Անդրեյ Կոնչալովսկի

Անդրեյ Կոնչալովսկի ( ռուս.` Андрей Кончаловский, ամբողջ անունը` Անդրեյ Սերգեևիչ Միխալկով-Կոնչալովսկի (Андрей Сергеевич Михалков-Кончаловский), օգոստոսի 20, 1937(1937-08-20), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային, ռուսական և ամերիկյան ռեժիսոր, սցենարիստ և պրոդյուսեր, հասարակական և քաղաքական գործիչ։ ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1980 թ.), «Նիկա» կինոակադեմիայի նախագահ։ Երկու անգամ արժանացել է Վենետիկի կինոփառատոնի «Արծաթե առյուծ» մրցանակին։


== Կենսագրությունը ==
Անդրեյ Կոնչալովսկին ծնվել է գրող Սերգեյ Միխալկովի և բանաստեղծուհի և թարգմանչուհի Նատալյա Կոնչալովսկայայի ընտանիքում։ Նրա կրտսեր եղբայրը Նիկիտա Միխալկովն է, իսկ պապը` հայտնի նկարիչ Պյոտր Կոնչալովսկին։ Մայրական կողմից նրա նախապապը` նկարիչ Վասիլի Սուրիկովն է։ Անդրեյի մանկությունն անցել է մերձմոսկովյան Նիկոլինա Գորա գյուղում։ Մինչև 1952 թվականը սովորել է Մոսկվայի Կենտրոնական երաժշտական դպրոցում, 1957 թվականին ավարտել է Մոսկվայի կոնսերվատորիային կից երաժշտական ուսումնարանը և ընդունվել Մոսկվայի Չայկովսկու անվան պետական կոնսերվատորիա, որը սակայն չի ավարտել։ 1964 թվականին ավարտել է ԿՀՊԻ-ի ռեժիսորական ֆակուլտետը։
Կինեմատոգրաֆում նրա դեբյուտը կայացել է 1965 թվականին` Չինգիզ Այթմատովի «Առաջին ուսուցիչը» պատմվածքի էկրանավորումով։ 1969 թվականին, Իվան Տուրգենևի համանուն վեպի մոտիվներով նկարահանել է «Ազնվականության բույնը» կինոնկարը, իսկ 1970 թվականին, Անտոն Չեխովի ստեղծագործության հիման վրա «Քեռի Վանյան» կինոնկարը։ Այս վերջին կինոնկարը նրան արտասահմանում բերեց առաջին հաջողությունը, որի արդյունքում Սան-Սեբաստիանի կինոփառատոնում արժանացել է մրցանակի։ Սակայն միջազգային ճանաչում Անդրեյ Կոնչալովսկին ստացավ 1974 թվականին, երբ նկարահանեց «Ռոմանս սիրահարների մասին» կինոնկարը, որը հատուկ մրցանակի է արժանացել Կառլովի Վարիի կինոփառատոնում, իսկ 1979 թվականին նկարահանած «Սիբիրիադա» կինոնկարը մրցանակի է արժանացել Կաննի կինոփառատոնում։ Մեծ հաջողություն է ունեցել նաև նրա սցենարով նկարահանված «Ատամանի վերջը» (1972) կինոնկարը։ Քննադատների կարծիքով, ստեղծագործական ազատության սահմանափակումների պայմաններում, Անդրեյ Կոնչալովսկին կարողացել է ստեղծել ազնիվ, անկեղծ, ճշմարտացի և իր ժամանակից առաջ անցած կինոնկարներ։
1980 թվականին, մեկնելով ԱՄՆ, Հոլիվուդում նկարահանել է մի քանի ֆիլմ, որոնցից արժե նշել «Տանգոն ու Կեշը» (1989թ.) կինոնկարը` Սիլվեստր Ստալոնեի և Կուրտ Ռասելի մասնակցությամբ։ Հետագայում հիասթափվելով ամերիկյան կինեմատոգրաֆից, 1990-ական թվականների սկզբին վերադարձել է հայրենիք։ Այդ տարիներին նկարահանած նրա ֆիլմերը որևէ լուրջ հաջողությունների չեն հասել։ Սակայն ԱՄՆ-ում 1997 թվականին նկարահանած «Ոդիսական» մինի-սերիալը մեծ հետաքրքրություն առաջացրեց հանդիսատեսի շրջանում և արժանացավ «Էմմի» հեռուստամրցանակին։ Հինգ տարվա ընդմիջումից հետո Անդրեյ Կոնչալովսկին 2002 թվականին թողարկել է «Հիմարների տունը», իսկ 2003 թվականին` «Առյուծը ձմռանը» կինոնկարները։
2005 թվականին Անդրեյ Կոնչալովսկին հիմնադրել է պրոդյուսերական կենտրոն, որը հաղորդումներ է ստեղծում ռուսական հեռուստաալիքների համար և բեմադրում թատերական ներկայացումներ։ Կինեմատոգրաֆին զուգահեռ, նա հաջողությամբ աշխատում է նաև թատրոնի ասպարեզում, ներկայացումներ է բեմադրել Փարիզի «Օդեոն»-ի և «Բաստիլի օպերա»-ի բեմերում, Միլանի «Լա Սկալա»-ում, Սանկտ-Պետերբուրգի Մարիինյան թատրոնում և Նյու-Յորքի Մետրոպոլիտեն օպերայում։


== Անձնական կյանքը ==
Անդրեյ Կոնչալովսկին ամուսնացած է եղել հինգ անգամ.

բալետի պարուհի Իրինա Կանդատ (1955-1957 թթ.)
դերասանուհի Նատալյա Արինբասարովա (1965-1969 թթ.)
ֆրանսիացի արևելագետ Վիվիան Գոդե (1969-1980 թթ.)
հեռուստահաղորդավարուհի Իրինա Մարտինովա (1990-1997 թթ.)
դերասանուհի և հաղորդավարուհի Յուլիա Վիսոցկայա (1998 թվականից մինչ օրս)Անդրեյ Կոնչալովսկին ունի յոթ երեխա։ Ավագ որդին` Եգոր Կոնչալովսկին, նույնպես ռեժիսոր է։ Բացի այդ, ունի նաև դուստր` դերասանուհի Իրինա Բրազգովկայից։ 1980-ական թվականների վերջերին կարճատև սիրավեպ է ունեցել ամերիկյան դերասանուհի Շիրլի Մակլեյնի հետ։


== Մասնակի ֆիլմագրությունը ==


== Ծանոթագրություններ ==