armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հակոբ Գուրունյան

Հակոբ Թորոսի Գուրունյան (փետրվարի 16, 1916(1916-02-16), Ծեբելդա, Գուլրիփշի շրջան, Աբխազիայի Հանրապետություն - անհայտ), հայ բանաստեղծ, արձակագիր, մանկավարժ։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1973 թվականից։ ԽՄԿԿ անդամ 1946 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Հակոբ Գուրունյանը ծնվել է 1916 թվականի փետրվարի 16-ին, Աբխազիայի Գուլրիփշի շրջանի Ծեբելդա գյուղում։ 1935 թվականին ավարտել է Սուխումի հայկական մանկավարժական ուսումնարանը։ 1935-1937 թվականներին ուսուցչություն է արել Ծեբելդայի և Կրաևիչի դպրոցներում։ 1937-1941 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետում։ Հիվանդության պատճառով 4-րդ կուրսից կիսատ է թողել ուսումը։ 1941-1944 թվականներին աշխատել է Ծեբելդայի և Մերխելուլիի հայկական դպրոցներում։ 1945-1946 թվականներին շարունակել է ուսումը և ավարտել Երևանի պետական համալսարահը։ 1946 թվականից հայոց լեզու և գրականություն է դասավանդել Ծեբելդայի համար 2 հայկական միջնակարգ դպրոցում։


== Երկեր ==
Հայրենի ծուխ (բանաստեղծություններ), Սուխում, 1960, 110 էջ։
Սիրտ, Երևան, «Հայաստան», 1964, 48 էջ։
Անտառում, Երևան, «Հայաստան», 1967, 84 էջ։
Փոթորիկ, Երևան, «Հայաստան», 1970, 62 էջ։
Պատմվածքներ, Երևան, «Հայաստան», 1973, 111 էջ։
Հողի ձայնը, Երևան, «Սովետական գրող», 1976, 200 էջ։
Անտառի շշուկը։ Պատմվածքներ և ժողովրդական զրույցներ, Երևան, «Սովետական գրող», 1979, 136 էջ։
Հավատի ճամփաներով։ Վեպ։ [Դպրոցական միջին և բարձր տարիքի համար], Արևիկ, 1988, 334 էջ:


== Ծանոթագրություններ ==
Կոքերել

Կոքերել (ֆր.՝  Cocquerel), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 204 մարդ, բնակչության խտությունը` 21.38 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.54 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 135 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 30 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 130 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 91-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 39։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,0 %։ 91 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 77 անձ (43 տղամարդ և 34 կին)։ Գործազուրկ են եղել 14 անձ (9 տղամարդ և 5 կին)։ 39 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 16-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կայսր Հոնորիուսի սիրելիները

«Կայսր Հոնորիուսի սիրելիները» (անգլ.՝ The Favourites of the Emperor Honorius), անգլիացի նկարիչ Ջոն Ուիլյամ Ուոթերհաուսի նկարը՝ ստեղծված 1883 թվականին։ Գտնվում է Հարավային Ավստրալիայի պատկերասրահի հավաքածուում։


== Սյուժե ==

Նկարում պատկերված է Արևմտյան Հռոմեական կայսրության կայսր Հոնորիուսը, որն զբաղված է իր առջևում գտնվող գորգին հավաքված թռչուններին կերակրելով։ Գորգի մուգ գույները և նրա հագուստը որոշում են տարածությունը։ Հոնորիուսից և թռչուններից հեռու պատկերված են ավելի բաց գույների հագուստներով խորհրդականները, որոնք փորձում են գրավել տիրակալի ուշադրությունը։ Հետին պլանում բարձրանում է հռոմեական առաջին կայսր Օգոստոս Օկտավիանոսի արձանը։
Հոնորիուս կայսեր՝ թռչուններով տարվածության մասին իմանում ենք բյուզանդացի պատմիչ Պրոկոպիոս Կեսարացու «Պատերազմ վանդալների դեմ» աշխատությունից.

