armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հունաստանի ազգային օպերա

Հունաստանի ազգայի օպերա (հուն․՝ Εθνική Λυρική Σκηνή — Ազգային քնարական բեմ), պետական թատրոն, որը գտնվում է Աթենքի Խարիլաոս Տրիկուպիսի փողոցի վրա։ Թատրոնի ղեկավարումն իրագործում են անմիջականորեն Հունաստանի մշակույթի նախարարությունը, խնամակալների խորհուրդը և գեղարվեստական տնօրենը։
Հասցե։ Ακαδημίας 59-61, 10679 Αθήνα.


== Հիմնադրման պատմություն ==
1880-ականների ավարտին առաջին հունական օպերան ներկայացվեց Աթենքի հին Բուկուրա թատրոնում։ 1888-1890 թվականներին հունական օպերան Մոցարտի, Դոնիցետիի օպերաներով հյուրախաղերով հանդես էր գալիս աշխարհի այն շրջաններում, որտեղ ապրում էին բազմաթիվ հունական խմբեր, մասնավորապես Եգիպտոսում, Թուրքիայիում և Ռումինիայում։
1924 թվականին ԱՄՆ-ում գաստրոլներից և Հունաստանում ու արտերկրում վերջնականապես որպես նշանավոր մշակութային կազմակերպություն հաստատվելուց հետո, Հունաստանի կառավարությունը սկսեց սատարել թատրոնին։ Արդեն 1939 թվականին պաշտոնապես հիմնվեց Հունաստանի ազգային օպերան Կոստիս Բեստիասի ղեկավարությամբ, իսկ 1944 թվականից օպերան գործում էր որպես ինքնավար կազմակերպություն իր այսօրվա տեսքով։
1982-1986 թվականների ընթացքում Ազգային օպերայի տնօրենների խորհրդի անդամ էր նշանավոր նորհունական արձակագիր Մենիս Կումանտարեասը։


== Երգչախումբ և բալետ ==
Հունական ազգային օպերայի երգչախումբը գոյություն ունի 1939 թվականից և կազմված է մասնագիտացված երգիչներից։ Օպերայի հիմնական ռեպերտուարում ընդգրկվում են նաև հույն կոմպոզիտորների օպերետներ, օրատորիաներ և հոգևոր երաժշտական գործեր։
Ի լրացում ստանդարտ դասական և ռոմանտիկ ռեպերտուարին, որպես Հունական ազգային օպերայի այցեքարտ է համարվում ժամանակակից հունական պարը։ Կառավարության հովանու ներքո այսօր բալետային թաթերախումբն ունի իր սեփական փորձերի ստուդիան։ Բալետի զարգացման գործում հատկապես կարևոր ներդրում ունի ԽՍՀՄ պարուսույց, Տատյանա Մամակին։


== Ժամանակակից շրջան ==
Ազգային օպերան կրում է լայնածավալ միջոցառումների պատասխանատվություն՝ սկսած օպերային, բալետային ներկայացումներից, սիմֆոնիկ համերգներից և հատուկ երեխաների համար օպերային ու բալետային բեմականացումներից։ Թատրոնը կազմակերպում է երաժշտության ազգային արխիվը, երաժշտական գրադարանները և Հունաստանի ազգային օպերայի սեփական թանգարանը, ցուցադրում է կոստյումներ, պարտիտուրաներ և թատրոնի ներկայացումների այլ պարագաներ։ Թատերախումբը գաստրոլներ է տալիս ինչպես Հունաստանում, այնպես էլ արտերկրում։
Հունական ազգային օպերան իր բեմադրությունները ներկայացնում է երեք բեմերում.

Օլիմպիա թատրոն, որի կենտրոնական բեմը կրում է Մարիա Կալասի անունը,
Ակրոպոլ թատրոն, որն ունի Նոր բեմ և Մանկական բեմ, հիմնականում ներկայացնում են օպերետներ և ներկայացումներ երեխաների համար,
Պոեզիայի բեմ - փորձարարական թատերական ստուդիա։Վերջերս Ստավրոս Նիարխոմոսը հայտարարեց, որ կֆինանսավորի Հունական ազգային օպերայի նոր թատրոնի ինչպես նաև զբոսայգու կառուցումը Ֆալիրոն շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Տորֆահանույթ

Տորֆահանույթ, տորֆի հանքավայրը մշակելու ժամանակ կատարվող արտադրական պրոցեսների ամբողջություն։ Տորֆահանույթի Էքսկավատորային եղանակն ընդգրկում է հում տորֆի արդյունահանումը բացահանքից, տորֆազանգվածի մշակումը և ժապավենաձև փռումը չորացման դաշտում, ֆրեզերայինը՝ հանքակուտակի փխրունացումը, 8-25 մմ խորության շերտով։ Հանքավայրի մակերևույթի նախապատրաստումը կատարվում է չորացման ցանցը կառուցելուց և հանքակուտակը նախապես չորացնելուց հետո։ Անկախ հանքակուտակի օգտագործման նպատակից, նրա մակերևույթից հեռացնում են ծառային, իսկ երբեմն Էլ՝ մամռային բուսականությունը, հանքակուտակի մշակվող շերտը 25-40 սմ խորությամբ ազատում փայտի ներփակումներից կամ էլ դրանք մանրացնում 8-25 մմ տրամաչափի ֆրակցիաների։ Տորֆադաշտի մակերևույթը առուներով և ջրանցքներով բաժանում են որոշակի տեղամասերի, որը նպաստում է գրունտային ջրերի մակարդակի իջեցմանը և հանքակուտակի խոնավության նվազեցմանը մինչև 86-89% ։ Տորֆի հանքավայրի մակերևույթի նախապատրաստման բոլոր գործողությունները մեքենայացված են (տես Տորֆամեքենաներ)։ Միջինացված կոնղիցիոն հատկություններով տորֆ ստանալու համար կիրառում են հանքակուտակը խառնող կամ ցամաքուրդային հարստացուցիչ մեքենաներ։
Ռեզո Ճեիշվիլի

Ռեզո Ճեիշվիլի (վրաց.՝ რევაზ (რეზო) ჭეიშვილი, ապրիլի 24, 1933(1933-04-24), Քութայիս, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 11, 2015(2015-09-11), Քութայիս, Իմերեթի մարզ, Վրաստան), վրացի արձակագիր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1933 թվականին։ 1959 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ Նույն թվականին համալսարանի «Պիրվելի սխիլի» («Առաջին ճառագայթ») ալմանախում տպագրվել է նրա առաջին պատմվածքը։ «Բզիանեթի» պատմվածքների ժողովածուն լույս է տեսել 1961 թվականին։ Այնուհետև հրատարակվել է նրա «Իմ բարեկամ Նոդարը» վեպը։ Ունի պատմվածքների մի քանի ժողովածու։


== Աղբյուրներ ==
Վարդաս Փոկաս

Վարդաս Փոկաս (հունարեն՝ Βάρδας Φωχάς, 940 կամ անհայտ, Cappadocia - ապրիլի 13, 989(0989-04-13), Abydos, Բյուզանդական կայսրություն), 10-րդ դարի հայազգի բյուզանդական զորավար։ Փոկասների ընտանիքից։ Նիկեփորոս 2 կայսեր եղբորորդին։ Եղել է Խաղտիք բանակաթեմի դուքս։ 970 թվականին ապստամբել է Հովհաննես I Չմշկիկի դեմ և իրեն հռչակել կայսր, սակայն ընդառաջելով իր խնամի Վարդաս Սկլերոսի կոչին, հանձնվել է վերջինիս։ Կայսրը Վարդաս Փոկասին աքսորել է Քիոս։ Երբ Վասիլ 2-րդի դեմ է ապստամբել Վարդաս Սկլերոսը, կայսեր սենեկապետ Վասիլը 978 թվականին աքսորից ազատել է Վարդաս Փոկասին, նրան շնորհել մագիստրոսի պատվաստիճան և, սպարապետ նշանակելով, ուղարկել է Վարդաս Սկլերոսի դեմ։ Փոքր Ասիայի Ամորիոն քաղաքի մոտ և Խարսիանոն բանակաթեմում Վարդաս Փոկասը պարտվել է, սակայն օգնություն ստանալով Դավիթ Կյուրոպաղատից Հալիս գետի մոտ՝ Պանկալիա վայրում, պարտության է մատնել Վարդաս Սկլերոսին։ 987 թվականին Վարդաս Փոկաս ապստամբել է Վասիլ 2-րդի դեմ և իրեն հռչակել կայսր։
Կայսրը դիմել է Կիևյան Ռուսիայի իշխան Վլադիմիրին և նրանից զինական օգնություն ստացել։
Աբիդոսի մոտ մարտի ընթացքում Վարդաս Փոկասը հանկարծակի վախճանվել է․ նրան թունավորել էր կայսեր կողմից կաշառված մեկը։
Լիմոս

