armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Աշոտ Վահրամյան

Աշոտ Տիգրանի Վահրամյան (մարտի 23, 1908(1908-03-23), Կաղզվան, Կարսի մարզ, Կովկասյան երկրամաս, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 8, 1973(1973-10-08), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային քիմիկոս։ ՌԽՖՍՀ գիտության և տեխնիկայի վաստակավոր գործիչ (1969), տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1944), պրոֆեսոր։ Մետաղների էլեկտրանստեցման մասին գիտության հիմնադիրներից։ ԽՄԿԿ անդամ 1944 թվականից։


== Կենսագրություն ==
1931 թվականին ավարտել է Երևանի համալսարանի բնագիտության ֆակուլտետը։ Միաժամանակ (1929-1931) աշխատել է ֆիզիկայի, քիմիայի լաբորատորիայում, այնուհետև (1932 թվականից)՝ Լենինգրադի կոլոիդների և էլեկտրաքիմիայի ինստիտուտում (1934 թվականից ԽՍՀՄ ԳԱ ֆիզիկական քիմիայի ինստիտուտ, Մոսկվա)։ 1949 թվականին Վահրամյանի նախաձեռնությամբ ստեղծվել է նույն ինստիտուտի մետաղների էլեկտրանստեցման լաբորատորիա, որը ղեկավարել է մինչև կյանքի վերջը։ Վահրամյանի գիտական աշխատանքները վերաբերում են մետաղների էլեկտրանստեցման կինետիկայի մեխանիզմի հետազոտմանը, որով էլեկտրանստեցման փորձառական եղանակները դրվեցին գիտական հիմքերի վրա, ստեղծվեցին մետաղների և համաձուլվածքների ստացման գիտականորեն հիմնավորված էլեկտրաքիմիական եղանակներ, պարզաբանվեցին էլեկտրանստեցման երևույթի առանձնահատկությունները։ Հետազոտելով արծաթի էլեկտրաքիմիական բյուրեղացումը Վահրամյանը որոշեց կաթոդի մակերևույթի վիճակի և լուծույթում գտնվող նյութերի (մակերևութային ակտիվ նյութեր, թթվածին և այլն) դերը։ Նա հայտնաբերել է մակերևույթի պասսիվացման և իոնի վերականգնման արագությունների փոխադարձ կապը, որը թույլ է տալիս կատարել մետաղի էլեկտրանստեցման անհրաժեշտ պայմանների ընտրություն։ Կարևոր գործնական նշանակություն ունեն մետաղական ծածկույթների մեխանիկական հատկությունների և կպչունակության վերաբերյալ հետազոտությունները։ Վահրամյանը մշակել է ջրային լուծույթներից մետաղների նստեցման բարձր ջերմաստիճանային եղանակ, որի շնորհիվ լուծելի է դառնում երկաթի ենթախմբի մետաղների էլեկտրանստեցման բարդ պրոբլեմը։ Վահրամյանը տվել է էլեկտրանստեցման ընթացքում մետաղում ջրածնի կուտակման, նստեցվող շերտի շաղկապման ամրության և ներքին լարումների քանակական բնութագրերը, նշել արտադրական օպտիմալացման ուղիները։ ԽՍՀՄ պետական մրցանակ (1950)։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==
Անիշ Գիրի

Անիշ Կումար Գիրի (ծնվ.` 28 հունիսի, 1994, Սանկտ Պետերբուրգ), հոլանդացի շախմատիստ, գրոսմայստեր (2009), Նիդեռլանդների չեմպիոն (2009, 2011)։
Անիշի հայրը՝ Սանջայը, նեպալցի է, ազգությումբ` հնդիկ, մայրը՝ Օլգան՝ ռուս։ Ընտանիքն ապրել է Սանկտ Պետերբուրգում, Ճապոնիայում, իսկ հետո Նիդեռլադներում (Դելֆտ)։ Անիշը եղել է Սանկտ Պետերբուրգի Կալինինսկի շրջանի երիտասարդական մարզադպրոցի սան։ Գրոսմայստերական նորմերը լրացրել է 14 տարեկանում՝ դառնալով իր ժամանակի աշխարհի ամենաերիտասարդ գրոսմայստերը։
2011 թ. հունվարի 17-ին Վեյկ ան Զեյի մրցաշարի երրորդ տուրում պարտության է մատնել ամենաբարձր շախմատային գործակից ունեցող նորվեգացի շախմատիստ Մագնուս Կառլսենին` ստիպելով նրան հանձնվել 22-րդ քայլում։


== Մարզական արդյունքներ ==


== Վարկանիշի փոփոխության գծապատկեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Հարցազրույց Անիշ Գիրիի հետ
Վահան Հովհաննիսյան (գրող)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վահան Հովհաննիսյան (այլ կիրառումներ)Վահան Պողոսի Հովհաննիսյան (սեպտեմբերի 1, 1894(1894-09-01), Նորշեն, Ախալքալաքի գավառ, Թիֆլիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 10, 1977(1977-11-10), Սուրբ Ղազար կղզի, Վենետիկ, Իտալիա), հայ գրող, մանկավարժ, հոգևոր գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Նախնական կրթությունն ստացել է ծննդավայրում։ 1908-1913 թվականներին սովորել է Վենետիկի Մխիթարյանների մոտ, 1913 թվականին դարձել միաբանության անդամ։ 1922 թվականին ավարտել է Հռոմի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետը։ 1924-1926 թվականներին դասավանդել է Մուրատ-Ռափայելյան վարժարանում, հետագայում եղել է նույն վարժարանի տնօրենը (1930-1931 թթ.), ավելի ուշ՝ տեսուչ (1957-1960 թթ.), 1929-1930 թվականներին խմբագրել է «Բազմավեպ» ամսագիրը։ 1931-1937 թվականներին եղել է ուսուցիչ Փարիզի Սամուել-Մուրադյան վարժարանում։ 1937-1941 թվականներին ղեկավարել է Ադիս Աբեբայի (Եթովպիա) Գևորգյան հայկական վարժարանի աշխատանքները։
Իտալիա-եթովպական պատերազմի ժամանակ անգլիացիների կողմից գերվել է Քենիայում (1941-1947 թթ.)։ 1947 թվականին Վենետիկում հիմնադրել է «Մխիթարյան ընտանիք» ամսագիրը, խմբագրել ընդհատումներով։ 1948-1956 թվականներին եղել է Հալեպի Մխիթարյան վարժարանի տնօրենը։ Բազմիցս այցելել է Խորհրդային Հայաստան։ Հրատարակել է «Հայրենի կրակարան» (1930), «Սրտերու երգը. Վանքի ծաղիկներ» (1939), «Մարեմական» (1954), «Հայրենի հող» (1962), «Մաշտոցական» (1963), «Հոգիներու հանգրվան» (1970) և այլ բանաստեղծական ժողովածուներ։ Գրել է նաև վեպեր («Անիեն քար մը բեր», 1971, «Արգինայի զանգակները», 1971, «Լեռներու երգը», 1971 և այլն)։ Սփյուռքահայ դպրոցների համար կազմել է «Պատմություն հայոց» բազմահատոր դասագիրքը։ Հեղինակել է «Տավրոսի առյուծը» (1960), «Դեպի Ավարայր» (1962), «Շուշան Վարդենի» դրամատիկական գործերը։ Նրա բանաստեղծությունների մի ստվար հատոր տպագրվել է իտալերեն։ 1965 թվականին նա ընտրվել է Վենետիկի ակադեմիայի իսկական անդամ։
Սուրբ Մեսրոպ եկեղեցի (Մաշհադ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Մեսրոպ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Մեսրոպ, հայ առաքելական եկեղեցի Իրանի Մաշհադ քաղաքում։ Պատկանում է Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոսության Թեհրանի թեմին։ Գտնվում է Խորասանի փողոցում՝ իմամ Խոմեյնի մետրոկայարանից 300 մետր հեռավորության վրա։


