armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սինգապուրի դրոշ

Սինգապուրի ազգային դրոշը, Սինգապուրի պաշտոնական պետական խորհրդանիշերից մեկն։ Ընդունվել է 1959 թվականին։
Աշոտ Գիզիրյան

Աշոտ Անդրանիկի Գիզիրյան (սեպտեմբերի 26, 1958(1958-09-26)), Հայաստանի Հանրապետության Շիրակի մարզի նախկին մարզպետ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1958 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Արցախի Վերին Շեն գյուղում։ Արցախյան պատերազմի մասնակից է։ Ունի ոստիկանության գեներալ-մայորի կոչում։ Ծառայել է ԽՍՀՄ զինված ուժերում։


=== Կրթություն ===
1983-1985 թթ. - ԽՍՀՄ Միլիցիայի միջնակարգ մասնագիտական դպրոց
1989-1992 թթ. - ԽՍՀՄ Միլիցիայի բարձրագույն դպրոց։


=== Աշխատանքային գործունեություն ===
1983-1991 թթ. - ՀՀ ՆԳ նախարարության Արթիկի բաժին՝ տեղային տեսուչ
1991-1992 թթ. - ՀՀ ՆԳ նախարարության Արթիկի բաժնի պետի տեղակալ
1992-1994 թթ. - ՀՀ ՆԳ նախարարության Արթիկի բաժնի պետ
1994-1995 թթ. - ՀՀ ՆԳ նախարարության Շիրակի մարզային վարչության պետ
1995 թ. - ՀՀ ՆԳ նախարարության քրեական հետախուզության վարչության պետ
1995-1996 թթ. - ՀՀ ՆԳ նախարարության Լոռու մարզային վարչության պետ
1996-2000 թթ. - ՀՀ ՆԳ նախարարության Շիրակի մարզային վարչության պետ
2000-2002 թթ. - ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության պետ
2002-2008 թթ. - ՀՀ ոստիկանության կազմակերպված հանցավորության դեմ պայքարի գլխավոր վարչության պետ
2008-2009 թթ. - ՀՀ հարկային պետական ծառայության օպերատիվ հետախուզական վարչության պետ
2009 թ. փետրվարի 20-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության պետ։
2010 թ. մայիսի 19-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով ազատվել է ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության պետի պաշտոնից
2010 թ. մայիսի 20-ին ՀՀ կառավարության որոշմամբ նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության Շիրակի մարզպետ։
2013 թ. փետրվարի 28-ին ՀՀ կառավարության որոշմամբ ազատվել է Հայաստանի Հանրապետության Շիրակի մարզպետի պաշտոնից՝ իր դիմումի համաձայն։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է նախկին ԽՍՀՄ, Հայաստանի Հանրապետության և Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության բազմաթիվ շքանշաններով ու մեդալներով, այդ թվում, ՀՀ Նախագահի կողմից՝ 2-րդ աստիճանի Մարտական խաչ շքանշանով և "Արիության մեդալով", ԼՂՀ Նախագահի կողմից՝ 2-րդ աստիճանի Մարտական խաչ շքանշանով։


== Արտաքին հղումներ ==
Աշոտ Գիզիրյանը ՀՀ Կառավարության պաշտոնական կայքում


== Ծանոթագրություններ ==
Բաշխան (ճանապարհային կայան)

Բաշխան, Պաշխան, ճանապարհային կայան, իջևատուն և կամուրջ Արևմտյան Հայաստանում, Մուշի դաշտում, Թոկատից Դիարբեքիր տանող՝ ճանապարհի վրա։ Այստեղ Արածանիի վրա կան կամուրջներ՝ մի հին փոքր և մի մեծ՝ նորը, որ նույնպես կոչվում է Բաշխան։


== Ծանոթագրություններ ==
(4447) Կիրով

(4447) Կիրով (անգլ.՝ Kirov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի նոյեմբերի 7-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,85643 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6447 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0681 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1763,33 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,204159 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,7° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4447) Կիրով աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մոնտեկիարո դ’Աստի

Մոնտեկիարո դ’Աստի (իտալերեն՝ Montechiaro d'Asti), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1409 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 139 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 10 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14025։ Հեռախոսային կոդ՝ 0141։ Բնակչության հովանավորն է Սուրբ Բերնարդո դի Չիարավալեն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0141 999136 — 0141 999027
Էլեկտրոնային փոստ։ comune@montechiaro.info
Պաշտոնական էջ։ http://www.montechiaro.info


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Գևորգ Բաղդասարյան

Գևորգ Երվանդի Բաղդասարյան  (հունվարի 26, 1936(1936-01-26), Հաջի-Խալիլ, Հայաստան), մեխանիկոս։ Ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր (1978), պրոֆեսոր (1983), ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս (1994), թղթակից անդամ (1990), ՀՀ գիտության վաստակավոր գործիչ։


== Կենսագրություն ==
1958 թվականին ավարտել Է Երևանի պետական համալսարանի ֆիզիկամաթեմատիկական ֆակուլտետը։ 1958-1964 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ ԳԱ մեխանիկայի ինստիտուտի գիտաշխատող, 1964-1979 թվականներին` առաջատար գիտաշխատող, 1978-1998 թվականներին` մագնիսաառաձգականության բաժնի վարիչ, 1978-1979 թվականներին` ինստիտուտի տնօրեն, 1988-2001 թվականներին` ԵՊՀ մաթեմատիկական մեթոդների և մոդելավորման ամբիոնի վարիչ, 1992-1994 թվականներին` կիրառական մաթեմատիկայի և ինֆորմատիկայի ֆակուլտետի դեկան, 1994-1998 թվականներին` Խաչատուր Աբովյանի անվան ՀՊՄՀ ռեկտոր, 1998-2002 թվականներին` ՀՀ բարձրագույն որակավորման հանձնաժողովի նախագահ, 2002-2007 թվականներին` ԵՊՀ ռեկտորի խորհրդական։ 2007 թվականից ԵՊՀ մաթեմատիկական մեթոդների և մոդելավորման ամբիոնի պրոֆեսոր է։ Ավելի քան 200 գիտական աշխատությունների հեղինակ է։ Նրա ղեկավարությամբ ու խորհրդատվությամբ պաշտպանվել են շուրջ երկու տասնյակ թեկնածուական և դոկտորական ատենախոսություններ։
Ռուսաստանի Դաշնության տեսական և կիրառական մեխանիկայի ազգային կոմիտեի արտասահմանյան անդամ է։


== Գործունեություն ==
Աշխատանքները վերաբերում են շերտավոր անիզոտրոպ սալերի և թաղանթների ոչ գծային ստիպողական պարամետրական և ֆլատերային տատանումների հետազոտմանը։ Կառուցել է հաղորդիչ բարակ մարմինների մագնիսաառաձգական տեսություն, մշակել պիեզոմագնիս միջավայրերում մագնիսաձայնային ալիքների տարածման տեսական հիմքերը։


== Պարգևներ ==
ՀՊՄՀ «Խաչատուր Աբովյան», մեդալ, 2010
Հայաստանի Հանրապետության գիտության վաստակավոր գործիչ (2010)
Հայաստանի վարչապետի հուշամեդալ (2012)
Պողոսյան մրցանակ (2017)


== Երկեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Զաքարիա Ագուլեցի

Զաքարիա Ագուլեցի (սեպտեմբերի 26 (հոկտեմբերի 6), 1630 կամ 1630, Վերին Ագուլիս, Երևանի կուսակալություն, Սեֆյան Պարսկաստան - 1691, Վերին Ագուլիս, Երևանի կուսակալություն, Սեֆյան Պարսկաստան), հայ ճանապարհորդ, վաճառական։


