armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կոմունար (գյուղ, Շիրինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոմունարԿոմունար (ռուս.՝ Коммунар), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Շիրինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2563 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բորժիգանտայ

Բորժիգանտայ (ռուս.՝ Боржигантай), գյուղ Ռուսաստանի Անդրբայկալյան երկրամասի Մոգոյտույսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը ըստ վերջին գրանցված տվյալների կազմում էր 1084 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆուտբոլի արքան

«Ֆուտբոլի արքան» (անգլ.՝ Soccer Dog: The Movie), 1999 թվականի ամերիկյան կինոկատակերգություն: 2004 թվականին թողարկվել է շարունակությունը. «Ֆուտբոլի թագավոր. Եվրոպական գավաթ» (անգլ.՝ Soccer Dog: European Cup):


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գովազդային կարգախոսներից մեկը. «Դալմատինները կարող են լինել 101, իսկ ֆուտբոլիստ շունը`ընդամենը մեկը:» (անգլ.՝ There may be 101 Dalmatians but there's only 1 Soccer Dog!):
Էլդենը, տղամարդ է, ով կարոտով է հիշում իր պատանեկությունը, իր ֆուտբոլային հաջողությունները: Նա նույնիսկ տղա է որդեգրում այն հույսով, որ նա կվերցնի ֆուտբոլի նկատմամբ իր կրքերը, կդառնա իր աշակերտը, բայց Քլեյնը ամբողջովին անտարբեր է այս մարզաձևի նկատմամբ: Հետևաբար, նորաթուխ հայր-որդու հարաբերությունները դառնում են բավականին լարված, բայց հանկարծ նրանց տանը թափառող շուն է հայտնվում ՝ ցույց տալով ֆուտբոլ խաղալու արտասովոր ունակություն:


== Դերերում ==
Ջեյմս Մարշալ - Էլդեն
Օլիվիա Դ'Աբո - Ելենա
Ջերեմի Ֆոլի - Քլեյ
Բյորտոն Գիլիման - փոստատար
Սեմ Մաքմուրեյր - մարզիչ Շո
Բիլի Դրագո - Դեմոն Ֆլեմինգ, թափառող շների որսկան
Էվան Մեթյու Քոեն - Սոնի
Բիլ Կապիչի - Վիտո


== Տես նաև ==
Պելե


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիգոր Կիրակոսյան

Գրիգոր Եղիշի Կիրակոսյան (փետրվարի 29, 1936(1936-02-29), Աշնակ, Թալինի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 4, 2020(2020-07-04)), հայ տնտեսագետ։ Տնտեսագիտության դոկտոր (1989), պրոֆեսոր (1991):
Գեղամ Կիրակոսյանի եղբայրը։


== Կրթություն ==
1953 թ. ավարտել է Աշնակի միջնակարգ դպրոցը։
1965 թ. ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետը։
1967-1971 թթ. սովորել և ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի ասպիրանտուրան։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
1965-1967 թթ. - աշխատել է Երևանի առևտրատնտեսագիտական տեխնիկումում որպես քաղաքատնտեսության դասատու։
1969-1975 թթ. - տեխնիկումի քաղաքատնտեսության ամբիոնի ասիստենտ
1975-1989 թթ. - Երևանի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտի քաղաքատնտեսության ամբիոն ավագ դասախոս, ապա՝ դոցենտ
1989-1991 թթ. - Երևանի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտի քաղաքատնտեսության ամբիոնի վարիչ
1991-1993 թթ. - Երևանի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտի ուսումնական աշխատանքների գծով պրոռեկտոր
1993-1999 թթ. - Երևանի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտի ռեկտոր
1999-2006 թթ. - Երևանի պետական տնտեսագիտական ինստիտուտի ռեկտոր
2006-2012 թթ. - Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի տնտեսագիտության տեսության ամբիոնի վարիչ
2012 թվականից - Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի ռեկտորի խորհրդական։
Եղել է ՀՀ տնտեսագետների միության նախագահ
Ղեկավարել է Երևանի պետական տնտեսագիտական ինստիտուտի ատենախոսությունների պաշտպանության մասնագիտական խորհուրդը։


== Գիտական գործունեություն ==
1971 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն` «Անհրաժեշտ  արդյունքը և աշխատուժի  վերարտադրությունը» թեմայով։
1989 թվականին Թբիլիսիի պետական համալսարանում պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն՝ «Աշխատուժի վերարտադրության ծախսերը» թեմայով։
1991 թվականին շնորհվել է պրոֆեսորի կոչում։Հեղինակել է ավելի քան 120 հրատարակված գիտական աշխատանք, այդ թվում՝ 18 մենագրություն, համահեղինակությամբ գրքեր, տնտեսագիտական բառարան, ուսումնական ձեռնարկներ։


== Պարգևներ ==
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալ (2011)։
Անանիա Շիրակացու մեդալ (2000)։
ՀՀ վարչապետի հուշամեդալ (2010),
ՀՀ կրթության ու գիտության նախարարության ոսկե մեդալ (2005)։
ՀՀ ոստիկանության «Համագործակցության ամրապնդման համար» մեդալ (2005)։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոլոդի (գյուղ, Չեխովսկի շրջան)

Մոլոդի (ռուս.՝ Молоди), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Չեխովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 860 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մարուն Աբուդ

Մարուն Աբուդ (արաբ․՝ مارون عبود‎‎, փետրվարի 9, 1886(1886-02-09), Լիբանան - հունիսի 2, 1962(1962-06-02) կամ հունիսի 3, 1962(1962-06-03)), արաբ լիբանանյան բանաստեղծ, գրող, լրագրող և գրականագետ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1886 թվականի փետրվարի 9-ին Այն-Կֆաա գյուղի քրիստոնյաների ընտանիքում։ Լիբանանյան դպրոցում սովորել է արաբերեն, ասուրերեն և ֆրանսերեն լեզուները։ Հայրը երազել է, որ տղան դառնա քահանա, սակայն նա չի հետևել հոր ցանկությանը։ 
Ավարտել է Բեյրութի իրավագիտական ինստիտուտը։ Դարձել է արաբական գրականության պրոֆեսոր։ 
Մահացել է 1962 թվականի հունիսի 2-ին։


== Մատենագրություն ==
«Այրի Մարիկան» (1935 թվական)
«Էջեր և պատմություններ» (1945 թվական)
«Գաճաճ հերոսները» (1948 թվական)
«Պայուսակից» (1953 թվական)
«Կարմիր էմիր» (1954 թվական)


== Ծանոթագրություններ ==
Գոմոզ

Գոմոզ, (ֆր.՝  gomme — խեժ), խեժահոսություն, բույսերի հիվանդություն, վնասվում են գլխավորապես պտղատու ծառերը (կորիզավորներ, ցիտրուսներ, թթենի և այլն), ավելի քիչ՝ միամյա բույսերը (բամբակենի, քունջութ, վարունգ և այլն)։ Բնորոշվում է խեժահոսությամբ, որը բույսի բջջաթաղանթի քայքայման արդյունք է։ Խեժը մածուցիկ է. սկզբում դեղնա-սաթագույն, հետո՝ մուգ-գորշ, կոշտացող։ Ծառերի գոմոզի պատճառներն են կլիմայական անբարենպաստ պայմանները, մեխանիկական վնասվածքները, սնկերով և մանրէներով վարակվածությունը։ Ծառերի վնասված տեղերը, երբեմն էլ ամբողջ ծառը, չորանում են։ Մեծ վնաս է հասցնում բամբակենուն։
Պայքարի միջոցները, բամբակենու համար՝ սերմերի ախտահանում, առողջ սերմնանյութի մթերում, բերքահավաքից առաջ շենքերի, հրապարակների մաքրում, ախտահանում, բերքի մնացորդի հավաքում, ցրտավար։ Կորիզավորների համար ճիշտ ագրոտեխնիկա և էտ, պաշտպանում արևայրուկներից և ցրտահարությունից, ցիտրուսների համար՝ հողի արդյունավետ ցամաքուրդ, բույսերի ճիշտ սնուցում, սրսկում բորդոյան հեղուկով, վերքերի բուժում։
Աբելանց