Լիմոս կամ Լիմուս (հին հունարեն՝ Λιμός՝ «սով»), հին հունական դիցաբանության մեջ քաղցի և սովամահության անձնավորումը, աստվածուհի։ Հռոմեական կրոնում Լիմոսը նույնացվել է Ֆամես աստվածուհու հետ (լատ.՝ Fames)։ Նա հակադրվում էր Դեմետրային՝ բերքի և բարեբերության աստվածուհուն, և ինչպես գրել է Պուբլիուս Օվիդիուս Նասոն՝ Լիմոսը երբեք չէր կարող հանդիպել նրան և Պլուտոսին՝ հարստության, առատ բերքի աստծուն։ Լիմոսի պաշտամունքը հաստատված չի եղել։


== Հիշատակում ==
Լիմոսն առաջին անգամ հիշատակվել է Հեսիոդոսի «Թեոգոնիայում» (227) որպես երկպառակության աստվածուհի Էրիսի դուստր, ինչպես նաև ևս 13 մարդկային դժբախտությունների (Ատե՝ «փլուզում», Դիսնոմիա՝ «անիշխանություն», Լեթա՝ «մոռացություն» և ուրիշներ) քույրը։
Հիշատակվում է Պուբլիուս Օվիդիուս Նասոյի «Կերպարանափոխություններ» պոեմում։ Վերգիլիոսի «Էնեականում» (VI, 276) իր մի քանի քույրերի հետ կանգնած է Հադեսի թագավորության մուտքի մոտ։ Լուցիուս Աննեուս Սենեկան հիշատակել է Լիմոսին «Մոլեգին Հերկուլեսը» ողբերգությունում (686)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Limos Theoi Project կայքում (անգլ.)
Սաբլուկովո (գյուղ, Արզամասկի շրջան)

Սաբլուկովո (ռուս.՝ Саблуково), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Արզամասկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 118 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Միզար

Միզար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Տուրկովո (գյուղ, Սաֆոնովսկի շրջան)

Տուրկովո (ռուս.՝ Турково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ատիմիս

Ատիմիս (իտալերեն՝ Attimis), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1901 մարդ՝ ըստ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 55 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 33 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0432։
Կոմունայի հովանավորն է Անդրեաս առաքյալը, տոնը նշվում է նոյեմբերի 30-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0432 789028
Էլեկտրոնային փոստ՝ segreteria@com-attimis.regione.fvg.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.attimis.ud.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Ազգային վիճակագրության ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Սլոուտ

Սլոուտ (ուկրաիներեն՝ Слоут), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սլոուտ գյուղում բնակվում էր 1 738 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պրովերվիլ

Պրովերվիլ (ֆր.՝ Proverville), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 266 մարդ, բնակչության խտությունը` 38.11 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.98 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 190 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 85 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 50 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 145 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 94-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 51։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 64,8 %։ 94 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 91 անձ (48 տղամարդ և 43 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (0 տղամարդ և 3 կին)։ 51 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 34-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Իանեուլ

Իանեուլ (վրաց.՝ იანეული), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Չոխատաուրի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 240 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Չոխատաուրից հեռու է 9 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 385 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։


== Տրանսպորտ ==
Գյուղը շրջկենտրոն Չոխատաուրի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Հարևան Լանչխութի շրջանով անցնում է Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալ-Շեյխ Բադրի շրջան

Ալ-Շեյխ Բադրի շրջան (արաբ․՝ ناحية الشيخ بدر‎‎‎) Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Ալ-Շեյխ Բադրի 3 շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Ալ-Շեյխ Բադր քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանը ունի 25 324 բնակչություն։
Շրջանն ունի 19 գյուղ և ավան՝

Այն ալ-Քաբիր (արաբ․՝ عين الكبير‎‎)
Ասալիա (արաբ․՝ عسلية‎‎)
Բիտհանիա (արաբ․՝ بطحانية‎‎)
Բեյթ ալ-Կիլա (արաբ․՝ بيت القلع‎‎)
Բինջարա (արաբ․՝ بنجارة‎‎)
Բիազարաիլ (արաբ․՝ بعزرائيل‎‎)
Բիղմալիջ (արաբ․՝ بعزرائيل‎‎)
Բուրդա (արաբ․՝ بوردة‎‎)
Դաբիբա (արաբ․՝ دبيبية‎‎)
Զարիկա (արաբ․՝ زريقة‎‎)
Թանղարի (արաբ․՝ تنغري‎‎)
Թաջիա (արաբ․՝ تاجية‎‎)
Ալ-Կալիաթ (արաբ․՝ القليعات‎‎)
Ալ-Մուջեյդիլ (արաբ․՝ المجيدل‎‎)
Ալ-Մանրիա (արաբ․՝ النمرية‎‎)
Ալ-Նիհա (արաբ․՝ النيحا‎‎)
Ալ-Վարդիա (արաբ․՝ الوردية‎‎)
Քաուքաբ ալ-Հավա (արաբ․՝ كوكب الهوى‎‎)
Ֆինդարա (արաբ․՝ فندارة‎‎)


== Ծանոթագրություններ ==
Կարինե Ջանջուղազյան

Կարինե Հենրիկի Ջանջուղազյան (Փետրվարի 22, 1962թ.), հայ դերասանուհի։ ՀՀ վաստակավոր արտիստ (2012)։


== Կենսագրություն ==
Կարինե Ջանջուղազյանը ծնվել է Ախթալայում։ 1983 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի դերասանական բաժինը։ Հեռուստաներկայացումներում սկսել է նկարահանվել 1979 թվականից՝ «Ձյունեփայլը և յոթ թզուկները», «Արվեստագետի մահը», «Փշածաղիկներ», «Ֆոռդ», «Փուշը» և այլն։ 1981 թվականին աշխատել է Երևանի Էքսպերիմենտալ (Փոսի), 1984 թվականից՝ «Գոյ», 1987 թվականից՝ Գորիսի և Կապանի պետական, 1992 թվականից՝ Համազգային, 1996 թվականից՝ «Մետրո», 2007-2008 թվականներին՝ Երևանի Կամերային երաժշտական թատրոններում, 2010 թվականից՝ Երևանի Սոս Սարգսյանի անվան պետական Համազգային թատրոնում որպես դերասանուհի։


== Ներկայացումեր ==
Սոնյա՝ Անտոն Չեխովի «Քեռի Վանյա»
Խորթ աղջիկ՝ Լ. Պիրանդելլոյի «Վեց պերսոնաժ հեղինակին որոնելիս»
Արմենուհի՝ Հ. Հակոբյանի «Լեռնային կակաչներ»
Կին՝ Է. Իոնեսկոյի «Ռնգեղջյուր»
Կին՝ Է. դե Ֆիլիպպոյի «Սանիտայի թաղապետը»
Կին՝ Ն. Սայմոնի «Շիկացած սիրեկանը անկողնում»
Գոնորիլ՝ Ուիլյամ Շեքսպիրի «Լիր արքա»
Լուսիանա՝ «Սխալների կոմեդիա»
Հարմնի՝ Վիլյամ Սարոյանի «Մի գավաթ բարութուն»
Պամֆիլե՝ Վ. Կոնստանտինովի «Դիոգենես»
Խ. Չալիկյանի «Ջայլամը ասֆալտի վրա» (մոնոներկայացում)
Մարիամ՝ Պերճ Պռոշյանի «Հացի խնդիր»
Հռոմեուհի՝ Հ. Վարդանյանի «Կիբոսա 7-րդ դար»
Կարինե Խոդիկյանի «Լույսը կբացվի» (մոնոներկայացում)
Մադլեն՝ Վիգեն Ստեփանյանի «Սեյլ»
Դորինա՝ Մոլիերի «Տարտյուֆ»
Ժուլիեթ՝ Կ. Մանյեի «Օսկար»
Արիանա Կլարենս՝ «Բլեզ»
Մայր՝ Ռ. Մարուխյանի «Ամենալավ տունը»
Ճնճղուկ Էդիթը (Մոնոնորկայացում) Ըստ Նինա Մազուրի «ես էմ էդիթ Պիաֆը» պիեսի, թարգմանությունը՝ Կարինե Խոդիկյանի, ռեժիսոր՝ Աննա Բայաթյան