== Կենսագրություն ==
1647-1681 թթ.՝ առևտրական գործունեության ընթացքում, եղել է Իրանում, Թուրքիայում, Իտալիայում, Իսպանիայում, Գերմանիայում, Հոլանդիայում։ Ճանապարհորդությունները նկարագրել է իր կազմած Ժամանակագրությունում։ Ագուլեցին տեղեկություններ է տալիս XVII դարի երկրորդ կեսի Հայաստանի, հարևան և եվրոպական մի շարք երկրների բնության, բնակչության, ցամաքային և ծովային ճանապարհների, ներքին և միջազգային առևտրի, տնտեսական և քաղաքական կյանքի տարբեր բնագավառների, Հայաստանում գյուղական համայնքների կառուցվածքի, ներքին հակասությունների, համայնքի պետական ու կալվածատիրական հողերից հարկերի գանձման ձևերի, վարչական կառուցվածքի, ժողովրդական հուզումների, խաների կողմից բնակչության հարստահարման վերաբերյալ։ Նշվում է նաև մթերքների մանրածախ և մեծածախ գների մասին, որոնց շնորհիվ կարելի է իմանալ բնակչության կենսամակարդակի մասին։ Տեղեկություններ կան դրամահատման համակարգի, XVII դարի երկրորդ կեսին Իրանում շրջանառության մեջ գտնվող արծաթե դրամների միջին քաշի և դրանց մոտավոր կուրսի վերաբերյալ։ Զաքարիա Ագուլեցու անձնական և ընտանեկան կյանքի նկարագրությունը օգնում է պարզելու ժամանակի կենցաղի վերաբերյալ տարբեր մանրամասնություններ։ Օրագրում հիշատակված վարչական, ֆինանսական և հարկային տերմինների մեծ մասը համապատասխանում է նույն ժամանակի պարսկալեզու աղբյուրներում և պաշտոնական վավերագրերում հիշվող տերմիններին, օգնում ճշտելու դրանց իմաստն ու կիրառությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Օենայմ

Օենայմ (ֆր.՝ Auenheim), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում:
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 872 մարդ, բնակչության խտությունը` 205.66 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.24 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 32 կմ հյուսիս-արևելք:


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 582 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 460-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 122: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,0 %: 460 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 438 անձ (232 տղամարդ և 206 կին): Գործազուրկ են եղել 22 անձ (5 տղամարդ և 17 կին): 122 անաշխատունակներից 43-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 33-ը` թոշակառուներ, իսկ 46-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Էռերա դել Դուկե

Էռերա դել Դուկե (իսպ.՝  Herrera del Duque), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Բադախոս պրովինցիայի Էստրեմադուրա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լա Սիբերիա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 277.3 կմ2, բնակչությունը՝ 3681 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 204 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Web oficial
Página web no oficial (con foro) Archived 2011-12-30 at the Wayback Machine.
en la Página de la Diputación de Badajoz
Artículo sobre necrópolis hayada en "El Jardal"
Semana Santa Archived 2007-09-28 at the Wayback Machine.
en Página pueblos de España Archived 2008-02-21 at the Wayback Machine.
Concentración de Motos Archived 2007-09-30 at the Wayback Machine.
Web de Orquesta Marte en Herrera del Duque
Օսկարի 6-րդ մրցանակաբաշխություն

Օսկարի 6-րդ մրցանակաբաշխությունը տեղի է ունեցել 1934 թվականի մարտի 16-ին:Արարողության ժամանակ առաջադրվել են երկու թեկնածուներ` լավագույն կին և տղամարդ դերերի համար- Չարլզ Լոուտոնն և Քեթրին Հեփբորն։ Լոուտոն- առաջին դափնեկիրը,պարգևատրվել է բրիտանական ֆիլմում մասնակցելու համար։ Առաջինը եղել է թեկնածուների մրցանակների շնորհումը «Լավագույն աշխատանքը ռեժիսորի օգնական»։ Նրանց աշխատանքը գնահատվել է ոչ թե կոնկրետ ֆիլմի համար, այլ տարվա ընթացքում ձեռքբերումների համար։ Անվանակոչումը տևեց մինչև 1938 թվականը։


=== Պատկերներ ===
«Օսկար»մրցանակի հաղթողներ

		
		
		
		
		


== Հաղթանակներ և թեկնածուներ ==
Թեկնածու ֆիլմերի ցանկը`

4: «Տիկինը մեկ օրվա համար», «Կավալկադա»,«»
3: «Փոքրիկ կանայք», «Ես դատապարտված եմ փախուստի»
2: «42-րդ փողոց», «Հենրի 8-րդ անձնական կյանքը», «Պետական ցուցահանդես»Մի շարք մրցանակներ ստացած ֆիլմերի ցանկ`

3:«Կավալկադա»
2:«Հրաժեշտ զենքին»Հաղթողները առանձնացված են առանձին գույնով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Официальный сайт премии «Оскар»» (անգլերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-02-16-ին 
«База данных по всем номинантам и победителям» (անգլերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-02-16-ին 
Кинопремия «Оскар»(անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Միքելծմինդա

Միքելծմինդա (վրաց.` მიქელწმინდა), գյուղ Վրաստանի Սամցխե-Ջավախք մարզի Ախալցխայի շրջանում, Ախալցխայից 5 կմ հեռավորության և ծովի մակարդակից 1250 մ բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Համաձայն 2002 թվականի տվյալների, գյուղն ուներ 92 բնակիչ, հիմնականում հայեր, որից 49 տղամարդ և 43 կին, իսկ 2014 թվականի տվյալներով, գյուղում ապրում է 32 մարդ, որից 16 տղամարդ և 16 կին։ Գյուղը նախկինում հունաբնակ էր, իսկ այժմ հայաբնակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գերհարդ Հաուպտման

Գերհարդ Յոհան Ռոբերտ Հաուպտման (գերմ.՝ Gerhart Johann Robert Hauptmann, նոյեմբերի 15, 1862(1862-11-15)[…], Շչավնո Զդրույ, Վալդենբուրգ, Սիլեզիա, Պրուսիայի թագավորություն - հունիսի 6, 1946(1946-06-06)[…], Jagniątków, Ելենյա Գուրա, Wrocław Voivodeship, Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն[…]), գերմանացի դրամատուրգ, արձակագիր։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Ենայի համալսարանում։ Համարվել է գերմանական նատուրալիզմի առաջնորդը։ Հայտնի է դարձել «Արևածագից առաջ» (1889, հայերեն հրատ. 1895) դրամայով, որը պատկերում է բուրժուազիական ընտանիքի քայքայումը։ «Կղբենի» (1893) կատակերգությունում, «Կառապան Հենշելը» (1898, հայկական հրատարակչություն, 1907), «Ռոզա Բեռնդ» (1903), «Առնետներ» (1911) դրամաներում Հաուպտմանը քննադաաել է կայզերական Գերմանիայի բարքերը, կարեկցել ընչազուրկներին։ «Ջուլհակներ» (1892, հայկական հրատարակչություն, 1905) դրամայի թեման սիլեզյան ջուլհակների 1844 թվականի ապստամբությունն է։ Թեմայով ու ոճով նորարարական այդ գործում որպես կոլեկտիվ հերոս հանդես է բերել բանվորությանը։
Կենցաղային ռեալիստական պիեսներից բացի Հաուպտմանը գրել է չափածո դրամաներ, հեքիաթներ, որոնք սիմվոլիզմի դրոշմն են կրում («Ջրասույզ զանգը», 1896, հայկական հրատարակչություն, 1923, «Խեղճ Հայնրիխ», 1902)։ 1901 թվականին «Մուրճ»-ում լույս է տեսել «Մենակ մարդիկ» դրաման։ Իռացիոնալիզմի ոգով են գրված «Ձմեռային բալլադ» (1917), «Սպիտակ փրկիչը» (1920), «Ինդիպոդի» (1920) դրամաները, «Խև Էմանուել Քվինտը» (1910), «Սոանացի հերետիկոսը» (1918), «Մեծ մոր կղզին» (1924) վեպերը։ Հաուպտմանի ուշ շրջանի ստեղծագործության մեջ աչքի է ընկնում «Մայրամուտից առաջ» (1932, հայկական բեմում) դրաման։ Գերմանիայում ֆաշիզմի տիրապետության տարիներին Հաուպտմանը թողել է ժամանակակից թեման։ «Մեծ քուն» պոեմը վկայում էր Հաուպտմանի թշնամանքը նացիզմի նկատմամբ։
1945 թվականի վերջերին Հաուպտմանը ընտրվել է դեմոկրատական մտավորականության «Կուլտուրբունդ» կազմակերպության պատվավոր նախագահ։ Արժանացել է Նոբելյան մրցանակի (1912)։


