armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Բիչի-Հեդ

Բիչի-Հեդ (անգլ.՝ Beachy Head), հրվանդան Մեծ Բրիտանիայի հարավային ափին։


== Նկարագիր ==
Բիչի-Հեդը իրենից ներկայացնում է կավճային լեռ Արևելյան Սասիքսում մոտիկ Իստաբորնային, որը չնայած իր մեծ ձգվածությանը կախված է օդում։ Բարձրությունը հասնում է 162 մ,  այն ամենաբարձր կավճային լեռն է Մեծ Բրիտանիայում։
Հաճախ Բիչի-Հեդ այցելում են զբոսաշրջիկներ։ Լեռան գագաթից բացվում է տեսարան դեպի ծովափ՝  արևելքից Դագնես հրվանդանից մինչև արևմուտք Սելսի-Բիլ հրվանդան։
Տեղի վտանգավորությունից ելնելով 1830-ականներին  արևմտյան հրվանդանում կառուցվել է  Բել-Տու փարոսը, իսկ 1902 թվականից աշխատում է նաև այլ փարոս՝  43 մ բարձրությամբ, որը գտնվում է բաց ծովում՝ լեռից ցած։ 1983 թվականից այն աշխատում էր ավտոմատ ռեժիմով։
Հրվանդանը նաև հայտնի է 1690 թվականի ծովային ճակատամարտով, որ տեղի է ունեցել հրվանդանից ոչ այդքան հեռու։ Հրվանդանը հայտնի է նաև մեկ այլ մարտով, որ տեղի է ունեցել 1653 թվականին՝  Առաջին Անգլո-հոլանդական պատերազմի ժամանակ։


== Տես նաև ==
Դուվրի սպիտակ (ժայռեր)
Յոթ քույրերի (ժայռեր)


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Բինչի-Հեդը ամենահայտնի ինքնասպանության վայրերից մեկն է։ Տարեկան այստեղ իրենց կյանքին վերջ են տալիս մոտ 20 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոն դ'Ույի

Պոն դ'Ույի (ֆր.՝ Pont-d'Ouilly), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1040 մարդ, բնակչության խտությունը` 53.33 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 19.50 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 35 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 603 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 428-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 175։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,0 %։ 428 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 348 անձ (184 տղամարդ և 164 կին)։ Գործազուրկ են եղել 80 անձ (41 տղամարդ և 39 կին)։ 175 անաշխատունակներից 34-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 87-ը` թոշակառուներ, իսկ 54-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Այրիսար (բլուր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Այրիսար (այլ կիրառումներ)Այրիսար, բլուր Հայաստանի Արարատի մարզոսմ, Վեդի գետի աջափնյակում, Վեդի քաղաքից 2,5 կմ արևմուտք։ Բարձրություն 891 մ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարասիխա (գյուղ, Վարնավինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿարասիխաԿարասիխա (ռուս.՝ Карасиха), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վարնավինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լյու Ուոլես

Լյու Ուոլես (անգլ.՝ Lewis «Lew» Wallace, ապրիլի 10, 1827(1827-04-10)[…], Brookville, Ինդիանա, ԱՄՆ - փետրվարի 15, 1905(1905-02-15)[…], Քրոուֆորդսվիլ, Ինդիանա, ԱՄՆ), ամերիկացի իրավաբան, նահանգապետ, 1861-1865 թվականներին ԱՄՆ-ում քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ գեներալ, քաղաքական գործիչ և գրող։ Ուոլեսը պատերազմի ժամանակ ծառայել է որպես Լինքոլնի շրջանի Նյու Մեխիկոյի նահանգապետ, զգալի ջանքեր գործադրելով բռնության դեմ պայքարելու համար։
Մի քանի վեպերի և կենսագրականների հեղինակ է համարվում, առավել հայտնի է որպես «Բեն-Գուր» (1880) պատմական վեպի հեղինակ, որը բեսթսելեր է դարձել դրա հրապարակման պահից և ճանաչվել «XIX դարի ամենաազդեցիկ քրիստոնեական գիրք», վեպը չորս անգամ էկրանավորվել է։
Հայտնի է նաև նրանով, որ 1880 թվականի Սուրբ ծնունդից երկու օր առաջ Նյու Մեքսիկոյի նահանգապետ գեներալ Լյուիս Ուոլեսը հանդիպել է հենց նոր ձերբակալված կողոպտիչ Բիլլի Քիդի հետ։ Նահանգապետը հայտնի ավազակին ներում է առաջարկել տեղի փաստաբանի սպանությունը ճանաչելու դիմաց։ Հետաքննության հետ մեկտեղ գործարք է կնքվել, սակայն Ուոլեսը պայմանագրի իր մասը չի կատարել, իսկ դատարանը Բիլլի Քիդին մեղավոր է ճանաչել։
Մի քանի ամիս անց ավազակը փախել է բանտից, սակայն նույն տարվա ամռանը սպանվել է շերիֆ Փեթ Գարեթի կողմից։ Ի դեպ, նահանգապետը Գարեթին 5 հարյուր դոլար Է խոստացել Բիլլի Քիդին ձեռբակալելու դեպքում, սակայն խոստումը չի կատարել։ Մի քանի տարի անց Գարեթը փառաբանեց ամբողջ Ամերիկայում՝ գրելով «Բիլլի Քիդի ճշմարիտ պատմությունը» գիրքը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Wallace’s obituary 16 February 1905. New York Times
http://shri-boomer.livejournal.com/465256.html
http://vsegda-tvoj.livejournal.com/12305041.html
Էներգետիկով (գյուղ, Բլիզնյուկովի շրջան)

Էներգետիկով (ուկրաիներեն՝ Енергетиків), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բլիզնյուկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1956 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Էներգետիկով գյուղում բնակվում էր 188 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,06 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3133,33 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սույգա (գյուղ, Մոլչանովսկի շրջան)

Սույգա (ռուս.՝ Суйга), գյուղ Ռուսաստանի Տոմսկի մարզի Մոլչանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 676 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պրան Դիտ

Պրան Դիտ (կխմեր.՝ ឌិត ប្រន;, սեպտեմբերի 27, 1942(1942-09-27), Siem Reap, Կամբոջա - մարտի 30, 2008(2008-03-30), Նյու Բրանսուիկ, Նյու Ջերսի, ԱՄՆ), կամբոջացի ֆոտոլրագրող և հասարակական գործիչ, ով 1975-1979 թվականներին վերապրել է Կամբոջայի ցեղասպանությունը։ Համաշխարհային ճանաչում է ձեռք բերել իր գործընկերոջ` Նյու Յորք Թայմս թերթի թղթակից Սենբերգա Շիդնիի գրքի հիման վրա նկարահանված «Մահվան դաշտեր » ֆիլմի թողարկումից հետո, որի վրա նրանք երկուսով աշխատել էին Կամբոջայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ։ 1984 թվականին ֆիլմը միանգամից երեք «Օսկար» ստացավ, իսկ արձանիկներից մեկին արժանացավ ոչ այդքան հայտնի դերասան, ով հանդես էր գալիս Պրանայի դերում։