== Ֆիլմագրություն ==
«Վերջին կիրակին», 1985
«Ուրախ ավտոբուս», 2000
«Փրկարարը», 2008
«Արտիստը», 2010
«Սպիտակ գառան երազը», 2013
«Երեք կյանք», 2013

«Գնված երջանկություն», 2016

«Վայ, մամա ջան», 2016
«Կարմիր խնձորներ», 2016
«Սահմանին», 2017
«Ես տեսնում եմ», 2017
«Երևի», 2018
«Թողություն», 2019
«Աստղերի դպրոց», 2020


== Պարգևներ ==
ՀԹԳՄ դիպլոմ կնոջ լավագույն դերակատարման համար, 1989
Աբսուրդ թատրոնի փառատոնի դափնեկիր (Հարավսլավիա), 1990
ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալի, 2012
ՀԹԳՄ «Արտավազդ» մրցանակի՝ «Կնոջ կերպարի լավագույն դերակատար» անվանակարգում, 2012
ՀՀ վաստակավոր արտիստ, 2012


== Ծանոթագրություններ ==
Հեռախոսակապը Նորվեգիայում

Նորվեգիայի հեռախոսակապի ոլորտ, համարվում է աշխարհի ամենազարգացածներից, որտեղ գործունեություն իրականացնող ընկերություններից շատերը նաև հանդիսանում են ակտիվ դերակատարներ ոլորտի համաշխարհային շուկայում։
Նորվեգիայի 4,9 միլիոն բնակչության պայմաններում երկրում առկա է բջջային հեռախոսակապի շուրջ 4,7 միլիոն բաժանորդ։ Ի տարբերություն բջջային հեռախոսակապի բաժանորդների անընդհատ աճի՝ ստացիոնար հեռախոսակապի բաժանորդների քանակը նվազել է և կազմում է 2 միլիոն։
Նորվեգիայի հեռախոսային կոդը «47» է։ Բոլոր հեռախոսային համարները կազմված են ութ թվից, ընդ որում, երկրի յուրաքանչյուր ֆյուլքե (մարզ) ունի իր կոդը, որոնք հեռախոսահամարների առաջին, երբեմն էլ առաջին երկու թվերն են։ Ժամանակակից բջջային հեռախոսահամարները սկսվում են 4, 58 և 59 թվերով։


== Տելենոր ==

Տելենորը նորվեգական հեռահաղորդակցային ընկերություն է։ Հանդիսանում է Նորվեգիայի ամենախոշոր ընկերությունը, բջջային հեռախոսակապի միջազգային շուկայի առաջատար ներդրողներից։ Գլխավոր շտաբը տեղակայված է Նորվեգիայի Ակերսհուս ֆյուլքեի Բերում կոմունայի Ֆորնեբու շրջանում (մայրաքաղաք Օսլոյի մոտ)։


== Ծանոթագրություններ ==
25-րդ ժամ

«25-րդ ժամ» (անգլ.՝ «25th Hour»), քրեական դրամա, որի ռեժիսորն է Սպայկ Լին։ Այս ֆիլմը էկրաններին է դուրս եկել 2002 թվականին։ Դևիդ Բենիոֆֆի վեպի էկրանավորումն է։


== Սյուժե ==
Մոնտգոմերի Բրոգանը (Էդվարդ Նորթոն) հաջողակ երիտասարդ է Բրուկլինից, ով դատապարտվել է 7 տարի թմրանյութերի առևտրի համար։ Մյուս օրը նա կլինի բանտում և նա ունի 24 ժամ, որպեսզի պատրաստվի ապագա բանտարկմանը և հրաժեշտ տա բարեկամներին, որոնք ունեն ամեն մեկը տարբեր դիրքորոշումներ այս հարցի վերաբերյալ։


== Դերերում ==


== Մրցանակներ ==
2003 - Բեռլինի կինոփառատոնի հիմնական մրցույթին մասնակցելու իրավունք։
2003 - «Ոսկե գլոբուս» ամենաօրիգինալ երաժշտության համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Խուփ

Խուփ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խիզանի գավառակում։ Գտնվում էր Վանա լճից հարավ արևմուտք՝ Խիզան գետի հովտում։
1858 թվականին ուներ 30 տուն, XIX դարի վերջին՝ 12 տուն, իսկ 1909 թվականին՝ 9 տուն հայ բնակիչ։
Խուփն ուներ Ս. Կարապետ անունով եկեղեցի։ Գյուղն եղել է գչրության կենտրոն։ 1603 թվականին այստեղ Ավետարան է ընդօրինակվել։ Եկեղեցին կողոպտվել և ավերվել է 1895 թվականին։
Խուփն ամայացել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հիրո Ֆայնս Թիֆին

Հիրո Բորեգար Ֆոլկներ Ֆայնս Թիֆին (անգլ.՝ Hero Beauregard Faulkner Fiennes-Tiffin, նոյեմբերի 6, 1997(1997-11-06), Լոնդոն, Մեծ Լոնդոն), անգլիացի դերասան և մոդել, ավելի հայտնի է դարձել «Հարրի Փոթերը և Խառնածին արքայազնը» ֆիլմում 11-ամյա Թոմ Մարվոլո Ռիդլի՝ ապագա Վոլան դե Մորտի դերակատարումից հետո, որի դերը  հետագայում խաղացել է նրա ազգականը՝ Ռեյֆ Ֆայնսը։


== Կենսագրություն ==
Հիրո Բորեգար Ֆոլկներ Ֆայնս-Թիֆֆինը ծնվել է 1997 թվականի նոյեմբերի 6-ին, ռեժիսորներ  Մարտա Ֆայնսի և Ջորջ Թիֆֆինի ընտանիքում։ Հիրոն դերասաններ Ռեյֆ Ֆայնսի և  Ջոզեֆ Ֆայնսի զարմիկն է։ Նա ունի եղբայր՝ Տիտան Ֆայնս-Թիֆինը (1995) և քույր՝ Մերսի Ֆայնս-Թիֆինը (2001)։ Հիրոն սովորել է Բաթերս  թաղամասի Էմանուել դպրոցում, որտեղ կրթություն են ստացել   նաև Նավին Էնդրյուսը և Ռիչարդ Մարկուանդը։
Էկրանին Հիրոն առաջին անգամ հայտնվել է  «Բենից ավել» (2008)  ֆիլմում, որտեղ նա խաղացել է  Սպարտակի դերում։
Հիրոն շրջանցել է մի շարք  երիտասարդ դերասանների և  դեր էստացել Հարրի Փոթերը և Խառնածին արքայազնը ֆիլմում։ Շատերը մտածում էին, որ  նա այդ դերը  ստացել է Ռեյֆ Ֆայնսի հետ բարեկամական կապ ունենալու շնորհիվ, որը  մեծ Վոլան դե Մորտի դերակատարն էր։ Սակայն Դեյվիդ Եթսը, ֆիլմի ռեժիսորը, հերքեց այդ բանբասանքները։ Դեյվիդը ասաց, որ դերը նա է ստացել, քանի որ Հիրոն շատ լավ կարողանում էր ցույց տալ մարդկային տեսակի սև կողմերը, նպատակասլացությունը և կարգապահությունը, իսկ Ֆայնսի հետ բարեկամական կապը միայն լրացնում էր Թոմ Մարվոլո Ռիդլի  իդեալական  կերպարը։
2019 թվականի ապրիլի 18-ին  Ռուսաստանում ցուցադրվել է Աննա Թոլդի  «Հետո» վեպի հիման վրա նկարահանված  համանուն ֆիլմը, որտեղ  Հիրոն խաղում էր  գլխավոր դերում։ Այդ ֆիլմում  կատարած դերի համար նա արժանացել է «Teen Choice Awards» երիտասարդական մրցանակի։


