Հերբի Հենքոք

Հերբի Հենքոք (ամբողջական անունը անգլ.՝ Herbert Jeffrey Hancock — Հերբերթ Ջեֆրի Հենքոք,ապրիլի 12, 1940(1940-04-12)[…], Չիկագո, Իլինոյս, ԱՄՆ) — ամերիկացի ջազային դաշնակահար և կոմպոզիտոր, 14 Գրեմմիի մրցանակակիր և 20-րդ դարի  ամենաազդեցիկ ջազային երաժիշտներից մեկը՝ ըստ  «Թայմ» ամերիկյան շաբաթաթերթի։


== Կենսագրություն ==
Հերբերթ Հենքոքը ծնվել է 1940 թվականին ապրիլի 12-ին Չիկագոյում, Իլինոյս նահանգում, ԱՄՆ։ Դեռ մանկուց  Հերբին եղել է հրաշամանուկ-դաշնակահար, նա երաժշտական կրթություն ստացել է  7 տարեկանից և արդեն այդ ժամանակ որպես երաժիշտ երևան եկավ իր  տաղանդը․ 11 տարեկանում Չիկագոյի սիմֆոնիկ նվագախմբի հետ նվագել է  Մոցարրտի № 5 սիմֆոնիան։
Հենքոքը սկսել է  նվագել ջազ միջին դպրոցում, նախնական շրջանում նրա վրա մեծ ազդեցություն են  թողել  կանադացի ջազային դաշնակահար Օսկար Փիթերսոնը  և ամերիկացի փողային երաժիշտ  Բիլ Էվանսը։ Նա սեր  ուներ  նաև   էլեկտրոնիկայի  և գիտության հանդեպ, այդ պատճառով էլ   ստացավ երկու կրթություն․ երաժշտության բնագավառում և Grinnell քոլեջում`   էլեկտրոնիկայի բնագավառում։
1960 թվականին Հերբին նկատել է Բերդ Դոնալդը։ Բերդի ինչպես նաև Ֆիլ Վուդզի և Օլիվեր Նելսոնի հետ 2 տարի գիտական աշխատանքներից հետո նա  «Blue Note Records» ձայնագրման լեյբլի հետ ստորագել է  պայմանագիր՝ որպես մենակատար։ Հենքոքի դեբյուտաին ալբոմը «Takin Off»ը (1963) միանգամից հասել է մեծ հաջողությունների` ի շնորհիվ «Watermelon Man» հիթի։
1962 թվականին Մայլս Դևիսը հրավիրեց Հերբի Հենքոքին միանալ «The Miles Davis Quintet» ամերիկյան ջազային խմբին։ Հինգ տարի Դևիսի հետ աշխատելու ընթացքում՝ Հերբին և իր ընկերները՝ Ուեյն Շորտերը Ռոն Կարտերը և Տոնի Ուիլիամսը ձայնագրել են մի շարք երաժշտական ստեղծագործություններ, որոնք հետո դասակարգվել են դասական ջազի շարքերին։ Ավելի ուշ նա մասնակցել է  Մայլս Դևիսի ձայնագրած «նորարական» «In A Silent Way»  «Bitches Brew» ալբոմների երաժշտություններին։
Հերբիի անուննը որպես սոլո երաժիշտ ավելի հայտնի դարձավ  «Blue Note» լեյբլի թողարկումից հետո։ 1966 թվականին Միքելանջելո Անտոնիոնիի ֆիլմի համար նա գրեց «Blow Up» պարտիտուրան, որը Հենքոքի անունն ավելի հայտնի դարձրեց կինոյի և հեռուստատեսային երաժշտության ոլորտներում։
Դևիսիի հեռնալուց հետո Հերբի Հենքոքը հավաքեց մի նոր խումբ «The Headhunters» անունով, իսկ 1973 թվականին ձայնագրեց «Head Hunters» ալբոմը։ Chameleon հիթով այս ալբոմը դարձավ առաջին ջազային պլատինե ալբոմը։


== Աշխատություն ==
Հենքոքի երաժշտոթյունը իր մեջ համադրում է ռոքը, սոուլը և ջազի ազատ նոտաները։ Հենքոքի ջազային իմպրովիզները իր մեջ համադրում են ջազի, բլյուզի և ժամանակակից կլասիկ երաժշտության խառնուրդ։ Մի որոշ ժամանակ Մայլս Դևիսի խմբում աշխատելուց հետո, Հենքոքը կարողացավ վերաիմաստավորել ռիթմ-գրուպպայի դերը ջազում և դարձավ պոստ-բիբոլ ժանրի հիմնադիրներից մեկը։
Հենքոքի հայտնի սոլո գործերից են «Cantaloupe Island»ը, «Watermelon Man»ը, «Maiden Voyage»ը և «Chameleon»ը ինչպես նաև, «I Thought It Was You» և «Rockit» հիթերը։


== Ճանաչում ==
1986 թվականին  «Կեսգիշերին մոտ» ֆիլմի համար պատրաստած ձայնային ճանապարհի համար նա արժանացել է Օսկարի՝ լավագույն երաժշտության համար։
2008 թվականին  2007 թվականին Ջոնի Միտչելլին նվիրված River: The Joni Lettersի  տրիբյուտ-ալբոմի համար Գրեմմիի մրցանակաբախշության ժամանակ արժանացել է մրցանակի՝ «Տարվա ալբոմ» անվանակարգում։


== Աշխարհահայացք ==
Բուդդայական Սոկա Գակկայ շարժման հետևորդ է ։


== Հասարակական գործունեություն ==
Հենքոքը համարվում է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի բարի կամքի դեսպան, ինչպես նաև Թելոնիուս Մոնկի  անվան Ջազային ինստիտուտի նախագահը։ Հերբի Հենքոքի նախաձեռնությամբ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն ապրիլի 30-ը գրանցեց իբրև Ջազի միջազգային օր։


== Սկավառակագրություն ==
1962 — Takin’ Off (Blue Note)
1963 — My Point Of View (Blue Note)
1963 — Inventions And Dimensions (Blue Note)
1964 — Empyrean Isles (Blue Note)
1965 — Maiden Voyage (Blue Note)
1968 — Speak Like A Child (Blue Note)
1969 — The Prisoner (Blue Note)
1969 — Fat Albert Rotunda (Warner Bros.)
1971 — Mwandishi (Warner Bros.)
1972 — Crossings (Warner Bros.)
1973 — Sextant (Columbia)
1974 — Head Hunters (Columbia)
1974 — Thrust (Columbia)
1975 — Man-Child (Columbia)
1975 — Flood (CBS-Sony, LIVE in Japan)
1976 — Secrets (Columbia)
1976 — V.S.O.P (Columbia)
1977 — The Quintet V. S. O. P. (Columbia)
1977 — Tempest in the Colosseum V. S. O. P. (Columbia)
1977 — The Herbie Hancock Trio (Columbia/Sony Japan)
1978 — Sunlight (Columbia)
1978 — An Evening With Herbie Hancock & Chick Corea In Concert (Columbia)
1979 — Live Under The Sky V. S. O. P. (Columbia)
1979 — Feets Don’t Fail Me Now (Columbia)
1979 — Direct Step (CBS/Sony Japan)
1979 — The Piano (CBS/Sony Japan)
1980 — Mr. Hands (CBS)
1980 — Monster (CBS)
1981 — Magic Windows
1982 — Herbie Hancock Quartet (CBS)
1982 — Lite Me Up (CBS)
1983 — Future Shock (Columbia)
1984 — Sound-System (Columbia)
1985 — Village Life (Columbia; Hancock + Foday Musa Suso)
1986 — Soundtrack «Round Midnight» (CBS/Sony)
1988 — Perfect Machine (Columbia)
1992 — A Tribute to Miles (Warner)
1994 — Dis Is Da Drum (Mercury)
1995 — Return Of The Headhunters (PolyGram, Headhunters featuring Herbie Hancock)
1996 — The New Standard (Verve)
1997 — 1 + 1 (Verve)
1998 — Gershwin’s World (Verve)
2001 — Future 2 Future (Columbia)
2003 — Directions In Music (Verve)
2005 — Possibilities (Vector)
2006 — Great Sessions (Blue Note)
2007 — River: The Joni Letters
2008 — Then and Now: The Definitive Herbie Hancock (Verve)
2010 — The Imagine Project (Sony Music)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт Херби Хэнкока(անգլ.)
Herbie Hancock. Class of 1960
Херби Хэнкок на MySpace