armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Լիանա Աղաջանյան

Լիանա Աղաջանյան Լիանա Աղաջանյանը ամերիկահայ լրագրող է։ Նա մասնագիտացել է երկար պատմողական ոճի տեքստերի և միջազգային լրագրության մեջ։ Աղաջանյանը ծնվել է Թեհրանում (Իրան) և մեծացել է Լոս Անջելեսում (Կալիֆոռնիա)։


== Լրագրություն ==
Աղաջանյանի աշխատանքները հայտնվել են Նյու Յորք Թայմս, BBC, The Guardian, Newsweek, Foreign Policy և Al Jazeera America: Նա նաև հայկական Իյանյան անկախ լրատվական թերթի խմբագիրն է։
Աղաջանյանը շատ նյութեր է գրել Հայաստանի ինչպես նաև մի քանի այլ երկրների օրինակ` Մեծ Բրիտանիայի, Գերմանիայի, Մոնղոլիայի մասին։ Նա ստացել է մի շարք դրամաշնորհներ և մասնակցություն տարբեր ծրագրերի ինչպես օրինակ  Aging Fellowship-ի Metlife լրագրողնեի հիմնադրամին, Ջոն Հոպքինսի համալսարանում միջազգային հաշվետվությունների նախագծին, ինչպես նաև մասնակցել է Հրանտ Դինքի հիմնադրամի կազմակերպած Հայ-թուրքական երկխոսություններին։


== Մրցանակներ ==
2015 թվականին Աղաջանյանը Պարգևատրվել է երկրորդ Write a House ամենամյա գրական մրցույթին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.lianaaghajanian.com Լիանա Աղաջանյան. պաշտոնական կայք
ianyanmag.com
Horgan Richard (5 October 2015)։ «Freelance Journalist Moves Into Her Free Detroit House»։ AdWeek
Բամբակաշատի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արմավիրի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արմավիրի մարզի Բամբակաշատ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 2 հուշարձան (2 միավոր)։

 


== Ծանոթագրություններ ==
Ինքնադիմանկար (Արփենիկ Նալբանդյան)

Ինքնադիմանկար, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարչուհի Արփենիկ Նալբանդյանի 1938 թվականին ստեղծած ինքնադիմանկարը։ Նկարը գտնվում է Իսաբեկյան ընտանիքի հավաքածուում։
Կտավն ունի 34 սմ բարձրություն, 30 սմ լայնություն, նյութը՝ ստվարաթուղթ, յուղաներկ։


== Նկարագրություն ==
«Ինքնադիմանկար» աշխատանքը Արփենիկ Նալբանդյանը ստեղծել է Թբիլիսիի գեղարվեստի ակադեմիայում սովորելու տարիներին։ Նկարչուհին ստվարաթղթին է փոխանցել իր երիտասարդ տարիների նուրբ ու կյանքով լեցուն էությունը։ Կտավի կենտրոնական հատվածը զբաղեցնում է նկարչուհու կիսաթեքված դիմապատկերը՝ խորաթափանց հայացքով ուղղված դեպի դիտողը։ Ստեղծագործությունը նկարված է ազատ մաներայով ու անկաշկանդ, խոշոր վրձնահարվածներով։ Հետին ոչ վառ, պարզ գունային լուծումներով հարթության վրա առանձնանում է դիմանկարը, որում պատանի աղջկա լուրջ, միաժամանակ վառ ինքնությունն ընդգծված է ալ կարմիր  գլխարկի շնորհիվ, որը միաժամանակ նաև ավարտունություն է հաղորդում ողջ ստեղծագործությանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արփենիկ Նալբանդյանի էջը Էդուարդ Իսաբեկյան կայքում(չաշխատող հղում)
The Black Parade

The Black Parade, ամերիկյան My Chemical Romance ռոք խմբի երրորդ ստուդիական ալբոմը։ Թողարկվել է 2006 թվականի հոկտեմբերի 23-ին, Reprise Records լեյբլով, այն արտադրվել է Ռոբոմ Կավալոյի կողմից, որը հայտնի է նրանով, որ թողարկել է մի քանի ալբոմ Goo Goo Dolls-ի և Green Day-ի համար։ Ալբոմը կենտրոնացած է քաղցկեղով մահացող անձի վրա։ Ալբոմը պատմում է նրա ակնհայտ մահվան և նրա կյանքի հետագա մտորումների մասին։ Սա խմբի միակ ստուդիական ալբոմն է՝ թմբկահար Բոբ Բրայարի մասնակցությամբ։


== Ժողովածուներ ==


== Երգացանկ ==


=== Բոնուսային երգեր ===


== Անձնակազմ ==


== Հիթշքերթներ ==


== Հավաստագրումներ ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
The Black Parade at YouTube (streamed copy where licensed)
My Chemical Romance official website
The Black Parade official website
Սքայֆոլ

Կոորդինատները «Սքայֆոլ» (անգլ.՝ Skyfall), ֆիլմն անգլիական հատուկ գործակալ Ջեյմս Բոնդի մասին պատմող թվով 23-րդ ֆիլմն է, որտեղ արդեն 3-րդ անգամ Բոնդի դերակատարն է Դենիել Քրեյգը։


== Ֆիլմի Մասին ==
Ինչպես միշտ, Բոնդին խիստ կարևոր առաջադրանք է հանձնարարվել, որը նրան տարել է դեպի Ստամբուլ։ Անհրաժեշտ է ետ վերադարձնել գողացված կոշտ սկավառակը, որում գտնվում է բոլոր գաղտնի գործակալների ցուցակը։ Այս դեպքում Բոնդը մենակ չի գործում, որն էլ նրա ձախողման պատճառն է դառնում։
M-ի հրամանով նրա գործընկեր Իվ Մանիպեննին փորձում է ազատվել Բոնդի հետ գնացքի վրա մենամարտող հակառակորդից, սակայն գնդակը դիպչելով Բոնդին, նրան գցում է կամրջից։
Չկարողանալով վերադարձնել գործակալների ցուցակը, կորուստներն անխուսափելի են դառնում։ Պայթեցվում է MI6-ը (Կենտրոնակայան), որից հետո սկսվում է գործակալների բացահայտումը և ոչնչացումը։
Այս ամենին վերջ տալու համար հայտնվում է մահացած համարվող Բոնդը, ում համար «կենդանանալը հոբբի է դարձել»։ Այն փաստը, որ վիրավորվելուց հետո Բոնդը չի կարողանում անցնել գործակալների համար նախատեսված ստուգումը և ճանաչվում է ոչ պիտանի, նույնպես նրան չի կանգնեցնում։ Հետքերը նրան տանում են Շանհայ, որտեղից էլ նա հայտնվում է Մակաո կղզում, ուր հանդիպում է MI-ի նախկին գործակալ Ռաուլ Սիլվային։
Հաջող գործողությունների արդյունքում Սիլվան բռնվում է և տարվում MI6-ի նոր կենտրոնակայան, որտեղից պարզապես «հնարավոր չէ» փախչել։ Սակայն այդ ամենն առաջին հայացքից, քանի որ Սիլվային հաջողվում է դիմել փախուստի և մահափորձ կատարել M-ի վրա։
Այս ամենի արդյունքում Բոնդն ու M-ը հայտնվում են Բոնդի ծննդավայր Շոտլանդիայում, ուր նրանք պետք է դիմակայեն Սիլվայի մի ամբողջ բանակի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սքայֆոլ Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Գարուն (նկար)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գարուն (այլ կիրառումներ)«Գարուն» (իտալերեն՝ la Primavera), իտալացի նկարիչ Ջուզեպպե Արչիմբոլդոյի (իտալերեն՝ Giuseppe Arcimboldo, 1527-1593) նկարներից, ստեղծված 1573 թվականին։ Նկարված է կտավի վրա, յուղաներկով։ Այսօր ցուցադրվում է Լուվրի թանգարանում։ Չափեր` 76 х 64 սմ։


