armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Օր Ատիկա

Օր Ատիկա (ֆր.՝ Aure Atika, (հուլիսի 12, 1970(1970-07-12), Էշտորիլ, Cascais e Estoril, Cascais, Լիսաբոն, Պորտուգալիա), Պորտուգալիա), ֆրանսիացի դերասանուհի և ռեժիսոր։


== Երիտասարդություն ==
Օր Ատիկա, հնդկական ծագմամբ մարոկոնուհի Օդե Բիտոնի և ֆրանսիացի Միշել Ֆուրիեի դուստրը, որն աշխատում էր կինոօպերատոր Ֆիլիպ Գարելի մոտ , ծնվել է պորտուգալական Էշտորիլում, մեծացել Փարիզում՝ Ֆրանսիայի հարավում, սովորել է Փարիզի իրավաբանական դպրոցում և Լուվրի դպրոցում։


== Կարիերա ==
Նա իր դեբյուտը էկրան է բարձրացել ինը տարեկանում՝ նկարահանվելով Ժաննա Մորոյի «Դեռահաս» ֆիլմում։
Ատիկայի առաջին լիարժեք դերը եղավ 1992 թվականի «Բավական է Սեմին» ֆիլմում, երբ նրան պատահաբար նկատեց քասթինգի գործակալը և հրավիրվեց քասթինգ։Դրանից հետո նա որպես լրագրող է աշխատել թերթում, այնուհետև հեռուստաալիքում (Paris Première), սովորել է դերասանական կուրսեր և երկար ժամանակ չի նկարահանվել։
1997 թվականին Ատիկան վերադարձել է կինո՝ նկարահանվելով «Ճիշտ է, եթե ես ստում եմ» կատակերգությունում, ապա՝ նրա երկու շարունակությունում։
Սկզբում Ատիկան նկարահանվել է կատակերգություններում, ապա ընդլայնել իր խաղացանկը դրամատիկ դերերի միջոցով։ 2004 թվականին թողարկվել է «Ինչի՞ կհանգեցնի բնապահպանի օգտին քվեարկելը» կարճամետրաժ ֆիլմը, որը Ատիկան նկարահանել է իր իսկ սցենարով։ Ֆիլմը արժանացել է լավագույն կարճամետրաժ ֆիլմի Կրետեյլի կանանց միջազգային կինոփառատոնում։ 2010 թվականին «Mademoiselle Chambon» ֆիլմում իր դերի համար Աթիկան առաջադրվել է [[Սեզար մրցանակի՝ որպես երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի լավագույն դերակատարման համար ։


== Անձնական կյանք ==
2002 թվականին Ֆիլիպա Էդարից ծնել է Անժելիկային։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոնկ սյուր (կանտոն)

Կոնկ սյուր (ֆր.՝ Conques-sur-Orbiel), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Լանգըդոկ-Ռուսիլյոն շրջանում։ Օդ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Կարկասոն օկրուգի մեջ։ Համաձայն 1999 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 9046 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1112 է։ Կանտոնում կա 10 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Ռոդոնիա

Ռոդոնիա (կատ.՝ Rodonyà), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Տարրագոնա պրոնվիցիայի մեջ՝ Կատալոնիա ինքնավար համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալտ Կամպ շրջանում։ Զբաղեցնում է 8,36 կմ² տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 527 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը վարչության կենտրոնից կազմում է - 91 կմ։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում՝ Խուան Բաուտիստան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Página web del Ayuntamiento de Rodanyà
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Información del Institut d'Estadística de Catalunya
Informació sobre Rodonyà en www.altcamp.info Archived 2008-04-13 at the Wayback Machine.
Mapa de Rodonyà en Google Maps
Պուանսետտիա

Պուանսետտիա (լատ.՝ Euphorbia pulcherrima), պատկանում է իշակաթնուկազգիների (Euphorbiacea) ընտանիքին։ Ծագման երկիրը Մեքսիկան, Գվատեմալան և Կոստարիկան։


== Կենսաբանական նշանակություն ==
Պուանսետտիայի թեթև վնասվածք հասցնելիս կաթնագույն հեղուկ է թողնում, ինչպես բոլոր իշակաթնուկազգիների ընտանիքին պատկանող բույսերը։ Պուանսետտիան ծաղկում է հիմնականում դեկտեմբեր-հունվար ամիսներին, ծաղիկները փայլուն գույն ունեն։


== Բույսի մշակում ==
Ծաղիկները հասնելով իրենց առավելագույն չափին, սկսում են թառամել և թափվել, որից հետո բույսը սկսում է հանգստանալ։ Հանգստի ժամանակ պետք է բույսին տեղափոխել այլ տեղ, պահելով 10 °C ջերմաստիճանի պայմաններում մինչև գարունը։ Մարտ ամսին արդեն բույսը վերատնկում են։ Բույսերը պետք է պահել 18-20 °C ջերմության մեջ։ Որպեսզի բույսը հաջող աճի պետք է պահել լուսավոր վայրում և շատ ջրել։


== Դասակարգում ==

Carousel Pink
Cortez White
Cortez Pink
Cortez Fire
Da Vinci
Freedom White
Freedom Pink
Freedom
Galactica
Goldtinger
Jester Pink
Jester Red
Jingle Bells Sonora
Marblestar
Monet Twilight
Olympia
Peterstar
Pink Ell
Red Diamond
Regina
Silverstar White
Silverstar Marble


== Գրականություն ==
Бернардино де Саагун, Куприенко С.А. Общая история о делах Новой Испании. Книги X-XI։ Познания астеков в медицине и ботанике / Ред. и пер. С. А. Куприенко.. — К.։ Видавець Купрієнко С.А., 2013. — 218 с. — (Месоамерика. Источники. История. Человек). — ISBN 978-617-7085-07-1.


== Արտաքին հղումներ ==
Бутова А. Волшебный цветок волшебной ночи на сайте Культивар
Молочай красивейший
Կուչերովկա (գյուղ, Դիկանկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿուչերովկաԿուչերովկա (ուկրաիներեն՝ Кучерівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Դիկանկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1844 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կուչերովկա գյուղում բնակվում էր 20 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,499 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 40,08 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նորալդ Ներսեսյանց

Նորալդ Նիկոլայի Ներսեսյանց (հոկտեմբերի 23, 1931(1931-10-23), Դոնի Ռոստով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 22, 2014(2014-08-22), Դոնի Ռոստով, Ռուսաստան), խորհրդային ճարտարապետ, Դոնի Ռոստովի գլխավոր ճարտարապետը 1972-1975 և 1983-1985 թվականներին, քաղաքի մինչև 2001 թվականի զարգացման գլխավոր պլանի հեղինակ, Արևմտյան և Հյուսիսային բնակելի զանգվածների կառուցապատման ծրագրերի համահեղինակ։ Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր ճարտարապետ, Ռուսաստանի ճարտարապետների միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Նորալդ Ներսեսյանցը ծնվել է 1931 թվականի հոկտեմբերի 23-ին, Դոնի Ռոստովում։
1955 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ճարտարապետության ինստիտուտը։ Այնուհետև վերադարձել է Ռոստով, աշխատել «Ռոստովգիպրոշախտ» և «Ռոստովգրաժդանպրոյեկտ» նախագծային ինստիտուտներում։
1972-1975 և 1983-1985 թվականներին Նորալդ Ներսեսյանցը եղել է Դոնի Ռոստովի գլխավոր ճարտարապետը։ 1976-1978 թվականներին աշխատել է Մոսկվայում՝ Գոսգրաժդանստրոյում։ 1978-1982 թվականներին գտնվել է գործուղման մեջ Կուբայում, որտեղ գլխավորել է Հավանայի գլխավոր հատակագիծը մշակած մասնագետների խումբը։
Նորալդ Ներսեսյանցի ղեկավարությամբ ստեղծվել են Ազովի, Նովոչերկասկի, Պրոլետարսկի, Ուստ-Դոնեցկի, Ստարոչերկասկայա գյուղի գլխավոր հատակագծերը, ինչպես նաև Ռոստովի մարզի այլ քաղաքների շրջանների ու միկրոշրջանների վերակառուցման, հատակագծման և կառուցապատման նախագծերը։
1986 թվականից նա համատեղել է արտադրական գործունեությունը դասախոսական աշխատանքի հետ՝ լինելով Ռոստովի պետական ճարտարապետական ինստիտուտի քաղաքաշինության ամբիոնի պրոֆեսոր։
1980-ականների վերջից ղեկավարել է «Արխստրոյ» ստեղծագործական ճարտարապետական արվեստանոցը։
Մահացել է 2014 թվականի օգոստոսի 22-ին, Դոնի Ռոստովում։