Ասում են, որ այդ ժամանակ Ռավեննայում բասիլևս Հոնորիուսի ներքինիներից մեկը, ամենայն հավանականությամբ նրա թռչունների պահապանը, հաղորդում է, որ Հռոմն ընկել է։ Ի պատասխան բասիլևսը բարձրաձայն բացականչում է. «Ախր ես հենց նոր կերակրեցի նրան իմ սեփական ձեռքերով»։ Հարցն այն է, որ նա ուներ Հռոմ անունով մի հսկայական աքլոր։ Ներքինին, հասկանալով նրա խոսքերը, ասում է նրան, որ Հռոմ քաղաքն է կործանվել է Ալարիկի ձեռքով։ Հանգստանալով բասիլևսն ասում է. «Իսկ ես, իմ ընկեր, մտածեցի, որ իմ աքաղաղ Հռոմը մահացավ»։ Ասում են՝ այնքան հոյակապ էր այդ բասիլևսի անխոհեմությունը։


== Ցուցադրություն ==
«Կայսր Հոնորիուսի սիրելիները» նկարը համարվում է Հարավային Ավստրալիայի պատկերասրահի հավաքածուի մաս, որին պատկանում է նաև 1892 թվականի Ջոն Ուոթերհաուսի Circe Invidiosa նկարը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կայան (գյուղ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կայան (այլ կիրառումներ)Կայան, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Տավուշի մարզի Իջևանի տարածաշրջանում, մարզկենտրոն Իջևանից մոտ 13 կմ հյուսիս-արևելք՝ հայ-ադրբեջանական շփման գծի անմիջական հարևանությամբ։


== Աշխարհագրություն ==
Կայան գյուղը հարավ-արևելքից սահմանակից է Այգեհովիտ, հարավ-արևմուտքից՝ Ազատամուտ գյուղերին։ Բնակավայրի հյուսիս-արևելքով է անցնում հայ-ադրբեջանական շփման գիծը, որից այն կողմ գտնվում է Ադրբեջանի Հանրապետության Բալա Ջաֆարլի գյուղը։ Կայանի հյուսիսով հոսում է Աղստև գետը։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Կայանի մշտական բնակչությունը կազմել է 309, առկա բնակչությունը` 213 մարդ,
բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Համայնքային կյանք ==
Վարչատարածքային բաժանման տեսանկյունից այն ընդգրկված է Այգեհովիտ համայնքի մեջ։ Բնակավայրի բնակֆոնդը կազմված է հինգ հարակնի և երկհարկ շենքերից։ Ունի միջնակարգ դպրոց։ 
Կայան գյուղի միջով է անցնում Հայաստանի միջպետական Մ 4 ավտոճանապարհը, որը մայրաքաղաք Երևանը Սևան, Իջևան քաղաքներով կապում է հայ-ադրբեջանական շփման գծին։ Ներկա դրությամբ Մ 4 ավտոճանապարհն ավարտվում է Կայան գյուղում։ Կայանից է սկսվում Հայաստանի հանրապետական նշանակության Հ 37 ավտոճանապարհը, որը Մ 4 ավտոճանապարհը կապում է Այգեհովիտ, Վազաշեն, Պառավաքար և Այգեպար գյուղերին։


== Կրթություն ==
Կայան գյուղում գործում է միջնակարդ դպրոց, որը տեղակայված է 45-րդ փողոցի 1-ին փակուղու 4-րդ շենքում։ Ըստ Տավուշի մարզպետարանի կայքի՝ դպրոցում սովորում է 148 աշակերտ։ Դպրոցում աշխատում է 27 աշխատակից։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Գարաքյորփլու

Գարաքյորփլու, կամուրջ Տիգրիս գետի աջակողմյան վտակներից մեկի վրա, Ուրֆա—Դիարբեքիր ճանապարհի վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Մատադի

Մատադի (ֆր.՝ Matadi), Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության գլխավոր նավահանգիստ և Կենտրոնական Կոնգոյի վարչական կենտրոն (Ներքին Կոնգոյի նախկին գավառ)։ Ըստ 2012 թվականի հաշվարկների՝ բնակչությունը 306 053 մարդ է։


== Անվանում ==
Մատադի բառը կիկոնգո լեզվով նշանակում է «քար»։ Քաղաքը կառուցված է զառիվեր բլրի վրա (տեղացիներն ասում են, որ նրանք, ովքեր ապրում են Մատադիում, գիտեն՝ ինչ է նշանակում «բարձրանալ», «իջնել» և «քրտնել»)։


