armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Բնեյ Բրակ

Բնեյ Բրակ (եբրայերեն՝ בְּנֵי בְּרַק‎) քաղաք Իսրայելում, ընդգրկված է Թել Ավիվի շրջանի մեջ, գտնվում է Գուշ Դան ագլոմերացիայի մեջ, որն արևելքից հարակից է Թել Ավիվին։ Բնակչությունը՝ ▲193 800 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2017)։
Այն հիմնադրվել է 1924 թվականին, քաղաքի կարգավիճակ է ստացել 1950 թվականին։ Բնակիչների մեծ մասը կրոնական հրեաներ են։ Քաղաքը մեծ արդյունաբերական կենտրոն է։
Քաղաքում կան մի քանի տասնյակ կրոնական դպրոցներ։ Քաղաքին պակասում են կինոթատրոններ, դիսկոտեկներ և ժամանցի այլ հարմարություններ։ Շաբաթ օրը փողոցների մեծ մասը փակ է տրանսպորտային միջոցների համար։
Զբաղեցնում է մոտ 7 կմ² տարածք։


== Հին Բնեյ Բրակ ==
Հին Բնեյ Բրակը փղշտացիների քաղաք էր, որը հիմնադրվել է երկաթե դարաշրջանում։ Այն հիշատակվում է «Սինաքերիբ կոթողի» մեջ՝ որպես փղշտացիների քաղաք։
Երկրորդ տաճարի շրջանի սկզբից ի վեր քաղաքը դարձել է հրեական բնակավայր։ Դա մի քանի անգամ հիշատակվում է Թալմուդում։ Նրան Զատկի Հագադում (աղոթարան) հիշատակվում է նաև որպես Ռաբբի Ակիվայի նստավայր։
Հին Բնեյի Բրակի տեղը եղել է բլուր՝ Ռամատ Գանի հարավում գտնվող Մասուբիմ ճանապարհի հանգույցի մոտ, ժամանակակից Այալոնի այգու տարածքում։ Այս խաչմերուկի անվանումը կապված է նաև Զատկական Հագադայից նշված պատմության հետ, որը պատմում է այն մասին, թե ինչպես են նշվում Ռաբբի Ակիվան Բնեյ Բրակում և հարակից այլ տարածքներում։


== Բնակչություն ==
Ըստ Իսրայելի վիճակագրության կենտրոնական բյուրոյի, բնակչությունը 2018 թվականի սկզբին կազմել է 193,774 մարդ։


== Տրանսպորտ ==


=== Ավտոբուսներ ===
Բնեյ Բրակը ուղղափառ համայնքի կարևոր կենտրոն է և ավտոբուսային գծերով կապված է Իսրայելի շատ քաղաքների հետ։ Ներքին գծերը (և Գուշ-Դանում) սպասարկում է «Դան» ընկերությունը։ Միջքաղաքային գծերը դեպի հյուսիս և Երուսաղեմ սպասարկվում են «Էգեդ» և «Նատիվ Էքսպրես» ընկերությունների կողմից, հարավում՝ «Աֆիքիմ» և «Մետրոպոլին» ընկերությունները, գործում են նաև «Կավիմ» և «Նազարեթ» տրանսպորտի և զբոսաշրջության ընկերությունները։


=== Երկաթուղային տրանսպորտ ===
Քաղաքն ունի Բնեյ Բրակ-Ռամաթ հա-Հայալ երկաթուղային կայարան, Աշխելոն-Հոդ հա Շարոն գիծը։
Համաձայն քաղաքի նախնական պլանի նախատեսվում էր, որ Թել Ավիվ մետրոյի կարմիր գիծը պետք է անցնի այդտեղով։


== Սպորտ ==
Առաջին տարիներին Բնեյ Բրակում գործում էին մի քանի մարզական հավաքականներ, օրինակ՝ երկու ֆուտբոլային թիմ, որոնցից մեկը՝ «Հապոել Բնեյ Բրակը», խաղում էր երկրորդ լիգայում, իսկ վոլեյբոլի՝ երեք թիմ։


== Մշակույթ ==

Բնեյ Բրակում կա մեկ թանգարան` Գինզահ Կիդուշ հա Շեմը, որը ներկայացնում է Եվրոպայում կրոնական հրեաների կյանքը Երկրորդ աշխարհամարտից առաջ և հետո։
40-50-ական թվականներին քաղաքում գործում էր 2 կինոթատրոն՝ Օրիան քաղաքի կենտրոնում և Դանը՝ Պարդես Կացի շրջանում։ Նորերը բացելու փորձերը հանդիպեցին դիմադրության քաղաքի կրոնական բնակիչների կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==
Պայթուցիկ նյութի լիցք (այլ կիրառումներ)

Պայթուցիկ նյութի լիցք,

Պայթեցման համար նախապատրաստված պայթուցիկ նյութի որոշակի քանակություն։ Ըստ ձևի լինում են կենտրոնացված և երկարավուն։ Կենտրոնացված լիցքերը տեղավորում են մեծ լայնական հատվածքով լեռնային փորվածքներում՝ խցերում (խցային լիցք)։ Երկարավուն լիցքերը տեղադրվում են հորատանցքերում (հորատանցքային լիցք) և պայթանցքերում (պայթանցքային լիցք)։
Լիցք վառոդային նետման, վառոդի որոշակի քանակություն, որն անհրաժեշտ է արկին (ական, գնդակ) հրազենի փողում շարժում հաղորդելու և այն տրված արագությամբ նետելու համար։ Վառոդային լիցքերը լինում են մարտական, հատուկ (մարտական տեխնիկայի և սպառազինության փորձարկման համար) և ոչ մարտական (կրակոցի ձայն արձակելու համար)։
Լիցք պինդ հրթիռային վառելիքի, պինդ վառելիքից պատրաստված որոշակի երկրաչափական ձև ունեցող մեկ կամ մի քանի գլանիկներ, որոնք տեղադրվում են շարժիչի խցիկում և առաջացնում են (ռեակտիվ շարժիչի փողանցքից այրման նյութերը դուրս հոսելիս) հրթիռը որոշակի արագությամբ և ուղղությամբ շարժող ռեակտիվ ուժ։
Լիցք հարվածող, արկում, ականում կամ փամփուշտի պարկուճում տեղավորված վառոդի որոշակի քանակություն, որը նախատեսված է հարվածող, այրող և լուսավորող տարրերը ռազմամթերքի իրանից դուրս նետելու համար։
Լիցք պայթուցիկ. արկում, ականում, հրթիռում, ձեռքի նռնակում տեղավորված պայթուցիկ նյութ, որի պայթյունն ուղեկցվում է ռազմամթերքի իրանի քայքայմամբ և առաջացած բեկորների շպրտմամբ։
Լիցք միջուկային, հրթիռի, ավիացիոն ռումբի մարտական մասում տեղավորված տրոհվող նյութ (ուրան-235, պլուտոնիում-239 և այլ իզոտոպներ), որից աննշան ժամանակամիջոցում տրոհման ինքնազարգացող շղթայական ռեակցիայի հետևանքով մեծ քանակությամբ էներգիա է անջատվում։
Լիցք ջերմամիջուկային, հիմնականում ջրածնի իզոտոպների խառնուրդ, որից միջուկային սինթեզի հետևանքով ավելի մեծ էներգիա է անջատվում, քան միջուկների տրոհումից։
Կարմիր փողկապների արկածները

«Կարմիր փողկապների արկածները» (ռուս.՝ Приключения красных галстуков), 1971 թվականի խորհրդային նկարված մուլտֆիլմ, ռազմահայրենասիրական ֆիլմ, որ ստեղծվել է ռեժիսորներ Վլադիմիր Պոպովի և Վլադիմիր Պեկարի կողմից։


