armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Նովացի (Ալեքսանդրովաց)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նովացի (այլ կիրառումներ)Նովացի (սերբ.՝ Новаци), գյուղ Սերբիայի Հանրապետության կենտրոնական հատվածում՝ Շումադիայի մարզի Ալեքսանդրովացի շրջանում։
Ըստ 2002 թվականին Սերբիայում անցկացված մարդահամարի տվյալների՝ գյուղի բնակչությունը կազմում է 402 մարդ։ Գյուղի ժամային գոտին՝ UTC+1, իսկ ամառը՝ UTC+2:


== Ծանոթագրություններ ==
Կումուլեններ

Կումուլեններ (կումուլեն — բութատրիեն, H2C=C=C=CH2), RR1C(=C)nR2R3 ընդհանուր քիմիական բանաձևով չհագեցած օրգանական միացություններ, որոնք պարունակում են կումուլացված կրկնակի ածխածին-ածխածին կապեր։ Ըստ IUPAC-ի անվանակարգի կումուլեններին են վերաբերվում այն միացությունները, որոնք պարունակում են երեք կամ ավելի կումուլացված կրկնակի կապեր։ Երկու կումուլացված կապերով ածխաջրածինների համար բնութագրական է ալլեններ անվանումը։


== Կառուցվածք և իզոմերիա ==

Կումուլենների առանձնահատկությունն այն է, որ ծայրային ածխածնի ատոմները գտնվում են sp²-հիբրիդացման վիճակում, իսկ կենտրոնական ածխածնի ատոմը գտնվում է sp-հիբրիդացման վիճակում։ Հետևանքն այն է, որ կումուլացված կապերով ածխաջրածիններին բնորոշ է գծայնությունը։

Հետևանքն այն է, որ այն կումուլենների մոտ, որոնք պարունակում են կենտ թվով կումուլացված կապեր, առաջ է գալիս ցիս-տրանս իզոմերիա, նաև քիրալություն (D2d կետային խումբ)։


== Տես նաև ==
Ալկեններ
Ալլեններ
Հետերոկումուլեններ


== Ծանոթագրություններ ==
Կուշչյովսկայայի շրջան

Կուշչյովսկայայի շրջան (ռուս.՝ Кущёвский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը Կուշչյովսկայա ստանիցան է։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2372 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 70689 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 29,8 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Գառնիկ Սվազլյան

Գառնիկ Մարկոսի Սվազլյան (հունվարի 4, 1904(1904-01-04), Կեսարիա, Թուրքիա - մարտի 3, 1948(1948-03-03), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ գրող, արձակագիր, հրապարակախոս, հասարակական գործիչ, ծաղրանկարիչ։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1947 թվականից։ Սվազլյանի ծածկանուններն են՝ Պահակ, Մտրակ, Վիշապորդի, Հօկյան, Խարազյան Երևանցի, Գործազուրկ։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Զմյուռնիայի Մեսրոպյան վարժարանում և Մխիթարյան կրթարանում։ 1922 թ. անցել է Հունաստան, ապա բնակություն հաստատել Ալեքսանդրիայում։ Եղել է ՀՕԿ-ի եգիպտահայ մասնաճյուղի հիմնադիրներից և փոխնախագահը։ Մարքսիստական գաղափարներ տարածելու համար բանտարկվել է (1934, 1936, 1942)։ 1943 թ. Ալեքսանդրիայում հիմնել և գլխավորել է «Սևան» մշակութային միությունը։ 1945 թ. ընտրվել է եգիպտահայ Ազգային խորհրդի կազմում։ 1947 թ. ներգաղթել է Խորհրդային Հայաստան։ Գրել է «Ներգաղթը» (1936) պիեսը, որի գլխավոր հերոսը սփյուռքի հայության միակ փրկությունը համարում է հայրենադարձությունը։
Գառնիկ Սվազլյանը Խորհրդային Հայաստանը համարել է «ամենայն հայոց պետություն», ինչպես նաև տվյալ պահին հայ ժողովրդի ֆիզիկական գոյության պահպանման երաշխիքըՙ «ամենանպաստավորն ու տրամաբանականը», քանի որ ամեն ինչից առաջ և ամեն ինչից վեր է երկրի խաղաղությունն ու բարօրությունը։ Նա Հայաստանի զարգացումն ու ամրապնդումը համարել է նաև արևմտահայության դատի լուծման գրավականըՙ «միակ կռվանը», որը կարող էր, «երբ պայմանները ներեն, առանց նոր արյունահեղությանց տեր դարձնել հայ ազգը իր պատմական անժխտելի իրավունքներուն», ուստի և սփյուռքահայությանը կոչ էր անում «ոչ մեկ պայքար մղել խորհրդային իշխանության դեմ», այլ` «կարելի ամեն միջոցներով ուժ տալ» Հայրենիքին և Ներգաղթին։ Սվազլյանի բազմաթիվ հրապարակախոսական հոդվածներ նրա կողմից բանախոսվել են հայաշատ տարբեր բեմերից և տպագրվել սփյուռքահայ մամուլում (Եգիպտոս՝ «Արև», «Արաքս», «Աշխատանք», «Սավառնակ», «Զէբլին», Ֆրանսիաՙ «Զանգու», Ռումինիա՝ «Պահակ», Հունաստան՝ «Վերածնունդ» և այլն)։
Հրապարակախոսական հոդվածներով ու ծաղրանկարներով Սվազլյանը հանդես է եկել սփյուռքահայ պարբերականներում (Պահակ, Մտրակ, Վիշապորդի, Հօկյան, Խարազան, Երևանցի, Գործազուրկ ծածկանուններով)։
2004 և 2015 թվականներին հետմահու անհատական ցուցահանդես է ունեցել Երևանում։


== Գրականություն ==
Սվազլյան Գ., Հայրենիքիս համար, «Հայաստան» հրատ., Երևան, 1965 թ.:
Սվազլյան Գ., Ներգաղթը, Տպագր. Ա. Գասապեան, Աղեկսանդրիա, 1936 թ.:


== Ծանոթագրություններ ==
Դևիդ Մորս

Դևիդ Բաուդիչ Մորս (անգլ.՝ David Bowditch Morse, հոկտեմբերի 11, 1953(1953-10-11), Բևերլի, Էսեքս շրջան, Մասաչուսեթս, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան, ռեժիսոր։ Հայտնի է «Կանաչ մղոն», «Խավարում պարողը», «12 կապիկ», «Խելացնորություն» և «Ժայռը» ֆիլմերից։


== Կենսագրություն ==
Դևիդ Մորսը ծնվել է Համիլտոնում, Մասսաչուսեթս նահանգում, ուսուցչուհի Ժակլինի և առևտրային մենեջեր Չարլզ Մորսի ընտանիքում։ Ունի երեք երիտասարդ քույր։ 1982 թվականի հուլիսի 19-ին ամուսնացել է դերասանուհի Սյուզան Ուիլեր Դաֆի հետ։ Զույգն ունեցել են երեք երեխա՝ մեկ աղջիկ և զույգ տղա։ 1994 թվականին Northridge-ի երկրաշարժից հետո Դևիդն իր ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Ֆիլադելֆիա, որպեսզի լինի կնոջ ընտանիքի կողքին։ Ըստ Մորսի, լավագույն ֆիլմերը, որոնցում նա նկարահանվել է՝ «Կանաչ մղոն», «Պոստավորը խաչմերուկում», «Փախչող հնդկացին» և «Ժայռը» ֆիլմերն են։


== Կարիերա ==
2006 թվականին նա խաղացել է «Խելացնորություն» ֆիլմում, երկրորդ պլանի դերում։ 2008 թվականին Մորսը մարմնավորել է Ջորջ Վաշինգտոնին «Ջոն Ադամս» մինի-սերիալում (անգլ.՝ John Adams), այդ դերի համար նա երկրորդ անգամ առաջադրվել է Էմմի մրցանակի համար։
«Խելացնորություն» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ կռվի տեսարանում նա կոտրել է մի քանի մատները, բայց դուրս չի եկել կերպարից և խաղացել է դրվագը մինչև վերջ։


=== «Բժիշկ Հաուս» ===
2006 թվականին Դևիդ մորսը մարմնավորել է խուզարկու Մայքլ Թրիտերի դերը բժշկական «Բժիշկ Հաուս» դրամատիկ հեռուստասերիալում, որի շնորհիվ առաջադրվել է «Էմմի մրցանակի»։
«Դևիդ Շոր» սերիալի ստեղծողը Դևիդին հրավիրել է նկարահանվել սկզբունքային և խիստ ոստիկանի դերում,  «Տաքսիստը» հեռուստասերիալում, որտեղ Մորսը մարմնավորել է նախկին ոստիկան Մայք Օլշանսկիի դերը։ Ըստ Դևիդ Մորսի, նրանք այնպիսի մեկի կարիքն ունեին, որը չէր զիջի գլխավոր հերոսին։

