armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վիշենկի (գյուղ, Գլուխովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎիշենկիՎիշենկի (ուկրաիներեն՝ Вишеньки), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վիշենկի գյուղում բնակվում էր 44 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վոլոչաևկա-2

Վոլոչաևկա-2 (ռուս.՝ Волочаевка-2), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Հրեական ինքնավար մարզի Սմիդովիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1937 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մեր տունը Հայաստանն է

Մեր տունը Հայաստանն է, նաև հայտնի որպես Մեր տունը Հայաստանն է կուսակցություն, հայկական քաղաքական դաշինք Ալյանս կուսակցության և Ռուսաստանի հայերի միություն կազմակերպության միջև։


== Գաղափարախոսություն ==
Մեր տունը Հայաստանն է կուսակցությունը ռուսամետ դիրքորոշում ունի և կոչ է անում ընդլայնել համագործակցությունը Հայաստանի և Ռուսաստանի միջև։ Դաշինքը սատարում է Արցախի անկախությանը, տնտեսության ամրապնդմանը և Հայաստանի տարածքային ամբողջականության պաշտպանությանը։


== Ընտրությունների հաշվետվություն ==


== Տես նաև ==
Հայաստանի կուսակցությունների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մեր տունը Հայաստանն է կուսակցությունը Facebook-ում
Իլիա Կուխարչուկ

Իլիա Վլադիմիրովիչ Կուխարչուկ (օգոստոսի 2, 1990(1990-08-02), Կոստրոմա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս ֆուտբոլիստ, «Խիմկի» ակումբի կիսապաշտպան։


== Կարիերա ==
Կարիերան սկսել է հարազատ Կոստրոմայում, 13 տարեկան հասակում տեղափոխվել է Յարոսլավլ, որտեղ ֆուտբոլով զբաղվել է «Շիննիկ» ակումբում։ 2007 թվականին հրավիրվել է «Շիննիկ-2-Վոդոկանալ» սիրողական ակումբ, որը հանդես էր գալիս ՍՖԼ-ում, «Ոսկե մատանի» տարածաշրջանում։ Հետագայում տեղափոխվել է Կազանի «Ռուբին» ակումբ, որի կազմում նորամուտը կատարել է 2009 թվականի հուլիսի 15-ին, «Վոլգայի» դեմ արտագնա խաղում՝ Ռուսաստանի գավաթի խաղարկությունում փոխարինելով Դավրոն Միրզաևին։ Երեք տարվա ընթացքում, Կազանի թիմի կազմում, անցկացրել է 2 գավաթային խաղերի հիմնական կազմում՝ դուրս գալով փոխարինման, առաջնության երիտասարդական թիմում անցկացրել է 70 խաղ, որտեղ աչքի է ընկել 10 անգամ։
2010 թվականի օգոստոսին ազատ գործակալիկարգավիճակով տեղափոխվում է Մախաչկալայի «Անժի» ակումբ։ Պրեմիեր Լիգայում նորամուտը կատարել է 2010 թվականի օգոստոսի 7-ին Պերմի «Ամկար» ակումբի դեմ խաղում՝ փոխարինելով Դավիթ Ցորաևին։ 2010 թվականի նոյեմբերի 28-ին «Սպարտակ-Նալչիկ» ակումբի դեմ խաղում դուրս է եկել փոխարինման խաղի 46-րդ րոպեին և 17 րոպե հետո խփել է «Անժիի» կազմում իր առաջին գնդակը, իսկ 10 րոպե հետո ձևակերպել է դուբլ։
2012 թվականի փետրվարի 24-ին վարձավճարով տեղափոխվել է «Ուրալ» ակումբ։ 2012 թվականի հուլիսի 13-ին եռամյա պայմանագիր է կնքել «Ուրալ» ակումբի հետ, որն արդեն սեպտեմբերին խզվել էր։
2013 թվականի փետրվարի 19-ին պայմանագիր է կնքել Յարոսլավլի «Շիննիկ» ակումբի հետ, որտեղ անցկացրել է ամբողջ մրցաշրջանը և աչքի է ընկել 4 գոլով։
2014-2016 մրցաշրջանում հանդե է եկել Նիժնեգորոդի «Վոլգա» ակումբում։ Խփել է չորս գոլ՝ ՖԱԼ առաջնության 5 մեկնարկային խաղերում և Նիժնեգորոդի երկրպագուների քվեարկությամբ դարձել է հուլիս ամսի լավագույն ֆուտբոլիստ Վոլգայի թիմի կազմում։ Անցկացրել է 60 խաղ, խփել է 10 գոլ, կատարել է 7 գոլային փոխանցում։
2016/17 մրցաշրջանից հետո տեղափոխվել է ՖԱԼ առաջնության «Ենիսեյ» ակումբ։ Երկկողմանի համաձայնությամբ տեղափոխվել է Կալինինգրադի «Բալտիկա» ակումբ և եղելէ նրանցից մեկը, ովքեր օգնել են թիմին մնալ առաջին դիվիզիոնում։ Տեղափոխվել է «Տամբով», որտեղ մրցաշրջանի ընթացքում անցկացրել է 19 խաղ և խփել երկու գոլ, այնուհետև ազատ գործակալի կարգավիճակով հեռացել է թիմից։
2018 թվականի հունվարին տեղափոխվել է «Տոմ» ակումբ։ Երկու անգամ երկրպագուների քվեարկության արդյունքով դարձել է լավագույն ֆուտբոլիստ։ 2018 թվականի հուլիսին ստացել է «ՕԼԻՄՊ-ՖԱԼ հուլիսի լավագույն խաղացող» կոչումը։ Հանդես է եկել «Տոմ» ակումբի կազմում, Իլյա Կուխարչուկը խփել է 11 գոլ և կատարել 6 գոլային փոխանցում։
2019 թվականի սկզբին, Իլյա Կուխարչուկը վարձավճարով տեղափոխվել է Մերձմոսկովյան «Խիմկի» ակումբ։ Կարևոր պահերին ֆուտբոլիտը խաղադաշտ դուրս է եկել 8 անգամ, որտեղ աչքի է ընկել 5 գոլով և 3 գոլային փոխանցմամբ։


== Ակումբային վիճակագրություն ==
2019 թվականի հուլիսի 13-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Իլիա Կուխարչուկի էջը Газета.ру կայքում
Ֆոտոթերապիա (արտ-թերապիա)

Ֆոտոթերապիա, արտ-թերապիայի մեթոդներից մեկն է։ Այս տերմինով նշանակում են հոգեթերապիայի տեխնիկաների խումբը՝ կապված լուսանկարի բուժիչ-շտկողական գործածության, նրա հոգեբանական խնդիրների լուծման, նաև անձի զարգացման և ներդաշնակության հետ։ Ֆոտոթերապիան արտ-թերապիայի համեմատաբար նոր տեսակ է։ Նրա կիրառությունը սկսվել է 1970-ական թվականներից՝ ԱՄՆ-ում և Կանադայում։
Ֆոտոթերապիան կարող է ենթադրել ինչպես աշխատանք արդեն պատրաստի լուսանկարների հետ, այնպես էլ՝ բնօրինակ հեղինակային նկարների ստեղծում։ Այսպիսով, ֆոտոթերապիան համարվում է լուսանկարչական կերպարների ստեղծում և/կամ պատվիրատուի կողմից ընդունում՝ լրացնելով դրանք քննարկումներով և տարբեր տեսակի ստեղծագործական գործունեությամբ։ Դա կարող է ներառել պատմության հորինում, լրացուցիչ պատկերավոր տեխնիկաներ և հնարներ (նկարչություն, կոլաժ, տարածության մեջ պատրաստի լուսանկարների ինստալյացիա, բեմական ներկայացում և աշխատանք հագուստով և գրիմով, շարժում և պար և այլն)։


