armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Փափուկ բաճկոն

Փափուկ  բաճկոնը կամ փչված բաճկոնը կարված է, հաստ շինված բաճկոնը ներսից լցված է բմբուլով (սովորաբար բադի կամ սագի )։  Այս նյութը սովորաբար օգտագործվում է արտաքին շերտը ջերմամեկուսացնելու համար, որը սովորաբար այնպիսի սինթետիկ մանրաթել է, ինչպիսիք են նեյլոնը կամ պոլիեսթերը։


== Պատմություն ==
Առաջին փափուկ բաճկոնը, հետագայում հայտնի որպես «բմբուլե վերարկու», նախագծվել է 1922 թվականի Էվերեստի արշավախմբի համար ավստրալիացի քիմիկոս Ջորջ Ինգլ Ֆինչի կողմից  և կարվել է SW Silver and Co- ի կողմից։ Այն բաց կանաչ գույն ուներ, որը  բաղկացած  էր  օդապարուկի  կտորի գործվածքից։ Ֆինչի բաճկոնը սկզբում  խմբի մյուս անդամները ծաղրում էին, բայց հետո հարգանք նվաճեց քամոտ լեռնային միջավայրում իր արդյունավետության համար։ Այս ժամանակից ի վեր  նորաձևության դիզայներներ շատ,  ինչպես նաև Էդդի Բաուերը, վերամշակել ու վաճառել են  փափուկ բաճկոնները։ Ենթադրվում էր, որ  փչված բաճկոնը ստեղծել են  Քեփփլ եղբայրները 1995 թվականին, երբ նրանց հայրը Հյուսթոնի օդանավակայան ժամանեց կարմիր փափուկ բաճկոն  հագած։


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկուլչինո (այլ կիրառումներ)

Նիկուլչինո, կարող է վերաբերել՝

Նիկուլչինո - գյուղ Ռուսաստանի Կիրովի մարզի Սլոբոդսկոյ շրջանի կազմում։
Նիկուլչինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Սկուտատ

Սկուտատները ծանր հետևակ էին Բյուզանդական կայսրության բանակում։ Այս զորատեսակի անվանումը ծագում է ավանդական հռոմեական վահանի՝ «սկուտումի» անունից։ Սկուտատները կազմում էին բյուզանդական հետևակի միջուկը և կայսրության հիմնական զորատեսակներից մեկն էին։
Տաքսարխիայի, այսինքն բյուզանդական բանակի հետևակային գլխավոր մարտավարական միավորի մեջ, որը բաղկացած էր 1000 ռազմիկից, մտնում էր 500 սկուտատ։ Մարտադաշտում սկուտատները գտնվու էին մարտակարգի առաջին երկու գլխավոր տողաններում։ Սկուտատների մարտաշարվածքը խորությամբ հասնում էր 16 մարդու, իսկ հիմնական մարտավարությունը հարձակումն էր, ինչը կատարվում էր թե՛ հոծ փաղանգով, թե՛ շարժուն արագագնաց նումերիա-ջոկատներով (հարձակումը, որպես կանոն, ապահովվում էր նետաձիգների դրոտիկ նետողներ կողմից)։ Ինչպես և ամբողջ բյուզանդական հետևակը, սկուտատները հավաքագրվում էին կայսրության հպատակներից՝ կիսամշտական հիմունքներով։
Սկուտատների սպառազինությունը հետևյալն էր.

Սպաթա — երկար (շուրջ 90 սմ) ծանր սուր
Պարամերիոն — միաշեղբ սուր, որն ուներ թրային տիպի կոթ՝ բռնակ
Կլիբանիոն — լամելյար զրահ, որը լրացված էր պտերիգներով (ուսերի պաշտպանության համար կաշվե շերտերով)
Կոնտարիոն — երկար նիզակ (2 — 3 մ երկարությամբ), որն օգտագործում էին հետևակի առաջին շարքերի զինվորները՝ թշնամու այրուձիու դեմ կռվելու համար
Սաղավարտ (ավելի հաճախ՝ սովորական կոնուսի ձևով)
Սկուտում — մեծ փայտե օվալաձև վահան, որը պատված էր կաշվով և զարդանախշված էր


== Տես նաև ==
Բյուզանդիայի ռազմական գործը
Բյուզանդական կայսրության բանակ
Փսիլներ, Պսիլոի — Բյուզանդական կայսրության թեթև հետևակ


== Հղումներ և աղբյուրներ ==
А. Меньшиков Византийский военно-исторический словарь
Организация и состав Византийской армии IV—XIII веков
Իտկուլովո (գյուղ, Զիանչուրինսկի շրջան)

Իտկուլովո (ռուս.՝ Иткулово, բաշկիրերեն՝ Этҡол), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Զիանչուրինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 431 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մարյանովսկի գյուղական խորհուրդ (Գրեբյոնկովսկի շրջան)

Մարյանովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Мар'янівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գրեբենկովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մարյանովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 668 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 22,35 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 29,89 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Մ.թ.ա. 774


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Զոգիշի

Զոգիշի (վրաց.՝ ზოგიში), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Ցագերի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 520 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ցագերից հեռու է 28 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 148 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Շչիտինսկայա Վոլյա

Շչիտինսկայա Վոլյա (ուկրաիներեն՝ Щитинська Воля), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռատնովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շչիտինսկայա Վոլյա գյուղում բնակվում էր 367 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2124 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 172,79 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գաբրունց Ներքին

Գաբրունց ներքին, ամառանոց (արոտատեղի) պատմական Տայքում, Խոտրջրի շրջանում։ Պատկանում էր Խոտրջրի միջին թաղին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի նախօրյակին ուներ 15-20 տուն։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուդեթական մարզի անեքսիա

Սուդեթական մարզի անեքսիա (գերմ.՝ Sudetenkrise), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից առաջ Երրորդ Ռայխի կողմից Չեխոսլովակիայի տարածքի բռնազավթման առաջին փուլը, որը տեղի է ունեցել է 1938 թվականի հոկտեմբերի 1-ից 10-ը։ Անեքսիան տեղի է ունեցել Մեծ Բրիտանիայի, Ֆրանսիայի և Իտալիայի համաձայնությամբ, որը ձեռք է բերվել Մյունխենի համաձայնագրի ժամանակ։ 
1938 թվականի պրոնացիստական Սուդեթա-գերմանական կուսակցությունը Չեխոսլովակիայի սահմանամերձ մարզերում կազմակերպել է լայնամասշտաբ անկարգություններ։ Կուսակցության ղեկավարությունը օգնության խնդրանքով դիմել է գերմանական իշխանությանը։ Օգտվելով մարդկային և ռազմական գերակայությունից՝ Գերմանիան անեքսիայի է ենթարկել Սուդեթական մարզը (ինչպես նաև Չեխիայի և Մորավիայի տարածքների մի մասը)։ Վերջինիս բնակչության 90 %-ը կազմել են գերմանացիները։
1938 թվականին կնքված Մյունխենի համաձայնագրով՝ Սուդեթական մարզը մտել է Նացիստական Գերմանիայի կազմի մեջ։ Մինչ 1945 թվականը մարզի տարածքի մեծ մասի վրա ձևավորվել է Սուդեթենլենդ ռեյխսհաուն (գերմ.՝ Reischsgau Sudetenland): Վերջինիս կենտրոնը եղել է Ռեյխենբերգե (Լիբերեց) քաղաքը։ Մարզի կազմի մեջ են մտել նաև Աուսիգե, Կառլսբադե և Տրոպաու շրջանները։ Որոշ շրջաններ մտել են Սիլեզիայի, Բավարիայի և Օսթմարկի կազմը (Ավստրիայի նախկին Վերին Դանուբ և Ստորին Դանուբ ռեյխսհաուներ)։
1938 թվականի սեպտեմբերի 21-ին, Սուդեթական ճգնաժամի ամենաթեժ պահին, Լեհաստանը Չեխոսլովակիայից պահանջել է «հետ վերադարձնել» Ցեշինայի մարզը, որտեղ բնակվել են 80 000 լեհեր և 120 000 չեխեր։ Սեպտեմբերի 30-ին՝ Մյունխենի համաձայնագրի կնքման օրը, Լեհաստանը իր զորքերը մտցրել է Ցեշինայի մարզը։ Հունգարիան էլ իր հերթին բռնազավթել է Սլովակիայի հարավային և արևելյան շրջանները։
Չեխոսլովակիայի տարածքը էականորեն կրճատվել է։ Պետությունը վերածվել է հեշտ խոցելի երկրի՝ փաստացի դառնալով Գերմանիայի պրոտեկտորատ։ Գերմանական զորքերը հայտնվել են Պրահայից 30 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Բացի այդ, դեկտեմբերի 3-ին Չեխոսլովակիայի հետ կնքվել է գաղտնի համաձայնագիր, համաձայն որի վերջինս Գերմանիայի սահմանի մոտ չէր կարող ունենալ ամրություններ և արգելափակոցներ։
1938 թվականի հոկտեմբերի 18-ին սկսել է թողարկվել «Ի հիշատակ 1938 թվականի հոկտեմբերի 1-ի» անունը կրող մեդալ, որը տրվում էր Չեխոսլովակիայի Սուդեթական մարզի անեքսիային մասնակցած անձանց։ Մեդալի հակադիր կողմի կենտրոնում գրված էր «1. Oktober 1938», իսկ նրա շուրջը գրված էր «Մեկ ազգ, մեկ պետություն և մեկ առաջնորդ» («գերմ.՝ Ein Volk, Ein Reich, Ein Führer»):


