armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Լակիերների երկրորդ տուն (Տագանրոգ)

Լակիերների երկրորդ տուն (ռուս.՝ Второй дом Лакиеров), պատմության և ճարտարապետության հուշարձան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։ Գտնվում է Հունական փողոց, 44 հասցեում։


== Պատմություն ==
XIX դարի սկզբին և կեսերին Տագանրոգի Հունական փողոցի երկու տները` թիվ 42-ն ու թիվ 44-ը, որոնք կառուցված էին աղյուսային ոճով, Իվան Անդրեևիչ Վարվացիի սեփականությունն էին, այնուհետև պատկանել են նրա ժառանգներին։ 1906-1910 թվականներին թիվ 44 տունը եղել Ալեքսանդրա Պոպուդովայի և Ելենա Լակիերի սեփականությունը։
Այս տնատիրության հետ է կապված տագանրոգցի մի քանի ընտանիքների կյանքի պատմությունը։
1836 թվականին տան սեփականատեր, կոլեգիալ խորհրդական, Ռոստովի նահանգի ազնվականության առաջնորդ Մարկ Նիկոլաևիչ Վարվացին ամուսնացել է տիտուլյար խորհրդականի դուստր Սոֆյա Դմիտրիևնա Ալֆերակիի հետ։ Վարվացիների ընտանիքն ունեցել է երկու դուստր` Ալեքսանդրա և Ելենա։ Ալեքսանդրան ամուսնացել է հունական թագավորի պալատական Պոպուդովի հետ, իսկ Ելենան դարձել է «Ռուսական հերալդիկայի» հեղինակ Ալեքսանդր Բորիսովիչ Լակիերի կինը։ Այդ գիրքը լույս է տեսել 1854 թվականին, և նրա հեղինակն այս աշխատության համար արժանացել է Դեմիդովյան մրցանակի։
Ալեքսանդր Լակիերը մահացել է 1870 թվականին, իսկ նրա կինը` Ելենան` 1915 թվականին։ Ալեքսանդր ու Ելենա Լակիերներն ունեցել են հինգ երեխա. որդիները` Մարկ, Իվան, և դուստրերը՝ Սոֆյա, Ալեքսանդրա և Ելենա (ըստ մեկ այլ տարբերակի` Մարիա)։
1892 թվականին այդ տանը գործել է Ի. Յ. Ֆիվիչի կարի արհեստանոցը։ Խորհրդային տարիներին այստեղ էր գտնվում «Տոպոլյոկ» մանկապարտեզը։ Ներկայումս շենքը զբաղեցնում է դատախազությունը։


== Նկարագրություն ==
Հունական փողոց, տուն 44 շենքը ձևավորված է ավելի համեստ, քան Լակիերների թիվ 42 տունը։ Այս շենքի ճարտարապետական կոմպոզիցիան համաչափ է, նրա դասական ոճը խախտվում է քիվի վերևի ատտիկոսի կորաձև տարրերով։ Տունն ունի ցածր առաջին հարկ, քառալանջ տանիք, միջհարկային քիվ, ճակատին` ութ պատուհան։ Ճակատի ճարտարապետական ձևավորումը բաղկացած է առաջին հարկի համատարած լուսամուտագոգից, միջհարկային գոտուց, պսակող քիվից և կոպտատաշ քարով շարված անկյունային թիակներից։ Պատուհանների ուղղանկյուն բացվածքները եզրակալված չեն։
Շենքը մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ է` համաձայն 1992 թվականի նոյեմբերի 18-ի թիվ 301 որոշման։


== Ծանոթագրություններ ==
Պրովոդնիկ (գյուղ, Կոլոմենսկի շրջան)

Պրովոդնիկ (ռուս.՝ Проводник), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1154 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ամելիա Պոսսե

Ամելիա Պոսսե (շվեդերեն՝ Amelie Posse, փետրվարի 11, 1884(1884-02-11)[…], Jakob and Johannes parish, Շվեդիա և Ստոկհոլմ - մարտի 3, 1957(1957-03-03), Օսկար, Շվեդիա և Ստոկհոլմ), շվեդ գրող, ինքնակենսագրական գրքերի հեղինակ։


== Կենսագրություն ==
Ամելիա Պոսսեն ծնվել է 1884 թվականին, Ստոկհոլմում, բայց նրա մանկությունն անցել է Սկոնեում։ Նրա հայրը՝ Ֆրեդրիկ Արվիդսոն Պոսսեն, քաղաքացիական ինժեներ էր, մայրը՝ Աուդա Գունհիլդա Վեններբերգը, սիրողական երգիչ։ 1897 թվականին մահացել է Ամելիայի հայրը, և ընտանիքը տեղափոխվել է Լունդ։ Ամելիան հաճախել է դպրոց և մասնավոր պարապել գերմաներեն և իտալերեն, իսկ ավելի ուշ Կոպենհագենում սովորել դաշնամուր նվագել և նկարել։ 1904 թվականին նա ամուսնացել է ուսուցիչ Անդրեաս Բիերի հետ։ 1912 թվականին նրանք ամուսնալուծվել են և Ամելիան մեկնել է Իտալիա, ինչի մասին երկար ժամանակ երազել էր։ Այնտեղ ամուսնացել է չեխ նկարիչ Օսկար Բրազդովի հետ և նրա հետ մի քանի տարի բնակվել Հռոմում, իսկ 1925 թվականին ամուսինները տեղափոխվել են Չեխոսլովակիա։
Ամելիա Պոսսեն  որպես գրող  առաջին անգամ հանրությանն է ներկայացել 1931 թվականին։  Նա հրատարակել  է Իտալիայում իր կյանքի մասին երեք գիրք՝ Den oförlikneliga fångenskapen (1931), Den brokiga friheten (1932) և Vidare (1936): Երբ 1938 թվականին Գերմանիան գրավել է Սուդետները, Ամելիան տեղափոխվել է Պրահա։ 1939 թվականին ամուսնալուծվելուց հետո նա վերադարձել է Շվեդիա, որտեղ 1940 թվականին ստեղծել է այսպես կոչված «Երեքշաբթի ակումբ» (Tisdagsklubben) միջազգային հականացիստական կազմակերպություն։ Պատերազմի տարիների իր փորձը նա նկարագրել է  Åtskilligt kan nu sägas (1949) գրքում։ Բնակվելով Ստոկհոլմում՝  նա զբաղվել է  Չեխոսլովակիայից փախստականների օգնության կազմակերպման հարցերով։ Երկրորդ աշխարհամարտի տարիներին Ամելիա Պոսսեն շարունակել է գրել և 1940-1946 թվականներին հրատարակել  հինգ գիրք։ Առավելապես մեծ հաջողություն են ունեցել նրա մանկության մասին հիշողությունները՝ «I begynnelsen var ljuset» (1940), որին հաջորդել են՝ «Kring kunskapens träd» (1946) և «Kunskapens träd i blom» (1946) գրքերը։ 1946 թվականին Ամելիա Պոսսեն կրկին ուղևորվել է Չեխոսլովակիա, որտեղ նա միացել է հակակոմունիստական շարժմանը։
1948 թվականին նա ստիպված լքել է երկիրը։  Նրա կյանքի այս շրջանի մասին  «När järnridån föll över Prag»  գիրքը հրատարակվել է հետմահու։ 1951-1952 թվականներին Ամելիան բնակվել է Հռոմում և ճանապարհորդել, ինչը դարձել է նրա վերջին՝ Minnenas park գրքի թեման (1954)։
Ամելիա Պոսսեն մահացել է  1957 թվականին և թաղված է  Սմոլանդում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Eva Strömberg Krantz։ «Amelie Posse»։ Svenskt kvinnobiografiskt lexikon (անգլերեն) 
Eva Strömberg Krantz։ «Amelie Posse»։ Svenskt biografiskt lexikon (շվեդերեն)
Սիդեռնո

Սիդեռնո  (իտալերեն՝ Siderno), քաղաք Իտալիայում՝ Կալաբրիա մարզ Ռեջիո Կալաբրիա գավառում։ Սահմանակցում է Անյանա Կալաբրա, Ջերաչե, Գրոտերիա, Լոկրի, Մամոլա համայնքներին։
Բնակչության թվաքանակը 2004 թվականի տվյալներով եղել է 17 371, բնակչության խտությունը կազմել է 584.8 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 31 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 89048։ Հեռախոսային կոդը՝ 0964։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Կույս Մարիամը։ Տոնը նշվում է ամեն տարի սեպտեմբերի 8-ին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սիդեռնոյի պաշտոնական կայքէջը (իտալերեն)
(5818) 1989 RC1

(5818) 1989 RC1, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Ալան Գիլմորի և Պամելա Կիլմարտինի կողմից Լեյք Տեկապոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,373072 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7236 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0226 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1335,26 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,269611 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,12° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5818) 1989 RC1 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
ՈՒԵՖԱ

Եվրոպական ֆուտբոլային ասոցիացիաների միություն  (անգլ.՝ Union of European Football Associations, կարճ UEFA կամ ՈւԵՖԱ), ֆուտբոլային ընկերություն։ Ընկերությունը հիմնադրվել է 1954 թվականի հունիսի 15-ին՝ Բազելում։ Շտաբ-բնակարանը գտնվում է Նիոնում։ Ընկերությունը հիմնադրվել է Իտալիայի, Ֆրանսիայի և Բելգիայի ֆեդերացիաների համագործակցության շնորհիվ։ Ընկերության առաջին տնօրենը եղել է Էբբե Շվարցը, իսկ առաջին քարտուղարը՝ Անրի Դելոնեն։ Ընկերությունը կազմակերպում է երեք՝ խոշոր ակումբային մրցաշար։


== ՈՒԵՖԱ-ի նախագահներ ==


== Գլխավոր քարտուղարներ ==


== Նախկին անդամներ ==
 Սերբիա և Չեռնոգորիա
 ԽՍՀՄ
 Չեխոսլովակիա
 Հարավսլավիա


== Արտաքին հղումներ ==
UEFA RANKING AND COEFFICIENTS
Պաշտոնական կայք
Կալասկա-Կաստիլիոնե

Կալասկա-Կաստիլիոնե (իտալերեն՝ Calasca-Castiglione), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Վերբանիո Կուզիո Օսոլայի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 716 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 13 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 57 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 28873։ Հեռախոսային կոդ՝ 0324։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Անտոնիո Մեծը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0324 81007
Էլեկտրոնային փոստ՝ calasca.castiglione@reteunitaria.piemonte.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.calascacastiglione.vb.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական էջ (իտալ.)
Ազգային ինստիտուտի վիճակագրություն (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ինվորիո

Ինվորիո (իտալերեն՝ Invorio), քաղաք Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Նովարա գավառում։
Բնակչությունը 3761 մարդ է (2010 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 221 մարդ/կմ² է։ Տարածքը 17 կմ² է։ Փոստային ինդեքսը՝ 28045։ Հեռախոսային կոդը՝ 0322։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Ասունցիոնե դի Մարիան։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0322 259241
Էլեկտրոնային հասցե։ invorio@tin.it
Գլխավոր կայք։ www.comune.invorio.no.it


== Տես նաև ==
Իտալիայի գավառներ


== Արտաքին հղումներ ==
Ինվորիոյի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Կազանկա (այլ կիրառումներ)

Կազանկա, կարող է վերաբերել՝

Կազանկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ալշեևսկի շրջանի կազմում։
Կազանկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Արխանգելսկի շրջանի կազմում։
Կազանկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բալտաչևսկի շրջանի կազմում։
Կազանկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի կազմում։
Կազանկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի կազմում։
Կազանկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Զիանչուրինսկի շրջանի կազմում։
Կազանկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ֆեոդորովսկի շրջանի կազմում։
Կազանկա - գյուղ Ռուսաստանի Բելգորոդի մարզի Կորոչանսկի շրջանի կազմում։
Կազանկա - գյուղ Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Պարտիզանսկի քաղաքային օկրուգի կազմում։
Կազանկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գլինկովսկի շրջանի կազմում։
Քրիստափոր Փիրումով

Քրիստափոր Նիկոլայի Փիրումով (ապրիլի 20, 1895(1895-04-20), Շուշի, Ելիզավետպոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 22, 1985(1985-11-22), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային պարազիտաբան-մալարիաբան։ Սանիտարահամաճարակային ծառայության հիմնադիրը ՀԽՍՀ-ում։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1952), պրոֆեսոր (1955)։ ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1955), Երևանի պատվավոր քաղաքացի (1985)։ ԽՄԿԿ անդամ 1919 թվականից։


== Կենսագրություն ==
1917 թվականին ավարտել է Կիևի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ 1923-1928 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ առժողկոմատում, եղել սանիտարահամաճարակային բաժնի պետ և առժողկոմի տեղակալ։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։ 1928-1942 թվականներին և 1946-1949 թվականներին Փիրումովը եղել է Երևանի տրոպիկական ինստիտուտի տնօրեն, 1952-1973 թվականներին՝ տնօրենի գիտական գծով տեղակալ, 1933-1942 թվականներին և 1946-1952 թվականներին՝ Երևանի բժշկական ինստիտուտի տրոպիկական հիվանդությունների ամբիոնի վարիչ։ Փիրումովի գիտական աշխատանքները հիմնականում վերաբերում են մակաբուծական հիվանդությունների՝ հատկապես մալարիայի դեմ պայքարի միջոցառումների մշակման, ՀԽՍՀ-ում մալարիայի վերացման հարցերին։ Փիրումովը ՀԽՍՀ առողջապահության մինիստրության գլխավոր պարազիտաբանն էր։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է Լենինի, Հոկտեմբերյան հեղափոխության, Կարմիր աստղի, Հայրենական պատերազմի 1-ին և 2-րդ աստիճանների, «Պատվո նշան» շքանշաններով։ 1933 թվականին Հայկական ԽՍՀ ԿԳԿ-ի նախագահությունը Փիրումովին շնորհել է աշխատանքի հերոսի կոչում։


== Երկեր ==
Բոնիֆիկատորը և նրա անելիքները մալարիայի դեմ պայքարելու գործում, Երևան։ Հայպետհրատ, 1950։
Դիսպանսերացումը յեվ պայքար մալարիայի դեմ։ (Բժիշկների համար)։ Երևան։ Պետհրատ, 1935։
Թունավոր կենդանիները և նրանց կծելու դեպքում կիրառվող միջոցառումները։ Երևան։ Հայպետհրատ, 1954։
Ինչ պետք է անել, որպեսզի մալարիան նորից չտարածվի։ Երևան։ Հայաստան, 1970։
Հակամալարիային միջոցառումները և նրանց կիրառման մեթոդները։ Բժիշկների համար։ Երևան։ Հայպետհրատ, 1948։
Հուշատետր արևադարձային երկրներ մեկնողների համար։ Երևան։ Հայաստան, 1968։
Մալարիան յեվ պայքարը նրա դեմ կոլխոզում։ Երևան։ ՀԽՍՀ պետհրատ, 1938։
Պայքար մալարիայի դեմ։ Երևան։ Պետհրատ, 1934։
Социологическое исследование семьи : По материалам сельских районов Армянской ССР / А.П. Айрян ; Под ред. Х.Н. Пирумова, В.В. Ермакова. Ереван: Айастан, 1974.
Հարցազրույց 3060 ընտանիքի հետ / Ա. Պ. Հայրիյան, Խմբ.՝ Խ. Ն. Փիրումով, Երևան։ Հայաստան, 1977։
Атлас сельского здравоохранения Армении 1920-1965 = Ատլաս Հայաստանի գյուղական առողջապահության 1920-1965 / А.П. Айриян; Ред. Х.Н. Пирумов. Ереван: Айастан, 1967.


== Գրականություն ==
Մխիթարյան Խ., Քրիստափոր Նիկոլայի Փիրումով, Երևան, 1981։


== Ծանոթագրություններ ==
Հինո (այլ կիրառումներ)

Հինո անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Հինո - գյուղ Էստոնիայի Կանեպի շրջանի կազմում։
Հինո - գյուղ Էստոնիայի Միսսո շրջանի կազմում։
Ալանոս

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալանոս (այլ կիրառումներ)Ալանոս, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սվոբոդա (գյուղ, Պուտիվիլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍվոբոդաՍվոբոդա (ուկրաիներեն՝ Свобода), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սվոբոդա գյուղում բնակվում էր 23 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սել (Կանտալի գավառ)

Սել (ֆր.՝ Celles), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 235 մարդ, բնակչության խտությունը` 12.81 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18.35 կմ² տարածք։
2016 թվականի հունվարից Շալիրանգ, Շավանյակ, Նեսարգ Մուարսակ և Սենտ Անաստազի համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Նեսարգ է Պինաթել համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 75 կմ հարավ, Օրիյակ քաղաքից` 50 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 143 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 107-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 36։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,8 %։ 107 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 105 անձ (55 տղամարդ և 50 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (2 տղամարդ և 0 կին)։ 36 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կանտալ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Վարդաջուր (Ջավախքի լեռներ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վարդաջուր (այլ կիրառումներ)Վարդաջուր, գետ Լոռու մարզում։ Սկիզբ է առնում Ջավախքի լեռների արևելյան լանջերից և Տաշիր քաղաքից 2 կմ հյուսիսում աջից միախառնվում Տաշիր գետին։ Երկարությունը՝ 20 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պրիվորոտիե (այլ կիրառումներ)

Պրիվորոտիե, կարող է վերաբերել՝

Պրիվորոտիե - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բրուսիլովի շրջանում
Պրիվորոտիե - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանում
Ռոմանոս

Ռոմանոսներ, կայսրեր Բյուզանդիայում։
Ռոմանոս I Լակապենոս (ծննդյան թվականն անհայտ—948), հայազգի կայսր 920—944 թվականներիին։ Եղել է ծովակալ, մանկահասակ կայսր Կոստանդին VII Ծիրանածինի խնամակալը (919), որի հետ ամուսնացնելով իր դուստր Հելենեին, դարձել է «կայսերահայր», ստացել մագիստրոսի և կեսարի պատվաստիճաններ, հռչակվել կայսերակից, ապա՝ կայսր։ 921—924 թվականի ընթացքում կայսերակից է հռչակել իր որդիներ Քրիստափորին, Ստեփանոսին և Կոստանդինին, իսկ 16-ամյա Թեաիիլոսին նշանակել պատրիարք։ Ռոմանոս I պաշտպանել է մայրաքաղաքի պաշտոնյա ավագանու շահերը, պայքարել ազատ գյուղացիների (որոնք հիմնական հարկատուն էին և բանակը համալրողները) հողազրկման ղեմ։ 922 թվականին մեծ բանակ է ուղարկել Դվինի ամիրա Սպուքի դեմ, սակայն վերջինս Աշոտ P-ի օգնությամբ վտարել է բյուզանդացիներին։ Պատերազմել է Բուլղարիայի և արաբների դեմ։ Կայսրության սահմանները հասցրել է մինչև վերին Եփրատ և Տիգրիս։ 941 թվականին պարտության է մատնել Կիևյան Ռուսիայի իշխան Իգորին, իսկ 944 թվականին նրա հետ կնքել հաշտության պայմանագիր։ Ռոմանոս I-ի դեմ բազմիցս կազմակերպվել են դավադրություններ․ 944 թվականին գահընկեց է արվել որդիներից, աքսորվել Պրոտե կղզի, դարձել վանական։ Ռոմանոս I-ի արտաքին քաղաքականությունը և ռազմական հաջողություններին մեծապես նպաստել են նրա հայազգի զորավարներ Հովհաննես Կուրկուասը, Թեոփիլոս Կուրկուասը, Մելիասը (Մլեհը), ծովակալ Ալեքսիոս Մուսելեն։
Ռոմանոս II (ծննդյան թիվն անհայտ—963), կայսր 959 թվականից։ Մակեդոնական (հայկական) դինաստիայից։ Կոստանդին VII Ծիրանածինի որդին։ Ռոմանոս II-ի օրոք է գործել հայազգի զորավար, ապագա կայսր Նիկեփորոս II Փոկասը, որը խոշոր հաղթանակներ է տարել արաբների նկատմամբ։ 961 թվականին Ռոմանոս II-ի դեմ կազմակերպվել է անհաջող դավադրություն։ Ենթադրվում է, որ մահացել է թունավորումից։ Կոստանդին VII Ծիրանածինը իր «Կայսրության կառավարման մասին» աշխատությունը գրել է Ռոմանոս II-ի համար։
Ռոմանոս III Արգիրոս (մոտ 968—1034), կայսր 1028 թվականից։ Մակեդոնական (հայկական) դինաստիայից։ Կայսր է դարձել 60 տարեկանում՝ ամուսնանալով Կոստանդին VIII-ի դուստր Զոեի հետ։ Պատերազմել է արաբների դեմ։ Ձգտելով իր ազդեցությունը տարածել Հայաստանում, 1030 թվականին իր զարմուհուն կնության է տվել «Մեծ Հայքի էքսուսիարխին» (հավանաբար հայոց թագավոր Հովհաննես-Սմբատի եղբայր Աշոտին)։ Ռոմանոս III-ի օրոք արաբներից ազատագրվել են Եդեսիան (1032), Բերկրին (1034)։ Հայկական աղբյուրները նշում են Ռոմանոս III-ի հակահայադավան քաղաքականությունը, նրան անվանում «խակամիտ, չարաբարո և հայադավանության հայհոյիչ»։ Ռոմանոս III-ին խեղդամահ են արել բաղնիքում՝ Զոեի համաձայնությամբ, այլ վարկածով՝ թունավորել է Զոեն։
Ռոմանոս IV Դիոգենես (ծննդյան թվականն անհայտ—1072), կայսր 1068—1071 թվականին։ Արտահայտել
է ռազմաֆեոդալական ավագանու շահերը։ Սելջուկյան թուրքերի դեմ պայքարելու համար վերակազմել է բանակը։ 1068 թվականին մի շարք հաղթանակներ է տարել սելջուկների նկատմամբ, սակայն 1071 թվականին պարտվել է Մանազկերտի մոտ (1011) և գերի ընկել։ Ազատվել է Արսլանին զիջելով Մանազկերտը, Եդեսիան, Մենբիջը, Անտիոքը և ամենամյա հարկ տալու պայմանով։ 1071 թվականի հոկտեմբերին գահընկեց է արվել։ Գահը վերադարձնելու փորձն անհաջողության է մատնվել։ Հայկական աղբյուրներում ներկայացված է իբրև հայադավանության հալածիչ։ Թշնամաբար է վերաբերվել Սեբաստիայում հաստատված Վասպուրականի թագավոր Սենեքերիմ Արծրունու որդիներ Ատոմին և Աբուսահլին։
Ֆորենցա

