armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Գրունտագիտություն

Գրունիտագիտություն, գետնագիտություն, ինժեներական երկրաբանության բաժին, որն ուսումնասիրում է գրունտները շինարարության տեսանկյունից։


== Հիմնական խնդիրներ ==
Հիմնական խնդիրներն են՝ տարբեր շինարարությունների ժամանակ գրունտների բնական ամրության փոփոխությունների պայմանների ուսումնասիրությունը, նրանց տիպերի և տեսակների առանձնացումն ու գնահատումը՝ կապված նախագծվող կառուցվածքների պահանջների հետ, հատկությունների բարելավման մեթոդների մշակումը։ Բաժանվում է՝

ընդհանուր գրունագիտության,
գրունտների տեխնիկական մելիորացիայի
ռեգիոնալ գրունտագիտության։


===== Ընդհանուր գրունտներ =====
Ընդհանուր գրունտները ուսումնասիրում է առավել տարածված և տիպիկ գրունտների կազմությունը, կառուցվածքը, տեքստուրան և գրունտագիտության մյուս բաժինների տեսական հիմքն է։


===== Գրունտների տեխնիկական մելիորացիա =====
Գրունտների տեխնիկական մելիորացիան զբաղվում է տարբեր կառուցվածքների պահանջներին համեմատ գրունտների հատկությունների արհեստական բարելավման մեթոդների տեսական ու փորձարարական մշակման հարցերով և ունի մեծ կիրառական նշանակություն։


===== Ռեգիոնալ գրունիտագիտություն =====
Ռեգիոնալ գրունիտագիտությունը ուսումնասիրում է առանձին ծագումնաբանական տիպերի գրունտների և հողերի ինժեներաերկրաբանական առանձնահատկություններն ու տարածվածությունը։ 
Գրունիտագիտությունը սերտորեն կապված է պետրոգրաֆիայի, ինժեներական երկրաբանության և հարակից այլ գիտությունների հետ։ Գրունիտագիտությունը ձևավորվել է ԽՍՀՄ-ում 1920-ական թվականներին․՝ կապված սոցիալիստական շինարարության ծավալման հետ։ Նրա զարգացման գործում մեծ ավանդ ունեև Պ․ Ա․ Զեմյատ չենսկին, Մ․ Մ․ Ֆիլատովը, Վ․ Վ․ Օխոտինը, Ֆ․ Պ․ Սավարենսկին, Վ․ Ա․ Պրիկլոնսկին, Ն․ Յա․ Գենիսովը և ուրիշներ։ Կապիտալիստական շատ երկրներում գրունիտագիտությունը չի առանձնացվում որպես ինքնուրույն գիտություն, այլ մտնում է գեոտեխնիկայի մեջ, որն ընդգրկում է գրունտների մեխանիկայի և հիմքաշինության հարցերը։
Գիլոկանդաղ

Գիլոկանդաղ, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում։ Հիշատակում է Մարկվարտը «Հարավային Հայաստանը և Տիգրիսի ակունքները» գրքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կազայակ-Խուսնուլինո

Կազայակ-Խուսնուլինո (ռուս.՝ Казаяк-Хуснуллино, բաշկիրերեն՝ Ҡаҙаяк-Хөснулла), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 53 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ան-Նուրի մզկիթ

Ան Նուրի մզկիթ (արաբ․՝ جامع النوري‎‎), պատմական մզկիթ Իրաքի Մոսուլ քաղաքում։ 2017 թվականի հունիսի 21-ին պայթեցվել է ԻԼԻՊ-ի գրոհայինների կողմից։


== Տեղանք ==
Գտնվում է Մոսուլում՝ Տիգրիսի գետի աջ (արևմտյան) ափին։


== Պատմություն ==
Մզկիթը կառուցվել է XII դարում։ Մոսուլում կառուցված երկրորդ մզկիթն է։ Առաջին մզկիթը եղել է Օմեյանների մզկիթը։ Մի քանի անգամ վերակառուցվել է։ Վերջին անգամ վերակառուցվել է 1944 թվականին։
2017 թվականի հունիսի 21-ին պայթեցվել է ԻԼԻՊ-ի գրոհայինների կողմից։ Ոչնչացել է ոչ միայն մզկիթը, այլ նաև հարակից կառուցված մինարեթը։


== Ճարտարապետական առանձնահատկություններ ==
Հայտնի է թեք մինարեթով, որը ուղղված է դեպի արևելք։ Մինարեթը միակ տարրն է, որը պահպանվել է առաջնակառույց մզկիթից։


== Ծանոթագրություններ ==
Լի շրջան (Միսսիսիպի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լի շրջան (այլ կիրառումներ)Լի շրջան (անգլ.՝ Lee County), ԱՄՆ Միսսիսիպի նահանգի 82 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.165 կմ² է, բնակչությունը՝ 82.910 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Տուպելո բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1866 թ.։


== Ծանոթագրություններ ==
Վերդենի ճակատամարտ

Վերդենի ճակատամարտ (Bataille de Verdun, Schlacht um Verdun,), ճակատամարտ, որը տևել է 1916 թվականի փետրվարի 21-ից մինչև դեկտեմբերի 18-ը։ Եղել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ամենամեծ ճակատամարտերից մեկը։ Տեղի է ունեցել Արևմտյան ճակատում Գերմանիայի և Ֆրասնիայի զորքերի միջև։ Ճակատամարտի վայրը եղել է Վերդենի հյուսիսում գտնվող բարձունքները։ Գերմանական 5-րդ բանակը գրոհեց ֆրանսիական պաշտպանողական դիրքերը Մյոզ (Մաաս) գետի աջ ափին, որտեղից կկարողանային հեշտությամբ թնդանոթային կրակի տակ առնել ֆրանսիական երկրորդ բանակի դիրքերը։ Գերմանացիները ցանկանում էին ստիպել գրոհել ֆրանսիացիներին և ծուղակն առնել նրանց։ Ճակատամարտի սկզբում գերմանացիները կարևոր նվաճումներ ունեցան, սակայն ֆրանսիացիները արագորեն ետ նվաճեցին կորցված դիրքերը։ 

Փետրվարի 21-25-ին գերմանական զորքերը Մյոզ (Մաաս) գետի աջ ափին չկարողացան ճեղքել ֆրանսիական զորքերի դիմադրությունը։ Մարտ ամսին գերմանացիները գլխավոր հարվածը փոխադրեցին Մյոզ գետի ձախ ափը, սակայն նույնպես անհաջող։ 70 օրվա ծանր մարտերից հետո գերմանական զորքերն առաջացան ընդամենը 6—7 կմ։ Սկսվեցին հյուծիչ մարտեր։ Հունիսին գերմանական զորքերը վերստին փորձեցին ճեղքել դիմադրությունը և դարձյալ անհաջող։ Արևմտյան ռազմաճակատում դաշնակիցների գործողությունները Մոմ գետի վրա գերմանական հրամանատարությանը ստիպեցին պաշտպանության անցնել Վերդենի մոտ։ Հոկտեմբերի 24-ին ֆրանսիական զորքերն անցան հակահարձակման և դեկտեմբերի 21-ին դուրս եկան փետրվարի 25-ին գրաված սահմանագիծը։ 1917 թվականի օգոստոսի 20—26-ի հարձակման հետևանքով ֆրանսիական զորքերը լիովին վերականգնեցին նախկին դրությունը Վերդենի մոտ։ Վերդենի Ճակատամարտում գերմանական հրամանատարությունը չկարողացավ ճեղքել ֆրանսիական ճակատը։ Այս ճակատամարտն աչքի ընկավ իր առանձնակի դաժանությամբ և պատմության մեջ մտավ «Վերդենի մսաղաց» անվամբ։
Շրիդևի

Շրիդևի (հինդի` श्री देवी, իրական անունը` Շրի Ամմա Յանգեր Այյապան, օգոստոսի 13, 1963(1963-08-13), Սիվակասի, Virudhunagar district, Թամիլ Նադու, Հնդկաստան - փետրվարի 24, 2018(2018-02-24), Դուբայ, ԱՄԷ), հնդիկ դերասանուհի և պրոդյուսեր։ Նկարահանվել է հինդի, թամիլերեն, տելուգու և մալայալամ լեզուներով մոտ 265 ֆիլմերում։ Պարգևատրվել է կառավարական Պադմա Շրի պարգևով (2013 թ.) և Filmfare Awards մրցանակներով։


