armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սիենայի դպրոց

Սիենայի դպրոց, Իտալիայի գեղանկարչության դպրոցներից։ Կազմավորվել է XIII դարում (Գվիդո դա Սիենա և ուրիշներ), հիմնվելով իտալա-բյուզանդական սրբանկարչոթյան, ինչպես և Սիենայի շրջակա բենեդիկտյան աբբայություններում զարգացած գրքի մանրանկարչության արվեստի վրա։ Ծաղկման շրջանում (XIII–XIV դարի առաջին կես) նրա վարպետները (Դուչչո դի Բուոնինսենյա, Սիմոնե Սարտինի, Լիպպո Սեմմի) ստեղծել են կերպարային կառուցվածքի սպիրիտուալիզմով, կոլորիտի հագեցվածությամբ, գծային ռիթմի նրբագեղությամբ, երբեմն պատումի կենսական հավաստիության ձգտումով առանձնացող գործեր։ Պրուոոռենեասնսի հետ (այդ թվում՝ Զոտտոյի արվեստի) սերտորեն կապված էր Պիետրո և Ամբրոջո Լորենցետտի եղբայրների ստեղծագործությունը։ XV դարում Սիոնայի դպրոցի մի շարք վարպետներ ձգտել են հաղթահարել գոթական արվեստի միտումները և յուրացնել Ֆլորենցիայի դպրոցի նորույթները, սակայն հիմնականում մնացել են XIV դարի արվեստի (Տրեչենաո) դիրքերում. Սիենայի դպրոցի կարևորագույն գիծը եղել է կոլորիտի և կոմպոզիցիայի նրբագեղ դեկորատիվությունը, ինչպես և կերպարային կառուցվածքի բանաստեոծական հայեցողականությունը, որը շատերի (Սասետտա, Ջոփսննի դի Պաոլո) աշխատանքներին հաղորղել է հեքիաթային տրամադրություն։ XVI դարի Սիենայի դպրոցն ունեցել է մի շարք ինքնատիպ վարպետներ (Սոդոմա, մանիերիստ Դ. Բեկկաֆումի և ուրիշներ), սակայն հիմնականում կորցրել է իր նշանակությունը։
Մեծ Կելեթ

Մեծ Կլեթ (վրաց.՝ დიდი ყელეთი), գյուղ Վրաստանի կենտրոնական հատվածում։ Վարչականորեն մտնում է Շիդա Քարթլիի մարզի Խաշուրի մունիցիպալիտետի կազմի մեջ։
Ըստ 2014 թվականին Վրաստանում անցկացված մարդահամարի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմում է 22 մարդ։ Հիմնականում՝ վրացիներ։
Գյուղը գտնվում է UTC+4 ժամային գոտում։


== Տե՛ս նաև ==
Խաշուրի մունիցիպալիտետ
Վրաստան


== Ծանոթագրություններ ==
Բելիժինցի

Բելիժինցի (ուկրաիներեն՝ Білижинці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Իզյասլավի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բելիժինցի գյուղում բնակվում էր 225 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,891 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 252,53 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պլոսկայա (Վելիկայայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պլոսկայա (այլ կիրառումներ)Պլոսկայա (ռուս.՝ Плоская), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Յուրյանսկի շրջանում Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վելիկայա գետի ձախ ափին՝ 110 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 27 կմ է, ավազանի տարածքը 109 կմ2։
Գետի ակունքը գտնվում է անտառային վայրում, Յուրյա գյուղից 25 կմ հյուսիս-արևելք։ Գետը հոսում է հարավ-արևմուտք, ապա թեքվում է հյուսիս-արևմուտք։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300312111100034273
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111103427
Ավազանի կոդը - 10.01.03.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սկզբունք

Սկզբունք, որևէ տեսության, ուսմունքի, գիտության, աշխարհայացքի, առհասարակ ամեն մի գործունեության, վարքի, քաղաքականության, կուսակցական ղեկավարման և ելակետային դրույթը, որևէ սարքի, մեխանիզմի կառուցվածքի հիմնական առանձնահատկությունը։ Փիլիսոփայության մեջ կեցության ելակետը, սկիզբը, առաջնահիմքը, որի գոյությունը ենթադրվել է մտահայեցողաբար՝ աշխարհի երևույթների բազմազանությունը միասնության (միևնույն հիմքին) հանգեցնելու համար։ Հին հույները սկզբունք անվանում են արխե (архц — սկիզբ), լատիներեն՝ համանիշն է պրինցիպը (principium—սկիզբ, առաջին)։ Մետաֆիզիկայում սկզբունքը համընկնում է, այսպես կոչված, «վերջնական պատճառի» հետ։ Նոր ժամանակի դիալեկտիկական, հակամետաֆիզիկական փիլիսոփայության մեջ սկզբունքն ըմբռնվում է որպես հիմունք, որից, եթե առկա են անհրաժեշտ և բավարար պայմանները, գոյանում է երևույթը։ Բոլոր դեպքերում, այս կամ այն կերպ առանձնացված և ըմբռնված սկզբունքները դառնում են, միաժամանակ, նաև առարկաների ճանաչողության և բացատրության ելակետ։ Տեսական գիտելիքն ամբողջական, համակարգված տեսք է ստանում, երբ հաջողվում է ձևակերպել այն սկզբունքները, որոնք ի մի են բերում փորձից հայտնի երևույթների բազմազանությունը և էմպիրիկական օրինաչափությունները։ Գիտության մեթոդաբանության մեշ բանավեճի առարկա է սկզբունքների վրա հիմնված տեսությունների հարաբերությունը աքսիոմատիկ-դեդուկտիվ համակարգերի նկատմամբ։ Մեթոդաբանության ձևապաշտական ուղղությունը հանիրավի փորձում է «սկզբունքների մեթոդով» կառուցված գիտական տեսություններն առավելագույն չափով մոտեցնել ձևական տրամաբանական ճշգրտության իդեալին, այնինչ իրականում Սկզբունքները, աքսիոմների նման, դեդուկցիայի նախադրյալներ չեն, որոնցից անմիջականորեն տրամաբանական ձևափոխությունների միջոցով արտածելի լինեին փորձնական ընդհանրացումները (բնության օրենքները)։
Բոլշոյ Դոլժիկ

Բոլշոյ Դոլժիկ (ռուս.՝ Большой Должик), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջանում։ Մտնում է Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Աստերոիդների ցանկ (293601-293700)

Աստերոիդների ցանկ (293501-293600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (293701-293800)
 Աստերոիդների ցանկ (293501-293600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (293701-293800)
Սարկա (Տերժեպոլկայի վտակ)

Սարկա (ռուս.՝ Сарка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Պրիօնեժսկի շրջանում և Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տերժեպոլկա գետի աջ ափին՝ 38 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սվիր, գետի ենթաավազանը՝ Սվիր (այդ թվում գետի ավազանում Օնեժի լիճ)։ Պատկանում է Նևա ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01040100712102000012110
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102001211
Ավազանի կոդը - 01.04.01.007
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Պունտաս դել Դիաբլո

Պունտաս դել Դիաբլո (իսպ.՝ Punta del Diablo), բնակավայր Ուրուգվայի հարավարևելյան մասում, Ռոչա դեպարտամենտում։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է՝ 823 մարդ.

