armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կարաբաչին

Կարաբաչին (ուկրաիներեն՝ Карабачин), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բրուսիլովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1746 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կարաբաչին գյուղում բնակվում էր 309 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2431 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 127,11 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նիկոլայ Շվերնիկ

Նիկոլայ Միխայլովիչ Շվերնիկ (ռուս.՝ Николай Михайлович Шверник, մայիսի 19, 1888(1888-05-19), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 24, 1970(1970-12-24), Մոսկվա, ԽՍՀՄ, Խորհրդային Ռուսաստան), խորհրդային քաղաքական-կուսակցական գործիչ, «սոցիալիստական աշխատանքի հերոս» (1958), ԽՄԿԿ անդամ (1905)։


== Կենսագրություն ==
1905 -1917 թվականներին եղել է ՌՍԴԲԿ Պետերբուրգի, Նիկոլաևի, Տուլայի, Սամարայի կոմիտեների անդամ։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից (1917) հետո՝ Սամարայի խորհրդի նախագահ։ 1918-1920 թվականներին՝ Արևելյան և Հարավային ռազմաճակատների կոմիսար, 1921-1923 թվականին կատարել է արհմիութենական աշխատանքներ։ 1923-1925 թվականներին՝ ՌԿ(բ) կ ԿՎՀ նախագահության անդամ և ՌՍՖՍՀ բանգյուղտեսչության ժողկոմ։ 1925-1926 թվականին՝ ՀամԿ(բ) կ ԿԿ Լենինգրադի մարզկոմի և Հյուսիս-Արևմտյան բյուրոյի, 1926-1927 թվականներին՝ Համկ(բ) կ ԿԿ, 1927-1928 թվականներին՝ կուսակցության Ուրալի մարզկոմի քարտուղար։
1929 թվականին՝ մետաղագործների արհմիության ԿԿ նախագահ, 1930-1944 թվականներին՝ ՀԱՄԿԽ-ի առաջին քարտուղար։ 1944 -1946 թվականներին՝ ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի Նախագահության նախագահի առաջին տեղակալ և ՌՍՖՍՀ Գերագույն սովետի Նախագահության նախագահ, ԽՍՀՄ Գերագույն սովետի Ազգությունների սովետի նախագահ (1938-1946 թվականներ)։ 1946-1953 թվականներին՝ ԽՍՀՄ Գերագույն սովետի Նախագահության նախագահ, 1953-1956 թվականներին՝ ՀԱՄԿԽ-ի նախագահ, 1956-1962 թվականներին՝ ՍՄԿԿ ԿԿ-ին կից կուսակցական վերահսկողության կոմիտեի, 1962-1966 թվականներին՝ Կուսակցական հանձնաժողովի նախագահ։ Կուսակցության 14-րդ-28-րդ համագումարների պատգամավոր։ Կուսակցության ԿԿ անդամ 1925 թվականից, 1926-1927 թվականներին և 1930-1946 թվականներին՝ ԿԿ կազմբյուրոյի անդամ, 1939-1952 թվականներին՝ ԿԿ Քաղբյուրոյի անդամության թեկնածու, 1953-1957 թվականներին՝ ՄՄԿԿ ԿԿ Նախագահության անդամության թեկնածու, 1952-1953 և 1957-1966 թվականներին՝ ԽՄԿԿ ԿԿ Նախագահության անդամ։ ԽՍՀՄ 1-ին-6-րդ գումարումների Գերագույն խորհրդի նախարար։ Պարգևատրվել է Լենինի 5 շքանշանով։ Թաղված է Կարմիր հրապարակում, Կրեմլի պատի տակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոլվիցա (գյուղ, Կանդալակշսկի շրջան)

Կոլվիցա (ռուս.՝ Колвица), գյուղ Ռուսաստանի Մուրմանսկի մարզի Կանդալակշսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կումի (քաղաք)

Կումի (կոր.՝ 구미시, 龜尾市, Gumi-si), քաղաք, Հյուսիսային Գյոնգսանգ գավառ, Հարավային Կորեա։ Արդյունաբերական մեծ կենտրոն։ Տեղակայված է երկրի գլխավոր ավտոճանապարհի վրա՝ Սեուլ-Պուսան։


== Պատմություն ==
Սիլլա պետության ժամանակ այժմյան Կումիի փոխարեն տեղակայված էր Իլսոնգուն։ 614 թվականին կոմսությունը հասել է «չու» կարգավիճակի։ Չոսոն թագավորության դարաշրջանում Իլսոնը մի քանի անգամ փոխել է իր անվանումը, 1413 թվականին այստեղ տեղակայված էր Սոնջու կոմսությունը, հետո, 1896 թվականին տարածքն անցավ Սոնսան կոմսությանը։ Կումին կոմսության շրջաններից մեկն էր (1914 թվական)։ 1963 թվականին կումին հասել է Հարավային Կորեայի վարչական բաժանման, իսկ 1978 թվականին դարձել է քաղաք։ 1960 և 1970 թվականներին Կումին զարգացավ և դարձավ երկրի խոշոր արդյունաբերական կենտրոններից մեկը։ Սոնսան կոմսությունը միացվել է Կումիին 1995 թվականին։


== Աշխարհագրություն ==
Կումին տեղակայված է Կյոնսան-Պուկտո գավառի կենտրոնական մասում։ Լանդշաֆտը հիմնականում լեռնային է։ Արևմուտքում և հյուսիս-արևմուտքում սահմանակցում է Սանջու և Կիմչխոն քաղաքների հետ, հարավում Չխիլգոկ կոմսության հետ, արևելքում Կունվի կոմսության հետ, հյուսիսում և հյուսիս-արևելքում Իյսոն կոմսության հետ։


== Տնտեսագիտություն ==
Մինչև XX դարի 60-ական թվականները Կումիի արդյունաբերությունը զարգացած չէր։ Սակայն 60-ական թվականերին որոշվեց, որ այստեղ պետք է հիմնադրվի արդյունաբերական կենտրոն։ Այդ ժամանակից սկսված Կումիի տնտեսությունը սերտորեն կապված է արդյունաբերական արտադրության հետ։ Այստեղ տեղակայված են կորեական խոշորագույն ընկերությունների գործարանները. LG, Սամսունգ, Daewoo և այլն։ Հիմնական արտադրանքը սպառողական էլեկտրոնիկան է և տեքստիլ արդյունաբերությունը։


== Զբոսաշրջությունը և տեսարժան վայրերը ==
Սիլլա և Չոսոն դարաշրջանի բուդդայական տաճարների շարք. Յակսա, Տեդոնսա, Տորիսա։
Կոնֆուցիականության դպրոց Կիմո Սովոն։ Այժմ նրա փոխարեն տեղակայված է թանգարան բաց երկնքի տակ։
Տոսոն քարանձավ։ Այս պահին տուրիստների համար բաց է։
Ռազմական ամրոց Կիմոսան լեռան վրա։


== Երկվորյակ քաղաքներ ==
Կումին համարվում է երկվորյակ հետևյալ քաղաքներին.
 Ջոնլի, Չինաստան՝ 1989 թվականից
 Օցու, Ճապոնիա՝ 1990 թվականից
 Բիշկեկ, Ղրղզստան՝ 1991 թվականից
 Շենյան, Չինաստան՝ 1997 թվականից
 Չանշա, Չինաստան՝ 1998 թվականից
 Մեխիկալի, Մեքսիկա՝ 1998 թվականիվ
 Էյնդխովեն, Նիդեռլանդներ՝ 2003 թվականից


== Խորհրդանիշներ ==
Ծառ. Ձելկովա
Ծաղիկ. Ոսկեզանգ
Թռչուն. Սովորական կաչաղակ
Թալիսման. Տոմի կրիա (Tomi, Tortoise Of Millennium Intelligence) (քաղաքի անվանում Կումին նշանակում է «Կրիայի պոչ»)