== Կենսագրություն ==
Շրիդևին ծնվել է փաստաբանի ընտանիքում։ Նրա մայրենի լեզուն թամիլերենն է։ Ունի մեկ հարազատ քույր և հայրական կողմից երկու եղբայր։
Շրիդևին կինոյում նկարահանվել է մանկական տարիներից։ Առաջին մեծ դերը խաղացել է 1976 թվականին նկարահանված «Moondru Mudichu» ֆիլմում, որտեղ նրա խաղընկերներն էին Քամալ Հասանը և Ռաջնիկանտը։ 1983 թվականին Շրիդևին առաջին անգամ «Տխուր պատմություն» ֆիլմի համար ներկայացվել է Filmfare Award մրցանակի։ Հիշարժան են նրա դերակատարումները «Դատավոր Չոուդրին» (1982 թ.), «Արտիստը» (1983 թ.), «Թանկագին ընկեր» (1983 թ.), «Օձային Աստված» (1984 թ.), «Երջանիկ տունը» (1986 թ.), «Կախարդական ադամանդը» (1986 թ.), «Միսթր Հնդկաստան» (1987 թ.), «Հարազատ երեխան» (1987 թ.), «Խարդախը» (1988 թ., առաջին Filmfare Award մրցանակը՝ կանացի լավագույն դերի համար), «Չանդնի» (1988 թ.), «Սիրո ակնթարթ» (1991 թ., երկրորդ Filmfare Award մրցանակը), «Գող Չանդուն» (1992 թ., Նանդի մրցանակ), «Լուսներեսը» (1994 թ.), «Բաժանում» (1997 թ.) և այլ ֆիլմերում։
Ամուսնանալուց հետո Շրիդևին որոշ ժամանակով լքեց կինոնկարահանման հրապարակը, սակայն 2004 թվականին կրկին վերադարձավ։ Նրա խաղընկերներն են եղել Քամալ Հասանը, Ջիտենդրան, Միթհուն Չակրաբորտին, Անիլ Կապուրը, Ամիթաբհ Բաչչանը, Շահրուխ Խանը, Սալման Խանը և ուրիշներ։


== Անձնական կյանքը ==
Շրիդևին սիրավեպ է ունեցել Միթհուն Չակրաբորտիի հետ և նույնիսկ լուրեր էին պտտվում նրանց գաղտնի ամուսնության մասին։ Սակայն բաժանվել են, երբ Միթհուն Չակրաբորտին հրաժարվել է ամուսնալուծվել իր օրինական կնոջից՝ դերասանուհի Յոգիտա Բալիից։ 1996 թվականին Շրիդևին ամուսնացել է կինոպրոդյուսեր Բոնի Կապուրի հետ, ով հանուն Շրիդևիի լքել է իր առաջին կնոջը։ Ամուսնության ընթացքում Շրիդևին և Բոնի Կապուրը ունեցել են երկու դուստր։


== Մահը ==
Շրիդևին մահացել է 2018 թվականի փետրվարի 24-ին, Դուբայում գտնվող Jumeirah Emirates Towers հյուրանոցի իր համարի լոգարանում` պատահաբար խեղդվելուց։ Հուղարկավորությունը տեղի է ունեցել Մումբայում։ Դիակիզումից հետո դերասանուհու աճյունը Ռամեշվարամում իջեցվել է ծովը։


== Մասնակի ֆիլմագրությունը ==


== Ծանոթագրություններ ==
(6944) 1979 MR3

(6944) 1979 MR3, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի հունիսի 25-ին Էլեանորա Հելինի և Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,316621 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9966 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6366 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1287,9 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,279526 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,66° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6944) 1979 MR3 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
NBA բոլոր աստղերի խաղի ամենաարժեքավոր բասկետբոլիստների ցանկ

Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի բոլոր աստղերի խաղի ամենաարժեքավոր բասկետբոլիստներ (անգլ.՝ NBA All-Star Game Most Valuable Player Award, (MVP)) տիտղոս, որն ամեն տարի շնորհվում է Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի բոլոր աստղերի խաղերի ամենաարժեքավոր բասկետբոլիստին։ Հիմնադրվել է 1953 թվականին։ Հենց այդ նույն թվականին էլ նշվել են նախորդ երկու մրցախաղերի լավագույն բասկետբոլիստները՝ Էդ Մակոլին (1951) և Փոլ Արիզինը (1952)։ Քվեարկությունը տեղի է ունենում մրցախաղին ներկա գտնվող լրագրողների և մեկնաբանների շրջանում։ Տիտղոսը շնորհվում է առավելագույն ձայներ հավաքած խաղացողին։ 1999 թվականին մրցախաղը չի կայացել՝ Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայում տեղի ունեցած լոկաուտի պատճառով։
2009 թվականին Կոբի Բրայանտը և Շաքիլ Օ'Նիլը իրենց կարիերայում երրորդ անգամ արժանացել են MVP կոչմանը՝ միանալով Օսկար Ռոբերտսոնի և Մայքլ Ջորդանի շարքերին։ Տիտղոսների քանակով առաջատարներ են նաև Բոբ Փեթիթը և Կոբի Բրայանտը, որոնք 4 անգամ արժանացել են մրցախաղի ամենաարժեքավոր խաղացողի տիտղոսին։ Բոբ Կոուզին, Ջուլիուս Իրվինգը, Այզեա Թոմասը, Մեջիք Ջոնսոնը, Կարլ Մելոունը, Ալեն Այվերսոնը, Ռասսել Վեսթբրուքը, Լեբրոն Ջեյմսը և Քևին Դյուրանտը տիտղոսին արժանացել են երկու անգամ։ Լեբրոն Ջեյմսը առաջին անգամ տիտղոսը նվաճել է 2006 թվականին 21 տարեկան հասակում՝ դառնալով մրցանակին արժանացած ամենաերիտասարդ խաղացողը։ Տիտղոսի շնորհման պատմության ամբողջ ընթացքում 4 անգամ միաժամանակ երկու խաղացող՝ Էլջին Բեյլորը և Բոբ Փեթիթը (1959 թվական), Ջոն Սթոքթոնը և Մելոունը (1993 թվական), Օ'Նիլը և Թիմ Դանքանը (2000 թվական), ինչպես նաև Բրայանտը և Օ'Նիլը (2009 թվական) մրցանակը կիսել են միմյանց միջև։ Շաքիլ Օ'Նիլը միակ խաղացողն է, որը երկու անգամ տիտղոսը կիսել է ուրիշ հավակնորդի հետ։ Ակումբներից տիտղոսների քանակով առաջատար է «Լոս Անջելես Լեյքերսը», որի խաղացողները 10 անգամ նվաճել են տիտղոսը։ Միևնույն ժամանակ «Բոստոն Սելտիքսի» խաղացողները պարգևը նվաճել են 8 անգամ։ Թիմ Դանքանը միակ խաղացողն է, որը ծնվել է ԱՄՆ-ի սահմաններից դուրս (Ամերիկյան Վիրջինյան կղզիներ), սակայն արժանացել է տիտղոսին։ Տիտղոսը ներկայումս պատկանում է Քևին Դյուրանտին (2019)։


== Հաղթողներ ==


== Մեկնաբանություններ ==
 1999 թվականին Բոլոր աստղերի մրցախաղը չի կայացել լոկաուտի պատճառով։
 Թիմ Դանկանը համարվում է ԱՄՆ-ի քաղաքացի, ինչպես բոլոր Ամերիկյան Վիրջինյան կղզիների քաղաքացիները։ Նա միջազգային մրցումների ժամանակ ներկայանում է ԱՄՆ-ի հավաքականի կազմում։
 Նշված են այնպիսի մրցախաղեր, որտեղ ամենաարժեքավոր բասկետբոլիստի տիտղոսին արժանացել են միաժամանակ երկու բասկետբոլիստներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«All-Star Game: Year-by-Year Results»։ NBA.com։ Turner Sports Interactive, Inc։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-03-25-ին։ Վերցված է 2008-07-23  (անգլ.)
все MVP НБА
Basketball Chance
Հիմեշ Պաթել

Հիմեշ Ջիթենդրա Պաթել (անգլ.՝ Himesh Jitendra Patel, հոկտեմբերի 13, 1990(1990-10-13), Հանթինգդոն, Քեմբրիջշիր, Քեմբրիջշիր, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), հնդկական ծագում ունեցող բրիտանացի դերասան։


== Կենսագրություն ==
Հիմեշ Պաթելը ծնվել է 1990 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Հանթինգդոնում (Քեմբրիջշիր)։ Նրա ծնողները ծնունդով Հնդկաստանի Գուջարաթ նահանգից են, բայց ծնվել են Աֆրիկայում։ Ավելի ուշ նրանք մեկնել են Հնդկաստան, ապա տեղափոխվել Անգլիա։ Տասնմեկ տարեկանում Հիմեշ Պաթելը մասնակցել է դպրոցական բեմադրության։ Նրա ուսուցիչը համարում էր, որ նա տաղանդ ունի, և այդ մասին ասել է նրա ծնողներին, որից հետո նրանք տղային գրանցել են թատերական դպրոցում։
Տասնվեց տարեկանում Հիմեշ Պաթելը դեր է ստացել «Իսթ-Էնդի բնակիչները» հեռուստասերիալում, որտեղ 2007 թվականից սկսած մի քանի տարի կատարել է Թամվար Մասուդի դերը։ Նա նաև մասնակցել է 2011 թվականին թողարկված «Իսթ-Էնդի բնակիչներ։ E20» սերիալի ստեղծմանը։ 2016 թվականից մինչև 2018 թվականը Հիմեշ Պաթելը կատարել է սոցիալական աշխատողի դեր «Damned» հեռուստասերիալում, որը հեռարձակվել է Channel 4 ալիքով։
2019 թվականին Հիմեշ Պաթելը դեր է խաղացել «Երեկ» ֆիլմում, որը դարձել է նրա նորամուտային աշխատանքը կինոյում, ինչպես նաև նկարահանվել է «Օդագնացները» ֆիլմում։ Նույն տարվա օգոստոսին հայտնի է դարձել, որ Հիմեշը դեր է ստացել Քրիստոֆեր Նոլանի «Փաստարկ» ֆիլմում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիգոր Գրիգորյան (այլ կիրառումներ)