== Ֆոտոթերապիայի տեխնիկաներ ==
Լուսանկարներ՝ գտնված կամ արված այցելուի կողմից լուսանկարչական ապարատի օգնությամբ։ Ամսագրերում, համացանցում, բացիկների վրա և այլն մարդկանց պատկերների հավաքածու։
Այցելուի լուսանկար՝ արված այլ մարդկանց կողմից, որտեղ այցելուն հատուկ դիրք է ընդունում, կամ նկարներ, որոնք արված են սպոնտան կերպով։
Ինքնապատկեր - այցելուի կողմից արված ցանկացած ինքնապատկեր, երբ այցելուն բառացի կամ փոխաբերական իմաստով ինքն է ղեկավարում նկարի ստեղծման գործընթացը։
Ընտանեկան ալբոմներ և այլ կենսաբանական ֆոտոհավաքածուներ - այցելուլի ընտանիքի լուսանկար կամ ընտանեկան լուսանկարներ՝ ըստ ընտրության, որոնք պահվում են ալբոմներում կամ ավելի ազատ կազմակերպված են նարրատիվի մեջ․ լուսանկարներ պատերի կամ սառնարանի դռան վրա, համակարգչի մեջ կամ ընտանեկան կայքերում։ Այս բոլոր լուսանկարները հավաքվում են անձնական կյանքի նարրատիվի փաստագրման և այցելուի անցյալի համար։
«Ֆոտո-պրոյեկցիայի» տեխնիկա, որը բխում է այն ֆենոմենոլոգիական փաստից, որ լուսանկարի իմաստը գլխավորապես ձևակերպվում է հանդիսատեսի կողմից՝ ընկալման գործընթացում։ Մարդու կողմից ընկալվող ցանկացած լուսանկար առաջացնում է ռեակցիաներ, որոնք պրոյեկտվում են նրա իրականության ներքին քարտեզից՝ որոշելով այն, թե ինչպես են մարդիկ ընկալում այն, ինչ տեսնում են։ Հետևաբար, այս տեխնիկան կապված չէ լուսանկարի որոշակի տեսակի հետ, բայց կենտրոնացած է լուսանկարի և հանդիսատեսի (կամ հեղինակի) առավել շոշափելի սահմանի վրա, որտեղ յուրաքանչյուր մարդ ձևակերպում է տեսածի նկատմամբ սեփական յուրահատուկ ռեակցիան։


== Տես նաև ==
Հոգեթերապիա
Արտ-թերապիա
Հատուկ հոգեբանություն


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Копытин А.И. Тренинг по фототерапии. — СПб: Речь, 2003.
(5163) Վոլմար-Լի

(5163) Վոլմար-Լի (անգլ.՝ Vollmayr-Lee), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Ջո Վագների կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,467931 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9708 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9651 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1416,11 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,254217 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,53° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5163) Վոլմար-Լի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կիսո (այլ կիրառումներ)

Կիսո, կարող է վերաբերել՝

Կիսո - ավան Ճապոնիայում
Կիսո - գյուղ Ճապոնիայում
Ավրորա և Կեփալոս

«Ավրորա և Կեփալոս», ֆրանսիացի նկարիչ Պիեռ Նարսիս Գերենի նկարներից։ Հայտնի է երկու տարբերակով, որոնք գտնվում են Լուվրի և Պուշկինի անվան թանգարանում, իսկ նախնական էսքիզը՝ Էրմիտաժում։


== Նկարագիր ==
Կտավը Պուբլիուս Օվիդիուս Նասոյի «Կերպարանափոխություններ» գրքի նկարազարդումն է, որտեղ 661-866 հատվածներում պատմվում է Կեփալոսի պատմությունը։ Նրան սիրահարվեց արշալույսի աստվածուհի Ավրորան (Էոս հունական պանթեոն) և փախցրեց նրան։
Կեփալոսը փոխադարձաբար պատասխանեց Ավրորային, և նրանից ունեցավ որդի՝ Փաեթոնին։ Նկարում պատկերված է այն պահը, երբ Ավրորան առևանգում է քնած Կեփալոսին և նրան ամպի վրայով տեղափոխում է իր դղյակները։


== Պատմություն ==
Նկարը հայտնի է երկու տարբերակով։ Առաջին տարբերակն ունի 254 × 186 սմ չափսեր և ստեղծվել է 1810 թվականին Գերենի կողմից կոմս Դ. Բ. Սոմմարիվի համար, որը ցուցադրվել է նույն թվականին Փարիզյան սալոնում, նկարը կրկին ցուցադրվել է սալոնում 1814 թվականին։ Հետագայում նկարը եղել է Սոմարիվ կոմսի ժառանգորդուհի Կատրին Սեիյեի հավաքածուում և 1888 թվականին այն նվիրել է Լուվրին,  որը մինչ օրս գտնվում է 702 սրահում։
Երկրորդ տարբերակը, երբ իշխան Նիկոլայ Յուսուպովը պատվիրեց Գերենի երկու նկարները  Արխանգելսկի մերձմոսկովյան իր պալատի համար, Գերենը ավարտեց 1811 թվականին։ Այս աշխատանքը ունի  251 × 178 սմ չափերը (ինվ. ГЭ-Ж-808):
Առաջին նկարը «Մորփեոս և Իրիս» Գերենը ստեղծել է որպես բնօրինակ աշխատանք, իսկ «Ավրորա և Կեփալոս» նկարը նկարիչը կրկնել է Յուսուպովի հետ համաձայնեցմամբ, ընդ որում, նախապես պատվիրատուին ցույց է տվել յուղաներկով պատրաստված էսքիզը՝ 36,2 × 26,3 չափի տախտակի վրա, որը երկար ժամանակ գտնվել է մասնավոր հավաքածուներում և 1978 թվականից պահվում է Էրմիտաժում ((ինվ. ГЭ-10310): Լուվրի տարբերակի հետ համեմատած Կեփալոսն ունի գլխի այլ շրջադարձ և ձեռքի դիրք, մանկիկ հրեշտակն այլ դիրք է զբաղեցնում։ Եթե Լուվրի տարբերակում այն գտնվում է Ավրորայի կողքին և բռնել է Կեփալոսի ձեռքը, Յուսուպովյան տարբերակի նկարում հրեշտակը թեթևակի պահում է քնած Կեփալոսին ներքևից։ Գերենի աշխատանքի ավարտից հետո նկարը ուղարկվել է Մոսկվայի մերձակայքում գտնվող Արխանգելսկի՝ Յուսուպովների կալվածք և գտնվել է պալատի «Պսիքեի սրահ» դահլիճում, իսկ 1834 թվականին ցուցադրվել է Սանկտ Պետերբուրգի Յուսուպովյան պալատում։
Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո այդ նկարը, ի թիվս այլ ստեղծագործությունների՝ Յուսուպովներին պատկանող հավաքածուից պետականացվել է և 1924 թվականին հանձնվել է Էրմիտաժ, սակայն հաջորդ տարի փոխանցվել է Մոսկվայի Պուշկինի անվան նորաստեղծ թանգարան։ Լիլի արվեստի թանգարանում պահվում է «Ավրորա և Կեփալոս» նախապատրաստական նկարը, որին հակառակ կա «Մորփեոս և Իրիս» նկարը, նկարները պատրաստված են մոմած թղթի վրա՝ սև և սպիտակ կավիճով։ Որոշ քանակությամբ նախապատրաստական նկարներ գտնվում են Վալանսիեն թանգարանում։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Վերածնունդ հուշահամալիր (Ապարան)

