armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ժոստովյան նախշազարդ

Ժոստովյան նախշազարդ, ռուսական ազգային ժողովրդական արհեստ կռած մետաղական (թիթեղ) Սկուտեղների նկարազարդում, սկիզբ է առել 1825 թվականից Մոսկվայի մարզի  Միտիշչենսկի շրջանի Ժոստովո գյուղում։
Ժոստովյան նախշազարդի հիմնական մոտիվը ծաղկեփունջն է։


== Նախշազարդի պատմսություն ==
Ժոստովոյի և ժոստովյան արհեստի պատմությունը ծագել է 19-րդ դարից, երբ մերձմոսկովյան ու նախկին Տրոիցկայա գավառի գյուղերում (Ժոստովո, Օստաշկովո, Խլեբնիկովո) ստեղծվեցին արհեստանոցներ, որտեղ պատրաստվում էին  լաքապատված նկարազարդ առարկաներ պապիե-մաշեից։ Այս նախշազարդի ավանդույթը հայտնվեց Ժոստովոյում և նրա շրջակա գյուղերում ավելի վաղ եղած Տագիլյան նախշազարդի հիման վրա (18-րդ դար)։ Ժոստովյան նախշազարդի հիմնական մոտիվը, ինչպես և տագիլյանինը՝ ծաղկեփունջն է։
1992 թվականին Նովոսելցովո գյուղում ստեղծվեց «Նովոսելցովոյի աշխատանքային արտել» մետաղական լաքապատված սկուտեղների արտադրության համար։ 1924 թվականին գյուղում կազմակերպվեցին «Ժոստովյան աշխատանքային արտել»-ը և «Սպեցկուստար»-ը, 1925 թվականին՝ «Լակիրովշչիկ» և միաժամանակ Տրոիցկոյե գյուղում «Սվոյ տրուդ» արտելները սկուտեղների նախշազարդման համար։ Դրանք բոլորը 1928 թվականին միավորվեցին գյուղի «Մետալոպոդնոս» մասնագիտացված արտելում։
1920—1930-թվականները հեշտ չէին Ժոստովոյի պատմության մեջ։ Սովետական մշակույթի արդիականության ու ռեալիզմի ընդհանրացման ուղղագիծ տենդենցը բերեց նրան, որ ազգային արհեստով զբաղվող կազմակերպությունները փորձեցին փոխել ավանդական ուղղությունները և ներդրեցին ժոստովյան նախշազարդի մեջ օրնոմենտալ և թեմատիկ կոմպոզիցիաներ՝ ստեղծած պրոֆեսիոնալ նկարիչների կողմից՝ առանց հաշվի առնելու տեղական արհեստի առանձնահատկությունները, որոնք ունեին մեքենայացման ու նատուրալիզմի գծեր։  Առաջատար նկարիչները հասկանալով նորարարության օտարամուտ լինելը, կարողացան դիմակայել նրան և նոր մտահղացումներով հանդես եկան ավանդական վարպետությունը խորացնելու համար։
1960-ական թվականներին Ժոստովոյի պատմության մեջ սկսվեց նոր էտապ, որը շարունակվում է մինչ այժմ։ Սկուտեղների գեղարվեստական նախշազարդը առաջատար վարպետների յուրահատուկ ստեղծագործությունների շնորհիվ ձեռք բերեց ավելի մեծ հեղինակություն և ճանաչում։ Այն ավելի հաճախ սկսեց իր վրա ուշադրություն հրավիրել  երկրում և արտասահմանում անցկացվող բազմաթիվ ցուցահանդեսներին։ Իր պատմության ընթացքում ժոստովյան սկուտեղը կենցաղային իրից վերածվեց անկախ դեկորատիվ պաննոյի, իսկ արհեստը ստացավ ռուսական ազգային մշակույթի յուրահատուկ տեսակի կարգավիճակ։ Այսօր դեկորատիվ նախշազարդը վերելք է ապրում։ Դա չի նշանակում, որ արհեստը չունի բարդություններ և խնդիրներ։ Դրանք գոյություն ունեն մշակույթի բոլոր այն ոլորտներում, որոնք ստիպված են դիմակայել ժամանակակից կոմերցիալիզացմանը։ Ժոստովոյին կրկնօրինակում են, փորձում կեղծել տեսակը և նույնիսկ նկարիչների հեղինակային յուրահատկությունները։ Սակայն կոլեկտիվը, որը մշտապես զբաղվում է արհետով, տիրապետում է բազմամյա համառ աշխատանքով ձեռքբերված բարձր արհեստավարժությանն ու հին վարպետների ժառանգսությանը։  Դրան պետք է ավելացնել մշակույթի պատմության, դասական նատյսուրմորտի և ռուսական տարատեսակ ազգային մշակույթի ուսումնասիրությունը, որը լրացնում է վարպետների «ստեղծագործական գանձարանը»։


== Ժոստովյան նախշազարդի առանձնահատկությունները ==
Սոնդա (Դուշեթի շրջան)

Սոնդա (վրաց.՝ სონდა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1300 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 15 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լաանեկուռու

Լաանեկուռու (էստ․՝ Laanekuru), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Պեռստի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 22 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Շուռուտ

Շուռուտ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Գյումուշխանեի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բիտյագովո (գյուղ, Խոլմ-Ժիրովսկի շրջան)

Բիտյագովո (ռուս.՝ Битягово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սենթ Վինսենթ և Գրենադիններ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սենտ Վինսենթ (այլ կիրառումներ)Սենտ Վինսենթ և Գրենադիններ (անգլ.՝ Saint Vincent and the Grenadines), կղզային պետություն Կարիբյան ծովում, մտնում է Ազգերի Ընկերակցության մեջ։ Պետության տարածքը կազմված է Սենտ Վինսենթ կղզուց և 32 կղզյակներից (Փոքր Անտիլյան կղզեխմբից)։ Խտությունը 389 կմ² է, բնակչություն 118 հազար մարդ (2008)։ Մայրաքաղաքը Քինգսթաունն է։


== Վարչական բաժանում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Հյուսիսային Ամերիկայի երկրների ցանկ
Յոյա (լաոսյան տառ)

Յոյա («դեղանյութ»), լաոսերեն այբուբենի 21-րդ տառը։ Նման է թաիլանդերեն այբուբենի «յոյակ» տառին։ Լաոսերեն այբուբենում համարվում է աքսոնկան տառ, այսինքն՝ միջին կարգի։ Արտասանվում է ձայնավոր։ Նաև օգտագրոծվում է որպես «ինցիալ»։


== Արտաքին հղումներ ==
Լաոսերեն այբուբեն
Վիլնյուսի կոմսություն

Վիլնյուսի կոմսություն (լիտվերեն` Vilniaus apskritis), վարչական միավոր, որը գտնվում է Լիտվայի հարավ-արևելքում։
Վիլնյուսի կոմսությունը Լիտվայի Հանրապետության տասը ուեզդներից ամենամեծն է՝ թե՛ տարածքի մեծությամբ, թե՛ բնակչության թվով։
Սահմանակցում է Ալիտուսկի, Կաունասկի, Պոնյավեժկի և Ուտենսկի ուեզդներին։ Սահման ունի նաև Բելառուսի երկու շարք վարչական միավորների հետ։ Սահմանակցում է բելառուսական Վիտեբսկի և Գրոդնոյի մարզերին։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Տեղեկատվություն Լիտվայի վարչական բաժանման մասին Archived 2005-04-06 at the Wayback Machine.
Լիտվայի վարչական բաժանում, Վիլնյուսի կոմսություն
Վալջոյե

Վալջոյե  (իտալերեն՝ Valgioie), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 709 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 79 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 9 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10094։ Հեռախոսային կոդ՝ 011։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Հռոմի պապ սուրբ Պիոս I-ը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.valgioie.to.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Ազգային վիճակագրության ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ալվար (քաղաք)

Ալվար (անգլ.՝ Alwar, Հինդի अलवर), քաղաք Հնդկաստանի հյուսիս-արևմտյան մասում՝ Ռաջաստան նահանգում։ Ալվար շրջանի վարչական կենտրոնը։


