armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
(5296) Ֆրեդրիկ

(5296) Ֆրեդրիկ (անգլ.՝ Friedrich), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,119533 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7666 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4724 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2012,49 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178883 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,84° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5296) Ֆրեդրիկ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Օֆ (քաղաք)

Օֆ, քաղաք արևելյան Տրապիզոնում, Թուրքիա։ Իրա անունը ստացել է (հուն․՝ Οφις)՝ Օֆիս, ինչը հունարեն օձ է նշանակում, առաջացել է համանուն գետից։


== Պատմություն ==
Քաղաքի անվանման ճշգրիտ ծագումը հայտնի չէ։ 1910 թվականի տեղացնիները, ովքեր խոսում էին հունարեն լեզվի  պոնտոսի բարբառով, քաղաքն անվանել են «Օֆիս»։ Համաձայն մեկ այլ տարբերակի, քաղաքի անունը ծագել է լազերեն լեզվից։ Կա նաև մի տարբերակ, որ քաղաքը անվանվել է ի պատիվ իր հարևանությամբ հոսող գետի, որը կոչվել է Օֆիս, որը հունարենից թարգմանած «օձ» է նշանակում։ 1950-ական թվականներին այս գետը վերանվանվել է Սոլակլ։ Քաղաքի և հարակից 54 գյուղերի բնակիչները հիմնականում հույներ են, ովքեր XVII դարում մահմեդականություն են ընդունել։ Չնայած թուրքացմանը հունարեն լեզվի պոնտոսի բարբառը դեռ կենդանի է, որով խոսում են Օֆ գետի հովտի 30 գյուղերի բնակիչները։


== Հայտնի անձինք ==
Ալի Աղաօղլու` գործարար (1959)
Էրդողան Բայրաքթար՝ քաղաքական գործիչ, Թուրքիայի շրջակա միջավայրիև քաղաքաշինության նախկին նախարար
Ֆաթիհ Չաքիրօղլու՝  (1981) ըմբշամարտի Եվրոպայի չեմպիոն
Հասան Քյուչյուկյուզ՝ (1957) Թուրքիայի ռազմաօդային ուժերի հրամանատար
Ֆաթիհ Օզթյուրք՝ (1983) ֆուտբոլիստ
Մուստաֆա Վարանկ՝ (1976) արդյունաբերության և  տեխնոլոգիաների նախարար
Մեհմեդ Յըլմազ՝ (1979) ֆուտբոլիստ


== Ծանոթագրություններ ==
Ալաթ

Ալաթ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Շատրիշչե (այլ կիրառումներ)

Շատրիշչե, կարող է վերաբերել՝

Շատրիշչե - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանում
Շատրիշչե - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Յամպոլի շրջանում
Ագնեթե Յունսեն

Ագնեթե Քրիստին Յունսեն (նորվ.՝ Agnete Kristin Johnsen, հուլիսի 4, 1994, Նեսեբյու, Նորվեգիա), առավել հայտնի է Ագնեթե կամ Ագգի բեմական անունով, սաամական ծագմամբ նորվեգացի երգչուհի և երգերի հեղինակ։ 2016 թվականին «Icebreaker» երգով ներկայացրել է Նորվեգիան Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայում կայացած Եվրատեսիլ երգի մրցույթում։


== Կենսագրություն ==
Ագնեթե Յունսենը ծնվել է 1994 թվականի հուլիսի 4-ին հյուսիսային Նորվեգիայի Նեսեբյու փոքրիկ բնակավայրում։ Ունի սաամական ծագում, իսկ նրա հայրը՝ Սիգնե Իվերսենը, սաամերեն լեզվով ստեղծագործող հայտնի մանկական գրող է։
2008 թվականին Ագնեթեն միանում է «The BlackSheeps» մանկական երաժշտական խմբին, որի մյուս անդամների հետ միասին վերջինս հաղթում է «Melodi Grand Prix Junior 2008» երգի մրցույթում։ Հաղթող երգը կոչվում էր «Oro jaska, beana» և հնչում էր նորվեգերեն և սաամերեն լեզուներով։ Կարճ ժամանակահատվածում այդ երգը հայտնվում է Նորվեգիայի հիթ շքերթի առաջին հորիզոնականում։ 2011 թվականին «The BlackSheeps» -ը մասնակցում է Եվրատեսիլում Նորվեգիայի ներկայացուցչի ընտրությանը, սակայն գրավում է երկրորդ տեղը։
2016 թվականին Ագնեթեն հերթական անգամ մասնակցում է Նորվեգիայի եվրատեսիլյան ներկայացուցչի ազգային ընտրությանը՝ այս անգամ «Icebreaker»։ Այդ երգը հաղթում է եզրափակչում և Ագնեթե Յունսենը ստանում է Վիեննայում կայանալիք համաեվրոպական երգի մրցույթում  Նորվեգիան ներկայացնելու իրավունք։ Կատարումից առաջ երգչուհին նշում է, որ այդ երգը նվիրված է այդ պահին ընկճախտով տառապող իր ընկերոջը։ Եվրատեսիլում Ագնեթեն հանդես է գալիս երկրորդ կիսաեզրափակչում, սակայն այդպես էլ չի անցնում հաջորդ փուլ։


== Ծանոթագրություններ ==
Դուխովսկայա (կայարան, Կարդիմովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴուխովսկայաԴուխովսկայա (ռուս.՝ Духовская), կայարան Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 134 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վաղատուր

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վաղատուր (այլ կիրառումներ)Վաղատուր, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզում, Գորիսից մոտ 9 կմ հյուսիս, Վաղատուր գետի հովտում, ծովի մակարդակից 1550 մ բարձրության վրա։ Հեռավորությունը Կապան մարզկենտրոնից կազմում է մոտ 97 կմ։
Գյուղը Բայանդուր անվան տակ ընդգրկված է եղել Ցարական Ռուսաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Խորհրդային տարիներին մասն է կազմել Հայկական ԽՍՀ Զանգեզուրի գավառի, իսկ 1930 թվականից` Գորիսի շրջանի։ 1995 թվականից մտնում է ՀՀ Սյունիքի մարզի մեջ, 2016 թվականից մասն է խոշորացված Տեղ համայնքի։ Վաղատուր է վերանվանվել 1969 թվականի մայիսի 7-ին։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Վաղատուրի մշտական բնակչությունը կազմել է 336, առկա բնակչությունը` 323 մարդ։ Մինչև 1918 թ. բնակեցված է եղել ադրբեջանցիներով։
Վաղատուրի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, պտղաբուծությամբ, բանջարաբուծությամբ, հացահատիկի և կերային կուլտուրաների մշակությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Վաղատուրն ունի երկու եկեղեցի՝ “Վաղատուրի” (հավանաբար XVII դար) և “Ժամ”։


== Տես նաև ==
Վաղատուրի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը Սյունիքի մարզպետարանի կայքում Archived 2014-01-29 at the Wayback Machine.
Համայնքի ղեկավարի Էջը Սյունիքի մարզպետարանի կայքում Archived 2014-01-29 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ժիրայր Ազիզյան

Ժիրայր Ռաֆայելի Ազիզյան (մայիսի 24, 1972(1972-05-24), Մարտունի, ԼՂԻՄ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 26, 1994(1994-01-26), Մարտունի), հայ ազատամարտիկ, հետախույզ։ Գրիշա Ազիզյանի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
1992-1994 թվականներին Մարտունու ՊՇ ստորաբաժանումների կազմում (դասակի հրամանատար) մասնակցել է Մարտակերտի, Մաճկալաշենի, Ղարադաղլուի, Ամիրանլարի, Կուրապատկինոյի, Մարզիլուի, Վերին Վեյսալուի, Հադրութի ազատագրական մարտերին։
Հետմահու պարգևատրվել է Արցախի Հանրապետության «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով։ Թաղված է Մարտունիում։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոա Վիստա (Ռորայմա)

