armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ալեքսանդր Աղավելյան

Ալեքսանդր Մինասի Աղավելյան (փետրվարի 14, 1951(1951-02-14), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բժիշկ, վիրաբույժ, պրոկտոլոգ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1994), պրոֆեսոր (1994): ՀՀ վաստակավոր բժիշկ (2007)։


== Կենսագրություն ==
Ալեքսանդր Աղավելյանը ծնվել է 1951 թվականի փետրվարի 14-ին, Երևանում,  բժիշկների ընտանիքում։ 1968 թվականին ավարտել է Պուշկինի անվան դպրոցը, 1974 թվականին` Երևանի պետական բժշկական համալսարանի բուժական ֆակուլտետը։ Վիրաբուժական ինտրենատուրա է անցել Երևանի հանրապետական հիվանդանոցում։ 1975 թվականին ինտերնատուրան ավարտելուց հետո որպես վիրաբույժ աշխատում է Աշտարակի շրջանային հիվանդանոցում, այնուհետև Հոկտեմբերյանի շրջանի Մեծամոր գյուղում։ 1975-1979 թվականների ընթացքում ծառայել է Խորհրդային բանակում՝ որպես գնդի բուժծառայության պետ։ 1980 թվականից աշխատում է Երևանի թիվ 8-րդ հիվանդանոցի պրոկտոլոգիական բաժանմունքում` որպես պրոկտոլոգ։
1980 թվականին մրցույթային կարգով սովորել է Մոսկվայի Բժիշկների կատարելագործման կենտրոնական ինստիտուտի ասպիրանտուրայում, որը ղեկավարել է ակադեմիկոս Վ. Դ. Ֆյոդորվը։ 1983 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն «Ուղիղ աղիքի հետանցքային անդամահատումից հետո հիվանդների ռեկոնստրուկտիվ-վերականգնողական վիրահատությունները» թեմայով։ Մոսկվայից վերադառնալուց հետո աշխատել է Երևանի Բժիշկների կատարելագործման ինստիտուտիպրոկտոլոգիայի ամբիոնում՝ որպես ասիստենտ հայկական պրոկտոլոգիայի դպրոցի հիմնադիր ակադեմիկոս Լ. Ու. Նազարովի ղեկավարության ներքո։ 1985 թվականի սեպտեմբերից մինչև 1998 թվականի նոյեմբերը միաժամանակ ղեկավարել է ՀՀ առողջապահության նախարարության պրոկտոլոգիայի բաժնի հաստ աղիքի վիրաբուժության բաժինը։
1994 թվականին Աղավելյանը պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն «Պերիտոնիտի բուժումը լապարոստոմիայի մեթոդով և պոլիմերային նյութերի կիրառման ճանապարհով» թեմայով։ Աղավելյանը առաջիներից է Հայաստանում, ով սկսել է կիրառել «բաց որովայն»-ի գաղափարը՝ տարածված թարախային պերիտոնիտի դեպքում, օգտագործելով հատուկ պոլիմերային շերտեր և դրենաժային սպունգեր։ Այս եղանակը ստացել է արտոնագիր (N718 от 01.03.2000):
1998 թվականին Աղավելյանը նշանակվել է ՀՀ առողջապահության նախարարության պրոկտոլոգիայի բաժնի տնօրեն, 2000  թվականին` Միքայելյան վիրաբուժական կենտրոնի Կոլոպրոկտոլոգիայի գիտական կենտրոնի ղեկավար։ 1999 թվականին ՀՀ առողջապահության նախարարությանկողմից գործուղվել է ԱՄՆ՝ Գլենդելի հիվանդանոցում երկամսյա պրակտիկայի, որտեղ ստացել է մենեջերի դիպլոմ։
Աշխատանքները վերաբերում են ուղիղ աղիի մասնահատումներից հետո վերակառուցող-վերականգնող վիրահատությունների, բաց որովայնային (լապարաստոմա) եղանակով (պոլիմերային նյութերի կիրառմամբ) ուղիղաղիքային որովայնամզաբորբերի բուժման հարցերին։ Բազմաթիվ գիտական աշխատանքների հեղինակ է։


== Անդամակցություն ==
Երևանի պետական բժշկական համալսարանի մասնագիտացված  վիրաբուժական գիտխորհրդի անդամ
ՀՀ առողջապահության նախարարության գիտխորհրդի և Միքայելյան ինստիտուտի անդամ
Ռուսաստանի բնական գիտությունների ակադեմիայի անդամ (1998)
Ռուսաստանի պրոկտոլոգիայի միության անդամ (2000)։
«Հայաստանի վիրաբուժության տեղեկատու» ամսագրի անդամ
Endoscopic Surgery of Armenia-ի անդամ


== Պարգևներ ==
«Գիտության և մշակույթի ասպետ» պատվավոր կոչում (1999)։
ՀՀ վաստակավոր բժիշկ (2007)։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոլշոյ Կիյաիկ

Բոլշոյ Կիյաիկ (ռուս.՝ Большой Кияик), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 269 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բելալանքյոյ

Բելալանքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հիմնական տնտեսական օրենք

Հիմնական տնտեսական,  հասարակական-տնտեսական որևէ ֆորմացիայում էկոնոմիկայի զարգացման հիմնական նպատակները, շարժիչ ուժերն ու պրոցեսներն արտացոլող օրենք։ Գործում է մարդկանց կամքից ու գիտակցությունից, սակայն մարդիկ կարող են ճանաչել և օգտագործել այն։ Հիմնական տնտեսական օրենք օրինակ ընդհանուր համակարգի մեջ է միավորում տվյալ ֆորմացիայի բոլոր տնտեսական օրենքները, կարգավորում նյութական և հոգևոր բարիքների արտադրությունը, փոխանակությունն ու սպառումը։ Արտահայտում է անմիջական արտադրողների և արտադրության միջոցների միավորման բնույթը, արտադրողական ուժերի զարգացման որոշակի աստիճանին համապատասխաող հիմնական արտադրական հարաբերությունը, հավելյալ և անհրաժեշտ արդյունքների արտադրության ու յուրացման եղանակը։
Լաիմյալա (Էստոնիայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լաիմյալա (այլ կիրառումներ)Լաիմյալա շրջան (էստ․՝ Laimjala vald), շրջան Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Լաիմյալա գյուղը։


== Բնակչություն ==
2006 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 793 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 6,84 մարդ/կմ²։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջանի վարչության պաշտոնական վեբ կայքը Archived 2017-06-23 at the Wayback Machine. (էստոներեն)
Նինետ դը Վալուա

Նինետ դը Իդրիս Վալուա (ֆր.՝ Ninette de Valois, իսկական անուն՝ Իդրիս Ստանուս [Edris Stannus], հունիսի 6, 1898(1898-06-06)[…], Blessington, Ուիքլոու, Լենստեր, Իռլանդիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - մարտի 8, 2001(2001-03-08)[…], Լոնդոն, Մեծ Լոնդոն), բալետի բրիտանացի արտիստուհի, բալետմայստեր։
Բեմելը 1914 թվականին, Լոնդոնի «Լիցեում» թատրոնում։ 1923-1926 թվականներին հանդես է եկել Ս․ Պ․ Դյագիլևի թատերախմբում։ 1926 թվականին Լոնդոնում կազմակերպել է Պարարվեստի ակադեմիա, որի հիման վրա, 1931 թվականին, Ն. Բեյլիսի հետ «Օլդ Վիկ» թատրոնին կից ստեղծել է բալետային դպրոց, ավելի ուշ կազմակերպել «Սեդլերս Ուէլս» (1957 թվականից՝ Թագավորական բալետ) թատերախումբը և ղեկավարել մինչև 1963 թվականը, այնուհետև՝ Թագավորական բալետի դպրոցը։ Վալուաի բեմադրություններից են՝ Բլիսի «Շախմատ» (1937 թվական), Չայկովսկու «Կարապի լիճը» (1952 թվական) են։ Հեղինակ է բալետի մասին գրքերի։ Օքսֆորդի համալսարանի գրականության (1950 թվական) և Լոնդոնի համալսարանի երաժշտության (1947 թվական) պատվավոր տնօրեն։