«Վերածնունդ» հուշահամալիր, Բաշ-Ապարանի հերոսամարտի հուշակոթող, հուշահամալիր Հայաստանի Արագածոտնի մարզի Ապարան քաղաքի մերձակայքում։ Ընդգրկված է Ապարանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։


== Պատմություն ==
Հուշահամալիրը կառուցվել է ի հիշատակ Մեծ եղեռնի, Ապարանի հերոսամարտի և Երկրորդ աշխարհամարտում զոհվածների։ Հուշահամալիրը բաղկացած է երեք առանձին հուշակոթողներից՝

1915 Մեծ Եղեռնի նահատակներին
1918 Ապարանի ճակատամարտի հերոսներին
1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում զոհված ապարանցիներինՀուշարձանը կառուցված է սև տուֆից։
1994 թվականին հուշահամալիրի սկզբնամասում՝ անտառի մեջ, հիմնադրվել է զինվորական պանթեոն, որտեղ գտնվում են 1991-1994 թվականներին տեղի ունեցած Արցախյան ազատամարտի, հետագա տարիներին հայ-ադրբեջանական շփման գծում տեղի ունեցած սահմանային բախումների և 2020 թվականին տեղի ունեցած հայ-ադրբեջանական պատերազմի ժամանակ զոհված հայ ազատամարտիկների, զինծառայողների գերեզմանները։
2000 թվականի մայիսի 28-ին «Վերածնունդ» հուշահամալիրի արևմտյան եզրաթմբի վրա հուղարկավորվել է Ապարանի հերոսամարտի ղեկավար Դրոյի՝ Դրաստամատ Կանայանի աճյունը։ Դրաստամատ Կանայանի գերեզմանն ունի բազալտե բրգի տեսք և ընդգրկված է Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։


== Հեղինակ ==
Ճարտարապետ՝ Ռաֆայել Իսրայելյան


== Տես նաև ==
Հայոց ցեղասպանության հուշարձանների ցանկ
Բաշ-Ապարանի ճակատամարտ


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Մեռլինո (Լոդիի գավառ)

Մեռլինո (իտալերեն՝  Merlino)` կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լոդի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է` 1264 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 126 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝10 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 26833։ Հեռախոսային կոդ՝ 02:


== Ծանոթագրություններ ==
Կադռինա (այլ կիրառումներ)

Կադռինա անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Կադռինա - գյուղ Էստոնիայի Պալա շրջանի կազմում։
Կադռինա - գյուղական ավան Էստոնիայի Կադռինա շրջանի կազմում։
Նապոլեոնի թագադրումը

Նվիրված է 1804 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Փարիզի Աստվածամոր տաճարում Նապոլեոն կայսրի և Ժոզեֆինա կայսրուհու թագադրմանը(ֆր.՝ Sacre de l'empereur Napoléon Ier et couronnement de l'impératrice Joséphine dans la cathédrale Notre-Dame de Paris, le 2 décembre 1804), ֆրանսիացի նկարիչ Ժակ Լուի Դավիդի նկարը։
Նկարը Դավիդի կողմից ստեղծվեց, անձամբ Նապոլեոնի պատվերով։ Նրա վրա պատկերված է Փարիզի Աստվածամոր տաճարում 1804 թվականի դեկտեմբերի 2-ի կայսրի թագադրումից մի հատված։ Դավիդը պատկերել է այն պահը, երբ Նապոլեոնը թագդրում է Ժոզեֆինային, իսկ Պիոս 7-րդ պապը տալիս է իր օրհնությունը։ Դավիդը ստեղծել է կտավը Ռուբենսի «Մարիա Մեդիչիի թագադրումը» նկարի տպավորության ներքո։ Դավիդը նկարի վրա աշխատել է 3 տարի և այն ավարտել է 1807 թվականին։ 1808 թվականի փետրվարին նա նկարը ներկայացրեց համըդհանուր ցուցադրման։ Նապոլեոնի մայրը ներկա չէր եղել թագադրմանը, բայց Նապոելոնը պատվիրելիս խնդրել էր Դավիդին, մորը պատկերել նկարի ամենակենտրոնական մասում։
Ներկասյումս այդ նկարը գտնվում է Լուվրի Դենոն պատկերասրահի առաջին հարկի 75 մետր երկրարություն ունեցող դահլիճում։ Կոդ INV. 3699։


== Կերպարներ ==
Նապոլեոն I
Ժոզեֆին դը Բոհարնե
Լետիցիա —Նապոլեոնի մայրը
Լյուդվիգ I Բոնապարտ
Ժոզեֆ Բոնապարտ
Նապոլեն-Карл — Լյուդվիգ I Բոնապարտի և Գորտենզի Բոգարնի որդին
Լեբերն, Շարլ Ֆրանսուա դը
Կամբասերես, Ժան Ժակ Ռեժի դե
Բերտ, Լուի Ալեքսանդր
Շարլ Մորիս դը
Յոախիմ Մյուրատ
Դավիդ, Ժակ Լուի


== Գրականույթյուն ==
Sylvain Laveissière Le Sacre de Napoléon peint par David. — Paris: Musée du Louvre, 2004.
Jean Tulard Le Sacre de l'empereur Napoléon. Histoire et légende. — Paris, 2004. — ISBN 2-213-62098-9


== Արտաքին հղումներ ==
Նկարի կերպարները Archived 2007-04-21 at the Wayback Machine.(ֆր.)
Նկարի ստեղծման պատմությունը
Խրամ (այլ կիրառումներ)

Խրամ տեղանունը կարող է վերաբերվել.

Խրամ, նախկինում վաղ միջնադարյան հայաբնակ քաղաք ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Նախիջևանի Հանրապետության Բաբեկի շրջանի տարածքում։ Գտնվում է Մեծ Հայքի Վասպուրական նահանգի Նախճավան գավառում։
Խրամ, ավան Մեծ Հայքի Վասպուրական նահանգի Նախիջևան գավառում, համանուն քաղաքից հարավ, Արաքսի աջ ափին։
Խրամ, գետ Վրաստանում, Կուրի աջ վտակը։
Կենսածառ արևելյան

