armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Բուլղարիայի դրոշ

Բուլղարիայի դրոշը իրենից ներկայացնում է սպիտակ, կանաչ, և կարմիր գույներով (վերևից ներքև), հավասարաչափ հորիզոնական շերտեր ունեցող ուղղանկյուն պաստառ, լայնքի և երկայնքի 2։3 հարաբերակցությամբ։


== Պատմություն ==
Առաջին անգամ սպիտակ, կանաչ և կարմիր գույներով դրոշն օգտագործվել է 1861-1862 թվականների Բուլղարական լեգեոնի կողմից, բայց նրանց դրոշի գույները զետեղված էին այլ դասավորությամբ, քան ներկայումս․ վերևում՝ կանաչ, մեջտեղում՝ սպիտակ, ներքևում՝ կարմիր։ Գույների հակառակ դասավորվածությամբ նման դրոշ օգտագործվել է Ֆիլիպ Տոտյուի կամավորական ջոկատի կողմից՝ 1876-1877 թվականների Սերբա-թուրքական պատերազմի տարիներին։
1870 թվականներին կանաչ-սպիտակ-կարմիր եռագույնը դարձավ Բուլղարական հեղափոխական կենտրոնական կոմիտեի կողմից։ 1879 թվականի ապրիլի 16-ին բուլղարական առաջին սահմանադրության 23-րդ հոդվածով հաստատվել է Բուլղարիայի դրոշը՝ սպիտակ-կանաչ-կարմիր եռագույնը։
1947-1990 թվականներին դրոշի վրա էր զետեղված Բուլղարիայի ժողովրդական հանրապետության զինանշանը։ 1990 թվականին, համաձայն երկրի նոր սահմանադրության, զինանշանը հեռացվել է դրոշից։ Բացի այդ, հարաբերակցությունը 2:3-ից փոխվել է 3:5-ի։

Պատմական դրոշներ
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
(6653) Ֆեյնինգեր

(6653) Ֆեյնինգեր (անգլ.՝ Feininger), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի դեկտեմբերի 10-ին Ֆրեյմուտ Բորնգենի կողմից Տաուտենբուրգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,910615 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6635 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1577 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1813,74 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,198485 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,98° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6653) Ֆեյնինգեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ջոն Ֆոքս

Ջոն Ֆոքս, (1516[…], Boston, Լինկոլնշիր, Անգլիա - ապրիլի 18, 1587(1587-04-18), Լոնդոն, Անգլիայի թագավորություն), անգլիացի պատմաբան և մարտիրոսագիր,  «Actes and Monuments» աշխատանքի հեղինակ (ավելի լավ հայտնի է որպես Ֆոքսի նահատակների գիրք)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է բարեկեցիկ ընտանիքում, տասնվեց տարեկան հասակում ընդունվել է Օքսֆորդի Բրասենոզ քոլեջը, մեկ տարի անց նա տեղափոխվել է նույն վայրում գտնվող Մագդալենյան քոլեջ, որտեղ կամ կատարելագործվել է լատիներենում, կամ արդեն կրտսեր ուսուցիչ էր։ 1537 թվականին ստացել է բակալավրի կոչում, 1539 թվականից տրամաբանություն է դասավանդել Օքսֆորդում, 1543 թվականին ստացել է մագիստրոսի կոչում։ 1545 թվականին նա հրաժարական է տվել համալսարանից` անցնելով բողոքականության և մեկնել է Լոնդոն, որտեղ դարձել է Նորֆոլկի դուքսի երեխաների ուսուցիչը և այնուհետև ձեռնադրվել է Անգլիայի եկեղեցու սարկավագ։ 1553 թվականին, հետապնդումների պատճառով, նա ստիպված է եղել փախչել արտերկիր, 1559 թվականին վերադարձել է Լոնդոն, Մարիամ 1-ինի մահից և Եղիսաբեթ 1-ինի գահ բարձրանալուց հետո։ 1560 թվականին նա ձեռնադրվել է քահանա, հրաժարվել է իր ունեցվածքի մեծ մասից և հիմնականում զբաղվել է քարոզներով։
Ֆոքսը գրել է մի քանի բարեփոխական տրակտատներ։ Նրա հիմնական աշխատանքը ՝ «Ֆոքսի նահատակների գիրքը», պաշտոնապես նվիրված է Արևմտյան Եվրոպայում գտնվող բոլոր քրիստոնյա նահատակների պատմությանը, բայց այն կենտրոնացած է անգլիացի բողոքականների վրա, որոնք տառապել են Մարիա I թագուհու օրոք։ Գիրքը մեծ համբավ և հարգանք է վայելել անգլիական պուրիտանների շրջանում և ենթադրվում է, որ մի քանի դար շարունակ Անգլիայի հասարակության մի մեծ մասում թշնամական վերաբերմունք է ձևավորել կաթոլիկ եկեղեցու նկատմամբ։


== Մատենագրություն ==
Haller, William (1963) Foxe's First Book of Martyrs and the Elect Nation. London: Jonathan Cape
Джон Фокс The Acts and Monuments of the Church / M. Hobart Seymore. — Нью-Йорк: Robert Carter and Brothers, 1855. — 1180 с.


== Ծանոթագրություններ ==
Դենիս Փափազյան

Դենիս Նահապետի Փափազյան (անգլ.՝  Dennis R. Papazian, դեկտեմբերի 15, 1931(1931-12-15)), հայ պատմաբան, հասարակական գործիչ։ Պատմական գիտությունների դոկտոր (1966), պրոֆեսոր (1971)։ Միչիգանի համալսարանի Հայկական հետազոտությունների կենտրոնի հիմնադիր։
Նյու Հևենի Հարավային Կոնեկտիկուտի պետական համալսարանի 11-րդ ռեկտոր Մերի Փափազյանի ամուսինը։


== Կենսագրություն ==
Դենիս Փափազյանը ծնվել է 1931 թվականին։ 1954 թվականին ավարտել է Վեյնի պետական համալսարանի (Դեթրոյթ, Միչիգանի նահանգ) պատմափիլիսոփայական բաժինը, 1956 թվականին՝ նույն համալսարանի արևելաեվրոպական հետազոտությունների բաժնի և 1958 թվականին՝ Միչիգանի (Էնն Էրբոր) համալսարանի պատմության բաժնի մագիստրատուրաները։ 1961-1962 թվականներին աշխատել է Մոսկվայի պետական համալսարանում, ուսումնասիրել է Մոսկվայի և Լենինգրադի պետական արխիների նյութերը։ 1966-2002 թվականներին դասախոսել է Միչիգանի (Դիրբոռն) համալսարանում, 1985 թվականից՝ Միչիգանի հայագիտական հետազոտությունների կենտրոնի տնօրեն, 1975-1978 թվականներին՝ Ամերիկայի հայկական համագումարի տնօրեն, 1973-1979 թվականներին՝ տնօրենների խորհրդի նախագահ։
Աշխատությունները վերաբերում են 19-րդ դարի Ռուսաստանի, ԽՍՀՄ, Մերձավոր Արևելքի ու հայոց պատմության բազմաթիվ հիմնահարցերի, ինչպես նաև Հայկական հարցի ու հայոց ցեղասպանության լուսաբանմանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Հակոբ Սանահնեցի

Հակոբ Սանահնեցի կամ Հակոբոս Քարափնեցի (11-րդ դար, Սանահին, Տաշիր-Ձորագետի թագավորություն - 1085, Ուռհա, Փիլարտոս Վարաժնունու պետություն), եկեղեցական գործիչ, դավանաբան, ժամանակագիր։ Սանահնի վանահայր, ապա՝ կաթողիկոս Պետրոս Ա Գետադարձի հակաթոռ (1037-1038) Դիոսկորոսի աշակերտը և մերձավոր գործակիցը։ 1065 թվականին Կոստանդնուպոլսում մասնակցել է հույն բարձրաստիճան կղերականների հետ դավանաբանական բանավեճին, բյուզանդական կայսր Կոստանդին Դուկասի ճնշմամբ կազմել և ստորագրել է հայ և հույն եկեղեցիների միության գիր, որը կայսրի ներկայությամբ պատռել է Հայոց արքա Գագիկ Բ Բագրատունին։ Երևանի Մատենադարանի N 9832 ձեռագրում պահպանվել են արժեքավոր հատվածներ՝ քաղված «Ի ժամանակագրութենէ Յակոբայ քահանայի», հավանաբար, Հակոբ Սանահնեցու՝ կորած պատմական երկից։ Մատթեոս Ուռհայեցին իր «Ժամանակագրություն» կազմելիս օգտագործել է Հակոբ Սանահնեցու երկը (1085 թվականին նախորդած դեպքերի նկարագրությունը), այնտեղից փոխառել բազմաթիվ փաստաթղթերի ու պաշտոնական նամակների (Հովհաննես Չմշկիկ կայսրի՝ Հայոց թագավոր Աշոտ Գ Ողորմածին, Ղևոնդ վարդապետին, Վասիլ II կայսրի՝ Հովհաննես-Սմբատ թագավորին և Հայոց կաթողիկոս Սարգիս Ա Սևանցուն առաքած) կրկնօրինակները։


