armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Գաճեդիլի

Գաճեդիլի (վրաց.՝ გაჭედილი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մարտվիլի շրջան‎‎‎ում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 240 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Մարտվիլյից հեռու է 8 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 427 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Թութի-նամե

«Թութի-նամե» («Թութակի գիրք»), 14-րդ դարի պարսկական գրականության հուշարձան, Զիյաուդդին Նահաշաբի խրատական-հեքիաթային արձակ գիրքը՝ գրված Հնդկաստանում։
Հիմքում ընկած է շրջանակված արձակ և չափածո «Շուքասապտատի» («Թութակի յոթանասուն պատմությունները») հնդկական վիպակը, որի առաջին մշակումը կատարվել է դեռևս 11-րդ դարում։ «Թութի-նամեն» կազմված է ներածությունից և առանձին հեքիաթներից, որոնք թութակը տիրուհուն պատմում է, որպեսզի վերջինս տնից դուրս չգա և ամուսնուն չդավաճանի։
Գոյություն ունեն «Թութի-նամեի» տարբեր մշակումներ՝ ֆարսի, ուրդու, թուրքերեն լեզուներով։


== Աղբյուրներ ==
Դիլիժանս (ֆիլմ)

«Դիլիժանս» (անգլ.՝ Stagecoach), 1939 թվականին ռեժիսոր Ջոն Ֆորդի նկարահանած ամերիկյան ֆիլմ վեստեռն ժանրում։ Այս ֆիլմը առաջինն էր հայտնի ռեժիսորի վեստեռների ցանկում և նրա ու դերասան Ջոն Ուեյնի առաջին համատեղ աշխատանքներից մեկը։
«Դիլիժանսը» այն սակավաթիվ ամերիկյան վեստեռն ֆիլմերից էր, որ ցուցադրվել է ԽՍՀՄ-ում։ Այն ցուցադրվել է վարձույթում կրճատված տարբերակով «Ճանապարհորդությունը վտանգավոր է լինելու» անվանումով։


== Սյուժե ==
Ֆիլմում գլխավոր իրադարձությունները ծավալվում են դիլիժանս մարդատար ծածկակառքի ճանապարհորդության ժամանակ, որը պետք է հատեր Արիզոնայի տարածքները, որտեղ ապաչիների ցեղեր էին բնակվում։
Դիլիժանսի ուղևորներն էին.

վախկոտ և շատախոս բանկիր Հեյտվուդը
սպիրտային խմիչքների վաճառող, ամաչկոտ բնավորությամբ Պիկոկը
կավալերիայի սպայի կին Լյուսի Մելորին, ով հղի էր և ծննդաբերում է ուղևորության ժամանակ
խաղամոլ և խաբեբա Հետֆիլդը, ով սակայն իրեն դրսևորում է որպես իսկական ջենտլմեն, վտանգելով սեփական կյանքը կանանցից մեկին փրկելու համար
մասնագիտությամբ բժիշկ, հարբեցող Բունը
«փոքրիկ» մականունով, հանցագործ, կովբոյ Ռինգոն
թեթև վարքի տեր Դալլասը, ով փոշմանել է իր խորտակված կյանքի համար, սակայն փորձում է նոր կյանք ունենալ սիրահարվելով Ռինգոյին
շերիֆ Կերիլ ՈւիլքոքսըԴիլիժանսին ուղեկցում էին մի խումբ զինվորներ, ովքեր սակայն ավարտելով իրենց առաքելությունը, թողնում են ուղևորներին միայնակ հաղթահարելու երկար ճանապարհը ...


== Դերերում ==

Ջոն Ուեյն - «փոքրիկ» Ռինգո
Կլեր Տրեվոր - Դալլաս
Էնդի Դեվայն - Բաք
Ջոն Քերադայն - Հետֆիլդ
Թոմաս Միտչել - բժիշկ Բուն
Լուիզա Պլատ - Լյուսի Մելորի
Ջորջ Բենքրոֆթ - Կերլի Ուիլկոկս
Դոնալդ Միք - Սեմյուել Պիկոկ
Բերտոն Չերչիլ - Հենրի Հեյտվուդ
Թիմ Հոլտ - լեյտենանտ Բլանշար
Թոմ Թայլեր - Լյուկ Պլամմեր


== Մրցանակներ և վարկանիշային ցանկեր ==


=== Մրցանակներ ===
Ֆիլմը ներկայացվել է Օսկարի 7 անվանակարգում, ստացել 2-ը։ 
ստացել է

Օսկար երկրորդ պլանի լավագույն դերասանի համար - Թոմաս Միտչել
Օսկար լավագույն երաժշտության համար - Ռիչարդ Հագեման, Ֆրենկ Հարլինգ, Ջոն Լեյպոլդ, Լեո Շակեններկայացվել է

Օսկար լավագույն ֆիլմի համար
Օսկար լավագույն ռեժիսորի համար - Ջոն Ֆորդ
Օսկար լավագույն օպերատորական աշխատանքի համար - Բերտ Գլենոն
Օսկար լավագույն բեմադրող նկարչի համար - Ալեքսանդր Թոլուբով
Օսկար լավագույն մոնտաժի համար - Օսկար լավագույն մոնտաժի համար


=== Վարկանիշային ցանկեր ===
1995 թվականին ընդգրկվել է Ամերիկյան ֆիլմերի ազգային ռեեստրում։
Ամերիկյան կինոակադեմիայի կողմից հրապարակված ցանկերում զբաղեցնում է հետևյալ տեղերը.

Ամերիկյան բոլոր ժամանակների 100 լավագույն ֆիլմեր -63, 1997 թ. ցանկ
Ամերիկյան բոլոր ժամանակների 10 լավագույն ֆիլմեր ըստ 10 ժանրերի - 9, որպես վեստեռն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Դիլիժանս»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։
«Դիլիժանս»(անգլ.) ֆիլմը allmovie կայքում:
Սուրկուլ (գետ)

Սուրկուլ (ռուս.՝ Суркуль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ստավրոպոլի երկրամասում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կումա գետի ձախ ափին՝ 664 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 119 կմ է։ Ավազանի տարածքը 1440 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կումա գետի ակունքն է, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Բեսստոչնիե շրջանից մինչև Տերեկա, Դոնա և Վոլգա գետեր։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 07010000312108200001624
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 108200162
Ավազանի կոդը - 07.01.00.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 08
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ռաջա Մեզիանե

Ռաջա Մեզիանե (արաբ․՝ رجاء مزيان‎‎ 1988, Maghnia, Maghnia District, Tlemcen Province, Ալժիր), ալժիրցի երգչուհի, երգերի հեղինակ, իրավաբան և քաղաքացիական ակտիվիստ։


== Կենսագրություն ==
Ռաջան ծնվել է 1988 թվականին Ալժիրի հյուսիս-արևմուտքում գտնվող Թլեմսեն նահանգի Մաղնիա քաղաքում։ Իր հայրը՝ Ահմեդ Մեզիանեն, ով քոլեջում բնագիտության պրոֆեսոր էր, մահացել է սրտի հիվանդությունից, երբ Ռաջան ութ տարեկան էր։ Հաղորդակցվել է երաժշտությանը և թատրոնին սկաուտական շարժման միջոցով, 14 տարեկանում թողարկելով իր առաջին ալբոմը՝ մանկական երգերի հավաքածուն։
2007 թվականին, երբ նա Աբու Բեքր Բելքադի համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետի ուսանող էր, մասնակցել է Alhane wa chabab տաղանդների շոուին, հասնելով եզրափակչին։ Ալժիրում տիրող ռեժիմը քննադատող երկու ալբոմ թողարկելուց հետո, 2013 թվականին Ռաջան փորձել է նկարահանվել գեղարվեստական ֆիլմում, որի համար գրել է սցենարը և երաժշտությունը։ Չունենալով հնարավորություն ֆինանսավորելու նախագիծը, որոշել է ամբողջությամբ նվիրվել իրավաբանական գործունեությանը։ Այնուամենայնիվ, Ալժիր քաղաքի բատոնիեն (փաստաբանական պալատի նախագահը) առանց որևէ պատճառաբանության մերժել է Ռաջաի՝ փաստաբանական արտոնագիր ստանալու դիմումը։
Չհասնելով որևէ հաջողության ոչ արվեստի, ոչ էլ իրավաբանության ոլորտում, 2015 թվականին Ռաջան տեղափոխվում է Չեխիա, որտեղ նա գտել է արտիստական կարիերան օժանդակող միջավայր։
2019 թվականի հոկտեմբերին Մեզիանեն ընդգրկվել է ԲիԲիՍիի տարվա 100 ամենաազդեցիկ կանանց ցանկի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռաջա Մեզիանե պաշտոնական կայք
Յասնոգորոդ

Յասնոգորոդ (ուկրաիներեն՝ Ясногород), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոմանովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Յասնոգորոդ գյուղում բնակվում էր 304 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 124,9 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2,43 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Շաքե Վարթենիսյան

Շաքե Վարթենիսյան (1931, Բեյրութ, Լիբանան), հայ երգչուհի (սոպրանո)։


== Կյանք և կարիերա ==
Շաքե Վարթենիսյանը ծնվել է 1931 թվականին՝ Բեյրութում։ Ձայնը մշակել է Բեյրութում, երգել հայկական երգչախմբերում։ Կրթությունը շարունակել է ԱՄՆ-ում, ավարտել Բալթիմորի Փիբոդի ինստիտուտը՝ այդ ընթացքում շահելով տասնմեկ մրցանակ։ Որպես կամերային երգչուհի երկարատև համերգային շրջագայություն է կատարել ԱՄՆ-ի քաղաքներում, մի քանի տարի հրավիրվել նաև «Մետրոպոլիտեն օպերա», Միլանի «Լա Սկալա»՝ առաջնակարգ դերերգեր կատարելու։ 1958 թվականին Սպոլետայի (Իտալիա) միջազգային փառատոնում մրցանակ է շահել Լեդի Մակբեթի դերերգի կատարումով (Վերդիի «Մակբեթ»), նույն դերերգով բազմիցս հանդես եկել Տ. Գոբիի հետ։ 1963 թվականին արժանացել է Վերդիի անվան ոսկե շքանշանի։ Նույն թվականին Ֆրանսիայի Էքս-ան-Պրովանս քաղաքի միջազգային փառատոնում երգել է Մոցարտի «Դոն Ժուան» օպերայում։ 1968 թվականին մենահամերգներով հանդես է եկել Բեյրութում։ Վարթենիսյանին անվանել են «Լիբանանի սոխակ»։
Օպերային դերակատարումներով և համերգներով եղել է ԱՄՆ-ում, Իտալիայում, Իսպանիայում, Ֆրանսիայում, Հոլանդիայում, Պորտուգալիայում, Մերձավոր Արևելքի երկրներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Հիշի՜ր...

«Հիշի՜ր...», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1892 թվականին։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1892 թվականի մարտի 20-ին։
Ինքնագիրը չի պահպանվել։
Առաջին անգամ տպագրվել է Մոսկվայում՝ 1892 թվականին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների երկրորդ հատորում (էջ 159), թվագրված՝ «1892 թ․ 20 մարտի»։ Այնուհետև, 1893 թվականին Թիֆլիսում տպագրված «Դաշանակներում» (26-րդ ոտանավոր), ապա Երևանում՝ 1940-1959 թվականներին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 88)։  
Արտատպվել է 1893 թվականին Թիֆլիսում տպագրված «Դաշանակներից»։


== Ծանոթագրություններ ==
Գասպար դե Ագիլար

Գասպար դե Ագիլար (իսպ.՝ Gaspar Aguilar,հունվար 1561, Վալենսիա, Իսպանիա - հուլիսի 26, 1623(1623-07-26), Վալենսիա, Իսպանիա), Իսպանական ոսկեդարի իսպանացի գրող և թատերագիր։ 


== Կենսագրություն ==
Գասպար դե Ագիլարի կյանքի մասին քիչ բան է հայտնի։ Ծնվել է Վալենսիայում (Իսպանիա), ազնվական ընտանիքում։ Կրթություն է ստացել, որպես քարտուղար աշխատել է Սինարկասի կոմսի և Չելվայի վիկոնտի մոտ, հետագայում աշխատել է նաև Գանդիի հերցոգի, Կոսենտայնայի կոմսի և Ալմենարի մարքիզի մոտ։
Նրա պոեզիան հիմնականում գրվել է հովանավորներին գովաբանելու, կրոնական տոների, տոնակատարությունների և պաշտոնական միջոցառումների համար։
Ագիլարը 1592, 1606 և 1619 թվականներին Վալենսիայում մասնակցել է բանաստեղծական բազմաթիվ մրցույթների։ Նա գրել է Fiestes nuptciales (1599) և հակամավրիտանական ​ «Expulsion de los moros en España» («Մավրերի վտարումը Իսպանիայից», 1610) պոեմները։
Ագիլարը հայտնի l'Acadèmia dels Nocturns-ի (Գիշերային ակադեմիա) կազմակերպիչներից մեկն էր Վալենսիայում։ Ակադեմիայի հանդիպումներից մեկի ժամանակ Ագիլարը ներկայացրել է իր` երգիծական ոճով գրված «Երգիծանք ընդդեմ ձկնորսների» բանաստեղծությունը։ Բանաստեղծությունները, որոնք հավաքվել են «Գիշերային ակադեմիայի երգեր» գրքում, սկզբնապես հրատարակվել են 1869 թվականին և վերահրատարակվել երեք հատորով՝ 1905-1912 թվականներին։
Գասպար դե Ագիլարը վախճանվել է 1623 թվականի հուլիսի 26-ին, Վալենսիայում և թաղված է Սան-Ադրես եկեղեցում։
Նրան են վերագրվում 28 կատակերգություններ, բայց միայն 12-ն են փրկվել։ Դրանցից ամենահայտնիներն են.

«El mercador amante» (Սերվանտեսը բարձր է գնահատել այս ստեղծագործություննը),
«La Venganza haurosa»,
«Las Amantes de Cartago»,
«La Nuera humilde»,
«La gitana melancolica»,
«Les Rimas humanas i divinas»,
Onafre Bartomeu Ginard (1608),
«La suerta sin esperanza», գրվել է թեթև, սահուն quintillas-ներով (կարճ հնգատողեր)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ватсон М. В. (1890–1907)։ «Գասպար դե Ագիլար»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ 
Գասպար Ագիլար (իսպ.).
(9225) Դայկի

(9225) Դայկի (անգլ.՝ Daiki), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի հունվարի 10-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,686655 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2953 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,078 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1608,48 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,223813 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 16,86° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9225) Դայկի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Զիմբաբվեում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ

Զիմբաբվեի Հանրապետությունում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտները թվով 5-ն են (ըստ 2012 թվականի տվյալների), որը կազմում է ընդհանուր թվի 0,5 %-ը (2017 թվականին 1073-ից)։ Երեք օբյեկտներ ընդգրկված են մշակութային չափանիշներով, երկուսը՝ բնական։
Բացի այդ, 2012 թվականի դրությամբ Զիմբաբվեի տարածքում ևս 1 օբյեկտ ընդգրկվել է համաշխարհային ժառանգության թեկնածու օբյեկտների ցանկում։
Զիմբաբվեն վավերացրել է Համաշխարհային մշակութային և բնական ժառանգության պահպանության կոնվենցիան 1982 թվականի օգոստոսի 16-ին։ Առաջին օբյեկտը ցանկում ընդգրկվել է 1984 թվականին՝ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության կոմիտեի 8-րդ նստաշրջանում։


== Ցանկ ==


== Թեկնածու օբյեկտներ ==


== Տես նաև ==
Միավորված ազգերի Կրթության, գիտության և մշակույթի կազմակերպություն
Համաշխարհային ժառանգություն
Աֆրիկայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Zimbabwe (անգլ.). UNESCO World Heritage Centre.
Բոմիս

Բոմիսը dot-com company ընկերություն, որ հիմնվել էր 1996 թ. Ջիմմի Ուելսի և Թիմ Շելլի կողմից։ Այն ուղղակի բիզնես էր Bomis.com պորտալի գովազդի վաճառք, աջակցություն ապահովելու Նուպեդիա և Վիքիպեդիա ազատ հանրագիտարանային նախագծերին։


== Հղումներ ==
Արսյացփոր

Արսյաց փոր (Ասյաց փոր), գրաբար՝ Արսեաց փոր (Ասեաց փոր), Մեծ Հայքի Տայք նահանգի կազմում 8–րդ գավառը։
Գտնվում էր Ճորոխ գետի անտառապատ հովտում՝ նրա վտակ Պարխար գետի կիրճում։ Արսյաց փորը ընդգրկում էր հետագայի Կիսկիմ–Խոտորջուր և Բերդագրակ–Արսիս վիճակները։ Արսյաց փորում էր գտնվում Հայաստանի ոսկու մշակման հիմնական վայրը՝ հռչակավոր Փառանդիոնը, հավանաբար. այժմյան Քարվանք գյուղի մոտերքը։ 


== Տես նաև ==
Տայք
Մեծ Հայքի վարչական բաժանում


== Արտաքին հղումներ ==
Մեծ Հայքի վարչական բաժանումը


== Ծանոթագրություններ ==
Վոլնոսլոբոդսկի գյուղական խորհուրդ (Գլուխովսկի շրջան)

Վոլնոսլոբոդսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Вільнослобідська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վոլնոսլոբոդսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 484 մարդ։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Նովոկուրսկ (գյուղ, Բեյսկի շրջան)

Նովոկուրսկ (ռուս.՝ Новокурск), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Բեյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1213 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
752

752 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 752 թվականն է, 
VIII դարի 52-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Տեմպյա

Տեմպյա (ռուս.՝ Темпья), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Մանսկայա Վոլոսնիցա գետի ձախ ափին՝ 1 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 16 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100112103000057320
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103005732
Ավազանի կոդը — 03.05.01.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Բոլշայա (գետ, թափվում է Խաղաղ օվկիանոս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բոլշայա (այլ կիրառումներ)Բոլշայա (ռուս.՝ Большая), գետ Ռուսաստանի Կամչատկա թերակղզիում։ Գետի երկարությունը 24 կմ է։ Հոսում է Ելիզովսկի շրջանում և Կամչատսկի երկրամասում։ Թափվում է Խաղաղ օվկիանոս։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -19070000212120000019568
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -
Ավազանի կոդը - 19.07.00.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 20
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Զավադինցի (գյուղ, Գորոդոկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶավադինցիԶավադինցի (ուկրաիներեն՝ Завадинці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զավադինցի գյուղում բնակվում էր 661 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,7 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 388,82 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լոմինչար

Լոմինչար (իսպ.՝ Lominchar), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, գտնվում է Տոլեդո նահանգում, Կաստիլյա-Լա-Մանչա ինքնավար մարզի կազմում։ Համայնքը գտնվում է Լա Սագրա շրջանի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 22 կմ²։ Բնակչությունը 2057 մարդ (ըստ 2010 թվականի)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից հեռու է 28 կմ։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակչություն(չաշխատող հղում)
Diputación de Toledo
Լինիեռ Շատելեն

Լինիեռ Շատելեն (ֆր.՝  Lignières-Châtelain), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 355 մարդ, բնակչության խտությունը` 54.28 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.54 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 110 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 35 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 199 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 143-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 56։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,9 %։ 143 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 126 անձ (68 տղամարդ և 58 կին)։ Գործազուրկ են եղել 17 անձ (6 տղամարդ և 11 կին)։ 56 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 23-ը` թոշակառուներ, իսկ 26-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կասա (Մեծ Յուրայի վտակ)

Կասա (ռուս.՝ Касса), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեծ Լապտյուգա գետի աջ ափին՝ 61 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020300412103000039135
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103003913
Ավազանի կոդը - 03.02.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Նավապետ Հուկ

Նավապետ Հուկը (անգլ.՝ Captain Hook), Ֆիլմի գլխավոր հերոսները մի խումբ երեխաներ են, ովքեր մշտապես կոնֆլիկտներ են ունենում Նավապետ Հուկի հետ։ Նա ունի ծովահենների մեծ թիմ։ Առաջին անգամ ֆիլմում նրա հնչյունային տեժիսորն էր դերասան Հանս Կոնրիլը, այժմյան ֆիլմում նրա դերում ձայնագրված է դերասան Կորեյ Բերտոնը։


== Գործող անձիք ==

Նավապետ Հուկի անիմացիան կատարվել է ըստ Դիսնեյ (Disney) ստուդիայի անիմատոր Ֆրանկ Թոմասի։


=== Ձայն ===
Կապանի  դերի համար ընտրվել է դերասան Հանս Կոնրիլը, ով նույնպես դարձել է գլխավոր գործող անձ։


=== Մի անգամ հեքիաթում ===
Նավապետ Հուկը հայտնվեց ԱՄՆ հանրաճանաչ՝ Մի անգամ հեքիաթում սերիալում։ Երկրորդ թատերաշրջանից սկսած նա դառնում է սերիալի գլխավոր հերոսներից մեկը։


== Գրականություն ==
Սիրած հերոսների  հանրագիտարան
J. M. Barrie: Peter Hollindale. Introduction and Notes. Ed.: Peter Pan in Kensington Gardens and Peter and Wendy. Oxford Univ. Press. 1991. S. XIX. ISBN 0-19-283929-2.
Brian Till: The Secret History of Captain Hook. In: The Atlantic, 23. Dezember 2010. [1]


== Ծանոթագրություններ ==
Անդրե (փոկ)

Անդրե (մայիսի 16, 1961(1961-05-16) - 1986), բծավոր փոկի արու ձագ, որը հայտնաբերվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Մեն նահանգի Պենոբսկոտ ծովածոցում գտնվող Ռոբինսոն Ռոքի կղզում։


== Կյանք ==
Փոկին պահել է Հարի Գուդրիջը, որն այն ժամանակ զբաղվում էր ծառերը էտելով ու նաև նավահանգստի պատասխանատուն էր Մեն նահանգի Ռոքպորտ քաղաքում։ Հարրին մեծացրել է ձագին՝ հուսալով, որ փոկը կդառնա իր սկուբա դայվինգի ուղեկիցը և ակնկալել է, որ փոկն ի վերջո կվերադառնա բաց օվկիանոս, երբ հնարավորություն ունենա։ Փոխարենը Անդրեն նախընտրել է մնալ Հարրիի հետ Ռոքպորտում մինչև նրա մահը՝ 1986 թվականը։


== Նկարագրությունները մեդիայում և արվեստում ==

Այս պատմությունը, որը զարգացավ նրանց 25-ամյա հարաբերությունների ընթացքում, լավ փաստագրված է հարյուրավոր լրատվական հոդվածներում, մի քանի գրքերում, 1994 թվականին Paramount Pictures-ի կողմից թողարկված գեղարվեստական ֆիլմում և PBS վավերագրական ֆիլմում։
Անդրեի համբավն ու ժողովրդականությունը Ջեյն Վեյսին Մեն նահանգի Ռոքպորտ նավահանգստում ստիպեցին կառուցել հուշաքար ի պատիվ Անդրեի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Edie Clark (November 1986)։ «Andre the Seal - 25 Years with Andre»։ Yankee Magazine։ Վերցված է September 14, 2014
Ռուքսանդրա Չեսերիանու