Կենսածառ արևելյան (լատ.՝ Biota orientalis Endl), նոճազգիների ընտանիքի, կենսածառ ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
15 - 18 մ բարձրությամբ մշտադալար ծառ է, որն ունի ձվաձև կամ բրգաձև սաղարթ։ Փշատերևները մուգ կանաչ են, մինչև 1,0 մմ երկարությամբ, ռոմբա-ձվաձև։ Կոները մսալի են, սերտաճած թեփուկներով․ մինչև հասունանալը կապտականաչ են, հասունանալիս՝ կարմրադարչնագույն։ Դրանք ունեն կեռիկներ։ Ծառը դանդաղ է աճում, որի շնորհիվ խուզելուց հետո երկար ժամանակ պահպանում է տրված ձևը։ Ստվերատար է և ջերմասեր։ Լավ է դիմանում ինչպես օդային, այնպես էլ հողային երաշտին։ Ձողի նկատմամբ պահանջկոտ չէ, սակայն լավ է աճում թեթև, կրային միացություններով հարուստ, ջրաթափանց հողերում։ Հայրենիքը [[Հյուսիսային Չինաստան]]ի լեռներն են։ Բազմանում է սերմերով և կտրոններով։ Կան այս ծառի բազմաթիվ դեկորատիվ ձևեր, որոնք ավելի դանդաղ են աճում, քան հիմնական տեսակը։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է ամենուրեք․ դժվար է պատկերացնել մի բնակավայր, որտեղ կենսածառ աճելիս չլինի։ Երևանում հանդիպում են մոտ 70 տարեկան ծառեր, որոնք 30-35 տարեկան հասակում նախկին «Սարդարի այգուց» տեղափոխվել և տնկվել են Շահումյանի անվան բուլվարում։ 1965 թվականին այդ ծառերի բարձրությունը անցնում էր 10-12 մ-ից, բնի բարձրությունը կազմում էր 2,2-3,0, տրամագիծը 25-30 սմ, սաղարթի լայնությունը՝ 4,0X4,5 մ։ Ըստ բարձրության տարեկան աճը կազմում էր հազիվ 6-10 սմ։ Այդ բույսերը ոչնչացվեցին բուլվարի վերակառուցման ընթացքում։
Երևանի կանաչ գոտում և բուսաբանական այգում արևելյան կենսածաոը առատ ինքնացան է տալիս։ Ձմռան ընթացքում սաղարթը գորշանում է։ Պտղաբերում է ամեն տարի՝ չափազանց առատորեն։ Լավ է աճում նույնիսկ թույլ աղակալած և խիստ քարքարոտ հողերի վրա։ Վնասատուներով և հիվանդություններով չի վարակվում։ Ընձյուղների աճը սկսվում է ապրիլի սկզբին։ Ծաղկում է ապրիլի կեսերին։ Կոները հասունանում են հոկտեմբերին։ Որոշ տարիներին ծաղկում է երկրորդ անգամ՝ մայիսն։
Կիրովականում 22 տարեկանում այն հասնում է 4,2-4,5 մ բարձրության, 8,0-8,5 սմ բնի տրամագծով, 2,3X2,5 մ սաղարթի լայնությամբ։ Չի ցրտահարում, ամեն տարի առատ պտղաբերում է։
Գյուլագարակի «Սոճուտում» նույնպես լավ է աճում, սակայն ավելի թույլ է պտղաբերում, քան Երևանում։
Սևանում ձմեռում է ձյան ծածկոցի տակ։ Երբ ձյունածածկոցը բարակ է, իսկ ձմեռը խիստ զգալիորեն ցրտահարվում է, չի պտղաբերում։ Աճը այստեղ խիստ դանդաղ է։


== Կիրառություն ==
Կարելի է լայնորեն օգտագործել հակաէրոզիոն անտառկուլտուրաներում, նախալեռնային, կիսաանապատային, ներքին և միջին լեռնային անտառային գոտիներում։
Էկոլոգիական խումբը X: Մշակության հավանական շրջանները՝ 2-3, Յա, 7 - 10,
12, 17-32:


== Ծանոթագրություններ ==
Պեսյանկա (Վոլմանգայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պեսյանկա (այլ կիրառումներ)Պեսյանկա (ռուս.՝ Песьянка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Օպարինսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վոլմանգա գետի աջ ափին՝ 21 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։
Գետը հոսում է հարավ-արևմուտք, անմարդաբնակ անտառային վայրում։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300312111100035256
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111103525
Ավազանի կոդը - 10.01.03.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Հայաստան համահայկական հիմնադրամի Արգենտինայի մասնաճյուղ

«Հայաստան» համահայկական հիմնադրամի Արգենտինայի մասնաճյուղ, հիմնվել է 1992 թվականին, Բուենոս Այրեսում։ Օժանդակել է հիմնադրամի տարբեր ծրագրերի՝ այդ թվում՝ «Ձմեռ», Երևան, Մեղրի և Գորիս, Ստեփանակերտ ավտոճանապարհների շինարարության, Ստեփանակերտի ֆիզիկամաթեմատիկական թեքումով դպրոցի կառուցման, ԼՂՀ Մարտակերտի շրջանի Վաղահաս գյուղի վերականգնման իրականացմանը և այլն։ 1996 թվականից ունի ենթահանձնախումբ Կորդովայում։ Մասնաճյուղի նախագահն է էդուարդո Քարամյանը։
Սոմին (երգչուհի)

Ջոն Սո Մին (օգոստոսի 22, 1996(1996-08-22), Սեուլ, Հարավային Կորեա) առավել հայտնի է որպես Սոմին (Հանգըլ։ 소민), հարավկորեացի երգչուհի, երգերի հեղինակ և կոմպոզիտոր։ Ներկայումս նա DSP Media-ի հովանավորության տակ գտնվող Kard համակցված խմբի անդամ է, April և Puretty խմբերի նախկին անդամ։


== Անձնական կյանք ==
Ջոն Սո Մինը ծնվել է 1996 թվականի օգոստոսի 22-ին Սոնդոնում, Սեուլ, Հարավային Կորեա։ Նա սովորել է Սոկյոնի համալսարանում և Սեուլի հեռարձակման ավագ դպրոցում։
Սոմինը երկու ավագ քույր ունի։ Twice խմբի անդամ Չոնյոնը նրա հեռավոր ազգականն է՝ Սոմինի հորեղբոր կնոջ զարմուհին։


== Կարիերա ==


=== 2012–2014. Puretty և KARA ծրագիր ===
2012 թվականի սեպտեմբերի 5-ին տեղի ունեցավ Սոմինի առաջնաելույթը Puretty աղջիկների խմբում, որը Ճապոնիայում ստեղծված հարավկորեական խումբ էր։ Նրանք պլանավորում էին նաև առաջնաելույթ ունենալ Հարավային Կորեայում։ Նրանց առաջին ելույթը տեղի է ունեցել 2012 թվականին Tokyo Toy Show-ում "Cheki Love" երգով, որը Գեղեցիկ ռիթմ․ Սիրելի ապագա անիմեի գլխավոր երգն է։
Խումբը լուծարվել է 2014 թվականի հունվարին, այդպես էլ Կորեայում առաջնաելույթ չունենալով։ 
Նույն տարում Սոմինը խմբի երկու անդամների՝ Յուն Չա Կյունի և Չո Շի Յունի հետ միասին մասնակցում է KARA ծրագրին, որի նպատակը KARA աղջիկների խմբի համար նոր մասնակիցների ընտրությունն էր։ Սոմինը շոում գրավեց երկրորդ տեղը և ի վերջո դուրս մնաց։


=== 2015–ներկա․ April-ի և Kard-ի կազմում առաջնաելույթ ===
2015 թվականի օգոստոսի 24-ին նորից տեղի ունեցավ նրա առաջնաելույթը, որպես April աղջիկների խմբի անդամ։ Սակայն նույն տարվա նոյեմբերին նա լքեց խումբը ուսման վրա կենտրոնանալու համար։

2016 թվականին նա դարձավ Kard համակցված խմբի անդամ։ Նրանք թողարկել են երեք նախաառաջնաելույթային երգեր մինչև 2017 թվականի հուլիսի 19-ի առաջնաելույթը՝ Hola Hola փոքր ալբոմով։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Հեռուստատեսություն ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Jeon So-min Instagram-ում
Սոկոլովկա (գյուղ, Բոբրովիցայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍոկոլովկաՍոկոլովկա (ուկրաիներեն՝ Соколівка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բոբրովիցայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Սոկոլովկա գյուղում բնակվում էր 188 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 283,99 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(2888) Հոջսոն

(2888) Հոջսոն (անգլ.՝ Hodgson), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,257307 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9606 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,554 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1238,75 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,290615 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,63° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2888) Հոջսոն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կոոլմա (այլ կիրառումներ)

Կոոլմա անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Կոոլմա - գյուղ Էստոնիայի Մայդլա շրջանի կազմում։
Կոոլմա - գյուղ Էստոնիայի Վեռիոռա շրջանի կազմում։
Այսելմիեր լիճ

Այսելմիեր (հոլ.՝ Ĳsselmeer [ˌɛi̯səlˈmeːr]), քաղցրահամ արհեստական լիճ կենտրոնական Նիդեռլանդներում՝ նախկին Զյոյդեր Զե ծովածոցի տեղում։ Սահմանակցում է հյուսիս-արևելքում Ֆրիզլանդ, հարավում և արևելքում՝ Ֆլևոլանդ, արևմուտքում՝ Հյուսիսային Հոլանդիա մարզերին (պրովինցիա)։ Հյուսիսում Հյուսիսային ծովից բաժանված է 32 կիլոմետր երկարությամբ ձգվող, մոտ 60 մետր հաստությամբ պատնեշով։ Լճի ընդհանուր մակերեսը մոտ 1100 կմ² է, միջին խորությունը՝ 5-6 մետր։ Անվանումը ստացել է Այսել գետից, որը նրա մեջ է թափվում Կետելմեր ոչ մեծ լիճը կտրելով։ Այսելմիերը Արևմտյան Եվրոպայի ամենամեծ քաղցրահամ ջրամբարն է։


== Ստեղծման պատմություն ==
Այսելմիերը ստեղծվել է 1932 թվականին Նիդեռլանդների մելիորացիայի համապարփակ պլանի (Զյոյդեր Զեի նախագիծ) արդյունքում՝ նախագծված Կորնելիս Լելիի գլխավորած ինժիներների խմբի կողմից։ Համաձայն այդ պլանի Զյոյդեր Զե ծովածոցը արհեստական ամբարտակով առանձնացվել է Հյուսիսային ծովից։ Ամբարտակը ստացել է Աֆսլյոիտդեիկ անունը։ Գինեսի ռեկորդների գրքում այն գրանցված է որպես աշխարհում գոյություն ունեցող ամենաերկար ծովային պատնեշը (մինչ Հարավային Կորեայում Սեմանգում պատնեշի կառուցումը՝ ավելի քան 33 կմ երկարությամբ)։ Ծովածոցի մի մասը ցամաքեցվել է և դարձել Ֆլևոլանդ մարզը (պրովինցիա), իսկ մյուս մասը դարձել է Այսելմիեր լիճը։ 1975 թվականին Այսելմիեր լիճը բաժանվել է երկու մասի։ Արևմտյան փոքր հատվածը առանձնացվել է Խաուտրիբեիկ ամբարտակով և դարձել առանձին Մարկերմեր լիճը։
Այժմ մասամբ ցամաքեցված Զյոյդեր Զե ծովածոցը նույնպես հնագույնը չէ․ այն առաջացել է Ալմերե լճի տեղում, իսկ այն իր հերթին՝ Ֆլեվոնական ծովի տեղում, որը գոյություն է ունեցել առնվազն Հռոմեական կայսրության Վաղ միջնադարի ժամանակաշրջաններում։


== Ժամանակակից վիճակ ==
Լիճը ծառայում է որպես քաղցրահամ ջրի կարևոր պահուստ և օգտագործվում է գյուղատնտեսական, արդյունաբերական և կենցաղային նպատակներով։ Այն լայնորեն օգտագործվում է ռեկրացիոն նպատակներով, լճում նավարկում են զբոսաշրջային նավեր, ափերին զարգացած է զբոսաշրջությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Զախարիա Աստրուկ

Զախարիա Աստրուկ (ֆր.՝ Zacharie Astruc, փետրվարի 23, 1833(1833-02-23), Անժե - մայիսի 24, 1907(1907-05-24), Փարիզ), ֆրանսիացի նկարիչ, լրագրող, քանդակագործ, կոմպոզիտոր և գրող։


== Կենսագրություն ==
Սկզբում աշխատել է լրագրող և գեղարվեստական քննադատ Echo du Nord և Pays ամսագրերում։ Հետո Լիլ քաղաքում ստեղծել է Mascarille ամսագիրը, իսկ 1872 թվականին Մադրիդում L’Espagne nouveau ֆրնասիական ամսագիրը։ Նաև գեղարվեստական գրականության հրատարակիչ էր։
Նա Անրի Ֆանտեն-Լատուրայի ընկերն էր, որի միջոցով էլ ծանոթացավ Էդուարդ Մանեի հետ։
Աստրուկը Էդուարդ Մանեի աշխատանքների երկրպագուն էր։
Աստրուկը հիացած էր Ֆանտեն-Լատուրայի և Մանեի աշխատանքներով։ Մանեն նկարել է նրա դիմանկարը։ Նա նաև նկարել է Ֆրեդերիկ Բազիլի դիմանկարը։ Աստրուկը նաև մոտ էր նկարիչ Կարոլյուս-Դյուրանի հետ։


== Ստեղծագործություններ ==
Աստրուկի վրա մեծ ազդեցություն թողնել է ճապոնական արվեստը և իսպանական գեղանկարչությունը։ 1874 թվականին նկարիչը մասնակցել է իմպրեսիոնիստների ցուցահանդեսին։ Ավելի ուշ սկսում է ավելի մեծ նշանակություն տալ քանդակագործությանը։ Զախարիա Աստրուկի աշխատանքներից ամենահայտնին Դիմակների վաճառականն է։


== Պատկերասրահ ==
Ստեղծագործություններ
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
431

431 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 431 թվականն է, 
V դարի 31-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Պաինկյուլա

Պաինկյուլա (էստ․՝ Painküla), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Յիգևա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 179 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Գագիկ Բադալյան

Գագիկ Մերուժանի Բադալյան (մարտի 26, 1980(1980-03-26)), ամերիկաբնակ հայ դասական, էստրադային և ժողովրդական երգիչ։


== Կենսագրություն ==
Գագիկ Բադալյանը ծնվել է Հայաստանում 1980 թվականին։ Ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիան։ Կատարում է դասական, էստրադային և հայկական ժողովրդական երգեր, որպես ուսուցիչ դասավանդում է վոկալ։ Վաղ տարիքում Գագիկ Բադալյանը համերգներով հանդես է եկել Եվրոպայում, Ռուսաստանում, Լիբանանում, Սիրիայում, Եգիպտոսում, Ավստրալիայում և ԱՄՆ-ում։
1999 թվականին տեղափոխվել է ԱՄՆ և հաստատվել Լոս Անջելեսում, որտեղ զբաղվել է համերգներով և ձայնագրություններով։ Մինչ ԱՄՆ տեղափոխվելը նա արժանացել մրցանակների և որպես մենակատար հյուրախաղերով հանդես է եկել տարբեր ազգային համույթներում, երգել է այնպիսի երգիչների հետ, ինչպիսիք են Հովհաննես Բադալյանը և Ռուբեն Մաթևոսյանը։ Բազմաթիվ հյուրախաղերից բացի նա հանդես է եկել երեք մենահամերգով։
1999 թվականին Բադալյանը ձայնագրել է «Սիրո երգեր» ալբոմը, իսկ 2002 թվականին թողարկում է «Ֆանտաստիկ երազներ» ալբոմը։ 2015 թվականին Պապին Պողոսյանի հետ նա նկարահանել է տեսահոլովակ՝ «Քելե լաո» անվամբ։
2016 թվականի հունվարի 28-ին Գլենդելի Ալեքս թատերասրահում կազմակերպված Հայաստանի զինված ուժերի 24֊րդ ամյակին նվիրված համերգի ժամանակ, սփյուռքում հայրենասիրական ոգին ամուր պահելու համար, Հայկական Բանակի 24֊րդ ամյակի կապակցությամբ, «Զինվոր համակարգող խորհրդի» կողմից Գագիկ Բադալյանը արժանացել է «Զինվոր հայրենյաց» մեդալով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Gagik Badalyan
Ֆաթիհ Աքըն

Ֆաթիհ Աքըն (գերմ.՝ Fatih Akın, օգոստոսի 25, 1973(1973-08-25), Համբուրգ, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն), ծագումով թուրք գերմանացի ռեժիսոր, դերասան, պրոդյուսեր և սցենարիստ։