== Գրականություն ==
Խաչիկյան Լևոն, Հակոբ Սանահնեցի, ժամանակագիր 11-րդ դարի, - «Բանբեր Երեւանի համալսարանի», 1971, N 1, էջ 22-48։
Ալ-Հասաքայի գավառ

Ալ-Հասաքայի գավառ (արաբ․՝ منطقة الحسكة‎‎,), Սիրիայի Արաբական Հանրապետության գավառի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Ալ-Հասաքայի մարզի 4 գավառներից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Ալ-Հասաքա քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով գավառը ունի 484,966 բնակչություն։
Ալ-Հասաքայի գավառը բաղկացած է 7 շրջաններից՝

Ալ-Հասաքայի շրջան (արաբ․՝ ناحية الحسكة‎‎,), կենտրոն՝ Ալ-Հասաքա, բնակչությունը՝ 251.570 մարդ
Թել Թամերի շրջան (արաբ․՝ ناحية تل تمر‎‎,), կենտրոն՝ Թել Թամեր, բնակչությունը՝ 50.982 մարդ
Ալ-Շադդադի շրջան (արաբ․՝ ناحية شدادة‎‎,), կենտրոն՝ Ալ-Շադդադ, բնակչությունը՝ 58.916 մարդ
Մարքադայի շրջան (արաբ․՝ ناحية مركدة‎‎,), կենտրոն՝ Մարքադա, բնակչությունը՝ 34.745 մարդ
Բիր ալ-Հելուի շրջան (արաբ․՝ ناحية بئر الحلو‎‎,), կենտրոն՝ Բիր ալ-Հելու, բնակչությունը՝ 38.833 մարդ
Ալ-Արիշեի շրջան(արաբ․՝ ناحية العريشة‎‎,), կենտրոն՝ Ալ-Արիշե, բնակչությունը՝ 30.544 մարդ
Ալ-Հավլի շրջան (արաբ․՝ ناحية الهول‎‎,), կենտրոն՝ Ալ-Հավլ, բնակչությունը՝ 14.804 մարդ


== Ծանոթագրություններ ==
Յակով Գուզման

Յակով Նաումովիչ Գուզման (1925, Օդեսա, Ուկրաինական ԽՍՀ - 1990, Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ԽՍՀՄ ճարտարապետ, հանրային նշանակության շենքերի նախագծման փորձագետ։


== Կենսագրություն ==
Յակով Նաումովիչ Գուզմանը 1949 թվականին ավարտել է Օդեսայի շինարարական ինստիտուտի ճարտարապետական բաժինը։ Հաջողությամբ մասնակցել է տարբեր ճարտարապետական մրցույթների, այդ թվում՝ Բոտկինյան հիվանդանոցի փոխաներկման ծրագրին։


== Հիմնական աշխատանքները ==
Կուսակցական վետերանների տուն Մոսկվայի շրջակայքում (1950-ական թվականներ)
Գիտության և մշակույթի պալատ Վարշավայում (1950-ական թվականներ)


== Արտաքին հղումներ ==
Յակով Նաումովիչ Գուզման
Բադրաթիլ

Բադրաթիլ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չմշկածագի գավառակում։


== Պատմություն ==
Բնակիչները տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 12 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակիչները զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Բադրաթիլն ուներ Ս․ Հակոբ անունով եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Յոհաննես Բարբարուս

Յոհաննես Բարբարուս (էստ․՝ Johannes Barbarus, իսկական անունը՝ Յոհաննես Վարես, էստ․՝ Johannes Vares, 12 հունվարի, 1890, Կիիսա, Պեռստի, Վիլյանդիմաա – 29 նոյեմբերի, 1946, Տալլին, Էստոնական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), էստոնացի բանաստեղծ, գրող, քաղաքական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Յոհաննես Բարբարուսն ավարտել է Պեռնովե քաղաքի գիմնազիան, 1910-1914 թթ. սովորել է Կիևի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին՝ 1915-1918 թվականներին, ծառայել է որպես զինվորական բժիշկ։ 1918-1920 թթ. Կոնստանտին Պյատսի կողմից ղեկավարվող ժամանակավոր կառավարության կողմից մասնակցել է Էստոնիայի անկախության պատերազմին, պարգևատրվել է Ազատության խաչ շքանշանով, սակայն հրաժարվել է ընդունել այն։
1920-1930-ական թվականներին որպես բժիշկ աշխատել է Պյառնու քաղաքում։ Գրական գործունեությունն սկսել է 1910-ական թթ. վերջերին- 1920-ականների սկզբներին։ Ստեղծագործել է Յոհաննես Բարբարուս կեղծանունով և անդամակցել է Սիուրու գրական խմբակին։
1940 թվականի հունիսի 21-օգոստոսի 25-ը Բարբարուսը ղեկավարել է էստոնական կառավարությունը, իսկ Էստոնիայի՝ ԽՍՀՄ-ին միանալուց հետո՝ 1940 թ. օգոստոսի 25-ից մինչև մահ, եղել է Էստոնական ԽՍՀ գերագույն խորհրդի նախագահության ղեկավար։ 1940 թվականի սեպտեմբերից Յոհաննես Բարբարուսն Էստոնաշիայի կոմունիստական կուսակցության անդամ է։ Գերմանական գաղութացման տարիներին՝ 1941—1944 թթ., էվակուացված էր։ Հայրենիք է վերադարձել գերմանացիների վտարումից հետո։
1946 թվականի նոյեմբերի 29-ին՝ առավոտյան 11.40, Յոհաննես Բարբարուսը մահացած է գտնվել իր բնակարանում՝ լողասենյակում։ Ենթադրվում է, որ նա ինքնասպան է եղել ատրճանակի միջոցով։


== Ստեղծագործություններ ==
«Մորգանի քողը» (1918)
«Եռանկյունի» (1921)
«Հանգուցալուծում» (1934)
«Ռազմաճակատային ճամփաներին» (1944)
«Քայլ առ քայլ դեպի Հաղթանակ» (1945)


== Ծանոթագրություններ ==
Նորգվինեական կոկորդիլոս

Նորգվինեական կոկորդիլոս (լատ.՝ Crocodylus novaeguineae), սողունների դասի իրական կոկորդիլոսների ընտանիքի ներկայացուցիչ, որոնք հանդիպում են Նոր Գվինեայում։
Նորգվինեական կոկորդիլոսը բնակվում է կղզու խորքերում գտնվող քաղցրահամ ջրերում։ Բայց երբեմն նրանք հանդիպում են նաև աղի ջրերում։ Կենդանու կերակրացանկը զանազան է։ Սնվում է սողուններով, երկկենցաղներով, ձկներով և նույնիսկ միջատներով։ Ձվադրում են բներում, որոնք նախօրոք կառուցում են՝ պատելով բույսերով (կղզու հյուսիսային շրջաններում ձվադրում են չորային եղանակին, իսկ հարավում՝ խոնավ)։ Բնի պաշտպանության գործով կարող են զբաղվել և' արուները, և' էգերը։


== Նկարագիր ==
Արուների մարմնի երկարությունը կարող է հասնել 3,5 մետրի, իսկ էգերինը՝ մինչև 2,7 մ։ Դունչը բավականին կարճ է, գունավորումը՝ մոխրադարչնագույն, իսկ պոչի հատվածում՝ մուգ դարչնագույն և սև բծերով։ Նորգվինեական կոկորդիլոսը արտաքին տեսքով և կառուցվածքով շատ նման է Սիամական կոկորդիլոսին և Ավստրալիայի քաղցրահամ ջրերում բնակվող Crocodylus johnstoni տեսակի կոկորդիլոսին։ Ֆիլիպինյան կոկորդիլոսը (Crocodylus mindorensis) վաղ ժամանակներում համարվել է Նորգվինեական կոկորդիլոսի ենթատեսակ, բայց ներկայումս համարվում է առանձին տեսակ։
Մենակյաց կենդանի է։ Գիշերային կենսակերպ է վարում։ Առավոտյան ժամերին թաքնվում է։ Երաշտների ժամանակ թաքնվում է ջրում։


