Դմիտրի Իոսիֆով

Դմիտրի Իոսիֆով (ռուս.՝ Дми́трий Влади́мирович Ио́сифов, հոկտեմբերի 22, 1965(1965-10-22), Մինսկ, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային, բելառուս և ռուս դերասան, կինոռեժիսոր և սցենարիստ։


== Կենսագրություն ==
Դմիտրի Իոսիֆովը ծնվել է 1965 թվականի հոկտեմբերի 22-ին, Մինսկում, ճարտարագետի և կենսաբանի ընտանիքում։ Ավագ և կրտսեր եղբայրները` Անդրեյը (ծնվել է 1963 թվականին) և Նիկոլայը (ծնվել է 1977 թվական), այժմ աշխատում են որպես ծրագրավորողներ։
9 տարեկան հասակում նրան նկատել է «Բելառուսֆիլմ» ստուդիայի ռեժիսորի օգնականը և հրավիրել է Բուրատինոյի դերը խաղալու «Բուրատինոյի արկածները» ֆիլմում, որը ճանաչում է բերել տղային (սկզբում Դմիտրիին լսել են Առլեկինի դերի համար)։ Ֆիլմից հետո նկարահանվելու առաջարկներն սկսել են հաջորդել իրար։
Դպրոցն ավարտելուց հետո Դմիտրին ընդունվել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտ, որտեղ սովորել է Ալեքսեյ Բատալովի կուրսում։ Ինստիտուտն ավարտելուց հետո Իոսիֆովն ուղարկվել է Մինսկ, որտեղ աշխատել է Մինսկի կինոդերասանի թատրոն-ստուդիայում։ Այդ ժամանակ նա շատ է նկարահանվել տարբեր կինոստուդիաներում, բայց ամենից շատ դերեր է խաղացել «Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմերում։ Միևնույն ժամանակ ռեժիսորի վարպետություն է սովորել Բելառուսի գեղարվեստի պետական ​​ակադեմիայի կինոյի ֆակուլտետում (Վ. Տուրովի արվեստանոց)։
1990-ական թվականների վերջին վերադարձել է Մոսկվա, որտեղ սկսել է ռեժիսորի կարիերան։
2009 թվականի դրությամբ, նա նկարահանել էր մոտ 40 գովազդային հոլովակ (Tefal, Panasonic, Dilmah ֆիրմաներ)։ 1998 թվականին եղել է «Փոքրիկ զվարճալի հաղորդում» հումորային սքետչ-շոուի ռեժիսորը, որը հեռարձակվում էր ՆՏՎ հեռուստաալիքի եթերում։ 2002 թվականին, Կոնստանտին Էռնստի հրավերով, նա դարձել է «Առաջին ալիքի» «Վերջին հերոս» ռեալիթի շոուի երկրորդ սեզոնի ռեժիսորներից մեկը։ 2 տարի անց նա ՏՆՏ հեռուստաընկերության համար նկարահանել է նաև «12 փոքրիկ սևամորթներ» ռեալիթի շոուն։
2005 թվականից հեռուստասերիալների և կինոնկարների ռեժիսոր է։


== Ընտանիք ==
Կինը` Նատալյան, հագուստի դիզայներ է։ Ունեն երեք որդի` Անդրեյը (ծնվել է 1987 թվականի մայիսի 2-ին), Անտոնը (ծնվել է 1994 թվականին) և Արտյոմը (ծնվել է 2005 թվականին)։
2009 թվականից Անդրեյ Իոսիֆովը աշխատում է որպես օպերատոր տարբեր հեռուստասերիալներում։


== Ֆիլմագրություն ==


===== Դերասան =====
1975 թվական` Բուրատինոյի արկածները` Բուրատինո (հնչյունավորում է Տատյանա Կանաևան)/դահլիճի հանդիսատես
1977 թվական` Կարմիր Գլխարկի մասին` Գայլ
1979 թվական` Կապիտան Պոկիր-գլուխը` Ստեփան Կոմարով, կռվարար
1981 թվական` Վաճառված ծիծաղը` սպասավոր տղա
1981 թվական` Մեծ խոսակցություն` Կոստյա Ստեպչակ
1983 թվական` Ինչպես էի ես հրաշամանուկ` Սեմիգլազով, հանելուկների դպրոցական չեմպիոն
1984 թվական` Յուրկա` հրամանատարի որդին, շարքային Սիվովոլ
1986 թվական` Z մոլորակի ամառային տպավորությունները` «Աստղագնացներ» ռոք խմբի թմբկահար
1987 թվական` Հեքիաթ սիրահարված ներկարարի մասին` կախարդված ալեհեր արքայազն
1988 թվական` Դեպք օդանավակայանում` Տոլյա Բարիբին
1988 թվական` Առանց համազգեստի` դրվագային
1989 թվական` Պահակախումբ` ավագ սերժանտ Ժոխին
1990 թվական` «Սև կատցվի» դիմակի տակ` Իվան Գրոմով, հետախույզ
1994 թվական` Կրակահերթ` Պանտելեյ
2009 թվական` Անառակ երեխաները` Դմիտրի Կորոտկով, անհաջողակ սցենարիստ
2010 թվական` Գրոմոզեկա` տնօրեն
2018 թվական` «Մուխաբատ» գործողություն` բժիշկ Գորելով


===== Ռեժիսոր =====
1993 թվական` Նիկոլենկա (կարճամետրաժ)
1999 թվական` Ճանապարհորդություն դեպի բացարձակ մոգության աշխարհ (վավերագրական)
2005 թվական` Մահացու ուժ 6 («Զենքի եղբայրություն» և «Լավ հույսի կապոց» ֆիլմերը)
2007 թվական` Վիճակվածը
2011 թվական` Գայլերի ամառը
2014 թվական` Հեռացող բնույթը
2016 թվական` Եկատերինա։ Թռիչք (2-րդ սեզոն)
2018 թվական` Եկատերինա։ Ինքնակոչները (3-րդ սեզոն)
2019 թվական` Դիվերսանտ։ Ղրիմ (3-րդ սեզոն)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դմիտրի Իոսիֆովը ruskino.ru կայքում Archived 2020-10-12 at the Wayback Machine.
Դմիտրի Իոսիֆովը tut.by կայքում Archived 2008-03-29 at the Wayback Machine.
Իոսիֆովը(չաշխատող հղում) detivkino.ru Archived 2016-02-20 at the Wayback Machine.-ում