== Աշխատություններ ==
Հեղինակ է «Երազանքներ և ձեռքբերումներ (Դոնի Ռոստովի գլխավոր հատակագծի 30-ամյակը)» աշխատության։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է կառավարական և գերատեսչական պարգևներով, այդ թվում՝ «Պատվո նշան» շքանշանով, «Անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալով և Ա. Վ. Շչուսևի անվան «Ճարտարապետությունում բարձր պրոֆեսիոնալիզմի համար» մեդալով (ճարտարապետության ոլորտում առանձնահատուկ ծառայությունների համար)։


== Մատենագիտություն ==
Донская Армения. Серия "Дон многонациональный". Ростов н/Д. 2006, ISBN 5-901377-18-4.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Биография на сайте Энциклопедии фонда «Хайазг»
Центр Ростова спасут от пробок многоэтажные парковки
Норальд Нерсесьянц: «Ростов пора объединять с Аксаем и Батайском» Archived 2017-01-08 at the Wayback Machine.
Դարաբի (այլ կիրառումներ)

Դարաբի անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․

Դարաբի - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Ալաշկերտի գավառակում,
Դարաբի - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խարզանի գավառակում,
Դարաբի - գյուղ և քարավանատուն Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կարաքիլիսայի գավառակում,
Դարաբի - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կարաքիլիսայի գավառակում։
Անմիջական Կախա

«Անմիջական Կախա», ռուս ռեժիսոր Վիկտոր Շամիրովի կինոկատակերգությունը, որը հիմնված է համանուն համացանցային սերիալի վրա։ Գլխավոր դերերում են դերասաններ Արտյոմ Ղարագյոզյանը և Արտյոմ Կալայջյանը։ Պրեմիերան կայացել է 2020 թվականի նոյեմբերի 12-ին Ռուսաստանի, Ղազախստանի և Բելառուսի բոլոր գործող կինոթատրոններում։
Ֆիլմի պրեմիերան նախատեսված էր 2020 թվականի ապրիլի 1-ին, սակայն կորոնավիրուսի համաճարակի պատճառով այն հետաձգվել է անորոշ ժամանակով։ Ռուսաստանի կինոթատրոններում պրեմիերային ցուցադրությունը կայացել է 2020 թվականի նոյեմբերի 12-ին։ Առաջին հանգստյան օրերին կինոնկարը գլխավորել է ռուսական վարձույթը։
Ռուսական մամուլում ֆիլմն արժանացել է տարբեր գնահատականների։


== Սյուժե ==
Կախան սիրահարվում է հիասքանչ Սոֆային, սակայն, որպեսզի մոտենա նրա սրտին, նրան հարկավոր է իր ՎԱԶ-2101 մակնիշի ավտոմեքենայով վազանց կատարել Ռուսլանի նոր BMW-ն և մոռանալ Սերգոյի հետ ընկերության մասին։ Հարց է առաջանում, թե ինչ կընտրի Կախան՝ սերը, թե ընկերությունը։   


== Դերերում ==
Արտյոմ Ղարագյոզյան - Կախա
Արտյոմ Կալայջյան - Սերգո
Մարինա Կալեցկայա - Միլենա
Լյուդմիլա Արտյոմովա - Միլենայի մայրը
Միքայել Պողոսյան - Սերգոյի պապը
Նանա Մուշտակովա - Սոֆա
Միլենա Ցվոխրեբա-Ագրանովիչ - Կախայի մայրը
Թամարա Տուրավա - Մուզիկա
Վարդան Դանիելյան - Երևան
Արթուր Հովհաննեսյան - Ռուսլան
Յուլիա Գրեվցովա - Տարանկա
Դանիլ Իվանով - Օպերատոր, Պուշկին


== Նկարահանման խումբ ==
Պրոդյուսեր - Ալեքսեյ Տրոցյուկ, Վիտալի Շլյապո, Էդուարդ Իլոյան և Դենիս Ժալինսկի
Սցենարի հեղինակ - Արտյոմ Կալայջյան, Արտյոմ Ղարագյոզյանի և Վիկտոր Շամիրովի մասնակցությամբ
Բեմադրող ռեժիսոր - Վիկտոր Շամիրով
Բեմադրող օպերատոր - Սեմյոն Յակովլև
Բեմադրող նկարիչ - Միքայել Վելիչկո
Ռեկվիզիտի նկարիչ - Էրիկա Ռոբերթս
Կոստյումների նկարիչ - Բորիս Կուկոլնիկ
Գրիմի նկարիչ - Յեվգենիա Գնեդովա
Կոմպոզիտոր - Ռամզան Կալակուտոկ
Մոնտաժի ռեժիսոր - Վիկտոր Շամիրով
Ձայնային ռեժիսոր - Դմիտրի Կասյան
Գործադիր պրոդյուսեր - Դմիտրի Կոնոնովիչ
Ստեղծագործական պրոդյուսեր - Ռուսլան Խաչմամուկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուլասկովա

Ուլասկովա (էստ․՝ Ulaskova), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Մեռեմյաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 18 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Անօտարելի իրավունքներ

Անօտարելի իրավունքներ, մարդու հիմնական իրավունքների հատկանիշ, որը բխում է բնական իրավունքի հայե­ցակարգից։ Անվանվում են նաև անկապ­տելի իրավունքներ։ Այսպիսի մոտեցմամբ մարդու իրուվունքները և ազա­տությունները դիտվում են իբրև մարդուն ի ծնե տրված մարդուց անբաժանելի, այլ ոչ թե պետական իշխանության շնորհած իրավունքներ։ Անօտարելի իրավունքների հասկացությունն առաջին անգամ իրավական ձևակերպում է ստացել Անկախության ամերիկյան հռչակագրում (1776) և Մարդու և քաղաքացու իրավունքների ֆրանսիական հռչակագրում (1789) ։ Այն օգտագործվել է մարդու իրավունքների վերաբերյալ բազմաթիվ միջազգային-իրավական փաստաթղթերում և ժողովրդավա­րական պետությունների գործող սահմանադրություններում։


== Գրականություն ==
Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, հատոր 1-12, 1974-1986 թթ, Երևան
Է․ Աղայան «Արդի հայերենի բացատրական բառարան», հատոր 1-2, 1976 թ, Երևան
А․ Б. Барихин "Большой юридический словарь", 2002 թ, Москва
Չերվոնայա Դոլինա (գյուղ, Իզյումի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չերվոնայա ԴոլինաՉերվոնայա Դոլինա (ուկրաիներեն՝ Червона Долина), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Իզյումի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տյուլյաչիի շրջան

Տյուլյաչիի շրջան (ռուս.՝ Тюлячинский район, թաթ.՝ Теләче районы), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Թաթարստան հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1935 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Տյուլյաչի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1160 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 14438 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 12,45 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Պոդլեսնոե (այլ կիրառումներ)

Պոդլեսնոե, կարող է վերաբերել՝

Պոդլեսնոե - ավան, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիպովեցի շրջանում
Պոդլեսնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռվոնոարմեյսկի շրջանում
Պոդլեսնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կոլոմակի շրջանում
Պոդլեսնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դերաժնյայի շրջանում
Պոդլեսնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրովկայի շրջանում
Պոդլեսնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովայա Օդեսայի շրջանում
Պոդլեսնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիտինկայի շրջանում
Պոդլեսնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Մոգիլյով-Պոդոլսկիի շրջանում
Պոդլեսնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տրոստյանեցի շրջանում
Կոհիլա (Էստոնիայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոհիլա (այլ կիրառումներ)Կոհիլա շրջան (էստ․՝ Kohila vald), շրջան Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Կոհիլա քաղաքատիպ ավանը։


== Բնակչություն ==
2012 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 7259 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 31,53 մարդ/կմ²։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջանի վարչության պաշտոնական վեբ կայքը (էստոներեն)
Աննա Էլիզաբեթ Դիկինսոն

