կազմակերպությունը սպորտային սիմուլյատոր ժանրով։ Խաղը շարունակում է Pro Evolution Soccer սերիան։
այժմ օգտագործվում են նոր վերսիսաներ որոնցից են՝ PES 2021, PES 2019, PES 2018
Pro Evolution Soccer 2021


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
PES 2013 թրեյլեր
Վանաձորի Միքայել Թավրիզյանի անվան արվեստի պետական քոլեջ

Վանաձորի Միքայել Թավրիզյանի անվան արվեստի պետական քոլեջ (մինչև 2005 թվականը՝ երաժշտական ուսումնարան), կրթական հաստատություն Վանաձորում (Հայաստան, Լոռու մարզ)։ 


== Պատմություն ==
Վանաձորի Միքայել Թավրիզյանի անվան արվեստի պետական քոլեջը հիմնադրվել է 1951 թվականին՝ Էդուարդ Կզարթմյանի նախաձեռնությամբ՝ իր ստեղծած երաժշտական դպրոցի հիման վրա։ Միքայել Թավրիզյանի անունով կոչվել է 1971 թվականին։ 1971 թվականին տեղափոխվել է նոր շենք։ 
Գործում են գործիքկատարողական արվեստի, վոկալ, խմբավարության, երաժշտության տեսության, գեղանկարչության և այլ բաժիններ։ Ուսումնարանի շրջանավարտներից են՝ կոմպոզիտորներ Գ. Հախինյանը, Ս. Ռոստոմյանը, Ա. Ոսկանյանը, երգիչներ Հ. Քարաջյանը, Վ. Միրաքյանը, Բ. Դարբինյանը, քանոնահար Ն. Կազազյանը, դաշնակահարուհի Ն. Արղամանյանը և ուրիշներ։ 
Քոլեջում համերգներով հանդես են եկել Կոմիտասի անվան քառյակը, թավջութակահարուհի Մեդեա Աբրահամյանը, դաշնակահարուհի Սվետլանա Նավասարդյանը, «Կադանս» անսամբլը, «Փոքրիկ երգիչներ» մանկական երգչախումբը և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==
Վոլկի (գյուղ, Միրգորոդի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վոլկի (այլ կիրառումներ)Վոլկի (ուկրաիներեն՝ Вовки), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վոլկի գյուղում բնակվում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աֆանասի Գրիգորև

Աֆանասի Գրիգորևիչ Գրիգորև (ռուս.՝ Афанасий Григорьевич Григорьев, հունվարի 21, 1782(1782-01-21) կամ հունվարի 10, 1782(1782-01-10), Kozlovskiy Uyezd, Տամբովի նահանգ - մայիսի 13, 1868(1868-05-13) կամ մայիսի 1, 1868(1868-05-01), Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն), մոսկովյան ամպիր ոճի առաջատար ճարտարապետ։ Հայտնի է նրանով, որ 1812 թվականի հրդեհից հետո մասնակցել է Մոսկվայում հասարակական շենքերի վերակառուցման աշխատանքներին (Դոմենիկո Ժիլյարդիի հետ միասին), ինչպես նաև ազնվական կալվածքների նախագծմանը։


