armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հրայր Դարբինյան

Հրայր Խորենի Դարբինյան (դեկտեմբերի 25, 1938(1938-12-25), Տավուշ, Շամշադինի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - 2004, Երևան, Հայաստան), պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, ՌԴ բնագիտական գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս։


== Կենսագրություն ==
Հրայր Դարբինյանը ծնվել է 1938 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Տավուշ (Թովուզ) գյուղում։ 1956 թվականին ավարտելով գյուղի միջնակարգ դպրոցը՝ ընդունվում է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետ։ 1961 թվականին ավարտելով համալսարանը՝ աշխատանքի է անցնում Ծաղկաձորի №20 գիշերօթիկ դպրոցում՝ որպես պատմության ուսուցիչ։ 1963-1967 թվականներին սովորում է ԵՊՀ ասպիրանտուրայում։ 1967 թվականին ստանում է պատմական գիտությունների թեկնածուի, իսկ 1984 թվականին՝ դոկտորի գիտական աստիճան։ 2000 թվականին ընտրվել է ՌԴ բնագիտական գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս։
1966-1967 թվականներին աշխատել է ՀՀ հեռուստառադիոպետվարչությունում՝ որպես ավագ խմբագիր, իսկ 1967-1975 թվականներին՝ ԵՊՀ-ում՝ որպես դոցենտ։ 1975 թվականից աշխատել է Երևանի պետական տնտեսագիտական ինստիտուտում, 1985 թվականից՝ որպես պրոֆեսոր, իսկ 1988 թվականից՝ զբաղեցրել է ինստիտուտի պատմության և քաղաքագիտության ամբիոնի վարիչի պաշտոնը։


== Գիտական գործունեություն ==
Գրել է մի շարք մենագրություններ, գրքեր, գիտական հրապարակախոսական հոդվածներ, զեկուցումներով հանդես է եկել գիտական կոնֆերանսներում և նստաշրջաններում։
Գիտական ուսումնասիրությունները նվիրված են հայ ժողովրդի ընդհանուր պատմության, Երկրորդ և Երրորդ ինտերնացիոնալների ու Անդրկովկասի (նաև Հայաստանի) առնչություններին։
Հրայր Դարբինյանն անդրադարձել է նաև հայրենի գյուղի պատմությանը։ Հրատարակել է 1905-1906 թվականներին Տավուշում տեղի ունեցած հայ-թաթարական ընդհարումների մասին հոդվածներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սունայի շրջան

Սունայի շրջան (ռուս.՝ Сунский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կիրովի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սունա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1260 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 7477 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,93 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Կոլոսկի (ավան, Ստարոբեշևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոլոսկիԿոլոսկի (ուկրաիներեն՝ Колоски), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ստարոբեշևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոլոսկի ավանում բնակվում էր 482 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ուտրեբուա

Ուտրեբուա (ֆր.՝ Outrebois), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 252 մարդ, բնակչության խտությունը` 26.33 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.57 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 150 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 31 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 178 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 114-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 64։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 64,0 %։ 114 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 94 անձ (58 տղամարդ և 36 կին)։ Գործազուրկ են եղել 20 անձ (8 տղամարդ և 12 կին)։ 64 անաշխատունակներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 27-ը` թոշակառուներ, իսկ 24-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Քարի Օլավիկ Գրիմսբյո

Քարի Օլավիկ Գրիմսբյո, (հունվարի 4, 1985(1985-01-04), Բերգեն, Նորվեգիա), նորվեգացի հանդբոլիստ, հունգարական «Դյոր ETO» ակումբի դարպասապահ։ Օլիմպիական խաղերի կրկնակի չեմպիոն, Եվրոպայի քառակի և աշխարհի չեմպիոն։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Ակումբային կազմում հանդբոլով զբաղվել է հինգ տարի։ «Օրկդալ» ակումբի ելույթից հետո տեղափոխվել «Բեսեն» ակումբ։ Այս ակումբի կազմում գտնվելով, դուրս է եկել Եվրոպայի  Հանդբոլիստների ֆեդերացիայի ֆինալ, բայց պարտվել է ռումինական «Ռամնիցա» ակումբին։ 2010 թվականի ամռանից հանդես է եկել դանիական «Էսբերգ» ակումբում, 2012 թվականի նոյեմբերին երեխայի ծնունդի սպասելով գնացել է արձակուրդի։ Կրկին իր կարիերաին 2013/2014 թվականներին, 2015 թվականի հունվարին անցել է հունգարիական «Դյոր ETO» ակումբ։


=== Հավաքականի կազմում ===
Հավաքականի կազմում խաղացել է 114 խաղ, 2005 թվականի սեպտեմբերի 28-ից ընդդեմ պորտուգալիայի հավաքականի։ 2006, 2008, 2010 և  2014 թվականներին Եվրոպայի չեմպիոն, 2007 թվականի աշխարհի փոխչեմպիոն, 2009 թվականի աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալկիր, 2011 և 2015 թվականների չեմպիոն, 2008 և 2012 թվականների Օլիմպիական  խաղերի չեմպիոն։ 2012 թվականին ընդգրկվել է Օլիմպիական խաղերի խորհրդանշական հավաքականի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քարի Օլավիկ Գրիմսբյո Archived 2012-08-12 at the Wayback Machine.
Քարիի էջը Եվրոպայի հանդբոլի ֆեդերացիայի կայքում (անգլ.)
Սերբիայի դրոշ

Սերբիայի դրոշը կարմիր, կապույտ, և սպիտակ գույներով (վերևից ներքև), հավասարաչափ հորիզոնական շերտեր ունեցող ուղղանկյուն պաստառ է՝ լայնքի և երկայնքի 2։3 հարաբերակցությամբ։ Դրոշի ձախ մասում պատկերված է Սերբիայի զինանշանը։
Սան Բարտոլոմեո

Սան Բարտոլոմեո բազիլիկ (իտալերեն՝ Basilica di San Bartolomeo all'Isola, լատ.՝ Basilica S. Bartholomaei in Insula), տիտղոսակիր բազիլիկ Հռոմում։ Հիմնադրվել է 10-րդ դարում Օտտոն III կայսեր կողմից։ Եկեղեցում պահվում են Սուրբ Բարդուղիմեոս առաքյալի մասունքները։ Եկեղեցին գտնվում է Տիբերինա կղզու վրա, նախկին Ասկլեպիոս տաճարի տեղում։
Սան Բարտոլոմեո տիտղոսակիր եկեղեցու վերջին կարդինալ քահանան Ֆրենսիս Ջորջն է եղել, որը մահացել է 2015 թվականի ապրիլի 17-ին։


== Պատմություն ==

Հին Հռոմի ժամանակաշրջանում եկեղեցու տեղում գտնվել է Ասկլեպիոս տաճարը։ Տիբերինա կղզին ամբողջությամբ պատված է եղել մարմարով, որն էլ կղզուն տվել է նավակի տեսք։ Նավի քիթը մինչ օրս տեսանելի է։
Օտտոն III կայսրը կառուցել է այս եկեղեցին, որը նվիրել է իր ընկերոջը՝ Ադալբերտին։ 1113 թվականին եկեղեցին վերանորոգվել է Պասքալիս II Պապի կողմից և 1180 թվականին, երբ բերվում են Բարդուղիմեոս առաքյալի մասունքները, եկեղեցին վերաօծվում է և կրկին վերանորոգվում։ Մասունքները Հռոմ էին ուղարկվել Բենեվենտոյից, իսկ այնտեղ դրանք բերվել էին Հայաստանից 809 թվականին։ Այժմ մասունքները տեղակայված են հիմնական խորանի տակ, անտիկ հռոմեական ծիրանաքարից պատրաստված ավազանի մեջ։
1557 թվականին եկեղեցին ջրհեղեղի պատճառով լրջորեն վնասվել է։ 1624 թվականին Օրացիո Տորրիանին վերանորոգել է այն, ճակատամասը կերտելով բարոկկո ոճով։ Հետագա վերանորոգումները իրականցվել են 1852 թվականին։ Եկեղեցու ինտերիերում պահպանվել են 14 անտիկ հռոմեական սյուները։
Սան Բարտոլոմեո եկեղեցում գտնված արձանագրությունները արժեքավոր աղբյուրներ են, որոնք լուսաբանում են բազիլիկի պատմությունը։ Դրանք հավաքագրվել և հրատարակվել են Վինչենցո Ֆորչելլայի կողմից։


