armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Իտալական հեքիաթներ

Իտալական հեքիաթներ (իտալերեն՝ Fiabe italiane), գրական և ֆոլկլորային պրոզայիկ  ստեղծագործություններ իտալական գրականության մեջ։  Ինչպես այլ երկրների ազգային հեքիաթները, նրանք նույնպես լուսաբանում են ազգային մշակույթը, կենցաղը, իտալացիների բնավորությունը։


== Ծագումնաբանություն ==
Այլ երկրների համամատությամբ (Բրիտանական գրականություն, Գերմանական գրականություն, Ֆրանսիական գրականություն, Իսպանական գրականություն, Նորվեգական գրականություն) Իտալական գրականությունը ձևավորվել է  ավելի ուշ։ Պատճառն այն է, որ միջնադարյան Իտալիայում գրական լատիներենն ավելի երկար պահպանվեց, քան ցանկացած այլ երկրում։ Մինչև XIII դարը  լատիներենը պահպանվեց գրականության մեջ, «որոշակի իմաստով, որպես  կենդանի լեզու»։ Լատինական լեզուն երկար ժամանակ  խոչընդոտ էր իտալական լեզվի,  որպես գրական լեզու, կայանալու համար,  քանի որ այն իտալացիների կողմից չէր ընկալվում որպես «օտար» լեզու. հասարակության մեջ լատիներենը բիզնեսի և մշակութային հաղորդակցության միջոց էր։ Իտալիայի գրականության մեջ բացակայում էին ժողովրդական էպոսների ու հեքիաթների ազգային առանձնահատկությունները, որոնք ավելի ցայտուն էին Սկանդինավիայում կամ Ռուսիայում, թեպետ այդ երկրներում նույնպես ազգային մշակույթի ու գրականության մեկնաբանումն սկսվել է մի փոքր ուշ։


=== Գրական հեքիաթ ===

Իտալական կարճ պատմվածքների  ամենավաղ հավաքածուներից մեկը՝ «Նովելինոն», հայտնվել է 13-րդ դարի վերջում։
«Նովելինո» արձակը, որը հավաքվել էր մի քանի աղբյուրներից, պահպանում էր պրովանսյան,անտիկ և արաբական գրականության ազդեցությունը, մասնավորապես, գրական ձևավորումը, հետևելով Հազար ու մեկ գիշեր («A Thousand One Gights») հեքիաթների օրինակին։ Չնայած այն հանգամանքին, որ ներկայացված էին ոչ հայտնի հեղինակների ստեղծագործություններ, սակայն ուսումնասիրողներն այդ գործերը ներկայացնում են որպես բարձրարժեք հեղինակային ստեղծագործություններ։ Մոտիվները, սյուժեները և  տեխնիկան լայնորեն օգտագործվեցին Ջովաննի Բոկաչչոյի կողմից՝ Դեկամերոն («Decameron») (1350-1353) ստեղծագործության մեջ։ XIV դարի երկրորդ խոշորագույն իտալացի նովելիստը Ֆրանկո Սակետտին է։ Ժամանակակից իտալական հեքիաթների հավաքածուների մեջ ներառվում են «Նովելինո» և «Երեք հարյուր պատմվածք»  ժողովածուներից նովելներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդրո-Ակացատովո

Ալեքսանդրո-Ակացատովո (ուկրաիներեն՝ Олександро-Акацатове), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոբրովելիչկովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսանդրո-Ակացատովո գյուղում բնակվում էր 6 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,33 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 18,18 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(4987) Ֆլամստեդ

(4987) Ֆլամստեդ (անգլ.՝ Flamsteed), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի մարտի 20-ին Պերիթ աստղադիտարանի կողմից Բիքլիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,271791 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1252 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4183 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1250,69 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,28784 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,58° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4987) Ֆլամստեդ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պալաֆոլս (քաղաք)

Պալաֆոլս(իսպ.՝ Palafolls), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Բարսելոնա նահանգի, ինչպես նաև Կատալոնիա ինքնավար մարզի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Մարեսմե շրջանում։ Տարածքը՝ 16.47 կմ² ։ Բնակաչությունը 2873 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Խոշոր փողոցներ ==
Սալվադոր Էսպիրու փողոց
Դե Սան Ժաումե փողոց
Դե լա Լիբերտատ փողոց
Ռամոն Նուգա փողոց


== Քույր քաղաքներ ==
 Փոփի, Իտալիա, մինչև 1990
 Աքս լե Թերմես, Ֆրանսիա
		


== Բնակչություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Datos estadísticos


== Ծանոթագրություններ ==
Դովեր (Դելավեր)

Դովեր (անգլ.՝ Dover), քաղաք է ԱՄՆ-ի արևելյան մասում,Դելավեր նահանգում։ Դովերը Դելավերի մայրաքաղաքն է։ 2000 թ-ի տվյալներով քաղաքի բնակչությունը կազմում էր 32 135 մարդ։ Քաղաքը հիմնադրվել է Փեն Ուիլյամի կողմից, ով նաև Պենսիլվանիայի հիմնադիրն է։


== Ծանոթագրություններ ==
Նորայր Շահինյան

Նորայր Հրայրի Շահինյան (Ստեփան Նորայր Շահինյան, մարտի 11, 1979(1979-03-11), Սան Պաուլո, Բրազիլիա), բրազիլահայ ճարտարապետ, լուսանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Նորայր Շահինյանը ծնվել է 1979 թվականին, Սան Պաուլոյում։ Նախնիները սերում են Ուրֆայից, Մուշից, Քեսաբից։ Նորայր Շահինյանը լուսանկարչությամբ զբաղվել է համալսարանական տարիներին՝ հետևելով պապիկին՝ Ավետիս Շահինյանին, որ ցեղասպանությունից հետո Հալեպում աշխատում էր որպես լուսանկարիչ։ 2001 թվականին Մաքկենզի համալսարանից ստացել է ճարտարապետի որակավորում, այնուհետև գեղագիտության ու արվեստի պատմություն է ուսումնասիրել Սան Պաուլոյի համալսարանում (2007)։ Ավարտելուց հետո շրջել է ողջ Հարավային Ամերիկայում, Եվրոպայում, Կովկասում և Մերձավոր Արևելքում լուսանկարչական ծրագրեր իրականացնելու համար, լուսանկարել է աշխարհի բազմաթիվ վայրեր, անդրադարձել հայկական ժառանգությանը։ Չորս տարի լուսանկարել է հայկական հետքը կենտրոնական ու Արևելյան Թուրքիայում (Արևմտյան Հայաստան) և 2015 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցի առթիվ Ստամբուլում տեղի է ունեցել այդ աշխատանքների ցուցահանդեսը։


== Ընտանիք ==
Պապը՝ Ավետիս Շահինյանը, փրկվելով ցեղասպանությունից, հաստատվել է Հալեպում, իսկ 1963 թվականին ընտանիքով տեղափոխվել է Բրազիլիա՝ հաստատվելով Սան Պաուլո քաղաքում։ Հայրը՝ Հրայր Շահինյանը, ճարտարապետ է։


== Ցուցահանդեսներ ==
Կանանց նվիրված ցուցահանդեսների շարք, Սան Պաուլո, 1999
Բրազիլիայի հին և նոր ճարտարապետությանը նվիրված շարք, Սան Պաուլո և Չիլի, 2000
Առաջին անհատական ցուցահանդեսը Երևանում՝ նվիրված Բրազիլիային, 2004
«Էքսպո Արմենիա», Արգենտինայի Կորդոբա նահանգի խորհրդարանի Ռեխինո Մադերս սրահ, 2009
Դատարկության հզորությունը, ՆՓԱԿ, 2016


== Գրքեր ==
The Power of Emptiness: Talking with Stones in Historical Armenia, Aras Yayincilik, Istanbul (2015), ISBN 10: 6055753499 ISBN 13: 9786055753498


