armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
(1105) Ֆրագարիա

(1105) Ֆրագարիա (անգլ.՝ Fragaria), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1929 թվականի հունվարի 1-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,013964 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6995 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3284 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1911,2 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,188364 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,96° անկյուն։
Ֆրագարիա աստերոիդը պատկանում է Էոսի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 4400 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,99 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, որը համապատասխանում է Յուպիտերի հետ 7:3 ուղեծրային ռեզոնանսին, իսկ արտաքին սահմանը՝ 3,03, որը համապատասխանում է 9:4 ռեզոնանսին։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1105) Ֆրագարիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սերբիա և Չեռնոգորիա

Սերբիա և Չեռնոգորիա (սերբախորվաթերեն՝ Србија и Црна Гора, СЦГ), պաշտոնապես՝ Սերբիա և Չեռնոգորիայի պետական միություն (Државна Заједница Србија и Црна Гора), նախկին պետություն Հարավարևելյան Եվրոպայում, Բալկանյան թերակղզու կենտրոնական հատվածում՝ ստեղծված Հարավսլավիայի բաժանումից մնացած 2 պետություններից։ 1992 թվականին Սերբիան և Չեռնոգորիան միասին հիմնեցին Հարավսլավիայի Միութենական Հանրապետությունը (ՀՄՀ կամ Հարավսլավիայի ՄՀ, Савезна Република Југославија): Միությունն այսպես կոչվեց մինչև 2003 թվականը, երբ այն վերանվանվեց Սերբիա և Չեռնոգորիայի պետական միություն։
ՀՖՀ-ն ձգտում էր ճանաչվել Հարավսլավիայի Սոցիալիստական Ֆեդերատիվ Հանրապետության միակ իրավահաջորդ, բայց այս պնդումները մերժվեցին մնացած նախկին պետությունների կողմից։ ՄԱԿ-ը նույնպես մերժեց նրանց դիմումը շարունակել նախկին պետության անդամակցությունը։ Ի վերջո, 2000 թվականին, երբ Սլոբոդան Միլոշևիչը հրաժարական տվեց դաշնային միության նախագահի պաշտոնից, երկիրը չեղյալ հայտարարեց նախկին դիմումները և ընդունեց ընդհանուր իրավահաջորդության մասին կարծիքը։ Ապա՝ հոկտեմբերի 27-ին այն նորից դիմեց ՄԱԿ-ի անդամակցության համար, և վերջինս ընդունվեց նոյեմբերի 1-ին։
ՀՖՀ-ն սկզբից կառավարվում էր Սլոբոդան Միլոշևիչի կողմից՝ սկզբից որպես Սերբիայի նախագահ (1989-1997), ապա որպես Հարավսլավիայի նախագահ (1997-2000)։ Միլոշեվիչը ներդրեց և պարտադրեց մի քանի ֆեդերատիվ նախագահների ու վարչապետների հեռացումը։ Այնուամենայնիվ, Չեռնոգորիայի կառավարությունը, որը ի սկզբանե Միլոշեվիչի եռանդուն կողմնակիցներից էր, սկսեց աստիճանաբար հեռվանալ նրա քաղաքականությունից։ Սա իր գագաթնակետին հասավ 1996 թվականի իշխանափոխության ժամանակ, երբ իր նախկին դաշնակից Միլո Ջուկանովիչը փոխեց իր վարած քաղաքականությունը, դարձավ Չեռնոգորիայի իշխող կուսակցության առաջնորդ և հետագայում նաև հեռացրեց Չեռնոգորիայի նախկին առաջնորդ Մոմիր Բուլատովիչին, ով հավատարիմ էր մնացել Միլոշեվիչի կառավարությանը։ Բուլատովիչին այդ ժամանակ Բելգրադում կենտրոնական դիրքեր տրվեցին, իսկ Ջուկանովիչը շարունակեց կառավարել Չեռնոգորիան՝ ավելի մեկուսացնելով այն Սերբիայից։ Այսպես 1996-ից 2006 թվականներին Սերբիան և Չեռնոգորիան միայն անվանապես էին 1 երկիր, իսկ կառավարումը բոլոր մակարդակներում յուրաքանչյուր երկիրն իրականացնում էր առանձին՝ մյուսից անկախ։
Փխրուն միությունը՝ Սերբիա և Չեռնոգորիան միավորված էր միայն որոշ բնագավառներում, ինչպիսին էր օրինակ՝ պաշտպանությունը։ Դաշնային հանրապետության օրոք երկու երկրները առանձին էին գործում՝ իրագործելով տարբեր տնտեսական քաղաքականություններ։ Անգամ ազգային արժույթը տարբեր էր (եվրոն միակ օրինական վճարելու միջոցն էր Չեռնոգորիայում)։ 2006 թվականի մայիսի 21-ին անցկացվեց Չեռնոգորիայի անկախության մասին հանրաքվե, որում ընտրողների 55.5%-ը քվեարկեց Չեռնոգորիայի անկախության համար։ Պետական միությունը լուծարվեց, երբ 2006 թվականի հունիսի 3-ին Չեռնոգորիան ֆորմալ հայտարարություն արեց իր անկախության համար, իսկ հունիսի 5-ին Սերբիան իր հերթին հայտարարեց իր անկախության մասին։ Լուծարումից հետո Սերբիան դարձավ միության իրավահաջորդը, իսկ Չեռնոգորիան նորից դիմեց միջազգային կազմակերպություններ անդամակցության համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սերբիա և Չեռնոգորիան BBC.com-ում
Անաստասիա Ցվետաևա (այլ կիրառումներ)

Անաստասիա Ցվետաևա, կարող է վերաբերել՝

Անաստասիա Ցվետաևա, ռուս գրող, պրոֆեսոր Իվան Ցվետաևի դուստրը, Մարինա Ցվետաևայի կրտսեր քույրը,
Անաստասիա Ցվետաևա, ռուս դերասանուհի, ռեժիսոր, պրոդյուսեր, դիզայներ և լրագրող։
Կոլոմնայի շրջան

Կոլոմնայի շրջան (ռուս.՝ Коломенский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվայի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կոլոմնա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1091 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 41067 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 37,64 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Վոլֆի մրցանակ

Վոլֆի մրցանակ, տրվում է Իսրայելում 1978 թվականից՝ Վոլֆի հիմնադրամի կողմից (The Wolf Foundation): Մրցանակը շնորհվում է ամեն տարի գյուղատնտեսության, քիմիայի, մաթեմատիկայի, բժշկության, ֆիզիկայի և արվեստի գիտական ոլորտի գիտնականներին։ Բարձր հեղինակություն ունի և հաճախ համարվում է Նոբելյան մրցանակից հետո երկրորդ ամենահեղինակավոր մրցանակը (բժշկության մեջ Լասկերի մրցանակից հետո)։ Վոլֆի մրցանակի հաղթողներից շատերը հետագայում արժանացան Նոբելյան մրցանակի։


== Մրցանակի մասին ==
Ստեղծվել է 1976 թվականին գյուտարար, դիվանագետ և բարերար Ռիկարդո Վոլֆի (1887-1981) և նրա կնոջ՝ Ֆրանցիսկո Սվանկան-Վոլֆի կողմից (1900-1981)` մարդկության մեջ գիտության և արվեստի խթանման նպատակով։ Ռիկարդո Վոլֆը ծնվել է Հաննովեր քաղաքում (Գերմանիա), Առաջին համաշխարհային պատերազմը սկսվելուց անմիջապես առաջ, նա արտագաղթեց Կուբա։ 1971 թվականից ի վեր Իսրայելում Կուբայի դեսպանն էր, 1973 թվականին դիվանագիտական հարաբերությունների փլուզումից հետո, նա մնաց Իսրայելում մինչև իր կյանքի վերջը։ Արվեստի բնագավառում մրցանակը շնորհվում է անհատական արվեստի ռոտացիայի կանոնների համաձայն։ Ռոտացիան կատարվում է հետևյալ կարգով` նկարչություն, երաժշտություն, ճարտարապետություն, քանդակագործություն։
Մրցանակը ներառում է դիպլոմ և 100,000 ԱՄՆ դոլար գումար։
Յուրաքանչյուր մարզում հաղթողների ընտրությունը կատարվում է միջազգային հանձնաժողովի երեք փորձագետների կողմից։ Հանձնաժողովի նոր կազմ է ձևավորվում ամեն տարի։ Հիմնադրամը շահույթ չհետապնդող մասնավոր կազմակերպության կարգավիճակ ունի։ Խորհրդի և հանձնաժողովների անդամները իրենց պարտականությունները կատարում են կամավոր հիմունքներով։ 1975 թվականին Քնեսեթը հաստատել է հատուկ «Վոլֆի հիմնադրամի մասին օրենք»-ը։
Վոլֆի մրցանակը հանդիսանում է ոչ պետական պարգևներից մեկը, որն ընդգրկում է գիտական մի քանի ոլորտներ։


== Դափնեկիրներ ==
Ընդհանուր առմամբ կան 329 դափնեկիրներ, որոնցից կեսից ավելին ԱՄՆ-ից են։

Վոլֆի մրցանակի դափնեկիրներ (մաթեմատիկա)
Վոլֆի մրցանակի դափնեկիրներ (արվեստ)
Վոլֆի մրցանակի դափնեկիրներ (քիմիա)
Վոլֆի մրցանակի դափնեկիրներ (ֆիզիկա)
Վոլֆի մրցանակի դափնեկիրներ (բժշկություն)
Վոլֆի մրցանակի դափնեկիրներ (գյուղատնտեսություն)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт Фонда Вольфа
Смолицкий В. Вознаграждённое упрямство. Знание—сила, № 1 (2013), стр. 55—58.
 Премия Вольфа՝ հոդվածը Հրեական էլեկտրոնային հանրագիտարանում
Տամուրեխո

Տամուրեխո (իսպ.՝ Tamurejo), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Բադախոս պրովինցիայում (Էստրեմադուրա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը մտնում է Լա Սիբերիա շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը կազմում է 30 կմ2։ Բնակչությունը 258 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 203 կմ հեռավորության վրա։


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Web de Tamurejo
Web de Tamurejo
Tamurejo, por la Diputación de Badajoz
Tamurejo.Net Archived 2009-07-15 at the Wayback Machine.
Լևոնբերդ

Լևոնբերդ (Լևոնաբերդ, Լևոնիա, Լևոնի բերդ, Լևոնկլա, Լմբերթ, Կատարյաց ամրոց, Ղալա դարեսի, Ղարա տերեսի, Շահմիրուն գալե), բերդ Լեռնային Կիլիկիայում, Վահկա բերդից 12 կմ հարավ–արևմուտք, Կուլելի դաղ լեռան վրա։


== Պատմություն ==
Կառուցվել է 1272 թվականին Լևոն Գ թագավորի հրամանով, միջնադարյան Խորձորի տարանցիկ ճանապարհը պաշտպանելու նպատակով։
Լևոնբերդի մոտ Խորձորում էին գտնվում գրչության և մշակույթի կենտրոններ Խորին և Փերճեր անապատները։ Լևոնբերդումում կային Սուրբ Վասիլ և Սուրբ Հովհաննես անունով եկեղեցիներ։
Կիլիկիայի հայկական պետության անկումից հետո (1375) Լեռնային Կիլիկիայի ամրոցները մնացել էին այնտեղ գոյատևած ավագանու ժառանգորդների ձեռքը։ 16-րդ դարում Լևոնբերդը պատկանում էր Սսի Մայսենց իշխանական տոհմին, որոնց նախնիները 12-րդ դարի վերջերին Լևոն Բ թագավորի մոտ ծառայության մտած խաչակիր ասպետներն էին, որոնք աստիճանաբար հայացան։
Լևոնբերդը 18-րդ դարում Սսի կաթողիկոսների ամառանոցն էր։ Մինչև 1915 թվականը բերդի ստորոտում գտնվող Կալեդերե գյուղն ուներ 50 տուն հայ բնակչություն։ Գյուղում կային բազմաթիվ մրգատու ծառեր, հատկապես ընկուզենիներ և խաղողի այգիներ։ 1878 թվականին Սսի Կոզանօղլու բռնապետների բնաջնջումից հետո Կալեդերեի ունևորների մեծ մասը բնակություն հաստատեց Սսում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ալիշան Ղ․, Սիսուան, Վնտ․, 1885։
Սմբատ Սպարապետ, Տարեգիրք, Վնտ․, 1956։
Այուդ

Այուդ (IPA-ro|aˈjud|-|Ro-Aiud.ogg; լատ.՝ Brucla, հունգ.՝ Nagyenyed, Hungarian pronunciation: convertIPA-hu|’|n|a|gy|e|ny|e|d; գերմ.՝ Straßburg am Mieresch), քաղաք և նույնանուն համայնքի կենտրոն Ռումինիայում՝ Տրանսիլվանիա երկրամասի Ալբա շրջանում, երկրի մայրաքաղաք Բուխարեստից 278, շրջկենտրոնից՝ Ալբա Յուլիա քաղաքից 28, Կլուժ-Նապոկայից 52 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Քաղաքի բնակչությունը 2002 թվականի տվյալներով եղել է 28.934, 2009 թվականին՝ 26 119, 2011 թվականին՝ 22 495, 2016 թվականին՝ 26.296 (ըստ արական և իգական սեռերի՝ համապատասխանաբար 12.900 և 13.396): Քաղաքում զարգացած են սննդի, շինանյութերի արդյունաբերությունը, մետաղագործությունը, ածխահանությունը, հագուստեղենի արտադրությունը։  


== Ժողովրդագրություն ==
Քաղաքի բնակչության ազգային կազմը ըստ 2002 թվականին անցկացված մարդահամարի տվյալների .


== Կլիմա ==
Այուդն ունի մայրցամաքային խոնավ կլիմա (Köppen climate classification-ի դասակարգմամբ՝ Cfb): 


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Buza M., Mărculeț I., Pretabilitatea reliefului din Culoarul Mureșului în amenajarea drumului roman în sectorul Aiud – Războieni-Cetate, Comunicări științifice, Vol. VII, Mediaș, 2008
Stoica L., Stoica Gh., Popa Gabriela, Castele și cetăți din Transilvania: Județul Alba, Cluj-Napoca, 2009. ISBN 978-973-0-06143-3
Mărculeț I., Mărculeț Cătălina, Structura etnică a populației orașului Aiud în secolul XX, Comunicări științifice, Vol. I, Mediaș, 2003
Mărculeț I., Mărculeț Cătălina, Districtul protopopesc greco-catolic Aiud (1879-1940). Studiu demografic, Deșteptarea Credinței, nr. 8 (173), Dej, 2004
Mărculeț I., Mărculeț Cătălina, Riscul geomorfologic și riscul climatic în Culoarul Aiud – Sebeș, Analele Asociației Profesionale a Geografilor din România, vol. I, nr. 1., 2010 [1]
Ștefănescu, Iulia; Mărginean, Ramona; Codrea, Vl., Muzeul de științele naturii, Aiud - cel mai vechi din România, Terra magazin, Nr. 5 (125), București, 2008


== Արտաքին հղումներ ==
Այուդի համայնքապետարան
Pagina primăriei din Aiud
Statutul municipiului Aiud Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Repertoriul așezărilor rurale din Dacia romană
Հանիկասե

Հանիկասե (էստ․՝ Hanikase), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Օռավա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 74 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Զոյա Բելայա

Զոյա Ալեքսանդրովնա Բելայա (ռուս.՝ Зоя Александровна Белая, մայիսի 18, 1924(1924-05-18), Hlusk, Բելառուս - նոյեմբերի 19, 1992(1992-11-19), Մոսկվա, Ռուսաստան), Մոսկվայի  օպերետի թատրոնի ռուս խորհրդային արտիստ,  կինոդերասանուհի։ ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1964 թ.):


== Կենսագրություն ==
1943-1944 թվականներին  Մոսկվայի Պ. Ի. Չայկովսկու անվան պետական կոնսերվատորիային կից ակադեմիական  երաժշտական ուսումնարանում սովորել է վոկալ։ Մոսկվայի  օպերետի թատրոնին կից ստուդիայի շրջանավարտ է։  1947-1973 թվականներին հանդես է եկել այդ թատրոնի բեմում։ Խորհրդային վոկալի մի շարք պարտիաներ գրվել են հատուկ նրա հզոր արտահայտիչ ձայնի համար։ Արտիստուհու  վառ դրամատիկական  եռանդը համատեղվում է նրա բարձր կատարողական վարպետության հետ։
Նկարահանվել է ֆիլմերում, հադես է եկել համերգներով, աշխատել է ռադիոյում։  Մահացել է 68 տարեկան հասակում ինֆարկտից։