Աղբյուր։ Instituto Nacional de Estadística de Uruguay։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Проживание в Пунта-дель-Дьябло (spansk)
INE map of Punta del Diablo Archived 2012-10-10 at the Wayback Machine.
Բոֆորտի ծով

Բոֆորտի ծով (անգլ.՝ Beaufort Sea, ֆր.՝ mer de Beaufort), Հյուսիսային սառուցյալ օվկիանոսի ծայրամասային ծով ԱՄՆ֊ի (Ալյասկա) և Կանադայի ափերի մոտ՝ Բարուո հրվանդանի և Կանադական արկտիկական կղզեխմբի արևմտյան կղզիների միջև։ Մակերեսը 481 հազար կմ2 է, առավելագույն խորությունը՝ 3749 մ։ Բոֆորտի ծով է թափվում Մակենզի գետը։


== Պատմություն ==
Հայտնագործել է անգլիացի ծովագնաց Ջոն Բակը 1834 թվականին։ Կոչվել է ի պատիվ ծովակալ Ֆրենսիս Բոֆորտի, ով 1829֊1855 թվականներին ղեկավարել է Մեծ Բրիտանիայի ջրագրական ծառայությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիմալդիներ

Գրիմալդիներ (ֆր.՝ Famille Grimaldi), չորս ընտանիքներից մեկը (ալբերգո), որոնք, ավելի քան 5 դար, ղեկավարել են Ջենովայի հանրապետությունը։ Մնացած երեք ընտանիքները էին Ֆիեսկիները, Դորիաները և Սպինոլաները։ 14–րդ դարից Գրիմալդիները մի ճյուղը հաստատվել է Մոնակոյում, որտեղ և իշխում է մինչ օրս։ Ներկայումս Մոնակոն իշխում է Գրիմալդիների տոհմից Ալբեր II-ը։
Ճոյւղը սերում է Գրիմալդո Կանելլայից, ով ընտրվել է Ջենովայի կոնսուլ 1162, 1170 և 1184 թվականներին։ Նրա հայրը նույնպես եղել է կոնսուլ՝ ընտրված 1133 թվականին։ 13-րդ դարի ընթացքում Գրիմալդիները վարել են պապամետ քաղաքականություն, որի համար կնքել են դաշինք Ֆիեսկիների հետ։ Այս դաշինքից են սերել Հռոմի 2 պապեր։ Ֆիեսկիների հետ մեկտեղ նրանք երկու անգամ վռնդվել են քաղաքից։
1506— 1507 թվականներին Մոնակոն ստիպված է եղել դիմադրել ջենովական 102- օրանոց պաշարմանը։ Որպեսզի պաշտպանի իր տարածքները ջենովացիներից, իշխան Լյուսյեն Գրիմալդին սկսել է բանակցել Իսպանիայի հետ։ 1523 թվականին Լյուսյենը սպանվել է Դորիաների տոհմից ջենովացիների կողմից, որոնց հետ ուներ արյունակցական կապ։ Այդ իսկ պատճառով Տորդեսիլյասի դաշնագիրը 1524 թվականին կնքել է նրա որդին Օնորե I-ը։ Տորդեսիլյասի դաշնագրի համաձայն Մոնակոն ճանաչում էր իր վասալական կախումը Իսպանիայից, իսկ Իսպանիան պետք է ապահովեր Մոնակոյի անվտանգությունը։
1528 թվականից հետո Ջենովայի հանրապետությունում եկան ավելի խաղաղ ժամանակներ։ Գրիմալդիները շարունակեցին մնալ արիստորկրատիայի բաղկացուցիչ մասը, իսկ ընտանիքի 7 ներկայացուցիչներ ընտրվեցին դոժեր։

Անտոնիո Չեբա Գրիմալդի — 1593—1595
Լազարո Չեբա Գրիմալդի — 1597—1599
Ալեսանդրո Գրիմալդի — 1671—1673
Անտոնիո Չեբա Գրիմալդի II — 1703—1705
Լուկա Գրիմալդի — 1728—1730
Ջամբատիստա Գրիմալդի — 1752—1754
Պիեռֆրանկո Գրիմալդի — 1773—1775Ներկայումս Գրիմալդիները Մոնակոյի իշխող դինաստիան է, իսկ Գրիմալդիների տոհմից Ալբեր II-ը Մոնակոյի գործող ղեկավարն է։


== Ծանոթագրություններ ==
Տեպլիցկի (Միլլերովսկի շրջան)

Տեպլիցկի (ռուս.՝ Теплицкий), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանում։ Մտնում է Կոլոդեզյանսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Իստոկ (Կլյազմայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իստոկ (այլ կիրառումներ)Իստոկ  (ռուս.՝ Исток), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլգոգրադի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կլյազմա գետի ձախ ափին՝ 79 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկսկոմու ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կլյազմա գետն է, գետի ենթաավազանը Օկի և Մոշկի գետերն են։ Գետավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 09010301112110000033563
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110003356
Ավազանի կոդը - 09.01.03.011
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մկրտիչ Ասլանյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մկրտիչ Ասլանյան (այլ կիրառումներ)Մկրտիչ Սերոբի Ասլանյան (մայիսի 5, 1906(1906-05-05), Բուլանըխի գավառակ, Մուշի մարզ, Թուրքիա - փետրվարի 10, 1986(1986-02-10)), հայ արձակագիր, լրագրող, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։ ԽՄԿԿ անդամ 1931 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Բուլանըխ գավառի Կոփ գյուղում։ 1915 թվականին ընտանիքի հետ գաղթել է Արևելյան Հայաստան։ 1930 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի հայկական բանֆակը։ Հետո սովորել է Թիֆլիսի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը, բայց այստեղ ուսումը կիսատ է սովորել։ 1923-1928 թվականներին որպես կառուցող բանվոր աշխատել է Ղարաքիլիսայում (այժմ՝ Վանաձոր), ապա Թիֆլիսում։ 1928-1935 թվականներին աշխատել է «Պրոլետար» թերթում (Թիֆլիս) որպես գյուղբաժնի վարիչ, 1935-1941 թվականներին՝ Վրաստանի ռադիոկոմիտեում որպես հայկական հաղորդումների խմբագիր։ 1930-1932 թվականներին եղել է պրոլետգրողների միության հայկական մասնաճյուղի առաջին քարտուղարը։ 1941-1945 թվականներին ծառայել է Խորհրդային բանակում, մասնակցել Հայրենական մեծ պատերազմին։ Եղել է Անդրկովկասյան ռազմաճակատի «Լենինյան դրոշ» թերթի զինթղթակիցը։ 1956 թվականին նորից աշխատանքի է անցել Վրաստանի ռադիոկոմիտեում որպես հայկական հաղորդումների գլխավոր խմբագիր։ Այստեղ աշխատել է մինչև 1972 թվականը, ապա անցել է կենսաթոշակի։ Միաժամանակ, 1955-1958 թվականներին եղել է Վրաստանի գրողների միության հայկական մասնաճյուղի նախագահը։
Ռուսերեն լույս է տեսել նրա «Քողարկված հետքերով» (Թբիլիսի, 1957), «Առաջին ժպիտը» (Մոսկվա, 1975), վրացերեն՝ «Եղբայրություն» (Թբիլիսի, 1958), «Քողարկված հետքերով» (Թբիլիսի, 1966) գրքերը։ Մահացել է Թբիլիսիում։ Նրա քրոջ ծոռները շատ անապահով վիճակում ապրում են հանրակացարանում։


== Պարգևներ ==
Կարմիր աստղի շքանշան
Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշան


== Գրքերի մատենագիտություն ==
Փոթորիկ (պատմվածքներ և վիպակներ), Երևան, Հայպետհրատ, 1946, 199 էջ։
Քողարկված հետքերով (վիպակ), Երևան, Հայպետհրատ, 1950, 220 էջ։
Աներևույթ ճակատ (վիպակ), Երևան, Հայպետհրատ, 1954, 628 էջ։
Աշխեն Սաթյան (վեպ), Թբիլիսի, Սախելգամի, 1955, 416 էջ։
Երջանկության արահետով (վեպ), գիրք առաջին, Թբիլիսի, «Սաբճոթա Սաքարթվելո», 1960, 364 էջ։
Երջանկության արահետով (վեպ), գիրք երկրորդ, Թբիլիսի, «Սաբճոթա Սաքարթվելո», 1961, 408 էջ։
Երբ սկսվում է ձնհալը (պատմվածքներ), Երևան, Հայպետհրատ, 1962, 196 էջ։
Անհանգիստ բնավորություններ (վիպակներ), Թբիլիսի-Երևան, «Սաբճոթա Սաքարթվելո», 1967, 692 էջ։
Հավասարում չորս անհայտով (վիպակներ), Թբիլիսի, «Սաբճոթա Սաքարթվելո», 1973, 359 էջ։
Տագնապալի հասակ, Թբիլիսի, 1980, 396 էջ։
Կեսգիշերից անց (վիպակներ), Թբիլիսի, «Մերանի», 1980, 396 էջ։
Երազանքին ընդառաջ (վեպ), Թբիլիսի, «Մերանի», 1983, 388 էջ։
Աշնանային ամպրոպ (վեպ, Աշխեն Սաթյան վեպի վերամշակված տարբերակը), Թբիլիսի, 1986։