== Հայտնի բնիկներ ==
Կումիում ծնվել են մի քանի հայտնի անձնավորություններ, ովքեր մեծ ներդրում ունեն քաղաքի զարգացման գործում.
Պակ Չոնխի՝ Հարավային Կորեայի նախկին նախագահը։
Կիլ Ջե՝ կոնֆուցիականության դպրոցի հիմնադիրներից մեկը։
Պակ Նոկջու՝ պխանսորիի հայտնի վարպետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Հարավային Կորեայի քաղաքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт города(անգլ.)
Страница города в вики-энциклопедии Galbijim(անգլ.)
Статья в журнале Компьютерра
Մետկովիչ

Մետկովիչ (խորվ.՝  Metković), քաղաք Խորվաթիայի հարավարևելյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 16 788 մարդ (2011): Ճնշող մեծամասնությունը (96 %) խորվաթներ են։


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==
Մետկովիչ քաղաքը գտնվում է Ներետվա գետի վրա։ 10 կմ դեպի հարավ-արևմուտք գտնվում է Օպուզեն քաղաքը, 25 կմ նույն ուղղությամբ՝ Պլոչե քաղաքը։ 90 կմ հարավ-արևելք գտնվում է Դուբրովնիկ քաղաքը, 50 կմ դեպի հյուսիս՝ Մոստարը։ Ավտոմոբիլային Մետկովիչ-Պլոչե ճանապարհը անցնում է Մետկովիչ քաղաքով։ Քաղաքի միջով անցնում է նաև Բանյա Լուկա-Մոստար-Պլոչե երկաթուղին։


== Պատմություն և տեսարժան վայրեր ==
Հռոմեական կայսրության ժամանակ Մետկովիչից քիչ հյուսիս գտնվում էր Նարոնա մեծ քաղաքը, որի ավերակները կարելի է դիտել մինչև օրս։ Մետկովիչ քաղաքը առաջին անգամ հիշատակվել է 1420 թվականին։ Ընդհուպ մինչև 19-րդ դարը, Մետկովիչը փոքր բնակավայր էր։ Շնորհիվ Ներետվա գետի վրա կառուցած կամրջի և գետի նավահանգստի, Մետկովիչը դարձել է նավահանգստային կարևոր հանգույց։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի և 1990-ական թվականների Խորվաթիայի պատերազմի ժամանակ Մետկովիչ քաղաքը ռմբակոծվել է։


== Կրթություն ==
Մետկովիչում կան հետևյալ ուսումնական հաստատությունները՝

Տարրական դպրոց.
Ստեփան Ռադիչի տարրական դպրոց (Croatian High School)
Դոն Միխովիլ Պավլինովիչի տարրական դպրոց (Խորվաթերենի միջնակարգ դպրոց)
Հանրակրթական դպրոց.
Մետկովիչի միջնակարգ դպրոց
Մետկովիչի վարժարան (դասական միջնակարգ դպրոց)


== Անձնակազմ ==
Իվան Սլամնիգ - խորվաթ բանաստեղծ, արձակագիր, գրականագետ և թարգմանիչ։
Դարիո Սռնա - խորվաթ ֆուտբոլիստ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայք
Պերելեսկի (գյուղ, Բառի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊերելեսկիՊերելեսկի (ուկրաիներեն՝ Переліски), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պերելեսկի գյուղում բնակվում էր 10 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,205 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 48,78 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Եֆիմ Գամբուրգ

Եֆիմ Աբրամովիչ Գամբուրգ (ռուս.՝ Ефим Абрамович Гамбург, հունիսի 10, 1925(1925-06-10), Մոսկվա, ԽՍՀՄ - հունիսի 13, 2000(2000-06-13), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային և ռուս ռեժիսոր-մուլտիպլիկատոր։ ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1986)։


== Կենսագրություն ==
Եֆիմ Գամբուրգը ծնվել է 1925 թվականի հունիսի 10-ին Մոսկվայում։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։ Պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով, մեդալներով։ Ավարտել է Մոսկվայի մանկավարժական ինստիտուտը (գեղարվեստա-գրաֆիկական ֆակուլտետ)։
1955 թվականին սկսել է աշխատել որպես մուլտիպլիկատոր «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում, որպես ռեժիսոր իր նորամուտը նշել է 1964 թվականին «Պատրույգ» («Фитиль») կինոամսագրում»։
Որպես ռեժիսոր նկարահանել է Դուլա Ուրբանի հեքիաթի հիման վրա բեմադրված «Երկնագույն շնիկը» երաժշտական մուլտֆիլմը և «Կոշկավոր շունը» մուլտֆիլմը (1981), որն ստեղծվել է Դյումայի «Երեք հրացանակիրներ» ստեղծագործության մոտիվներով ավանդական «դասական» մուլտիպլիկացիայի տեխնիկայով։
ԽՄԿԿ անդամ 1952 թվականից։
Մահացել է 2000 թվականի հունիսի 13-ին։ Թաղված է Մոսկվայի Դոնսկի գերեզմանատանը։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշան (11 մարտի, 1985)
Կարմիր աստղի շքանշան (28 մայիսի, 1945)
մեդալներ
ՌՍՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (26 դեկտեմբերի, 1986)


== Փառատոների մրցանակներ ==
«Լրտեսական կրքեր» - III համամիութենական կինոփառատոնի (Լենինգրադ, 1968) դիպլոմ։
«Բարեկամության երգ» - VII համամիութենական կինոփառատոնի (Բաքու, 1974) դիպլոմ։
«Ֆանտիկ (նախնադարյան պատմություն)» - IX համամիութենական կինոփառատոնի (Ֆրունզե, 1976) մուլտֆիլմերի բաժնի 2-րդ մրցանակ։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Նկարիչ-մուլտիպլիկատոր ===
1961 – Անգետիկը սովորում է (ռուս.՝ Незнайка учится)
1961 – Ֆունտիկը և վարունգները (ռուս.՝ Фунтик и огурцы)
1975 – Մանկական ալբոմ (ռուս.՝ Детский альбом)


=== Սցենարիստ ===
1972 – Երկիրը, որտեղ դու ապրում ես (ռուս.՝ Край, в котором ты живёшь)
1976 – Переменка № 1
1982 – Պարադոքսներ ռոքի ոճով (ռուս.՝ Парадоксы в стиле рок)
1984 – Կոնտակներ և կոնֆլիկտներ (ռուս.՝ Контакты и конфликты)
1985 – Կոնտակներ և կոնֆլիկտներ 2
1986 – Կոնտակներ և կոնֆլիկտներ 3
1987 – Կոնտակներ և կոնֆլիկտներ 4


=== Ռեժիսոր ===
1967 – Լրտեսական կրքեր (ռուս.՝ Шпионские страсти)
1967 – Փղիկը (ռուս.՝ Слонёнок)
1969 – Ինչն է լավ և ինչն է վատ (ռուս.՝ Что такое хорошо и что такое плохо)
1975 – Ֆանտիկ (նախնադարյան պատմություն) (ռուս.՝ Фантик (Первобытная история)
1976 – Переменка № 1
1976 – Երկնագույն շնիկը (ռուս.՝ Голубой щенок)
1978 – Կողոպուտ ըստ... (ռուս.՝ Ограбление по…)
1979 – Переменка № 2
1981 – Կոշկավոր շունը (ռուս.՝ Пёс в сапогах)
1992 – Ռոմեո և Ջուլիետ (ռուս.՝ Ромео и Джульетта, «Շեքսպիր։ Մեծ կատակերգություններ և ողբերգություններ» շարքից)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Сергей Капков Энциклопедия отечественной мультипликации. — М.: Алгоритм, 2006. — 816 с. — 3000 экз. — ISBN 5-9265-0319-4 с. 179-180.
КИНО: Энциклопедический словарь, М. Советская энциклопедия, 1987, с. 88.