== Կենսագրություն ==
Դիտ Պրանը ծնվել է 1942 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Կամբոջաի Սիեմրեապ քաղաքում։
Պնոմպենի անկումը
1975 թվականի սկզբին Կարմիր կխմերները կազմակերպեցին վերջնական հարձակումը, որի նպատակն էր գրավել երկրի մայրաքաղաքը՝ Պնոմպեն։ Պրանն ու Շենբերգը եղել են այս իրադարձությունների կենտրոնում՝ լուսաբանելով Պնոմպենի փողոցային մարտերը։ Քաղաքի անկումից հետո նրանք կալանավորվեցին և մահապատժի դատապարտվեցին, բայց քանի որ Շենբերգը օտարերկրյա լրագրող էր, ի վերջո կարողացավ դուրս գալ երկրից։ Պրանը կամբոջացի էր, ուստի նա չկարողացավ հեռանալ և մինչև 1979 թվականը ստիպված եղավ աշխատել Պոլ Պոտի մարդկանց կողմից ամբողջ երկրում ստեղծված աշխատանքային ճամբարներից մեկում։
1979 թվականին Դիտ Պրանը փախել է Կամբոջայից և ապաստան գտել Թաիլանդում, որտեղից էլ տեղափոխվել է ԱՄՆ։ Հենց նա է եղել «մահվան դաշտեր» տերմինի հեղինակը, այսպես է նկարագրել իր ճանապարհին տեսածը։
Արտագաղթ
Նրա վերադարձից մեկ տարի անց լույս տեսավ Սիդնի Շենբերգի «Դիտա Պրանայի մահն ու կյանքը» գիրքը։
Մահ
Դիտ Պրանը մահացել է` 2008 թվականի մարտի 31-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Schanberg, Sydney H The Death and Life of Dith Pran. — New York: Viking, 1985.


== Արտաքին հղումներ ==
«Биография Дита Прана»։ Վերցված է 2008-03-31 (անգլ.)
Սան Գրեգորիո դե Պոլանկո

Սան Գրեգորիո դե Պոլանկո (իսպ.՝ San Gregorio de Polanco), քաղաք Ուրուգվայի հյուսիսային մասում՝ Տակուարեմբո դեպարտամենտում։


== Աշխարհագրություն ==
Ընկած է Լագո Ռինկոն դել Բոնետե արհեստական լճի հյուսիսային ափին՝ թերակղզու վրա, դեպարտամենտի վարչական կենտրոնից՝ Տակուարեմբո քաղաքից մոտավորապես 140 կիլոմետր դեպի հարավ, Ուրուգվայի մայրաքաղաք Մոնտեվիդեոյից 350 կիլոմետր դեպի հյուսիս։ Բացարձակ բարձրությունը 19 մետր է ծովի մակերևույթից։


== Պատմություն ==
Հիմնադրվել է 1853 թվականի նոյեմբերի 27-ին։ Փոքր քաղաքի, ավանի (Villa-ի) կարգավիճակ է ստացել 1963 թվականի հոկտեմբերի 13-ին, քաղաքի (Ciudad-ի) կարգավիճակ՝ 1994 թվականի դեկտեմբերի 13-ին։


== Բնակչություն ==
2011 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 3.415:

Աղբյուրը՝ Instituto Nacional de Estadística de Uruguay


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Instituto Nacional de Estadística: Plano de la ciudad de San Gregorio de Polanco
INE map of San Gregorio de Polanco
Մ.թ.ա. 610


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ղուրան (2826)

Ղուրան 2826, Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2826 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21.8X18 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 242 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։


== Բովանդակություն ==
նաև՝ Պայմանագիր Մահմետի ընդ հայոց


== Ծանոթագրություններ ==
Մալիե Դորկի

Մալիե Դորկի (ռուս.՝ Малые Дорки), գյուղ Ռուսաստանի Իվանովոյի մարզի Պալեխսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վելվետ (հեռուստասերիալ)

Վելվետ (նաև հայտնի է որպես Պատկերասրահ Վելվետ), իսպանական հեռուստասերիալ նկարահանված Bambú Producciones-ի կողմից  Antena 3 հեռուստալիքի համար։ Բյուջեն գնահատվում է 500 000 եվրո յուրաքանչյուր սերիայի համար։ Սերիալի հիմնական սյուժեն զարգանում է  Ալբերտո Մարկեսի (դերասան Miguel Ángel Silvestre)՝ Իսպանիայում 1950-ականների վերջին ամենահեղինակավոր նորաձևության տան՝ Վելվետի ժառանգի, և այնտեղ աշխատող դերձակուհի Անա Ռիբերայի (Paula Echevarría) սիրավեպի վրա։
2016 թվականի հուլիսի 19-ին հաստատվել է, որ նույն թվականի դեկտեմբերի 21-ին հեռարձակված սերիան վերջինն է լինելու, և դրանով հեռուստասերիալն ավարտվելու է։


== Դերերում ==
Սա հեռուստասերիալի դերասանական կազմն է.


=== Հիմնական դերերում ===


=== Ներկայիս հերոսներ ===


=== Նախկին հերոսներ ===


==== Մահացած ====


==== Այլ ====


== Հեռուստասերիալի սերիաների ցանկ ==


=== Առաջին եթերաշրջան ===


=== Երկրորդ եթերաշրջան ===


=== Երրորդ եթերաշրջան ===


== Հղումներ ==
Կոմիներ (այլ կիրառումներ)

Կոմիները կարող է վերաբերել,

Երկու ազգակից, ընդհանուր ծագում ունեցող ժողովուրդների՝ բուն կոմիների (հնում՝ զիրյաններ) և կոմի-պերմյակների ինքնանվանումը։
Կոմի ԻՍՍՀ հիմնական բնակչությունը։ Ապրում են նաև Տյումենի մարզում, Յամալո-Նենեցական և Խանաի-Մանսիական ազգային օկրուգներում, Կոլա թերակղզում։ Ընդհանուր թիվը՝ 322 հզ. (1970)։ Խոսում են կոմի լեզվով։ Խորհրդային շրջանում ձևավորվեց կոմիների գրական լեզուն։ Հավատացյալ կոմիները ուղղափառներ են, կան նաև հնածեսներ։ Նախկինում զբաղվել են հողագործությամբ, անասնապահությամբ, որսորդությամբ և ձկնորսությամբ։
Բոգ ստանդարտ պատկերասրահ

Բոգ ստանդարտ պատկերասրահ (անգլ.՝ Bog Standard Gallery), անցյալում շարժական զուգարանի խուց, այժմ՝ աշխարհում ամենափոքր պատկերասրահներից մեկը։ Խուցն ունի սպիտակ պատեր և փայտյա հատակ և ընդհանուր մեկ մետր քառակուսի է։ Արվեստի գործը նմանակում է ավանդական պատկերասրահը։ Հեղինակը Մելանի Բոդան է։ Նա Մեծ Բրիտանիայում ապրող արվեստագետ է և ստեղծել է այս գործը 2007 թվականին, որպես իր Մանչեսթեր Մետրոպոլիտան համալսարանի Ինտերակտիվ արվեստների դասի մաս։ Բոգ ստանդարտ պատկերասրահը ստեղծվել էր Բոգ ստանդարտ նշաններ պատկերաշարի նկարները այդտեղ տեղադրելու համար։ Բոգ ստանդարտ նշաններ պատկերաշարը աշխարհով մեկ տարբեր զուգարանների նշանների նկարների հավաքածու է։ Այն բաղկացած է հազարավոր զուգարանների կանանց և տղամարդկանց սիմվոլների նկարներից։ Հավաքածուի միտքը առաջացել էր Մելանիի ատենախոսության համար հետազոտությունից, որում նա ուսումնասիրել էր, թե արդյոք տարբեր երկրներում մշակութային տարբերությունները պատկերված են զուգարանների նշաններում։ Սկզբնական հետազոտությունը Միացյալ Թագավորության զուգարանների նշանների և Իսրայելի զուգարանների նշանների տարբերության մասին էր։ Ինչքան շատ Բոդան ճանապարհորդեց, այդքան նկարներն ավելացան, և հետազոտությունը ընդլայնվեց։ Պատկերասրահը սովորաբար ցուցադրում է միայն 24 նկար, որոնք հաճախ փոփոխվում են։ Խուցը 2013 թվականի օգոստոսի ընթացքում ցուցադրման համար գտնվում էր Հերթֆորդշիր քաղաքի Ուոթֆորդ թանգարանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Bog Standard Gallery website
Terrific Toilets website Archived 2010-12-24 at the Wayback Machine.
Bog Standard Gallery on Channel M News Archived 2007-11-05 at the Wayback Machine.
Ֆաբրիկա Կուրոնե