Գրիգոր Գրիգորյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Գրիգոր Գրիգորյան (գրող) (գրող)
Գրիգոր Գրիգորյան (գեներալ-մայոր) (1898-1970), խորհրդային բանակի գեներալ-մայոր։
Գրիգոր Գրիգորյան (1960), գեներալ-լեյտենանտ։
Գրիգոր Գրիգորյան (պատմաբան), պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, գիտնական
Գրիգոր Գրիգորյան, հայ խորհրդային ֆոլկլորագետ
Գրիգոր Գրիգորյան  (1936-2019), հայ ճարտարապետ, ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ։
Հայաստան 2750

Հայաստան 2750, հայ անվանի քանդակագործ Արա Սարգսյանի գործերից։ Նախատեսվում էր կառուցել մինչև 1968 թ. Երևան քաղաքի 2750-ամյակի կապակցությամբ։


== Պատմություն ==
Կոթող-արձանն ընդգրկում է Երևանի 2750-ամյա պատմության խիստ համառոտ բովանդակությունը։ Բաղկացած է երեք ծավալներից, որոնցից գերիշխողը մեջտեղինն է։
Առաջին ծավալը ներառում է ուրարտական պաշտամունքի առարկա արծիվի թևավոր կերպարը, որն արտահայտում է երկու մարմինների միասնությունից ծայր առնող հավիտենական շարժումը։ Այն խորհրդանշում է պտղաբերությունը, բեղմնավորությունն ու կյանքի հարատևությունը՝ ուրարտացիների պատկերացումներով։ Արծիվի թևավոր կերպարը նախատեսված էր կառուցել կոփածո պղնձից։
Երկրորդ ծավալը բուն կոթողն է, որը ունենալու էր 15 մ բարձրություն, 2.5 մ լայնություն և 2.9 մ խորություն։ Կոթողի մակերեսների վրա պատկերված են Երևան քաղաքի պատմության հիմնական դրվագները։ Հետին ճակատի վրա՝ Էրեբունիի ֆոնին հարթաքանդակով պատկերված է Արգիշտի թագավորի կերպարը, ով իր ձեռքի շարժումով ցույց է տալիս Երևան քաղաքի կառուցման վայրը։
Կոթողի ներքևում՝ ձախ թևի հարթության վրա, պատկերված է ուրարտական կենաց ծառը, որն արտահայտում է Էրեբունիի կառուցմամբ սկիզբ առնող կյանքը։ Դրանից վերև պատկերված է 782 թվականը՝ Էրեբունիի կառուցման թվականը։ Վերևում՝ հայ ժողովրդի համար ամենակարևոր տարեթիվը՝ 405-ը, որ մարմնավորում է հայոց գրերի գյուտի՝ հայ մշակույթի հետհելլենիստական շրջանի նոր սկզբնավորումը։ Քիչ ավելի վերևում պատկերված է խոյակներով սյուն, որը խորհրդանշում է հայ ժողովրդի կառուցողական հանճարը՝ ճարտարապետությունն ու բարձր մշակույթը։ Ամենավերևում պատկերված է հայոց պետականությունը խորհրդանշող թևավոր արծիվը։ Այն օգտագործվել է իրար հաջորդող պետական պետական գրեթե բոլոր շրջաններում՝ մինչև 14-րդ դարը։
Կոթողի ներքևում՝ աջ ճակատամասի վրա, ուրարտականին հակադիր պատկերված է հայոց կենաց ծառը՝ կյանքի բարգավաճման, հարատևության խորհրդանիշը։ Դրանցից վերև հայ ժողովրդի գլխին դարեր շարունակ կախված կեռ յաթաղանն է, բարբարոս ցեղերի՝ սելջուկների, արաբների, մոնղոլների, պարսիկների ու օսմանցիների գործադրած բիրտ ու բռնի ուժի զենքը, որոնցից Երևանն ազատագրվել 1827 թ.: Ամենավերևում պատկերված է 1920 թվականը՝ խորհրդային կարգերի հաստատման տարեթիվը, որով նշանավորվեց Երևանի զարգացման ու վերածննդի նոր դարաշրջանը։ Կոթողի այդ հատվածը եզրափակվում է խաղաղության սիմվոլի՝ աղավնու կերպարով։
Կոթողի գլխավոր ճակատի վերին մասում տեղադրված է Երևան քաղաքի նոր զինանշանը՝ որպես քաղաքի ողջ անցյալ պատմության ավարտ։
Նախագծի երրորդ ծավալը 1.40 x 2.40 x 1.40 չափերով միակտուր քար է, որի չորս մակերեսների վրա նախատեսվում էր զբոսաշրջիկների համար ուրարտերենով, ռուսերենով, ֆրանսերենով, անգլերենով ու արաբերենով գրել Էրեբունիի հիմնադրման մասին տեղեկություններ։
Կոթողն ու միակտուր քարը նախատեսվում էր կառուցել Արմավիրի կարմրանարնջագույն տուֆից կամ բազալտից։
Կոթողը պետք է կանգնեցվեր 1968 թ. հոկտեմբեր ամսին Արին բերդի ստորին մասի սկզբում՝ բլրի վրա՝ ամրոցի մուտքի մոտ մինչև Երևանի 2750-ամյակի տոնակատարությունների սկիզբը։


== Տես նաև ==
«Մայր Հայաստան» հուշահամալիր


== Ծանոթագրություններ ==
Հոգևոր երաժշտություն

Հոգևոր երաժշտություն, չափազանց բազմաժանր և բազմաձև է։ Հաճախ անմիջական կապ չունենալով եկեղեցական արարողության հետ՝ կատարվում է նաև եկեղեցում, երբեմն նույնացվում բուն եկեղեցական երաժշտությանը (քրիստոնեական ժամասացությանն ուղեկցող երաժշտություն)։ Արտաեկեղեցական հոգևոր երգերը հատկանշական են բազմաթիվ ազգերի ժողովրդական արվեստին. հայտնի են իտալական լաուդաները, իսպանական կանտիգասները, չեխական հուսյան երգերը, ռուսական և ուկրաինական կանտերը, ամերիկյան սևամորթների սպիրիչուելները, մերձավորարևելյան հոգևոր բայաթիները և այլն։


== Պատմություն ==
Պրոֆեսիոնալ հոգևոր երաժշտության մեջ դեռևս Վաղ Վերածննդի դարաշրջանից կարևոր նշանակություն են ունեցել մեծակտավ ժանրերը՝ մեսսան, ռեքվիեմը, պասսիոնը, խորալը, օրատորիան, մոտետը, կանտատը և այլն։ Աստվածաշնչյան-ավետարանական տեքստերը դարձել են մարդկային խոր ապրումների դրսևորման, կյանքի ու մահվան և հավիտենական այլ խնդիրների արծարծման հիմքը։ Այդպիսի երկեր են ստեղծել Յոհան Բախը, Գեորգ Հենդելը, Յոզեֆ Հայդնը, Լյուդվիգ վան Բեթհովենը, Ջուզեպպե Վերդին, Յոհաննես Բրամսը, Շառլ Գունոն, Միխայիլ Գլինկան, Սերգեյ Ռախմանինովը և ուրիշներ։ 
Հայ իրականության մեջ հոգևոր երաժշտությունը ձևավորվել է IV–V դարերում։ Քրիստոնեության ընդունումը որպես պետական կրոն (301) և գրերի գյուտը (405) խթանել են հոգևոր երգարվեստի զարգացումը։ Առաջին ինքնուրույն հոգևոր երգերը կցուրդներն են (V դար), որոնցով սկզբնավորվել է հայ ազգային շարականերգությունը։ Կցուրդներն ավանդաբար վերագրվել են Մեսրոպ Մաշտոցին, Սահակ Ա Պարթևին, Մովսես Խորենացուն և Հովհաննես Ա Մանդակունուն։ Հնագույն շարականներն ստեղծվել են հունական նմանատիպ երգերի օրինակով և շարադրվել ազատ։ Չափածո շարականների զարգացմանը նպաստել է հատկապես Ներսես Շնորհալին։ Նախապես շարականներն ազատ երգել են եկեղեցում։ Սակայն VIII դարում սահմանվել է ժամերգության պաշտոնական երգացանկ՝ կանոն, որից դուրս մնացած շարականները համարվել են անվավեր կամ պարականոն։ Այդ կանոնի վավերացումը կապվում է Ստեփանոս Սյունեցու անվան հետ։ Նշանավոր շարականագիրներից են Անանիա Շիրակացին, Սահակդուխտը, Գրիգոր Մագիստրոս Պահլավունին, Ներսես Լամբրոնացին, Գրիգոր Սկևռացին, Կիրակոս Երզնկացին և ուրիշներ։
Սաղմոսների գիրքը կամ Սաղմոսարանը կոչվում է «Գիրք սաղմոսաց Դավթի», որտեղ 151 սաղմոսներից 73-ի խորագրերում հիշատակված է հրեաների Դավիթ թագավորի անունը։ Նա է հիմնական հեղինակն ու կազմողը. հիշատակված են նաև մյուս հեղինակները (Մովսես, Սողոմոն, Ասափ և ուրիշներ)։ Միջնադարում Սաղմոսարանը եղել է դասագիրք։
Վերջացա՜վ (քառյակ)

