armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ինտերմեդիա (արվեստ)

Ինտերմեդիա, ժամանակակից արվեստի ձև, որը ծագել է 1960-ական թվականներին։ Ինտերմեդիա է կոչվել ցանկացած միջդիսցիպլինար գեղարվեստական գործունեություն, որտեղ իրար են խառնվել տարբեր ժանրեր՝ գեղանկարչություն և պոեզիա, կերպարվեստ և թատրոն։ «Ինտերմեդիա» տերմինը առաջին անգամ գործածվել է 1967 թվականին նկարիչ Դիկ Հիքինսի կողմից (Fluxus-ի մասնակից) «Ինտերմեդիայի մասին հայտարարություն» աշխատանքում, որը ուներ մանիֆեստի ձև։


== Սահմանում ==
Ժանրերի կայուն համադրությունները վերածվել են գեղարվեստական պրակտիկայի նոր ձևերի, ինչպես օրինակ վիզուալ պոեզիայի, փերֆորմանսների արվեստի։ Այս սիմբիոզները տեղի են ունեցել 20-րդ դարի գլոբալ միտումների հունով, որը կայանում է ոլորտների  միջև սահմանների ոչնչացման, արվեստի տարբեր տեսակների արտահայտչամիջոցների խառնման մեջ։ Ինտերմեդիայի տակ հասկացվում է նոր աշխատանքները, որոնք չեն կարող նկարագրել 1960-ական թվականների սկզբին գոյություն ունեցող գեղարվեստական կատեգորիաների շրջանակներում, քանի որ իմաստով գտնվել են երկու արտահայտչամիջոցների միջև, որոնք արդեն հայտնի էին և կիրառվում էին։
Ակցիոնիստական պրակտիկաները 1960-ական թվականներին իրենցից ներկայացնում էին տարբեր գեղարվեստական ոճերի և ուղղությունների սահմաններում ստեղծված արվեստի վառ օրինակ։ Դրանք առաջանում են ժամանակակից արվեստի պոստմոդեռնիստական և ավանգարդ հոսանքների հատման կետում։ Ինտերմեդիայի շրջանակներում առանձնանում են փերֆորմիստական պրակտիկայի տարբեր ձևեր, որոնց շարքում առաջիններն են եղել հեփենինգները և իվենթները։ Հետագայում հեփենինգների հեղինակները սկսել են անել դրանցից տարբերվող ֆլյուքսուսը։ Ապա այդ ձևերից առանձնացել են այլ նկարիչների փորձերը և արդեն հարկ էր առանձնացնել նրանց արածը հեփինինգներից և ֆլյուքսից, այդպես է առաջացել «գեղարվեստական փերֆորմանս» կամ պարզապես փերֆորմանս տերմինը։
Ինտերմեդիա ոճով աշխատող նկարիչների շարքում կրելի է տեսնել Դիկ Հոքինսին, որը աշխատանքներ է ստեղծել կերպարվեստի և կինոյի, թատրոնի և գրականության ոճով, նաև Վիտո Ակոնչիին, Ալան Կապրոունին, Կարեն Ֆինլին։ Այժմ ինտերմեդիա նշանակում է տարբեր արվեստների արտահայտչամիջոցների տիրապետման վրա հիմնված յուրահատուկ գեղարվեստական գործունեություն։
Ամերիկյան մի շարք համալսարաններում (օրինակ, Արիզոնայի պետական համալսարան, Մենի համալսարան, Հարավային Կալիֆոռնիայի համալսարան), Կանադայում (Կոնկորդիայի համալսարան) և Մեծ Բրիտանիայում (Էդիմբուրգի գեղարվեստի ակադեմիա) սկսած 1960-ական թվականներից՝ պատրաստություն է տարվում «ինտերմեդիա» մասնագիտությամբ։


== Ազդեցություն ==
Ինտերմեդիան նոր մեդիաարվեստի նախահայրն է, որտեղ հիբրիդային ժանրերը (ինտերնետային արվեստը, ինտերակտիվ վիրտուալ միջավայրեր, մուլտիմեդիա կայանքներ և այլն) սեղծվում են գլխավորապես թվային և համակարգչային տեխնոլոգիաների հիման վրա։ Նոր մեդիաարվեստում կիրառվում են էկրաններ, պրոեկցիաներ, պոլիէկրաններ, սակայն հաճախ դրա ստեղծագործությունները դուրս են գալիս էկրանից համակարգչային վիրտուալ իրականության խորքերը, ինչը փոխում է հեռուստադիտողի՝ ստեղծագործության ընկալումը։ Եթե էկրանային արվեստի համար (կինոարվեստ, հեռուստաարվեստ) բնորոշ չէ ինտերակտիվության կիրառումը (հանդիսատեսի համագործակցությունը ստեղծագործության հետ), ապա 20-րդ դարի կերպարվեստը ակտիվ զարգացրել է ինտերակտիվության հետ կապված այնպիսի ասպեկտներ, ինչպիսիք են ստեղծագործության հրապարակայնությունը, ցանցային հաղորդակցությունը, հանդիսատեսի մասնակցությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոստանքանդ

Բոստանքանդ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բուլանըխի գավառակում։ Գտնվում էր Մուշից 36 կմ հյուսիս-արևելք։


== Պատմություն ==
Ըստ Հ. Մանանդյանի Բոստաքանդում է գտնվել Պևտինգյան քարտեզի Տիգրանակերտ-Արտաշատ ուղեգծում գտնվող Վաստաունա կամ Բաստվենա ճանապարհային կայանը։
Բնակչությունը բռնությամբ տեղահանվել և կոտորվել է 1915-1916 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
1850-ական թթ.-ին ուներ 50 տուն, 1880 թ.-ին՝ 120 տուն՝ 1200 հայ, 1909 թ.-ին՝ 80 տուն, իսկ 1915 թ.-ին 135 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։


== Կրթություն ==
1870 թ.-ին Գարեգին Սրվանձտյանի ջանքերով Բոստանքանդում բացվել է վարժարան։ Վարժարանում ուսանում էին 15 աշակերտներ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մեծ տոնը և հայ ուսուցիչը ու գրողը

«Մեծ տոնը և հայ ուսուցիչը ու գրողը», հայ բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից՝ գրված 1913 թվականին։
Հովհաննես Թումանյանն ծրագրած է եղել 1913 թվականի աշնանը գրել մի ընդարձակ հոդված` հայկական դպրոցների ուսուցիչների և գրականության ու գրողների վիճակի մասին։ Ներկայացվող նյութը դրա առաջին մասն է։ Առաջին անգամ տպագրվել է 1913 թվականին Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթի (№ 230) հոկտեմբերի 13-ի համարում։ Սրա վերջում գրված է՝ «կշարունակվի», բայց շարունակությունն այդպես էլ չի տպագրվել։
Երևանում`1940-1959 թվականներին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության չորրորդ հատորի կազմողները մեկ թերի սևագիր-ինքնագիր են գտել բանաստեղծի արխիվում և հրատարակել «Դպրոցի և ուսուցչի մասին» վերնագրով, որպես առանձին հոդված պայմանականորեն թվագրելով` 1912-1913 թթ., մինչդեռ բաղադրությունից պարզ է, որ այդ ինքնագիրը հոդվածի խոստացված շարունակությունն է։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 7-րդ հատորում արտատպվել է Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթից։


== Ծանոթագրություններ ==
Զագորբ (այլ կիրառումներ)

Զագորբ, կարող է վերաբերել՝

Զագորբ - գյուղ, Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մեժգորեի շրջանում
Զագորբ - գյուղ, Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վելիկոբերեզնյայի շրջանում
Հաջա Սարան Դարաբա

Հաջա Սարան Դարաբա  (1945 կամ 1946, Coyah, Coyah, Coyah Prefecture, Կինդիա, Գվինեա), Մանո գետի երկրների խաղաղության համար պայքարող կանանց միության (REFMAP)  հիմնադիր։