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Անշլյուս
Իրրեդենտիզմ
Էլզաս

Էլզաս՝ պատմական մարզ Ֆրանսիայի արևելքում։
Ընդգրկում է Ստորին Հռենոս և Վերին Հռենոս դեպարտամենտները։ Էլզասը զբաղեցնում է (8,280 կմ²), տարածքով այն վերջից հինգերորդն է Ֆրանսիայում, իսկ բնակչության խտությամբ յոթերորդն է։ Էլզասը տեղակայված է Ֆրանսիայի արևելյան սահմանին և Վերին Հռենոսի արևմտյան ափին Գերմանիայի և Շվեյցարիայի հարևանությամբ։ Էլզասի քաղաքական, տնտեսական և մշակութային մայրաքաղաքը Ստրասբուրգն է։ Քանի որ Ստրասբուրգը Եվրոպական բազմաթիվ կառույցների նստավայր է, ուստի Էլզասը քաղաքական ամենակարևոր շրջանն է Եվրամիությունում։


== Գրականություն ==
Грицак Е. Страсбург и Эльзас. Памятники всемирного наследия. — М.: Вече, 2007. — С. 240.Boyer X. Histoire d'Alsace. — 1855.


== Արտաքին հղումներ ==
Էլզաս երկրամասի պաշտոնական կայք Archived 2014-12-30 at the Wayback Machine. (անգլ.), (ֆր.), (գերմ.)
Էլզաս երկրամասի պաշտոնական զբոսաշրջային կայք
Էլզասի մասին հոդվածներ «Ֆրանսիայի գինիները» կայքում Archived 2011-08-11 at the Wayback Machine.
Լուիզա Ղամբարյան

Լուիզա Գագիկի Ղամբարյան (հունիսի 15, 1977(1977-06-15), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասանուհի, Հայաստանի վաստակավոր արտիստ (2014)։


== Կենսագրություն ==
Լուիզա Ղամբարյանը ծնվել է Երևան քաղաքում, 1977 թվականին։ 1994-1999 թվականներին սովորել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի կուլտուրայի ֆակուլտետի գեղարվեստական ռեժիսուրայի բաժնում։ Ավարտել է Յուրի Երզնկյանի արվեստանոցը։ 1994 թվականից աշխատել է հայկական հեռուստատեսությունում, վարել տարբեր հաղորդումներ՝ «Ես» մանկապատանեկան, «Պարատուն», «Ինչ եփել այսօր», «Բրաբիոն»։ 1995 թվականից աշխատում է Հրաչյա Ղափլանյանի անվան դրամատիկական թատրոնում։


== Ներկայացումներ ==
Ջուլիետ՝ «Ռոմեո և Ջուլիետ»
Սոֆի՝ «Չաո»
Եվա՝ «Սպանել սիրո համար»
Աննա՝ «Ախ Աննա, Աննա կամ կրքոտ կիրակի»
Դիանա՝ «Մամա միա»
Լեդի Մակբեթ՝ «Մակբեթ»
Դոննա Իսաբել՝ «Դոն Ժուան»
Քլեմեն՝ «Մոռանալ Հերոստրատին»
Այծեմնիկ՝ «Ձայն լռության կամ վեցերորդ պատվիրանը» («Արտավազդ» 2009 թվականի լավագույն երիտասարդ դերասանուհի)


== Հեռուստասերիալներ ==
«Դժբախտ երջանկություն»
«Վերադարձ»
«Կյանքի գինը»
«Ընտրյալները»
«Հարազատ թշնամի»
«Բացի՛ր աչքերդ»

«Ավազե դղյակ»
«Ծղրիդի երգը»
«Շահմարի Առեղծվածը»
«Արմատներ»
«Անատոլիական պատմություն»
«Սիրո թևեր»
«Կորած օրագիրը»
«Կհանդիպենք անտառի տնակում»
«Երդում»
«Վաղվանից առաջ»
«11 ու 1 գիշեր»
«Կույր աշխահ»


== Մրցանակներ ==
«Արտավազդ» մրցանակ (2009)
Հայաստանի վաստակավոր արտիստ (2014)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լուիզա Ղամբարյան
Գրիգոր XVI

Գրիգոր XVI  (լատ.՝ Gregorius PP. XVI, աշխարհիկ անունը՝ Բարտոլոմեո Ալբերտո Կապելարի, իտալերեն՝ Bartolomeo Alberto Cappellari, սեպտեմբերի 18, 1765(1765-09-18)[…], Բելունո, Վենետիկի հանրապետություն - հունիսի 1, 1846(1846-06-01) կամ հունիսի 9, 1846(1846-06-09), Հռոմ, Պապական մարզ), Հռոմի պապ, ով գլխավորել է կաթոլիկ եկեղեցին 1831 թվականի փետրվարի 2-ից մինչ 1846 թվականի հունիսի 1-ը։


== Վաղ տարիներ ==
Կապելարին ծնվել է 1765 թվականի սեպտեմբերի 18-ին իրավաբանի ընտանիքում։ 18 տարեկանում ստացել է կամալդուլների ճգնավորի շքանշան։ 1799 թվականին նա հրատարակել է «Սուրբ Աթոռի Տրիումֆ» ժողովածուն, ուղղված իտալացի յանսենիստներին, որը մի քանի անգամ վերահրատարակվել է Իտալիայում և մի շարք եվրոպական երկրներում։ 1800 թվականին Կապելարին դարձավ Կաթոլիկ կրոնի ակադեմիայի անդամ, որը հիմնադրել էր Պիեմ VII (1800-1823) : 1805 թվականին եղել է Հռոմի Սուրբ Գրիգոր վանքի վանահայր։ 
Երբ Ֆրանսիայի կայսր Նապոլեոնը գրավեց Հռոմը և 1809 թվականին վտարեց այնտեղից Պիյա VII, Կապելարին փախչեց Մուրանո։ Այնտեղից նա մի խումբ վանականների հետ Նապոլեոնի վերջնական պարտությունից հետո տեղափոխվում է Պադովա։ Պապական ինքնիշխանության վերականգնումից հետո Կապելարին վերադարձավ Հռոմ, որպեսզի զբաղեցնի առաջնորդական տեղապահի դիրքը Հռոմում։ Այնուհետև նա աշխատել է որպես հավատի քարոզչության միաբանության խորհրդատու, որը կազմակերպում էր ամբողջ միսիոներական աշխատանքը իսպանական կայսրությունից դուրս, այդ թվում՝ Եվրոպայի ոչ կաթոլիկ երկրներում։


