armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պետրոս և Պողոս եկեղեցի (Կամեննի Բրոդ)

Եկեղեցի ի պատիվ սուրբ առաքյալներ Պողոսի և Պետրոսի (ռուս.՝ Церковь в честь святых апостолов Петра и Павла), ուղղափառ տաճար ՌԴ Ռոստովի մարզի Կամեննի Բրոդ գյուղում։ Օծվել է ի պատիվ սուրբ առաքյալներ Պետրոսի և Պողոսի։ Ենթարկվում է Մոսկվայի պատրիարքարանի Ռոստովի և Նովոչերկասկի թեմին։


== Պատմություն ==
1780 թվականին Կամեննո-Բրոդսկայա գյուղում մենատնատեր մալոռուսների փոխարեն բնակեցվեցին կազակներ։ Գյուղը երկար ժամանակ չուներ սեփական տաճար, այդ պատճառով կազակները համարվում էին Մեծ մարտիրոսուհի Վարվառա եկեղեցու ծխական համայնքի անդամներ։ Այդ եկեղեցին կառուցվել էր 1781 թվականին և գտնվում էր Գրուշևսկայա ստանիցայում։
Այն տարիներին Դոնի գյուղերում թույլատրվում էր եկեղեցիներ կառուցել միայն Սուրբ սինոդի թույլտվությամբ, քանի որ իշխանությունները վախենում էին հնածիսության հետագա տարածումից։ Միայն 1844 թվականին այդ սահմանափակումը հանվեց, և տեղի կազակները որոշեցին եկեղեցի կառուցել սեփական գյուղում։
1862 թվականին հավատացյալների գումարով հիմնադրվեց գյուղում առաջին` փայտե եկեղեցին` ի պատիվ առաքյալներ Պետրոսի և Պողոսի։ Այս եկեղեցու օծումը  տեղի ունեցավ 1864 թվականի ապրիլի 27-ին։ Նաև նրա կողքին հիմնադրվեց առաջին գերեզմանատունը։ Սակայն 1881 թվականի մայիսի 20-ին կայծակի հարվածից առաջացած հրդեհի պատճառով եկեղեցին այրվեց։
Այրվածի փոխարեն 1885 թվականին կառուցվեց նոր եկեղեցի, որն օծվեց նույն թվականի նոյեմբերի 10-ին։ 1905 թվականին այն ընդարձակվեց։ Մոտավորապես նույն տարիներին տեղական իշխանությունները նրա կողքին կառուցեցին երկու եկեղեցական-ծխական դպրոց` արական և իգական։
Խորհրդային իշխանության տարիներին եկեղեցին բազմիցս փակվել է։ Հայտնի է, որ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին այն գործել է, թեև 1941-1942 թվականներին այնտեղ հանգչել են Ռոստովի հրետանային ուսումնարանի կուրսանտների մասունքները։ Վերջնականապես եկեղեցին փակվել է 1961 թվականին` Նիկիտա Խրուշչովի կառավարման օրոք իրականացված հակակրոնական արշավի ժամանակ։ Տաճարի շենքում սկզբում գործել է մարզադահլիճ, այնուհետև` քիմիկատների պահեստ։
1990-ական թվականներին եկեղեցու լքված շենքը, որից այդ պահին մնացել էին միայն պատերը, որոշվել է վերակազմավորել ակումբի, բայց դրամական միջոցների բացակայության պատճառով այս գաղափարը կյանքի չի կոչվել։ 1997 թվականին մեկնարկել են տաճարի վերակառուցման աշխատանքները, բայց շուտով դադարեցվել են և վերսկսվել են միայն 2008 թվականին։ 2010 թվականի հոկտեմբերի 17-ին հանդիսավորությամբ բացվել է տաճարի մաղթանքի հատվածը։ 2012 թվականին տաճարում տեղադրվել են զանգեր, իսկ արդեն 2013 թվականին վերականգնվել է տաճարի հիմնական մասը։


== Ծանոթագրություններ ==
Աբաս Բիչանակ

Աբաս Բիչանակ, լեռ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում, Ամաղու գյուղի մոտ։ Աբաս Բիչանակի ստորոտներում տարածվում է Ամաղու գյուղի մշակելի հողերի մի մասը։


== Ծանոթագրություններ ==
463

463 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երկուշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 463 թվականն է, 
V դարի 63-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Իգոր Լոլո

Իգոր Ալեքսանդր Լոլո (ֆր.՝ Igor Alexandre Lolo, հուլիսի 22, 1982(1982-07-22), Աբիջան, Կոտ դ'Իվուար), Կոտ դ'Իվուարցի ֆուտբոլիստ, պաշտպան, խաղում է «Ռոստով» ակումբի և Կոտ դ'Իվուարի ազգային հավաքականի կազմերում։


== Կարիերա ==


== Ակումբային ==
Լոլոն սկսել է զբաղվել ֆուտբոլով իր հայրենիքում։ 1998 թ. նա ստացավ ծնկի վնասվածք, սակայն 3 տարիների ընթացքում կարողացավ ապաքինվել վնասվածքից։ Խաղացել է «ԱՍԵԿ Միմոզաս» ակումբի կազմում, որի հետ 4 անգամ դարձել է Կոտ դ'Իվուարի չեմպիոն և ևս 2 անգամ նվաճել Կոտ դ'Իվուարի գավաթը։ 2003 թ. տեղափոխվել է բելգիական «Բևերեն» ակումբ։ 2004 թ. Լոլոն տեղափոխվեց Դոնեցկի «Մետալուրգ», որտեղ դարձավ Կոտ դ'Իվուարից ակումբ տեղափոխված երրորդ ֆուտբոլիստը։ Ուկրաինայի առաջնությունում իր մեկնարկային հանդիպումն անցկացրել է 2004 թ. հուլիսի 31-ին, երբ թիմը մրցում էր «Շախտյոր» ակումբի հետ (3։ 0)։ Խաղացել է նաև բելգիական ևս 2 ակումբների կազմում. «Բեերսխոտ» և Գենկ։ 2008 թ. ամռանը Լոլոն սկսեց հետաքրքրել ֆրանսիական «Մոնակո» ակումբին։
2008 թ. սեպտեմբերին ֆուտբոլիստը տեղափոխվեց ուկրաինական «Դնեպր» ակումբ, որտեղ դարձավ առաջին աֆրիկացի ֆուտբոլիստը ։ Նոր ակումբի կազմում մեկնարկային հանդիպումն անցկացրեց 2008 թ. սեպտեմբերի 28-ին, երբ թիմը մրցում էր Զապորոժիեի Մետալուրգի հետ (1։ 2)։
2009 թ. հունվարին Լոլոն պայմանագիր կնքեց «Մոնակո» ակումբի հետ։ Ֆրանսիայի առաջնությունում իր մեկնարկային հանդիպումն անցկացրել է 2009 թ. մարտի 7-ին, երբ թիմը մրցում էր Նիցցայի հետ։ 2011 թ. օգոստոսի 4-ին հայտարարվեց այն մասին, որ ֆուտբոլիստը մոտ է ռուսական «Կուբան» տեղափոխվելուն, որի հետ ի վերջո Լոլոն օգոստոսի 22-ին կնքեց 3 տարվա պայմանագիր։ 2013 թ. հունիսի 22-ին ստորագրեց 2 տարվա պայմանագիր ռուսական մեկ այլ ակումբի՝ «Ռոստով»-ի հետ։


== Ազգային հավաքականի կազմում ==
Լոլոն խաղացել է Կոտ դ'Իվուարի երիտասարդական և օլիմպիական հավաքականների կազմում։ Առաջին հանդիպումն Ազգային հավաքականի կազմում անցկացրել է 2008 թ. մայիսի 22-ին, երբ թիմը մրցում էր Պարագվայի ազգային հավաքականի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Լոլոն www.transfermarkt.de կայքում (գերմ.)
[1]
Նաբիան

