armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Նորման Պոգսոն

Նորման Ռոբերտ Պոգսոն (անգլ.՝ Norman Robert Pogson, մարտի 23, 1829(1829-03-23), Նոթինգհեմ, Նոթթինգեմշիր, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - հունիսի 23, 1891(1891-06-23), Չեննայ, Բրիտանական Հնդկաստան, Բրիտանական կայսրություն), անգլիացի աստղագետ։
18 տարեկան հասակում հաշվարկել է երկու գիսաստղերի ուղեծրերը։ 1850-1851 թվականներին աշխատել է Ջորջ Բիշոպի աստղադիտարանում։ 1851 թվականին դարձել է Ռեդքլիֆի աստղադիտարանի գիտաշխատող Օքսֆորդում, Անգլիա։ 1860 թվականին տեղափոխվել է Մադրաս, Հնդկաստան, որտեղ զբաղեցրել է պետական աստղագետի պաշտոնը։ Մադրասի աստղադիտարանում աշխատելիս հրատարակել է 11015 աստղերի կատալոգ։ Ինչպես նաև այնտեղ հայտնաբերել է հինգ աստերոիդ և վեց փոփոխական աստղ։
Հատկապես հայտնի է իր այն դիտարկման շնորհիվ, ըստ որի տեսանելի աստղային մեծությունների համակարգում, որը ներդրվել էր հույն աստռղագետ Հիպարքոսի կողմից, առաջին մեծության աստղերը մոտ հարյուր անգամ պայծառ են, քան վեցերորդ մեծության աստղերը։ 1856 թվականին Պոգսոնը առաջարկեց այսպիսի հարաբերությունը ընդունել որպես ստանդարտ, այսինքն տեսանելի աստղային մեծության ամեն մեկ աստիճան իջեցումը պայմանավորվում է պայծառության անկմամբ, որը հավասար է 100-ի հինգերորդ աստիճանի արմատին (կամ մոտ 2, 512)։ Պոգսոնի հարաբերությունը դարձավ աստղերի մեծության գնահատման ստանդարտ ձև։
Պայծառության հարաբերությունը ներկայացված է հետևյալ բանաձևով՝

  
    
      
        
          m
          
            2
          
        
        −
        
          m
          
            1
          
        
        =
        −
        2.5
        
          log
          
            10
          
        
        ⁡
        (
        
          L
          
            2
          
        
        
          /
        
        
          L
          
            1
          
        
        )
      
    
    {\displaystyle m_{2}-m_{1}=-2.5\log _{10}(L_{2}/L_{1})}
  որտեղ՝ m - աստղային մեծությունն է, իսկ L - լուսատվությունը 1 և 2 աստղերի համար։
1868 և 1871 թվականներին Պոգսոնը մասնակցել է հնդկական արշավախմբերի, որոնք դիտարկում էին արևի խավարումները։
Կյանքի ընթացքում Պոգսոնը հայտնաբերել է ընդամենը ութ աստերոիդ և 21 փոփոխական աստղ։ Նա ղեկավարում էր Մադրասի աստղադիտարանը 30 տարվա ընթացքում, ընդհուպ մինչև մահը։


== Ճանաչումը ==
Աստերոիդ (1830) Պոգսոն։
Խառնարան Պոգսոն Լուսնի վրա։


== Տես նաև ==
Նորման Թոմաս
Քրիստիան Պետերս


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Norman Robert Pogson — Irineu Gomes Varella Archived 2012-04-02 at the Wayback Machine. (պորտ.)
Magnitudes of Thirty-six of the Minor Planets for the first day of each month of the year 1857, N. Pogson, MNRAS 17 pp 12 1856 in which Pogson first introduced his magnitude system (անգլ.)
Պրիերո

Պրիերո (իտալերեն՝ Priero), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 504 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 25 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 20 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12070։ Հեռախոսային կոդ՝ 0174։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության գրաֆիկը.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0174 79024
Էլեկտրոնային փոստ։ com.priero@vallinrete.org
Պաշտոնական կայք։ http://www.comunepriero.cn.it/ Archived 2009-07-31 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunepriero.cn.it/ Archived 2009-07-31 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Լին շրջան (Այովա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լին շրջան (այլ կիրառումներ)Լին շրջան (անգլ.՝ Linn County), ԱՄՆ Այովա նահանգի 99 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.860 կմ² է, բնակչությունը՝ 211.226 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Սիդար Ռեփիդս բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1837 թ.։
Տիիդու (այլ կիրառումներ)

Տիիդու անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Տիիդու - գյուղ Էստոնիայի Սանգաստե շրջանի կազմում։
Տիիդու - գյուղ Էստոնիայի Ռիուգե շրջանի կազմում։
Best Air

Best Air, մասնավոր ավիաընկերություն Բանգլադեշում, որի կենտրոնակայանը գտնվում է Դաքքայում, որը աշխատում է ուղևորափոխադրումների ոլորտում՝ երկրի ներսում։


== Պատմություն ==
Best Air-ը  հիմնադրվել է 2007 թվականին, «Best Aviation»-ի և քուվեյթական հոլդինգ «Aqeeq Aviation Holding»-ի համատեղ նախագծի շրջանակներում։
Ավիաընկերությունը սկսել է օպերացիոն գործունեություն 2008 թվականի հունվարից՝ կատարելով կանոնավոր չվերթներ մայրաքաղաքի Shahjalal International Airport-ից։ 2009-ին ընկերությունը դադարեցրել է բոլոր փոխադրումները ավիացիոն վառելիքը կտրուկ գների աճի պատճառով։
2010-ին Best Air-ը հայտնում է իր գործունեությունը 2011 թվականի մարտին վերսկսելու մասին՝ բանգլադեշյան «Destiny Group LTD of bangladesh» ֆինանսական հոլդինգի կողմից խոշոր ֆինանսավորում ստանալուց հետո և մտադրվում է ձեռք բերել նոր ինքնաթիռ ATR-72, երեք Airbus A320 և ապա Airbus A330 կամ Boeing 777:


== Ծանոթագրություններ ==
Բոլխունի

Բոլխունի (ռուս.՝ Болхуны), գյուղ Ռուսաստանի Աստրախանի մարզի Ախտուբինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2202 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ավետարան (4829)

Ավետարան (4829), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4829 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1444 թվականին Հայրապետ աբեղա Թումա Մինասենց գրիչի կողմից Աղթամարում։ Ծաղկողը և կազմողը եղել է Թումա Մինասենցը։ Ստացողը եղել է Թումա Գավաշեցի վաճառականը, Ծերուն աբեղան (եղբայր)։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 27,5X17,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 304 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի տերունական 8, նկար ստացողների 1, ավետարանիչ 4, կիսախորան և լուսանցազարդ  մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 4 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ երկաթագրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կարմիր կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի և ծաղկողի՝ ՝ 10ա, 87ա, 139բ, 228բ, 295ա, հետագայի՝ 303ա (15-րդ դար), 140ա, 301ա (16-րդ դար), 302ա (1612 թվական), 304ա (1639թվական), 87բ (1668թվական), 304բ (17-րդ դար), 229ա (1884 թվական)։


== Ծանոթագրություններ ==
Իվան Շմալգաուզեն (բուսաբան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իվան Շմալգաուզեն (այլ կիրառումներ)Իվան Ֆեոդորովիչ Շմալգաուզեն (ռուս.՝ Иван Фёдорович Шмальгаузен, գերմ.՝ Johannes Theodor Schmalhausen, ապրիլի 3 (15), 1849, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 7 (19), 1894, Կիև, Ռուսական կայսրություն), ռուս բուսաբան։ Պետերբուրգի Գիտությունների Ակադեմիայի թղթակից անդամ (1893 թ.)։
Ավարտել է Պետերբուրգի համալսարանը (1871 թ.)։ Եղել է Կիևի համալսարանի պրոֆեսոր (1879 թվականից)։ Հիմնական աշխատանքները վերաբերում են հնաբուսաբանությանը և Ռուսաստանի բուսականությանը։ Հեղինակն է «Հարավ-Արևմտյան Ռուսաստանի ֆլորան» (1886 թ.), «Միջին և Հարավային Ռուսաստանի, Ղրիմի և Հյուսիսային Կովկասի ֆլորան» (հատորներ 1—2, 1895—1897 թթ.) և բրածո բույսերի վերաբերյալ մի շարք կարևոր աշխատությունների։