== Ֆիլմագրություն ==
15 ֆիլմի ռեժիսոր է, խաղացել է 16 ֆիլմում, 12-ական ֆիլմերի պրոդյուսեր է և սցենարիստ։ 
Ռեժիսորական գործերն են՝ 

1995 - գեր. «Sensin - Du bist es!»
1996 - գեր. «Getürkt»
1998 - «Արագ և առանց ցավի» / գեր. «Kurz und schmerzlos»
2000 - «Ացտեկների արևը» / գեր. «Im Juli»
2001 - գեր. «Denk ich an Deutschland - Wir haben vergessen zurückzukehren»
2002 - «Սոլինո» / անգ. Solino
2004 - «Գլխով պատին» / գեր. «Gegen die Wand»
2004 - «Եվրոպայի տեսիլքը» / անգ. «Visions of Europe»
2005 - «Բոսֆորի մյուս կողմում» / անգ. «Crossing the Bridge: The Sound of Istanbul»
2007 - «Դրախտի ծայրին» / անգ. «Auf der anderen Seite», թուրք. «Yaşamın Kıyısında», անգ. «The Edge of Heaven»
2009 - «Նյու Յորք, ես քեզ սիրում եմ» / անգ. «New York, I Love You» (համատեղ աշխատանք), «Չայն-Թաուն» նովել (անգ. Chinatown)
2009 - «Հոգեբանական խոհանոց» / անգ. «Soul Kitchen»
2009 - «Թափոններ դրախտային դժոխքում» / անգ. «Garbage in the Garden of Eden» (վավերագրական)
2014 - «Սպի»
2016 - «Tschick»
2017 - Սահմանագծին


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

IMDb-ում էջ
Ֆատիհ Ակինը kinopoisk կայքում
Տանիպովկա

Տանիպովկա (ռուս.՝ Таныповка, բաշկիրերեն՝ Танып), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տատիշլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 98 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սարիղամիշ (այլ կիրառումներ)

Սարիղամիշ, կարող է վերաբերել՝

Սարիղամիշ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բալուի գավառակում կամ Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում
Սարիղամիշ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում
Սարիղամիշ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում
Մոնֆոկոն (Էնայի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մոնֆոկոն (այլ կիրառումներ)Մոնֆոկոն (ֆր.՝ Montfaucon), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Էսոմ սյուր Մարն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Շատո Տերրի։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02505:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով համայնքի բնակչությունը կազմում է 181 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 112 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 88-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 24-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 78,6 1999 թվականին եղել է 77,1%)։ 88 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 80-ը (43 տղամարդ և 37 կին), գործազուրկ էին 8 մարդ (3 տղամարդ և 5 կին)։ 24 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը՝ թոշակառուներ, 5-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Մոնֆոկոն (ֆր.)
Գնոմեոն և Ջուլիետը (մուլտֆիլմ)

«Գնոմեոն և Ջուլիետը» (անգլ.՝ Gnomeo and Juliet), լիամետրաժ համակարգչային անիմացիոն ֆիլմ ըստ Վիլյամ Շեքսպիրի «Ռոմեո և Ջուլիետ» պիեսի։ Ֆիլմի պրեմիերան ԱՄՆ-ում և Մեծ Բրիտանիաում կայացել է 2011 թվականի փետրվարի 11-ին, իսկ Ռուսաստանում` 6 օր անց։ Ֆիլմը տարիքային սահմանափակում չունի։


== Սյուժե ==
Վիլյամ Շեքսպիրի ողբերգության կատակերգական մշակումն է, որտեղ միմյանց դեմ պայքարում են այգու թզուկների ընտանիքները։ Իրադարձությունները տեղի են ունենում Շեքսպիրի հայրենքիում։ Պարոն Կապուլետի և տիկին Մոնտեքյուի մեջ առաջանում է մրցակցություն։ Երկուսն էլ այգեգործության մեծ երկրպագուներ են։ Նրանց այգիները լի են գիպսե թզուկների կերպարներով, և հենց մարդիկ նրանց չեն տեսնում, նրանք կենդանանում են և շարունակում իրենց տերերի թշնամանքը։ Կարմիր թղուկները կարմիր այգուց են, իսկ կապույտները` կապույտ այգուց։ Շեքսպիրի պիեսում ավարտը ողբերգական է, իսկ այս ֆիլմը երջանիկ ավարտ ունի։


== Հնչյունավորում ==


=== Դրվագներում ===
Դիոդիմ Վինոգրադով
Օլգա Զուբկովա
Միխայիլ Լուկաշով
Միխայիլ Տիխոնով
Դանիլ Շեբլանով


== Սաունդթրեք ==
Կոմպոզիտոր և երգերի կատարող. Էլթոն Ջոն
Երգերի տեքստ. Բերնի Տոպին, Էլթոն Ջոնի երգերի մեծ մասի հեղինակ
Երաժշտական թեմա. Ջեյմս Նյուտթն Հովարդ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Գնոմեո և Ջուլիետ»-ի պաշտոնական կայք Archived 2011-03-02 at the Wayback Machine.
Ֆիլմը imbd.com կայքում
Անդրադարձ «Նոր հայացք»-ում
(2405) Ուելչ

(2405) Ուելչ (անգլ.՝ Welch), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1963 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Ինդիանայի համալսարանի կողմից Բրուկլինում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,204475 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7776 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6313 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2095,24 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,171818 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,25° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է B դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2405) Ուելչ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պրիվոլնոյե (Լոռու մարզ)

Պրիվոլնոյե,
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Տաշիրի տարածաշրջանում՝ Տաշիր քաղաքից մոտ 12 կմ արևելք, Ուռուտ գետի ափին։ 2017 թվականից մտնում է Սարչապետ համայնքի կազմի մեջ։
Բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1600 մ, հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 54 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Բնակչությունն զբաղվում է անասնապահությամբ, կարտոֆիլի, ճակնդեղի և կերային կուլտուրաների մշակությամբ։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Պրիվոլնոյեի մշտական բնակչությունը կազմել է 805, առկա բնակչությունը` 750 մարդ։ Նախկինում եղել է ամբողջությամբ ռուսաբնակ գյուղ։
Պրիվոլնոյեի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տես նաև ==
Լոռու մարզ
Պրիվոլնոյեի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (247101-247200)

Աստերոիդների ցանկ (247001-247100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (247201-247300)
 Աստերոիդների ցանկ (247001-247100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (247201-247300)
Պիեռ Ժյուլ Բարոշ

