armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հին Եվրոպա

Հին Եվրոպա (անգլ.՝ Old Europe), տերմին, որը 1971 թվականին շրջանառության մեջ դրեց Մարիա Գիմբուտասը, որպեսզի տարբերակի նեոլիտի ժամանակաշրջանի մինչհնդեվրոպական Եվրոպան։ Նրա տեսակետից, բալկանյան, մալթյան և կենտրոնական եվրոպաները, որոնց հատուկ է նկարազարդ ճենապակու մշակույթը, իրենից ներկայացնում է տարբեր աստվածուհիների պաշտող, բերքատվության նկատմանբ զարգացած պաշտամունքով, խաղաղասեր ագրարային հասարակություն։


== Բնութագրեր ==
Ի տարբերություն ծայրամասային Եվրոպայի մեգալիթիկ մշակույթի, «Հին Եվրոպայի» ժողովուրդները իրենցից հետո չեն թողել Սթոունհենջի նման վիթխարի հուշարձաններ։ Նրանց մշակույթի մասին կարելի է դատել հնէաբանական տվյալների, ինչպես նաև ժողովուրդների մասին պատմական տվյալներով, որոնք պատկանել են մինչհնդեվրոպական էթնիկական խմբերին (իբերիացիներ, բասկեր, մինոյացիներ, լելեգներ և այլն)։

Հին Եվրոպայի ժողովուրդների ազդեցությունը հնդեվրոպական մշակույթի վրա տարբերվում է կախված տարածաշրջանից։ Հին Եվրոպայի դասական անտիկության արձագանք է համարվում պաշտամունքը աստվածուհիների նկատմամբ (Օձերով Աստվածուհին, Աֆրոդիտեն,Դեմետրան), ցուլերի նկատմամբ հարգանքը Կրետե կղզում (տես Մինոտավրոս, Տավրկատապսիա, Լաբրիս) և նույնասեռականությունը Իբերիայում (տես․ նույնասեռականությունը Հին Հունաստանում)
Ըստ Մարիա Գիմբուտասի, Հին Եվրոպայի բնակիչները՝ ի տարբերություն հնդեվրոպացիների, չգիտեին ոչ անիվի, ոչ էլ խեցեգործի շրջանակի մասին։ Ապրում էին հարթավայրերում, ոչ մեծ բնակատեղիներում (3000-4000 բնակիչ)։
Գիմբուտասը իր կյանքի վերջին տարիներին եկավ հակասական եզրակացության, որ Հին Եվրոպայի ցեղերը խոսել են նույն լեզվով, և գիր են ունեցել։


== Աստվածուհու պաշտամունք ==

Գիմբուտասի կարծիքով Հին Եվրոպայի գլխավոր աստվածուհին ընդունվում է, որպես սուրբ երրորդություն, որոնք խորհրդանշում էին․

ծնունդ և բերքատվություն (մեգալիտիկ Վեներաների արձանիկներ)
մահ (աստվածուհուն շրջապատող թունավոր օձեր և գիշատիչ թռչուններ)
վերածնունդ (թիթեռնիկի, մեղվի, ոզնու, դոդոշի և ցուլի տեսքով վերածնունդը)


== Ըմբռնում ==
Գիմբուտասի տեսությունը չէր ընդունվում գիտական ընկերություն կողմից։ Հակառակորդները մատնացույց էին անում նրա ընդհանրացումները և պարզեցումները, ինչպես նաև ժամանակակից ֆեմինիստական հունով ռոմանտիկական ստերեոտիպացումը։ Դրա հետ մեկտեղ, «Հին Եվրոպա» հասկացությունը սկսեցին քննադատել «Աստվածուհու շարժումը» գիտական տեսության հիմնադիրները։ Մարիա Գիմբուտասը համարվեց այդ նոր հեթանոսության ուղղության կնքամայրը։


== Գրականություն ==
Гимбутас, Мария. Цивилизация Великой Богини. М. 2005.
Gimbutas, Marija (1982). The Goddesses and Gods of Old Europe: 6500-3500 B.C. Berkeley: University of California Press. ISBN 0-520-04655-2
Anthony, David, Jennifer Y. Chi (Editor). The Lost World of Old Europe: The Danube Valley, 5000-3500 BC.


== Ծանոթագրություններ ==
Էրկիե

Erchie  (իտալերեն՝ Erchie), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Բրինդիզի գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 8989 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 199 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 44 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 72020, հեռախոսային կոդ՝ 0831:
Սրբեր Լուչիան և Իրինան հարգվում են որպես կոմունայի հովանավորներ։ Տոնակատարությունը նշվում է հունիսի 5-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճ։


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս։ 0831 768551
Էլեկտրոնային փոստ։ non_disponibile
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.erchie.br.it/ Archived 2006-02-08 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.erchie.br.it/ Archived 2006-02-08 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
470

470 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 470 թվականն է, 
V դարի 70-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ուրնյակովո

Ուրնյակովո (ռուս.՝ Урняково, բաշկիրերեն՝ Үрнәк), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իլիշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 134 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(3135) Լաուեր

(3135) Լաուեր (անգլ.՝ Lauer), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 1-ին Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,420484 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0835 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7575 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1375,47 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,261728 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,98° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3135) Լաուեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
XXI դարի 21 դասերը

«XXI դարի 21 դասերը» (‏‏,21 מחשבות על המאה ה-21 եբրայերենից՝ «21 միտք 21-րդ դարի մասին»), իսրայելցի պրոֆեսոր, ռազմական պատմաբան Յուվալ Նոյ Հարարիի երրորդ գիրքը։


== Նկարագրություն ==
«Sapiens․ Մարդկության համառոտ պատմությունը» (2011) գրքում դիտարկելով հեռավոր անցյալը, իսկ «Homo Deus․ Վաղվա համառոտ պատմությունը» (2016) գրքում՝ հեռավոր ապագան, իր երրորդ գրքում գիտնականն անդրադարձել է ներկային։ Էսսեների ընդարձակ ժողովածուում, որոնցից շատերը հիմնված են նախկինում հրտարակված հոդվածների վրա, նա փորձել է հասկանալ տեխնոլոգիական, քաղաքական, սոցիալական և էքզիստենցիալ խնդիրները, որոնց բախվել է մարդկությունը 21-րդ դարում։
Ստեղծագործությունը պարունակում է 21 էսսե, որոնք միավորված են 5 մասում՝ տեխնոլոգիական մարտահրավեր, քաղաքական մարտահրավեր, հուսահատություն և հույս, ճշմարտություն, մտածողության ճկունություն։


== Կարծիքներ ==
Գիրքը զանգվածային լրատվամիջոցների կողմից լայն ուշադրության է արժանացել «Նյու Յորք Թայմս», «The Economist», «Financial Times», «The Guardian», «New Statesman», «Թայմս» և այլ թերթերում հրատարակված հոդվածների և դիտարկումների շնորհիվ։
Նյու Յորք Թայմս թերթում Բիլ Գեյթսը գիրքն անվանել է «հետաքրքրաշարժ», իսկ գրքի հեղինակին՝ «այնպիսի խթանող, որ նույնիսկ, երբ ես համաձայն չէի նրա հետ, ցանկանում էի շարունակել կարդալ և մտածել»։ Ըստ Գեյթսի՝ Հարարիին «քննադատական գլոբալ խոսակցություն է սկսել 21-րդ դարի խնդիրների լուծման շուրջ»։ «Financial Times»-ից Ջոն Թորնհիլի կարծիքով շատ ընթերցողներ նոր գրքում կզգան նախորդ երկու գրքերից վերամշակված գաղափարներ։ «The Guardian»-ից Հելեն Լյուիսի ակնարկը զուսպ է, չնայած նա հիանում է աշխատանքի պատվախնդրությամբ և ընդգրկունությամբ։
Բացասական գրախոսականների թվում է հայտնվել բրիտանական «New Statesman»-ից Գևին Ջեկոբսոնը։ Նա գիրքը նկարագրել է որպես խոստումներով հագեցած ուսումնասիրություն, որը որևէ բովանդակային ուղեցույց տալու համար չափազանց անորոշ է կամ չափազանց դատարկ։ «The Times»-ում Ջերարդ Դե Գրոոտը գրել է. ««Sapiens»-ի հեղինակը լավ է բացահայտել առաջիկա ճգնաժամերը, սակայն նրա օշարակատիպ պարզությունները պատասխան չեն տալիս»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«XXI դարի 21 դասերը» գիրքը Նյումագ հրատարակչության կայքում
Մարտի 1