== Բնական արեալ ==
Նորգվինեական կոկորդիլոսի բնական արեալը Խաղաղ օվկիանոսում գտնվող Նոր Գվինեա կղզին է։ Հանդիպում է կղզու ողջ տարածքում՝ Ինդոնեզիայում (Իրիան Ջայա) և Պապուա Նոր Գվինեայում։ Ենթադրվում է, որ այս կենդանին բնակվել է նաև Արու կղզում։ Ներկայումս բնակվում է միայն Ինդոնեզիայում և Պապուա Նոր Գվինեայում։


== Բազմացում ==
Սեռական հասունացման են հասնում 7-10 տարեկանում։ էգերի մարմնի երկարությունը դառնում է 1,6-2 մետրի, իսկ արուները՝ 2,5 մ։ Նորգվինեական կոկորդիլոսի այն առանձնյակները, որոնք բնակվում են կղզու հյուսիսում, չորային եղանակին իրենց բներում ձվադրում են 22-45 ձու։ Հարավային շրջաններում ապրող առանձնյակները ձվադրում են անձրևային եղանակներին հողում կառուցված իրենց բներում։ Հիմնականում ձվադրում են զուգավորումից 2 շաբաթ անց։ Ինկուբացիոն շրջանը տևում է 80 օր։ Էգերն այդ ողջ ընթացքում գտնվում են բնի մոտակայքում, թեև ոչ միշտ են ակտիվորեն պաշտպանում այն։ Ե'վ էգը, և' արուն օգնում են փոքրիկ կոկորդիլոսներին լույս աշխարհ դուրս գալ, իսկ հետո նրանց տեղափոխում են ջրային տարածք։
Հարավի առանձնյակների դրած ձվերն ավելի մեծ են, քանակով քիչ են։ Ձվերից դուրս են գալիս չափերով ավելի մեծ ձագեր, որոնց միջին երկարությունը կազմում է 5 սմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ապրում

Ապրում, հոգեկան, առավելապես գիտակցված երևույթների կոնկրետ ընթացքը, որն անմիջականորեն արտացոլվում է, «զգացվում» ինքնադիտման շնորհիվ։
Մարդն անմիջականորեն ապրում է իր հույզերը, ձգտումները, ջանքերը, արտացոլման իմացական, ստեղծագործական գործընթացները և այլն


== Տես նաև ==
Հույզեր


== Աղբյուրներ ==
Նալչաջյան Ա. Ա. (1984 թ.)։ Հոգեբանական բառարան (Լույս ed.)։ Երևան։ էջ 240 էջ
Ամերդինգեն

Ամերդինգեն  (գերմ.՝ Amerdingen), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դոնաու Ռիս շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 845 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 19,10 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 79 112։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
ՈՒԵՖԱ Սուպեր գավաթ 2015

ՈՒԵՖԱ սուպերգավաթ 2015, 40-րդ ՈՒԵՖԱ սուպերգավաթի խաղարկությունը։ Հանդիպումը անցկացվում էր ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների լիգայի և ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի լիգայի հաղթողների միջև։ Հանդիպմանը մասնակցում էին երկու իսպանական թիմեր։ Հանդիպումը տեղի է ունեցել Թբիլիսիի «Դինամո Արենա» մարզադաշտում, 2015 թվականի օգոստոսի 11-ին։ Այս երկու թիմերը ՈՒԵՖԱ սուպերգավաթի խաղարկությունում հանդիպել էին նաև 2006 թվականին, որտեղ Սևիլյան հաղթել է 3-0 հաշվով։ Խաղում «Բարսելոնան» հաղթեց «Սևիլյային» 5-4 հաշվով լրացուցիչ ժամանակում, և կրկնեց իտալական «Միլանի» ռեկորդը։ Դանի Ալվեսը այս հաղթանակով հավասարվեց Պաոլո Մալդինիի արդյունքին։


== Դաշտը ==
«Դինամո Արենան» կառուցվել է 1976 թվականին, և վերանորոգվել է 2011 թվականին։ Այս առաջին ՈՒԵՖԱ սուպերգավաթի խաղարկությունն էր որը անցկացվել է Վրաստանում	։ Այս մարզադաշտը «Դինամո Թբիլիսի» ֆուտբոլային ակումբի տնային մարզադաշտն է։


== Մասնակից թիմեր ==


== Խաղի հաշիվը ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
UEFA Super Cup
2015 UEFA Super Cup
Ռաբահ Մաջեր

Մուստաֆա Ռաբահ Մաջեր (արաբ․՝ رابح ماجر‎‎, դեկտեմբերի 15, 1958(1958-12-15), Ալժիր, Ֆրանսիական Ալժիր), ալժիրցի ֆուտբոլիստ և մարզիչ, խաղացել է հարձակվողի դիրքում։ Միջազգային մակարդակով Ալժիրի ամենահաջողակ ֆուտբոլիստը։ Ալժիրի միակ ֆուտբոլիստն, ով նվաճեց ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայի գավաթ։
Մաջերը ֆուտբոլային կարիերան սկսեց «Հուսեին Դեյ» ակումբում, որտեղ խաղաց մինչև 25 տարեկանը։ Այնուհետև տեղափոխվեց Ֆրանսիա, որտեղ խաղաց «Ռասինգ» և «Տուր» ակումբների կազմում։ 1985-ին Մաջերը տեղափոխվեց պորտուգալական «Պորտու» ակումբ, որի համար կարճատև ընդմիջումով խաղաց գրեթե վեց տարի։ «Պորտու»-ի հետ Մաջերն հասավ իր կարիերայի կարևոր հաջողություններին, նվաճեց ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայի գավաթը, ՈՒԵՖԱ Սուպեր գավաթն ու Ֆուտբոլի միջմայրցամաքային գավաթը։


== Միջազգային կարիերա ==
Մաջերն ազգային հավաքականի կազմում ընդհանուր առմամբ հանդես եկավ 14 տարի, խաղաց 87 խաղում և խփեց 31 գնդակ։ Մաջերը խփած գոլերի քանակով Ալժիրի հավաքականի ռեկորդակիրն է։ Հավաքականի կազմում նա մասնակցել է աշխարհի երկու առաջնությունների՝ 1982 և 1986 թվականներին։


== Մարզչական կարիերա ==
Մաջերի մարզչական կարիերան սկսեց Ալժիրի հավաքականի հետ աշխատանքից, որը նա առաջին անգամ գլխավորեց 1993-ին և այնտեղ աշխատեց մինչև 1995-ը։ Հետո նա ևս երկու անգամ գլխավորեց այն՝ 1999-ին և 2001-2002 -ն ընկած ժամանակահատվածը, մինչև՝ 2006-ին մարզիչի կարիերային վերջ դնելը,  երբ գնաց աշխատելու Քաթարի «Ալ Ջազիրա» հեռուստաալիքում։ Ղեկավարել է նաև քաթարյան «Ալ Վակրա» և «Ալ Ռայան» ակումբները։
2017-ին Մաջերը դարձյալ գլխավորեց Ալժիրի հավաքականը, այն բանից հետո, երբ Լուկաս Ալկարասը չկարողացավ նրան դուրս բերել Ռուսաստանում կայանալիք Աշխարհի առաջնություն։