Նաբիան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Ճապաղջրի գավառակում։ Գտնվում էր Գենջ գյուղաքաղաքից 40 կմ հյուսիս-արևմուտք՝ Գոյնուկի ավազանի Դանուդան գետի աջ ափին։ Տարածքն անտառապատ էր։
XX դարի սկզբին ուներ 25 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Միքայել Սարգսյան

Միքայել (Մեխակ) Ահարոնի Սարգսյան (1884, գյուղ Դոմաձոր, Ելենովկայի (Սևանի) շրջան - 1971, Երևան), Հայաստանում խորհրդային ռեժիմի հաստատման աջակից, ԽՄԿԿ անդամ (1920)։
Վաղ հասակից մեկնել է Բաքու, զորակոչվել է բանակ և կրտսեր սպայի կոչումով մասնակցել Առաջին համաշխարհային պատերազմին։ Բանակում մասնակցել է ընդհատակյա հեղափոխական գործունեության։ Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո ընտրվել է դիվիզիայի զինվորների պատգամավորների խորհրդի անդամ։ 1917 թվականին զորացրվել է և հայրենի գյուղում կազմակերպել Հայաստանում առաջին գյուղական բոլշևիկյան խորհուրդը (և զինված դրուժինան)։ Անմիջական մասնակցությամբ շրջանում կազմակերպվեցին այսպես կոչված՝ բոլշևիկյան բջիջներ։ Հեղափոխական գործունեության համար Անկախ Հայաստանի կառավարությունը Սարգսյանին բանտարկել է։ Ռուսական 11-րդ կարմիր բանակի կողմից Հայաստանը բռնազավթելուց և երկրում խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո՝ 1920 թվականի դեկտեմբերից եղել է Սևանի հեղկոմի նախագահ։ Մասնակցել է Հայաստանի ինքնիշխանության վերականգնման համար մղված Փետրվարյան ապստամբության ճնշմանը։ 1921-1953 թվականներին տնտեսական ղեկավար աշխատանք է կատարել Հայաստանի տարբեր շրջաններում։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոնի Ջին Դանբար

Բոնի Ջին Դանբար (անգլ.՝ Bonnie Jeanne Dunbar; մարտի 3, 1949(1949-03-03), Sunnyside, Yakima County, Վաշինգտոն), ամերիկուհի տիեզերագնաց։ Իրականացրել է 5 տիեզերական թռիչք  (1985, 1990, 1992, 1995, 1998)։


== Կրթություն և կազմակերպություններ ==
Վաշինգտոնի համալսարան (կերամիկայի արտադրության գիտության բակալավր, 1971)
Boeing Computer Services
Օքսֆորդի Խարուել լաբորատոիայում վերապատրաստում
Rockwell International Space Division (Դաունի, Կալիֆորնիա)
Հյուստոնի համալսարան (մեխանիկայի ամբիոնի ասպիրանտ դոցենտ)
Սիեթլ աերոտիեզերական թանգարանի  կառավարման նախագահ (Վաշինգտոն նահանգ)


== Կարիերան ՆԱՍԱ-ում ==
ՆԱՍԱ-ում է 1978 թվականից, 1981 թվականից տիեզերագնացության թեկնածու։


== Տիեզերական թռիչքներ ==
30 հոկտեմբերի 1985  «Չելենջեր STS-61-A»
9 հունվարի 1990  «Կոլումբիա STS-32»
25 հունիս 1992  «Կոլումբիա STS-50»
27 հունիս 1995  «Ատլանտիկ STS-71»
23 հունվարի 1998  «Ինդևոր STS-89»Դանբարը ԱՄՆ-ի 112-րդ և  տիեզերք թռչած 187-րդ տիեզերագնացն է և  9-րդ կինը, որն իրականացրել է Երկրի ուղեծրի շուրջ տիեզերական թռիչք։ Տիեզերքում գտնվելու ժամանակահատվածը կազմել է 50 օր, 8 ժամ, 23 րոպե։


== Մրցանակներ ==
Մեդալ «Տիեզերական թռիչքի համար» (1985, 1990, 1992, 1995 և 1998)
NASA Superior Accomplishment Award (1997)
Մեդալ «Բացառիկ ձեռքբերումների համար» (1996)
NASA Outstanding Leadership Award (1993)
Fellow of American Ceramic Society (1993)
Design News Engineering Achievement Award (1993)
IEEE Judith Resnik Award (1993)
Society of Women Engineers Resnik Challenger Medal (1993)
Museum of Flight Pathfinder Award (1992)
AAES National Engineering Award (1992)
NASA Exceptional Service Award (1991)
University of Houston Distinguished Engineering Alumna (1991)
M.R.S. President’s Award (1990)
The American Ceramic Society (ACerS) Schwaltzwalder P.A.C.E. Award (1990)
University of Washington Engineering Alumni Achievement (1989)
Մեդալ «Բացառիկ ծառայության համար» (1988)


== Անձնական տվյալներ ==
Հետաքրքրություններ․ թռիչքներ, վազք, առագաստանավային սպորտ, սոֆտբոլ, սքվոշ։ Ռադիոսիրող՝ KD5DCB անվանականչով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրություն nasa.gov
Կենսագրությունը տիեզերագնացության հանրագիտարանում
Էդուարդ Ավալյան

Էդուարդ Հայկի Ավալյան (1925, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - 1982, Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային զինվորական, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Ավալյանը ծնվել է 1925 թվականին Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունում՝ Երևան քաղաքում։ 1942 թվականին ավարտել է Բաքու քաղաքի Ձերժինսկու շրջանի № 152 միջնակարգ դպրոցը։ 1942 թվականին ընդունվել Ֆ․ Է․ Ձերժինսկու անվան բարձրագույն ռազմածովային ինժեներական ուսումնարան` «Նավերի դիզելային տեղադրումներ» մասնագիտությամբ։
1943-1944 թվականներին, լինելով կուրսանտ, մասնակցել է Հյուսիսային նավատորմի ռազմական գործողություններին (այդ թվում՝ նաև ՏՇ-116)։ Ռազմական գործողություններին մասնակցելու համար 1944 թվականին պարգևատրվել է «Խորհրդային Անդրբևեռաշրջանի պաշտպանության համար», «Մարտական ծառայությունների համար» և Ուշակովի շքանշաններով։ 1945 թվականին շարունակել է ուսումը և 1947 թվականին գերազանց ավարտել Ձերժինսկու անվան բարձրագույն ռազմածովային ինժեներական ուսումնարանը։
1953-1957 թվականներին ուսումը շարունակել է Ն․ Գ․ Կռիլովի անվան նավաշինության և սպառազինության ռազմածովային ակադեմիայում (մասնագիտացումը՝ «Սուզանավերի նախագծում»)։ Ավարտել է գերազանցության դիպլոմով։
1957-1961 թվականներին ծառայության է անցել Լենինգրադի 27 Գիտահետազոտական ինստիտուտի ռազմածովային նավատորմում։ 1961-1982 թվականներին ծառայել է Մոսկվայի ռազմածովային նավատորմի գլխավոր վարչությունում։ Առաջին աստիճանի կապիտան է։ 1979 թվականին պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով։ Նավաշինության ոլորտում կատարած աշխատանքի համար 1981 թվականին արժանացել է ԽՍՀՄ պետական պարգևի։
Ավալյանը մահացել է 1982 թվականին՝ 57 տարեկան հասակում։ Աճյունն ամփոփված է Մոսկվայի Միտինյան գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Авалян Эдуард Гайкович»։ Յամալոնենեցական ինքնավար շրջանի հուշագիրք։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-01-27-ին։ Վերցված է 2016-01-11
Կոստենկի (գյուղ, Սաֆոնովսկի շրջան)

Կոստենկի (ռուս.՝ Костенки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
543

543 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 543 թվականն է, 
VI դարի 43-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Լևոն Կարագյոզյան