== Ծանոթագրություններ ==
ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի բանաձևերի ցանկ (501-600)

Ստորև ներկայացված է ՄԱԿ-ի Անվտանգության Խորհրդի 501-ից մինչև 600 բանաձևերի ցանկը, որոնք ընդունվել են ՄԱԿ-ի Անվտանգության Խորհրդի կողմից 1982 թվականի փետրվարի 25-ից մինչև 1987 թվականի հոկտեմբերի 19-ը։


== Ծանոթագրություններ ==
Նահապետի առու

Նահապետի առու, ջրանցքներ Նախիջևանում։ Գտնվում են Երնջակ գավառում` Երնջակ ձորահովտի միջին մասում։ Երկու ջրանցքները գործում են մինչ օրս և սկիզբ են առել Երնջակ գետից` Երնջակ բերդի ստորոտից։ Անցնելով Նորաշեն-Ապարաններ-Աբրակունիս գյուղերի վրայով` հասնում են Կզնուտի դաշտ։ Աբրակունիս-Կզնուտ հատվածում ջրանցքներից մեկը 1 կմ չափով անցնում է գետնուղով։
Նահապետի առու ջրանցքները շահագործվել են դեռևս մ.թ.ա. 8-7-րդ դարերից։ Ջրանցքը կառուցված է մեծ քարերով։ Ջրանցքներով ոռոգել են Երնջակ ձորահովտի և Կզնուտ դաշտի հողատարածքները։ Ըստ ավանդության` ջրանցքները կառուցել է Արբակ Նահապետը Քրիստոսից 1612 տարի առաջ։ Ջրանցքներն ունեցել են 10-15 կմ երկարություն։ Արբակ Նահապետի անունով այժմյա Աբրակունիս գյուղը անվանակոչվել է Արբակունի, որը հետագայում փոփոխվելով դարձել է Ապրակունիք, Ապրակունիս, Աբրակունիք։


== Ծանոթագրություններ ==
Սարսափելի Հենրին

Սարսափելի Հենրին (անգլ.՝ Horrid Henry), անգլիացի գրող Ֆրանչեսկա Սայմոնի (անգլ.՝ Francesca Simon) գրքերի հայտնի շարքը։ Գրքերից յուրաքանչյուրը նկարագրում է փոքրիկ չարաճճի Հենրիի արկածները։ Ֆրանչեսկա Սայմոնի գրքերը մեծապես հայտնի են Եվրոպայում։ «Սարսափելի Հենրին» 2009 թվականի հոկտեմբերին երեխաների սիրելի հերոսի վարկանիշային աղյուսակում հասել է Հարրի Փոթերին և 5-12 տարեկան երեխաների շրջանում իր հայտնիությամբ դարձել է երկրորդը` առաջ անցնելով այնպիսի դասական հերոսներից, ինչպիսիք են օրինակ Վիննի Թուխը, Փիթեր Փենը և Մոխրոտիկը։
2008 թվականին սարսափելի Հենրիի մասին Ֆրանչեսկա Սայմոնի գիրքը արժանացել է British Book Awards ազգային մրցանակի «Լավագույն գիրք երեխաների համար» անվանակարգում։
«Սարսափելի Հենրիի մասին» գրքերը հրատարակվում են 24 երկրներում։ Բրիտանական Children’s ITV հեռուստաալիքով ամեն օր եթեր է հեռարձակվում Հենրիի արկածների մասին պատմող հեռուստասերիալը։


== Գրքերի շարք ==


== Սյուժե ==
Սարսափելի Հենրին մի փոքրիկ չարաճճի է, որը երբեք չի ձանձրանում և չի թողնում, որ ձանձրանան իր մտերիմներն ու ընկերները։ Գրեթե բոլոր ընտանիքներում կա «սեփական» փոքրիկ չարաճճի և գյուտարար Հենրին կամ նրա հակապատկերը` Հենրիի եղբայրը, խոհեմ Հնազանդ Փիթերը։
Գրքերից յուրաքանչյուրը հումորային փոքրիկ հավաքածու է` Հենրիի արկածների մասին պատմող նկարազարդումներով։


== Կերպարներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт серии книг «Ужасный Генри»
Տոպկա (այլ կիրառումներ)

Տոպկա, կարող է վերաբերել՝

Տոպկա - գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Իկորեց գետի աջ ափում՝ 15 կմ հեռավորության վրա
Տոպկա - գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Շուբինկա գետի ձախ ափով՝ 51 կմ հեռավորության վրա
Moonlight

Moonlight, ամերիկացի ռեփեր XXXTentacion-ի երգը երկրորդ՝ «?» ստուդիական ալբոմից։ Երգը մինչ ռեփերի մահը 2018 թվականի օգոստոսի 14-ին ուղղարկվել է rhythmic radio, որպես ալբոմի երրորդ սինգլ։ Ամբողջ աշխարհում երգը հասել է բարձր դիրքերի, այդ թվում՝ 13-րդ տեղը Billboard Hot 100-ում, ինչպես նաև պլատինե հավաստագրման նրա մահից հետո։
Moonlight երգի պաշտոնական տեսահոլովակը թողարկվել է 2018 թվականի հոկտեմբերի 1-ի գիշերը։


== Ձայնագրման մասնակիցներ ==
XXXTentacion՝ հեղինակ, երաժշտություն
John Cunningham՝ հեղինակ, երաժշտություն, պրոդյուսեր, տեղեկություն
Robert Soukiasyan՝ տեղեկություն, ձայնագրություն, անձնական ստուդիա
Dave Kutch՝ մաստերինգ, անձնական ստուդիա
Kevin Peterson՝ այլ


== Չարթեր ==


== Հավաստագրեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Եվգենի Պրոխորով

Եվգենի Պրոխորով (ռուս.՝ Евге́ний Мара́тович Про́хоров, հոկտեմբերի 18, 1952(1952-10-18), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մայիսի 21, 1998(1998-05-21), Ստրասբուրգ), ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1975 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը և 1988 թվականին ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության դիվանագիտական ակադեմիան։ 1975 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1975-1976 թվականներ՝ Բոմբեյում եղել է ԽՍՀՄ գլխավոր հյուպատոսության վերահսկիչ ռեֆերենտ։
1976-1977 թվականներին Բոմբեյում եղել է ԽՍՀՄ գլխավոր հյուպատոսության թարգմանիչ։
1977-ից մինչև 1981 թվականը Նեպալում եղել է ԽՍՀՄ դեսպանության երրորդ քարտուղար, երկրորդ քարտուղար։
1986 թվականից մինչև 1988 թվականը եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության դիվանագիտական ակադեմիայի լսորդ։
1988 թվականից մինչև 1994 թվականը եղել է ԽՍՀՄ, իսկ 1991 թվականից հետո՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից, Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության իրավական դեպարտամենտի տնօրեն։
1992 թվականի հուլիսի 23-ից մինչև 1995 թվականի հունվարի 17-ը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության կոլեգիայի անդամ։
1994 թվականից մինչև 1996 թվականը Ստրասբուրգում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության գլխավոր հյուպատոս։
1996 թվականի դեկտեմբերի 16-ից մինչև 1998 թվականի մայիսի 21-ը Ստրասբուրգում եղել է Եվրախորհրդի Ռուսաստանի Դաշնության մշտական ներկայացուցիչ)։Մահացել է 1998 թվականի մայիսի 21-ին ավիավթարում։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է եղել, ունեցել է երկու երեխա։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1993 թվականի ապրիլի 24)
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (1998 թվականի ապրիլի 17)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դեսպանը գիտի, թե ինչ անել
Նիկոլաևկա (գյուղ, Սովետսկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիկոլաևկաՆիկոլաևկա (ուկրաիներեն՝ Миколаївка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Nikolayevka), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սովետսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նիկոլաևկա գյուղում բնակվում էր 516 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Lex Ursonensis

