armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Լոշյո

Լոշյո (ֆր.՝ Lochieu) կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Լիոնա կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի օկրուգը Բուրկ ան Բրեսն է։
Կոմունայի կոդը՝ 01218։


== Աշխարհագրություն ==
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 420 կմ հարավ-արևելք, դեպի հյուսիս-արևելք՝ Լիոն քաղաք, 75 կմ է և 50 կմ հարավ-արևմուտք Բուրկ ան Բրեսից։


== Կլիմա ==
Կլիման ցամաքային է՝ ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ Անձրևներ լինում են հիմնականում ամռանը։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 91 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 54 մարդկանցից 42-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 12-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 77.8% է, 1999 թվականին՝ 79.5%)։ 42 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 38-ը (20 տղամարդ, 18 կին), գործազուրկ է եղել 4 մարդ (1 տղամարդ և 3 կին)։ 12 պասիվներից 2 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 6-ը՝ թոշակառու, 4 պասիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Զառամյալ թոշակառուների վանք՝ Արվեռ (XII դար)։ 1995 թվականին հայտարարվել է պատմական հուշարձան։
Բյուժե Բալրոմե նահանգի թանգարան


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Лошьё» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի տվայլների և տնտեսական հետազոտությունների ազգային ինստիտուտ։ Վերցված է 2014-06-07 
«Лошьё» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Վերցված է 2014-06-07
A Lot of Love. A Lot of Blood

A Lot of Love. A Lot of Blood, բրիտանական Florence and the Machine ինդի ռոք խմբի դեբյուտային մինի ալբոմը, հրապարակվել է 2009 թվականի օգոստոսի 28-ին։
Հետևյալ ռելիզը թողարկվել է միայն ԱՄՆ-ում և հրապարակվել է Cold War Kids խմբի կողմից քավեր տարբերակը -«Hospital Beds»։


== Երգացանկ ==
«Dog Days Are Over» - 4։10
«Kiss with a Fist» - 2։14
«You Got the Love» - 2։48
«Hospital Beds» - 2։11
«Dog Days Are Over» (ռեմիքս) - 6։43


== Ծանոթագրություններ ==
Օբրի Սեսիլ

Սեսիլ Օբրի (ֆր.՝ Cécile Aubry, օգոստոսի 3, 1928(1928-08-03)[…], Փարիզի 16-րդ շրջան, Փարիզ - հուլիսի 19, 2010(2010-07-19)[…], Դուրդան), ֆրանսիացի կինոդերասանուհի, գրող, սցենարիստ և ռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Սեսիլ Օբրիի իրական անունը Աննա-Խոսե Մադլենա Հենրիետա Բենար (ֆր.՝ Anne-José Madeleine Henriette Bénard) է։ Նա իր կարիերան սկսել է որպես պարուհի։ Քսան տարեկանում պայմանագիր է կնքել 20th Century Fox կինոստուդիայի հետ։ Անրի Ժորժ Կլուզոյի «Մանոն» ֆիլմում (1949) կատարած Մանոնի դերը բեկումնային է եղել նրա կարիերայում։ Ֆիլմն արժանացել է Վենետիկի կինոփառատոնի «Ոսկե առյուծ» մրցանակի, ինչից հետո 20th Century Fox ստուդիան նրան տվել է ռեժիսոր Հենրի Հաթաուեյի «Սև վարդ» (1950) ֆիլմի գլխավոր դերերից մեկը։ Այդ ֆիլմում նա նկարահանվել է մեծ աստղերի հետ միասին, ինչպիսիք էին Թայրոն Փաուերը և Օրսոն Ուելսը։ Այդ ժամանակ նա մեծ ժողովրդականություն է վայելել և՛ Ամերիկայում, և՛ իր հայրենիքում. ֆրանսիացի կինոլրագրողները մշտապես ուշադրություն էին դարձնում նրա վրա որպես ֆրանս-ամերիկյան աստղի։ 1951 թվականին Սեսիլ Օբրին խաղացել է ռեժիսոր Քրիստիան-Ժակի «Կապույտ մորուք» ֆիլմում, որը եղել է Ֆրանսիայում նկարահանված առաջին գունավոր ֆիլմերից մեկը։
Սակայն դրանից հետո նրա կինոկարիերան գրեթե ընդհատվել է։ Պատճառը եղել է գաղտնի ամուսնությունը Մարաքեշի փաշայի ավագ որդու՝ Սի Իբրահիմ Էլ Գլաուիի հետ։ Նրանք ամուսնացել են 1951 թվականին, և ամուսնությունը գաղտնի է պահվել 6 տարի, մինչև նրանք ամուսնալուծվել են Գլաուի տոհմի գահընկեց արվելուց գրեթե անմիջապես հետո։ Այս ժամանակ Օբրին կինոյում արդեն քիչ է խաղացել, դերեր ստացել է մեծ ընդմիջումներով։ Իսկ 1959 թվականին նա հայտարարել է կինոյից ընդհանրապես հեռանալու մասին՝ հայտարարելով, որ այն իրեն դուր էր գալիս միայն ճանապարհորդելու հնարավորության պատճառով։
Դրանից հետո Սեսիլ Օբրին Ֆրանսիայում զգալի հաջողությունների է հասել որպես մանկական գրքերի և մանկական հեռուստասերիալների սցենարների հեղինակ. տղայի և ձիու մասին պատմող «Պոլի» (Poly) մանկական գրքերի իր շարքը և տղայի ու շան մասին պատմող «Բելլը և Սեբաստյանը» (Belle et Sebastien) գրքերի շարքերի հիման վրա նա գրել է մանկական հեռուստասերիալների սցենարներ։ Երկու սերիալներում էլ գլխավոր հերոսին մարմնավորել է նրա որդին՝ Մեհդի էլ Գլաուին (լուսագրերում նա նշված է որպես պարզապես Մեհդի)։ «Պոլի», «Բելլը և Սեբաստյանը» և «Երիտասարդ Ֆաբրը» գրքերի երեք շարքերի հիման վրա նա ստեղծել է 10 հեռուստասերիալ։ Ֆրանսիայում նա ճանաչված է եղել և՛ որպես նախկին դերասանուհի, և՛ որպես մանկագիր ու սցենարիստ։
Սեսիլ Օբրին մահացել է 2010 թվականի հուլիսի 19-ին Դուրդանում (Էսոն, Ֆրանսիա) թոքերի քաղցկեղից 81 տարեկան հասակում։


== Ծանոթագրություններ ==
Շմիդտի սահնօձ

Շմիդտի սահնօձ (լատ.՝ Hierophis schmidti), կարմրափոր սահնօձ, շահմար (պարսկ.՝ արքայօձ), լորտուների ընտանիքի լորտուների ենթաընտանիքի օձ։ Տարբեր հետազոտողների կողմից դասվում է լատ.՝ Hierophis, լատ.՝ Dolicophis կամ լատ.՝ Coluber ցեղերին։ ՀՀ-ում հանդիպում է Նախալեռնային ու ոչ շատ բարձր լեռնային շրջաններում, Երևանի շրջակայքում։ Տարածված է կիսաանապատային, չոր տափաստանային, թփուտայիև ու չոր նոսրանտառային բուսականությամբ, ջրամերձ քարքարոտ կենսավայրերում, հաճախ նաև մշակովի տարածքների հարևանությամբ և այգիներում։


== Արտաքին տեսք ==
Մարմնի երկարությունը տարիքի հետ փոխվում է (33-170 սմ), պոչը 3-4 անգամ կարճ է։ Էգերը խոշոր են արուներից։ Մարմինը բարեկազմ է, ոչ հաստ, գլուխը մարմնից տարանջատված է և ծածկված խոշոր վահանիկներով։ Աչքերը խոշոր են, ծիածանաթաղանթը՝ դեղնավուն կամ կարմրավուն, բիբը՝ կլոր։ Մեջքային թեփուկները հարթ են, փայլուն։


== Մեջքային մակերես ==
Մեջքային մակերեսը տարիքի հետ փոխվում է մոխրագույնից գորշադեղնավունի և մուգ կարմիրի։ Մեջքի երկայնքով ձգվում է մանր, թույլ արտահայտված մուգ բծերի 3-4 շարք, որոնք երբեմն ձևավորում են երկայնակի մուգ զոլեր կամ բոլորովին անհետանում են։ Գլխի վահանիկներին ևս կան մուգ բծեր։ Երիտասարդի որովայնային մակերեսը դեղնավուն է՝ վարդագույն երանգով, տարիքի հետ ձեռք է բերում ավելի վառ վարդագույն կամ նարնջագույն երանգ։ Սնվում է մանր ողնաշարավորներով (մողեսներ, թռչուններ, կրծողներ)։ Ձմեռում է աշնան 2-րդ կեսից գարնան սկիզբը։