Լևոն Հայկազի Կարագյոզյան (Ղարագյոզյան) (մայիսի 29, 1913(1913-05-29), Երևան, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 25, 1986(1986-02-25), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դրամատուրգ, կինոսցենարիստ, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1949 թվականից։ ԽՄԿԿ անդամ 1945 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Երևանում։ 1939 թվականին ավարտել է Երևանի Կ. Մարքսի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտի քիմիկո-տեխնոլոգիական ֆակուլտետը, 1958 թվականին՝ Մոսկվայի Մ. Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի գրական բարձրագույն դասընթացները։ 1940-1952 թվականներին աշխատել է «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում որպես գլխավոր ինժեներ։ 1971-1976 թվականներին եղել է Հայաստանի գրողների միության վարչության քարտուղարը։
Գրել է «Այս աստղերը մերն են» (Գրիգոր Տեր-Գրիգորյանի հեղինակակցությամբ, Բեմադրել է Գ. Սունդուկյանի անվան թատրոնը, 1950 թվականին), «Վերածնունդ» (հեղինակակից Գրիգոր Տեր-Գրիգորյան, բեմադրել են ժողովրդական թատրոնները, 1950), «Սպիտակազգեստ կինը» (1960), «Կովկասի դարպասները» (հեղինակակից Միքայել Շաթիրյան, բեմադրել է Կիրովականի թատրոնը, 1975), «Կայծակի հարվածը» (բեմադրել է Երևանի դրամատիկական թատրոնը, 1975), «Երաշխավորություն» (բեմադրել է Լենինականի Մռավյանի անվան թատրոնը, 1977) պիեսները, «Սուզված նավը» և «Արևին հավասար» կինովիպակները։
Նրա սցենարով «Հայֆիլմը» նկարահանել է «Պատվի համար» (1956), «Թռիչք անդունդի վրայով» (1959), «Տերտերի ուխտը» (1965), «Կարինե» (1967) կինոնկարները։
Ռուսերեն լույս են տեսել նրա «Այս աստղերը մերն են» (հեղինակակից Գրիգոր Տեր-Գրիգորյան) դրաման (Մոսկվա, 1951) և «Արևին հավասար» պիեսների և վիպակների ժողովածուն։ Մահացել է Երևանում։


== Երկերի մատենագրություն ==
Այս աստղերը մերն են (պիես, հեղինակակից Գրիգոր Տեր-Գրիգորյան), Երևան, Պետհրատ, 1949, 79 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լևոն Կարագյոզյան
Գերգեյ Չիկի

Գերգեյ Յանոշի Չիկի (Գրիգոր Չիքիյան) (հունգ.՝ Csiky Gergely, 1842, դեկտեմբերի 8, Պանկոտա, Հունգարիա - 1891, նոյեմբերի 19, Բուդապեշտ), ծագումով հայ հունգարացի գրող։ Աստվածաբանության դոկտոր։ Հունգարիայի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ։ Ստեղծագործել է հունգարերեն։


== Կենսագրություն ==
1870-1873 թվականներին խմբագրել և հրատարակել է «Չանատ» թեմական պաշտոնաթերթը։
Չիկին ճանաչում է ձեռք բերել «Կանխազգացում» (1875, Հունգարիայի ԳԱ մրցանակ) չափածո դրամայով։
Նրա «Սեսիլի հարսանիքը» պիեսը պատկերում է հունգարահայերի կյանքը։
Հեղինակ է մի շարք աստվածաբանական աշխատությունների, դրամատուրգիական և բանաստեղծական երկերի։
Կատարել է թարգմանություններ հունարենից։


== Հիշատակ ==

Գերգեյ Չիկիի անունով են կոչվել փողոց Բուդապեշտում և Կապոշվար քաղաքի թատրոնը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Ով ով է։ Հայեր» հանրագիտարան, 2-րդ հատոր, «Հայկական հանրագիտարան» հրատարակչություն, Երևան, 2007, էջ 289։
Ելիզավետինո (գյուղ, Կարմասկալինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԵլիզավետինոԵլիզավետինո (ռուս.՝ Елизаветино, բաշկիրերեն՝ Елизаветино), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բուենոս Այրեսի կենդանաբանական այգի

Բուենոս Այրեսի կենդանաբանական այգի (իսպ.՝ Zoológico de Buenos Aires), կենդանաբանական այգի և զբոսայգի Արգենտինայի մայրաքաղաք Բուենոս Այրեսի Պալերմո վարչական շրջանում։
Ընդհանուր առմամբ կենդանաբանական այգին զբաղեցնում է 18 հեկտար հողատարածք։ Կենդանաբանական այգում պահվում են 89 տեսակի կաթնասունների, 49 տեսակի սողուններ և 175 տեսակի թռչուններ, ընդհանուր առմամբ ավելի քան 2500 առանձնյակ։


== Կենդանիներ ==

Կենդանաբանական այգու կանաչ տարածությունները լի են հայրենի թռչուններով և կրծողներով։ Ճահճակուղբերը, նապաստակները և սիրամարգերը կենդանաբանական այգում շրջում են ազատության մեջ։ Կապիկների և կապկազգիների մի մասը տեղավորված են վանդակների, իսկ մյուս մասը՝ այգու փոքր արհեստական լճերի վրա գտնվող կղզիների վրա։
Կենդանաբանական այգու առաջին հատվածը (իսպ.՝ La Granja Del Zoo) նման է ագարակի։ Այստեղ այցելուները կարող են կերակրել ընտանի կենդանիներին՝ պոնիներին, էշերին, ոչխարներին և այծերին։ Այս բաժնի մի մասը համարվում է նաև հնդկահավերի, հավերի, խոզերի, նապաստակների, կովերի և ձիերի բնակավայրը։
Երկրորդ բաժինը կենդանաբանական այգու ակվարիումն է, որտեղ կարելի է հանդիպել նաև պինգվինների։ Ակվարիումների թարմ ջրերում բնակվում են արևադարձային ծովային ձկներ՝ այդ թվում և մարդակեր պիրանիաների։
Ակվարիումներում տեղի են ունենում նաև ցուցադրություններ և շոուներ, որի այցելուները պետք է վճարեն հավելյալ։
Երրորդ բաժնում ներկայացված են Արգենտինայի և աշխարհի տարբեր սողուններ, հիմնականում՝ օձեր։
Արևադարձային կենդանիներին նվիրված բաժնում ներկայացված են բազմաթիվ կատվազգիներ։ Ներկայացված գիշատիչ կատուներից են վագրերը, պումաները, վագրակատուները, յագուարները և առյուծները։ Առյուծները ապրում են «ամրոցի» նմանությամբ ստեղծված ազատավանդակում։
Բուենոս Այրեսի կենդանաբանական այգում բնակվում են բենգալյան վագրեր՝ թվով չորսը։ Բացի այս կենդանիներից, կենդանաբանական այգում բնակվում են նաև կարմիր պանդաներ, ուղտեր, բիզոններ, ընձուղտ, գետաձի, լեմուրները և փղեր։
Ուղտերի ազատավանդակի կառուցված են Մարոկկոյի ճարտարապետական ոճով, ֆլամինգոներինը՝ որպես բյուզանդական «ավերակներ»։ Կենգուրուների վանդակը շրջապատված է աբորիգենների նկարներով, իսկ փղերի ազատավանդակը՝ հնդկական շինություններով և ավերակներով։


== Ծանոթագրություններ ==
Խաղաղօվկիանոսյան դիվիզիոն (NHL)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խաղաղօվկիանոսյան դիվիզիոն (այլ կիրառումներ)Խաղաղօվկիանոսյան դիվիզիոն (անգլ.` Pacific Division), Հոկեյի ազգային լիգայի (NHL) Արևմտյան կոնֆերենցիայի երկու դիվիզիոններից մեկը։
Ձևավորվել է 1993 թվականին՝ հաջորդելով Սմիթյան դիվիզիոնին (Հյուսիսարևմտյան դիվիզիոնի հետ)։ Համարվում է թերևս միակ դիվիզիոնը լիգայում, որում ընդգրկված չէ «Օրիգինալ վեցյակի» որևէ ակումբ։


== Ներկայիս թիմերը ==
Անահայմ Դաքս
Արիզոնա Կոյոտիս
Կալգարի Ֆլեյմզ
Էդմոնտոն Օյլերս
Լոս Անջելես Քինգս
Սան Հոսե Շարքս
Վանկուվեր Քենաքս


