armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Միրզա Ախունդով

Միրզա Ֆաթալի Ախունդով (պարսկերեն՝ میرزا فتحعلی آخوندزاده‎, ադրբ.՝ Mirzə Fətəli Axundov, հուլիսի 12 (24), 1812, Շաքի, Շաքիի խանություն - մարտի 10 (22), 1878, Թիֆլիս, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն), հայտնի նաև որպես՝ Միրզա Ֆաթալի Ախունդզադե, ազարի գրող, հասարակական գործիչ, լուսավորական, փիլիսոփա, ադրբեջանական ռեալիստական գրականության հիմնադիր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է հուլիսի 12-ին, Նուխիում (Շաքի), սովորել տեղի հոգևոր դպրոցում, ապա ավարտել ռուսական ուսումնարանը։ Տիրապետել է նաև արաբերենին, պարսկերենին։ 1834-1861 թվականներին արևելյան լեզուների թարգմանչի պաշտոնով աշխատել է Թիֆլիսում՝ Կովկասի փոխարքայի գրասենյակում։
Միաժամանակ ադրբեջաներեն է դասավանդել Թիֆլիսի հայկական գավառական դպրոցում 1837 թ., ուր տեսուչ էր Խաչատուր Աբովյանը, ապա պարսկերեն՝ Ներսիսյան դպրոցում 1852 թ.։ Ծանոթ է եղել Գ. Սունդուկյանի, Ս. Ներսիսյանցի հետ։ Եղել է Երևանում 1857-1858 թթ., շփվել տեղի հայ առաջավոր մարդկանց հետ։


== Գործունեություն ==
Ախունդովի առաջին նշանակալից ստեղծագործությունը Ալեքսանդր Պուշկինի մահվան առթիվ գրած «Արևելյան պոեմ»-ն էր (1837)։ «Ալքիմիկոս մոլլա Իբրահիմ-Խալիլը» 1850 թ., «Բուսաբան մուսյո ժորդանը և հայտնի կախարդ դերվիշ Սասթալիշահը» 1850 թ., «Լենքորանի խանության վեզիրը» (1850 թ.), «Ավազակին հաղթած արջը» 1851 թ. կատակերգություններում քննադատել է նախապաշարմունքը, հետամնացությունը, բռնակալությունը։
Նշանակալից է «Ժլատի արկածները կամ Հաջի Կարա» 1852 թ. պիեսը, որտեղ ներկայացված են հայ ազնիվ և աշխատասեր գյուղացիներ Առաքելն ու Մկրտիչը։ Նրա լավագույն արձակ ստեղծագործություններից է համարվում «Խաբված աստղեր» (1857) վիպակը։ Նրա լուսավորական սկզբունքը դրսևորվել է արաբական այբուբենի փոփոխման համար մղած պայքարում։ Այս հարցում նրան աջակցել է իրանական լուսավորական, հայազգի Միրզա Մելքում խանը։
Իր փիլիսոփայական նամակներում  Ախունդովը քննադատել է իդեալիզմն ու կրոնական մոլեռանդությունը, պաշտպանել մատերիալիստական հայեցողությունը։ Ժխտել է աշխարհն աստծո արարչագործություն լինելու տեսակետը, վերապահումներով ընդունել տիեզերքի նյութականությունը, դրա ամբողջական, եզակի, կատարյալ և համապարփակ էությունը («Պատասխան անգլիական փիլիսոփա Յումին», հրտատարակչություն 1938 թ.)։ 
Մահացել է փետրվարի 26-ին Թիֆլիսում։


== Միրզա Ախունդովը հայերեն ==
Արևելյան պոեմ։ Գրված Պուշկինի մահվան առթիվ, Ե., Պետհրատ, 1938, 28 էջ։ Ադրբեջաներենից թարգմ.՝ Վեսպեր։
Արևելյան պոեմ։ Գրված Պուշկինի մահվան առթիվ, Ե., Հայպետհրատ, 1962, 23 էջ։ Ադրբեջաներենից թարգմ.՝ Վեսպեր։

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Джафаров Д. М.-Ф. Ахундов (критико-биографический очерк). — М.: Художественная литература, 1962.
Ибрагимов А. А. Описание архива М. Ф. Ахундова. — Баку: Изд-во АН Азербайджанской ССР, 1962.
Караев Я. Мирза Фатали Ахундов. — Баку: Язычы, 1982.
Вилаят Кулиев. Публикуются впервые. Новые документы о М. Ф. Ахундове. — Литературный Азербайджан, 1987, № 12.
Мамедов Ш. Ф. Мировоззрение М. Ф. Ахундова. — М.: Изд-во Московского университета, 1962.
Դվինայի խորշ

Դվինայի խորշ կամ Դվինայի ծոց, ծոց Սպիտակ ծովի հարավ֊արևելյան ափերի մոտ։ Երկարությունը շուրջ 93 կմ է, լայնությունը մուտքի մոտ՝ շուրջ 130 կմ, խորությունը մինչև 120 մ։ Խորշն է թափվում Հյուսիսային Դվինա գետը, որի գետաբերանում են Արխանգելսկ և Սևերոդվինսկ նավահանգիստները։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալիսը հայելու աշխարհում

Ալիսը Հայելու աշխարհում (անգլ.՝ Through the Looking-Glass, and What Alice Found There - «Հայելու միջով, և ինչ այնտեղ գտավ Ալիսը»), անգլիացի մաթեմատիկոս և գրող Լուիս Քերոլի վիպակ, հրատարակվել է 1871 թ. և հանդիսանում է նույն հեղինակի «Ալիսը Հրաշքների աշխարհում» գրքի շարունակությունը։ Թարգմանվել է բազմաթիվ լեզուների, այդ թվում նաև հայերեն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալիսը հայելու աշխարհումը զանգակում
Ալիսը հայելու աշխարհում
Ենոք Մկրտումյան

Ենոք Ալավերդու Մկրտումյան (1896, Քրդևան, Հայաստան - 1920, Դիլիջան), Կարմիր բանակի կողմից Հայաստանի Հանրապետության օկուպացիայի կողմնակից և երկրում խորհրդային կարգերի հաստատման աջակից, որի համար գնդակահարվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։
Ենոք Մկրտումյանը 1917 թվականին անդամագրվել է Կոմունիստական կուսակցությանը։ Հեղափոխական գործունեության մեջ ներգրավվել է Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում սովորելու տարիներից։ 1917-1919 թվականներին խորհրդային կարգերի հաստատմանն ուղղված գործունեություն է իրականացրել Էրզրումի ռազմաճակատի հայ զինվորների շրջանում, ապա՝ Վրաստանում։ Աշխատակցել է Թիֆլիսի «Պայքար» և Բաքվի «Կոմունիստ» խորհրդային գաղափարախոսությունը կրող թերթերին։ Ձերբակալվել է Վրաստանի մենշևիկյան իշխանության կողմից և արտաքսվել Հայաստան։ Այստեղ Ե. Մկրտումյանը ստանձնել է Քրդևան գյուղի բոլշևիկյան կազմակերպության ղեկավարությունը և իրականացրել հակապետական գործունեւոյթուն։ 1920 թվականի ապրիլին ընտրվել է Ռուսաստանի կոմունիստական կուսակցության կենտկոմի կովկասյան բյուրոյի Դիլիջանի գավառային կազմակերպության կոմիտեի կազմում։ 1920 թվականի մայիսին ձերբակալվել և տեղափոխվել է Դիլիջանի բանտ։ Բանտից փախչելով նշանակալի մասնակցություն է ունեցել Իջևանում 1920 թվականի Մայիսյան ապստամբության նախապատրաստմանը՝ նպատակ ունենալով ոչնչացնել Հայաստանի Հանրապետությունը։ Իր հակապետական գործունեության համար գնդակահարվել է։
1935 թվականին ԽՍՀՄ իշխանությունների կողմից Ենոք Մկրտումյանի անունով է անվանակոչվել Իջևանի շրջանի Քրդևան գյուղը՝ ստանալով Ենոքավան անունը։
Շոմերակ