== Ֆիլմագրություն ==
2008՝ «Բենից ավել»
2009՝ «Հարրի Փոթերը և Խառնածին արքայազնը»
2012՝ «Շարքային Փիսֆուլը»
2018՝ «Ապահովություն»
2019՝ «Հետո»
2020՝ «Վիճաբանությունից հետո»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հիրո Ֆայնս Թիֆինը (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Աստրախանի բարբառ

Աստրախանի բարբառ, հայերենի «ում» ճյուղի բարբառ։
Պատկանում է երկաստիճան ձայնեղազուրկ խմբին (պ, փ)։ Չունի քմային ձայնավորներ, երկբարբառները պարզվել են (ծէն<ձայն, լուս<լոյս, հարուր<հարիւր)։
Աստրախանի բարբառի բացառականը կազմվում է ից||իծ մասնիկով (տունից, կատուքից), հավասարապես գործածական են սա, տա, նա և էս, էտ, էն ցուցական դերանունները, որոնք հոլովվում են (տա, տրա, տրան..., էս, էստուր, էստուն...)։
Հարցական ո՜վ դերանունը և անորոշ դերբայը ենթարկվում են ի հոլովման (հօ՜վ, հօվի՜, հօվի՜ց..., հօ՜վեր, հօ՜վերի..., տնիլ, տնէլի)։
Օժանդակ բայի ներկայի և անցյալի ձևերն են՝ էմ, էս, ա, էնք, էք, էն, իիմ, իիր, էր, իինք, իիք, իին։ Անցյալի ձևերի առաջին դեմքն ստանում է մ (ինգնիիմ, խաղայիմ, կնայիմ, պերամ)։
Ֆալո (կոմունա)

Ֆալո  (իտալերեն՝  Fallo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 162 մարդ։ Խտությունը՝ 32 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 5 կմ²։ Փոստային ինդեքս 66040։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0872։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոնգլոմերատ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոնգլոմերատ (այլ կիրառումներ)Կոնգլոմերատ կամ խառնուրդային ընկերություն, զանազան չառնչվող ապրանքներ արտադրող մեծ ընկերություն, մոնոպոլիստական միավորում, որի անդամները միավորման առանձն ոլորտների հետ արտադրական և տեխնոլոգիական կապեր կարող են և չունենալ։ Սովորաբար ստեղծվում է տարբեր արտադրաճյուղերի մի քանի ձեռնարկությունների միաձուլման միջոցով, ունեն կառավարման փոքր ապարատ, հեշտությամբ ճյուղից ճյուղ են անցնում։ Ձգտում է իր գործունեությունը դարձնել այնքան բազմազանված, որ բոլորովին անկախ լինի որևէ արտադրաճյուղում կատարվող փոփոխություններից։ Օրինակ՝ ծխախոտ արտադրող որոշ ընկերություններ զբաղվում են պաղպաղակի կամ քաղցրավենիքի արտադրությամբ, ինքնաշարժի վարձույթով, շարժանկարի արտադրությամբ։
Կոնգլոմերատները ձևավոևվում են պետական-մոնոպոլիստական կապիտալիզմի և գիտատեխնիկական առաջընթացի պայմաններում՝ ֆինանսական և վարչական վերահսկողության հիման վրա և հիմնականում կատարում են ռազմական պատվերներ։  Դա նրանց ապահովում է մրցակցությունից, կառուցվածքային և ցիկլային տատանումներից։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոդվորսկոե

Նովոդվորսկոե (ուկրաիներեն՝ Новодвірське), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Դոնեցկի քաղաքային խորհուրդում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոդվորսկոե գյուղում բնակվում էր 62 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մարկոս Լյորենտե

Մարկոս Լյորենտե (իսպ.՝ Marcos Llorente, հունվարի 30, 1995(1995-01-30), Մադրիդ, Իսպանիա), իսպանացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Ատլետիկո Մադրիդի կազմում։ Խաղում է հենակետային կիսապաշտպանի դիրքում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Ռեալ Մադրիդ ===
Լյորենտեն միացել է Ռեալ Մադրիդի ակադեմիային 2008 թվականին՝ 13 տարեկան հասակում։ Իր դեբյուտը Ռեալ Մադրիդ Կաստիլիայի կազմում նշեց 2014 թվականի օգոստոսի 24-ին՝ դուրս գալով խաղադաշտ Ատլետիկո Մադրիդ B-ի դեմ խաղում։ 2014-2015 մրցաշրջանում նա Կաստիլիայի կազմում մասնակցեց 25 խաղի՝ խաղադաշտում ընդհանուր առմամբ անցկացնելով 1,637 րոպե։ Լյորենտեն Ռեալ Մադրիդի հիմնական կազմի հետ մասնակցեց 2015 թվականի մինչմրցաշրջանային ընկերական խաղերին՝ Մանչեսթեր Սիթիի, Ինտերի և Վոլերենգայի դեմ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2015 թվականի հոկտեմբերի 17-ին՝ փոխարինելով Մատեո Կովաչիչին Լևանտեի դեմ խաղում։
2016 թվականի օգոստոսի 10-ին Լյորենտեն 1 տարվա վարձավճարով միացավ Դեպորտիվո Ալավեսին։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց օգոստոսի 28-ին՝ Սպորտինգ Խիխոնի դեմ խաղում։ Սեպտեմբերի 10-ին նա մասնակցեց Ալավեսի հաղթանակին Բարսելոնայի նկատմամբ։ 2017 թվականի հունվարի 11-ին իսպանացին գոլային փոխանցում տվեց Լեգանեսի դեմ խաղում, իսկ հանդիպումն ավարտվեց 2-2 հաշվով։ Ալավեսի կազմում Լյորենտեն անցկացրեց 38 հանդիպում՝ դառնալով 3 գոլային փոխանցման հեղինակ։
2017-18 մրցաշրջանում Լյորենտեն վերադարձավ Ռեալ Մադրիդ։ 2017 թվականի սեպտեմբերի 24-ին նա երկարաձգեց իր պայմանագիրը ակումբի հետ մինչև 2021 թվականը։ Առաջին հանդիպումը Չեմպիոնների Լիգայում անցկացրեց դեկտեմբերի 6-ին՝ փոխարինելով Իսկոյին Բորուսիա Դորտմունդի դեմ խաղում։ Իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում խփեց 2018 թվականի դեկտեմբերի 22-ին՝ աշխարհի ակումբային առաջնության եզրափակչի Ալ-Այնի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 4-1 հաշվով և նվաճել գավաթը։ 2019 թվականի հունվարի 31-ին իսպանացին գոլ խփեց Իսպանիայի գավաթի քառորդ եզրափակչի Ժիրոնայի դեմ խաղում։ Ռեալ Մադրիդի կազմում Լյորենտեն անցկացրեց 39 հանդիպում՝ դառնալով 2 գոլի հեղինակ։


=== Ատլետիկո Մադրիդ ===
2019 թվականի հունիսի 20-ին Լյորենտեն 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Ատլետիկո Մադրիդի հետ։ Ակումբը նրա համար վճարեց 40 միլիոն եվրո։


== Միջազգային կարիերա ==
Լյորենտեն ներկայացրել է Իսպանիան մինչև 19 և մինչև 21 տարեկանների երիտասարդական հավաքականներում։ 2017 թվականի հունիսին նա Մ21 հավաքականի կազմում մասնակցեց Եվրոպայի առաջնությանը՝ անցկացնելով 4 հանդիպում և գոլային փոխանցման հեղինակ դառնալով Մակեդոնիայի դեմ խաղում։ Իսպանիան հասավ մրցաշարի եզրափակիչ, որտեղ 1-0 հաշվով պարտվեց Գերմանիային։


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
2019 թվականի հուլիսի 20-ի դրությամբ


== Նվաճումներ ==


=== Ակումբային ===
Ռեալ Մադրիդ

ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգա․ 2017–18
ՈՒԵՖԱ Սուպեր գավաթ. 2016, 2017
ՖԻՖԱ աշխարհի ակումբային առաջնություն․ 2017, 2018


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լյորենտեի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Լյորենտեն transfermarkt-ում
Լյորենտեն soccerbase.com-ում
Լյորենտեն WhoScored.com կայքում
Լյորենտեն Ատլետիկո Մադրիդի պաշտոնական կայքում
Լյորենտեն Ռեալ Մադրիդի պաշտոնական կայքում
Լյորենտեն Լա Լիգայի պաշտոնական կայքում
Լյորենտեն ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում Archived 2017-11-04 at the Wayback Machine.
Լյորենտեն ՖԻՖԱ-ի պաշտոնական կայքում Archived 2019-11-02 at the Wayback Machine.
Մենյանիշ

Մենյանիշ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բարիտոն (այլ կիրառումներ)

Բարիտոն հասկացությունը կարող է վերաբերել.