Բոա Վիստա (պորտ.՝ Boa Vista ˈbo(w.w)ɐ ˈvistɐ, պորտուգալերենից բառացի թարգմանած՝ նշանակում է գեղեցիկ տեսարան)&nbsp, քաղաք Բրազիլիայում Ռիու Բրանկու գետի արևմտյան ափին, Վենեսուելայի հետ պետական սահմանից 220 կիլոմետր հեռավորության վրա։ 


== Համառոտ տեղեկատվություն ==
Բոա Վիստան Ռորայմա նահանգի վարչական կենտրոնն է, այդ կարգավիճակն ունեցող բրազիլական բնակավայրերից միակն է, որ ընկած է հասարակածից հյուսիս։ Կլիման արևադարձային է՝ կլոր տարին շոգ և խոնավ (տեղումների միջին տարեկան քանակությունը 2000 միլիմետրից ավելի է)։ Քաղաքը շրջապատված է բուսական ու կենդանական հարուստ աշխարհ ունեցող արևադարձային ընդարձակ անտառներով։
Բոա Վիստան նահանգի ամենամեծաթիվ բնակչությունն ունեցող բնակավայրն է. այստեղ է ապրում նահանգի ողջ բնակչության մոտավորապես մեկ երրորդ մասը (2019 թվականի տվյալներով՝ 399.213 մարդ): Քաղաքը կառուցապատվել է կենտրոնացված պլանի համաձայն, որը պատրաստել է Դարսի Ալեիշ Դերեգուսսոնը՝ հետևելով Փարիզի կառուցապատման օրինակին։
Բոա Վիստայի առևտրային և գործարար կապերը հաստատված են գլխավորապես բրազիլական Ամազոնաս նահանգի վարչական կենտրոն Մանաուսի, սահմանակից Գայանա պետության Լատեմ քաղաքի և վենեսուելական Սանտա Էլենա դե Վեյրենի հետ։ Այդ բնակավայրերի հետ Բոա Վիստան ունի ավտոմոբիլային հաղորդակցություն։ Երկրի այլ բնակավայրերի հետ գործնականում կարող է կապվել միայն ինքնաթիռների և ուղղաթիռների միջոցով։ Բրազիլիայի կառավարությունը ներկայումս նախագծեր է մշակում երկրի մնացած մասի հետ Բոա Վիստայի ու Մանաուսի կանոնավոր ու աշխույժ տրանսպորտային հաղորդակցությունն ապահովելու համար, որոնց իրագործումը կպահանջի ամազոնյան անտառների մի մասի հատում և մի շարք կամուրջների կառուցում։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում էր  2 265 603 000,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում էր 9.355,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2010 թվականի դրությամբ, կազմում էր  0,779 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Բոա Վիստայի մերձակա Մարակա կղզում՝ 10.1312 հեկտար տարածքի վրա 1981 թվականից հաստատվել է բնապահպանական կայան, որի գործունեության գլխավոր նպատակը ամազոնյան բնապահպանական համակագի խստագույն պաշտպանությունն է։


== Կլիմա ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
[pt http://www.boavista.rr.gov.br]
[pt http://www.boavista.rr.leg.br]
[pt http://WikiMapia.org/#y=2818229&x=-60724182&z=11&l=0&m=a]
[pt http://www.cidades.ibge.gov.br/brasil/rr/boa-vista/]
Քենի Տետե

Քենի Տետե (հոլ.՝ Kenny Tete, հոկտեմբերի 9, 1995(1995-10-09), Ամստերդամ, Նիդերլանդներ), հոլանդացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Օլիմպիկ Լիոնի և Հոլանդիայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է աջ պաշտպանի դիրքում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Այաքս ===
Տետեն Այաքսի ակադեմիայի սան է։ Իր առաջին պրոֆեսինոալ պայմանագիրը կնքել է 2012 թվականի հուլիսի 20-ին։ 2014 թվականին տեղափոխվել է ակումբի առաջին թիմ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը Տետեն նշեց 2015 թվականի փետրվարի 5-ին՝ ԱԶ Ալկմարի դեմ խաղում։ Իր առաջին պրոֆեսիոնալ գոլը խփեց 2016 թվականի նոյեմբերի 24-ին՝ Պանատինաիկոսի դեմ խաղում։ Այաքսի կազմում Տետեն անցկացրեց 55 հանդիպում՝ դառնալով 1 գոլի հեղինակ։


=== Օլիմպիկ Լիոն ===
2017 թվականի հուլիսի 10-ին Տետեն տեղափոխվեց Օլիմպիկ Լիոն 3 միլիոն եվրոյի դիմաց։ Իր դեբյուտը Լիոնի կազմում նշեց 2017 թվականի օգոստոսի 5-ին՝ Ստրասբուրգի դեմ խաղում։ Իր առաջին գոլը խփեց օգոստոսի 19-ին՝ Բորդոյի դեմ խաղում։


== Միջազգային կարիերա ==
Տետեն հանդես է եկել Նիդերլանդների երիտասարդական հավաքականների կազմում։ Նիդերլանդների ազգային հավաքական առաջին անգամ հրավիրվել է 2015 թվականի օգոստոսին։ Իր դեբյուտը ազգային հավաքականում նշեց 2015 թվականի հոկտեմբերի 10-ին՝ Ղազախստանի դեմ խաղում։


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
2018 թվականի մարտի 25-ի դրությամբ


=== Միջազգային վիճակագրություն ===
2018 թվականի մարտի 25-ի դրությամբ


== Նվաճումներ ==


=== Ակումբային ===
ԱյաքսՈՒԵՖԱ Եվրոպայի Լիգա․ երկրորդ տեղ․ 2016-17


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տետեի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Տետեն transfermarkt-ում
Տետեն soccerbase.com-ում
Տետեն WhoScored.com կայքում
Տետեն Լիոնի պաշտոնական կայքում
Տետեն Լիգա 1-ի պաշտոնական կայքում
Տետեն ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
Ամառ 85

«Ամառ 85» (ֆր.՝ Été 85), ֆրանսիացի ռեժիսոր Ֆրանսուա Օզոնի դրամա ֆիլմը։ Ֆիլմը նկարահանվել է Էյդեն Չեմբերսի «Պարի՛ր իմ գերեզմանի վրա» վեպի հիման վրա։ 
Այն թողարկվել է Ֆրանսիայում 2020 թվականի հուլիսի 14-ին Diaphana Distribution ընկերության կողմից։


== Սյուժե ==
Գլխավոր հերոսը 16-ամյա Ալեքսիսն է, որը ամառն անցկացնում է Նորմանդիայի ծովային առողջարանում, նրան խեղդվելուց փրկում է 18-ամյա Դեյվիդը, և Ալեքսիսը սիրահարվում է։


== Դերերում ==
Ֆելիքս Լեֆևր՝ Ալեքսիս
Բենջամին Վուազեն՝ Դեյվիդ
Ֆիլիպինա Վեյժ՝ Քեյթ
Վալերիա Բրունի Տեդեսկի՝ մադամ Գորման
Մելվիլ Պուպո՝ Մ․ Լեֆևր
Իզաբել Նանտի՝ մադամ Ռոբին


== Արտադրություն ==
2019 թվականի հունիսին հայտարարվել է, որ ֆիլմի դերասանական կազմին միացել են Ֆելիքս Լեֆևրը, Բենջամին Վուազենը և Ֆիլիպինա Վեյժը, իսկ ռեժիսորը լինելու է Ֆրանսուա Օզոնը՝ իր գրած սցենարով։ Նկարահանումները սկսվել են 2019 թվականի մայիսին։


== Թողարկում ==
Ֆիլմի պրեմիերան պետք է կայանար Կաննի կինոփառատոնում 2020 թվականի մայիսին, սակայն այն չեղարկվել է COVID-19 համավարակի պատճառով։ Այն թողարկվել է Ֆրանսիայում 2020 թվականի հուլիսի 14-ին։ 2020 թվականի սեպտեմբերին Music Box Films ընկերությունը ձեռք է բերել ֆիլմի տարածման իրավունքները ԱՄՆ-ում։ Այն ցուցադրվել է Տորոնտոյի 2020 միջազգային կինոփառատոնում 2020 թվականի սեպտեմբերի 13-ին։