== Կենսագրություն ==
Հաջայի հայրը զինծառայող էր Ահմեդ Սեկու Տուրեի հրամանատարությամբ։ Հանան դեղագործություն է սովորել Գերմանիայի Լայպցիգ և Հալլե քաղաքներում։ 1970 թվականին Հաջան վերադարձավ Գվինեա և դասավանդեց Բանգուրայի քոլեջի Հաջի Մաֆորի քոլեջում,  այնուհետև նշանակվեց Արտաքին առևտրի նախարարության արտահանման գծով տնօրենի տեղակալ։ 1996 թվականին նա դարձավ կանանց և երեխաների սոցիալական աջակցության հարցերի նախարար։
2010 թվականին Հաջա Սարան Դարաբան Գվինեայի նախագահի պաշտոնի համար 24 հավակնորդների թվում միակ կինն էր։ 2010 թվականից մինչև 2017 թվականը նա զբաղեցրել է REFMAP-ի գլխավոր քարտուղարի պաշտոնը։


== Ծանոթագրություններ ==
Յուլի Դանիել

Յուլի Դանիել (ռուս.՝ Юлий Маркович Даниэль, հանդես է եկել նաև Նիկոլայ Արժակ, Յուրի Պետրով կեղծանուններով, նոյեմբերի 15, 1925(1925-11-15)[…], Մոսկվա, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 30, 1988(1988-12-30)[…], Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս արձակագիր, բանաստեղծ, թարգմանիչ։
Ծնվել է հրեա գրող, դրամատուրգ Մարկ Դանիելի ընտանիքում։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին, վիրավորվել, պարգևատրվել է «Արիության համար» մեդալով։ Ավարտել է Մոսկվայի մարզային մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետը, աշխատել գրականության ուսուցիչ։ 1955 թվականին նրան ազատել են աշխատանքից՝ պատճառաբանելով, որ շեղվում է պարտադիր ծրագրից։ Դասերը վարել է հետաքրքիր և բարձր մակարդակով, վայելել է աշակերտների սերն ու հարգանքը։
1957 թվականից ԽՍՀՄ-ում հրատարակվել է որպես թարգմանիչ։ 1958 թվականից արտասահմանում, Նիկոլայ Արժակ կեղծանունով հրապարակել է պատմվածքներ և վիպակներ, որոնցում քննադատել է խորհրդային իշխանություններին։ Այդ հրապարակումների համար 1965 թվականին ձերբակալվել է և 1966 թվականին դատապարտվել՝ 5 տարի պատիժը կրելու ճամբարային ռեժիմում։ 1970 թվականին ազատվելուց հետո ապրել է Կալուգայում, հանդես է եկել որպես թարգմանիչ՝ Յուրի Պետրով կեղծանունով։ Թարգմանել է համաշխարհային (այդ թվում՝ հայ) պոեզիայից։
Թաղված է Վագանկովյան գերեզմանոցում։


== Յուլի Դանիելը հայերեն ==
Բիբլիական թեմաներով; Բանաստեղծություն; Աղոթք; Երգ; Ռոմանս հայրենիքի մասին; Դատավճիռ; Կժի արարումը; Ժամապահը; Ամանորի քայլերգ-հռչակագիր; Շիշը ծովում։ Ռուս այլախոհական պոեզիա, Ստեփանակերտ, «Ոգի-Նաիրի», 2015, էջ 143-161։ Թարգմ.՝ Խորեն Գասպարյան։


== Ծանոթագրություններ ==
Կայանչա (այլ կիրառումներ)

Կայանչա, կարող է վերաբերել՝

Կայանչա - գետ Ռուսաստանում, Կատունի վտակը
Կայանչա - գետ Ռուսաստանում, Ուստյուբայի վտակը
Աստերոիդների ցանկ (116001-116100)

Աստերոիդների ցանկ (115901-116000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (116101-116200)
 Աստերոիդների ցանկ (115901-116000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (116101-116200)
Գիթհորն

Գիթհորնը (հոլ.՝ Giethoorn), գյուղ է Հոլանդիայի Օվերայսել մարզում։ Այն գտնվում է Սթինվեյքարլանդ քաղաքից 5 կմ արևմուտք։
Գիթհորնը եղել է անտեսված քաղաք Նիդերլանդներում։ Նրան անվանում են «Հյուսիսի Վենետիկ» կամ «Նիդերլանդական Վենետիկ», այնտեղ գրեթե ոչ մի ավտոճանապարհ չկա։
Գիթհորնում կա ավելի քան 180 կամուրջ։ Այն հայտնի դարձավ միայն 1958 թվականից հետո, երբ հոլանդացի ռեժիսոր Բերտ Հանստրան այնտեղ նկարահանեց իր հայտնի «Ֆանֆեյր» կատակերգությունը։ Գյուղի հին վայրերում չկային ճանապարհներ և մարդիկ ճանապարհորդում էին միայն ջրի վրայով՝ ջրանցքների միջոցով։ Այժմ կան նաև հեծանվավազքի ուղիներ։ Լճերը Գիթհորնում կազմավորվել են տորֆի երևան գալու արդյունքում։ Գիթհորնը հիմնադրվել է Միջերկրական տարածաշրջանի փախստականների կողմից շուրջ մ.թ.ա. 1230 թվականին։ Գիթհորնը առանձին քաղաք էր մինչև 1973 թվականը, այնուհետև այն միացավ Բրեդերվայդին։


== Պատկերներ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.giethoorn.nl Գիթհորն. պաշտոնական կայք
J. Kuyper, Gemeente Atlas van Nederland, 1865—1870, «Giethoorn» նախկին մունիցիպալիտետի քարտեզ, 1860 ական թթ.(նիդեր.)
Giethoorn travel information (անգլ.)
Հեղուկաբյուրեղային հեռուստացույց

Հեղուկաբյուրեղային հեռուստացույց (անգլ.՝ Liquid-crystal-display televisions) (LCD TV), հեռուստացույցներ, որոնք աշխատում են LCD-ի ցուցադրման տեխնոլոգիայով։ Հեղուկաբյուրեղային հեռուստացույցներն ավելի բարակ են և թեթև, քան կինեսկոպը (CRT-ների) ցուցասարքի չափսերը, և առկա են շատ ավելի մեծ չափերի։ Երբ արտադրական ծախսերը ընկավ, այս համադրությունը հատկանիշների շնորհիվ LCD-ները դարձան ամենավաճառվող հեռուստատեսային սարքերը։


== Տես նաև ==
Հեռուստատեսային կենտրոն
Պլազմային էկրան
Ջուլի Բարլո

Ջուլի Բարլո (ֆր.՝ Julie Barlow, մարտի 19, 1968(1968-03-19) կամ 1968, Համիլտոն, Օնտարիո, Կանադա), կանադացի լրագրող, հեղինակ, համաժողվների խոսնակ, ով ստեղծագործում և հրատարակվում է և՛ անգլերեն, և՛ ֆրանսերեն։ Ապրում է Մոնրեալում, Քվեբեկ։
Լեզվի և մշակույթի մասին գրել է «Վաթսուն միլիոն ֆրանսիացիները չեն կարող սխալ լինել» (Sixty Million Frenchmen Can't Be Wrong) և «Բարևի ազդեցությունը» (The Bonjour Effect):
Որպես լրագրող՝ հոդվածներ է գրել տարբեր ամսագրերի և թերթերի համար, այդ թվում՝ USA Today, L’actualité, Նյու Յորք Թայմս և The Christian Science Monitor:


== Կենսագրություն ==
Ջուլի Բարլոն ծնվել է 1968 թվականին Կանադայի  Օնտարիո նահանգի Համիլտոն քաղաքում։ ՄաքԳիլի համալսարանից ստացել է քաղաքագետի որակավորում, Կոնկորդիա համալսարանից ստացել է Անգլիական գրականության մագիստրոսի աստիճան։
1999-2001 թվականներին Փարիզում ապրելուց հետո ամուսնու՝ Ժան Բենուա Նադոյի հետ գրել է «60 միլիոն ֆրանսիացին չի կարող սխալվել» (Martin Martin's Press, 2003 թ.) գիրքը՝ Ֆրանսիայի և ֆրանսիական մշակույթի մասին։ Գիրքը թարգմանվել է ֆրանսերեն, հոլանդերեն և մանդարին լեզուներով։
2006 թվականին Ժան Բենուա Նադոյի հետ ֆրանսերեն լեզվի ծագման մասին գրել է «Ֆրանսիական պատմություն» գիրքը։ Այս գիրքը թարգմանվել է ֆրանսերեն և ճապոներեն։ 2014 թվականին այն ադապտացվել է երկու ժամանոց Le français n’a pas dit son dernier mot (Ֆրանսիան չի ասել իր վերջին բառը) ռադիո վավերագրական ֆիլմի համար, որը 2014 թվականի հուլիսին հեռարձակվել է France Culture-ի կողմից։
2010 թվականի գարնանը Բարլոն Ֆուլբրայթ ծրագրով եղել է այցելու գիտնական Արիզոնայի Ֆինիքս քաղաքի Անդրսահմանային ուսումնասիրությունների հյուսիսամերիկյան կենտրոնում, որտեղ նրա ուշադրության կենտրոնում են եղել Մեքսիկա և ԱՄՆ հարաբերությունները և իսպաներենի դերն ԱՄՆ-ում։ Սա իսպաներենի պատմությանն առնչվող Նադոյի հետ հեղինակած «Իսպաներենի պատմություն»  (St. Martin's Press) գրքի  հետազոտության մի մասն է կազմում։
Ջուլի Բարլոն անդամակցում է Վաշինգտոնում հիմնված Համաշխարհային ընթացիկ գործերի ինստիտուտին ( Institute of Current World Affairs):
2018 թվականին ընդգրկվել է CBC/QWF բնակիչ-գրող ծրագրի վերջնացանկում։


== Մրցանակներ ==
2011 թվականին L’Académie des Science d’Outre-Mer (Արտասահմանյան գիտությունների ակադեմիա) Prix de la Renaissance Française (Ֆրանսիական Վերածննդի մրցանակ)
2007 թվականին Քվեբեկի գրողների դաշնության Մավիս Գալանտի անվան մրցանակ ոչ գեղարվեստական գրականության համար


== Հրատարակված գործեր ==
2016: The Bonjour Effect: The Secret Codes of French Conversation Revealed (Ժան Բենուա Նադոյի հետ)
2013: The Story of Spanish (Ժան Բենուա Նադոյի հետ)
2006: The Story of French (Ժան Բենուա Նադոյի հետ)
2006: Montréal & Québec City for Dummies (Օսթին Մաքդոնալդի հետ)
2003: Sixty Million Frenchmen Can't Be Wrong (Ժան Բենուա Նադոյի հետ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://nadeaubarlow.com/en/home/ Ջուլի Բարլո. պաշտոնական կայք
Մեծամորի ամրոց

Մ.թ.ա V հազարամյակի քաղաք-ամրոց, հնավայր, որի տարածքում պեղվել են նաև պղնձաձուլական և բրոնզաձուլական հնագույն համալիրներ, սրբատեղի, ենթադրաբար աստղադիտարան, դամբարաններ և այլն։
Պեղումները սկսվել են 1965 թ-ին։ Պեղումները ղեկավարել է երկրաբան Կորյուն Մկրտչյանը, ով հնավայրի տարածքում հայտնաբերել է պղնձաձուլական խարամ (շլակ), ինչը թույլ է տվել եզրակացնել, որ հայտնաբերման վայրին մերձակա բլուրը հանդիսանում է հնադարյան պղնձաձուլարան։ Պեղումների ընթացքում հայտնաբերվել է նաև ենթադրաբար աստղադիտարան հանդիսացող հարթակ։ Աստղագետ Էլմա Պարսամյանը հավաստել է, որ ապառաժի վրա փորագրված են երկնային լուսատուներ։ Հայտնաբերվել են նաև բրոնզեդարյա դամբարաններ, այդ թվում՝ մեծահարուստ անձանց՝ հուղարկավորված իրենց ստրուկներով, ձիերով, կահ-կարասիով և զենքով հանդերձ։ 1968 թ. ամրոցի տարածքում բացվում է պատմա-հնագիտական թանգարան, որտեղ հավաքված են հիմնականում Մեծամորի հնավայրում տարբեր ժամանակների պատկանող 22000 ցուցանմուշ։ Ներկայումս թանգարանը կրում է Կ. Մկրչյանի անունը։
1993 թ-ից՝ Կ. Մկրչյանի մահվանից հետո, հնագիտական պեղումները ղեկավարում է Էմմա Խանզադյանը։
Վերբովոե (գյուղ, Սումիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎերբովոեՎերբովոե (ուկրաիներեն՝ Вербове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վերբովոե գյուղում բնակվում էր 89 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մայե (Ալյեի գավառ)

Մայե (ֆր.՝ Maillet), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Էրիսոն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մոնլյուսոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03158։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 368 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 238 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 180-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 58-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 75,6 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,6 %)։ 180 աշխատունակ բնակիչներից 156-ը աշխատում էին (89 տղամարդ և 67 կին), անաշխատանք էին 24-ը (14 տղամարդ և 10 կին)։ 58 անգործունակ մարդկանցից 20-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 11-ը թոշակառու, 27-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սեն Դենի եկեղեցի (XII և XIV դարեր)
Մայե դղյակ (XIV դար)
Ժամատուն և դղյակ (XIV դար)


== Թատրոն ==
1991 թվականից Լա Շոսե ֆերմայում գործում է Footsbarn Theatre թատրոնը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Մայե» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-30-ին։ Վերցված է 2012-7-26 
«Մայե» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-31
(8429) 1997 YK4

(8429) 1997 YK4, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1997 թվականի դեկտեմբերի 23-ին Պեկինի Շմիդտ-ԼԿՍ աստերոիդների ծրագրի կողմից Քսիլոնգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,095616 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6902 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,501 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1989,39 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,18096 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,84° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8429) 1997 YK4 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
(9366) 1992 WR1

(9366) 1992 WR1, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի նոյեմբերի 17-ին Ացուշի Սուգիեի կողմից Դայնիկում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,259332 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7979 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7208 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1240,42 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,290225 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,73° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9366) 1992 WR1 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նոգաչովկա

Նոգաչովկա (ուկրաիներեն՝ Ногачівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նոգաչովկա գյուղում բնակվում էր 277 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,24 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 223,39 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հուլիսյան հեղափոխություն (1830)

Հուլիսյան հեղափոխություն (ֆր.՝ révolution de Juillet), հեղափոխություն Ֆրանսիայում, որը գահընկեց արեց թագավոր Շառլ X-ին և տապալեց Բուրբոնների միապետությունը։ Սկսվել է հուլիսի 27-ին Փարիզում։ Անմիջական առիթ է ծառայել հուլիսի 25-ին Շառլ թագավորի՝ դեպուտատների պալատը ցրելու, ընտրական իրավունքը հողային ցենզով սահմանափակելու, մամուլի նկատմամբ հետապնդումները խստացնելու մասին հրամանների ստորագրումը։
Փարիզում (հուլիսի 27-ին) բռնկվեց զինված ապստամբություն։ Ապստամբները, որոնք հանդես էին գալիս ի պաշտպանություն 1814 թվականի սահմանադրական խարտիայի և ընդդեմ Պոլինյակի կառավարության, հուլիսի 29-ին գրավեցին Թյուիլրին և կառավարական այլ շենքեր։ Շառլ X հրաժարվեց գահից և անցավ Անգլիա։ Հեղափոխությունը հաղթեց։ Վերնախավն իր ձեռքը վերցրեց իշխանությունը և դեպուտատների պալատում, չնայած հանրապետականների ընդդիմությանը, որոշեց թագը հանձնել Լուի Ֆիլիպ Օռլեանցուն, ով օգոստոսի 7-ին հռչակվեց «ֆրանսիացիների թագավոր»։
Հուլիսյան հեղափոխություն մեծ միջազգային նշանակություն ունեցավ, քանի որ այն հարված հասցրեց Սրբազան դաշինքի հետադեմ համակարգին, նպաստեց ազգային-ազատագրական շարժման վերելքին Եվրոպայում։
Բենիտո Արչունդիա

Բենիտո Արմանդո Արչունդիա Տելյեսը (իսպ.՝ Benito Armando Archundia Téllez, ծնվել է մարտի 21, 1966, Տլալնեպանտլա դե Բաս, Մեքսիկա), մեքսիկացի ֆուտբոլային մրցավար։ Սպորտից ազառ ժամանակ զբաղվում է իրավագիտությամբ և տնտեսագիտությամբ։ Տիրապետում է անգլերեն և իսպաներեն լեզուներին։ ՖԻՖԱ-ի մրցավար է, միջազգային հանդիպումներ է դատում 1993 թվականից։ 2006 թ. Գերմանիայում կայացած աշխարհի առաջնության ժամանակ դատել է հինգ հանդիպումներ, իսկ 2006 թ. Հարավային Աֆրիկայում կայացած աշխարհի առաջնության ժամանակ՝ երեք հանդիպումներ։ Համարվում է Հարավային և Հյուսիսային Ամերիկայի լավագույն մրցավարներից մեկը։ Խաղում ցույց է տալիս միջինը 3.9 դեղին քարտ և 0.31 կարմիր քարտ, առավելագույնը մել խաղում 12 դեղին քարտ և 2 կարմիր քարտ է (2010 թ. հուլիսի դրությամբ)։
Ժողովածու (104)

Ժողովածու (104), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 104 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1350 թվականին Ֆրա Անդրէաս գրիչի կողմից, Կաֆայում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20,7 x 14,8 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 405 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ ծաղկահյուս կանաչ մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ 398բ, հետագայի՝ 1ա (1653թ.):


== Բովանդակություն ==
Ալբերտի Մեծի Համառօտ հաւաքումն աստուածաբանականի ճշմարտութեան։
Երգ երգոց Սողոմոնի։
Աղոթք առ Անտօն Պատւացի։


== Ծանոթագրություններ ==
Զվարճալի Աստվածաշունչ

«Զվարճալի Աստվածաշունչ մեծահասակների և երեխաների համար» (ֆր.՝ La Bible amusante pour les grands et les enfants), աթեիստական գրականության գիրք։
Գրքի հեղինակը ֆրանսիացի գրող և լրագրող, կաթոլիկության և կղերականության թունդ հակառակորդ Լեո Տաքսիլն է (իսկական անունը՝ Գաբրիել Անտուան Պաժես, 1854-1907)։ Գաբրիել Պաժեսը, ով իրեն հետագայում անվանեց Լեո Տաքսիլ, դեռևս հինգ տարեկան հասակից դաստիարակվել է ճիզվիտական վանքում։


== Պատմություն ==
Առաջին անգամ հրատարակվել է 1882 թվականի հունիսին՝ մինչ Տաքսիլի սկանդալային ինքնաբացահայտումը։
Ինքը՝ Լեո Տաքսիլը «Զվարճալի Աստվածաշնչի» մասին գրել է․


== Քննադատություն ==
Հրատարակման ժամանակ հեղինակի նկատմամբ Աստվածաշնչի նկատմամբ անպարկեշտ ծաղրի պատճառաբանությամբ մեղադրանք էր առաջադրվել։ The Times թերթը պաշտպանում էր գրքի արգելքը։


== Տես նաև ==
Աթեիզմ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Херрик, Джим Vision and realism: a hundred years of the Freethinker. — G. W. Foote & Co, 1982. — ISBN 978-0-9508243-0-7
London Town Talk // The Sta. —Christchurch, 16.05.1881. — № 4077. — P. 4.
Լիսոգորկա (այլ կիրառումներ)

Լիսոգորկա, կարող է վերաբերել՝

Լիսոգորկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Իզյումի շրջանում
Լիսոգորկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դունաևցիի շրջանում
Լիսոգորկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Լետիչևի շրջանում
Լիսոգորկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանում
Լիսոգորկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Չեմերովեցի շրջանում
Լիսոգորկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Տեոֆիպոլի շրջանում
Լիսոգորկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Ժմերինկայի շրջանում
Լիսոգորկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիտինկայի շրջանում
Լիսոգորկա - գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կաշարսկի շրջանում
Լիսոգորկա - գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կույբիշևի շրջանում
Լիսոգորկա - գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Բիժբուլյակսկի շրջանի կազմում
Կառլ Հագլունդ

Կառլ Քրիստոֆեր «Կալլե» Հագլունդ (ֆիններեն՝ Carl Christoffer ”Calle” Haglund, մարտի 29, 1979(1979-03-29), Էսպոո, Ուուսիմաա, Ուուսիմաա նահանգ, Ֆինլանդիա), ֆինն քաղաքական գործիչ։ Եվրախորհրդարանի (2009-2012) անդամ, Ֆինլանդիայի Շվեդիայի ժողովրդական կուսակցության նախագահ (2012-2016), Ֆինլանդիայի պաշտպանության նախարար (2012-2015), Ֆինլանդիայի խորհրդարանի անդամ (2015-2016)։


== Կենսագրություն ==
Կառլ Հագլունդը ծնվել է 1979 թվականի մարտի 29-ին, Ֆինլանդիայի Էսպոո քաղաքում։ Ստացել է բարձրագույն տնտեսագիտական կրթություն։ Էսպոոյի Մաթլիդենս գիմնազիայում ավարտել է միջազգային բակալավրիատ կրթական ծրագիրը, այնուհետև ուսումը շարունակել է Սիդվաստիս պոլիտեխնիկում (այժմ՝ Կիրառական գիտությունների նովիա համալսարան), որտեղ եղել է ուսանողների միության գլխավոր քարտուղար։ Ավելի ուշ հանրային կառավարում է ուսանել Աբո ակադեմիական համալսարանում, 2007 թվականին տնտեսագիտության մագիստրոսի կոչում է ստացել Հանկեն տնտեսագիտության դպրոցից։
2009 թվականի հուլիսից մինչև 2012 թվականի հուլիսի 5-ը եղել է Եվրախորհրդարանի անդամ Ֆինլանդիայից։ 2012 թվականի ապրիլին Հագլունդը հայտարարեց Շվեդիայի ժողովրդական կուսակցության նախագահ առաջադրվելու իր մտադրության մասին։ 2012 թվականի հունիսի 9-10-ը Կոկկոլայում անցկացված կուսակցության համագումարում, նա առաջ անցավ Աննա-Մայա Հենրիկսոնից (144 ձայն, 106-ի դիմաց) և ընտրվեց կուսակցության նոր ղեկավարը։ Այս ընտրությունների կապակցությամբ հայտարարվեց, որ Հագլունդը պետք է փոխարինի կուսակցության նախկին նախագահ Ստեֆան Վալլինին` որպես Ֆինլանդիայի պաշտպանության նախարար։
2012 թվականի հուլիսի 5-ին նա երդում տվեց և ստանձնեց Ֆինլանդիայի պաշտպանության նախարարի պաշտոնը՝ գոհունակություն հայտնելով կառավարության ծրագրի ներկայիս ձևակերպման կապակցությամբ, ըստ որի Ֆինլանդիան պահպանում է ՆԱՏՕ-ին անդամակցելու տարբերակը, բայց մտադրություն չունի անդամակցության դիմում ներկայացնել ներկայիս կառավարության գործունեության ընթացքում։ Անձամբ, որպես նախարար, նա գերադասում էր հյուսիսային համագործակցության զարգացումը։
2013 թվականի հունիսին` կուսակցության հաջորդ համագումարում, Հագլունդը վերընտրվեց Շվեդիայի ժողովրդական կուսակցության նախագահ։ 2015 թվականի հունիսին նա նորից վերընտրվեց, բայց 2016 թվականին հայտարարեց կուսակցության նախագահ մնալու իր մտադրության մասին և կենտրոնանալու ընտանիքի և խորհրդարանում գործունեության վրա։ Ըստ Հագլունդի, նա կորցրեց հավատը ռացիոնալ քաղաքականության նկատմամբ։
Հունիսին Հագլունդը հայտարարեց, որ հեռանում է խորհրդարանից և ստանձնում Sunshine Kaidi New Energy Group կենսաէներգետիկ ընկերության գործադիր տնօրենի տեղակալի պաշտոնը և պատասխանատու կլինի Եվրոպայում ընկերության ներդրումային ռազմավարության համար։ Հագլունդը հրաժարական տվեց որպես Ֆինլանդիայի խորհրդարանի անդամ 2016 թվականի հուլիսի 31-ին։ 2018 թվականին Հագլունդը միացավ Accenture-ին որպես բանկային և ապահովագրական բիզնեսի ղեկավար


== Ընտանիք ==
Կառլ Հագլունդն ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Carl Haglund (Страница Карла Хаглунда на сайте эдускунты)» (ֆիններեն)։ Eduskunta։ 2016։ Արխիվացված օրիգինալից 2016-08-12-ին։ Վերցված է 2016-08-12
Ջոջո Մոյես

Ջոջո Մոյես (անգլ.՝ Jojo Moyes, օգոստոսի 4, 1969(1969-08-04), Մեյդսթոուն, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի լրագրող և ռոմանտիկ գրող։ Նա այն եզակի գրողներից է, որն արժանացել է ռոմանտիկ արձակագիրների ասոցիացիայի կողմից կազմակերպված «Տարվա ռոմանտիկ նովել» մրցանակին երկու անգամ։


== Կենսագրություն ==


=== Կյանքը և կարիերան ===
Փոլին Սառա ջո Մոյեսը ծնվել է 1969 թվականի օգոստոսի 4-ին Լոնդոնում, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիա։ Սովորել է Լոնդոնի «Royal Holloway» և «Bedford New College» համալսարաններում։ 1992 թվականին «The Independent» թերթի կողմից նա ստացել է Լոնդոնի քաղաքային համալսարանում հետդիպլոմային թերթի լրագրության դասընթացները անցնելու հնարավորություն։ Հետագայում նա տասը տարի աշխատել է «The Independent»-ում (բացառությամբ մեկ տարվա, երբ նա աշխատել է Հոնկոնգի «Sunday Morning Post»-ում ), դառնալով լուրերի խմբագրի օգնական 1998 թվականին։ 2002 թվականին նա դարձել է «Arts» և «Media» թերթերի թղթակից։


=== Ստեղծագործական աշխատանքը ===
2002 թվականին Մոյեսը դարձավ լիակատար վիապասան, երբ տպագրվեց նրա առաջին գիրքը՝ «Sheltering Rain»-ը։ Նա դեռևս շարունակում է հոդվածներ գրել «The Daily Telegraph»-ի համար։
Նա կրկնակի մրցանակ է ստացել արձակագիրների ասոցիացիայի կողմից կազմակերպված «Տարվա ռոմանտիկ նովել» մրցույթում։ Առաջին մրցանակին նա արժանացել է 2004 թվականին «Foreign Fruit»-ի, իսկ երկրորդը 2011 թվականին՝ «The Last Letter From Your Lover»-ի համար։
Մոյեսն ապրում է «Saffron Walden» ֆերմայում իր ամուսնու՝ լրագրող Չարլզ Արթուրի և երեք երեխաների հետ։
2013 թվականին հայտարարվեց, որ Մայքլ Վեբերը և Սկոտ Նոյսթադթերը վարձվել են «Me Before You» գրքի ադապտացիան գրելու համար։


== Աշխատություններ ==
Sheltering Rain (2002)
Foreign Fruit (2003) (տպագրվել է ԱՄՆ-ում որպես Windfallen)
The Peacock Emporium (2004)
The Ship of Brides (2005)
Silver Bay (2007)
Night Music (2008)
The Horse Dancer (2009)
The Last Letter From Your Lover (2010)
Me Before You (2012) / Ես` քեզնից առաջ
Honeymoon In Paris (2012)
The Girl You Left Behind (2012)
The One Plus One (2014) (Տպագրվել է ԱՄՆ-ում որպես One Plus One)
After You (2015)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Jojo Moyes official website
Review of Silver Bay in The Times
Biography and bibliography at Curtis Brown Literary Agency
Երկուսից հինգ (մուլտֆիլմ)

Երկուսից հինգ (ռուս.՝ От двух до пяти), մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որը նկարահանվել է ըստ Կոռնեյ Չուկովսկու նույնանուն գրքի։
Ֆիլմում օգտագործվում են Յուրի Աննենկովի, Սերգեյ Չեխոնինի, Վլադիմիր Կոնաշևիչի, Նիկոլայ Ռադլովի և Կուկրինիքսների նկարները։


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմում պատմում է երեխանների` նոր բառեր և արտահայտություններ ստեղծելու զարմանալի կարողությունների մասին, որոնք մեկնաբանում են երևույթներն ըստ իրենց հասկացածի։ Դրանք են` «սուզվում է», «հետ է սուզվում», «շրջազգեստը նույն տաբատն է, միայն թե` մեկ փողքով» և այլ նմանատիպ արտահայտություններ։ Նկարահանվել է ըստ Կոռնեյ Չուկովսկու համանուն գրքի մոտիվների,  որտեղ հավաքված են շատ զվարճալի և մանկական դիպուկ արտահայտություններ։


== Ստեղծողներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մուլտֆիլմը ivi.ru կայքում
Մուլտֆիլմը mults.info կայքում
Ստարովասկինո

Ստարովասկինո (ռուս.՝ Староваськино, բաշկիրերեն՝ Иҫке Васькин), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միշկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 523 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Երբ ծաղկում են այգիները (ֆիլմ)

Երբ ծաղկում են այգիները, 1934 թվականին Հայկինոյում նկարահանված սև/սպիտակ, համր ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը չի պահպանվել։ Սյուժեն անհայտ է։


== Դերերում ==
կոլտնտեսական - Հ. Ստեփանյան
կուլակ - Մ. Գարագաշ
գեղջկուհի - Ե. Հարությունյան
գեղջուկ - Խաչատուր Աբրահամյան


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (2108)

Ժողովածու 2108, Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2108 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1663 թվականին Գերմանիկեում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21X14,7սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 520 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգիրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 4ա, 411ա և այլուր, հետագայի՝ 2բ, 411ա (18-րդ դար, 1881թ․) և այլուր։


== Բովանդակություն ==
Գր․ Տաթևացւոյ Գիրք հարցմանց, Մեկնութիւն Եսայեայ։
Վասն գինւոյ և արբեցութևան։
Վասն կշռոց Խաբողաց։
Նախատինք ծոյլից։
Հարցմունք Աթանասի և պատասխանիք Կիւրղի։
Առ․ Սիւնեցւոյ Մեկնութիւն Սահմանաց գրոց, Ճառ հաւատոյ։
Գր․ Տաթևացւոյ Պատասխանիք հարցմանց Գէորգայ Երզնկացւոյ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալբա-Աուդաչե

«Ալբա-Աուդաչե» կամ «Ալբա-Աուդաչե սպորտային ընկերություն» (իտալերեն՝ Società Sportiva Alba-Audace), իտալական նախկին ֆուտբոլային ակումբ Հռոմի Ֆլամինիո համայնքից։ 1927 թվականի հուլիսի 22-ին միավորվելով ևս 2 ակումբի հետ, ստեղծվեց Հռոմի Ռոմա ֆուտբոլային ակումբը։


== Պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սոլետո

Սոլետո (իտալերեն՝ Soleto), քաղաք Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Լեչե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5527 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 191 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 29 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 73010, հեռախոսային կոդ՝ 0836։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս՝ 0836 667014 — 0836 667429
Էլեկտրոնային փոստ՝ segreteria@comune.soleto.le.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Լևկովկա (գյուղ, Իզյումի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼևկովկաԼևկովկա (ուկրաիներեն՝ Левківка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Իզյումի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լևկովկա գյուղում բնակվում էր 598 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1739 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 343,88 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աբաշիձե

Աբաշիձե (վրաց.՝ აბაშიძე), վրացական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Անա Աբաշիձե (ծնվ. 1986), իրավաբան, քաղաքացիական իրավունքների ակտիվիստ։
Անդրիա Աբաշիձե (1914-1992), վրացի ճարտարագետ։
Անդրո Աբաշիձե (1907-1976), վրացի բժիշկ։
Աննա Աբաշիձե (1730-1749), վրացի արքայադուստր։
Ասլան Աբաշիձե (ծնվ. 1938), պետական, քաղաքական գործիչ։
Ասլան Աբաշիձե (1877-1924), ռազմական գործիչ։
Ավթանդիլ Աբաշիձե (ծնվ. 1959), վրացի փատաբան։
Բիճիկո Աբաշիձե (1906-1986), երգիչ։
Գիորգի Աբաշիձե (1909-19??), բժիշկ։
Գոչա Աբաշիձե (1937-1961), դերասան։
Գրիգոլ Աբաշիձե (1914-1994), բանաստեղծ, արձակագիր։
Գրիգոլ Աբաշիձե (1866-1903), բանաստեղծ։
Դավիթ Աբաշիձե (1924-1990), կինոյի և թատրոնի դերասան, կինոռեժիսոր։
Դավիթ Աբաշիձե (ծնվ. 1960), տնտեսագետ։
Դավիթ Աբաշիձե (17??-1821), ազնվական, քաղաքական գործիչ։
Դևի Աբաշիձե (1924-2005), կինոռեժիսոր։
Դիմիտրի Աբաշիձե (1893-1975), ռեժիսոր, սցենարիստ։
Դիմիտրի Աբաշիձե (1856-19??), ռազմական գործիչ։
Դիուլա Աբաշիձե (ծնվ. 1941), ռազմական գործիչ։
Դոդո Աբաշիձե (1924-1990), դերասան։
Եկատերինե Աբաշիձե (1808-1885), ազնվական։
Զազա Աբաշիձե (ծնվ. 1957), պատմաբան։
Զուրաբ Աբաշիձե (ծնվ. 1951), քաղաքագետ։
Զուրաբ Աբաշիձե (ծնվ. 1973), պետական, քաղաքական գործիչ, իրավաբան։
Թամար Աբաշիձե (1892-1960), վրաց դերասանուհի։
Թեյմուրազ Աբաշիձե (ծնվ. 1937), ռեժիսոր։
Իլիկո Աբաշիձե (1882-1953), երաժիշտ, մանկավարժ։
Իվանե Աբաշիձե (18-րդ դար), ազնվական, ռազմական գործիչ։
Իվանե Աբաշիձե (17??-1822), ազնվական, ռազմական գործիչ։
Իրակլի Աբաշիձե (1909-1992), բանաստեղծ։
Լադո Աբաշիձե (1849-1917), բանաստեղծ, մշակույթի գործիչ։
Լևան Աբաշիձե (16??-1757), ազնվական, ռազմական գործիչ։
Լևան Աբաշիձե (1963-1992), դերասան։
Լեյլա Աբաշիձե (1929-2018), դերասանուհի։
Լերի Աբաշիձե (1935-1994), դերասան։
Կիտա Աբաշիձե (1870-1917), գրական քննադատ, գրականագետ, հրապարակախոս, հասարակական-քաղաքական գործիչ։
Մարինա Աբաշիձե (ծնվ. 1929), բժիշկ։
Մեմեդ Աբաշիձե (1873-1937), գրող, հրապարակախոս։
Մերաբ Աբաշիձե (1950-2000), բժիշկ, գրող։
Մուրթազ Աբաշիձե (1927-2004), նկարիչ։
Նիկոլոզ Աբաշիձե (1910-1980), ճարտարապետ։
Նիկոլոզ Աբաշիձե (1897-1965), բժիշկ։
Նինո Աբաշիձե (1910-1997), արձակագիր։
Նինո Աբաշիձե (ծնվ. 1968), բժիշկ։
Յասոն Աբաշիձե (1904-1990), գյուղատնտես։
Ռոստոմ Աբաշիձե (ծնվ. 1935), ըմբիշ։
Ռուսուդան Աբաշիձե (ծնվ. 1945), բժիշկ։
Ռուսուդան Աբաշիձե (ծնվ. 1948), պարուհի, մանկավարժ։
Սամսոն Աբաշիձե (1835-1894), գրական քննադատ, հրապարակախոս։
Սիմոն Աբաշիձե (1884-1955), բժիշկ։
Վախթանգ Աբաշիձե (ծնվ. 1941), տնտեսագետ, քաղաքական գործիչ։
Վախթանգ Աբաշիձե (ծնվ. 1960), լրագրող։
Վախթանգ Աբաշիձե (1897-1937), ռեժիսոր։
Վախուշտի Աբաշիձե (16??-1746), ազնվական։
Վլադիմիր Աբաշիձ (ծնվ. 1921), բժիշկ։
Վանիկո Աբաշիձե (1896-1937), դերասան։
Վասիլ Աբաշիձե (ծնվ. 1935), պարող, մանկավարժ։
Վասո Աբաշիձե (1854-1926), դերասան, դրամատուրգ, թարգմանիչ։
Վիսարիոն Աբաշիձե (ծնվ. 1981), պետական գործիչ, իրավաբան։
Տասո Աբաշիձե (1881-1958), դերասանուհի։
Քաիխոսրո Աբաշիձե (17??-1810), ազնվական, ռազմական գործիչ։
Քաիխոսրո Աբաշիձե (17??-1805), ազնվական, ռազմական գործիչ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեն Բերբերյան

Ալեն Բերբերյան (Alain Berberyan, հուլիսի 2, 1953(1953-07-02), Բեյրութ, Լիբանան - օգոստոսի 22, 2017(2017-08-22)[…], Փարիզի 18-րդ շրջան, Փարիզ), հայկական ծագում ունեցող ռեժիսոր, սցենարիստ։ Նկարահանել է արկածային և կատակերգական ժանրի ֆիլմեր։
Ա. Բերբերյանը կոմիքսների հանրահռչակ հեղինակ Շարլ Բերբերյանի եղբայրն է։


== Կենսագործունեությունը ==
Ալեն Բերբերյանն իր ստեղծագործական կենսագործունեությունը սկսել է ֆրանսիական «Կանալ պլյուս» (Canal+, Փարիզ) հեռուստաընկերությունում՝ 15 տարի շարունակ աշխատելով որպես զվարճալի ծրագրերի եթերային խմբագիր։ 1989 թվականից սկսել է նկարահանել հեռուստասերիալներ և հեռուստաշոուներ։
Ալեն Բերբերյանի առաջին ֆիլմը «Վախի քաղաքը» ընտանեկան ոճի կինոկատակերգությունն է (1997 թ.)։
Ալեն Բերբերյանը հայտնի է որպես աշխույժ և սրընթաց տեմպերով զարգացող սյուժեներով կինոկատակերգությունների հեղինակ, որոնցում առկա է նաև սատիրայի և վառ արտահայտված ռեալիզմի ոգին։ Այդօրինակ ֆիլմերից են՝ «Պապարացցի» (1998 թ.) և «Կորսիկացին» (2004 թ.) կինոկատակերգությունները։
2000 թ. Բերբերյանը նկարահանեց «Վեց» թրիլլերն՝ ըստ Ժան-Յուգ Օպելի (Jean-Hughes Oppel) վեպի։
«Կարիբյան ծովահենները» հայտնի ֆիլմի թեմատիկ մշակման փաստացի շարունակությունը դարձավ Ա. Բերբերյանի «Գանձերի կղզին» (2007 թ.) արկածային ֆիլմը, որը ռեժիսորը նկարահանեց հունգարացի և անգլիացի կինոնկարահանողների հետ համատեղ։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ռեժիսոր ===
«Գանձերի կղզին» /L'Ile aux Tresors/, 2007 թ. (Ֆրանսիա)
«Կորսիկացին» /L'Enquete corse/, 2004 թ. (Ֆրանսիա)
«Կատարյալ կալանք» /Le Boulet/, 2002 թ. (Ֆրանսիա, Մեծ Բրիտանիա)
«Վեց» /Six-pack/, 2000 թ. (Ֆրանսիա)
«Պապարացցի» /Paparazzi/, 1998 թ. (Ֆրանսիա)
«Վախի քաղաքը. ընտանեկան կատակերգություն» /La cite de la peur։ une comedie familiale/, 1996 թ. (Ֆրանսիա)


=== Սցենարիստ ===
«Վեց» /Six-pack/, 2000 թ. (Ֆրանսիա)
«Պապարացցի» /Paparazzi/, 1998 թ. (Ֆրանսիա)


== Տես նաև ==
Ֆիլմերի տվյալների բազա ինտերնետում (անգլ.)


== Աղբյուրները ==
Հերգաց

Հերգաց (գերմ.՝  Hergatz), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա համայնքում։
Գտնվում է Շվաբիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Կոմունան գտնվում է Լինդաու շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է  2309 մարդ, տարածքը՝ 18,81 կմ² (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 7 76 131։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Բոլոր սրբերի տաճար (Եկատերինբուրգ)

Բոլոր սրբերի տաճար (ռուս.՝ Храм Всех Святых, Բոլոր Սրբերի եկեղեցի), ուղղափառ եկեղեցի Եկատերինբուրգի Միխայլովսկոե գերեզմանատանը։


== Պատմություն ==
Եկեղեցին հիմնադրվել է 1886 թվականի հունիսի 8-ին, օծվել 1890 թվականի հունիսի 17-ին Եկատերինբուրգի եպիսկոպոս Պոլիկարպ Իրբիտսկու կողմից։ Եկեղեցին կառուցվել է տեղացի առևտրականներ Ալեքսանդր Վոլկովի, Ֆյոդոր Միխայլովի և այլոց հանգանակությունների հաշվին։ Ֆեոդոր Միխայլովի պատվին հասարակ ժողովուրդը գերեզմանոցը կոչեց Միխայլովյան։
1918 թվականին  եկեղեցին խիստ տուժեց հրդեհից։ Վերականգնումը տևեց երկու տարի, որի ընթացքում տաճարը գեղազարդվեց հետաքրքիր որմնանկարներով։ Այդ աշխատանքները իրականացվեցին Վիկտոր Վասնեցովի ղեկավարությամբ։ . 

1941 թվականի մարտին եկեղեցին փակվեց և կրկին վերադարձվեց հավատացյալներին միայն 1944 թվականի հուլիսին։ Հետպատերազմյան տարիներին եկեղեցին նորից նկարազարդվեց, նրան վերադարձվեց Սուրբ Երրորդության տաճարի պահպանված, փորագրված սրբապատկերները։
1961 թվականի  օգոստոսի 25-ին Սվերդլովսկի մարզգործկոմի որոշմամբ եկեղեցու համայնքը հանվեց հաշվառումից և միացվեց Մայր տաճարի համայնքին։ Եկեղեցին փակվեց ներքին հարդարանքը սրբապատկերներն ու նկարները թալանվեցին, իսկ զոհասեղանը խեղաթյուրվեց։ 1965 թվականից եկեղեցու շենքում տեղակայվեց սգո ծառայության ծաղկի սրահը։  
Եկեղեցու վերածնունդը սկսվեց 1990 թվականից, երբ Սվերդլովսկի և Կուրգանի արքեպիսկոպոս Մելխիսեդեկի կողմից օծվեց Բոլոր Սրբերի անունով վերականգնված եկեղեցու զոհասեղանը։
1997 թվականին  եկեղեցուն կից ստեղծվեց գթության բաժին, որն իր գործունեությունը սկսեց եկեղեցու հարակից տարածքում գտնվող հարմարեցված ավտոտնակից։ Մինչև այժմ բաժինը աջակցություն  և օժանդակություն է ցուցաբերում բոլոր  կարիքավոր և անապահով ընտանիքների երեխաներին, դատապարտյալներին և մանկատներին։         


== Այժմեականություն ==
1990 թվականից սկսած զգալիորեն վերափոխվել է ոչ միայն եկեղեցին, այլև հարակից բակային տարածքը։  Կառուցվեց Միքայել Հրեշտակապետի անվամբ Մկրտության տաճար, զանգակատուն սուրբ նահատակներ Գուրիայի, Սամոնի և Ավիվի  անվամբ, կազմակերպվեց հոգևոր կենտրոն գթության բաժնով, եկեղեցական ծխական դպրոց և գրադարան։    
Եկեղեցում կան երկու բավականին պաշտելի կերպարներ, Անձեռակերտ Փրկչի և Աստվածամոր, որոնք կոչվում են  «Ամոքիր իմ տխրությունը»։
2011 թվականի մարտի 16-ին լրացավ Բոլոր սրբերի ծխական  մանկական կիրակնօրյա դպրոցի 20-ամյակը։ 2011 թվականի տվյալներով դպրոցում սովորել է հարյուր հիսուն երեխա սկսած յոթ տարեկանից, դասավանդել են 15 մանկավարժներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժերար Դեզարգ

Ժերար Դեգարզ (ֆր.՝ Girard Desargues, մարտի 2, 1591(1591-03-02), Լիոն, Ֆրանսիայի թագավորություն - հոկտեմբերի 9, 1661(1661-10-09), Լիոն, Ֆրանսիայի թագավորություն), ֆրանսիացի մաթեմատիկոս։ Պրոյեկտիվ և գծագրական երկրաչափության հիմնադիր։ Եղել է զինվորական ինժեներ։ Հետազոտություններում հետևողականորեն կիրառել է հեռանկարային պատկերումը։ Տվել է պրոյեկտիվ երկրաչափության հիմնական թեորեմաներից մեկը (Գեզարգի թեորեմա), ըստ որի


== Ծանոթագրություններ ==
Սեմյուել Ռիչարդսոն

Ռիչարդսոն Սեմյուել (անգլ.՝ Samuel Richardson, օգոստոսի 19, 1689(1689-08-19) կամ օգոստոսի 19, 1687(1687-08-19), Դերբիշիր, Անգլիա - հուլիսի 4, 1761(1761-07-04)[…], Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիայի թագավորություն), անգլիացի գրող։


== Կենսագրություն ==
Հայտնի է Ռիչարդսոնի «Պամելան կամ փոխհատուցված առաքինություն» (1740) վեպը, որի կենտրոնում սպասուհու և կալվածատիրոջ միջե եղած, վարպետորեն մշակված սոցիալ-էթիկական բախումն է։ Վեպն առաջացրել է պարոդիական վերաշարադրանքներ և «շարունակություններ»։
Ռիչարդսոնի ստեղծագործության բարձրակետը «Կլարիսա» (հատոր 1-7, 1747-1748) վեպն է, որի հերոսուհին նոր ժամանակների արձակի առաջին ողբերգական կերպարներից մեկն է։ «Սըր Չարլզ Գրանդիսոնի պատմությունը» (հատոր 1-7, 1754) վեպում անբասիր հերոս ստեղծելու հեղինակի փորձն անհաջող է անցել։
Ռիչարդսոնի ստեղծագործությունը բարձր են գնահատել Վոլտերը, Դիդրոն։ 20-րդ դարում հետաքրքրությունը Ռիչարդսոնի նկատմամբ վերակենդանանում է։


== Ծանոթագրություններ ==
Կադանոկ

Կադանոկ (ռուս.՝ Каданок), գյուղ Ռուսաստանի, Մոսկվայի մարզի Լուխովիցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 56 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մարդասպանների ազգ (ֆիլմ)

«Մարդասպանների ազգ» (անգլ.՝ Assassination Nation), ռեժիսոր Սեմ Լևինսոնի ամերիկյան թրիլլերը։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2018 թվականի հունվարի 21-ին` «Սանդենս» կինոփառատոնի ժամանակ։ Լայն վարձույթով ֆիլմը Միացյալ Նահանգներում և Կանադայում թողարկվել է 2018 թվականի սեպտեմբերի 21-ին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը Միացյալ Նահանգների Սալեմ փոքրիկ քաղաքում բնակվող չորս աղջկա մասին է։ Քաղաքում հաքերը հրապարակել է բնակիչների մեծ մասի անձնական տվյալները։ Առաջին զոհը քաղաքապետն է, երկրորդը՝ դպրոցի ուսուցիչը։ Հաքերային զանգվածային գործողություններից հետո քաղաքի կյանքը փոխվում է։ Հանցագործության մեջ մեղադրվող Լիլին և աղջիկները ստիպված են հակադրվել ամբողջ քաղաքին։


== Դերերում ==


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Քննադատություն ==
«Rotten Tomatoes» կայքում ֆիլմի վարկանիշը 73% է, ըստ 113 գրախոսությունների, միջին բալը 10-ից 6.6: «Metacritic» կայքում ֆիլմը 100-ից վաստակել է 56 միավոր՝ ըստ քննադատների 28 գրախոսությունների։


== Ծանոթագրություններ ==
Կաստենազո

Կաստենազո (իտալերեն՝  Castenaso), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Բոլոնյա գավառում։
Բնակչությունը՝ 13 704 (2004) մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 389 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 35,74 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 40055, 40050։ Հեռախոսային կոդը՝ 051։
Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչը մեծարվում է որպես համայնքի հովանավոր սուրբ։ Տոնը ամեն տարի նշվում է հունիսի 24-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Սերգեյ Բուրլեյ

Սերգեյ Բուրլեյ  (ռուս.՝ Сергей Иванович Бурлей, հունվարի 15, 1861(1861-01-15) - 1920, Սևաստոպոլ, Տավրիկյան նահանգ, Խորհրդային Ռուսաստան), ռուսական, հետագայում ուկրաինական նավատորմի  կոնտր ադմիրալ (1913 թվականի դեկտեմբերի 6) 1917-1918 թվականներին Ուկրաինական ժողովրդական հանրապետության և Ուկրաինական պետության ռազմական գործիչ, 1918 թվականի հունիսի 18-ից Ղրիմ-Ուկրաինական նավատորմի հրամանատար։


== Կենսագրություն ==
Սևծովյան նավատորմում է եղել 1878 թվականից։ 1881 թվականին ավարտել է Կրոնշտադի ծովային գերատեսչության տեխնիկական ուսումնարանը։ Կոնդուկտոր (1881), պրապորչիկ (1882), ենթապորուչիկ (1885), պորուչիկ (1889), շտաբս-կապիտան (1893)։ 1894 թվականին ավարտել է Նիկոլաևի Ծովային ակադեմիայի ջրագրության բաժինը։ Փոխադրվել է նավատորմ։ 1896 թվականից եղել է նավատորմի լեյտենանտ, Երկրորդ կարգի կապիտան (1903), առաջին կարգի կապիտան (1908)։ 1908-1910 թվականներին եղել է «Ասկոլդ» հածանավի հրամանատար։ 1912-1913 թվականներին կատարել է Կերչի նավահանգստի հրամանատարի պարտականությունները։ Կոնտր ադմիրալ (1913 թվականի դեկտեմբերի 6)։ 1913 թվականի դեկտեմբերի 6-ից մինչև փետրվարյան հեղափոխությունն ընկած ժամանակահատվածում եղել է Սևաստոպոլի քաղաքապետը։ 1915 թվականի հունվարի 1-ից  ՍՆ հրամանատարի հատուկ հանձնարարությունների գծով ադմիրալ։ Եղել է ուղղափառ եկեղեցու ներկայացուցիչ, ամուսնացած է եղել, ունեցել է  մեկ որդի (1916 թվականին)։ Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո կանգնեց ուկրաինական ծովային շարժման դիրքերում` աջակցելով նավատորմի ուկրաինացմանը։


== Ծառայություն Ուկրաինական ժողովրդական հանրապետությանը և Ուկրաինական պետությանը ==
1917 թվականի նոյեմբերի վերջերից ՈւԺՀ ծովային գործերի գլխավոր քարտուղարության կազմում է։ Ապրիլին Ղրիմից բոլշևիկների նահանջից հետո 1918 թվականին հանդես է եկել նավատորմը Կենտրոնական Ռադայի ենթակայությանը  հանձնելու օգտին։  Նավատորմը վերջնականապես ուկրաինական կողմին փոխանցելուց հետո պաշտոնի է նշանակվում Ուկրաինական Սևծովյան նավատորմի շտաբում։


== Ծառայություն Ռուսաստանի հարավային զինված ուժերում և մահ ==
Հակահետմանական հեղաշրջումից հետո նավատորմի անձնակազմի մեծ մասը անցավ ՌՀԶՈՒ-ի կողմը, այդ թվում նաև ադմիրալ Բուրլեյը։ 1920 թվականին ադմիրալը ռազմագիտություն էր  դասավանդում ծովայինների տնօրինությունում։ 1920 թվականի նոյեմբերին ադմիրալը կալանավորվում է բոլշևիկների կողմից։ Մահացել է սրտի կաթվածից կալանավայրում։


== Գրականություն ==
Грибовский В. Ю. СПИСОК офицерских чинов русского императорского флота ЦАРСТВОВАНИЕ ИМПЕРАТОРА АЛЕКСАНДРА ТРЕТЬЕГО.
Флот Української Народної Республіки  (укр.)


== Ծանոթագրություններ ==
Պատանի երաժիշտների Եվրատեսիլ 1982

Պատանի երաժիշտների Եվրատեսիլ 1982-ը (անգլերեն` Eurovision Young Musicians 1982) առաջինն էր մրցույթի պատմության մեջ։ Այն անց է կացվել Մեծ Բրիտանիայի Մանչեսթեր քաղաքում, առաջին մրցույթին մասնակցում էին 7 երկրներ որոնցից Գերմանիան ներկայացնող Մարկուս Պավլիկը հաղթանակ բերեց իր երկրին։


== Արդյունքներ ==
Սատրապ

Սատրապ, (հին պարսկ․ xsatrapan – բառացի՝ մարզի պահապան, հուն, όαιράληε)․ սատրապության կառավարիչ։ Սատրապին նշանակում էր արքայից արքան։ Պատերազմի ժամանակ սատրապ իր զորքով մասնակցում էր արքայից արքայի արշավանքներին, ապահովում էր ամենամյա տուրքերի և հարկերի գանձումը, վարում սատրապության դատական գործերը, իրավունք ուներ հատել արծաթե և պղնձե դրամ։ Սատրապի իշխանությունը աստիճանաբար դարձել է ժառանգական։ Աքեմենյանների տիրապետության ժամանակ Հայաստանում սատրապի պաշտոնը ժառանգաբար վարել են Երվանդունի տոհմի ներկայացուցիչները։ Սատրապների ինստիտուտը պահպանվել է նաև հետագայում՝ Ալեքսանդր Մակեդոնացու, Սելևկյանների և պարթև Արշակունիների տերություններում։
Բորիս Բուզանչիչ

Բորիս Բուզանչիչ (խորվ.՝ Boris Buzančić, 13 մարտի, 1929, Բելովար – 9 հոկտեմբերի, 2014, Զագրեբ, Խորվաթիա), հարավսլավացի խորվաթ դերասան և քաղաքական գործիչ, 1990-1993 թվականներին զբաղեցրել է Զագրեբի քաղաքապետի պաշտոնը։ Նա եղել է Զագրեբի առաջին քաղաքապետը Անկախ Խորվաթիայի պատմության մեջ։


== Կենսագրություն ==
Բորիս Բուզանչիչը ծնվել է 1929 թվականի մարտի 13-ին Բելովար քաղաքում (ներկայում գտնվում է Խորվաթիայի տարածքում)։ Կինոյում նկարահանվել է դեռ երիտասարդական տարիներից և խաղացել է բազմաթիվ դերեր։ Հիմնականում մարմնավորել է իշխանություն ունեցող մարդկանց կերպարներ, հատկապես այն ֆիլմերում, որոնք նվիրված են Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին։ Սակայն նրա ամենահայտնի դերերից մեկն է Սպլիտ քաղաքի սրամիտ քաղաքապետ Դոտուր Վիցեի դերը «Velo misto» հեռուստասերիալում։
1990 թվականին Բորիս Բուզանիչը դարձել է Զագրեբի քաղաքապետ. այդ պաշտոնում նա ընտրվել է Խորվաթիայի դեմոկրատական միության կողմից։ Զագրեբի քաղաքապետ նա եղել է մինչև 1993 թվականը, իսկ 1992 թվականին ընտրվել է Խորվաթիայի խորհրդարանի (երկրորդ նստաշրջան) պատգամավոր, որտեղ աշխատել է մինչև 1995 թվականը։
1995 թվականից հետո նա վերադարձել է իր աշխատանքին կինոյում։ Նրա դերերից երկուսն ունեն իրական նախատիպեր. 1999 թվականին նկարահանված «Մարշալ» ֆիլմի հերոս Յակովի նախատիպը Իոսիպ Տիտոն է, իսկ «Ավետյաց երկիր» ֆիլմի հերոս պրոֆեսոր Կրունոսլավ Միրիչինը՝ Ֆրանյո Տուջմանը։
Բորիս Բուզանչիչը մահացել է 2014 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Զագրեբում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ջայպուր

Ջայպուր (հինդի՝ जयपुर, ( արտասանություն)), քաղաք Հնդկաստանում, Ռաջաստան նահանգի վարչական կենտրոնը։ Բնակչությունը կազմում է 3 073 350 մարդ (2011)։ 
Տնտեսական, մշակութային ու տուրիզմի կենտրոն է, առևտրատրանսպորտային հանգույց։ Կան բամբակե գործվածքների, կաշվի-կոշիկի, խեցե գործական, սննդի արդյունաբերություն, երկաթուղային և ավտոնորոգման արհեստանոցներ, տնայնագործություն։ Ունի համալսարան, գեղարվեստական արհեստների դպրոց։ Ջայպուր հիմնադրվել է 1728 թվականին։ Շրջափակված է պատերով, երկրի կողմերով դիրքորոշված փողոցներով, բաժանված է ուղղանկյուն թաղամասերի։ Կենտրոնում պալատական համալիրն է (18 դար), որն ընդգրկում է այգիներ, ջրավազաններ, շատրվաններ, Չանդրա Մահալ պալատը, Ջանթար Մանթար աստղադիտարանը և խավա-Մահալ պալատը («Հողմերի պալատ», 1751-1768)։ Քաղաքի պարսպապատերից դուրս՝ դեպի հարավային, Ջայպուրի նոր մասն է (19 դարի կես - 20-րդ դար)։


== Ծանոթագրություններ ==