armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սեն (կղզի)

Սեն (ֆր.՝ Île de Sein, բրետոներեն՝ Enez Sun), կղզի Բրետանում, գտնվում է Պուենտ-դյու-Րա-ից արևմուտք։ Կղզու վրա է գտնվում Ֆինիստեր դեպարտամենտի Իլ-դե-Սեն կոմունան։


== Պատմություն ==
Կղզին բնակեցված է եղել նախապատմական ժամանակներից և հանդիսացել է Բրետանիի դրուիդների վերջին թաքստոցը։
Գեներալ Շառլ դե Գոլի «հունիսի 18-ի կոչերը» օրինակելի կատարման համար կղզու կոմունան պարգևատրվել է Ազատագրման շքանշանով։ Զինակոչի գիշերը կղզու բոլոր զինապատրաստված տղամարդիկ իրենց ձկնորսական նավակների վրա լողացին դեպի Ազատ Ֆրանսիայի զորքերը։ Նրանք կազմում էին ռազմածովային ուժերի մեկ չորրորդ մասը (Forces Navales Françaises libres), որը դե Գոլիի մոտ հարց առաջացրեց, թե արդյո՞ք ֆրանսիացիների մեկ չորրորդ մասը ապրում է Սեն կղզում։
Կղզու խութում տեղակայված է Առ-Մեն փարոսը։


== Լեգենդ ==
Համաձայն Բրետանական լեգենդի, Իլ դե Սինում ժամանակին գտնվում էր մի վանք, բնակեցված մի խումբ կուսակրոն վանականներով, որոնք կոչվում էին Գալիզենններ։ Ասում են, որ նրանք հնարավորություն են ունեցել կանխատեսել ապագան, հանդարտեցնել քամիները և տարբեր կենդանիների տեսք ստանալ ։


== Տես նաև ==
Բրետան
Սեն Լուի կղզի
Ֆրանսիա


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Site de la mairie de l'île de Sein» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-02-16-ին։ Վերցված է 2013-2-13  
«Ile de Sein» (ֆրանսերեն)։ Audierne.info։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-02-16-ին։ Վերցված է 2013-2-13
Շեմային տրամաբանություն

Շեմային տրամաբանություն, տրամաբանության բաժին, որն ուսումնասիրում է շեմային տրամաբանական ֆունկցիաները։ f(x1, х2,․․․, xn) տրամաբանական ֆունկցիան կոչվում է շեմային, եթե գոյություն ունեն այնպիսի а1, а2,․․․,аn, с իրական թվեր (որտեղ c-ն կոչվում է «շեմ»), որ f(x1, х2,․․․, xn)= 1․ եթե a1x1+a2x2+․․․+anxn≥c և f(x1, х2,․․․, xn) =0 հակառակ դեպքում, սովորաբար դիտարկվում են 0 կամ 1 արժեքներ ունեցող փոփոխականներից կախված շեմային ֆունկցիաները։ Շեմային տրամաբանությունը ուսումնասիրում է տարբեր տիպի տրամաբանական ֆունկցիաների ներկայացման հնարավորությունները շեմային ֆունկցիաների օգնությամբ։ Շեմային տրամաբանությունը առաջացել է որպես կենդանիների և մարդու նյարդային համակարգի աշխատանքի որոշ սկզբունքների ձևայնացում (օրինակ՝ նեյրոնների գրգռումը նրանց կողմից ընդունվող նյարդային ազդանշանների ազդեցությամբ նկարագրվում է շեմային ֆունկցիաների միջոցով)։ Շեմային տրամաբանության նշանավոր ներկայացուցիչներն են ամերիկացի գիտնականներ Գ. Մակկալոկը, Ու․ Փիտսը, Ս․ Մուռոգան և խորհրդային գիտնական Վ․ Ի․ Վարշավսկին։
Թադեո Գադդի

Թադեո Գադդի (իտալերեն՝ Taddeo Gaddi, 1300, Ֆլորենցիա - 1366, Ֆլորենցիա), իտալացի նկարիչ, հիմնականում աշխատել է Ֆլորենցիայում և Տոսկանայում։ 
Նկարիչներ Ջովաննի, Անյոլի և Նիկոլո Գադդիների հայրն է։


== Կենսագրություն ==
Թադեոն նկարչություն սովորել է հորից՝ նկարիչ Գադդո Գադդիից, այնուհետև աշխատել է Ջոտտո դի Բոնդոնեի մոտ և մոտավորապես 1330 թվականին դարձել է ինքնուրույն, վարպետ նկարիչ Ֆլորենցիայում։
Վազարիի պնդմամբ, Գադդին իր դատողությամբ ու տաղանդով առաջիններից մեկն էր գեղանկարչության ասպարեզում և գերազանցում էր իր գործընկերներին։ 1330 թվականին Թադեոն մտել է բժիշկների ու դեղագործների կորպորացիայի մեջ։ 1347 թվականին նա հիշատակվել է Ֆլորենցիայի լավագույն նկարիչների ցուցակը գլխավորողի դերում։
Գադդիի բազմաթիվ ստեղծագործություններ, որոնց մասին հիշատակում է Վազարին, ներկայումս կորած են համարվում։ Նրա ստորագրությամբ պահպանված նշանակալի աշխատանքներից են բեռլինյան տրիպտիխը /եռանկարը/ և «Տիրամայրը մանկան հետ» կտավը, որոնց վրա հենվելով էլ դատողություններ են անում նկարչի արվեստի մասին։ 
Նկարչի լավագույն գործերից է համարվում նաև Ֆլորենցիայի Սանտա Կրոչե բազլիկի Բարոնչելլի մատուռում  «Մարիամ Աստվածածնի կյանքի պատմությունը» որմնանկարների շարքը։ Նրա ստեղծագործական ուշ շրջանին են վերագրվում Սանտա Կրոչեի սեղանատան  «Խորհրդավոր ընթրիք» և  «Կենաց ծառ» որմնանկարները։
Իր ստեղծագործություններում Գադդին պատկերել է ճարտարապետական բարդ մոտիվներ և առաջիններից մեկն է եղել, որ հետաքրքրություն է դրսևորել լուսավորության  էֆեկտների արտացոլման նկատմամբ:։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==

Italian Paintings: Florentine School, a collection catalog containing information about Gaddi and his works (see pages: 22-25).
Խատիրկա (գյուղ, Անադիրսկի շրջան)

Խատիրկա (ռուս.՝ Хатырка), գյուղ Ռուսաստանի, Չուկոտկայի ինքնավար օկրուգի Անադիրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 370 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
2401 (թիվ)

2401 (երկու հազար չորս հարյուր մեկ)  - բնական թիվ, որը գտնվում է 2400-ի և 2402-ի միջև։


== Թվաբանական հատկություններ ==
2401-ը երրորդ թիվն է, որը իր թվանշանների գումարի աստիճան է հանդիսանում՝ (2+4+0+1)4=2401


== Այլ նշանակություններ ==
(2401) Աելիտա աստերոիդը
Ջոբարիա

Ջոբարիա (լատ.՝ Jobaria), Մողեսակոնքային դինոզավրերի ցեղ զաուրոպոդ-մակրոնարիների խմբից, որն ապրել է յուրյան ժամանակաշրջանում (մոտավորապես 175,6—145,5 միլիոն տարի առաջ), այժմյան Աֆրիկայի տարածքում։ Զաուպորոդի քարացած մնացորդներ հայտնաբերվել են Սահարա անապատի Agadez (Tiouraré ձևավորում) հատվածում, Նիգերիա։ Առաջին անգամ նկարագրվել է 1999 թվականին պալեճնթոլոգ Փոլ Սերենոյի կողմից։ Ներկայանում է մեկ տեսակով՝ Jobaria tiguidensis։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դասակարգումը The Paleobiology Database կայքում
Ռադոգոշչա (գյուղ, Լուգինսկի շրջան)

Ռադոգոշչա (ուկրաիներեն՝ Радогоща), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լուգինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռադոգոշչա գյուղում բնակվում էր 385 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,39 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 161,09 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Չորս եղանակ (բաղնիք)

Չորս եղանակ բաղնիք (պարսկերեն՝ حمام چهارفصل), գտնվում է Իրանի Արաք քաղաքում։ Այն թվագրվում է Ղաջարական Պարսկաստանի ժամանակաշրջանով և ունի երկու առանձին բաժնիններ` կանանց ու տղամարդկանց համար։ Ժամասենյակի հախճապակե աշխատանքը և հյուսաձև սյուները, ինչպես նաև` բաղնիքի ամբողջ հատակագիծը հետաքրքրություն են ներկայացնում։ Կառույցը վերակառուցվել է որպես թանգարան` անհրաժեշտ վերանորոգումներից հետո։
Չորս եղանակ բաղնիքն Արաքում Իրանի ամենաընդարձակ բաղնիքն է եղել։ Այն կառուցվել է Ղաջարական շրջանում` Հաջի Մուհամադ Իբրահիմ խանսարիի կողմից։ Շենքի ներսում առկա հախճապակե ձևավորումը ցուցադրում է մարդկանց, կենդանիներ և բույսեր։ Բաղնիքի չորս անկյուններում պատկերված տարվա չորս եղանակները կապված են շինության անվանման հետ։ Բաղնիքը միակն է, որտեղ առանձացված մաս կա կրոնական փոքրամասնությունների համար։ Չորս եղանակ բաղնիքը ներառված է Ազգային ժառանգության ցանկում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
en.rasekhoon.net Archived 2021-06-24 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Մարլբորո շրջան (Հարավային Կարոլինա)

Մարլբորո շրջան (անգլ.՝ Marlboro County), ԱՄՆ Հարավային Կարոլինա նահանգի 46 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.256 կմ² է, բնակչությունը՝ 28.818 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բենետսվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1798 թ.։
Յուկկա Նևալայնեն

Յուկկա Անտերո "Յուլիուս" Նևալայնեն (ֆիններեն. Jukka Antero "Julius" Nevalajnen ապրիլի 21, 1978(1978-04-21), Կիտեե, Հյուսիսային Կարելիա, Ֆինլանդիա), ֆինն Նայթվիշ սիմֆո-մետալ խմբի հարվածային գործիքներ նվագողը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Nightwish-ի  պաշտոնական կայք
ტ

Տար (վրաց.՝ ტარი), վրացական այբուբենի 19-րդ տառը։ Համապատասխանում է հայերեն Տ տ տառին։
Հանս Լեբերեխտ

Հանս Լեբերեխտ (էստ․՝ Hans Leberecht; նոյեմբերի 18 (դեկտեմբերի 1), 1910, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 10, 1960(1960-11-10), Տալլին, Էստոնական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Էստոնացի արձակագիր։ Ստալինյան մրցանակի դափնեկիր (1949):


== Կենսագրություն ==
Մանկությունն անցել է Էստոնիայում։ 1918 թվականից ապրել է Պետրոգրադում։ 1928 թվականին միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո աշխատել է «Էլեկտոսիլա» գործարանում։ Առաջին պատմվածքները տպագրվել են 1930 թվականին գործարանի պարբերականում։ 1935 թվականին նրան առաջին անգամ տպագրում է լենինգրադյան «Резец» ամսագիրը։ 1936 թվականին համամիութենական գրական մրցույթում արժանանում է մրցանակի։ 1935-1937 թթ. սովորում է Մ. Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի երեկոյան բաժնում։
Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին, որից հետո թղթակցում է «Советская Эстония» թերթին։


== Հանս Լեբերեխտը հայերեն ==
Լույսը Կոորդիում (վիպակ), Ե., Հայպետհրատ, 1955, 262 էջ։ Թարգմ.՝ ռուսերենից։


== Ծանոթագրություններ ==
Վելիկի Օբզիր

Վելիկի Օբզիր (ուկրաիներեն՝ Великий Обзир), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կամեն-Կաշիրսկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1545 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վելիկի Օբզիր գյուղում բնակվում էր 718 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2839 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 252,91 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ազովի հիշողություն (Ֆաբերժեի ձու)

«Ազովի հիշողություն» (ռուս.՝ Память Азова), ոսկերչական ձու, որը դարձավ Ֆաբերժեի 52 զատկական ձվերից մեկը՝ պատրաստված Կարլ Ֆաբերժեի ընկերությունում Ռուսաստանի կայսերական ընտանիքի համար։ Այն ստեղծվել է 1891 թվականին Ալեքսանդր III կայսեր պատվերով՝ կնոջ՝ կայսրուհի Մարիա Ֆեոդորովնայի համար։
Այսօր ոսկերչական ձուն պահպանվում և ցուցադրվում է Կրեմլի զինապալատում (Մոսկվա, Ռուսաստանի Դաշնություն) և համարվում է այն բացառիկ ձվերից, որոնք երբեք չեն լքել Ռուսաստանի սահմանները։


== Դիզայն ==
«Ազովի հիշողություն» կայսերական ոսկերչական ձուն պատրաստած է մեկ ամբողջական արևաքարից։ «Ազովի հիշողությունը» ստեղծվել է Լյուդովիկոս XV ոճով։ Այն պատված է ռոկոկո ոճի ոսկե նուրբ գեղազարդերով՝ դրվագազարդված ադամանդներով և ոսկե ծաղիկներով։ Ոսկյա լայն եզրանաշխը՝ ձվի երկու հատվածների միացման տեղում, զարդարված է սուտակով և երկու ադամանդով։ Ձվի ներսի հատվածը պատված է կանաչ թավիշով։


== Անակնկալ ==
Ձվի անակնկալը դրա մեջ թաքցրած Ռուսական կայսերական նավատորմի «Ազովի հիշողություն» հածանավի մանրակերտն է։ Այն պատրաստված է կարմիր ու դեղին ոսկուց և պլատինից։ Որպես պատուհաններ օգտագործվել են մանր ադամանդներ։ Նավակը տեղադրված է տակդիրի վրա, որը պատրաստված է ծովակնից՝ ջրի տեսք ապահովելու նպատակով։ Նավախելին փորագրված է «Ազով» անվանումը։ Տակդիրն ունի ոսկե շրջանակ, որի ծայրին ագուցած է օղակ՝ ձվից հեշտությամբ նավակը դուրս հանելու նպատակով։


== Պատմություն ==
«Ազովի հիշողություն» ձուն պատրաստվել է գահաժառանգ Նիկոլայ II-ի և Մեծ Իշխան Գեորգի Ռոմանովի ճանապարհորդության հիշատակին, որը կատարվել է «Ազովի հիշողություն» հածանավով դեպի Հեռավոր Արևելք՝ 1890 թվականին։ Ճանապարհորդությունը տեղի է ունեցել ապագա արքայի ծնողների խորհրդով, որպեսզի նրանց մտահորիզոնը ընդլայնվեր, բացի դրանից, Գեորգի Ռոմանովի մոտ տուբերկուլոզ կար, իսկ երկարատև ճամփորդությունը էլ ավելի խորացրեց հիվանդությունը։ Ճապոնական Օցու քաղաքում միջադեպ գրանցվեց՝ մահափորձ Նիկոլայի հանդեպ, որի ժամանակ մի շարք վնասվածքներ ստացավ։


== Տես նաև ==
Ֆաբերժեի ձվեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Faber, Toby. Faberge’s Eggs: The Extraordinary Story of the Masterpieces That Outlived an Empire. Random House (2008) ISBN 1-4000-6550-X
Forbes, Christopher and Johann Georg Prinz von Hohenzollern. FABERGE; The Imperial Eggs. Prestel (1990). AISN B000YA9GOM
Lowes, Will. Fabergé Eggs: A Retrospective Encyclopedia. Scarecrow Press (2001) ISBN 0-8108-3946-6
Snowman, A Kenneth. Carl Faberge: Goldsmith to the Imperial Court of Russia. Gramercy (1988) ISBN 0-517-40502-4


== Արտաքին հղումներ ==
Описание на mieks.com Archived 2012-01-03 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Տյանցզին Ժունգան

«Տյանցզին Ժունգան Գոլդեն Լայոնս» (չին.` 天津荣钢金狮, անգլ.` Tianjin Ronggang Golden Lions), չինական պրոֆեսիոնալ բասկետբոլային ակումբ, որն հանդես է գալիս Չինաստանի բասկետբոլի ասոցիացիայի (CBA) հյուսիսային դիվիզիոնում։ Տեղակայված է Տյանցզին քաղաքում (Շանսի երկրամաս)։ Տան հանդիպումներն ակումբն անցկացնում է «Տյանցզին արենա» մարզապալատում։
Հիմնադրվել է 2008 թվականին։


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը ՉԲԱ պաշտոնական կայքում Archived 2014-07-02 at the Wayback Machine.
Ֆեռնանդո Ֆեռնան

Ֆեռնանդո Ֆեռնան Գոմես (իսպ.՝ Fernando Fernán Gómez, օգոստոսի 28, 1921(1921-08-28), Լիմա, Պերու - նոյեմբերի 21, 2007(2007-11-21)[…], Մադրիդ, Իսպանիա), իսպանացի hայտնի դերասան, սցենարիստ, թատրոնի և կինոյի ռեժիսոր։ Իսպանական թագավորական ակադեմիայի անդամ է։ Խաղացել է գրեթե 200 ֆիլմում, ավելի քան քսանի ռեժիսոր է։ Բազմաթիվ մրցանակների ու պարգևների դափնեկիր է, այդ թվում՝ Աստուրիական արքայազնի մրցանակ արվեստի բնագավառում, կինոյի և թատրոնի մի քանի ազգային մրցանակ, իսպանական կինոակադեմիայի ոսկե մեդալ և հինգ «Գոյա» մրցանակ։


== Կենսագրություն ==
Ֆեռնանդոն արտաամուսնական երեխա է, որովհետև նրա հայրական տատը՝ դերասան Լուիս Ֆեռնանդո դե Մենդոսա և Գերերոյի մայրը՝ թատերական հայտնի դերասանուհի Մարիա Գերերոն, որդուն արգելել էր ամուսնանալ Ֆեռնանդոյի մոր՝ հայտնի դերասանուհի Կարոլ Ֆեռնանդ Գոմեսի հետ։ Իր հուշագրությունների համաձայն՝ դա տեղի է ունեցել, ամենայն հավանականությամբ, 1921 թվականի օգոստոսի 28-ին Պերուի Լիմա քաղաքում, չնայած ծննդյան վկայականում գրված է, որ նա ծնվել է Արգենտինայի Բուենոս Այրես քաղաքում։ Նրա մայրն այդ ժամանակ հյուրախաղերով հանդես էր գալիս Լատինական Ամերիկայում, և Բուենոս-Այրեսում վկայական է ստացել մի քանի օր հետո։ Ուստի Ֆեռնան Գոմեսը Արգենտինայի քաղաքացի էր, և պահպանել է քաղաքացիությունը մինչև 1984 թվականը, երբ ստացել է իսպանական քաղաքացիություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիրատ Կոհլի

Վիրատ Կոհլի (անգլ.՝ Virat Kohli, նոյեմբերի 5, 1988(1988-11-05), Դելի, Հնդկաստան), հնդիկ կրիկետ խաղացող, ով համարվում էր աշխարհի լավագույն բեթսմեններից (հետ հարվածող) մեկը։ Ներկայումս Հնդկաստանի Պրեմեր լիգայում Հնդկաստանի հավաքականի թիմի ավագն է։ 2018 թվականին Time ամսագիրը Կոհլիին անվանել է աշխարհի 100 ամենաազդեցիկ մարդկանցից մեկը։ Պարգևատրվել է երկրի բարձրագույն մարզական մրցանակով՝ Ռաջիվ Գանդի Կհել Ռատնա և Հնդկաստանի Պադմա Շրի քաղաքացիական շքանշանով։ Կոհլին դերասանուհի Անուշկա Շարմայի ամուսինն է։


== Կենսագրություն ==
Վիրատ Կոհլին ծնվել է 1988 թվականի նոյեմբերի 5-ին՝ Դելիում, փենջաբցու ընտանիքում, սովորել է Արևմտյան Դելիի կրիկետի ակադեմիայում (1998 թվականին հիմնադրվելուց ի վեր) և միաժամանակ խաղացել է Սումիտ Դոգրայի ակադեմիայում Նոիդայից ոչ հեռու։


== Անձնական կյանք ==
2013 թվականից նա սկսել է հանդիպել բոլիվուդյան դերասանուհի Անուշկա Շարմայի հետ։ Շուտով այդ զույգին տվել են «Վիրուշկա» մականունը։ Նրանց հարաբերությունները զանգվածային ուշադրություն է գրավել լրատվամիջոցների անդադար ասեկոսներից, քանի որ նրանցից ոչ մեկը հրապարակայնորեն չի խոսել այդ մասին։ Ամուսնացել է 2017 թվականի դեկտեմբերի 11-ին՝ Ֆլորենցիայում։


== Կարիերա և միջազգային մրցաշարեր ==
2002 թվականին առաջին անգամ խաղացել է Դելիի «U-15» թիմում։
2004 թվականի վերջին ընտրվել է Դելիի «U-17» թիմում։
2006 թվականի հուլիսին ընտրվել է «U-19» ազգային թիմում, իսկ նոյեմբերին առաջին դասարանում նորամուտը նշել Դելիի թիմի կազմում «Թամիլ Նադու» թիմի դեմ։
2007 թվականի ապրիլին առաջին անգամ ելույթ ունեցավ Twenty20 ֆորմատի խաղում։
2008 թվականին գլխավորել Է Հնդկաստանի հավաքականը Մալայզիայի «U--19» աշխարհի առաջնությունում, որից հետո «Royal Challengers Bangalore»-ը նրա հետ կնքել է 30 հազար ԱՄՆ դոլարի պատանեկան պայմանագիր։ Նույն թվականին նա Հնդկաստանի հավաքականի կազմում մասնակցել է Շրի Լանկայի և Պակիստանի մրցաշարերին։
2009 թվականին մրցաշարեր են անցկացվել Ավստրալիայում և Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում։
2010 թվականին մրցաշարեր են անցկացվել Բանգլադեշում և Զիմբաբվեում։
2011 թվականին մրցաշարեր են անցկացվել Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում։


== Մրցանակներ ==
Արջունա՝ 2013 թվական
Պադմա Շրի սպորտաձև՝ 2017 թվական
Ռաջիվ Գանդի Կհել Ռատնա՝ 2018 թվական։


== Ծանոթագրություններ ==
Ղարադաշ

Ղարադաշ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականին Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(7180) 1991 NG1

(7180) 1991 NG1, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի հուլիսի 12-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,008529 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6834 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3336 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1906,03 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,188874 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,04° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7180) 1991 NG1 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կալցիումի կարբիդ

Կալցիումի կարբիդ, կալցիումի միացությունը ածխածնի հետ։ Քիմիական բանաձևը՝ CaC2։ Տեխնիկայում կիրառվող արժեքավոր կարբիդներից է։


== Արտաքին հատկանիշներ ==
Քիմիապես մաքուր կալցիումի կարբիդը անգույն է (տեխնիկականը՝ գորշ սպիտակավունից սև), խտություկը՝ 2200 կգ/մ3, հալման ջերմաստիճանը՝ 2300 °C։ Ջրի հետ փոխազդելիս անջատում է ացետիլեն՝
CaC2 + 2H2O → C2H2+ Ca (OH)2

Առաջացած ջերմությունը (30, 4 կկալ/մոլ) հեռացնելու համար ջուրը վերցվում է ավելցուկով։


== Ստացում ==
Ստացվում է էլեկտրական վառարաններում (1900-1950 °C)՝ CaO + 3C → CaC2 + CO փոխազդեցությամբ։ Հումք են ծառայում կիրը, կոքսը կամ անտրացիտը։ Կիրառվում է գլխավորապես ացետիլեն, կալցիումի ցիանամիդ ստանալու և ալկալիական մետաղները վերականգնելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Կորյուկովկայի շրջան

Կորյուկովկայի շրջան (ուկրաիներեն՝ Корюківський район), շրջան Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կորյուկովկա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1424 կմ²։


== Բնակչություն ==
2006 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 31100 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 21,84 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Ֆանատիզմ

Ֆանատիզմ (հունարեն՝ Φανατισμός, լատ.՝ fanatismus — լատ.՝ fanaticus-ից, «ֆանատիկ» — լատ.՝ fanum-ից «տաճար») կամ մոլեռանդություն, կույր, անվերապահ հետևում համոզմունքներին, հատկապես կրոնա-փիլիսոփայական շրջանում, ազգային և քաղաքական ոլորտներում. ծայրահեղության հասած կապվածություն ինչ-որ գաղափարների, հավատալիքների կամ տեսակետների, սովորաբար համադրվում են օտար հայացքների և համոզմունքների անհանդուրժողականության հետ։ Սեփական համոզմունքների ընկալման քննադատության բացակայություն։ Ֆանատիկ՝ ֆանատիկ մարդ (ուղիղ և փոխաբերական իմաստներով)։


== Ֆանատիզմի (մոլեռանդության) ընկալումները ==
Ֆանատիզմը, ինչպես հուզական արտահայտում, բնութագրվում է չափից դուրս մղումով, ոգևորումով, մոլեգնությամբ, իր (ավելի հաճախ ծայրահեղ կրոնական կամ քաղաքական) համոզմունքների կույր հավատով, սեփական պաշտամունքի և նրա հետևորդների, «հանձին իրեն», առավելությամբ և բացառիկությամբ։

Ըստ ամերիկացի փիլիսոփա Ջորջ Սանտայանայի՝ «Ֆանատիզմի էությունը կայանում է ջանքերի կրկնապատկման մեջ, երբ մոռացված է նպատակը». ըստ Ուինսթոն Չերչիլի՝ «ֆանատիկը նա է, ով ի վիճակի չէ փոխել իր որոշումը և երբեք չի փոխի թեման»։ Այս երկու բնորոշումներն էլ նախատեսում են ծայրահեղ խիստ պահանջների ներկայացման և անհանդուրժողականություն որևէ շեղումների հանդեպ։
Ֆանատիկի և երկրպագուի տարբերությունն այն է, որ ֆանատիկի պահելաձևը դիտարկվում է որպես ընդունված սոցիալական նորմերի խախտում այն դեպքում, երբ երկրպագուն այդ նորմերը չի խախտում (չնայած որ պահելաձևը կարող է տարօրինակ թվալ)։ Երկրպագուներին և ֆանատիկներին միավորում է նրանց ամենակուլ ցանկությունը, սերը այս կան գործունեության ոլորտի, զբաղմունքի, հակվածության, մարդու նկատմամբ։
Այսպես կոչված տարօրինակ մարդիկ ֆանատիկներից տարբերվում են նրանով, որ գաղափարները, որոնց նրանք դավանում են և զբաղմունքները, որոնցով նրանք զբաղվում են, սովորաբար անվնաս են, բայց խիստ տարբերվում են համընդհանուր պատկերացումներից կամ շրջապատող մարդկանց կենսակերպի սովորական պահվածքից։ Ինչը վերաբերում է ֆանատիկներին, ապա նրանց երկրպագության առարկան կամ հետաքրքրություններն իրենք իրենցով կարող են դիտարկվել որպես «նորմալ», և միայն մոլեռանդության աստիճանը շրջապատողներին թվում է չափից ավելի կամ «ոչ նորմալ»։


== Ֆանատիզմի դասակարգում ==
Ֆանատիզմի միասնական դասակարգումը բացակայում է։ Գոյություն ունեցող դասակարգումներում էլ օգտագործվում են համակարգման տարբեր սկզբունքներ և նրանցից յուրաքանչյուրը գործածվում է կախված հետազոտության նպատակից։ Ֆանատիզմը դասակարգվում է հետևյալ հատկություններով՝


== Գրականություն ==
Беляев, И. А. Религиозный фанатизм как иллюзорная компенсация недостаточности духовно-душевных составляющих целостного мироотношения / И. А. Беляев // Вестник Челябинской государственной академии культуры и искусств. — 2011. — № 4 (28).— С. 68-71.
Бердяев Н. А. О фанатизме, ортодоксии и истине/ «Человек», № 9, 1997 г.
В. Ким. Некоторые аспекты формирования фанатизма: на примере религий // Международный сборник научных трудов. Вып 10 / ВолгГТУ. — Волгоград, 2006, с. 29-35
Священник Георгий (Чистяков). Философские и психологические основы фанатизма
Хоффер Э. Истинно верующий: Мысли о природе массовых движений


== Ծանոթագրություններ ==
Մարինո (գյուղ, Խմելիտսկոե գյուղական բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄարինոՄարինո (ռուս.՝ Марьино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մարյանոպոլ (գյուղ, Նովոմիրգորոդի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄարյանոպոլՄարյանոպոլ (ուկրաիներեն՝ Марянопіль), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոմիրգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մարյանոպոլ գյուղում բնակվում էր 85 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տուգանային հարված (ֆիլմ)

«Տուգանային հարված» (ռուս.՝ «Штрафной удар»), 1963 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, կինոկատակերգություն։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է գյուղի նախաձեռնող ղեկավար (անասնաբուծական համալիրի նախկին ղեկավար) ընկեր Կուկուշկինի (Մ. Պուգովկին) մասին, որը, հանձնարարություն ստանալով բարձրացնել գյուղում սպորտի հեղինակությունը, հասկանում է, որ տեղի մարզական թիմի հաջողությունները կարելի է շատ արագ բարձրացնել, եթե պրոֆեսիոնալների հրավիրեն՝ մտացածին ազգանուններով  հանդես գալու մարզային սպարտակիադայում (մինչ այդ նա դարձել է «Մամուլի աստղ»՝ հասնելով յուղի հանձնման աչքի ընկնող ցուցանիշների, որը, ինչպես հետո պարզվել է, նա գնել է հարևան շրջանի խանութներում)։ Վարձով հանդես եկող ամբողջ խումբը («կոմբայնավարներ», «մեխանիզատորներ») ճանապարհ է ընկնում։ Սակայն թերթի թղթակից Լյուդա Միլովանովայի հետ ճանապարհային ծանոթությունը հանգեցնում է նրան, որ աչքակապության շուրջ սկանդալն այժմ անխուսափելի է։
Մրցումներն ընթանում են իրենց հունով. հանդես են գալիս ձիավարները (ձիարշավարանի ձյան վրա), ցատկորդները... Եվ ահա հոկեյի խաղից առաջ թղթակցուհին բարձրախոսով հայտարարում է դավադրության մասին։ Հանդիպումն արդյունքում ձախողվում է։ Ֆիլմի եզրափակչում ընկեր Կուկուշկինը նստած զրուցում է շան հետ՝ գուշակելով, թե ինչպես կդասավորվի իր հետագա ճակատագիրը՝ արդյոք կտեղափոխվեն «այլ աշխատանքի», թե դա կարիերայի վերջն է։


== Դերերում ==
Միխայիլ Պուգովկին – Պավել Վասիլևիչ Կուկուշկին, Պետրովսկի շրջանի ղեկավար
Լիլիանա Ալեշնիկովա – Լյուդմիլա Միլովանովա, թղթակից
Վլադիմիր Տրեշչալով – սպորտի վարպետ Իգոր Կորոլյով, հոկեյիստ, նույն ինքը կոմբայնավար Սեմյոնով
Վլադիմիր Վիսոցկի – մարմնամարզիկ Յուրի Նիկուլին, նույն ինքը ձիավար Մասլյուկով
Վլադիմիր Յանովսկիս – բռնցքամարտիկ Յան Սիզով, նույն ինքը գեղասահորդ Իվան Դուբրով
Վլադիմիր Գուդկով – չմշկասահորդ Վլադիմիր Կուզին
Իգոր Պուշկարյով – թեթևատլետ Վիկտոր Գոնչարով, նույն ինքը դահուկորդ Կալաչյով
Ելենա Պոնսովա – խմբագրության քարտուղար
Նիկոլայ Սմորչկով – կոմբայնավար Յակով Միխայլով
Յուրի Մեդվեդև – թղթակից
Լարիսա Լուժինա – հեռուստահաղորդավարուհի
Գեորգի Տուսուզով – բժիշկ
Յան Սպարրե – սպորտային ռադիոմեկնաբան (կամեո)
Նատալյա Սեդիխ – գեղասահորդուհի


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Վլադլեն Բախնով, Յակով Կոստյուկովսկի
Ռեժիսոր՝ Վենիամին Դորման
Օպերատոր՝ Կոնստանտին Հարությունով
Նկարիչ՝ Մարկ Գորելիկ
Կոմպոզիտոր՝ Նիկիտա Բոգոսլովսկի
Ֆիլմերի արտադրության գլխավոր վարչության նվագախումբ (դիրիժոր՝ Էմին Խաչատրյան)


== Նկարահանումներ ==
Լեռնադահուկային մրցումների նկարահանումներն անցկացվել են Չիմբուլակում, չմշկավազքի նկարահանումները՝ հին Մեդեոյում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Տուգանային հարված»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Դեմել

«Դեմել» (գերմ.՝ Demel), վիեննական հրուշակարան, որը գտնվում է Վիեննայի Ներքին քաղաքում՝ Կոլմարկտ 14 հասցեում։


== Պատմություն ==
1778 թվականին Վյութեմբերգից Վիեննա է ժամանել հրուշակագործ Լյուդվիգ Դենեն և 1786 թվականին բացել սեփական հրուշակարանը։ 1799 թվականին՝ նրա մահից հետո, գործը շարունակում է այրին, ով ամուսնանում է հրուշակագործ Ֆրանց Վոլֆարտի հետ։ Վերջինիս մահից հետո հրուշակարանի գործը շարունակում է կնոջ առաջին ամուսնությունից ունեցած որդին՝ Ավգուստ Դենեն։ Ավգուստի որդին, ով իրավաբան էր, 1857 թվականին հրուշակարանը վաճառում է առաջին օգնական Քրիստոֆ Դեմելին։ Դեմելի օրոք հրուշակարանը ամրապնդել է դիրքերը շուկայում և ճանաչում ձեռք բերել։ Քրիստոֆի մահից հետո նրա գործը շարունակում են որդիները՝ Կառլը և Յոզեֆը։
1874 թվականին, երբ հրուշակարանը տեղափոխվել է Հաբսբուրգների ձմեռային նստավայր՝ Հոֆբուրգին մոտ, այն ստացել է կայսերական տան մատակարարի կարգավիճակ։ Վիեննայի պալատական պարահանդեսների ու խնջույքների ժամանակ «Դեմել» հրուշակարանից կայսերական տան համար նույնիսկ սպասարկող անձնակազմ և հատուկ գույք էր վարձակալվում։ Հրուշակարանը անընդհատ պահպանում էր իր հեղինակավոր և հարգի կարգավիճակը՝ օգտագործելով փարիզյան հրուշակեղենի տեխնոլոգիաները։
1888 թվականին հրապարակի վերակառուցումից հետո Դեմելները ստիպված էին հրուշակարանը տեղափոխել Կոլմարկտ փողոց։ Կառույցի ներքին հարդարումը իրականացվում է կարմիր փայտից՝ նեոռոկոկո ոճով։ «Դեմելի» մշտական այցելուներն են դառնում կայսերական տան անդամները, և մասնավորապես, Ավստրիայի կայսրուհի Էլիզաբեթը, վիեննական հասարակության այնպիսի ներկայացուցիչներ, ինչպիսին է դերասանուհի Կատարինա Շրատը, իշխանուհի Պաուլինա ֆոն Մետերնիխը և այլք։ Այդ ժամանակահատվածում «Դեմելի» սպասարկող անձնակազմը համալրվում է բացառապես իգական սեռի ներկայացուցիչներով, ովքեր ուսանել էին մենաստաններում։ Նրանք կրում էին սև զգեստ և սպիտակ փոքրիկ գոգնոց։
Անշլյուսից հետո՝ 1938-1945 թվականներին, հրուշակարանի մշտական այցելուներն են դառնում Նացիոնալ-սոցիալիստական գերմանական բանվորական կուսակցության Վիեննայի գծով բարձրագույն կուսակցական պաշտոնակատար Բենեդիկտ ֆոն Շիրահը և նրա կինը՝ Հենրիետա ֆոն Շիրահ։


== Արտադրանք ==
«Դեմել» հրուշակարանը հայտնի է ավստրիացի հրուշակագործ Ֆրանց Սաքերի բաղադրատոմսով պատրաստվող Սաքեր շոկոլադե տորթով, որը Սաքերի որդի Էդուարդի կողմից կատարելագործվել է հենց «Դեմել» հրուշակարանում աշխատելու տարիներին։ «Սքխեր» հյուրանոցի և «Դեմել» հրուշակարանի միջև երկար ժամանակ շահերի բախում էր ընթանում բաղադրատոմսի սեփականության մասով, որը 1965 թվականին դատարանում ավարտվեց ի օգուտ հյուրանոցի։ Դրանից հետո, «Դեմել» հրուշակարանի արտադրած Սաքեր տորթը սկսեց կրել «Դեմելյան Սաքեր տորթ» անվանումը։ Այն մինչ այժմ էլ պատրաստվում է ձեռքով և ի տարբերություն մրցակից տարբերակի չունի ծիրանի կոնֆիտյուրով միջին շերտ։ Զբոսաշրջիկների շրջանում ճանաչված է նաև շաքարի փոշով պատված մանուշակի թերթիկները, որոնք «Դեմելը» նախկինում մատակարարել է կայսերական պալատին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Դեմել» հրուշակարանի պաշտոնական կյաք:(գերմ.)
1967-68 NBA մրցաշրջան

1967-68 NBA մրցաշրջան, դարձել է Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի 22-րդ մրցաշրջանը։ Մրցաշրջանի չեմպիոնը դարձել է «Բոստոն Սելտիքս» ակումբը։ Եզրափակչում՝ վեց խաղերի արդյունքում, «Սելտիքս»-ը հաղթել է «Լոս Անջելես Լեյքերս»-ին։
1967 թվականի NBA դրաֆթի «Դետրոյթ Փիստոնս» ակումբի կողմից՝ առաջին համարի ներքո ընտրվել է հարձակվող պաշտպան Ջիմի Ուոքերը։ Դրաֆի ժամանակ 2-րդ համարի ներքո ընտրվել է Ուես Անսելդը, 5-րդ համարի ներքո՝ Ուոլթ Ֆրեյզերը, 7-րդ համարի ներքո՝ Փեթ Ռայլին, 9-րդ համարի ներքո՝ Մել Դենիելսը, իսկ 17-րդ համարի ներքո՝ Ֆիլ Ջեքսոնը։
Այս մրցաշրջանի ընթացքում միանգամից դեբյուտել են երկու ակումբ՝ Սան Ֆրանցիսկո Ուորիորս և Սիեթլ Սուպերսոնիքս։ Այս մրցաշրջանից սկսած ակումբները 81-ի փոխարեն սկսեցին անցկացնել 82 խաղ։


== Պարբերական առաջնություն ==
Հ = Հաղթանակներ, Պ = Պարտություններ, Տ% = Հաղթած խաղերի տոկոս


== Փլեյ օֆ ==


== Ցուցանիշներով առաջնորդներ ==


== Մրցանակներ՝ ըստ մրցաշրջանի արդյունքներ ==
NBA ամենաարժեքավոր խաղացող: Ուիլթ Չեմբեռլեն, Ֆիլադելֆիա-76
NBA տարվա սկսնակ: Էռլ Մոնրո, Բալտիմոր Բուլեթս
Տարվա մարզիչ: Ռիչի Գերին, Սենթ Լուիս Հոքս


== Աղբյուրներ ==
1967-68 NBA Season Summary Archived 2012-10-17 at the Wayback Machine.
Մարիուպոլ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարիուպոլ (այլ կիրառումներ)Մարիուպոլ (ուկրաիներեն՝ Маріуполь, ռուսերեն՝ Мариуполь), Մարիուպոլը Ուկրաինայի (Դոնեցկի մարզ) ամենամեծ քաղաքներից մեկն է։ Քաղաքը գտնվում է Ուկրաինայի հարավ-արևելքում՝ Ազովի ծովի հյուսիսային ափին՝ Կալմիուս և Կալչիկ գետերի գետաբերանում։ Քաղաքը հիմնադրվել է 1778 թվականին Ղրիմից եկած հույն վերաբնակիչների կողմից։ Այժմ քաղաքը բնակեցված է հիմնականում (90%) ուկրաինացիներով և ռուսներով։ Բնակչությունը 2021 թվականին կազմում է ավելի քան 400,000 բնակիչ (449 498)։ Տնտեսության առանցքային ոլորտներն են մետալուրգիան, մեքենաշինությունը, տրանսպորտը (երկաթուղային կայարան, առևտրային ծովային նավահանգիստ, մայրուղիներ, քաղաքային տրանսպորտ՝ ավտոբուս, տրամվայ, տրոլեյբուս)։ Մի քանի բարձրագույն ուսումնական հաստատություններ, սպորտային օբյեկտներ (փակ մարզադաշտեր, փակ սահադաշտեր), թատրոն, ժամանակակից կինոթատրոններ և հանգստի այգիներ։ Քաղաքը Ուկրաինայում ներդրումների համար ամենագրավիչ վայրերից մեկն է՝ արդյունաբերական և գիտական ​​բարձր ներուժով, զարգացած տրանսպորտային ենթակառուցվածքով, ֆինանսական հաստատությունների մեծ ցանցով և բարենպաստ բիզնես միջավայրով։ Ծովափնյա հանգիստը նախընտրող զբոսաշրջիկների համար քաղաքի գրավչությունը մնում է՝ մեծ քանակությամբ արև, օզոնով և հանքային աղերով հագեցած ծովային օդ։ Բացի ավանդական հանգստից, զբոսաշրջիկներին հետաքրքրում են միջոցառումների, մշակութային, կրթական և գաստրոնոմիական տուրիզմը։ 2012 թվականին Ուկրաինայի կառավարության կողմից ճանաչվել է որպես երկրի ամենահարմարավետ քաղաքներից մեկը։


== Առողջապահություն ==
Մարիուպոլը խոշոր բժշկական կենտրոն է Դոնեցկի մարզի հարավում։
Պետական ​​հիվանդանոցների ցանկ (2021).

Մարիուպոլի շրջանային ինտենսիվ բուժման հիվանդանոց
Մարիուպոլի քաղաքի թիվ 1 հիվանդանոց
Մարիուպոլի քաղաքի թիվ 4 հիվանդանոց
Մարիուպոլի քաղաքի թիվ 9 հիվանդանոց


== Քաղաքի հեռախոսագիրք ==
Հեռախոսային կոդ + 380 629

ոստիկանություն՝ 102, շտապօգնություն՝ 103, փրկարար ծառայություն՝ 101
երկաթուղային կայարան՝ 547 267, ավտոկայան՝ (+ 380 97) 077 6600,
SPARTAK հյուրանոց - 331 088, EUROPEAN հյուրանոց - 530 373, REIKARTZ հյուրանոց - 595 800, POSEIDON հյուրանոց - (+ 380 67) 629 3902, MORYAK հյուրանոց - (+ 380 96) 143 78


== Ծանոթագրություններ ==
Եղնաձոր (գետակ)

Եղնաձոր, գետակ Հայաստանի Կոտայքի մարզում։ Սկիզբ է առնում Ծաղկունյաց լեռնաշղթայից և թափվում Հանքավան գետը։ Երկարությունը՝ 6 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բամահանե

Բամահանե (եբրայերեն՝ במחנה‎ թարգ.՝ «ռազմաճամբարում»), Իսրայելի պաշտպանության բանակի եբրայերեն շաբաթական հանդես։ Առաջին անգամ հրատարակել է Հագանա ռազմական կազմակերպությունը 1934 թվականին և նույն շաբաթական ֆորմատով լույս է տեսնում առ այսօր։
Չնայած պաշտոնապես հանդես ենթարկվում է Իսրայելի պաշտպանության բանակի անձնակազմի վարչության կրթության և երիտասարդության ստորաբաժանմանը, այն անկախ հրատարակություն է (ինչը անսովոր է նման կարգավիճակի համար) և մինչև 2006 թվականը չէր գրաքննվում է Պաշտպանության բանակի մամլո ծառայության կողմից։ Որպես արդյունք, հանդեսի բովանդակությունը գնալով դառնում էր քննարկումների առարկա և այդ պատճառով 2001 մայիսին ԻՊԲ Անձնակազմի վարչության պետ բրիգադային գեներալ Էլազար Շտերնը որոշում է կայացրել այն փակել, ինչի, սակայն, տեղի չի ունեցել։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը Archived 2008-02-22 at the Wayback Machine.
Սուրբ Օլաֆի ճգնարան

Սուրբ Օլաֆի ճգնարան (նորվ.՝ Hellige Olav Skita), նորվեգական ուղղափառ մենաստանային համայնք` նախատեսված տղամարդկանց համար, որ գոյություն է ունեցել 2003-2013 թվականներին Ֆոլդալ կոմունայում։ Տեղի գլխավոր եկեղեցին նվիրված է եղել սուրբ ճգնավոր արքա Օլաֆ Նորվեգացուն։


== Պատմություն ==
Ճգնարանի հիմնադիրը 2003 թվականին եղել է նորվեգացի ուղղափառ քահանա Իոնը (Jon Føyen), որը Կենտրոնական Նորվեգիայի Սթեյնհաուգեն բնակավայրում գտնվող իր ֆերմայում հիմնել է տղամարդկանց ճգնարան։
2003 թվականի հունիսի 27-28-ին` Վիեննայի և Ավստրիայի եպիսկոպոս Իլարիոնի և հոգևորական Կլիմենտի այցի շրջանակներում օծվել է գյուղական ճգնարանի մատուռը, որը կառուցվել է նորվեգական ոճով և նվիրված է ճգնավոր արքա Օլաֆ Նորվեգացուն։ Մատուռի համար Փրկչի և Աստվածամոր սրբապատկերները պատրաստվել են Սանկտ Պետերբուրգում։
Ճգնարանը գտնվել է Օսլոյից Տրոնհեյմ ավանդական ուխտագնացության ճանապարհին, որտեղ Նիդարոսի տաճարում գտնվում է ճգնավոր արքայի դամբարանը, և ամեն տարի անցկացվում է «Սուրբ Օլաֆ Նորվեգացու օրեր» միջազգային փառատոնը։
2013 թվականի մայիսի 22-ին` սուրբ Նիկոլայի օրվա տոնակատարությանը, ճգնարանում Ալեքսանդր Վոլոխանը մատուցել է վերջին պատարագը, ինչից հետո ճգնարանը պաշտոնապես լուծարվել է, իսկ մատուռը տեղափոխվել է Սթիքլեսթադ` Օլաֆ Նորվեգացու նահատակության վայրը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կանտաբիլե

Կանտաբիլե (իտալերեն՝ cantabile, բառացի՝ երգուն), մեղեդու, նաև երաժշտական կատարման երգայնությունը։ 18-րդ դարի կեսից երաժշտական պիեսի սկզբում տեմպի հետ հաճախ գրվել է կանտաբիլե՝ նշելով երաժշտության բնույթը (Պյոտր Չայկովսկու երկ 11, լարային կվարտետի 2-րդ մասը՝ Andante cantabile)։ Համապատասխան բնույթի գործիքային պիեսը կոչվում է կանտաբիլե, առանց որևէ հավելման։
Կեղծ ոտքով արջը

Արհեստական ոտքով արջը (ռուս.՝ Медведь — липовая нога), խորհրդային մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է 1984 թվականին «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում՝ ըստ ռուսական ժողովրդական հեքիաթների մոտիվների։


== Սյուժե ==
Արջը մտնում է մեղվանոց և, մեղուներից պաշտպանվելիս, թաթով ընկնում մեղվի տակառի մեջ։ Քանի որ ո՛չ ինքը, ո՛չ էլ անտառային կենդանիները չեն կարողանում օգնել նրան, ծուռթաթ գողը ստիպված էր օգնություն խնդրել մարդկանցից։ Գիշերն արջը գալիս է խրճիթի մոտ, որտեղ ապրում էին մեղվանոցի տերերը` կին ու ամուսին, և նայում է պատուհանից։ Տերերը վախենում են և կոտրում են դուռը` տեղաշարժելով տան բոլոր իրերը։ Լուսաբացին դուրս են գալիս տնից և տեսնում են, որ արջը քնած է բակում։ Նրանք սղոցում են փեթակի հատակը և ազատում են արջին։


== Հեղինակներ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Վիկտոր Մերեժկո
Ռեժիսոր՝ Գալինա Բարինովա
Բեմադրող նկարիչներ՝ Գալինա Բարինովա, Ն․ Նիկոլաևա
Նկարիչներ՝ Ա․ Ատամանովա, Լ․ Բիրյուկովա, Վ․ Մակինա
Նկարիչ մուլտիպլիկատորներ՝ Անտոնինա Ալյոշինա, Յու․ Բատանին, Ա․ Դավիդով, Ս․ Դյոժկին, Գ․ Զոլոտովոսկայա, Դ․ Կուլիկով, Հովսեփ Կուրոյան, Ե․ Մալաշենկովա, Տ․ Պոմերանցևա
Կինոօպերատոր՝ Միխայիլ Դրույան
Հնչյունային օպերատոր՝ Վլադիմիր Կուտուզով
Երաժշտական ձևավորումը՝ Դ․ Պոկրովսկի
Մոնտաժող՝ Ե․ Բելյավսկայա
Ռեժիսորի օգնական՝ Լ․ Մորոզովա
Խմբագիր՝ Ե․ Նիկիտկինա
Նկարահանող խմբի տնօրեն` Լ․ Բուտիրինա
Դերերը հնչյունավորել են՝ Ստեփան Բուբնով (Արջ), Անաստասիա Վերտինսկայա (Աղվես), Լև Դուրով (Նապաստակ), Անատոլի Պապանով (Գայլ)


== Տեսահոլովակի թողարկում ==
Մուլտֆիլմը DVD ձևաչափով բազմիցս վերաթողարկվել է  «Միխալ Պոտապիչ» մուլտֆիլմերի հավաքածուում (Սոյուզմուլտֆիլմ, ներկայացուցիչ` «Խոշոր պլան» ընկերություն) ։


== Արձագանքներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Медведь — липовая нога: сборник русских народных сказок.», изд. БАО, 2005 г.
«Сказки» авт. Алексей Толстой, изд. Литруб, 01 янв. 2000 г.


== Արտաքին հղումներ ==
«Արջ լորենու ոտք»(1984)(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Արջ լորենու ոտք» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Անգուլեն

Անգուլեն (ֆր.՝ Angoulins), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Էյտրե կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Լա Ռոշել շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17010։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 3739 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 2356 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 1583-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 773-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 67.2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 67.4 %)։ 1583 աշխատունակ բնակիչներից 1417-ը աշխատում էին (727 տղամարդ և 690 կին), անաշխատանք էին 166-ը (80 տղամարդ և 86 կին)։
773 անգործունակ մարդկանցից 236-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 356-ը թոշակառու, 181-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով.


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ․ Անգուլեն (ֆր.)
Գեղամ Ռաֆայելյան

Գեղամ Սիրեկանի Ռաֆայելյան (1914, Շիրակավան, Հայաստան - անհայտ), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Գեղամ Ռաֆայելյանը ծնվել է 1914 թվականին, Անիի շրջանի Շիրակավան գյուղում։ 1936 թվականին Երևանի հայկական մանկավարժական ինստիտուտի երկրորդ կուրսից թողել է ուսումնառությունը և աշխատանքի անցել Արթիկի շրջանի Նորաշենի դպրոցում։ Դասավանդել է քիմիա և կենսաբանություն։
1939 թվականին զորակոչվել է պարտադիր զինվորական ծառայության։ Սովորել է միջին հրամկազմի դպրոցում, որն ավարտել է Հայրենական մեծ պատերազմի սկզբին։ 1941 թվականի հուլիսի 20-ին, լեյտենանտի կոչումով, մեկնել է Հարավ-Արևմտյան ռազմաճակատ։ Եղել է դասակի հրամանատար 972-րդ գնդում։ 1941 թվականի օգոստոսին Դնեպրի արևմտյան ափին, Կապուստինո բնակավայրի մոտակայքում Գեղամի դասակին հանձնվել է 82 մմ տրամաչափի 4 ականանետ և տրվել է մարտական առաջադրանք՝ խափանել թշնամու առաջխաղացումը։ Առաջադրանքը կատարվել է գերազանց։ Լազովայա հանգուցային կայարանում կատաղի մարտերի ժամանակ Գեղամը  ծառայում էր 34-րդ հեծյալ դիվիզիայի 139-րդ գնդում։ Նրա դասակի 4 «Մաքսիմ» գնդացիրները դիպուկ և անխափան կրակով ապահովել են գնդի հաղթանակը։ Այդ մասին գրել է Խորհրդային Միության մարշալ Հովհաննես Բաղրամյանը «Հերոս քաղաքը Դնեպրի ափին» գրքում։ 1942 թվականի փետրվարին Լիսիչանսկից արևմուտք թշնամու դեմ կռվելիս Գեղամը  ծանր վիրավորվել է և որոշ ժամանակ անց, որպես հաշմանդամ, զորացրվել է բանակի շարքերից։
Ռաֆայելյանը զորացրվել է բանակից, սովորել և ավարտել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտը։ Ստացել է բարձրագույն կրթություն, երեք տասնամյակ շարունակ նա նվիրվել է աճող սերնդի ուսուցման և դաստիարակության հայրենանվեր գործին։ Պատերազմի վետերանը 1972 թվականին անցել է կենսաթոշակի։ Ռաֆայելյանը պարգևատրվել է «Աշխատանքային արիության համար», «Կովկասի պաշտպանության համար», ԽՍՀՄ զինված ուժերի 60-ամյակի մեդալներով։


== Պարգևներ ==
«Աշխատանքային արիության համար» մեդալ
«Կովկասի պաշտպանության համար» մեդալ
ԽՍՀՄ զինված ուժերի 60-ամյակի մեդալ


== Ծանոթագրություններ ==
Ադագուլ

Ադագուլ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում։ Գտնվում էր Ճորոխ գետի ստորին հոսանքի շրջանում, գետի աջ ափից 2 կմ հյուսիս -արևելք՝ Արդվին քաղաքից 15 կմ հյուսիս-արևմուտք։
XX դարի սկզբին ուներ 31 տուն բնակիչ։ Բնակիչների հիմնական զբաղվածությունը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Ծանոթագրություններ ==
Քեթրին Մեդոքս Բրաուն

Քեթրին Մեդոքս Բրաուն (անգլ.՝ Catherine Madox Brown Hueffer, նոյեմբերի 11, 1850(1850-11-11), Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - հունիսի 3, 1927(1927-06-03)), առավել հայտնի է որպես Քեթի, Ֆորդ Մեդոքս Բրաունի և Էմմա Հիլլի առաջին զավակը, Պրեռաֆայելիտներին առնչվող նկարչուհի և բնորդուհի։ Ամուսնացել է գրող Ֆրենսիս Հյուֆերի հետ։


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ տարիներ ===
Ծնվել է 1850 թվականին նոյեմբերի 11-ին, Լոնդոնում, Ֆորդ Մեդոքս Բրաունի և Էմմա Մաթիլդա Հիլլի ընտանիքում։ Քեթրինն անվանակոչվել է Էմմայի մոր պատվին։ Էմման և Քեթրինը որպես մայր և երեխա կեցվածք են ընդունել «Սիրունիկ գառնուկներ» նկարի համար։ Քեթրինի ծնողներն ամուսնացել են 1853 թվականին։


=== Ամուսնություն և ընտանիք ===
Քեթրինն ամուսնացել է Ֆրենսիս Հյուֆերի հետ 1872 թվականի սեպտեմբերի 3-ին։ Նրանք ունեցել են երկու որդի՝ Ֆորդ Մեդոքս Ֆորդը 1873 թվականին և Օլիվեր Մեդոքս Հյուֆերը, երկուսն էլ դարձել են գրող։ Նրանց դուստրը՝ Ջուլիետ Քեթրին Էմման, ամուսնացել է ռուս հեղափոխական լրագրող Դավիթ Սոսկիսի հետ, որից ունեցել է որդի՝ Ֆրանկ Սոսկիսը, որը դարձել է իրավաբան։ 
Էմման 1890 թվականին սեպտեմբերին իր մահից հետո Քեթրինին է թողել իր ողջ ժառանգությունը։ Ֆրենսիս Հյուֆերը մահացել է 1899 թվականի հունվարին։


=== Նկարչական գործունեություն ===
Քեթրինն սկսել է նկարել իր խորթ քրոջ՝ Լյուսի Մեդոքս Բրաունի հետ՝ որպես մոդել և օգնական աշխատելով իրենց հոր մոտ։ Մյուս կին Պրեռաֆայելիտների՝ Ջորջիանա Բըրն-Ջոնսի, Թոմաս Սեդոնի քրոջ և Մարիա Սպարտալի Սթիլմանի հետ դասեր է ստացել նույն ստուդիայում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
[1] Archived 2017-04-22 at the Wayback Machine. Birmingham Museums & Art Gallery, Catherine Madox Brown
Thirlwell, Angela, Into The Frame: The Four Loves of Ford Madox Brown (London: Chatto & Windus, 2010)
---., William and Lucy: The Other Rossettis. (New Haven/London: Yale University Press, 2003), 0-300-10200-3
Marsh, Jan and Nunn, Pamela Gerrish, Women Artists and the Pre-Raphaelite Movement (London: Virago, 1989)
Marsh, Jan, Pre-Raphaelite Sisterhood, (London: Quartet, 1985)
Roe, Dinah The Rossettis in Wonderland. A Victorian Family History(London: Haus Publishing, 2011), 978-1-907822-01-8
Gaze, Delia, Dictionary of Women Artists, Volume 1 (London: Routledge, 1997)
[2] Peattie, Roger W., Selected Letters of William Michael Rossetti (University Park: Pennsylvania State University Press, 1990)
Treuherz, Julian, Ford Madox Brown: Pre-Raphaelite Pioneer (London: Philip Wilson Publishers, 2011) 978-0-85667-700-7
Ծովահենը (վեպ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ծովահենը (այլ կիրառումներ)Ծովահենը (անգլ.՝ The Pirate), Վալտեր Սքոթի պատմական վեպ, տպագրվել է 1822 թվականին։ Սյուժեն հեռակա ձևով հիմնված է ծովահեն Ջոն Գոուի կենսագրության վրա, որը վեպում կերպավորված է կապիտան Կլիվլենդ անունով։ Գործողությունները տեղի են ունենում 1700 թվականին շոտլանդական կղզիներում, ուր Սքոթը այցելել էր 1814 թվականին։
Վեպը հանդիպեց իրարամերժ կարծիքների՝ Edinburgh Magazine-ում դրական, Edinburgh Review-ում բացասական։ Չնայած դրան՝ այն կոմերցիոն հաջողություն ունեցավ և մնաց գրողի՝ 19-րդ դարի ամենանշանավոր վեպերից։


== Ստեղծման պատմությունը ==
Սքոթի հրատարակիչ Արչիբալդ Կոնստեբլը գրողին առաջարկում է վեպի նոր անուն՝ «Բուկանյեր» (անգլ.՝ The Bucanier) և նոր թեմա։ Կոնստեբլը խորհուրդ է տալիս գրել երեք կոմիսարների արկածների մասին, ովքեր գերի էին ընկել ծովահենների մոտ և ովքեր պատասխանատու էին թագավոր Կառլ Առաջինի մահվան համար։ Սքոթը համաձայնում է ծովահենին դարձնել գլխավոր հերոս, բայց մնացած առաջարկները մերժում է:Դրա փոխարեն նա որոշում է հենվել երկու շաբաթ շոտլանդական կղզիներում լինելու իր հուշերի վրա։ Վեպի նախաբանում Վալտեր Սքոթը գրում է.

Գրողը փորձել է հնարավորինս շատ իմանալ կղզիների բնակիչների մտածելակերպի, շարժուձևի, տնտեսության մասին, ինչպես նաև լսել է ծովահեն Ջոն Գոուի պատմությունը։ Վեպը ավարտել է 1821 թվականին։


== Կերպարները ==
Բեզիլ Մերթոն (Basil Mertoun)
Մորդոն Մերթոն (Mordaunt Mertoun)
Մագնուս Թրոյլ (Magnus Troil)
Մինա և Բրենդա (Minna, Brenda)
Էրիկ Սքեմբիսթեր (Eric Scambester)
Ուլա Թրոյլ, նաև Նորնա (Ulla Troil, Norna)
Տրիպտոլեմուս Յելոուլի (Triptolemus Yellowley)
Բրայս Սնեյսֆութ (Bryce Snailsfoot)
Քլոդ Հոլկրո (Claud Halcro)
Քլեմենտ Քլիվլենդ (Clement Cleveland)
Ջոն Բանս (John Bunce)


== Արձագանքներ ==
Ջեյմս Ֆենիմոր Կուպերը, որն ուներ ծովային ծառայության փորձ, կարդալով «Ծովահենը», եկավ այն եզրակացության, որ Սքոթը ընդհանրապես գլուխ չի հանում ծովային գործից։ Որպեսզի ապացուցի, որ ծովային թեմայով կարելի է գրել ավելի հետաքրքիր գործեր, նա ստեղծեց «Լոցման կամ ծովային պատմություն» վեպը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մենամարտ (ֆիլմ, 1944)

«Մենամարտ» (ռուս.՝ «Поединок»), խորհրդային լիամետրաժ գեղարվեստական սև-սպիտակ ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վլադիմիր Լեգոշինը Լև Շեյնինի «Ռազմական գաղտնիք» (ռուս.՝ «Военная тайна») վեպի հիման վրա։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1945 թվականի մարտի 14-ին։ Ֆիլմում Սերգեյ Լուկյանովը կատարել է իր առաջին դերը կինոյում։ Խորհրդային Միությունում եղել է 1945 թվականի վարձույթի առաջատարը (6-րդ տեղ, 18,64 մլն հանդիսատես)։


== Սյուժե ==
Հայրենական մեծ պատերազմ։ Խորհրդային բանակի սպառազինությունը համալրվում է Լ-2 գերհզոր զենքով։ Ինժեներ Լեոնտևը մեկնում է ռազմաճակատ՝ իր գյուտը մարտի դաշտում փորձարկվելու համար։ Գերմանական հետախուզությունը փորձում է ամեն գնով տիրանալ նոր գաղտնի զենքին։


== Դերերում ==
Անդրեյ Թութիշկին – «ինժեներ Լեոնտև», նույն ինքը՝ պետանվտանգության մայոր Սերգեև
Սերգեյ Լուկյանով – պետանվտանգության գնդապետ Լարցև
Նադիր Մալիշևսկի – Բախմետև, պետանվտանգության կապիտան
Ալեքսեյ Գրիբով – պետանվտանգության հանձնակատար
Վլադիմիր Բելոկուրով – Վեյնինգեր-Պետրոնեսկու-Պետրով
Օսիպ Աբդուլով – Կրաշկե, գեստապոյի գնդապետ 
Նադեժդա Բորսկայա – Մարյա Սերգեևնա Զուբովա (Ամալյա Կարլսոն)
Նինա Ալիսովա – Նատալյա Միխայլովնա Օսենինա, երգչուհի
Աննա Զարժիցկայա – Տոնյա, դիվերսանտ, Համբուրգից փախած պետլյուրովի սպայի դուստրը
Ի. Մեսնենկինա – Իրինա, դիվերսանտ, «դերձակուհի» Սմոլենսկից
Իվան Բոբրով – Իվան Կուտիրին, դիվերսանտ, ցարական «անվտանգության» հին սադրիչ Մինսկից 
Միխայիլ Պովոլոտսկի – Իգնատի Ապոլոնովիչ Սավրանսկի, դիվերսանտ, նախկին փաստաբան Գոմելից
Ադա Վոյցիկ – դիվերսանտ


=== Լուսագրերում նշված չեն ===
Վյաչեսլավ Դուգին – Լավրենկո
Յուրի Լյուբիմով – պետանվտանգության արտաքին դիտարկման աշխատակից «Մոսկվա» հյուրանոցի մոտ
Պյոտր Սավին – հերթապահ ադմինիստրատոր
Էմանուել Գելլեր – դռնապան
Վյաչեսլավ Գոստինսկի – ջութակահար ֆրոնտային բրիգադի արտիստների խմբում
Լավրենտի Մասոխա – Զուբկով, դիվերսանտ, կուլակի և դասալիքի որդի
Միխայիլ Մայորով – մայոր
Պավել Սուխանով – Լեոնիդ, լեյտենանտ-հրետանավոր
Բորիս Սվոբոդա – գերմանացի գեներալ
Վասիլի Նեշչիպլենկո – Մարտինով, պետանվտանգության լեյտենանտ
Միխայիլ Սիդորկին – Լեոնտև Բորիս Նիկոլաևիչ, իսկական ինժեներ-կոնստրուկտոր


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր՝ Վլադիմիր Լեգոշին
Սցենարիստներ՝ Պյոտր Տուր, Լեոնիդ Տուր, Լև Շեյնին
Օպերատոր՝ Սերգեյ Ուրուսևսկի
Կոմպոզիտոր՝ Կլիմենտի Կորչմարյով
Բեմադրող նկարիչներ՝ Պյոտր Պաշկևիչ, Ս. Սլյոտով
Հնչյունային ռեժիսոր՝ Նիկոլայ Օզորնով
Մոնտաժող՝ Օ. Տեզովսկայա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Землянухин С., Сегида М. Домашняя синематека: Отечественное кино 1918—1996. — М.: Дубль-Д, 1996. — ISBN 5-900902-05-6. — С. 335.
Пинакотека. — Выпуски 1—2. — Пинакотека, 2006. — С. 108.
Պոպովսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)

Պոպովսկի գյուղական խորհուրդ, կարող է վերաբերել՝

Պոպովսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովսկի շրջանում
Պոպովսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոգրադսկի շրջանում
Պոպովսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կարլովսկի շրջանում
Պոպովսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպսկի շրջանում
Պոպովսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդսկի շրջանում
Պոպովսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Նովոսանժարսկի շրջանում
Պոպովսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Սումիի մարզի Վելիկոպիսարևսկի շրջանում