Մարտի 1, տարվա 60-րդ (նահանջ տարիներին՝ 61-րդ) օրն է։

Գարնան առաջին օրացուցային օրն է։
Տարվա ավարտին մնում է 305 օր։


== Դեպքեր ==
1565՝ Ռիո դե Ժանեյրոյի հիմնադրումը։
1803՝ Օհայոն դառնում է ԱՄՆ 17-րդ նահանգը
1810՝ Ալեքսանդր կայսեր հրամանագրով Աբխազիան միացվում է Ռուսաստանին
1811՝ Եգիպտոսի կառավարիչ Մուհամեդ Ալին կոտորում է մամլուքների առաջնորդներին
1815՝ Նապոլեոնը վերադառնում է Ֆրանսիա՝ Էլբայում տասն ամիս տևած աքսորից
1867՝ Նեբրասկան դառնում է ԱՄՆ 37-րդ նահանգը
1936՝ Ավարտվում է Հուվերի ամբարտակի շինարարությունը
1947՝ Արժույթի միջազգային հիմնադրամն սկսում է իր ֆինանսական գործառույթները
1992՝ Բոսնիա և Հերցեգովինան իրեն անկախ է հայտարարում Հարավսլավիայից։
1995՝ Հայաստանում սկսվում է պետական ունեցվածքի մասնավորեցման գործընթացը։
1998՝ «Տիտանիկը» դառնում է մեկ միլիարդ դոլար հավաքած առաջին ֆիլմը աշխարհում։
2002՝ Իսպանիայում ազգային պեսետ արժույթին փոխարինում է € եվրոն
2006՝ Jordanhill railway station-ը դառնում է Անգլերեն Վիքիպեդիայի միլիոներորդ հոդվածը
2008՝ Երևանում ՀՀ նախագահի ընտրությունների բողոքի ցույցերի ժամանակ բախումների զոհ դարձավ 10 մարդ


== Ծնունդներ ==
1445՝ Սանդրո Բոտիչելլի վերածննդի իտալացի նկարիչ (մ. 1510)
1810՝ Ֆրեդերիկ Շոպեն, լեհ նշանավոր կոմպոզիտոր (մ. 1849)
1867՝ Նար-Դոս, հայ գրող (մ. 1933)
1886՝ Օսկար Կոկոշկա Oskar Kokoshka ավստր. նկարիչ և բանաստեղծ (մ. 1980)
1889՝ Արշավիր Խոնդկարյան, հայ թարգմանիչ (մ. 1957)
1889՝ Հովհաննես Թադևոսյան, հայ նկարիչ, Ուզբեկական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ
1892՝ Ռյունոսկե Ակուտագավա 芥川 龍之介 ճապոնացի դասական գրող (ինքնասպան է եղել 1927 թ.)
1901՝ Սարմեն հայ բանաստեղծ (մ. 1984)
1906՝ Ֆամ Վան Դոնգ Վյետնամի քաղ. գործիչ (մ. 2000)
1922՝ Իցհակ Ռաբին יִצְחָק רַבִּין Իսրայելի 5-րդ վարչապետը (մ. 1995)
1946՝ Լանա Վուդ Lana Wood ամեր. դերասանուհի
1960՝ Արմեն Ռուստամյան հայ քաղաքական գործիչ
1963՝ Թոմաս Անդերս Thomas Anders գերմ. երգիչ (Modern Talking)
1966՝ Զակ Սնայդեր Zack Snyder ամեր. ռեժիսոր, դրամատուրգ
1969՝ Խավյեր Բարդեմ Javier Bardem իսպ. դերասան
1978՝ Ջենսեն Էքլս Jensen Ackles ամեր. դերասան
1980՝ Աննա Սեմենովիչ Анна Семенович ռուս գեղասահորդուհի և երգչուհի
1987՝ Քեշա ամեր. երգչուհի-երգահան
1989՝ Կարլոս Վելա մեքս. ֆուտբոլիստ
1994՝ Ջասթին Բիբեր Justin Bieber կանադացի երգիչ


== Մահեր ==
1934՝ Թորոս Թորամանյան, հայ նշանավոր ճարտարապետ (ծն. 1864)
1940՝ Անտոն Հանսեն Տամսաարե Anton Hansen Tammsaare էստ. գրող (ծն. 1878)
1952՝ Դովլաթ Գարանֆիլյան, նկարիչ, գորգագործ


== Տոներ ==
Քաղաքացիական պաշտպանության համաշխարհային օր []
ԱՄՆ՝ Գունավոր կանանց ազգային օր
Բոսնիա և Հերցեգովինա՝ Անկախության օր
Իսլանդիա՝ Գարեջրի օր
Լեհաստան՝ Անիծված զինվորների օր
Պանամա՝ Սահմանադրության օր
Պարագվայ՝ Հերոսների օր
Ռուսաստան՝ Իմունիտետի օր
Բուլղարիա՝ Մարտենիցա
Ռումինիա և Մոլդովա՝ Մերցիշոր


== Ծանոթագրություններ ==
Օստաշովո (գյուղ, Սիչովսկի շրջան)

Օստաշովո (ռուս.՝ Осташово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Երեխաների պաշտպանության օրը Աֆրիկայում

«Երեխաների պաշտպանության օրը Աֆրիկայում» (անգլ.՝ Day of the African Child) , միջազգային օր, որը կոչված է բոլոր երկրների քաղաքական գործիչների և համաշխարհային հասարակության ուշադրությունը հրավիրել այն խնդիրների վրա, որոնց առնչվում են աֆրիկյան երկրների երեխաները։ Այն տոնում են ամեն տարի, հունիսի 16-ին։
Առաջին անգամ տոնը նշվել է 1991 թվականին։ Իրականացման նախաձեռնությունը Աֆրիկայի միասնության կազմակերպությանն էր։ Անցկացման ամսաթվի ընտրությունը պատահական չէր. այն յուրօրինակ հարգանքի տուրք է 1976 թվականի նահատակներին։ 1976 թվականի հունիսի 16-ին ՀԱՀ-ում, Սոուետոյում  (Յոհաննեսբուրգի հարավ-արևմտյան ծայրամաս) շուրջ 10 հազար սևամորթ դպրոցականներ և ուսանողներ անցել են ավելի քան կես մղոն երկարությամբ շարասյունով, բողոքելով կրթության ցածր որակի դեմ և պահանջելով կրթություն ստանալ մայրենի լեզվով։ Արդյունքում, իշխանությունը առաջնորդվելով ապարտհեյդով հարյուրավոր երիտասարդների գնդակահարել են։ Հաջորդ երկու շաբաթների ընթացքում խռովության արդյունքում մահացել են ավելի քան 100 մարդ, իսկ հազարը ստացել են վնասվածքներ կամ վիրավորվել են։  Կրթության մեջ աֆրիկաանս լեզվի ներդրման դեմ բողոքող ուսանողների գնդակահարումից հետո, ապստամբություն սկսվեց ապարտհեյդի ամբողջ համակարգի և սպիտակամորթների գերիշխանության դեմ, որը ընդգրկել էր քաղաքի  և ՀԱՀ- մյուս շրջանների և քաղաքների բնակչության բոլոր շերտերը։ 1976 թվականի օգոստոս-նոյեմբեր ամիսների համընդհանուր քաղաքական գործադուլ սկսվեց։ Միայն պաշտոնական տվյալների համաձայն 1976 թվականի հունիսի 16-ից և 1977 թվականի փետրվարի 28-ը ապստամբության ընթացքում քաղաքական գնդակահարությունների արդյունքում մահացել է 575 մարդ, ձերբակալվել են շուրջ 6 հազար մարդ։ Ապստամբությունը դարձել է ազատագրական պայքարի նոր փուլ, որը ղեկավարվում էր Աֆրիկյան ազգային կոնգրեսի կողմից։ 1994 թվականի մայիսի 9-ին ՀԱՀ-ի նախագահ դարձավ Նելսոն Մանդելան, ապարհեյդի վարճակարգը անկում ապրեց։ 

