Մարդու իրավունքների միջազգային տրիբունալ

Մարդու իրավունքների միջազգային տրիբունալը (IHRT) խորհրդանշական տրիբունալ էր, որը տեղի է ունեցել Վիեննայում, (Ավստրիա)` 1995 թվականի հունիսին։ Այն նախագահում էին բնապահպան և իրավապաշտպան Ֆրեդա Մայսներ-Բլաուն ու FORVM-ի խմբագիր Գերհարդ Օբերշլիկը և նվիրված էր 1945-1995 թվականներին Ավստրիայում լեսբուհիների, գեյերի, բիսեքսուալների և տրանսգենդերների հետապնդմանը։


== Միջազգային կոմիտե ==
Քանի որ կազմակերպիչները վախենում էին Ավստրիական Հանրապետության կողմից բռնաճնշումներից՝ միջազգային մարդու իրավունքների հանրության նշանավոր գործիչներին խնդրել են միանալ Միջազգային կոմիտեին և այդպիսով պաշտպանել շահերը։ Անդամների թվում էին Ժակ Գայլոն՝ Պարթենիայի եպիսկոպոս, քաղաքական գործիչներ Մել Ռիդը (Մեծ Բրիտանիա), Սվենդ Ռոբինսոնը (Կանադա), Կլաուդիա Ռոթը (Գերմանիա) և Թերեզիա Ստոյսիցը (Ավստրիա), գրողներ Կունո Նյոբլը, Քրիստին Նոստլինգերը և Գերհարդ Ռոթը, Ռոբերտ Չեմբերսը （Ֆրանկֆուրտ), սոցիոլոգ Բերնդ Մարին և իրավապաշտպան Մանֆրեդ Նովակը (երկուսն էլ Վիեննա), քաղաքագետ Անտոն Պելինկան (Ինսբրուք), ինչպես նաև այլ ակադեմիական գիտնականներ, ինչպիսիք են Իգոր Ս. Կոնը (Մոսկվա), Ասա Գ. Ռախմանովան (Սանկտ Պետերբուրգ), Դուգլաս Սանդերսը (Վանկուվեր), Թեո Սենդֆորտը (Ուտրեխտ) և Քրիստոֆեր Ուիլյամսը (Պրեստոն, Մեծ Բրիտանիա), ինչպես նաև իրավապաշտպաններ, հրապարակախոսներ և ԼԳԲՏ ակտիվիստներ Բելգիայից, Դանիայից, Ֆրանսիայից, Նիդերլանդներից, Նորվեգիայից և Պերուից։


== Սենատ ==
Մայսներ-Բլաուի և Օբերշլիքի նախագահությամբ տրիբունալի ժյուրին կազմված էր Ավստրիայի քաղաքացիական հասարակության նշանավոր դեմքերից, այդ թվում՝ աստվածաբան Կուրտ Լյուտին, փիլիսոփաներ Ռուդոլֆ Բուրգերը և Օլիվեր Մարքարտը, գրողներ Յոզեֆ Հասլինգերը, Դորոն Ռաբինովիչին և Կատարինա Ռիեզեն, քաղաքագետներ Ֆրիեդրուն  Հյումերը (Կանաչներ) և Ֆոլկեր Կիերը (Լիբերալ ֆորում), դերասանուհի Մերսեդես Էչերերը, հոգեթերապևտներ Ռոտրաուդ Պերները, Ալֆրեդ Պրիցը և Յուտա Զինեկերը, դատավոր Նորբերտ Գերստբերգերը, փաստաբաններ Նադյա Լորենցը և Ալֆրեդ Նոլը, մշակութաբան և ակտիվիստ Դիտեր Շրագեն, չորս լրագրող, խմբագիր, երկու արհմիութենական, երկու բժիշկ, ինչպես նաև մի քանի իրավապաշտպաններ։ Ժյուրիի կազմը փոխվել է տրիբունալի յոթ մասերից յուրաքանչյուրում՝ երդվյալ ատենակալների հատուկ փորձաքննության համաձայն։ Օրինակ՝ VII-ի ժյուրին. լայն հասարակության մեջ խտրականությունը բաղկացած էր չորս լրագրողներից՝ խմբագիրից, սոցիոլոգից, գրող Հասլինգերից, աստվածաբան Լյուտինից, դերասանուհի Էչերերից և հոգեթերապևտ Պերներից։


== Դատական հետապնդում ==
Իրավապաշտպան Քրիստիան Միշելիդեսը զբաղեցրել է գլխավոր դատախազի պաշտոնը։ Նա գլխավորում էր ավստրիական ԼԳԲՏ շարժման նշանավոր ներկայացուցիչների թիմը, որոնց թվում էին HOSI-ի Վիեննայի ակտիվիստներ Գուդրուն Հաուերը, Կուրտ Կրիկլերը և Վալտրաուդ Ռիգլերը և տրանսգենդերների ներկայացուցիչ Էլիզաբեթ Պիեշը։
Մեղադրող կողմը մեղադրանքներ է առաջադրել յոթ տարբեր ոլորտներում.

Քրեական օրենսգիրք և Սահմանադրություն
ՔԿԱԳ, ընտանիք, ամուսնություն, կենցաղային գործընկերություն
Նացիստական ռեպրեսիաների փոխհատուցում
ՁԻԱՀ-ը և սոցիալական հետևանքները
Բանտ, հոգեբուժություն, զինված ծառայություններ, ոստիկանություն, ապաստանի իրավունք
Խտրականություն աշխատանքային միջավայրում
Խտրականություն հասարակության լայն շերտերումՄեղադրանքը փաստելու համար բերվել են ցուցմունքներ։ Նրանք հայտնել են ոստիկանական հետապնդումների, բանտարկությունների, հոգեբուժական օգնության և էլեկտրաշոկային թերապիայի, աշխատատեղերի կորստի և հասարակական նվաստացման մասին։
Յուրաքանչյուր դեպքում Ավստրիայի Հանրապետությանը մեղադրում էին մարդու իրավունքների ոլորտում իր պարտավորությունները անտեսելու մեջ և, հետևաբար խախտել էր իր պարտավորությունը Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագրում, որն ընդունվել էր ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայի կողմից՝ 1948 թվականին Փարիզում։


== Պաշտպանություն ==
Տրիբունալի յոթ մասերից վեցում պաշտպանական նստարանը դատարկ է մնացել։ Ավստրիայի Հանրապետությունը հրաժարվել է պաշտպանվել։ Քաղաքական ներկայացուցիչներից շատերը կա՛մ անտեսել էին հրավերը, կա՛մ այն փոխանցել էին իրենց իսկ նախարարության որևէ գերատեսչության, որն այդպես էլ չպատասխանեց։ Արդարադատության նախարարության գերատեսչության ղեկավար Ռոլանդ Միկլաուի միայն մեկ երկար նամակով բացատրվում էր, թե ինչու է նա նախընտրել չմասնակցել։
Դատարանի առաջին օրը իշխող Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամ, պատգամավոր Յոհաննես Յարոլիմը  պաշտպանական նստարանին նստել է որպես դատարանի բարեկամ՝ չպաշտպանելով հանրապետությունը, այլշ հայտարարել է, որ համաձայն է պատժամիջոցի բոլոր փոփոխությունների հետ։ Նա անդրադարձել է կոալիցիոն գործընկեր Ավստրիայի ժողովրդական կուսակցության մերժմանը, որը փաստացի արգելափակում էր այս ոլորտում յուրաքանչյուր քայլ։
Ավստրիայի Հանրապետությունը մեղավոր է ճանաչվել բոլոր յոթ ոլորտներում։ Այնուամենայնիվ, երդվյալ ատենակալները ոչ միշտ էին լիովին համաձայնում մեղադրող թիմի պահանջներին։


== Ծանոթագրություններ ==