armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ղորղանյաններ

Ղորղանյաններ, հայ ազնվական տոհմ։


== Պատմություն ==
18-րդ դարի վրաց պատմագիր Վախուշտիի հավաստմամբ Ղորղանյանների նախնին՝ Ղորղանը, իր գերդաստանով Հայաստանից (Սուրմալուի Ղորղան ամրոցից) 1415 թվականին գաղթել է Վրաստան։ Ազնվականի իրավունքներով նա կալվածքներ է ստացել Բորչալուի գավառում, ապա՝ Թիֆլիսի մոտակայքում (Մեծ և Փոքր Ենագեթի գյուղերը)։ Վրաստանում Ղորղանյանները վարել են պալատական և զիվորական պաշտոններ։ Վրաստանը Ռուսաստանին միանալուց (1801) հետո Ղորղանյանները պահպանել են իրենց ազնվական իրավունքները։


== Տոհմի նշանավոր անդամները ==
Գեներալ Հովսեփ Ղորղանյան - Ռուսական կայսրության գեներալ
Գենարիոս Ղորղանյան - հայ կոմպոզիտոր
Նինա Ղորղանյան - հայ երգչուհի (մեցցո-սոպրանո)
Մարիամ Ղորղանյան - հայ երգչուհի (մեցցո-սոպրանո)
Հեղինե Ղորղանյան - հայ երգչուհի (կոլորոտուրային, ապա դրամատիկական սոպրանո)
Ստեփան Ղորղանյան - հայ հասարակական գործիչ
Գրիգոր Կորգանով - Բաքվի կոմունայի զինվորական կոմիսար, Բաքվի 26 կոմիսարներից
Ռաֆիկ Ստեփանյան

Ռաֆիկ Էդիկի Ստեփանյան, «Ափո» (ապրիլի 15, 1968, Հադրութ - ապրիլի 18, 1994, գ. Կարախանբեյլի, Ֆիզուլի), հայ ազատամարտիկ-հրամանատար։


== Կենսագրություն ==
1986-1988 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ Զինված ուժերում։
1989-1992 թվականներին՝ ինքնապաշտպանական ջոկատի, 1992 թվականից՝ ՊԲ-ում վաշտի հրամանատար, 1993 թվականից՝ գումարտակի հրամանատարի տեղակալ։ Մասնակցել է Հադրութի, Ջաբրայիլի, Կուբաթլուի, Զանգելանի, Ֆիզուլիի շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։
Հետմահու պարգևատրվել է Արցախի Հանրապետության «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով։ Թաղված է Հադրութում։
Ալեքսանդր Բուսիգին

Ալեքսանդր Իվանովիչ Բուսիգին (ռուս.՝ Александр Иванович Бусыгин, 1900, Դոնի Ռոստով, Դոնի զորքի մարզ, Ռուսական կայսրություն - 1941, Սմոլենսկի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային ռուս արձակագիր, ակնարկագիր, «На подъёме» հյուսիսկովկասյան ամսագրի գլխավոր խմբագիր, Ռուսաստանի քաղաքացիական և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմների մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Ալեքսանդր Բուսիգինը ծնվել է 1900 թվականին Դոնի Ռոստովում՝ աշխատավորի ընտանիքում։ 1915-1924 թվականներին աշխատել է Վլադիկավկազի երկաթուղային ճանապարհների արհեստանոցներում։ Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ եղել է զրահագնացքի զինվոր։ Պատերազմի ավարտից հետո վերադարձել է արհեստանոցներ։ Հետագայում զբաղվել է լրագրությամբ և գրական աշխատանքով, նախ եղել է աշխատանքային թղթակից, ապա՝ «Սովետսկի Յուգ» թերթի խմբագրության գրական աշխատակից։ Բուսիգինը իր առաջին ակնարկներն ու կարճ պատմությունները հրատարակել է 1923 թվականին։
Բուսիգինը եղել է Դոնի Ռոստովում և Հյուսիսային Կովկասում Պրոլետարական գրողների հյուսիսկովկասյան ասոցիացիայի կազմակերպիչներից մեկը (СКАПП), որի շրջանակներում համագործակցել է Վլադիմիր Կիրշոնի, Միխայիլ Շոլոխովի, Ալեքսանդր Ֆադեևի, Վլադիմիր Ստավսկու հետ։ 1924-1926 թվականներին լույս են տեսել Բուսիգինի «Երկուսը», «Վրեժ լուծեց», «Կրեմնյովկա ավան» պատմվածքները։ 1920-ական թվականների կեսերից եղել է «На подъёме» հյուսիսկովկասյան ամսագրի գլխավոր խմբագիրը։ Եղել է Միխայել Շոլոխովի մտերիմ ընկերը։
Բուսիգինը եղել է 1934 թվականի օգոստոսին կայացած Խորհրդային գրողների համամիութենական համագումարի պատվիրակ։
1928 թվականին «Մոսկվայի աշխատավոր» հրատարակչությունը հրատարակել է «Պողպատը թրծվել է» գիրքը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողություններից առաջ Բուսիգինն աշխատել է «Բեսերգենևների ընտանիքը» վեպի վրա, սակայն չի ավարտել այն։ Գրականագետների խմբի և բանակային թերթի խմբագրության կազմի հետ մեկնել է Արևմտյան ռազմաճակատ, եղել «К победе» ռազմական թերթի թղթակից, մարտնչել է Սմոլենսկի անտառներում։ 1941 թվականի հոկտեմբերին ճակատամարտում լրջորեն վնասվել են նրա երկու ոտքերը, սակայն իր մեջ ուժ է գտել սողալով հասնել մինչև գնդացիրը, որի հաշվարկը ոչնչացրել էր հակառակորդի ականը և, փակելով ընկերների նահանջը, մինչև վերջին փամփուշտը կրակել է միայնակ։


== Հիշատակ ==
Ռոստովի լոկոմոտիվների վերականգնման գործարանի մուտքի մոտ տեղադրվել է հուշատախտակ.


== Ծանոթագրություններ ==
Լյուբուշկի

Լյուբուշկի ( սերբ., բոսն, խորվ.՝ Ljubuški / Љубушки), քաղաք  Բոսնիա և Հերցեգովինայում, համանուն համայնքի կենտրոն։ Գտնվում է պատմական Հերցեգովինայի  տարածաշրջանում։ Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնության Արևմտյան Հերցեգովինա կանտոնի վարչական մաս է կազմում ։


== Բնակչություն ==


=== 1971 թվական ===
Ընդամենը— 28,269 (100 %)
Խորվաթներ — 26,198 (92,67 %)
Բոսնիացիներ — 1,812 (6,40 %)
Սերբեր — 118 (0,41 %)
Հարավսլավացիներ — 49 (0,17 %)
Այլ — 92 (0,35 %)


=== 1991 թվական ===


==== Համայնք ====
Ընդամենը — 28,340
Խորվաթներ — 26,127 (92,1 %)
Բոսնիացիներ  — 1,592 (5,6 %)
Հարավսլավացիներ — 227 (0,8 %)
Սերբեր — 65 (0,2 %)
Այլ — 329 (1,1 %)


==== Քաղաք ====
Ընդամենը — 4,198 (100 %)
Խորվաթներ — 2,658 (63,31 %)
Բոսնիացիներ  — 1,174 (27,96 %)
Սերբեր — 53 (1,26 %)
Հարավսլավացիներ — 180 (4,28 %)
Այլ — 133 (3,19 %)


== Պատմություն ==
Քաղաքն առաջին անգամ հիշատակվում է 1444 թվականին։ Լյուբուշկի անունը ծագում է հին սլավոնական Լիբուս անունից, որը հերցոգ Ստեփանի իշխանի կինն էր։


== Սպորտ ==
Քաղաքում կա «Իզվիջաչ» հանդբոլի ակումբ և «Բիգեստե Լյուբուշկի» ֆուտբոլային ակումբ։


== Հայտնի մարդիկ ==
Լովրո Շիտովիչ– գրող
Մեհմեդ-բեկ Լյուբուշակ– քաղաքական գործիչ և բանաստեղծ
Իվան Երաժիշտ– Հերցոգովինայի ապստամբության առաջնորդ (1875—1878).
Պետր Տոմիչ– Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի հերոս, պարգևատրվել է Պատվո մեդալով։
Վեկոսլավ Վրանչիչ– Առևտրի նախարար, գրող
Զվոնիմիր Ռեմետա- գրող
Իսադոր Պապո– բժիշկ-կարդիոլոգ, բժշկական գիտությունների դոկտոր
Միլիսլավ Սեմիզ–  օդաչու
Լուցիան Կորդիչ– գրող
Վեսելկո Կորոման – գրող
Բլաժ Կրալևիչ–Բոսնիայի և Հերցեգովինայի խորվաթական պաշտպանական ուժերի հրամանատար
Դենիս Բունտիչ – հանդբոլի Խորվաթիայի հավաքականի խաղացող
Միկրո Ալիլովիչ –հանդբոլի Խորվաթիայի հավաքականի խաղացող
Գորդան Բունոզա – Բոսնիայի ֆուտբոլի հավաքականի ֆուտբոլիստ


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.ljubuski.info/
http://www.ljubusaci.com/
Հերբշթաթ

Հերբշթաթ (գերմ.՝ Herbstadt), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիայի վարչական կենտրոնին։ Մտնում է Ռյոն Գրաբֆելդ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 646 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010 թվական)։ Զբաղեցնում է  20,69  կմ² մակերես տարածք։ Թվային ինդեքս՝ 09 6 73 131։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռեպինո (այլ կիրառումներ)

Ռեպինո, կարող է վերաբերել՝

Ռեպինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Յարցևսկի շրջանի կազմում։
Ռեպինո - գյուղ Ռուսաստանի Օրենբուրգի մարզի Գայսկի շրջանի կազմում։
Մեգան Հիլթի

Մեգան Հիլթի (անգլ.՝ Megan Hilty, մարտի 29, 1981(1981-03-29), Բելվյու, Քինգ շրջան, Վաշինգտոն, ԱՄՆ) , ամերիկացի դերասանուհի և երգչուհի։


== Կյանքն ու կարիերան ==
Ծնվել է Վաշինգտոն նահանգի Բելվյու քաղաքում։ 2004 թվականին ավարտել է Կարնեգի համալսարանը`դերասանական և վոկալային ոլորտի բակալավրի աստիճանով։ 2004 թվականի օգոստոսին նա տեղափոխվել է Նյու Յորք, որտեղ առաջնելույթ է կատարել որպես Քրիստին Չենովետի երկրորդիչ Բրոդվեյի «Չարը» հաջող մյուզիքլում։ 2005 թվականի մայիսի 31-ին Հիլթին զբաղեցրել է մշտական կատարողի դերը և շոուում ելույթ է ունեցել մինչև 2006 թվականի մայիսի 28-ը։
Հիլթին մեծ համբավ է ձեռք բերել  2009 թվականին` «Իննից հինգը» բրոդվեյան մյուզիքլում գլխավոր դեր մարմնավորելու շնորհիվ։ Քննադատների կողմից լավ ակնարկների է արժանացել  և առաջադրվել «Դրամա Դեսկ» մրցանակ, ներկայացման մեջ իր կատարած դերի համար։ Թատրոնում աշխատելու ընթացքում Հիլթին իր կարիերան սկսել է հեռուստատեսությամբ, որտեղ դերեր է խաղացել այնպիսի ֆիլմերում, ինչպիսիք են` շարքում, ինչպիսիք են ՝  «Խուզարկուն», «Տգեղ Բեթին», «C.S.I.: Հանցագործության վայրը» և «Հուսահատ տնտեսուհիները»։
2011 թվականին Հիլթին համերգով հանդես է եկել NBC հեռուստատեսության Smash հեռուստասերիալում, որտեղ նա խաղում էր Այվի Լին։ Շոուն և Հիլթին հերառձակման սկզբում լավ գնահատականների են արժանացել քննադատների կողմից, բայց երկրորդ եթերաշրջանը անհաջողության է մատնվել ստեղծագործական փոփոխությունների և վարկանիշային անկումների պատճառով։ 2013 թվականի գարնանը ալիքը երկու եթերաշրջանից հետո հետո փակել է շոուն։
2013 թվականի նոյեմբերի 2-ից Հիլթին ամուսնացած է դերասան Բրայան Գալագերի հետ։ Ամուսիններն ունեն երկու երեխա`Վիոլա Ֆիլոմինա Գալագերի դուստրը (ծն. 18.09.2014) և որդի Ռոնան Լեյն Գալագերը (ծնվ. 13.03.2017):


== Ֆիլմագրություն ==
Ֆինեսն ու Ֆերբը ՝ մորաքույր Տիանա (2010)
Դառը խնջույք (2010)
Ինչ կլինի հետո (2011)
Փերիներ. Ձմեռային անտառի առեղծվածը (2012)
Սմեշ (32 դրվագ, 2012-2013)
Շոնը փրկում է աշխարհը (14 դրվագ, 2013-2014)
Օզի լեգենդը։ Դորոթին վերադառնում է (2014)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մեգան Հիլթի Internet Movie Database կայքում
Հովնաթանյան (խառնարան Մերկուրի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հովնաթանյան (այլ կիրառումներ)
Հովնաթանյան, խառնարան Մերկուրի մոլորակի 7.6° հարավային լայնության և 187.5° արևմտյան երկայնության վրա։ Տրամագիծը կազմում է 34 կմ։ Անվանվել է հայ նկարիչ Հակոբ Մկրտումի Հովնաթանյանի (1806-1881) պատվին։


== Տես նաև ==
Մերկուրիի երկրաբանություն
Մերկուրիի խառնարանների ցանկ
Մերկուրիի երկրաբանական առանձնահատկությունների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Նեմեսկե

Նեմեսկե, գյուղ է Հունգարիայի Հանրապետության Բարանիա երկրամասում։ Ըստ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալների բնակչությունը կազմում է 293 մարդ, իսկ բնակչության միջին խտությունը 27.71 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություներ ==
Պարսուա

Պարսուա (ավելի վաղ Պարսուաշ, Պարսումաշ), եղել է հին ցեղապետային թագավորություն (մ․թ․ա․860-600 թթ․)։ Գտնվել է Ուրմիա լճից ոչ հեռու՝ Զամուայի (նախկին Լուլուբի) և Ելիպիի միջև՝ Կենտրոնական Զագրոսում՝ Սանանդաջ ից դեպի հարավ-արևմուտք, հյուսիսարևմտյան Իրանում։ Պարսուա անունը հին իրանական Պարսավա բառն է և նշանակել է սահման կամ սահմանային երկիր։
Պարսուան տարբերվում է Պարսկաստանի հարավարևմտյան մյուս շրջաններից, այժմ այն հայտնի է որպես Իրանի Ֆարս նահանգ։
Մի քանի գրառումների համաձայն` Թեյսպը` Աքեմենյանների նախնին, գլխավորել է արտագաղթը Պարսուայից Պարսկաստան` անցյալի էլամական նահանգ Անշան։
Պարսուան հայտնի է ասուրական և ուրարտական արձանագրություններից։ Ուսումնասիրողները ներկայացնում են եղած գրառումները բնակավայրերի վերաբերյալ։
Սալմանասար III-Նաիրիի շատ թագավորների մասին, որոնք ցանկացել են  վերացնել պարսկական այս ցեղապետական հասարակությունը առաջնորդների հետ միասին։
Ստելա Կարագունդուզը ներկայացնում է Պարսուան որպես արշավանքների թիրախ։
Ըստ Սալվինիի` Պարսուան գտնվել է Ուրարտուում։ Նա դա ցանկացել է բացատրել պարսկական ցեղերի արտագաղթով։ Այս կարծիքին հակառակվում են Գերշիվինը, Ֆիշերը և Բոյլը։


== Գրականություն ==
Louis D. Levine: Contributions to the historical geography of the Zagros in the Neo-Assyrian period. Microfiche 1969.


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Auszug aus der The Cambridge History of Iran bei google books
Ինդի ֆոլք

Ինդի ֆոլք (անգլ.՝ Indie folk, անկախ ազգային երաժշտություն), երաժշտական ժանր, որը սկիզբ է առել 1990-ականներին Ինդի ռոքի ժանրում հեղինակ-կատարողների կողմից և կրում է ֆոլք երաժշտության և դասական քանթրիի ազդեցությունը։ Ինդի ֆոլքը համատեղում է ինդի ռոքի հիշարժան երաժշտւթյունը՝ ժամանակակից ֆոլքի ակուստիկ հնչողության ուղեկցությամբ։ Այս ժանրում հատկապես հիշարժան և վաղ կատարողներից են համարվում Էլիոթ Սմիթը, Ուիլ Օլդհամը, Էնի Դիֆրանքոն և Դան Բերնը։ Սակայն ինդի ֆոլքը առավել հստակ արտահայտվում է միայն 2000-ականներին, այնպիսի լեյբլներով, ինչպիսիք են Saddle Creek-ը, Barsuk-ը, Ramseur-ը և Sub Pop-ը։ Ամենահայտնի կատարողների մեջ առանձնանում են The Decemberists-ը (նեոկելտական ֆոլքով), Fleet Foxes-ը (Ապալաչների հարմոնիայով), Iron & Wine-ը (բազմաժանր կատարումներով),  The Cave Singers-ը, Loch Lomond-ը, Bon Iver-ը, Or, The Whale-ը և Great Lake Swimmers-ը и Blind Pilot: Նաև պոտենցիալ մեգաաստղեր, ինչպիսիք են Mumford & Sons-ը и The Lumineers-ը, որոնք կիրառում են ակտուստիկ գործքներ փոփ ռոքում։


== Հայտնի կատարողներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ինդի ֆոլքը about.com-ում
Ինդի ֆոլքը allmusic.com-ում
Ամի Բուե

Ամի Բուե (ֆր.՝ Ami Boué, մարտի 16, 1794(1794-03-16)[…], Համբուրգ, Սրբազան Հռոմեական կայսրություն - նոյեմբերի 21, 1881(1881-11-21)[…], Վիեննա, Ավստրո-Հունգարիա), ավստրիացի երկրաբան, աշխարհագետ, ազգագիր, քարտեզագիր։ Ֆրանսիայի երկրաբանական ընկերության հիմնադիր (1830)։


== Կենսագրություն ==

Ծնվել է Համբուրգում, ֆրանսիայից արտագաղթածների ընտանիքում։ 10 տարեկանից դարձել է որբ։ Բնական գիտություններն ուսումնասիրել է Ժնևում, Փարիզում, բժշկությունը՝ Էդինբուրգի և Բեռլինի համալսարաններում։
Ռոբերտ Ջեմսոնի երկրաբանության կատարած աշխատանքները ոգեշնչել են նրան և ազդել նրա հետագա կարիերայի վրա, նա այցելում է Շոտլանդիա, որտեղ բնակում է 4 տարի, ապա մեկնում է Հեբրիդյան կղզիներ։
Բժշկության դոկտորի կոչում ստանալուց հետո 1817 թվականին, մեկնում և բնակվում է Փարիզում, ապա Բորդոյում։
Մի քանի անգամ ընտրվել է Ֆրանսիայի երկրաբանական միության նախագահ։ Գրեթե ամբողջությամբ շրջել է Միջին և Հարավային Եվրոպան, ի դեպ եղել է նաև Թուրքիայի եվրոպական մասում, որը մինչև ինքը ոչ ոք աշխարհագրորեն չէր նկարագրել։
Վերջնական բնակություն է հաստատել Վենուում, որտեղ եղել է տեղի ակադեմիայի անդամներից մեկը։ Եղել է Լեոպոլդինայի անդամ։
1847 թվականին պարգևատրվել է Վոլլաստոնի մեդալով։
Նրա գրվածքներից ավելի հայտնի են.

«Essai géologique sur l’Ecosse» (Փարիզ, 1820);
«Geognostisches Gemälde von Deutschland» (Ֆրանկֆուրդ-Նա-Մայնե, 1829);
«La Turquie d’Europe» (Փարիզ, 1840);
«Recueil d’itinéraires dans la Turquie d’Europe» (Վենա, 1850)
«Guide de géologue-voyageur» (Փարիզ, 1836).


== Հիշատակը ==
Ամի Բուեի (Ami Boué Peak) անունն է կրում լեռ, որը գտնվում է Անտարկտիդայում (63°25′01″S 57°47′23″W), Հրեյմի երկրում, Անտարկտիկական թերակղզում, բարձրությունը 1100 մ։
Նրա անունն է կրում Սոֆիայի փողոցներից մեկը (Բուլղարիա)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Буэ, Ами»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Österreichisches Biographisches Lexikon 1815—1950 (ÖBL). Band 1, Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, Wien 1957, S. 104.(գերմ.)
Different World

Different World, նորվեգացի դիջեյ և երաժշտական պրոդյուսեր Ալան Ուոքերի առաջին ստուդիական ալբոմը, թողարկված 2018 թվականի դեկտեմբերի 14-ին MER Musikk և Sony Music Entertainment լեյբլերում։


== Երգացանկ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սուշկի (այլ կիրառումներ)

Սուշկի, կարող է վերաբերել՝

Սուշկի - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանում
Սուշկի - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կրասիլովի շրջանում
Սուշկի - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոզելշչինայի շրջանում
Խիմնաստիկ Տառագոնա

«Խիմնաստիկ Տառագոնա» ֆուտբոլային Ակումբ (լատ.՝ Club Gimnàstic de Tarragona), պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբ, որը հանդես է գալիս Տառագոնա քաղաքում։


== Պատմություն ==
«Խիմնաստիկ Տառագոնա» Ֆուտբոլային Ակումբը հիմնադրվել է 1914 թվականին, Տառագոնա քաղաքում։
Անալային միազ

Անալային (ռեկտալային) միազ (լատ.՝ myiasis analis (rectalis)), սրբանի միազ։


== Կլինիկական պատկեր ==
Հետևյալ միազի զարգացման համար նախատրմադրող ֆակտորներ են համարվում անալային մասի հիվանդությունները, անմաքրասիրությունը։
Վարակումը հնարավոր է կեղտոտ սպիտակեղենի վրա առկա թրթուրների ներթափանցումից, կամ երբ ճանճերը ձվեր են դնում այդ մասում, որտեղից էլ թրթուրները մտնում են ստամոքս (այսպես կոչված ռեկտալային միազ)։
Ռեկտալային միազ կարող են առաջացնել Eristalis Tenax, Fannia canicularis, Muscina stabulans և այլ թրթուրները։
Անալային միազ է առաջացնում Musca Nebulo թրթուրը։
Անալային միազ կարող է առաջանալ սրբանի հատված քաղցկեղ ունեցող հիվանդների մոտ։ Հիվանդության ախտանիշներն են անալային հատվածում ուժեղ ցավերը։ Ինվազիան ուղեկցվում է խոցերի զարգացումով։
Ուղիղ ալիքի արտանկումը նույնպես կարող է անալային միազով վարակվելու պատճառ դառնալ։ Ուսումնասիրությունների ժամանակ նկատվել է մկանների նեկրոզ, որի պատճառը թրթուրներն էին։ Նաև նկատվում է թարախի հավաքում և թրթուրների մեծ քանակ։
Անալային միազը հիմնականում լինում է տնային կենդանիների մոտ։


== Բուժում ==
Բուժումը իրականցվում է թրթուրների հեռացումով և վերքերի բուժմամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Թելեցուկ

Թելեցուկ, թելախաղ կամ թելով խաղ (անգլ.՝ Cat's cradle, բառացի՝ կատվի ճոճք), խաղ, որի ժամանակ երկու մարդիկ փոխեփոխ ստեղծում են թելերով պատկերներ՝ մեկը մյուսի մատների վրայից հանելով թելի ցանցը այնպես, որ իր մատների վրա ուրիշ տեսակ ցանց ստացվի։ Խաղի անվանումը, պատկերները, նրանց դասավորությունը, հերթականությունը և անվանումները տարբեր մշակույթներում կարող են տարբերվել։ Այս խաղի տարբերակները հանդիպում են աշխարհի տարբեր մշակույթներում՝ բևեռայինից մինչև հասարակածային շրջաններ։


== Խաղի կանոններ ==
Խաղալիս երկու կամ ավելի խաղացողները թելից ստեղծում են պատկերներ՝ յուրաքանչյուրը ձևափոխելով նախորդի ստեղծածը։ Խաղը սկսում է, երբ առաջին խաղացողը պատրաստում է «կատվի ճոճք» պատկերը։ Ամեն ձևից հետո, հաջորդ խաղացողը փոփոխում է նախորդ պատկերը՝ թելերի նոր ձևը խաղընկերոջ ձեռքից տեղափոխելով իր ձեռքի վրա, որի համար նա անում է որոշ շարժումներ։ «Կատվի ճոճքից» խաղընկերը կարող է օրինակ ստանալ «ադամանդ», որից հետո կարելի է ստանալ «օրորոց», ապա՝ «կերատաշտ» և այսպես շարունակ։ Պատկերների մեծ մասից կարելի է ստանալ երկու տարբեր ձև։ Խաղն ավարտվում է, երբ խաղացողներից մեկը սխալ է անում կամ ստեղծում այնպիսի պատկեր, որը հնարավոր չէ ձևափոխել (օրինակ՝ «երկու թագերը»)։
Խաղը հնարավոր է խաղալ նաև միայնակ, ինչպես դա անում են օրինակ Ճապոնիայում կամ Հավայան կղզիներում։