== Ձեռքբերումներ ==
Ակումբային։
Ալժիրի Գավաթակիր՝ 1978/79
ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայի գավաթակիր՝ 1986/87
ՈՒԵՖԱ-ի սուպերգավաթակիր՝ 1987
Ֆուտբոլի միջմայրցամաքային գավաթակիր՝ 1987
Պորտուգալիայի ֆուտբոլի առաջնության չեմպիոն՝ 1985/86, 1987/88, 1989/90
Պորտուգալիայի Գավաթակիր՝ 1987/88, 1990/91
Պորտուգալիայի Սուպերգավաթակիր՝ 1986, 1990
Հավաքականի կազմում։
Համաաֆրիկյան խաղերի հաղթող՝ 1978
Աֆրիկայի ազգերի գավաթի արծաթե մեդալակիր՝ 1980
Աֆրիկայի Ազգերի գավաթի բրոնզե մեդալակիր՝ 1984
Աֆրիկայի ազգերի գավաթակիր՝ 1990
Աֆրիկյան-ասիական ազգերի գավաթակիր՝ 1991
Անձնական։
Տարվա Աֆրիկյան ֆուտբոլիստ՝ 1987
20-րդ դարի արաբ ֆուտբոլիստ
20-րդ դարի ալժիրցի ֆուտբոլիստ
20-րդ դարի Աֆրիկյան ֆուտբոլիստ (5-րդ տեղ)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություն Zerozero-ում
Կենսագրությունը Blogportista-ում Archived 2020-07-20 at the Wayback Machine.
Կենսագրությունը  BDFutbol-ում
Կառուլա (գյուղ, Կառուլա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿառուլաԿառուլա (էստ․՝ Karula), գյուղ Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Կառուլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 53 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սարո Էմիրզե

Սարո Էմիրզե (գերմ.՝ Saro Emirze, սեպտեմբերի 9, 1977(1977-09-09), Ֆրանկֆուրտ, Դարմշտադտի վարչական շրջան, Հեսսեն, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն), ազգությամբ հայ գերմանացի դերասան։
Երաժիշտ Արեն Էմիրզեի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
Սարո Էմիրզեն ծնվել է 1977 թվականին, Մայնի Ֆրանկֆուրտում։ Նախնիները սերել են Բրգնիկ գյուղից և Էգինից (Ակն)։ Պապը, ծնողները ծնվել ու մեծացել են Ստամբուլում։ 1970-ականներին ծնողներն արտագաղթել են Գերմանիա։
Դպրոցն ավարտելուց հետո Ֆրանկֆուրտի Գյոթեի անվան համալսարանում ուսանել է գերմանագիտություն և  անգլագիտություն։ Դերասան դառնալու որոշում կայացնելուց հետո 1999-2003 թվականներին սովորել է  Լայպցիգի Ֆելիքս Մենդելսոնի անվան երաժշտության և թատրոնի համալսարանում՝ դերասանի մասնագիտությամբ։ 2001-2003 թվականներին եղել է Դրեզդենի դրամատիկական ստուդիայի անդամ և հյուրընկալվել Դրեզդենի պետական թատրոնում` «Դիսկո» ներկայացման գլխավոր դերում։
Ավարտելուց հետո 2003-2008 թվականներին եղել է Դրեզդենի «Երիտասարդ սերունդ» թատրոնի անդամ, որտեղ խաղացել է բազմաթիվ գլխավոր դերեր, ինչպիսիք են Լաերտը «Համլետում», Կեռնեխ թագավորը, Բուքինգեմյան դուքսը «Երեք հրացանակիրներում» և պրեպարատոր՝ «Հավատ, սեր և հույս» դրամայում։ 2008/2009 թատերաշրջանում մշտապես հանդես է եկել Գյորլից-Ցիտտաուի Գերհարթ-Հաուպտման-թատրոնում։ 2009-2012 թվականներին հանդիսացել է Պլաուեն-Ցվիկաու թատրոնի մշտական անդամ, որտեղ գլխավոր դերերով աչքի է ընկել Գեորգ Բյուխների «Դանտոնի մահը» և Բերտոլդ Բրեխտի «Երեք գրոշանոց օպերա» բեմադրություններում։
2012 թվականից Էմիրզեն բնակվում է Բեռլինում։ 2014 թվականից պարբերաբար աշխատում է «Շեքսպիր և գործընկեր» թատերախմբում և «Նոր Գլոբուս» թատրոնում, որտեղ հանդես է եկել այնպիսի նշանավոր թատերգությունների գլխավոր դերերում, ինչպիսիք են Շեքսպիրի «Համլետը», «Արքա Լիրը», Ֆրիդրիխ Շիլլերի «Ավազակները»։ 2017 թվականին աչքի է ընկել «Հնդկաստան» պիեսի բեմադրության մեջ միանգամից մի քանի դերերով և որպես փոփ երգիչ, այնուհետև հանդես է եկել Մոլիերի և Սկապենի կրկնակի դերակատարմամբ Մոլիերի «Սկապենի արարքներ»-ում։
Էմիրզեին մարմնավորել է տարաբնույթ հերոսների «ՍՈԿՈ», «Wilsberg» և այլ հեռուստատեսային ֆիլմաշարերում, հատկապես «Սև անտառ հանցանքի վայրը» գերմանական ամենահաջող դետեկտիվ հեռուստաշարքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Վարդուշ Ստեփանյան

Վարդուշ Խաչատուրի Ստեփանյան (հունիսի 12, 1901(1901-06-12), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 3, 1987(1987-08-03), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային դերասանուհի։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստուհի (1962)։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Մոսկվայի հայկական դրամատիկական ստուդիայում։ 1928-1930 թվականներին աշխատել է Լենինականի պետթատրոնում, որտեղ կերտել է մի շարք դերեր։ 1930 թվականից՝ Երևանի Սունդուկյանի անվան թատրոնում։ Առավելապես աչքի է ընկել կատակերգական և բնութագրական դերերում։

Քեթեան՝ Սունդուկյանի «Խաթաբալա»
Շուշան՝ Պարոնյանի «Մեծապատիվ մուրացկաններ»
Սողոմե՝ Պարոնյանի «Պաղտասար աղբար»
Քսենյա, Գորկու «Եգոր Բուլչովը և ուրիշները»
Աննա՝ Գորկու «Վասսա Ժելեզնովա»
Գալչիխա՝ Օստրովսկու «Անմեղ մեղավորներ»
Ֆիլիցատա՝ Օստրովսկու «Ճշմարտությունը լավ է, բախտը՝ ավելի լավ»
Քյոսա (այլ կիրառումներ)

Քյոսա, կարող է վերաբերել՝

Քյոսա - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում
Քյոսա - Տրապիզոնի վիլայեթի Գյումուշխանեի գավառում
Համերաշխություն կուսակցություն (Հայաստան)

Համերաշխություն կուսակցություն, հայկական քաղաքական կուսակցություն։


== Պատմություն ==
Կուսակցությունը գլխավորում է Սարգիս Ավետիսյանը և որևէ ներկայացուցչություն չունի Ազգային ժողովում։ Ներկայումս կուսակցությունը հանդես է գալիս որպես արտախորհրդարանական ուժ։
2017 թվականի խորհրդարանական ընտրություններից առաջ կուսակցությունը հայտարարել էր, որ Հայաստանի հանրապետական կուսակցությունը պետք է մի կողմ դնի և ընդունի քաղաքական պարտությունը, ինչպես նաև հայտարարել էր, որ իրենք չեն աշխատելու Ելք դաշինքի հետ։ Սարգիս Ավետիսյանը մասնակցել է որպես Ծառուկյան դաշինքի թեկնածու, սակայն չի կարողացել տեղ ստանալ Ազգային ժողովում։
Կուսակցությունը վարչապետի պաշտոնում գտնվող Նիկոլ Փաշինյանին և նրա ղեկավարությանը քննադատել է՝ վարչապետին մեղադրելով գլոբալիստ լինելու մեջ։ Կուսակցությունը բացեիբաց սատարում է նախկին վարչապետ Ռոբերտ Քոչարյանին և կոչ է անում նրան ազատ արձակել։
Կուսակցությունն աջակցել է Հայաստան դաշինքին 2021 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում։


== Տես նաև ==
Հայաստանի կուսակցությունների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Համերաշխություն կուսակցությունը Facebook-ում
Ռոնդինելլա մարզադաշտ

Ռոնդինելլա մարզադաշտ (իտալերեն՝ Stadio della Rondinella), ֆուտբոլային մարզադաշտ, որը տեղակայված էր Հռոմ քաղաքում։ Մարզադաշտում 1914-ից 1957 թթ. իր տնային հանդիպումներն էր անցկացնում Լացիո ֆուտբոլային ակումբը։ 1914 թվականի նոյեմբերի 1-ին՝ բացման արարողությունից հետո, Լացիոն հանդիպեց Հռոմի մեկ այլ թիմի՝ Ալբա-Աուդաչեի հետ և հաղթանակ տարավ 3։2 հաշվով։ Մոտովելոդրոմո Ապպիո մարզադաշտից Ռոման պետք է տեղափոխվեր նորակառույց Կամպո Տեստաչչո մարզադաշտ, այդ ժամանակ Ռոման 1 տարվա ընթացքում հանդես եկավ Ռոնդինելլա մարզադաշտում, մինչ լիարժեք կկառուցվեր նոր մարզադաշտը։