Lex Ursonensis, colonia Iulia Genetiva կեսարյական կանոնադրության հիմք, որը գտնվել է Իսպանիայի հյուսիսում՝ Ուրսոյում, Օսունայի մոտ (Սևիլյա, Անդալուսիա)։


== Պատմություն ==
Փլավիոսների կողմից արձանագրված տեքստի կրկօրինակի մասերը հայտնաբերվել են 1870/1871 թվականներին։ Բնօրինակ օրենքը գրված է եղել 9 տախտակների վրա, 3 կամ 5 տեքստային սյուներով՝ բաղկացած 140 մասերից (rubricae): Պահպանվել են 4 տախտակներ, որոնք ներառում են 61-82, 91-106 և 123-134 հատվածները։ Մասունքները պահպանվում են Մադրիդի ազգային հնագիտական թանգարանում։
Կանոնադրությունը հաստատվել է Հռոմեական ժողովի կողմից որպես օրենք, առաջարկվել է հավանաբար Մարկոս Անտոնիոսի կողմից Հուլիոս Կեսարի սպանությունից հետո։


== Օրենքի բովանդակություն ==
Առնչվել է տարբեր տեղական ինքնակառավարման հարցերի։

Մագիստրատուրա (Հին Հռոմ)
Պաշտոնյաներ
Գաղութների եկամուտները
Հոգևոր դպրոցներ, հոգևորականներ և ավգուրներ
Դատավարական գործընթացներ
Հանրային աշխատանքներ
Ջրահեռացման համակարգեր
Ավտոճանապարհներ
Հանրային ջրերի օգտագործում
Հողի բաշխում
Ներքին ոստիկանությունը
Ռազմական պաշտպանություն
Ճանապարհների կարգավորում
Հոգեհանգիստ


== Գրականություն ==
Alvar Ezquerra, Jaime. Diccionario de Historia de España (en castellà). AKAL, 2001. ISBN 978-84-7090-366-3 [Consulta: 2 de gener de 2016].
Rupke, Jorg. «Religion in the Lex Ursonensis». A: Religion in Republican Rome: Rationalization and Ritual Change (en anglès). University of Pennsylvania Press, 2012 [Consulta: 2 de gener de 2016].
Suárez Fernández, Luis; Bendala Galán, Manuel. Historia general de España y América: De la protohistoria a la conquista romana, (en castellà). Ediciones Rialp, 1987. ISBN 978-84-321-2096-1 [Consulta: 2 de gener de 2016].


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Texto conservado de la Lex Ursonensis en latín.
Texto conservado Archived 2010-12-05 at the Wayback Machine. de la Lex Ursonensis en inglés.
Sobre la Ley de Osuna en el "Diccionario de historia de España"
Sobre la Ley de Osuna en "De la protohistoria a la conquista romana"(չաշխատող հղում)
"Organización censitaria en la Hispania del Alto Imperio".
"La regulación viaria en la Lex Ursonensis"
The Code

The Code, հարավկորեական բոյ բենդ Monsta X-ի հինգերորդ մինի ալբոմը։ Այն թողարկվել է 2017 թվականի նոյեմբերի 7-ին` Starship Entertainment-ով և տարածվել է Kakao M-ի միջոցով։ Ալբոմը բաղկացած է յոթ երգից, ներառյալ գլխավոր «Dramarama» սինգլը։


== Տրեկ-լիստ ==


== Չարթեր ==


=== Ամենշաբաթյա չարթ ===


=== Ամենամսյա չարթ ===


=== Տարեկան չարթ ===


== Վաճառք ==


== Հաղթանակներ ==


=== Քննադատություն ===


=== Երաժշտական ծրագրեր ===


=== Տարվա ավարտի մրցանակներ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Տիկնիկ

Տիկնիկ (տիկին, պուպրիկ, խամաճիկ, խռծիկ և այլն), մարդու, թռչունների, կենդանիների կերպարանքով իր, որը պատրաստվում է տարբեր նյութերից (փայտ, մետաղ, գործվածք, բուրդ, թել, խմոր և այլն)։ Հայաստանում տարբեր անուններով հայտնի տիկնիկներ են Երևանի Հովհաննես Թումանյանի անվան տիկնիկային թատրոնի ներկայացումներից Խմբագիրը, Աբիսողոմը, օրիորդ Աղավնյակը, բժիշկը, Շողակաթը (բոլորն էլ՝ «Ծաղկի փողոց թիվ երկու», ըստ Պարոնյանի, 1984 թվական), Զորապետը, Թագավորը (Թումանյանի «Անհաղթ աքլորը», 1980 թվական)։ Տիկնիկները հիմնականում լինում են ծիսական, թատերական և մանկական։ Ծիսական տիկնիկի առաջացումը կապված է ծիսակատարությունների հետ․ դրանք ստեղծվել են հավատալիքային, կրոնական և առասպելական տարբեր կերպարների պատկերներով, օգտագործվել են հմայելու, կախարդելու նպատակով, կատարել պահպանակի դեր։ Ծիսական տիկնիկների որոշ մասը կիրառվելով կրոնական միստերիալ ներկայացումներում, փոխակերպվել են թատերական կերպարի, սկզբնավորելով տիկնիկային թատրոնը։ Մանկական խաղատիկնիկները ծիսական ու թատերական տիկնիկների փոխակերպված վերապրուկային ձևերն են, որոնք, ժամանակի ընթացքում կորցնելով կամ պահպանելով իրենց ծիսական, պաշտամունքային ու պահպանակի դերը, միաժամանակ երեխաների համար ծառայում են նաև որպես զբաղմունքի և ժամանցի առարկա, կատարելով դաստիարակչական դեր։
Ջուղա (այլ կիրառումներ)

Ջուղան, կամ Ջուլֆան մի քանի բնակավայրերի անվանում է՝

Ջուղա (Լազիստանի գավառ)՝ գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Տրապիզոնի վիլայեթի Լազիստանի գավառում
Ջուղա (Նախիջևան)՝ քաղաք Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետությունում։
Ջուղա (Իրան)՝ քաղաք Իրանում, Արաքս գետի վրա, Արևելյան Ադրբեջան օսթանում։
Նոր Ջուղա՝ հայաբնակ թաղամաս Սպահանում։
(6828) Էլբստիլ

(6828) Էլբստիլ (անգլ.՝ Elbsteel), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի նոյեմբերի 12-ին Դունկան Սթիլի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,690968 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0784 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3036 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1612,36 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,223276 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,9° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6828) Էլբստիլ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
(4041) Միյամոտոյոկո

(4041) Միյամոտոյոկո (անգլ.՝ Miyamotoyohko), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի փետրվարի 19-ին Տակուո Կոջիմայի կողմից Չիյոդայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,020202 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8702 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1702 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1917,13 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,18778 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,23° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4041) Միյամոտոյոկո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լազանիաս

Լազանիաս (հուն․՝ Λαζανιάς), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Նիկոսիայի շրջանում։ Գյուղը գտնվում է մայրաքաղաք Նիկոսիայից հարավ-արևմուտք, ծովի մակարդակից 900 մետր բարձրության վրա՝ Մախերաս վանքի դիմաց։