== Պատմություն ==
Իրանի պատմական երկրամաս Խորասանը, սահմանակից լինելով Միջին Ասիայի, Հնդկաստանի ու Աֆղանստանի հետ, հին ժամանակներից եղել է Մետաքսի ճանապարհին։ Այստեղ բնակվելու են տեղափոխվել հարևան և հեռավոր երկրներից բազմաթիվ արհեստավորներ ու առևտրականներ։ Ուշ միջնադարում Խորասանի կենտրոնական Մաշհադ քաղաքն են եկել նաև հայեր՝ Երևանի, Նախիջևանի, Ղարաբաղի խանություններից, ավելի ուշ նաև՝ Սպահանից ու Ատրպատականից։ Նոր ժամանակներում գործարար հայերը հիմնադրել են բամբակի մաքրման, մանածագործության, ալկոհոլի, պահածոյի արտադրամասեր։ Մաշհադում 1913 թվականին հիմնվում է Թեհրանի Հայկազյան դպրոցի մասնաճյուղը, որը փակվում է 1936 թվականին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին կրոնական ու ազգային փոքրամասնությունների հանդեպ վերաբերմունքը փոխվում է։ Հայերին թույլ է տրվում կառուցել առաջին եկեղեցին։ 1939 թվականին ներկայացվում է եկեղեցու հատակագիծը։
Մաշհադ քաղաքի միակ հայկական եկեղեցին կառուցվել է 1941 թվականին, և ծառայում էր տեղի հայկական համայնքին։ 1944 թվականին բացվում է նաև հայկական գերեզմանատունը։ Մաշհադում ու նրա շրջակայքում այդ ժամանակ ապրող մոտ 160 հայ ընտանիքները միավորվում են ինչպես եկեղեցու, այնպես էլ տեղի վեցդասյա դպրոցի շուրջ։ Քսան տարի անց հայերի թվաքանակն անցնում է 500-ը։ 2005 թվականին, երբ տեղի հայ բնակչությունը զանգվածաբար արտագաղթել էր Մաշհադից, եկեղեցին Մշակութային ժառանգության վարչության կողմից գրանցվել է որպես ազգային կոթող։ Այդ ցանկում է հայտնվել նաև հայկական գերեզմանատունը։ Հայ համայնքի բացակայության պատճառով եկեղեցին դադարել է գործել։


== Ճարտարապետություն ==
Եկեղեցին կառուցվել է ճարտարապետ Ս. Գաբրիելյանի նախագծով` ներսի երկարութիւնը` 15 մետր, լայնքը` 9 մետր, բարձրութիւնը` 7 մետր չափսերով։ Կառույցն աղյուսաշեն է, գմբեթի թմբուկն ունի ութ պատուհան։ Սուրբ Մեսրոպն ունի սպիտակ քարից պատրաստված գմբեթ, որի վրա կանգնեցված է եկեղեցու խաչը։ 1957 թվականին կառուցվում է եկեղեցու զանգակատունը, 1961 թվականին՝ ութ սենյակներից բաղկացած երկհարկանի «Արիան» դպրոցը և գրադարանը։
2017 թվականին Իրանի կառավարությունը 120 միլիոն թուման է տրամադրել եկեղեցու վերանորոգման համար։ Թեև 1960 թվականից եկեղեցին օծվել էր որպես «սուրբ Աստվածածին», սակայն ժողովրդի շրջանում հայտնի էր նախկին անունով։ 2018 թվականին եկեղեցին բացվում է։


== Տես նաև ==
Սուրբ Մեսրոպ եկեղեցի, Արաք
Սուրբ Մեսրոպ եկեղեցի, Ահվազ
Սուրբ Մեսրոպ եկեղեցի, Ռաշթ


== Ծանոթագրություններ ==
Թայվանի ամենաբարձր շենքերի ցանկ


== Շենքերի ցանկը ==
Այս ցուցակում բերված են Թայվանի երկնաքերերը, 160 մետր բարձրությունից սկսած։ Այս աղյուսակը ներառում է ճարտարապետական տարրեր, բայց ոչ ռադիո աշտարակներ և ալեհավաքներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
https://www.emporis.com/country/100192/taiwan
http://skyscraperpage.com/diagrams/?countryID=4
http://www.skyscrapercenter.com/
Օզերկովկա

Օզերկովկա (ռուս.՝ Озерковка, բաշկիրերեն՝ Озерковка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 14 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ավետարան (4852)

Ավետարան (4852), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4852  թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է  1592 թվականին Հովհաննես կաթողիկոսի գրիչի կողմից Սրհու վանքում։ Ստացողը եղել է Սարգիս տանուտերն։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 29x20 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 226 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգով։ Ունի տերունական 13, ավետարանիչ 3, խորան 10, կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ զարդահյուս մետաքս, դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 222բ, ստացողի՝ 225բ, հետագայի՝ 225ա (17-րդ դար)։


== Ծանոթագրություններ ==
(8791) 1978 VG11

(8791) 1978 VG11, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի նոյեմբերի 7-ին Էլեանորա Հելինի և Շելտ Բասի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,647423 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0722 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2226 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1573,38 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,228807 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,76° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8791) 1978 VG11 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Տոկարևկա (այլ կիրառումներ)

Տոկարևկա, կարող է վերաբերել՝

Տոկարևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դերգաչևի շրջանում
Տոկարևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դվուրեչենսկի շրջանում
Տոկարևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կրիվոե Օզերոյի շրջանում
Տոկարևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Ժմերինկայի շրջանում
Օշին Բ Հեթումյան (Լամբրոնի իշխան)

Օշին Բ Հեթումյան (նաև՝ Օշին Բ Սեբաստոս, - 1169), հայ իշխան, Լամբրոն բերդի տեր, Լամբրոնի իշխան (1143-1169), Հեթում Ա Հեթումյանի որդին, Պապեռոնի իշխան Սմբատ Հեթումյանի եղբայրը, Շահան Պահլավունու դստեր՝ Շահանդուխտ Պահլավունու ամուսինը, Հեթում Բ-ի և Ներսես Լամբրոնացու հայրը, Հեթումյանների իշխանական տոհմից։


== Կենսագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (62401-62500)

Աստերոիդների ցանկ (62301-62400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (62501-62600)
 Աստերոիդների ցանկ (62301-62400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (62501-62600)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (60001)-(65000)»։ www.minorplanetcenter.net
Անատոլիևկա (գյուղ, Բերեզանկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱնատոլիևկաԱնատոլիևկա (ուկրաիներեն՝ Анатолівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզանկայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Մալայա Կոբլևկա։ Հիմնադրվել է 1792 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Անատոլիևկա գյուղում բնակվում էր 872 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,2 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռոգովո-1

Ռոգովո-1 (ռուս.՝ Рогово-1), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 96 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռեգենշթաուֆ

Ռեգենշթաուֆ (գերմ.՝ Regenstauf), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Պֆալցի վարչական կենտրոնին։ Մտնում է Ռեգենսբուրգ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 15 124 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010 թվական)։ Զբաղեցնում է 100,00 կմ² մակերես տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 3 75 190։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Վեսոբրուն