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==
Գտնվում է Դելի քաղաքից 160 կմ հարավ և Ջայպուր քաղաքից 150 կմ հյուսիս, ծովի մակարդակից 270 մ բարձրության վրա։ ՔԱղաքում կա երկաթուղային կայարան։ Քաղաքի մոտակայքում կան բազմաթիվ օգտակար հանածոների հանքավայրեր, այդ թվում մարմար, գրանիտ, դոլոմիտ, կրաքար, քվարց, պղնձի հանքաքար և այլն։ Քաղաքից ընդամենը մի քանի կիլոմետր հեռավորության վրա է գտնվում Սարիսկա ազգային պարկը և վագրերի արգելոցը։


== Բնակչություն ==
Քաղաքի բնակչությունը 2011 թվականի տվյալներով կազմում է 341 383 մարդ։

Աղբյուր


== Ծանոթագրություններ ==
Սարիփոս (գետակ)

Սարիփոս, գետակ Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Զոհաջուր գետի օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Գառնարած լեռան արևելյան լանջերից և Սալվարդ գյուղի մոտ միանում մայր գետին։ Երկարությունը 3,5 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Նախագահական երկրորդ ժամկետի անեծք

Նախագահական երկրորդ ժամկետի անեծք, ընդունված միտում, ըստ որի՝ ԱՄՆ նախագահները իրենց երկրորդ պաշտոնավարման ընթացքում ավելի քիչ հաջողություններ են արձանագրում, քան առաջինի ընթացքում։
«Անեծքի» համաձայն՝ ԱՄՆ նախագահների երկրորդ ժամկետները նշանավորված են եղել խոշոր սկանդալներով, քաղաքական լճացմամբ, տարբեր տեսակի աղետներով կամ այլ խնդիրներով։ Մինչ օրս նախագահական  երկրորդ ժամկետի արժանացած 21 նախագահ է եղել ԱՄՆ-ում, որոնցից յուրաքանչյուրն էլ որոշակի դժվարությունների է հանդիպել։ Այս անեծքի հետ կապված մի լեգենդ կա, որի համաձայն՝ այն սկսվել է, երբ ԱՄՆ նախագահ Ֆրանկլին Դ. Ռուզվելտը, փաստացի խախտելով երկրորդ ժամկետը, առաջադրվել է երրորդ ժամկետի համար, և դրանից հետո նրա հոգին անեծք է դրել բոլոր այն նախագահների վրա, որոնք ձգտում են պաշտոնավարման երկրորդ ժամկետի։ Չնայած դրան՝ մի քանի նախագահներ, որոնք պաշտոնավարել են մինչև Ռուզվելտը, որոնցից է եղել նաև նախագահ Վաշինգտոնը, նույնպես ենթարկվել են այս անեծքի ազդեցությանը։
Թե արդյո՞ք այս անեծքն իրական է, թե ոչ, խիստ վիճելի է. օրինակ՝ քաղաքագետ Նեյթ Սիլվերը, վերլուծելով նախագահների հանդեպ ունեցած հանրային աջակցությունը՝ Հարի Ս. Թրումանից մինչև Բարաք Օբամա, հայտնաբերել է, որ հանրային աջակցությունը նախագահների նկատմամբ ավելի ցածր է պաշտոնավարման երկրորդ ժամկետի ընթացքում, բայց նա նաև գտել է մի շարք այլ պատճառներ՝ այս երևույթը բացատրելու համար։ Արդյունքում նա եկել է այն եզրահանգման, որ այդ անեծք կոչվածը՝ որպես վերլուծական հասկացություն, հիմնավոր չէ։ Բացի այդ, քաղաքական վերլուծաբան Մայքլ Բարոնը նույնիսկ առանձնացրել է մի քանի նախագահների, ովքեր բավականին հաջող պաշտոնավարություն են ունեցել նախագահական երկրորդ ժամկետի ընթացքում, և նշել է, որ «երկրորդ ժամկետի ընթացքում առաջացած խնդիրները հիմնականում առաջացել են ստեղծված հանգամանքներին և չնախատեսված փոփոխություններին հարմարվել չկարողանալու պատճառով»։ Հակառակ դրան՝ The Economist-ի 2013 թվականի զեկույցներից մեկում նշված էր, որ տվյալները փաստում են երկրորդ ժամկետի անեծքի իրական գոյությունը։ Զեկույցում նաև նշված էր, որ բոլոր 11 նախագահները՝ սկսած Թեոդոր Ռուզվելտից մինչև Ջորջ Բուշ կրտսեր, իրենց պաշտոնավարման երկրորդ ժամկետում տնտեսական ավելի քիչ հաջողություններ են ունեցել, քան առաջինում՝ բացի նախագահներ Թրումանից, Ռոնալդ Ռեյգանից և Բիլ Քլինթոնից։ 
Նախագահական երկրորդ ժամկետի ամենավատ անեծքը եղել է նախագահի սպանությունը։ Այդ բախտին են արժանացել նախագահներ Աբրահամ Լինքոլնը և Ուիլիամ Մաք-Քինլին՝ սպանվելով համապատասխանաբար 1861 և 1905 թվականներին։


== «Անիծված» նախագահները ==


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Լուի Պետիտո

Լուի Մեսսիդոր Լեբոն Պետիտո (ֆր.՝ Louis-Messidor-Lebon Petitot), ավելի հայտնի է որպես Լուի Պետիտո (հունիսի 23, 1794(1794-06-23)[…], Փարիզ - հունիսի 1, 1862(1862-06-01), Փարիզ), ֆրանսիացի քանդակագործ։
Պիեռ Պետիտոյի որդին և աշակերտը։ Աշակերտել է նաև իր աներոջը՝ քանդակագործ Պիեռ Կարտելիեին։
Եղել է Փարիզի Գեղարվեստի դպրոցի քանդակագործության պրոֆեսոր և Գեղարվեստի ակադեմիայի անդամ։
Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններն են.

«Գեղեցիկ արվեստները մեծարում են Ապոլլոնին» և «Պարգևներ բաշխող Միներվան» փորագրաքանդակները Լուվրում՝ մեծ սանդղաշարի վրա
Գետի աստվածներից մեկի կերպարը, որ զարդարում է Բալիստիլի հրապարակի հին շատրվանը
«Փարիզ», «Սենա», «Արդյունաբերություն» և «Առատություն» չորս արձան-կոթողները, որոնք գտնվում են Կարուզել կամրջի վրա
«Լիոն» և «Մարսել»՝ արձանները Համաձայնության (Կոնկորդ) հրապարակում
Լյուդովիկոս XIV- ի արձանը Վերալի պալատի բակում
Լյուդովիկ Բոնապարտի մարմարե հուշարձանը Նապոլեոնյան մատուռում՝ Սեն Լյո Լա Ֆորեում


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Петито, французские художники»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Pierre Kjellberg, Le Nouveau guide des statues de Paris, La Bibliothèque des Arts, Paris, 1988. Կաղապար:Plume
Simone Hoog, préface de Jean-Pierre Babelon, avec la collaboration de Roland Brossard, Musée national de Versailles. Les sculptures. I- Le musée, Paris, Réunion des musées nationaux, 1993. Կաղապար:Plume
Emmanuel Bénézit, Dictionnaire des peintres, sculpteurs, dessinateurs et graveurs, Tome 8,  1976, P..
Jean-Chrétien Hoefer, Nouvelle biographie générale avec les renseignements bibliographiques, vol. 39, 1853.
Germain Samut, Biographie des hommes du jour, vol. 4, 1835.
Hubert Lavigne, « État-civil d'artistes français, billets d'enterrements ou de décès », Société de l'histoire de l'art français.