Բարիտոն
Բարիտոն (լարային նվագարան)
Կասանո Իրպինո

Կասանո Իրպինո (իտալերեն՝ Cassano Irpino ), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզի Ավելինո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1002 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 81 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 12 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83040, հեռախոսային կոդ՝ 0827։
Բնակավայրի հովանավորն է Բարդուղիմեոս առաքյալը։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 24-ին և 25-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 0827 66146
Էլեկտրոնային հասցե՝ info@comunecassanoirpino.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comunecassanoirpino.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Միլո Դոր

Միլո Դոր (գերմ.՝ Milo Dor), իրական անունը Միլութին Դորոսլովաց (սերբ. ՝ Milutin Doroslovac, մարտի 17, 1923(1923-03-17) կամ մարտի 7, 1923(1923-03-07), Բուդապեշտ, Հունգարիայի Թագավորություն - դեկտեմբերի 5, 2005(2005-12-05)[…], Վիեննա, Ավստրիա), սերբական ծագման ավստրիացի գրող և թարգմանիչ։


== Կենսագրություն ==
Հայրը վիրաբույժ է, մայրը` գեղեցկության սրահի սեփականատեր։ Մեծացել է Բանատում, ապա Բելգրադում։ Միացել է կոմունիստական ​​երիտասարդությանը, սկսել բանաստեղծություններ գրել սերբ-խորվաթերեն լեզվով։ 1940 թվականին նա գործադուլ կազմակերպելու համար հեռացվել է գիմնազիայից։ Մասնակցել է Հարավսլավիայի դիմադրությանը, 1942 թվականին ձերբակալվել է, հայտնվել ճամբարում, այնուհետև հարկադիր աշխատանքի մեջ Վիեննայում։ Նա հետաքրքրված էր թատրոնով, Վիեննայի համալսարանում ուսումնասիրել է թատերական արվեստի և ռոմանական բանասիրություն, ավարտել է 1949 թվականին։ 1949 թվականին տեղափոխվել է Փարիզ, 1951 թվականին ՝ Գերմանիա։ Ընդգրկվել է 47-րդ խումբ, հանդիպել Ցելանին։ 1955 թվականից նա բնակվում էր Վիեննայում ՝ տարվա մի քանի ամիս անցկացնելով Ռովինջում։
Որդին `ավստրիացի կինոռեժիսոր և սցենարիստ Միլան Դոր (ծնվել է 1947 թվականին)):


== Ստեղծագործություն ==
Ստեղծագործական ուղու սկզբին մոտ էր էքսպրեսիոնիզմին և սյուրռեալիզմին։ Նա աշխատել է որպես լրագրող, գրել է ռադիոյի և կինոյի համար։ Հեղինակ է պատմական և քրեական վեպերի, երեխաների համար գրքերի:։ Նա գերմաներեն է թարգմանել Բրանիսլավ Նուշիչի, Իվո Անդրիչի, Միրոսլավ Կռլեժայի, Վասկո Պոպայի, Սթիվեն Քրեյնի, Իսահակ Բաբելի, Ժորժ Սիմենոնի և այլոց գործերը, որոնք հաճախ համահեղինակ էին Կարլ Դեդեցուսի հետ։


== Ճանաչում ==
1971-1979-ական թվականներին եղել է Ավստրիայի գրողների ֆեդերացիայի փոխնախագահ, այնուհետև նախագահ, 1972-1988-ական թվականներին ՝ ավստրիական PEN ակումբի փոխնախագահ, այնուհետև ՝ նրա պատվավոր անդամ։ Արժանացել ` Ավստրիայի գրականության պետական ​​մրցանակի (1962), Վիեննայի գրական մրցանակի (1977), Ավստրիայի պատվավոր խաչի` գիտության և արվեստի նվաճումների համար (1983), Բրունո Կրեյսկու անվան մրցանակի` քաղաքական գրքի համար (2001), Թեոդոր Կրամերի մրցանակի (2006, հետմահու) և այլ մրցանակների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
[1] (գերմ.)
Мило Дор на сайте IMDB
Գայլ Ալբերտոն

«Գայլ Ալբերտոն» (իտալերեն՝ Lupo Alberto), կոմիքսային սերիալ, ստեղծել է իտալացի հեղինակ Գվիդո Սիլվեստին (իտալերեն՝ Guido Silvestri) 1974 թվականին։


== Սյուժե ==
Կոմիքսը պատմում է Ալբերտո կապույտ գայլի արկածների մասին։ Կոմիքսի գլխավոր հերոսը՝ գայլը, պահում է նրան այնպես, կարծես, թե նա մարդ լինի, ով ունի կյանքի նպատակներ, ինչի համար նա միշտ զբաղված է լինում։ Ալբերտոն Մակենզի ագարակի բնակիչ է։ Նա անընդհատ ձգտում է գողանալ հավ Մարտային, ով նրա սիրելին է, բայց Մոիսեյը՝ արջը, ամեն ինչ անում է Ալբերտոյի պլանները խափանելու համար։ Կոմիքսի առաջին սերիանները նրանց կռիվների մասին է։


== Մուլտսերիալի ստեղծումը ==
«Գայլ Ալբերտոն» լույս է տեսել 1974 թվականին, երբ արդեն մի քանի սյուժեներ դուրս էին եկել Corriere dei Ragazzi ամսագրով, որը պատկանում է Corriere della Sera ստուդիային։ «Գայլ Ալբերտոն» սիրված է եղել հատկապես պատանիների կողմից, լավ վաճառվում են կոմիքսի հերոսների պատկերներով արտադրանքները՝ օրագրեր, շնորհավորական բացիկներ։ 1985 թվականին՝ անհամբավ թողարկումից հետո (1983-1984 թվականներին), կոմիքսը սկսեց ամեն ամիս թողարկվել։ 2009 թվականին կայացավ «Գայլ Ալբերտոն»-ի 35-ամյա տարելիցը։ 1997 թվականին Rai Trade ստուդիան նկարահանել է նույնանուն անիմացիոն սերիալ։ Այն թարգմանվել է անգլերեն և ռուսերեն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт (իտալ.)
Ներդաշնակ դասավորություն

Ներդաշնակ դասավորություն, չորս՝ M1, M2, M3, М4 կետերի այնպիսի դասավորություն որևէ ուղղի վրա, երբ Мз-ը ընկած է M1, M2 հատվածի ներսում, իսկ M4-ը՝ դրսում. ընդ որում M1 M3/M3 M2 և M1 M4/M4 M2 հարաբերությունները իրար հավասար են։ Եթե երկու հատվածների (երկարությունների) հարաբերությունը համարենք դրական, երբ նրանք ունեն նույն ուղղությունը, և բացասական՝ հակառակ դեպքում, ապա M1, M2, М3, М4 կետերի Ներդաշնակ դասավորությունը բնութագրվում է նրանով, որ այդ կետերի, այսպես կոչված, կրկնակի հարաբերություն՝ (M1, M2,  М„ М4) =M1M3/M3M2:, M1M4/M4M2 հավասար է -l-ի։ Ներդաշնակ դասավորությունը պրոյեկտիվ երկրաչափության կարևոր գաղափարներից է, քանի որ որևէ ուղղի վրա պրոյեկտման դեպքում ներդաշնակ դասավորված կետերը փոխանցվում են ներդաշնակ դասավորված կետերի։
Գրյոբենցել

Գրյոբենցել (գերմ.՝ Gröbenzell) կոմունա Գերմանիայում, Բավարիայում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիայի ղեկավարությանը։ Մտնում է Ֆյուրստենֆելդբրուկ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 19512 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 6,36 կմ քառ. տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 79 126:


== Եղբայրական քաղաքներ ==
Գարշ ( Ֆրանսիա)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Խոփուս Ներքին

Խոփուս Ներքին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Ալաշկերտի գավառակում։ Գտնվում էր Շառիան գետի Խոփուս վտակի աջ ափին, Խոփուս Վերին գյուղից 5-6 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
XIX դարի վերջին ուներ 20 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դրամփյան

Դրամփյան, հայկական ազգանուն։


== Հայտնի կրողներ ==
Խաժակ Դրամփյան (1923 – 2016), հասարակական-քաղաքական գործիչ, հանրապետության կառավարության Գազաֆիկացման գլխավոր վարչության պետ, ՀԽՍՀ Ավտոտրանսպորտի նախարարի տեղակալ, նախարար, Հայրենական պատերազմի մասնակից։
Ռուբեն Գրիգորի Դրամբյան (1891 – 1991), արվեստաբան, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1945)։


== Ծանոթագրություններ ==
Կամեննո-Վերխովկա

Կամեննո-Վերխովկա (ռուս.՝ Каменно-Верховка), գյուղ Ռուսաստանի Վորոնեժի մարզի Կաշիրսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կապուլե է Ժյունակ

Կապուլե է Ժյունակ (ֆր.՝ Capoulet-et-Junac), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Տարասկոն սյուր Արեժ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ֆուա շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09077։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 179 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 109 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 75-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 34-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 68,8 %, 1999 թվականին եղել է՝ 64,5 %)։ 75 աշխատունակ բնակիչներից 65-ը աշխատում էին (36 տղամարդ և 29 կին), անաշխատանք էին 10-ը (6 տղամարդ և 4 կին)։ 34 անգործունակ մարդկանցից 12-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 12-ը թոշակառու, 10-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Զինվորական հուշարձան
Պոլ Վուավենելի թանգարան
Հիվանդախնամների միության կալվածք


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Կապուլե է Ժյունակ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-25-ին։ Վերցված է 2012-2-18 
«Կապուլե է Ժյունակ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-26
Տիգրան Տատրյան

Տիգրան Արամի Տատրյան (1929, Բեյրութ, Լիբանան), հայ գեղանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Տիգրան Տատրյանը ծնվել է Բեյրութում 1929 թվականին։ Սովորել է Փարիզում։ Ցուցադրվում է 1953 թվականից։ 1965 թվականին ունեցել է անհատական ցուցահանդես։


== Մատենագրություն ==
Տատըրեանի նկարներու ցուցահանդեսը Բարիզի մեջ։ «Այգ», 1965, 9 ապրիլի։


== Ծանոթագրություններ ==
Վոգոշչա (համայնք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վոգոշչա (այլ կիրառումներ)Վոգոշչա համայնք (բոս․՝  և խորվ.՝ Vogošća, սերբ.՝ Вогошча), համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայում։ Վարչականորեն գտնվում է Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնությունում։ Համայնքի վարչական կենտրոնն է Վոգոշչա քաղաքը։


== Բնակչություն ==
1991 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ համայնքում բնակվում է 24 647 մարդ։


== Տես նաև ==
Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնության համայնքներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Савезни завод за статистику и евиденцију ФНРЈ и СФРЈ, попис становништва 1948, 1953, 1961, 1971, 1981. и 1991. године.


== Արտաքին հղումներ ==
Saopćenje Federalnog saveza za statistiku 9.septembar 2009. godine
Վոգոշչա համայնքի պաշտոնական կայքէջ (բոսն.)
Չերկասկո-Լոզովսկոյ գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Չերկասկո-Լոզովսկոյգյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Черкасько-Лозівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դերգաչյովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չերկասկո-Լոզովսկոյգյուղական խորհրդում բնակվում էր 5173 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 70.9 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 72.96 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Գյոլցշթալբրյուքե

Գյոլցշթալբրյուքե (գերմ.՝ Göltzschtalbrücke), աշխարհի ամենախոշոր աղյուսե ուղանցույց-կամուրջը (վիադուկ)։ Այս երկաթուղային կամուրջը կառուցվել է 1846 թվականից 1851 թվականներին։ Դրա կառուցման համար օգտագործվել է 26 միլիոն աղյուս։ Կամրջի երկարությունը 574 մետր է, լայնությունը հիմքի մոտ 23 մետր, չորս հարկանի է և ունի 29 թռիչք։ Այժմ կամուրջը Դրեզդեն-Նյուրնբերգ արագընթաց երկաթուղու մի հատվածն է։ Բացումը կատարվել է 1851 թվականի հուլիսի 15-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Բեխովո (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)

Բեխովո (ռուս.՝ Бехово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 79 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(1119) Եվբեա

(1119) Եվբեա (անգլ.՝ Euboea), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1927 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,614975 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2147 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0153 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1544,54 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,233079 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,86° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1119) Եվբեա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Եկատերինբուրգի դենդրոպարկ

Եկատերինբուրգի դենդրոպարկ (ռուս.՝ Екатеринбургский дендропарк), իր մեջ ընդգրկում է 2 այգի Եկատերինբուրգում, որոնցից մեկը գտնվում է Կիրովյան շրջանում՝ Խաղաղության և Պերվոմայսկի փողոցների հատման կետում  (Դենդրոլոգիական այգի), երկրորդը՝ Լենինյան շրջանում՝ Մարտի 8-ի և Կույբիշևի փողոցների հատման վայրում (Դենդրոպարկ)։


== Պատմություն ==


=== Դենդրոլոգիական այգի, ցուցահանդես Պերվոմայսկի  փողոցում ===
Պերվոմայսկի փողոցում գտնվող առաջին դենդրոպարկը կազմավորվել է 1932 թվականին, երբ այստեղ ստեղծվեց կանաչապատման գիտահետազոտական կայանը։ 1934 թվականի  աշնանը սոճու անտառի տեղում Ս. Լ. Ստելմախովիչի ղեկավարությամբ սկսվեց այլ տարածքներից բերված տարբեր բույսերի տնկում։ Հիմնական տնկումները կատարվել են 1935-1936 թվականներին։ Ընդհանուր առմամբ մինչև 1962 թվականը այստեղ տեղայնացվել է բույսերի ավելի քան 300 տեսակներ Սիբիրից, Հեռավոր Արևելքից, Հյուսիսային Ամերիկայից, եվրոպական, ասիական և արևմտասիբիրական տարածաշրջաններից։ 1960-ական թվականներին այգում բացվեց Ուրալյան վարդերի առաջին հավաքածուն, որտեղ արդեն 1990-ական թվականներին արմատավորվել էին մինչև 100 տեսակի վարդեր։ 1962 թվականին այգին բացվեց այցելության համար։ Լեգենդի համաձայն մինչև այգու բացումը նրա տեղում ճահիճ է եղել, որտեղով հոսել է ներկայումս անհետացած Մալախովկա գետակը։ Այգում կա 2 լճակ, որտեղ բադեր են լողում։


=== Դենդրոպարկ մարտի 8-ի փողոցում ===
Մարտի 8-ի փողոցի վրայի դենդրոպարկը ստեղծվել է 1948 թվականի երկրորդ կեսում, տնկարանի հետ միասին 1 հա տարածքի վրա։ Մինչ այդ այստեղ գտնվում էր 1934-1935 թվականներին ստեղծված պիոներների այգին (ավելի ուշ պատանի միչուրինականների այգին) որտեղ դպրոցականների համար անցկացվում էին բուսաբանության դասընթացներ, իսկ 1946 թվականին ճարտարապետ Վ. Վ. Եմելյանովի նախագծով այն վերակառուցվեց այգի ցուցահանդեսի։ 1949 թվականից այգում սկսեցին անցկացվել ծաղիկների և ծաղկաթմբերի ցուցահանդեսներ։ 1952 թվականին այգին հարստացավ Սոչիից բերված ցիտրուսային բույսերով։ 1955 թվականին տնկարանն ուներ 80 տեսակի ծառեր և թփեր։  
1990-ական թվականների վերջին այգին զբաղեցնում  էր 7,5 հա տարածք, որից 300 քմ՝ ձմեռային այգի։ Այգին բաժանված է մի քանի տեղամասերի՝

Դեկորատիվ ծաղիկների տեղամաս
Կանաչապատման նպատակով դեկորատիվ ծառերի և թփուտների տեղամաս
Աշխարհագրական տեղամաս
Բույսերի ծագման և էվոլյուցիայի տեղամաս
Հատապտղային տեղամաս
Ծառերի և թփաբույսերի տնկարան
Ջերմոցային տեղամասԱյգու կենտրոնում տեղակայված է շատրվան, որը կառուցվել է դեռևս 1947 թվականին։ Այգում է գտնվում Ալեքսանդր Նևսկու մատուռը, որը կառուցվել է կայսր Ալեքսանդր II-ի պատվին և գյուղացիության ճորտատիրությունից ազատագրմանը, իսկ նրա տեղը օրհնվել է 1884 թվականի հուլիսի 25-ին։ Մատուռը վերականգնվել է 1996 թվականին Նովո Տիխվինյան կանանց մենաստանի կողմից։
2009 թվականին այգին բարեկարգվեց «կանոնավոր ֆրանսիական այգու» ոճով, վերականգնվեց շատրվանը, փոխվեցին լուսատուները։    Դիտարկվում է այգու դեպի արևելք,  Իսետ գետի հակառակ ափը  ընդլայնելու  հարցը։ Այգու մաքրման և բարեկարգման նպատակով  անցկացվող ավանդական շաբաթօրյակներին մասնակցում են նաև պետական պաշտոնյաները։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Գրականություն ==
Стельмахович М. Л. Путеводитель по коллекционному участку. - Свердловск, 1940.


== Ծանոթագրություններ ==
Ջիրոլամո Մաչիետտի

Ջիրոլամո Մաչիետտի (փետրվարի 21, 1535(1535-02-21) կամ 1535[…], Ֆլորենցիա - հունվարի 3, 1592(1592-01-03), Ֆլորենցիա), իտալացի Վերածննդի դարաշրջանի նկարիչ, որը Ֆլորենցիայում աշխատել է մանեներիզ ոճով։ 


== Կենսագրություն ==
Ջիրոլամո Մաչիետին եղել է Միկելե դի Ռիդոլֆոյի և Գիրլանդայոյի աշակերտը։ 1556-1562 թվականներին աշխատել է որպես նկարիչ Ջորջո Վազարիի օգնական Պալացցո Վեկկիոյում, որտեղ աշխատել է նկարիչ Միրաբելո Կավալորիի հետ։ Մասնակցել է Ստուդիոլո Ֆրանչեսկո I-ի ձևավորմանը, որտեղ կատարել է երկու կտավ, որոնք կապված են Մեդեայի և Յասոնի (1570) և Պուտեոլայի (1572) դիցաբանական կերպարների հետ։


== Աշխատանքներ ==
Pala Lioni, 1562–68, Florence, Villa Lioni-Michelozzi-Roti-Clavarino
Epiphany, 1568, Florence, San Lorenzo
Մեդեա և Յասոն, 1570–72, Studiolo of Francesco I, Palazzo Vecchio, Florence
Պուտեոլա, 1570–72, Studiolo of Francesco I, Palazzo Vecchio, Florence
Martyrdom of San Lorenzo, 1573, Santa Maria Novella, Florence
Virgin's girdle,  1574, Santa Agata, Florence
Apotheosis of San Lorenzo, 1577, Empoli Cathedral
Allegory of Prudence, (Private Collection), traditionally attributed to Vasari until recently.
Crucifixion, 1590, San Giovannino degli Scolopi, Florence


== Մատենագիտություն ==
Raffaello Borghini, Il Riposo, 1584, p. 604.
Michelangelo Buonarroti il Giovane, L'Ajone, favola narrativa burlesca, 1623.
Francesco Del Furia, Di alcuni scritti di Michelangelo Buonarroti il Giovane, 1818, pp. 1, 66.
Atti dell'imp e reale Accademia della Crusca, Florence, 1829, Vol.2, p. 79.
Freedberg, Sydney J. Painting in Italy, 1500-1600 / Pelican History of Art. — Penguin Books, 1971. — С. 616—619.
Marta Privitera, Girolamo Macchietti tra Palazzo Vecchio e San Lorenzo, 1989.
Marta Privitera, Girolamo Macchietti a Napoli, 1990.
Marta Privitera, Girolamo Macchietti: un pittore dello Studiolo di Francesco I (Firenze, 1535-1592), Jandi Sapi ed., 1996.
The Grove Dictionary of Art, MacMillan Publishers (2000)
Marta Privitera, Girolamo Macchietti, la Pala Lioni, in "Altomani 2004", n.1.
Alessandro Nesi, Un quadro a Kiev e altre note su Girolamo Macchietti, in "Nuovi Studi" n.12, 2006, pp. 129–136, pic. 180.


== Ծանոթագրություններ ==
Ստեփանծմինդա

Ստեփանծմինդա (վրաց.՝ სტეფანწმინდა, նախկինում կոչվել է նաև Կազբեգ), քաղաքատիպ ավան Վրաստանի հյուսիս-արևելքում, Մցխեթ Մթիանեթ մխարեի կազմում գտնվող Ղազբեգի շրջանի վարչական կենտրոնը։
Ստեփանծմինդան հանքաջրաբուժական առողջարանային քաղաք է Վրաստանում, որը գտնվում է մայրաքաղաք Թբիլիսիից 165 կմ հյուսիս և 43 կմ հարավ Վլադիկավկազից։ Բնակավայրը գտնվում է Մեծ Կովկասի կենտրոնական հատվածում՝ Կազբեկ լեռան ստորոտին, ռազմավիրական ճանապարհի վրա, Ռուսաստանի Դաշնության սահմանից 11 կմ դեպի հարավ (ծովի մակարդակից 1744 մետր բարձրության վրա)։
Գյուղում կան վարչակազմական օբյեկտներ՝ մշակութային, կրթական և առողջարանային օբյեկտներ, ինչպես նաև գյուղատնտեսական արտելներ և հանքային ջրի շշալցման արտադրատեղեր։


== Կլիմա ==
Ստեփանծմինդայի ռելիեֆը բացառիկորեն գեղատեսիլ է։ Քաղաքի հովտում վեր է խոյանում հավերժական ձյունով պատված Կազբեկ լեռնագագաթը՝ 5033,8 մետր բարձրությամբ։ Բուսականությունը ներկայացված է փշատերև և սաղարթավոր անտառներ տեսքով (եղևնի, սոճի, կեչի և այլն)։
Ստեփանծմինդայի կլիման բնութագրվում է կայուն ձյան ծածկույթով մեղմ ձմեռներով (հունվարյան միջին ջերմաստիճանը կազմում է -5 °C) և չափավոր տաք ամառներով (օգոստոսյան միջին ջերմաստիճանը կազմում է 14 °C)։ Օդի հարաբերական խոնավությունը 72 % է, իսկ տարեկան տեղումների քանակը՝ 800 մմ։
Կլիման հիմնականում լեռնային է։ Ավանը խոշոր զբոսաշրջային կենտրոն և առողջարան է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
"Kazbegi." Georgian Soviet Encyclopedia. Vol. 10, Tbilisi, 1984, pp. 617
Rosen, Roger. Georgia: A Sovereign Country of the Caucasus. Odyssey Publications: Hong Kong, 1999. ISBN 962-217-748-4
Ադամի արարումը

«Ադամի արարումը» (իտալերեն՝ La creazione di Adamo), գեղանկարիչ Միքելանջելոյի ֆրեսկոն, որը ստեղծվել է մոտավորապես 1511 թվականին։


== Նկարագրություն ==
Ֆրեսկոն համարվում է Սիքստինյան կապելլայի առաստաղի ինը ստեղծագործություններից չորրորդը, որը նվիրված է Ծննդոցի մարդու ստեղծման թեմային։ Որմնանկարում ցուցադրվում է այս դրվագը.

«Ադամի արարումը» Սիքստինյան կապելլայի առաստաղի ամենանշանավոր աշխատանքներից մեկն է։ Անսահման տարածությունում թռչում է Աստված, որը շրջապատված է անթև հրեշտակներով։ Մի ձեռքը ուղղված է դեպի Ադամը և գրեթե դիպչում է նրա ձեռքին։ Կանաչ ժայռի վրա պառկած Ադամի մարմինը աստիճանաբար սկսում է շարժվել։ Ամբողջ կոմպոզիցիան կենտրոնացված է երկու ձեռքերի ժեստերի վրա։ Աստծու ձեռքը նրան իմպուլս է տալիս, իսկ Ադամը ընդունում է դա, իր ամբողջ մարմնին էներգիա տալով։ Նկարում նրանց ձեռքերը չեն դիպչում, ինչը Միքելանջելոն մեկնաբանում է, որ դա նշանակում է աստվածային և մարդկային կապի անհնարությունը։ Աստծու կերպարը, ըստ նկարչի, ոչ թե հիանալի սկիզբ է, այլ հսկայական ստեղծագործական էներգիա։ Ադամի կերպարում, նա ընդգծել է մարդկային մարմնի ուժը և գեղեցկությունը։ Փաստացիորեն մեր առջև ոչ թե ներկայացված է մարդու արարումը, այլ այն դրվագը երբ Աստված մարդուն տալիս է հոգի, տենչ դեպի աստվածայինը և ծարավ գիտելիքի հանդեպ։


== Աղբյուրներ ==
Галлико С. Ватикан. — Рим: ATS Italia Editrice, 2006. — С. 112. — 160 с. — ISBN 88-7571-066-X
Хойзингер Л. Микеланджело. — М.: Слово, 1996. — С. 31—32.
Сотворение Адама.


== Գրականություն ==
Day, Fergus & Williams, David (ed.) (1998). Art: A World History
Meshberger, Frank Lynn. «An Interpretation of Michelangelo’s Creation of Adam Based on Neuroanatomy», JAMA. 10 October 1990; 264(14):1837-41.
Stokes, Adrian (1955). Michelangelo: A Study in the Nature of Art
Letters in comment: JAMA. 6 March 1991; 265(9):1111.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ադամի արարումը» ֆրեսկոյի մասին (անգլ.)
Ազախ (Մարդինի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ազախ (այլ կիրառումներ)	
Ազախ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ինջիրլի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ինջիրլի (այլ կիրառումներ)Ինջիրլի, գյուղ պատմական Փոքր Հայքում, իսկ ապա Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Յոզղաթի գավառում։


== Պատմություն ==
Գյուղն ավերվել, իսկ բնակչությունը կոտորվել կամ բռնությամբ տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
1872-1873 թվականներին ուներ 70 տուն, իսկ 1915 թվականին՝ 400 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու հողագործությունն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Ինջիրլին ուներ Ս. Աստվածածին անունով եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Եկեղեցուն կից գործում էր Արամյան վարժարանը, որտեղ սովորում էին 40 տղա և 10 աղջիկ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Էնդի Թեյլոր

Թեյլոր Էնդի (անգլ.՝ Andy Taylor, փետրվարի 16, 1961(1961-02-16), Cullercoats, North Tyneside, Թայն ընդ Ուեր, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի երաժիշտ (կիթառահար), երգիչ։ Առավել հայտնի է, որպես Duran Duran խմբի կիթառահար։
Ինչպես գրում է AllMusic երաժշտական կայքը` «բրիտանացի կիթառահար Էնդի Թեյլորը 80-ականների կեսերին բարձրացել է Duran Duran խմբի հետ փառքի ցնցող բարձունքների»։


== Կենսագրություն ==
Բացի Duran Duran-ից, նա խաղացել է կարճաժամկետ Power Station նախագծում, որտեղ նրանք Duran Duran-ի գործընկեր Ջոն Թեյլորի հետ հրավիրել են Ռոբերտ Փալմերին և Թոնի Թոմփսոնին։
1985 թվականին նա, ինչպես գրում է AllMusic-ը, «խոցող բառերով» հեռացել է Duran Duran-ից։
1986 թվականին նա թողարկեց դեբյուտային սոլո ալբոմ` Thunder, որը հայտնվեց չարթերում (ԱՄՆ-ում Billboard 200-ի 46-րդ հորիզոնականը), но быстро из них выпал:
1990 թվականին թողարկվեց իր երկրորդ ալբոմը`Dangerous:
Այնուհետև նա կրկին վերամիավորվեց Power Station խմբի հետ Living in Fear երկրորդ ալբոմով (որը թողարկվեց 1996 թվականին)։
2001-ից 2006 թվականները նա նորից վերադարձավ Duran Duran:


== Սկավառակագրություն ==


=== Ստուդիական ալբոմներ ===
Duran Duran-ի կազմում

Տես նաև «Duran Duran discography» հոդվածը անգերեն մասումDuran Duran (1981)
Rio (1982)
Seven and the Ragged Tiger (1983)
Astronaut (2004)Power Station խմբի կազմում

The Power Station (ալբոմ)|The Power Station (1985)
Living in Fear (1996)Սոլո

Thunder (1987)
Dangerous (1990)
The Spanish Sessions EP (1999) (Մորլի Լյուկի հետ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Andy Taylor - I Might Lie (1987)
Andy Taylor - Don't Let Me Die Young (1987)
Էնդի Թեյլոր AllMusic կայքում
Էնդի Թեյլոր Internet Movie Database կայքում
Գավ անունով փիսիկը (1-ին թողարկում)

Գավ անունով փիսիկը (1-ին թողարկում) (ռուս.՝ Котёнок по имени Гав (выпуск 1)), «Գավ անունով փիսիկը» երեխաների համար մուլտֆիլմերի շարքի առաջին թողարկումը։ Մուլտֆիլմը նկարահանվել է 1976 թվականին, Սոյուզմուլտֆիլմ ստուդիայում, ռեժիսորը Լև Ատամանովն է։ Սիքվելը «Գավ անունով փիսիկը (2-րդ թողարկում)» մուլտֆիլմն է։


== Սյուժե ==
Այս թողարկման մեջ հետևյալ պատմություններն են`

«Մի շարք անհաջողություններ»։ Գավ կատվիկի առաջին ծանոթությունը բակի կատու և շուն բնակիչների հետ։
«Որտե՞ղ է ավելի լավ վախենալ»։ Գավ կատվիկը և շնիկ Շարիկը միասին վախենում են ամպրոպից և ձեռնահարկի կայծակից, քանի որ դա «շատ ավելի հետաքրքիր է», քան վախենալ տան ներսում, որտեղ ամեն ինչ հանգիստ և խաղաղ է։
«Նրբերշիկի կեսը»։ Կատվիկը իր ընկերոջ` շնիկի հետ, միասին նախաճաշում են` ուտելով ափսեի մեջ դրված նրբերշիկը... և ուտելուց հետո հասկանում են, որ այն բավականին փոքր է։


== Создатели ==


== Արվեստում ==
«Նրբերշիկի կեսը» պատմվածքի հիման վրա 2013 թվականին Նովոկուզնեցկում (Բարդինի պողոտա, թիվ 36) բացվել է «Բարեկամության նրբերշիկ» քանդակը (բրոնզ, քանդակագործ` Կոնստանտին Զինիչ)։ Քանդակը պատկերում է, թե ինչպես են Գավն ու Շարիկը կանգնած միմյանց դիմաց և երկու ծայրերից ուտում են մի փունջ նրբերշիկ։ Քանդակի նախաձեռնողը «Կուզբաս» սննդի վերամշակման գործարանի գլխավոր տնօրեն Միխայիլ Վասիլևն է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Գավ անունով փիսիկը (թողարկում 1)» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում