Ադա Ռոգովցևա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱդաԱդա Նիկոլայի Ռոգովցևա (ուկրաիներեն՝ Роговцева (Роговець) Ада Миколаївна, հուլիսի 16, 1937(1937-07-16), Գլուխով, Սումիի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ,), թատրոնի և կինոյի ուկրաինացի խորհրդային դերասանուհի։
Թատրոնում կերտել է 40-ից ավելի դերեր, խաղացել 80-ից ավելի ֆիլմերում, մի շարք պետական ու մշակութային պարգևների ու մրցանակների դափնեկիր է։


== Կենսագրություն ==
Ադա Ռոգովցևան ծնվել է 1937 թվականի հուլիսի 16-ին Ուկրաինայում, Սումիի մարզի Գլուխով (Հլուխիվ) բնակավայրում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին նրանց ընտանիքը տարհանվել է Օդեսա, իսկ ռազմական գործողությունների ավարտական փուլում՝ Կիև։ 1954-1959 թվականներին Ադան դերասանական վարպետություն է սովորել Կիևի Իվան Կարպենկո-Կարիի անվան թատրանի, կինոյի և հեռուստատեսության ազգային ինստիտուտում։ 1959-1994 թվականներին նա խաղացել է Կիևի Լեսյա Ուկրաինկայի անվան ռուսական դրամատիկական թատրոնում՝ մարմնավորելով մի քանի տասնյակ դերեր։ Տպավորիչ դերակատարումներով հանդես է եկել նաև ավելի քան երեսուն խորհրդային գեղարվեստական կինոնկարներում, այդ թվում՝ 1972 թվականին թողարկված «Կրակի սանձահարումը» ֆիլմում, որտեղ մեծ վարպետությամբ ու հմայքով մարմնավորել է գլխավոր հերոսուհու՝ Նատաշայի կերպարը։ Կինոյում նրա լավագույն աշխատանքներից է համարվում նաև «Հավերժական կանչ» բազմամաս ֆիլմում Աննայի դերի կատարումը։ 

Ադա Ռոգովցևան զբաղվել է նաև մանկավարժական աշխատանքով. երկար տարիներ նա իր դերասանական փորձն է երիտասարդներին հաղորդել Կիևի թատերական արվեստի ինստիտուտում և մշակույթի ու արվեստների ուկրաինական պետական համալսարանում։ Նրան բնորոշ է հասարակական-քաղաքական ակտիվ դիրքորոշումը. զանգվածային լրատվամիջոցներում բազմիցս հանդես գալով հրապարակախոսական ելույթներով, հարցազրույցներով՝ իր ցավն ու վրդովմունքն է արտահայտել Դոնբասում ծավալված ռազմական գործողությունների, արյունահեղությունների կապակցությամբ։ 


== Հատընտիր ֆիլմագրություն ==
1957: Ինչպես էր կոփվում պողպատը /Պավել Կորչագին/ - Քրիստինա
1961: Թռչող նավը - Լեբյոդուշկա
1970: Սալյուտ, Մարիա - Մարիա
1972: Կրակի սանձահարումը - Նատաշա
1980: Բոռ - Ջուլիա Բարթըն
2005: Նեստոր Մախնոյի ինը կյանքերը - Եվդոկիա Մախնո
2009: Տարաս Բուլբա - Տարասի կին


== Պարգևներ ==
1960 Ուկրաինական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստի կոչում
1967  Ուկրաինական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստի կոչում
1971 Մոսկվայի միջազգային կինոփառատոնի մրցանակ՝ կանացի դերի լավագույն կատարման համար
1978 ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստի կոչում 
1981 Տարաս Շևչենկո մրցանակ
2007 Ուկրաինայի հերոսի կոչում
2007 Կիևի պատվավոր քաղաքացու կոչում
2017 Ուկրաինայի Ալեքսանդր Դովժենկոյի անվան պետական մրցանակ՝ ուկրաինական կինոարվեստում ներդրած խոշոր ավանդի համար


== Ստեղծագործություններ ==
Ада Роговцева. Мій Костя. — Альтерпрес, 2006. — 284 с. — ISBN 966-542-291-X.
Ада Роговцева. Свидетельство о жизни. — Черновцы : Meridian Czernowitz, 2013.
Поэтические сборники: «Мамині молитви» (на укр. языке), «Целую голос твой» (на рус. языке).


== Գրականություն ==
Денисова И. Окрылённость : [Ада Роговцева] // Мой любимый актёр : Писатели, режиссёры, публицисты об актёрах кино : [сб.] / сост. Касьянова, Людмила Ивановна. — М. : Искусство, 1988. — С. 159—170.


== Կինոնկար Ադա Ռոգովցևայի մասին ==
2012 — «Вечный зов Ады Роговцевой» (Первый канал, автор Н. Ядкова, режиссёр Д. Трофимов)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Deutschsprachige Filmografie von Ada Rohowzewa Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine. auf kabeleins.de
Biografie und Filmografie mit Filmplakaten auf ivi.ru (russisch)
Ада Роговцева (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Ада Роговцева в программе «Встречи на Моховой», 15 июня 2008
Ада РОГОВЦЕВА: «У меня просто открыта душа для Израиля!», 11 ноября 2010 года
Ада Роговцева в программе «Смотрите кто пришёл»(չաշխատող հղում), 10 декабря 2010
IMDB կայքում
kinopoisk. կայքում