armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Առուպեե

Առուպեե (էստ․՝ Arupää), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Տառտու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 28 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սարգոն

Սարգոն Հին, Սարգոն Աքքադացի (աքքադերեն՝ 𒊬𒊒𒄀, Շարրում-քեն, Շարրուքին, մ.թ.ա. 24-րդ դար, Ազուպիրանու, Իրաք - մ.թ.ա. 24-րդ դար), Աքքադ պետության հիմնադիր։ Սեմական ծագումով, Քիշ քաղաքից, ըստ ավանդության սերել է ժողովրդական ցածր խավերից։ Շումերի թագավոր Լուգալզագգիսիի կողմից Քիշի ավերումից հետո, Աքքադը դարձրել է թագավորության կենտրոն։ Հաղթել է Լուգալզագգիսիին և նվաճել Միջագետքի բոլոր քաղաք-պետությունները, հասել մինչև Էլամ, Ասորիք և Փոքր Ասիա։ 
Սարգոնի օրոք տաճարային տնտեսությունները ձուլվել են արքայականի հետ։ Սարգոնի պետությունը կենտրոնացված բռնապետություն ստեղծելու առաջին փորձն էր, որտեղ ոչ տոհմիկ արքայական բյուրոկրատիան կառավարման մարմիններից դուրս է մղել տոհմիկ ազնվականությանը, իսկ քաղաք-պետությունների ինքնավարական մարմինները (խորհուրդ, ժողովրդական ժողով) դարձել են վարչական ստորին օղակներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Դարաքենդ (Շարուրի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դարաքենդ (այլ կիրառումներ)Դարաքյանդ (ադրբ.՝ Dərəkənd), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Շարուրի շրջանում։


== Տես նաև ==
Շարուրի շրջան


== Արտաքին հղումներ ==
Դարաքենդ (Շարուրի շրջան) բնակավայրը «GEOnet Names Server» կայքում։


== Գրականություն ==
Արգամ Այվազյան,  Նախիջևան։ Բնաշխարհիկ պատկերազարդ հանրագիտակ։, Երևան, ««Հուշարձան» և ՀՀ ԳԱԱ «գիտություն»», 1995 — 367, էջեր 367 — 367 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լիոմե

Լիոմե (ֆր.՝  Liomer), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 352 մարդ, բնակչության խտությունը` 90.49 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.89 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 120 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 35 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 235 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 162-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 73։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,9 %։ 162 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 133 անձ (78 տղամարդ և 55 կին)։ Գործազուրկ են եղել 29 անձ (17 տղամարդ և 12 կին)։ 73 անաշխատունակներից 16-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 23-ը` թոշակառուներ, իսկ 34-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Լիզին

Լիզին, α,ε-դիամինակապրոնաթթու, անփոխարինելի ամինաթթու։ Անգույն բյուրեղներ են, մոլեկուլային զանգվածը 146,19։ Հանդես է գալիս D և L—ձևերով։ Բնականը L ձևն է։ Հալման ջերմաստիճանը՝ 224—225 °C, լավ է լուծվում ջրում, թթուներում ու հիմքերում, վատ՝ սպիրտում։ Լիզինը անջատվել է կազեինի հիդրոլիզատից (1889)։ Լիզինում պարունակվում է բուսական և կենդանական ծագում ունեցող համարյա բոլոր սպիտակուցներում, չի սինթեզվում մարդու և կենդանիների օրգանիզմում։ Սնունդի մեջ լիզինի բացակայությունը դանդաղեցնում է երեխաների աճը, մեծերի մոտ առաջացնում է բնականոն կենսագործունեության խանգարում, որն արտահայտվում է ազոտի բացասական հաշվեկշռով։ Լիզինի օրական պահանջը հասուն մարդու մոտ կազմում է 23 մգ/կգ քաշին, մանուկներինը՝ 170 մգ/կգ։ Արդյունաբերության մեջ լիզին ստանում են մանրէակենսաբանական սինթեզով։ Լիզինը կիրառվում է գյուղատնտեսական կենդանիների կերը և որոշ սննդանյութեր հարստացնելու նպատակով։


== Ծանոթագրություններ ==
Սյուսկյույանյոկի

Սյուսկյույանյոկի (ռուս.՝ Сюскюянйоки), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Պիտկյարանտսկի շրջանում։ Թափվում է Լադոժսկի լիճ։ Գետի երկարությունը 33 կմ է, ավազանի տարածքը 477 կմ2։

Գետաբերանից 17 կմ հեռավորության վրա, աջ ափին թափվում է գետ՝ Կուլիսմայոկի։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ ջրային ավազանային շրջան, գետի ենթաավազանը՝ Նևա և Լադոժսկի լճի ավազան է։ Պատկանում է Նևա ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01040300212102000011136
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102001113
Ավազանի կոդը - 01.04.03.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Դուխնովո

Դուխնովո (ռուս.՝ Духново), գյուղ Ռուսաստանի Պսկովի մարզի Օպոչեցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 250 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սևագլուխ չքչքան

Սևագլուխ չքչքան, (լատ.՝ Saxicola torquata), կեռնեխների ընտանիքի թռչուն։ Նստակյաց է, քիչ տարածված։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Մարմնի երկարությունը 12,5 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 18-21 սմ։ Բնադրման շրջանում արուի գլուխը և մարմինը վերևից դարչնագույն-մոխրագույն է՝ խայտավոր, հետբնադրման շրջանում՝ շատ ավելի խամրած, փետուրները՝ բաց գույնի երիզով։ Երիտասարդի մարմինը վերևից խամրած մոխրագույն-դարչնագույն է, մարմնի ներքևի փետուրների ծայրերը՝ դարչնագույն։


== Կենսակերպ ==
Պոչը մշտապես տարուբերում է։ Գերադասում է թփուտների և խոտաբույսերի, նույնիսկ եղեգի մացառների առկայությամբ բաց տարածքները՝ ջրերից ոչ հեռու։


== Բնադրում ==
Բնադրագույգերը ձևավորվում են մարտի 2-րդ տասնօրյակից մայիսի 1-ին կեսը։ Բները կառուցում են ապրիլի վերջից մայիսի կեսը։ Բույնը գավաթաձև է (տրամագիծը՝ 11,311,7 սմ)՝ խոտաբույսերից, մագից, բրդից։ Բնադրում է գետնին, ճիմաթմբերի տակ կամ թփուտներում։ Բույնը պատրաստում է էգը՝ 5-7 օրում։ Դնում է 18 մմ տրամագծով, մուգ կապտավուն-կանաչ՝ կարմիր-դարչնագույն պտերով 4-6 ձու։
Ուլուգ-Կիչիգ

Ուլուգ-Կիչիգ (ռուս.՝ Улуг-Кичиг, խակ.՝ Улуг-Кичиг), աուլ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ասկիզսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 30 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օրդինատոր

Օրդինատոր (լատ.՝ ordinator – կարգի բերող, կարգադրող), բուժկանխարգելիչ հիմնարկներում աշխատող բժիշկ, որն անմիջականորեն զբաղվում է բուժկանխարգելիչ աշխատանքներով՝ բաժանմունքի վարիչի ղեկավարությամբ։
Հիվանդանոցում օրդինատորը ինքնուրույն այցելում է հիվանդներին, հետևում բժշկական պրոցեդուրաներին, նշանակում է բուժում, ներկայացնում է հիվանդության պատմությունը, հերթապահում հիվանդանոցում։
Պոլիկլինիկայում օրդինատորը որպես տեղամասային բժիշկ կամ բժիշկ-մասնագետ ընդունում է հիվանդներին, նշանակում բուժում, լրացնում ամբուլատոր հիվանդների բժշկական քարտը, իրականացնում դիսպանսերացում։


== Գրականություն ==
Большая советская энциклопедия
Малый энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона
Չիլեսիտո