Վերջացա՜վ, Հովհաննես Թումանյանի քառյակներից՝ գրված 1890 թվականին։


== Պատմություն ==
Քառյակը «Հառաչանք» պոեմի հատվածներից է, որ Թումանյանը հետագայում հրատարակել է որպես առանձին քառյակ։
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդ № 102 պահվում է երկու ինքնագիր, որոնցից մեկի տակ գրված է՝ «Հառաչանքից»։
Թումանյանի ընտանիքի արխիվում պահվում է երկու ինքնագիր, որոնցից մեկը գտնվում է հեղինակի դստեր՝ Նվարդ Թումանյանի ալբոմում։
Ստեղծագործությունն առաջին անգամ տողատակի «Հառաչանքից» նշումով տպագրվել է Թիֆլիսում հրատարակված Հովհաննես Թումանյանի «Քառյակներ» ժողովածուի 2-րդ էջում, այնուհետև՝ Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի 1-ին հատորում։
Քառյակն արտատպվում է Թիֆլիսում հրատարակված Հովհաննես Թումանյանի «Քառյակներ» ժողովածուից։


== Ծանոթագրություններ ==
Նիանզա

Նիանզա, քաղաք Ռուանդայի հարավ-արևմուտքում։ Այն նաև Հարավային շրջանի վարչկենտրոնն է։ Բնակչությունը կազմում է 323,719 մարդ՝ 2012 թ.-ի տվյալներով։
Սիմեիզ

Սիմեիզ (ուկրաիներեն՝ Сімеїз, Ղրիմի թաթարերեն՝ Simeiz), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Յալթայի քաղաքային խորհուրդում։
2012 թվականի տվյալներով Սիմեիզ քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 3 914 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Աղվեսագի տուշեթական

Աղվեսագի տուշեթական (լատ.՝ Alopecurus tuscheticus), հացազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Վտանգման սպառնացող վիճակին մոտ գտնվող տեսակ է և Կովկասի էնդեմիկ։ Հայաստանի տարածքում ավելի հաճախ հանդիպում է Արագածի և Գեղամա բարձրավանդակի ենթալպյան և ալպյան մարգագետիններում։ Ներակայումս տեսակի գոյության համար ուղղակի սպառնալիք չկա։ Կլիմայի փոփոխության և ինտենսիվ արածեցման հետ կապված՝ կարող է տեսակի բնակության շրջանը կրճատվել։ Քանի որ տեսակի տարածման հիմնական շրջանը գտնվում է Հայաստանի սահմաններից դուրս, սպառնալիքի կատեգորիան իջեցված է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ, CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ընդգրկված չէ։


== Ծանոթագրություններ ==
Հաղթանակի փողոց (Կրասնի Սուլին)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հաղթանակի փողոց (այլ կիրառումներ)Հաղթանակի փողոց (ռուս.՝ Улица Победы), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքում։ Նախկինում կոչվել է Ժդանովի փողոց, իսկ ավելի վաղ՝ Կոոոպերատիվնայա։ Անվանվել է Հայրենական մեծ պատերազմում տարած հաղթանակի պատվին։


== Պատմություն ==
Փողոցն իր ներկայիս անունը ստացել 1990 թվականին՝ Հայրենական մեծ պատերազմում հաղթանակի 45-ամյակի տարում։ Մինչ այդ դա Ժդանովի փողոցն էր, իսկ ավելի վաղ՝ մինչև 20-րդ դարի 40-ական թվականները, Կոոոպերատիվնայա։ Այն սկսվում է Պրիդորոժնայա փողոցից և հասնում Պոչտովայա փողոց։ Երկարությունը 600 մ է։
Փողոցի կառուցապատումը սկսվել է 20-րդ դարի սկզբին։ Սկզբում այստեղ կառուցվել են Սուլինի մետալուրգիական գործարանի վարչակազմի, վաճառականների բնակելի տները և առևտրային շենքեր։ Փողոցն իր անունը ստացել է 13-րդ տանը գտնված Սուլինի առաջին կոոպերատիվի՝ «Սպառողների ընկերության» շնորհիվ։
Փողոցը սկսվում է հինգհարկանի L-աձև շենքով, որի առաջին հարկում մանկական պոլիկլինիկա է։
Հաջորդը Պիոներների տան (1936) հիման վրա ստեղծված արտադպրոցական միջոցառումների քաղաքային կենտրոնի շենքն է։ Շենքը կառուցվել է 20-րդ դարի սկզբին և 1950-ական թվականների վերջում զգալիորեն ընդլայնվել է, ավելացվել է երկրորդ հարկ։ Պատերազմից առաջ այնտեղ ապրել են բժիշկների ընտանիքներ։
Հաջորդ տունը կառուցվել է գլանման արտադրամասի պետի համար, 1920-ական և 1930-ական թվականներին այնտեղ տեղակայված էին հասարակական կազմակերպություններ։ Այժմ այս շենքում դեղատուն է։
1903 թվականին ներկայիս Լենինի փողոցի անկյունում կառուցվել է մեկհարկանի շենք. սկզբում այստեղ եղել է էժան խորտկարան և թեյարան, այնուհետև, մինչև պատերազմը, Պիոներների տուն և 1950 թվականին այստեղ կառուցվել է 15-բնակարանանոց շենք, որի առաջին հարկում խանութ էր։ Այնուհետև այստեղ գտնվել է Խնայբանկը, իսկ այժմ տարբեր կազմակերպություններ են։
Այնուհետև Հաղթանակի փողոցում մի շարք խանութներ են, որոնք մինչև 1917 թվականի հեղափոխությունը պատկանել են «Սպառողների ընկերությանը»։ Փողոցն ավարտվում է 1950-ական թվականներին կառուցված երկու 8-բնակարանանոց շենքով։ Փողոցի աջ կողմում առաջինը 1908 թվականին որպես բնակելի կառուցված հինավուրց շենքն է։ Խաչմերուկից այն կողմ 1951 թվականին կառուցված L-աձև երկհարկանի տուն է։
Հրապարակի հետ անկյունում կանգնած է 1960 թվականին կառուցված «Մոլոդյոժնի» համերգասրահի շենքը (1961-1998 թվականներին՝ առաջին լայնֆորմատ «Կոմսոմոլեց» կինոթատրոնը)։ Հարևանությամբ 1934 թվականին կառուցված Պետական ​​բանկի շենքն է։ Այնուհետև պուրակն է, որը հիմնադրվել է 1930-ական թվականների կեսին և վերակառուցվել 1980-ական թվականներին։ Փողոցն ավարտվում է ավտոմատ հետախոսակայանի շենքով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Горная, Л. Пройдусь по Гимназической, сверну на Ярославскую / Л.Горная // Красный бумер. – 2006. - №36.
Мякинченко, В. Улица Победы / В.Мякинченко // Власть Советов. – 1991. – 19 ноября
Подгорная, О. Главная площадь / О.Подгорная // Красносулинский вестник. – 2003. – 16 сентября.


