Նիկիտա Եֆրեմով

Նիկիտա Միխայլովիչ Եֆրեմով (ռուս.՝ Никита Михайлович Ефремов, մայիսի 30, 1988(1988-05-30), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), թատրոնի և կինոյի ռուս դերասան, Միխայիլ Եֆրեմովի որդին, Օլեգ Եֆրեմովի թոռը։


== Կենսագրություն ==
Նիկիտա Եֆրեմովը ծնվել է 1988 թվականի մարտի 30-ին Մոսկվայում. ռուս հայտնի դերասան Միխայիլ Եֆրեմովի և բանասեր Ասյա Վորոբյովի որդին է։
Նիկիտա Եֆրեմովը սովորել է Մոսկվայի № 52 ֆիզիկա-մաթեմատիկական դպրոցում և չի նախատեսել, որ հետագայում իր կյանքը կկապի դերասանական գործունեության հետ, չնայած միշտ մասնակցել է դպրոցական գեղարվեստական ինքնագործունեությանը։ Մանկության տարիներից զբաղվել է սպրոտով․ խաղացել է ֆուտբոլ և բասկետբոլ։ Տասնմեկերորդ դասարանում հասկացել է, որ մաթեմատիկան իրեն չի հետաքրքրում, սկսել է սբաղվել երաժշտությամբ, առաջացել է արվեստի հետ կապված բույհ ընդունվելու գաղափար։ Ավարտել է երաժշտական դպրոցի ջութակի դասարանը և լրացուցիչ վոկալի դասարանը, սովորել է նվագել դաշնամուր։
2005 թվականին Միխայիլ Եֆրեմովն ընդունվել է ՄԳԱԹ-ի դպրոց-ստուդիա, որտեղ սովորել է Կոնստանտին Ռայկինի կուրսում։ Ուսման տարիներին խաղացել է ուսանողական բեմում և «Տղամարդու լավագույն դեր» արժանացել «Ոսկե տերև - 2009» թատերական մրցանակի  ռեժիսոր Վիկտոր Ռիժակովի՝ «Խելքից պատուհաս» դիպլոմային ներկայացման (ըստ Ալեքսանդր Գրիբոյեդովի) մեջ Չացկու դերը կատարելու համար։ Այդ ներկայացման բոլոր դերերը կատարել են Կոնստանտին Ռայկինի դերասանական կուրսի շրջանավարտները։
2009 թվականին ՄԳԱԹ-ի դպրոց-ստուդիայի շրջանավարտ 21-ամյա Նիկիտա Եֆրեմովը հրավիրվել է Մոսկվայի միանգամից մի քանի առաջատար թատրոններ։ Բոլոր առաջարկներից Նիկիտա Եֆրեմովն ընտրել է «Սովրեմեննիկ» թատրոնը։ Նրա նորամուտը եղել է Գոթֆրիդ Լենցի դերը «Երեք ընկեր» ըստ Ռեմարկի համանուն վեպի) ներկայացման մեջ։ Դերասանը ներառվել է ներկայացման մեջ 2009 թվականի հոկտեմբերի 1-ին՝ ներկայացման կրկնակի հոբելյանի օրը (ուղիղ տասը տարի առաջ տեղի էր ունեցել պրեմիերան, իսկ այդ օրը տրվել է երեքհարյուրերորդ ներկայացումը)։


== Ընտանիք ==
Հայրը՝ Միխայիլ Եֆրեմով (ծնվել է 1963 թվականի նոյեմբերի 10-ին, Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ,
Պապ՝ Օլեգ Եֆրեմով (1 հոկտեմբերի, 1927 – 24 մայիսի, 2000), ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ,
Տատ՝ Ալլա Պոկրովսկայա (18 սեպտեմբերի, 1937 – 25 հունիսի, 2019), ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ, ՄԳԱԹ-ի դպրոց-ստուդիայի մանկավարժ, պրոֆեսոր,
Նախապապ՝ Ալեքսեյ Նեկրասով (1873-1953),
Նախատատ՝ Լիդիա Նեկրասովա (օրիորդական ազգանունը՝ Յակովլևա, 1881-1942), բանասեր, արվեստագետ, էթնոգրաֆ, թարգմանիչ անգլերենից և գերմաներենից,
Նախապապ՝ Բորիս Պոկրովսկի (10 (23) հունվարի, 1912 – 5 հունիսի, 2009), ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ, Օպերայի կամերային երաժշտական թատրոնի ղեկավար,
Նախատատ՝ Աննա Նեկրասովա (1913-2003), ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ, Կենտրոնական մանկական թատրոնի ռեժիսոր, մանկավարժ,
Քույրեր ու եղբայրներ հորական կողմից Նիկոլայ (ծնվել է 1991 թվականին), Աննա-Մարիա, Վերա, Նադեժդա և Բորիս Եֆրեմովներ,
Ազգականուհի՝ Օլգա Եֆրեմովա (ծնվել է 1987 թվականի օգոստոսի 7-ին), դերասանուհի,
Նախանախապապ՝ Իվան Յակովլև (1848-1930), չուվաշ լուսավորիչ, ուղղափառ միսիոներ, մանկավարժ, ժողովրդական դպրոցների կազմակերպիչ, չուվաշական նոր այբուբենի և չուվաշերեն ու չուվաշների համար նախատեսված ռուսերենի դասագրքերի հեղինակ, գրող, թարգմանիչ, բանահյուսագետ,
Նախանախատատ՝ Եկատերինա Յակովլևա (օրիորդական ազգանունը՝ Բոբրովնիկովա, 1861-1936)։
Մայրը՝ Ասյա Վորոբյովա (ծննդյան անունը՝ Ասյա Ռոբերտովնա Բիկմուխամետովա), բանասեր, խմբագիր, Մոսկվայի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի շրջանավարտ, զբաղեցրել է գրական խմբագրի պաշտոն «Սովրեմեննիկ» թարոնում,
Պապ՝ Ռոբերտ Բիկմուխամետով (5 նոյեմբերի, 1928 – 28 օգոստոսի, 1995), գրականագետ, արձակագիր, քննադատ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, Մոսկվայի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի խորհրդային գրականության (20-րդ դարի ռուս գրականության) պատմության ամբիոնի պրոֆեսոր, Ռուսաստանի ժողովուրդների (գերազանցապես Պրիվոլժիե) գրականությունների մասնագետ, Գրողների միության անդամ (1959 թվականից), Բաշկիրական ԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1989)։
Տատ՝ Լարիսա Վորոբյովա, տնտեսագետՆիկիտա Եֆրեմովն ամուսնացած է եղել Մոսկվայի Անտոն Չեխովի անվան գեղարվեստական թատրոնի դերասանուհի Յանա Գլադկիխի (ծնվել է 1991 թվականի փետրվարի 28-ին)։ Նրանք հարսանիքը տեղի է ունեցել Վրաստանում 2014 թվականի օգոստոսին։ 2015 թվականին զույգը բաժանվել է։


== Արվեստ ==


=== Դերեր թատրոնում ===


==== ՄԳԱԹ-ի դպրոց-ստուդիայի ուսումնական թատրոն ====
2008 – «Ապագա օդաչուներ» (բեմադրությունը՝ Կոնստանտին Ռայկինի, Ս. Շենտալինսկու, Եվդոկիա Գերմանովայի), հատվածներ՝ «Արջամկան օրը», «Օծանելիք» և «Ալլա Պուգաչյովա»,
2008 – «Լռությունը ոսկի է» (ըստ Պեդրո Կալդերոնի պիեսի, բեմադրությունը՝ Վ. Պետրովի) – Դոն Խուան,
2009 – «Երգում ենք ու պարում» (բեմադրությունը՝ Մ. Սմիրնովայի և Ռ. Մամինի)։


==== Թատերական կենտրոն «На Страстном» ====
2007 – «Ստրավինսկի։ Խաղեր» (ՄԳԱԹ-ի դպրոց-ստուդիայի և «На Страстном» թատերական կենտրոնի համատեղ ներկայացում, խորեոգրաֆիական ներկայացում Իգոր Ստրավինսկու երաժշտությամբ, բեմադրությունը՝ Ալլա Սիգալովայի), պրեմիերան կայացել է Միխայիլ Բարիշնիկովի կենտրոնում, Նյու Յորք,
2009 – «Խելքից պատուհաս» (ՄԳԱԹ-ի դպրոց-ստուդիայի և «На Страстном» թատերական կենտրոնի համատեղ ներկայացում Ալեքսանդր Գրիբոյեդովի «Խելքից պատուհաս» պիեսի հիման վրա, բեմադրությունը՝ Վիկտոր Ռիժակովի) – Չացկի։


