armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վերին Օմրա (գետ)

Վերին Օմրա (ռուս.՝ Верхняя Омра), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը տեղակայված է Սոյվա գետի ձախ ափին՝ 87 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 32 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչորսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100112103000060139
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006013
Ավազանի կոդը — 03.05.01.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Հայերն Իզմիրում

Հայերն Իզմիրում հաստատվել են դեռևս 13-րդ դարում։ Գրավոր առաջին հիշատակությունը վերաբերում է 1261 թվականին, երբ հայ առևտրականները մասնակցել են բյուզանդա-ջենովական առևտրա կան պայմանագրի կնքմանը Իզմիր (այն ժամանակ՝ Զմյուռնիա, հայկական աղբյուրներում՝ նաև Զմյուռին) քաղաքում։


== 17-րդ դար ==
17-րդ դարի սկզբին (պարսից շահ Աբբաս I-ի կազմակերպած բռնագաղ թից հետո) 1000 հայ ընտանիք Երևանից, Նախիջևանից, Ղարարաբաղից, իսկ 17-րդ դարի վերջին (Աղա Մահմեդխանի 1795 թվականի արշավանքից հետո) մոտ 300 հայ ընտանիք Աշտարակից, Կարբիից, Օշականից, մա սամբ՝ Անկարայից գաղթել և հաս տատվել են Իզմիրում։
1621 թվականին Իզմիրում կար շուրջ 8 հազար, 1731 թվականին՝ 7 հազար, 1836 թվականին՝ 10 հազար հայ։ 1915 թվականին Իզմիրը շրջակա Բոռնովա, Գորդելիո, Կարաթաշ և Գյոզթեփե հայաբնակ արվարձաններով ունեցել է ավելի քան 21 հազար հայ բնակիչ։ 1919-1922 թվականների հույն-թուրքական պատերազմի ժամանակ թուրքերը կոտորել են հայերի մեծ մասին, ողջ մնացածներն արտա գաղթել են Հունաստան, ապա՝ Հայաստան և այլուր։


== Բնակության վայրը ==

Հայերը բնակվել են քաղաքի Հայնոց, Գետեզերք, Քարափ թաղամասերում։ Մեծ մասամբ արհեստավորներ էին (ոսկերիչներ, ժամագործներ, մետաքսագործներ)՝ համախմբված էսնաֆությունների մեջ։ Զգալի թիվ են կազմել նաև հայ վաճառականները, որոնցից շատերն առևտրական տներ ունեին Եվրոպայի, Ռուսաստանի, Հնդկաստանի և Եգիպտոսի քաղաքներում։ Արտահանում էին գորգեր, կաշի, բուրդ, հացահատիկ, չոր միրգ, ներմուծում նավթ, շաքար և այլն։ Իզմիրում գործել են 4 հայկական եկեղեցիներ (Հայնոցի Սուրբ Ստեփանոս, Սուրբ Հարություն, Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ, կաթոլիկ՝ Սուրբ Տիրամայր)։ Շրջակա գյուղաքաղաքներում և ավաններում [Այղրն կամ Գյոզալհիսար, Բերղամա (պատմական՝ Պերգամոն), Մանիսա (պատմական՝ Մագնեսիա), Քրքաղաջ, Օդամիշ են] հայերը զբաղվել են նաև արհեստներով, առևտրով, մասամբ՝ այ գեգործությամբ։ 1799 թվականին հիմնվել է Մեսրոպյան վարժարանը, այնուհետև գործել են նաև Հռիփսիմյան իգական թերի միջնակարգ, Աղաբեկյան, Սարգսյան, Սավալանյան, Վանագետյան մասնավոր դպրոցները, Մխիթարյանների դպրոցը, միսիոներական բարձրագույն վարժարանը։ 1802 թվականին կառուցվել է Սուրց Լուսավորիչ ազգային հիվանդանոցը։
1879 թվականին Հովհաննես և Հակոբ Սպարտալյան եղբայրների միջոցներով կառուցվել է նոր հիվանդանոց։ Գործել են Սյունյաց, Արագածունյաց, Ոաումնասեր, Վասպուրական, Հաշտենից մշակութային ընկերությունները, 1909-1922 թվականներին՝ ՀԲԸՄ Իզմիրի մասնաճյուղը, հայկական թատրոն։


== Առաջին հայկական տպարան ==
Իզմիրի առաջին հայկական տպարանը 1759 թվականին հիմնել է Մահտեսի Մախրար, հետագայում գործել են նաև Մեսրոպյան, Տետեյան, Սամուրյան տպարանները, որտեղ հրատարակվել են հայկական գրքեր, պարբերականներ, դասագրքեր։ Հայկական առաջին թերթը՝ «Արշալույս Արարատյանը», լույս է տեսել 1840 թվականին։ Մինչև 1922 թվականը հրատարակվել է 36 անուն թերթ ու ամսագիր։
Իզմիրը հայ մշակութային և հասարակական-քաղարական կյանքի կարևոր կենտրոն էր։ Նրա հետ է կապված շատ հայ գործիչների՝ Ս. Ոսկանյանի, Ա. Փափագյանի, Մ. Մամտրյանի, Գ. Չիլինկիրյանի, Գ. Կոստանդյանի, Տ. Չուխաճյանի, Վ. Փափազյանի, Ա. Արմենյանի և այլոց գործունեությունը։
...Baby One More Time (այլ կիրառումներ)

...Baby One More Time եզրը կարող է վերաբերել՝

...Baby One More Time - ամերիկացի երգչուհի Բրիթնի Սփիրսի առաջին ալբոմն է, որը լույս տեսավ 1999 թ. հունվարի 12-ին
...Baby One More Time - ամերիկացի երգչուհի Բրիթնի Սփիրսի երգն է, «...Baby One More Time» ալբոմից
Անդրեա Վիկտորին

Անդրեա Յոանա-Մարիա Վիկտորին (գերմ.՝ Andrea Joana-Maria Wiktorin, դեկտեմբերի 13, 1957(1957-12-13), Բոն, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն), գերմանացի դիվանագետ, Հայաստանում Եվրամիության դեսպան (2019 թվականից)։


== Կենսագրություն ==
Անդրեա Վիկտորինը ծնվել է 1957 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Բոն քաղաքում, Գերմանիայի ֆեդերատիվ հանրապետության


=== Աշխատանքային գործունեություն ===
1989 թվականից դիվանագիտական ծառայության է անցել Գերմանիայի ֆեդերատիվ հանրապետության արտաքին գործերի նախարարությունում։ Աշխատել է Էստոնիայում, Բելառուսում, Նիդերլանդներում գործող Գերմանիայի դեսպանություններում։
2000-ականներ, Բելառուսում Գերմանիայի դեսպանության խորհրդական։
2007-2009, Հայաստանում Գերմանիայի դեսպան։
2012-2015, Լատվիայում Գերմանիայի դեսպան։
2015-2019, Բելառուսում Եվրամիության դեսպան։
2019-, Հայաստանում ԵՄ պատվիրակության ղեկավար։


== Գրականություոն ==
Վիկտորին Անդրեա Յոանա-Մարիա։ Զղջումը սրտումս չեմ պահում։ [Հարցազրույց ՀՀ-ում Գերմանիայի դաշնային հանրապետ. արտակարգ և լիազոր դեսպան Ա.Յ.-Մ.Վիկտորինի հետ / Գրի առավ Ա.Սերոբյանը] // Հայաստանի զրուցակից.-2009.-15 մայիսի.-Էջ 21.


== Ծանոթագրություններ ==
Լուի Անկետեն

Լուի Անկետեն (ֆր.՝ Louis Anquetin, հունվարի 26, 1861(1861-01-26)[…], Էտրեպանյի - օգոստոսի 19, 1932(1932-08-19)[…], Փարիզ), ֆրանսիացի նկարիչ և արվեստի տեսաբան։ Համարվում է կերպարվեստում սինթետիզմի հիմնադիրներից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Լուի Անկետենը ծնվել էր Էթրեպանյիում (Ֆրանսիա) և կրթվել է  Ռուանի Պիեռ Կոռնելի անվան լիցեյում.1882 թվականին եկել է Փարիզ, հաճախել  Լեոն Բոննայի արվեստանոցը, որտեղ հանդիպել է Անրի դը Տուլուզ-Լոտրեկին։ Երկու նկարիչները հետագայում տեղափոխվել են Ֆեռնան Կորմոնի արվեստանոց, որտեղ ընկերացել են  Էմիլ Բեռնարի և Վինսենթ վան Գոգի հետ։
1887 թվականին Լուի Անկետենը և  Բեռնարը զարգացրեցին գեղանկարչության նոր ոճ, որն օգտագործում էր գույների հարթ հատվածներ և հաստ, սև ուրվագծեր։ Այդ ոճը, որ առաջացել էր ճապոնական վիտրաժներից ոգեշնչմամբ,  քննադատ Էդուար Դյուժարդենն անվանել է կլուազոնիզմ։
Ի վերջո նա թողեց ժամանակակից ուղղությունները և սկսեց յուրացնել հին գեղանկարիչների մեթոդները։ 1890-ական թվականների նրա գործերը, ինչպես, օրինակ՝ Rinaldo և Armida կտավները, ռուբենսյան ոճով էին և այլաբանական բնույթ ունեն։ 1907 թվականին նա հանդիպել է երիտասարդ գեղանկարիչ Ժակ Մարոզեին, ով կիսել է նրա հետաքրքրությունները և ում հետ նա սկսել է համագործակցել։
Հետագայում նա Ռուբենսի մասին գիրք է գրել, որը հրատարակվել է 1924 թվականին։
Լուի Անկետենը մահացել է 71 տարեկան հասակում, Փարիզում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Émile Bernard, «Louis Anquetin», L’Art et les Artistes, 1933.
Frédéric Destrémau, Louis Anquetin le retour au métier, DEA de l’Université Paris I, 1990.
Joan Cassell-Dassule, Louis Anquetin and The Origins of Synthetism, 1973.
Ջուղաան (Թելավի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ջուղաան (այլ կիրառումներ)Ջուղաան, (վրաց.՝ ჯუღაანი) գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Թելավի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է Ալազանի դաշտում` 430 մ բարձրության վրա։ Մարզկենտրոն Թելավից հեռու է 25 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի տվյալների` գյուղում բնակվում էր 178 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Իլչո Նաումոսկի

Իլչո Նաումոսկի (մակեդոներեն՝ Илчо Наумоски, հուլիսի 29, 1983(1983-07-29), Պրիլեպ, ՀՍՖՀ), մակեդոնացի ֆուտբոլիստ, որը խաղացել է հարձակվողի դիրքում։ Նա խաղացել է Մակեդոնիայի ազգային հավաքականում։ Ունի նաև Ավստրիայի քաղաքացիություն։ 


== Ակումբային գործունեություն ==
Հանդես է եկել «Կորնեբուրգ», վիեննական «Ռապիդ» և «Շտոկկերաու» երիտասարդական ակումբներում։ Ֆուտբոլային կարիերան սկսել է 2001 թվականին «Կլիգենբախ» ակումբում։ 2002 թվականին տեղափոխվել է ավստրիական ԳԱԿ ակումբ։ Ակումբում անցկացրել է երկու մրցաշրջան։ 2004 թվականին մեկնել է Թուրքիա, հանդես է եկել «Մալատյասպոր» ակումբի կազմում։ 2005 թվականին տեղափոխվել է իտալական 
Կատանիա, որում ոչ մի հանդիպում չի անցկացրել։ Վերադարձել է Ավստրիա և պայմանագիր ստորագրել «Մատերսբուրգ» ակումբի հետ։  «Մատերսբուրգ» ակումբի կազմում առաջին հանդիպումը անցկացրել է 2005 թվականի հուլիսի 20-ին՝ «Ռեդ Բուլ» ակումբի դեմ։ Ակումբի կազմում առաջին գոլը խփել է 2005 թվականի օգոստոսի 14-ին՝ «Ռիդ» ակումբի հետ հանդիպման ժամանակ՝ ձևակերպելով դուբլ։
2013 թվականին չորս հանդիպում է անցկացրել Բաքուի «Ինտեր» ակումբում։ 2014 թվականին տեղափոխվել է մակեդոնական 
«Վարդար», բայց մարտի 15-ին «Ռաբոտնիչկի» ֆուտբոլային ակումբի հետ խաղի մեկնարկում կոտրել է ոտքը։ Վիրահատությունից 5 օր հետո սայթաքել և կոտրվածք է ստացել ոտքի նույն հատվածում։


== Միջազգային գործունեություն ==
Մակեդոնիայի կազմում առաջին հանդիպումն անցկացրել է 2003 թվականի փետրվարի 9-ին՝ Խորվաթիայի հավաքականի հետ ընկերական խաղում։ 2003 թվականի օգոստոսի 20-ին Ալբանիայի դեմ խաղում խփել է առաջին գոլը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ilco Naumoski(անգլ.)
Naumoski, Ilčo(անգլ.)
Կոսոգորկա (գյուղ, Յարմոլինի շրջան)

Կոսոգորկա (ուկրաիներեն՝ Косогірка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Յարմոլինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոսոգորկա գյուղում բնակվում էր 542 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,82 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 297,8 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տաբորի (գյուղ, Տաբորինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տաբորի (այլ կիրառումներ)Տաբորի (ռուս.՝ Таборы), գյուղ Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Տաբորինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2096 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տերեշկի (այլ կիրառումներ)

Տերեշկի, կարող է վերաբերել՝

Տերեշկի - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կրասիլովի շրջանում
Տերեշկի - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում
Տերեշկի - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովի շրջանում
Տերեշկի - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանում
Բոբերկա (գյուղ, Տուրկայի շրջան)

Բոբերկա (ուկրաիներեն՝ Бо́берка), գյուղ Ուկրաինայի Լվովի մարզի Տուրկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բոբերկա գյուղում բնակվում էր 1 203 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 255,96 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գրիգրևո (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)

Գրիգրևո (ռուս.՝ Григрево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արևմտյան Կասայ

Արևմտյան Կասայ (ֆր.՝ Kasaï-Occidental), Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության նախկին շրջանը,որը տեղակայված է երկրի արևմուտքում։
2005 թվականին ընդունված նոր սահմանադրության համաձայն` ձևավորվեցին երկու նոր շրջաններ՝ Կասայը և Լուլուան։
1998 թվականի տվյալներով այս շրջանի բնակչությունը կազմում է 3 337 000 մարդ : Վարչական կենտրոնը Կանանգա քաղաքն է։


== Խոշոր քաղաքները ==
Կանանգա
Չիկալա
Իլեբո


== Տես նաև ==
«Պաշտոնական կայք» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-05-14-ին։ Վերցված է 2017-09-16 


== Ծանոթագրություններ ==
Ջեֆերսոն շրջան (Այդահո)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ջեֆերսոն շրջան (այլ կիրառումներ)Ջեֆերսոն շրջան (անգլ.՝ Jefferson County), ԱՄՆ Այդահո նահանգի 44 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.836 կմ² է, բնակչությունը՝ 19.155 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ռիգբի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1913 թ.։
Կուրգանոե (գյուղ, Սիմֆերոպոլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿուրգանոեԿուրգանոե (ուկրաիներեն՝ Курганне, Ղրիմի թաթարերեն՝ Ulu Çoqraq), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սիմֆերոպոլի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ուլու-Չոկրակ։
2001 թվականի տվյալներով Կուրգանոե գյուղում բնակվում էր 667 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Օպուզեն

Օպուզեն, (խորվ.՝ Opuzen) քաղաք Խորվաթիայի հարավային ծովափնյա հատվածում։ Քաղաքի ափերը հարավային մասում ողողում են Ադրիատիկ ծովի ջրերը։ Քաղաքի բնակչությունը 2001 թվականի տվյալներով կազմում է 3 242 մարդ։ Քաղաքը հայտնի է մանդարինի արդյունաբերությամբ։


== Հայտնի բնակիչներ ==
Ստեփան Ֆիլիպովիչ – կոմունիստ, հարավսլավական պարտիզան և Հարավսլավիայի ազգային հերոս։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Օպուզեն քաղաքի պաշտոնական կայքը
քաղաքի զբոսաշրջության մասին(չաշխատող հղում)
2001 թվականի տեղեկատվական ցանկ
Ֆրեյզեր (կղզի)

Ֆրեյզեր  (անգլ.՝ Fraser Island կամ Great Sandy Island), կղզի է Ավստրալիայի արևելյան ափիմոտ։ Աշխարհի ամենամեծ ավազե կղզին է և զբաղեցնում է մոտավորապես 1840 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==

Կղզին ունի 120 կմ երկարություն և 7-23 կմ լայնություն, ձգվում է Ավստրալիայի արևելյան ափին զուգահեռ։ Մակերեսը 1840 կմ². Ֆրեյզերը աշխարհի ամենամեծ ավազային կղզին է։
Կղզին կազմող ավազաթմբերը ձևավորվել են 400 հազար տարի առաջ և 240 մետր բարձրություն ունեն։ Կղզում ավելի քան 40 քաղցրահամ լիճ կա (Կախված լճեր), որոնցից ամենախոշորը Բումանժինն է  (անգլ.՝ Lake Boemingen)՝ ավելի քան ։ 200  հա տարածքով։ Արևմտյան ափին մանգրի անտառներ են և ճահիճներ, իսկ օվկիանոսին նայող արևելյան ափով 100 կմ ձգվում է սպիտակ ավազով  ծովափը։ Կղզու հյուսիսային հատվածում պահպանվել են հասարակածային անտառներ։ Հետաքրքիր կենդանական աշխարհ ունի՝ տաք և փոքր քաղցրահամ լճերում կրիաներ են ապրում, հանդիպում է Դինգո վայրի շունը։
1992 թվականից Ֆրեյզեր կղզին ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկ ում որպես բնության անկրկնելի հուշարձան։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոյրո

Բոյրո (իսպ.՝ Boiro), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, ենթարկվում է Լա-Կորունիայի պրովինցիային։ Գտնվում է Գալիսիայի ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բարբանսա համայնքի կազմում։ Զբաղեցնում է 87 կմ2։ Բնակչությունը կազմում է 19076 մարդ (ըստ 2010 թվականի մարդահամարի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Comunidad de usuarios del Concello de Boiro Archived 2008-08-20 at the Wayback Machine.
Հունվարի 20

Սև հունվար, երբեմն արյունոտ հունվար կամ հունվարի 20-ի ողբերգություն — 1990 թվականի հունվարի 19-ի լույս 20-ի գիշերը, ժամը 23:30-ին, նախկին Խորհրդային Միության զորքերը առանց արտակարգ դրություն հայտարարելու մտան Բաքու քաղաք և սպանեցին խաղաղ բնակչությանը։ , որի հետևանքով հարյուրավոր մարդիկ զոհվեցին, վիրավորվեցին և անհետացան։ Խորհրդային Կոմունիստական ​​կուսակցության գլխավոր քարտուղար Միխայիլ Գորբաչովը և պաշտպանության նախարար Դմիտրի Յազովը պնդում էին, որ ռազմական դրությունը անհրաժեշտ է կանխելու Ադրբեջանի անկախության շարժման՝ Խորհրդային Ադրբեջանի կառավարությունը տապալելու փորձերը։ Մինչև բնակչությանը արտակարգ դրություն մտցնելը, զինվորականներն անխնա սպանել են 82 մարդու, մահացու վիրավորել 20 հոգու։ Արտակարգ դրության հայտարարումից հետո Բաքվում հունվարի 20-ին և դրան հաջորդող օրերին 21 մարդ է զոհվել։ Եվս 8 մարդ է զոհվել այն շրջաններում, որտեղ արտակարգ դրություն չի հայտարարվել՝ հունվարի 25-ին Նեֆթչալայում և հունվարի 26-ին Լենքորանում[1]։
Բաքվի և Ադրբեջանի շրջաններում խորհրդային բանակի զորքերի անօրինական տեղակայման հետևանքով զոհվել է 146, վիրավորվել՝ 744 մարդ, ապօրինի ձերբակալվել է 841 մարդ։ Հրկիզվող փամփուշտներից առաջացած կրակի հետևանքով զինվորականների կողմից ոչնչացվել է 200 տուն և բնակարան, 80 ավտոմեքենա, այդ թվում՝ շտապօգնության մեքենաներ, պետական ​​և մասնավոր գույք։ Մահացածների թվում կան կանայք, երեխաներ և տարեցներ, ինչպես նաև շտապ օգնության աշխատակիցներ և աշխարհազորայիններ։ Սև հունվարյան ողբերգության հետևանքով կոպտորեն խախտվել են ԽՍՀՄ Սահմանադրությունը և Ադրբեջանական ԽՍՀ Սահմանադրությունը, ոտնահարվել են Ադրբեջանի Հանրապետության ինքնիշխան իրավունքները։ Այս կանխամտածված ագրեսիվ գործողությունը նպատակ ուներ խեղդել ադրբեջանական ժողովրդի պայքարը հանուն ժողովրդավարության և ազգային ազատության, վիրավորել ժողովրդին և բարոյական հարված հասցնել նրան։ Միաժամանակ նրանք գիշերով մտել են տներ, պատանդ վերցրել երեխաներին, մի քանիսին սպանել։


== Դեպքեր ==
1975 - առաջին ռազմական գործողությունը սկսեց ԱՍԱԼԱ-ն
1990 - խորհրդային զորքերը Բաքվում ճնշեցին քաղաքական ընդդիմության ցույցերը, զոհվեց 137 մարդ


== Ծնունդներ ==
1775 - Անդրե Մարի Ամպեր, ֆրանսիացի ֆիզիկոս, մաթեմատիկոս (մ. 1836)
1911 - Ալֆրեդո Ֆոնի, իտալացի ֆուտբոլիստ
1919 - Սիլվա Կապուտիկյան, հայ գրող ու բանաստեղծուհի (մ. 2006)
1920 - Ֆեդերիկո Ֆելինի, իտալացի կինոռեժիսոր (մ. 1993)
1924 - Մանյա Ղազարյան (արվեստաբան), արվեստաբան
1945 - Սամվել Մուրադյան, գրականագետ
1946 - Դեյվիդ Լինչ, ամերիկացի նշանավոր կինոռեժիսոր։
1952 - Ռիմաս Տումինաս, լիտվացի թատերական ռեժիսոր
1952 - Իրինա Ալեգրովա, ռուս բեմային երգչուհի


== Մահեր ==
1875 - Ժան Ֆրանսուա Միլլե (ծն. 1814), ֆրանսիացի նկարիչ
1966 - Վահան Արամունի, հայ բանաստեղծ, արձակագիր, լրագրող (ծն. 1914)
1973 - Համիլկար Կաբրալ, Կանաչ հրվանդանի կղզիների ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ
1983 - Գարինչա (ծն. 1933), բրազիլացի լեգենդար ֆուտբոլիստ
1993 - Օդրի Հեփբերն (ծն. 1929), բրիտանացի դերասանուհի
2014 - Արմեն Հովհաննիսյան, զինվորական (ծն. 1994)
2018 - Սարգիս Հացպանյան հասարակական, քաղաքական գործիչ (ծն. 1962)
2022 - Մարիամ Տոնյան, Հայաստանի ամենատարեց ուսուցչուհին (ծնվ. 1919)


== Տոներ ==
 ԱՄՆ-ում՝ ինաուգուրացիայի օր։
Բուլայ

Բուլայ (ռուս.՝ Булай), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ուվինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 671 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ստարոգուսևո

Ստարոգուսևո (ռուս.՝ Старогусево, բաշկիրերեն՝ Иҫке Гусев), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բակալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 359 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պորչինսկու ժայռային մողես

Պորչինսկու ժայռային մողես (լատ.՝ Darevskia porschinskii), Քուռի ժայռային մողես, Պորչինսկու դարեվսկիա, Քուռի գարեվսկիա, իսկական մողեսների ընտանիքի Դարևսկիա ցեղի տեսակ։ ՀՀ-ում հանդիպում է Տավուշի և Լոռու մարզերում։ Բնակվում է ժայռային և խիստ քարքարոտ վայրերում, շինությունների պատերի ճեղքերում, թփուտային, նոսրանտառային, անտառային ու տափաստանային բուսականությամբ ցածրադիր վայրերում։ 


== Արտաքին տեսք ==
Բարեկազմ, տափակ մարմնով փոքր մողես է. երկարությունը տարիքի հետ փոխվում է (2,5-6,7 սմ), պոչը գրեթե կրկնակի երկար է, ինքնահատվող։ Գլուխը տափակ է՝ ծածկված խոշոր վահանիկներով։ Մեջքային մակերեսը ծածկված է միանման, մանր, ոսպանման թեփուկներով, կողմնային մակերեսի թեփուկներն ավելի խոշոր են։ 


== Մեջք ==
Մեջքի գունավորումը խայտաբղետ է. գերիշխում են գորշ, ձիթապտղագույն ու շագանակագույն երանգները։ Մեջքի երկայնքով ձգվում է սև, տձև, երկայնակի ձգված բծերից բաղկացած, գրեթե ողջ մեջքով տարածված լայն նախշ, որը կարող է աննկատ դառնալ մարմնի հետևի հատվածում։ Կողմնային գրեթե սև զոլերը ձևավորված են միաձուլված օղանման խալերից, որոնցից 1-4 երկայնակի շարքերն ունեն բաց գույնի սպիտակավուն կենտրոնական խալ և մուգ, գրեթե սև եզրագիծ։ Վերևի շարքի խալերի եզրագիծը կտրտված է, ինչը կողմնային գոլերի վերին եզրին տալիս է ատամնաձև տեսք։ Եզրային շարքի սպիտակ գծերը միավորվելով ձևավորում են սպիտակ երկայնակի գիծ։ 


== Կողմնային գիծ ==
Կողմնային գծի կրծքային հատվածում կան կապույտ խալեր։ Որովայնային մակերեսը ծածկված է 6 երկայնակի շարքեր ձևավորող խոշոր ու լայն վահանիկներով։ Զուգավորման շրջանում արուների վահանիկներն ունենում են վառ դեղին գունավորում, իսկ եզրայինները կրում են վառ կապույտ խալեր։ 


== Հատկություններ ==
Կարող է հանդիպել համտեղ հայկական, Դալի, Ռոստոմբեկովի ու Ռադդեի ժայռային մողեսների հետ, որոնցից տարբերվում է գունավորմամբ և թեփուկավորման առանձնա¬ հատկություններով։ 


== Սնունդ ==
Սնվում է մանր հոդվածոտանիներով և փափկամարմիններով, նաև մանր մողեսներով։ Առանձնասեռ է. զուգավորումը տեղի է ունենում մայիս-հունիսին։ Հունիսի վերջ-հուլիսի սկզբին էգը դնում է 2-5 ձու (12 x 6 մմ)։ Ձագերը ծնվում են օգոստոսի կեսերից սեպտեմբերի սկիզբը։
Պալացո Նուովո

Պալացո Նուովո (լատ.՝ Palazzo Nuovo), կառույց Պյացա Կապիլիումում, Կապիտոլիում բլրի գագաթին, Հռոմ, Իտալիա։ Կապիտոլիում բլրի երեք պալատներից բաղկացած համալիրը նախագծել է Միքելանջելոն 16-րդ դարի կեսին։ Պալացո Նուովոն կառուցելիս վերջինս մտադրություն ուներ համաչափորեն կրկնօրինակել դիմացի Պալացցո դել Կոնսերվատորին։
Պալացո Նուովոն պետք է հիմնադրվեր 1571 թվականին Սիքստոս IV պապի օրոք, սակայն շինարարությունը հետաձգվեց մինչև 1654 թվականը։ Կառուցման արդյունքում երկու պալատները շրջափակեցին հրապարակը՝ Պալացցո Սենատորիոյի հետ միասին։ Վերջինս միջնադարյան կառույց էր, որը նույնպես վերակառուցվեց Միքելանջելոյի նախագծով։ 1734 թվականին Պալացո Նուովոն դարձավ Կապիտոլիական թանգարաններից մեկը։ Դրա երկու հարկերում տեղադրված են արձաններ, սարկոֆագներ, կիսանդրիներ, խճանկարներ և այլ հռոմեական արվեստի գործեր։
Գալիական սրահում կարելի է գնահատել մարմարե «Մահացող գայլի» արձանը, որը նաև անվանվում է «Կապիտոլիական գայլ» և «Ամուրի և Փսիխեայի» արձանը։ Այս շինությունում տեղակայված են նաև.

Օվկիանոսի վերականգնված հսկայական արձանը՝ տեղադրված այդ շինության թանգարանային բակում։
Թաբուլայի փորագրության հատված՝ տեղադրված Աղավնիների սրահում։
Կապիտոլիական Վեներայի արձանը, քանդակված Պրաքսիտելեսի բնօրինակից (Մ. թ. ա. IV դար )


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կապիտոլիական թանգարանների՝ Պալացո Նուովոյի պաշտոնական կայք
Միրոպոլ (գյուղ, Մալովիսկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիրոպոլՄիրոպոլ (ուկրաիներեն՝ Миропіль), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Մալովիսկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Միրոպոլ գյուղում բնակվում էր 105 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բերիակ

Բերիակ (ֆր.՝ Berriac), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 863 մարդ, բնակչության խտությունը` 323.22 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.67 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 630 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 130 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 6 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 624 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 372-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 252։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 59,6 %։ 372 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 288 անձ (166 տղամարդ և 122 կին)։ Գործազուրկ են եղել 84 անձ (54 տղամարդ և 30 կին)։ 252 անաշխատունակներից 36-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 44-ը` թոշակառուներ, իսկ 172-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Օխտաշ

Օխտաշ, գետակ Ճորոխի ավազանամ, նրա աջակողմյան Օլթիի գետ վտակի օժանդակը։ Վերջինիս մեջ է թափվում Օլթի գետից 23 կմ հյուսիս։ Ավազանի մեծ մասն անտառապատ է։ Նշանակված է Կովկասի 5-վերստանոց քարտեզում։


== Ծանոթագրություններ ==
Իտալիայի պետական խորհրդանիշներ

Իտալիայի պետական խորհրդանիշներ, խորհրդանիշներն են, որոնք ներկայացնում են իտալացի ազգի յուրահատկությունը,  արտացոլելով մշակութային կյանքի և պատմության տարբեր ասպեկտները։


== Խորհրդանիշներ ==


== Տես նաև ==
Իտալիայի զինանշան
Իտալիայի օրհներգ
Իտալիայի դրոշ


== Ծանոթագրություններ ==
California Love

«California Love», Թուփաք Շակուրի All Eyez on Me ալբոմի առաջին սինգլը, որը ձայնագրվել է Dr. Dre-ի և Roger Troutman-ի հետ համատեղ։ Սինգլը ձայնագրվել է ի նշանավորումն բանտից Թուփաէի վերադարձի, որտեղ նա եղել է մեկ տարի։ «How Do U Want It» երգի հետ միասին սինգլը երկու շաբաթ շարունակ գլավորել է Billboard Hot 100 հիթ-շքերթը, ինչի հետևանքով առաջադրվել է մի քանի «Գրեմմի» մրցանակների, ինչպիսիք են «Լավագույն սոլո ռեփ-կատարում» և «Լավագույն ռեփ-կատարում դուետով կամ խմբով»։
Երգի օրիգինալ տարբերակը ներառվել է Greatest Hits ալբոմում, բայց իրականում ոչնչով չի տարբերվում ռեմաստերից։ «California Love»-ը Թուփաքի միակ երգն է, որը ներառվել է «Rolling Stone» ամսագրի վարկածով բոլոր ժամանակների 500 մեծագույն երգերի ցուցակում։
«California Love»-ը երկու երգերից մեկն է, որի պրոդյուսերը եղել է Dr. Dre-ը․ երկրորդը «Can’t C Me» երգն է, որն ի սկզբանե նախատեսվում էր թողարկել  1993-1994 թվականներին Dr. Dre & Ice Cube չթողարկված «Helta Skelta» ալբոմում, և Շուգ Նայթի կողմից տրվել է Թուփաքին։


== Տեսահոլովակ ==
Երգի տեսահոլովակը նկարահանվել է երկու տարբերակով՝ սովորական տարբերակի և ռեմիքսի համար։ Տեսահոլովակի առաջին տարբերակը նկարահանվել է «Խենթ Մաքսը 3. Ամպրոպի գմբեթի տակ» ֆիլմի համար, որում գործողությունները տեղի են ունենում 2095 թվականին։ Տեսահոլովակի առաջին տարբերակում գլխավոր չարագործին մարմնավորել է Ջորջ Քլինթոնը կատակերգու Քրիս Թաքերի հետ միասին։ Տեսահոլովակի երկրորդ տարբերակը՝ ռեմիքսը, առաջին տարբերակի շարունակությունն է, բայց արդեն ներկայում։
Առաջին տեսահոլովակը ներկայացվել է բազմաթիվ մրցանակների և հայտնվել է «100 Greatest Videos Ever Made» ցուցակում «MTV» հեռուստաալիքի վարկածով։


== Երգացանկ ==


== Սեմփլներ ==
(**) տվյալ սեմփլը ներառվել է միայն երգի ռեմիքում։


== Հիթ-շքերթներ և հավաստագրեր ==


== Այլ ==
Ամերիկյան «South Park» մուլտսերիալի 11-րդ եթերաշրջանի «Կենդանի բոմժերի գիշեր» էպիզոդում, հնչում է թրեքի վերափոխված տարբերակը, սերիալի հերոսների՝ Էրիկ Քարթմանի և Կայլա Բրոֆլովսկու կատարմամբ։
Ամերիկացի ռեփեր Game-ը ձայնագրել է «California Love» երգի իր ռեմիքսը՝ պահպանելով թրեքի օրիգինալ բիթերը։ Թուփակը մասնակցել է թրեքին։
Երգի հատվածը հնչում է «Այլմոլորակային ներխուժում։ Ճակատամարտ Լոս Անջելեսի համար» ֆիլմի սկզբում («Հակառակորդի հետ հանդիպումից 24 ժամ առաջ»)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ղիրմիզքենդ

Ղիրմիզքենդ (Ղիրմիզ, վրաց.` ყირმიზქენდი), գյուղ Վրաստանի Քվեմո Քարթլիի մարզի Մառնեուլի շրջանում, Կուրի վտակ Խրամ գետի ափին, վարչական կենտրոն Մառնեուլ քաղաքից 15 կմ հեռավորության և ծովի մակարդակից 370 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
Համաձայն 2002 թվականի տվյալների, գյուղն ուներ 1072 բնակիչ, հիմնականում հայեր և վրացիներ, որից 524 տղամարդ և 548 կին։ 2014 թվականի տվյալներով, գյուղում ապրում էր 695 մարդ, որից 339 տղամարդ և 356 կին։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիրջինիա Գրանբերի

Վիրջինիա Գրանբերի  (անգլ.՝ Virginia Granbery, 1831[…], Նորֆոլկ, Վիրջինիա, ԱՄՆ - 1921[…], Նորֆոլկ, Վիրջինիա, ԱՄՆ), ամերիկացի նկարչուհի։


== Կենսագրություն ==
Գրանբերին և նրա ավագ քույրը՝ Հենրիետան, Նորֆոլկի Վիրջինիա շրջանի տեղաբնիկներից էին, բայց նրանց ընտանիքը տեղափոխվել է հյուսիս՝ Նյու Յորք, երբ նրանք շատ փոքր էին։ Նրանց հորեղբայրը նկարիչ Ջորջ Գրանբերին էր։ Քույրերը սովորեl են նկարել Նյու Յորքում, երբ դասավանդում էին Բրուքլինում։ Քուպերի միությունում
Վիրջինիան սովորել է Փաքեր ինստիտուտում։ Հետագայում Ալբերտ Ֆիտչ Բելոուի հետ ուսանել է Քուպերի միությունում և, նաև, դիզայնի ազգային ակադեմիայում։  Քույրերը միասին ապրում էին Մանհաթանում ,  և շարունակում էին մասնավոր կերպով դասավանդել նկարչություն։ Նրանց աշակերտների մեջ էր նաև Էնի Քուպեր Բոյդը։
Վիրջինիա Գրանբերին հայտնի է հատկապես իր մրգերի նկարներով, որոնց  մեծ մասը չեն պահպանվել։ Նրա օրոք նկարները հանրությանը հայտնի էին դառնում ամերիկացի հրատարակիչ  Լուիզ Պրանգի շնորհիվ։ Վիրջինիա Գրանբերին նկարել է նաև դիմանկարներ, բնանկարներ, կենդանիներ և այլն։  Նա որոշ ժամանակ դասավանդում է  Փաքերի ինստիտուտում, որտեղ արվեստի բաժինը վերելք է ապրել նրա ղեկավարության օրոք։
 Վիրջինիան լքել է Նյու Յորքը 1890 թվականից հետո։
Նա իր աշխատանքները ցուցադրել է դիզայնի ազգային ակադեմիայում 1859 թվականից մինչև 1890 թվականը, Փենսիլվանիայի գեղարվեստի ակադեմիայում՝ 1860 թվականից 1889 թվականը և Բրուքլինի արվեստի միությունում՝ 1861-ից 1886-ը  , իսկ քրոջ հետ՝  Ֆիլադելֆիայում՝ 1876 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Artwork by Virginia Granbery
Լվացող միջոցներ

Լվացող միջոցներ, լվանալու հատկությամբ օժտված մակերևութային ակտիվ նյութեր։ Հնում որպես լվացող միջոցներ կիրառել են բնական ծագում ունեցող նյութեր, օրինակ, բուսական մոխրից ստացվող պոտաշ, բնական սոդա, կավեր, որոշ բույսերի հյութեր կամ քամվածք։ 19-րդ դարում զարգացավ օճառագործությունը, իսկ 20-րդ դարի 30-ական թվականներին առաջին անգամ Գերմանիայում հիմք դրվեց սինթետիկ լվացող միջոցների արտադրությանը։ Լվացող միջոցները բաժանվում են երկու դասի՝ իոնոգեն (ջրում դիսոցվող) և ոչ իոնոգեն (ջրում չդիսոցվող) նյութերի։ Բացասական լիցքով մակերևութային ակտիվ իոններ ունեցող իոնոգեն նյութերը կոչվում են անիոն-ակտիվ, դրական լիցքավորվածները՝ կատիոնակտիվ, իսկ ամֆոտեր կամ ամֆոլիտ՝ եթե իոնները հիմնային միջավայրում ունեն բացասական լիցք, իսկ թթվայինում՝ դրական։ Առավելապես կիրառվում են անիոնակտիվ նյութերը, որոնց հիման վրա ստացվում են բոլոր ճարպային օճառները և սինթետիկ լվացող միջոցների մեծամասնությունը։ Սինթետիկ լվացող միջոցներին ավելացնում են մի շարք օժանդակ նյութեր (անօրգանական թթուների հիմնային աղեր, սպիտակեցնող և ախտահանող հատկությամբ օժտված գերթթուների աղեր, որոշ ներկեր են), որոնք բարելավում են դրանց լվանալու հատկությունը։ Լվացող միջոցները թողարկվում են գլխավորապես (80-90%) փոշու ձևով։
Չար տղան (պատմվածք)

Չար տղան (ռուս.՝ Злой мальчик), Անտոն Չեխովի պատմվածքներից։ Գրվել է 1883 թվականին։ Տպագրվել է 1883 թվականին հուլիսի 23-ին «Օսկոլկի» ամսագրի 30-րդ համարում «Գարշելի տղան» վերնագրով և Անտոշա Չեխոնտե մակագրությամբ։


== Հրապարակումներ ==
Ա. Պ. Չեխովի «Չար տղան» պատմվածքը գրվել է 1883 թվականին, առաջին անգամ հրապարակվել է 1883 թվականին «Օսկոլկի» ամսագրի № 30-ում հուլիսի 23-ին «Գարշելի տղան» վերնագրով (Պատմվածք փոքրիկ հովեկների համար), Ա. Չեխոտե ստորագրությամբ, ընդգրկվել է նաև Ադոլֆ Մարքսի հրապարակումներում։
Իր ստեղծագործությունների ժողովածուի համար Չեխովը կրճատել է պատմվածքը, հանելով տղայի կողմից մուրաբայի գողության և ճաշի տեսարանները։ Չեխովի կենդանության օրոք պատմվածքը թարգմանվել է բուլղարերեն, գերմաներեն, սերբախորվաթերեն, չեխերեն և շվեդերեն։


== Քննադատություն ==
Նկարագրելով պատմությունը, քննադատ Լեոնիդ Օբոլենսկին նշել է այն տեսարանները, որոնք ցույց էին տալիս խայտառակությունը և ընտանեկան կյանքի քմահաճությունը։


== Սյուժե ==
Պատմվածքի գործողությունը տեղի է ունենում ամռանը ամառանոցում։ Երիտասարդներ Իվան Իվանիչ Լապկինը և Աննա Սեմյոնովնա Զաբլիցկայան զբոսնում էին և գետի ափին ձուկ էին որսում։ Շուրջը ոչ ոք չկար և Լապկինը խոստովանեց աղջկան։

Սիրո խոստովանության հետ միաժամանակ նա աղջկան խորհուրդներ տվեց, թե ինչպես պետք է ճիշտ բռնել և քաշել կառթը Հանկարծ Աննա Սեմյոնովնան շարժվեց, ձուկը հետ ընկավ ջուրը և Լապկինը պատահաբար բռնեց Աննայի ձեռքը և համբուրեց։ Նա հետ գնաց, սակայն արդեն ուշ էր։ Այդ ամենը նկատեց Աննա Սեմյոնովնայի եղբայրը՝ Կոլյան։ Նա այդ ամենը տեսնելով «հեգնական ժպտաց»։
Մեկ ռուբլու դիմաց տղան խոստացավ ոչ ոքի չասել տեսածի մասին։ Ռուբլին նա ստացավ, հետո նաև ստացավ Լապկինից ներկեր և գնդակ։ Այս ամենը նրա դուրը շատ եկավ և նա սկսեց պարբերաբար հետևել երիտասարդներին։ «Նա սպառնում էր ասել բոլորին և դրա դիմաց նվերներ էր ստանում, սակայն այդ ամենով չէր բավարարվում։ Վերջիվերջո նա սկսեց խոսել գրպանի ժամացույցի մասին։ Եվ նա ստիպված դա էլ տվեց։
Այդ աշնանը Լապկինը Աննա Սեմյոնովնային առաջարկություն արեց, որից հետո նրանք փնտրեցին Կոլյային և կատարած արարքների համար քաշեցին նրա ականջները։


== Գրականություն ==
Чехов А. П. Злой мальчик// Чехов А. П. Полное собрание сочинений и писем: В 30 т. Сочинения: В 18 т. / АН СССР. Ин-т мировой лит. им. А. М. Горького. — М.: Наука, 1974—1982.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անտոն Չեխով «Չար տղան»։ Բնօրինակ ռուսերեն տեքստ
Անտոն Չեխովի «Չար տղան» պատմվածքի էկրանավորում
Վինիպեգ (քաղաք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վինիպեգ (այլ կիրառումներ)Վինիպեգ (անգլ.՝ Winnipeg), քաղաք Կանադայի հարավում, Մանիտոբա նահանգի վարչական կենտրոնը։ Ունի 663,617 բնակիչ (2011)։ Տրանսպորտային կարևոր հանգույց է, առևտրաբաշխիչ կենտրոն, հացահատիկի համաշխարհային նշանակության շուկա։


== Տնտեսություն ==
Կա սննդի, թեթև, պոլիգրաֆ, քիմիական, էլեկտրատեխնիկական արդյունաբերություն, նավթավերամշակում, մետաղամշակում, մեքենաշինություն, շինանյութերի արտադրություն։
Ունի համալսարան, օդակայան։
Շիվանդա

Շիվանդա (ռուս.՝ Шиванда), գյուղ Ռուսաստանի Անդրբայկալյան երկրամասի Շիլկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 168 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Յանեգա

Յանեգա (ռուս.՝ Янега), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Լոդեյնոպոլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1113 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բոլվան Յու

Բոլվան Յու (ռուս.՝ Болван-Ю), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Լայա գետի աջ ափին 214 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 29 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000073539
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007353
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Ես մտածում եմ այս ամենին վերջ տալու մասին (ֆիլմ)

«Ես մտածում եմ այս ամենին վերջ տալու մասին» (անգլ.՝ I'm Thinking of Ending Things), ամերիկյան հոգեբանական սարսափ ֆիլմ, որի սցենարիստը և ռեժիսորը Չարլի Քաուֆմանն է։ Այն հիմնված է Իեն Ռիդի 2016 թվականին լույս տեսած նույնանուն վեպի վրա։
Նեթֆլիքսը թողարկել է ֆիլմը 2020 թվականի սեպտեմբերի 4-ին։


== Սյուժե ==
Տղամարդը հեռու ֆերմա է ուղևորվում ընկերուհուն իր ծնողների հետ ծանոթացնելու համար։ Ժամանելուն պես պարզվում է, որ նրա ծնողների տանը ինչ-որ տարօրինակ բան է կատարվում, և պոտենցիալ բարեկամներն իրենց շատ կասկածելի են պահում։


== Դերասանական կազմ ==
Ջեսի Փլեմոնս՝ Ջեյք
Ջեսի Բաքլի՝ Սինդի
Թոնի Քոլլեթ՝ Սյուզի
Դևիդ Թյուլիս՝ Դին


== Արտադրություն ==
2018 թվականի հունվարի հայտարարվել է, որ Չարլի Քաուֆմանը Նեթֆլիքսի համար վեպի ադապտացիա է ստեղծել, որն ինքն էլ նկարահանելու է։ Դեկտեմբերին Բրի Լարսոնը և Ջեսի Փլեմոնսն ընդգրկվել են ֆիլմի դերասանական անձնակազմում։ 2019 թվականի մարտին Ջեսի Բաքլին, Թոնի Քոլլեթը և Դևիդ Թյուլիսը նույնպես միացել են դերասանական անձնակազմին և Բաքլին փոխարինել է Լարսոնին։
Նկարահանման շրջանը սկսել է 2019 թվականի մարտի 13-ին Նյու Յորք նահանգի Ֆիշքիլ քաղաքում և ավարտվել է նույն թվականի ապրիլի 29-ին։ 2019 թվականի նոյեմբերի 7-ին դրությամբ ֆիլմը դեռ գտնվում էր հետարտադրության փուլում։


== Թողարկում ==
Ֆիլմը պրեմիերան կայացել է 2020 թվականի սեպտեմբերի 4-ին Նեթֆլիքս հարթակում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ես մտածում եմ այս ամենին վերջ տալու մասին»(անգլ.) ֆիլմը Նեթֆլիքսում
«Ես մտածում եմ այս ամենին վերջ տալու մասին»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Դյուբրեյլոզավր

Դյուբրեյլոզավր (լատ.՝ Dubreuillosaurus), Մեգալոզավրերի ընտանիքի մսակեր մողեսանման դինոզավր։ Դինոզավրը իր անվանումը ստացել է 2002 թվականին։
Լրացուցիչ ուսումնասիրությունները, որոնք տարվում են դինոզավրերի մասին վերջնական հավաստրի տեղեկություններ ստանալու համար, ցույց են տվել, որ դյուբրեյլոզավրերի ամենամոտ ազգական դինոզավրը դա նույն ընտանիքի մսակեր դինոզավրերից էուստրեպտոլոնդիլն է (լատ.՝ Eustreptospondylus oxoniensis)։
Դյուբրելյոլազվրերին բնորոշ է կարճ մռութը և երկար պոչը։ Այս դինոզավրերը ունի չնչին տարբերություններ համեմատած նույն ընտանիքի մեկ այլ դինոզավրի։
Ապրել են հիմնականում ծովափնյա հատվածներում և խոնավ վայրերում։ Սնվել են զանազան ձկներով և այլ խոշոր և միջին չափերի ծովային կենդանիներով։
Այս տեսակի դինոզավրերը հայտնաբերվել են 1994 թվականին, սակայնիր անվանումը ստացել է 2002 թվականին։ Դյուբրեյլոզավրերի պատմական մնացորդները գտնվեն են ներկայիս Ֆրանսիայի տարածքից։
Որոշ եվրոպացի հնագետների գնահատմամբ, այս դինոզավրերը ունեցել են մոտ 9 մետր երկարությամբ հասակ։ Այս դինոզավրերը կշռել են մոտ 1.5 տոննա։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռատոտ

Ռատոտ, գյուղ Հունգարիայի Հանրապետության Վաշ մարզում։ Ըստ 2008 թվականի մարդահամարի՝ գյուղի բնակչությունը կազմում է 248 մարդ, իսկ բնակչության միջին խտությունը 34 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==
Վոդյանոե (ավան, Վոլոդարսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎոդյանոեՎոդյանոե (ուկրաիներեն՝ Водяне), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլոդարսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Վոդյանոե ավանում բնակվում էր 84 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Յուլիուշ Կոսակ

Յուլիուշ Կոսակ (լեհ.՝ Juliusz Fortunat Kossak, դեկտեմբերի 15, 1824(1824-12-15)[…], Նովի Վիսնիչ, Bochnia County, Lesser Poland Voivodeship, Լեհաստան - փետրվարի 3, 1899(1899-02-03)[…], Կրակով, Գալիցիայի և Լոդոմերիայի թագավորություն, Ցիսլեյտանիա, Ավստրո-Հունգարիա), լեհ մարտանկարիչ։ 
Նկարիչ Վոյցեխ Կոսակի հայրը, ռեալիստ նկարիչ Եժի Կոսակի պապը։


== Կենսագրություն ==
Յուլիուշ Կոսակը մեծացել է Լվովում Լեհաստանի բաժանումների ժամանակաշրջանում։ Իրավաբանական կրթություն է ստացել Լվովի համալսարանում, միաժամանակ նկարչություն է սովորել Յան Մաշկովսկու և Պյոտր Միխալովսկու մոտ։ 1844 թվականից Կոսակը կոմիսիոն վճարով աշխատել է Փոքր Լեհաստանի, Պոդոլիայի, Վոլինի տեղական արիստոկրատիայի համար։ 1855 թվականին ամուսնացել է Զոֆիա Գալինսկայի հետ, և մեկնել են Փարիզ, որտեղ ապրել են հինգ տարի։ Նրանց որդիները՝ երկվորյակներ Վոյչեխն ու Թադեուշը (1856-1857 թվականներ, ամանորի նախօրեին) և կրտսեր որդին Ստեֆանը (1858), ծնվել են Փարիզում։ 1860 թվականին ընտանիքը եկել է Վարշավա, որտեղ Կոսակն աշխատել է որպես «Tygodnik Illustrowany» ամսագրի նկարազարդող և փորագրող վարպետ։ Մեկ տարով մեկնել են Մյունխեն, 1868 թվականին հաստատվել են Կրակովում. այդ ժամանակ արդեն ունեցել են հինգ երեխա։ Կրակովում Կոսակը մի փոքրիկ կալվածք է գնել, որը հայտնի է որպես Կոսակովկա (Kossakówka), հայտնի է դարձել իր գեղարվեստական ​​և գրական սալոնով ուր այցելել են Ադամ Ասնիկը, Հենրիկ Սենկևիչը, Ստանիսլավ Վիտկևչը, Յուզեֆ Խելմոնսկին և այլք։ Մինչև կյանքի վերջ Կոսակն ապրել ու ստեղծագործել է Կրակովում։
1880 թվականին Կոսակին շնորհվել է Պատվո խաչ շքանշան Ավստրո-Հունգարիայի կայսեր Ֆրանց Յոզեֆի կողմից կյանքի ընթացքում որպես արվեստագետ ձեռքբերումների համար։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Գրականություն ==
Maciej Masłowski: Juliusz Kossak, Warsaw 1984, ed. „Auriga” - Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe (Art and Film Publishers, 2nd ed. - 1986, 3rd ed. - 1990) ISBN 83-221-0294-1.


== Ծանոթագրություններ ==
Հայաստանի ոչ նյութական մշակութային ժառանգության ցանկ

ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն սահմանել է իր ոչ նյութական մշակութային ժառանգության ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ամբողջ աշխարհում ոչ նյութական մշակութային ժառանգության ավելի լավ պաշտպանությունը և բարձրացնել դրանց կարևորության մասին իրազեկումը։ Ոչ նյութական մշակութային ժառանգությունը հանրության, խմբերի, որոշ դեպքերում առանձին անձանց կողմից որպես իրենց մշակութային ժառանգության մաս ճանաչված, կենցաղում հաստատուն տեղ զբաղեցնող սովորույթների, ավանդույթների, ծեսերի, պատկերացումների ու արտահայտման ձևերի, գիտելիքների ու հմտությունների, ինչպես նաև դրանց առնչվող գործիքների, առարկաների, ստեղծագործությունների և մշակութային տարածքների ամբողջությունն է։
Ցանկում ներառված օբյեկտները համարվում են մարդկության ոչ նյութական ժառանգության նշանակալի բաստիոններ, ինչը համաշխարհային ասպարեզում ոչ նյութական ժառանգության բարձրագույն կոչումն է։


== Ոչ նյութական մշակութային ժառանգություն ==


== Տես նաև ==
Հայաստանում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
1084

1084 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1084 թվականն է, 
XI դարի 84-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
The Best of DMX

The Best Of DMX, DMX-ի լավագույն երգերի երրորդս ալբոմը, թողարկված 2010 թվականին, Ruff Ryders Entertainment, Def Jam Recordings լեյբլներով։ Հիմնականում ձայնագրվել է Def Jam Recordings-ում։ Երգերի մեծ մասն վերցրած է DMX-ի առաջին հինգ ալբոմներից, որոնք ձայնագրվել են Ruff Ryders Entertainment և Def Jam Recordings լեյբլներով, հավաքածույի մեջ է ներառվել նաև DMX-ի ձայնագրություններ։


== Երգացանկ ==


== Չարթեր ==
Սվարկովո

Սվարկովո (ուկրաիներեն՝ Сваркове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1630-ական թվականներին։
2001 թվականի տվյալներով Սվարկովո գյուղում բնակվում էր 933 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պուշկինը Սև ծովի ափին

Պուշկինը Սև ծովի ափին (ռուս.՝ Пушкин на берегу Чёрного моря), Հովհաննես Այվազովսկու կտավը՝ ստեղծված 1887 թվականին։ Պահվում է Վ․ Վ․ Վերեշչագինի անվան Նիկոլաևի գեղարվեստական թանգարանում։


== Ստեղծման պատմություն ==
1836 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի ցուցահանդեսներից մեկում պատանի նկարիչ Այվազովսկին ծանոթանում է գրչի վարպետ Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինի հետ։ Այվազովսկին միշտ գնահատել է բանաստեղծի գործունեությունը և հիացած էր նրա տաղանդով, իսկ անձնական ծանոթությունից հետո բանաստեղծը դարձել էր նրա ոգեշնչման աղբյուրը։ 1880 թվականին Այվազովսկին նույնիսկ ստեղծել է աշխատանքների մի ամբողջ ցիկլ, որը նվիրել է Պուշկինին։
«Պուշկինը Սև ծովի ափին» նկարը Այվազովսկին կերտել է բանաստեղծի մահվան հիսնամյակին, ինչպես նաև մեկ ուրիշ, ավելի հայտնի նկար՝ «Պուշկինի հրաժեշտը ծովի հետ» նկարը․ այն նույնպես պատկերում է բանաստեղծին։ Կտավը Այվազովսկին նկարել է Ռեպինի հետ (Ռեպինը աշխատել է բանաստեղծի կերպարի վրա, Այվազովսկին՝ բնապատկերի)։
Երկու նկարներն էլ հղվում են Պուշկինի «Ծովին» բանաստեղծությանը։


== Նկարի պատմությունը ստեղծվելուց հետո ==
Ինքը՝ նկարիչը կտավը նվիրել է Գեղարվեստի ակադեմիայի թանգարանին, որն էլ, իր հերթին այն փոխանցել է Վ․ Վ․ Վերեշչագինի անվան Նիկոլաևի գեղարվեստական թանգարանին, որտեղ այժմ էլ պահպանվում է այն։ Նկարը խիստ տուժել է Հայրենական Մեծ պատերազմի ժամանակ, սարսափելի վիճակում այն գտել է նկարիչ Պ․ Պ․ Ստեպանենկոն և 1946 թվականին վերականգնվել է 1946 թվականին ռեստավրատոր Նևկրիտիմի կողմից։ Վերջնականապես վերանորոգվել է 2003 թվականին Ն․ Ֆ․ Տիտովի կողմից։


== Տես նաև ==
Իններորդ ալիք


== Ծանոթագրություններ ==
Գյուղատեղի Քաղենի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դաշտադեմ (այլ կիրառումներ)Քաղենի բնակավայր (նաև՝ Քաղենի բնակատեղի, Քաղենի ամրոց, Դաշտադեմի ամրոց, Քաղենի քաղաք, Քաղենի գյուղատեղի), ընդարձակ բնակատեղի-ամրոց Հայաստանի Հանրապետության Արագածոտնի մարզի Դաշտադեմ գյուղում։ Ներառում է հնագույն բնակատեղիի ավերակները, Սուրբ Քրիստափորի վանքը, Դաշտադեմի ամրոցը և վերջինի ներսում գտնվող միջնաբերդը, եկեղեցին ու այլ կառույցներ։ 
Ընդգրկված է Հայաստանի Հանրապետության Արագածոտնի մարզի պատմության և անշարժ հուշարձանների ցանկում որպես տեղական նշանակության հուշարձան։


== Պատմություն ==
Ենթադրվում է, որ բնակավայրը գոյություն է ունեցել դեռևս Վանի թագավորության ժամանակներում։ Այդ ժամանակ է հիմնադրվել Դաշտադեմի ամրոցի տարածքում նախկինում կառուցված ամրոցը։ Ըստ Հայաստանի պետական պահպանության հուշարձանների ցանկի՝ բնակատեղին թվագրվում է 7-ից 18-րդ դարերով։ 

		
		


=== Դաշտադեմի ամրոց ===
Դաշտադեմի ամրոցը, որը անվանում են նաև Քաղենի ամրոց, գտնվում է Քաղենի հնավայրի հյուսիսային կողմում։ Այն Հայաստանի խոշորագույն ամրոցներից մեկն է։ Ենթադրվում է, որ այն կառուցվել է Վանի թագավորության ժամանակներում կառուցված ամրոցի տեղում՝ Կամսարականների օրոք։ Ամրոցի մասին հիշատակություն կա Ղևոնդ պատմիչի աշխատության մեջ, ով նկարագրում է դեպի Հայաստան արաբների կատարած արշավանքների առաջին շրջանը։

		
		


=== Սուրբ Քրիստափորի վանք ===
Սուրբ Քրիստափորի վանքը գտնվում է բնակատեղիի հարավում։ Վանքը բաղկացած է Սուրբ Աստվածածին եկեղեցուց, որը կառուցվել է 7-րդ դարում, նրանից հյուսիս՝ քառակուսի հատակագծով եռահարկ դամբանատուն-զանգակատնից, միաբանության բնակելի շենքերի ավերակներից, անմշակ քարով շարված պարսպից և 10-14-րդ դարերի խաչքարերով հարուստ գերեզմանատնից, որտեղ գտնվում է նաև մ․թ․ա․ 2-րդ հազարամյակով թվագրվող վիշապաքար։

		
		
		


== Տես նաև ==
Դաշտադեմի ամրոց
Սուրբ Քրիստափորի վանք
Դաշտադեմի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դաշտադեմի ամրոց
Կաշան

Կաշան (Կաշ, Աբիգարմակ ) գետ Թուրքմենստանի Մարիայի նահանգում և Աֆղանստանում։ Մուրղաբի ձախ վտակը, Կուշկա գետից հետո երկրորդ խոշորագույն գետը ։ Երկարությունը 252 կմ է, ավազանի տարածքը` մոտ 7000 քառ․ կմ։


== Ջրագրություն ==
Կաշան գետը սկիզբ է առնում Աֆղանստանի հյուսիս արևմտյան մասից, Հերաթ քաղաքի հյուսիս-արևմուտքում գտնվող Սաֆեդխոհ լեռնաշղթայի Պարոպամիզա լեռան հյուսիսային լանջերից։ Այն հոսում է լեռնային տեղանքով, նրան են միանում բազմաթիվ փոքր վտակներ, որոնցից մի քանիսը ունեն աղի ջրեր։ Գետը հոսում է հիմնականում հյուսիսային ուղղությամբ և թափվում Մուրղաբի մեջ, որը Թուրքմենստանի Մարիա նահանգի մոտ է։ Գետի երկարությունը 252 կմ է, ավազանի տարածքը` մոտ 7000 քառ․ կմ։ Գետի սնուցումը խառն է, բայց հիմնականում սնվում է ձյունով։ Հորդացման շրջանը գարնանն է, մեծապես` մարտին։ Ջրի սպառումը միջին հաշվարկներով կազմում է 1.4 մ³/վրկ, գետաբերանից 4 կմ հեռավորության վրա։ Հունիսից հոկտեմբեր ընկած ժամանակահատվածում գետը սովորաբար չորանում է ։ Կաշանի ջրերի համար կա փորված ստերգետնյա ճանապարհ, սակայն վերջինս ջրով լցվում է միայն գարնանը, երբ գետը հասնում է 8.5-10 մ լայնության և մոտ 2 մ խորության, իսկ ջրի հոսքի արագությունը կազմում է մինչև 8 մ/վ։ Տարեվերջին գետը ցամաքում է. ջուր կարելի է տեսնել միայն հատուկենտ վայրերում կամ լեռներում ։


== Տնտեսական օգտագործում ==
Կաշանի ջրերը լայնորեն կիրառվում են դաշտերի ոռոգման համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Մրտավարդենու արգելավայր

Կովկասյան մրտավարդենու պետական արգելավայր, բնության հատուկ պահպանվող տարածք Հայաստանի Լոռու մարզում՝ Ֆիոլետովո, Մարգահովիտ, Լերմոնտովո և Շահումյան բնակավայրերի հարակից տարածքներում, որն ստեղծվել է  կովկասյան մրտավարդենու մնացուկային թփերի պահպանության նպատակով։ Հիմնադրվել է 1959 թվականի հունվարի 29-ին ՀՍՍՀ Մինիստրների խորհրդի թիվ 20 որոշմամբ, ունի 1000 հա տարածք։ 
Արգելավայրը տեղակայված է Փամբակի լեռնաշղթայի և Ծաղկունյաց լեռնաշղթաների հյուսիսային լանջերին՝ Աղստև գետի աջափնյակում Մարգահովիտ գյուղից հարավ։ Մրտավարդենին կարելի է տեսնել վերջինից դեպի Փամբակի լեռնաշղթայի Ամպասար (3053 մ) ընկած տարածքում, համանուն լեռնանցքն ու Մեղրաձոր գյուղը տանող գրունտային ճանապարհի հարևանությամբ։ Մրտավարդենին Հայաստանի ֆլորայի հազվագյուտ և գեղեցկագույն տեսակներից է։ Նրա մշտադալար, 20-25 սմ բարձրության թփերն ունեն գեղազարդ տեսք՝ կոշտ կաշեկերպ փայլուն տերևների և ողկույզանման ծաղկաբույլերում փունջ-փունջ աճած, սպիտակ կամ կրեմագույն ծաղիկների շնորհիվ։ Մրտավարդենու տարածքի կրճատման հիմնական պատճառն էկոլոգիական պայմանների, հատկապես կլիմայի փոփոխությունն է՝ մասնավորապես խոնավության նվազումը։ Այն աճում է ծովի մակարդակից 1900-2200 մ բարձրություններում։ 
Ռելիկտային մրտավարդենու արգելավայրը գտնվում է ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության գերատեսչական ենթակայության տակ (կառավարող կազմակերպությունը՝ «Հայանտառ» ՊՈԱԿ)։


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Պրիվոլնոե (գյուղ, Կրասնոպերեկոպսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊրիվոլնոեՊրիվոլնոե (ուկրաիներեն՝ Привільне, Ղրիմի թաթարերեն՝ Berdi Bolat), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոպերեկոպսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բերդի-Բուլատ։
2001 թվականի տվյալներով Պրիվոլնոե գյուղում բնակվում էր 538 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)