== Կենսագրություն ==
Աֆանասի Գրիգորևը ծնվել է ճորտերի ընտանիքում։ Մեծացել է Մոսկվայում, շինարարական արհեստներ սովորել Ժիլարդի ընտանեկան ընկերությունում։ Ընկերության ղեկավար Ջովանին եղել է մանկատան, այրիների տան և այլ հասարակական շենքերի հաստիքային ճարտարապետը։ Ջովաննիի որդու` Դոմենիկոյի հետ միասին Գրիգորևը սովորել է Ֆրանչեսկո Կամպորեզիի Կրեմլի շինարարական արշավախմբին կից ճարտարապետական դպրոցում։ Անձնական ազատությունը ձեռք է բերել 22 տարեկան հասակում։
1808-1847 թվականներին եղել է պետական ծառայության մեջ, սկզբում որպես ճարտարապետի օգնական, այնուհետև` Կուդրինսկայա հրապարակում գտնվող Այրիների տան շինարարության հաստիքային ճարտարապետ։ Հետագայում շարունակել է համագործակցությունը Դոմենիկո Ժիլարդիի հետ` հրդեհված շինությունների և նոր շենքերի կառուցման գործում մինչև 1832 թվականը, երբ հեռացել է Ռուսաստանից։
Գրիգորևի այդ ժամանակաշրջանի գործերի մեծ մասն իրականացվել են Ժիլյարդիի հետ համատեղ և անհնար է առանձնացնել երկու ճարտարապետներից յուրաքանչյուրի անձնական ներդրումը։ Գրիգորևը և Ժիլյարդին հանդիսանում են այնպիսի հուշարձանների համահեղինակներ, ինչպիսիք են Կուզմինկիի Սուխանովոյի ձիանոցի բակը, Սոլյանկայի հոգաբարձուների խորհրդի շենքը, Ուսաչևի դաստակերտը Զեմլյանոյ Վալում։ Բացի Ժիլյարդիի հետ համագործակցությունից, Գրիգորևն ավարտեց նաև Նիկիտսկու դարպասների մոտ կառուցվող Մեծ Համբարձման եկեղեցու շինարարությունը՝ Օսիպ Բովեի նախագծով։ Նա վերականգնեց նաև Ռազումովսկու քաղաքային դաստակերտը Գորոխովոյի դաշտում (Կազակովի փողոց)։ Հաճախ Գրիգորևին է վերագրվում Վեշնյակիի Սուրբ Երրորդության տաճարի կառուցումը, բայց ակադեմիական աղբյուրները չեն հաստատում այդ կարծիքը։ Նրա եղբայրը` ճարտարապետ Դորմիդոնտ Գրիգորևը նույնպես ճարտարապետ է եղել։ Նա ամուսնացել է  երկու անգամ, առաջին կինը եղել է ճարտարապետներ Ֆյոդոր և Ալեքսանդր Շեստակովների քույրը, երկրորդը՝ Ֆեոդոր Շեստակովի այրին։
Թաղված է Մոսկվայի Կալիտնիկովյան գերեզմանատանը։


== Աշխատանքներ ==
1810-ականներ - Ա. Խրուշչովի տունը, Պրեչիստենկա, 12/2
1817-1822 - Լոպուխինի տունը (Ստանիցկիների), Պրեչիստենկա 11 (Լ. Ն. Տոլստոյի թանգարան)
1819-1821 - Դոկուչաևի տունը, Մյասնիցկայա փողոց 21
1820-ական թվականներ – Սուրբ Երրորդություն եկեղեցին Զվենգորոդի մերձակայքում գտնվող Երշովո գյուղում
1824 - Համբարձման եկեղեցին Վագանկովսկու գերեզմանատանը
1837 - Երշովոյի գլխավոր տուն-դաստակերտը
1842 - Սեփական տուն, Միլյուտինսկի նրբանցք 8
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Белецкая Е. А., Зомбе С. А. Афанасий Григорьевич Григорьев (1782-1868) // Архитектура СССР. М., 1939, № 5.
Москва. Памятники архитектуры XVIII — первой трети XIX века. М., Искусство, 1977.
Белецкая Е. А. А. Г. Григорьев // Зодчие Москвы. — М.: Московский рабочий, 1981. — С. 217—225. — 302 с.
Շարիան Վերին

Շարիան Վերին, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Կելկիթի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
ESTCube-1

ESTCube-1, առաջին էստոնական արբանյակն է և առաջին արբանյակը աշխարհում, որ օգտագործում է էլեկտրական առագաստ։ Ստեղծված է ըստ CubeSat տեխնոլոգիայի։
Նախագծել են Տարտուի համալսարանի ուսանողները Էստոնիայի արբանյակային ծրագրի շրջանակներում։ Նպատակն է Էլեկտրական առագաստի փորձարկումը։
Նախագծի ծախսերի գումարը մոտավորապես 100000 եվրո է։
Արբանյակը արձակվել է տիեզերք «Վեգա» կրող–հրթիռի օգնությամբ Ֆրանսիական Գվինեայի Կուռու տիեզերական թռիչքների կայանից։ 
Սա տվյալ կրող–հրթիռի երկրորդ արձակումներ։ ESTCube-1–ի հետ մեկտեղ ուղեծիր հանվեցին եվրոպական Proba-V[en] և վիետնամական VNREDSat-1A[en] ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մաջիդա ալ-Ռումի