== Նկարգրություն ==
«Գարունը» այլաբանական նկար է` Արչիմբոլդոյի «Տարվա եղանակները» շարքից։  Այն խորհրդանշում է երիտասարդությունը` երեք նմանատիպ նկարների հետ միասին («Ամառ», «Աշուն», «Ձմեռ»։ Գարնան կերպարը լիարժեք է դառնում ծաղիկներով և տերևներով։ Նկարն արվել է մուգ հագեցած ֆոնով, որը պատկերը դարձրել  է առավել գեղեցիկ և լուսավոր։ Գարունը հանդերձներում ներկայացնում է այդ ժամանակի նորաձևությունը։ Չափազանց զարդարված հանդերձը` բարձր օձիքով` ձևավորված  բազմազան տերևներով, հիրիկնիներով և վայրի հատապտուղներով։ Օձիքը նկարված է եղել գարնանային սպիտակ ծաղիկներով։ Մազերը հավաքված են բազմազան ծաղիկներից և նման է խճանկար փնջի։ Սանրվածքը պսակում է մեծ սպիտակ շուշանը` մաքրության խորհրդանիշը։  Նրա դեմքը կազմված է մանր սպիտակ և լուսավոր վարդագույն ծաղիկներից Այտերի և կզակի փոխարեն կարմիր վարդեր են։ Նրա շուրթերը արված են վառ ծաղկաթերթերից, քիթը և բերանը արված են չբացված շուշաններից, ականջը` կարմիր կամելիաներից։ Պատկերը ավարտում է ծաղկային հանդերձանքը։ Հավանաբար հարդարված շրջանակը ավելացվել է  XVII դարում.


== Պատմություն ==
Արչիմբոլդոն իր անսովոր ստեղծագործությունն արել է Մաքսիմալիան II-ի ժամանակ։ Նկարիչը այն որպես նվեր է ստեղծել Մաքսիմալիան II-ի համար։ Որպես գնահատանք վարպետին` Մաքսիմալիանը մասնակցում է 1571 թվականի փառատոնին Արչիմբոլդոյի ղեկավարությամբ»։


== Նկարներ «Տարվա եղանակները» շարքից ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
(8659) 1990 SE11

(8659) 1990 SE11, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,783019 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3638 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2022 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1695,79 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,21229 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,33° անկյուն։
1990 SE11 աստերոիդը պատկանում է Գեֆյոնի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի 766 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,74 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 2,82 ա. մ.-ի վրա։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8659) 1990 SE11 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մատաթիա առաքյալ

Մատաթիա (հուն․՝ Ματθίας, լատ.՝ Matthias, 1-ին դար, Հրեաստան, Հռոմեական կայսրություն - 80, Երուսաղեմ, Հրեաստան, Հռոմեական կայսրություն), Հիսուս Քրիստոսի հետևորդներից, ով հետագայում համալրեց 12 առաքյալների շարքը։


== Մատաթիա առաքյալը Նոր Կտակարանում ==
Միակ առաքյալը, ում մասին գրված չէ Ավետարանում, բնականաբար, Մատաթիան է. նրան առաջին և վերջին անգամ հանդիպում ենք Գործք առաքելոցում։ Հուդայի դավաճանությունից ու ինքնասպանությունից հետո առաքելական 1 տեղ թափուր էր մնացել, ուստի Քրիստոսի Համբարձումից հետո 11 առաքյալները Պետրոսի գլխավորությամբ որոշում են վիճակ գցել 12-րդ առաքյալին գտնելու համար, քանի որ մարգարությունը փաստում էր, թե «Նրա [Հուդայի] պաշտոնը թող ուրիշն առնի» (Գործք. 1։20)։ Վիճակահանություն համար առաջ են քաշվում մի քանի պայմաններ. Հուդային փոխարինողը պետք է՝

ուղեկիցը լիներ առաքյալների Հիսուսի քարոզչության ընթացքում (Հովհաննեսի մկրտությունից մինչև համբարձում)
առաքյալների հետ վկա լինի Քրիստոսի ՀարությանըԱյնուհետև Գործք առաքելոցը փաստում է. «Եվ ներկայացրին երկուսին՝ Հովսեփին, որին Բարսաբա էին կոչում, և որ վերանվանվեց Հուստոս, ու Մատաթիային։ Եվ աղոթք անելով՝ ասացին. «Տե՛ր, դու որ գիտես բոլորի սրտերը, ցո՛ւյց տուր այս երկուսից մեկին, որին ընտրեցիր, որպեսզի առնի վիճակն այն պաշտոնի և առաքելության, որից Հուդան ընկավ իր տեղը գնալու համար»։ Եվ նրանց համար վիճակ գցեցին. վիճակը ելավ Մատաթիային, և սա դասվեց տասնմեկ առաքյալների հետ» (Գործք. 1։21-26)։
Ավանդության համաձայն Մատաթիա առաքյալը քարոզել է Եթովպիայում։


== Հիշատակության օրը ==
Սուրբ Մատաթիա առաքյալը Ընդհանրական Եկեղեցու սուրբ է։ Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին տոնում է նրա տոնը 12 առաքյալների հետ և Խաչի հինգերորդ շաբաթվա երեքշաբթի օրըը։
Հույն Եկեղեցին տոնում է օգոստոսի 9-ին, իսկ Լատին Եկեղեցին փետրվարի 24-ին։


== Աղբյուրներ ==
Աստուածաշունչ Մատեան Հին և Նոր Կտակարանների, Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածին և Հայաստանի Աստուածաշնչային ընկերութիւն, 2004։
Մաղաքիա արք. Օրմանյան, Համապատում, Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածին, 1997։
Շնորհք արքեպիսկոպոս Գալույտեան, Աստուածաշնչական սուրբեր, Երևան, 1997։
Եթերայուղատու բույսեր

Եթերայուղատու բույսեր, տերևներում, ծաղիկներում, արմատներում և այլ օրգաններում ցնդող բուրավետ նյութեր՝ եթերայուղեր պարունակող բույսեր։
Եթերայուղատու բույսերը օգտագործվում են օծանելիքի, սննդի, քիմիական արդյունաբերության, դեղագործության մեջ։
Եթերայուղի բաղադրությունը և քանակը կախված է բույսի տեսակից, աճման պայմաններից, հասակից, վեգետացիայի փուլից, բերքահավաքի պայմաններից։
Հայտնի է տասներեք հազար տեսակ։ Լինում են միամյա, երկամյա, բազմամյա։
Բազմանում են սերմերով, արմատակալներով, կոճղարմատներով, թփերի բաժանման միջոցով։
Հայաստանում մշակվում էր խորդենին՝ Հոկտեմբերյանի (այժմ Արմավիր) և Էջմիածնի շրջաններում։
Ծեդիսի (Գորիի շրջան)

Ծեդիսի (վրաց.՝ წედისი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 760 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 7 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 187 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
(5689) Ռհոն

(5689) Ռհոն (անգլ.՝ Rhon), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի սեպտեմբերի 9-ին Ֆրեյմուտ Բորնգենի և Լուց Շմադելի կողմից Տաուտենբուրգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,757447 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4535 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0614 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1672,47 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,21525 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5689) Ռհոն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սուրբ Կարապետ մատուռ (Ռամիս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Կարապետ (այլ կիրառումներ)Սուրբ Կարապետ մատուռ, Հայ առաքելական եկեղեցու տաճար Նախիջևանի Ռամիս գյուղի հյուսիսարևմտյան թաղամասի բարձրադիր վայրում։