== Ծանոթագրություններ ==
Մինարեկ

Մինարեկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոժկի (այլ կիրառումներ)

Ռոժկի, կարող է վերաբերել՝

Ռոժկի - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ժիտոմիրի շրջանում
Ռոժկի - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Օրոժիցյայի շրջանում
Սալվատիեռայի ամրոց

Սալվատիեռայի ամրոց (իսպ.՝ Castillo de Salvatierra), ամրոց Իսպանիայի Կալսադա դե Կալատրավա քաղաքում, Սյուդադ-Ռեալ նահանգի հարավային մասում։ Այն գտնվում է բլրակի վրա, հրաբխային ծագում ունեցող Ատալայա լեռան ստորոտին մոտ՝ Կալսադա դե Կալատրավա քաղաքից 5 կմ հեռավորության վրա։


== Պատմություն ==
Ալարկոսի ճակատամարտից հետո, որի ժամանակ Կալատրավայի միաբանությունը Ալոմհադեսի կողմից պարտության մատնվեց, Կաստիլիայի ցիրուցան եղած ասպետները ապաստան գտան Կիրվելոսի Կիստերիկյան վանքում, որտեղ էլ սկսեցին վերախմբավորվել և ընդլայնել իրենց շարքերը։ Որպես նոր պատվար՝ 1198 թվականին նրանք հիմնեցին Սալվատիեռայի ամրոցը, որտեղ էլ հետագա 14 տարիների ընթացքում իրենք իրենց կոչում էին Սալվատիեռայի ասպետներ, չնայած ամրոց ինքնին 1209 թվականից Ալմոհադ խալիֆայության տիրապետության տակ էր ընկել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Castillosnet.org - Castillo de Salvatierra Archived 2013-04-14 at Archive.is
En la página del campo de Calatrava
Con más datos sobre este castillo
Más sobre este castillo, con animación Archived 2011-09-02 at the Wayback Machine.
Ուիստեր շրջան (Մերիլենդ)

Ուիստեր շրջան (անգլ.՝ Worcester County), ԱՄՆ Մերիլենդ նահանգի 24 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.800 կմ² է, բնակչությունը՝ 51.454 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Սնոու Հիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1742 թ.։
Եվգենի Շահիջանով

Եվգենի Սմբատի Շահիջանով (մայիսի 2, 1933(1933-05-02), Օսակարովսկի շրջան, Կարագանդայի մարզ, Ղազախստանի ինքնավար սոցիալիստական խորհրդային հանրապետություն, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռազմական տեխնիկայի բնագավառի գիտնական։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1982), պրոֆեսոր (1985): Հրթիռային և հրետանային գիտնականների ակադեմիայի ակադեմիկոս (1993)։ Լենինյան մրցանակի դափնեկիր (1978): Մոսկվայի «Ռեգիոն» պետական գիտաարտադրական ձեռնարկության տնօրեն։


== Կենսագրություն ==
Եվգենի Շահիջանովը ծնվել է 1933 թվականի մայիսի 2-ին Ավան համար 7 (Ղազախստանի Կարագանդայի մարզ)։ 1957 թվականին ավարտել է Մոսկվայի բարձրագույն տեխնիկական ուսումնարանը։ 1958-1981 թվականներին աշխատել է Մոսկվայի մարզի Զագորսկի կիրառական քիմիայի գիտահետազոտական ինստիտուտում։ 1964-1981 թվականներին աշխատել է որպես փոխտնօրեն, 1981-1987 թվականներին եղել է Մոսկվայի Կրասնոարմեյսկի մեքենայացման գիտահետազոտական ինստիտուտի տնօրեն, 1987 թվականից՝ «Ռեգիոն» պետական գիտական արտադրական ձեռնարկության գլխավոր տնօրեն, 1989 թվականից, միաժամանակ՝ Մոսկվայի ավիացիայի ինստիտուտի ամբիոնի վարիչ։ Եղել է Հրթիռային և հրետանային գիտնականների, Տեղեկագիտական միջազգային ակադեմիաների անդամ (1993):
Աշխատանքները վերաբերում են ռազմածովային ուժերի և ծովային ավիացիայի համար բարձր ճշգրտությամբ կառավարվող հակասուզանավային զենքի յուրատիպ տեսակների և ավիացիոն ռումբերի նախագծման ու ստեղծման խնդիրներին։


== Մրցանակներ ==
Լենինյան մրցանակ (1978)
Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշան
Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==
Nightmare (խումբ)

Nightmare (ճապ.՝ ナイトメア), ճապոնական visual kei խումբ։ Խումբը ստեղծվել է 2000 թվականի հունվարի 1։


== Անդամներ ==
Յոմի (ճապ.՝ 黄泉) (անգլ.՝ Yomi) - Վոկալիստ

Ծննդյան ամսաթիվ - է 1981 թվականի հուլիս 14
Ծննդավայր - Միյագի
Երաժշտական ազդեցությունը - X Japan, Luna Sea, La'cryma Christi, Laputa և RouageՀիցուգի (ճապ.՝ 柩) (անգլ.՝ Hitsugi) - Կիթառահար

Ծննդյան ամսաթիվ - է 1982 թվականի մարտի 5
Ծննդավայր - Միյագի
Երաժշտական ազդեցությունը - X Japan և HideՍակիտո (ճապ.՝ 咲人) (անգլ.՝ Sakito) - Կիթառահար

Ծննդյան ամսաթիվ - է 1981 թվականի հունիս 29
Ծննդավայր - Միյագի
Երաժշտական ազդեցությունը - X Japan, Luna Sea, L'Arc-en-Ciel, Pierrot և Dead EndՆիիյա (ճապ.՝ 新弥) (անգլ.՝ Ni~ya) - Բասիստ

Ծննդյան ամսաթիվ - է 1981 թվականի հունիս 23
Ծննդավայր - Միյագի
Երաժշտական ազդեցությունը - Luna Sea և X JapanՐուկա (ճապ.՝ 瑠樺) (անգլ.՝ Ruka) - Թմբկահար

Ծննդյան ամսաթիվ - է 1979 թվականի հունիս 9
Ծննդավայր - Տոկիո
Երաժշտական ազդեցությունը - Boøwy, The Blue Hearts, Luna Sea, Penicillin և Kuroyume


== Սկավառակագրություն ==


=== Ստուդիական ալբոմներ ===
2003 - Ultimate Circus
2004 - Livid
2006 - Anima
2007 - The World Ruler
2008 - Killer Show
2009 - Majestical Parade
2011 - Nightmare
2013 - Scums
2014 - To Be or Not to Be
2015 - Carpe Diem


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Nightmare - MySpace
Հարավային նահանգ (Ռուանդա)

Հարավային նահանգ, նահանգ Ռուանդայի արևելքում։ Այն Ռուանդայի 5 նահանգներից է և ներառում է 8 շրջան։ Տարածքը կազմում է 5,963 քառ. կմ, իսկ բնակչությունը 2,589,975 մարդ՝ 2012 թ.-ի օգոստոսի տվյալներով։ Մայրաքաղաքը Նիանզա քաղաքն է՝ 323,719 բնակչությամբ։


== Շրջանները ==
Գիսագարա շրջան
Հուե շրջան
Կամոի շրջան
Նիամագաբե շրջան
Նիանզա շրջան
Նիարուգուրու շրջան
Ռուհագո շրջան
Մուհանգա շրջան
Պառապալու

Պառապալու (էստ․՝ Parapalu), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Մեեկսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 7 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Խրեբտովո (գյուղ, Ուգլիչսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԽրեբտովոԽրեբտովո (ռուս.՝ Хребтово), գյուղ Ռուսաստանի, Յարոսլավլի մարզի Ուգլիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 31 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սթաֆորդ Հենրի Նորթքոթ

