armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մոնակ (Շարանտի գավառ)

Մոնակ (ֆր.՝ Mosnac), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 474 մարդ, բնակչության խտությունը` 74.88 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.33 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 410 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 115 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 15 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 294 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 224-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 70։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,2 %։ 224 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 206 անձ (106 տղամարդ և 100 կին)։ Գործազուրկ են եղել 18 անձ (11 տղամարդ և 7 կին)։ 70 անաշխատունակներից 20-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 31-ը` թոշակառուներ, իսկ 19-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Վյազովոե (այլ կիրառումներ)

Վյազովոե, կարող է վերաբերել՝

Վյազովոե - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դերգաչևի շրջանում
Վյազովոե - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում
Վյազովոե - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրկայի շրջանում
Վյազովոե - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպի շրջանում
Ռաֆայել Աղաջանյան

Ռաֆայել Երվանդի Աղաջանյան (հունիսի 5, 1950(1950-06-05), Ստեփանակերտ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 3, 2015(2015-09-03), Քիշնև, Մոլդովա), խորհրդային հայ ռեժիսոր, սցենարիստ, Մոլդովայի արվեստի վաստակավոր գործիչ (2007)։


== Կենսագրություն ==
Ռաֆայել Աղաջանյանը ծնվել է 1950 թվականի հունիսի 5-ին Ստեփանակերտում։ 1972 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի (ՎԳԻԿ) տնտեսագիտական ֆակուլտետը, իսկ 1983 թվականին՝ նույն ինստիտուտի սցենարական ֆակուլտետը։ Ստեղծագործական գործունեությունն սկսել է Մոսկվայում։
Աշխատել է որպես Փաստագրական ֆիլմերի կենտրոնական ստուդիայի նկարահանման խմբի տնօրեն, կինոամսագրերի համար գրել է հաղորդավարական տեքստեր։ Որպես սցենարիստ համագործակցել է «Երալաշ» մանկական հումորային ամսագրի հետ։ Ուսումն ավարտելուց հետո երկու տարի ստաժավորվել է «Մոսֆիլմ»-ում։
1987 թվականին Մոսկվայից տեղափոխվել է Քիշնև։ Աշխատել է «Վյացա» փաստագրական ֆիլմերի ստեղծագործական միությունում որպես խմբագիր, սցենարներ գրել խաղարկային և փաստագրական ֆիլմերի համար։ 1994 թվականին տեղափոխվել է Հանրային հեռուստաընկերություն և աշխատել նորությունների բաժնում։ Եղել է հեռուստահաղորդումների լրագրող, հատուկ թղթակից, մեկնաբան, հեղինակ և հաղորդավար։ Մոլդովայի միջազգային անկախ համալսարանում դասավանդել է կինոարվեստ։
Եղել է Մոլդովայի Հանրապետության Կինեմատոգրաֆիստների միության խորհրդի և Մոլդովայի լրագրողների միության խորհրդի անդամ։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Դերերը կինոյում ===


=== Ռեժիսոր ===


=== Սցենարիստ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Ազի գավառ

Ազ, գավառ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ներկարարական աշխատանքներ

Ներկարարական աշխատանքներ, շենքերի, կառույցների, կոնստրուկցիաների մակերևույթների ներկապատում՝ դրանց ծառայության ժամկետը երկարացնելու, հողմահարումից ու քայքայումից պաշտպանելու, շինություններում սանիտարահիգիենիկ նպաստավոր պայմաններ ստեղծելու և գեղեցիկ տեսք տալու համար։ Ներկարարական աշխատանքները կատարվում են տարբեր ներկատեսակներով, որոնք, սովորաբար, բաղկացած են գունանյութից և կապակցող հեղուկ բաղադրիչից։ Գունանյութերը լինում են բնական և արհեստական, կապակցող բաղադրիչը կազմված է ջրային և ոչ ջրային լուծույթներից և կապակցանյութից։ Ջրային լուծույթներում իբրև կապակցանյութ օգտագործվում են կենդանական, բուսական և հանքային ծագում ունեցող սոսինձներ, իսկ ոչ ջրայիններում՝ բուսական ներկաձեթեր կամ հանքային յուղեր ու լաքեր։ Կապակցանյութի տեսակը որոշում է ներկապատման անվանումը (սոսնձային, յուղային, սինթետիկ) և նրա օգտագործման բնագավառը։ 
Ըստ կատարման տեխնոլոգիայի տարբերում են երեք դասի ներկարարական աշխատանքները՝ պարզ, բարելավված և բարձր որակի։ Ներկարարական աշխատանքի դասը որոշվում է նախագծում։ Շենքերի ներսում պարզ ջրաներկման աշխատանքները կատարվում են հետնյալ հերթականությամբ, ներկվող մակերևույթի մաքրում, կոկում, ներկաստառում և ներկում։ Պարզ յուղաներկման դեպքում կատարում են հետևյալ պրոցեսները, մակերևույթի մաքրում, ճեղքերի լցում, ներկաձեթում, անհարթությունների մասնակի քսում, քսված մակերևույթների հղկում, առաջին ներկում, երկրորդ ներկում։ Բարելավված և բարձր որակի ներկապատման պրոցեսներն ավելի բազմատեսակ են և ընդգրկում են տասից ավելի աշխատատեսակ, այդ թվում բազմակի խծուծում, ներկաստառում, հղկում և այլն։ Շինարարական տեխնիկայի զարգացմանը զուգընթաց կատարվում է նաև ներկարարական աշխատանքի հիմնական պրոցեսների մեքենայացում, արտադրվում են բազմատեսակ հատուկ սարքեր և ապարատներ, որոնց միջոցով այդ աշխատանքները զգալիորեն ինդուստրացվում են։ Ներկարարական աշխատանքները բավական աշխատատար են․ քաղաքացիական և բնակարանային շինարարությունում դրանց կատարման համար ծախսվում է ամբողջ աշխատանքի 10-12%, այն դեպքում, երբ դրանք կազմում են շինարարության արժեքի ընդամենը 3-3, 5% ։
Աշոտ Արզումանյան (այլ կիրառումներ)

Աշոտ Արզումանյան կարող է վերաբերել՝

Աշոտ Արզումանյան - 1913-ին Շուշիում ծնված հայ արձակագիր, լրագրող, ՀԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ։
Աշոտ Արզումանյան - 1952-ին Երևանում ծնված հայ քիմիկոս։
Իդա Գալիչ

Իդա Վասիլևնա Գալիչ (մայիսի 3, 1990(1990-05-03), Արևելյան Գերմանիա), ռուս հաղորդավարուհի, երգչուհի և վիդեո բլոգեր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1990 թվականի մայիսի 3֊ին Գերմանիայում։ 2002 թվականին ծնողների հետ միասին տեղափոխվել է Մոսկվա։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվում է առևտրատնտեսական համալսարան։ 2011 թվականին դարձավ ՈւՀԱ «Աշնանային համբույր» թիմի մասնակից, որը 2015 թվականին «Մոսկվան միանգամից չէ կառուցվել» անվանմամբ գրավել է երրորդ տեղը Պրեմիեր լիգայում։ 2016 թվականին մասնակցեց ՏՆՏ ալիքի Comedy battle հումորային շոուին։ 2017 թվականին դարձավ ՍՏՍ ալիքի "«Հաջողություն» շոուի ետնաբեմում" ծրագրի հաղորդավարուհի։
2017 թվականի սեպտեմբերի վերջին Իդա Գալիչը Անաստասիա Իվլեևայի հետ վարել է Real MusicBox-2017 մրցանակի 5-րդ շնորհման արարողության կարմիր գորգը։
2018 թվականին Ժաննա Բադոյևայի հետ սկսեց վարել «Орёл & решка» հեռուստահաղորդումը ։ Նույն թվականին «Ревизорро» հաղորդման 7-րդ եթերաշրջանը վարեց Նաստասյա Սամբուրսկայայի հետ, բայց երկուսն էլ 2019 թվականի փետրվարին հեռացան։
Նաև 2018 թվականին թողարկում է «Դիմա», «Դու բռնվեցիր», «Գտնել քեզ» երգերը։ «Գտնել քեզ» երգի համար նկարահանվել է տեսահոլովակ, որին մասնակցել են Աննա Սեդոկովան, Նադեժդա Սիսոյևան, Յուլյա Կովալը և Անտոն Կարավայցևը։ 2019 թվականին թողարկվում է «Ձեռնարկատեր» երգը, որի համար նկարահանվել է տեսահոլովակ։ Նույն թվականին ռեփեր Kyivstoner-ի հետ մասնակցեց Comment Out շոուին։ 2019 թվականին սկսեց «1−11» շոուի նկարահանումները։