== Արտաքին հղումներ ==
Efim Gamburg (1925–2000) Internet Movie Database կայքում
Гамбург, Ефим Абрамович в базе данных Аниматор.ру
Гамбург Ефим — Энциклопедия Отечественного кино(չաշխատող հղում)
Փարիզի կոմունա (այլ կիրառումներ)

Փարիզի կոմունա, կարող է վերաբերել՝

Փարիզի կոմունա - Փարիզի քաղաքային ինքնավարության օրգան Ֆրանսիական բուրժուական մեծ հեղափոխության ժամանակ։
Փարիզի կոմունա - առաջին պրոլետարական հեղափոխությունը և բանվոր դասակարգի առաջին կառավարությունը։
Դիոնիսոսի թատրոն

Դիոնիսոսի թատրոն (հուն․՝ Θέατρο του Διονύσου), հունական թատրոնի շենք, որը գտնվում է Հունաստանի Հանրապետության մայրաքաղաք Աթենքում։ Գտնվում է Աթենքի միջնաբերդի հարավարևելյան լանջին։ Դիոնիսոս աստծոն նվիրված թատրոնը համարվում է աշխարհի ամենահին դրամատիկական կառույցներից մեկը։
Դիոնիսոսի թատրոնի տեղում ներկայումս ավերակներ է։ Թատրոնի ավերակները համարվում են Աթենքի գլխավոր տեսարժանություններից մեկը։


== Պատմություն ==

Կառուցվել է մ.թ.ա. 5-րդ դարում՝ բնական փայտից։ Թատրոնում դրամատիկական ներկայացումները եղել են երկու անգամ՝ Փոքր և մեծ Դիոնիսոս տոներին։
Մեծ Դիոնիսոսի տոնակատարության ժամանակ Աթենքում տեղի են ունենում թատերական մրցույթնր։ Սովորաբար ներկայացվում են հին հունական երեք նշանավոր հեղինակների ողբերգությունները։ Մասնակիցներից յուրաքանչյուրը ներկայացնում է երեք ողբերգություն և մեկ դրամա՝ առասպելական թեմատիկայով։
Մ.թ.ա. 326-325 թվականներին թատրոնը վերանորոգվել է։ Թատրոնի հիմքում ընկած փայտե ենթակառուցվածքները փոխարինվում են մարմարով։ Մարմարյա քարերը տեղադրվում են 67 շարքերով։
Հայտնի է նաև այն, որ թատրոնը իր տարողությամբ այնքան մեծ էր, որ կարող էր տեղավորել Հին Աթենք քաղաքի բնակչության կեսին։ Թատրոնը չուներ կատար և դերասանները ներկայացումը ցուցադրում էին բաց երկնքի տակ՝ բնական լույսով։
Մեր թվականության առաջին դարում՝ Հռոմեական դարաշրջանում, թատրոնը վերակառուցվել է։ Ներկայումս պահպանվել են միայն հույների խաղողագործության և բերքատվության աստծոն՝ Դիոնիսոսին նվիրված թատրոնի ավերակները։
Ժամանակակից վերակառուցման աշխատանքները սկսվել են 2010 թվականին։ Նախատեսված էր վերակառուցման գործընթացը ավարտել 5 ամսում։ Վերակառուցման համար նախատեսված էր տրամադրել վեց միլիոն եվրո։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Տե՛ս նաև ==
Դիոնիսոս


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Всемирная история (в 24 тт.) // Т.4. Эллинистический период. с. 76. — Минск: Издательство «Литература», 1996.
История Древней Греции. / гл. ред. Кузищин В. И. — М.: Издательство «Высшая школа», 2001. — С. 399.
Խոմիչի (գյուղ, Շացկի շրջան)

Խոմիչի (ուկրաիներեն՝ Хомичі), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Շացկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Խոմիչի գյուղում բնակվում էր 94 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,246 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 382,11 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կարանտին (ֆիլմ)

«Կարանտին» (ռուս.՝ «Карантин»), խորհրդային կինոկատակերգություն երիտասարդ ընտանիքի խնդիրների մասին։ Նկարահանել է ռեժիսոր Իլյա Ֆրեզը։


== Սյուժե ==
Մանկապարտեզում, ուր հաճախում է հնգամյա Մաշան, կարանտին են հայտարարել։ Բոլոր մեծահասակները զբաղված են աշխատանքով՝ և՛ ծնողները, և՛ տատիկն ու պապիկ, և նույնիսկ մեծ տատիկն ու մեծ պապիկը։ Հետևաբար Մաշան պետք է սպասի մինչև ծնողները կվերադառնան աշխատանքից՝ այդ ժամանակամիջոցն անցկացնում է հարազատների, ընկերների, գործընկերների և պատահական ծանոթների մոտ, շատ նոր բաներ է սովորում ամենատարբեր մարդկանց մասին՝ ընտանի կենդանիների շրջանում ապրող կրկեսի ծերացած գանձապահի, ջրով ու ցորենի հատիկներով սննդակարգ պահպանող երիտասարդ դերձակի, ակադեմիկոսների, գրականագետների, ուսանող-դռնապանների և այլոց մասին։


== Դերերում ==
Այլիկա Կրեմեր – Մաշա
Եվգենյա Սիմոնովա – մայր
Յուրի Դուվանով – հայր
Սվետլանա Նեմոլյաևա – տատ
Յուրի Բոգատիրյով – պապ
Տատյանա Պելտցեր – նախատատ
Պավել Կադոչնիկով – նախապապ
Ալեքսանդր Պաշուտին – տատի գործընկերը
Լիդիա Ֆեդոսեևա-Շուկշինա – կրկեսի գանձապահ
Ելենա Սոլովեյ – Ֆյոկլա
Նինա Արխիպովա – մորաքույր Պոլինա
Լյուբով Սոկոլովա – հորաքույր։ Կատյա
Վլադիմիր Անտոնիկ – Ասպիդով
Եվգենի Կարելսկիխ – Ասպիդովի ընկերը
Մարիա Սկվորցովա – դայակ
Զինաիդա Նարիշկինա – «Շապոկլյակ»
Սերգեյ Պլոտնիկով – Լև Տոլստոյը Մաշայի երազում
Իվան Ռիժով – Պետրովիչ
Դմիտրի Պոլոնսկի – ուսանող-դռնապան
Մարինա Յակովլևա – տղայի մայրը
Անտոն Գրիբկով – Դիմա, Մաշայի ընկերը


== Ֆիլմի ստեղծողներ ==
Ռեժիսոր՝ Իլյա Ֆրեզ
Սցենարիստ՝ Գալինա Շչերբակովա
Օպերատոր՝ Անդրեյ Կիրիլով
Կոմպոզիտոր՝ Ալեքսեյ Ռիբնիկով
Բանաստեղծությունների հեղինակ՝ Յուրի Էնտին
Նկարիչ՝ Օլգա Կրավչենյա
Դիրիժոր՝ Յուրի Սերեբրյակով


== Մրցանակներ ==
Այլիկա Կրեմեր - մրցանակ կնոջ լավագույն դերակատարման համար Գաբրովոյի հումորի և երգիծանքի միջազգային կինոփառատոնում (1983),
«Ոսկե սարահարթ» մանկական ֆիլմերի միջազգային կինոփառատոնի մրցանակ, որն անցկացվում է  Ավելինոյի նեոռեալիստական կինոյի փառատոնի շրջանակներում (1984)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Կարանտին» (1983)
Վլադիմիր Աբրամովիչ

Վլադիմիր Յակովլևիչ Աբրամովիչ (ռուս.՝ Влади́мир Я́ковлевич Абрамо́вич, կեղծանունը՝ Վլադիմիր Լենսկի (ռուս.՝ Владимир Ле́нский), մարտի 4 (16), 1877, Տագանրոգ, Դոնի զորքի մարզ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 14, 1932(1932-03-14), Սոլովկիի հատուկ նշանակության ճամբար, Սոլովեցկի կղզիներ, Q60849951?, Արխանգելսկի մարզ), ռուս գրող և բանաստեղծ, լրագրող։ 
Ռուսական գրականության պատմագիր և գրող Նիկոլայ Աբրամովիչի եղբայրն է։


== Կենսագրություն ==
Ստացել է տնային գրական կրթություն։ Սովորել է Տագանրոգի գիմնազիայում և Կիլիայի քաղաքային ուսումնարանում (Բեսարաբիայի նահանգում), Քիշնևում հանձնել է դեղատնային աշակերտի և Խարկովում՝ դեղագործի օգնականի կոչման քննություն։ Դեղագործ է աշխատել մինչև 1901 թվականը, այնուհետև (1902 թվականից) դարձել է Խերսոնի «Յուգ» թերթի մշտական աշխատակիցը։
Առաջին բանաստեղծությունները տպագրել է 1898 թվականին «Տագանրոգսկի վեստնիկ» թերթում։ 1900 թվականին նրա բանաստեղծություններն արդեն տպագրվել են մայրաքաղաքի գրական ամսագրերում` «Պրավդայում» և «Նովի միրում»։ 1902 թվականին Աբրամովիչը սկսել է հրապարակել պատմվածքներ, ղեկավարել է Օդեսայի «Յուժնոյե օբոզրենիե» թերթի Խերսոնի մասնաճյուղը։ Խերսոնում հրատարակել է 1904 և 1905 թվականների հասցեմատյաններ։ 1905 թվականին տեղափոխվել է Սանկտ Պետերբուրգ, տպագրվել կայսրության խոշորագույն գրական ամսագրերում՝ «Ժուռնալ դլյա վսեխ», «Պրոբուժդենիե», «Օբրազովանիե», «Նիվա», «Սատիրիկոն», «Նովայա ժիզն», «Նովի ժուռնալ դլյա վսեխ», «Վսեոբշչի ժուռնալ», «Դվադցատի վեկ»։
Բեսարաբիայում անցկացրած պատանեկությանն է նվիրված նրա «Արագիլի բնի տակ» (1913) վեպը՝ գրողի ամենահայտնի ստեղծագործությունը։ Բացի այդ, վերահրատարակություններով տպագրվել են Վլադիմիր Լենսկու ևս 9 վեպ, բանաստեղծությունների երկու ժողովածու (1907, 1917)։
Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո Լենսկին գրել է «Ապստամբության միություն» (1919) պատմական դրաման։
Ապրել է Լենինգրադում։


=== Ձերբակալություն և մահ ===
1930 թվականի նոյեմբերի 7-ին Աբրամովիչը ձերբակալվել է  «Հյուսիս» հակախորհրդային խմբին առնչություն ունենալու մեղադրանքով։ 1931 թվականի փետրվարի 20-ին դատապարտվել է 10 տարվա ազատազրկման։ Կալանավորված է եղել Սոլովկիի հատուկ նշանակության ճամբարում։ Մահացել է 1932 թվականի մարտի 14-ին։


== Հրատարակված գրքեր ==
«Առավոտյան ղողանջներ» բանաստեղծությունների ժողովածու (Սանկտ Պետերբուրգ, 1907)
Պատմվածքներ (1910)
Վեպեր.
«Ամուսնության ողբերգություն» (1911, 1913, 1915)
«Արյան երգ» (1912, 1913)
«Հիվանդ սեր» (1913, 1914)
«Հավերժական դրամա» (1913)
«Արագիլի բույնի տակ» (1913, 1917)
«Սպիտակ թևեր» (1914, 1916)
«Գիշերային արշալույսներ» (1915)
«Մերկության դևը» (1916)
«Խաղ» (1917)
«Սև ջրամբար» (1917)
«Ստեղծագործությունների ժողովածու 7 հատորով» (Սանկտ Պետերբուրգ, 1910-1913)
«Ստեղծագործությունների ժողովածու 14 հատորով» (Մոսկվա, 1916-1917)
«Բանաստեղծություններ» (Մոսկվայի գրահրատարակչություն, 1917)
«Մորկեղներ» (պատմվածքներ, 1928)


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Владимир Абрамович. Вл. Ленский


== Գրականություն ==
Энциклопедический словарь Брокгауз и Ефрон. Биографии. — Т. 1. — М.: Советская энциклопедия, 1991. — С. 28.
Энциклопедический словарь Гранат: В 58 томах. — М., 1910—1948. — Т. 11. — С. 655.


== Հղումներ ==
Զոհերի ցուցակներ։ Աբրամովիչ-Լենսկի Վլադիմիր Յակովլևիչ
Վլադիմիր Լենսկին «Ֆոնար» ամսագրում
Վլադիմիր Լենսկու տեսածրած գրքերը
Վլադիմիր Լենսկու հիշատակի էջ
Ալեյրոնի հատիկներ

Ալեյրոնի հատիկներ (հունարեն՝ άλενρον– ալյուր), պրոտեինային հատիկներ, որոշ բույսերի սերմերում մեծ խտության սպիտակուցային նյութերի կարծրացած նստվածքներ՝ հատիկների տեսքով։ Ալեյրոնի հատիկներ պահեստային սննդանյութ են սաղմի համար։ Լինում են տարբեր մեծութունների խոշորները (յուղակիր սերմերում) պարունակում են բյուրեղացած սպիտակուց, գլոբոիդներ և թրթնջկաթթվային կալցիումի բյուրեղներ (խաղողի պտուղներում), մանրերը (օսլայակիր սերմերում) կազմված են սպիտակուցային ամորֆ զանգվածից։
Կալվին Վերդոնկ

Կալվին Վերդոնկ (նիդ․՝ Calvin Verdonk, ապրիլի 26, 1997(1997-04-26), Դորդրեխտ, Հարավային Հոլանդիա, Նիդերլանդներ), հոլանդացի ֆուտբոլիստ, եզրային պաշտպան։ Հանդես է գալիս «Ֆեյենորդի» և Նիդերլանդների մինչև 21 տարեկանների հավաքականի կազմում։


== Ակումբային կարիերա ==
Վերդոնկը «Ֆեյենորդ» ֆուտբոլային ակումբի ակադեմիայի սան է։ Թիմի հետ իր առաջին պրոֆեսոինալ պայմանագիրը Վերդոնկը կնքել է 2014 թվականի ապրիլի 24-ին։ Էրեդիվիզիում իր դեբյուտը նա նշել է 2015 թվականի մարտի 8-ին՝ «Ռոտերդամի» դեմ խաղում։ 2015 թվականի նոյեմբերի 11-ին նա երկարաձգել է իր պայմանագիրը մինչև 2020 թվականը։
2016 թվականի մայիսի 24-ին Կալվինը վարձավճարով տեղափոխվել է «Զվոլե ՖԱ»։
2017-18 մրցաշրջանի ընթացքում ֆուտբոլիստը հանդես է եկել ՆԷԿ-ի կազմում։


== Միջազգային կարիերա ==
Նիդերլանդների մինչև 17 տարեկանների հավաքականի կազմում Կալվինը մասնակցել է Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությանը։
2016 թվականին Նիդերլանդների մինչև 19 տարեկանների հավաքականի կազմում մասնակցել է Գերմանիայում կայացած Եվրոպայի առաջնությանը։ Նա մասնակցել է Գերմանիայի, Ֆրանսիայի, Անգլիայի և Խորվաթիայի հավաքականների դեմ խաղերին։


== Ձեռքբերումներ ==
Նիդերլանդների սուպերգավաթակիր - 2018


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Էջը sports.ru կայքում
Նիկոլայ Պետրով (այլ կիրառումներ)

Նիկոլայ Պետրով, կարող է վերաբերել՝

Նիկոլայ Պետրով, խորհրդային վիրաբույժ-ուռուցքաբան,
Նիկոլայ Պետրով, երկաթուղային տրանսպորտի բնագավառի ռուս գիտնական, ինժեներ,
Նիկոլայ Պետրով, ռուս ժանրային գեղանկարիչ, Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի ակադեմիկոս։
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1875-76

Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1875-76 (անգլ.՝ FA Cup 1875-76), Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթի 5-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Ուոնդերերս» ֆուտբոլային ակումբը։


== Եզրափակիչ ==
Ճառընտիր (866)

Ճառընտիր (866), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 866 թվի տակ։ Ստեփանոս գրիչի կողմից, ենթադրաբար՝ Փոսո վանքում։ Ստացողը եղել է Թորոսը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 18,5x13 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 310 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգր-ով։ Պահպանակը ունի 4 էջ, գրված է՝ թղթի վրա՝ բոլորգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կարմիր։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 6բ, 24բ, 159ա, 192բ, 269բ, հետագայի՝ պահպանակ Բ, Դ (18-րդ դար)։


== Բովանդակություն ==
Ճառք (Տիբերիանոս, Գր․ Աստուծաբան, Ոսկեբերան, Գր․ Սքանչելագործ, Գր․ Լուսաւրիչ, Սհրեանոս, Սիտոս, Հիպաողիտ Բոսորացի, Կխրեղ Երուսաղէմացի, Եպիփան, Գր․ Նխսացի, Եւսերիս, Դիոնսոս, Եղիշէ, Երինիոս, Աթանաս, Դաւիթ Անյաղթ)։
Ի Մեկնութեանց Ղուկասու, Առակաց Կխրղի Աղէքսանդրացւոյ։
Ի Մեկնութեանց Մատթեի, Արարծոց, Եսայեայ Ոսկեբերանի։
Յեկեղեցական պատմութհանց Եւսերիոսի։
Գիւտք նշխարանց։
Վարք և վկայարանութիւնք։
Սիտեփանոսի գրչի ներբող։


== Ծանոթագրություններ ==
Վեսյոլոե Պոլե (գյուղ, Դոբրոպոլսկի շրջան)

Վեսյոլոե Պոլե (ուկրաիներեն՝ Веселе Поле), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Դոբրոպոլսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վեսյոլոե Պոլե գյուղում բնակվում էր 52 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դեյլի ուորքեր (օրաթերթ)

Դեյլի ուորքեր (անգլ.՝ The Daily Worker — «Ամենօրյա աշխատավոր»), ամերիկյան մարքսիստական ուղղվածության օրաթերթ 1921-1958 թվականներին։ Հրատարակվել է Չիկագոյում (1924-1927 թվականներին), ապա՝ Նյու Յորքում (1927-1958 թվականներին)։ 
Դադարել է հրատարակվել «նյութական և կազմակերպչական դժվարությունների» պատճառով։ Շարունակվել Է, սակայն, «Դենի ուորքեր»-ի կիրակնօրյա հավելվածի՝ «Ուորքեր»-ի («The Worker»)՝ որպես հասարակական քաղաքական օրգանի լույս ընծայումը, որին 1968 թվականից հաջորդել է «Դեյլի ուորլդ» թերթը։
Փշատավանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արմավիրի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արմավիրի մարզի Փշատավան գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 1 հուշարձան (1 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Վաղինակ Վարդանյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վաղինակ Վարդանյան (այլ կիրառումներ)Վաղինակ Եգորի Վարդանյան (նոյեմբերի 12, 1923(1923-11-12) - 1990), հայ վնասվածքաբան-օրթոպեդ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1962), պրոֆեսոր (1966):


== Կենսագրություն ==
Վաղինակ Վարդանյանը ծնվել է 1923 թվականի նոյեմբերի 12-ին։ 1943 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1953-1964 թվականներին աշխատել է Կուբանի (ՌԴ) բժշկական ինստիտուտի ընդհանուր վիրաբուժության ամբիոնում, 1964-1966 թվականներին՝ Ալժիրի հոսպիտալում, 1968 թվականից՝ Կուբանի բժշկական ինստիտուտի վնասվածքաբանության, օրթոպեդիայի և ռազմադաշտային վիրաբուժության ամբիոնի վարիչ։
Աշխատանքները վերաբերում են հոդախախտերի (արթրոզ) վիրաբուժական բուժմանը և հիվանդների ու հաշմանդամների վերականգնման, կոնքազդրային և այլ հոդերի բնածին հոդախախտումների, կլինիկայում վնասվածքաբանական օրթոպեդիական ժամանակակից բուժման եղանակների ներդրմանը։ Գործուն մասնակցություն է ունեցել Կուբանում վնասվածքաբանական և օրթոպեդիական ծառայության կազմակերպման ու զարգացման բնագավառում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
ВАРТАНЯН Вагинак Егорович // Ортопедия, травматология и протезирование. - 1983. - № 12. - С. 62-63.
Յավորսկոե

Յավորսկոե (ուկրաիներեն՝ Явірське), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բալակլեյայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1675 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Յավորսկոե գյուղում բնակվում էր 397 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1327 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Օկտյաբր (գյուղ, Բայմակսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕկտյաբրՕկտյաբր (ռուս.՝ Октябрь, բաշկիրերեն՝ Октябрь), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 225 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գրաբենշթեթ

Գրաբենշթեթ (գերմ.՝ Grabenstätt), Գերմանական Կոմունա Բավարիայում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Տրաունշտայն շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 4250 մարդ (ըստ 31 դեկտեմբերի 2010 թվականի տվյալով)։ Զբաղեցնում է 37,81 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 89 119։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Սկիտա

Սկիտա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սո Ջի Հե

Սո Ջի Հե (հանգըլ: 서지혜), հարավկորեացի դերասանուհի։ «Ձայն» ֆիլմում առաջին ուշադրությունից հետո Սոն նկարահանվել է բազմաթիվ հեռուստատեսային դրամաներում, մասնավորապես «Շին Դոն» (2005), «Ծիածանի վերևում» (2006), «Ես սիրում եմ քեզ» (2008), «Չունջայի երջանիկ իրադարձությունները» (2008), «49 օր» (2011), «Լուսինը և աստղերը քեզ համար» (2012) և «Դակիչ» (2014)։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Հեռուստասերիալներ ===


=== Ֆիլմ ===


=== Երաժշտական տեսահոլովակներ ===


== Մրցանակներ և առաջադրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սո Ջի Հե Ինստագրամում
Seo Ji-hye Internet Movie Database կայքում
Ալբերտ Սոխիկյան

Ալբերտ Արտաշեսի Սոխիկյան (հոկտեմբերի 27, 1947(1947-10-27), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մայիսի 8, 2017(2017-05-08)), ճարտարապետ, դիզայներ, նկարիչ, քանդակագործ, մանկավարժ։ Հայաստանի վաստակավոր ճարտարապետ (2016)։


== Կենսագրություն ==
1965-1971 թվականներին սովորել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում։ 1971-1972 թվականներին աշխատել է Հայպետնախագիծ ինստիտուտում։ 1972-1978 թվականներին՝ Տեխնիկական էթիկայի համամիութենական գիտահետազոտական ինստիտուտի հայկական մասնաճյուղի (АФВНИИТЭ) նկարիչ-կոնստրուկտոր, 1978-1979 թվականներին՝ «Ալգորիթմ» գիտահետազոտական կենտրոնի դիզայնի բաժնի վարիչ։ 1982 թվականին վերապատրաստվել է Մոսկվայի ճարտարապետական ինստիտուտում։ 1979-1992 թվականներին եղել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի նկարչության ամբիոնի ավագ դասախոս, 1993-1997 թվականներին եղել է Երևան քաղաքի գլխավոր նկարիչը, 1992 թվականից՝ ԵՃՇՊՀ-ի գծանկարի, գունանկարի և քանդակի ամբիոնի դասախոս, դոցենտ, պրոֆեսոր։ 2002 թվականից ԵՐՃՇՊՀ-ի գծանկարի, գունանկարի և քանդակի ամբիոնի վարիչ, ԵՐՃՇՊՀ-ի ավագանու անդամ, ՀՃՄ և ՀԴՄ անդամ։ Մասնակցել է միջազգային, համամիութենական, հանրապետական և անհատական ցուցահանդեսների։


== Ստեղծագործական գործունեություն ==
Հեղինակ և համահեղինակ է մի շարք ճարտարապետական, քաղաքաշինական նախագծերի։ Հեղինակ է Երևանի պատմության թանգարանի դիզայնի, Երևանի զինանշանի։  Երևանի պատվավոր քաղաքացու մեդալի հեղինակն է։
Ալբերտ Սոխիկյանի նախագծերով կառուցվել են՝

Ֆ․ Նանսենի անվան  այգում գտնվող Ֆ․ Նանսենի թանգարան-համալիրը, Երևան, 2014 թ․
«Լրագրողի արձանը», Երևան, 2014 թ․
Անդրանիկ Մարգարյանի կիսանդրին Երևանում, 2013 թ․
«Օջախ» ռեստորանային համալիրը, Երևան
«No One» բրենդային խանութը, Երևան
«Անի» ռեստորանային համալիրը, Դոնի Ռոստով, 2012 թ․
Մի քանի տասնյակ տներ Երևանում և քաղաքից դուրսՍտեղծել է դիմանկարներ, ինքնադիմանկարներ, կոմպոզիցիաներ։Դիմանկարներ՝

Կարեն Դեմիրճյան
Շառլ Ազնավուր
Մարտիրոս Սարյան
Տիգրան Պետրոսյան
Վիլյամ Սարոյան
Ռաֆայել Վահանյան
Երվանդ Զախարյան
Վլադիմիր Պուտին


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
ԵՐՃՇՊՀ լավագույն դասախոս, 2008 թ․
Երևանի քաղաքապետարանի ոսկե մեդալի դափնեկիր
Ֆրիտյոֆ Նանսենի անվան մեդալի դափնեկիր
Հայաստանի վաստակավոր ճարտարապետ, 2016 թ․ 


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալբերտ Սոխիկյան
Մի տանիքի տակ, Ալբերտ Սոխիկյան
Լարա Իզաբել Ռենտինկ

Լարա Իզաբել Ռենտինկ (գերմ.՝ Lara-Isabelle Rentinck, օգոստոսի 18, 1986(1986-08-18), Բեռլին, Արևելյան Գերմանիա), կինոյի և հեռուստատեսության գերմանացի դերասանուհի, մոդել։


== Կենսագրություն ==
Դեռևս դպրոցում սովորելու տարիներին դերասանական և երգեցողության դասեր է անցել, ինչպես նաև մասնակցել է Camera-Acting-Workshop mfa-ին։ 15 տարեկան հասակում վերապատրաստվել է Comödie Dresden թատերական կենտրոնում։
2006 թվականին Մանուել Կորտեսի հետ մասնակցել է «Շեքսպիրյան նախագծին» (որպես  Ջուլիետ), և թողարկել է Ուիլյամ Շեքսպիրի բալլադների աուդիո-CD-ին։ 2007 թվականի նոյեմբերից Ուլրիկե Մայի հետ հանդես է եկել «Ferienheim Bergkristall - Gäste, Gauner und Gespenster» գլխավոր դերում։
2005-2007 թվականներին նկարահանվել է «Սերը Բեռլինում» սերիալում, 2011 թվականին՝ «Մարիենհոֆ» հեռուստասերիալում և «Ափամերձ պաշտպանություն» սերիալում։
2016 թվականի օգոստոսին նկարահանվել է Playboy ամսագրի համար։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Կինոթատրոն ===
Jerry Cotton (2009)
EQ Emotionale Intelligenz (2008-2009)
Mord ist mein Geschäft, Liebling (2007)
24berlin (2004)


=== TV ===
Verliebt in Berlin (2005-2007)
Verliebt in Berlin - Das Ja-Wort (2006)
Die Geschichte Mitteldeutschlands - Glück ohne Ruh' - Goethe und die Liebe (2008)
Die 25. Stunde - Feuerteufel (2008)
SOKO 5113 - Flüchtige Liebe (2009)
Hallo Robbie! - Altlasten (2009)
Der Landarzt - Intrige mit Folgen (2009)
Mord ist mein Geschäft, Liebling (2009)
Barbara Wood - Karibisches Geheimnis (2009)
Notruf Hafenkante - Falsche Töne (2009)
Killerjagd. Töte mich, wenn du kannst (2009)
Marienhof (2011)
Küstenwache (2011-2016)
Der letzte Bulle - Zur Kasse, Schätzchen (2012)
Kripo Holstein - Mord und Meer (2013)
Akte EX - Zum Sterben Schön (2014)
Die Rosenheim-Cops - In Schönheit ster


== Մրցանակներ ==
Deutscher Fernsehpreis (2005)
Golden Rose of Lucerne (2006)
«Լավագույն դեբյուտ» անվանակարգում առաջադրվել է «German Soap Award» մրցանակի համար («Մարիենհոֆ» հեռուստասերիալ,  2011)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.lara-isabelle-rentinck.com/ Լարա Իզաբել Ռենտինկ. պաշտոնական կայք
Ալգա (գյուղ, Տատիշլինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալգա (այլ կիրառումներ)Ալգա (ռուս.՝ Алга, բաշկիրերեն՝ Алға), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տատիշլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 67 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռեդկոդուբ (գյուղ, Դվուրեչենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌեդկոդուբՌեդկոդուբ (ուկրաիներեն՝ Рідкодуб), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դվուրեչենսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1750 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռեդկոդուբ գյուղում բնակվում էր 497 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,726 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 684,57 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Զուբկովսկի (Շոլոխովսկի շրջան)

Զուբկովսկի (ռուս.՝ Зубковский), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Շոլոխովսկի շրջանում։ Մտնում է Դուբրովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
(5770) 1987 RY

(5770) 1987 RY, աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,211858 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6371 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7866 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2102,49 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,171226 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,38° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5770) 1987 RY աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սաբլիեռ

Սաբլիեռ (ֆր.՝ Sablières), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 145 մարդ, բնակչության խտությունը` 3.72 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 38.98 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 500 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 150 կմ հարավ-արևմուտք, Պրիվա քաղաքից` 50 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 90 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 61-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 29։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,8 %։ 61 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 34 անձ (20 տղամարդ և 14 կին)։ Գործազուրկ են եղել 27 անձ (16 տղամարդ և 11 կին)։ 29 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 19-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
329

329 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 329 թվականն է, 
IV դարի 29-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==
Ներսես Ա Մեծ, Ամենայն հայոց կաթողիկոս 353 թվականից (վ. 373)


== Մահեր ==
Սերպ ի Մոլոտ (խուտոր, Կուգարչինսկի շրջան)

Սերպ ի Մոլոտ (ռուս.՝ Серп и Молот, բաշկիրերեն՝ Серп и Молот), խուտոր Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 14 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կուտենեկ

Կուտենեկ, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում, Ալթայի շրջանում։ Գետի գետաբերանը գտնվում է Բիա գետի աջ ափից 133 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կիլոմետր է։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցման պետական տվյալների համաձայն՝ գետի՝ ջրային կառավարման հատվածը Բիան է, գետային ենթաավազանը՝ Բիան և Կատունը։ Գետի ավազանը Օբն է։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների.

Ջրային գրանցման տվյալների կոդ՝ 13010100212115100000984
Հիդրոլոգիկան ստուգման կոդ՝ 115100098
Ավազանի կոդ՝ 13.01.01.002
Հիդրոլոգիկան ստուգման ծավալի համար՝ 15
Հիդրոլոգիկան ստուգման թողարկում՝ 1


== Ծանոթագրություններ ==
Իրիոնդո

Իրիոնդո (իսպ.՝ Departamento Iriondo), դեպարտամենտ Արգենտինայի հարավում, Սանտա Ֆե պրովինցիայի կազմում։


== Աշխարհագրություն ==
հյուսիսում՝ Սան Խերոնիմոին,
արևելքում՝ Սան Լորենսոին,
հարավում՝ Կասերոսին,
արևմուտքում՝ Բելգրանոին․


== Կոմունաներ և մունիցիպալիտներ ==
Բուստինսա  (իսպ.՝ Bustinza) (1,6 тыс. жит.)
Կանյադա դե Գոմես (իսպ.՝ Cañada de Gómez)(30 тыс.жит.)
Կարրիսալես (իսպ.՝ Carrizales) (1,4 тыс.жит)
Կլասոն (իսպ.՝ Clason)  (1,1 тыс.жит.)
Կորրեա (իսպ.՝ Correa) (5,8 тыс.жит.)
Լուսիո Վիլյա Լոպես(իսպ.՝ Lucio V. López)  (0,5 тыс.жит.)
Օլիվերոս (իսպ.՝ Oliveros) (4,7 тыс.жит.)
Պուեբլո Անդինո (իսպ.՝ Pueblo Andino) (1,9 тыс.жит.)
Սալտա Գրանդե (իսպ.՝ Salto Grande) (2,4 тыс.жит.)
Սերոդինո (իսպ.՝ Serodino)  (3,4 тыс.жит.)
Տոտորաս  (իսպ.՝ Totoras)  (9,6 тыс.жит.)
Վիլյա Էլոիսա (իսպ.՝ Villa Eloísa)  (2,4 тыс.жит.)
Ագոթա

Ագոթա (վրաց.՝ აგოთა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Քեդայի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 764 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 122 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Յակոբ Յակոբիչ

Յակոբիչ Յակոբ Մելքոնի (նոյեմբեր 18, 1879, գյուղ Կոստեշտ, Բոտոշանի գավառ Ռումինիա - հոկտեմբեր 29, 1959, Բուխարեստ), ռումինահայ բժիշկ, վիրաբույժ։


== Կենսագրություն ==
Բժշկական գիտտությունների դոկտոր (1905), պրոֆեսոր։ Ռումինիայի վաստակավոր բժիշկ (1954)։ Ռումինական վիրաբուժական դպրոցի և բժշկական ակադեմիայի (1935) հիմնադիրներից։ Ավարտել է Բուխարեստի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ 1907-15 թվականներին աշխատել է Բուխարեստի «Կոլցեա» հիվանդանոցի վիրաբուժական կլինիկայում։ 1919-33 թվականներին ղեկավարել է Կլուժի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետի վիրաբուժական կլինիկան, եղել է ռեկտոր (1922-23), նպաստել նաև ուրոլոգիայի, օրթոպեդիայի, գինեկոլոգիայի, շտապ վիրաբուժական օգնության զարգացմանը (1934 թվականին Բուխարեստում հիմնել է շտապ օգնության առաջին հիվանդանոցը)։ Հիմնել է Կլուժի բժշկկական ուսանողական (1920) և բժշկական գիտական ընկերությունները, Ռումինիայի բժշկագիտական առաջին հանդեսը («Բժշկական Կլուժ»)։ 1938-48 թվականներին եղել է Բուխարեստի համալսարանի վիրաբուժական ֆակուլտետի և «Բըրնկովենեսկ» հիվանդանոցի պրոֆեսոր։


== Գործեր ==
Գիտական աշխատանքները վերաբերում են ընդհանուր վիրաբուժության հարցերին։ Յակոբիչը կատարել է ստամոքսի և 12-մատնյա աղիքի խոցային հիվանդության բարդ վիրահատություններ։ Յակովիչը եղել է Փարիզի վիրաբուժական ակադեմիայի, Ֆրանսիական վիրաբուժական ընկերության պատվավոր նախագահ, Վիրաբույժների և ուրոլոգների միջազգային ընկերությունների պատվավոր անդամ։
Պրիեդոր (համայնք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պրիեդոր (այլ կիրառումներ)Պրիեդոր համայնք (սերբ.՝ Општина Приједор), համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբական Հանրապետություն վարչական կազմավորման հյուսիսարևմտյան հատվածում։ Վարչական կենտրոնը համարվում է Պրիեդոր քաղաքը։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2013 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 97588 մարդ։

Համայնքի բնակչության էթնիկ խումբը՝


== Բնակավայրեր ==
Համայնքի կազմի մեջ են մտնում 71 բնակավայրեր, որոնց թվում է Պրիեդոր քաղաքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Տալալաևկա (գյուղ, Ստերլիտամակսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տալալաևկա (այլ կիրառումներ)Տալալաևկա (ռուս.՝ Талалаевка, բաշկիրերեն՝ Талалаевка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 613 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալաջա (Դերջանի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալաջա (այլ կիրառումներ)Ալաջա, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դերջանի գավառակում։ Գտնվում էր Մամախաթուն գյուղաքաղաքից 17 կմ հյուսիս-արևելք, Արևմտյան Եփրատի վտակ Թուզլուի աջակողմյան օժանդակներից մեկի ափին։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 10 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սաիտովո (գյուղ, Ֆյոդորովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍաիտովոՍաիտովո (ռուս.՝ Саитово, բաշկիրերեն՝ Һәйет), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ֆեոդորովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 318 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կամո Արեյան

Կամո Առաքելի Արեյան (նոյեմբերի 20, 1957(1957-11-20), Ներքին Սասնաշեն, Թալինի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քաղաքական գործիչ, Երևանի քաղաքապետի խորհրդական։
։ Անկուսակցական է։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1957 թ. նոյեմբերի 20-ին ՀՀ Արագածոտնի մարզի Ներքին Սասնաշեն գյուղում։ 1979 թ-ին ավարտել է Երևանի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտը։ 1979-1980 թթ-ին աշխատել է ՀՀ ԳԱԱ տնտեսագիտության ինստիտուտում որպես տնտեսագետ։ 1980-1982 թթ-ին ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1982-1995 թթ-ին աշխատել է ՀՀ ԳԱ տնտեսագիտության ինստիտուտում որպես գիտական աշխատող։ 1995-1999 թթ-ին եղել է ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավոր։ Մինչև 1997 թ. մշտական հիմունքներով աշխատել է ՀՀ Աժ պաշտպանության, ազգային անվտանգության և ՆԳ հարցերի մշտական հանձնաժողովում։ 1997-2001 թթ-ին եղել է Երևանի քաղաքապետի տեղակալ, 1998 թ-ի փետրվար-մայիս ամիսներին՝ Երևանի քաղաքապետի պաշտոնակատար։ 2001-2002 թթ-ին եղել է ՀՀ տարածքային կառավարման նախարարի տեղակալ։ 2002-2003 թթ-ին եղել է ՀՀ տարածքային կառավարման և ենթակառուցվածքների գործունեությունը համակարգող նախարարի տեղակալ։ 2003 - 2009 թթ-ին եղել է Երևանի քաղաքապետի առաջին տեղակալ։ 2009 թ-ի հուլիսի 6-ին Երևան քաղաքի ավագանու որոշմամբ նշանակվել է Երևանի քաղաքապետի տեղակալ։ 2013 թ. մայիսին ընտրվել է Երևանի քաղաքապետի առաջին տեղակալ։ 2014 թ. դեկտեմբերի 29-ին պարգևատրվել է «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալով։ Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրություն
Կնյաժիչի (գյուղ, Կրասնինսկի շրջան)

Կնյաժիչի (ռուս.՝ Княжичи), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 31 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նիկարագուայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական

Նիկարագուայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը ներկայացնում է Նիկարագուան ֆուտբոլի միջազգային մրցաշարերում և առանձին հանդիպումներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նիկարագուայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի պաշտոնական կայք Archived 2020-08-05 at the Wayback Machine.
Անտոն (գրիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անտոն (այլ կիրառումներ)Անտոն (ծննդյան և մահվան թվականները անհայտ են), 14-րդ դարի հայ գրիչ։ Կաֆայի (այժմ՝ Թեոդոսիա) գրչական դպրոցի աչքի ընկնող ներկայացուցիչ։ Արտագրած ձեռագրերը՝ «Ճառընտիր» (1352), «Տոնապատճառ» (1357) և «Ժողովածու» (1359), պահվում են Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում (ձեռագիր №№ 7443, 2039, 783)։ «Տոնապատճառի» հիշատակարանում գրում է, թե ինքը «փորձանս և հակառակութիւն ոչ սակաւ կրեաց ի հերձուածողացն»։
Պատուհանի տակ ծղրիդն է երգում

«Պատուհանի տակ ծղրիդն է երգում», Գրիգոր Բալասանյանի վեպերից. առաջին անգամ առանձին գրքով հրատարակել է «Հայաստան» հրատարակչությունը 1975 թվականին (խմբագիր` Ամալյա Ղուկասյան), վերահրատարակել է «Դարակ» հրատարակչությունը 2020 թվականին (խմբագիր` Աշոտ Գաբրիելյան)։ Վեպի հիման վրա Հայաստանի հանրային հեռուստատեսությունը նկարահանել է «Ծղրիդի երգը» հեռուստանովելը։


== Գրքի անոտացիան ==
Ամեն ոք իր տեղն ունի կյանքում։ Սակայն բոլորին չէ, որ հաջողվում է գտնել այն։ Վեպում մի երիտասարդի դեգերումների պատմությունն է տրված, կյանքում իր տեղը գտնելու, իր կոչմանն արժանի լինելու գործում ցուցաբերած համառությունն ու վճռականությունը։
Եթե քեզ չի հաջողվել դառնալ այն, ինչի համար կոչված ես դու, գոնե շիտակություն ու համարձակություն ունեցիր այդ տեղի համար պայքարելու։ Կույր հնազանդությունը կործանարար է։ Այս է ճշմարիտ եզրակացությունը։
Վեպի առաջին մասը լույս է տեսել «Ապրելու գաղտնիքը» խորագրով։


== Գրախոսություններ ==
Ա. Տոնոյան, Արձակագրի նոր նվաճումը։ «Գրական թերթ», 1975, թիվ 48։


== Ծանոթագրություններ ==
Ես զոմբի եմ

«Ես զոմբի եմ» (անգլ.՝ iZombie), ամերիկյան հեռուստասերիալ, որը մշակել են Ռոբ Թոմասը և Դիանա Ռուջերոն։ Հեռուստասերիալի հիմքում ընկած է համանուն կոմիքսաշարը, որը ստեղծել են Քրիս Ռոբերսոնը և Մայքլ Ալրեդը, իսկ հրատարակումը կատարել է DC Comics հրատարակության Vertigo կոմիքսները։ Պրեմիերան կայացել է 2015 թվականի մարտի 17-ին The CW հեռուստաալիքով և ստացել է դրական արձագանքներ քննադատների կողմից։
2018 թվականի մայիսի 11-ին հեռոստասերիալը երկարացվել է հինգերորդ եթերաշրջանով, որը դարձել է վերջինը։


== Սյուժե ==
Օրդինատոր Օլիվիա «Լիվ» Մուրի աշխարհը ոտիքց գլուխ շրջվում է այն բանից հետո, երբ խնջույքի ժամանակ նրան զոմբի են դարձնում։ Միշտ ուրախ և անհոգ աղջիկը, որն ուներ ստացված անձնական կյանք և խոստումնալից բժշկական կարիերա՝ ստիպված է լինում աշխատանքի անցնել Սիեթլի դիահերձարանում, որպեսզի մշտապես հասանելիություն ունենա ուղեղներին։ Բայց յուրաքանչյուր սպանված մարդու ուղեղը ուտելու հետ մեկտեղ, Լիվն ընդունում է նրա բնավորության գծերը և հիշողությունները, որոնք հաճախ նրան հուշումներ են տալիս այն մասին, թե ինչպես են նրանք սպանվել։ Նա օգտագործում է այդ նոր ունակությունը՝ Սիեթլի ոստիկանությանը հանցագործության բացահայտման գործում օգնելու համար, իսկ ոստիկանությունն էլ իր հերթին մտածում է, որ նա էքստրասենս խորհրդատու է։ Իր ղեկավարի՝ բժիշկ Ռավի Չակրաբարտիի օգնությամբ, որն ավելի շատ հմայված է նրա կարգավիճակով՝ քան վախեցած և հետախույզ Կլայվ Բոբինոյի գգնությամբ, որը կարծում է, որ Լիվն էքստրասենս է։ Նա պետք է օգնի Սիեթլի մարդկանց, որ հասկանա սեփական կարգավիճակը և պարզի, թե ինչպես է նա զոմբի դարձել և պայքարի հզորացող չարիքի դեմ։


== Դերերում ==
     = Գլխավոր դեր
     = Երկրորդական դեր
     = Հյուր դեր
     = Չի հայտնվել


=== Գլխավոր դերեր ===


=== Երկրորդական դերեր ===


== Արտադրություն ==
Հեռուստասերիալը պատվիրվել է 2014 թվականի մայիսի 8-ին։ 2014 թվականի մայիսի 20-ին հայտարարվել է Պեյտոն Չարլզի դերի քասթինգի նորից անցկացվելու մասին։ Ի սկզբանե Ալեքսանդրա Քրոսնին պետք է կատարեր այդ դերը։ Դերասանուհի Էլիսոն Միչալկան ստացել է երկրորդական դեր՝ Պեյտոն Չարլզ։
Սկզբնական տիտրերը նկարել է Մայքլ Ալրեդը, որը կոմիքսների պաշտոնական սերիաների գլխավոր նկարիչն է։ Գլխավոր սաունդրեքը դարձել է «Stop, I’m Already Dead» երգը, որը գրել է Deadboy & the Elephantmen ինդի խումբը։
2015 թվականի մայիսի 6-ին հեռուստասերիալը երկարացվել է երկրորդ եթերաշրջանով, որը սկսվել է 2015 թվականի հոկտեմբերի 6-ին։ 2016 թվականի մարտի 11-ին հեռուստասերիալը երկարացվել է երրորդ եթերշարջանով։ 2017 թվականի մայիսի 10-ին հեռուստասերիալը երկարցվել է չորրորդ եթերաշրջանով։ 2018 թվականին հեռուստասերիալը երկարացվել է հինգերորդ եթերաշրջանով։


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2014-05-19 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Սուահիլի (ժողովուրդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուահիլի (այլ կիրառումներ)Սվահիլի, սուահիլի  կամ վասվահիլի, արևելաաֆրիկյան բանտու ժողովրդի էթնիկ խումբ։
Բնակվում են հիմնականում Քենիաի, Տանզանիայի, մասամբ՝ Մոզամբիկի առափնյա շրջաններում, ինչպես նաև մոտակա կղզիներում։ Սուախիլիներին են պատկանում առափնյա գոտիների և Զանզիբար, Պեմբա, Մաֆիա կղզիների բնիկների հետևորդները, որոնք միախառնվել են եկվոր հնդիկներին, արաբներին, պարսիկներին, ինչպես նաև Աֆրիկայի կենտրոնական շրջաններից իբրև ստրուկներ բերված զանազան ցեղերին։ Սուախիլիների ընդհանուր թիվը՝ մոտ  է։ Լեզուն սուախիլին է, որով խոսում են մոտ 50 միլիոն մարդ։ Մեծ մասամբ մուսուլմաններ են։ Զբաղվում են հիմնականում հողագործությամբ։ Զգալի թվով սուախիլիներ բնակվում են քաղաքներում, զբաղվում արհեստներով, առևտրով, աշխատում արդյունաբերական ձեռնարկություններում։
Բետոնա

Բետոնա (իտալերեն՝ Bettona), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Ումբրիա մարզի Պերուջա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3784 մարդ։ Խտությունը՝ 84 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 45 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 6084։ Հեռախոսային կոդ՝ 075։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==