Դերասանի առաջարկն ընդունվել է հանգիստ կերպով։ Իսկ նայելով «Բժիշկ Հաուսին»՝ ընկավ շփոթմունքի մեջ։ 

Սակայն Դևիդի ընկերների՝ սերիալի երկրպագուների, հիացական վերաբերմունքը համոզեց դերասանին մասնակցել նկարահանումներին


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դևիդ Մորս(անգլ.)
Ալթունսերա

Ալթունսերա, ավերակ գյուղ, Երևանի նահանգի Նոր Բայազետի գավառում։ Գտնվում էր Արտանիշի թերակղզու հարավարևելյան կողմում։
XIX դարի վերջին գյուղի մոտ բերդի ավերակներ էին պահպանվում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նուսդորֆ (Խիմգաու)

Նուսդորֆ (գերմ.՝  Nußdorf) Գերմանական կոմունա Բավարիայում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Տրաունշտայն շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2456 մարդ (ըստ 31 դեկտեմբերի 2010 թվականի տվյալով)։ Զբաղեցնում է 16.12 կմ քառ. տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 89 130։
Կոմունան բաժանված է 10 գյուղական շրջանների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Ժուլիետ Ադամ

Ժուլիետ Ադամ (ֆր.՝ Juliette Adam, օրիորդական ազգանունը` Լամբեր, հոկտեմբերի 4, 1836(1836-10-04)[…], Verberie - օգոստոսի 23, 1936(1936-08-23), Callian), ֆրանսիացի բանաստեղծուհի։


== Կենսագրություն ==
Ժուլիետ Ադամը ծնվել է բժշկի ընտանիքում։ 1852 թվականին ամուսնացել է բժիշկ Մեսինի հետ։ Առաջին ամուսնու մահից հետո 1868 թվականին ամուսնացել է ոստիկանապետ և սենատոր Անտուան Էդմոն Ադամի հետ (Antoine Edmond Adam, 1816-1877 թվականներ)։ Ժուլիետը կազմակերպել է հավաքատեղի, որտեղ հավաքվում էին հանրապետական հայացքներով նշանավոր քաղաքական գործիչներ և բանաստեղծներ։ 1879 թվականին հիմնադրում է «Nouvelle Revue» ամսագիրը։ Պաշտպանում էր ռևանշիզմի քաղաքականությունը և Ռուսաստանի հետ դաշինք կազմելու կողմնորոշում ուներ, քննադատում էր Բիսմարկին։ Համարվում էր «Count Paul Vasili» (Իշխան Պավել Վասիլի) կեղծանվամբ լույս տեսնող սկանդալային գրքերի շարքի հեղինակներից մեկը։


== Երկեր ==
Idées antiproudhoniennes sur l’amour, la femme et le mariage (1858)
Laide (1878)
Grecque (1879)
Païenne (1883)
Mes angoisses et nos luttes (Париж, A. Lemerre, 1907)
The Schemes of the Kaiser (1918)


== Գրականություն ==
Hundleby, Catherine (1999). "Adam, Juliette la Messine". In Commire, Anne. Women in World History: A biographical encyclopedia. 1. Waterford, CT: Yorkin Publications, Gale Group. pp. 35–37. ISBN 0787640808.
Stephens, Winifred (1917). Madame Adam (Juliette Lamber): La Grande Française; from Louis Philippe Until 1917. London: Chapman and Hall


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Жюльетт // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
Յուրի Գալանսկով

Յուրի Գալանսկով (ռուս.՝ Юрий Тимофеевич Галансков, հունիսի 19, 1939(1939-06-19), Մոսկվա, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 4, 1972(1972-11-04), Բարաշևո, Տենգուշևսկի շրջան, Մորդովական Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս բանաստեղծ։
Եղել է հակաբռնության հետևողական կողմնակից։ 1960-1961 թվականներին հանդես է եկել «Համընդհանուր զինաթափման կողմնակիցների համաշխարհային միություն» ստեղծելու նախաձեռնությամբ և նույնիսկ ապագա կազմակերպության համար գրել է ծրագրի նախագիծ։ 1961 թվականին ընդգրկվել է ինքնահրատի (սամիզդատ) «Ֆենիքս» ժողովածուն հրատարակողների խմբում։ 1965 թվականի դեկտեմբերի 5-ին մասնակցել է «հրապարակայնության հանրաքվեին» Մոսկվայում։ 1967 թվականի հունվարի 19-ին ձերբակալվել է։ 1968 թվականի հունվարի 12-ին դատապարտվել է 7 տարվա խիստ ռեժիմով ճամբարային բանտարկության։ Պատիժը կրել է Մորդովիայի 17-ա ճամբարում։ Մահացել է ճամբարի հիվանդանոցում արյան վարակումից, վիրահատությունից հետո։


== Յուրի Գալանսկովը հայերեն ==
Մասրենի; Առավոտ; Պատերազմ; Մարդկային մանիֆեստ; Արդարության արյունոտ շուրթերը։ Ռուս այլախոհական պոեզիա, Ստեփանակերտ, «Ոգի-Նաիրի», 2015, էջ 59-76։ Թարգմ.՝ Խորեն Գասպարյան։


== Ծանոթագրություններ ==
Գուբնիկ (այլ կիրառումներ)

Գուբնիկ, կարող է վերաբերել՝

Գուբնիկ - ավան, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Գայսինի շրջանում
Գուբնիկ - ավան, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լադիժինի քաղաքային խորհրդում
Գուբնիկ - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Գայսինի շրջանում
Նալբանդյան

Նալբանդյան (նախկին անվանումը` Մեծ Շահրիար),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Արմավիրի մարզում, Արմավիրի տարածաշրջանում։ Վերանվանվել է Նալբանդյան 1950 թ. ապրիլի 19-ին։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է մարզկենտրոն Արմավիրից 8 կմ հարավ-արևմուտք, հեռավորությունը Երևանից` 60 կմ։
Գյուղը տեղադրված է Միջինարաքսյան հարթավայրում, ծովի մակարդակից ունի 850 մ բարձրություն։ Կլիման չոր խիստ ցամաքային է։ Ձմեռները սկսվում են դեկտեմբերի կեսերին, հունվարյան միջին ջերմաստիճանը տատանվում է -3-ից -5 °C։ Ամառը տևական է՝ մայիսից մինչև հոկտեմբեր, օդի միջին ամսական ջերմությունը հասնում է 24-ից 26 °C, իսկ առավելագույնը՝ 42 °C։ Հաճախ լինում են խորշակներ, որոնք զգալի վնաս են հասցնում գյուղատնտեսությանը։ Մթնոլորտային տարեկան տեղումների քանակը 250-300 մմ է։ Բնական լանդշաֆտները կիսանապատներ են, որոնք ոռոգման ընթացքում վեր են ածվել կուլտուր-ոռոգելի լանդշաֆտի։ Ագրոկլիմայական տեսակետից համայնքն ընկած է բացարձակ ոռոգման գոտում։


== Բնակչություն ==
Գյուղի բնակչության նախնիների մի մասը 1828-1829 թթ և 1915-1916 թթ տեղափոխվել է Արևմտյան Հայաստանի Սուրմալուի, Խնուսի Ալաշկերտի և Պարսկահայաստանի Խոյ և Սալմաստ գավառներից։ Այստեղ 1940-1950 թթ այստեղ են հաստատվել նաև Լիբանանից հայրենադարձվածները։
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Նալբանդյանի մշտական բնակչությունը կազմել է 4863 (2418 տղամարդ, 2445 կին), առկա բնակչությունը` 4781 մարդ, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Գյուղն ունի 1853 առկա տնտեսություն։
Գյուղատնտեսական հողահանդակները ոռոգվում են Արմավիրի Մայր ջրանցքի ջրերով։ Գյուղատնտեսական հողահանդակներում մեծ բաժին ունեն վարելահողերը (626 հա), պտղատու (44 հա) և խաղողի այգիները (45 հա)։ Պետական հողերը գլխավորապես օգտագործվում են որպես վարելահողեր, արոտավայրեր, կազմելով համապատասխանաբար 91 և 390 հեկտար։ Զբաղվում են պտղաբուծությաամբ, խաղողագործությամբ, բանջարաբոստանային կուլտուրաների մշակությամբ, անասնապահությամբ։ Տեխնիկական մշակաբույսերից աճեցնում են խորդենի, որն օգտագործվում է եթերայուղերի արտադրության մեջ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Նալբանդյանի մոտ գտնվում է մի հին բնակատեղի (մ.թ.ա. 3-2 հազարամյակներ), որը կոչվում է Կարաթափա։ Գյուղում կառուցված է Սբ. Աստվածածին եկեղեցին։