== Կարդինալ ==

1825 թվականի մարտի 21-ին Կապելարին ընդունեց Կարդինալի գլխարկը ։ Նա հայ կաթոլիկների անունից բանակցություններ էր վարում Օսմանյան կայսրության հետ խաղաղության մասին, հասարակայնորեն դատապարտում էր լեհ հեղափոխականներին, ովքեր աշխատում էին քայքայել Ֆրանսիայում Նիկոլայ I կաթոլիկ միապետականներին սատարելու ջանքերը։


== Ընտրություն ==
1831 թվականի փետրվարի 2-ին Կապելարիի 50 օր տևած ժողովից հետո անսպասելի ընտրվում է նրա իրավահաջորդ Պիոս VIII (1829-1830). Նա ընտրվեց քանի որ պապական աթոռի հիմնական թեկնածուն Ջակոմո Ջուստինյանին վտարվել էր Իսպանիայի թագավոր Ֆերդինանդ VII կողմից, և ևս երկու թեկնածու՝ Էմանուելե դե Գրիգորոն և Բարտոլոմեո Պական չհաշտվեցին միմյանց հետ։ Այս դժվարին իրավիճակից դուրս գալու համար թեկնածուները դիմեցին Կապելարիին, և նա ստացավ քվեարկության 83 ձայն իր օգտին։
Ընտրությունների ժամանակ կարդինալ Կապելարին դեռ եպիսկոպոս չէր, դա վերջին նման դեպքն էր պատմության մեջ։


== Մահը ==
1846 թվականի մայիսի 20-ին պապը իրեն վատ զգաց։ Մի քանի օր անց նա հիվանդացավ։ Սկզբում թվում էր, որ կյանքին ոչինչ չէր սպառնում, սակայն մայիսի 31-ին նրա վիճակը կտրուկ վատացավ, և հունիսի 1-ին նա մահացավ։ Նա թաղված է Սուրբ Պետրոսի տաճարում։


== Գրականություն ==
«Григорий, римские папы»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Григорий (римские папы) // Малый энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 4 т. — СПб., 1907—1909.


== Արտաքին հղումներ ==
Григорий XVI // Православная энциклопедия


== Ծանոթագրություններ ==
(1144) Օդա

(1144) Օդա (անգլ.՝ Oda), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1930 թվականի հունվարի 28-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,753627 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,3939 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 4,1133 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2656,29 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,135527 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,74° անկյուն։
Օդա աստերոիդը պատկանում է Հիլդայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են 3,7 - 4,2 ա. մ. մեծ կիսաառանցք ունեցող ուղեծրերով, էքսցենտրիսիտետը՝ 0,07 - 0,3, և ուղեծրի թեքումը ոչ ավելին քան 20°։ Ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Յուպիտերի հետ 3:2 ուղեծրային ռեզոնանսով։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է D դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1144) Օդա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բեռնե ան Պոնտյո

Բեռնե ան Պոնտյո (ֆր.՝  Bernay-en-Ponthieu), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 240 մարդ, բնակչության խտությունը` 24.07 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.97 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 165 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 60 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 152 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 108-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 44։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,1 %։ 108 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 99 անձ (56 տղամարդ և 43 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (4 տղամարդ և 5 կին)։ 44 անաշխատունակներից 9 եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 22-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Քարափի Սուրբ Գևորգ եկեղեցի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Քարափի Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (նաև՝ Խիխոյի ժամ, վրացական անվանումը՝ վրաց.՝ კლდისუბნის წმ. გიორგის ეკლესია (Կլիդիսուբնիս ծմինդա գիորգիս էկլեսիա)), վրացականացված հայկական առաքելական եկեղեցի Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսիի հնագույն Քվեմո Կալա թաղամասում։ Հանդիսանում է Հայ առաքելական և Վրաց ուղղափառ եկեղեցիների միջև վիճաբանության առարկա, քանի որ մինչև 1991 թվականը եղել է հայկական, իսկ այնուհետև վրացականացվել է։


== Պատմություն ==


=== Հիմնադրում ===
Քարափի Սուրբ Գևորգ եկեղեցին հիմնադրվել է 1600 թվականին։ 1763 թվականին այն Տփղիսի (Թբիլիսիի) հայկական 7 գլխավոր եկեղեցիներից մեկն էր։


=== Նորոգություն ===
1753 թվականին տիկին Լալիթարսն իր ամուսին Պետրոս Զոհրաբյանի հետ հիմնովին վերաշինել էր Քարափի Սբ. Գևորգ եկեղեցին՝ այդ մասին եկեղեցու հյուսիսային ճակատից բացված մուտքի գլխին թողնելով սկզբում հայերեն՝ 8 տողով, հետո՝ վրացերեն, ավելի հակիրճ՝ 3 տողով արձանագրություն։ Տիկին Լալիթարսը հետագայում էլ նպաստել է եկեղեցու վերանորոգման աշխատանքներին։ Նրա այդ աշխատանքի համար 1782 թվականին Ղուկաս Ա Կարնեցի կաթողիկոսը (1780-1799 թթ.) իր շնորհակալությունն ու գոհունակությունն էր հայտնել վերջինիս։


=== Նվիրատվություններ ===
1728 թվականին եկեղեցին նվեր է ստացել 1496 թվականին գրված մի ձեռագիր ավետարան։


== Վրացականացում ==
1990-1991 թվականներին վրացի շինարարները քանդել են Սուրբ Գևորգ եկեղեցու հայ առաքելականության բնորոշ բարձր բեմը՝ խորանը, հյուսիսային պատի ներսի կողմում որմնասյան միջից քանդել և հանել են 18-րդ դարով  թվագրվող արձանագիր խաչքարը, ոչնչացրել են 1753 թվականի վերակառուցման մասին պատմող վիմագիրը ձևափոխման ենթարկվել եկեղեցու զանգակատունը։ Եկեղեցու գմբեթի և զանգակատան վրա տեղադրված հայկական առաքելական խաչերը հանել են։ Քանդել են նաև մկրտարանը և քարերի հետ միասին նետել աղբանոց։


=== Վերաբացում ===
Վրացականացումից հետո՝ 1991 թվականին, եկեղեցին Վրաց եկեղեցու արարողությամբ օծվեց որպես վրացական եկեղեցի։ Սուրբ Գևորգ եկեղեցու առաջին վրացի քահանան էր Գիորգի Ուգրեխելիձեն։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Լոուրենս շրջան (Փենսիլվանիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լոուրենս շրջան (այլ կիրառումներ)Լոուրենս շրջան (անգլ.՝ Lawrence County), ԱՄՆ Փենսիլվանիա նահանգի 67 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 940 կմ² է, բնակչությունը՝ 91.108 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Նյու Քասլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1849 թ.։
Դարմշտադիում

Դարմշտադիում, Ds արհեստականորեն ստացված ռադիոկատիվ քիմիական տարր։ Կարգահամարը 110։ Հայտնի իզոտոպներից ամենակայունը դարմշտադտիում-281-ն է (կիսատրոհման պարբերությունը մոտավորապես 11 վ.)։ Դարմշտադտիումը առաջին անգամ ստացվել է 1994 թվականին Գերմանական Դարմշտադտ քաղաքի Վիսհաուզն համայնքում գտնվող Հելմհոլցի ծանր իոների ուսումնասիրության կենտրոնում։ Պարբերական աղյուսակում գտնվում է 7-րդ պարբերության 10-րդ խմբում, d-տարր է։


== Պատմություն ==


=== Բացահայտում ===
Դարմշտադիումը առաջին անգամ ստեղծվել է 1994 թվականի նոյեմբերի 9-ին Դամշտադ քաղաքում գտնվող Հելմհոլցի ծանր իոնների ուսումնասիրության կենտրոնում (Gesellschaft für Schwerionenforschung) Պիտեր Արմբրասթերի և Գոտֆրիդ Մյունցենբերգի կողմից՝ Սիգուրդ Հոֆմանի ղեկավարության տակ։ Խումբը ծանր իոնների արագացուցիչում կապար-208-ը ռմբակոծել է նիկել-62-ի միջուկով և ստացել դարմշտադիում-269-ի ատոմ.