==== Մոսկվայի «Սովրեմեննիկ» թատրոն ====
2009 – «Երեք ընկեր» (ըստ Ռեմարկի «Երեք ընկեր» վեպի, բեմադրությունը՝ Գալինա Վոլչեկի) – Գոթֆրիդ Լենց,
2010 – «Хорошенькая» (ըստ Սերգեյ Նայդյոնովի համանուն պիեսի, բեմադրությունը՝ Եկատերինա Պոլովցևայի) – պարոն Կոլբ,
2011 – «Սերյոժա» (Անտոն Չեխովի «Գրականության ուսուցիչ» և «Վախ» պատմվածքների հիման վրա, բեմադրությունը՝ Կիրիլ Վիտոպտովի) – Սերգեյ Վասիլևիչ Նիկիտին, ուսուցիչ (գլխավոր դեր),
2011 – «Գորբունով և Գորչակով» (ըստ Իոսիֆ Բրոդսկու համանուն պոեմի, բեմադրությունը՝ Եվգենի Կամենկովի) – Գորբունով,
2016 – «Դեկամերոն» (Ջովաննի Բոկաչչոյի նովելներ, բեմադրությունը՝ Կիրիլ Վիտոպտովի) — Բելտրամո, պատանի։


=== Ֆիլմագրություն ===


=== Ռադիոներկայացումներ ===
2017  «Ռասկոլնիկով» մոնոներկայացում Ֆեոդոր Դոստոևսկու «Ոճիր և պատիժ» վեպի հիման վրա (սցենարի հեղինակ՝ Օլգա Խմելյովա, բեմադրող ռեժիսոր՝ Մաքսիմ Օսիպով, հնչյունային օպերատոր՝ Նատալյա Զամիրալովա)։ Հեռարձակվել է հունվարի 30-ից մինչև փետրվարի 17-ը «Радио Культура» ռադիոալիքով։


== Մրցանակներ ==
2009 – ռուսական «Ոսկե տերև-2009» ամենամյա թատերական մրցանակի դափնեկիր «Տղամարդու լավագույն դերակատարում» անվանակարգում «Խելքից պատուհաս» ներկայացման մեջ Չացկու դերը կատարելու համար (ըստ Ալեքսանդր Գրիբոյեդովի պիեսի, ռեժիսոր՝ Վիկտոր Ռիժակով, ՄԳԱԹ-ի դպրոց-ստուդիա, Թատերական կենտրոն «На Страстном», ՌԴ թատերական գործիչների միություն)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ефремов, Никита Михайлович на сайте Современник. РУ
Նիկիտա Եֆրեմովը Archived 2019-06-19 at the Wayback Machine. RUSKINO.RU կայքում
Նիկիտա Եֆրեմովը rusakters.ru կայքում
Ефремов, Никита Михайлович на сайте Мастерская Константина Райкина


=== Հարցազրույցներ ===
Никита Ефремов в гостях у программы «На ночь глядя» (видео — телеэфир программы от 13 марта 2014 года). «Первый канал» // 1tv.ru
Никита Ефремов: «Самоедство — очень хорошая диета» (интервью). Archived 2014-06-05 at the Wayback Machine. Журнал «ОК» // ok-magazine.ru (22 января 2014 года, выпуск № 04 (372) 2014)
Никита Ефремов в гостях у программы «Вечерний Ургант» (ВИДЕО — эфир 23 декабря 2013 года). «Первый канал» // 1tv.ru
Интервью Никиты Ефремова (АУДИО — эфир 8 декабря 2013 года). Радио «Эхо Москвы» // echo.msk.ru
Интервью Никиты Ефремова (Культура. Выпуск № 145 от 26 декабря 2011 года). «Новая газета» // novayagazeta.ru (25 декабря 2011 года)
Светлана Усанкова. Никита Ефремов: «Известной фамилией уже никого не «„подкупишь“». // nashfilm.ru
Елена Груева, Светлана Полякова. Звёздные дети звёзд. Райкина, Погребничко, Лазарева и Никита Ефремов не позорят своих родителей и дедов. // timeout.ru (22 марта 2010 года)
Никита Ефремов. Вечерний Ургант. 29.12.2015 г.