Աննա Էլիզաբեթ Դիկինսոն (անգլ.՝ Anna Elizabeth Dickinson հոկտեմբերի 28, 1842(1842-10-28), Ֆիլադելֆիա, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ - հոկտեմբերի 22, 1932(1932-10-22), Գոշեն, Օրենջ շրջան, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի գրող, ֆեմինիստ, սուֆրաժիստ, աբսոլիստիստ, թատրոնի դերասանուհի, դասախոս և ԱՄՆ հանրապետական կուսակցության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Աննա Էլիզաբեթ Դիկինսոնը ծնվել է 1842 թվականի հոկտեմբերի 28-ին, Ֆիլադելֆիա քաղաքում (Փենսիլվանիա, ԱՄՆ) Քվակերների ընտանիքում։ Նրա հայրը մահացել է, երբ Աննան երկու տարեկան է եղել։ Աննային, եղբայրների և քույրերի հետ մեծացրել է մայրը, որից հետո նրան ուղարկել են գիշերօթիկ հաստատություն։ 

Փոքր տարիքից սկսել է գրել և խոսել ընդդեմ ստրկության և ի պաշտպանություն կանանց իրավունքների, մասնավորապես կանանց ընտրական իրավունքի։ 1861 թվականին նրան առաջադրվել են ԱՄՆ դրամահատարանիի քարտուղարի պաշտոնում, բայց շուտով աշխատանքից ազատել են գեներալ Ջորջ Մաքքլելլանի գործողությունները քննադատելու համար։
Միացյալ Նահանգներում քաղաքացիական պատերազմի տարիներին աշխատել է հիվանդանոցներում։
Հանդես է եկել «Կանանց աշխատանքի և դրա համար վարձատրության մասին», «Դեմագոգների և աշխատողների մասին» և այլ թեմաներով դասախոսություններով։
Կարճ ժամանակ աշխատել է որպես դերասանուհի և իր նորամուտը նշել իր իսկ գրած «A crown of Thorns» ներկայացմամբ, որը հաջողություն չի ունեցել։
1879 թվականին դասախոսել է «Ամբիոնի և բեմի մասին»։
Դիկինսոնի հրատարակված ամենահայտնի ստեղծագործություններից են «What answer?» վեպը, «А paying investment» և «A ragged Register of people, places a. opinions» գործերը։
Աննա Էլիզաբեթ Դիկինսոնը մահացել է մեծ տարիքում՝ 1932 թվականի հոկտեմբերի 22-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Диккинсон, Анна-Элизабет»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Դարի կին / Աննա Էլիզաբեթ Դիկինսոն (անգլ.)


== Արտաքին հղումներ ==
Հրապարակումներ Աննա Էլիզաբեթ Դիկինսոնի կողմից
Դուխո

Դուխո (ռուս.՝ Духо), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 13 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անահիտ Գևորգյան

Անահիտ Գևորգյան (հունիսի 15, 1949(1949-06-15), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ մանկավարժ, Հայաստանի Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր, «Ազատ խորհրդականներ» պատգամավորական խմբի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Անահիտ Գևորգյանը ծնվել է 1949 թվականի հունիսի 15-ին Երևանում։ Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը՝ հայոց լեզվի և գրականության ուսուցչի որակավորմամբ։ Որպես տնօրեն աշխատել է Հրազդանի թիվ 9 դպրոցում։ ԱԺ-ում գործունեոթյան տարիներին ընտրվել է ՀՀ Գլխավոր Խորհրդի մարդու իրավունքների և ազգությունների հարցերի մշտական հանձնաժողովի քարտուղար։ Եղել է «Ազատ խորհրդարանականներ» պատգամավորական խմբի փոխնախագահ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անահիտ Գևորգյանի կենսագրությունը ՀՀ Ազգային ժողովի պաշտոնական կայքում
Վլադիմիր Աբրահամով

Վլադիմիր Նիկոլաևիչ Աբրամով (հունիսի 21, 1949(1949-06-21), Լուգանսկ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 7, 2017(2017-07-07), Լուգանսկ)՝ խորհրդային ֆուտբոլիստ, պաշտպան։


== Կարիերա ==
Լուգանսկի, ֆուտբոլի ուսուցիչ։
1966 թվականից մինչև 1977 թվականը խաղացել է ԽՍՀՄ Բարձրագույն լիգայում Լուգանսկի «Զարյա» ակումբի կազմում։ Երկրի առաջնություններում այդ ակումբի կազմում խաղացել է ավելի քան 200 խաղ։ 1973 թվականին երկու անգամ դուրս է եկել խաղադաշտ եվրոպական ակումբային չեմպիոնների գավաթի շրջանակներում։
1978 թվականին «Զարյա» ակումբի նոր մարզիչը հրաժարվեց Աբրամովից, և նա տեղափոխվեց Քուիբիշևը «Կռիլյա սովետով»։ Այդ ակումբում նա անցկացրել է 34 խաղ և խփել 7 գոլ 1978 թվականին և դարձավ առաջին լիգայի չեմպիոն։ 1979 թվականին խաղացել է «Կռիլյա» ակումբում, անցկացրել է 13 խաղ բարձրագույն լիգայում։
1979 թվականից մինչև 1980 թվականը հանդես էր գալիս առաջին Զապորոժեի "Մետալուրգ" ակումբի կազմում։ Կարիերայի ավարտից հետո ֆուտբոլիստը հակամարտության պատճառով չի կարողացել դառնալ մարզիչ, աշխատել է որպես «Լուգանսկի» հանքում, մարզել է տեղական թիմը։


== Ձեռքբերումներ ==
1972 թվականի ԽՍՀՄ-ի չեմպիոն։ ԽՍՀՄ-ի 1974, 1975 թվականների գավաթի եզրափակչի մասնակից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Серия материалов Владимира Абрамова о «Заре»
Աստախով (Կամենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աստախով (այլ կիրառումներ)Աստախով (ռուս.՝ Астахов), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կամենսկի շրջանում։ Մտնում է Աստախովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Աղջիկը լեռներից (նկար)

«Աղջիկը լեռներից (նկար)», ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ Արփենիկ Նալբանդյանի ստեղծած կտավը։ Ստեղծման ժամանակն անհայտ է։ Կտավը գտնվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։
Արփենիկ Նալբանդյանը դիմանկարը պատկերել է կտավի վրա, յուղաներկով, դիմանկարի չափսերն են՝ 50x70 սմ։


== Պատմություն ==
Արփենիկ Նալբանդյանի արվեստում հաստատուն տեղ է գրավում դիմանկարային ժանրը, որտեղ նկարչուհին վարպետորեն արտահայտել է կոնկրետ անձնավորության նկարագիրը, նրա ներաշխարհը, խոհերը, ապրումներն ու տրամադրությունները։
Ստեղծագործական իր որոնումներում Արփենիկ Նալբանդյանը չի գնացել ինչ-որ մտացածին իդեալի հետևից։ Նրա իդեալը կյանքի, մեր օրերի մարդն է, հասունացող աղջիկը, կինը` աշխատավորուհին, մայրը։


== Նկարագրություն ==
«Աղջիկը լեռներից» կամ «Սարերի աղջիկը» կտավը հեղինակը ստեղծել է բնության մեջ ազատ լինելու զգացումով։ Նկարչուհին աղջկա դիմանկարը տեղադրել է բարձր ու երկնամերձ սարերի ֆոնին։ Իր բնական հմայքով աղջիկը գեղեցկացրել և կենդանություն է տվել վեհ, սակայն ամայի սարերին։


== Տես նաև ==
Էդուարդ Իսաբեկյան ցուցասրահ


== Գրականություն ==
Արփենիկ Նալբանդյան (Նախ.` Արա Սարգսյան) - կատալոգ, Ե., 1967
Արամ Իսաբեկյան (Առաջաբան` Վ.Ղազարյան) – ալբոմ, Ե., «Տիգրան Մեծ», 2010, էջ 9
Արփենիկ Նալբանդյան 100 (Հեղինակ` Հ Բադալյան) – կատալոգ, Ե., 2016


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էդուարդ Իսաբեկյանի պաշտոնական կայքը
Պրնյավոր (այլ կիրառումներ)

Պրնյավոր կարող է վերաբերվել.