Մաջիդա ալ-Ռումի (դեկտեմբերի 13, 1956(1956-12-13), Port Fuad, Պորտ Սաիդ (մուհաֆազա), Եգիպտոս, արաբ․՝ ماجدة الرومي‎‎), լիբանանցի սոպրանո երգչուհի և դերասանուհի։ Հայտնի է որպես ՄԱԿ-ի բարի կամքի դեսպան։ Առաջին անգամ ելույթ է ունեցել 16 տարեկանում՝ 1974 թվականին։ Ծնվել է հայտնի երգիչ Հալիմ ալ-Ռումիի ընտանիքում՝ Հարավային Լիբանանի Սուր քաղաքում։
2015 թվականի հուլիսին Ջունիե քաղաքում տեղի ունեցած փառատոնին Մաջիդա ալ-Ռումին հանդես է եկել Ինգա և Անուշ Արշակյանների «Մենք ենք ու սարերը մեր» երգով՝ արաբերեն ու հայերեն տարբերակներով։ Դրանով նա հարգանքի տուրքն է մատուցել Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդրովկա (գյուղ, Բուզովյազովսկի գյուղխորհուրդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդրովկա (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդրովկա (ռուս.՝ Александровка, բաշկիրերեն՝ Александровка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 148 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մացկովո (գյուղ, Գլուխովի շրջան)

Մացկովո (ուկրաիներեն՝ Мацкове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մացկովո գյուղում բնակվում էր 169 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տրոիցկոե (գյուղ, Սլավյանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏրոիցկոեՏրոիցկոե (ուկրաիներեն՝ Троїцьке), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սլավյանսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Տրոիցկոե գյուղում բնակվում էր 377 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռիբինսկի (Շոլոխովսկի շրջան)

Ռիբինսկի (ռուս.՝ Рыбинский), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Շոլոխովսկի շրջանում։ Մտնում է Կալինինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Դերիկ (Բայազետի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դերիկ (այլ կիրառումներ)Դերիկ Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հիդրոթերմալ հանքավայրեր

Հիդրոթերմալ հանքավայրեր (հիդրո... և հուն, t— ջերմ, տաք), հանքավայրեր, որոնք մտնում են ետմագմատիկ խմբի մեջ և ձևավորվել են հրային ապարների սառեցման ու բյուրեղացման ընթացքում առաջացած գերտաքացած ջրային լուծույթների նստվածքներից։ Հիդրոթերմալ հանքավայրերի ճնշող մեծամասնությունը ծագմամբ կապված է գրանիտոիդների և միայն փոքր մասը՝ ալկալային ու հիմքային-գերհիմքային մագմաների հետ։ Ըստ առաջացման ջերմաստիճանի հիդրոթերմալ հանքավայրերի շարքում սովորաբար առանձնացնում են երեք խումբ՝ բարձր ջերմաստիճանային (400°— 300 °C), միջին ջերմաստիճանային (300°—200 °C), ցածր ջերմաստիճանային (200.°—50 °C)։ Այդ ստորաբաժանումը համապատասխանում է Վ. Լինդգրենի դասակարգման մեջ ընդունված հիպոթերմալ, մեզոթերմալ և էպիթերմալ տերմիններին։ Սակայն անհրաժեշտ է հաշվի առնել ոչ միայն հանքավայրերի առաջացման ջերմաստիճանը, այլ նաև խորությունը (կամ ճնշումը), ըստ որի հանքավայրերը ենթաբաժանվում են երկու մեծ խմբի՝ 1. չափավոր ու մասամբ մեծ խորություններում և 2. փոքր խորություններում ու մերձմակերևութային պայմաններում առաջացած հանքավայրեր։ Այդպիսով, հիդրոթերմալ հանքավայրերի համար հնարավոր է առանձնացնել վեց ենթախմբեր՝ բարձր ջերմաստիճանային (չափավոր ու փոքր խորությունների), միջին ջերմաստիճանային (չափավոր ու փոքր խորությունների) և ցածր ջերմաստիճանային (նույն ենթաբաժանումով)։ Հանքավայրի առաջացման ջերմաստիճանն ու խորությունը և նրա տեղն այս կամ այն ենթախմբի մեջ որոշելու համար մշակված են որոշակի չափանիշներ։ Բարձր ջերմաստիճանային հանքավայրերը վճռական դեր են խաղում անագի, վոլֆրամի, բիսմութի, ոսկու, գրաֆիտի, ֆլոգոպիտի, թանկարժեք քարերի, միջին ջերմաստիճանայինները՝ պղնձի, մոլիբդենի, կապարի, ցինկի, ոսկու, ուրանի, քրիզոտիլ-ասբեստի, տալկի, մագնեզիտի, պիեզոքվարցի, ցածր ջերմաստիճանայինները՝ սնդիկի, ծարիրի, ոսկու, արծաթի, իսլանդական սպաթի, ագատի, ալունիտի, ինչպես նաև պղնձի, կապարի ու ցինկի, բարիտի ֆլյուորիտի արդյունահանման համար։ Առաջացման ջերմաստիճանով հանքավայրն այս կամ այն խմբին դասելու համար, բացի հանքանյութերի կազմությունից, մեծ նշանակություն ունի հանքապարունակ ապարների փոփոխությունների բնույթը։
Եզր Ա Փառաժնակերտցի