== Անձնական կյանք ==
2018 թվականի մայիսի 1-ին ամուսնացել է Ալան Բասիևի հետ։ 2019 թվականի օգոստոսի 14-ին Իդան հայտնեց, որ հղի է։ 2020 թվականի փետրվարի 7-ին լույս աշխարհ բերեց տղային՝ Լեոնին։


== Մրցանակներ և նավանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սոֆիայի համալսարան (Տոկիո)

Սոֆիայի հաալսարան (ճապ.՝ 上智大学  дзё:ти дайгаку, «Բարձրագույն իմաստության համալսարան») մասնավոր բարձրագույն հաստատություն Ճապոնիայի Տոկիո քաղաքում։ Այն իր անվանումն ստացել է Ճապոնիայի իմաստնության աստվածուհի Սոֆիայի պատվին։ Ճապոնական տարբերակով ճապ.՝ 上智 (дзё:ти), կիրառվում է նաև եվրոպական տարբերակը՝  լատ.՝ Sophia — ソフィア (Սոֆիա)։ Հանդիսանում է Ասիայի Քրիստոնեական համալսարանների և քոլեջների ասոցիացիայի անդամ։


== Պատմություն ==


=== Անվան փիլիսոպայությունն ու հոգին ===


==== Անուն ====


==== Հոգևոր կառուցվածք ====
«Men and Women for Others, with Others»
«Multidisciplinary Network»
«Global Competency”»


== Հիմնական տվյալներ ==
Համալսարանու գործում են 8 ֆակուլտետներ՝  աստվածաբանական, հումանիտար, ընդհանուր հումանիտար, տնտեսագիտության, լեզվագրական, բնական գիտությունների, իրավաբանկան և միջազգային մանկավարժական։


== Գրականություն ==
Bruno Bitter (Hersg.): Sophia Universitaet, 1913—1938, Tokio 1938
Peter Milward: The History of Sophia, In: Yanase, Musuo (Hg.): The Future Image of Sophia University: Looking Toward the 21st Century. Tokio: Sophia University, 1989, S. 55-75.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (անգլ.)
Սումարոկովո (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍումարոկովոՍումարոկովո (ռուս.՝ Сумароково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 29 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սմբատ Փանոսյան

Սմբատ Փանոսյան (1909, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 27, 1995(1995-05-27), Լաթակիա, Սիրիա), հայ գրող։


== Կենսագրություն ==
Վաղ հասակում զրկվել է ծնողներից։ 1920 թվականին ապաստանել է Նահր էլ Օմարի որբանոցում, որը 1922 թվականին տեղափոխվել է Երուսաղեմ։ 1930 թ. ավարտել է Նիկոզիայի Մելքոնյան կրթական հաստատությունը։ Տպագրվել են Փանոսյանի պատմվածքները («Անարձագանք քայլեր», 1949, «Սերը, որ գին չուներ», 1968, ժողներ), «Որ մրրկավ էին զատված» (1943) վեպը, «Հայկական վերք» (1959) երգիծական վիպակներ են։ Փանոսյանն իր ստեղծագործություններում պատկերել է գաղթական հայի կյանքը, արտացոլել արաբական իրականությունը։
Պոռնոգրաֆիան Հայաստանում

Պոռնոգրաֆիան Հայաստանում անօրինական է։ Հայաստանում մանկական պոռնոգրաֆիան անօրինական է և պատժվում է մինչև 7 տարի ազատազրկմամբ։ Քրեական օրենսգրքի 263-րդ հոդվածի համաձայն՝ պոռնոգրաֆիկ նյութերի, այդ թվում՝ տպագիր հրատարակություններ, կինոյի և տեսաֆիլմերի նյութեր, պատկերներ կամ պոռնկագրական բնույթի այլ առարկաներ պատրաստումն ու տարածումը պատժվում են տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով։


== Ծանոթագրություններ ==
Նազար (թալիսման)

Նազար բոնջուք (թուրքերեն՝ Nazar boncuk, թարգմանաբար՝ «հմայիլ չար աչքի դեմ»), ավանդական թյուրքական հուռութք չար աչքի դեմ, որին նաև «կապույտ աչք», «Ֆաթիմայի աչք» են անվանում։ Հայերի շրջանում այս չարխափանին անվանում են «աչքի հուլունք»։


== Նկարագրություն ==
Համայիլն իրենից ներկայացնում է համակենտրոն շրջաններ։ Առավել հաճախ խորհրդանշական սև կլոր բիբը գնտվում է դեղին կամ կապույտ շերտերի կենտրոնում։ Կլոր հուռութքի ծայրերին շուրջանակի պատկերված է սպիտակ կամ բաց կապույտ շերտ։
Ավելի հաճախ նազարը պատրաստում են ապակուց: Անվանումը գալիս է արաբերենից / نظر /, բառացի նշանակում է «նայել, հսկել», «նայիր ներս»  և այլն։


== Պատմություն ==
Համաձայն իսլամական լեգենդի, Մուհամմադ մարգարեի դուստրը՝ Ֆաթիման, իր սիրեցյալին նվիրել է կապույտ ապակու կտոր, որը շատ է դուր գալիս նրան։ Ըստ այդ լեգենդի՝ հենց կապույտ ապակին է օգնել փեսացուին, որ կենդանի վերադառնա երկար ճանապարհից։
Ենթադրվում է, որ թուրք վարպետները պատրաստել են այդպիսի թալիսմաններ հարյուրամյակներ առաջ։ Հնարավոր է, որ այս հուռութքը գոյություն է ունեցել դեռևս նախաիսլամական թյուրքերի մոտ։ Ղրիմի և Օդեսայի թանգարաններում նմանատիպ թալիսմաններ կարելի է հանդիպել հնագույն սլավոնների և հին հույների արվեստի մեջ։


== Կիրառում ==


=== Մոգության ավանդական ձևեր ===
Սովորաբար հանդիպում է Թուրքիայում, Ուզբեկստանում, Թուրքմենստանում, Ղազախստանում, Ադրբեջանում, Սիրիայում, Լիբանանում, Եգիպտոսում, Հայաստանում, Իրանում, Աֆղանստանում, Հունաստանում, Իրաքում և Կիպրոսում։ Այն կարելի է տեսնել տներում, խանութներում, մեքենաներում, ինտերիերի առարկաներում, սպասքին, հագուստներում, մոխրամաններում, դրանք զարդարում են բանալիների կախազարդերը։ Նազարի պատկերը օգտագործվում է թուրքական Fly Air ավիաընկերության ինքնաթիռների ֆյուզելյաժում։
Համաժողովրդական սնահավատության համաձայն, թալիսմանը գործում է միայն այն ժամանակ, երբ պարզ տեսանելի է։ Այն նվիրում են նորածիններին, երեխաներին, հղի կանանց, գեղեցիկ աղջիկներին, հաջողակ գործարարներին, մարզիկներին։ Սիրահարները փոխանակվում են այդպիսի թալիսմաններով` հուսալով փրկել իրենց սերը և պաշտպանել սիրելիին դժվարություններից։ Նաև, ըստ սնահավատության, եթե կրում ես նազարը, իսկ ապակին ճաքում է, նշանակում է, որ «աչքով են տվել», իսկ հուռութքը փրկել է՝ իր վրա վերցնելով աչքը։


=== Ժամանակակից մշակույթում ===
Թուրքական հայտնի «Հոյակապ դար» սերիալի 10-րդ մասում սուլթանը դիմում է հարեմի կառավարչին՝ իր և որդու համար թալիսման ձեռք բերել։
Նազարը Crytek ընկերության CryEngine 3 համակարգչային շարժիչի լպատկերանիշի մաս է կազմում։
Ռայչել Միդի «Վամպիրների ակադեմիան» գրքում Ռոզ Հեզևեյին նրա մայրը նազար է նվիրում, որը ստացել է Ռոզի թուրք հորից։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Տես նաև ==
Համսա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Boncuk-Köy / Görece Beydesi
Boncuk (Beads) - Ellerin Türküsü
Կուղբ Չուկան

Կուղբ Չուկան (ռուս.՝ «Бобрёнок Чука» ), խորհրդային մանկական մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որը նկարահանվել է 1953 թվականին։


== Պատմություն ==
Նկարված մուլտֆիլմը նկարահանել են ռեժիսորներ Արկադի Խինտիբիձեն և Գրիգորի Չմուտովը Վ. Պիրցխալավայի սցենարի հիման վրա. այն թողարկվել է 1953 թվականի։