== Քննադատություն ==
Ֆիլմն ունի 59% հաստատման վարկանիշը Rotten Tomatoes-ի ամփոփման կայքում, որը հիմնված է 22 ակնարկների վրա, միջին արժեքով 5.58/10։ Metacritic-ում Ֆիլմն ունի 100-ից 68 վարկանիշ, որը հիմնված է 9 քննադատների վրա, ինչը ցույց է տալիս «ընդհանուր առմամբ դրական արձագանքներ»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ամառ 85(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
«Ամառ 85»(անգլ.) ֆիլմը Metacritic կայքում:
Մարինիչի (գյուղ, Պուտիլայի շրջան)

Մարինիչի (ուկրաիներեն՝ Мариничі), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Պուտիլայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մարինիչի գյուղում բնակվում էր 543 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հայոց ցեղասպանության խաչքար (Մոնտեվիդեո)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հայոց ցեղասպանության խաչքար (այլ կիրառումներ)Հայոց ցեղասպանության հուշարձան, հուշարձան Ուրուգվայի մայրաքաղաք Մոնտեվիդեոյի «Արմենիա» հրապարակում։


== Պատմություն ==
Հայաստանից բերված խաչքարը նվիրված է Հայոց Ցեղասպանության զոհերի հիշատակին։ Տեղադրվել է 2010 թվականի ապրիլի 24-ին։ Խաչքարի բացումը կատարել է ՈՒրուգվայի նախագահ Խոսե Ալբերտո Մուխիկա Կորդանոն, խաչքարը օծել է Հայ Առաքելական եկեղեցու Ուրուգվայի թեմի առաջնորդ Հակոբ արքեպիսկոպոս Գլնջյանը, ներկա են գտնվել նաև Ուրուգվայի կրթության և մշակույթի նախարար Ռիկարդո Էլրիխը և սպորտի ու զբոսաշրջության փոխնախարար Լիլիան Քեշիշյանը։
Ուրուգվայն առաջին երկիրն է, որը 1965 թվականին պաշտոնապես ճանաչել է Թուրքիայում հայերի ցեղասպանության փաստը՝ ապրիլի 24-ը հայտարարելով «Հայ նահատակների հիշատակի օր»։ 1971 թվականին Մոնտեվիդեոյի կենտրոնական հրապարակներից մեկը, որտեղ կանգնեցված է Մեծ եղեռնի զոհերին նվիրված հուշարձան-կոթող, կոչվել է Արմենիա, իսկ 1972 թվականին ծովեզրյա մի պողոտա Ռամբլա-Արմենիա։ «Արմենիա» անունը կրող հրապարակ կա նաև Պիրիապոլիս ծովեզրյա քաղաքում։


== Տվյալներ ==
Մոնտեվիդեոյի «Արմենիա» հրապարակում խաչքարի տեղադրումը ձեռնարկել են Ուրուգվայի ՀԲԸՄ-ի ու ՍԴՀԿ-ի տեղական կառույցները, Հայ ազգային կենտրոնը և «Արմենիա» հրապարակի հանձնախումբը։ Խաչքարի հեղինակն է հայաստանցի վարպետ Ռուբեն Նալբանդյանը, բարերարը՝ ուրուգվահայ Կառլոս Կեցոյանը։


== Տես նաև ==
Հայերն Ուրուգվայում


== Ծանոթագրություններ ==
(1334) Լունդմարկա

(1334) Լունդմարկա (անգլ.՝ Lundmarka), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1934 թվականի հուլիսի 16-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,913641 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6383 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,189 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1816,57 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,198176 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,45° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1334) Լունդմարկա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սեն Կուտան (Շարանտի գավառ)

Սեն Կուտան (ֆր.՝ Saint-Coutant), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 215 մարդ, բնակչության խտությունը` 11.08 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 19.40 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 350 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 70 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 45 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 133 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 81-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 52։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 60,9 %։ 81 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 75 անձ (48 տղամարդ և 27 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (4 տղամարդ և 2 կին)։ 52 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 24-ը` թոշակառուներ, իսկ 25-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Չերնովսկի (Օբլիվսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չերնովսկի (այլ կիրառումներ)Չերնովսկի (ռուս.՝ Черновский ), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Օբլիվսկի շրջանում։ Մտնում է Նեստերկինսկոյե գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Հավատում եմ (ալբոմ)

Հավատում եմ-ը Սիրուշոյի 4-րդ ստուդիական ալբոմն է։


== Երգացանկ ==


== Արտաքին հղումներ ==
1283834759&sr= 301-1 Buy the Album on Amazon.com
Buy the Album on Hayshop.net
Ուլտիմա Էսպերանսա (նահանգ)

Ուլտիմա Էսպերանսա (իսպ.՝ Provincia de Última Esperanza), նահանգ Չիլիի Մագալանես և Չիլիական Անտարկտիկա տարածաշրջանում։ Վարչական կենտրոնն է Պուերտո Նատալես քաղաքը։ Նահանգը ղեկավարում է նախագահի կողմից նշանակված նահանգապետը։ Որպես նահանգ Ուլտիմա Էսպերանզան հանդիսանում է Չիլիի երկրորդ մակարդակի վարչական միավոր, որը իր հերթին բաժանվում է համայնքների (comunas)։ Ներառում է 2 համայնք.

Պուերտո Նատալես
Տոռես դել Պեյն


== Աշխարհագրությունը և բնակչություն ==
Չիլիի Ազգային վիճակագրական ծառայության 2002 թվականին կատարված մարդահամարի տվյալներով նահանգում բնակվում է 19 855 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 0,36 մարդ/կմ²։
Ուլտիմա Էսպերանսա նահանգի տարածքի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 55 443,9 կմ²։


== Տես նաև ==
Չիլիի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուլտիմա Էսպերանսա նահանգի պաշտոնական կայքը (իսպ.)
Մարիինսկի Պոսադի շրջան

Մարիինսկի Պոսադի շրջան (ռուս.՝ Мариинско-Посадский район, չուվաշերեն՝ Сĕнтĕрвăрри районĕ), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Չուվաշիա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Մարիինսկի Պոսադ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 686,1 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 26006 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 37,9 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Օր (Միքելանջելո)

«Օր» (իտալերեն՝ Il Giorno), մարմարե քանդակ, ստեղծել է Միքելանջելոն՝ 1520—1534 թվականներին։ Քանդակը Ջուլիանո Մեդիչիի և Կապելլա Մեդիչիի հիշատակին նվիրված կոմպոզիցիայի մաս է կազմում։  


== Ստեղծման պատմություն ==
Միքելանջելոն քանդակի վրա աշխատել է 1520-1534 թվականներին։ Աշխատանքը վերջնական տեսքի է բերվել 1534 թվականին4, երբ Միքելանջոն գնացել է Հռոմ։


=== Նախապատրաստական մոդել ===
Պահպանվել է քանդակի կավե թրծած տարբերակը, որը ստեղծվել է մոտավորապես 1524 թվականին։ Կավե տարբերակի մոտ բացակայում է աջ ոտնաթաթը, գլուխը ավարտուն տեսքի է բերված։ Մոդելի դեմքը ամբողջությամբ համապատասխանում է «Հաղթանակի ոգին» քանդակաշարից պարտվողի դեմքին՝ գլխարկի նմանվող խիտ, փարթամ վարսեր, երկար մորուք, լայն քիթ։ Ավարտուն քանդակի համեմատ այս մոդելն առավել մկանուտ է։ Հենց այս տեսքով է այն պատկերվել Տինտորետոյի նկարներում։
Մոդելը պահվում է Հյուսթոնի գեղարվեստի թանգարանում (Հյուսթոն, Տեխաս)։