== Թատերական  դերեր ==
Լիզա  Մուրոմսկայա (Իոսիֆ Կովների «Ակուլինա» )
Ստելլա և Կլեմենտինա  (Իսահակ Դունաևսկու«Ազատ քամի»)
Իրինա (Իսահակ Դունաևսկու «Ծաղրածուի որդին»)
Լարիսա (Իսահակ Դունաևսկու «Սպիտակ ակացիա»)
Նինոն (Իմրե Կալմանի «Մոնմարտրի մանուշակը»)
Քսենիա  (Յուրի Միլյուտինի  «Կանացի  իրարանցում»)
Մաշա, Նինա (Կոնստանտին Լիստովի «Երազողները», «Սևաստոպոլյան վալս»)
Դենիզա (Ֆլորիմոն Էրվեի «Օրիորդ  Նիտուշ»)
Յարինկա (Բորիս Ալեքսանդրովի «Հարսանիք  Մալինովկայում»)
Ստելլա (Ռաուֆ Հաջիևի «Ռոմեոն իմ հարևանն է»)
Ստեպանիդա (Տիխոն Խրեննիկովի «Հարյուր սատանաներ և մեկ աղջիկ»)


== Ֆիլմագրության  ընտրանի ==
1959 թ.՝ Կոմպոզիտոր Իրմե Կալման (ֆիլմ-ներկայացում)
1962 թ.՝ Կոմպոզիտոր Իսահակ  Դունաևսկի (ֆիլմ-ներկայացում)   Ստելլա / «Ազատ քամի»
1962 թ.՝ Կոմպոզիտոր Ֆերենց Լեգար  (ֆիլմ-ներկայացում)
1968 թ.՝ Ձեզ սպասում են օպերետի հերոսները, Ագրաֆենա
1974 թ.՝  Սերգեյ Մարտինսոնի բենեֆիսը  (ֆիլմ-ներկայացում)
1978 թ.՝  «Դուենիա»,  Ֆրասկիտա, սպասուհի Լեոնորա
1979 թ.՝  Առավոտյան շրջայց, Ռաիսա Պավլովնա
1980 թ.՝ Խնայատուփ,  էպիզոդ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Зоя Александровна Белая
Ավգուստա Շմիդտ

Ավգուստա Շմիդտ (օգոստոսի 3, 1833(1833-08-03), Վրոցլավ, Սիլեզիա, Պրուսիայի թագավորություն - հունիսի 10, 1902(1902-06-10), Լայպցիգ, Սաքսոնիայի թագավորություն, Գերմանական ռայխ), գերմանացի մանկավարժ, ֆեմինիստ, լրագրող և հասարակական գործիչ, Գերմանիայում կանանց շարժման ջատագով և առաջնորդ։


== Կենսագրություն ==
Ավգուստա Շմիդտը ծնվել է 1833 թվականի օգոստոսի 3-ին, Բրեսլաու քաղաքում։ Եղել է Պրուսական հրետանու լեյտենանտ Ֆրիդրիխ Շմիդտի դուստրը, 1842 թվականին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Պոզնան, որտեղ 1848-1850 թվականներին սովորել է ուսուցչական դպրոցում։ 1850-1855 թվականներին եղել է տնային ուսուցիչ լեհական ընտանիքում և աշխատել Վերին Ռիբնիկի մասնավոր դպրոցում։ 1855-1860 թվականներին դասավանդել է Բրեսլաուի Մարիա Մագդալենայի քաղաքային դպրոցում, իսկ 1861 թվականին տեղափոխվեց Լայպցիգ, որտեղ աշխատում էր որպես ուսուցիչ կանանց մասնավոր դպրոցում։ 1862 թվականից գրականություն և գեղագիտություն է դասավանդել Օտիլիա ֆոն Շտեյբերի կանանց ուսուցիչական սեմինարիայում, նրա աշակերտուհիներից է եղել Կլարա Ցետկինը։
Լուիզա Օտտո-Պետերսի հետ միասին 1865 թվականին հիմնադրել և ղեկավարել է Գերմանիայի կանանց համընդհանուր միությունը, պայքարելով կանանց աշխատանքի ոլորտը ընդլայնելու համար։ 1869 թվականին նա դարձավ գերմանացի ուսուցիչուհիների և մանկավարժների ասոցիացիայի հիմնադիրը։ Օտտո-Պիտեր Շմիդտի մահից հետո 1896 թվականից նա միայնակ ղեկավարեց միությունը։ 1894 թվականից մինչև 1900 թվականը Շմիդտը եղել է  Գերմանացի կանանց լիգայի ներկայացուցիչը։ 1890 թվականին Էլեն Լանգեի հետ միասին նա ստեղծեց գերմանացի ուսուցչուհիների համընդհանուր միություն։ Մահից երկու տարի առաջ Ավգուստա Շմիդտը թողել է աշխատանքը։
Շմիդտը ժամանակի մամուլում շատ հոդվածներ է գրել աշխատանքի  տարբեր ոլորտներում, դպրոցում և ընտանիքում կանանց  ունեցած դերակատարության մասին։
2003 թվականին 14 մետր երկարությամբ հուշատախտակ է փակցվել Լայպցիգի Լորցինգստրաշե 5 տան պատին, որում Շմիդտն ապրել է 1863-1864 թվականներին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Auguste Schmidt»։ Brief biography։ University of Leipzig։ Արխիվացված է օրիգինալից 2007-09-18-ին։ Վերցված է 2008-01-15 (German)
«Auguste Schmidt»։ LeMo-  Timeline of her life at the Live Online Virtual Museum։ Deutsches Historiches Museum։ Արխիվացված է օրիգինալից հունվարի 14, 2008-ին։ Վերցված է 2008-01-15   (In German) (Translation) Accessed January 2008
Մոլեդ

Մոլեդ (ֆր.՝ Molèdes), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 99 մարդ, բնակչության խտությունը` 4.42 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 22.38 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 410 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 60 կմ հարավ, Օրիյակ քաղաքից` 65 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 49 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 28-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 21։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 57,1 %։ 28 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 28 անձ (17 տղամարդ և 11 կին)։ Գործազուրկ են եղել 0 անձ (0 տղամարդ և 0 կին)։ 21 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կանտալ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ջոն Դեսմոնդ Բեռնալ

Ջոն Դեսմոնդ Բեռնալ (անգլ.՝ John Desmond Bernal, մայիսի 10, 1901(1901-05-10)[…], Nenagh, Մանսթեր, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - սեպտեմբերի 15, 1971(1971-09-15)[…], Քամդեն Թաուն, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի ֆիզիկոս, հասարակական գործիչ։ Եղել է մի շարք երկրների գիտությունների ակադեմիաների, այդ թվում ԽՍՀՄ ԳԱ արտասահմանյան անդամ (1958), Լոնդոնի համալսարանի պրոֆեսոր՝ 1937 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Քեմբրիջի համալսարանը։ 1939-1942 թվականներին աշխատել է հակաօդային պաշտպանության բնագավառում։ 1942-1945 թվականներին՝ միացյալ օպերացիաների շտաբի գիտական խորհրդատու։ Եղել է խաղաղության համաշխարհային խորհրդի նախագահության կատարող նախագահ (1959-1965), բյուրեղագետների միջազգային միության նախագահ (1963-66), գիտական աշխատողների համաշխարհային դաշնության փոխնախագահ։
Գիտական աշխատությունները վերաբերում են բյուրեղագիտությանը։ Ուսումնասիրել է գրաֆիտի, մետաղների, ջրերի, հորմոնների, վիտամինների, շինարարական նյութերի կառուցվածքը։ «Գիտության սոցիալական ֆունկցիան» (1938) և այլ աշխատություններում բացահայտել է գիտության փիլիսոփայական և հասարակական նշանակությունը, վերլուծել գիտության, տեխնիկայի և սոցիալական պայմանների փոխկապվածությունը, գիտության զարգացման յուրահատկությունները կապիտալիզմի և սոցիալիզմի պայմաններում։


== Պարգևներ ==
«Ժողովուրդների միջև խաղաղությունն ամրապնդելու համար» միջազգային լենինյան մրցանակ (1953)։


== Երկեր ==
Գիտությունը և հասարակությունը, Ե․, Հայպետհրատ, 1955, 437 էջ։ Ռուսերենից թարգմ.՝ Բ. Ղուկասյան։
Наука в истории общества, М․, 1956.
Наука о науке, М․, 1966.
Возникновение жизни, М․, 1969․


== Ծանոթագրություններ ==
Գլորիա Բեժարանո Ալմադա

Գլորիա Բեժարանո Ալմադա (անգլ.՝ Gloria Bejarano Almada, փետրվարի 5, 1952(1952-02-05), Մեխիկո, Մեքսիկայի Միացյալ Նահանգներ), Մեքսիկայում ծնված Կոստա Ռիկացի քաղաքական և հասարակական գործիչ, Կոստա Ռիկայի նախկին առաջին տիկինը։ Կոստա Ռիկայի նախկին նախագահ Ռաֆայել Անխել Կալդերոն Ֆուրնիեի կինը երկրի առաջին տիկինն է եղել 1990 - 1994 թվականների ընթացքում։ 


== Կենսագրություն ==
Ամուսնացել է 1975 թվականի փետրվարի 25-ին։ Որպես առաջին տիկին պաշտոնավարման ընթացքում ղեկավարել է Կոստա Ռիկայի գիտության և մշակույթի կենտրոնը հիմնելու աշխատանքները, որը բացվել  է նախկին բանտի շենքում 1994 թվականի ապրիլի 27-ին։ Կենտրոնում է գտնվում Մանկական թանգարանը, Ազգային պատկերասրահը և Ազգային դահլիճը։ 
Որպես Սոցիալ-քրիստոնեական միասնություն կուսակցության (PUSC) անդամ 2010 թվականի Կոստա Ռիկայի ընդհանուր ընտրություններում Սան Խոսեի 16-րդ օրենսդիր շրջանից ընտրվել է Կոստա Ռիկայի օրենսդիր ժողովում, որտեղ ծառայել է 2010 - 2014 թվականներին։ 
Մեխիկո քաղաքում ծնված Գլորիան 1976-1982 թվականների Մորելոս նահանգի նախկին նահանգապետ, հանգուցյալ մեքսիկացի բժիշկ և քաղաքական գործիչ Արմանդո Լեոն Բեժարանոյի դուստրն է։ Կուերնավակա քաղաքում նրա պատվին անվանված թաղամաս կա (փոստային ինդեքսը՝ 62304)։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Կարբոնիա-Իգլեզիաս

Կարբոնիա-Իգլեզիաս (իտալերեն՝ provincia di Carbonia-Iglesias), գավառ Իտալիայի Սարդինիա ինքնավար մարզում։ Այն ներառում է Սուլչիս Իգլեսիենտե պատմական տարածքը, որը Սարդինիայի ամենափոքր գավառն է։ Այն սահմանակից է Կալիարի և Մեդիո Կամպիդանո պրովինցիաներին։ Այս երեք գավառներին 2016 թվականին արգելվել է որևէ որոշում իրականացնել։
Ըստ 2015 թվականի տվյալների բնակչությունը կազմում է 127857 մարդ, իսկ տարածքն ընդգրկում է 1499.71 քառ. կմ։ Մեկ քառակուսի կիլոմետրում բնակչության խտությունը՝ 85.25 մարդ։ Կարբոնիա-Իգլեզիաս գավառի նախագահը Սալվատորե Չերչին է։ Գավառն ունեցել է երկու մայրաքաղաքներ՝ Կարբոնիան և Իգլեզիասը` 29007 ու 27332 բնակչությամբ (ըստ 2015 թվականի ճշգրտումների)։


== Պատմություն ==
Գավառում գաղութները հիմնադրվել են դեռ Ք.ա 8 կամ 9 դարերին՝ փյունիկեցիների և կարթագենցիների կողմից։ Նրա հանքարդյունաբերությունը զարգացել է 19-րդ դարի ընթացքում բարիումի, պղնձիի, կապարի, արծաթի և ցինկի հանքավայրերի շնորհիվ, սակայն այս արդյունաբերությունը անկում է ապրել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո։ Կարբոնիա-Իգլեզիաս պրովինցիան ձևավորվել է Սարդինիայի տարածաշրջանային օրենքով և գործում է 2005 թվականից։
2012 թվականի մայիսի 6-ին Սարդինիայի տարածաշրջանային հանրաքվեն առաջադրեց որոշ գավառների վերացման մասին բազմատեսակ խնդիրներ։ Սարդինիայի որոշ մարզերի վերափոխման կամ վերացման առաջարկը հավանության է արժանացել 2012 թվականի մայիսի 24-ին Սարդինիայի Տարածաշրջանային Խորհրդի կողմից։ Դրա շնորհիվ Կարբոնիա-Իգլեզիաս պրովինցիային հանձնարարվել էր ստեղծել նոր վարչական մարմին կամ վերացնել 2013 թվականի մարտի 1-ի որոշումը, սակայն սահմանադրական փոփոխությունների այս ժամկետը երկարացվել է մինչև 2013 թվականի հուլիսի 1-ը։ Այն չի վերացվել, քանի որ դեռևս չի ստեղծվել տարածաշրջանային օրենքը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կարբոնիա-Իգլեզիաս գավառ
Ազատ հայրենիք դաշինք

Ազատ հայրենիք դաշինք, հինգ քաղաքական կուսակցություններից կազմված քաղաքական դաշինք Հայաստանում։


== Պատմություն ==
Դաշինքը հիմնադրվել է 2021 թվականի մայիսին և հետագայում հայտարարել է 2021 թվականին Հայաստանում կայանալիք խորհրդարանական ընտրություններին մասնակցելու իր մտադրության մասին։ Միքայել Հայրապետյանն առաջադրվել էր դաշինքի ղեկավարի պաշտոնում, մինչդեռ Անդրիաս Ղուկասյանը դաշինքի թեկնածուն էր վարչապետի պաշտոնում։ Ընտրությունների արդյունքում դաշինքը հավաքել է ընտրողների ձայների ընդամենը 0,32 տոկոսը ` չկարողանալով որևէ ներկայացուցչություն ստանալ Ազգային ժողովում։


== Անդամներ ==
Դաշինքի անդամ կուսակցություններն են`

Ազգային ինքնորոշում միավորումը
Հայկական կառուցողական կուսակցությունը
Հայաստանի պահպանողական կուսակցությունը
Հայաստանի կանաչների կուսակցությունը
Ազգային դեմոկրատների միությունը


== Տես նաև ==
Հայաստանի կուսակցությունների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ազատ հայրենիք դաշինքը Facebook-ում` [1]
Շավարշ Մարգարյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարգարյան (այլ կիրառումներ)Շավարշ Սեդրակի Մարգարյան (հունիսի 16, 1930(1930-06-16), Սևքար, Հայաստան - հոկտեմբերի 14, 2000(2000-10-14), Իջևան, Հայաստան), հայ տնտեսագետ։ Տնտեսագիտության դոկտոր (1976), պրոֆեսոր (1977)։ 


== Կենսագրություն ==
1947 թվականին ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը, 1950 թվականին՝ Երևանի վիճակագրական տեխնիկումը, 1955 թվականին՝ Երևանի պետական համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետը։ 1955-1958 թվականներին եղել է ԵՊՀ քաղաքատնտեսության ամբիոնի ասիստենտ։
1961 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական, 1976 թվականին՝ դոկտորական ատենախոսություն։
1959-1974 թվականներին ՀԽՍՀ ԳԱ տնտեսագիտության ինստիտուտում զբաղեցրել է գիտքարտուղարի, այնուհետև քաղաքատնտեսության բաժնի վարիչի պաշտոն, ղեկավարել հանարպետության միջճյուղային հաշվեկշիռները։ 1974-1979 թվականներին աշխատել է Երևանի Կ. Մարքսի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտի քաղաքատնտեսության ամբիոնի վարիչ։ 1979-1984 թվականներին եղել է Երևանի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտի ռեկտորը, 1984-1995 թվականներին՝ ԵՊՀ քաղաքատնտեսության ամբիոնի վարիչ, 1995-2000 թվականներին՝ ԵՊՀ Իջևանի մասնաճյուղի տնօրեն։
Հեղինակ է շուրջ 80 գիտական ուսումնասիրությունների, այդ թվում՝ 7 մենագրության։ Զեկուցումներով հանդես է եկել մրջազգային գիտաժողովներում (ԳՖՀ, Իսպանիա, Հունաստան, Սիրիա, Ռուսաստան և այլն)։
Նրա ղեկավարությամբ և խորհրդատվությամբ թեկնածուական ու դոկտորական ատաենախոսություններ են պաշտպանել շուրջ երկու տասնյակ մասնագետներ։
Պարգևատրվել է «Աշխատանքային փառք»-ի մեդալով և ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատվոգրով։