Պիեռ Ժյուլ Բարոշ (ֆր.՝ Pierre Jules Baroche, նոյեմբերի 18, 1802(1802-11-18)[…], Փարիզ - հոկտեմբերի 29, 1870(1870-10-29)[…], Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն), ֆրանսիացի իրավաբան և քաղաքական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է խանութի սեփականատիրոջ ընտանիքում։ Նա ուսումնասիրել է իրավունք՝ 1820 թվականին ստանալով բակալավրի աստիճան և 1823 թվականին սկսելով փաստաբանական պրակտիկա, եղել է Փարիզի ամենահայտնի փաստաբաններից մեկը, որը մասնակցել է բազմաթիվ աղմկահարույց դատավարությունների։ 1846 թվականին նա ընտրվել է Փարիզի փաստաբանների խորհրդի նախագահ, 1847 թվականին Ռոշֆորի շրջանից ընտրված պատգամավոր, Նա Ադիլոն Բարոյի հետ միասին կանգնել է ընդդիմության շարքերում և գործուն մասնակցություն է ունեցել շարժմանը՝ հօգուտ բարեփոխումների։ 1848 թվականի Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո եղել է Ազգային ժողովում Շարանտի դեպարտամենտի ներկայացուցիչը։
Նա նշանակվել է Փարիզի Վերաքննիչ դատարանում գլխավոր դատախազ, մինչ այդ՝ 1849 թվականի մարտ և ապրիլ ամիսներին զբաղեցնում էր Բուրժեի Գերագույն դատարանի գլխավոր դատախազի պաշտոնը, իսկ նույն թվականի մայիսի 30-ին ձայների մեծամասնությամբ ընտրվել է Օրենսդիր ժողովի փոխնախագահ։ Սոցիալիստների համար բարենպաստ արդյունքներ տված 1850 թվականի ընտրություններով կառավարությանը ներշնչված վախը նպաստել է նրան ներքին գործերի նախարար նշանակելուն։ Այդ կոչումում Բարոշը, ըստ գնահատականների, իրեն դրսևորել է ռեակցիայի հնազանդ գործիք՝ նա ստիպել է փակել ակումբները, հանել ժողովրդական հավաքները, փոխել մամուլի մասին օրենքները և սահմանափակել ձայների համընդհանուր ներկայացման իրավունքը։ 1851 թվականի ապրիլի 10-ին նա նույնպես ստանձնել է արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնը, բայց երբ նախագահ Լուի Նապոլեոն Բոնապարտը իր նախարարներից պահանջել է պալատ մտցնել մայիսի 31-ին նոր ընտրական օրենքը չեղյալ հայտարարելու մասին օրինագիծ, Բարոշը 1851 թվականի հոկտեմբերի 14-ին հրաժարական է տվել։
1851 թվականի դեկտեմբերի 2-ի հեղաշրջումից հետո, որը հանգեցրել է Երկրորդ կայսրության կազմավորմանը, վերադարձել է քաղաքականություն՝ դառնալով Խորհրդատվական կոմիտեի նախագահի տեղակալ և փոխնախագահ, ապա՝ Պետական խորհրդի նախագահ։ 1855 թվականին ստացել է Պատվո լեգեոնի շքանշան։ 1860 թվականի հունվարին ժամանակավորապես կատարել է արտաքին գործերի նախարարի պարտականությունները, նույն թվականի նոյեմբերին դարձել է առանց պորտֆելի նախարար, 1863 թվականին ստացել է արդարադատության նախարարի, դավանանքի նախարարի պաշտոնը, իսկ 1864 թվականի հոկտեմբերի 20-ին նշանակվել է սենատոր։ Սենատում, ինչպես և օրենսդիր մարմնում, Բարոշը իր հռետորական տաղանդի ողջ ուժով պաշտպանում էր Նապոլեոն III-ի բացարձակ քաղաքականությունը, սակայն 1869 թվականի հուլիսի 17-ին, երբ կայսրը սահմանադրական ոգով բարեփոխումներ էր խոստացել և դրանք իրականացնելու համար ձևավորել էր Օլիվյե նախարարությունը (Էմիլ Օլիվյե), Բարոշը պետք է հրաժարվեր իր պորտֆելից։
Երկրորդ կայսրության անկման ժամանակ Բարոշը, լինելով սենատոր (մինչև 1870 թվականի սեպտեմբերի 4-ը) և գաղտնի խորհրդի անդամ, փախել է Ջերսի կղզի, որտեղ էլ մահացել է։
Էռնեստ Բարոշի հայրը (1829-1870), քաղաքական գործիչ և գրող էր։


== Գրականություն ==
«Барош, Пьер-Жюль»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 


== Մատենագրություն ==
Jean Maurain, Baroche, ministre de Napoléon III, 1936.


== Ծանոթագրություններ ==
Սաիակոպլի

Սաիակոպլի (էստ․՝ Saiakopli), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Տապա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 60 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Էնգելգարդտի տուն

Էնգելգարդտի տուն (ռուս.՝ Дом Энгельгардта), հայտնի է որպես Սանկտ Պետերբուրգի երաժշտական կյանքի կենտրոն։ Գտնվում է Գրիբոեդովի ջրանցքի առափնյայի (տուն № 16) և Նևսկի պողոտայի (տուն №  30) անկյունում։


== Պատմություն ==
1759-1761 թվականներին այս վայրում գեներալ Ալեքսանդր Վիլբոայի համար կառուցվել է 3 հարկանի առանձնատուն։ 1766 թվականին շենքը դարձել է Ա. Մ. Գոլիցինի սեփականությունը։ 18-րդ դարի վերջում նրա այրին տունը վարձակալությամբ հանձնել է ֆրանսիացի արտագաղթող Լիոնին, որն այստեղ կազմակերպել է դիմակահանդեսներ և համերգներ։ 1799 թվականին շենքն անցել է առևտրական-միլիոնատեր Մ. Ս. Կուսովնիկովին։
19-րդ դարի սկզբից այստեղ կազմակերվել են Սանկտ Պետերբուրգի ֆիլհարմոնիայի համերգները։ 1823-1828 թվականներին առաջին հարկում տեղավորվել է Իվան Սլյոնինի գրախանութը, որտեղ եղել են Ալեքսանդր Պուշկինը, Վասիլի Ժուկովսկին, Իվան Կռիլովը, Անտոն Դելվիգը, Պյոտր Վյազեմսկին, Նիկոլայ Դնեդիչը, Կոնդրատի Ռիլեևը։
1829-1832 թթ. Օ. Մ. Էնգելգարդտին  (օրիորդական անունը՝ Կուսովնիկովա) պատկանող տունը վերակառուցվել է ճարտարապետ Պ. Պ. Ժակոյի կողմից ուշ կլասիցիզմի ձևերով։ Շենքը դարձել է 4 հարկանի, Նևսկի պողոտայի դուրս եկող ճակատի կենտրոնական մասը 3-րդ և 4-րդ հարկերի մակարդակով է։ Նոր սենյակների շարքում առանձնանում էր հիանալի ակուստիկայով համերգասրահը։ Տիկնոջ ամուսինը՝ գնդապետ Վ. Վ. Էնգելգարդը, շարունակել է ավանդաբար կազմակերպել երաժշտական երեկոներ և դիմակահանդեսներ։
Էնգելգարդտների մոտ կազմակերպվել են  պալատական և քաղքենիական երեկոներ։ Ֆիլհարմոնիկ դահլիճում հանդես են եկել Էկտոր Բեռլիոզը, Ռիխարդ Վագները, Յոհան Շտրաուսը, Ֆերենց Լիստը, Կլարա Շումանը, Միխայիլ Գլինկան, Անտոն Ռուբինշտեյնը, Պոլինա Վիարդո-Գարսիան։ 1845-1850 թթ. առաջին հարկում է գտնվել Ալեքսանդր Սմիրիդինի գրախանութը։
1859 թվականին, երբ տունը պատկանում էր Ե. Վ. Օլխինային, այն տեղավորվեց Առևտրականների ակումբը, 1869-1900-ական թվականներին՝ Հաշվապահական և վարկային բանկը։ 1880-ական թվականների սկզբին մի շարք փոփոխություններ են կատարվել, և շենքի բակում կառուցվել է բանկային պահեստ (ճարտարապետ՝ Ռուդոլֆ Բերնգարդ և Պավել Ալիշ)։ 1895-1896 թթ.  իրականացվել է բանկային տարածքների վերակառուցում (ճարտարապետ՝ Լեոնտի Բենուա)։