Սթաֆորդ Հենրի Նորթքոթ (անգլ.՝ Stafford Henry Northcote, 1st Earl of Iddesleigh, հոկտեմբերի 27, 1818(1818-10-27), Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - հունվարի 12, 1887(1887-01-12), Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն), անգլիացի պետական գործիչ, պահպանողական։
Ծնունդով հին դեվոնշիրյան ընտանիքից է, որը Բարոնետական կոչում է ստացել դեռ 1641 թվականին։ Օքսֆորդում ուսումն ավարտելուց հետո դարձել է Գլադստոնի մասնավոր քարտուղար, բայց երբ Գլադստոնն անցել է լիբերալների կողմը, նրան չի հետևել։
1855 թվականին նա զբաղեցրել Է խորհրդարանի պահպանողական անդամների տեղը, 1859 թվականին Դերբիի ժամանակ նշանակվել է գանձապետարանի քարտուղար, սակայն լորդ Պալմերսթոնին կից լիբերալների հաղթանակի արդյունքում նստաշրջանի ավարտին կորցրել է իր տեղը։ Դերբիի 3-րդ կառավարության ժամանակ (1866) ստացել է առևտրի նախարարի պորտֆել, 1868 թվականին՝ հնդկական նախարարության։
1874 թվականին Դիզրայելու օրոք Իդեսլին ստացել է ֆինանսների նախարարի պաշտոն և 1876 թվականի նստաշրջանի ավարտին, երբ Դիզրաելին անցել է վերին պալատ, ստորին պալատում դարձել է խորհրդարանի խոսնակ։ Լորդ Բիկոնսֆիլդի (1880) անկումից հետո՝ Գլադստոնի կառավարման ժամանակ (1880-1885), Իդեսլին ղեկավարել է պահպանողական ընդդիմությունը։
Սոլսբերիի հրաժարականից հետո 1885 թվականի հունիսին Նորթքոթը կանգնեցվել է առաջին լորդ-գանձապահի և պերի կոչման մեջ լորդ Իդեսլի անունով, ինչը նրան զրկել է ստորին պալատում Պահպանողական կուսակցության ղեկավար լինելու հնարավորությունից։
1885-1887 թվականներին եղել է արտաքին գործերի նախարար։
Բացի բազմաթիվ ելույթներից, Իդեսլին տպագրել է «Twenty years of financial policy 1842-61» (Լոնդոն, 1862 թվական)։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացել է Ցեցիլիա Ֆրենսես Ֆերերի հետ (մահացել է 1910 թվականին), որն ունեցել է յոթ որդի և երեք դուստր։
Ավագ որդին՝ Ուոլթեր Սթաֆորդ Նորթքոթը (1845-1927), ժառանգել է հոր տիտղոսները՝ դառնալով Իդեսլի 2-րդ Կոմսը, Նյուտոն Սենտ Սայրեսի 2-րդ վիկոնտը և Նորթքոթի 9-րդ բարոնետը։ 2-րդ որդին՝ Հենրին, գանգատվել է Բարոն Նորթքոթի տիտղոսից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Иддёсли, Генрих Норткот»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Խեժափիճի սիբիրական

Խեժափիճի սիբիրական (լատ.՝ larix sibirica), սոճազգիների ընտանիքի, խեժափիճի ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Խոշոր ծառ է՝ 30-45 մ բարձրությամբ և 80 - 180 սմ բնի տրամագծով։ Աճում է չափազանց արագ։ Լավագույն հողերում 100 տարեկան հասակում հասնում է 30 - 33, 350 տարեկանում՝ 45 մ բարձրության։ Հողի ճահճակալման դեպքում առաջացնում է երկրորդական կարգի կողմնային արմատներ։ Փշատերևներն ունեն 13-45 մմ երկարություն և 0․6 -1,6 մմ լայնություն, բաց կանաչավուն են, կապտավուն խավով։ Կարճացած ընձյուղների վրա հավաքված են փնջերով՝ 25-65-ական հատ։ Աշնանը դեղնում և թափվում են ավելի վաղ, քան մյուս խեժափիճիների փշատերևները։
Կոների երկարությունը կազմում է 22-30 մմ, դրանք սովորաբար ձվաձև են և երկարավուն օվալաձև, մինչև հասունանալը ամուր սեղմված, հասունացման ժամանակ լայն բացված, կազմված են 22-38 թեփուկներից, որոնք դասավորված են 5-7 շարքերով։ Սերմնային թեփուկները բարակ են, հաճախ կաշվեկերպ, ձվաձև կամ լայն-ձվաձև, ամբողջաեզր։ Ծածկող թեփուկները ծածկված են սերմնային թեփուկների տակ։ Սովորաբար բացվում են օգոստոս-սեպտեմբեր ամիսներին։


== Տարածվածություն ==
Աճում է Հյուսիսային Ուրալի անտառներում, Արևմտյան Սիբիրում, Ալթայում և Սայաններում։
Երևանի բուսաբանական այգում այս ծառատեսակի մշակության բոլոր փորձերը անհաջողության են մատնվել։ Այստեղ 9-10 տարեկան հասակում հասնում է 1․0-1․5 մ բարձրության, ընդ որում միջին աճը չի անցնում 10-15 սմ-ից։ Հավանաբար բույսի ճնշվածության և վատ աճելու պատճառը օրվա կարճատևությունն է, ինչպես նաև նրա աճման և տեղի կլիմայական ռիթմի անհամապատասխանությունը։ Երևանի պայմաններում ընձյուղների աճը շատ վաղ է սկսվում (ապրիլին) և շարունակվում է մեկ ամիս (հյուսիսային շրջաններում սիբիրական խեժափիճու աճը տևում է 3 ամիս)։
Համեմատաբար լավ է աճում Վանաձորում, որտեղ հանդիպում են մինչև 42 տարեկան ծառեր, որոնք 1937 թվականին բերվել են Պյատիգորսկից։ Ներկայումս այդ բույսերի բարձրությունը կազմում է 12 մ, բնի տրամագիծը՝ 30-40 սմ։ Տարեկան միջին աճը անցնում է 25-30 սմ-ից։
Վանաձորի պայմաններում բավականին երաշտադիմացկուն է և բարձր դեկորատիվ, սակայն խիստ դանդաղ է աճում։


== Կիրառություն ==
Խորհուրդ է տրվում միջին լեռնային անտառային գոտու համար, որտեղ կանաչապատման բնագավառում կարող է գտնել սահմանափակ կիրառություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Հրայր Մկոյան

Հրայր Մկոյան (սեպտեմբերի 2, 1986(1986-09-02), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ֆուտբոլիստ, հանդես է եկել նախ Շիրակ ակումբում, այնուհետև տեղափոխվել է Երևանի «Արարատ» ակումբ, որի կազմում նվաճել է Հայաստանի փոխչեմպիոնի կոչումը։ 2012 թվականին հանդես է եկել Սպարտակ Նալչիկ ֆուտբոլային ակումբում, ապա վերադարձել է Շիրակ։ 2009 թվականից հանդիսանում է նաև ֆուտբոլի Հայաստանի ազգային հավաքականի անդամ։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Արարատ ===
Մկոյանը իր երիտասարդական կարիերան անցկացրել է Շիրակում։ Իսկ առաջին թիմում սկսել է խաղալ 18 տարեկանից։ Այնուհետև առաջարկ է ստանում Արարատ ֆուտբոլային ակումբից և տեղափոխվում։ Ընդհանուր առմամբ Արարատում անցկավնում է 47 խաղ։


=== Ուլիս ===
2009 թվականին Մկոյանը վարձավճարով տեղափոխվում է Երևանի Ուլիս, ում հետ նա գրավում է 3-րդ տեղը Հայաստանի առաջնությունում։ Դրանից հետո Մկոյանը կնքում է երկամյա պայմանագիր Երևանի Միկայի հետ։