== Արտաքին հղումներ ==
Улица Победы в Красном Сулине
Վադոդարա

Վադոդարա, նախկինում Բարոդա, քաղաք Հնդկաստանի Գուջարաթ նահանգում, Մախինարբադա միջագետքում։ 
Բնակչությունը կազմում է 1 602 424 մարդ (2012)։ Երկրի բամբակեղենի արդյունաբերության և առևտրական կենտրոն, երկաթուղային հանգույց։ Հռչակված է արծաթե թելերով ձեռքի գործվածքի արտադրությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
(7385) Ակցինովիա

(7385) Ակցինովիա (անգլ.՝ Aktsynovia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,389592 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0899 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6893 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1349,22 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,26682 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,73° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7385) Ակցինովիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լետոյաննի

Լետոյաննի (իտալերեն՝ Letojanni), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սիցիլիա մարզի Մեսինայի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2634 մարդ (2004 թվականի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 6.8 կմ² մակերես տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է 387 մարդ/կմ²։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Դեկորատիվ բույսեր

Դեկորատիվ բույսեր, տարբեր ընտանիքների մշակովի և վայրի բույսերի խումբ։ Աճեցվում են քաղաքների և այլ բնակավայրերի կանաչապատման, այգիների, պուրակների ձևավորման, հասարակական և բնակելի շենքերը զարդարելու համար։ Աչքի են ընկնում ծաղիկների, տերևների, պտուղների բազմերանգությամբ, գեղեցիկ ձևով։


== Դեկորատիվ բույսերի տեսակներ ==
Լինում են ծառեր, թփեր, կիսաթփեր, խոտեր։ Ըստ ցողունի աճման ձևի՝ ուղղաձիգ, մագլցող, հյուսվող, կախվող, փաթաթվող, կառչող։ Ըստ վեգետացիայի տևողության՝ միամյա, երկամյա, բազմամյա։ Կան բաց և փակ գրունտի դեկորատիվ բույսեր։ ՀԽՍՀ-ում բաց գրունտում աճեցվող բույսերի մեջ մտնում են միամյա (աղավնիճ, ծխածաղիկ, եղեսպակ և այլն), երկամյա (եռագույն մանուշակ, տուղտ, զանգակ և այլն) և բազմամյա ծաղկաբույսեր (գեորգենի, կաննա, բոցենի, համասփյուռ, ոսկեշիվ և այլն), սաղարթավոր ծառեր և թփեր (ակացիա, թեղի, հացենի, թխկի, հասմիկ, եղրևաևի, թխենի, վարդ և այլն), փշատերև բույսեր (սոճի, գիհի, եղևնի, կենսածառ և այլն)։ Փակ գրունտի դեկորատիվ բույսերը (արմավենիներ, կիտրոն, ֆիկուս, նվիկ, ծոփոր, բեգոնիաներ, կակտուսներ և այլն) ունեն արևադարձային և մերձարևադարձային ծագում և աճեցվում են ջերմատներում կամ սենյակներում։
Մսիս

Մամեստիա, Մսիս, Մասիս, Մոպսուեստիա, Մամիստրա, Մալմիստրա, Մոպսոս (հին հունական Մոպսոս աստծո անունով), քաղաք Դաշտային Կիլիկիայում, Ադանայից մոտ 25 կմ հյուսիս-արևելք, Պիրամոս (Զահան) գետի աջ ափին։
Հելլենիստական դարաշրջանում եղել է բարգավաճ ու ինքնավար քաղաք։ Հռոմի տիրապետության ժամանակ դարձել է կայսերական կարևոր հենակետ Արևելքում։ Ժամանակավորապես (մ.թ.ա. 80-70-ական թթ.) Մամեստիան Դաշտային Կիլիկիայով հանդերձ, անցել է Հայաստանին։
Քրիստոնեության հաստատումից հետո Մամեստիան եղել է ինքնավար արքեպիսկոպոսի աթոռանիստ։ IV դ. վերջին և V դ. սկզբին Մամեստիայի արքեպիսկոպոսն էր հռչակավոր գիտնական Թեոդորոս Մոպսուեստացին, որի հետ նամակագրական սերտ կապերի մեջ էին Մեսրոպ Մաշտոցը, Սահակ Պարթևը, Եզնիկ Կողբացին և ուրիշ հայ գործիչներ։
Հռոմեական կայսրության բաժանումից (IV դ. վերջ) հետո Մամեստիան մնացել է Բյուզանդիայի տիրապետության ներքո։ VII-X դդ. Մամեստիան տիրել են մե՛րթ արաբները, մե՛րթ բյուզանդացիները։ X-XI դդ. հայերը կազմել են Մամեստիայի բնակչության գերակշռող տարրը։ XI դարի 1-ին կեսին Բյուզանդիան այն հանձնել էր հայ իշխան Աբչղարիբ Արծրունուն։ Նույն դարի վերջին Մամեստիան նվաճեցին խաչակիր ասպետները (այդ ժամանակ Մամեստիայի քաղաքապետն էր Ասպետ հայ իշխանը)։
XII դ. 1-ին կեսին հզորացած Ռուբինյանները հաղթեցին խաչակիրներին և ամբողջ Դաշտային Կիլիկիան, Մամեստիայով հանդերձ, միավորեցին Կիլիկյան Հայաստանին։ Մամեսը դարձավ համանուն նահանգի կենտրոնը։ 1152-ին բյուգանդական զորավար Անդրոնիկոսը պաշարեց Մամեստիայի և փորձեց զավթել այն։ Սակայն Թորոս Բ Մեծ իշխանը ջախջախեց նրան և ազատագրեց Մամեստիան։ 1188-ին Լևոն Բ Մեծը Մամեստիայի հսկողությունը հանձնարարեց Չորտվանել Սասնեցու որդի Հեթումին՝ նրան կնության տալով իր եղբոր՝ Ռուբենի դստերը՝ Ալիծին։
Խոժուվ

Խոժուվ (լեհ.՝ Chorzów [ˈxɔʐuf] 1799 թվականից մինչև 1884 և 1939 թվականից մինչ 1945 թվականը — Կյոնինգսհյութե (գերմ.՝ Königshütte [ˈkøːnɪçshʏtə]), իսկ 1884 թվականից մինչև 1922 թվականը — Կյոնինգսհյութե-Օբերշլեզիեն 1922 թվականից մինչև 1934 թվականը — Կրուլեվսկա-Խուտա), քաղաք Լեհաստանում։ Տեղակայված է երկրի հարավային մասում, Կատովիցեից 6 կմ հեռավորության վրա, իսկ Չեխիայից 50 կմ հյուսիս է գտնվում։ Հանդիսանում է արդյունաբերական կենտրոն և երկաթուղային հանգույց։
Բնակչությունը, ըստ 2008 թվականի տվյալների, կազմում է 113,7 հազար մարդ։ Արդյունաբանական կենտրոնը զբաղվում է սև մետալուրգիայով, մեքենաշինությամբ, քիմիական, ապակե, սննդի և այլնի արտադրությամբ։ Տարածքը կազմում է 33,24 կմ²։ Բնակչության խտությունը՝ 3 419,9 մարդ/կմ²։


== Քույր քաղաքներ ==
 Զլին, Չեխիա
 Կրեի (Creil), Ֆրանսիա
 Իզերլոն, Գերմանիա
 Տերնոպոլ Ուկրաինա
 Օզդ, Հունգարիա
 Տերմոլի, Իտալիա


== Արտաքին հղումներ ==
Gallery of historical and contemporary photos
Chorzow-Silesia web forum Archived 2012-02-25 at the Wayback Machine.
Jewish Community in Chorzów Archived 2015-04-23 at the Wayback Machine. on Virtual Shtetl
Chorzów City Forum "ChorzowART"
Chorzów Պաշտոնական կայք Archived 2012-10-26 at the Wayback Machine.
Գեորգի Յուրմին

Գեորգի Յուրմին (ռուս.՝ Георгий Юрмин), հունիսի 22, 1923(1923-06-22), Պետրոգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 21, 2007(2007-07-21), Մոսկվա, Ռուսաստան), ռուս մանկագիր։ 


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Ալֆրեդ Մենակերի և բժշկուհի Լիդիա Սեգալի ընտանիքում։ Ռեժիսոր Ի. Մենակերի եղբորորդին է, հոր հորեղբոր որդին էստրադային դերասան Ա. Մենակերն է։ Ընտանիքը ապրում էր Ֆոնտանկա, 32 հասցեում։ Ծնողները բաժանվել են 1931 թվականին, և մայրն ամուսնացել է բժիշկ-վիրաբույժ Ռոման Ֆրեյզլերի հետ (1901-1973 թվականները), որի հետ որպես ազգի դավաճանի ընտանիքի անդամ (նրա քույրը գնդակահարվել է) գտնվել է աքսորում Ղազախստանում, սակայն ամուսնու` Վլադիմիր աքսորվելուց հետո Լիդիան վերադարձել է Մոսկվա և նորից է ամուսնացել, այս անգամ` ինժեներ Վլադիմիր Պոկրովսկու հետ (1893-1973)։       
Մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը, քանի դեռ նրա մայրն աքսորում էր, նա դաստիարակվել է մորաքրոջ՝ Ելենա Սեգալի և նրա ամուսնու՝ գիտությունը հանրայնացնող Իլյա Մարշակի  ընտանիքում։ Ավարտել է Մոսկվայի պոլիգրաֆիական հեռակա համալսարանը։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։      
1990-ական թվականներին հիմնվել է «Մշակույթ» հրատարակչությունը, որտեղ Գեորգի Յուրմինը վարել է մանկական գրականության բաժինը։ Հրատարակչությունը դարձել է նրա առաջին աշխատավայրը. մինչ այդ նա ամբողջ կյանքում աշխատել է տանը։      
Պարգևատրվել է Կարմիր Աստղի շքանշանով, մեդալներով։ Լավագույն գիրք երեխաների համար մրցույթի դափնեկիրն է։ Եղել է ԽՍՀՄ գրողների միության և Մոսկվայի գրողների անդամ։


== Ընտանիքը ==
Որդին Ալեքսանդր Մենակերն էր, մանկագիր։
Խորթ հայրը ինժեներ Վլադիմիր Պոկրովսկին էր. վերջինիս եղբայրը` Կորնիլին, Միխայիլ Կուզմինի բանաստեղծների շրջանակից էր և ամուսնացած էր բանաստեղծուհի Աննա Ռոդլովի հետ։
Ազգականներն են եղել ռեժիսորներ Լեոնիդ Մենակերը և Ալեքսանդր Բելինսկին, թատրոնի և կինոյի դերասան Անդրեյ Միրոնովը, բալետմայստեր Կ. Լասկարին։


== Ստեղծագործություններ ==
Արձակ


== Համահեղինակությամբ ==
Дитрих А., Юрмин Г., Кошурникова Р. Почемучка. Детское справочное бюро / Илл. А. А. Семёнов и др.. — М: Педагогика, 1987 (переиздавалась в 1990, 1992, 1994, 2000 гг.). — 384 с. — ISBN 5-7155-0076-1
Юрмин Г., Дитрих А. Потомучка. Весёлая энциклопедия в картинках для маленьких детей / Оформление Н. Ильенко; худ. В. В. Арбеков, В. Иванюк. — М: Педагогика- Пресс, 1998 (переиздавалась в 2002, 2007 гг.). — 351 с. — ISBN 5-7155-0771-5


== Ծանոթագրություններ ==
Ահաբեկչական հարձակումներ Փարիզում (նոյեմբեր, 2015)

Փարիզի ահաբեկչական հարձակումները տեղի են ունեցել 2015 թվականի նոյեմբերի 13-ի երեկոյան։ Համարյա միաժամանակ գրանցվել է մի քանի ահաբեկչական գործողություն՝ պայթյուն «Ստադ դե Ֆրանս» մարզադաշտի հարևանությամբ, որտեղ ընթանում էր Ֆրանսիա-Գերմանիա ֆուտբոլային ընկերական հանդիպումը (ներկա էր նաև նախագահ Ֆրանսուա Օլանդը), ռեստորանի հաճախորների գնդակահարությունը և Բատակլան թատրոնում ներկաների գերեվարումը։ Պաշտոնական տվյալներով սպանվել է 130 մարդ։


== Տես նաև ==
Իսլամիստական ահաբեկչական հարձակումների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Լավրայի վանք

Սուրբ Լավրայի վանք (հուն․՝ Αγία Λαύρα Καλαβρύτων), հունական քրիստոնեական վանք, որը գտնվում է Հունաստանի Կալավրիտա քաղաքում։ Այն նվիրված է Սուրբ Աստվածամորը։ Հիմնադրվել է 961 թվականին՝ լեռան ստորոտին։ Ներկայիս վայրում այն կանգնեցվել է 1689 թվականին։
Սուրբ Լավրան Պելոպոնեսի հնագույն վանքերից մեկն է, որը կառուցվել է բյուզանդական ճարտարապետական ոճով։ Այն նաև համարվում է ժամանակակից անկախ Հունաստանի ծննդյան խորհրդանիշներից մեկը, քանի որ հենց այս վանքից է սկիզբ առել հույն ժողովրդի ազգային-ազատագրական շարժումն ընդդեմ թուրքական բռնատիրության։


== Պատմություն ==
Սուրբ Լավրայի վանքը հիմնադրվել է 961 թվականին՝ լեռան ստորոտին և գտնվում է ծովի մակարդակից 300 մետր բարձրության վրա։ Թուրքական վարչակարգի հաստատումից հետո եկեղեցին փակվել է, իսկ 1585 թվականին կիզվել թուրքերի կողմից։
1600 թվականին վանքը վերականգնվել է, իսկ որմնանկարչական աշխատանքներն ավարտվել են 1645 թվականին։ 1689 թվականին վանքը վերաբացվել է և օծվել Եվգենիոս վանահոր կողմից։ 1715 թվականին այն ենթարկվել է մեծ փորձությունների, իսկ 1826 թվականին հերթական անգամ հրկիզվել Իբրահիմ փաշայի բանակի կողմից։ 1828 թվականին վերակառուցվել է՝ վերածվելով գմբեթավոր բազիլիկի։ 1844 թվականին ավերվել է երկրաշարժի հետևանքով։
Կապված հունական անկախ պետականության վերածննդի հետ՝ 1850 թվականին վանքը նորից ենթարկվել է կառուցողական աշխատանքների։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Հունաստանի տարածքը բռնազավթվեց նախ իտալացիների և ապա գերմանացի նացիստների կողմից։ 1943 թվականի դեկտեմբերի 14-ին ֆաշիստներն հրկիզել են վանքը։ 1950 թվականին, Սուրբ վանքը վերակառուցվել է իր ներկայիս տեսքով։
Աշխարհահռչակ վանքը եղել է հույն ժողովրդի ազգային-ազատագրական պայքարի խորհրդանիշը։ 1821 թվականի մարտի 20-ին հենց այս վանքից սկիզբ դրվեց ազատագրական պայքարը։ Այստեղ առաջին անգամ հնչեցվեց հունական հեղափոխության կարգախոսը՝ «ազատություն կամ մահ»։


== Տես նաև ==
Հունաստանի ազատագրական պատերազմ


== Ծանոթագրություններ ==
Գոգաթիակ

Գոգաթիակ, կարճ բռնակով և վերև ծռված եզրերով փոքրիկ բահի տեսք ունեցող տնտեսական գործիք։ Օգտագործվում է սորուն մարմինները տեղափոխելու, լցնելու համար ինչպես նաև ավել անելու ժամանակ աղբը հավաքելու համար։ Այն սովորաբար օգտագործվում է ավելի կամ խոզանակի հետ միասին։ Այն հիմնականում արտադրվում է պլաստմասսայից կամ թիթեղից։
Աստերոիդների ցանկ (217901-218000)

Աստերոիդների ցանկ (217801-217900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (218001-218100)
 Աստերոիդների ցանկ (217801-217900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (218001-218100)
Արմեն Չալտիկյան

Արմեն Գեորգիի Չալտիկյան ( ռուս.՝ Армен Георгиевич Чалтыкьян , հոկտեմբերի 1, 1937(1937-10-01), Մոսկվա, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 14, 1994(1994-12-14), Մոսկվա, Ռուսաստան), հայազգի խորհրդային ճարտարապետ, գեղանկարիչ։
Ճարտարապետ Գեորգի Չալտիկյանի որդին։


== Կենսագրություն ==
Արմեն Չալտիկյանը ծնվել է 1937 թվականին։ 1960 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ճարտարապետության ինստիտուտը։ Իր կարիերայի սկզբին նա նախագծել և իրականացրել է մի շարք միջազգային խոշորագույն ցուցահանդեսների տաղավարներ Փարիզում, Բռնոյում Ջենովայում և այլ քաղաքներում։ 1968 թվականից եղել է Մոսկվայի նկարիչների միության անդամ։


== Աշխատանքներ ==
Մոսկվայում և ուրիշ քաղաքներում նրա նախագծերով կառուցվել է մի շարք կառույցներ՝ Նուրեկի հիդրոէլեկտրակայանը, Վիշնևսկու կայարանի Շոլոխովի տուն-թանգարանը, Նիժնի Տագիլի և այլ քաղաքների թանգարաններ։ Չալտիկյանը եղել է նաև Իվան Կռիլովի հուշարձանի ճարտարապետը, որը կանգնեցվել է Մոսկվայում, 1976 թվականին։ Կյանքի վերջին 20 տարիների ընթացքում զբաղվել է գրաֆիկայով և նկարչությամբ, մասնակցել մի շարք ցուցահանդեսների։ Մահացել է 1994 թվականին Մոսկվա քաղաքում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Խմարովկա (գյուղ, Խարկովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԽմարովկաԽմարովկա (ուկրաիներեն՝ Хмарівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1938 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Խմարովկա գյուղում բնակվում էր 315 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,47 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 670,21 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պարագվայական աղվես

Պարագվայական աղվեսը (լատ.՝ Lycalopex gymnocercus) Հարավային Ամերիկայում հանդիպող աղվես է։ Միջին չափսի այս կենդանին ունի նաև Ազարայի աղվես կամ Ազարայի զորրո անվանումը, որը նրան տրվել է բնագետ Ֆելիքս դե Ազարայի պատվին։


== Արտաքին բնութագիր ==


=== Չափսերը ===

Պարագվայական աղվեսները ունեն 50-80 սմ մարմնի երկարություն և կշռում են մոտ 2.5-8 կիլոգրամ։ Արուները էգերից իրենց չափսերով ավելի մեծ են ու ծանր։


=== Մորթին ===
Պարագվայական աղվեսները ունեն կարճ և մոխրագույն մորթի։ Այն ունի սև գունավորում հիմնականում պոչի հատվածում և մեջքի կենտրոնական մասում։ Ականջները լայն բացված են և ունեն կարմրավում գունավորում։ Փորի հատվածը ավելի բաց է՝ սպիտակավուն։