== Դիվիզիայի տիտղոսներ ==
Թավատառով նշված թիմերը ներկայումս դիվիզիայի գործող անդամ են


== Աղբյուրներ ==

Հոկեյի ազգային լիգայի պատմություն (անգլերեն)
How Deep Is Your Love (երգ, Bee Gees)

«How Deep Is Your Love», Bee Gees-ի երգը, որը ձայնագրվել է 1977 թվականին և թողարկվել է նույն թվականի սեպտեմբերին։ Սկզբում նախատեսված էր Իվոնն Էլլիմանի համար, սակայն հետագայում հեղինակային կատարմամբ հնչել է «Շաբաթ երեկոյի տենդը» ֆիլմում։ Հասել է առաջին հորիզոնականին ԱՄՆ ազգային հիթ-շքերթում։ 1996 թվականին Մեծ Բրիտանիայում առաջին տեղն է զբաղեցրել Take That-ի կատարմամբ։ Արժանացել է «Գրեմմի» մրցանակի «Լավագույն վոկալ փոփ կատարում դուետով կամ խմբով» անվանակարգում։


== Bee Gees-ի օրիգինալ տարբերակ ==


=== Շաբաթական հիթ-շքերթներ ===


=== Հավաստագրեր ===


== Take That խմբի տարբերակ ==


=== Երգացանկ ===


=== Հիթ-շքերթներ և հավաստագրումներ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Վերբովցի (գյուղ, Զաստավնայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎերբովցիՎերբովցի (ուկրաիներեն՝ Вербівці), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Զաստավնայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վերբովցի գյուղում բնակվում էր 527 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աշոտ Հովհաննիսյան (անասնաբույծ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աշոտ Հովհաննիսյան (այլ կիրառումներ)Աշոտ Հովհաննեսի Հովհաննիսյան (ապրիլի 15, 1957(1957-04-15), Վաղարշապատ, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ անասնաբույծ։ Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր (2001), պրոֆեսոր։


== Կենսագրություն ==
Աշոտ Հովհաննիսյանը ծնվել է 1957 թվականի ապրիլի 15-ին, Էջմիածին քաղաքում։ 1963-1973 թվականներին սովորել և ավարտել է Էջմիածնի N 2 միջնակարգ դպրոցը։ 1979 թվականին ավարտել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտը։ 1981-1984 թվականներին սովորել է Մոսկվայի անասնաբուծության համամիութենական գիտահետազոտական ինստիտուտի ասպիրանտուրայում։ 1987 թվականից դասավանդում է Հայկական գյուղատնտեսական ակադեմիայում։ 1993-1994 թվականներին եղել է ՀՀ Կառավարության պետական նախարարի աշխատակազմի ղեկավար, 1994-1996 թվականներին՝ «Հայանասնահամալիր» հանրապետական միավորման գլխավոր տնօրեն, 1996-1998 թվականներին՝ ՀՀ գյուղատնտնեսության նախարարի գլխավոր խորհրդական, 1999-2002 թվականներին՝ անասնաբուծության զարգացման վարչության պետ, 2002-2007 թվականներին՝ ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության գիտության, կրթության և խորհրդատվության վարչությունների պետ, 2007-2015 թվականներին՝ ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության անասնաբուծության և անասնաբուժության վարչության պետ, 2015 թվականից՝ ՀՀ բնապահպանության նախարարի գլխավոր խորհրդական։
Աշխատանքները վերաբերում են տավարի կովկասյան գորշ ցեղի կենսաբանական և օգտակար-տնտեսական հատկանիշների ուսումնասիրմանը. առաջարկել է կովերի ընտրության իրականացման հատուկ բանաձև («Հովհաննիսյանի ինդեքս»)՝ ըստ մթերատվության, կաթնատվության, կաթի մեջ յուղի և սպիտակուցի պարունակության ու կենդանի զանգվածի։


== Պարգևներ ==
«Գյուղատնտեսության նվաճումների համար» ոսկե մեդալ, 2011
ԽՍՀՄ ԺՏՆՑ դիպլոմ


== Աշխատություններ ==
Տավարի կովկասյան գորշ ցեղի տնտեսա-կենսաբանական հատկանիշները և սելեկցիոն նոր չափանիշների մշակումն ու օգտագործումը ցեղի կատարելագործման համար Հայաստանի Հանրապետությունում։


== Անդամակցություն ==
«Ագրոգիտություն» ամսագրի խմբագրական կոլեգիայի անդամ։


== Ծանոթագրություններ ==
Զեմո Սարաբուկի

Զեմո Սարաբուկի (վրաց.՝ ზემო სარაბუკი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1100 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 11 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռաիկյուլա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռաիկյուլա (այլ կիրառումներ)Ռաիկյուլա (էստ․՝ Raikküla), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Ռաիկյուլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 256 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Իսաբել Սելա

Մարիա Իսաբել Սելա Դիեգես (իսպ.՝ María Isabel Celaá Diéguez, մայիսի 23, 1949(1949-05-23), Բիլբաո, Բասկերի երկիր, Իսպանիա), իսպանացի պետական և քաղաքական գործիչ, Իսպանական սոցիալիստական բանվորական կուսակցության անդամ։ 2018 թվականի հունիսի 7-ից Սանչեսի առաջին և երկրորդ կաբինետում աշխատանքի և սոցիալիական տնտեսության նախարար։ 2018 թվականի հունիսի 7-ից մինչև 2020 թվականի հունվարի 13-ը Սանչեսի առաջին կաբինետում Իսպանիայի կառավարության պաշտոնական ներկայացուցիչ։ 2009 թվականի մայիսի 9-ից մինչև 2012 թվականի դեկտեմբերի 14-ը Բասկերի Երկրի կառավարության կրթության, համալսարանների և հետազոտությունների խորհրդական։ 2008 թվականի մարտի 25-ից մինչև 2009 թվականի ապրիլի 3-ը Բասկերի Երկրի խորհրդարանի փոխխոսնակ։ 2019 թվականի մայիսի 21-ից մինչև 2020 թվականի փետրվարի 21-ը Ալավայից Իսպանիայի գլխավոր կորտեսների պատգամավոր։ 1998 թվականի նոյեմբերի 25-ից մինչև 2009 թվականի մայիսի 12-ը և 2012 թվականի նոյեմբերի 20-ից մինչև 2016 թվականի օգոստոսի 2-ը Բիսկայից եղել է Բասկյան խորհրդարանի պատգամավոր։


== Կենսագրություն ==
Ստացել է փիլիսոփայության և գրականության, անգլիական բանասիրության և իրավունքի բակալավրի աստիճան և բակալավրիատի պրոֆեսորի գիտական կոչում։
1987 թվականին դարձել է Բասկերի երկրի Խոսե Ռամոն Ռեկալդեի կառավարության կրթության, համալսարանների և հետազոտությունների հարցերով խորհրդականի աշխատակազմի առաջնորդ։ 1991 թվականից եղել է Բասկերի երկրի Ֆերնանդո Բուեսայի կառավարության կրթության, համալսարանների և հետազոտությունների հարցերով խորհրդականի տեղակալ։ 1995 թվականից եղել է Բասկերի երկրի Ռամոն Հաուրեգիի կառավարության արդարադատության, տնտեսության, աշխատանքի և սոցիալական ապահովության խորհրդական։ 1998 թվականից մինչև 2009 թվականը և 2012 թվականից մինչև 2016 թվականը Բիսկայի  նահանգից եղել է բասկյան խորհրդարանի պատգամավոր։ 2008-2009 թվականներին եղել է բասկյան խորհրդարանի առաջին փոխխոսնակը։ 2009-2012 թվականներին Բասկերի երկրի Պաչի Լոպեսի կառավարությունում զբաղեցրել է կրթության, համալսարանների և հետազոտությունների հարցերով խորհրդականի պաշտոնը։
2018 թվականի հունիսի 7-ին նշանակվել է կրթության և մասնագիտական պատրաստության նախարար և միաժամանակ Սանչեսի առաջին կաբինետում Իսպանիայի կառավարության պաշտոնական ներկայացուցիչ։ 2020 թվականի հունվարի 13-ին Սանչեսի երկրորդ կաբինետում նշանակվել է կրթության և մասնագիտական պատրաստության նախարար։
2019 թվականի ապրիլի 28-ի խորհրդարանական ընտրություններում Ալավայի ընտրատարածքից ընտրվել է պատգամավորների կոնգրեսի պատգամավոր։ Վերընտրվել է 2019 թվականի նոյեմբերի 10-ի արտահերթ ընտրություններում։


