Իոսիֆ Սերեբրյանի

Իոսիֆ Ալեքսանդրովիչ Սերեբրյանի (ռուս.՝ Иосиф Александрович Серебряный, ապրիլի 25, 1907(1907-04-25), Գորոդնյա, Ուկրաինա - 1979, Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս, խորհրդային նկարիչ, գեղանկարիչ, մանկավարժ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (1977)։


== Կենսագրություն ==
Իոսիֆ Սերեբրյանինը ծնվել է 1907 թվականի ապրիլի 12 (25)-ին Գորոդնյայում (այժմ՝ Չերնիգովի մարզի Չերնիգովի շրջանում)։
Սովորել է Պոլտավայի ստուդիայում Մ. Գուժավինի (1922-1924), Լենինգրադի գեղարվեստամանկավարժական տեխնիկումում (այժմ՝ Սանկտ Պետերբուրգի Ն․ Ռերիխի անվան գեղարվեստի ուսումնարան) (1924-1927) և Արկադի Ռիլովի մոտ։ 1927 թվականին ընդունվել է Լենինգրադի ՎԽՈՒՏԵԻՆ-ի գեղանկարչության ֆակուլտետ։ Սովորել է Վասիլի Սավինսկու, Արկադի Ռիլովի, Միխայիլ Բոբիշովի, Վասիլի Բելյաևի մոտ։ 1931 թվականին ավարտել է Պրոլետարական կերպարվեստի ինստիտուտի (այժմ՝ Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտ) թատերական-դեկորատիվ բաժինը՝ ստանալով թատրոնի դեկորատորի կոչում շնորհելով։
Մասնակցել է ցուցահանդեսների 1925 թվականից։ Ինստիտուտն ավարտելուց հետո՝ 1931-1934 թվականներին աշխատել է որպես նկարիչ-ձևավորող և թատերական նկարիչ։ 1935-1941 թվականներին նկարել է հիմնականում պատմա-հեղափոխական ժանրի նկարներ։ Պատերազմի և շրջափակման տարիներին մնացել է Լենինգրադում։ Ընդգրկվել է Լենինգրադում ստեղծված պլակատների բրիգադի մեջ, որոնք ամբողջ շրջափակման ընթացքում աշխատել են Լենինգրադի ճակատի քաղաքական վարչության առաջադրանքների վրա։ Նկարչի պաստառներից լայնորեն հայտնի են դարձել՝ «Бей крепче, сынок!», «Будь бдительным!», «Враг у ворот!», «Русский народ никогда не будет стоять на коленях», «А ну-ка, взяли!..»։ 1942 թվականին գործուղվել է պարտիզանական ջոկատ։ Նկարել է պարտիզանների դիմանկարների շարք։ Այս աշխատանքից ծնվել է Պարտիզան-անտառգաֆտականների խմբակային դիմանկարի մտահղացումը։ 1943 թվականին նկարիչներ Վլադիմիր Սերովի և Անատոլի Կազանցևի հետ համատեղ նկարել է «Շրջափակման ճեղքումը 1943 թվականի հունվարի 18-ին» (ռուս.՝ «Прорыв блокады 18 января 1943 года») մեծ նկարը, ինչպես նաև շարունակել է աշխատել պատերազմից առաջ սկսված «ՌՍԴԱԿ հինգերորդ (լոնդոնյան) համագումարում» (ռուս.՝ «На Пятом (Лондонском) съезде РСДРП») կտավի վրա։
1948 թվականին սկսել է մանկավարժական աշխատանքը Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում՝ շարունակելով մինչև  1979 թվականը (1951-1954 թվականներին ընդմիջումով)։ Դարձել է պրոֆեսոր (1949 թվականից), անհատական արվեստանոցի ղեկավար։
Հեղինակել է հետևյալ նկարները՝ «Партизаны-лесгафтовцы. После боевой операции» (1942), «Պարտիզան Վ. Տիմաչյով» (1943), «ՌՍԴԱԿ հինգերորդ (լոնդոնյան) համագումարում» (1947), «Լենինը և Ստալինը քննարկում են 1917 թվականի հոկտեմբերի 6-ի զինված ապստամբությունը» (1950), «Լենինգրադի ֆիլհարմոնիայում։ 1942 թվական» (1959), «Портрет Ф. Безуглова, плавильщика завода «Красный Выборжец» (1960), «Կոմպոզիտոր Դ. Շոստոկովիչի դիմանկարը» (1964), «Սվյատոսլավ Ռիխտեր» (1972) և այլն։
1947 թվականից ԽՍՀՄ Գեղարվեստի ակադեմիայի թղթակից անդամ է։ ԽՍՀՄ Նկարիչների միության, Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։ Ընտրվել է Լենինգրադի նկարիչների միության վարչության նախագահ (1954-1957)։
Նրա ստեղծագործությունները գտնվում են Ռուսական պետական թանգարանում, Տրետյակովյան պատկերասրահում, թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում Ռուսաստանում, Ուկրաինայում, Ֆրանսիայում, Մեծ Բրիտանիայում, Իտալիայում և այլ երկրներում։
Մահացել է 1979 թվականի օգոստոսի 12-ին Լենինգրադում։


== Կոչումներ և պարգևներ ==
ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1956)
ՌԽՖՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1965)
ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (1977)
ԽՍՀՄ ԳԱ արծաթե մեդալ (1966) – Դ․ Շոստակովիչի դիմանկարի համար (1964)


== Աշակերտներ ==
Իզզատ Կլիչև
Ստանիսլավ Բաբիկով, «Семёрка» խմբի մասնակից


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==