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմը նվիրված է Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ տեղի ունեցած իրադարձություններին։ Այն պատմում է երեք պատանի պիոներների, ինչպես նաև ամբողջ խորհրդային ժողովրդի սխրանքի ու հայրենասիրության մասին։
Ֆաշիստները Ադոլֆ Հիտլերի գլխավորությամբ օկուպացրել են ռուսական քաղաքները, ներխուժել երեխաների սիրելի դպրոց, դուրս նետել ամբողջ կահույքը, դասագրքերն ու տետրերը։ Դրանք դիզել են իրար վրա ու այրել։ Այդ գործողություններին հետևում են երեք պիոներներ, որոնք պատրաստ են իրենց կյանքը զոհել հանուն հայրենիքի։ Խիզախ դպրոցականները (երկու տղա և մեկ աղջիկ) մշակում են բարդ պլան՝ նվաճողներին ոչնչացնելու և հայրենի հողում կարգը վերականգնելու նպատակով։ Արյունարբու ֆաշիստների հետ պայքարի ընթացքում երեխաները ցուցաբերում են խորամանկության ու խիզախության իսկական հրաշքներ, որոնք նրանց օգնում են կյանքի կոչել իրենց պլանը։
Ֆիլմի վերջում պիոներներին փրկում են Կարմիր բանակի զինվորները։


== Նկարահանող խումբ ==


== Քննադատություն ==
Լյուդվիգա Զակրժևսկայան «Искусство кино» ամսագրում տպագրված հոդվածում ֆիլմը ներկայացրել է որպես պիոներների մասին մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերի ոչ այնքան հաջող օրինակ։
Ֆիլմն ընդգրկվել է ամերիկյան «Animated Soviet Propaganda» հավաքածուում։ Քննադատը նշել է, որ մուլտֆիլմը 1970-ական թվականների սկզբի խորհրդային պրոպագանդայի ամենավատ օրինակներից մեկն է, որում ներկայացված են նացիստների ծաղրական և դպրոցականների ու Կարմիր բանակի զինվորների հերոսական կերպարները։


== Փառատոններ և ցուցադրություններ ==
2007 — ցուցադրություն «ДЕБОШИРФИЛЬМ — чистые грёзы-Х» փառատոնում, «1917 թվականի հոկտեմբերի հակաբուրժուական հեղափոխության 90-ամյակի առթիվ» ծրագրում. «Խորհրդային պրոպագանդան 30-60-ական թվականների անիմացիայում», մուլտֆիլմը կոչվել է ագիտացիայի գլուխգործոց,
2008 — ցուցադրություն «КИНОТЕАТР.DOC» նախագծի «Արխիվ։ 1960-80-ական թվականների խորհրդային մուլֆիլմերը Հայրենական մեծ պատերազմի մասին»,
2015 — մայիսի 9-ի ցուցադրություն Իրկուտսկում՝ Պատերազմի ու հաղթանակի մասին ֆիլմերի երեկոյի ընթացքում,
2015 — ցուցադրություն Բոգատոեի շրջանային մանկական գրադարանում՝ ավանդական «Մանկական ու պատանեկան գրքերի շաբաթվա» շրջանակներում,
2015 — ցուցադրություն «Нагорная» պատկերասրահում, ցուցադրության թեման՝ Մուլտիպլիկացիան և պատերազմը, հերոս պիոներներ, հանդիսատեսը՝ մանկապարտեզի նախապատրաստական խումբ և կրտսեր դպրոցականներ։


== Վերաթողարկում ==
2000-ական թվականներին մուլտֆիլմը թողարկվել է VHS-ով «Պիոներիա երկիր» (ռուս.՝ «Страна Пионерия») հավաքածուում, որում ընդգրկվել են նաև հետևյալ մուլտֆիլմերը՝ «Պիոների ջութակը» (ռուս.՝ Скрипка пионера), «Сказка о Мальчише-Кибальчише», «Орлёнок», «Երգ պատանի թմբկահարի մասին» (ռուս.՝ «Песня о юном барабанщике») և «Ավրորա»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Կարմիր փողկապների արկածները»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Կարմիր փողկապների արկածները» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Կարմիր փողկապների արկածները»
Ձախ Վիդրիխա

Ձախ Վիդրիխա (ռուս.՝ Левая Выдриха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վիդրիխա գետի աջ ափով՝ 11 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 19 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200312115100009761
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100976
Ավազանի կոդը - 13.01.02.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
(6030) Զոլենսկի

(6030) Զոլենսկի (անգլ.՝ Zolensky), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 7-ին Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,155823 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,9713 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3403 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2047,7 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175807 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,31° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6030) Զոլենսկի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գոբլիններ

Գոբլիններ (ֆր.՝ gobelin), համաձայն արևմտաեվրոպական դիցաբանության գերբնական մարդանման արարածներ են, որոնք ապրում են քարանձավներում և տանել չեն կարողանում արևի լույսը։


== Ստուգաբանություն ==
Բառը ծագում է հին ֆրանսերենի gobelin բառից, որը, հավանաբար, մոտ է գերմանական kobold բառին։ Ըստ այլ վարկածի դա բուն Gobel անվան փաղաքշական տարբերակն է։
«Խոբգոբլին» բառը առաջացել է «Գոբլինա» և «Խոբ» բառերի միացումից, ինչը նշանակում է փերի։ Անգլիայում խոբգոբլինը կատարում է տնապայի գործունեություն։
Գոբլինների հասակը 50 սմ-ից 1,5 մ է։ Նրանք ունեն ոչ համաչափ և սրածայր ականջներ, աչքերը մանր են և չար։


== Արտաքին տեսք ==
Արտաքին տեսքի տարբեր նկարագրություններ գոյություն ունեն, սակայն հավաստի է միայն մեկը, գոբլինները՝ համաշխարհային դիցաբանության ամենատգեղ արարածներից են։ Նրանք մարդակերպ են, բայց հասակը տատանվում է մեկ ոտնաչափից մինչև երկու մետր։ Թեպետ, գոբլինները կարողանում են փոխակերպվել մարդկանց, բայց նրանց արտաքինի մեջ երեք բան մնում են անփոփոխ՝ երկար ականջները, ահարկու աչքերը, որոնք նման են կատվի աչքերի և երկար ճանկերը։ Ականջները գոբլինները թաքցնում են գլխարկի տակ, ճանկերը՝ ձեռնոցներում, իսկ այ աչքերը թաքցնել հնարավոր չէ, այդ իսկ պատճառով ըստ ավանդության, նրանց կարելի է ճանաչել աչքերի միջոցով։


== Գրականության մեջ ==
Ըստ հայտնի անգլիացի հեքիաթագրի՝ Ջորջ Մակդոնալդի վարկածի, կար ժամանակ երբ գոբլինները ապրում էին երկրի մակերեսի վրա և նման էին մարդկանց։ Սակայն թագավորը, որը թագավորում էր այդ ժամանակ, ինչ-որ պատճառներով չսիրեց նրանց և նրանք ստիպված եղան թաքնվել։ Դարեր շարունակ անցկացնելով գետնի տակ՝ այդ մարդիկ շատ փոխվեցին, և նրանց սկսեցին անվանել գոբլիններ։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
XX դարի սկզբին Մեծ Գոբլիններ էին անվանում ԱՄՆ-ի նահանգների Կու-Կլուկս-Կլանի (ԿԿԿ) մասնաճյուղերի ղեկավարներին։