== Սյուժե ==
Մի անգամ ուժեղ ամպրոպի պատճառով կուղբերի ընտանիքի հետ դժբախտություն է պատահում. ջրհեղեղն ավերում է ամբարտակը, որը նրանք երկար ժամանակ կառուցում էին գետի մեջ։ Աշխատասեր կուղբերը նոր շինարարություն են սկսում, սակայն կուղբերից մեկը` փոքրիկ Չուկան, ծույլ էր և չէր ցանականում օգնել ընկերներին։ Հետագա պատմությունը Չուկիի արկածների մասին է, որը որոշում է նոր ընկերներ գտնել անտառում։ Նախ նա ծանոթանում է սկյուռիկների, իսկ հետո` ոզնու հետ։ Բայց կուղբը ստիպված է լինում փախչել սոված աղվեսից։ Չուկան հասկանում է, որ գոյատևել կարելի է միայն ընկերների հետ։ Նա վերադառնում է և սկսում է մյուսների հետ միասին ամբարտակ կառուցել։


== Հեղինակներ ==
Սցենարի հեղինակ` Վ. Պիրցխալավա
Ռեժիսոր` Արկադի Խինտիբիձե, Գրիգորի Չմուտով
Բեմադրող նկարիչ` Բորիս Ստարիկովսկի
Նկարիչ-դեկորատորներ` Օ. Ջափարիձե, Ա. Տոդրիա, Ե. Խաչոյան
Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ` Մարիա Ջագանիա, Ն. Կիլոսանիձե, Կ. Նադիրաձե, Ի. Մանջգալաձե, Գավրիիլ Լավրելաշվիլի, Ն. Տերիան, Նինա Պոմորցևա, Է. Մակաշվիլի, Մ. Խուբաշվիլի, Ն. Շալիկաշվիլի, Օ. Մամայ
Օպերատորներ` Լյուբով Կվալիաշվիլի, Սարրա Սպարսիաշվիլի
Կոմպոզիտոր` Սուլխան Ցինցաձե
Հնչյունային օպերատոր` Դավիդ Լոմիձե
Ձայնային ձևավորող` Վ. Դոլենկո
Օգնկանաններ` Ս. Տոպուզիս, Դ. Տարալաշվիլի


== Վերաթողարկում ==
Մուլտֆիլմը բազմիցս վերաթողարկվել է VHS և DVD ձևաչափերով` մուլտֆիլմների ժողովածուներում.

«Կուղբ Չուկան», «Հեքիաթին հյուր» շարք։
«Չարաճճի երեխաները» «Հեքիաթին հյուր» շարք։


== Այլ փաստեր ==
Մուլտֆիլմի հիման վրա դիաֆիլմ է թողարկվել։
Մուլտֆիլմը որպես մեթոդական ձեռնարկ օգտագործվել է խորհրդային դպրոցների տարրական դասարաններում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Animator.ru
Կուղբ Չուկա դիաֆիլմը
Մարդ, որը լացել էր

«Մարդ, որը լացել էր» (անգլ.՝ The Man Who Cried), Ֆիլմի ռեժիսորը Սալլի Փոթթերն է, նկարահանվել է 2000 թվականին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է մի հրեա աղջկա՝ Սյուզիի մասին, ում երիտասարդությունը համընկել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբի հետ։ Պայմանավորված է հրեաների հետապնդումներով փոքրիկ Սյուզին հայտնվել է օտար Անգլիայում և մեծացել մանկատանը։ Մանկուց նա լռում էր, և նրա մտքերն ու զգացմունքները ապահով թաքնված էին բրիտանական հասակակիցներից։ Դառնալով չափահաս, նա պարային խմբի կազմում գնում է Փարիզ։ Այստեղ նրա գործընկերը Լոլան էր։ Բացի դրանից, Սյուզին հանդիպում է Չեզարին, որը ինչպես նա խորթ էր եվրոպական (այո և ցանկացած մեկին) հասարակությանը։
Այս ընդհանրության շնորհիվ նրանց միջև ձգողություն է առաջանում, որից էլ ծնվում է սիրո պատմություն։
Կյանքը օկուպացված Փարիզում, սերը գնչուի հանդեպ «և այլ խնդիրներ, խնդիրներ» հերոսուհուն չեն շեղում գլխավոր ճանապարհից. ողջ մանկության ընթացքում Սյուզին երազում էր միայն մի բանի մասին, գտնել հորը՝ հրեա Աբրամովիչին։ Արդյոք այդ հանդիպումը ինչ-որ թեթևություն կբերի՞ նրան, մենք, իհարկե, կիմանանք ֆիլմի վերջում։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Մարդ, որը լացել էր»(անգլ.) ֆիլմը allmovie կայքում:
«Մարդ, որը լացել էր»(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում.
«Մարդ,  որը լացել էր»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
ԴՎԴ սկավառակի լիցենզավորում Archived 2009-08-20 at the Wayback Machine.(ռուս.)
Լիկա Յանկո

Լիկա Յանկո (բուլղար․՝ Лика Янко, իսկական անուն ազգանունը՝ Եվանգելիա Գրաբովա, մարտի 19, 1928(1928-03-19), Սոֆիա, Բուլղարիա - հունիսի 22, 2001(2001-06-22), Սոֆիա, Բուլղարիա), բուլղարացի նկարչուհի։


== Կենսագրություն ==

Ծնվել է ալբանացի գաղթականների ընտանիքում։ Հայրը եղել է հասարակական գործիչ, Բուլղարիայի ալբանական մշակութային ընկերությունների միության նախագահ։ Սովորել է Սոֆիայի Ֆրանսիական քոլեջում, որտեղ առաջին անգամ ծանոթացել է այնպիսի արվեստագետների ստեղծագործություններին, ինչպիսիք են Սեզանը, Վան Գոգը, Գոգենը, որոնք հետագայում ազդել են նրա աշխատանքների վրա։ 1946 թվականին ընդունվել է Սոֆիայի գեղարվեստի ակադեմիա։ Սովորել է գեղանկարչական արվեստ պրոֆեսորներ Դեչկո Ուզունովի և Իլյա Պետրովի դասարանում։ Նա չի ավարտել ուսումը։
1967 թվականին Սոֆիայում իր առաջին անհատական ​​ցուցահանդեսի լուրջ քննադատությունից հետո, որը ժամկետից շուտ է փակվել, նա չի ցուցադրվել մինչև 1981 թվականը, երբ նրան հրավիրել է մասնակցելու Լյուդմիլա Ժիվկովան՝ ԲԿԿ Կենտկոմի գլխավոր քարտուղար, Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետության Պետական ​​խորհրդի նախագահ Տոդոր Ժիվկովի դուստրը։ 1970-ականների կեսերին օտարերկրյա դեսպանատները սկսել են գնել Յանկոյի կտավները, որոնք բարձր են  գնահատվել եվրոպացի փորձագետների կողմից։ Իր կյանքի ընթացքում նա անցկացրել է 7 անհատական ​​ցուցահանդես։ Իր կենդանության օրոք իր 82 կտավներ նվիրել է Սոֆիայի քաղաքային արվեստի պատկերասրահին։
Լիկա Յանկոյի կտավները պահվում են Բուլղարիայի գրեթե բոլոր արվեստի պատկերասրահներում, ինչպես նաև երկրի դիվանագիտական հաստատություններում՝ Ֆրանսիայում, Իտալիայում, Գերմանիայում, Իսպանիայում, Շվեյցարիայում, Պորտուգալիայում, Արգենտինայում, Կոլումբիայում, Հնդկաստանում, Եգիպտոսում, Ինդոնեզիայում, Ճապոնիայում և շատ այլ երկրներում։
Մահացել է թոքաբորբից։


== Հիշատակ ==
Սոֆիայում հուշատախտակ է տեղադրվել այն տան պահին, որտեղ ապրել է նկարչուհին։

2009 թվականին ալբանական փոստը թողարկել է նրա պատկերով նամականիշ։


== Գրականություն ==
Димитър Аврамов. Лика Янко, София: Център за изкуства «Сорос», 2000, 76 стр.
Кремена Зотова. В света на Лика Янко, София: Народна библиотека «Св. св. Кирил и Методий», 2004


== Ծանոթագրություններ ==
Դարբաս (այլ կիրառումներ)

Դարբաս, կարող է վերաբերել՝

Դարբաս - գյուղ Հայաստանի Սյունիքի մարզում
Դարբաս - գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Գյումուշխանեի գավառում
Հենրիկ Բատուտա

Հենրիկ Բատուտա (լեհ.՝ Henryk Batuta), հորինված սոցիալիստ հեղափոխական, լեհ կոմունիստ, ի սկզբանե հայտնվել է Լեհերեն Վիքիպեդիայում։ Հայտնի է որպես Վիքիպեդիայում բացահայտված կեղծիքի օրինակ (մեկ այլ հայտնի օրինակ է Անգլերեն Վիքիպեդիայի Essjay մասնակցի հետ կապված սկանդալը, որի մասին թողարկում էր պատրաստել BBC-ին)։