Ֆորենցա (իտալերեն՝ Forenza), կոմունա Իտալիայում, Բազիլիկատա մարզում՝ Պոտենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2544 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 22 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 115 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 85023։ Հեռախոսային կոդը՝ 0971։


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Դանիելե Պո

Սան Դանիելե Պո (իտալերեն՝ San Daniele Po), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1478 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), խտությունը՝ 67 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 23 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 26046: Հեռախոսային կոդ՝ 0372։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0372 65536
Էլեկտրոնային հասցեն՝ comunedizelbio@libero.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Կիբեռնետիկական մոդելավորում

Կիբեռնետիկական մոդելավորումը սովորաբար իրացվում է ընդհատ կամ անընդհատ գործողության հաշվողական մեքենաների միջոցով և կիրառվում է հիմնականում բարդ համակարգերի հետազոտության համար։ Այս դեպքում որևէ պրոցեսի կամ երևույթի մոդել համարվում է ինչպես դրա գործողության ալգորիթմը, այնպես էլ էլեկտրոնային հաշվողական մեքենան՝ համապատասխան ծրագրավորումից հետո։ Կիբեռնետիկական Մ-ման դեպքում սովորաբար վերացարկվում են համակարգի կառուցվածքից և այն դիտարկում որպես «սև արկղ»։
Կիբեռնետիկական մոդելավորման կարևոր առանձնահատկությունը մտային գործունեության մոդելավորում է, որը մարդուն անսահմանափակ հնարավորություններ է տալիս։ Մինչև 1940-ական թթ․ վերջը, երբ ստեղծվեցին թվանշանային հաշվողական մեքենաներ, համակարգերի ուսումնասիրությունը հիմնականում կատարվում էր անալոգային հաշվողական մեքենաներով։ Ներկայումս անալոգային մոդելավորման դերը նվազել է, քանի որ թվանշանային հաշվողական մեքենաներով Մ․ գերադասելի է ճշտության և համընդհանրության տեսակետից։ Ներկայումս մոդելավորում հաջողությամբ կիրառվում է կենդանի և անկենդան բնության հետազոտություններում, տեխնիկայի ամենատարբեր բնագավառներում, մարդու և հասարակության մասին գիտություններում։ Հատկապես տարածում են գտել ֆիզիկական մոդելավորում, մոդելավորում կենսաբանության մեջ, էկոնոմիկայում։
Տուպանի գավառ

Տուպանի  (պորտ.՝ Microrregião de Tupã), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլու նահանգի մեջ։ Մտնում է Կամպինաս մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 113 542 մարդ 2005 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 2307,196  կմ²։ Բնակչության խտությունը 49,2  մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 1 286 983 665,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 11 580,80 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,787։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Բաստուս
Իակրի
Տուպան
1288

1288 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է հինգշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1288 թվականն է, 
XIII դարի 88-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ծիածան (ամսագիր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ծիածան (այլ կիրառումներ)«Ծիածան», գրական, մշակութային և հասարակական ամսագիր։ Իրանահայ ազգային և մշակութային միության պաշտոնաթերթ։ Հրատարակվել է 1982-1988 թվականներին, Թեհրանում։ Արտոնատեր՝ Կարապետ Օհանջանյան։ Անդրադարձել է երկրի քաղաքական կարևորագույն իրադարձություններին, ներկայացրել իրանահայ ազգային և մշակութային կյանքը, արտատպություններ կատարել հայկական մամուլից։
Մեալե

Մեալե (ֆր.՝ Méallet), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 173 մարդ, բնակչության խտությունը` 8.04 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 21.52 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 80 կմ հարավ-արևմուտք, Օրիյակ քաղաքից` 37 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 105 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 75-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 30։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,4 %։ 75 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 69 անձ (37 տղամարդ և 32 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (4 տղամարդ և 2 կին)։ 30 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 18-ը` թոշակառուներ, իսկ 11-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կանտալ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Հոգեբանական հարցազրույց

Հոգեբանական հարցազրույց, մասնագիտական նպատակաուղղված զրույց երկու կամ ավելի անձանց միջև, որի ընթացքում հարցեր են տրվում հարցազրույցը վարողի կողմից՝ որոշակի ուղղվածությամբ տեղեկատվության ստացման նպատակով։ Հոգեբանական հարցազրույցը ենթադրում է անցկացման որոշակի պայմաններ, որոնք անհրաժեշտ են բարենպաստ շփման համար։ Հարցազրույցը կարող է լինել ոչ կառուցվածքային, կիսա-կառուցվածքային և կառուցվածքային։ Կառուցվածքային հարցազրույցը ենթադրում է որոշակի կառուցվածքային պլան՝ հարցերի հստակ հաջորդականություն, որին հետևում է հոգեբանը։ Հարցազրույցի մեթոդը կարող է կիրառվել տարբեր նպատակներով․ հետազոտության, ախտորոշման, աշխատանքի ընտրության կողմնորոշման, հետագա հոգեբանական աշխատանքի պլանավորման, և այլ նպատակներով։ Հարցազրույցի հարցերը կարող են լինել բաց՝ որը ենթադրում է ընդլայնված պատասխան, և փակ, որը ենթադրում է "այո" կամ "ոչ" պատասխան։
Հարցազրույցը որակական մեթոդ է, որը այլ հոգեբանական հետազոտական մեթոդներից տարբերվում է իր ճկունությամբ, հետազոտվողի սուբյեկտիվ ընկալման առանձնահատկությունների բացահայտման հիման վրա։ Այս մեթոդի հիմնական առավելությունը խորքային և մանրամասն տեղեկատվության ստացումն է, որը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերն ստանալու հետազոտվողի անձի մասին։ Բժշկական-հոգեբանական հարցազրույցը իրականացվում է հիմնականում հոգեկան խնդիրների բացահայտման նպատակով՝ հետագա հոգեթերապևտիկ աշխատանքի պլանավորման նպատակով։


== Ծանոթագրություններ ==
(9568) 1988 AX4

(9568) 1988 AX4, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի հունվարի 13-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,435374 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,076 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7947 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1388,18 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,259332 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,16° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9568) 1988 AX4 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կազաչկա (այլ կիրառումներ)

Կազաչկա, կարող է վերաբերել՝

Կազաչկա - գետ Ռուսաստանում, Սոսնովկայի վտակը
Կազաչկա - գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զմիյովի շրջանում
Նովոյումրանովո

Նովոյումրանովո (ռուս.՝ Новоюмраново, բաշկիրերեն՝ Яңы Йомран), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չեկմագուշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 62 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մուհամմեդ Քամալ Ժաբր

Մուհամմեդ Քամալ Ժաբր (1948 - 2014),  նրա փոքր եղբայրը Պաղեստինցի վիպագիր Մուհամմեդ Մուհիբ Ժաբրն է։ Նրա ընտանիքը պատերազմի պատճառով գաղթել էին Պաղեստինի Քաֆր Սաբայից։ Նրա ընտանիքի գաղթելուց հետո, 1948 թվականին Բուրքա գյուղի Նաբլուս շրջանում ծնվեց Մուհամմեդ Քամալ Ժաբրը։ Նա իր ընտանիքի հետ տեղափոխվեց Նաբլուսի մոտ գտնվող բալատայի փախստականների վրանային ճամբար, որտեղ Մուհամմեդ Քամալ Ժաբրը անցկացրեց իր մանկությունը և երիտասարդությունը։ Փախստականների ճամբարում նա ստացել է իր նախնական կրթությունը և ապա Նաբլուսում ավարտել է երկրորդական կրթությունը։
Հետո տեղափոխվել է Օման, որտեղ ավարտել է Օմանի համալսարանը ստանալով մաթեմատիկայից բակալավրի աստիճան, ապա վերադարձել է Պաղեստին, որպեսզի աշխատի ուսուցման դաշտում։
Մուհամմեդ Քամալ Ժաբրը գրել է գրական հոդվածը, պիեսներ և մասնակցել է մի շարք պիեսների թողարկման մեջ։ Նաբլուսում 1975 թվականին հիմնադրված «Ձիթապտուղի թատրոնը» խմբի հետ է աշխատել, որոնք ներկայացնում էին մեծ թվով պիեսներ, սակայն օկուպացիայի ուժերը դարձան նրանց փակման պատճառը։ Հետո նա աշխատել է Ալ-Նաժահ ազգային համալսարանի բարեկամներ հասարակության պատկանող «Ազատ թատրոն» խմբի հետ։
Նաև, նա եղել է գրողների ընդհանուր միության և պաղեստինյան լրագրողների հիմնադիրներից մեկը (օկուպացիայի տակ)։
1994 թվականին, Պաղեստինի ազգային մարմնին հաստատման հետ Մուհամմեդ Քամալ Ժաբրը աշխատել է կրթության, մշակույթի և գիտության Պաղեստինյան ազգային հանձնաժողովի միջոցով և դարձել է նրանց ներկայացուցիչը մի շարք արաբական և միջազգային միջոցառումներում։ Ապա տեղափոխվել է աշխատելու Պաղեստինի ազգային ազատագրման շարժման հետ (ՖԱԹՀ)։ Այդ ժամանակի ընթացքում նա մինչև իր մահը ստանձել է գլխավոր խմբագրի դերը «Խոստում» ամսագրում, որը թողարկվում էր «Աշբալ» ընկերությունը, որը պատկանում էր ՖԱԹՀ-ին։


== Գործերից են ==
Մի հավաքածու, որը ներառում է երեք պիեսներ; «Անձրև պետք է իջնի», «Մեծահասակների դատավարությունը», «Գայլերը և քաղաքը»
27 կարճ պատմվածքներ Պաղեստինի օկուպացված տարածքների պատմվածքներից
Զիադը և թռչունները (մանկական պատմվածք)
Ֆաթիման և կատուն (մանկական պատմվածք)
Եղանակների կրակը (բանաստեղծությունների հավաքածու)
Սուլթանի դռան վրա (մանկական թատրոն)


== Ծանոթագրություններ ==
Լապանո

Լապանո (իտալերեն՝ Lappano), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Կոզենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 988 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 82 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 12 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 87050։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0984։
Կոմունայի հարևաններն են՝ Ռովիգոն, Չելիկոն, Սան Պիետրո ին Գուարանոն, Ձումպանոն։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Լույս Փարիզի

«Լույս Փարիզի», գրական-գեղարվեստական, հասարակական շաբաթաթերթ։ Լույս է տեսել 1957-1959 թվականներին, Փարիզում։ Խմբագիր՝ Ա. Ալիքսանյան։ Փորձել է արտահայտել ֆրանսահայ գաղութի զանազան շրջանների տրամադրությունը։ Նյութերը հիմնականում նվիրված են եղել գրականության և մշակույթի հարցերին։ Կարևոր տեղ է հատկացվել նաև Խորհրդային Հայաստանի գիտության, արվեստի և այլ բնագավառներում ձեռք բերած նվաճումներին։ Ներկայացրել է խորհրդահայ հեղինակների առանձին ստեղծագործությունները, տպագրել երաժշտությանը, թատրոնին ու կինոյին, հրատարակչական գործին նվիրված հոդվածներ։ Լույս Փարիզի շաբաթաթերթը անդրադարձել է սփյուռքահայ կյանքի իրադարձություններին, զետեղել լուրեր հայ գաղթօջախների մասին, արձագանքել քաղաքական կարևոր դեպքերին։ Հանդես է եկել Հայ հեղափոխական դաշնակցության գործունեության դեմ։
Հանս-Ադամ II

Հովհաննես Ադամ Ֆերդինանդ Ալոյիզ Յոզեֆ Մարիա Մարկո դ'Ավիանո Պիյ ֆոն ունդ ցու Լիխտենշտայն կամ Հանս-Ադամ II (գերմ.՝ Hans-Adam II, փետրվարի 14, 1945(1945-02-14)[…], Ցյուրիխ), Լիխտենշտայնի պետական և քաղաքական գործիչ, Լիխտենշտայնի միապետ՝ մեծ իշխան։
Կառավարումը Լիխտենշտայնում Հանդ-Ադամը սկսել է 1989 թվականի նոյեմբերի 13-ից, երբ մահացավ վերջինիս հայրը՝ Ֆրանց Յոզեֆ II-ը։
Կրթությունը ստեցել է Շվեյցարիայի տարածքում և սովորել է «Lyceum Alpinum Zuoz» միջազգային դպրոցում։ Դրանից հետո սովորել է Սենթ Գալլենի համալսարանում և վերադարձել հայրենիք։
Ի տարբերություն մի շարք այլ երկրներում կառավարող միապետների, Հանս-Ադամը տարբերվել է նրանով որ նա հակված չի եղել պետության իրավունքների սահմանափակման։
2003 թվականին Հանս-Ադամը կազմակերպել է հանրաքվե, որի նպատակը թագավորության լիազորությունների ընդլայնումն էր։
Այդ հանրաքվեից հետո, Լիխտենշտեինի մեծ իշխանը զրկվեց վետոյի իրավունքից և փոխվեց երկրի կառավարման համակարգը։ 2004 թվականին Հանս-Ադամ II-ը իր իշխանությունը հանձնեց իր ժառանգին՝ արքայազն Ալոյիսին։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարասու (Լազիստանի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կարասու (այլ կիրառումներ)Կարասու, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Լազիստանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
1793

1793 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1793 թվականն է, 
XVIII դարի 93-րդ տարին։


== Դեպքեր ==
Հունվարի 21՝ Ֆրանսիայի Ազգային կոնվենտի կողմից դավաճանության մեջ մեղավոր ճանաչվելուց հետո Լուի XVI-ը գիլյոտինով ենթարկվում է մահապատժի։
Տեր-Գրիգորյան եղբայրները Գետառից ագուգաներով խմելու ջուր են բերում Կոնդի Սբ. Հովհաննես եկեղեցու բակը և այդտեղից բաշխում շրջակայքի թաղերին։


== Ծնունդներ ==
Հունվարի 15 - Ֆերդինանդ Վալդմյուլլեր, ավստրիացի նկարիչ, Վիեննայի Գեղարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր


== Մահեր ==
Խաղաղության պալատ

Խաղաղության պալատ (հոլ.՝ Vredespaleis), Արդարադատության միջազգային դատարանի և Միջնորդ դատարանի մշտական պալատի պաշտոնական նստավայր։
Խաղաղության պալատը կառուցվել է 1907–1913 թվականների ընթացքում Միջնորդ դատարանի մշտական պալատի համար, այն միջոցներով, որն անհատույց նվիրաբերել է ամերիկյան արդյունաբերող և բարեգործ Էնդրյու Կարնեգին։ Աշխարհի ամրոցը գտնվում է Հաագայի կենտրոնում, հրապարակում, որը զբաղեցնում է 7 հեկտար տարածք։


== Ճարտարապետություն ==
Շենքը կառուցված է գրանիտից, ավազաքարից և կարմիր աղյուսից։ Նախագծել է ֆրանսիացի ճարտարապետ Լուիս Կորդոնյեն։ Կառույցում համադրված է ռոմանական, գոթական և բյուզանդական ճարտարապետական ոճերը։ Տանիքը պատրաստված է մոխրագույն կղմինդրից։ Ճակատի վրա տեղակայված են մի քանի քանդակներ, որոնք վկայակոչում են ամրոցի նշանակության մասին։ Ամրոցի ձախ կողմում գտնվում է 80 մետր բարձրությամբ ժամացույցի աշտարակ։ Ներսում կան փայտե քանդակներ, ապակենկարներ, խճանկարներ, գոբելեններ և արվեստի առարկաներ, որոնք ընծաներ են այն պետությունների կողմից, որոնք մասնակցել են Հաագայում կայացած երկու համաշխարհային կոնֆերանսներին։ Դրանք արտացոլում են համաշխարհային մշակույթների բազմազանությունը։


== Պատմություն ==
Պալատի ստեղծման գաղափարը ծնվել է զինաթափման վերաբերյալ Առաջին համաշխարհային կոնֆերանսում, որը նախաձեռնել է Կայսր Նիկոլայ II-ը 1898 թվականի օգոստոսի 24–ին։ Ամրոցը կառուցվել է Նիդերլանդների թագավոր և թագուհի Վիլհելմինի հովանավորությամբ, ամերիկյան երկաթուղային մագնատի և բարեգործ Էնդրյու Կարնեգիի միջոցներով։ Սկսած 1946 թվականից շենքում գործում է Արդարադատության միջազգային դատարանը (մինչև 1940 թվականը այնտեղ գտնվել է Միջազգային արդարադատության մշտական պալատը)։ 1978 թվականին կառուցվել է ամրոցի նոր մասնաշենքը։ Այստեղ են գտնվում դատական ծառայության աշխատասենյակներն ու դատարանի խորհրդակցության սենյակը։ Վերջինս ընդլայնվել է 1997 թվականին, մասնավորապես Ad hoc դատավորների թվի մեծացման համար։ Նույն տարում վերասարքավորվել է պալատի ձեռնահարկը, որում տեղակայվել է Դատարանի պաշտոնական քարտուղարության նոր ծառայողական շենքը։ Ներկայումս պալատը և պարկը փակ են այցելությունների համար։


== Գրադարան և թանգարան ==
Պալատում է գտնվում նաև միջազգային հանրային իրավունքի հարցերով աշխարհի ամենախոշոր գրադարաններից մեկը։ Կազմակերպվում են Հաագայի ակադեմիայի միջազգային իրավունքի ամառային դասընթացներ։ 1999 թվականի մայիսին բացվել է Պատմության և Միջազգային դատարանի գործունեության թանգարան։ Վերջինս բացվել է այն ժամանակվա ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղար Քոֆի Անանի և Սթիվեն Շվեբելի կողմից, որն այդ ժամանակ Միջազգային դատարանի նախագահն էր։ Թանգարանը տեղակայված է շենքի հարավային մասում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Խաղաղության պալատի գրադարան
Կուրսել սյուր Մեր

Կուրսել սյուր Մեր (ֆր.՝ Courseulles-sur-Mer), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 4169 մարդ, բնակչության խտությունը` 526.39 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.92 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 220 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 18 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 2376 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1605-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 771։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,6 %։ 1605 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1426 անձ (712 տղամարդ և 714 կին)։ Գործազուրկ են եղել 179 անձ (88 տղամարդ և 91 կին)։ 771 անաշխատունակներից 185-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 386-ը` թոշակառուներ, իսկ 200-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Տաշիզմ

Տաշիզմ (ֆր.՝ tache - բիծ), աբստրակտ էքսպրեսիոնիզմ, աբստրակտ արվեստի տարատեսակ 1940-1950-ական թվականներին։ Ձգտելով հասնել կոլորիտի սուր հուզականության, տաշիստները գեղանկարչությունը այլափոխում են՝ կանխամտածված կոմպոզիցիայից և գծանկարից ազատ գունաբծերի ցայտուն համադրության։ Տաշիզմի ներկայացուցիչները (Պոլլոքը ԱՄՆ-ում, Սուլաժը Ֆրանսիայում, Ապպելը Նիդերլանդներում) իրենց մեթոդ են հռչակել ստեղծագործության անգիտակցականությունն ու ավտոմատիզմը։
Ռուբեսկուր

Ռուբեսկուր (ֆր.՝ Rubescourt), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 133 մարդ, բնակչության խտությունը` 33.50 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.97 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 85 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 38 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 95 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 72-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 23։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,8 %։ 72 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 63 անձ (36 տղամարդ և 27 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (4 տղամարդ և 5 կին)։ 23 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Բակտրիա

Բակտրիա, պատմական երկիր Ամուդարյա գետի միջին և վերին հոսանքներում։ Ընդգրկել է ներկայիս Ուզբեկստանի և Տաջիկստանի հարավային, Աֆղանստանի հյուսիսային շրջանները։ Մ.թ.ա 1-ին հազարամյակի 1-ին կեսին եղել է զարգացած երկրագործական մշակույթ ունեցող վաղ ստրկատիրական պետություն՝ Բակտրիա կենտրոնով։ Մ.թ.ա. VI-IV դդ. իբրև առանձին կուսակալություն մտել է Աքեմենյան պետության մեջ։ Մինչև մ.թ.ա. III դ. կեսը ենթարկվել է հունա-մակեդոնական տիրապետությանը։ Մ.թ.ա. մոտ 250 թվականին Եպարքոս Դիոդոտոս I-ը, օգտվելով Սելևկյան պետության թուլացումից, Բակտրիան հռչակել է անկախ թագավորություն, որտեղ իշխել են հելլենները և տեղացի հելլենացած վերնախավերը։ Դիոդոտոս թագավորը և հաջորդները նվաճել են Սողդը, Մարզիանան։ Մ.թ.ա. մոտ 175 թվականին Հունա-Բակտրիական այդ թագավորության զգալի մասն առանձնացել է՝ կազմելով Հունա-Հնդկական թագավորություն։ Մ.թ.ա. 140-130 թվականներին միջինասիական ժողովուրդների հակահունական շարժումների, ինչպես նաև թոխարների և վաչկատուն այլ ցեղերի ներխուժումների պատճառով Բակտրիայի թագավորությունը վերացել է, և նրա տարածքում առաջացել է Քուշանական թագավորությունը։
Հունա-Բակտրիական թագավորության ժամանակ ավելի են խորացել ստրկատիրական հարաբերությունները, զարգացել քաղաքներն ու արհեստները։ Միջազգային առևտրական ճանապարհներով սերտ կապեր են ունեցել Հնդկաստանի, Չինաստանի, Իրանի, Հայաստանի հետ։ Բակտրիայից պեղված նյութերը կրում են հունական մշակույթի ազդեցություն։
Արտախուրակներ

Արտախուրակներ, խույրի հետևից կախված երկու երկար կապեր են, որոնք խույրը գլխին ամուր պահելուն են ծառայել, սակայն հետզհետե վերածվել են զարդարանքի։ Այժմ արտախուրակները 50 սմ երկարությամբ և 6 կամ 7 սմ լայնությամբ, ներքևի կողմն ավելի լայն, խույրի նմանությամբ պատրաստված երկու կտորից զարդեր են, որոնք կախվում են վակասից՝ թիկունքի կողմից։
Սկուբի Դուն և վամպիրի մասին լեգենդը

«Սկուբի Դու և վամպիրի մասին լեգենդը» (անգլ.՝ Scooby-Doo & The Legend Of The Vampire), 2003 թվականի նկարահանված լիամետրաժ մուլտֆիլմ Սկուբի Դուին նվիրված շարքից։


== Սյուժե ==
Հերթական ճանապարհորդության ընթացքում Սկուբի Դուին սպասում են Երաժշտություն, գաղտնիքները և լեգենդար ավստրալլացի վամպիրը։
Արձակուրդի ընթացքում Ավստրալիայում Սկուբի Դուն և նրա ընկերները՝ Շեգգին, Վելմանը, Դաֆնան ու Ֆրեդը, գնում են «Վամպիրական ռոք» երաժշտական փառատոնին։ Այնտեղ նրանք հանդիպում են իրենց ծանոթներին՝ «Վհուկներ» խմբի աղջիկներին՝ Թորնին, Լունային և Դասկիին, ովքեր ելույթ էին ունենալու փառատոնին։ 
Սակայն համերգը հայտնվում է վտանգի տակ այն բանից հետո, երբ ընկերները պարզում են, որ ավստրալիացի լեգենդար հրեշը՝ Յովի Յահուն և երեք հոգիներ գողանում են  կատարողներին, որոնք անհետ կորչում են։ Ընկերները հետաքննություն են կատարում և պարզում, թե իրականում ովքեր են առևանգողները։


== Դերերում ==


== Ֆաստեր ==
Ֆիլմը նվիրված է Վիլյամ Հաննին և Բոբ Օնորատոյի հիշատակին։ Տիտրերում գրված է՝ Dedicated to William Hanna. In Memory of Bob Onorato (1954-2002)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Սկուբի Դուն և վամպիրի մասին լեգենդը»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Սկուբի Դուն և վամպիրի մասին լեգենդը»(անգլ.) ֆիլմը allmovie կայքում:
Աստրիլովո

Աստրիլովո (ռուս.՝ Астрилово), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Ստարոռուսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 225 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դելիբաբա (այլ կիրառումներ)

Դելիբաբա, կարող է վերաբերել՝

Դելիբաբա - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում
Դելիբաբա - գետակ Արաքսի ավազանում, վերջինիս աջակողմյան վտակը
Դելիբաբա - լեռնանցք Հայկական լեռնաշխարհում՝ Հայկական Պար լեռնաշղթայում
Լուրու Օդման

Լուրու Օդման (ֆր.՝ Louroux-Hodement), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Էրիսոն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մոնլյուսոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03153։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 351 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 266 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 180-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 86-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 67,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 67,4 %)։ 180 աշխատունակ բնակիչներից 117-ը աշխատում էին (69 տղամարդ և 48 կին), անաշխատանք էին 63-ը (38 տղամարդ և 25 կին)։ 86 անգործունակ մարդկանցից 26-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 10-ը թոշակառու, 50-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի եկեղեցի (XII դար)
Մենհիր


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Լուրու Օդման» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-29-ին։ Վերցված է 2012-7-25 
«Լուրու Օդման» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-31
Շարահարություն

Շարահարություն, նախադասության անդամների և բարդ նախադասության բաղադրիչների կապակցության եղանակ, որը բնորոշվում է կապակցության բառական և ձևաբանական միջոցների բացակայությամբ։ Կոչվում է նաև անշաղկապ կապակցություն։ Շարահարությունը հատուկ է առանձնապես բարդ նախադասություններին։ Շարահարությամբ կարող են կապակցվել և՝ բարդ համադասական, և՝ բարդ ստորադասական նախադասությունների բաղադրիչները, որոնց միջև եղած հարաբերությունների բնույթը որոշվում և դրանց կապակցությունը իրականացվում է հնչերանգի, շարադասության,
բայ-ստորոգյալների ժամանակների հաջորդականության, բարդ նախադասության բառային կազմի իմաստային կառուցվածքի օգնությամբ («Աշուն Է, օրերը ցրտել են», «Գյուղ կանգնի, գերան կկոտրի»)։ Բարդ նախադասությունների անշղկապ կապակցությունը հատուկ է առանձնապես բանավոր խոսքին, առածներին, ասացվածքներին։ Շարահարությամբ կարող են կապակցվել նաև նախադասության երկուսից ավելի բազմակի անդամները, բացի վերջինից, որը միանում է շաղկապով (օրինակ՝ Աշոտը, Արամը և Անահիտը գնացին)։ Այս դեպքում կապակցությունը իրականացվում է թվարկման հնչերանգով և շարադասությամբ (բազմակի անդամները հաջորդում են իրար)։ Լայն առումով շարահարությունը կարելի է համարել նաև առդրությունը, որի ժամանակ լրացման և լրացյալի ստորադասական կապակցությունը իրականացվում է դրանց սոսկական կցումով՝ շարադասությամբ։
Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2018 Խումբ B

Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2018 խումբ B խաղերը տեղի կունենան 2018 թվականի հունիսի 14-ից 25-ը։ Խմբում ընդգրկված են Պորտուգալիայի, Իսպանիայի, Մարոկկոյի և Իրանի հավաքականները։ Լավագույն երկու հավաքականները անցան 1/8 եզրափակիչ։


== Հավաքականներ ==


== Դիրք ==

1/8 երզափակչում`

B խմբի հաթողը կհանդիպեն Խումբ A-ի երկորդ տեղի հետ։
B խմբի երկրորդ տեղը կհանդիպի Խումբ A-ի հաղթողի հետ։


== Հանդիպումներ ==
Բոլոր ժամերը տեղի ժամանակով են։


=== Մարոկկո-Իրան ===


=== Պորտուգալիա-Իսպանիա ===


=== Պորտուգալիա-Մարոկկո ===


=== Իրան-Իսպանիա ===


=== Իրան-Պորտուգալիա ===


=== Իսպանիա-Մարոկկո ===


== Ծանոթագրություններ ==
Մեհմեդ Վեհիբ փաշա

Մեհմեդ Վեհիբ փաշա (թուրք.` Mehmed Vehip Paşa, 1877, Յանինա, Հունաստան - 1940 կամ հունիսի 13, 1940(1940-06-13), Ստամբուլ, Թուրքիա), թուրք զինվորական գործիչ, գեներալ-լեյտենանտ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին եղել է զորքերի Հյուսիսային խմբի (գործել է Դարդանելում), իսկ պատերազմի վերջին՝ Կովկասյան ճակատի հրամանատար։ 1917 թվականի դեկտեմբերի 15-ի Բրեստի զինադադարի կնքումից հետո, երբ պարզ է դառնում, որ Արևմտյան Հայաստանը մնալու է Թուրքիայի տիրապետության տակ, դիմում է Անդրկովկասյան կոմիսարիատին՝ առաջարկելով «փոխադարձ արդարության» հիման վրա հաշտություն կնքել Թուրքիայի և Այսրկովկասի միջև, սակայն 1917 թվականի հունվարի 30-ին հարձակում է սկսում կովկասյան ճակատում՝ իր իսկ պնդմամբ «հայկական բռնություններից մուսուլմանների շահերի պաշտպանության» պատրվակով։ 1918 թվականի փետրվարի 14-ին Վեհիբ փաշայի զորքերը զավթում են Երզնկան, փետրվարի 24-ին՝ Տրապիզոնը, իսկ մայիսի 15-ին՝ Ալեքսանդրապոլը։ Սարդարապատի մոտ պարտության է մատնվում հայկական զորքերի կողմից։ Խալիլ և Նուրի փաշաների հետ կազմակերպել է հայկական կոտորածներ Արևելյան Հայաստանում, այդ թվում՝ Արցախում։
1919-20 թվականների Երիտթուրքերի դատավարության ժամանակ վկայել է, որ պատերազմի ընթացքում հայերին բնաջնջելու հարցը վճռվել է «Միություն և առաջադիմություն» («Իթթիհաթ վե թերաքքի») կուսակցության կենտկոմում։ Եղել է քեմալական շարժման հակառակորդ, ինչի համար 1923 թվականին հեռացվել է բանակից և զրկվել քաղաքացիությունից։ Մինչև 1939 թվականը եղել է վտարանդու կարգավիճակում։


== Ծանոթագրություններ ==
Արիարաթիա

Արիարաթիա, քաղաք Փոքր Հայքում, Ծամնդավ գետի ակունքների շրջանում, այժմյան Ազիզիե գյուղի տեղում։ Թեոդոս կայսրի օրոք (379-395) մտնում էր Երկրորդ Հայք նահանգի մեջ։
Նիմենգա (գետ, թափվում է Սպիտակ լիճ)

Նիմենգա (ռուս.՝ Нименьга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Անեժսկայա գուբա գետի վրա։ Գետի երկարությունը 97 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Թերզլեր

Թերզլեր, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Միթրոբարզանես (Ծոփքի թագավոր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միթրոբարզանես (այլ կիրառումներ)Մորֆիլիգ Երվանդական կամ Միթրոբարզանես Ա (հուն․՝ Μιθροβαρζάνης, մ.թ.ա. 2-րդ դար - անհայտ), Ծոփք-Կոմմագենեի թագավորության ինքնակալ արքա Երվանդունիների շառավղից (ամենայն հավանականությամբ), որը կառավարել է մ․թ․ա․ 150 թվականի շրջակայքում։
Մեզ հասած գրավոր հիշատակությունները հավաստում են, որ Միթրոբարզանեսը տասնամյակ տևած դադարից հետո հաջորդել է Ծոփքի թագավորության հիմնադիր Զարեհին՝ Մեծ Հայքի թագավոր Արտաշես Բարեպաշտի դաշնակցին։


== Կենսագրություն ==
Զարեհի մահից հետո Արտաշես Ա Բարեպաշտը ցանկանում էր ամեն կերպ Ծոփքը (հայտնի է որպես «Չորրորդ Հայք») կցել Հայաստանին, քանիզի վերջինիս միավորիչ գործունեության հետևանքով Արտաշեսյանների թագավորության դրոշի ներքո էին միավորվել Մեծ Հայքի գրեթե բոլոր նահանգները։ Այս իրադարձությունների մասին գրել է հռոմեացի պատմիչ Պոլիբիոսը իր «Ընդհանուր պատմություն» աշխատության շրջանակներում։ Նա նաև նշում է, որ Կապադովկիայի թագավոր Արիարաթես V-ը հրաժարվում է տեղի տալ Արտաշես Ա-ի հավակնություններին, որն ուղղված էր Ծոփքում Միթրոբարզանես Երվանդականի դիրքերի խարխլմանն ու թագավորության անեքսիային։
Այնուամենայնիվ, այս իրադարձությունը առաջացնում է ժամանակաշրջանային անհամատեղելիություն, քանի որ ընդունված է համարել, որ Արտաշես Ա Բարեպաշտը կառավարել է մ․թ․ա․ 189-160 թվականներին։
Պոլիբիոսը իր «Ընդհանուր պատմություն» աշխատության XXXI գրքի 2-րդ գլխում գրել է հետևյալը․

Ժամանակակից պատմագիտության մեծ ընդունված է Միթրոբարզանեսին նույնացնել Ծոփքի թագավոր Մորփիլիգի հետ։ Վերջինիս մասին սկզբնաղբյուրային հիշատակությունները բացակայում են, մինչդեռ մեզ են հասել «Մորֆիլիգ, Զարեհի որդի» մակագրությամբ բազմաթիվ տետրադրախմաներ։ Այդ մետաղադրամների դիմերեսին առկա է «Մորֆիլիգ, Զարեհի որդի» գրությունը, իսկ դարձերեսին՝ Անահիտ աստվածուհին՝ ծաղիկներով։


== Ծանոթագրություններ ==
Վակառի

Վակառի (էստ․՝ Vakari), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Հաանյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 3 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)