Եզր Ա Փառաժնակերտցի (ծ. թ. անհայտ, գ. Փառաժնակերտ (Այրարատ նահանգի Նիգ գավառ) – 641, ամփոփվել է Դվինում), Ամենայն հայոց կաթողիկոս 630 թվականից առ 641 թ.։ 633 թվականին Կարինում հանդիպել է բյուզանդական Հերակլ Ա կայսեր հետ և ստորագրել համաձայնեցված դավանաբանական բովանդակությամբ մի փաստաթուղթ։ Մինչ այդ, ըստ Սեբեոսի, Հերակլ կայսրից խնդրել էր ուղարկել «Գիր հաւատոյ խոստովանութեան» դավանագիրը, որտեղ նզովվում էին բոլոր աղանդավորները, այդ թվում՝ Նեստորը, բայց երեք տիեզերական ժողովների կողքին հիշատակված էր նաև 451-ի Քաղկեդոնի ժողովը։ Ժամանակի հայ նշանավոր աստվածաբան, եպիսկոպոս Մաթուսաղա Սյունեցին և այլ հայ հոգևորականներ, քննելով Հերակլի ուղարկած թուղթը, հանգել են այն եզրակացության, թե այն ընդհանուր առմամբ ուղղափառ է և ընդունելի, միայն թե չի նզովված Քաղկեդոնի ժողովը։ Կաթողիկոսի հրամանով Մաթուսաղան գրել է Հերակլ կայսրին ուղղված դավանաբանական թուղթ, որը նրան է հանձնվել Կարինում։ Այստեղ կայսրը և Կ. Պոլսի Սերգիոս պատրիարքը (610–638) Եզր Ա Փառաժնակերտցուն են ներկայացրել միակամական դավանագիր։ Թղթում չէր հիշվում Լևոնի տոմարը, Քաղկեդոնի ժողովը և, թեպետ բացարձակ մի բնություն չէր քարոզվում, սակայն ուսուցանվում էր մի կամք, մի ներգործություն, որով և անուղղակիորեն ջատագովվում էր մի բնության վարդապետությունը։ Հայ եկեղեցու պատգամավորությունը ստորագրել է Հերակլ կայսրի առաջարկած հավատո խոստովանության գիրը և հույն հոգևորականների հետ հաղորդվել Կարինի Մայր եկեղեցում։ Այդ քայլը պարտադրված էր ժամանակի քաղաքական իրադրությամբ՝ Մեծ Հայքի բյուզանդական մասում հակաթոռ կաթողիկոսություն ստեղծելու Հերակլ կայսրի սպառնալիքներին տեղի տալով։ Պատմական իրադրության փոփոխության պատճառով (արաբական արշավանքները և դրանց հետ կապված Բյուզանդական կայսրության սահմանների փոքրացումը)՝ այդ դավանագրի ստորագրումը որևէ երկարատև հետևանք չունեցավ Հայ եկեղեցու համար։
Հետագա հայ պատմիչները (Հովհաննես Դրասխանակերտցի, Ստեփանոս Տարոնեցի, Վարդան Արևելցի, Կիրակոս Գանձակեցի, Ստեփանոս Օրբելյան), դատապարտել են Եզր Ա Փառաժնակերտցու արարքը, հանիրավի մեղադրել նրան քաղկեդոնականություն ընդունելու մեջ։ Ժամանակակիցներից բացահայտ ընդդիմացել է կաթողիկոսի այդ քայլին VII դ. հայ նշանավոր դավանաբան և աստվածաբան Հովհան Մայրավանեցին (Մայրագոմեցի)։ 
Եզր Ա Փառաժնակերտցին շարունակել է աթոռակալել Կարինի ժողովից հետո ևս ութ տարի՝ մինչև իր կյանքի վերջը։ Զբաղվել է շինարարական և բարենորոգչական գործունեությամբ (վերակառուցել է Էջմիածնի Կաթողիկեն, Հռիփսիմե ու Գայանե եկեղեցիները)։ Վախճանվել է ծեր հասակում։
Կաթողիկոսական գահին Եզր Ա Փառաժնակերտցուն նախորդել է Քրիստափոր Բ Ապահունին, հաջորդել՝ Ներսես Գ Տայեցին։