== Հասարակական կառույցներ ==
Նալբանդյանն ունի դպրոց, գրադարան, բուժկետ, հիվանդանոց-ծննդատուն, կապի հանգույց։


== Տես նաև ==
Նալբանդյանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արմավիրի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում(չաշխատող հղում)
Համայնքի ղեկավարի Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում(չաշխատող հղում)
Եգոր Կրասիլնիկովի առանձնատուն

Եգոր Կրասիլնիկովի առանձնատուն (ռուս.՝ Особняк Егора Красильникова), շենք Դոնի Ռոստովում, որը կառուցվել է XIX դարի վերջին քառորդում` էկլեկտիզմի ոգով։ Առանձնատունը պատկանել է վաճառական Եգոր Կրասիլնիկովին։ Շենքը գտնվում է 1-ին Մայիսյան փողոցի և 18-րդ գծի խաչմերուկում։ Ներկայումս այնտեղ կանանց համար խորհրդատվություն է։ Եգոր Կրասիլնիկովի առանձնատունն ունի մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության 
օբյեկտի կարգավիճակ։


== Պատմություն ==
1-ին Սոֆիևսկայա փողոցում (այժմ՝ 1-ին Մայիսյան) այս շենքը կառուցվել է վաճառական Եգոր Կրասիլնիկովի պատվերով։ Առանձնատանը նա ապրել է իր ընտանիքի հետ։ Տանը հաճախ տեղի էին ունենում պարահանդեսներ և ընդունելություններ։ Ընդունելությունների երկլուսավոր դահլիճի պատուհանները նայում էին 1-ին Սոֆիևյսկայա փողոցին։ Դրան կից էր ճաղաշարքով սրահը, որտեղ ելույթ էին ունենում երաժիշտները։ 18-րդ գծի ճակատի երկայնքով գտնվում էին ննջասենյակը, մանկական սենյակները, աշխատասենյակը և այլ սենյակներներ։ Ցոկոլային հարկում գտնվում էին օժանդակ տարածքները՝ խոհանոցը, լվացքատունը և ծառաների սենյակները։ Ախոռը, կառքամառանը և սառցասենյակը գտնվում էին բակում։
1922 թվականին՝ խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո շենքն ազգայնացվեց։ Առանձնատանը տեղակայվեց քաղցած և տկար երեխաների օգնության «Մի կաթիլ կաթ» հատուկ կետը։  1927 թվականի տվյալներով շենքում գտնվել է խորհրդատվություն կանանց համար։ 1943-1954 թվականներին Կրասիլնիկովի նախկին առանձնատանը գործել է պոլիկլինիկա, իսկ 1954-1976-ին՝ մանկական խորհրդատվություն։ 1976-ից մինչ այժմ շենքում տեղակայվում է խորհրդատվություն կանանց համար։ 2015 թվականի մարտի 29-ին շենքը հրդեհվել է։


== Ճարտարապետություն ==
Եգոր Կրասիլնիկովի առանձնատունը կառուցված է էկլեկտիզմի ոգով։ Միահարկ շենքի գլխավոր ճակատն ուղղված է 1-ին Մայիսյան փողոցին։ Նրա միջնամասը քիչ բարձրացված է և ավարտվում է ատտիկոսով։ Անկյուններում տեղադրված են քառանիստ գմբեթներ։ Շենքը շքեղորեն զարդարված է ծեփվածքով և սվաղով, նրա ձևավորման մեջ առկա են բարոկկոյի և վերածննդի տարրեր։ Դեկորատիվ տարրերի թվում են կալունակներ, լողաթներ, ծոփոր, դրասանգներ, կանանց գլուխներ, Հերմեսի դիմակներ, որմնասյուներ և կամարաղեղներ։ Շինությունն ունի հատակագծման միջանցքային համակարգ՝ սենյակների միա- և երկկողմանի դասավորությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Դոստաքյուրդ

Դոստաքյուրդ, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1907 թվականին գյուղն ունեցել է 555, իսկ 1908-ին՝ 400 ադրբեջանցի բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Արկադի

Արկադի (հուն․՝ Ιερά Μονή Αρκαδίου), վանք Կրետե կղզում՝ Ռեթիմնոյից 25 կմ հարավ-արևելք՝ Իդա լեռան հյուսիսարևմտյան բլրին, 500 մ բարձրության վրա։ Վանքի պատերը ուղղանկյան ձև ունեն և զբաղեցնում են 5200 մ² մակերես։


== Պատմություն ==
Հիմնադրման տարեթիվը հստակ հայտնի չէ։ Վարկածներից մեկի համաձայն՝ նրա պատմությունն սկսվում է Արկադիոսի ժամանակներից (V դարի սկիզբ)։ Մեկ այլ վարկածի համաձայն՝ Արկադին հիմնադրել է Հերակլիոս I-ը։ ֆրանսիացի բուսաբան և զբոսաշրջիկ Ժոզեֆ Պիթոն դը Տուրնեֆորը հաստատում էր, որ վանքը գտնվում է Արկադի անտիկ քաղաքի տեղում։ Վանքային եկեղեցին թվագրվում է XVI դարին։
Ռեթիմնոյի զավթումից հետո՝ 1648 թվականին, թուրքերը թալանել են վանքը։ Սակայն ավելի ուշ վանականներին թույլատրվեց վերադառնալ։ թուրքական տիրապետության ժամանակներում վանքում ապրել է 100 տեղացի։ 1822 թվականին թուրք զինվորների խումբը նորից թալանեց Արկադին։ Հունաստանի անկախության հռչակումից հետո Կրետեն մնաց Օսմանյան կայսրության տիրապետության ներքո, թեպետ քրիստոնյաներն ստացան որոշ զիջումներ։ Վանքի մուտքի կամարը փլուզվել է 1886 թվականին, բայց 1870 թվականին վերակառուցվել է։
1866 թվականի իրադարձությունները, երբ 15 հազար թուրք զինվորներ գրոհեցին Արկադին, և վանքի պաշտպանների անձնազոհությունը, վանքը դարձրին Հունաստանի՝ անկախության համար պայքարի խորհրդանիշը, որն ստացավ «Արկադիի հոլոքոստ» անվանումը։
Այսօր վանքի հարևանությամբ թանգարան կա, որն ունի բացառիկ մասունքներ։


== Հետաքրքրիր փաստ ==
Մինչ 26 տարեկանը վանքում է ապրել Սուրբ Աթանիսոս՝ ողջ Ռուսիայի հրաշագործը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
 Մեդիաֆայլեր Կատեգորիա:Արկադի վանք թեմայով Վիքիպահեստում:
Արկադի վանքի պաշտոնական կայքը
Արկադի վանք — Վանքի բնութագիրը
Վոյցեխ Գերսոն

Վոյցեխ Գերսոն (լեհ.՝ Wojciech Gerson, հուլիսի 1, 1831(1831-07-01)[…], Վարշավա, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 25, 1901(1901-02-25)[…], Վարշավա, Ռուսական կայսրություն), 19-րդ դարի կեսերի լեհ անվանի նկարիչ, լեհական ռեալիստական կերպարվեստի ականավոր ներկայացուցիչ, նաև՝ երախտավոր մանկավարժ, Վարշավայի գեղարվեստի դպրոցի երկարամյա պրոֆեսոր, ով իր վարպետությունը փոխանցել է լեհական գեղարվեստի հետագա լուսատուներին՝ «Երիտասարդ Լեհաստան» շարժման մի ամբողջ շարք նեոռոմանտիկ ներկայացուցիչների, ներառյալ Յուզեֆ Խելմոնսկուն, Լեոն Վիչուլկովսկուն, Վլադիսլավ Պոդկովինսկուն, Յուզեֆ Պանկևիչին, Աննա Բիլինսկա-Բոհդանովիչին, Անտոնի Պիոտրովսկուն։ Նա միաժամանակ մամուլում հանդես է եկել որպես արվեստի մեկնաբան և, բացի այդ, կազմախոսության մի գիրք է հրատարակել նկարիչների համար։ Վոյցեխ Գերսոնի մեծ թվով ստեղծագործություններ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ թալանվել են նացիստների կողմից և այլևս չեն հայտնաբերվել։