== Պատմություն ==
Ըստ հորինված կենսագրության՝ Բատուտան ծնվել է 1898 թվականին Օդեսայում, մասնակցել է Ռուսաստանի հետ քաղաքացիական պատերազմին, Էռնեստ Հեմինգուեյի հետ մասնակցել է Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմին։ Նրա մասին հոդվածը ստեղծվել է 2004 թվականի նոյեմբերի 8-ին, և հանրագիտարանում է մնացել 15 ամիս, քանի դեռ չի ներառվել հոդվածների ջնջման ցանկում։
Մինչ կեղծիքի բացահայտումը, հոդվածը բաղկացած էր 10 նախադասությունից, և երկար ժամանակ մնացել էր հոդվածների պատրաստման էջում, ինչը, հնարավոր է, նպաստել է կեղծիքի նման երկար ժամանակահատվածում գոյությանը։ Հոդվածը հայտնիություն է ձեռք բերել այն ժամանակ, երբ նրա մասին նշումներ հայտնվել են լեհական «Գազետա վիբորչավ» օրաթերթում և «Պշեկրույ» ամսագրում։ Հոդվածին անդրադարձ էր կատարել նույնիսկ բրիտանական «The Observer» ամսագիրը։
Հոդվածում նաև ասվում էր, որ Վարշավայում «Հենրիկ Բատուտայի փողոցը» կոչվել է ի պատիվ տվյալ կոմունիստական գործչի։ Անունուն կեղծարարները, որոնք ստեղծել են այս հոդվածը, ըստ մամուլի տեղեկությունների, իրենց անվանել են «Բատուտայի բանակ», և իբր ցանկացել են ուշադրություն հրավիրել այն փաստին, որ Լեհաստանում մինչև օրս կան վայրեր, որոնք կոչվում են ի պատիվ կոմունիստական գործիչների, և նրանց կարծիքով, այդ գործիչները նման հարգանքի արժանի չեն։
Կեղծարարությունը հայտնաբերվել է, երբ հոդվածը ներառվել է ջնջման ենթակա էջերի ցուցակում։ Նույնիսկ նրանից հետո, երբ կեղծիքը բացահայտվել է, հոդվածի հեղինակները փորձել են համոզել Լեհերեն Վիքիպեդիայի խմբագիրներին Բատուտայի իսկությունը՝ ներկայացնելով կեղծ տվյալներ և նույնիսկ բեռնել են գրաֆիկական խմբագրիչում խմբագրված նկար, որի վրա պատկերված էր տան ցուցանակ՝ «Հենրի Բատուտայի փողոց» գրությամբ։
Խաբեությունը պաշտոնապես հաստատվել է 2006 թվականի փետրվարի 9-ին, երբ լեհական «Գազետա վիբորչավ»  օրաթերթը և «Պշեկրույ» շաբաթաթերթը հրապարակել են հոդվածի կեղծիքի մասին հայտնող լուր։
Իրականում Վարշավայում կա «Բատուտայի փողոց», սակայն նրա անունը գալիս ես լեհական «batuta» բառից, որտ նշանակում է «դիրիժորական փայտիկ»։


== Տես նաև ==
Սկանդալ Essjay-ի հետ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կեղծիք-հոդվածը այն տեսքով, ինչպես առաջին անգամ ընդգրկվել է Լեհերեն Վիքիպեդիայի հոդվածների հեռացման էջում, հունվարի 20, 2006 (լեհ.)
Լեհերեն Վիքիպեդիայից հոդվածի հեռացման քննարկում (լեհ.)
Հոդված «The Observer» ամսագրում (անգլ.)
Հոդված «Գազետա վիբորչավ» օրաթերթից, ռուսերեն թարգմանություն Archived 2006-03-07 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Սեն Ժենիես (համայնք)

Սեն Ժենիես (ֆր.՝ Saint-Geniez, օքս.՝ Sant Giniés), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ մարզի Վերին Պրովանսի Ալպեր գավառում։ Մտնում է Սիստերոն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Ֆորկալկե։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04179։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 96 մարդ։


== Տնտեսություն ==

2007 թվականի տվյալներով 79 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 33-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 46-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 41,8 %, 1999 թվականին եղել է՝ 61,5 %)։ 33 աշխատունակ բնակիչներից 31-ը աշխատում էին (19 տղամարդ և 12 կին), անաշխատանք էին 2-ը (1 տղամարդ և 1 կին)։ 46 անգործ մարդկանցից 6-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 21-ը թոշակառու, 19-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Ժայռագիր արձանագրություններ՝ 425 և 450 թվականների միջև, պատմական հուշարձան
Նոտր Դամ դը Դրոմոն ժամատուն (XII դար, վերակառուցած 1656 թվականին)
Սեն Ժենես ծխական եկեղեցի (XVII—XIX դարեր)
Սեն Ժակ է Սեն Ֆիլիպ ժամատուն
Նոտր Դամ դը Պիտիե ժամատան ավերակներ
Ռուբին ժամատուն
Նոտր Դամ դը Կոնսոլատիոն եկեղեցի (1671 թվական)


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Սեն Ժենես» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-29-ին։ Վերցված է 2012-8-30 
«Սեն Ժենես» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-22-ին։ Վերցված է 2013-01-13
Ֆրանչեսկո Մելցի

Ֆրանչեսկո Մելցի(իտալերեն՝ Francesco Melzi, ոչ վաղ քան 1491 և ոչ ուշ քան 1492, Միլան, Միլանի դքսություն - մոտ 1570, Վապրիո դ’Ադա, Միլան, Լոմբարդիա), Լոմբարդյան դպրոցի իտալացի նկարիչ, Լեոնարդո դա Վինչիի սանը և նրա գլխավոր ստեղծագործական ժառանգը։


== Կենսագրություն ==
Եկել է ազնվական ընտանիքից։ Ֆրանչեսկո Մելցին Լեոնարդոյին ճանաչել է մանկուց։ 1506 թվականին տասնհինգ տարեկան հասակում ընդունվել է Լեոնարդոյի արհեստանոց, 1513 թվականին Հռոմում և 1517 թվականին Փարիզում  ուղեկցել  է իր ուսուցչին։ Ըստ իր հիշողությունների, Լեոնարդոն ալեհեր ծեր մի տղամարդ էր, այլևս չէր կարող աշխատել ձեռքի կաթվածի պատճառով, և նրա միլանցի ուսանողը (նա կարող էր լինել միայն Մելցին) այնքան լավ էր նկարում Լեոնարդոյի ղեկավարության ներքո, որ նրա աշխատանքը չէր կարող տարբերվել մեծ ուսուցչի վրձնից։
Լեոնարդոն հպարտ էր իր ուսանողի հմտությամբ և նրա հետ միասին ստեղծել է մի քանի կտավ։ Նախկինում Լեոնարդոյին վերագրվող կտավներից մի քանիսը այժմ համարվում են Մելցիի աշխատանքները, ինչպես, օրինակ, Էրմիտաժի «Կոլումբինան»։
1519 թվականի մայիսի 2-ին իր ուսուցչի մահից հետո Մելցին մնացել է նրա ժառանգը` համաձայն 1519 թվականի ապրիլի 25-ի կտակին։ Ինչպես հետևում է 1519 թվականի օգոստոսի 10-ի ծառա Լեոնարդո Բատիստա դե Վիլանիսի գրառումներից, Իտալիա վերադառնալուց առաջ Ֆրանչեսկո Մելցին որոշ ժամանակ մնացել է Ֆրանսիայի թագավորի ծառայության մեջ։
Իտալիա Լեոնարդոյի ժառանգը վերադարձել է հայտնի և հրավիրվել դուքս Ալֆոնսո դ'Էստեի արքունիք։ Լինելով ունևոր մարդ՝ Մելցին շատ բան չի նկարել։ Վիճահարույց է Մելցիի «Թութակով երիտասարդի դիմանկարը» կտավի հեղինակությունը, որը քիչ ընդհանրություններ ունի Լեոնարդոյի ստեղծագործության հետ և ավելի շատ հիշեցնում է Ռաֆայելի հռոմեական դպրոցը։


=== Կյանքի վերջին տարիներ ===
Մելցին զբաղվել է Լեոնարդո դա Վինչիի ժառանգության սպասարկմամբ և բովանդակությամբ։ Գեղանկարչության մասին Լեոնարդոյի գրառումները նա տպագրել է «Տրակտատ նկարչության մասին» («Trattato della Pittura») անունով գրքում։
Մելցին մահացել է մոտ 1570 թվականին՝ որպես հարգարժան տեր իր ընտանեկան կալվածքում՝ Վապրիո դ’Ադդայում։ Ֆրանչեսկո Մելցիի ժառանգները շատ արագ վաճառել են Լեոնարդոյի ժառանգությունը, որը նա խնամքով պահել էր։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ֆրանչեսկո Մելցիի աշխատանքներն աշխարհի թանգարաններում»։ Artcyclopedia։ Վերցված է 2018-03-18 
«Francesco Melzi»։ Catholic encyclopedia։ Վերցված է 2018-03-18 
«Графика on line»։ Royal Collection Trust։ Վերցված է 2018-03-18
Ազատեկ (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ազատեկ (այլ կիրառումներ)Ազատեկ, գետ Վայոց ձորի մարզում։ Սկիզբ է առնում Վայքի լեռներից և Վայք քաղաքից 1 կմ հարավ–արևելք ձախից միախառնվում Արփային։ Երկարությունը 10 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
(8080) Ինտել

(8080) Ինտել (անգլ.՝ Intel), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի նոյեմբերի 17-ին CERGA հետազոտական կենտրոնի կողմից Կոսոլում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,861182 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0419 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6805 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1767,73 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,203651 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,42° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8080) Ինտել աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պորտալբերա

Պորտալբերա (իտալերեն՝ Portalbera), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Պավիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1505 մարդ (2008 թվական)։ Խտությունը կազմում է 321 մարդ/կմ²։ Տարածքը 5 կմ² է։ Փոստային ինդեքս՝ 27040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0385։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0385 266258
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comune.portalbera.pv.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.portalbera.pv.it


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Բաչո Կիրո

Բաչո Կիրո (բուլղար․՝ Бачо Киро, հուլիսի 7, 1835(1835-07-07), Byala Cherkva, Pavlikeni Municipality, Վելիկո Տիրնովոյի մարզ, Բուլղարիա - մայիսի 28, 1876(1876-05-28), Վելիկո Տիռնովո, Օսմանյան կայսրություն), բուլղարացի գրող և հեղափոխական։


== Կենսագրություն ==
Բաչո Կիրոն ծնվել է 1835 թվականի հուլիսի 7-ին Վելիկո Տիռնովոյի մարզի Բյալա Չերկվա գյուղում։ 6 տարեկան հասակում նա մնացել է առանց հոր և ստիպված է եղել աշխատել, որպեսզի ընտանիքը ինչ-որ կերպ գոյատևելու միջոց ունենար։ 1847 թվականին նրա մայրը՝ Ցոնա Դոբրևան, նրան սովորելու է ուղարկել Բատոշևոյի վանք։
Ինքնկրթության և լարված աշխատանքի ճանապարհին նա մեծացել է որպես հիանալի լուսավորչական գործիչ։ Նա մեծ ճանաչություն է վայելում ինչպես բուլղարական բնակչության միջև, այնպես էլ թուրքական ազգի միջև։ Գրել է բանաստեղծություններ՝ նվիրված Բուլղարիայի ստրկացման օակատագրին և բոլորին կանչում է հեղափոխության։
1870 թվականին Կիրոն հիմնադրել է Բուլղարիայի առաջին գյուղական դպրոցային թատրոնը։ 1870-1871 թվականներին եղել է «Մակեդոնիա» թերթի խմբագիր։
Բաչո Կիրոն մահացել է 1876 թվականի մայիսի 28-ին Վելիկո Տիռնովոյում՝ 40 տարեկան հասակում։


== Ստեղծագործություն ==


=== Հրատարակված գրքեր ===
«Описание на деревню Горны Турчета» (1870):
«Пътуванието на Бача Кира» (1873):
«Второто пътувание на Бача Кира» (1874):


== Աղբյուրներ ==
NALIS_VIEW Национален каталог на академичните библиотеки в страната НАБИС
Batscho Kiro. In: Taschenlexikon Bulgarien, Bibliographisches Institut Leipzig 1983, Seite 23 f.
Бакалов, Георги; Милен Куманов (2003). "Бачо Киро (К. Петров Занев) (7.VII.1835-28.V.1876)". Електронно издание "История на България" (in Bulgarian). София: Труд, Сирма. ISBN 954528613X.
Notka biograficzna w portalu SofiaDnes
Biografia w portalu poświęconym bułgarskim rewolucjonistom
Կույալեք

Կույալեք (գրենլանդ․՝ Kommune Kujalleq), 2009 թվականից Գրենլանդիայի չորս կոմունաներից մեկը։ Ըստ տարածքի և բնակչության՝ ամենահարավային և ամենափոքր միավորն է։ Կույալեքը սահմանակցում է միայն մեկ կոմունայի՝ Սերմերսոոքի հետ։
Բնակչությունը՝ 7 417 մարդ (2012), ովքեր ապրում են 32 հազար կմ² տարածքի վրա։ Նրանցից 3 100-ը ապրում են Քաքորտոք վարչական կենտրոնում։
Կոմունայի կլիման Գրենլանդիայի ամենաջերմ կլիման է։ Տարեկան միջին ջերմաստիճանը առափնյա մասում 0°С է։ Կոմունայի հարավային կետը գտնվում է Սանկտ Պետերբուրգի լայնության վրա, բայց ամառը՝ սառույցների ազդեցության պատճառով բավականաչափ ցուրտ է, իսկ ձմեռը, ընդհակառակը, Գոլֆստրիմի պատճառով տաք է։
Տրանսպորտային կապը իրականացվում է ծովով, ինչպես նաև օդով՝ Նարսարսուաք հանգուցային օդանավակայանի միջոցով։ Վերջինիս միջոցով իրականացվում է հաղորդակցություն նաև Գրենլանդիայի այլ քաղաքների միջև։


== Վարչական բաժանում ==


=== Քաղաքներ ===
Քաքորտոք
Նանորտալիկ
Նարսաք


=== Ավաններ ===
Ալուիտսուպ Պաա
Քասիմիուտ
Նարսարսուաք
Քասիարսուկ
Իգալիկու
Տասիսուաք
Աապալիտոք


== Ծանոթագրություններ ==
Լաևա (այլ կիրառումներ)

Լաևա, կարող է վերաբերել՝

Լաևա - գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Լաևա շրջանում
Լաևա - շրջան Էստոնիայի Տարտումաա նահանգում
Մարի Անտուանետ

Մարի Անտուանետ (ֆր.՝ Marie Antoinette, նոյեմբերի 2, 1755(1755-11-02)[…], Հոֆբուրգ, Ներքին Քաղաք, Վիեննա, Հաբսբուրգի միապետություն - հոկտեմբերի 16, 1793(1793-10-16)[…], Կոնկորդի հրապարակ), Ֆրանսիայի թագուհի, Ֆրանսիայի թագավոր Լյուդովիկոս XVI-ի կինը, Սրբազան Հռոմի կայսր Ֆրանց I-ի դուստրը։
Միապետության տապալումից (1792-ի օգոստոսի 10) հետո Մարի Անտուանետը ձերբակալվել է և դատարանի որոշմամբ գլխատվել։


== Ծանոթագրություններ ==
Նիվի (այլ կիրառումներ)

Նիվի, կարող է վերաբերել՝

Նիվի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Նիվի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վելիժսկի շրջանի կազմում։
Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակցած հայ գեներալիտետի ներկայացուցիչների ցանկ

Հայրենական մեծ պատերազմին մասնակցած բարձրագույն կատեգորիայի հայ զինվորականների ներդրումը կարևոր նշանակություն ունեցող գործոն էր Խորհրդային Միության զինված ուժերի կամ այսպես կոչված Կարմիր բանակի հաղթանակների ապահովման գործում։
Ստորև ներկայացվում է 1941-1945 թթ. խորհրդա-գերմանական պատերազմին մասնակցած բարձրագույն կատեգորիայի հայ զինվորականների ցանկը՝ ըստ ենթակատեգորիաների՝ մարշալներ, գեներալներ, ծովակալներ, վերջիններիս էլ իրենց հերթին դասակարգելով ըստ կոչումների։ Օրինակ, գեներալները՝ ըստ երեք կոչումի. գեներալ-գնդապետներ, գեներալ-լեյտենանտներ, գեներալ-մայորներ։


== 1941-1945 թթ. խորհրդա-գերմանական պատերազմին մասնակցած հայ մարշալներ ==


== 1941-1945 թթ. խորհրդա-գերմանական պատերազմին մասնակցած հայ ծովակալներ ==


== 1941-1945 թթ. խորհրդա-գերմանական պատերազմին մասնակցած հայ գեներալներ ==


=== Գեներալ-գնդապետներ ===


=== Գեներալ-լեյտենանտներ ===


=== Գեներալ-մայորներ ===


== Տես նաև ==


== Գրականություն ==
Ա. Մալխասյան Սովետական բանակի հայ գործիչները 1965 թ. Երևան։
Амирханян М. Д. Армяне — Герои Советского Союза. Ер., 2005.
Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, հատոր 13 (հատոր-հավելված «Խորհրդային Հայաստան»), էջեր 665—666։
Арутюнян К.А., Погосян Г.Р. «Вклад армянского народа в победу в Великой Отечественной войне» М., 2010; Հարությունյան Կ.Ա., Պողոսյան Հ.Ր., «Հայ ժողովրդի ներդրումը Հայրենական պատերազմում տարած հաղթանակի մեջ» (ռուսերեն) Մոսկվա, 2010։
Вожакин М.Г., Русанов В.Ю. и др. «Великая Отечественная. Командармы. Военный биографический словарь» М., 2005; Վոժակին Մ.Գ., Ռուսանով Վ. Յու. և այլն։ «Հայրենական պատերազմ. Բանակի հրամանատարներ. Ռազմական կենսագրական բառարան» (ռուսերեն) Մոսկվա, 2005։
Вожакин М.Г., Русанов В.Ю. и др. «Великая Отечественная. Комкоры. Военный биографический словарь» т. 1-2, М., 2006; Վոժակին Մ.Գ., Ռուսանով Վ. Յու., «Հայրենական պատերազմ. Կորպուսի հրամանատարներ. Ռազմական կենսագրական բառարան» հատոր 1–2 (ռուսերեն) Մոսկվա, 2006։
Введенский Б.А. Цапаев Д.А и др. «Великая Отечественная. Комдивы. Военный биографический словарь» т 1-5, М., 2011-2014. Վվեդենսկի Բ.Ա., Ցապաև Դ.Ա և ուրիշներ, «Հայրենական պատերազմ. Դիվիզիայի հրամանատարներ. Ռազմական կենսագրական բառարան» հատոր 1–5 (ռուսերեն) Մոսկվա, 2011–2014։


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՀՀ ՊՆ «Մայր Հայաստան» ռազմական թանգարանի կայք։ [1] Archived 2017-05-06 at the Wayback Machine., [2] Archived 2017-04-23 at the Wayback Machine.։
Կյուրենան

Կյուրենան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դաղբեկ

Դաղբեկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։ Գտնվում էր Մերջանադաղ լեռից հարավ, Երզնկա քաղաքից հարավ-արևելք, սարավանդի վրա։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ղազան (Դիարբեքիրի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ղազան (այլ կիրառումներ)Ղազան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։ Գտնվում էր Տիգրիսի ձախ ափին, սարալանջի վրա, Դիարբեքիր քաղաքից 33 կմ հարավ-արևելք, Սղերդ տանող ճանապարհից հարավ։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 60 կամ 100 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (325001-325100)

Աստերոիդների ցանկ (324901-325000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (325101-325200)
 Աստերոիդների ցանկ (324901-325000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (325101-325200)
Մեր թաղի տղերքը

Մեր թաղի տղերքը հեռուստասերիալ, որը ցուցադրվում է ATV-ում։


== Սյուժե ==
Այս սերիալը մի պատմություն է, որը տեղի է ունեցել Երևանի ծայրամասի թաղամասերից մեկում։  Ֆիլմի գլխավոր հերոսները վեց դեռահասներն են ՝ Ռաֆը, Արթուրը (Ծյուրիկ), Անին, Մարիամը, Անուշն ու Ալիսը։  Այս հերոսներին միավորում է այն բակը, որտեղ նրանք անցկացրել են մանկությունը, բոլորը միշտ համարել են նրանց մեկ թիմ, մեկ խումբ, մեկ ընտանիք։ Բակային կյանքը, հարազատ շրջակայքը միշտ եղել է հատուկ բնակիչների արվարձաններում։ Երեխաների ծնողները և նրանց հարևանները շատ ջերմ մթնոլորտ են ստեղծել փոքր թաղամասում, որտեղ տան դուռը միշտ բաց է եղել, իսկ երեխաները հաճախ գիշերել են ընկերների տանը, այնտեղ ճաշել և խաղացել։ 
Վեց ընկերները հաղթահարել են ընդհանուր խնդիրները, կիսել ընդհանուր ուրախությունները, նրանք ապրել են նույն բակում, որտեղ բոլորը պաշտպանել են միմյանց որպես մեկ ընտանիք։ Բայց այդպես շարունակվեց մինչև 2014 թվականի ճակատագրական օրը։ Ծնողներից մեկի մայորի կոչմանը ծառայության բարձրացման համատեղ տոնակատարությունից հետո տղաները վերցնում են նրա մեքենան և որոշում են զբոսնել երեկոյան քաղաքում։ Բայց նրանք դեռ չգիտեն, որ այս ուղևորությունը կարող է փոխել նրանց ամբողջությամբ և շրջել իրենց կյանքը։ Իր անզգուշությամբ ոստիկանության մայորի որդին վրաերթի է ենթարկել աղջիկներից մեկի հորը։ Տղամարդը տեղում մահանում է։ 
Մինչդեռ մայորը, իր որդուն երկար տարիների բանտից պաշտպանելու համար, առաջարկում է այն տղաներից մեկին, ովքեր նույնպես նույն մեքենայում էին հետիոտնին վրաերթի ենթարկած վարորդի հետ, և գործարք է կատարում։ Նա նրան կվճարի կլորիկ գումար, իսկ տղան իր վրա կվերցնի մեղքը և իր որդու փոխարեն բանտ կնստի։ Մայորը նաև հույս ունի, որ դա գաղտնի կլինի յոթ ամրոցի համար, որի մասին ոչ ոք երբեք չպետք է իմանա։ Այս սերիալի սյուժեի հետագա զարգացումը կպատմի այդ միջադեպից հետո հոր և որդու միջև հարաբերությունների մասին, ինչպես նաև այն մասին, թե ինչպես միակողմանի ծնողական որոշումը զգալի ազդեցություն ունեցավ տղայի ապագա կյանքի վրա, հեռացրեց նրան ընկերությունից և ստիպեց նրան պատասխանատվություն կրել իր հոր սխալների համար։


== Դերերում ==
Թելման Խաչատրյան - Ռաֆ
Էթերի Ոսկանյան - Անի
Արսեն Լևոնյան - Արթուր (Ծյուրիկ)
Անահիտ Մանուկյան - Ալիս
Հայկ Պետրոսյան - Գոքոր (Կոպեռ)
Էրվին Ամիրյան - մայոր Մակիչ
Մերի Հակոբյան - Մերի
Տատա Մելքոնյան - Նինա
Անահիտ Մսրյան - Սեդա


== Տես նաև ==
ATV


== Արտաքին հղումներ ==
https://armlur.am/1149944/
https://www.tert.am/life/am/news/2021/11/17/serial/76904 Archived 2022-01-26 at the Wayback Machine.
https://cool-like.ru/%D5%B8%D5%BE%D6%84%D5%A5%D5%9E%D6%80-%D5%A5%D5%B6-%D5%A8%D5%B6%D5%A4%D5%A3%D6%80%D5%AF%D5%BE%D5%A1%D5%AE-%D5%A5%D5%AC%D5%A5%D5%B6%D5%A1-%D5%A1%D6%80%D5%B7%D5%A1%D5%AF%D5%B5%D5%A1%D5%B6%D5%AB-%D5%B6/
https://armfilm.co/hy/serialner/mer-taghi-tgherky/
Դեյվիդ Օստին

Դեյվիդ Չարլզ Հենշոու Օստին (անգլ.՝ David Charles Henshaw Austin, փետրվարի 16, 1926(1926-02-16), Albrighton, Shropshire, Շրոպշիր, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն - դեկտեմբերի 18, 2018(2018-12-18), Albrighton, Shropshire, Շրոպշիր, Արևմտյան Միդլենդս, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի սելեկցիոներ, վարդաբույծ, «Դեյվիդ Օստինի վարդեր» ընկերության հիմնադիր։
Դեյվիդ Օստինի մասնագիտացումը կայանում է վարդերի նոր տեսակների ստեղծման մեջ, որոնք ունեն պարտեզի վարդերի հնագույն տեսակներին բնորոշ բուրմունք, սակայն, միևնույն ժամանակ, տարվա մեջ ծաղկում են մեկ անգամից ավելի և ունեն ժամանակակից վարդերին բնորոշ հատկանիշներ ևս, օրինակ, հիվանդությունների նկատմամբ դիմադրողականություն և գուներանգների լայն բազմազանություն։ 
Օստինի վարդերը պաշտոնապես չեն ճանաչվել որպես վարդերի առանձին դաս, սակայն ծաղկագործական և գիտական գրականության մեջ դրանք հիշատակվում են որպես «անգլիական վարդեր»  (անգլ.՝ English Roses, տերմին, որը գործածում է նաև Օստինը), կամ «Օստինի վարդեր» (անգլ.՝ Austin Roses):


== Կենսագրություն ==

1969 թվականին Դեյվիդ Օստինը հիմնադրել է «Դեյվիդ Օստինի վարդեր» ընկերությունը։


== Տես նաև ==
Անգլիական վարդեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Анзигитова Н.В. «Английские розы Дэвида Остина».  Москва. Фитон+, 2007.
David Austin, Englische Rosen — Tradition und Schönheit. Köln 1994, ISBN 3-7701-3267-X
David Austin, Alte Rosen & Englische Rosen — Träume in Duft und Farbe. Köln 1993, ISBN 3-7701-3270-X
David Austin, Strauchrosen & Kletterrossen — Mit Teehybriden und Floribunda-Rosen. Köln 1995, ISBN 3-7701-3389-7


== Արտաքին հղումներ ==
«Դեյվիդ Օստին. իդեալական վարդեր փնտրելիս»։ Подворье։ Վերցված է 2017-11-09 
Վարդերի աշխարհի մաեստրոն Archived 2011-02-20 at the Wayback Machine.
Դեյվիդ Օստին OBE
Դեյվիդ Օստինի վարդեր
Դեյվիդ Օստինին շնորհվել է 2010 թվականի «աշխարհի մեծագույն վարդաբույծ» տիտղոսը Archived 2018-04-14 at the Wayback Machine.
Դեյվիդ Օստինի վարդերը վիքիպահեստում
Գրիգոր Փեշտիմալճյան

Գրիգոր Փեշտիմալճյան (դեկտեմբերի 24, 1774(1774-12-24), Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն - դեկտեմբերի 24, 1837(1837-12-24), Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն), հայ բառարանագիր, քերական, փիլիսոփա, մանկավարժ։


== Կենսագրություն ==
1730 թվականից հայոց լեզու և կրոն է դասավանդել Միջագյուղի դպրոցում։ Այնուհետև նշանակվել է Մայր եկեղեցուն կից Մայր դպրատան ուսուցիչ (1824-1826), որտեղ վարել է ճարտասանության, տրամաբանության, հայոց լեզվի քերականության ու կրոնագիտության դասընթացները։ 1828 թվականին հիմնադրվել է Գում Գափուի «Ընծայարան» ուսումնարանը, որի տնօրեն և գլխավոր ուսուցիչ է նշանակվել Փեշտիմալճյանը։ 1830 թվականին վերաբացվել է Մայր վարժարանը (տես Պեզճյան Մայր վարժարան), և Փեշտիմալճյանը միաժամանակ եղել է նաև նրա տնօրենը։ 1829 թվականին լույս է տեսել Փեշտիմալճյանի «Քերականութիւն հայկազեան լեզուի» աշխատությունը, որը փաստորեն գրաբարի քերականության դպրոցական դասընթաց է։ «Բառգիրք հայկազեան լեզուի» (հ․ 1-2, 1844-1846) աշխատությունը Փեշտիմալճյանը գրել է 1826 թվականից առաջ, սակայն չի ավարտել, այն լրացրել են նրա աշակերտները։ Փեշտիմալճյանի աշխատությունների մեծ մասը գրել է մաքուր աշխարհաբարով։ «Կրթութիւն քաղաքավարութեան» (1829) և «Վարժութիւն բարւոք խոստովանութեան» (1854, երկուսն էլ՝ աշխարհաբար) գործերը մեծ դեր են խաղացել աշակերտների բարոյական դաստիարակության գործում։ «Լուսաշափղ․․․» (1848) գրքում Փեշտիմալճյանը պաշտպանել է բնական իրավունքի տեսությունը, ըստ նրա, միայն բնական իրավունքին համապատասխանող քաղաքացիական իրավունքը կարող է նպաստել հասարակության առաջընթացին։ Նա ղեմ է եղել միապետական, արիստոկրատական կառավարման ձևերին և պաշտպանել է ժողովրդապետությունը։ «Տրամաբանութիւն կամ արուեստ բանական» (1854, գրաբար) երկում խիստ նկատելի է 18-րդ դարի 2-րդ կեսի իտալացի փիլիսոփա Ֆրանչեսկո Սոավեի «Արվեստ բանական» գրքի ազդեցությունը։ Փեշտիմալճյանը գոյաբանական հարցերը լուծել է դեիզմի դիրքերից, իսկ իմացաբանության մեջ հետևել է Ջ․ Լոկին։ Ըստ Փեշտիմալճյանի, տրամաբանությունը հավասարապես զբաղվում է ինչպես ճշմարտության բացահայտման, այնպես էլ դրա հիմնավորման օրենքներով։ Ընդհանուր առմամբ լինելով մատերիալիստական ուղղության սենսուալիստ փիլիսոփա, որոշ հարցերում նա տուրք է տվել ռացիոնալիզմին։ Փեշտիմալճյանը ունեցել է ուսուցման ուրույն մեթոդ, դասերը դարձրել է հաճելի և գործնական, հեշտից գնացել է դեպի դժվարը, ծանոթից՝ անծանոթը։ «Ընծայարանի» համար Փեշտիմալճյանի մասնակցությամբ վերակազմվել է կանոնադրությունը, ըստ որի արգելվել է ծեծը, ֆիզիկ, պատիժը, հայհոյանքը, աշակերտների անարգական անվանումը ուսուցիչների կողմից։


== Գրականություն ==
Ծալյան Մ., Գրիգոր պատուելի Փեշտիմալճեան (17744-1837), Կահիրե, 1912։
Ազատյան Թ., Հարիւրամեայ յոբելեան Պեզճեան Մայր վարժարանի (1830-1930), ԿՊ, 1930։
Գասպարյան Գ. Կ., Հայ բառարանագրության պատմություն, Երևան, 1968։
Թևոսյան Ա. Մ., Հայ տրամաբանական միտքը 19-րդ դարում, Երևան, 1976։
Աստերոիդների ցանկ (257101-257200)

Աստերոիդների ցանկ (257001-257100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (257201-257300)
 Աստերոիդների ցանկ (257001-257100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (257201-257300)
Ավազակապետություն

Ավազակապետություն, գողապետություն, կլեպտոկրատիա (հին հունարեն՝ κλέπτειν կլեպտոս — գողանալ և κράτος կրատոս — իշխանություն, բառացի թարգմանաբար՝ «Գողերի իշխանություն»), քաղաքական համակարգ, որը կոռուպցիայի և պետական հարստության վատնման միջոցով իշխանությունը ծառայեցնում է անձնական կամ խմբակային շահին։ Ավազակապետական իշխանությունները հիմնականում լինում են դիկտատուրաներ։
«Կլեպտոկրատիա» տերմինը առաջին անգամ օգտագործել է Պատրիկ Մենեյը, նկարագրելու համար խորհրդային կարգերի վերջին և Ռուսաստանի ելցինյան շրջանի պայմանները։ Այս հասկացությունը օգտագործել է նաև գերմանացի պատմաբան և լրագրող Գոց Ալին իր «Հիտլերի ժողովրդապետություն» (գերմ.՝ Hitlers Volksstaat) գրքում։
Հայերեն գողապետություն և ավազակապետություն հասկացությունները առաջին անգամ շրջանառության մեջ է դրել Լևոն Տեր-Պետրոսյանը՝ նկարագրելով Ռոբերտ Քոչարյանի իշխանական համակարգը, որպես «քաղաքացիների հարստահարման գնով իշխանության բոլոր լծակներին տիրող մարդկանց սահմանափակ խմբի բարօրության ապահովում»։ Դասական ավազակապետություններ են համարվում Մոբուտու Սեսե Սոկոյի իշխանությունը Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետությունում, Ֆերդինանտ Մարկոսի Ռեժիմը Ֆիլիպիններում, ևն։
Կլեպտոկրատիա տերմինը հետագայում մեծապես ընդլայնվելով՝ իր մեջ է ընդգրկել նաև ազատական և անարխոկապիտալիստական մեկնաբանություններ, ըստ որի ամեն տեսակ հարկահավաքում «կլեպտոկրատիա» է։ Օրինակ Հորստ Վոլֆգանգ Բորգերը գրել է. «Ինքնըստինքյան հասկանալի է, որ այսպիսի գողությունը և թալանը անընդհատ օրինականացվում է։ Ուստի կլեպտոկրատիան կարճ և դիպուկ կարելի է սահմանել, որպես քաղաքական շարժառիթով օրինականացված թալան։ Հակառակ սրան՝ Մենեյը Կլեպտոկրատիայի շարժառիթը չի համարում «քաղաքական», այլ քաղաքականությունը միայն համարում է կառավարության անդամների անօրինանական հարստացման գործիք։
Որպես Ավազակապետության այս երկու իմաստների օրինակ կարելի է համեմատել նավթ արդյունահանող երկու երկրների՝ Նիգերիան և Նորվեգիան։ Նիգերական իշխանության դեպքում ավազակապետություն է՝ այս բառի նեղ իմաստով, քանի որ երկրի բնակչության մեծամասնությունը անմասն է մնում նավթի արդյունահանումից ստացված շահույթից։ Սակայն եթե «Ավազակապետությունը» դիտարկվի զուտ ազատությունների և անարխոկապիտալիստական տեսայնկյունից, ապա այն կարելի է օգտագործել նաև Նորվեգիայի նավթի արդյունաբերության դեպքում, քանի որ նավթից ստված շահույթը ոչ թե ուղղակի կերպով վճարվում է երկրի յուրաքանչյուր բնակչի, այլ մի զգալի մասով ուղղվում է կոմունալ (ընդհանուր օգտագործման) ենթակառուցվածքների զարգացմանը, ինչպես նաև պետական ֆոնդերի միջոցով ապագայի համար պահվում է որպես խնայողություն։
Թրանսփարենսի ինթերնեշնլ կազմակերպությունը (անգլ.՝ Transparency International ) 2004 թ.-ի դրությամբ հրապարակել է աշխարհի տասը ամենակոռումպացված պետական-քաղաքական գործիչների ցանկը։


== Արտաքին հղում ==
Transparency International։ Plundering politicians and bribing multinationals undermine economic development Archived 2010-09-03 at the Wayback Machine., 2004


== Տես նաև ==
Կաշառակերություն
Բռնատիրություն
Կաշառակերության դեմ պայքարի միջազգային օր


== Աղբյուրներ ==
Մաքենյաց (լեռնագագաթ)

Մաքենյաց, լեռնագագաթ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում, Վարդենիսի լեռնաշղթայում, Մաքենիս գյուղից 1,5 կմ հյուսիս-արևելք։ Բարձրությունը՝ 2310 մետր։


== Ծանոթագրություններ ==
Թոմաս դե Վաալ

Թոմաս Պատրիկ Լաունդիս դե Վաալ (դեկտեմբերի 7, 1966(1966-12-07), Նոթինգհեմ, Նոթթինգեմշիր, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանական լրագրող և գրող, հայտնի է Հարավային Կովկասյան հակամարտությունների ու քաղաքականության թեմայով իր վերլուծություններով։


== Կյանքն ու կարիերան ==
Թոմաս դե Վաալը ծնվել է Նոթինգհեմում, Անգլիա։ Նրա մայրը՝ Էսթեր Ալինը (ծնունդով՝ Լաունդիս-Մոյր) կրոնի մասին գրող է, իսկ հայրը Անգլիական քահանա Վիկտոր դե Վաալն է։ Նրա եղբայրներն են՝ Աֆրիկայի մասնագետ Ալեքս դե Վաալը, փաստաբան Ջոն դե Վաալը, և կավագործ ու գրող Էդմունդ դե Վաալը։


=== Սև այգին ===

Չափազանց լայն հնչեղություն է ստացել Թոմաս դե Վաալի հեղինակած «Սև այգի» գիրքը, որը նվիրված է Արցախյան պատերազմին։ Արևմուտքում այն դիտվել է որպես պատերազմի մասին ամենաչեզոք աշխատությունը, որի օգնությամբ հնարավոր է ծանոթանալ հակամարտությանը։ Ադրբեջանում Թոմաս դե Վաալին հիմնականում մեղադրել են հայկական դիրքորոշում ունենալու մեջ։ Հայաստանում գիրքը ստացել է քննադատություն մի շարք հայտարարություններ անելու մեջ, որոնք հիմնված չեն որևէ հավաստի աղբյուրների վրա։ Մասնավորապես քննադատության է ենթարկվել Ղափանից ադրբեջանցի փախտականների մասին ադրբեջանական բամբասանքները գրքում ներառելու փաստը, ինչպես նաև բազմաթիվ թարգմանության հետ կապված խնդիրներ։
Ermenihaber.am կայքին տված հարցազրույցում դե Վաալը ասել է.


== Ծանոթագրություններ ==


== Մատենագիտություն ==
Great Catastrophe: Armenians and Turks in the Shadow of Genocide։ Oxford University Press։ 2015։ ISBN 0199350698 
The Caucasus: An Introduction։ Oxford University Press։ 2010։ ISBN 0195399765 
Chechnya: Calamity in the Caucasus։ NYU Press։ 1999։ ISBN 0814731325 
Սև այգի․ Հայաստանն ու Ադրբեջանը խաղաղության և պատերազմի միջով։ «Զանգակ» հրատարակչություն։ 2014։ ISBN 978-9939-68-289-1 


== Արտաքին հղումներ ==
Սև այգին՝ ավելի սև | A More “Black” Garden
Մաուրո Գոյկոեչեա

Մաուրո Դանիել Գոյկոեչեա Ֆուրիա (իսպ.՝ Mauro Daniel Goicoechea Furia, մարտի 27, 1988(1988-03-27), Մոնտեվիդեո, Ուրուգվայ), ուրուգվայցի դարպասապահ, վարձավճարով հանդես է գալիս իտալական Ռոմա ֆուտբոլային ակումբում։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Մաուրոն 18 տարեկան հասակում պայմանագիր է ստորագրում տեղի Դանուբիո ֆուտբոլային ակումբի հետ։ Վերջինիս հետ Ուրուգվայի առաջնությունում անցկացնում է 60 հանդիպում։ 2012 թվականի օգոստոսի վերջին առաջարկ է ստանում իտալական Ռոմայի գլխավոր մարզիչ Զդենեկ Զեմանից, Մաուրոն տեղափոխվում է Հռոմ՝ 1 մրցաշրջան վարձավճարով անցկացնելու համար։ Ջալլոռոսսների կազմում իր անդրանիկ հանդիպումը ուրուգվայցին անցկացնում է Սերիա A-ի 10-րդ տուրում՝ առաջին խաղակեսից հետո փոխարինելով Մաարտեն Ստեկելենբուրգին։


=== Միջազգային ===
Ուրուգվայի մինչև 17 և մինչև 20 տարեկանների հավաքականների կազմում 2005 և 2007 թվականներին համապատասխանաբար մասնակցել է աշխարհի երիտասարդական առաջնություններին։


== Նվաճումներ ==
 ԴանուբիոՈւրուգվայի չեմպիոն՝ 2006/07


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անհատական պրոֆիլը Ռոմայի պաշտոնական կայքում
Կճղակավորներ

Կճղակավորներ, կաթնասունների դաս, որոնք ունեն կճղակներ։
Իր հերթին բաժանվում է 2 խմբի՝ երկկճղակավոր և ոչերկկճղակավոր։
Այս դասի բոլոր ներկայացուցիչները մեծ մասամբ կամ ամբողջությամն սնվում են բուսականությամբ, բացառությամբ խոզերի, որոնք ամենակեր են։ Այս դասի անհետացած կենդանիների մի մասն էլ գիշատիչներ են եղել։
Ներկայումս այս դասատեսակը համարվում է հնացած և գնալով քիչ է օգտագործվում։
Գևորգ Թահթայան կիրակնօրյա ազգային վարժարան

Գևորգ Թահթայան կիրակնօրյա դպրոց, գործել է 1967- 1978 թվականներին, ունեցել է մոտ 150 աշակերտ։ Ազգային վարժարան, հիմնվել է 1978 թվականին՝ ազգային բարերար Գևորգ Թահթայանի նվիրատվությամբ (100 հազար ֆունտ ստեռյինգ) և Լոնդոնի համայնքային եկեղեցական խորհրդի մշակութային մարմնի նախաձեռնությամբ։ 1979 թվականին վարժարանը Սուրբ Պետրոս եկեղեցու փոքր սրահներից տեղափոխվել է «Աքթրն հայ սքուլ» կոչվող անգլիական դպրոցի շենքը։ Վարժարան ընդունվում են երեք տարեկանից։ Մանկապարտեզի և նախակրթարանի քառամյա շրջանից հետո սկսվում է ուսումնական բաժնի յոթնամյա շրջանը։ Ուսումնական ծրագիրը ներառում է հայոց լեզու, հայոց պատմություն, կրոն, երգեցողություն և վերջերս ավելացած «ընթացիկ հարցեր» առարկաները, որոնք դասավանդվում են արևելահայերեն և արևմտահայերեն։ Դասագրքերն ստանում են Հայաստանից, Իրանից, Ամերիկայից և Վենետիկից։ Վարժարանն ունի գրադարան, որը պարունակում է շուրջ 800 գիրք և պարբերական։ Ամեն տարի դպրոց է հաճախում 190 220 աշակերտ, ուսուցիչների թիվը՝ 22-25։ Վարժարանում կազմակերպվում են հանդեսներ՝ նվիրված Թարգմանչաց տոնին, Վարդանանց հերոսամարտին, Ապրիլի 24-ին։