=== Արտաքին հղումներ ===
«Քրիստոնյա Հայաստան» հանրագիտարան, Երևան, 2002
Կառոդանո

Կաոոդանո (իտալերեն՝ Carrodano), կոմունա Իտալիայի Լիգուրիա մարզի Սպեցիա գավառում։ռ
Բնակչությունը կազմում է 507 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 24 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 21 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 19020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0187։
Քաղաքի հովանավորն է հանդիսանում Santi Sette Fratelli առաքյալը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության դինամիկան.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0187 893324
Էլեկտրոնային հասցեն՝ carrodano@libero.it
Պաշտոնական կայք՝


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Միչուրինսկի (գյուղ, Բրյանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միչուրինսկի (այլ կիրառումներ)Միչուրինսկի (ռուս.՝ Мичуринский), գյուղ Ռուսաստանի Բրյանսկի մարզի Բրյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2508 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կինոպատճենահան ապարատ

Կինոպատճենահան ապարատ, կինոժապավենի վրա պատկերի և ֆոնոգրամի տպման ապարատ։ Ըստ տպման եղանակի տարբերում են կոնտակտային (լուսակայման ժամանակ կինոժապավենները կիպ սեղմվում են միմյանց) և օպտիկական (պատճենահանվող պատկերը օպտիկական համակարգի միշոցով պրոյեկտվում է կինոժապավենի լուսազգայուն շերտի վրա)։ Օպտիկական կինոպատճենահան ապարատները, բացի 1։ 1 մասշտաբով պատճենահանումից, թույլ են տալիս պատկերը փոխադրել մի ֆորմատից մյուսը (օրինակ, 35 մմ ժապավենից 16 մմ֊ի և 8 մմ-ի, 16 մմ-ից՝ 35 մմ-ի վրա և այլն), ինչպես նաև ստանալ համակցված պատկերներ, կադրի վրա մակագրություն ավելացնել և այլն։ Պատկերի տպումը կարող է ընթանալ ընդհատ կամ անընդհատ։ Ֆոնոգրամների տպումը կատարվում է կինոժապավենների անընդհատ շարժման ժամանակ։ Կինոպատճենահան ապարատների մեծ մասի հնարավոր լուսակայումների թիվը 20 է։
Թեքսար

Թեքսար, Թաքյադոլդուրան, Թաքյադոնդուրան, Թաքյալդոլդուրան, Թեքասար, Թեքեդոլդուրան, Թեքեդոնդուրան, Շատիվանք, լեռնագագաթ Վայոց ձորի մարզում, Թեքսարի լեռներում, Վերնաշեն գյուղից 5,5 կմ հյուսիս–արևելք։ Բարձրությունը 2898 մ է։ Հնարավոր է նույնացնել հնում հիշատակվող Սրկղունիք լեռան հետ։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
(1296) Անդրե

(1296) Անդրե (անգլ.՝ Andree), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1933 թվականի նոյեմբերի 25-ին Լուի Բոյերի կողմից Ալժիրում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,418221 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,072 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7644 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1373,54 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,262096 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,11° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1296) Անդրե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)