== Կենսագրություն ==
Վոյցեխ Գերսոնը 1844 թվականին ընդունվել և վեց տարի անց փայլուն կերպով ավարտել է Վարշավայի գեղարվեստի դպրոցը։ Այնուհետև խորամուխ է եղել պատմական թեմաներով նկարչության գաղտնիքների ու նրբությունների մեջ՝ Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայում, որն ավարտել է արծաթե մեդալով։ Ուսումնառությունը շարունակել է Փարիզում՝ աշակերտելով Կոգնիտին և այլոց։ Վերադառնալով Վարշավա՝ 1865 թվականից սկսել է նկարչության դասեր տալ, նախ՝ իր իսկ արվեստանոցում, այնուհետև՝ Վարշավայի գեղարվեստի դպրոցում, որը որոշ ժամանակ անց վերափոխվեց գեղարվեստի ակադեմիայի։ 1872 թվականին նրան շնորհվել է պրոֆեսորի կոչում։ 1873 թվականին նա արժանացել է նաև Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի ակադեմիկոսի, 1878-ին՝ պրոֆեսորի կոչման։
Գերսոնն իրեն դրսևորել է նաև որպես հմուտ ճարտարապետ և արվեստաբան-քննադատ; Բայց Լեհաստանում նրան գնահատում են որպես պատմահայրենասիրական թեմաներով ստեղծագործությունների, գյուղական կյանքը պատկերող գործերի, բնանկարների վարպետ հեղինակի։ Նրա աշխատանքները պահվում ու ցուցադրվում են Վարշավայի ազգային թանգարանում, Վերին Սիլեզիայի թանգարանում և Լեհաստանի ազգային թանգարանի մի շարք մասնաճյուղերում, ինչպես նաև մի քանի եկեղեցիներում։


== Գրականություն ==
С. Н. Кондаков (1915)։ Юбилейный справочник Императорской Академии художеств. 1764-1914 (ռուսերեն) 2։ էջ 47 


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Գերմանացիների թալանած արվեստի գործերի ընտրանու արխիվային լուսանկարներ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ապագաղութայնացում

Ապագաղութայնացում (դեկոլոնիզացիա), անկախության և լիարժեք ինքնիշխանության տրամադրումը տիրապետություններին, մանդատված տարածքներին, գաղութներին, պրոտեկտորատներին։
1941 թվականին Ատլանտյան խարտիան հայտարարեց գաղութային կայսրությունների վերացման քաղաքականության մասին, երբ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ԱՄՆ-ն աջակցության դիմաց պահանջում էր բաց հասանելիություն գաղութային պետությունների շուկաներին։
Գաղութային համակարգի որոշիչ խզումը տեղի է ունեցել 1947 թվականին (Հնդկաստանի անկախություն) և 1960-ականներին (աֆրիկյան տիրապետության մեծ մասի անկախություն)։
Գաղութային կախվածության մեջ գտնվող երկրները կոչվում էին Երրորդ աշխարհի երկրներ։ Հետգաղութային ժամանակաշրջանում, զարգացած արևմտյան երկրները պահպանել և պահպանում են իրենց տնտեսական գերիշխանությունը Երրորդ աշխարհի շատ երկրներում, հիմնականում անհավասար առևտրային փոխանակման (նեո-գաղութացման) տեսքով։ Երրորդ աշխարհի երկրները հանդես են գալիս որպես էժան հումքի և էժան աշխատուժի աղբյուրներ, ինչը հնարավորություն է տալիս արևմտյան կորպորացիաներին նվազեցնել իրենց ծախսերը։ Հետգաղութային ստրկությանը նպաստում է այն, որ զարգացած երկրները վերահսկում են ապրանքային և ֆինանսական շուկաները և ապահովում նրանց համար շահավետ փոխարժեքներ։ Արևմտյան ապրանքները հաճախ մտնում են զարգացող շուկաներ մենաշնորհային բարձր գներով հատկապես բարձր տեխնոլոգիական, դեղագործական և ռազմական արտադրանքներում։
Երրորդ աշխարհի երկրների թույլ կոռուպացված ռեժիմները հաճախ զարգացած երկրների քաղաքական վերահսկողության ներքո են և չեն կարողանում հասնել արդարացի գների հարաբերակցությանը,  ապահովել արտարժութային եկամուտների վերադարձի վերահսկում և բարձրացնել հարկերի հավաքումը սեփական կրթական և գիտական ոլորտի զարգացման համար։ Շատ երկրների պարտքը շարունակաբար աճում էր։


== Ծանոթագրություններ ==
Բենինի թագավորություն

Բենին (յորուբա՝ Ilẹ̀ Ọba Benin), բինի և յորուբա ցեղերի պատմական պետություն, որը կազմավորվել է Նիգեր գետի ստորին հոսանքում, այժմյան Նիգերիայի տարածքում և գոյություն ունեցել 15-19-րդ դարերում։ Ինքնանվանումը՝ «Էդո»։


== Աշխարհագրական տեղադրությունը ==
Բենինի պետությունը տեղակայվել է Նիգերիայի հարավ-արևելքում, ինչպես նաև Բենինի տարածքում։ Հյուսիս-արևմուտքում այն սահմանակցում էր Օյո թագավորությանը։


== Պատմություն ==
Դինաստիայի հիմնադիրները ծագել են Իֆեից։ Բենինի հետ կապ հաստատած առաջին եվրոպացիները եղել են պորտուգալացիները։


== Տնտեսություն ==
Թագավորության տնտեսության հիմքը կազմում էին երկրագործությունը և առևտուրը, այդ թվում նաև ստրկավաճառությունը ու փղոսկրի առևտուրը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Բենինյան բրոնզ


== Արտաքին հղումներ ==
Բենինի գեղարվեստի նմուշներ (ռուսերեն)
Բոբ Մորլի

Բոբ Մորլի (անգլ.՝ Bob Morley, դեկտեմբերի 20, 1984(1984-12-20), Kyneton), ավստրալիական հեռուստատեսային դերասան։ Մորլին հանրաճանաչ է դարձել, երբ նկարահանվել է «Տուն և ճանապարհ» ավստրալիական հեռուստասերիալում, որտեղ 2006–2008 թվականներին կերտել է Դրյու Քերտիսի հիմնական դերը։ Նա դուրս է եկել շոուից որպիսզի նկարահանվի «Գիծ» հեռուստասերիալում, որը տևել է ընդամենը 1 եթերարաշրջան։ Նա վերադարձավ «Հարևաններ» հեռուստասերիալ, որտեղ 2011–2012 թվականներին պարբերաբար երևում էր։
2014 թվականին Մորլին նկարահանվել է ամերիկյան «100» հեռուստասերիալում, որտեղ կերտել է հիմնական դերերից մեկը։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բոբ Մորլի Internet Movie Database կայքում
Պեռի (այլ կիրառումներ)

Պեռի անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Պեռի - գյուղ Էստոնիայի Կուլլամաա շրջանի կազմում։
Պեռի - գյուղ Էստոնիայի Պեռստի շրջանի կազմում։
(8652) Ակացիա

(8652) Ակացիա (անգլ.՝ Acacia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի մարտի 2-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,465481 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0423 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8886 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1414,01 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,254596 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,85° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8652) Ակացիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Տաբռիա

Տաբռիա (էստ․՝ Tabria), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Առե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 27 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Էլեկտրաֆիզիոլոգիա

Էլեկտրաֆիզիոլոգիա, ֆիզիոլոգիայի բաժին, ուսումնասիրում է էլեկտրական երևույթները կենդանի հյուսվածքներում և բջիջներում։ Կենսաէլեկտրական պոտենցիալների ուսումնասիրությունը լայն հնարավորություն ստեղծեց բացահայտելու օրգանիզմի ֆիզիոլոգիական պրոցեսների բնույթը։
XVIII դ. վերջերին Լ. Գալվանիի կատարած փորձերով սկիզբ դրվեց կենսահոսանքների մասին գիտությանը։ XIX դ. 20-ական թթ. հետո, երբ հայտնի դարձան լարային գալվանոմետրերը, ֆիզիոլոգները սկսեցին հետազոտել կենդանի հյուսվածքում առաջացող էլեկտրական հոսանքների ֆիզիոլոգիական ազդեցությունը, մեծությունն ու բնույթը։ Կենսահոսանքների առաջացման առաջին տեսական բացատրությունը տվել է Դյուբուա–Ռեյմոնը։ Էլեկտրաֆիզիոլոգիական հետազոտությունների բուռն զարգացումը հետագայում հնարավոր դարձավ շնորհիվ էլեկտրոնային սարքավորումների, հատկապես էլեկտրոնա–ճառագայթային օսցիլոսկոպի և ռադիո–ուժեղացուցիչ տեխնիկայի կիրառման։ Միկրոէլեկտրաֆիզիոլոգիական ուսումնասիրություններով պարզվեցին ընդունիչներում գրգռի առաջացման, ինչպես նաև գրգռման ու արգելակման ժամանակ ետսինապտիկ թաղանթի էլեկտրական բևեռացման փոփոխության մեխանիզմները։ Էլեկտրական պոտենցիալների գրանցման եղանակով ստացվել են նոր տվյալներ կենտրոնական նյարդային համակարգությունում ֆունկցիաների տեղակայման, ցանցանման գոյացության, ներկենտրոնային փոխազդեցությունների ևն մասին։ Էլեկտրաֆիզիոլոգիայի զարգացման բնագավառում անգնահատելի են Ն. Վվեդենսկու, Ի. Թարխանովի, Ի. Սեչենովի, Ի. Բերիտաշվիլու, Ա. Սամոյլովի, Ա. Կոգանի, Պ. Կոստյուկի աշխատանքները։ Իրենց ավանդն ունեն նաև հայ ֆիզիոլոգներ Է. Հասրաթյանը, Ա. Քարամյանը, Վ. Ֆանարջյանը, Ս. Բակունցը, Ռ. Դուրինյանը, Մ. Չայլախյանը, Հ. Բակլավաջյանը, որոնց հետազոտությունները նվիրված են բարձրագույն նյարդային գործունեության, ուղեղիկի, հիպոթալամուսի, կենտրոնական ու ծայրամասային վեգետատիվ նյարդային համակարգի գործունեության մեխանիզմներին։


== Տես նաև ==
Կենսաէլեկտրական պոտենցիալներ
Էլեկտրասրտագրություն
Էլեկտրաուղեղագրություն
ՀՀ ԳԱԱ տեղեկագիր: Ֆիզիկա

ՀՀ ԳԱԱ տեղեկագիր։ Ֆիզիկա, հրատարակվում է ռուսերեն՝ հայերեն համառոտագրություններով «Известия НАН Армении. Физика» անվանումով ՀՀ ԳԱԱ Գիտություն հրատարակչության կողմից 1966 թ․-ից և անգլերեն՝ «Journal of Contemporary Physics (Armenian Academy of Sciences)» անվանումով Allerton Press, Springer հրատարակչությունների կողմից 1984 թ․-ից։
Ամսագրի ISSN նույնականացման համարներն են՝ ISSN 0002-3035 տպագիր ռուսերեն, ISSN 1068-3372 տպագիր անգլերեն և ISSN 1934-9378 էլեկտրոնային անգլերեն հրատարակությունների համար։

Գլխավոր խմբագիր՝ Վլադիմիր Հարությունյան,
Գլխավոր խմբագրի տեղակալ՝ Էդվարդ Շառոյան,
Պատասխանատու քարտուղար՝ Նաթելլա Աղամալյան։
Խմբագրական կազմ՝ Արամ Պապոյան, Արսեն Հախումյան, Դավիթ Սարգսյան,Արմեն Մելիքյան, Էդուարդ Ղազարյան, Ալբերտ Սիրունյան։Ամսագրում ներառված են ժամանակակից ֆիզիկայի բոլոր ոլորտները։ Այն մեծ ներդրում ունի հիմնարար և կիրառական գիտությունների այնպիսի բաժիններում, ինչպիսիք են գերբարձր էներգիաներով տարրական մասնիկների միջև փոխազդեցություն, տարրական մասնիկների ֆիզիկա, լիցքավորված մասնիկների փոխազդեցությունը նյութի հետ, հոծ միջավայրերի ֆիզիկա, տարածական քվանտացման երևույթներ, ռադիոֆիզիկա և էլեկտրոնիկա, օպտիկա և քվանտային էլեկտրոնիկա, նանոֆիզիկա, ազդակների ֆիզիկա և գերհաղորդականություն։
Դասակարգվում և համառոտագրվում է․ Science Citation Index Expanded (SciSearch), Journal Citation Reports/Science Edition, SCOPUS, INSPEC, Chemical Abstracts Service (CAS), Google Scholar, Academic OneFile, Expanded Academic, OCLC, SCImago, Summon by Serial Solutions․
Ընդգրկված է Հայաստանի Հանրապետության բարձրագույն որակավորման հանձնաժողովի (ՀՀ ԲՈՀ) սահմանած գիտությունների դոկտորական և գիտությունների թեկնածուական ատենախոսությունների հիմնական արդյունքների և դրույթների հրատարակման համար ընդունելի պարբերական գիտական հրատարակությունների ցուցակում։


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Հայկական երաժշտական համաժողով

Հայկական երաժշտական համաժողով, հիմնադրվել է 1994 թվականին Երևանում։ Հիմնադիր-նախագահը եղել է Լևոն Չաուշյանը, հիմադիր-անդամեր՝ Վահրամ Բաբայանը, Մարտին Վարդազարյանը, Երվանդ Երկանյանը, Ռուբեն Սարգսյանը, Մարգարիտա Ռուխկյան։ Միավորում է հայ պրոֆեսիոնալ կոմպոզիտորներին, երաժշտագետներին և կատարողներին, նպատակն է նպաստել հայ արդի դասական երաժշտության զարգացմանն ու տարածմանը։ 
Հայկական երաժշտական համաժողովը համերգներ  է կասմակերպել Հայաստանում, Բելգիայում (1999), Վրաստանում (2001), ԱՄՆ-ում (2003), Հունգարիայում (2004), Բուլղարիայում (2009), Ռուսաստանում։ 
Համաժողովի նախաձեռնությամբ (Բելգիայի «Ամադեուս» հայկական կազմակերպության հետ) տեղի են ունեցել Ա. Խաչատրյանի անվան պատանի կոմպոզիտորների հանրապետական (1996), Ա. Բաբաջանյանի անվան երիտասարդ կոմպոզիտորների և Ա. Խաչատրյանի ծննդյան 95-ամյակին նվիրված «Ամադեուս-98» (1998), Լ. Չիլինկիրյանի անվան ջութակահարների 1-ին՝ հանրապետական (2000), և 2-րդ՝ համահայկական (2001), Ա. Խաչատրյանի անվան միջազգային (2001), Երիտասարդ կոմպոզիտորների գործիքային ստեղծագործությունների (2013), Երիտասարդ կոմպոզիտորների խմբերգային ստեղծագործությունների համահայկական (2016) և այլ մրցույթներ։ 
Կազմակերպել է նաև փառատոներ՝ նվիրված Ա. Խաչատրյանի ծննդյան 100-ամյակին (2003), ՀՀ անկախության 20-ամյակին (2011)։ 
Հրատարակել է Մ. Ռուխ­կյանի «Հայ կոմպոզիտորների դիմանկարներ» (ռուս., 2009) մենագրությունը, որտեղ ընդգրկված են կազմակերպության հիմնադիր-անդամերի ստեղծագործական դիմանկարներ, 30-ից ավելի ժողովածուներ։ Թողարկել է հայ ժամանակակից կոմպոզիտորների երկերի ձայնագրությունների 9 խտասալիկ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տոռոժա դել Պրիորատ

Տոռոժա դել Պրիորատ (իսպ.՝ Torroja, բասկ.՝ Torroja del Priorat, կատ.՝ Torroja del Priorat), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Տարագոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Պրիորետ շրջանում։ Տարածքը կազմում է 13.2 կմ2։ Բնակչությունը 165 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Página oficial del Ayuntamiento
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Información del Institut d'Estadística de Catalunya
Información general Archived 2008-05-13 at the Wayback Machine.
Ալոկազիա

Ալոկազիա (անգլ.՝ Alocasia), պատկանում են նվիկազգիների (անգլ.՝ Araceae) ընտանիքին։ Բազմամյա բույսերի ցեղ է։ Հայտնի է մոտ 70 տեսակ։


== Կենսաբանական նկարագիր ==

Ալոկազիաի ենթատեսակները կարող են հասնել 40-200 սմ բարձրության, միջին չափերի, ոչ հաճախ ծառանման կամ հսկայաչափ։ Մշտադալար բույս է, հանդիպում է նաև ձմռանը տերևաթափող տեսակներ։ Տերևները արտազատում են կաթնանման հեղուկ։
Արմատը պալար է։ Երբեմն ունենում է ընդամենը մեկ տերև, որը պաշտպանում է նոր «ծնվող» տերևիկի ընձյուղը։ Կյանքի ընթացքում տերևի ուրվագիծը փոխվում է։
Տերևաթաղանթի ջղերը դեղին կամ սպիտակ են, վառ արտահայտված կանաչ տերևի վրա, պարունակում են մոմով լցված գեղձեր։ Ծաղկակիր ցողունն ավելի կարճ է, քան տերևի կոթունը, իգական և արական ծաղիկները գտնվում են մեկ կողրի վրա, պաշտպանված են պարուրող տերևով։
Հասունացման շրջանում կողրի տերևը՝ որպես օրենք, չորանում և թափվում է, իսկ ստորին (իգական) մասում երևում են բազմաթիվ արտահայտիչ գույներով գնդաձև պտուղները, որոնք պարունակում են 1-5 սերմ։ A.amazonica (sanderiana) տեսակի տերևի երկարությունը հասնում է 40-50 սմ-ի, այն երկարավուն է, նետաձև։
Ալոկազիաները բնական պայմաններում հանդիպում են արևադարձային կլիմայական գոտիներում։ Համարվում է հնագույն ժամանակներից հայտնի դեկորատիվ բույսերից մեկը։ Տերևների թաղանթը գրեթե կաշվենման է, ջղերը հաստ են, արտահայտված տերևի երկու կողմերից։ Տերևակոթունները երկար են, համեմատելի տերևի հետ, աճում են անմիջապես հզոր, հյութալի կոճղարմատից։
Բույսը նախազգում է անձրևոտ եղանակը, օդի բարձր խոնավության դեպքում տերևի գագաթի վրա գոյանում են հեղուկի թափանցիկ կաթիլներ՝ բույսը կարծես թե արտասվում է։ Այս առանձնահատկությունների շնորհիվ ալոկազիան երբեմն անվանում են եռատերևուկ կամ եղանակացույց (բարոմետր)։