20882Pb + 6228Ni → 269110Ds + 10nՓորձարկումների ժամանակ խումբը ռեակցիան իրականացրել է նաև ավելի ծանր նիկել-64-ի իոններով։

20882Pb + 6428Ni → 271110Ds + 10nՏԿՔՄՄ/ՏԿՖՄՄ համատեղ աշխատանքային խումբը (IUPAC/IUPAP Joint Working Party) 2001 թվականի զեկույցում որպես տարրի հայտնագործող է ճանաչել ծանր իոնների ուսումնասիրության կենտրոնի խմբին։


=== Անվանում ===
Ըստ անանուն և չհայտնաբերված տարրերի համար Մենդելեևի անվանացուցակի՝ դարմշտադիումը պետք է անվանվեր էկա-պլատինիում։ 1979 թվականին տեսական և կիրառական քիմիայի միջազգային միությունը հրատարակեց առաջարկներ, ըստ որի՝ տարրը պետք է անվանվեր ունունիլիում (Uun նշանով)։ Չնայած քիմիական համայնքների բոլոր մակարդակներում լայն օգտագործմանը՝ քիմիայի դասարաններից մինչև առաջադեմ դասագրքեր, առաջարկությունները հիմնականում մերժվել են ոլորտի գիտնականների կողմից, ովքեր նախընտրում էին այն անվանել «տարր 110» (110) կամ նույնիսկ՝ 110 նշանով։
Դարմշտադիում տարբերակը առաջարկել է հայտնաբերող թիմը՝ Դարմշտադ քաղաքի պատվին, որտեղ հայտնաբերվել է տարրը։ Խումբը սկզբում նաև ցանկանում էր անվանել վիսհաուզիում՝ Դարմշտադ քաղաքի Վիսհաուզն համայնքի պատվին, որտեղ հայտնաբերվել է տարրը, սակայն, ի վերջո, ընտրել են դարմշտադիում տարբերակը։ Տեսական և կիրառական քիմիայի միջազգային միությունը նոր անվանումը պաշտոնապես առաջարկել է 2003 թվականի օգոստոսի 16-ին։


== Իզոտոպներ ==
Դարմշտադտիումը կայուն իզոտոպներ չունի։ Լաբարատոր պայմաններում ստացվել են ութ իզոտոպներ 267(հաստատված չէ), 269–271, 273, 277, 279 և 281 ատոմային զանգվածներով, որոնցից երեքը՝ դարմշտադտիում-270, դարմշտադտիում-271 և դարմշտադտիում-281-ը մետաստաբիլ վիճակում են։


=== Կայունություն և կիստրոհման պարբերություն ===
Դարմշտադտիումի բոլոր իզոտոպները խիստ անկայուն և ռադիոակտիվ են։ Առհասարակ ծանր իզոտոպները ավելի կայուն են քան ավելի թեթևները։ Դարմշտադտիումի հայտնի իզոտոպներից ամենակայունը՝ 3.7 րոպե կիսատրոհման պարբերությամբ 281Ds-ն է, որը նաև ամենածանրն է։ 279Ds-ի կիսատրոհման պարբերությունը 0.18 վայրկյան է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արժեթղթերի տպագրության և դրամահատության կազմակերպություն

Արժեթղթերի տպագրության և դրամահատության կազմակերպություն (SPMO; պարսկերեն՝ سازمان تولید اسکناس و مسکوک), Իրանի կենտրոնական բանկի դուստր ձեռնարկություն, որը բացառիկ իրավունքով պատասխանատու է Իրանում թղթադրամների և մետաղադրամների նախագծման, արտադրության և ոչնչացման համար։
Հիմնադրված լինելով 1877 թվականին որպես Իրանի միակ ազգային դրամահատական ձեռնարկություն, այն փոխարինեց մի քանի գավառական դրամահատարանների։ Այն կառուցվել է նախկին բամբակի գործարանի տեղում Թեհրանի հյուսիսում և օգտագործել է ֆրանսիական սարքավորումներ, իսկ դրամահատարանի շենքը կառուցել են բելգիացիները։ Իրանական թղթադրամներն ամբողջությամբ կազմակերպության կողմից չէին տպագրվում մինչև 1983 թվականը, դրա փոխարեն դրանք տպագրվում էին արտասահմանյան երկրներում Bradbury Wilkinson and Company, Waterlow and Sons, American Bank Notes Co և De La Rue ընկերությունների կողմից, մինչև կազմակերպությունն սկսեց դրանց տպագրությունը Regional Cooperation for Development (Ռեգիոնալ կոոպերացիա զարգացման համար) համընկերությունում` տեղակայված Պակիստանում.: Koenig & Bauer-ը, ինչպես հաղորդվեց, դադարեցրել է կազմակերպությանը մատակարարել տպագրության սարքավորումներ 1912 թվականին։


== Տես նաև ==
Իրանի կենտրոնական բանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Security Printing and Minting Organization Archived 2019-01-02 at the Wayback Machine.
Էպիսկոպիա

Էպիսկոպիա  (իտալերեն՝ Episcopia), կոմունա Իտալիայում, Բազիլիկատա մարզում՝ Պոտենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1621 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 58 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 28 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 85033։ Հեռախոսային կոդը՝ 0973։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեխակ (այլ կիրառումներ)

Մեխակ, կարող է վերաբերել՝

Մեխակ - մեխակազգիների ընտանիքի միամյա կամ բազմամյա խոտերի, հազվադեպ՝ կիսաթփերի ցեղ
Մեխակ - հայկական արական անուն
Աղդաղ (Վայք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աղդաղ (այլ կիրառումներ)Աղդաղ, լեռնագագաթ Վայքում, Մալիշկա գյուղից հյուսիս-արևելք։ Բարձրությունը 1903 մ։ Հիշատակել է Ե. Լալայանը («Վայոց ձոր», «Ազգագրական հանդես», 12-րդ գիրք, 1905, էջ 241)։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (313201-313300)

Աստերոիդների ցանկ (313101-313200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (313301-313400)
 Աստերոիդների ցանկ (313101-313200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (313301-313400)
Կարազինյուի գավառ

Կարազինյուի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Carazinho), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդու դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մտնում է Սեարա նահանգի հյուսիսարևմտյան մարզի մեջ։ 2005 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 162 174 մարդ։ Տարածքը՝ 4935,936 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 32,9 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 1 933 108 979,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 12 005,06 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,768։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Ալմիրանտի Տամանդարե դու Սուլ
Բարա Ֆունդա
Բոա Վիստա դաս Միսոյնս
Կարազինյու
Սերու Գրանդի
Շապադա
Կոկեյրուս դու Սուլ
Ժաբոտիկաբա
Լաժեադու դու Բուգրի
Նոա Բոա Վիստա
Նովու Բարեյրու
Պալմեյրա դաս Միսոյնս
Պինյալ
Սագրադա Ֆամիլիա
Սանտու Անտոնիու դու Պլանալտու
Սարանդի
Սան Ժոզե դաս Միսոյնս
Սան Պեդրու դաս Միսոյնս
Ծկղլուլեթի

Ծկղլուլեթի (վրաց.՝ წყლულეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Թեթրի Ծղարոյի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Իգումնովո (այլ կիրառումներ)

Իգումնովո, կարող է վերաբերել՝

Իգումնովո - գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Սերպուխովսկի շրջանի կազմում։
Իգումնովո - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Ձեռժինսկ քաղաքային օկրուգի կազմում։
Վենյովի շրջան

Վենյովի շրջան (ռուս.՝ Венёвский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Տուլայի մարզում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Վենյով։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1620 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 33995 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 20,98 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Դոբրայա Նադիյա (գյուղ, Ժովտնևի շրջան)

Դոբրայա Նադիյա (ուկրաիներեն՝ Добра Надія), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վիտովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դոբրայա Նադիյա գյուղում բնակվում էր 52 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սև որոր

«Սև որոր» (ռուս.՝ «Чёрная чайка»), 1962 թվականի խորհրդային արկածային ֆիլմ, որը դարձել է ռեժիսոր Գրիգորի Կոլտունովի դեբյուտային աշխատանքը։