== Գրականություն ==
Քոչար, Վահան։ Հայ լուսանկարիչներ, հեղինակային հրատարակություն, 2007, 159 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2018-08-11 at the Wayback Machine.
Մերոնք. Նորայր Շահինյան
Norair Chahinian Archived 2017-01-04 at the Wayback Machine.
Norair Chahinian Explores The Power of Emptiness
Entrevista a Stepan Norair Chahinian Noviembre 2016 Radio Arax
(3141) Բուխար

(3141) Բուխար (անգլ.՝ Buchar), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,397364 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,1347 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,66 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2287,24 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,157395 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3141) Բուխար աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բենվենուտո Չելլինի (օպերա)

«Բենվենուտո Չելլինի» (ֆր.՝ Benvenuto Cellini) opus 23, ֆրանսիացի կոմպոզիտոր Հեկտոր Բեռլիոզի օպերա 3 գործողությամբ։ Լիբրետոյի հեղինակները Լեոն դը Վային և Օգյուստ Բարբյեն են։ Առաջնախաղը կայացել է 1838 թվականի սեպտեմբերի 10-ին Փարիզում։ Երկրորդ տարբերակի առաջնախաղը տեղի է ունեցել 1852 թվականի նոյեմբերի 17-ին Վայմարում։


== Ստեղծման պատմություն ==
1834 թվականին Բեռլիոզը, դը Վային և Բարբյեն խոսակցական երկխոսություններով երգիծական ոճի օպերա առաջարկեցին Փարիզի Օպերա-կոմիկին։ Սակայն տնօրինությունը մերժեց այն։ Այդ ժամանակ հեղինակները երկխոսությունները փոխարինեցին ռեչիտատիվով։ Սկզբնապես օպերան ուներ երկու գործողություն։ Ընդ որում օպերայի նորարարությունը, համեմատած բեմում գերիշխող ոճի հետ, 1838 թվականի սեպտեմբերի առաջնախաղը անհաջողության մատնեց։ Օպերան որոշ ժամանակ մոռացվեց։ 1851 թվականին Ֆերենց Լիստը, համաձայնելով Բեռլիոզի փոփոխությունների հետ, նոր ձևակերպմամբ ներկայացրեց օպերան, արդեն երեք գործողությամբ Վեյմարի օպերային թատրոնում։ Դրա համար էլ կա օպերայի երեք տարատեսակ՝ 1834, 1838 և 1851 թվականների։ Բեմում վերջնականապես հաստատվեց 1851 թվականի տարբերակը, չնայած որ վերջին բեմադրություններում այն կայացել է երկու մասով (առաջին և երկրորդ գործողությունների միջև առանց դադարի)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Оперные либретто. — М., 1954.


== Արտաքին հղումներ ==
Օպերայի լիբրետո(չաշխատող հղում) (ֆր.)
Գրիգոր Արեյան

Գրիգոր Գրիգորի Արեյան (հունվարի 1, 1899(1899-01-01), Վլադիկավկազ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 3, 1973(1973-01-03), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ արձակագիր, թարգմանիչ։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1956 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Վլադիկավկազ (Հյուսիսային Օսիա) քաղաքում։ Ավարտել է Տաշքենդի ռուսական արական գիմնազիան, 1927 թվականին Խարկովի բժշկական ինստիտուտը։ 1927-1947 թվականներին աշխատել է բժշկական տարբեր հիմնարկություններում։ 1951 թվականից բնակվել է Երևանում։ Աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ հրատարակչությունում որպես սրբագրիչ, ապա ՀԽՍՀ կուլտուրայի մինիստրության պոլիգրաֆիական արդյունաբերության և հրատարակչությունների գլխավոր խմբագրությունում՝ որպես ավագ խմբագիր։ Մահացել է Երևանում։


== Երկեր ==
Ապրելու իրավունքը, Երևան, «Հայաստան», 1969, 296 էջ։


== Թարգմանություններ (ռուսերենից և լատիներենից) ==
Շանդոր Պետեֆի, Բանաստեղծություններ, Երևան, Հայպետհրատ, 1952, 62 էջ։
Անտիկ գրականության քրեստոմատիա (թարգմանության հեղինակակից Սողոմոն Տարոնցի), հատոր 2, Երևան, Հայպետհրատ, 1954, 265 էջ։
Անատոլ Ֆրանս, Սպիտակ քարի վրա։ Աստվածները ծարավի են։ Հրեշտակների ապստամբություն (վեպեր, որոնցից վերջինը՝ «Հրեշտակների ապստամբություն», թարգմանել է Գ. Արեյանը), Երևան, Հայպետհրատ, 1959, 594 էջ։
Անատոլ Ֆրանս, Կրենքըբիլ (պատմվածք), Երևան, Հայպետհրատ, 1959, 32 էջ։
Գյուստավ Ֆլոբեր, Սալամբո (վեպ), Երևան, Հայպետհրատ, 1959, 368 էջ։
Լուկրեցիոս, Իրերի բնության մասին, Երևան, Հայպետհրատ, 1960, 230 էջ։
Ալեն Ռենե Լըսաժ, Կաղ սատանան (վեպ), Երևան, «Հայաստան», 1965, 219 էջ։
Ֆրանսիս Կարսակ, Տիեզերքի Ռոբինզոնները (վիպակ), Երևան, «Հայաստան», 1966, 212 էջ։
Անատոլ Ֆրանս, Սիլվեստր Բոննարի ոճիրը (վեպ), Երևան, «Հայաստան», 1967, 260 էջ։
Կիրիլ Անդրեև, Արկած որոնողները, Երևան, «Հայաստան», 1968, 362 էջ։
Լուի Բոսենար, Կապիտան թոկից փախածը (պատմավեպ), Երևան, «Հայաստան», 1972, 361 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Յայջի (այլ կիրառումներ)

Յայջի անվանումը կարող է վերաբերել՝

Յայջի - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում
Յայջի - ավերված հայկական նախկին բնակավայր ներկայիս Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Բաբեկի շրջանում,
Յայջի - հայկական նախկին բնակավայր, ներկայում ադրբեջանական գյուղ Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Ջուղայի շրջանում,
Ժողովածու (2559)

Ժողովածու (2559), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2559 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 11-րդ դար Մարգար գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16,6X11,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 310 թերթից։ Գրված է միասյուն, երկսյունով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` լուսանցազարդ։ Հիշատակարաններ՝ 175բ, 252ա։


== Բովանդակություն ==
Մովս. Խորենացւոյ Պատմութիւն հայոց։
Եղիշէի Վասն Վարդանայ և հայոց պատերազմին։
Ի Պատմութենէ Թովմ. Արծրունւոյ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սևան Նագգաշյան

Սևան Հայկի Նագգաշյան (նոյեմբերի 27, 1968(1968-11-27), Բեյրութ, Լիբանան - հոկտեմբերի 13, 2016(2016-10-13)), հայ նկարիչ, մուլտիպլիկատոր։
Սփյուռքահայ գրող, մտավորական, ՌԱԿ գործիչ Հայկ Նագգաշյանի դուստրը։


== Կենսագրություն ==
Սևան Նագգաշյանը սերում է միջնադարյան բանաստեղծ, նկարիչ, աշուղ Նաղաշ Հովնաթանի տոհմից։ Մորական պապը Ջերմուկից է եղել, տատը՝ Մարաշից, մայրական կողմը՝ Սեբաստիայից։ Նախքան ցեղասպանությունը պապիկի հայրը Սեբաստիայում ուսուցիչ է եղել, ում թուրքերը կախել են, իսկ պապիկը կարողացել է փախչել Երուսաղեմ, հետո հետ է վերադարձել Սեբաստիա, որտեղ հանդիպել է ապագա կնոջը, ում հետ միասին հաստատվել են Բեյրութում։
Սևան Նաղաշը ծնվել է 1968 թվականին Բեյրութում։ Նկարել է դպրոցական տարիքից, նկարչության ուսուցիչն է եղել Վազգեն Թութունջյանը։ 

Սովորել է Երևանի պետական գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում, ուսմանը զուգընթաց աշխատել է«Հայֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմերի բաժնում։ 1995 թվականին ինստիտուտն ավարտելուց հետո մեկնել է Մոնրեալ, աշխատել Սիլվեն Շոմեի «Ծեր կինն ու աղավնին» մուլտֆիլմի վրա։ 2001 թվականին առաջին անգամ ցուցահանդեսի է մասնակցել Կանադայում, այնուհետև Անգլիայում, Հոլանդիայում, Գերմանիայում։ 