== Տարածում ==
Բույսի տեսակները հանդիպում են տրոպիկական Ասիայի երկրներում՝ Չինաստան, Թայվան, Հնդկաստան, Բանգլադեշ, Ճապոնիա, Օվկիանիայում, Ավստրալիայում ինչպես նաև կենտրոնական Ամերիկայում։
Աճում են առաջնային և երկրորդային անտառներում, ճահճուտ տեղանքում, ոչ հաճախ լեռնային շրջաններում։


== Մշակում ==
Բարձրարժեք դեկորատիվ բույս է, տեսակների մեծ մասը չի հանդուրժում բացասական ջերմաստիճան, դրա համար էլ որպես այգինեգործական բույս օգտագործում են միայն տաք և խոնավ կլիմա ունեցող երկրներում։ Մյուս երկրներում օգտագործվում է բնակարանների և ինտերյերի կանաչապատման համար։
Նախընտրում է հումուսով հարուստ հող, տաք և խոնավ կլիմա, պահանջում է հավելյալ սնուցում։ Ամռանը պահանջում է կիսաստվեր, ձմռանը՝ վառ լուսավորություն։


== Բազմացում ==
Ալոկազիայան բազմանում է սերմերով, ցողունային կտրոններով ինչպես նաև բաժանումով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Грудзинская И. А. Семейство аронниковые (Araceae) // Жизнь растений. В 6-ти т. Т. 6. Цветковые растения / Под. ред. Тахтаджяна А. Л.. — М.: Просвещение, 1982. — С. 134—137. — 484 с.
Ботаника. Энциклопедия «Все растения мира» / Под. ред. Григорьева Д. и др.. — Könemann: Просвещение, 2006. — С. 79—80. — ISBN 3-8331-1621-8
Վլադիմիր Մեծի հուշարձան (Բատայսկ)

Վլադիմիր Մեծի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Владимиру Великому), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բատայսկ քաղաքում։ Կառուցվել է 2015 թվականին քաղաքի «Ռադուժնի» զարգացող թաղամասում։ Հուշարձանի հեղինակը Կայսերական ուղղափառ պաղեստինյան ընկերակցության (Ռոստովի տարածաշրջանային բաժանմունք) անդամ քանդակագործ Սերգեյ Իսակովն է։


== Պատմություն ==
Նախքան հուշարձանի կառուցման աշխատանքներն սկսելը ստեղծվեց դիտահարթակով բլուր։ Իշխան Վլադիմիրի հուշարձանի կառուցման վայրի կողքին սկսվեց Իշխան-Վլադիմիրյան տաճարի շինարարությունը։ Շինության առաջին քարը հանդիսավորությամբ դրվեց 2015 թվականի հունիսի 13-ին։ Բատայսկի տեղական ավանդույթների համաձայն` հուշարձանը պետք է կանգնեցվի նախքան տաճարի կառուցումը, և այդ ավանդույթին որոշեցին հետևել նաև այս անգամ։
Հուշարձանի բացումը Բատայսկ քաղաքում տեղի է ունեցել 2015 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Բատայսկի քաղաքապետ Վալերի Պուտիլինի, քաղաքի բնակիչների և շրջանի հոգևորականության ներկայությամբ։ Իշխան Վլադիմիրի հուշարձանի օծումը կատարել է Դոնի մետրոպոլիայի ղեկավար Մերկուրին։


== Նկարագրություն ==
Հուշարձանի բարձրությունը 4 մետր է, այն տեղադրված է 3 մետր բարձրությամբ պատվանդանի վրա։ Պատվանդանի պարագծով տեղադրված են հինգ սրբերի այլ քանդակներ` սրբազան Թեոդորոս Վլադիմիրցու, բարեպաշտ Հովհաննես Կրոնշտադտցու, առաքելապատիվ իշխանուհի Օլգայի, վերապատվելի Սերգի Ռադոնեժցու և երջանկահիշատակ Մատրոնա Մոսկվացու։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (180401-180500)

Աստերոիդների ցանկ (180301-180400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (180501-180600)
 Աստերոիդների ցանկ (180301-180400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (180501-180600)
Եղբայր (անձնանուն)

Եղբայր, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն եղբայր բառից։ Այս անվանը համապատասխանում են հունարեն Αδελφος (Ադելփոս եպիսկոպոս Արաբիսոնի (6-րդ դար), Ադելփոս եպիսկոպոս Կոկիսոնի), արաբերեն Ախի, Ախիկ, Ախիջան անձնանունները։ Հայաստանում գործածվել է 5-18-րդ դարերում։ Անվան տարբերակներն են եղել՝ Աղբայր, Եղբայրիկ, Աղբայրիկ, Աղբայրանի, Աղբերանի, Աղբրաց, Եղբայրոս։


== Գործածություններ ==
Եղբայր եպիսկոպոս Անձևացյաց, ով 449 թվականին մասնակցեց Արտաշատի ժողովին՝ պատասխանելու համար Միհրներսեհի նամակին։
Աղբայր և Եղբայր ձևերով հիշատակված են անթվական արձանագրությունների մեջ։
Էխպայր կամ Էխպայըր ձևով հիշատակված է 1781 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Գորյանի (գյուղ, Բառի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գորյանի (այլ կիրառումներ)Գորյանի (ուկրաիներեն՝ Горяни), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գորյանի գյուղում բնակվում էր 305 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1371 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 222,47 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Այծի մասին

«Այծի մասին» (ռուս.՝ «Про козла»), խորհրդային տիկնիկային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ-հեքիաթ, որ ստեղծվել է ռեժիսորներ Իոսիֆ Բոյարսկու և Վադիմ Կուրչևսկու կողմից 1960 թվականին։ Մուլտֆիլմը նկարահանվել է ռուս մանկագիր և բանաստեղծ Սամուիլ Մարշակի «Հեքիաթ այծի մասին» (ռուս.՝ «Сказка про козла») պիես-հեքիաթի մոտիվներով։


== Սյուժե ==
Խրճիթում ապրում են տատն ու պապը, որոնք արդեն շատ ծեր են։ Նրանք երեխաներ չունեն, և նրանց տանն ապրում է միայն այծը։ Վերջինս որոշում է օգնել տնտեսական գործերում։ Նա սկսում է ջուր բերել, փայտ ջարդել, ապուր եփել։ Մի օր այծը գնում է անտառ՝ սունկ հավաքելու և հանդիպում յոթ գայլերի։ Գայլերն ուզում են ուտել այծին, իսկ նա պաշտպանվում է եղջյուրներով ու ոտքերով հարվածելով։ Այդ ժամանակ վրա են հասնում պապն ու տատը, որոնցից առաջինի ձեռքին զենք է, երկրորդի ձեռքին՝ եղանաձև բռնակ։ Գայլերը փախչում են։ Պապը, տատն ու այծը վերադառնում են տուն և ուրախ երգում։


== Ֆիլմի վրա աշխատել են ==
Տիկնիկներն ու դեկորացիաները պատրաստել են՝ Վ. Կուրանով, Գալինա Գետինգեր, Պավել Լեսին, Բորիս Կարավաև, Վ. Կալաշնիկովա, Պավել Գուսև, Վլադիմիր Ալիսով, Մարինա Չեսնոկովա, Սվետլանա Զնամենսկայա, Ա. Ֆիլասով, Ռոման Գուրովի ղեկավարությամբ
Խմբագիր՝ Նատալյա Աբրամովա
Տնօրեն՝ Նաթան Բիտման


== Մուլտֆիլմի մասին ==

— Ա. Պրոխորով, Վադիմ Կուրչևսկի // Խորհրդային մուլտիպլիկացիոն կինոյի ռեժիսորներն ու նկարիչները, Մոսկվա, 1984


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Այծի մասին» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Այծի մասին»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
 «Այծի մասին»
Մոշե Կախլոն