== Արտաքին հղումներ ==
Մարզադաշտի պատմությունը
Ժողովածու (1720)

Ժողովածու (1720), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1720 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1720 թվականին Հովհաննես երեց գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16,4x10,6 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 469 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորագրով, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 29տ, 47բ, 161ա, հետագայի՝ 1ա (18-րդ դար)։


== Բովանդակություն ==
Խրատք (Վարդ. Այգեկցի, Ոսկեբերան, Մեսրոպ վրդ., Յովհ. Գառնեցի, Կիրակոս վրդ., Յովհ. Երզնկացի, Թէոփիլոս, Յակ. Սրճեցի, Յովհաննէս քհյ, Եփրեմ, Մխ. Գօշ, Առաքել վրդ)։
Խրատք հարանց։
Աղօթք (Մեսրոպ Գանձակեցի, Եփրեմ, Անաստաս, Կիւրեղ, Մովս. Քերթող, Գր. Նարեկացի, Յովհ. Գառնեցի)։
Ի Հարցմանց Աթանասի։
Յակ. Սրճեցւոյ Յաղագս Անտիքորայ։
Խոսք Պանտալէոնի։
Պատճառ Ճառին Գէորգայ զօրավարին։
Սիմւոնի Պատճառ Գր. Լուսաւորչի։
Տեսիլ Գր. Լուսաւորչի։
Յաղագս Մարիամու Մագդաղինացւոյ։
Վկայաբանութիւն Սիմ. Կիւրենցւոյ։
Ս. Նշանի վանից գմբեթի գիրն է։
Գովասանութիւնք։
Տաղք (Առաքել վրդ., Ներս. Շնորհալի, Մկր. Նաղաշ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Կելխի հավիկ

«Կելխի հավիկ» (ռուս.՝ Курочка Кельха), ոսկերչական ձու, որը դարձավ Կելխի 7 զատկական ձվերից առաջինը՝  պատրաստված Կարլ Ֆաբերժեի ընկերությունում ռուս արդյունաբերող Ալեքսանդր Կելխի համար։ Այն ստեղծվել է 1898 թվականին։ Ոսկերչական ձուն Ալեքսանդր Կելխը Զատկի տոնին նվիրել է կնոջը՝ Վարվառա Կելխին։
Այսօր «Կելխի հավիկ» ոսկերչական ձուն պահպանվում և ցուցադրվում է Ֆաբերժեի թանգարանում (Նարիշկինների և Շուվալովների պալատ, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան) և պատկանում է Վիկտոր Վեկսելբերգի ֆոնդին։


== Դիզայն ==
«Կելխի հավիկ» ոսկերչական ձուն առաջին կայսերական ձվի՝ «Հավիկի» դիզայնով է պատրաստված։ Ձուն պատված է թափանցիկ ելակային կարմիր էմալով։ Ձվի մի գագաթին մեծ ադամանդ է տեղադրված, որի տակ նախկինում եղել է Նիկոլայ II կայսեր մանրանկարը։ Ձվի փեղկերը բացվում են հատուկ սեղմակով, որն իրենից ներկայացնում է հարթ ադամանդ, որի տակ տեղադրված է ստեղծման տարեթիվը՝ «1898»:
Պահպանվել է նաև ձվի զարդատուփը։ Այն բացելիս, վերևի հատվածում երևում է Ֆաբերժեի ընկերության դրոշմակնիքը, երկգլխանի արծիվ և ռուսերենով գրություն՝ «К. Фаберже / Санкт-Петербург / Москва» («Կ. Ֆաբերժե / Սանկտ Պետերբուրգ / Մոսկվա»)։


== Անակնկալ ==
«Կելխի հավիկ» ոսկերչական ձվի անակնկալը դրանում տեղադրված «դեղնուցն» է, որը պատված է փայլատ էմալով։ Այն տեղադրված է սպիտակ էմալից պատրաստված փոսիկի մեջ։ Դեղնուցի մեջ, զամշե աստառի վրա տեղադրված է ոսկե հավիկը՝ պատված նարնջագույն, դեղին, կարմիր և շագանակագույն երանգների թափանցիկ էմալով։ Թևերի փետուրները մասամբ պատված են սպիտակ էմալով, իսկ աչքերը պատրաստված են ադամանդներից։
Հավիկն էլ իր հերթին է բացվում պոչին ամրացված ծղխնուց։ Այստեղ թաքցրած է փոքրիկ մոլբերտ և նկարի շրջանակ։ Մոլբերտի վերևը պսակված է ադամանդով։ Շրջանակի մեջ՝ լեռնային բյուրեղապակուց պատրաստած ապակու տակ տեղադրված է արքայազն Ալեքսեյ Նիկոլաևիչի դիմանկարը  (դիմանկարը տեղադրվել է ավելի ուշ, քանի որ արքայազնը ծնվել է ձվի ստեղծումից վեց տարի անց)։ Ըստ էության, արքայազնի նկարի փոխարեն եղել է պատվիրատուի՝ Կելխի դիմանկարը։


== Պատմություն ==
«Կելխի հավիկ» ոսկերչական ձուն պատրաստել է Ֆաբերժեի ընկերության ոսկերիչ Միխայիլ Պերխինը։ Այս ձուն նման է առաջին կայսերական ձվին՝  «Հավիկին»։
Այս ոսկերչական ձուն 1920-ական թվականներին գնել է Լեոն Գրինբերգը՝ «A La Vieille Russie»-ի ներկայացուցիչը։ Այն Փարիզում վաճառել է ոսկերիչ Մորգանը՝ հինգ այլ ձվերի հետ միասին։


== Տես նաև ==
Ֆաբերժեի ձվեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Фото яйца «Курочка Кельха» с выставки, 2011
LiveInternet
Օբորնյաչա

Օբորնյաչա (սերբ.՝ Оборњача), գյուղ Սերբիայի Հանրապետության կենտրոնական հատվածում՝ Վոյեվոդինայի մարզի Ադայի շրջանում։
Ըստ 2002 թվականին Սերբիայում անցկացված մարդահամարի տվյալների՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում է 389 մարդ։ Գյուղի ժամային գոտին՝ UTC+1, իսկ ամառը՝ UTC+2:


== Ծանոթագրություններ ==
(4840) Օտայնանգ

(4840) Օտայնանգ (անգլ.՝ Otaynang), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Յոսիակի Օշիմայի կողմից Գեկկոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,187685 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8622 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5131 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2078,79 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,173177 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 15,17° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4840) Օտայնանգ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պոլեսկոե (գյուղ, Իզյասլավի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոլեսկոեՊոլեսկոե (ուկրաիներեն՝ Поліське), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Իզյասլավի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոլեսկոե գյուղում բնակվում էր 704 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 20875 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 33,72 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լիչովկա

Լիչովկա (ուկրաիներեն՝ Личівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վոլոչիսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լիչովկա գյուղում բնակվում էր 332 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,92 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 172,92 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Թունիսյան արաբերեն

Այս հոդվածը արաբերեն լեզվի թունիսյան բարբառի մասին է։ Ընդհանրական լեզվի մասին տեղեկությունների համար այցելեք այստեղԹունիսյան արաբերեն կամ արաբերեն լեզվի թունիսյան բարբառ (արաբ․՝ تونسي‎‎‎, արտասանությունը՝ [ˈtuːnsi]), մաղրիբյան արաբերենի բարբառներից մեկը, որով խոսում են Հյուսիսային Աֆրիկայի երկու երկրներում՝ Թունիսում և Ալժիրի հյուսիսարևելյան փոքրիկ հատվածում։
Պաշտոնական կարգավիճակ ունի միայն Թունիսի Հանրապետությունում։ Ամբողջ աշխարհում կան 11 206 900 թունիսյան արաբերենի լեզվակիրներ, որոնցից 10,8 միլիոնը ապրում է Թունիսում։
Թունիսյան արաբերենը համարվում է Թունիսի բնակչության ճնշող մեծամասնության մայրենի լեզուն։ Ըստ լեզվակիրների քանակի՝ Թունիսում այս լեզվին հաջորդում է ֆրանսերենը (Ֆրանսերենով խոսում են հիմնականում Թունիսի հարավային հատվածում)։
Մարոկկոյի, Ալժիրի, Մավրիտանիայի և Լիբիայի արաբերենների հետ միասին մտնում է արաբերենի մաղրիբյան բարբառի կազմի մեջ՝ ըստ լեզվական դասակարգման։ Գրական թունիսյան արաբերենը օգտագործվում է երկրի մամուլում և գրականության մեջ։
Գրականության մեջ թունիսյան արաբերենը առաջին անգամ օգտագործել է արաբ դրամատուրգ և գրող Ալի ադ-Ջուաջին (1909-1949)` «հանգած լապտեր» (արաբ․՝ فانوس منقرضة‎‎) աշխատության մեջ։