== Պահվածքը ==

Պարագվայական աղվեսները հիմնականում ապրում են մենակ։ Բազմանալու ժամանակ նրանք կարող են զույգ կազմել և ապրել միասին մի քանի ամիսների ընթացքում՝ միասին դաստիարակելով և մեծացնելով ձագերին։
Նրանք բույնը հիմնում են քարանձավներում, ծառերի արմատների մոտ կամ այլ կենդանիների լքված բներում։
Պարագվայական աղվեսները որսում են միայնակ, նույնիսկ երբ որ ապրում են զույգերով։ Նրանք նշում են իրենց տարածքը իրենց մեզը թողնելով տեղանքում առկա ծառերի վրա։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ յուրաքանչյուր աղվես իր տրամադրության տակ ունի 260 հեկտար տարածք։


== Բազմացումը ==
Պարագվայական աղվեսները զույգ են կազմում գարնան սկզբին։ Հղիությունը տևում է 55-60 օր և էգ աղվեսը ծնում է իր ձագերին (կարող են լինել մինչև ութը)։ Նրանք ծնվում են բոլորովին անպաշտման՝ կույր և խուլ։ Կարող են բնից դուրս գալ երկու ամսական հասակում։ Ձագերը սկսում են ծնողների հետ որսալ երեք ամսական հասակում։
Էգերը սեռապես հասունանում են մեկ տարեկան հասակում և ձագեր են ունենում տարին մեկ անգամ։
Պարագվայական աղվեսները ապրում են մոտ 14 տարի։


== Սնունդը ==

Պարագվայական աղվեսները ուտում են գրեթե ամեն ինչ՝ մրգեր, բույսեր, միջատներ, կրծողներ, թռչուններ, ընտանի կենդանիներ, ձվեր, երկկենցաղներ, սողուններ և այլն։ Նրանց հիմնական մրցակիցները համարվում են պումաները և փողոցային շները։


== Ներկայացող վտանգ ==
Չնայած այն փաստին, որ պարագվայական աղվեսը չի համարվում վտանգի տակ գտնվող կենդանի, նրանց շատ հաճախ որսում են մորթու համար։ Կատարվել են աղվեսների որսը կանխարգելող բազմաթիվ գործողություններ։


== Արտաքին հղումներ ==
Animal Diversity Web ։ Lycalopex gymnocercus (en)
NCBI ։ Lycalopex gymnocercus (en)
UTC-4

UTC-4, ժամային գոտի, որում ժամանակը 4 ժամով ետ է ընկնում UTC-ից։


== Ամբողջ տարվա ընթացքում ==
 Կանադա (Քվեբեկ, 63° արևմտյան երկայնության միջորեականից արևելք)
 Մեծ Բրիտանիա (Բրիտանական Վիրջինյան կղզիներ)
 Մեծ Բրիտանիա (Անգիլիա)
 Մեծ Բրիտանիա (Մոնտսերատ)
 Դոմինիկյան Հանրապետություն
 ԱՄՆ (Պուերտո Ռիկո)
 ԱՄՆ (Ամերիկյան Վիրջինյան կղզիներ)
 Անտիգուա և Բարբուդա
 Սենթ Քիթս և Նևիս
 Ֆրանսիա (Գվադելուպա)
 Ֆրանսիա (Մարտինիկա)
 Ֆրանսիա (Սենթ Մարտեն)
 Ֆրանսիա (Սուրբ Բարդուղիմեոսի կղզի)
 Դոմինիկա
 Սենտ Լյուսիա
 Բարբադոս
 Սենտ Վինսենթ և Գրենադիններ
 Գրենադա
 Նիդերլանդներ (Արուբա, Կյուրասաո, Սինթ Մաարտեն, Կարիբյան Նիդերլանդներ)
 Տրինիդադ և Տոբագո
 Գայանա
 Բրազիլիա (Ռորայմա, Ամազոնաս, Ակրի, Ռոնդոնիա)
 Բոլիվիա
 Վենեսուելա


== Ձմռանը հյուսիսային կիսագնդում ==
 Գրենլանդիա (Հեյս թերակղզի)
 Կանադա (Նյուֆաունդլենդ և Լաբրադոր, Նյու Բրանսուիկ, Արքայազն Էդուարդի կղզի, Նոր Շոտլանդիա)
 Մեծ Բրիտանիա (Բերմուդներ)


== Ձմռանը հարավային կիսագնդում ==
 Բրազիլիա (Մատու Գրոսու, Մատու Գրոսու դու Սուլ
 Պարագվայ
 Չիլի (ամբողջը առանց Զատկի կղզի նահանգից)
 Արգենտինա (Սան Լուիս)
 Մեծ Բրիտանիա (Ֆոլկլենդյան կղզիներ)


== Ամռանը հյուսիսային կիսագնդում ==
 Կանադա (Նունավուտ, Քվեբեկ, Օնտարիո)
 ԱՄՆ
Մեն
Նյու Հեմփշիր
Վերմոնտ
Մասսաչուսեթս
Ռոդ-Այլենդ
Կոնեկտիկուտ
Նյու-Յորք
Նյու Ջերսի
Դելավեր
Կոլումբիա
Մերիլենդ
Փենսիլվանիա
Օհայո
Միչիգան (մեծ մասը)
Ինդիանա (մեծ մասը)
Կենտուկի (արևելյան մասը)
Արևմտյան Վիրջինիա
Վիրջինիա
Թենեսի (արևելյան մասը)
Հյուսիսային Կարոլինա
Հարավային Կարոլինա
Ջորջիա
Ֆլորիդա (մեծ մասը)
 Բահամներ
 Կուբա
 Մեծ Բրիտանիա Թերքս և Քայքոս կղզիներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
UTC-4 գոտում գտնվող քաղաքներ
Պրայա ա Մարե

Պրայա ա Մարե (իտալերեն՝ Praia a Mare), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Կոզենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 6277 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 285 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 22,91 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 87028։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0985։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Օլենյա Գուբա

Օլենյա Գուբա (ռուս.՝ Оленья Губа), գյուղ Ռուսաստանի Մուրմանսկի մարզի Ալեկսանդրովսկ քաղաքային օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1661 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մ.թ.ա. 735


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Սարդուրի Բ
Կոտոր (Չեռնոգորիա)

Կոտոր ( չեռն.` Котор, իտալերեն՝ Cattaro ) Չեռնոգորիայում ծովափնյա քաղաք է։ Գտնվում է Կոտոր ծոցի մեկուսացված մասում։ Քաղաքն ունի 13.510 բնակչություն և հանդիսանում է Կոտորի շրջանի վարչական կենտրոն։
Կոտորի հին միջերկրածովյան նավահանգիստը շրջապատված է պարսպով, որը կառուցվել է Վենետիկի տիրապետության ժամանակահատվածում։ Այն տեղակայված է Կոտորի (Բոկա Կոտորսկա) ծովածոցում, որը Ադրիատիկ ծովի խորքային մասերից մեկն է։ Ոմանք այն անվանել են Եվրոպայի հարավային ամենահին ֆյորդը, սակայն այն ռիա է` ընկղմված գետի կիրճ։ Օրջենի և Լովիչենի կրաքարային ժայռերը, Կոտորը և նրա շրջակայքը տպավորիչ լանդշաֆտի մաս են։
2000-ականներից ի վեր Կոտորում նկատվում է զբոսաշրջության աճ , զբոսաշրջիկները մեծ մասամբ ժամանում են նավերով։ Այցելուներին գրավում են Կոտորի ծոցի բնական շրջակայքը և Կոտորի հին քաղաքը։ Կոտորը հանդիսանում է համաշխարհային ժառանգության վայր։
Կոտորի պարսպապատ կենտրոնը 2017-ին ընդգրկված էր նաեւ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցուցակի մեջ որպես վենետիկյան 15-րդ եւ 17-րդ դարերի պաշտպանական շինություն։


== Քույր քաղաքներ ==
Կոտորի քույր քաղաքներն են ՝  


== Հղումներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.opstinakotor.com Կոտոր (Չեռնոգորիա). պաշտոնական կայք
Այցելություն-Չեռնոգորիա. Կոտոր-պատմություն
ՅՈՒՆԵՍԿՕ. Կոտորի բնական և մշակութա-պատմական մարզ
Բոկա Կոտորսկայի լուսանկարների սրահ
Կոտորի տուրիստական ներկայացում
Հին քաղաքի քարտեզ (1944px × 2592px 851.58 Kb JPG)
Աղջուր (այլ կիրառումներ)

Աղջուր, կարող է վերաբերել՝

Աղջուր - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի Շատախի գավառակում
Աղջուր - գետակ Արաքսի ավազանում
Էռլանգեն

Էռլանգեն (գերմ.՝ Erlangen), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում՝ Միջին Ֆրանկոնիայի կազմում։ Բնակչությունը՝  107.103 մարդ (ըստ 2012)։ Տարածքը՝ 76,94 կմ2։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 5 65 000։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Ծաղիկ ձյան վրա

Ծաղիկ ձյան վրա (վրաց.՝ ყვავილი თოვლზე, Ղվավիլի թովլզե), 1959 թվականին Վրացֆիլմ կինոստուդիայում նկարահանված գեղարվեստական ֆիլմ՝ երաժշտական կատակերգություն։


== Սյուժե ==
Կախաբեր Կախաբերիձեն ավարտել է ինստիտուտն ու պատրաստվում է մեկնել գյուղ՝ աշխատելու որպես անասնաբույժ; Սակայն սիրահարվում է էստրադային երգչուհի Նելլի Ջանդիերիին և մնում քաղաքում։ Կախաբերը դառնում է Նելլի ու նրա չորս քույրերի երաժշտական խմբի ադմինիստրատոր։
Կախաբերը չի էլ նկատում, որ Նելլին ու նրա քույրերը բացահայտ ծաղրում են իրեն, և շարունակում է փութաջան աշխատել նրանց համար։ Հայտնի չէ, թե որքան կշարունակվեր դա, եթե Կախաբերը չհանդիպեր դերձակուհի Ցիցինոյին, ով եկել է մասնակցելու դահուկավազքի մրցումներին։ Այս ծանոթությունը Կախաբերին ստիպում է հասկանալ, որ Նելլին իրեն չի սիրում, և նրա հանդեպ տածած իր զգացմունքն էլ արդեն մարել է։
Կախաբերը վերադառնում է անասնաբույժի իր աշխատանքին։ Ցիցինոն պարտվում է մրցության ժամանակ, սակայն ցանկացած մրցանակից ավելի կարևոր է երջանկություն բերող այն ալ ծաղիկը, որ Կախաբերը քաղել էր լեռներում։


== Դերերում ==
Լևան Անտաձե - Կախաբեր Կախաբերիձե
Ջուլիետա Վաշակմաձե - Ցիցինո
Նատաշա Կոբախիձե - Նելլի Ջանդիերի
Գեորգի Գաբելաշվիլի
Կոտե Դաուշվիլի
Բուխուտի Զաքարիաձե
Իրակլի Նիժարաձե
Ալեքսանդր Օմիաձե
Մեգի Ցուլուկիձե
Ռեզո Խոբուա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ծաղիկ ձյան վրա» Archived 2015-09-24 at the Wayback Machine. ֆիլմը «Վրաց ազգային կինեմատոգրաֆի» կայքում (անգլ.)(վրաց.)
«Ծաղիկ ձյան վրա» ֆիլմը kino-teatr.ru կայքում
«Ծաղիկ ձյան վրա» ֆիլմը kinopoisk.ru կայքում
Ալեք Ենիգոմշյան

Արա Ալեքսանդր Վահրամի Կոմշույան, հայտնի նաև Ալեք Ենիգոմշյան (փետրվարի 6, 1955(1955-02-06), Բեյրութ, Լիբանան), հայ լրագրող, քաղաքական գործիչ, «Միացում» նախաձեռնության հիմնադիր, «Հիմնադիր խորհրդարան» քաղաքական կազմակերպության անդամ, «Մոնթե Մելքոնյան» հասարակական կազմակերպության տնօրեն, Հայաստանի ազատագրման հայ գաղտնի բանակի նախկին անդամ։ «Սասնա ծռեր» համահայկական կուսակցության վարչության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Առավել հայտնի է 1980 թ.-ի հոկտեմբերի 3-ին Ժնևի հյուրանոցի ռմբակոծմանը իր մասնակցությամբ, երբ նռնակը, որ նա պատրաստել էր Սյուզի Մահսերեջյանի հետ ժամանակից շուտ պայթեց, նրան դարձնելով կույր և կտրելով նրա ձախ ձեռքը։ Ենիգոմշյանը և ԱՄՆ քաղաքացի Մահսերեջյանը բռնվեցին։
Ենիգոմշյանը մեղադրվել է անօրինական պայթուցիկ սարք պահելու համար, դատապարտվել պայմանական 18 ամսվա ազատազրկման և Շվեյցարիայից վտարման։ Այս բանտարկություններից հետո ԱՍԱԼԱ-ն ակտիվացրեց իր գործողությունները՝ պահանջելով բանտարկյալների ազատ արձակում, ինչը շուտով իրականություն դարձավ։ Ալեք Ենիգոմշյանը վերադարձավ Հայաստան, Nouvelles d'Arménie ամսագրի թղթակիցն է, նաև ակտիվ քաղաքական և քարոզչական գործունեություն է ծավալում, Հիմնադիր խորհրդարանի անդամ է եղել, իր ելույթներում հորդորում է դրսի հայությանը վերադառնալ Հայրենիք [1]։ Այժմ «Սասնա ծռեր» համահայկական կուսակցության վարչության անդամ է։
2015 թ․ հունվարի 31-ին դաժան ծեծի է ենթարկվել «100ամյակը առանց ռեժիմի» դեպի Արցախ ավտոերթի ժամանակ։
2015 թ․ եղել է «100ամյակը առանց ռեժիմի» շարժման առաջամարտիկներից, ենթարկվել քաղաքական հետապնդման։
Պայքարել է նաև սահմանդրական փոփոխություններ դեմ։
2016 թ. հուլիսի 27-ին ԱԱԾ-ն նրան ձերբակալել է այն բանից հետո երբ կազմակերպել էր խաղաղ ցույցերը ի պաշտպանություն «Սասնա ծռեր» խմբի զինված ապստամբության պահանջների։ 2018 թ․ հեղափոխությունից հետո՝ Օգոստոսի 8-ին փոխվեց Ալեք Ենիգոմշյանի խափանման միջոցը և նա ազատ արձակվեց։ 
Մի խումբ հայրենասեր գործիչների հետ հիմնադրել է «Սասնա ծռեր» համահայկական կուսակցությունը։ Առաջադրվել պատգամավորության թեկնածու։
1998-2018 թթ․ ենթարկվել է քաղաքական հետապնդպման, բռնաճնշումների, ապօրինի կալանավորվել և դատապարտվել շինծու հոդվածներով, ենթարկվել է սև-հակաքարզչության իշխանությունների կողմից, չնայած դրան եռանդուն կերպով պայքարել է ավտորիտար համակարգի դեմ՝ հանուն հայ ժողովրդի հաղթանակի։


== Տես նաև ==
Հայաստանի ազատագրման հայ գաղտնի բանակ


== Ծանոթագրություններ ==

Monte Melkonian’s Family Appeals for Release of Alec Yenikomshian
Հռենոսյան թերթ

«Հռենոսյան թերթ»  (գերմ.՝ Rheinische Zeitung fur Politik, Handel und Gewerbe - «Հռենոսյան թերթ քաղաքականության, առևտրի և արվեստի հարցերով»), ամենօրյա գերմանական լրագիր։ 
Հիմնադրել են պրուսական կառավարությանն ընդդիմադիր լիբերալ բուրժուազիայի ներկայացուցիչները։ Հրատարակվել է Քյոլնում, 1842 թվականի հունվարի 1-ից մինչև 1843 թվականի մարտի 31-ը։ 1842 թվականի ապրիլից թերթին աշխատակցել է Կառլ Մարքսը, ով 1842 թվականի հոկտեմբերից դարձել է դրա խմբագիրը։ 
«Հռենոսյան թերթ»-ում Մարքսը հրատարակել է մի շարք հոդվածներ, որոնք նշանավորեցին նրա անցումը իդեալիզմից դիալեկտիկական մատերիալիզմին և հեղափոխական դեմոկրատիզմից՝ կոմունիզմին։ Թերթին աշխատակցել է նաև Ֆրիդրիխ Էնգելսը։ Շնորհիվ Մարքսի և էնգելսի, «Հռենոսյան թերթ» ընդունեց որոշակի հեղափոխական-դեմոկրատական բնույթ, որի պատճառով ենթարկվեց պրուսական կառավարության հետապնդումներին։ Դրա հետևանքով սկզբում թերթի խմբագրությունից հեռացավ (1843 թվականի մարտի 17-ին) Մարքսը, ապա փակվեց նաև թերթը։
Ձիթենազգիներ

Ձիթենազգիներ (լատ.՝ Oleaceae), երկշաքիլավոր բույսերի ընտանիք։ Ծառեր կամ թփեր են, երբեմն՝ լիաններ։ Տերևները հակադիր են, պարզ, ամբողջաեզր, երբեմն՝ բարդ, առանց տերևակիցների։ Ծաղիկները մեծ մասամբ երկսեռ են՝ քառանդամ, կանոնավոր, ծաղկաբույլերում հավաքված։ Բաժակը փոքր է, երբեմն լրիվ բացակայում է։ Պտուղը լինում է հատապտուղ, տուփիկ, կորիզապտուղ են։ Հայտնի է մոտ 30 ցեղ, 600 տեսակ՝ տարածված էն բարեխառն, մերձարևադարձային և արևադարձային շրջաններում, Հայաստանում՝ 4 տեսակ, հիմնականում Տավուշի, Սյունիքի, Լոռու մարզերում և Երևանում։ Առավել կարևոր տնտեսական նշանակություն ունեն ձիթենին, հացենու տարբեր տեսակները։ Ձիթեննիից ստացվում է նաև արժեքավոր եթերայուղ։ Դեկորատիվ նպատակով աճեցվում են հասմիկի, եղրևանու, ոսկեգանգի, կիպրոսի բազմաթիվ տեսակներ։