armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ագրինիոնի հնագիտական թանգարան

Ագրինիոնի հնագիտական թանգարան (հուն․՝ Αρχαιολογικό Μουσείο Αγρινίου), հնագիտական և պատմագիտական թանգարան Արևմտյան Հունաստանի Ագրինիոն քաղաքում։ Թանգարանը հիմնադրվել է 1960 թվականին։
Ագրինիոնի հնագիտական թանգարանը գտնվում է Ագրինիոնի զբոսայգու հարևանությամբ։ Թանգարանի առանձնահատկությունը այն է, որ այստեղ պահվում են քաղաքից գտնված Հռոմեական դաշարջանի իրեր, կենցաղային պարագաներ և մարդկանց մնացորդներ։


== Պատմություն ==
Թանգարանը հիմնադրվել է 1960 թվականին Ագրինիոն քաղաքում՝ Պապաստրոտոս եղբայրների հովանավորությամբ։ Թանգարանում պահպանվում է Հունական դիցաբանության սիրո և կանացի գեղեցկության դիցուհի Աֆրոդիտեի արձանը, ինչպես նաև այլ դիցաբանական նշանակության արձաններ։ Կան նաև նմուշներ, որոնք նվիրված են հռոմեական դիցարանի աստվածներին և աստվածային հոգիներին։
Քաղաքում է պահվում նաև մ.թ.ա. 4-րդ դարում թվագրված Հերակլեսի արձանը, որը, ըստ աղբյուրների, բնօրինակ արձանը չէ։ Արձաններ և նմուշներ կան նաև նվիրված Զևսին, Հերային և այլ դիցաբանական կերպարներին։


== Ծանոթագրություններ ==
Նյու Յորք Թայմս

Նյու Յորք Թայմս (անգլ.՝ The New York Times), ամերիկյան օրաթերթ, որը երրորդ ամենատարածվածն է ԱՄՆ-ում։ Հիմնադրվել է 1851 թվականին, հիմնադիրներն են Հենրի Ռայմոնդը և Ջորջ Ջոնսը։ Թերթը այժմ ամենահայտնիներից է աշխարհում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նյու Յորք Թայմսը հայերեն Archived 2020-03-28 at the Wayback Machine.
Սան Մարտին (այլ կիրառումներ)

Սան Մարտին, կարող է վերաբերել՝

Սան Մարտին - Սանտա Ֆե պրովինցիայի վարչական միավոր, գտնվում է Արգենտինայում
Սան Մարտին - ակտիվ հրաբուխ Մեքսիկայում՝ Յուկատան թերակղզում։
Էրիկ Բեռն


== Ներածություն ==

էրիկ Լեննարդ Բեռն (անգլ. Eric Lennard Berne, Մայիսի 10 1910, Մոնրեալ, Կանադա- հուլիսի 15 1970 )՝ ամերիկացի հոգեբան և հոգեթերապևտ։ Առավելապես հայտնի է որպես տրանզակտ վերլուծության և սցենարային վերլուծության մշակող ։ Զարգացնելով Զ. Ֆրոյդի գաղափարները՝ Բեռնը իր ուշադրությունը կենտրոնացրեց «տրանզակցիաների» վրա, որոնք ընկած են միջանձնային հարաբերությունների հիմքում։ Տրանզակցիաների որոշ տեսակներ, որոնք իրենց մեջ պարունակում են թաքնված նպատակ, նա անվանում էր խաղեր։ Բեռնը դիտարկում է երեք ես-վիճակներ.Մեծահասակ, Ծնող, Երեխա։ Ըստ Բեռնի՝ շրջակա միջավայրի հետ շփման ընթացքում, մարդ մշտապես գտնվում է այս երեք վիճակներից մեկում։


== Կենսագրություն ==
Էրիկ Բեռնը ծնվել է Մայիսի 10-ին Մոնրեալում (Կանադա)։ Նրա ամբողջական անունը Էրիկ Լեոնարդ Բեռնշտեյն էր։ Հայրը՝ Դավիթ Հիլլել Բեռնշտեյնը, բժիշկ էր, մայրը՝ Սառա Գորդոն Բեռնշտեյնը պրոֆեսիոնալ գրող-խմբագիր էր։ Նրա միակ քույրը՝ Գրեյսը, ծնվում է եղբորից հինգ տարի անց։ Բեռնի ընտանիքը Կանադա էր գաղթել Լեհաստանից և Ռուսաստանից։ Բեռնի հայրը հաճախ էր որդուն իր հետ վերցնում հիվանդներին այլցելելու ժամանակ։ Հոր մահից հետո, 1921 թվականին, Բեռնի մայրն է սկսում ֆինանսապես աջակցել իր երկու երեխաներին՝ զբաղվելով գրական գործունեությամբ։ Օլիվեր Ջեյմսի (Oliver James, 1977) կարծիքով Բեռնի փոքրիկ Երեխան տրավմատիզացվել է հոր մահից հետո։ Հայրը մշտապես ունեցել է մեծ ազդեցություն Բեռնի ներաշխարհի վրա, որի մշտական նպատակն էր բուժել հիվանդներին։ Այդ ազդեցությունը արտացոլվում է նրա կողմից գրված «Տրանզակտ վերլուծությունը հոգեթերապիայում» («Transactional Analysis in Psychotherapy») գրքի առաջին էջի լատինական գրությունը, որը թարգմանվում է հետևյալ կերպ՝ «Իմ հայր Դեյվիդի՝ բժշկի, վիրաբուժության մասնագետի և աղքատների բժշկի հիշատակին»


== Տրանզակտ վերլուծություն ==
Էրիկ Բեռնի տրանզակտ վերլուծությունը իրենից ներկայացնում է մի համակարգ, համաձայն որի մարդու գիտակցությունն իրենից ներկայացնում է ես-ի երեք վիճակների ամբողջություն.

Ծնող
Մեծահասակ
ԵրեխաԷրիկ Բեռնի կարծիքով անձի այս երեք վիճակներրը ձևավորվում են երախայի և ծնողների միջև առկա շփման ընթացքում։ Երեխան նրանցից յուրացնում է վարքային ձևերը, ընդունում է սցենարներ, այն իրականացնելու ճանապարհները։ Սցենար ձեռք բերելու պահանջմունքը դրված է գենետիկորեն և ունի ընդհանուր հիմք կոլեկտիվ անգիտակցական հետ (Կ.Յունգ)։


== Արտաքին հղումներ ==
[1] Archived 2016-11-13 at the Wayback Machine.
[2] Archived 2011-07-03 at the Wayback Machine.
2К6 Լունա

Լունա (Ինդեկս ГРАУ 2К6, ՆԱՏՕ-ի դասակարգմամբ, FROG-3 (3Р9 հրթիռով), FROG-5 ( 3Р10 հրթիռով), արտահանման անվանումը R-30), ԽՍՀՄ մարտավարական հրթիռային համակարգ, պինդ վառելիքով չկառավարվող հրթիռ։ Որպես զինատեսակ ընդունված է 1960 թվականից, գլխավոր կոնստրուկտոր՝ Մազուրով։


== Պատմություն ==
Ինքնգնաց գործարկիչ (ինդեքս 2П16) Լունա համալիրի համար։ Թողարկվել է Վոլգոգրադում` սարքավորումների գործարանում
(432 միավոր թողարկվել է 1959-1964 թվականներին)։ Լունա համակարգի միջուկային մարտական մասերը արտադրվել են  Տրեխգորնի սարքավորումների գործարանում։


== Մարտավարա-տեխնիկական բնութագրեր ==
Կրակի հեռավորությունը 45 կմ (3Р9 հրթիռով), 32 կմ (3Р10 հրթիռով). հրթիռներ 3Р10 միջուկային զենք БЧ 3Н14 և 3Р9 բեկորա-ֆուգասային արկ մարտագլխիկ БЧ 358 կշռով 3Н15: 
Շրջանաձև հավանական շեղում մինչև 1 կմ։ Գործարկչի քաշը` 15,5 տոննա, 3P9 հրթիռը` 2,3 տոննա, հաշվարկը` 5 մարդ։ Հրթիռը անվերահսկելի է, ուղղորդումն իրականացնում է արձակողը։ Առավելագույն արագությունը 40 կմ /ժամ էր, բայց գործնական արագությունը սահմանափակվում էր 20 կմ/ժամ , որը ստեղծում է գերբեռնվածքներ, որոնք վտանգավոր են միջուկային մարտական մասի մարտագլխիկի համար։
Համակարգի բաղադրությունը

Ինքնագնաց մեկնարկային սարքավորում 2П16 3Р9 կամ 3Р10 հրթիռներով
Երկու պահեստային հրթիռային տրանսպորտային միջոց
Ինքնգնաց հրթիռային բեռնափոխադրմամբ կռունկ


== Որպես զինատեսակ ==


=== Հանված է գործածությունից ===
24 ПУ համակարգ 2К6 «Լունա» և 9К52 Լունա-М (առանց կոնկրետացնելու յուրաքանչյուր գործարկչի քանակը) 2010 թվական։
Կուբան ԽՍՀՄ-ից ստացել է 2К6 Լունա համակարգ 3Р9 1960-ական թվականներին, 1979-1980 թվականներին ПУ «Լունա» գնահատվել է 45 միավոր։ 1962 թվականի Կարիբյան ճգնաժամի ժամանակ Կուբայում էր գտնվում 12 հրթիռներով «Լունա» համակարգ։
21 2К6 «Լունա» համակարգ՝ 1962—1982 թվականներին։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրանտ շրջան (այլ կիրառումներ)

Գրանտ շրջան, կարող է վերաբերել՝

Գրանտ շրջան - ԱՄՆ Արևմտյան Վիրջինիա նահանգի 55 վարչական միավորներից մեկը
Գրանտ շրջան - ԱՄՆ Ինդիանա նահանգի 92 վարչական միավորներից մեկը
Գրանտ շրջան - ԱՄՆ Լուիզիանա նահանգի 64 վարչական միավորներից մեկը
Գրանտ շրջան - ԱՄՆ Կանզաս նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը
Գրանտ շրջան - ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը
Գրանտ շրջան - ԱՄՆ Հարավային Դակոտա նահանգի 66 վարչական միավորներից մեկը
Գրանտ շրջան - ԱՄՆ Մինեսոտա նահանգի 87 վարչական միավորներից մեկը
Գրանտ շրջան - ԱՄՆ Նեբրասկա նահանգի 93 վարչական միավորներից մեկը
Գրանտ շրջան - ԱՄՆ Նյու Մեքսիկո նահանգի 33 վարչական միավորներից մեկը
Գրանտ շրջան - ԱՄՆ Օրեգոն նահանգի 36 վարչական միավորներից մեկը
Պոնսե

Պոնսե (իսպ.՝ Ponce), քաղաք նավահանգիստ Պուերտո Ռիկոյի հարավում, իր մեծությամբ երկրի երկրորդ քաղաքը։ 2010 թվականի տվյալներով քաղաքի բնակչությունը 155038 է, խիտ բնակեցված քաղաքներում ապրում են 442244 մարդ։ Քաղաքը հիմնադրվել է 1692 թվականին և անվանվել  իսպանական կոնկիստադոր և Պուերտո Ռիկոյի առաջին նահանգապետ Խուան Պոնսե դե Լեոնի անունով ։


== Տեսարժան վայրեր ==
Պոնսեի կենտրոնը հռչակվել է «ազգային հարստություն»։ Այն ամբողջությամբ կազմված է հրապարակներից, եկեղեցիներից, գեղեցիկ զարդարված գաղութային տներից, հոյակապ շատրվաններից և ունի թերևս աշխարհի ամենահին հրշեջ կայաններից մեկը։ Քաղաքի հեղինակությունը, որպես տարածաշրջանի մշակութային ժառանգության կենտրոն, հիանալի կերպով լրացվում է Գվադելուպայի Տիրամոր Տաճարով(Catedral Nuestra Señora de la Guadalupe), որը շարված է ճերմակ քարով։ Տաճարը կանգնեցված է քաղաքային լանդշաֆտի վերևում՝ Լաս Դելիչիաս հրապարակում, ինչպես նաև Պոնսեի արվեստի թանգարանի, որը համարվում է լավագույնը Կարիբյան շրջանում,Պոնսեի պատմության թանգարանի և Պուերտո-Ռիկոյի երաժշտության թանգարանի վերևում։ Հիասքանչ Հնդկական արարողակարգային Տիբս կենտրոնը սեփական հնէաբանական հողատարածքով  հանդիսանում է հնդիկ արավակաների՝ Կարիբյան ավազանի բնիկների, վերականգնված գյուղը, որը ոչնչացվել էր իսպապանկան նվաճողների կողմից, գտնվում է քաղաքի կենտրոնից դեպի հյուսիս,  ոտքով մոտավորապես 15 րոպե։


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայքէջ
Զանգվածային սպանություն Լուգանսկում

Զանգվածային սպանություն Լուգանսկում (ռուս.՝ Массовое убийство в Луганске), 1895 թվականի աղմկահարույց հանցագործությունը, դատավոր Արցիմովիչի, նրա ընտանիքի անդամների և տնային սպասավորների սպանությունը։


== Գործի պատմություն ==

Հանցագործությունը կատարել են պրոֆեսիոնալ քրեական հանցագործներ Իվան Պոլուլյախովը և Իվան Կազեևը։ Կազեևը, որը գտնվում էր Լուգանսկում, իմացավ, որ Լուգանսկի դատական պալատի անդամ Արցիմովիչը մեծ չհրկիզվող պահարան է գնել։ Հավատալով այն լուրերին, որ դատավորն իր եղբորից ստացել է 75 հազար ռուբլի ժառանգություն, նա հեռագրեր է կանչել Յալթա Պոլուլյախովից և նրա ընկերուհի Պիրաժկովից։ Պիրոժկովան ժամանելուց մեկ օր անց բարեհաջող տեղավորվել է սպասուհի Արցիմովիչի տանը։ Կազեևը և Պոլուլյախովը բնակություն հաստատեցին հյուրանոցում՝ գնացող առևտրականների անվան տակ։ Նրանց հաջողվել է հանցակցության դրդել Արցիմովիչի մոտ աշխատող դռնապանին։ Պլանները քննարկելու ժամանակ Պոլուլյախովը համախոհների համարում խեղդել է հավաքարարին, ինչպես ավելի ուշ հայտարարել է քննությանը, նրա պահվածքից զզվելով.

Կազեևն ու Պոլուլյախովը կողոպտվել են գիշերը։ Արցիմովիչի տան դարպասների մոտ նրանց դիմավորեց Պիրոժկովը և ներս անցկացրեց։ Քնած դատավորը արթնացել է նրանց քայլերի հնչյուններից, բայց սպանվել է Պոլուլյախովի կացնով գլխին հասցված հարվածով։ Իսկ խոհանոցում նա կացնահարել է 30-ամյա խոհարարուհուն, որից հետո անցել է նրա կնոջ ննջասենյակը։ Արթնացնելով նրան՝ Պոլուլյախովն ու Կազեևը պահանջել են բացել չհրկիզվող պահարանը։ Երբ նա ենթարկվեց նրանց, կողոպտիչները կողոպտեցին մոտ 2 հազար ռուբլի, 2 ոսկե մատանի և  ականջօղեր։ Պարզվել է, որ Արցիմովիչն իրականում չհրկիզվող պահարան է գնել, որպեսզի այնտեղ պահպանի դատական գործերը, որոնք վերցրել էր տան վրա։ Այդ ժամանակ Պոլուլյախովը կացնահարել էր կնոջն ու Արտիմովիչի 4-ամյա որդուն, որից հետո մարդասպանները լքել էին հանցագործության վայրը։
Կեղծ փաստաթղթերով Պոլուլյախովն ու Պիրոժկովան թաքնվել են Մոսկվայում, իսկ Կազեևը՝ Ռուսաստանի հարավային շրջաններում։ Նրանց որոնմանն է գնացել սպանված Արցիմովիչի խորթ որդին՝ Վալենտին Սիլաևը, որը քրեական հանցագործի տեսք ընդունելով այցելել է տարբեր քաղաքների որջեր։ Դոնի Ռոստովում նրան հաջողվել է հայտնաբերել Կազեևին և նրա մասին հայտնել ոստիկանությանը։ Ձերբակալվածը չի հերքել իր մասնակցությունը սպանությանը։ Ավելի ուշ ձերբակալվել են Պոլուլյախովը Պիրոժկովի հետ։ Դատարանի դատավճռով երեք մարդասպաններն էլ քրեակատարողական հիմնարկ են ուղարկվել։
Կազեևն ու Պոլուլյախովը, գտնվելով քրեակատարողական հիմնարկում, փորձել են փախուստ կազմակերպել, սակայն այն ավարտվել է անհաջողությամբ՝ Կազեևը սպանվել է, իսկ Պոլուլյախովը տաժանակիր աշխատանքի է ուղարկվել։ Մեկ տարի անց նա մահացել է՝ ծառից կախվելով։ Պիրոժկովան էլ վարակվել է սիֆիլիսով և մահացել չորս տարի անց։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Новодворский В., Дорошевич В. Коронка в пиках до валета. Каторга. — СПб.: Санта, 1994. — 20 000 экз. — ISBN 5-87243-010-8
Նարբոլիա

Նարբոլիա (իտալերեն՝ Narbolia), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիա մարզում՝ Օրիստանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1737 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 42,9 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 40,49 կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 9070։ Հեռախոսային կոդը՝ 0783։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Ռեպարատան։ Տոնը նշվում է հոկտեմբերի 8-ին։
Նովայա Բուդա (այլ կիրառումներ)

Նովայա Բուդա, կարող է վերաբերել՝

Նովայա Բուդա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գլինկովսկի շրջանի կազմում։
Նովայա Բուդա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Նովայա Բուդա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բոյկա։ Անվիճարկելի

«Բոյկա։ Անվիճարկելի» (անգլ.՝ Boyka: Undisputed), 2016 թվականին արտադրված մարտաֆիլմ, որի գլխավոր դերում Սկոտ Էդկինսն է, այն «Անվիճարկելի» ֆիլմաշարքի չորրորդ սերիան է։ Ֆիլմի ռեժիսորը Թոդոր Չապկանովն է, իսկ նախորդ երկու ֆիլմերի ռեժիսոր Այզեկ Ֆլորենտայնը ներկայացել է, որպես պրոդյուսերներից մեկը։
Նկարահանումներն անցկացվել են Բուլղարիայում, 2015 թվականի հունիսից մինչ հուլիսի 31-ը։ Ֆիլմը թողարկվելու է 2016 թվականի հոկտեմբերի 18-ին։


== Սյուժե ==
Ռինգում մարտի ժամանակ Յուրի Բոյկան պատահաբար սպանում է հակառակորդին, դա նրան ստիպում է նորից մտածել այն բաների մասին, ինչին նա հավատում էր։ Նա իմանում է, որ իր կողմից սպանված հակռակորդի կինը վատնգի մեջ է, Բոյկան որոշում է փրկել նրան, որպեսզի քավի իր մեղքերը իր սպանված հակառակորդի դիմաց։


== Դերակատարներ ==
Սկոտ Էդկինս — Յուրի Բոյկա
Թեոդորա Դուխանիկովա — Ալմա
Մարտին Ֆորդ — Սարսափ
Ալոն Աբուտուլ — Զուրաբ
Յուլիան Վերգով — Սլավա
Վալենտին Գանև — Մարկով
Բաշար Ռախալ — Սկաուտ
Էմիլիեն Դե Ֆալկո — Վիկտոր
Բրահիմ Աչչաբակկե — Իգոր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (անգլ.)
Պաշտոնական կայքը Ֆեյսբուքում
Պաշտոնական թրեյլեր ՅուԹյուբում
«Բոյկա։ Անվիճարկելի»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Սպիտակ, սպիտակ օր

«Սպիտակ, սպիտակ օր» (իսլ.՝ Hvítur, Hvítur Dagur), 2019 թվականի իսլանդական դրամատիկ ֆիլմ, որը նկարահանվել է 2019 թվականին։ Ֆիլմն առաջին անգամ ցուցադրվել է 2019 թվականի մայիսի 16-ին՝ Կաննի կինոփառատոնի ժամանակ։ Պրեմիերան կայացել է Տորոնտոյի միջազգային կինոփառատոնի շրջանակներում՝ սեպտեմբերի 6-ին։ Ֆիլմի ռուսական վարձույթը թողարկվել է 2020 թվականի մարտի 19-ին, վարձակալողը եղել է «Ինոեկինո» ընկերությունը։ ԱՄՆ-ում պրեմիերան տեղի է ունեցել 2020 թվականի ապրիլի 17-ին։
Կինոնկարը հաղթել է էլեկտրոնային քվեարկությունում և Օսկարի 92-րդ մրցանակաբաշխությունում երկիրը պետք է ներկայացներ «Լավագույն ֆիլմ» անվանակարգում, բայց այդպես էլ չի առաջադրվել։
«Սպիտակ, սպիտակ օրը» իսլանդական ասացվածք է, երբ երկինքը միահյուսվում է ձյան ծածկույթին, և ննջեցյալները կարող են հաղորդակցվել կենդանի մարդկանց հետ։ Ըստ Պալմասոնի՝ ֆիլմը հղում չունի Արսենի Տարկովսկու համանուն բանաստեղծությանը և Անդրեյ Տարկովսկու «Հայելի» ֆիլմի սցենարին։


== Սյուժե ==
Իսլանդիայի հեռավոր քաղաքներից մեկում ոստիկանապետը, գտնվելով ծառայությունից դուրս, սկսում է տեղացիներից մեկին կասկածել վերջերս ավտովթարից մահացած իր կնոջ հետ սիրավեպ ունենալու մեջ։ Աստիճանաբար ճշմարտությունն իմանալու նրա սևեռուն գաղափարը հասունանում է, և նա սկսում է անխուսափելիորեն վտանգել իրեն և իր մտերիմներին։


== Դերերում ==


== Արտադրություն ==
Ֆիլմը նկարահանվել է 35 միլիմետրանոց ժապավենով և մշակվել է Շվեդիայի լաբորատորիայում, իսկ տան շինարարության և մեքենայի անկման տեսարանները նկարահանվել են Super 35-ով։ Նկարահանումները կատարվել են Իսլանդիայում։
Գաղափարը, ըստ ռեժիսորի խոսքերի, իր մոտ ծագել է 2007 թվականին՝ «Սպիտակ օր» լուսանկարների շարքի վրա աշխատելիս։ Այստեղից էլ առաջացել է ապագա ֆիլմի աշխատանքային անվանումը, այնուհետև կրին ավելացվել է «սպիտակ» բառը։


== Քննադատություն ==
Film.ru պորտալի տեսաբան, լրագրող Ալիխան Իսրապիլովը ֆիլմին 10 հնարավորից նշանակել է 8 միավոր՝ ընդգծելով, որ ռեժիսորը գտել է «ոսկե միջինը տեսողական պատումի ու կոնֆլիկտները բարձրաձայնելու միջև»։
InterMedia տեղեկատվական գործակալության կինոքննադատ Վադիմ Բոգդանովը 10 միավորանոց սանդղակով ֆիլմը գնահատել է 7,5։ Քննադատն առանձնացրել է ռեժիսոր Պալմասոնի որոշ առանձնահատկություններ՝ «ժապավենի վրա նկարահանելու կիրք, սպիտակ գույների առատ օգտագործում և ընտանիքի թեման խիստ ուշադիր քննող հուզական պատմություններ»։
«ԿինոԱֆիշա» պորտալի գրախոս Քսենյա Ռեուտովան ուշադրությունը կենտրոնացնում է այն բանի վրա, թե ինչպես են կազմակերպվել նկարահանումները. «հերոսների դիտումը կատարվում է արտաքին դիրքերից՝ ցանկապատի հետևից, պատի հետևից, ապակու հետևից, քարի հետևից, առավել սյուռեալիստական տեսարանները ճանապարհային տեսախցիկներից կադրեր են»։ Քննադատը նշում է, որ ռեժիսորն աշխատում է որպես նկարիչ, և ֆիլմը «գեղագիտական տեսարանի բարձրագույն մակարդակում է»։
The Film Stage պորտալի կինոտեսաբան Ռորի Օ'Քոնները նշում է դետալների մանրամասն վիզուալացումը։ Իսկ ScreenDaily կայքի քննադատ Լիզա Նեսելսոնը գտնում է, որ այս ֆիլմը «թաքնված զգացմունքների պատմություն է, որոնք դուրս են հոսում հիանալի լանդշաֆտի մեջ»։
Ըստ Metacritic ագրեգատ կայքի՝ ֆիլմը 100 հնարավորից ստացել է 84 միավոր՝ հիմնվելով 4 քննադատությունների վրա։


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սպիտակ, սպիտակ օր(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
(9124) 1998 FR60

(9124) 1998 FR60, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1998 թվականի մարտի 20-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,869437 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7031 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0358 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1775,39 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,202773 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,39° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9124) 1998 FR60 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սմելովկա (այլ կիրառումներ)

Սմելովկա, կարող է վերաբերել՝

Սմելովկա - գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տարասովսկի շրջանում
Սմելովկա - գյուղ Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Էնգելսկի շրջանի կազմում
Սկուգրևո (գյուղ, Դեմիդովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍկուգրևոՍկուգրևո (ռուս.՝ Скугрево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կարլ Յոհանի փողոց

Կարլ Յոհանի փողոց (Karl Johans gate), Նորվեգիայի մայրաքաղաք Օսլոյի գլխավոր փողոցը, որը կենտրոնական կայարանը (հարավից) միացնում է թագավորական պալատին (արևմուտքից)։ Անվանումը ստացել է 1852թ.-ին ի պատիվ Շվեդիայի և Նորվեգիայի թագավոր Ջոն Չարլզ XIV-ի, ում արձանը տեղադրված է փողոցի կենտրոնական հատվածում։
Փողոցը ամբողջությամբ հատում է Օսլոյի կենտրոնը։ Ունի ավելի քան 1 կմ երկարություն։ Փողոցի երկայնքով են տեղակայված քաղաքի հիմնական տեսարժան վայրերը, այդ թվում՝ Օսլոյի մայր տաճարը, Նորվեգիայի խորհրդարանի շենքը, Նորվեգիայի ազգային թատրոնը և պալատական այգին։

		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Karl Johans Gate (Oslo-Norway.ca).
Karl Johans gate (Store norske leksikon).
Պրիվետնոե (գյուղ, Լոկաչինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊրիվետնոեՊրիվետնոե (ուկրաիներեն՝ Привітне), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լոկաչինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1156 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պրիվետնոե գյուղում բնակվում էր 1 351 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2031 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 665,19 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դոնեցկի Լեսխոզ (Միլլերովսկի շրջան)

ԴոնեցկիԼեսխոզ (ռուս.՝ Донецкий лесхоз), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանում։ Մտնում է Պերվոմայսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Լարվածության գլխացավ

Լարվածության գլխացավն ամենատարածվածն է առաջնային գլխացավերի շարքում, կազմում է դեպքերի մոտ 90%֊ը։ Այն անվանում են նաև սթրեսոգեն, հասարակ, գլխամաշկի մկանների լարվածության գլխացավ, «նևրոտիկ գլխարկ»։ 1988 թվականից ամբողջ աշխարհում ընդունված է լարվածության գլխացավ տերմինը։


== Էպիդեմիոլոգիա ==

Լարվածության տիպի գլխացավով տառապում է աշխարհի բնակչության 20,8% կամ 1,6 միլիարդը։ Առավել հաճախ հանդիպում է կանանց մոտ։ Հաճախ այն կանանց մոտ առաջանում կամ սրվում է դաշտանից առաջ։ Լարվածությամբ պայմանավորված գլխացավը չի պատահում ամսական 15 օրից ավելի հաճախակի և տևում է 4-6 ժամ։


== Կլինիկական ախտանշաններ ==
Այն հիվանդները, ովքեր տառապում են գլխացավի այս տիպով, գանգատվում են ճնշող, ձգող ցավերից։ Ըստ տեղակայման գլխացավն անպայման երկկողմանի է, սակայն մի կողմը կարող է ցավել ավելի ուժեղ։ Հիվանդները բավականին պատկերավոր են նկարագրում իրենց ցավերի տեղակայումը՝ «գլուխը կարծես ձգում են օղակապով, մամլակով, կամ զգում են ծանր սաղավարտի առկայություն»։ Գլխացավի գագաթնակետին ի հայտ են գալիս այլ ախտանշաններ ևս՝ լուսավախություն, ձայնավախություն, անորեքսիա կամ սրտխառնոց։ Որպես կանոն այս ախտանշանները միասին չեն դիտվում։
Սակայն, եթե ցավն ունի քրոնիկ ընթացք՝ նոպայի գագաթնակետին ուղեկցող ախտանշանները կարող են ներկա լինել։


== Պատճառներն ու նպաստող գործոնները ==
Լարվածության գխացավը կարող է զարգանալ տարբեր պատճառներով։

Սթրես․ այն առաջանում է օրվա 2-րդ կեսին՝ երկար, լարված աշխատանքային օրվա արդյունքում;
Անքնություն;
Անհարմար աշխատանքային դիրք և պայմաններ;
Անկանոն սննդակարգ;
Հիպոգլիկեմիա, հիպերկապնիա, հիպօքսիա;
Արտաքին միջավայրի շատ բարձր կամ շատ ցածր ջերմաստիճան;
Տագնապալի իրավիճակ;
Դեպրեսիա;
Հիպերթերմիա;
Զարկերակային գերճնշում և թերճնշում;
Հորմոնալ խանգարումներ;
Կոֆեինի և այլ հոգեխթանիչների գերդոզավորում;
Նախադաշտան։


== Էթոլոգիան և պաթոգենեզը ==
Վարկածներից մեկը պնդում է, թե լարվածության գլխացավն առաջանում է աչքի ցիլիար մկանի, դեմքի միմիկայի մկանների, պարանոցի, մեջքի մկանների գերլարվածության հետևանքով։ Մկաններում կուտակվում է կաթնաթթու, որն էլ բերում է դրանց հոգնածությանը, և առաջանում է ցավի զգացողություն։ Մեծ ազդեցություն ունի անոթների սեղմումը գլխի մկանների կծկման պատճառով, ինչն էլ բերում է ուղեղի արյան շրջանառության խանգարմանը։ Ըստ մեկ այլ վարկածի՝ պատճառն ուղեղում գտնվող ցավի տարբերակման կենտրոնների ոչ ճիշտ աշխատանքն է ։


== Բուժումն ու պրոֆիլակտիկան ==
Լարվածության գլխացավի բուժման ժամանակ օգտագործվում են հակադեպրեսանտներ, ինչպես նաև մկանների լարվածությունը թուլացնող դեղեր, որոնց արդյունավետությունը լիարժեք ապացուցված չէ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Նյարդաբանություն
Կապուտաչյա հայրենիք

Կապուտաչյա հայրենիք, անավարտ պոեմ, Եղիշե Չարենցի՝ 1915թ․ գրված ստեղծագործություն։ 


== Տպագրման պատմություն ==
Եղեռնի նախնական՝ ինչ-որ չափով մշուշոտ պատմությունը սկսվում է «Կապուտաչյա հայրենիք» պոեմով։ Պոեմը նա գրել է 1915թ․ փետրվարին, երբ դեռ որպես զինվոր ոտք չէր դրել Արևմտյան Հայաստան։ Մի քանի ամիս հետո, երբ նա մտավ այդ երկիրը որպես զինվոր և ականատես եղավ ամեն ինչին։ Ուստի բնական էին առաջին տարբերակի տխրության մշուշը և ավելի մեծ տեղ գրավող միֆերի վերածնության հույսը, ապա հետագա մշակված տարբերակում նկատելի են դրամատիկ շերտերի զարգացում։


== Սիմվոլիզմի դրսևորումը պոեմում ==
Հայրենիքի փրկության դեռևս անորոշ, բայց մշուշոտ պատկերացումներում արևմտահայության ազատագրության երազը սկսվում է «Կապուտաչյա հայրենիք» պոեմով։ Պոեմում «կապուտաչյա» մակդիրն ըստ սիմվոլիզմի գունային գեղագիտության, միանգամայն համապատասխանում է երազի, կարոտի ըմբռնման հետ։ Այստեղ կարելի է տեսնել, սիմվոլիզմի որոշ երանգներ, որոնք վերաիմաստավորվում և յուրովի են մասնակցում ողբերգության պատկերմանը։


== Սյուժե ==
Կապուտաչյա հայրենիքը Հայաստանն է։ Թերևս այդ գույնը՝ կապույտը, բանաստեղծական այդ երանգը հոգեբանական առումով բնորոշ է հայրենիքին, որը գնալով երազ է դառնում իր զավակների համար։ Երբեմն վիշտը ստանում է բնական գույներ, դառնում կործանված եզերքի նրբին պատկեր․ «Օ՜ հեռավո՜ր, կապուտաչյա՜ սիրուհիս․- Հովիտների մեջ փրփրուն գետն էր հոսում Եվ անդադրում պատմում էր ինձ, որ ունիս Դու գգվանքներ ու զրկզնքներ սիրուն»։ Չարենցը երգում է տունը, ծեր մորը, թթենին, գետափի տխրամած երազը, հովտի միջով հոսող փրփրուն գետը, հարազատ եզերքը և մեծ հայրենիքը, որն այլևս չկար։ Խորունկ է այն խոհը, թե սերը ծնվել է կարոտից հետո, հայրենիքի կործանումից հետո։ Չէ՞ որ առաջ հողը, երկինքը, տունն ու եզերքը, ամեն ինչ թվում էր այնքան հավիտենական, որքան իրերի բնական ընթացքը։ Չարենցը երգում է կապուտաչյա սիրուհու, իր որբ երկրի բախտը․ «Երկիր իմ որբ, արնաքամ ու ավերակ»։ Ցնցող տպավորություն է թողնում հատկապես հնձվորների՝ երկրի կորած, սրի մատնված զավակների թեման։ Հայոց հնձվորները արյունոտ դաշտերից տուն չեն դարձել, նրանք հնձում են հեռուներում, երկիրը մնացել է անտեր։ Պոեմի վերջին հատվածը մի լուսե տեսիլ է, թախծալի նկարագրություն՝ գալիք Հայաստանի, ծաղկուն հովիտների, հարսանեկան նվագների մասին․ «Կապուտաչյա՜ սիրուհիս, ամուսնանանք պիտի մենք Արևի տակ՝ հայրենի հովիտներում կանաչուն»։ «Կապուտաչյա հայրենիքը» ձուլված է տեսիլներից, տխուր պատկերներից ու լուսե երազներից։


== Հեթանոսությունը պոեմում ==
Այս մթնոլորտում էլ Չարենցը դառնում է հեթանոս աստվածներին, հինավուրց առասպելներին, մասնավորապես քաջության, հրդեհի ու արևի աստված Վահագնին ու սիրո աստվածուհի Աստղիկին՝ սերն ու քաջությունը համարելով կյանքի վերածնության հիմքը։ Այդ հեթանոսությունը բնավ նման չէ արևմտահայ հեթանոսական շարժմանը և մտածողությանը։ Հեթանոսությունն այս դեպքում որոշ լիցքեր և սիմվոլներ է տալիս նրա քաղաքական մտածողությանը։ 


== Գաղափարական բովանդակություն ==
Պոեմը կիսատ է, բայց ունի հուզական ամբողջություն, բանաստեղծական տրամադրությունը ծավալվում է՝ ստեղծելով կորստյան ցավի, անծայր սիրո և կարոտի մթնոլորտ։ Այնտեղ բարձրանում է հույզի ալիքը և սիրո մշուշը, հայոց նորագույն պատմությունը դառնում է դառը մորմոքի, սիրտ կեղեքող վերհուշ, կարոտի կանչ և հեռացող կյանքի համառ տագնապի ձայն։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջեյմի Լի Քերթիս

Ջեյմի Լի Քերթիս (անգլ.՝ Jamie Lee Curtis, նոյեմբերի 22, 1958(1958-11-22)[…], Սանտա Մոնիկա, Կալիֆոռնիա), ամերիկացի դերասանուհի, դերասաններ Թոնի Քերթիսի և Ջանեթ Լիի աղջիկը։
Առավել նշանավոր ֆիլմերից են «Հելլոուին» (1978), «Վախի գնացքը» (1980), «Մառախուղ» (1980),  «Հելլոուին 2» (1981), «Փոխվել տեղերով (ֆիլմ, 1983)», «Վանդա անունով ձկնիկը» (1988), «Ճշմարտանման սուտ» (1994) «Կրկին դու» (2010)  և այլն։ Նկարահանվել է «Կոլոմբո»,  «Ճիչերի թագուհիները» և «Ճիչերի թագուհիները 2» հեռուստասերիալներում։
1 BAFTA և 2 Ոսկե գլոբուս մրցանակների դափնեկիր է։
Բացի դերասանական աշխատանքից նաև գրում է մանկական գրքեր.
Նրա տպագրված գրքերն են

When I Was Little: A Four-Year Old’s Memoir of Her Youth, 1993.
Tell Me Again About The Night I was Born, 1996.
Today I Feel Silly, and Other Moods That Make My Day, 1998; listed on the New York Times best-seller list for 10 weeks
Where Do Balloons Go?: An Uplifting Mystery, 2000.
I’m Gonna Like Me: Letting Off a Little Self-Esteem, 2002.
It’s Hard to Be Five: Learning How to Work My Control Panel, 2004.
Is There Really a Human Race?, 2006.
Big Words for Little People, ISBN 978-0-06-112759-5, 2008.
My Friend Jay, 2009, edition of one, presented to Jay Leno
My Mommy Hung the Moon: A Love Story, 2010.Ծնվել է ժամանակի նշանավոր դերասաններ Թոնի Քերթիսի և Ջանեթ Լիի ընտանիքում, ունի մեծ քույր` Քելլի Քերթիս, ով նույնպես դերասանուհի է։ Ծնողները ամուսնալուծվել են 1962 թվականին և Ջեյմին մնացել է մոր հետ։ Դրանից հետո նա հազվադեպ է հանդիպել հոր հետ, իսկ մայրը ամուսնացել է առևտրային գործակալ Ռոբերտ Բրանդտի հետ։
1984 թվականին Ջեյմի Լի Քերթիսը ամուսնացել է դերասան և կոմպոզիտոր Քրիստոֆեր Գեսթի հետ։ Դերասանուհի Սիգուրնի Ուիվերի մտերիմ ընկերուհին է, դերասան Ջեյք Ջիլենհոլի կնքամայրն է։
Քերթիսը կախվածություն է ունեցել ալկոհոլի և ցավազրկող դեղերի հետ, որից ազատվել է 1999 թվականին և իր խոսքերով դա իր կյանքի մեծագույն ձեռբերումն է։


== Ծանոթագրություններ ==
Ցախի փողոց (Երևան)

Ցախի փողոց, փողոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։


== Տվյալներ ==
Սկսվում է Արգիշտիի փողոցից («ՎիվաՍել-ՄՏՍ»-ի գրասենյակի հարևանությամբ) և ավարտվում Երևանի քաղաքապետարանի հետնամասում։


== Պատմություն ==

Նախկինում այստեղ գտնվել է Ցախի մեյդանը` Երևանի բերդի փողոցի լայն մասի շենքերով շրջապատված հրապարակը։ Մեյդան պարսկերեն նշանակում է հրապարակ։ Այդ հրապարակում էր հավաքվում վառելափայտը` ցախը, որը հենց տեղում կույտերով վաճառվում էր։ Տեղում գտնվել է նաև բաղնիք, որը Ռուսական կայսրության կազմի մեջ գտնվելու տարիներին կոչվել է Ֆանտազիա։
Հետագայում այստեղ կառուցվեց Ցախի փողոցը՝ Կարմիր Բանակի (այժմ՝ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի) փողոցին զուգահեռ, որն անցնում էր այդ փողոցի №13 և №15 շենքերի հետնամասով։
1960 թվականից հետո հայտնվեց կառուցապատման հետևանքով վերացած փողոցների ցանկում։
2000-ականների սկզբներին նորակառույց ՎիվաՍելի գրասենյակի ու Քաղաքապետարանի շենքի միջնամասում կրկին ձևավորվել է փողոց, որն իր կառուցվածքով մոտ է հին Ցախի փողոցին։


== Տես նաև ==
Երևանի փողոցների ցանկ
Երևանի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Երևան քաղաքի հասցեների տեղեկատու, Երևան, 1983, էջեր 369-506, Երևան քաղաքի փողոցների անվանումները
Սերգեյ Ավագյան,  Երևանի փողոցները, Երևան, «ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ», 2010 — 272 էջ։
Աստղագիտական ընկերություններ

Աստղագիտական ընկերություններ, ազգային և միջազգային հասարակական կազմակերպություններ, որոնք աստղագետներին միավորում են գիտական հետազոտությունները կոորդինացնելու, գիտական նյութեր և գրականություն փոխանակելու, համագործակցություն կազմակերպելու և աստղագիտական գիտելիքներ տարածելու նպատակով։ Աստղագիտական ընկուրությունների մի մասն ընդգրկում է միայն մասնագետներին, իսկ մյուս մասը՝ նաև սիրող աստղագետներին։ Առաջին աստղագիտական ընկերությունների ստեղծումը (19-րդ դար) կապված է եղել առանձին գիտական խնդիրների լուծման հետ։ Այժմ ավելի քան 30 երկրներում գոյություն ունեն 100-ից ավելի աստղագիտական ընկերություններ՝ ամերիկյան, ֆրանսիական, անգլիական թագավորական, գերմանական, կանադական թագավորական և այլն։
Ֆրանսուա Լեոն Սիկար

Ֆրանսուա Լեոն Սիկար (ֆր.՝ François-Léon Sicard, Ֆրանսուա Սիկար, ապրիլի 21, 1862(1862-04-21)[…], Տուր - հուլիսի 7, 1934(1934-07-07), Փարիզ)՝
Ֆրանսուա Լեոն Սիկարը համարվում է XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի ամենատաղանդավոր և լավագույն քանդակագործներից։ Նրա աշխատանքները ներառվում են Լուվրի քանդակագործական համալիրի մեջ, ինչպես նաև ամբողջ աշխարհում։


== Կենսագրություն ==
Ֆրանսուա Լեոն Սիկարը ծնվել է Տուր քաղաքում, սովորել է Լուի Էռնեստ Բարրիայի հետ և հայտնի է իր վիմագրություններով և հայրենասիրական բնօրինակը արվեստի գործերով։ Չնայած նրան, որ նա Եվրոպայում բավականին արդյունավետ գործունեություն է ծավալել, նրան մասին շատ քիչ բան է հայտնի։ Նրա աշխատանքները բավականին նման են Գուստավա Կրաուկայի (ֆր.՝ Gustave Crauk) (1827-1920 թթ.) և Օգյուստենա Պրեոյի (ֆր.՝ Auguste Préault) (1809-1879 թթ.) աշխատանքներին, և նա, հավանաբար, աշխատել և համագործակցել է Կրաուկայի հետ։


== Հայտնի աշխատանքներ ==
Le Bon Samaritain
Oedipe et le Sphinx (Էպիդ և Սֆինքս)
({ֆր.՝ Fontaine Archibald) Սիդնեյ, Ավստրալիա
Autel de la Convention nationale or Autel républicain (Panthéon de Paris, France, 1913)
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Հենրիկ Անասյան

Հենրիկ Հակոբի Անասյան (ապրիլի 10, 1937(1937-04-10), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կոմպոզիտոր, դիրիժոր, գրող, հասարակական գործիչ։ Պատմաբան, բանասեր, աղբյուրագետ, մատենագետ, ձեռագրագետ Հակոբ Անասյանի որդին։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան կոնսերվատորիան (1966):
1962-1978 թթ. աշխատել է ՀԽՍՀ հեռուստառադիոպետկոմի երաժշտական բաժնում, 1966-1967 թթ.՝ Հայաստանի սիմֆոնիկ նվագախմբի, 1977 թվականին՝ Երգի-պարի պետական անսամբլի դիրիժոր։
1978 թվականից բնակվում է Լոս Անջելեսում։
1978 թվականին ԱՄՆ-ում ստեղծել է «Սիփան» երգչախումբը, որը 1990, 1991, 1997 թթ. ելույթներ է ունեցել Երևանում, եղել է «Սարդարապատ» երգի-պարի անսամբլի գեղարվեստական ղեկավարը։
Անասյանը ստեղծել է «Սրբազան համերգ» շարքը՝ նվիրված Մեծ եղեռնի զոհերի հիշատակին, գրել «Հայրենիք և սեր», «Սայաթ-Նովա» սյուիտները, «Ճանապարհ» սիմֆոնիկ պոեմը, կոնցերտ՝ դուդուկի և նվագախմբի համար, խմբերգեր, երգեր («Սիրում եմ», «Երազ աղջիկ» և այլն)։ 
Հեղինակ է երաժշտական գործերի («Իմ հայրենիք», «Կռունկ, բարով դառնաս», 1997), գրական, երաժշտագիտական, հրապարակախոսական հոդվածների ժողովածուների՝ «Լուռ ցավեր» (1990), «Այս եմ ես...» (հ. 1-4, 1993-2004), և այլ գրքերի։


== Ծանոթագրություններ ==
Մակասարներ

Մակասարներ, Ժողովուրդ։ Բնակվում են Սուլավեսի կղզու հարավ-արևմուտքում (Ինդոնեզիա)։ Թիվը՝ մոտ 2,7 միլիոն (2010)։ Լեզուն պատկանում է ինդոնեզական լեզուներին։ Դավանում են իսլամ։ Մարդաբանորեն պատկանում են հարավային մոնղոլոիդ ռասային։ Զբաղվում են հիմնականում հողագործությամբ, ձկնորսությամբ, սանտրով։
Տատյանա Գրաչովա

Տատյանա Ալեքսանդրի Գրաչովա (փետրվարի 23, 1973(1973-02-23), Եկատերինբուրգ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուսական վոլեյբոլիստ, խաղացել է Ռուսաստանի ազգային հավաքականում (1993-1997 և 2000-2002)։ Արժանացել է սպորտի վարպետ տիտղոսին։


== Աղբյուրներ ==
Վոլեյբոլ. հանրագիտարան / Сост. В. Л. Свиридов, О. С. Чехов. — Томск: Компания «Янсон», 2001:


== Արտաքին հղումներ ==
Անձի պրոֆիլը Archived 2008-01-06 at the Wayback Machine.
Մարտին շրջան (Կենտուկի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարտին շրջան (այլ կիրառումներ)Մարտին շրջան (անգլ.՝ Martin County), ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 598 կմ² է, բնակչությունը՝ 12.929 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ինեզ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1870 թ.։
Կինոխցիկի հուշարձան

Կինոխցիկի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник кинокамере), Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայի տեսարժան վայրերից մեկը, որը 2001 թվականին տեղադրվել է Ռուսական կինեմատոգրաֆի փառքի ծառուղում, որը գտնվում է Մոսֆիլմովսկայա փողոց, թիվ 8 հասցեում, «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայի շենքի հարևանությամբ։


== Պատմություն ==
Քանդակագործ Ալեքսեյ Ռոսլյակովի Կինոխցիկի հուշարձանը տեղադրվել է 2001 թվականին «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայի շենքի հարևանությամբ գտնվող Ռուսական կինեմատոգրաֆի փառքի ծառուղու բարձրադիր հատվածում՝ հոլիվուդյան փառքի ծառուղու նմանությամբ։ Քանդակագործական հորինվածքը դարձել է ծառուղու յուրատեսակ սկիզբը։
Հուշարձանի ստեղծման գաղափարը հայտնվել է 2001 թվականի ամռանը՝ Մոսկվայի միջազգային ամենամյա կինոփառատոնի անցկացման ժամանակ։
Կինոխցիկի հուշարձանի նմանակը, որը կանգնեցված է պատվանդանի վրա, գտնվում է Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական համալսարանի մուտքի մոտ։ Այդ հորինվածքի կազմում ընդգրկված է նաև լուսատու սարք։


== Նկարագրություն ==
Կինոխցիկի հուշարձանի հորինվածքը բավական հետաքրքրական է։ Մեկ կալանի վրա մեկը մյուսի վրա տեղադրված է տարբեր ժամանակների երեք կինոխցիկ՝ «Pathe», «Այմո», ինչպես նաև՝ Լյումիեր եղբայրների դարաշրջանի «Louis Lumere» կինոխցիկ։ Որպես քանդակի պատվանդան ծառայում է աղյուսից շարված կլոր հարթակը։ Տարածքը քանդակի շուրջ սալարկված է ռուս հայտնի դերասանների և ռեժիսորների ձեռքերի ցեմենտե դրոշմահետքով սալիկներով։ Առաջինն իր «հետքը» թողել է դերասան, կինոռեժիսոր, սցենարիստ, պրոդյուսեր, Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստ Նիկիտա Սերգեևիչ Միխալկովը։


== Ծանոթագրություններ ==
Գաբր

Գաբր (ֆր.՝ Gabre), համայնք Ֆրանսիայի Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Լը Մաս դ’Ազիլ կանտոնի կազմի մեջ (Պամիե շրջան)։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09127։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 93 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 63 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 44-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 19-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 69,8 %, 1999 թվականին եղել է՝ 78,6 %)։ 44 աշխատունակ բնակիչներից 39-ը աշխատում էին (22 տղամարդ և 17 կին), անաշխատանք էին 5-ը (4 տղամարդ և 1 կին)։ 19 անգործունակ մարդկանցից 4-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 8-ը թոշակառու, 7-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Գաբր» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-18-ին։ Վերցված է 2012-1-28 
«Գաբր» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-24
Տակուարալ դի Գոյաս

Տակուարալ դի Գոյաս (պորտ.՝ Taquaral de Goiás), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ Գոյաս նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Անապոլիսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3531 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է  201,392 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 16,0 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1958 թվականի հուլիսի 25-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 14.983.589,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 4.414,73 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,726 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություն Տակուարալ դի Գոյասի մասին
Վարդան Դեմիրճյան

Վարդան Դեմիրճյան (ավազանի անունը՝ Հովսեփ, ապրիլի 20, 1939(1939-04-20), Բեյրութ, Լիբանան - սեպտեմբերի 9, 2004(2004-09-09), Անթիլիաս, Մաթնի շրջան, Լեռնային Լիբանան, Լիբանան), եկեղեցական գործիչ, արքեպիսկոպոս, մատենագետ, խմբագիր։


== Կենսագրություն ==
1952-1958 թվականներին Վարդան Դեմիրճյանը սովորել է Անթիլիասի դպրեվանքում, իսկ 1958-1961 թվականներին հետևել է Բեյրութի Սեն Ժոզեֆ համալսարանի աստվածաբանության և իմաստասիրության դասընթացներին։ Եղել է Անթիլիասի Մայրավանքի տպարանի, ապա՝ գրատան վարիչ, 1961-1963 թվականներին՝ Հայաստանյայց եկեղեցու կիրակնօրյա վարժարանների վարիչ-տնօրեն և «Դրազարկ» տարեգրքի հիմնադիր-խմբագիր։
1963-1969 թվականներին Վարդան Դեմիրճյանը եղել է Ատրպատականի, 1969-1971 թվականներին՝ Հունաստանի հայոց թեմերի առաջնորդ։ 1972 թվականից գործել է Անթիլիասում, 1977 թվականին ձեռնադրվել է եպիսկոպոս, 1982-1984 թվականներին եղել է «Նոր Այնթապ» պարբերականի խմբագիրը, ցկյանս վարել է մատենադարանի և թանգարանի տնօրենի պաշտոնները։


== Աշխատություններ ==
Վարդան Դեմիրճյանը կազմել է «Ցուցակ ձեռագրաց Մեծի Տանն Կիլիկիոյ կաթողիկոսութեան» (1959), «Ցուցակ ձեռագրաց Թաւրիզի Մելիք-Թանգեան ազգային եկեղեցական թանգարանի» (1977, Անթիլիաս) մատենագիտությունները, «Ծաղկեփունջ քարոզներու եւ ուսումնասիրութիւններու (1957-1981)» (1981, Բեյրութ, «Տոնիկյան» տպարան), «Դիմաստուերներ» (1983, Բեյրութ, «Արազ» տպարան) ուսումնասիրությունները։
Աշխատակցել է «Հասկ» և այլ պարբերականների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Մահագրական. Տ. Վարդան Ս. Արք. Տէմիրճեան (1939-2004)», Հայկազեան Հայագիտական Հանդէս, հատոր ԻԴ, 2004, էջեր 415-417։
Մոնգրանդո

Մոնգրանդո (իտալերեն՝ Mongrando), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Բիելլա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4021 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 251 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 16 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 13888։ Հեռախոսային կոդ՝ 015։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ Archived 2015-03-26 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ
Օդայա (ավան, Մոգիլյով-Պոդոլսկիի քաղաքային խորհուրդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕդայաՕդայա (ուկրաիներեն՝ Одая), ավան Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Մոգիլյով-Պոդոլսկիի քաղաքային խորհուրդում։ Հիմնադրվել է 1939 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Օդայա ավանում բնակվում էր 84 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 42 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Դավնու լա Ֆերիեռ

Դավնու լա Ֆերիեռ (ֆր.՝ Danvou-la-Ferrière), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 165 մարդ, բնակչության խտությունը` 14.34 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.51 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Օնե սյուր Օդոն, Կամպադրե Վալկոնգրեն, Բոքե, Օնդֆոնտեն, Լը Պլեսի Գրիմուլ և Ռուկան համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Լե Մոն դ'Օնե համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 230 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 34 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 108 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 77-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 31։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,3 %։ 77 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 71 անձ (37 տղամարդ և 34 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (1 տղամարդ և 5 կին)։ 31 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ալտու Պարնաիբա

Ալտու Պարնաիբա (պորտ.՝ Alto Parnaíba), համայնք Բրազիլիայում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ, Մարանիան նահանգի հարավային մասում։ Մտնում է Ժերայս դի Բալսաս գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 10 054 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 11 132,105 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 0,9 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1866 թվականի մայիսի 19-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 45.497.245,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 4.500,67 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,636 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Ալտու Պարնաիբայի մասին
Աստերոիդների ցանկ (51801-51900)

Աստերոիդների ցանկ (51701-51800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (51901-52000)
 Աստերոիդների ցանկ (51701-51800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (51901-52000)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (50001)-(55000)»։ www.minorplanetcenter.net
Հայաստանի էստրադային նվագախումբ

Հայաստանի էստրադային նվագախումբ, Հայաստանի պետական էստրադային նվագախումբը կազմակերպվել է 1938 թվականին, Երևանում (մինչև 1948 թվականը՝ Հայաստանի ջազ-նվագախումբ)՝ Արտեմի Այվազյանի (գեղարվեստական ղեկավար), Ցոլակ Վարդազարյանի (դիրիժոր), Ա․ Մարտիրոսյանի (ռեժիսոր) համագործակցությամբ։ Մինչև 1956 թվականը նվագախումբն ունեցել է նաև դիրիժորներ՝ Ցոլակ Վարդազարյանը (1938-1942), Մ․ Թադևոսյանը (1942-1949), Կոնստանտին Օրբելյանը (1949-1952), Գ․ Խաչատրյանը (1954-1956)։


== Պատմություն ==
Առաջին մենակատարներից են եղել՝ երգչուհի Լ․ Լազարևան, երգիչներ՝ Ա․ Սամվելյանը, Ս․ Փերիյանցը, հետագայում՝ Մ․ Հովհաննիսյանը, Ռ․ Բեյբութովը, Կ․ Տոնիկյանը, Բ․ Մավիսակալյանը, պարողներ Բ․, Լ․ և Գ․ Օրդոյան եղբայրներ (պարախումբ), Գ․ Այվազյանը, թմբկահար Ռ․ Յոլչյանը, պարուհի-երգչուհի Ա․ Մալխասյանը։ 1956-1992 թվականներին գեղարվեստական ղեկավար է եղել Կոնստանտին Օրբելյանը, որը կազմի, գործիքավորման ոճի փոփոխություններով նվագախմբի կատարողական արվեստը հասցրել է նոր մակարդակի։ Տարբեր տարիներին հանդես են եկել մենակատարներ՝ երգչուհիներ Բելլա Դարբինյանը, Ռաիսա Մկրտչյանը, Լոլա Խոմյանցը, Զառա Տոնիկյանը, Տաթևիկ Հովհաննիսյանը, Նադեժդա Սարգսյանը, Գայանե Հովհաննիսյանը, Լարիսա Դոլինան, Իրինա Ալլեգրովան, Ալլա Պուգաչովան, երգիչներ Էդգար Կարապետյանը, Ժակ Դուվալյանը, Ժան Թաթլյանը, Արտաշես Ավետյանը, կլարնետահար Հ․ Անսուրյանը, ստեղնավոր գործիքներ նվագող Թ․ Մադաթյանը, սոլո կիթառահար Բորիս Անդրեասյանը, փողհար Հ․ Պետրոսյանը, պարուհի Ա․ Հարությունյանը և նվագախմբի վետերան Ռ․ Յոլչյանը։ Նվագացանկը ընդգրկել է հայկական ժողովրդական, արտասահմանյան, ջազային դասական և արդի կոմպոզիտորների երկեր։ Նվագախումբը ելույթներ է ունեցել ԱՊՀ, մերձբալթյան երկրների քաղաքներում, Իրանում, Լեհաստանում, Բուլղարիայում, Հունգարիայում, Գերմանիայում, Սիրիայում, Լիբանանում, Հարավսլավիայում, Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում և այլուր։ Գործել է մինչև 1992 թվականի վերջը։ 1997 թվականից կազմակերպվել է Հայաստանի ջազ-նվագախումբ (ղեկավար՝ Արմեն Մարտիրոսյան)։
1997 թվականին նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավար և դիրիժոր է դարձել երաժիշտ, կոմպոզիտոր և գործիքավորող Արմեն Մարտիրոսյանը, իսկ երաժշտական ղեկավար՝ ջազ փառատոների դափնեկիր, սաքսոֆոնահար Արմեն Հյուսնունցը։ Բազմաթիվ ելույթներ է ունեցել Հայաստանում և արտերկրում։ 2000 թվականին մասնակցել է «Երևան 2000» միջազգային 2-րդ ջազ փառատոնին և ելույթ է ունեցել դաշնակահար, կոմպոզիտոր և գործիքավորող Չիկ Կորեայի հետ։ 2001 թվականին ձայնագրել է առաջին՝ «Մաունթին դանս» ձայնասկավառակը, որը նույն թվականին Հայաստանի Ազգային երաժշտական մրցանակաբաշխության ժամանակ արժանացել է «Լավագույն ֆյուժն-ալբոմ» մրցանակին։ Ելույթներ է ունեցել արտերկրում կայացած հայկական երեկոների ժամանակ։ 2008 թվականին Հայաստանի Ազգային երաժշտական մրցանակաբաշխության ժամանակ արժանացել է «Տարվա լավագույն ջազ նվագախումբ» մրցանակին։ 2010 թվականին գեղարվեստական ղեկավարի պաշտոնում Արմեն Մարտիրոսյանին փոխարինել է Արմեն Հյուսնունցը։ Թողարկել է 3 ձայնասկավառակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պրիվար

Պրիվար (ուկրաիներեն՝ Привар), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օվրուչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պրիվար գյուղում բնակվում էր 50 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պաշտոնական լեզու

Պաշտոնական լեզուն լեզու է, որին տրված է հատուկ օրինական կարգավիճակ որևէ պետությունում, երկրում կամ միջազգային կազմակերպության մեջ։ Պետության պաշտոնական լեզուն հաճախ նաև կոչվում է պետական լեզու։


== Երկրի պաշտոնական լեզու ==
Երկրի պաշտոնական լեզուն առաջին հերթին այդ երկրի սահմանադրության լեզուն է և սովորաբար այդ երկրի օրենսդրական մարմնի կողմից օգտագործվող լեզուն, սակայն որոշ երկրների օրենքները պահանջում են կառավարական փաստաթղթերի թողարկումը նաև այլ լեզուներով։
Պաշտոնական լեզուն երբեմն տարբերվում է դասավանդման լեզվից, և հետևաբար այս երկուսը միմյանց փախարինելի չեն։


=== Պաշտոնապես ճանաչված փոքրամասնության լեզուներ ===
Անհրաժեշտ է զանազանել պաշտոնական լեզուն պաշտոնապես ճանաչված փոքրամասնության լեզուներից, որոնք երկրում ազգային փոքրամասնությունների կողմից օգտագործվող և օրենսդրությամբ ճանաչված լեզուներն են։ Այս լեզուները կարող են օգտագործվել գործավարության, ինչպես նաև՝ դպրոցական դասավանդման համար (օրինակ՝ ռուսերենը Էստոնիայում)։

2 պաշտոնական լեզու՝ Կանադա, Ֆինլանդիա, Իռլանդիա, Բելառուս, Աֆղանստան, Հայիթի...
3 պաշտոնական լեզու՝ Բելգիա, Պարագվայ, ...
4 պաշտոնական լեզու՝ Շվեյցարիա, Սինգապուր, ...


== Քաղաքական հարցեր ==
Որոշ երկրներում տարբեր լեզուների օգտագործումը տարբեր կոնտեքստներում հանդիսանում է թեժ քաղաքական խնդիր։ Արդի պատմության մեջ սա հատկապես բնորոշ է նախկին ԽՍՀՄ տարածքում նորանկախ պետություններում ռուսերենի կարգավիճակին։


== Տես նաև ==
Գրական լեզու
Ազգային լեզու
(4457) վան Գոգ

(4457) վան Գոգ (անգլ.՝ van Gogh), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի սեպտեմբերի 3-ին Էրիկ Էլստի կողմից Վերին Պրովանսում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,663915 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3266 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0012 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1588,1 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,226685 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,82° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4457) վան Գոգ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Lifan

Lifan (չինարեն՝ 力帆 «Սլանալ բոլոր առագաստներով»)՝ խոշոր չինական մասնավոր ընկերություն, որը մասնագիտացած է մարդատար ավտոմեքենաների արտադրության մեջ։
Շտաբ-գրասենյակը գտնվում է Չունցին քաղաքում։ Ընկերությունը հովանավորում է Չունցին Լիֆան ֆուտբոլային ակումբը, որը հանդես է գալիս Չինաստանի Սուպերգավաթում։
Ի սկզբանե ընկերությունը կոչվում էր "Chongqing Hongda Auto Fittings Research Centre"-ը, հիմնադրվել է Ին Մինշենի (չինարեն՝ Yin Mingshan) կողմից 1992 թվականին։ Այն ի սկզբանե մասնագիտանում էր մոտոցիկլների վերանորոգման մեջ։ Lifan-ը արդեն դարձել էր մոտոցիկլ արտադրող մեծագույն ընկերություն, երբ նրանք սկսել են թողարկել ավտոբուսներ 2003 թվականին։
Դառնալով վերջին տասնմեկ տարիների ընթացքում մեծությամբ հինգերորդ ընկերությունը, 1997 թվականին ընկերությունը վերանվանվեց «Lifan Industry Group»:
2005 թվականին ընկերությունը սկսել է թողարկել ավտոմեքենաներ։ Առաջին թողարկումները եղել են մինիվեն LF6361-ը և պիկապ 1010-ը։ 2005 թվականի դեկտեմբերին մեկնարկել է Lifan 520/520i-ի արտադրությունը բրազիլիական Tritec շարժիչով։ Ներկայումս Lifan-ի մոդելային շարքը բաղկացած է փոքրածավալ 320-ից, կոմպակտ սեդանի և խետչբեկ 520/520i-ից, փոքր սեդան 620-ից և կոմպակտ քրոսովեր X60-ից։


== Արտադրանք ==
Ավտոմեքենաներ՝ Lifan 320 (անունը — Lifan Smily), Lifan 520 (Lifan Breez), Lifan 530 (Lifan Celliya), Lifan 620/630/650 (Lifan Solano/Солано NEW/Solano II), Lifan 720 (Lifan Cebrium), Lifan X50, Lifan X60
Բեռնատարեր
Մոտոցիկլտներ
Շարժիչներ


=== Lifan-ը ՌԴ-ում ===
2010 թվականի մարտին «Դերվեյս» ավտոգործարանում գործարկվել է Lifan ավտոմեքենաների արտադրությունը։ 2014 թվականին ձեռնարկությունում արտադրվել է այս բրենդի 24,8 հազար ավտոմեքենա։ 2015 թվականին կտրուկ անկման պատճառով հայտարարվել է վաճառքների կրճատման մասին 40-60 %-ով, մինչև 10-15 հազար միավոր, և 2015 թվականին նախատեսված Lifan 820-ի արդադրության հետաձգման մասին։ 2015 թվականի առաջին կիսամյակում «Դերվեյսում» թողարկվել է ընդամենը 5 հազար մեքենաներ։
2015 թվականի հուլիսի 16-ին Լիպեցկում Lifan-ը նախատեսում էր սկսել սեփական ավտոգործարանի շինարարությունը, որը նախատեսվում էր գործարկել 2017 թվականի ամռանը սակայն ինչ-ինչ պայմաններով այն կասեցվեց։ Նոր գործարանը նախատեսվում է բացվել ապրիլին Ստավրոպոլում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ընկերության պաշտոնական կայքը Archived 2011-08-08 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Բագվդանարի

Բագվդանարի (վրաց.՝ ბაგვდანარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջան‎‎‎ում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1560 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Մեստիայից հեռու է 30 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 80 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Արեոպագոս

Արեոպագոս (հուն․՝ Ἄρειος πάγος), հին աթենական իշխանության մարմին է։ Անվանվել է նիստերի գումարման վայրի` Արեսի բլրի (Ակրոպոլիսի մոտ) անունով։ Առաջացել է տոհմացեղային հասարակարգում, որպես ավագանու խորհուրդ։ Ունեցել հսկելու, դատելու, կրոնական և քաղաքական կյանքը տնօրինելու մեծ իրավունքներ։ Մ.թ.ա. 8-րդ դարում կազմվել է առավել գեղեցիկ և ունևոր աթենացիներից, մասնավորապես` նախկին արքոնտներից։ Անդամների թիվը սահմանափակումներ չի ունեցել։ Արեոպագոսը արիստոկրատիայի, իսկ ավելի ուշ՝ օլիգարխիայի հենարան էր։ Նիստերը սովորաբար գումարվում էին յուրաքանչյուր ամսվա վերջին, երեք գիշեր շարունակ։ Արեոպագոսի իրավունքները մ.թ.ա. 6-րդ դարի սկզբին սահմանափակեց Սոլոնը։ Աթենական ստրկատիրական դեմոկրատիայի զարգացմանը զուգընթաց, Արեոպագոսը աստիճանաբար զրկվեց քաղաքական իշխանությունից։