== Զուգավորում ==
Զուգավորումը տեղի է ունենում ապրիլ-մայիսին։ Հունիսի 2-րդ կեսից հուլիսի սկիզբը էգը դնում է երկարավուն (48-51 X 14-15 մմ) 5-11 ձու։ Ձագերը ծնվում են սեպտեմբերի 2-րդ կեսին։ Երբեմն խնամվում է անազատ պայմաններում, օգտագործվում է գիտահետազոտ. նպատակով։ Բավական ագրեսիվ է, սակայն կծածը մարդու և կենդանիների համար վտանգավոր չէ։
Անդրեա Ալեքսի

Անդրեա Ալեքսի (ալբ․՝ Andrea Nikollë Aleksi, Andrea Alessi, Andrija Aleši, մոտ 1425, Լեժա, Ալբանիա - 1505, Սպլիտ), ալբանացի ճարտարապետ, նկարիչ և քանդակագործ։
Համարվում է Դալմաթյան վերածննդի ժամանակաշրջանի ամենահեղինակավոր նկարիչներից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Անդրեա Ալեքսին ծնվել է Լեժիում, այնուհետև տեղափոխվել է Դալմաթիայի Սփլիթ քաղաք, որտեղ ուսանել է քանդակագործ Մարկ Տրոյային։ Կյանքի մեծ մասն ապրել և ստեղծագործել է Դալմաթիայում։ Եղել է Ջորջո դա Սեբենցոյի աշակերտը։ Նրա նշանավոր գործերից է 1466 թվականին Նիկոլո դի Ջիովանի Ֆիորենտինոյի հետ Տրոգիրի Սուրբ Հովհաննես տաճարի աշխատանքները։
Սուրբ Հակոբ տաճարի նմանությամբ այն կառուցված է ծայրահեղ ճշգրտությամբ ստեղծված մեծ քարե բլոկներից։ Համաձայն անտիկ իդեալների՝ այն ճարտարապետության և քանդակագործության եզակի ներդաշնակություն է ապահովում։ Ներսի կողմից պատերը ողորկ չեն։ Տաճարի մեջտեղում՝ խորանին, Տրոգիրի սուրբ Հովհաննեսի սարկոֆագն է՝ շրջապատված լուսամփոփները ձեռքներին պուտտեներով, որոնք կարծես լույս են տալիս դժոխքի դռներից։ Նրանց վերևում Քրիստոսի և առաքյալների քանդակներով որմնախորշերն են (հիմնականում Ալեքսի աշխատանքն է)։ Կեսոնային առաստաղի մեջտեղում Աստծո պատկերն է և հրեշտակների 96 գլուխներ։ Մանկական ժպտացող դեմքերով լի տաճարը տարբերվում է այդ ժամանակաշրջանի եվրոպական արվեստից։
Անդրեան հայտնի է նաև Իտալիայում գտնվող իր առևտրականների արձաններով, 1454 թվականին Դալմաթիայի Արաբե կղզու եկեղեցու «Տրոգիրի մկրտարան» որմնանկարներով, որը նա ստորագրել է 1467 թվականին՝ ANDREAS ALEXIUS DURRACHINUS OPIFEX MCCCCXII (Անդրեա Ալեքսի, արվեստագետ Դուրրեսից, 1462).
Մահացել է 1505 թվականին, Դուրրասում։


== Արտաքին հղումներ ==
Biography Archived 2012-04-04 at the Wayback Machine. at the Croatian Post stamp collection web site
Անզավ (գետ)

Անզավ, գետ Ճորոխի ավազանում, Օլթիի գետի վտակը։


== Ծանոթագրություններ ==
Հարած սեր

Հարած սեր կամ Շանտիլյի խյուս (ֆր.՝ Crème chantilly), միքսերով, պատառաքաղով կամ որևէ այլ սարքով հարման ենթարկված սեր։ Ընդունված է համարել, որ այս աղանդերի հեղինակն է 17-րդ դարում ապրած Ֆրանսուա Վատելը՝ Շանտիլյի ամրոցի սեղանապետը։ Հարած սերը օգտագործվում է թխվածքների, տորթերի և այլ աղանդերների պատրաստման մեջ։ Հաճախակի մատուցվում է պաղպաղակի հետ։
Լիդիա Կաշինա

Լիդիա Կաշինա, օրիորդական ազգանունը՝ Կուլակովա (ռուս.՝ Лидия Ивановна Кашина, Кулакова, հունվարի 4 (16), 1886, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 15, 1937(1937-08-15), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս փոքր կալվածատեր, Սերգեյ Եսենինի առաջին ունկնդիրներից մեկը, Աննա Սնեգինայի նախատիպը բանաստեղծի համանուն պոեմում։


== Կենսագրություն ==
Լիդիա Կաշինան ծնվել է 1886 թվականի հունվարի 1-ին ռուս վաճառական Իվան Կուլակովի ընտանիքում, որը կալվածք էր գնել Կոնստանտինովո գյուղում, ինչպես նաև իր միջոցներով կառուցել դպրոց, որտեղ էլ մասնավորապես սովորել է Սերգեյ Եսենինը։ 1911 թվականին Լիդիան ժառանգել է հոր ունեցվածքը։

Լիդիան 1904 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Ալեքսանդրովսկի ինստիտուտը։ Սիրել է գրականություն և իմանալով, որ իր գյուղում ապրում է երիտասարդ բանաստեղծ՝ հրավիրել է նրան իր տուն։
1919 թվականին Կաշինան աշխատել է Կարմիր բանակի կապի վարչությունում որպես գրագիր և քարտուղար, ապա «Ջերմություն և ուժ» բաժնետիրական ընկերությունում՝ որպես գրամեքենագրուհի։ 1922 թվականին դարձել է «Աշխատանք» թերթի աշխատակից, որտեղ եղել է սրբագրիչ և գրական խմբագիր։ Գերմաներենից թարգմանել է պատմական գրքեր։
Սերգեյ Եսենինը և Լիդիա Կաշինան շարունակել են շփվել նաև ավարտելուց հետո, երբ նրա կալվածքն անցել է պետությանը։ Եսենինը հաճախ է այցելել Լիդիային նրա մոսկովյան բնակարանում։
Հաշմանդամության հետ կապված ազատվել է աշխատանքից 1937 թվականի հուլիսի 26-ին։ Մահացել է 1937 թվականի օգոստոսի 15-ին քաղցկեղից։ Դիակիզվել է Դոնի մենաստանում և թաղվել Վագանկովյան գերեզմանատանը (11-րդ բաժին)։
Ամուսինը եղել է Նիկոլայ Կաշինը, որդին՝ Գեորգի Կաշինը։ Զարմիկը եղել է Նիկոլայ Վիկտորովը՝ լեյտենանտ, զոհվել է «Գեպարդ» սուզանավում, հավանաբար եղել է «Աննա Սնեգինա» պոեմում հիշատակված սպանված զինվորականի նախատիպը։


== Ծանոթագրություններ ==
Էվելին դե Մորգան

Էվելին դե Մորգան (անգլ.՝ Evelyn De Morgan,  օգոստոսի 30, 1855(1855-08-30)[…], Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - մայիսի 2, 1919(1919-05-02)[…], Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն), անգլիացի նկարչուհի, նախառաֆայելական շրջանի հետևորդ։


== Կենսագրություն ==

Ի ծնե՝ Էվելին Պիկերինգ  (անգլ.՝ Evelyn Pickering): Սերում է միջին խավի ընտանիքից։ 15 տարեկանից ստացել է նկարչության դասեր։ 1973 թվականին ընդունվել է Սլեյդի Գեղարվեստի դպրոց (англ.), որտեղ ամենաերիտասարդ ուսանողն էր։ Դպրոցն ավարտելուց հետո գնացել է իր հորեղբոր՝ Ջոն Սպենսեր Ստենխոպի մոտ (англ.), Ֆլորենցիա։ Անգլիա վերադառնալուց հետո նա նկարել է իրեն հաջողություն բերած առաջին նկարը՝ «Արիադնան Նաքսոսում»։
Նա հիմնականում նկարել է՝ ոգոշնչվելով գրական և դիցաբանական ստեղծագործություններից («Փոքրիկ ջրահարսը», «Ֆոսֆոր և Հեսփեր»)։ 1887 թվականին ամուսնացել է նկարիչ Ուիլյամ դե Մորգանի հետ, նրա հետ ապրել է մինչև ամունու մահը՝ 1917 թվականը։ Ինքը՝ Էվելին դե Մորգանը, մահացավ 2 տարի հետո և թաղված է Բրուկվուդի գերեզմանատանը (англ.):


== Հայտնի նկարներ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Evelyn De Morgan» at The Bridgeman Art Library
De Morgan Foundation
Grave of Evelyn and William De Morgan
Phryne’s list of pictures in accessible collections in the UK
Պիչանո

Պիչանո (իտալերեն՝ Picciano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Պեսկարա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1367 (2008) մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 195 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 7 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 65010, հեռախոսային կոդ՝ 085։
Քաղաքի հովանավոր սուրբը համարվում է Վիենտին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճ


== Տվյալներ ==
Հեռախոսահամր - 085 8285132


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Վան Աբբե թանգարան

Վան Աբբե թանգարան (հոլ.՝ Van Abbemuseum) ,   մոդեռնիզմի և ժամանակակից արվեստի  թանգարան , որը գտնվում է Այնդհովենի (Նիդեռլանդներ) կենտրոնում, Դոմմել գետի արևելյան ափին։ Հիմնադրվելով 1936 թվականին՝ նա կրում է իր հիմնադրի՝ Հենրի վան Աբբեի անունը, որը ժամանակակից արվեստի սիրահար էր և ցանկանում էր այն նվիրել Այնդհովենին։ 2010 թվականի դրությամբ թանգարանի հավաքածուն ներառում էր ավելի քան 2800 արվեստի գործեր, որոնցից 1000-ը՝ քանդակներ, գեղարվեստական ինստալյացիաներ և տեսանկարչական աշխատանքներ։
Թանգարանն ունի 9825 մ² տարածք և Լազար Լիցիսկիի՝ աշխարհի ամենամեծ հավաքածուն։ Մնացածի հետ մեկտեղ թանգարանի հավաքածուի մեջ ցուցադրվում են Պաբլո Պիկասոյի և Վասիլի Կադինսկու գործերը։ Թանգարանի գրադարանն ունի Եվրոպայի ամենամեծ՝ 1930-ականների նկարիչների ռուսերեն գրքերի հավաքածուն և վիմագիր հրատարակությունները, «LS collection» հիմնադրամը։


== Պատմություն ==
Թանգարանի նախնական հավաքածուն ձեռք է բերվել Այնդհովենի քաղաքային խորհրդի կողմից 1934 թվականին՝ համաձայնեցվելով անհատական կոլեկցիոներ և տեղական ծխախոտ արտադրող Հենրի վան Աթթեի հետ,որի գործարանը ֆինանսավորեց թանգարանի շենքի կառուցումը, որը բացվեց 1936 թվականին։ Այն նախագծվել է ճարտարապետ Ալեքսանդր Քրոֆոլլերի կողմից և հանդիսանում է պատկերասրահների սիմետրիկ հավաքածու՝ ավանդական ոճով։ Թանգարանը հրապարակումներում մինչև 1990 թվականը կոչվում էր «Stedelijk Van Abbemuseum», որից հետո ստացավ ներկայիս անվանումը։
Քանի որ թանգարանի շենքը չէր համապատասխանում ժամանակակից պահանջներին, կառուցվեց նոր կցակառուցվածք, այդ թվում 27 մետրանոց աշտարակ, որը նախագծվել էր Աբել Քենի կողմից։ Այն բացվել է 2003 թվականին Բեատրիս թագուհու ներկայությամբ։
2011 թվականին թանգարան են այցելել 96750 մարդ, իսկ 2012 թվականին՝ 98100.


== Հավաքածու ==
Թանգարանի նախնական հավաքածուն ներառում էր Յան Սլեյթերսի, Կարել Ուիլինկի և Իսահակ Իսրայելի գործերը մնացածների հետ, հիմնականում նիդեռլանդական և բելգիական ժամանակակից գործեր։ Թանգարանը ձեռք բերեց նաև արվեստի այլ գործեր նրա հիւմնադիր Հենրի վան Աբբեից՝ նրա մահից առաջ՝ 1940 թվականին։
Թանգարանի հավաքածուն առավել ակտիվորեն զարգացավ Թդի դե Ուայլդի և Ռուդի Ֆուքսի ղեկավարությամբ։ Այն ժամանակ, երբ Էդի դե Ուայլդը գնում էր  Պիկասոյի և այլ արվեստագետների դասական մոդեռնիստական գործեր, Ֆուքսը ձեռք էր բերում իր սերնդի նկարիչների գործեր, մասնավորապես՝ կոնցեպտուալ գործեր ամերիկյան և գերմանական նկարչությունից։
Ներկայիս տնօրեն Չարլզ Էշը ընդլայնեց թանգարանում ներկայացված արվեստի աշխարհագրությունը՝ կենտրոնանանալով Կենտրոնական և Արևելյան Եվրոպայի արվեստագետների աշխատանքների գնման վրա, այդ թվում՝ Նեդկո Սոչակովի, Մլադեն Ստիլնովիչի, Վիլհելմ Սասնալի, Արթուր Զմինսկու, ինչպես նաև իսրայելացի նկարիչ Յաել Բարտանացի տեսանկարչական աշխատանքների վրա։
Վերջին ձեռքբերումները ներառում են Պաբլո Պիկասոյի, Վասիլի Կոնդինսկու և Պիես Մոնդրիանի ստեղծագործությունները։ Թանգարանը նաև աշխարհահռչակ է նրանով, որ ունի Լազար Լիցիսկիի ամենամեծ հավաքածուներից մեկը։
Թանգարանում պահվում են նաև իրավիճակը ներկայացնող Ժակլին դե Յոնգի պաստառների հավաքածուն, որոնք պատրաստվել են Փարիզում 1968 թվականի մայիսին։


== Ծանոթություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հերբերտ Դայսոն Քարթեր

Քարթեր (Carter) Հերբերտ Դայսոն (փետրվարի 2, 1910(1910-02-02), Սենտ Ջոն, Saint John County, Նյու Բրանսուիկ, Կանադա - 1996, Gravenhurst, Muskoka District Municipality, Օնտարիո, Կանադա), կանադացի գրող, հասարակական գործիչ։ Գրում է անգլերեն։ 
1956 թվականից ԽՍՀՄ-ի կյանքը լուսաբանող «Նորդըրն նեյբըրս» («Northern Neighbors») առաջադեմ ամսագրի խմբագիրն է։ «Ռուսական գաղտնի զենքը» (1942) գիրքը խորհրդային գիտության ապագայի մասին է։ 1950 թվականին հրատարակել է «Ապագան մերն է» հակաֆաշիստական վեպը։ «Անհայր որդիները» (1955) վեպում, առաջին անգամ կանադական գրականության մեջ, պատկերված է բանվորական կոլեկտիվը։ ԽՍՀՄ-ի մասին է պատմում նաև «Մենք տեսանք սոցիալիզմը» (1951-1952, Շառլոտ Քարթերի հեղինակակցությամբ), «Մեծ կեղծիք» (1958, գրված ի պատասխան՝ ԽՍՀՄ-ի դեմ զրպարտչական կամպանիայի) և «Աշխարհի հույսը» (1959) գրքերում։ Հեղինակ է «Գիտություն և հեղափոխություն» (1966), «Բանվորական իշխանություն» (1970) և այլ գրքերի։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆերդինանդ Մկրտչյան

Ֆերդինանդ Անուշավանի Մկրտչյան (հուլիսի 12, 1947(1947-07-12), Բարալեթ, Ախալքալաքի շրջան, Սամցխե-Ջավախեթի մարզ, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), բարդ տեղեկատվական համակարգերի բնագավառի հայ գիտնական։ Ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր (1988), պրոֆեսոր (1996): ՀՀ ԳԱԱ արտասահմանյան անդամ (2014)։


== Կենսագրություն ==
Ֆերդինանդ Մկրտչյանը ծնվել է 1947 թվականին Վրաստանի Ախալքալաքի շրջանի Բարալեթ գյուղում։ 1969 թվականին ավարտել  է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1973-1991 թվականներին աշխատել է Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի Ռադիոտեխնիկայի և էլեկտրոնիկայի ինստիտուտում, 1991-1997 թվականներին՝ Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի Էկոտեղեկագիտության ինստիտուտի փոխտնօրեն, 1997 թվականից՝ տնօրեն։ 1994 թվականից ՌԴ բնական ԳԱ թղթակից անդամ։
Աշխատանքները վերաբերում են երկրի մակերևույթի վրա կատարվող երևույթների հայտնաբերման խնդիրներում տեղեկատվական մեթոդների, հեռակառավարման և հպումային փորձարարական հետազոտությունների տվյալների վիճակագրության մշակման ալգորիթմային և ծրագրային ապահովման հարցերին։ Զարգացրել է ԷՀՄ-ների վիճակագրական լուծումներ ընդունելու ուսուցման տեսությունը, ապացուցել խանգարումակայունության դեպքում հարատևության սահմանային օրենքը։


== Պարգևներ ==
ՌԴ ԳԱ Կապիցայի արծաթե մեդալ, 1995
Պետրոս I-ի արծաթե մեդալ, 1996
Վեռնադսկու արծաթե մեդալ, 2001


== Երկեր ==
Оптимальное различение сигналов и проблемы мониторинга. Москва, 1982.
Методы обработки данных радиофизического исследования окружающей среды. Москва, 1987 (համահեղինակ)


== Ծանոթագրություններ ==
Դերգաչի (այլ կիրառումներ)