== Սյուժե ==
Հետհեղափոխական Կուբայի տարածքում ձկնորսական գյուղերից մեկի խաղաղ բնակիչները փորձում են վերադառնալ նորմալ կյանքի։ Սակայն հեղափոխության թշնամիները այդ շրջան են ուղարկում դիվերսիոն ջոկատ, որը սպանում է խաղաղ բնակիչներին։
Սյուժեի կենտրոնում մի պատմություն է Մանոլո տղայի կյանքի մասին, որը այնքան լավ երևակայություն ունի, որ երբեմն ինքն է շփոթում, թե ինչն է իրական, և ինչն է սուտ։
Կուբայի տարածքում հյուրախաղերով հանդես է գալիս շրջիկ կրկեսը, որը ելույթներ է ունենում հիմնականում գյուղերում։ Այն ունի դիպուկահար-հրաձիգ, որն բոլորին զարմացնում է իր ճշգրտությամբ։ Հետագայում պարզվում է, որ հենց նա է թշնամու դիվերսանտը։


== Դերերում ==
Ջեյհուն Ջամալ – Մանոլո
Նիկոլայ Վոլկով – Մանուել, Մանոլոյի պապը, կուբացի ձկնորս, «Սև որոր» մականունով
Ջուլիա Սևելա – Մարիա, Մանոլոյի մայրը 
Ալեքսեյ Լոկտև – Ռամոն, կուբացի հեղափոխական, առափնյա պաշտպանության զինվոր
Անատոլի Ադոսկին – Անտոնիո, Կուբայի առափնյա պահպանության հրամանատար
Սերգեյ Յուրսկի – դիպուկահար, շրջիկ կրկեսի արտիստ
Էմանուել Գելլեր – շրջիկ կրկեսի տնօրեն
Իգոր Դմիտրիև – վիրավոր


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր՝ Գրիգորի Կոլտունով
Սցենարիստ՝ Գրիգորի Կոլտունով
Օպերատոր՝ Դմիտրի Մեսխիև
Նկարիչ՝ Իսահակ Կապլան
Կոմպոզիտոր՝ Անտոնիո Սպադավեկիա
Հնչյունային օպերատոր՝ Նիկոլայ Կոսարև
Ֆիլմի տնօրեն՝ Մարկ Ռիս


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Կոլտունովի հիշողությունների համաձայն՝ ֆիլմի սկզբնական սցենարը, որը կոչվում էր «Սև ջրագռավ» (ռուս.՝ «Чёрный баклан»), նկարագրում էր Աբխազիայի իրադարձությունները պատերազմի տարիներին, իսկ թշնամիները, բնականաբար, գերմանացիներն էին։ Աբխազիայում էլ տեղի են ունեցել «Սև որոր» ֆիլմի նկարահանումները։
Դ. Կորոնելիի հուշերի համաձայն, որը մոտ է եղել ֆիլմի ստեղծողների հետ, Մանոլոյի և նրա մոր կերպարների համար հիմք են ծառայել իր նրա պապը՝ Մանուել Ռոդեյրո Պերեյրան և նրա մայրը՝ Մարիան։


== Ծանոթագրություններ ==
Ճառընտիր

Ճառընտիր, ընտիր կամ ընտրովի ճառերի ժողովածու հայ միջնադարում։ Որոշակի բովանդակությամբ չի հատկանշվում, մինչդեռ տարատեսակներն ունեն իրենց որոշակի նպատակադրումը, կազմությունն ու անունը։ Հնագույն ճառերի ժողովածու է 8-րդ դարի գործիչ, Մաքենյաց վանքի առաջնորդ Սողոմոնի կազմած ժողովածուն, որ, Մշո վանքին պատկանելու պատճառով, «Մշո ճառընտիր» անունն է կրում։ Կազմված է տերունական տոների կարգով՝ Ավետման, Ծննդյան, Մկրտության, Հոգեգալուստի, Արմավինյաց, խորհրդավոր գիշերի, խաչելության, Համբարձման, Հարության վերաբերյալ քրիստոնեական ճանաչված հայրերի ճառերից կրում է նաև Տոնական անունը։ Ճառընտիրի մեկ ուրիշ տարատեսակ, որը բացահայտում է տոների պատճառները, անվանվել է Տոնապատճառ։ Ընտիր ճառերի երրորդ խումբը, որի մեջ ամփոփվում են բացառապես նահատակների մասին ճառ-պատմությունները, կրում է Վկայագիրք կամ Մարտիրոլոգ անունը։ Նշված ճառընտիրները սկզբնապես շարժական տոմարի կարգով դասավորված ճառեր էին, հետագայում՝ կայուն տոմարի հաստատումից հետո, մեծ մասամբ ամսակարգային բնույթ են ստացել։ Ճառընտիրները միջնադարյան մյուս ժողովածուներից տարբերվում է գեղարվեստական շարադրանքով և նախատեսված է ոչ արարողական, այլ առավելապես եկեղեցուց դուրս ընթերցանության համար։
Արմեն Կնյազյան

Արմեն Արտավազդի Կնյազյան  (հունիսի 30, 1974(1974-06-30), Մխչյան, Արտաշատի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 11, 2020(2020-10-11)) հայ գործարար, Արցախի հերոս (հետմահու)։


== Կենսագրություն ==
Արմեն Կնյազյանը ծնվել է Մխչյան գյուղում։ 1992 թվականից հաստատվել է Իսպանիայի Լորետ դե Մար քաղաքում, զբաղվել է բիզնեսով, 2016 թվականի Քառօրյա պատերազմի ժամանակ որրպես կամավոր մեկնել է Արցախ։ 
Զոհվել է 2020 թվականի Հայ-ադրբեջանական պատերազմի մարտական գործողությունների ժամանակ։ Հուղարկավորվել է Լորետ դե Մար քաղաքում։
Հետմահու աարժանացել է «Արցախի հերոս» բարձրագույն կոչման։


== Պարգևներ ==
«Արցախի վարչապետի հուշամեդալ»
«Ոսկե արծիվ» շքանշան, «Արցախի հերոս»


== Ծանոթագրություններ ==
Elbit Hermes 180

Elbit Hermes 180, մարտավարական հետախուզային առաքելությունների համար նախատեսված ԱԹՍ, նախագծվել է իսրայելական Elbit Systems կազմակերպության կողմից։ Սարքը նախատեսված է դիտարկումներ, հսկողության, հետախուզության և կրակի նշանակետերի ուղղորդման համար։ Ամբողջովին կազմված է կոմպոզիտային նյութերից, որը դժվարեցնում է նրա հայտնաբերումը ռադիո-տեղորոշման սարքերի կողմից։
ԱԹՍ-ն արձակվում է քիչ պատրաստված թռիչքուղուց, կամ կատապուլտի միջոցով։
Առաջին անգամ Hermes 180-ը ցուցադրվել է Asian Aerospace ավիացուցահանդեսում, 2002 թվականին։


== Տակտիկա-տեխնիկական առանձնահատկություններ ==
Երկարությունը՝ 4,43 մ
Թևերի բացվածքը՝ 6,0 մ
Բարձրությունը՝ 1,80 մ
Առավելագույն թռիչքային զանգվածը՝ 195 կգ


=== Թռիչքային առանձնահատկություններ ===
Առավելագույն արագությունը՝ 194 կմ/ժ
Թռիչքի առավելագույն տևողությունը՝ <10 ժ
Գործնական թռիչքի առավելագույն հեռավորությունը՝ 110 կմ
Գործնական թռիչքի առավելագույն բարձրությունը՝ 4 575 մ


== Տես նաև ==
 Elbit Hermes 450
 Elbit Hermes 90


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Elbit Hermes 180 ԱԹՍ-ի մասին flightglobal.com կայքում (անգլ.)
Բարշամին