== Հղումներ ==
Բեստիարիյ։ Գոբլիններ
«Կանաչ մարդուկներ» Գոբլինները և նրանց տոհմը


== Տես նաև ==
Քսանա
Պիքսի
Լեպրեկոն
Բախուր (Արղանա-Մադենի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բախուր (այլ կիրառումներ)Բախուր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Արղանամադենի գավառակում։ Գտնվում էր Խարբերդ-Դիարբեքիր ճանապարհի աջ կողմում։
XX դարի սկզբներին միացված է Ախուր գյուղի հետ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հագարի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հակարի (այլ կիրառումներ)Հագարի, գետ Հայկական լեռնաշխարհի հյուսիս-արևելքում՝ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում։ Որոտան գետի ձախ և ամենամեծ վտակն է։ Ունի 113 կմ երկարություն և 2570 կմ² ավազան։
Սկիզբ է առնում Արցախի բարձրավանդակից՝ Դալիդաղ կոչվող լեռնազանգվածի հարավային լանջից։ Հոսում է հյուսիս-արևմուտքից հարավ-արևելք, խոշոր վտակը Հոչազն (Հոչանց) է (63 կմ)։ Սնումը խառն է, հորդացումը տեղի է ունենում մայիս-հունիսին ամիսներին։ Տարեկան միջին ծախսը կազմում է 16,2 մ/վ է, հոսքը՝ 510 միլիոն մ³։


== Անուն ==
Հագարի գետը հայտնի է նաև Ագար, Ագարա, Ագարա գետ, Ագարակի գետ, Ագարակու գետ, Ագարի, Ակարաչայ, Ակերա, Ակիրա, Աղավնո, Աղավնո գետ, Աղվան, Աղվանի, Աղվանից գետ, Աղվանո, Աղվանո գետ, Առան, Աքերաչայ, Աքյարա, Հագարչայ, Հագարու, Հագարու գետ, Հակար, Հակարի գետ, Հակարչայ, Հաքարլու, Հաքարու գետ, Հակարչայ, Հաքար, Հաքարա, Հաքարաչայ, Հաքարլու, Հաքարու գետ


== Ծանոթագրություններ ==
Տալլինի ռուսական թանգարան

Տալլինի ռուսական թանգարան (էստ․՝ Tallinna Vene Muuseum), մշակութային հաստատություն Էստոնիայում, Տալլինի քաղաքային թանգարանի յոթ մասնաճյուղերից մեկն է։
Ստեղծվել է Տալլինի ռուսական համայնքի մշակութային ժառանգությունը պահպանելու, հետազոտելու, ցուցադրելու և հանրահռչակելու համար։
Զբաղեցնում է Պիկկի փողոց, 29ա հասցեում գտնվող պատմական շենքը, որը Էստոնիայի պատմության մեջ մտել է որպես Անթս Լայկմաայի դպրոց-ատելիեի տեղադրության առաջին վայր (1904)։


== Պատմություն ==
Թանգարանը բացվել է 2016 թվականին։
Էստոնիայում ռուսական մշակույթի թանգարան ստեղծելու գաղափարը ծագել է դեռևս 1931 թվականին՝ այդ տարվա ապրիլին Պիկկի փողոց, 17 հասցեում գտնվող Մեծ գիլդիայի շենքում կայացած «Ռուսական ցուցահանդեսից» հետո։ Ցուցահանդեսին ներկա են եղել պետության ղեկավարի ներկայացուցիչ գնդապետ Յակոբսենը, Պեչորայի եպիսկոպոս Յոհանը, իսկ ավելի ուշ՝ Էստոնիայի Հանրապետության ղեկավար Կոնստանտին Պյատսը։
Խորհրդային տարիներին նախագիծը չի իրականացվել։ 1970-ական թվականների կեսերին Էստոնական ԽՍՀ նախարարների խորհուրդը և մշակույթի նախարարությունը քննարկել են ռուսական մշակույթի թանգարան ստեղծելու հարցը։ Ալեքսանդր Նևսկու տաճարի նկուղում նախատեսված էր եկեղեցական առարկաների և սրբապատկերների ցուցադրություն։
Այս հարցին վերադարձել են 2000-ական թվականներին։ Կազմակերպչական մեծ դեր են խաղացել Էստոնական քաղաքական գործիչներ Սերգեյ Իվանովը և Ստանիսլավ Չերեպանովը։ Նման պրոֆիլի թանգարանի ստեղծմանը աջակցում էին քաղաքային իշխանությունները, Ռուսաստանի և Էստոնիայի քաղաքական գործիչները, սակայն երկար ժամանակ որևէ կոնկրետ գործողություն չէր ձեռնարկվում, և թանգարանի համար պատշաճ տարածքներ երկար ժամանակ չէին գտնվում։ Հետագայում Իվանովի և քաղաքային իշխանությունների միջև տեղի ունեցավ կոնֆլիկտ, որն ավարտվեց դատական գործընթացներով։
2003 թվականին թանգարանը տեղավորելու համար տրվեց Կոյդուլա, 23 հասցեում գտնվող շենքը, որը պահանջում էր վերանորոգում։
2005 թվականին թանգարանն այցելել է Ռուսաստանի Մշակույթի և կինեմատոգրաֆիայի դաշնային գործակալության նախագահ Միխայիլ Շվիդկոյը։
2012 թվականին Տալլինի քաղաքային ժողովի որոշմամբ «Տալլինի ռուսական թանգարան» նպատակային հաստատությունն իրավունք ստացավ հետագա 15 տարիներին անվճար օգտագործելու Պիկկի փողոց, 29ա հասցեում գտնվող տարածքները որպես թանգարան և մշակութային կենտրոն։


== Ցուցադրություն ==
Մշտական ցուցադրություն դեռ կազմակերպված չէ, անցկացվում են ժամանակավոր ցուցահանդեսներ ։


== Գրականություն ==
Vene muuseumi nõukogu lasi Sergei Ivanovi lahti - Delfi, 11.10.2011


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տալլինի ռուսական թանգարան
Տալլինի ռուսական թանգարան (տեսանյութ)
Չերվոնոարմեյսկոե (գյուղ, Զաչեպիլովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՉերվոնոարմեյսկոեՉերվոնոարմեյսկոե (ուկրաիներեն՝ Червоноармійське), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զաչեպիլովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1920 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնոարմեյսկոե գյուղում բնակվում էր 185 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,9 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 205,56 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(20302) Կևինվոնգ

(20302) Կևինվոնգ, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս աստերոիդը հայտնաբերվել է 1998 թվականի մարտի 31-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(20302) Կևինվոնգ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Իոսիպովկա (գյուղ, Բրուսիլովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻոսիպովկաԻոսիպովկա (ուկրաիներեն՝ Йосипівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բրուսիլովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Իոսիպովկա գյուղում բնակվում էր 241 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1269 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 189,91 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆորտալեզայի գավառ

Ֆորտալեզայի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Fortaleza), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սեարա նահանգի մեջ։ Մտնում է Սերտոյնս Սեարենսիս նահանգի մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3 255 701 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 3345,532  կմ²։ Բնակչության խտությունը 973,1  մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 16 898 663 360,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 5 491,82 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,767։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Ակիրաս
Կաուկայա
Գործառնական մոտեցում

Գործառնական մոտեցում, քաղա­քագիտության մեթոդ, որը հետազոտում է այն մեխանիզմները, որոնք քաղաքական համակարգին հնարավորություն են ընձեռում հասնել ինքնապահպանման և հարմարվել շրջակա հասարակական միջավայրին։ Քաղաքական երևույթների և սոցիալ-տնտեսական գործընթացների միջև որոշակի գործառնական կապ գոյություն ունի։ Գործառնական մոտեցման միջոցով հետազոտվում են, օրինակ քաղաքական վարչակարգի ձև և հասարակության բարեկեցության փոխպայմանավորվածությունը։ Այս մեթոդի դիրքերից են դիտվում նաև բուն քաղաքական համակարգի ինքնապահպանումն ու կայունությունն ապահովող մեխանիզմները։ Ապացուցվում է, որ քաղաքական համակարգի յուրաքանչյուր տարր օժտված է հասարակության քաղաքական կյանքի կայունության ապահովման գործառույթով։


== Տես նաև ==
Կառուցվածքագործառնական վերլուծություն


== Գրականություն ==
Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, հատոր 1-12, 1974-1986 թթ, Երևան
Է․ Աղայան «Արդի հայերենի բացատրական բառարան», հատոր 1-2, 1976 թ, Երևան
А․ Б. Барихин "Большой юридический словарь", 2002 թ, Москва
Կասառի (գյուղ, Մառտնա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կասառի (այլ կիրառումներ)Կասառի (էստ․՝ Kasari), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Մառտնա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 49 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Փոքր Մասրիկ

Փոքր Մասրիկ (նախկին անվանումը` Փոքր Մազրա),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզի Վարդենիսի տարածաշրջանում, Վարդենիս քաղաքից մոտ 6 կմ հյուսիս, Մասրիկի դաշտում։ Վերանվանվել է Փոքր Մասրիկ 1991 թ. ապրիլի 3-ին։
Նախկինում Փոքր Մազրա անվան տակ ընդգրկված է եղել Ցարական Ռուսաստանի Երևանի նահանգի Նոր Բայազետի գավառում։ Խորհրդային տարիներին մասն է կազմել Հայկական ԽՍՀ Նոր Բայազետի գավառի, 1930 թվականից` Վարդենիսի շրջանի։ 1995 թվականից մտնում է ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի մեջ։ 


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Փոքր Մասրիկի մշտական բնակչությունը կազմել է 626, առկա բնակչությունը` 616 մարդ։ Մինչև 1989 թ. գյուղը հիմնականում բնակեցված է եղել ադրբեջանցիներով։ Փոքր Մասրիկի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Փոքր Մասրիկ բնակավայրը «GEOnet Names Server» կայքում։
Brady Kiesling, Rediscovering Armenia, p. 48, available online at the website of the Internet Archive:
Վարազդատ Կարապետյան

Վարազդատ Կարապետյան (ապրիլի 11, 1974(1974-04-11), Սևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քաղաքական գործիչ, ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավոր։ ՀՀ ԱԺ տարածքային կառավարման, տեղական ինքնակառավարման, գյուղատնտեսության և բնապահպանության հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահ։


== Կենսագրություն ==
1996 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետի միջազգային տնտեսական հարաբերությունների բաժինը, այնուհետև՝ Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի ասպիրանտուրան։ Տնտեսագիտության թեկնածու։ Բազմաթիվ գիտական հոդվածների և հետազոտությունների հեղինակ։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
1995-1996 թվականներին աշխատել է ՀՀ Կենտրոնական բանկում որպես դրամավարկային քաղաքականության վարչության տնտեսագիտական հետազոտությունների և վճարային հաշվեկշռի վերլուծության բաժնի մասնագետ, ապա՝ նախագահի օգնական։
1996-1997 թվականներին եղել է Մոսկվայի «Միռ նա զեմլե» ՍՊԸ-ի ֆինանսական տնօրեն, 1997-1999 թվականներին՝ Մոսկվայի «Տեխնո–ԱՍ» ՍՊԸ-ի ֆինանսական տնօրեն։
1999-2000 թվականներին զբաղեցրել է ՀՀ ֆինանսների և էկոնոմիկայի նախարարության Գավառի տեղական գանձապետական բաժանմունքի պետի, 2000-2002 թվականներին՝ «Հայագրոբանկ» ՓԲԸ-ի Գավառի մասնաճյուղի կառավարչի պաշտոնը։
2003 թվականինն դարձել է ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի առևտրաարդյունաբերական պալատի խորհրդատու։ Աշխատել է «Հայկական Կարիտաս» կազմակերպությունում, Գավառի պետական համալսարանում, Գերմանիայի միջազգային համագործակցության ընկերությունում (GIZ), Atos Consulting ընկերությունում։ 
2011-2012 թվականներին եղել է ՀՀ վարչապետի խորհրդական։ 2012 թվականին հունվարից մինչև 2014 թվականի հունիսը ղեկավարել է Հայաստանի Փոքր և միջին ձեռնարկատիրության զարգացման ազգային կենտրոն հիմնադրամը։ 2014 թվականին հուլիսին նշանակվել է Տարածքային զարգացման հիմնադրամի նախագահ։ 2017 թվականի հուլիսից զբաղեցրել է ՀՀ տարածքային կառավարման և զարգացման նախարարի տեղակալի պաշտոնը։
Վարազդատ Կարապետյանը 2018 թվականի մայիսի 1-ին հրաժարական տվեց ՀՀ տարածքային կառավարման և զարգացման փոխնախարարի պաշտոնից և հայտարարեց համաժողովրդական շարժմանը միանալու իր որոշման մասին։ 2018 թվականի դեկտեմբերի 9-ին ԱԺ պատգամավոր է ընտրվել «Իմ քայլը» կուսակցության դաշինքի թիվ 8 ընտրատարածքի տարածքային ընտրական ցուցակով։
Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Զեյլևո

Զեյլևո (ռուս.՝ Зейлево, բաշկիրերեն՝ Йәйләү), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Դյուտյուլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 183 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Երկրաչափական ոճ (արվեստ)

Երկրաչափական ոճ, հին հունական արվեստի զարգացման վաղ փուլերից մեկը (մ․թ․ա. 9-8-րդ դարեր)։ Երկրաչափական ոճի արվեստում մեծ վարպետության օրինակներ կան սափորանկարչության մեջ։ Այդ ոճի սափորների զարդը պարզ է ու կառուցիկ, կազմված ոլորանախշի, խաչերի, շրջանագծերի գոտիներից։ Զարգացման ավելի բարձր շրջանում (դիպիլոնյան սափոր, մ․ թ․ ա․ 8-րդ դար) կիրառվել են նաև մարդու երկրաչափականացված պարզունակ պատկերներ։ Նման բնույթի են ոսկերչական զարդարանքների արձանիկներն ու հարթաքանդակները։
Բոլշիե Կոտի

Բոլշիե Կոտի (ռուս.՝ Большие Коты), գյուղ Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի Իրկուտսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սահակ Օտապաշյան

Սահակ Օտապաշյան (1875, Սվազ - 1915, Մեծ եղեռնի զոհ), եկեղեցական գործիչ, մանկավարժ։


== Կենսագրություն ==
1901 թվականին ձեռնադրվել է վարդապետ։ Կ.Պոլսի Կեդրոնական վարժարանում դասավանդել է հայկական մատենագրություն և կրոն։ Որոշ ժամանակ եղել է ծննդավայրի Արամյան վարժարանի տնօրենը։ Սվազում, Ամասիայում, Մարզվանում, Սամսունում և Պրուսայում 1912-1914 թվականներին վարել է տեղապահի և առաջնորդի պաշտոնները։


== Ծանոթագրություններ ==
Հոկտեմբերյան զինված ապստամբություն Մոսկվայում (1917)

Հոկտեմբերյան զինված ապստամբություն Մոսկվայում (ռուս.՝ Октябрьское вооружённое восстание в Москве), Հոկտեմբերյան հեղափոխության շրջանում բոլշևիկների կողմից կազմակերպած զինված ապստամբություն Մոսկվայում 1917 թվականի հոկտեմբերի 25—նոյեմբերի 2 (նոյեմբերի 7—15)-ին։ 
Ավարտվեց քաղաքում խորհրդային ռեժիմի հաստատումով։ 
Որոշ պատմաբաններ մոսկովյան մարտերը գնահատում են որպես Ռուսաստանում քաղաքացիական պատերազմի սկիզբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարզասրահի շորտ

Մարզասրահի շորտ կամ սպորտային վարտիք, մարզասրահում մարզվելու համար նախատեսված հագուստ։ Մարզասրահի շորտերը հիմնականում օգտագործում են մարզասրահում ավելի հարմար սպորտով զբաղվելու համար, և այն կրում են նաև ելնելով հիգիենայի որոշակի կանոններից։
Այս տեսակի շորտերը սովորաբար լինում են փայլուն և ունենում են նաև վերնաշապիկ։ Մարզասրահի շորտերը շատերը նաև կրում են առանց ներքնազգեստի։
Առաջին այս տեսակի շորտերը արտադրվել են 1970-ականներին։
Խրեբտիցա

Խրեբտիցա (ռուս.՝ Хребтица), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սյամժենա գետի ձախ ափում՝ 100 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Գետաբերանը գտնվում է հյուսիսային լանջերին մոտ, 12 կմ հյուսիս-արևելք Բիրյակով գյուղի մոտ։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100112103000005696
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000569
Ավազանի կոդը - 03.02.01.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Շավարշ Մուրադյան

Շավարշ Մարտունի Մուրադյան, (նոյեմբերի 18, 1996(1996-11-18), Կապան, Սյունիքի մարզ, Հայաստան - սեպտեմբերի 29, 2020(2020-09-29), Մարտակերտ, Թարթառի շրջան, Ադրբեջան), ռազմական գործիչ, ազատամարտիկ։


== Կենսագրություն ==
Շավարշ Մարտունի Մուրադյանը ծնվել է 1996 թվականի նոյեմբարի 18-ին Հայաստանի Սյունիքի մարզի Կապան քաղաքում՝ ազատամարտիկ Մարտուն Մուրադյանի և Անահիտ Թումանյանի ընտանիքում։ Եղել է ընտանքի 2 զավակներից ավագը։ 
2003 թվականին ընդունվել և 2011 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Հայաստանի Սյունիքի մարզի Կապան քաղաքի թիվ 7 հիմնական դպրոցի 9-րդ դասարանը։ 2011 թվականից ուսումը շարունակել է Կապանի թիվ 3 միջնակարգ դպրոցում։
2013 թվականին Շավարշը մասնակցել է Ֆլեքս միջազգային ծրագրին և մեկ տարի ուսումը շարունակել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Օրեգոն նահանգի Վերնոնիա քաղաքի ավագ դպրոցում և ճանաչվել է տարվա լավագույն աշակերտ՝ դպրոցի տնօրենի կողմից մեդալով պարգևատրվելով։
2014 թվականին վերադարձել է Կապան և ուսումը շարունակել է Հայաստանի Սյունիքի մարզի Եղեգի միջնակարգ դպրոցում՝ 2015 թվականին ավարտելով այն գերազանցությամբ։ Նույն տարի ընդունվել է Հայաստանի ամերիկյան համալսարան։ 2014-2016 թվականին ակտիվորեն զբաղվել է կամավորական աշխատանքներով։


== Ռազմական գործունեություն ==
2015 թվականի ամռանը զորակոչվել է Հայկական բանակ և ծառայել Արցախի հանրապետության Մարտակերտ քաղաքում՝ որպես գնդացրորդ։ 2016 թվականին մասնակցել է Ապրիլյան քառօրյա պատերազմին։ 2017 թվականին՝ զինվորական ծառայությունն ավարտելուց հետո ուսումը շարունակել է Հայաստանի ամերիկյան համալսարանում։
2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Ադրբեջանի Հանրապետության կողմից կազմակերպված հայ-ադրբեջանական պատերազմում Շավարշը կամավոր հիմունքներով «Արծիվ-30 Արարատ» ՌՀՀԿ մահապարտների ջոկատով մեկնել է Մարտակետ՝ այն նույն վայրը, որտեղ անցկացրել էր պարտադիր զինվորական ծառայությունն ու զոհվել է սեպտեմբերի 29-ին՝ պատերազմի սկզբից 2 օր անց՝ 24 տարեկանում։ Մահապարտների 8 հոգանոց խմբի հետ իր կողմից մղված մեկուկես ժամանոց մարտի վերջում Շավարշը զոհվել է, մյուս յոթը վիրավորվել են։


== Պարգևներ ==
«Քաջարի մարտիկ» կրծքանշան
«Հայոց բանակի գերազանցիկ» կրծքանշան
«Մարշալ Բաղրամյան» մեդալ
«Աղբյուր Սերոբ» մեդալ
«ՀԱԲ-30» մեդալ
«Արծիվ-30 Արարատ» մեդալ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ձեզ բացակա չենք դնի․ Շավարշ Մարտունի Մուրադյան
Երկրորդ ալիա

Երկրորդ ալիյա, 1904-1914 թվականներին կատարված կարևոր հրեական ներգաղթ, որի ընթացքում մոտավորապես 40 հազար հրեա է տեղափոխվել է այդ ժամանակ Օսմանյան կայսրության տիրապետության տակ գտնվող Պաղեստինի տարածք, հիմնականում՝ Ռուսական կայսրությունից, իսկ ոմանք՝ Եմենից։ Այս ներգաղթի դրդապատճառներն էին Ռուսասկան կայսրության տարածքում տեղի ունեցող հակահրեական ջարդերը, որոնցից ամենահայտնին է 1903 թվականի Քիշնևի ջարդը։ Չնայած որ երկրորդ ալիյան մեծ դեր է խաղացել Պաղեստինում հրեական բնակչության հաստատման գործում, բայց Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկսումից հետո եկածների կեսը արտագաղտել է ուրիշ երկրներ։
Երկրորդ ալիայի ներկայացուցիչների մեծամասնություն օրտոդոքսալ հուդայականներ էին, որոնք չէին կիսում սիոնականության սկզբունքները։ Միաժամանակ, այս ժամանակաշրջանի ներգաղթյալների շատերը հետաքրքրված էին սոցիալիստական գաղափարախոսությամբ, ինչը Պաղեստինում քաղաքական կուսակցությունների և բանվորական կազմակերպությունների ստեղծման դրդապատճառ է հանդիսացել։ Նրանց կարգախոսն էր՝ «Հրեական աշխատանքը հրեական հողին»։ 1909 թվականին նրանք հիմնել են առաջին կիբուցը՝ Դեգանիան, որը դարձել է կիբուցական շարժման սկիզբը, ինչպես նաև կազմավորել են ինքնապաշտպանության առաջին հրեական կազմակերպությունը՝ Հա-Շոմեր։ Հիմնված է եղել նաև Յաֆֆայի արվարձան Ահուզաթ-Բայիթը, որը ապագայում աճել է և դարձել ժամանակակից Թել Ավիվը։ Այս ժամանակահատվածում լայն տարածում է ստացել նաև վերակենդանացված եբրայերենը, որով սկսվել են թերթեր և տարբեր գրականություն տպագրվել։
Երկրորդ ալիյան համարյա վերջացել է այն ժամանակ, երբ սկսվել է առաջին համաշխարհային պատերազմը։


== Գրականություն ==
Դավիթ Բեն-Գուրիոն, From Class to Nation: Reflections on the Vocation and Mission of the Labor Movement (Hebrew), Am Oved (1976)
Ռաջեշ Վիվեկ

Ռաջեշ Վիվեկ Ուպադհյա (Հինդի राजेश विवेक उपाध्याय, հունվարի 31, 1949(1949-01-31), Jaunpur, Varanasi division, United Provinces, Dominion of India - հունվարի 14, 2016(2016-01-14), Հայդարաբադ, Հնդկաստան), թատրոնի և կինոյի հնդիկ դերասան, նկարահանվել է հիմնականում հինդի լեզվով ֆիլմերում։ Ֆիլմում նա կատարել է երկրորդական և էպիզոդիկ դերեր։ Առավել հայտնի է «Լաագան», «Վերադարձ հայրենիք» և «Ջոդհան և Աքբարը» ֆիլմերից։


== Կենսագրություն ==
Նա դերասնական վարպետություն է ուսումնասիրել Ազգային դրամայի դպրոցում Իբրահիմ Ալկազի ղեկավարությամբ և այս թատրոնի թատերախմբի անդամ էր։ Խաղալով Begum Ka Takiya պիեսում՝ նրան նկատում է կինոռեժիսոր Շյամ Բենեգալը, որը նրան հրավիրում է խաղալ դերվիշի դերը՝ «Խելագարություն» ֆիլմում (1978 թվական)։ Հաջորդ անգամ դերասանն էկրանին հայտնվում է Հնդկաստանի առաջին նախագահ Ռաջենդրա Պրասադի փոքր դերով՝ Ռիչարդ Աթենբորոի «Գանդի» ֆիլմում (1982 թվական)։ Այս ամբողջ ընթացքում նա մնում է թատերախմբում, բայց 1980-ականների վերջին նա ստիպված է լինում հեռանալ, երբ նրան թույլ չեն տալիս մասնակցել Լադակխում «Joshilaay» ֆիլմի նկարահանումներին։ Սկզբում նրան հանդիաստեսը հիշեց «Veerana» (1988 թվական) և «Joshilay» (1989 թվական) ֆիլմերում նրա բացասական դերերով, այնուհետև նա հաճախ խաղում էր օգնականների դերերը, իսկ ավելի ուշ նա սկսեց խաղալ կատակերգիկ կամ երկրորդական դերեր։ Նրա ֆիլմերի շարքերում են «Գանգա, քո ջրերը պղտորված են» (1985 թվական, դրվագ), «Տիկին Մայյա» (1993 թվական, Պատան), «Ավազակների թագուհի» (1994 թվական, Մուշկիմ Կին) ֆիլմերը։ Հաճախ ստանում էր մարդկանց դեր ոչ աշխարհից. սադհու, մունի, սանիյասի կամ դակոիտների ավազակներ։
Գնահատելով նրա խաղը՝ Աշուտոշ Գովարիկերը նրան իր 2001 թվականի պատմական սպորտային «Լաագան. Մի անգամ Հնդկաստանում» ֆիլմում տալիս է աստղագետ Գուրանի դերը։ Ֆիլմը մեծ հաջողություն ունեցավ և Հնդկաստանի առաջադրվեց «Օսկար» մրցանակաբաշխությանը, ինչը դերասանին բերեց փառքի իր բաժինը։ Նա կրկին նկարահանվում է Գովարիկերի հաջորդ՝ «Վերադարձ հայրենիք» (2004 թվական) ֆիլմում որպես գյուղական փոստատար : Այս երկու ֆիլմերում նրա խաղը ստացավ դրական գնահատական։ Հետագայում Ռաջեշը նկարահանվում է «Բանթի և Բաբլի» (2005 թվական) ֆիլմում որպես ապստամբ, «Ջոդհան և Աքբարը» ֆիլմում պալատական Չուգթայ Խանի դերակատարմամբ, «Օ՜, Աստվա՛ծ իմ, դու հզոր ես» ֆիլմում (2008թվական) որպես աղքատ, «Վիր՝ ազգի հերոս» (2010 թվական) ֆիլմում որպես պուջարի և «Կրակե ուղի» (2012 թվական) ֆիլմում  ոստիկանության կոռումպացված տեսուչ։ Նկարահանվել է նաև Mahabharat, Bharat Ek Khoj ւ Aghori հայտնի սերիալներում։
Իր կյանքի վերջին տարիներին նա փորձում է իրեն տարածաշրջանային կինեմատոգրաֆում՝ նկարահանվելով տելուգերենով «Yevade Subramanyam» ֆիլմում (2015 թվական) և կաննադա լեզվով «Nagarahavu» (2016 թվական) ֆիլմում։ 2016 թվականի հունվարի 14-ին Հայդարաբադում հերթական ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ դերասանը սրտի կաթված ունեցավ, ինչը հանգեցնում է նրա մահվան։ Ռաջեշ Վիվեկին դիակիզվել է ըստ հնդկական ավանդույթների հաջորդ օրը Մումբայում։ Վերջին ծեսերը կատարել է նրա որդին` Վայբավան։


== Ծանոթագրություններ ==
Պավել Շեխտման

Պավել Իոսիֆի Շեխտման (ռուս.՝ Павел Иосифович Шехтман, օգոստոսի 22, 1967(1967-08-22), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), հրեական ծագումով ռուսաստանյան պատմաբան։ Զբաղվում է Հայոց պատմությունով։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1967 թվականին Մոսկվայում։ Ավարտել է Պատմա-արխիվային համալսարան։ Աշխատել է «Доброе слово» հրատարակչությունում, համագործակցում է «Pro Armenia» մոսկովյան հայկական պարբերագրի հետ։ Գրել է շատ գրքեր հայ-ադրեբեջանական թեմայով, հատկապես 20-րդ դարի Անդրկովկասի իրադարձությունների մասին մի շարք աշխատանքներ ունի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
«Пламя давних пожаров» աշխատանքը (ռուս.)
Տարասովո (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏարասովոՏարասովո (ռուս.՝ Тарасово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Երնջակ (քաղաք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Երնջակ (այլ կիրառումներ)Երնջակ, նախկինում վաղ միջնադարյան հայաբնակ քաղաք, որն այժմ քաղաքատեղի է ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Նախիջևանի Հանրապետության Ջուղայի շրջանի տարածքում։ Գտնվում է Մեծ Հայքի Սյունիք նահանգի Երնջակ գավառի կենտրոնում, Երնջակ գետի միջին հոսանքում, համանուն բերդի մոտ։


== Աշխարհագրություն ==
Քաղաքը գտնվում էր ներկայիս Ջուղայի շրջանի Պարոնտեր գյուղի տեղոմ և նրա մերձակայքում։ Ընդգրկում էր շուրջ 4-5 կմ² տարածություն։
19-րդ դարի կեսերին Պարոնտեր գյուղի պարսիկ բնակիչները քաղաքատեղի ավերակները վեր են ածել մշակովի դաշտերի։ Այժմ քաղաքատեղի ծայրամասային շինությունների ավերակների աննշան հետքերը տեսանելի են Երնջակ գետի աջակողմյան ձորակներում ու բարձունքների վրա։


== Գերեզմանատուն ==
Երնջակ քաղաքի հյուսիսարևելյան կողմում, լեռնալանջին գտնվում էր 9-12-րդ դարերին պատկանող գերեզմանատուն։ Մինչև 20-րդ դարի սկգբները այս գերեզմանատան պահպանված տապանաքարերի թիվը կազմել է ավելի քան 120, որոնք աստիճանաբար տեղահան են արված և ծածկված են հողի շերտով։ Մնացած տապանաքարերի արձանագրությունները քայքայված են։ 1980-ականների դրությամբ առկա էր միայն 15 հարթ տապանաքար խաչքարերի տեսքով։ Տապանքարերից 8 արձանագիր էին։


== Ծանոթագրություններ ==
Մագրի

Մագրի (ֆր.՝ Magrie), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 514 մարդ, բնակչության խտությունը` 51.66 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.95 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 650 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 155 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 24 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 331 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 233-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 98։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,4 %։ 233 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 204 անձ (101 տղամարդ և 103 կին)։ Գործազուրկ են եղել 29 անձ (14 տղամարդ և 15 կին)։ 98 անաշխատունակներից 23-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 49-ը` թոշակառուներ, իսկ 26-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Հայաստանի բանտերի ցանկ

Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական հիմնարկներ (բանտեր), Հայաստանի տարածքում գործող քրեակատարողական հիմնարկներ ամբողջական ցանկ։
2001 թվականին ՀՀ Քրեական պատիժների իրականացման վարչությունը ենթակա ստորաբաժանումներով հանձնվել է ՀՀ արդարադատության նախարարության ենթակայությանը և առ այսօր գործում է որպես ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական ծառայություն՝ կենտրոնական մարմինը՝ քրեակատարողական վարչություն և 12 հիմնարկներ։
Համաձայն Հայաստանի Արդարադատության Նախարարության տվյալների 2010 թվականի հունիսի 1-ի դրությամբ Հայաստանի 12 բանտերում պահվում են 4786 մարդ, որից 1354–ը` կալանավոր։


== Ցանկ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հայաստանի ԱՆ Քրեակատարողական ծառայություն Archived 2018-08-11 at the Wayback Machine.
Ուղեցույց. Կալանավորված և դատապարտված անձանց իրավունքները Հայաստանում
ՀՀ Արդարադատության Նախարարություն — ՔԿ վարչության վիճակագրություն  Archived 2007-12-28 at the Wayback Machine.
Ալբանիայի սոցիալիստական կուսակցություն

Ալբանիայի սոցիալիստական կուսակցություն (ալբ․՝ Partia Socialiste e Shqipërisë, PD), քաղաքական կուսակցություն Ալբանիայում, Ալբանիայի երկու գլխավոր քաղաքական կուսակցություններից մեկը։ Ստեղծվել է 1990 թվականին։ Այս կուսակցության դիրքերը հատկապես ուժեղ են ավելի զարգացած Ալբանիայի հարավում, որտեղ բնակչության մեջ գերակշռում են Ալբանիայի երկու խոշորագույն էթնիկական խմբերից մեկը։
Սոցինտերնի անդամ է հանդիսանում։


== Պատմություն ==
Ալբանիայի սոցիալիստական կուսակցությունը Ալբանիայի աշխատավորների կուսակցության իրավահաջորդն է, ի դեպ աշխատավորների կուսակցությունը միակ կուսակցությունն էր խորհրդային վարչակարգի ժամանակ։


== Արդիականություն ==
1997 թվականին դեմոկրատական կուսակցությունից խլել է իշխանությունը, որը երկիրը հասցրել էր քաղաքական ճգնաժամի, քաղաքացիական պատերազմի եզրին։
Պառլամենտական ընտրություններին 2002 թվականի ստացավ 73 տեղ և ձևավորեց իշխանությունը, սակայն 2005 թվականի ընտրություններին կորցրեց իր պառլամենտական մեծամասնությունը և միացավ ընդդիմությանը։


== Կառավարումը ==
Կուսակցության նախագահը Էդի Ռաման (Edi Rama) է։ Ստեղծումից մինչև 2005 թվականի սեպտեմբերի մեկը կուսակցության նախագահը եղել է Ֆատոս Նանոն, ով հեռացել է ընտրությունների պարտությունից հետո։ 1996-1997 թվականներին գլխավոր քարտուղարը եղել է Ռեջեպ Մեյդանին, ապագա Ալբանիայի նախագահը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Միկլոշ Բենսե

Միկլոշ Բենսե (հունգ.՝ Bencze Miklós, հունիսի 19, 1911(1911-06-19), Բուդապեշտ, Ավստրո-Հունգարիա - հունվարի 24, 1992(1992-01-24), Դոտան), հունգարացի-ամերիկացի օպերային երգիչ (բաս)։


== Կենսագրություն ==
Միկլոշ Բենսեն ծնվել է 1911 թվականին Բուդապեշտում։ 1947 թվականին կրթաթոշակ է ստացել և սովորել տենոր Մանֆրեդո Պոլվերոսիի մոտ։ Բեմելը կայացել է 1946 թվականին Հունգարիայի պետական օպերայում, որտեղ Տրուբադուր օպերայում հանդես է եկել Ֆերանդոյի դերում։ Հանդես է եկել նաև Բուդապեշտի քաղաքային օպերային թատրոնի, Վիեննայի և Ինսբրուքի օպերային ընկերությունների հետ։ Ամուսնացել է Բուդապեշտում ծնված Իլոնա Աննա Սաբարիի հետ։
1957 թվականին, երբ սովետական զորքերը մտան Բուդապեշտ վերջ դնելու 1956 թվականի հունգարական հեղափոխությանը, Բենսեն կնոջ հետ հեռացավ Հունգարիայից և արտագաղթեց ԱՄՆ, որտեղ Ռոքֆելեր հիմնադրամից ստանալով դրամաշնորհ՝ հանդես եկավ Նյու Յորքի Քարնեջի Հոլում։ Շարունակելով օպերային կարիերան և հանդես գալով մեծ օպերային թատրոններում Սպարաֆուչիլի, Լեպորելոյի, Դոն Բազիլիոյի և Մեֆիստոյի դերերում, միաժամանակ նա դասավանդել և հանդես է եկել որպես Artist-in-residence Բեյլորի համալսարանում, Տեխաս, Ուեյկո, 1964 թվականից՝ Միսսիսիպիի համալսարանում։ Նրա սաներից շատերը դարձել են հայտնի երգիչներ և ուսուցիչներ։ 1977 թվականին հրաժեշտ տալով բեմին՝ Բենսեն երգեցողություն է դասավանդել Ալաբամա նահանգի Դոտան քաղաքի Ուոլեսի համայնքային քոլեջում։


== Դերերգեր ==
Պյոտր Չայկովսկի՝ Եվգենի Օնեգին
Շառլ Գունո՝ Ֆաուստ, Մեֆիստո
Մոցարտ՝ Ֆիգարոյի ամուսնությունը, բժիշկ Բարտոլո
Մոցարտ՝  Դոն Ժուան, Լեպորելլո
Ռոսսինի՝ Սևիլյան սափրիչ, Դոն Բազիլիո
Վերդի՝ Տրուբադուր, Ֆերանդո
Վերդի՝ Ռիգոլետտո, Սպարաֆուչիլ
Վերդի՝ Օթելլո, Լոդովիկո
Վերդի՝ Ֆալստաֆ, Պիստոլ


== Ծանոթագրություններ ==
Լյումանդու (գյուղ, Կոհիլա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼյումանդուԼյումանդու (էստ․՝ Lümandu), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Կոհիլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 24 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Գառնահովիտի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արագածոտնի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արագածոտնի մարզի Գառնահովիտ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 15 հուշարձան (10 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
1961 թվականը կերպարվեստի մեջ


== Իրադարձություններ ==
Ապրիլի 14 - Իվ Քլեյնը պատենտավորել է Միջազգային Քլեյնի կապույտը։
Լույս է տեսել Իրվինգ Սթոունի գրած Միքելանջելոյի կենսագրական՝ «Տառապանքներ և ուրախություններ» վեպը։
Օգոստոսի 21 - Լոնդոնի ազգային պատկերասրահից գողացել են Ֆրանցիսկո Գոյայի Վելինգթոնի դուքսի դիմանկարը։
Հոկտեմբերի 20 - Մոսկվայի Թատերական հրապարակում բացվել է Կարլ Մարքսի գրանիտե հուշարձանը։ Հեղինակներն են՝ Լև Կերբել (քանդակագործ),  Ռ․ Բեգունեց, Ն․ Կովալչուկ, Վ․ Մակարևիչ և Վ․ Մորգուլիս (ճարտարապետներ)։


== Մրցանակներ ==
Արչիբալդի մրցանակ, ստացել է Ուիլիամ Փայջընը
Լենինյան մրցանակ, ստացել են Մարտիրոս Սարյանը («Իմ հայրենիքը» շարքի համար) և Բորիս Պրորոկովը («Դա չպետք է կրկնվի» շարքի համար)։


== Ստեղծագործություններ ==
Ալեքսանդր Արխիպենկո – Շեբայի թագուհին (քանդակ)
Պետեր Բլեյք –  Ինքնադիմանակար կրծքանշաններով
Ալբերտո Ջիակոմետի – Քայլող մարդը (բրոնզ)
Ռոյ Լիխտենշտայն
Էլեկտրական լար
Ամուսնական մատանի
Գնդակով աղջիկը
Ես կարող եմ տեսնել ողջ սենյակը, և այնտեղ ոչ-ոք չկա
Տե՛ս Միքի
Պարոն Բելամին
Ռոթո բրոյլ


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (3483)

Ժողովածու (3483), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3483 թվի տակ։    Գրված է թղթի վրա, որը ունի 13×9 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 199 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորագրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Հիշատակարաններ՝ ստացողի՝ 197բ, հետագայի՝ 199բ, (1439 թ․), 198բ, 199բ (1703 թ․), 3ա (1811 թ․), 2ա (1819 թ․):


== Բովանդակություն ==
Մխ․ Սկեռացւոյ Յաղագս հեմապատութեան ԺԲ առաքելոց։
Ստ․ Օրրելեան Ի դիմաց Հերետիկոսաց։
Հակաճառութիւն ընդդէմ երկաբնակաց։
Վարդ․ Արևելցւոյ Թուղթ առ Հեթում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալիօրան

Ալիօրան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։ Գտնվում էր Շապին Գարահիսար քաղաքից 32 կմ հյուսիս-արևելք՝ Արմետի գյուղից ոչ հեռու՝ Ալաջուր գետի ակունքների մոտ։
Տարածքը եղել է բարձ լեռնային վայրում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
NEWS.am

NEWS.am (հայերեն՝ Լուրեր Հայաստանից - NEWS.am), հայաստանյան  լրատվական-վերլուծական գործակալություն։ Մասնագիտացած է լրատվական և վերլուծական նյութերի պատրաստման ու դրանց սփռման գործում։
Կայքը իրեն նկարագրում է որպես «անկախ լրատվական-վերլուծական գործակալությունը մասնագիտացած է լրատվական և վերլուծական նյութերի պատրաստման ու դրանց սփռման գործում»։


== Պատմություն ==
Կայքը հիմնադրվել է 2009 թվականի հուլիսին։


== Բովանդակություն ==
Ինչպես նշված է կայքում, կայքը տալիս է լրատվական տեղեկատվություն Հայաստանի ու Արցախի, ինչպես նաև Սփյուռքի հասարակական, քաղաքական և տնտեսական իրադարձությունների մասին։ Այն նաև իր ուշադրության կենտրոնում է պահում Հարավային Կովկասի երկրների կարևոր իրադարձությունները, խնդիրներն ու զարգացումները։
Ինչպես նշված է կայքում, գործակալության հիմնական բովանդակությունն են կազմում.

Հրատապ լուրեր Հայաստանից, Արցախին և հայկական սփյուռքից։
Թարմ լրահոս 4 լեզուներով՝ հայերեն, ռուսերեն, անգլերեն և թուրքերեն
Հայաստանի, Վրաստանի, Ադրբեջանի, Իրանի, Թուրքիայի, Ռուսաստանի տպագիր և էլեկտրոնային լրատվամիջոցների, ինչպես նաև աշխարհի առաջատար հրատարակությունների տեսություն
Հարցազրույցներ, ուղիղ եթերներ, վերլուծություններ, մեկնաբանություններ, թղթակցություններ և ֆոտոթղթակցություններ
Թեմատիկ տեղեկագրեր


== Վիճակագրություն ==
2020 թ. փետրվարի դրությամբ կայքն ունենում է օրական մոտ 340 000 այցելու։


== Անձնակազմ ==
NEWS.am լրատվական գործակալության անձնակազմի անդամներ են.

Արմենիկա Կիվիրյան, գլխավոր խմբագիր
Անդրանիկ Իսպիրյան, խմբագիր
Արթուր Խեմչյան, խմբագիր
Աննա Ղազարյան, խմբագիր
Նարինե Հովհաննիսյան, խմբագիր
Արսեն Սարգսյան, ֆոտոլրագրող
Աիդա Հովհաննիսյան, լրագրող
Քնքուշ Հովհաննիսյան, լրագրող
Մարիա Ասատրյան, լրագրող
Արմինե Գևորգյան, լրագրող
Թագուհի Մելքոնյան, լրագրող
Ամալյա Գաբրիելյան, լրագրող
Անի Աֆյան, լրագրող
Հայկ Հովհաննիսյան, օպերատոր
Վահագն Սարգսյան, օպերատոր


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (2501-2600)

Աստերոիդների ցանկ (2401-2500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (2601-2700)
 Աստերոիդների ցանկ (2401-2500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (2601-2700)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (1)-(5000)»։ www.minorplanetcenter.net
(245) Վերա

(245) Վերա (անգլ.՝ Vera), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1885 թվականի փետրվարի 6-ին Նորման Պոգսոնի կողմից Մադրասում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,101047 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4994 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7027 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Վերա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,5063 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1994,62 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,180485 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,16° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(245) Վերա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Էլիզե Ռիխտեր

Էլիզե Ռիխտեր (գերմ.՝ Elise Richter, 2 մարտի, 1865, Վիեննա, Ավստրո-Հունգարիա - 23 հունիսի, 1943, Տերեզիենշտադտ, Տերեզին, Լիտոմերիցեի շրջան), ավստրիացի գիտնական, բանասեր, 1905 թվականին դարձել է առաջին կինը, որ Վիեննայի համալսարանում ստացել է գիտությունների դոկտորի աստիճան։


== Կենսագրություն ==
Էլիզե Ռիխտերը ծնվել է 1865 թվականի մարտի 2-ին Վիեննայում, հրեա Մաքսիմիլիան Ռիխտերի (մահացել է 1891 թվականին) ու նրա կնոջ՝ Էմիլի Լաքենբախերի (մահացել է 1891 թվականին) ընտանիքում։ Էլիզե Ռիխտերի քույրը՝ Էլենը, փիլիսոփայություն է սովորել Վիեննայի համալսարանում և գիտական աստիճան է ստացել 1901 թվականին։
Քսան տարեկան հասակում Էլիզե Ռիխտերը հիվանդացել է ռևմատիզմով, ինչից տառապել է հետագա ողջ կյանքի ընթացքում։ 1891 թվականից նա՝ որպես հյուր ունկնդիր, որոշ դասախոսությունների է հաճախել Վիեննայի համալսարանում։ Երբ կանանց թույլատրվել է հանձնել քննություններ, 1896 թվականին նա ատեստատ է ստացել Վիեննայի մասնավոր Ակադեմիական գիմնազիայում։ Մեկ տարի անց ընդունվել է Վիեննայի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետ։ 1905 թվականին Էլիզե Ռիխտերը դարձել է առաջին կինը, որ այդ համալսարանում ստացել է դոկտորի գիտական աստիճան ռոմանական լեզուների գծով և եղել է առաջին կին դոցենտը, որ 1921 թվականին նշանակվել է պրոֆեսոր։ 1920 թվականից Էլիզե Ռիխտերը գլխավորել է Ավստրիացի ակադեմիկ կանանց միությունը (գերմ.՝ Verband der Akademikerinnen Österreichs)։
Անշլյուսից ու Ավստրիայում նացիստական հակասեմիտական քաղաքականության ծավալումից հետո Էլիզե Ռիխտերն ազատվել է պաշտոնից։ Իր քրոջ հետ նա 1942 թվականի հոկտեմբերի 9-ին տեղափոխվել է Տերեզիենշտադտ համակենտրոնացման ճամբար, որտեղ էլ մահացել է 1943 թվականի հունիսի 23-ին։


== Հիշատակ ==
Ավստրիական գիտական հիմնադրամի (FWF) ծրագիրը, որ կանանց աջակցում է պրոֆեսոր դառնալու գործընթացքում, կոչվել է Էլիզե Ռիխտերի պատվին։
1999 թվականից Ռոմանագետների գերմանական միությունը շնորհում է 1500 եվրո մրցանակ ռոմանագիտության բնագավառում գրված լավագույն դիպլոմային աշխատանքի համար։ Այդ մրցանակը ևս կոչվել է Էլիզե Ռիխտերի անունով։
2008 թվականին Վիեննայի Ֆլորիդսդորֆ փողոցներից մեկն անվանվել է Էլիզե Ռիխտերի պատվին։
2016 թվականի ամռանը Էլիզե Ռիխտերի կիսանդրին տեղադրվելու է Վիեննայի համալսարանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Richter, Elise 1865-1943 Archived 2006-05-29 at the Wayback Machine. (գերմ.)
Elise Richter (անգլ.)