armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կինն ու մահմեդական պետությունների անկումը

«Կինն ու մահմեդական պետությունների անկումը», հայ բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից՝ գրված 1915 թվականին։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1915 թվականին «Խարիսխ» միօրյա թերթ (№ 1) հունիսի 8-ի համարում։
Այնուհետև տպագրվել է 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության վեցերորդ հատորում (էջ 311-312)։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 7-րդ հատորում արտատպվել է «Խարիսխից»։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրեչանովկա (այլ կիրառումներ)

Գրեչանովկա, կարող է վերաբերել՝

Գրեչանովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Սնիգիրյովկայի շրջանում
Գրեչանովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում
Հեքելֆոն

Հեքելֆոն (անգլ.՝ Heckelphone, ֆր.՝ Heckelphone, գերմ.՝ Heckelphone), փայտյափողային երաժշտական գործիք, պատկանում է հոբոյների ընտանիքին։ Տեսքով շատ նման է բաս հոբոյին։ Ստեղծվել է 1904 թվականին Վիլլիամ Հեքելի կողմից։


== Կառուցվածք ==
Հեքելֆոնը հոբոյից ուղիղ մեկ օկտավա ցածր է։ Այն համարվում է հոբոյը ֆագոտին կապող գործիքը։ Նրա երկարությունը 1,30 մետր է և այն բավական ծանր է դրա համար շատ հաճախ օգտագործվում է փոքրիկ հենակ, որը դրվում է հեքելֆոնի ներքևի վերջնամասում, այսպիսով հեքելֆոնը հենվում է գետնին։ Ինչպես և հոբոյը, հեքելֆոնը ունի երկմասանի խողովակ և լեզվակ։ Այն ունի մետաղյա շրջանակներ իր խողովակի վրա։ 
Իր հնչողությամբ այն ավելի մոտ է ֆագոտին։
Հեքելֆոն օգտագործող հայտնի ստեղծագործություններից են Ռիխարդ Շտրաուսի «Սալոմեա» և Պոլ Հինդեմիտի «Տրիո հեքելֆոնի, ալտի և դաշնամուրի համար»


== Սկավառակագրություն ==
Robert Howe, Heckelphone; Alan Lurie, Michael Dulac, piano (2005). Centennial Recital for Heckelphone. Wilbraham Music.
Paul Winter Consort (1990). Earth: Voices of a Planet. Living Music.
Paul Winter Consort (1990). The Man Who Planted Trees. Living Music.
Winter, Paul (1994). Prayer for the Wild Things. Living Music.
Grossman and others (2002). Music by Paul Hindemith. Centaur Records.
Arthur Grossman, Heckelphone; Lisa Bergman, piano. Arthur Grossman Plays Heckelphone. Wilhelm Heckel GmbH.


== Ծանոթագրություններ ==
Բուժիմ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բուժիմ (այլ կիրառումներ)Բուժիմ, քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայում։
Կասիմովկա (գյուղ, Բիժբուլյակսկի շրջան)

Կասիմովկա (ռուս.՝ Касимовка, բաշկիրերեն՝ Ҡасим), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիժբուլյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 131 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օլջատե Օլոնա

Օլջատե Օլոնա (իտալերեն՝ Olgiate Olona), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզում՝ Վարեզե գավառում։
Բնակչությունը՝ 10 801 մարդ, ըստ 2008 թվականի տվյալների։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 1543 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 7 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 21057: Հեռախոսային կոդը՝ 0331։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Պուշկինի փողոց (Երևան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պուշկինի փողոց (այլ կիրառումներ)Պուշկինի փողոց, փողոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։ Անվանվել է ի պատիվ ռուս մեծ բանաստեղծ Ալեքսանդր Պուշկինի։


== Տվյալներ ==
Սկսվում է Սախարովի հրապարակից (Նալբանդյան փողոց) և ավարտվում Սարյան փողոցում։ Փողոցը նախագծվել է հյուսիս-արևմուտք, հարավ-արևելք ուղղությամբ, հասել մինչև Գետառ և թեքվել դեպի հարավ։ Շինարարական աշխատանքները սկսվել են 19-րդ դարի 70-ական թվականներից Տերյան փողոցից (նախկինում՝ Ներկարարների) դեպի Սախարովի հրապարակ (նախկինում՝ Նոր հրապարակ)։ Մինչև 1921 թվականը կրել է Թարխանով անունը, 1921 թվականից վերանվանվել է Բոգդան Կնունյանցի անունով։ 1949 թվականին Պուշկինի ծննդյան 150-ամյակի կապակցությամբ փողոցի մի մասը վերանվանվել է ռուս մեծ բանաստեղծի անունով։
Պուշկինի և Աբովյան փողոցների խաչմերուկում է գտնվում Գրիգոր Եղիազարյանին պատկանող շենքը (եղել է Հնդեվրոպական հեռագրատան շենք, Ամերգումի որբանոց, Կոմկուսի քաղկոմ, հրատարակչություն, ներկայումս՝ «Սալոն» ռեստորան)։


== Նշանակալի օբյեկտներ ==
Պետապի շենք (ճարտարապետներ՝ Կարո Հալաբյան, Գևորգ Քոչար, Միքայել Մազմանյան)
Հայաստանի ժուռնալիստի տուն
Հաղպատի եկեղեցու գմբեթի նմանակ շինություն
Գրիգոր Ամիրյանի տուն (19-րդ դար, վերակառուցվել է 1909 թվականին)
Եգոր Խանզադյանի տուն
Առաքել Աֆրիկյանի շենք
Արա Սարգսյանի և Հակոբ Կոջոյանի տուն-թանգարան
ՀՀ Մարդու իրավունքների պաշտպանի գրասենյակ
Հայաստանի պետական ակադեմիական երգչախումբ


== Հատվող փողոցներ ==
Աբովյան փողոց
Հյուսիսային պողոտա
Հին Երևանցու փողոց
Տերյան փողոց
Եզնիկ Կողբացու փողոց
Մաշտոցի պողոտա
Ղազար Փարպեցու փողոց
Եկմալյան փողոց


== Հուշարձաններ ==
Թորոս Թորոմանյանին նվիրված հուշարձան (Պուշկինի 31, քանդակագործ՝ Ռուզան Քյուրքչյան, ճարտարապետ՝ Ստեփան Քյուրքչյան, 1985 թ.)
Արա Սարգսյանին և Հակոբ Կոջոյանին նվիրված միասնական հուշարձան (քանդակագործ՝ Էդուարդ Աղայան, ճարտարապետ՝ Ռոմեո Ջուլհակյան, 1981 թ.)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Երևանի փողոցների ցանկ
Երևանի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Երևան քաղաքի հասցեների տեղեկատու, Երևան, 1983, էջեր 369-506, Երևան քաղաքի փողոցների անվանումները
Երևան քաղաքի քաղաքային նշանակության փողոցների ցանկ
Սերգեյ Ավագյան,  Երևանի փողոցները, Երևան, «ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ», 2010 — 272 էջ։
Պուշկինի փողոց 1
Պուշկինի փողոց 2
Lotta Sea Lice

Lotta Sea Lice , ավստրալիացի երգչուհի Քուրթնի Բարնեթի և ամերիկացի խոսքերի հեղինակ և կիթառահար Քութ Վայլի համատեղ ստուդիական ալբոմը, որը թողարկվել է 2017 թվականի հոկտեմբերի 13-ին։


== Ալբոմի մասին ==


=== Քննադատների ամփոփիչ ցուցակ ===


== Դիրքեր չարթերում ==


== Ձայնագրման անդամներ ==
Courtney Barnett — վոկալ, կիթառներ, ֆորտեպիանո
Kurt Vile — վոկալ, կիթառներ
Mick Harvey — կիթառ, ստեղնաշարային գործիքներ
և ուրիշներ …


== Ծանոթագրություններ ==
Յիկսի (այլ կիրառումներ)

Յիկսի անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Յիկսի - գյուղ Էստոնիայի Կանեպի շրջանի կազմում։
Յիկսի - գյուղ Էստոնիայի Մեռեմյաե շրջանի կազմում։
Գեոիդ

Գեոիդ, ձև, որը կառաջացնեին ջրի որոշակի միջին մակարդակ ունեցող Համաշխարհային օվկիանոսը և նրա հետ կապված ծովերը՝ մակընթացությունների, ներքին հոսանքների, մթնոլորտային տարբեր ճնշումների ազդեցության բացակայության դեպքում։ Այն բավական ճշտորեն կարելի է ներկայացնել որպես պտտման Էլիպսոիդ։ Գեոիդից են հաշվում նիվելիրային բարձրությունները։ Ժամանակակից տվյալներով, ամենից հարմար ընտրված երկրային սֆերոիդից գեոիդի շեղման միջին մեծությունը կազմում է մոտ ±50 մ, առավելագույնը՝ ±1000 մ։
Վերխնյայա Կրինկա (այլ կիրառումներ)

Վերխնյայա Կրինկա, կարող է վերաբերել՝

Վերխնյայա Կրինկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ենակիևոյի քաղաքային խորհրդում
Վերխնյայա Կրինկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Մակեևկայի քաղաքային խորհրդում
Նովո-Նիկոլսկոե (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նովո-ՆիկոլսկոեՆովո-Նիկոլսկոե (ռուս.՝ Ново-Никольское), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 535 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժողովածու (1217)

Ժողովածու (1217), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1217 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1734 թվականին Աբրահամ գրիչի կողմից, Երուսաղեմում։ Ստացողը եղել է Աբրահամը։ Ունի 19,3x12 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 144 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշի։ Հիշատակարաններ՝ 127բ, 143 ա, 144ա։


== Բովանդակություն ==
Գր. Խլաթեցոյ Միկնութրւն Արտածոց։
Ճառք։
Քարոզք (Տիրատուր վրդ․, Յակ․ Մծբնացի, Յովհ․ Որոտնեցի, անանունք)
Գր․ Սկեռացոյ Դատանութիւն։
Հարցմունք և. պատասխանիր Վանականի վրդ-ի։
Յաղագս տանուտէրանց։
Վասն հերծուածողաց։
Վկայութիւնք ի նոր կտակարանացն յաղադս մի բնութեան։
Յաղագս երկոտասան առաքելոցն։


== Ծանոթագրություններ ==
Վասցելիինա (այլ կիրառումներ)

Վասցելիինա, կարող է վերաբերել՝

Վասցելիինա - գյուղական ավան Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վասցելիինա շրջանում
Վասցելիինա - շրջան Էստոնիայի Վիրումաա նահանգում
Անատոլի Կլիմենկո

Անատոլի Կլիմենկո (ռուս.՝ Анато́лий Ива́нович Климе́нко, նոյեմբերի 12, 1947(1947-11-12)), ռուսական դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է ԽՍՀՄ ԱԳՆ Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը (1971)։ Դիվանագիտական գործունեությամբ սկսել է զբաղվել 1971 թվականից։ Տիրապետում է անգլերեն և ֆրանսերեն լեզուներին։
Նա տարբեր պաշտոններ է զբաղեցրել Չադի, Սենեգալի, Մադագասկարի, Մալիի նախարարության կենտրոնական ապարատում և արտասահմանյան հիմնարկներում։

1993-1997 թվականներին՝ Սենեգալում Ռուսաստանի դեսպանատան դեսպանորդ խորհրդական։
1998-2000 թվականներին՝ բաժնի պետ, ՌԴ ԱԳՆ Աֆրիկայի դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
2000 թվականի նոյեմբերի 24-ից 2005 թվականի օգոստոսի 3-ը՝ Մալիում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2000 թվականի նոյեմբերի 30-ից 2005 թվականի օգոստոսի 3-ը՝ Նիգերում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան՝ համատեղության կարգով։
2005-2008 թվականներին՝ ՌԴ ԱԳՆ անվտանգության դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
2008 թվականի օգոստոսի 27-ից 2013 թվականի հունիսի 11-ը՝ Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1994 թվականի հոկտեմբեր 4)
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2003 թվականի ապրիլի 24)
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2010 թվականի մայիսի 21)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Ռուսաստանի ԱԳՆ կայքում
Սինեգորսկի (Բելոկալիտվինսկի շրջան)

Սինեգորսկի (ռուս.՝ Синегорский), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանում։ Սինեգորսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
2002 թ. տվյալներով բնակչությունը կազմում է 6670 մարդ։
Խարիսխ (ճարտարապետություն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խարիսխ (այլ կիրառումներ)
Խարիսխ ճարտարապետության մեջ, սյան, մույթի և այլ ուղղաձիգ կրող կառուցվածքային տարրերի պատվանդանի (հիմք-հենարանի) պայմանական անվանումը։ Դասական օրդերներում խարիսխները տարբերակվում են բարձրությամբ և ճարտարապետական բեկվածքով։ Հունական օրդերների խարիսխները սովորաբար հավասար են մեկ մոդուլի։ Այսպես կոչված՝ ատտիկական խարիսխը բաղկացած է սալից (պլինթոսից) և իրարից ստվերինով բաժանված երկու գլաններից։ Որմնասյան կամ որմնամույթի պատվանդանները անվանվում են որմնախարիսխ։
(6771) Ֆորեստեր

(6771) Ֆորեստեր (անգլ.՝ Foerster), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի մարտի 9-ին Կլաս-Ինգվար Լագերկվիստի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,324566 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,895 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7541 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1294,53 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,278094 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,84° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6771) Ֆորեստեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
77-րդ հյուսիսային զուգահեռական

77-րդ հյուսիսային զուգահեռականը Երկրի կենտրոնով և հասարակածի վրայի համապատասխան 
կետերի հետ 77°-ի անկյուն կազմող կետերից կազմված շրջանագիծն է։ 
Անցնում է Հյուսիսային Ամերիկայով, Ատլանտյան օվկիանոսով, Եվրոպայով և Ասիայով։


== Ցերեկվա տևողությունը ==
Ամառային արևադարձի ժամանակ արևը երևում է ամբողջ օրվա ընթացքում (Բևեռային ցերեկ)։ 
Ձմեռային արևադարձի ժամանակ արևը չի երևում (Բևեռային գիշեր)։


== Բնութագրական տվյալներ ==
Հեռավորությունը հյուսիսային բևեռից 1452 կմ է։ 
Երկարությունը 9 044 կմ է, որը կազմում է հասարակածի երկարության 22․6%-ը։


== Աշխարհի շուրջ ==
Սկսած ամսաթվի սահմանից դեպի արևելք


== Տե'ս նաև` ==
76-րդ հյուսիսային զուգահեռական
78-րդ հյուսիսային զուգահեռական
77-րդ հարավային զուգահեռական


== Ծանոթագրություններ ==
(8141) Նիկոլաև

(8141) Նիկոլաև (անգլ.՝ Nikolaev), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,391413 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,6968 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,086 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1350,77 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,266515 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,53° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8141) Նիկոլաև աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մաղխազ Խորխոռունի

Մաղխազ Խորխոռունի (մ.թ.ա. 3-րդ դար - մ.թ.ա. 3-րդ դար), հայ նախարար և Հայոց Մաղխազ Մեծ Հայքում, Տուրուբերան աշխարհի Խորխոռունիք գավառի տանուտերը, Խորխոռունիների նախարարական տոհմի հիմնադիրը։


== Կենսագրություն ==
Մեծ Հայքի արքա Վաղարշակ Ա-ն (մ.թ.ա. 247-225) Մաղխազին կարգում է արքունի թիկնապահապետ և նախարար։ Նրա տոհմը, իր նախնի Խոռի անունով անվանվում է՝ Խորխոռունի, իսկ արքունի թիկնապահապետի պաշտոնը հետագայում իր անունով անվանվում է՝ «մաղխազ»։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստիֆենս շրջան (Տեխաս)

Ստիֆենս շրջան (անգլ.՝ Stephens County), ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.318 կմ² է, բնակչությունը՝ 9.674 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բրեքենրիջ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1858 թ.։
Զիթերսայմ

Զիթերսայմ (ֆր.՝ Zittersheim), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2013 թվականի դրությամբ կազմում է 237 մարդ, բնակչության խտությունը` 29.92 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.92 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 50 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 153 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 114-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 39։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,5 %։ 114 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 105 անձ (53 տղամարդ և 52 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (4 տղամարդ և 5 կին)։ 39 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 16-ը` թոշակառուներ, իսկ 15-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Պոկրովսկայա (գյուղ, Գրախովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոկրովսկայաՊոկրովսկայա (ռուս.՝ Покровская), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Գրախովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 1980 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իզոբիլնոե (այլ կիրառումներ)

Իզոբիլնոե, կարող է վերաբերել՝

Իզոբիլնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ալուշտայի քաղաքային խորհրդում
Իզոբիլնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կիրովի շրջանում
Իզոբիլնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Նիժնեգորսկի շրջանում
Մ 4 ճանապարհ (Հայաստան)

Մ 4 ճանապարհ (M 4), միջպետական նշանակության ճանապարհը, որը հանդիսանում է Հայաստանի ավտոմոբիլային ճանապարհային ցանցի կարևորագույն հատվածներից մեկը։
Հայաստանի միջպետական նշանակության ավտոմոբիլային ճանապարհները նրանք են, որոնք կապում են Հայաստանի ճանապարհային ցանցն այլ պետությունների ավտոմոբիլային ճանապարհների ցանցին և ապահովում են միջազգային տրանսպորտային հաղորդակցությունը։
Մ-4 ճանապարհը ունի 162 կմ երկարություն։ Երևանից մինչև Դիլիջանի թունել հատվածը 1-ին կարգի ճանապարհ է, իսկ թունելից հետո դառնում է 2-րդ կարգի։ Այն Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանը միացնում է Սևան, Իջևան բնակավայրերին՝ շարունակվելով դեպի Ղազախ քաղաքում վերջանալով։


== Ծանոթագրություններ ==
Ավստրալիայի մաքսային և սահմանապահ ծառայություն

Ավստրալիայի մաքսային և սահմանապահ ծառայություն, Ավստրալիայի դաշնային պետական հաստատություն, որը պատասխանատու է ավստրալիական սահմանի անվտանգության և ամբողջականության կառավարման, օրինական միջազգային ուղևորների և ապրանքների տեղաշարժումը հեշտացնելու, ինչպես նաև մաքսային հարկերի ու տուրքերի հավաքագրման համար։
Նախարարը՝ հաստատության պատասխանատուն, ներքին գործերի նախարարան է (Բրենդան Օ՛Քոննոր)։ Ներքին գործերի պորտֆելը, գլխավոր դատախազի՝ Ռոբերտ Մաքքելանդի հսկողությամբ, ներառվում է Գլխավոր դատախազության դեպարտամենտի կազմում։ Հաստատության ներկայիս գործադիր ղեկավարը Մայքլ Քարմոդին է։ 
Ծառայությանում աշխատում է ավելի քան 5800 մարդ ամբողջ Ավստրալիայից և արտասահմանից, իսկ շտաբ-կենտրոնը գտնվում է Կանբերրայում։


== Դերը ==
Ներմուծման-արտահանման վերահսկողություն
Ներգաղթի վերահսկողություն
Ծովային պարետային սահմաններ


== Արտաքին հղումներ ==
Ավստրալիական մաքսային ծառայություն


== Ծանոթագրություններ ==
Ասք (այլ կիրառումներ)

Ասք (ավանդազրույց, պատմազրույց)

վիպաքնարական բնույթի գրականբանահյուսական ստեղծագործություն՝ պատմական որևէ իրադարձությաև մասին։ Ասքին բևորոշ են հանդիսավորությունը, հռետորական ոճը, անհանգ չափատողը (օրինակ՝ «Ասք Իգորի ճակատամարտի մասին», «Լենին փաշա» և այլն)։
ժամանակակից գրականության և արվեստի մեջ ասք տերմինը գործածվում փոխաբերաբար՝ տարբեր ժանրերի ստեղծագործություններում, օրինակ՝ կինոարվեստում («Ասք Աիբիրյան երկրի մասին»), գրականության մեջ (Վ. Դավթյանի «Ասք սիրո և սրի» պոեմը, Մ. Շաթիրյանի «Ասք արմավենու մասին» վեպը)։
Կավոս (գյուղ)

Կավոս,(հուն․՝ Κάβος) ծովեզրյա գյուղ է Հունաստանի Կորֆու կղզում։ Հունական այս գյուղը աշխույժ հանգստավայր է և խոշոր տուրիստական կենտրոն է։ Մեծ թվով մարդիկ են այստեղ գալիս հանգստանալու Մեծ Բրիտանիայից և Հյուսիսային Եվրոպայի մյուս երկրներից։ Գյուղը տեղակայված է Հոնիական ծովի ափին։ Ըստ 2011 թվականի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 827 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարինա Սպիվակ

Մարինա Լվովնա Սպիվակ (ռուս.՝ Марина Львовна Спивак, հուլիսի 17, 1955(1955-07-17), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուս քանդակագործ և նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Լենինգրադում՝ քանդակագործ Լև Սմորգոնի ընտանիքում։ Ավարտել է Լենինգրադի Վ. Սերովի անվան գեղարվեստի ակադեմիան (1977)։ Որպես քանդակագործ՝ աշխատել է քարի և մետաղի հետ, բազմաթիվ նախագծերի վրա աշխատել է ամուսնու՝ քանդակագործ Ալեքսանդր Պոզինի հետ։ Աշխատել է նկարչի գրքի ոլորտում։ 1985 թվականին դարձել է Լենինգրադի նկարիչների միության (Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության), 1987 թվականին՝ «Արվեստագետների գյուղ - Կոլոմյագի-Օզերկի-Շուվալովո» ստեղծագործական միավորման անդամ։ 1977 թվականից մասնակցել է բազմաթիվ ցուցահանդեսների, սիմպոզիումների և քանդակագործական նախագծերի Ռուսաստանում և արտերկրում (ավելի քան վաթսուն)։ Աշխատել է բնապահպանական արվեստի նախագծի վրա՝ «Բոլորը հանուն նույն հողի» (1990, Սան Ֆրանցիսկո), Պոլիտեխնիկական քոլեջի քանդակի բաժնում (Բիրմինգհեմ), Փարիզում՝ Սերժ Պլանտերի հետ։
Մարինա Սպիվակը նկարչի գրքի ձևաչափով «Քաղաքը որպես նկարչի սուբյեկտիվություն» խմբային նախագծի մասնակիցներից մեկն է, որի համար ստեղծել է «Քաղաք-Ցանց» կոմպոզիցիան (2019 թվականին)։
Ապրում և աշխատում է Սանկտ Պետերբուրգում։ 2014 թվականին Կոլոմյագիում քանդակագործի տուն-արվեստանոցը լրջորեն տուժել է հրդեհից։


== Թանգարանային հավաքածուներ ==

Ռ​ուսական պետական թանգարանի քանդակագործության բաժին (Սանկտ Պետերբուրգ),
Սանկտ Պետերբուրգի XX-XXI դարերի արվեստի թանգարանի Մանեժ կենտրոնական ցուցասրահ (Սանկտ Պետերբուրգ),
Աննա Ախմատովայի թանգարան (Սանկտ Պետերբուրգ),
Մշակույթի նախարարության հիմնադրամ (Մոսկվա),
Յարոսլավլի արվեստի պետական ​​թանգարան (Յարոսլավլ),
Բրիտանական գրադարան (Լոնդոն),
Մադամ Լևեկի մանկական գրքի գրադարան (Փարիզ),
Խաղերի և քարտերի թանգարան Իսի լե Մուլինո,
Ֆրանսիայի ազգային գրադարան (Փարիզ),
М.А.D. Gallery (Պֆորցհեյ)։


== Մատենագիտություն (ընտրյալ) ==
Город как субъективность художника. Групповой проект в формате книги художника/ Каталог рус-англ. Авторы статей: Парыгин А. Б., Марков Т. А., Климова Е. Д., Боровский А. Д., Северюхин Д. Я., Григорьянц Е. И., Благодатов Н. И. — СПб: Изд. Т. Маркова. 2020. — 128 с.: цв. ил. ISBN 978-5-906281-32-6
Музей «Книга художника» (каталог выставки в музее Эрарта. СПб). Авт. вст. ст.: М. Погарский, М. Карасик, Е. Климова, Ю. Самодуров. СПб. 2011. — 200 с., цв. ил.
Die Verwandlung. 25 Jahre russische Künstlerbücher 1989-2013. LS collection Van Abbemuseum Eindhoven (каталог выставки). Авт. вст. ст.: Antje Theise, Klara Erdei, Diana Franssen. Eindhoven, 2013. — 120 с., цв. ил.


== Ծանոթագրություններ ==
Նարվի (արբանյակ)

Նարվի, Սատուրնի անկանոն արբանյակն է, հայտնաբերվել է Սքոթ Շեփարդի կողմից 2003 թվականին։
Կրեստովայա (գյուղ, Երշիչսկի շրջան)

Կրեստովայա (ռուս.՝ Крестовая), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Երշիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 60 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Առաջին ազգային (Ուկրաինա)

Առաջին ազգային (ուկրաիներեն՝ Перший національний), Ուկրաինական ազգային հեռուստաալիք, հեռարձակվում է առաջին մետրային հաճախականությամբ։ Հեռուստաալիքի շենքը գտնվում է Կիևում, և հանդիսանում է Եվրոպայի խոշորագույն հեռուստակենտրոններից։
Հեռուստաալիքի գլխավոր տնօրենն է Եգոր Բենկենդորֆը։
Հեռուստաալիքի առաջին փորձնական եթերը կատարվել է 1939 թվականի փետրվարի 1-ին՝ 40 րոպե տևողությամբ։ 1951 թվականին մեկնարկեց Կիևի հեռուստակենտրոնը «Վելիկա զագրավա» ֆիլմի ցուցադրությամբ, իսկ Կիևյան հեռուստատեսությունը պարբերական եթեր սկսեց դուրս գալ 1956 թվականի նոյեմբերից։
1965 թ. հունվարի 20-ից հեռուստաէկրաններին հայտնվեց «ՈՒՏ» պատկերանիշը, ինչը խորհրդանշում էր Ուկրաինայի համահանրապետական հեռուստատեսության սկիզբը։ Այդ ժամանակից շաբաթվա ընթացքում հեռարձակվում էր 200 եթերաժամ։ 1969 թվականից սկսեց գունավոր հեռարձակումը։ 1972 թ. մարտի 6-ից սկսեց հեռարձակվել Ուկրաինայի հեռուստատեսության երկրորդ ծրագիրը (ՈՒՏ 2)։
Ներկայում հեռուստաալիքի ծածկույթը հասանելի է Ուկրաինայի 97 % տարածում։
2002 թվականից սկսել է միջազգային արբանյակային հեռարձակումը։
2005 թվականի արդյունքներով հեռուստաալիքի բաժինը ուկրաինական հեռուստաշուկայում կազմել է 2 %, Ուկրաինայում հեռարձակվեղ հեռուստաալիքների շարքում զբաղեցնելով 9-րդ տեղը։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2017-02-15 at the Wayback Machine. (ուկր.)


== Ծանոթագրություններ ==
Վլադիմիր Բորովիկովսկի

Վլադիմիր Լուկիչ Բորովիկովսկի (հուլիսի 24 (օգոստոսի 4), 1757 կամ 1757, Միրգորոդ, Կազակական հետմանություն - ապրիլի 6 (18), 1825 կամ 1825, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս նկարիչ, դիմանկարի վարպետ։


== Կենսագրություն ==
Վլադիմիր Բորովիկովսկին ծնվել է 1757 թվականի հուլիսի 4-ին Գետմանշչինայի Միրգորոդ քաղաքում, կազակ Լուկա Իվանովիչի (1720—1775) ընտանիքում։ Ապագա նկարչի հայրը, եղբայրն ու հորեղբայրը եղել են սրբանկարիչներ։ Երիտասարդ տարիներին Բորովիկովսկին սրբանկարչություն սովորել է հորից։
1774 թվականից ծառայել է Միրգորոդի կազակական գնդում, միաժամանակ զբաղվելով գեղանկարչությամբ։ 1780- ական թվականների առաջին կեսին Բորովիկովսկին պորուչիկի (ռազմ.) պաշտոնով անցնում է թոշակի և նվիրվում գեղանկարչությանը։ Նկարում է կերպարներ տեղի եկեղեցիների համար։


== Ստեղծագործություն ==
Համեմատաբար ուշ, 1790-ական թվականներին, Բորովիկովսկին հայտնի է դառնում որպես դիմանկարիչ։
Նրա ստեղծագործության մեջ գերակշռում է կամերային դիմանկարը։ Կանացի կերպարներում Բորովիկովսկին մարմնավորում է իր դարաշրջանի գեղեցկության գաղափարը։ «Լիզոնկան և Դաշենկան» (1794) դիմանկարում նկարիչը սիրով ու համբերությամբ ցայտունորեն պատկերել է Լվովների ընտանիքի աղախիններին՝ մազերի նուրբ խոպոպները, դեմքի ճերմակությունը։
Նկարիչը նրբանկատորեն հաղորդում է իր կողմից պատկերված մարդկանց ներքնաշխարհը։ Նա ձգտում է մարդու ինքնագնահատման և բարոյական մաքրության հաստատմանը։
1810-ական թվականներին Բորովիկովսկուն հետաքրքրում են ուժեղ, եռանդուն անհատականությունները, նա ուշադրությունը կենտրոնացնում է պատկերվողների քաղաքացիության, նրբագեղության, արժանիքների վրա։
Բորովիկովսկին մի շարք շքահանդեսային դիմանկարների հեղինակ է։ Դրանցից ամենահայտնիներն են՝ «Портрет Павла I в белом далматике»,
«Իշխանի փոխկանցլեր Ա. Բ.  Կուրակինի դիմանկարը» (1801—1802)։ Բորովիկովսկու շքահանդեսային դիմանկարներ առավել պարզ են ցույց տալիս նկարչի կատարյալ տիրապետումը վրձնին նյութի բնույթը՝ թանկարժեք քարերի փայլը, թավշի փափկությունը հաղորդելիս։
Բորովիկովսկու ստեղծագործությունը միաժամանակ զարգացող ոճերի՝ կլասիցիզմի և սենտիմենտալիզմի միավորում է։
Կյանքի վերջին տարիներին Բորովիկովսկին վերադարձավ կրոնական գեղանկարչությանը, ստեղծեց սրբանկարներ Կազանի տաճարի,Պետերբուրգի Սմոլենյան գերեզմանատան համար։ Գեղանկարչության դասեր տվեց այն ժամանակ սկսնակ նկարիչ Ալեքսեյ Վենենցիանովին։


=== Պատկերասրահ ===

		
		
		
		
		


== Գրականություն ==
Алексеева Т. В. Владимир Лукич Боровиковский и русская культура на рубеже XVIII—XIX веков. — М., 1975.
Маркина Л. А. «… Красоту её Боровиковский спас»: Владимир Лукич Боровиковский. 1757—1825: К 250-летию со дня рождения художника. — М., 2008.
Владимир Лукич Боровиковский. 1757—1825. Религиозная живопись. Авт.-сост. Е. Столбова, А. Максимова. — СПб., 2009. — (Альманах / Русский музей; вып. 232).
Ильина Т. В., Станюкович-Денисова Е. Ю. Русское искусство XVIII века. + CD. Учебник для бакалавриата и магистратуры. Москва: Юрайт, 2015. с. 513—526. ISBN 978-5-9916-3527-1
Петрушевский Ф. Ф. (1890–1907)։ «Боровиковский, Владимир Лукич»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ 


== Հղումներ ==
Սիմունա

Սիմունա (էստ․՝ Simuna), գյուղական ավան Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վեյկե-Մաառյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 383 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Aesalus scarabaeoides

Aesalus scarabaeoides, եղջերվաբզեզների ընտանիքին պատկանող կարծրաթևավորների տեսակ։ Առաջին անգամ գիտականորեն նկարագրվել է 1794 թվականին՝ Պանցեր կողմից։
Աստերոիդների ցանկ (318801-318900)

Աստերոիդների ցանկ (318701-318800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (318901-319000)
 Աստերոիդների ցանկ (318701-318800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (318901-319000)
Դոնում կապի զարգացման պատմության թանգարան

Դոնում կապի զարգացման պատմության թանգարան (ռուս.՝ Музей истории развития связи на Дону), մասնագիտացված թանգարան Ռուսաստանի Դաշնության Դոնի Ռոստով քաղաքում, որը նվիրված է Ռոստովի մարզում կապի առաջացման և զարգացման պատմությանը։


== Պատմություն ==

Դոնում կապի զարգացման պատմության թանգարանը բացվել է 2009 թվականի մայիսի 6-ին «Հարավային հեռահաղորդակցության ընկերություն» ԲԲԸ-ի  («ЮТК») Ռոստովի մասնաճյուղում։ Թանգարանի բացումը նվիրվել է ժամանակակից հեռահաղորդակցության ոլորտի հիմնադիր Ալեքսանդր Ստեպանովիչ Պոպովի 150-ամյա հոբելյանին։ Թանգարանը ստեղծվել է «ЮТК» ԲԲԸ-ի Ռոստովի մասնաճյուղի ղեկավար Յուրի Մետլայի նախաձեռնությամբ։
Թանգարանում ներկայացված է հեռախոսային բազմաբնույթ տեխնիկա, որը կապավորները կիրառել են 120 տարվա ընթացքում։ Ներկայացված են առանց համարը հավաքելու առաջին հեռախոսները, Առաջին և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմների կապի միջոցները, ռադիոկայաններ և այլն։ Ցուցանմուշներից է 1942 թվականի ամերիկյան դաշտային հեռախոսը, որը թանգարանին է նվիրվել Հաղթանակի 60-ամյակի առթիվ։
Թանգարանում կարելի է ծանոթանալ Ռոստովի մարզում կապի զարգացման պատմությանը, որը սկիզբ է առնում 1885 թվականից։ Այդ ժամանակ քաղաքային դուման որոշել է քաղաքն ապահովել հեռախոսային կապով։ Կապի կայանի գործարկումը տեղի է ունեցել 1886 թվականի օգոստոսի 20-ին։ Առաջին կայանի հզորությունը եղել է 60 համար, 1913 թվականին բաժանորդների թիվը 3304 էր։ Բաժանորդների միացումը միմյանց իրականացրել են հեռախոսավարուհիները։ Հեռախոսային ցանցի շահագործմամբ զբաղվել է Կ. Զիգելի ընկերությունը։
Քաղաքում հեռախոսակապի բացման պատվին 2006 թվականին քաղաքային վարչակազմի շենքի պատին փակցվել է բրոնզե տախտակ։
Ժամանակի ընթացքում կապը շրջանում զարգացել է, մեծացել է նրա ծավալը, ստեղծվել են մասնագետների պատրաստման ուսումնական հաստատություններ։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին ռազմաճակատ է մեկնել կապի ավելի քան 1400 մասնագետ։ Դոնի Ռոստովի ազատագրումից անմիջապես հետո՝ 1943 թվականի փետրվարին, քաղաքում սկսել է աշխատել կապը։ Ժամանակի ընթացքում քաղաքում զարգացրել են կապի բոլոր տեսակները, այդ թվում՝ հեռախոսը, հեռագիրը, ռադիոկապը, երկրի արհեստական արբանյակների միջոցով տիեզերական կապը։
Ընդամենը թանգարանում ներկայացված է շուրջ 500 ցուցանմուշ. 1905 թվականի Siemens հեռախոսից մինչև ժամանակակից բջջային հեռախոսները։ Թանգարանի ցուցափեղկային լուսանկարներում կարելի է տեսնել քաղաքային հեռախոսավարուհիներին։ Կապի զարգացման առաջին տարիներին հեռախոսավարուհի կարող էին դառնալ միայն բարձրահասակ աղջիկները։ Երկար ձեռքերով բարձրահասակ աղջիկները կարող էին հասնել լարերի միջոցով ձեռքով գործարկվող հեռախոսային միացումներին։


== Արտաքին հղումներ ==
Музей истории развития связи на Дону
Музей связи Ростовского филиала «ЮТК» Archived 2018-06-15 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Վոդևիլ

Վոդևիլ (ֆրանսերեն՝ vaudeville, Vau de Vire - Նորմանդիայում տեղանք, որտեղ ծնվել է այս ժանրը), դրամատիկական սեռի ժանր, կատակերգության տեսակ՝ գրավիչ ինտրինգով, խաղիկ-երգերով և պարերով թեթև պիես։
Որպես ինքնուրույն թատերական ժանր վոդևիլը ձևավորվեց ֆրանսիական մեծ հեղափոխության ժամանակ։ Հետագայում վոդևիլը դարձավ զվարճալի ժանր և տարածվեց Եվրոպայում։
Վոդևիլներ է գրել Գաբրիել Սունդուկյանը. «Գիշերվա սաբրը խեր է», «Օսկան Պետրովիչը էն կինքումը», «Եվ այլն կամ նոր Դիոգենես»։


== Աղբյուրներ ==
Ռիկ Ֆլեյր

Ռիչարդ Մորգան (Ռիկ) Ֆլեր (անգլ.՝ Richard Morgan Fliehr, ծնվ.` փետրվարի 25, 1949), առավել հայտնի Ռիկ Ֆլեյր (Ric Flair) ռինգային անվամբ, ամերիկացի նախկին պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտիկ (ռեստլեր), NWA (2008), WWE (2008, 2012) և Պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտի փառքի սրահների (2006) անդամ։ Ունենալով ավելի քան 40 տարվա մասնագիտական կարիերա, Ֆլեյրը համարվում է ռեստլինգի բոլոր ժամանակների լավագույն մարզիկներից մեկը։ Առավել ուշագրավ և տևական կարիերա է ունեցել «National Wrestling Alliance» (NWA), «World Championship Wrestling» (WCW), «World Wrestling Federation» (WWF, ավելի ուշ՝ WWE) և «Total Nonstop Action Wrestling» (TNA) կազմակերպություններում։
«WWE»-ն, «TNA»-ը և «Pro Wrestling Illustrated» պարբերականը Ֆլեյրին ճանաչում են որպես աշխարհի 16-ակի չեմպիոն (ութ անգամ NWA աշխարհի ծանրքաշային, վեց անգամ WCW աշխարհի ծանրքաշային և երկու անգամ WWF չեմպիոն)։ Ֆլեյրի աշխարհի չեմպիոնական տիտղոսների փաստացի քանակը, ըստ տարբեր աղբյուրների տատանվում է 16-ից 25-ի միջև։ «NWA», «WCW» և «WWE» կազմակերպություններում ընդհանուր առմամբ նվաճել է 31 չեմպիոնական գոտիներ։
2008 և 2012 թվականներին առաջադրվել է WWE փառքի սրահ՝ համապատասխանաբար որպես անհատ մարզիկ և որպես «Չորս հեծյալներ» խմբավորման անդամ (Արն Անդերսոնի, Օլ Անդերսոնի և Թալի Բլենչարդի հետ)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(անգլ.)
Մարտերի ցանկը Ռեստլինգի համացանցային բազայում(անգլ.)
Էջը Պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտի փառքի սրահի կայքում Archived 2009-07-05 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Էջ WWE.com կայքում(անգլ.)
Էջը Impactwrestling.com կայքում Archived 2011-05-30 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Ջոն Բոլթոն

Ջոն Ռոբերտ Բոլթոն (անգլ.՝ John Robert Bolton, նոյեմբերի 20, 1948(1948-11-20)[…], Բալթիմոր, Մերիլենդ, ԱՄՆ), ամերիկացի փաստաբան, դիվանագետ, քաղաքական մեկնաբան, ԱՄՆ ազգային անվտանգության հարցերով խորհրդական (2018-2019), ՄԱԿ-ում ԱՄՆ դեսպան (2005-2006)։ 
Ավարտել է Եյլի համալսարանը (բակալավր՝ 1970, իրավագիտության դոկտոր՝ 1974թ․), գործունեության մեծ մասն անցկացրել է պետական աշխատավայրերում։ Դաշնային ծառայությունն սկսել է ԱՄՆ 40-րդ նախագահ Ռոնալդ Ռեյգանի ադմինիստրացիայում, պաշտոններ զբաղեցրել ԱՄՆ միջազգային զարգացման գործակալությունում (ԱՄՆ ՄԶԳ, USAID) և Արդարադատության դեպարտամենտում (1985–89)։ 1989-1993 թվականներին, Ջորջ Բուշ ավագի նախագահության տարիներին, եղել է միջազգային կազմակերպությունների գործերով ԱՄՆ պետքարտուղարի օգնականը։ 
1990-ականների ընթացքում ակտիվ գործունեություն է ծավալել հայտնի պահպանողական կազմակերպություններում, այդ թվում ՝ Ամերիկյան ձեռնարկատիրական ինստիտուտում (AEI), որի փոխնախագահն էր 1997–2001 թվականներին, «Նոր ամերիկյան դար» նախագծում, ինչխպես նաև Եղել Հանրապետական կուսակցության ​​ազգային կոմիտեի պաշտոնյա։
2005 թվականի օգոստոսից մինչև 2006 թվականի դեկտեմբերը, նախագահ Ջորջ Բուշ կրտսերի որոշմամբ ստանձնել է ՄԱԿ-ում ԱՄՆ դեսպանի ժամանակավոր պաշտոնակատարի դերը։ 2018 թվականի ապրիլից մինչև 2019 թվականի սեպտեմբերը ստանձնել է նախագահ Դոնալդ Թրամփի ազգային անվտանգության հարցերով խորհրդականի պաշտոնը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռազինո (գյուղ, Ռոմանովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌազինոՌազինո (ուկրաիներեն՝ Разіне), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոմանովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1878 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռազինո գյուղում բնակվում էր 347 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,822 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ճանճիքար

Ճանճիքար, լեռնագագաթ Հայաստանի Սյունիքի մարզի և ԼՂՀ-ի սահմանագլխին, Ճակատեն գյուղից 0,5 կմ հյուսիս։ Բարձրությունը 1352 մ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Պատշգամբ (նկար, Մանե)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պատշգամբ (այլ կիրառումներ)Պատշգամբ (ֆր.՝ Le Balcon), նկար, որը նկարվել է 1868-1869 թվականներին ֆրանսիացի նկարիչ Էդուարդ Մանեի (Édouard Manet, 1832-1883) կողմից։ Պատկանում է Փարիզի Օրսեի թանգարանին։ Նկարի չափսերն են 170×124.5։ Գրականության մեջ օգտագործվում է նաև նկարի անվանման «Պատշգամբում» տարբերակը։


== Պատմություն ==
1868 թվականին Մանեն ծանոթանում է նկարչուհի Բերտա Մորիզոի հետ։ Նույն տարվա սեպտեմբերին նկարչուհին սկսեց ծառայել որպես բնորդուհի ապագա «Պատշգամբ» նկարի համար։ Նկարը ընդունվել է փարիզյան սալոնի ժյուրիի կողմից և ցուցադրվել է Փարիզյան սալոնում 1869 թվականի մայիսին։ Նրա հետ ցուցադրվել է Մանեի մեկ այլ նկար «Նախաճաշը արվեստանոցում»։ Բերտա Մորիզոն, այցելելով ցուցահանդեսը և տեսնելով նկարները, իր տպավորություններով կիսվել է նամակում, որ գրել է քրոջը՝ Էդմեին։

1884 թվականից նկարը գտնվել է ֆրանսիացի նկարիչ-մարշալ Գյուստավ Կայբոտի (Gustave Caillebotte) անհատական հավաքածուի մեջ։ Նրա մահից հետո, 1896 թվականին նկարը փոխանցվեց և համարվեց պետական սեփականություն, իսկ 1896 թվականին այն փոխանցվել է Լյուքսեմբուրգյան այգու ցուցասրահ։ 1929 թվականին այն գտնվում էր Լուվրի հավաքածուի մեջ, իսկ 1947 թվականին փոխանցվել է Ժե դե Պոմ (ֆր.՝ Jeu de Paume) ցուցասրահին։ 1986 թվականին նկարը փոխադրվել է Օրսեի թանգարան, որտեղ և գտնվում է մինչ այսօր։


== Նկարագրում ==
Նկարում պատկերված է տեսարան պատշգամբում, որը ցանկապատված է կանաչ ցանկապատով։ Պատշգամբում գտնվում են երկու սպիտակաթույր զգեստներով կանայք, որոնցից մեկը նստած է (նկարչուհի Բերտա Մորիզո), իսկ մյուսը կանգնած է (ջութակահարուհի Ֆաննի Կլաուս)։ Նրանց ետևում կանգնած է հանդիսավոր հագնված տղամարդ (նկարիչ Անտուան Գիեմեն), իսկ հետին պլանի մթության մեջ կարելի է տարբերել Լեոն Կոելը Լենխովին, Մանեի խորթ որդուն։
Ենթադրվում է, որ « Պատշգամբ» նկարի սյուժեն և կոմպոզիցիան ներշնչվել են «Մախին պատշգամբում» նկարից (1808-1814), որի հեղինակն է եղել Ֆրանսիսկո Գոյան՝ Մանեի սիրելի նկարիչներից մեկը։ Պատշգամբ նկարի պատկերման պատրաստությունների ժամանակ Մանեն նաև նկարել է «Օրիորդ Կլաուսի դիմանկարը» (1868), որտեղ Ֆաննի Կլաուսը ներկայանում է պատշգամբում նստած։
Վալտեր Շոնիա

Վալտեր Շոնիա (ռուս.՝ Ва́льтер Алекса́ндрович Шо́ния, մարտի 22, 1936(1936-03-22)), ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը և ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցը։
1964 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1964 թվականից մինչև 1975 թվականը եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Միջին Արևելքի երկրների բաժանմունքի, Թուրքիայում ԽՍՀՄ դեսպանատան, Ստամբուլում ԽՍՀՄ գլխավոր հյուպատոսության աշխատակից։
1980-1986 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Միջին Արևելքի երկրների բաժնի առաջին քարտուղար, Լաոսում ԽՍՀՄ դեսպանության խորհրդական, ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության դիվանագիտական ակադեմիայի դիվանագիտական ղեկավար աշխատողների կատարելագործման դասընթացների լսորդ, ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Միջին Արևելքի երկրների բաժնի խորհրդական։
1986 թվականից մինչև 1988 թվականը եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Միջին Արևելքի երկրների բաժանմունքի փորձագետ։
1988-1992 թվականներին Թուրքիայում եղել է ԽՍՀՄ դեսպանատան խորհրդական-դեսպանորդ։
1992 թվականի մարտի 2-ից մինչև 1995 թվականի հունիսի 25-ն Ադրբեջանում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1992 թվականի մարտի 18-ից մինչև 1992 թվականի հոկտեմբերի 12-ն Ադրբեջանի հետ երկկողմ հարաբերությունների վերաբերյալ բանակցություններում, որը փոխադարձ հետաքրքրություն է ներկայացնում քաղաքական, ռազմական, տնտեսական, սոցիալական և հումանիտար ոլորտներում, եղել է Ռուսաստանի պատվիրակության ղեկավարը։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (1992 թվականի մարտի 18)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Кто есть кто в России и в ближнем зарубежье: Справочник. — М: Издательский дом «Новое время», «Всё для Вас», 1993. — С. 743. — ISBN 5-86564-033-X


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը personize.ru-ում
Արաքսյան կաղնի

Արաքսյան կաղնի (լատ.՝ Quercus araxina), հաճարազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ ցածրաճ ծառ, որն ունի մինչև 10-15 մ բարձրությամբ և 1 մ բնի տրամագծով։ Իր մորֆոլոգիայով շատ նման է վրացական կաղնուն։ Տարբերվում է տերևների բլթակների գրեթե բացակայությամբ, որոնք ամբողջաեզր են կամ թույլ ալիքավոր։
Տարածված է Արաքս գետի հովտում՝ Զանգեզուրում և Մեղրիում, մինչև 1000-1100 բարձրությունները։ Կազմում է արիդային նոսրանտառներ։ Հայաստանում աճող ամենաջերմասեր կաղնին է, նաև լուսասեր է, պահանջկոտ չէ հողի նկատմամբ, երաշտադիմացկուն է և համեմատաբար արագաճ։ Պիտանի է ցածրադիր վայրերի չոր, քարքարոտ, էրոզացված լեռնալանջերը անտառապատման համար։ Երկարակոթուն կամ ծաղկաոտիկավոր կաղնին Հայաստանում ամենաքիչ տարածվածն է, հանդիպում է Տավուշի մարզի Իջևանի և Նոյեմբերյանի տարածաշրջաններում և Զանգեզուրում։ Աճում է ստորին լեռնային գոտու համեմատաբար խոնավ աճելավայրերում, գետափերին և ալուվիալ հողերում։ Բնականորեն տարածված է Կովկասում։


== Տեսակներ ==
Որպես հազվագյուտ տարածված տեսակ, գրանցված է Հայաստանի Կարմիր գրքում։ Հայաստանի բուսաբանական այգիների ու դենդրոպարկերի տարբեր աշխարհագրական ծագում ունեցող հավաքածուներում, ինչպես նաև կանաչապատման մեջ հանդիպում են կաղնու բազմաթիվ ներմուծված տերևաթափ տեսակներ՝ կաղնի կարմիր (Q.rubra L.), կաղնի շագանակատերև (Q.castaneifolia C.A. Mey.), կաղնի ամառային (Q.robur L.) և այլն։ Չնայած իրենց էկոլոգիական բարձր ճկունությանը և գեղազարդությանը՝ կաղնիները դեռևս լայն կիրառություն չեն գտել կանաչ շինարարության մեջ։


== Պահպանություն ==
Վտանգման սպառնացող վիճակին մոտ գտնվող տեսակ է։ Հարավային Հայաստանում Զանգեզուրի և Մեղրու ֆլորիստիկական շրջանների տերևաթափ նոսրանտառների գերակշռող տեսակներից է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված էր որպես կրճատվող տեսակ։ Ներկայումս այս տեսակի վիճակին վտանգ չի սպառնում։ Սակայն, կապված գյուղատնտեսական հանդակների ընդարձակման նպատակով տարածքների յուրացման և լեռնաարդյունահանող արդյունաբերության ինտենսիվացման հետ, կարող է նվազել տեսակի բնակության շրջանը։ Քանի որ ներկայումս տեսակը բավականին առատ հանդիպում է հանրապետության մեծ տարածքներում, սպառնալիքի կատեգորիան նվազեցվել է։ Ընդգրկված չէ CITES և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ավագ քույրը (նկար)

Ավագ քույրը (ֆր.՝ La Sœur aînée, անգլ.՝ The elder sister), ֆրանսիացի նկարիչ Ուիլյամ Բուգրոյի (ֆր.՝ William Bouguereau, 1825-1905) կտավը՝ ստեղծված 1869 թվականին։ Նկարված է յուղաներկով կտավի վրա, նկարի չափերը՝ 51¼ × 38¼ դյույմ (130.2×97.2 սմ), շրջանակի չափերը՝ 171.5×139.7×14 սմ։


== Պատմություն ==
«Ավագ քույրը» նկարը Հյուսթոնի Գեղեցիկ արվեստների թանգարանին է փոխանցվել 1992 թվականին որպես անանուն նվեր։ Թանգարանի կայքում տեղադրված նյութի համաձայն՝ նկարը թանգարանին է նվիրել մի կին, ով ցանկացել է մնալ անհայտ։ Նա նվիրատվությունը կատարել է ի հիշատակ իր հոր։ Այդ ժամանակից ի վեր «Ավագ քույրը» նկարը Հյուսթոնի Գեղեցիկ արվեստների թանգարանի հիմնական հավաքածուի մասն է (ցուցադրվում է եվրոպական արվեստի բաժում) և թանգարանի ամենահայտնի ցուցանմուշներից մեկը։


== Նկարագրություն ==
Նկարում գյուղական բնանկարի ֆոնի վրա պատկերված է աղջիկ («ավագ քույրը»), ով նստած է քարի վրա և ծնկների վրա պահել է քնած երեխային («կրտսեր եղբորը»)։ Նկարի համար կեցվածք են ընդունել Ուիլյամ Բուգրոյի դուստր Հենրիետան (Henriette) ու որդին՝ Պոլը (Paul): Աղջկա կատարյալ դիմագծերը, նրա գրավիչ հայացքը, ձեռքերի ու ոտքերի դիրքը (աղջկա ու երեխայի), գույների ու կոմպոզիցիայի համադրությունը, դետալների մանրամասն նկարված լինելը բնորոշ են Ուիլյամ Բուգրոյի արվեստի ակադեմիական ոճին։ Բուգրոն համարվում իր ժամանակի եվրոպացի ամենահայտնի ռեալիստ նկարիչներից մեկը։
Ուիլյամ Բուգրոն ունի «Ավագ քույրը» խորագրով ևս մեկ հայտնի նկար՝ ստեղծված 1864 թվականին, որ պահվում է Բրուքլինի թանգարանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
The Elder Sister, 1869, William Bouguereau, Google Art Project, www.googleartproject.com
Պոլ Ռանսոն

Պոլ Էլե Ռանսոն (անգլ.՝ Paul-Elie Ranson,մարտի 29, 1861(1861-03-29) կամ մարտի 29, 1864(1864-03-29), Լիմոժ, Ֆրանսիական երկրորդ կայսրություն - փետրվարի 20, 1909(1909-02-20)[…], Փարիզ, Ֆրանսիայի երրորդ հանրապետություն), ֆրանսիացի նկարիչ, դիզայներ և գրաֆիկ, նեոիմպրեսիոնիզմի ներկայացուցիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Լիմոժում, մանր պաշտոնյայի ընտանիքում։ Սովորել է Դեկորատիվ արվեստի դպրոցում։ 1886 թվականին ընդունվել է Ժյուլիանի ակադեմիա, որտեղ երկու տարի անց հանդիպել է Պոլ Սերյուզեին, 1890 թվականից սկսել է անդամակցել Սերյուզեի կողմից ստեղծված «Նաբի» խմբին (ֆր.՝ Nabis)` դառնալով խմբի ստեղծագործական առաջնորդներից մեկը։ «Նաբիի» անդամներն ամեն շաբաթ հավաք էին կազմակերպում Մոնպառնասում` Ռանսոնի և իր կնոջ` Մարի Ֆրանսուայի տանը։ 
Ռանսոնը հետաքրքրվել է փիլիսոփայությամբ, թեոսոֆիայով և առեղծվածով։ Հենց նա է առաջարկել «Նաբիի լեզվի» ներմուծումը, որով խմբի անդամները շփվել են իրար հետ խմբի սահմաններում։ Այս ամենին զուգընթաց նա նաև հետաքրքրվել է դեկորատիվ արվեստով, գորգագործությամբ և ստեղծել է շատ նկարներ գոբելենի համար։
1908 թվականին, «Նաբի» խմբի գոյության դադարեցումից երեք տարի անց, կնոջ հետ համատեղ նկարիչը հիմնել է «Ռանսոնի ակադեմիան», Ժյուլիանի ակադեմիայի նմանությամբ, որտեղ դասավանդել է ինչպես հենց ինքը` Ռանսոնը, այնպես էլ «Նաբի» խմբի այլ անդամներ, օրինակ` Պոլ Սերյուզեն, Դենի Մորիսը։ Ռանսոնի ուսուցման մեթոդների հիմքում ընկած են եղել «Նաբի» խմբում կիրառված մեթոդները և գաղափարները։ Ակադեմիայի ստեղծումից որոշ ժամանակ անց, 1909 թվականի փետրվարին, Պոլ Ռանսոնը մահացել է, և հաստատությունը սկսել է ղեկավարել նրա կինը։
Ռանսոնի ակադեմիան որոշ ընդմիջումներով գոյություն է ունեցել մինչև 1955 թվականը, որից հետո վերջնականապես փակվել է։


== Պատկերասրահ ==
Որոշ աշխատանքներ
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը www.renoirinc.com կայքում Archived 2005-05-20 at the Wayback Machine. (Ստուգված է 19 փետրվարի 2011)
Խմելնիցկու շրջան (Խմելնիցկու մարզ)

Խմելնիցկու շրջան (ուկրաիներեն՝ Хмельницький район), շրջան Ուկրաինայի Խմելնիցկու մարզում։
Ստեղծվել է 1954 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Խմելնիցկի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1220,1 կմ²։


== Բնակչություն ==
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 52793 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 43,27 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Շոկոլադի թանգարան (Բարսելոնա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շոկոլադի թանգարան (այլ կիրառումներ)Շոկոլադի թանգարան, մասնավոր թանգարանն Բարսելոնայում (Կատալոնիա)։ Նվիրված է շոկոլադին և նրա ստեղծողներին։ Թանգարանում առանձին մասում կան Բարսելոնայի հայտնի շինություններ, մուլտհերոսների և նման այլ բաներ։ Թանգարանաը պատկանում է Գիլդիայի հհրուշագործարանին՝ Բարսելոնա (Gremi de Pastisseria de Barcelona), բացվել է 2000 թվականին։
Գտնվում է Հին քաղաքի շրջանում՝ նախկին զորանոցի փոխարեն։ Հիմնականում ստեղծված է երեխաների համար, որոնց համար նախատեսված են տարբեր մրցույթներ և հետաքրքիր միջոցառումներ, որոնց միջոցով նրանց պատմվում է Եվրոպայում կակաոյի առաջացման մասին և առավել ևս նրա օգտագործման մասին։


== Աղբյուրներ ==
Պաշտոնական կայք
Chocolate Museum Barcelona Archived 2012-12-04 at the Wayback Machine.
Մյասնիկովի շրջան

Մյասնիկովի շրջան (ռուս.՝ Мясниковский район), Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի 43 շրջաններից մեկը։ Շրջկենտրոնն է Չալտիր գյուղը։ Տարածքը կազմում է 880 կմ², բնակչությունը՝ 41,7 հզ. (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջանի մեջ է մտնում 7 գյուղական համայնք։
Բնակչության մեծ մասը էթնիկ հայեր են։
Զիլոտներ

Զիլոտներ (հուն․՝ Ζηλωταί — նախանձախնդիրներ), քաղաքական խմբավորում Բյուզանդիայում, Թեսալոնիկե (Սալոնիկ) քաղաքում։ Գլխավորել է խոշոր ֆեոդալ Հովհաննես Կանտակուզինոսի և բյուզանդական կայսր Հովհաննես V-ի միջև պայքարի ընթացքում ծագած հակաֆեոդալական ապստամբությունը (1342—50)։
Զիլոտները հենվում էին նավաստիների կորպորացիայի և առևտրական շրջանների վրա, որոնք սերտ կապված լինելով կենտրոնական կառավարության հետ, պաշտպանում էին նրան (այսպիսով նաև իրենց շահերը) խոշոր ֆեոդալներին բարձրաստիճան արիստոկրատիայի ոտնձգություններից։ Զիլոտների ապստամբությանը մասնակցում էին քաղաքի շրջակա գյուղերի բնակչության լայն խավերը։
Զիլոտները քաղաքից վտարեցին խոշոր ֆեոդալներին, որոնք այն ուզում էին հանձնել Կանտակուզինոսին։ Իշխանությունը հանձնվեց երկու արքոնտների՝ զիլոտների պարագլուխ Միքայել Պալեոլոգոսին և կենտրոնական իշխանության ներկայացուցիչ Հովհաննես Ապոկավկոսին։ Ուժեղացավ առևտրական շրջանների ազդեցությունը։ 1345 թվականին Հովհաննես Ապոկավկոսի և Միքայելի սպանությունից հետո իշխանությունն անցավ Կանտակուզինոսին։
Երբ Կանտակուզինոսը 1347 թվականին կայսր հռչակվեց։ Զիլոտները չճանաչեցին նրան և որոշեցին Թեսալոնիկեն հանձնել Սերբիայի թագավոր Ստեփան Դուշանին։ Նա ոտքի հանեց հակառակորդներին, որոնք կոտորեցին զիլոտներին։ Զիլոտների հասարակական կազմի, ծրագրի վերաբերյալ հարցերը բյուզանդագիտության մեջ վիճելի են։ Զիլոտները անհաջողության են մատնվել, որովհետև մեկուսացված էին արտաքին աշխարհից, քաղաքացիների և գյուղացիների ժամանակավոր դաշինքը քայքայվել էր։ Զիլոտների պարտությանը նպաստել են նաև Սերբիայի և Օսմանյան թուրքերի հարձակումները։


== Գրականություն ==
История Византии, т․ 3, М․, 1967,с» 135—160
Курбатов Г․ Л., Рутенбург В․И․, Зилоты и чомпи, «Византийский временник», 1969, т․ 30․
Ժողովածու (1841)

Ժողովածու (1841), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1841 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1731 թվականին Կիրակոսի որդի գրիչի կողմից, Էջմիածնում։ Ստացողը եղել է Զաքարիա եպիսկոպոսը։ Գրված է թղթի վրա, որն ունի 21,5X15,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 392 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգիր։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կարմիր և ծաղկահյուս մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 341ա։


== Բովանդակություն ==
Առ․ Սիւնեցւոյ Մեկնութիւն Սահմանաց գրոց։
Դաւթի Զէյթունցւոյ Մեկնութիւն քերականի։
Բառը քերականի։
Դիոն․ Թրակացւոյ Արուեստ քերականութեան։
Օրհնութիւն վեղարի։
Ի Հարցմադգ զրոց Գր․ Տաթևացւոյ։
Մովս․ Քերթողի Յաղագս քերականութեան։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոտոխովո

Մոտոխովո (ռուս.՝ Мотохово), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Կիրիշսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 126 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)