Բարշամինը, Բարշամ կամ Բարսամինը (Barshamin, Barsamin, բառացիորեն - "երկնքի որդի"), ի սկզբանե եղել է սեմական աստվածություն
, որը երկրպագվել է առավելապես Ասորեստանում։
Բարշամինի պաշտամունքը Հայաստան է անցել Ասորիքից։ Թե ինչ գործառույթներ է ունեցել սեմական այդ գերագույն աստվածությունը հայոց դիցարանում՝ հայտնի չէ։ Հայ ավանդության մեջ նա հանդես է գալիս որպես պատմական անձ։ Ըստ Մովսես Խորենացու, հնագույն ժամանակներում Բարշամինը եղել է հայոց Արամ նահապետի հակառակորդը։ Հետագայում ասորիներից աստվածացվում և թերևս իբրև ասորիների աստվածային նախնի Բարշամ, որից հայոց նախնի Վահագնը հարդ է գողանում և հետքը թողնում երկնքում՝ «Հարդագողի ճանապարհ»։ Երկու դեպքում էլ նա հայերին հակառակորդ է, որի պաշտամունքը, սակայն, ներմուծվում է Հայաստան. հետագայում Տիգրան Մեծը Միջագետքը նվաճելիս գտել է Բարշամինի՝ փղոսկրից ու բյուրեղից կազմված, արծաթապատ արձանը, որն արքան հրամայել է տեղափոխել և կանգնեցնել Դարանաղիքի Թորդան ավանում և հետագայում այլ սրբավայրերի հետ կործանվում է Գրիգոր Լուսավորչի կողմից։ Ըստ երևույթին, Բարշամինը Հայաստանում համադրվել է Միհրի հետ։


== References ==
Դմիտրովո (գյուղ, Սիմֆերոպոլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դմիտրովո (այլ կիրառումներ)Դմիտրովո (ուկրաիներեն՝ Дмитрове, Ղրիմի թաթարերեն՝ Qalmuq Qarı), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սիմֆերոպոլի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կալմու-Կարա։
2001 թվականի տվյալներով Դմիտրովո գյուղում բնակվում էր 254 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռուբեն Մարտիրոսյան

Ռուբեն Մարտիրոսյան (ամբողջական անվանումը՝ Ռուբեն Հովակիմի Մարտիրոսյան, ծննդյան թվականը՝ 1932 թվական, Աղահեցիկ, Գողթն գավառ), երգիծաբան։


== Կենսագրական տվյալներ ==
Ռուբեն Մարտիրոսյանը ծնվել է 1932 թվականին  Գողթնի Աղահեցիկ գյուղում։ Հայ երգիծաբան է։ Գլխավոր հաշվապահ է աշխատել երևանյան մի շարք ձեռնարկություններում։ Իր երգիծական ստեղծագործությունները զետեղել է ժողովածուների մեջ։ Այդ ժողովածուներից են «Շատ կներեք» (1986 թվական), «Խոսքը մեր մեջ» (1990 թվական), «Դասից փախած» (1990 թվական),  «Առանց դիմակի» (1991-1992 թվականներ)․ վերջինս բաղկացած է 2 հատորից։


== Ծանոթագրություններ ==
Բունդեսլիգա

Բունդեսլիգա (գերմ.՝ Fußball-Bundesliga), բարձրագույն պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային առաջնությունը Գերմանիայում։


== Չեմպիոններ ==


=== Ըստ տարիների ===


== Հաղթող ակումբներ (բոլոր առաջնություններում) ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մ.թ.ա. 26


== Դեպքեր ==
Տրդատ Բ Պարթև ներխուժում է Միջագետքով Պարթևստան


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
(7910) Ալեկսոլա

(7910) Ալեկսոլա (անգլ.՝ Aleksola), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1976 թվականի ապրիլի 1-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,247907 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,938 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5578 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1231,02 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,29244 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,36° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7910) Ալեկսոլա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կոնչեզիո

Կոնչեզիո  (իտալերեն՝ Concesio), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 13 304 մարդ, խտությունը՝ 676 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 19 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25062։ Հեռախոսային կոդ՝ 030։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunedidello.it/ Archived 2009-10-14 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Սասուար

Սասուար (իսպ.՝ Zazuar), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Բուրգոս պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ռիբերա դել Դուերո շրջանում։ Տարածքը կազմում է 22.58 կմ2։ Բնակչությունը՝ 256 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 11 կմ։ Քաղաքի հոնավորներն են համարվում սուրբ Անդրեսը և Իսաբելը։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Los Tulipanes
El rincon de Willy Archived 2008-10-20 at the Wayback Machine.
Disco-Espectaculos M&DR Archived 2018-01-31 at the Wayback Machine.
Ֆակաոֆո

Ֆակաոֆո (անգլ.՝ Fakaofo), Նոր Զելանդիայի տիրույթ Տոկելաուի մայրաքաղաքն է և ամենամեծ բնակավայրը։ Բնակչության թիվը բնակավայրում կազմում է 483 մարդ (ըստ 2006 թվականի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Fakaofo - Chiefly island of Tokelau
Արևելյան քամի 2

Արևելյան քամի 2 (գերմ.՝ Ostwind 2 - Rückkehr nach Kaltenbach), ռեժիսոր Կատյա ֆոն Գարնյեի 2015 թվականի գերմանական գեղարվեստական ֆիլմը՝ Հանա Բինկեի գլխավոր դերակատարմամբ, «Արևելյան քամի» (գերմ.՝ Ostwind), 2013 թվական) ֆիլմի շարունակությունը։ Գերմանիայում ֆիլմը դուրս է եկել 2015 թվականի մայիսի 14-ին։


== Սյուժե ==
Մեծացած Միկան վերադառնում է տատիկի կալվածք և միանգամից նկատում է փոփոխությունները, որոնք տեղի են ունեցել իր բացակայության ընթացքում։ Կալտենբախի կալվածքն անկում էր ապրում, համարյա կործանման եզրին էր։ Որպեսզի բարձրացներ ձիերի ակումբի վարկանիշը և գրավեր նոր ներդրողների և աշակերտների ուշադրությունը, Միկան որոշում է մասնակցել ձիասպորտի խոշոր մրցույթներին, բայց այն թե՛ աղջկանից, թե՛ իր ձիուց՝ Օսթվինդից պահանջում էր ծանրաբեռնված մարզումներ և ձիավարման էլեմենտների վրա աշխատելու ծանր աշխատանք։ Պատրաստվելով մրցաշարին և՛ Միկան, և՛ Օսթվիդը գտնում են իրենց սերը․ Օսթիդը անտառում հանդիպում է տնից փախած անհավանական գեղեցկությամբ սպիտակ մի զամբիկի, Միկան՝ Միլան անունով երիտասարդի, որը ցանկանում է բռնել փախստականուուն, որպեսզի վերադարձնի նրան տերերին։ Միկան օգնում է Միլանին ընտելացնել սպիտակ ձիուն, իսկ Միլանը, որը պարզվում է փորձառու ձիապան է, իր հերթին օգնում է Միկային, պատրաստել Օսթվիդին մրցույթներին։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==
Rm

rm (անգլ.՝ remove բառից), օժանդակ ծրագիր UNIX–ում և UNIX-անման օպերացիոն համակարգերում, որն օգտագործվում է ֆայլային համակարգից ֆայլերի հեռացման համար։ Բանալիների, որոնք օգտագործվում եբ rm–ի հետ՝

-r, հեռացնում է բոլոր ենթապանակները։ Այս բանալին անհրաժեշտ է, երբ հեռացվող ֆայլը պանակ է, նույնիսկ եթե այն դատարկ է։ Եթե հեռացվող ֆայլը պանակ չէ, ապա -r բանալին ոչ մի կերպ չի ազդում rm հրամանի վրա։
-i, յուրաքանչյուր հեռացման գործողությունից առաջ հաստատման հարցում է տալիս։
-f, չվերադարձնել սխալով կատարման կոդը, եթե սխալներն առաջացել են գոյություն չունեցող ֆայլերի պատճառով։ Հեռացման գործողության կիառման համար հաստատում չհարցել։rm–ը հաճախ հանդիսանում է rm -i հրամանի հոմանիշ, այսինքն հրամանը ֆայլերի հեռացումից առաջ լռելյան հաստատման հարցում է տալիս, ինչը թույլ է տալիս կանխել դրանց պատահական հեռացումը։ Եթե օգտագործողին անհրաժեշտ է հեռացնել մեծ քանակությամբ ֆայլեր առանց գործողությունների հաստատման, ապա կարելի է չեղարկել -i բանալու գործողությունը -f բանալու ավելացմամբ։