== Ծանոթագրություններ ==
Արտաշես Դ

Արտաշես Դ (404 - 430), Հայոց թագավոր 422-428 թվականներին։ Հայ Արշակունի հարստության վերջին ներկայացուցիչը։
Վռամշապուհ թագավորի որդին։
Սասանյան թագավոր Վռամ Ե, երկյուղելով հայ նախարարներից, վարել է զուսպ, հանդուրժող քաղաքականություն և նախարարների խնդրանքով պարսկական գերիշխանության ներքո գտնվող Մեծ Հայքում թագավոր նշանակել Արտաշես Դ-ին։ Սակայն Վռամ Ե կամեցել է վերացնել Հայոց թագավորությունը, Մեծ Հայքը կցել Պարսկաստանին, ամրապնդել տերության սահմանները՝ ընդդեմ Բյուզանդիայի։
Ըստ հայ մատենագիրների, Արտաշես Դ լինելով «անփորձ ու զեխ կյանքի հակված պատանի», հարուցել է նախարարների դժգոհությունը։ Նրանք Վռամից պահանջել են գահազրկել Արտաշեսին։ Վռամը Տիզբոնում դատական ատյանի է կանչել Հայոց թագավորին և կաթողիկոսին։ Արտաշեսը թեև հերքել է իր դեմ հարուցած ամբաստանությունները, բայց գահազրկվել է։ Հայաստանում վերացավ Արշակունյաց թագավորությունը։ Հայաստանը դարձել է մարզպանություն, և բռնագրավվել են Արշակունյաց արքունի գանձերը։
Օրթա Գյունեյփայա

Օրթա Գյունեյփայա, գյուղ Արցախի Մարտակերտի շրջանում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Ծանոթագրություններ ==
Արտենակ

Արտենակ (ֆր.՝ Arthenac), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Արշյակ կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Ժոնզակ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17020։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 328 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 202 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 152-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 50-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 75.2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 71.6 %)։ 152 աշխատունակ բնակիչներից 143-ը աշխատում էին (74 տղամարդ և 69 կին), անաշխատանք էին 9-ը (5 տղամարդ և 4 կին)։ 50 անգործունակ մարդկանցից 11-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 24-ը թոշակառու, 15-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Արտենակ (ֆր.)
Տ-62

Տ-62 խորհրդային արտադրության հիմնական մարտական տանկ։


== Ընդհանուր բնութագիր ==
Տ-62 հիմնական մարտական տանկը, Տ-55 տանկի ավելի արդիականացված և հզորացված մոդելն է։ Տ-62 տանկերը սկսվել են արտադրվել 1961 թվականից, սակայն և շարունակվել մինչև 1975 թվականը։ Այս տանկերը ստեղծվել են Տ-55 տանկի հիման վրա։ Տ-62 տանկերը սկսվել են շահագործվել խորհրդային բանակում 1961 թվականից։


== Մարտավարատեխնիկական տվյալներ ==
Տ-62 տանկը զրահապատված է, ունի 115 մմ տրամաչափով թնդանոթ։ Տանկի վերին հատվածում տեղադրված է 7.62 և 12.7 մմ-անոց գնդացիրներ։ Տ-62 տանկը իր մեջ ամբարում է 40 արկեր։ Տ-62 տանկի երկարությունը կազմում է 6.6 մ (թնդանոթով 9.3 մ), լայնությունը՝ 3.6 մ, իսկ բարձրությունը՝ 3 մ։ Տ-62 տանկի մարտական քաշը կազմում է 41.5 տոննա։ Տ-62 տանկը սնուցվում է 580 ձիաուժ հզորությամբ V-55V դիզելային շարժիչով՝ զարգացնելով 50 կմ/ժ արագություն։ Տ-62 տանկի վառելիքի պաշարը կազմում է 450 կմ։ Տ-62 տանկը շահագործվում է անձնակազմի չորս անդամների կողմից։


== Համեմատություն Տ-55, Տ-64, Տ-72, Տ-80 և Տ-90 տանկերի հետ ==


== Սպառազինություն ==

 Ալժիր 300 հատ
 Անգոլա 50 հատ
 Աֆղանստան որոշ քանակություն
 Վիետնամ 70 հատ
 Եգիպտոս 500 հատ
 Իսրայել 126 հատ
 Իրան 75 հատ
 Եմեն 200 հատ
 Ղազախստան 280 հատ
 Հյուսիսային Կորեա 3500 հատ
 Կուբա 900 հատ
 Լիբիա որոշ քանակություն
 Սիրիա 1000 հատ
 Սոմալի որոշ քանակություն
 Տաջիկստան 7 հատ
 Ուզբեկստան 170 հատ
 Եթովպիա 246 հատ


== Տես նաև ==
Տ-55
Տ-64
Տ-72
Տ-80
Տ-90
Աբրամս Մ1
Մերկավա


== Աղբյուրներ ==
T-62 Main battle tank(անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Վալլե դել Անջելո

Վալլե դել Անջելո (իտալերեն՝ Valle dell'Angelo), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Սալեռնո գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 406 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 11 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 36 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 84070, հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0974։
Բնակավայրի հովանավոր պաշտպանը համարվում Սուրբ Բարբատո դի Բենեվենտոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս։ 0974 942016
Էլեկտրոնային փոստ։ info@comune.valledellangelo.sa.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.valledellangelo.sa.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք(իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Անանուն էրոզիոն աշտարակ

Անանուն էրոզիոն աշտարակ, երկրաբանական բնության հուշարձան Հայաստանի Հանրապետությունում։ Բնության հուշարձանը գտնվում է Արագածոտնի մարզում, Սարալանջ գյուղից 4 կմ արևմուտք, Արայի լեռան հրաբխի խառնարանում։ Այն գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» ՀՀ Կառավարության որոշման համաձայն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Հայաստանի բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Բնության պետական հուշարձաններից ցանկը Վիքին սիրում է Երկիրը հուշարձանների ցանկում
Սաբբուրայի շրջան

Սաբբուրայի շրջան (արաբ․՝ ناحية صبورة‎‎), շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի արևմուտքում՝ Համայի մարզում։ Հանդիսանում է Ալ-Սալամիայի գավառի հինգ շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն Սաբբուրա քաղաքն է։ 2004 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 21,900 մարդ։ Քաղաքն ու շրջական ավանները կազմում են 463.19 քառ.կմ տարածք։
Ունի 19 գյուղ և ավան

Ակարիբ (արաբ․՝ عقارب‎‎), բնակչություն՝ 3,830
Սաբբուրա (արաբ․՝ صبورة‎‎), բնակչություն՝ 7,141
Աբու Խանադեկ (արաբ․՝ أبو خنادق‎‎), բնակչություն՝ 507
Ֆուեիրա (արաբ․՝ فويرة‎‎), բնակչություն՝ 244
Ջդիդե (արաբ․՝ الجديدة‎‎), բնակչություն՝ 117
Ջեբ Զրեիք (արաբ․՝ جب زريق‎‎), բնակչություն՝ 354
Ջեսսին (արաբ․՝ جصين‎‎), բնակչություն՝ 301
Խնեյֆիս (արաբ․՝ خنيفس الدوسة‎‎), բնակչություն՝ 804
Մաբուջա (արաբ․՝ المبعوجة‎‎), բնակչություն՝ 2,929
Կանաֆետ (արաբ․՝ قنافذ‎‎), բնակչություն՝ 550
Կլեիբատ (արաբ․՝ قبيبات‎‎), բնակչություն՝ 483
Սալբա (արաբ․՝ صلبا‎‎), բնակչություն՝ 556
Սամիրիյե (արաբ․՝ سميرية‎‎), բնակչություն՝ 960
Շաբա (արաբ․՝ شهبا‎‎), բնակչություն՝ 833
Շեհեիբ (արաբ․՝ الشهيب‎‎), բնակչություն՝ 567
Թել Աբդել Ազիզ (արաբ․՝ تل عبد العزيز‎‎), բնակչություն՝ 542
Թել Աղեր (արաբ․՝ تل أغر‎‎), բնակչություն՝ 679
Ում Խրեիզե (արաբ․՝ أم خريزة‎‎), բնակչություն՝ 250
Թել ալ-Շի (արաբ․՝ تل الشيح‎‎), բնակչություն՝ 193


== Ծանոթագրություններ ==
Պիրոֆորային մետաղներ

Պիրոֆորային մետաղներ, որոնք նուրբ մանրված վիճակում ունակ են օդում բոցավառվելու։ Պիրոֆորային վիճակում ստացվել են Fe,Co,Ni,Cr, Mn, Ti, V և այլ մետաղներ։ Պիրոֆորային են կոչվում նաև շփման կամ թեթև հարվածի դեպքում կայծարձակող մետաղները։
Վերջիններիս համար հիմք է ծառայում ցերիումի համաձուլվածքը այլ հազվագյուտ հողային տարրերի հետ։ Պիրոֆորային մետաղները օգտագործվում են, օրինակ, որպես վառիչների կայծքարեր։
Ջին Թիրնի

Ջին Էլայզա Թիրնի (անգլ.՝ Gene Eliza Tierney, 1920 թվական նոյեմբերի 19-1991 թվական նոյեմբերի 6նոյեմբերի 19, 1920(1920-11-19), Բրուքլին, Նյու Յորք, ԱՄՆ - նոյեմբերի 6, 1991(1991-11-06)[…], Հյուստոն, ԱՄՆ), ամերիկյան դերասանուհի, «Օսկար» մրցանակի հավակնորդ.:


== Կենսագրություն ==
Ջին Թիրնին ծնվել է 1920 թվականի նոյեմբերի 19-ին՝ Նյու Յորքում։ Նրա հայրը՝ Հովարդ Շերվուդ Թիրնին, իռլանդական ծագմամբ ապահովագրական բրոքեր էր, իսկ մայրը՝  Բելլ Լավինիա Թեյլորը, ֆիզիկական դաստիարակության հրահանգիչ էր։ Նրա մանկությունն ու պատանեկությունը անցել է Կոնեկտիկուտում, որտեղ էլ ավարտել է դպրոցը։ Դրանից հետո նա երկու տարի ապրել է Եվրոպայում՝ Շվեյցարիայում հաճախելով Լոզանի միջազգային դպրոց, որտեղ սովորել է ֆրանսերեն։ Երբ նա որոշում է դերասանուհի դառնալ, հայրը նրան տալիս է Գրինվիչ գյուղի փոքրիկ թատերական ստուդիա, որտեղ նրա ուսուցիչը Բրոդվեյի ռեժիսոր Բենո Շնայդերն էր։
1938 թվականին տեղի է ունեցել Տիրնիի դեբյուտը Բրոդվեյում, որտեղ նա մի դույլով աղջկա դեր է խաղացել։ Բայց նույնիսկ նման էպիզոդիկ դերում նկատել է Varietyամսագրի քննադատներից մեկը, որը հիանալով նրա գեղեցկությամբ, նրան մի քանի տող է նվիրել իր սյունակում։
Համարվում էր Հոլիվուդի ամենագեղեցիկ դերասանուհիներից մեկը, առավել հայտնի դարձավ «Լորա» (1944) և «Աստված նրան դատավոր է» (1945) ֆիլմերում, որտեղ նա առաջադրվել էր Օսկար լավագույն դերասանուհու համար։ Բացի այդ, նա նկարահանվել է այնպիսի ֆիլմերում, ինչպիսիք են «Երկինքը կարող է սպասել» (1943), «ՈՒրվականը և միսիս Մյուրը» (1947), «Ամուսնական շրջանը» (1951) «Եգիպտացին» (1954), «Աստծո ձախ ձեռքը» (1955) և այլն։ Թիրնին շարունակել է նկարահանվել մինչև 1960-ականների կեսերը, որից հետո հանգիստ է անցել և հետագայում միայն մի քանի անգամ է հայտնվել հեռուստատեսությունում։
1941-1952 թվականներին դերասանուհին ամուսնացած է եղել դիզայներ Օլեգ Կասսինիի հետ, որից ունեցել է երկու դուստր՝ Անտուանետա Դարյան և Քրիստինան։ Անտուանետայի հղիության ընթացքում Ջինը  իր երկպագուից վարակվել է կարմրուկով։ Արդյունքում աղջիկը ծնվել է անհաս, կույր, խուլ և մտավոր հետամնաց։ Այս փաստից դրդված՝ Ագաթա Քրիստին գրել է «Եվ, ճաքելով, հայելին մատնում է...» վեպը։
Ջին Թիրնին, լինելով մոլի ծխող, մահացել է թոքերի լայնացումից 1991 թվականին՝ մինչև իր 71-ամյակից մի քանի օր առաջ։ Կինոարտադրության մեջ ունեցած ավանդի համար դերասանուհին արժանացել է աստղի Հոլիվուդի Փառքի ծառուղում։


== Ընտրված ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ույբաի

Ույբաի (պորտ.՝ Uibaí) համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Բաիա նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Բաիա նահանգի հյուսիսարևելյան մարզը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Իրեսեի գավառի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 13 809 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 515,662 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 26,8 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 21 568 416,00 (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 1 572,04 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0.615
Վիսոկայե

Վիսոկայե (բելառուսերեն՝ Высо́кае, ռուսերեն՝ Высо́кое, ուկրաիներեն՝ Високе, լեհերեն՝ Wysokie), շրջանային ենթակայության քաղաք Բելառուսում՝ Բրեստի մարզի Կամենեցի շրջանում։ Ընկած է շրջկենտրոնից մոտավորապես 20 կիլոմետր դեպի արևմուտք, մարզկենտրոնից 30 կիլոմետր դեպի հյուսիս, Լեհաստանի հետ Բելառուսի ունեցած պետական սահմանի մոտ։ Բելառուսի ծայր արևմտյան քաղաքն է, որից ոչ հեռու՝ Բուգ գետի ափին է գտնվում այդ հանրապետության ծայր արևմտյան կետը։
2017 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 5.113:
Պատմական փաստաթղթերում առաջին անգամ հիշատակվել է XIV դարում՝ մեծ իշխան Գեդիմինասի այցելության առնչությամբ։ 1494 թվականին Ալեքսանդր Առաջին Յագելոնը մագդեբուրգյան իրավունք և զինանշան է շնորհել քաղաքին։ 1647 թվականին բնակավայրը դարձել է Սապեգո իշխանական տոհմի սեփականությունը։ Սապեգոներն այստեղ ամրոց են կառուցել, որը 1748 թվականին այրվել է։ Լեհաստանի երրորդ բաժանման արդյունքում բնակավայրը հայտնվել է ռուսական կայսրության կազմում։ 1921 թվականին մտել է Լեհաստանի, 1939 թվականին՝ Բելառուսի կազմի մեջ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Պատկերասրահ ==
​

		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Wysokie Litewskie in the Geographical Dictionary of the Kingdom of Poland (1895) (Լեհերեն)
Նռնաձոր (այլ կիրառումներ)

Նռնաձոր, կարող է վերաբերել՝

Նռնաձոր - գյուղ Հայաստանի Սյունիքի մարզում
Նռնաձոր - գետ Սյունիքի մարզում
Բազելի երկրաշարժ

Բազելի 1356 թվականի հոկտեմբերի 18-ի երկրաշարժը, Կենտրոնական Եվրոպայի պատմության ընթացքում գրանցված ամենախոշոր սեյսմոլոգիական երևույթն է։ Այն ենթադրաբար ունեցել է 9-10 բալ ուժգնություն (7.1 MW մագնիտուդ)։ Այս երկրաշարժը հայտնի է նաև Սուրբ Ղուկասի երկրաշարժ (Séisme de la Saint-Luc), քանի որ հոկտեմբերի 18-ը Սուրբ Ղուկասի տոնն է։


== Երկրաշարժ ==
Սկզբնական ցնցումները եղել են տեղական ժամանակով 19:00-20:00-ի սահմաններում։ Հիմնական ցնցումը տեղի է ունեցել մոտ ժամը 22:00-ին։ Հոկտեմբերի 18-19-ին գրանցվել են աֆթերշոկեր։ Բազելում երկրորդ ամենաուժեղ ցնցումը տեղի է ունեցել կեսգիշերին։ Ցնցման ժամանակ մոմերը թափվել են հատակին և փայտե տներն սկսել են այրվել։ Երկրաշարժի հետևանքով մահացածների թիվը Բազել քաղաքում հասել է 300-ի։ Բազելից 30 կմ շառավղի վրա գտնվող բոլոր եկեղեցիները և ամրոցները ավերվել են։
Սեյսմիկ ճգնաժամը տևել է մոտ մեկ տարի։ Հետազոտելով մակրոսեյսմիկ տվյալները՝ ենթադրվում է, որ երկրաշարժի էպիկենտրոնն ունեցել է արևելք-արևմուտք կողմնորոշում, ուղղությունը համընկել է Յուրայի լեռների խզումային խախտումներին։ Ժամանակակից երկրասեյսոմոլգիական հետազոտությունները երկրաշարժի պատճառը համարում են Բազել քաղաքից հյուսիս, հյուսիս-արևելք - հարավ, հարավ-արևելք գտնվող տեկտոնական նորմալ խզումային խախտումները։


=== Էպիկենտրոն ===
Քիչ տվյալների պատճառով երկրաշարժի համար մի քանի առաջարկվող էպիկենտրոններ կան։ Որոշ հետազոտողներ գտնում են, որ էպիկենտրոնը գտնվել է Յուրայի լեռների տակ։ Այլ հետազոտողներ գտնում են, որ էպկենտրոնը գտնվել է Բազել քաղաքից 10 կմ հարավ հեռավորության վրա։


=== Ուժգնություն ===

Երկրաշարժը զգացել են Ցյուրիխում, Կոնստանցում և նույնիսկ Իլ դը Ֆրանսում։ ՄՍԿ-64-ով գրանցված առավելագույն ուժգնությունը կազմել է 9-10 բալ։ Ցնցման հետևանքով ավերվել են 30-40 ամրոցներ։
Մակրոսեյսմիկ տվյալների հիման վրա տարբեր հետազոտողներ փորձել են հաշվել երկրաշարժի Mw մագնիտուդը, որը ըստ տարբեր աղբյուրների կազմել է՝ 6.2 (BRGM 1998), 6.0 (GEO-TER 2002), 6.9 (SED 2004), 6.7-ից 7.1, 6.6 (GFZ 2006),: 21 եվրոպացի մասնագետների և ԱՄՆ-ի ներգրավմամբ իրականացրած խոշոր շվեյցարական հետազոտության չորս խմբերը երկրաշարժի ուժգնությունը գնահատել են 6.9, 6.9, 6.5-ից 6.9 և 6.5 ± 0.5 (PEGASOS 2002 - 2004): Տարբեր են նաև խզումային խախտումների հետ կապված ենթադրությունները։


=== Վնաս ===
Երկրաշարժն ավերեց Շվեյցարիայի Բազել քաղաքը, ավերվեցին Ֆրանսիայի և Գերմանիայի շատ շրջաններ։ Կենտրոնական Եվրոպայում երկրաշարժներ շատ հազվադեպ են լինում։ Ըստ Շվեյցարիայի սեյսմոլոգիական ծառայության՝ անցյալ 800 տարվա ընթացքում գրանցվել է մոտ 10000 երկրաշարժ, որոնց միայն կեսն է ունեցել ըստ Ռիխտերի սանդղակի 6.0-ից մեծ ուժգնություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Բալենի

Բալենի (լատ.՝ Cerasus), վարդազգիների (վարդածաղիկներ) ընտանիքի բազմամյա ծառերի կամ թփերի ցեղ։ Հայտնի է 150, ՀՀ-ում վայրի վիճակում՝ 3 (4)՝ բալենի մահալեբյան (C. mahaleb), բալենի մանրապտուղ (C. microcarpa), բալենի ալեհեր (C. incana)։


== Ձևաբանություն ==
Բարձրությունը 2-10 մ է։ Տերևները հերթադիր են, ամբողջական էլիպսաձև, աղեղնասղոցաեզր, մուգ կանաչ։ Ծաղկաբույլը հովանոցանման է կամ կարճ ողկուզանման, ծաղիկները՝ սպիտակ։ Ծաղկում է ապրիլ-մայիսին։ Պտուղը բաց կամ մուգ կարմիր, մսալի, հյութալի, թթվաշ-քաղցր համով կորիզապտուղ է։


== Քիմիական բաղադրություն և կիրառություն ==
Պարունակում է շաքարներ, սախարոզ, ինոզիտ, օրգանական թթուներ, քիչ քանակությամբ՝ աղաղանյութեր և ներկանյութեր, սերմերը՝ ճարպայուղ, ամիգդալին, եթերայուղ։ Օգտագործվում է թարմ և վերամշակված (չիր, կոմպոտ, մուրաբա, դոշաբ, հյութ, գինի և այլն), բժշկության մեջ՝ պտուղը, հյութը, օշարակը։


== Տարածվածությունը Հայաստանում ==
Հանդիպում է Կոտայքի, Սյունիքի, Վայոց ձորի և այլ մարզերում։ Աճում է ստորին և միջին լեռնային գոտիներում, չոր քարքարոտ լանջերին, թփուտներում և այլն։ ՀՀ գրեթե բոլոր մարզերում մշակվում է բալենի սովորականը, որոշ վայրերում վայրի է։


== Գեղարվեստական գրականության մեջ ==
Բալենի։ Աննա Սաքսե, «Հեքիաթներ ծաղիկների մասին», Ե., Դարակ, 2020, էջ 16-17։
Ելենա Կրիգինա

Ելենա Կրիգինա (ռուս.՝ Елѐна Алекса́ндровна Крыгина, հունիսի 6, 1987(1987-06-06), Սուրգուտ, Խանտի-Մանսիական Ինքնավար Շրջան, Տյումենի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս դիմահարդար, տեսաբլոգեր, ձեռնարկատեր։ Glamour հանդեսի վարկածով ճանաչվել է «2014 թվականի տարվա կին» «Տարվա ճեղքում» անվանակարգում։


== Դիմահարդարում և արվեստ ==
Ելենա Կրիգինան կերպարներ է ստեղծել Քեթա Թոփուրիայի, Ալյոնա Վոդոնաևայի, Դիանա Վիշնևայայի, Ալեքսանդր Ռոգովի, Քրիստիան Լյուբուտինի, Քսենյա Սոբչակի, Ելիզավետա Բոյարսկայայի, Յուլիաննա Կարաուլովայի, Պոլինա Կիցենկոյի, Մաթիլդա Շնուրովայի, Ալբինա Ջանաբաևայի, Սատի Կազանովայի և այլոց համար։
Բալետի պարուհի Դիանա Վիշնյովայի անձնական դիմահարդարն է։ Ելենան նաև շրջում է Ռուսաստանի քաղաքներով՝ դասընթացներով և «Beauty Day Ելենա Կրիգինայից» վարպետության դասերով։
Որպես ստեղծագործող անհատ, դիմահարդար և մասնագետ՝ Ելենա Կրիգինան համագործակցություններ է ունենում տարբեր ընկերությունների հետ։ Օրինակ՝ 2019 թվականին Portal ընկերության հետ նա ստեղծել է տոնական կոշիկների հավաքածու։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
krygina.com
Елены Крыгиной Ինստագրամում
Елены Крыгиной Ֆեյսբուքում
Զավեր

Զավեր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Բալուի գավառակում։ Գտնվում էր Արածանիի աջ կողմում, Բալու քաղաքից 29 կմ հյուսիս-արևելք։


== Աշխարհագրություն ==
Տարածքը լեռնային անտառապատ վայր էր։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 30 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(7117) Կլավդիուս

(7117) Կլավդիուս (անգլ.՝ Claudius), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի փետրվարի 14-ին Ֆրեյմուտ Բորնգենի կողմից Տաուտենբուրգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,180849 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0543 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3074 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1176,35 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,306031 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,89° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7117) Կլավդիուս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նիկոլաևկա (գյուղ, Կուպյանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիկոլաևկաՆիկոլաևկա (ուկրաիներեն՝ Миколаївка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1890 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նիկոլաևկա գյուղում բնակվում էր 118 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,616 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 191,56 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալեքսեյ Երխով

Ալեքսեյ Երխով (ռուս.՝ Алексей Владимирович Ерхов, հոկտեմբերի 28, 1960(1960-10-28), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2018 թվականի դեկտեմբերի 28)։


== Կենսագրություն ==
1983 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։ Տիրապետում է ֆրանսերենին, արաբերենին և անգլերենին։
1983 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։
2000 թվականից մինչև 2003 թվականը եղել է Ռուսաստանի նախագահի աշխատակազմի աշխատակից։ Հետևողականորեն զբաղեցրել է Ռուսաստանի նախագահի արտաքին քաղաքականության վարչության արտաքին քաղաքականության միջոցառումների նախապատրաստման բաժնի պետի տեղակալի և պետի պաշտոնները։
2003 թվականից մինչև 2006 թվականը Սիրիայում եղել է Ռուսաստանի դեսպանատան խորհրդական-դեսպանորդ։
2017 թվականի հունիսի 19-ին Ռուսաստանի նախագահի № 272 հրամանագրով նշանակվել է Թուրքիայի Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։ 2020 թվականի փետրվարին դեսպանը բազմիցս հայտարարել է իր հասցեին հնչող սպառնալիքների մասին։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի երեք դուստր։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2018 թվականի դեկտեմբերի 28)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը ՏԱՍՍ կայքում
Գիներբուկ (անձնանուն)

Գիներբուկ, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն ժողովրդական գիներբուկ բառից, որը նշանակում է «հաճելի և անուշահոտ բուրմունքով կապտակարմիր գույնով մի տեսակ վայրի ծաղիկ»։ Հիշատակված է անթվական մի հիշատակարանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոնֆերանսիե

Կոնֆերանսիե (ֆր.՝ conferen-cier — զեկուցող), էստրադային ներկայացում կամ համերգ վարող և համարների ընդմիջումներում ելույթ ունեցող արտիստ, համերգավար։ Կոնֆերանսիե պետք է օժտված լինի սրամտելու, հանկարծաբանելու՝ իմպրովիզացիայի, լսարանի հետ խոսելու տաղանդով։ Առաջին կոնֆերանսիեները հանդես են եկել XIX դ. 60-ական թվականներին Փարիզի կաֆեշանտաններում և կաբարեներում։ 19-րդ դարի վերջին 20-րդ դարասկզբին ելույթ են ունեցել վարիետե և մանրապատումների թատրոններում։ 


== Արտաքին հղումներ ==
Конферансье հոդվածը Սովետական մեծ հանրագիտարանում 
Андрей Васильев: Конферансье надо родиться
Յաստրեբշչինա

Յաստրեբշչինա (ուկրաիներեն՝ Яструбщина), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Յաստրեբշչինա գյուղում բնակվում էր 307 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
1911 թվականը գրականության մեջ


== Զարգացումներ ==
Համաձայն Պետր Ստոլիպինի շրջաբերականի՝ փակվել է Եվրոպական գրական միությունը։
Ստեղծվել է Եվրոպական գրական-գիտական միությունը։


== Մրցանակներ ==


=== Միջազգային ===
Նոբելյան մրցանակ գրականությունից - Մորիս Մետերլինկ, «Դրամատիկական ստեղծագործությունների համար, որ աչքի են ընկել հարուստ երևակայությամբ և բանաստեղծական ֆանտազիայով»։


=== Ֆրանսիա ===
Գոնկուրյան մրցանակ - Ալֆոնս դը Շատոբրիան, «Գոսպոդին դե Լուրդին»։
Ֆեմինա մրցանակ - Լուի դը Ռոբեր, Le Roman du malade։


== Գրքեր ==


=== Վեպեր ===
«Ջենի Գերհարդտ» - Թեոդոր Դրայզերի վեպը։
«Ռալֆ 124C 41 պլյուս» - Հյուգո Գերնսբեկի վեպը։
«Պայքար». Նար-Դոսի վեպը։
«Ընկեր Բ Փանջունի». «Առաքելություն մը ի Ծապլվար», Երվանդ Օտյանի վեպի առաջին մասը (մյուս հատվածները գրվել են 1914-23 թթ.)


=== Վիպակներ ===
«Սուխոդոլ» - Իվան Բունինի վիպակը։


=== Պատմվածքներ ===
«Կյանքը ինչպես որ է», Գրիգոր Զոհրապի պատմվածքների ժողովածուն։
«Լուռ Ցավեր», Գրիգոր Զոհրապի պատմվածքների ժողովածուն։


== Ծնունդներ ==
Հունվարի 19 - Անատոլի Վլադիմիրովիչ Սոֆրոնով, ռուս խորհրդային պոետ։
Հունվարի 24 - Քեթրին Մուր, ամերիկացի ֆանտաստ գրող։
Ապրիլի 12 - Ви́таутас Си́риос-Ги́ра, լիտվիացի գրող։
Հուլիսի 15 - Աղավնի, հայ բանաստեղծուհի, արձակագիր, թարգմանչուհի, ՀԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ
Հուլիսի 17 - Վիկտոր Պլատոնովիչ Նեկրասով, ռուս խորհրդային գրող։
Հուլիսի 27 - Գեորգի Վասիլևիչ Մետելսկի, ռուս լրագրող և գրող Լիտվայի։
Հուլիսի 30 - Չեսլավ Միլոշ, լեհ բանաստեղծ, Նոբելյան մրցանակ գրականությունից 1980 թվական։
Հուլիսի 12 - Պյոտր Ստեպանովիչ Կոմարով, ռուս խորհրդային պոետ, Ստալինյան մրցանակի դափնեկիր։
Օգոստոսի 15 - Ջեյմս Շմեց, ամերիկացի գրող, ֆանտաստ։
Նոյեմբերի 1 - Անրի Թրուայա, ֆրանսիացի գրող ռուս-հայկական ծագմամբ, որի իսկական անունն է Լև Ասլանովիչ Տարասով։


== Մահեր ==
Մայիսի 30 - Կոնստանտին Միխայլովիչ Ֆոֆանով, ռուս պոետ։
Հունիսի 20 - Ղազարոս Աղայան, հայ նշանավոր մանկավարժ, գրող, հրապարակախոս (ծ. 1840)
Դեկտեմբերի 23 - Նիկոլայ Նիկոլաևիչ Զլատովրատսկի, ռուս գրող։
Դուսմետովո

Դուսմետովո (ռուս.՝ Дусметово, բաշկիրերեն՝ Дүсмәт), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովարսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 110 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սուրբ Երրորդություն եկեղեցի (Բոլշայա Մարտինովկա)

Սուրբ Երրորդություն եկեղեցի  Բոլշայա Մարտինովկայում (ռուս.՝ Свято-Троицкий храм), եկեղեցի Ռոստովի մարզի Բոլշայա Մարտինովկա գյուղում,  պատկանում է Վոլգադոնսկի և Սալսկի թեմին։  Կառուցվել է 1799 թվականին,  սկզբում փայտից, այնուհետև  1896 թվականին վերակառուցվել է, այս անգամ  քարից։  Ռուսաստանի միակ եկեղեցին է, որ հիմնադրվել է ի պատիվ    կայսր Նիկոլայ  II-ի թագադրման։ Համարվում է  19-րդ դարի ճարտարապետական  հուշարձան։ Սուրբ Երրորդություն եկեղեցին կառուցվել է կեղծ ռուսական ոճով։


== Պատմություն ==
Առաջին  Սուրբ Երրորդություն եկեղեցին Մեծ Մարտինովկայում  կառուցվել է դեռևս 1799 թվականին փայտից։ Շինարարության համար անհրաժեշտ միջոցները նվիրաբերել է գեներալ մայոր Դմիտրի Մարտինովիչ Մարտինովը։ Եկեղեցուն կից կա մատուռ ի հիշատակ Ալեքսանդր  II-ի մահվան։
1895 թվականին Մարտինովկայի եկեղեցական-ծխական  հոգաբարձուների խորհուրդը որոշում կայացրեց  Սուրբ Երրորդություն եկեղեցու տեղում նոր եկեղեցու կառուցման վերաբերյալ։
Եկեղեցու կառուցման տեղը օծվեց 1896 թվականի մայիսի 26-ին,  Նիկոլայ II-ի թագադրման օրը, իսկ  առաջին քարը դրվեց հաջորդ օրը։
Շինարարական աշխատանքների իրականացման համար միջոցները չբավականացրին, որի պատճառով էլ 1900 թվականին ծխական հավաքում  որոշում կայացվեց դիմել թեմի ղեկավարությանը նվիրատվությունների հավաքագրման նպատակով։  Նույն տարում ճարտարապետ   Ավրաամ Մելնիկովի նախագծով սկսվեց  շինարարությունը, որը մշակվել էր մի քանի տասնյակ տարիներ առաջ։ Հիմնական շինարարական աշխատանքներն ավարտվել են 1904 թվականին։
Տեղաբնակների հավաստմամբ եկեղեցական երգչախմբում հանդես է եկել Ֆեոդոր Շալյապինը։

Տաճարում կային երեք մատուռներ, գլխավորը Սուրբ Երրորդության անունով, աջը՝ նահատակ տիրամայր Ալեքսանդրայի անունով, ձախը՝ սրբազան Նիկոլայ Միրլիկիյսկու անունով։
1930 թվականին  եկեղեցին փակվեց և այնտեղ սկզբում տեղակայվեց  հացահատիկի պահեստը, այնուհետև մեքենա տրակտորային կայանի արհեստանոցը և տնտեսական ապրանքների պահեստը։ Որմնանկարները ծածկվեցին սվաղով, սրբանկարները ավերվեցին, զանգերը ցած նետվեցին։  1945 թվականին եկեղեցին մասնակիորեն վերադարձվեց հավատացյալներին, նրա տարածքի  4/5 մասը դեռևս մնում էր հացահատիկի պահեստ, որը լուրջ անհանգստություն էր պատճառում ծխականներին, չնայած Ռոստովի թեմական վարչության պահանջներին եկեղեցու տարածքը կողմնակի կազակերպություններից ազատելու վերաբերյալ, իշխանությունների կողմից ոչ մի միջոց չձեռնարկվեց այդ ուղղությամբ։
1963 թվականին եկեղեցին նորից փակվեց այն հիմնավորմամբ, «որ ուղղափառ կրոնական հասարակության տարալուծման հետ կապված  շուրջ մեկ տարի այն չէր գործել»։
1991 թվականին եկեղեցու տարածքն ազատվեց պահեստից և այնտեղ սկսեցին  ժամերգություններ իրականացվել։  1994 թվականին սկսվեցին վերակառուցման աշխատանքներ իրականացվել,  2002 թվականին այն օծվեց Ռոստովի և Նովոչերկասսկի արքեպիսկոպոս Պանտելեիմոնի կողմից, իսկ 2004 թվականին վերականգնվեց զանգակատունը։
Եկեղեցում պահվում են Մոսկովյան Մատրոնայի, Պավել Տագանրոգսկու և  Մեծ նահատակ Տիմոֆեյի մասունքները։ Եկեղեցի հիմնականում այցելում են տեղաբնակները, այլ ոչ թե եկվորները, որը պայմանավորված է գյուղի ենթակառուցվածքների զարգացման ցածր մակարդակով։  


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Фотографии церкви
Սեռ (անվանական)

Սեռ, գոյականին հատուկ քերականական կարգ, որը դասի կարգի մասնակի արտահայտությունն է և բնութագրում է գոյականները՝ որևէ ձևական հատկանիշի հիման վրա դրանք դասակարգելով երեք սեռի՝ արական, իգական և չեզոք (գերմաներենում, ռուսերենում) կամ երկու սեռի՝ արական, իգական (ֆրանսերենում)։ Գոյականի սեռային տարբերակում ունեցող լեզուների մեծ մասում ածականները, դասական թվականները, որոշ դերանուններ, դերբայները և բայի խոնարհման որոշ ձևեր ունեն սեռային վերջավորություններ, որոնցով համաձայնում են գերադաս գոյականի հետ։ Այն լեզուներում, որոնցում գոյականների պատկանելիությունը այս կամ այն սեռին որոշվում է մասնիկներով կամ հիմքերով, սեռային տարբերակումը դրսևորվում է նաև հոլովման հարացույցում։


== Քերականական սեռը հայերենում ==
Անվանական սեռ ունեն ոչ բոլոր լեզուները։ Այն հատուկ է եղել հնդեվրոպական բոլոր լեզուներին, սակայն դրանց մի մասում, այդ թվում նաև հայերենում, այն չի պահպանվել (կան միայն առանձին վերապրուկային ձևեր)։ Հայերենի գոյականների համակարգում կա միայն բնական սեռային տարբերակում, որը կատարվում է կամ բառային միջոցներով (մաքի-խոյ, աղջիկ-տղա, երինջ-արջառ), կամ բառակազմական միջոցներով (աշակերտ-աշակերտուհի, ուսուցիչ-ուսուցչուհի)։


== Քերականական սեռը այլ լեզուներում ==
Գոյականների մեջ ընդհանուրը և մասնավորը նշող սեռերից մեկը անհատական սեռն է։ Այն կա, օրինակ, աֆրիկյան սահո, աֆար, բիլի լեզուներում։ Այսպես՝ բիլի լեզվում տվյալ տեսակից մեկ կամ մի քանի անհատներ առանձնացնելու համար բառին ավելացնում են համապատասխան ցուցիչ․ օրինակ՝ dimmū նշանակում է ընդհանրապես կատու, իսկ dimmū-ra` որևէ մասնավոր կատու։


== Գրականություն ==
Իրանի լեռների ցանկ

Այստեղ ներկայացված են Իրանի տարածքում գտնվող լեռների ցանկը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կանադական խոհանոց

Կանադական խոհանոցը Կանադայում բնակվող ժողովուրդների ավանդական խոհանոցն է։


== Նկարագրություն ==
Չի կարելի Կանադայի ցանկացած ուտեստ անվանել ազգային։ Կանադան երկազգ երկիր է։ Կանադական խոհանոցը լայնորեն տարբերվում է ըստ տարածաշրջանի։ Կանադայի նախկին վարչապետ Ջո Քլարկն այս մասին ասել է. «Կանադան ունի խոհանոց՝ այլ խոհանոցներից։ Դա ոչ սոլյանկա է, այլ շվեդական սեղան»։
Կանադական խոհանոցի սկզբնական արմատները ձևավորվել են հյուսիսամերիկյան բնիկ ժողովուրդների ավանդույթներում, ինչպես նաև անգլական և ֆրանսիական խոհանոցներում։ Հետևաբար, կանադական խոհանոցը ավելի ճիշտ կլինի անվանել անգլո-ամերիկյան-կանադական խոհանոց։ Այն 18-րդ և 19-րդ դարերում լրացվել է Կենտրոնական, Հարավային և Արևելյան Եվրոպայի, ինչպես նաև Չինաստանի ներգաղթյալների կողմից։
Կանադական խոհանոցի հիմնական բաղադրիչը Քվեբեկի խոհանոցն է, քանի որ ֆրանսիական խոհարարների բաղադրատոմսերը պատմականորեն և աշխարհագրորեն մոտ են Կանադային։


== Ավանդական ուտեստներ ==
Կանադացիների ամենօրյա ճաշատեսակները ներառում են բնական մսից պատրաստված ուտեստներ, ինչպիսիք են բիֆշտեքսը, ռոսթբիֆը և լանգետը։ Կանադական խոհանոցի բավականին «հաջողակ» ճաշատեսակը ֆիլե բրոշետտեն է, որն իրենից ներկայացնում է խոզապուխտի, բեկոնի, շամպինիոնի և սոխի կտորներ՝ շամփուրի վրա։ Կանադական խոհանոցի առաջին ուտեստները բանջարեղենով՝ ծաղկակաղամբ, դդում, լոլիկ, արգանակով և արիշտայից, կանաչիից պատրաստված ապուրներ են։ Կանադայում ամենահայտնի ճաշատեսակը դդմի ապուրն է և թխկու օշարակը.:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
CBC Digital Archives – My Canada Includes Tourtière
Canadian Packaged Food Image Gallery  Archived 2010-07-09 at the Wayback Machine.
Էռերա դե Պիսուերգա

Էռերա դե Պիսուերգա (իսպ.՝ Herrera de Pisuerga), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Պալենսիա պրովինցիայում, Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բոեդո Օխեդա մարզում (իսպ.՝ Boedo-Ojeda): Զբաղեցնում է 99.08 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը՝ 2118 մարդ (2016 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոն Պալենսիայից հեռու է 72 կմ։ Քաղաքի հովանավոր է համարվում Սուրբ Անան իսպ.՝ Santa Ana:


== Պատմություն ==
Ժամանակակից Էռերա դե Պիսուերգան ձևավորվել է դեռևս հին հռոմեական շրջանում։ Այդ մասին են վկայում տարածքում հայտնաբերված Պիսորակա հնագույն քաղաքի ավերակները։ Ըստ պատմագետների, այդտեղ է կայանել մակեդոնական կայազորը մ.թ. 20-40 թվականներին՝ Կանտաբրիայի պատերազմի ժամանակ։ Ինչպես ցույց են տալիս պեղումները, հետագայում այստեղ բնակություն են հաստատել վեսգոթերը:
14-րդ դարում, Կաստիլիայի թագավոր Ալֆոնսո XI-ը 180 000 մարավեդիով գնել է այս տարածքը՝ ձեռնամուխ լինելով բնակավայրի վերակառուցմանը և վերաբնակեցմանը։ Հետագայում Կաստիլիայի թագավոր Յոհան I-ը տարածքը նվիրել է հերցոգ Ֆրիասին, որի իշխանության տակ էլ մնաել է մինչև 19-րդ դար։ Հենց նրա օրոք էլ Հերերայի տարածքում կառուցվել է ֆրանցիսկյան առաջին վանական համալիրը։
1517-1522 թվականներին, Կառլ V կայսրը երկու անգամ անցել է Էռերայի տարածքով։ 18-րդ դարի վերջին սկսեցին կառուցել Կաստիլիայի ջրանցքը (իսպ.՝ Canal de Castilla)՝ հիմք դնելով քաղաքի տնտեսական զարգացմանը։ Մինչև 1862 թվականը Հերերայի տնտեսական ռեսուրսները շահագործվում էին միայն վանքի հոգևորականների կողմից։
1862 թվականին ավարտվեց երկաթուղու կառուցումը, որը ձգվելով երկրի տարածքով, հասնում էր մինչև Էռերա։ 1902 թվականին Իսպանիայի ռեգենտ Մարիա Քրիստինան Հերերա դե Պիսուրեգային տվեց քաղաքի կարգավիճակ։
Քաղաքից արևելք, մոտ 4 կմ հեռավորության վրա գտնվող օդանավակայանը, Իսպանիայում Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ ծառայել է որպես դաշտային օդանավակայան։


== Բնակչություն ==


== Տեսարժան վայրեր ==
Էռերա դե Պիսուերգայի տարածքում պահպանվել են հին հռոմեական կառույցներ. քաղաքային դարպասները, պալատներ, ընտանեկան զինանշաններով կալվածքներ։
Ժամանակակից տեսարժան վայրերից է թռչունների այգին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.herreradepisuerga.org/
https://www.openstreetmap.org/relation/342260
https://commons.wikimedia.org/wiki/Category:Herrera_de_Pisuerga
http://herreradepisuerga.es/
Ձմեռային օլիմպիական խաղեր 1932

Ձմեռային օլիմպիական խաղեր 1932, պաշտոնապես հայտնի որպես III Ձմեռային օլիմպիական խաղեր, ձմեռային բազմասպորտային իրադարձություն, որը տեղի է ունեցել Լեյք Փլեսիդ քաղաքում։ Խաղերը բացվել են 1932 թվականի փետրվարի 4-ին և փակվել փետրվարի 15-ին։
Առաջին խաղերը անց են կացվել Հյուսիսային Ամերիկայում։


== Քաղաքի ընտրություն ==
Լեյք Փլեսիդի մրցակիցները եղել են Մոնրեալը (Կանադա), Բեր Մաունտին, Յոսեմիթեն, Թահոն, Դուլութը, Մինեապոլիսը և Դենվերը (բոլորը ԱՄՆ-ում)։


== Մարզաձևեր ==
Հիմնական տեսակներ

 Բոբսլեյ (2)
 Չմշկավազք (4)
 Դահուկային երկամարտ (1)
 Դահուկավազք (2)
 Դահուկացատկ (1)
 Գեղասահք (3)
 Հոկեյ (1)Փակագծերում խաղարկված մեդալների թիվն է։


== Մասնակից երկրներ ==
Մասնակցել են 17 երկրներ։


== Մրցույթի անցկացման ժամանակացույց ==


== Մեդալների արդյունք ==


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ձմեռային օլիմպիական խաղերի համար Coca-Cola-ն դարձել է ըմպելիքների հիմնական մատակարար։
Խաղերի բացումը կատարել է Ֆրանկլին Ռուզվելտը, որն այդ ժամանակ եղել է Նյու Յորքի նահանգապետ։ Դրանից 9 ամիս անց նա ընտրվել է ԱՄՆ-ի նախագահ։
Օլիմպիական խաղերում Սոնյա Հենին գեղասահքի ասպարեզում ստացել է իր երկրորդ ոսկին։ Նա ոսկի է նվաճել նաև 1928 և 1936 թվականներին։
Էդի Իգանը դարձել է Օլիմպիական խաղերի միակ մասնակիցը, որը տարբեր մարզաձևերում արժանացել է Օլիմպիական ոսկու։ 1920 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի ժամանակ բռնցքամարտի ասպարեզում և Ձմեռային օլիմպիական խաղերի ժամանակ բոբսլեյի ասպարեզում արժանացել է ոսկե մեդալի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Страница Олимпиады»։ Официальный сайт МОК (անգլերեն) 
III Olympic Winter Games Lake Placid 1932, 1932 The official report.
Lake Placid Olympic Authority Archived 2020-10-30 at the Wayback Machine.
The program of the 1932 Lake Placid Winter Olympics
Դարաքենդ (այլ կիրառումներ)

Դարաքենդ կարող է վերաբերել.

Ձորագյուղ (Լոռու մարզ), գյուղ ներկայիս Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզում։
Դարաքենդ, գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Գոբուստանի շրջանում։
Ծամձոր, գյուղ Արցախի Հանրապետության Հադրութի շրջանում։
Դարաքենդ, գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում։
Դարաքենդ, գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Շարուրի շրջանում։
Դարաքենդ, ձոր և գետակ Արաքսի ավազանում։
Մաասթ է Վիոլեն

Մաասթ է Վիոլեն (ֆր.՝ Maast-et-Violaine), Ֆրանսիայում գտնվող համայնք, որը մտնում է Պիկարդիա մարզի և Էնա գավառի կազմի մեջ։ Համայնքը մտնում է նաև Վիլեր Կոտրե կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանն է հանդիսանում Վիլեր Կոտրե։
Համայնքի INSEE ծածկագիրն է 02424։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմել է 160 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին 108 աշխատունակ մարդկանցից (15—64 տարեկան) 86-ը եղել են առավել ակտիվ տնտեսվարողներ, 22-ը եղել են համեմատաբար ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 79,6 %, 1999 թվականին եղել է 70,8 %)։ 86 ակտիվ քաղաքացիներից 76-ը աշխատել են տարբեր ձեռնարկություններում (45 տղամարդ և 31 կին), անաշխատունակների թիվը կազմել է 10 մարդ (2 տղամարդ և 8 կին)։ 22 ոչ ակտիվ մարդկանցից 10-ը եղել են կամ աշակերտ կամ էլ ուսանող, 5-ը եղել են թոշակառու, 7-ը եղել է ոչ ակտիվ այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Մաասթ է Վիոլեն ազգային համալսարանի վիճակագրությունը (ֆր.)
(1287) Լորցիա

(1287) Լորցիա (անգլ.՝ Lorcia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1933 թվականի օգոստոսի 25-ին Սիլվեն Արենի կողմից Ուքլում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,011646 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8152 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2081 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1908,99 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,188581 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,83° անկյուն։
Լորցիա աստերոիդը պատկանում է Էոսի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 4400 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,99 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, որը համապատասխանում է Յուպիտերի հետ 7:3 ուղեծրային ռեզոնանսին, իսկ արտաքին սահմանը՝ 3,03, որը համապատասխանում է 9:4 ռեզոնանսին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1287) Լորցիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)