Ռուքսանդրա Չեսերիանու (ռումիներեն՝ Ruxandra Cesereanu, օգոստոսի 17, 1963(1963-08-17), Կլուժ-Նապոկա, Ռումինիա), ռումինացի արձակագիր, բանաստեղծ, էսսեիստ, գրական քննադատ, կինոքննադատ, թարգմանիչ, գրականագիտության դոցենտ։ Ռումինիայի գրողների միության անդամ։ Կլուժ քաղաքի «Steaua» մշակութային ամսագրի խմբագիր, «Phantasma» արվեստի կենտրոնի անդամ, օնեյրիկ գրականագիտության և գրավոր ստեղծագործական խոսքի դասընթացների տնօրեն։
2012 թվականին այցելել է Հայաստան, մասնակցել ՀՀ մշակույթի նախարարության կազմակերպած «Գրական տապան» միջոցառմանը։


== Ռուքսանդրա Չեսերիանուն հայերեն ==
Հայկական տաքսին։ Հայաստանը գրականություն է հյուրընկալում (Գրական տապան 2012), Ե., Վերնատուն, ԱՕԿՍ, էջ 129-135։ Ռումիներենից թարգմ.՝ Լասլո Բորբելին։


== Երկեր ==


=== Պոեզիա ===
Zona vie, poeme, Dacia, Cluj, 1993 (volum tradus în limba engleză și apărut în SUA sub titlul Lunacies, Meeting Eyes Bindery, New York, 2004)
Grădina deliciilor, poeme, Echinox, Cluj, 1993
Cădere deasupra orașului, poeme, Transpres, Sibiu, 1994
Oceanul Schizoidian, poeme, Marineasa, Timișoara, 1998 (volum tradus în engleză și apărut în SUA sub titlul Schizoid Ocean, Sigmund Freud Publishing House, Binghamton, 1997)
Deliruri și delire. O antologie a poeziei onirice românești, Paralela 45, Cluj-București, 2000
Veneția cu vene violete. Scrisorile unei curtezane, poeme, Dacia, Cluj, 2002
Femeia-cruciat, antologie, poeme, Paralela 45, Cluj-București, 1999
Kore-Persefona, poeme, Editura Vinea, 2004
Oceanul Schizoidian, poeme, ediția a doua, Editura Vinea, 2006
Submarinul iertat, poem-roman scris în colaborare cu Andrei Codrescu, ediție de lux de 150 de exemplare, cu 7 ilustrații color, cartea în copertă de catifea, Brumar, 2007
Coma, poeme, Vinea, 2008.
Ținutul Celălalt, poem-roman scris în colaborare cu Marius Conkan, Cartea Românească, 2011.
California (pe Someș), Editura Charmides, 2014.


=== Արձակ ===
Călătorie prin oglinzi, microroman, Dacia, Cluj, 1989
Purgatoriile, proză scurtă, Albatros, București, 1997
Tricephalos, roman, Dacia, Cluj, 2002
Nebulon, proză, Polirom, 2005
Romania inghesuita. Cutii de chibrituri, borcane, conserve: ipostaze ale ghetoizarii in comunism si postcomunism (coordonator), Editura Limes, 2006
Nașterea dorințelor lichide, proză, Cartea Românească, 2007
Angelus, roman, Humanitas, 2010.
Un singur cer deasupra lor, roman, Polirom, 2013.


=== Էսսե և քննադատություն ===
Călătorie spre centrul infernului. Gulagul în conștiința românească, eseu, [undația Culturală Română, București, 1998
Panopticum. Tortura politică în secolul XX, eseu, Institutul European, Iași, 2001
Imaginarul violent al românilor, eseu, Humanitas, 2003
Decembrie 89. Deconstrucția unei revoluții, eseu, Polirom, 2004
Gulagul în conștiința românească, eseu, ediția a doua, Polirom, 2005
Gourmet, eseu, Limes, 2009
Biblioteca stranie, eseu, Curtea Veche, 2010
Fugarii. Evadari din inchisori si lagare in secolul XX, eseu, Polirom, 2016


== Ծանոթագրություններ ==
Օնա Բատլյե

Օնա Բատլյե Պասկուալ (իսպ.՝ Ona Batlle Pascual, հունիսի 10, 1999(1999-06-10), Վիլասար դե Մար, Մարեսմե), իսպանացի ֆուտբոլիստ, «Մանչեսթեր Յունայթեդի» կանանց թիմի և Իսպանիայի կանանց հավաքականի եզրային պաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==
Ծնվել է Վիլասար դե Մար քաղաքում, որտեղ էլ սկսել է ֆուտբոլ խաղալ համանուն ակումբի երիտասարդական թիմում։ 2011 թվականին նրան նկատել են «Բարսելոնայի» սկաուտները, որից հետո նա միացել է ակումբի ֆուտբոլային ակադեմիային։
2017 թվականի հուլիսին տեղափոխվել է «Մադրիդ» ակումբ։ 2017 թվականի սեպտեմբերի 3-ին նա իր նորամուտը նշեց ակումբի կազմում «Լևանտեի» դեմ կանանց Պրիմերայի խաղում։ Ընդհանուր առմամբ, 2017/18 մրցաշրջանում նա իր թիմի 30 խաղերից 28-ն է անցկացրել առաջնության շրջանակներում, իսկ «Մադրիդը» մրցաշրջանն ավարտել է 10-րդ տեղում։
2018 թվականի հունիսին տեղափոխվել է «Լևանտե»։ 2018 թվականի օգոստոսին մինչև 20 տարեկան աղջիկների աշխարհի առաջնությունում ստացած վնասվածքի պատճառով նրա դեբյուտը ակումբում տեղի ունեցավ միայն 2018 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Մադրիդի դեմ խաղում։ Երկու մրցաշրջանում «Լեւանտեի» կազմում նա Իսպանիայի առաջնությունում անցկացրել է 39 հանդիպում եւ դարձել 3 գոլի հեղինակ։
2020 թվականի հուլիսի 13-ին Նա Բատլիեն երկու տարվա պայմանագիր է կնքել անգլիական «Մանչեսթեր Յունայթեդ» ակումբի հետ։ 2020 թվականի սեպտեմբերի 6-ին նա իր նորամուտը նշեց «Յունայթեդի »հիմնական կազմում՝ «Չելսիի» դեմ Կանանց սուպերլիգայի խաղում։  2020/21 մրցաշրջանում նա թիմի կազմում անցկացրել է 23 հանդիպում (այդ թվում՝ 19-ը առաջնությունում) և ճանաչվել է մրցաշրջանի լավագույն խաղացող «Մանչեսթեր Յունայթեդի» կանանց թիմի կազմում։


== Կարիերան հավաքականում ==
Հանդես է եկել Իսպանիայի մինչև 17, մինչև 19 և մինչև 20 հավաքականներում։ Նա խաղացել է հինգ խոշոր երիտասարդական մրցաշարերում՝ Եվրոպայի մինչև 17 տարեկանների երկու առաջնություններ (2015 և 2016), 2016 թվականի մինչև 17 տարեկանների աշխարհի առաջնությունում, 2017 թվականի մինչև 19 տարեկանների Եվրոպայի առաջնությունում և 2018 թվականի մինչև 20 տարեկանների աշխարհի առաջնությունում։
2019 թվականի մայիսի 17-ին նա իր նորամուտը նշեց Իսպանիայի կանանց առաջին հավաքականում՝ Կամերունի հավաքականի դեմ ընկերական խաղում։


== Ձեռքբերումներ ==
Իսպանիայի հավաքական (մինչև 17)Եվրոպայի մինչև 17 տարեկանների առաջնության հաղթող, 2015 թվական
մինչև 17 տարեկանների Եվրոպայի առաջնության եզրափակիչ, 2016 թվական
Երրորդ տեղը մինչև 17 տարեկանների աշխարհի առաջնությունում, 2016 թվականԻսպանիայի հավաքական (մինչև 19)

մինչև 19 տարեկանների Եվրոպայի առաջնության հաղթող։
Իսպանիայի հավաքական (մինչև 20)մինչև 20 տարեկանների աշխարհի առաջնության եզրափակիչ, 2018 թվական


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Профиль футболистки на официальном сайте «Манчестер Юнайтед»(անգլ.)
Ադա Սալաս

Ադա Սալաս (իսպ.՝ Ada Salas, 1965, Կասերես (Էստրեմադուրա), Էստրեմադուրա, Իսպանիա), իսպանացի բանաստեղծուհի, թարգմանչուհի։


== Կենսագրություն ==
Ադա Սալասը ծնվել է 1965 թվականին Կասերեսում (Իսպանիա)։ Ավարտել է Էստրեմադուրայի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ Դասավանդում է իսպաներեն և գրականություն։


== Ստեղծագործություն ==
Թարգմանում է Ռոբեր Դեսնոսի պոեզիան։ Մի շարք ազգային մրցանակների դափնեկիր։


== Ընտրյալ երկեր ==
Arte y memoria del inocente, Cáceres, Universidad de Extremadura, 1988։
Variaciones en blanco, Madrid, Hiperión, 1994 (Հիպերիոն հրատարկության մրցանակ, [1](չաշխատող հղում))։
Ծարավ/ La sed, Madrid, Hiperión, 1997։
Lugar de la derrota, Madrid, Hiperión, 2003։
Alguien aquí։ Notas acerca de la escritura poética, Madrid, Hiperión, 2007։
Սա լռություն չէ/ Esto no es el silencio, Madrid, Hiperión, 2008 (Կորդովա քաղաքի մրցանակ)։
No duerme el animal։ Poesía 1987—2003, Madrid, Hiperión, 2009 (բանաստեղծությունների հավաքածու)
Ashes to ashes: catorce poemas a partir de catorce dibujos a partir de T։ S։ Eliot, Mérida, Junta Regional de Extremadura, 2010
El margen, el error, la tachadura: de la metáfora y otros asuntos más o menos poéticos, Badajoz, Diputación de Badajoz, 2010 (эссе о поэзии)
Limbo y otros poemas, Valencia, Pre-Textos, 2013


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Página dedicada a Ada Salas en la Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes(չաշխատող հղում)
Ada Salas: poemas en torno a la creación poética(չաշխատող հղում)
La compositora Mercedes Zavala ha puesto en música algunos poemas de La sed
En esta dirección se puede escuchar la obra de Mercedes Zavala Variaciones en blanco, inspirada en la obra de Ada Salas(չաշխատող հղում)
Ոսկե արծվի ասպետներ

«Ոսկե արծվի ասպետներ» (անգլ.՝ Knights of the Golden Eagle), 1872 թվականին ԱՄՆ Բալթիմոր քաղաքում հիմնադրված եղբայրություն։


== Պատմություն ==
Կազմակերպության սկզբնական նպատակները եղել են իր անդամներին աշխատանք գտնելու հարցում օգնելը և գործազուրկներին աջակցելը։ Անդամությունը բաց է եղել 18 տարին լրացած սպիտակամորթ տղամարդկանց համար, որոնք ֆիզիկական կամ մտավոր արատներ չեն ունեցել, ի վիճակի են եղել գրել ու պաշտպանել իրենց, օրինապաշտ են եղել ու դավանել քրիստոնեություն։ Գործել է նաև «Ոսկե արծվի տիկնայք» անվանումով կանացի մասնաճյուղ։
Իր գոյության առաջին տարիներին խումբը օգնություն է ստացել այլ գաղտնի ընկերություններից և եղբայրական խմբավորումներից։ «Տարօրինակ գործընկերներ» կազմակերպությունը նրանց օգնել է 1875 թվականին հաստատվել Ֆիլադելֆիայում, իսկ «Պիթիասի ասպետների» օգնությամբ 1880 թվականին հաստատվել են Մասաչուսեթսում։


== Կազմակերպություն ==
Տեղական օթյակները կոչվել են «Ամրոցներ», պետական մակարդակի կառույցները՝ «Մեծ ամրոցներ», իսկ ընդհանուր խումբը՝ «Գերագույն ամրոց»։ 1920-ական թվականների սկզբին ասպետների գլխամասային գրասենյակը գտնվել է Ֆիլադելֆիայի Նորթ Բրոդ փողոցի 814-816 հասցեում։ Կազմակերպության վերջին հայտնի շտաբը գտնվել է Փենսիլվանիա նահանգի Մոնտգոմերի շրջանի Հյուսիսային Ուելս թաղամասում։


== Անդամություն ==
Անդամակցությունը բաց է եղել 18 տարեկանից բարձր քրիստոնյա սպիտակամորթ տղամարդկանց համար, ովքեր ունեցել են լավ բարոյական նկարագիր, հոգեկան և ֆիզիկական առողջություն, ունակ են եղել գրել, ապահովել իրեք իրենց և հանդիսացել են օրինապաշտ քաղաքացիներ։ 1920-ական թվականների սկզբներին 26 նահանգներում կազմակերպությունն ունեցել է 73 340 անդամ։ Անդամների թիվն անկում է ապրել 1930-ական թվականներին։ 1965 թվականին խմբի անդամների թիվը կզմել է 15 000 մարդ, որոնք մեծի մասամբ կենտրոնացած են եղել Փենսիլվանիայում։ 1970-ական թվականների վերջին գիտնական Ալվին Ջ․ Շմիդտը չի կարողացել գտնել խմբի ընթացիկ հասցեն և որոշել է, որ այն կազմալուծվել է։


== Ծիսակարգ ==
Ասպետների ծիսակրգում գործել է երեք աստիճան՝ հիմնված խաչակիրների պատմության վրա. առաջին աստիճանն ուշադրություն դարձրել է ուխտավորին և թեկնածուին հավատարմություն սովորեցրել Աստծուն ու մարդկանց, երկրորդ աստիճանը որպես օրինակ օգտագործել է միջնադարյան ասպետին` իր անդամին կրոնը, հավատարմությունը, քաջությունը, բարեգործությունը, քաղաքավարությունը և հյուրընկալությունը հարգել սովորեցնելու համար, երրորդ աստիճանը հիմնված է եղել խաչակիրների կերպարի վրա և այն «նախապատրաստել է իր անդամին ընդդեմ իր թշնամիների չարիքի»։ «Ոսկե արծվի տիկնանց» անդամներն ստացել են մեկ աստիճան, երդումները տրվել են բաց Աստվածաշնչի վրա։


== Արծվի տուն միություն ==
Սա ասպետների փոխշահավետ թևն էր, որի նպատակն էր պաշտպանել միաբանության տարեց անդամներին, ինչպես նաև նրանց այրիներին ու որբերին։ Այն ապահովվում էր մեկ շնչին ընկնող հարկով այն օթյակներում, որոնք ընդգրկված էին դրանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Knights of the Golden Eagle - Survey of Fraternal Order's History
Յալթայի կաթոլիկ տաճար

Ամենասուրբ Կույս Մարիամի անարատ հղիության հռոմեակաթոլիկ տաճար (ռուս.՝ Римско-Католический Храм Непорочного Зачатия Пресвятой Девы Марии), հռոմեակաթոլիկ տաճար Ղրիմի Յալթա քաղաքում։ Հիմնադրվել է 1898 թվականին։


== Պատմություն ==
19-րդ դարի 80-ական թվականների վերջին Յալթայի հռոմեակաթոլիկ համայնքը բաղկացած էր մոտ 500 հոգուց, որոնք աղոթքի համար հավաքվում էին մի փոքրիկ տնակում։ Յալթայի գավառի առաջին կաթոլիկ քահանան հայր Նիկոլայ Սուխոդոլսկին էր։ Ծուխը բազմազգ էր և բաղկացած էր լեհերից, չեխերից, գերմանացիներից, լիտվացիներից, ֆրանսիացիներից և իտալացիներից։
1888 թվականին համայնքը դիմեց Ռուսաստանի ներքին գործերի նախարարություն՝ խնդրելով թույլ տալ քաղաքում կառուցել կաթոլիկ մատուռ։ Շինարարության թույլտվությունը ստացվեց միայն տասը տարի անց՝ 1898 թվականին։ Ճարտարապետ, հետագայում ճարտարապետության ակադեմիկոս, Լիվադիական կայսերական պալատի նախագծի հեղինակ Նիկոլայ Պետրովիչ Կրասնովը, ճարտարապետ Կոմոռնիցկու հետ մատուռի փոխարեն նախագծեց ինքնատիպ եկեղեցի։ Շինարարությունն ընթացավ մեծ դժվարությամբ՝ միջոցների բացակայության պատճառով։
Տաճարում սկսվեցին անցկացվել ժամերգություններ, իսկ ծխականները, քաղաքագլուխ Տրեպովի աջակցությամբ, շարունակում էին միջոցներ փնտրել՝ շինարարությունն ավարտին հասցնելու համար։ Վանահայրն էր քահանա Ռաֆայիլ Շեֆերը։ Հայտնի է նաև, որ 1913 թվականին ծխի ադմինիստրատորն էր Մատվեյ Գուդայտիսը։
1927 թվականի հոկտեմբերի 20-ին հանձնաժողովը, երկրաշարժից հետո ուսումնասիրելով տաճարի շենքը, հայտնաբերեց ճաքեր և սվաղի վնասված։ Տաճարը փակվեց մինչև վերականգնելը։ «Վերականգնումը» ձգվեց մինչև 1920-ական թվականների վերջ, երբ կաթոլիկ համայնքը լուծարվեց իշխանությունների կողմից։ Միաժամանակ փակվեցին նաև Ղրիմի բոլոր կաթոլիկ եկեղեցիները։ Տաճարի շենքում 1930-ական թվականների սկզբին գործում էին մարզադահլիճ և հրաձգարան, իսկ 1945 թվականից՝ գավառագիտական թանգարան։
1989 թվականին ճարտարապետ Ա. Գրաուժիսի նախագծով եկեղեցու շենքը վերականգնվեց և բացվեց երգեհոնային դահլիճ։
1991 թվականի հոկտեմբերի 6-ին տեղի ունեցավ վերածնված կաթոլիկ համայնքի առաջին հանդիպումը, որին մասնակցեց 12 հոգի։ Նույն տարվա հոկտեմբերի 20-ին հայր Զիգմունտ Կոզարը տաճարի շենքում անցկացրեց առաջին ժամերգությունը։ Այդ ժամանակից ի վեր ժամերգությունները կատարվում են պարբերաբար։
1993 թվականի փետրվարի 25-ին եկեղեցու շենքը վերադարձվեց Յալթայի հռոմեական կաթոլիկ ծխին, իսկ 1993 թվականի մարտի 28-ին Կամենեց-Պոդոլսկի թեմի եպիսկոպոս Յան Օլշանսկին կրկին օծեց տաճարը։
Ժամերգություններն անցկացվում են ռուսերեն, ուկրաիներեն և լեհերեն։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Из истории Храма Archived 2020-02-02 at the Wayback Machine.
Костел в Ялте. Католический Храм Непорочного Зачатия Пресвятой Девы Марии
Փողոցային տեսարան Կահիրեում

«Փողոցային տեսարան Կահիրեում» կամ «Անցանկալի ընկերակիցը։ Փողոցային տեսարան Կահիրեում» (անգլ.՝ The Unwelcome Companion: A Street Scene in Cairo), անգլիացի պրեռաֆայելիտ նկարիչ Ջոն Ուիլյամ Ուոթերհաուսի վաղ շրջանի նկարը՝ ստեղծված 1873 թվականին։ Գտնվում է Թաունլի հոլլի (Բեռնլի) գեղարվեստի պատկերասրահ-թանգարանում։


== Պատմություն ==
Նկարչի առավել վաղ գործերից «Փողոցային տեսարան Կահիրեում» կտավը ավարտին է հասցվել 1873 թվականին և ցուցադրվել է Բրիտանացի նկարիչների թագավորական միությունում։
1951 թվականին Պ. Օլդմանը կտավը տվել է Թաունլիի գեղարվեստի թանգարանից։ Նկարը սխալմամբ նույնականացրել են որպես «Իսպանացի աղջիկն ագուռով», մինչև որ Էնթոնի Հոբսոնը հայտնաբերել է «Անցանկալի ընկերակիցը։ Փողոցային տեսարան Կահիրեում» ճիշտ անվամբ պիտակը։ Նկարի սյուժեն պարզ չէ։ Հոբսոնը կարծել է, որ Ուոթերհաուսը այդ ժամանակ «դեռևս չէր յուրացրել մարմնի կեցվածքի և շարժման հարմար համապատասխանությունը, որը մի քանի տարի շարունակ նրան դարձրել է լեգենդների ականավոր նկարազարդող։
Ուոթերհաուսը հետագայում պատկերել է նույն կնոջը նույն հագուստով իր «Պարող աղջիկ» կտավում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«The Unwelcome Companion - A Street Scene in Cairo»։ artguide.org (անգլերեն)։ Վերցված է 2020-10-17
Հրաշքներ (ֆիլմ,1989)

«Հրաշքներ» (չինարեն 奇蹟,  անգլ.՝ Miracles), 1989 թվականի ֆիլմ, ռեժիսոր՝ Ջեքի Չան։ Այլ աղբյուրներում հանդիպում է Հոնկոնգի կնքահայրը,  Ավագ եղբայր և այլ անվանումներով։ 


== Սյուժե ==
Լավ կյանք որոնելով՝ Չարլին (Ջեքի Չանը) մեկնում է Հոնկոնգ, որտեղ նրան միանգամից խաբում է մի խարդախ, ինչի հետևանքով Չարլին կորցնում է իր վերջին գրոշները։ Իր վերջին գումարը տալիս է աղքատ առևտրականի վարդերի համար, որոնք նրան հաջողություն պետք է բերեին։ Եվ «երջանիկ» իրադարձությունը երկար սպասեցնել չթողեց։ Չարլին դարձավ 2 մաֆիոզների փոխհրաձգության ակամա վկան և փամփուշտից փրկում է գանգստերական խմբի պարագլխին։ Մահանալով մաֆիայի պարագլուխը նշանակում է Չարլիին իր ժառանգորդը և մաֆիայի Ավագ եղբայրը։


== Մրցանակներ ==
Hong Kong Film Awards (1990)

«Լավագույն տղամարդու դեր» - Ջեքի Չան
«Լավագույն նկարիչ-բեմադրող» - Էդի Մա
Լավագույն մոնտաժ - Փիթեր Չուն


== Ծանոթագրություններ ==
Թուղթ առ Գաղատացիս

Նամակ Գաղատացիներին, Աստվածաշունչ մատյանի Նոր Կտակարանի կանոնի գիրք, Պողոս առաքյալի նամակը Փոքր Ասիայի հռոմեական Գաղաթիա նահանգի նորադարձ քրիստոնյաներին։ Ըստ ուսումնասիրողների գրության ժամանակն է մ.թ. 50-60–ական թվականները։ Ուսումնասիրողների ճնշող մեծամասնության կողմից նամակի նկատմամբ Պողոսի հեղինակ լինելը չի վիճարկվում։ Նամակում Պողոսն անդրադառնում է Մովսիսական օրենքի նշանակությանը քրիստոնյաների կյանքում։
Նամակը գրելու պատճառ է հանդիսացել Գաղաթիայում նոր քարոզիչների հայտնվելը, որոնք փորձում էին համոզել նորադարձ քրիստոնյաներին թլպատվել և պահել հրեական կրոնական կանոնները։ Պողոսը խիստ դեմ է արտահայտվում այդ գաղափարին՝ պնդելով, որ Հիսուս Քրիստոսի խաչվելուց հետո քրիստոնյաները արդարանում են ի Հիսուս Քրիստոս հավատով, այլ ոչ թե հրեական «օրենքի գործերով»։


== Նամակի կառուցվածքը ==

Ողջույն (1։1–5)
Ոչ մի այլ Ավետարան (1։6–10)
Պողոսի դարձը քրիստոնեությանը (1։11–24)
Հանդիպում այլ առաքյալների հետ Երուսաղեմում (Երուսաղեմի ժողովը՞) (2։1–10)
Միջադեպ Անտիոքում (2։11–14)
Հրեաներն, ինչպես և հեթանոսները փրկվում են հավատով (2։15–21)
Օրենք, թե Հավատ (3։1–14)
Օրենք և Խոստում (3։15–20)
Ստրուկներ և Որդիներ (3։21–4։7)
Աստծո որդիներ (3։26)
Մտահոգություն Գաղատացիների նկատմամբ (4։8–20)
Հագարի և Սառայի հինկտակարանյան պատմության մեկնությունը (4։21–5։1)
Քրիստոնեական ազատություն (5։1–15)
Մեծ պատվիրանը («Պիտի սիրես քո ընկերոջը, ինչպէս՝ ինքդ քեզ») (5։14)
Հոգու պտուղները (5։16–26)
Քրիստոսի օրենքը (6։1–10)
Եզրափակիչ նախազգուշացում և օրհնություն (6։11–18)


== Արտաքին հղումներ ==
Պողոս առաքյալի Գաղատցիներին ուղղված նամակը արևելահայերեն թարգմանությամբ
Սեն Լու դը Բուֆինի

Սեն Լու դը Բուֆինի (ֆր.՝ Saint-Loup-de-Buffigny), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 181 մարդ, բնակչության խտությունը` 17.81 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.16 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 105 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 80 կմ հարավ-արևմուտք, Տրուա քաղաքից` 37 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 127 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 103-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 24։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 81,1 %։ 103 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 97 անձ (51 տղամարդ և 46 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (4 տղամարդ և 2 կին)։ 24 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կուիզա

Կուիզա (ֆր.՝ Couiza), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1209 մարդ, բնակչության խտությունը` 178.58 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.77 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 660 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 155 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 32 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 593 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 384-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 209։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 64,8 %։ 384 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 328 անձ (173 տղամարդ և 155 կին)։ Գործազուրկ են եղել 56 անձ (21 տղամարդ և 35 կին)։ 209 անաշխատունակներից 43-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 97-ը` թոշակառուներ, իսկ 69-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Օրագիր

Օրագիր, որևէ անձի կողմից հետևողականորեն կատարված, խիստ անձնական կամ գեղարվեստական բնույթ կրող գրառումների ամբողջություն։


== Պատմություն ==
Օրագիրն իր ժամանակակից բովանդակությունը և իմաստն սկսել է ստանալ դեռևս Վերածննդի դարաշրջանից, երբ գեղագիտության մեջ առաջնային դիրք են սկսում մղվել մարդ անհատի անձնական ապրումները և փորձառությունը։ Եվրոպայում օրագրերը մեծ տարածում գտան հատկապես սենտիմենտալիզմի և ռոմանտիզմի ժամանակաշրջանում, որովհետև այս գեղագիտական հոսանքները հիմնական խարսխված էին անհատի անձնական ապրումների բացահայտման և վերլուծման վրա։

Օրագրերը նաև կարևոր վավերագրական փաստաթղթեր են, որոնք հաճախ լույս են սփռում ժամանակի այս կամ այն իրադարձության վրա։ Այս առումով հատկապես կարևոր նշանակություն ունեն քաղաքական, ռազմական, մշակութային գործիչների օրագրերը։ Այսպիսի նշանակություն ունեն անգլիացի քաղաքական գործիչ Սեմյուել Փիփսի, ԱՄՆ-ի երկրորդ նախագահ Ջոն Ադամսի, Ռուս վերջին ցար Նիկոլայ II-ի, գրողներ՝ Լև Տոլստոյի, Անդրե Ժիդի և այլ անձանց օրագրերը։


== Օրագիրը գեղարվեստական գրականության մեջ ==
Գեղարվեստական գրականության մեջ նույնպես լայն տարածում է գտել օրագիրը։ Բազմաթիվ հեղինակներ իրենց ստեղծագործությունները շարադրել են օրագրի տեսքով։ Այսպիսի ստեղծագործությունների դասական օրինակներ են Լու Սինի «Խելագարի օրագիրը», Ռոբերտ Վալզերի «Յակոբ ֆոն Գունտեն» վեպերը և Սյու Թաունսենդի «Ադրիան Մոուլի օրագրերը» վիպաշարը։ Հայ իրականության մեջ վավերագրական և գեղարվեստական օրագրության հետաքրքիր նմուշներ են Կարպիս Սուրենյանի օրագրերը, որոնք ընդգրկում են շուրջ 60 տարվա ժամանակահատված։


== Գրականություն ==
Peter Boerner: Tagebuch. J.B. Metzlerische Verlagsbuchhandlung, Stuttgart 1969.
Lothar Bluhm: Das Tagebuch zum Dritten Reich. Zeugnisse der Inneren Emigration von Jochen Klepper bis Ernst Jünger. Bouvier Verlag, Bonn 1991, ISBN 3-416-02294-7.
Donald G. Daviau (Hrsg.): Österreichische Tagebuchschriftsteller. Edition Atelier, Wien 1994, ISBN 3-900379-88-2.
Arno Dusini: Tagebuch. Möglichkeiten einer Gattung. Wilhelm Fink Verlag, München 2005, ISBN 3-7705-4153-7.
Burkhard Meyer-Sickendiek: Der Schmerz im literarischen Tagebuch. In: Ders.: Affektpoetik. Eine Kulturgeschichte literarischer Emotionen. Würzburg 2005, S. 424–453.
Helmut Gold, Christiane Holm, Eva Bös, Tine Nowak: Absolut privat!? Vom Tagebuch zum Weblog. Begleitband zur gleichnamigen Ausstellung in den Museen für Kommunikation, Edition Braus im Wachter Verlag, Heidelberg 2008, ISBN 3-89904-310-3.
Eckart Henning: Unterschiede und Gemeinsamkeiten in der Struktur der Selbstzeugnisse, besonders der Tagebücher, Autobiographien, Memorien und Briefe. In: Genealogie, 10, 1971, S. 385–391.
Gustav René Hocke: Europäische Tagebücher aus vier Jahrhunderten. Motive und Anthologie. Fischer Taschenbuch-Verlag, Frankfurt am Main 1991, ISBN 3-596-10883-7.
Volker Meid (Hrsg.): Sachlexikon: Literatur. München 2000.
Gabriele Wilz, Elmar Brähler (Hrsg.): Tagebücher in Therapie und Forschung. Ein anwendungsorientierter Leitfaden. Hogrefe, Göttingen u. a. 1997, ISBN 3-8017-0812-8.
Ralph-Rainer Wuthenow: Europäische Tagebücher. Eigenart, Formen, Entwicklung. Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 1990, ISBN 3-534-03127-X.
Բելայա Ցերկով (քաղաք, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բիլա ՑերկվաԲիլա Ցերկվա (ուկրաիներեն՝ Біла Церква), քաղաք Ուկրաինայի Կիևի մարզի Բելայա Ցերկովի քաղաքային խորհուրդում, մարզային նշանակության քաղաք, շրջկենտրոն։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Յուրինովկա։ Հիմնադրվել է 1032 թվականին։
2011 թվականի տվյալներով Բելայա Ցերկով քաղաքում բնակվում էր 210 977 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 51,77 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2015-04-09 at the Wayback Machine. (ուկր.)
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Խալիմաթ Բայրամուկովա

Խալիմաթ Բաշչիի Բայրամուկովա (իսկական ազգանունը՝ Կուբանովա; կարաչ.-բալկ.՝ Къобанланы Башчыны къызы Халимат; Байрамукъланы Халимат, օգոստոսի 15, 1917(1917-08-15), Խուրզուկ (գյուղ, Կարաչաևսկի շրջան), Batalpashinskiy Otdel, Կուբանի մարզ, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 8, 1996(1996-11-08), Չերկեսկ, Ռուսաստան), բանաստեղծ, արձակագիր, դրամատուրգ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1939 թվականից)։
Ծնվել է 1917 թվականի օգոստոսի 15-ին Կարաչայ-Չերքեզական Հանրապետության Խուրզուկ աուլում։ Սովորել է մանկավարժական ինստիտուտում, այնուհետև ավարտել է Մ. Գորկու անվան գրական ինստիտուտը և Գրական գերագույն կուրսերը Մոսկվայում։
14 բանաստեղծական հավաքածուների, չորս վեպերի, հինգ պատմվածների և բազմաթիվ վիպակների, չորս հրապարակախոսական գրքերի, «Վերջին աքսորյալ» առաջին ազգային օպերայի լիբրետոյի հեղինակ է, ինչպես նաև առաջին կարաչայական երաժշտական կոմեդիայի՝ «Անազգանուն հարս»։ Բայրամուկովայի աշխատությունները հրատարակվել են աշխարհի մոտ 50 լեզուներով։
Մահացել է 1996 թ. նոյեմբերի 8-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Կարաչայցիներ
Կարչի քար


== Գրականություն ==
«Байрамукова Х. Б. Теплый ливень надежд» под ред. Ф. И. Байрамуковой, М.։ Эльбрусоид,2008.


== Արտաքին հղումներ ==
Խալիմաթ Բայրամուկովա (1918—1996)
Բել

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բել (այլ կիրառումներ)Բել (Բելոս, Բահաղ), բաբելոնյան գերագույն աստված, Բաբելոն քաղաքի հովանին։ Սեմական ցեղերը նախապես Բել են անվանել ամեն մի կուռքի, յուրաքանչյուր ցեղ ունեցել է իր Բելին։ Բնակություն հաստատելով Միջագետքում և ընդունելով շումերական հնագույն դիցարանը՝ սեմական ցեղերն ու ժողովուրդները Շումերի գլխավոր աստված Էնլիլին անվանել են Բել։ Բելը նույնացվել է նաև Մարդուկ աստծուն, և նրա հիշատակը տոնվել Նոր տարվա սկզբին, Բաբելոն քաղաքի գլխավոր տաճարում։ Բելի ոսկե անդրին տեղադրվել է «Բաբելոնի աշտարակի 7-րդ հարկի վրա կառուցված «կապույտ տաճարում»։ Բելը նույնացվել է Սատուրն մոլորակին։ Աստվածաշնչում Բելը հիշատակված է Քամյան Քուշի որդի Նեբրովթ անունով՝ որպես քաջ և հսկա որսորդ, որը, հռչակվելով Բաբելոնի առաջին թագավոր, ընդարձակել է տիրակալությունը։ Ենթադրվում է, որ Բել–Նեբրովթի պաշտամունքը Բաբելոն է ներմուծվել Եթովպիայից։ Մովսես Խորենացին նույնպես Բել–Նեբրովթին անվանում է բնիկ եթովպացի։ Բելի կերպարն արտացոլվել է «Հայկ և Բել» հայ դիցաբանական առասպելի մեջ։


== Տես նաև ==
Մարդուկ
Նիժնի Կուրանախ

Նիժնի Կուրանախ (ռուս.՝ Нижний Куранах, յակուտ.՝ Аллараа Кураанах), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Ալդանսկի ուլուսի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6808 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Չեպուրկա (գետ)

Չեպուրկա, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Սարատովի մարզով։ Գետի ակունքը գտնվում է Տալովկա գետի աջ ափից 20 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 29 կմ է։


== Ջրային ռեեստրի տվյալներ ==
Ըստ Ռուսաստանի ջրային պետական ռեեստրի տվյալների պատկանում է Դոնի ավազանին, գետի ջրային տնտեսության տեղամասը Տերսան է, գետային ենթաավազանը Դոնի վտակների ավազանն է՝ Խոպր և Հյուսիսային Դոնց վտակների թափվելու միջնամասում։ Գետի գետային ավազանը Դոնն է (ավազանի ռուսական մասը)։


== Ծանոթագրություններ ==
Տորբեևսկի շրջան

Տորբեևսկի շրջան (ռուս.՝ Торбеевский район Мордовии, մոկշ.՝ Тарбеень аймак), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մորդովիա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Տորբեևո։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1128,92 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 21479 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 19,03 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Սովորական տատրակ

Սովորական տատրակ (լատ.՝ Streptopella turtur), աղավնազգիների ընտանիքի, տատրակների ցեղի թռչուն։ Բնադրող-չվող է, քիչ տարածված։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Մարմնի երկարությունը 26-28 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 47-53 սմ, կենդանի զանգվածը՝ 110-130 գ։ Հասունի փետրածածկը վերևից դարչնանարնջագույն է, փետուրների կենտրոնները՝ սև, թևի միջնամասը՝ մոխրակապույտ։ Վիզը և կուրծքը վարդագույն են՝ բաց մանուշակագույն երանգով։ Վզի կողքերին կան սև ու սպիտակ զոլավոր հատվածներ։ Պոչը սև է՝ երիզված սպիտակ շերտով։ Աչքերը կարմիր են, ակնօղակը՝ կարմրավուն։ Երիտասարդն ավելի խամրած է, իսկ վզի բծերը բացակայում են։


== Կենսակերպ ==
Թռիչքն արագ է, ճարպիկ, մեղմ ծափաթափահարումներով։ Թռչում կամ վայրէջք է կատարում՝ պոչը հովհարանման բացած, թևերի հաճախակի կարճ թափահարումներով։ Բնակվում է նոսրանտառներում, այգիներում և այլն։


== Սննդառություն ==
Սնվում է հիմնականում սերմերով։


== Բնադրում ==
Գարնանային վերադարձը՝ ապրիլի վերջից մայիսի սկիզբը։ Բնադրում է ծառերի ճյուղերին, հաճախ՝ նաև բնակավայրերի ծայրամասերի ջրափնյա ուռուտներում։ Բույնը անփույթ (տրամագիծը՝ 12-20 սմ), նոսր հարթակ է՝ ճյուղերից։ Դնում է 30 մմ տրամագծով, սպիտակ 2 ձու։ Թխսակալում է էգը՝ 13-14 օր (անազատ պայմաններում՝ 16-17 օր)։ 20-22 օրական ձագերը վստահ տիրապետում են թռիչքին և թողնելով բույնը, կազմում են երիտասարդ թռչունների ոչ մեծ խմբեր, այցելում ցանքատարածություններ։ Հաճախ հանդիպում են նաև փոքրիկ խմբերով (3-4 և ավելի թռչուն)՝ էլեկտրական լարերին նստած։ Աշնանային չուն՝ սեպտեմբերից հոկտեմբերի սկիզբը։ Համարվում է սիրողական որսորդության թռչուն։