== Ծանոթագրություններ ==
Սկիո

Սկիո (իտալ. Schio), քաղաք Իտալիայի Վենետո մարզում՝ Վիչենցա գավառում։ Քաղաքը գտնվում է Վիչենցայից հյուսիս, Գարդա լճից արևելք։ Սկիոն շրջապատում են Պրեդալպերը, այսպես կոչված՝ «Փոքր Դոլոմիտները», և Պասուբիո լեռը։
Քաղաքի հովանավորն է համարվում Պետրոս առաքյալը։ Քաղաքի տոնը հունիսի 29-ին է։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Քույր քաղաքներ ==
 Լանդսհուտ, Գերմանիա, 1981-ից
 Կապոշվար, Հունգարիա, 1990-ից
 Պետանժ, Լյուքսեմբուրգ 1992-ից


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Սկիո. կաշվե պատյանների և դիրիժաբլների հայրենիք Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ջիլլիան Մեյ Արմսթրոնգ

Ջիլլիան Մեյ Արմսթրոնգ (անգլ.՝ Gillian May Armstrong, դեկտեմբերի 18, 1950(1950-12-18)[…], Մելբուռն, Ավստրալիա), ավստրալիացի կինոռեժիսոր, սցենարիստ, կինոպրոդյուսեր, գեղարվեստական տնօրեն և դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Ջիլլիան Մեյ Արմսթրոնգը ծնվել է 1950 թվականի դեկտեմբերի 18-ին Մելբուրնում (Վիկտորիա,Ավստրալիա) անշարժ գույքի գործակալի և տարրական դասարանների ուսուցչուհու ընտանիքում։
Ջիլլիանը ավարտել է «Vermont High»:


== Կարիերա ==
1970 թվականին Ջիլլիանը դարձել է Ավստրալիայի առաջին կին-ռեժիսորը, նկարահանելով «Ծերունին և շունը» ֆիլմը, և այժմ նկարահանել է 27 ֆիլմեր։ Նա նաև համարվում է որպես սցենարիստ, պրոդյուսեր, գեղարվեստական տնօրեն և դերասանուհի։
Ջիլլիանը «Australian Film Institute» (1979, 1996), «Brisbane International Film Festival» (1995), «Women in Film Crystal Awards» (1995 և «Australian Directors Guild» (2007, 2010) մրցանակների դափնեկիր է։


== Անձնական կյանք ==
Ջիլիանն ամուսնացած է Ջոն Պլեֆորի հետ։ Ամուսիններն ունեն 2 աղջիկ՝ Բիլլի Արմսթրոնգ (ծնվել է 1986 թվականին) և երկրորդ աղջիկը, որի անունը հայտնի չէ (ծնվել է 1989 թվականին)։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ռեժիսոր ===
1970 - «Ծերունին և շունը» / Old Man and Dog
1984 - «Տիկին Սոֆֆել» / Mrs. Soffel
1991 - «Հոգում կրակ է» / Fires Within
1992 - «Մեր վերջին օրերը» / The Last Days of Chez Nous
1994 - «Փոքրիկ կանայք» / Little Women
1997 - «Օսկարը և Լյուսինդան» / Oscar and Lucinda
2001 - «Շարլոտա Գրեյ» / Charlotte Gray
2007 - «Մահացու համար» / Death Defying Acts


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Джиллиан Армстронг (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Մամոնկին (Զավետինսկի շրջան)

Մամոնկին (ռուս.՝ Мамонкин), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Զավետինսկի շրջանում։ Մտնում է Սավդյանսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
(2811) Ստրշեմխովի

(2811) Ստրշեմխովի (անգլ.՝ Stremchovi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի մայիսի 10-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,866414 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7611 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9717 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1772,58 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,203093 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,03° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2811) Ստրշեմխովի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կոզելշչինսկի գյուղական խորհուրդ (Կոզելշչինսկի շրջան)

Կոզելշչինսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Козельщинська селищна рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոզելշչինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոզելշչինսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 5107 մարդ։ Խորհրդում կա 6 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Լեհեմեցա

Լեհեմեցա (էստ․՝ Lehemetsa), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Լասվա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 22 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Վրացական կորպուս

Վրացական կորպուս (ռուս.՝ Грузинский корпус), Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին գործած ռուսական բանակի զինվորական միավորում (հետևակային կորպուս)։


== Պատմություն ==
1915 թվականի ապրիլի 6-ին ռուսական բանակի կազմում ձևավորվեցին Թբիլիսիի և Քութայիսի կամավորական դրուժինաները։ Հետագայում դրանք վերակազմավորվեցին Վրացական հրաձգային գումարտակի, 1916 թվականի մարտի 19-ին դառնալով համանուն գունդ։ 
1916 թվականի մարտին Կովկասյան ռազմաճակատի զորքերի հրամանատար` Մեծ իշխան Նիկոլայ Նիկոլաևիչը Գերագույն գլխավոր հրամանատար շտաբի պետ գեներալ Մ. Վ. Ալեքսեևից խնդրել է թույլատրել ձևավորել Վրացական հեծյալ գունդ։ Այս գնդի սպայական կազմն առաջարկվել է ձևավորել ցանկություն հայտնած վրացի սպաներից, առաջնային ենթասպայական կազմը` ռուս ենթասպաներից, իսկ ցածրաստիճան զինվորականները հիմնականում պետք է լինեին վրացիներ։ Թույլտվությունը տրվել է նույն տարվա ապրիլի 23-ին։ Նորաստեղծ գնդի համար հիմք հանդիսացան վրացական հրաձգային գնդի հեծյալ հարյուրականները։ 
Գունդը ձևավորվել է 1916 թվականի հոկտեմբերի 31-ին։
1917 թվականի նոյեմբերի 5-ին սկսվեց վրացական բանակային կորպուսի ձևավորման գործընթացը։ Այն ստեղծվեց այդ ժամանակ գործող վրացական ազգային զորամիավորումների հիմքի վրա, ինչպես նաև Կովկասյան ռազմաճակատի այլ զինվորական կազմավորումների, հետագայում վերակոմպլեկտավորվելով տարբեր զորատեսակներում ծառայող վրացի զինվորականներով։ Ընդամենն անհրաժեշտ էր ձևավորել 2 հրաձգային դիվիզիա, 2 լեռնային հրետանային և հեծելազորային բրիգադներ, հեծյալ-լեռնային մարտկոցներ, ինժեներական գումարտակ, հրասանդային դիվիզիոն և պահուստային գունդ։ Կորպուսի հրամանատար է նշանակվել գեներալ Վասիլի Գաբաևը (Գաբաշվիլի)։
1918 թվականի փետրվարի 25-ին ձևավորվեցին կորպուսի շտաբը, 2 վրացական հրաձգային դիվիզիաները, վրացական հեծելազորային բրիգադան (3 վրացական հեծելազորային գնդերը, հեծյալ սակրավորների խումբը և վրացական հեծյալ լեռնային մարտկոցը), վրացական հրասանդային դիվիզիոնը, Գորիի առանձնակի հրաձգային գումարտակը և հեծյալ հարյուրյակը և պահակախմբային գումարտակը։ Մարտի վերջերից ապրիլի սկզբները նորից ձևավորեցին 1-ին դիվիզիայի 4-րդ լեգիոնը (գունդը), որի հրամանատարն էր գեներալ Մազնիաշվիլին։ Այդ ժամանակահատվածում մասնակիորեն ձևավորվեց 3-րդ դիվիզիան։
Վրացական կորպուսը մասնակցել է Անդրկովկասում գերմանա-թուրքական ինտերվենտների դեմ մղված ռազմական գործողություններին։ 
1918 թվականի գարնանը կորպուսը զբաղեցնում էր Սև ծովից մինչև Ախալքալաք ընկած տարածքի կրակակետերը։ Կորպուսը դարձավ Վրաստանի Դեմոկրատական Հանրապետության բանակի ստեղծման հիմքը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Д. Жуков։ «Была ли Грузия независимой?» (ռուսերեն)։ myrt.ru։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-02-22-ին։ Վերցված է 2014-09-30
Հայոց ցեղասպանության հուշարձան (Նոր Հաճըն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հայոց ցեղասպանության հուշարձան (այլ կիրառումներ)Հայոց ցեղասպանության հուշարձան, հուշարձան Հայաստանի Կոտայքի մարզի Նոր Հաճըն քաղաքում։


== Պատմություն ==
Հուշարձանը նվիրված է 1915-1923 թթ. Հաճընի հերոսական ինքնապաշտպանության մասնակիցներին։ Հուշարձանը տեղադրվել է 1974 թվականին։


== Հեղինակներ ==
Ճարտարապետ՝ Ռաֆայել Իսրայելյան
Քանդակագործ՝ Արա Հարությունյան


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Բուլդոգ կամպեյրո

Բուլդոգ կամպեյրո (պորտ.՝ Buldogue Campeiro ) կամ բրազիլական բուլդոգ, շատ հին շան ցեղատեսակ։ Առաջացել է հին անգլիական բուլդոգից (ներկայումս վերացած է), որը Բրազիլիա են տարել եվրոպացի վերաբնակիչները 16-րդ դարում։ հետնաբաշի բարձրությունը 48-ից 58 սմ է, հասուն բուլդոգի քաշը՝ 35-45 կգ։


== Ծանոթագրություններ ==
Օլյակ Վերին

Օլյակ Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բիթլիսի գավառում։ Գտնվում էր Բիթլիս քաղաքից 7 կմ հարավ-արևելք՝ Օլյակ գյուղից 3 կմ հյուսիս-արևմուտք՝ Գյոզալդարա գետի աջակողմյան վտակներից մեկի ձախ ափին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սմոլվիլի գաղտնիքը

«Սմոլվիլի գաղտնիքը» (անգլ.՝ «Smallville»), ամերիկյան գիտաֆանտաստիկ հեռուստասերիալ, որ հիմնված է Սուպերմենի կոմիքսի վրա և պատմում է նրա պատանեկության և այն մասին, թե ինչպես է նա դարձել սուպերհերոս։ Այս սերիալը գրավում է երկրորդ տեղը ամերիկյան գիտաֆանտաստիկ ամենաերկար սերիալների մեջ (Գերբնական սերիալից հետո) և առաջին տեղը կոմիքսների հիման վրա գրված սերիալների մեջ։
Գործադիր պրոդյուսերները և սցենարի հեղինակներն են Ալֆրեդ Գոուն և Մայլիզ Միլլարը, իսկ գաղափարի հեղինակներն են Ջերրի Սիգելը և Ջո Շուստերը։ Դեպքերը տեղի են ունենում ամերիկյան Կանզաս նահանգի հորինված Սմոլվիլ քաղաքում։ Կլարկ Կենտի դերը կատարել է Թոմ ՈՒելլինգը, իսկ նրա գլխավոր թշնամու՝ Լեքս Լյուտորի դերը կատարել է Միքայել Ռոզենբաումը։ Նկարահանումը հիմնականում իրականացվել է Կանադայում։
Առաջին սերիայի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2001 թվականի հոկտեմբերի 16-ին ամերիկյան The WB ալիքում։ Այն դիտել են մոտ 8,4 միլիոն մարդ։ Մինչև 2006 թվականի մայիսի 11-ը այս ալիքով ցուցադրվել է 5 եթերաշրջան, որը ներառում էր 110 սերիա։ 2006 թվականի սեպտեմբերի 28-ից սերիալը հեռարձակվել է նաև The CW հեռուստաալիքում։


== Սերիալի մասին ==
Սերիալը պատմում է Կլարկ Կենտի պատանեկան տարիների և այն մասին, թե ինչպես է նա դարձել սուպերհերոս։ Բացահայտվել են որոշ մանրամասներ։ Օրինակ՝ կրիպտոնիտի ազդեցությունը մարդկանց վրա, Կլարկ Կենտ անձի կայացումը և կոմիքսների այլ հերոսների մասին։
Սուպերմենի մասին պատմող ֆիլմերի ավանդությանը հակառակ սերիլաի սկզբին Լեքս Լյուտորը Կլարկ Կենտի ընկերն է, այլ ոչ թե թշնամին։ Լեքսի վերածնունդը որպես չար սկսվում է 4- րդ եթերաշրջանից։


== Ծանոթագրություններ ==
Վաս Էլգա (Իկայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վաս Էլգա (այլ կիրառումներ)Վաս Էլգա (ռուս.՝ Вас-Елга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Չելյաբինսկով։ Գետաբերանը գտնվում է Իկից գետի ձախ ափից 24 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 11 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Աի, գետի ենթաավազանը Սպիտակ գետն է, գետի գետային ավազանը Կամա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 10010201012111100022358
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 111102235
Ավազանի կոդը — 10.01.02.010
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 11
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 1


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեթրիկո

Ալեթրիկո (հուն․՝ Αλεθρικό), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության հարավում՝ Լառնակայի շրջանում։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի՝ գյուղի բնակչությունը կազմում է 1,101 մարդ։ Տեղակայված է Լառնակա քաղաքի արևմուտքում։ 1891 թվականի տվյալներով գյուղի բնակչությունը կազմել էր 270, մեծամասնությունը հույն կիպրացիներ էին։ Այժմ, ըստ 2011 թվականի մարդահամարի՝ գյուղի բնակչությունը կազմում է 1,101 մարդ։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆարերյան կղզիներ

Ֆարերյան կղզիներ, կղզեխումբ Ատլանտյան օվկիանոսում` Մեծ Բրիտանիայի և Իսլանդիայի միջև։ Ֆարերյան կղզիները հանդիսանում են ինքնավար շրջան Դանիայի կազմում։ 1848 թվականից սկսած ինքնավար կերպով լուծվում են բոլոր պետական հարցերը (ինչպես Գրենլանդիայում)։ Ֆարերյան կզզիները բաղկացած է  18 խոշոր կղզիներից, որոնցից 17-ը բնակեցված են, ինչպես և մանր կղզիներից և մեծ ու փոքր ժայռերից։ Ընդհանուր մակերեսը կազմում է  1,4 հզ. կմ, բնակչությունը՝  50,1 հազար (2013 թվական)։ Մայրաքաղաքը  Տորսհավն նավահանգիստն է, գտնվում է Ստրեյմյոյ կղզու վրա, ունի 23 հզ բնակիչ։ Բնակչության թվով մյուս խոշոր բնակավայրը Կլաքսվիկն է` 5,2 հզ. բնակչությամբ։ Ամենախոշոր կղզին Ստրեյմյոյն է, մակերեսը կազմում է 373,5 կմ2։ Վարչականորոն Ֆարերյան կղզիները բաժանվում են 34 մունիցիպալիտետի։ Կան 120 քաղաքներ և գյուղեր։ Ամենախոշոր կղզին Ստրեյմյոյն է, որտեղ ապրում են կղզիների բնակչության գրեթե կեսը։ Մեծությամբ 2-րդ կղզին Էստորոյն է ՝ 286,3 կմ2 տարածքով։ Վագար կղզու վրա գործում է օդանավակայան։


== Պատմություն ==
Ֆարերյան կղզիները կամ ավելի կարճ Ֆարերները որպես պետություն ձևավորվել է 10-րդ դարում, և բնակեցված է եղել բացառապես վիկինգ ժողովրդներով։ 1003 թվականին Անգլիայի և Ուելսի թագավոր Էդվարդը գրավում է Ֆարերյան կղզիները դարձնելով Անգլիայի տիրույթ։ 1035 թվականին Վուլվիչում կնքվում է պայմանագիր, որով Ֆարերյան կղզիները, Գրելանդիան և Շվեդիան անցնում են վիկինգ ժողովրդներին։ Այս անգամ Ֆարերները բաժին է հասնում անկախացած Նորվեգիային։
Հետագայում խախտվում է Վուլվիչի պայմանագիրը՝ Շվեդիան իրեն հռչակում է անկախ պետություն, Գրելանդիա կղզին անցնում է Դանիային։ Այս փոփոխությունները առիթ էին ստեղծում Ֆարերներում ազգային ազատագրական պայքարի բռնկման։ Մեծ ջանքների շնորհիվ միայն Ֆարերյան կղզիները 14-րդ դարում հռչակվում են ինքնավար մարզ։ Իրադարձությունները ավելի են թեժանում, երբ Դանիան գրավվում է Նորվեգիայի մայրաքաղաք Օսլոն, Շվեդիան, Հոլանդիայի հյուսիսը և գաղութացնում Իսլանդիա կղզին։ Փաստորեն Ֆարերյան կղզիները ևս անցնում են Դանիայի տիրապետության տակ։ Նորվեգիան կարճ ժամանակում հետ է գրավում Օսլոն, սակայն Ֆարերները մնում է Դանիային։ Սա պատերազմի առիթ է դառնում և Նորվեգիայի լուսացորյալ միապետներից Բրաունը կոչ է անում Դանիային հետ վերադարձնել Ֆարերյան կղզիները և որպես տույժ տալ նաև Գրելանդիան։ Դանիական կառավարությունը չի արդարացնում Նորվեգիայի սպասելիքները և Հաագայում պատերազմի են բռնկվում դանիացիները և վիկինգ նորվեգները։ Հաագայում Դանիան փայլուն խաղթանակ է տանում։ Հաագայի ճակատամարտը այս երկու ժողովուրդների մեջ բռնկված վերջին պատերազմն էր։ Հետագայում Նորվեգիան միանում է Դանիային ստեղծելով Դանիայի և Նորվեգիայի Թագավորությունը (Հյուսիսային Թագավորություն)։ 19-րդ դարում՝ 1814 թվականին, մասնատվում է Հյուսիսային Թագավորությունը, իսկ Ֆարերյան կղզիները մնում է որպես Դանիայի տիրույթ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վարչապետի պաշտոնական կայք (ֆար.)
Պաշտոնական տուրիստական կայք (անգլ.)
Ֆարերյան կղզիների բոլոր բնակավայրեր (դան.)
Ֆարերյան կղզիների թղթադրամներ (դան.)
ԿՀՎ Ֆարերյան կղզիների մասին Archived 2019-05-06 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Ֆարերյան կղզիների համալսարանի պաշտոնական կայք (ֆար.), (անգլ.)
Դումանլի (Ջանիկի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դումանլի (այլ կիրառումներ)Դումանլի, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Քֆեր Ջաուզ

Քֆեր Ջաուզ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Միդիադի գավառակում։ Գտնվում էր Միդիադ քաղաքից 20 կմ հյուսիս, ճանապարհների խաչմերուկում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կորոտինովո

Կորոտինովո (ռուս.՝ Коротыново), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 15 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մերզիգիտ

Մերզիգիտ, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Գտնվում է Մեղրի քաղաքից 10 կմ հյուսիս-արևելք, լեռնային վայրում։


== Բնակչություն ==
1907 թվականին գյուղն ունեցել է 766 հայ բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սղոցակիր ճպուռ

Սղոցակիր ճպուռ (լատ.՝ Aeshna serrata), շերեփագիների ընտանիքին պատկանող միջատ։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
75-81 մմ երկարությամբ շատ խոշոր ճպուռ է։ Արուների մարմնի ընդհանուր ֆոնը երկնագույն է, իսկ Էգերինը՝ կանաչաերկնագույն (որի վրա թե′ էգերը, թե′ արուները ունեն սև և սպիտակ գույնի զարդանախշ)։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Հյուսիսային Եվրոպայում, (Շվեդիա, Ֆինլանդիա), Սիբիրում՝ Ուրալի արևելյան լանջերից մինչև Տոմսկ, Հյուսիսային Ղազախստան և Մոնղոլիա։ Հարավարևելյան Թուրքիայի (Վանա լիճ), Հարավարևմտյան Վրաստանի (Ախալքալաքի բարձրավանդակ) և Հայաստանի տարածքների պոպուլյացիաները համարվում են ռելիկտային։ Հայաստանում հայտնի  է Արդենիս գյուղի մոտ գտնվող Գելլի լճի տարածքում (Շիրակի մարզ)։


== Էկոլոգիա ==
Կովկասում հանդիպում է բարձր լեռնային գոտում։ Արեալի այլ հատվածներում կարող է հանդիպել թույլ աղիավուն, կանգնած ջրով ջրամբարներում։ Ջրաճահճային հարուստ բուսականությամբ, ճահճացած, թթու ռեակցիայով ջրերում թրթուրի զարգացումը տևում է 2-3 տարի։ Թրթուրները կարող են երկար գոյատևել ջրից դուրս պայմաններում։ Եվրոպայում թռչում են հուլիս-սեպտեմբեր ամիսներին, իսկ Հայաստանում՝ օգոստոսին։


== Պահպանություն ==
Հազվագյուտ տեսակ է, որը հանդիսանում է հիմնական արեալից հեռու գտնվող, մեկուսացած ռելիկտային պոպուլյացիա։ Բնության պահպանության միջազգային միության Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով ներկայումս գնահատվում է որպես վտանգված տեսակ։ Ծայրահեղ հազվադեպ է հանդիպում, հայտնի է հայտնաբերման մեկ գրանցում։
Թվաքանակի փոփոխության միտումները բացահայտված չեն։
Վտանգման հիմնական գործոնները բացահայտված չեն։
Պահպանվում է «Արփի» ազգային պարկում։


== Ծանոթագրություններ ==
Վասիլևկա (գյուղ, Բոլգրադի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎասիլևկաՎասիլևկա (ուկրաիներեն՝ Василівка), գյուղ Ուկրաինայի Օդեսայի մարզի Բոլգրադի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Վայսալ։ Հիմնադրվել է 1830 թվականին։
2009 թվականի տվյալներով Վասիլևկա գյուղում բնակվում էր 3 902 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դավիթ Շահնազարյան

Դավիթ Գուրգենի Շահնազարյան (մայիսի 26, 1954(1954-05-26), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ՀՀ քաղաքական գործիչ։ Ֆիզմաթ գիտությունների թեկնածու։


== Կենսագրություն ==
Դավիթ Շահնազարյանը ծնվել է 1954 թվականին մայիսի 26-ին, Երևանում։ Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը՝ ֆիզիկոսի որակավորմամբ։ 
1994-1995 թվականներին աշխատել է ազգային անվտանգության պետական վարչության պետի պաշտոնակատար։ Ընտրվել է ՀՀ ԳԽ պատգամավոր։
1995 թվականին ընտրվել է ՀՀ ԱԺ 1-ին գումարման պատգամավոր, 1998 թվականին եղել է ՀՀ Նախագահի թեկնածու։ 1998-2001 թվականներին հիմնադրել և ղեկավարել է «21-րդ դար» ժողովրդավարական ազգային կուսակցությունը, որը 2001 թվականին լուծարվել և միաձուլվել է Հայոց համազգային շարժմանը։ ՀՀՇ անդամ է, 2008-2012 թվականներին եղել է ՀԱԿ անդամ։
Ատալ Բիհարի Վաջպայի