=== Միկա ===
2009 թվականի դեկտեմբերին, պարզ էր դառնալու Հայաստանի լավագույն ֆուտբոլիստի անունը։ Այդ անվանկարգում երկրորդ տեղը տեղը զբաղեցրեց Հրայր Մկոյանը՝ առաջին տեղը զիջելով Հենրիխ Մխիթարյանին։


=== Սպարտակ Նալչիկ ===
2012 թվականի հուբարի 12-ին Մկոյանը պայմանագիր կնքեց Նալչիկի Սպարտակի հետ։ Մկոյանը ակումբը լքեց ազատ գործակալի կարգավիճակով։


=== Շիրակ ===
Մկոյանը վերատարձավ այն ակումբ, որտեղ սկսել էր իր կարիերան։ Պայմանագիրը կնքվեց 6 ամսով։


=== Դինամո ===
2013 թվականին Մկոյանը վարձավճարով տեղափոխվեց Չեխական Դինամո ակումբ։ Գլխավոր մարզչի խոսքերով Մկոյանը լավ տպավորություն թողեց կարճ ժամանակում։


=== Էսթեղլալ ===
2014 թվականի հունիսի 16-ին Մկոյանը տեղափոխվեց Իրանի Էսթեղլալ։


== Ակումբային նվաճումներ ==


== Մասնագիտական ակումբային կարիերա ==
Աղբյուր ffa.am


== Արտաքին հղումներ ==
Հրայր Մկոյանի բաժինը ՀՖՖ-ի պաշտոնական կայքէջում (հայ.), (անգլ.), (ռուս.)
Վարգեյսկայա Վիսկա

Վարգեյսկայա Վիսկա (ռուս.՝ Ваглейская Виска), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Սոզվա գետի աջ ափին 152 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 22 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինա։

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300212103000081670
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103008167
Ավազանի կոդը — 03.05.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Բելֆաստ (այլ կիրառումներ)

Բելֆաստ, կարող է վերաբերել՝

Բելֆաստ - քաղաք Մեծ Բրիտանիայում, Հյուսիսային Իռլանդիա երկրամասում
Բելֆաստ - շրջան Հյուսիսային Իռլանդիայի հյուսիս-արևելքում
Ռիխարդ Յոզեֆ Նոյտրա

Ռիխարդ Յոզեֆ Նոյտրա (գերմ.՝ Richard Joseph Neutra;ապրիլի 8, 1892(1892-04-08)[…], Վիեննա, Ավստրո-Հունգարիա - ապրիլի 16, 1970(1970-04-16)[…], Վուպերտալ, Գերմանիա ), ավստրիացի և ամերիկացի ճարտարապետ, XX դարի կեսերի մոդեռնիզմի նախահայրերից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Ռիխարդ Յոզեֆ Նոյտրան ծնվել է 1892 թվականին, Վիեննայում, հրեական ընտանիքում, սովորել է Վիեննայի տեխնոլոգիական համալսարանում, եղել է Ադոլֆ Լոոսի աշակերտը։ Այդ ժամանակահատվածում նա տարվել է Օտտո Վագների ստեղծագործությամբ, ստանալով է բարձրագույն կրթություն՝ պրակտիկան անցել է Գերմանիայում, որտեղ աշխատել է Էրիխ Մենդելսոնի արվեստանոցում։ 1923 թվականին արտագաղթել է Միացյալ Նահանգներ և 1929 թվականին ստացել այս երկրի քաղաքացիություն։ Այստեղ ճարտարապետը ծանոթացել է Ֆրենկ Լլոյդ Ռայթի հետ և մի քանի համատեղ նախագծերի մասնակցել նրա հետ, հետագայում հրավիրվել է աշխատանքի հին ընկերոջ և համակուրսեցի Ռուդոլֆ Շինդլերի կողմից, որի հետ տեղափոխվել է Կալիֆոռնիա՝ ապրելու և աշխատելու։
Այս տարիների ընթացքում սկսվել է ձևավորվել Նոյտրայի հատուկ ոճը, որը հիմնված էր թեթևության, հստակ երկրաչափական համամասնությունների համադրության վրա, որը լիովին բավարարում էր արևմտյան ափի բնակիչների պահանջները։ Նրա մոտեցման տարբերակիչ առանձնահատկությունը իր հաճախորդների կարիքներին ճշգրտորեն հետևելն էր, մինչդեռ մյուս կոլեգա-ճարտարապետները առավել հաճախ փորձում էին հաճախորդներին պարտադրել նստավայրի իրենց գեղարվեստական ​​տեսլականը։ Դիզայնը սկսելիս Նոյտրան, առաջին հերթին, միշտ փորձել է պարզել իր հաճախորդի կարիքները, և միայն դրանից հետո շենքին ավելացրել արվեստի որոշ տարրեր՝ այն համադրելով շրջապատող լանդշաֆտի հետ։ Մի քանի հաջողված նախագծեր ավարտելուց հետո, Լոս Անջելեսում ճարտարապետն ունեցավ իր առաջին սաները, որոնցից ամենահայտնիներն էին Գրեգորի Էինը, Հարվել Համիլթոն Հարիսը և Ռաֆայել Սորիանոն։
Մահացել է 1970 թվականին, Գերմանիայում՝ թողնելով գիրք-ինքնակենսագրություն՝ «Կյանք և ձև» վերնագրով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություն ==


== Գրականություն ==
Esther McCoy. Five California Architects. — Reinhold Publishing, 1960. Включена библиография(անգլ.)
Thomas Hines. Richard Neutra and the Search for Modern Architecture. — Oxford University Press, 1982. — ISBN 0195030281
Sylvia Lavin. Open the Box: Richard Neutra and the Psychology of the Domestic Environment // 40. — Assemblage, 1999. — С. 6–25.
Barbara Lamprecht. Richard Neutra: Complete Works. — Taschen, 2000. — ISBN 3822866229
Barbara Lamprecht. Richard Neutra, 1892–1970: Survival Through Design. — Taschen, 2004. — ISBN 3822827738
Sylvia Lavin. Form Follows Libido: Architecture and Richard Neutra in a Psychoanalytic Culture. — MIT Press, 2005. — ISBN 0262122685
W. Boesiger (ed.), Richard Neutra, Buildings and Projects (Рихард Нойтра, Постройки и проекты, Zurich : Girsberger, 1951, 1959, 1966)(անգլ.)(գերմ.)(ֆր.)
Aylesa Forsee, Men of Modern Architecture (Люди современной архитектуры, Philadelphia, McCrae Smith, 1966)(անգլ.)


== Արտաքին հղումներ ==
Նոյտրան GreatBuildings.com կայքէջում(անգլ.)
Նոյտրան  Modernsandiego.com կայքէջում (անգլ.)
Ճարտարապետի կենսագրությունը  r20thcentury.com կայքէջում(անգլ.)
Տեղեկություններ և նկարներ Winkens.ie-ում Archived 2018-05-29 at the Wayback Machine. (անգլ.)
The Unauthorized Beverly Hills, 90210 Story

Բևերլի Հիլզ, 90210. Անթույլատրելի պատմություն (անգլ.՝ The Unauthorized Beverly Hills, 90210 Story), ամերիկյան հեռուստատեսային ֆիլմ, որ ցուցադրվում է Lifetime ալիքով, պատմում է «Բևերլի Հիլզ, 90210» սերիալի կուլիսների հետևում կատարվող պատմության մասին։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2015 թվականի հոկտեմբերի 3-ին՝ «Բևերլի Հիլզ, 90210» ֆիլմի նկարահանման 25-ամյակի լրանալու օրը։ Վանեսա Փրայզը պատրաստում է ֆիլմը Ջեֆ Ռոդի սցենարով, իսկ պրոդյուսերական գործառույթը իր վրա է վերցրել Քրիստիան Բրյույերը։


== Դիպաշար ==
Ֆիլմը պատմում է 1990-ական թվականներին երիտասարդների շրջանում շատ հայտնի «Բևերլի Հիլզ, 90210» սերիալի նկարահանման գործընթացի մասին։ Սերիալը եթերում է եղել 10 տարի՝ 1990-2000 թվականներին։ Սյուժեի հիմքում նկարահանման հրապարակում տիրող մթնոլորտի, ինչպես նաև դերասանների և սերիալի հեղինակների միջև տիրող հարաբերությունների մասին է։