Չիլեսիտո (իսպ.՝ Chilecito) քաղաք Արգենտինայում։ Վարչական կենտրորոնը՝ Պիոխա Լա։ Գտնվում մոտ 60 կմ հարավ-արևելք Պիոխա Լա մայրաքաղաքից։ Զբաղեցնում է 13638 կմ² տարածք։ Բնակչությունը ըստ 2012 թվականի տվյալներով կազմում է 36 914 մարդ։ Չիլեսիտոյում է գտնվում աշխարհի ամենաերկար ազգային ավտոճանապարհը։


== Պատմություն ==

Հիմնադրվել է 1715 թվականին, Իսպանիայի մի շարք գաղութարարների կողմից։ Գտնվում է զարգացած երկրների շարքին, շնորհիվ հանքարդյունաբերության բուռն զարգացմանը XIX դարում։ XX դարիսկզբին, քաղաքի մոտ կառուցեցին Chilecito-La Mejicana ճոպանուղին՝ 35 կմ երկարությամբ։ Աշխարհում ամենաերկար ճոպանուղին է։ Նրանց ամենահարուստ լեռը դա Sierra de Famatina, որտեղից էլ նրանց արդյունաբերությունը շատ բարձր զարգացման փուլում է։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Մարմարիկ (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարմարիկ (այլ կիրառումներ)Մարմարիկ, Աբասաձորի գետ, Ջանգա-Միսխանա, Հանքավանի գետ, Հանքավանի ջուր, Մաման, Մարմարչայ, Միսխանա, Միսխանայի գետ, Պղնձահանքի ջուր, գետ Հայաստանի Կոտայքի մարզում, Հրազդանի աջ վտակը։ Սկիզբ է առնում Փամբակի լեռնաշղթայի հարավային լանջերից՝ 2520 մ բարձրությունից։ Երկարությունը՝ 37 կմ է, ջրհավաք ավազանը՝ 427 կմ2։ Վերին և միջին հոսանքներում հոսում է կիրճանման, անտառապատ հովտով։ Մեղրաձոր գյուղից հովիտն ընդարձակվում է, ձեռք բերում հարթավայրային բնույթ։ Գետի հոսքը ձևավորվում է Փամբակի և Ծաղկունյաց լեռնաշղթաներից հոսող գետակների ջրերով։ Սնումը հալոցքային (55%) և ստորերկրյա (27%) է, վարարումը՝ գարնանը, որի ընթացքում ձևավորվում է տարեկան հոսքի 74%-ը։ Տարեկան միջին ծախսը 5,4 մ3/վ է, առավելագույնը՝ 87 մ3/վ, հոսքը՝ 170 միլիոն մ3։ Ջրերն օգտագործվում են ոռոգման և արդյունաբերական ձեռնարկությունների ջրամատակարարման նպատակներով։ Գետահովիտն ունի ռեկրեացիոն մեծ հնարավորություններ, այնտեղ գործում է ամառային հանգստան տների համալիր։ Մարմարիկի հովտում է «Հանքավան» ջրի հանքավայրը։ Հրազդան գետի մեծ վտակներից՝ Մարմարիկ, Ծաղկաձոր, Դալար, Արագետ, Գետառ մեկն է


== Ծանոթագրություններ ==
Տարանովկա (գյուղ, Զմիյովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տարանովկա (այլ կիրառումներ)Տարանովկա (ուկրաիներեն՝ Таранівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զմիյովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1685 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Տարանովկա գյուղում բնակվում էր 5 085 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10387 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 489,55 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Соколово–Таранівка (ուկր.)
Սիոն

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սիոն (այլ կիրառումներ)Սիոն, բլուր Երուսաղեմում (բարձրությունը 777 մետր), որտեղ ըստ աստվածաշնչի, գտնվում էր Աստծու տաճարը և Դավիթ թագավորի ամրակուռ ապարանքը։ Հուդայական կրոնում սիոն այլաբանորեն նշանակում է «աստծո հավատարիմ» մարդ։ Քրիստոնեական աշխարհում Սիոն անունը հաճախ գործածվում է որպես Երուսաղեմի հոմանիշ։


== Տես նաև ==
Սիոնիզմ
Պոլուդեննայա (այլ կիրառումներ)

Պոլուդեննայա, կարող է վերաբերել՝

Պոլուդեննայա - գետ Ռուսաստանում, Ուտլանի վտակը
Պոլուդեննայա - գետ Ռուսաստանում, Վոբլովիցայի վտակը
Սոգյութլու (Էրզրումի գավառ)

Սոգյութլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։ Գտնվում էր Էրզրում քաղաքից 15 կմ արևմուտք, սարահարթի վրա։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղի մոտակայքում կա ճահճուտներ և աղբյուր։


== Պատմություն ==
Հայերի մի մասը 1915 թվականի Մեծ եղեռնի կոտորածներից փախել և բնակությւոն է հաստատել Ախալցխայի գավառի Ծիրա և Ախալքալաքի Սաթխա գյուղերում։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 326 հայ և 155 թուրք բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Սոգյութլուն ուներ Ս. Հարություն անունով եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գոլուրտ

Գոլուրտ, լեռ Վիրահայոց լեռնահամակարգում, Հայաստանի Թումանյանի շրջանի Օձուն գյուղի մոտ։


== Ծանոթագրություններ ==
Չափագիտություն

Չափագիտություն կամ չափաբանություն, չափումների իրականացման և նախապատրաստման վերաբերյալ գիտական հիմնավորմամբ ինչպես նաև հասարակական և քաղաքական դրդապատճառներով հիմնավորված մշակված մոտեցումների և միջոցների ստնդարտների դիսցիպլինա։ Սահմանում է չափումների միասնականությունն ու պահանջվող ճշգրտությունը ապահովելու մեթոդները։ Չափաբանությունն ունի երեք հիմնական ուղղություն օրենսդրական, գիտական և կիրառական։
Օրենսդրական Չափաբանության խնդիրներից է ֆիզիկական մեծությունների կիրառման, էտալոնների և չափման միջոցների ու մեծությունների վերաբերյալ պարտադիր տեխնիկական ու իրավական պահանջների մշակումը, որն ուղղված է չափումների միասնականության ապահովմանը։ Այն ընդգրկում է չափավբանական գործունեության բոլոր կողմերը՝ միջազգային մակարդակից մինչև առանձին ձեռնարկությունները։ Այս ոլորտին են պատկանում չափման միջոցների հսկման, փորձարկման, ստուգաչափման և բնութագրերի նորմավորման հարցերը։ Չափաբանության հիմնական խնդիրներն են՝ չափումների ընդհանրական տեսության և մոտեցումների մշակումը, ֆիզիկական մեծությունների միավորների ու դրանց համակարգերի կազմումը (տեսական Չափավանություն), չափման մեթոդների ու միջոցների, չափումների ճշգրտության որոշման մեթոդների, չափումների միասնականության և չափման միջոցների միատեսակության հիմունքների մշակումը (օրենսդրական Չափաբանություն), էտալոնների և չափման նմուշամիջոցների ստեղծումը, չափերի ու չափման միջոցների ստուգումը (կիրառական Չափաբանություն)։ Չափագիտության զարգացման պատմական փուլերն են՝ մետրի էտալոնի հաստատումը (Ֆրանսիա, XVIII դ․ վերջ), միավորների բացարձակ համակարգի ստեղծումը (Կ․ Գաուս, 1832), միջազգային Մետրական կոնվենցիայի ստորագրումը (1875), Միավորների միջազգային համակարգի մշակումն ու հաստատումը (1960)։ Գիտության, տեխնիկայի ու արդյունաբերության զարգացման գործում Չափագիտության դերի մեծացման հետևանքով XIX դ․ վերջում և XX դ․ սկզբում մի շարք երկրներում ստեղծվել են չափագիտական հատուկ ինստիտուտներ՝ Չափերի և կշիռների գլխավոր պալատը Ռուսաստանում (1893, այժմ՝ Դ․ Ի․ Մենդելեևի անվ․ չափագիտության համամիութենական ԴՀԻ), ֆիզիկատեխնիկական պետական ինստիտուտը Գերմանիայում (1887), Ազգային ֆիզիկական լաբորատորիան Մեծ Բրիտանիայում (1899)․ Ստանդարտների ազգային բյուրոն ԱՄՆ-ում (1901) ևն։ XX դարում ստեղծվել են նաև մի շարք Միջազգային չափագիտական կազմակերպություններ։


== Տես նաև ==
Չափագիտական ծառայություն
Ադանայի հայրենակցական միություններ

Ադանայի հայրենակցական միություններ, Ադանահայերին միավորող բարեգործական և կրթասիրական կազմակերպություններ։
Ադանահայերի առաջին հայրենակցական միությունը՝ “Ադանայի կրթասիրաց ընկերությունը”, հիմնադրվել է 1905-ի վերջին, ԱՄՆ-ի Ուոթերթաուն քաղաքում (Watertown, այժմ Մեծ Բոստոնի արվարձան)։ Նպատակն էր աջակցել Ադանայի կրթական գործին, այնտեղ բացել հայկական քոլեջ։ 1913-ի հուլիսի 10-ին ընկերությունը վերակազմվել է “Ադանայի հայ ուսումնասիրաց միության”։ 1921-22-ին, Կիլիկիայից հայերի հեռանալուց հետո, միությունը միջոցներ է ձեռնարկել օգնելու Սիրիայում, Կիպրոսում, Լիբանանում և Հունաստանում ապաստանած ադանացի գաղթականներին։ 1926-ի նոյեմբերին ԱՄՆ-ի բողոքական ադանացիները, որ առանձին էին գործում, միացան “Ուսումնասիրացին”։ 1934-ին Տարսոնի Ս.Պողոս քոլեջի նախկին շրջանավարտները Հալեպում հիմնեցին իրենց միությունը։ 1937-ի մայիսի 15-ին Բեյրութում կազմվեց “Ադանայի հայրենակցական վերաշինաց միությունը”, որը խնդիր էր դրել օգնել Սովետական Հայաստանում հիմնադրելու Նոր Ադանա ավանը։ 1944-ին կազմակերպվեցին “Ադանա, Մերսին, Տարսոն քաղաքների հայրենակցական միությունը” և “Ադանայի հայ ուսումնասիրաց միության” մասնաճյուղը։ Բեյրութում գործող այս երեք միությունները 1945-ի մայիսի 25-ին միացան և կազմեցին “Ադանայի հայրենակցական միությունը”՝ նպատակ ունենալով օժանդակել հայրենակից ադանացիների նյութական, կրթական-բարոյական և մշակութային վերելքին, սատարել ազգային հայրենասիրական ձեռնարկումներին։ Ադանայի հայրենակցական միություններ կան ԱՄՆ-ում, Լիբանանում, Արգենտինայում, Հունաստանում, Սիրիայում։ 1960-ին Լիբանանում ստեղծվեց “Նոր Ադանայի եկեղեցասեր տիկնանց միությունը”, որը սերտ կապերի մեջ է Սովետական Հայաստանի հետ։
Համեմատական հոգեբանություն

Կենդանիների հոգեբանություն, հոգեբանության բնագավառ, որն ուսումնասիրում է կենդանիների հոգեկան կյանքը։ Անվանում են նաև համեմատական հոգեբանություն։
Կենդանիների հոգեբանության բնագավառում կատարվող հետազոտությունները, որոնց հիմքը դրել է Չարլզ Դարվինը, հսկայական նշանակություն ունեն մարդու հոգեկանի ֆիլոգենեզը բացահայտելու տեսակետից։ Այս հետազոտությունները առնչվում են հոգեբանության տարբեր խնդիրների, կիրառում տարբեր մեթոդներ՝ ուսումնասիրելով շատ տեսակների վարքը։
Հատկապես կարևոր է մարդանման կապիկների հոգեկան կյանքի (բնազդային վարքի, մտածողության և այլն) ուսումնասիրությամբ։


== Աղբյուրներ ==
Ա. Ա. Նալչաջյան, Հոգեբանական բառարան, Երևան, «Լույս», էջ 129։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուուռկյուլա (այլ կիրառումներ)

Սուուռկյուլա անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Սուուռկյուլա - գյուղ Էստոնիայի Պադիսե շրջանի կազմում։
Սուուռկյուլա - գյուղ Էստոնիայի Լահեդա շրջանի կազմում։
Սուուռկյուլա - գյուղ Էստոնիայի Մյառյամաա շրջանի կազմում։
Միրնի (ռազմական առագաստանավ)

Ռազմական առագաստանավ «Միրնի», մարտական ռազմանավ, որը մասնակցել է Առաջին ռուսական անտարկտիկական շուրջերկրյա արշավախմբին՝ 1819-1821 թվականներին Մ. Պ. Լազարևի հրամանատարությամբ։ Արշավախումբը հայտնաբերել է Անտարկտիդա մայրցամաքը, որին մասնակցել է նաև «Վոստոկ» առագաստանավը՝ Ֆ. Ֆ. Բելլինսհաուզենի  հրամանատարությամբ


== Նավի պատմությունը ==
1818 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի մերձակայքում գտնվող Լոդեյնոյե Պոլեում գտնվող Օլոնեց նավաշինարանում, ըստ նավաշինարար Ի. Կուրեպանովի նախագծի, նավատորմի համար կառուցվում էր «Լադոգա» սառցահատը (շինարարը՝ նավաշինարար վարպետ Յա. Կոլոդկին)։
Փորձելով արագացնել մեծամասշտաբ արշավախմբի մեկնումը դեպի Անտարկտիկա, որոշվեց ոչ թե նոր նավ կառուցել, այլ օգտագործել «Լադոգան»։ Երբ նավը ընդգրկվեց զինված ռազմածովային նավատորմիղի մեջ, նրան տրվեց նոր անվանում «Միրնի» և անմիջապես սկսեցին  վերակառուցել նրան։ Աշխատանքը ղեկավարում էր «Միրնի» նավի հրամանատար Մ. Լազարևը։
Նավի կմախքը խնամքով փորել են, իսկ ստորջրյա մասը ծածկել են պղնձե թիթեղներով, որպեսզի չմամռակալի։ Նավի մարմնի կորպուսի ներսում  տեղադրվել են լրացուցիչ ամրացումներ՝ սառույցին հարվածելու դեպքերի համար, իսկ սոճուց պատրաստված ղեկն էլ փոխարինվել է կաղնու փայտով։ Նախկինում մատակարարված ցածրորակ նավասարքերն ու նավահանդերձանքները, ծածկոցները, նստարանները փոխարինվել են ավելի դիմացկուններով, որոնք օգտագործվել են ռազմածովային նավերում։
Ռազմական առագաստանավ Միրնին եղել է երկու տախտակամածով եռակայմ նավ


== Հիշատակ ==

Ի պատիվ առագատանավի անվանել են

Թերակղզի Անտարկտիդայում
Ափ Անտարկտիդայում
Միրնի (անտարկտիկական գիտակայան)
Ելուստ Մերկուրիի վրա (Mirni Rupes)1994 թ.-ին Ռուսաստանի բանկը, «Առաջին ռուսական անտարկտիկական արշավախումբը» շարքում, թողարկեց «Միրնի» առագաստանավ հուշադրամ։


== Տես նաև ==
Վոստոկ ռազմական առագաստանավ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Морской Энциклопедический Словарь, Л-д, «Судостроение», 1991, ISBN 5-7355-0280-8.
(9406) 1994 WG2

(9406) 1994 WG2, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի նոյեմբերի 28-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,72563 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5306 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9207 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1643,61 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,21903 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,88° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9406) 1994 WG2 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ստրատոստատ

Ստրատոստատ, մեծ ծավալի (մինչև 100000 մ³) ազատ օդապարիկ, որը նախատեսված է գիտական և սպորտային նպատակով։ Անձնակազմը (հերմետիկ գոնդոլով) և սարքավորումը ստրատոսֆերա բարձրացնելու համար։ Ստրատոստատով ուսումնասիրում են օդի հոսանքները և տիեզերական ճառագայթումը, մարզական թռիչքներ են կատարում պարաշյուտով, օդերևութաբանական հրթիռներ արձակում և այլն։ Ստրատոստատով առաջին թռիչքը իրականացվել է Բելգիայում 1931 թվականի մայիսի 27-ին (Ա․ Պիկար և Պ․ Կիպֆեր)։
Վերա Մենչիկ

Վերա Ֆրանցևնա Մենչիկ,( չեխ․՝ Věra Menčíková, անգլ.՝ Vera Menchik), (փետրվարի 16 (մարտի 1), 1906, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 26, 1944(1944-06-26), Քլեպհեմ, Լոնդոն, Լամբեթ, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), շախմատի պատմության մեջ առաջին աշխարհի չեմպիոնուհին (1927 - 1944 թվականներ)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1906 թվականի մարտի 1-ին Ռուսաստանում՝ անգլուհու և չեխի ընտանիքում։ Շախմատ խաղալ սովորել է 9 տարեկանում։
1921 թվականին (15 տարեկանում) ծնողների հետ տեղափոխվում է Անգլիա, որտեղ շուտով դառնում Հասթինգսի շախմատային ակումբի անդամ։ 1925 թվականին երկու մրցամարտում, նույն հաշվով (3:2), հաղթում է Մեծ Բրիտանիայի չեմպիոնուհի՝ Պրայս Էդիթին։ 1926-1927թվականներին հաղթել է Մեծ Բրիտանիայի կանանց բաց առաջնություններում։
1927 թվականին հաղթել է Լոնդոնի առաջին աշխարհի կանանց առաջնությունը +10=1 հաշվով։ Հետագայում բազմիցս և համոզիչ կերպով պահպանել է իր տիտղոսը բազմաթիվ մրցաշարերում (Համբուրգ՝ 1930, Պրահա՝ 1931, Ֆոլկստոն՝ 1933, Վարշավա՝ 1935, Ստոկհոլմ՝ 1937, Բուենոս Այրես՝ 1939), ինչպես նաև Ս. Գրաֆի հետ մրցամարտերում (Ռոտերդամ՝ 1934 և Զեմերինգ՝ 1937)։ Մինչև իր կյանքը ավարտը մնացել է աշխարհի չեմպիոնուհի։
1929 թվականին հանդես է եկել տղամարդկանց մրցաշարում։ Այդ մրցաշարից առաջ, որին նա հադես է գալիս (Կարսլբադում), վիեննացի վարպետ Լլբերտ Բեկկերը առաջարկել է հիմնադրել «Վերա Մենչիկի ակումբ», որի կազմում կընդգրկվեն Մենչիկին պարտվող տղամարդիկ։ Ակումբի առաջին անդամը դարձավ հենց ինքը՝ Բեկկերը, բացի նրանից պարտվեց նաև Ֆրիդրիխ Զեմիշը։ «Վերա Մենչիկի ակումբ» ընդգրկվեցին նաև Էդգար Կոլլեն, Մաքս Էյվեն, Ժակ Միզեսը, Սամուել Ռեշևսկին, Միր Սուլթան Խանը և 1920-1930 թվականների այլ հայտնի շախմատիստներ։ Վերա Մենչիկը տղամարդկանց առաջնություններում լավագույն արդյունք ցուցաբերել է 1929 թվականին՝ Ռամսգիթում, կիսելով երկրորդ տեղը Ակիփ Ռուբինշտեյնի հետ և հետ մնալով հաղթողից՝ Խոսե Ռաուլ Կապաբլանկայից ընդամենը կես միավորով։ Այս մրցաշարում նա կարողացել է նաև առաջ անցնել իր ուսուցիչ՝ Գեզա Մարոցիից։ 1934 թվականին նա գրավեց երրորդ տեղը առաջ անցնելով Ռուդոլֆ Շպիլմանից և Միլանա Վիդմարից։
Տղամարդկանց մրցաշարերի 487 պարտիաներից 147-ում նրան հաջողվել է հաղթել, նույնքան պարտիաներում խաղալ ոչ-ոքի։ Մենչիկի ամենահաջողված մրցաշարերից է համարվում Մոնտեվիդեոյում, Մարիբորում և Ռամսգիտթում խաղացած մրցաշարերը։  1942 թվականին նա հաղթել է գերմանացի գրոսմայստեր Միզեսին.:
Վերա Մենչիկը զոհվել է 1944 թվականի հուլիսի 27-ին Լոնդոնում, իմ մոր և քրոջ՝ Օլգայի հետ, (նույնպես շախմատիստուհի և կանանց աշխարհի առաջնությունների մասնակից։ Բարձրագույն ձեռքբերումը համարվում է 4-րդ տեղը։) գերմանացիների ռմբակոծության հետևանքով։
Վերա Մենչիկի անունով կոչվում է գավաթը, որը հանձնում եմ կանանց Համաշխարհային Օլիմպիադայի հաղթող թիմին (հանձնվում է 1957 թվականից)։


== Գրականություն ==
Быкова Е. И., Вера Менчик, М., 1957.
Шахматный словарь
Шахматы. Энциклопедический словарь
Флор С. Легендарная Вера Менчик. // «64 — Шахматное обозрение». — 1983. — № 4. — С. 21


== Արտաքին հղումներ ==
Մենչիկի պարտիաները Chessgames բազայում
Մենչիկի պարտիաները 365chess.com կայքում


== Ծանոթագրություններ ==
Թոմաս Մելորի

Թոմաս Մելորի (անգլ.՝ Sir Thomas Malory, մոտ 1405, Ուորիքշիր, Անգլիա - մարտի 14, 1471, Newgate Prison, Լոնդոնյան Սիթի, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա), անգլիացի գրող, «Գիրք Արթուր արքայի և նրա՝ Կլոր սեղանի քաջակորով ասպետների մասին» ստեղծագործության հեղինակ։ Այն բաղկացած է Արթուր արքայի և Կլոր սեղանի ասպետների մասին ութ վեպերից և իրենից ներկայացնում է Արթուր արքայի մասին լեգենդի սպառիչ ժողովածու։ 1485 թվականին անգլիացի թարգմանիչ Ուիլյամ Քեքստոնը Մելորիի գիրքը հրատարակել է «Արթուրի մահը» խորագրով (ֆր.՝ Le Morte d'Arthur)։ Այն դարձել է Արթուրի առասպելի յուրօրինակ հանրագիտարան։
Ամենայն հավանականությամբ՝ Մելորին ծնվել է ազնվականի ընտանիքում, Ուորկշիր կոմսությունում 15-րդ դարասկզբին։ Սուղ տեղեկություններ են պահպանվել նրա կյանքի մասին։ Որպես ասպետ՝ մասնակցություն է ունեցել Սպիտակ և կարմիր վարդերի պատերազմին. կոմս Ուրոիկի կողմնակիցն է եղել։ 1444 կամ 1445 թվականին անգլիական պառլամենտում ներկայացրել է իր կոմսությունը։ Դուքս Բեկինհեմի կողմնակիցների հարձակման և ամուսնացած կանանց նկատմամբ բազմիցս տեղի ունեցած բռնությունների պատճառով բանտարկվել է Մաքստոկ ամրոցում, որտեղից փախուստի է դիմել՝ լողալով ջրով լի փոսը։
Կյանքի վերջին քսան տարիներն անցկացրել է բանտում, որտեղ և գրել է իր վեպերը։ Ակնհայտ է, որ գերության ընթացքում իր նախորդների՝ զգալի քանակով ձեռագրերն օգտագործելու հնարավորություն է ունեցել։ Անհայտ է մնացել, թե գրքում ինչպիսի դասավորություն են ունեցել վեպերը։ Հնարավոր է՝ վեպերի՝ մեզ ծանոթ դասավորվածությունը սահմանել է ընդօրինակողը կամ հենց ինքը՝ Ուիլյամ Քեքստոնը։

«Պատմություն Արթուր արքայի մասին» (1–4 գրքեր, հրատարակիչ՝ Քեքստոն)․ պատմվում է Արթուր արքայի ծագման մասին։
«Պատմություն Արթուր արքայի և  Լուցիայի կայսեր մասին» (գիրք 5)․ պատմում է հռոմեացիների դեմ Արթուրի ճակատամարտի և հռոմեական գահը նվաճելու մասին։
«Փառավոր պատմություն  պարոն Լանսելոտի մասին» (գիրք 6)։
«Գիրք Գարեթ Օրկնեացու մասին» (գիրք 7)։
«Գիրք պարոն Տրիստամի մասին» (7–12 գրքեր)․ «Տրիստանի և Իզոլդայի սիրավեպը» ֆրանսերեն արձակ ստեղծագործության սյուժեի մշակում։
«Պատմություն Սանգրեալի մասին կամ Սուրբ Գրաալի սխրանքը» (12–17 գրքեր)։
«Գիրք պարոն Լանսելոտի և թագուհի Գվինևրայի մասին» (18–19 գրքեր)։
«Արթուրի մահը» (20–21 գրքեր)։Մերոլին ի մի է հավաքել կելտական հեքիաթները, բազմաթիվ լեգենդներ և վեպեր՝ Արթուր թագավորի և «Կլոր սեղանի» ասպետների մասին ու դրանց մշակումները։ Գրել է վեպեր, որտեղ արտացոլվել են նրա ապրած ժամանակի տրամադրությունները։ Համարվում է, որ Մերոլիի ստեղծագործությունների համար աղբյուրներ են ծառայել ֆրանսիական ասպետական վեպերը։ Այնուամենայնիվ, Մերոլիին հաջողվել է իր աշխատություններին անգլիական կոլորիտ հաղորդել։


== Ծանոթագրություններ ==
Յունի լը Գե

Յունի լը Գե (ֆր.՝ Ugny-le-Gay), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Շոնի կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լան։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02754


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 163 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 105 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 80-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 25-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 76,2%, 1999 թվականին եղել է 74,0%)։ 80 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 77-ը (46 տղամարդ և 31 կին), գործազուրկ էին 3 մարդ (3 տղամարդ և 0 կին)։ 25 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը՝ թոշակառուներ, 6-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Յունի լը Գե (ֆր.)
Իբիրապուան (Բաիա)

Իբիրապուան (պորտ.՝ Ibirapuã), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Պորտու Սեգուրու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6 225 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 786,058 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 7,9 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է հուլիսի 20-ին։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1962 թվականի հուլիսի 20-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 36 552 100,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 5 517,30ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,673 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Վերնե (Ալյեի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վերնե (այլ կիրառումներ)Վերնե (ֆր.՝ Verneix), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Արևելյան Մոնլյուսոն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մոնլյուսոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03305։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 570 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 361 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 268-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 93-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 74,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 70,2 %)։ 268 աշխատունակ բնակիչներից 236-ը աշխատում էին (134 տղամարդ և 102 կին), անաշխատանք էին 32-ը (13 տղամարդ և 9 կին)։ 93 անգործունակ մարդկանցից 24-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 34-ը թոշակառու, 35-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Վերնե» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-23-ին։ Վերցված է 2012-5-31 
«Վերնե» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-29
Կրոչեֆիեսկի

Կրոչեֆիեսկի  (իտալերեն՝ Crocefieschi), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լիգուրիա մարզում, Ջենովա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 588 մարդ (2011 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 47,57 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 11,73 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 16010։ Հեռախոսային կոդ՝ 010։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության դինամիկա


== Կոմունների ադմինիստրացիա ==
Հեռախոս 010 931215
Էլեկտրոնային փոստ comunecrocefieschi@libero.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտւտ
Վիճակագրության ազգային ինստիտւտ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Սայտամա (քաղաք)

Սայտամա (ճապ.՝ さいたま市), քաղաք ճապոնիայում, Սայտամա պրեֆեկտուրայի վարչական կենտրոն։ Քաղաքը հիմնադրվել է 2005 թվականի մայիսի 1-ին՝ Ուրավա, Օմիյա և Յոյո քաղաքների միավորման հետևանքով։ 2005 թվականի ապրիլի 1-ին Սայտամայի կազմի մեջ է ներառվել Իվացումի քաղաքը։ Քաղաքը մտնում է Մեծ Տոկիո ագլոմերացիայի կազմի մեջ։


== Կլիմա ==


== Վարչական բաժանում ==

Սայտաման բաժանված է 10 շրջանների (կու)։


== Տրանսպորտ ==
Սայտաման միացված է Տոկիոյին երկաթգծով  և ավտոմոբիլային ճանապարհներով։


== Սպորտ ==
Սայտամայում են գտնվում ճապոնական Ջեյ լիգա ֆուտբոլային առաջնության «Ուրավա Ռեդս» և  «Օմիյա Արդիյա» ակումբները։ «Սայտամա 2002» մարզադաշտում անցկացվել են ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մի քանի հանդիպում և մեկ կիսաեզրափակիչ։


== Քույր քաղաքներ ==
Սայտաման ունի 7 քույր քաղաք։

 Տոլուկա, Մեքսիկա (1979)
 Չժենչժոու, Չինաստան (1981)
 Համիլթոն, Նոր Զելանդիա (1984)
 Ռիչմիոնդ, ԱՄՆ (1994)
 Նանայմո, Կանադա (1996)
 Փիթսբուրգ, ԱՄՆ (1998)
 Բլեյզերս, Լիխտենշտեյն (2000)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սայտամայի պաշտոնական կայք(ճապոներեն)
Արեգ Գրիգորյան

Արեգ Խաչիկի Գրիգորյան (սեպտեմբերի 9, 1952(1952-09-09), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ճարտարապետ-էլեկտրամեխանիկոս, ՀՀ պետական և գիտական գործիչ։


== Կրթություն ==
1969 թ. ոսկե մեդալով ավարտել է Երևանի թիվ 56 միջնակարգ դպրոցը։
1974 թ. ավարտել է Կ. Մարքսի անվան Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը (ԵրՊԻ)։
1980 թ. ավարտել է Մոսկվայի էներգետիկական ինստիտուտի (ՄԷԻ) ասպիրանտուրան։
Ասպիրանտուրային զուգահեռ սովորել է նաև Մանկավարժական վարպետության համալսարանում։


== Աշխատանքային գործունեությունը ==
1974–1977 թթ. որպես ճարտարագետ, ապա ավագ ճարտարագետ, աշխատել է Կոմպլեքսային էլեկտրասարքավորումների համամիութենական գիտահետազոտական ինստիտուտում։
1975 թվականից դասավանդել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում։
1977-1980 թթ. ինստիտուտի ուղեգրով սովորել և աշխատել է ՄԷԻ-ում։
1981–1990 թթ. աշխատել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի էլեկտրատեխնիկական ֆակուլտետում, զբաղեցրել ասիստենտի, դոցենտի, ապա գիտական աշխատանքների գծով դեկանի տեղակալի պաշտոնները։
1990–1992 թթ. եղել է Հայաստանի Հանրապետության լուսավորության նախարարը։
1992–1998 թթ. - Հայաստանի Հանրապետության կառավարությանն առընթեր բարձրագույն որակավորման հանձնաժողովի (ՀՀ ԲՈՀ) նախագահը։
Դասավանդել է Հայաստանի պետական ճարտարագիտական համալսարանում (Պոլիտեխնիկ)։
1998–2006 թթ. զբաղեցրել է Հայաստանի պետական ճարտարագիտական համալսարանի (ՀՊՃՀ) էլեկտրատեխնիկական ֆակուլտետի «Էլեկտրական մեքենաներ և ապարատներ» (ԷՄԱ) ամբիոնի պրոֆեսորի պաշտոնը, համատեղությամբ աշխատել է նաև արտադրական ձեռնարկությունում որպես տեխնիկական տնօրեն և տնօրեն։
2006-2011 թթ. աշխատել է Կրթական տեխնոլոգիաների ազգային կենտրոնի (ԿՏԱԿ) տնօրենի պաշտոնում և որպես պրոֆեսոր պաշտոնավարել ՀՊՃՀ-ում։
2011 թ. հոկտեմբերից ՀՊՃՀ գիտության և գիտատեխնիկական համագործակցության գծով պրոռեկտորն է։ Զբաղեցնում է նաև ԷՄԱ ամբիոնի պրոֆեսորի պաշտոնը։


== Գիտական գործունեությունը ==
1982 թ. պաշտպանել է թեկնածուական, 1996 թ.՝ դոկտորական ատենախոսությունները և, համապատասխանաբար, ստացել տեխնիկական գիտությունների թեկնածուի և դոկտորի գիտական աստիճաններ։
1986 թ. նրան շնորհվել է դոցենտի, իսկ 2002 թ.՝ պրոֆեսորի գիտական կոչում։ Գիտական ուսումնամեթոդական աշխատանքները նվիրված են կառավարման և ավտոմատացման էլեկտրական ապարատների ու դրանց էլեկտրամագնիսական համակարգերի ուսումնասիրությանը։


== Պարգևներ ==
2013 թ. ՀՀ Նախագահի հրամանագրով պարգևատրվել է Անանիա Շիրակացու մեդալով։


== Ծանոթագրություններ ==
Քաջության և բուլղարական բանակի օր

Քաջության և Բուլղարիայի ազգային բանակի օր կամ Սուրբ Գևորգի օր (բուլղար․՝ Ден на храбростта и Българската армия), բուլղարական ազգային պաշտոնական տոն։ Որպես ազգային բանակի տոն՝ նշվում է ամբողջ Բուլղարիայում ամեն տարվա մայիսի 6-ին։
Բուլղարիայի քաջության օրը ունի նաև որոշակի կրոնական բնույթ, քանի որ ըստ բուլղար ուղղափառության գաղափարախոսության՝ քրիստոնեական եկեղեցու սուրբ Սուրբ Գևորգը, որը հանդիսանում է հովիվների հովանավոր անձը։


== Պատմություն ==
Քաջության օրը նվիրված է դարերի պատմություն ունեցող բուլղարական բանակին, որը պատմական տարբեր ժամանակահատվածներում պայքարել է օսմանյան, բյուզանդական, հունական և այլ ուժերի դեմ։
Բուլղարիայի ազգային բանակը մեծ նվաճումների է հասել հատկապես Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակահատվածում, երբ զինվորն այս երկրում ճանաչվեց բարձրագույն արժեք։
Բուլղարական բանակի օրը նշվում է արդեն 3 դար։ Առաջին անգամ քաջության օրը Սոֆիայում նշվել է 1880 թվականին՝ հունվարի 9-ին ընդունված № 5 որոշման համաձայն։ Որոշումը ընդունել է Բուլղարիայի թագավոր Ալեքսանդր Բատտենբերգը։
Մի քանի օր առաջ կառավարության № 1 հրամանով Ալեքսանդրը սահմանել էր «Քաջության համար» շքանշան, որը շնորհվում էր ռազմի դաշտում գերազանցությամբ աչքի ընկած ռազմական գործիչներին։
1946-ից մինչև 1993 թվականներին այն կոմունիստական կուսակցության կողմից այն արգելվել է տոնել՝ կրոնական բնույթ ունենալու և ոչ համադրելիության պատճառաբանությամբ։ 1993 թվականի հունվարի 27-ին Բուլղարիայի նախարարական խորհրդի որոշմամբ տոնը վերստին սկսվել է նշվել։
Ներկայումս՝ քաջության և բուլղարական բանակի օրը նշվում է ամեն տարվա մայիսի 6-ին։ Այդ օրը հաղթական շքերթներ են այցկացվում ինչպես մայրաքաղաք Սոֆիայում, այնպես էլ Պլովդիվում, Վառնայում և այլ քաղաքներում։


== Տե՛ս նաև ==
Ուսանողի օր (Բուլղարիա)


== Ծանոթագրություններ ==
Լուն Վոժ (Նյումիլգայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լուն Վոժ (այլ կիրառումներ)Լուն Վոժ  (ռուս.՝ Лун-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Նյումիլգա գետի աջ ափից 32 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 26 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100112103000060085
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006008
Ավազանի կոդը — 03.05.01.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Պիևե ա Նիևոլե

Պիևե ա Նիևոլե  (իտալերեն՝  Pieve a Nievole), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Պիստոիայի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 9602 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 755 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 13 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 51018։ Հեռախոսային կոդ՝ +39 0572։
Կոմունայի հովանավոր սուրբն է Մարկոս ​​առաքյալ ավետարանիչը։ Տոնը նշվում է ապրիլի 25-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը։


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0572 95631
Էլեկտրոնային հասցե՝ urp@comune.pieve-a-nievole.pt.it
Գլխավոր կայք՝ http://www.comune.pieve-a-nievole.pt.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
ՄՄՕ (այլ կիրառումներ)

ՄՄՕ տերմինը կարող է վերաբերվել հետևյալ եզրերին

Մաթեմատիկայի միջազգային օլիմպիադա
Մենդելեևյան միջազգային օլիմպիադա
Աստերոիդների ցանկ (181101-181200)

Աստերոիդների ցանկ (181001-181100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (181201-181300)
 Աստերոիդների ցանկ (181001-181100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (181201-181300)
Թազաքենդի

Թազաքենդի (վրաց.՝ თაზაქენდი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Գարդաբանի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 310 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գարդաբանից հեռու է 6 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1185 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
.re

.re Ռեյունիոնի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .re whois տեղեկություն
Hold On (երգ, Ջասթին Բիբեր)

«Hold On», կանադացի երգիչ Ջասթին Բիբերի երգը, որը թողարկվել է 2021 թվականի մարտի 5-ին՝ որպես նրա «Justice» վեցերորդ ստուդիական ալբոմի չորրորդ սինգլ։ «Hold On»-ը թողարկվել է Def Jam Recordings լեյբլի կողմից։ Երգի հեղինակներն էին Ջասթին Բիբերը, ինչպես նաև Alexandra Tamposi-ն, Jonathan Bellion-ը և ուրիշներ, իսկ պրոդյուսերները՝ Andrew Watt-ը և Louis Bell-ը։ Երաժշտական տեսահոլովակում նկարահանվել է թայվանա-ամերիկացի դերասանուհի Christine Ko-ն։


== Երաժշտական տեսահոլովակ ==
«Hold On» երգի տեսահոլովակը թողարկվել է երգչի յութուբյան ալիքում 2021 թվականի մարտի 5-ին։ Ռեժիսորը Colin Tilley-ն է։


== Ձայնագրության մասնակիցներ ==
Tidal-ի տվյալներով․

Ջասթին Բիբեր — վոկալ, հեղինակ
Էնդրյու Ուոթ – հեղինակ, պրոդյուսեր, բեք վոկալ, բաս, կիթառ
Լուի Բելը – հեղինակ, պրոդյուսեր, բեք վոկալ, ծրագրավորող
Ալեքսանդրա Տամպոսի – հեղինակ, բեք վոկալ
Ջոն Բելլիոն – հեղինակ, բեք վոկալ
Ջոշ Գուդվին - ձայնագրություն


== Հիթ-շքերթ ==


== Հավաստագրեր ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
 «Hold On» (Music video)
«Hold On» (Official Live Performance) ՅուԹյուբում
«Hold On» (Audio) ՅուԹյուբում
«Hold On» (Lyric video) ՅուԹյուբում
Լիքվացիոն հանքավայրեր

Լիքվացիոն հանքավայրեր (Լատիներեն՝ liguato - տարահեղուկացում), առաջանում են ջերմության նվազման պայմաններում նախնական համասեռ մագմատիկ հալոցքի երկու չխառնվող՝ սիլիկատային և հանքային (սուլֆիդային) հեղուկների բաժանման (լիքվացման) հետևանքով։ Անջատված հանքային հեղուկը բյուրեղանում է հալոցքի սիլիկատային մասի պնդացումից հետո և առաջացնում սուլֆիդների բնաձև ու ոսպնյակաձև կուտակումներ, երբեմն նաև երակներ։ Այդ եղանակով հիմքային գաբբրո-նորիտային ապարներում առաջանում են պղինձնիկելային հանքավայրեր, որոնք ներկայացված են պենտլանգիտով, խալկոպիրիտով, պիրոտինով։ Որոշ հետազոտողներ հակված են լիքվացիոն տիպին դասել նաև երկաթի (ապատիտ-մագնետիտային) և քրոմի մի շարք հանքավայրեր։ Ծագումով լիքվացիոն են համարվում ԽՍՀՄ (Կոլա թերակղզի, Նորիլսկ), Կանադայի (Սադբերի), Հարավային Աֆրիկայի (Ինսիզվա) և այլ պղինձ-նիկելային սուլֆիդային հանքավայրեր։
Ֆրեդերիկ Չայլդ Հասսամ

Ֆրեդերիկ Չայլդ Հասսամ (անգլ.՝ Frederick Childe Hassam, հոկտեմբերի 17, 1859(1859-10-17)[…], Dorchester, Բոստոն, ԱՄՆ - օգոստոսի 27, 1935(1935-08-27)[…], Իստ Հեմմտոն, Սաֆոլկ շրջան, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի նկարիչ, Պոստիմպրեսիոնիզմի ներկայացուցիչ։
Չայլդ Հասսամը ծնվել է Դոռչեստերում։ 1877-ին նա հեռացավ դպրոցից։ Երիտասարդ տարիներին աշխատել է  որպես քիլոգրաֆ, անում էր գրաֆիկական նկարազարդումներ նման ամսագրերի համար, այսպես «Սենթրի Ամսագիրը», «Հարփերի Շաբաթաթերթը», «Սքրիբների Ամսագիրը» և այլն․․․ 1897-ին նա միացավ  Նկարիչների ամերիկյան միությանը։ 1919 թ. նա բնակություն հաստատեց  Լոնգ Այլենդ-Նյու Յորքում, որտեղ անցկացրեց մնացած իր կյանքը:


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Յունոնա

Յունոնա (լատիներեն՝ Iuno), ամուսնության, ծննդյան, մայրության, կանանց և կնոջ կենսատու ուժի հռոմեական դիցուհի, Յուպիտերի կինը (համապատասխանում է հունական Հերային՝ Զևսի կնոջը), հովանավորում էր կանանց և ընտանեկան կյանքը, Յունոնայի անունից է ծագում հունիս ամսվա անունը։
Երևանի 2800-ամյակին նվիրված հուշարձան

Երևանի 2800-ամյակին նվիրված հուշարձան, հուշարձան-աղբյուր Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանում՝ Արթուր Կարապետյանի անվան պուրակում։ Տեղադրվել է 2018 թվականին՝ Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի առթիվ։


== Նկարագրություն ==
Կյանքի ու կենսատվության խորհրդանիշ հուշարձան-աղբյուրը ներկայացնում է հազարամյակների պատմություն ունեցող Երևանի հավերժությունը՝ հասկի ձևով։ Հուշարձանը զարդարում են ուրարտական ժամանակաշրջանին բնորոշ պաշտպանիչ խորհուրդ ունեցող վիշապատեսք զարդաքանդակները։
Հուշարձանի հանդիսավոր բացումը կատարել են Երևանի քաղաքապետ Հայկ Մարությանը և ճարտարապետ Տիգրան Բարսեղյանը։


== Հեղինակներ ==
Ճարտարապետ՝ Տիգրան Բարսեղյան
Քանդակագործ՝ Մհեր Սիմոնյան


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրիդա Բարանեկ

Ֆրիդա Բարանեկ (պորտ.՝ Frida Baranek, 1961[…], Ռիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա), բրազիլացի քանդակագործ։


== Կենսագրություն ==
Ֆրիդա Բարանեկը ծնվել է Ռիո դե Ժանեյրոյում։ Ճարտարապետության բակալավրի աստիճան ստացել է Սանտա Ուրսուլա համալսարանից, 1985 թվականին մագիստրոսի աստիճան՝ Փարսոնս դիզայնի դպրոցից։ Բարանեկի ստեղծագործությունները գտնվում են Սան Պաուլոյի ժամանակակից արվեստի թանգարանում, Սան Պաուլոյի համալսարանի ժամանակակից արվեստի թանգարանում, Կեմփեր արվեստի թանգարանում], Կանացի արվեստի ազգային թանգարանում։ Կիրառելով անօրգանական նյութեր՝ Բարանեկն ստեղծում է օրգանական ձևեր ու առարկաներ, օրինակ՝ «Անանուն», (1985), քարե, փայտե տուփեր, լամպեր և էլեկտրական մետաղալարեր, «Como vai você, Geração 80? [Ինչպե՞ս ես 80-ական սերունդ]», (1984), պողպատ, “Como vai você, Geração 80?” քանդակը միախառնված է օրգանական նյութին (ջուր) և աննշանորեն հոսում է ջրում։ «Dormindo em Veneza [Քնած Վենետիկում]», (1990), «Bolo [Տորթ]», (1990), and Não classificado [Չհստակեցված] (1992) քանդակները ներառում են պողպատե մետաղալար։
Ունի ստեղծագործություններ ցանկապատի, էկրանի տեսքով, կանանց առնչվող թեմաներով։ Թելով գործել է արգանդանման փափուկ քանդակ (soft sculpture)՝ «Swirls Bege» (2008): Ստեղծագործություններում օգտագործում է կանացի մազեր, քարեր, զսպանակներ, ձողեր, ապակի, օդախուց, անվադողեր, ռետինե գնդակներ, ջուր, ավազ և այլն։
1984 թվականին "Como vai você, Geração 80?” (Ինչպե՞ս ես 80-ականների սերունդ) խմբակային ցուցահանդեսում Ռիո դե Ժանեյրոյի Վիզուալ արվեստի դպրոցում ստեղծել է Ռոդրիգո դի Ֆրեյտաշ լճի վրա ծածանվող պլաստիկե բույ, որը արտաքնապես նման է Դոյզ Իրմաս լեռանը։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է լրագրող Ռոջեր Կոհենի հետ։ Բնակվում են Լոնդոնում։


== Ցուցահանդեսներ ==
Petite Galerie, Ռիո դե Ժանեյրո, 1985
1988 Galeria Sérgio Millet, Ռիո դե Ժանեյրո
1990 Gabinete de Arte Raquel Arnaud, Սան Պաուլո
1993 Stux Gallery, Նյու Յորք
1996 Gabinete de Arte Raquel Arnaud, Սան Պաուլո
1999 La Maison du Brésil, Բրյուսել
2001 Gabinete de Arte Raquel Arnaud, Սան Պաուլո
2004 HAP Galeria, Ռիո դե Ժանեյրո
2006 Frida Baranek - Lavish Pause / Lange Pause - Galerie im Traklhaus, Զալցբուրգ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.kemperartmuseum.wustl.edu/islandpress/html/A002.html
http://brunodavidgallery.com/artistDetail.cfm?id_artist=59
http://www.arch.wustl.edu/collection/explore/artist/66 Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Լյուքսեմբուրգի լեզուներ