== Պատմություն ==
Մատադին հիմնվել է 1879 թվականին, հիմնադիրը եղել է Հենրի Մորտոն Ստենլին։ 1998 թվականի օգոստոսին, Աֆրիկյան մեծ պատերազմի տարիներին, Մատադին գրավվեց Կաբարերեի արշավանքի ժամանակ։


== Աշխարագրություն ==
Քաղաքը գտնվում է Կոնգո գետի ձախ ափին, գետաբերանից 148 կմ հեռավորության և ծովի մակարդակից 18 մ բարձրության վրա։
Կոնգո գետի վերին հոսանքում կան մի շարք քարանձավներ, որոնք հայտնի են որպես Դիոգու Կան ժայռեր։ Կամբիեր սարը և Ելաբա զառիթափերը նույնպես տեղակայված են քաղաքի մոտ։


== Տնտեսություն և տրանսպորտ ==
Կոնգո գետի բերանը Աֆրիկայում ամենալայնն է (բացի Մատադիից, այնտեղ կա ևս երեք քաղաք՝ Բոմա, Բանանա (Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետությունում) և Սոյո Անգոլայում)։ Մատադին երկրի գլխավոր նավահանգիստն է, դրա միջոցով անցնում է երկրի հիմնական արտաքին բեռնափոխադրումը։ Արտահանվում է, հիմնականում, սուրճ և փայտ։ «Pemarza» պետական ձկնորսական ընկերությունը մայրաքաղաքը մատակարարում է ձկներով Մատադի նավահանգստի միջոցով։ Քաղաքից ոչ հեռու գտնվում է Չիմպի օդանավակայանը։
Մատադի կամուրջը 722 մ երկարությամբ կախովի կամուրջ է (երկարությունը 520 մ է), կառուցվել է 1983 թվականին Կոնգո գետի ողջ երկայնքով Մատադի քաղաքից հարավ։ Հիմնական ճանապարհն անցնում է կամրջով, որը Կինշասային կապում է ափերի հետ՝ տանելով դեպի Բոմա, Բանանա և Մոանդա քաղաքներ։ Չնայած կամուրջը կառուցվել է որպես համատեղ երկաթուղային և ավտոմոբիլային, այսօր նրա միջոցով երկաթուղային կապ չկա։ Երկաթգիծը կապում է Մատադի քաղաքը Կինշասայի հետ (366 կմ), բայց այստեղ այն ավարտվում է։
Մպոզո գետի վրա գտնվող էլեկտրակայանը Մատադիին մատակարարում է էլեկտրականություն։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
«Description of Matadi (English Translation)»  (չաշխատող հղում)


== Գրականություն ==
Tim Butcher: Blood River — A Journey To Africa’s Broken Heart, 2007. ISBN 0-7011-7981-3
Գժտոնիկ

Գժտոնիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բիթլիսի գավառում։ Գտնվում էր Վանա լճի հարավարևմտյան կողմում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սակաի (Ֆուկուի)

Սակաի (ճապ.՝ 坂井市 Սակաի-սի), Ճապոնիայի Ֆուկուի պրեֆեկտուրայում գտնվող քաղաք։ Քաղաքի մակերեսը կազմում է 209,91 կմ², բնակչությունը՝ 90 977 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 433,41 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Քաղաքը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Տյուբու տարածաշրջանի Ֆուկուի պրեֆեկտուրայում։ Սակաի քաղաքի հետ սահմանակցում են Ավարա Կագա, Կացույամա, Ֆուկուի քաղաքները և Էյհեյձի ավանը։


== Բնակչություն ==
Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 90 977 մարդ (2014 թվականի հուլիսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 433,41 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.