Երկու տարի բնակվել է Եվրոպայում, զբաղվել հետազոտությամբ, ընդլայնել եվրոպական արվեստի մասին պատկերացումները։
Աշխատել է Նարեկացի արվեստի միությունում, եղել վիզուալ արվեստների գեղարվեստական ղեկավար, ցուցահանդեսների պատասխանատու, հրատարակությունների նկարիչ-ձևավորող և էջադրող, համադրել և կազմակերպել է բազմաթիվ ցուցահանդեսներ, Նարեկացի արվեստի միության գլխավոր միջոցառումների հետ կապված բոլոր տեսողական նյութերը (պաստառներ, հրավիրատոմսեր, բուկլետներ) գեղարվեստական ձևավորում են ստացել Սևանի կողմից։
Սևան Նաղաշի ստեղծագործությունները գտնվում են տարբեր երկրների մասնավոր ու պետական հավաքածուներում։


== Հիշատակ ==
«Նարեկացի» արվեստի միության նկարչական խմբակը կոչվում է Սևան Նագգաշյանի անունով
Տավուշի մարզի Վազաշեն գյուղի դպրոցում բացվել է Սևան Նաղաշի անվան նկարչական սենյակ, 2017


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սևան Նագգաշյան
Սևան Նագգաշյանի նկարների ցուցահանդեսը
Վերնատուն, Սևան Նագգաշյան
Ուլկան

Ուլկան (ռուս.՝ Улькан), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի Կազաչինսկո-Լենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5412 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կապանոլի

Կապանոլի  (իտալերեն՝ Capannoli), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզում՝ Պիզա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5767 մարդ (ըստ 2008 թվականի տվյալների)։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 254 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 23 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 56033։ Հեռախոսային կոդը՝ 0587։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Բարդուղիմեոսը։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 24-ին։ 


== Ժողովարդագրություն ==
Բնակչության աճը։


== Կոմունային վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0587 606611
Էլեկտրոնային հասցե։ urp@comune.capannoli.pisa.it
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.capannoli.pisa.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Տոնենկոե (գյուղ, Յասինովատսկի շրջան)

Տոնենկոե (ուկրաիներեն՝ Тоненьке), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Յասինովատսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տոնենկոե գյուղում բնակվում էր 320 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Շամպիան

Շամպիան (ֆր.՝  Champien), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 292 մարդ, բնակչության խտությունը` 33.30 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.77 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 105 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 50 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 207 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 151-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 56։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,9 %։ 151 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 140 անձ (77 տղամարդ և 63 կին)։ Գործազուրկ են եղել 11 անձ (5 տղամարդ և 6 կին)։ 56 անաշխատունակներից 25-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը` թոշակառուներ, իսկ 16-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ագրոկենսահամակեցություն

Ագրոկենսահամակեցություն, մշակաբույսերի ցանքերով և տնկիներով զբաղեցված գյուղատնտեսական նշանակության հողերում առկա օրգանիզմների ամբողջությունը։
Ագրոկենսահամակեցության մեջ օրգանիզմների համախումբը բնութագրվում է տարբեր փոխհարաբերություններով, այդ թվում՝ սննդառության շղթաներ առաջացնող սննդառության կապերով։ Ագրոկենսահամակեցությունը միշտ երկրորդական է, քանի որ ստեղծվում է բնական համակեցության տեղում՝ մարդու գործունեության հետևանքով։ Ի տարբերություն բնական կենսահամակեցությունների, որտեղ բազմատեսակ բուսածածկույթը ձևավորվել է պատմականորեն, ագրոկենսահամակեցությունում (դաշտեր, այգիներ, տնկատափեր) բուսածածկույթը ստեղծում է մարդը և սովորաբար ընդգրկում է մշակաբույսի 1 տեսակ, որին ուղեկցում են մոլախոտերը։ Օրգանիզմների համախումբը (բացի մշակաբույսերից) ագրոկենսահամակեցությունում ձևավորվում է գոյության պայքարի և բնական ընտրության արդյունքում։ Մարդը բարենպաստ պայմաններ է ստեղծում մշակվող տեսակի համար և դրանով իսկ ճնշում մյուս տեսակներին, այսինքն՝ ագրոկենսահամակեցությունում մարդու կարգավորիչ գործունեությունը մյուս տեսակների համար դառնում է բնական ընտրության լրացուցիչ կոշտ գործոն։ Բուսակեր կենդանիների այն տեսակները, որոնք չեն կարողանում սնվել մշակաբույսերով և չեն հարմարվում դրանց մշակման պայմաններին, ոչնչանում են, իսկ մյուսները, գտնվելով բարենպաստ պայմաններում, բազմանում են և կարող են վնասել մշակաբույսերին։ Երբեմն մարդու ստեղծած պայմանները կարող են բարենպաստ լինել վնասատուների որոշ տեսակների համար, ինչը կարող է հանգեցնել դրանց զանգվածային բազմացման։ Ագրոկենսահամակեցությունում բուսածածկույթը փոփոխվում է մարդու կամքով, այսինքն՝ ագրոկենսահամակեցությունը կարգավորվող համակարգ է և ոչ թե ինքնագարգացող, ինչպես բնական կենսահամակեցությունը։ Ագրոկենսահամակեցության առանձին տեսակների կայունությունը կախված է գյուղատնտեսական հողերի ռեժիմի փոփոխության բնույթից և հաճախականությունից։ Ագրոկենսահամակեցությունում ավելի կայուն են հողում բնակվող օրգանիզմները։


== Վնասատուներ ==

Ագրոկենսահամակեցությունում տարբերում են գյուղատնտեսական մշակաբույսերի վնասատուների 2 խումբ՝ մշակաբույսերի տարբեր և 1 կամ մի քանի տեսակներով սնվողներ։ Առաջինները հեշտ են հարմարվում ագրոկենսահամակեցության ռեժիմին, իսկ երկրորդներից ագրոկենսահամակեցությունում գոյատևում են միայն տարաբնակեցման մեծ ունակություն, բարձր արգասաբերություն և զարգացման փոքր պարբերաշրջան ունեցողները։ Բնական կենսահամակեցություններից անցումն ագրոկենսահամակեցություններին կատարվում է աստիճանաբար՝ մարդու ակտիվ տնտեսական գործունեության հետևանքով, օրինակ՝ մարգագետին → արոտավայր → խոտհարք → ցանովի խուոԵր → բազմամյա խոտաբույսեր → միամյա չքաղհանված մշակաբույսեր → քաղհանված մշակաբույսեր սխեմայով։
Շրջակա միջավայրի պահպանության համար կարևոր է գյուղատնտեսական լանդշաֆտների ճիշտ կազմակերպումը, որով ապահովվում է բույսերի կողմից ածխաթթու գազի առավելագույն կլանումը և մեծացվում ագրոկենսահամակեցության առաջնային արդյունավետությունը, այսինքն՝ ավելացվում է գյուղատնտեսական մշակաբույսերի բերքը։
(7679) Ասիեգո

(7679) Ասիեգո (անգլ.՝ Asiago), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի փետրվարի 15-ին Ուլիսե Մունարիի և Մաուրա Տոմբելիի կողմից Սիմա Էկարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,567892 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1941 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9417 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1503,02 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,239518 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,34° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7679) Ասիեգո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ալքյոյ (Դիարբեքիրի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալքյոյ (այլ կիրառումներ)Ալքյոյ, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։ Գտնվում է Դիարբեքիրից 23 կմ հյուսիս-արևելք, Խարբերդ-Դիարբեքիր ճանապարհի աջ կողմում՝ հարթավայրում։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 6 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բարանովկա (գյուղ, Կոլոմենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲարանովկաԲարանովկա (ռուս.՝ Барановка), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արտյուշ Սանոսյան