== Նկարագրություն ==
«Օր» քանդակը մկանուտ, ուժեղ տղամարդու կերպար է։ Ուիլյամ Ուոլլեսի կարծիքով «Օր» քանդակի դեմքը «բարձանում է ուսից այնպես, ինչպես արեգակը հրվանդանի վրա»։ Ըստ Լազարևի՝ քանդակը «հիշեցնում է ուժգին հեղեղ, ակներև են Սիքստինյան կապելլայի տիտանյան կերպարներին նմանությունը»։
Հովարդ Բենջամին Հիբարդը (անգլ.՝ Howard Benjamin Hibbard), գրել է, որ քանդակը «Բելվեդերյան մարմնաքանդակի մեկ այլ տարբերակ է»։
Ինչպես գրել է Լիբմանը, «Օրը» նայում է «ուսի վրայով՝ մռայլ և անբարյացակամորեն, կարծես թաքնվում է թշնամական աշխարհից»։
Ինչպես կապելլայի մյուս քանդակները, «Օրի» աչքերը կույր են․ քանդակագործը դրանք ստեղծել է առանց բիբերի։
Գերմանացի արվեստաբան Հերբերտ ֆոն Այնեմը վկայակոչում է Ֆրիդրիխ Կրիգբաումին, ըստ որի «Օրը», ըստ նախնական մտադրության, պետք է ստեղծվեր առնձնահատուկ գծերով, արևի խույրով։


== Կերպարն արվեստի մեջ ==
Իրվինգ Սթոունի կենսագրական «Տառապանք և զմայլանք» (1961) գրքում գրված է․ 


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Գրականություն ==
Вазари Д. Жизнеописания прославленных живописцев, скульпторов и архитекторов իտալերեն՝ Le Vite de’piu eccelenti Pittori, Scultori e Architetti {{{заглавие}}}. — К.: Искусство, 1970. — С. 296 —429, 497 —507. — 520 с. (ուկր.)
Микеланджело. Поэзия. Письма. Суждения современников / сост. В. Н. Гращенков. — М.: Искусство, 1983. — 451 с.
Herbert von Einem; Ronald Taylor. Michelangelo = գերմ.՝ Michelangelo (1959). — London: Methuen&Co Ltd, 1973. — 329 с. (անգլ.)
Эрпель Фриц. Микеланджело / Пер. с нем. Сергея Данильченко. — Берлин: Хеншель, 1990. — 72 с. — ISBN 3-362-00044-4
Eric Scigliano. Michelangelo's Mountain: The Quest For Perfection In The Marble Quarries Of Carrara. — Simon and Schuster, 2005. — 352 с. (անգլ.)
Paul James LeBrooy. Michelangelo models formerly in the Paul von Praun Collection. — Michigan, 1972. (անգլ.)
Либман М. Я. Микеланджело Буонарроти. — М.: Советский художник, 1964. (ռուս.)
John Addington Symonds. The Life of Michelangelo Buonarroti. — 1893. (անգլ.)
William Wallace. The Treasures of Michelangelo. — Andre Deutsch, 2010. — ISBN 978-0-233-00253-8 (անգլ.)
Howard Hibbard Michelangelo. — Harper & Row, 1985. — 358 с.


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Երիտասարդ գնչուհին

«Երիտասարդ գնչուհին» կամ «Գնչուհին դափով որսում է իրեն նետված դրամը» (լատիշ․՝ Jaunā čigāniete), Կարլ Գունի 1870 թվականին ստեղծած կտավը։ Գտնվում է Լատվիայի գեղարվեստի ազգային թանգարանի հավաքածուում։


== Պատմություն ==
1870 թվականին փարիզյան սալոնի ցուցահանդեսից հետո Կարլ Գունը մեկնում է Նորմանդյան կղզիներ, Նորմանդիա, ապա՝ Բելգիա, 
որտեղ էլ հավանաբար ստեղծել է «Երիտասարդ գնչուհին» կտավը։ Նկարչի այս ոճի աշխատանքը՝ «մեկ ֆիգուրով կոմպոզիցիա», բարձր է գնահատվել։ Երիտասարդ գնչուհու փխրուն մարմինը, աղերսող հայացքը, ընկնող մետաղադրամի դիմաց պարզած դափը, այս բոլոր տարրերը համալրում են կոմպոզիցիան, որտեղ սոցիալականը միախառնվում է ռոմանտիկ մոտիվներին։
Ակադեմիական ավանդույթներին համահունչ՝ կտավը ստեղծելիս յուրաքանչյուր տարր հաշվի է առնվել՝ կիրառելով նկարչին բնորոշ արտահայտչամիջոցներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Masterpieces of Latvian Painting. Late 19th – mid-20th century(չաշխատող հղում)
Young Gypsy Woman
Biography and pictures of Kārlis Hūns on the site "The History of Latvian Art [1]
Թաղասերի անապատ

Թաղասերի անապատ, հնավայր  Արցախի Հանրապետության Հադրութի շրջանում։ Գտնվում է Թաղասեռ գյուղի մոտ։ Նրանից 2 կմ հարավ-արևմուտք՝ թթենիների և ընկուզենիների պուրակում՝ մի բլրակի ստորոտում։ Պահպանվել է 26-144 4 մույթերով, եռանակ բազիլիկ ոճով կառուցված Ս․ Աստբածածին եկեղեցին։ Շինության գավթի ավերակները պահպանվել են։ Ս․ Աստվածածին եկեղեցին կառուցվել է 1635 թվականին թաղասեռցիների օգնությամբ։


== Պատմություն ==
Ս․ Աստվածածին եկեղեցին տեղակայված է նախկին ավերված եկեղեցու դիմաց, հին և նոր Թաղասեռ գյուղերի արանքում։ Արևելյան կողմում ունի կիսակլոր աբսիդ, որի երկու կողքերին կան երկու խորաններ։ Եկեղեցու ներսում կան գերեզմանաքարեր և քանդակազարդ խաչքարեր։ Մոտավորապես 500 մետր դեպի հարավ՝ եկեղեցուց ներքև, գյուղի ավերակները մեծ տարածություն են զբաղեցնում, որը կոչվում է Շենատեղ։ Եկեղեցուց պահպանվել են պարիսպների պատերը, տների և եկեղեցիների տեղերը, սալահատակված փողոցների հետքերը։ Խաչքարերը և արձանագրությունները թափված են խոտերի և թփերի մեջ։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Մալայա Մարտինովկա (Մարտինովսկի շրջան)

Մալայա Մարտինովկա (ռուս.՝ Малая Мартыновка), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մարտինովսկի շրջանում։ Մտնում է Յուժնենսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Թալլո

Թալլո (հին հունարեն՝ Θαλλώ, Տալլո), գարնան, ծաղկունքի, բողբոջների, բուսականության ծլարձակմանը նպաստող աստվածուհի, հորաներից մեը։ Զևսի և Թետիսի դուստրը։ Չորս եղանակներից Թալլոն խորհրդանշում է գարունը։ Արձանագրություններում նշված է որպես քարիսներից մեկը։ 
Արվեստում պատկերված էր որպես երիտասարդ գեղեցիկ աղջիկ, զարդարված բազմաթիվ՝ համապատասխան տարվա եղանակին, ստեղծագործություններով։ Թալլոն' պատկերացվոմ էր լի ծաղիկներով գոգնոցով։
Մակքայ լիճ

Մակքայ լիճ (անգլ.՝ Lake Mackay, Pit․՝ Վիլկինկարա), Արևմտյան Ավստրալիայում  և Հյուսիսային տարածքում գտնվող հարյուրավոր էֆեմերալ աղի լճերից ամենամեծը։ Լիճն ամենամեծն է Արևմտյան Ավստրալիայում և ունի 3494 կմ² (1349 քառակուսի մղոն) մակերես։ Հաշված ծովի մակարդակից, նրա բարձրությունը տատանվում է 355 մ-ից (1165 ոտնաչափ) միչև 370 մ (1210 ոտնաչափ ) (22°36′ հվ. լ. 128°42′ ավ. ե.):