Ֆաբրիկա Կուրոնե (իտալ․՝ Fabbrica Curone), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է՝ 774 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 14 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 54 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0131։


== Ժողովրդագրություն ==


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0131 782131
Էլեկտրոնային փոստ։ comune@fabbricacurone.it
Պաշտոնական կայք։ http://fabbricacurone.it/ Archived 2006-10-04 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comuneterzo.it/ Archived 2011-09-09 at the Wayback Machine.
http://fabbricacurone.it/ Archived 2006-10-04 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Լիհուլա (այլ կիրառումներ)

Լիհուլա, կարող է վերաբերել՝

Լիհուլա - քաղաք Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Լիհուլա շրջանում
Լիհուլա - շրջան Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգում
Մարինյանա

Մարինյանա (ֆր.՝ Marignana), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Սևի Սորու Չինարկա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Այաչչո շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A154։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 105 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 55 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 26-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 29-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 47,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 60,8 %)։ 26 աշխատունակ բնակիչներից 24-ը աշխատում էին (17 տղամարդ և 7 կին), անաշխատանք էին 2-ը (1 կին և 1 տղամարդ)։ 29 անգործունակ մարդկանցից 3-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 17-ը թոշակառու, 9-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Մարինյանա» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-16-ին։ Վերցված է 2011-10-7 
«Մարինյանա» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-12-ին։ Վերցված է 2013-02-08
Լուտկովկա

Լուտկովկա (ուկրաիներեն՝ Лутківка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Մալովիսկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լուտկովկա գյուղում բնակվում էր 278 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գլյուկոֆոն

Գլյուկոֆոն (անգլ.՝ tank drum), հարվածային գործիք, տոնային բազմաթերթ թմբուկ։ Եվրոպայում և Ամերիկայում այն հայտնի է որպես hapi drum, steel tongue drum, tank drum (սկզբում թմբուկը պատրաստել են գազով լցված բալոնից)։ Ունի կարգավորման մի շարք տեսակներ՝ մաժորային, մինորային, ինտեգրալային, պենտատոնային կապեր և տարբեր այլ ռեզոնատորներ։
Գլյուկոֆոնի առաջին տեսահոլովակները հայտնվել են 2005-2007 թվականներին, երբ հարվածային գործիքներ նվագող հայտնի Felle Vega-ն ներկայացրեց առաջին նախատիպը՝ «Tambiro» անվանմամբ։ Դա հասարակ բալոն էր՝ պրոպանով լցված, որի կողքերին առկա էին թերթիկանման կտրվածքներ։ Այնուհետև գործիքը սկսել են պատրաստել բալոնային հաստոցների վրա։
Գործիքը բաղկացած է երկու մասից(ափսեներից), որոնցից մեկի վրա տեղավորված են թմբուկի թերթիկները, իսկ մյուսի վրա ռեզոնատոր ճեղքերը։ Ամեն ափսե կարգավորվում է անհրաժեշտ ձևով՝ մաքուր և հարուստ հնչերանգների հնչողության համար։ Հնարավոր են տարբեր փոփոխություններ՝ հարվածային տարրերի երկրաչափական ձևի փոփոխություն, գործիքի ծավալի և կաղապարի հաստության փոփոխություն։ Գլյուկոֆոնի վրա նոտաները հաճախ դասավորված են այնպես, որ կեղծել անհնար է՝ նոտաների ցանկացած հաջորդականություն հարմոնիկ է հնչում։


== Տես նաև ==
Հանգ (երաժշտական գործիք)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Օլգա Ռոժկովա (13.02.2014)։ «Միջավայր՝ լցված ձայներով»։ // Մոսկովյան կոմերիտական։ Վերցված է 2014-02-14
Էդուարդ Տիսսե

Էդուարդ Կազիմիրովիչ Տիսսե (լատիշ․՝ Eduards Tisē, ապրիլի 13, 1897(1897-04-13), Լիեպայա, Grobin County, Կուրլանդիական գուբերնիա, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 18, 1961(1961-11-18), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային կինոօպերատոր։ ՌՍՖՍՀ ( 1935 թվականից) և Լատվիայի ԽՍՀ (1947 թվականից) արվեստի վաստակավոր գործիչ։ ՍՄԿԿ անդամ 1940 թվականից։


== Գործունեություն ==
Կինոյում աշխատել է 1914 թվականից (Լիեպայայում), որպես զինվորական կինոթղթակից նկարահանել լատիշ առաջին փաստագրական ֆիլմերը (պատկերում են 1918–1920 թվականներ քաղաքացիական պատերազմի դեպքերը)։ Վլադիմիր Իլյիչ Լենինի նկարները, որ ժապավենի է առել Տ․, մտել են «Վլադիմիր Իլյիչ Լենին» վավերագրական ֆիլմ (1949 թ.)։ Եղել է Ս․ Էյզենշտեյնի կինոնկարների օպերատորը՝ «Գործադուլ» (1925), «Պոտյոմկին» զրահանավը» ( 1925, «Հոկտեմբեր» (1927), «Հինը և նորը» ( 1929), «Ալեքսանդր Նևսկի» (1938 թվական), «Իվան Ահեղ» (1945 թվական, 2-րդ սերիան Ա․ Ն․ Մոսկվինի հետ, 1958 թ.)։ Աշխատել է նաև այլ ռեժիսորների հետ՝ «Հանդիպում Էլբայի վրա» (1949 թվական), «Կոմպոզիտոր Գլինկա» (1952 թվական)։ Եղել է «Անմահ կայազորը» ֆիլմի (1956) ռեժիսորը (Զ․ Մ․ Ագրանենկոյի հետ) և օպերատորը։ Տիսսեն սովետական օպերատորական դպրոցի նախահայրերից է։ 1921 թվականից դասավանդել է Կինեմատոգրաֆիայի համամիութենական պետական ինստիտուտում (պրոֆեսոր՝ 1943 թվականից)։ ՍՍՀՄ պետական մրցանակներ (1946, 1949, 1950 թվականներ)։ Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==
Պանտազիևկա

Պանտազիևկա (ուկրաիներեն՝ Пантазіївка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Զնամենկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պանտազիևկա գյուղում բնակվում էր 844 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,35 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 359,15 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պոնսո

Պոնսո (իտալերեն՝ Ponso), գտնվում է Վենետո մարզում՝ Պադովա գավառում։ Բնակչությունը 2365 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 237 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 10 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝35040։ Հեռախոսային կոդը՝ 0429։


