armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հայկ Հակոբյան (ազատամարտիկ)

Հայկ Մայիլի Հակոբյան (1973, մարտի 13, Սոս, ԼՂԻՄ - 1998, հոկտեմբերի 11, «Եղլավենդ» տեղամաս, Արցախի Հանրապետություն), Արցախյան ազատամարտի մասնակից, ՊԲ մայոր (1997)։


== Կենսագրություն ==
Գերազանցությամբ ավարտելով գյուղի միջնակարգ դպրոցը՝ ընդունվել է Երևանի ՄՅՈՒԴ-կոնցեռն իրավաբանական ինստիտուտը։ Սակայն թողնելով ուսումը՝ վերադարձել է Արցախ։ Ակտիվորեն մասնակցել է Արցախյան ազատամարտին։ Եղել Մոնթե Մելքոնյանի ջոկատի հարգված և վստահելի մարտիկներից։ Երեք անգամ վիրավորվել է։
Ավարտել է ՊԲ սպայական արագացված դասընթացները (1993)։
Եղել է հետևակի մարտական մեքենայի հրամանատար և միաժամանակ նշանառու օպերատոր։ Մարտնչել է Մաճկալաշենի գումարտակի կազմում։ Եղել է զորամասի հրամանատար։
Որակավորումը բարձրացնելու նպատակով մասնակցել է Ռուսաստանի Դաշնության ռազմական բարձրագույն ակադեմիայի վեցամսյա դասընթացին։
Մասնակցել է Մանաշիդի, Բուզլուխի, Գետաշենի, Մարտունաշենի մարտական գործողություններին։ 1989-1994 թվականներին Ամարասի ձորակի ինքնապաշտպանությանը, Աղդամի և Ֆիզուլու շրջանների մի շարք գյուղերի ազատագրմանը։
Զոհվել է Եղլավենդում ականի պայթյունից։


== Պարգևներ ==
Արցախի «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշան
«Մարշալ Բաղրամյան-100» մեդալ


== Հիշատակ ==
Թաղված է Արցախի Մարտունու շրջանի Սոս գյուղի գերեզմանատանը։ Նրա պատվին գյուղի դպրոցը վերանվանվել է Հայկ Հակոբյանի անվան։


== Աղբյուրներ ==
ԼՂՀ զոհված մարտիկների թանգարան Archived 2015-09-20 at the Wayback Machine.
Կենսագրությունը «Հայազգ» հիմնադրամի հանրագիտարանում
Տամբովի շրջան (Տամբովի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տամբովսկի շրջան (այլ կիրառումներ)Տամբովի շրջան (ռուս.՝ Тамбовский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Տամբովի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Տամբով։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2630 կմ²։


== Բնակչություն ==
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 105476 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 40,1 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Սառա Ֆորեստիե

Սառա Ֆորեստիե (ֆր.՝ Sara Forestierհոկտեմբերի 4, 1986(1986-10-04), Կոպենհագեն, Դանիա), ֆրանսիացի դերասանուհի, ռեժիսոր և սցենարիստ, «Սեզար» կինոմրցանակի դափնեկիր 2005 թվականին «Լավագույն երիտասարդ դերասանուհի» («Խուսափանք» ֆիլմ) անվանակարգում և 2011 թվականին «Լավագույն կանացի դերը» («Մարդկանց անուններ» ֆիլմ) անվանակարգում։ Նրա ռեժիսորական և սցենարական դեբյուտը դարձել է «Մ» ֆիլմը։  


== Կենսագրություն ==
Սառա Ֆորեստիեն ծնվել է 1986 թվականի հոկտեմբերի 4-ին Ֆրանսիայում։ Դերասանական կարիերան սկսել է տասնհինգ տարեկան հասակում` «Լյուբայի ուրվականները» ֆիլմում փոքրիկ դեր կերտելով։ Նա հայտնի է դարձել Աբդելատիֆ Քեշիշի «Խուսափանք» («Խուսափում») ֆիլմում Լիդիայի կերտած դերով։ Ֆիլմը էկրան է բարձրացել 2004 թվականին։ Ավելի ուշ նա նկարահանվել է այնպիսի ֆիլմերում, ինչպիսիք են «Ինչքա՞ն դու արժես» (2005 թվական), «Դժոխքը», «Պարֆյումեր՝ մի մարդասպանի պատմությունը» (2006 թվական)։   
2010 թվականին Սառա Ֆորեստիեի մասնակցությամբ ցուցադրվել է երկու ֆիլմ ` «Գենսբուր. հերոսական կյանք», (այնտեղ նա հանդես է եկել երգչուհի Ֆրանս Գալլի դերով) և «Մարդկանց անուններ»։ 


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
(3114) Էրցիլա

(3114) Էրցիլա (անգլ.՝ Ercilla), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի մարտի 19-ին Չիլիի համալսարանի կողմից Սեռո Էլ Ռոբլեում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,4204 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9386 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9022 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1375,4 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,261742 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,23° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3114) Էրցիլա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գիրդադյուլ

Գիրդադյուլ, նախկին հայկական գյուղ Ադրբեջանի Հանրապետության Գյոյգյոլի շրջանում։ Մինչև 1918 թվականը եղել է ամբողջությամբ հայաբնակ գյուղ։ Ներկայումս գյուղատեղի շրջկենտրոն Գյոյգյոլ 33 կմ հարավ, Կոկիսոն (Գյոկչայ) գետի աջ կողմում, Բզավանդ գյուղի դիմաց։


== Պատմական հուշարձջաններ ==
Գյուղի տարածքում եղել են բազմաթիվ արժեքավոր պատմական հուշարձաններ, որոնցից են Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին, հնագույն գերեզմանոցը։ Եկեղեցին չի պահպանվել, իսկ գերեզմանոցը գրեթե ավերված է։


== Ծանոթագրություններ ==
Թխվածք

Թխվածք, հացաբուլկեղենի ընդհանուր անվանումը, որը պատրաստվում է թխման միջոցով, ինչպես նաև թխման գործընթացը։
Փոքր հատավոր հացաբուլկեղենն ներառում է հիմնականում հացի խմորից պատրաստած թխվածքները՝ մինչև 250 գ քաշով։ Դրանք են բուլկիները, եղջյուրիկները, կրուասանները։
Հրուշակեղենը պատրաստվում է այլ տեսակի խմորից՝ ճարպերի և շաքարավազի հավելումով։ Այս տեսակին է պատկանում նաև պահպանման երկար ժամկետ ունեցող ոչ քաղցր թխվածքները (գալետներ, կրեկերներ, աղի ձողիկներ)։ Թխվածքի դասական տեսակներից են թխվածքաբլիթը, կարկանդակը և այլն։
Թխվածք է նաև ջեռոցում թխված բիսկվիթը, տորթի շերտերն ու թխվածքաբլիթները։ Ժողովրդական լեզվով թխվածք կոչվում է ցանկացած տորթ և հրուշակեղեն։  


== Հղումներ ==
«Թխվածք» հոդվածը Ա․ Դյումայի Խոհանոցային Մեծ Բառարանում
Հոդված թխվածքում բաղադրատարրերի գործառույթի վերաբերյալ
Չժաո Վեյ

Չժաո Վեյ (չին. պարզ. 赵薇, փինյին Zhào Wēi, մարտի 12, 1976(1976-03-12), Վուհու, Անհոյ, Չինաստան), չինացի դերասանուհի, կինոռեժիսոր, փոփ երգչուհի և ձեռնարկատեր։ Հայտնի է նաև իր անվան Վիկի Չժաո անգլիական տարբերակով։ Բազմաթիվ կինոմրցանակների դափնեկիր է։