== Ծանոթագրություններ ==
Չաքափուլի

Չաքափուլի (վրաց.՝ ჩაქაფული) վրացական ազգային ճաշատեսակ, որն իրենից ներկայացնում է թարմ միս՝ շոգեխաշած կանաչիով և համեմունքներով։ Առավել հաճախ օգտագործվում է ոչխարի միս (բայց նաև խոզի և այլ միս), իսկ տոնական տարբերակի համար՝ գառան միս։ Ուտեստին յուրահատուկ կծվություն է հաղորդում թարմ թարխունը, ինչպես նաև հաճախ օգտագործվում է սալոր։ Այս բաղադրիչները մսին հաղորդում են մի փոքր թթվություն և նուրբ բուրմունք։ Չաքափուլին մատուցում են որպես առանձին ուտեստ՝ գինու, կանաչու և հացի հետ միասին, ուտում են միայն տաք ժամանակ։
Վրաստանում չաքափուլին պատրաստում են հիմնականում ուշ գարնանը և ամռան սկզբին, քանի որ այդ ժամանակահատվածում կան դրա համար անհրաժեշտ մթերքները։ Հաճախ այն պատրաստում են Զատկին կամ եկեղեցական այլ տոների ժամանակ, ինչպես նաև Գիորգոբայի տոնին (սուրբ Գևորգ զորավարի օրը), որը նշվում է մայիսի սկզբին և համարվում է Վրաստանում նշվող առավել կարևոր եկեղեցական տոներից մեկը։ Այդպիսի տոներին ընդունված է այցելել քաղաքից հեռու գտնվող սուրբ վայրեր, այդ պատճառով էլ չաքափուլին եփում են խարույկի վրա, մեծ կաթսաներով, այդպես ուտեստն ստացվում է յուրատեսակ համեղ։


== Ծանոթագրություններ ==
Թեմական տեսուչ

Թեմական տեսուչ, արևելահայ թեմերում հայկական դպրոցները ղեկավարող անձ։ 1869 թվականին Ռուսաստանում ժող. ուսումնարանների տեսչության ստեղծումից հետո, Էջմիածնի կաթողիկոսությունը 1873 թվականի դեկտեմբերին հաստատել է թեմական տեսուչի պաշտոնը։ Յուրաքանչյուր թեմ ուներ մեկ տեսուչ, որին հաստատում էր կաթողիկոսը։ Թեմական տեսուչը ենթակա էր թեմի առաջնորդին։ Նրա տնօրինության տակ էին ազգային բոլոր դպրոցները (բացի թեմական հոգևոր դպրոցներից), կարող էր նշանակել և ազատել ուսուցիչներին, լուծել դպրոցների հոգաբարձական և ուսուցչական մարմինների միջև ծագած վեճերը, մշակել և առաջարկել ուսուցման նոր եղանակներ, կազմել դասագրքեր և այլն։ Թեմական տեսուչ են եղել հայ կրթական գործի նշանավոր դեմքեր (Ղ. Աղայան, Պ. Պռոշյան, Գ. Բարխուդարյան, Հ. Տեր-Միրաքյան, Տ. Ռաշմաճյան և ուրիշներ)։ Թեմական տեսուչի պաշտոնը վերացել է 1918 թվականին։
Նադեժդա Կիչենոկ

Լյուդմիլա Վիկտորովնա Կիչենոկ (ուկրաիներեն՝ Кіченок Надежда Вікторівна, հուլիսի 20, 1992(1992-07-20), Դնեպր, Ուկրաինա), ուկրաինացի թենիսիստուհի, Կանանց թենիսի ասոցիացիայի (WTA) չորս մրցաշարերի հաղթող։


== Կենսագրություն ==
Նադեժդա Վիկտորովնա Կիչենոկը ծնվել է 1992 թվականի հուլիսի 20-ին Դնեպրում (Ուկրաինա)։ Նադեժդան Ելենա և Վիկտոր Կիչենոկների երկու աղջիկներից մեկն է։ Նրա քրոջ անունը Լյուդմիլա է։
Նադեժդան նախընտրում է կավե կոշտ ծածկույթը։


== Վարկանիշ տարվա վերջին ==


== Անձնական հանդիպումների պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը Ֆեդերացիայի Գավաթի կայքում
Էջը ITF-ի կայքում Archived 2018-03-27 at the Wayback Machine.
Էջը WTA-ի կայքում Archived 2020-06-09 at the Wayback Machine.
Էջը Ուկրաինայի թենիսի պորտալում
Անեթթե Բյոե

Բյոե Անեթե (նորվ.՝ Anette Bøe, նոյեմբերի 5, 1957(1957-11-05), Լարվիկ, Վեստֆոլ, Նորվեգիա), նորվեգացի դահուկորդուհի, օլիմպիական խաղերի մեդալակիր, աշխարհի եռակի չեմպիոն, աշխարհի գավաթի մրցանակակիր։
Աշխարհի գավաթում Բյոեն առաջին անգամ հանդես է եկել 1982 թվականին, այդ նույն թվականին էլ տարել է իր առաջին հաղթանակը աշխարհի գավաթում։ Աշխարհի գավաթում ունի ընդամենը 8 հաղթանակ։ 1984 թվականից 1985 թվականների մրցաշրջանում Նյոեն հաղթանակել է աշխարհի գավաթի ընդհանուր հաշվարկում,  21 միավորով առաջ անցնելով երկրորդ տեղը զբաղեցրած Գրեթե Ինգեբորգ Նյուքքելմոին։
1980 թվականին Լեյք Փլեսիդում տեղի ունեցած օլիմպիական խաղերում, էստեֆատային մրցավազքում նվաճել է բրոնզե մեդալ, ինչպես նաև զբաղեցրել է 24-րդ տեղը 5 կմ մրցավազքում։
1988 թվականի Կալգարիում տեղի ունեցած օլիմպիական խաղերում, 20 կմ մրցավազքում զբաղեցրել է 20-րդ տեղը։
Աշխարհի առաջնություններում նվաճել է երեք ոսկե, երկու արծաթե և մեկ բրոնզե մեդալներ, ավելի հաջող ելույթ է ունեցել 1985 թվականի աշխարհի առաջնությունում, որտեղ նվաճել է չորս մեդալ, այդ թվում երկու ոսկե։
Բացի դահուկային մրցավազքից, մասնագիտացած է նաև հոկեյի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բյոե Անեթե
Բյոե Անեթե Archived 2009-01-06 at the Wayback Machine.
727

727 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 727 թվականն է, 
VIII դարի 27-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Շինարար աղվեսը

«Շինարար աղվեսը» (ռուս.՝ «Лиса-строитель»), խորհրդային նկարված մուլտֆիլմ՝ ստեղծված 1950 թվականին «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում Իվան Կռիլովի առակի հիման վրա։ Պանտելեյմոն Սազոնովի վերջին մուլտֆիլմն է և 1936 թվականին ստեղծված մուլտֆիլմի ռեմեյքը։


== Սյուժե ==
Հին ժամանակներում ապրում էր մի առյուծ, որն ուներ մեծ կալվածք հավանոցով, սակայն հավերի բուծման գործը վատ էր ընթանում։ Կամ հավերն իրենք էին կորչում, կամ էլ նրանց գողանում էին։ Առյուծը կառուցում է փայտե բարձր ցանկապատ, ինչը դուր չի գալիս աղվեսին, քանի որ նա էլ էր մասամբ գողանում առյուծի հավերը։ Հաջորդ օրը խորամանկ աղվեսը գնում է առյուծի մոտ, որպեսզի նրան ցույց տա ցանկապատի կառուցման իր մշակած նախագիծը, որում նախատեսված էր գաղտնի մուտք դեպի հավանոց։ Երբ շինարարությունն ավարտվում է, աղվեսը գիշերը մտնում է հավանոց։ Թեև մի քանի հավերի հաջողվում է փրկվել, սակայն երբ առյուծն սկսում է հետապնդել աղվեսին, արդեն շատ ուշ էր։