== Պատմություն ==
Գյուղի առաջացումը և զարգացումը կապված է 1160 թ. Մախերաս վանքի կառուցման հետ։ Վանքի կուսակրոններ Իգնատին և Պրոկոպին Կիպրոսի կայսր Մանուիլ I Կոմնենոսի հովանու ներքո սկսեցին զարգացնել շրջակա մի քանի գյուղերը, քանի որ վանքը ստացել էր արտոնություններ դրանց նկատմամբ։ Մի քանի վանականներ ծնունդով Լազանիաս գյուղից էին։ Նրանց շարքում էր նաև եպիսկոպոս Անֆիմոսը։
1192 թվականից սկսվեց Կիպրոսի ֆրանկոնացման ժամանակահատվածը և վանքի բոլոր արտոնությունները զրոյականացվեցին, որը բերեց ուղղափառ բնակչության, մասնավորապես վանքի բացասական վերաբերմունքի և կառավարությունը ստիպված մահապատժի ենթարկեց 13 կուսակրոնի։
Գյուղը անվանումը ստացավ այդ իրադարձություններից հետո, որը Լուզինյան ազգանվան հնչյունափոխված տարբերակն է։ Հայտնաբերվել են ավերակներ, որոնք հավանաբար մնացել են Լուսինյանների պալատից։


== Բնակչություն ==
2011 թվականի տվյալներով գյուղում ապրում է 39 մարդ։ Նարկայումս գյուղում աշխատում է ռեստորան, որտեղ սպասարկվում են Մախերաս վանական համալիրի այցելուները և մոտակա գյուղերի բնակիչներ։ Գյուղը հանդիսանում է լուսանկարչության սիրահարների զբոսանքի վայր։


== Ժողովրդագրություն ==


== Տե՛ս նաև ==
Մախերասի վանական համալիր
Նիկոսիայի շրջան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լազանիաս գյուղի պաշտոնական կայքը(չաշխատող հղում)
Լուսանկարներ Լազանիաս գյուղից Archived 2014-01-14 at the Wayback Machine.
Գյուղի անվան պատմությունը Archived 2014-01-10 at Archive.is
Տրոյանով (գյուղ, Ժիտոմիրի շրջան)

Տրոյանով (ուկրաիներեն՝ Троянів), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ժիտոմիրի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տրոյանով գյուղում բնակվում էր 1 929 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5,68 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 339,61 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բալաք (Սղերդի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բալաք (այլ կիրառումներ)Բալաք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում։ Գտնվում էր Գյուզելդերեսու գետի ձախ ափին՝ գետաբերանի մոտ, Սղերդ քաղաքից հյուսիս։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Արզունի Նորջուղայեցի

Արզունի Նորջուղայեցի, Ղուլ Արզունի (մոտ 1650 - մոտ 1750), հայ գուսան, Նոր Ջուղայի գուսանական դպրոցի հիմնադիր (Էգազի հետ միասին)։ Արզունի Նորջուղայեցուց մեզ է հասել խրատական, երգիծական, կրոնաբարոյական բնույթի 9 երգ։ Ուշագրավ են «Խրատ», «Գրիչ», «Սուտ բարեկամ», «Խաղ ի վերա Կալկաթա» ստեղծագործությունները։ Գրել է հիմնականում Նոր Ջուղայի բարբառով։ Կրոնաբարոյական բնույթի խաղերի լեզուն մոտ է նոր գրական հայերենին։


== Գրականություն ==
Սահակյան Հ․, Հայ աշուղներ․17 -18 դդ․, Ե․, 1961
Իշխանյան Ռ․ Ա․, Աշխարհաբար բանաստեղծության ակունքների մոտ, «ԲԵՀ», 1971, № 1


== Ծանոթագրություններ ==
Սադի Կառնո

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կառնո (այլ կիրառումներ)Նիկոլա Լեոնար Սադի Կառնո (ֆր.՝ Nicolas Léonard Sadi Carnot, հունիսի 1, 1796(1796-06-01)[…], Փարիզ - օգոստոսի 24, 1832(1832-08-24)[…], Փարիզ), ֆրանսիացի ֆիզիկոս, թերմոդինամիկայի հիմնադիրներից։
Լազար Նիկոլա Կառնոյի որդին։
Ավարտել է Փարիզի պոլիտեխնիկական դպրոցը 1814 թվականին։ Վերլուծելով իդեալական շրջանային պրոցեսը՝ Կառնոն առաջինը եզրակացրեց, որ օգտակար աշխատանք կատարում է միայն տաքացված մարմնից սառը մարմնին ջերմության փոխանցման դեպքում։ Հանգեց նաև այն դրույթին, որ աշխատանքի մեծությունը պայմանավորված ջեռուցիչի և սառնարանի ջերմաստիճանների տարբերությամբ և կախված չէ ջերմային մեքենայում բանող նյութի բնույթից (Կառնոյի թեորեմ)։ Կառնոն մոտավորապես որոշել է ջերմության մեխանիկական համարժեքը և ընդհանուր ձևով արտահայտել էներգիայի պահպանման օրենքը (թերմոդինամիկայի առաջին սկզբունք)։
Կառնոյի աշխատանքն արժանիորեն գնահատվել է միայն 1834 թվականին (Բենուա Կլապեյրոն)։ Ավելի ուշ, զարգացնելով Կառնոյի ուսմունքը, Ռուդոլֆ Կլաուզիուսը և Վիլյամ Թոմսոնը հանգեցին թերմոդինամիկայի երկրորդ սկզբունքին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆակտոր Ա

Ֆակտոր Ա (ռուս.՝ Фактор А), հեռուստաերաժշտական մրցույթ է, որը ստեղծվել է Սայմոն Քովելի կողմից Միացյալ Թագավորությունում։ Ֆակտոր Ա ռուսասատանյան երգի մրցույթ Россия-1 կայանից։ Նման է միջազգային X Factor-ին։
Կարեն Գրիգորյան (այլ կիրառումներ)

Կարեն Գրիգորյան անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Կարեն Հակոբի Գրիգորյան (ծնվ.՝ 1995), հայ շախմատիստ, գրոսմայստեր
Կարեն Աշոտի Գրիգորյան (1947-1989), հայ շախմատիստ, միջազգային վարպետ
Կարեն Արտոյի Գրիգորյան (1958), հայ բեմանկարիչ, գեղանկարիչ։
Կարեն Գրիգորյան (դիվանագետ) (1968), հայ դիվանագետ։
Համբարձում Էնֆիաճյան

Համբարձում Մկրտչի Էնֆիաճյան (1824, Կարին, Օսմանյան կայսրություն - մարտի 16, 1896(1896-03-16), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն), հայ հրատարակիչ, գրավաճառ։


== Կենսագրություն ==
1846 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցը։ Եղբոր՝ Ավետիքի հետ Թիֆլիսում բացել է գրավաճառանոց։ Հավաքել և Մոսկվայի Լազարյան ճեմարանին է հանձնել շուրջ 200 հայերեն հին ձեռագրեր։ 1859 թվականին հիմնել է տպարան, 1860-1963 թվականներին՝ «Կռունկ հայոց աշխարհին» ամսագրի հիմնադիր-հրատարակիչ։


== Տես նաև ==
Հայ տպագրիչների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հայ տպագրության 500-ամյակը, Անահիտ Մուրադյան Archived 2015-01-22 at the Wayback Machine.
Կոլոմիցի (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)

Կոլոմիցի (ուկրաիներեն՝ Коломийці), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոլոմիցի գյուղում բնակվում էր 20 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Փուրդի

Փուրդի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։ Գտնվում էր Երզնկա քաղաքից հարավ-արևելք, Սուրբ Լույս լեռան հարավարևմտյան կողմում, գետահովտում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գուաշ

Գուաշ (ֆր.՝ gouache), սոսնձի ու հանքային սպիտականերկերի խառնուրդներով ջրի մեջ տրորված-բացված ներկ։
Նկարվում է մեծ մասամբ թղթի և մետաքսի վրա՝ առաջացնելով անթափանցիկ գունաներկ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ամրիթսարի կոտորած

