armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Լև Օգանեսյանց

Լև Արսենի Օգանեսյանց  (ռուս.՝ Лев Арсенович Оганесянц, (մարտի 29, 1948(1948-03-29), Վլադիկավկազ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայազգի ռուսաստանցի տեխնիկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, Ռուսաստանի գյուղատնտեսական գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս (2005), Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս (2013), մանրէաբանության, կենսաքիմիայի, խաղողի, մրգային գինիների, կոնյակի տեխնոլոգիաների ոլորտի գիտնական, ՀՀ գիտությունների ազգային ակադեմիայի արտասահմանյան անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1948 թվականի մարտի 29-ին, Օրջոնիկիձեում (այժմ Վլադիկավկազ)։ 1972 թվականին ավարտել է Մոսկվայի սննդի արդյունաբերության տեխնոլոգիական ինստիտուտը, իսկ 1975 թվականին՝ սննդի արդյունաբերության համամիութենական հեռակա ինստիտուտը։ Որպես վարպետ 1972-1973 թվականներին աշխատել է հրուշակեղենի արտադրամասում։ 1974-1976 թվականներին եղել է Շչոլկովո քաղաքի ոչ ալկոհոլային արտադրամասի վարպետ։
1978-1986 թվականներին եղել է կրտսեր գիտաշխատող, 1985 թվականից խաղողագործության և գինեգործության «Մաղարաչ» մոսկովյան մասնաճյուղի վարիչ։ 1986-1988 թվականներին եղել է նույն արտադրամասի  բաժնի վարիչ, որից հետո՝ մինչև 2002 թվականը՝ տնօրենի տեղակալ։ 2002 թվականին նշանակվել է «Գարեջրի, ոչ ալկոհոլային և գինեգործական արդյունաբերության համառուսական ԳՀԻ» տնօրեն։


== Ձեռքբերումներ ==
Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1999)
Պրոֆեսոր (2000)
Ռուսաստանի գյուղատնտեսական գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս (2005)
Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս (2013)
Հայաստանի Գիտությունների ազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս (2014)


== Պարգևներ ==
ԽՍՀՄ գյուտարար» կրծքանշան
Ռուսաստանի Դաշնության գիտության վաստակավոր գործիչ (2013)
Դաղստանի հանրապետության բնական, հասարակական գիտությունների և տեխնիկայի բնագավառում պետական մրցանակի դափնեկիր (2011)
Պարգևատրվել է ԽՍՀՄ և Ռուսաստանի Դաշնության 5 մեդալով, այդ թվում՝ «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալով (2007)


== Աշխատություններ ==
Организация производства и учета сырья и материалов в плодовом виноделии: (пособие) / соавт.: А. В. Трофимченко, В. П. Шашилов. — М.: АгроНИИТЭИПП, 1991. — 136 с.
Дуб и виноделие. — М.: Пищепромиздат, 1998. — 256 с.
Организация первичного учета сырья и материалов в коньячном производстве / соавт.: В. П. Шашилова и др. — М.: Гуманитарий, 2001. — 170 с.
Дуб в лесоводстве и виноделии=Oak in forestry and winemaking / соавт. В. В. Коровин. — М.: ДеЛи принт, 2007. −479 с.
Теория и практика плодового виноделия / соавт.: А. Л. Панасюк, Б. Б. Рейтблат. — М., 2012. — 393 с.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ОГАНЕСЯНЦ Лев Арсенович
Оганесянц Лев Арсенович
Կիպրոսի շրջաններ

Կիպրոսը բաղկացած է 6 շրջաններից (հունարեն՝ επαρχίες թուրքերեն՝ kaza), որոնց մայրաքաղաքները ունեն համանուն անունը։ Շրջաններն էլ իրենց հերթին բաժանվում են համայնքների։ 
Կիպրոսի Հանրապետության շրջաններն են.

Ֆամագուստա (Αμμόχωστος; Gazimağusa)
Կիրենիա (Κερύvεια; Girne)
Լարնակա (Λάρνακα; Larnaka)
Լիմասոլ (Λεμεσός; Limasol or Leymosun)
Նիկոսիա (Λευκωσία; Lefkoşa)
Պաֆոս (Πάφος; Baf or Gazibaf)Կաղապար:Կիպրոս-անավարտ
Մարսելո Էբրարդ

Մարսելո Լուիս Էբրարդ Կասաուբոն (իսպ.՝ Marcelo Luis Ebrard Casaubón, հոկտեմբերի 10, 1959(1959-10-10), Մեխիկո, Մեքսիկայի Միացյալ Նահանգներ), մեքսիկացի քաղաքական գործիչ, Մեքսիկայի արտաքին գործերի նախարար 2018 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Զբաղեցրել է դաշնային օկրուգում կառավարող ինստիտուցիոնալ-հեղափոխական կուսակցության գլխավոր քարտուղարի պաշտոնը (1988-1993 թվականներ), նրա օրոք կուսակցությունը շահել է դաշնային օկրուգի բոլոր 40 ընտրատարածքները։ ԱԳ նախարար Մանուել Կամաչո Սոլիսի օգնականը 1993-1994 թվականներին։
1997-2000 թվականներին եղել է Ազգային ժողովի պատգամավոր։
Եղել է նաև ընդդիմության առաջնորդ Անդրես Մանուել Լոպես Օբրադորի խորհրդականը։ 2002 թվականից մինչև 2004 թվականի դեկտեմբերի 6-ը ծառայել է որպես դաշնային մայրաքաղաքի հասարակական անվտանգության նախարար (ոստիկանության պետ), մինչև Մեքսիկայի այն ժամանակվա նախագահ Վիսենտե Ֆոքսի կողմից պաշտոնանկ արվեց հակաթմրամիջոցային արշավում իր ենթակաների կողմից իշխանությունը գերազանցելու մեղադրանքների պատճառով։ 2004-2005 թվականներին զբաղեցրել է դաշնային մայրաքաղաքի շրջանի սոցիալական զարգացման հարցերով քարտուղարի պաշտոնը։
2006 թվականի դեկտեմբերի 5-ից մինչև 2012 թվականի դեկտեմբերի 4-ը՝ Մեխիկոյի քաղաքապետ։ 2012 թվականի սեպտեմբերի 3-ից մինչև 2014 թվականի փետրվարի 3-ը գլխավորել Է ՄԱԿ-ի բնակավայրերի հետ կապված ծրագիրը։
Եղել է ինստիտուցիոնալ-հեղափոխական կուսակցության (1977-1995), Ժողովրդավարական կենտրոնի կուսակցության (1999-2000), ժողովրդավարական հեղափոխության կուսակցության (2000-2015), քաղաքացիական շարժման (2015-2018) և ազգային վերածննդի շարժման (2018 թվականից) անդամ։
2018 թվականի համընդհանուր ընտրություններում ընդդիմության հաղթանակից հետո Ա. Մ. Լոպես Օբրադորի գլխավորությամբ նշանակվել է Մեքսիկայի արտաքին գործերի նախարար։
2011 թվականից ամուսնացած է Ռոզալինդա Բուեսոյի հետ (ծնվ. 1977), Հոնդուրասի նախկին դիվանագետ, ԱՄՆ-ում Հոնդուրասի դեսպան 2007-2010 թվականներին։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոբոլչին

Կոբոլչին (ուկրաիներեն՝ Коболчин), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Սոկիրյանիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոբոլչին գյուղում բնակվում էր 2 355 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ճոճկան

Ճոճկան,
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Թումանյանի տարածաշրջանում, Ալավերդի քաղաքից մոտ 16 կմ հյուսիս-արևելք, Դեբեդ գետի ձախ կողմում` Վիրահայոց լեռների հարավահայաց բարձրադիր լանջին։ Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 740 մ բարձրության վրա։


== Պատմություն ==
Ըստ Ղազար Փարպեցու՝ Ճոճկան գյուղը հիմնվել է IV դարում Ջոջիկ իշխանի կողմից։
Գյուղի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին կառուցվել է 1886 թվականին հայտնի գեներալ Միքայել Թարիելովիչ Լոռիս-Մելիքովի մայրը Կատարինա Հովհաննիսյան Լորիս-Մելիքյանի բարեգործական նկատառումներով։ Շրջակայքում պահպանվել են Նահատակի վանք կոչված մատուռը (1612 թվական), ուր իբր ամփոփված է Վարդան նահատակի նշխարը, Շփրթնավանքը (17-րդ դար), որմնափակ հուշարձան (13-րդ դար), գերեզմանոց՝ (13-17-րդ դարեր) խաչարձաններով, գյուղատեղիներ։ Մատուռի վրա գտնվում է փոքրիկ լճակ, քարաժայռերից այդտեղ թափվող ջուրը առաջացնում է փոքրիկ ջրվեժ։ Գյուղից մի քանի կիլոմետր դեպի Հաղպատ կա մի ժայռ, որը կոչվում է Լենկթեմուրի քար։ Ճոճկանը 19-րդ դարի վերջերին եղել է գեներալ Լոռիս Մելիքովի և իշխան Լևոն Մելիքովի կալվածքը։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Ճոճկանի մշտական բնակչությունը կազմել է 1559, առկա բնակչությունը` 1480 մարդ, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Հասարակական կյանք ==
։ Համայնքում կա 408 առանձնատուն՝ 36180 քմ տարածքով։ Գյուղն ունի մեկ միջնակարգ դպրոց։ Դպրոցում սովորում են 380 աշակերտներ։ Համայնքն ունի մեկ մշակույթի տուն։ Գործող գրադարանն ունի 7512 անուն գիրք և տեղավորված է մշակույթի պալատում։ Գյուղում գործում է մեկ բուժ. ամբուլատորիա, որը կառուցվել է 2000 թ., ապահովված է բուժ. սարքավորումներով։ 1960-1990 թթ գյուղում արտադրվել և մթերվել է տարեկան մինչև 3000 տոննա պտուղ, 300 տ խաղող և 1000 տ բանջարեղեն։


== Կլիմա ==
Կլիման ձմռանը մեղմ է, ամռանը շոգ, չորային։ Հաճախակի են դարձել կարկտահարությունը, երաշտը, որից խիստ տուժում են գյուղատնտեսությամբ զբաղվող գյուղացիները


== Տես նաև ==
Լոռու մարզ
Ճոճկանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ճոճկան բնակավայրը «GEOnet Names Server» կայքում։
(5488) Կիոսատո

(5488) Կիոսատո (անգլ.՝ Kiyosato), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի նոյեմբերի 13-ին Սատորու Օտոմոյի կողմից Կիյոսատոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,036704 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8265 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2469 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1932,87 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,186252 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,29° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5488) Կիոսատո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Իգոր Ուսաչով

Իգոր Ուսաչով (ռուս.՝ И́горь Григо́рьевич Усачёв, 1920, Մոսկվա, Խորհրդային Ռուսաստան - 2000, Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Կենսագրություն ==
1947 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցը։
1947 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1947-1951 թվականներին՝ Թաիլանդում ԽՍՀՄ ներկայացուցչության աշխատակից։
1951-1956 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1956-1958 թվականներին՝ ՄԱԿ-ում ԽՍՀՄ մշտական ներկայացուցչության խորհրդական։
1958-1964 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1964-1967 թվականներին՝ Ֆրանսիայում ԽՍՀՄ դեսպանատան խորհրդական-դեսպանորդ։
1967-1968 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1968 թվականի ապրիլի 16-ից մինչև 1970 թվականի դեկտեմբերի 29-ը Կոնգոյի Հանրապետությունում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1971-1981 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Հրապարակումներ ==
США: Милитаризм и разоружение. От конфронтации к переговорам. - М.: Международные отношения (1974).
Здесь добывают алмазы // На суше и на море. 1974 - М.: Мысль (1974)
Советский Союз и проблемы разоружения. - М.: Международные отношения (1976).
Международная разрядка и США. - М.: Мысль (1980).
Джон Фостер Даллес: политический миф и реальность. - М.: Мысль (1990).


== Գրականություն ==
Усачев Игорь Григорьевич // Дипломатический словарь : в 3 т. / Гл. ред. А. А. Громыко и др. - 4-е изд. - М. : Наука, 1985. - Т. 3. - С. 502.
Усачев Игорь Григорьевич // Иванян, Эдуард Александрович Энциклопедия российско-американских отношений. XVIII-XX века. - Москва: Международные отношения, 2001. - 696 с. - ISBN 5-7133-1045-0.


== Ծանոթագրություններ ==
Տիլգա (այլ կիրառումներ)

Տիլգա անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Տիլգա - գյուղ Էստոնիայի Էմմաստե շրջանի կազմում։
Տիլգա - գյուղ Էստոնիայի Ռինգու շրջանի կազմում։
Սոսնովկա (գյուղ, Մալինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍոսնովկաՍոսնովկա (ուկրաիներեն՝ Соснівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Մալինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1920 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սոսնովկա գյուղում բնակվում էր 44 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,322 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 136,65 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(1556) Վինգոլֆիա

(1556) Վինգոլֆիա (անգլ.՝ Wingolfia), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1942 թվականի հունվարի 14-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,424946 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,0486 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,8013 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2315,15 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,155498 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 15,75° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1556) Վինգոլֆիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բաբոթի

Բաբոթի (վրաց.՝ ბაბოთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Վանի շրջան‎‎ում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 360 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Վանից հեռու է 23 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պլեշչիցի

Պլեշչիցի (ռուս.՝ Плещицы), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 52 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնություն 2004

Ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնություն 2004 (պորտ.՝ UEFA Campeonato da Europa de Futebol Portugal 2004), թվով 12-րդ Ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնությունն է՝ անցկացված Պորտուգալիայում հունիսի 12-ից հուլիսի 4-ը։ Հաղթողը անակնկալ կերպով դարձել է Հունաստանի հավաքականը: Մրցաշարի պաշտոնական գնդակը մշակվել է Adidas ընկերության կողմից և կրել է Adidas Roteiro անվանումը։


== Քաղաքներ և մարզադաշտեր ==


== Մասնակիցներ ==


== Նախընտրական փուլ ==

Եվրո 2004-ի նախընտրական խաղերն անց են կացվել 2002 թվականի սեպտեմբերից մինչև 2003 թվականի նոյեմբերը։ 50 թիմեր բաժանվել են 10 խմբերի՝ յուրաքանչյուրում 5 թիմ։ Այն թիմերը, որոնք խմբում զբաղեցրել են 1-ին տեղը, մեխանիկորեն անցել են եզրափակիչ փուլ։ Այն թիմերը, որոնք զբաղեցրել են 2-րդ տեղը, փլեյ-օֆֆում բաժանվել են 5 զույգերի։ Այդ զույգերի հաղթողները հայտնվել են Եվրո 2004-ի եզրափակիչ փուլում։


== Թիմերի կազմ ==

Եվրո 2004-ին մասնակցող թիմերը պետք է որոշվեին մինչև 2004 թվականի հունիսի 2-ը։ Մինչև իրենց առաջին խաղը, նրանք իրավունք ունեին փոխարինել վնասվածք ստացած ֆուտբոլիստին։ Կազմի մեջ պետք է մտնեին 23-ական խաղացողներ, որոնցից 3-ը՝ դարպասապահներ։


== Թիմերի հանդերձավորում ==


== Մրցավարներ ==
Այն մրցավարների ցանկը, որոնք ծառայել են Եվրոպայի առաջնությանը, ՈՒԵՖԱ-ի կողմից հրապարակվել են 2003 թվականի դեկտեմբերի 4-ին։ Եզրափակիչ ցանկում տեղ գտան 12 մրցավար՝ 24 օգնականով և 4 պահեստային մրցավարներով:


== Եզրափակիչ մրցաշար ==


=== Խումբ A ===


=== Խումբ B ===


=== Խումբ C ===


=== Խումբ D ===


=== Փլեյ-օֆֆ ===


== Չեմպիոն ==


== Ռմբարկուներ ==
5 գոլ

 Միլան Բարոշ4 գոլ

 Ուեյն Ռունի
 Ռուդ վան Նիստելռոյ3 գոլ

 Յոն Դալ Թոմասսոն
 Ֆրենկ Լեմպարդ
 Զինեդին Զիդան
 Անգելոս Հարիստեաս
 Հենրիկ Լարսոն2 գոլ

 Կրիշտիանու Ռոնալդու
 Զլատան Իբրահիմովիչ
 Թիերի Անրի1 գոլ

 Միխայել Բալակ
 Տորստեն Ֆրինգս


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մրցաշարի վիճակագրությունը RSSSF կայքում (անգլ.)
Եվրոպայի առաջնությունների պատմություն: 2004: Պորտուգալիա (ռուս.)
Պրոգրես (գյուղ, Բիժբուլյակսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊրոգրեսՊրոգրես (ռուս.՝ Прогресс, բաշկիրերեն՝ Прогресс), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիժբուլյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ամերիկյան բոլոր ժամանակների 25 լավագույն մյուզիքլ ֆիլմեր

Ամերիկյան բոլոր ժամանակների 25 լավագույն մյուզիքլ ֆիլմեր (անգլ.՝ AFI’s 100 Years of Musicals), Ամերիկյան կինոկադեմիայի կողմից ամերիկյան կինոյի 100 ամյակի առթիվ կազմված երաժշտական (մյուզիքլ) ժանրի ֆիլմերի ցանկ։
Ի տարբերություն մյուս ցանկերի այն ներառում է միայն 25 ֆիլմ մյուզիքլ (մյուսները 100 են)։ Այն նաև չի ներկայացվել հեռուստատեսությամբ, հրապարակվել է 2006 թ. սեպտեմբերի 3-ին։


== Ցանկ ==


== Արտաքին հղումներ ==
AFI's 100 Years of Musicals
180 թեկնածու ֆիլմերի ցանկ Archived 2011-07-07 at the Wayback Machine.
25 հաղթողների ցանկ Archived 2011-07-07 at the Wayback Machine.
youtube պորտալում


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆերզաֆ

Ֆերզաֆ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում:
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Քալաթ-Բիջաղ

Քալաթ-Բիջաղ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կառլիստական պատերազմներ

Կառլիստյան պատերազմներ (իսպ.՝ guerras carlistas), դինաստիական պատերազմներ իսպանական Բուրբոնների երկու ճյուղերի միջև 1833-1840 թվականներին և 1872-1876 թվականներին։ 
Առաջին Կառլիստյան պատերազմը սկսվել է 1833 թվականի հոկտեմբերի 4-ին, Ֆերդինանդ VII թագավորի մահից հետո, երբ կառլիստները՝ բացարձակապետության կողմնակից ազնվականները, Կառլոս IV-ի որդի Դոն Կառլոս Ավագի (հանդես է եկել Կառլոս V անվամբ) գլխավորությամբ ապստամբեցին Իզաբել II-ի օրոք գահի խնամակալուհի Մարիա Կրիստինայի դեմ։ Հիմնականում պարտիզանական պատերազմ մղող կառլիստները, 1837 թվականին 14 հազար զորքով Մադրիդը գրավելու անհաջող փորձից հետո, 1839-1840 թվականներին դադարեցրին դիմադրությունը։ 
1872 թվականին կառլիստները սկսեցին երկրորդ Կառլիստյան պատերազմը՝ փորձելով գահ բարձրացնել Կառլոս V-ի թոռանը՝ Կառլոս Կրտսերին (Կառլոս VII անվամբ)։ Վատիկանի և եվրոպական մի քանի երկրների հետադիմական շրջանների աջակցությամբ նրանք սկզբում գրավեցին Կատալոնիայի և Վալենսիայի զգալի մասը, սակայն մի շարք պարտություններից հետո, 1876 թվականին զենքը վայր դրեցին։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Carr, Raymond. Spain, 1808-1975 (1982), pp 184–95
Clarke, Henry Butler. Modern Spain, 1815-98 (1906) old but  full of factual detail online
Holt, Edgar. The Carlist Wars in Spain (1967).
Payne,  Stanley G. History of Spain and Portugal: v. 2 (1973) ch 19-21
Արմենակ Գոլանճյան

Արմենակ Գոլանճյան (19-րդ դար, Կոստանդնուպոլիս), հայ քանդակագործ։


== Կենսագրություն ==
Հայ քանդակագործ Արմենակ Գոլանճյանը ապրել և ստեղծագործել է 19-րդ դարում։ Ծնվել է Կոստանդնուպոլսում։ Հայտնի գործերից են «Վիկտոր Հյուգոյի դիմաքանդակը», «Ծով» հարթաքանդակը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստորին Պիջ

Ստորին Պիջ (ռուս.՝ Нижняя Пидж), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Պեչորա գետի աջ ափին՝ 1325 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 20 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազան՝ ը Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100112103000060283
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006028
Ավազանի կոդը — 03.05.01.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Հռոմկլա (այլ կիրառումներ)

Հռոմկլա, կարող է վերաբերել՝

Հռոմկլա - բերդաքաղաք Եփրատեսիա նահանգում, Եփրատ գետի աջ ափին
Հռոմկլա - պատկերազարդ պարբերաթերթ
1-ին Տուկատովո

1-ին Տուկատովո (ռուս.՝ 1-е Тука́тово, բաշկիրերեն՝ 1-се Түкәт), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի կազմում։ն։ Բնակչությունը կազմում է 147 մարդ (2010)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Պետական վիճակագրական ֆեդերալ ծառայության պաշտոնական կայք, www.gks.ru Archived 2010-12-03 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տոկոպիլյա (նահանգ)

Տոկոպիլյա (իսպ.՝ Provincia de Tocopilla), նահանգ Չիլիի Անտոֆագաստա տարածաշրջանում։ Վարչական կենտրոնն է Տոկոպիլյա քաղաքը։ Նահանգը ղեկավարում է նախագահի կողմից նշանակված նահանգապետը։ Որպես նահանգ Տոկոպիլյան հանդիսանում է Չիլիի երկրորդ մակարդակի վարչական միավոր, որը իր հերթին բաժանվում է համայնքների (comunas)։ Ներառում է 2 համայնք.

Մարիա Էլենա
Տոկոպիլյա


== Աշխարհագրությունը և բնակչություն ==
Չիլիի Ազգային վիճակագրական ծառայության 2002 թվականին կատարված մարդահամարի տվյալներով նահանգում բնակվում է 31 516 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 1,94 մարդ/կմ²։
Տոկոպիլյա նահանգի տարածքի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 16 236 կմ²։


== Տես նաև ==
Չիլիի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տոկոպիլյա նահանգի պաշտոնական կայքը (իսպ.)
Սուրբ Աստվածածնի Վերափոխման եկեղեցի (Գրիգորևկա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Աստվածածնի Վերափոխման եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Աստվածածնի Վերափոխման եկեղեցի (Սուրբ Վերափոխման տաճար, Վերափոխման տաճար) (ռուս.՝ Церковь Успения Пресвятой Богородицы; Свято-Успенский храм; Успенский храм), ուղղափառ եկեղեցի Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանի Գրիգորևկա գյուղում։ Ենթարկվում է Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու Ռոստովի թեմի Մատվեևո-Կուրգանսկի գործակալությանը։


== Պատմություն ==
Սուրբ Աստվածածնի Վերափոխման տաճարը կառուցվել է 1906 թվականին Գրիգորևկա գյուղում՝ նրա բնակիչների նվիրատվություններով։ Եկեղեցին կառուցվել է տեղական քարից՝ կրաքարից։ Այն միախորան է, ունի փոքր սեղանատուն և երկհարկանի զանգակատուն։ Ըստ 1912 թվականի Եկեղեցու տեղեկագրի՝ տաճարը հաշվառված էր որպես Դոնի թեմի Տագանրոգի շրջանի Ֆյոդորովկա սլոբոդայի (այժմ՝ գյուղ) Համբարձման տաճարին կցված եկեղեցի։
Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո տաճարը շարունակել է գործել մինչև 1930-ական թվականները։ Ապա փակվել է և վերածվել հացահատկի պահեստի։ Հայրենական մեծ պատերազմից հետո, գյուղի բնակիչների խնդրանքով, ծիսակատարությունները եկեղեցում վերսկսվեցին։ Բայց 1960-ական թվականներին տաճարը կրկին փակվեց և վերածվեց պահեստի։ Եկեղեցական կայքը հափշտակվեց, պատկերակալը ոչնչացվեց։ Պատերից մեկում մեծ անցք բացվեց՝ ավտոմեքենաների ելումուտի համար, կողմնային պատերից մեկը փակվեց քարով։
2000 թվականին վերականգնվեց տեղական ծխական համայնքի գործունեությունը, և եկեղեցին սկսեցին վերականգնել ծխականների ուժերով։ 2010 թվականին վերսկսվեց նրա գործունեությունը։ Ներկայումս տաճարը շարունակում է վերականգնվել, ժամերգություններն այնտեղ անցկացվում են կանոնավոր կերպով։ Տաճարի վանահայրն է աբեղա Նիլը (Բելոուսով)։
Ըստ տեղական գավառագետների՝ տաճարն ունի ճարտարապետական արժանիքներ՝ ուրվագծի արտահայտչականություն և ճակատների համաչափություն։
Հասցեն՝ 346966, Ռոստովի մարզ, Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջան, գյուղ Գրիգորևկա, Սովետսկայա փող., 10Ա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Տաճարի կայքը  
Храмы Матвеево-Курганского благочиния
«Слободский» запад Ростовской области
В преддверии праздника Успения Пресвятой Богородицы благочинный Матвеево-Курганского округа посетил Свято-Успенский храм с. Григорьевка Archived 2017-02-21 at the Wayback Machine.
Լյուբեչ

Լյուբեչ (ուկրաիներեն՝ Любеч), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Ռեպկիի շրջանում։
2007 թվականի տվյալներով Լյուբեչ քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 2 381 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ասլաևո (այլ կիրառումներ)

Ասլաևո, կարող է վերաբերել՝

Ասլաևո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աբզելիլովսկի շրջանի կազմում։
Ասլաևո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուչալինսկի շրջանի կազմում։
Լիոնի ծոց

Լիոնի ծոց (ֆր.՝ Golfe du Lion), Միջերկրական ծովի ծոց Ֆրանսիայի հարավային ափի մոտ։ Երկարությունը 93 կմ է, լայնությունը մուտքի մոտ՝ 245 կմ, խորությունը՝ ավելի քան 1000 մ։ Լիոնի ծոց է թափվոմ Ռոն գետը։ Խոշոր նավահանգիստ է Մարսելը։


== Անվանում ==
Անվանումը ոչ մի կապ չունի Լիոն քաղաքի անվան հետ։ Ֆրանսերեն այն կոչվում է Colfe du Lion. golf «ծոց», lion «առյուծ», այսինքն՝ «առյուծի ծոց»։ Այդպես է կոչվել, որովհետև միստրալ տեղական հյուսիսարևմտյան ուժեղ քամին այնպիսի ձայն է հանում, որ հիշեցնում է առյուծի մռնչյունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ավգուստ Վիլհելմ Իֆլանդ

Ավգուստ Վիլհելմ Իֆլանդ (ապրիլի 19, 1759(1759-04-19)[…], Հաննովեր, Բրաունշվայգ-Լյունեբուրգ - սեպտեմբերի 22, 1814(1814-09-22), Բեռլին, Պրուսիայի թագավորություն), գերմանացի դերասան, դրամատուրգ և ռեժիսոր։


== Աշխատանք ==
Աշխատել է Գոթայի (1777-1779), Մանհայմի (1779-1796, 1792 թվականից՝ գլխավոր ռեժիսոր) թատրոններում, 1796 թվականից՝ Բեռլինի թագավորական ազգային թատրոնում։


== Դերեր ==
Դերերից են՝ Ֆրանց Մոր, Ֆիլիպ (Շիլլերի «Ավազակներ», «Դոն Կառլոս»), Շայլոկ (Շեքսպիրի «Վենետիկի վաճառականը»)։ Իֆլանդը քաղքենիական դրամայի ժանրի ներկայացուցիչներից է («Որսորդներ», 1785)։


=== Լավագույն դերեր ===
Լավագույն դերերն ստեղծել է իր և Ա. Կոցեբուի պիեսների բեմադրություններում։


== Ծանոթագրություններ ==
Վերխնետոեմսկի շրջան

Վերխնետոեմսկի շրջան (ռուս.՝ Верхнетоемский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Արխանգելսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Վերխնյայա Տոյմա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 20450 կմ²։


== Բնակչություն ==
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 16955 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,83 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Վելիկոպավլովսկի գյուղական խորհուրդ (Զենկովսկի շրջան)

Վելիկոպավլովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Великопавлівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վելիկոպավլովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1937 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 75,07 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 25,80 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Բոլորը գիտեն

«Բոլորը գիտեն» (իսպ.՝ Todos lo saben), իսպանական ֆիլմ՝ ստեղծված ռեժիսոր Ասղար Ֆարհադիի կողմից 2018 թ.։ Կինոնկարը դարձել է Կաննի 71-րդ կինոփառատոնի բացման ֆիլմը։ Գլխավոր դերերում հանդես են գալիս Խավիեր Բարդեմն ու Պենելոպա Կրուսը։


== Սյուժե ==
Լաուրան (Պենելոպե Կրուս), որը Բուենոս Այրեսում ապրող իսպանուհի է, վերադառնում է Մադրիդի արվարձաններում գտնվող հայրենի քաղաք իր ամուսնու (Ռիկարդո Դարին) և երեխաների հետ։ Այդ ճանապարհորդությունը մթագնում են անսպասելի իրադարձություններն ու բացահայտված գաղտնիքները։


== Դերերում ==
Խավիեր Բարդեմ – Պակո
Պենելոպա Կրուս – Լաուրա
Ռիկարդո Դարին – Ալեխանդրո, Լաուրայի ամուսինը
Բարբարա Լեննի – Բեա, Պակոյի կինը
Ինմա Կուեստա – Անա, Լաուրայի քույրը
Էդուարդ Ֆեռնանդես
Խավիեր Կամարա


== Արտադրություն ==
«Բոլորը գիտեն» ֆիլմը ֆրանս-իսպանա-իտալական համատեղ արտադրություն է, որն ստացել է ֆինանսավորում Canal+, Eurimages, France Télévisions, Ciné+, l’ICAA, Movistar և այլ ընկերություններից։ Հիմնական նկարահանումներն սկսել են 2017 թվականի օգոստոսին և ավարտվել նույն թվականի դեկտեմբերին։ Դրանց մեծ մասն անցկացվել են Կաստիլիայի Տոռելագունա քաղաքում։


== Արձագանքներ ==
Ֆիլմն արժանացել է խառը արձագանքների կինոքննադատների կողմից, որոնք այն դիտել են Կաննի կինոփառատոնի ժամանակ՝ 2018 թվականի մայիսի 8-ին։ Կինոքննադատ Եգոր Մոսկովիտինը նշել է, որ Ֆարհադիի իսպանալեզու նորամուտը նման չէ նրա իրանական դրամաներին. «Ֆարհադիի հավերժական այլաբանությունը՝ բնակարանային հարցը տոտալիտար պետությունում, եվրոպական միջավայրում դրսևորվում է այլ կերպ. հերոսներին տանջում է ոչ թե համակարգը, այլ շրջապատում բոլորի մշտական խղճմտանքով մասնակցությունը»։ Կինոքննադատ Բորիս Նելեպոյի կարծիքով՝ «Ասղար Ֆարհադիին հարմար է իսպանական ֆակտուրան, և այդ վերին աստիճանի անմեղ ֆիլմն ավարտվում է իսպանական ավանդական կոպլայով»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Բոլորը գիտեն»(անգլ.) ֆիլմը Metacritic կայքում:
Արտեմ Գրիգորյանց

Արտեմ Նիկոլայի Գրիգորյանց (սեպտեմբերի 27, 1916(1916-09-27), Տեմրյուկ, Կուբանի մարզ, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 29, 2002(2002-04-29), Մոսկվա, Ռուսաստան), հայ խորհրդային ջերմաէներգետիկ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Տեմրյուկ (Կրասնոդարի երկրամասում) քաղաքում։ Ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանը։ 1947 թվականից աշխատում է ԽՍՀՄ էներգետիկայի և էլեկտրիֆիկացման մինիստրությունում, 1967 թվականից՝ գլխավոր վարչության պետ։ 1950-1958 թվականները եղել է աշխարհում առաջին ատոմային էլեկտրակայանի զլխավոր ինժիները։ Զբաղվում էր նոր տիպի ատոմային հզորությունների ստեղծման, գործարկման և շահագործման տեխնիկական ու կազմակերպական հարցերով։ Բելոյարսկի Ի․ Վ․ Կուրչատովի անվան ատոմային էլեկտրակայանի ստեղծմանը մասնակցելու համար 1970 թվականին արժանացել է ԽՍՀՄ պետական մրցանակի։ Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով։ ԽՄԿԿ անդամ 1944 թվականից։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուցոլա

Ռուցոլա (իտալերեն՝ Ruzzola), իտալական ավանդական հնագույն սպորտային խաղ է։ Ծագել է և խաղում են Իտալիայի Էմիլիա Ռոմանիա, Տոսկանա, Ամբրուցո, Մարկե, Ումբրիա, Լացիո և Կալաբրիի շրջաններում։


== Խաղի կանոնները ==
Մարզագույքը 12-ից 25 սանտիմետր շրջանագծով, 4.5 սմ լայնքով, 450 գրամից ոչ պակաս լավ չորացրած, պեկորինո տեսակի պանրից սկավառակ է։ Մեր օրերում հաճախ օգտագործում են փայտե սկավառակ։ Մոտ երկու մետր երկարությամբ, մեկ ծայրը օղակ արած (ցուցամատին կապելու համար) ժապավենը փաթաթվում է սկավառակի շուրջը և նետելուց թափ է հաղորդում նրան։ Խաղացողները 6-ից 10 հոգի ամեն մի խմբում, երեք նետումով պետք է հնարավորին չափ հեռու նետեն պանրե սկավառակը։ Հաղթողները որպես պարգև ստանում են պարտվողների պանիրները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուցոլայի խաղը իր մանրամասներով youtube կայքում
Գեյլ Սոնդերգարդ

Գեյլ Սոնդերգարդ (անգլ.՝ Gale Sondergaard, ազգանունը դանիերեն արտասանվում է Սյոներգոր, փետրվարի 15, 1899(1899-02-15), Լիչֆիլդ, Մինեսոտա, ԱՄՆ - օգոստոսի 14, 1985(1985-08-14), Վուդլենդ Հիլզ, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի, «երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում «Օսկար» մրցանակի դափնեկիր, համաշխարհային կինոյի պատմության ութ դերասանուհիներից մեկը, որ ստացել է այս մրցանակը երկրորդ պլանում իր դեբյուտային դերակատարման համար։


== Կենսագրություն ==


=== Գործունեություն ===
Էդիթ Հոլմ Սոնդերգարդը ծնվել է 1899 թվականի փետրվարի 15-ին, Մինեսոտա նահանգի Լիչֆիլդ քաղաքում, դանիական ընտանիքում։ Դերասանական արվեստ է սովորել Մինեապոլիսի դրամատիկական արվեստի դպրոցում։ Նա առաջին անգամ կինոյում հայտնվել է 1936 թվականին «Դժբախտ Էնթոնը» ֆիլմում, իսկ առաջին դերի համար արժանացել է «Օսկար» մրցանակի՝ որպես երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի՝ դառնալով առաջինը, որը հաղթել է այս անվանակարգում։ Դրանից հետո Սոնդերգարդը բավականին հաջողակ դերասանուհի է դարձել, հետագայում նկարահանվել է այնպիսի ֆիլմերում, ինչպիսիք են՝ «Սալեմի աղջիկը» (1937), «Յոթերորդ երկինք» (1937) և «Էմիլ Զոլայի կյանքը» (1937):
Գեյլ Սոնդերգարդը «Walt Disney»-ի «Սպիտակաձյունիկ և յոթ թզուկներ» (1937) անիմացիոն կինոնկարում եղել է Չար թագուհու կերպարը ստեղծելու նախատիպը։ 1939 թվականին նրան առաջարկել են չար կախարդի դերը «Օզ երկրի կախարդը» ֆիլմում, սակայն նկարահանումների համար ի վերջո ընտրվել է Մարգարեթ Հեմիլթոնը այն բանից հետո, երբ MGM ղեկավարությունը որոշել է, որ կախարդի կերպարը պետք է տգեղ լինի։ Սոնդերգարդը, վախենալով իր հետագա կարիերայի համար, որոշել է հրաժարվել այդ դերից։
1940 թվականին դերասանուհին խաղացել է երևի թե իր ամենաճանաչելի դերը «Նամակ» ֆիլմում նենգ կնոջ դերը, որտեղ նա նկարահանվել է Բեթ Դևիսի հետ։ 1946 թվականին Գեյլը կրկին առաջադրվել է «Օսկարի»՝ «Աննան և Սիամի թագավորը» կինոնկարում լեդի Թիանգի դերի համար, բայց մրցանակը շահել է Էնն Բաքսթերը։
1978 թվականին Գեյլ Սոնդերգարդը խաղացել է այրիացած կայսրուհի Մարիա Ֆեոդորովնայի դերը «Անաստասիա» պիեսում Մասաչուսեթսի համալսարանում:


=== Անձնական կյանք ===
1930 թվականին Սոնդերգարդն ամուսնացել է ռեժիսոր Հերբերտ Բիբերմանի հետ։ Սա նրա երկրորդ ամուսնությունն էր։ 1950-ական թվականների սկզբին նրա կարիերան ծանր հարված է ստացել Միացյալ Նահանգներում սկսված մակկարտիզմ կոչվող երևույթի պատճառով։ Ամուսինը մեղադրվել է կոմունիզմը համակրելու մեջ, և նրանք միասին ներառվել են Հոլիվուդի «սև ցուցակում»։ Դերասանուհին և նրա ամուսինը վաճառել են իրենց տունը Հոլիվուդում և տեղափոխվել Նյու Յորք, որտեղ նա մասնագիտացել է թատրոնում։ Ընդմիշտ թողնելուց առաջ Գեյլ Սոնդերգարդը ևս մի քանի անգամ հայտնվել է կինոյում և հեռուստատեսությունում։ Նա մահացել է ուղեղային անոթային թրոմբոզից, 1985 թվականի օգոստոսի 14-ին, Կալիֆոռնիաում, 86 տարեկան հասակում։


== Ընտրյալ ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==
1937 թվական՝ «Օսկար» մրցանակ որպես երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի («Դժբախտ Էնթոնը»)
1947 թվական՝ «Օսկար» մրցանակ որպես երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի («Աննան և Սիամի թագավորը», առաջադրում)


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Սիր դյու Ռոնսերե

Սեն Սիր դյու Ռոնսերե (ֆր.՝ Saint-Cyr-du-Ronceray), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 648 մարդ, բնակչության խտությունը` 160.79 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.03 կմ² տարածք։
2016 թվականի հունվարից Լա Շապել Իվոն, Սեն Ժուլյեն դը Մայոկ, Սեն Պիեռ դը Մայոկ և Տորդուե համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Վալորբիքե համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 155 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 55 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 369 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 252-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 117։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,3 %։ 252 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 235 անձ (126 տղամարդ և 109 կին)։ Գործազուրկ են եղել 17 անձ (11 տղամարդ և 6 կին)։ 117 անաշխատունակներից 28-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 58-ը` թոշակառուներ, իսկ 31-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ուարա (Չիլի)

Ուարա (իսպ.՝ Huara), ավան Չիլիում։ Համանուն կոմունայի վարչական կենտրոնը։ Գյուղի բնակչությունը կազմում է 956 մարդ (2002)։ Գյուղը և կոմունան գտնվում են Տամարուգալ նահանգի և Տարապակա շրջանի կազմում։ 
Կոմունայի տարածքը կազմում է 10 599,7 կմ²։ Բնակչության թիվը` 2730 մարդ (2017)։ Բնակչության խտությունը՝ 0,26 մարդ/կմ²։  


== Տեղադրություն ==

Գյուղը գտնվում է Պանամերիկյան մայրուղու վրա՝ Իկիկե վարչական կենտրոնից 47 կմ (ճանապարհով 75 կմ) դեպի հյուսիս-արևելք։
Ուարային սահմանակից են․

հյուսիսում՝ Կամարոնեսը կոմունան
արևելքում՝ Կամինյա,Կոլչանե, Պիկա կոմունաները
հարավում՝ Իկիկե, Ալտո-Օսպիսիո, Պոզո Ալմոնտե կոմունաները
արևմուտքում՝ Խաղաղ օվկիանոսըԿոմունան ներառում է նաև Պիսագուա գյուղը և այլ գյուղեր։


== Պատմություն ==
Ուարան մեծ վնաս է կրել 2005 թվականի երկրաշարժի ժամանակ։


== Տրանսպորտ ==
Գյուղը հատում են Պանամերիկյան մայրուղին և ճանապարհը, որը տանում է դեպի Օրուրո՝ Բոլիվիա։ Այս ճանապարհը ծառայում է նաև որպես մուտք դեպի Ատակամա անապատ և Իսլուգա հրաբխի ազգային պարկ։  


== Ժողովրդագրություն ==
Կոմունայի բնակչության թիվն ըստ Ազգային վիճագրական ինստիտուտի (INE) տվյալների։


== Կարևոր բնակավայրեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուարա Նահանգ (citypopulation.de)
Նահանգի պաշտոնական կայք
Ուարայի նկարը panoramio.com-ում
Սայրուս Մակքորմիկ

Սայրուս Հոլլ Մակքորմիկ (անգլ.՝ Cyrus McCormick, փետրվարի 15, 1809(1809-02-15), Rockbridge County, Վիրջինիա, ԱՄՆ - մայիսի 13, 1884(1884-05-13), Չիկագո, Իլինոյս, ԱՄՆ), ամերիկացի գյուտարար, «McCormick Harvesting Machine Company» ընկերության հիմնադիրը։ Ընկերությունը 1902 թվականին դարձել է «International Harvester»-ի մաս։


== Բացահայտումներ և ձեռքբերումներ ==
Մակքորմիկի հայրը շուրջ 28 տարի աշխատել է ձիու ուժով աշխատող կալսիչի նախագծի վրա, որը, սակայն, չի կարողացել ավարտել։ 1830 թվականին նա գծագրերը փոխանցել է որդուն՝ Սայրուսին, որն այդ ժամանակ 21 տարեկան էր։ Մակքորմիկը կես տարվա ընթացքում հոր նախագիծն ավարտին է հասցրել։ 1831 թվականին ցուցադրել է կալսիչի աշխատանքը, իսկ 1834 թվականին՝ արտոնագրել գյուտը։
1847 թվականին Սայրուս Մակքորմիկը տեղափոխվել է Չիկագո և իր երկու եղբայրների հետ հիմնել գյուղատնտեսական տեխնիկա վաճառող մեծ ընկերություն։ Մակքորմիկի աշխատանքները շատ լավ վաճառվել են շնորհիվ շուկայավարման տեխնիկայի ոլորտում եղբայրների հնարամտության։ 
Իր գործունեության արդյունքում Սայրուս Մակքորմիկը 60 միլիոն դոլար կարողությամբ (657 միլիոն դոլար՝ հաշվի առնելով 2002 թվականի գնաճը) ներառվել է 1918 թվականի ԱՄՆ ամենահարուստ մարդկանց ցուցակում։


== Մրցանակներ ==
Մակքորմիկի կալսիչն արժանացել է բազմաթիվ կոչումների և պարգևների։
Մակքորմիկն ընտրվել է Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ։
Լոնդոնում անցկացվող Համաշխարհային ցուցահանդեսում ստացել է ոսկե մեդալ։
1975 թվականից Մակքորմիկը գտնվել է Ամերիկյան ձեռներեցության փառքի սրահում։
Հարավային Կարոլինայի քաղաքն ու վարչաշրջանն անվանակոչվել են Մակքորմիկի անունով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
McCormick Reaper
Iles, George (1912), Leading American Inventors, New York: Henry Holt and Company, pp. 276—314, https://archive.org/details/leadingamericani00ilesrich
Դորչեստր շրջան (Մերիլենդ)

Դորչեստր շրջան (անգլ.՝ Dorchester County), ԱՄՆ Մերիլենդ նահանգի 24 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.546 կմ² է, բնակչությունը՝ 32.618 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քեմբրիջ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1668 թ.։
Մանրադիտակ (այլ կիրառումներ)

Մանրադիտակ, կարող է վերաբերել

Մանրադիտակ, անզեն աչքով անտեսանելի մանր առարկաների և դրանց առանձին մասերի խոշորացված պատկերն ստանալու օպտիկական սարք։
Մանրադիտակ, համաստեղություն երկնքի հարավային կիսագնդում։
Սրեդնեե (գյուղ, Ստուպինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սրեդնեե (այլ կիրառումներ)Սրեդնեե (ռուս.՝ Среднее), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Ստուպինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Առնաս (Սղերդի գավառ)

Առնաս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում։ Գտնվում էր Սղերդ քաղաքից 65-70 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բլդան (այլ կիրառումներ)

Բլդան, կարող է վերաբերել՝

Բլդան - գետ Տավուշի մարզում, Աղստև գետի ձախ վտակը
Բլդան - գետ Կուրի ավազանում։ Աղստև գետի ձախ վտակը
Բլդան - հանքային աղբյուր Տավուշի մարզում, Բրդան գետի կիրճում
Ասքանդ

Ասքանդ, վայր Արևմտյան Հայաստանում՝ Չարսանջակի շրջանում։ Հավանաբար հին գյուղատեղի է, որտեղ եղել է մի ավերակ եկեղեցի։ Այս վայրի մասին հիշատակում է Գարեգին Սրվանձտյանը՝ «Թորոս աղբար»-ում։


== Ծանոթագրություններ ==
Դուբրավա (գյուղ, Գրյազինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴուբրավաԴուբրավա (ռուս.՝ Дубрава), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Գրյազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժողովածու (2779)

Ժողովածու (2779), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում)։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ, 19-րդ դարերում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 24,5×18 չափս։ Կազմը` ստվարաթուղթ։ Հիշատակարան հետագայի՝ պահպանակ Ա (1864 թվական), 2ա (19-րդ դար)։


== Բովանդակություն ==
Հավաքումն բանից Թովմ․ Գեմբացւոյ և Ղուկասու։
Սիմ․ Երևանցւոյ Քարոզք։
Յաղագս վեցերորդ աւուր արարչության։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեուտյան կղզիներ

Ալեուտյան կղզիներ կամ Ալեության կղզիներ, կղզեխումբ Խաղաղ օվկիանոսի հյուսիսում (ԱՄՆ, Ալյասկա նահանգում)։ Բաղկացած է 110 կղզուց ու բազմաթիվ ժայռերից, որոնք աղեղնաձև սահմանափակում են Բերինգի ծովը 1740 կմ ձգվածությամբ։ Բարձրությունը մինչև 2860 մ (Շիշալդինա հրաբուխը՝ Ունիմակ կղզում)։ Տարածքը՝ 37,8 հզ. կմ²։ Գլխավոր բնակավայրը՝ Ադակ (համանուն կղզում)։ Ունալաշկա կղզում է գտնվում ԱՄՆ-ի Դատչ Հարբոր ռազմածովային բազան։


== Անվանում ==
Հայտնագործել են ռուս ծովագնացները (Միխայիլ Նևոդչիկով, Անդրեան Տոլստիխ, Ստեպան Գլոտով) 18-րդ դարի կեսերին. կոչվել են բնիկների՝ ալեուտների (ինքնանվանումը՝ ունանգան) անունով։ Մինչև 1867-ը պատկանել է Ռուսաստանին (վաճառել են ԱՄՆ-ին՝ Ալյասկայի հետ միասին)։


== Աղբյուրներ ==
Ֆրանկ Ռիստեր

Ֆրանկ Ռիստեր (ֆր.՝ Franck Riester, հունվարի 3, 1974(1974-01-03)[…], Փարիզի 15-րդ շրջան, Փարիզ, Փարիզի շրջան), ֆրանսիացի քաղաքական գործիչ, Ֆրանսիայի մշակույթի նախարարը 2018 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ֆրանկ Ռիստերը ծնվել է 1974 թվականի հունվարի 3-ին Փարիզում, ավարտել է կառավարման բարձրագույն ինստիտուտը, այնուհետև տնտեսագիտական և առևտրային գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տեղական ինքնակառավարման բաժնում ստացել է մագիստրոսի աստիճան։ Մասնագիտական գործունեությունն սկսել է աուդիտորական ընկերությունում։
Ավելի ուշ մասնակցել է ընտանեկան բիզնեսին. զբաղվել է Peugeot ավտոմեքենաների վաճառքով պապի հիմնած Tristar SA ընկերությունում։ Միաժամանակ 1995 թվականին ընտրվել է Քուլոմյեի քաղաքային խորհրդի անդամ (Սեն և Մարինա դեպարտամենտ)՝ Քի Դրյուի ցուցակով։ 2001 թվականին դարձել է փոխքաղաքապետ, 2007 թվականին ժողովրդական շարժման միության աջակցությամբ ընտրվել է Ֆրանսիայի Ազգային ժողով Սենի և Մարնի դեպարտամենտի 5-րդ օկրուգից (հայտնի է դարձել համացանցում հեղինակային իրավունքները պաշտպանող HADOPI օրենքի անցկացման գործում ակտիվ մասնակցության շնորհիվ)։ 2008 թվականին ընտրվել է Քուլոմյեի քաղաքապետ։
2012 թվականին մասնակցել է Նիկոլա Սարկոզիի նախագահական քարոզարշավին, 2013 թվականին դարձել է Ազգային անվտանգության խորհրդի գլխավոր քարտուղարի տեղակալ, ինչպես նաև ընտրվել Կուլոմյե շրջանի համայնքների համայնքի նախագահ։
2017 թվականին «Հանրապետականներ» կուսակցության աջակցությամբ վերընտրվել է Ազգային ժողովում, սակայն դեմ է արտահայտվել նախագահ Մակրոնին և վարչապետ Ֆիլիպին և իր համախոհների հետ միասին 2017 թվականի հոկտեմբերի 31-ին հեռացվել կուսակցությունից։
2018 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Ֆիլիպի երկրորդ կառավարությունում մշակույթի նախարարի պաշտոն է ստացել։
2019 թվականի հուլիսի 16-ին Ազգային ժողովը հավանություն է տվել ապրիլյան հրդեհից տուժած Փարիզի Աստվածամոր տաճարի վերականգնման և կոնսերվացման մասին օրենքին։ Պատասխանելով հինգ տարվա աշխատանքների սահմանված ժամկետի վերաբերյալ քննադատությանը՝ Ռիստերը հայտարարել է. «չպետք է շփոթել արագությունը և շտապողականությունը»։
2020 թվականի մարտի 9-ին Ռիստերի մոտ կորոնավիրուսային վարակ է հայտնաբերվել, ինչն առաջին դեպքն է դարձել Ֆրանսիայի կառավարության նախարարների շրջանում, և հաջորդ 14 օրը նա անցկացրել է կարանտինում։


== Անձնական կյանք ==
2011 թվականի դեկտեմբերին Ռիստերը աջ քաղաքական գործիչների շրջանում առաջիններից մեկն էր, ով հրապարակավ հայտարարել է իր նույնասեռականության մասին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Franck Riester» (ֆրանսերեն)։ Վերցված է 2018-10-17
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի (այլ կիրառումներ)

Սուրբ Սարգիս անվանումով կան հետևյալ եկեղեցիները՝

Սուրբ Սարգիս եկեղեցի (1274 թ․), հայկական առաքելական եկեղեցի Արցախի Հանրապետության Շահումյանի շրջանի Ծար գյուղում,
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի (1279 թ․), հայկական առաքելական եկեղեցի Արցախի Հանրապետության Շահումյանի շրջանի Ծար գյուղում,
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, քաղաք Աշտարակ (Հայաստան)
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, գյուղ Արգավանդ (Հայաստան)
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, գյուղ Բջնի (Հայաստան)
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, քաղաք Գանձակ (Ադրբեջան)
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, գյուղ Դովեղ (Հայաստան)
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, քաղաք Թավրիզ (Իրան)
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, քաղաք Թբիլիսի (Վրաստան)
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, քաղաք Թեհրան (Իրան)
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, քաղաք Երևան (կենտրոն թաղամաս)
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, քաղաք Բերդ (Հայաստան)
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, քաղաք Երևան (Նոր Նորք թաղամաս)
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, քաղաք Լոնդոն (Միացյալ Թագավորություն)
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, գյուղ Խորսանա (Թուրքիա)
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, քաղաք Ծովինար (Հայաստան)
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, քաղաք Կրասնոյարսկ (Ռուսաստան)
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, քաղաք Կուբանի Սլավյանսկ (Ռուսաստան)
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, քաղաք Նոյեմբերյան (Հայաստան)
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, գյուղ Շավարշավան (Հայաստան)
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, քաղաք Սպահան (Իրան)
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, քաղաք Սոչի (Ռուսաստան)
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, գյուղ Ուշի (Հայաստան)
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, գյուղ Էրքեջ (Արցախ )
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, գյուղ Նարդևան, Վրաստան
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, գյուղ Նինոծմինդա, Վրաստան


== Տես նաև ==
Սուրբ Սարգիս (այլ կիրառումներ)
Լուն Վոժ (Վանդայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լուն Վոժ (այլ կիրառումներ)Լուն Վոժ (ռուս.՝ Лун-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Նենեցյան ինքնավար օկրուգով, Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վանդա գետի ձախ ափին 35 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 26 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300212103000082257
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103008225
Ավազանի կոդը — 03.05.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Գեորգիոս Պապանդրեու

Գեորգիոս Պապանդրեու (Γεώργιος Παπανδρέου) (փետրվարի 13, 1888(1888-02-13)[…], Կալենցի, Erymanthos Municipality, Ախեյա, Արևմտյան Հունաստան, Decentralized Administration of Peloponnese, Western Greece and the Ionian, Հունաստան - նոյեմբերի 1, 1968(1968-11-01)[…], Աթենք, Հունաստան), հույն քաղաքական գործիչ։ Կրթությամբ իրավաբան։ 1915 թվականին Լեսբոս կղզու նոմարքոսն էր, 1917-1920 թվական թթ.՝ Քիոս կղզու գլխավոր նահանգապետը։ 1923-1933 թթ. մտել է կառավարության կազմի մեջ։ Մետաքսասի ֆաշիստական դիկտատուրայի հաստատումից (1936 թ. օգոստոսի 4) հետո ձերբակալվել է։ 1944 թ. դարձել է Կահիրեում գտնվող հունական վտարանդի կառավարության պրեմիեր մինիստր։ 1944 թ. Լիբանանում կնքված համաձայնագրից (Հունաստանի քաղաքական տարբեր ուժերի միջև) հետո գլխավորել է «ազգային միասնության» կառավարությունը, որը 1945 թ. զինաթափել և արձակել է հունական ազգային-ազատագրական բանակը (ԷԼԱՍ)։ 1946-1951 թթ. զբաղեցրել է նախարարական մի շարք պաշտոններ, 1954-1957 թթ. լիբերալ կուսակցության առաջնորդն էր։ Հիմնել (1961) և գլխավորել է բուրժուական կուսակցությունների դաշինքը (Կենտրոնի միություն)։ 1963 թ. նոյեմբեր-դեկտեմբերին և 1965 թ. փետրվար-հուլիսին վարչապետ։ 1965 թ. հուլիսին արքունիքի ճնշմամբ հրաժարական է տվել։
Նրա որդին՝ Անդրեաս Պապանդրեուն և թոռը՝ Գեորգիոս Պապանդրեու կրտսերը ևս զբաղեցրել են Հունաստանի վարչապետի պաշտոնը։


== Ծանոթագրություններ ==
Շառլ Լասկա

Կարլոս Իպոլիտո Սարալեգի Լեսկա, Շառլ Լասկա (իսպ.՝ Carlos Hipolito Saralegui Lesca; փետրվարի 19, 1887(1887-02-19), Բուենոս Այրես, Արգենտինա - 1948, Բուենոս Այրես, Արգենտինա), ֆրանկո- արգենտինացի աջ արմատական լրագրող և հրատարակիչ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբին սովորել է Ֆրանսիայում։ Ֆրանսիայի կապիտուլյացիայից հետո, սկսել է համագործակցել Վիշի վարչակարգի հետ։ Գրել է հոդվածներ կոլլաբորացիոնիստական Je suis partout թերթում, որի գլխավոր խմբագիրը այդ ժամանակ եղել է Ռոբեր Բրազիյակը։


== Կենսագրություն ==
Կարլոս Իպոլիտո Սարալեգի Լեսկան ծնվել է Բուենոս Այրեսում՝ բասկերի ընտանիքում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբին՝ որպես կամավոր, ծառայության է անցել Ֆրանսիայի զինված ուժերում։ Այնտեղ Լեսկան ծանոթացել է միապետական «Ֆրանսիական գործողություն» շարժման առաջնորդ Շարլ Մորրասի հետ։ Անդամակցելով շարժմանը՝ որոշ ժամանակ եղել է «Je suis partout» թերթի խմբագիր։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ աջակցել է գեներալ Անրի Ֆիլիպ Պետենին, ակտիվորեն համագործակցել է նացիստների հետ, եղել է «Ընդդեմ բոլշևիզմի ֆրանսիացի կամավորների լեգիոնի» անդամ։ Չնայած Մորրասի ընդդիմությանը, Լեսկան հրատարակել է «Je suis partout» թերթը՝ օկուպացիայի նացիստական զոնայում։ 1941 թվականին հրատարակել է հակասեմական «Quand Israël se venge» գիրքը։
Փարիզի ազատագրումից հետո փախել է Գերմանիա, ավելի ուշ տեղափոխվել է Ֆրանկիստական Իսպանիա։ 1946 թվականին Ուրուգվայով անցել է Արգենտինա։ Եղել է ֆաշիստ առաջին հանցագործներից մեկը, ով փախել է Հարավային Ամերիկա՝ ֆրանսիացի կարդինալ Էժեն Տիսսերանի և արգենտինացի կարդինալ Անտոնիո Կաջիանոյի օգնությամբ։ Արգենտինայում Լեսկան կազմակերպել է նացիստական խմբակներ, օգնել է նացիստ հանցագործներին խուսափել արդարադատությունից։ Այսպես, հենց Շառլ Լասկան օգնել է Պիեր Դայեյին՝ գտնելու ապաստան Արգենտինայում։
Լեսկան 1947 թվականի մայիսին Ֆրանսիայի բարձրագույն դատարանի կողմից դատապարտվել է մահապատժի, սակայն այդպես էլ չի հանձնվել ֆրանսիական իշխանություններին։ Մահացել է Արգենտինայում 1948 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Phayer, Michael. 2008. Pius XII, The Holocaust, and the Cold War. Indianapolis: Indiana University Press. ISBN 978-0-253-34930-9.


== Արտաքին հղումներ ==
Charles Lescat — extradiciones Archived 2020-10-02 at the Wayback Machine. (իսպ.)
Կապոդրիզե

Կապոդրիզե (իտալերեն՝ Capodrise ), կոմունա Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 8135 մարդ։ Բնակչության խտություն կազմում է 2503 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 3 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81020, հեռախոսային կոդ՝ 0823։
Բելոլուցկ

Բելոլուցկ (ուկրաիներեն՝ Білолуцьк), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Լուգանսկի մարզի Նովոպսկովի շրջանում։
2005 թվականի տվյալներով Բելոլուցկ քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 4 356 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 17,23 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 245,85 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (ուկր.)
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)