== Ստեղծողներ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Սեմյոն Նագորնի
Ռեժիսոր՝ Պանտելեյմոն Սազոնով
Բեմադրող նկարիչ՝ Սյուզաննա Բյալկովսկայա
Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ՝ Տատյանա Ֆեոդորովա, Լիդիա Ռեզցովա, Միխայիլ Բոտով, Վադիմ Դոլգիխ, Իգոր Պոդգորսկի, Յուրի Պրիտկով, Ֆեոդոր Խիտրուկ
Նկարիչ-դեկորատորներ՝ Օլգա Գեմերլինգ, Իրինա Սվետլիցա
Օպերատոր՝ Անատոլի Վելիկոխատկո
Կոմպոզիտոր՝ Իոսիֆ Կովներ, Վադիմ Գամալիա
Հնչյունային օպերատոր՝ Նիկոլայ Պրիլուցկի
Նկարչի օգնական՝ Գրաժինա Բրաշիշկիտե
Ռեժիսորի օգնական՝ Գ. Բրոդսկայա
Դերերը հնչյունավորողները մուլտֆիլմի տիտրերում նշված չեն։


== Վերահնչյունավորում ==
2001 թվականին մուլտֆիլմը վերականգնվել է ու նորից հնչյունավորվել «Студия АС» և «Детский сеанс 1» ընկերությունների կողմից։ Նոր տարբերակում ամբողջովին փոխվել է ֆոնոգրաման, հնչյունավորմանը մասնակցել են ժամանակակից դերասաններ (Յուլիեն Բալմուսով, Վլադիմիր Կոնկին, Իրինա Մալիկովա, Վիտալի Օվանեսով), տիտրերում փոխվել են հնչյունային ռեժիսորի ու հնչյունավորողների անունները։ Վերահնչյունավորումը խիստ բացասական գնահատականի է արժանացել ինչպես հեռուստադիտողների մեծ մասի, այնպես էլ պրոֆեսիոնալ միության անդամների կողմից։ Պատկերի վերականգնման որակը նույնպես երբեմն քննադատության է ենթարկվել։


== Վերաթողարկում ==
Մուլտֆիլմը բազմիցս վերաթողարկվել է DVD-ով մուլտֆիլմերի հավաքածուներում, օրինակ՝

«Առակների աշխարհում» ռուս.՝ «В мире басен»), DVD, տարածող՝ «Крупный план», սկավառակում ընդգրկված մուլտֆիլմեր՝«Քառյակ» (ռուս.՝ «Квартет», 1947), «Փիղը և մրջյունը» (ռուս.՝ «Слон и муравей», 1948), «Կկուն և սարյակը» (ռուս.՝ «Кукушка и скворец», 1949), «Առյուծն ու նապաստակը» (ռուս.՝ «Лев и заяц», 1949), «Պոլկանն ու Շավկան» (ռուս.՝ «Полкан и Шавка», 1949), «Շինարար աղվեսը» (ռուս.՝ «Лиса-строитель», 1950), «Ագռավը և աղվեսը, կկուն և աքաղաղը» (ռուս.՝ «Ворона и лисица, кукушка и петух», 1953), «Ծխամորճն ու արջը» (ռուս.՝ «Трубка и медведь», 1955), «Ճպուռն ու մրջյունը» (ռուս.՝ «Стрекоза и муравей», 1935), «Առակների աշխարհում» (ռուս.՝ «В мире басен», 1973)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Շինարար աղվեսը» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Лиса-строитель. Союзмультфильм, 1950. Режиссёр: П. Сазонов ՅուԹյուբում
Էթիլենօքսիդ

Էթիլենօքսիդ,  1,2–էպօքսիէթան, օքսիրան, 
  
    
      
        C
        
          H
          
            2
          
        
        −
        C
        
          H
          
            2
          
        
        −
        O
      
    
    {\displaystyle CH_{2}-CH_{2}-O}
  , եռանդամանի հետերոցիկլավոր միացություն։
Անգույն, եթերներին բնորոշ հոտով, բոցավառվող գազ է, հալ. ջերմաստիճանը՝ – 117,7 °C, եռմանը՝ 10,73 °C, խտությունը՝ 890,9 կգ/մ³ (4 °C-ում)։ Էթիլենօքսիդը լավ լուծվում է ջրում և օրգ. լուծիչներում։ Փոխազդում է ջրի, սպիրտների, ամոնիակի և այլ նյութերի հետ։ Փոխազդեցության վերջնանյութերն օգտագործվում են լուծիչների, ներկանյութերի, լվացող միջոցների և այլ նյութերի արտադրության մեջ։ Էթիլենօքսիդ առաջին անգամ ստացել է Շառլ Ադոլֆ Վյուրցը էթիլենքլորհիդրինի և 
  
    
      
        K
        O
        H
      
    
    {\displaystyle KOH}
  -ի փոխազդեցությունից.

  
    
      
        H
        O
        C
        
          H
          
            2
          
        
        C
        
          H
          
            2
          
        
        C
        l
        +
        K
        O
        H
        →
        C
        
          H
          
            2
          
        
        −
        C
        
          H
          
            2
          
        
        −
        O
        +
        K
        C
        l
        +
        
          H
          
            2
          
        
        O
      
    
    {\displaystyle HOCH_{2}CH_{2}Cl+KOH\to CH_{2}-CH_{2}-O+KCl+H_{2}O}
  :Արդյունաբերության մեջ ստացվում է էթիլենի կատալիտիկ օքսիդացմամբ։ Էթիլենօքսիդը ուժեղ թույն է՝ յուրատեսակ թմրեցնող հատկությամբ։ Թույլատրելի քանակությունը օդում՝ 0,001 մգ/լ։


== Հայտնաբերման պատմություն ==
Շառլ Ադոլֆ Վյուրցն առաջինն էր, ով հետազոտել է այս նյութի հատկությունները՝ չափելով նրա եռման ջերմաստիճանը, ինչպես նաև հայտնաբերել է մետաղների և թթուների աղերի հետ ռեակցիայի մեջ մտնելու նրա ունակությունը։ Վյուրցը սխալմամբ ենթադրել է, որ էթիլենի օքսիդն ունի օրգանական հիմքի հատկանիշներ։ Այդ մոլորությունը շարունակվել է մինչև 1896 թվականը, երբ գիտնականներ Գեորգ Բրեդիգը և Ուսովը հյատնաբերել են, որ էթիլենօքսիդը էլեկտրոլիտ չէ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նուչետո

Նուչետո  (իտալ․՝ Nucetto) կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 452 (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 65 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 7 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12070։ Հեռախոսային կոդ՝ 0174։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Մարիա Մագդալինան։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0174 74112
Էլեկտրոնային հասցե՝ nucetto@reteunitaria.piemonte.it
Գլխավոր կայք՝ http://www.nucetto.net/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Տինյալե

Տինյալե  (իտալերեն՝  Tignale), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1321 մարդ, խտությունը՝ 28 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 48 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25080։ Հեռախոսային կոդ՝ 0365։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0365 73017
Էլեկտրոնային հասցեն՝ info@tignale.org
Պաշտոնական կայք՝ http://www.tignale.org/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Կոլորիտ

Կոլորիտ նկարագրություն (իտալերեն՝ colorito լատ.՝ color բառից — ներկ, գույն), արվեստի գործերի գունային հատկանիշների ընդհանրական գեղագիտական գնահատականը, պատկերների գունային էլեմենտների բնութագիրը, նրանց փոխկապվածությունները, գույների և երանգների համահնչունությունը։
Կոլորիտի արտաքին բնութագիր- ստեղծագործությունում գունային համադրությունների գեղատեսիլությունն և գունագեղությունն։ Կոլորիտի կատեգորիան նեղ կապակցված է և հանդիսանում է հիմնագունություն գեղագիտական ստեղծագործությունների։
Կոլորիտ, կոլորիտային — ուղիղ ձևով նշանակություն, օբյեկտի նկարագրական որակյալ բնութագրություն, երևույթ, իրադարձություն, տեղանքներ, արվեստի ստեղծագործություններ հիմնված արտաքին նշանների վրա (այդ թվում պարտադիր չէ ակնհայտ), նրանց փոխկապակցվածությունները, փոխհամաձայնությունները։ Արտահայտությունն օգտագործվում է այսպես Երաժշտական կոլորիտ, ձայնային կոլորիտ, ազգային կոլորիտ և նմանատիպ։