Արտյուշ Սպիրիդոնի Սանոսյան (ծնվ․ փետրվարի 13, 1937 թ․, Սաթխա գյուղ, Բոգդանովկայի շրջան, Վրացական ԽՍՀ), հայ պատմաբան, պատմական գիտությունների թեկնածու (1996)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել և նախնական կրթությունը ստացել է Վրացական ԽՍՀ Բոգդանովկայի շրջանի Սաթխա գյուղում։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտել է 1955 թվականին։ 1961 թցվականին ավարտել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի պատմալեզվագրական ֆակուլտետը։
1961 թվականից սկսած 28 տարի Ջավախքում կատարել է մանկավարժականն աշխատանք։ Սաթխա գյուղի միջնակարգ դպրոցում աշխատել է պատմության դասատու, կազմակերպիչ, ուսմասվար և տնօրեն (Սաթխայի և Օրոջալարի միջնակարգ դպրոցներ)։
Մանկավարժական աշխատանքի հետ մեկտեղ զբաղվել է պատմագրությամբ, հնագիտությամբ։ Բազմաթիվ հոդվածների հեղինակ է։ 1996 թվականի հոկտեմբերի 25-ին պաշտպանել է ատենախոսություն «Ախալցխայի և Ախալքալաքի գավառների 1918-ի ինքնապաշտպանությունը» թեմայով և ստացել պատմական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։


== Երկեր ==
Ախալցխայի և Ախալքալաքի գավառների 1918-ի ինքնապաշտպանությունը, Երևան, 1992
․․․ նաև Սպիտակ Եղեռն, Երևան, 2001
․․․еще и белый геноцид, 2006, Ереван, (ռուս.)
Թշնամու դեմ՝ ու ուսի, 2010, Երևան, 2010


== Ծանոթագրություններ ==
Խնձորիկ Վերին

Խնձորիկ Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Թորթումի գավառակում։


== Պատմություն ==
Գյուղը կործանվել է 1889 թվականի օգոստոսի 6-ի երկրաշարժից։ Գյուղի 250 բնակիչներից 136-ը զոհվել են։ Հետագայում գյուղը նորից վերաշինվել է։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ջեյն Սեյմուր (այլ կիրառումներ)

Ջեյն Սեյմուր, կարող է վերաբերել՝

Ջեյն Սեյմուր - բրիտանացի դերասանուհի, պրոդյուսեր և գրող
Ջեյն Սեյմուր - Անգլիայի արքա Հենրի VIII-ի 3-րդ կինը և Էդվարդ VI-ի մայրը
Բրիաննա Բրաուն

Բրիաննա Բրաուն (անգլ.՝ Brianna Brown, հոկտեմբերի 2, 1979(1979-10-02), Սեյնթ Փոլ, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի։


== Կարիերա ==
2006 թվականին Բրաունը «Կենդանի մեռյալների 3D գիշերը» սարսափ ֆիլմում խաղացել է Բարբարա գլխավոր դերը։ 2007 թվականին «Օտար անտառ» սարսափ ֆիլմում խաղացել է Շերիլ դերը։ Նրա երկրորդ պլանի ամենանշանակալից դերերից են Ջադ Ապաթոուի «Քառասուն տարեկան կույս» (2005) և «Մի քիչ հղի» (2007) ֆիլմերում։
Բրաունը հաճախ նկարահանվել է հեռուստատեսությունում, այդ թվում՝ «C. S. I. հանցագործության վայրը», «Սմոլվիլի գաղտնիքը», «Անտուրաժ», «Առանց հետքի», «Խուզարկու շուն», «Ջոուի» և «Մտածել ինչպես հանցագործ» սերիալներում։ 2010 թվականի հունվարի 6-ին Լիզի Նայլզ դերով առաջնաելույթ է կատարել ABC-ի «Գլխավոր հիվանդանոց» ցերեկային սերիալում, որտեղ նկարահանվել է մինչև 2011 թվականի հունիսը, փոքր ընդմիջումից հետո, 2011 թվականի աշնանը նկարահանվել է մի քանի էպիզոդներում։ 2011 թվականին «Հայրենիք» հոգեբանական թրիլլեր ժանրի սերիալում խաղացել է ԿՀՎ-ի գաղտնի տեղեկատուի դեր։ Սերիալը հեռարձակվել է Showtime ալիքով։
2013 թվականին Բրաունը նկարահանվել է Lifetime-ի «Նենգ աղախիններ» սերիալային կատակերգության առաջին էպիզոդում։ 2014 թվականին Լիլի Ռեյբիի հետ ստացել է ABC-ի «Շշուկները» սերիալի հիմնական դերերից մեկը, սակայն պիլոտային սերիայի նկարահանումից հետո հեռացվել է։


== Բարեգործություն ==
Նկարահանումների միջև ընկած ժամանակահատվածում Բրաունը զբաղվել է բարեգործությամբ և համագործակցել է խաղաղության դեպարտամենտի հետ (անգլ.՝ The U.S. Department of Peace)։ 2005 թվականին հիմնադրել է կանանց «Նոր Հուլիվուդ» կազմակերպությունը, որը զբաղվել է բարեգործությամբ և գումար է հավաքել տարբեր ոչ առևտրային կազմակերպությունների համար։ Խումբը բաղկացած է 26 կանանցից Լոս Անջելեսում, իսկ մասնաճյուղը գտնվում է Նյու Յորքում։


== Անձնական կյանք ==
2017 թվականի մայիսի 22-ից ամուսնացած է եղել ռեժիսոր և դերասան Ռիչի Քինի հետ։ Զույգն ունի որդի՝ Չարլի Զեյն Քինը (ծնվ. 18.07.2018)։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը Բրիաննա Բրաուն
Շախմատային օլիմպիադա 1986

Շախմատային 27-րդ օլիմպիադան տեղի է ունեցել 1986 թվականի նոյեմբերի 14-ից դեկտեմբերի 2-ը, Դուբայում։
Մրցաշարին մասնակցել է 108 թիմ, պատմության մեջ առաջին անգամ չեն ներկայացել Դանիան և Շվեդիան։ Մրցաշարին մասնակցել են 641 շախմատիստներ, որոնցից 59-ը գրոսմայստերներ էին, 90-ը՝ միջազգային վարպետներ։
Անցկացվել է 3024 պարտիա (4 պարտիա չեղյալ է հայտարարվել) շվեյցարական մրցակարգով, 14 տուրով։


== Արդյունքների աղյուսակ ==
Մ - տեղը արդյունքների աղյուսակում
Բ - Բուխգոլցի գործակից
Միավոր - վաստակած բոլոր միավորները (1- շախմատիստի հաղթանակ, ½- ոչ ոքի, 0- շախմատիստի պարտություն)
Կո - ոչ պաշտոնական թիմային միավոր (2- թիմային հաղթանակ, 1- ոչ-ոքի, 0- պարտություն)
Կ - լրացուցիչ ցուցանիշներ։


== Անհատական ​​արդյունքները ==
Կատարման գնահատական։  ԽՍՀՄ Գարրի Կասպարով 2746
Խաղատախտակ 1։  ԽՍՀՄ Գարրի Կասպարով 8½ / 11 = 77,3 %
Խաղատախտակ 2։  Եգիպտոս Իմեդ Աբդելնաբի (Imed Abdelnabbi) 9½ / 12 = 79,2 %
Խաղատախտակ 3։  Անգլիա Նայջլ Շորտ 10 / 13 = 76,9 %
Խաղատախտակ 4։  ԽՍՀՄ Արթուր Յուսուպով 10 / 12 = 83,3 %


== Ծանոթագրություններ ==
OlimpBase
Վյազովնո (գյուղ, Լյուբեշովի շրջան)

Վյազովնո (ուկրաիներեն՝ Вязівне), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբեշովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վյազովնո գյուղում բնակվում էր 430 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,44 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 298,61 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Չիրիկ (այլ կիրառումներ)

Չիրիկ, կարող է վերաբերել՝

Չիրիկ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Քղիի գավառակում
Չիրիկ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում
Հորանջ