== Կենսագրություն ==
Չժաո Վեյը ծնվել է 1976 թվականին ճարտարապետի և երաժշտության ուսուցչուհու ընտանիքում։ Ընտանիքի երկրորդ երեխան է։ Պեկինի կինոակադեմիայում սովորելու ընթացքում, Չժաոն մասնակցել է տարբեր կինոնախագծերի։ Նրա բեկումնային դերը եղել է թայվանական «Արքայադուստր Մարգարիտ» սերիալում։ 1999 թվականին, կինոնկարի հաջող ցուցադրությունից հետո, Չժաոն սկսեց նաև երգչուհու կարիերա։ Դերասանուհուն համաշխարհային ճանաչում բերեց «Մուլան» ֆիլմում Հուա Մուլանի դերը, որը մեծ ոգևորությամբ ընդունվեց քննադատների կողմից։ 2013 թվականին «Երիտասարդներ» ֆիլմի ստեղծմամբ նա առաջնաելույթ ունեցավ   որպես ռեժիսոր, և ֆիլմը վաճառքի մեծ հաջողություն ունեցավ։ 
Սյու Ցզինլեյի, Չժան Ցզիի և Չժոու Սյունի հետ նա համարվում է նոր սերնդի ամենահայտնի չինացի դերասանուհիներից մեկը։


== Անձնական կյանք ==
2008 թվականին ամուսնացել է բիզնեսմեն Յու Լոնգ Հուանգայի հետ, և 2010 թվականի ապրիլի 11-ին նրանք դուստր ունեցան։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմեր ===


=== Սերիալներ ===


== Պարգևներ ==
Հոնկոնգի կինոմրցանակ՝ լավագույն կանացի դերակատարման համար.
«Հարյուր գույն» մրցանակ՝ լավագույն կանացի դերակատարման համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Լաոկոոն (Օդեսա)

«Լաոկոոն», մարմարյա քանդակ, արձան, «Լաոկոոնը և իր որդիները» հայտնի քանդակի կրկնօրինակը՝ տեղադրված Օդեսայի հնագիտական թանգարանի դիմաց։


== Քանդակի ստեղծման պատմությունը ==
Քանդակը պատրաստվել է Օդեսայի հայտնի ձեռնարկատեր (հետագայում քաղաքագլուխ) Գրիգորի  Մարազլիի  պատվերով՝ ամառանոցը զարդարելու նպատակով․ ամառանոցը գտնվել է 
Օդեսայի Ֆրանսիական զբոսայգու  մոտ՝ բուսաբանական այգու և Չկալովի անվան առողջարանի տարածքում։ Եվրոպայում ճանապարհորդելու ժամանակ Մարազլին տեսել է Էլ Գրեկոյի «Լաոկոոն» կտավը, որն  այժմ գտնվում է Վաշինգտոնի Արվեստի ազգային պատկերասրահում և անգամ ցանկացել ձեռք բերել կտավը, բայց այցելելով Վատիկան, տպավորված էր հին հունական «Լաոկոոնը և իր որդիները» քանդակով, որի կրկնօրինակը պատվիրեց քանդակել հենց իր համար։
1917 թվականի Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո խորհրդային  իշխանության որոշումների հիման վրա քանդակը, ինչպես նաև այլ անշարժ գույքեր պետականացվել էր։ Քանդակը  վեց անգամ տեղից տեղ էր տեղափոխվաել։ 1920-ական թվականի կեսերին քաղաքի ճարտարապետներ Մ․ Վ․ Զամեչեկը և Մ․ Ֆ․ Բեզչաստնովը քաղաքային իշխանությանն առաջարկեցին զարդարել քաղաքային պուրակներն ու զբոսայգիները քանդակներով՝ բռնագրավված նախկին հարուստ արիստոկրատ խավի ներկայացուցիչներից։ Այդպես քաղաքի տարածքում հայտնվեցին «Ամուր և Պսիքեն» Պալե-Ռոյալ հրապարակում, «Արու և էգ առյուծները» քաղաքային այգում։ 1924 թվականի «Օդեսկի վեստի» (ուկրաիներեն՝ «Одеських вістей»)  թերթը իր  երեկոյան թողարկման մեջ հայտնել է, որ «Լաոկոոնը» կտեղադրվի Ֆելդմանի ծառուղում։ 1927 թվականին այդ քանդակը տեղադրվեց մշակույթի տան պուրակի դիմաց։ Չնայած դրան խմբագրությունը սրամտել է, որ տեղանքում «Լաոկոոնը» կտառապի ոչ միայն օձերից, այլև կեղտից։ Քանդակը նոր տարածքում հաճախ է վայրագությունների ենթարկվել։
1969 թվականին Ի․ Տ․ Չեռնյակովի առաջարկով որոշվեց քանդակը տեղափոխել հնագիտական թանգարան։ Քանդակը ապաձևափոխեցին, բայց միայն 1971 թվականին այն հայտնվեց նոր տարածքում, որտեղ և գտնվում է այժմ։ Նախկինի պես այն այսօր էլ շարունակվում է վայրագ գործողությունների ենթարկվելլ։ Հասարակությունն առաջարկել է մարմարյա բնօրինակը տեղադրել հնագիտական թանգարանի սրահում, իսկ բաց երկնքի տակ ցուցադրել կրկնօրինակը՝ գիպսից կամ ժամանակակից պոլիմերներից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Феденев Р.։ «У Маразли ума разливы» (ռուսերեն)։ Одесский городской портал «Пассаж»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-11-01-ին։ Վերցված է 2012-09-27 
«Лаокоон / Laocoon»։ виртуальный тур (ռուսերեն)։ Одесса 360։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-11-01-ին։ Վերցված է 2012-09-27 
Одесский Лаокоон: история вандализма Телекомпания «ГРАД»
Հպարտ մուկը

Հպարտ մուկը (ռուս.՝ Гордый мыш), մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, ստեղծվել է «Պիլոտ» ստուդիայում, 2007 թվականին, ռեժիսոր Նատալյա Բերյոզովայի կողմից։ Մուլտֆիլմը «Գունագեղ քարերի սարը» մուլտսերիալի մաս է։ Մուլտֆիլմի պրեմիերան կայացել է «Անիմատորները դիմավորում են Մկան տարին» տոնական ծրագրի շրջանակներում։ Ֆիլմը մասնակցել է «Սուզդալ-2008» փառատոնի մրցութային ծրագրին։


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմը նկարահանվել է ըստ օսեթական «Ինչպես է մուկն իր որդու համար հարսնացու փնտրում» հեքիաթի։ Նմանատիպ սյուժե գոյություն ունի ճապոնական, հնդկական, ինգուշեթական ֆոլկլորում (ի դեպ, ինգուշեթական նմանատիպ հեքիաթն ունի «Մուկը գնում է մկան մոտ» ասացվածքային վերնագիրը)։
Մի գյուղում հարսանիք են անում, և մուկը որոշում է, որ որդուն ամուսնացնելու ժամանակն է։ Բայց մկնիկը որոշում է ամուսնանալ միայն ամենաուժեղի դստեր հետ և գնում է Լուսնի ձեռքը խնդրելու։ Պարզվում է, որ երբ Արևը ծագում է, Լուսինը խավարում է։ Ամպը փակում է Արևին, Քամին ցրում է Ամպը, սակայն ոչինչ չի կարողանում անել Ժայռի հետ։ Ի վերջե մուկը պարզում է, որ Ժայռը կրծել են մկները, և իր հարսնացուին գտնում է նրանց մեջ։


== Հեղինակներ ==


== Երաժշտություն ==
Մուլտֆիլմում հնչում է օսեթական ժողովրդական երաժշտություն` «Ֆանդիր» տրիոյի կատարմամբ։


== Մրցանակներ ==
Մուլտֆիլմը մասնակցել է «Փոքր կինոն Մեծ քաղաքում» տոնակատարության մրցութային ցուցադրությանը, որը կայացել է 200 թվականի մայիսի 31-ին, Պետերբուրգում, և հաղթել է «Լավագույն հեքիաթ» անվանակարգում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Гордый мыш и все мышата», stengazeta.net. «Время новостей», 16.01.2008.
«Հպարտ մուկը» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Գունագեղ քարերի սարը» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Գունագեղ քարերի սարը» Archived 2018-05-02 at the Wayback Machine.
Մորիգուտի

Մորիգուտի (ճապ.՝  守口市 Մորիգուտի-սի), Ճապոնիայի Օսակա պրեֆեկտուրայում գտնվող քաղաք։ Քաղաքի մակերեսը կազմում է 12,73 կմ², բնակչությունը՝ 144 410 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), բնակչության խտությունը՝ 11 344,07 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==

Մորիգուտի քաղաքը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Օսակա պրեֆեկտուրայում։ Այս քաղաքի հետ սահմանակցում են Օսակա, Կադոմա, Նեյագավա, Սետցու քաղաքները։


== Բնակչություն ==
Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 144 410 մարդ (2014 թվականի հունիսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 11 344,07 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.


== Սիմվոլիկա ==
Քաղաքը խորհրդանշող ծառ է համարվում կամֆորայի ծառը, ծաղիկ՝ Rhododendron indicum-ը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ճապոնական Մորիգուտի քաղաքի պաշտոնական վեբկայք(ճապոներեն)
Տուտուտ

Տուտուտ, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 350 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լալվարի լեռնազանգված

Լալվարի, լեռնազանգված Վիրահայոց լեռնաշղթայի արևելյան մասում՝ Հայաստանի Լոռու մարզում։ Բարձրությունը՝ 2544 մ է։
Կազմված է յուրայի ու նեոգենի հրաբխանստվածքային ապարներից։ Կան պղնձի և բազմամետաղային հանքավայրեր։ Կատարային մասը բութ է, հարավը, հարավարևելյան լանջերը՝ մասնատված, մերկ ու ժայռոտ, հյուսիսը՝ անտառածածկ։ Հարավարևմտյան լանջին կան սողանքներ։
Լալվարից սկիզբ են առնում Շուլավեր, Բոլնիս և այլ գետեր։
Լուսիկ Բառնակյան

Լուսիկ Աղասիի Բառնակյան (դեկտեմբերի 24, 1924(1924-12-24), Ախուրյան, Ալեքսանդրապոլի գավառ, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ արձակագիր, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1978 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Դուզքենդ (այժմ՝ Ախուրյան) գյուղում։ 1948 թվականին ավարտել է Լենինականի Մ. Նալբանդյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետը։ 1949-1954 թվականներին աշխատել է Լենինականի Մայակովսկու անվան միջնակարգ դպրոցում որպես ուսմասվար, ապա հայոց լեզու և գրականություն է դասավանդել Երևանի Ձերժինսկու անվան դպրոցում և Ն. Օստրովսկու անվան մանկավարժական ուսումնարանում։ Ռուսական դպրոցների համար կազմել է հայոց լեզվի «Այբբենարան»։


== Երկերի մատենագրություն ==
Թե ինչպես մուկը կատու կերավ, Երևան, «Պիոներ» ամսագրի հրատարակչություն, 1957, 32 էջ։
Հեքիաթ անվախ Անահիտի մասին, Երևան, Հայպետհրատ, 1960, 83 էջ։
Սպիտակ փաթիլներ, Երևան, Հայպետհրատ, 1962, 136 էջ։
Ես ու իմ մեծ քույրիկը, Երևան, Հայպետհրատ, 1963, 108 էջ։
Արցունքի կաթիլը, Երևան, «Հայաստան», 1966, 220 էջ։
Հեքիաթներ, պատմվածքներ, ոտանավորներ (ժողովածուում գործեր ունի նաև Լ. Բառնակյանը), Երևան, «Լույս», 1967, 239 էջ։
Ճստան մկնիկն ու հարևան սկյուռիկը, Երևան, «Հայաստան», 1970, 12 էջ։
Բարի լույս, փոքրիկս, Երևան, «Հայաստան», 1972, 164 էջ։
Մոռանում ենք ապրելու համար, Երևան, «Հայաստան», 1976, 92 էջ։
Ես շրջում եմ Անիի հետ, Երևան, «Սովետական գրող», 1979, 100 էջ։
Վաղը դպրոց ենք գնալու (ժողովածուում գործեր ունի նաև Լ. Բառնակյանը), Երևան, «Լույս», 1982, 256 էջ։
Ծաղիկը չեն կիսում (պատմվածքներ), Երևան, «Սովետական գրող», 1985, 68 էջ։
Ես ուսուցչուհի եմ, Երևան, «Լույս», 1989, 168 էջ։


== Աղբյուրներ ==
Նովոպերսիանովկա (Օկտյաբրսկի շրջան)

Նովոպերսիանովկա (ռուս.՝ Новоперсиановка), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում։ Մտնում է Կրասյուկովսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Բնակչությունը կազմում է 1222 մարդ։
Ժողովածու (1665)

Ժողովածու (1665), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1665 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1441 թվականին Ստեփաննոս երէց գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Կասրապետ քահանան։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 17.3X13 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 300 թերթից։ Գրված է միասյուն և երկսյուն բոլորագրով։ Պահպանակը ունի 600 էջ, գրված է՝ թղթի վրա։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ։ Հիշատակարաններ՝ 103բ, 189բ, 266բ, 300ա։


== Բովանդակություն ==
Մեսրոպայ Վայոցձորեցվոյ պատմութիուն Մեծին Ներսիսի։
Պատութիուն կրօավորին ամիրային։
Յիշատակ նախահարցն Աբրահամու, Իսահակայ և Յակոբայ։
Յովասափ և Բարաղամ։
Յովհ. Մամիկոեան պատութիուն Տարոնոյ կտակ Յովսեփայ վասն նախանձու։
Պատութիուն հացունեաց խաչին։


== Ծանոթագրություններ ==
Լառա Յանժել

Լարա Յանժել (սլովեն.՝ Lara Janželj, դեկտեմբերի 12, 1997(1997-12-12)), սլովենացի շախմատիստուհի, կանանց միջազգային վարպետ։ 


== Կենսագրություն ==
2018 թվականի Սլովենիայի չեմպիոն։ 2013 թվականի Սլովենիայի առաջնության արծաթե մեդալակիր․ (տղամարդկանց և կանանց չեմպիոնները որոշվել են շվեյցարական համակարգով անցկացվող ընդհանուր մրցաշարում։ Յանժելը Լաուրա Ունուկին հավասար միավորներ է հավաքել և լրացուցիչ ցուցանիշներով զիջել է նրան)։
Սլովենիայի հավաքականի կազմում 2018 թվականի շախմատային օլիմպիադայի, 2017 և 2019 թվականների Եվրոպայի շախմատի թիմային առաջնության, 2019 թվականին Միտրոպի գավաթի, 2020 թվականին ՖԻԴԵ-ի առցանց օլիմպիադայի մասնակից։
2019 թվականի Եվրոպայի անհատական առաջնության մասնակից։
2016 և 2019 թվականների Եվրոպայի բլից և արագ շախմատների առաջնության մասնակից։
2007 թվականի Եվրոմիության պատանեկան առաջնության մասնակից (մինչև 10 տարեկան կատեգորիա)։ 2015 թվականի աշխարհի պատանեկան առաջնության մասնակից (մինչև 18 տարեկան կատեգորիաններում)։ 2017 թվականի աշխարհի պատանեկան առաջնության մասնակից։
Մի շարք ուժեղ կազմով բաց մրցաշարերի մասնակից, այդ թվում՝ Ռիլթոնի գավաթի (2018/19 թվականներ)Սլովենիայի ազգային հավաքականի իր ընկերուհիների՝ Թեա Վիդիչի և Լ. Ունուկի հետ շախմատային ալիք է վարում Twich հարթակում։


== Ընտանիք ==
Ավագ եղբայրը՝ Թիմ Յանժելը (ծնված 1994 թվականին) նույնպես շախմատիստ է, միջազգային վարպետ։


== Հիմնական սպորտային արդյունքներ ==


== Վարկանիշի փոփոխություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Выступления Лары Янжель на чемпионате мира среди девушек 2017 года
Выступления Лары Янжель в личных чемпионатах Европы
Выступления Лары Янжель в командных чемпионатах Европы среди девушек до 18 лет
Выступления Лары Янжель в командных чемпионатах Европы
Выступления Лары Янжель в Кубках МитропыСтраница Л. Янжель в социальной сети Instagram
Գամագորի

Գամագորի (ճապ.՝ 蒲郡市 Gamagōri-shi), քաղաք Ճապոնիայի Այչի պրեֆեկտուրայում։
2015 թվականի դեկտեմբեր ամսի տվյալների համաձայն՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում է 81 332 մարդ, իսկ բնակչության խտությունը՝ 1430 մարդ/կմ2։ Քաղաքը զբաղեցնում է 56,81 կմ2 տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գագորին գտնվում է Միկավա ծովածոցի ափին՝ Այչի պրեֆեկտուրայի հարավ-արևելքում։ Քաղաքի որոշ հատվածներ գտնվում են Միկավա Վան Քուասի ազգային պարկի սահմաններում։


=== Հարևան բնակավայրեր ===
Այչի պրեֆեկտուրա
Օկաձակի
Տոյոկավա
Կոտա
Նիսիո


=== Կլիմա ===


== Sister city relations ==
 Գիսբորն, Նոր Զելանդիա, 1996 թվականի հուլիսի 27-ից
 Ուրասոե, 1981 թվականի նոյեմբերի 4-ից


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայք (ճապոներեն)
Հարցազրույց Լեոպոլդ կատվի հետ

Հարցազրույց Լեոպոլդ կատվի հետ (ռուս.՝ «Интервью с котом Леопольдом»), խորհրդային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, ութերորդ մասը Լեոպոլդ կատվի մասին պատմող շարքի, որը ներկայացնում է բազմաթիվ դեպքեր, թե ինչպես են երկու մկները փորձում համբերությունից հանել կատվին։


== Սյուժե ==
Լեոպոլդ կատուն հարցազրույց է տալիս անտեսանելի զրուցակցին։ Վերջում նա բոլոր հեռուստադիտողներին շնորհավորում է Ամանորի առթիվ, ուղղում փողկապը և արտասանում թևավոր արտահայտությունը. «Տղաներ, եկեք ապրենք համերաշխ»։


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր – Անատոլի Ռեզնիկով
Սցենարիստ – Արկադի Խայտ 
Բեմադրող նկարիչ – Վյաչեսլավ Նազարուկ
Անիմատորներ – Վալերի Տոկմակով, Ս. Պետեցկի, Ն. Բազելցևա, Գ. Դրոբինինա, Վ. Մեդվեդովսկայա, Զ. Սարաևա
Օպերատոր – Օ. Աբդիբաիտով
Հնչյունային ռեժիսոր – Նելլի Կուդրինա
Լեոպոլդ կատվի դերը հնչյունավորել է – Անդրեյ Միրոնով


== Փաստեր ==
Մուլտֆիլմը նկարահանվել է Կենտրոն հեռուստաընկերության երաժշտական հաղորդումների գլխավոր խմբագրության պատվերով՝ ամանորյա «Երկնագույն օգոնյոկ» հաղորդման ժամանակ որպես խրոմաքեյի տիպի հատված ցուցադրելու համար։
Լեոպոլդ կատվի մասին պատմող դասական մուլտֆիլմերից ամենակարճն է։
Այս սերիայում ընդհանրապես չկա երաժշտություն և չեն ցուցադրվում մկները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Հարցազրույց Լեոպոլդ կատվի հետ» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Հարցազրույց Լեոպոլդ կատվի հետ(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Հարցազրույց Լեոպոլդ կատվի հետ» մուլտֆիլմը Յութուբում
(5499) 1981 SU2

(5499) 1981 SU2, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Վերին Պրովանսի աստղադիտարանի կողմից Վերին Պրովանսում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,269084 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9641 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,574 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1248,46 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,288355 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,12° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5499) 1981 SU2 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վիլյակա

Վիլյակա (լատիշ․՝ Viļaka), փոքր քաղաք Լատվիայի արևելքում, վարչական կենտրոնը գտնվում է Վիլյակսկիի շրջանում։ Մինչև 2009 թվականը քաղաքը գտնվում էր Բալկովսկիի շրջանում։


== Պատմություն ==
Վիլյակի բնակավայրը առաջին անգամ հիշատակվել է XIII -րդ դարում՝ Մարիենգաուզեն անունով։
Մինչև 1920 թվականը Մարիենգաուզեն գտնվել է Լյուցինսկիի շրջանի Վիտեբսկոյ նահանգի մեջ։ 1920 - 1925 թվականներին Վիլյակա քաղաքը գտնվում էր Լատվիայի Լունդզենսկոմ գավառում։ 1925 - 1944 թվականներին քաղաքը եղել է Լատվիայի Յունլատգալսկիի (Աբրենսսկիի) նահանգի մեջ։
1945 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Վիլյակա քաղաքը ստացել է քաղաքի կարգավիճակ  : 1945 - 1949 թվականներին քաղաքը համարվել է Լատվիական ԽՍՀ նահանգի կենտրոնը։ 1949 - 1956 թվականներին եղել է Լատվիական ԽՍՀ Աբրենսկիի շրջանի կենտրոնը։ Սուսայսկիի հրամանագրով քաղաքը եղել է «Վիլյակա» սովխոզի կենտրոնը  : 2009 թվականին քաղաքը դարձել է Վիլյանսկիի շրջանի կենտրոնը։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է հանրապետության հյուսիս - արևելքում, Վիլյակա լճի հարավային ափին՝ 8 կմ Ռիգա - Պիտալովո երկաթուղային կայարանից հարավ -արևմուտք։ Քաղաքը գտնվում է Ռիգա մայրաքաղաքից 246 կմ հեռավորության վրա, իսկ Ռուսաստանի Դաշնության սահմանից ՝ 6.5 կմ հեռավորության վրա։ Քաղաքում է գտնվում Կիրա գետը։ Քաղաքն ունի կտավատի մշակման և կաթնամթերքի գործարան, իսկ խորհրդային ժամանակներում այստեղ եղել է տրիկոտաժի արտադրամաս։


== Բնակչություն ==
1969 թվականին քաղաքի բնակչություն կազմել է 2.8 հազար մարդ։ 1990 թվականից ի վեր, բնական անկամ պատճառով բնակչությունը նվազել է։
Ըստ 2000 թվականի մարդահամարի քաղաքի բնակչությունը կազմել է 1.850 մարդ, որի կեսից ավելին կազմում էին ռուսալեզու բնակչությունը։ Ըստ ազգությամբ՝

Լատինացիներ — 880 (47,6 %)
Ռուսներ — 818 (44,2 %)
Այլ (ուկրաինացիներ, բելառուսներ, լեհեր) — 152 (8,2 %)2011 թվականի Լատվիայի մարդահամարի տվյալներով բնակչություն կազմել է 1487 մարդ, այդ թվում՝ լատինացիներ 64,83 % (964 մարդ), ռուսներ — 26,77 % (398 մարդ), ուկրաինացիներ — 1,48 % (մարդ), բելառուսներ — 1,41 % (21 մարդ )  :


== Տրանսպորտ ==


=== Ավտոճանապարհներ ===
Վիլյակա քաղաքի միջով ընթանում է տարածաշրջանային դժվարանցանելի Գլուբենե - Բալվի - Վիլյակա ավտոճանապարհը։
Քաղաքի միջով ընթանում է տարածաշրջանային Վիլյակա - Զայցեվա և Վիլյակա - Կարսավա ավտոճանապարհները։
Տեղական ավտոճանապարհների շրջանում հարկ է նշել Վիլյակա - Ժիգուրի - Լիեպնա ավտոճանապարհը։


=== Միջքաղաքային ավտոբուսների գործունեություն ===
Հիմնական երթուղիներն են՝ Վիլյակա - Բալվի - Գլուբենե - Ռիգա, Վիլյակա - Բալտինավա - Կարսավա - Ռեզեկնե, Վիլյակա - Լիեպնա - Ալուկսնե, Վիլյակա - Ժիգուրի։


== Քույր քաղաքներ ==
 Չաշնիկի, Բելառուս


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт Вилякского края(լատիշերեն)Информация о Виляке на туристическом портале mesta.lv(ռուս.)
Информация о Виляке в топонимической базе данных(լատիշերեն)
Ստարիցա (գյուղ, Վոլչանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ստարիցա (այլ կիրառումներ)Ստարիցա (ուկրաիներեն՝ Стариця), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1775 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ստարիցա գյուղում բնակվում էր 643 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 94843 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 6780 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պլատոնովկա (այլ կիրառումներ)

Պլատոնովկա, կարող է վերաբերել՝

Պլատոնովկա - գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանում
Պլատոնովկա - գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Արտյոմովսկիում
Պլատոնովկա - գյուղ Ռուսաստանի Սամարայի մարզի Շիգոնսկի շրջանի կազմում
Վալոն ան Սյուլի

Վալոն ան Սյուլի (ֆր.՝ Vallon-en-Sully), համայնք Ֆրանսիայում՝ Օվերն երկրամասի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Էրիսոն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Մոնլյուսոնն է։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 03297։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 1711 մարդ։


== Տնտեսություն ==
Տնտեսության հիմնական ճյուղերը երկուսն են՝ գյուղատնտեսություն և փայտասղոցման ոլորտ։
2007 թվականի տվյալներով 921 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 282-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 119-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 69,4 %, 1999 թվականին եղել է՝ 64,7 %)։ 639 աշխատունակ բնակիչներից 548-ը աշխատում էին (293 տղամարդ և 255 կին), անաշխատանք էին 91-ը (44 տղամարդ և 47 կին)։ 282 անգործունակ մարդկանցից 69-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 112-ը թոշակառու, 101-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սեն Բլեզ եկեղեցի՝ ութանկյուն զանգակատնով (XII դար)
Բերրի ջրանցք
Լա Լանդ դղյակ
Գեղարվեստի արհեստանոց


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Վալոն ան Սյուլի» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-29-ին։ Վերցված է 2012-7-25 
«Վալոն ան Սյուլի» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-31
Քրտն

Քրտն (այժմ կոչվում է՝ Քեչիլ ադրբ.՝ Keçili), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Շահբուզի շրջանում։


== Գրականություն ==
Արգամ Այվազյան,  Նախիջևան։ Բնաշխարհիկ պատկերազարդ հանրագիտակ։, Երևան, ««Հուշարձան» և ՀՀ ԳԱԱ «գիտություն»», 1995 — 367, էջեր 367 — 367 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Process Hacker

Process Hacker, բաց կոդով անվճար ծրագիր, որը նախատեսված է համակարգային պրոցեսսների և ծաայությունների մոնիթորինգի համար։ Ծրագիրը կրոսսպլատֆորմային չէ և աշխատում է միայն Microsoft Windows 32 և 64 բիթային օպերացիոն համակակարգի վրա։


== Բնութագիր ==
Process Hacker-ը իրենի ներկայացնում է բավականաին հզոր գործիքը, որը թույլ է տալիս կատարել տարատեսակ գործողություններ պրոցեների և ծառայությունների հետ Microsoft Windows օպերացիոն համակարգում։
Ողջ պրոցեսսների ցանկը կարելի է պատկերել տարբեր ձևերով՝ հասարակ կամ հնաոճ պատկերում։ Ցանկերի այսպիսի պատկերումը թույլ է տալիս ավելի էֆֆեկտիվ դարձնել պրոցեսների հետ աշխատանքը։ Հստակ պրոցեսսները, որոնք վերաբերվում են կոնկրետ ծրագրի, միավորվում են մի խմբի մեջ և նշվում են այլ գույնով։
Process Hacker ծրագիրը հաճախ նշվում է ինչպես առաջադրանքների մենեգերի լիիրավ փոխարինող։


== Հնարավորություններ ==
Ցանկացած պրոցեսի կասեցում
Պրոցեսսների վիճակագրության դիտում
Աշխատականության գրաֆիկի ցուցադրում։
Պրոցեսերի կատարման պատմությույն
Ցանկի կարելի է տեսակավորել գուներով
Համակարգում օգտագործվող հիշողությունը
Թաքնված պրոցեսների հայտնաբերում
DLL-ի հասարակ բեռնում
Ցանցային միացումների դիտում և անջատում
Տոկեների մասին տեղեկություն
Եվ այն։


== Տես նաև ==
Process Monitor
FileMon
System Explorer


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղղումներ ==
Process Hacker-ի վեբ կայքը (անգլ.)
«Process Hacker v.2.28»։ iXBT։ 2012 հուլիսի 9։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-10-31-ին։ Վերցված է 2012-09-14 
«Process Hacker (Portable) 2.22»։ Hard’n’Soft։ 2011 թվականի սեպտեմբերի 20։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-02-01-ին։ Վերցված է 2012-09-14  
«Process Hacker 1.9Windows»։ ferra.ru։ 2009 թվականի հուլիսի 9։ Արխիվացված է օրիգինալից 2009-12-26-ին։ Վերցված է 2012-09-14 
«Process Hacker»։ Securitylab.ru։ 2012 թվականի հուլիս 9։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-10-31-ին։ Վերցված է 2012-09-14
Թուրքմենէլի

Թուրքմենէլի, Թուրքոմանիա՝ թուրքմանների կողմից բնակեցված տարածք (մարզ) Իրաքում։ Թուրքմենէլին թարգմանվում է որպես թուրքմանների (թուրքոմանների) երկիր։


== Տարածք ==
Թուրքմենէլին գտնվում է Իրաքյան հինգ մուհաֆազների տարածքներում, որոնք են Սալահ–էդ–Դինը,Դիալան, Նայնավան, Էրբիլը և Քիրքուքը։ Այս մարզի կենտրոնը հանդիսանում է Քիրքուք քաղաքը։ 


== Թուրքմենէլիի ինքնավարությունը ==
2007 թվականին թուրքմանական ճակատի առաջնորդ Սահադեդդին Էրգեճը (Saadettin Ergeç) իր դեպի Թուրքիա և ԱՄՆ ուղևորությունների ընթացքում դեմ է արտահայտվել Քիրքուքի վերաբերյալ հանրաքվեի անցկացմանը, ըստ որի վերջինս կարող էր ներգրավվել Իրաքյան Քուրդիստանի կազմի մեջ․ այդ հանրաքվեի արդյունքում քրդերենը կարող էր դառնալ Իրաքի պետական լեզուներից մեկը։ Նա ասաց, որ թուրքմանները խստորեն դեմ են քաղաքին հատուկ կարգավիճակ տալուն և պահանջում են այն հաստատել որպես իրենց ապագա ինքնավարության մայրաքաղաքը։


== Տես նաև ==
Թուրքմաններ
Ելտկուզյան աթաբեկություն

Ելտկուզյան աթաբեկություն, ֆեոդալական դինաստիա Ատրպատականում և Հյուսիսային Իրանում։ Գոյություն է ունեցել 1136-1225 թվականներին։ Հիմնադիրը եղել է Շամսադդին Ելտկուզը (Իլդեգիզը), ով ծագումով ստրուկ է եղել և իշխել է 1136-1174 թվականներին։ 1136 թվականին նրա կողմից գրավվել է Ատրպատականի և Իրանի մի մասը, ապա նվաճել է նաև Նախիջևանի գավառները և Սյունիքի թագավորությունը։ Հետագայում հարձակվել է Անիի և Վրաստանի վրա։ Նախիջևանը մի քանի տասնամյակ նրանց աթաբեկության կենտրոններից է եղել։ Այդ ժամանակ էլ Նախիջևանում 1161-1162 թվականներին ճարտարապետ Աջեմին կառուցել է Էպուճաբար Մուհամեդի դամբարանը։ Այն հայտնի է Աթաբեկի դամբարան մականունով։ Իսկ 25 տարի անց՝ 1186-1187 թվականներին, նույն ճարտարապետը կառուցել է Ելտկուզի կին Մոմինա խաթունի դամբարանը. վերջինիս շատերը համարում են աթաբեկ Ջահախան Փեհլևիի կինը։ Ադրբեջանի ուսումնասիրողները արդեն սեփականացրել են և վերագրում են Ադրբեջանին ինչպես այս հուշարձանները, այնպես էլ 12-րդ դարի վերջերի և 13-րդ դարի սկզբների Կարաբաղլարի և այլ նույնատիպ դամբարանները։
1220-1222 թվականներին տեղի ունեցած մոնղոլական արշավանքներից Ելտկուզյան Աթաբեկությունը թուլացել էր։ Այն վերջնականապես կործանվեց 1225 թվականին, երբ Խորեզմշահ Ջալալեդդինը հարձակվեց։ Դրանից հետո Նախիջևանում նույնպես վերացվեց Ելտկուզյան աթաբեկությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիշնևկա (Ֆոմինո-Սվեչնիկովսկի գյուղական համայնք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վիշնևկա (այլ կիրառումներ)Վիշնևկա (ռուս.՝ Вишневка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կաշարսկի շրջանում։ Ֆոմինո-Սվեչնիկովսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։


== Աշխարհագրություն ==


=== Փողոցներ ===
Բերեգովայա
Վոստոչնայա
Զելյոնայա
Լուգովայա
Միր
Մոլոդյոժնայա
Կենտրոնական


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիշնևկա (խուտոր)
Դեմյանկովո (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴեմյանկովոԴեմյանկովո (ռուս.՝ Демьянково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Խենթ զույգը

Խենթ զույգը՝ (կորեերեն՝ 환상의 커플), հարավկորեական մինի սերիալ, որը հանդիսանում  է «Նավից դուրս» ֆիլմի յուրօրինակ վերաձևավորումը։ Ֆիլմը բաղկացած է 16 սերիաներից, գլխավոր դերում՝ Հան Է Սըլ։ Պրեմիերան  կայացել է 2016 թվականի հոկտեմբերի 17-ին։


== Սյուժե ==
Հարուստ, քմահաճ և գեղեցիկ բիզնես-լեդի Աննա Չոն  մի շարք պատահական հանդիպումների արդյունքում  գժտվում և կատաղի թշնամանքի մեջ է մտնում տաղանդավոր  Չան Չհոլ Սուի հետ։ Բայց հանկարծ նա կորցնում է գիտակցությունը և, երբ բացում է աչքերը, հիվանդանոցում ոչինչ չի հիշում իր մասին։ Չան Չհոլ Սուն ձևանում է որպես նրա ամուսին։ Նրա իսկական ամուսինը սկզբում մտածում է, որ Աննան մահացել է, այնուհետև չի ցանկանում նրան վերադարձնել, բայց տեսնելով այլ Աննայի նա պայքարի մեջ է մտնում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Աստերոիդների ցանկ (218801-218900)

Աստերոիդների ցանկ (218701-218800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (218901-219000)
 Աստերոիդների ցանկ (218701-218800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (218901-219000)
Ստարոսելե (գյուղ, Վելիժսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍտարոսելեՍտարոսելե (ռուս.՝ Староселье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վելիժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զույա

Զույա (ուկրաիներեն՝ Зуя, Ղրիմի թաթարերեն՝ Zuya), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բելոգորսկի շրջանում։
2012 թվականի տվյալներով Զույա քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 7 085 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Պրեսիա

Պրեսիա (ֆր.՝ Pressiat), կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Տրեֆֆոր Կյուիզյա կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի օկրուգը Բուրկ ան Բրեսն է։
Կոմունայի կոդը՝ 01312։


== Աշխարհագրություն ==
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 370 կմ հարավ-արևելք, դեպի հյուսիս-արևելք՝ Լիոն քաղաք, 80 կմ է և 18 կմ հյուսիս-արևելք Բուրկ ան Բրեսից։


== Կլիմա ==
Կլիման ցամաքային է՝ ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ Անձրևներ լինում են հիմնականում ամռանը։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 224 մարդ։


== Քաղաքապետեր ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 150 մարդկանցից 122-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 28-ը` պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 81,3% է, 1999 թվականին՝ 71,7%)։ 122 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 112-ը (65 տղամարդ, 47 կին), գործազուրկ է եղել 10 մարդ (2 տղամարդ և 8 կին)։ 28 պասիվներից 11 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 9-ը՝ թոշակառու, 8 պասիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Պրեսիա» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի վիճակագրության և տնտեսագիտական հետազոտությունների ազգային ինստիտուտ։ Վերցված է 2014-06-04 
«Պրեսիա» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Վերցված է 2014-06-04
Բերատի շրջան

Բերատի շրջան (ալբ․՝ Rrethi i Beratit), շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Ալբանիայի Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի կենտրոնում։ Հանդիսանում է Բերատի գավառի երեք շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնը Բերատ քաղաքն է։ 2010 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 117,066 մարդ։ Քաղաքն ու շրջակա ավանները կազմում են 939 քառ.կմ տարածք։


== Համայնքներ ==
Բերատի շրջանի համայնքներ են՝

Բերատ
Քուկալաթ
Կուտալի
Լումաս
Օտլակ
Պոշնե
Ռոշնիկ
Սինյե
Տերպան
Ուրա Վայգուրորե
Վելաբիշտ
Վերտոպ


== Ծանոթագրություններ ==
Ծաղրանկար

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ծաղրանկար (այլ կիրառումներ)Ծաղրանկար, հասարակական-քաղաքական, սոցիալական, կենցաղային թեմայով երգիծական կամ հումորիստական պատկեր, գեղարվեստական տիպականացման եղանակ։
Մարդկանց կամ երևույթները ծաղրելու, դիմակազերծելու, քննադատելու նպատակով ծաղրանկարիչը դիմում է գրոտեսկի, շարժի։ Ծաղրանկարները լայն առումով այն պատկերներն են, ուր գիտակցաբար ստեղծվում է կոմիկական էֆեկտ, զուգակցվում են իրականն ու երևակայականը, չափազանցվում կամ սրվում են մարդու մարմնի, դեմքի, հագուստի, վարքագծի տիպական գծերը, օգտագործվում անսպասելի զուգորդումներ ու նմանեցումներ։ Ծաղրանկարը մեծ ընդգրկում ունի և կարող է համեմատվել թատերական բուֆոնադի, գրական բուռլեսկի ու էպիգրամի հետ։ Նեղ առումով ծաղրանկարը կերպարվեստի առանձնահատուկ ժանր է (հիմնականում օգտագործում է գրաֆիկայի, մասամբ՝ գեղանկարչության և քանդակագործության միջոցները), երգիծանքի պատկերման հիմնական եղանակ և ունի սոցիալ-քննադատական հստակ գաղափարների նպատակաուղղվածություն։ Կարևոր դեր է խաղում նաև հարակից խոսքը։
Ծաղրանկարը հայտնի է հնագույն, միջնադարի և Վերածննդի արվեստներից։ Սովորաբար ծաղրանկարը վերելք է ապրում հասարակական մեծ ընդհարումների և ժողովրդական զանգվածների ակտիվության շրջանում, երբ դեմոկրատական ուժերը այն ծառայեցնում են որպես պայքարի միջոց։
Ծաղրանկարի զարգացմանը նպաստել են Ուիլյամ Հոգարթը, Ֆ. Դոյան, Ջ. Դիլրեյը, Օ. Դոմիեն, Պ. Գավառնին։ XX դարի ծաղրանկարչության վրա մեծապես ազդել է Ֆրանս Մազերելի քաղաքական գրաֆիկան։ 	
Հետպատերազմյան շրջանի հայտնի ծաղրանկարիչներ են Ժան Էֆֆելը (Ֆրանսիա), Հերլուֆ Բիդստրուպը (Դանիա)։ Խորհրդային տարիներին հայ կերպարվեստի ավագ (Լ. Դենչ, Մ. Բաղդասարյան, Շ. Հովհաննիսյան, Ս. Արուտչյան, Վ. Աճեմյան), միջին (Վ. Պոդպոմոգով, Գ. Յարալյան) և երիտասարդ (Վ. Աբրոյան, Հ. Տեր-Ղազարյան) սերնդի ծաղրանկարիչները ստեղծել են հասարակական-քաղաքական և կենցաղային թեմաներով ուշագրավ ստեղծագործություններ։ Միջազգային համբավի են արժանացել սփյուռքահայ արվեստագետներ Ա. Սարուխանը (Եգիպտոս), Չիկ Տամատյանը (Ռումինիա) և Տ. Աճեմյանը (Լիբանան)։
Երևանի ճշգրիտ էլեկտրասարքերի գործարան

Երևանի ճշգրիտ էլեկտրասարքերի գործարան, խորհրդային շրջանի արդյունաբերության ձեռնարկություն ՀՀ մայրաքաղաք Երևանում։ 
Հիմնադրվել է 1946 թվականին։ 
Թողարկել է էլեկտրական ճշգրիտ սարքեր՝ վոլտմետրեր, միլիվոլտմետրեր, լոգոմետրեր և այլն։ 1978 թվականին, 1946 թվականի համեմատ, արտադրության ծավալն աճել է 80 անգամ։ Արտադրանքն առաքվել է ԽՍՀՄ բոլոր հանրապետությունները, արտասահմանյան 32 երկիր՝ Բուլղարիա, Արևելյան Գերմանիա, Արևմտյան Գերմանիա, Չեխոսլովակիա, Անգլիա, Ֆրանսիա և այլուր։ 
Նոր արտադրատեսակների մշակման և արտադրության տեխնոլոգիայի կատարելագործման հարցերով զբաղվում էին Մոսկվայի, Լենինգրադի, Կրասնոդարի, Երևանի ԳՀԻ-ները։ 
1973 թվականին ներառվել է «էլեկտրասարք» արտադրատեխնիկական միավորման մեջ։
Դրաա (գետ)

Դրաա, Դրա կամ Ուեդ-Դրա(արաբ․՝ درعَا‎‎), գետ հյուսիսարևմտյան Աֆրիկայում։ Մարոկկոյի ամենաերկար գետն է, երկարությունը՝ 1150 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 15100 կմ²։ Գետը անցնում է Մարոկկոյի և Ալժիրի պետական սահմանով։
Նախկինում այն ձևավորվել է Բարձր Ատլասի շրջանում, Դադեսի և Ասիֆ-Իմինի գետերի միախառնումից, սակայն այժմ սկիզբ է առնում  Էլ-Մանսուր-ալ-Դահաբի ջրամբարից։ Հոսում է հարավ-արևելքով դեպի Թագունիտա, ապա հարավ-արևմուտք դեպի Ատլանտյան օվկիանոս՝ Տան-Տանայի հյուսիսային հատվածում։
Դրաա գետի ջուրն ինտենսիվ օգտագործվում է ոռոգման համար, գետի անընդհատ հոսքը լեռնային շրջաններում սահմանափակվում է 2000 կմ երկարությամբ, ջուրը դեպի օվկիանոս հասնում է միայն լեռների ձյան հալման միջոցով։
Գետահովտում, որի տարածքը համապատասխանում է Զգորայի նահանգի Սուս-Մասսա-Դրաայի շրջանում, բնակվում է ավելի քան 200 հազար մարդ։ Մարզում գործում են 23 գյուղ և երկու քաղաք՝ Զագորա և Ագձ։ Թամգրուտ գյուղը հայտնի է իր զավիյաներով։
Գետահովտի հնագույն պատմությունը արտացոլված է ժայռապատկերներում և քարերի կտորներում, որոնցից ամենահայտնին Վեներան է Տան Տանից։ Արձանիկի տարիքը գնահատվում է 500-300 հազար տարի, ինչը նրան դարձնում է գիտությանը գեղարվեստական ամենավաղ հուշարձանը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Տադեուշ Բրեեր

Տադեուշ Բրեեր (լեհ.՝ Tadeusz Breyer, հոկտեմբերի 15, 1874(1874-10-15), Mielec, Subcarpathian Voivodeship, Լեհաստան - մայիսի 15, 1952(1952-05-15), Վարշավա, Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն), լեհ քանդակագործ և  մեդալագործ, Վարշավայի գեղարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր։


== Կենսագրություն ==
1894-1898 թվականներին սովորել է Կրակովի Գեղարվեստի դպրոցում Ալֆրեդ Դաունի ղեկավարությամբ, այնուհետև շարունակել է ուսումը Ֆլորենցիայում։ 1910 թվականից մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկիզբը Տադեուշ Բրեերը զբաղեցրել է Վարշավայի գեղարվեստի դպրոցի քանդակագործության պրոֆեսորի պաշտոնը, որին վերադարձել է 1923 թվականին։ 1932 թվականին մասնակցել է դպրոցը Գեղարվեստի Ակադեմիա վերափոխելու գործընթացին։ 1937 թվականին Փարիզում կազմակերպված Գեղարվեստի և տեխնիկայի համաշխարհային ցուցահանդեսում ստացել է Ոսկե մեդալ և Գրան-պրի իր կողմից պատրաստված հուշամեդալների շարքի համար։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո, որի ընթացքում Տադեուշ Բրեերը կորցրել է իր քանդակագործական ստեղծագործությունները (նրա արվեստանոցը հրդեհվել է 1944 թվականի Վարշավայի ապստամբության ժամանակ), նա շարունակել է մանկավարժական աշխատանքը Վարշավայի գեղարվեստի ակադեմիայում (1945 թվականից մինչև կյանքի վերջը)։ Եղել է «Rzeźba» (1910-1914) կրակովյան ստեղծագործական ասոցիացիայի, ինչպես նաև լեհ նկարիչների «RYTM» միավորման անդամ (1922 թվականից)։
Մահացել է 1952 թվականին Վարշավայում։ Թաղված է Պովոնզկի գերեզմանատանը։


== Ստեղծագործություն ==

Ստեղծագործական վաղ շրջանի աշխատանքներում Բրեերը ստեղծել է խորհրդանշական բնույթի քանդակային կոմպոզիցիաներ, ժամանակաշրջանի ոգուն համապատասխան և Երիտասարդ Լեհաստան նոր ռոմանտիկ մշակութային շարժման ուղղությամբ։ Այնուհետև նա շեղվում է այսպես կոչված նեոդասական ուղղությամբ և նրա քանդակները սկսում են կրել ստատիստիկ և մոնումենտալ բնույթ։ Որպես նկարիչ և մանկավարժ՝ Տադեուշ Բրեերը հանդիսանում է այսպես կոչված Վարշավյան քանդակագործական դպրոցի ստեղծողը՝ հիմնվելով հնադարյան ավանդական քանդակագործության արվեստի նկատմամբ հարգանքի միտումների վրա։ Քանդակագործի ամենահայտնի աշխատանքը՝  1830 թվականի Լեհական ապստամբության հերոս գեներալ Յուզեֆ Սովինսկու հուշարձանը, բացվել է 1937 թվականին։
Համարվում է հետևյալ քանդակների հեղինակը`  

W otchłani
Męki szatana
Chrystus
Głowa św. Jana
Posąg Józefa PiłsudskiegoԲացի հուշամեդալների պատրաստումից, Բրեերի ստեղծագործական ժառանգությունը ընդգրկում է նաև մետաղադրամների նախագծումը։


== Մանկավարժական գործունեություն ==
Բրեերը եղել է ականավոր ուսուցիչ։ Նրա սաներից են մի շարք հայտնի քանդակագործներ, այդ թվում` Յուզեֆ Գոսլավսկին, Բազիլի Վոյտովիչը, Ստանիսլավ Հորնո Պոպլավսկին, Մարյան Վնուկի, Ստանիսլավ Սիկորան, Նաթան Ռապոպորտը և այլք։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Melbechowska Luty, Aleksandra (2005). Posągi i ludzie (in Polish). Warsaw: Neriton. ISBN 83-89729-40-7.
Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających. Malarze, rzeźbiarze, graficy", t. I, Wrocław 1971.