== Կրթություն ==
Սակաի քաղաքում գործում է 19 պետական նախակրթարան և 5 միջնակարգ դպրոց, որոնք ղեկավարում է քաղաքապետարանը, իսկ 3 ավագ դպրոցները ղեկավարվում են Ֆուկուի պրեֆեկտուրայի կրթության խորհրդի կողմից։ Քաղաքում գործում է նաև 1 դպրոց, որը նախատեսված է հատուկ կրթության համար։


=== Ավագ դպրոցներ ===
Maruoka Senior ավագ դպրոց
Mikuni Senior ավագ դպրոց
Sakai Senior ավագ դպրոց


== Սիմվոլիկա ==
Սակաի քաղաքը խորհրդանշող ծառ է համարվում սակուրան, ծաղիկ՝ շուշանը, թռչուն՝ Larus canus-ը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սակաի քաղաքի պաշտոնական վեբկայք(ճապոներեն)
Շալյապին Պալաս

«Շալյապին Պալաս Հոթել» հյուրանոց (ռուս.՝ Гостиница «Шаляпин Палас Отель», թաթ.՝ «Шаляпин Палас Отель» кунакханә), հյուրանոց Թաթարստանի մայրաքաղաք Կազանում։ Զբաղեցնում է երկու փոխկապակցված շենքեր (առաջինը` անկյունային և երկրորդը` փողոցի երկայնքով) Բաումանի հետիոտնային փողոցի (թիվ 80 շենք) և Համալսարանական փողոցի (թիվ 7 շենք) խաչմերուկում։ Շենքերի համալիրը հանրապետական նշանակության մշակութային հուշարձան է։ 


== Նկարագրություն ==
Առաջին շենքը կառուցվել է 1869-1873 թվականներին որպես Կազանի վաճառականների առաջին գիլդիայի առևտրական Զիգանշի Ուսմանովի տուն։ 1899 թվականին շենքը վերակառուցվել է նոր սեփականատերերի համար` դառնալով Ե. Ս. Սմոլենցևի և Ն. Պ. Շմելյովի առևտրի տուն։ Այդ ժամանակ էլ շենքի վերևի մասում հայտնվել հյուրանոցը, որը հայտնի էր որպես «Հյուսիսային համարներ»։
Հարևանությամբ 1909-1910 թվականներին նույն Սմոլենցևի և Շմելյովի պատվերով կառուցվել է հյուրանոցի երկրորդ` երկգմբեթանի շենքը։ Երկու շենքերը կապվել են միմյանց հետ և ներկված են եղել կանաչ երանգներով։
Խորհրդային տարիներին հյուրանոցը կոչվում էր «Սովետ»։
Կազանի 1000-ամյակի կապակցությամբ 2005 թվականին շենքերն ամբողջությամբ վերակառուցվեցին և վերականգնվեցին։ Փոխվեց նաև շենքի գունավորումը` ստանալով կրեմագույն-շագանակագույն երանգներ։ Շենքերը սկսեցին լուսավորվել գիշերային պայծառ լուսավորության սարքերով, որից հետո հյուրանոցը ստացավ ժամանակակից անվանումը։
Հյուրանոցի գլխավոր մուտքի առջևի հարթակում (երկրորդ շենք) 1999 թվականին տեղադրվել է ռուս բաս երգիչ, ռուսական ռեալիստական վոկալ-բեմական արվեստի խոշորագույն ներկայացուցիչ Ֆեոդոր Շալյապինի հուշարձանը, որը ծնվել է Կազանում։
Առաջին շենքի առաջին հարկում խանութներ ու գրասենյակներ են։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Из истории казанских доходных домов
Казанские гостиницы со столетней историей
Коммуналки XIX века. Доходные дома Казани век назад и сейчас
Ողջունեցե՛ք, ահա Վերդենը

Ողջունեցե՛ք, ահա Վերդենը, Կարապետ Ադամյանի նկարներից, ռազմական թեմայով ստեղծագործություն, որը ստեղծվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմից անմիջապես հետո Ֆրանսիայի Վերդեն քաղաքի հետ կատարված իրադարձության կապակցությամբ, երբ գերմանական բանակը, ցանկանալով հասնել իր նպատակին, ոչ միայն չկարողացավ գրավել այն, այլև քաղաքի մատույցներում կորցրեց մեկ միլիոն զինվոր։ Ահա այս դեպքն է գեղանկարով ներկայացրել նկարիչը։ Գղափարական առումով նկարը ցույց է տալիս գերմանական ագրեսիվ կայսրության ամոթալի պարտությունը ֆրանսիական հողում։


== Նկարագրություն ==
Հեռվում մեղմ լուսավոր բծով ուրվանկարված է անառիկ մնացած պարսպապատ, աշտարակաձև մուտքերով քաղաքը, իսկ առջևի բնագծում՝ գերմանական զինվորների դիակների հսկայական դեզ։ Գերմանական բանակը ողջունում է Վերդենին իր զինվորների դիակներով՝ չարժանանալով ներս մտնելու բաղձալի նպատակին։


== Գեղարվեստական արտահայտության եղանակներ ==
Ադամյանը փորձել է գեղանկարչական միջոցներով հետաքրքրություն ստեղծել։ Հեռվում լուսավոր բծով ցույց է տալիս անառիկ մնացած ամրոցն իր աշտարակներով, իսկ առջևում լուսարձակի օգնությամբ ստեղծում է լույսի ու ստվերի հակադրումներ։ Բծախնդրությամբ են պատկերված դիակնրը՝ իրար  վրա թափված տարբեր դիրքերով, իրենց համազգեստներով, սաղավարտներով, հրացաններով և այլ սպառազենով։ Սակայն նվազ է գեղարվեստական ընդհանրացումը, աղքատ է գեղարվեստական արտահայտչականությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Գեղիի ջրամբար

Գեղի ջրամբարը գտնվում է Հայաստանի Սյունիքի մարզում՝ Գեղի գյուղի մոտ, Ողջի գետի ձախափնյա Գեղիի վտակի վրա։ Ջրամբարի պատվարը ճալաքարակոպճային է, ավազակավային միջուկով, ունի 70 մետր բարձրություն և 244 մետր երկարություն, կատարային մասում` 10 մետր։ Պատվարի շրջանում ֆիլտրացիոն երևույթների կանխման նպատակով 20-60 մետր խորության սահմաններում կատարվել են ցեմենտացման աշխատանքներ։ Ջրամբարի ընդհանուր ծավալը 15 միլիոն խորանարդ մետր է, իսկ օգտակար ծավալը՝ 12 միլիոն խորանարդ մետր, ջրի հայելին զբաղեցնում է 50 հեկտար տարածություն։ Ջրի հայելին գտնվում է 1402 մետր բարձրության վրա։
Ջրամբարը նախագծվել է «Հայհիդրոէներգանախագիծ» ինստիտուտում 1980 թվականին և կառուցվել է 1989 թվականին։ Նախատեսվել է որպես  էներգետիկ նշանակության ջրամբար, սակայն հետագայում սկսել է շահագորշվել մելիորատիվ նպատակներով։ Ջրամբարի ջրով ոռոգվում են Կապանի տարածաշրջանի հողերը։


== Ծանոթագրություններ ==
Քյաուվան

Քյաուվան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Արղանամադենի գավառակում։ Գտնվում է Արղանա-Մադեն քաղաքից հարավ-արևմուտք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աստղաձոր (գետակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աստղաձոր (այլ կիրառումներ)Աստղաձոր, Ալիկրըխ, Ափդոըխ, Խաշաձոր, գետակ Սևանա լճի ավազանում։ Սկիզբ է առնում Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզի Աստղաձոր գյուղից հարավ ձգվող լեռներից և հոսելով նույնանուն գյուղի միջով՝ թափվում է Սևանա լիճ։ Սնվում է աղբյուրներից։ Հոսքը համեմատաբար կայուն է։ Արագահոս է և ունի սահանքներ։ Երկարությունը՝ 22 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կենտի (գետ)

Կենտի (ռուս.՝ Кенти), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Թափվում է Յուլիյարվի լիճ։ Գետի երկարությունը 72 կմ է, ավազանի տարածքը 934 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կեմ գետի ակունքն է մինչև Յուշկոզերսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 02020000812102000002741
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102000274
Ավազանի կոդը - 02.02.00.008
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ստարայա Գուտիսկա

Ստարայա Գուտիսկա (ուկրաիներեն՝ Стара Гутиська), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Իզյասլավի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստարայա Գուտիսկա գյուղում բնակվում էր 79 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,503 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 157,06 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ավստրալիական ագռավ (տեսակ)

Ավստրալիական ագռավ (լատ.՝ Corvus orru) ագռավների ընտանիքի թռչուն։


== Բնութագիր ==
Ավստրալիական ագռավի մասին առաջին նկարագրությունը տվել է Նապոլեոն Բոնապարտը 1850 թվականին։
Ավստրալիական ագռավի չափը եվրոպական սև ագռավի չափի է (50-55 սմ երկարությամբ), միայն ավստրալիական ագռավի կտուցը ավելի մեծ է, իսկ ոտքերը՝ մի փոքր ավելի երկար։ Աչքի ծիածանաթաղանթը սպիտակ գույն է, ինչը բնորոշ է սեռի բոլոր ներկայացուցիչներին, այնուամենայնիվ, ավստրալիական ագռավը հեշտությամբ տարբերվում է մյուս տեսակների մեծ մասից (բացառությամբ Բենետի ագռավ) նրա գլխի և պարանոցի հիմքում գտնվող իր վառ սպիտակ փետուրով (հատկապես նկատելի է ուժեղ քամիների ժամանակ, երբ փետուրի մի մասը մի փոքր բարձրանում է)։ Վայրէջք կատարելուց հետո թևեր թռցնելու սովորություն ունի։


== Տարածման շրջան ==
Այս թռչունը ապրում է Հյուսիսային Ավստրալիայի արևադարձային մասում և տարածվում է շատ հարավ մինչև Բրիսբեն քաղաք, որը գտնվում է արևելյան ափին։ Ավստրալիական ագռավները լավ են հարմարվել քաղաքային կյանքին։
Ավստրալիական ագռավը Ավստրալիայի հյուսիսում հայտնաբերված ագռավների ընտանիքի միակ թռչունն է։
Ավստրալիայի ագռավը Ավստրալիայի հյուսիսում հայտնաբերված կորվի ընտանիքում միակ թռչունն է։
Ավստրալիական ագռավը ավելի զգույշ է, քան նրանք, ովքեր ապրում են ավելի հարավում։ Երբ նա ինչ-որ մեկին տեսնում է զենքով, արագորեն թռչում է և աննկատելիորեն անհետանում։


== Սնունդ ==
Ինչպես ցանկացած այլ ագռավ, ավստրալիական ագռավը ամենակեր է։ Նրանց հիմնական սնունդն է ձուկը, լեշերը, թռչունների և կոկորդիլոսների ձուն, մարդկանց սննդային մնացորդները, մրգերը և անողնաշարավորները։ Նա հեշտությամբ հարմարվում է և խելացի է, ինչպես իր ցեղակից թռչունները Հյուսիսային Ամերիկայից, Եվրոպայից, Աֆրիկայից և Ասիայից։ Ավստրալիական ագռավը սովորեց սպանել և ուտել թունավոր դոդոշը։ Եվ նաև ագռավը  փախցնում է մակաբույծներ ավստրալիական բանտենգի մաշկից (այս սիմբիոզը զարգացել է ավելի քան 150 տարի)։


== Բնադրում ==
Ավստրալիական ագռավները բույնը կառուցում են բարձր ծառերի մեծ ճյուղերի վրա և բնում դնում են 2-ից 4 ձու։


== Ձայն ==

Ավստրալիական ագռավի ճիչն ամբողջովին տարբերվում է ավստրալիական ագռավի այլ տեսակի (Corvus coronoides) աղաղակից։ Քթի ձայնը «ուկ-ուկ-ուկ» կամ նման մի բան է, որը նման է «օկ-oկ-oկ-oկ»։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Bonaparte, C.L. (1850). Conspectus Generum Avium. Tom. I. Lugduni, Batavorum։ E.J. Brill
Mathews, G.M. (1912). A Reference-List to the Birds of Australia. Novit. Zool
Cliff Goddard (1992). Pitjantjatjara/Yankunytjatjara To English Dictionary (2 ed.). Alice Springs, Northern Territory։ Institute for Aboriginal Development. pp. 26. ISBN 0-949659-64-9
Սուդիևկա (գյուղ, Պոլտավայի շրջան)

Սուդիևկա (ուկրաիներեն՝ Судіївка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սուդիևկա գյուղում բնակվում էր 1 240 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բուբանզա համայնք

Բուբանզա համայնք (Ֆրանսերեն՝ Commune de Bubanza), մեկն է Բուրունդիի Հանրապետության 117 համայնքներից։ Մտնում է Բուբանզա շրջանի մեջ՝ որպես համայնք։ Այն Ռուտանա շրջանի հինգ համայնքներից մեկն է։ Համայնքի և ամբողջ շրջանի մայրաքաղաքը Բուբանզա քաղաքն է։


== Աղբյուրներ ==

Կաղապար:Բուբանզա շրջան
Կիսամոս

Կիսամոս (հուն․՝ Κίσσαμος), հայտնի է նաև որպես Կաստելի (Καστέλι, անգլ.՝ Kastelli), փոքր քաղաք Հունաստանում՝ Կիպրոսից հարավ-արևմուտք, Կրետեի ծովի Կիսամոս ծովածոցի ափին, Խանիայից 40 կմ արևմուտք։ Կիսամոս համայնքի (դիմա) վարչական կենտրոնը Խանիա ծայրամասային միավորի Կրետե ծայրամասում։ Ըստ 2011 թվականի վիճակագրության՝ բնակչությունը 4236 մարդ է։ Այժմ քաղաքը այստեղ գտնվող վենետիկյան ամրոցի անունով երբեմն անվանում են նաև Կաստելի։
Ժամանակակից Կիսամոսը նավահանգիստ և ձկնորսական գյուղ է։ Զբոսաշրջություն գրեթե չկա։ Քաղաքային հնագիտական թանգարանի հավաքածուում, որը տեղակայված է նահանգապետի հնագույն նստավայրում, գտնվում են տեղի հնագիտական պեղումների բրածոները, այդ թվում՝  հռոմեական խճանկար, անտիկ Ֆալասանդրա քաղաքից պելիկա և այլ հնություններ։ Կիսամոսից հարավ գտնվում են անտիկ հայտնի Պոլերինա (Πολυρρηνία) քաղաքի, իսկ արևմուտք՝ Ֆալասանդրայի փլատակները։
2002 թվականին 5,7 մլն տարեկան վաղ հոմինինի 29 հետքեր են հայտնաբերվել Տրախիլոս (Τράχηλος) գյուղի լողափի ափամերձ ժայռերում՝ Կիսամոսից 4 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Հնարավոր է, որ հետքերը պատկանում են գրեկոպիտեկուսին։ 2017 թվականի սեպտեմբերին Կիսամոսի Կաստելի հնագիտական օբյեկտի տեղամասից ջնջվել են 40 ուսումնասիրված հետքերից 10-ը։


== Տրանսպորտ ==
Կիսամոսը  E65 (EO90) ավտոմայրուղու արևմտյան վերջնակետն է, որն անցնում է ժամանակակից Կրետեի հյուսիսային լողափով։ Կիսամոսից լաստանավային ծառայություն է ստեղծվել Պելեպոնեսում գտնվող Յիտիոն նավահանգիստ՝ Անտիկիթիրայի և Կիտիրայի միջով, նաև զբոսանավակներ են գնում Գրամվուսա կղզի և Գրամվուսա կղզում գտնվող այսպես կոչված «ծովահենների» Բալոս ծովածոց (արևմտյան Կրետեի բնական տեսարժան վայրերից մեկը Էլաֆոնիսի կղզու հետ միասին)։


== Կիսամոսի տեղական համայնք ==
Կիսամոսի տեղական համայնքի մեջ է մտնում Կունուպիցան։ Ըստ 2011 թվականի վիճակագրության՝ բնակչությունը 4275 մարդ է։ Մակերեսը 7,597 կմ² է։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մդինա

Մդինա (մալթ.՝ L-Imdina), քաղաք Մալթայում, Մալթայի նախկին մայրաքաղաքը։ Եղել է Մալթայի ազնվականության կենտրոնը, սակայն քաղաքն այլևս չի վերադարձրել իր երբեմնի քաղաքը՝ ստանալով «լուռ քաղաք» մականունը։ Ընդգրկված է ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում և ներկայումս զբոսաշրջային գլխավոր ուղղություններից մեկն է Մալթայում։