== /–ի հեռացման պաշտպանություն ==
Sun ընկերությունը 2005 թ․–ին թողարկված Solaris 10–ում ներմուծեց "rm -rf /"–ից պաշտպանությունը։ Հրամանի կատարման ժամանակ համակարգն տեղեկացնում էր, որ /–ի հեռացումն արգելված է։ Շատ չանցած այդպիսի հնարավորություն ներմուծվեց նաև FreeBSD–ի rm հրամանում։ Այժմ GNU rm–ը չի կատարում "rm -rf /" հրամանը, եթե նշված չէ—no-preserve-root պարամետրը։ Այդպիսի պահվածքն ներմուծվել է GNU Core Utilities–ի 6.4 տարբերակում, որն թողարկվել է 2006 թ․


== Օգտագործման օրինակ ==
rm -rf mydir հրամանը առանց զգուշացման և առանց սխալ կատարման կոդի ռեկուրսիվորեն հեռացնում է mydir ֆայլը (կամ պանակը)։
Հաճախ, տարբեր կոնֆերանսների ժամանակ առավել փորձառու օգտագործողները, երբ ոչ այնքան փորձառու օգատագործողներն խնդրում են օգնել կամ խորհուրդ տալ այս կամ այն հարցում, առաջարկում են մուտքագրել հրամանի տողում sudo rm -rf / հրամանը, որը իր հերթին հեռացնում է հիմնական պանակի ամբողջ պարունակությունը։ Այս առիթով մի կատակ կա («Բերմինի փաթչ»), ըստ որի այս հրամանը համարվում է SCO Unix–ի հետ կապված ցանկացած խնդրի հեշտ և արագ միջոց։


== Տես նաև ==
cp
mv
rmdir


== Ծանոթագրություններ ==
Մինաս Պատկերհանյան

Մինաս (Մկրտիչ) Պատկերհանյան (1885, Սպահան, Իրան - 1972), իրանահայ լուսանկարիչ, Սպահան քաղաքի լուսանկարչության վարպետներից։


== Կենսագրություն ==
Մինաս Պատկերհանյանը ծնվել է Սպահանում 1885 թվականին։ 1900 թվականին մոր հետ մեկնել է Հնդկաստան, Կալկաթայում սովորել լուսանկարչություն և իր խնայողություններով գնել լուսանկարչական ապարատ։ Զբաղվել է սիրողական լուսանկարչությամբ։ Լուսանկարչության մեջ հմտանալուց հետո, 1910 թվականին վերադառնում է Իրան։ Որոշ ժամանակ Իրանի Արաք քաղաքում փոքր լուսանկարներ է պատրաստել, որոնք ամրացվել են հագուստի վրա իբրև զարդ։ 1911 թվականին Սպահանում հիմնել է իր լուսանկարչական արհեստանոցը և այն կոչել «Մինասի լուսանկարչատուն», որտեղ աշխատել է մինչև 1961 թվականը։
Լուսանկարել է Սպահանի պատմական հուշարձանները, հին ընտանիքներին։
Մահացել է 1972 թվականին։ Թաղված է Ջուղայում։
Որդին՝ Վահան Պատկերհանյանը, նույնպես լուսանկարիչ է։


== Գրականություն ==
Իրանահայոց հանրագիտարան։ Կազմող` Ժանետ Տ. Լազարյան։ Երևան, «ՎՄՎ-Պրինտ, 2012։
Behdad Ali (2016-08-12)։ Camera Orientalis: Reflections on Photography of the Middle East (անգլերեն)։ University of Chicago Press։ ISBN 9780226356402 


== Ծանոթագրություններ ==
Պադ Մեծ Սար-Գաբո

Պադ Մեծ Սար-Գաբո (ռուս.՝ Падь Большой Сар-Гобо), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուլանդրիկ գետի աջ ափով՝ 15 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերխնեոբսկոմի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010100312115100005162
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100516
Ավազանի կոդը - 13.01.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կաստել դի Լուչո

Կաստել դի Լուչո (իտալերեն՝ Castel di Lucio, սից.՝ Castel di Luciu), կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Մեսինա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1400 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 56 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 28 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 98070։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 0921։
Ռադիոյի օր

Ռադիոյի օր, կապի և ռադիոտեխնիկայի ոլորտի մասնագիտական տոնական օր, որը տոնվում էր 1945 թվականի մայիսի 7-ին ԽՍՀՄ-ում, իսկ այժմ հետխորհրդային մի շարք երկրներում, նաև Հայաստանում։


== Ռադիոյի ստեղծման պատմությունից ==
Ռադիոազդանշաններն առաջին անգամ հաղորդվել են 1895 թվականին՝ 1,5 կմ հեռավորության վրա։ Հաղորդումն իրականացրել է իտալացի գյուտարար Գուլելմո Մարկոնին։ Այդ նույն թվականի մայիսի 7-ին ռուս գյուտարար Ալեքսանդր Պոպովը Սանկտ Պետերբուրգում ցուցադրել է իր հնարած ռադիոընդունիչը՝ ռադիոհաղորդագրություն է ուղարկել ռուսական նավատորմից Կռոնշտադ։ 1901 թվականին՝ Մարկոնին Ատլանտյան օվկիանոսի վրայով հաղորդագրություն ուղարկեց Կոռնուելից (Անգլիա) Նյուֆաունդլենդ (Կանադա)։ 1920 թվականին ամերիկյան մի ռադիոկայան առաջինն է սկսել կանոնավոր ռադիոհաղորդումները, իսկ 1950-ական թվականներին գործածության մեջ հայտնվել են առաջին դյուրակիր ռադիոընդունիչները։


== Տոնակատարության ավանդույթը ԽՍՀՄ-ում ==
Առաջին անգամ Ռադիոյի օրը տոնական նշվել է ԽՍՀՄ-ում 1925 թվականին, իսկ 1945 թվականից այն նշվում է ամեն տարի։ Տոնակատարության օր ընտրվել է Ալեքսանդր Պոպովի առաջին ռադիոհաղորդագրություն ուղարկելու օրը՝ մայիսի 7-ը։


== Ռադիոյի միջազգային օր ==
2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Իսպանիան Էսպանիոլա դե լա ռադիո ակադեմիայի (իսպ.՝ Academia Española de la Radio) հարցումից հետո ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կատարողական կոմիտեին առաջարկել է ընդունել «Ռադիոյի միջազգային օր»։ 2011 թվականի սեպտեմբերի 29-ին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կատարողական կոմիտեն առաջարկել է ՄԱԿ-ին ընդունել «Ռադիոյի միջազգային օր»-ը։ Միջազգային ռադիոյի օրվա համար ընտրվել է փետրվարի 13-ը՝ ՄԱԿ-ի ռադիոյի մեկնարկելու օրը։


== Տոնակատարությունը Մալազիայում ==
Մալազիայում Ռադիոյի օրը տոնում են սկսած 2009 թվականից ամեն տարվա սեպտեմբերի 9-ին։ Որոշումը կայացրել է Մալազիայի կոմերցիոն ռադիոն (անգլ.՝ Commercial Radio Malaysia (CRM))։


== Ծանոթագրություններ ==
Վորոբյովո (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վորոբյովո (այլ կիրառումներ)Վորոբյովո (ռուս.՝ Воробьёво), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 31 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իսպանիայի հրապարակ (Բարսելոնա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իսպանիայի հրապարակ (այլ կիրառումներ)Իսպանիայի հրապարակ (իսպ.՝ Plaza de España (Barcelona)), Բարսելոնայի ամենակարևոր հրապարակներից մեկն է, կառուցվել է 1929 թվականին Համաշխարհային ցուցահանդեսի կապակցությամբ։ Վերջինս տեղի է ունեցել Մոնտժուիկ բլրի ստորոտում՝ Սանկտ-Մոնտժուիկ շրջանում։