== Տե՛ս նաև ==
Եգիպտական արաբերեն
Ալժիրյան արաբերեն


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ю. Н. Завадовский Тунисский диалект арабского языка. — Наука, 1979. — 106 с. — (Языки народов Азии и Африки).
Ю. Н. Завадовский Арабские диалекты Магриба. — Изд-во восточной лит-ры, 1962. — 131 с. — (Языки зарубежного Востока и Африки).
Կարլսբերգ թանգարան

Կարլսբերգ թանգարան (անգլ.՝ Carlsberg Museum), գտնվում է Կարլ Յակոբսենի նախկին տան մոտ, Կոպենհագենի Կարլսբերգ տարածքում։ Այն նրա քանդակագործության հավաքածուների առաջին տունն էր, որն այժմ ցուցադրվում է Նոր Կարլսբերգ Գլիպտոտեկում, քաղաքի կենտրոնում։ Շենքը բաղկացած է քսան պատկերասրահներից, որոնցում ցուցադրվող հավաքածուները հավաքվել են 1892 թվականից մինչև 1895 թվականը` Վիլհելմ Դահլերափի և Հակ Կամփմանի նախագծերի շարքերի միջոցով։ Այստեղ այժմ անց են կացվում խորհրդաժողովներ, ընդունելություններ և այլ միջոցառումներ։ 


== Պատմություն ==

Բակենգարդենը գնելուց և իր ընտանեկան տունը դարձնելուց հետո Կարլ Յակոբսենն ընդլայնել է այն ձմեռային այգով 1882 թվականին։ Շատ նվիրված արվեստի հավաքորդ լինելով, Կարլ Յակոբսենն օգտագործել է այն իր քանդակների համար, որոնք շուտով գերազանցել են բույսերի թիվը։ 1882 թվականի աշնանը նա բացել է հավաքածուն հանրության համար։  
Հավաքածուներն արագորեն աճել են, և 1885 թվականին Դահլերափը ընդլայնել է թանգարանը չորս նոր պատկերասրահով, իսկ հաջորդ տարի` ևս իննով։ Հակ Կամփմանը, որը Յակոբսոնի համար նոր տուն է կառուցել 1892 թվականին, ընդլայնել է թանգարանը վեց նոր պատկերասրահներով և դարձրել այն ներկայիս չափերին 1896 թվականին։ Նա նաև հարմարեցրել է հին սենյակներից շատերը` թողնելով միայն 2-4 պատկերասրահներն անփոփոխ։

1896 թվականի ժամանակակից հավաքածուն և 1905 թվականի դասական հավաքածուն Կարլսբերգի Նոր Գլիպտոտեկ տեղափոխվելուց հետո կառույցը ծառայել է որպես արվեստանոց և մասնավոր վայր Յակոբսեն ընտանիքի տոնակատարությունների համար։ 1915 թվականին Վագն Յակոբսենը, Կարլ Յակոբսենի որդին և ժառանգորդը որպես Կարլսբերգ ընկերության տնօրեն, շինությունը դարձրել է թանգարան` գարեջրատան պատմության մասին ցուցադրություններով։ Երկար տարիներ այն միակ վայրն էր, որտեղ գարեջրատան պատմության վերաբերյալ էքսկուրսիաներ էին անցկացվում, բայց Կարլսբերգ ընկերությունը բացել է այցելուների նոր կենտրոն այլ վայրում, և 2009 թվականի հունիսի մեկին թանգարանը վերջնականապես փակվել է։ 


== Ճարտարապետություն ==
Շենքը կառուցվել է կարմիր աղյուսով։ Հատուկ ուշադրության է արժանի Կայսրուհու պատկերասրահը, որը բաղկացած է ռոտոնդայից, որը ցուցադրում է չորս Հոնիական օրդեր, աբսիդի հետ նույն շարքում։ Մյուս պատկերասրահները ցուցադրում են հատակների, պատերի և առաստաղների զարդարանքների տարբեր տեսակներ։ 


== Կարլսբերգ բիզնես կենտրոն ==
Կարլսբերգ թանգարանը այժմ վարձով է տրվում որպես փոքր գիտաժողովների, հանդիպումների, ճաշկերույթների, ընդունելությունների և ուրիշ տարբեր միջոցառումների համար անցկացման վայր։ Այն ղեկավարվում է «Այցելիր Կարսլբերգ» ընկերության կողմից։  

		


== Ծանոթագրություններ ==
Իվան Օբրադովիչ

Իվան Օբրադովիչ (սերբ.՝ Иван Обрадовић հուլիսի 25, 1988(1988-07-25), Obrenovac, Obrenovac City Municipality, Բելգրադ, Սերբիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ), սերբ ֆուտբոլիստ, «Անդերլեխտ» ակումբի և Սերբիայի հավաքականի պաշտպան։ 


== Ակումբային կարիերա ==
Իվան Օբրադովիչը Բելգրադի «Պարտիզանի» ֆուտբոլային դպրոցի սան է։ 2007 թվականի ապրիլի 22-ին անցկացրել է իր առաջին հանդիպումը «Պարտիզանի» կազմում մարզիչ Միրոսլավ Ջուկիչի գլխավորությամբ՝ մասնակցելով «Վոյվոդինայի» դեմ խաղին։  2007/08 և 2008/09 մրցաշրջաններու ակումբի հետ միասին հաղթել է Սերբիայի առաջնությունում։ 2009 թվականի օգոստոսին տեղափոխվել է «Ռեալ Սարագոսա»՝ կնքելով հնգամյա պայմանագիր։ Տրանսֆերի արժեքը կազմել է 3,5 մլն եվրո։ Նոր ամումբում Օբրադովիչն իր նորամուտը կատարել է օգոստոսի 29-ին՝ «Տեներիֆեի» դեմ խաղի վերջում փոխարինելով Իկեչուկվու Ուչեին։ 2015 թվականի հունիսին տեղափոխվել է «Անդերլեխտ»։


== Հավաքականում ==
Իվան Օբրադովիչը Սերբիայի հավաքականում նորամուտը նշել է 2008 թվականի սեպտեմբերի 6-ին աշխարհի առաջնության ընտրական փուլի՝ Ֆարերյան կղզիների հավաքականի դեմ խաղում։ Առաջին գոլը խփել է 2008 թվականի հոկտեմբերի 15-ին՝ Ավստրիայի դեմ խաղում։ Մասնակցել է 2010 թվականի աշխարհի առաջնության մեկ խաղի ընդդեմ Ավստրալիայի հավաքականի։

Ընդհանուր՝ 18 խաղ / 1 գոլ, 10 հաղթանակ, 2 ոչ-ոքի, 6 պարտություն

2011 թվականի հունիսի 7-ի դրությամբ


== Ձեռքբերումներ ==
Սերբիայի չեմպիոն (2) – 2007/08, 2008/09
Սերբիայի գավաթակիր (2) – 2007/08, 2008/09
Բելգիայի չեմպիոն (1) – 2016/17


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը ՍՖՖ կայքում(սերբ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում(անգլ.)
Հանս

Հանս (գերմաներեն` Hans)` աստվածաշնչյան ծագումով Հովհաննես անվան Գերմանիայում, Դանիայում, նաև՝ Նիդերլանդներում, Նորվեգիայում, Էստոնիայում և Շվեդիայում տարածված տարբերակներից մեկն է։


