armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մաի Շարոենպուրա

Մաի Շարոենպուրա (թաի.՝ ใหม่ เจริญปุระ, հունվարի 5, 1969(1969-01-05), Բանգկոկ, Թաիլանդ), հայտնի է նաև Մաի Սիրիուիմոլ (թաի.՝ ใหม่ สิริวิมล) նախկին բեմական անունով, թաիլանդցի երգչուհի և դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ կյանք ===
Ծնվել է  Թայլանդում, Բանգկոկում։ Թայլանդացի դերասան Սուրին Շարոենպուրայի (բեմական անունը` Ռաջ Ռոնափոփ) և Վինի Սոնտիկուլի չորս դուստրերից մեկն է։  Նա ունի երեք քույր` Վենիկ Ուայթը, Վիպավի Մագուայրը և խորթ քույր, դերասանուհի Ինտիրա Յարոենփուրան։ Մաին կրթություն է ստացել Անգլիայում՝ Ֆարինգթոնի դպրոցում։


=== Երաժշտական կարիերա ===
Որպես երգչուհի 1989 թվականից սկսած Շարոենպուրան թողարկել է տասնյակ ալբոմներ, երաժշտական տեսահոլովակներ և ելույթ ունեցել բազմաթիվ համերգների ժամանակ։
2007 թվականին Շարոենպուրան Մանչեստրում ելույթ է ունեցել Թաիլանդի նախկին վարչապետ Թաքսին Շինավատրայի կազմակերպած համերգին, որով վերջինս նշում էր Մանչեսթեր Սիթի ֆուտբոլային ակումբը ձեռք բերելը։
Թողարկել է հետևյալ ալբոմները.

1-ին	ไม้ม้วน	(1989, 2532)
2-րդ	ไม้ขีดไฟ	(1990, 2533)
3-րդ	ความลับสุดขอบฟ้า	(1992, 2535)
4-րդ	ผีเสื้อกับพายุ	(1994, 2537)
5-րդ	ชีวิตใหม่	(1997, 2540)
6-րդ	แผลงฤทธิ์	(1998, 2541)
7-րդ	คนเดียวในหัวใจ (2002, 2545)
8-րդ	Always ใหม่เสมอ	(2006, 2549)


=== Դերասանական կարիերա ===
Սկսած 1980-ական թվականներից` Շարոենպուրան հանդես է եկել Թայլանդի տարբեր հեռուստաալիքներում և ֆիլմերում։
Որպես դերասանուհի, նրա առավել հայտնի դերը Փրինգի կերպարն է Կհոն Րերնգ Մուանգ ֆիլմում(թաի.՝ นน .ริงเมือง): Նա միջազգային ճանաչում է ստացել 2001 թվականին` ռեժիսոր Չատրիչալերմ Յուկոլի «Սուրիոտայի լեգենդը» ֆիլմում չարագործ Լեդի Սրիսուդաչանի կերպարի համար. ֆիլմ ԱՄՆ-ում թողարկվել 2003 թվականին։
2010 թվականին Շարոենպուրան հայտնվել է «Մահացիր բռնի մահով» սարսափ ֆիլմի կինոալմանախում` Աքարա Ամարտթայակուլի և Սուպաքսորն Հայմոնգկոլի հետ միասին։
Նրա մյուս ֆիլմերից են «Հիշողությունը» և «Մսաղացը»։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիշինո (գյուղ, Յարցևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳրիշինոԳրիշինո (ռուս.՝ Гришино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Յարցևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 16 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պերովսկիների տուն

Պերովսկիների տուն (ռուս.՝ Дом Перовских), տեսարժանություն Մոսկվայում։
Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտ է (գրանցման համար՝ 7733121000)։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Գտնվում է Նովայա Բասմաննայա փողոց, տուն 27 հասցեով։


== Պատմություն ==

XVIII դարում այս տարածքը պատկանում էր Մորդվինովներին։ XIX դարի սկզբին տան տերը ծովակալ Ն. Ս. Մորդվինովն էր։ 1810-1811 թվականներին այստեղ ապրել է ռուս գրող, հրապարակախոս, պատմաբան Նիկոլայ Միխայլովիչ Կարամզինը։
1812 թվականին շինությունները տուժել են հրդեհից։ 1819 թվականին կառուցվել է Պերովսկիների նոր տունը, որն իր տեսքը պահպանել է մինչև մեր օրերը։ Նույն թվականին տարածքի տեր է դարձել Մարիա Սոբոլևսկայան՝ կոմս Ալեքսեյ Կիրիլովիչ Ռազումովսկու կինը։ Նրանց սերունդների ազգանունը Պերովսկի էր։ Երբ Ռազումովսկին մահացել է, Սոբոլևսկայան ամուսնացել է գեներալ-մայոր Դենիսևի հետ։
1850 թվականին այստեղ բնակվել է Ելենա Դենիսևան։ 1857 թվականին տան տերերը Ալեքսեևներն էին։
Խորհրդային Միության տարիներին այստեղ տեղակայված էին բնակարաններ, իսկ առաջին հարկում մթերային խանութ էր։ XXI դարում շենքում գործում է «Օգնի Մոսկվի» բանկի կենտրոնական գրասենյակը։


== Ճարտարապետություն ==
Շինությունը կառուցված է ամպիր ոճով։ Փայտից պատրաստված տունը զարդարված է որմնասյուներով, փառքի պսակներով, ժապավեններով և մեդալիոններով։
Տան առաջին հարկում գտնվել են գլխավոր սենյակները, իսկ երկրորդում՝ ննջասենյակներն ու ճաշասենյակը։


== Հայտնի մարդիկ ==
Այս տանը բնակվել են Պերովսկիները. 

Ղրիմի նահանգապետ Նիկոլայը
Ալեքսեյը
Անտոնի Պոգորելսկին
ներքին գործերի նախարար և Պետական խորհրդի անդամ Լևը
գեներալ-համհարզ և Օրենբուրգի գեներալ-նահանգապետ Վասիլին
Պետական խորհրդի անդամ Բորիսը
կայսր Ալեքսանդր II-ի սպանության մասնակից Սոֆյա Լվովնա ՊերովսկայանԱյստեղ հյուրընկալվել է նաև ռուս նկարիչ Կառլ Բրյուլովը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ինարի Օկամի

Ինարի Օկամի (ճապ.՝ 稲荷大神, նաև՝ Օրինարի), սինտոիզմում՝ աղվեսների, բերրիության, բրնձի, թեյի, սակեի, երկրագործության և արտադրության կամին, որը նաև առհասարակ զարգացման և աշխարհիկ հաջողության հովանավորն է ու սինտոիզմի կարևոր կերպարներից մեկը։ Հին Ճապոնիայում Ինարին նաև զինագործների ու վաճառականների կամին էր։ Ներկայացված լինելով որպես արու, էգ կամ անդրոգին, Ինարին երբեմն դիտվում է որպես երեք կամ հինգ տարբեր կամիների միասնականացում։
Հայտնի է, որ դեռևս 711 թվականին Ինարիի լեռան մոտ նրան նվիրված ծիսական շինության ստեղծման ժամանակներից Ինարիի պաշտամունքն առկա էր ճապոնացիների մոտ, թեև որոշ մասնագետների կարծիքով նրա պաշտամունքը կար դեռևս 5-րդ դարի վերջում։
Ինարիի պաշտամունքը տարածվեց Ճապոնիայում Էդոյի ժամանակաշրջանում, և 16-րդ դարում նա արդեն բոլոր դարբինների հովանավորն էր և զինվորների պաշտպանը։ Ինարին սիրված կերպար է Ճապոնիայի թե՛ սինտոյական, թե՛ բուդդայական հավատալիքներում։ Ճապոնիայում գտնվող սինտոյական սրբատեղիների մեկ երրորդից ավելին (32000) նվիրված է Ինարիին։ Բազմաթիվ կազմակերպություններ, ինչպես Շիսեյդո կոսմետիկ ընկերությունը, համարում են Ինարիին իրենց հովանավոր կամին և իրենց գլխավոր գրասենյակաների մոտ կառուցում են նրան նվիրված սրբատեղիներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սևերինովկա (գյուղ, Լյուբարսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍևերինովկաՍևերինովկա (ուկրաիներեն՝ Северинівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լյուբարսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սևերինովկա գյուղում բնակվում էր 30 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,4 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լա Ռաբիդա պողոտա

Լա Ռաբիդա պողոտա (իսպ.՝ Avenida de la Rábida), պողոտա Արգենտինայում, Բուենոս Այրես քաղաքում։


== Տեղագրություն ==
Պողոտան անցնում է Կասա Ռոսադա նախագահական պալատի հետևով։ Սահմանակցում է Կոլոն այգուն (շրջան՝ Մոսելատ) և դուրս է գալիս Սան Նիկոլաս շրջանի սահմանի վրա։
Չնայած ոչ մեծ տարածականությանը, Բուենոս Այրեսի ամենաբանուկ զարկերակ-պողոտաներից մեկն է, Ավենիդա Պասեո Կոլոն և Ավենիդա Լեանդրո Ն. Ալեմ պողոտաների միջանկյալ փողոցը։


== Առանձնահատկություններ ==
Լա Ռաբիդա պողոտան կիսաշրջանի մեջ է առնում Բուենոս Այրեսի պատմական կենտրոնը։
Պողոտան ունի երկկողմանի երթևեկություն։
Կասա Ռոսադա նախագահական պալատի վերանորոգման ժամանակ լայնացվել է նաև Լա Ռաբիդա պողոտան։


== Արտաքին հղումներ ==
Avanzan las obras para ensanchar la avenida La Rábida
Կասյան փողոց (Երևան)

Կասյան փողոց, փողոց Երևանի Արաբկիր վարչական շրջանում։ Անվանվել է ի պատիվ Սարգիս Կասյանի։


== Տվյալներ ==
Սկսվում է Բարեկամության հրապարակից և ավարտվում Գյուլբենկյան փողոցի և Կոմիտասի պողոտայի խաչմերուկում։
1991-1998 թթ. կոչվել է Սիամանթոյի փողոց։


== Նշանակալի օբյեկտներ ==
Բարեկամության հրապարակ (սկզբնամաս)
Մհեր Մկրտչյանի հրապարակ (վերջնամաս)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Տես նաև ==
Երևանի փողոցների ցանկ
Երևանի վարչական բաժանում


== Աղբյուրներ ==
Երևան քաղաքի հասցեների տեղեկատու, Երևան, 1983, էջեր 369-506, Երևան քաղաքի փողոցների անվանումները
Սերգեյ Ավագյան,  Երևանի փողոցները, Երևան, «ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ», 2010 — 272 էջ։
Սարիբեկ Ներքին

Սարիբեկ Ներքին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառակում։ Գտնվում էր Գայալտու լճից 6 կմ հարավ-արևելք, Սարիբեկ գետակի ափին, Սուլուխ լեռան հարվ-արևմտյան փեշերին, Բայազետ քաղաքից 45 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Մոտակայքում գտնվում էր Սարիբեկ Վերին գյուղը։


== Պատմություն ==
Ըստ Ղևոնդ Ալիշանի Սարիբեկ ներքին կամ Վերին գյուղերից մեկը կարող է լինի Թովմա Մեծոփեցու (XV դար) հիշատակած Սարթափ քաղաքը։
Բնակիչները բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականին, Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Մեծ մասը զոհվել է գաղթի ճանապարհին։ Սակավաթիվ փրկվածներն ապաստանել են տարբեր երկրներում։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ մոտ 250 հայ և քիչ թվով քուրդ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում էին հացահատիկի ընտիր տեսակների մշակությամբ, այգեգործությամբ, անասնապահությամբ, արհեստներով, առևտրով։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղում կար Ս. Մինաս անունով եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում էր Աշոտյան վարժարանը։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Արագվիսպիրի

Արագվիսպիրի (վրաց.՝ არაგვისპირი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 700 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 8 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 907 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լուսորես (թատրոն)

Լուսորես (լատ.՝ Lusores՝ դերասաններ, աճպարարներ), անկախ թատրոն Սանկտ Պետերբուրգում։


== Թատրոնի պատմությունը ==
Թատրոնը ստեղծվել է 2007 թվականին որպես անկախ ստեղծագործական խմբակ։ Թատրոնի գեղարվեստական ծրագրի հիմքում ընկած է «արդիականության գիտակցումը որպես բարձր պոստմոդեռնիզմի տարածք, որը հաղթահարել է ցինիզմը և հանգել է մշակութային դարաշրջանի բոլոր ոճերի հանդեպ միանման հարգանքի» գաղափարախոսությունը։ Դա ազատում է գաղափարամետությունից, գնահատումից և հնարավորություն է տալիս նորացնել տեքստը։


== Դերասանական կազմը ==
Գալինա Մոչալովա (ՌԴ վաստակավոր արտիստ)
Վիկտորյա Եվտյուխինա
Նատալյա Տարինչևա
Նատալյա Վնուկովա
Լիգա Կորլասա
Աննա Պրոխորովա
Աննա Սավենկովա
Նիկա Սավչուկ
Ալեքսանդր Կոշկիդկո
Ալեքսանդր Սավչուկ
Վիտալի ԳրեբենշչիկովԹատրոնի հետ աշխատում են նաև

Ալեքսանդրա Ժիտինսկայա
Եկատերինա Անդրեևա


== Խաղացանկը ==
«Losers XP»
«Ալիսա Վ»
«Երկնային փոքրիկ ուղտեր»
«№ 2 սիմֆոնիա»
«Զանգեզի»
«Գիլգամեշ 1,2»


== Մրցանակներ ==
«Ամանորյա շքերթ 2007» («Losers XP»)
«Ծիածան 2008» («Losers XP»)
«Ամանորյա շքերթ 2009» («2 Лазаря»)
«Զատիկ երիտասարդական փառատոն 2010» («2 Лазаря»)
«Ամանորյա շքերթ 2010» («№ 2 սիմֆոնիա»)
«Առաջխաղացում 2010» («№ 2 սիմֆոնիա»)
«Pro Contra 2011» (Շչեցին, Լեհաստան), («2 Лазаря»)
«Ամանորյա շքերթ 2011» («Զանգեզի»)


== Հղումներ ==
Թատրոնի պաշտոնական կայքը Archived 2018-08-17 at the Wayback Machine.
Անմեղ վաճառք

Անմեղ վաճառք, Րաֆֆու պատմվածքներից։ Ընդգրկված է «Փունջ»-ի երկրորդ հատորում։


== Բովանդակություն ==
«Անմեղ վաճառք» պատմվածքում տրված է Թբիլիսիի հայ հասարակության սոցիալական կյանքի նկարագիրը։ Այստեղ հակադրված են չքավորությունն ու զեխությունը, չքավոր այրի Քեթևանն ու միլիոնատեր Ք.-ն, որի շրջապատն են կազմում գեներալը, վաշխառու Բոշա Կարապետը և կավատ պառավը։ Պատմվածքում գործողությունները կատարվում են քաղաքի հարուստ թաղամասում և նույն քաղաքի աղքատ թաղամասում՝ գերեզմանատան շրջակայքում։ Ք.-ն խանութպանությունից հասել է միլիոնատերության։ Պատմվածքում դատապարտված է թողի իշխանությունը։ Սարսուռ են ազդում Բոշա կարապետի և միջնորդ պառավի տիպերը։ Հմտորեն է արված ցարական իշխանության բարձր ներկայացուցչի՝ գեներալի ու հայ միլիոնատիրոջ մտերմական հարաբերությունների նկարագիրը։ Անմեղ վաճառքը չքավոր Մարիամն է, որ զոհ է գնում տիրողների դավերին և որի կողմն է հեղինակի համակրանքը։


== Աղբյուրներ ==
Հայ գրականության պատմություն, երկրորդ գիրք, Երևան, 1950 թ., էջ 84-85։
Ֆորտ Լուի

Ֆորտ Լուի (ֆր.՝ Fort-Louis), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում:
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 292 մարդ, բնակչության խտությունը` 23.72 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.31 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 34 կմ հյուսիս-արևելք:


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 233 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 185-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 48: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,4 %: 185 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 172 անձ (103 տղամարդ և 69 կին): Գործազուրկ են եղել 13 անձ (3 տղամարդ և 10 կին): 48 անաշխատունակներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը` թոշակառուներ, իսկ 20-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ավիսկ

Ավիսկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խարզանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պերլյավկա

Պերլյավկա (ուկրաիներեն՝ Перлявка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ժիտոմիրի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պերլյավկա գյուղում բնակվում էր 224 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,841 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 266,35 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դաո Դե Ցզին

Դաո Դե Ցզին («Կանոնական գիրք դաո-ի և դե-ի մասին»), մ.թ.ա. IV-III դդ. կազմված փիլիսոփայական երկասիրություն, որի հեղինակությունը վերագրվում է Լաո Ցզիին։ Գիրքը հանդիսանում է դաոսականության գաղափարների հիմնարար աղբյուրը և չինական մտքի նշանավոր հուշարձաններից մեկնը։ Մեծ ազդեցություն է թողել Չինաստանի և համաշխարհային մշակույթի վրա։ Աշխատության հիմնական դրույթը՝ մարդու և աշխարհի անցնելիք բնական ճանապարհի գաղափարն է։
Նոբա

Նոբա (ռուս.՝ Ноба), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեզեն գետի ձախ ափին՝ 332 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 49 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000112103000045425
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004542
Ավազանի կոդը - 03.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կլամսի (Էնայի գավառ)

Կլամսի (ֆր.՝ Quincy-sous-le-Mont), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Ֆեր ան Տարդենուա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սուասոն շրջանի կոմունա։ Փոստային ինդեքս՝ 02633:
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02198։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 223 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ աշխատունակ տարիքի 157 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 105-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 52-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 66,9 %, 1999 թվականին եղել է՝ 71,3 %)։ 105 աշխատունակ բնակիչներից 93-ը աշխատում էին (50 տղամարդ և 43 կին), անաշխատանք էին 12-ը (10 տղամարդ և 2 կին)։ 52-ը անգործունակ մարդկանցից 11-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 21-ը՝ թոշակառու, 20-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ – Կլամս (ֆր.)
Բարխանովը և նրա թիկնապահը

«Բարխանովը և նրա թիկնապահը» (ռուս.՝ «Барханов и его телохранитель»), ռուսական գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վալերի Լոնսկոյը 1996 թվականին։


== Սյուժե ==
Թատերական դերասան Սերգեյ Ալյաբևը, որը հոգնել է կյանքի անհաջողություններից ու դժվարություններից, նետվում է պատուհանից, բայց ընկնում է բեռնատարի թափքի մեջ, որով իր դպրոցական ընկերը՝ աֆերիստ Օլեգ Բարխանովը փորձում է փախչել հանցագործների հետապնդումից։ Բարխանովը Ալյաբևին իր մոտ է վերցնում որպես թիկնապահ աշխատելու, և նրանք միասին մշակում են խորամանկ ծրագիր՝ թանկարժեք ու եզակի զարդերը պատկառելի մաֆիոզոյին վաճառելու համար։ Գրավիչ աղջիկների օգնությամբ Ալյաբևը  և Բարխանովն իրականացնում են իրենց մտահղացումը։


== Դերերում ==
Իգոր Բոչկին – Օլեգ Բարխանով
Վիկտոր Ռակով – Սերգեյ Ալյաբև
Գենադի Նազարով – Լյոնյա
Իլոնա Շևնինա – Կատրին
Բորիս Բլանկ
Ալիսա Բոգարտ
Ալեքսանդր Բորովիկով
Մարինա Բորուկովա
Օլգա Վասիլևա
Ֆեոդոր Սմիռնով
Վսեվոլոդ Շիլովսկի – Շեֆ
Օլգա Կոպոսովա – շեֆի աղջիկը
Ալեքսանդր Բերդա – Բոլտ
Բորիս Շչերբակով – Գրող
Լարիսա Ուդովիչենկո – Մատա Խարի
Լև Բորիսով – Չուլկով
Աննա Ֆրոլովցևա – Օլգա Պետրովնա
Ալեքսանդր Գրունդա – էպիզոդ
Յուրի Սլոբոդենյուկ – Դոխլի
Ալեքսանդր Մոխով – միլիցիոներ մեքենայում


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Վալերի Լոնսկոյ
Ռեժիսոր՝ Վալերի Լոնսկոյ
Պրոդյուսեր՝ Միխայիլ Լիտվակ
Օպերատոր՝ Յուրի Նևսկի
Նկարիչ՝ Լյուդմիլա Կուսակովա
Կոմպոզիտոր՝ Անատոլի Կրոլ


== Մրցանակներ ==
«Ստոժարի-1997» փառատոնում գլխավոր դերակատար Իգոր Բոչկինը և երկրորդ պլանի դերակատար Վսեվոլոդ Շիլովսկին ստացել են մրցանակներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Բարխանովը և նրա թիկնապահը» ֆիլմը «Энциклопедия отечественного кино» կայքում
Ֆեոֆան Գրեկ

Ֆեոֆան Գրեկ (մոտ 1340, Կոստանդնուպոլիս, Բյուզանդական կայսրություն - մոտ 1410), բյուզանդական նկարիչ։ Ստեղծագործել է Բյուզանդիայում և Ռուսիայում։ Որմնանկարների, սրբապատկերների, մանրանկարների հեղինակ է։ Որմնանկարել է Կոստանդնուպոլսի, Գալատայի (Ղալաթիա), Քաղկեդոնի, Կաֆայի (Թեոդոսիա) եկեղեցիներում, Ռուսիայում՝ Նովգորոդի Փրկչի եկեղեցում (1378), Մոսկվայի Կրեմլում Սիմեոն Չյոռնիի հետ՝ Աստվածածնի ծննդյան եկեղեցում (1395), Հրեշտակապետաց (Արխանգելսկի) տաճարում (1399), Անդրեյ Ռուբլյովի և Պրոխոր Գորոդեցցու հետ՝ Ավետման (Բլագովեշչենսկի) տաճարում (1405)։ Աշխատել է նաև Սերպուխովում, Նիժնի Նովգորոդում և, թերևս, Կոլոմնայում ու Պերեսլավլ Զալեսսկիում։
Ֆեոֆան Գրեկին են վերագրում Մոսկվայի Կրեմլի Ավետման տաճարի պատկերակալի «Փրկիչ», «Աստվածամայր», «Հովհաննես Մկրտիչ» սրբապատկերները, ինչպես և՝ «Դանիել հրեշտակապետ», «Պողոս առաքյալ», «Հովհան Ոսկեբերան» գործերը (օգնականների հետ)։ Ֆեոֆան Գրեկի արվեստանոցին (մի շարք ուսումնասիրողների կարծիքով՝ իրեն՝ Ֆեոֆան Գրեկին) են վերագրվում «Դոնի Տիրամայրը», հակառակ երեսին՝ «Ննջումն Աստվածամոր» (1380 կամ 1392), «Քառամաս» և Պերեսլավլ Զալեսսկիից 1913 թվականին Մոսկվա բերված «Պայծառակերպություն» սրբապատկերները (բոլորը՝ Տրետյակովյան պատկերասրահում, Մոսկվա)։
Ֆեոֆան Գրեկի ստեղծագործությանը բնորոշ է մոնումենտալությունը, կերպարների դրամատիզմը, ազատ, համարձակ նկարելակերպը, կոլորիտի յուրօրինակությունը, կոնստրուկտիվ գծանկարը։


== Ծանոթագրություններ ==
Խմարովկա (այլ կիրառումներ)

Խմարովկա, կարող է վերաբերել՝

Խմարովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանում
Խմարովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովի շրջանում
Խմարովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բերշադի շրջանում
Գյոլվերան

Գյոլվերան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում։ Գտնվում էր Բաբերդ քաղաքից 59 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
1876

1876 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 1876 թվականն է, 
XIX դարի 76-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==
Հունվարի 5 - Կոնրադ Ադենաուեր, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետության պետական գործիչ, իրավագետ
Մարտ 8 - Հրաչյա Աճառյան, հայ լեզվաբան, բանասեր, ՀԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (վ. 1953)
(անթիվ) - Շուշանիկ Կուրղինյան, հայ բանաստեղծուհի (վ. 1927)
(անթիվ) - Հովհաննես Հակոբյան, պատմաբան, հրապարակախոս (վ. 1937)
Սեպտեմբերի 10 - Գրիգոր Սյունի, հայ կոմպոզիտոր և խմբավար
Սեպտեմբերի 13 - Շերվուդ Անդերսոն, ամերիկացի արձակագիր, նովելիստ
Նոյեմբերի 2 - Անդրե Տարդիյո, ֆրանսիացի քաղաքական և պետական գործիչ
Նոյեմբերի 27 - Վիկտոր Կապլան, ավստրիացի ինժեներ, հիդրոտուրբինների կոնստրուկտոր


== Մահեր ==
Հունիս 8 - Ժորժ Սանդ, ֆրանսիացի կին գրող, (ծ. 1804)
Նոյեմբերի 16 - Կարլ Էռնստ ֆոն Բեր, Սաղմնաբանության հիմնադիր, Ռուսաստանի եվրոպական հատվածը և Սկանդինավիան ուսումնասիրող
Լևոն Բաշալյան

Լևոն Բաշալյան (սեպտեմբերի 24, 1868(1868-09-24), Սկյուտար, Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն - փետրվարի 1, 1943(1943-02-01), Վիշի, թաղված է Փարիզում), հայ արձակագիր, հրապարակագիր, գրաքննադատ, թարգմանիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կ. Պոլսում, Բալուից ներգաղթած ճարտարապետի ընտանիքում։ Մանկությունն անցել է Ալեմտաղում և Սկյուտարում։ Հաճախել է Իսկյուտար-Իճատիեի մի մանկապարտեզ, ուր հայերեն գրել-կարդալու հետ միասին, սովորել է նաև ֆրանսերեն։ Սովորել է նորաբաց Պերպերյան վարժարանում, որն ավարտել է 1886 թ. և դարձել «Մասիս» օրաթերթի օգնական խմբագիր։ Այնտեղ էլ սկսել է իր գրական-հրապարակախոսական փորձերը։ Հետագայում դարձել է Արփիարյանի խմբագրած «Մասիս» շաբաթաթերթի հիմնական ուժերից մեկը։ Այնտեղ տպագրել է հոդվածներ ռուս գրողների մասին, ինչպես Իվան Տուրգենևի և ուրիշների։ Այս ժամանակվանից էլ սկսել է գրել պատմվածքներ, որոնց նյութը Կ. Պոլսի քաղքենիական կյանքն է։ «Մասիսում» լույս են տեսել նրա «Հմայաթափ», «Դրացուհին», «Այս է եղել» և այլ պատմվածքները։ Հետագայում, երբ 1891 թ. լույս է տեսնում «Հայրենիք» օրաթերթը, դառնում է նրա խմբագիրներից մեկը, այնտեղ տպագրելով բազմաթիվ հոդվածներ և գեղարվեստական երկեր։ Մինև 1895 թվականի դեկտեմբեր ամիսը նա վարում է Ա. Արփիարյանի խմբագրությամբ լույս տեսնող «Արևելք», «Մասիս», «Հայրենիք» պարբերականների օգնական-խմբագրի պաշտոնը։ 1895-1896 թվականների կոտորածներից հետո անցել է արտասահման և դարձել 1898 թվականից Լոնդոնում Արփիար Արփիարյանի խմբագրությամբ լույս տեսնող «Նոր կյանք» պարբերականի օգնական խմբագիրը։ 1901 թ. եկել է Կովկաս և հաստատվել Բաքվում, որտեղ ծառայել է նավթարդյունաբերական ֆրանսիական մի ընկերությունում, ապա նշանակվում է ընկերության տնօրեն։ Այս շրջանում «Մուրճ» ամսագրի 1901-1902 թվականների համարներում վերատպվել են նրա պատմվածքներից մի քանիսը, ինչպես «Ղալաթիո ռեսթը», «Աղավնիները», «Խաչախճին» և այլն։ Մինև 1920 թ. մնում է Կովկասում և Ռուսաստանում` ստեղծագործական կյանքից կտրված։ 1920 թ. հեռացել է Բաքվից, մեկնել է Կ. Պոլիս, ապա վերջնականապես հաստատվել Փարիզում` նորից մղվելով դեպի գրական կյանքը։ Այստեղ Բաշալյանը կատարում է ազգային-հասարակական և մշակութային արգասավոր գործունեություն։ Նա Հայաստանի օգնության կոմիտեի (ՀՕԿ) և հայ բարեգործական ընդհանուր միության (ՀԲԸՄ) անդամներից էր։ Վերջինիս հանձնարարությամբ 1924 թվականին ժամանում է Խորհրդային Հայաստան։
1928-1934 թթ. Փարիզում խմբագրել է ֆրանսերեն և հայերեն բաժիններ ունեցող «Լը Ֆուայե» պարբերականը։
Կյանքի վերջին տարիներին գրել է իր հուշերը «Թրքահպատակի մը արկածները մեծ պատերազմին ատեն» վերնագրով, որը լույս է տեսել 1939 թ. մամուլում։ 1943 թ. Փարիզում լույս է տեսել նրա գեղարվեստական ստեղծագործությունների առաջին հատորը՝ գրականագետ Արշակ Չոպանյանի առաջաբանով։ Լևոն Բաշալյանը վախճանվել է 1943 թվականի փետրվարի 1-ին, Ֆրանսիայի Վիշի քաղաքում։ 1945 թ. նրա ստեղծագործությունները հրատարակվել է նաև Հալեպում, 1965 թ.՝ Երևանում։


== Երկեր ==
Նորավէպեր եւ պատմուածքներ, Փարիզ, 1943, 272 էջ։
Պատմուածքներ, Հալէպ, 1945, 200 էջ։
Ընտիր երկեր, Երևան, 1962, 284 էջ։
Բաշալյան Լևոն, Թլկատինցի, Առանձար, Երկեր, Երևան, 1982, էջ 257-474։
Երկեր, Անթիլիաս, 1994, 384 էջ։


== Գրականություն ==
Ստեփան Կուրտիկյան, Արևմտահայ ականավոր նովելիստը։ «Գրական թերթ», 1969, № 5:


== Աղբյուրներ ==
Առանց ոտնակների հեծանիվ

Առանց ոտնակների հեծանիվ, հեծանիվ, որը չունի ոտնակներ և փոխանցումներ։ Ներառում է հեծանիվի և սամակատի հատկանիշները․ ինչպես հեծանիվի դեպքում, վարողը նստում է նստատեղին, սակայն սամակատի նման է գնում՝ ոտքերով հրելով գետինը, այլ ոչ թե օգտագործելով ոտնակները։
Այս հեծանիվի առավելությունն այն է, որ այն վարելիս երեխայի համար ավելի հեշտ է պահպանել հավասարակշռությունը, քան սովորական ոտնակով հեծանիվի դեպքում։ Իսկ սամակատի նկատմամբ առավելությունը ֆիզիկական ծանրաբեռնվածության համաչափ բաշխումն է (քանի որ երկու ոտքերը հավասարապես են ներգրավված շարժման մեջ)։


== Պատմություն ==
Մանկական առանց ոտնակների հեծանիվների անմիջական նախորդը Կառլ Դրեզի հորինած երկանիվ փայտե հեծանիվն էր, որը կոչվում էր «վազելու համար նախատեսված մեքենա» (գերմ.՝ Laufmaschine)։ Առաջին ուղևորությունը տեղի է ունեցել 1817 թվականի հունիսի 12-ին, իսկ Դրեզը 1818 թվականին ստացել է իր գյուտի արտոնագիրը։ Այն նաև հայտնի է դրեզինա անունով (գյուտարարի անունով), իսկ 1818 թվականին ֆրանսիացի Ժոզեֆ Նյեպսը իր՝ ավելի հարմար նստատեղով տարբերակի համար առաջարկեց հեծանիվ (ֆր.՝ vélocipède, լատիներեն «արագ ոտքեր» արտահայտությունից) անունը։ Անգլիայում այս տրանսպորային միջոցն անվանեցին «ձի-զվարճանք» (անգլ.՝ hobby-horse) կամ «ձի դենդիի համար» (անգլ.՝ dandy-horse)։ Երկրորդ պարագայում դա կապված էր նրա հետ, որ այդ տարիներին տվյալ փոխադրամիջոցով երթևեկում էին հիմնականում անգործ երիտասարդ դենդիները։
20-րդ դարի վերջին այս տրանսպորտային միջոցը ձեռք բերեց նոր կիրառություն։ 1997 թվականին գերմանացի դիզայներ Ռոլֆ Մերթենսը որոշեց իր երկու տարեկան որդու համար նախագծել նմանատիպ մոդել, որը երեխային հնարավորություն կտար վարել ոտքերով հրելով և աստիճանաբար սովորել պահել հավասարակշռությունը։ Մանկական առանց ոտնակների հեծանիվը աստիճանաբար ձեռք բերեց մեծ ճանաչում, և Մերթենսը եղբոր հետ հիմնադրեց «Kokua» ընկերությունը՝ վաճառելու իրենց հայտնագործությունը։ Այս հեծանիվները գերմաներեն կոչվեցին «Laufrad» (գերմ.՝ laufen «վազել» և գերմ.՝ rad «անիվ»)։
21-րդ դարի սկզբին առանց ոտնակների մոդելը փոփոխությունների ենթարկվեց և նոր կառուցվածքով սկսեց կիրառվել որպես մանկական տրանսպորտ։ Հիմա դա ամենատարածված մանկական տրանսպորտն է Եվրոպայում և ԱՄՆ-ում, 2010 թվականի սկզբից այն դարձավ ավելի տարածված նաև Ռուսաստանում։


== Տեսակներ ==
Առանց ոտնակի հեծանիվները կարող են լինել երկանիվ, եռանիվ կամ քառանիվ։ Դրանք պատրաստվում են մետաղից, փայտից կամ պլաստմասայից։ Որպես կանոն՝ առանց ոտնակի հեծանիվները արգելակներ չունեն, սակայն որոշ մոդելներ ունեն ձեռքի արգելակ։ Կան հիբրիդային մոդելներ, որոնց ոտնակները հանելու և հենոցը իջեցնելու պարագայում այն վերածվում է առանց ոտնակների հեծանիվի։ Հնարավոր է փոխել ժամանակակից առանց ոտնակների հեծանիվների անիվները՝ դրանք դարձնելով ձմեռային և երեխային հնարավորություն տալով այն օգտագործել տարվա ցանկացած եղանակին։


== Կիրառություն ==
Որպես կանոն՝ առանց ոտնակների հեծանիվները նախատեսված են 1-6 տարեկան երեխաների համար։ Դրանց օգնությամբ երեխաները սովորում են պահել իրենց հավասարակշռությունը վարելու ժամանակ, ուստի հաճախ այսպիսի հեծանիվները միջանկյալ օղակ են հանդիսանում սովորական ոտնակներով հեծանիվ վարել սովորելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Առանց ոտնակների հեծանիվ
Արմեն Ռոնով (Մկրտչյան)

Արմեն Ռոնով (Մկրտչյան) (1971, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ռեժիսոր, սցենարիստ, նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Արմեն Ռոնովը ծնվել է 1971 թվականին Երևանում։ Ավարտել է Երևանի Հակոբ Կոջոյանի անվան գեղարվեստի դպրոցը, 1996 թվականին՝ Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտը, ստացել դրամատիկական թատրոնի ռեժիսորի որակավորում։ Ֆլորենցիայում ուսումնասիրել է գծանկարի և նկարազարդումների արվեստը, գեղարվեստական պատկերների ձևավորումն ու կառուցումը և իր ֆիլմերում օգտագործում է գրաֆիկական արտահայտչամիջոցներ՝ ուրվագծեր, նրբագծեր, գունաբծեր, հանքաներկեր, որոնցով պատկերը ստանում է վառ գունային կամ նրբերանգային հարաբերակցություն։
1999 թվականին «Ահա կույսը արգանդում» վավերագրական-հեղինակային ֆիլմով որպես նկարիչ, ռեժիսոր և սցենարիստ մուտք է գործել կինո։ Նրա առաջին ռեժիսորական աշխատանքը «Ամեն» վավերագրական ֆիլմն է (2000)։ «Պոպրիշչինը» (2007) Արմեն Ռոնովի խաղարկային դեբյուտն է, որն արժանացել է ազգային և երկու միջազգային մրցանակների։
2014 թվականին Արմեն Ռոնովի գրաֆիկական և գեղանկարչական աշխատանքների անհատական ցուցահանդեսը կայացել է Երևանի Մանկական ստեղծագործության թանգարանում։


== Անդամակցություն ==
Հայաստանի նկարիչների միության պատվավոր անդամ
Ռուսաստանի պրոֆեսիոնալ նկարիչների միության անդամ
ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի պրոֆեսիոնալ նկարիչների միության անդամ
Կինեմատոգրաֆիստների կոնֆեդերացիայի անդամ


== Ֆիլմացանկ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հայ նկարիչը «կրակի հետ է խաղում»
Զասլուչնոե

Զասլուչնոե (ուկրաիներեն՝ Заслучне), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կրասիլովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զասլուչնոե գյուղում բնակվում էր 1 148 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3645 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 314,95 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նովոե Պեկելնոե

Նովոե Պեկելնոե (ուկրաիներեն՝ Нове Пекельне), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զաչեպիլովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1775 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովոե Պեկելնոե գյուղում բնակվում էր 224 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,826 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 271,19 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Արղա (Մալաթիայի գավառ, Արքա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արղա (այլ կիրառումներ)Արղա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բարբարա Ռեյնհարտ

Աննա Բարբարա Ռեյնհարտ (գերմ.՝ Anna Barbara Reinhart, հուլիսի 12, 1730(1730-07-12), Վինտերտուր, Ցյուրիխ, Շվեյցարիա - հունվարի 5, 1796(1796-01-05), Վինտերտուր, Ցյուրիխ, Շվեյցարիա), շվեյցարացի մաթեմատիկոս։


== Կենսագրություն ==
Մանուկ հասակում ձիուց ընկնելու հետևանքով Բարբարան ծանր վնասվածք է ստացել և մինչև կյանքի վերջ երկար ժամանակ գամված է եղել անկողնուն։ Նրան բուժող բժիշկը նկատել է աղջկա հակումը դեպի մաթեմատիկան և սկսել է պարապել նրա հետ։ Աննա Բարբարան մաթեմատիկա է ուսումնասիրել Լեոնարդ Էյլերի, Գաբրիել Կրամերի, Պիտեր վան Մուշենբրուկի, Ժերոմ դե Լալանդի և այլոց գրքերից, նամակներ է գրել, երբեմն նրան այցելել են իր ժամանակի բազմաթիվ ականավոր գիտնականներ, մաթեմատիկայի դասեր են տվել։ Ժամանակի ընթացքում Աննա Բարբարան ճանաչվել է որպես հեղինակություն իր բնագավառում։
Ռեյնհարտի ստեղծագործությունների ձեռագրերը չեն պահպանվել։ Նա խմբագրել է իր ժամանակակիցների մի քանի գիտական աշխատություններ, գրել է Իսահակ Նյուտոնի «Բնական փիլիսոփայության մաթեմատիկական սկզբունքները» հիմնարար աշխատության մեկնաբանությունները, որը, սակայն, կորել է նրա մահից հետո։

Ռեյնհարտի որոշ ժամանակակիցներ, օրինակ՝ Դանիել Բեռնուլին, բարձր են գնահատել նրա գիտական աշխատությունները և նրան վեր են դասել Էմիլի դյու Շատլեից։
Աննա Բարբարա Ռեյնհարտը մահացել է 1796 թվականին 65 տարեկան հասակում հոդատապի սրացումից և մանկության տարիներին ստացած վնասվածքի հետևանքներից։


== Հիշատակ ==
2003 թվականին, Բարբարա Ռեյնհարտի հայրենի Վինտերտուր քաղաքում փողոց է անվանակոչվել նրա անունով։


== Գրականություն ==
Hause, Kaspar/Fehr, Max: Die Familie Reinhart in Winterthur, Winterthur 1922, S. 137–139, 223.
Widmer, Urs: Vier Winterthurer Frauenpersönlichkeiten, in: Winterthurer Jahrbuch 1994, S. 35–41, 36–38.
Wolf, Rudolf: Biographien zur Kulturgeschichte der Schweiz. Bd. 1, Zürich 1858, S. 341–350.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Anna Barbara Reinhart
Anna Barbara Reinhart
Աշունը դեռ հեռու է

«Աշունը դեռ հեռու է» (լատիշ․՝ Līdz rudenim vēl tālu), ռեժիսոր Ալոիզ Բրենչի գեղարվեստական ֆիլմը, որը նկարահանվել է Զիգմունդ Սկուինշի «Կոլումբոսի թոռները» վիպակի հիման վրա 1964 թվականին։ Ֆիլմի այլ անվանումն է՝ «Պատմություն մի սիրո մասին»։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1965 թվականի օգոստոսին Ռիգայում և 1966 թվականի փետրվարի 14-ին Մոսկվայում։


== Սյուժե ==
Երիտասարդ ու գեղեցիկ աղջիկը պետք է ընտրի իր սրտի երկու հավակնորդներից մեկին։ Յուդիտեն ունի հրապուրիչ հնարավորություն՝ թաքնվել կազմակերպված կենցաղի աշխարհում, որը կտա երիտասարդ գիտությունների թեկնածու Շումսկու հետ միությունը։ Այնուամենայնիվ, նա հեռանում է Ռոլանդից և ընտրում անհայտությունը ի դեմս իր նախկին դպրոցական ընկերոջ՝ ռոմանտիկ նկարիչ Լիպստի։


== Դերերում ==
Ռենատե Ստուրմանե – Յուդիտե (կրկնօրինակում է Մարիա Վինոգրադովան)
Վիեստուր Ռենդինեքս – Լիպստ (կրկնօրինակում է Վլադիմիր Պրոկոֆևը)
Խարի Լիեպինշ – Ռոլադ Շումսկի (կրկնօրինակում է Ալեքսանդր Ֆրիդենտալը)
Բ. Պովիլայտիս – Ուգիս (կրկնօրինակում է Վլադիմիր Ֆերապոնտովը)
Ուլդիս Պուցիտիս – Ռոբիս (կրկնօրինակում է Ռոդիոն Գորդիենկոն)
Ինտս Բուրանս – Կազիս (կրկնօրինակում է Վլադիմիր Ցիբինը)
Լոլիտա Պլոցինյա – Իյա (կրկնօրինակում է Ե. Շելապենկո)
Լիգիտա Դևիցա – Վիա (կրկնօրինակում է Զոյա Տոլբուզինան)
Վիլիս Վերներս – Կրուսկոպս (կրկնօրինակում է Վսեվոլոդ Սանաևը)


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Էմիլ Բրագինսկի, Օսվալդ Կուբլանով, Զիգմունդ Սկուինշ
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Ալոիզ Բրենչ
Ռեժիսոր-խորհրդատու՝ Յուլիա Կարասիկ
Բեմադրող օպերատոր՝ Յանիս Բրիեդիս
Կոմպոզիտոր՝ Ռայմոնդ Պաուլս


== Ծանոթագրություններ ==
Նեսոլոն

Նեսոլոն (ուկրաիներեն՝ Несолонь), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1569 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նեսոլոն գյուղում բնակվում էր 600 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2674 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 224,38 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մեծ Սոպլյաս

Մեծ Սոպլյաս (ռուս.՝ Большой Сопляс), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը գտնվում է Պեչորա գետի ձախ ափին՝ 1012 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 79 կմ, ջրահավաք ավազանը՝ 550 կմ²։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000063016
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006301
Ավազանի կոդը — 03.05.01.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Դիֆերենցիալ հոգեբանություն

Դիֆերենցիալ հոգեբանություն, հոգեբանության բնագավառ։ Ուսումնասիրում է մարդկանց մեջ եղած անհատական տարբերությունները, անհատի բնավորությունը, խառնվածքը, ընդունակությունները, վարքագծի շարժառիթները, մասնագիտական հակումները, կարողությունները։ Հիմնադիրն է Ֆ. Գալտոնը (XIX դար, Անգլիա)։ «Դիֆերենցիալ հոգեբանություն» հասկացության հեղինակն է Վ․ Շտերնը (Գերմանիա, 1900)։ Դիֆերենցիալ հոգեբանության խոշոր ներկայացուցիչներից են Ա․ Բինեն (Ֆրանսիա), Ա․ Ֆ․ Լազուրսկին (Ռուսաստան)։ Պատկերների, գործողությունների (ռեակցիայի ժամանակ), դրդապատճառների, հաղորդակցման բնագավառում անհատական տարբերությունները հատուկ ուսումնասիրման առարկա են, որի շնորհիվ ավելի հստակ են դարձել անհատ և անձ հասկացությունների տարբերությունները։ Դրանք չեն համընկնում, չնայած ներկայացնում են հոգեբանական նույն կատեգորիան և ցույց են տալիս հոգեկան ռեալությունն իր ամբողջությամբ և անկրկնելիությամբ։ Մարդկանց մեջ եղած անհատական տարբերությունների բացահայտման համար մշակվել և հոգեբանության մեջ ներդրվել են վիճակագրական, ֆակտորային, վարիացիոն վերլուծություններ, որոնք թեև լիովին չեն բավարարում դիֆերենցիալ հոգեբանության պահանջները, սակայն օգտակար են հոգեբանական վերլուծությունների ժամանակ։
Գունգա

Գունգա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։ Գտնվում էր Փյուլք գետը կազմող աջ կողմի վտակներից մեկի ափին, Երզնկա քաղաքից հյուսիս-արևելք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հայրապետ քահանա

Հայրապետ քահանա (ծննդյան և մահվան թվականներն անհայտ), XII դարի վերջի - XIII դարի սկզբի հայ գրիչ և մանրանկարիչ։ Հայրապետից հայտնի են Սեբաստիայում գրված երկու Ավետարան։ Առաջինը նկարազարդել է 1200 թվականին (Մատենադարան, ձեռագիր № 2589)։ Այս ձեռագրում պահպանված ավետարանիչների երկու նկարներից երևում է Հայրապետի՝ մարդկային դեմքերը կենդանի վերապատկերելու վարպետությունը։ Երկրորդ Ավետարանը նկարազարդել է 1211 թվականին (նույն տեղում, ձեռագիր № 987)։ Այս, ինչպես և նախորդ ձեռագրում անզուգական վարպետությամբ կատարված հարյուրավոր զարդագրերը, լուսանցազարդերն ու գլխազարդերը, որոնցում Հայրապետն օգտագործել է նաև ոսկի, հավաստում են, որ նա հայ գրչության արվեստի նշանավոր զարդանկարիչներից և գեղագիրներից է։
Դիդի Մուղանլո

Դիդի Մուղանլո (վրաց.՝ დიდი მუღანლო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Մառնեուլի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 310 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Մառնեուլից հեռու է 18 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1286 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուսաստանի դիվանագիտական ​​ներկայացուցչությունների ցանկ

Ռուսաստանն իր աշխարհաքաղաքական դիրքի շնորհիվ, ինչպես նաև խորհրդային դիվանագիտության հաջողությունների շնորհիվ, ունի օտարերկրյա դիվանագիտական ​​առաքելությունների ամենամեծ ցանցերից մեկը։ Ռուսաստանի դեսպանատները և հյուպատոսությունները գործնականում գործում են աշխարհի ցանկացած երկրում, բացառությամբ` Կենտրոնական և Հարավային Աֆրիկայի, Կենտրոնական Ամերիկայի, Բութանի, Օվկիանիայի երկրներից շատերի։
Ռուսաստանի արտասահմանյան պաշտոնական գրասենյակները հետևյալն են.

դեսպանություններ (խստորեն ասած, միայն դիվանագիտական ​​առաքելություններն են),
հյուպատոսական հիմնարկներ (ընդհանուր հյուպատոսություններ, հյուպատոսություններ),
միջազգային կազմակերպությունների մշտական ​​առաքելություններ։Դեսպանատունն ունի նաև հետևյալ գործառույթները.

առևտրային ներկայացուցչություններ,
գիտության և մշակույթի կենտրոններ։


== Դեսպանատներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Министерство иностранных дел
Խնկենի (անձնանուն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խնկենի (այլ կիրառումներ)Խնկենի, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն խնկենի՝ «խնկի ծառ, անուշահոտ» բառից։ Հիշատակվել է 1796 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Վարդահովիտ

Վարդահովիտ (նախկին անվանումը` Գյուլլիդուզ), գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Վայոց ձորի մարզի Եղեգնաձորի տարածաշրջանում։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Գյուղը գտնվում է մարզկենտրոն Եղեգնաձորից մոտ 19 կմ հյուսիս արևելք, Եղեգիս գետի վերին հոսանքի շրջանում` աջ բարձրադիր ափին։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է մոտ 2050 մ։ Համայնքի վարչական տարածքը կազմում է 10 712 հեկտար հողատարածք՝ գյուղատնտեսական նշանակության՝ 10 630 հեկտար, որից վարելահող՝ 227 հեկտար, խոտհարք՝ 341 հեկտար, արոտ՝ 9345 հեկտար, իսկ այլ հողեր՝ 717 հեկտար։


== Պատմություն ==
Համայնքում 1989 թվականից բնակվում են փախստական և մարզի տարբեր գյուղերից երիտասարդ ընտանիքներ, ովքեր իրենց նախկին բնակավայրերում հնարավորություն չեն ունեցել բնակարան կառուցելու, ապրելու, տեղափոխվել և բնակություն են հաստատել Վարդահովիտ գյուղական համայնքում։ Վարդահովիտ է վերանվանվել 1991 թվականի ապրիլի 3-ին։
Գյուղում կան 13-16 դդ. խաչքարեր։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թվականի մարդահամարի արդյունքների` Վարդահովիտի մշտական բնակչությունը կազմել է 103, առկա բնակչությունը` 105 մարդ։ Մինչև 1989 թ. գյուղում ապրել են ադրբեջանցիներ, այնուհետ` հայեր։ Վարդահովիտի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.

Համայնքում առկա է 130 գյուղացիական տնային տնտեսություններ, բնակչությունը՝ 270 մարդ։


== Տնտեսություն ==
Գյուղն ունի հիմնական դպրոց, մշակույթի տուն, վարչական շենք, բուժկետ, հեռախոսաֆիկացված է։
Բնակչությունը զբաղվում է բանջարաբոստանային կուլտուրաների մշակությամբ և անասնապահությամբ։


== Տես նաև ==
Վարդահովիտի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Վայոց ձորի մարզ)
Վայոց ձորի մարզ


== Արտաքին հղումներ ==
Վարդահովիտ բնակավայրը «GEOnet Names Server» կայքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Արարատ (ֆիլմ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արարատ (այլ կիրառումներ)«Արարատ» (անգլերեն՝ Ararat), կանադահայ ռեժիսոր Ատոմ Էգոյանի կողմից 2002 թվականին նկարահանված ֆիլմ, որը պատմում է Մեծ Եղեռնի և դրա ընթացքում ծավալված մի շարք կարևոր դեպքերի, մասնավորապես՝ Վանի հերոսամարտի մասին։ Ֆիլմը նաև զննման է ենթարկում ճշմարտության բնույթը ու դրա ճանաչումն արվեստի միջոցով։ Էգոյանը բացի ֆիլմի ռեժիսորը լինելուց նաև սցենարի հեղինակն է և համապրոդյուսերը։ ֆիլմը արտամրցույթային կարգով ներկայացվել է Կաննի միջազգային փառատոնին։ 2003թ. կայացած Genie Awards միջազգային փառատոնին այն արժանացել է 5 մրցանակի։ Միջոցառման վարողներից է եղել ֆիլմի դերակատարներից Արսինե Խանջյանը, որը ռեժիսոր Ատոմ Էգոյանի կինն է։ 


== Դերակատարներ ==
Գլխավոր դերակատարներն են՝

Շառլ Ազնավուր - Էդուարդ Սարոյան
Քրիստոֆեր Պլամմեր - Դեյվիդ
Դեյվիդ Ալփեյ - Րաֆֆի
Արսինե Խանջյան - Անի
Էրիկ Բոգոսյան - Ռուբեն
Մարի-Ջոսե Կրոս - Սելիա
Բրենթ Կարվեր - Ֆիլիպ
Էլիաս Կոտեաս - Ալի, Ջևդեթ բեյի դերակատար
Լուսնակ - Շուշան, Արշիլ Գորկու մայր
Սիմոն Աբգարյան - Արշիլ Գորկի
Կարեն Բոյաջյան - Պատանի Արշիլ Գորկի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կանադական ֆիլմարտադրության հանրագիտարան Archived 2008-02-25 at the Wayback Machine.
Հոդված «Թայմ» ամսագրում Archived 2011-05-23 at the Wayback Machine.
Պաշտոնական էջ Miramax.com-ում Archived 2008-05-16 at the Wayback Machine.
Բուրգաս (այլ կիրառումներ)

Բուրգաս կարող է վերաբերվել.

Բուրգաս, քաղաք Բուլղարիայի Բուրգասի մարզի համանուն համայնքում։
Բուրգաս, համայնք Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում։
Սերգեևո (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍերգեևոՍերգեևո (ռուս.՝ Сергеево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 23 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նովոսյոլովկա Վտորայա (գյուղ, Թելմանովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նովոսյոլովկա ՎտորայաՆովոսյոլովկա Վտորայա (ուկրաիներեն՝ Новоселівка Друга), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Թելմանովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոսյոլովկա Վտորայա գյուղում բնակվում էր 439 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աբրիոլա

Աբրիոլա  (իտալերեն՝ Abriola), կոմունա Իտալիայում, Բազիլիկատա մարզում՝ Պոտենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5390 մարդ (2008 թվական), բնակչության խտությունը կազմում է 17.7 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 96 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 85010։ Հեռախոսային կոդը՝ 0971։
Քաղաքի հովանավորը սուրբ Սան Վալենտինն է։ Նրա տոնը նշվում է փետրվարի 14-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Աբրիոլա քաղաքի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Սանտա Լյուչիա Ստրոնկոնե աստղադիտարան

Սանտա Լյուչիա Ստրոնկոնե աստղադիտարան (անգլ.՝ Osservatorio Astrometrico Santa Lucia Stroncone, աստղադիտարանի կոդը` — «589»), աստղադիտարան Իտալիայի Ումբրիա մարզի Ստրոնկոնե քաղաքի մոտ։ Հիմնադրվել է 1989 թվականին։ Աստղադիտարանը գտնվում է ծովի մակերևույթից 350 մ բարձրության վրա։ Աստղադիտարանում ակտիվորեն կատարվում են աստերոիդների հետազոտություններ։
Աստերոիդների հիմնական գոտու (5609) Ստրոնկոնե աստերոիդը, որը հայտնաբերվել է այս աստղադիտարանում 1993 թվականին անվանվել է աստղադիտարանի գտնվելու վայրի պատվին։


== Աստղադիտարանի գործիքներ ==
0.50-մ f/2.8 Ռիչի-Կրետյեն աստղադիտակ (մինչև 2002 թվականը, դրանից հետո ավելացվեց աստղադիտակի ֆոկուսային հեռավորությունը)
500 մմ f/7,5 Ռիչի-Կրետյեն աստղադիտակ
Celestron C11 280 մմ f/10
Baker-Schmidt 250 մմ f/3
105 մմ f/14.2 ռեֆրակտոր աքրոմատ
SBIG STL-1001E


== Հիմնական նվաճումները ==
Հայտնաբերվել են 168 աստերոիդ 1993-ից 1998 թվականները
5267 աստղաչափական դիտարկումներ հրապարակվել են 1989-ից 2009 թվականները
1996 AE, 1995F և 2004 DG գերնորերի հայտնաբերում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աստղադիտարանի մասին
Gruppo Italiano AstrometristiՓոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում աստղադիտարանի կատարած դիտարկումները

Աստերոիդների աստղաչափական դիտարկումները
Աստերոիդների աստղաչափական դիտարկումներըNASA ADS տվյալների բազայում աստղադիտարանի ներդրումը

Որոնում «Santa Lucia Stroncone» բառերով
Մեթյու Դելավեդովա

Մեթյու Դելավեդովա (անգլ.՝ Matthew Dellavedova, սեպտեմբերի 8, 1990(1990-09-08), Maryborough), ավստրալիացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ։ Ներկա պահին հանդես է գալիս Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) «Կլիվլենդ Կավալիերս» ակումբում՝ որպես խաղարկող և հարձակվող պաշտպան։
«Կլիվլենդ Կավալիերսի» կազմում 2016 թվականին ճանաչվել է NBA-ի չեմպիոն։
Ակումբային կարիերայից զատ ներկայացնում է Ավստրալիան միջազգային մրցաշարերում։


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը NBA.com կայքում(անգլ.)
Էջը «Բասկետբոլ-ռեֆերենսում» Archived 2016-07-04 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Հրաչիկ Ջավախյան

Հրաչիկ Աշոտի Ջավախյան (ծնվել է 1984 թվականի հուլիսի 6-ին, Կիրովական, Հայկական ՍՍՀ), հայ բռնցքամարտիկ, Հայաստանի բազմակի չեմպիոն, Եվրոպայի չեմպիոն (2010), Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր (2008)։ Հայաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ (2009)։
Հրաչիկ Ջավախյանը բռնցքամարտով զբաղվել սկսել է 14 տարեկանում վաստակավոր մարզիչ Արմեն Գևորգի Միսակյանի ղեկավարությամբ։ 2005 թվականից ընդգրկված է Հայաստանի ազգային հավաքականի կազմում։ 2006 թվականին դարձել է Եվրոպայի չեմպիոն, 2008 թվականին Պեկինում անցկացվող Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր թեթև (մինչև 60 կգ) քաշային կարգում։ Երկու մրցությունների ընթացքում էլ պարտվել է միայն օլիմպիական երկակի չեմպիոն Ալեքսեյ Տիշչենկոյին։ 2009 թվականին Միլանում տեղի ունեցած աշխարհի առաջնությունում անհաջող ելույթ ունենալուց հետո որոշել է անցնել առաջին միջին քաշային կարգ։ Նոր քաշային կարգում առաջին անգամ հանդես է եկել Եվրոպայի՝ 2010 թվականի առաջնության ժամանակ, որտեղ նա բոլոր հինգ մարտերում հաղթանակ է տարել ու նվաճել Եվրոպայի չեմպիոնի տիտղոս։
2008 թ. սեպտեմբերի 17-ին Հայաստանի Նախագահի հրամանագրով պարգևատրվել է «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը Sports-reference.com կայքում Archived 2012-11-13 at the Wayback Machine.
Պրոֆիլը Օլիմպիադա-2008-ի կայքում
Ծավ (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ծավ (այլ կիրառումներ)Ծավ, Բասուդ, Բասութագետ, Բասուտ, Ցավ, գետ Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Արաքսի ձախ վտակը։  Ստորին հոսանքի շրջանում կոչվում Է Խաչինշայ կամ Շիկահող։ Կազմվում է Շիշկերտ և Մազրա վտակներից։ Սկիզբ է առնում Խուստուփ լեռնազանգվածի հյուսիս–արևմտյան լանջերից և լեռնային V-աձև հովտով արևմուտքից հոսում է դեպի արևելք՝ մտնելով Արցախի սահմանը։ Արաքսին է միանում Երևան—Բաքու երկաք գծի Մինջևան կայարանից 4—5 կմ հարավ–արևմուտք։ Երկարություն 42 կմ (Հայաստանում՝ 27 կմ), ավազանը՝ 356 քաո. կմ (Հայաստանում՝ 195,5 քառ կմ)։ Հիմնականում ունի անձրևաձն–հալքային սնում և հորդանում է ապրիլ- մայիս ամիսներին, վերին հոսանքում՝ ստորերկրյա ջրերից։ Տարեկան միջին ծախսը 1,15 մ³/վրկ է, հոսքը՝ 36,2 միլիոն մ³։ Ծավի հովտում, համանուն գյուղի մոտ, 1979 թվականի դրությամբ եղել է սոսու մեծ արգելավայր։


== Ծանոթագրություններ ==