== Արտաքին հղումներ ==
« Louis Petitot » sur la base Léonore.
« Louis Petitot » Archived 2009-05-26 at the Wayback Machine. sur insecula.
3C Մոդել

3C Մոդել (անգլ. C's Model), բիզնես-ռազմավարական ծրագրերի մոդել, այսպես կոչված ճապոնացի գուրու Կենյիտի Օմաեյի կողմից վերամշակված ռազմավարական եռանկյունի։ Ըստ այս գաղափարի, ռազմավարություն մշակելիս ընկերությունները պետք է հաշվի առնեն երեք հիմնական խաղացողների նպատակներն ու շահերը, որոնք էլ ձևավորում են ռազմավարական եռանկյունին՝

Ընկերություն
Հաճախորդներ
ՄրցակիցներՄիայն այս դեպքում է հնարավոր հասնել մրցակցային առավելության։


== Հաճախորդներ ==
Առաջին հերթին անհրաժեշտ է ճիշտ կերպով շուկայի սեգմենտավորում, ինչը թույլ կտա ուժերը կենտրոնացնել մեկ կամ մի քանի հաճախորդների խմբերի կարիքների բավարարման վրա։
Օմաեն առանձնացնում է շուկայի սեգմենտավորման հետևյալ տեսակները ՝

նպատակային սեգմենտացիա, այն է՝ ընկերության օգտագործման անհրաժեշտ ապրանքների շերտավորում;
սպառողներ գրավելու սեգմենտացիա, այն է՝ ընկերությունը պետք է շուկան գրավի այն կերպ, որպեսզի նրա շուկայավարական ծախսերը չավելանան և քիչ լինեն մրցակիցների ծախսերից, այսինքն անհրաժեշտ է համաձայնության գալ մարքեթինգի ծախսերի ու շուկան գրավելու միջև;
կրկնակի սեգմենտացիա, այն է՝ բարձր մրցակցային շուկաներում սեգմենտավորման արդյունավետությունը զգալիորեն նվազում է, քանի որ բոլոր մրցակիցները  շուկանկիսում են գրեթե նույն կերպ։ Մրցակցային առավելությունների հասնելու համար պետք է վերանայել հիմնական հաճախորդների խմբերի կարիքները, և փորձել պարզել, թե նրանք իրականում ինչ են ուզում։ Այնուհետև ստացված տեղեկատվության հիման վրա  պետք է կառուցել ավելի արդյունավետ սեգմենտացիա։Ռազմավարության մշակման դեպքում անհրաժեշտ է նաև հաշվի առնել սեգմենտների հնարավոր կառուցվածքային փոփոխությունները, որոնք պայմանավորված են սպառողների նպատակների կամ սպառողների աշխարհագրական կամ ժողովրդագրական բաշխվածությամբ։ 


== Ընկերություն ==
Ընկերության ռազմավարությունը  ֆունկցիոնալ ոլորտներում պետք է ուղղված լինի մրցակցային առավելագույն մակարդակի, որը արդյունաբերության մեջ հաջողության բանալին է, այսինքն՝  

ընկերության հիմնական գործառույթների որոշակիություն;
ընտրություն և հետևողականություն, այսինքն՝ մեկ հիմնական գործառույթի առավելությունը թույլ կտա գերազանցել մրցակիցներին և մնացած ընկերություններին։ Որոշ ոլորտներում հիմնական գործառույթներն անընդհատ փոխվում են, ուստի ընկերության կարողությունը հաշվի առնելու և ռեսուրսները ճիշտ ֆունկցիոնալ ոլորտ արագ ուղղելու կարողությունը կարող է կարևոր լինել;
ծախսերի գործառույթի տեսանկյունից արդյունավետ ֆունկցիաների բարելավում ըստ գնի նվազեցման, պատվերների ընդունման, ապրանքների արտադրման;Ռեսուրսների օգտագործման փոխանակում այլ բիզնես միավորումների կամ ընկերությունների հետ։


== Մրցակիցներ ==
Մրցակցային ռազմավարության ստեղծման համար անհրաժեշտ է առևտրային գործառույթներում ապրանքների գնման, մշակման ու ծառայությունների մատուցման համար գտնել ցանկացած տեսակի տարբերություններ։ Հայտնաբերված տարբերությունները պետք է գնահատվեն բոլոր տեսակի շահույթներին համապատասխան՝ գին, ծավալ, ծախսեր։
Օմաեն առաջարկում է հետևյալ  ռազմավարությունները՝

արտադրանքի տեսքի կամ ընկերության շարունակական տարբերակների օգտագործում;
օգտագործել իրական գործառնական առավելություններ, որոնք կպահպանեն ու կբարձրացնեն դրական տարբերակումների հաշվին ստացված առավելությունները
օգտագործել սեփական շահույթի տարբերությունը եկամտի ու ծախսերի կառուցվածքում։


== Ծանոթագրություններ ==
(7724) Մորոսո

(7724) Մորոսո (անգլ.՝ Moroso), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1970 թվականի հուլիսի 24-ին Ֆելիքս Ագիլարի աստղադիտարանի կողմից Էլ Լիոնսիտոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,258047 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7618 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7543 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1239,36 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,290472 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,75° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7724) Մորոսո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սորուկ

Սորուկ (լատ.՝ Camelina), կաղամբազգիների (խաչածաղկավորներ) ընտանիքի միամյա կամ երկամյա խոտաբույսերի ցեղ։ Հայտնի է մոտ 8 (այլ տվյալներով՝ 12) տեսակ։


== Հայաստանում ==
Հայաստանում՝ 4 տեսակ՝

Սորուկ փուխր (լատ.՝ C. laxa),
Սորուկ սպիտակածաղիկ (լատ.՝ C. albiflora),
Սորուկ մանրապտուղ (լատ.՝ C. microcarpa),
Սորուկ մերկ (լատ.՝ C. glabrata)։Տարածված է Շիրակի, Սյունիքի, Գեղարքունիքի, Կոտայքի, Տավուշի և այլ մարզերում, Երևանի շրջակայքում։
Աճում է (ստորինից մինչև վերին լեռնային գոտիներում), քարքարոտ վայրերում, չոր լանջերին, աղբոտում ցանքերը։


== Կենսաբանական նկարագիր ==
Արմատն առանցքային է։ Ցողունը թավոտ է, բարակ, կանգուն, չյուղավորվող, բարձրությունը՝ մինչև 90 սմ։ Տերևներն ամբողջական են կամ գոգգավոր ատամնաեզր, ստորինները՝ կոթունավոր, ցողունայինները՝ նստադիր, նետաձև, նշտարաձև։ Ծաղկաբույլը ողկույզ է, ծաղիկները՝ մանր, բաց դեղնավունից մինչև վառ դեղին, սպիտակ։ Ծաղկում է մայիս-հունիսին։
Պտուղը տանձաձև կամ հակադիր ձվաձև պատիճ է։ Սերմերը մանր են, կարմրաշականակագույն։


== Քիմիական կազմ ==
Պարունակում է 25-46 % ճարպայուղ, որն օգտագործում են տեխնիկական նպատակներով։ Մեղրատու է։


== Տեսակներ ==
Camelina alyssum
Camelina microcarpa
Camelina rumelica
Camelina sativa


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Рыжик // Малый энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона։ В 4 томах. — СПб., 1907—1909. (Проверено 12 октября 2013)


== Արտաքին հղումներ ==
Սորուկ. Հայաստանի բույսեր
Հայբուսակ կամ հայկական բուսաբառութիւն
Steckbrief Archived 2015-09-10 at the Wayback Machine.
Über den Anbau von Leindotter als Mischfrucht.
Սուպա (գյուղ, Տիլլիստե շրջան)

Սուպա (էստ․՝ Supa), գյուղ Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Տիլլիստե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 44 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սառցե դույլի մարտահրավեր

Սառցե դույլի մարտահրավեր (անգլ.՝ Ice Bucket Challenge), գործողություն, որի ընթացքում կատարողը պետք է սառույցով ջրի դույլը լցնի իր գլխին և նվիրաբերի գումար բարեգործական կազմակերպության։ Գործողությունը կատարողը այնուհետև կարող է մի քանի մարդկանց անուններ նշել, ովքեր նույնպես պետք է սառույցով դույլը լցնեն իրենց գլխին։ Եթե 24 ժամվա ընթացքումը առաջադրված մասնակիցը չի կատարում գործողությունը, ապա պետք է գումար նվիրաբերի ամերիկյան «ALS Association» բարեգործական կազմակերպությանը։
Այս գործողությունը, որին միացել են բազմաթիվ համաշխարհային աստղեր, հայտնի է դարձել 2014 թվականի ամռանը Միացյալ Նահանգներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Շուշաննա Թովմասյան