== Ճարտարապետություն ==
Հորինվածքով մատուռը փոքրածավալ է, ունի միանավ դահլիճ։ Կառուցվել է սրբատաշ և կիսամշակ քարից։ Վերանորոգվել է 17-րդ և 19-րդ դարերին։ Մուտքը արևմուտքից է։ Ունի կիսաշրջանաձև աբսիդ։ Շրջակայքում պահպանվել են մի քանի խաչքարերի կտորներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պարօդոնտոզ

Պարօդոնտոզ, ալվեոլային թարախահոսություն, հարատամնային հյուսվածքի (պարօդոնտ) ախտահարում, արտահայտվում է ալվեոլային ելուստների առաջընթաց ապաճումով։


== Պատճառներ ==
Պատճառները լրիվ պարզված չեն։ Հաճախ առաջանում է շաքարախտի և ներզատիչ գեղձերի գործունեության այլ խանգարումների, ներքին օրգանների քրոնիկական հիվանդությունների ժամանակ։
Պարօդոնտոզի ընթացքը ծանրանում է ատամների քարերի առկայության և բերանի խոռոչը ոչ մաքուր պահելու դեպքում։ Սկզբնական շրջանում լնդերն արյունահոսում են, թուքը դառնում է մածուցիկ, ատամներն առավոտյան լինում են փառակալված։ Ակտիվ ընթացքի ժամանակ ատամները թափվում են։
Պարօդոնտոզի բարդացած ձևերի դեպքում կլինիկական դրսևորումները բազմազան են․ լնդաբորբ, թարախահոսություն ատամնալնդային գրպանիկներից, բերանի տհաճ հոտ, ատամների ախտաբանական շարժունություն են։
Լնդերի վրա հաճախ առաջանում են թարախակույտեր և խուղակներ, մեծանում են ենթածնոտային ավշահանգույցները։ Բարդացած ձևերը կարող են ուղեկցվել մանրէային ալերգիայով։ Պարօդոնտոզի վաղ ախտորոշման համար կատարում են ռենտգենաբանական և լաբորատոր հետազոտություններ։


== Բուժում ==
Բուժումը․ խիստ անհատական է և կոմպլեքսային, մեթոդների ընտրությունը պայմանավորված է հիվանդության փուլով, բարդության բնույթով և օրգանիզմի ընդհանուր վիճակով։
Կիրառում են տեղային միջոցներ, հեռացնում ատամների քարերը, ֆիզիոթերապևտիկ պրոցեդուրներ, С և В խմբի վիտամիններ, կենսածին խթանիչներ, վիրաբուժական և օրթոպեդիկ միջամտություն, դիետային և առողջարանային բուժում, հոգեկան հանգիստ։


== Կանխարգելում ==
Կանխարգելումը․ կոշտ սննդի օգտագործում, ատամների քարերի ժամանակին հեռացում և ատամների պլոմբում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Терапевтическая стоматология, Е. В. Боровский и др., Москва., 1998;
Никитина Т. В. Пародонтоз. — М.: Медицина, 1982. — С. 186-190. — 256 с. — (Библиотека практического врача, важнейшие вопросы стоматологии). — 80 000 экз.
Իվանով Ստան (այլ կիրառումներ)

Իվանով Ստան, կարող է վերաբերել՝

Իվանով Ստան - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Իվանով Ստան - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Ռայակյուլա (գյուղ, Լաեկվեռե շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌայակյուլաՌայակյուլա (էստ․՝ Rajaküla), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Լաեկվեռե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 52 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Մայքլ Թրոութ

Մայքլ Նելսոն Թրոութ (անգլ.՝ Michael Nelson Trout, օգոստոսի 7, 1991(1991-08-07), Millville, Քամբերլենդ շրջան, Նյու Ջերսի, ԱՄՆ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բեյսբոլիստ, բեյսբոլի գլխավոր լիգայի «Լոս Անջելես Էնջելս Անահայմայից» ակումբի աութֆիլդեր դիրքի խաղացող։ 2011 թվականին Թրաութը միացել է Ամերիկյան լիգային, նվաճել է «Սիլվեր Սլագեր» մրցանակը և քվեարկության արդյունքում զբաղեցրել է երկրորդ տեղն Ամերիկյան լիգայի ամենաարժեքավոր խաղացողի կոչման համար։ Նա նաև մի քանի վիճակագրական անվանակարգերում դարձել է լիգայի առաջատարը` ներառյալ հավաքած միավորները (կարգերը) և գողացված բազաները։ 2019 թվականի մարտի 20-ին 430 միլլիոն դոլլարի պայմանագիր կնքելով` դարձել է անհատական պայմանագրով պատմության մեջ ամենաբարձր վարձատրվող մարզիկը` առաջ անցնելով Կանելո Ալվարեսից։

2010 թվականի հուլիսին Թրոութը ճանաչվել է երկրորդ ամենահեռանկարային խաղացողն ըստ «Baseball America» պարբերականի։ Նախքան 2011 թվականի մրցանակաշրջանը ճանաչվել է ամենահեռանկարային խաղացողն ըստ ESPN պարբերականի։


== Խաղացողի բնութագիր ==
Թրոութն ուժեղ է և արագաշարժ, ինչի շնորհիվ նրան երբեմն համեմատել են Բեյսբոլի փառքի սրահի անդամ Մայք Մենթլի հետ։ 2012-ից մինչև 2015 թվականը նա ամեն խաղաշրջանի ժամանակ խփում է ոչ պակաս, քան 27 հոում-ռան և 35 հավելյալ բազային հիթեր, և բացի այդ, նա ունի իրականացման արդյունքի և վազքի թվի բարձր ցուցանիշ։ Մայքը լավ է հարվածում ներքևի փոխանցումները սթրայք գոտում։ Նրա բարձր արագությունը թույլատրում է նրան լավ խաղալ կենտրոն-ֆիլդա պաշտպանողական դիրքում, ինչպես նաև` բազաներ գողանալ։ 2012-ից մինչև 2015 թվականը նա գողացել է 113 բազա, տոկոսային հաջող փորձերը՝ 84 %։
Ըստ Fangraphs-ի, վերջին չորս տարիներին Թրոութը համարվել է Բեյսբոլի գլխավոր լիգայի ամենաարդյունավետ հարվածողը։ Նա գլխավոր լիգայի առաջատար է վազքի միջինից բարձր՝ 221,5 ցուցանիշով, գլխավորում է բազայի ելքերի արդյունավետության ցուցանիշով և 71 %-ով ավելի շատ վազքեր է կատարել, քան միջին ցուցանիշն է լիգայում։ Շնորհիվ իր աչքի ընկնող ելույթներին՝ չնայած երիտասարդ տարիքին` Թրոութը հաճախ համեմատվում է Թեդ Ուիլյամսի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը MLB.com կայքում
Մայք Թրոութը Թվիթթերում
Կլյատայակ

Կլյատայակ (ռուս.՝ Клятаяк, բաշկիրերեն՝ Келәтаяҡ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուզդյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 56 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զելյոնայա Լիպա

Զելյոնայա Լիպա (ուկրաիներեն՝ Зелена Липа), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Խոտինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զելյոնայա Լիպա գյուղում բնակվում էր 423 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ախալուբանի (Գորիի շրջան)

Ախալուբանի (վրաց.՝ ახალუბანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 800 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 18 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 435 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պարաիզու դու Տոկանտինս

Պարաիզու դու Տոկանտինս (պորտ.՝ Lizarda), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևելյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Ռիու Ֆորմոզուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 39 860 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1331,2 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 31,79 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1963 թվականի հոկտեմբերի 23-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 354 199 000,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 8561,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,777 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Տեղանքի կլիման արևադարձային է։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Պարաիզու դու Տոկանտինսի մասին
Լոքերբիի օդային աղետ