== Նկարագրություն ==
Մակքայ լիճը մեծությամբ չորրորդ լիճն է Ավստրալիայում։ Արևելքից արևմուտք և հյուսիսից հարավ երկարությունը մոտավորապես 100 կիլոմետր է։ Լճի հատակի ավելի մութ տարածքներում երևում են անապատային բուսականության կամ ջրիմուռների որոշ տեսակներ։ Լճի չոր հողերում կա որոշակի խոնավություն և ամենացածր բարձրություններում, որտեղ տեղի են ունենում ջրի կուտակումներ։ Այս արիդ միջավայրում, աղերը և այլ օգտակար հանածոները գոլորշացման հետևանքով առաջացած մազական երևույթների հաշվին դուրս են գալիս մակերևույթ, դրանով իսկ ստեղծելով սպիտակ անդրադարձնող մակերևույթ։ Լճի արևելյան կեսի երկայնքով նկատվում են ցրված դարչնագույն բլուրներ և լճի հարավից դեպի արևմուտք ավազոտ լեռնաշղթաներ։
Մակքայ լիճը, որը տեղաբնակներին հայտնի է որպես Վիլկինկարա, մեծ տեղ է գրավում Արևմտյան անապատի երազատեսությունների մասին աբորիգենական դիցաբանական պատմվածքներում։ Դրա ծագման հիմնական առասպելական հեքիաթները կարելի է բաժանել երեք առանձին թեմաների, որոնցից յուրաքանչյուրում խոսվում է ամենակուլ  անտառային հրդեհի մասին, որը ամայացրել է երկիրը և որից ձևավորվել է լիճը։
Հետազոտող Դավիթ Քարնեգին 1897 թվականին մտահանգություն է արել, որ այդտեղ գոյություն ունի լիճ, երբ անցել էր լճի կողքով դեպի արևմուտք, ինչպես մեջբերված է իր Spinifex and Sand գրքում։

Այն իր ներկայիս անունը ստացել է ավստարլիացի զբոսաշրջիկ Դոնալդ ՋորՋ Մակքայի հայտնաբերումից (1870-1958) հետո, ով մի քանի արշավախմբեր է առաջնորդել դեպի Ավստրալիայի մայրցամաքի ամենահեռավոր շրջաններ և քարտեզագրում կատարել։
Լիճը ականավոր տեղաբնիկ նկարիչ Լինդա Սիդդիկ Նապալտջարիի ծննդավայրն է և այն տարածքը, որտեղ մեծացել է նկարիչ Ռոնի Տյամպիտջինպան։


== Անվանակիցներ ==
Հյուսիսային տարածքի բնակավայրերից մեկը 2007 թվականին ստացել է Մակքայ լիճ անունը ի պատիվ Մակքայ լճի, որի սահմաններում էլ գտնվում լիճը։
Մակքայ Լակուսը, Սատուրնի Տիտան արբանյակի լճերից մեկն է, որը կոչվել է Մակքայ լճի անունով։ 


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Աբդուռահիմ Հախվերդով

Աբդուռահիմ Հախվերդով (ադրբ.՝ Əbdürrəhim bəy Haqverdiyevմայիսի 17, 1870(1870-05-17), Ağbulaq, Shusha, Ելիզավետպոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 11, 1933(1933-12-11), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի գրող, դրամատուրգ, Ադրբեջանական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1928)։


== Ստեղծագործություն ==
«Ավերված բույնը» (1896), «Անբախտ պատանին» (1900) և այլ պիեսներում պատկերել է «կալվածատիրա-ազնվականական կացութաձևի քայքայումը»։ «Աղա Մոհամմադ շահ Ղաջար» (1907) դրամայում դեմ է արտահայտվել բռնատիրությունը։
Խորհրդային իշխանության տարիներին գրել է «Ծառի ստվերում» (1926), «Հին սերունդ» (1927), «Կանանց տոնը» (1928), «Հրաշալի է» (1928) պիեսները։ 
Գրել է նաև գրականագիտական ու թատերական ուսումնասիրություններ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սավոչկինո (գյուղ, Վսևոլոժսկի շրջան)

Սավոչկինո (ռուս.՝ Савочкино), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անժեյ Չոլոկյան

Անժեյ Չոլոկյան (ապրիլի 15, 1967(1967-04-15), Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային բռնցքամարտիկ, ծանր քաշային կարգի ներկայացուցիչ։ 1980-ականների ողջ ընթացքում հանդես է եկել համամիութենական մակարդակով, մի շարք խոշոր միջազգային մրցաշարերի հաղթող և մրցանակակիր, ԽՍՀՄ առաջնության բրոնզե մեդալակիր, զինծառայողների շրջանում աշխարհի չեմպիոն, ԽՍՀՄ սպորտի միջազգային կարգի վարպետ։ Նաև հայտնի է որպես բռնցքամարտի մարզիչ։


== Կենսագրություն ==
Անժեյ Չոլոկյանը ծնվել է 1967 թվականի ապրիլի 15-ին ՀԽՍՀ-ում, սակայն դեռևս մանուկ հասակում, ընտանեկան հանգամանքներով, մշտական բնակության է տեղափոխվել Ադիգեյի ինքնավար մարզի Մայկոպ քաղաք։ 1980-1984 թվականներին սովորել է Մայկոպի թիվ 8 միջնակարգ դպրոցում, 1985-1988 թվականներին ծառայել ԽՍՀՄ զինված ուժերում, գտնվելով Դոնի Ռոստովի 85-րդ սպորտային վաշտի դիրքում։
Ակտիվորեն զբաղվել բռնցքամարտով սկսել է վաղ մանկությունից, վերապատրաստվել է Մայկոպի թիվ 2 մանկապատանեկան մարզադպրոցում՝ վաստակավոր մարզիչ Վլադիմիր Նիկոլաևիչ Օվչիննիկովի ղեկավարությամբ։ Եղել է Ադիգեյի «Սպարտակ» կամավոր մարզական ընկերության խորհրդի և Ռոստովի բանակի մարզական ակումբի կազմում։
Առաջին անգամ իր մասին հայտարարել է 1983 թվականին՝ հաղթելով Ուլյանովսկում կայացած ԽՍՀՄ պատանիների առաջնությունում։ Մեկ տարի անց հաղթանակ տարավ Տաշքենդում ԽՍՀՄ դպրոցականների ամառային սպարտակիադայում, ևս մեկ տարի անց լավագույնը դարձավ Պենզայում կայացած ԽՍՀՄ պատանեկան առաջնությունում, նվաճեց Մոնղոլիայի «Բարեկամություն» միջազգային մրցաշարը, հանդես եկավ Ռումինիայում կայացած պատանեկան աշխարհի առաջնությունում, որտեղ ծանր քաշային կարգում կարողացավ հասնել քառորդ եզրափակիչ՝ պարտվելով միայն ապագա եռակի օլիմպիական չեմպիոնին տիտղոսակիր կուբացի բռնցքամարտիկ Ֆելիքս Սավոնին։
1986 թվականին Չոլոկյանը ոսկե մեդալներ է նվաճել Նովոռոսիյսկում ԽՍՀՄ երիտասարդական առաջնությունում և Չելյաբինսկում ՌՍՖՍՀ ժողովուրդների ամառային սպարտակիադայում։ Հաջորդ մրցաշրջանում Կաունասում կայացած ԽՍՀՄ առաջնությունում գրավել է երրորդ տեղը՝ կիսաեզրափակիչում զիջելով չեչեն բռնցքամարտիկ Ռամզան Սեբիևին։ Ընդգրկվել է խորհրդային ազգային հավաքականի կազմում և ելույթ է ունեցել Թաիլանդի թագավորի Գավաթում, կարողացել է դուրս գալ եզրափակիչ և ստացել արծաթե արժանապատվության պարգև, վճռորոշ մենամարտում պարտություն է կրել հոլանդացի Առնոլդ Վանդերլիդեից։ Բացի այդ, հաղթանակ է տարել աշխարհի առաջնությունում Դոնի Ռոստովի բարեկամ բանակների շարքում։
Ընդամենը սիրողական օլիմպիական բռնցքամարտում անցկացրել է 378 մարտ, որոնցից 329-ում հաղթել է։ Մարզական ակնառու նվաճումների համար արժանացել է «ԽՍՀՄ սպորտի միջազգային կարգի վարպետ» պատվավոր կոչմանը։
Մարզական կարիերան ավարտելուց հետո 1989 թվականից Մայկոպում զբաղվել է բիզնեսով և մարզչական գործունեությամբ։
1999 թվականին վերադարձել է մարզումների և Ռուսաստանի Պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտի ֆեդերացիայի աջակցությամբ ցանկացել է մենամարտել ամերիկացի հայտնի ծանրորդ Մայք Թայսոնի հետ։ Բանակցություններ էին ընթանում, տասը ռաունդանոց մենամարտը պետք է տեղի ունենար Լոս Անջելեսում շուրջ երեք միլիոն դոլար մրցանակային ֆոնդի հետ. այդ գումարները հավաքվում էին Չոլոկյանի հովանավորների և գործընկերների կողմից։ Սակայն արդյունքում մարտն այդպես էլ չկայացավ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Чолокян Анжей Богосович Archived 2017-04-29 at the Wayback Machine. — информационная справка на сайте СДЮШОР № 1 г. Майкопа
Շագանակագույն թևերով քարադր