== Դերերում ==
Մաքս Լոյդ Ջոնս
Սամանտա Մոնրո
Էբի Կոբ
Ջեսի ՄակՔենի
Էբի Ռոս
Դևիդ Լենոն
Ռոս Լինթոն
Միշել Հոյնս
Ալիսա Լինչ
Դեն Կաստելենտա
Ադամ Կորսոն


== Արտադրություն ==
Դերասանական կազմի կուլիսների հետևում տեղի ունեցող կյանքի մասին այս ֆիլմը հաջողություն ունեցավ. 1,2 միլիոն հեռուստադիտող դիտեց այս ֆիլմը հեռուստատեսությամբ։


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմի մասին mylifetime կայքում


== Ծանոթագրություններ ==
Հոհենբոկա

Հոհենբոկա (գերմ.՝ Hohenbocka), քաղաք Գերմանիայում, Բրանդենբուրգի տարածքում։
Մտնում է Վերին Շպրեվալդ Լաուզիցի շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Ռուլանդի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 1098 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 15,59 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 66 132։


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ Archived 2007-06-26 at the Wayback Machine.
Եռակի և քառակի օժանդակ հնչյուններ

Եռակի և քառակի օժանդակ հնչյուններ, Օժանդակ հնչյունները, անցողիկ հնչյունների նման, միաժամանակ երեք ձայներում օգտագործվում են զուգահեռ կամ խառը շարժումով։
Զուգահեռ շարժման ժամանակ ձայները ընթանում են նեղ դասավորություն ունեցող սեքստակորդներով, հազվադեպ՝ կվարտսեքստակորդներով։
Խառը շարժման ժամանակ երկու ձայները ընթանում են տերցիաներով կամ սեքստաներով միևնույն ուղղությամբ, իսկ երրորդ ձայնը՝ հակառակ ուղղությամբ։
Բոլոր չորս ձայներում օժանդակ հնչյունները շարժվում են կամ զույգ-զույգ՝ հակադիր ուղղությամբ, կամ եռահնչյունների մելոդիկ միացման օրինակով. երեք ձայները շարժվում են միևնույն ուղղությամբ, իսկ չորրորդը՝ նրանց հակադիր։


== Աղբյուրներ ==
Ի.Դուբովսկի, Ս. Եվսեև, Ի. Սպոսոբին, Վ. Սոկոլով, Հարմոնիայի դասագիրք, Երևան, 1978, Էջ 321-322
Պուենտե Խենիլ

Պուենտե Խենիլ (իսլ.՝ Puente Genil, «Խենիլյան կամուրջ»՝ բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Կորդովայի պրովինցիայում, Անդալուսիա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է՝ Կամպանիա Սուր շրջանում։Տարածքը կազմում է 170 կմ2։ Բնակչությունը՝ 30 245 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 68 կմ։ Քաղաքի անվանումը կապված է Խենիլ գետի վրա գտնվող կամրջի հետ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальная страница
Puente Genil Digital.com Archived 2014-02-09 at the Wayback Machine.
Puente-Genil.com — Portal de Puente Genil Archived 2013-03-07 at the Wayback Machine.
Puente Genil Visita virtual Archived 2021-04-19 at the Wayback Machine.
Ayuntamiento de Puente Genil
Bibliografía Archived 2008-03-05 at the Wayback Machine.
El niño mártir de Puente Genil. (Leyenda) Archived 2008-03-04 at the Wayback Machine.
Պարտիզանի երեխաները

«Պարտիզանի երեխաները» (ռուս.՝ «Дети партизана»), խորհրդային արկածային ֆիլմ, որը նկարահանել են ռեժիսոր Լեւ Գոլուբը և Նիկոլայ Ֆիգուրովսկին Բելառուսի կինոստուդիայում 1954 թվականին: Առաջին բելառուսական գունավոր ֆիլմն է:


== Սյուժե ==
Օտարերկրյա հետախուզության առաջադրանքով երկրաբանական խմբի անդամ Գլուշկոն գաղտնի քարտեզների լուսանկարներ է արել և տեսաերիզը դրել պայմանական վայրում: Այնտեղ այն պատահաբար գտնում են պատերազմի ժամանակ հերոսաբար զոհված պարտիզանական ջոկատի հրամանատարի եղբայրն ու քույրը։
Նրանք շտապում են գտնել երկրաբաններին, բայց վերադասներից ոչ մեկը տեղում չէ: Գլուշկոն, համոզվելով, որ դա հենց իր թաքցրած տեսաերիզն է՝ պատրաստակամություն է հայտնում ուղեկցել երեխաներին՝ նպատակ ունենալով նրանց տանել դեպի ճահիճ։
Պատերազմի տարիներին Գլուշկոն դավաճան է դարձել և մատնել է Գրեչնիի ջոկատի դիրքը: Հիմա, վախենալով պատժից, նա որոշում է է նոր հանցագործություն կատարել։
Ուժասպառ երեխաներին գտնում է անտառապահը, որի օգնությամբ թշնամիները ձերբակալվում են և հանձնվում պետանվտանգության աշխատակիցների ձեռքը:


== Դերերում ==
Վիտալի Կոմիսարով – Միխաս Գրեչնի
Նատալյա Զաշիպինա – Օլեսյա Գրեչնայա
Պավել Վոլկով – Յակուբ պապ
Պավել Մոլչանով – Սոբոլև
Լյուբով Մոզալևսկայա – Գաննա տատ
Օլեգ Ժակով – քննիչ
Պավել Շպրինգֆելդ – Գլուշկա
Գրիգորի Շպիգել – լրտես
Վլադիմիր Մարենկով – երկրաբան
Եկատերինա Սավինովա – Օլգա ՎասիլևնաԴրվագներումՎլադիմիր Բալաշով, Եկատերինա Բուզուկ, Յ. Զաշտովտ
Յու. Պաշկին, Գ. Սուդնիկ, Լյուդմիլա Տիմոֆեևա


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարիստ՝ Գրիգորի Կոլտունով
Բեմադրող ռեժիսորներ՝ Լև Գոլուբ, Նիկոլայ Ֆիգուրովսկի
Բեմադրող օպերատոր՝ Անդրեյ Բուլինսկի
Կոմպոզիտորներ՝ Գաբրիել Պոպով,  Դ. Լուկաս
Երգերի տեքստի հեղինակ՝ Ա. Օստրեյկո
Բեմադրող նկարիչ՝ Յուրի Բուլիչև
Հնչյունային օպերատոր՝ Կ. Բաք
Ռեժիսոր՝ Պ. Վասիլևսկի
Օպերատոր՝ Գ. Վդովենկով
Մոնտաժող՝ Ն. Նիկոլաևա
Գրիմարար՝ Ռ. Նիկիտին
Տնօրեն՝ Ս. Տուլման


== Ծանոթագրություններ ==
Քացախաթթվի անհիդրիդ

Քացախաթթվի անհիդրիդ (СН3С0)20, օրգանական միացություն։ Անգույն, սուր հոտով հեղուկ, լուծվում է սառը ջրում, բենզոլում, եթերում և այլ օրգանական լուծիչներում։ Եռման ջերմաստիճանը՝ 139,5°С, խտությունը՝ 1083 կգ/մ3 (20°С)։ Սպիրտների հետ առաջացնում է եթերներ, ամինների հետ՝ ամիդներ, մերկապտանների հետ՝ թիոեթերներ, ջրի հետ (տաքացնելիս)՝ քացախաթթու։ Ստանում են քացախալդեհիդի կատալիտիկ օքսիդացմամբ և այլ եղանակներով։ Քացախաթթվի անհիդրիդի միացություններն օգտագործվում են արհեստական մանրաթելերի, ֆոտոժապավենների, պլաստիկ մասաների, ներկանյութերի, դեղանյութերի արտադրության մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
480

480 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երկուշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 480 թվականն է, 
V դարի 80-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Հալլիստե (Էստոնիայի շրջան)

Հալլիստե շրջան (էստ․՝ Halliste vald), շրջան Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Հալիստե գյուղական ավանը։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 1697 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 6,37 մարդ/կմ²։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջանի վարչության պաշտոնական վեբ կայքը Archived 2020-07-23 at the Wayback Machine. (էստոներեն)
Ֆերդինանդ Ֆոշ

Ֆերդինանդ Ֆոշ (հոկտեմբերի 2, 1851(1851-10-02)[…], Տարբ - մարտի 20, 1929(1929-03-20)[…], Փարիզ), Ֆրանսիայի մարշալ (1918), Բրիտանիայի ֆելդմարշալ (1919) և Լեհաստանի մարշալ (1923)։ Ֆրանսիայի ակադեմիայի անդամ (1918)։
1887 թվականին ավարտել է Ֆրանսիայի Բարձրագույն ռազմական ակադեմիան, որտեղ 1895 թվականից 1900 թվականներին եղել է պրոֆեսոր, իսկ 1908 թվականից 1911 թվականներին՝ պետ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի (1914–1918) ժամանակ եղել է կորպուսի, ապա՝ բանակի, 1915–1916 թվականներին՝ «Հյուսիս» բանակախմբի հրամանատար։ 1917 թվականի մայիսից՝ Գլխավոր շտաբի պետ, 1918 թվականի ապրիլից՝ դաշնակիցների զորքերի գերագույն գլխավոր հրամանատար։
Նշանակալի դեր է խաղացել կենտրոնական տերությունների դեմ դաշնակիցների հաղթանակի գործում։ 1918 թվականից 1920 թվականներին եղել է Խորհրդային Ռուսաստանի դեմ ռազմական ինտերվենցիայի ակտիվ կազմակերպիչներից։ Գրել է ռազմա-տեսական աշխատություններ և հուշեր։
Միակ տղան՝ լեյտենանտ Գերման Ֆոշը և փեսան՝ կապիտան Բեկուրը, մահացել են Մաաս-ի ճակատամարտում 1914 թվականին։
Սոմի ճակատամարտի ղեկավարելու ժամանակ ավելի քան 600 000 մարդ կորցնելու հետևանքով ազատվել է ծառայությունից և նշանակվել ռազմական հետազոտությունների կենտրոնի ղեկավար։


== Հիշատակ ==

Ֆոշի պատվին են կոչվել Ֆրանիսայի ռազմածովային ուժերի 2 նավ՝ կրեյսեր և ավիակիր
Փարիզում տեղադրված է հուշարձան
նրա անունով է կոչվում ծանր հակատանկային ինքնագնաց հրետանային կայանքը, որն ստեղծվել AMX 50 տանկի բազայի վրա
Ֆոշի անունով բազմաթիվ փողոցներ կան շատ քաղաքներում
Ֆոշի անունով է կոչված Կերգելեն կղզիների Իլ-Ֆոշ կղզին
նրա պատվին է կոչված խաղողի տեխնիկական տեսակներից մեկը
Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում գտնվող Ֆոշվիլլ քաղաքը անվանկոչված է նրա պատվին


== Գրականություն ==
Gaquère С. F. Vie populaire du maréchal Foch. — Arras, 1955;
Grasset A. Foch ou la volonté de vaincre. — P., 1964.
Foch F. (1931)։ Mémoire pour servir à l'histoire de la guerre 1914–1918: avec 18 gravures hors-texte et 12 cartes [The Memoirs of Marshal Foch] (French) (Heinemann ed.)։ Paris: Plon։ OCLC 86058356։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-03-03-ին։ Վերցված է սեպտեմբերի 6, 2014  
Porte, Rémy, and F Cochet. Ferdinand Foch, 1851-1929: Apprenez À Penser : Actes Du Colloque International, École Militaire, Paris, 6–7 November 2008. Paris: Soteca, 2010. 978-2-916385-43-3


== Ծանոթագրություններ ==
Պավլովսկոե (գյուղ, Իստրինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊավլովսկոեՊավլովսկոե (ռուս.՝ Павловское), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Իստրինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 1161 մարդ։


== Պատմություն ==
Գյուղը գտնվում է Մոսկվայից 28 կիլոմետր դեպի արևմուտք, Մոսկվայի Փոքր օղակի վրա, Վոլոկոլամսկի մայրուղու հետ հատումից 3 կիլոմետր հարավ։ Կենտրոնական օղակաձև ավտոճանապարհը, որը պետք է անցկացվեր այս հատվածներում, «մղվել» է դեպի արևմուտք՝ Իստրա քաղաքից այն կողմ։
Գյուղի զարգացումն անհավասար է տեղաբաշխված։ Գյուղի կենտրոնում, օղակաձև ճանապարհի մոտ՝ 8 եռահարկ, չորսհարկանի տներ են, գյուղի հյուսիսային մասում՝ ճանապարհից դեպի արևելք, մեկուկես կիլոմետր երկարությամբ մեկ հարկանի առանձնատների փողոցն է, կենտրոնին մոտ են գտնվում նաև մի քանի առանձնատներ։ Գյուղում են գտնվում «Կույբիշևո» սովխոզը (մասամբ լուծարված), դպրոց, մանկապարտեզ։ Մեկ կիլոմետր դեպի արևմուտք և հարավ գտնվում է Իստրա գետը։ Կես կիլոմետր դեպի հարավ-արևմուտք գտնվում է քաղաքային կոշտ թափոնների Իստրայի աղբավայրը։
Գյուղը հայտնի է 19-րդ դարից։ 1994-2006 թվականներին եղել է Իվանովոյի գյուղական շրջանի կենտրոնը։


== Լեռնադահուկային լանջեր ==
Գյուղից ոչ հեռու կան լեռնադահուկային սահադաշտեր, որոնք հայտնի են այս վայրերից դուրս։ Լանջերը հետաքրքիր տեղանքով մի քանի արահետներ են՝ տարբեր բարձրությամբ և երկարությամբ 150-200 մետր, բարձրության տարբերությունը՝ 30-35 մետր է։ Առկա է 5 ճոպանուղի։ Դահուկորդների համար նախատեսված ենթակառուցվածքից բացի կան տարբեր կազմակերպությունների մի քանի տնակներ, որտեղ կարելի է տաքանալ և փոխել հագուստը, ստանալ բուգել և օգտվել տրամադրովող վարձակալությունից։ Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մոտակա երկաթուղային կայարանը կոչվում է Մանիհինո-1, տուրիստական կազմակերպություններն այդ լանջերն անվանում են «Մանիհինո»։


== Հայտնի մարդիկ ==
Բալեբին, Վասիլի Ալեքսեևիչ - Խորհրդային Միության հերոս։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վուտոն

Վուտոն (ֆր.՝ Vouthon), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 345 մարդ, բնակչության խտությունը` 33.24 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.38 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ հարավ, Պուատիե քաղաքից` 105 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 24 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 245 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 166-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 79։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,8 %։ 166 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 163 անձ (83 տղամարդ և 80 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (0 տղամարդ և 3 կին)։ 79 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 52-ը` թոշակառուներ, իսկ 18-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Լա Տուրետ Կաբարդես

Լա Տուրետ Կաբարդես (ֆր.՝ La Tourette-Cabardès), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 23 մարդ, բնակչության խտությունը` 4.57 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.03 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 610 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 130 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 19 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 14 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 9-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 5։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 64,3 %։ 9 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 7 անձ (5 տղամարդ և 2 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (0 տղամարդ և 2 կին)։ 5 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 2-ը` թոշակառուներ, իսկ 2-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
(984) Գրետիա

(984) Գրետիա (անգլ.՝ Gretia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1922 թվականի օգոստոսի 27-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,805319 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,252 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3586 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1716,22 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,209764 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,09° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(984) Գրետիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կարմրակատար (վեպ)

«Կարմրակատար» (անգլ. The Goldfinch), ամերիկացի գրող Դոննա Տարտի երրորդ վեպը։ Հրատարակվել է 2013 թվականին։ Վեպն անվանվել է հոլանդացի հայտնի նկարիչ Կարել Ֆաբրիցիուսի «Կարմրակատար» (1654) նկարի պատվին, որը գլխավոր հերոսի ճակատագրում կարևոր դեր է խաղացել։ Գիրքն արժանացել է բազմաթիվ մրցանակների, այդ թվում՝ Պուլիտցերյան մրցանակի (2014)։


== Սյուժե ==
Պայթյունից հետո արթնանալով Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն թանգարանում՝ 13 տարեկան Տեո Դեկերը մահամերձ ծերունուց ստանում է մատանի և Կարել Ֆաբրիցիուսի գողացված նկարը՝ պատվերով, որ պետք է դրանք դուրս հանի թանգարանից։ Տեոն պետք է թափառի տարբեր տներով և ընտանիքներով՝ սկսած Նյու Յորքի մեկենասներից մինչև ծերունի-կարմրափայտագործների տները, Լաս Վեգասի ծայրամասային տներից մինչև Ամստերդամի հյուրանոցային համարները, իսկ գողացված նկարը կդառնա նրա այն անեծքը, որը կձգի նրան ամենախորքը, և այն փարոսը, որը կօգնի նրան գնալ դեպի լույսը։


== Կարծիքներ ==
Արտասահմանյան և ռուսական քննադատները միաձայն ընդունել են վեպը։ Ռուս կինոքննադատ և լրագրող Անտոն Դոլինը գրել է․ 

«Աֆիշա»-ի գրախոս Վարվարա Բաբիցկայան Տարտի վեպում հայտնաբերել է Ռեյ Բրեդբերիին և Չարլզ Դիքենսին, ինչպես նաև նշել է․

Սթիվեն Քինգը նույնպես հիացել է վեպով։ Նա վեպի մասին ասել է․ 


== Պարգևներ ==
Պուլիտցերյան մրցանակից բացի վեպը նաև արժանացել է իտալական գրական Մալապարտե մրցանակին՝ օտարերկրյա գրողների համար, և Էնդրյու Քարնեգիի մեդալին՝ ԱՄՆ-ում հրատարակված լավագույն գեղարվեստական գրքի համար (2014)։
«Կարմրակատարը» Amazon.com կայքի վարկածով ճանաչվել է որպես 2013 թվականի լավագույն գիրք։


== Էկրանավորում ==
Վեպի էկրանավորման իրավունքը գնել է «Warner Bros.» ընկերությունը։ Սցենարիստը Փիթեր Ստրոհանն է (Peter Straughan), որն աշխատել է նաև «Հատուկ խենթ ջոկատայիններ» (2009), «Լրտես, դուրս եկ» (2011) և «Ֆրենկ» (2013) ֆիլմերի վրա։
«Կարմրակատար» ֆիլմը 2019 թվականի սեպտեմբերի 12-ին հայտնվել է համաշխարհային և ռուսական վարձույթում։ Ռեժիսորը Ջոն Քրոուլին է, որը հայտնի է «Իսկական խուզարկու» սերիալի աշխատանքներով և Քոլմ Տոյբինի՝ «Բրուքլին» վեպի էկրանավորմամբ։ Ֆիլմում գլխավոր դերերը կատարել են Էնսել Էլգորթը, Անեյրին Բարնարդը և Նիկոլ Քիդմանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստարկովո (գյուղ, Սաֆոնովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍտարկովոՍտարկովո (ռուս.՝ Старково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Քինսաբբա

Քինսաբբա (արաբ․՝ كنسبا‎‎), քաղաքատիպ ավան Սիրիայի Արաբական Հանրապետության հյուսիս-արևմուտքում՝ Լաթակիայի մարզում։ Ալ-Հաֆֆայի գավառում համանուն Քինսաբբայի շրջանի վարչական կենտրոնն է։ Քաղաքն ունի 4,665 բնակչություն։


== Աշխարհագրություն ==
Քաղաքն գտնվում է մարզի արևմտյան մասում, մոտակա բնակավայրերն են հարավ-արևմուտքում՝ Լաթակիա, հարավում՝ Սլինֆա և Ալ-Հաֆֆա, արևմուտքում՝ Բալլորան և Ումմա ալ-Տույուր, հյուսիս-արևմուտքում՝ Կաստալ Մաաֆ։ Ամենամոտ քաղաքացիական օդանավակայանն Բասիլ ալ-Ասադի անվան միջազգային օդանավակայանն է, որը գտնվում է Լաթակիայում։


== Բնակչություն ==
2004 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով քաղաքի բնակչությունն կազմում է 514 մարդ։ Իսկ համանուն շրջաննի բնակչություն իր 35 բնակավայրերով կազմում է 17,615 մարդ։ Հիմնական մեծամասնությունը քրիստոնյաներ են։


== Ծանոթագրություններ ==
Սամվել Կամրջաձորեցի

Սամվել Կամրջաձորեցի (ծննդյան և մահվան թվականները անհայտ), X–XI դարերի հայ մատենագիր, աստվածաբան։
Ենթադրվում է, որ ուսումը ստացել է Այրարատի Արշարունիք գավառի Կամրջաձոր վանքում, որի վանահայրն է դարձել հետագայում։ Ըստ միջնադարյան աղբյուրների, 1007-ի Ծռազատկի խռովություններից հետո բյուզանդական Վասիլ II կայսրի հրավերով մեկնել է Կ. Պոլիս, մասնակցել զատկական վեճերին և հիմնավորել Զատիկի վերաբերյալ Հայ եկեղեցու տոմարական հաշվարկների պատմականությունն ու ճշգրտությունը։
Սամվել Կամրջաձորեցին հեղինակ է մի շարք աստվածաբանական, մեկնողական երկերի։ Խաչիկ Ա Արշարունու հանձնարարությամբ 986 թվականին գրել է ջատագովական մի թուղթ՝ ուղղված հունաց Թեոդորոս մետրոպոլիտին։ Սամվել Կամրջաձորեցու անունով մեզ է հասել դավանաբանական մի հարց ու պատասխան, որը պարունակում է Ոսկեձեռն անունով մի իշխանի հարցերն ու Սամվել Կամրջաձորեցու պատասխանները։
Նրա գրչին է պատկանում նաև Տերունի տոների իմաստը մեկնաբանող մի երկ։ Համաձայն Ստեփանոս Տարոնեցու (Ասողիկ) և Մատթեոս Ուռհայեցու, Սամվել Կամրջաձորեցին գործուն մասնակցություն է ունեցել Հայսմավուրք և Տոնապատճառ ժողովածուների կազմման և խմբագրման աշխատանքին, նաև իր երկերով հարստացրել դրանք։ Տոնապատճառում նրա գրչին են պատկանում արարչության օրվա պատճառը կամ մեկնաբանությունը։ Այդտեղ տեղ են գտել նաև հատվածներ Սամվել Կամրջաձորեցու «Վերլուծութիւն ընթերցուածոց գրոց» և «Վասն աղուհացից» երկերից, որոնք պարունակում են ծիսական ընթերցվածների և պահքի բացատրությունը։
Սամվել Կամրջաձորեցին թաղվել է Կամրջաձոր վանքում։


== Գրականություն ==
Անթաբյան Փ., «Տօնապատճառ» ժողովածուն, ԲՄ, դ 10, 1971։
Պողարյան Ն., Հայ գրողներ, Երուսաղեմ, 1971, էջ 162–163։
(1886) Լոուել

(1886) Լոուել (անգլ.՝ Lowell), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1949 թվականի հունիսի 21-ին Հենրի Ջիկլասի կողմից Ֆլագստաֆում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,626927 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2106 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0433 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1555,14 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,23149 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,88° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1886) Լոուել աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սուլֆատներ

Սուլֆատներ (լատ.՝ sulfur — ծծումբ),
1․ անօրգանական սուլֆատներ, ծծմբական թթվի չեզոք՝ 
  
    
      
        
          
            
              M
            
          
          
            
              2
            
          
        
      
    
    {\displaystyle {\mbox{M}}_{\mathrm {2} }}
  
  
    
      
        
          
            
              SO
            
          
          
            
              4
            
          
        
      
    
    {\displaystyle {\mbox{SO}}_{\mathrm {4} }}
   և թթու՝ 
  
    
      
        
          
            
              MH
            
          
          
            

            
          
        
      
    
    {\displaystyle {\mbox{MH}}_{\mathrm {} }}
  
  
    
      
        
          
            
              SO
            
          
          
            
              4
            
          
        
      
    
    {\displaystyle {\mbox{SO}}_{\mathrm {4} }}
   աղերը (M-ը միարժեք մետաղ է)։ Բյուրեղական, մեծ մասամբ անգույն, ջրում լուծվող նյութեր են։ Պինդ վիճակում անջատվել են միայն ակտիվ մետաղների (Na, К և այլն) թթվային սուլֆատներ, որոնք դյուրահալ, ջրում լուծելի նյութեր են։ Ջրում չեն լուծվում բարիումի(Ba) և ռադիումի(Ra) սուլֆատներ, քիչ են լուծվում ստրոնցիումի(Sr), կալցիումի(Ca), կապարի(Pb) և այլ սուլֆատներ։ Մի քանի ծանր մետաղների սուլֆատներ կոչվում են արջասպներ։ Սուլֆատները բնության մեջ տարածված միներալներ են (մոտ 150 տեսակ), որոնցից առավել տարածված են անհիդրիտը, բարիտը, գիպսը, ալունիտը, ցելեստինը, միրաբիլիտը, պաղչեղները և այլն, որոնցից շատերը կրկնակի աղեր են։ Չեզոք սուլֆատներ ստանում են ծծմբական թթվի և մետաղների, նրանց օքսիդների, հիդրօքսիդների կամ կարբոնատների փոխազդեցությամբ։ Սուլֆատները լայնորեն կիրառվող նյութեր են (Ամոնիումի սուլֆատ, Բարիումի սուլֆատ, Կալիումի սուլֆատ, սուլֆատ, Մագնեզիումի սուլֆատ, Նատրիումի սուլֆատ, Պղնձի սուլֆատ)։
2․ օրգանական սուլֆատները, ալկիլծծմբական թթվի՝ 
  
    
      
        
          
            
              ROSO
            
          
          
            
              3
            
          
        
      
    
    {\displaystyle {\mbox{ROSO}}_{\mathrm {3} }}
  
  
    
      
        
          
            
              H
            
          
          
            

            
          
        
      
    
    {\displaystyle {\mbox{H}}_{\mathrm {} }}
   աղերը և դիալկիսուլֆատները՝ ծծմբական թթվի չեզոք էսթերները՝ 
  
    
      
        
          
            
              (RO)
            
          
          
            
              2
            
          
        
      
    
    {\displaystyle {\mbox{(RO)}}_{\mathrm {2} }}
  
  
    
      
        
          
            
              SO
            
          
          
            
              2
            
          
        
      
    
    {\displaystyle {\mbox{SO}}_{\mathrm {2} }}
  ։ Դիալկիլսուլֆատները դժվարաեռ հեղուկներ են, ալկալիների ներկայությամբ առաջացնում են սպիրտներ։ Դիալկիլսուլֆատների հոմոլոգիական շարքի առաջին անդամները ջրում լուծելի են և օգտագործվում են որպես ալկիլացնող ագենտներ։
Կոտորած Կորեայում (նկար)

Կոտորած Կորեայում (իսպ.՝ Masacre en Corea), Պաբլո Պիկասոյի Էքսպրեսիոնիզմի ոճով նկարը, որը վերջնական տեսքի է բերվել 1951 թվականի հունվարի 18-ին, վրձնված է յուղաներկով նրբատախտակի վրա, այժմ պահպանվում է Փարիզի Պիկասոյի թանգարանում։ Նկարը քննադատություն է ԱՄՆ-ի` Կորեական պատերազմին միջամտությանը։ Հնարավոր է, որ նկարի վրա պատկերվել են 1950 թվականի Նոգիլ գյուղում կատարված սպանդի իրադարձությունները, երբ ամերիկյան զինվորները սպանել են անհայտ քանակությամբ հարավկորեացի գաղթականների, կամ նույն տարում Սինչոնի սպանդը, ենթադրյալ զանգվածային սպանությունները Հյուսիսային Կորեայում, Հունահե-Նեբդոյում։ Այնուհանդերձ, «Կոտորած Կորեայում» նկարը պատկերում է քաղաքացիական դեմքեր, որոնք սպանվում են հակակոմունիստական ուժերի կողմից։ Արվեստաբան Կիրստեն Հովինգ Կինը հաստատում է, որ կտավը «ոգեշնչված է եղել ամերիկյան գազանությունների մասին լուրերով» Կորեայում։
Պիկասոյի աշխատանքի վրա ազդեցություն է թողել Ֆրանցիսկո Գոյայի «1808 թվականի մայիսի 3-ը Մադրիդում» նկարը, որի վրա պատկերված է, թե ինչպես են նապոլեոնյան զինվորները Յոախիմ Մյուրատի հրամանով գլխատում իսպանացի քաղաքական դեմքերին։

 1867-1869 թվականներին վրձնված Էդուարդ Մանեի հինգ նկարների հիմքում ընկած է հենց այս սյուժեն, որտեղ պատկերված է կայսր Մաքսիմիլյան I-ի գնդակահարումը։
Ինչպես Գոյայի գլուխգործոցը, Պիկասոյի «Կոտորած Կորեայում» կտավը նույնպես առանձնանում է իր երկակի կոմպոզիցիաներով, բաժանված առանձին երկու մասերի։ Ձախ մասում գտնվում է մերկ կանանց և երեխաների խումբը, որը է կանգնած եղբայրական գերեզմանոցի ստորոտին։ Մի քանի ծանր զինված «ասպետներ» կանգնած են աջ մասում, նույնպես մերկ, բայց հիմնակաում հագեցած «խոշոր վերջույթներով և պինդ մկաններով՝ ինչպես նախապատմական հսկաները»։ Ինչպես Գոյայի աշխատանքում, այնպես էլ այս 
նկարում գնդակահարող խումբը վճռական է տրամադրված։ Ի տարբերություն Գոյայի, Պիկասոյի նկարում այդ խումբը գտնվում է ակնհայտ քաոսային վիճակում, ինչը կարող ենք նկատել Պիկասոյի նկարների և վիմագրությունների զրահապատ զինվորների պատկերներում։ Դա կարելի է մեկնաբանել որպես ծաղրական վերաբերմունք զինվորների հիմարությանը։
«Ասպետների» սաղավարտը ձևախախտված է, իսկ զենքերը ներկայացված են որպես նախնադարյան շրջանից մինչև մեր օրերի հարձակման գործիքների շիլափլավ։ Չնմանվելով զենքի կամ նիզակի, դրանք ավելի շատ մոմակալներ են հիշեցնում։ Բացի այդ, զինվորներից ոչ մեկը չունի առնանդամ։ Այդ առանձնահատկությունը ընդգծվում է նկարի ձախ հատվածում գտնվող կանանց հղի վիճակով։ Համաձայն տարածված մեկնաբանության` զինվորները, որպես կյանքի կործանիչներ, իրենց առնանդամները փոխարինել են զենքով՝ դրանով իսկ ամորձատելով իրենց և զրկելով աշխարհը մարդկային կյանքի հաջորդ սերնդից։ «Կոտորած Կորեայում» նկարը «Գեռնիկա» և «Դամբարան» նկարների հետ միասին պատկանում է Պիկասոյի օրխնդրական քաղաքականության թեմայով ստեղծված նկարների շարքին։
Ունենալով 1,1 x 2,1 չափսեր` «Կոտորած Կորեայում» նկարը ավելի փոքր է, քան «Գեռնիկա» նկարը։
Այնուամենայնիվ, այն նման արտահայտիչ կիրք և հայեցակարգային նմանություն ունի այս նկարի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==