Պրնյավոր, քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբական Հանրապետություն վարչական կազմավորման համանուն համայնքում։
Պրնյավոր, համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբական Հանրապետություն վարչական կազմավորմում։
Կուզոն (Ալյեի գավառ)

Կուզոն (ֆր.՝ Couzon), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Ալյեի գավառի Մուլեն շրջանում։ Մտնում է Լյուրսի Լևի կանտոնի կազմի մեջ։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03090։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 300 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 175 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 133-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 42-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 76,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,8 %)։ 133 աշխատունակ բնակիչներից 123-ը աշխատում էին (68 տղամարդ և 55 կին), անաշխատանք էին 10-ը (4 տղամարդ և 6 կին)։ 42 անգործունակ մարդկանցից 9-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 18-ը թոշակառու, 15-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Սպորտ ==
Կուզոնում կառուցված է մարզահամալիր։ Հայտնի է գետային սպորտաձևորեվ՝ կանոյեով և բայդարկայով նավարկումը։ Կան բազմաթիվ սպորտային ակումբներ՝ նետ ու աղեղով կրակելու, ստորջրյա լողի, մարարվեստի և հրաձգության։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Կուզոն» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-06-ին։ Վերցված է 2012-7-1 
«Կուզոն» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-30
Ալոճակ

Ալոճակ, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Շատախի գավառակում` Գելիեգուզանի գյուղախմբում։
Հանդիսանում է Գելիեգուզանի ձորում իրարից քիչ հեռու գտնվող 16 գյուղերից մեկը։ Իրար մոտ գտնվելու պատճառով հաճախ 16 գյուղերը համարվել են Գելիեգուզանի թաղերը։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մերկասար (այլ կիրառումներ)

Մերկասար անվանումը կարող է վերաբերել.

Մերկասար (լեռնագագաթ, Տավուշի մարզ), լեռնագագաթ Հայաստանի Տավուշի մարզում։
Մերկասար (լեռնագագաթ, Վայոց ձորի մարզ), լեռնագագաթ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում։
Վահան Բիչախչյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վահան Բիչախչյան (այլ կիրառումներ)Վահան Վարդանի Բիչախչյան, ծանրամարտի մարզիչ։ Հայաստանի Հանրապետության ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի վաստակավոր գործիչ։ Եվրոպայի չեմպիոն, օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր Տիգրան Վարդանի Մարտիրոսյանի առաջին մարզիչը։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիգորի Սկովորոդա (ֆիլմ)

«Գրիգորի Սկովորոդա» (ռուս.՝ «Григорий Сковорода»), 1959 թվականի խորհրդային գեղարվեստական կենսագրական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Իվան Կավալերիձեն Կիևի Ա. Դովժենկոյի անվան ստուդիայում։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է թափառող փիլիսոփա Գրիգորի Սկովորոդայի (1722-1794)՝ ուկրաինացի ականավոր հումանիստի, բանաստեղծի, դեմոկրատի և լուսավորականի, ինչպես նաև կայսերական պալատի, ազնվականների, հոգևորականության, հասարակ ժողովրդի հետ նրա հարաբերությունների մասին։


== Դերերում ==
Ալեքսանդր Գայ – Գրիգորի Սկովորոդա 
Նիկոլայ Կոզլենկո – Սագուրա  
Ա. Տյուրին – Ֆեոդոր Վորոնիխին, ճենապակու զարդանկարման վարպետ 
Տաիսիա Լիտվինենկո – Պարասկա Սագուրա  
Յուրի Սարիչև – Վասիլի Տոմարա  
Նիկոլայ Պիշվանով – Օստապ Կիրիլովիչ Տոմարա, կալվածատեր
Եվգենյա Վեխովսկայա – կալվածատեր Տոմարայի կինը 
Իվան Ուժվի – Նիկոդիմ Սրեբնիցկի  
Յակով Կոզլով – Սամուել Միսլավսկի 
Անատոլի Մոտորնիյ – Սիդոր Կարպովիչ  
Կալերիա Զեմլյեգլյադովա – կայսրուհի Ելիզավետա Պետրովնա  
Ալեքսեյ Սավոստյանով – կոմս Ա. Ի. Շուվալով  
Աննա Նիկոլաևա – Մավրա Շուվալովա  
Վիտոլդ Յանպավլիս – Ի. Ի. Շուվալով, կայսրուհու ֆավորիտը  
Յուրի Լավրով – գեներալ Կրիչետնիկով  
Ալեքսեյ Բունին – Գիտությունների ակադեմիայի անդամ   
Վսեվոլոդ Բուլկովեց – կոմս Ա. Գ. Ռազումովսկի  
Գեորգի Բաբենկո – գեներալ  
Վալենտին Գրուդինին – կալվածատեր
Ստեպան Շկուրատ – էպիզոդ  
Վլադիմիր Սոշալսկի – կամերդիներ 
Լուկա Լյաշենկո – ճորտ


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Իվան Կավալերիձե, Ն. Պետրենկո
Բեմադրությունը՝ Իվան Կավալերիձեի
Օպերատոր՝ Վլադիմիր Վոյտենկո
Նկարիչ՝ Նիկոլայ Ռեզնիկ
Ռեժիսորներ՝ Լուկա Լյաշենկո, Մ. Ռիլսկի
Հագուստի նկարիչ՝ Եկատերինա Գակկեբուշ
Գրիմարար՝ Մ. Լոսև
Կոմպոզիտոր՝ Բորիս Լյատոշինսկի
Հնչյունային օպերատոր՝ Անդրեյ Դեմիդենկո
Խմբագիրներ՝ Ա. Պոլյակով, Ռենատա Կոռոլ
Խորհրդատու՝ բանասիրական գիտությունների դոկտոր Պ. Պոպով
Մոնտաժող՝ Ի. Կարպենկո
Ուկրաինական ԽՍՀ պետական նվագախումբ, դիրիժոր՝ Պ. Պոլյակով
Ֆիլմի տնօրեն՝ Լեոնիդ Նիզգուրեցկի2012 թվականին «Գրիգորի Սկովորոդա» ֆիլմը ներկայացվել է Քեմբրիջում ուկրաինական կինոյի 5-րդ փառատոնին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմը imdb կայքում
Գրիգոր Բ Սենեքերիմյան

Գրիգոր Բ կամ Գրիգոր Բ Սենեքերիմյան (անհայտ - 1166), Սյունիքի թագավորության թագավոր։ Գրիգոր թագավորը իր իշխանության 70 տարիների ընթացքում պայքար է մղել սելջուկների դեմ, չի հանձնել Սյունիքն օտարներին։
1094 (կամ 1096) թ. խաղաղության դաշն կնքելու պատրվակով, միջնորդ ունենալով Շիրակի Գրիգոր Ապիրատյան իշխանին, Գանձակի ամիրան ժամանում է Կապան, որտեղ՝ Բաղաբերդ ամրոցում, ճակատամարտի էր պատրաստվում Սենեքերիմ արքան։ Գրիգոր իշխան Անեցին, մտնելով ամրոց, համոզում է Սյունիքի թագավորին, որ Գանձակի տերը եկել է Սյունիք բարի առաքելությամբ՝ միայն խաղաղության դաշն կնքելու և բարեկամություն հաստատելու նպատակով։ Հավատալով հայ իշխանի խոսքին՝ Սենեքերիմն իջնում է ամրոցից, սակայն բանակցությունները դեռ չսկսած՝ «չարաթոյն գազան» թուրք բռնապետը անսպասելիորեն «ստեաց ուխտին և յարձակեալ մռմռանօք ի վերայ եսպան զթագաւորն»,– գրում է պատմիչը։ Ապա՝ շարունակում է. «Այսպես շիջաւ ճրագն քրիստոնէից, որ կայր մնացեալ յամուրսն Բաղաց»: Սենեքերիմը նույնպես թաղվեց Վահանավանքի արքունական դամբարանատանը՝ «ի շիրմի ընդ այլ թագաւորսն»։ Գահ է բարձրանում նրա որդին՝ Գրիգորը, ով 70 տարի շարունակ կառավարում է Սյունիքի թագավորությունը։
1103 թ. սելջուկ-թուրքերը Մելիք-Շահի երբեմնի մատռվակ Չորթմանի գլխավորությամբ ներխուժում են Սյունիքի Բաղք գավառ։ Նրանց հիմնական նպատակն էր գրավել Կապան մայրաքաղաքը, ոչնչացնել թագավորության զինական ուժը և վերջնականապես լուծել «Սյունյաց խոչընդոտի» հարցը։ Չորթմանի հրոսակները կոտորածն սկսում են Կապանի Ջհտաթաղ (հրեաների թաղ) կոչված արվարձանից։ Թշնամուն չի հաջողվում գրավել արքայանիստ Բաղաբերդ ամրոցը և կողոպտած հարուստ ավարով հեռանում է քաղաքից։ Սյունիքի մայրաքաղաք Կապանի ավերակները գտնվում են Կապան-Քաջարան մայրուղու ձախակողմյան սարալանջին, Ողջի գետի աջ ափին, այժմյան դպրոցական ճամբարների և Քաջարանի պղնձամոլիբդենային կոմբինատի առողջարանային համալիրի տարածքում։ Երբեմնի քաղաքը ծածկված է անտառային խիտ բուսականությամբ, սակայն հարավային մասում տեղ-տեղ երևում են պարսպապատերի մնացորդները՝ երբեմն 2-2, 5 մ բարձրությամբ։ Կատաղի մարտերը տևեցին մեկ տարի։ 1104 թ. նրանք ներխուժեցին Որոտն և Բղեն գավառ, որը գտնվում էր Հաբանդի (այժմյան Գորիսի շրջան) և Բաղքի (այժմյան Կապանի շրջան) միջնամասում։ Գերվեց Բղենո Խոսրովիկ իշխանը։ Ապա՝ Սյունիքը խաղաղության մեջ գտնվեց ևս 22 տարի։ 1126 թ. Հարոն ամիրան գրավեց Արևիք գավառը (այժմյան Մեղրիի շրջանը)։ 1152 թ. թուրքերին հաջողվեց նվաճել Շլորուտի բերդը, իսկ հինգ տարի հետո՝ 1157 թ. ընկավ Մեղրիի բերդը։ 1170 թ. թուրքերը Կապան քաղաքի մերձակա Աչաղու գյուղի "պարզամիտ քրիստոնյաների" մատնության պատճառով գրավեցին Սյունյաց աշխարհի «հոյս եւ ապաւէն» Բաղաբերդ ամրոցը։ Կողոպտվեցին և ոչնչացվեցին այստեղ ամբարված ավելի քան 10 000 ձեռագիր մատյաններ, րբություններ, Սյունյաց նահանգի արքունական գանձերը։ Բաղաբերդի անկումը պատմիչը համեմատում է Նաբուգոդոնոսոր արքայի կողմից Երուսաղեմը կործանելու հետ։ Ուսումնասիրողներից ոմանք համարում են, որ Բաղաբերդը Կապան քաղաքի միջնաբերդն էր, որպիսի վարկածը ընդունելի չէ, քանզի պատմական Կապան քաղաքը գտնվելիս է եղել Ողջի գետի աջ ափին, իսկ Բաղաբերդ ամրոցը՝ գետի ձախակողմյան սարալանջին՝ Բաղակու քարին հանդիպակաց։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գրիգոր Գրիգորյան, Սյունիքի թագավորությունը  (X–XII դարեր) Archived 2015-06-30 at the Wayback Machine.
Արծիվ (համաստեղություն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արծիվ (այլ կիրառումներ)Արծիվ, համաստեղություն, հասարակածային համաստեղություն։ Գտնվում է Աղեղ,  Վահագն, Օձակիր, Օձ, Վահան, Աղեղնավոր, Այծեղջյուր, Ջրհոս և Դելֆին համաստեղությունների միջև։ Ալֆա աստղը՝ Ալտարը Ամառային Եռանկյունու անկյուններից է։ Արծիվը Պտղամեոսի 2-րդ դարում նշած 48 համաստեղություններից է եղել, և ժամանակակից 88 համաստեղություններից է համարվում։
Արծիվ համաստեղության մեջ են գտնվում NGC 6781 մոլորակային միգամածությունը և B143-4 մութ միգամածությունը։


== Աղբյուրներ ==
Ռուսկոե (այլ կիրառումներ)

Ռուսկոե, կարող է վերաբերել՝

Ռուսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մուկաչևոյի շրջանում
Ռուսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բելոգորսկի շրջանում
Ջորջ Սիրլ

Ջորջ Մարի Սիրլ (անգլ.՝ George Mary Searle, հունիսի 27, 1839(1839-06-27), Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - հուլիսի 7, 1918(1918-07-07), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի կաթոլիկ եկեղեցական, աստղագետ և աստերոիդների հայտնաբերող, աշխատել է Դադլի աստղադիտարանում։ 1858 թվականի սեպտեմբերին հայտնաբերել է (55) Պանդորա աստերոիդը, որը նրա առաջին և վերջին հայտնաբերած աստերոիդն էր։ Բացի այդ նա հայտնաբերել է 6 գալակտիկա։ Հետագայում դասավանդել է «Ամերիկայի կաթոլիկ համալսարանում»։
1905 թվականին Ջորջ Սիրլը հրատարակել է իր գաղափարները Գրիգորյան օրացույցի բարեփոխման համար։ Առաջարկվել է ամեն նոր տարին սկսել կիրակի օրվանից։ Ըստ նոր օրացույցի ոչ նահանջ տարիներում պետք է լիներ 364 օր կամ ճիշտ 52 շաբաթ, ինչը հնարավոր էր դառնում փետրվար ամսվա կրճատման հաշվին մինչև 27 օր։ Իսկ նահանջ տարիների մեջ շաբաթների քանակը ավելանում էր մեկով, այսինքն մինչև 53, իսկ օրերի քանակը դառնում էր 371։ Այս ավելացված շաբաթը առաջարկվում էր դարձնել տոնական և ավելացնել ապրիլի ու մայիսի միջև։ Այս համակարգով նահանջ կհամարվեր ամեն հինգերորդ տարին, բացառությամբ այն տարիների, որոնք կլինեին բազմապատիկ 50 և 400 թվերին։ Արդյունքում կստացվեր օրացույց, որում ամեն 400 տարվա մեջ կլիներ 20871 շաբաթ, որը կհամընկներ այսօրվա Գրիգորիական օրացույցին։


== Տես նաև ==
Ֆեռնան Կուրտի
Պոլ Անրի և Պրոսպեր Անրի
Ալֆոնս Բորելի


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Կաթոլիկ հանրագիտարանը և նրա ստեղծողները (1917), էջ՝ 157; archive.org։
Ջորջ Մ. Սիրլ, «Հնարավոր օրացույց» Կաթոլիկ աշխարհ, Ընդհանուր գրականության և գիտության ամսագիր (Նոյ. 1 1905), էջ՝ 239։


== Արտաքին հղումներ ==
Ջորջ Մարի Սիրլը Findagrave.com-ում (անգլ.)
Հնարավոր օրացույց Archived 2012-12-14 at Archive.is (անգլ.)
Էնդրե Ադի

Էնդրե Ադի (Ady) (նոյեմբերի 22, 1877(1877-11-22)[…], Ady Endre, Szilágy County - հունվարի 27, 1919(1919-01-27)[…], Բուդապեշտ, First Hungarian Republic), հունգար բանաստեղծ և հրապարակախոս։ 


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է նոյեմբերի 22-ին, Էրմինդսենդ գյուղում։ Որպես լրագրող եղել է Ռիվերայում և Փարիզում, հարել սիմվոլիզմին։ 1899 թ.–ին հրատարակել է «Բանաստեղծություններ» առաջին գիրքը։ Ճանաչվել է հեղափոխական ոգով գրված «Նոր բանաստեղծություններ» (1906) ժողովածուով։ Նրա հետագա բանաստեղծություններում իշխել է սիրային մոտիվը։ Գրել է նաև պատմվածքներ և հոդվածներ։ Մահացել է հունվարի 27–ին, Բուդապեշտում։


== Հայերեն հրապարակումներ ==


=== Մամուլ ===
Բանաստեղծություններ։ «Գարուն», 1978, թիվ 8, էջ 24։


== Ծանոթագրություններ ==
Վրաստանի պաշտպանության նախարարության Գեորգի Աբրամիշվիլիի անվան զինվորական հոսպիտալ

Վրաստանի պաշտպանության նախարարության Գեորգի Աբրամիշվիլիի անվան զինվորական հոսպիտալ (վրաց.՝ გიორგი აბრამიშვილის სახელობის საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს სამხედრო ჰოსპიტალი), հայընի է նաև որպես Գորիի զինվորական հոսպիտալ (վրաց.՝ გორის სამხედრო ჰოსპიტალი), Վրաստանի պաշտպանության նախարարության ենթակայության տակ գտնվող բժշկական հաստատություն, որ գտնվում է Գորի քաղաքում։ Իր ներկայիս տեսքով կենտրոնն ստեղծվել է 2006 թվականի օգոստոսի 15-ին Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսիում տեղակայված խորհրդային ժամանակաշրջանի զինվորական հոսպիտալի բազայի վրա։
Հիվանդանոցը նախատեսված է 176 մահճակալի համար և տրամադրում է ընդհանուր բժշկական ու վիրաբուժական օգնություն, ինչպես նաև շուրջօրյա շտապ օգնության ծառայություն ինչպես զինծառայողների, այնպես էլ քաղաքացիական անձանց համար: Հիվանդանոցում ցանակացած պահի բուժվող հիվանդների մոտ 25 %-ը քաղաքացիական անձինք են։ Այն գործում է նաև որպես Թբիլիսիի պետական բժշկական համալսարանին կից ուսումնական հիվանդանոց։


== Պատմություն ==
Զանգվածային կորուստներով իրադարձություններին արձագանքելու հիվանդանոցի կարողությունը փորձության է ենթարկվել 2008 թվականի օգոստոսին՝ Ռուսաստանի հետ պատերազմի ժամանակ։ Բացի վրացի զինծառայողներից, Գորիում կամ նրա շրջակայքում վիրավորված քաղաքացիական անձանց մեծ մասն ի սկզբանե տեղափոխվել է Գորիի հիվանդանոց՝ բուժման նպատակով: 2008 թվականի օգոստոսի 13-ին, տեղական ժամանակով ժամը 14:00-ի սահմաններում, ռուսական ռազմական ուղղաթիռից արձակված հրթիռը հիվանդանոցի բակում հարվածել է բժշկական անձնակազմի խմբին, ինչի հետևանքով մահացել է շտապ օգնության բաժանմունքի բժիշկ Գեորգի Աբրամիշվիլին, ով նախորդ չորս օրերին վիրահատել էր ռազմական գործողությունների ընթացքում վիրավորված մարդկանց: Մարդու իրավունքների պաշտպանությունը խոստովանել է, որ հիվանդանոցի վրա հարձակումը, որը "հստակ նշված էր «Կարմիր խաչով», «միջազգային մարդասիրական իրավունքի լուրջ խախտում էր»։ Հիվանդանոցն Աբրամիշվիլիի անունն ստացել էր 2013 թվականի օգոստոսին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ցոլակ Ստեփանյան

Ցոլակ Ալեքսանդրի Ստեփանյան (հունվարի 1, 1911(1911-01-01) կամ դեկտեմբերի 19, 1910(1910-12-19), Թիֆլիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 8, 2002(2002-10-08), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային փիլիսոփա։ ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամ (1964)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Մոսկվայի Կ․ Լիբկնեխտի անվան մանկավարժական ինստիտուտը (1933)։ 1933 թվականից փիլիսոփայություն է դասավանդել Մոսկվայի բուհերում։ 1939-1941 թվականներին եղել է «Կոմսոմոլսկայա պրավդա» թերթի պրոպագանդայի բաժնի վարիչ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին՝ Մոսկվայի զինվորական օկրուգի քաղվարչության դասախոս։ 1945-1946 թվականներին ղեկավարել է Մոսկվայի Էներգետիկական ինստիտուտի մարքսիզմ-լենինիզմի ամբիոնը։ 1946 թվականից զանազան պաշտոններ է վարել ԽՍՀՄ ԳԱ փիլիսոփայության ինստիտուտում, 1965 թվականից՝ գիտական կոմունիզմի սեկտորի (1972 թվականից բաժնի) վարիչ։ 1947-1968 թվականներին եղել է «Վոպրոսի ֆիլոսոֆիի» («Bonросы философии») ամսագրի պատմական մատերիալիզմի (հետագայում՝ գիտական կոմունիզմի) բաժնի վարիչ։ 1951-1955 թվականներին եղել է նաև ԽՄԿԿ ԿԿ-ին կից Հասարակական գիտությունների ակադեմիայի դիալեկտիկական և պատմական մատերիալիզմի ամբիոնի վարիչ։ 1958-1959 թվականներին «Պրոբլեմի միրա ի սոցիալիզմա» («Проблемы мира и социализма») ամսագրի (Պրահա) սոցիալիստական երկրների բաժնի վարիչ։ Ստեփանյանը պաշտպանել է գիտական կոմունիզմը որպես դասավանդման և գիտական հետազոտության ինքնուրույն առարկա առանձնացնելու տեսակետը։ Նա ԽՍՀՄ ԳԱ Կոմունիստական հասարակական հարաբերությունների և սոցիալիստական հասարակության հոգևոր կյանքի զարգացման օրինաչափությունների գծով գիտական խորհրդի նախագահն էր։ Հիմնական աշխատությունները նվիրված են կոմունիստական ֆորմացիայի ձևավորման և զարգացման օրինաչափությունների, սոցիալիզմի օրոք հակասությունների և դրանց հաղթահարման խնդիրներին։ Բազմաթիվ կոլեկտիվ աշխատությունների խմբագիր է և հեղինակ, «Գիտական կոմունիզմ» բուհական դասագրքի հեղինակներից։ Պարգևատրվել է 5 շքանշանով։
Պրյաժայի շրջան

Պրյաժայի շրջան (ռուս.՝ Пряжинский национальный муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կարելիայի հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պրյաժա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 6389 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 16882 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2,64 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Japan Airlines

Japan Airlines, Ճապոնիայի ավիաընկերություններից մեկը, որի գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Տոկիոյում։ Ասիայի խոշորագույն ավիաընկերություններից է, դաշինք է կնքել Oneworld֊ի հետ։ Հիմնականում միջազգային չվերթները իրականացնում է Նարիտա միջազգային օդանավակայանից։ Ավիաընկերությունը իրականացնում է միջազգային և ներքին չվերթներ։ Ավիաընկերությունը հիմնադրվել է 1953 թվականին, Ճապոնիայի կառավարության կողմից։ Ավիաընկերությունը 1954 թվականին իրականացրել է իր առաջին միջազգային չվերթը դեպի ԱՄՆ։ Ավիաընկերությունը ամբողջովին սեփականաշնորհվել է 1987 թվականին։ 2008 թվականին ավիաընկերությունը տեղափոխել է ավելի քան 50 մլն ուղևոր։


== Պատմություն ==
Ավիաընկերությունը հիմնադրվել է 1953 թվականի օգոստոսի 1֊ին, և սկսել է իր գործունեությունը նույն թվականի հոկտեմբերի 25֊ին։ 1950 թվականին ավիաընկերությունը շահագործել է Douglas DC-3, Douglas DC-4, Douglas DC-6 և Douglas DC-7 ինքնաթիռները։ 1954 թվականի փետրվարի 2֊ին ավիաընկերությունը իրականացրել է իր առաջին միջազգային չվերթը Տոկիոյից դեպի Սան Ֆրանցիսկո։ 1960֊ական թվականներին ավիաընկերությունը ստանում է իր առաջին ինքնաթիռը՝ Douglas DC-8։ 2004 թվականի ապրիլի 1֊ին ավիաընկերությունը փոխում է անվանումը՝ Japan Airlines International, որը մինչ այժմ պահպանվել է։ 1990 թվականին ավիաընկերությունը պատվիրում է Boeing 777 օդանավը։ Ավիաընկերությունը հիմնականում չվերթներ է իրականացնում հետևյալ երկրներում՝ Ասիա, Ամերիկա, Եվրոպա։


== Չվերթը ==
2011 թվականի սեպտեմբերին ավիաընկերության չվերթը բաղկացած էր հետևյալ ինքնաթիռներից՝

Բիզնես դասի «Class J» ներքին չվերթներ«Executive Class» միջազգային չվերթներ


== Ավիաընկերության համաձայնագրերը ==
Ավիաընկերությունը պայմանագիր է կնքել հետևյալ ինքնաթիռների հետ՝


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (անգլ.) ((ճապոներեն))
http://www.ar.jal.com/en/ Archived 2011-10-10 at the Wayback Machine. (http://www.ar.jal.com/ja/ Archived 2017-11-28 at the Wayback Machine.)
Կորոպոտիվ կայքը (անգլ.) ((ճապոներեն))
Ալֆրեդու Վասկոնսելուս

Ալֆրեդու Վասկոնսելուս (պորտ.՝ Alfredo Vasconcelos), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Կամպու դաս Վերտենտիս նահանգի Հարավ-արևելյան մարզում։ Մտնում է Բարբասենա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 5306 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 126,913 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 41,8 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1993 թվականի հունվարի 1-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 28.586.664,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 5.484,78 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,720 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Մարտիկ Առուշանյան

Մարտիկ Առուշանյան (1 դեկտեմբերի, 1972, Առաջաձոր, Մարտակերտի շրջան - 25 հունվարի, 1993, Կիչան), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Մարտիկ Առուշանյանը ծնվել է 1972 թ. դեկտեմբերի 1-ին Մարտակերտի շրջանի Առաջաձոր գյուղում։ Ավարտել է գյուղի միջնակարգ դպրոցը։ Ստեփանակերտում ստացել է վարորդի մասնագիտություն։ Մասնակցել է մի շարք գյուղերի համար մղված պաշտպանական ու ազատագրական մարտերին։ Զոհվել է 1993 թ. հունվարի 25-ին Կիչան գյուղի ազատագրական մարտում։ Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Արիության համար» և «Մայրական երախտագիտություն Արցախի քաջորդիներին» մեդալներով։ Ամուսնացած չէր։ Հանգչում է գյուղի գերեզմանատանը։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Տիմոֆեյ Գրանովսկի

Տիմոֆեյ Նիկոլայևիչ Գրանովսկի (ռուս.՝ Тимофей Николаевич Грановский, մարտի 9 (21), 1813, Օրյոլ, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 4 (16), 1855, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն), ռուս պատմաբան, հասարակական գործիչ, Ռուսական կայսրությունում միջնադարյան ուսումնասիրությունների հիմնադիր։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Պետերբուրգի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը (1835)։ 1839-1855 թվականին եղել Է Մոսկվայի համալսարանի ընդհանուր պատմության պրոֆեսոր։ Գրանովսկին ձգտել է գիտությունը կապել կյանքին, ծառայեցնել հասարակական շահերին։ Ընդգծել է պատմական պրոցեսի օրինաչափությունը, ճորտատիրական կարգերի անցողիկ բնույթը, պատմական դատապարտվածությունը։ Առաջադիմությունն ըմբռնել է իդեալիստորեն՝ այն տեսնելով նախ և առաջ գաղափարների զարգացման, լուսավորության տարածման և «մարդկանց բարոյական կատարելության» մեջ։ Ընդունելով հեգելյան դիալեկտիկան՝ Գրանովսկին միաժամանակ մերժել է նրա փիլիսոփայության համակարգի որոշ կողմերը։ Հանդես է եկել նացիոնալիզմի, ռասիզմի դեմ, հակառակ Հեգելի, փորձել նշել սլավոնների պատմական դերը, արևելքի ժողովուրդների կյանքն ուսումնասիրելու անհրաժեշտությունը։ Շոշափելի ազդեցություն է ունեցել ռուսական պատմագիտության զարգացման վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Սանտու-Անդրե (Պարաբիա)

Սանտու-Անդրե (Պարաիբա) (պորտ.՝ Santo André), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարաիբա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Պարաիբա նահանգի Սերտանի մարզում։ Մտնում է Պիանկո գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2664 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 225,166 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 11,8 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 6.199.421,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 2.274,18 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,626 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Կուզմինկա (գյուղ, Բուզդյակսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿուզմինկաԿուզմինկա (ռուս.՝ Кузьминка, բաշկիրերեն՝ Кузьминка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուզդյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 69 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ջորջ Աուլթ

Ջորջ Քոուփլենդ Աուլթ (անգլ.՝ George Copeland Ault, հոկտեմբերի 11, 1891(1891-10-11)[…], Քլիվլենդ, Օհայո, ԱՄՆ - դեկտեմբերի 30, 1948(1948-12-30), Woodstock, Օլստեր շրջան, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Ջորջ Աուլթը ծնվել է հարուստ ընտանիքում։ Պպատանեկության տարիներն անցկացրել է Լոնդոնում, որտեղ սովորել է Սլեյդի գեղարվեստի և Սուրբ Ջոնի արվեստի դպրոցներում։ 1911 թվականին վերադարձել է հայրենիք և իր կյանքի մնացած մասն անցկացրել  Նյու Յորք և Նյու Ջերսի նահանգներում։ Նրա անձնական կյանքը դասավորվել է անհաջող, 1920-ականներին նա տառապել է ալկոհոլիզմով, հատկապես հոգեկան խանգարման մեջ ընկած մոր մահից հետո։ Նրա երեք եղբայրներն ինքնասպան են եղել, նրանցից երկուսը 1929 թվականի տնտեսական ճգնաժամի հետևանքով ընտանիքը կործանելուց հետո։ Չնայած նկարիչը մշտական ​​հաջողությամբ ցուցադրում էր իր կտավները, սակայն 1930-ականների սկզբին նրա նևրոտիկ հոգեվիճակը և մենակության փափագը նկարչին օտարեցին արվեստի աշխարհից և պատկերասրահի տերերից։
Ջորջ Աուլթը 1937 թվականին տեղափոխվել է Նյու Յորք նահանգի Վուդստոք, որտեղ ապրել և աշխատել է մինչև իր մահը։ Այնտեղ Ջորջ Աուլթը  ամուսնանացել  է Լուիզա Ջոնասի հետ։ Ընտանիքն ապրել է բավականին առանձին՝ առանց էլեկտրականության փոքրիկ տնակում։ Այդ ընթացքում նկարիչը ստեղծել է իր լավագույն աշխատանքները, որոնք վաճառվել են դժվարությամբ։ 1948 թվականին Ջորջ Աուլթին հայտնաբերել են խեղդված։ Մահն արձանագրվել է ինքնասպանություն։


== Ստեղծագործական ժառանգություն ==
Ջորջ Աուլթը նկարել է հիմնականում ռեալիստական ​​ոճով։ Նա նկարել է յուղով, ջրաներկով և մատիտով։ Նրա կենդանության օրոք նրա աշխատանքները ցուցադրվել են Ամերիկյան արվեստի Ուիթնի թանգարանում և Ամերիկյան արվեստի Ադիսոն պատկերասրահում։
2011 թվականին Սմիթսոնյան ամերիկյան արվեստի թանգարանում տեղի է ունեցել Ջորջ Աուլթը աշխատանքների խոշոր ցուցահանդեսը։


== Գրականություն ==
Ault, Louise (1978). Artist in Woodstock: George Ault, the Independent Years. Dorrance Press. ISBN 0-8059-2550-3
Lubowsky, Susan (1988). George Ault. New York: Whitney Museum of American Art. ISBN 0-87427-058-8
Nemerov, Alexander (2011). «To Make a World: George Ault and 1940s America.» Yale University Press. ISBN 0-300-17239-7


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Short Biography and works at the Smithsonian American Art Museum
George Ault papers, 1892-1980 from the Smithsonian Archives of American Art
Մանկական գրքի միջազգային օր

Մանկական գրքի միջազգային օր  նշվում է ապրիլի 2-ին՝ Հանս Քրիստիան Անդերսենի ծննդյան օրը։ Սահմանվել է  1967 թվականին՝ մանկական և երիտասարդական գրականության ոչ առևտրային միջազգային խորհրդի կողմից (IBBY)։ Այդ օրը IBBY երկու տարին մեկ Հ․ Ք․ Անդերսենի անվան մրցանակ է հանձնում  երեխաների համար գրքերի հեղինակ գրողներին և  մանկական գրքերի նկարիչ պատկերազարդողներին։
Մանկական գրքի միջազգային օր հռչակելու նախաձեռնությունը պատկանում է հայտնի գերմանացի գրող Յելե Լեպմանին։
Ամեն տարի, որպես հովանավոր, հանդես է գալիս IBBY ազգային կազմակերպություններից մեկը։ Կազմակերպության գրողներից և նկարիչներից որևէ մեկը դառնում է երեխաներին ուղղված ուղերձի և պաստառի հեղինակ։ Հետագայում այդ ուղերձն ու պաստառը IBBY -ի կողմից օգտագործվում է այլ երկրներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Международный день детской книги на сайте IBBY (անգլ.)
Совет по детской книге России
Ուրբաթ