Դերգաչի, կարող է վերաբերել՝

Դերգաչի - քաղաք Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դերգաչևի շրջանում
Դերգաչի - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Դերգաչևսկի շրջանի կազմում
Թագավորական վիլլա (Մոնցա)

Մոնցայի թագավորական վիլլա (իտալերեն՝ Villa Reale di Monza), պատմական կառույց Իտալիայի հյուսիսում՝ Մոնցա քաղաքում։ Գտնվում է Լամբրո գետի ափին, շրջապատված է Մոնցա զբոսայգով, որը Եվրոպայի ամենամեծ ցանկապատված զբոսայգիներից մեկն է։


== Պատմություն ==
Պալատը 1777-1780 թվականներին կառուցել է Ջուզեպպե Պիերմարինին Ֆերդինանտ Ավստրիացու համար, երբ Լոմբարդիան համարվում էր Ավստրիական կայսրության մաս։
Իտալիայում նապոլեոնյան թագավորության հաստատումից հետո, շենքն օգտագործվել է որպես թագավորական պալատ և դարձել Իտալիայի փոխարքա Էժեն դե Բոհարնեի տունը։ Առաջին կայսրության անկումից հետո (1815) Ավստրիան իտալական տարածքները միացրել է Լոմբարդիա-Վենետիկյան թագավորությանը։ Մոնցան ներառվել է Միլանի մարզի մեջ։
1861 թվականին Իտալիայի թագավորության հաստատումից հետո կառույցը դարձել է Իտալիայի թագավորական Սավոյ ընտանիքի պալատը։ Թագավորական ընտանիքը պալատը լքել է 1900 թվականին՝ պալատի մուտքի մոտ Ումբերտո I թագավորի սպանությունից հետո։
Պալատական համալիրը ներառում է Cappella Reale (թագավորական կապելլա), Cavallerizza (ձիանոց), Rotonda dell'Appiani, Teatrino di Corte (Արքունական փոքրիկ թատրոն), ջերմոց։ Առաջին հարկում բացի սենյակներից կան նաև ընդարձակ սրահներ, Ումբերտո I արքայի և թագուհի Մարգարիտ Սավոյի սենյակները։ Պալատի դիմաց արքայական այգիներն են, որոնք Պիերմարինին նախագծել է որպես բնանկարային զբոսայգիներ։
Կառույցում կազմակերպվում են ժամանակավոր ցուցահանդեսներ, սակայն 2011 թվականի հուլիսի 23-ից հետո իրավիճակը փոխվել է, երբ այստեղ են տեղափոխվել Իտալիայի 4 նախարարություններ (Էկոնոմիկայի և ֆինանսների, Բարեփոխումների, Սոցիալական և Տուրիզմի)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Սառնաբեկություն

Սառնաբեկություն, մետաղների՝ ջերմաստիճանի նվազման դեպքում փխրունություն ձեռք բերելու (կամ այդ հատկությունը զգալիորեն մեծացնելու) հակում։ Սառնաբեկությունը հատուկ է ցածր լեգիրացված պողպատներին, ծավալակենտրոնադիր խորանարդային ցանցով մի շարք մետաղներին (երկաթ, քրոմ, մոլիբդեն, վոլֆրամ) և դրանց հիմքով համաձուլվածքներին։ Սառնաբեկության պատճառներից է մետաղներում վնասակար խառնուկների առկայությունը։ Սառնաբեկությունը փոքրացնելու նպատակով մետաղները մաքրում են այդ խառնուկներից, ենթարկում ջերմամշակման և լեգիրման։ Սառնաբեկությունը ժողովրդատնտեսական կարևոր նշանակություն ունի հյուսիսային շրջանների ջերմաստիճանային պայմաններում կոնստրուկցիաների շահագործման դեպքում, տիեզերական ապարատների, լուսնագնացների, հեղուկ թթվածնով և ջրածնով աշխատող ռեակտիվ շարժիչների համար։
Մառանա (գյուղ, Սաառդե շրջան)

Մառանա (էստ․՝ Marana), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Սաառդե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 21 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սեն Ժան լը Սանտենիե

Սեն Ժան լը Սանտենիե (ֆր.՝ Saint-Jean-le-Centenier), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում է 686 մարդ, բնակչության խտությունը` 45.25 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.16 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 510 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 135 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 17 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 409 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 292-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 117։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,4 %։ 292 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 254 անձ (133 տղամարդ և 121 կին)։ Գործազուրկ են եղել 38 անձ (17 տղամարդ և 21 կին)։ 117 անաշխատունակներից 37-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 35-ը` թոշակառուներ, իսկ 45-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Բախտավոր (անձնանուն)

Բախտավոր, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն բախտավոր բառից, որն իրանական ծագում ունի։ Գործածվել է 12-րդ դարում։ Իրանում գործածվում է Baxtāver անունը։


== Գործածություններ ==
Բախտավոր, կին Սարգիս Երևանցու, ով օժանդակեց Հավուցթառի եկեղեցու շինարարությանը 1177 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Քեթի Լյունգ

Քեթի Լյու Լյունգ (անգլ.՝ Katie Liu Leung, օգոստոսի 8, 1987(1987-08-08), Մոթերուելլ, Շոտլանդիա), բրիտանացի դերասանուհի, ով հայտնի է Հարի Փոթերի մասին պատմող ֆիլմերում` Չո Չանգի կերպարով։ Քեթին այս դերը ստացել է, երբ 18 տարեկան էր։ Մինչ այդ նա միայն հանդես է եկել դպրոցական ներկայացումներում։


== Կենսագրություն ==
Քեթին ծնվել է Փիթերի (գործարար և փաստաբան) և Կար Վայ Լի Լյունգի (նյարդաբան) հարուստ ընտանիքում։ Նրա ծնողները ամուսնալուծված են և ներկայումս Քեթին ապրում է հոր, երկու եղբայրների և քրոջ հետ։ Հայրը ունի իր անձնական ռեստորանը Գլազգոյում, ինչպես նաև զբաղվում է չինական սնունդի վաճառքով, ունի հյուրանոցներ։
Լյունգը կրում է Շոտլանդիայում ամենատարածված Քեթի անունը։ Ըստ The Scotsman և Teen Vogue ամսագրերի համարվում է ամենակրքոտ աղջիկներից մեկը։
Դերասանուհու մասին հայտնի է նաև, որ նա ազատ ժամանակ սիրում է զբաղվել նկարչությամբ և նվագել դաշնամուր։ Այժմ ուսանում է Լոնդոնի «Արվեստների համալսարան»-ում։


== Կարիերան ==
Քեթիի հայրը տեսել է Հարի Փոթերը և Հրե գավաթը ֆիլմի լսումների հայտարարությունը և առաջարկել դստերը մասնակցել Չո Չանգի` Հարի Փոթերի ընկերուհու դերի ունկնդրությանը։ 4500 աղջիկներից ի վերջո նա ընտրվում է, չնայած նրան, որ կարծում էր չի անցնելու։ Նա հարցազրույցի ժամանակ ասել է, որ իր շոտլանդական խոսվածքը նպաստել է իր ընտրմանը։
2009 թվականին Քեթին հանդես է եկել «Հարի Փոթերը և Խառնածին արքայզնը» ֆիլմում, որտեղ շարունակել է Հարի Փոթերի նախկին ընկերուհու դերը խաղալ։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2009 թվականի հուլիսի 16-ին։ Ինչպես նաև մասնակցություն է ունեցել «Հարի Փոթերը և Մահվան պարգևները» ֆիլմում, որի նկարահանումները տեղի են ունեցել 2009 թվականի փետրվարից մինչև 2010 թվականի հունիսն ընկած ժամանակահատվածում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ ==


=== Անվանակարգեր ===
2006

Լավագույն նորեկի մրցանակ (newcomer) (Top 4)
«Երիտասարդ շոտլանդուհի» մրցանակ2008

Դենիել Ռեդկլիֆի հետ լավագույն համբույրի համար մրցանակ MTV Movie Awards U.S


=== Հաղթող ===
2007

Շոտլանդիայի ամենանորաձև աղջիկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դերասանուհու կայքը Archived 2009-05-16 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Աղեկմանուկ

Աղեկմանուկ, հայկական իգական անուն։ Կազմված է հայերեն աղէկ և մանուկ բառերից։ Բարբառներում նշանակում է «քաջք, փերի»։ Գործածվել է 1420 թվականից առաջ գրված մի հիշատակարանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Վորոն (Սուդայի վտակ)

Վորոն (ռուս.՝ Ворон), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սուդա գետի ափում՝ 29 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 51 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կոստրոմա գետն է։։ Գետի գետային ավազանը՝ Վերին Վոլգայից մինչև Կույբիշևի։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010200212110000007876
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110000787
Ավազանի կոդը - 08.01.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Եղիա Մեծ Վարդապետ