== Արտաքին հղումներ ==
Tadeusz Breyer
Մահմուդցիք

Մահմուդցիք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։ Գտնվում էր Արևմտյան Եփրատից գոյացած կղզու վրա, Երզնկա քաղաքի մոտ։


== Պատմություն ==
Հայ բնակչությունը իսպառ բնաջնջվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
Նախքան 1895 թվականի ջարդերն ուներ 150 տուն, 1909 թվականին` 67 տուն, իսկ 1914 թվականին` 100 տուն` 1500 հայ բնակչով։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Մահմուդցիքն ուներ Ս. Ստեփանոս անունով քարաշեն եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Գյուղն ուներ դպրոց և գրադարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ցխուկուշերի

Ցխուկուշերի (վրաց.՝ ცხუკუშერი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Ցագերի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 900 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ցագերից հեռու է 33 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 53 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեղուների համաշխարհային օր

Մեղուների համաշխարհային օր, համաշխարհային օր, որը նշվում է մայիսի 20-ին՝ ի հիշատակ ականավոր մեղվաբույծներից մեկի՝ գործունեության այս տեսակի նորարար Անտոն Յանշայի ծննդյան օրվա։  Անտոն Յանշան համարվում է ժամանակակից մեղվաբուծության հիմնադիրներից մեկը։  Օրվա նպատակն է հասարակության ուշադրությունը հրավիրել փոշոտման կարևորության վրա։ Մեղուները և այլ փոշոտողները, ինչպես օրինակ, թիթեռները, չղջիկները և կոլիբրիներն ապահովում են շատ բույսերի, այդ թվում և` մի շարք սննդային մշակաբույսերի վերարտադրությունը։
Տոնի հիմնադրումը կոչված է ընդգծելու մեղվատու մեղուների նշանակությունը բույսերի, այդ թվում՝ գյուղատնտեսական մշակաբույսերի փոշոտման գործընթացում, այսինքն՝ դրանց դերը բուսաբուծության, այգեգործության, բանջարաբուծության և գյուղատնտեսության այլ ճյուղերի մեջ։

2017 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Միավորված Ազգերի Կազմակերպության Գլխավոր ասամբլեան որոշել է մայիսի 20-ը հայտարարել Մեղուների համաշխարհային օր։ Մայիսի 20-ի ընտրությունը կապված է Անտոն Յանշայի (1734-1773) ծննդյան օրվա հետ, որը 18-րդ դարում առաջինն է զբաղվել մեղվապահությամբ իր ծննդավայրում, Սլովենիայում։ Հենց այս երկիրն է առաջարկել նշել տոնը` ընդգծելով այս միջատի աշխատելու մեծ կարողությունը և միևնույն ժամանակ` շատ քիչ ուշադրություն պահանջելը։ Նշվում է մեղվի ունեցած բացառիկ դերը ինչպես փոշոտման, այնպես էլ` մեղր և մեղվապահական այլ մթերքների (մեղվակաթ, մեղրամոմ և ակնամոմ) արտադրության գործում։
2018 թվականին  առաջին տոնակատարության համար  Սլովենիայում թողարկվել է  2 եվրոյանոց անվանական հուշադրամ։


== Մեղուների կարևորություն ==
Մեղուները, թիթեռները և այլ փոշոտողներն անմիջական ազդեցություն ունեն մեզ վրա։ Ուտելիքը, որ մենք ուտում ենք, օրինակ, միրգն ու բանջարեղենը, անմիջականորեն կախված են փոշոտումից։ Մեղուները, սակայն, միշտ վտանգված են մարդու գործունեության պատճառով։ Միջատները, պեսդիցիդները, հողի օգտագործման արդյունքում առաջացող փոփոխությունները կարող են նվազեցնել մեղուների սնունդը, որը նրանց հանդիպող վտանգներից մեկն է։ Այս և այլ շատ թեմաներ ընդգծվել են ՄԱԿ-ի կողմից։


== Տոնի նպատակներ ==
Մեղուների համաշխարհային օրը նշելը նպատակ ունի.

Համաշխարհային քաղաքականության ուշադրությունը հրավիրել մեղուների պաշտպանության կարևորության վրա
Ընդգծել մեղուների և այլ փոշոտողների կարևորությունը
Դադարեցնել կենսաբազմազանության նվազեցումը և էկոհամակարգի դեգրադացումը և այսկերպ օժանդակել կայուն զարգացման նպատակին


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Տոնի մասին` ՄԱԿ-ի կայքում
Первый Всемирный день пчел отметили 20 мая 2018 года // Журнал «Сельскохозяйственные Вести». 21.05.2018Տեսանյութեր

В ООН появились свои пчелы | Организация Объединенных Наций. 21 мая 2018 г.
Словения отметила Всемирный день пчёл | NTD.Russian. 21 мая 2018 г.
Էթնիկական խումբ

Էթնիկական խումբ, էթնիկական ընդհանրություն, մարդկանց՝ լեզվական և մշակութային ընդհանրություններ ունեցող խումբ։ Ժողովուրդները ձևավորվում են հիմնականում առանձին էթնիկական խմբերից։
էթնիկական խմբեր էին՝ հին հույները, հին սլավոնները, հին գերմանացիները, կելտերը և այլն։
Առանձին էթնիկական խմբեր են համարվում, օրինակ, Ռուսաստանի Դաշնության հյուսիսարևելյան մի շարք ազգություններ (չուկչիներ, կորյակներ, իտելմեններ և այլն)։
Որոշ դեպքերում էթնիկական խումբը համընկնում է ազգության կամ ցեղի հետ։
Առանձին էթնիկական խումբ են կազմում Ռուսաստանի, Կանադայի, Ալյասկայի և Գրենլանդիայի էսկիմոսները՝ միասին վերցրած։ Էթնիկական խմբի փոխարեն գործածվում է նաև «էթնոլեզվական խումբ» արտահայտությունը։:
Ալ-Սուեյդայի գավառ

Ալ-Սուեյդայի գավառ (արաբ․՝ منطقة السويداء‎‎), գավառի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի հարավային մասում։ Հանդիսանում է Ալ-Սուեյդայի մարզի երեք գավառներից մեկը։
Վարչական կենտրոնն Ալ-Սուեյդա քաղաքն է։ Ըստ 2004 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով գավառի բնակչությունն կազմում է180,907 մարդ։ Գավառի ընդհանուր տարածքն կազմում է 2,804,22 քառ.կմ։
Գտնվում է մարզի կենտրոնական մասում։ Սահմանակից է հյուսիսում՝ Շահբայի գավառ, հարավում՝ Սալխադի գավառ, արևմուտքում՝ Իզրաայի գավառ, հարավ-արևելքում՝ Դառաայի գավառ, արևելքում՝ Դումայի գավառ։
Ալ-Սուեյդայի գավառը բաղկացած է 3 շրջաններից՝

Ալ-Սուեյդայի շրջան (արաբ․՝ ناحية مركز السويداء‎‎), կենտրոն՝ Ալ-Սուեյդա, բնակչություն 212,463
Ալ-Մազրաայի շրջան (արաբ․՝ ناحية المزرعة‎‎), կենտրոն՝ Ալ-Մազրաա, բնակչություն 16,627
Ալ-Մուշաննաֆի շրջան (արաբ․՝ ناحية المشنف‎‎), կենտրոն՝ Ալ-Մուշաննաֆ, բնակչություն 17,134


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Տես նաև ==
Սիրիայի շրջաններ
Վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==
Ընտրյալը

Ընտրյալը, Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից մեկը, որի գրման տարեթիվը հայտնի չէ։ Չի պահպանվել ինքնագիր։


== Ստեղծման պատմություն ==
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարան Թումանյանի ֆոնդի  № 1355-ում պահվում է 1908 թվականին Բաքվում հրատարակված Բանաստեղծություններ շարքում հեղինակի սեփական օրինակը, որտեղ Թումանյանը ջնջել է 36-րդ տողի «Նետեց» բառը և լուսանցքում գրել «թողեք»։
«Ընտրյալը» բանաստեղծությունը առաջին անգամ «Ազատության պատմությունից» ենթավերնագրով տպագրվել է 1907 թվականին Թիֆլիսում հրատարակված «ժամանակ» օրաթերթի №71 համարում, այնուհետև՝ 1908 թվականին Բաքվում հրատարակված Բանաստեղծություններ շարքի 46-47-րդ էջերում, առանց ենթավերնագրի՝ 1922 թվականին Կոստանդունոպոլսում լույս տեսած Բանաստեղծություններ շարքի 21-23-րդ էջերում, ապա՝ 1940-1959 թվականներին Երևանում 6 հատորով հրատարակված Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի 149-150-րդ էջերում։
«Ընտրյալը» բանաստեղծությունն արտատպվել է 1922 թվականին Կոստանդնուպոլսում լույս տեսած Բանաստեղծություններ շարքից։


== Ծանոթագրություններ ==
(6036) Վեյնբերգ

(6036) Վեյնբերգ (անգլ.՝ Weinberg), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի փետրվարի 13-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,756932 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2075 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3064 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1672 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,21531 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,85° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6036) Վեյնբերգ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Տիրետ-1

Տիրետ-1 (ռուս.՝ Тыреть-1), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի Զալարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3855 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)