Մոշե Կախլոն (եբրայերեն՝ משה כחלון‎, նոյեմբերի 19, 1960(1960-11-19), Hadera, Իսրայել), իսրայելցի քաղաքական գործիչ, Քնեսեթի պատգամավոր («Լիկուդ» կուսակցությունից, 2014 թվականին ստեղծել է իր սեփական «Կուլանու» կուսակցությունը), Իսրայելի 32-րդ կառավարության կապի և սոցիալական ապահովման նախարար, Իսրայելի 31-րդ ֆինանսների նախարար, Քնեսեթի 16-րդ, 17-րդ, 18-րդ, 20-րդ և 21-րդ համագումարների պադգամավոր։


== Կենսագրություն ==
Մոշե Կախլոնը ծնվել է 1960 թվականի նոյեմբերի 19-ին, Հադերայում, Լիբանան ից հայրենադարձվածների ընտանիքում։ Նրանից բացի ընտանիքում կար ևս յոթ երեխա։ 1978-ից 1986 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում Մոշեն պարտադիր և երկարաժամկետ ծառայություն է անցել Իսրայելի պաշտպանության բանակում։
Առաջին անգամ Կոխլոնը Քնեսեթի պատգամավոր է դարձել 2003 թվականին, դրանից հետո նա մի քանի անգամ վերընտրվել է։ Քնեսեթի 16-րդի համագումարում նա զբաղեցրել է փոխխոսնակի պաշտոնը։
2008 թվականի «Լուկադի» բաց նախնական ընտրության ժամանակ Մոշեն զբաղեցրել է վեցերորդ տեղը։ Իսրայելի 32-րդ կառավարության ժամանակ նա ստացել է երկու նախարարական պաշտոն, սկզբում` կապի նախարարի պաշտոնը, իսկ 2011 թվականի հունվարի 19-ին (վարչապետ Նեթանյահուի խնդրանքով)` Կախլոնն ստանձնել է սոցիալական ապահովության նախարարի պարտականությունները։
Դրանից հետո, քանի որ Քնեսեթի 21-րդ համագումարի ընտրությունների ժամանակ (2019 թվականի ապրիլի 9) կուսակցությունը կարողանում է ստանալ միայն 4 մանդատ, Կախլոնը իր կուսակցության հետ միասին միանում են «Լիկուդու» կուսաակցությանը։
2020 թվականին հայտարարել է քաղաքականությունից հեռանալու մասին։
Կախլոնը ամուսնացած է ունի երեք երեխա, ապրում է Հայֆայում, տիրապետում է եբրայերեն և անգլերեն լեզուներին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մոշե Կախլոնը Քնեսեթի կայքում
Հարցազրույց Մոշե Կախլոնի հետ, 2012 թվականի հունվարի 8։
Ադոլիոս

Ադոլիոս (ծ. թ. անհայտ - 543), VI դարի բյուզանդական հայազգի ռազմական գործիչ, Հայոց իշխան Ակակիոսի որդին։ 
Մասնակցել է հայերի 536 թվականի ապստամբության ճնշմանը։ Հետագայում Հուստինիանոս Ա-ի արքունիքում դարձել է սիլենտիարիոս (բարձրաստիճան պաշտոնյա)։ Հայկական զորքի գլուխն անցած մասնակցել է Բելիսարիոսի մղած կռիվներին՝ ընդդեմ Խոսրով Անուշիրվանի։ Պարտություն կրելով Ծաղկոտն գավառի Անգղ գյուղում՝ փախել է և ճանապարհին սպանվել։


== Ծանոթագրություններ ==
Սարապատ (համայնք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սարապատ (այլ կիրառումներ)Սարապատ, խոշորացված համայնք Շիրակի մարզում։ Ներառում է  Մուսայելյան, Հարթաշեն,  Ցողամարգ, Սալուտ, Բաշգյուղ, Սարապատ, Ձորաշեն, Թորոսգյուղ, Լեռնագյուղ, Վարդաղբյուր, Փոքր Սարիար, Կաքավասար, Հողմիկ, Գոգհովիտ, և Արփենի գյուղերը։ Համայնքը ստեղծվել է 2016 թվականի հունիսի 17-ին ՀՀ Ազգային Ժողովում համայնքների խոշորացման օրինագծով։ Կենտրոնը Թորոսգյուղն է։ Համայնքի տեղական ինքնակառավարման մարմինների առաջին ընտրությունները կայացել են 2016 թվականի հոկտեմբերի 2-ին։


== Բնակչություն ==
Սարապատ համայնքը ստեղծվել է Մուսայելյան, Հարթաշեն,  Ցողամարգ, Սալուտ, Բաշգյուղ, Սարապատ,  Ձորաշեն, Թորոսգյուղ, Լեռնագյուղ, Վարդաղբյուր, Փոքր Սարիար, Կաքավասար, Հողմիկ, Գոգհովիտ, և Արփենի  գյուղերի միավորումից։ Համայնքի բնակչությունը կազմում է 3695 մարդ։


== Տնտեսություն ==


== Աշխարհագրական նկարագիր ==
Սարապատ խոշորացված համայնքը գտնվում է Շիրակի սարահարթի կենտրոնական մասից դեպի հյուսիս-արևելք, արևելքում սահմանակից է Լոռու մարզին արևմուտքում Ամասիայի տարածաշրջանին։ Լեռնագրական դիրքը՝ հիմնականում նախալեռնային է, արևելքում է հարավում ՝ լեռնային, ծովի մակերևույթից բարձրությունը 1800-2200մ.: Տարածքը հիմնականում իրենից ներկայացնում է ալիքային սարահարթ և Շիրակի ու Բազումի լեռնազանգվածների կազմի մեջ մտնող սարավանդներ։ Տարածքի արևելյան սահմանը եզրափակվում է Ցողասարի լեռներով, որոնք Բազումի լեռների արևմտյան ճյուղավորումներից են, իսկ հարավում Շիրակի լեռներով։


== Արտաքին հղումներ ==
Սարապատ համայնքի պաշտանական կայքէջ(չաշխատող հղում)
Սարապատ - Համայնքի ղեկավար և ավագանի - Համայնքներ - Շիրակի մարզպետարան
ՎԱՐՉԱՏԱՐԱԾՔԱՅԻՆ ԲԱՐԵՓՈԽՈՒՄՆԵՐ ԽՈՇՈՐԱՑՎԱԾ ՀԱՄԱՅՆՔՆԵՐ


== Ծանոթագրություններ ==
Քրիստոֆեր Պլամմեր

Քրիստոֆեր Պլամմեր (անգլ.՝ Arthur Christopher Orme Plummer, դեկտեմբերի 13, 1929(1929-12-13)[…], Տորոնտո, Օնտարիո, Կանադա - փետրվարի 5, 2021(2021-02-05), Weston, Ֆեյրֆիլդ շրջան, Կոնեկտիկուտ, ԱՄՆ), կանադացի դերասան։
Խաղացել է 190-ից ավելի ֆիլմերում, որոնց թվում՝ «Երաժշտության ձայներ», «Հռոմեական կայսրության անկումը», «Վարդագույն Հովազի վերադարձը», «Տասներկու կապիկ», «Արարատ», «Ազգի գանձերը», «Վերջին կիրակի», «Սկսնակները», «Դրակուլա 2000», «Նյուրնբերգ», «Մալքոլմ Իքս», «Հիսուս Նազովրեցի», «Դոլորես Քլեյբորն», «Երիտասարդ Եկատերինան», «Սիրիանա», «Ալեքսանդր», «Չարի ցանցերը» և այլն։
Օսկար, Ոսկե Գլոբուս, Էմմի (մրցանակ), BAFTA մրցանակների դափնեկիր է։ Պլամմերը ամենատարեց դերասանն է, ով ստացել է Օսկար մրցանակը։ 2012 թվականին մրցանակը ստանալիս նա 82 տարեկան էր։


== Ծանոթագրություններ ==
Олимп (ալբոմ)

«Олимп», ռուս հիփ հոփ կատարող Տիմատիի հինգերորդ ստուդիական ալբոմը, որը թողարկվել է 2016 թվականի ապրիլի 27-ին` իր սեփական Black Star լեյբլի կողմից։ Մայիսի 27-ին մեկնարկել է ալբոմի համանուն շրջագայությունը։ 2016 թվականի հուլիսի 22-ին Մոսկվայում՝ Օլիմպիսկի մարզական համալիրում կայացել է եզրափակիչ մեծ համերգը։ Ալբոմում հնչում են համատեղ երգեր, որոնք Տիմատին կատարել է Եգոր Կրիդի, Մոտի, Գրիգորի Լեպսի, Վերա Բրեժնևայի, Սկրուդջիյի, A-Studio-ի և այլոց հետ համատեղ։