== Ծանոթագրություններ ==
Աղվաններ

Աղվաններ, նախա-դաղստանական լեզվախմբի լեզգինյան ենթախմբի աղվաներենով խոսող ցեղեր, Աղվանք երկրի կամ «Աղվանից բուն աշխարհի» անդրածին բնակիչները։
Հելլենիստական դարաշրջանում աղվանական ցեղերն անցել են դասակարգային հասարակության։ Մ.թ.ա. I դարում ձևավորվել է աղվանական ստրկատիրական պետությունը։ Ըստ հույն պատմիչ Ստրաբոնի՝ գեղեցիկ ու բարձրահասակ աղվանները խիզախ պատերազմողներ էին, հիմնականում զբաղվում էին պարզունակ փոխանակային առևտրով։ Հեթանոս աղվանները պաշտել են լուսինը (գլխավոր աստված), արեգակը և այլն։ 370-ական թվականներին Ուռնայր թագավորի օրոք, աղվանները պաշտոնապես ճանաչել են քրիստոնեությունը։ Դաշնակցային և դրացիական դարավոր կապերի մեջ գտնվելով Մեծ Հայքի հետ՝ աղվանները խորապես կրել են նրա ազդեցությունը։ Մեսրոպ Մաշտոցը աղվան Բենիամինի հետ միասին ստեղծեց աղվանական այբուբենը։ Սելջուկ–թուրքերի և մոնղոլ–թաթարների տիրապետության ժամանակներում (XI-XIV դարեր), երբ Մերձկասպյան շրջանները վերածվեցին նորեկ քոչվորների ձմեռային արոտավայրերի, աղվանների մնացորդները ձուլվեցին Ատրպատականից դեպի հյուսիս շարժվող միջինասիական ծագմամբ օղուզա–թուրքմենական ցեղերին։


== Արտաքին հղումներ ==
История древнего мира. т.3. Упадок древних обществ. М., Главная редакция восточной литературы, 1989. стр. 286—287
Все о лезгинах и лезгинских народностях
Սան Սատուրնինո դե Օսորմոտ

Սան Սատուրնինո դե Օսորմոտ (կատ.՝ Sant Sadurní d'Osormort), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Կատալոնիա ինքնավար համայնքի մեջ՝ Բարսելոնա պրովինցիայում։ Գտնվում է Օսոնա շրջանում։ Զբաղեցնում է 30,6 կմ² մակերես։ Բնակչությունը կազմում է 94 (2007 թվական)։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղում ==
Ayuntamiento de Sant Sadurní d’Osormort (իսպ.)
Որոտնավանք

Որոտնավանք (Վաղատնի վանք), միջնադարյան վանական համալիր Հայաստանի Սյունիքի մարզում։ Գտնվում է Սիսիանից մոտ 14 կմ արևելք, Որոտանի կիրճի ձախակողմյան բարձունքի վրա։ Հիմնադրվել է 1000 թվականին Սյունյաց թագուհի Շահանդուխտի կողմից։


== Պատմություն ==
Ըստ պատմիչ Ստեփանոս Օրբելյանի՝ Որոտնավանքի հնագույն՝ Ս.Գրիգոր միանավ եկեղեցին (ավերվել է սելջուկների հարձակումներից ու երկրաշարժերից) հիմնադրել է Գրիգոր Լուսավորիչը, վերակառուցել՝ հայր Ստեփանոս ճգնավորը։ Եկեղեցին միջնադարում հայտնի է եղել օձի խայթոցը բուժելու իր զորությամբ և դարձել նշանավոր ուխտատեղի։
Ս. Գրիգոր եկեղեցու մոտ՝ նրա հյուսիսարևելյան կողմում, 1000 թվականին կառուցվել է թաղածածկ, հյուսիսային պատին կից երկու ավանդատնով, հարավից սյունասրահով Ս. Ստեփանոս Նախավկա եկեղեցին, նրա գավիթը, տնտեսական շինությունները, հիմնվել է մեծաթիվ միաբանությամբ վանք։ Շահանդուխտի կրտսեր որդի, Սյունյաց Վասակ թագավորի եղբայր իշխան Սևադան Որոտնավանքի արևելյան կողմում 1006 թվականին կառուցել է Ս. Կարապետ եկեղեցին և նրան կից /արևմուտքից/ կամարակապ գավիթ-սրահը։


== Ճարտարապետություն ==
Եկեղեցին ունի կենտրոնագմբեթ, եռախորան, ներքուստ խաչաձև, չորս անկյուններում ավանդատներով հորինվածք։ Ներսը զարդարված է եղել որմնանկարներով, որոնցից հյուսիսային խորանում պահպանված հատվածը պատկերում է շրջանի մեջ աստղազարդ կապույտ երկինք, կենտրոնում՝ հրեշտակ։ Եկեղեցու հյուսիսային պատին կից, աստիճանաձև պատվանդանի վրա XI դ. հուշասյուն է կանգնեցվել՝ գագաթին խոյակի վրա դրված խաչարձանով։ Շահանդուխտ թագուհին վանքի շրջակայքում կառուցում է նաև աղոթարան, արհեստանոցներ, պահեստներ և վանքը շրջափակում պարսպով։
Շահանդուխտ թագուհին և իշխան Սևադան թաղվել են Որոտնավանքում։
1104 թ. Որոտնավանքը ավերվել է սելջուկների կողմից և հետագայում զարթոնք ապրել Օրբելյանների օրոք։
Որոտնավանքում գիտական և եկեղեցական գործունեություն է ծավալել միջնադարի հայ փիլիսոփա Հովհան Որոտնեցին (1315-1388 թթ.), ով 1340-ական թթ. Գլաձորի համալսարանից տեղավոխվել էր Որոտնավանք։ Նա սերտ կապեր է ստեղծել Որոտնավանքի և Տաթևի միջև։
XIV դ. 80-ական թթ. Որոտնավանքում է գործել Գրիգոր Տաթևացին, ով 1386 թվականին այստեղ ընդօրինակել է Պետրոս Արագոնացու «Գիրք յոթն առաքինութեանցն» աշխատությունը։ 1407 թվականին վանք է այցելել Թովմա Մեծոփեցին։ Նույն տարում Որոտնավանքում Առաքել ծաղկողը Ավետարան է գրչագրել և նկարազարդել։ 1438 թվականին վանահայր Սարգիս Անգեղակոթցին վերակառուցել է Ս. Կարապետ եկեղեցու գմբեթը։ Որոտնավանքը գործել է մինչև XX դ. սկիզբը։ 1931 թվականին երկրաշարժից ավերվել է. քանդվել են Ս. Կարապետ եկեղեցու գմբեթը և ծածկերը, հուշասյունը, սյունասրահները, վանքի տնտեսական շինությունները, պարիսպը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Մասնակի վերականգնվել և ամրակայվել է Որոտնավանքի Սբ. Կարապետ եկեղեցու որմնանկարը (ՀՀ մշակույթի նախարարության լրատվություն մամուլի համար)(չաշխատող հղում)
(406) Էռնա

(406) Էռնա (անգլ.՝ Erna), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1895 թվականի օգոստոսի 22-ին Օգյուստ Շարլուայի կողմից Նիցայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,9135 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3808 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4462 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1816,44 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,19819 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,19° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է P դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(406) Էռնա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
(7324) Կարետ

(7324) Կարետ (անգլ.՝ Carret), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի հունվարի 31-ին Հարվարդի աստղադիտարանի կողմից Հարվարդում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,421099 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8648 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9774 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1376 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,261629 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,14° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7324) Կարետ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Արշավիր Ջիդարյան

