armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պետրովսկոե (գյուղ, Վոլչանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետրովսկոեՊետրովսկոե (ուկրաիներեն՝ Петрівське), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Պասիկովկա։ Հիմնադրվել է 1795 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պետրովսկոե գյուղում բնակվում էր 671 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1029 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 652,09 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ավրորինա դեղնաթիթեռ

Ավրորինա դեղնաթիթեռ (լատ.՝ Colias aurorina), ճերմակաթիթեռների ընտանիքին պատկանող միջատ։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Միջին չափի թիթեռ է։ Արուների առջևի թևի երկարությունը 25–35 մմ է, թևերի ստորին մասը հիմնականում դեղին գույնի է, իսկ էգերինը 35–40 մմ է։ Արուների թևերի ընդհանուր գուներանգը օքրագույն է, հաճախ ուժեղ մանուշակագույն փայլով, էգերը սպիտակ կամ նարնջագույն են, առջևի թևերի գագաթը և հետին թևերի արտաքին եզրը և դիսկալ պուտը սև են, իսկ հետին թևերինը` նարնջագույն։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Փոքր Ասիայում, Կովկասում, Իրանում, Հարավարևմտյան Թուրքմենստանում։ Հայաստանում ունի լայն տարածում, հայտնի է Գեղարքունիքի (քաղաք Սևան, գյուղ Շորժա), Կոտայքի (Ջրվեժ, Գեղադիր, Մեղրաձոր, Արզական, Գառնի), Վայոց ձորի (Գնիշիկ), Սյունիքի (Լիճք, Շվանիձոր, Գուդեմնիս, Վանք և Կալեր լքված գ.) մարզերում, Արագածի և Արայի լեռներից, «Խոսրովի անտառ» պետական արգելոցից։


== Էկոլոգիա ==
Ապրում են քսերոֆիտներում և անտառի ու տրագանտների վերին սահմանում գտնվող տափաստանացած հատվածներում` տրագանտների ինտրուզիաներով։
Մայիսի վերջից մինչև հուլիսի վերջը տալիս են մեկ սերունդ։ Թրթուրները զարգանում են տրագանտային աստրագալի վրա։ Ձմեռում են երրորդ, չորրորդ հասակի թրթուրները։


== Պահպանություն ==
Հազվագյուտ տեսակ է, որը Բնության պահպանության միջազգային միության Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով գնահատվում է որպես խոցելի տեսակ։
Թվաքանակը և դրա փոփոխության միտումները բավականաչափ բարձր է` զգալի տատանումներով տարբեր տարիներին։
Վտանգման հիմնական գործոններն են արոտների համար տրագանտային ֆորմացիաների խարակումը, տափաստանների հերկումը։
Պահպանվում է «Խոսրովի անտառ» պետական արգելոցում և «Սևան» և «Արևիկ» ազգային պարկերում։


== Ծանոթագրություններ ==
Յոհաննա Դոնալ

Յոհաննա Դոնալ (գերմ.՝ Johanna Dohnal, փետրվարի 14, 1939(1939-02-14), Վիեննա, Նացիստական Գերմանիա - փետրվարի 20, 2010(2010-02-20), Grabern, Hollabrunn District, Ստորին Ավստրիա, Ավստրիա), ավստրիացի քաղաքական գործիչ և Ավստրիայի` կանանց հարցերի առաջին նախարարը։


== Անձնական կյանք ==

Դոնալը ծնվել է Վիեննայում, 1939 թվականի փետրվարի 14-ին։ Հորը չի տեսել։
2010 թվականի հունվարի 22-ին քաղաքացիական ամուսնություն է գրանցել իր երկարատև զուգընկեր Աննեմարի Աուֆրեյտերի հետ։
Մահացել է 2010 թվականի փետրվարի 20-ին, Գրաբերնի իր տանը։ Թաղված է Վիեննայի կենտրոնական գերեզմանատանը։


== Ճանաչում ==

Վիեննայի Յոհաննա Դոնալ Պլացն անվանակոչվել է նրա պատվին։


== Ընտրված հրատարակություններ ==
Johanna Dohnal: ein politisches Lesebuch։ Mandelbaum-Verlag։ 2013։ ISBN 9783854764076 


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Feigl Susanne (2002)։ Was gehen mich seine Knöpfe an?: Johanna Dohnal, eine Biografie։ Ueberreuter։ ISBN 9783800038787 
Erika Thurner, ed. (2008)։ Johanna Dohnal - Innensichten österreichischer Frauenpolitiken: Innsbrucker Vorlesungen։ Tiroler Studien zu Geschichte und Politik։ Studein Verlag։ ISBN 9783706546362 


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.johanna-dohnal.at/ Յոհաննա Դոնալ. պաշտոնական կայք  (posthumous)
Օկտյաբրսկոե (գյուղ, Պերվոմայսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕկտյաբրսկոեՕկտյաբրսկոե (ուկրաիներեն՝ Октябрське, Ղրիմի թաթարերեն՝ Yudendorf), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Պերվոմայսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Էշկենե։
2001 թվականի տվյալներով Օկտյաբրսկոե գյուղում բնակվում էր 1 445 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Յաման (գյուղ, Գրյազինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՅամանՅաման (ռուս.՝ Ямань), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Գրյազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 175 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Խիբալբինի ամրոց

Խիբալբինի ամրոց (իսպ.՝ Castillo de Gibalbín), ամրոց Իսպանիայում։ Նաև կոչվել է աշտարակ։ Գտնվում է Խերես դե լա Ֆրոնտերայում`Իսպանիայում։


== Շինարարություն ==
Կառուցվել է 15-րդ դարում հռոմեական շինանյութի կրկնակի օգտագործումով։
Այժմ շինությունը 
20x30 մետր չափերով քառանկյունի Ալմոխադյան ոճի կառույց է։


== Ներկա  վիճակ ==
Լքված է, դատարկ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Foto del castillo en Flickr
Foto del castillo en Panoramio
Foto del castillo en Celtiberia
Fotos del castillo(չաշխատող հղում) en castillosnet.org
Torres y castillos en torno a Jerez
Ժողովածու (4793)

Ժողովածու (4793), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4793 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1314, 1356 թվականներին Կոստանդին (Ա) գրչի, Եսայի (Բ) գրչի գրիչի կողմից՝  Թիւրքթի ուխտում (Ա,Բ)։ Ծաղկողը եղել է Թորոս (Ա)-ն։ Ստացողները եղել են Գրիգորը և Հովհաննես կր-ք (Ա)-ն։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 32.5x23 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 412 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 52 ա, 175 բ, 308 բ, 348 ա (1314 թ.), 355 բ, 384 ա, 410 (1356 թ.), ծակողի՝ 349 բ (1314 թ.), կազմողի՝ 349 բ (1314 թ.), 31 բ, 51 բ, 160 ա, 176 ա (1595 թ.), հետագայի՝ 5ա (1596 թ.), 52 ա, 356 ա (ենթադրաբար 1724 թ.):


== Բովանդակություն ==
Ոսկեբերանի Ճառք Անդրիականք,
Վարք Ոսկեբերանի,
Յաղագս Ժողովույն, որ եղև ՈւԶթուականին,
Ներսես Լաբրոնացւոյ Գլխարկարգութիւն հոռոմոց և խնդիրք հայոց, Խորհրդածութիւն, Քննութիւն կառգաց եկեղեցույ։


== Ծանոթագրություններ ==
Էպեի

Էպեի (ֆր.՝ Épehy), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1168 մարդ, բնակչության խտությունը` 67.40 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 17.33 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 140 կմ հյուսիս-արևելք, Ամյեն քաղաքից 65 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 663 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 466-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 197։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,3 %։ 466 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 369 անձ (209 տղամարդ և 160 կին)։ Գործազուրկ են եղել 97 անձ (54 տղամարդ և 43 կին)։ 197 անաշխատունակներից 47-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 58-ը` թոշակառուներ, իսկ 92-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մայքլ Հոլիկ

Մայքլ Էնդրյու Հոլիկ (անգլ.՝ Michael Andrew Hollick, օգոստոսի 5, 1973(1973-08-05), Բրուքլին, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան։ Առավելապես հայտնի է «Grand Theft Auto IV» համակարգչային խաղում Նիկո Բելիկի կերպարը հնչյունավորելու և որպես ֆիզիկական մոդել ծառայելու համար։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1973 թվականի օգոստոսի 5-ին՝ Նյու Յորքի Բրուքլին թաղամասում։
Ավարտել է Կարնեգի Մելոն համալսարանի կերպարվեստի բակալավրիատը։
Օֆֆ-Բրոդվեյում խաղացել է «Դե Լա Գարդա», «Ֆուերզա Բրուտա», իսկ Բրոդվեյում՝ «Տարզան» և «Ջամփերներ» թատերական ներկայացումներում։ Էպիզոդիկ դերակատարումներ է ունեցել «Օրենք և կարգուկանոն», «Հավայի 5-0», «Օրենք և կարգուկանոն. հանցավոր մտադրություն», «Օրենք և կարգուկանոն. հատուկ զոհերի բաժին» և «Սեքսը մեծ քաղաքում» հեռուստասերիալներում։ Ներկայումս «Առյուծ արքան» մյուզիքլի լասվեգասյան ներկայացումներում մարմնավորում է Սկարի դերը։
«Grand Theft Auto IV» համակարգչային խաղում հնչյունավորել է գլխավոր խաղացող պրոտագոնիստ Նիկո Բելիկին, ինչպես նաև ծառայել որպես կերպարի ստեղծման նախատիպ։ Հետագայում Հոլիկը պնդում էր, որ չափազանց քիչ էր վարձատրվել կատարած աշխատանքի դիմաց․ այն դեպքում, երբ խաղի վաճառքից ստացված ընդհանուր հասույթը 600 000 000 ԱՄՆ դոլար էր, Հոլիկն ընդամենը ստացել էր 100 000 դոլար հոնորար։
Ամուսնացած է դերասանուհի Անջելա Ցայի հետ, ունի երկու զավակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (արխիվացված)(անգլ.)
Էջը IMDb.com կայքում(անգլ.)
Մ.թ.ա. 25


== Դեպքեր ==
Հռոմի Ֆլամինիուսի կրկեսի տարածքում կառուցվել է Նեպտունին նվիրված տաճար


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Նագադակ

Նագադակ (ռուս.՝ Нагадак, բաշկիրերեն՝ Нуғаҙаҡ станцияһы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 18 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սպարտակ Երևան (ֆուտբոլային ակումբ)

«Սպարտակ» Ֆուտբոլային Ակումբը նախկին մասնագիտական ֆուտբոլային ակումբ է, որը հանդես էր գալիս Երևանում։


== Պատմություն ==
«Սպարտակ» Ֆուտբոլային Ակումբը հիմնադրվել է 2000 թվականին, երբ Արարատի «Արաքս» ակումբի տնօրինությունը որոշեց ակումբը տեղափոխել Երևան՝ ստեղծելով նոր ակումբ։ 2003 թվականի սկզբում, Սպարտակը միաձուլվեց Բանանց ակումբի հետ, և 2004 թվականից շարունակ հանդես եկավ Բանանց-2 անվամբ։


== Նվաճումներ ==
Հայաստանի Բարձրագույն խումբ
 (1) 2001


== Եվրոգավաթների վիճակագրություն ==
Խ = Խաղ; Հ = Հաղթանակ; Ո = Ոչ-ոքի; Պ = Պարտություն; ԽԳ = Խփած Գնդակ; ԲԳ = Բաց Թողած Գնդակ; ԳՏ = Գնդակների Տարբերություն

Տանը անցկացրած խաղերի հաշիվները մուգացված են։


== Աղբյուրներ ==
Աստերոիդների ցանկ (83101-83200)

Աստերոիդների ցանկ (83001-83100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (83201-83300)
 Աստերոիդների ցանկ (83001-83100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (83201-83300)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (80001)-(85000)»։ www.minorplanetcenter.net
Նիկիֆորոս Մոսխոպուլոս

Նիկիֆորոս Մոսխոպուլոս (հունարեն՝ Νικηφόρος Μοσχόπουλος, 1871 - 1964), հույն պատմաբան, լրագրող։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կոստանդնուպոլսում։ Սովորել է Ֆրանսիայում։ Կոստանդնուպոլսում եղել է հունական թերթերի խմբագիր։
1922-ին արտաքսվել է Թուրքիայից և հաստատվել Հունաստանում։ Աշխատել է Հունաստանի արտգործնախարարությունում, ապա զբաղվել դասավանդությամբ։
Թուրքիայի պատմության վերաբերյալ աշխատությունների հեղինակ է։ Մի շարք գործերում («Թուրքերն ըստ իրենց պատմության», 1920, ֆրանս., «Հայկական հարցը։ Ներդրում դիվանագիտության պատմության մեջ», 1921) քննարկել է Հայկական հարցը, հայերի վիճակը Օսմանյան կայսրությունում։
Հակում

Հակում, կենդանի օրգանիզմի որևէ պահանջը բավարարելու ձգտում։ Հատուկ է կենդանիներին և մարդկանց։ Կենդանու հակումը հիմնականում բնազդային բնույթ ունի. Մարդու հակումը բնածին է (բնազդային) և սոցիոգեն։ Ունի որոշ չափով արտահայտված ուղղվածություն այն օբյեկտների նկատմամբ, որոնք կարող են բավարարել նրա պահանջմունքը՝. Որպես ակտիվության դրդապատճառ, հակումը շարժման մեջ է դնում օրգանիզմի զգայական, շարժողական և բարձրագույն իմացական հնարավորությունները՝ օբյեկտի որոնման և պահանջմունքի բավարարման խնդիրները լուծելիս։ Առանձնացվում են հակման ազդեցության տակ կատարվող գործունեության երեք փուլ, օբյեկտի որոնման և ընկալման, օբյեկտի հետ գործողությունների կատարման, պահանջմունքի բավարարման։ Հակումը խիստ շարժուն հոգեկան երևույթ է։ Այն կարող է մեկ օբյեկտից անցնել մյուսին։ Միաժամանակ մի շարք հակումներ ունենալիս դրանց միջև կոնֆլիկտներ են առաջանում։ Նոր իրադրության մեջ հայտնվելիս, մարդը հանդես է բերում իմպուլսային, ինքնաբեր հակումներ, որոնք կախված են կենսաֆորձից և զգալի չափով անհատական են։ 
Կոնֆլիկտների հաղթահարման հնարավոր ուղիներ

հակումների զսպում՝ համաձայն նորմերի
միջավայրի որոշ փոփոխությունների շնորհիվ ներքին լարման թուլացում
հակումների բավարարում՝ սոցիալական վարքի նորմերը խախտելու գնով։
Թելեգրաֆ

Թելեգրաֆ (անգլ.՝ Telegraph), գյուղակ Սիլլի կղզեխմբի Սուրբ Մարիամի կղզում։ Կա գոլֆ խաղալու կենտրոն։
Սվետոսլավ Դյակով

Սվետոսլավ Դյակով (բուլղ.՝ Светослав Дяков, մայիսի 31, 1984(1984-05-31), Բլագոևգրադ, Բուլղարիա), բուլղարացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է գալիս բուլղարական «Լյուդոգորեց» ֆուտբոլային ակումբի և Բուլղարիայի ազգային հավաքականի կազմում։


== Ակումբային կարիերա ==
Դյակովը իր կարիերան սկսել է բուլղարական «Պիրին»-ի կազմում։ 2005 թվականին տեղափոխվել է «Պիրին 1931»։
2008 թվականի թվականի հունիսի 18-ին Սվետոսլավ Դյակովը 3-ամյա պայմանագիր է կնքել «Լոկոմոտիվ»-ի հետ։ Թիմի կազմում իր դեբյուտը նշել է 2008 թվականի օգոստոսի 9-ին՝ «Մինյորի» դեմ խաղում։ Առաջին մրցաշրջանում թիմի կազմում մասնակցել է 25 հանդիպման։ Թիմի կազմում իր առաջին գոլը խփել է 2010 թվականի նոյեմբերի 6-ին։
2011 թվականի հունիսի 4-ին Դյակովը տեղափոխվել է «Լյուդոգորեց»։ Նա թիմի հետ կնքել է 2-ամյա պայմանագիր։ թիմի կազմում իր դեբյուտը նշել է օգոստոսի 6-ին՝ «Լոկոմոտիվ»-ի դեմ խաղում։ 2013 թվականի հունիսի 18-ից դարձել է թիմի ավագ։


== Միջազգային կարիերա ==
Բուլղարիայի հավաքականի կազոմւմ իր դեբյւոտը Դյակովը նշել է 2012 թվականի փետրվարի 14-ին՝ Հունգարիայի հավաքականի դեմ խաղում։


== Ազգային հավաքականում ==
2016 թվականի նոյեմբերի դրությամբ


== Ձեռքբերումներ ==
Բուլղարիայի չեմպիոն - 2011/12, 2012/13, 2013/14, 2014/15, 2015/16
Բուլղարիայի գավաթակիր - 2011/12, 2013/14
Բուլղարիայի սուպերգավաթակիր - 2012, 2014


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ռազդոլնոյե (Խոստայի շրջան)

Ռազդոլնոյե (ռուս.` Раздольное), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Մեծ Սոչիի Խոստայի շրջանում, Բզուգու գետի հովտում։ Գտնվում է շրջկենտրոն հանդիսացող Խոստա միկրոշրջանից 12 կմ հյուսիս-արևմուտք, իսկ Սոչիի կենտրոնից 4 կմ հյուսիս-արևելք, ծովի մակարդակից 100 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
Համաձայն 2002 թվականի տվյալների, գյուղն ուներ 1988 բնակիչ, իսկ 2010 թվականին, այնտեղ արդեն ապրում էր 2243 մարդ, հիմնականում հայեր։


== Պատմությունը ==
Գյուղը հիմնադրվել է 1870 թվականին։ Սկզբնական շրջանում այնտեղ բնակություն էին հաստատել լեհեր և բելառուսներ։ 1872 թվականին գյուղում ապրում էր 133 մարդ։ Հայերը եկել են Տրապիզոնի շրջակայքի գյուղերից` 1894 թվականին։
1920 թվականի հունվարի 26-ից մինչև փետրվարի 2-ը, Նիկոլայ Վորոնովիչի գլխավորությամբ գյուղն զբաղեցրել էին Կանաչ բանակայինները, ովքեր մարտնչում էին Սպիտակների և Կարմիրների դեմ։ Այդ մարտերին մասնակցում էին նաև գյուղի բնակիչները։ Սակայն Կանաչներին, Բզուգու գետի մոտ տեղի ունեցած մարտերի ժամանակ, պարտության են մատնել Անտոն Դենիկինի զորախմբերը։
1966 թվականին, Վերխնեռազդոլնոյե, Նիժնեռազդոլնոյե և Սրեդնեռազդոլնոյե գյուղերը միավորվել են և գյուղին տրվել է Ռազդոլնոյե անվանումը։
Խորհրդային տարիներին գյուղն ուներ ութամյա դպրոց և ակումբ։ Ներկայումս գործում են Ծաղկաբուծության ինստիտուտը և 1980 թվականին կառուցված սեյլինգի (առագաստային սպորտ) ուսումնա-մարզական կենտրոնը (ներկայումս` Яхтклуб Сочи):


== Ծանոթագրություններ ==
Քյոնիգսբերգի ռմբակոծում

Քյոնիգսբերգի ռմբակոծում (ռուս.՝ Бомбардировка Кёнигсберга), Քյոնիգսբերգի ռմբակոծություն, որն Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում իրականացվել է ավիացիայով։


== ԽՍՀՄ ==
Քյոնիգսբերգի առաջին ռմբակոծությունն իրականացվել է Խորհրդային Ռազմաօդային ուժերի կողմից 1941 թվականին՝ Հայրենական մեծ պատերազմի հենց սկզբում։ Ի պատասխան գերմանացիների կողմից Մոսկվայի ռմբակոծության` Ստալինը հրամայեց ռմբակոծել Քյոնիգսբերգը, որը հաջողությամբ իրականացվեց սեպտեմբերի 1-ին։ Հարձակմանը մասնակցել են տասնմեկ Պե-8 ռմբակոծիչներ, որոնք օդ են բարձրացել Լենինգրադի մերձակայքում, և ոչ մի ռմբակոծիչ չի խոցվել։ 
1943 թվականի ապրիլի 29-ին 5000 կիլոգրամանոց ռումբն առաջին անգամ նետվել է Քյոնիգսբերգի վրա։ Ռումբը տեղափոխում էր ԽՍՀՄ հեռահար ավիացիայի մաս կազմող Պե-8 ինքնաթիռը։ 
Խորհրդային ավիացիայի կողմից քաղաքի զանգվածային ռմբակոծմանը նախորդել էր 1945 թվականի ապրիլի 6-9-ը Քյոնիգսբերգի վրա հարձակումը, որը տեղի էր ունեցել Արևելապրուսական օպերացիայի ընթացքում։


== Դաշնակիցներ ==
1944 թվականին Քյոնիգսբերգը ինտենսիվ ռմբակոծության ենթարկվեց բրիտանական թագավորական ռազմա-օդային ուժերի կողմից։ Դրանից հետո քաղաքը մի քանի օր այրվում էր։ Առաջին ռմբակոծությունն իրականացվել է 1944 թվականի օգոստոսի 27-ի գիշերը Բրիտանիայի ռազմաօդային ուժերի 5-րդ խմբավորման կողմից, որը բաղկացած էր 174 Լանկաստեր ռմբակոծիչներից։ Օդանավակայանները, որտեղից օդ էին բարձրանում ռմբակոծիչները, գտնվում էին օբյեկտից հազար հինգ հարյուր կիլոմետր հեռավորության վրա։ Առաջին գրոհը հատկապես հաջող չանցավ, ռումբերի մեծ մասն ընկավ քաղաքի արևելյան կողմում, խփվեց  չորս ինքնաթիռ։ Երեք օր անց՝ 1944 թվականի օգոստոսի 30-ի գիշերը, օդ բարձրացան 5-րդ ռազմաօդային ուժերի 189 Լանկաստեր ռմբակոծիչներ։ Նրանք 480 տոննա ռումբ նետեցին քաղաքի կենտրոնի վրա։ Գերմանական կործանիչները խոցեցին 15 ռմբակոծիչ։ 
Բրիտանական ռմբակոծությունների արդյունքում ավերվեցին արդյունաբերական օբյեկտների մոտ 20%-ը և Քյոնիգսբերգի բոլոր տների 41%-ը։ Քաղաքի պատմական կենտրոնում ոչ մի ռազմական օբյեկտ չկար, սակայն Ալտշտադի, Լյոբենիխտի և Կնայպհոֆի շրջանները, ամբողջությամբ ավերվեցին։ 14-րդ դարի  մայր  տաճարից միայն պատերն էին մնացել։ Թագավորական ամրոցը, Քյոնիգսբերգի համալսարանի հին ու նոր շենքերը, հին քաղաքի բոլոր եկեղեցիները վերածվել էին ավերակների։ Զոհվեց  4200 մարդ, 200 հազարը մնացին անօթևան։ Առաջին անգամ օգտագործվել էին նապալմային ռումբեր։ 
Գերմանացի-հրեա հեղինակ և երաժիշտ Միխայել Վիկը, որը ծնունդով Քյոնիգսբերգից էր, «Քյոնիգսբերգի մայրամուտը։ Գերմանացի հրեայի վկայությունը» գրքում գրել է, որ  «Քյոնիգսբերգի բնակիչները երբեք չպետք է ջնջեն սարսափի այս գիշերները իրենց հիշողությունից»։ 
Քաղաքի հետագա ավերումը տեղի ունեցավ 1945 թվականի ապրիլին։ Պատերազմից հետո որոշ շենքեր ապամոնտաժվեցին ԽՍՀՄ-ում գերմանացիների կողմից ավերված քաղաքները վերականգնելու համար։ Քաղաքի ծայրամասում գտնվող որոշ շենքեր և ցածրահարկ կառույցներ պահպանվել էին։ Քաղաքը նորովի վերակառուցվեց։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Как «мы» бомбили «их» в 1941. Калининградский краевед Сергей Гольчиков о бомбардировках Кёнигсберга в первые дни войны. Archived 2018-08-26 at the Wayback Machine.
(1007) Պավլովիա

(1007) Պավլովիա (անգլ.՝ Pawlowia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1923 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Վլադիմիր Ալբիցկու կողմից Սիմեիզում։ Անվանվել է ի պատիվ ռուս ֆիզիոլոգ, հոգեբան և Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Իվան Պավլովի։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,707054 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4093 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0048 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1626,84 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,221288 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,54° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1007) Պավլովիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Չինական տատիկը

«Չինական տատիկը» (ռուս.՝ «Китайская бабушка»), ռուսական քնարական կատակերգություն, որը նկարահանել է ռեժիսոր  Վլադիմիր Տումաևը։ Թողարկվել է 2009 թվականին։


== Սյուժե ==
Մի փոքր գավառական քաղաքում ապրում են թոշակառու ամուսիններ Կատյան և Պավելը։ Նրանք ապրում են ամառանոցում, կիրակի օրերին գնում են միակ որդու գերեզմանին։ Երեկոները նրանց մոտ է գալիս հարևանուհի Աննա Մակեդոնովնան՝ մթերքները ուզելու, որն իբր ակտիվ մասնակցություն է ունեցել այդ ընտանիքի կյանքին։ Մարզային անհաջողության և դատապարտված լինելու բնորոշ խորհրդանիշ է թիվ 1 ավտոբուսային երթուղին՝ «Ծննդատուն - թիվ 3 դպրոց - մարզ. պոլիկլինիկա - գերեզմանոց»։
Ամեն ինչ փոխվում է այն բանից հետո, երբ Միլան՝ Եկատերինայի քույրը, ժամանում է Մոսկվայից։ Հյուրը, որը հետաքրքրված է ֆեն շույով և ճապոնական պոեզիայով, առաջին իսկ առավոտից սկսում է փոխել հարազատների կյանքը։
Միլայի մնալու ընթացքում բնակարանը վերափոխվում է։ Կատյան հանում է մաշված շալը և հիշում, որ ինքը կին է։ Միլան այցելում է վետերանների երգչախումբը տեղի Մշակույթի պալատում և, ի վերջո, խոստովանում է, որ այսքան ժամանակ է մնացել, քանի որ դարձել է բնակարանային խաբեության զոհ և մնացել անօթևան։
Հիմնադրելով հարազատների կյանքը և տոնական շնորհավորանքներ հարսանիքի տարեդարձի կապակցությամբ՝ Միլան մեկնում է իր նոր սիրեցյալի հետ։ Սակայն շատ շուտ զանգը կրկին հնչում է, շեմին հայտնվում է Միլան ՝ չինացի տատիկ, որը շրջել է իր հարաբերությունների հաջորդ էջը և պատրաստ է նոր փոփոխությունների...


== Դերերում ==
Նինա Ռուսլանովա - Միլա (Միլա Դենիսովնա), Կատյայի քույրը
Իրինա Մուրավյովա - Կատյա
Ալեքսանդր Միխայլով - Փաշա (Պավել Իվանովիչ), Կատյայի ամուսինը
Կիրա Կրեյլիս-Պետրովա - Աննուշկա (Աննա Մակեդոնովնա), հարևան
Վլադիմիր Տոլոկոննիկով - Իգոր Անդրեևիչ, Միլայի հետ ժամադրված մարդ


=== Դրվագներում ===


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝  Աննա Բոգաչևա
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Վլադիմիր Թումաև
Բեմադրող օպերատոր՝ Դմիտրի Կուվշինով
Բեմադրող նկարիչ՝ Սերգեյ Ֆևրալյով
Կոմպոզիտոր՝ Կոնստանտին Շեվելև
Հնչյունային ռեժիսոր՝ Օլգա Սերդյուկովա
Մոնտաժի ռեժիսոր՝ Եկատերինա Գարկուշա
Ռեժիսոր՝ Գետա Բաղդասարովա
Հագուստի դիզայներ՝ Իննա Քեֆչիյան
Դիմահարդարներ՝ Օլգա Կուրկինա, Նատալյա Վոլկովա
Գծային պրոդյուսեր՝ Օլգա Գոլոմովզյուկ
Գործադիր պրոդյուսեր՝ Ալեքսեյ Գոլոդնիցկի
Պրոդյուսերներ՝ Ալեքսանդր Լիտվինով, Վլադիմիր Մենշով


== Մրցանակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Չնական տատիկը» Archived 2021-01-14 at the Wayback Machine. ֆիլմը Рускино.ру կայքում
Լուգովայա (այլ կիրառումներ)

Լուգովայա, կարող է վերաբերել՝


== Ուկրաինայի բնակավայրեր ==
Լուգովայա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բերշադի շրջանում
Լուգովայա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Իլինեցկոեի շրջանում


== Ռուսաստանի բնակավայրեր ==
Լուգովայա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի կազմում։
Լուգովայա - գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ասկիզսկի շրջանի կազմում։
Լուգովայա - գյուղ Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Միխայլովսկի շրջանի կազմում։
Ակաիրո (մուլտֆիլմ)

Ակաիրո, (ռուս.՝ Акаиро), տիկնիկային մուլտիպլիկատոր ֆիլմ-հեքիաթ երեխաների համար, ռեժիսորը դասական ավանդական տիկնիկային դպրոցի ներկայացուցիչ Աիդա Զյաբլիկովան է։


== Սյուժե ==
Սյուժեն հիմնված է ճապոնական ժողովրդական հեքիաթի հիման վրա։
Բարի և իմաստուն օտարական Խանասական բուժում է հիվանդ երեխային, ում չէին կարողանում բուժել բժիշկները. նա տղայի համար պատրաստում է թղթե խաղալիք օրիգամի` Ակաիրո անունով շնիկը։ Խաղալիք շնիկը, ինչպես և ենթադրվում է հեքիաթում, կենդանանում է և քշում չար դևին, որը տանջում էր երեխային։ Սակայն տղայի խստասիրտ սամուրայ հայրը զայրանում է, որ ծերունին դեղի փոխարեն իր որդուն ինչ-որ խաղալիք է տվել, ծերունու կողմից պատրաստված բոլոր խաղալիքներն այրում է (բացառությամբ Ակաիրոյի, որը տղան պահում է իր վերմակի տակ), իսկ հետո իր ծառային հրամայում է բռնել և սպանել Խանասակային։ Այդ մասին տեղեկանալով` տղան Ակաիրոյի հետ փախչում է տնից, որպեսզի գտնի ծերունուն։ Անցնում է մեկ տարի, սակայն տղան այդպես էլ չի գտնում նրան։ Սակուռայի ծաղկման շրջանում մի օր նա, Ակաիրոյից ներողություն խնդրելով, ծալում է այն թուղթը, որից պատրաստված էր շնիկը, և ինքն է փորձում պատրաստել թղթե կերպարներ։ Երբ տղան կարողանում է նորից ստեղծել շնիկին, և վերջինս կենդանանում է, նա շարունակում է տարբեր կերպարներ ստեղծել սակուռայի թերթիկներից, որոնք նրա ձեռքում դառնում էին թղթեր, և այդ կերպարները ևս կենդանանում են։


== Создатели ==
Սցենարի հեղինակ` Իրինա Բարանովա
Ռեժիսոր` Աիդա Զյաբլիկովա
Բեմադրող նկարիչ` Գենադի Սմոլյանով
Օպերատոր` Լեոնարդո Կոլվինկովսկի
Կոմպոզիտոր` Միխայիլ Մեերովիչ
Հնչյունային օպերատոր` Վիտալի Ազարովսկի
Դերերը հնչյունավորել են` Գեորգի Բուրկովը (Խանասակա), Օլգա Գոբզևա (տղա, Ակաիրո), Ռոգվոլդ Սուխովերկո (կարդում է հեղինակի տեքստը)
Խորհրդատու` Ս. Խարին
Նկարիչ անիմատորներ` Վլադիմիր Կադուխին, Վալերի Շուլենին
Նկարչի օգնական` Ն. Արալովա
Մոնտաժող` Տատյանա Մորգունովա
Տիկնիկները պատրաստել են` Վ. Շաֆրանյուկ, Գ. Բոգաչյով, Ա. Կուզնեցով, Ե. Պոկրովսկայա, Գ. Կրուգլովա
Խմբագիր` Վալերիա Կոնովալովա


== Փաստեր ==
Ակաիրոն բառացի թարգմանությամբ նշանակում է «կարմիր ծաղիկ», իսկ փոխաբերական իմաստով համապատասխանում է շներին տրվող ընկերական մականունին (ռուս.՝ дружок)
Մուլտֆիլմի տիկնիկները պատրաստել են նեցկե կերպարների ոճով
Մուլտֆիլմի երաժշտությունը եվրոպական է` համադրված ճապոնական մոտիվներով


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ակաիրո» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Էկրան» ստեղծագործական միություն
Նիկոլաևի շրջան (Նիկոլաևի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նիկոլաևի շրջան (այլ կիրառումներ)Նիկոլաևի շրջան (ուկրաիներեն՝ Миколаївський район), շրջան Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզում։
Ստեղծվել է 1926 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Նիկոլաև։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1430 կմ²։


== Բնակչություն ==
2005 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 35000 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 24,48 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Գեորգի Գուլիա

Գուլիա Գեորգի Դմիտրիի (ռուս.՝ Георгий Дмитриевич Гу́лиа, մարտի 1 (14), 1913, Սուխում, Սուխումի օկրուգ, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 18, 1989(1989-10-18), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ծագումով աբխազ ռուս գրող։ Բոլոր ստեղծագործությունները գրել է ռուսերեն։ ՎԽՍՀ և Աբխազական ԻԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1943, 1971)։
1948 թվականին հրատարակել է «Գարունը Սակենում» (ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1949, հայերեն հրատարակություն 1950) վիպակը, որը «Բարի քաղաք» (1949) և «Կամա» (1951) վիպակների հետ կազմում է «Բարեկամները Սակենից» (1954) եռապատումը։ Աբխազ ժողովրդի անցյալին են նվիրված «Պատմվածքներ խարույկի մոտ» (1937), «Սև հյուրեր» (1950) և «Հորձանուտ» (1959) գործերը։ Հեղինակն է «Դմիտրի Գուլիա․ պատմվածք իմ հոր մասին» (1963) գրքի, «Սուլլա» (1971) պատմավեպի։


== Ծանոթագրություններ ==
Աղոթիքի աղբյուր

Աղոթիքի աղբյուր, աղբյուր Արևմտյան Հայաստանում, Արտոս լեռան հյուսիսարևելյան կողմում։ Ըստ ավանդության՝ այստեղի քարանձավներում է ճգնել Սուրբ Եղիշեն և իբր նրաաղոթքների շնորհիվ է բխել քարայրի ստորոտի աղբյուրը։


== Ծանոթագրություններ ==
Պետրոս Ականատեսի խաչքար (Կոշ)

Պետրոս ականատեսի խաչքար, միջնադարյան որմնափակ խաչքար և պատմամշակութային հուշարձան Հայաստանի Հանրապետության Արագածոտնի մարզի Կոշ գյուղում։ Գտնվում է գյուղ մտնող ճանապարհի աջ կողմում։ Հուշարձանը ներառված է Կոշի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։


== Տեղադրություն ==
Գեղաքանդակ Խաչքարը գտնվում է Կոշ գյուղից հարավ՝ Երևան-Գյումրի մայրուղու մոտ։


== Նկարագրություն ==
Հուշարձանի ընդհանուր բարձրությունը 6,8 մետր է։ Կառուցվել է տեղական տուֆ քարով ու կրաշաղախով։ Բուն խաչքարը և նրա առանձին քարից պատրաստված քիվը վարդագույն տուֆից են, զարդարված երկրաչափական և բուսական նուրբ ու ճոխ քանդակներով։ Հուշարձանի կտուրը սալածածկ է, հատուկ թեքված դեպի արևել, որպեսզի անձրևաջրերը չթրջեն նրա քանդակազարտ ճակատը։
Խաչքարը կառուցվել է 1195 թվականին Կոշի Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցու քահանա Պետրոս Ականատեսի կողմից և նվիրված է Արագածոտն գավառն ու հարակից շրջանները սելջուկ-թուրքերից ազատագրելու առթիվ։
Հուշարձանը մասնակիորեն վերանորոգվել է 1948 թվականին Ճարտարապետական հուշարձանների պահպանության կոմիտեի կողմից (ՀՍՍՀ պետշինի հուշարձանների պահպանության բաժին)։


== Վիմական արձանագրություն ==
Խաչքարի ձևավորված պատվանդանի արևմտյան նիստին, միակտոր քարի վրա կա 10 տողանի ընդարձակ արձանագրություն, որը բավականին հողմահարված և տեղ-տեղ էլ ավերված վիճակում է։ 
1958 թվականին Սեդրակ Բարխուդարյանը «Ավանգարդ» թերթում տպագրում է արձանագրության մոտավոր բովանդակությունը։ Տեղում մանրամասն ուսումնասիրելով հուշարձանի արձանագրությունը տարբեր լուսավորության տակ, Ա․ Շահինյանին հաջողվում է հիմնորեն վերականգնել նրա բնագիրը, որն ունի հետևյալ տեսքը․

(ԻՈԽԴ)։ (=1195 թ․) ես Պետ[րոս վ]ար[դ]ապետԸստ արձանագրության՝ կոթողը կանգնեցվել է համաձայն Պետրոս վարդապետի տեսիլքի, որը «հոգոյ ակամբք» և երկնային նշանի, այսինքն՝ խաչի մասնակցությամբ տեսել էր 20 տարի առաջ՝ 1175 թվականին։ Տեսիլքի նկարագրությանը զուգահեռ՝ Պետրոս վարդապետը հատկանշում է․ «․․․․եւ մին այղ տարին խաւարեցաւ Արեգակն․․․․ եւ դղրդեցայ Երկիր․․․․»։ Վիմագիր արձանագրությունը առաջինը մեկնաբանել է Սեդրակ Բարխուդարյանը, նշելով որ 1175 թվականի Արև խավարման և երկրաշարժի մասին վկայող որևէ այլ աղբյուր հայտնի չէ։ Վիմագրի նախորդ հրատարակիչներից Պարույր Մուրադյանն ու Համլետ Պետրոսյանն են նկատել, որ տեսիլքի իրական հիմքը 1176 թվականի ապրիլի 11-ին տեղի ունեցած Արևի լրիվ խավարումն է եղել, ինչը նաև զանազան կանխատեսումների առիթ է դարձել, իսկ երկրաշարժի մասին աղբյուրներում որևէ այլ հիշատակություն չի հանդիպում։ Աղբյուրագետ Արմեն Ասատրյանի համոզմամբ երկրաշարժը նույն 1176 թվականին է եղել, որից վնասվել են Կոշի Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցին ու հարակից բնակավայրերի շենք-շինությունները։ 
Արձանագրությունը նաև առանձնահատուկ է նրանով, որ համալրում է սակավաթիվ այն վիմագրերի շարքը, որոնցում վկայված են նաև երկնային երևույթներն ու աղետները։ 
Վիմագրում ներկայացվում է, որ Պետրոս վարդապետը Արագածոտնի ազատարարներին տեսել էր 1175 թվականին տեսլիքում, և որի պատճառով էլ հավանաբար կոչվել է ականատես։ Նրա տեսիլքից 20 տարի անց Զաքարե և Իվանե Զաքարյան եղբայրները հայ-վրացական միացյալ բանակով սելջուկ-թուրքերից ազատագրում են Արագածոտնը և հարակից շրջանները։ Պետրոսը, ի հիշատակ մարգարեության, հուշարձան-խաչքար է կանգնեցնում։


== Ծանոթագրություններ ==
Դաշինկա

Դաշինկա (ուկրաիներեն՝ Дашинка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1890 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դաշինկա գյուղում բնակվում էր 389 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1557 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 249,84 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մարինացում

Մարինացումը կերակուրը եփելուց առաջ համեմելու, հաճախ թթվային հեղուկի մեջ թրջելու գործընթացն է։ Հեղուկը, որի մեջ մարինացվում է մթերքը, կարող է լինել կամ թթու (այնպիսի բաղադրամասերով, ինչպիսիք են քացախը, կիտրոնի հյութը կամ գինին), կամ ֆերմենտային՝ անանասի, պապայայի, յոգուրտի կամ կոճապղպեղի հյութով, կամ էլ չեզոք pH-ով։ Ի հավելումն այս բաղադրամասերի, մարինադը հաճախ պարունակում է յուղեր, խոտաբույսեր և համեմունքներ, որոնք մթերքին հավելյալ համային հատկանիշները են հաղորդում։ Մարինացումն օգտագործվում է մթերքները բուրավետելու և մսի ավելի կոշտ կտորները փափկացնելու համար։ Գործընթացը կարող է տևել վայրկյաններից մինչև օրեր։ Մարինադները տարբեր խոհանոցներում տարբեր են։ Մարինացումը նման է աղ դնելուն, բացառությամբ այն բանի, որ աղ դնելը սովորաբար չի ներառում թթվի զգալի քանակություն։ Այն նաև նման է թթու դնելուն, բացառությամբ նրանից, որ թթու դնում են շատ ավելի երկար ժամանակով, հիմնականում որպես սննդամթերքի պահպանման միջոց, մինչդեռ մարինացումը սովորաբար կատարվում է ընդամենը մի քանի ժամից մինչև մեկ օր, հիմնականում որպես սննդի համը բարձրացնելու միջոց։


== Հյուսվածքների քայքայում ==

Մսի դեպքում, թթուն նպաստում է հյուսվածքների քայքայմանը, ինչը թույլ է տալիս մսին ավելի շատ խոնավություն կլանել և ավելի հյութեղ վերջնական մթերք ստանալ, այնուամենայնիվ, չափազանց շատ թթուն կարող է վնասակար լինել մսի համար։ Լավ մարինադը պետք է ունենա թթվի, յուղի և համեմունքների ճիշտ հավասարակշռություն։ Եթե հում մարինացված միսը սառեցված է, ապա մարինադը կարող է քայքայել մակերեսը և արտաքին շերտը փխրուն դարձնել։ Հաճախ մարինացումը շփոթում են մացերացման հետ, որը սննդի պատրաստման նմանատիպ ձև է։


== Անվտանգության նկատառումներ ==
Խոզի, տավարի, թռչունի հում միսը և ծովամթերքը կարող են պարունակել վնասակար բակտերիա, որը կարող է փչացնել մարինադը։ Մարինացումը պետք է արվի սառնարանում՝ բակտերիաների աճը կասեցնելու համար։ Օգտագործված մարինադը չպետք է սոուսի վերածվի, եթե այն չի եռացվել օգտագործելուց անմիջապես առաջ։ Թարմ մարինադը, որը չի շփվել մսի հետ, կարելի է օգտագործել։ Մարինացումը պետք է կատարվի կամ ապակյա կամ սննդամթերքային պլաստիկե տարայում։ Մետաղը, ներառյալ խեցեգործական ջնարակները, որոնք կարող են կապար պարունակել, փոխազդում են մարինադի թթվի հետ, ուստի պետք է խուսափել դրանցից։


== Քաղցկեղի ռիսկի նվազեցում ==
Կենդանական մկանների սպիտակուցները բարձր ջերմաստիճանում պատրաստելը կարող է հանգեցնել հետերոցիկլիկ ամինների առաջացման։ Այդպիսի նյութերը քաղցկեղի առաջացման բարձր ռիսկ են ներկայացնում։ Կենդանական մկանների սպիտակուցները մարինացնելը կարող է նվազեցնել այս ռիսկը մինչև 95%-ով՝ խոչընդոտ ստեղծելով բարձր ջերմաստիճանով պատրաստման համար։


== Տես նաև ==
Սևիչե – մարինացված հում ձկով ուտեստ
Վինեգրետ – աղցանային ամոքունք


== Ծանոթագրություններ ==
Դյոգրա

Դյոգրա (ռուս.՝ Дёгра), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում Մուեզերսկի շրջանում։ Թափվում է հյուսիսարևելյան ծայրում Մեծ Ռովկուլսկի լիճ։ Գետի երկարությունը 24 կմ է, ավազանի տարածքը 108 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կարելիի ավազան, Ֆինլանդիայի և ՌԴ սահմանին, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Պատկանում է Կարելիի ավազանային շրջանին, Բալթիկ ծովի ավազան։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01050000112102000010082
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102001008
Ավազանի կոդը - 01.05.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Բելիվցի (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲելիվցիԲելիվցի (ռուս.՝ Беливцы), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իսահակյան փողոց (Երևան)

Իսահակյան փողոց, փողոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։ 1958 թվականի մարտին անվանվել է հայ մեծ բանաստեղծ Ավետիք Իսահակյանի անունով։


== Տվյալներ ==
Սկսվում է Նալբանդյան փողոցից և ավարտվում Մարշալ Բաղրամյան պողոտայով։


== Հատող փողոցներ ==
Կորյունի 1-ին նրբանցք
Աբովյան փողոց
Տերյան փողոց
Գևորգ Քոչարի փողոց
Մաշտոցի պողոտա
Թամանյան փողոց


== Հուշարձաններ և կառույցներ ==
Կոմիտասի անվան Կամերային երաժշտության տուն
Երիտասարդական (մետրոյի կայարան)
Հակոբ Մեղապարտի հուշարձան (Երևան)
Հրաչյա Ղափլանյանի անվան դրամատիկական թատրոն
Խաչատուր Աբովյանի անվան թիվ 2 դպրոց
Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիա
Սարգիս Մուրադյան պատկերասրահ
Ռուսական արվեստի թանգարան (Երևան)
Կասկադ համալիր
ՀՀ Հեռուստատեսության և ռադիոյի ազգային հանձնաժողով


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Երևանի փողոցների ցանկ
Երևանի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Երևան քաղաքի հասցեների տեղեկատու, Երևան, 1983, էջեր 369-506, Երևան քաղաքի փողոցների անվանումները
Սերգեյ Ավագյան,  Երևանի փողոցները, Երևան, «ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ», 2010 — 272 էջ։
Սեմյոնովկա (Խոստայի շրջան)

Սեմյոնովկա (ռուս.` Семёновка), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Մեծ Սոչիի Խոստայի շրջանում։ Գտնվում է շրջկենտրոն հանդիսացող Խոստա միկրոշրջանից 23 կմ հյուսիս, իսկ Սոչիի կենտրոնից 12 կմ հյուսիս-արևելք, ծովի մակարդակից 250 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
Համաձայն 2010 թվականի տվյալների, գյուղն ուներ 360 բնակիչ` ռուսներ, հայեր, թաթարներ և ուկրաինացիներ, ովքեր զբաղվում են թեյի մշակությամբ, այգեգործությամբ և բանջարաբուծությամբ։
Գյուղն ունի միջնակարգ դպրոց, գրադարան, ակումբ, մանկապարտեզ և հիվանդանոց։


== Պատմությունը ==
Հայերը եկել են շրջակա գյուղերից և Ախալքալաքից` 1958 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Der Klassiker

Դեր Կլասիկեր (գերմ.՝ Der Klassiker), երբեմն օգտագործվում է նաև որպես Գերմանական Կլասիկո, անուն է տրված այն ֆուտբոլային հանդիպումներին, որտեղ մրցակցում են գերմանական երկու գրանդ ակումբներ՝ դորտմունդյան Բորուսիան և մյունխենյան Բավարիան։ Բունդեսլիգայի հիմանդրումից հետո Բորուսիան և Բավարիան Գերմանիայի ամենահաջողակ ակումբներն են։


== Բոլոր ժամանակների տվյալները ==
Այստեղ ներկայացված են տվյալներ 2007-08 մրցաշրջանից սկսած


== Տես նաև ==
Դերբի (սպորտային)
Ռուրյան դերբի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Բորուսիայի» պաշտոնական կայք
«Բավարիայի» պաշտոնական կայք
Ագուլիարո

Ագուլիարո  (իտալերեն՝ Agugliaro), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վիչենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1379 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 99 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 14 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս 36020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0444։
Բնակչության հովանավերն է համարվում՝ Բարդուղիմեոս առաքյալը։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 24-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս՝ 0444 891003
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.agugliaro.vi.it


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Ազգային ինստիտուտի վիճակագրություն (անգլ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Պրեխի

Պրեխի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չմշկածագի գավառակում։ Գտնվում էր Չմշկածագ գյուղաքաղաքից 4 կմ հարավ, գետակի ափին։


== Աշխարհագրություն ==
Տարածքն անտառապատ էր։


== Պատմություն ==
1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ գյուղի հայ բնակիչներից զոհվել է 38 մարդ։


== Բնակչություն ==
1905 թվականին ուներ 14 տուն՝ 54 հայ և 8 տուն քուրդ ու թուրք բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը հողագործությունն ու արհեստներն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Պրեխին ուներ Ս. Գևորգ անունով եկեղեցի։ Գյուղ էր գտնվում XIV դարի հայերեն ձեռագրերից մեկում հիշատակվող Բռնչիք («անապատ») վանքը, որը հավանաբար Քառասուն Մանկունք վանքն է։


== Կրթություն ==
Ս. Գևորգ եկեղեցուն կից գործում էր դպրոց։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վլադիմիր Ֆեդոսեև

Վլադիմիր Վասիլևիչ Ֆեդոսեև (ռուս.՝ Владимир Васильевич Федосеев, փետրվարի 16, 1995(1995-02-16), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան), ռուս շախմատիստ, գրոսմայստեր (2011)։ Սովորում է Մոսկվայի կառավարության կառավարման քաղաքային համալսարանում։ Եվրոպայի մինչև 18 տարեկանների բացարձակ չեմպիոն (2013) (կայծակնային, արագ և դասական)։


== Վարկանիշի փոփոխության գծապատկեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անձնական էջը ՖԻԴԵ կայքում
Պարտիաները Chessgames բազայում
Անձնական ցուցանիշները 365chess.com կայքում
Բարբարա Եպպե

Բարբարա Եպպե (գերմ.՝ Barbara Jeppe, մայիսի 21, 1921(1921-05-21), Փիլգրիմս Ռեսթ, Thaba Chweu Local Municipality, Էհլանզենի, Մպումալանգա, ՀԱՀ - հունիսի 20, 1999(1999-06-20), Յոհաննեսբուրգ, ՀԱՀ), բույսեր նկարող հարավաֆրիկացի նկարչուհի, պատկերազարդող։


== Կենսագրություն ==

Բարբարա Եպպեն ծնվել է 1921 թվականին Փիլգրիմս Ռեսթ քաղաքում, հողային վերահսկիչ Վիկտոր Բրերետոնի և Գլեյդիս Էվանսի ընտանիքում։ Վաղ տարիքից մայրը Բարբարային ծանոթացրել է վայրի ծաղիկների աշխարհի հետ։
Ամուսնացել է հոգեբույժ Կառլ Լուիս Եպպեի հետ։ Զույգն ունեցել է չորս երեխա՝ Լեյ, Մարի, Կառլ և Դեյվիդ։ Ամուսնությունից 20 տարի անց Բարբարան պատկերազարդել է իր առաջին գիրքը՝ Trees and Shrubs of the Witwatersrand (Ուիթվաթերսթենդ համալսարանի տպագրություն) որով մուտք է գործել բուսաբանական արվեստի աշխարհ։
Քեյփում ապրելու տարիներին պատկերազարդել և գրել է տեքստեր ՔԵյփի սոխուկների վերաբերյալ գրքերի համար։ Սոխուկների հանդեպ հակումը պատճառ դարձավ Արևմտյան Քեյփի գարնանային և ձմեռային ծաղկող սոխուկների հրապարակման համար (Oxford University Press): Պիետ Վորսթերի հետ համագործակցությամբ հրապարակվելիք Amaryllidaceae-ի հետ կապված աշխատանքների նկարազարդումներն ավարտին է հասցրել նրա դուստրը՝ Լեյ Վոյթը։ Բացի բուսաբանական նկարները, Բարբարա Եպպեն մեծ հակում է ունեցել դեպի թիթեռները և բազմաթիվ նկարազարդումներ է արել ընկերների և ընտանիքի համար։ Երբեմն ստեղծել է բնապատկերներ։
Մահացել է 78 տարեկան հասակում, Յոհաննեսբուրգում թոքաբորբից։


== Մրցանակներ ==
1990 թվականին Հարավային Աֆրիկայի Բուսաբանական ընկերության կողմից պարգևատրվել է երկու ոսկե մեդալով Հարավային Աֆրիկայում բուսաբանական պատկերազարդումների համար, 1991 թվականին արծաթե մեդալ է ստացել Տրանսավաալի այգեգործական ընկերության կողմից։


== Պատկերազարդած գրքեր ==
Trees and Shrubs of the Witwatersrand (Witwatersrand University Press) 0-85494-236-X
South African Aloes (Purnell, 1974)
Natal Wild Flowers (Purnell, 1975) 0-360-00203-X
Effective Weed Control in Maize and Grain Shorghum (Ciba-Geigy, 1975)
Namaqualand (Purnell, 1976)
Acacias, a Field Guide to the Identification of the Species of Southern Africa - Lynette Davidson (Centaur, 1981) 0-620-05609-6
South Africa is My Garden (Delta Books, 1984) 0-908387-48-2
Cycads of South Africa - Cynthia Giddy (Struik, 1984) 0-86977-195-7
Weeds of Crops and Gardens in Southern Africa (Ciba-Geigy, 1985)
Spring and Winter Flowering Bulbs of the Cape - Graham Duncan (Oxford University Press, Cape Town, 1989)
Irises (Umdaus Press, 1999) 1-919766-11-1


== Ծանոթագրություններ ==
Դավիթ Թրյան

Դավիթ Կարապետի Թրյան (Դավիթ Թրյանց, Թուրյան, օգոստոսի 26, 1840(1840-08-26), Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն - օգոստոսի 20, 1898(1898-08-20), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն), հայ դերասան։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կ. Պոլսում։ Նախնական կրթությունն ստացել է տեղի Մխիթարյանների վարժարանում։ 1858 թվականին մեկնել է Վենետիկ, ուսումը շարունակել Մխիթարյանների Մուրադ-Ռափայելյան վարժարանում, սակայն հիվանդանալով, առանց ուսման շրջանն ավարտելու, վերադարձել է ծննդավայր։
Կարճ ժամանակ հետևել է նկարչության։
Բեմական գործունեությունն սկսել է Կ. Պոլսի «Արևելյան թատրոնում», 1861 թվականին (առաջին դերը՝ Գուստավ, Ռոթայի «Երկու հիսնապետներ» մելոդրամայում)։ 1862-1864 թվականների թատերաշրջաններում ճանաչվել է որպես էպիզոդային «փոքր դերերի» վարպետ։ 1868-1878 թվականներին խաղացել է Հակոբ Վարդովյանի «Օսմանյան թատրոն»-ում, 1872-1873 թվականներին թատերաշրջանում՝ Պետրոս Մաղաքյանի թատերախմբում, 1878-1883 թվականներին՝ Սերովբե Պենկլյան ի օպերետային և Թովմաս Ֆասուլաճյանի՝ հյուրախաղերով շրջող խմբերում, 1883 թվականին՝ Թիֆլիսի, 1898 թվականին՝ Բաքվի հայկական թատերախմբերում։ Թրյանցը եղել է խարակտերային և կատակերգական նուրբ կերպարանագծումների դերասան, համարվել դասական կատակերգության, հատկապես Մոլիերի ամենաինքնատիպ մեկնաբանը 19-րդ դարի հայ թատրոնում։
1868 թվականին որպես նկարիչ աշխատել է ճարտարապետ Սարգիս Բալյանի մոտ, նկարազարդել նրա նախագծերով կառուցվող արքայական պալատների ձեղունները։ 1869-1870 թատերաշրջանում մասնակցել է Նոր Նախիջևանում Ֆասուլաճյանի կազմակերպած ներկայացումներին՝ Պետրոս Ադամյանի, Մարի Նվարդի, Խ. Փափազյանի և ուրիշների հետ, 1872 թվականին խաղացել է Պետրոս Մաղաքյանի թատերախմբում, իսկ 1873-1878 թվականներին՝ Վարդովյանի խմբում։ Մեծ հաջողությամբ է հանդես եկել Մոլիերի պիեսներում, ինչպես Արգան («Երևակայական հիվանդ»), Սգանարել («Բռնի ամուսնություն»), Ժորժ Դանտեն, Պարոն Բորսունյակ և այլն։
1882 թվականին մեկնել է Բուլղարիա։ 1883 թվականին եկել է Թիֆլիս, մասնակցել Թիֆլիսի դրամատիկ խմբի ներկայացումներին, ապա Պենկլյանի խմբի հետ շրջել է Զմյուռնիայում, Եգիպտոսում՝ հանդես գալով օպերետային ներկայացումներում։ Այնուհետև երկար տարիներ թափառել է քաղաքից քաղաք։ 1898 թվականին Բաքվում բեմադրել է Հակոբ Պարոնյանի «Մեծապատիվ մուրացկանները» և «Պաղտասար աղբարը», ապա անցել է Թիֆլիս, որտեղ մահացել է կաթվածից։


== Դերեր ==
Արգան՝ Մոլիերի «Երևակայական հիվանդը»
Ժորժ Դանդեն՝ «Ժորժ Դանդեն»
Փուրսոնյակ՝ «Պարոն դը Փուրսոնյակ»
Սկապեն՝ «Սկապենի արարքները»
Հարպագոն՝ «Ագահ»
Տարտյուֆ՝ «Տարտյուֆ»
Դոն Գրեգորիո՝ Գոլդոնիի «Դոն Գրեգորիո»
Սերոբ՝ Ա. Երիցյանի «Սխալ հաշիվ»
Աբիսողոմ Հակոբ Պարոնյանի «Մեծապատիվ մուրացկաններ»
Պաղտասար՝ Պարոնյանի «Պաղտասար աղբար»


== Ծանոթագրություններ ==
Ռիջենթ (փողոց)

Ռիջենթ փողոցը գընվում է լոնդոնյան Վեստ-Էնդում, առային հերթին հայտնի է իր խանութներով, ռեստորաններով։ Ռիջենթի վրա են գտնվում շատ հայտնի լոնդոնյան շենքեր, այդ թվում Բոլոր հոգիների եկեղեցին և Վեստմինստերյան ուսումնարանը։ Փողոցը իր անունը ստացել է ռեգենթ-արքայազնի անունից, սակայն նրա հրաանով կառուցվաց շենքերը վաղուց գոյություն չունեն։ Ռիջենթ փողոցի կառուցումը սկսվել է 1811 թվականին և ավարտվել է 1825 թվականին։ Փողոցի վրա գտնվող խանութների մեծամասնությունը գտնվում են փողոցի կենտրոնական մասում։


== Մատենագրություն ==
John Timbs (1867), «Regent Street», Curiosities of London (2nd տպ.), London: J.C. Hotten, OCLC 12878129, http://archive.org/stream/curiositiesoflon00timbrich#page/710/mode/1up 
Herbert Fry (1880), «Regent Street», London in 1880, London: David Bogue, http://archive.org/stream/londonin1880illu00fryh#page/n181/mode/2up . (bird’s eye view)
The Architecture of Regent Street'', The Crown Estate, London, 2005.
Իմ հայրիկի տանը

«Իմ հայրիկի տանը» (անգլ.՝ In My Father's Den), ռեժիսոր Բրեդ Մաքհանի ֆիլմը, որը էկրան է բարձրացել 2004 թվականին։ Էկրանավորումը՝ համանուն վեպի գրող Մորիսա Գիի։


== Սյուժեն ==
Հայտնի ֆոտոլրագրող Պոլ Պրայորը, ով հայտնի է դարձել իր՝ մոլորակների «տաք» կետերից արված ռեպորտաժներից, 17 տարի անց վերադառնում է նորզելանդական գավառի իր հարազատ փոքրիկ քաղաք։ Դրա պատճառը իր հոր մահն էր։ Հանդիպումը եղբոր և նախկին ընկերների հետ, ինչպես նաև այցը հայրական տուն արթնացնում են նրա հոգում բազմաթիվ հիշողություններ։ Շուտով նրա և Սելիեի՝ այն դպրոցի աշակերտուհու միջև, որտեղ նա դասավանդել է, ծագում է ընկերություն։ Երբ Սելիեն անհետացավ, թվում էր, թե Պոլն այն միակն է, ով կարող էր վերջին անգամ տեսած լինել նրան։ Բնականաբար, նա դառնում է հիմնական կասկածյալը։


== Դերերում ==
Մեթյու Մաքֆեդեն — Պոլ Պրայոր
Էմիլի Բարկայ — Սելյա Ստայմեր 
Միրանդա Օտո — Պեննի
Կոլին Մոյ — Էնդրյու
Ջիմմի Քին — Ջոնաթոն 
Ջոդի Ռիմեր — Ջեքի 
Վանեսա Ռիդել — Այրիս


== Մրցանականեր և անվանակարգեր ==
2004 թ.— Սան Սեբաստիանի կինոփառատոնում երիտասարդական ժյուրիի մրցանակ
2004 թ.- Ֆիլմերի միջազգային ֆեդերացիայի մրցանակ Տորոնտոյի կինոփառատոնում (հուզական հասունության, ապշեցուցիչ դերասանական կատարման և վառ նրբագեղության համար)։
2005 թ.- Բրիտանական ինքնուրույն կինոյի մրցանակ ամենախոստումնալից նորեկին (Էմիլի Բակրային) և մրցանակ լավագույն դերասան անվանակարգում (Մեթյու Մաքֆեդենին)։
2005 թ.- 10 մրցանակ New Zealand Film Awards-ից․ լավագույն ֆիլմ (Տրեվոր Խեյս, Ձիքսի Լինդեր), լավագույն ռեժիսուրա (Բրեդ Մաքհան), լավագույն սցենար (Բրեդ Մաքհան), տղամարդու լավագույն դեր (Մեթյու Մաքֆեդեն), կնոջ լավագույն դեր (Էմիլի Բարկլայ), տղամարդու լավագույն դեր 2-րդ պլանում (Կոլին Մոյ), կնոջ լավագույն դեր 2-րդ պլանում (Ջոդի Ռիմեր), լավագույն օպերատորական աշխատանք (Սթյուարթ Դրայբուրգ), լավագույն մոնտաժ (Քրիս Պլամեր) և լավագույն սաունդթրեք։
2005 թ.- լավագույն օպերատորական աշխատանքի մրցանակ Շանհայմի կինոփառատոնում (Սթյուարթ Դրայբուրգ)։


== Սաունդթրեք ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт фильма Archived 2011-06-09 at the Wayback Machine.
«В доме моего отца»(անգլ.) ֆիլմը Allmovie կայքում:
(7090) 1992 HY4

(7090) 1992 HY4, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի ապրիլի 23-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,233243 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9275 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,539 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1219 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,295325 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,94° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7090) 1992 HY4 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կարմիր զինվոր

«Կարմիր զինվոր», խորհրդային շրջանի շաբաթաթերթ, երկօրյա թերթ, վերջում՝ օրաթերթ։ Հանիսացել է ԽՍՀՄ կարմիր բանակի քաղբաժնի, այնուհետև՝ ԽՍՀՄ հավաքական բրիգադի քաղբաժնի, Հայկական հավաքական դիվիզիայի քաղբաժնի, Հայկական հրաձգային դիվիզիայի քաղբաժնի, վերջում՝ Կլիմենտ Վորոշիլովի անվան 76-րդ լեռնահրաձգային կարմրադրոշ հայկական դիվիզիայի օրգանը։ Լույս է տեսել 1921-1938 թվականներին, Երևանում։ Խմբագիրներ՝ Վ. Ծովյան, Ա. Մարության, Եղիա Չուբար, Ս. Ասլիբեկյան, Համբարձում Տեր-Դանիելյան, Միսակ Դավթյան, Մ. Պարոնիկյան, Ա. Ալեքսանյան, Գ. Գյոլեցյան, Ղ. Հովհաննիսյան, Ա․ Նիկողոսյան, Շ. Հովհաննիսյան։ 1920-1921 թվականներին լույս է տեսել «Կարմիր բանակ» անունով։
Պրոպագանդել է կոմունիստական կուսակցության ներքին և արտաքին քաղաքականությունը, լուսաբանել դիվիզիայի ստորաբաժանումների մարտական պատրաստության, զինվորների քաղաքական դաստիարակության հարցերը։ Թղթակցել են Ալեքսանդր Մյասնիկյանը, Հայկ Բժշկյանցը (Գայ), Հ. Հովսեփյանը, Հովսեփ Լազյանը և ուրիշներ։
Բանակային երկօրյա թերթը այնուհետև դարձել է 89-րդ հայկական Թամանյան հրաձգային դիվիզիայի քաղբաժնի օրգան՝ լույս տեսնելով 1942-1956 թվականներին՝ Երևանում, իսկ Երկրորդ աշխարհամարտի տարիներին՝ դիվիզիայի տեղակայման վայրերում։ Խմբագիրներ՝ Գ. Հարության, Սիմոն Նալբանդյան, Հարություն Առաքելյան։ 
Տպագրել է Մարտիրոս Սարյանի, Ավետիք Իսահակյանի, Դերենիկ Դեմիրճյանի, Նաիրի Զարյանի և ուրիշների նամակներն ու ուղերձները՝ հասցեագրված խորհրդային զինվորներին։ Ետպատերազմյան տարիներին թերթը «պայքարել է» զինվորների մարտական պատրաստականության բարձրացման, քաղաքական դաստիարակության ամրապնդման համար, խորհրդային գաղափարախոսության դիրքերից մեկնաբանել ժամանակի քաղաքական իրադարձությունները։
Կեո (գյուղ, Ռաիկյուլա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կեո (այլ կիրառումներ)Կեո (էստ․՝ Keo), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Ռաիկյուլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 67 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)