Աբելանց, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ալաշան (լեռնաշղթա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալաշան (այլ կիրառումներ)Ալաշան (Խելանշան, Ցզյալանշան), լեռնաշղթա Չինաստանում, Գանսու նահանգում։ Ձգվում է Հուանհե գետի ափով՝ նրա հովիտն անջատելով Ալաշան անապատից։ Երկարությունը 270 կմ է, բարձրությունը՝ մինչև 2855 մ (այլ տվյալներով 3600 մ)։ Մակերևույթը մասնատված է, կատարը՝ սրածայր։ Բուսականությունը ստորին գոտում անապատային է, ավելի բարձր անտառներ են և մարգագետիններ։
Ազատության աստիճաններ

Ազատության աստիճաններ, մեխանիկական համակարգի դիրքը միարժեքորեն որոշող անկախ կոորդինատներ։
Այդ Կոորդինատների կամ ազատության աստիճանների թիվը կախված է համակարգի մեջ մտնող մասնիկների քանակից, մեխանիկական կապերի թվից և բնույթից։ Օրինակ՝ մասնիկի դիրքը որոշվում է երեք (դեկարտյան կոորդինատների համակարգում 
  
    
      
        x
      
    
    {\displaystyle x}
  , 
  
    
      
        y
      
    
    {\displaystyle y}
  , 
  
    
      
        z
      
    
    {\displaystyle z}
  ) կոորդինատներով՝ ազատության երեք աստիճաններով, հետևաբար, 
  
    
      
        N
      
    
    {\displaystyle N}
   մասնիկից կազմված համակարգի ազատության աստիճանների թիվը կլինի 3 N, իսկ 
  
    
      
        k
      
    
    {\displaystyle k}
   թվով երկրաչափական կապերի առկայությամբ՝ 
  
    
      
        S
        =
        3
        N
        −
        k
      
    
    {\displaystyle S=3N-k}
  ։ Տարածության մեջ մեխանիկական համակարգի դիրքը որոշելու համար, դեկարտյանն կոորդինատներից բացի, կարելի է օգտվել ցանկացած անկախ 
  
    
      
        
          q
          
            1
          
        
        ,
        
          q
          
            2
          
        
        ,
        .
        .
        .
        
          q
          
            S
          
        
      
    
    {\displaystyle q_{1},q_{2},...q_{S}}
   (
  
    
      
        S
      
    
    {\displaystyle S}
   ազատության աստիճանների թիվն է) մեծություններից՝ ընդհանրացված կոորդինատներից։


== Բնորոշում ==
Ազատության աստիճաններ բնորոշում են համակարգի հնարավոր անկախ շարժումները, օրինակ, պինդ մարմինն ունի վեց ազատության աստիճաններ, քանի որ կարող է կատարել 3 շարժում, մասնավորապես՝ 
  
    
      
        x
        ,
        y
        ,
        z
      
    
    {\displaystyle x,y,z}
   առանցքների ուղղությամբ և 3 պտտական՝ նույն առանցքների շուրջը։
Թերմոդինամիկական համակարգի վիճակը բնութագրող այն անկախ պարամետրերը, որոնց կամայական փոփոխությունը չի խախտում նրա փուլային հավասարակշռությունը, կոչվում են թերմոդինամիկական ազատության աստիճաններ։
Ռիվր Գի երկրամաս

Ռիվր Գի երկրամաս (անգլ.՝ River Gee County) երկրամասի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր Լիբերիայի Հանրապետության հարավում։ Ունի 5,110 կմ² տարածք և 67,318 բնակչություն (2008 թ.)։ 


== Շրջանները ==
Երկրամասը ներառում է 10 շրջաններ։

Չեդեպո շրջան (10,518)
Գբեապո շրջան (10,934)
Գլարո շրջան (4,992)
Կարֆոր շրջան (5,956)
Նանեե շրջան (6,002)
Նիենավլիկեն շրջան (5,159)
Նիենեբո շրջան (5,703)
Պոտուպո շրջան (7,337)
Սարբո շրջան (5,320)
Տուոբո շրջան (4,868)
Պեստրավսկի շրջան

Պեստրավսկի շրջան (ռուս.՝ Пестравский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սամարայի մարզում։
Ստեղծվել է 1935 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պեստրավկա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1960 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 17293 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,82 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Դագդայի շրջան

Դագդայի շրջան (լատիշ․՝ Dagdas novads), վարչատարածքային միավոր Լատվիայի արևելյան մասում՝ Լատգալիա պատմական մարզում։ Բաղկացած է 10 վոլոստից և Դագդա քաղաքից, որը և շրջանի վարչական կենտրոնն է։ Բնակչությունը 2015 թվականի տվյալներով՝ կազմում է 7647 մարդ։
Շրջանի մակերեսը 948,8 կմ² է։
Շրջանը կազմավորվել է 2009 թվականի հուլիսի 1֊ին։


=== Ազգային կազմ ===
2011 թվականին Լատվիայում անցկացված մարդահամարի արդյունքներով՝ շրջանի ազգային կազմն ու այս տեսքը․


== Տես նաև ==
Լատվիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գուլբենեի շրջանի պաշտոնական կայք (լատիշերեն)
Գուկով (գյուղ, Չեմերովեցի շրջան)

Գուկով (ուկրաիներեն՝ Гуків), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Չեմերովեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գուկով գյուղում բնակվում էր 801 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2644 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 302,95 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աստերոիդների ցանկ (133901-134000)

Աստերոիդների ցանկ (133801-133900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (134001-134100)
 Աստերոիդների ցանկ (133801-133900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (134001-134100)
Չինաստանի կենտրոնական դրամահատարան

Չինաստանի կենտրոնական դրամահատարան, Չինաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկի (Թայվան) դուստր ձեռնարկությունն է։ Դրամահատարանի հիմնական գործունեությունը շրջանառության մետաղադրամների և հուշադրամների հատումն ու ձուլումն է, ինչպես նաև հուշամեդալների և ձուլվածքների այլ տեսակների արտադրությունը Թայվանի պետական հաստատությունների և գործարարների համար։


== Պատմություն ==
Դրամահատարանն ի սկզբանե հաստատվել է որպես Շանհայի դրամահատարան 1920 թվականին Շանհայում։ 1928 թվականին այն վերանվանվել է որպես Կենտրոնական դրամահատարան և պատկանում էր Ֆինանսների նախարարությանը։ Հինգ տարի անց, 1933 թվականին, ընկերությունը սկսել է իր գործունեությունը։ Երկրորդ ճապոնա-չինական պատերազմի ժամանակ ընկերությունը ստիպված էր տեղափոխվել մայրցամաքային Չինաստանի հյուսիս, որտեղ կառուցվել են ձեռնարկություններ Չենդու, Գույլին, Կունմին, Լանչժոու և Վուչանգ քաղաքներում։ 1946 թվականին, երբ Ազգային հեղափոխական բանակը հաղթեց ճապոնիայի դեմ պատերազմում, ընկերությունը վերադարձավ Շանհայ։
1949 թվականին Չինաստանի քաղաքացիական պատերազմի ավարտից հետո ընկերությունը տեղափոխվեց Թայվան, և ձեռնարկությունները կառուցվեցին Թայբեյում։ Այնուհետև անցավ Չինաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկի ենթակայության տակ (Թայվան)։ 1976 թվականին այս հաստատությունը տեղափոխվեց Գույշան թաղամաս մինչև այսօր։


== Կազմակերպական կառուցվածքներ ==
Պլանավորման բաժին
Գնումների և մատակարարման բաժին
Որակի վերահսկման բաժին
Քարտուղարություն
Հաշվապահական հաշվառման գրասենյակ
Անձնակազմի գրասենյակ
Աշխատանքի անվտանգության և առողջության գրասենյակ
Էթիկայի գրասենյակ
Տեղեկատվության կառավարման գրասենյակ
Ձուլման և գլանման գրասենյակ
Դրամահատման և փաթեթավորման աշխատանքներ
Հարգադրոշմման աշխատանքներ
Տեխնիկական սպասարկման աշխատանքներ«Organization Structure»։ Central Mint։ Վերցված է հունիսի 20, 2018 </ref>:


== Տես նաև ==
Չինաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկ (Թայվան)
Փորագրության և տպագրության կենտրոնական գործարան
Դրամահատարանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Խոտենսկի գյուղական խորհուրդ (Սումսկի շրջան)

Խոտենսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Хотінська селищна рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Խոտենսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 3392 մարդ։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Գետաձիեր Կոլումբիայում

Գետաձիեր Կոլումբիայում, ներմուծված տեսակ, որ 1970-ականների վերջին ներմուծել և պահել է իր սեփական կենդանաբանական այգում Պաբլո Էսկոբարը։ 1993 թվականին, նրա մահից հետո, գետաձիերի չորս առանձնյակներ սկսել են ազատ շրջել լքված կալվածքում, և մինչև 2019 թվականը գլխաքանակը հասել է մոտ հարյուր անհատի։ Գիտնականները մտավախություն ունեն, որ գետաձիերը կարող են վնասել տարածքի բնիկ բուսական և կենդանական աշխարհը։


== Պատմություն ==
Կոլումբիայի կոկաինի արքա Պաբլո Էսկոբարը 1980-ականների կեսերին իր Հասիենդա Նապոլիսում գտնվող բուծարան է բերել մեկ արու և երեք էգ գետաձի։ Թմրաբարոնի մահից հետո նրա ունեցվածքը պետականացվել է իշխանությունների կողմից, և նրա կենդանաբանական այգին հետագայում դարձել է զվարճանքի պարկի մի մասը։ Կալվածքի կենդանիները բաժանվել են Կոլումբիայի կենդանաբանական այգիների միջև, սակայն տեղափոխման հետ կապված տեխնիկական դժվարությունների պատճառով գետաձիերը մնացել են տեղում։ Այնուհետև նրանք բազմացել են և մտել երկրի գլխավոր՝ Մագդալենա գետը։ Իրենց ծագման պատճառով  Կոլումբիայում նրանք հայտնի են որպես «կոկաինի գետաձիեր»։
Biological Conservation ամսագրում հրապարակված ուսումնասիրությունների համաձայն, եթե առանձնյակների մի մասը չսպանվի կամ չստերիլիզացվի, 10-20 տարի հետո իրավիճակը վերահսկողությունից կարող է դուրս գալ։ Գետաձիերի ստերիլիզացումը բարդ և թանկ գործողություն է։ Մեկ երիտասարդ գետաձի բռնելը և վիրահատելը արժեցել են 25 հազար դոլար։
Գիտնականները հաշվարկել են, որ Կոլումբիայի գետերում ապրում են 80-120 գետաձի, որոնք կազմում են ամենամեծ նախիրը Աֆրիկայի սահմաններից դուրս։ Նրանք արագ են բազմանում, քանի որ Հարավային Ամերիկայում, ի տարբերություն Աֆրիկայի, գետաձիերը չունեն բնական թշնամիներ, օրինակ՝ առյուծներ և կոկորդիլոսներ, իսկ Կոլումբիայի կլիման և երաշտի բացակայությունը նրանց համար իդեալական է[4 ]։
Գետաձիերը ազդում են էկոհամակարգի վրա՝ տեղահանելով բնիկ տեսակները, օրինակ՝ արդեն վտանգված են լամանտինները, և փոխվում է ջրային մարմինների քիմիական կազմը, ինչը նպաստում է վնասակար ջրիմուռների և բակտերիաների բազմացմանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կուրտինո (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)

Կուրտինո (ռուս.՝ Куртино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 47 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Agnez Mo (ալբոմ)

Agnez Mo, Ինդոնեզացի երգչուհի Ակնէս Մոնիգայի թվով առաջին ալբոմն է, որը լույս էր տեսել 2013 թ. օգոստոսի 1-ից-հունիս։


== Երգերի ցանկ ==
Անձինք Հայաստանի մետաղադրամների վրա


== Արտաշեսյանների թագավորություն ==


== Կիլիկիայի թագավորություն ==


== Հայաստանի Հանրապետություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կիլիկիայի մետաղադրամներ Archived 2011-07-13 at the Wayback Machine.
Հայաստանի Կենտրոնական բանկ(չաշխատող հղում)
Հայաստանի մետաղադրամների տեսակները (English)


== Աղբյուրներ ==
Chester L. Krause and Clifford Mishler. Standard Catalog of World Coins. Iola, WI. 2002 Edition (20th Century), Pages 106, 108
Նոել Գոդին

Նոել Գոդին (սեպտեմբերի 13, 1945(1945-09-13), Լիեժ, Վալոնիա, Բելգիա), բելգիացի գրող, քննադատ, դերասան և տորթեր նետող։ Գոդինը համաշխարհային ճանաչում է ստացել 1998 թվականին, երբ նրա համակիրները տորթ նետեցին Microsoft-ի գործադիր տնօրեն Բիլ Գեյթսի դեմքին։


== Դիրքորոշում ==
1969 թվականին Գոդինը առաջին անգամ իրականացրեց «աղանդերային ահաբեկչություն», նրա զոհը դարձավ Մարգերիտ Դյուրասը։ Հետագայում նրա զոհերի թվում էին Ֆրանսիայի մշակույթի նախարար Ֆիլի Դուստ-Բլազին, Ֆրանսիայի նախկին նախագահ Նիկոլա Սարկոզին և մի շարք այլ անձինք։
1998 թվականի փետրվարի 4-ին Բրյուսելում Բիլ Գեյթսը Եվրամիություն պաշտոնական այցի ժամանակ դեմքին տորթի հարված ստացավ։ Դա տեղի ունեցավ Գեյթսի՝ կառավարական շենք մտնելու ժամանակ, որտեղ նա պատրաստվում էր հանդես գալ կրթական թեմայով ճառով։ Հումորասերը փախավ, սակայն նրա օգնականը և օպերատորը կալանավորվեցին, իսկ հետագայում՝ բաց թողնվեցին։ Նոել Գոդինը ավելի ուշ հայտնվեց հեռուստատեսությունում և մեղքն իր վրա վերցրեց։ Դատական գործ հարուցել Գեյթսը հրաժարվեց։ Ակցիայի կազմակերպիչների և ուղղակի կատարողների թվում էր հանրահայտ բելգիացի ռեժիսոր Ռեմի Բելվոն։ Իր հակակրանքը Գեյթսի նկատմամբ Գոդինն այսպես էր բացատրում.

Ըստ Գոդինի՝ իր գործողությունները բռնություն չեն։ Նա խիստ է վերաբերվում տորթի բաղադրությանը, որը կօգտագորվի «զենքի» տեսքով (որպես կանոն, դա հարած սերուցքով լի և, հնարավոր է, շոկոլադի ոչ մեծ քանակությամբ փափուկ խմոր է)։ Գոդինը կարծում է, որ իր գործունեությունն ուղղված է բացառապես հանրահայտ անձանց, ովքեր տառապում են սեփական կարևորությամբ և ինքնահեգնանքի անբավարարությամբ։ Իր դիրքորոշման համար Գոդինը ստացել է «Տորթ մարդ» մականունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Official Site of the «Internationale Pâtissière» (IP) Archived 2021-01-19 at the Wayback Machine.
Official Site of the Montreal «entartistes»
Յուրի Մրաքադի