Արշավիր Սարգսի Ջիդարյան (ապրիլի 5, 1906(1906-04-05) - օգոստոսի 11, 1989(1989-08-11), Սուխում, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բանաստեղծ, արձակագիր, դրամատուրգ։ Վրացական ԽՍՀ և Աբխազիայի ԻՍՍՀ վաստակավոր ուսուցիչ։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։ ԽՄԿԿ անդամ 1938 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Արշավիր Սարգսի Ջիդարյանը ծնվել է 1906 թվականի ապրիլի 5-ին, Զախարովկա գյուղում։ Նրա ծխախոտագործ ծնողներն Արևմտյան Հայաստանից եկել և Աբխազիայում հաստատվել էին 19-րդ դարի վերջում։ 1908 թվականին ընտանիքով փոխադրվել են Սուխումից 5 կիլոմետր հեռու գտնվող Կելասուրի գյուղը (հնում այդ վայրը կոչվել է Հայկական կիրճ, այժմ մտնում է Սուխում քաղաքի շրջագծի մեջ և կոչվում է Կանաչ փողոց)։ 1925 թվականին ավարտել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան 2-րդ աստիճանի դպրոցը։ 1925-1926 թվականներին որպես վարիչ աշխատել է Սուխումի Լեչկոպի հայկական դպրոցում։ 1926 թվականին սովորել է Երևանի պետական համալսարանում։ 1928 թվականին ընդունվել և 1930 թվականին ավարտել է Լենինգրադի Գերցենի անվան մանկավարժական ինստիտուտը։ 1930-1931 թվականներին Սուխումի քաղսովետի գործկոմի ժողկրթության բաժնի վարիչն էր։ 1932-1939 թվականներին աշխատել է որպես Սուխումի հայկական մանկավարժական ուսումնարանի և համար 4 միջնակարգ դպրոցի տնօրեն։ 1941-1945 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում, մասնակցել Հայրենական մեծ պատերազմին։ 1945-1954 թվականներին ապրել է Երևանում, աշխատել որպես լուսավորության նախարարության ավագ տեսուչ, դասախոս՝ տարբեր բուհերում։ 1954-1967 թվականներին եղել է Սուխումի համար 9 հայկական միջնակարգ դպրոցի տնօրենը։ Արշավիր Ջիդարյանը Աբխազիայում կազմակերպել է հայկական թատերական խմբեր։ 1954 թվականին կազմակերպել և ղեկավարել է «Համշեն» հայկական գրական միավորումը։ 1956-1960 թվականներին եղել է Աբխազիայի գերագույն խորհրդի պատգմավոր։ 1959 թվականին Աբխազիայի հայկական ժողովրդական թատրոնը բեմադրել է Ա. Ջիդարյանի «Կյանքի գնով» դրաման, իսկ տեղի հայկական դպրոցի դրամատիկական խումբը՝ «Վերջին իղձը» (1962): Հեղինակ է «Արևածագ» (1934), «Ծովի շունչը» (1959) բանաստեղծությունների և պիեսների ժողովածուների, «Ինչպես տեսել եմ» (1968), «Սրտի ջերմությունը» (աբխազերեն, 1977), «Ինչ պատահեց» (ռուսերեն, 1992) պատմվածքների, «Ինչ եմ ես փնտրում» (1996, ռուսերեն), «Հիացմունք ու թախիծ» (1999) բանաստեղծությունների ժողովածուների։


== Երկեր ==
Արևածագ (բանաստեղծություններ), Սուխում, 1934, 26 էջ։
Պապը (պոեմ), Սուխում, 1936, 26 էջ։
Արևի հովանու տակ, Սուխում, 1941, 136 էջ։
Ծովի շունչը, Սուխում, 1959, 142 էջ։
Ինչպես տեսել եմ, Երևան, «Հայաստան», 1968, 255 էջ։
«Սրտի ջերմությունը», 1977։
Что случилось?, 1986.
«Ինչ պատահեց», 1992։
Первый поцелуй, 1992.
«Ինչ եմ ես փնտրում», 1996
«Հիացմունք ու թախիծ», 1999։


== Ծանոթագրություններ ==
Երմիլովո (գյուղ, Բալեզինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԵրմիլովոԵրմիլովո (ռուս.՝ Ермилово), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Բալեզինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ներկարար (թռչուն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ներկարար (այլ կիրառումներ)

Ներկարար (լատ.՝ Coracias garrulus), եվրոպական ներկարար, ներկարարների ընտանիքի թռչուն։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Մարմնի երկարությունը մինչև 34 սանտիմետր է, քաշը՝ 180-200 գրամ։ Փետրավորումը կոշտ է, կապտականաչ, մեջքը և թևերը (վերևից)՝ ժանգադարչնագույն։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Եվրոպայում, Հարավարևմտյան Ասիայում և Հյուսիսարևմտյան Աֆրիկայում։ Հայաստանում հանդիպում է (ապրիլի վերջերից մինչև սեպտեմբեր) բանջարանոցներում, այգիներում և առավելապես տափաստաններում ու կիսաանապատներում՝ մինչև 2500 մետր բարձրության վրա։


== Բնադրում ==
Ներկարարները բնադրում են փչակներում կամ դարավանդներում, գետնափոր բներում։ Դնում է 4-6 սպիտակ ձու, թխսում 18-19 օր։


== Սննդառություն ==
Սնվում է միջատներով, փոքր անողնաշարավորներով, մանր կրծողներով, ամռան վերջին՝ նաև խաղողով։
Սարդոստային արվեստ

Սարդոստայնային  արվեստ, սարդոստայնից տարբեր պատկերներ ստեղծելու արվեստ։ Աշխատանքների հիմնական նյութը հանդիսանում է սարդոստայնը, որը հեղինակը հավաքում և մշակում է հատուկ կերպով։ 


== Պատմություն ==
Շատ ակադեմիական գրվածքներ վկայում են, որ դեռևս XVI-րդ  դարում Արևելակենտրոնական Ալպերի հեռավոր հովիտներում վանականները   ստեղծում  էին  նկարներ   սարդոստայնից  պատրաստված  կտորների  կտավների  վրա։ 100-ից քիչ հայտնի սարդոսայնային կտավներ են մնացել, որոնց մեծ մասը պահպանվում են անձնական հավաքածուներում։
Դրանցից մեկում պատկերված է Ֆիլիպ Ուելսերը (1527-1580)՝ հայտնի գեղեցկուհի, ով ամսունացել է Տիրոլի Արքիդուքս Ֆերդինանդ II (Արագոնի թագավոր) հետ և հաստատվել Ինսբրուքի Ամբրաս ամրոցում։
Այլ կտավներում անհայտ տիրոլյան գյուղացիներ են պատկերված։
Ժամանակակից  բազմազանության  վակումը  աստիճանաբար  լցվում  է  նոր  հայտնություններով  ու  հետքրքրություններով։  500  տարի անց  21-րդ  դարում  նկարիչ  Անդրանիկ Ավետիսյանը  աշխարհում  առաջինը   ստեղծում  է  ոչ  թե սարդոստայնից ստացված  կտորներ,  որի  վրա  կարելի  է  նկարել,  այլ  աշխարհում  առաջինը   պատկերներ  է  ստեղծում  անմիջապես  սարդոստայնից։
2009 թվականին Անդրանիկը արվեստանոցի պատուհանի անկյունում նկատում է սարդոստայն ու միտք է առաջանում սարդոստայնից նկարներ ստեղծել:․Սկսում է ուսումնասիրել սարդերի կյանքը ու սարդոստայնի կառուցվածքը։ Սկսում է սարդեր պահել։ Սարդոստայններով սկսում է ստանալ նկարներ, որոնք էլ շատ արագ ճանաչում են բերում նկարչին։ 
Անդրանիկ Ավետիսյանը 2017 թվականին մասնակցել է Կաննի << Աշխարհի  նկարիչները >> Ժամանակակից արվեստի միջազգային ցուցահանդեսին՝ որտեղ էլ արժանացել է «Նոր տաղանդ և ամենաստեղծագործական միտք» մրցանակին։