Վեսոբրուն (գերմ.՝ Wessobrunn), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա շրջանին։ Մտնում է Վայլհայմ Շոնգաուի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2121 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 51,11 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 90 158։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Անտառային գերեզմանատուն (Տալլին)

Անտառային գերեզմանատուն (էստ․՝ Metsakalmistu — Մետսակալմիստու), գերեզմանատուն Տալլին քաղաքում, որտեղ թաղված են էստոնացի հայտնի գրողներ, նկարիչներ, քանդակագործներ, ճարտարապետներ և քաղաքական գործիչներ։ Տեղակայված է Կլոոստրիմետսայում (Kloostrimetsa tee, 36)։ Ընդհանուր մակերեսը կազմում է 48,3 հա։


== Պատմություն ==
Անտառային գերեզմանատունը հիմնադրվել է քաղաքային իշխանությունների որոշմամբ 1933 թվականին Կլոոստրիմեստայում, և այնտեղ առաջինը թաղվել է Էդուարդ Վիլդեն։ Պաշտոնական բացումը տեղի է ունեցել 1939 թվականին։ Նույն թվականին այնտեղ թաղվել է 15 մարդ։
Սկզբում գերեզմանատան ընդհանուր մակերեսը կազմել է 24,2 հա, սակայն հետագայում այն ընդլայնվել է և ներկայում կազմում է 48,3 հա։
Մետսակալմիստուն բնական տեսքով գերեզմանատուն է, և նրա ձևավորման պահանջներն արգելում են հուշաքարերի ու ցանկապատերի տեղադրումը։ Գերեզմանների վրա հուշարձանների տեղադրումը չի երաշխավորվում, բայց դրանք կան քիչ քանակով։ Սկզբում թույլատրվել է տեղադրել 80x60 սմ չափերով շիրմաքար, բայց հետագայում քարի երկարության առավելագույն չափը դարձվել է 1,5 մ։
1936 թվականին գերեզմանատանը կառուցվել է մատուռ ճարտարապետ Հերբերտ Յոհանսոնի նախագծով։ Հրդեհից հետո այն վերականգնվել է 1996 թվականին քաղաքային իշխանությունների աջակցությամբ։
2006 թվականին գերեզմանատանը հայտնվել է կոլումբարիում։


== Թաղումներ ==

Անտառային գերեզմանատանն առաջինը թաղվել է գրող և դրամատուրգ Էդուարդ Վիլդեն 1933 թվականին։
Անտառային գերեզմանատանը տարածքներ են հատկացվել Էստոնիայի Թատերական և Մարզական ազգային միություններին, կոմպոզիտորների, գրողերի, նկարիչների, լրագրողների, բժիշկների, ճարտարապետների միություններին, Memento միությանը, Ազատագրական և Ֆիննական պատերազմների վետերաններին, գիտնականներին և այլն։
Անտառային գերեզմանատանը թաղված են.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անտառային գերեզմանատան պլանը
Поисковик по кладбищам(էստոներեն)(անգլ.)(ռուս.)
Սապոնե

Սապոնե (ֆր.՝ Saponay), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Ֆեր ան Տարդենուա կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Շատո Տիերին։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02699:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 258 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 177 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 133-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 44-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 75,1 %, 1999 թվականին եղել է 67,6 %)։ 133 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 111-ը (64 տղամարդ և 47 կին), գործազուրկ էին 22 մարդ (8 տղամարդ և 14 կին)։ 44 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 16-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 16-ը՝ թոշակառուներ, 12-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Սապոնե (ֆր.)
Ալեքսեյ Դուրիլինի եկամտաբեր տուն

Ալեքսեյ Դուրիլինի եկամտաբեր տուն (ռուս.՝ Доходный дом Алексея Дурилина), շենք Մոսկվայում։ Հասցեն` Բոլշայա Օրդինկա փողոց, տուն 13/9, շինություն 1։


== Պատմություն ==
1906 թվականին հարուստ վաճառական Ալեքսեյ Ալեքսեևիչ Դուրիլինը ձեռք է բերել Ռժևսկու դաստակերտի մեծ սեփականության հյուսիսարևմտյան մասը։ Բոլշայա Օրդինկա փողոցի և Չեռնիգովսկի նրբանցքի անկյունում գտնվող հողակտորը հատկացվել է եկամտաբեր տան շինարարության համար։ Ավելի վաղ այստեղ գտնվել է դարպաս ունեցող ցանկապատով շրջափակված փայտի պահեստը։ Դուրիլինը վաստակում էր կաշեգործությամբ, եղել է ժառանգական պատվավոր քաղաքացի, Մոսկվայի քաղաքային դումայի իրավասու, մոսկովյան վաճառական դասի պատվիրակ և Մոնետչիկիի Հարության եկեղեցու երեցփոխ։ Ալեքսեյ Ալեքսեևիչի սեփական տունը գտնվում էր ժամանակակից Վալովայա փողոցի թիվ 8-18 շենքի տեղում։
Քառահարկ եկամտաբեր տան շինարարության նախագիծը մշակել է ճարտարապետ Վլադիմիր Վլադիմիրովիչ Շերվուդը։ Որպես շենքի ձևավորում ծառայել են շքամուտքերի վերևում տերևների տեսքով արված մեծ նախշերով նրբագեղ ծեփվածքերը, որոնք համալրված էին մեկական կամ երեքական գունավող հախճաղյուսների երկար շարքով։
1917 թվականի հեղափոխությունից հետո տանն ավելացվել է երկու հարկ, որոնք մեծապես խախտել են սկզբնական ճարտարապետական հորինվածքը։ Սկզբնապես տունն ունեցել է բավականաչափ դուրս ցցված քիվ, որն ընդհատվում էր անկյունում և շքամուտքերի վերևում, որտեղ գտնվել են ձևավոր ատտիկոսներ։ Բարդ եզրագծին փոխարինել է վերնակառույցի հարթ քիվը։
Շինարարության հետևանքով նախկին գլխավոր դաստակերտային տունը, որտեղ XX դարի սկզբին գործել է Կոսիցինի վարժարանը, հայտնվել է խոր բակում և դադարել է Բոլշայա Օրդինկայից երևալուց։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Գյոգչայ (այլ կիրառումներ)

Գյոգչայ, կարող է վերաբերել՝

Գյոգչայ - գետ Սևանա լճի ավազանում, նրա մեջ է թափվում հարավային կողմից։ Հավանաբար Արգիճի գետն է կամ նրա ճյուղերից մեկը, որ սխալմամբ նույնացվել է Գավառագետին անվանվել Գյոգչայ օտար անվամբ
Գյոգչայ - գետ Հայաստանում, Սևանա լճի ավազանում։ Լճի անունով երբեմն այսպես է կոչվել Գավառագետը կամ նրա ձախ օժանդակը
Բոլշիե Բորնիցի

Բոլշիե Բորնիցի (ռուս.՝ Большие Борницы), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 20 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Էդուարդ Իսաբեկյան ցուցասրահ

Էդուարդ Իսաբեկյան ցուցասրահ, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ, ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ Էդուարդ Իսաբեկյանի կյանքին ու գործունեությանը նվիրված ցուցասրահ Երևանում։


== Պատմություն ==
Ցուցասրահի հիմքը դրվել է 2004 թվականին, բացումը կատարվել է 2013 թվականին։ Էդուարդ Իսաբեկյանի որդին՝ Արամ Իսաբեկյանը, Երևան քաղաքին է նվիրաբերել Էդուարդ Իսաբեկյանի մշտական ցուցադրությանը ներկայացված գունանկարչական հայտնի կտավներից 28-ը։ Բացման օրվանից ցուցասրահի գործունեությունը ղեկավարում է Իրինա Իսաբեկյանը։