Սակայն այսքանով «մանկական» խնդիրները չլուծվեցին, և երեխաների իրավունքները Աֆրիկայում շարունակում են մնալ բարդ։ Եթե բարեկեցիկ Եվրոպայում և Ամերիկայում երեխաների իրավունքները հեռուստատեսության և համակարգչային խաղերի չարաշահման բացասական հետևանքն են, Աֆրիկայում երեխաներին սպառնում է քաղցը, ՄԻԱՎ-ը, անգրագիտությունը, նույնիսկ մահը ռազմական բախումների ժամանակ։ Երեխաների մահացիության մակարդակը Աֆրիկայի համեմատաբար զարգացած երկրներում, գրեե երկու անգամ բարձր են, քան զարգացող երկրներում։ Այս օրը Աֆրիկայում գործող բարեգործական հասարակական կազմակերպույթւոնները և ֆոնդերը անցկացնում եմ բազմազան ակցիաներ, որոնք ուղղված են աֆրիկյան երեխաների կյանքի բարելավմանը։ Անցկացվում են ուսուցողական դասախոսություններ և ֆիլմերի ցուցադրություններ, կազմակերպվում են համերգներ և ներկայացումներ։
«Աֆրիկայի երեխաների իրավունքների պաշտպանության օրը» ոչ աշխատանքային չէ, եթե չի համընկնում հանգստյան օրերի հետ։


== Գրականություն ==
Городнов В. П. Черные жители «белого города». — М., 1993.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
African Child Day (англ).
BNF Youth League Commemorates Day of African Child (англ). Archived 2016-03-03 at the Wayback Machine.
Շակե Չոբա

Շակե Չոբա (ալբ․՝ Shaqe Çoba, օրիորդական ազգանունը՝ Շիրոկա (ալբ․՝ Shiroka, 1875, Շկոդեր, Ալբանիա - 1954, Շկոդեր, Ալբանիա), ֆեմինիստուհի և սուֆրաժիստուհի։ Նա հիմնել է «Ալբանացի կանայք» միավորումը (ալբ․՝ Gruaja Shqiptare), բարձր դասի կանանց կազմակերպություն, կարճ ժամանակ հրատարակված համանուն ամսագիր, որը լուսաբանում էր կանանց խնդիրները։


== Կենսագրություն ==
Շակե Շիրոկան ծնվել է 1875 թվականի Շկոդեր քաղաքում, որն այդ ժամանակ գտնվում էր Օսմանյան Կայսրության Սկանդարի սանջակում։ Նրա զարմիկը բանաստեղծ Ֆիլիպ Շիրոկան է։ Նա Զագրեբի (Խորվաթիա) մենաստանի կաթոլիկ եկեղեցում ստացել է միջնակարգ կրթություն, ինչն այդ ժամանակ Ավստրո-Հունգարիայի նախկին մաս էր, որտեղ սովորել է իտալերեն, գերմաներեն և սերբախորվաթերեն։ 1904 թվականին Շակեն Վենետիկում (Իտալիա) ծանոթացել է իր ապագա ամուսնու՝ Շկոդեր հայտնի ընտանիքից Նդոցեմ Չոբայի հետ։ Հետագայում զույգը տղա է ունեցել։
1920 թվականի օգոստոսի 3-ին Շակե Չոբան հիմնել և գլխավորել է Շկոդերի վերին դասի կանանց համար «Ալբանացի կինը» միավորումը որպես աջակցություն Ալբանիայի ազգային բանակին, որը պայքարում էր Հարավսլավիայի թագավորության ռազմական ուժերի դեմ, որոնք ներխուժել էին Ալբանիայի հյուսիս։ Կազմակերպությունը նաև բարձրացրել է կանանց ազատագրման հարցը և հրատարակել է «Ալբանացի կին» ամսագիրը, որտեղ տպագրվել են զինվորներին և նրանց ընտանիքներին օգնելու համար նվիրատվություններ անողների անունները և գումարի չափը։ Հրատարակությունը հրատարակել է բազմաթիվ հոդվածներ ալբանացի կանանց իրավունքների և պարտականություոնների վրա։ 1921 թվականի հուլիսին հաջորդ հրատարակումից հետո, ամսագիրը փակվեց։
1937 թվականի նոյեմբերի 10-ին Շակե Չոբայի մասնակցությամբ կանանց ասոցիացիաները վերակազմավորվել են ազգային մակարդակով 150 կանանց մասնակցությամբ, որոնք պայքարում էին ժամանակի վերապրուկների, անգրագիտության դեմ, կանանց հագուստի բարելավման, մոր և մանկան առողջության պահպանման համար։ Նա խնամքով պահել է իր գործունեության մասին վկայությունները գրառումների և օրագրերի մեջ, որոնք 1954 թվականին նրա մահից հետո Չոբայի ընտանիքը պահպանել է։
Ալբանիայի անկախության 90-ամյակի տոնակատարությունների ժամանակ՝ 2002 թվականի նոյեմբերին, Ալբանիայի նախագահ Ալբանիա Մոյսիուն հետմահու շնորհել է Շակե Չոբային Նայիմ Ֆրաշերիի շքանշան (ալբ․՝ Urdhri "Naim Frashëri") 1920-ականներին անկախության շարժմանը մասնակցելու համար՝ «ընդդեմ Ալբանիայի բաժանման և ալբանացի կանանց ազատագրման համար»։


== Գրականություն ==
Dibra Zenepe (2005)։ «Çoba, Shaqe (Marie)»։  in Haan Francisca de, Daskalova Krassimira, Loutfi Anna։ Biographical Dictionary of Women's Movements and Feminisms in Central, Eastern, and South Eastern Europe : 19th and 20th Centuries։ New York: Central European University Press։ ISBN 978-963-7326-39-4 


== Ծանոթագրություններ ==
Գոլովինո (այլ կիրառումներ)

Գոլովինո, կարող է վերաբերել՝

Գոլովինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Գոլովինո - գյուղ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Սուդոգոդսկի շրջանի կազմում։
Գոլովինո - քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռնյախովսկի շրջանում
Ռոթալմյունսթեր

Ռոթալմյունսթեր (գերմ.՝ Rotthalmünster), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Բավարիա ադմինիստրատիվ կենտրոնին։ Մտնում է Պասաու շրջանի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 4980 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010 թվական)։ Զբաղեցնում է 44,51 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 2 75 143։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Լոջիա

Լոջիա (իտալերեն՝ loggia), կառույցի ծավալի մեջ, մեկ կողմից բաց պատշգամբ կամ նախամուտք։ Բաց կողմը ձևավորվում Է սյունակամարաշարով, բազրիքով և այլն։ Լոջիան հաճախ ճակատի ընդհանուր մշակման հիմնական տարրն է (ամբողջ ճակատը մշակվում է ռիթմիկ դասավորված լոջիաներով)։ Լոջիա են կոչվում նաև մեկ կամ մի քանի կողմից բաց սրահատիպ շենքերը։
Պաու

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պաու (այլ կիրառումներ)Պաու (կատ․՝Pau) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ժիրոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալիտ Էմպորդա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 10․7 կմ2, բնակչությունը՝ 563 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Instituto de Estadística de Cataluña
Información de la Generalidad de Cataluña Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Գոնոսֆանադիգա

Գոնոսֆանադիգա  (իտալերեն՝ Gonnosfanadiga), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիայի մարզում՝ Մեդիո Կամպիդանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 7011 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 55.66 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 38,64 կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 9035։ Հեռախոսային կոդը՝ 070։
Քաղաքի հովանավորն է սուրբ Վարվարան։ Քաղաքի տոնը նշվում է դեկտեմբերի 4-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.gonnosfanadiga.ca.it Archived 2019-05-17 at the Wayback Machine.
Ռիգաս Ֆերայոս