== Պատմություն ==

Տարբեր մշակույթներում խաղն ունի տարբեր անվանումներում և հաճախ նաև տարբեր անվանումներ՝ առանձին պատկերների համար։ Անգլերենում խաղի անվանումը Cat's cradle է, ռուսերենում խաղն անվանվում է պարզապես «թելերի խաղ», ниточка: Խաղը հնարավոր է ծագել է Չինաստանում կամ Կորեայում։ Չինաստանում խաղն անվանվում է «կանգ սոկ» (լավ թել) կամ բռնիր օրորոցը։ Միացյալ Նահանգների որոշ շրջաններում խաղն անվանվում է նաև Jack in the Pulpit:
Խաղի ծագումը, սակայն, մինչև վերջ հայտնի չէ։ Կանադացի հեղինակ Կամիլլա Գրիսկոն նշում է, որ՝ «Մենք չգիտենք, թե ինչպես են մարդիկ սկսել թելերով խաղալ կամ երբ է հորինվել այս հնագույն արվեստը։ Մենք գիտենք միայն, որ հնագույն համայնքները թելն օգտագործել են որսորդության, ձկնորսության, դերձակության մեջ և որ թելերով պատկերներ ունեն ամբողջ աշխարհի տարբեր համայնքները»։
Հին հունական բժիշկ Հերակլեսը 1-ին դարում իրականացրել է մեր օրեր հասած ամենահին թելերով նախշերի նկարագրումը իր վիրաբուժական հանգույցների մասին գրքում։ Այս աշխատանքը հետագայում վերահրատարակվել է 4-րդ դարում Օրիբասիուսի «Բժշկական հավաքածու» (Collectiones medicae) աշխատության մեջ։ 
1906 թվականին ամերիկացի ազգագրագետ Քերոլայն Ֆերնես Ջեյնը (1873—1909) գրեց իր «Թելերից պատկերները և ինչպես դրանք պատրաստել» գիրքը (String Figures and How to Make Them), որը այս թեմայով ամենահայտնի և մանրամասն գրված աշխատությունն է։ 1962 թվականին լույս տեսավ գրքի երկրորդ հրատարակությունը, որը պարունակում էր ավելի քան 100 թելերով պատկերներ։
1978 թվականին ստեղծվեց թելեցուկ խաղի միջազգային ասոցիացիան, որի հիմնական նպատակը խաղի պահպանումն է և ավանդույթի տարածումը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թելեցուկ խաղի մասին Հայերեն Վիքիգրքերում
Խաղալու եղանակները ըստ Ս.Ֆ. Ջեյնի
Հողասար

Հողասար, լեռ Հայաստանի Արարատի մարզում, Խոսրովի անտառ արգելոցի տարածքում, Նարեկ գյուղից 6 կմ արևելք։ Ունի 1632 մ բարձրություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Լաթակիայի մարզ

Լաթակիայի մարզ (արաբ․՝ مُحافظة اللاذقية‎‎), մարզի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետության հյուսիս-արևմուտքում։ Գտնվում է Սիրիայի արևմուտքում, ունի ելք դեպի Միջերկրական ծով և սահմանակցում է Թուրքիայի հետ։ Մարզը զբաղեցնում է 2297 կմ² տարածք և Սիրիայի փոքր մարզերից է։ Ունի 1,364,985 բնակչույթուն (2010 թ.)՝ հիմնականում ալավիներ, որոշակի թիվ են կազմում նաև հայերը՝ բնիկ և վերջին 200 տարում տեղափոխված։ Խոշոր քաղաքներն են՝ Լաթակիա, Ջաբլե, Քեսաբ, Ալ-Կարդահա և Սլինֆա։


== Պատմություն ==
Լաթակիան մ.թ.ա. 1-ին դարում եղել է Տիգրան Մեծի հայկական պետության կազմում։ Տարբեր ժամանակներում ամբողջությամբ կամ մասամբ ընդգրկված է եղել Անտիոքի, Կիկիկյան Հայաստանի, Հալեպի ամիրայության և այլ պետությունների ու պետական կազմավորումների կազմում։ Խաչակրաց արշավանքների ընթացքում եղել է արաբների և խաաչակիրների բախման կիզակետում։
2011 թվականից սկսված Սիրիայի քաղաքացիական պատերազմի ընթացքում քաղաքը տուժել է Սիրիայի ապստամբների ռազմական գործողություններից, քանի որ երկրի ղեկավար ուժի՝ ալ-Ասադ ընտանիքի ու ալավիների միջնաբերդն է։ 2014 թվականի մարտի կեսերից նույն պատճառով, միջազգային տարբեր ահաբեկչական խմբավորումների անդամ հանդիսացող մի քանի հազար գրոհայիններ Թուրքիայի զինուժի անմիջական աջակցությամբ Թուրքիայի տարածքից ներխուժել են մարզի տարածք՝ գրոհելով ավելի քան 2000 տարի հայաբնակ Քեսաբի շրջանի գյուղերն ու ավանները, առաջին հերթին հենց Քեսաբ, որոնք անմիջապես հարակցում էին Թուրքիային։


== Աշխարհագրություն ==
Լաթակիայի մարզն գտնվում է Սիրիրայի հյուսիս-արևմուտքում, վարչկենտրոն Լաթակիա։ Սահմանակից է հյուսիսում՝ Թուրքիա, հյուսիս-արևելքում՝ Իդլիբի մարզ, արևելքում՝ Համայի մարզ, հարավում Տարտուսի մարզ, արևելքում՝ Միջերկրական ծով։ Մարզի ընդհանուր տարածքը 2297 կմ² է։


== Ժողովրդագրություն ==
Ըստ 2011 թվականի տվյալներով մարզի բնակչությունը կազմում է 1,364,985 մարդ, մարզի բնակչությունն ընդգրկում է էթնիկական տարբեր խմբեր՝ արաբներ, հույներ և հայեր բնիկ և վերջին 200 տարում տեղափոխված։ Բնակչության մեծամասնությունն Ալավիներ են։


== Վարչական բաժանումը ==
Մարզը բաժանվում է 4 գավառների (մինտականեր)։ Դրանք են՝

Ալ-Հաֆֆայի գավառ (արաբ․՝ منطقة الحفة‎‎), կենտրոն՝ Ալ-Հաֆֆա, բնակչություն 81 213, 5 շրջան
Ալ-Կարդահայի գավառ (արաբ․՝ منطقة لقرداحة‎‎), կենտրոն՝ Ալ-Կարդահա, բնակչություն 75 279, 4 շրջան
Լաթակիայի գավառ (արաբ․՝ منطقة اللاذقية ‎‎), կենտրոն՝ Լաթակիա, բնակչություն 526 888, 7 շրջան
Ջաբլեի գավառ (արաբ․՝ منطقة جبلة ‎‎), կենտրոն՝ Ջաբլե, բնակչություն 196 171, 6 շրջան


== Պատկերասրահ ==

		


== Տես նաև ==
Սիրիական ճգնաժամ
Վարչական բաժանում
Սիրիայի մարզեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դելիմ (թանգարան)

Դելիմ (թանգարան) (կորեերեն՝ 대림미술관, անգլ.՝ Daelim Museum), գեղարվեստական թանգարան, որը գտնվում է Կորեայի Չոննոգու շրջանի Սեուլ քաղաքում, հիմնադրվել է 1996 թվականին Դեջոն քաղաքում նույնանուն ֆոնդի աջակցությամբ, թանգարանը տեղափոխվել է մայրաքաղաք 2002 թվականին, որը մասնագիտանում է ժամանակակից արվեստում, անց են կացվում ինչպես հայտնի հեղինակների, այնպես էլ սկսնակ լուսանկարիչների ժամանակավոր լուսանկարների ցուցահանդեսներ, 470 մ2 տարածք զբաղեցնող սրահում անց են կացվել Լինդա Մաքքարթնի, Ռաիանա Մաքհինլի և Ֆիննա Յուլյայի ցուցադրությունները։


== Պատմություն և նկարագրություն ==
Դելիմի թանգարանը հիմնադրվել է նույնանուն ֆոնդի կողմից 1996 թվականին, որը դարձել է Հարավային Կորեայի առաջին ժամանակակից լուսանկարչության թանգարանը։ Թանգարանին նախորդողը եղել է «Hallim Gallery» պատկերասրահը, որը բացվել էր «Daelim Group» կոնգլեմերատի կողմից 1993 թվականի օգոստոսին համանուն մշակութային կենտրոնում, որը գտնվում էր Դեջոնի քաղաքապետարանի դիմաց։
2002 թվականի մայիսի 29-ին թանգարանը տեղափոխվել է Չոննոգու շրջանի Սեուլ քաղաք, թանգարանի ժամանակակից երկհարկանի շինությունը մոտավորապես 470 մ2 տարածք զբաղեցնելով, կառուցվել է 1967 թվականին և վերակառուցվել է որպես ցուցահանդեսների վայր ֆրանսիացի ճարտարապետի նախագծով։ 2010 թվականին թանգարան են այցելել 60 000 մարդ, հինգ տարի անց այցելուների թիվը դարձել է 460 000, իսկ ևս մեկ տարի անց 750 000 մարդ։
Առաջին հարկը օգտագործվում է որպես կոնֆերենց-դահլիճ, այստեղ նաև գտնվում է ծածկած ջերմոց, երկրորդ և երրորդ հարկերում գտնվում է 180 մ2 ցուցահանդեսների վայրը և վարչության աշխատասենյակը։ Չորրորդ հարկի դրսից կա պատշգամբ, որտեղից բացվում է պանորամային տեսարան դեպի Ինվանգսան և Պուկհանսան սարերը։ Բացի հիմնական շենքը, թանգարանի հարևանությամբ կա մի տուն, որը օգտագործվում է որպես թանգարանային սրճարան։
Դելիմի թանգարանում անց են կացվում ինչպես հայտնի հեղինակների, այնպես էլ սկսնակ լուսանկարիչների ժամանակավոր լուսանկարների ցուցահանդեսներ։ 2014 թվականի նոյեմբերից մինչև 2015 թվականը այնտեղ անց է կացվել Լինդա Մաքքարթնի «Linda McCartney Retrospective» հետադարձ ցուցահանդեսը, իսկ 2013 թվականի նոյեմբերից մինչև 2014 թվականը թանգարանը ցույց է տվել կորեայի հասարակությանը ամերիկացի լուսանկարիչ Ռաիանա Մաքհինլի («Ryan McGinley — Magic Magnifier») աշխատանքները։ Մանկական հեղինակ Ֆիննա Յուլյայի սոլո ցուցադրությունները Սկանդինավյան կահույքի վերաբերյալ «Finn Juhl: Scandinavian Furniture» անցկացվել է թանգարանի սրահներում 2012 թվականի ապրիլի վերջից մինչև սեպտեմբերի վերջը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Filippo Maggia, Francesca Lazzarini Contemporary Photography from the Far East: Asian Dub Photography. — Skira, 2009. — С. 207, 237. — 250 с. — ISBN 9788857200675


== Արտաքին հղումներ ==
«Daelim Museum: Public Institution»։ artfacts.net (անգլերեն)։ ArtFacts.Net GmbH։ Վերցված է 2019-08-13
Վալմոլ

Վալմոլ (կատ.՝ Vallmoll)՝ մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Տարրագոնա պրովինցիայի մեջ՝ Կատալոնիա ինքնավար համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալտ կամպ շրջանում։ Տարածքը 16,61 կմ² է, բնակչությունը կազմում է 1637 մարդ (2010 թվականի համաձայն)։ Հեռավորությունը վարչական կենտրոնից կազմում է 107 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Página web del Ayuntamiento de Vallmoll
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Información del Institut d'Estadística de Catalunya
Información sobre Vallmoll en www.altcamp.info Archived 2008-02-11 at the Wayback Machine.
[1]
Մայիսի 25

Մայիսի 25, տարվա 145-րդ (նահանջ տարիներին՝ 146-րդ) օրն է։

Տարվա ավարտին մնում է 220 օր։


== Դեպքեր ==
1935 - Ջեսսի Օուենսը սահմանում է թեթև աթլետիկայի չորս համաշխարհային ռեկորդ
1953 - Ատոմային հրետանու փորձարկում ԱՄՆ-ի Նևադա նահանգում
1968 - Սարդարապատի ճակատամարտին նվիրված հուշարձանի բացումը
1985 - Բանգլադեշում արևադարձային ցիկլոնի գրոհի զոհ է դառնում ավելի քան 10 000 մարդ
2011 - Օփրա Ուինֆրին հեռարձակում է քսանհինգ տարվա The Oprah Winfrey Show շոուի վերջին հաղորդումը


== Ծնունդներ ==
1803 - Ռալֆ Ուոլդո Էմերսոն Ralph Waldo Emerson ամերիկացի էսեիստ, փիլիսոփա և բանաստեղծ
1857 - Սիրանույշ, դերասանուհի
1910 - Խաչիկ Դաշտենց, հայ գրող, արձակագիր, բանաստեղծ, թարգմանիչ, բանասեր
1935 - Արծվին Գրիգորյան, ճարտարապետ
1939 - Յան Մաքկելեն Ian McKellen անգլիացի գրող
1941 - Օլեգ Դալ Олег Даль ռուս դերասան
1951 - Վաչագան Սարգսյան, գրող և թարգմանիչ
1953 - Եվա Էնսլեր Eve Ensler ամերիկացի թատերագիր
1959 - Վլադիմիր Ֆրանց Vladimír Franz չեխ նկարիչ, երգահան
1966 - Վարուժան Աբրահամյան, Արցախյան պատերազմի մասնակից
1968 - Ռուբեն Վարդանյան ռուսաստանցի հայազգի գործարար
1971 - Քրիստինա Օրբակայտե Кристина Орбакайте ռուսաստանցի երգչուհի
1977 - Ալբերտո Դել Ռիո Alberto Del Rio մեքսիկաամերիկացի ըմբիշ
1984 - Էմմա Մարոնե Emma Marone իտալացի փոփ ռոք երգչուհի
1989 - Ալյոնա Մուն Aliona Munteanu մոլդովացի երգչուհի
1990 - Բո Դալաս Bo Dallas ամերիկացի պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտիկ


== Մահեր ==
1681 - Պեդրո Կալդերոն դե լա Բարկա իսպանացի թատերագիր և բանաստեղծ
1911 - Վասիլի Կլյուչևսկի Василий Ключевский ռուս պատմաբան
1912 - Ալեքսանդր Խախանաշվիլի ალექსანდრე ხახანაშვილი վրացի բանասեր, պատմաբան և հնագետ


== Տոներ ==
Աֆրիկայի օր
Եղիա Չուբար

Եղիա Չուբար (Եղիա Չուբարյան, ծածկանունները՝ Սպարտակ, Թոփթեցի, հուլիսի 18, 1898(1898-07-18) - փետրվարի 19, 1938(1938-02-19)), հայ լրագրող, կինոսցենարիստ, հրապարակախոս, գրական-հասարակական գործիչ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։ ԽՄԿԿ անդամ 1918 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Թոփթիում (այժմ՝ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզում)։ Ավարտել է  Ռոստովի  գիմնազիան։ 1918 թվականին աշխատել է Թիֆլիսում և Բաքվում։ Հեղափոխական գործունեության համար ձերբակալվել է և աքսորվել Քութայիս։ Բանտից փախել և 1919 թվականին հասել է Երևան, որտեղ գործուն մասնակցություն է ունեցել «Սպարտակ» կազմակերպության հիմնադրմանը։ 1919 թվականին արտաքսվել է Հայաստանից։ 1920 թվականին աշխատել է Նոր Նախիջևանում, եղել է «Բանվորի կռիվ» թերթի խմբագիր։ Նույն թվին մեկնել է Բաքու և աշխատել տեղի հայերեն «Կոմունիստ» թերթում։
Հիշյալ թերթերից բացի Եղիա Չուբարը 1921 - 1936 թվականին խմբագրել է «Գրական թերթ» (Երևան), «Երևան» (Փարիզ), «Խարիբկիթ» (Դոնի Ռոստով), «Կարմիր գութան» (Երևան), «Կոմունիստ» (Երևան), «Մաճկալ» (Երևան), «Գյուղի կոմունիստ» (Երևան), «Հոկտեմբեր-Նոյեմբեր» (տարեգիրք, Երևան), «Նոր ակոս» (Երևան), «Նոր ուղի» (Երևան), «Վերելք» (Փարիզ), «Վերելք» (Երևան), «Խորհրդային Հայաստան» (Երևան) թերթերն ու ամսագրերը։
1925 - 1927 թվականներին աշխատել է Փարիզում։ 1927 թվականի հոկտեմբերին Ֆրանսիայի ներքին գործերի նախարարի հրամանով ձերբակալվում է Փարիզում և արտաքսվում Ֆրանսիայից։ Վերադառնալով Երևան, աշխատել է «Խորհրդային Հայաստան» թերթում։ 1933-1936 թվականներին Ադրբեջանական ԽՍՀ լուսավորության մինիստրի առաջին տեղակալն էր, ապա արվեստի գործերի կոմիտեի նախագահը։ Եղիա Չուբարը հայ առաջին կինոսցենարիստներից է. գրել է «Մեքսիկական դիպլոմատներ» (Հայֆիլմ, 1931) և «Երկու գիշեր» կինոնկարների սցենարները։ 1937-ին դատապարտվեց ստալինյան ռեժիմի կողմից և մահապատժի ենթարկվեց 1938 թվականի հուլիսի 18-ին։
Եղիա Չուբար (1933). Նկարիչ Փանոս Թերլեմեզյան.


== Չուբարի երկերի մատենագրությունը ==
Քայլերգ կարմիր Հայաստան. Իմ նվերը ՀՍԽՀ կարմիր բանակին, Երևան, Պետհրատ, 1923, 11 էջ։
Ինչու գյուղացին պիտի հարկ տա, Երևան, Պետհրատ, 1924, 15 էջ։
Խորհրդային իշխանության չորս տարվա գործերից, Երևան, Պետհրատ, 1924, 24 էջ։
Նոյեմբերի 29, Երևան, Պետհրատ, 1925, Պետհրատ, 28 էջ։
Սկզբում (հուշեր), Երևան, Պետհրատ, 1926, 48 էջ։
Սկզբում, Երևան, Հայպետհրատ, 1957, 140 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Սպարտակ (երիտասարդական կազմակերպություն)
Մահմուդ (Էրզրումի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մահմուդ (այլ կիրառումներ)Մահմուդ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պրուժանյան պալատ

Պրուժանյան պալատ (բելառուս․՝ Пружанскі палацык)-թանգարան-առանձնատուն, որը գտնվում է Բելառուսի Հանրապետության Պրուժան քաղաքում։ Հանրապետական նշանակությամբ ճարտարապետական կառույց։
Կառուցվել է XIX-րդ դարի կեսերին իտալացի ճարտարապետ Ֆրանցիսկո Մարիա Լանցի կողմից, վերածննդի ոճով։ Առանձնատունը բաղկացած է քարե տնից, երկու քարե կողաշենք և պարկ, որի տարածքը կազմում է մոտ 33 հեկտար։ Կա նաև լիճ և մի քանի կանալներ։
XIX-րդ դարում առանձնատունը դարձավ Շվիկովսկյան ընտանիքի սեփականություն (որտեղից առաջացել է առանձնատան մյուս անվանումը-Շվիկովսկյան առանձնատուն)։ Այժմյան տեսքը առանձնատունը ստացել է Վալենտին Շվիկովսկու կառավարման ընթացքում, ով Պրուժանյան սովետի կողմից ստացավ Մարշալի կոչում։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո առանձնատունը բռնագրավվել է սովետական իշխանությունների կողմից։
1998 թվականին առանձնատանը վերականգնողական աշխատանքներ են կատարվել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հավելյալ գրականություն ==
Первышин, Владимир Николаевич. Пружанский палацик. — Минск: Полымя, 1992. — 78 с.


== Հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Պրուժանյան պալատ Ֆեյսբուքում
Պրուժանյան պալատ Թվիթթերում
Պրուժանյան պալատ Ինստագրամ
Алексей Старков։ «Музей-усадьба Пружанский палацик»։ Վերցված է 2015-04-27
Լա Վիլյա դե դոն Ֆադրիկե (քաղաք)

Լա Վիլյա դե դոն Ֆադրիկե (իսպ.՝ La Villa de Don Fadrique), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Տոլեդո նահանգի, ինչպես նաև Կաստիլա Լա Մանչա ինքնավար մարզերի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Մանչա Ալթա դե Տոլեդո շրջանում։ Տարածքը՝ 83 կմ²։ Բնակչությունը՝ 4170 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Քաղաքը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 83 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ(չաշխատող հղում)
Diputación de Toledo
La Villa de Don Fadrique
La Villa de Don Fadrique en Google Maps
Juventudes Comunistas de La Villa de Don Fadrique. Archived 2008-06-21 at the Wayback Machine.
Mispueblos.es
Լա Բոմբոներա

Լա Բոմբոներա կամ Բոմբոներա, պաշտոնական անվանումը՝ «Ալբերտո Խ. Արմանդո» մարզադաշտ (իսպ՝. Estadio Alberto J. Armando),  Արգենտինայի մայրաքաղաք Բուենոս Այրեսի Լա Բոկա շրջանում գտնվող մարզադաշտ, որը «Բոկա Խունիորս» ֆուտբոլային թիմի այսպես ասած՝ տնային մարզադաշտն է։ Անվանումը կապված է ճարտարապետական մի առանձնահատկության հետ. մարզադաշտի տրիբունաներից մեկը այնպիսի կտրվածք ունի, որ նմանվում է շոկոլադե կոնֆետների տուփի՝ բոմբոներայի։


== Մարզադաշտի տեխնիկական բնութագիրը ==
Հանդիսականների համար նախատեսված նստատեղերի քանակը՝ 49 հազար, ֆուտբոլասերների առավելագույն մեծաթիվ հաճախումը արձանագրվել է 1940 թվականի մայիսի 25-ին՝ «Բոկա Խունիորս» - «Սան Լորենսո » հանդիպման ժամանակ՝ 57.395: Կոնստրուկտորներ Խոսե Լուիս Դելպինիի, Վիկտոր Սուլչիչի, Ռաուլ Բեսի նախագծած մարզադաշտի տրիբունաների կառուցվածքի առանձնահատկությունն այն է, որ երբ իրենց սիրելի թիմին աջակցող մարզասերները սկսում են համերաշխորեն, միմյանց հետ համաձայնեցված՝ ցատկոտել, թրթռումի էֆեկտ է առաջանում։


== Պատմություն ==
1905 թ. - «Բոկա Խունիորս» ֆուտբոլային ակումբի հիմնադիրները մարզումների և խաղերի համար հարմար  հրապարակ են գտնում իրենց թաղամասում
1907 թ. - ֆուտբոլային ասոցիացիան ակումբին հարկադրում է փոխել հանդիպումների անցկացման վայրը՝ առկա պայմանները ներկայացվող պահանջներին չբավարարելու պատճառով, և ակումբը ստիպված է լինում տեղափոխվել Դեմարչի կղզում գտնվող խաղահրապարակ
1912 թ. - ակումբը այս անգամ էլ տեղափոխվում է Վիլդե
1913 թ. - սկսվում է մարզադաշտի փայտե տրիբունաների կառուցումը, ակումբն իր տնային հանդիպումներն անց է կացնում Բուենոս Այրեսի Պալերմո շրջանում
1916 թ. մայիսի 25 - տեղի է ունենում Բոկա թաղամասում կառուցված մարզադաշտի բացումը
1940 թ. մայիսի 25 - տեղի է ունենում «Կամիլո Սիչերո» մարզադաշտի բացումը
2000 թ. - «Կամիլո Սիչերո» մարզադաշտը վերանվանվում է Ալբերտո Խ. Արմանդոյի պատվին, բայց մարզասերների շրջանում առավել գործածականը մնում է Բոնբոներա անվանումը։ 


== Կարևորագույն հանդիպումներ ==
Անցած տարիներին Բոմբոներա մարզադաշտում բազմաթիվ կարևոր ֆուտբոլային հանդիպումներ են անցկացվել։ Այս մրցասպարեզում են տեղի ունեցել Լիբերտադորեսի գավաթի խաղարկության մի ամբողջ շարք եզրափակիչ խաղեր (1973 թ., 1977-1979 թթ., 2000-2004 թթ., 2007 թ.): Այստեղ պաշտոնական կամ ընկերական շուրջ երեք տասյակ հանդիպումներ է անցկացրել նաև Արգենտինայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
70 años de la inauguración de La Bombonera
Mapa e información general sobre La Bombonera Archived 2009-09-23 at the Wayback Machine.
Artículo en Sitio Web oficial del Club
Estadio Alberto J. Armando en Google Maps
Բերգեն շրջան (Նյու Ջերսի)

Բերգեն շրջան (անգլ.՝ Bergen County), ԱՄՆ Նյու Ջերսի նահանգի 21 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 606 կմ² է, բնակչությունը՝ 905.116 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Հաքենսաք բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1683 թ.։
Կուկլիա (Ֆամագուստայի շրջան)

Կուկլիա (հուն․՝ Κούκλια, թուրքերեն՝ Köprülü), գյուղ Կիպրոս կղզու հյուսիս-արևելքում՝ Կիպրոսի Հանրապետության Ֆամագուստայի շրջանում։
1974 թվականին Թուրքիայի կողմից Հյուսիսային Կիպրոսի ռազմակալումից հետո գյուղը դե ֆակտո մտնում է անկախ Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետության մեջ։
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմում է 192 մարդ, հիմնականում՝ թուրքեր։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ալդեալիսես (քաղաք)

Ալդեալիսես (իսպ.՝  Aldealices), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Սորիա պրովինցիայի, Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքի կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տիեռաս Ալտաս շրջանում։ Տարածքը կազմում է 6.33 կմ2, բնակչությունը՝ 24 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Aldealices
Ստավկի (գյուղ, Տուրիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍտավկիՍտավկի (ուկրաիներեն՝ Ставки), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Տուրիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1545 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ստավկի գյուղում բնակվում էր 437 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3081 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 141,84 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աստերոիդների ցանկ (315101-315200)

Աստերոիդների ցանկ (315001-315100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (315201-315300)
 Աստերոիդների ցանկ (315001-315100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (315201-315300)
Հայաստանի ժուռնալիստների միություն

Հայաստանի ժուռնալիստների միություն (ՀԺՄ), ստեղծագործական հասարակական կազմակերպություն, որը միավորում է մամուլի, հեռուստատեսության, ռադիոյի, լրատվական գործակալությունների, հրատարակչությունների պրոֆեսիոնալ աշխատողներին։ Ստեղծվել է 1959 թվականի մարտի 27-ին։ 1978 թ. հունիսի 1-ին Երևանում բացվել է ժուռնալիստի տունը։


== Նպատակ ==
ՀԺՄ-ն լրագրողների միջազգային ֆեդերացիայի, լրագրողական միությունների միջազգային կոնֆեդերացիայի անդամ է։ ՀԺՄ-ի հիմնական նպատակն է նպաստել բազմակարծության զարգացմանը, մեդիա օրենսդրության բարեփոխմանը, ԶԼՄ-ների և խոսքի ազատության սահմանադրական իրավունքի ամրապնդմանը Հայաստանում։ Նպաստում է նաև լրատվամիջոցների աշխատողների մասնագիտական վարպետության բարձրացմանը։


== Ղեկավար մարմին, անդամներ ==
Բարձրագույն ղեկավար մարմինը Հայաստանի ժուռնալիստների միության համագումարն է (1-ինը կայացել է 1959 թվականին)։ Ընթացիկ գործերը վարում է վարչությունը։ 1999 թվականին ուներ 1530 անդամ։ Այսօր անդամների թիվը 1520 է։


== Միջոցառումներ ==
ՀԺՄ ժուռնալիստի տունը (Երևան) պարբերաբար կազմակերպում է կլոր սեղաններ, մամուլի ասուլիսներ, հանդիպումներ և այլն։ Լավագույն հրապարակախոսական հոդվածների համար ՀԺՄ-ն 1969 թ.-ից շնորհում է «Ոսկե գրիչ» մրցանակը (3 տարին մեկ)։


== ՀԺՄ վարչության նախագահներ ==
Կ․ Վարդանյան
Խ․ Հովակիմյանը
Ա․ Խաչիկյանը
Է․ Մանուկյանը
Աստղիկ Գևորգյան (1992-2017)
Սաթիկ Սեյրանյան (2017-ից)


== Ծանոթագրություններ ==
Հյուսիսային Ամերիկայի պատմություն

Հյուսիսային Ամերիկայի պատմությունը պատմում է այնտեղ բնակվող մարդկանց հետ կապված իրադարձություննների մասին։ Ի տարբերություն Աֆրիկայի, ԴԵվրոպային և Ասիայի, Հյուսիսային Ամերիկա մայրցամաքը բավականին ուշ է բնակեցվել, մոտավորապես 15000 տարի առաջ։ Ենթադրվում է, որ նորեկները հատել են Բերինգի նեղուցը և բնակություն են հաստատել հարավից (ացտեկներ, մայաներ) մինչև հյուսիս (օրինակ, ինուիտներ) ընկած լայնարձակ տարածքում։ Բնական մեկուսացման պատճառով առանձին համայնքները ստեղծեցին իրենց մշակույթները։
Աշխարհագրական մեծ հայտնագործությունների դարաշրջանում եվրոպացիները իմացան Ամերիկայի մասին և սկսեցին գաղութային ներխուժումներ ինչպես նրա հյուսիսային, այնպես էլ հարավային հատված։ Առաջին այցելուն եղել է Քրիստափոր Կոլումբոսը, ով հիմք դրեց Նոր Աշխարհի գրավմանը։ Մայրցամաքը Մեծ Բրիտանիայում, Ֆրանսիայում և Իսպանիայում դարձավ շահերի բախման հիմքը։ Ռեսուրսների շուրջ հակասությունները հանգեցրեցին պատերազմների, և դրանց հետևանք դարձավ ԱՄՆ-ի և Մեքսիկայի անկախությունը։ 1867 թվականին ստեղծվել է Կանադական համադաշնությունը և ընդհանուր ձևավորվեց մայրցամաքի ժամանակակից քաղաքական տեսքը։
XIX-ից մինչև XX դարերի ընթացքում տեղի է ունեցել պետությունների ինտեգրում. ազատ առևտուր, ռազմական արհմիություններ, Մեքսիկայի բնակչության վերաբնակեցում։


== Առաջին մարդիկ ==

Ամերիկայի բնակեցման գործընթացը վեճերի և հետազոտությունների առարկա է համարվում։ Ըստ վարկածներից մեկի, առաջին մարդիկ Բերինգի նեղուցով, Սիբիրի և Ալյասկայով եկել են Ամերիկա։ ԱՄՆ-ի տարածքում, Ալաբամա նահանգի հյուսիսում գտնվող պալեո-հնդկական վայրերում հայտնաբերվել է հուշարձանների ամենամեծ կենտրոնը։ Այդ հուշարձաններից ամենաուշագրավներն ու ռազմավարական նշանակություն ունեցողները համարվում են Սթենֆլիդ-Ուորլիի Ժայռային կացարանները։։


== Հյուսիսային Ամերիկան ​​նախակոլումբիական ժամանակաշրջանում ==

Նախքան եվրոպացիների ժամանումը Հյուսիսային Ամերիկայի ցեղերի մեծ մասը գտնվում էին համայնքային-կլանային համակարգի տարբեր փուլերում։ Հնարավոր էր նաև հանդիպել և՛ մայրական, և՛ հայրական կլանի ձևավորմանը, ինչպես մաև տոհմայինից դասակարգային հասարակությունների անցմանը։
Սյուարդ թերակղզում Ալյասկա նահանգում Էսպենբերգ շրջանի «Լողացող կետ» (Rising Whale) վայրում հայտնաբերվել են 1000-ամյա բրոնզե և երկաթե հուշարձաններ, ինչը վկայում է Արևելյան Ասիայի և Ամերիկայի կաննոների մասին։


== Եվրոպացիները մայրցամաքում ==


=== Վաղ շփումներ ===
Քանի որ Եվրոպան Ամերիկայից բաժանում է Անտլանտյան օվկիանոսը, նախքան առագաստանավերի զարգացումը փոխազդեցությունը դժվար էր։ Ըստ լեգենդներից մեկի, սկանդինավյան ծովագնաց Լեյֆ Էրիկսոնը ժամանել է Բաֆինի Երկրի ամերիկյան ափ։


=== Գաղութացում ===
XVI դարի սկզբին Հյուսիսային Ամերիկայի տարածքում եվրոպացիները զբաղվում էին հետազոտություններով և առևտրով։ Օրինակ Իսպանիան, որը փաստացի տիրապետում էր Քեյփ Հորնից մինչև Նյու Մեքսիկոյի տարածք, ստացել է մեծ դիվիդենտներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Խրեբտովո (գյուղ, Սերգիևո-Պոսադսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԽրեբտովոԽրեբտովո (ռուս.՝ Хребтово), գյուղ Ռուսաստանի, Մոսկվայի մարզի Սերգիևո-Պոսադսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ցացկովկա

Ցացկովկա (ուկրաիներեն՝ Цяцьківка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Նովովոդոլաժսկի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պարագվայական գրականություն

Պարագվայիի գրականությունը զարգանում է իսպաներեն և հնդկացիական գուարանի ւեզուներով։ Գաղութացման շրջանում (16-րդ դարի սկիզբ — 19-րդ դարի սկիզբ) գրավոր գրականություն գրեթե չի եղել։ Արյունահեղ պատերազմները, երկարատև բռնակալական ռեժիմը, տնտեսական հետամնացությունը պայմանավորեցին գրականության դանդաղ զարգացումը։ Պարագվայի առաջին բանաստեղծն էր հայրենասիրական քնարերգության ստեղծող Ն․ Մ․ Տալավերան (1839 — 1867)։ 20-րդ դարի սկզբինն պատմավանդույթներով և բանահյուսությամբ ոգեշնչված ազգային պոեզիան ներթափանցվեց լուսավորական գաղափարներով (Ի է․ 0’Լիրայի «Մեր հերոսապատումը»)։ Գուարանի բանահյուսության առաջին անթոլոգիայի («Անտառային ծաղիկներ», 1917) լույս տեսնելուց հետո բանաստեղծ Ա․ Գուանեսը (1872—1926) սկսեց ստեղծագործել երկու լեզվով։ Գուարանի լեզվով էր գրում նաև Մ․ Օրտիս Գեռերոն (1897—1933)։ Բանաստեղծ Կոռեան (1908—1954) մեծ ավանդներ դրեց ազգային դրամատուրգիայում։ 30-ական թթ․ պոեզիան, կրելով համաշխարհային պոեզիաի ազդեցությունը, փնտրում էր նոր արտահայտչամիջոցներ, հագենում սոցիալական թեմաներով։ Այդ շրջանում հայտնի դարձան ․ Կամպոս Սերվերան (1908 —1953), Ի․ Պլան, Ա․ Ռոա Բաստոսը (ծնվել է 1917), է․ Ռոմերոն (ծնվել է 1926), Չակոյան պատերազմների (1932—1935) դեպքերին են վիրված Ա․ Վալդովինոսի, Ի*․ Վիլյարեոյի, Պաստոր Բենիտեսի վավերագրական վիպակներն ու պատմվածքները։
Ռաիգաստվեռե

Ռաիգաստվեռե (էստ․՝ Raigastvere), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Տաբիվեռե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 37 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Դիկոմանո

Դիկոմանո  (իտալերեն՝ Dicomano), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Ֆլորենցիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5504 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 90 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 61 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 50062։ Հեռախոսային կոդ՝ 055։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 055 838541
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comune.gambassi-terme.fi.it
Պաշտոնական կայքը՝ http://www.comune.dicomano.fi.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ղազան (Բալուի գավառ)

Ղազան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բալուի գավառակում։ Գտնվում էր Տիգրիսի ձախ ափին, Դիարբեքիր քաղաքից 33 կմ հարավ-արևելք, սարավանդի վրա, Սղերդ տանող ճանապարհից հարավ։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 60 կամ 100 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հոլստա

Հոլստա (էստ․՝ Holsta), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վասցելիինա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 16 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Վերին Չուկչա

Վերին Չուկչա (ռուս.՝ Верхняя Чукча), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ուստ-Ցիլեմսկի շրջանով Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Մեշանսկի Շար գետի ձախ ափին՝ 10 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 112 կմ, ջրահավաք ավազանը՝ 421 կմ²։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300212103000081052
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103008105
Ավազանի կոդը — 03.05.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Բար (Թորթումի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բար (այլ կիրառումներ)Բար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Թորթումի գավառակում։ Գտնվում է Թորթում գետի ակունքի մոտակայքում։


== Աշխարհագրություն ==
Տարածքը սարահաթային է։


== Բնակչություն ==
19-րդ դարի վերջին ուներ 70 տուն բնակիչ։


== Օգտակար հանածոներ ==
Գյուղից 4-5 կմ հարավ-արևմուտք կան կերակրկի աղի հանքեր։


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Ալեքսանդր Դեմիդովիչ

Ալեքսանդր Վլադիմիրովիչ Դեմիդովիչ (բելառուս․՝ Аляксандр Уладзіміравіч Дземідовіч, ապրիլի 26, 1989(1989-04-26), Բրեստ, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), բելառուս ֆուտբոլիստ, «Նեման» ակումբի պաշտպան։ Նրա եղբայրը՝ Վադիմ Դեմիդովիչը, խաղում է Մինսկի «Դինամո» ակումբում որպես հարձակվող։


== Ակումբային կարիերա ==
Բրեստի ֆուտբոլային դպրոցի սան է, 2008 թվականից խաղացել է Բրեստի «Դինամո» ակումբում (2012 թվականի մրցաշրջանում կոչվել է «Բրեստ» ֆուտբոլային ակումբ), սակայն չի կարողացել տեղ գրավել հիմնական կազմում։
2012 թվականի օգոստոսին տեղափոխվել է Միկաշևիչիի «Գրանիտ» ակումբ, որտեղ դարձել է հիմնական պաշտպան։
2014 թվականի փետրվարին պայմանագիր է կնքել «Լիդա» ակումբի հետ։ «Լիդա» ակումբում ևս տեղ է գրավել թիմի հիմնական կազմում։ 2015 թվականի հունվարին լքել է «Լիդա» ակումբը պայմանագրի ժամկետը ավարտվելու պատճառով։ 2015 թվականի մրցաշրջանն սկսել է «Բարանովիչի» ակումբում, որը վերադարձել է առաջին լիգա։


== Վիճակագրություն ==


== Ձեռքբերումներ ==
Բելառուսի գավաթակիր - 2011/12


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ֆուտբոլիստի էջը «Նեման» ակումբի կայքում Archived 2017-04-07 at the Wayback Machine.
Ֆուտբոլիստի էջը Sports.ru կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Փառնակ Շիշիկյան

Փառնակ Շիշիկյան (1902, Զեյթուն, Onikişubat, Քահրամանմարաշի մարզ, Թուրքիա - 1976, Հովտաշատ, Մասիսի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ գործիչ, արդարակյաց, որը Հայոց ցեղասպանությունից հետո սիրիական անապատի արաբական ընտանիքներում գտել և իրենց հայ ինքնությանն է վերադարձրել մոտ 500 հայ որբերի։


== Կենսագրություն ==
Փառնակ Շիշիկյանը ծնվել է Կիլիկիայի Զեյթուն քաղաքում։ Դառնալով ցեղասպանության զոհ՝ 14-ամյա Փառնակը Դեր Զորի ճամփին կորցնում է մորը, օրեր անցկացնում նրա դիակի կողքին, մինչև որ նրան փրկում է շամմառ ցեղի մի քոչվոր արաբ։ Փառնակը սովորում է մի քանի լեզու, ներառյալ արաբերեն (արաբները նրան կոչում էին Էհմեդ էլ Ճեզզա) և սկսում է անապատում փնտրել ու հաշվառել արաբացած հայ երեխաների։ Հետագայում հայ որբերի ցուցակները հանձնում է որբեր որոնող Հալեպի հանձնաժողովին ու օգնում հայությանը վերադարձնել հարյուրավոր որբերի։ Նա յուրաքանչյուր հայի դիմաց արաբներին որպես փրկագին վճարում էր «կաթի փողը»՝ հինգ կարմիր ոսկի։ Սիրիայի կառավարությունը երկու գյուղ է հատկացնում հայերին անապատում, որոնցից մեկում էլ՝ Թել էլ Պրաք գյուղում բնակություն է հաստատում նա իր՝ հայությանը վերադարձած կնոջ հետ։ Նա արաբացած հայերի բերեց իրենց գյուղը, նրանց հայկական անուններ տվեց, կազմակերպեց նրանց ամուսնությունները։ Նրանց հետ կազմակերպեց հայերի ոսկորների հավաքումը Դեր Զորից, Ռաքքայից, Եփրատ ու Խաբուր գետերի շրջակայքից և Շեդդեդիեի քարանձավից, որտեղ ողջակիզել էին հայերին։ 1947-ի հայրենադարձությանը Շիշիկյանը կնոջ ու երեխաների հետ բնակություն հաստատեց Էջմիածնի մերձակայքում գտնվող Հովտաշատ գյուղում, որտեղ աշխատեց որպես հողագործ, անվճար բժշկեց հայրենակիցներին։ Հայաստանում նրանք ևս հինգ երեխա ունեցան։ Հովտաշատի գերեզմանոցում կանգնած է Փառնակի մահարձանը՝ արաբական տարազով։ Այդ գյուղում 1956-ին Փառնակի կառուցած տունն այժմ թանգարանային արժեք է, որտեղ ցուցադրվում են նրա հագուստներն ու լուսանկարները։


== Գրականություն ==
Ճղըլյան Հակոբ, Ստվերում մնացած կյանք, Երևան, 1991։
Ա․ Առաքելյան, ՀԱՅ ԿԱՆԱՆՑ ԵՎ ՈՐԲԵՐԻ «ՓՐԿՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՔԵԼՈՒԹՅՈՒՆՆ» ԱՌԱՋԻՆ ՀԱՄԱՇԽԱՐՀԱՅԻՆ ՊԱՏԵՐԱԶՄԻՑ ՀԵՏՈ
An Incredible Armenian Who Retrieved Armenian Orphans from the Syrian Desert, By Harut Sassounian, 2020


== Աղբյուրներ ==
Լագոր (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)

Լագոր (ֆր.՝ Lagord), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Լա Ռոշել 9 կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Լա Ռոշել շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17200։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 7230 մարդ։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Լագոր (ֆր.)