== Անունը կրողները ==


=== Գերմանական ===
Հանս Բալդունգ (Hans Baldung, 1485-1545 թթ.)` գերմանացի նկարիչ
Հանս Դրիշ (Hans Driesch, 1867-1941 թթ.)`
Հանս Զախս (Hans Sachs, 1494-1546 թթ.)` գերմանացի բանաստեղծ և կոմպոզիտոր
Հանս Կրանախ (Hans Kranach, 1513-37 թթ.)` գերմանացի նկարիչ
Հայր և որդի Հանս Հոլբայն անունով նկարիչներ՝
Հանս Հոլբայն Ավագ (Hans Holbein, 1465-1524 թթ.)
Հանս Հոլբայն Կրտսեր (Hans Holbein, 1497/78-1543 թթ.)
Հանս Մարխվիցա (Hans Marchwitza, 1890-1965 թթ.)` գերմանացի գրող
Հանս Մեմլինգ (Hans Memling, 1433÷1440-94 թթ.)` գերմանացի նկարիչ
Հանս Շփեման (Hans Spemann, 1869-1941 թթ.)` գերմանացի սաղմնաբան
Հանս Շթիլլե (Hans Stille, 1876-1966 թթ.)` գերմանացի երկրաբան
Հանս Փֆիցներ (Hans Pfitzner, 1869-1949 թթ.)` գերմանացի կոմպոզիտոր և դիրիժոր
Հանս Փեգելման (Hans Pöögelmann, 1875-1938 թթ.)` էստոնական և խորհրդային քաղաքական գործիչ
Հանս Րիխթեր (Hans Richter, հունգարերեն` Richter János, 1875-1938 թթ.)` ավստրահունգարացի դիրիժոր
Հանս Վանգենհայմ (Hans Fraiherr von Vangenheim, 1859-1915 թթ.)` գերմանացի դիվանագետ
Հանս Ցիմեր (Hans Zimmer, *1957 թ.)` գերմանացի կոմպոզիտոր


=== Դանիական ===
Հանս Քրիստիան Անդերսեն (Hans Christian Andersen, 1805-75 թթ.)` դանիացի գրող, նշանավոր հեքիաթասաց
Հանս Քրիստիան Գրամ (Hans Christian Gram, 1853-1938 թթ.)` դանիացի բակտերիաբան


== Ծանոթագրություններ ==
Ստրեպտոմիցին

Ստրեպտոմիցին, անտիբիոտիկ, առաջանում է Actinomyces (Strepfomyces) ճառագայթասնկերից։ Առաջինն ստացել է ամերիկացի գիտնական Զ․ Վաքսմանը՝ A․ griseus-ից, 1944 թ.-ին։ Քիմիական բնույթով ստրեպտոմիցին դասվում է ամինագլիկոզիդային անտիբիոտիկների շարքը։ Ստրեպտոմիցինն ունի հիմնային հատկություն, ջրում լավ է լուծվում, օրգանական․ լուծիչներում գործնականորեն անլուծելի է։ Տարբեր թթուների հետ հեշտությամբ առաջացնում է աղեր, մոլ․ զանգվածը՝ 581,6։ Չոր պայմաններում ակտիվությունը պահպանում է 2-ից ավելի տարի։ Ստրեպտոմիցին․ ակտիվ է տուբերկուլոգային միկրոբակտերիայի, ժանտախտի, տուլարեմիայի, բրուցելոզի, ինչպես նաև դիզենտերիայի հարուցիչների, աղիքային ցուպիկի, ստաֆիլակոկերի, ստրեպտոկոկերի, պնևմոկոկերի, գոնոկոկերի, մենինգոկոկերի և այլնի հանդեպ։ Սնկերի, նախակենդանիների, անաերոբ մանրէների, սպիրոխետների, ոեկետսիաների և վիրուսների վրա չի ազդում։ Ստրեպտոմիցինի ազդեցության առաջնային մեխանիզմը դեռևս լրիվ պարզ չէ։ Կլինիկայում Ստրեպտոմիցինի կիրառումից առաջանում են բակտերիաների կայուն շտամներ, այդ պատճառով էլ ստրեպտոմիցին․ օգտագործում են այլ պատրաստուկների հետ զուգորդումներով։ Ստրեպտոմիցինի երկարատև օգտագործումն ազդում է լսողության վրա։ Ստրեպտոմիցին օգտագործում են նաև կենսաքիմիայում՝ ռիբոսոմների ֆունկցիաները և սպիտակուցների կենսասինթեզի մեխանիզմները հետազոտելու նպատակով։
Վոլուդրինցի

Վոլուդրինցի (ուկրաիներեն՝ Волудринці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Յարմոլինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վոլուդրինցի գյուղում բնակվում էր 413 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1743 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 236,95 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գրաբարովկա (գյուղ, Մոգիլյով-Պոդոլսկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳրաբարովկաԳրաբարովկա (ուկրաիներեն՝ Грабарівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Մոգիլյով-Պոդոլսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գրաբարովկա գյուղում բնակվում էր 489 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,36 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 359,56 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գլիֆիպտերիգիդներ

Գլիֆիպտերիգիդներ (լատ.՝ Glyphipterigidae), թիթեռների ընտանիքին պատկանող միջատ։


== Նկարագրություն ==
Փոքր թիթեռ, որի թևերի բացվածքը 5—20 մմ է։ Ծնոտային շոշափուկները կրճատված են, իսկ շրթունքային շոշափուկները կլորացված են վեր։ Առկա են աչքեր։ Առջևի թևերը նշտարաձև են։ Ընդհանուր ֆոնը հիմնականում մուգ-գորշագույն է, դեղնագորշագույն կամ կանաչ վառ բծերով, ինչպես նաև փայլուն շերտերով և կետերով։ Առաջնային թևիկների վրայի ջիղերը, միջին բջիջներից առանձնացված, տեղակայված են հիմքի մոտ։


== Տեսակներ ==


== Գրականություն ==
Thomas Kaltenbach, Peter Victor Küppers։ Kleinschmetterlinge. Verlag J. Neudamm-Neudamm, Melsungen 1987, ISBN 3-7888-0510-2.
Վլադիմիր Կեցխովելի

Վլադիմիր (Լադո) Զախարի Կեցխովելի  (վրաց.՝ ლადო კეცხოველი, ռուս.՝ Владимир Захарьевич Кецховели, հունվարի 2 (14), 1876, Tlia, Գորիի գավառ, Թիֆլիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 17 (30), 1903, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն), վրացի գրող, բոլշևիկ հեղափոխական։ 
Նախնական կրթությունն ստացել է Գորիում, ապա՝ Թիֆլիսում։ 1894- 1896 թվականներին սովորել է Կիևի հոգևոր սեմինարիայում։ Եղել է սոցիալ-դեմոկրատական խմբակների գործուն մասնակից։ 1896 թվականին ձերբակալվել և արտաքսվել է հայրենիք, որտեղ 1897 թվականիի սեպտեմբերին ընդունվել է «Մեսամեդասի» կազմակերպության մեջ։ 1898-1901 թվականներին Թիֆլիսում եղել է ցույցերի գործադուլների կազմակերպիչ, ՌՍԴԲԿ Թիֆլիսի ու Բաքվի կոմիտեների, ինչպես և «Բրձոչա» թերթի ղեկավարներից։ Բաքվում կազմակերպել է «Նինա» ընդհատակյա տպարանը։ 1902 թվականի սեպտեմբերին ձերբակալվել է։ Սպանվել է Թիֆլիսի Մետեխի բանտում։
Կեցխովելին համարվում է առաջին մարդկանցից մեկը, ով Իոսիֆ Ստալինին ծանոթացրել էր մարքսիզմի գաղափարախոսության հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
.cv

.cv, Կաբո Վերդեի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .am whois տեղեկություն
Հարթաչափ

Հարթաչափը հարթաչափման և հորիզոնական ուղղությունների տրման գեոդեզիական գործիք։ Առավել լայն կիրառություն ունի օպտիկա-մեխանիկական հարթաչափը, որի միջոցով հաշվարկը կատարում են ձողաքանոնով։ Նախքան հաշվարկը դիտախողովակի նշանագիծը բերվում է հորիզոնական դիրքի հարթացույցի օգնությամբ, իսկ ինքնատեղակայվող նշանագծով հարթաչափում այն կատարվում է ավտոմատորեն։
Քրիստիանա Դիմիտերե