== Ծանոթագրություններ ==
Մանեսի կամուրջ

Մանեսի կամուրջը (չեխ.՝ Mánesův most) ավտո- և տրամվայի կամուրջ Չեխիայում` Պրահայում, Վլտավա գետի վրայով։ Կամրջի վրայով անցնում է տրամվայի գիծ, որն իրար է կապում Հին քաղաքի Յան Պալախի հրապարակը և Փոքր քաղաքի Կլարով հրապարակը։ Մանեսի կամուրջը կառուցվել է 1869 թվականին կառուցված Ռուդոլֆի կամրջակի տեղում (չեխ.՝ Rudolfova lávka): Կամուրջն անվանակոչվել է չեխ նկարիչ Յոզեֆ Մանեսի պատվին։
Կամրջի ճարտարապետն է Մեչիսլավ Պետրուն, որի օգնականներն են եղել Ֆրանցիշեկ Մենցլը և Ալոիս Նովին։ Կամուրջը կառուցվել է բետոնից և քառակամար է։ Կամուրջը բացվել է 1914 թվականին, սակայն շինարարությունն ավարտվել է միայն 1916 թվականին։ Կամուրջն ի սկզբանե կոչվում էր Ֆրանց Ֆերդինանդի անունով, սակայն 1920 թ. քաղաքական պատճառներով անվանափոխվեց։ 1960-ական թվականներին մայթերն ասֆալտապատվեցին, սակայն 1992-1994 թթ. վերականգնողական աշխատանքների ընթացքում վերականգնվեց դրանց խճանկարը։


== Պատմությունը ==

Մանեսի կամրջից առաջ այդ տեղում գտնվում էր Ռուդոլֆի հետիոտնային կամրջակը, որը կառուցվել է 1868-1869 թթ.: 
Նոր կամրջի մտահղացումը պատկանում էր Ֆրանցիշեկ Մենցլին և Ալոիս Նովիին, իսկ ճարտարապետական նախագիծը` Մեչիսլավ Պետրուին։ Կամրջի բացումը տեղի է ունեցել 1914 թ., սակայն շինարարական աշխատանքներն ավարտին են հասցվել Առաջին աշխարհամարտի տարիներին` 1916 թ.։ Առաջին համաշխարհային պատերզամի տարիներին և մինչև 1920 թ. կամուրջը կոչվում էր Արքիդուքսի կամուրջ` Ավստրո-Հունգարիայի արքիդուքս Ֆրանց Ֆերդինանդի պատվին։ 1920 թ. կամուրջը վերանվանվեց չեխ հռչակավոր նկարիչ Յոզեֆ Մանեսի պատվին։ 1960-ականներին կամրջի երթևեկելի մասի և մայթերի յուրօրինակ խճապատկերն ասֆալտապատվեց։ Դա առաջացրեց որոշ խնդիրներ և 1992-1994 թթ. վերականգնողական աշխատանքների ընթացքում մայթերի ասֆալտը հեռացվեց։


== Ճարտարապետությունը ==
Կամուրջն ամբողջովին բետոնե է և ունի չորս կամարաթռիչք։ Ավելի ուշ ավելացվել են որոշ երկաթբետոնե հատվածներ։
Կամուրջը կառուցված է 1910 թվականի համար ժամանակակից ոճով, չեխական կուբիզմի որոշ դետալներով (չեխ քանդակագործ Էմանուել Հալմանի շատրվանը և այժմ գոյություն չունեցող տոմսավաճառների կրպակը)։ Կամրջի կողքերին կան վլտավյան լողորդների կյանքից դրվագներ պատկերող նախշաքանդակներ։ Հին քաղաքի կողմից կամուրջը զարդարված է գարգուլյաներով, շատրվաններով, իսկ Փոքր քաղաքի կողմից` քաղաքի և պետության խորհրդանիշերով։ Հին քաղաքի կողմի կամրջագլխում` Յան Պալախի հրապարակի ծայրամասում 1951 թ. տեղադրվել է Յոզեֆ Մանեսին պատկերող արձան, որի հեղինակն է Բոհումիլ Կաֆկան։


== Անվանումները ==
1914-1920 թթ. - Արքիդուքս Ֆրանց Ֆերդինանդի կամուրջ (չեխ.՝ most arcivévody Františka Ferdinanda d’Este)
1920 թվականից - Մանեսի կամուրջ (չեխ.՝ Mánesův most)


== Ծանոթագրություններ ==
Mama Said

«Mama Said», Metallica խմբի Load ալբոմի վեցերորդ երգը։ Խոսքերը գրել է Ջեյմս Հեթֆիլդը։ Երգի բառերը մի տղայի մասին է, ով փորձոում է գտնել իր կյանքի ուրույն ճանապարհը, առանց իր մայրիկի օգնության։ Երգերը արտացոլում են Հեթֆիլդի և մոր վատ հարաբերությունները, վերջինս մահացել է քաղցկեղից։


== Ձայնագրման մասնակիցներ ==
Ջեյմս Հեթֆիլդ — կիթառ, վոկալ
Լարս Ուլրիխ — թմբկահար
Կիրկ Հեմեթթ — կիթառ
Ջեյսոն Նյուսթեդ — բաս կիթառ


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայ
ֆան-ակումբ
Նահապետ (այլ կիրառումներ)

Նահապետ, կարող է վերաբերել՝

Նահապետ - լեռնագագաթ Զանգեզուրի լեռնաշղթայում՝ Գեղիի վերին հոսանքի ավազանում՝ Հայաստանի Սյունիքի մարզի ու Նախիջևանի սահմանագլխին
Նահապետ - Հրաչյա Քոչարի համանուն վիպակի հիման վրա նկարահանված հայկական ֆիլմ
Վոիմ Շոր

Վոիմ Շոր  (ռուս.՝ Воим-Шор), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վոչ գետի ձախ ափին 115 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 18 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000015487
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001548
Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Հեռուստատեսային անտենա

Հեռուստատեսային անտենա, հեռուստատեսային կայանի ազդանշանների հաղորդումը և ընդունումը ապահովող անտենա։ Լինում են հաղորդիչ, ընդունիչ, մետրային և դեցիմետրային տիրույթի հեռուստատեսային անտենաներ։ Հաղորդիչ անտենաները կառուցվում են հորիզոնական սիմետրիկ մետաղե վիբրատորներից։ Այդպիսի անտենաների ուղղորդվածության դիագրամը հորիզոնական հարթության մեջ շրջանաձև է, իսկ ուղղաձիգ հարթության մեջ՝ տերևաձև։ Հաղորդիչ անտենաների մեջ առավել տարածվածը տուրնիկետային անտենան է։ Բարձր աշտարակների դեպքում ընդունված է հեռուստատեսային անտենաները տեղադրել աշտարակի գագաթի շուրջը որպես պանելների հավաքածու։ 
Ընդունիչ հեռուստատեսային անտենաները լինում են անհատական (դրսի կամ սենյակային) և կոլեկտիվ (միայն դրսի)։ Դրանք կարող են լինել միա կամ բազմանցուղի, ինչպես նաև լայնաշերտ։ Կոլեկտիվ անտենաները սովորաբար միաուղղորդված են և ունեն ուժեղացման մեծ գործակից։ Սենյակային անհատական հեռուստատեսային անտենան գործածվում է միայն հուսալի ընդունման գոտում։ Հեռուստակենտրոնից մեծ հեռավորության դեպքում, երբ ազդանշանը թույլ է, կիրառվում են դրսի միաուղղորդված անտենաներ։
Սիլիկավորում

Սիլիկավորում՝ նյութերի մակերևութային կամ ծավալային հագեցում սիլիցիումով։ Նյութը մշակում են սիլիցիումի գոլորշու մեջ։ Սիլիկավորումը կիրառվում է, առավելապես, որպես դժվարահալ մետաղները (W, Мо, Та, Ti և այլն) օքսիդացումից պաշտպանելու միջոց։ Օքսիդացում նկատմամբ դիմացկունությունը պայմանավորված է սիլիկավորման ժամանակ խիտ դիֆուզիոն «ինքնաբուժվող» սիլիկային պատվածքների (WSi2, MoSi2 և այլն) առաջացմամբ։ Լայն կիրառություն է ստացել սիլիկավորված գրաֆիտը (բարձր ջերմաստիճանային վառարանների երեսպատման համար, մետաղի լցման հարմարանքներում, ավիացիոն ու տիեզերական տեխնիկայի՝ բարձր ջերմաստիճանների և էրոզիայի պայմաններում աշխատող դետալների պատրաստման համար ևն)։
Տեշան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տեշան (այլ կիրառումներ)Տեշան (բոս․՝ Tešanj), քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայի հյուսիսային հատվածում։ Վարչականերոն գտնվում է Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնությունում։ Տեղակայված է Տեսլիչ և Դոբոյ քաղաքներից ոչ հեռու։ Համանուն համայնքի վարչական կենտրոնն է։


== Բնակչություն ==
Ըստ 1991 թվականի մարդահամրի տվյալների՝ Տեշան համայնքում բնակվել են 48,390 մարդ, իսկ քաղաքում՝ 6,058 մարդ։ Բնակչության մեծամասնությունը կազմել են բոսնիացիները։ 1999 թվականին բնակչությունը աճել է մինչև 52,300 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տեշան քաղաքի ոչ պաշտոնական կայք
Կաաումանու

Կաաումանու (անգլ.՝ Kaahumanu, մարտի 17, 1768(1768-03-17), Մաուի, Մաուի շրջան, Հավայի, ԱՄՆ - հունիսի 5, 1832(1832-06-05), Manoa, Հոնոլուլու, Հավայիի թագավորություն), ռեգենտ Հավայան թագավորությունում, Կամեամեա I թագավորի կինն է։


== Կենսագրություն ==

Կեեաումոկուի աղջիկը,Կամեամեա I թագավորի ընկերը և խորհրդականը,ում հետ Կաաումանուն ամուսնացել է 13 տարեկանում:Մի քանի կանանց մեջ Կամեամեա I-ի համար նա եղել է իր շնորհալի կին, և նա է թագավորին ոգեշնչել ցրված կղզիների և Հավայան կղզիների 8 խոշոր կղզիների տարբեր առաջնորդների կողմից կառավարվող հողերի միավորման համար պատերազմին։
Կամեամեա I-ի մահից հետո, 1819 թվականի մայիսի 5-ին հայտարարեց, որ հանգուցյալ թագավորի վերջին կամքն էր Կաաումանուի և նրանց որդի Լիոլիոյի համատեղ կառավարությունը, որը գահին բարձրացրեց Կամեամեա II անունով։ Սկզբում նա զբաղեցրեց հատուկ նշանակված վարչապետի պաշտոնը, իսկ հետո ընդունեց «ռեգենտ-թագուհի» տիտղոսը, որը կրում էր նաև հաջորդ թագավորի՝ Կամեամեա III-ի ժամանակ։
Կաախումանուն արժանացել է «առաջին հավայան «ֆեմինիստի»» կոչմանը։ Նրանց հայացքները շատ դեպքերում  առաջ ընկան իրեն ժամանակից։ Օրինակ, նա ներկայացրեց համատեղ ընտրիքի ավանդույթը, խախտելով բազմադարյան ավանդույթը։
1824 թվականի ապրիլին Կաաումանուն, բողոքական քարոզիչների ազդեցության տակ, հասարակայնորեն հայտարարեց քրիստոնեության ընդունելու ցանկության, և խրախուսեց իրենց հպատակների մկրտությունը։ Դեկտեմբերի 5-ին կնքվեց (ստանալով Էլիզաբեթ անունը)։ Հետագայում Կաաումանու Հավայան կղզիներից վտարեց կաթոլիկ քարոզիչներին։ 
1826 թվականին Կաաումանուն կնքեց առաջին առևտրային պայմանագիրը ԱՄՆ-ի հետ։
1827 թվականին Կաաումանուն հվանդացավ, նրա առողջությունը գնալով վատանում էր, և 1832 թվականի հունիսի 5-ին նա մահացավ։ Նրա պատվին քարոզիչները տպագրեցին Նոր Կտակարանը հավայերենով։


== Գրականություն ==
Gavan D. A.. Shoal of Time. — Honolulu: University of Hawaii Press, 1970.
Mellen K. D. The magnificent matriarch: Kaahumanu, Queen of Hawaii. New York: Hastings house publ., 1952. 291 p.
Patterson R. I. Kuhina Nui: A Novel Based on the Life of Ka’ahumanu, the Queen Regent of Hawai’i (1819—1832). — Columbus: Pine Island Press, 1998. — ISBN 1-880836-21-1.
Silverman J. L. Ka’ahumanu: Molder of Change. — Friends of the Judiciary History Center of Hawai’i, 1995. — ISBN 0-9619234-0-7.


== Ծանոթագրություններ ==
Կոլոսովկա (գյուղ, Պոլոննոեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոլոսովկաԿոլոսովկա (ուկրաիներեն՝ Колосівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Պոլոննոեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոլոսովկա գյուղում բնակվում էր 142 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,275 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 516,36 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աստերոիդների ցանկ (59401-59500)

Աստերոիդների ցանկ (59301-59400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (59501-59600)
 Աստերոիդների ցանկ (59301-59400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (59501-59600)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (55001)-(60000)»։ www.minorplanetcenter.net
Սինովո

Սինովո (ուկրաիներեն՝ Синове), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ստարովիժևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1502 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սինովո գյուղում բնակվում էր 636 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,52 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 180,68 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կառլ Մարքսի տուն

Կառլ Մարքսի տուն (գերմ.՝ Karl-Marx-Haus), տուն-թանգարան Գերմանիա  Ռայնլանդ Պֆալց հողի վրա գտնվող Թրիեր քաղաքում։ 1818 թվականին այս տանն է ծնվել ժամանակակից սոցիալիզմի և կոմունիզմի հայրը՝ Կառլ Մարքսը։ Թանգարանը նվիրված է Կառլ Մարքսի կյանքին ու ստեղծագործություններին, ինչպես նաև կոմունիզմի պատմությանը։


== Պատմություն ==
Տան նշանակալիությունն աննկատ է մնացել մինչև 1904 թվական, երբ Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությունը (SPD) ջանում էր գնել այն, ինչը հաջողվեց 1928 թվականին։ 1933 թվականին, երբ Նացիստական կուսակցությունը իշխանության եկավ, շենքը բռնագրավվեց և վերածվեց տպարանի։
1947 թվականի մայիսի 5-ին շենքը բացվել է որպես Կառլ Մարքսի կյանքին ու ստեղծագործություններին նվիրված թանգարան։ 1968 թվականին այն ինտեգրվել է Ֆրիդրիխ Էբերտի հիմնադրամին, բարեգործական հիմնադրամ, որը սերտորեն համագործակցում էր Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության հետ։ 1983 թվականի մարտի 14-ին, Մարքսի մահվան 100-ամյա տարելիցին, թանգարանը վերաբացվեց մեկ տարվա վերանորոգումից հետո։
2005 թվականին Կառլ Մարքսի տուն-թանգարանը կրկին փակվել է երեք ամսով։ Վերաբացման միջոցառմանը ներկա են գտնվել Անկե Ֆուկսը, Ֆրանց Մյունտեֆերինգը, Կուրտ Բեկը և Հելմուտ Շրյոերը։ Ցուցահանդեսն այժմ ներառում է նաև կոմունիզմի պատմությունը Խորհրդային Միությունում, Չինաստանում, Կենտրոնական և Արևելյան Եվրոպայում։ Կառլ Մարքսի տուն-թանգարանը տարեկան ունենում է շուրջ 32000 այցելու, որոնց մոտ մեկ երրորդը զբոսաշրջիկներ են Չինաստանից, որոնց համար Կառլ Մարքսի տուն-թանգարանը Գերմանիայի գլխավոր տեսարժան վայրերից է։