== Այժմեականություն ==

1934 թվականից ի վեր շենքում է տեղակայված եղել Գիպոնիկելի հետազոտական ինստիտուտը։ Բլոկադայի ժամանակ վնասված շենքը վերակառուցվել է 1944-1948 թվականներին (ճարտարապետ՝  Վալենտին Կամսկի և Աննա Լեյման)։ 1949 թվականին բացվել է Գլինկայի անվան Լենինգրադի ֆիլհարմոնիայի փոքր դահլիճը։  1966-1968 թվականներին շենքի անկյունային հատվածում՝ ուղղված դեպի Գրիբոեդովի ջրանցք, կառուցվել է մետրոյի «Նևսկի պողոտա» կայարանի գմբեթը։ 1995 թվականին այստեղ բացվել է «Նևսկի, 30» միջազգային բիզնես կենտրոնը։


== Գրականություն ==
Гозенпуд А. А. Дом Энгельгардта: Из истории концертной жизни Петербурга первой половины 19 в. СПб., 1992.
Кириков Б. М., Кирикова Л. А., Петрова О. В. Невский проспект: Архитектурный путеводитель. М., 2004.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Дом В. В. Энгельгардта
Նիտերոյ

Նիտերոյ (պորտուգալերեն՝ Niterói. Պորտուգալերեն արտասանություն: [[Միջազգային հնչյունական այբուբեն|[niteˈɾɔj]]], [[Միջազգային հնչյունական այբուբեն|[nitɛˈɾɔj]]]), քաղաք և համայնք Բրազիլիայի Ռիո դե Ժանեյրո նահանգում, Գուանաբարա ծովածոցի ափին։ Ռիո դե Ժանեյրոյի մետրոպոլիսային տարածքի բաղկացուցիչ մասն է։ 1834-1894 և 1903-1975 թթ. եղել է նահանգի վարչական կենտրոնը։ Զբաղեցնում է 129,375 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ 2018 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է  511,786. այս ցուցանիշով նահանգում գրավում է հինգերորդ, իսկ մարդկային զարգացման ինդեքսով՝ առաջին տեղը Individually, it is the second municipality with the highest average monthly household income per capita in Brazil: Բացի այդ, կրթությանն առնչվող ցուցանիշներով տասներեքերորդն է ամբողջ Բրազիլիայում։ Նիտերոյին տրվել են Nikity, Nicki City, Cidade Sorriso («Ժպիտ քաղաք») մականունները։
2011 թվականի հունիսին Getulio Vargas Foundation-ի իրականացրած ուսումնասիրությունների արդյունքներով Նիտերոյը դասակարգվել է որպես Բրազիլիայի ամենահարուստ քաղաք, որի բնակչության 55.7%-ն ընդգրկված են A դասի, 85.9%-ը՝ A և B դասերի B մեջ։ Քաղաքը Ռիո դե Ժանեյրո նահանգի ֆինանսական, առևտրային և արդյունաբերական գլխավոր կենտրոններից է և գործարարության համար ամենաբարենպաստ պայմաններ ապահովող բրազիլական լավագույն 100 քաղաքների ցանկում զբաղեցնում է 12-րդ տեղը։
Նիտերոյը 1573 թվականի նոյեմբերի 22-ին հիմնադրել է տուպի հնդկացիական ցեղի առաջնորդ Արարիբոյան, որին հետագայում բռնությամբ դավանափոխ են արել, դարձրել կաթոլիկ և ի պատիվ պորտուգալացի ծովագնաց-հետազոտող Մարտին Աֆոնսու դե Սոուզայի վերանվանել են Մարտին Աֆոնսու։ Այսպիսով՝ Նիտեռոյը բրազիլական միակ քաղաքն է, որ հիմնադրվել է տեղաբնիկների կողմից։
Համայնքի սահմանագծի ներսում է ընկած 1991 թվականին ստեղծված Serra da Tiririca ազգային պարկի շուրջ 2400 հեկտարը։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1573 թվականի նոյեմբերի 22-ին։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Գուանաբարա ծոցի մուտքի մոտ (նրա արևելյան ափին), Ռիո դե Ժանեյրո քաղաքի դիմաց։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է  6 884 677 հազար ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 14 524,57 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2007 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,902 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


=== Կլիմա ===
Նիտերոյի կլիման արևադարձային է։


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

History of the city of Niterói
Niterói Tourism Official Web Site
A guide to the city of Niterói Archived 2014-11-05 at the Wayback Machine.
Satellite picture by Google Maps
Niterói on WikiMapia
Gymnastic formation squadron of Niteroi, Nov. 2009
Amo Niterói Archived 2011-07-16 at the Wayback Machine.
Parque da Cidade - Paragliding take off ramp.
Կիրով (այլ կիրառումներ)

Կիրով, կարող է վերաբերել՝

Կիրով - գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Ակսայի շրջանում
Կիրով - գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթի մարզի Զուգդիդի շրջանում
Կիրով - քաղաք Ռուսաստանում, Կիրովի մարզի վարչական կենտրոնը
Պրիվետնոե (գյուղ, Ալուշտայի քաղաքային խորհուրդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊրիվետնոեՊրիվետնոե (ուկրաիներեն՝ Привітне, Ղրիմի թաթարերեն՝ Üsküt), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ալուշտայի քաղաքային խորհուրդում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ուսկուտ։
2001 թվականի տվյալներով Պրիվետնոե գյուղում բնակվում էր 1 845 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալբեզե կոն Կասանո

Ալբեզե կոն Կասանո (իտալերեն՝ Albese con Cassano), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3986 մարդ, խտությունը՝ 498 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 4 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 22032։ Հեռախոսային կոդ՝ 031։


== Ծանոթագրություններ ==
Յոլո շրջան (Կալիֆոռնիա)

Յոլո շրջան (անգլ.՝ Yolo County), ԱՄՆ Կալիֆորնիա նահանգի 58 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2621 կմ² է, բնակչությունը՝ 200849 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Վուդլենդ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1850 թ.։
Լեյվի

Լեյվի (իտալերեն՝ Leivi), կոմունա Իտալիայի Լիգուրիա մարզի Ջենովա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2258 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 228 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 10 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 16040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0185։
Բնակավայրի հովանավորն է հանդիսանում Սուրբ Սան Գիովաննի Բատտիստան։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության շարժ.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0185 319033
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comune.leivi.ge.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.leivi.ge.it


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության Ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Լուգայի շրջան

Լուգայի շրջան (ռուս.՝ Лужский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Լենինգրադի մարզում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Լուգա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 6006,44 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 78759 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 13,11 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Մեծ Պուրգա (Մեծ Վելյուի վտակ)

Մեծ Պուրգա (ռուս.՝ Большая Пурга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վելյու գետի ձախ ափին 84 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 11 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100112103000060528
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006052
Ավազանի կոդը — 03.05.01.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Լիկի աստղադիտարան

Լիկի աստղադիտարան, Կալիֆոռնիայի (ԱՄՆ) համալսարանի գիտահետազոտական հիմնարկ։ Հիմնադրվել է 1881 թվականին (պաշտոնական բացումը կատարվել է 1888 թվականին), մեծահարուստ Ջ. Լիկի (1796-1876) կտակած միջոցներով։ Գտնվում է Համիլտոն լեռան գագաթին (1306 մ), Սան–Խոսեից 46 կմ արևելք։ Հիմնական գործիքներն են՝ 30 և 91 սմ ռեֆրակտորները, 61, 91 և 305 սմ ռեֆլեկտորները, 51 սմ կրկնակի աստրոգրաֆը։
Հետազոտությունների հիմնական ուղղություններն են՝ Գալակտիկայի կառուցվածքը և պտույտը, աստղերի ֆիզիկական հատկությունները և սեփական շարժումները, արտագալակտիկական միգամածությունները են։
(6605) Կարմոնտել

(6605) Կարմոնտել (անգլ.՝ Carmontelle), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,891566 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6719 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1112 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1795,97 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,200449 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,17° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6605) Կարմոնտել աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)