Շուշաննա Սաղաթելի Թովմասյան (նոյեմբերի 14, 1992, Ծաղկաձոր, Հրազդանի շրջան, Հայաստան), հայ դերասանուհի, հաղորդավարուհի։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է է 1992 թ. նոյեմբերի 14-ին, Հայաստանի Ծաղկաձոր քաղաքում։ Ավարտել է Արիսյանի անվան միջնակարգ դպրոցը։ 2007-08 թթ սովորել է Հայաստանի երգի պետական թատրոնի հաղորդավարության բաժնում, 2011 թ.՝ Ա. Աբելյանի ղեկավարած «Առաջին պրոֆեսիոնալ» դերասանական ստուդիայում։ 2010 թ. ընդունվել է Երևանի Խ.Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական համալսարանի կուլտուրայի ֆակուլտետի մասսայական հանդիսությունների և ռեժիսուրայի բաժին։ 2012 թ-ից բարձրագույն ուսումը շարունակել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի հեռուստառեժիսուրայի բաժնում։ 2011-13 թթ նկարահանվել է «Արմենիա» հեռուստաընկերության «Դժվար ապրուստ» հեռուստասերիալում, 2013-15 թթ՝ «Տնփեսա» հումորային հեռուստանախագծում։ 2015 թ. «Թատրոն 32»-ում մարմնավորել է Կարմիր գլխարկին՝ «Կարմիր գլխարկ» մանկական ներկայացման մեջ։ Նկարահանվել է «Երանի» հեռուստասերիալում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սամեսխիո

Սամեսխիո (վրաց.՝ სამესხიო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Ծալենջիխայի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 150 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ծալենջիխայից հեռու է 9 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 333 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Հետներն առած պատգամ ու թուղթ…

«Հետներն առած պատգամ ու թուղթ…», Հովհաննես Թումանայանի ստեղծագործություններից, որը գրվել է 1905 թվականի ապրիլի 3-ից 15-ն ընկած ժամանակահատվածում՝ Թիֆլիսում կատարված «Համազգային ժողովի» առթիվ։


== Պատմություն ==
Ինքնագիրը պահվում է Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդի 62-րդ համարում։ Այդտեղ է պահվում նաև Թումայանի դուստր Նվարդ Թումայանի արտագրած մի օրինակ։
Բանաստեղծությունը առաջին անգամ տպագրվել է «Թումանյանի Գեղարվեստական երկեր» ամսագրի 189-րդ էջում, այնուհետև՝ «Երկերի լիակատար ժողովածուի» առաջին հատորի 510-511-րդ էջերում։
Թումանյանի «Երկերի լիակատար ժողովածու»-ի առաջին հատորում տպագրվել է ինքնագրից։


== Ստեղծման պատմություն ==
1905 թվականին տեղի ունենցած համազգային ժողովին մասնակցել են 22 հայկական կենտրոններից ժամանած գրականության, բարեգործական, մամուլի, մշակութային և դպրոցների ընկերությունների ներկայացուցիչ-պատգամավորներ։ Ժողովի նպատակը եղել է հայ ժողովրդի կարիքների համար կազմել խնդրագիր՝ Մինիստրների խորհրդին և Կովկասի փոխարքա Վորոնցով-Դաշկովին ներկայացնելու համար։
Ստեղծագործության 28-րդ տողում հիշատակված «Գլդանը» եղել է Թիֆլիսի հին թաղերից մեկը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 1970

Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 1970, իններորդ ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությունը։ Տեղի է ունեցել 1970 թվականի մայիսի 31-ից հունիսի 21-ը՝ Մեքսիկայում։ Մրցաշարի հաղթող է դարձել Բրազիլիայի հավաքականը, փոխչեմպիոն՝ Իտալիայի հավաքականը, իսկ երրորդ տեղը գրավել է Գերմանիայի հավաքականը։


== Քաղաքները և մարզադաշտերը ==
Գվադալախարա, Խալիսկո
Լեոն, Էստադիո Նու Կամպ
Մեխիկո, Ացտեկա
Պուբլե դե Սարագոսա, Էստադիո Կուաուտեմոկ
Տոլուկա դե Լերդո, Էստադիո Նեմեսիո Դիես


== Պաշտոնական գնդակը ==
Պաշտոնական գնդակը արտադրվել է «Adidas Telstar» ընկերության կողմից։


== Եզրափակիչ փուլ ==


=== Խումբ A ===


=== Խումբ B ===


=== Խումբ C ===


=== Խումբ D ===


== 1/4 եզրափակիչ ==


== 1/2 եզրափակիչ ==


== 3-րդ տեղ ==


== Եզրափակիչ ==


== Ռմբարկուներ ==
10 գոլ

 Գերդ Մյուլլեր7 գոլ

 Ժաիրզինիո5 գոլ

 Տեոֆիլո Կուբիլյաս4 գոլ

 Պելե
 Անատոլի Բիշովեց3 գոլ

 Ռիվելինո
 Ուվե Զելեր
 Լուիջի Ռիվա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Առաջնությունը FIFA.com կայքումArchived 2013-05-11 at the Wayback Machine.
Ռադիշչևսկի շրջան

Ռադիշչևսկի շրջան (ռուս.՝ Радищевский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ուլյանովսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1935 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ռադիշչևո։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1637 կմ²։


== Բնակչություն ==
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 13436 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,21 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Լա Յանա

Լա Յանա (գերմ.՝ La Jana, փետրվարի 24, 1905(1905-02-24), Mauer, Վիեննա, Ավստրո-Հունգարիա - մարտի 13, 1940(1940-03-13), Բեռլին, Նացիստական Գերմանիա, իսկական անունը`Հենրիետա Մարգարետե Հիբել գերմ.՝ Henriette Margarethe Hiebel), համր կինոյի ավստրո-գերմանացի դերասանուհի և պարուհի։


== Կենսագրություն ==
Հենրիետա Մարգարետե Հիբել ծնվել է 1905 թվականի փետրվարի 24-ին, Մաուերում վիեննացի ոսկերիչի ընտանիքում։ Վաղ տարիքում ծնողների հետ տեղափոխվել Է Մայնի Ֆրանկֆուրտ։ Սովորել է երգել, զբաղվել է տեղի օպերայի պարային խմբում։

Լա Յանայի կեղծանվան ներքո 1913-1940 թվականներին որպես պարուհի նա նկարահանվել է ֆիլմերում։ 1913 թվականից որպես պարուհի հանդես է եկել նաև Ֆրանկֆուրտի օպերայի և բալետի թատրոնի մանկական բալետում։ 1924 թվականից հյուրախաղերով հանդես է եկել  Գերմանիայում և  Ավստրիայում։ Հյուախաղերը շարունակել է նաև  1934-1937 թվականներին՝ Ֆրանսիայում, Գերմանիայում, Շվեդիայում, Անգլիայում և Շոտլանդիայում։ 1938 թվականին նկարահանվել է «Հնդկական դամբարան» ֆիլմում,  որտեղ մարմնավորել է  Զետա տաճարի պարուհի Ինդիրայի դերը։
Լա Յանան երբեք ամուսնացած չէ եղել և երեխաներ չուներ։ Նա մահացել է թոքաբորբից 1940 թվականի մարտի 13-ին, Վիլմերսդորֆ քաղաքում, 35 տարեկան հասակում։
Նրան թաղել են Բեռլինի Դահլեմ շրջանում գտնվող Անտառային գերեզմանատանը։ Վերջին կինոնկարի պրեմիերան` Լա Յանայի մասնակցությամբ« Ռիո դե Ժանեյրոյի աստղը », տեղի է ունեցել նրա մահից մեկ շաբաթ անց։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Сайт, посвященный актрисе
Նիկելանդիա

Նիկելանդիա (պորտ.՝ Niquelândia), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Գոյաս նահանգի հյուսիսային մարզում։ Մտնում է Պորանգատուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 38 517 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 9 843,170 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 3,8 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1735 թվականի մարտի 19-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը 2003 թվականի դրությամբ կազմում է 391 326 921,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականի դրությամբ կազմում է 10 379,75 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը 2000 թվականի դրությամբ կազմում է 0,739 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)