Եղիա մեծ վարդապետ (ծնվելու և մահանալու թվականները անհայտ են), վանահայր Հավուց Թառի։ 12-13-րդ դարերի ամենանշանավոր վարդապետներից ու երաժիշտ արվեստագետներից մեկը։ Ժամանակակից է Խաչատուր Տարոնացուն։ Մասնակցել է Զաքարե սպասալարի գումարած եկեղեցական ժողովին (Լոռիում, 13-րդ դարում առաջին տասնամյակում)։ Բարձրացրել է վանական կյանքին կապված պաշտոներգության կատարողական մակարդակը, բարեկարգել ու կանոնավորել միայնակ (սոլո) և խմբական երգեցողությունը՝ ըստ խազավոր ընտիր մատյանների։ Վախճանվել է Հավուց Թառում, ուր և թաղվել է։
Չագոր

Չագոր (ուկրաիներեն՝ Чагор), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Գլիբոկայայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չագոր գյուղում բնակվում էր 4 264 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Թիրա (քաղաք)

Թիրա (հուն․՝ Θήρα), փոքրիկ քաղաք Հունաստանում։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 251 մետր բարձրության վրա՝ Կիկլադներ կղզեխմբի նույնանուն կղզու արևմտյան ափին՝ «Սանտորինի» օդանավակայանից 4 կիլոմետր հյուսիս-արևմուտք, Աթենքից 230 կիլոմետր հյուսիս-արևելք։ Քաղաքից տեսարան է բացվում դեպի Թիրասիա կղզի։ Հարավային Էգեյան կղզեխմբում նույնանուն կղզեխմբային միավորում նույնանուն համայնքի ադմինիստրատիվ կենտրոնն է։ Ըստ 2011 թվականի տվյալների քաղաքի բնակչությունը կազմում է 1616 մարդ։
Նավահանգիստը Օրմոս Ֆիրոնն է, այն գտնվում է ծովի ափին, որտեղ տեղափոխում է սանդուղքը՝ բաղկացած 580 աստիճաններից, որը կարող են օգտագործել ոչ միայն մարդիկ, այլ նաև կենդանիները։

Մինչև 1912 թվականը քաղաքը անվանում էին Ֆիրա (հուն․՝ Φηρά), այդ տարի ստեղծվել է նաև միություն։ 1956 թվականի հուլիսի 9-ին քաղաքը մասամբ ավերվել է Ամորգոսի երկրաշարժի ժամանակ։

1902 թվականին կառուցվել է Թիրայի հնագիտական թանգարանը, որը փլուզվել է 1956 թվականի երկրաշարժի հետևանքով։ 1960 թվականին կառուցվեց թանգարանի նոր շենքը։ Թանգարանի հավաքածուի մեջ են մտնում հնադարից մինչև հռոմեական շրջանի քանդակներ և ձեռագրեր, երկրաչափականից մինչև հելլենիստական շրջանի կերամիկական և կավե արձանիկներ։
Թիրայի նախապատմական ժամանակների թանգարանը բացվել է 2000 թվականի մարտին՝ նախագահ Կոնստանտինոս Ստեֆանոպուլոսի կողմից։ Թանգարանում են գտնվում Ակրոտիրիի պեղումներից հայտնաբերված գտածոները և որմնանկարները։


== Թիրա ==
Դիոնիսոսի դիմոսի մեջ են մտնում հինգ բնակավայրեր և վեց կղզիներ, այդ թվում Ասպրոնիսին, Նեա Կամենին, Պալեա Կամենին և Քրիստիանայի կղզիները (Ասկայա, Քրիստիանի և Էսհաթի)։ Ըստ 2011 թվականի տվյալների Թիրայի բնակչությունը կազմում է 1857 մարդ։ Տարածքը կազմում է 11 881 քառակուսի կիլոմետր։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ռյասնոե (այլ կիրառումներ)

Ռյասնոե, կարող է վերաբերել՝

Ռյասնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Գորլովկայի քաղաքային խորհրդում
Ռյասնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Եմելչևի շրջանում
Ռյասնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բլիզնյուկովի շրջանում
Ռյասնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զոլոչևի շրջանում
Ռյասնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրասնոպոլիեի շրջանում
Ռյասնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Մուրովանիե Կուրիլովցիի շրջանում
Դիդուբե (մետրոյի կայարան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դիդուբե (այլ կիրառումներ)
Դիդուբե (վրաց.՝ დიდუბე), Թբիլիսիի մետրոպոլիտենի Ախմետելի-Վարկեթելի գծի կայարաններից է։ Գտնվում է Ղրմաղելե և Գոցիրիձե կայարանների միջև։ Բացվել է 1966 թ. հունվարի 11-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
LIVE Video կայարանում
Թբիլիսիի պաշտոնական կայքում տեղադրված կայարանի ուղեցույց(չաշխատող հղում)
Թբիլիսիի մետրոպոլիտենի գծերի սխեման Archived 2011-10-04 at the Wayback Machine.
Հայաստանի փայտարվեստի թանգարան

Հայաստանի փայտարվեստի թանգարան, հիմնադրվել է 1977 թվականին՝ փայտարդյունաբերության նախարար Ալբերտ Ստեփանյանի նախաձեռնությամբ, ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի իսկական անդամ, ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ Գրիգոր Խանջյանի և ՀՀ վաստակավոր նկարիչ, ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ Հովհաննես Շարամբեյանի աջակցությամբ։


== Ցուցադրություն ==
Ինտերիերը ձևավորված է Գրիգոր Խանջյանի էսքիզներով, իսկ մետաղյա ձևավորումը՝ նկարիչ-դարբին Վարդան Օհանյանի։
Թանգարանի հավաքածուն կազմավորվել է կոլեկցիոներների և հեղինակների նվիրատվություններից, հետագայում՝ գիտարշավային նյութերի ու ձեռքբերումների շնորհիվ։ Թանգարանի հիմնական խնդիրներից է հավաքագրել, պահպանել, ցուցադրել փայտարվեստի նմուշներ և նպաստել ազգային փորագրության ավանդույթների զարգացմանը, ինչպես նաև նպաստել արհեստների մշակույթի, մասնավորապես, փայտարվեստի վերականգնմանը։
Փայտարվեստի թանգարանը, միևնույն ժամանակ, յուրօրինակ դպրոց է, որտեղ մասնագիտական կրթություն են ստացել ցուցադրվող հեղինակներից շատերը։ Նրանց աշխատանքներից ձեռք են բերել ինչպես Հայաստանի, այնպես էլ Մոսկվայի և Սանկտ Պետերբուրգի որոշ թանգարաններ։
Ցուցադրությունը պայմանականորեն բաժանվում է երեք մասի՝

հնագույն մշակույթի բաժին
կիրառական արվեստի բաժին
քանդակի բաժինՎերջին երկուսում ներկայացված են պրոֆ‎եսիոնալ քանդակագործների, նկարիչների և փայտի փորագրության վարպետների ժամանակակից ստեղծագործություններ։ Իսկ հնագույն մշակույթի բաժնում, արհեստների զարգացման պատմության և նրանց փոխներգործության լիարժեք պատկերման նպատակով փայտե առարկաների հետ մեկտեղ ցուցադրվում են նաև հարակից արհեստների նմուշներ։ Ցուցադրությունում ներկայացված են ինչպես հին փայտե առարկաներ, այնպես էլ ժամանակակից փորագրության և քանդակի նմուշներ։


== Միջոցառումներ ==
Թանգարանում կազմակերպվում են թեմատիկ և հեղինակային ցուցահանդեսներ, մշակութային միջոցառումներ, դասախոսություններ։
Կրթական-ուսուցողական ծրագրեր են իրագործվում ՀՀ մարզերում և Արցախում։


== Հասցե ==
Թանգարանը գտնվում է Երևանի կենտրոնում՝ Պարոնյան 2 և 4 հասցեում։


== Պատկերասրահ ==
Թանգարանային համալիրի շենք
		
		
		
Ցուցանմուշներ
Հայաստանի ազգային ռադիոյի էստրադային–սիմֆոնիկ նվագախումբ

Հայաստանի ազգային ռադիոյի էստրադային–սիմֆոնիկ նվագախումբ, կազմակերպվել է 1972 թվականին, Երևանում, հեռուստատեսության և ռադիոյի էստրադային նվագախմբի (1967-1972, հիմնադիր և գեղարվեստական ղեկավար Մարտին Վարդազարյան) հիման վրա, որն իր հերթին ստեղծել էր գործիքային հնգյակի (հիմնադիր և գեղարվեստական ղեկավար Կոնստանտին Օրբելյան, 1954-1956, 1956-1967 թվականներին՝ Էդվարդ Բաղդասարյան) վերակազմավորումից, որպես հեռուստատեսության և ռադիոյի էստրադային սիմֆոնիկ նվագախումբ. 1972-1986 թվականներին գեղարվեստական ղեկավար Մելիք Մավիսակալյան, 1986-1987 թվականներին գեղարվեստական ղեկավար և դիրիժոր՝ Ստեփան Շաքարյան, 1987 թվականից՝ գեղարվեստական ղեկավար Երվանդ Երզնկյան, դիրիժոր՝ Մարտին Վարդազարյան (1989 թվականից)։ Գործիքային կազմը՝ 4 շեփոր, 4 տրոմբոն, 5 սաքսաֆոն, ֆլեյտա, դաշնամուր, սինթեզատոր, կիթառ, բաս-կիթառ, տավիղ, հարվածային և լարային նվագարաններ։ Նվագացանկում՝ Արտեմի Այվազյանի, Առնո Բաբաջանյանի, Ալեքսանդր Աճեմյանի, Էդվարդ Բաղդասարյանի, Ալեքսեյ Հեքիմյանի, Կոնստանտին Օրբելյանի, Ռոբերտ Ամիրխանյանի, Ստեփան Շաքարյանի և այլոց երկերը։ Համերգներով հանդես է եկել ԽՍՀՄ քաղաքներում, արտասահմանյան մի շարք երկրներում։
Աբրահամ Բ Խոշաբեցի

Աբրահամ Բ Խոշաբեցի (հայտնի է նաև որպես՝ Բաղիշեցի, Մշեցի, Քեղեցի, 1677–1734, թաղվել է Վաղարշապատի Սբ. Գայանե վանքում), Ամենայն հայոց կաթողիկոս 1730 թվականից։ Հաջորդել է Կարապետ Բ Ուլնեցուն։
1708 թվականին՝ Մշո Առաքելոց վանքի առաջնորդ, 1717–1730 թվականներին՝ Տարոնի Սբ. Կարապետ վանքի վանահայր։ 1727 թվականին ուխտագնացություն է կատարել Երուսաղեմ։ Շինարարական աշխատանքներ է կատարել Էջմիածնի վանքում, պատկերազարդել է տվել Մայր տաճարի երկու խորանները, որմերն ու սյուները, նորոգել մի շարք կառույցներ։ Աբրահամ Բ Խոշաբեցու անունով մեզ են հասել 7 ներբողական ու հոգևոր տաղեր և կոնդակներ։
Կաթողիկոսական գահին Աբրահամ Բ Խոշաբեցուն հաջորդել է Աբրահամ Գ Կրետացին։


== Գրականություն ==
Օրմանյան Մ., Ազգապատում, հ. 2, մաս 3, 2 հրտ., Պեյրութ, 1959, էջ 2871—2882
Անասյան Տ. Ս., Հայկական մատենագիտություն, հ. 1, Ե., 1959, էջ 101 — 103
Մորի շրջան (Թենեսի)

Մորի շրջան (անգլ.՝ Maury County), ԱՄՆ Թենեսի նահանգի 95 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.588 կմ² է, բնակչությունը՝ 69.498 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Կոլումբիա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1807 թ.։
Ստորսեզանդետի կամուրջ

Ստորսեզանդետի կամուրջ (նորվ.՝ Storseisundet bru), կամուրջ է Նորվեգիայի Մյորե օգ Ռոմսդալ նահանգում, միացնում է Եվրոպան Ավերոյ կղզուն։ Կամուրջը դեպի ծով թեքվում է 23 մետր։ Նախապես պլանավորված էր կառուցել հորիզոնական, բայց կառուցման ընթացքում նախագիծը փոխվեց։ Թեքության պատճառով տեղաբնակները այն անվանում են «հարբած կամուրջ»։


== Արտաքին հղումներ ==
Ճանապարհ ոչ մի տեղ Archived 2011-11-23 at the Wayback Machine.
Atlanterhavsveien.no Archived 2008-06-07 at the Wayback Machine.
Atlanterhavsveien.net Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine.
home.no.net
Ամենավախենալու կամուրջը աշխարհում(չաշխատող հղում)
Ստորսեզանդետի կամրջի պատկերները


== Ծանոթագրություններ ==
Լուդբրեգ

Լուդբրեգ (խորվ.՝ Ludbreg), քաղաք Խորվաթիայի հյուսիսում։ Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 3603 մարդ և 8478 մարդ Լուդբրեգի կենտրոնացած համայնքում (2011): 


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==

Լուդբրեգը գտնվում է Կալնիկ բլուրների հյուսիսային լանջերին, Բեդնյա (Bednja) գետի վրա, Դրավա գետից ոչ հեռու։ Լուդբրեգից 20 կմ դեպի արևմուտք գտնվում է Վարաժդինի ժուպանության մայրաքաղաքը, 15 կմ դեպի հարավ-արևելք՝ Կոպրիվնիցան։


== Պատմություն ==
1320 թվականին քաղաքը առաջին անգամ հիշատակվել է որպես Castrum Ludbreg: 16-րդ դարում ամրոցը ենթարկվել է թուրքական բանակի հարձակումներին, բայց մնացել է կանգուն։
15-րդ դարի սկզբին վերագրվում է «Լուդբրեգի հրաշքի» ավանդության առաջացմանը։ Համաձայն դրա, մի անգամ պատարագ մատուցելու ժամանակ քահանան կասկածեց հայտնության իրականությանը, սակայն միևնույն ժամանակ մի ակնթարթում գավաթով գինին վերածվեց իրական արյան։ Սարսափած քահանան հրամայեց ամրացնել գավաթով արյունը տաճարի պատին, սակայն շուտով դրա մասին բոլորին հայտնի դարձավ։ Լուդբրեգը դարձավ ուխտագնացության կենտրոն, սուրբ մասունքը տեղափոխվեց Հռոմ, որտեղ պահվեց որոշակի ժամանակ։ Դրանից հետո, երբ Հռոմի պապ Լևոն XII 1513 թվականին հայտնաբերեց հրաշքի կեղծ լինելը, այն տեղափոխվեց Լուդբրեգ և գտնվում է Սուրբ Երրորդություն եկեղեցու շքամուտքում։ 1721 թվականին ոսկե գործերի վարպետ Աուգսբուրգից ֆոն Րիսենֆելսը (von Rissenfels) արյունը տեղավորեց սրվակում, որը առատորեն զարդարված էր սուրբ մասունքներով։ 

1739 թվականին Խորվաթիայի ազգային ժողովը հրաման ընդունեց կառուցել նոր եկեղեցի հրաշքի պատվին, սակայն շինարարությունը բազմիցս ընդհատվեց և վերջնականապես Քրիստոսի Սուրբ Արյան կապելլան կառուցվեց միայն 1993 թվականին։


== Տեսարժան վայրեր ==
Բատտյանիի պալատ - այստեղ է գտնվում վերականգնողական արվեստանոցը։
Սուրբ Երրորդություն եկեղեցի - կառուցվել է 1410 թվականին, հետագայում բազմիցս վերակառուցվել է։ «Լուդբրեգի հրաշքի» հուշառարկայի վայրը։


== Իրադարձություններ ==
Ամեն տարի սեպտեմբերի սկզբին քաղաքում ընթանում է «Սուրբ շաբաթ», որը նվիրված է Լուդբրեգի հաղորդության հրաշքին և գրավում է մեծ թվով ուխտավորների։


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт города
История Лудбрега на городском портале Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine.
Информация для туристов Archived 2009-05-18 at the Wayback Machine.
Евхаристическое чудо в Лудбреге
Խոլանգիոկարցինոմա

Խոլանգիոկարցինոմա, հայտնի է նաև որպես լեղածորանի քաղցկեղ, առաջանում է լեղուղիներում։
Ախտանշաններն են՝ որովայնի ցավ, դեղնավուն մաշկ, քաշի կորուստ, քոր և տենդ։ Բնորոշ է նաև կղանքի բաց գունավորումը  կամ մեզի մգեցումը։ Լեղուղիներում կարող են առաջանալ նաև լեղապարկի քաղցկեղ և Ֆատերյան պտկիկի քաղցկեղ։
Խոլանգիոկարցինոմայի ռիսկի գործոններն են՝ առաջնային սկլերոզացնող խոլանգիտը, խոցային կոլիտը, ցիռոզը, հեպատիտ C-ն, հեպատիտ B-ն, լյարդի ծծանը և լյարդի որոշ բնածին անոմալիաներ։ Չնայած հիմնականում ռիսկի գործոններն անհայտ են։ Ախտորոշումը հիմնված է արյան թեստերի, բժշկական շերտանկարների, էնդոսկոպիայի և որոշ վիրաբուժական հետազոտությունների վրա։ Հիվանդությունը հաստատվում է ուռուցքի մանրադիտակային հետազոտությամբ։ Բնորոշ է ադենոկարցինոման, որը ձևավորում է գեղձեր և արտազատում լորձ։
Խոլանգիոկարցինոմայի դեպքում որպես պալիատիվ բուժում կիրառելի են վիրահատական մասնահատումը, քիմիոթերապիան, ճառագայթային թերապիան և ստենտավորող միջամտությունները։
Ընդհանուր լեղածորանի և այլ տեղակայման քաղցկեղների մոտ 1/3 դեպքերում ուռուցքը կարող է լիարժեք հեռացվել վիրահատության միջոցով։ Որոշ դեպքերում կիրառվում է նաև լյարդի փոխպատվաստում։
5- ամյա ապրելիությունը 50%-ից ցածր է։
Խոլանգիոկարցինոման հազվադեպ է հանդիպում Արևմտյան երկրներում ՝ տարեկան 0,5-2 դեպք յուրաքանչյուր 100000-ին։ Հանդիպման հաճախականությունը բարձր է Հարավարևելյան Ասիայում , որտեղ տարածված է լյարդի ծծանը։ Թաիլանդի մի մասում տարեկան դիտվում է 60 դեպք յուրաքանչյուր 10000-ին։ Խոլանգիոկարցինոման հիմնականում առաջանում 70 տարեկանում, իսկ առաջնային սկլերոզացնող խոլանգիտով մարդկանց մոտ՝ 40 տարեկանում։


== Նշաններ և ախտանիշներ ==

Խոլանգիոկարցինոմային բնորոշ են լյարդի ֆունկցիոնալ թեստերի շեղումները, դեղնությունը (աչքերի և մաշկի դեղնություն, երբ  լեղուղիները փակված են ուռուցքով), որովայնի ցավը (30-50% ), քորը (66%), քաշի կորուստը (30-50%), տենդը (մինչև 20% ) և մեզի ու կղանքի գույնի փոփոխությունները։ Ախտանշանները կախված են նաև ուռուցքի տեղակայումից. արտալյարդային լեղուղիներում տեղակայման դեպքում բնորոշ է դեղնություն, իսկ ներլյարդայինի դեպքում՝ ցավ առանց դեղնության։
Խոլանգիոկարցինոմայով հիվանդների մոտ դիտվում է «օբստրուկտիվ պատկեր»՝ բիլիռուբինի, հիմնային ֆոսֆատազի, գամմա գլուտամիլ տրանսֆերազի մակարդակի բարձրացում արյան մեջ։ Այդպիսի լաբորատոր տվյալներն առավել բնորոշ են լեղուղիների խցանմանը, քան լյարդի պարենքիմայի բորբոքմանը կամ ինֆեկցիային։


== Ծանոթագրություններ ==
Ուշացած լուսանկար (արձանախումբ)

«Ուշացած լուսանկար», արձանախումբ՝ նվիրված տարբեր սերունդների երեք վարպետներին՝ դուդուկահարներ Վաչե Հովսեփյանին, Լևոն Մադոյանին և Ջիվան Գասպարյանին։


== Տվյալները ==
Արձանախումբը գտնվում է Երևանի Աբովյան փողոցում։ Տեղադրվել է 2015 թվականի դեկտեմբերի 8-ին։ Հուշարձանի բացման արարողությանը մասնակցել են ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանը, Երևանի քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանը, Երևանի պատվավոր քաղաքացի, դուդուկահար Ջիվան Գասպարյանը, երևանցիներ, հյուրեր։ Հուշարձանն ստեղծվել է Երևանի քաղաքապետարանի մասնակցությամբ և «Տաշիր գրուպ» ընկերության հովանավորությամբ։


== Հեղինակներ ==
Ճարտարապետ՝ Լևոն Իգիթյան
Քանդակագործ՝ Դավիթ Մինասյան


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ատենադպիր Անդրեյան Ռատմանովի ապարանք

Ատենադպիր Անդրեյան Ռատմանովի ապարանք (ռուս.՝ Палаты дьяка Андреяна Ратманова), նախապետրոսյան ճարտարապետության հուշարձան Մոսկվայում (Բոլշոյ Կոզլովսկի նրբանցք, տուն 13/17)։ Կառուցվել է XVII դարի վերջին, վերակառուցվել XVIII դարի երկրորդ կեսին։ Ունի մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ։


== Պատմություն ==
Ավատային վարչության ատենադպիր Անդրեյան Ռատմանովի ապարանքը կառուցվել է XVII դարի վերջին։ XVIII դարի երկրորդ կեսին ապարանքը վերակառուցվել է և ստացել երկու կողաշենքով և գլխավոր տնով դասական առանձնատան տեսք։ XVIII դարի վերջում առանձնատունը պատկանել է Ի. Բ. Կոզլովսկուն, որի պատվին անվանվել են հարևան Բոլշոյ և Մալի Կոզլովսկի նրբանցքները։
1800-1830-ական թվականներին առանձնատունը պատկանել է 1812 թվականի Հայրենական պատերազմի հերոս Վասիլի Ալեքսանդրովիչ Սուխովո-Կոբիլինին։ Առանձնատանը մեծացել են նրա զավակները՝ դրամատուրգ Ալեքսանդր Վասիլևիչ Սուխովո-Կոբիլինը, նկարչուհի Սոֆյա Վասիլևնա Սուխովո-Կոբիլինան և գրող Ելիզավետա Վասիլևնա Սուխովո-Կոբիլինան (Եվգենյա Տուր)։ Այնտեղ է ապրել նաև Սուխովո-Կոբիլինների երեխաների ուսուցիչը՝ Մոսկվայի համալսարանի պրոֆեսոր Ֆեոդոր Մորոշկինը։ Մեկ այլ ուսուցչի՝ պրոֆեսոր Նիկոլայ Նադեժդինի հետ, Ելիզավետա Սուխովո-Կոբիլինան ունեցել է ռոմանտիկ հարաբերություններ, բայց նրա ծնողները խանգարել են հարսանիքին։
1960-ական թվականներին հայտնաբերվեց, որ առանձնատան ճակատը թաքցնում է XVII դարի ապարանքը։  Դրանից հետո սկսվեց ապարանքի սկզբնական տեսքի վերականգնումը, կցակառուցվեց առմուտք։ Այժմ ապարանքը տարբերվում է առանձնատան ավելի ուշ կառուցված մասերից ինչպես ճարտարապետությամբ, այնպես էլ ավելի բաց գույնով։ Շենքում տեղակայված է շահույթ չհետապնդող «Պուշկինյան գրադարան» հիմնադրամը։


== Ծանոթագրություններ ==
Բաշալյան

Բաշալյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Լևոն Ա. Բաշալյան (1868-1943), արձակագիր, հրապարակագիր, գրաքննադատ, թարգմանիչ։


== Տես նաև ==
Բաշլյան


== Ծանոթագրություններ ==
Օգոստոսի 12

Օգոստոսի 12, տարվա 224-րդ (նահանջ տարիներին՝ 225-րդ) օրն է։

Տարվա ավարտին մնում է 141 օր։


== Դեպքեր ==
1974 - Թուրքիան թուրքական ինքնավարություն ստեղծելու պահանջագիր է ներկայացնում Կիպրոսին
1985 - Ճապոնիայում Բոինգ-747-ը մխրճվում է Օսութաքա լեռան մեջ, զոհվում է 520, փրկվում՝ չորս մարդ
1999 - Ուկրաինայում ընդունվում է բոլոր սթափարանները փակելու որոշում


== Ծնունդներ ==
1670 - Ստեփանոս Ռոշքա, հայ բառարանագիր, եկեղեցական, մշակութային գործիչ
1838 - Օգյուստ Կարիեր ֆրանսիացի արևելագետ և հայագետ
1886 - Հովհաննես Քարամյան, քանդակազարդող վարպետ
1887 - Էրվին Շրյոդինգեր Erwin Schrödinger ավստրիացի ֆիզիկոս
1921 - Գրիգոր Քեշիշյան, արձակագիր
1926 - Սարգիս Սարգսյան, քանդակագործ
1935 - Բելա Հովնանյան, բալետի դերասանուհի
1937 - Վալյա Սամվելյան, ժողովրդական երգչուհի
1950 - Լենա Անթառանյան,հայ բանաստեղծուհի
1954 - Ֆրանսուա Օլանդ François Hollande 2012 թ.-ից Ֆրանսիայի նախագահ
Արցախի պատերազմի մասնակիցներ՝
1960 - Դավիթ Գևորգյան
1966 - Կոլյա Առստամյան
1967 - Արմեն Սողոյան, հոգեբույժ
1978 - Արման Նշանյան, դերասան և տենոր
1985 - Մերի Մակարյան, հեռուստահաղորդավարուհի և դերասանուհի
1990 - Մարիո Բալոտելլի Mario Balotelli իտալացի ֆուտբոլիստ
1992 - Կարա Դելևին, անգլիացի մոդել


== Մահեր ==

մ.թ.ա. 30 - Եգիպտոսի թագուհի Կլեոպատրա
1633 - իտալացի կոմպոզիտոր Յակոպո Պերի
1827 - անգլիացի միստիկ բանաստեղծ և նկարիչ Ուիլյամ Բլեյք
1887 - գերմանացի աստղագետ Օտտո Լասսեր
1900 - շախմատիստ Վիլհելմ Ստեյնից
1928 - չեխ երգահան Լեոշ Յանաչեկ
1940 - էստոնացի նկարիչ Նիկոլայ Տրիյկ
1951 - Երվանդ Շահազիզ, գրականագետ, պատմաբան
1955 - գերմանացի գրող Թոմաս Ման
1958 - Ղազար Տեր-Ղազարյան, հայ խորհրդային քիմիկոս
1960 - ֆիզիոլոգ Արշակ Հակոբյան
1964 - անգլիացի գրող Յան Ֆլեմինգ
1975 - թատրոնի և կինոյի դերասան Թաթուլ Դիլաքյան
1979 - Սուրեն Չարեկյան, հայ դիրիժոր, մանկավարժ
1982 - ամերիկացի դերասան Հենրի Ֆոնդա
Արցախի պատերազմում զոհվածներ՝
1992 - Մաղավուզում Արթուր Աղաբեկյան
1996 - սովետահայ աստղաֆիզիկոս Վիկտոր Համբարձումյան
1999 - կինոդերասան Պավել Արսենով
2000 - ֆրանսահայ նկարիչ Ժան Գառզու (Գառնիկ Զուլումյան)
2017 - Գրետա Գալստյան,հայ դերասանուհի


== Տոներ ==
Երիտասարդության միջազգային օր
Թայլանդ - Թագուհու ծննդյան օր և Մայրերի օր
Վրաստան - Դիդգորոբա
Լենինա (Միլլերովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լենինա (այլ կիրառումներ)Լենինա (ռուս.՝ Ленина), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանում։ Մտնում է Մալչևսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։


== Աշխարհագրություն ==


=== Փողոցներ ===
Լենինսյակայա


== Արտաքին հղումներ ==
Լենինա (խուտոր)(ռուս.)
Միքայել Վարդանյան (այլ կիրառումներ)

Միքայել Վարդանյան անուն ազգանունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց։

Միքայել Վարդանյան, հայ պատմաբան։
Միքայել Վարդանյան, հայ գործարար։
Միքայել Վարդանով, վավերագրական կինոյի վարպետ՝ ռեժիսոր, օպերատոր, սցենարիստ և արվեստագետ։
Տիմուր Սաֆին

Տիմուր Մարսելևիչ Սաֆին (ռուս.՝ Тимур Марселевич Сафин, օգոստոսի 4, 1992, Տաշկենտ), ռուս սուսերամարտիկ։
Տիմուր Սաֆինը դարձել է Եվրոպայի կրկնակի և աշխարհի չեմպիոն։
2016 թվականին մասնակցել է Օլիմպիական խաղերին և դարձել բրոնզե մեդալակիր։


== Կենսագրություն ==
Տիմուր Սաֆինը ծնվել է 1992 թվականի օգոստոսի 4-ին՝ Տաշկենտում։ Տեղափոխվել է Ռուսաստան 2001 թվականին։
Սկսել է զբաղվել սուսերամարտով 9 տարեկան հասակում։ 2012 թվականին թվականին դարձել է Ռուսասատնի ազգային հավաքականի անդամ։
2012 թվականին ստացել է Ռուսաստանի Սպորտի վարպետի կոչում։ 2010 թվականից սովորում է Ֆիզիկական կուլտուրայի համալսարանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Тимур САФИН;
Сафин Тимур Марселевич;
Timur SAFIN(չաշխատող հղում);
Քալկունց

Քալկունց (թուրքերեն՝ Değirmenli), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Սպերի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պրևեսեն Մոեն

Պրևեսեն Մոեն (ֆր.՝ Prévessin-Moëns) կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Ֆերնե Վոլտեր կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի օկրուգը Ժեկսն է։
Կոմունայի կոդը՝ 01313։


== Աշխարհագրություն ==
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 410 կմ հարավ-արևելք, դեպի հյուսիս-արևելք՝ Լիոն քաղաք, 115 կմ է և 70 կմ արևելք Բուրկ ան Բրեսից։
Կոմունայի տարածքում հոսում է Լյոն գետը։


== Կլիմա ==
Կլիման ցամաքային է՝ ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ Անձրևներ լինում են հիմնականում ամռանը։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 5980 մարդ։


== Քաղաքապետեր ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 4025 մարդկանցից 3056-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 969-ը `պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 75,9% է, 1999 թվականին՝ 66,9%)։ 3056 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 2806-ը (1465 տղամարդ, 1341 կին), գործազուրկ է եղել 250 մարդ (121 տղամարդ և 129 կին)։ 969 պասիվներից 376 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 196-ը՝ թոշակառու, 397 պասիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт (ֆր.)
«Превессен-Моэн» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի վիճակագրության և տնտեսագիտության ազգային ինստիտուտ։ Վերցված է 2014-06-06 
«Превессен-Моэн» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Վերցված է 2014-06-06
Մոնտեսկուդաիո

Մոնտեսկուդաիո (իտալերեն՝ Montescudaio), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Պիզա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1804 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 91 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 20 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 56040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0586։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 0586 651611
Էլեկտրոնային փոստ՝ mail@comune.casale-marittimo.pi.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.montescudaio.pi.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Մրցություն (մուլտֆիլմ)

Մրցություն (ռուս.՝ Состязание), խորհրդային կարճամետրաժ մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որը նկարահանվել է 1986 թվականին։ Պատմում է սև ու սպիտակ ներկերով զինված երկու տղաների ճակատամարտի մասին։ «Ուրախ կարուսել» № 17 մուլտիպլիկացիոն ալմանախի երկու սյուժեներից երկրորդն է։


== Սյուժե ==
Երկու տղաներ մրցույթ են կազմակերպում։ Նրանցից մեկը զինված էր սպիտակ ներկերով, իսկ մյուսը` սև։ Սկսելով նկարել պատի վրա` նրանք նորանոր կերպարներ են ստեղծում, որոնք մտնում են պայքարի մեջ։ Նախ հայտնվում են ճուտիկն ու ագռավը, հետո` հնդկահավն ու խոզը։ Խոզը դառնում է վիշապ, իսկ հնդկահավը` ձի։ Բայց հետո ձին դառնում է սպիտակ փիղ։ Սև ներկերով զինված տղան փղին տեղավորում է սև վանդակի մեջ։ Եվ այստեղ վիճաբանությունը նկարված կերպարներից փոխանցվում է նկարիչներին։ Կռվի ժամանակ տղաները փոխում են իրենց վրձինները, և կրկին մարտի մեջ են մտնում պատին նկարված հերոսներն ու առարկաները։ Թվում է, թե հակամարտությունը վերջ չունի, երբ անսպասելիորեն հաջողվում է ստեղծել այն, ինչը ներդաշնակորեն համատեղում է սև և սպիտակ ներկերը. դա գիշերային երկինքն է աստղերով։ Երկնքի վարագույրը բացվում է, և պարզ է դառնում, որ հակասությունները կարող են խաղաղ գոյատևել, ինչպես, օրինակ, շերտավոր զեբրը, նավաստին` շերտավոր շապիկով, սև-սպիտակ կատուն, պինգվինն ու կաչաղակը, իսկ վերջում` դաշնամուրի` ճանապարհի նմանվող ստեղները։


== Հեղինակներ ==
Ռեժիսոր` Լյուդմիլա Կոշկինա
Բեմադրող նկարիչ` Լյուդմիլա Կոշկինա
Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ` Էլվիրա Մասլովա, Նատալյա Բոգոմոլովա, Դմիտրի Կուլիկով
Սցենարի հեղինակ` Ռոզա Խուսնուտդինովա
Կոմպոզիտոր` Վլադիմիր Դավիդենկո


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Մրցություն»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Ուրախ կարուսել» № 17, «Մրցություն» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Հեմփշիրյան ոչխար

Հեմփշիրյան ոչխար (անգլ.՝ Hampshire sheep), ոչխարների մսաբրդատու ցեղ։ Ստացվել է Անգլիայում, Հեմփշիր, Ուիլտշիր և այլ կոմսություններում 19-րդ դարի առաջին կեսին՝ տեղական կոպտաբուրդ ու սևագլուխ խառնացեղերի և սաուտդաունյան ոչխարների տրամախաչումից։ Ոչխարներն անեղջյուր են, խոշոր, իրանը լայն և խոր, գլուխը մուգ բրդածածկով։ Վաղահաս է։ Տոհմային հոտերում հասուն խոյերի կենդանի զանգվածը՝ 90—110, մաքիներինը 65—75 կգ է։ Բրդատվությունը համապատասխանաբար՝ 5—6 և 3—4 կգ։ Բուրդը՝ 50—58 որակի, 7—8 սմ երկարության։ Պտղատվությունը՝ 150%։ Հեմփշիրյան ոչխարը լավ հարմարվում է տարբեր կլիմայական պայմաններին։