armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Եվգենի Ուխնալյով

Եվգենի Իլյիչ Ուխնալյով (ռուս.՝ Евгений Ильич Ухналёв, սեպտեմբերի 4, 1931(1931-09-04), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 3, 2015(2015-09-03), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան), խորհրդային և ռուս նկարիչ, Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական նկարիչ (1997 թվականի հունիսի 30), Ռուսաստանի Դաշնության ժամանակակից պետական զինանշանի, նախագահական իշխանության նշանների, Ռուսաստանի Դաշնության բարձրագույն պետական պարգևների նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Հայրը՝ Իլյա Ակիմովիչ Ուխնալյովը, գյուտարար, մետաղագետ է, դատապարտվել է 25 տարվա ազատազրկման քաղաքական հոդվածով և պատիժը կրել է Վորկուտայի № 40 հանքահորում։
Մանկության տարիներին վերապրել է Լենինգրադի շրջափակումն ու տարհանումը։ Ավարտել է Իլյա Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և  ճարտարապետության ինստիտուտին կից գեղարվեստի դպրոցը։
Հարցազրույցի ժամանակ Անատոլի Պոպովը (Եվգենի Ուխնալյովի խոսքերով)։ 

Ներկայացված մեղադրանքների հիման վրա 1948 թվականին Ե. Ուխնալյովը դատապարտվել է 25 տարվա ազատազրկման ՌԽՖՍՀ քրեական օրենսգրքի 58-րդ հոդվածով և պատիժը կրել է բանտերում և ճամբարներում (Կրեստի, Վորկուտլագ), ազատ է արձակվել 6 տարի անց։
1954 թվականից Լենինգրադ վերադառնալուց հետո աշխատել է նախագծային ինստիտուտներում՝ նախ գծագրիչ, ապա՝ ճարտարապետ։ 1959 թվականին վերականգնվել է։
1967-1975 թվականներին եղել է Պետական Էրմիտաժի գլխավոր ճարտարապետ։ 1998 թվականից Պետական Էրմիտաժի առաջատար նկարիչն է։
1992-1998 թվականներին աշխատել է Ռուսաստանի Դաշնության նախագահին առընթեր պետական հերոսամարտի աշխատակազմի մասնագետ-փորձագետ։ 1999 թվականի հունիսի 29-ին ընդգրկվել է Ռուսաստանի Դաշնության նախագահին կից Գերալդիական խորհրդի կազմում։ 2004 թվականի օգոստոսի 26-ին կրկին հաստատվել է այդ խորհրդի անդամ։
Հերալդ նկարիչների գիլդիայի համահիմնադիր և գործող անդամ (Ռուսաստան)։
Կյանքի վերջին տարիներին նկարիչը հիվանդ էր։ Մահացել է Սանկտ Պետերբուրգում 2015 թվականի սեպտեմբերի 2-ին՝ կյանքի 84-րդ տարում։


== Ստեղծագործություն ==
Մասնակցել է ավելի քան 40 ցուցահանդեսների Ռուսաստանում և արտասահմանում, այդ թվում՝ Գերմանիայում, ԱՄՆ-ում, Ավստրիայում, Ֆինլանդիայում և Շվեդիայում։ Առաջին ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել 1980 թվականին։
Աշխատանքները պահվում են ռուսական պետական թանգարանում, Աննա Ախմատովայի թանգարանում՝ շատրվանի տանը, Էրարտի ժամանակակից արվեստի թանգարանում և Ռուսաստանի, Ամերիկայի և Եվրոպայի այլ մասնավոր հավաքածուներում ։
Նախագծերի և նկարների հեղինակ։

Սանկտ Պետերբուրգի զինանշանի և դրոշի գրաֆիկական պատկերի հեղինակ,
Ռուսաստանի Դաշնության ժամանակակից պետական զինանշան,
Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի նշանը և շտանդարտը,
Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար և Արիության շքանշանների նշաններ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սունդոյի կամուրջ

Սունդոյի կամուրջ  (նորվ.՝  Sundøybrua ), ավտոճանապարհային կամուրջ, որը միացնում է Լեիրֆորդ, Ալստեն կղզիները մայրցամաքային Նորվեգիային։ Ունի 298 մ երկարությամբ թռիչք և հանդիսանում է ամենամեծ երկաթբետոնյա կոնստրուկցիաներից մեկն աշխարհում։ Այն փոխարինել է ոչ մեծ լաստանավային փոխադրումներ իրականացնող հանգույցին։


== Տեղադրություն ==
Կամուրջը գտնվում է Հյուսիսային բևեռային շրջանից 100 կմ հարավ դեպի Նորվեգիայի հյուսիսային մասը։ Կամրջից 35 կմ արևմուտք գտնվում է Մոսյոն քաղաքը։


== Շինարարություն ==
Կամրջի շինարարության պատվիրատուն Նուրլանի Ճանապարհային ղեկավար մարմինն է։ Նախագիծը մշակվել է Օսլոյում տեղակայված Aas-Jakobsen AS և Բուդյոյում տեղակայված BOARCH ընկերությունների կողմից։ Կապալառուն է եղել AS ANLEGG ընկերությունը։ Շինարարական աշխատանքները սկսվել են 2001 թ.-ին և ավարտվել 2003թ.-ին։ Կամրջի ամբողջական արժեքը կազմել է 186 միլիոն նորվեգական կռոն։ Բացումը տեղի է ունեցել 2003թ.-ի օգոստոսի 19-ին Նորվեգիայի Տրանսպորտի նախարարի կողմից։


== Կառուցվածք ==

Կամուրջը երկաթբետոնյա է, շրջանակաամրակներով։ Ընդհանուր երկարությունը 538 մ է։ Կամրջի հատակագիծն է՝ 120+298+120 մ։ Հիմնական հենասյուները բաղկացած են 2 մոնոլիտային սյունաշարերից:Հաստությունը անփոփոխ է, իսկ լայնությունը փոփոխական՝ կախված տվյալ տեղանքից։ Ամրանների ներսը լիցքով է։ Կառուցման ժամանակ օգտագործվել են LC60 և C65 մարկայի բետոն։ Երթևեկելի գոտու լայնությունը 7,5 մ է, իսկ ընդհանուր լայնությունը՝ 10.3 մ, այդ թվում՝ նաև մայթը։


== Արտաքին հղումներ ==
Статья о мосте на сайте Bridge Design & Engineering Archived 2009-06-29 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Информация о мосте и фотографии на сайте Structurae (անգլ.)
Информация о мосте на сайте фирмы Aas-Jakobsen Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine. (անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Թաթարօղլու

Թաթարօղլու, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կապման

Կապման  (իսպ.` Capmany), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում` Ժիրոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Էլ Ալտ Էմպորդա շրջանում։ Բնակչությունը՝ 620 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Página web del Ayuntamiento de Capmany
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Información del Instituto de Estadística de Cataluña
Ալիս Սափրիչ

Ալիս Ֆրանգյուլի Սափրիչ (Ալիս Սափրիչյան, ֆր.՝ Alice Sapritch, հուլիսի 29, 1916(1916-07-29)[…], Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն - մարտի 24, 1990(1990-03-24)[…], Փարիզի 6-րդ շրջան, Փարիզ), հայկական ծագումով ֆրանսիացի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Ալիս Սափրիչը ծնվել է Կոստանդնուպոլսի Օրթագյուղ թաղամասում, մանկությունն անցել է Կոստանդնուպոլսում։ 13 տարեկան հասակում ընտանիքի հետ մեկնել է Բրյուսել, որտեղ ավարտել է դպրոցը։ Այնուհետև միայնակ մեկնել է Փարիզ, որտեղ թատրոնում և կինոյում խաղացել է փոքր դերեր։ Ընդունվել է Cours Simon թատրոն, այնուհետև՝ Փարիզի դրամատիկ արվեստի ազգային բարձրագույն կոնսերվատորիա։ Առաջին դերը եղել է Շեքսպիրի «Համլետ» ներկայացման մեջ Գերտրուդի դերը։ 1950 թվականին ամուսնացել է ֆրանսիացի փաստաբան, դերասան, ռեժիսոր Գիյոմ Անոտոյի հետ (ամուսնալուծվել են 1970 թվականին)։ Ֆիլմերում դեբյուտը եղել է 1950 թվականին, երբ նկարահանվել է Գիյոմ Անոտոյի «Le Tampon du capiston» ֆիլմում։ Աշխատել է Ռոբեր Օսեյնի, Ֆրանսուա Տրյուֆոյի, Ժերար Ուրիի և այլ ռեժիսորների հետ։ «Ինքնահավանը» ֆիլմում խաղացել է հայտնի դերասաններ Իվ Մոնտանի և Լուի դը Ֆյունեսի հետ։ Խաղացել է Միշել Ժերարի և Միշել Գալաբրյուի խմբերում։ 1950-1989 թվականներին խաղացել է շուրջ 70 դերեր։ Կյանքի վերջին տարիներին մարմնավորել է դրամատիկական դերեր։ Վերջին անգամ բեմ է բարձրացել 1989 թվականին Կատարինա Մեդիչիի դերով։ Որպես երգչուհի ձայնագրել է ձայնասկավառակներ, գրել է ինքնակենսագրական գրքեր և 1 վեպ, հանդես է եկել ռադիոյով։
Սերտ կապված է եղել Ֆրանսիայի հայկական համայնքի հետ, ակտիվ մասնակցել է նրա գործունեությանը։


== Մրցանակներ ==
7 d'Or-ի «Լավագույն կոմիկական դերասանուհի» մրցանակ (L'Affaire Marie Besnardֆիլմում դերակատարման համար), 1986


== Մահը ==
Մահացել է 1990 թվականին Փարիզում։ Թաղված է Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ձիրավի դաշտ

Ձիրավի դաշտ (Ձիրավ, Ծիրավ), դաշտ, ճակատամարտի վայր, միջլեռնային գոգավորություն Մեծ Հայքի Այրարատ աշխարհի Ծաղկոտն գավառում, Արածանիի ակունքի շրջանում, Ծաղկանց լեռների Նպատ լեռնագագթի հյուսիսային և արևելյան ստորոտներին, Ալաշկերտից արևելք, Խփագի լեռնանցքից մինչև հայկական Զիրո գյուղը։ 


== Աշխարհագրություն ==
  
Ձիրավի դաշտը կազմում է Ալաշկերտի դաշտի հարավ-արևելյան մի փոքրիկ հատվածը և փռված է նոր ժամանակների Էրզրումի նահանգի Բայազետի գավառի Դիադինի և Կարաքիլիսայի գավառակներում՝ Ջուջան գյուղից և Սուրբ Հովհաննես վանքից մինչև Դիադին գյուղաքաղաքի մոտերքը։ Ոմանք այն նույնացնում են Աբաղայի դաշտի հետ, որը համարվում է անընդունելի։ Ձիրավը ջրառատ ու ծաղկավետ դաշտը է, հարուստ է հանքային ջրերով։ 


== Նշանավոր իրադարձություններ ==

Այստեղ 371 թվականին տեղի է ունեցել արյունահեղ ճակատամարտ՝ հայկական զորքերի (որին օժանդակում էր նաև հռոմեական մի զորամաս) և պարսկական բանակի միջև։ Չնայած ուժերի թվական մեծ տարբերությանը՝ հայկական զորքը այդ ճակատամարտում տանում է փայլուն հաղթանակ և Պապ թագավորը, Մեծ Հայքը մաքրելով թշնամական զորքերից՝ ձեռնամուխ է լինում հայկական միասնական պետությունն ամրապնդելու գործին։


== Ծանոթագրություններ ==
American Twilight

American Twilight, Crime and the City Solution խմբի հինգերորդ ստուդիական ալբոմը՝ թողարկված 2013 թվականին։


== Ալբոմի մասին ==
American Twilight-ը դարձավ խմբի առաջին ալբոմը 23 տարի տևած լռությունից հետո։ Խումբը, որ առաջ տեղակայված էր Մելբուռնում, Լոնդոնում և Բեռլինում, տեղափոխվեց Դետրոյթ՝ քաղաք, որ խորհրդանշում էր արևմտյան աշխարհի և ամերիկյան երազանքի անկումը։ Հենց այստեղ Crime and the City Solution խմբի լիդերը՝ ավստրալիացի երաժիշտ Սայմոն Բոնին, ոգեշնչություն գտավ հին խմբի հետ նոր ալբոմ ձայնագրելու համար։ Բոնին ամերիկյան մշակույթը ինքնատիպ ուղենիշ է համարում բոլոր ավստրալիացիների համար, իսկ Դետրոյթը համեմատում հետպատերազմական Բեռլինի հետ։
Ձայնասկավառակի աշխատանքներում մասնակցություն ունեցան Einstürzende Neubauten խմբի անդամ Ալեքսանդր Հակեն և Բրոնուին Ադամսը, ինչպես նաև 5 այլ մասնակիցներ, այդ թվում՝ ամերիկացի երգչուհի Դենիլա դե Պիկիոտոն։
2013 թվականի մարտի 26-ին խումբը ներկայացրեց American Twilight ալբոմ-էլեգիան ամերիկյան երազանքի մասին և միֆային Ամերիկայի մասին, որը ապրում է մարդկանց մտքում, սակայն գոյություն չունի իրականում։


== Արձագանքներ ==
Երաժշտական քննադատները ալբոմը դիմավորել են մեծ բարեհաճությամբ։ «Drowned in Sound» էլեկտրոնային թերթի հիմնադիր Ալեքս Սնակսը American Twilight-ը գնահատել է 7 աստղով 10 հնարավորից՝ նշելով մեղեդիները, որ հարուստ են դետալներով, երաժշտական գաղափարներով, մտածված վոկալային գործիքավորմամբ և արտահայտիչ բառերով։ PopMatters ամսագրի խմբագիր Զակ Շոնֆիլդը նույնպես ալբոմը գնահատել է 7 աստղով 10 հնարավորից՝ գրելով, որ Crime and the City Solution-ն անկասկած ձայնագրվել է ոչ թե առևտրական տեսանկյունից, այլ ուղղակի նրա համար, որ նրանք պետք է անեին դա։


== Երգացանկ ==


== Կազմ ==
Սայմոն Բոնի՝ վոկալ
Ալեքսանդր Հակե՝ կիթառ, բեք վոկալ
Դևիդ Յուջին Էդվարդս՝ կիթառ, բեք վոկալ
Տրոյ Գրեգորի՝ բաս կիթառ, թավ ջութակ, բեք վոկալ
Բրոնուին Ադամս՝ ջութակ, բեք վոկալ
Դենիելա դե Պիկիոտո՝ տավիղ, բեք վոկալ
Մետյու Սմիթ՝ ստեղնաշարային գործիքներ, բեք վոկալ
Ջիմ Ուայթ՝ հարվածային գործիքներ


== Ծանոթագրություններ ==
ԱՄՆ-ի պատմական վայրերի ազգային գրանցամատյան

ԱՄՆ-ի ազգային պատմական վայրերի գրանցիչ (անգլ.՝ National Register of Historic Places), հուշարձանների պաշտոնական ցանկ, որը վարում է ԱՄՆ-ի կառավարությունը։ Ցանկի մեջ են ընդգրկվում առանձին շենքեր, պատմական թաղամասներ և այլ տեսակի օբյեկտներ (օրինակ` նավ-թանգարաններ)։
Ազգային գրանցիչի մեջ ավտոմատիկորեն ընդգրկվում են բոլոր օբյեկտները, որոնք ունեն Ազգային պատմական հուշարձանի կարգավիճակ (անգլ.՝ National Historic Landmark)։ Սակայն գրանցիչի օբյեկտների մեծամասնությունը չունի այդ կարգավիճակը. ցանկի մոտավորապես 80.000 օբյեկտներից միայն 2430 ունեն դա։
Գրանցիչը բացվել է 1966 թվականին։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
(7901) Կոննայ

(7901) Կոննայ (անգլ.՝ Konnai), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի փետրվարի 19-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,579688 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2799 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8794 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1513,38 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,237877 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,34° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7901) Կոննայ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Միշել Էքիզյան

Միշել Էքիզյան (նոյեմբերի 21, 1956(1956-11-21), Բրոնքսվիլլ, Իսթչեսթեր, Վեստչեստեր շրջան, Նյու Յորք, ԱՄՆ), հայկական արմատներով ամերիկացի երաժիշտ, կոմպոզիտոր։


== Կենսագրություն ==
Միշել Էքիզյանը ծնվել է Նյու Յորք նահանգի Բրոնքսվիլ քաղաքում, 1956 թվականի նոյեմբերի 21-ին։ Մանհեթենի երաժշտական  դպրոցից ստացել է բակալավրի աստիճան, իսկ Կոլումբիայի համալսարանից՝ մագիստրոսի կոչում։ Նրա դասատուներն են եղել Նիկոլաս Ֆլոջենլոն, Մարիո Դավիդովսկին, Վլադիմիր Ուսաչևսկին և ուրիշներ։ 


== Ստեղծագործություններ ==
Երգերի, խմբերգերի, կամերային, սիմֆոնիկ, օպերային, էլեկտրոնային երաժշտությունների հեղինակ է։ Նրա ստեղծագործությունների մի մասը կատարվել է համերգներում, մրցույթներում, փառատոներում (ԱՄՆ, Կանադա, Ֆրանսիա, ԽՍՀՄ), որոշ գործեր՝ Նյու Յորքի Սուրբ Վարդան եկեղեցում։
Միշել Էքիզյանի երաժշտությունը սերում է հայկական երաժշտաարվեստի ակունքներից (դաշնամուր, պիեսներ, «Հայկական պոեմներ», «Մուսա 
լեռ» սիմֆոնիկ պատկեր, «Աղթամար»՝ 2 ջութակի, դաշնամուրի և հարվածային գործիքների համար։


== Մրցանակներ ==
«Վիկտոր Հերբերտ» մրցանակ
«Դևորա Նադվոռնի» մրցանակ
Սենտ Պոլի կամերային նվագախմբի մրցանակ
Լանկաստերի արվեստների փառատոնի մրցանակ
«Արամ Խաչատրյանի անվան մրցանակ»
«Հռոմի մրցանակ»
«Ջոն Սիմոն Գուգենհայմ» հիմնադրամի կրթաթոշակ
«Մշակույթի ազգային ֆոնդի» կրթաթոշակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ի պատասխան Օպերային թատրոնի շուրջ ստեղծված տագնապին», Էքիզյան Միշել, Ազգ. – 2019 թ. №18–Մայիսի 9, էջ
Գորկու կտավները Արվեստի Բեյզլ տոնավաճառում
Michelle Ekizian
Armenian Genocide Resource Center
2018 թ. NBA դրաֆթ

2018 թ. NBA-ի դրաֆթը տեղի է ունեցել 2018 թվականի հունիսի 21-ին՝ Նյու Յորքի Բրուքլին թաղամասի «Բարքլեյս սենթր» մարզապալատում։ Միացյալ Նահանգների տարածքում ցուցադրվել է «ESPN» կաբելային հեռուստաալիքով։ Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) ակումբները, նախապես բաշխված վիճակահանությամբ տրված ընտրության իրավունքներով, ընտրեցին երիտասարդ սիրողական և պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստների՝ Միացյալ Նահանգներից և այլ երկրներից։
Առաջին ընտրության իրավունքը բաժին հասավ «Ֆինիքս Սանս» ակումբին, որն ընտրեց բահամացի կենտրոնական Դեանդրե Էյթոնին՝ Արիզոնայի համալսարանից։


== Դրաֆթ ==


=== Պատկերասրահ ===

		
		
		
		
		
		
		
		


=== Պայմանանշաններ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(անգլ.)
Sperm

Sperm - գերմանական Oomph! խմբի երկրորդ ալբոմն է։ Թողարկվել է 1994 թվականի մայիսի 2-ին Dynamica Records լեյբլից։ «Sperm»-ը հանդիսանում է Neue Deutsche Härte ուղղվածության առաջին ալբոմը աշխարհում։


=== Երգացանկ ===


== Սինգլներ ==
Breathtaker - 1993
Sex - 1994
3+1 - 1994


== Տեսահոլովակներ ==
Sex - 1994


== Աղբյուրներ ==
Ալբոմը Discogs կայքում
Ալբոմի երգերի տեքստերը
Գազանի սիրտը

Գազանի սիրտը (ռուս.՝ Сердце зверя), ռուսական մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է 2006 թվականին, «Օդաչու» ստուդիայում։ Ռեժիսոր Անդրեյ Սոկոլովը մուլտֆիլմը ստեղծել է ամուրյան ժողովրդական հեքիաթների հիման վրա։
Մուլտֆիլմը մտնում է «Гора самоцветов» շարքի մեջ։  Մուլտֆիլմի սկզբում երևում են հետևյալ տողերը. «Մենք ապրում ենք Ռուսաստանում, Ամուրի մարզում»։


== Կարգախոս ==
Կարգախոսը ներկայացված է մուլտֆիլմի անվանումից հետո.
«Մարդը, որը քնում է կենդանիների որջում, արթնանում է կենդանի դարձած»` ժողովրդական հավատանք։
«Բոլոր կանոններում լինում են բացառություններ»` ժողովրդական իմաստություն։


== Սյուժե ==
Այս ամենը տեղի է ունեցել շատ տարիներ առաջ։ Այդ ժամանակ Ամուրում Ուդագա անունով մի նանայացի էր ապրում։ Նա հաջողակ և ճկուն որսորդ էր։ Կենդանիներին հենց այնպես չէր սպանում և չէր նեղացնում մարկանց։ Ուդագան քանի օր էր` որս էր անում տայգայում։ Հիշում էր իր հարազատ գյուղը, կախարդ ծերունուն և նրա թոռնուհուն` Չոլչինային։ Դեռ մանկուց Ուդագան և Չոլչինանա իրար սիրում էին։ Նաև հիշում էր նաև իր փոքր եղբորը և թե ինչպես էր Չոլչինային նվիրել հաջողության հմայիլը։ Ուդագան կարոտում է և որոշում շուտ վերադառնալ իր հայրենի գյուղ։
Վերադառնալով նա տեսնում է, որ գյուղը այրվում է։ Զավթիչները թալանում են տունը և ամեն ինչ տանում են իրենց նավով։ Չոլչինային նույնպես տանում են նավով, նետով կրակում են Ուդագայի վրա, սակայն միայն վիրավորում են նրան։ Վիրավորված Ուդագան դանդաղ քայլելով հասնում է արջի որջը և քնում է այնտեղ։ Մինչդեռ Ուդագան քնած էր` նա վերածվում է գազանի, աճում են նրա ժանիքները, մագիլներն ու մորթին։ Ուդագան արթնանում է զավթիչների ձայնից և նրանց փախուստի է մատնում։ Հանգստանում է միայն իր փոքրիկ եղբորը և կախարդին լսելով։ Եվ ուղևորվում են նրանք երեքով դեպի զավթիչների ամրոց։ Նրանց հանդիպման է դուրս գալիս մի ջոկատ, որին հանձնարարված էր բռնել Ուդագային։
Ուդագան հաղթում է ջոկատին, սայլակի վրայի վանդակի մեջ է մտնում, իսկ նրա եղբայրը և կախարդը նրան տանում են ամրոց։ Ամրոցում նրանք կարողանում են ազատել աղջկան, իսկ Ուդագան զավթիչների գլխավորի հետ մենամարտում հաղթում է։ Երբ սուրը խրվում է Ուդագայի կրծքավանդակի հմայիլի մեջ, հմայիլը շողում է, Ուդագան նորից մարդ դառնում, իսկ նրա հակառակորդը վերածվում է առնետի։ Եվ ընկերները վերադառնում են տուն։ Դրանից հետո Ամուրում ասում են. «Եթե դու ունես քաջ սիրտ և պաշտպանում ես թույլերին, ապա դու ձեռք կբերես արջի ուժ և վագրի ճկունություն։»


== Փառատոններ և պարգևներ ==
2006 — XI Մանկական անիմացիայի միջազգային «Ոսկե ձկնիկ» փառատոն, փառատոնի պաշտոնական մրցանակ` գրան-պրի «Гора самоцветов» շարք, գեղարվեստական ղեկավար` Ալեքսանդր Թաթարսկի։
2006 — IX Միջազգային «Անիմայովկա» փառատոն Մոգիլյովում, ժյուրիի հատուկ դիպլոմ «Փոքր ազգերի արդարամիտ ազգային-ազատագրական պայքարին աջակցելու համար», «Գազանի սիրտը» մուլտֆիլմ, ռեժիսոր` Անդրեյ Սոկոլով։
2007 — XVI Միջազգային «Ոսկե դյուցազն» կինոֆորում, «Անիմացիոն ֆիլմերի» մրցույթ, դիպլոմ` «Լավագույն ժողովրդական հեքիաթի համար», «Գազանի սիրտը» մուլտֆիլմ, ռեժիսոր` Անդրեյ Սոկոլով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Գազանի սիրտը» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Գազանի սիրտը»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Գազանի սիրտը» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
Мария Терещенко: «Пилот» рисует сказки, «Газета» № 197 от 18.10.2005
(7744) 1986 QA1

(7744) 1986 QA1, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի օգոստոսի 26-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,657587 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5694 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7458 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1582,45 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,227496 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,32° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7744) 1986 QA1 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գրոսբերեն

Գրոսբերեն (գերմ.՝ Großbeeren), կոմունա Գերմանիայում, Բրանդենբուրգ երկրամասում։
Մտնում է Տելտով Ֆլեմինգ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 7466 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով) (2007)։ Զբաղեցնում է 51,89 կմ²տարածք։ Պաշտոնական կոդն է 12 0 72 120։
Կոմունան բաղկացած է 7 գյուղական համայնքներից։


== Պատմություն ==
XIX դարում փոքրիկ գյուղակ էր գրեթե 1000 բնակչով։ Հայտնի է 1813 թվականի օգոստոսի 23–ին ֆրանսիացիների և ռուս–պրուսական–շվեդական զորքերի միջև կայացած ճակատամարտով։
1813 թվականի ամռանը կնքված համաձայնությունից հետո Նապոլեոնը որոշեց գրավել Բեռլինը․ դրա համար առանձնացվեց բանակ՝ բաղկացած 70000 մարդուց, հիմնականում՝ Ռեյնի միության և սաքսոնյան զորքերից, Նիկոլա Շառլ Ուդինոյի ղեկավարությամբ։ Բեռլինը պաշտպանում էր Հյուսիսային զորքը․ շվեդները՝ Շառլոտենբուրգում, ռուսները՝ Շպանդաուում, պրուսները՝ քաղաքի հարավում։ Հյուսիսայի զորքի գլխավոր հրամանատար Բերնադոտը ցանկանում էր հանձնել Բեռլինը՝ Պրուսիայի մայրաքաղաքը, առանց դիմադրության․ պրուսները դրան չհամաձայնեցին։ Բերնադոտը ստիպված էր փոխել որոշումը, բայց չէր տալիս սպասելի հանձնարարականները։ Այդ էր պատճառը, որ Ուդինոյի զորքերին նրանք չկարողացան համապատասխան ուժերով դիմավորել։ Ջոկատները լիովին տարանջատված էին։ Տաուենցինը ետ մղեց առաջին գրոհը, բայց Ռենյեի զորքը զբաղեցրեց Գրոս-ի Կլայնբերենը։ Այդ ժամանակ, չնայած Բերնադոտի՝ Տեմպելհոֆի բարձունքը լքելու հրամանին՝ Ֆրիդրիխ Վիլհելմ Բյուլովը գրոհեց և գրավեց Գրոսբերենը։ Ֆրանսիացիների զիջեցին և վերադարձան՝ կորցնելով 3000-4000 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Բերդակ (Չարսանջակի գավառ, Բոլոմորի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բերդակ (այլ կիրառումներ)Բերդակ, գյուղ (ավան) Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չարսանջակի գավառակում, Բոլոմորի շրջանում։


== Պատմություն ==
Նախկինում եղել է հայաբնակ ավան։ Թուրքերը գյուղը կոչել են Ղալաջուղ։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 130 տուն՝ 780 բնակչով։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Բերդակից արևմուտք, անտառների խորքում՝ գտնվում էր հին հայկական եկեղեցի, իսկ բացատում՝ հին եկեղեցու ավերակներ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նոյզես

Նոյզես (գերմ.՝ Neusäß), քաղաք Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Մտնում է Աուգսբուրգի շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Շվաբիա վարչական շրջանի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 21 564 մարդ է (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31ի տվյալների)։ Տարածքը 25,14 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 7 72 184։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ (գերմ.)
Բազարքյանդ

Բազարքյանդ, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Պատմություն ==
Բնակավայրը լքվել է  XIX դարի կեսին։ Գյուղի ավերակաները գտնվում են Որոտան գետի վերին հոսանքում, Սիսիանի շրջանի Բազարչայ գյուղից մոտ։
Գյուղը հիշատակվել է 1488-1489 թվականներից։ 1781 թվականին գյուղը հարկատու էր Տաթևի վանքին և տալիս էր 5500 դահեկան հարկ։ 1877 թվականին Բազարքյանդի մոտ ռուս վերաբնակիչները (մոլականներ) հիմնեցին նոր գյուղ և այն կոչեցին Բազարչայ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Արամայիս Միքայելյան

Արամայիս Գրիգորի Միքայելյան (հուլիսի 21, 1996 - ապրիլի 4, 2016), Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության Պաշտպանության Բանակի զինծառայող, Պաշտպանության բանակի շարքային։
Մահացել է Արցախա-ադրբեջանական «քառօրյա պատերազմ»-ի ընթացքում՝ հերոսի մահով։


== Վաղ կյանք ==
Ծնվել է 1996 թվականի հուլիսի 21-ին Սյունիքի մարզի Գորայք գյուղում։ Տասը տարեկանում ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Ոսկեհատ։
Դպրոցն ավարտել է գերազանցությամբ։ Զբաղվել է քանդակագործությամբ և փայտի փորագրությամբ։
Արամայիս Միքայելյանը սովորում էր Երևանի «Հայբուսակ» համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում, սովորել է նաև Մայր Աթոռ Ս. Էջմիածնի Հայորդաց տանը, զուգահեռ սովորել է ՀԲՄԸ-ի փայտի փորագրության բաժնում, Հայաստանի ԴՕՍԱՖ ռադիոկապի և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների բաժնում՝ որպես ռադիոտեխնիկ։
2014 թվականին Արամայիս Միքայելյանը՝ ուսման 3-րդ կուրսից, երկրորդ զորակոչով ներկայացել է Էջմիածինի զինկոմիսարիատ և անցել ծառայության Արցախի Հանրապետությունում (Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետությունում)։ Բանակում ծառայելու ընթացքում քանդակել է Հայաստանի գերբը, որը ցավոք կիսատ է մնացել և վերջերս հարազատների խնդրանքով այն տեղափոխել են Էջմիածին։


== Ծառայություն ==
2016 թվականի ապրիլի 1-ի լույս 2-ի գիշերը Արցախա-Ադրբեջանական շփման գծի ողջ երկայնքով հակառակորդի զինված ուժերի ստորաբաժանումները լայնամասշտաբ հարձակումներ են կատարում։ Սկզբնապես հյուսիսարևելյան ուղղությամբ տեղակայված հենակետային դիրքերը հրետակոծելուց հետո ադրբեջանական ուժերն անցնում են գրոհի։ Շուրջ երեք հարյուր հոգուց բաղկացած խմբերը, զինված լինելով նաև տանկերով, փորձ են կատարում գրավելու հայկական դիրքերը։
Ջաբրայիլում թշնամուն հետ մղելու ընթացքում զոհվում է նաև Արամայիս Միքայելյանը։ Նրա մահվան մասին հայտարարվել է 2016 թվականի ապրիլի 5-ին։ Ապրիլի 7-ին, Էջմիածնի Ս. Շողակաթ եկեղեցում տեղի է ունեցել հուղարկավորությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Էլզա Բերգ

Էլզա Բերգ (փետրվարի 19, 1877(1877-02-19)[…], Ռացիբուժ, Oppeln (region), Սիլեզիա, Պրուսիայի թագավորություն, Գերմանական կայսրություն - նոյեմբերի 19, 1942(1942-11-19), Բիրկենաու համակենտրոնացման ճամբար), Գերմանիայում ծնված հրեական ծագմամբ հոլանդացի նկարչուհի, առնչություն է ունեցել Բերգենյան դպրոցի հետ։ 
Ամուսանցել է հոլանդացի նկարիչ Մոմի Շվարցի հետ։


== Կենսագրություն ==

Էլզա Բերգի բնիկները եղել են Պրուսիայից, որոնք պայմանների բարելավման նպատակով տեղափոխվել են Արևելք։ Նրա հայրը ռեֆորմիստ հրեա էր և սիգարի գործարանի սեփականատեր։ 1895 թվականին Էլզան սկսել է ուսանել Անտվերպենի Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում։ Հինգ տարի անց ծնողների ֆինանսական աջակցությամբ կրթությունը շարունակել է Բեռլինի գեղարվեստի համալսարանում, որտեղ ուսանել է  Արթուր Կամպֆի մոտ։ Ըստ այլ աղբյուրների սովորել է նաև Փարիզում։
1905 թվականին հանդիպել է Մոմի Շվարցին, որը վերադարձել էր Նյու-Յորքից և Բեռլին էր եկել սովորելու գերմանական էքսպրեսիոնիզմ։ Նրանք միասին մեկնել են Փարիզ` ուսումնասիրելու վերջին գեղարվեստական միտումները։ Հաջորդ տարի նրանք բնակություն են հաստատել Ամստերդամում և դարձել Ժամանակակից արվեստի շարժման մի մասը։ Տարիներ շարունակ նրանք միասին են ճամփորդել, թեև աշխատել են առանձին ստուդիաներում։ 1920 թվականին ամուսնացել են, և չորս տարի անց Էլզա Բերգը դարձել է Հոլանդիայի քաղաքացի։
Չնայած ֆինանսական դժվարություններին, նրանք շարունակում էին ճանապարհորդել ամբողջ Արևելյան Եվրոպայում, Իտալիայում և Ֆրանսիայում։ Երկար ժամանակ Լեո Գեստելի և նրա կնոջ հետ մնացել են Մալյորկայում, որտեղ հետաքրքրվել են կուբիզմով։ Երբ նացիստները եկան իշխանության, նրանց ընկերներից շատերն ընտանիքով մեկնեցին Անգլիա կամ Միացյալ Նահանգներ։
Սկզբում նրանք Ամստերդամում ապահով էին զգում, բայց երբ հրաժարվեցին «Դեղին աստղ» կրել երբ այն դարձավ պարտադիր, թաքնվեցին Բաամբբուրգում։ Նրանց մատնեցին և 1942 թվականի նոյեմբերին Բերգին ու Շվարցին ձերբակալեցին և ուղարկեցին Օսվենցիմ, որտեղ նրանց սպանեցին ժամանումից հետո։


== Գրականություն ==
Piet Spijk: De Bergense School en Piet Boendermaker. Kunstverzamelaar in Amsterdam en Bergen. Waanders, Zwolle 1997.
Linda Horn: Else Berg en Mommie Schwarz – Kunstenaarspaar in Amsterdam 1910–1942. ISBN 978-94-91196-18-8.
Betty van Garrel: De trommel van Else Berg. Uitgeverij & Boekhandel Bas Lubberhuizen, Amsterdam 2012, ISBN 978-90-5937-305-1.


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ArtNet: More works by Berg.
Else Berg and Mommie Schwarz @ the Joods Historisch Museum
Ժողովածու (3448)

Ժողովածու (3448), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3448 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 15- րդ դարում Հովհաննես վարդապետ գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 14,8X10,3 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 203 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Կազմը` լուսանցազարդ ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 131ա, ստացողի՝ 140բ։


== Բովանդակություն ==
Դաւթի Սահմանք իմաստասիրութեան Ներբողեան խաչին։
Սահմանք իմաստասիրականք իբր հարցմամբ։
Յովհ․ Երզնկացւոյ Յաղագս երկնային զարդուց (չափ․)։
Քարոզ։


== Ծանոթագրություններ ==
Doritos

Doritos (իսպաներենից՝ «ոսկեզօծ»), տորտիլիայից (եգիպտացորենից պատրաստված բլիթներ) պատրաստված համեմված չիպսերի ամերիկյան բրենդ։
Չիպսերը թողարկվում են 1964 թվականից Frito-Lay ընկերության կողմից, որը մտնում է PepsiCo հոլդինգի մեջ։ Doritos-ի օրիգինալ տարբերակը համեմված չէր։ Առաջին համեմված տարբերակը Toasted Corn էր, թողարկված 1966 թվականին, այնուհետև Taco-ն 1967 թվականին և Nacho Cheese-ը 1972 թվականին։ Մյուս ֆիրմային տարբերակները սկսեցին թողարկվել 1980-ական թվականներին։ Doritos-ի կոնցեպցիան ծագել է Դիսնեյլենդի ռեստորանում։
Doritos-ը համբավ է ձեռք բերել նաև մարքեթինգային ընկերությունների շնորհիվ, այդ թվում՝ Սուպերբոուլի մի շարք գովազդների շնորհիվ։ 2019 թվականին արտադրանքը գովազդվում էր առանց լոգոյի և ապրանքանիշի։


== Պատմություն ==
Ըստ լեգենդի՝ չիպսերի գաղափարն առաջացել էր Կալիֆոռնիայում գտնվող Casa de Fritos ռեստորանի սեփականատիրոջ հնարամտության շնորհիվ, որը նման ձևով փորձել է ազատվել սննդի ավելցուկից։ Երբ Frito-Lay ընկերության մարքեթինգային բաժնի փոխնախագահն այցելել է ռեստորան, նա բովանդակել է համաձայնագիր՝ զանգվածային արտադրության սկսման վերաբերյալ։ Սկզբում Doritos-ը հասանելի էր միայն Կալիֆոռնիայի բնակիչներին, բայց 1966 թվականից սկսած այն սկսեցին վաճառել ամբողջ Ամերիկայում։ 1967 թվականից սկսած թողարկվեցին տարբեր համերի տարբերակներ։ Չիպսերի գյուտարարն՝ իր կամքով թաղվեց չիպսերի շերտի տակ։ Նա 97 տարեկան էր։
Ընկերությունն արագ աճում էր, և 1993 թվականին Doritos-ի վաճառքի եկամուտը գերազանցեց 1 միլլիարդ դոլարը։ 1995 թվականին չիպսի չափսը փոխվեց՝ դառնալով 20 % ավելի մեծ, միևնույն ժամանակ 15 % ավելի բարակ։ 2018 թվականին ԱՄՆ-ի տարածքում ընկերությունն վաճառում էր 1,5 միլլիարդ դոլարի արտադրանք։


== Սկանդալներ ==
Ընկերությունը պլանավորում էր թողարկել կանացի չիպսեր։ Դրանք պետք է լինեին անձայն՝ ուտելու ժամանակ։ Հետագայում ընկերությունն հրաժարվեցին այդ մտքից՝ խտրականության մեղադրանքների պատճառով։


== Տես նաև ==
Lay’s


== Ծանոթագրություններ ==
Դարձի՛ր լեգենդ: Բիգֆուտ կրտսեր

«Դարձի՛ր լեգենդ։ Բիգֆուտ կրտսեր» («Բիգֆուտի տղան», ֆր.՝ The Son of Bigfoot)՝ ֆռանկո-բելգիական CGI անիմացիոն ֆիլմ, թողարկված 2017 թվականի օգոստոսի 11-ին։ Ռեժիսորներ՝ Բեն Ստասեն և Ժերմի Դեռգուսոն։


== Սյուժե ==
Ադամ անունով սովորական պատանին գնում է փնտրելու իր վաղուց կորած հորը և հայտնվում է առասպելական մասշտաբների արկածների մեջ։ Նրա աշխարհը շրջվում է գլխի վայր, երբ պարզվում է որ նրա մեջ հոսում է անտառի վերջին լեգենդար պահապանների՝ բիգֆուտների արյունը։ Այժմ նրա առջև բացված էի այնպիսի հնարավորություններ, ինչպիսիք են գերարագությունը, կենդանարար հպումը և կենդանիների լեզուն հասկանալու հնարավորություն  ։


== Քննադատություն ==
Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմը ունի 74% ռեյտինգ՝ 19 գրախոսությունների հիման վրա 5,6-10 միջին ռեյտինգով


== Շարունակություն ==
Բեն Ստեսենը հայտարարել է, որ սիկվելը գտնվում է «Բիգֆուտ. Սուպերհերոս» անունով աշխատության մեջ, որը պետք է թողարկվի 2020 թվականի ամռանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Bigfoot Junior vise un public relativement jeune
Մելնիկով և Սմոլնիկով ամուսինները միասին հնչեցրեցին  «Դարձի՛ր լեգենդ։ Բիգֆուտ կրտսեր» մուլտֆիլմը
Տանզանիա

Տանզանիայի Միացյալ Հանրապետությունը (սուահիլի՝ Jamhuri ya Muungano wa Tanzania) պետություն է Արևելյան Աֆրիկայում։ Հյուսիսում սահմանակցում է Քենիայի և Ուգանդայի հետ, արևմուտքում Ռուանդայի, Բուրունդիի և ԿԴՀ-ի հետ, իսկ հարավում Զամբիայի, Մալավիի և Մոզամբիկի հետ։ Արևելյան սահմանը Հնդկական օվկիանոսն է։


=== Պատմություն ===
Մինչև 1964 թ. Արևելյան Աֆրիկայում գոյություն ունեին երկու պետություններ՝ Տանգանիկան և Զանզիբան։ Տարբեր ժամանակաշրջաններում այդ պետություններում ձգտել են իրենց իշխանությունը հաստատել են արաբ էմիրները, թուրքերը, պորտուգալացիները, կայզերական Գերմանիան, Անգլիան։ Ամենից երկար այստեղ իշխեց Անգլիան։ Սակայն անգլիական այդ գաղութների ժողովուրդները համառ պայքար էին մղում իրենց անկախության համար։ Այդ պայքարն ավարտվեց հաջողությամբ։ Տանգանիկան անկախություն ստացավ 1961 թ., իսկ Զանզիբան՝ 1963 թ.։ 1964 թ. ապրիլին նրանք միավորվեցին։ Այդպես կազմավորվեց Տանզանիայի Միացյալ Հանրապետությունը («Տանզանիա» բառը կազմված է միավորված պետությունների անվանումների սկզբնավանկերից)։
Այդ երկրամասի բնիկները եղել են բուշմեններին ազգակից ցեղերը, որոնց հետագայում իրենց են ձուլել բանտուներն ու այլ ցեղեր։


=== Բնակչություն ===
Տանզանիայի բնակչության գրեթե 100 տոկոսը կազմում են բանտու լեզուներին պատկանող ցեղերը։ Բնակվում են նաև հնդիկներ,պակիստանցիներ, արաբներ և այլք։ Բնակչության կեսից ավելին հետևում է տեղական հավատալիքներին,մնացացածը մուսուլմաններ կամ քրիստոնյաներ են։


=== Տնտեսություն ===
Այն թույլ զարգացած գյուղատնտեսական երկիր է։ Այստեղ մշակում են բամբակենի, սուրճ, թեյ, կոկոսյան արմավենի, ծխախոտ, եգիպտացորեն, ցորեն, բրինձ, կորեկ, սորգո, մանիոկ (որից նաև կաուչուկ են ստանում), բատատ (քաղցր կարտոֆիլ),  ընդավորներ, յուղատուներ, բանջարեղեն, պտուղներ, սիզալ և մեխակ, որի արտահանությամբ Տանզանիան աշխարհում 1-ին տեղն է զբաղեցնում։ Զբաղվում են նաև անասնապահությամբ և ձկնորսությամբ։


=== Արդյունաբերություն ===
Արդյունաբերության առաջատար ճյուղն արդյունահանող արդյունաբերությունն է(գլխավորապես ալմաստի)։ Կան նաև ցեմենտի, նավթավերամշակման, սև մետաղների գլոցվածքի, բամբակե գործվածքների, ռադիոընդունիչների հավաքման և սննդի ձեռնարկություններ։


=== Օգտակար Հանածոներ ===
Տանզանիան հարուստ է օգտակար հանածոներով։ Կան ալմաստի, ոսկու, քարածխի, երկաթի, անագի, վոլֆրամի,մագնեզիումի, գունավոր մետաղների, կորունդի, ֆոսֆորիտների, ապատիտի, գրաֆիտի, շինանյութերի, կերակրի աղի, նավթի և գազի հանքավայրեր։ Հանքավայրերը կենտրոնացած են երկրի հյուսիսում և հյուսիս-արևմուտքում։


=== Կենդանական աշխարհ ===
Չափազանց բազմազան և հարուստ է Տանզանիայի կենդանական աշխարհը։ Տարածված են փիղը, սև ռնգեղջյուրը, գետաձին, գոմեշը, այծքաղը, վագրաձին, ընձուղտը, առյուծը, ընձառյուծը, վագրակատուն, բորենին, շնագայլը, կապիկների և թռչունների (հատկապես ջայլամը) շատ տեսակներ, ցեցե ճանճը և այլն։ Հանդիպում են կոկորդիլոսներ, օձեր։
Երկրի բնաշխարհը պահպանելու համար ստեղծվել են մի շարք արգելանոցներ և ազգային պարկեր։ Տանզանիայի արգելանոցներն ու ազգային պարկերը հայտնի են ողջ աշխարհում:Դրանց կենդանական և բուսական աշխարհն անխաթար պահելու համար այդտեղ օրենքով արգելված է ոչ միայն որսորդությունը, այլև երկրագործությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1915-1916

Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1915-1916, Լյուքսեմբուրգի 6-րդ ֆուտբոլի առաջնությունը։ Մրցաշարի չեմպիոն է դարձել «ՅՈՒՍ Հոլերիքսը»։ Մրցաշարին մասնակցել է 6 թիմ։


== Մրցաշարային աղյուսակ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը RSSSF կայքում
Հայրապետական խույր (թագ)

Հայրապետ խույր (թագը) Հովհաննես Ը Կարբեցի կաթողիկոսը բարեկամական հարաբերություններ էր հաստատում Կովկասի կառավարչապետ բարոն Գ. Ռոզենի ընտանիքի հետ։ 
Մի անգամ Ռոզենի կին, ով ագահ ու արծաթասեր կին էր, համարձակվում է խնդրել կաթողիկոսին, որպեսզի տեսնելու նպատակով իրեն ուղարկի Էջմիածնի գանձերից թանկագին ու շքեղ ակներով զարդարված հայրապետական խույրը (թագը)։ Հովհաննես կաթողիկոսը չի մերժում նրան և 1834 թվականի փետրվարին իր թարգման Մկրտիչ Քարտաշյանի միջոցով այդ գանձը ուղարկում է Թիֆլիս։ Վեց ամիս թագը մնում է Ռոզենի կնոջ մոտ։ Կաթողիկոսն անհանգստանում է։ Երբ թագը վերադարձվում է Էջմիածին, պարզվում է, որ նրա վրայի  անգին քարերը փոխարինվել են սովորական ապակիներով։ Այդ կեղծիքը Ռոզենի կնոջ համար կատարել էր ակնագործ Կուսիկյանը, որի դիմաց առատ վարձատրություն էր ստացել։ Կաթողիկոսը հասկանում է իր անխոհեմ քայլի հետևանքը, բայց հարկադրված լռում է։ 1837 թվականի հոկտեմբերին, երբ Նիկոլայ առաջինը այցելում է Էջմիածին, ցանկություն է հայտնում տեսնել գանձարանը և այնտեղ պահվող մեծարժեք թագը։ Նկատելով թագի վրա հասարակ ապակիներ՝ նա իր զարմանքն է հայտնում այդ կապակցությամբ։ Հովհաննես կաթողիկոսն այլևս չի կարողանում թաքցնել եղելությունը և ամեն ինչ պատմում է ցարին։ Նիկոլայ առաջինը Պետերբուրգ վերադառնալուց հետո Ռոզենին ազատում է Կովկասի կառավարչապետի պաշտոնից։
Սակայն սա ընդամենը հորինված պատմություն է և իրականում ոչ թե կրոնական թագ  է եղել Էջմիածնում պահվելիս, այլ թագավորական ոսկե թագ։


== Աղբյուրներ ==
Հայոց եկեղեցու պատմություն 9-րդ դասարան
Վաքիլ մզկիթ

Վաքիլ մզկիթ (պարսկերեն՝ مسجد وکیل‎), մզկիթ հարավային Իրանի Շիրազ քաղաքում։ Տեղակայված է Վաքիլ շուկայից դեպի արևմուտքի, մուտքի մոտ։ Մզկիթը կառուցվել է 1751-1773 թվականներին զենդյան իշխանության օրոք, իսկ 19-րդ դարում,Ղաջարիների տիրապետության ժամանակ վերանորոգվել է։ Վաքիլ նշանակում է «փոխարքա», որը տրվել է Զենդերի դինաստիայի հիմնադիր Կարիմ Խանին։ Շիրազ քաղաքը եղել է նրա կառավարական նստավայրը, և նա քաղաքին պարգևել է շատ շինություններ, ներառյալ՝ այս մզկիթը։


== Առանձնահատկություններ ==
Վաքիլ մզկիթն ընդգրկում է 8,660 քմ տարածք։ Այն ունի ընդամենը երկու այվան, սովորական չորսի փոխարեն, հյուսիսային և հարավային կողմերում՝ լայն բակ։ Այվաններն ու բակը ձևավորված են Շիրազի արվեստի և արդյունաբերության բնութագրիչ առանձնահատկություններով։ Նրա գիշերային աղոթքների սրահը (շաբեստան) զբաղեցնում է մոտավորապես 2700 քառակուսի մետր տարածք։ Պարունակում է 48 ուղղահայաց սյուներ։ Այս դահլիճում գտնվող տաղավարը կտրված է 14 մակերեսով թռիչք ունեցող կանաչ մարմարից, որը համարվում է Զենդի ժամանակաշրջանի գլուխգործոցներից մեկը։ Ծաղկային դեկորատիվ սալիկները հիմնականում թվագրվում են Ղաջարիների ժամանակաշրջանին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
360 Panoramic Image of Vakil Mosque
Vakil Mosque Pictures
3D Vakil Mosque : Monshizadeh Archived 2011-09-12 at the Wayback Machine.
Իրինա Խաչատրյան

Իրինա Վալենտինի Խաչատրյան (հունվարի 22, 1976(1976-01-22), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կոմպոզիտոր, Հայաստանի կոմպոզիտորների միության անդամ (2001 թվականից)։


== Կենսագրություն ==
Իրինա Խաչատրյանը ծնվել է 1976 թվականի հունվարի 22-ին Երևանում։ 1989 թվականին ավարտել է Երևանի Ս. Ասլամազանի անվան երաժշտական դպրոցի դաշնամուրի և կոմպոզիցիայի բաժինները (դասատու՝ Ս. Բաբաթորոսյան), 1994 թվականին՝ Ռ. Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսում­նարանի տեսության բաժինը (դասատուներ՝ Բ. Սակիլարի և Ա. Ղազարյան)։ 1999 թվականին ավարտել է Երևանի պետական կոնսերվատորիայի կոմպոզիցիայի բաժինը (Է. Հովհաննիսյանի և Մ. Իսրայելանի դասարաններ), ապա ասպիրանտուրան (ղեկ.՝ Մ. Իսրայելան)։ 
1999 թվականին սկսել է դասավանդել Ռ. Մելիքյանի անվան երաժշտական քոլեջում։ 
Գրել է սոնատներ՝ ֆլեյտայի և դաշնամուրի, ջութակի և դաշնամուրի, կլառնետի և դաշնամուրի, «Ինտեր­լյուդիա»՝ կամերային նվագախմբի, «Էլեգիա»` սիմֆոնիկ նվագախմբի, «Նվիրում»՝ հոբոյի, դաշնամուրի և լարային նվագախմբի համար, սիմֆոնիա, լարային կվարտետ, դաշնամուրային պիեսներ, «Երաժշտություն սիմֆոնիկ նվագախմբի համար», երգեր և գործիքային ստեղծագործություններ։
Կոնֆլիկտ (այլ կիրառումներ)

Կոնֆլիկտ, կարող է վերաբերել՝

Կոնֆլիկտ - հակադիր շահերի, հայացքների, ձգտումների բախում, ընդհարում, պայքարի հասցնող տարաձայնություն, սուր վեճ
Կոնֆլիկտ - կողմերի բախում, հակամարտություն, որի ընթացքում կողմերից գոնե մեկը հակառակ կողմի գործողություններն ընկալում է որպես իր սեփական հետաքրքրություններին ուղղված սպառնալիք
Կյուզավեքիա

Կյուզավեքիա (իտալերեն՝ Chiusavecchia ), կոմունա Իտալիայի Լիգուրիա մարզի Իմպերիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 537 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 163 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 3 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 18027։ Հեռախոսային կոդ՝ 0183։
Սուրբ նահատակ Վլաս Սեբաստացին հարգվում է որպես կոմունայի հովանավոր։ Տոնակատարությունը փետրվարի 3-ին է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության դինամիկան.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0183 52406
Էլեկտրոնային հասցեն՝chiusavecchia@unofree.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.chiusavecchia.im.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ  (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Լիճք (Խարզանի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լիճք (այլ կիրառումներ)Լիճք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խարզանի գավառակում։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 25 տուն ռաշկոթան ցեղի քուրդ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Անդրեու

Անդրեու Գարաո Մայորալ (իսպ.՝ Andreu Guerao Mayoral; հունիսի 17, 1983(1983-06-17), Բարսելոնա, Իսպանիա), իսպանացի ֆուտբոլիստ, «Ռասինգ» ֆուտբոլային ակումբի կիսապաշտպան։


== Կարիերա ==
Անդրեուն խաղացել է «Բարսելոնայի» երիտասարդական բոլոր թիմերում։ «Բարսելոնա Բ»-ում դեբյուտել է 2003 թվականի՝ 2004/2005 մրցաշրջանում։ Հետագայում ֆուտբոլիստը տեղափոխվել է «Մալագա»։ Նրա թիմը դուրս մնաց պայքարից, բայց ֆուտբոլիստը հրաշալի մրցաշրջան անցկացրեց և տեղափոխվեց «Սպորտինգ»։ Իր առաջին մրցաշրջանն անցկացրել է շատ լավ՝ անցկացնելով 29 խաղ և կարողացել է հեղինակել 1 գնդակ։ Բայց մյուս մրցաշրջանում չի կարողացել ընդգրկվել հիմնական կազմում և ստիպված է եղել նստել պահեստայինների նստարանին։ Այսպես շարունակվեց մինչև 2010 թվականը, բայց Անդրեուն վարձավճարով տեղափոխվեց «Պոլոնիա» ակումբ։ Այստեղ նա իրեն շատ լավ դրսևորեց, բայց թիմը նրա հետ պայմանագիր չկնքեց։ Հետագայում Անդրեուն տեղափոխվեց «Օկլենդ Սիթի», որի կազմում անցկացրեց ընդամենը 3 խաղ։ 2012 թվականի ամռանը ֆուտբոլիստը պայմանագիր ստորագրեց թբիլիսյան «Դինամոյի» հետ։ Այնտեղ նա մի քանի խաղ խաղալուց հետո վերադարձավ Լեհաստան, իսկ հետո հայրենիք՝ Իսպանիա, որտեղ պայմանագիր ստորագրեց «Ռասինգ» ակումբի հետ։


== Անձնական կյանք ==
Անդրեուի ավագ եղբայրը՝ Անտոնիոն նույնպես ֆուտբոլիստ է։ Իր կարիերայում խաղացել է շատ ակումբներում, բայց հիմա հանդես է գալիս «Սանտբոե» ակումբում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը BDFutbol կայքում (անգլերեն)
Filmfare Awards

Filmfare Awards, Հնդկաստանում հինդի լեզվով նկարահանված ֆիլմերի ձեռքբերումների համար տրվող ամենամյա մրցանակ։ Իր նշանակությամբ համարժեք է ամերիկյան «Օսկար» մրցանակին։


== Պատմությունը ==
Առաջին անգամ Filmfare մրցանակը շնորհվել է 1954 թվականին։ Ի սկզբանե մրցանակը կոչվում էր «Կլեր»` ի պատիվ The Times of India օրաթերթի մեկնաբան և քննադատ Կլեր Մենդոնի։ Թերթի ընթերցողներին առաջարկվել էր քվեարկել իրենց սիրելի դերասանների համար։ Քվեարկությանը մասնակցում էր ավելի քան 20 000 մարդ` ողջ Հնդկաստանից։ Մրցանակի հանձնումը կայացել է 1954 թվականի մարտի 21-ին` Բոմբեյի կինոթատրոնում։ Պարգևատրումը անց է կացվել հինգ անվանակարգերում` «Լավագույն ֆիլմ», «Լավագույն ռեժիսոր», «Լավագույն դերասան», «Լավագույն դերասանուհի» և «Լավագույն երաժշտություն»։ «Լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում հաղթել է Մինա Կումարին` «Բայջու Բավրա» ֆիլմում իր դերակատարման համար, իսկ կոմպոզիտոր Նաուշադը` մրցանակն ստացել է այդ նույն ֆիլմի երաժշտության համար։
Կինոմրցանակի գլխավոր պարգևը հանդիսանում է պարող կնոջ արձանիկ, որին անվանում են «Սև լեդի» («Սևազգեստ լեդի»)։ Ի սկզբանե արձանիկը պատրաստվել է The Times of India օրաթերթի տնօրեն Վալտեր Լանգհամերի ղեկավարության ներքո` Ն. Գ. Պանսարի կողմից։ Այն պատրաստվել է բրոնզից, որի բարձրությունը 46,5 սմ է, իսկ քաշը` մոտ 5 կգ։ Մրցանակաբաշխության 25-ամյա տոնակատարության ժամանակ, արձանիկը պատրաստվել է արծաթից, իսկ 50-ամյակի ժամանակ` ոսկուց։ 2014 թվականի դրությամբ մրցանակն հանձնվում է 31 անվանակարգերում։


== Ռեկորդները ==
Ամենաշատ մրցանակներ ստացած ֆիլմերը.

«Վերջին հույսը» (2005թ.) - 11
«Չառևանգված հարսնացուն» (1995թ.) - 10
«Դևդաս» (2002թ.) - 10Ամենաշատ պարգև ստացած մարդը.

Ալլահ Ռաքհա Ռահման (կոմպոզիտոր) - 15Ամենաշատ պարգևատրված ռեժիսորները.

Բիմալ Ռոյ - 7
Յաշ Չոպրա - 4
Ռաջ Կապուր - 4
Սանջայ Լիլա Բհանսալի - 4Ամենաշատ պարգևատրված դերասանները.

Դիլիպ Կումար - 8
Շահրուխ Խան - 8Ամենաշատ պարգևատրված դերասանները (քննադատների կողմից).

Ամիթաբհ Բաչչան - 3
Մանոջ Բաջպայի - 3Ամենաշատ պարգևատրված դերասանուհիները.

Նուտան - 5
Կաջոլ - 5
Մինա Կումարի - 4
Մադհուրի Դիքսիտ - 4Ամենաշատ պարգևատրված դերասանուհիները (քննադատների կողմից).

Տաբու - 4
Մանիշա Կոիրալա - 3Ամենաշատ պարգևատրվածը` տղամարդու երկրորդական դերի համար.

Պրան - 3
Ամրիշ Պուրի - 3
Ամիթաբհ Բաչչան - 3
Աբհիշեկ Բաչչան - 3
Անիլ Կապուր - 3Ամենաշատ պարգևատրվածը` կանացի երկրորդական դերի համար.

Նիրուպա Ռոյ - 3
Ֆարիդա Ջալալ - 3
Ջայա Բհադուրի - 3
Ռանի Մուքհերջի - 3
Սուփրիյա Պաթհակ - 3Ամենաշատ պարգևատրված կոմպոզիտորը.

Ալլահ Ռաքհա Ռահման - 10
Շանկար և Ջայկիշան (դուետ) - 9Ամենաշատ պարգևատրված տեքստի հեղինակը.

Գուլզար - 11
Ջավեդ Ախտար - 8Ամենաշատ պարգևատրված արտակադրային երգիչը.

Կիշոր Կումար - 8
Մոհամեդ Ռաֆի - 6
Կումար Սանու - 5
Ուդիտ Նարայան - 5Ամենաշատ պարգևատրված արտակադրային երգչուհին.

Աշա Բհոսլե - 7
Ալկա Յագնիկ - 7
Շրեյա Գհոշալ - 5Ամենաշատ պարգևատրված խորեոգրաֆը.

Սարոջ Խան - 8
Ֆարահ Խան - 6


== Ծանոթագրություններ ==
Տարակշինոյոկի

Տարակշինոյոկի (ռուս.՝ Таракшинойоки), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Մուեզերսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Օմելյանյոկի գետի ձախ ափին՝ 2,1 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 19 կմ է, ավազանի տարածքը 63,7 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կարելիի ավազան, Ֆինլանդիայի և ՌԴ սահմանին, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Պատկանում է Կարելիի ավազանային շրջանին, Բալթիկ ծովի ավազան։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01050000112102000010105
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102001010
Ավազանի կոդը - 01.05.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Խովզովկա (գյուղ, Պուտիվիլի շրջան)

Խովզովկա (ուկրաիներեն՝ Ховзівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Խովզովկա գյուղում բնակվում էր 113 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դաղստանի պետական բժշկական համալսարան

Դաղստանի պետական բժշկական համալսարան (ռուս.՝ Дагестанский государственный медицинский университет, Դաղստանի պետական բժշկական ակադեմիա), բժշկության, դեղագործության բնագավառներում մասնագետներ պատրաստող ամենամեծ բարձրագույն ուսումնական հաստատությունը Դաղստանում։


== Տվյալներ ==
Համալսարանը հիմնադրվել է 1932 թվականին։ Ունի շուրջ 5000 ուսանող, 500 հոգուց բաղկացած պրոֆեսորադասախոսական կազմ, որից 105-ը գիտության դոկտորներ են, 341-ը՝ գիտությունների թեկնածուներ։ Համալսարանը պարգևատրվել է «Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանով»։


== Ֆակուլտետներ ==
Թերապևտիկ
Մանկական
Ատամնաբուժական
Բժշկա-կանխարգելիչ
Դեղագործական


== Հայտնի շրջանավարտներ ==
Ուվայս Մահմուդով (1938-2012), Ակադեմիկոս Ն. Ն. Բուրդենկոյի անվան  նյարդավիրաբուժության ինստիտուտի նյարդավիրաբույժ, համալսարանն ավարտել է 1959 թվականին
Ալի Ալիև (1938-1995), ազատ ոճի ըմբշամարտի հնգակի չեմպիոն, ԽՍՀՄ սպորտի  վաստակավոր վարպետ
Նաբի Կուրաև (1924-1983) Դաղստանի ինքնավար խորհրդային սոցիալիստական հանրապետության առողջապահության նախարար, համալսարանն ավարտել է 1949 թվականին


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Պավլո Լի

Պավլո «Պաշա» Ռոմանովիչ Լի (ուկրաիներեն՝ Павло «Паша» Романович Лі, հուլիսի 10, 1988(1988-07-10), Եվպատորիա (քաղաք, Ուկրաինա), Ղրիմի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 6, 2022(2022-03-06), Իրպեն, Կիևի մարզ, Ուկրաինա), ուկրաինացի դերասան և հեռուստահաղորդավար։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Ղրիմի Եվպատորիա քաղաքում, կորեա-ուկրաինական ծագում ունեցեղ հորից և ուկրաինուհի մորից։ Ծանոթների շրջանում հորն էլ էին կոչում Պավլո Լի կամ Պաշա Լի։
Կրտսեր Պավլոն «Դոմ» հեռուստաալիքի հաղորդավար էր, խաղում էր թատրոնում, նկարահանվում գովազդային հոլովակներում, սակայն առավել հայտնի էր մի շարք ֆիլմերում գլխավոր հերոսների կերպարների մարմնավորմամբ։ Հիշատակության են արժանի հատկապես նրա դերակատարումները ռեժիսոր Լյուբոմիր Լևիցկու «Հանքախորշ» («Штольня», 2007) և «Անմոռաց նախնիների ստվերները» («Тіні незабутих предків», 2013), ինչպես նաև  այլ կինոռեժիսորների նկարահանած «Մարտի կանոնը» (Pravilo boya, 2017), «Համադասարանցիների հանդիպում» (Zustrich odnoklasnykiv, 2019) ֆիլմերում։ Բացի այդ, Պավլո Լին մասնակցել է լայն ժողովրդականություն վայելող մի շարք անգլիալեզու կինոնկարների կրկնօրինակման աշխատանքներին, հնչյունավորել «Առյուծ արքան» (The Lion King), «Հոբիթ» (The Hobbit) և այլ ֆիլմերի հերոսների ուկրաիներեն կամ ռուսերեն թարգմանված խոսքը։ Վերջին ամիսներին նա հանդես էր գալիս «Գավառցին»  (Provincial, 2021) հեռուստասերիալում՝ կատարելով գլխավոր հերոսի դերը։


== Մահը ==
2022 թվականի փետրվարի 24-ին սկսված ռուսական ռազմական հատուկ գործողության առաջին իսկ օրերից Լին կամավոր ընդգրկվել է ուկրաինական տարածքային պաշտպանության ուժերում, միաժամանակ ինստագրամյան իր էջում նախաձեռնել կամ մասնակցել պատերազմական հրատապ թեմաներով բանավեճերի ու քննարկումների։ 
Սպանվել է մարտի 6-ին ռուսական օդուժի կողմից Ուկրաինայի մայրաքաղաք Կիևի Իրպին արվարձանի ռմբահարման հետևանքով։ Նրա մահվան մասին հայտարարվել է Օդեսայի՝ այդ ժամանակ ընթացող միջազգային կինոփառատոնում։ Երիտասարդ դերասանի դին հուղարկավորվել է մարտի 18-ին Իվանո-Ֆրանկովսկի մարզի Վորոխտա ավանում, որտեղ ապրում է նրա մայրը։


== Ֆիլմագրություն ==
2003 — Один за всіх/Մեկը բոլորի համար
2006 — Штольня/Հանքախորշ — Դեն
2008 — За все тобі дякую-3/Ամեն ինչի համար շնորհակալ եմ քեզ - 3
2012 — Звичайна справа/Սովորական գործ
2013 — Тіні незабутих предків/Անմոռաց նախնիների ստվերները — Վովա
2016 — SelfieParty — թիկնապահ
2017 — Правило бою/Մարտի կանոն — Դիզել
2017 — Специ/Մասնագետներ
2019 — Зустріч однокласників/Համադասարանցիների հանդիպում — Կոստյա
2022 - Мирний-21 (նկարահանումները դեռ ընթացքի մեջ են)


== Ծանոթագրություններ ==