Յուրի Մրաքադի կամ Յուրի Մարաքքադի (դեկտեմբերի 17, 1969(1969-12-17), Բեյրութ, Լիբանան), հայկական ծագումով լիբանանցի դերասան, երգիչ և կոմպոզիտոր։ «Arabiyyun Ana»` «Ես արաբ եմ», արաբական աշխարհում հայտնի հիթի հեղինակն է (2001)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է հայկական ընտանիքում, Լիբանանի Բեյրութ քաղաքում։ Լոնդոնում սովորել է ռեժիսուրա և 1995 թվականին՝ ուսումն ավարտելուց հետո, կրկին վերադարձել է Լիբանան։ Այստեղ ութ տարի աշխատել է գովազդային բիզնեսում։ Երաժշտական կարիերան Յուրի Մրաքադին սկսել է 2001 թվականին։ Հայտնի է դարձել իր՝ «Ես արաբ եմ» երգով։ 2001-2005 թվականներին ձայնագրել է չորս սոլո ալբոմ։ 2011 թվականին գրել է սցենար, որի հիման վրա Էմադ Էլ Ռիֆայի հետ միասին նկարահանել է «Ների՛ր ինձ, մայրի՛կ» ֆիլմը։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ ===
2001: Arabiyyon ana (արաբ․՝ عربي أنا‎‎) («Ես արաբ եմ»)
2003: Habs el Nisaa (արաբ․՝ حبس النساء‎‎) («Կանանց բանտ»)
2004: Bahebk Moot (արաբ․՝ بحبك موت‎‎) («Ես սիրում եմ քեզ մինչև մահ»)
2005: Ya Aasi (արաբ․՝ يا قاسي‎‎) («Օհ, անգութ»)


== Տեսագրություն ==
"Shiftee Wsiltee" [1]
"Bahibbak Mot" [2]
"Hada Mosh Ana" [3]
"Ansak" [4]
"Arabiyyon Ana" [5]
"Maza Aqool" [6]
"Khateera Antee" [7]
"Al-Mar'a al-Arabiyyah" [8]
"Allimeeni" [9]


== Ծանոթագրություններ ==
Սալցա Իրպինա

Սալցա Իրպինա (իտալերեն՝ Salza Irpina), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզի Ավելինո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 797 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 199 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 4 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83050, հեռախոսային կոդ՝ 0825։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Կոմունային վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0825 981175


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Օնկոսային ճնշում

Օնկոսային ճնշումը (հին հունարեն՝ ὄγκος՝ ծավալ, զանգված) կամ կոլոիդ-օսմսային ճնշումը (Po) արյան պլազմայի սպիտակուցներով պայմանավորված ճնշումն է՝ օսմոտիկ ճնշման այն մասը, որն ստեղծվում է լուծույթի բարձրամոլեկուլային բաղադրիչներով։ Այն հավասար է օսմոսային ճնշման 1/200 մասին, որը կազմում է 25-30 մմ սնդիկի սյուն։ Չնայած իր փոքր չափերին օնկոսային ճնշումը պայմանավորում է արյան և հյուսվածքային հեղուկի միջև ընթացող ջրի փոխանակությունը։


== Նկարագիր ==
Հյուսվածքաարյունային պատնեշների շնորհիվ արյան սպիտակուցները միջբջջային տարածության մեջ գրեթե չեն թափանցում։ Մազանոթներում ջրի մոլեկուլների մուտքն արյունից դեպի հյուվածքային հեղուկ տեղի է ունենում արյան հիդրոստատիկ ճնշման (Ph) ազդեցությամբ։
Մազանոթների զարկերակային բաժնում Ph-ը հասնում է 30-40 մմ սս-ի, իսկ երակային բաժնում՝ 8-12 մմ սս-ի։ Հիդրոստատիկ ճնշմանը հակազդում է Po-ն, որը օսմոսի օրենքի համաձայն ջրի մոլեկուլները հյուսվածքային հեղուկից ձգում է դեպի արյուն։
Այսպիսով Ph-ի և Po-ի տարբերությունից ածանցվում է մի նոր ճնշում, որը կոչվում է քամման կամ ֆիլտրացիոն ճնշում՝ Pֆ և արտահայտվում է հետևյալ բանաձևով ՝ Pֆ=Pհ-Po։ Հենց այս ճնշմամբ է իրականանում ջրի փոխանակության պրոցեսը։ Մազանոթի զարկերակային բաժնում Pֆ=40-25=15 մմ սս։ Այս ճնշման տակ ջուրը քամվում է արյունից դեպի հյուսվածքային հեղուկ։ Մազանոթի երակային բաժնում Pֆ=12-25=-13 մմ սս։ Այս ճնշման տակ ջրի մոլեկուլները հյուսվածքային հեղուկից շարժում են դեպի արյուն, իրենց հետ տանելով նաև նյութափոխանակության արգասիքները։ Քամման ժամանակ այս մեխանիզմը գործում է օրգանիզմի բոլոր հյուսվածքներում և օրգաններում։ 
Նպաստում է

միզագոյացմանը
ավշագոյացմանը
հյուսվածքային հեղուկի առաջացմանըՀյուսվածքային հեղուկի ավելցուկ ջուրը թափանցում է ավշային մազնոթների մեջ։ Օնկոսային ճնշման դերը ցուցադրելու համար փորձարարական ճանապարհով կենդանու արյան պլազմայի մի մասը հեռացնում են և փոխարենը ներարկվում նույն քանակով ֆիզիոլոգիական լուծույթ (կերակրի աղի (NaCl) 0.9%-անոց լուծույթ)։ Կենդանու արյան սպիտակուցները նոսրանում են, օնկոսային ճնշումն ընկնում է, որի հետևանքով ջրի մուտքը դեպի հյուսվածքային հեղուկ մեծանում է, իսկ ելքը՝ փոքրանում։ Արդյունքում հյուսվածքներն այտուցվում են։


== Գրականություն ==
Մարդու ֆիզիոլոգիայի հիմունքներ, պրոֆ․ Դ.Ն.Խուդավերդյանի և ակադեմիկոս Վ.Բ.Ֆանարջյանի խմբագրությամբ
Վիկոֆորտե

Վիկոֆորտե (իտալերեն՝ Vicoforte), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3157 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 127 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 25 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12080։ Հեռախոսային կոդ՝ 0174։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Սան Տեոբալդոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս. 0174 563010
Էլեկտրոնային փոստ. info@comune.vicoforte.cn.it
Պաշտոնական կայք. http://www.comune.vicoforte.cn.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Կրոմանյոնյան մարդ

Կրոմանյոնյան մարդ, ուշ քարի դարի մարդկանց ընդհանրական անվանումը (առաջացել է Ֆրանսիայի Դորդոն դեպարտամենտի Կրո Մանյոն քարայրի անունից, ուր 1868 թվականին ֆրանսիացի հնագետ Լ. Լարտեն գտել է կրոմանյոնյան մարդու ոսկորներ)։
Ըստ մարդաբանական հատկանիշների՝ պատկանում է ժամանակակից մարդու (Homo Sapiens) տիպին։ Մասնագիտական գրականության մեջ Կրոմանյոնյան մարդ են անվանում միայն Եվրոպայի հնագույն բնակիչների այն տեղական խմբերը, որոնք կազմվածքով նման են Կրո Մանյոն քարայրից գտնված մարդուն, ունեն բարձր հասակ, երկար գանգ, լայն դեմք, ցածր ակնակապիճներ։ Կրոմանյոնյան մարդու բնորոշ գծերը երևում են նաև առավել ուշ շրջանների, ընդհուպ մինչև մեր օրերի բնակչության (օրինակ՝ Կանարյան կղզիների բնակիչների՝ գուանչիների) մեջ։


== Գրականություն ==
Ռոգինսկի Յա., Լևին Մ., "Антропология", 1963 թ.
Նեստրուխ Ֆ., "Происхождение человека", Մոսկվա, 1978 թ.
Վերշինովկա (գյուղ, Թելմանովսկի շրջան)

Վերշինովկա (ուկրաիներեն՝ Вершинівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Թելմանովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վերշինովկա գյուղում բնակվում էր 36 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Իսահակ Սաքսես

Իսահակ Աջայի Սաքսես (անգլ.՝ Success Ajayi Isaac, հունվարի 7, 1996(1996-01-07), Բենին Սիթի, Նիգերիա), նիգերացի ֆուտբոլիստ, անգլիական «Ուոթֆորդ» ակումբի հարձակվող, աշխարհի մինչև 17 տարեկանների առաջնության չեմպիոն։


== Ակումբային կարիերա ==
Իսահակը նիգերական «Ֆոնդ Բիջեյ» ֆուտբոլային դպրոցի սան է։ 2014 թվականին ֆուտբոլիստը պայմանագիր է կնքել իտալական «Ուդինեզե» ակումբի հետ։ Նույն տարում նա վարձավճարով տեղափոխվել է «Գրանադա» ակումբ, ապա գնվել է այդ ակումբի կողմից։
2016 թվականի հունիսի 25-ին տեղափոխվել է «Ուոթֆորդ» 11 միլիոն եվրոյով։


== Կարիերան հավաքականում ==
2013 թվականին ֆուտբոլիստը մասնակցել է աշխարհի ֆուտբոլի երիտասարդական առաջնությանը։ Մրցաշարում Սաքսեսն անցկացրել է երկու խաղ, իսկ հավաքականը դարձել է աշխարհի չեմպիոն։ Երկու խաղում էլ Սաքսեսն աչքի է ընկել իր խփած գոլերով։


== Ձեռքբերումներ ==


=== Ակումբային ===
Աշխարհի մինչև 17 տարեկանների առաջնության չեմպիոն – 2013


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը ՖԻՖԱ կայքում Archived 2015-07-07 at the Wayback Machine. (անգլերեն)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը Footballzz կայքում (անգլերեն)
Զեյնըքցիք

Զեյնըքցիք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Շատախի գավառակում։ Գտնվում է գավառակի հյուսիս-արևելյան մասում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ղազախստանի կենտրոնական գիտական գրադարան

Ղազախստանի կենտրոնական գիտական գրադարան (ղազ.՝ Орталық ғылыми кітапхана), Ղազախստանի գիտական գրապահոց, որը գտնվում է Ալմա Աթայում՝ Գիլիմ Օրդասիի համալիրում։


== Պատմություն ==
Գիտական գրադարանը ստեղծվել է 1932 թվականին ԽՍՀՄ ԳԱ ղազախական մասնաճյուղի կազմում։ Գրադարանի նախնական ֆոնդը՝ երկու հազար աշխատությունը, փոխանցվել է ԽՍՀՄ Գիտությունների Ակադեմիայի կողմից։ 1946 թվականին հիմնադրված Ղազախստանի ԽՍՀ ԳԱ առաջին ժողովում գրադարանը վերանվանվել է Կենտրոնական գիտական գրադարան։ Նույն թվականին գրքային ֆոնդում հավաքվում է 74 258 հայրենական և 15 000 արտասահմանյան գրականության նմուշ։ ԽՍՀՄ մյուս գրադարանների և գիտական հաստատությունների հետ անցկացվում էին գրքերի փոխանակումներ ։
1959 թվականին ստեղծվում է հազվագյուտ գրքերի բաժանմունք։ Ղազախստանի գիտական գրականության ֆոնդը հավաքում է նյութեր և աղբյուրներ Կենտրոնական Ասիայի պատմության և մշակույթի վերաբերյալ։ 1950-1960-ական թվականներին գրադարանը համալրվել է Մոսկվայի, Պետերբուրգի, Ռիգայի, Լվովի և Տաշքենի գրադարաններից նոր գրքերով։ 1979 թվականին գրադարանում կար նման 1,5 միլիոն նմուշ։
1980-1990-ական թվականների ընթացքում Կենտրոնական գիտական գրադարանը ամեն տարի հրապարակում էր Ղազախստանի գիտնականների գրքերի 60-90 հազար նմուշ։ Այն դարձել է գրադարանային միասնական համակարգ։ Իր գոյության ընթացքում գրադարանը հավաքել է ավելի քան 800 000 օտարերկրյա գիտական գրականություն և համագործակցում է 62 երկրների 884 գրադարանի և հետազոտական հաստատությունների հետ։ Կենտրոնական գիտական գրադարանը տարեկան սպասարկում էր 352 հազար մարդու։
1999 թվականին, կրթական համակարգի վերակազմավորման շրջանակներում, Կենտրոնական գիտական գրադարանը հանվել է համատեղ նախարարության ենթակայությունից և Ղազախստանի ԳԱ հետ անմիջական կապը կորցնելով՝ գտնվում է գիտության կոմիտեի ենթակայության տակ։
Համաձայն Ղազախստանի Հանրապետության № 84 կառավարության հրամանագրի՝ 2010 թվականի փետրվարի 11-ին  Գիտնականների տան և Ղազախստանի կրթության և գիտության նախարարության ենթակայության տակ գտնվող Կենտրոնական գիտական գրադարանի ձուլման եղանակով ստեղծվել է Գիլիմ Օրդասիի պետական համալիրը։
Հազվագյուտ գրքերի թանգարանի ցուցադրման շրջանակներում գրադարանային ֆոնդի մի մասը փոխանցվել է նրան ։


== Գրադարանային ֆոնդ ==
Ֆոնդի մեջ են մտնում 19-20-րդ դարերի ղազախերեն գիտական գրականությունը, ռուսերեն գրքի հազվագյուտ հրատարակություններ, հին սլավոնական մամուլի հազվագյուտ գրքեր, 17-18-րդ դարերի քաղաքացիական տպագրության, ձևավորման և տպագրության ուշագրավ հատկություններով գրքեր, 16-19-րդ դարերի հրատարակություններ, 12-19-րդ դարերի արևելյան հրատարակություններ, «Կազախստանիկա» ֆոնդը, որը ներառում է ինքնագրերով և լուսանկարչական փաստաթղթեր պարունակող նյութեր, ձեռագրային ֆոնդ՝ բանահյուսական նյութերի, ձեռագիր փաստաթղթերի մեծ հավաքածու, որը վերաբերում է Ղազախստանի պատմությանը, էկոնոմիկային և մշակույթին, Ղազախստանի ԽՍՀ ԳԱ ինստիտուտների գիտական խորհուրդներում պաշտպանված դիսերտացիաների ֆոնդ, Միջգրադարանային բաժանորդագրության կողմից ձեռք բերված գրականության միկրոֆիլմերի և միկրոֆիշների ֆոնդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիշապներ

Վիշապներ (Boidae), կեղծոտանիներ, օձերի ենթակարգի սողունների ընտանիք։ Այս ընտանիքին են պատկանում ժամանակակից ամենախոշոր օձերը։ Մարմնի երկարությունը 0,5-ից 10 մ է (ցանցավոր պիթոն, անակոնդա)։ Գլուխը պարզորոշ կերպով սահմանազատված է պարանոցից։ Կոյանցքի կողքերին պահպանվել են ետին ոտքերի, իսկ կմախքում՝ կոնքի և ազդրոսկրերի ռուդիմենտներ (այստեղից երկրորդ անվանումը)։ Գունավորումը բազմազան է, խայտաբղետ նախշերով։ Տարածված են Արևելյան և Արևմտյան կիսագնդերի արևադարձային և մերձարևադարձային շրջաններում, գլխավորապես անտառներում, որոշ տեսակներ՝ տափաստաններում և անապատներում։ Ապրում են ծառերի վրա, ջրում, հողում։ Բազմանում են ձվադրությամբ կամ ձվակենդանածնությամբ։ Որսը (սովորաբար կաթնասուններ և այլ ողնաշարավորներ) բռնում են ատամներով և փաթաթվելով մարմնի շուրջը՝ խեղդում։ Արևադարձային շրջաններում օգտագործվում է վիշապների մաշկը և միսը։ Վիշապները բաժանվում են 2 ենթաընտանիքի՝ պիթոններ և բուն վիշապներ։ Հայտնի է վիշապներիի մոտ 80 տեսակ։ 
Հայաստանում հանդիպում է արևմտյան վիշապիկը (լատ.՝ E․ jaculus)։ Այս տեսակներն ընտանիքի ամենամանր ներկայացուցիչներից են (երկարությունը՝ մինչև 1 մ) ապրում են հիմնականում ավազոտ անապատներում և չոր տափաստաններում, վարում գիշերային կենսաձև։ Ցերեկը թաղվում են ավազի մեջ, որի շերտի տակով կարող են ազատ տեղաշարժվել։
(366) Վինչենտինա

(366) Վինչենտինա (անգլ.՝ Vincentina), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1893 թվականի մարտի 21-ին Օգյուստ Շարլուայի կողմից Նիցայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,143084 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,9712 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,315 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Վինչենտինա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,9645 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2035,32 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,176876 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,55° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(366) Վինչենտինա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բորիս Միտով

Բորիս Անտոնով Միտով (բուլղար․՝ Борис Антонов Митов, հունվարի 11 (23), 1891, Վառնա, Բուլղարիա - հուլիսի 6, 1963(1963-07-06), Սոֆիա, Բուլղարիա), բուլղար նկարիչ, մանկավարժ։ Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետության վաստակավոր նկարիչ (1951)։ Դիմիտրովյան մրցանակի դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Բորիս Միտովը ծնվել է 1891 թվականի հունվարի 11-ին Վառնայում՝ նկարիչ Անտոն Միտովի և Օլգա Հրամցովայի ընտանիքում։
Նկարել է մանկությունից, տասնհինգ տարեկանից մասնակցել է գեղարվեստական ցուցահանդեսների։ Սովորել է Սոֆիայի Բուլղարիայի գեղարվեստի ուսումնարանում՝ Իվան Անգելովի ղեկավարությամբ։
1911 թվականին տեղափոխվել է Փարիզ, որտեղ մինչև 1914 թվականը սովորել է Գեղարվեստի ակադեմիայում՝ Ֆերնան Կորմոնի ստուդիայում և Իվան Միրկվիչկայի գեղարվեստի դպրոցում։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ եղել է ռազմային նկարիչ (1915-1918)։ 1924-1929 թվականներին եղել է նկարչության և գեղանկարչության ուսուցիչ, Սոֆիայի գեղարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր (1929-1959)։


== Ստեղծագործություն ==
Բուլղարիայի քաղաքական և մշակութային մի շարք ականավոր գործիչների դիմանկարների հեղինակ, որոցից են Գեորգի Դիմիտրովը, Էլին Պելինը, Ժեկո Սպիրիդոնովը, Իվան Շիշմանովը, Դոբրի Խրիստովը, Անտոն Միտովը և այլք։
Բացի դրանից, նա ստեղծել է նյու ժանրի մի շարք նկարներ։


== Մրցանակներ ==
Բուլղարիայի արվեստի պետական մրցանակ «Ակնառու գեղարվեստական գործունեության համար» (1932)
Դիմիտրովյան մրցանակ (1951)
«Կյուրեղ և Մեթոդիոս» շքանշան (1961 և 1963)
Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետության վաստակավոր նկարիչ (1951)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
худ. Բորիս Միտով
Վոդյա (գյուղ, Կառեդա շրջան)

Վոդյա (էստ․՝ Vodja), գյուղ Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Կառեդա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 27 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Բակաևկա (գյուղ, Զոլոտոնոշայի շրջան)

Բակաևկա (ուկրաիներեն՝ Бакаївка), գյուղ Ուկրաինայի Չերկասիի մարզի Զոլոտոնոշայի շրջանում։
Չճշտված տվյալներով Բակաևկա գյուղում բնակվում էր 262 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գլխազարդ

Գլխազարդ, երկրաչափական, բուսական, կենդանական պատկերներից (հաճախ ոճավորված) կազմված զարդանկար, որը զետեղվում է ձեռագիր կամ տպագիր գրքի որևէ նյութի կամ հատվածի սկզբում՝ վերնագրից առաջ։ Ի տարբերություն լուսանցազարդի, գլխազարդը դրվում է գրադաշտի մեջ։
Գլխազարդի նյութի բաժանարար լինելուց բացի, նաև զարդ է, որը գեղեցկացնում է էջը, ստեղծում հաճելի տպավորություն և դյուրացնում ընթերցանությունը։ Այն երբեմն արտահայտում է համապատասխան նյութի բովանդակությունը կամ տարրերը։ Գլխազարդի այս հատկությունը առավել զարգացվել է տպագիր գրքում։ Ձեռագրերի գլխազարդերում երբեմն զարդագրվում են գրիչների, ծաղկողների, ստացողների անունները։ «Մշո ճառընտիր»-ը ծաղկող Ստեփանոսի անունը պահպանվել է միայն զարդագրում։
Տան (գյուղ, Շարանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏանՏան (ռուս.՝ Тан, բաշկիրերեն՝ Таң), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Շարանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 18 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վասակ Խուդավերդյան

Վասակ Խուդավերդյան (հուլիսի 25, 1905(1905-07-25), Նախիջևան, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 19, 1984(1984-09-19), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դրամատուրգ, տեխնիկական գիտությունների թեկնածու, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1939 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Նախիջևան քաղաքում։ 1929 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի Վ. Ի. Լենինի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ինժեներա-շինարարական ֆակուլտետը։ 1947 թվականին «Տուֆաբետոնի կիրառությունը շինարարության մեջ» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել տեխնիկական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։ Աշխատել է ՀԽՍՀ շինարարական տարբեր հիմնարկություններում։ 1946-1984 թվականներին աշխատել է շինանյութերի և կառուցվածքների ինստիտուտում։
Նրա «Խնդության սրինգը» (1937), «Թող բացվեն վարդերը» (1939), «Փիլիպոս Ասլանովիչ» (1945), «Մասիս» (1947), «Միլիոնը» (1949, բոլոր դրամաների հեղինակակիցն է Զավեն Հացագործյանը), բեմադրել են Հայաստանի թատրոնները։ Մահացել է Երևանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Տալմենսկի շրջան

Տալմենսկի շրջան (ռուս.՝ Тальменский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ալթայի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1925 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Տալմենկա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3914 կմ²։


== Բնակչություն ==
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 46727 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11,94 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Խուան Մարինելյո

Մարինելյո ի Վիդաուրրետա Խուան (իսպ.՝ Juan Marinello y Vidaurreta, նոյեմբերի 2, 1898(1898-11-02), Ranchuelo, Villa Clara Province, Կուբա - մարտի 27, 1977(1977-03-27), Հավանա, Կուբա), կուբացի հասարակական-քաղաքական գործիչ, գրականագետ, հրապարակախոս։
Ավարտել է Հավանայի համալսարանը, 1962-1963 թթ.–ին նրա ռեկտորն էր։ 1937 թվականին եղել է հանրապետական Իսպանիայում, բանաստեղծ Գիլիենի հետ հրատարակել «Հանրապետական Իսպանիայի մարդիկ» ռեպորտաժների ժողովածուն։ 1938 թ.-ից կուսակցական ղեկավար աշխատանք է կատարել։ 1965 թ.-ից՝ Կուբայի կոմկուսի Կենտկոմի անդամ։ Եղել է կոնգրեսի դեպուատա (1942-1944), սենատոր (1944-1946), սենատի փոխնախագահ (1946-1948 թթ.)։ 1950 թվականին լույս է ընծայել «ճանապարհորդություն ԽՍՀՄ և ժողովրդական դեմոկրատիայի երկրներ» ուղեգրությունների գիրքը։ Մարինելյոյի հիմնական ստեղծագործությունը գրաքննադատական հրապարակախոսությունն է։ Հանդես է եկել որպես Կուբայի և Լատինական Ամերիկայի արվեստի ազգային ինքնատիպության, սոցիալական ուղղվածության տեսաբան ու պրոպագանդիստ։ Առանձնահատուկ տեղ են գրավում Մարտիի մասին գրած աշխատությունները։ «ժամանակակիցներ։ Նոթեր և հուշեր․..» (1964) գրքում պատկերել է Լատինական Ամերիկայի ն Եվրոպայի մշակույթի ականավոր գործիչների։ 1963 թվականից Կուբայի ներկայացուցիչն էր ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ում։ 1950 թ.-ից՝ խաղաղության համաշխարհային խորհրդի, 1966 թվականից՝ նրա նախագահության անդամ։ Պարգևատրվել է «Հոկտեմբերյան հեղափոխության» շքանշանով (1973 թ.)։


== Ծանոթագրություններ ==
Հոպկինս շրջան (այլ կիրառումներ)

Հոպկինս շրջան, կարող է վերաբերել՝

Հոպկինս շրջան - ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը
Հոպկինս շրջան - ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը
Բաջանաղ (այլ կիրառումներ)

Բաջանաղ, կարող է վերաբերել՝

Բաջանաղ - գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում
Բաջանաղ - գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ֆաթսայի գավառում
Նիկանդր Ալեքսեև

Նիկանդր Ալեքսեև (ռուս.՝ Ника́ндр Алексе́евич Алексе́ев, 1891, Կրասնոգորոդսկի շրջան, Պսկովի մարզ, ՌԽՖՍՀ - 1963, Պսկով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային գրող, բանաստեղծ, Վ. Ի. Լենինի մասին ստեղծագործությունների հեղինակ, «Պսկովյան երկրագործ» թերթի խմբագիր։


== Կենսագրություն ==
Նիկանդր Ալեքսեևիչ Ալեքսեևը ծնվել է 1891 թվականին Պիդելի գյուղում (այժմ` Պսկովի մարզի Կրասնոգորոդսկի շրջան)։ Տասնչորս տարեկան հասակում ոտքով հասել է Սանկտ-Պետերբուրգ աշխատանք փնտրելու, քանի որ բազմանդամ գյուղացիական ընտանիքը հնարավորություն չի ունեցել կերակրելու նրան։ Մասնակցել է 1905 թվականի հեղափոխությանը, որից հետո վերադարձել է Պսկով և զբաղվել լրագրողական գործունեությամբ։
1907 թվականին հիմնադրել է «Պսկովյան երկրագործ» թերթը, հետագայում դարձել դրա խմբագիրը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբում Նիկանդր Ալեքսեևիչը գտնվել է Փարիզում, ռուսական էքսպեդիցիոն կորպուսի կազմում, որտեղ էլ 1918 թվականին լույս է տեսնում նրա «Պսակ զոհվածներին» բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն։
1920 թվականին վերադառնում է Ռուսաստան, 1929 թվականին փոխադրվում Սիբիր, որտեղ ղեկավարում է Խորհրդային գրողների միության Նովոսիբրսկի բաժամունքը։ 1959 թվականին փոխադրվում է Պսկով, որտեղ էլ մահանում է 1963 թվականին։ Թաղված է Միրոնոսիցկի գերեզմանատանը։


== Ստեղծագործություններ ==
Նիկանդր Ալեքսանդրովիչի ստեղծագործությունների համար հիմք են հանդիսացել գյուղացիական կենցաղի և աշխատանքի նկարագրությունները, շրջագայությունների և թափառումների մասին հիշողությունները, նոր ժամանակի պայմաններում մարդու տեղի վերաբերյալ մտորումները։ Առանձնապես նշանավոր ստեղծագործություններն ու աշխատանքներն են`

«Իմ թագավորությունը» (1907) - դեբյուտ
«Պսակ զոհվածներին» (1917) - բանաստեղծությունների ժողովածու
«Տի-նի-նի» (1919) - բանաստեղծությունների ժողովածու
«Քամու երգեր» (1920) - բանաստեղծությունների ժողովածու
«Կարմիր սիրտ» (1920) - բանաստեղծությունների ժողովածու
«Նոր մարդիկ» (1923) - պիես
«Լենինյան Իսկրայի ծնունդը» (1956) -Լենինի մասին եռապատման առաջին մասը
«Առաջին բարիկադը» (1956) - Լենինի մասին եռապատման երկրորդ մասը
«Վելիկոռուսական երկիր» (50-ական թվականների վերջ - ալմանախ, համահեղինակ


== Հետաքրքիր փաստեր ==
«Պսակ զոհվածներին» գիրքը գրախոսել է Նիկոլայ Գումիլյովը։ Գրախոսությունը տպագրվել է «Ռուս զինվոր-Ֆրանսիայի քաղաքացի » թերթում։ Սա եղել է Գումիլյովի այս պարբերականում միակ հրապարակումը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Н. А. Алексеев. Последний романтик Серебряного века»։ Региональный образовательный портал Псковской области։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-02-02-ին։ Վերցված է 2014-01-25 
Гумилёв Н. С. «Октябрьский» переворот — взгляд из Парижа // Поэт на войне.
Թեխնավա

Թեխնավա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Օձ (վեպ)

«Օձ» (լեհ.՝ Żmija) — Անջեյ Սապկովսկիի վեպը՝ ռազմանական ֆենթեզի ոճում։ Վեպի գործողությունները տեղի են ունենում խորհրդա-աֆղանական պատերազմի տարիներին։
2009 թ․ հունվարի 5-ին Լեհաստանում տեղի ունեցավ գրքի շնորհանդեսը։


== Սյուժե ==
«Օձ» վեպի գլխավոր հերոսը խորհրդային զինվոր Պավել Սլավոմիրովիչ Լևարտն է (լեհ.՝ Paweł Sławomirowicz Lewart)։ Այն բանից հետո, երբ նա ՊԱԿ-ում խոստովանում է, որ աֆղանստանցիների դեմ մարտում կրակել է իր ստորաբաժանման հրամանատարի թիկունքին՝ նրան տեղափոխում են հեռավոր պահակակետ, որը հսկում է ռազմավարական նշանակության ճանապարհի երկայնքով ձգվող կիրճը։ Պահակակետի շրջակա տարածքն ուսումնասիրելիս Լևարտը գտնում է առեղծվածային ոսկե օձ։ Դրա անսովոր տեսքից ազդված Լևարտը դրան է բերում մի սատկած առնետ։ Այդտեղի քարանձավի պարբերական դարձած այցելությունների ժամանակ Լևարտին սկսում են երևալ Ալեքսանդր Մակեդոնացու տետրարքոս Հերպանդրի (հուն․՝ օձամարդ) և Մայվանդի ճակատամարտի մասնակից լեյտենանտ Էդվարդ Դրումոնդի հիշողությունները։
Շուտով հենակետը ենթարկվում է քաղաքացիական հագուստներով մուջահիդների հարձակմանը, որի արդյունքում մեկ զինվոր սպանվում է, մի քանիսը՝ վիրավորվում: Դրանից անմիջապես հետո հենակետի կայազորը կրակի տակ է առնում քաղաքացիական ավտոբուս՝ վրեժ լուծելով հարձակաման համար։ Մարտից հետո շոկի մեջ լինելով և հերոինի ներարկում անելուց հետո Լևարտը գնում է օձի մոտ և ընկնում է մի քարանձավ, որը լի էր այդտեղ իրենց վախճանը գտած բազմաթիվ օտարերկրյա նվաճողների կողմից այդտեղ թողած ռազմավարը։ Լևարտը վերապրում է Հերպանդրի և Դրումոնդի կյանքի վերջին դրվագները, որոնք սպանվել էին ժամանակակից Աֆղանստանի տարածքում իրենից դարեր առաջ։ Հանկարծակի Լևարտը լսում է մարտի աղմուկը և լքում է օձին։ Նա սպանում է քարանձավը պայթեցնել ցանկացող աֆղանստանցի մարտիկներին և հայտնաբերում է , որ իր բացակայության ընթացքում ամբողջ պահահակետը ոչնչացվել էր գրոհայինների կողմից։ Ժամանում է համալրում և ՊԱԿ-ում Լևարտին հարցաքննած սպան կրակում է նրա վրա՝ դրանով իսկ փրկելով նրան ռազմական դատարանից։ Լևարտին տարհանում են, սակայն հետագայում նա վերադառնում է ավերված հենակետի մոտ, որտեղ էլ նրա հետքը կորչում է։
Գիրքը վերջանում է նրանով, որ ղշլաղ է ժամանում լեհական ջոկատը (հավանաբար ՆԱՏՕ-ի զորքերի կազմում) և սպաներից մեկը հանդիպում է ոսկե օձին։ Հավանաբար նրան սպասում է Լևարտի, Դրումոնդի և Հերպանդրի ճակատագիրը։.


== Մրցանակներ ==
2010 թվականի «Мир фантастики» թերթի հարցումների արդյունքում «Żmija» վեպը տեղ գտավ «Լավագույն արտասահմանյան գիրք» անվանակարգում
Միխայիլ Գրանովսկի

Միխայիլ Գրանովսկի (ռուս.՝ Михаил Николаевич Грановский, սեպտեմբերի 27, 1878(1878-09-27) - ապրիլի 4, 1920(1920-04-04), Հելսինկի, Ֆինլանդիա), ռազմական ինժեներ-մեխանիկ, ռուս-ճապոնական և Առաջին համաշխարհային պատերազմների մասնակից, ինժեներ-մեխանիկ 1-ին աստիճանի կապիտան, Գեորգիևյան ասպետ։


== Կենսագրություն ==
Միխայիլ Գրանովսկին ծնվել է 1878 թվականի սեպտեմբերի 7-ին։ 1901 թվականին ավարտել է Կրոնշտադի Նիկոլայ 1-ինի ծովային ինժեներական ուսումնարանը և ստացել կրտսեր ինժեներ մեխանիկի կոչում։ Ծառայությունն անցկացրել է Ռուսական Կայսրության նավատորմի նավերում որպես մեխանիկ։ 1904-1905 թվականներին մասնակցել է Պորտ-Արթուրի պաշտպանությանը, արժանացել է 3 մարտական շքանշանների և պարգևատրվել Ոսկե զենքով «Արիության համար»։ Պորտ-Արթուրում գերի է ընկել ճապոնացիներին։ 1905 թվականի հունվարի 15-ին շտաբս-կապիտան Գրանովսկին ստորագրություն տվեց պատերազմին չմասնակցելու վերաբերյալ և ազատվեց գերությունից։ 1908-1915 թվականներին ծառայել է «Ադմիրալ Մակարով» հածանավում որպես ավագ մեխանիկ։ Եղել է սկզբունքային տվյալ տիպի հածանավերի մեխանիզմների շահագործման նորմատիվային փաստաթղթերի պահանջների պահպանման նկատմամբ։ Հայտնի են դեպքեր, երբ «Ադմիրալ Մակարով» հածանավի հրամանատարը հրաման է տվել հեռանալ լողացող խարսխից (տակառից) 1,5 ժամվա ընթացքում։ Նավի ավագ մեխանիկ Մ. Ն. Գրանովսկին զեկուցում է կապիտանին, որ հրամանի կատարման համար անհրաժեշտ է ոչ պակաս, քան 4.5 ժամ և արագացված նահանջը կհանգեցնի նավի շարժիչի անխուսափելի վնասվածքների, որն արդարացված կարող է համարվել միայն արտակարգ իրավիճակներում, որն էլ առկա չէ։ Կապիտանի հրամանը չկատարելու հետ կապված միջադեպի զեկուցագիրը քննարկվում է կապիտանից և նավի մեխանիկներից կազմված նավատորմային հանձնաժողովի կողմից։ Գրանովսկու գործողությունները ճանաչվում են լիովին արդարացված։
1913 թվականի դեկտեմբերի 6-ին ստացել է ինժեներ-մեխանիկի  2-րդ դասի կապիտանի կոչում։ 1916-1917 թվականներին  եղել է Բալթիկ ծովի պահականավային դիվիզիայի շտաբի պետի ֆլագմանական ինժեներ-մեխանիկ։ 1917 թվականի հունվարի 15-ին նշանակվել է Բալթիկ ծովում նավաշինության մեխանիկական մասի  հսկիչ։ 1917 թվականի հուլիսի 28-ին գերազանց ծառայության համար ստանում է 1-ին աստիճանի կապիտանի կոչում։  Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո արտագաղթել է Ֆինլանդիա։ Մահացել է 1920 թվականի ապրիլի 4-ին Հելսինկիում։  .


== Գրականություն ==
Волков С. В. Офицеры флота и морского ведомства: Опыт мартиролога. — М.: «Русский путь», 2004. — 559 с. ISBN 5-85887-201-8
Граф Г. К. Императорский Балтийский флот между двумя войнами. 1906-1914. - СПб.: «БЛИЦ», 2006


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Георгиевские кавалеры Российского флота 1900-1917 гг.
Список офицерских чинов русского Императорского флота. Грановский М. Н.
Дмитревский Михаил Викторович. Раскинулось море широко.
Центр генеалогических исследований. Грановский Михаил Николаевич. Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Գրոմովո (այլ կիրառումներ)

Գրոմովո, կարող է վերաբերել՝

Գրոմովո - գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Բորովիչսկի շրջանի կազմում։
Գրոմովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի կազմում։
Գրոմովո - գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Չեռնոմորսկոեի շրջանում։
Մանրուք (պատմվածք)

Մանրուք (ռուս.՝ Мелюзга), Անտոն Չեխովի պատմվածքներից, գրել է 1885 թվականին։


== Պատմություն ==
«Մանրուք» պատմվածքն առաջին անգամ հրապարակվել է «Օսկոլկի» ամսագրում 1885 թվականի մարտի 25-ին` Ա. Չեխոնտե ստորագրությամբ։ Պատմվածքը ներառվել է Չեխովի «Խայտաբղետ պատմություններ» հավաքածուում, որը 1886 թվականին լույս է տեսել Սանկտ Պետերբուրգում, և Չեխովը այն ներառել է իր երկերի ժողովածուի երրորդ հատորում, որը լույս է տեսել հրատարակիչ Ադոլֆ Մարքսի կողմից 1899-1901 թվականներին։


== Սյուժե ==
Չինովնիկը, Զատկի նախօրեին ուտիճներով զբաղվող իր գրասենյակում նստած, մտորում է, թե ինչ կարող է անել այս աշխարհում (գողանալ ավելի շատ գումար, կամ գուցե ինչ-որ մեկի մասին հայտնել ոստիկանությանը), բայց եզրակացնում է, որ նման գործողությունները  վեր են իր ունակություններից։ Իր ինքնագնահատականից նողկալով` նա սպանում է ուտիճ, որից հետո իրեն «ավելի լավ է զգում»։
Այս պատմվածքում Անտոն Չեխովն առաջ է բերում մարդու ներքին անազատության թեման, որն ընդգծում է հենց հերոսի ազգանունը։ Նեվիազիմովը հասկանում է, որ ուտիճ կարող է անել այն, ինչ ուզում է, իսկ ինքը պետք է նստի տոթ գրասենյակում և ենթարկվի ընկերության սահմանած կարգ ու կանոնին։ Հեղինակային մեկնաբանություններից երևում է, որ հերոսը ցանկանում է այլ կյանք.

Նեվիրազիմովը ստիպված էր ենթարկվել հանգամանքներին, և նրա մոտ մեծանում էին զայրույթն ու ատելությունը։
Պատմվածքը ծավալով մեծ չէ, բայց բովանդակությունը ուսումնական նպատակներով վերլուծվում է ռուսական դպրոցների  դասարաններում։


== Գրականություն ==
Балухатый С. Д. Проблемы драматургического анализа. Чехов / С. Д. Балухатый. - Л.: Academia, 1927. - 186 с.
Бердников Г. П. А. П. Чехов: идейные и творческие искания / Г. П. Бердников. - М.: Худож. лит., 1984. - 511 с.
Гурвич И. Проза Чехова (Человек и действительность) / И. Гурвич. - М.: Худож. лит, 1970. - 182 с.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Мелюзга. Текст на русском языке.
Small Fry (Мелюзга), перевод Констанс Гарнетт 1918 года на английский язык для сборника «Учительница и другие рассказы» (The Schoolmistress and Other Stories).