Անտոնիո Պադովացի

Անտոնիո Պադովացի (լատ. Antonius Patavinus, իտալ. Sant'Antonio di Padova, պորտ. Santo António de Lisboa, օգոստոսի 15, 1195, Լիսաբոն, Պորտուգալիա - հունիսի 13, 1231, Պադովա), կաթոլիկ սուրբ, քարոզիչ, ֆրանցիսկյան միաբանության ամենահայտնի անդամներից։


== Կենսագրություն ==
Անտոնիո Պադովացին ծնվել է 1195 թվականին Լիսաբոնում` հայտնի ասպետ Մարտին դե Բույոնի ընտանիքում։ Մկրտության ժամանակ ստացել է Ֆերնանդո անունը, ունեցել է աշխույժ մանկություն, և հայրը համոզված էր, որ նա նույնպես կընտրի ասպետի ճանապարհը։ Բայց երիտասարդ հասակում Ֆերնանդոն որոշում է դառնալ վանական և ընդունվում Լիսաբոնի Սուրբ Վիկենտիոսի վանք։

Մի քանի տարի անց երիտասարդ վանականը հիասթափվում է վանական կյանքից։ 1212 թվականի Լաս Նավաս դե Տոլոսում, մավրերի դեմ  ճակատամարտում հոր մահը, ինչպես նաև ֆրանցիսկյան միաբանության հինգ անդամների տանջալից վախճանի մասին տեղեկանալով՝  որոշում է ավետարան քարոզել։ Հոգու խորքում նա միշտ երազել էր երկնային փառքի մասին, համարելով, որ չկա ավելի հիանալի բան, քան մեռնելը հանուն հավատի։
1220 թվականին Ֆերնանդոն դառնում է ֆրանցիսկյան միաբանության անդամ և ընդունում Անտոնիո վանական անունը։ Նույն տարում նա փորձում է իրագործել իր երազանքը և միաբանության անդամ Ֆիլիպի հետ մեկնում  Մարոկկո՝ մուսուլմաններին քրիստոնեություն քարոզելու։ Աֆրիկայում Անտոնիոն  հիվանդանում է և ստիպված  վերադառնում Եվրոպա։ Վերադարձի ժամանակ նավը  փոթորկի է հանդիպում  և ենթարկվելով ալիքներին՝ հասնում Սիցիլիա։ Անտոնիոն սրա մեջ տեսնում է Աստծո կամքը և մնում Իտալիայում։ Նա մահանում է Իտալիայում։
Սիցիլիայից Անտոնիոն  ուղևորվում է ֆրանցիսկյանների օրդենի գլխավոր ժողովին, որտեղ  ծանոթացում է օրդենի հիմնադիր Ֆրանցիսկ Ասիզցու հետ։ Ժողովից հետո Անտոնիոն  նրա խնդրանքով ուղևորվում է Ֆորլի քաղաքից ոչ շատ հեռու գտնվող Մոնտե Պաոլո  վանքը, որտեղ  ապրում է շատ համեստ կյանքով։ Ֆորլի քաղաքի տոնին նա իր քարոզներով  զարմացրում է  բոլոր հայտնի բանախոսներին։ Շուտով նրան ուղարկում են աստվածաբան Թովմա Գալոնի մոտ, իսկ  ուսում ստանալուց հետո Անտոնիոն  սկսում է աստվածաբանություն դասավանդել Բոլոնիայի համալսարանում։
Ֆրանցիսկ Ասիզացին  նրան հանձնարարում է դասավանդել նաև հերետիկոս կաթարների կողմից բռնագրավված Հյուսիսային Իտալիայի քաղաքներում։
Անտոնիոն ուղևորվում է Ռիմինի՝ քաղաք, որտեղ կաթարներն ամենաշատ աջակիցներն ունեին։ Նրա տպավորիչ քարոզները և գործած հրաշքներն  ուղղորդում են բնակչությանը դեպի եկեղեցի, որից հետո նա շարունակում է իր քարոզներն  արդեն Ֆրանսիայի հարավում։ Նա  հաջողություններ է ունեցում  նաև Թուլուզ քաղաքում, որը այդ ժամանակ պատկանում էր ալբիգոյցիների առաջնորդ Ռայմոն Թուլուզցուն։
Նրա քարոզների, հրաշագործությունների և բարեգործությունների մասին պատմություններն ավելի ու ավելի էին տարածվում, և նրան անվանում էին Սուրբ։ Անտոնիոն  հիմնադրում է մի քանի եկեղեցի։ Նա և իր թիմակիցները մեծ ջանքեր են գործադրում, որպեսզի մարդկանց մեջ խաղաղություն սերմանեն։
Իտալիայի բռնակալ Էցելինո III դա Ռոմանոն չափազանց զարմացել էր Անտոնիոյի արիությամբ, որը միայնակ եկել էր ամրոց՝  ամրոցի բոլոր գերիներին և կալանավորներին բաց թողնելու խնդրանքով։ Նրա վերջին օրերն անցան Պադովայում։


== Մահից հետո ==

1232թվականին, մահից անմիջապես հետո, Անտոնիոն  սրբադասվում է։
1226 թվականին նրա մասունքները տեղափոխվում են Սուրբ Անտոնիո բազիլիկ (Հյուսիսային Իտալիա, Պադովա), որը կառուցել էին  Պադովայի բնակիչները՝ Սուրբ Անտոնիոյի  հիշատակին։
1946 թվականի հունվարի 16-ին Պիուս XII պապը Անտոնիո Պադովացուն կարգում է Եկեղեցու ուսուցիչ։
2014թվականի հունիսի 13-ին Պադովայի թանգարանի անտրոպոլոգիայի գիտնականները հետազոտում  և 3D տեխնոլոգիաների շնորհիվ վերականգնում են Անտոնիո  Պադովացու գլխապատկերը։


== Փառք ==

Սուրբ Անտոնիոն  համարվում է Լիսաբոնի և Պադովայի հովանավոր սուրբը։ Նրա պատվին է անվանվել Սան Անտոնիո քաղաքը (ԱՄՆ)։ Սուրբ Անտոնիոն համարվում է նաև կարիքավորների և ճամփորդողների հովանավոր։ XIX դարի վերջին  եկեղեցին ավանդույթ դարձրեց նվիրատվություն անել  աղքատներին («Սուրբ Անտոնիոյի հաց»):Սուրբ Անտոնիոն  համարվում էր մի շարք եկեղեցիների հովանավոր։ Գոյություն ունի նաև վանական իգական ժողով՝ «Սուրբ Անտոնիոյի քույրեր», որը զբաղվում է բարեգործությամբ։


== Պատկերագրություն ==
Մի քանի անվանի նկարիչներ պատկերել են Սուրբ Անտոնիոյին իրենց կտավներում։ Նկարները, որպես կանոն պատկերում են նրա կյանքից դրվագներ՝ իր սրբագործությունների մասին։ Դրանցից են ՝ «Մանուկ Հիսուսի գալուստը» (Բարտոլոմե Էստեբան Մուրիլյո և Անտոնիս վան Դեյք), «Բարեխոսություն՝ ձկներին» (Պաոլո Վերոնեզե), «Սուրբ Անտոնիոյի հրաշքը» (XVI-ի անհայտ նկարիչ)։ Ֆրանսիսկո Սուրբարան և Տիցիանը նույնպես պատկերել են Սուրբ Անտոնիոյին  իրենց կտավներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Антоний Падуанский»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
В. Хунерман. Святой Антоний Падуанский Der Gottesrufen von Padua./ 2-е изд. исп. и доп. — М.: Изд. францисканцев, 2004. ISBN 5-89208-053-6
Антоний Падуанский // Католическая энциклопедия. — М.: Изд. францисканцев. 2002.
Dal-Gal, N. St. Anthony of Padua. // The Catholic Encyclopedia. Vol. 1. New York: Robert Appleton Company, 1907. 9 Aug. 2012(անգլ.)
Кротов Я. Г. Святой на дереве Archived 2017-09-25 at the Wayback Machine.