== Ցուցադրություններ ==
Էդուարդ Իսաբեկյանի ստեղծագործությունները ցուցադրվում են ցուցասրահի երկու հարկերում։ Վերնահարկի շրջանաձև սրահում Իսաբեկյանի էպիկական շնչով մեծածավալ կտավներն են. նկարչի հայացքը պատմության էջերից այսօրվան է փոխանցում ուժի, առնականության, հպարտության ու հաղթանակի անցյալի ոգին։


== Ցուցահանդեսներ ==
Էդուարդ Իսաբեկյան ցուցասրահն ակտիվ մասնակցում է Երևանի մշակութային կյանքին։ Ցուցասրահի վարիչի՝ Իրինա Իսաբեկյանի նախաձեռնությամբ ցուցասրահում կազմակերպվում են միջոցառումներ, դասախոսություններ, հանդիպումներ, որոնք միտված են բացահայտելու Էդուարդ Իսաբեկյանին որպես նկարիչ, մանկավարժ, գրող, սրտացավ քաղաքացի և առաջնահերթ՝ հայրենասեր որդի։


== Միջոցառումներ ==
20.11.2014 թվական - «Էդուարդ Իսաբեկյանի ժամանակը», դասախոսություն՝ Մարտին Միքայելյան
16.05.2015 թվական - «Էդուարդ Իսաբեկյանը և իր աշակերտները» ցուցահանդես
12.06.2015 թվական - Ուսանողական հուշեր... քննարկում
13.10.2015 թվական - Դարձյալ Իսաբեկյան.նոր էքսպոզիցիա
03.11.2015 թվական - «Էդուարդ Իսաբեկյանը և իր ուսանողները» 2-րդ ցուցահանդես
14.03.2016 թվական - Կտավները վերադարձան. քննարկում
21.05.2016 թվական - «Էդուարդ Իսաբեկյանը և իր ուսանողները» 3-րդ ցուցահանդես
08.11.2016 թվական - «Էդուարդ Իսաբեկյանը և իր ուսանողները» 4-րդ ցուցահանդես
03.03.2017 թվական - «Գարնանային պատկերահանդես` նվիրված կանանց»          
20.05.2017 թվական - «Էդուարդ Իսաբեկյանը և իր ուսանողները» 5-րդ ցուցահանդես
07.07.2017 թվական - «Սերունդների երկխոսություն» Տաթև Մնացականյան                  
07.03.2019 թվական - «20-րդ դարի թիֆլիսահայ ավագ սերնդի կին արվեստագետները»  (Հասմիկ Բադալյան, Գայանե Պողոսյան)                                         
16.03.2019 թվական - Խմբագրաթոն «Կինն արվեստում»                                                      


== Հասցե ==
Ցուցասրահը գտնվում է Երևանի Մաշտոցի պողոտայի 7ա հասցեում։


== Պատկերասրահ ==
Միջոցառումներ

		
		
		
Կտավներ

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Էդուարդ Իսաբեկյան ցուցասրահի միջոցառումները
WIKIMANIA STOCKHOLM
СОРОК И БОЛЕЕ ГРАЦИЙ ЭДУАРДА ИСАБЕКЯНА
«Սերունդների երկխոսություն» խորագրով ցուցահանդես՝ Երևանում
«Էդուարդ Իսաբեկյանը և իր ուսանողները» ցուցահանդեսը՝ վարպետի ծննդյան օրը
Էդուարդ Իսաբեկյան ցուցասրահ
Գարնան առաջին շունչը՝ Իսաբեկյան ցուցասրահում
Մազիեռ լա Գրանդ Պարուաս

Մազիեռ լա Գրանդ Պարուաս (ֆր.՝ Maizières-la-Grande-Paroisse), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1402 մարդ, բնակչության խտությունը` 68.52 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 20.46 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 115 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 65 կմ հարավ-արևմուտք, Տրուա քաղաքից` 32 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 900 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 650-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 250։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,2 %։ 650 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 572 անձ (310 տղամարդ և 262 կին)։ Գործազուրկ են եղել 78 անձ (30 տղամարդ և 48 կին)։ 250 անաշխատունակներից 59-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 135-ը` թոշակառուներ, իսկ 56-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կաբրերա կղզեխմբի ազգային պարկ

Կաբրերա կղզեխմբի ազգային պարկ (կատ.՝ Parc Nacional Maritimoterrestre de l'Arxipèlag de Cabrera, իսպ.՝ Parque Nacional Marítimo-Terrestre del Archipiélago de Cabrera), ազգային պարկ Իսպանիայի Բալեարյան կղզիներում (կատ.՝ Illes Balears,իսպ.՝ Islas Baleares), Կաբրերա կղզեխմբում ։ Բալեարյան կղզիները համարվում են ինքնավար համայնք և իսպանական պետության մի մասն են։ Պարկը զբաղեցնում է 100 քառակուսի կիլոմետր, որից 87 քառակուսի կիլոմետր տարածքը ջուր է։ Կղզին չունի բնակչություն, բայց այնտեղ կարող են գտնվել պարկի անձնակազմի 100 անդամ և այլ մարդիկ։
Աշիպելագն ունի մեծ բնական արժեք։ Հեռու լինելու պատճառով, ողջ պատմության ընթացքում մնացել է անփոփոխ։ Կաբրերայի ծովափը համարվում է իսպանական ափի և իհարկե, Միջերկրական ծովի ամենալավ արգելոցներից մեկը։ Կղզում ապրում են շատ ճայեր և այլ էնդեմիկ տեսակներ։ Շնորհիվ բարենպաստ պայմանների՝ կղզում բուսական և կենդական աշխարհը բնակեցված է շատ թռչուններով, դրա համար պարկը հայտարարված է որպես հատուկ անվտանգության գոտի։
Վարչական առումով կղզին պատկանում է Պալմա դե Մալյորկա մունիցիպալիտետին, չնայած հեռու է նրանից։


== Պատմություն ==

1973-1986 թվականներին կղզու պաշարումը արգելք հանդիսացավ աշիպելագի պաշտպանությունը ստեղծելու համար։ 1988 թվականին Բալեարյան կղզիների խորհրդարանը միաձայն ընդունել է բանաձև՝ «Կաբրերա կղզեխմբի ազգային պարկի ստեղծման համար», որն ուղարկվել է Իսպանիայի խորհրդարան, և 1991 թվականի ապրիլի 29-ին այդ ծրագրին տվել է օրենքի ուժ։ Պարկը, ինչպես և օրենքը վերհսկվում են «Կաբրերա կղզեխմբում ծովային ազգային պարկի օգտագործման գլխավոր նախագիծ և կառավարում» նախագծով, որը հաստատվել է 2006 թվականին հուլիսի 1-ին 58/2006 հրամանով։


== Ճամփորդություն ==
Կաբրերա կղզեխմբի ազգային պարկը տարածք է, որտեղ ջրի շարժումը սահմանափակված է և նավակները կարողանում են խարսխել մինչը նավահանգիստ։ Շատ էնդեմիկ տեսակներ կենդանի են մնացել Կաբրերայում, այն դեպքում, երբ Բալեարյան կղզիների ուրիշ մասերում դրանք վերացել են։ Այդպիսի տեսակներ են՝ դելֆիները և որորները։ Խիստ վերահսկողություն կա ստորջրյա սուզման նկատմամբ, և տրվում է այցելության լիցենզիա ընդամենը մեկ օրով։ Կղզու էքսկուրսիան հազվագյուտ երևույթ է, դրան հետևում է դայվինգիստների համայնքը։ Թույլատրվում են միայն ազատ զբոսանքներ։ Կղզու վրա կա զբոսաշրջության կենտրոն՝ 14-րդ դարի ամրոց և թանգարան, ինչպես նաև հուշանվերների վաճառակետ և սրճարան։