Հորանջ, հնչյունական շղթայում երկու կամ ավելի ձայնավոր վանկարար հնչույթների զուգորդման ժամանակ օդի ազատ հոսքը, երբ մի հնչույթից մյուսին անցնելիս առաջինի լրիվ ռեկուրսիա (հնչարտաբերական օրգանների՝ հնչույնի արտաբերության դիրքերից դուրս բերում) չի կատարվում։ Հորանջ արդի հայերենին բնորոշ չէ, սակայն հանդիպում են ձայնավորների կուտակումներ (ամենաէական, գրերի)։ Հաճախ, դրանից խուսափելու համար, դուրս է մղվում ձայնավորներից մեկը (ամենա (ա)վեր) կամ դրանց միջև դրվում է բաղաձայն հնչույթ (Արայի, Արամըն ասաց)։
Ծաղկոց

Ծաղկոց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կիսկիմի գավառակում։ Գտնվում էր Խոտորջրի գյուղախմբում։


== Պատմություն ==
1875 թվականին թուրքերը կոտորեցին գյուղի հայ բնակչությանը և վերաբնակվեցին այստեղ։
Գյուղում 1985 թվականի դրությամբ պահպանվել են հայկական հնություններ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ուիլեր շրջան (Օրեգոն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ուիլեր շրջան (այլ կիրառումներ)Ուիլեր շրջան (անգլ.՝ Wheeler County), ԱՄՆ Օրեգոն նահանգի 36 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 4.442 կմ² է, բնակչությունը՝ 1.441 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ֆոսիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1899 թ.։
Հայրիկը տանն է 2

«Հայրիկը տանն է 2» (անգլ.՝ Daddy's Home 2) ամերիկյան կատակերգություն, որի ռեժիսորն է Շոն Անդերսը, իսկ սցենարիստները են Շոն Անդերսը և Ջոնա Մորիսը։ Այս ֆիլմը «Հայրիկը տանն է» ֆիլմի շարունակությունն է։


== Սյուժե ==
Դասթինը և Բրեդը միավորվում են որպեսզի կազմակերպեն իդեալական ծննդյան տոներ։ Նրանք չեն կարող վարեծել ծննդյան տոները մղձավանձային քաոսի։


== Դերերում ==


== Արտադրություն ==
2016 թվականի ապրիլին հայտարարեցին, որ Մարկ Ուոլբերգը և Ուիլ Ֆերրելը կկրկնեն իրենց դերերն այն ժամանակ երբ, որ Շոն Անդերսը և Ջոն Մորիսը գրում էին սցենարը .:


== Նկարահանումներ ==
2017 թվականին մարտի 20-ին սկսեցին նկարահանումները։ Ֆիլմի մի մասը նկարահանել են Կոնկորդում, իսկ մյուս մասը նկարահանել են նահանգ Մասսաչուսեթսում։


== Մարքեթինգ ==
2017 թվականին հունիսի 15-ին դուրս է եկել ֆիլմի թրիլեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Հայրիկը տանն է 2»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Ռայմոնդ Դեյվիս

Ռայմոնդ Դեյվիս (անգլ.՝ Raymond Davis Jr., հոկտեմբերի 14, 1914(1914-10-14)[…], Վաշինգտոն, Կոլումբիայի շրջան, ԱՄՆ - մայիսի 31, 2006(2006-05-31), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի քիմիկոս, 2002 թ. Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր ֆիզիկայի բնագավառում «Աստղաֆիզիկայում աննախադեպ ներդրումների համար, մասնավորապես տիեզերական նեյտրինոների հայտնաբերման համար»: Մրցանակը կիսել է Մասատոշի Կոշիբայի հետ, մրցանակի երկրորդ մասը  ստացել է Ռիկարդո Ջակոնին Աստղաֆիզիկայում աննախադեպ ներդրումների համար, որոնք հանգեցրեցին տիեզերական ռենտգենյան ճառագայթների աղբյուրների հայտնաբերման համար։
Մրցանակը ստանալու պահին նա եղել է 88 տարեկան և այդ ժամանակ նա ամենատարեց Նոբելյան մրցանակակիրն էր։ ԱՄՆ-ի մի շարք այլ հեղինակավոր մրցանակների  դափնեկիր է։
ԱՄՆ գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամ է (1982)։


== Կենսագրություն ==
Ռայմոնդ Դեյվիսը ծնվել է Ռայմոնդ Դեյվիս ավագաի և Իդա Ռոջերս Յանգի ընտանիքում։ Հայրը լուսանկարիչ էր մասնագիտությամբ և աշխատում էր Ստանդարտների և տեխնոլոգիաների ազգային ինստիտուտում որպես ֆոտոտեխնիկայի բաժնի ղեկավար։ Դեյվիսը դեռ պատանի ժամանակից հետաքրքրվում էր գիտական փորձերով և սարքավորումների նախագծումով։
1938 թվականին ստացել է քիմիկոսի դիպլոմ Մերիլենդի համալսարանում։ Մեկ տարի աշխատելով Dow Chemical ընկերությունում վերադարձել է Մերիլնեդի համալսարան։ 1942 թվականին Եյլի համալսարանում պաշտպանել է ատենախոսություն ֆիզիկական քիմիայի գծով, այնուհետև ներգրավվել զինվորական ծառայության որպես պահեստային ծառայող։ Հետագա տարիներին աշխատել է որպես քիմիական զենքի փորձարկումների դիտորդ Յուտա նահանգում։ 1945 թվականին զորացրվելուց հետո աշխատել է Օհայո նահագում Մոնսանտո Քեմիկլս ընկերությունում որպես ռադիոքիմիական մեթոդների զարգացման մասնագետ։
1948 թվականին անցել է աշխատանքի Բրուքհեյվենյան ազգային լաբորատորիայում։ Այնտեղ ծանոթացել իր ապագա կնոջ Աննա Տորրի հետ։ Ամուսնացել են 1948 թվականին, ունեցել են հինգ երեխա՝ Էնդրյու, Մարթա Կումլեր, Նենսի Կլեմ, Ռորեջ և Ալեն։ 1984 թվականին դուրս է եկել աշխատանքից և դարձել է Մերիլենդի համալսարանի ֆիզիկայի և աստղագիտության ֆակուլտետրի պրոֆեսոր։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժան Բատիստ Լամարկ

Ժան Բատիստ Պիեր Անտուան դե Մոնե Լամարկ (ֆր.՝ Jean-Baptiste Pierre Antoine de Monet Lamarck, օգոստոսի 1, 1744(1744-08-01)[…], Բեզանտեն - դեկտեմբերի 18, 1829(1829-12-18)[…], Փարիզ), ֆրանսիացի գիտնական-բնագետ։ Լամարկը դարձավ առաջին բնագետը, ով փորձեց ստեղծել կենդանի օրգանիզմների էվոլյուցիայի մասին ամբողջական պատկերը. որը այդ ժամանակ կոչվում էր «լամարկիզմ»; 1809 թվականին Լամարկը գրեց իր ամենակարևոր աշխատությունը՝ «Կենդանաբանության փիլիսոփայություն»։


== Մանկություն և ուսում ==
Ժան Բատիստ Լամարկը ծնվել է 1744 թ. օգոստոսի 1-ին Բեզանտենում՝ աղքատ ընտանիքում։ Նա ընտանիքում 11-րդ երեխան էր։ Լամարկի նախնիներից շատերը ծառայել են բանակում։ Նրա մեծ եղբայրները և հայրը նույնպես ծառայել են բանակում։ Լամարկը ծառայեց բանակում, սակայն 24 տարեկանում նա թողեց ծառայությունը և մեկնեց Փարիզ, որպեսզի ուսում ստանա բժշկական համալսարանում։ Ուսման տարիներին նրան հետաքրքրեցին բնագիտական առարկաները, հատկապես բուսաբանությունը։ Նրա տաղանդը ի հայտ եկավ այն ժամանակ, երբ նա գրեց իր առաջին աշխատությունը՝ «Ֆրանսիայի ֆլորան» (ֆրանսերեն՝ «Flore française»)։ Այս գիրքը նրան մեծ հաջողություն բերեց՝ ընդգրկելով այն ֆրանսիական բուսաբանության մասին լավագույն աշխատությունների մեջ։