Քրիստիանա Դիմիտերե (լատիշ․՝ Kristiana Dimitere, մայիսի 11, 1965(1965-05-11), Ռիգա, Լատվիա), լատվիացի նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Քրիստիանա Դիմիտերեն ծնվել է 1965 թվականի մայիսի 11-ին դերասաններ Արթուր Դիմիտերսի (1915-1986) և Վիյա Արտմանեի (1929-2008) ընտանիքում։ Կյանքի ավարտին Վիյա Արտմանեն խոստովանել է, որ իրականում Քրիստիանայի հայրը դերասան Եվգենի Մատվեևն է։ Այդ մասին հայտնել է նաև Քրիստիանայի եղբայրը՝ Կասպար Դիմիտերսը։
Քրիստիանա Դիմիտերեն ավարտել է Ռիգայի կիրառական արվեստի ուսումնարանի դեկորատիվ քանդակագործության բաժինը (1985)։
1991 թվականից մասնակցել է արվեստի ցուցահանդեսների։ Եղել է Լատվիայի հեռուստատեսության, Լատվիայի տիկնիկային թատրոնի և «Սկատուվե» անկախ թատրոնի որոշ բեմադրությունների բեմանկարիչ և հագուստի նկարիչ, «Գիսաստղ» (Հյուսիսային երկրների կինոյի փառատոնի մրցանակ, 1998) և «Ջրային ոգի» (2001) նկարած ֆիլմերի նկարիչ-անիմատոր։


== Ստեղծագործություն ==
Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Լատվիայում, Շվեդիայում և Նորվեգիայում։ Ամենահայտնի գործերն են (գեղանկարչություն, գրաֆիկա և դեկորատիվ քանդակներ)՝ «Համլետ» (1998), «Գայլ» (1999), «Ցեց» (2001), «Բալերինա» (1991), «Դահուկորդուհի» (1995), «Կապկի մումիա» (1997)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Kristiana Dimitere: glezniecība, tēlniecība, zīmējums. — R., 2003 (կատալոգ)


== Արտաքին հղումներ ==
Քրիստիանա Դիմիտերեի «La bella bambina» անհատական ցուցահանդեսի մասին
Կոտե Դաուշվիլի

Կոտե (Կոնստանտին) Դավիթի Դաուշվիլի (անգլ.՝ კოტე (კონსტანტინე) დავითის ძე დაუშვილი, մարտի 19, 1909(1909-03-19) կամ մայիսի 16, 1909(1909-05-16), Բաքու, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 5, 1980(1980-07-05)), կինոյի և թատրոնի վրացի խորհրդային դերասան։ Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1958), Հայկական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1979)։


== Կենսագրություն ==
Կոտե Դաուշվիլին ծնվել է 1909 թվականի մարտի 19-ին Բաքվում։ Դերասանական գործունեությունն սկսել է 1928 թվականին Թբիլիսիի Կարմիր բանակի թատրոնում։ 1930 թվականից աշխատել է Թբիլիսիի Կ. Մարջանիշվիլու անվան ակադեմիական թատրոնում։ Հետագայում դարձել է նշված թատրոնի առաջատար դերասաններից մեկը։ Կինոյում նկարահանվել է 1931 թվականից։
Կետո Դաուշվիլին մահացել է 1980 թվականի հուլիսի 5-ին։


== Ֆիլմագրություն ==
1938 – Ընկերներ
1942 – Գեորգի Սահակաձե – Տրիպիլի
1945 – Ոսկե արահետ
1947 – Բանաստեղծի օրորոցայինը
1957 – Օթարի այրին
1962 – Կուղբ
1965 – Հիմա ժամանակներն ուրիշ են
1965 – Խևսուրյան բալլադ – Մգելիկա
1966 – Հանդիպում լեռներում – Զվիադ
1968 – Անհաջողություն
1969 – Մի՛ վշտանա – Գերմոգենի հայրը
1970 – Շամիրամի այգիները – Գերասիմ
1972 – Գաղտնարան կարմիր քարերի մոտ
1974 – Գիշերային այցելություն
1977 – Ցանկությունների ծառ – պապ
1977 – Միմինո – պապիկ
1978 – Հուսո աստղ – Բարխուդար
1978 – Ֆեդյա
1979 – Մեր հայրերի հողը
1979 – Ես երգ եմ հորինում – Բախման դայի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Даушвили Котэ (Константин) Давидович (ռուս.)
Ղարաջալա

Ղարաջալա (վրաց.՝ ყარაჯალა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզ երկրամասի Թելավի մունիցիպալիտետում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 4891 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կիրովոգրադի շրջան

Կիրովոգրադի շրջան (ուկրաիներեն՝ Кіровоградський район), շրջան Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզում։
Ստեղծվել է 1932 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կիրովոգրադ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1600 կմ²։


== Բնակչություն ==
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 37380 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 23,36 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
2009. կորուսյալ հիշողություններ

«2009. Կորուսյալ հիշողություններ», ֆիլմ նկարված ալտերնատիվ պատմությունով 2002 թվականին։


== Սյուժե ==


=== Նախապատմություն ===
1909 թվական. Մոտենում է Կորեայի անեկսիան Ճապոնական կայսրության կողմից։ Կորեական տեռորիստ Ան Չունգինը պատրաստվում է մահափորձ կատարել Ճապոնիայի Գաղտնի խորհուրդի նախագահի վրա, ում անունն էր Իտո Հիրոբումի։ Սակայն Իտոի թիկնապահներից մեկը, Ինոուէ, կարծես թե գիտեր մահափորձի մասին և կրակում է տեռորիստի ձեռքի մեջ։ Այդ պատճառով պատմությունը գնում է ուրիշ հունով։
1910 թվական Կորեան և Ճապոնիան միանում են, Իտո Հիրոբումին նշանակվում է Կորեայի գեներալ-նահանգապետ։
1919 թվական Ցրվել է մարտի 1-ի ոչ լեգալ հավաքը.
1921 թվական Ինոուեն նշանակված է Կորեայի երկրորդ գեներալ-նահանգապետ։
1932 թվական Յուն Պոնգիլը սպանված է Շանխայում, Խանկոյ այգում
1936 թվական Ճապոնիայի և ԱՄՆ-ի զորքերը կռվում են Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմում
1943 թվական Ճապոնիան միացնում է Մանչժոուն
1945 թվական Բեռլինի վրա քցված է ատոմային ռումբ
1945 թվականի օգոստոսի 15 Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտը դաշնակիցների հաղթանակով
1960 թվական Ճապոնիան ընդունված է ՄԱԿ ըստ անվտանգության խորհրդի անդամ
1965 թվական Սակուրա-1 արբանյակը դուրս է եկել ուղեծիր
1988 թվական Օլիմպիական խաղերը անցկացվում են Նագոյում
2002 թվական Ճապոնիայում անցկացվում է ֆուտբոլի աշխարհի չեմպիոնատը


=== Հիմնական սյուժե ===
2009 թվական. Շուտով կլինի 100 տարի ինչ Կորեան արդեն Ճապոնիայի կազմի մեջ է։ Ճապոնական կայսրությունն աշխարհում երկրորդն է (ԱՄՆ-ից հետո) և իր մեջ նեռարում է Ճապոնական կղզիները, Կորեական թերակղզին, Մանչժուրիան, Սախալինը, Չինաստանի արևելյան ափը։ Կորեայի մայրաքաղաք Կեյդզեյում, պալատի դիմաց դրվել է Տոետոմի Խիդեսիի արձանը։
Քանի որ կորեացիների մեծ մասը չէր ցանկանում անկախություն, այդ պատճառով այն մարդիկ, որոնք ցանկանում էին, որ Կորեան անկախանա, անցան տեռորի։ Ֆուրէյսէնդզին սկսում է հարձակվել Կեյդձեի վրա, որտեղ Ինոուէ Գենդզին, էքսպոնատներ է դրել, որից գլխավորն էր լուսնի հոգին։ Այն օգնում էր ճանապարհորդել ժամանակի միջով։ Գաղտնի ագենտը լավ մտածելով այս հարցի շուրջ հասկացավ, որ Ֆուրսեյսէնդզին կապ ունի Ինոուէի հետ։


== Դերերում ==
Բուրանիխա

Բուրանիխա (ռուս.՝ Бураниха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բիա գետի աջ ափով՝ 17 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 92 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  13010200312115200001061
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  115200106
Ավազանի կոդը - 13.01.01.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.