== Երկեր ==
«Հայկական ՍՍՌ մեքենաշինության մասնագիտացումն ու կոոպերացումը», Ե., 1961։
«Հայկական ԽՍՀ ժողովրդական տնտեսության միջճյուղային կապերը», Ե., 1970։
«Զարգացած սոցիալիզմի ընդլայնված վերարտադրության բնորոշ գծերը», Ե., 1979։


== Արտաքին հղումներ ==
Հայաստանի Պետական Տնտեսագիտական Համալսարանի կայք Archived 2015-04-06 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Գարնան առաջին օրերը (նկար)

«Գարնան առաջին օրերը», (իսպ.՝ «Los primeros días de la primavera»), իսպանացի նկարիչ Սալվադոր Դալիի նկարը, վրձնել է 1929 թվականին՝ սյուռեալիզմի ոճով։
Առաջին սյուռեալիստական կտավները (1929—1931) դիտավորյալ ծրագրավորվել են, դրանցում Դալին ցուցաբերում է հայտնի  «ավտոմատիզմ» («Գարնան առաջին օրերը»)։
Այս աշխատանքը ստեղծվել է Դալիի համար անձնական ծայրահեղ սթրեսի ժամանակ։ Նրա հայրն այդ ժամանակ ավելի է հիասթափվում որդու ընտրած մասնագիտությունից և նրա արտասովոր վարքագծից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սալվադոր Դալիի աշխատանքների պատկերասրահում
Բարնսլի ՖԱ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բարնսլի (այլ կիրառումներ)Բարնսլի ֆուտբոլային ակումբ (անգլ.՝ Barnsley Football Club), անգլիական պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբ համանուն քաղաքից։ Իր պատմության մեծ մասում ակումբը հանդես է եկել Անգլիայի երկրորդ դիվիզիոնում։ «Բարնսլիի» կազմում հանդես են եկել բազում հայտնի ֆուտբոլիստներ։ Նրանցից մեկը Թոմի Թեյլորն է, ով խաղացել է նաև «Մանչեսթեր Յունայթեդում» և զոհվել է մյունխենյան ողբերգության ժամանակ։
2016/17 մրցաշրջանում ակումբը հանդես է գալիս Չեմպիոնշիպում։


== Պատմություն ==
«Բարնսլի» ֆուտբոլային ակումբը հիմնադրվել է 1887 թվականին։ 1890 թվականից ակումբը խաղացել է «Sheffield and District League» լիգայում, իսկ 1895-ից՝ կենտրոնական կոմսության լիգայում (Midland League):
1898 թվականին «Բարնսլին» մասնակցել է ֆուտբոլային լիգային և հաջորդ 10 տարին խաղացել է երկրորդ դիվիզիոնում։ 1910 թվականին ակումբը հասավ Անգլիայի գավաթի եզրափակիչ, որտեղ պարտվեց «Նյուքասլ Յունայթեդին»։ 1912 թվականին կրկին հասավ Անգլիայի գավաթի եզրափակիչ, որտեղ վերախաղարկումով հաղթեց «Վեստ Բրոմվիչ Ալբիոնին» (1:0)՝ նվաճելով այս տիտղոսն իր պատմության մեջ առաջին և միակ անգամ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո որոշում կայացվեց առաջին դիվիզիոնի ակումբների թիվը 20-ից հասցնել 22-ի։ «Բարնսլին», որը 1914/15 մրցաշրջանում երրորդ դիվիզիոնն ավարտել էր 3-րդ հորիզոնականում, հնարավորություն ուներ բարձրանալ առաջին դիվիզիոն, սակայն արդյունքում նրա փոխարեն այնտեղ հայտնվեց «Արսենալը»։


== Նվաճումներ ==
Անգլիայի գավաթի հաղթող (1)՝ 1911/12


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Աստերոիդների ցանկ (68701-68800)

Աստերոիդների ցանկ (68601-68700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (68801-68900)
 Աստերոիդների ցանկ (68601-68700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (68801-68900)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (65001)-(70000)»։ www.minorplanetcenter.net
Աստերոիդների ցանկ (143601-143700)

Աստերոիդների ցանկ (143501-143600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (143701-143800)
 Աստերոիդների ցանկ (143501-143600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (143701-143800)
Անմոռուկ ցեղակից

Անմոռուկ ցեղակից  (լատ.՝ Myosotis propinqua), գողտրիկազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
10-20 սմ բարձրությամբ, վարդակ ունեցող տերևներով, երբեմն ուղիղ բարձր ցողուն առաջացնող միամյա բույս է։ Ցողունի թավոտությունը ստորին մասում խառնված-բրդոտ է և ունի հորիզոնական երկար մազիկներ։ Ծաղկաբույլը ցողունի տերևակալած մասից մի փոքր հեռացած է և բազմածաղիկ։ Ծաղկակոթերը բաժակից մեծ են ավելի քան երկու անգամ։ 4-5 մմ տրամագիծ ունեցող պսակը երկնագույն է և տափակ ետծալով։ Պտուղը (էրեմ) հիմքի մոտ ունի սպիտակ մսալի հավելուկ։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում հանդիպում է Զանգեզուրի («Շիկահող» պետական արգելոց) և Մեղրու (Գողթանի լեռանաճյուղեր) ֆլորիստիկական շրջաններում։ Աճում է նաև Նախիջևանում, Հյուսիսային Իրաքում և Հյուսիսային Իրանում։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է միջին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 1100-1800 մ բարձրությունների վրա և անտառներում։ Ծաղկում է մայիս-հունիս ամիսներին, պտղաբերում՝ հունիս-հուլիսին։


== Պահպանություն ==
Վտանգված տեսակ է։ Հայտնի է երկու ֆլորիստիկական շրջաններում։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 500 կմ²-ից պակաս է։ Աճում է անտառային գոտում։ Անտառների հատումների պատճառով տեսակին սպառնում է անհետացման վտանգ։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված չէր։ Ընդգրկված չէ նաև CITES–ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Պոպուլյացիայի մի մասը պահպանվում է «Շիկահող» պետական արգելոցի տարածքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Մայա Հայ-Արտյան

Մայա Արտաշեսի Հայ-Արտյան (մայիսի 2, 1939(1939-05-02), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ թարգմանչուհի, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1970 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Մայա Հայ-Արտյանը ծնվել է 1939 թվականի մայիսի 2-ին, Երևանում։ 1956-1957 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի ռուսաց լեզվի և գրականության բաժնում։ 1962 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի թարգմանչական բաժինը։ 1963-1964 թվականներին աշխատել է Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանի թարգմանչական սեկտորում, 1969-1971 թվականներին՝ «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի սցենարական բաժնում։ 1973 թվականին փոխադրվել է Մոսկվա և նույն թվականից աշխատել ԱՊՆ-ի «Սպուտնիկ» ամսագրում որպես ավագ խմբագիր։ Մայա Հայ-Արտյանի թարգմանությամբ (հայերենից) ռուսերեն լույս են տեսել Խաժակ Գյուլնազարյանի «Եռագրություն» (Մոսկվա, 1965), Միքայել Շաթիրյանի «Նվագախմբի տղաները» (Մոսկվա, 1970), Կարեն Սիմոնյանի «Ցտեսություն, Նաթանայել» (Մոսկվա, 1974) գրքերը։


== Ծանոթագրություններ ==
Հուբրիս

Հուբրիս (հունարեն՝ ὕβρις, հյուբրիս), Հին Աթենքում բռնության կանխամտածված կիրառում՝ մարդուն նվաստացնելու կամ ստորացնելու համար։ Բառի նշանակությունը ժամանակի ընթացքում փոխվել է։ Այս բառով սկսում են բնորոշել  մարդու կողմից տիեզերական կարգի դեմ կատարված ցանկացած ոտնձգությունը ։
Հին Հունաստանում հուբրիսի ամենահայտնի օրինակը դիցաբանական այն պատմվածքն է, երբ Մեյդիասը հարվածում է հռետոր Դեմոսթենեսի դեմքին, երբ վերջինս հանդիսավոր հանդերձանք էր կրում և կատարում էր իր պաշտոնական գործառույթները։ Այս իմաստով հուբրիս բառը կարող էր նաև օգտագործվել բռնաբարությունը բնորոշելու համար։ Հուբրիսը համարվում էր հանցագործություն դեռ Սոլոնի ժամանակներից սկսած (մ.թ.ա 6-րդ դար)։ Պոլիսի քաղաքացիներից յուրաքանչյուրն ազատ էր մեղադրանք առաջադրել իր ցանկացած այլ համաքաղաքացու դեմ, երբ գործը վերաբերվում էր դավաճանությանը կամ անհարգալից վերաբերմունքին։ Ի հակադրություն դրան, սպանության դեպքում մեղադրանքները կարող էին առաջադրվել միայն սպանվածի ընտանիքի անդամներից որևիցե մեկի կողմից։


== Գործածությունը ==
Հուբրիսի մասին գրում է Արիստոտելը իր Հռետորիկայում (հունարեն՝ Ῥητορικὴ τέχνη).

Հուբրիսը արխայիկ և դասական  հունական մշակույթում ամոթ հասկացության բաղկացուցիչ մասն էր կազմում։ Մարդիկ խուսափում էին դրանից, որպեսզի պատիվ ձեռք բերեին և զերծ մնային անպատվությունից։ Հին անտիկ շրջանում առաջ է գալիս ներքին մեղքի հասկացությունը և հուբրիս հասկացությունը աստիճանաբար դուրս է գալիս կիրառությունից։
Հին հույները ունեին «սխալ» (հունարեն՝ ἁμαρτία, hamartia) հասկացությունը, սակայն չունեին «մեղք»-ի գաղափարը։ Հին հունական պոետներ Հեսիոդոս և Էսքիլես օգտագործում էին «հուբրիս» բառը, որպեսզի բնութագրեին աստվածների կողմից հաստատված կարգի դեմ կատարվող գործողությունները։ Բառի նման օգտագործումը մեր ժամանակներում իմաստավորվում է որպես անբարեպաշտության բնորոշում։
Մերօրյա գրականագետները փորձում են բացահայտել հուբրիսում այն «ողբերգական բացթողումը», որը ուղղորդում էր հին հունական ողբերգությունների հերոսներից շատերին։ Հունական դիցաբանության և պատմության հերոսներին վերլուծելիս տվյալ հասկացությունը կարող է հիմնային դեր խաղալ։ Օրինակ՝ Հերոդոտոսի հույն-պարսկական պատերազմներին նվիրված աշխատության մեջ նկարագրվում է, թե ինչպես է Պարսկաստանի արքա Քսերքսեսը մտրակում ծովը, որը ոչնչացրել էր իր Դարդանելի վրայով կառուցված կամուրջը։ Այաքսը՝ Սոփոկլեսի «Այաքս» ողբերգությունում ասում է Աթենասին, որ չունի նրա աստվածային օգնության կարիքը և հորդորում է նրան օգնել այլ մարտիկներին։ Էդիպը ՝ Սոփոկլեսի «Էդիպ արքան» ողբերգությունում անգիտակցաբար սպանում է  իր  իրական հորը և ամուսնանում իր հարզատ մոր հետ, այդպիսով կատարելով Դելֆիի պատգամախոսի մարգարեությունը։


== Տես նաև ==
Դանինգ-Կրյուգերի էֆեկտ
Հպարտություն
Մեծության մոլորություն
Նարցիսիզմ
Փառամոլություն


== Ծանոթագրություններ ==
Զարդանաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Մարտունու շրջան)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արցախի Հանրապետության Մարտունու շրջանի Զարդանաշեն գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը։ Ցանկում ներառված է ընդամենը մեկ հուշարձան։

 


== Տես նաև ==
Արցախի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրանցիսկո Մարիա Տուբինո

Ֆրանցիսկո Մարիա Տուբինո (իսպ.՝ Francisco María Tubino y Oliva, սեպտեմբերի 12, 1833(1833-09-12), Սան Ռոկե - նոյեմբերի 6, 1888(1888-11-06), Սևիլյա, Իսպանիա), իսպանացի քաղաքական գործիչ, լրագրող, արվեստի քննադատ, պատմաբան, Սան Ֆերնանդոյի գեղարվեստի ակադեմիայի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ֆրանցիսկո Մարիա Տուբինոն ծնվել է 1833 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Սան-Ռոկեում։ Եղել է լրագրող, գրող, հնագետ, Անդալուսիայի կարևորագույն անձանցից մեկը։ Ամուսնացել է Գաբինա Նախերայի հետ, ունեցել է երեք դուստր։ Մահացել է Սևիլյայում 1888 թվականի նոյեմբերի 6-ին։


== Կարիերա ==
Ի սկզբանե աշխատել է որպես լրագրող "La Palma" կամ "La Moda" ամսագրում։ Համագործակցել է Կադիսի, Սևիլյայի և Մալագայի լրատվամիջոցների հետ, եղել է El Porvenir-ի խմբագիրը։ 1857 թվականի դեկտեմբերից եղել է La Andalucía խմբագիրը, 1860 թվականից, միաժամանակ, երբ La Palma de Sevilla և La Palma de Cádiz միավորվում են, դառնում է դրանց սեփականատերը։
1863 թվականին եղել է Սևիլյայի համայնքային պատգամավոր, 1865 թվականին՝ Սևիլյայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի անդամ։ 1866 թվականին տեղափոխվել է Մադրիդ։


== Անդալուսիա միություն ==
1858 թվականից Ֆրանցիսկո Մարիա Տուբինոն փորձել է իրականացնել Unión Andaluza (Անդալուսիա միություն) ծրագիրը, ոչ ինստիտուցիոնալ բնույթի կազմակերպություն, որի գլխավոր խնդիրներից էր վերջ տալ «փոքր պետությունների» մեկուսացմանը, ինչպիսիք էին Անդալուսիայի վարչական շրջանները, դատապարտում էին «կառավարության կողմից անտեսված լինելու փաստը»։


== Աշխատություններ ==
Cervantes վեբ կայքում կարելի է գտնել նրա աշխատությունների լիակատար ժողովածուն
Literatura mogrebiana. Memoria sobre los códices árabes cedidos a la Universidad de Sevilla, Sevilla, 1861.
La corte en Sevilla. Crónica de un viaje de SS.MM. y AA.RR. a las provincias de Andalucía en 1862, Sevilla, 1863.
Gibraltar ante la historia, la diplomacia y la política, Sevilla, 1863.
Murillo. Su época, su vida, sus cuadros, Sevilla, 1864.
Estudios Contemporáneos, 1865.
Cervantes y el Quijote. Estudios críticos, Madrid, 1872.
Patria y federalismo, 1873.
Historia del Renacimiento literario contemporáneo en Cataluña, Baleares y Valencia, Madrid, 1880.
El arte en España, Sevilla, 1886.
Pedro de Castilla. La leyenda de Dª María Coronel y la muerte de D. Fadrique, Madrid, 1887.


== Ծանոթագրություններ ==
Վասակ Պահլավունի (սպարապետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վասակ Պահլավունի (այլ կիրառումներ)Վասակ Պահլավունի, Վասակ Հոլում (անհայտ - 1021), Հայոց սպարապետ։
Գրիգոր Համզեի և Շուշանի որդին։ Հայոց իշխանաց իշխան,  Վահրամ Պահլավունու եղբայրը, Գրիգոր Մագիստրոս Պահլավունու հայրը։
Տիրել է Բջնիին և Նիգ գավառին։ 1021 թվականին, երբ Ատրպատականից Հայաստան ներխուժած դելմիկները (իրականում՝ վերջիններիս մոտ ծառայության անցած թուրքեր) ավերել են երկիրը, Վասակ Պահլավունին, առանց սպասելու բոլոր ուժերի համախմբմանը, մոտ 500 հեծյալով թշնամուն ճակատամարտ է տվել Քասաղ գետի ափին, Սերկևիլ կոչված լեռան մոտ։ Անհավասար մարտում Վասակ Պահլավունուն հաջողվել է ծանր կորուստներ պատճառել թշնամուն և նրան հարկադրել նահանջի։ Մարտում Վասակ Պահլավունու ցուցաբերած քաջությունը և հերոսական մահը տեղիք են տվել նրա մասին ավանդախառն պատմությունների հյուսմանը։
Վերխնիե Նեմիկարի

Վերխնիե Նեմիկարի (ռուս.՝ Верхние Немыкари), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ասերը երկնքում (ֆիլմ)

«Ասերը երկնքում» (անգլ.՝ Aces High), ռազմական դրամա ֆիլմ Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասին։ Ֆիլմը նկարահանվել է Մեծ Բրիտանիա-Ֆրանսիա համատեղությամբ 1976 թվականին։ «Ասերը երկնքում» կինոնկարի ռեժիսորը Ջեկ Գոլդն է, ով էկրանավորել է Սեսիլ Բյուիսի համանուն ստեղծագործությունը։


== Սյուժե ==
1916 թվական։ Մեծ Բրիտանիայի թագավորական ռազմաօդային ուժերի երիտասարդ օդաչու լեյտանանտ Սթիվեն Քրոֆթն այցելում է Ֆրանսիայի տարածքում գտնվող աէրոդրոմը։ Այստեղ Քրոֆթը սկսում է հետևել վետերանների գործողություններին և աստիճանաբար փորձ է ձեռք բերում։ Երիտասարդ լեյտենանտը սկսում է ձերբազատվել իր ցնորքներից`որոնք կապված էին օդային մարտերի ասպետական բնույթի հետ...


== Դերերում ==


== Մրցանակներ ==
Բրիտանական ակադեմիայի մրցանակ (1977)
Օպերատորի լավագույն աշխատանք անվանակարգ


== Գրականություն ==
Carlson, Mark. Flying on Film: A Century of Aviation in the Movies, 1912–2012. Duncan, Oklahoma: BearManor Media, 2012. ISBN 978-1-59393-219-0.
Orriss, Bruce W. When Hollywood Ruled the Skies: The Aviation Film Classics of World War I. Los Angeles: Aero Associates, 2013. ISBN 978-0-692-02004-3.
Paris, Michael. From the Wright Brothers to Top gun: Aviation, Nationalism, and Popular Cinema. Manchester, UK: Manchester University Press, 1995. ISBN 978-0-7190-4074-0.
Pendo, Stephen. Aviation in the Cinema. Lanham, Maryland: Scarecrow Press, 1985. ISBN 0-8108-1746-2.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Aces High(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
allmovie/synopsis
Դրոնովի տուն (Տագանրոգ)

Դրոնովի տուն (ռուս.՝ Дом Дронова), երկհարկանի աղյուսե տուն Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։ Տունը գտնվում է Պետրոսի փողոց, տուն 41 հասցեում։ Ընդգրկված է պատմության և մշակույթի տարածաշրջանային նշանակության հուշարձանների ցանկում։


== Պատմություն ==
Ժամանակակից տան տեղում Տագանրոգի Պետրոսի, 41 հասցեում նախկինում կանգնած է եղել ճակատին չորս պատուհաններով երկհարկանի շենք։ Տունը 1850 թվականին պատկանել է վաճառականուհի Ա. Կ. Վորոշիլկինային։ 1862 թվականին շենքը վերակառուցվել է այլ նախագծով։ Տան երկու կողմերում եզրերից նախկինում եղել են մեծ պատշգամբներ, որոնք հենվել են թուջե սյուներին։ Ձախ պատշգամբը գոյատևել է նաև Հայրենական մեծ պատերազմի ավարտից հետո։
1862-1880 թվականներին տունը պատկանել է վաճառական Վ. Պ. Տրետյակովի ընտանիքին։ 1890 թվականին տունը պատկանել է փոխադարձ վարկավորման ընկերությանը, 1898 թվականին տան սեփականատերը եղել է վաճառական Պ. Ի. Տրախտերովը, իսկ 1906-1915 թվականներին` ուրյադնիկ Ս. Ի. Դրոնովը։
1907-1910 թվականներին շենքում գործել է քաղաքում առաջին կինոթատրոնը` «Միրաժը»։ Կինոթատրոնը փոքր վերակառուցումներից հետո բացել է տեղական գինու մառանի սեփականատեր Վ. Կուլիկը։ Ֆիլմերը ցուցադրվել են երաժշտական ստեղծագործությունների նվագակցությամբ, որոնք կատարել է ջութակից, դաշնամուրից և ֆիսհարմոնից կազմված փոքր նվագախումբը, իսկ ավելի ուշ` լարային քառյակը։
1908 թվականին Վ. Ի. Կուլակովի նախագծով, որն այդ տանը նպարեղենի խանութ ուներ, ընդլայնվել է «Միրաժ» կինոթատրոնով դեպի Պետրոսի փողոց տանող շքադուռը։ 1910 թվականին այստեղ գործել են Ե. Ի. Վինոգրադովի «Թեյ և սուրճ» խանութը, ինչպես նաև «Օլիմպիա» ընտանեկան ռեստորանը։
1918 թվականին այստեղ գործել է աշխատանքի բորսան, 1926 թվականին` 13-րդ Դաղստանյան հրաձգային դիվիզիայի գլխավոր շտաբը։ Ներկայումս սա բնակելի տուն է, որտեղ գործում են նաև «Երշիկներ», «Ֆլամինգո» և «Cariba» խանութները։


== Ճարտարապետություն ==
Դրոնովի աղյուսե երկհարկանի տունը կառուցվել է հարավային գավառական կլասիցիզմի ճարտարապետական ոճով։ Քիվի վրա արված են խոշոր ատամնիկներ։ Տունն իր ոճով ներդաշնակ է հարևան տների հետ։ Շենքը գրանցված է պատմության և մշակույթի տարածաշրջանային նշանակության հուշարձանների գրանցամատյանում։


== Գրականություն ==
Энциклопедия Таганрога. — Ростов-н/Д: Ростиздат, 2003. — 512 с. — ISBN 5-7509-0662-0


== Արտաքին հղումներ ==
Гуляет старый Таганрог Archived 2017-01-10 at the Wayback Machine.
Объекты культурно-исторического значения города Таганрога на региональном уровне. Часть 2.
Ժելեզնոդորոժնի (գյուղ, Ֆրոլովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԺելեզնոդորոժնիԺելեզնոդորոժնի (ռուս.՝ Железнодорожный), գյուղ Ռուսաստանի, Վոլգոգրադի մարզի Ֆրոլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին հայտնի գրանցված տվյալներով կազմում էր 280 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Էպիմեթևս

Էպիմեթևս (հին հունարեն՝ Ἐπιμηθεύς - «ուշացած մտքով ուժեղ, ուշ մտածող»), հին հունական դիցաբանությունում տիտան, տիտան Հապետոսի և Կլիմենեի որդին (ըստ Ապոլլոդորոսի՝ Ասիայի), Պրոմեթևսի, Ատլասի և Մենետիոսի եղբայրը։
Իր բնավորությամբ Էպիմեթևսը եղբոր՝ Պրոմեթևսի լրիվ հակադրությունն է, վախկոտ է և անմիտ։ Չի լսում Պրոմեթևսի խորհուրդը՝ չընդունել ոչ մի նվեր աստվածներից, որոնց վրեժխնդրությունից պետք է վախենալ, և ընդունում և ապա ամուսնանում է Զևսի ստեղծած ու ուղարկած աղջկա՝ Պանդորայի հետ. մի արարք, որը մարդկանց բերում է դժբախտություն և չարիք։ Պանդորան բացում է Զևսի նվիրած արկղը և ազատ է արձակում դրանում պահված մարդկային չարիքները։
Ըստ Պրոտագորասի առասպելի՝ Էպիմեթևսը կենդանիների տարբեր հատկություններ ուներ, սակայն դրանցից ոչ մեկը չի թողել մարդկանց։
Էպիմեթևսի և Պանդորայի ամուսնությունից ծնվում է դուստր՝ Պիրրա անունով, որը դառնում է Դևկալիոնի կինը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Kerenyi, Karl, 1951. The Gods of the Greeks, pp 209ff.
Graves, Robert, (1955) 1960, The Greek Myths 39.a–j
Amis, Les, 2009. Commemorating Epimetheus.
Կնիշովկա (այլ կիրառումներ)

Կնիշովկա, կարող է վերաբերել՝

Կնիշովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում
Կնիշովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոզելշչինայի շրջանում
Իստոմիխա

Իստոմիխա (ռուս.՝ Истомиха), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Վոլոգդայի մարզի Խարովսկի շրջանում։
Մտնում է Ազլեցկոե գյուղական համայնքի կազմի մեջ, վարչատարածքային բաժանման տեսանկյունից՝ Ազլեցկի գյուղխորհրդի կազմի մեջ։
Շրջանի վարչական կենտրոնից՝ Խարովսկից, գտնվում է 56 կմ հեռավորության վրա, իսկ մունիցիպալ կազմավորման կենտրոն Պոպովկայից՝ 2 կմ։ Ամենամոտ բնակավայրերն են՝ Կոգովկա, Օստրեցովսկայա, Կոգարիխա, Սերգեիխա, Զասուխինո։
2002 թվականի համառուսաստանյան մարդահամարի համաձայն՝ բնակչությունը կազմում է ընդամենը 17 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Իստոմիխան(չաշխատող հղում) Վոլոգդայի մարզի բնակավայրերի ռեեստրում
Ֆուտբոլային լիգայի գավաթ 1982-83

Ֆուտբոլային լիգայի գավաթ 1982-83, Ֆուտբոլային լիգայի գավաթի 23-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Լիվերպուլ» ֆուտբոլային ակումբը։
Բուզանսի (Արդենների գավառ)

Բուզանսի (ֆր.՝ Buzancy), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 371 մարդ, բնակչության խտությունը` 16.37 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 22.67 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 200 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 70 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 45 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 234 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 173-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 61։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,9 %։ 173 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 153 անձ (90 տղամարդ և 63 կին)։ Գործազուրկ են եղել 20 անձ (9 տղամարդ և 11 կին)։ 61 անաշխատունակներից 16-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 20-ը` թոշակառուներ, իսկ 25-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ական լիճ

Ական լիճ (ճապ.՝ 阿寒湖, Ական-կո), լիճ Կուշիրոյում՝ Հոկայդո, Ճապոնիա։ Գտնվում է Ական ազգային պարկում։


== Պատմություն ==
Հրաբխային ակտիվության արդյունքում մոտ 6000 տարի առաջ ձևավորվել էլ իճը, երբ առաջացավ լավային ամբարտակը։ 1930-ական թվականներին լիճը  8–9 մետր թափանցիկության աստիճան ուներ։ Տեղական տաք ջրային հանգստավայրերի պատճառով աղտոտվածությունը նվազեցրել է թափանցիկությունը մինչև 3-4 մետրի։ 


== Բուսական և կենդանական աշխարհ ==
Լիճը հայտնի է մարիմոյով (լատ.՝ Aegagropila linnaei), ջրիմուռների ագրեգացիաներով, որոնք 2–30 սմ տրամագծով գնդաձև տեսք են ստանում։ Լճի այլ բուսական աշխարհի ներկայացուցիչներն են՝

Եղեգն
Նունուֆար
լատ.՝ Potamogeton crispus
լատ.՝ Hydrilla verticillata
լատ.՝ Myriophyllum verticillatum
Վալիսներիա
լատ.՝ Melosira italica
լատ.՝ Asteronella formosa
ՍինեդրաԿոկանեի սաղմոնի (լատ.՝ Oncorhynchus nerka) ծաման վայրը Ական լիճն է։ Լճի մյուս կենդանական աշխարհը ներառում է հետևյալը 
Պլանկտոն։
լատ.՝ Daphnia longiremis
լատ.՝  Bosmina coregoni
լատ.՝ Euryteora affinis
Ստորգետնյա։
լատ.՝ Chironomus plumosus
լատ.՝ Tubificidae
Ձուկ։
Գետածածան
Կարասիուս
լատ.՝ Hypomesus olidus
լատ.՝ Leuciscus hakonensis


== Պատկերասրահ ==
[[Պատկեր:Akan_Caldera_Relief_Map,_SRTM.jpg|ձախից|մինի| Ական ԿալդերաԱկան լիճ (կենտրոն) Մեական (հրաբուխ)  (հարավ-արևմուտք) 

[[Պատկեր:Lake_Akan_Kushiro_Hokkaido_Japan05n.jpg|մինի| Ական լիճը և Օական լեռը|կենտրոն]]


== Ծանոթագրություններ ==
Սամիրա Ուիլի

Սամիրա Ուեյլին (անգլ.՝ Samira Wiley, ապրիլի 15, 1987(1987-04-15), Վաշինգտոն, Կոլումբիայի շրջան, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի և մոդել, ով առավել հայտնի է Վաշինգթոնի Netflix ընկերության արտադրության, , Orange Is the New Black., , ֆիլմից։


== Վաղ կյանքը ==
Ուեյլին  մեծացել է Վաշինգտոնում : Ավարտել է  Վիրջինիայի Burgundy Farm Country Day School դպրոցը : Նրա ծնողները, Քրիստինա և Դենիս  ՈՒեյլիները,  Ապրում են Շվեդիայում և Պակտի Մկրտիչ Եկեղեցու ուխտավորներ են։  ՈՒնի երկու հարազատ եղբայր:Կաղապար:Failed verification


== Կարիերա ==


=== Թատրոն ===
ՈՒեյլին սովորել է իր դերասանական վարպետությունը  Ջունգարական դպրոցում  Նյու Յորքում, ավարտել է 2010թ.։ նա սովորել է թատերական խաղեր և հիմնականում աշխատել է թատրոնում նրա վաղ կարիերայում։ 2011 թվականին նա խաղացել է Մարիայի դերը  ` Love's Labour's Lost արտադրությամբ հայտնի  հրապարակային թատրոնում


== Ծանոթագրություններ ==
CeBIT

CeBIT (Centrum der Büro- und Informationstechnik թարգմանաբար օֆիսային և իմֆորմացիոն տեխնոլոգոիաների կենտրոն), խոշոր միջազգային ցուցահանդես, որը նվիրված է տեղեկատական և հեռահաղորդակցական տեխնոլոգիաներին։ Տեղեկատվական տենոլոգիաների ասպարեզում կարևոր միջոցոռում։ Ցուցահանդեսային տարածքը կազմում է 450․000 մ² և կարող է ընդունել մինչև 850 հազար այցելուի։
Անց է կացվում ամեն գարնանը Հաննովերում Deutsche Messe AG ընկերության կողմից։ 2015 թվականին ցուցահանդեսը անց է կացվել մարտի 16-20-ին, 2016 թվականին անց է կացվել մարտի 14-18-ը։
2018 թվականին այն կրեց որոշակի կառուցվածքային և ոճային փոփոխություններ։ Կազմակերպիչները այն անվանում են New Cebit։ Փոխվել է նաև ցուցահանդեսի անցկացման ժամանակը՝ հունիսի 11-15։


== Պատմություն ==
Ցուցահանդեսի գաղափարը ծնվել է 1947 թվականին Հաննովերյան տոնավաճառի շրջանակում։ 1970 թվականից այն կրում է Centrum der Büro- und Informationstechnik։ Առաջին անգամ հենց 1970 թվականին էլ անց է կացվել Համմովերյան տոնավաճառի ընթացքում, ինչն է դարձրել է նրան աշխարհի ամենամեծ ցուցահանդեսային սրահը աշխարհում։ Սակայն 1980-ական թվականներին, տեղեկատվական տեխնոլոգիաները սկսեց մեծ ուշադրություն գրավել, ինչն էլ պատճառ հանդիսացավ, որ 1986 թվականից հետո այս ցուցահանդեսը անց է կացվում որպես առանձին միջոցառում, Համմովերային տոնավաճառից 4 շաբաթ առաջ։
Քանի որ CeBIT-ը արագ աճեց և տարածվեց, որոշում ընդունվեց կենտրոնացնել այն պրոֆեսիոնալ շուկայում, այն դեպքում երբ տնային շուկային կա նվիրված առանձին CeBIT Home շոուն, որը ծրագրավորած է անց կացնել երկու տարին մեկ անգամ։ Սակայն երկու անգամ անց կացվելուց հետո (1996 և 1998 թվականներին), CeBIT Home նախագծի մասին մոռացվեց։
Կազմակերպիչները որոշեցին սահմանել տարիքային սահմանափակում 18-ից բարձր անձանց համար։


== CeBIT-ը աշխարհում ==
1999 թվականից սկսած Deutsche Messe AG-ը CeBIT ցուցահանդեը կազմակերպում է Գերմանիայի տարածքից դուրս․ 

CeBIT Ասիա - Շանհայ, Չինաստան
CeBIT Ավստրալիա - Սինդեյ
CeBIT Եվարսիա - Ստամբուլ, ԹուրքիաCeBIT Ամերիակ/ԱՄՆ -ն կայացել է 2003 և 2004 թվականներին, սակայն այն հետագայում կասեցվել է։


== Քննադատություն ==
Խոշորայգույն թայվանական ASUS և Gigabyte ընկերությունները հրաժարվեցին մասնակցել CeBIT 2013 ցուցահանդեսին։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
CeBIT 2008 — Ֆոտոռեպորտաժ
CeBIT 2005 — Տեսաակնարկ
CeBIT 2006 — HDTV ֆորմատի տեսանյութ
Սլուդա Յոլ

Սլուդա Յոլ (ռուս.՝ Слуда-Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վոչ գետի ձախ ափին՝ 66 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 15 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000015579
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001557
Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==