== Աշխարհագրություն ==
Կլիման կիսաանապատային է։
Կոլոկարյովո

Կոլոկարյովո (ռուս.՝ Колокарёво), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 101 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Չամովո (գյուղ, Դորոգոբուժսկի շրջան)

Չամովո (ռուս.՝ Чамово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 47 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սոֆիկո Ճիաուրելի

Սոֆիկո Միխայիլի Ճիաուրելի (վրաց.՝ სოფიკო ჭიაურელი, մայիսի 21, 1937(1937-05-21), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 2, 2008(2008-03-02), Թբիլիսի, Վրաստան), դերասանուհի, Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստուհի (1976), Հայկական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստուհի (1979)։ Նկարահանվել է ավելի քան 100 ֆիլմում։ ԽՍՀՄ միակ դերասանուհին է, որ միջազգային մրցույթներում 7 անգամ արժանացել է «Կնոջ լավագույն դերակատարման համար» մրցանակին։


== Կենսագրություն ==
Սոֆիկո Ճիաուրելին ծնվել է Թբիլիսիում, դերասանուհի Վերիկո Անջափարիձեի ու կինոռեժիոսոր Միխայիլ Ճիաուրելիի ընտանիքում։
Գերազանցությամբ ավարտել է Կինեմատոգրաֆիայի Ս. Գերասիմովի անվան համառուսական պետական ինստիտուտը (1960, Բորիս Բիբիկովի արվեստանոց)։ Ուսումն ավարտելուց հետո վերադարձել է հայրենիք։ 1960-1964 թվականներին և 1968 թվականից Թբիլիսիի Կ. Մարջանիշվիլու անվան ակադեմիական թատրոնի դերասանուհի է, 1964-1968 թվականներին եղել է Շոթա Ռուսթավելու անվան պետական ակադեմիական թատրոնի դերասանուհի։ 1975 թվականին Սոֆիկո Ճիաուրելին եղել է Մոսկվայի 9-րդ միջազգային կինոփառատոնի ժյուրիի անդամ։
ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի իններորդ նստաշրջանի պատգամավոր է։
Մահացել է 2008 թվականի մարտի 2-ին Թբիլիսիում։ Թաղված է Դիդուբեի գերեզմանատանը՝ ամուսնու՝ Կոտե Մախարաձեի կողքին։


=== Ընտանիք ===
Եղբայրներ՝ Օթար Ճիաուրելի (1915-1964) և Ռամազ Ճիաուրելի (հեռուստա- և ռադիոհաղորդավար, դերասան ու շոումեն Ռամազ Ճիաուրելիի պապը),
Մորաքրոջ որդին է կինոռեժիսոր Գեորգի Դանելիան,Սիֆիկո Ճիաուրելին ամուսնացած է եղել Գեորգի Շենգելայայի, ապա Կոտե Մախարաձեի հետ։ Առաջին ամուսնուց ունեցել է երկու որդի՝ Նիկոլայ (Նիկո) և Ալեքսանդր Շենգելայաները։


== Հիշատակ ==
Թբիլիսիի Սիոնական պուրակում տեղադրվել է Սոֆիկո Ճիաուրելիի կիսանդրին (քանդակագործ՝ Լևան Վարդոսանիձե, 2009)։ 2008 թվականի մարտի 5-ին որոշում է ընդունվել Թբիլիսիի փողոցներից մեկը կոչել Սոֆիկո Ճիաուրելիի անվամբ։


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
1966 – Վրացական ԽՍՀ Լենինյան կոմերիտմիության մրցանակ «Քո ձեռքերի ջերմությունը» ֆիլմի համար
1966 – Համամիութենական փառատոնի մրցանակակիր «Մրցանակներ դերասաններին» անվանակարգում
1972 – Համամիութենական փառատոնի մրցանակակիր «Մրցանակ դերասանական աշխատանքի համար» անվանակարգում
1974 – Համամիութենական փառատոնի մրցանակակիր «Առաջին մրցանակներ դերասանական աշխատանքի համար» անվանակարգում
1974 – Առաջին մրցանակ կնոջ լավագույն դերակատարման համար «Վերա թաղամասի մեղեդիները» ֆիմում, Համամիութենական փառատոն Բաքվում
1975 – Մրցանակ կնոջ լավագույն դերակատարման համար «Վերա թաղամասի մեղեդիները» ֆիմում, XXVI միջազգային կինոփառատոն Չեխոսլովակիայում
1976 – Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստուհի
1979 – Հայկական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստուհի
1980 – ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիր («Մի քանի հարցազրույց անձնական հարցերով» ֆիլմի համար)


== Ֆիլմագրություն ==


=== Գեղարվեստական ֆիլմեր ===


=== Վավերագրական ֆիլմեր ===
1969 – Հայկական հողի գույնը – Սայաթ-Նովա
1991 – Հուշեր Վրաստանի մասին
1992 – Փարաջանով։ Վերջին գարուն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Народная артистка Грузии, народная артистка Армении Софико Чиаурели, интервью на Радио Свобода, Виктор Шендерович, 5 ноября 2006 г.
Lenta.ru:Софико Чиаурели похоронят в пантеоне общественных деятелей Грузии.
Սերգեյ Ասլամազյան

Սերգեյ Զաքարի Ասլամազյան (փետրվարի 14, 1897(1897-02-14), Մոզդոկ, Թերեքի մարզ, Ռուսական կայսրություն - 1978, Մոսկվա, ԽՍՀՄ), հայ թավջութակահար, մանկավարժ։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1945)։


== Կենսագրություն ==
1915-1918 թվականներին և 1922-1927 թվականներին սովորել է Մոսկվայի կոնսերվատորիայում
1937 թվականից դասավանդել է նույն կոնսերվատորիայում, պրոֆեսոր՝ 1947 թվականից
1925-1968 թվականներին՝ Կոմիտասի անվան քառյակի հիմնադիր-անդամներիցԿատարել է փոխադրումներ լարային քառյակի, լարային նվագախմբի, թավջութակահարների անսամբլի համար։
Կոմիտասի մի շարք երգերի Ասլամազյանի մշակումները («Շողեր ջան», «Հաբըրբան», «Չինար ես», «Գարուն ա», «Քելեր-ցոլեր», «Երկինքն ամպել ա» և այլն) հայկական կվարտետային գրականության լավագույն էջերից են։


== Մրցանակներ ==
ԽՍՀՄ պետական մրցանակ (1946)
ՀԽՍՀ պետական մրցանակ (1965)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին աղբյուրներ ==
Կոմիտասի անվան քառյակ
Կոն Միներվուա

Կոն Միներվուա (ֆր.՝ Caunes-Minervois), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1598 մարդ, բնակչության խտությունը` 57.40 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 27.84 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 620 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 115 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 20 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 926 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 628-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 298։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,8 %։ 628 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 516 անձ (263 տղամարդ և 253 կին)։ Գործազուրկ են եղել 112 անձ (58 տղամարդ և 54 կին)։ 298 անաշխատունակներից 82-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 116-ը` թոշակառուներ, իսկ 100-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Խիմին Յար

Խիմին Յար (ռուս.՝ Химин Яр), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։


== Աշխարհագրություն ==
Գետաբերանը տեղակայված է Գոնչարիխա գետի ձախ ափում՝ 3,3 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է, ավազանի տարածքը 20,6 կմ2 է։ Խիմին Յարի ակունքը գտնվում է արևմուտքում Վիշնյովի գյուղի մոտ։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոլուչևկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոնի ավազանի վտակներից մինչև Խոպրա։ Ենթավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 05010101212107000004744
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 107000474
Ավազանի կոդը - 05.01.01.012
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 07
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Էլ-Ամառնա

Էլ–Ամառնա (Թել էլ Ամառնա, արաբ․՝ تل العمارنة‎‎), հին եգիպտական անունը՝ Ախեթաթոն (Աթոնի հորիզոն, կապված է Հին Եգիպտոսում արևի աստծո՝ Աթոնի պաշտամունքի հետ), հնավայր, քաղաք Հին Եգիպտոսում, այժմյան Ամառնա բնակավայրի մոտ։ Հիմնադրել է Էխնաթոն (Ամենհոտեպ IV) փարավոնը (մ.թ.ա. XV դ. վերջին) և դարձրել իր մայրաքաղաքը՝ Թեբեի փոխարեն։
Էլ–Ամառնայի պեղումներով բացվել է փարավոնների արխիվը, գտնվել են Բաբելոնի, Միտանիի, Խեթական պետության և Կիպրոսի թագավորների հետ նրանց գրագրությունները։
Պահպանվել են Նոր թագավորության շրջանի պալատներ (Նեֆերտիտի թագուհու պալատը), տաճար, գրիչների դպրոցը, միջին խավին պատկանող բնակարաններ, աղքատների և քանդակագործների թաղամասերը (ճարտարապետ Թութմոսի արվեստանոցում հայտնաբերվել են Էխնաթոնի և Նեֆերտիտիի հայտնի արձանները), դամբարաններ, բույսերի, կենդանիների, կենցաղային և այլ պատկերներով որմնանկարներ։ Քաղաքի մոտ, ժայռափոր դամբարանների պատկերներն ու արձանագրությունները նվիրված են Ամոն աստծուն։
Քաղաքը գոյություն է ունեցել 15 տարի և Էխնաթոնի մահից հետո՝ լքվել։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Մուստումեցա

Մուստումեցա (էստ․՝ Mustumetsa), գյուղ Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Իռու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 1 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Վերջին մտքի հեքիաթը

Վերջին մտքի հեքիաթը, գերմանացի գրող Էդգար Հիլզենրաթի վեպը Հայոց ցեղասպանության մասին։ Հայոց ցեղասպանության ճանաչման գործում ներդրած նշանակալի ավանդի համար հեղինակը 2006 թվականին արժանացել է ՀՀ նախագահի մրցանակի։


== Պատմություն ==
Վեպը Մեծ եղեռնի պատմությունն է, որը հեղինակը գրել է եղեռնը վերապրածների հետ հանդիպումներից, Անի, Վան այցելելուց և Անատոլիայի սպանդի ճանապարհն անցնելուց հետո։
Գիրքը լույս է տեսել 11 լեզուներով՝ գերմաներեն, հայերեն, անգլերեն, ֆրանսերեն, իտալերեն, հոլանդերեն, հունարեն, լեհերեն, չեխերեն, ռուսերեն, թուրքերեն։
«Վերջին մտքի հեքիաթը» գրքի համար հեղինակը նյութեր հավաքել է ավելի քան քսան տարի, իսկ գիրքը գրել է ընդամենը մեկ տարվա ընթացքում՝ 1987 թվականին։ Գրքի երեք հատորները թարգմանվել ու հրատարակվել է հայերեն 90-ական թվականներին։ «Վերջին մտքի հեքիաթը» վեպը բեմականացվել է։


== Մրցանակներ ==
«Վերջին մտքի հեքիաթը» վեպի համար Էդգար Հիլզենրաթն արժանացել է մի շարք մրցանակների՝

Alfred Döblin մրցանակ, 1989
ՀՀ նախագահի մրցանակ, 2006
ԵՊՀ պատվավոր դոկտոր, 2006


== Հայերեն հրատարակությունները ==
Էդգար Հիլզենրաթ, Վերջին մտքի հեքիաթը, մաս 1, Երևան, 1993, 192 էջ։
Էդգար Հիլզենրաթ, Վերջին մտքի հեքիաթը, մաս 2, Երևան, 1994, 204 էջ։
Էդգար Հիլզենրաթ, Վերջին մտքի հեքիաթը, մաս 3, Երևան, 1996, 168 էջ։
Էդգար Հիլզենրաթ, Վերջին մտքի հեքիաթը, 2-րդ հրտ., Երևան, 2007, 460 էջ։
Էդգար Հիլզենրաթ, Վերջին մտքի հեքիաթը, 3-րդ հրտ., Երևան, 2013, 458 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
The Story of the Last Thought
Պասեկա (գյուղ, Կրոլևեցի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊասեկաՊասեկա (ուկրաիներեն՝ Пасіка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պասեկա գյուղում բնակվում էր 80 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Անիկ Ժիրարդեն

Անիկ Ժիրարդեն (ֆր.՝ Annick Girardin; օգոստոսի 3, 1964(1964-08-03), Սեն Մալո), ֆրանսիացի քաղաքական և պետական գործիչ, պետական ծառայության նախարար (2016-ից 2017 թվականներ), անդրծովյան տարածքների նախարար (2017 թվականից)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1964 թվականի օգոստոսի 3-ին Սեն Մալոյում։ 1983 թվականին սկսել է աշխատել Սեն Պիեռ և Միքելոն անդրծովյան համայնքի իշխանության մարմիններում։ 1999 թվականին անդամակցել է արմատական ձախ կուսակցությանը, 2000 թվականին դարձել է Սեն Պիեռ և Միքելոն տարածքային խորհրդի պատգամավոր։


=== Քաղաքական կարիերա ===
2007 թվականին Սեն Պիեռից և Միքելոնից ընտրվել է Ֆրանսիայի Ազգային ժողով։
2014 թվականին մտել Է Ֆրանսիայի կառավարություն՝ ստանալով ֆրանկոֆոնիայի զարգացման հարցերով պետական քարտուղարի պաշտոնը։
2014 թվականին Կատրին Պենը պատգամավորական տեղ է զբաղեցրել Ժիրարդենի՝ մայիսի 10-ի ընտրություններից հետո, Սակայն առողջական վիճակի պատճառով նա հրաժարական է տվել, եւ 2014 թվականի հունիսի 4-ին Ժիրարդենն իր թեկնածությունն է առաջադրել հունիսի 29-ին նշանակված վերընտրություններին մասնակցելու համար։ Առաջին փուլում հաղթելով՝ Ժիրարդենը որոշել է մնալ կառավարությունում և մեկ ամիս անց մանդատը հանձնել։
2014 թվականի ապրիլի 9-ին նշանակվել է Մանուել Վալսի առաջին կառավարության զարգացման և Ֆրանկոֆոնիայի հարցերով պետական քարտուղար՝ դառնալով պատմության մեջ առաջին Սեն Պիեռ և Միքելոնի ներկայացուցիչը, որը մտել է Ֆրանսիայի կառավարության կազմի մեջ։


=== Պետական ծառայության նախարար ===
2016 թվականի փետրվարի 11-ին Ժիրարդենը պետական ծառայության նախարարի պորտֆել է ստացել Մանուել Վալսի երկրորդ կառավարությունում։
2016 թվականի դեկտեմբերի 6-ին պահպանել է իր պաշտոնը Բեռնար Կազնևի ձևավորված կառավարությունում։


=== Անդրծովյան տարածքների նախարար ===
2017 թվականի մայիսի 17-ին ստացել է Էդուարդ Ֆիլիպի կառավարության անդրծովյան տարածքների նախարարի պորտֆելը։
2017 թվականի հունիսի 10-ին խորհրդարանական ընտրությունների առաջին փուլում զամորսկի Սեն Պիեռ և Միկելոն դեպարտամենտում (համազգային քվեարկության ամսաթվի տարբերությունը պայմանավորված է աշխարհագրական դիրքով) ստացել է ձայների 41,6%-ը՝ ընդամենը 136 ձայնով ավելի, քան նրա հիմնական մրցակից Ստեֆան Լենորմանը (Stéphane Lenormand): Հունիսի 17-ին Երկրորդ փուլում հաղթել է՝ ստանալով ընտրողների 51,87%-ի աջակցությունը։
2017 թվականի հունիսի 21-ին պահպանել է նախկին պաշտոնը Ֆիլիպի երկրորդ կառավարության ձևավորման ժամանակ։
2018 թվականի նոյեմբերի 28-ին Ռեյունյոն է ժամանել «դեղին բաճկոններիր» շարժման կողմից ավտոմոբիլային վառելիքի հարկերի բարձրացման դեմ կազմակերպված բողոքի ավելի քան տասը օր տևած ցույցերից հետո։ Դուրս գալով ինքնաթիռից՝ նա անմիջապես հանդիպել է ցուցարարների ներկայացուցիչների հետ և հայտարարել, որ գտնվում է նրանց կողքին, իսկ օդանավակայանի ճանապարհին կարծիք է հայտնել, որ Ռեյունյոն աղաղակող անհավասարություն ունեցող տարածք է:Դուք իրավունք ունեք ավելի մեծ արդարության, և պետք է հասնել նրան միասնական ջանքերով»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Mme Annick Girardin» (ֆրանսերեն)։ Национальное собрание Франции։ Վերցված է 2017-06-18 
«Biographie d'Annick Girardin» (ֆրանսերեն)։ Le portail de la Fonction publique։ 2016-05-20։ Վերցված է 2017-02-27 (չաշխատող հղում)
Ռադդեի ժայռային մողես

Ռադդեի ժայռային մողես (լատ.՝ Darevskia raddei), ադրբեջանական ժայռային մողես, նաիրյան ժայռային մողես, Ռադդեի դարևսկիա, Ադրբեջանական դարևսկիա, Նաիրյան դարևսկիա, իսկական մողեսների ընտանիքի Դարևսկիա ցեղի մողես։ Հայաստանում հանդիպում է Շիրակի, Արագածոտնի, Կոտայքի, Գեղարքունիքի, Արարատի, Վայոց ձորի, Սյունիքի, Տավուշի և Լոռու մարզերում, Երևանի շրջակայքում։ Բնակվում է ժայռային և խիստ քարքարոտ վայրերում, նաև շինությունների պատերի ճեղքերում, թփուտային, նոսրանտառային, անտառային, տափաստանային, լեռն, նոսրանտառային բուսականությամբ, նաև ցածրադիր ու բարձրլեռնական վայրերում։ Բարեկազմ, տափակ մարմնով փոքր մողես է, երկարությունը տարիքի հետ փոխվում է (2,1-7,6 սմ), պոչը կրկնակի երկար է, ինքնահատվող։ Գլուխը տափակ է՝ ծածկված խոշոր վահանիկներով։ Մեջքային մակերեսը ծածկված է միանման, մանր, ոսպանման թեփուկներով, կողմնային մակերեսի թեփուկներն ավելի խոշոր են։ Մեջքի գունավորումը խայտաբղետ է. գերիշխում են գորշ, մոխրագույն, ձիթապտղագույն և շագանակագույն երանգները։ Մեջքի երկայնքով ձգվում է մուգ, տձև, լայնակի ձգված բծերից բաղկացած, գրեթե ողջ մեջքով տարածված լայն, ցանցանման նախշ կամ այս կամ այն չափով արտահայտված լայն կամ նեղ երկայնակի զոլ։ Կողմնային մուգ զոլերը կազմված են գրեթե միաձուլված օղանման խալերի 3-4 երկայնակի շարքերից, ունենում են սպիտակավուն կենտրոնական խալ և մուգ եզրագիծ։ Կողմնային գծի կրծքային հատվածում կան կապույտ խալեր։ Որովայնային մակերեսը ծածկված է 6 երկայնակի շարքեր ձևավորող խոշոր ու լայն վահանիկներով։ Զուգավորման շրջանում արուների մոտ այն սպիտակավուն է, դեղնավուն, վառ դեղին կամ կանաչավուն, իսկ եզրային վահանիկները կրում են վառ կապույտ խալեր։ Ներկայումս Հայաստանում տարբերակվում է այս խմբի 2 ենթատեսակ՝ Ռադդեի դարևսկիա և նաիրյան դարևսկիա։ Կարող է հանդիպել համատեղ հայկական, Դալի, Ռոստոմբեկովի, միասեռ Պորչինսկու և Վալենտինի ժայռային մողեսների հետ, որոնցից տարբերվում է գունավորմամբ և թեփուկավորման առանձնահատկություններով։ Սնվում է մանր հոդվածոտանիներով, փափկամարմիններով, մողեսներով։ Առանձնասեռ է, զուգավորումը տեղի է ունենում մայիս-հունիսին։ Հունիսի վերջից հուլիսի սկիզբը էգը դնում է 3-4 ձու (12x6 մմ)։ Ձագերը ծնվում են օգոստոսի կեսերից սեպտեմբերի սկիզբը։
Ջոն Աթանասով

Ջոն Վինսենտ Աթանասով (անգլ.՝ John Vincent Atanasoff, հոկտեմբերի 4, 1903(1903-10-04), Hamilton, Նյու Յորք, ԱՄՆ - հունիսի 15, 1995(1995-06-15), Ֆրեդերիկ, Մերիլենդ, ԱՄՆ), ամերիկացի ֆիզիկոս, մաթեմատիկոս, ինժեներ-էլեկտրիկ կիսով չափ բուլղարական ծագումով, առաջին էլեկտրոնային համակարգչի համահեղինակներից մեկը։ Բուլղարական ԳԱ օտարազգի անդամ (1985)։


== Վաղ տարիներ ==
Ջոն Աթանասովը ծնվել է Համիլտոնում, 1903 թ. հոկտեմվերի 4-ին։ Նրա հայրը՝ Իվան Աթանասովը բուլղարացի էմիգրանտ էր և ինժեներ-էլեկտրիկ։ Մայրը՝ ամերիկուհի Ավա Լուցենա Պարդին եղել է հանրահաշվի ուսուցչուհի։ Աթանասովը ավարտել է Մալիբորի(Ֆլորիդայի նահանգ) դպրոցը մաթեմատիկայի բնագավառում գերազանց առաջադիմությամբ։ 1921 թ. ընդունվել է Գեյնվիլի համալսարան, որն ավարտել է 1925 թ. և ստացել ինժեներ-էլեկտրիկի կոչում։ Այդ նույն թվականի սեպտեմբերից Աթանասովը սկսեց դասավանդել Այովա նահանգի քոլեջում, գրել է դիպլոմային աշխատանքներ ֆիզիկայից և մաթեմատիկայից։ 1930 թ. մայիսին պաշտպանել է դոկտորական թեզը Վիսկոնսինի համալսարանում։ Աշխատել է մաթեմատիկայի և ֆիզիկայի պրոֆեսոր Այովա նահանգի պետական քոլեջում։


== Համակարգիչ «Աթանասով-Բերի» ==

Սկզբում Ջոն Աթանասովը փորձում էր ձևափոխել IBM ֆիրմայի հաշվիչը հավասարումների լուծման համար, բայց հետո հրաժարվեց այդ մտքից։ 1937 թ. նա աշխատում էր ստեղծել մեխանիզմ գծային հանրանաշվական հավասարումների համար։ Նա ինժեներական ֆակուլտետի դեկանին դիմեց խմդրանքով, որ իրեն էլեկտրատեխնիկական ֆակուլտետից տրամադրի մի ուսանողի, որը լավ գլուխ կհաներ էլեկտրոնիկայից և անհրաժեշտ կլիներ իր գաղափարների իրականացման համար։ Դեկանը առաջարկեց Կլիֆֆորդ Էդվարդ Բերիին և նա դարձավ Աթանասովի ուսանողը։ Նրանք մշակեցին և ստեղծեցին առաջին էլեկտրոնային, թվային համակարգիչը ԱՄՆ-ում։ Աթանասովը այն անվանեց համակարգիչ «Աթանասով-Բերի» (անգլ.՝ Atanasoff-Berry Computer-ABC)։


== Մրցանակներ ==
«Կիրիլ և Մեֆոդի» շքանշան, 1970
ԱՄՆ-ի ազգային մեդալ տեխնոլոգիաների և նորարարության համար, 1990


== Գրականություն ==
Աթանասով և Կլիֆֆորդ  Բերի


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
johnatanasoff.com
jva.cs.iastate.edu
Ռաբբուլա Եդեսացի

Ռաբբուլա Եդեսացի (անհայտ, Խալկիս, Սիրիա - 435, Ուռհա, Արևելքի թեմ, Արևելքի պրեֆեկտուրա, Բյուզանդական կայսրություն), ականավոր աստվածաբան և եկեղեցական գործիչ, ասորական հայրաբանության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ 412 թվականից մինչև իր վախճանը եղել է Եդեսիայի եպիսկոպոսը։


== Կենսագրություն ==
Ռաբբուլայի մասին կարևոր կենսագրական տվյալներ է հաղորդում ասորերեն լեզվով գրված նրա վարքը, որը հավանաբար ստեղծվել է 436-457 թվականների միջև ընկած ժամանակահատվածում՝ եդեսացի անհայտ հեղինակի կողմից։ Ռաբբուլայի հայրը եղել է հեթանոս քուրմ, իսկ մայրը՝ քրիստոնյա, ում շնորհիվ էլ նա սերտ կապեր է ունեցել քրիստոնյաների հետ։ Նա սկզբնական շրջանում եղել է պետական ծառայող։ Ռաբբուլայի քրիստոնյա դառնալու գործում կարևոր ազդեցություն են ունեցել նրա ծանոթությունը Աբրահամ միայնակյացի, Խալկիսի Եվսեբիոս և Հալեպի Ակակիոս եպիսկոպոսների հետ, որոնց ազդեցության տակ Ռաբբուլան մեկնում է Պաղեստին և մկրտվում Հորդանան գետում, այնուհետև սկսում է վարել ճգնավորական կյանք։ 412 թվականի գարնանը Ռաբբուլան ընտրվում է Եդեսիայի եպիսկոպոս։ Նրա հետևողական ջանքերի շնորհիվ շուտով Եդեսիայի թեմը ծաղկում է ապրում և դառնում իր ժամանակի գիտական կենտրոններից մեկը։ Ռաբբուլան աչքի էր ընկնում նաև աղանդավորական և հերետիկոսական շարժումների դեմ իր անհաշտ պայքարով։ Նա հանդիսանում էր հականեստորական շարժման գլխավոր դեմքերից մեկը և Կյուրեղ Ալեքսանդրացու քրիստոսաբանության ջերմ ջատագովը։ Ռաբբուլան հականեստորական այս պայքարի ընթացքում Մելիտենեի եպիսկոպոս Ակակիոսի միջնորդությամբ նամակագրական կապ է հաստատել Հայոց Կաթողիկոս Սահակ Ա Պարթևի հետ՝ նրան զգուշացնելով Մեծ Հայքի տարածքում հայտնված նեստորական քարոզիչների վտանգից։ Ռաբբուլան վախճանվել է 435 կամ 436 թվականի օգոստոսի 8-ին։ Նրա գրական ժառանգությունից պահպանվել են միայն մի քանի պատառիկներ։


== Գրականություն ==
Karl Pinggéra: Rabula von Edessa † 435/6. In: Wassilios Klein (Hrsg.)։ Syrische Kirchenväter. Stuttgart 2004, S. 57–70.
Klaus-Peter Todt: Rabbula. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 7, Bautz, Herzberg 1994, ISBN 3-88309-048-4, Sp. 1156–1159.
Georg Günter Blum: Rabbula von Edessa. Der Christ, der Bischof, der Theologe, CSCO 300, Subs. 34, Louvain 1969.


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ասորական եկեղեցական հայրեր
Ռիբակի (գյուղ, Ռամենսկի շրջան)

Ռիբակի (ռուս.՝ Рыбаки), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Ռամենսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ջոնաթան Գրուբեր

Ջոնաթան Հոլմս Գրուբեր (անգլ.՝ Jonathan Holmes Gruber), տնտեսագետ,  Տնտեսական հետազոտությունների ազգային բյուրոյի Առողջապահության ծրագրի տնօրեն և անդամ, Մասաչուսեթս ինստիտուտի պրոֆեսոր, Հանրային տնտեսագիտության հանդես և Առողջապահության տնտեսագիտության ամսագրերի ասոցացված խմբագիր, Մասաչուսեթսի առողջապահական բարեփոխումների առանցքային ճարտարապետներից մեկը, Էկոնոմետրիկ ընկերության անդամ, ԱՄՆ առողջապահության և հիվանդների պաշտպանության բարեփոխում ծրագրի համահեղինակ (2016)։


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ կյանք ===
Ջոնաթան Գրուբերը ծնվել է 1965 թվականի սեպտեմբերի 30-ին։ Նրա հայրը Մարտին Ջեյ Գրուբերն էր, իսկ մայրը՝ Էլլի Գրուբերը։ Գրուբերի հայրը Նյու Յորքի համալսարանի Սթերն բիզնեսի դպրոցի ֆինանսների պատվավոր պրոֆեսոր էր, որտեղ դասավանդել է ավելի քան 40 տարի։ Ջոնաթան Գրուբերը մեծացել է Նյու Ջերսի նահանգի Ռիջվուդ արվարձանում։ Նա 1987 թվականին ավարտել է Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի տնտեսագիտության բակալավրիատը։ Սովորել է նաև Հարվարդի համալսարանում։ Նա ունի 3 երեխա՝ Ռեյչել Գրուբերը, Ջեք Գրուբերը և Ավա Գրուբերը։


== Գործունեություն ==
Գրուբերն իր գործունեությունը սկսել է որպես տնտեսագիտության ասիստենտ Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտում 1992 թվականին։ Նա նաև գիտաշխատող էր Տնտեսական հետազոտությունների ազգային բյուրոյում։ Գրուբերի հետազոտությունը կենտրոնացել է հանրային ֆինանսների և առողջապահական տնտեսագիտության վրա։ Նա հրապարակել է ավելի քան 150 գիտահետազոտական ​​հոդված և ձեռք է բերել վեց հետազոտական ​​հատորների խմբագրում։ 2006 թվականին նա արժանացել է Առողջապահության տնտեսագետների ամերիկյան միության անդրանիկ շքանշանին՝ 40 տարեկանից ցածր ազգի լավագույն առողջապահական տնտեսագետի համար։ Գրուբերը ներգրավվել է նաև Մատչելի խնամքի մասին օրենքի և հիվանդների պաշտպանության մասին օրենքի ստեղծմանը։ Նա սերտորեն համագործակցել է Օբամայի վարչակազմի և Կոնգրեսի հետ՝ որպես տեխնիկական խորհրդատու։ 2009 թվականին նա ընտրվել է Ամերիկյան տնտեսական ասոցիացիայի գործադիր կոմիտեի անդամ։


== Աշխատանքներ ==
Social security and retirement around the world. — Chicago: University of Chicago Press, 1999. — ix, 486 p. — ISBN 978-0-226-30999-6
Social security programs and retirement around the world : micro-estimation. — Chicago: University of Chicago Press, 2004. — ix, 741 p. — ISBN 978-0-226-30998-9
Social security programs and retirement around the world : fiscal implications of reform. — Chicago: University of Chicago Press, 2007. — ix, 541 p. — ISBN 978-0-226-31000-8
Risky behavior among youths : an economic analysis. — Chicago: University of Chicago Press, 2001. — x, 538 p. — ISBN 978-0-226-30997-2
The problems of disadvantaged youth : an economic perspective. — Chicago: University of Chicago Press, 2009. — ix, 317 p. — ISBN 978-0-226-30947-7


== Գրականություն ==
Jonathan Gruber // Improving opportunities and incentives for saving by middle- and low-income households / William G Gale, Peter R Orszag, Hamilton Project; Brookings Institution. — 2006. — С. 26.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Jonathan Gruber, Department of Economics»։ nber.org (անգլերեն)։ National Bureau of Economic Research։ 2020։ Վերցված է 2020-04-12 
«MIT Economics : Jonathan Gruber»։ economics.mit.edu։ Վերցված է 2022-04-12
Մարսիյյա ան Կոմբրայ (կանտոն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարսիյյա ան Կոմբրայ (այլ կիրառումներ)Մարսիյյա ան Կոմբրայ  (ֆր.՝ Marcillat-en-Combraille), կանտոն Ֆրանսիայում։ Գտնվում է Օվերն մարզի Ալյե դեպարտամենտում։ Մտնում է Մոնլյուսոն շրջանի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 0317։
Մարսիյյա ան Կոմբրայ կանտոնի մեջ հաշվվում է 13 կոմունա, որից գլխավորն է Մարսիյյա ան Կոմբրայը։


== Կանտոնի կոմունաներ ==


== Բնակչություն ==
Կանտոնի բնակչությունը 2006 թվականին կազմում էր 5 939 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Ալյե դեպարտամենտի կոմունաների բնակչությունը INSEE կայքում
Մարսիյյա ան Կոմբրայ կանտոնի տեղադիրքը Ֆրանսիայի քարտեզի վրա(չաշխատող հղում)