== Առանձնահատկություններ ==

Իսպանիայի հրապարակը քաղաքի ամենամեծ հրապարակներից մեկն է, և այստեղ են հատվում մի քանի լայն փողոցներ, ինչպիսիք են՝ Գրան Վիա փողոցը և Avinguda del Paral·lel պողոտան, Carrer de Tarragona-ն և Carrer de la Creu Coberta փողոցները։ Հրապարակից Avinguda de la Reina Maria Cristina պողոտայով կարելի է գնալ Բարսելոնայի Ազգային պալատ (Palau Nacional)։ Վերջինում է գտնվում Կատալոնիայի լավագույն թանգարաններից մեկը՝ Կատալոնական արվեստի ազգային թանգարանը։ Իսպանիայի հրապարակը ձևավորվել է Ջոսեպ Ամարգոսի կողմից։ Հրապարակի կենտրոնի շատրվանը նախագծվել է Ջոսեպ Մարիա Ջուջոլի կողմից, մինչդեռ հրապարակի արձանները ձևավորվել են Միգել Բլեյի կողմից։ Շինությունները կառուցվել են Նիկոլաու Մարիա Ռուբիո ի Տուդուրիի կողմից։

Վենետիկյան աշտարակները տեղեկայված են Ռեյնա Մարիա Կրիստինա՝ Avinguda de la Reina Maria Cristina, պողոտայի երկու կողմերում։ Աշտարակներն ունեն 47 մետր բարձրություն, կառուցված են կարմիր աղյուսից, իսկ վերևում արհեստական քարից պատրաստված դիտակետ-տաղավար են։ Նրանց ծայրերը բոլորում են պղնձե բրգաձև տանիքները։ Աշտարակների նախատիպը Վենետիկի Սուրբ Մարկոսի տաճարի զանգակատունն է։
Fira de Barcelona՝ Բարսելոնայի առևտրի կենտրոն
Խոան Միրոյի զբոսայգի, որը կրում է կատալոնացի նկարիչ Խոան Միրոյի անունը։ Վերջինիս «Կինն ու թռչունը» 22 մետր բարձրությամբ արձանը կարելի է տեսնել հրապարակի անկյուններից մեկում։
Arenas de Barcelona՝ ցլամարտի արենան կառուցվել է 1900 թվականին նեոմավրիտանական ոճով, որը հետագայում վերափոխվել է առևտրի կենտրոնի։


== Պատմություն ==
Հրապարակը կառուցվել է մի վայրում, որը նախկինում օգտագործվել է հասարակական կախաղանների համար։ 1715 թվականին կառուցվեց Սյուդադելա ամրոցը, և կախաղանները տեղափոխվեցին այնտեղ։ Հրապարակը նախագծվել է 1915 թվականին և կառուցվել է 1929 թվականին, որպեսզի այն պատրաստ լիներ 1929 թվականի «Համաշխարհային Ցուցահանդեսի» համար։ Այնուհետև հրապարակը օգտագործվել է որպես հասարակական վայր։


== Տրանսպորտ ==
Բարսելոնայի Իսպանիայի հրապարակը հասանել է Բարսելոնայի մետրոպոլիտենի Plaça d'Espanya կամ Էսպանյա կայարանից։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Տես նաև ==
Բարսելոնայի մետրոպոլիտեն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Bcn.cat
FiraBcn.es
A view on cities Archived 2010-09-21 at the Wayback Machine.
Լոնդոնի մուգ աչքերը (վեպ)

Լոնդոնի մուգ աչքերը (անգլ.՝ The Dark Eyes Of London), բրիտանացի գրող Էդգար Վալասի քրեական վեպը, որն առաջին անգամ հրապարակվել է 1924 թվականին։ Անհավասարակշռված բժիշկը և նրա եղբայրն իրականացնում են հարուստների սպանությունների շարք, որպեսզի շահույթ ստանան նրանց կյանքի ապահովագրումներից` կույրերի համար բարեգործություն օգտագործելով որպես իրենց գործունեության ճակատ։ Սքոլթլանդ Յարդի համառ քննիչ Հոլթը շուտով զբաղվում է նրանց գործով։ Վեպը հիմնված է ավելի վաղ Վալանսի կողմից գրված Կռկռոցները կարճ պատմվածքի վրա։


== Վերամշակումներ ==
Վեպի հիման վրա երկու անգամ ֆիլմ է նկարահանվել։ 1939 թվականին ստեղծվել է Լոնդոնի մուգ աչքերը վեպի բրիտանական տարբերակը, որը նկարահանել է Ուոլթեր Սամերսը, որը Վալասի քրեական պատմությունն ամբողջական սարսափ ֆիլմ է դարձրել։ 1961 թվականին նկարահանվել է ռեժիսոր Ալֆրեդ Վոհրարի Լոնդոնի մեռած աչքերը գերմանական ֆիլմը, որը մեծ ազդեցություն է կրել ավելի վաղ նկարահանված բրիտանական ֆիլմից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Richards, Jeffrey (ed.). The Unknown 1930s: An Alternative History of the British Cinema, 1929- 1939. I.B. Tauris & Co, 1998.


== Գրականություն ==
Lennig, Arthur. The Immortal Count: The Life and Films of Bela Lugosi. University Press of Kentucky, 2003.
Լինարես դե լա Սիեռա

Լինարես դե լա Սիեռա (իսպ.՝ Linares de la Sierra) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ուելվա պրովինցիայի Անդալուզիա ինքնավար համայնքի կազմում։ Տարածքը կազմում է 29 կմ2, բնակչությունը՝ 295 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 118 հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Linares de la Sierra Archived 2010-01-10 at the Wayback Machine.
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1881-82

Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1881-82 (անգլ.՝ FA Cup 1875-76), Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթի -րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Օլդ Էտոնիանս» ֆուտբոլային ակումբը։


== Եզրափակիչ ==
Քրիս Բոշ

Քրիստոֆեր Ուեսոն Բոշ (անգլ.՝ Christopher Wesson Bosh, մարտի 24, 1984(1984-03-24), Դալաս), ամերիկացի նախկին բասկետբոլիստ,  ծանր հարձակվող և կենտրոնական։ Հայտնի է Բասկետբոլի ազգային ասոցացիայի (NBA) «Տորոնտո Ռեպտորս» և «Մայամի Հիթ» ակումբներում ունեցած մարզական կարիերայով։
Ծնվել է ԱՄՆ Տեխաս նահանգի վարչակենտրոն Դալաս քաղաքում։ Տեխասում արժանանալով «միստր բասկետբոլ» տիտղոսին, 1 տարի Ջորջիայի տեխնոլոգիական ինստիտուտում ընտրվել է 2003 թվականի NBA-ի դրաֆթի 4-րդ համարի ներքո՝ «Տորոնտո Ռեպտորսի» կողմից։ «Տորոնտոյում» անցկացրած տարիներին համարվել է լիգայի ամենաերիտասարդ աստղերից մեկը։ 11 անգամ ճանաչվել է NBA աստղ (NBA All-Star) և 1 անգամ ընդգրկվել «All-NBA» խորհրդանշական հավաքականում։
2010 թվականից մինչև 2017 թվականը ելույթ է ունեցել «Մայամի Հիթ» ակումբում, որի կազմում երկու անգամ անընդմեջ դարձել է NBA-ի չեմպիոն՝ 2012 և 2013 թվականներին։
Եղել է Միացյալ Նահանգների բասկետբոլի ազգային հավաքականի անդամ, որի կազմում նվաճել է ոսկե մեդալ Պեկինի օլիմպիական խաղերում։
Բոշն ստեղծել է բարեգործական հիմնադրամ և հաճախ խոսում է պատանիների շրջանում կարդալու անհրաժեշտության մասին։


== NBA կարիերայի ցուցանիշներ ==


=== Ամենամյա մրցաշրջան ===


=== Փլեյ Օֆ ===


== Արտաքին հղումներ ==
www.chrisbosh.com Քրիս Բոշ. պաշտոնական կայք
Էջը Ջորջիայի տեխնիկական համալսարանի սպորտային կայքում Archived 2009-07-24 at the Wayback Machine.(անգլ.)
ESPN էջ(անգլ.)
Շաբաևո (գյուղ, Բուրաևսկի շրջան)

Շաբաևո (ռուս.՝ Шабаево, բաշկիրերեն՝ Шабай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուրաևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 262 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (118701-118800)

Աստերոիդների ցանկ (118601-118700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (118801-118900)
 Աստերոիդների ցանկ (118601-118700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (118801-118900)