== Նկարահանումներում ==
Կոլորիտային որոշումներ- նկարների նկարագրական եղանակներից կարևորագույներից մեկը։ Հեղինակի կողմից օգտագործվում է նկարահանման բովանդակության առավելագույն արտահայտման համար։
Տեսանկարների կոլորիտի հիմնակմախքը ձևավորում են գույները և նկարահանվող օբյեկտի գուներանգությունը։ Ելնելով դրանից, նկարի հեղինակը գնահատում է նկարահանվող օբյեկտի համահնչունությունը ֆոնի հետ, կադրում ընտրում է առավել վառ գունային դետալներ, ընտրում է համապատասխան ֆակտուրա և լուսավորման միջոցներ։


=== Նկարահանման օբյեկտի գունային կազմակերպում ===
Ֆոտոնկարի անհրաժեշտ կոլորիտի ստացման համար հիմնականում օգտագործում են մի մեթոդ, որը կոչվում է նկարահանման օբյեկտի գունային կազմակերպում։
Այսպես, նատյուրմորտի, պավիլիոնային դիմանկարների ստեղծման, գովազդային ֆոտոնկարների, առարկաների, ֆոնի և կադրը կազմող այլ տարրերի ստեղծման համար ընտրվում են գունային համադրությամբ, որոնք կոչված են կենտրոնացնել դիտողի ուշադրությունը (ըստ սյուժեի) նկարի կարևորագույն հատվածներում։


=== Օբյեկտի լուսավորում ===
Ֆոտոնկարների կոլորիտի վրա սկզբունքային ազդեցություն է ունենում լուսավորման բնույթը՝ 

Լույսի հոսանքի ուղղությունը
Ստվերի նկարը
Լուսավորման հակադրությունըԱյս ամենը ձևավորում է օբյեկտի գույները և փոփոխում է նկարի վերջնական գունային տոնայնությունները։
Այդ իսկ պատճառով ֆոտոնկարի կոլորիտը մեծ մասամբ կախված է կադրում հատվածների լուսավորվածության և մգեցվածության աստիճանից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Книга:ФКТЭ|статья=Колорит фотоизображения|автор=Дыко, Л. П.
Կոգուլա (գյուղ, Վալյալա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոգուլաԿոգուլա (էստ․՝ Kogula), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Վալյալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 8 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Մեդիսոն ՄաքԼաֆլին

Մեդիսոն ՄաքԼաֆլին (անգլ.՝ Madison McLaughlin, նոյեմբերի 5, 1995(1995-11-05), Բաթոն Ռուժ, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի։ Հայտնի է Քրիսի Չեմբերս դերով the CW հեռուստաալիքի «Գերբնական» և Անաբեթ «Անի» Լիսբոն դերով CBS հեռուստաալիքի «Մենտալիստը» հեռուստասերիալներում։


== Անձնական կյանք ==
ՄաքԼաֆլինը ծնվել է Լուիզիանա նահանգի Բաթոն Ռուժ քաղաքում։ Նա ունի երեք քույր՝ Մարիսան, Մալորին և Մարինը։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մեդիսոն ՄաքԼաֆլինը Internet Movie Database կայքում
Նիկոլաևկա (գյուղ, Պարտիզանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիկոլաևկաՆիկոլաևկա (ռուս.՝ Николаевка), գյուղ Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Պարտիզանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4250 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
1094

1094 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երկուշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1094 թվականն է, 
XI դարի 94-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Բյուսի լե Պիեռպոն

Բյուսի լե Պիեռպոն (ֆր.՝ Bucy-lès-Pierrepont), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Գինիկուր կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Լան շրջանի կոմունա։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02133։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 416 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ աշխատունակ տարիքի 253 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 178-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 75-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 70,4 %, 1999 թվականին եղել է 68,4 %)։ 178 աշխատունակ բնակիչներից 155-ը աշխատում էին (87 տղամարդ և 68 կին), անաշխատանք էին 23-ը (6 տղամարդ և 17 կին)։ 75 անգործունակ մարդկանցից 25-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 16-ը՝ թոշակառու, 34-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Բյուսի լե Պիեռպոն (ֆր.)
Դուզդաղ

Դուզդաղ, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Արսիանի լեռնաշղթայում, Կուր և Օլթի գետերի ջրբաժան գծի վրա, Արտանուջ քաղաքից մոտ 30-31 կմ արևելք։ Կովկասի 5 վերստանոց քարտեզում նշանակված է Դյուզլագ տառադարձությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆուենտե Պալմերա (քաղաք)

Ֆուենտե Պալմերա (իսպ.՝  Fuente Palmera), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Կորդովա պրովինցիայի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Անդալուսիա ինքնավար համայնքի մեջ։ Համայնքը մտնում է Վալիե-Մեդիո-դել-Գվադալկիվիր շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 76 կմ2։ Բնակչությունը՝ 10865 (2010 թվականին)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 45 կմ։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը Archived 2008-03-03 at the Wayback Machine.
Fuente Palmera
Danza de los locos y el Oso
Blog A Grandes Rasgos
Մառյամյաե

Մառյամյաե (էստ․՝ Marjamäe), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Տառվաստու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 16 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ֆեեռ

Ֆեեռ (ֆր.՝  Feuillères), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում:
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 146 մարդ, բնակչության խտությունը` 24.79 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.89 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 130 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 40 կմ արևելք:


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 88 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 73-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 15: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 83,0 %: 73 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 69 անձ (35 տղամարդ և 34 կին): Գործազուրկ են եղել 4 անձ (1 տղամարդ և 3 կին): 15 անաշխատունակներից 0-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 12-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ազնագուլովո (այլ կիրառումներ)

Ազնագուլովո, կարող է վերաբերել՝

Ազնագուլովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի կազմում։
Ազնագուլովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի կազմում։
Նիլ Մարշալլ (ռեժիսոր)

Նիլ Մարշալլ (անգլ.՝  Neil Marshall, մայիսի 25, 1970(1970-05-25), Նյուքասլ-ափոն-Թայն, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի կինոռեժիսոր և սցենարիստ։ Նրա առավել հայտնի ֆիլմերից է «Զինվորական շներ» և «Վայրէջք» սարսափ ֆիլմերը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1970 թվականի մայիսի 25-ին Նյուքասլ-ապոն-Թայն, Մեծ Բրիտանիա։ Նա կինոռեժիսոր որոշել էր դառնալ 11 տարեկանում, երբ դիտել էր «Ինդիանա Ջոնս։ Կորուսյալ տապանը որոնելիս» (1981): Ավելի ուշ նա ֆոտոխցիկով նկարահանեց փոքրիկ ֆիլմ («Super 8 mm») և տեղադրեց համացանցում։ 1989 թ. ընդունվել է Հյուսիսամրիկյան Polytechnic College (ներկայումս Նորդումբրիայի համալսարան)։ Հետագա տարիներին աշխատել է որպես քաղաքացիական խմբագիր տարբեր ստուդիայում։ 1995-ին Մարշալը` որպես սցենարիստ, գրել է Բիչա Նալուրիի «Սպանել ժամանակին» ֆիլմը (1998):
Մարշալլի առաջին մրցանակը ստացել է ցածր բյուջե ունեցող սարսափ ֆիլմի` «Զինվորական շներ» համար (2002), այնուհետև 2002 թ. արժանացել է Բրյուսելի կինոփառատոնի «Ոսկե ագռավ» և «Պեգասուս» մրցանակների, ինչպես նաև նույն տարվա լավագույն DVD հրատարակության Սատուրն մրցանակին։ Նրա հաջորդ ֆիլմն էր «Դատաստանի օրը», որտեղ ներկայացված էր ֆանտազիայի սարսափազդու գործողությունները, այդ նույն ֆիլմի սցենարիստը նույնպես Մարշալլ Նիլն էր։
Նիլ Մարշալի երկրորդ ֆիլմը` «Ծագումը» (2005), նույնպես ստացել է մի շարք հեղինակավոր մրցանակներ, այդ թվում `« Սատուրն »անվանակարգում լավագույն սարսափ ֆիլմ։ Ազատվելուց հետո Նիլ Մարշալլը նկարահանել է կինոքննադատների կողմից կինոգործիչների Splat փաթեթը, որը վերածվեց գոյություն չունեցող սարսափ ֆիլմերի շարքի ։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմեր ===