== Լամարկը ֆրանսիական հեղափոխության տարիներին ==

1789-1794 թթ. Ֆրանսիայում սկսվեց Ֆրանսիական մեծ հեղափոխությունը, որի սկզբի հետ Լամարկը համամիտ էր։ Հեղափոխությունը Ֆրանսիայի ժողովրդի ճակատագրի համար արմատական փոփոխություն էր։ 1793 թ. սարսափելի դեպքերը փոխեցին հենց Լամարկի կյանքը։ Փակվեցին հին հաստատությունները։


== Լամարկի գիտական ներդրումը կենսաբանության ասպարեզում ==
Լամարկի առաջարկությամբ, 1793 թ. Թագավորական բուսաբանական այգին, որտեղ նա աշխատում էր, վերափոխվեց և դարձավ բնագիտության ընդհանուր պատմության թանգարան։ Այստեղ նա դարձավ կենդանաբանության ամբիոնի պրոֆեսոր և ղեկավարեց ամբիոնը մետ 24 տարի։ Մոտ 50 տարեկան հասակում հեշտ չէր փոխել մասնագիտությունը, բայց Լամարկի հաստատակամությունը օգնեց նրան հաղթահարել բոլոր դժվարությունները։ Նա դարձավ փորձագետ կենդանաբանության ոլորտում։ Լամարկը մեծ ոգևորությամբ իր վրա վերցրեց անողնաշարավոր կենդանիների ուսումնասիրությունը, և հենց նա էլ 1796 թվականին առաջարկեց դրանց անվանել «անողնաշարավորներ») 1815-1822 թթ. լույս տեսավ Լամարկի յոթ հատորանոց խոշոր աշխատությունը` «Անողնաշարավորների բնական պատմությունը» վերնագրով։ Լամարկը շրջանառության մեջ է դրել նաև մի տերմին՝ «կենսաբանություն» (1802 թ.), որը ընդունվել է հանրության կողմից։ Բայց Լամարկի ամենակարևոր աշխատությունը «Կենդանաբանության փիլիսոփայությունը» գիրքն է(1909 թ.), որը ներառում է կենդանական աշխարհի էվոլյուցիոն տեսությունն ըստ Լամարկի։


== Կյանքի վերջին տարիներ ==
1820 թվականից սկսած Լամարկը վերջնականապես կուրանում է և իր աշխատանքները թելադրում է աղջկան։ Ապրել և մահացել է աղքատ և անհայտ պայմաններում։ Մահացել է 1829 թ. դեկտեմբերի 29-ին՝ 85 տարեկան հասակում։ Կյանքի վերջին ժամերը նրա հետ մնացել է իր աղջիկ՝ Կորնելիան։


== Պատկերներ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Բեռնա (այլ կիրառումներ)

Բեռնա անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․

Բեռնա (Կարսի գավառ) - գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում,
Բեռնա (Բաբերդի գավառ) - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում։
Փյոքինգ

Փյոքինգ (գերմ.՝ Pöcking), համայնք Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասի Շտարնբերգ շրջանում։
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիայի վարչական շրջանին։ Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 5700 մարդ։ Կինոռեժիսյոր Լենի Ռիֆենշթայլի մահվան վայրը։ Այստեղ բնակվել է ավստրիական կայսերական տան ղեկավարը, թագաժառանգ Օտտո Ֆոն Հաբսբուրգը։


== Արտաքին հղումներ ==
www.poecking.de Պաշտոնական կայք
Շերլ

Շերլ, ( գերմ.՝ Schörl), կամ սև տուրմալին, նաև շերլիտ, բորոսիլիկատների դասի հանքանյութ, տուրմալինի տարատեսակ, որը բնութագրվում է բյուրեղավանդակում նատրիումի և երկվալենտ երկաթի առկայությամբ։ Ի տարբերություն տուրմալինի այլ տարատեսակների այն թափանցիկ չէ։ Ունի հարուստ սև գույն, որը պայմանավորված է երկաթի ատոմների առկայությամբ։ Օգտագործվում է արդյունաբերության մեջ հիմնականում որպես պիրոէլեկտրիկ և պիեզոէլեկտրիկ, սահմանափակ չափով՝ ոսկերչական իրերի պատրաստման ոլորտում, և օպտիկայում՝ բևեռացնող ֆիլտրերի արտադրության համար։ 
19-րդ դարում և դրանից առաջ «շերլ» էին անվանում ընդհանրապես բոլոր տուրմալինները, շատ սովորական էին «կանաչավուն շերլեր», կամ «դեղին շերլ», և միայն 20-րդ դարի կեսերին տերմինը վերջնականապես սկսեց օգտագործվել ժամանակակից նշանակությամբ։ Այսպիսով հիմա «շերլ» անվանումը տալիս են միայն այն տարատեսակին, որին հնում անվանում էին «սև շերլ»։


== Նկարագրություն, տարածվածություն ==
Միներալի քիմիական բանաձևը՝ NaFe2+3Al6Si6O18(BO3)3(OH)4: Երկվալենտ երկաթի փոխարեն խառնուրդների ձևով կարող են հանդես գալ մագնեզիումը, մանգանը և եռավալենտ երկաթը։

Բյուրեղանում է սյունաձև պրիզմաների տեսքով, որոնց նիստերի համար բնորոշ են բյուրեղի երկարությանը զուգահեռ խորը նրբագծերը։ Լայնակի կտրվածքում պրիզման ունենում է սֆերիկ եռանկյունու ձև։ 
Շերլը երկրակեղևում լայնորեն տարածված միներալ է։ Նրա խոշոր հանքավայրեր գտնվում են ԱՄՆ-ում, Բրազիլիայում, Գերմանիայում և Մեծ Բրիտանիայում։ Երբեմն այս միներալը հանդիպում է ոչ թե պրիզմայի ձևով, այլ ասեղնաձև բյուրեղներով ագրեգատների տեսքով։
Նորվեգիայի Կրագերիո հանքավայրի շերլի տարատեսակն ուժեղ տաքացնելիս փրփրելու հատկություն ունի և անվանվում է աֆրիցիտ (հուն․՝ aphrizein «փրփրել»)։
Սև տուրմալինի բարակ ասեղնաձև բյուրեղներ պարունակող անգույն թափանցիկ քվարցի բյուրեղներին անվանում են տուրմալինային քվարց։ Լինում են դեպքեր, երբ տուրմալինի սև ասեղները քվարցի ներսում առաջացնում են զվարճալի պատկերներ։


== Կիրառում ==
Արդյունաբերության մեջ կիրառումը պայմանավորված է միներալի պիրոէլեկտրիկ և պիեզոէլեկտրիկ հատկություններով։ Օգտագործվում է գերճշգրիտ փականներ, ջերմաստիճանի ու ճնշման տվիչներ պատրաստելիս։
Ոսկերչության մոջ շերլը չեն երեսակում, բայց հղկում են բիժուտերիայում օգտագործելու համար։ Մեծ Բրիտանիայում և որոշ այլ երկրներում շերլն օգտագործվում է սգի համար նախատեսված զարդեր պատրաստելու համար՝ ուլունքներ, բրոշկաներ, ականջօղեր։ Բացի այդ շերլից, ինչպես նաև տուրմալինային քվարցից պատրաստում են գրենական պիտույքներ, օրինակ՝ պրեսպապյե և այլ դեկարատիվ առարկաներ։
Օպտիկայում օգտագործվում է բևեռացնող ֆիլտրերի պատրաստման համար։ Տուրմալինի բյուրեղները հանդիսանում են լավ բևեռացնողներ, տուրմալինի բյուրեղի արդեն 1մմ հաստության դեպքում սովորական լույսը նրա կողմից ամբողջությամբ կլանվում է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Шуман В. Турмалин // Мир камня. В 2-x т.. — Мир, 1986. — Т. 2. Драгоценные и поделочные камни. — С. 104—107. — 263 с. — 100 000 экз.
Чёрный турмалин // Минералы. Сокровища Земли : журнал. — 2014. — № 24. — 120 000 экз. — ISSN 2075-0587.