== Էքստերիեր ==
Եկեղեցու դիմաց գտնվող հրապարակի կենտրոնում քառակողմ guglia՝ կոթող կա, որի խորշերում կերտված են սրբեր։ Քանդակագործը Իգնացիո Յակոմետտին է։ Կոթողն այստեղ կանգնեցվել է 1869 թվականին։
Եկեղեցու կողքին 12-րդ դարի աշտարակ է՝ Torre dei Caetani, որը միջնադարյան ամրոցի միակ մնացորդն է։ Վերջինս կղզու վրա կառուցվել էր Պիերլեոնիի կողմից։


== Ինտերիեր ==
Սան Բարտոլոմեո եկեղեցում է գտնվում 20 և 21-րդ դարի նոր նահատակների հուշահամալիրը, որը նվիրել է Հովհաննես Պողոս II Պապը 2000 թվականին։ Այս հուշահամալիրը Սանտ Էջիդիո համայնքի գտնվում է հոգացության ներքո։ Վերջիններս հիմնական խորանի սրբապատկերի հեղինակն են։ Հուշահամալիրի մաս կազմող մասունքներից է մի քարի կտոր, որով 1984 թվականին փորձել են սպանել ազգությամբ լեհ քահանա Յեժի Պոպելուշկոյին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բազիլիկի պաշտոնական կայքը
Sky (երգ)

Sky, երգ, որ համահեղինակությամբ գրել և ձայնագրել է բրիտանացի երգչուհի և դիջեյ Sonique-ը։ Այն թողարկվել է 2000 թվականի սեպտեմբերին որպես Hear My Cry ալբոմի երրորդ սինգլ։


== Երգերի ցանկ ==
«Sky» (Radio Edit)
«Sky» (Sharam Jey Remix)
«Sky» (The Conductor & The Cowboy Remix)


== Պաշտոնական տարբերակներ ==
«Sky» (Radio Edit)
«Sky» (Sharam Jey Remix)
«Sky» (The Conductor & The Cowboy Remix)
«Sky» (Sonique Mix)


== Չարթեր և հավաստագրեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սարգիս Բազինյան

Սարգիս Արայիկի Բազինյան - (ծն. 1987, հուլիսի 27, Երևան), Հայաստանի Կրավ Մագայի Ֆեդերացիայի հիմնադիր և գլխավոր ինստրուկտոր, Կրավ Մագայի միջազգային կարգի էքսպերտ, ՍԻԱՍ ակադեմիայի համահիմնադիր և փոխտնօրեն, քիքբոքսինգի աշխարհի և Եվրոպայի չեմպիոն։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Երևանում։ 7 տարեկան հասակից զբաղվել է քիք բոքսինգով և թայ բոքսինգով։

1996-2003 և 2005-2009 թթ. ճանաչվել է քիք-բոքսինգի Հայաստանի չեմպիոն
1998թ. WAKO վարկածով քիք-բոքսինգի աշխարհի չեմպիոն
1999-2001 թթ. թայ-բոքսինգի Հայաստանի չեմպիոն
2000-2002 ուշու-սանդայի Հայաստանի չեմպիոն
2000 թթ. ֆուլ կոնտակտ կարատե-դո Հայաստանի չեմպիոն
2003թ․ թայ-բոքսինգի աշխարհի չեմպիոն
2004թ. ձեռնամարտի Հայաստանի չեմպիոն
2007թ. քիք բոքսինգի Եվրոպայի չեմպիոն
2007թ. WPKA վարկածով աշխարհի չեմպիոն
2012 Krav Maga Air Marshal որակավորում
2012 Krav Maga VIP պաշտպանության էքսպերտ  
2013 Krav Maga Level 2 էքսպերտ


== Որակավորումներ ==
Ունի հետևյալ որակավորումները՝ բուժեղբայր, պաշտպանողական և հակավթարային վարման հրահանգիչ, հրաձգության հրահանգիչ։ ՍԻԱՍ ակադեմիայում դասավանդում է բախումնային իրավիճակների կառավարում, կոնֆլիկտաբանություն, մինչբժշկական առաջին օգնություն, հատուկ տակտիկական պատրաստականություն։
Վերապատրաստվել է ավելի քան 15 երկրներում։ Հանդիսանում է իրավապահ մարմնի, հատուկ նշանակության ջոկատների և բանակի Կրավ Մագայի ինստրուկտոր։


== Աղբյուրներ ==
https://kravmaga.am/
https://www.sias.am
Իյոնս Յակոբ Բերցելիուս

Իյոնս Յակոբ Բերցելիուս (շվեդերեն՝ Jöns Jakob Berzelius, օգոստոսի 20, 1779(1779-08-20)[…], Väfversunda, Վանդստենա, Էստերգյոտլանդ, Շվեդիա - օգոստոսի 7, 1848(1848-08-07)[…], Ադոլֆ Ֆրեդրիկ, Ստոկհոլմ, Ստոկհոլմի լեն, Շվեդիա), շվեդացի քիմիկոս և հանքաբան։


== Կենսագրություն ==
Բերցելիուսը 1808 թվականից՝ Ստոկհոլմի ԳԱ անդամ, (1810 թվականից եղել է նախագահ, 1818 թվականից եղել է անփոփոխ քարտուղար)։ 1820 թվականից՝ Պետերբուրգի ԳԱ արտասահմանյան պատվավոր անդամ։ Բժշկության դոկտոր Ուփսալայի համալսարանում (1802 թ.), պրոֆեսոր՝ Ստոկհոլմի համալսարանում (1807 թ.) և բժշկավիրաբուժական ինստիտուտում (1800–1832 թթ.)։ 1807 թվականին Բերցելիուսը և շվեդացի գիտնական Վ․ Գիզինգերը, էլեկտրական հոսանքով քայքայելով աղերի ջրային լուծույթները, եզրակացրին, որ բոլոր աղերը բաղկացած են թթվից ու հիմքից և բոլոր քիմիական միացությունները աղերի նման ունեն երկակի բաղադրություն։ 1812–1819 թթ. Բերցելիուսը տվեց իր էլեկտրա–քիմիական տեսությունը։ Ըստ Բերցելիուսի, թթուներ կարող է առաջացնել միայն թթվածինը։ Նա թթուներ էր անվանում նրանց անհիդրիդները։ Հիմնավորել է ատոմիստական ուսմունքը՝ զարգացրել և ներդրել քիմիայում։ Բերցելիուսի տեսական հայացքների հիմքում ընկած է քիմիական խնամակցության էլեկտրական բնույթը։ 1810–1816 թթ. հետազոտելով քիմիական տարրերի օքսիդները՝ ցույց տվեց բազմապատիկ հարաբերությունների օրենքի ճշտությունը։ Բերիլիուս կազմել է (1814 թ.) 41 քիմիական տարրերի ատոմական զանգվածների աղյուսակ և առաջարկել տարրերի նշանակման ժամանակակից եղանակը։


== Աշխատություններ ==
Afhandliger i fysik, kemi och mineralogi, bd 1—6, Stockh., 1806—18;
Lehrbuch der Chemie, 5 Aufl., Bdl—5, Lpz., 1847—56.


== Ծանոթագրություններ ==
Պյոտր Դերևիցկի

Պյոտր Դերևիցկի (ռուս.՝ Пётр Алекса́ндрович Дереви́цкий, դեկտեմբերի 22 1857 (հունվարի 3 1858) - հունվարի 4, 1938(1938-01-04)), ռուս սպա-հրետանավոր, գեներալ-լեյտենանտ, 1877-1878 թվականների Ռուս-թուրքական պատերազմի,  Առաջին համաշխարհային պատերազմի, քաղաքացիական պատերազմի (Ռուսաստանի հարավային զինված ուժերի կողմից) մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Պյոտր Դերևիցկին ծնվել է 1857 թվականին։ 1877 թվականին ավարտել է Երկրորդ ռազմական Կոնստանտինովյան ուսումնարանը, որպես պրապորշչիկ գործուղվել 32-րդ հետևակային դիվիզիայի հրետանային բրիգադա և մասնակցել  Ռուս-թուրքական պատերազմին։
1886 թվականին ավարտել է Գլխավոր շտաբի Նիկոլաևյան ակադեմիան  (երկրորդ կարգով), ստացել շտաբս-կապիտանի աստիճան և ծառայել 37-րդ հրետանային բրիգադայում (37-րդ հետևակային դիվիզիայի)։ Գործուղվել է Միխայլովյան հրետանային ուսումնարան։ Ավարտել է Սպայական հրետանային դպրոցը։
1899-1904 թվականներին եղել է 23-րդ հրետանային բրիգադայի (23-րդ հետևակային դիվիզիայի) 4-րդ մարտկոցի հրամանատարը։
1904-1910 թվականներին «Գերազանց ծառայության համար» ստանալով գնդապետի կոչում, հերթականությամբ  եղել է 36-րդ, 59-րդ և 68-րդ դիվիզիոնների հրետանային բրիգադների և  4-րդ պահուստային հրետանային բրիգադայի հրամանատարը։
1910-1915 թվականներին («Գերազանց ծառայության համար») ստացել է գեներալ-մայորի կոչում և դարձել Կիևում տեղաբաշխված  33-րդ հրետանային բրիգադայի (33-րդ հետևակային դիվիզիայի) հրամանատարը։
Մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին, 1915 թվականի մարտից զբաղեցրել է  31-րդ բանակային կորպուսի հրետանու հրահանգչի պաշտոնը։
Մասնակցել է Քաղաքացիական պատերազմին սպիտակ շարժման կողմից  (Ռուսաստանի հարավի Զինված ուժերի կազմում)։


== Արտագաղթ ==
Պյոտր  Ալեքսանդրովիչ  Դերևիցկին արտագաղթում է 1919 թվականի վերջին, 1920 թվականի սկզբին։ 1920 թվականից բնակվել է Հարավսլավիայում, եղել է Սպա-հրետանավորների ընկերության անդամ։ Դերևիցկին մահացել է  1938 թվականին Մայդանպեկում։


== Ընտանիք ==
Պյոտր  Ալեքսանդրովիչը և  իր կինը` Մարիոնիլա Մորիցևնան՝ Մորիցա Վոլֆի դուստրը, ունեցել են չորս երեխա` Ալեքսանդր (1890-1931), Եկատերինա (1892-1981), Ալեքսեյ (1896-?) և Անդրեյ (?-1931)։  Ալեքսանդրը և Անդրեյը հեղափոխությունից հետո արտագաղթում են Հարավսլավիա, Եկատերինան և Ալեքսեյը մնուն են Ռուսաստանում։ 
Ալեքսեյ Պետրովիչ Դերևեցկին մասնակցել է Հայրենական Մեծ պատերազմին, եղել է  փոխգնդապետ, Հայրենական Մեծ պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշանի ասպետ։ 1943 թվականին եղել է 454-րդ ականանետային գնդի 6-րդ գվարդիական մոտոհրաձգային բրիգադի հրամանատարը։.


== Գրականություն ==
Волков С. В. Деревицкий Петр Александрович // Генералитет Российской империи։ Энциклопедический словарь генералов и адмиралов от Петра I до Николая II. - М.։ Центрполиграф, 2010. - Т. 1. - С. 447.
Списокъ генераламъ по старшинству։ Составленъ по 15-е Апрѣля 1914 года. - Пг.։ Воен. тип. императрицы Екатерины Великой, 1914. - С. 634.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Пётр Деревицкий на генеалогическом сайте «Родовод»
Պան Տադեուշ (ֆիլմ, 1928)

«Պան Տադեուշ» (լեհ.՝ Pan Tadeusz), ռեժիսոր Ռիշարդ Օրդինսկու սև և սպիտակ համր գեղարվեստական ֆիլմը, որը նկարահանվել է 1928 թվականին Ադամ Միցկևիչի համանուն պոեմի հիման վրա։
Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1928 թվականի նոյեմբերի 9-ին Վարշավայում՝ նախագահ Իգնացի Մոսցիցկիի և մարշալ Յուզեֆ Պիլսուդսկու մասնակցությամբ։ Ֆիլմը կորած է համարվել, սակայն 2006 թվականին կինոնյութի մեծ մասը գտնվել է։


== Սյուժե ==
Փարիզում գտնվելով՝ Ադամ Միցկևիչը հիշում է հայրենի երկրամասը։
Սերը, որսորդությունը, վեճերը և հնաշխարհիկ  շլյախտայի կենցաղը Ռուսաստանի հետ Նապոլեոնի սպասվող պատերազմի ֆոնին։ Սպասելով Նապոլեոնին՝ որպես ազատարարի, լեհերն ապստամբություն են բարձրացնում։ Ֆիլմը պատմում է երկու ընտանիքների  բարդ հարաբերությունների մասին, որոնցից մեկը՝ Խորեշկոն, ջերմորեն հավանություն է տալիս Լեհաստանի անկախությանը, իսկ մյուսը՝ Սոպլիցան, աջակցում է Ռուսաստանին։
Սոպլիցով հայրենի կալվածք է գալիս Տադեուշ Սոպլիցան։ Նա այգում հանդիպում է Զոսյա Խորեշկուվնային, որը ջրում է ծաղիկները։ Տադեուշն իմանում է դատավորի, նրա հորեղբոր և Խորեշկոների ունեցվածքի ժառանգորդի միջև ամրոցի տիրապետման իրավունքի համար սկսված դատավեճի մասին։


== Դերերում ==

1999 թվականին ռեժիսոր Անջեյ Վայդան ստեղծել է «Պան Տադեուշ» ֆիլմի նոր տարբերակը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Pan Tadeusz(լեհ.)
Pan Tadeusz(լեհ.)
Տալովկա (Հյուսիսային Ունգայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տալովկա (այլ կիրառումներ)Տալովկա (ռուս.՝ Таловка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պիժմա գետի ձախ ափում՝ 49 կմ հեռավորության վրա Գետի երկարությունը 11 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկոմու ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Վյատա գետն է, գետի ենթաավազանը Վետկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը Կոտելնիչ գետն է՝ մինչև Կամ.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ուլյանա Դոնսկովա

Ուլյանա Դոնսկովա (ռուս.՝ Ульяна Вячеславовна Донскова, օգոստոսի 24, 1992(1992-08-24), Կամենսկ-Շախտինսկի, Ռոստովի մարզ, Ռուսաստան), ռուս գեղարվեսական մարմնամարզուհի, 2012 թվականի խմբակային բազմամարտի օլիմպիական չեմպիոն, աշխարհի և Եվրոպայի բազմակի չեմպիոն։ Ռուսաստանի սպորտի վարպետ (2010)։
2006-2012 թվականներին եղել է Ռուսաստանի գեղարվեստական մարմնամարզության հավաքականի անդամ` խմբակային բազմամարտի մրցումներում։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1992 թվականի օգոստոսի 24-ին, Կամենսկ Շախտինսկի քաղաքում (Ռոստովի մարզ)։ Հինգամյա Ուլյանան սկսել է պարապել մարզիչ Ալլա Մատրոսովայի ղեկավարությամբ։
Երկար տարիների ծանր պարապունքներից հետո գրանցել է առաջին հաջողությունները։ 2000 թվականին Ուլյանան հաղթել է շրջանային առաջնությունում։ Այս իրադարձությունը ոգևորել է և՛ մարզուհուն, և՛ նրա մարզիչին։
Երեք տարի անց նրա վրա ուշադրություն են դարձրել Մոսկվայում։ Մեկ տարի անց նրան հրավիրել են դիտումների և առաջարկել են մասնակցել մայրաքաղաքային «Գրան պրի» մրցաշարին։ Այնուհետև նրան ընտրել են հավաքականի համար։
2008 թվականից նա սկսել է մարզվել Ռուսաստանի հավաքականում` Իրինա Վիների ղեկավարությամբ։
Առաջին անգամ Ուլյանա Դոնսկովան աշխարհի չեմպիոն է դարձել 2009 թվականի սեպտեմբերի 12-ին, Ճապոնիայում անցկացված աշխարհի առաջնության ժամանակ։ Այստեղ նա նվաճել է մեկ ոսկե և երկու բրոնզե մեդալներ` խմբային վարժությունների համար։
2010 թվականի ապրիլի 17-ին Բրեմենում անցկացված Եվրոպայի առաջնության ժաման Ուլյանան կրկին ոսկե մեդալ է նվաճել։ Երկրորդ անգամ աշխարհի չեմպիոն է դարձել Մոսկվայում 2010 թվականի սեպտեմբերի 27-ին։ Նա նվաճել է երկու ոսկե և մեկ բրոնզե մեդալ։
Դոնսկովան եղել է Ռուսաստանի գեղարվեստական մարմնամարզության հավաքականի ավագը խմբակային բազմամարտում։ Հավաքականի կազմում նա մասնակցել է 2012 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերին Լոնդոնում։ Օլիմպիադայում հաղթանակ տանելուց հետո Ուլյանան ավարտել է իր սպորտային կարիերան։
Ուլյանան Պ. Լեսգաֆտի անվան ֆիզիկական կուլտուրայի, սպորտի ու առողջության պետական ազգային համալսարանի ուսանողուհի է (Սանկտ Պետերբուրգ)։
2013 թվականին մասնակցել է «Պարեր աստղերի հետ» շոուին` գրավելով 6-րդ տեղը։
Ամուսնացած է նախկին հոկեյիստ Ռուբեն Բեգունցի հետ։ 2015 թվականի օգոստոսին որդի է ունեցել։


== Պարգևներ ==
Բարեկամության շքանշան (2012 թվականի օգոստոսի 13) - ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի ոլորտում ունեցած մեծ ավանդի, 2012 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերում ունեցած մեծ հաջողությունների համար
Կամենսկ Շախտինսկիի պատվավոր քաղաքացի


== Ծանոթագրություներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը FIG-ի կայքում
Պրոֆիլը на сайте Ամառային օլիմպիական խաղեր 2012ի կայքում
Ростовская гимнастка Ульяна Донскова выиграла второе «золото» на чемпионате Европы
Ульяна Донскова выиграла два «золота» на этапе Кубка мира Archived 2019-05-06 at the Wayback Machine.
Ростовчанка Ульяна Донскова отправится в составе национальной команды в Лондон
Спортсмены МГО ВФСО «Динамо» — Ульяна Донскова
Ульяна Донскова: сейчас больше радуемся не за себя, а за наших тренеров
Սթրայֆ

Սթրայֆ, հայկական պրոգրեսիվ-մետալ խումբ է։


== Կենսագրություն ==
Խումբը հիմնադրվել է Կարեն Խուրշուդյանի, Ալիկի ու Վիլենի կողմից 2003 թ. Երևանում, ովքեր որոշել են լրջորեն զբաղվել երաժշտությամբ ու խմբում ունենալ աղջիկ մենակատար։ Խմբի բոլոր անդամներն իրենց աշխատանքն ունեն ու փորձերն անում են աշխատանքից հետո։ Կարենը բանկում է աշխատում, մասնագիտությամբ տնտեսագետ է՝ սովորում է ասպիրանտուրայում, խմբի բաս կիթառահար Գևորգը Ճարտարագիտական համալսարանն է ավարտել, մյուս կիթառահար Հովհաննեսը ֆիզիկոս է, վերջերս է իր թեզը պաշտպանել։ Մասնագիտությամբ երաժիշտ են Եվան ու հարվածային գործիքներ նվագող Կորյունը, ով Կոնսերվատորիայի ջութակի բաժինն է ավարտել։ Կարենը գտնում է, որ երաժշտություն արարելու համար կարևորը «ներքինն է, զգայականը», նա օրինակ է բերում շատ հանճարեղ ռոք խմբերի, որոնց անդամները երաժշտական կրթություն չունեն, բայց պրոֆեսիոնալ երաժիշտներ են։
2008 թ. թողարկվել են "Cursed Theatre" (Անիծված թատրոն) ձայներիզը։


== Արտաքին հղումներ ==
MySpace
Interview(չաշխատող հղում)
(6774) Վլադհեյնրիչ

(6774) Վլադհեյնրիչ (անգլ.՝ Vladheinrich), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի նոյեմբերի 4-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,194758 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9966 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3929 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1187,62 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,303127 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,97° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6774) Վլադհեյնրիչ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Օկսանովկա (գյուղ, Յամպոլի շրջան)

Օկսանովկա (ուկրաիներեն՝ Оксанівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Յամպոլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1050 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Օկսանովկա գյուղում բնակվում էր 165 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,949 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 173,87 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մոնչինցի (գյուղ, Կալինովկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄոնչինցիՄոնչինցի (ուկրաիներեն՝ Мончинці), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կալինովկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1787 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մոնչինցի գյուղում բնակվում էր 291 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 17,8 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 16,35 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վիտալի Պոպկովի հուշարձան (Մոսկվա)

Վիտալի Պոպկովի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Виталию Попкову), Խորհրդային Միության կրկնակի հերոս, օդաչու Վիտալի Իվանովիչ Պոպկովի հուշարձան-կիսանդրին բացվել է 1953 թվականի նոյեմբերի 17-ին Մոսկվայում, Սամոտեչնայա փողոցի պուրակում։ Հուշարձանի հեղինակներն են քանդկագործ Լև Կերբելը և ճարտարապետ Լև Գոլուբովսկին։ Հուշարձանն ունի տարածաշրջանային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտի կարգավիճակ։
Պոպկովի բրոնզե կիսանդրին տեղադրվել է գրանիտե պատվանդանի վրա։ Քանդակագործը օդաչուին կերտել է տոնական հագուստով և պարգևներով։ Կիսանդրու երեսը դիտողին է ուղղված, քանդակագործը կիսանդրուն փոխանցել է որոշակի տրամադրություն և դիտողի ուշադրությունը սևեռել Պոպկովի խիզախության, կամքի, ազնվության, մարդկային հատկանիշների վրա։ Արվեստաբան Ալեքսանդր Զամոշկինը գրել է. 

Հուշարձանի ուրվագիծը լավ է ընկալվում հեռվից և համապատասխանում է հրապարակի լանդշաֆտին։
Պատվանդանն անքակտելիորեն կապված է կիսանդրուն և հուշարձանին հաղորդում է մոնումենտալություն։ Ուկրաինայից բերված գրանիտե մուգ կարմիր գլանաձև պատվանդանը խորանարդի մեջ է մտնում ստորին հատվածից։ Պատվանդանի առջևի մասում կա բրոնզե տախտակ Պոպկովի երկրորդ՝ «Ոսկե աստղ» մեդալով պարգևատրման մասին տեքստով և նրա պատվին հուշարձան տեղադրելու հրամանի տեքստով։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստախով (Բոկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աստախով (այլ կիրառումներ)Աստախով (ռուս.՝ Астахов), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Բոկովսկի շրջանում։ Մտնում է Բոկովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Շի Շի շի շի շի

Շի Շի շի շի շի կամ Պատմություն այն մասին, թե ինչպես Շի անունով մարդը կերավ առյուծներին (չին.՝ 施氏食獅史, փինյին.՝ Shī Shì shí shī shǐ), բանաստեղծություն դասական չինարենով, որպես կատակ գրված 20-րդ դարի ամերիկա-չինացի լեզվաբան Չժաո Յուանժեմենի կողմից։ Անվանումը թարգմանվում է ինչպես «պատմություն այն մասին, թե ինչպես Շի անունով մարդը կերավ առյուծներին»։ Արտասանվում է 32 վանկով և բոլոր 32 վանկերը արտասանվում են որպես շի։


== Տես նաև ==
Buffalo buffalo Buffalo buffalo buffalo buffalo Buffalo buffalo
James while John had had had had had had had had had had had a better effect on the teacher
That that is is that that is not is not is that it it is


== Ծանոթագրություններ ==
Պիա Վունդերլիխ

Պիա Վունդերլիխ (գերմ.՝ Pia Wunderlich, հունվարի 26, 1975(1975-01-26), Bad Berleburg, Զիգեն Վիտգենշտայն, Առնսբերգ, Հյուսիսային Հռենոս-Վեստֆալիա, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն 1975), գերմանացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է եկել Գերմանիայի հավաքականում։ Աշխարհի չեմպիոն (2003), Եվրոպայի եռակի չեմպիոն (1997, 2001, 2005), Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր (2004)։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Պիա Վունդերլիխը յոթ տարեկանում սկսել է խաղալ «Շվարցենաու» ֆուտբոլային ակումբի կազմում։ Իր քրոջ՝ Թինա Վունդերլիխի հետ նա խաղում էր տղաների թիմում։ 1989 թվականին տեղափոխվել է «Բատենբերգ» ակումբ, որի կազմում խաղացել է մինչև 1993 թվականը։ «Բատենբերգ»-ում ելույթներից հետո պայմանագիր է կնքել «Ֆրանկֆուրտ» կանանց ֆուտբոլային ակումբի հետ, որտեղ անցկացրել է մնացած ամբողջ կարիերան։ «Ֆրանկֆուրտ»-ի կազմում Վունդերլիխը դարձել է ՈՒԵՖԱ-ի գավաթի եռակի հաղթող (2001/02, 2005/06, 2007/08), Գերմանիայի վեցակի չեմպիոն (1998/99, 2000/01, 2001/02, 2002/03, 2004/05, 2006/07), Գերմանիայի յոթակի գավաթակիր (1998/99, 1999/00, 2000/01, 2001/02, 2002/03, 2006/07, 2007/08)։


=== Հավաքականում ===
1993 թվականի դեկտեմբերի 7-ին հիմնական ազգային հավաքականի կազմում առաջնախաղը նշեց Ռուսաստանի դեմ խաղում։ Առաջին գոլը խփել է 1996 թվականի մայիսի 5-ին Ֆինլանդիայի հավաքականի դարպասը։ Հավաքականի կազմում դարձել է Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր (2004), Աշխարհի չեմպիոն (2003) և Եվրոպայի եռակի չեմպիոն (1997, 2001, 2005)։


== Ձեռքբերումներ ==


=== Ակումբային ===


==== «Ֆրանկֆուրտ» ====
ՈՒԵՖԱ-ի գավաթի հաղթող (3) 2001/02, 2005/06, 2007/08
Գերմանիայի առաջնության  չեմպիոն (6) 1998/99, 2000/01, 2001/02, 2002/03, 2004/05, 2006/07
Գերմանիայիգավաթի հաղթող (7) 1998/99, 1999/00, 2000/01, 2001/02, 2002/03, 2006/07, 2007/08


=== Հավաքականում ===
Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մրցանակակիր (1) 2004
Աշխարհի առաջնության հաղթող (1) 2003, արծաթե մրցանակակիր (1) 1995
Եվրոպայի առաջնության հաղթող (3) 1997, 2001, 2005


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրություն FIFA-ի կայքում(անգլ.)
Պիա Վունդերլիխի էջը գերմանական ֆուտբոլային միության կայքում
Մագդա Ֆրանկ

Մագդա Ֆրանկ Ֆիշեր (անգլ.՝ Magda Frank Fischer, հուլիսի 20, 1914(1914-07-20), Կլուժ-Նապոկա, Ռումինիա - հունիսի 23, 2010(2010-06-23), Բուենոս Այրես, Արգենտինա), հունգարաարգենտինյան քանդակագործ՝ հրեական ծագմամբ։


== Կենսագրություն ==
Մագդա Ֆրանկը ծնվել է պատմական Տրանսիլվանիայի Կլուժ-Նապոկա քաղաքում, որն այդ ժամանակ Հունգարիայի մաս էր կազմում, սակայն 1918 թվականից անցավ Ռումինիայի տիրապետության ներքո։ Քանդակագործություն սովորել է Բուդապեշտում. սկզբից Գեղագիտության դպրոցում, հետո Կիրառական արվեստի քոլեջում։ Աշխատել է քարի, փայտի և մետաղների հետ։ Նացիստական Գերմանիայի հետապնդումներից վախենալով Մագդան լքում է Հունգարիան և տեղափոխվում է Շվեյցարիա։ Որոշ ժամանակ անց տեղափոխվում է Փարիզ և ընդունվում Ժյուլիանի ակադեմիա։ 1950 թվականին տեղափոխվում է Արգենտինայի մայրաքաղաք Բուենոս Այրես՝ եղբոր մոտ, որը միակ ողջ մնացած հարազատն էր։
Մագդա Ֆրանկն իր մահկանացուն կնքում է 2010 թվականի հունիսի 23-ին Բուենոս Այրեսում՝ իննսունհինգ տարեկան հասակում։


== Կարիերա ==
Արգենտինայում Մագդա Ֆրանկը սկսում է զբաղվել իր մասնագիտությամբ։ Բուենոս Այրեսում դասավանդում է կերպարվեստների դպրոցում։ Հենց Արգենտինայում էլ ձևավորվում է քանդակագործի ոճը։ Նրա արվեստի վրա մեծ ազդեցություն թողեց մինչկոլումբոսյան Ամերիկայի մշակույթը։ 1953 թվականին կայանում է առաջին անհատական ցուցահանդեսը Հենրի պատկերասրահում։
Նրա ստեղծագործությունները ցուցադրվել են նաև Պիսսարո պատկերասրահում։ Արգենտինայոմ մի շարք գեղարվեստական մրցանակների դափնեկիր է դառնում Ֆիշերը։ 1960-ական թվականների սկզբին տեղափոխվում է Փարիզ։ Հետո կրկին հետ է դառնում Արգենտինա և հիմնադրում սեփական տուն-թանգարանը Սաավեդրեում։
Այսօր Մագդա Ֆրանկի ստեղծագործությունները ցուցադրվում են Փարիզի Ժամանակակից արվեստի պետական թանգարանում, ինչպես նաև Բուենոս Այրեսի Կիրառական արվեստի ազգային թանգարանում և այլ անգարաններում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Gwefan biography.com Archived 2019-04-23 at the Wayback Machine.
Խորհրդային օկուպացիայի օր

Խորհրդային օկուպացիայի օր, Խորհրդային Միության կողմից բռնազավթված և վերանկախացած մի շարք երկրներում նշվող հիշատակի օր։

Խորհրդային օկուպացիայի օր, հիշատակի օր Վրաստանում։
Խորհրդային օկուպացիայի օր, հիշատակի օր Մոլդովայում։
Լատվիայի Հանրապետության օկուպացիայի օր, հիշատակի օր Լատվիայում։
Ամել Մայրի

Ամել Մայրի (հունվարի 25, 1993(1993-01-25), Մոնաստիր, Թունիս), ֆրանս-թունիսյան ֆուտբոլիստ, որը ներկայումս խաղում է Ֆրանսիայի ֆուտբոլի կանանց առաջնության Օլիմպիկ Լիոն ակումբում, որի հետ նա խաղացել է նաև ՈՒԵՖԱ-ի կանանց չեմպիոնների լիգայում և հաղթել։ Մայրին կիսապաշտպան է, սակայն Լիոնում վերջին մրցաշրջանում խաղում է որպես ձախ պաշտպան։ Նա խաղում է նաև Ֆրանսիայի ֆուտբոլի կանանց ազգային հավաքականում։


== Ակումբային վիճակագրություն ==
2016 թվականի մայիսի 19-ի դրությամբ


== Միջազգային գոլեր ==


== Մրցանակներ ==


=== Ակումբային ===
ԼիոնՖրանսիայի ֆուտբոլի կանանց առաջնություն. հաղթող 2010–11, 2011–12, 2012–13, 2013–14, 2014–15, 2015–16, 2016–17, 2017-18, 2018-19
Ֆրանսիայի գավաթ. հաղթող 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2019
ՈՒԵՖԱ-ի ֆուտբոլի կանանց չեմպիոնների լիգա. հաղթող 2010–11, 2011–12, 2015–16, 2016–17, 2017-18, 2018-19


=== Ազգային թիմ ===
SheBelieves Cup գավաթ. հաղթող 2017


=== Անհատական ===
UNFP -ի տարվա կին խաղացող. 2015–16


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
[1]
[2] Archived 2018-05-12 at the Wayback Machine.
Էդուարդ Դավթյան

Էդուարդ Համբարձումի Դավթյան (օգոստոսի 13 (26), 1903, Կարս, Կարսի մարզ, Կովկասյան երկրամաս, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 2, 1979(1979-02-02), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային ճիճվաբան, կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1945), պրոֆեսոր (1947), ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1940), ՀԽՍՀ ԳԱ թղթակից-անդամ (1956)։


== Գործունեություն ==
1933- 1954 թվականներին հայկական անասնաբուժության ԳՏԻ-ի (այժմ՝ Հայկական անասնաբուժության և անասնաբուծության ԳՏԻ) ճիճվաբանության բաժնի վարիչ, միաժամանակ 1949-1955 թվականներին նույն ինստիտուտի տնօրենի տեղակալ՝ գիտական գծով։ 1944-1952 թվականներին և ապա 1958 թվականից՝ ՀԽՍՀ ԳԱ կենդանաբանության ԳՏԻ պարազիտոլոգիայի սեկտորի վարիչ։ 1946-1964 թվականներին՝ Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտի պարազիտոլոգիայի ամբիոնի վարիչ։ 1956 թվականից՝ ճիճվաբանների համամիութենական ընկերության հայկական բաժանմունքի նախագահ։ Դավթյանը զբաղվում է ճիճուների ֆաունայի, կենսաբանության, ճիճվային հիվանդությունների ծագման, վարակամերժման, վիրուլենտության, բուժման և պայքարի միջոցների, պարազիտոլոգիայի և ճիճվաբանության հարցերով։ Դավթյանը նկարագրել է հորթերին նեռասկարիդոզի հարուցիչը (ԽՍՀՄ-ում առաջինը), թոքային ճիճուների 10 տեսակ, ֆասցիոլոզը և այլն։ Առաջարկել է միջնորդ տերերի և իմունոկենսաբանական նոր դասակարգում, որը համընդհանուր ճանաչում է գտել։ Դավթյանը ապացուցել է, որ ախտածնության մեջ կարնոր նշանակություն ունեն ալերգիական ոչ յուրահատուկ գործընթացնեևը, որոնք առաջացնում են նյութափոխանակության, նյարդային ու էնդոկրինային համակարգի խանգարումներ։ Մշակել է պաթոգենետիկ թերապիայի մեթոդ (համալիրում օգտագործելով միկրոտարրեր և վիտամիններ)։ Այս համալիրը 1960 թվականից կիրառվում էր ԽՍՀՄ անասնապահական շրջաններում։ Դավթյանն իր ղեկավարած լաբորատորիայում պատրաստել է հեքսաքլորէթան պրեպարատը, որը կենդանիների ֆասցիոլոզի բուժման ամենաարդյունավետ և ԽՍՀՄ-ում տարածված միջոցներից էր համարվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլայ Իրկաև

Նիկոլայ Լազարևիչ Իրկաև (կեղծանունը՝ Նիկուլ Էրկայ, էրզ.՝ Никул Эркай, մայիսի 22, 1906(1906-05-22) կամ 1906, Q18400516?, Սարանսկի վարչական շրջան, Պենզայի գուբերնիա, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 15, 1978(1978-06-15) կամ 1978, Սարանսկ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), մորդվացի խորհրդային բանաստեղծ, արձակագիր, դրամատուրգ, թարգմանիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Պենզենի նահանգի Սարանսկի շրջանի Կուրիլովո գյուղում (այժմ՝ Մորդովիայի Ռոմոդանովսկի շրջան), էրզիացի գեղջուկի ընտանիքում։
1927 թվականին ավարտել է Պենզենի կուսակցական դպրոցը, իսկ 1930 թվականին՝ Լրագրության համամիութենական կոմունիստական ինստիտուտը։ 1933 թվականին աշխատել է մորդովական մշակույթի գիտահետազոտական ինստիտուտում։
Գրական գործունեությունն սկսել է 1920-ական թվականների վերջին։ Առաջին բանաստեղծական ժողովածուն՝ «Модась окстомсь» («Հողը թարմացել է»), լույս է տեսել 1932 թվականին Սարանսկում, ապա հրատարակվել է ակնարկների և պատմվածքների «Корёнтнэ наксадсть» («Արմատները փտել են») ժողովածուն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Всё о Мордовии: Энциклопедический справочник / сост. Н. С. Крутов, Е. М. Голубчик, С. С. Маркова. — Саранск: Мордов. кн. изд-во, 2005. — С. 290. — ISBN 5-7595-1662-0


== Արտաքին հղումներ ==
Репродукция портрета Н. Эркая(չաշխատող հղում) (художник В. Д. Илюхин) на сайте Мордовского республиканского музея изобразительных искусств имени С. Д. Эрьзи.
Բակուտի (գյուղ, Գադյաչի շրջան)

Բակուտի (ուկրաիներեն՝ Бакути), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բակուտի գյուղում բնակվում էր 86 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պիսարևկա (գյուղ, Միրգորոդի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊիսարևկաՊիսարևկա (ուկրաիներեն՝ Писарівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պիսարևկա գյուղում բնակվում էր 198 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բետո Օ’Ռուրկ

Բետո Օ’Ռուրկ (անգլ.՝ Beto O'Rourke, սեպտեմբերի 26, 1972(1972-09-26), Էլ Պասո, Տեխաս, ԱՄՆ), ամերիկացի պետական և քաղաքական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1972 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Տեխաս նահանգի Էլ Պասո քաղաքում՝ Փեթ Օ’Ռուրկի (1942-2001) և Մելիսա Օ’Ռուրկի ընտանիքում։
Հայրը երկար ժամանակ աշխատել է Էլ Պասոյում որպես դատավոր, եղել է Տեխասի նահանգապետ Մարկ Ուայթի օգնականը, Տեխասում գլխավորել է ԱՄՆ-ի նախագահի թեկնածու Ջեսի Ջեքսոնի 1984 և 1988 թվականներին կայացած նախագահական քարոզարշավները։ 1990 թվականների սկզբին փոխել է կուսակցական պատկանելությունը և մի քանի անգամ անհաջող մասնակցել է ընտրություններին։ Դարձել է դժբախտ պատահարի զոհ։ Ֆրեդ Կորտեն Էլ Պասոյում ուներ կահույքի մեծ խանութ, որը փակվել է 2017 թվականին։
Էլ Պասոյում միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո Բետո Օ’Ռուրկը ուսումը շարունակել է Կոլումբիայի համալսարանում։ Անգլիական գրականության արվեստի բակալավրի աստիճան ստանալով՝ Բետոն վերադարձել է հայրենի քաղաք։
1990 թվականներին քրեական պատասխանատվության է ենթարկվել Էլ Պասոյի Տեխասի համալսարանի տարածքում կողոպուտի համար, ինչպես նաև ձերբակալվել է ոչ սթափ վիճակում ավտոմեքենա վարելու համար, սակայն երկու դեպքում էլ ազատության մեջ է մնացել։
1999 թվականին Բեթո Օ’Ռուրկը ընկերների հետ հիմնել է Stanton Street Technology ինտերնետ-ընկերությունը։ 2005 թվականից մինչև 2011 թվականը եղել է Էլ Պասոյի քաղաքային խորհրդի անդամ էր։ 2013 թվականի հունվարի 3-ին ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատի անդամ է դարձել Տեխասի 16-րդ ընտրատարածքից։ 2017 թվականի հունվարին Բետո Օ’Ռուրկը դեմ է արտահայտվել Մեքսիկայից ապրանքների 20 % հարկ սահմանելու ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփի գաղափարին, քանի որ դա խիստ բացասաբար կանդրադառնա Էլ Պասոյի վրա, որտեղ յուրաքանչյուր չորրորդ բնակիչը կապված է այդ հարևան երկրի հետ առևտրի հետ։
2018 թվականի ընտրություններում եղել է ԱՄՆ-ի դեմոկրատական կուսակցության թեկնածուն Տեխասի նահանգից սենատորի պաշտոնի համար, 48 %-ով պարտվել է գործող սենատոր, հանրապետական Թեդ Քրուզին՝ 51 %-ով։
2019 թվականի մարտի 14-ին հայտարարել է 2020 թվականին ԱՄՆ-ի նախագահական ընտրությունների թեկնածություն առաջադրելու մասին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բետո Օ’Ռուրկի կենսագրությունը(անգլ.)
Զավոդսկոե (ավան, Կոնոտոպի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶավոդսկոեԶավոդսկոե (ուկրաիներեն՝ Заводське), ավան Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զավոդսկոե ավանում բնակվում էր 789 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Բերեստովոե (գյուղ, Բլիզնյուկովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲերեստովոեԲերեստովոե (ուկրաիներեն՝ Берестове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բլիզնյուկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1927 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բերեստովոե գյուղում բնակվում էր 2 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,29 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 6900 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սամոլյուբովո (գյուղ, Շումյաչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍամոլյուբովոՍամոլյուբովո (ռուս.՝ Самолюбово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հարթատերև ձնծաղիկ

Հարթատերև ձնծաղիկ (լատ.՝ Galanthus platyphyllus), շքանարգիզազգիների (Amaryllidaceae) ընտանիքին, ձնծաղիկների (Galanthus) ցեղին պատկանող բազմամյա սոխուկավոր բույս։


== Տարածում և էկոլոգիա ==
Հանդիպում է Վրաստանում և Հյուսիսային Օսիայում։ Էնդեմիկ է։ 
Աճում է ենթալպյան և ալպյան մարգագետիններում։ Երբեմն լանջերից իջնում է կիրճեր։


== Բուսաբանական նկարագիր ==
Սոխուկը ունի 4-5 սմ երկարություն, 2,5-3,5 սմ տրամագիծ, արտաքին ծաղկաթեփուկները սպիտակ են։ Տերևապատյանը ունի 3-5 սմ երկարություն։
Ցողունը հավասար է տերևներին կամ մի փոքր գերազանցում է դրանց։
Տերևները մուգ կանաչ են, փայլուն, լայն երկարավուն-նշտարաձև, հարթ, վերին մասում՝ մինչև 20 սմ երկարությամբ, իսկ ներքևում՝ նեղացած կոթունով։ Ծաղկման ժամանակ ունեն 15-16 սմ երկարություն և 1-1,5 սմ լայնություն, իսկ ծաղկումից հետո՝ 20-25 սմ երկարություն և 3-3,5 սմ լայնություն։
Ծաղկակրի երկարությունը 10-15 սմ է, ծաղկումից հետո՝ 20-22 սմ։ Թևի երկարությունը 3-5 սմ է, իսկ ծաղկակոթինը՝ 1,5-2 սմ։ 
Արտաքին ծայրամասային բլթերը նեղ էլիպսաձև կամ երկարավուն ձվաձև են, 1,8-2,7 սմ երկարությամբ և 0,8-1,5 սմ լայնությամբ, սրածայր գագաթով ներքին՝ 0,8-1 սմ երկարությամբ և 0,5 սմ լայնությամբ, հակադարձ, փոքր կտրվածքով կամ համարյա բութ, անհամապատասխան ձևի կանաչ բծով կամ ընդհանրապես առանց բծի։ Առէջը ունի 0,4-0,5 սմ երկարություն, փոշանոթը բութ է՝ վերևում փոքր-ինչ նեղացած։ Սերմնարանի տրամագիծը 0,3-0,4 սմ է։ Ծաղկում է ապրիլ-մայիս ամիսներին։ 
Քրոմոսոմների թիվը 2n=24 է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Артюшенко З.Т. Амариллисовые СССР. — Л.: Наука, 1970. — С. 80. — 179 с.
Խիժնյակովկա (այլ կիրառումներ)

Խիժնյակովկա, կարող է վերաբերել՝

Խիժնյակովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովայայի շրջանում
Խիժնյակովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովի շրջանում
Սուրբ Հրեշտակապետաց եկեղեցի (Բուխարեստ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Հրեշտակապետաց եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Հրեշտակապետաց եկեղեցի, Հայ Առաքելական եկեղեցի Բուխարեստում, Ռումինիա։ Եկեղեցին կառուցվել է Strada Armenasca (Հայկական փողոց) և Strada Carol I (Կարոլ Ա. փողոց) փողոցները հատող վայրում։ Այն գտնվում է Բուխարեստի կենտրոնում և իր հովանու տակ են Ռումինիայի Հայոց Թեմի առաջնորդարանը և Ռումինիայի Հայոց Միությունը։


== Պատմություն ==
Բուխարեստում հայերն առաջին եկեղեցին՝ Բըրըթիա (Եղբայրություն), կառուցել են 1581-1629 թվականներին, այն հավասարապես ծառայել է ուղղափառ և կաթոլիկ հավատացյալներին։ Երբ 1638 թվականին այն անցավ կաթոլիկ եկեղեցու տնօրինությանը, ուղղափառ հայերը կառուցեցին մեկ այլ՝ փայտե եկեղեցի։ Բուխարեստի Սուրբ Հրեշտակապետաց ներկա եկեղեցին կառուցվել է 1911-1915 թվականներին նույն տեղում, ճարտարապետ Գրիգոր Չերքեզի նախագծով։
Եկեղեցին կառուցել է Հովվյան ընտանիքից Հարություն Հովվյանը։ Եկեղեցին անվանվել է Միքայել և Գաբրիել հրեշտակապետերի անունով։ Այդ ժամանակ հայ գաղութի երևելիներից և Բուխարեստի վճռաբեկ ատյանի խորհրդական Գրիգոր Պըյքըլիի ջանքերով, ով մեծ գումար է տրամադրել եկեղեցու կառուցման համար, իր օժանդակությամբ և եկեղեցական խորհուրդի որոշումով, 1910 թվականի մարտին, մասնավոր ճարտարապետ է գնում Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածին՝ ուսումնասիրելու Մայր Տաճարը, որի նման կառուցվում է Բուխարեստի Սուրբ Հրեշտակապետաց Հայոց եկեղեցին։ Ճարտարապետը երեք ամիս մնում է Էջմիածնում։ Եկեղեցու հիմնարկեքը կատարվում է 1911 թվականին, եկեղեցու կառուցման համար հավաքվում է անհրաժեշտ 113,342.50 լեյ ոսկի գումար, և եկեղեցու շինությունն ավարտվում է 1914 թվականին։ Եկեղեցու օծումը կատարվել է 1915 թվականի սեպտեմբեր 8-ին՝ ձեռամբ բուլղարահայերի հոգևոր առաջնոր Տեր Ղևոնդ արքեպիսկոպոս Դուրյանի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բուխարեստի Ս. Հրեշտակապետաց եկեղեցու ուխտի օրը
Ջորջետտո Ջուջարո

Ջորջետտո Ջուջարո, (իտալերեն՝ Giorgetto Giugiaro՝օգոստոսի 7, 1938(1938-08-07), Գարեսիո, Կունեո, Պիեմոնտ, Իտալիա  ավտոմեքենաների իտալացի դիզայներ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Գարեսիո քաղաքում, Կունեո գավառում(Պիեմոնտ)։
1999 թվականին Ջուջարոն ստացավ Դարի ավտոմոբիլային դիզայներ մրցանակը, իսկ 2002 թվականին ընդունվեց Ավտոմոբիլային փառքի սրահ։ Բացի ավտոմոբիլներից, Ջուջարոն նախագծել է նաև Nikon ֆիրմայի տեսախցիկների, Telit բջջային հեռախոսներ պատյանները, նախագծել է Տոսկանայում Լունգոմարե դի Պորտո Սանտո Ստեֆանո, Apple-ի համակարգչային նախատիպերը և ստեղծեց «Marille» մածուկի նոր ձև ։


== Դիզայնի ստուդիաներ ==
Bertone (1960—/1965)
Ghia (1966—1968)ItalDesign Giugiaro (1969—2015)


== Դիզայն ==


== Աշխատանքների պատկերասրահ ==
Պատկերասրահ
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Bontempi Minstrel
Italdesign, Giugiaro’s industrial дизайн группа
Բարակյան

Բարակյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Հ. Կ. Բարակյան (19-րդ դար-?), բանաստեղծ։


== Ծանոթագրություններ ==
ԳԱԱ Մանրէաբանության ինստիտուտ

ԳԱԱ Մանրէաբանության ինստիտուտ, միկրոբիոլոգիայի ինստիտուտ, գիտահետազոտական հիմնարկություն Աբովյան քաղաքում (1973 թ-ից)։ 	Կազմակերպվել է 1961 թ-ին՝ Երևանում, 1943 թ-ից գործող ՀԽՍՀ ԳԱ մանրէաբանության սեկտորի հիմքի վրա, Հ. Կ. Փանոսյանի ղեկավարությամբ։
1962 թ-ից Մանրէաբանության ինստիտուտի տնօրենն է Գ. Աֆրիկյանը։ Մանրէաբանության ինստիտուտն ունի 8 լաբորատորիա (1979)՝ ազոտֆիքսող բակտերիաների, խմորող միկրոօրգանիզմների, սպոր առաջացնող բակտերիաների, բջջային կենսասինթեզի, մանրէների կենսաքիմիայի, ֆոտոսինթեզող բակտերիաների, մանրէների հավաքածուի, հանքային մանրէաբանության։ Մանրէաբանության ինստիտուտի աշխատանքներում կարևոր տեղ են գրավել մանրէների տարբեր խմբերի էկոլոգիայի հարցերին նվիրված հետազոտությունները, որոնց շնորհիվ բացահայտվել են զանազան մանրէների բնական տարածվածության բազմաթիվ օրինաչափությունները։ Ինստիտուտի բազմամյա աշխատանքները հնարավորություն են տվել մեկուսացնել և նկարագրել ազոտֆիքսող, կաթնաթթվային, սպորավոր, ֆիտոպաթոգեն, քեմոսինթետիկ բակտերիաների և սնկերի նոր տեսակներ ու տարատեսակներ։ 	Ուսումնասիրված մանրէներից շատերն օգտագործվում են պարարտանյութերի, ինսեկաիցիդների, թթու կաթնամթերքների, գինու, հացի արտադրության և արդյունաբերության այլ ճյուղերում։ Մանրէների էկոլոգիական հարմարվածության, մանրէային անտագոնիզմի ուսումնասիրման և անտիբիոտիկները բուսաբուծության ու շերամապահության մեջ կիրառելու բնագավառում։ Մանրէաբանության ինստիտուտը ԽՍՀՄ-ում եղել է առաջիններից մեկը։ Մանրէաբանության ինստիտուտը գործուն մասնակցություն է ունեցել ՀԽՍՀ-ում մանրէաբանական արդյունաբերության կազմակերպմանը։ Վերջին տարիներին մանրէաբանության ինստիտուտում աշխատանքներ են տարվում՝ նվիրված ֆոտոտրոֆ միկրոօրգանիզմների և մանրէային ֆերմենտների ուսումնասիրման ու կիրառման, մանրէների կենսաքիմիային, գենետիկական ինժեներիայի արդիական հարցերին։
Կապրեզե Միքելանջելո

Կապրեզե Միքելանջելո (իտալերեն՝ Kapreze Mikelanjelo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզի Արեցո գավառում։
Բնակչությունը՝ 1622 մարդ (2008 թվականի մարդահամար տվյալների)։ Բնակչության խտությունը՝ 24 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 67 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 52033։ Հեռախոսային կոդը՝ 0575։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0575 793912


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine. (անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
.sg

.sg, Սինգապուրի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .sg whois տեղեկություն
(7558) Յուրլով

(7558) Յուրլով (անգլ.՝ Yurlov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Լյուդմիլա Կարաչկինայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,290511 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0614 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5196 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1266,18 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,284319 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,52° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7558) Յուրլով աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ռուազան

Ռուազան  (ֆրանս.՝ Roisan), կոմունա Իտալիայի Վալե դ'Աոստա մարզում։
Բնակչությունը կազմում է 978 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 70 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 14 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 11100։ Հեռախոսային կոդ՝ 0165։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0165 50243
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comune.roisan.ao.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության Ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Թորոսյան

Թորոսյան, հայկական ազգանուն։


== Հայտնի կրողներ ==
Արա Թորոսյան (ծ. 1948) - հայ երաժիշտ (Ara Torosyan (անգլ.))
Գրիգոր Թորոսյան (1884 - 1915) - հայ խմբագիր, հրատարակիչ
Դավիթ Թորոսյան (ծ. 1950) - հայ խորհրդային բռնցքամարտիկ (Давид Торосян (ռուս.))
Երվանդ Թորոսյան (1900 - 1943) - հայ գրականագետ
Տիգրան Թորոսյան (ծ. 1956) - ՀՀ Ազգային ժողովի նախագահ 2006-2008 թթ.
Լևոն Թորոսյան (1934 - 1969) - հայ բանաստեղծ
Խոսրով Թորոսյան (1930 - 1988) - հայ իրավագետ
Մկրտիչ Թորոսյան (1952 – 1997) - հայ ազատամարտիկ, բորտմեխանիկ
Մհեր Թորոսյան (1937 - 1981) - հայ բանաստեղծ
Նվեր Թորոսյան (ծ. 1962) - հայ հասարակական գործիչ, գործարար
Շիրակ Թորոսյան (ծ. 1972) - հայ քաղաքական և պետական գործիչ (Ширак Торосян)
Շմավոն Թորոսյան (1926 - 1984) - հայ բանաստեղծ, թարգմանիչ
Ջիմ Թորոսյան (ծ. 1926) - հայ ճարտարապետ, ակադեմիկոս, Երևանի գլխավոր ճարտարապետ 1972 - 1982 թթ.
Ռուբեն Թորոսյան (ծ. 1950) - հայ քաղաքական և պետական գործիչ (Рубен Торосян)
Սարգիս Թորոսյան (1891 - 1954) - հայկական ծագումով Օսմանյան զինվորական (Sarkis Torossian (անգլ.))
Վարդան Թորոսյան (ծ. 1948) - ռուս փիլիսոփա (Вардан Торосян (ռուս.))


== Իրական անուններ ==
Անրի Թրուայա (1911 - 2007) (իսկականը՝ Լևոն Թորոսյան) - ֆրանսահայ գրող


== Գրական հերոսներ ==
Թորոս Թորոսյան, Խաժակ Գյուլնազարյանի «Պրոֆեսոր Մեղվաջանյանի նոր արկածները» վիպակի հերոսներից։


== Ծանոթագրություններ ==
Շենաղբյուր

Շենաղբյուր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խիզանի գավառակում` Մամռտանքի գյուղախմբում, Վանա լճից հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
XIX դարի վերջին ուներ 40 տուն հայ բնակչով։


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում էր երկրագործությամբ, անասնապահությամբ և մեղվաբուծությամբ։


== Պատմություն ==
Շենաղբյուրը ժամանակին եղել է հայտնի գրչության կենտրոն։ Այստեղ Վարդան քահանան 1640 թվականին գրել է Մաշտոցը։
Գյուղը թուրքերի կողմից ավերեվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Պատմամշակույթային կառույցներ ==
Շենաղբյուրն ուներ Ս. Սահակ անունով եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պատարագ (այլ կիրառումներ)

Պատարագ

Պատարագ (եկեղեցական) — եկեղեցական արարողություն
Պատարագ (երաժշտական) — երաժշտական ստեղծագործություն
Լեթի

Լեթի (վրաց.՝ ლეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Օնի շրջանում։ Գտնվում է Հարավային Օսիայի տարածքում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2015 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆալկադե

Ֆալկադե  (իտալերեն՝ Falcade), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզում՝ Բելունո գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 2205 մարդ, բնակչության խտությունը 42 կմ/մարդ²։ Տարածքը 53 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 32020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0437։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 20-րդ դար


== Դեպքեր ==


=== Փոքր Ասիա ===
Շուրջ մ.թ.ա. 2000 թվականին Փոքր Ասիայում արդեն երևան են գալիս առևտրական գաղութների ցանց, որտեղ գլխավոր դերը խաղում էին ասորեստանցիները (կամ, ավելի ճիշտ, աշշուրցիները՝ Աշշուր քաղաքի բնակիչները), թեև այդ գաղութների գործունեությանը ակտիվորեն մասնակցում էին նաև տեղական բնակչության առավել ունևոր ներկայացուցիչները։