Շագանակագույն կամ ասիական շագանակագույն թևերով քարադր (լատ.՝ Pluvialis fulva), քարադրների ընտանիքին պատկանող թռչուն։


== Արտաքին տեսք ==
Մի փոքր ավելի մուգ և նուրբ են, քան ոսկեգույն քարադրները։ Թևի առանցքային և ներքևի մասը ծխագույն-մոխրագույն է (ոսկեգույն քարադրինը սպիտակ է)։ Մարմնի ներքևի մասը սպիտակ է՝պատված սև շերտով, բայց աչքին տեսանելի չէ։ Վարքը նման է ոսկեգույն քարադրին։ Ձայնը նման է ոսկեգույն քարադրին, բայց ավելի շատ երկբևեռին ՝ «տյուր-լի, տյուր-լի», ավելի հաճախ՝ «տյույա»։


== Տարածվածություն ==
Բնորոշ տունդրայի չոր սորտերի կարող են լինել տարբեր` մռթմռթոց, չորություն-մամուռ, մամուռ-քարաքոս, որոնք տարածված են Թաիմիրի բազմաթիվ բարձունքներում։ Թվում է, որ տունդրայի տիպի ենթազոնայում այն մրցում է ոսկեգույն քարադրի հետ, և այնտեղ, որտեղ կա վերջինը, շագանակագույն թևերով քարադրը հազվադեպ է, կամ ընդհանրապես բույն չի դնում այս ենթազոնում և անտառ-թունդրանում:Այս մասին նշվում են Ա.Վ. Կրեչմառը (1966), Ե.Ս. Ռավկինանը, Ի.Ի. Գլեյխը (1981) և Ի.Ի. Չուպին (1987): Ներթափանցում են Արկտիկական թունդրայի ենթազոնայի գոտի, բայց խուսափում են դրանց ափամերձ տարածքներից։ Բուծման միջակայքի հարավային սահմանը բավականաչափ պարզ չէ։ Հասկանալի է, որ այն ամբողջովին ծածկում է բնորոշ տունդրայի ենթազոնան, որոշ դեպքերում ՝ լայնորեն ներխուժելով թփերի տունդրա (ավելի շատ արևելքում քան արևմուտքում), և լանդշաֆտային պայմաններում այն ընդգրկում է նաև անտառ-թունդրա։ Սրանց տիպերը ավելի չոր, տունդրայի ավելի բարձր հատվածներում, քարաքոսերում, չորանոց-մամուռներում են ապրում (Ռոգաչևա, 1988)։


== Վարք ==
Նրանք հիմնականում սնվում են միջատներով և նրանց թրթուրներով։ Գարնանը և աշնանը՝ սալորներով, ըստ երևույթին ուտում են նաև տարբեր մրգերով և հատապտուղներով։


== Բուծում ==
Բույնը ավելի փոքր է, քան ոսկեփայլ քարադրներինը, բայց ավելի զգուշորեն է ծածկված չոր խոտերով և տարբեր տերևներով։ Ձվադրում են հիմնականում չորս ձու և փուն ունի դեղնավուն գույն։ Նրանց նկատելը շատ դժվար է։ Արուն և էգը ձվադրման ժամանակ մարդկանց տեսնելուն պես փախչում են և հետևում նրանց։ Պատանի թռչունները սկսում են հայտնվել հուլիսի երկրորդ տասնօրյակից մինչև օգոստոսի երկրորդ տասնօրյակի ավարտը, թռչունները արդեն այդ չափով հավասար են մեծահասակների չափին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Colin Harrison und Alan Greensmith: Vögel. Dorling Kindersley Limited, London 1993, ISBN 3-473-46076-1
David Burnie: Tiere die grosse Bild-Enzyklopädie. Dorling Kindersley Verlag GmbH, München 2001, ISBN 3-8310-0202-9


== Արտաքին հղումներ ==
Pluvialis fulva (Gmelin, 1789) — Азиатская бурокрылая ржанка Archived 2020-11-25 at the Wayback Machine.
Գլուշաչի (գյուղ, Ռեշետիլովկայի շրջան)

Գլուշաչի (ուկրաիներեն՝ Глушачі), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Ռեշետիլովկայի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Քոնսթիթյուշն հիլլ (փողոց)

Քոնսթիթյուշն հիլլ (անգլ.՝ Constitution Hill), փողոց պատմական Լոնդոնի կենտրոնում, որը միացնում է Բուկինհեմյան պալատի հրապարակը Հաիտ զբոսայգուն։ Երկարությունը 500 մ է, երկու կողմերին տեղակայված են Գրին զբոսայիգին և բարձր պարիսպը փշալարերով, որի մոտ գտնվում է Բուկինհեմյան պալատի այգին։
Չնայած hill (անգլ.՝ - բլուր, լեռ) անվանը՝ փողոցը տեղակայված է հարթ տարածքում, հազիվ նկատելի թեքությամբ։ Քարտեզի վրա հայտնվել է XVII դարում և ցույց էր տալիս ճանապարհը դեպի Կենսինգտոն, և հենց այդ դարում ստացավ հատուկ շնորհիվ թագավոր Չարլզ II-ի զբոսանքների (անգլ.՝ constitutional- երեկոյան կամ առավոտյան զբոսանք ֆիզիկական առողջության ամրապնդման համար)։ Փողոցը վերջանում է Գաիտ զբոսայգու մի կողմից 2002 թվականից զարդարված է Մեմորիալ դարպասների սյուներով։ Այնտեղից բացվում է տեսարան դեպի Բիգ Բեն և Վելինգտոնի կամար։


== Պատկերասրահ ==
Հայ Լաո

Հայ Լաո, հայկական երաժշտական ռոք-դուետ։ Դուետի հիմնադիրներն են՝ երկվորյակ եղբայրներ Տիգրան և Վարդան Թադևոսյանները (Թադևոսյան, Տիգրան Թադևոսի և Թադևոսյան, Վարդան Թադևոսի), որոնք կատարում են իրենց հեղինակային երգերը։