== Արտաքին հղումներ ==
Шерл // Каталог Минералов.ру
Կրուպսկոե (գյուղ, Գլոբինոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրուպսկոեԿրուպսկոե (ուկրաիներեն՝ Крупське), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գլոբինոյի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կազյոննայա Զաիմկա

Կազյոննայա Զաիմկա (ռուս.՝ Казённая Заимка), գյուղ Ռուսաստանի, Ալթայի երկրամասի Բառնաուլի քաղաքային օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը 1999 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր ~2000 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սիսինյո

Սիսինյո (պորտ.՝ Cicinho; ծնվել է 1980 թվականի հունիսի 24-ին Սան Պաուլու նահանգի Պրադոպոլիս քաղաքում), Բրազիլացի ֆուտբոլիստ, աջ պաշտպան։ Ամբողջական անունը՝ Սիսերո Ժուան դե Սեզարե (պորտ.՝ Cícero João de Cézare)։ Առավել հայտնի է դարձել բրազիլական Սան Պաուլու, իսպանական Ռեալ Մադրիդ ակումբներում և Բրազիլիայի հավաքականում հանդես գալու ժամանակ։ Ներկայումս հանդիսանում է բրազիլական Սպորտ Ռեսիֆի ակումբի ֆուտբոլիստ։


== Նվաճումներ ==
Ակումբային

Լիբերտադորեսի գավաթակիր՝ 2005
Ակումբային աշխարհի առաջնության չեմպիոն՝ 2005
Իսպանիայի չեմպիոն՝ 2007
Իտալիայի գավաթակիր՝ 2008
Սան Պաուլու նահանգի չեմպիոն՝ 2005
«Արծաթե գնդակի» մրցանակակիր (ըստ «Պլակար» ամսագրի)՝ 2005Ազգային

Կոնֆեդերացիաների գավաթակիր՝ 2005


== Արտաքին Հղումներ ==
Անհատական պրոֆիլը Ռոմայի պաշտոնական կայքում
Անհատական պրոֆիլը sambafoot.com կայքում Archived 2012-07-25 at the Wayback Machine.
Կատարա (Նյաֆտայի վտակ)

Կատարա (ռուս.՝ Катара), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Նյաֆտա գետի աջ ափին՝ 18 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000212103000050411
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103005041
Ավազանի կոդը - 03.03.00.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
.қаз

.қаз, Ղազախստանի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է կիրիլիկ տառերով։ Ստեղծվել է 2012 թվականի մարտին։


== Պատմություն ==
Վերին մակարդակի կյուրեղագիր դոմենը 2012 թվականին։ .қаз դոմենն աշխարհում երրորդ կիրիլյան դոմենն է ռուսական  .рф և .срб դոմեններից հետո։


== Ծանոթագրություններ ==
15 cm sFH 13

15 cm sFH 13, լրիվ անվանումը 15 cm schwere Feldhaubitze 1913 (գերմ.՝ 1913 թվականի 15 սանտիմետրանոց ծանր դաշտային հաուբից 
), գերմանական ծանր հաուբիցը երկու համաշխարհային պատերազմների ժամանակներից է։ Եղել է նաև Թուրքիայի, Բելգիայի և Նիդեռլանդների զինանոցում։


== Պատմություն ==
Այս հաուբիցը փոխարինել է նույն 15 cm sFH 02 տրամաչափի հաուբիցին։ Նույն զինամթերքի հետ բարելի երկարության ավելացման հաշվին բեռնախցիկի ռեսուրսն աճել է 15 տոկոսով։ Մինչև պատերազմի ավարտը հաուբիցը Գերմանական կայսրության սպառազինությունն էր, Վերսալյան աշխարհից հետո այդ զենքերի մեծ մասը փոխանցվել է Բելգիային և Նիդեռլանդներին՝ որպես ռազմական ռեպարացիաներ (Բելգիայում նրանք ստացել են Obusier de 150 L/17 անվանումը)։
Մինչև 1933 թվականը նա մնացել էր ծանր զենքի միակ տեսակը, որը թաքցնում էին գերմանացիները։ 1933 թվականին նացիոնալ-սոցիալիստների իշխանության գալուց հետո նոր հաուբիցա է դարձել 15 cm sFH 18-ը, իսկ 1913 թվականի նմուշի հին հաուբիցան հանձնվել է պահուստային ստորաբաժանումներ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբնական փուլում այդ հաուբիցների մարտկոցները մասնակցել են հրետակոծություններին Հոլանդիայի, Բելգիայի, Ֆրանսիայի և Լյուքսեմբուրգի օկուպացիայի ընթացքում։  Գրավված ռազմադաշտային հաուբիցները ստացել են 15 cm sFH 409(b) (բելգիական) և 406(h) (հոլանդական) կոդային նշաններ։
1942 թվականի ամռանը 40 դաշտային զենքեր տեղադրվեցին Marder I-ի նոր ինքնագնացքների վրա, որոնք վերափոխվեցին Lorraine 37L ֆրանսիական ռազմատիեզերական զրահամեքենաներից, դրանք հուլիս-օգոստոս ամիսներին մեկնեցին Հյուսիսային Աֆրիկա։ Ավելի ուշ վերափոխվեցին ևս 54 մեքենաներ։ Նրանց մի մասը ստացել է 1943 թվականի ամռանը ձևավորված 21-րդ տանկային դիվիզիան, որը մասնակցել է Նորմանդիայի պաշտպանությանը։ Այդ պահին Ֆրանսիայում 54 ինքնագնաց հրացաններ են եղել։
Յուրաքանչյուր հաուբիցի զանգվածը գերազանցել է 2,2 տոննան, մոտ 39,17 կգ զանգվածով կրակոցները կարող էին իրականացվել մինչև 8900 մ հեռավորության վրա։


== Պատկերասրահ ==

		


== Անալոգներ ==
1915 թվականի նմուշի 6 դյույմանոց հաուբից


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Engelmann, Joachim and Scheibert, Horst. Deutsche Artillerie 1934-1945: Eine Dokumentation in Text, Skizzen und Bildern: Ausrüstung, Gliederung, Ausbildung, Führung, Einsatz. Limburg/Lahn, Germany։ C. A. Starke, 1974
Wolfgang Fleischer, Richard Eiermann։ Die motorisierte Artillerie und Panzerartillerie des deutschen Heeres 1935–1945, Podzun-Pallas Verlag, ISBN 3-7909-0721-9


== Արտաքին հղումներ ==
List and pictures of WW1 surviving 15 cm sFH 13 and 15 cm sFH 13 lang howitzers
Սուխովոլյա (այլ կիրառումներ)

Սուխովոլյա, կարող է վերաբերել՝

Սուխովոլյա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջանում
Սուխովոլյա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջանում
Սուխովոլյա - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լուցկի շրջանում
Ալեքսանդր Միքայելյանց Արղության - Երկայնաբազուկ