Լոքերբիի օդային աղետ, 1988 թվականի դեկտեմբերի 21-ին Լոնդոնից Նյու Յորք թռչող Pan American ընկերության Boeing 747-121 օդանավի պայթյունը Շոտլանդիայի Լոքերբի փոքրիկ քաղաքի վերևում։


== Նկարագրություն ==
Օդանավը կատարում էր PA103 չվերթը Լոնդոնի Հիթրոու օդանավակայանից դեպի Նյու Յորքի Ջոն Քենեդի միջազգային օդակայան։ Լոքերբիի վերևում օդանավը պայթեցրեցին ահաբեկիչները, զոհվեցին օդանավում գտնվող բոլոր 243 ուղևորներն ու անձնակազմի 16 անդամները, ինչպես նաև` 11 մարդ գետնի վրա։
Չվերթն իրականացնում էր N739PA համարի Clipper Maid of the Seas անունով Boeing 747-121 օդանավը, որը 1970 թ. փետրվարի 15-ից պատկանում էր Pan American ընկերությանը։ 


=== Հետաքննություն ===
Հետաքննությունը տևեց երեք տարի։ Օդանավի անկման տեղում ուսումնասիրվեց 850 քառակուսի մղոն տարածք։ Պարզվեց, որ պայթյունը եղել է բեռնամասում։ Գտնվեց այնտեղ գտնված և պայթյունի հետ կապ ունեցած շվեյցարական Meister & Bollier ընկերության արտադրության ժամանակացույցի պատվիրողը։ Դա եղել էր Լիբիայի հետախուզությունը։ Քննությունը պարզեց նաև, որ փաստաթղթերի համաձայն առանց ուղևորի ճանապարհորդող միևնույն ճամպրուկում գտնված տաբատը և հովանոցը գնվել են Մալթայում։ Խանութի տերը ճանաչեց Աբդել ալ-Մեգրահի անունով լիբիացի գնորդին։
1991 թ. նոյեմբերի 13-ին առաջադրվեց մեղադրանք ալ-Մեգրահիի նկատմամբ, ով, փաստացի, Լիբիայի հատուկ ծառայության աշխատակիցն էր և, միաժամանակ, Լիբիայի այդ ժամանակվա առաջնորդ Մուամար Քադաֆիի մերձավորներից մեկի բարեկամը։


=== Անձնակազմը ===
Օդանավի հրամանատարն էր 55 տարեկան Ջեյմս Բրյուս Մաքքուարին (անգլ.՝ James Bruce MacQuarrie), երկրորդ օդաչուն՝ 52 տարեկան Րեյմոնդ Րոնալդ Վագները (անգլ.՝ Raymond Ronald Wagner)։


=== Զոհերը ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Air Accident Investigation Branch՝ "Report No: 2/1990 – Report on the accident to Boeing 747–121, N739PA, at Lockerbie, Dumfriesshire, Scotland on 21 December 1988."
Report No: 2/1990 – Report on the accident to Boeing 747–121, N739PA, at Lockerbie, Dumfriesshire, Scotland on 21 December 1988 (Archive)
2/1990 Boeing 747–121, N739PA Appendices (Archive)
Կանաչ կամուրջ (Վիլնյուս)

Կանաչ կամուրջ (լիտ.՝ Žaliasis tiltas), Լիտվայի մայրաքաղաք Վիլնյուսում գտնվող կարևորագույն կամուրջներից մեկը, որը կառուցվել է Վիլիա գետի վրա։
Կամուրջը բազմիցս քանդվել և վերակառուցվել է։ կամրջի ներկայիս տարբերակը կառուցվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո և կանգուն է մինչ օրս։ Համարվում է Վիլնյուսի ամենաերկար կամուրջը։
Քաղաքը համարվում է նաև ավտոմոբիլային և հետիոտնային ճանապարհ։


== Պատմություն և կառուցվածք ==
Կանաչ կամուրջը ժամանակակից տեսքով ստեղծվել է Լենինգրադի «Проектстальконструкция» նախագծի շրջանակներում : 1948-1952 թվականներին խորհրդային ռազմական ինժեներական ուժերը, որոնք գտնվում էի Մերձբալթիկայում, կազմեցին կամրջի կառուցման նախագիծը։
Կամուրջը նախկինում գործում էր և կառուցվել էր դեռևս Լեհաստանի և Լիտվայի մեծ իշխանության թագավոր Սիգիզմունդ I-ի կողմից։ Կամուրջը ուներ 102,9 մետր երկարություն և 24 մետր լայնություն։
Կամուրջը տեղակայված էր ծովի մակարդակից 15 մետր բարձրության վրա։
Կամրջի շինարարական կառուցվածքի հիմքում ընկած էր ակոսված գրանիտը։ Ծրագրի ճարտարապետական և դեկորատիվ մասը իրականացրել են դիզայներներ Վիկտոր Անիկինը, Է. Պոպովը, քանդակագործներ Բրոնիուս Պունզիուսը, Յուոզաս Միկենասը, Պետրաս Վայվադեն, Նապոլեոնաս Պյատրուլիսը, Բերնարդաս Բուկասը և Բրոնիուս Վիշնիաուսկասը։
Կամուրջը զարդարված է չորս ճարտարապետական կարևոր նշանակություն ունեցող քանդակներով։ 2006 թվականին կամուրջը վերանորոգվել է և փոխարինվել է ջրամեկուսացումը։
Լիտվայի անկախության հռչակագրից հետո եղան առաջարկներ, որի համաձայն քանդակները պետք է ապամոնտաժվեին, սակայն հասարակությունը դեմ գնաց այս որոշմանը և պլանը ձախողվեց։
2009 թվականին Վիլնյուսի քաղաքապետարանը հրաժարվել է կամուրջը նորոգել։

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Мацейка Ю., Гудинас П. Вильнюс. Путеводитель по городу / Перевод с литовского Д. Гельпернаса. — Вильнюс: Государственное издательство политической и научной литературы Литовской ССР, 1962. — С. 95—97. — 392 с. — 15 000 экз.
Drėma, Vladas. Dingęs Vilnius. — Vilnius: Vaga, 1991. — С. 376. — 388 с. — 15 000 экз. — ISBN 5-415-00366-5(լիտվ.)
Vilnius 1900—2005. Naujosios architektūros gidas. A guide to modern architecture / redaktoriai Darius Osteika, Jūratė Tutlytė.. — Vilnius: Architektūros fondas, 2005. — С. G 2. — ISBN 9955-9812-0-2
Venclova, Tomas. Wilno. Przewodnik / Tłumaczenie Beata Piasecka. — R. Paknio leidykla, 2006. — С. 194. — 216 с. — ISBN 9986-830-47-8(լեհ.)


== Արտաքին հղումներ ==
Газета The New York Times заинтересовалась скульптурами на Зеленом мосту в Вильнюсе // «15min», 13 ноября 2013
Литва на пороге рая. Охранники врат уже уничтожены // 2.08.2015
Գյուղացիական պատգամավորների խորհուրդներ

Գյուղացիական պատգամավորների խորհուրդներ (ռուս.՝ Советы крестьянских депутатов), զանգվածային քաղաքական ընտրովի կազմակերպություններ Ռուսաստանում։ Առաջին անգամ ստեղծվել են 1905-1907 թվականների ռուսական հեղափոխության ժամանակ։ 1917 թվականի փետրվարյան հեղափոխությունից հետո «բանվորների և զինվորների պատգամավորների սովետների» օրինակով գյուղացիական պատգամավորների խորհուրդներ ստեղծվեցին Ռուսաստանի գրեթե բոլոր նահանգներում և գավառներում։ 
Նահանգային և գավառային Գյուխացիական պատգամավորների խորհուրդներ ընտրվում էին գյուղացիների ներկայացուցիչների նահանգային և գավառային համագումարներում։ 1918 թվականի հունվարի 13(26)-ին գյուղացիական պատգամավորների խորհուրդների 3-րդ համառուսաստանյան համագումարը միացավ խորհրդների 3-րդ համառուսաստանյան համագումարին։ 1917 թվականի հոկտեմբերից մինչև 1918 թվականի մարտը նահանգային և գավառային Գյուղացիական պատգամավորների խորհրդներ ամենուրեք միաձուլվեցին բանվորների և զինվորների պատգամավորների խորհրդներին։
Աստերոիդների ցանկ (8501-8600)

Աստերոիդների ցանկ (8401-8500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (8601-8700)
 Աստերոիդների ցանկ (8401-8500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (8601-8700)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (5001)-(10000)»։ www.minorplanetcenter.net
Լիոպետրի

Լիոպետրի (հուն․՝ Λιοπέτρι), գյուղ Կիպրոս կղզու հյուսիս-արևելքում՝ Կիպրոսի Հանրապետության Ֆամագուստայի շրջանում։
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմում է 1033 մարդ, հիմնականում՝ հույներ։
1958 թվականի սեպտեմբերի 2-ին գյուղում վեճի են բռնվել բրիտանացիներ և Կիպրոսի ազատագրման ազգային կազմակերպության չորս մարտիկներ՝ Ֆոտիս Պիտտասը, Անդրեաս Կարիոսը, Եղիա Պապակիրիակուն և Խրիստոս Սամարասը։
Այն գոմը, որտեղ բռնկվել է բրիտանացիների և հույների վեճը ներկայումս վերածած է ազգային հուշահամալիրի։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սակսայ

Սակսայ (ռուս.՝ Саксай, բաշկիրերեն՝ Сәкрәй урман участкаһы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 19 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ադիտիվություն

Ադիտիվություն (<լատիներեն additivus-ավելացվող, գումարվող), մեծությունների հատկություն, որի էությունն է. ամբողջ օբյեկտին համապատասխանող մեծության արժեքը հավասար է նրա առանձին մասերին համապատասխանող մեծությունների արժեքների գումարին, անկախ օբյեկտի տրոհման եղանակից։ Օրինակ՝ ծավալի ադիտիվություն նշանակում է՝ ամբողջ մարմնի ծավալը հավասար է նրա մասերի ծավալների գումարին։ Ադիտիվության հատկությամբ օժտված են նաև կորի երկարությունը, մակերևույթի մակերեսը, մարմնի զանգվածը, կշիռը, իմպուլսը, չփոխազդվող մասնիկներից կազմված համակարգի էներգիան և այլն։
Աստերոիդների ցանկ (236201-236300)

Աստերոիդների ցանկ (236101-236200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (236301-236400)
 Աստերոիդների ցանկ (236101-236200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (236301-236400)
Ոսկանապատ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ոսկանապատ (այլ կիրառումներ)Ոսկանապատ (այժմ կոչվում է Զուռնաբադ ադրբ.՝ Zurnabad), գյուղ ներկայումս՝ Ադրբեջանի Հանրապետության Խանլարի շրջանում, պատմական Մեծ Հայքի Արցախ նահանգի Կողթ գավառում։ 


== Տեղադրություն ==
Գտնվում է Մհակ սարի ստորոտում, Գանձակ քաղաքից 17 կմ հարավ (ուղիղ գծով)՝ Գանձակ կամ Ոսկանապատ գետի ձախ կողմում, շրջապատված թավ անտառ լեռներով։ Գանձակ գետի ձախ ափի երկարությամբ ունի շուրջ 1,4 կմ երկարություն, բայց հազիվ 200 մ լայնություն։ Գյուղը տարածված է լեռնալանջի հարավարևելահայաց թեքադիր մակերեսին։ Համարյա գետափից սկիզբ առնող գյուղի շինությունները ձգվում են լանջն ի վեր, շուրջ 80 մ։ Ունի ծովի մակերևույթից 870-950 մ բարձրություն։ Ամենաբարձրադիրը Սբ. Հակոբ ծխական եկեղեցուն հարող թաղամասն է` գյուղի հարավային եզրին։


== Հիշատակություն ==
Ոսկանապատն առաջին անգամ գրավոր աղբյուրներում հիշատակվում է 1314 թվականին՝ Շամքորի ձորում գտնվող Ծաղկոց վանքում պահպանված մի սահմանախաչի արձանագրության մեջ.


== Կրոն ==
Ոսկանապատի սուրբ Հակոբ եկեղեցի
Ոսկանապատի Կուսանաց անապատ
Ոսկանապատի սուրբ Սարգիս եկեղեցի


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոստրոյենկա (Նեկլինովսկի շրջան)

Նովոստրոյենկա (ռուս.՝ Новостроенка), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Նեկլինովսկի շրջանում։ Մտնում է Սովետինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Օլգա Տոկարչուկ

Օլգա Տոկարչուկ (լեհ.՝ Olga Nawoja Tokarczuk, հունվարի 29, 1962(1962-01-29)[…], Sulechów, Zielona Góra County, Lubusz Voivodeship, Լեհաստան), լեհ գրող և բանաստեղծուհի, Բուքերյան միջազգային մրցանակի (2018) և Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր (2018)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Լեհաստանի Սուլեխուվ քաղաքում։ Հայրական տատը Ուկրաինայից է, ընտանիքի մնացած մասը` լեհ: Ավարտել է Վարշավայի համալսարանի հոգեբանության ֆակուլտետը, այնուհետև Վալբժիխում աշխատել է որպես հոգեթերապևտ։ Այժմ ապրում է Վրոցլավում։ Կանաչների կուսակցության անդամ է և «Քաղաքական քննադատություն» ամսագրի խմբագրական կազմի անդամ։ Առաջին անգամ հանդես եկավ բանաստեղծությունների ժողովածուով։ 1996 թվականին լույս տեսավ նրա առաջին վեպը՝ «Գրքի մարդկանց ուղևորությունը», որը 2006 հայերեն լույս ընծայեց «Գիտանք» հրատարակչությունը: «Ճամփորդները» վեպը նրան բերեց երկրում ամենահեղինակավոր «Նիկե» (2008) մրցանակաբաշխության գրական մրցանակը։ Տոկարչուկը նաև կարճ արձակի վարպետ է։ Քննադատները Օլգա Տոկարչուկին համարում են այսպես կոչված «1990 թվականների երիտասարդ արձակի» ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները թարգմանվել են շատ լեզուներով։

2018 թվականի մայիսի 22-ին Օլգա Տոկարչուկը պարգևատրվեց Բուքերյան միջազգային մրցանակով իր «Ճամփորդները» վեպի համար(լեհ.՝ Bieguni, անգլ.՝ Flights)։ Տոկարչուկը դարձավ առաջին լեհ գրողը, որը ստացավ հեղինակավոր պարգևը։ 50 հազար ֆունտ ստեռլինգ պարգևավճարը նա պետք է հավասար կիսի թարգմանչուհի Ջենիֆեր Կրոֆտի հետ, որը «փայլուն թարգմանեց» նրա աշխատանքը անգլերեն։


== Հայերեն հրատարակություններ ==
Գրքի մարդկանց ուղևորությունը ISBN 99930-963-4-2


== Ռուսերեն հրատարակություններ ==


=== Վեպեր ===
Бегуны ISBN 978-5-86793-825-3
Նվագ տարբեր թմբուկներով ISBN 5-86793-456-X
Վերջին պատմություններ
Ցերեկային տուն, գիշերային տուն ISBN 5-17-022137-1
Նախնադար և այլ ժամանակներ ISBN 5-86793-306-7
Путь Людей Книги ISBN 5-17-012646-8


=== Պատմվածքներ ===
Չե Գևարա/ Մարինա Կուրգանսկայայի թարգմանությամբ// Նոր Լեհաստան. — 2005. — № 7-8.
Համարներ/ Կ․ Ստարոսելսկայայի թարգմանությամբ// Արտասահմանյան գրականություն. — 2000. — № 8.


== Մրցանակներ և պարգևներ ==

Վիլենիցայի մրցանակ, 2013
Բուքերյան մրցանակ, 2018
Նոբելյան մրցանակ (2018)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Туркевич. В поисках «золотой середины» (о прозе Ольги Токарчук)// STUDIA POLONOROSSICA: К 80-летию Елены Захаровны Цыбенко. — М., 2003.
Roman Pawłowski. Nike 2008 dla Olgi Tokarczuk — «Bieguni» książką roku// Gazeta Wyborcza. 2008-10-05.
Dörte Lütvogt: Raum und Zeit in Olga Tokarczuks Roman 'Prawiek i inne czasy' (Ur- und andere Zeiten). — Frankfurt a. M.: Lang, 2004.


== Հղումներ ==
Ольга Токарчук в Журнальном зале
Биография Ольги Токарчук на сайте Wydawnictwo Literackie Archived 2014-02-15 at the Wayback Machine.(լեհ.)
Ольга Токарчук на сайте журнала «Новая Польша»
Դաչա (գյուղ, Արտյոմովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴաչաԴաչա (ուկրաիներեն՝ Дача), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Արտյոմովսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Դաչա գյուղում բնակվում էր 39 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տեքստալիթներ

Տեքստալիթներ (լատ.՝ textus - գործվածք և ․․․ լիթ), շերտավոր պլաստիկներ, բաղկացած են գործվածքի շերտերից և կապակցող պոլիմերից։


== Բուն տեքստալիթ ==
Բուն տեքստալիթը պատրաստում են բնական մանրաթելի գործվածքից, ջերմակայուն է (ըստ Մարտենսի՝ 80-140 C), խտությունը՝ 1300-1450 կգ/մ3, էլեկրամեկուսիչ է( P=108—1010 օհմ սմ)։ Օգտագործվում է ատամնանիվներ, գնդառանցքակալներ, օդում և յուղում աշխատող էլեկտրականության փոխարկիչների մասեր, պրոթեզներ պատրաստելու համար։


== Ապակե տեքստալիթ ==
Ապակե տեքստալիթ պատրաստում են ապակե-մանրաթելային գործվածքով՝ խտությունը՝ 1600-1800 կգ/մ3, էլեկրամեկուսիչ է (P=1013-1014 օհմ սմ), օգտագործվում է որպես մեկուսիչ էլեկտրա- և ռադիոտեխնիկայում, որպես կառուցվածքային նյութ ավտոմեքենաների, վագոնների և այլ խոշոր ու բարդ սարքերի արդյունաբերության մեջ։


== Օրգանական տեքստալիթ ==
Օրգանական տեքստալիթը պատրաստում են սինթետիկ մանրաթելի գործվածքով։ Խտությունը՝ 1150-1350 կգ/մ3։ Օգտագործվում է որպես կառուցվածքային և մեկուսիչ նյութ ինքնաթիռաշինության և մեքենաշինության մեջ։


== Ասբատեքստալիթ ==
Ասբատեքստալիթը պատրաստում են ասբեստաթելի գործվածքով և ջերմառեակտիվ խեժերով (երբեմն ավելացնում են լցանյութեր՝SiO2 և այլն)։ Խտությունը՝ 1300-1850 կգ/մ3։ Օգտագործվում է էլեկտրագեներատորների մասեր, պոմպերի թիակներ պատրաստելու համար և որպես հրթիռների ու տիեզերական սարքերի ջերմամեկուսիչ տարր։
Բաբիչովկա (գյուղ, Սվետլովոդսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲաբիչովկաԲաբիչովկա (ուկրաիներեն՝ Бабичівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Սվետլովոդսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բաբիչովկա գյուղում բնակվում էր 25 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լյամբիրի շրջան

Լյամբիրի շրջան (ռուս.՝ Лямбирский район, էրզ.՝ Лямбирьбуе), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մորդովիա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Լյամբիր։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 852 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 32883 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 38,6 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Բութիլեն

Բութիլեն, C4H8, չհագեցած ածխաջրածին, α-բութիլեն-թմրանյութ, որը գրգռում է վերին շնչառական ուղիները։ Ունի վտանգավորության 4-րդ աստիճան։


== Իզոմերներ ==
C4H8 բանաձևն ունեցող իզոմերներից 4ը ալկեններ են, բոլորը՝ ածխաջրածիններ, որոնց մոլեկուլներն ունեն 4 C ատոմ և 1 կրկնակի կապ, բայց ունեն տարբեր քիմիական կառուցվածքներ։


== Ֆիզիկական հատկություններ ==
Անգույն գազ է, ունի յուրօրինակ հոտ, եռման աստիճանը ՝-6․6 °C։ Բութիլենի և օդի խառնուրդը պայթունավտանգ է։ Գազի խտությունը (0 °C, և 0,1 ՄՊա ճնշում պայմաններում) 2503 կգ/մ3 է։


== Ստացում ==
Սկզբնական շրջանում, բութիլեն ստացել են բութանի մասնիկներից՝ տարատեսակ նավթաքիմիական գործընթացների արդյունքում։ Բութիլենի պարունակությունը նրանցում կազմում է 15-25 տոկոս։ Սակայն բութանի մասնիկներից բութիլենի ստացումը հանգեցրել է դվարությունների, քանի որ բաղադրիչների եռման աստիճանները բավական մոտ են իրար։ Առավել հեշտ եղանակ է, բութիլենի ելային մասի ստացումը բութանի դեհիդրատացումից։ Այս դեպքում տեխնոլոգիական նախագծում ընդգրկում են 2-մեթիլ-պրոպենի և բութադիեն-1-3 խառնուրդից բութիլենի մաքրման համար սարքավորումներ։
Սովորաբար 2-մեթիլ-պրոպենը տարբերակում են ծծմբական թթվի էքստրակցիայով։ Ինչպես նաև, արդյունաբերության մեջ բութիլեն ստանում են բութանոլի կատալիտիկ դեհիդրատացումով, 300—350 °C ջերմության պայմաններում ՝բութանի դեհիդրատացումով, նավթի կրեկինգով և այլ եղանակներով։


== Կիրառում ==
Բութիլենը լայնորեն կիրառվում է բութադիենի, բենզինի, բութանոլի, իզոօկտանի և պոլիիզոբութիլենի սինթեզի համար։ Ինչպես նաև, գազային խառնուրդներում եղած բութիլենը կիրառվում է որպես վառելիք մետաղների կտրման մեջ։ Բութիլեն-1ը գործում է որպես սոմոնոմեր էթիլենի պոլիմերացման ժամանակ։
Արղուչայ

Արղուչայ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Շիրոյի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Երևան (թերթ, Սոֆիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Երևան (այլ կիրառումներ)«Երևան», խորհրդային շրջանի պրոպագանդիստական, գրական, հասարակական-քաղաքական և մշակութային շաբաթաթերթ (սկզբում՝ եռօրյա)։ «Երևան» մշակութային միության կենտրոնական վարչության պաշտոնաթերթ։ Առաջին անգամ լույս է տեսել 1944 թվականին, Սոֆիայում՝ հայերեն, բուլղարերեն։ Խմբագիրներ՝ Մ. Փաչաճյան, Բ. Թյուֆենկճյան, Հ. Օրմանճյան, Կարո Հայրապեայան, 1996 թվականից՝ Վարդանուշ Թոքաբաշյան։ Լուսաբանել է բուլղարահայերի մասնակցությունը երկրի հասարակական-քաղաքական, տնտեսական և մշակութային կյանքին։
Եղել է Բուլղարահայ «Երևան» մշակութային միության կենտրոնական վարչության օրգանը։
Վեսելինովկա (այլ կիրառումներ)

Վեսելինովկա, կարող է վերաբերել՝

Վեսելինովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանում
Վեսելինովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիևի մարզի Բարիշևի շրջանում
Չերվոնայա Գրեբլյա

Չերվոնայա Գրեբլյա (ուկրաիներեն՝ Червона Гребля), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Չեչելնիկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բորովկա, Պոպովա Գրեբլյա։ Հիմնադրվել է 18-րդ դարում։
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնայա Գրեբլյա գյուղում բնակվում էր 1 309 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4,4 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 297,5 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Շանտալ Ակերման

Շանտալ Անն Ակերման (Ֆրանսերեն՝ [akɛʁman], հունիսի 6, 1950(1950-06-06)[…], Էտերբեկ, Բրյուսել, Բելգիա - հոկտեմբերի 5, 2015(2015-10-05)[…], Փարիզի 20-րդ շրջան, Փարիզ), բելգիացի ռեժիսոր, արվեստագետ, Նյու Յորքի Սիթի քոլեջի դասախոս։ Ըստ ֆիլմագետ Գուեդոլին Օդրի Ֆոսթերի` Ակերմանը մեծ ազդեցություն է ունեցել ֆեմինիստական և ավանգարդ ֆիլմարտադրության վրա։


== Վաղ տարիներն ու կրթությունը ==
Ակերմանը ծնվել է Բրյուսելում, Բելգիա՝ Լեհաստանից փախած հոլոքոսթից փրկվածների ընտանիքում։ Նա երկու երեխաներից ավագն էր, ուներ կրտսեր քույր՝ Սիլվիան Ակերման։ Մայրը՝ Նատալիան (Նելլի) մի քանի տարի եղել ա Օսվենցիմում, որտեղ մահացել են նրա ծնոնղները։ Փոքր հասակից Շանտալ Ակերմանը մտերիմ է եղել մոր հետ։ Վերջինս աղջկան միշտ խրախուսել է ավելի շատ խորանալ կարիերայի մեջ՝ երիտասարդ հասակում ամուսնանալու փոխարեն։ 18 տարեկանում Ակերմանն ընդունվում է Արվեստի ազգային ինստիտուտ (Institut National Supérieur des Arts du Spectacle et des Techniques de Diffusion)։ Առաջին կիսամյակում Շանտալը դուրս է գալիս համալսարանից Saute ma ville ֆիլմը նկարահանելու համար։ Ֆիլմի ծախսերը հոգալու համար նա ադամանդի կտորներ է վաճառում Անտվերպենի ֆոնդային բորսայում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Sultan, Terrie (ed.) Chantal Akerman: Moving through Time and Space. Houston, Tex.: Blaffer Gallery, the Art Museum of the University of Houston ; New York, N.Y.: Distributed by D.A.P./Distributed Art Publishers, 2008.
White Jerry (2005)։ «Chantal Akerman's Revisionist Aesthetic»։  in Jean Petrolle & Virginia Wright Wexman։ Women & Experimental Filmmaking։ Urbana: University of Illinois։ ISBN 0252030060 
Smith Dinitia (ապրիլի 26, 1998)։ «Chantal Akerman and the  Point of Point of View»։ The New York Times 
Rosen Miriam (ապրիլի 1, 2004)։ «In Her Own Time»։ Artforum International։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-04-10-ին։ Վերցված է մայիսի 14, 2015  – via HighBeam Research։ (subscription required (help)) 
Searle Adrian (հուլիսի 15, 2008)։ «Smoke and mirror-images»։ The Guardian (London)։ Վերցված է մայիսի 14, 2015 
Gandert Sean (օգոստոսի 28, 2009)։ «Salute Your Shorts: Chantal Akerman's Saute ma ville»։ Paste։ Վերցված է մայիսի 14, 2015 
Schenker Andrew (հունվարի 15, 2010)։ «Eclipse Series 19: Chantal Akerman in the Seventies»։ Slant Magazine։ Վերցված է օգոստոսի 23, 2010 
McGill Hannah (նոյեմբերի 4, 2012)։ «Leading the Way for the Flair Ladies»։ The Sunday Herald (Washington, D.C.)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-04-09-ին։ Վերցված է մայիսի 14, 2015  – via HighBeam Research։ (subscription required (help)) 


== Արտաքին հղումներ ==

paradisefilms.be Archived 2020-10-24 at the Wayback Machine.
Retrospective by The New York Times
Chantal Akerman Internet Movie Database կայքում
Artist's page in Artfacts.Net Archived 2016-03-07 at the Wayback Machine. with actual major exhibitions.
Screens of Film, Video, Memory, and Smoke by Ana Balona de Oliveira in Fillip
Զեմո Քսովրիսի

Զեմո Քսովրիսի (վրաց.՝ ზემო ქსოვრისი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1080 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 18 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Skam

«Skam» (նոր․՝ Skam, թարգմ․՝ «Ամոթ»), նորվեգական հեռուստասերիալ, որը պատմում է Հարթվիգ Նիսսեն դպրոցում սովորող պատանիների մասին։ Առաջին սերիան թողարկվել է 2015 թվականի սեպտեմբերի 25-ին NRK կայքում։ Յուրաքանչյուր եթերաշրջանի իրադարձությունները պատմվում են տվյալ եթերաշրջանի գլխավոր հերոսի անունից։
Հեռուստասերիալը կարճ ժամանակում դարձել է հայտնի Նորվեգիայում և նրա սահմաններից դուրս։ Յուրաքանչյուր սերիա դիտում են 200 հազարից ավել մարդ։


== Սյուժե ==
Հեռուստասերիալը պատմում է Հարթվիգ Նիսսեն դպրոցի աշակերտների կյանքի մասին։ Սերիալում բարձրաձայնվում են պատանիներին հուզող բազմաթիվ հարցեր։ Առաջին եթերաշրջանի գլխավոր հերոսուհին Էվան է։ Այս եթերաշրջանում պատմվում է նրա և իր ընկերոջ` Յունասի հարաբերությունների մասին, ինչպես նաև Էվայի նոր ընկերների։ Երկրորդ եթերաշրջանի գլխավոր հերոսուին Նուռան է։ Այստեղ ավելի մանրամասն է նկարագրվում Նուռայի կյանքը, որն Էվայի մտերիմ ընկերուհիներից էր։ Ընթացք է տրվում Նուռայի և Վիլիամի հարաբերություններին։ Երրորդ եթերաշրջանի գլխավոր հերոսը Իսակն է։ Նա փորձում է հասկանալ ինքն իրեն։


== Դերերում ==


== Դրվագներ ==


=== 1-ին եթերաշրջան ===
Եվան առաջին եթերաշրջանի կենտրոնական հերոսուհին է։ Գործողությունները տեղի են ունենում 2015 թվականի աշնանը։


=== 2-րդ եթերաշրջան ===
Նուրան երկրորդ եթերաշրջանի կենտրոնական հերոսուհին է։ Գործողությունները տեղի են ունենում 2016 թվականի գարնանը։


=== 3-րդ եթերաշրջան ===
Իսակը երրորդ եթերաշրջանի գլխավոր հերոսն է։ Գործողությունները տեղի են ունենում 2016 թվականի աշնանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Հարություն Կարապետյան (այլ կիրառումներ)

Հարություն Կարապետյան անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել՝

Հարություն Երվանդի Կարապետյան, (մարտի 2, 1923, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, Անդրկովկասի Խորհրդային Սոցիալիստական Դաշնային (Ֆեդերատիվ) Հանրապետություն, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 4, 1997, Երևան, Հայաստան), կենսաբան։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։
Հարություն Ալեքսանդրի Կարապետյան, (ապրիլի 7, 1950, Ախալցխա, Վրաստան - 2003), հայ գրականագետ, մանկավարժ, պետական և քաղաքական գործիչ։ Հայաստանի գրողների միության անդամ 1980 թվականից, ԽՄԿԿ անդամ 1979 թվականից։
Ստան Յոան Պատրաշ

Ստան Յոան Պատրաշ (ռումիներեն՝ Stan Ioan Pătraş, 1908, Սեպինցա, Մարամուրեշ, Ռումինիա - 1977, Սեպինցա, Մարամուրեշ, Ռումինիա), ռումինացի փայտի վրա աշխատող քանդակագործ, փորագրող։ Ռումինիայի Մարամուրեշ կոմսության Սեպինցա գյուղի Ուրախ գերեզմանատան տապանաքարերի հեղինակ։
Նրա ստեղծագործությունները համահունչ են ժողովրդական արվեստի և ռումինական ավանդույթների հետ։


== Կենսագրություն ==
Ստան Յոան Պատրաշը ծնվել է 1908 թվականին Մարամուրեշ կոմսության Սեպինցա գյուղում (այն ժամանակ`  Ավստրո-Հունգարիա) փայտի քանդակագործության ավանդույթներ ունեցող ընտանիքում։ Պատանի տարիքից հետաքրքրվել է քանդակագործությամբ, նկարչությամբ և պոեզիայով և, երբ 14 տարեկան էր,  կաղնուց սկսել է խաչեր քանդակել։
1935 թվականին Ստան Յոան Պատրաշը գերեզմանաքարերի վրա սկսել է քանդակել փոքր բանաստեղծություններ գրված առաջին դեմքով` հեգնական բանաստեղծություններ քերականական սխալներով, շատ մոտ տեղացիների արխայիկ լեզվին։ Սկզբում տարեկան փորագրել է միայն 10 տապանաքար` որպես հիմք օգտագործելով կաղնու փայտը։
1936 թվականին Ստան Յոան Պատրաշը կատարելագործել է իր ոճը. գերեզմանաքարերը դարձրել են ավելի նեղ, և նա խորաքանդակները նկարել է բնական պիգմենտներից ստացված վառ գույներով։ Հիմնական օգտագործել է կապույտ գույնը, որը փորձագետները անվանել են սեպինցայի կապույտ։ Մյուս գույները նույնպես խորհրդանշական են իրենց յուրօրինակ ձևով, կանաչը խորհրդանշել է կյանք, դեղինը`  պտղաբերություն, կարմիրը` կիրք, սևը` մահ։
Մինչև 1977 թվականը Պատրաշը ստեղծել է շուրջ 700 տապանաքար Սեպինցայի երկու գերեզմանատներում, հետագայում հայտնի որպես Ուրախ գերեզմանատուն։
Ստան Յոան Պատրաշը մահացել է 1977 թվականին` թողնելով իր տունն աշակերտին՝ Դումիտրու Պոպին, ով ապրել է իր ուսուցչի տանը, իսկ ավելի ուշ այն վերածել արհեստանոցի և թանգարանի։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
VAŠČÁK, Martin: Cimitirul vesel : Veselý cintorín v Sapante, región Maramures, Rumunsko. In: GRESSNEROVÁ, Laura (ed.): Cintoríny v kontexte kultúrneho dedičstva (zborník z medzinárodnej vedeckej konferencie v Banskej Štiavnici 25.-26. novembra 2009). Bratislava : Slovenská technická univerzita, 2010, s. 149 – 152. ISBN 978-80-227-3350-2.
www.agero-stuttgart.de Archived 2016-03-03 at the Wayback Machine.
Դանիել Սուելո

Դանիել Ջեյմս Շելաբառգերը անգլ.՝ Daniel James Shellabarger (հայտնի՝ որպես Դանիել Սուելո. մարդ, ով հրաժարվեց փողից) ծնվել է 1961 թ-ին Արվանդայում, Կոլորադո (Դենվեր քաղաքի արվարձան)։ Ամերիկացի, ով 2000 թ-ին որոշում է ամբողջովին հրաժարվել փողից։ Նա ներկայումս ապրում է Մոաբ քաղաքի (Ուտահի նահանգ) հարևանությամբ գտնվող քարանձավներից մեկում։
2000 թ-ին  39 տարեկան հասակում Սուելոն, թողնելով իր ողջ խնայողությունները (30 դոլար) հեռախոսի խցիկում, որոշում է ապրել առանց փողի։ Սուելոն չունի բանկային հաշիվ և չի վճարում հարկեր։ Նա սնվում է վայրի մրգերով, բույսերով, ճանապարհներին  մեքենաների կողմից սպանված կենդանիներով՝ օգտագործելով նաև ժամկետ անց սնունդ։ Սուելոն օգտագործում է այն, ինչ տրվում է անվճար։ Նա հաճախ աշխատում է առանց վարձատրության։ Չնայած նրան, որ նա ապրում է քարաձավում, նա վարում է հասարակական ակտիվ կյանք։ Սուելոն հաճախ ճանապարհորդում է հեծանիվով, բեռնատար գնացքներով և ճանապարհին հանդիպող պատահական մեքենաներով։
Սուելոն հայտնի դարձավ 2009 թվականի հոկտեմբերին, երբ նրա մասին գրեց «Details» ամսագիրը։ Այս հոդվածը տարածվեց մի շարք կայքերի կողմից, ինչպես օրինակ «The Guardian» Մեծ Բրիտանիա, «The Huffington Post» և «Matador Change»: Սուելոն 2009 թվականի սեպտեմբերին հարցազրույց տվեց BBC-ին, 2009 թվականի նոյեմբերին «The Denver Post»-ին և «Brazilian INFO»-ին։
Հետագայում նրա պատմությունը տարածվում է ամբողջ աշխարհով բազմաթիվ կայքերի և լրատվական գործակալությունների միջոցով։ Սուելոն 2006 թ-ին դարձավ  Գորդոն Սթիվենսոնի «Մոաբի չքավորը», 2009 թ-ին Բրադ Բարբերի «զրոյական արժույթ», իսկ 2010 թ-ին «KBYU’s Beehive Stories» խորագրերով ինքնակենսագրական ֆիլմերի գլխավոր հերոսը։
2012 թ-ին «Riverhead/Penguin» հրատարակությունում լույս է տեսնում «Մարդ, ով հրաժարվեց փողից» (անգլ.՝ The Man Who Quit Money) ինքնակեսնագրական գիրքը, որը պատմում է Սուելոի վարած կյանքի մասին։ Այն գրվել է Մարկ Սանդենի կողմից։ Սուելոն մերժեց ընդունել գրքից ստացված գումարը և խնդրեց հրատարակողներին գիրքը անվճար տալ մարդկանց. ինչը կատարվեց գրքի գովազդային շրջագայությունների ժամանակ։ Մարկ Սանդենը նկարահանեց նաև կարճամետրաժ ֆիլմ Սուելոի մասին, որը հեռարձակվեց «BBC News Online»-ով։
Սուելոն  համարվում է այն քիչ մարդկանցից, ովքեր կամավոր ապրում են առանց գումարի։ Այդ թվին են պատկանում նաև Հեիդեմարի Սչվերմերը, Մարկ Բոյլը և Թոմի Աստիկայնեն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Official website - Living Without Money
Weblog - Zero Currency
Moneyless World Archived 2012-05-06 at the Wayback Machine.