=== Հեռուստասերիալ ===


== Արտաքին հղումներ ==
IMDB
«Centurion» Film Page


== Ծանոթագրություններ ==
Դիոնիզաս Պոշկա

Դիոնիզաս Պոշկա (լիտ.՝ Dionizas Poška, լեհ.՝ Dionizy Paszkiewicz, հոկտեմբեր 1764, Lėlaičiai, Šerkšnėnai Eldership, Mažeikiai District Municipality, Լիտվա - մայիսի 12, 1830(1830-05-12), Bardžiai, Bijotai Eldership, Šilalė District Municipality, Լիտվա), լիտվացի բանաստեղծ, ազգագրագետ, բառարանագիր, հավաքորդ։


== Կենսագրությունն ==
 
Ծնվել է 1764 թվականին փոքրիկ ազնվական ընտանիքում։ Նա սովորել է Կրոժաիում (Կրաժյայ) ճիզվիտյան կոլեգիայում (գողություն)։ Ծառայել է դատարանում Ռոսիենիում (Ռասեյնյայ)։ Գնելով կալվածք՝ 1790 թվականից մինչև կյանքի վերջը ապրել է այնտեղ։
Նա կապեր է ունեցել հայտնի պատմաբանների, հնությունների սիրողների և կոլեկցիոներներ Իոահիմ Լելելեվելի, Ի. Լոբոյկոյի, Ն. Ռումյանցևի հետ։


== Բաուբլիս ==
Ուսումնասիրել է լիտվական ժողովրդի պատմությունն ու ազգագրությունը, իրականացրել կուրգանների և գերեզմանների պեղումներ, հավաքել հնություններ՝ հնագույն գրքեր, մետաղադրամներ, զենք, հնագիտական գտածոներ։ Երկու հսկայական կաղնու ծառաբները կտրելուց հետո, տարեկան օղակների թվով, որոնք կոչվում են «Բաուբլայ» (հոգնակի թիվ, եզակին՝ Բաուբլիս) անունով, դրանցում կառուցել է հնությունների թանգարանի նմանություն (1812)։ Բիյոտայ (Bijotai)  գյուղում Բաուբլիսները համարվում են առաջին թանգարանը Լիտվայում։ 1962 թվականից «Բաուբլայը»՝ Շյաուլյայի «Աուշրոս» («Aušros» muziejus) թանգարանի մասնաճյուղն է։ 1969 թվականին հայտարարվել են հանրապետական նշանակության պատմության հուշարձաններ։


== Ստեղծագործություն ==
Լեհերենով և լիտվերենով գրել է դիդակտիկ և երգիծական բանաստեղծություններ, օդաներ, էլեգիաներ, պանեգիրիկներ, էպիգրամներ։ Գրեթե ոչինչ չի հրապարակել։ Հիմնական բանաստեղծական ստեղծագործությունն է՝ «Ժեմայթիի և Լիտվայի մարդիկ» («Mužikas Žemaičių ir Lietuvos», հրատարակվել է 1886 թվականին)։ Օդան, որը գրված է Ալեքսանդրյան ոտանավորով, մոտ է պոեմին (հաճախ կոչվում է պոեմ), փառաբանում է գյուղացիական աշխատանքը և ծաղրում է որպես կալվածատերերի կարեկցանքը ճորտերի նկատմամբ։
Լեհերենով հրատարակել է մի շարք հոդվածներ պատմության և Ժեմայթիայի ազգագրության վերաբերյալ։ Կազմել է լեհերեն-լատիներեն-լիտվերեն բառարան։


== Երկեր ==
Raštai. Vilnius. 1959.


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականությունն ==
История литовской литературы. Вильнюс: Vaga, 1977. С. 62—64.


== Արտաքին հղումներ ==
Poška, Dionizas
Baubliai (անգլ.)
Baubliai (լիտ.)
.bo

.bo, Բոլիվիայի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .bo whois տեղեկություն
Կազանսկայա (Կրասնոդարի երկրամաս)

Կազանսկայա (ռուս.` Казанская), ստանիցա  Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Կավկազսկի շրջանում, շրջկենտրոն Կրոպոտկին քաղաքից 8 կմ դեպի արևմուտք, Կուբան գետի աջ ափին։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 121 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
Համաձայն 2010 թվականի տվյալների, ստանիցան ուներ 10991 բնակիչ, հիմնականում ռուսներ և հայեր։


== Տնտեսությունը ==
Բնակիչներն զբաղվում են հացահատիկի, շաքարի ճակնդեղի, արևածաղկի մշակությամբ, անասնապահությամբ և թռչնաբուծությամբ։
Ստանիցայում առկա են միջնակարգ դպրոց, մանկապարտեզ, ակումբ և հիվանդանոց։


== Պատմությունը ==
Հիմնադրվել է 1802 թվականին։ Հայերը եկել են Ախալքալաքից և այլ վայրերից` 1940 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեինոս դե Կամպոս

Սեինոս դե Կամպոս (իսպ.՝ Ceinos de Campos), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալիադոլիդ պրովինցիայում Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար մարզում։ Տարածքը կազմում է 36,10 կմ2։ Բնակչությունը՝ 267 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 58 կմ հեռավորության վրա։


== Պատկերասրահ ==

		


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Կներսայմ

Կներսայմ (ֆր.՝ Knœrsheim), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 196 մարդ, բնակչության խտությունը` 83.05 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.36 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 380 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 24 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 132 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 105-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 27։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,5 %։ 105 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 103 անձ (54 տղամարդ և 49 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (0 տղամարդ և 2 կին)։ 27 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Տղամարդիկ (այլ կիրառումներ)

Տղամարդիկ, կարող է վերաբերել՝

Տղամարդիկ, արձանախումբ, գտնվում է Երևանի կենտրոնում՝ Ստեփան Զորյան փողոցում, Մարտիրոս Սարյանի հուշարձանի հետնամասում
Տղամարդիկ, «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի նկարահանած 1972 թվականի ֆիլմ
Թուրքիայի աշխարհագրական շրջաններ

Թուրքիայի աշխարհագրական շրջաններ (թուրքերեն՝ Türkiye'nin coğrafi bölgeleri), բաժանվում են 7 խմբերի (bölge)։ Դա արված է վիճակագրական հաշվարիների նպատակով և չի համարվում վարչական բաժանում։


== Շրջանների ցանկը ==


== Էգեյան տարածաշրջան (Ege Bölgesi) ==

Տարածաշրջանը ներառում է հետևյալ մարզերը՝

Աֆյոնքարահիսարի մարզ
Այդընի մարզ
Դենիզլիի մարզ
Իզմիրի մարզ
Քյութահյայի մարզ
Մանիսայի մարզ
Մուղլայի մարզ
Ուշաքի մարզ


== Սևծովյան տարածաշրջան (Karadeniz Bölgesi) ==

Տարածաշրջանը ներառում է հետևյալ մարզերը՝

Ամասիայի մարզ
Արդվինի մարզ
Բարթընի մարզ
Բայբուրթի մարզ
Բոլուի մարզ
Չորումի մարզ
Դյուզջեի մարզ
Գիրեսունի մարզ
Գյումյուշհանեի մարզ
Քարաբյուքի մարզ
Քասթամոնուի մարզ
Օրդուի մարզ
Ռիզեի մարզ
Սամսունի մարզ
Սինոփի մարզ
Թոքաթի մարզ
Տրապիզոնի մարզ
Զոնգուլդաքի մարզ


== Կենտրոնական Անատոլիա (İç Anadolu Bölgesi) ==

Տարածաշրջանը ներառում է հետևյալ մարզերը՝

Աքսարայի մարզ
Անկարայի մարզ
Չանքըրըի մարզ
Էսքիշեհիրի մարզ
Քարամանի մարզ
Կայսերիի մարզ
Քըրըքքալեի մարզ
Քըրշեհիրի մարզ
Քոնյայի մարզ
Նևշեհիրի մարզ
Նիղդեի մարզ
Սիվասի մարզ
Յոզգաթի մարզ