Անտոնիոս Կիրիազիս (հուն․՝ Αντώνιος Κυριαζής, կեղծանունները՝  Ռիգաս Ֆերեոս, Ρήγας Φεραίος, Ռիգաս Վելեստինլիս, Ρήγας Βελεστινλής, Կոնստանդինոս Ռիգաս, մոտ 1757[…], Velestino, Մագնեսիա, Թեսալիա, Հունաստան - հունիսի 24, 1798(1798-06-24), Բելգրադ, Օսմանյան կայսրություն), հույն հեղափոխական դեմոկրատ, բանաստեղծ։ 1797 թվականին Վիեննայում գաղտնի տպագրել է «Ռումելիայի, Փոքր Ասիայի, Միջերկրական ծովի կղզիների, Վալախիայի և Մոլդավիայի ժողովուրդների համար նոր քաղաքական կառավարում» և «Ռազմական հիմն» գրքույկները, որոնցում զարգացրել է քրիստոնյաների և մուսուլմանների իրավահավասարության, բալկանյան բոլոր ժողովուրդների եղբայրության ու հավասարության գաղափարները, առաջ քաշել Օսմանյան կայսրության դեմ ճնշված ժողովուրդների (այդ թվում նաև հայերի) համատեղ պայքարի և Բալկանյան թերակղզում ու Փոքր Ասիայում Ֆրանս, հանրապետության օրինակով միացյալ դեմոկրատական պետություն («Հունական հանրապետություն») ստեղծելու ծրագիր։ 1796-1797 թվականներին Վիեննայում կազմակերպել է գաղտնի հեղափոխական ընկերություն (Ռիգաս Վելեստինլիսի «հետերիան»)։ 1797 թվականի դեկտեմբերին՝ Հունաստան վերադառնալիս, Տրիեստում Ռիգասին ձերբակալել է ավստրիական ոստիկանությունը և հանձնել թուրք, իշխանություններին։ Մահապատժի է ենթարկվել Բելգրադում։ Հույն ժողովուրդը Ռիգասին մեծարում է որպես Հունաստանի ազգային հերոսի։


== Ծանոթագրություններ ==
Կավանդի

Կավանդի (էստ․՝ Kavandi), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Օռիսաառե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 15 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Պետրալիա Սոպրանա

Պետրալիա Սոպրանա (իտալերեն՝ Petralia Soprana), կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Պալերմո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3685 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 66 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 56 կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 90026։ Հեռախոսային կոդը՝ 092։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0921 684111
Էլեկտրոնային հասցե։ info@comune.villasantantonio.or.it
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.villasantantonio.or.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրություն ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ջեք Կլարկ (ֆուտբոլիստ)

Ջեք Կլարկ (անգլ.՝ Jack Clarke, նոյեմբերի 23, 2000(2000-11-23), Յորք, Յորք, Նորթ Յորքշիր), անգլիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս Տոտենհեմ Հոտսպուրից վարձավճարով հանդես է գալիս Լիդս Յունայթեդի կազմում։ Խաղում է վինգերի դիրքում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Լիդս Յունայթեդ ===
Կլարկը Լիդս Յունայթեդի ակադեմիայի սան է։ Իր առաջին պրոֆեսիոնալ պայմանագիրը կնքեց 2017 թվականի նոյեմբերի 23-ին։ Լիդսի հիմնական թիմ Կլարկը առաջին անգամ հրավիրվեց 2018 թվականի հունվարի 7-ին՝ Անգլիայի գավաթի Նյուպորտ Կաունտիի դեմ խաղում, սակայն այս խաղում մնաց պահեստայինների նստարանին։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց հոկտեմբերի 6-ին՝ փոխարինելով Ստյուարտ Դալասին Բրենտֆորդի դեմ խաղում։ Դեկտեմբերի 1-ին Կլարկը գոլային փոխանցում տվեց Պաբլո Էռնանդեսին Շեֆիլդ Յունայթեդի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 1-0 հաշվով։ Իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում խփեց դեկտեմբերի 23-ին՝ Աստոն Վիլլայի դեմ խաղում։ 2019 թվականի հունվարի 1-ին անգլիացին գոլ խփեց Նոթինգհեմ Ֆորեստի դեմ խաղում, սակայն Լիդսը պարտվեց 4-2 հաշվով։ Իր առաջին մրցաշրջանում Կլարկը անցկացրեց 25 հանդիպում՝ դառնալով 2 գոլի ու 2 գոլային փոխանցման հեղինակ և ճանաչվելով ակումբի տարվա լավագույն երիտասարդ ֆուտբոլիստ։


=== Տոտենհեմ Հոտսպուր ===
2019 թվականի հուլիսի 2-ին Կլարկը 4 տարվա պայմանագիր կնքեց Տոտենհեմ Հոտսպուրի հետ։ Ակումբը նրա համար վճարեց 10 միլիոն ֆունտ ստերլինգ, իսկ անգլիացին 1 տարվա վարձավճարով վերադարձավ Լիդս Յունայթեդ։


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
2019 թվականի օգոստոսի 30-ի դրությամբ


== Նվաճումներ ==


=== Անհատական ===
Լիդս Յունայթեդի տարվա լավագույն երիտասարդ ֆուտբոլիստ. 2018–19


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կլարկի պաշտոնական Տվիտերի էջը
Կլարկի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Կլարկը transfermarkt-ում
Կլարկը soccerbase.com-ում
Կլարկը WhoScored.com կայքում
Կլարկը Տոտենհեմ Հոտսպուրի պաշտոնական կայքում
Կլարկը Պրեմիեր Լիգայի պաշտոնական կայքում
Վելիմիր Ժիվոյինովիչ

Վելիմիր Ժիվոյինովիչ (սերբ.՝ Велимир Бата Живојиновић, 1933, հունիսի 5, 1933(1933-06-05), Koraćica, Danube Banovina, Հարավսլավիայի Թագավորություն - մայիսի 22, 2016(2016-05-22), Բելգրադ, Սերբիա), սերբիացի դերասան, քաղաքական գործիչ։
Իր կարիերայի ընթացքում նա նկարահանվել է ավելի քան 300 ֆիլմերում և հեռուստասերիալներում, որոնցից 35-ը եղել են պարտիզանական ֆիլմեր։ Առաջին անգամ մեծ էկրանին հայտնվել է «Pesma sa Kumbare» ֆիլմում՝ 1955 թվականին։


== Կենսագրություն ==
Ժիվոյինովիչն ավարտել է Նովի Սադ քաղաք թատերական դպրոցը և Բելգրադի երաժշտության, կինոյի և թատրոնի ակադեմիան։ 1995 թվականից նա մի քանի տարի աշխատել է թատրոնում, իսկ կինոյում նրա առաջնելույթը եղել է 1955 թվականին նկարահանված «Pesma sa Kumbare» ֆիլմում։ Հայտնի է դարձել Բատա Ժիվոյինովիչ անվամբ։
Վելիմիր Ժիվոյինովիչին մեծ հաջողություններ են բերել հատկապես 1970-ական թվականներին նկարահանված պարտիզանական թեմաներով ֆիլմերը, որոնք դեմ էին ֆաշիզմին և վերաբերում էին Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին։ Այդ ժամանակահատվածի նրա ամենահայտնի աշխատանքներից է «Վալտերը պաշտպանում է Սարաևոն» (անգլ.՝ Walter Defends Sarajevo) ֆիլմի հերոսի կերպարի մարմնավորումը, ինչի շնորհիվ մեծ ժողովրդականություն է ձեռք բերել նաև Չինաստանում։
Նա հայտնի էր նաև իր բարեկամական կապերով խորվաթ դերասան Բորիս Դվորնիկի հետ։ 1991 թվականին Ժիվոյինովիչը և Դվորնիկը բաց նամակներով վիճում են, որը համարվեց Հարավսլավիայի փլուզման հայտանիշներից մեկը։ 2006 թվականին երկուսն էլ հրապարակայնորեն հաշտվել են։ Դերասանն ասել է. «Վերջին մի քանի տարիների ընթացքում ոչ մի ատելություն չի եղել մեր միջև», և Դվորնիկը, ավարտելով նախադասությունը, ասել է՝ «ուղղակի թյուրիմացություն էր»։
Նա համարվում է՝ Սերգեյ Բոնդարչուկի նմանակը։


== Ընտրված ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 141


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ժողովածու (2611)

Ժողովածու (2611), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2611 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1363 թվականին։ Ստացողը եղել է Կարապետ քահանան։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 25X17.5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 177 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգիրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ՝ 128բ (1602 թվական)։


== Բովանդակություն ==
Նանայի Մեկնուիւն Յովահաննու։
Ներս․ Լամբրոնեցւոյ Մեկնութիւն էր ընդ եղբարս֊ի։


== Ծանոթագրություններ ==
Կուտուզովի բուլվար

Կուտուզովի բուլվար, վիբորգյան միակ փողոցը, որը ունի  բուլվարի կարգավիճակ։ Այն սկսվում է Կամեննի նրբանցքից և շարունակվում մինչև Ալեքսանդր Նևսկու փողոց։ Բուլվարին սահմանակից են Դպրոցական հրապարակը, Զբոսայգու և Երիտասարդական պուրակները։


== Պատմություն ==

Տարածքը, որի վրա գտնվում է բուլվարը, քաղաքից դուրս էր մինչև 1860-ական թվականները։ Մեծ մասամբ այն պատկանում էր Պետերբուրգի արվարձանին և Վիբորգի անկանոն փայտե շինություններով արվարձանին։ 1861 թվականին Վիբորգի նահանգային հողաշինարար Բերնդտ Оտտո Նյուլմանի կողմից մշակվեց քաղաքային հատակագիծ, որով նախատեսվում էր քանդել Եղջյուրավոր ամրոցի հնացած ամրությունները և ձևավորել նոր ուղիղ փողոցների ցանց, որոնք բաժանում էին նախկին արվարձանի տարածքը ուղղանկյունաձև տեղամասերի։  Ըստ հատակագծի՝ հին և նոր քաղաքային թաղամասերը շրջապատված էին բուլվարների շղթայով, որն ընդգրկում էր ժամանակակից Լենինի անվան զբոսայգին, Վիբորգյան գնդերի հրապարակը, Սադովայա փողոցը, Կուտուզովի բուլվարը և Պերվոմայսկայա փողոցը։ Սակայն Սանկտ Պետերբուրգի արվարձանի հին փայտե տների քանդումը և  սեփականատերերի  հողամասերի սահմանների վերաբաշխումը երկար տարիներ տևեց, ապագա բուլվարի կառուցապատումը սկսվեց 19-րդ դարի վերջից, իսկ կանաչապատ տարածքների ձևավորումը` 20-րդ դարի սկիզբին։ Նոր Կուլլերվո (ֆիններեն՝ Kullervonkatu, շվեդերեն՝ Kullervogatan - Կուլերովսկայա)  փողոցի երկու կողմերում տնկվեցին  լորենու ծառեր, իսկ փողոցը կոչվեց ի պատիվ կարելա -ֆիննական «Կալեվալա» էպոսի ողբերգական կերպարի։ 
Խորհրդա-ֆիննական պատերազմների արդյունքում (1939-1944) քաղաքի ամենագեղեցիկ փողոցներից մեկը վերանվանվեց բուլվար և կոչվեց Ռուսական  Ֆինլանդիայի զորքերի հրամանատար Միխայիլ Կուտուզովի անունով, ով 1795-1802 թվականներին, տարբեր ժամանակաշրջաններում չորս տարուց ավելի բնակվել էր  այդտեղ և զբաղեցրել Վիբորգի գլխավոր նահանգապետի պաշտոնը։
Բուլվարի կառուցապատումը, որը կազմավորվել է 20-րդ դարի ընթացքում, հիմնականում իրենից ներկայացնում է բազմաբնակարան բնակելի շենքերի շարք, որոնք պատկանում են տարբեր ոճերի և ուղղությունների, այդ թվում նեոգոթական, մոդեռնիստական, ֆունկցիոնալիզմի և խորհրդային ճարտարապետության։ Բուլվարում տեղակայված շենքերից շատերը ներառված են մշակութային ժառանգության օբյեկտների գրանցամատյանում` որպես ճարտարապետական հուշարձաններ։
2008 թվականից՝ Վիբորգի ամբողջ տարածքը միկրոշրջանների բաժանվելուց հետո, Կուտուզովի բուլվարը ընդգրկվեց քաղաքի Կենտրոնական միկրոշրջանի կազմում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Գրականություն ==
Кауппи У.-Р., Мильчик М. Выборг. Столица Старой Финляндии / Ред. М. Инбар. — Хельсинки, 1993. — 200 с. — ISBN 951-717-743-7
Кепп Е.Е. Выборг. Художественные достопримечательности / Ред. О.В. Казаков. — Выборг: «Фантакт», 1992. — 200 с.
Неувонен П., Пёюхья Т., Мустонен Т. Выборг. Архитектурный путеводитель / Пер. Л. Кудрявцевой. — 2-е изд. — Выборг: «СН», 2008. — 160 с. — ISBN 5-900096-06-8
Новосёлова З.А. А.В. Суворов и М.И. Кутузов в русской Финляндии (Выборгской губернии). — СПб.: «Центр Сохранения Культурного Наследия», 2012. — 104 с. — ISBN 978-5-91882-011-7


== Ծանոթագրություններ ==
Հանրային գրադարան (Կոլմար)

Հանրային գրադարան Կոլմարում,  ֆրանսիական Կոլմար քաղաքի գրադարանը, որտեղ պահվում են մեծ թվով միջնադարյան գրքեր և ձեռագրեր։ Քաղաքի տեսարժան վայրերից մեկը գտնվում է Դոմինիկյան վանքի նախկին շենքում։


== Պատմություն ==
Կոլմարի հանրային գրադարանը գտնվում է նախկին Դոմինիկյան վանքի շենքում։ 1278 թվականի հոկտեմբերին Կոլմար են ժամանել դոմինիկյան եղբայրները, մինչ այդ քաղաքում էին դոմինիկյան Ուինտերլինդեն քույրերը։ 1283 թվականին սկսվել է եկեղեցու շինարարությունը։ Դոմինիկյան եղբայրները կարող էին հումանիտար կրթություն ստանալ դպրոցում, որն այն ժամանակ համալսարանական կրթություն էր։
Հեղափոխության ժամանակ վանքի նախկին շենքերը բռնագրավվել են։ 1951 թվականին այդ շենքերում տեղավորվել է հանրային գրադարանի հարուստ տոհմային հավաքածուն։ Գրադարանը կառուցել են Մուրբախ աբբայության առգրավված գրադարանի շուրջ, այն պարունակում է առնվազն 1200 ձեռագիր։ Այդ ձեռագրերից ամենահինը թվագրվում է 8-րդ դարով։ Այս շենքը պարունակում է 6-րդ դարից թվագրված 50 000 հատոր, 25 000 էլզասյան փաստաթղթերի հավաքածու, որոնք ներառում են դրամագիտական և պատկերագրական տեղեկություններ։ Այնտեղ կա հանրային ընթերցասրահ և մեդիատեք, որոնք 2012 թվականին տեղափոխվել են նախկին հիվանդանոցի շենքեր։
Կոլմարի հանրային գրադարանը ներառում է գիտական գրքույկներ, գրականություն, որը հրատարակվել է տարբեր լեզուներով։
Կիրակի օրը գրադարանը փակ է։ Երկուշաբթի և երեքշաբթի գրադարանն աշխատում է առավոտյան 9-ից մինչև 12-ը և 14-ից մինչև 16-ը։ Չորեքշաբթի-ուրբաթ՝ առավոտյան 9-ից մինչև 12:00-ն և 14:30-ից մինչև 18:30։ Շաբաթ օրը գրադարանը բաց է առավոտյան ժամը 9-ից մինչև 16:00։
Գրադարանը գտնվում է 1 Place des Martyrs de la Résistance հասցեում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
An Iranian in Nineteenth Century Europe: The Travel Diaries of Haj Sayyah. — Ibex Publishers, Inc., 1999. — 379 с. — ISBN 9780936347936
Շան (Էնայի գավառ)

Շան (ֆր.՝ Champs), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վիկ սյուր Էն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լան։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02159:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 293 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 181 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 135-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 46 ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 74,6%, 1999 թվականին եղել է 65,2%)։ 135 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 110-ը (57 տղամարդ և 53 կին), գործազուրկ էին 25 մարդ (17 տղամարդ և 8 կին)։ 46 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 16-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը՝ թոշակառուներ, 19-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Շան (ֆր.)
Նովի Բիկով

Նովիյ Բիկով (ուկրաիներեն՝ Новий Биків), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բոբրովիցայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Նովիյ Բիկով գյուղում բնակվում էր 2 024 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 273,33 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Միրնի (գյուղ, Բլագովարսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիրնիՄիրնի (ռուս.՝ Мирный, բաշկիրերեն՝ Мирный), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովարսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1102 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռեցիա

Ռեցիա (Ռետիա) (լատ.՝ Raetia, ռոմանշ.՝ Rhaetia), Հռոմեական կայսրության դանուբյան ամենաարևմտյան նահանգն է։ Այն մտնում է իտալական դիոցեզի կազմի մեջ։ Այն արևելյան կողմից սահմանակից է Նորիկի և վենետների հողերի հետ, հարավից՝ Տրանսպադանյան Գալիայի, արևմտյան կողմից՝ Գելվեցիայի, հյուսիսից՝ Գերմանիայի հետ։ Դրա կազմի մեջ էին մտնում ներկայիս Բադենի, Վյուրթեմբերգի և Բավարիայի հարավային մասերը, Շվեյցարիայի հյուսիս արևելյան և արևելյան մասը, Տիրոլը և Լոմբարդիայի մի մասը։
Ռետացիների («լեռնցիներ») մեծ մասը, որոնք ամենայն հավանականությամբ ազգակից էին իտալական ռասեններին կամ էտրուսկներին, զբաղեցնում էին Նորիկի, Գելվեցիայի, Սեն-Գոտարդի, Բադենյան լճի և Ինն գետի միջև ընկած լեռնային երկիրը՝ բաժանվելով կամունների, լենոնտիների, վենոստների, բրիկսենտների, մեզիատների, էվգանեների, տրիդենտինների և այլ ցեղախմբերի։ Նրանցից ավելի հյուսիս ապրում էին վինդելիկները։ Ռեցիայի բնակչությունը զբաղվում էր անասնապահությամբ, գինեգործությամբ և մասամբ հողագործությամբ։
Մ.թ.ա 15 թվականին հռոմեկան կառավարությունը որոշեց Իտալիայի հյուսիսային սահմանը անվտանգ դարձնել։ Օգտավիանոս կայսեր արտամուսնական զավակներ Տիբերիոսը և Դրուսուսը, առաջինը՝ Հելվեցիայից, երկրորդը՝ Իտալիայից, Ադիջի գետահովտից դեպի վերև ներխուժեցին Ռեցիա և ամառային արշավն ավարտեցին հաղթելով առանց ընդհանուր պլանի հուսահատ պաշտպանվող ցեղերին։ Մարդկանց մեծ մասը կոտորվեց կամ վաճառվեց որպես ստրուկ։ Երկրամասը հռոմեականացնելու համար մնացած բնակչության մի մասին աքսորեցին և նրանց փոխարինեցին հուսալի հպատակներով։ Հենց այդ նպատակով կառուցվեցին առևտրային և ռազմավարական նշանակության կարևոր ճանապարհներ, որոնք հյուսիսային Իտալիան կապեցին վերին Դանուբի, Բադենյան լճի և արևելյան Շվեյցարիայի հետ։ Հռոմեական կառավարման և մշակույթի կենտրոն դարձավ Աուգսբուրգ քաղաքը (Augusta Vindelicorum), որտեղ հատվում էին Իտալիայից եկող ճանապարհները։ Դրանցից մեկը Կոմոյից գնում էր դեպի Կիավենա և Կուրից դեպի Բրեգենց (քաղաք ժամանակակից Ավստրիայում) և այնտեղից դեպի Աուգսբուրգ, մյուսը Ակվիլեիայից Կարինթիաական ալպեր (ժամանակակից Ավստրիայի հարավում) միջով մինչև Ռեցիայի Ինն գետի վրայի Վիլդեն։ Այդտեղ դրանց հետ միանում էր Վերոնայից դեպի Տրիենտ տանող ամենանշանակալի ճանապարհը, որը գնում էր Ադիջի գետահովտի ուղղությամբ, այնուհետև Բրեններով դեպի Իննի հովիտ և Բավարական ալպերով մինչև Վելդիդեններ և Աուգսբուրգ։ Այդ ճանապարհի կառուցումը 47 թվականին ավարտեց Տիբերիոս Կլավդիոս կայսերը՝ շարունակվելով մինչև վերին Դանուբ, ում անունով էլ սկսեց կոչվել via Claudia:
Ռեցիան կառավարվում էր կայսրին ենթակա ոչ բարձր դասի պաշտոնյաների կողմից, քանի որ նման պաշտոնները վտանգավոր էր Սենատի կուսակցության անդամներին։ Ռեցիան վարչական առումով բաժանվեց Raetia prima, այսինքն բուն Ռեցիայի և Raetia secunda կամ Վինդելեցիայի։ Առաջինի գլխավոր քաղաքներն էին՝ Сuriа Raetorum (Քուր), Tridentum (Տրենտո), Clavenna (Կիավենա), Вilitiа (Բելինցոնա), Bauzânum (Բոլցանո)։
Ռեցիայի տարածքի մեծ մասը ժամանակակից աշխարհաքաղաքական քարտեզում գտնվում է Ավստրիայի կազմում, մասամբ՝ Գերմանիայի, Շվեյցարիայի, Իտալիայի և Լիխտենշտայնում։


== Ծանոթագրություններ ==
Յակտի-Յալան (գյուղ, Կարմասկալինսկի շրջան)

Յակտի-Յալան (ռուս.՝ Якты-Ялан, բաշկիրերեն՝ Яҡтыялан), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 42 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Codagenix պատվաստանյութը COVID-19-ի դեմ

CDX-005-պատվաստանյութ՝ COVID-19-ի դեմ թեկնածու, որը մշակվել է բրիտանական Codagenix ընկերության և Հնդկաստանի շիճուկների ինստիտուտի հետ համատեղ։ Պատվաստանյութի հիմքում ընկած է կենդանի թուլացած SARS-CoV-2 վիրուսը։ Օգտագործվող տեխնոլոգիան ենթադրում է պաթոգենի գենետիկ փոփոխություն, որը դանդաղեցնում է բջիջների մեջ նրա վերարտադրությունը, ինչը թույլ է տալիս խուսափել հիվանդությունից, միաժամանակ օրգանիզմին ցույց տալով գոյություն ունեցող վիրուս։ Պատվաստանյութը ներարկվում է intranasally, բավարար սովորական սառնարանի պահպանման համար։ Պատվաստանյութի կլինիկական հետազոտությունները մեկնարկել են Մեծ Բրիտանիայում 48 հոգանոց խմբում։
Codagenix-ի համահիմնադիր և գլխավոր գիտական տնօրեն, Նյու Յորքի Սթոունի Բրուքի համալսարանի դոցենտ Շտեֆեն Մյուլլերը SAVE (Synthetic Attenuated Virus Engineering-attentuated վիրուսի սինթետիկ ինժեներիա) կոչվող պատվաստանյութի հարթակի համահեղինակն է, որը թույլ սինթետիկ վիրուսների ստեղծման մեթոդ է, որոնք վերջնականապես արգելափակում են վիրուսայնության վերականգնման հնարավորությունը։ Այս մեթոդը կարող է դառնալ այսպես կոչված կենդանի (կամ թույլ) հակավիրուսային պատվաստանյութերի նոր դասի ստեղծման հիմնական միջոցը։


== Ծանոթագրություններ ==
Օրինյուսիի գավառ

Օրինյուսիի  (պորտ.՝ Microrregião de Ourinhos), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլու նահանգի մեջ։ Մտնում է Կամպինաս մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 294 902 մարդ 2005 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 5568,472  կմ²։ Բնակչության խտությունը 53,0  մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 2 697 852 044,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 9 501,74 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,792։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Կանիտար
Ֆարտուրա
Իպաուսու
Ուելսի արքայազնի կղզի


== Աշխարհագրություն և բնակչություն ==
Ուելսի արքայազնի կղզի (Ալյասկա), չափերը` 217×72 կմ, մակերեսը՝ 6675,1կմ² ։ Կղզին ներառված է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների 4 ամենամեծ կղզիների ցանկում (Հավայան, Կադյակ և Պուերտո Ռիկո կղզիներից հետո ) և մակերեսի մեծությամբ աշխարհում զբաղեցնում է 89-րդ տեղը։ Կղզու ամենաբարձր կետը 1217 մ է։
Ըստ 2014 թվականի հաշվարկների` 868 թվականին հիմնադրված Կլավոկ բնակավայրում բնակվում էր 774 մարդ, իսկ 1907 թվականին հիմնադրված Կրեիգ բնակավայրում՝ 1254 մարդ։


== Պատմություն ==
Կղզին հայտնաբերել է ռուս  ծովագնաց  Ալեքսեյ Չերիկովը 1741 թվականին։ Կղզու անվանումը արձանագրվել է  Մեծ Բրիտանիայի և Ռուսական կայսրության փոխհամաձայնեցմամբ 1825 թվականի փետրվարի 16–28-ը ընկած ժամանակահատվածում։


== Տնտեսություն ==
19–րդ դարի վերջում կղզում սկսվել է ոսկու, պղնձի և այլ մետաղների արդյունահանումը։
Ժամանակաից տնտեսությունը հիմնված է անտառտնտեսության, ձկնորսության և ձկների վերամշակման հիման վրա։ Տնտեսության կարևորագույն բաղադրիչ է համարվում նաև  զբոսաշրջությունը և ձկնորսական զբոսաշրջությունը։


== Փոխադրամիջոց ==
Կղզում ճանապարհների երկարությունը կազմում է 2500 մղոն, բայց ոչ բոլորն են շահագործվում։
Կլավոկ բնակավայրի մոտակայքում է գտնվում Կլավոկ  օդանավակայանը (IATA: KLW, ICAO: PAKW, FAA LID: AKW) և Կլավոկի հիդրոօդանավակայանը (ICAO: PAQC, FAA LID: AQC):


== Ծանոթագրություններ ==
Տենեևո (այլ կիրառումներ)

Տենեևո, կարող է վերաբերել՝

Տենեևո - գյուղ Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Ալիկովսկի շրջանի կազմում։
Տենեևո - գյուղ Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Յանտիկովսկի շրջանի կազմում։
Լցակայան (նկար)

«Լցակայան» (անգլ.՝ Gas), ամերիկացի նկարիչ, ամերիկյան կենցաղային գեղանկարչության կարկառուն ներկայացուցիչ Էդվարդ Հոփերի նկարներից։ Կտավը հեղինակը վրձնել է 1940 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 66,7 × 102,2 սմ։ Այսօր «Լցակայան» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Ժամանակակից արվեստի թանգարանում (Նյու Յորք, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ)։


== Ընդհանուր ակնարկ ==
Էդվարդ Հոփերի արվեստում ճանապարհների ու ճանապարհորդությունների թեման հանդիսացել է մշտական ներշնչանքի աղբյուր։ Ընդ որում, ամերիկյան ճանապարհորդությունը, առաջին հերթին,  իրենից ենթադրում է ավտոմոբիլային ճանապարհորդություն։
Ավտոմոբիլային ճանապարհորդությունում չկա ճակատագրապաշտությունը, որն առկա է գնացքի պարագայում (երբ ուղևորը նստում է մի կայարանում և իջնում մեկ այլ կայարանում ու  հնարավորություն չունի ընտրել իր նախընտրած ճանապարհը)։


== Սյուժե ==
«Լցակայան» ստեղծագործությունում հեղինակը՝ Էդվարդ Հոփերը պատկերել է սովորական ամերիկյան լցակայան։ Լցակայանը դատարկ է, չկան լիցքավորվող ավտոմեքենաներ։ Նկարում պատկերված ճանապարհին ոչ ոք չկա։ Այս ամենից դատելով, ենթադրվում է, որ ոչ մի մեքենա այստեղով չի անցել։ Նույնիսկ լցակայանի աշխատակցի հանդերձանքը մեխանիկի սովորական կոմբինեզոն չէ, այլ սպիտակ, երկար թևքերով վերնաշապիկ, փողկապ և ժիլետ։ Լուսավորված լցակայանի շենքի փոքրիկ ծայրաձողը ավելի շուտ հիշեցնում է եկեղեցու, քան ավտոլցակայանի, իսկ հերթապահ աշխատակիցը՝ քահանայի, որը կարծես ծիսակարգ է անցկացնում։
Փաստացի Էդվարդ Հոփերի ոչ մի ստեղծագործությունում ավտոմեքենա պատկերված չէ։ Միայն այն նկարված է մեկ ստեղծագործության մեջ, որը, կրկին, կանգնած է ու ոչ մի տեղ չի շարժվում։ Այդտեղ մեքենան ավելի շուտ էտյուդի համար արվեստանոց է հիշեցնում, քան փոխադրամիջոց։
«Լցակայան» ստեղծագործությունը հեղինակի սիրված ֆորմատով է նկարված՝ հորիզոնական։ Կտավի սյուժեն պարունակում է զպվածություն, դետալների ճշմարտացիություն, լակոնիկություն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Матусовская Е. М. Эдвард Хоппер. — М., 1977.
Мартыненко Н. В. Живопись США XX века. Киев, Наукова думка, 1989.
Реннер, Рольф Гюнтер. Эдвард Хоппер. 1882—1967. Трансформация реальности. — Москва: Taschen / «Арт-родник», 2009.
Wells, Walter. Silent Theater: The Art of Edward Hopper (London/New York: Phaidon, 2007).
Levin, Gail. Edward Hopper: An Intimate Biography (New York: Knopf, 1995)


== Արտաքին հղումներ ==
Seite des Museum of Modern Art, New York
Գալյանիկո

Գալյանիկո (իտալերեն՝ Gaglianico), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Բիելլա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է՝ 3935 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 984 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 4 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 13894։ Հեռախոսային կոդ՝ 015։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս. 015 2546400
Էլեկտրոնային փոստ. info@comune.gaglianico.bi.it
Պաշտոնական կայք. http://www.comune.gaglianico.bi.it/on-line/Home.html Archived 2009-01-05 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.gaglianico.bi.it/on-line/Home.html Archived 2009-01-05 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Քրիստին Աստուրյան

Քրիստին Աստուրյան (անգլ.՝ Christine Asdurian, փետրվարի 17, 1893(1893-02-17) - ապրիլի 29, 1963(1963-04-29), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկահայ դաշնակահարուհի, որը 1926 թվականին Մայամիի համալսարանի համար ստեղծել է «Alma Mater» երգը (բառերը՝ Ուիլյամ Սեթ Լամպի)։ 


== Կենսագրություն ==
Քրիստին Աստուրյանը սովորել է Մայամիի համալսարանի երաժշտության բաժնում 1926 և 1927 թվականներին՝ որպես 646 առաջին ընդունված ուսանողներից մեկը։ ։ Նա դաշնամուր է սովորել Էռլ Չեստեր Սմիթի մոտ։ Քրիստինին դասավանդել է նաև Բերտա Ֆոսթերը՝ Մայամիի համալսարանի առաջին երաժշտական դեկանը։ Հայտնի էր, որ Մայամիի համալսարանի առաջին նախագահ Բաուման Ֆոսթեր Էշը հավաքագրում էր նրան հասարակական աշխատանքներին և բարեգործական միջոցառումներին մասնակցելու համար։
3 տարեկանում Աստուրյանը հոգևորական հոր հետ մեկնել է Միացյալ Նահանգներ։ Այն բանից հետո, երբ թուրքերը 1896 թվականին սպանել են աղջկա  մորը, նրանք ուղտով փախել են Արևմտյան Հայաստանից։ Սկզբում մեկնել են Փարիզ, այնուհետև գնացել են ԱՄՆ։ Հայրը շուտով մահացել է։ Աղջկան որդեգրել են երկու քույրեր՝ Սառա Ա. Թոմփսոնը և Էսթեր Հ. Թոմփսոնը (Լիչֆիլդ, Կոնեկտիկուտ), և նրա անունը փոխվել է Քրիստին Օվիաթ Թոմփսոնի։
Աստուրյանը հաճախել է Օհայո նահանգի Օբերլինի Օբերլին քոլեջ, Հարավային Կարոլինայի Սպարտանբուրգի Քոնվերս քոլեջ և 1917 թվականին Նյու Յորքի Կոլումբիայի համալսարանից ստացել է համեմատական գրականության մագիստրոսի աստիճան։ 1924 և 1925 թվականներին Աստուրյանը «Gimbels» հանրախանութների ցանցի հաստիքային դաշնակահարուհին էր։
Երբ Աստուրյանն ուսանում էր Մայամիի համալսարանում, նա հեռարձակվում էր WGBU-ով և որպես վիճակագիր աշխատում էր Մայամիի Առևտրի պալատում։ Նա նաև ասմունքել է և գրել մանկական երաժշտություն։
Մայամիի համալսարանն ավարտելուց հետո, 1928 թվականին, Աստուրյանը վերադարձել է Նյու Յորք և վերսկսել է իր ուղիղ ռադիոհաղորդումները մինչև 1931 թվականը։ Դրանից հետո նա տեղափոխվել է Լոս Անջելես, որտեղ էլ մահացել է 1963 թվականի ապրիլի 29-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Alma Mater, Stand Forever
Տերեշչենկի (գյուղ, Կոտելվայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏերեշչենկիՏերեշչենկի (ուկրաիներեն՝ Терещенки), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոտելվայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տերեշչենկի գյուղում բնակվում էր 62 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պիսոչեմյոլ

Պիսոչեմյոլ (ռուս.՝ Пысочемъёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Նիվշերա գետի աջ ափին՝ 41 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 12 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000017207
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001720
Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Էլեոնորա Հաբսբուրգ

Էլեոնորա Հաբսբուրգ (գերմ.՝ Eleonore von Kastilien, իսպ.՝ Leonor de Austria) , Ավստրիայի դքսուհի, Իսպանիայի ինֆանտա և Բուրգունդիայի թագուհի։ Նա եղել է Պորտուգալիայի թագավոր  Մանուել I-ի երրորդ, իսկ ավելի ուշ՝ Ֆրանսիայի թագավոր Ֆրանցիսկ I-ի կինը։


== Կենսագրություն ==
Էլեոնորան Բուրգունդիայի դուքս  Ֆիլիպ IV Գեղեցիկի  և Կաստիլիայի թագուհի Խուանա I-ի դուստրն էր։ Նրա եղբայրներից Կառլոս V-ը և Ֆերդինանդ I-ը  եղել են  Սրբազան Հռոմեական կայսրության կայսրեր, իսկ քույրերից   Իզաբելլա Հաբսբուրգը՝ Դանիայի, Նորվեգիայի և Շվեդիայի թագուհի, Մարիա Ավստրիացին՝ Հունգարիայի թագուհի  և Եկատերինա Ավստրիացին՝ Պորտուգալիայի թագուհի։  Երբ մայրը ամուսնու հետ մեկնեց Կաստիլիա, Էլեոնորան եղբոր` Կառլոս V-ի և քրոջ՝ Իզաբելլայի հետ մնացին Նիդերլանդներում։ Նրանց խնամքով զբաղվում էր Մարգարիտա Ավստրիացին, ով հաստատվել էր Մեխելենում։ Նրա ձեռքին  արժանանալու համար պայքարել են՝  Անգլիայի թագավորներ Հենրի VII-ը և Հենրի VIII-ը, Ֆրանսիայի թագավորներ՝ Ֆրանցիսկ I-ը և Լյուդովիկոս XII-ը, լեհական թագավոր Սիգիզմունդ I Ծեր-ը։
1517 թվականին Կառլոս V կայսեր հետ մեկնեց Կաստիլիա։ 1518 թվականի հուլիսի 16-ին, Էլեոնորան եղբոր հրամանով ամուսնացավ  Պորտուգալիայի թագավոր ծեր  Մանուել I-ի հետ՝ դառնալով նրա երրորդ կինը։ Նրանք ունեցան երկու երեխա։

Կառլոս (1520), մահացել է մանուկ հասակում
Մարիա (1521—1577), Եվրոպայի ամենահարուստ թագուհիներից մեկը, ով մահացավ այդպես էլ չամուսնանալով1521 թվականի դեկտեմբերին Էլեոնորան այրիացավ։ Մանուելը մահացավ ժանտախտից։ Սկսեցին խոսել նրա և իր խորթ որդու՝ Ժուան III-ի ամուսնության մասին։ Բայց Ժուանն ամուսնացավ նրա կրտսեր քրոջ՝  Եկատերինայի հետ։
Կառլոս V-ը քրոջ ձեռքը  խոստացավ Կառլոս III Բուրբոնին, որպես պարգևատրում  Ֆրանցիսկ I-ին մատնելու համար։ Սակայն Պավիայում տարած հաղթանակից հետո կայսեր մտադրությունը փոխվեց։ 1529 թվականին կնքված Կամբրեի համաձայնագրով որոշվեց Ֆրանսիայի թագավոր Ֆրանցիսկ I-ի և Էլեոնորայի ամուսնությունը։ Վկայություններ կան այն մասին, որ Էլեոնորան անտարբեր չէր Ֆրանցիսկի նկատմամբ և ամուսնության թույլտվության  համար անձամբ էր խնդրել եղբորը։ 1530 թվականի հուլիսի 4-ին նրանք ամուսնացան։ Այս ամուսնությունն այնքան էլ երջանիկ չէր Էլեոնորայի համար, որքան նախորդն էր։ Ֆրանցիսկը նախապատվություն էր տալիս ժամանակն անցկացնել սիրուհիների հետ, քան՝ կնոջ և դա անում էր անթաքույց։ Ֆրանսիացիները չէին սիրում Հաբսբուրգներին, ինչն էլ հիմք դարձավ  Էլեոնորայի ամուսնու և եղբոր միջև խռովության համար։ Ամուսինները երեխաներ չունեին։ Էլեոնորան ողջ ժամանակն անց էր կացնում պալատական կանանց ընկերակցությամբ։
Որպես թագուհի ոչ մի ազդեցություն չուներ, չնայած կապող օղակ էր հանդիսանում Ֆրանսիայի և Սրբազան Հռոմեական կայսրության միջև։ Նրա գեղեցկությունը գնալով խամրում էր, ոմանք կարծում էին, որ ամուսինը վարակել է նրան սիֆիլիսով, որի մասին վկայում էին նաև դեմքին գոյացած սպիները։ Երբ վերադառնում էր Եվրոպայից, ուր գնացել էր տեսակցելու դստերը, ասթմայի սուր նոպա ունեցավ, որն էլ դարձավ նրա մահվան պատճառը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
В. Бутенко (1890–1907)։ «Էլեոնորա Հաբսբուրգ»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ 
Денисенко Н. П. Испанская монархия в последней трети XV — начале XVI века. — Иваново, 1991.
Макгиган Д. Габсбурги. Блеск и нищета одной королевской династии
Բելինգհեմ

Բելինգհեմ (Բելինգեմ, անգլ.՝ Bellingham), քաղաք է ԱՄՆ-ի հյուսիսարևմտյան մասում, Վաշինգտոնի Վեթքոմ շրջանում։ 2006 թ-ի տվյալներով քաղաքի բնակչությունը կազմում է 74,7 հազար մարդ։


== Հայտնի բնակիչներ ==
Քենեթ Բյանկի  - հայտնի վարձու մարդասպան, մանկությունը անցել է Բելինգհեմում։
Հիլարի Սուենկ  - հայտնի դերասանուհի, մեծացել է Բելինգհեմում։


== Կլիմա ==


== Քույր քաղաքները ==
 Պորտ Սթեֆենս, Նոր հարավային Ուելս, Ավստրալիա
 Պունտա Արենաս, Չիլի
 Նախոդկա, Ռուսաստան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բելինգհեմի պաշտոնական կայք էջը
Բելինգհեմի նորություններ
Տուրիզմը Բելինգհեմում
Քաղաքի նկարները — գարուն, 2009: