Անն դե Մոնմորանսի

Անն դե Մոնմորանսի, (ֆր.՝ Anne Ier de Montmorency, մարտի 15, 1493, Chantilly - նոյեմբերի 12, 1567, Փարիզ); բարոն, հետո առաջին դուքս Մոնմորանսի (1551), Ֆրանսիայի մարշալ(1522), հետո Ֆրանսիայի կայսր (1538), Ֆրանսիայի պեր (1551)։ Ֆրանսիական զինվորական և քաղաքացիական գործիչ։
Միակ որդին Գիյոմա Մոնմորանսի, սենյոր դե Մոնմորես (1456—1531 թթ.) և Անն Պո, տիկնայք դե Լարոշպո (մահացել է 1510)։


== Կենսագրությունը ==
Նրա կնքամայրը եղել է Աննա Բերետոնսկայա թագուհին, ում շնորհիվ նա ստանում է իր անունը (ֆրանսերեն կանացի Աննա և տղամարդու Անն անունը գրվում և արտասանվում է միևնույնը)։ Իր ազգականի շնորհիվ, Արտյու Գուֆֆեն, երիտասարդ Անն դաստիարակվել է կոմս Անգուլեմսկու հետ, ապագա Ֆրանցիսկ I: Թագավորի հետ, կողք կողքի, նա մասնակցել է Մարինյանոյի (1515) և Բիկոկկեյի (1522) մարտերին։ 1522 թվականին նշանակվել է Ֆրանսիայի մարշալ։ 1525 թվականին Պավիի ճակատամարտում թագավորի հետ գերի է ընկել։ 1526 թվականին Անն մասնակցել է Մադրիդի պայմանագրի կնքմանը։ 1538 թվականին նշանակվում է կոննետաբլ, բայց շուտով կորցնում է թագավորի համակրանքը։ Հենրիխ II֊ի գահին միանալուց հետո Մոնմորանսկին կրկին ձեռք է բերում նախկին ազդեցությունը և դառնում թագավորի ամենամոտ խորհրդականը։ 1548 թվականին ղեկավարել է Բորդոյում ժողովրդական ապստամբության ճնշումը։ 1551 թվականին պարգևատրվել է դքսի կոչումով։

1557 թվականին, առաջնորդելով ֆրանսիական զորքերին ընդդեմ իսպանացիների, նա պարտվում, վիրավորվում և գերի է ընկնում Սեն֊Կանտենեի ճակատամարտում։ Երկու տարի անց նա ազատվում է Կատո–Կակեմբրազիյսկի աշխարհում (1559)։
Կարլ IX թագավորի օրոք Մոնմորանսին դառնում է ծայրահեղ կաթոլիկ կուսակցության առաջին ականավոր առաջնորդներից մեկը  և ձևավորում դուքս Ֆրանսուա Գիզոի ու մարշալ Սենտ֊Անդրեի եռապետությունը, գլխավորելով անչափահաս թագավորի գործերը։ 1562 թվականին նա Գիզեի հետ միասին Դրյոի մոտ հաղթում է հուգենոթներին, իսկ 1567 թվականին Սեն–Դենիի ճակատամարտում մահացու վիրավորվում (10 նոյեմբերի 1567)։ Նա տեղափոխվում է Փարիզ եւ երկու օր հետո մահանում։


== Աննա դե Մոնմորանսի ընտանիքը ==

Կինը՝ (1526 թ. հունվարի 10֊ից) Մադլեն Սավոյսկայա, դուստրը «Սավոյի մեծ դավաճան», Ֆրանսիսկ I թագավորի զարմիկը, բարոնուհի Մոնեբրոն (1510-1586 թթ.), ունեցել են 12 երեխա.

Էլեոնորա դե Մոնմորանսի (1528-1556 թթ.) ամուսնացել է Ֆրանսուա III դե Լա Տուր դ᾽Օվերնի հետ, մարշալ դե Բյուլոնի մայրը
Ժաննա  դե Մոնմորանսի (1528-1596 թթ.), ամուսնացել է Լուի III դե Լա Տեյմուրի հետ, դուքս դե Տուար, Կլոդ դե Լա Տրեմույլի մայրը
Աննա դե Մոնմորանսի (1529-1588 թթ.), Կանայի Երրորդության վանական համալիրը
Ֆրանսուա դե Մոնմորենսի (1530-1579 թթ.), 2֊րդ դուքսը դե Մոնմորանսի
Եկատերինա  (Կատրին) դե Մոնմորենսի (1532 թ.—?), ամուսնացել է Ֆրանսուա III դե Լեվի֊Վանտադուրի հետ
Անրի դե Մոնմորենսի (1534-1614 թթ.), 3֊րդ դուքսը դե Մոնմորանսի
Լուիզա դե Մոնմորենսի (1535 թ.—?)
Շառլ դե Մոնմորանսի (1537-1612 թթ.), սենյոր դե Մերյու, այնուհետև դուքս դե Դամվիլ, Ֆրանսիացի գործընկեր, Շվեյցարիայի գվարդիայի գնդապետ, Ֆրանսիայի ծովակալը
Մադլեն դե Մոնմորենսի (1537-1598 թթ.), իր քրոջ Աննայից հետո Կանայի Երրորդության վանական համալիրը
Գաբրիել դե Մոնմորանսի (1541-1562 թթ.)
Գիյոմ դե Մոնմորանսի (1544-1593 թթ.), սենյոր դե  Տրոյե, 1572-1574 թթ. թեթև հեծելազորի գնդապետ
Մարիա դե Մոնմորանսի (1546 թ.—?), ամուսնացել է Անրի դե Ֆուա֊Կանդալի հետ։Աննա դե Մոնմորանսի զարմիկները եղել են հայտնի  հուենոտ գործիչներ՝ Օդե դե Կոլինի, Կարդինալ դե Շատիլո, Գասպար դե Կոլինի, Ֆրանսիայի ծովակալ և Ֆրանսուա դե Կոլինի, սենյոր դ᾽Անդելո։


== Ծանոթագրություններ ==