Ամրիթսարի կոտորած (անգլ.՝ Jallianwala Bagh massacre, Amritsar massacre, ա.-փենջ.` ਜਲ੍ਹਿਆਂਵਾਲਾ ਬਾਗ਼ ਹਤਿਆਕਾਂਡ, դևանագարի՝  जलियांवाला बाग़ हत्याकांड, جليانوالہ باغ ہتياکانڈ‎, Jallianwala Bāġa Hatyākāṇḍ), անգլիական գաղութային իշխանությունների քաղաքականության դեմ ուղղված ցույցի գնդակոծումը Ամրիթսարում, 1919 թվականի ապրիլի 13-ին։ Հնդկաստանի ազգային ազատագրական շարժման նշանակալի անցքերից է։
1919 թվականի մարտին անգլիացիները գործողության մեջ դրին պատերազմից հետո ռազմա–ոստիկանական ապարատի արտակարգ լիազորությունները պահպանելու մասին օրենքը։


== Գործողություններ ==
Երկրով մեկ բարձրացավ պետական հակա-իմպերիալիստական պայքարի ալիք։ Ապրիլի 13-ին Ամրիթսարում տեղի ունեցավ բողոքի բազմահազարանոց ցույց։ Նախօրյակին քաղաք բերված զինվորները, գեներալ Օ. Դաերի գլխավորությամբ, կրակ բացեցին անզեն ամբոխի վրա։ Սպանվեց և վիրավորվեց ավելի քան 1000 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
An National Public Radio interview with Bapu Shingara Singh – the last known surviving witness.
Churchill's speech Archived 2010-10-19 at the Wayback Machine. after the incident.
Amritsar Massacre at Jallianwala Bagh Listen to the Shaheed song of the Amritsar Massacre at Jallian Wala Bagh.
Amritsar Massacre as a turning point in the British Raj Archived 2011-09-11 at the Wayback Machine. – Description and analysis of the Jallianwala Bagh Massacre.
Կամպուակ

Կամպուակ (ֆր.՝ Campuac), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 450 մարդ, բնակչության խտությունը` 23.45 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 19.19 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 480 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 145 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 25 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 259 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 187-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 72։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,2 %։ 187 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 177 անձ (100 տղամարդ և 77 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (5 տղամարդ և 5 կին)։ 72 անաշխատունակներից 17-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 44-ը` թոշակառուներ, իսկ 11-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Աղաբաղ

Աղաբաղ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում, սակավաջուր սարահարթի վրա։
XIX դարի երկրորդ կեսին ուներ մոտ 80 տուն հայ բնակիչ։ 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ Աղաբաղի բնակիչների մի մասը զոհվել է, մյուս մասը գաղթել է ապաստանել օտար երկրներում։
Բնակիչները զբաղվում էին երկրագործությամբ ու անասնապահությամբ։ Աղաբաղն ուներ եկեղեցի։ Գյուղում գործում էր տարրական ուսումնարան։


== Ծանոթագրություններ ==
Շչյոկինսկի շրջան

Շչյոկինսկի շրջան (ռուս.՝ Щёкинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Տուլայի մարզում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Շչոկինո։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1393,4 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 106897 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 76,72 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Կոչուբեև

Կոչուբեև (ուկրաիներեն՝ Кочубіїв), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Չեմերովեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոչուբեև գյուղում բնակվում էր 1 008 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3764 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 267,8 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լյուբոն

Լյուբոն լեհ.՝ Luboń, գերմ.՝ Luban), քաղաք Լեհաստանում՝ Մեծ լեհական վոևոդությունում, Պոզնանի մետրոպոլիսային տարածքում, Վարտա գետի ափին։ 2002 թվականի տվյալներով զբաղեցնում էր 13,52 քառակուսի կիլոմետր տարածք, 2011-ի հունվարի 1-ի դրությամբ՝ մի փոքր պակաս՝ 13,51 քառակուսի կիլոմետր։ 2016 թվականի հունիսի 30-ի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 31 196։ Լյուբոնը տեղ է գրավել Լեհաստանի 100 խտաբնակ քաղաքների ցանկում։ Բնակավայրում գործում են քիմիական արդյունաբերության ձեռնարկություններ, շինարարական կազմակերպություններ, այլ հիմնարկ-ձեռնարկություններ։ Քաղաքի տնտեսության մեջ մի ժամանակ կարևոր դեր էին խաղում նաև մետաղաձուլական և սննդի արդյունաբերության ձեռնարկությունները։


== Պատմություն ==
1954 թվականից Լյուբոնի համայնքի կազմի մեջ ընդգրկված Ժաբիկովոյի հյուսիսարևմտյան մասում գերմանացի նացիստները 1943–1945 թվականներին հիմնել էին բանտ-ճամբար, որը փոխարինել էր պոզնանյան  Fort VII ճամբարին։ Այդտեղ ներկայումս գործում է պատմության թանգարան, որի առջև տեղադրված է քանդակագործ Յոզեֆ Գոսլավսկու կերտած Nigdy wojny ("Never War") արձանը։


== Ժողովրդագրություն ==
Լյուբոնի բնակչության թվաքանակը 1960-2008 թթ. կրել է հետևյալ փոփոխությունները.


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայքէջը
Սոլոչին

Սոլոչին (ուկրաիներեն՝ Солочин), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Սվալյավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սոլոչին գյուղում բնակվում էր 1 111 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1317 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 843,58 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սուուռե-Յաանի (այլ կիրառումներ)

Սուուռե-Յաանի, կարող է վերաբերել՝

Սուուռե-Յաանի - քաղաք Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Սուուռե-Յաանի շրջանում
Սուուռե-Յաանի - շրջան Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգում
Գևորգյան

Գևորգյան, հայկական ազգանուն։


== Հայտնի կրողներ ==


== Տես նաև ==
Տեր-Գևորգյան
Գևորգ


== Ծանոթագրություններ ==
Օպպիանյան բլուր

Օպպիանյան բլուր (լատ.՝ Oppius Mons, իտալերեն՝ Colle Oppio), Հռոմի յոթ բլուրներից մեկի՝ Էսկվիլինի գագաթներից է։ Հյուսիսային կողմում Ցիսպիուսից առանձնանում է Սուբուրրայի հովիտով, իսկ հարավային կողմից՝ Ցելիում բլրից առանձնանում է Կոլիզեումի հովտով։ Բլրի բարձրությունը 49 մետր է։ Օպպիոսը, Ցիսպիուսը և Ֆագուտալը միասին կազմում են Էսկվիլին բարձրավանդակը Սերվիյան պարսպի ներսում։
Սեպտիմոնցիումի՝ Հռոմի յոթ բլուրների  բաժանումից առանձնանում է Ֆագուտալ գագաթը՝ որպես անկախ բնակավայր։ Դրանից կարելի է ենթադրել, որ ի սկզբանե Օպպիոսը միացած է եղել նրան՝ բացի արևմտյան ծայրից։ Այս ծայրի հյուսիսային գագաթը նաև կոչվել է Կարինաե։ Այն ընկած է եղել Վելիան բլրի և Կլիվուս Պուլլիուսի միջև՝ Ֆագուտալին միավորված, և եղել է  Հին Հռոմի բարձրակարգ թաղամասերից մեկը։
Օպպիանյան բլուրը կրոնական նպատակներով շարունակվել է օգտագործվել մինչև հանրապետության ժամանակաշրջանի ավարտը։ Ըստ Մարկոս Վառոյի բլրի անվանումը կապվում է Տուսկուլի բնակիչ Օպպիոսի անվան հետ։ Տուլուս Հուստիլիուսի Վեիիի պաշարման ժամանակ վերջինս գալիս է Հռոմ՝ աջակցություն խնդրելու։ Այնուամենայնիվ բառի ստուգաբանությունն անհասկանալի է։ Հնարավոր է նաև լեռնագագաթը կրում է այն տոհմի անունը, որն ապրել է այս տարածքում։ Դետլեֆսենի վարկածով Օպպիոսն առաջացել է Օպպիդուսից։
Օպպիանյան բլրի տարածքը զբաղեցնում է շուրջ 9 հեկտար։ 1871 թվականին, որպես քաղաքային վերակազմավորման մի մաս, այն սկսում են օգտագործել որպես հասարակական այգի։ 1928 թվականին ճարտարապետ Ռաֆֆաելե դե Վիչոն նախագծում և 1936 թվականին ավարտ է հասցնում այգու ձևավորումը։ Աշխատանքներում ընդգրկված շատրվանները, արձանները և մարմարե քանդակներն առ այսօր զարդարում են այգին։ Բլրից իջնող կենտրոնական պողոտան ձգվում է մինչև Կոլիզեում։
Օպպիանյան բլրի այգին համարվում է հնագիտական զբոսայգի։ Այստեղ է գտնվել Ներոնի Ոսկե տունը, Տրայանոսի բաղնիքները, ինչպես նաև Տիտոսի բաղնիքները, որոնց մնացուկներն առ այսօր կան ։


== Տես նաև ==
Հռոմի բլուրներ
Կապիտոլիում (բլուր)
Ավենտին (բլուր)
Ցելիում (բլուր)
Պալատին (բլուր)
Կվիրինալ (բլուր)
Վիմինալ (բլուր)
Էսկվիլին (բլուր)
Ցիսպիուս (բլուր)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Platner and Ashby
Կիմ Յան Չժու

Կիմ Յան Չժու (հանգիլ` 김영주, լատինատառ տարբերակ` Kim Young-Joo, դեկտեմբերի 30, 1957(1957-12-30)), հարավկորեացի ֆուտբոլային մրցավար։ Առաջին հարավկորեացի մրցավարն է, որը վարել է ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության հանդիպում։ Սպասարկել է 2002 թ. աշխարհի առաջնության խմբային փուլի Բրազիլիայի ու Թուրքիայի միջև հանդիպումը, իսկ ավելի վաղ՝ նաև 1999 թ. կոնֆեդերացիաների գավաթի երեք հանդիպումներ, այդ թվում նաև՝ Մեքսիկայի ու Միացյալ Նահանգների միջև կիսաեզրափակիչ հանդիպումը։ Վարում է Հարավային Կորեայի, Ճապոնիայի, Չինաստանի և Իրանի առաջնությունների հանդիպումներ։


== Հղումներ ==
Տեղեքարտ Կիմ Յան Չժու worldreferee.com, worldfootball.net (en)
Պրիմորսկի (հուշահամալիր)

Պրիմորսկի հուշահամալիր (ռուս.՝ Приморский мемориальный комплекс, Приморский мемориал), հիշատակային կառույցների համալիր «Փառքի կանաչ գոտի» համալիրի կազմի մեջ։ Գտնվում է Պետերգոֆում (Ռուսաստանի Դաշնության Լենինգրադի մարզ)` Պետրոդվորեցի ժամացույցի գործարանի և Անգլիական այգու մոտակայքում` դեպի Լոմոնոսով և Գոստիլիցա (Հին Պետերգոֆ) տանող ճանապարհների հատման վայրում։


== Շինարարություն ==
Համալիրը կառուցվել է քաղաքի` Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին կործանված մասի տեղում։ «Մինչև 1941 թվականն այստեղ եղել է Պետերգոֆի ավելի քան մեկ տասնյակ փողոց, որտեղ կանգնած էին շինարարների մի քանի սերունդների տներ»,- ասում է կորսված Մեծ արվարձանի տեղում տեղադրված հիշատակային քարի գրությունը։
Համալիրը բացվել է աստիճանաբար. 1961 թվականին Օրանիենբաումի հենակետի ծովափնյա սահմանին տեղադրվել է պաշտպանների խորաքանդակներով գրանիտե կոթող (ճարտարապետներ` Տ. Ն. Վորոնիխին, Մ. Կ. Մելիկով, Վ. Ն. Շչերբին և այլք)։ 1964-1971 թվականներին ձևավորվել է մարտերում զոհված խորհրդային զինվորների և Պետրոդվորեցի (Պետերգոֆի) ազատագրումից հետո ականազերծման ժամանակ զոհված սակրավորների եղբայրական հիշատակային գերեզմանատան համակառույցը (ճարտարապետ` Օ. Ի. Սոկոլով)։ 1967 թվականին դեպի Օրանիենբաում տանող մայրուղու մյուս կողմում տնկվել է 350 կենսածառ, նման բալթիացի այն նավաստիներին, որոնք այստեղ շղթաներով նետվում էին սվիններով գրոհի։


== Արդի վիճակ ==
Հուշահամալիրը Պետրոդվորցովի շրջանի և նրա շրջակայքի բնակիչների և իշխանությունների մշտական ուշադրության օբյեկտ է։ Հուշահամալիրի մոտ ավանդաբար անցկացվում են տոնական միջոցառումներ ի պատիվ Հաղթանակի օրվա և Շրջափակման լիակատար վերացման օրվա, այստեղ մեկնարկում են վետերանների երթեր և հեծանվավազքեր, այստեղ, ըստ ավանդույթի, գալիս են ծաղիկներ տեղադրելու նորապսակները։ 2014 թվականին բազմիցս ենթարկվել է չարտոնված «վերանորոգումների»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Гусаров А. Ю. Памятники воинской славы Петербурга. — СПб.: Паритет, 2010. — 400 с. — ISBN 978-5-93437-363-5.


== Հղումներ ==
Приморский мемориальный комплекс в Энциклопедии Санкт-Петербург Archived 2012-05-12 at the Wayback Machine.
Орешкова Е. По местам воинской славы Archived 2008-12-28 at the Wayback Machine. // Газета Вести. Ленинградская область
Гранитный обелиск на сайте Зелёного пояса Славы
Նյու Մադրիդ շրջան (Միսսուրի)

Նյու Մադրիդ շրջան (անգլ.՝ New Madrid County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.756 կմ² է, բնակչությունը՝ 18.956 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Նյու Մադրիդ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1812 թ.։
Կիչուգա (Վերին Յորգայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կիչուգա (այլ կիրառումներ)Կիչուգա (ռուս.՝ Кичуга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վերին Յորգա գետի ձախ ափում՝ 45 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100312103000009739
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000973
Ավազանի կոդը - 03.02.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Անաստաս վարդապետ

Անաստաս վարդապետ (7-րդ դար), հայ պատմաբան, Երուսաղեմի հայկական վանքերի վերաբերյալ հայտնի ստեղծագործությունների  հեղինակ։


== Պատմություն ==

Ստեղծագործությունը համարվում է Անաստաս վարդապետի նամակն ուղարկված իշխան Համազասպ Պահլավունի Կամսարականին և կրում է «Երուսաղեմի սուրբ քաղաքի վանքերի մասին» («Վասն վանորէից, որ ի սուրբ քաղաքն Յերուսաղէմ») խորագիրը։ Ինչպես հայտնում է հեղինակը ստեղծագործության սկզբում, նամակը վանքերի ցուցակ է, որոնք կառուցվել են «հայ իշխանների կողմից՝ Տրդատ Մեծի գահակալության և Գրիգոր Լուսավորչի կառավարման օրոք»։ Նամակը մեզ է հասել հինգ ձեռագիր տարբերակներով։ Նամակում թվարկված են յոթանասուն (երկու տարբերակով յոթանասուներկու) հայկական վանքեր և դրանց գտնվելու վայրը Երուսաղեմում։ Արդեն 19-րդ դարում գոյություն ուներ Անաստասի ստեղծագործության տասը հրատարակություն՝ այդ թվում թարգմանություններ ռուսերեն, անգլերեն և ֆրանսերեն։


== Վավերականություն ==
Ստեղծագործության արժանահավատությունն ու թվագրումը 19-րդ դարի վերջերից պատմաբանների ուսումնասիրության առարկա են դարձել։ Առաջինը, ով զբաղվեց այդ խնդրով, Ղևոնդ Ալիշանն էր, որն Անաստասի աշխատանքը թվագրում է 7-րդ դարի սկզբով։ Որոշ հետազոտողներ թվագրել են նաև 6-րդ դար, ոմանք էլ Անաստաս վարդապետին նույնացրել են Անաստաս Ա Ակոռեցի կաթողիկոսի հետ (661-667)։ Մեզ հասած ամենավաղ ձեռագրերը թվագրվում են 16-րդ դարով։ Անաստաս վարդապետի և նրա աշխատանքի մասին միակ հիշատակումը հին հայկական պատմագրության մեջ հանդիպում է Մովսես Կաղանկատվացու մոտ։ «Պատմություն Աղվանից աշխարհի» երկրորդ գրքի 52-րդ գլուխը ամբողջությամբ փոխառված է Անաստասից, ինչպես հայտնում է ինքը՝ Կաղանկատվացին։ Կաղանկատվացին խոսում է Անաստասի՝ որպես մահացած մարդու մասին։ «Պատմություն Աղվանից աշխարհի» երկրորդ գրքի այս գլուխը գրելու ամսաթվի անորոշությունը (7-րդ կամ 10-րդ դար) թույլ չի տալիս, սակայն, Անաստասի աշխատանքը վստահորեն թվագրել այս տեղեկատվության հիման վրա։ Չի բացատրվում նաև այն,  որ, ըստ Կաղանկատվացու, Անաստաս վարդապետը նամակ է գրել Վահան (որոշ տարբերակներում՝ Վահրամ) Մամիկոնյանին, այնուամենայնիվ, Անաստասի բոլոր ձեռագրերում նշված է միայն Համազասպ Պահլավունի Կամսարական (որոշ հետազոտողներ ենթադրում են, որ կազմված է երկու ցուցակ Անաստաս վարդապետի կողմից, սակայն այս թեզը չի պաշտպանվել)։ Գրականության մեջ նշվում է նաև, որ աշխատության որոշ ժամանակավրիպություններ ձեռագրերի առկա տարբերակներում կարող էին ընդգրկվել միայն X-XI դարերում։ Թվագրման շուրջ վեճը վերջնական լուծում չի ստացել, բայց սովորաբար Անաստաս Վարդապետի կյանքն ու ստեղծագործությունը թվագրվում է 6-րդ և 8-րդ դարերի միջև։
Կասկածի տակ է դրվել նաև Երուսաղեմի յոթանասուն հայկական եկեղեցիների վերաբերյալ զեկույցի արժանահավատությունը։ Անաստաս վարդապետի ստեղծագործության արժանահավատության ուսումնասիրության մեջ ամենակարևոր ներդրումը կատարել է Ավետիս Սանջյանը, որի կարծիքով այդ աշխատանքը կասկածելի է կամ չափազանցված։ Այնուամենայնիվ, 20-րդ դարի վերջին, 21-րդ դարի սկզբին Երուսաղեմում կատարվել են հնագիտական պեղումներ և գտնվել են բազմաթիվ հայկական վիմագրություններ, վանքերի և խճանկարների ավերակներ, որոնք թվագրվել են 6-7-րդ դարերին և մասամբ փոխել են այդ տեսակետը և կրկին բարձրացրել ստեղծագործության արժանահավատության հարցը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վասն վանորէից, որ ի սուրբ քաղաքն Յերուսաղէմ
Կունիտ

Կունիտ (կատ.՝ Cunit), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում՝ Տարագոնայի ենթարկման տակ՝ Կատալոնիա համայնքի տարածքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բաշ-Պենեդես շրջանում։ Տարածքը կազմում է 9.7 կմ2։ Բնակչությունը 2010 թվականի տվյալներով կազմել է 12464 մարդ։ Ադմինիստրատիվ կենտրոնից հեռու է 59 կմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Fotografías de Cunit y sus gentes
Estadísticas oficiales sobre Cunit
Web oficial de la comisión de Carnaval (en catalán) Archived 2016-10-21 at the Wayback Machine.
Մուշեղ Գալշոյանի տուն-թանգարան

Մուշեղ Գալշոյանի տուն-թանգարան, բացվել է 2004 թվականին։


== Պատմություն ==
Հայ արձակագիր Մուշեղ Գալշոյանի տուն-թանգարանը գտնվում է գրողի ծննդավայր Կաթնաղբյուր գյուղում։ Թանգարանը բացվել է 2004 թվականին։ Թանգարանում ներկայացված են գրողի անձնական իրերն ու ստեղծագործական կյանքի մանրամասները։


== Հասցե ==
Թանգարանը գտնվում է Արագածոտնի մարզի Թալինի տարածաշրջանի Կաթնաղբյուր գյուղում։


== Արտաքին հղումներ ==
Կբացվի Մուշեղ Գալշոյանի տուն-թանգարանը
Նավասարդ Տուրս, Թանգարաններ Archived 2014-06-11 at the Wayback Machine.
Րաֆֆի Հովհաննիսյան (այլ կիրառումներ)

Րաֆֆի Հովհաննիսյան, հայ անձնանուն, որով հայտնի են հետևյալ անձինք.

Րաֆֆի Հովհաննիսյան (երգիչ) — հայ երգիչ, գուսանական և ժողովրդական երգերի կատարող
Րաֆֆի Հովհաննիսյան (քաղաքական գործիչ) — հայ քաղաքական գործիչ
Օպտիկական կառավարում

Օպտիկական կառավարում(լատ.՝ optimus-լավագույն), կառավարվող օբյեկտը (պրոցեսը) այս կամ այն իմաստով լավագույն վիճակի բերելու ծրագրի ընտրությունն ու իրականացումը, որը հանգում է ոչ դասական վարիացիոն խնդիրների լուծման։


== Բովանդակություն ==
Կառավարվող օբյեկտները սովորաբար ունենում են «ղեկեր», որոնցով մարդը կառավարում է դրանց ընթացքը։ Օբյեկտի վարքը մաթեմատիկորեն նկարագրվում է որոշ հավասարումներով, որոնք պարունակում են նաե «ղեկերի» դիրքերը բնութագրող՝ կառավարող պարամետրեր։ Կառավարվող օբյեկտի օրինակ կարելի է համարել քիմիական ռեակցիայի իրագործման տեխնոլոգիական պրոցեսը, որի «ղեկերն» են բաղադրամասերի կոնցենտրացիան, կատալիզատորի քանակությունը, ջերմաստիճանը և ռեակցիայի ընթացքի վրա ազդող այլ գործոններ։ Որոշելու համար, թե օբյեկտն իրեն հատկապես ինչպես է պահում այս կամ այն կառավարման դեպքում, պետք է գիտենալ դիտարկվող օբյեկտի դինամիկ հատկությունները նկարագրող շարժման օրենքը և կառավարման ամեն մի կոնկրետ տարբերակի դեպքում օբյեկտի վիճակի էվույուցիան։


== Օբյեկտի կառավարման հնարավորություններ ==
Օբյեկտի կառավարման հնարավորությունները սահմանափակվում են ոչ միայն կառավարման ռեսուրսներով, այլե այն պահանջով, որ շարժման պրոցեսում օբյեկտը չպետք է ընկնի իր շահագործման կոնկրետ պայմանների տեսակետից անհասանելի կամ անթույլատրելի վիճակների մեջ։


== Օպտիկական կառավարման նպատակ ==
Օպտիկական կառավարման նպատակն է, պահպանելով այս ամենը, խնդիրը լուծել օպտիմալության որոշակի չափանիշի (հնարավոր ամենակարճ ժամանակ կամ վառելանյութի նվազագույն ծախս, առավելագույն տնտեսական արդյունավետություն և այլն) առումով։ Օպտիկական կառավարման տեսության առանցքային արդյունքը Պոնտրյագինի մաքսիմումի սկզբունքն է, որը տալիս է կառավարման օպտիմալության ընդհանուր անհրաժեշտ պայմանը։
Պրեչիստոե (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊրեչիստոեՊրեչիստոե (ռուս.՝ Пречистое), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1128 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զեբու

Զեբու, սապատավոր տավար (Bos indicus), խոշոր եղջերավոր մսատու և բանող կենդանի։ Ծագումով մոտ է տավարին։ Արտաքնակազմում ամենաբնորոշը 5—8 կգ սապատն է (գտնվում է պարանոցի վրա, մնդավի առաջնային մասում)։ Գույնը՝ սև կամ կարմիր խայտաճամուկ, շիկագույն, մոխրագույն, գորշ։ Կովերի կենդանի քաշը 250—270 կգ է, ցուլերինը՝ 300—350 կգ։ Կաթնատվությունը՝ 500—600 կգ, կաթի յուղայնությունը՝ 4,5—5 %։ Ենթադրվում Է, որ Զեբուն ընտելացվել է Եգիպտոսում և Փոքր Ասիայում մ․ թ․ 2—3 հզ․ տարի առաջ։
Նիմբուրկի շրջան

Նիմբուրկի շրջան (չեխ․՝ okres Nymburk), շրջան Չեխիայի Կենտրոնական Բոհեմիայի երկրամասում։ Վարչական կենտրոնն է Նիմբուրկ քաղաքը։ Տարածքը 1562,87 կմ² է։ Բնակչությունը 2020 թ. տվյալներով կազմում է 115 104 մարդ։ Շրջանի կազմի մեջ է մտնում 87 համայնք։


== Ծանոթագրություններ ==
Յոնդո կամուրջ

Յոնդո կամուրջ (կորեերեն՝ 영도대교 Յոնդո-տեգյո նաև կորեերեն՝ 영도다리 Յոնդո-տարի), Բուսանի Յոնդոգու և Չունգու քաղաք-մետրոպոլիտ շրջանները իրար միացնող բացովի կամուրջ, Կորեայի Հանրապետություն։ Սա երկրում առաջին և միակ բացովի կամուրջն է և Բուսանի խորհրդանիշներից մեկը։ 2006 թվականի նոյեմբերին ընդգրկվել է Բուսանի մշակութային հարստությունների ցանկում։


== Պատմություն ==
Կամուրջը կառուցվել է 1931-1934 թվականներին՝ Ճապոնական ռազմակալման ժամանակաշրջանում և փոխարինել է նախկինում գոյություն ունեցող լաստանցմանը։Ինտենսիվ նավագնացության պատճառով կամուրջը դարձել է բացովի։ 1935 թվականի փետրվարին կամրջի վրա կառուցել են տրամվայի գիծ, որը գործել է մինչև 1967 թվականը։ 1966 թվականին մեխանիզմների մաշվածության և ջրատար խողովակների տեղադրման պատճառով կամուրջը դադարեց բացվել։
Սկզբնապես այն անվանվել է Բուսանի կամուրջ, սակայն 1980 թվականին նոր կամրջի բացվելուց հետո, պաշտոնական անվանումը փոխվեց Յոնդո-տեգյո։ 
2009-2013 թվականներին կամուրջը վերակառուցվել է։ Կամուրջը ընդլայնվել է մինչև 25,3 մետր, երթևեկելի մասի մակարդակը մի փոքր բարձրացվել է կամրջի ներքևի գաբարիտի մեծացման համար։ Ընդ որում կամրջի արտաքին տեսքը պահպանվել է։ Վերանորոգվել են ճաղաշարերը և լապտերները։ Աշխատանքները, որոնց արժեքը կազմել է 110 մլրդ. վոն, ֆինանսավորել է Lotte գործարարական ընկերությունը։ Կամրջի բացումը կայացել է 2013 թվականի նոյեմբերի 27-ին։


== Կառուցվածք ==
Կամուրջը իննաչքանի է, բացվող և պողպատից։ Առկա բացվածքները հեծանի են և առանց կտրվածքի։ 31,3 մետր երկարությամբ բացվածքը ծածկված է միաթևանի աչքավոր ետ քաշվող և բացվող համակարգով (Շերցերի համակարգ)։ Թևի բացման առավելագույն նախագծային անկյունը կազմում է 75º։ Բացվածքի քաշը 590 տոննա է։ Հիմքերը միաձույլ երկաթբետոնից են։ Կամրջի ընդհանուր երկարությունը 214,8 մետր է, լայնությունը՝ 25,3 մետր։
Կամուրջը նախատեսված է ավտոմեքենաների և հետիոտնների շարժման համար։ Երթևեկելի մասը ընդգրկում է իր մեջ ավտոմեքենաների երթևեկելի 6 գիծ։ Մայթերը երթևեկելի հատվածից առանձնացված են մետաղյա ցանկապատով։ Վանդակապատերի մետաղյա ցանկապատը հիմքերում ավարտվում է քարե պարապետներով։ Հիմքերին հարմարեցված են դեպի առափ տանող աստիճաններ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Yeongdo Bridge // Structurae(անգլ.)
Ֆիեսկո

Ֆիեսկո (իտալերեն՝ Fiesco) կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 861 մարդ, բնակչության խտությունը 108 մարդ/կմ2։ Տարածքը գրավում է 8 կմ2։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 26010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0374։
Բնակավայրի հովանավորը Սուրբ Սան Պրոկոպիոն է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunefiesco.it/ Archived 2009-10-12 at the Wayback Machine.
http://www.istat.it/en/
http://www.istat.it/en/


== Ծանոթագրություններ ==
Յուն Շի Յուն

Յուն Շի Յուն (հանգըլ՝ 윤시윤, ի ծնե՝ Յուն Դոնգ Գու, սեպտեմբերի 26, 1986(1986-09-26), Սունչոն, Հարավային Ջոլա, Հարավային Կորեա), հարավկորեացի դերասան։ Հայտնի է դարձել «Թխելու վարպետը, Կիմ Տակգու» (հանգըլ՝ 제빵왕 김탁구), «Իմ հարևանը գեղեցիկ տղա է» (հանգըլ՝ 이웃집 꽃미남) դորամաներում խաղացած գլխավոր դերերով։


== Վաղ կյանք ==
Ծննդյան անունը Յուն Դոնգ Գու է (հանգըլ՝ 윤동구)։ Յուն Շի Յուն անունը նա սկսել է օգտագործել գործակալության առաջարկությամբ՝ Սունչոնի քոլեջներից մեկը ընդունվելուց հետո։
Ընտանիքի միակ երեխան է։ Փոքր ժամանակ դաստիարակվել է պապիկի և տատիկի կողմից։ Երբ նրա հասակակիցները գնում էին մանկապարտեզ և սովորում անգլերեն, Յունը գնում էր սոդանգ՝ կոնֆուցիական ավանդական դպրոց և սովորում էր չինական վարքագիծ։ Յունի յուրօրինակ մանկությունը ներկայացված էր «Բոբիկ ընկերները» շոուում՝ որպես «Պապիկիս հեծանիվը» երգ։ Այնուհետև նա ընդունվել է Գյոնգիի համալսարանի Ընդհանուր արվեստի ֆակուլտետը։


== Ծանոթագրություններ ==