== Արևելյան Անատոլիա (Doğu Anadolu Bölgesi) ==

Տարածաշրջանը ներառում է հետևյալ մարզերը՝

Աղրըի մարզ
Արդահանի մարզ
Բինգյոլի մարզ
Բիթլիսի մարզ
Էլազըղի մարզ
Էրզինջանի մարզ
Էրզրումի մարզ
Հաքյարիի մարզ
Իգդիրի մարզ
Կարսի մարզ
Մալաթիայի մարզ
Մուշի մարզ
Թունջելիի մարզ
Վանի մարզ


== Մարմարածովյան տարածաշրջան (Marmara Bölgesi) ==

Տարածաշրջանը ներառում է հետևյալ մարզերը՝

Բալըքեսիրի մարզ
Բիլեջիքի մարզ
Բուրսայի մարզ
Չանաքքալեի մարզ
Էդիրնեի մարզ
Ստամբուլի մարզ
Քըրքլարելիի մարզ
Քոջայելիի մարզ
Սաքարյայի մարզ
Թեքիրդաղի մարզ
Յալովայի մարզ


== Միջերկրածովյան տարածաշրջան (Akdeniz Bölgesi) ==

Տարածաշրջանը ներառում է հետևյալ մարզերը՝

Ադանայի մարզ
Անթալիայի մարզ
Բուրդուրի մարզ
Հաթայի մարզ
Ըսփարթայի մարզ
Քահրամանմարաշի մարզ
Մերսինի մարզ
Օսմանիեի մարզ


== Հարավարևելյան Անատոլիա (Güneydoğu Anadolu Bölgesi) ==

Տարածաշրջանը ներառում է հետևյալ մարզերը՝

Ադըյամանի մարզ
Բաթմանի մարզ
Դիարբեքիրի մարզ
Գազիանթեփի մարզ
Քիլիսի մարզ
Մարդինի մարզ
Շանլըուրֆայի մարզ
Սիիրթի մարզ
Շըրնաքի մարզ


== Տես նաև ==
Թուրքիայի վարչական բաժանում
Թուրքիայի քաղաքներ
Թուրքիայի շրջաններ


== Ծանոթագրություններ ==
Սատանի ճուտ № 13

«Սատանայի ճուտ № 13» (ռուս.՝ «Чертёнок № 13»), 1982 թվականի խորհրդային տիկնիկային մուլտֆիլմ, որն ստեղծել է ռեժիսոր Նաթան Լերները։ Այն պատմում է փոքրիկ սատանայի արկածների մասին և նախորդ տարի թողարկված «Шиворот-навыворот» մուլտֆիլմի շարունակությունն է։

— Կինոգետ Նատալյա Վենժերը ռեժիսոր Նաթան Լերների արվեստի մասին հոդվածում


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմի սկզբում զգուշացվում է. «Ֆիլմի հեղինակները զգուշացնում են հանդիսատեսին, որ իրենք կատեգորիկ համաձայն չեն սատանաների մոտ ընդունված դպրոցական ծրագրի հետ»։
Սատանաների դպրոցում դասի թեման Սերն է։ Այն սատանաների մոտ նույնը չէ, ինչ մարդկանց մոտ։ Սատանաների մոտ սերը եսասիրությունն է և լիակատար, հարյուր տոկոսանոց արհամարհանքը մյուսների նկատմամբ։ № 13 սատանայի ճուտն այն հարցին, թե ում պետք է սիրի սատանան, տալիս է մի պատասխան, որը ոչ մի կերպ չի համապատասխանում դպրոցական ծրագրի սկզբունքին, որը կոչ է անում՝ «Սիրի՛ր քեզ, արհամարհի՛ր բոլորին և կյանքում քեզ սպասում է միայն հաջողություն»։


== Դերերը հնչյունավորել են ==
Տատյանա Զախավա – 13-րդ
Սվետլանա Տրավկինա – նորեկ
Վլադիմիր Բասով – ուսուցիչ
Սվետլանա Խառլապ – 44-րդ


== Ֆիլմի վրա աշխատել են ==
Սցենարի հեղինակ՝ Բորիս Լարին
Ռեժիսոր՝ Նաթան Լերներ
Բեմադրող նկարիչներ՝ Յուրի Իսայկին, Ելենա Զելենինա
Օպերատոր՝ Լև Ռևտով
Կոմպոզիտոր՝ Միխայիլ Մեերովիչ
Հնչյունային օպերատոր՝ Նելլի Կուդրինա
Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ՝ ՕԼգա Անաշկինա, Լյուդմիլա Աֆրինա
Տիկնիկները պատրաստել են՝ Գենադի Բոգաչյով, Մարգարիտա Բոգատսկայա, Նինա Պանտելեևա, Անատոլի Կուզնեցով, Ա. Դեգտյարև, Ա. Նոզդրին
Մոնտաժող՝ Լյուդմիլա Կոպտևա
Խմբագիր՝ Ալիսա Ֆեոդորոդի
Տնօրեն՝ Իգոր Գելաշվիլի


== Վերաթողարկում ==
Ռուսաստանում 1990-ական թվականների կեսերին Studio PRO Video թողարկել է «Սատանայի ճուտ № 13» մուլտֆիլմը VHS-ով խորհրդային լավագույն մուլտֆիլմերի հավաքածուում։ 1996 թվականին մուլտֆիլմը թողարկվել է VHS-ով «Видеовосток» ընկերության կողմից։
2000 թվականին «Мастер Тэйп» ընկերությունը «Союз Видео» ընկերության հետ համատեղ «Պետհեռուստառադիոֆոնդի» աջակցությամբ արտոնագրված VHS-պատճեններ Betacam SP ձայներիզով թողարկել է «Մանկական կինոթատրոն։ Քեռի Ֆեոդորը, շունն ու կատուն» (ռուս.՝ «Детский кинотеатр: Дядя Фёдор, пёс и кот») շարքը։ Բոլոր արտոնագրված VHS-ները թողարկվել են Hi-Fi Stereo ձայնով և PAL համակարգում։
2002 թվականին թողարկված «Twic Lyrec» ընկերությունը թողարկել է «Чертёнок № 13» և «Крошка Енот» DVD-հավաքածուներում։ Այն թողարկվել է DVD-ով նաև «13 պատմություն» (ռուս.՝ «13 историй») հավաքածուում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Սատանի ճուտ № 13» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Chertyonok N13»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Սատանի ճուտ 13» մուլտֆիլմը Prodigest.ru կայքում(չաշխատող հղում)
Վոլֆերթշվենդեն

Թյուրքհայմ (գերմ.՝ Wolfertschwenden), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում՝ Ներքին Ալգոյ շրջան։ Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական օկրուգին։ Բնակչությունը կազմում է 1861 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010)։ Զբաղեցնում է 14,26 կմ² մակերես։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 78 218։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Պարապրոկտիտ

Պարապրոկտիտ, ուղիղ աղիքը շրջապատող ճարպաշարակցական բջջանքի թարախային բորբոքում։ Հիմնական պատճառը ուղիղ աղիքի բակտերիային ֆլորայի թափանցումն է բջջանք (օրինակ՝ հետանցքի ճաքերի դեպքում)։ Բորբոքումը երբեմն սահմանափակվում է թարախակույտի առաջացմամբ, որոշ դեպքերում տարածվում է և բարդանում սեպսիսով։ Ախտանշաններն են ուղիղ աղիքի շրջանի սուր ցավերը, ջերմաստիճանի բարձրացումը, հետանցքի կամ հետույքի շրջանում ինֆիլտրատի առաջացումը։ Թարախակույտը կարող է պատռվել դեպի դուրս և առաջացնել խուղակ։ Հիվանդությունը կարող է դառնալ քրոնիկական՝ կրկնություններով։ Բուժումը․ անտիբիոտիկներ, հակաբորբոքային միջոցներ, թարախակույտի դեպքում՝ վիրաբուժական միջամտություն։
GoldSrc

GoldSrc կամ GoldSource (հայերեն՛ ՈսկեԱրբ կամ Ոսկե Աղբյուր), Valve-ի կողմից մշակված սեփական խաղային շարժիչ է։ Իր հիմքում GoldSrc-ը id Software-ի Quake շարժիչի խիստ փոփոխված տարբերակն է։ Այն ի սկզբանե իր դեբյուտը կատարեց 1998-ին Half-Life-ով և կարող էր հզորացնել ապագա խաղերը, որոնք մշակվել են Valve-ի կողմից կամ նրա վերահսկողությամբ, ներառյալ Half-Life-ի ընդլայնումները, Day of Defeat-ը և Counter-Strike շարքի բազմաթիվ խաղեր։
GoldSrc-ին հաջորդեց Source engine-ը 2004 թվականին Half-Life: Source, Half-Life 2 և Counter-Strike: Source-ի թողարկումներով։ Այնուամենայնիվ, Valve-ը շարունակում է աջակցել շարժիչին պարբերական թարմացումներով։


== Պատմություն ==


=== Half-Life շարք ===
Half-Life-ը Valve-ի դեբյուտային տիտղոսն էր և առաջինը, ով օգտագործեց GoldSrc-ը։ Այն արժանացավ քննադատների գնահատանքի՝ շահելով տարվա ավելի քան հիսուն PC խաղ մրցանակներ։ Խաղին հաջորդեցին երկու ընդլայնումներ՝ Half-Life: Opposing Force և Half-Life: Blue Shift, որոնք երկուսն էլ աշխատում էին GoldSrc-ով և մշակվել էին Gearbox Software-ի կողմից։ Half-Life: Decay, Half-Life-ի ընդլայնման փաթեթը, որը թողարկվել է միայն PlayStation 2-ում, թողարկվել է 2001 թվականին Half-Life-ի դեբյուտի կողքին հարթակում։ Ի տարբերություն շարքի այլ խաղերի, այն երբեք պաշտոնական տարբերակ չի ստացել Windows-ի համար, սակայն խաղի ոչ պաշտոնական տարբերակը թողարկվել է անկախ մշակողների կողմից 2008 թվականին։ Half-Life. Decay-ը Half-Life շարքի վերջնական կրկնությունն էր, որը գործարկվում էր GoldSrc-ով, իսկ սերիայի բոլոր ապագա գրառումները օգտագործում էին Source և Source 2 շարժիչները։


=== Այլ Valve խաղեր ===
Valve-ը մշակել է մի քանի խաղեր՝ օգտագործելով GoldSrc շարժիչը, որոնցից շատերը հիմնված են եղել օգտագործողի կողմից կատարված բնօրինակ փոփոխությունների վրա։ Valve's Team Fortress Classic-ը, որը թողարկվել է 1999 թվականին, մշակվել է հիմնականում Quake mod Team Fortress-ի երկու մշակողների կողմից։ Counter-Strike-ը և Day of Defeat-ը ի սկզբանե նաև Half-Life փոփոխություններ էին, որոնց վրա Valve-ը գնեց իրավունքները և վերաթողարկեց որպես առանձին վերնագրեր։ Counter-Strike-ը վերածվեց իր սեփական շարքի՝ 2003 թվականին ճապոնական Counter-Strike Neo արկադային խաղի դեբյուտով և 2004 թվականին Valve-ի սեփական հաջորդականությամբ՝ Counter-Strike: Condition Zero, որոնք երկուսն էլ աշխատում են GoldSrc շարժիչով։ Թեև Valve-ի հետագա մասերը շարքում, որոնք սկսվում են Counter-Strike: Source-ով, փոխարենը օգտագործում են ավելի նոր Source շարժիչը, Counter-Strike Online-ը և Counter-Strike Nexon: Zombies-ը, որոնք Nexon-ի կողմից թողարկվել են համապատասխանաբար 2008 և 2014 թվականներին թողարկված երկու սփինոֆ վերնագրերը, որպես հիմք օգտագործում են GoldSrc-ը։


== Ծանոթագրություններ ==
Թայիրովի ամառանոց (Վանաձոր)

Թաիրովի ամառանոց, գտնվում է Վանաձոր քաղաքի Զաքարյան փողոցի. N 31 հասցեում։ Ընդգրկված է Վանաձորի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։


== Պատմություն ==
Թաիրովի ամառանոցը կառուցվել է 1895 թվականին և եղել է հայազգի մեծահարուստ գինեգործ Վասիլ Թայիրովի ամառանոցը։ Խորհրդային տարիներին եղել է Կիրովական քաղաքի «Հայաստան» առողջարանի մասնաշենք։ Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Թայիրովը եղել է «Вестник виноделия» ամսագրի հիմնադիրը (1892), 1905 թվականից՝ Ռուսաստանյան Կայսրության առաջին գինեգործական փորձնական կայանի պետ (Օդեսա), 1931 թվականից՝ Ուկրաինական ԽՍՀ խաղողագործության և գինեգործության ԳՀԻ տնօրեն, 1903 թվականից՝ Խաղողի և գինու միջազգային կազմակերպության փոխնախագահ։
1999 թվականին, Գուգարաց թեմի առաջնորդ Սեպուհ արքեպիսկոպոս Չուլջյանի ջանքերով, Թաիրովի ամառանոցը հիմնանորոգվել, վերակառուցվել է որպես Գուգարաց թեմի առաջնորդարան։ Եռահարկ շինության բարեկարգված շրջակայքում պահպանվել են տարբեր տեղերից բերված, առաջնորդարանի ցանկապատի շարվածքում ագուցված՝ 7 - 8-րդ դդ. խաչքարեր և 4-5-րդ դդ. քառակող մի կոթող։ Օժանդակ շինություններից մեկի վերակառուցմամբ հիմնվել է Սուրբ Սարգիս եկեղեցին։
Առաջնորդարանի բակում տեղադրված են 1959 թվականին կառուցված՝ երկրորդ աշխարհամարտի զոհվածներին նվիրված հուշաղբյուրը (վարպետ՝ Մեհրաբ), Շուշիի ազատագրմանը նվիրված թևավոր խաչքարը (վարպետ՝ Ս. Դանիելյան)։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Էդիկ Կարախանյան

Էդիկ Օնիկի Կարախանյան (ապրիլի 23, 1924(1924-04-23), Ղարաքիլիսա, Ալեքսանդրապոլի գավառ, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ՀՀ պետական և քաղաքական գործիչ։


== Կրթություն ==
1971-1981 թթ. - սովորել և ավարտել է Կիրովականի Վ. Տերյանի անվան թիվ 5 միջնակարգ դպրոցը։
1990 թ. - Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարանի Կիրովականի մասնաճյուղի մեխանիկա-մեքենաշինության ֆակուլտետը։


== Աշխատանքային գործունեությունը ==
1983 թ. - աշխատել է Կիրովականի հաստոցաշինական գործարանում որպես բանվոր։
1983-1985 թթ. - ծառայել է Խորհրդային բանակում։
1985-1989 թթ. - աշխատել է Կիրովականի գազի սպասարկման ծառայությունում։
1989-1997 թթ. - «Արենա» կոոպերատիվի հիմնադիր նախագահ։
1997-2000 թթ. - աշխատել է «Հայաստանի էլեկտրական ցանցեր» ՓԲԸ Վանաձորի մասնաճյուղի «Քիմիագործ» տեղամասում։
2002 թ. ընտրվել է Վանաձորի ավագանու անդամ։
2006 թվականից - «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության անդամ։
2007 թվականից - «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության «Գուգարք» տարածքային կազմակերպության խորհրդի նախագահ։
2009 թ. հուլիսի 13-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզպետի տեղակալ։
2011 թվականից - «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության քաղաքական խորհրդի անդամ։
2012 թ. առաջադրվել է Վանաձորի քաղաքապետի թեկնածու։
2012 թ. հուլիսի 27-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ ազատվել է Հայաստանի Լոռու մարզպետի տեղակալի պաշտոնից՝ իր դիմումի համաձայն։Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ։


== Պարգևներ ==
«Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության անվանական ոսկե կրծքանշան (2012)։


== Ծանոթագրություններ ==