== Կենսագրություն ==
Երկվորյակ եղբայրներ Տիգրան և Վարդան Թադևոսյանները ծնվել են 1976 թ. հուլիսի 21-ին Հայաստանի Արտաշատի շրջանի Գետազատ գյուղում։
1993 թ.-ին, ավարտելով միջնակարգ դպրոցը, նրանք ընդունվել են Երևանի «Գլաձոր» համալսարանի միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետը։ 2000 թ.-ին ավարտել են ուսումը՝ ստանալով պատմաբան-միջազգայնագետի որակավորում։
1994-1996 թթ. ծառայել են Հայաստանի զինված ուժերում։
1998 թ.-ին եղբայրները կազմավորել են «Հայ Լաո» դուետը։
Դուետը կատարում է իր հեղինակային երգերը՝ փորձելով վեր հանել հայ իրականության ցավոտ խնդիրները։
Հայ Լաո դուետը մասնակցել է մի շարք համերգների և փառատոների («Մեկ ազգ, մեկ մշակույթ», «Հայաստանն իմ հայրենիքն է», «Ոսկե կիթառ», «Կռունկ» հեռուստափառատոն, «Շառլ Ազնավուրի ծննդյան 80- ամյակին նվիրված երգի փառատոն» և այլն)։ Հայ Լաո դուետը մենահամերգներով հանդես է եկել Երևանի կամերային թատրոնում, Կամերային երաժշտության տանը, Երևան քաղաքի այլ համերգային դահլիճներում, ինչպես նաև Հայաստանի մի շարք մարզերում և Արցախում։
Տիգրան և Վարդան Թադևոսյանները («Հայ Լաո» դուետ) հանդիսանում են նաև «GuitArt» հեղինակ-կատարողների միության հիմնադիր-անդամներ և միության կազմով մասնակցում հեղինակային երգի համերգների։
Դուետը թողարկել է երեք ալբոմ՝«Լքված երկիր», «Հայրենիք», «Կյանքի ՈՒղին» և «Քայլեր» խորագիրը կրող երգերի ընտրանին։
Հայ Լաոն ունի նաև մի քանի տեսահոլովակներ։
Հայ Լաո դուետն ապրում է ակտիվ ստեղծագործական կյանքով։


== Արտաքին հղումներ ==
Այստեղ կարող եք ունկնդրել Հայ Լաո դուետի երգերը։ https://soundcloud.com/haylao
Չիլիի վարչական բաժանում

Չիլին ունիտար պետություն է։ Անհրաժտշտության չափով պետական կառավարումը օրենքով ֆունկցիոնալ և աշխարհագրական առումով ապակենտրոնացված է ամեն վարչմիավորի համար։


== Ժամանակակից բաժանում ==

Վարչականորեն Չիլին բաժանված է հետևյալ միավորների՝

15 Տարածաշրջաններ (regiones), վարչական բաժանման 1-ին աստիճան
54 Նահանգներ (provincias), վարչական բաժանման 2-րդ աստիճան
346 Համայնքներ (comunas), վարչական բաժանման 3-րդ աստիճան


=== Տարածաշրջաններ ===

Տարածաշրջանային կառավարությունը գլխավորում է ինտենդանտը (intendente), ում նշանակում է երկրի նախագահը։ Ինտենդանտի թեկնածությունը առաջարկում է Տարածաշրջանի նախարարության քարտուղարը (Secretaría Regional Ministerial կամ SEREMI): Տարածաշրջանի վարչությունը կազմված է տարածաշրջանային կառավարությունից, որի մեջ մտնում են ինտենդանտը և Տարածաշրջանային Խորհուրդը (Consejo Regional)։


=== Նահանգներ ===

Ամեն նահանգի կառավարությունը և վարչությունը կազմված են նահանգային նահանգապետարանից (Gobernación Provincial), որոնք գլխավորում են երկրի նախագահի կողմից նշանակվող նահանգապետեչը (gobernador)։ Նա իրականացնում է իր լիազորությունները տարածաշրջանային ինտենդանտից եկող հրահանգներին համաձայն։ Նահանգապետի թեկնածությունը առաջարկում է Նահանգային Տնտեսական և Սոցիալական հարցերի Խորհուրդը (Consejo Económico y Social Provincial կամ CESPRO)։
Միակ բացառությունն է Սանտյագո նահանգը, որն իր գործունեության մեջ բացառում է նահանգային կառավարության ազդեցությունը։ Դրա փոխարեն, այդ հնարավորությունը ունի Սանտյագո մայրաքաղաքային տարածաշրջանի (Región Metropolitana de Santiago) ինտենդանտը, ով իրականացնում է նահանգի նահանգապետի ֆունկցիաները։


=== Համայնքներ ===

Ամեն համայնքի կամ համայնքների խմբերի տեղական կառավարություն միավորվում է մունիցիպալիտետների (իսպ.՝ municipalidad), որոնք կազմված են ալկալդից (իսպ.՝ alcalde) և ամեն 4 տարի ընտրվող Համայնքային խորհրդից (իսպ.՝ Consejo Comuna)։
Մունիցիպալիտետները կենտրոնական կառավարման ապակենտրոնացման ցուցանիշ են։ Նրանք ձևավորվում են Տնտեսական և Սոցիալական Համայնքային Խորհրդից (Consejo Económico y Social Comunal կամ CESCO), որը կազմված է համայնքի կարևորագույն կազմակերպությունների և ձեռնարկությունների ներկայացուցիչներից։
Չիլիում այժմ կա 346 համայն և 345 մունիցիպալիտետ, քանի որ Կաբո դե Օրնոս (abo de Hornos) մունիցիպալիտետը կառավարում է միանգամից երկու համայնք՝ Կապե Օրնը (Cape Horn) և Անտարկտիկան (Antártica)։ Քարտուղարությունը Նոր համայնքների
Կան Քարտուղարության և Վարչական մարմինների (Subsecretaría de Desarrollo Regional y Administrativo կամ SUBDERE Archived 2008-08-20 at the Wayback Machine.) կողմից կազմվող նոր համայնքներ ստեղծելու առաջարկներ


=== Ժամանակակից վարչական միավորների ցանկ ===


== Տես նաև ==
Չիլիի քաղաքներ


== Ծանոթագրություններ ==
Բլագովեշչենսկոե (քաղաք, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲլագովեշչենսկոեԲլագովեշչենսկոե (ուկրաիներեն՝ Благовіщенське, 1840-1921 թվականներին` նորագյուղ Գրուշկովսկի, 1921-1924 թվականներին` Բլագովեշչենսկոե, 1924-2016 թվականներին` Ուլյանովկա ուկրաիներեն՝ Ульяновка), քաղաք Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ուլյանովսկի շրջանում, շրջկենտրոն։
2011 թվականի տվյալներով Բլագովեշչենսկոե քաղաքում բնակվում էր 6 232 մարդ։
2016 թվականի մայիսի 19-ին Ուկրաինայի Գերագույն ռադայի որոշմամբ քաղաքը վերանվանվել է Բլագովեշչենսկոե։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2009-02-03 at the Wayback Machine. (ուկր.)
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
(7733) 1979 MH4

(7733) 1979 MH4, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի հունիսի 25-ին Էլեանորա Հելինի և Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,372889 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0086 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7371 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1335,1 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,269642 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,84° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7733) 1979 MH4 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պալացոլո Վերչելեզե

Պալացոլո Վերչելեզե (իտալերեն՝ Palazzolo Vercellese), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզում։ Մտնում է Վերչելի գավառի կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 13 կմ² տարածք։ Բնակչությունը 2008 թվականի տվյալներով 1328 մարդ է։ Հեռախոսային կոդը՝ 0161։ Փոստային ինդեքս 13040։ Խտությունը՝ 102 մարդ/կմ²։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճ.


== Տվյալներ ==
Հեռախոսահամար - 161818113


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ազգային ինստիտուտի վիճակագրություն (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Երծաթ

Երծաթ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն արծաթ բառի ձևափոխված ձևից։ Գործածվել է Կովկասում։ Հիշատակվել է Հովհաննավանքի անթվական մի արձանագրության մեջ, որից հետևում էր, որ կիրառվել է 13-14-րդ դարերում։


== Ծանոթագրություններ ==
Հերցինյան ծալքավորություն

Հերցինյան ծալքավորություն, վարիսցիյան ծալքավորություն, երկրակեղևի գեոսինկլինալային գոտիներում տեղի ունեցած ծռման ու ճմլման խոշոր դեֆորմացիաներ ու լեռնակազմության երևույթներ, որոնք արտահայտվել են վերին դևոնի, կարբոնի, պերմի և առանձին շրջաններում նաև տրիասի ընթացքում։ Հերցինյան ծալքավորության գոտիներ (հերցինիդներ) են Ուրալը, Տյան Շանը, Ալթայը, Կունլունը, Մեծ Դոնբասը, տափաստանային Ղրիմը, Մեծ Կովկասի հյուսիսային լանջի արևմտյան մասը, Կենտրոնական և Արևմտյան Եվրոպայի լեռները, Հարավային Մոնղոլիան, Ապալաչները, Կանադական Արկտիկական կղզեխումբը, Մարոկկոյական Մեսետան, Ավստրալիական Ալպերը, մասամբ՝ Կորդիլիերաների, Անդերի, Տիրենյան, Բալկանյան ու Տավրոսի լեռների կենտրոնական մարզերը։ Հերցինյան գեոսինկլինալներն առաջացել են հիմնականում բայկալյան և էպիբայկալյան պլատֆորմների հիմքի վրա՝ օրդովիկի, սիլուրի և ստորին դևոնի ընթացքում։ Հերցինյան ծալքավորությունն ուղեկցվել է գրանիտոիդային ինտրուզիաներով, որոնց հետ կապված են գունավոր, հազվագյուտ և սև մետաղների բազմաթիվ խոշոր հանքավայրեր Եվրոպայում, Ասիայում, Ավստրալիայում։ Հերցինիդների նախալեռնային ու միջլեռնային իջվածքներում հայտնի են խոշորագույն քարածխաին ավազաններ (Կուզնեցկի, Դոնբասի, Կենտրոնական Եվրոպայի), քարաղի և կալիումական աղերի հանքավայրեր (Ուրալ)։
Աարե (գետ)

Աարե (գերմ.՝ Aare, ֆր.՝ Aar), գետ Շվեյցարիայում, Հռենոսի ձախ վտակը, երկարությունը՝ 295 կմ, ավազանը՝ 17, 8 հազար կմ քառակուսի։


== Անվան ստուգաբանություն ==
Անվանումը՝ «Աարե» (արտասանվում է նաև Արե) ունի հնդեվրոպական ծագում, նրա հիմքում ընկած է «ar» «հոսել, շարժվել» արմատը։


== Ընթացք ==
Գետն սկիզբ է առնում Բեռնյան Ալպերի սառցադաշտերից։ Վերին հոսանքում, գահավիժելով 46 մ բարձրությունից, առաջացնում է Հանդեկ ջրվեժը։ Անցնում է Բրիենց և Թուն լճերով։ Թուն քաղաքից սկսած՝ նավարկելի է։ Աարեի ափին է Բեռն քաղաքը։


== Աղբյուրներ ==
Իվան Վինոգրադով

Վինոգրադով, Իվան Մատվեևիչ (սեպտեմբերի 2 (14), 1891, Q4293660?, Վելիկոլուկսկի գավառ, Պսկովի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 20, 1983(1983-03-20)[…], Մոսկվա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային մաթեմատիկոս, ԽՍՀՄ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիայի ակադեմիկոս (1929), սոցիալիստական աշխատանքի կրկնակի հերոս (1945, 1971)։


== Գործունեությունը ==
1952 թվականից՝ ՀԽՍՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիայի պատվավոր ակադեմիկոս։ Ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանը (1914)։ Եղել է Պերմի համալսարանի դոցենտ և պրոֆեսոր (1918-1920), Լենինգրադի պոլիտեխնիկական համալսարանի և համալսարանի պրոֆեսոր (1920-1934), 1932 թվականից՝ ԽՍՀՄ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիայի Վ․ Ա․ Ստեկլովի անվան մաթեմաթիկական համալսարանի տնօրեն։ Վինոգրադովը Լոնդոնի թագավորական ընկերության (1942) և այլ ակադեմիաների ու գիտական ընկերությունների պատվավոր անդամ է։


== Ներդրումները մաթեմատիկայում ==
Աշխատանքները վերաբերում են թվերի անալիտիկ տեսությանը։ Վինոգրադովը ստեղծել է այդ տեսության ընդհանուր մեթոդներից մեկը՝ եռանկյունաչափական գումարների մեթոդը։ Վերջինս օգտագործելով գումարների շատ լայն դասերի համար, ստացել է հնարավոր սահմանային գնահատականներին շատ մոտ գնահատականներ մի շարք դասական խնդիրներում դիտարկվող գումարների համար (Վարինգի խնդիր, Հիլբերտի-Կամկեի խնդիր, Վեյլի գումարներ և այլն)։ Վինոգրադովը նույն մեթոդով լուծել է նաև մի շարք ադիտիվ խնդիրներ պարզ թվերի վերաբերյալ, մասնավորապես՝ Գոլդբախի խնդիրը։


== Մրցանակներ ==
ԽՍՀՄ պետական (1941) և լենինյան (1972) մրցանակներ։ Պարգևատրվել է Լենինի 4 շքանշանով, Մ․ Վ․ Լոմոնոսովի անվան ոսկե մեդալով (1971)։


== Ծանոթագրություններ ==
Անտոն Շոսսեր

Անտոն Շոսսեր (գերմ.՝ Anton Schosser, հունիսի 7, 1801(1801-06-07), Stiedelsbach, Losenstein, Steyr-Land District, Վերին Ավստրիա, Ավստրիա - հուլիսի 26, 1849(1849-07-26), Շտայր, Վերին Ավստրիա, Ավստրիա), ավստրիացի գրող։


== Կենսագրություն ==
Դարբնի որդի է։ Ուսուցիչ է աշխատել։ Երկար ժամանակ ապրել է Գմուդենեում։
Իր հարազատ երկրի և բնության հանդեպ սիրո մասին բանաստեղծությունների և երգերի հեղինակ է։ Գրել է Վերին Ավստրիայի բարբառներից մեկով։
Հրատարակել է «Բնությունը և դրվագներ սահմանային Ալպերի լեռնաբանակների կյանքից» («Naturbilder aus dem Leben der Gebirgsgewohner in den Grenzalpen zwischen Steyermark und dem Traunkreise») ժողովածուն։
Նրա «Nachgelassene Gedichte»-ն հրապարակվել է 1850 թվականին, նրա կենսագրության հետ։ Անտոն Շոսսերի ստեղծած երգերը ժողովրդական մեղեդիների հետ տպագրվել են «Aus der Heimath» (Լինց, 1889)  ժողովածուի 2–րդ մասում։
Մահացել է ծանր հիվանդությունից աղքատության մեջ։


== Ընտրյալ երկեր ==
’s Hoamweh
’s Schwoag’ngehn
Mein Seufzer («Da steh’ ich auf’m Kogel»)
’s Hoamtreib’n
Der Hahnerfalz
’s Gamsjagern
Die krank’ Schwoag’rinԲանաստեղծի պատվին Շտայր քաղաքում  փողոց է անվանվել և  լեռնային տնակ Ալպերում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Шоссер, Антон»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Anton Schosser(գերմ.)
Կուլանդոն

Կուլանդոն (ֆր.՝ Coulandon), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Ալյեի գավառի Մուլեն շրջանում։ Մտնում է Արևմտյան Մուլեն կանտոնի կազմի մեջ։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03085։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 689 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 448 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 354-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 94-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 79,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 76,6 %)։ 354 աշխատունակ բնակիչներից 333-ը աշխատում էին (175 տղամարդ և 158 կին), անաշխատանք էին 21-ը (5 տղամարդ և 16 կին)։ 94 անգործունակ մարդկանցից 37-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 39-ը թոշակառու, 18-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սեն Մարտեն եկեղեցի (XI—XII դարեր)
Քահանայի տունը՝ XV դար
Դղյակներ՝ թվով 4՝ XVIII դարեր


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Կուլանդոն» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-25-ին։ Վերցված է 2012-6-12 
«Կուլանդոն» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-30
Բայնակար

Բայնակար, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 161 ադրբեջանցի բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կոզինևո

Կոզինևո (ռուս.՝ Козынево), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Նովոգորոդսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)