Շոմերակ (ֆր.՝ Chomérac), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 2689 մարդ, բնակչության խտությունը` 141.97 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18.94 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 500 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 120 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 6 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1878 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1362-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 516։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,5 %։ 1362 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1278 անձ (683 տղամարդ և 595 կին)։ Գործազուրկ են եղել 84 անձ (35 տղամարդ և 49 կին)։ 516 անաշխատունակներից 197-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 209-ը` թոշակառուներ, իսկ 110-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Բերյոզովիե Մոստի

Բերյոզովիե Մոստի (ռուս.՝ Берёзовые Мосты, ֆիններեն՝ Mantere), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Պրիօնեժսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ինչպես ամուսնանալ 3 օրում (ֆիլմ)

«Ինչպես ամուսնանալ 3 օրում» (անգլ.՝ Leap Year), ռոմանտիկ կատակերգություն, որի ռեժիսորն է Անանդ Թակերը։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2010 թվականի հունվարի 6-ին։ Ֆիլմի կարգախոսն է. «Anna planned to propose to her boyfriend on February 29th. This is not her boyfriend»(«Աննան պատրաստվում է իր ընկերոջը ամուսնության առաջարկություն անել փետրվարի 29-ին։ Դա նրա ընկերը չէ»)։


== Սյուժե ==
Սուրբ Օսվալդի օրը՝ փետրվարի 29-ը Մեծ Բրիտանիայում և Իռլանդիայում պատմության մեջ համարվում է միակ օրը, երբ կինը կարող է տղամարդուն ամուսնության առաջարկություն անել, իսկ վերջինս չպետք է հրաժարվի։ Հենց այդ օրը ամերիկուհի Աննա Բրեդին որոշում է առաջարկություն անել իր ընկերոջը՝ Ջերեմիին և մեկնում է նրա մոտ Դուբլին։ Բայց հանգամանքների բերումով նրա ծրագիրը չի իրականանում։ Աննան պետք է ամբողջ երկրով ճանապարհորդեր և հետո նոր իրականացներ իր երազանքը։


== Դերերում ==
Էմի Ադամս - Աննա Բրեդի
Մեթյու Գուդ - Դեկլան օ՛Կալագան
Ադամ Սքոթ - Ջերեմի Սլոան
Ջոն Լիտգոու - Ջեկ Բրեդի
Կետյլին Օլսեն - Լիբի
Դոմինիկ ՄաքԷլիգոտ - հարսնացու


== Նկարահանումներ ==
Ֆիլմի նկարահանումներն անցել են Արան կղզիներում, Դուբլինում,Իռլանդիայում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմի պաշտոնական կայք Archived 2011-08-20 at the Wayback Machine.
Leap Year
Leap Year
Հիրբեթ-Քուրիշան

Հիրբեթ-Քուրիշան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ստարոդուբովշչինա

Ստարոդուբովշչինա (ռուս.՝ Стародубовщина), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տոմատախյուս

Տոմատախյուս, պատրաստում են հասած պոմիդորից տրորելով և եփաթանձրացնելով 2-3 անգամ։ Տոմատի մածուկից տարբերվում է չոր նյութերի քիչ պարունակությամբ (12-20 %)։ 


== Պարունակություն ==
Չոր նյութերի 20 % խտության դեպքում տոմատախյուսը պարունակում է միջին հաշվով 11,8 % շաքար, 1,8 % օրգանական թթուներ, 26 մգ % C վիտամին, 1,8 մգ % կարոտին (A նախավիտամին)։ Տոմատախյուսը օգտագործում են նույն նպատակով, ինչ տոմատի մածուկը։
Սերբիայի գիտությունների և արվեստի ակադեմիա

Սերբիայի գիտությունների և արվեստի ակադեմիա (սերբ.՝ Српска академија наука и уметности, САНУ), Սերբիայի բարձրագույն գիտական և լուսավորչական ամենաակնառու ակադեմիական հաստատությունը՝ հիմնադրված 1841 թվականին։ Սերբիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիա անունով գոյություն է ունեցել 1886 թվականին հիմնադրումից մինչև 1947 թվականը, երբ ստացավ Սերբիայի գիտությունների ակադեմիա անվանումը։ 1960 թվականին օրենքով հաստատվել է այժմյան անունը (հապավումը՝ ՍԱՆՈՒ)։
Ակադեմիայի կազմում եղել են Իոսիֆ Պանչիչը, Յովան Ցվիիչը, Ստոյան Նովակովիչը, Բրանիսլավ Պետրոնիևիչը, Միխայլո Պուպինը, Նիկոլա Տեսլան, Միլուտին Միլանկովիչը, Միխայլո Պետրովիչ-Ալասը, Բոգդան Գավրիլովիչը, Իվո Անդրիչը, Դանիլո Կիշը և սերբական ու այլ ծագմամբ բազմաթիվ այլ գիտնականներ ու արվեստագետներ։


== Պատմություն ==


=== Նախորդներ ===

Սերբիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիան (սերբ.՝ Српска краљевска академија) Սերբական գիտական միության (Српско учено друштво) հետնորդն էր, որի հետ միավորվել է 1892 թվականին և ընդունել նրա անդամներին որպես սեփական սովորական կամ պատվավոր անդամների։ Նույնը տեղի էր ունեցել նաև մի քանի տասնամյակ առաջ, երբ Սերբական գիտական միությունը 1864 թվականի հուլիսի 29-ին զբաղեցրեց Սերբիայի կրթության միությանը (Друштво српске словесности)` Սերբիայի Իշխանության առաջին ուսումնական միությունը՝ հիմնադրված 1841 թվականի նոյեմբերի 7-ին։
1864 թվականին Միությունն ընտրեց իր կազմը միջազգային հեղափոխական գործիչներից՝ Ջուզեպպե Գարիբալդի, Նիկոլայ Չեռնիշևսկի և Ալեքսանդր Գերցեն, սակայն արագորեն լուծարվեց արքայազն Միխայիլ Օբրենովիչի պահպանողական կառավարության գործողությունների պատճառով։


=== Սերբիայի թագավորական ակադեմիայի հիմնադրում ===

Մինչև 1886 թվականին նոյեմբերի 1-ին Սերբիայի գիտությունների և արվեստի ակադեմիայի օրինական հիմնադրումը (որպես Սերբիայի թագավորական ակադեմիա) այն Սերբիայի բարձրագույն ակադեմիական հաստատությունն էր։ Համաձայն Սերբիայի թագավորական ակադեմիայի հիմնադրման հրամանագրի թագավոր Միլանը պիտի ընտրեր առաջին ակադեմիականին, որն էլ իր հերթին պիտի ընտրեր ակադեմիայի մյուս անդամներին։ Առաջինն ընտրված գիտնականների անունները հայտարարեց թագավոր Միլանը 1887 թվականի ապրիլի 5-ին։ Այդ ժամանակ գոյություն ունեին ակադեմիայի չորս բաժանմունքներ, որոնք ժամանակին կոչվում էին «մասնագիտացված ակադեմիաներ»։ Յուրաքանչյուր բաժնում ընդգրկվեցին չորսական ակադեմիկոս։


=== Ներկա ===
Այսօր ակադեմիայում գլխավորվում են սակավաթիվ գիտահետազոտական նախագծեր, որոնք իրականացվում են սերբական այլ գիտական հաստատությունների հետ համագործակցությամբ և միջազգային կազմակերպությունների օգնությամբ։


== Շենք ==
Ակադեմիան 1909-1952 թվականներին գտնվել է Բրանկովյան փողոցի վրա (տուն 15)։ 1963 թվականին շենքի փլուզումից հետո ակադեմիան տեղափոխվեց Կնեզ Միխայիլովի փողոց (տուն 35)։


== Բաժանմունքներ ==


== Նախագահների ցանկ ==


== Աղբյուրներ ==
Sofija Škorić and George Vid Tomashevich, The Serbian Academy After A Century: An Institution at Risk?, հրատարակչություն՝ The Serbian Heritage Academy of Canada, Toronto, 1987։


== Արտաքին հղումներ ==
Սերբիայի գիտությունների և արվեստի ակադեմիայի պաշտոնական կայքէջ
Յոսիպ Բրոզ Տիտոն և ակադեմիան
Նախընտրական խաղեր ՍԱՆՈւ-ում (№. 2276. 27.03.2003.) Archived 2008-05-09 at the Wayback Machine.
Անցու

Անցու (էստ․՝ Antsu), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Անցլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 47 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Մեսյագուտովո (գյուղ, Դուվանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄեսյագուտովոՄեսյագուտովո (ռուս.՝ Месягутово, բաշկիրերեն՝ Мәсәғүт), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դուվանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10900 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վոլկսբերգ

Վոլկսբերգ (ֆր.՝ Volksberg), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 358 մարդ, բնակչության խտությունը` 37.88 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.45 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 55 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 214 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 159-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 55։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,3 %։ 159 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 131 անձ (75 տղամարդ և 56 կին)։ Գործազուրկ են եղել 28 անձ (10 տղամարդ և 18 կին)։ 55 անաշխատունակներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 17-ը` թոշակառուներ, իսկ 25-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Արման Հակոբյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արման Հակոբյան (այլ կիրառումներ)Արման Եղիշի Հակոբյան (սեպտեմբերի 30, 1965(1965-09-30), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ արևելագետ, դիվանագետ։ Իսրայելի Պետությունում Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան։ Բանասիրական գիտությունների թեկնածու (սեմական բանասիրություն)։


== Կենսագրություն ==
Արման Հակոբյանը ծնվել է 1965 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, Երևանում։ 1988 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի արևելագիտության ֆակուլտետի արաբագիտության բաժինը, 1986-1987 թվականներին սովորել է Ամմանի համալսարանում (Հորդանան)։ 1991 թվականին ավարտել է ՀՀ ԳԱԱ արևելագիտության ինստիտուտի ասպիրանտուրան։
1989-1991 թվականներին ՀՀ ԳԱԱ արևելագիտության ինստիտուտի արաբական երկրների բաժնում եղել է ավագ լաբորանտ, 1991 թվականից դասավանդել է է ԵՊՀ արևելագիտության ֆակուլտետում (արաբերեն, եբրայերեն, դասական ասորերեն, եբրայագիտություն, արամեագիտություն, ասորագիտություն)։ 1991-1992 թվականներին եղել է ՀՀ ԱԳՆ Մերձավոր արևելքի բաժնի երրորդ քարտուղար, 1992-1995 թվականներին՝ Եգիպտոսում ՀՀ դեսպանության երկրորդ քարտուղար,
1995-1997 թվականներին՝ ՀՀ ԱԳՆ Մերձավոր Արևելքի վարչության արաբական երկրների և Իսրայելի բաժնի առաջին քարտուղար, արտաքին քաղաքականության ծրագրավորման խմբի անդամ, 1997-1999 թվականներին՝ ՀՀ ԱԳՆ Մերձավոր Արևելքի վարչության պետ, ԱԳՆ ատեստացիոն հանձնաժողովի անդամ, 1999-2002 թվականներին՝ ՄԱԿ-ում (Նյու Յորք) ՀՀ մշտական ներկայացուցչության խորհրդական, 2002 թվականին Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնում եղել է ՀՀ ԱԳՆ լիազոր ներկայացուցիչ, արտաքին հարաբերությունների վարչության պետ, 2002-2006 թվականներին՝ ՀՀ ԱԳՆ սպառազինությունների վերահսկման և միջազգային անվտանգության վարչության պետ, 2006-2011 թվականներին՝ Կանադայում ՀՀ դեսպանության արտակարգ դեսպանորդ և լիազոր նախարար, Կանադայում ՀՀ գործերի հավատարմատար, Քաղաքական ավիացիայի միջազգային կազմակերպությունում ՀՀ մշտական ներկայացուցիչ (Մոնրեալ), 2011-2020 թվականներին՝ ՀՀ ԱԳՆ ամերիկյան երկրների վարչության պետ, 2020-2021 թվականներին՝ Բրազիլիայի Դաշնային Հանրապետությունում Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան (նստավայրը՝ Բրազիլիա), 2021 թվականի հուլիսից նոյեմբեր՝ Կոլումբիայի Հանրապետությունում և Բոլիվիայի Բազմազգ Պետությունում Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան (նստավայրը՝ Բրազիլիա)։ 2021 թվականի դեկտեմբերի 28֊ին ՀՀ նախագահի հրամանագրով նշանակվել է Իսրայելի Պետությունում Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան (նստավայրը՝ Թել Ավիվ)։
Ունի արտակարգ դեսպանորդ և լիազոր նախարարի (2007) դիվանագիտական աստիճան։


== Հիմնական հրապարակումներ ==
Դասագրքերի, գիտական հոդվածների հեղինակ է։

Արման Եղիշի Հակոբյան, Արդի եբրայերեն, Երևան, Զանգակ-97, 2003,
Արման Եղիշի Հակոբյան, Դասական ասորերեն, Երևան, Զանգակ-97, 2005, ռուսերեն թարգմանությունը՝ Классический сирийский язык, Մոսկվա, 2010,
Արման Եղիշի Հակոբյան, Արամեագիտության և ասորագիտության ներածություն, Երևան, 2015, անգլերեն թարգմանությունը՝ Introduction to Aramean and Syriac Studies, ԱՄՆ, 2017,
Արման Եղիշի Հակոբյան, Հիսուսի և դևերի արամեերեն, Երևան, 2021։


== Ծանոթագրություններ ==
Կապուտիկ

Կապուտիկ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն կապույտ բառից, որը ևս անձնանուն է։ Անվանը համապատասխանում է պարսկերեն Kabūda անձնանունը։ Այս անունից է առաջացել Կապուտիկյան ազգանունը։


== Գործածություններ ==
Կապուտիկ վարդապետ, ով ունի «Դրուատումն իմաստութեան» գրվածքը։


== Ծանոթագրություններ ==
2008 թ. NBA դրաֆթ

2008 թ. NBA-ի դրաֆթը տեղի ունեցավ 2008 թ.-ի հունիսի 26-ին՝ Նյու Յորքի «Մեդիսոն Սքուեր Գարդեն» մարզապալատի Washington Mutual (WaMu) թատրոնային մասում։ Դրաֆթն ԱՄՆ-ում ցուցադրվել է «ESPN» սպորտային հեռուստաալիքով։ Այս դրաֆթում Բասկետբոլի ազգային ասոցացիայի (NBA) ակումբները, նախապես բաշխված վիճակահանությամբ տրված ընտրության իրավունքներով, ընտրեցին երիտասարդ սիրողական և պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստների` ԱՄՆ-ից և այլ երկրներից։
NBA-ի հաղորդմամբ որպես դրաֆթի նախնական թեկնածու ընտրվում է  44 բասկետբոլիստ, որոնցից 39-ը` ուսանողական առաջնության ներկայացուցիչներ էին, իսկ 5-ը՝ այլ երկրներից։
«Չիկագո Բուլսը», որի՝ առաջինն ընտրելու հավանականությունն ընդամենը 1.7 % էր, ձեռք է բերում դրաֆթը մեկնարկելու լիազորությունը և ընտրում Դերիք Ռոուզին` Մեմֆիսի համալսարանից։ Ռոուզը նույն տարի արժանանում է «NBA-ի տարվա նորեկի» կոչմանը։ «Մայամի Հիթը», երկրորդ ընտրության իրավունքը օգտագործելով, ձեռք է բերում Մայք Բիզլիին` Կանզասի նահանգային համալսարանից։
Ընդհանուր դրաֆթացված բասկետբոլիստներից 29-ը հարձակվողներ էին, 19-ը` պաշտպաններ, իսկ 12-ը՝ կենտրոնականներ։


== Դրաֆթը ==


=== Պատկերասրահ ===

		
		
		
		
		
		
		
		
		


=== Պայմանանշաններ ===


=== Բուն Դրաֆթը ===


== Արտաքին հղումներ ==
NBA.com, դրաֆթ 2008
NBA դրաֆթ - 2008 NBA դրաֆթ - ESPN


== Աղբյուրներ ==
(1583) Անտիլոքուս

(1583) Անտիլոքուս (անգլ.՝ Antilochus), աստերոիդ Յուպիտերի տրոյացիներից։ Հայտնաբերվել է 1950 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Սիլվեն Արենի կողմից Ուքլում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 5,119183 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 4,8451 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 5,3932 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 4230,57 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,085095 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 28,54° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է D դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1583) Անտիլոքուս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սեմերջի

Սեմերջի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Սեզեր սյուր Սյան

Սեն Սեզեր սյուր Սյան (ֆր.՝ Սեն Սեզեր սյուր Սյան), կոմունա Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ շրջանի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Գրաս շրջանի Գրաս 1 կանտոնում։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Սեն Վալեն դե Տիե լուծարված կանտոնի կազմում (Գրաս շրջան)։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 30.02 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 3420 մարդ աճի միտումով, 2012 թվականին՝ 3772 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 125.6 մարդ/կմ²։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը  2011 թվականին կազմել է 3692 մարդ, 2012 թվականին՝ 3772 մարդ.

Բնակչության թվաքանակի դինամիկան։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 2328 բնակիչներից 1681-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 647-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 72.2 %, 1999 թվականին եղել է 70.2 %: Աշխատունակ տարիքի 1681 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 1513-ը (808 տղամարդ և 705 կին), 168 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (81 տղամարդ և 87 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 647 ոչ ակտիվ բնակիչներից 201-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 236-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 210-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով։
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 1539 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 3573 մարդ։ Մեկ հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 20635.5 եվրո։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սեն Սեզեր սյուր Սյան կոմունայի քաղաքապետարանի պաշտոնական կայք (ֆր.)
Գուտա-Կսավերովսկայա

Գուտա-Կսավերովսկայա (ուկրաիներեն՝ Гута-Ксаверівська), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նարոդիչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գուտա-Կսավերովսկայա գյուղում բնակվում էր 45 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,538 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 83,64 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ժողովածու (1838)

Ժողովածու (1838), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1838 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1724 թվականին Միքայէլ Գողթնեցի և Գէորգ Տեր–Մատթեոսյան գրիչների կողմից, ենթադրաբար Ագուլիսում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21.7x16.2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 304 թերթից։ Գրված է միասյուն և երկսյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դեղին մետաքս։ Հիշատակարաններ գրիչի՝ 193բ, 291բ, հետագայի՝ 238ա, 292ա (1796 թ․):


== Բովանդակություն ==
Առ․ Սիւնեցւոյ Մեկնութիւնք Սահմանաց գրոց։
Ամենայն չար տանջելիի։
Վարդ․ Արևելցւոյ Լուծմունք ի ս․ Գրոց (Ժղլանք)։
Թուղթ Գէորգայ կղթ–ի առ պատրիարքն ասորոց։
Վարդ․ Կիլիկեցւոյ Վկայութիւնք Աթանասի ընդդէմ երկաբնակացն։
Պատմութիւն Կասանոսի թագաւորին թաթարաց։
Յովհ․ Որոտնեցւոյ Քարոզ։
Գր․ Կեսարացւոյ Ողբ ի Սրապիոն կաթողիկոսն։
Խրատ փոքր իշխանութիւն տալոյ։
Վանականի վրդ–ի Այլաբանութիւն հնոց գրոց Արարածոց։
Մովս․ Քերթողի վերլուծութիւնք Ստորագութեանցն Արիստոտէլի։
Հերմեսի Եռամեծի Առ Ասկղիպէոս Սահմանք։
Դաւթի Անյաղթի Լինին բազում անգամ առ տրամաբանականսն․․․։
Վարդ․ Այգեյցւոյ Վասն դժոխոցն, Վասն հաղորդութեան։
Հիպողիտայ Վասն կատարածի աշխարհին։


== Ծանոթագրություններ ==
Սոկոլովկա (գյուղ, Պերվոմայսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍոկոլովկաՍոկոլովկա (ուկրաիներեն՝ Соколівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սոկոլովկա գյուղում բնակվում էր 219 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մարտին Ավետիսյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Ավետիսյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Մարտին Աբրահամի Ավետիսյան (ապրիլի 13, 1925(1925-04-13), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 26, 1994(1994-06-26), Երևան, Հայաստան), հայ բեմադրիչ, ռեժիսոր, դերասան։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1977)։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Մարտին Ավետիսյանը ծնվել է 1925 թվականի ապրիլի 13-ին, Երևանում։ Սովորել է Ստեփան Շահումյանի անվան դպրոցում, ընդունվել պոլիտեխնիկական ինստիտուտ, ուսումնառությանը զուգահեռ աշխատել է  Երևանի երաժշտական կոմեդիայի թատրոնում որպես հուշարար։
1953 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ 1942-1956 թվականներին (ընդհատումներով)՝ Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնի, 1956 թվականից՝ ՀԽՍՀ հեռուստաստուդիայի ռեժիսոր։


== Մասնակցություն Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին ==
Պատերազմի օրերին Ավետիսյանը Թամանյան դիվիզիայի 526-րդ գնդի երկրորդ գումարտակում եղել է ջոկի հրամանատար։ 1944 թվականի հունվարի 27-ին, Կերչի փողոցային կռիվների ժամանակ ծանր վիրավորվել է և կորցրել ձախ ոտքը, զորացրվել է ռազմաճակատից որպես հաշմանդամ։ 
Ավետիսյանը պարգևատրվել է «Հայրենական մեծ պատերազմի առաջին աստիճանի» և «Հայրենական պատերազմի երկրորդ աստիճանի» շքանշաններով։


== Պարգևներ ==
Հայրենական մեծ պատերազմի առաջին աստիճանի շքանշան
Հայրենական պատերազմի երկրորդ աստիճանի շքանշան
ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1977)


== Բեմադրություններ ==
Լոպե դե Վեգայի «Պարերի ուսուցիչը» (ԵԵԿԹ)
Մոլիերի «Ակապենի արարքները» (ԵԵԿԹ)
Ասաֆևի «Բախչիսարայի շատրվանը» (հեռուստաթատրոն)
Ռոսսինիի «Սևիլյան սափրիչ» (հեռուստաթատրոն)
«Ջութակահարի պատմածը» (ըստ Հրաչյա Քոչարի, հեռուստաթատրոն)


== Ծանոթագրություններ ==
Լեռան լանջին

Լեռան լանջին, հայկական հայրենասիրական երգ։
Երգը տարբեր ժամանակ կատարել են Հարութ Փամբուկչյանը, Ռուզան Փամբուկչյանը, Ներսիկ Իսպիրյանը, Շուշան Պետրոսյանը։


== Արտաքին հղումներ ==
Երգի տեքստը Վիքիդարանում
Պիսուար

Պիսուար (ֆր.՝ Pissoir) կամ ուրինալ, զուգարանակոնքի տարատեսակ, որը նախատեսված է բացառապես մեզի արտազատման համար։ Որպես կանոն, կիրառվում է հասարակական զուգարաններում։ Կարող է պատրաստվել տարբեր նյութերից՝ սանֆայանսից, էմալացված մետաղից կամ այլ նյութերից։


== Պիսուարները տարբեր պետություններում ==

Իսլամական զուգարանային էթիկետը արգելում է կանգնած դիրքում միզել, ուստի իսլամական պետություններում պիսուարները չեն կիրառվում։
Որոշ պետություններում (Ֆրանսիա, Նիդերլանդներ և այլն) կիրառելի են բաց պիսուարներ։


== Կանանց համար նախատեսված պիսուարներ ==

Արևմտյան աշխարհում ընդունված է, որ կանայք միզարձակման ժամանակ պիտի նստած դիրքով լինեն։ Հավասար հնարավորությունների ստեղծման համար հաճախ են կիրառվում, այսպես կոչված, կանացի պիսուարները, որոնք հարմարեցված են նստելու կամ կքանստելու համար։ Այդ պիսուրաները լայն տարածում չստացան, քանի որ անհարմարավետ են կանանց համար։
Քսաներորդ դարի ավարտին արևմտյան երկրներում ի հայտ եկան հատուկ հարմարանքներ, որոնք թույլ տվեցին կանանց կանգնած դիրքում միզել։ Այդ հարմարանքները հաճախ կոչվում են ուրինելլա։
Շատ հազվադեպ հանդիպում են ունիսեքս պիսուարներ, որոնք նախատեսված են կքանստելու համար և ավելի նման են զուգարանակոնքի։


== Պիսուարներն արվեստում ==

Դադաիզմի հիմնադիր, արվեստագետ և արվեստի տեսաբան Մարսել Դյուշանի աշխարհահռչակ գործը՝ «Շատրվան» ռեդի-մեյդը, իրենից ներկայացնում է պիսուար, որ վրա Դյուշանը ստորագրել է՝ «R. Mutt»։
«Շատրվանը» ստեղծվել է 1917 թվականին և համարվում է դադաիզմի առավել նշանավոր գործերից մեկը և Դյուշանին այսպիսով մոտեցնում է սյուռեալիզմին։ Այս աշխատանքը, ինչպես և բազում այլ ռեդի-մեյդներ, հիմնված է Դյուշանի «հանկարծակիության սկզբունքի» վրա։


== Պատկերասրահ ==
Ստորին Յազվեց

Ստորին Յազվեց (ռուս.՝ Нижний Язевец), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պյոզա գետի աջ ափին՝196 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000212103000049569
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004956
Ավազանի կոդը - 03.03.00.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մ.թ.ա. 569


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Վիջու

Վիջու  (իտալերեն՝ Viggiù), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզում՝ Վարեզե գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է 5210 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 560 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 9 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 21059։ Հեռախոսային կոդը՝ 0332։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Հայտնի մարդիկ ==
Ֆլամինո Պոնցիո (1560—1613) — իտալացի ճարտարապետ


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսային համար՝ 0332 486106
Էլեկտրոնային փոստ՝ protocollo@comune.viggiu.va.it
Պաշտոնականկայք՝ http://www.comune.viggiu.va.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրություն(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Աղավնաձոր (այլ կիրառումներ)

Աղավնաձոր եզրը կարող է վերաբերել՝

Աղավնաձոր - գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Վայոց ձորի մարզում
Աղավնաձոր - գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Կոտայքի մարզում
Աղավնաձոր - գետ Վայոց ձորի մարզում
Աղավնաձոր - քարավանատուն ՀԽՍՀ Եղեգնաձորի շրջանում, Աղավնաձոր գյուղից մոտ 3 կմ հարավ-արևմուտքում
Կառլեն Դալլաքյան

Կառլեն Աշոտի Դալլաքյան (ապրիլի 17, 1958(1958-04-17), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ փիլիսոփա, սոցիալական էկոլոգիայի մասնագետ, փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, Ռազմական գիտությունների ռուսաստանյան ակադեմիայի ակադեմիկոս։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1958 թվականի ապրիլի 17-ին, Բաքվում։ Ավարտել է Ուրալի պետական համալսարանը (1981), ՌԴ գիտությունների ակադեմիայի փիլիսոփայության ինստիտուտի դոկտորանտուրան (1999)։ «Հասարակության էկոլոգիայի օբյեկտի և առարկայի հիմնախնդիրը» թեկնածուական ատենախոսությունը պաշտպանել է 1987 թվականին, իսկ «Կամքի երևույթը «մարդ-բնություն» հարաբերության կառուցվածքում» դոկտորական ատենախոսությունը՝ 1999 թվականին։ Պրոֆեսորի կոչում ստացել է 2003 թվականին։ Վերջին տարիներին զարգացնում է ալտերգլոբալացման և բազմամշակութային էնվայրոնմենտալիզմի ուսմունքը։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
1981–1986 – Երևանի բժիշկների վերապատրաստման պետական ինստիտուտ, Փիլիսոփայության ամբիոն, ք. Երևան1986–1992 – Երևանի պետական լեզվահասարակագիտական համալսարան, ք. Երևան1992–1996 – Թերթ «Վոլգա-Ուրալ», ք. Ուֆա1996–1999 – ՌԴ Գիտությունների ակադեմիայի փիլիսոփայության ինստիտուտի դոկտորանտուրա, ք. Մոսկվա
1999-2001 – ՌԴ ՆԳՆ Ուֆայի իրավաբանական ինստիտուտ, Սոցիալ-հումանիտար առարկաների ամբիոնի պրոֆեսոր, ք. Ուֆա1999-2012 – ՌԴ ՆԳՆ Ուֆայի իրավաբանական ինստիտուտ, Իրավունքի և տնտեսագիտության ֆակուլտետի դեկան, ք. Ուֆա2012 – առ այսօր – ՌԴ ՆԳՆ Ուֆայի իրավաբանական ինստիտուտ, Սոցիալ-հումանիտար առարկաների ամբիոնի պրոֆեսոր, ք. Ուֆա


== Մասնագիտական գործունեություն ==
Պրոֆեսոր Կառլեն Դալլաքյանը մեծապես նպաստել է էկոլոգիական փիլիսոփայության զարգացմանը։ Կամքի ուսումնասիրություններում կողմնակից է էկոլոգիական մոտեցմանը՝ դիտարկելով այն (կամքը) որպես ամբողջական սոցիալ-բնական երևույթ, որպես բնության նկատմամբ մարդու վերաբերմունքի օպտիմալացման միջոց։


== Հիմնական աշխատանքներ ==
Воля и ее формирование в системе комплексного воспитания личности (1982)
Проблема здоровья в системе социоэкологического знания (1992)
Аргументация в социальной экологии (1992)
Политэкология и проблемы коадаптивной эволюции человечества (1993)
Воля как феномен энвайронментального отношения (1998)
Роль формирования имиджа страны в эпоху глобализации (2009)
Российская модель альтер-глобализации как форма социокультурной динамики (2010)
Энвайронментальное знание и экологическая культура в эпоху глобализации (2011)
Поликультурный энвайронментализм как современная цивилизационная парадигма (2011)
Экологические основания современного права (2012)


== Ծանոթագրություններ ==
Արասաջի

Արասաջի (պորտ.՝ Araçagi), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարաիբա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Պարաիբա նահանգի գյուղատնտեսական մարզում։ Մտնում է Գուարաբիրայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 17 892 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 229,722 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 77,9 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1959 թվականի հուլիսի 22-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 57.550.368,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 3.199,91 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,560 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
604 (ալբոմ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ 604 (այլ կիրառումներ)604՝ բրիտանական էլէկտրոփոփ՝ Ladytron խմբի ալբոմ, դուրս է եկել 2001 թվականին։


== Մասնակիցների ձայնագրություններ ==
Բոլոր երգերի բառերի և երաժշտության հեղինակը Ladytron-նն է։

2004 թվականի հուլիսի 20-ին ալբոմը կրկին ազատ է արձակվել։ Առաջին երեք ձայնագրությունները կենդանի կատարումներ են, կազմվել Բոիլղարիայի մայրաքաղաք Սոֆիայում։


== 604 (Remixed & Rare) ==


== Ժամանակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Յաբլոնովկա (գյուղ, Ռոժիշչեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՅաբլոնովկաՅաբլոնովկա (ուկրաիներեն՝ Яблунівка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռոժիշչեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1690 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Յաբլոնովկա գյուղում բնակվում էր 122 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,078 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1564,1 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(6848) 1978 VG5

(6848) 1978 VG5, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի նոյեմբերի 7-ին Էլեանորա Հելինի և Շելտ Բասի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,115442 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7208 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5101 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2008,53 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,179236 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,52° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6848) 1978 VG5 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մյուլք (Հալեպի նահանգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մյուլք (այլ կիրառումներ)Մյուլք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Հալեպի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր
Տամաշ Մայոր

Տամաշ Մայոր (հունգ.՝ Tamás Majo, հունվարի 26, 1910(1910-01-26), Újpest, Pest-Pilis-Solt-Kiskun County, Հունգարիայի թագավորություն, Ավստրո-Հունգարիա - ապրիլի 13, 1986(1986-04-13), Բուդապեշտ, Հունգարական Ժողովրդական Հանրապետություն), հունգարացի դերասան, ռեժիսոր, հասարակական գործիչ, ՀԺՀ ժողովրդական արտիստ (1950)։  
1957-1966 թվականներին եղել է ՀՍԲԿ ԿԿ անդամ։ 1945-1962 թվականներին՝ Բուդապեշտի Ազգային թատրոնի տնօրենը, 1962 թվականից՝ գլխավոր ռեժիսորը։ Մայորի գործունեությունը նպաստել է հունգարիայի առաջադիմական ռեալիստական թատերարվեստի ամրապնդմանը։ Մայորի ներկայացումներին բնորոշ է սոցիալական խոր վերլուծությունը։ Պրոպագանդել է Կ. Ստանիսլավսկու սիստեմը։ Լավագույն դերերից են՝ Իվան Վասիլևիչ (Բուլգակովի «Իվան Վասիլևիչ»), Լյուցիֆեր (Մադաչի «Մարդու ողբերգությունը»)։ Բեմադրել է Գորկու «Թշնամիներ» (1949), Մադաչի «Մարդու ողբերգությունը» (1955, 1960, 1964), Բրեխտի «Բարի մարղը Սեզուանից» (1972)։ 1941 թվականից նկարահանվում է կինոյում. 1947 թվականից Հունգարիայի թատերական և կինոարվեստի բարձրագույն դպրոցի պրոֆեսոր։ Արժանացել է Կոշուտի անվան մրցանակների (1948, 1955)։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարակալա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կարակալա (այլ կիրառումներ)Կարակալա (ադրբ.՝ Qaraqala), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Բաբեկի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Իվակուրա

Իվակուրա|岩倉市|Իվակուրա-սի, քաղաք Ճապոնիայում, գտնվում է Այչի պրեֆեկտուրայում։ Քաղաքը հիմնադրվել է 1971 թվականի դեկտեմբերի 1-ին։ Քաղաքի տարածքը 10.49 կմ² է, բնակչությունը՝ 46.267 մարդ (2014 թվականի հունիսի 1), բնակչության խտությունը՝ 4,410,58 մարդ/կմ²։


== Ժողովրդագրություն ==
Ճապոնիայի մարդահամարի տվյալներով, Իվակուրայի բնակչությունը աճում է վերջին 70 տարիների ընթացքում:


== Կլիմա ==
Քաղաքի կլիման բնութագրվում է տաք և խոնավ ամառներով և համեմատաբար մեղմ ձմեռներով (Կյոպպենի կլիմաների դասակարգում Cfa): Իվակուրայի տարեկան միջին ջերմաստիճանը 15.6 °C է։ Սեպտեմբերը ներառյալ՝ որպես թաց ամսվա, միջին տարեկան տեղումները 1758 մմ է։ Ջերմաստիճանը միջինից բարձր է օգոստոսին՝ 28.2 °C ջերմաստիճան, իսկ հունվարին ամենացածրը՝ 4.3 °C ջերմաստիճան։


== Տնտեսություն ==
Իվակուրայում որպես ամենազարգացած ավանդաբար հիշատակվող ճյուղ հանդիսանում է շերամապահությունը։ Ներկայումս տնտեսության մեջ գերակշռում է գյուղատնտեսությունը և թեթև արդյունաբերությունը։


== Կրթություն ==
Իվակուրան ունի հինգ հանրակրթական տարրական դպրոց և երկու հանրակրթական միջնակարգ դպրոցներ, որոնք վարում են քաղաքի կառավարությունը և մեկ հանրակրթական ավագ դպրոցը, որը գործում է Այչի պրեֆեկտուրայի կրթության խորհրդի կողմից։ Իվակուրան ունի զարգացած կրթական համակարգ, որը խթանում է օտար լեզուներն ու մշակույթները։


== Տես նաև ==
Ճապոնիայի քաղաքների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Официальный сайт(ճապոներեն)
Վիսոցկոե (գյուղ, Նովոուկրաինկայի շրջան)

Վիսոցկոե (ուկրաիներեն՝ Висоцьке), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վիսոցկոե գյուղում բնակվում էր 103 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սեն Սովեր (Սոմի գավառ)

Սեն Սովեր (ֆր.՝ Saint-Sauveur), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1427 մարդ, բնակչության խտությունը` 157.85 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.04 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 125 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 8 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 946 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 665-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 281։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,3 %։ 665 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 589 անձ (322 տղամարդ և 267 կին)։ Գործազուրկ են եղել 76 անձ (40 տղամարդ և 36 կին)։ 281 անաշխատունակներից 92-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 123-ը` թոշակառուներ, իսկ 66-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոկուդաշևո (գյուղ, Տատիշլինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոկուդաշևոՆովոկուդաշևո (ռուս.՝ Новокудашево, բաշկիրերեն՝ Яңы Ҡоҙаш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տատիշլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռասուր

Ռասուր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։ Գտնվում էր Մուշ քաղաքից 32 կմ հյուսիս-արևելք՝ սարահարթի վրա։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լեկոսանդի

Լեկոսանդի (վրաց.՝ ლეკოსანდი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Լենտեխի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1250 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Լենտեխիից հեռու է 25 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 59 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վինուեսա (քաղաք)

Վինուեսա (իսպ.`Vinuesa), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Սորիա պրովինցիայի, Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքի կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Պինարես Շրջանում։ Տարածքը կազմում է 143,05 կմ2, բնակչությունը` 1001 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 35 կմ հեռավորության վրա։

		
		


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2014-10-06 at the Wayback Machine.
Web municipal dedicada al turismo Archived 2014-10-06 at the Wayback Machine.
Sobre la villa de Vinuesa Archived 2008-05-09 at the Wayback Machine.
Embalse de Cuerda del Pozo
Վարպետը Կլամսիից

«Վարպետը Կլամսիից» (ռուս.՝ «Мастер из Кламси»), 1972 թվականին նկարահանված խորհրդային տիկնիկային մուլտֆիլմ մեծահասակների համար, որը նկարահանվել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում, ռեժիսոր Վադիմ Կրուչևսկու կողմից, ըստ ֆրանսիացի հայտնի գրող Ռոմեն Ռոլանի «Կոլա Բրյունյոն» պատմվածքի մոտիվների։


== Սյուժե ==
Կոլա Բրյունյոնը հասարակ մարդ էր, տաղանդավոր ատաղձագործ ֆրանսիական Կլամսի փոքր քաղաքից։ Նա փայտից ստանում էր գեղեցիկ քանդակներ և նայելով դրանց` հիշում իր երիտասարդությունը և իր առաջին սերը` Ծիծեռնակին։ Կոլան երբեք չի կորցնում իր լավատեսությունը, չնայած իրեն պատահած բազմաթիվ անհաջողություններին. նա վարակվում է ժանտախտով, դիմանում իր թոռնուհու հիվանդությանն ու կնոջ մահին։ Կոլան վերապրում է իր ստեղծագործությունների կորուստը հերցոգյան ամրոցում. նրա արվեստանոցն այրվում է ժանտախտի ժամանակ։ Նրա համար ամենակարևորը կյանքի հանդեպ սերն էր և ստեղծագործական աշխատանքը, ինչպես նաև` այն համոզմունքը, որ կյանքը շարունակվում է երեխաներին ու աշակերտների մեջ։


== Նկարահանող խումբ ==
Նկարիչ ձևավորողներ` Ռոման Գուրով, Պավել Գուսև, Վլադիմիր Աբակումով, Մարգարիտա Չեսնոկովա, Լիլինա Լյուտինսկայա, Վալենտին Լադիգին, Օլեգ Մասաինով, Գալինա Գետինգեր, Սվետլանա Զնամենսկայա, Վլադիմիր Ալիսով, Պավել Լեսին
Մոնտաժող` Նադեժդա Տրեշյովա
Խմբագիր` Ռաիսա Ֆրիչինսկայա
Մուլտֆիլմի տնօրեն` Նատան ԲիտմանՀեղինակները ներկայացված են ըստ մուլտֆիլմի լուսագրերի։


== Մուլտֆիլմի մասին ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Курчевский В. Мудрость вымысла. М., 1983.
Աբ (այլ կիրառումներ)

Աբ, կարող է վերաբերել՝

Աբ, գյուղ Ախալցխայի շրջանում, Վրաստան։
Աբ, լեռ Հայաստանում։
The Rolling Stones

The Rolling Stones (Ռոլինգ Սթոունզ) բրիտանական ռոք-խումբ, հիմնվել է 1962 թվականի հուլիսի 12-ին Լոնդոնում, և 1960-ականներից իրենք պահանջվածությամբ համարվում էին Բիթլզ խմբի գլխավոր մրցակիցները։ Ռոլինգ Սթոունզը, դառնալով «Բրիտանական ներխուժման» կարևոր մասը, համարվում են Ռոք երաժշտության պատմության ամենահաջողակ խմբերից մեկը։ Ըստ խմբի մենեջեր Էնդրյու Օլդեմի մտահղացման խումբը պետք է լիներ Բիթլզին համեմատ այլընտրանքային, ապստամբ խումբ, և արդեն 1969 թվականին, ամերիկյան շրջագայության շրջանակներում գովազդվում էր իբրև «աշխարհի մեծագույն ռոքնռոլ խումբ», և համաձայն Allmusic-ի, մինչ այժմ պահպանել են այդ տիտղոսը։
Ռոլինգ Սթոունզի երաժշտական ոճը ձևավորվել է Ռոբերտ Ջոնսոնի, Չաք Բերրիի, Բո Դիդլիի և Մադդի Ուոթերսի ազդեցությամբ, ժամանակի ընթացքում ստանալով ինքնուրույն հնչողություն, իսկ Ջագգեր-Ռիչարդս հեղինակային զույգը ի վերջո համաշխարհային ճանաչում վաստակեցին։
Մեծ Բրիտանիայում խումբը թողարկել է 22 ստուդիական և 8 համերգային ալբոմներ (ԱՄՆ-ում համապատասխանաբար՝ 24 և 9)։ Խմբի 21 սինգլները մտել են UK Singles Chart հիթ-շքերթի առաջին տասնյակ, որից ութը զբաղեցրել են առաջին տեղը։; Billboard Hot 100 հիթ-շքերթում համապատասխանաբար 28 և 8։.
Ռոլինգ Սթոունզի ալբոմների համաշխարհային թողարկումների քանակը գերազանցում է 250 միլիոն օրինակը, որից 200 միլիոնը վաճառվել է միայն ԱՄՆ-ում։ Այս ցուցանիշով խումբն ամենահաջաղակներից է համարվում երաժշտության պատմության մեջ։ 1989 թվականին խմբին ավելացրել են «Ռոքնռոլի փառքի սրահ»-ում, իսկ 2004 թվականին խումբը զբաղեցրել է չորրորդ տեղը «Rolling Stone» ամսագրի «Բոլոր ժամանակների լավագույն 50 կատարողները» ցանկում։ 2012 թվականին խումբը նշեց ստեղծման 50-ամյա տարեդարձը։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ստուդիական ալբոմներ ===
Խմբի առաջին ալբոմները Անգլիայում և ԱՄՆ-ում թողարկվել են տարբեր երգացանկերով։

1964 The Rolling Stones (UK)
1964 England's Newest Hit Makers (USA)
1964 12 X 5 (USA)
1965 The Rolling Stones No. 2 (UK)
1965 The Rolling Stones, Now! (USA)
1965 Out of Our Heads (UK\USA)
1965 December’s Children (And Everybody’s) (USA)
1966 Aftermath (UK\USA)
1967 Flowers (USA)
1967 Between the Buttons (UK\USA\Japan)
1967 Their Satanic Majesties Request
1968 Beggars Banquet
1969 Let It Bleed
1971 Sticky Fingers
1972 Exile on Main St.
1973 Goats Head Soup
1974 It’s Only Rock and Roll
1976 Black & Blue
1978 Some Girls
1980 Emotional Rescue
1981 Tattoo You
1983 Undercover
1986 Dirty Work
1989 Steel Wheels
1994 Voodoo Lounge
1997 Bridges to Babylon
2005 A Bigger Bang


=== Համերգային ալբոմներ ===
1966 Got Live If You Want It! (US)
1970 Get Yer Ya-Ya’s Out! The Rolling Stones in Concert
1977 Love You Live
1982 Still Life (American Concert 1981)
1991 Flashpoint
1995 Stripped
1996 The Rolling Stones Rock and Roll Circus
1998 No Security
2004 Live Licks
2008 Shine a Light
2011 Brussels Affair (Live 1973)
2011 The Rolling Stones։ Some Girls Live In Texas '78
2012 Hampton Coliseum (Live 1981)
2012 L.A. Friday (Live 1975)
2012 Muddy Waters & The Rolling Stones Live At The Checkerboard Lounge, Chicago 1981
2012 Live at the Tokyo Dome (Live 1990)
2012 Light the Fuse (Live 2005)


== Կազմը ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Խմբի պաշտոնական կայքը (անգլ.)
Խումբը Allmusic կայքում (անգլ.)
MusicBrainz (անգլ.)
Օռելյակի արգելոց

Օռելյակի արգելոց (բուլղար․՝ Ореляк), բնական արգելոց Բուլղարիայի հարավ-արևմուտքում գտնվող Պիրին լեռնաշղթայի կենտրոնական հատվածում: Այն գտնվում է Գոցե Դելչևի համայնքում, Բլագոևգրադի մարզ: 1985 թվականի փետրվարի 22-ին հայտարարվեց Կենտրոնական Պիրինի ամենաբարձր գագաթ Օռելյակ լեռան (2.099 մ) հարևանությամբ հաճարենու հին անտառների պաշտպանության մասին: Այն զբաղեցնում է 757 հա կամ 7.57 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրական նկարագրություն ==
Արգելոցի սահմանը ձգվում է հիմնական լեռնաշղթայից դեպի Օռելյակ լեռան հյուսիսային մասը: Լեռնաշղթան ինքնին արգելոցի բուֆերային գոտում է: Արևելյան հատվածը գտնվում է Մարեվո գետի վտակ Լաժնիչկա գետի հովտում: Օռելյակի արգելոցը գտնվում է 900 մ-ից մինչև 1800 մ բարձրության վրա: Ժայռե հիմքը ձևավորվել է մարմարից: Կլիման մայրցամաքային միջերկրածովյան և ալպիական է բարձրադիր բարձրության վրա:


== Բուսակ աշխարհ ==
Եվրոպական հաճարենու անտառները (Fagus sylvatica) պահպանման կարևորագույն նշանակություն ունեն: Նրանց միջին տարիքը ավելի քան 150 տարի է, և չնայած մեծ տարիքին, անտառները շատ խիտ են մնացել: Արգելոցի ստորին հատվածներում հաճարենու անտառները փոխարինվել են այլ տերևաթափ ծառերով, ինչպիսիք են եվրոպական բոխին (Ostrya carpinifolia, սովորական բոխի) և Հարավ-եվրոպական ծաղկող հացենին (Fraxinus ornus, հացենի սպիտակ): Արևմտյան հատվածներում, մոտ 1700 մ բարձրության վրա, կան նաև մակեդոնական սոճու (Pinus peuce, ռումելիական սոճի) փոքր տարածքներ:
Օռելյակի արգելոցում աճում են բուլղարական և բալկանյան էնդեմիկ խոտաբույսերի տեսակներ, այդ թվում՝ Պիրինի թեյ (Sideritis scardica), Draba scardica, Achillea chrysocoma, Saxifraga ferdinandi-coburgi, Viola grisebachiana, Polygala rhodopaea, Arabis ferdinandi-coburgii, Thymus perinicus և այլն:


== Կենդանական աշխարհ ==
Չնայած արգելոցի փոքր տարածությանը, կենդանական աշխարհը շատ բազմազան է: Տիպիկ կենդանիները ընդգրկում են գորշ արջը, գորշ գայլը, կարմիր աղվեսը, վայրի խոզը, այծյամը, հունական գետի գորտը, հրային սալամանդրան և այլն:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Official Site of the Ministry of Environment and Water of Bulgaria»։ Վերցված է դեկտեմբերի 11, 2017 
«Orelyak Reserve»։ Official Site of the Regional Inspectorate on Environment and Water – Blagoevgrad։ Վերցված է դեկտեմբերի 11, 2017