== Գրականություն ==
Heinz Monz: Das Karl-Marx-Geburtshaus in Trier. Grundrißzeichnungen von Johann Monz. Hrsg. von der Karl-Marx-Haus-Verwaltung. Trier 1967. Inhaltsverzeichnis online
Albert Rauch: Das Karl-Marx-Geburtshaus in Trier. Ergänzungen zu einer Broschüre von Heinz Monz (Trier 1967). In: Neues Trierischen Jahrbuch 1973. Trier 1973, S. 113-115.
Karl-Marx-Haus Trier. Bilddokumente über das Geburtshaus von Karl Marx in Vergangenheit und Gegenwart. 2. Aufl. Trier 1977.
Karl-Marx-Haus. Museum Bibliothek Forschungsinstitut. Ein Gang durch das Geburtshaus von Karl Marx. Trier 1979.
Peter Graffga: Anmerkungen zum Verhältnis Schule und Museum: Das Beispiel Karl-Marx-Haus Trier. Sonderdruck, Trier 1980.
Helmut Elsner: museum. Karl-Marx-Haus Trier. Westermann Verlag, Braunschweig 1983. ISSN 0341-8634
Jürgen Herres: Das Karl-Marx-Haus in Trier. 1727 - heute. Neu GmbH Trier 1993. ISBN 3-926132-19-1.
Beatrix Bouvier und Mario Bungert: Karl Marx (1813-1883) Leben - Werk - Wirkung bis zur Gegenwart. Ausstellung im Geburtshaus in Trier, Hrsg. Friedrich-Ebert-Stiftung, Bonn 2005. ISBN 3-89892-379-7.


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Կառլ Մարքսի տուն. ծննդավայր-թանգարան
(8883) Միյազակիհայաո

(8883) Միյազակիհայաո (անգլ.՝ Miyazakihayao), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի հունվարի 16-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,273431 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2247 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3221 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1252,05 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,287529 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,47° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8883) Միյազակիհայաո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բանաձև

Բանաձև, որևէ կանոնի, առնչության, օրենքի ճշգրիտ, ընդհանուր սահմանումը, որը որոշակի պայմաններում վերաբերում է բոլոր մասնավոր դեպքերին, լայն առումով` ամփոփ ձևով արտահայտած յուրաքանչյուր բնորոշում։

Մաթեմատիկական տրամաբանության մեջ․ պրոցեսների, երևույթների միջև գոյություն ունեցող կապերի, առնչությունների պատկերումը տրամաբանական որոշակի գործողություններով միավորված նշաններով (սիմվոլներով)։ Մաթեմատիկական տրամաբանության հաշվարկներում P հասկացությունը յուրաքանչյուր հաշվարկման համար սահմանվում է ինդուկտիվորեն։2. Մաթեմատիկայում թվանշանների, տառերի և մաթեմատիկական նշանների զուգակցությամբ արտահայտվող որևէ առաջադրություն (պնդում), օրինակ՝ 
  
    
      
        4
        ×
        5
        =
        20
        ,
        (
        a
        +
        b
        
          )
          
            2
          
        
        =
        
          a
          
            2
          
        
        +
        2
        a
        b
        +
        
          b
          
            2
          
        
      
    
    {\displaystyle 4\times 5=20,(a+b)^{2}=a^{2}+2ab+b^{2}}
   ևն։
3. Քիմիայում ընդունված նշանների (սիմվոլների) միջոցով քիմիական միացության կրճատ նշանակումը (տես Քիմիական բանաձևեր)։
4. Համագումարում, համաժողովում, ասամբլեայում որևէ հարցի վերաբերյալ ընդունած որոշումը։
Air Seychelles

Air Seychelles Սեյշելյան կղզիների ազգային պետական ​​ավիաընկերություն, որի գրասենյակը գտնվում է Սեյշելյան կղզիներում։ Ընկերությունը իրականացնում է կանոնավոր առևտրային փոխադրումներ աշխարհի երեք մայրցամաքների 9 ուղղություններով։ 


== Պատմություն ==
1972 թվականին Մաեյում, Սեյշելների կղզեխմբի կենտրոնական կղզում, միջազգային օդանավակայան է բացվում։ 1971-1981 թվականներին կտրուկ ավելացած ուղևորափոխադրումների պատճառով Պրասլին և Ֆրեգատ կղզիներում բացվել է ևս 2 օդանավակայան, որը գտնվում է Մաե կղզուց 29 մղոն հեռավորության վրա։ Այդ ժամանակ կղզիներում գործում էին մի քանի փոքր մասնավոր ավիափոխադրողներ։ 1978 թվականին Սեյշելյան կղզիների կառավարությունը հիմնադրում է ընկերություն` Air Seychelles անվանվամբ։ 1983 թվականի հոկտեմբերին բացվում է առաջին շաբաթական թռիչք դեպի Լոնդոն։ 1989 թվականին ընկերությունը ձեռք է բերում Boeing 767-200ER օդանավը։ ԱՄՆ-ի «Գրանդ Ռապիդս»-ից ինքնաթիռ տեղափոխելու գործընթացում սահմանվեց հեռավորության ռեկորդ (14311 կմ)։ Boeing 767-200ER օդանավը իրականացրել է չվերթներ դեպի Լոնդոն, Փարիզ և Ֆրանկֆուրտ։ 1993 թվականին ընկերությունը ձեռք է բերում Boeing 757 օդանավը, և իրականացնում է կանոնավոր չվերթներ հետևյալ ուղղություններով` Մադրիդ, Նայրոբի, Յոհանեսբուրգ, Դուբայ, Մումբայ և Սինգապուր։


== Չվերթ ==
2018 թվականի հունվարին ավիաընկերության նավատորմը բաղկացած էր հետևյալ ինքնաթիռներից`


== Մրցանակներ ==
Air Seychelles ավիաընկերությունը ստացել է բազմաթիվ մրցանակներ և հավաստագրեր, որոնք ցույց են տալիս ավիացիայի բարձր չափանիշները։

2015 թվական - Հնդկական օվկիանոսի լավագույն ավիաընկերություն
2015 թվական - Հնդկական օվկիանոսի լավագույն ավիաընկերություն - բիզնես դաս
2015 թվական - Լավագույն ավիաընկերությունը Հնդկական օվկիանոսի նահանգների համար — բորտուղեկցորդուհիներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ավիաընկերության պաշտոնական կայք
Հյուսիսային Կլյուչևայա

Հյուսիսային Կլյուչևայա (ռուս.՝ Северная Ключевая), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեծ Պրոմիշլենայա գետի ձախ ափին՝ 67 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմը գտնվում է Նովոկուզնեցկ քաղաքից մինչև Կեմերովո քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Պոլեմի

Պոլեմի (հուն․՝ Πολέμι), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Պաֆոսի շրջանում։ Ըստ 2001 թվականի տվյալների բնակչությունը կազմում է 740 մարդ։ Տեղակայված է Լետիմվու գյուղից 4 կմ դեպի հյուսիս, իսկ Ստրուպի գյուղից 3 կմ արևելք։ Բարձրությունը ծովի մակարդակիս կազմում է մոտ 450 մետր։ Գյուղն ունի մեղմ կլիմա։ Տարաշաշրջանում ավելի զով է քան Պաֆոս շրջանի ափամերձ վայրերում։ Գյուղը հնում եղել է մեծ և միջազգային ստանդարտներին համապատասխանող։ Գյուղում կան մի քանի սրճարաններ, խանութներ, բանկ, եկեղեցիներ և մատուռներ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==