Լյուքսեմբուրգում կա երեք պաշտոնական լեզու ՝ ֆրանսերեն, գերմաներեն ու լյուքսեմբուրգերեն։ Լյուքսեմբուրգերենը պաշտոնական լեզու ճանաչվեց միայն 1984 թվականին։ Այս երեք լեզուներն էլ օգտագործվում են գործավարության մեջ։
Պետության առաջացումից հետո, ֆրանսերենը համարվեց պետության պաշտոնական և գործավարական լեզուն, քանի որ պետության տարածքում ամենահայտնի լեզուն էր։ Գերմաներենը օգտագործվում էր քաղաքական նկատառումներով, օրինակ, երբ անհրաժեշտ էր լինում օրենքի բնույթը հասականալի դարձնել բոլորին։ Տարական դպրոցում ուսուցանվում էր գերմաներեն, իսկ միջին դպրոցում ֆրանսերեն։ Երկլեզվությունը օրենքով հաստատվեց 1843 թվականի հուլիսի 26-ին։


== Լյուքսեմբուրգերեն ==
Լուքսեմբուրգերենը (Lëtzebuergesch), նման է գերմաներենին և հոլանդերենին, դպրոցներում սկսվել է դասավանդվել 1912 թվականից։ Սա մոսլեն-ֆրանկոնյան բարբառ է, հարստացված ֆրասնսիական բառերով։ Լյուքսեմբուրգերեն տպագրված առաջին հրատարակությունը Luxemburger Wochenblatt շաբաթաթերթն էր, որը սկսեց հրատարակվել 1821 թվականից։ 1829 թվականին լույս տեսավ առաջին լյուքսեմբուրգերեն տպագրված գիրքը՝ E' Schrek ob de' Lezeburger Parnassus, որի հեղինակը Անտուան Մեյերն էր։


== Սահմանադրական բարեփոխումներ ==
Մինչև 1984 թվականը, համաձայն 1830, 1832 և 1834 թվականներին ընդունված օրենքի, որպես պաշտոնական լեզու կարելի էր ընտրել գերմաներենը կամ ֆրանսերենը։ Սակայն գործավարության ժամանակ նախապատվությունը տրվում էր ֆրանսերենին։ Լյուքսեմբուրգերենը ընդհանրապես չուներ ոչ մի պաշտոնական կարգավիճակ։
1984 թվականի փետրվարի 24-ին օրենք ընդունվեց, որը լյուքսմբուրգերենին տալիս էր ազգային կարգավիճակ։ Բացի այդ երեք լեզուներն էլ սկսվեցին օգտագործվել գործավարության մեջ։ Նապոլեոնի օրենսգրքի ընդունումը հանգեցրեց նրան, որ գործավարություններում շարունակեցին օգտագործել ֆրանսերենը։


== Կրթություն ==
Լյուքսեմբուրգերենը երրորդ լեզուն է, որը դասավանդվում է դպրոցում ֆրանսերենից ու գերմաներենից հետո։ Բացի սա, լյուքսեմբուրգերենը միջինակարգ դպրոցներում դասավանդվում է ընդամենը մեկ ժամ ողջ շաբաթվա ընթացքում։ 
Միջնակարգ դպրոցներում ֆրանսերենից, գերմաներենից և լյուքսեմբուրգերենից բացի դասավանդվում է նաև  անգլերեն կամ լատիներեն, իսպաներեն կամ իտալերեն։ Բազմալեզու ուսուցումը հնարավորություն է տալիս լյուքսեմբուրգցի ուսանողների բարձրագույն կրթությունը շարունակել արտերկրում։


== Մամուլ, ոստիկանություն և հանրային ծառայություններ ==
Լյուքսեմբուրգի հրատարակությունների մեծամասնությունը հրապարակվում են գերմաներեն և ֆրանսերեն, այս լեզուները նաև օգտագործում է ոստիկանությունը և հանրային ծառայությունները։


== Այլ լեզուներ ==
Օտարերկրյա քաղաքացիները և ներգաղթած աշխատավորները կազմում են Լյուքսեմբուրգի բնակչության մեկ հինգերորդը։ Հաճախ հանդիպում է ՝ պորտուգալերեն, իտալերեն, լեհերեն, թուրքերեն և արաբերեն։


== Արտաքին հղումներ ==
Europeans and their Languages
Luxemburger Wort, օգոստոսի 9-ին 2004
www.francophonie.org Archived 2009-04-16 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Թրեբգասթ

Թրեբգասթ (գերմ.՝ Trebgast), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։

Գտնվում է Վերին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Կուլմբախ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 1645 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 17,08 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 4 77 158։


== Վարչական բաժանում ==
Ներկայումս համայնքը ստորաբաժանված է 4 գյուղական շրջանների։

Վայցենդորֆ (գերմ.՝ Waizendorf)
Լինդաու (գերմ.՝ Lindau)
Թրեբգասթ (գերմ.՝ Trebgast)
Ֆոյլն (գերմ.՝ Feuln)


== Պատմություն ==
Թրեբգասթը առաջին անգամ հիշատակվել է 1028 և 1040 թվականների միջև։ Գրավվել է XIV դարում։


== Մշակույթը և տեսարժան վայրերը ==
Թրեբգասթի առողջարանային կենտրոնը շատ հայտնի է բնակչության շրջանում, որից ոչ հեռու է գտնվում նաև լիճը։ Բացի դրանից Թրեբգասթը հայտնի է իր բացօթյա բեմերով։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք


== Ծանոթագրություններ ==
Մալևնիչիե (գյուղ, Շառգորոդի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄալևնիչիեՄալևնիչիե (ուկրաիներեն՝ Мальовниче), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Շառգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալևնիչիե գյուղում բնակվում էր 395 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16,64 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 23,74 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լը Բրեյ ան Բեսեն

Լը Բրեյ ան Բեսեն (ֆր.՝ Le Breuil-en-Bessin), Ֆրանսիայում գտնվող համայնք, մտնում է Ստորին Նորմանդիա երկրամասի մեջ։ Համայնքի մտնում է Կալվադոս շրջանի մեջ։ Համայնքի շրջանն է համարվում նաև Բայե շրջանը։
Համայնքի INSEE ծածկագիրն է 14103։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 240 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 37 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին միջինը 268 մարդուց (15-64 տարեկան) 200 եղել են համայնքի ակտիվ տնտեսվարողներ, 68-ը եղել են ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը — 74,6 %, 1999 թվականին եղել է 71,6 %)։ 200 ակտիվ մարդկանցից աշխատել են միայն 173 մարդ (85 տղա և 88 կին), անաշխատունակները եղել են 27-ը (15 տղա և 12 կին)։ Միջինը 68 ոչ ակտիվ մարդկանցից 24-ը եղել են կամ աշակերտներ կամ էլ ուսանողներ, 26—ը եղել են թոշակառու, իսկ մնացած 18-ը եղել են ոչ ակտիվ այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Լևոն Վարդևանյան

Լևոն Գարեգինի Վարդևանյան (մարտի 2, 1930(1930-03-02), Գետք, Հայաստան), հայ անասնաբույծ, գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր (1977), պրոֆեսոր (1985)։


== Կյանք և գործունեություն ==
Վարդևանյան Լևոնը ծնվել է 1930 թվականի մարտի 2-ին՝ գյուղ Գետքում՝ ՀԽՍՀ Ախուրյանի շրջանում։ ԽՄԿԿ անդամ 1956 թվականից։ 1954 թվականին ավարտել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտը։ Աշխատել է Հայկական անասնաբուծության և կերարտադրության ԳՀԻ-ում, որպես ավագ գիտաշխատող (1960-1980 թթ.), 1981 թվականից Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտում անասնաբուծության ամբիոնի վարիչ է եղել։
Գիտական աշխատանքները նվիրված են հիմնականում կաթնային և ետկաթնային շրջանում տավարի մատղաշի աճեցման արդյունավետ մեթոդների մշակմանը։ Նա ուսումնասիրել և հիմնավորել է հորթերի աճեցման առանձին տարիների համար տարբեր բաղադրատարրային կազմի կաթի փոխարինիչներով ու հատուկ համակցված կերերով (ստարտերներ) կերակրման պարամետրերը։