Ալեքսանդր Միքայելի Արղության-Երկայնաբազուկ (դեկտեմբերի 13, 1860(1860-12-13)), հայազգի պետական գործիչ, հրապարակախոս, Թիֆլիսի քաղաքագլուխ, Արղության-Երկայնաբազուկներ տոհմի ներկայացուցիչ։
Ալեքսանդր Միքայելյանը նախնական կրթությունը ստացել է նախ Թիֆլիսի ռեալական ուսումնարանում, ապա ՝ շարունակել Մոսկվայում։ Մասնագիտացել է հատկապես գյուղատնտեսության ոլորտում։
Ուսումը ավարտելուց հետո կատարել է տարբեր տեսակի պետական հանձնարարականներ։ Մասնավորապես, նրան է հանձնարարվել Հարավային Կովկասի գյուղական կյանքի տնտեսական հետազոտություններ կատարելը։ Հարավային Կովկասի երկաթուղիների վարչության հանձնարարությամբ ուսումնասիրել և կազմել է Բորչալուի գավառի 25-ամյա գործունեության տեղեկագիրը։
Թղթակցել է տարբեր ռուսալեզու թերթերի։ Առանձին աշխատությամբ հրատարակել է Բորչալու գավառի տնտեսական խնդիրների վերլուծությանը նվիրված ուսումնասիրություն։ Մամուլում հանդես է եկել ուշագրավ հրապարակումներով։
1896 թվականի նոյեմբերի 11-ին Ա.Միքայելյանը ընտրվել է Թիֆլիսի քաղաքային վարչության անդամ։ 1899 թվականի մարտի 22-ին տեղի ունեցած Թիֆլիսի փոխքաղաքագլխի ընտրություններում իր թեկնածությունն է առաջադրել՝ մրցակցելով Մ.Ս.Շեստակովի, Ե.Ե.Խոսրովյանի և Վ.Մ.Չերքեզովի հետ։ Փոխքաղաքագլուխ է ընտրվել Մ.Ս.Շեստակովը։ 1901 թվականի հունվարի 8-ին կրկին ընտրվել է Թիֆլիսի քաղաքային վարչության անդամ, սակայն նահանգապետի կողմից չհաստատվելու պատճառով 1901 թվականի փետրվարի 24-ին դուրս է մնացել ոչ միայն անդամությունից, այլև փոխքաղաքագլխի պաշտոնից, որը ստանձնել էր 1900 թվականի փետրվարի 21-ից։ Քաղաքային վարչության և խորհրդի անդամության ժամանակ նրա վերահսկողության ներքո են եղել քաղաքի կրթության, առողջապահության և բարեգործության ոլորտները։
1902 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Ալեքսանդր Արղության-Երկայնաբազուկը ընտրվել է Թիֆլիսի քաղաքագլուխ, սակայն նահանգային իշխանության կողմից չհաստատվելու պատճառով չի պաշտոնավարել։ Նրա ընտրության չհաստատվելը բացասական է ընդունվում քաղաքի հասարակության կողմի, քանի որ ժողովուրդը տեսել էր քաղաքի համար նրա կատարած աշխատանքը։
1907 թվականի դեկտեմբերի 3-ին կրկին ընտրվել է Թիֆլիսի քաղաքային վարչության անդամ։ 1910 թվականին քաղաքագլուխ Ալեքսանդր Խատիսյանի բացակայության ժամանակ Արղության-Երկայնաբազուկը ստանձնել է վարչության շինարարական բաժնի ղեկավարությունը։
Արղության-Երկայնաբազուկը երկրորդ անգամ փոխքաղաքագլուխ է ընտրվել 1911 թվականի փետրվարի 28-ին։ 1916 թվականին Թիֆլիսի խորհրդի մայիսի 31-ի նիստի ժամանակ հերթական անգամ ընտրվել է քաղաքային վարչության անդամ 4 տարի ժամկետով։
Ալեքսանդր Միքայելյան Արղության-Երկայնաբազուկը Թիֆլիսում բնակվում էր Ալեքսանդրովյան փողոցի N32 տանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Դեբորա Բլոք

Դեբորա Բլոք (պորտ.՝ Débora Bloch, մայիսի 29, 1963(1963-05-29), Բելու Օրիզոնտի, Բրազիլիա), բրազիլացի դերասանուհի, մոդել։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1963 թվականի մայիսի 29–ին Բելու Հորիզոնտի քաղաքում։ 1980 թվականին կայանում է Դեբորայի դեբյուտը։ Նա աշխատանքի է անցնում թատրոնում և համարվում թատրոնի ամենաազդեցիկ դերասանուհիներից մեկը, թատրոնում խաղում է «Ստրկուհի Իզաուրա», «Իմ սեր Բրազիլիա», «Անապատի գիշեր» ներկայացումներում և ստանում լավագույն դերասանուհու կոչում։ Ավելի ուշ աշխատանքի է անցնում Ռեդե Գլոբոյում, որտեղ նկարահանվում է Բրազիլիայի պողոտա (հեռուստասերիալ)ում, և Հնդկաստանի ճանապարհներ (հեռուստասերիալ)ում։ Նկարահանվել է ավելի քան 50 սերիալներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ցուլ (այլ կիրառումներ)

Ցուլեր անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Ցուլեր
Ցուլ (համաստեղություն)
Հսկողության վերջ (վեպ)

«Հսկողության վերջ» (անգլ.՝ «End of Watch»),
ամերիկացի գրող Սթիվեն Քինգի վեպը՝ Բիլլ Հոջեսի մասին տրիլոգիայի եզրափակիչ մասը, «Պարոն Մերսեդես» և «Ով գտավ՝ իրենն է» վեպերի շարունակությունը։ ԱՄՆ-ում գիրքը լույս է տեսել 2016 թվականի հունիսի 7-ին՝ Charles Scribner's Sons հրատարակչության կողմից։
Վեպն առաջին անգամ ազդարարվել է Սենտ-Ֆրանսիսի քոլեջում 2015 թվականի ապրիլի 21-ին՝ The Suicide Prince վերնագրով, հունիսի 10-ին Ֆեյսբուքի Քինգի պաշտոնական էջում հայտարարված էր վեպի վերջնական անվանումը՝ End of Watch: 2015 թվականին Էդգար Ալլան Պոյի մրցանակաբաշխության ժամանակ, ստանալով մրցանակ լավագույն վեպի համար («Պարոն Մերսեդեսի» համար), Քինգը հայտնում է եզրափակիչ գլխում անտագոնիստ Բրեյդի Հարթսֆիլդի վերադարձի մասին։


== Սյուժե ==
Խուզարկու Բիլլ Հոջեսին, ով հիվանդ էր ենթաստամոքսային գեղձի քաղցկեղով, մնացել է ապրելու ընդամենը մի քանի ամիս։ Չնայած սրան՝ նա մասնակից է դառնում ինքնսպանությունների շարքին։ Բոլոր մահացածները կապված էին մի ընդհանուր թելով՝ բոլորն անցյալում ծանոթ են եղել Բրեյդի Հարթսֆիլդի հետ, ով վեց տարի առաջ պլանավորում էր ռոք-համերգի ժամանակ պայթյուն իրականացնել՝ զոհելով հազարավոր դեռահասների։ Խիդժեսը և Հոլլին կանգնեցնում են նրան՝ ծանր   վնասվածք պատճառով։ Վեպի գլխավոր անտագոնիստ Բրեյդի Հարթսֆիլդը՝ հանցագործը «Պարոն Մերսեդես»-ից, արդեն 5 տարի գլխուղեղի տրավմայով գտնվում է կլինիկայում՝ վեգետատիվ կացության մեջ։ Ոչինչ չի ակնկալում նրա ապաքինումը, բայց, օժտված լինելով մահաբեր ուժերով, նա ցանկանում է ստեղծել քաոս՝ նույնիսկ հիվանդանոցային պալատից դուրս չգալով։ Այնուամենայնիվ, բժիշկները, ովքեր վերահսկում են նրա վիճակը, կարծում են, թե նա ապաքինվում է և կեղծում իր վնասվածքները, որ խուսափի դատական վերաքննությունից:Կրած վնասից հետո նա հասկանում է, որ ձեռք է բերել նոր ունակություններ, որոնց թվում է նաև փոքր իրերի մտքի ուժով տեղաշարժումը և մարդկանց մարմնի մեջ մտնելը։ Նա օգտագործում է իր ուժը, որ ավարտի արդեն սկսած գործը։ Նա՝ մտնելով որոշակի մարդկան մարմինը, նրանց ինքնասպանության է դրդում։
Դետեկտիվ Բիիլ Հոջեսը և նրա գործընկեր Հոլլի Գիբնին, որոնց շնորհիվ Բրեյդը հիմա հիվանդանոցում է, ղեկավարում են դետեկտիվ գործակալությունը։ Ինքնասպանության կանչից հետո նրանք ներքաշվում են ամենավտանգավոր գործի մեջ, որը վտանգի տակ է դնում նրանց և նրանց հարազատների կյանքը։ Դա այն պատճառով, որ Բրեյդին վերադարձել է և պլանավորում է վրեժ լուծել ոչ միայն Բիլլից և նրա ընկերներից, այլ նաև ամբողջ քաղաքից։


== Սթիվեն Քինգի այլ ստեղծագործություններ ==


== Ծանոթագրություններ ==