== Տես նաև ==
Կաբրերա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Guia de Mallorca: Parc de l’Arxipèleg de Cabrera Archived 2013-12-27 at the Wayback Machine.
Parque Nacional del Archipiélago de Cabrera (Ministerio de Medio Ambiente de España)
Պոպենրիխտ

Պոպենրիխտ (գերմ.՝ Poppenricht), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Պֆալց վարչական շրջանին։ Մտնում է Ամբերգ Զալցբախի շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 3413 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը 11,58 կմ² է։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 3 71 144։
Քաղաքը ստորաբաժանվում է 9 քաղաքային շրջանի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Չակոնա

Չակոնա (իսպ.՝ chacona, իտալերեն՝ ciaccona), երաժշտագործիքային պիես, որը հանրաճանաչ է եղել բարոկկո ժամանակաշրջանում (ի սկզբանե եղել է ժողովրդական պար՝ Իսպանիայում)։ Հայտնի է 16-րդ դարից։ 17-րդ դարից ստացել է հանդիսավոր բնույթ։ Տեմպը դանդաղ է, չափը՝ եռամաս։ Ժ․ Բ․ Լյուլլիի բալետներում օգտագործվել է որպես եզրափակիչ համար։ 17-18-րդ դարերում կազմավորվել է որպես նվագարանային պիես՝ շարունակ պահվող թեմայի հետ ընթացող վարիացիաներով, մոտիկ պասսակալիային։ Առանձնապես հանրաճանաչ են դարձել Թ․ Վիտալիին վերագրվող ջութակի Չակոնա բասի հետ և Յոհան Սեբաստիան Բախի մենակատար ջութակի Չակոնա ռե մինոր պարտիտից։ Չակոնայի ձևով գրվել են զանազան պիեսներ, դրանց թվում՝ Բեթհովենի դաշնամուրի 32 դո մինոր վարիացիաները։


== Արտաքին հղումներ ==
Չակոննա
Գիդոն Կրեմերի կատարմամբ չակոնա, հատված Բախի ստեղծագործությունից
Ավաձի

Ավաձի, ճապոնական ավանդական տիկնիկային թատրոնի տարատեսակներից մեկը։


== Պատմություն ==
Ստեղծվել է նույնանուն կղզում ավելի քան 400 տարի առաջ։ Գտնվել է Ավայի իշխանի հովանու ներքո։ Համաձայն «Ավաձիձա հիսյո» («Ավաձի թատրոնի արժեքավոր գիրք») հնագույն գրքի՝ 18-րդ դարի սկզբում Ավաձի կղզում կար ավելի քան 40 թատերախումբ, որոնց մի մասն ակտիվորեն աշխատել է մինչև 19-րդ դարի վերջ։ Թատրոնի դերասանները հիմնականում սիրողներ էին, առավել հաճախ՝ գյուղացիներ։ Թատրոնն իր ներկայացումները ցուցադրում էր գյուղական տոների ժամանակ տաճարների մերձակա հրապարակներում։


== Էությունը ==
Թատրոնը ներկայացնում է մարդու հասակի ¾ չափսն ունեցող տիկնիկներ, որոնցից յուրաքանչյուրը դիտողի աչքի առաջ շարժման մեջ են դնում երեք տիկնիկավար, որոնց սև զգեստը և դիմակը պայմանաբար նշանակում են, թե իբր նրանք գոյություն չունեն։ Տիկնիկների տեքստն ասում են բեմի անկյունում նստած երգիչ-երաժիշտները։ Խաղացանկը՝ շուրջ 200 անուն, որից մշտապես կատարվում է մոտ 50-ը, բաղկացած է ժողովրդական հնագույն ավանդույթների հիման վրա գրված պիեսներից։
Թատրոնի արվեստին դերասանները սովորաբար ծանոթանում են 9-12 տարեկանից։


== Աղբյուրներ ==
Լևոն Հախվերդյան,  Թատերագիտական բառարան (Հայկական ՍՍՀ գիտությունների ակադեմիայի արվեստի ինստիտուտ) (խմբ. Ռ․ Զարյան), Երևան, «Հայաստան» (ИБ 4742), 1986, էջ 18 — 208 էջ. — 5000 հատ։
Ավաձի տիկնիկային թատրոն Archived 2016-07-01 at the Wayback Machine.
Սկանո Մոնտիֆերո

Սկանո Մոնտիֆերո (իտալերեն՝ Scano di Montiferro)՝ կոմունա Իտալիայում` Սարդինիա մարզի Օրիստանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1725 մարդ (2008 թվական), բնակչության խտությունը 28,52 մարդ/կմ²։ Տարածքը` 60,48 կմ²։ Փոստային ինդեքս — 9078։ Հեռախոսային կոդ — 0785։
Ամեն տարի հունիսի 29-ին այս կոմունայում նշվում է Սուրբ Պետրոս Առաքյալի տոնը։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայքը (իտալ.)
Գևորգ Քոլոզյան

Գևորգ Աղաբեկի Քոլոզյան (1917, Նոր Բայազետ (այժմ Գավառ), Երևանի գավառ  - հունիսի 25 1944, Ջերֆալկո, Սկարլինո, Տոսկանա, Իտալիա), կարմիր բանակային, հետո իտալական պարտիզան, պատերազմի ժամանակ մարմնով ծածկել է ֆաշիստական Գերմանիայի ռազմական կրակակետը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1917 թվականին Նոր Բայազետում։ 1938 թվականին ավարտել է մանկավարժական ուսումնարանը և դպրոցում գերմաներեն դասավանդել։ 1939 թվականին զորակոչվել է Կարմիր բանակ և մասնակցել Սովետա-ֆիննական պատերազմին, վիրավորվել է և մոտ կես տարի բուժվել Յարոսլավլի հոսպիտալում, որից հետո զորացրվել է և շարունակել դասավանդել հայրենի քաղաքի դպրոցում։ Երկրորդ Համաշխարհային Պատերազմի սկզբից կամավոր մեկնել է ռազմաճակատ։
Մոտ մեկ տարի գտնվել է Վրաստանում, ուր ըստ մեկ աղբյուրի մասնագիտացել է հետախուզական դպրոցում, ըստ մյուսի ռադիոդպրոցում։ 1942 թվականի գարնանից ծառայել է Ղրիմի ռազմաճակատի քաղբաժնում, ըստ այլ աղբյուրի ոչ մեկ անգամ նետվել է հակառակորդի թիկունք դիվերսիոն խմբերի հետ։
1942 թվականի մայիսի 8-ից 11-ը ընկնում է շրջապատման մեջ և գերվում։ 1942 թվականից համարվում է անհետ կորած։ Ըստ այլ վարկածի գերվել է 1943 թվականին սլովակյան պարտիզանների հետ կապ հաստատելու համար հակառակորդի թիկունք նետվելու ժամանակ։
Գերությունն անց է կացրել Իտալիայում, 1944 թվականին փախել է և միացել «Գուիդո Բոսկալիա» պարտիզանական բրիգադին։ 1944 թվականի հունիսի 25-ին պարտիզանների ջոկատը շրջապատվում է։ Շրջապատումից դուրս գալուց՝ ոտքից վիրավոր Քոլոզյանը սեփական մարմնով ծածկում է հակառակորդի հրակնատը, որը փակում էր նահանջի ճանապարհը։ Թաղված է Ջերֆալկոյում։
«Գատզետտա Ուֆիչիալե» պաշտոնաթերթը, իր 1957 թվականի հունիսի 19-ի համարում հրապարակեց Գևորգ Քոլոզյանին հետմահու «Մարտական քաջության համար» բրոնզե մեդալով պարգևատրելու մասին։ 1966 թվականի մարտի 4-ին պարզվեց հերոսի ինքնությունը, գտնվեցին նրա ազգականները և Իտալիայի դեսպանը ԽՍՀՄ-ում նրանց հանձնեց մեդալը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Հունան Ավետիսյան
(9702) Տոմվանդայկ

(9702) Տոմվանդայկ (անգլ.՝ Tomvandijk), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,327433 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0885 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5664 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1296,92 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,27758 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,04° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9702) Տոմվանդայկ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գմբեթի գետ

Գմբեթի գետ, Գմբեթ, Գմբեթա գետ, Գյումբեթի գետ, Քյումբեթի գետ, գետակ Արաքսի ավազանում, Կարսի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==
(4916) Բրումբերգ

(4916) Բրումբերգ (անգլ.՝ Brumberg), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1970 թվականի օգոստոսի 10-ին Ղրիմյան աստղաֆիզիկական աստղադիտարանի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,044579 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7639 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3253 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1940,39 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,18553 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,77° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4916) Բրումբերգ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Տրոստինո (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)

Տրոստինո (ռուս.՝ Тростино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 57 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վեբր

Վեբր (ֆր.՝ Vèbre), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Լե Կաբան կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ֆուա շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09326։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 141 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 83 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 63-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 20-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 75,9 %, 1999 թվականին եղել է՝ 64,0 %)։ 63 աշխատունակ բնակիչներից 58-ը աշխատում էին (31 տղամարդ և 27 կին), անաշխատանք էին 5-ը (2 տղամարդ և 3 կին)։ 20 անգործունակ մարդկանցից 8-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 4-ը թոշակառու, 8-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Վեբր» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-18-ին։ Վերցված է 2012-1-19 
«Վեբր» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-24
Սոխականման ճռիկահավ

Սոխականման ճռիկահավ (լատ.՝ Locustella luscinioides), շահրիկների ընտանիքին պատկանող թռչուն։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Տարածվածություն ==
Ընդհատվող արեալով տեսակ է, որը տարածված է Հյուսիսային ծովից և Ալժիրի արևմուտքից մինչև Օբգետի ջրավազանի վերնամասերը և Տյան-Շանի նախալեռները։ Հայաստանում տարածված է Արարատի մարզի Արմաշ ձկնաբուծական տնտեսության տարածքում։


== Էկոլոգիա ==
Չվող թռչուններ են, ապրում են եղեգնուտներում, բնադրավայրերում հանդիպում՝ ապրիլից մինչև սեպտեմբեր, բնադրում՝ հողի վրա՝ ջրաճահճային բուսականության մացառումներում, ձվադրում՝ տարեկան մեկ անգամ՝ ապրիլ-մայիսին՝ դնելով 3-6 ձու։ Զարգացումը տևում է 10-14 օր։


== Պահպանություն ==
Հայաստանում խիստ սահմանափակ արեալով հազվագյուտ տեսակ է, որն ընդգրկված է ԲՊՄՄ Կրմիր ցուցակում քիչ մտահոգ տեսակ կարգավիճակով և գնահատվում է որպես վտանգված տեսակ։
Վերջին տարիներին կազմում է սակավաթիվ գաղութներ։
Վտանգման հիմնական գործոններից է ձկնաբուծական տնտեսություններում եղեգնուտների այրման հետևանքով բների  ոչնչացումը։
Պահպանության միջոցառումներ չեն իրականացվում։


== Ծանոթագրություններ ==
(7487) Տոշիտանակա

(7487) Տոշիտանակա (անգլ.՝ Toshitanaka), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի դեկտեմբերի 28-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,689924 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2373 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1426 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1611,42 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,223406 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,46° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7487) Տոշիտանակա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կամիշնոե (գյուղ, Ռազդոլնոյեի շրջան)

Կամիշնոե (ուկրաիներեն՝ Комишне, Ղրիմի թաթարերեն՝ Rus Köp Qarı), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ռազդոլնոյեի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կապկարի Ռուսկիե, Կոպկարի։
2001 թվականի տվյալներով Կամիշնոե գյուղում բնակվում էր 431 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Իվետ Զ՚Գրագեն

Իվետ Զ՚Գրագեն (ֆր.՝ Yvette Z'Graggen, մարտի 31, 1920(1920-03-31), Ժնև, Շվեյցարիա - ապրիլի 16, 2012(2012-04-16), Ժնև, Շվեյցարիա), շվեյցարացի արձակագիր, թարգմանչուհի։
Իվետ Զ՚Գրագենը ծնվել է 1920 թվականի մարտի 31-ին Ժնևում։ Սովորել է հայրենի քաղաքում։ Ուսումը շարունակել է Ֆլորենցիայի համալսարանում, որտեղ ստացել է իտալերենի մասնագետի վկայական։ Նա հաջորդաբար աշխատել է Կարմիր Խաչում, Միջազգային Հանդիպումներում, իսկ 1952 թվականից՝ ռոմանական Շվեյցարիայի ռադիոյում՝ որպես գրական հաղորդումների պատասխանատու։
Իր վեպերում նա նկարագրել է կանանց պայքարը էմանսիպացիայի համար։ 1944 թվականից ի վեր հրատարակել է մի շարք վեպեր, այդ թվում՝ «Կյանքը սպասում էր» (1955) և «Միտիաս Բերգը»։ Գրել է նաև բազմաթիվ պատմվածքներ, որոնցից հատկապես հայտնի է «Լռության տարիները», որտեղ հեղինակը պատմում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին։
1945 թվականին լույս է տեսել Զ՚Գրագենի «Մողեսը» ժողովածուն՝ կազմված 7 նովելից։
Իվետ Զ՚Գրագենն արժանացել է մի շարք մրցանակների. 1957 թվականին ստացել է Ժնևյան, 1982 թվականին՝ Շիլլերի, իսկ 1951 թվականին՝ Գիլսոնի մրցանակներ և այլ պարգևներ։


== Իվետ Զ՚Գրագենը հայերեն ==
Կարմիր դրամապանակը (XX դարի Շվեյցարիայի ռոմանական արձակ), Ե., «Գարուն», 2002, էջ 184։ Թարգմ.՝ Իրինա Հովսեփյան։


== Աղբյուրներ ==
Սեն Ժան դը Գոնվիլ

Սեն Ժան դը Գոնվիլ (ֆր.՝ Saint-Jean-de-Gonville), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Ռոն-Ալպեր երկրամասի Կոլոնժ կանտոնում։ Կոմունայի օկրուգը Ժեքսն է։
Կոմունայի կոդը՝ 01360։


== Աշխարհագրություն ==
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 400 կմ հարավ-արևելք, դեպի հյուսիս-արևելք՝ Լիոն քաղաք, 100 կմ է և 60 կմ արևելք Բուրկ ան Բրեսից։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 1496 մարդ։


== Քաղաքապետեր ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 1037 մարդկանցից 805-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 232-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 77,6% է, 1999 թվականին՝ 73,8%)։ 805 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 762-ը (427 տղամարդ, 335 կին), գործազուրկ է եղել 43 մարդ (24 տղամարդ և 19 կին)։ 232 պասիվներից 72 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 47-ը՝ թոշակառու, 113 պասիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Սեն Ժան դե Գոնվիլ» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի տնտեսական հետազոտությունների և վիճակագրության ազգային ինստիտուտ։ Վերցված է 2014-04-08 
«Սեն Ժան դե Գոնվիլ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Վերցված է 2014-04-08
Իրիս (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իրիս (այլ կիրառումներ)Իրիս, Ամազե, Ամասե, Ամասիա, Ամասիայի գետ, Ամասիա սու, Եէշիլ ըրմագ, Եշիլ, Եշիլըրմագ, Եշիլըրմակ, Եշիլըրմաք, Եշլիրմակ, Էշիլ ըրմակ, Էշիլըրմաղ, էշիլիրմակ, Ըրմագ, Ըրմսւկ, Իշիլիրմագ, Իոեսւ, Իռիա, Իռիս Եէշիլըրմսւկ, Չսւրշամթայի գետ, Չարշամպայի գետ, Չարշեմպեճ, Չարշեմպիճ, Զարշենբին, Չարշենպիե, Չտրշենպին, Չեճարշենպին, Ռիս, գետ Թուրքիայի հյուսիսում, Սև ծովի ավազանում։ Սկիզբ է առնում Անտիպոնտական լեռնահամակարգի Ելդըզդաղ լեռան լանջերից և պատմական Փոքր Հայքի տարածքով հոսում դեպի հյուսիս–արևմուտք ու թափվում Սև ծով։ Երկարություն 450 կմ է, ավազանը՝ 36,1 հզ․ կմ²։
Վերին և միջին հոսանքներում հոսում է հս–արմ․ միջլեռնային հովտով, Պոնտական լեռնաշղթային զուգահեռ, ապա շրջվում հս․, հատում Ջանիկ լեռնաշղթան և Սամսուն քաղաքից արլ․ առաջացնելով դելտա՝ թափվում Սև ծովը։ Գլխավոր վտակներն են Չեկերեկը և Կելկիտը։ Սնումը ձնաանձրևային է, վարարում է գարնանը և ամռան սկզբին։ Գետաբերանում ջրի միջին ծախսը 150 մ³/վրկ է, առավելագույնը՝ 2000 մ³/վրկ;
Ջրերը օգտագործվում են ոռոգման համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Ապակեսար

Ապակեսար, լեռնագագաթ Հայաստանի Լոռու մարզում, Վիրահայոց լեռնաշղթայի կենտրոնական մասի հարավային ճուղավորություններում։  Սարատովկա գյուղից 3 կմ արևելք, Ստեփանավան քաղաքից հյուսիս-արևելք։ Տեղադրման կոորդինատներ 41°04′14″ հս․. լ. 44°21′09″ ավ. ե.։ Բարձրությունը 1794 մ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստորոժիշչե (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)

Ստորոժիշչե (ռուս.՝ Сторожище), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կորինալդո

Կորինալդո (իտալերեն՝ Corinaldo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե մարզի Անկոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5187 մարդ (2008), բնակչության խտությունը՝ 107 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 48 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 60013։ Հեռախոսային կոդ՝ 071։
Սուրբ Աննան հարգվում է որպես կոմունայի հովանավոր։ Տոնը նշվում է հուլիսի 26-ին։


== Ժողովրդագրություն ==


== Քույր քաղաքներ ==
 Արկորե
 Նետունո
 Սան Բենեդետո դեյ Մարսի


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 071 6793258
Էլեկտրոնային փոստ։ comune.corinaldo@provincia.ancona.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.corinaldo.it/


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Նոլան Բուշնել

Նոլան Բուշնել (անգլ.՝ Nolan Bushnell, փետրվարի 5, 1943(1943-02-05), Clearfield, Դեյվիս շրջան, Յուտա, ԱՄՆ), ամերիկացի ինժեներ և ձեռներեց։ Հիմնադրել է ավելի քան քսան ընկերություն և համարվում է համակարգչային խաղերի ինդուստրիայի հիմնադիր հայրերից մեկը։ «Newsweek»-ի վարկածով ճանաչվել է «Ամերիկան փոխած 50 մարդկանցից մեկը»։


== Գործունեություն ==
1972 թվականին հիմնադրել է «Atari, Inc» ընկերությունը, որը մեծ ազդեցություն է ունեցել տեսախաղերի ինդուստրիայի վրա, 1977 թվականին՝ «Chuck E. Cheese ՛s» ընտանեկան ռեստորանների և զվարճանքի կենտրոնների ցանցը։ 1983 թվականին Սթեն Հանիի հետ հիմնադրել է «Etak» ընկերությունը՝ նրանց կողմից մշակված ավտոմեքենաների համար համակարգչային նավիգացիոն համակարգ թողարկելու նպատակով։
1997 թվականին ըստ «Computer Gaming World»-ի՝ Նոլան Բուշնելին հինգերորդ տեղն Է զբաղեցրել խաղային ինդուստրիայի ամենաազդեցիկ մարդկանց ցուցակում։


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
Ներառվել է Համակարգչային խաղերի փառքի սրահում և Կենցաղային էլեկտրոնիկայի ասոցիացիայի փառքի սրահում։ Արժանացել է BAFTA Fellowship և Nations Restaurant News-ի «Տարվա նորարար» մրցանակների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Atari Inc. — Business is Fun, by Curt Vendel, Marty Goldberg (2012) ISBN 0985597402
Zap: The Rise and Fall of Atari, by Scott Cohen (1984) ISBN 0-7388-6883-3
Gaming 101: A Contemporary History of PC and Video Games, by George Jones (2005) ISBN 1-55622-080-4
The Ultimate History of Video Games: From Pong to Pokémon—The story Behind the Craze That Touched Our Lives and Changed the World, by Steven L. Kent (2001) ISBN 0-7615-3643-4
High Score!: The Illustrated History of Electronic Games, by Rusel DeMaria, Johnny L. Wilson (2003) ISBN 0-07-223172-6
The First Quarter, by Steven L. Kent


== Արտաքին հղումներ ==
Nolan Bushnell: A Life in Video Games, filmed BAFTA event
San Jose Mercury News Podcast Interview with Bushnell
Podcast Interview Nolan Bushnell on «We Talk Games.» [Timecode, 00:38:05].
The Dot Eaters entry Archived 2006-11-20 at the Wayback Machine. on Bushnell and Atari
An interview with Bushnell
Discovery Channel Interview with Bushnell
gigaom.com(չաշխատող հղում) on Bushnell and NeoEdge Networks
Nolan Bushnell Keynote Address at Game Based Learning 2009, London, March 2009
An interview
Գրիգորի Սեդրակյան

Գրիգորի Ալոնց (օգոստոսի 1, 1982(1982-08-01), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ պարող, պարուսույց։


= Կենսագրություն =
Գրիգորի Ալոնցը ծնվել է 1982 թվականի օգոստոսի 17-ին՝ Երևանում։  Միջնակարգ կրթությունը ստացել է 1999 թվականին՝  Երևանի թիվ 65 ավագ դպրոցը, որից հետո բարձրագույն կրթությունը շարունակել է  Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի հեռուստառեժիսուրայի բաժնում։
Պարել սկսել է պարուսույց Հովսեփ Շամամյանի խմբում։ Մի շարք պարի միջազգային առաջնություններում  ներկայացրել է Հայաստանը։  Լիբանանի պարերի ֆեդերացիայի հրավերով 2002 թվականին աշխատել է Բեյրությում, հետագայում՝ Թայվանում, Հոնգ Կոնգում, Սերբիայում, Ռուսաստանում և այլ երկրներում։  2004 թվականին տեղափոխվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ, որտեղ  2007 թվականին աշխատել է Լաս Վեգասի  «Le Reve» շոուի անձնակազմում` որպես բեմադրող։ Հիմնադրել է «-M- Dance Studio by S.Grigori» պարային ստուդիան, հանդիսանում է Հայաստանի պրոֆեսիոնալ պարերի ֆեդերացիայի փոխնախագահը։


== Ծանոթագրություններ ==
Sonic Dash

Սոնիք Դաշ (անգլ.՝ Sonic Dash), տեսախաղ «պլատֆորմեր» ժանրում Սոնիք Հեդջհոգ շարքից, մշակված «Հարդլայթ» ստուդիայի կողմից iOS, Android, Windows Phone, Windows 8.1 ծրագրերի համար։ Խաղը ստեղծվել է «Սեգա» կազմակերպության կողմից 2013 թվականին։ Խաղի իրադարձությունները կատարվում են «Սի Սայդ» մակարդակում։ Բոլոր մակարդակներում կերպարը վազում է, խաղացողին մնում է կատարել թռիչքներ և թաքնվել թշնամիներից։ Լրագրողները գնահատեցին խաղի ընթացքը, դժգոհելով միայն խաղի շատ մակարդակներից։ 2015 թվականին դուրս եկավ խաղի շարունակությունը «Սոնիք Դաշ 2» անվանումով կամ «Սոնիք Բում» մուլտսերիալից։


== Արտաքին հղումներ ==
Sonic Dash.(անգլ.)
Sonic Dash. /Sonic News Network/ (անգլ.)


== Առաջընթաց ==
Սոնիք Դաշի սյուժեն ներկայացված է եղել № 10 Sonic Super Special Magazine ամսագրում, որը լույս է տեսել 2014 թվականին Archie Comics ի օժանդակությամբ։
Ռահվան

Ռահվան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասիլովկա (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրասիլովկաԿրասիլովկա (ռուս.՝ Красиловка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 257 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բուլբուլիսցիխե

Բուլբուլիսցիխե (վրաց.՝ ბულბულისციხე), գյուղ Վրաստանի կենտրոնական հատվածում։ Վարչականորեն մտնում է Շիդա Քարթլիի մարզի Խաշուրի մունիցիպալիտետի կազմի մեջ։
Ըստ 2014 թվականին Վրաստանում անցկացված մարդահամարի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմում է 123 մարդ։ Հիմնականում՝ վրացիներ։
Գյուղը գտնվում է UTC+4 ժամային գոտում։


== Տե՛ս նաև ==
Խաշուրի մունիցիպալիտետ
Վրաստան


== Ծանոթագրություններ ==
Կիմ Յու Բին

Կիմ Յու Բին(կորեերեն՝ 김유빈, հոկտեմբերի 4, 1988(1988-10-04), Գվանգջու, Գյոնգի, Հարավային Կորեա, առավել հայտնի է ինչպես Յուբին), հարավկորեացի երգչուհի և դերասանուհի։ Առավել հայտնի է ինչպես կորեական Wonder Girls (2007 – 2017) աղջկական խմբի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Կիմ Յու Բինը ծնվել է 1988 թվականի հոկտեմբերի 4-ին Հարավային Կորեայում՝ Կվանջույում 1988 թվականի հոկտեմբերի 4-ին։ Մինչ Սան-Հոսե տեղափոխվելը նա հաճախել է JungAm Elementary School և Anyang High School դպրոցները։ Կալիֆոռնիայում նա սովորել է Leland High School դպրոցում։ Ավելի ուշ ընդունվել է Myongji University համալսարանը։ Ազատ տիրապետում է մայրենի կորեերենին և անգլերենին։


== Կարիերա ==


=== Նախադեբյուտ ===
Մինչ Wonder Girls-ի հետ դեբյուտ կատարելը Յու Բինը առաջելույթ է կատարել ինչպես Five Girls խմբի մասնակից Good Entertainment-ի հովանու տակ, G.NA-ի, Յուիի After School-ից, Հեսոնի Secret-ից և Յան Ջի Վոնի Spica-ից հետ ճակատ ճակատի։ Սակայն խումբը ցրվեց նրանց 2007 թվականին կատարվելիք դեբյուտից առաջ Good Entertainment-ի ֆինանսական խնդիրների պատճառով, այդ իսկ պատճառով մասնակիցները պայմանագիր կնքեցին այլ ընկերությունների հետ։


=== Wonder Girls ===
2007 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Յու Բինը կատարեց իր առաջելույթը, որպես Wonder Girls խմբի անդամ։ Երբ խումբը թողարկեց իր նոր թրեկը «Tell Me» անվանումով Յու Բինը հայտարարվեց գլխավոր ռեպեր Հյոնուի փոխարեն։
Չնայած խմբում իր դիրքին Յու Բինը ժամանակ առ ժամանակ հանդես էր գալիս ինչպես լրացուցիչ վոկալիստ։ Այդպիսի ելույթներ են օրինակ՝ «This Time»-ը և «Wishing on a Star»-ը։ Ինչպես նաև նա նկարահանվեց տարբեր տեսահոլովակներում, օրինակ՝ 2 PM խմբի «LABELMATE» դեբյուտային տեսահոլովակում, Shinhwa խմբի «10 Jeom Manjeome 10 Jeom» և «Once in a Life Time» տեսահոլովակներում։ Նա նաև մարմնավորում է տարբեր դերասանուհիների, օրինակ՝ Էնդի Լիին Shinhwa-ից, Լի Մին Վուին, Կիմ Բում Սուին և Chun G.-ին։
Յու Բինը ցուցադրեց իր ընդունակությունները երգերի գրման մեջ, որոնցից մեկը՝ «Do You Know That?»-ը կատարեց Կիմ Բոմ Սուն։ Այդ նույն պահին նա ինքնուրույն գրեց որոշ երգերի ռեպ-մասերի տեքստերը։ 2011 թվականին Յու Բինը գրեց «Girls Girls»,«Me, In», նաև «Sweеt Dreams» երգերը Wonder Girls-ի երկրորդ ստուդիական երգը, որը ուներ «Wonder World» անվանումը։ Նա նաև «Hey Boy» խմբի  մինի-ալբոմի երգերի տեքստերը գրեց, որը ուներ Wonder Party անվանումը և թողարկված էր 2012 թվականի հունիսի 3-ին։


== Սոլո գործունեություն ==


=== Դերասանություն ===
Յու Բինը հայտնվեց MBC ալիքի հայտնի «Ահա և նա» կատակերգությունում։ Պաշտոնական առաջելույթը դերասանական կարիերայում կատարեց «Վիրուս» դորամայով, խաղալով Լի Ջուն Յոնի դերում, ով հիանալի խակեր է և IT-մասնագետ։


=== Հեռուստատեսային շոուներ ===
2015 թվականի օգոստոսի 17-ին Յու Բինը հաստատեց, որ միանում է «Տգեղ ռեպ-աստղ»-ի երկրորդ սեզոնին։ Նրա հայտնիությունը էլ ավելի մեծացավ «Girl Crus»-ում կատարվածի պատճառով։ Արդյունքում նրա սանրվածքը և դիմահարդարանքը շատ հայտնի դարձան Հարավային Կորեայում։


== Սկավառակագրություն ==


=== Աշխատակցություն ===


=== Կոմպոզիցիաներ ===


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմեր ===


=== Հեռուստասերիալներ ===


=== Հեռուստատեսային շոուներ ===


=== Երաժշտական տեսահոլովակներ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Շերովիչի (այլ կիրառումներ)

Շերովիչի, կարող է վերաբերել՝

Շերովիչի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Շերովիչի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։