Ատալ Բիհարի Վաջպայի (հինդի՝ अटल बिहारी वाजपेयी, դեկտեմբերի 24, 1924(1924-12-24), Գվալիոր, Gwalior State, Բրիտանական Հնդկաստան, Բրիտանական կայսրություն - օգոստոսի 16, 2018(2018-08-16)[…], Նյու Դելի, Հնդկաստան), հնդիկ պետական և քաղաքական գործիչ, երեք ժամկետ՝ որպես Հնդկաստանի 10-րդ վարչապետ, նախ՝ 1996-ին 13 օր ժամկետով, այնուհետև՝ 13 ամիս՝ 1998-ից մինչև 1999 թվականը, որին հաջորդել է ամբողջական ժամկետ՝ 1999 թվականի հոկտեմբերի 13-ից մինչև 2004 թվականի մայիսի 22-ը։


== Կենսագրություն ==
Ատալ Բիհարի Վաջպային ծնվել է 1924 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Գվալիորում, որն այդ ժամանակ եղել է համանուն իշխանության մայրաքաղաքը (այժմ՝ Մադհյա Պրադեշ)։ Հայրը եղել է տեղի միջնակարգ դպրոցի ուսուցիչ։ Սկզբնական կրթությունը ստացել է տեղի միջնակարգ դպրոցում։
Եղել է 20-րդ դարի վերջի ականավոր հնդիկ քաղաքական գործիչներից մեկը։
1968 թվականից մինչև 1973 թվականը եղել է Ռաշտրիա սվայամսևեկան սանգհ կազմակերպության նախագահ։ 1957 թվականին առաջին անգամ ընտրվել է Հնդկաստանի խորհրդարան։ 1977 թվականի մարտից մինչև 1979 թվականի հուլիսը եղել է արտաքին գործերի նախարար։ 1980 թվականից մինչև 1984 թվականը և 1993 թվականից մինչև 1996 թվականը եղել է խորհրդարանական Բհարատիա ջանատա փարթի կուսակցության առաջնորդ։ Հնդկաստանի խորհրդարան ստորին պալատի՝ Լոկ սաբհայի 11-րդ համագումարի ընդդիմության առաջնորդ։
1996 թվականի Բհարատիա ջանատա փարթիի հաղթանակից հետո դարձել է վարչապետ, որում վերընտրվել է 1998 թվականին։
1999 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Ազգային-դեմոկրատական միության հետ կազմել է խորհրդարանական մեծամասնություն։ Պաշտոնը զբաղեցնելու ընթացքում անցկացրել է առևտրային, աղքատության որոշման քաղաքականության և ՀՆԱ-ի աճի բարենորոգումներ և 1990-ական թվականների վերջի դրության սրացումից հետո փորձել է խաղխաղության բանակցություններ վարել Պակիստանի հետ։
Վաջհայիի վարչապետության ժամանակ Հնդկաստանը Ռաջաստան նահանգի տարածքում անցկացրել է երկրորդ ատոմային փորձը։
Ատալ Բիհարի 2015 թվականին Հնդկաստանի նախագահՊրանաբ Կումար Մուխերջիի կողմից արժանացել է Հնդկաստանի քաղաքացիական բարձրագույն մրցանակին՝ Բհարատ Ռատնային։
Ատալ Բիհարի Վաջպային մահացել է 2018 թվականի օգոստոսի 16-ին Նյու Դելիում՝ 93 տարեկան հասակում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Атал Бихари Ваджпаи на сайте http://parliamentofindia.nic.in(անգլ.)
Profile Govt. of India
Profile at BBC News
Ժանդայա (Գոյաս)

Ժանդայա  (պորտ.՝ Jandaia), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ, Գոյաս նահանգի հարավային մասում։ Մտնում է Բալի դու Ռիու դուս Բոյս գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6244 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 864,104 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 7,2 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է հոկտեմբերի 5-ին։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1929 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 61.200.802,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 9.731,40 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,746 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Ժանդայաի (Գոյաս) մասին
Կարաջավիրեն

Կարաջավիրեն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեք Խաչունց

Ալեք Խաչունց (Ալեքսանդր Խաչատրյան, օգոստոսի 21, 1934(1934-08-21), Գանձակ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 8, 1977(1977-08-08), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բանաստեղծ, թարգմանիչ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1966 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կիրովաբադ (Գանձակ) քաղաքում։ 1962 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ Հայոց լեզու և գրականություն է դասավանդել ՀԽՍՀ Ապարանի շրջանի Քուչակ գյուղի միջնակարգ դպրոցում, ապա եղել է «Արագած» և «Մանկավարժ» թերթերի պատասխանատու քարտուղար։ 1965-1973 թվականներին «Հայաստանի աշխատավորուհի» ամսագրի գրականության և արվեստի բաժնի վարիչն էր։ Ադրբեջաներեն առանձին գրքով լույս է տեսել նրա «Հավատ» (Բաքու, 1974) բանաստեղծությունների ժողովածուն։ Մահացել է Երևանում։


== Ա. Խաչունցի երկերի մատենագրություն ==


=== Գրքեր ===
Կանաչ արահետ, Երևան, Հայպետհրատ, 1961, 80 էջ։
Քաղցրանում է հողը, Երևան, «Հայաստան», 1969, 130 էջ։
Սպասիր մի քիչ, Երևան, «Հայաստան», 1970, 100 էջ։
Ասք արևային մարդու մասին, Երևան, «Հայաստան», 1970, 110 էջ։
Ճակատագիր, Երևան, «Հայաստան», 1975, 162 էջ։
Կանաչ աստղեր, Երևան, «Սովետական գրող», 1976, 43 էջ։
Կանթեղաշար, Երևան, «Սովետական գրող», 1980, 176 էջ։


=== Մամուլ ===
Բանաստեղծություններ («Գարունն այնքան հեշտ չի գալիս...»; «Ես գույները հիմա հեշտ չեմ խառնում իրար...»; «Դու իմ մեջ քիչ ես ապրել, կեղծի՛ք...»; «Ես մի կտոր խեցի՝ արևն առած իմ մեջ...»; «Ես ապրում եմ...»): «Գարուն», 1967, № 3, էջ 28-29։


== Ա. Խաչունցի կատարած թարգմանությունները (ռուսերենից և ադրբեջաներենից) ==
Գիտես երկիրն այս (բանաստեղծությունների ժողովածու, որի մի մասը թարգմանել է Ա. Խաչունցը), Երևան, «Հայաստան», 1970, 151 էջ։
Աշուղ Ալեսկեր, Երգեր (գրքի մեջ մտնող գործերի մի մասը թարգմանել է Ա. Խաչունցը), Երևան, «Հայաստան», 1972, 107 էջ։
Բախտիար Վահաբզադե, Կռունկներ (բանաստեղծություններ), Երևան, «Հայաստան», 1972, 80 էջ։
Վիկտոր Կոչևսկի, Ցոլքեր (բանաստեղծություններ, որոնց մի մասը թարգմանել է Ա. Խաչունցը), Երևան, «Հայաստան», 1973, 212 էջ։
Սուլեյման Ռուստամ, Չինարի (բանաստեղծություններ, որոնց մի մասը թարգմանել է Ա. Խաչունցը), Երևան, «Հայաստան», 1976, 159 էջ։
Սամեդ Վուրղուն, Բանաստեղծություններ (մի մասը թարգմանել է Ա. Խաչունցը), Երևան, «Հայաստան», 1976, 123 էջ։
Ֆեոդոր Տյուտչև, Բանաստեղծություններ, Երևան, «Սովետական գրող», 1977, 67 էջ։
Ոսկե դարպասներ։ Ուկրաինական քնարերգություն (մի մասը թարգմանել է Ա. Խաչունցը), Երևան, «Սովետական գրող», 1977, 413 էջ։
Բախտիար Վահաբզադե, Մի սրտի մեջ չորս եղանակ (բանաստեղծություններ), Երևան, «Սովետական գրող», 1978, 83 էջ։
«Թարգմանչաց արվեստ» շտեմարան։


== Աղբյուրներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալեք Խաչունցը Էյ Վի Փրոդաքշն կայքում
Գուշչինսկի (խուտոր, Ալեկսեևսկի շրջան)

Գուշչինսկի (ռուս.՝ Гущинский), խուտոր Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Ալեկսեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը ըստ վերջին գրանցված տվյալների կազմում էր 200 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)