== Քննադատություն ==
The Flow պորտալի իր գրախոսականում Լեշ Գորբաշն ասում է, որ Տիմատիի կամ Ջիգանի նման երաժիշտները իրենց կատարած հիփ հոփ ժանրը սահմանում են որպես փոփ ռեփ։ Տիմատին համեմատելով Բաստայի և «25/17» խմբի հետ՝ Գորբաշը նշում է, որ վերջինս կարողանում է բարձրացնել հասարակ մարդկանց տրամադրությունները, որը թույլ է տալիս նրանց արձագանք գտնել ունկնդիրների մոտ, իսկ Տիմատին միայն ինչ-որ առանձին տարրեր է պատճենում։ Լյոշա Գորբաշը դրական է արտահայտվում երաժշտական ուղեկցության որակի մասին, որը ստեղծվել է Diamond Style բիթմեյքերների թիմի հետ համատեղ՝ արդի արևմտյան ռեփի բոլոր կանոններով, սակայն այդ ամենի հետ մեկտեղ նշում է նյութի միատարրությունը։ Ընդհանուր առմամբ Գորբաշը ալբոմը բնութագրում է որպես՝ «անցածի կրկնություն, հիպերտրոֆացված կոնյունկտուրա և պատվիրված գովազդ»։


== Երգերի ցանկ ==


== Ձայնագրման մասնակիցներ ==
Տիմատի՝ ալբոմի արտիստ, խոսքերի հեղինակ, պրոդյուսեր, երաժշտության հեղինակ (թրեքներ՝ 1, 2, 5, 6, 7, 8, 14)
Capella՝ համապրոդյուսեր, երաժշտության հեղինակ (թրեքներ՝ 1, 6, 7, 9, 10, 15)
Ջիբրիլ Գիբսոն Կագնի՝ պրոդյուսեր, երաժշտության հեղինակ (թրեքներ՝ 2, 3, 4, 12, 13, 14)
Պավել Մուրաշյով՝ գլխավոր երաժշտական պրոդյուսեր, հյուր արտիստ (թրեքներ՝ 1, 13, 15), խոսքերի հեղինակ (թրեքներ՝ 1, 2, 3, 7, 9, 12, 13, 14, 15, 16) երաժշտության հեղինակ (թրեքներ՝ 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 11, 14, 16)
Տիմոֆեյ Կոպիլով՝ երաժիշտ, խոսքերի հեղինակ (թրեք 6), երաժշտության հեղինակ (թրեք 6)
Ալեքսեյ Բարիշյով՝ երաժիշտ, երաժշտության հեղինակ (թրեք 6)
Սերգեյ Ռիբչինսկիյ՝ երաժիշտ, երաժշտության հեղինակ (թրեք 6)
L’One՝ հրավիրված արտիստ (թրեք 8), խոսքերի հեղինակ (թրեք 8)
Մոտ՝ հրավիրված արտիստ (թրեք 4), բառերի հեղինակ (թրեք 4)
Եգոր Կրիդ՝ հրավիրված արտիստ (թրեք 2)
Գրիգորի Լեպս՝ հյուր արտիստ (թրեք 7)
Սկրուդջի՝ հրավիրված արտիստ (թրեք 10), խոսքերի հեղինակ (թրեք 10)
Անտոն Բեյաև՝ հրավիրված արտիստ (թրեք 16)
Blackmailers Blues Band՝ հրավիրված հյուր (թրեք 6)
A’Studio՝ հրավիրված հյուր (թրեք 14)
Պաշու՝ գործադիր պրոդյուսեր
Վիկտոր Աբրամով՝ գործադիր պրոդյուսեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Олимп» Archived 2020-03-30 at the Wayback Machine. на сайте Яндекс.Музыка
Тимати - Олимп (фильм о туре) ՅուԹյուբում
Мезенов, Сергей (2016-06-06)։ «Дайджест нашей музыки: май — 8. Тимати «Олимп»»։ Colta.ru։ Վերցված է 2019-01-02
Աստղիկ սովորական

Աստղիկ սովորական (լատ.՝ Stellaria media), բոշխազգիների ընտանիքին պատկանող դեղաբույս։


== Նկարագրություն ==
Կարճ թույլ արմատով միամյա խոտաբույս է։ 10-30 սմ բարձրությամբ թավոտ ցողունները արագ աճում են և հեշտությամբ արմատավորվում։ Տերևները հակադիր են սրածայր, ձվաձև։ Ստորին տերևները կոթունավոր են, վերինները՝ նստադիր։ Սպիտակ ծաղիկներն ունեն երկար ծաղկակոթեր։ Պտուղը ձվաձև տուփիկ է՝ բազմաթիվ սերմերով։ Աճում է ստորին լեռնային գոտու դաշտերում, ստվերոտ վայրերում, աղբավայրերում։


== Տարածվածություն ==
Հանդիպում է Լոռու, Գեղարքունիքի, Տավուշի մարզերում, Երևանում։


== Նշանակություն ==
Բուժական նպատակներով օգտագործում են ամբողջ բույսը կամ միայն վերգետնյա մասը, որը պարունակում է կարոտին և ասկորբինաթթու։ Տերևներն ու ցողուններն օգտագործում են որպես սնունդ և անասնակեր։
Աստղիկ սովորականը գործածվում է ոչ ալկոհոլային խմիչքների պատրաստման մեջ։
Տևական ծաղկման շնորհիվ համարվում է լավ մեղրատու բույս։


== Ծանոթագրություններ ==
Սիդորովա Յարուգա

Սիդորովա Յարուգա (ուկրաիներեն՝ Сидорова Яруга), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Վելիկա-Պիսարևկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սիդորովա Յարուգա գյուղում բնակվում էր 508 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Միսլ

Միսլ («Мысль» — «Միտք»), խորհրդային և հետխորհրդային շրջանի ռուսական գրականության հրատարակչություն (Մոսկվա)։ 
Հիմնվել է 1930 թվականին Պետհրատի սոցիալ-տնտեսական բաժնի հիմքի վրա՝ Սոցէկգիզ (Սոցտնտհրատ) անվամբ։ 1941 թվականին միացվել է Գոսպոլիտիզդատին, 1957 թվականին նորից առանձնացվել՝ որպես ինքնուրույն հրատարակչություն։ 1963 թվականին Սոցէկգիզին են միացվել ԽՄԿԿ Կենտկոմին կից բարձրագույն կուսակցական դպրոցի, Հասարակական գիտությունների ակադեմիայի ու աշխարհագրական գրականության հրատարակչությունները և կոչվել «Միսլ»։ 
Ունեցել է 3 մասնագիտացված գլխավոր խմբագրություն, սոցիալ-տնտեսական գրականության, ուսումնամեթոդական գրականության (կուսակցական բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների համար) և աշխարհագրական գրականության։
Ելան-Չիշմա

Ելան-Չիշմա (ռուս.՝ Елань-Чишма, բաշկիրերեն՝ Ялан-Шишмә), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Երմեկեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 431 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Չելկակովո

Չելկակովո (ռուս.՝ Челкаково, բաշկիրերեն՝ Салҡаҡ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուրաևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 864 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռուդոլֆ եղնիկը

Ռուդոլֆ եղնիկը, մուլտֆիլմ։ Մուլտֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1998 թվականին՝ ԱՄՆ-ում։ Ֆիլմի ռեժիսորը Ուիլյամ Կովալչուկն է։ Ֆիլմի սցենարիստներն են՝ Ռոբերտ Մեյը և Մայքլ Էշները։


== Ռուսական տարբերակ ==
Ռուդոլֆ եղնիկը - Տատյանա Վեսյոլկինա
Սանտա Կլաուս - Անդրեյ Մարտինով
Լիս Սլայլի - Բորիս Շուվալով
Զոի - Վերոնիկա Սարկիսովա
Պինգվին Ռիբլի - Նիկիտա Պրազավսկի
Հայր Ռուդոլֆ - Վադիմ Անդրեևվ
Գնոմ Դոգալ - Վյաչեսլավ Բարանով
Դոներ - Դմիտրի Ֆիլիմոնով
Արջ Լեոնարդ - Ալեքսանդր Ռիժկով
Դենցեր - Անդրեյ Բարխուդարով
Ուսուցիչ Ռուդոլֆ - Էլեոնորա Պլոխնիցկայա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմը imdb.com կայքում
Ֆիլմը rottentomatoes.com կայքում
Կիսիլին

Կիսիլին (ուկրաիներեն՝ Кисилин), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լոկաչինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1451 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կիսիլին գյուղում բնակվում էր 331 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 110 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3,01 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Արբատի

Արբատի (ռուս.՝ Арбаты), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Տաշտիպսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կիրյակինո (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿիրյակինոԿիրյակինո (ռուս.՝ Кирякино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)