Ուրբաթ, շաբաթվա հինգերորդ օրը (եկեղեցական տոմարով՝ վեցերորդը), ընկնում է հինգշաբթի և շաբաթ օրերի միջև։


== Բառի ծագում ==
«Ուրբաթ» բառը փոխառություն է հին ասորերենից (արամեերենից), որտեղ aruwatha բառը «ուրբաթ» իմաստից բացի, նշանակում է նաև «պատրաստություն»։ Սա, իր հերթին, եբրայերեն բառ է, իմաստով՝ հրեական շաբաթ հանգստյան օրին նախորդող, «նախապատրաստության» օր։ Հայերեն բառի արտասանության ձևը գոյացել է որպես հնչյունահամապատասխանություն՝ «շաբաթ» բառին։
Հին հռոմեացիների մոտ ուրբաթ օրը նվիրված էր Վեներային։


== Անունը այլ լեզուներում ==
Ռոմանական լեզուներում (բացառությամբ՝ պորտուգալերենի) ուրբաթ օրվա անունը սերում է լատ.՝ dies Veneris՝ «Վեներայի օր» արտահայտությունից. ֆր.՝ vendredi, իտալերեն՝ venerdì, իսպ.՝ viernes, կատալոներեն՝ divendres, կորսիկաներեն՝ vennari, ռումիներեն՝ vineri։


== Ուրբաթը ասույթներում ==
Տարածված արտահայտություն է՝ «Ուրբաթը շաբաթից շուտ եկավ»։ Ասվում է այն դեպքում, երբ կատարվում է այն, ինչը որ պետք է կատարվեր։


== Բառակազմություն ==
Քչախոս մարդուն նաև ասում են՝ ուրբաթախոս։
Հայերեն առաջին տպագիր գրքի անունն է՝ Ուրբաթագիրք։


== Ուշագրավ փաստ ==
Ուրբաթ անունն էր կրում Դանիել Դեֆոյի «Ռոբինզոն Կրուզո» վեպի գործող անձանցից մեկը։


== Կրճատ ձև ==
Հայերենում՝ Ուբ,
Անգլերենում՝ Fri:
Բիլբաո 2009 (շախմատային մրցաշար)

Բիլբաո 2009՝ «Մեծ սաղավարտի» եզրափակիչ մրցաշար, որն անցկացվել է Բիլբաո քաղաքում 2009 թ. սեպտեմբերի 6-ից 12-ը։


== Մրցաշարի կանոնները ==
Ժամանակը. տրվում է 90 րոպե 40 քայլի համար և ևս 60 րոպե մինչև պարտիայի ավարտը ավելացվելով 10 վ յուրաքանչյուր քայլի համար սկսած 41-րդ քայլից։
Միավորները.Հաղթանակի համար - 3
Ոչ ոքի արդյունքի համար - 1
Պարտության համար - 0


== Մասնակիցներ ==


== Մրցափուլեր ==


== Մրցաշարային աղյուսակ ==


== Հղումներ ==
• Բիլբաո 2009 մրցաշարը ChessPro.ru կայքում
1251

1251 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է կիրակի օրը։ Սա մեր թվարկության 1251 թվականն է, 
XIII դարի 51-րդ տարին։


== Դեպքեր ==
Կահիրեի ճակատամարտ


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ֆելիքս Շաքարյան

Ֆելիքս Պողոսի Շաքարյան (մարտի 14, 1939, Օձուն, Լոռու մարզ - դեկտեմբերի 29, 2015, Երևան), հայ արձակագիր։ Հայաստանի գրողների միության անդամ (1971)։


== Կենսագրություն ==
Ֆելիքս Շաքարյանը ծնվել է 1939 թվականին, Օձուն գյուղում։ Ավարտել է Երևանի գյուղատնտեսական ինստիտուտը, 1975 թվականին՝ Մոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի գրական բարձրագույն դասընթացները։ 1968-1973 թթ. եղել է հանրապետական ռադիոյի թղթակիցը Թումանյանի և Նոյեմբերյանի շրջաններում։ Աշխատել է Ալավերդի քաղաքի քաղսովետում, «Գիտելիք» ընկերությունում, «Լոռի» շրջանային թերթում՝ վարելով պատասխանատու պաշտոններ։ 1957 թվականից տպագրվել է մամուլում։ 1971 թվականից Հայաստանի Գրողների միության անդամ է։ 1991 թվականին հիմնադրել է «Գրական Լոռի» պարբերականը, որը գործել է մինչ 1997 թվականը։
Շաքարյանի պատմվածքները թարգմանվել են ռուսերեն, լիտվերեն։ Գրքերից են՝ «Իմ կանաչ պատուհանը» (1968), «Վարդազարն իջավ լեռներից» (1975), «Պարզկա գիշեր» (1982), «Լեռների թիկունքում» (1987), «Օջախի տերը» (1989), «Հանգույց» (2002), «49 թվական» (2004)։


== Երկեր ==
Օտարը (վեպ), Երևան, 2014։
53 թվականից հետո (վեպ), Երևան, 2010։
Մարդ մնալու դժվարությունը (վեպ, պատմվածքներ), Երևան, 20..։
49 թվականը (վեպ), Երևան, 2005։
Հանգույց (վեպ), Երևան, 2002։


=== Մամուլ ===
Նա մնաց սարերում, «Գարուն», 1967, № 6։


== Պարգևներ ==
ՀՀ մշակույթի նախարարության «Գրիգոր Նարեկացի» հուշամեդալի, 2014
ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալ, 2009
ՀԳՄ «Գրական վաստակի համար» մեդալ, 2009
«Հայ դպրություն» ՀԿ-ի «Մեսրոպ Մաշտոց» մեդալ, 2008։
«53 թվականից հետո» գիրքն արժանացել է «Հրանտ և Մանուշակ Սիմոնյաններ» մրցանակի
ՀԳՄ Գրիգոր Զոհրապ մրցանակ, 1991
«Պիոներ կանչ» թերթի մրցանակ, 1957


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արձակագիր Ֆելիքս Շաքարյանը 72 տարեկան է
Aut Caesar, aut nihil

Aut Caesar, aut nihil (աուտ Ցեզար, աուտ նիհիլ), լատիներեն թևավոր խոսք։ Բառացի նշանակում է «կամ Կեսար, կամ ոչինչ»։ Նշանակում է կամ կայսր, կամ ոչինչ։
Սկզբնաղբյուր համարվում են Սվետոնիոսի Կալիգուլային վերագրվող խոսքերը։
Արտահայտությունը Ցեզար Բորջիայի նշանաբանն էր։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռիստիկյուլա (գյուղ, Սուռյու շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌիստիկյուլաՌիստիկյուլա (էստ․՝ Ristiküla), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Սուռյու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 75 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ախրապատին

«Ախրապատին» (արաբերեն ակրաբադին - դեղաբանություն), հայ հին գրականության մեջ այս անունով են կոչվել թարգմանական կամ ինքնագիր դեղաբանական և դեղագործական գրվածքները։


== Պատմություն ==
XII դարում Մխիթար Հերացին օգտագործել է արաբական ակրաբադին ձևը, բայց հետագա դարերում, միջին հայերենի ազդեցությամբ ձևափոխվելով, դարձել է ախրապատին։
«Ախրապատին»–ներ ունեն հայ բժիշկներ Ամիրդովլաթ Ամասիացին, Գալուստ Ամասիացին և ուրիշներ։ Բժշկական ձեռագրերում կան նաև «ախրապատին» խորագրով կամ անխորագիր դեղաբանական բազմաթիվ անանուն երկեր, որոնք ընդհանրապես ուրույն հեղինակություններ են, իսկ երբեմն նաև տարբեր աղբյուրներից խմբագրված երկեր (Երևանի Մեսրոպ Սաշտոցի անվան Մատենադարան, ձեռագիր № 412, Թբիլիսիի Կ. Կեկելիձեի անվան ձեռագրերի ինստիտուտ, հայերեն ձեռագիր № 210 և այլն)։


== Գրականություն ==
Անասյան Հ. Ս., Հայկական մատենագիտություն, հ. 1, էջ 468–76
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1950-51

Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1950-51 (անգլ.՝ 1950-51 FA Cup), Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթի 70-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Նյուքասլ Յունայթեդ» ֆուտբոլային ակումբը։


== Եզրափակիչ ==