== Պատմություն ==
Մալթայի պատմական մայրաքաղաքը մոտավորապես 4,000 տարեկան է։ Այն տեղակայված է բլրի վրա և արդեն բրոնզի դարում եղել է ամրացված բնակավայր։ Մ․ թ․ ա․ 8-րդ դարում փյունիկացիներն այստեղ հիմնադրել են Մալետ քաղաքը։ Մ․ թ․ ա․ 218  թվականին այն գրավվել է Հռոմեական հանրապետության կողմից ու կոչվել Մելիտա։ Ցիցերոնն ու Տիտոս Լիվիոսը նկարագրել են քաղաքը՝ գեղեցիկ շինություններով, բնակիչների բարեկեցիկ կյանքով։ Կա տեսակետ, որ Մելիտեում է եղել Պողոս առաքյալը, որն իբր Մալթայում իջել է 60 թվականի նավաբեկությունից հետո։ Պողոս առաքյալը համարվում է Մալթայում քրիստոնության հիմնադիրը։
9-րդ դարի վերջին Մդինան գրավել են Աղլաբիների պետության զորքերը ու ավերել այն։ Հետագայում այն վերականգնվել է Մեդինա անունով։ Արաբական տիրապետության ժամանակաշրջանում Մդինայից առանձնացել է Ռաբաթ քաղաքը, որը սկսել է ծաղկում ապրել ու մեծ չափերի է հասել, մինչդեռ Մդինան աստիճանաբար անկում է ապրել։
Սկսած միջին դարերից՝ Մդինան ազնվականության քաղաք է եղել։ 15-րդ դարում քաղաքը ղեկավարել է ազնվականների «Ունիվերսիտա» հավաքը։ Երբ սուրբ Հովհաննեսի օրդենի ասպետները 1530 թվականին Մալթա են եկել, մալթական վերնախավը պատրաստ է եղել ճանաչել նոր իշխանությունը մեկ պայմանով․ ասպետները պետք է Մդինայի ինքնավարությունը անձեռնմխելի թողնեին։ Միայն այդ պաշտոնական խոստովանությունից հետո օրդենի մեծ մագիստրոսը ստացել է քաղաքի բանալիները։
Դարերի ընթացքում փոխվել են քաղաքի անուններն ու կարգավիճակը․ ամեն ինչ կախված է եղել այն բանից, թե ով է ղեկավարել քաղաքը։ Սբոլոր ժամանակներում Մդինան պահել է նույն կոչումը՝ «ազնվականների քաղաք» («Citta Notabile»)։
Ներկայումս քաղաքն ունի մոտ 300 բնակիչ, բայց այն միաձուլված է Ռաբաթ քաղաքին, որի բնակչությունը 11,000 է։


== Տեսարժան վայրեր ==
Մդինայի տեսարժան վայրերից են քաղաքի գլխավոր դարպասները, հունական դարպասները, Սուրբ Պողոսի մայր տաճարը, Ինգուանեց պալատը, Արքեպիսկոպոսի պալատը, Մդինայի զնդանը։
Քաղաքում են նկարահանվել «Գահերի խաղը» հեռուստասերիալը։


== Ծանոթագրություններ ==
Խիլդեբերտ III

Խիլդեբերտ III (ֆր.՝ Childebert III; 678/679 — մահ. 711 թվականի ապրիլի 14), ֆրանկների թագավոր
, կառավարել է 695 — 711 թվականներին, Մերովինգների հարստությունից։ Տեոդորիխ III-ի և Խրոդեհիլդի տղան։ «Խիլդեբերտ» անունը ֆրանկերենից թարգմանաբար նշանակում է «Փայլուն մենամարտի ժամանակ»


== Կենսագրություն ==

Մայորդոմ Պիպին Գերիստալսկիի դրածոն։ Ժառանգել է եղբայր Խլոդվիգ IV-ին բոլոր երեք թագավորություններում՝ Նեյստրիայում, Ավստրազիայում և Բուրգունդիայում։ 697 թվականին ամուսնացել է Էդոնայի հետ, որը 699 թվականին նրան ծննդաբերեց տղայի, որը անունը Դագոբերտ դրեցին։ Գրեթե իր ամբողջ կյանքը անցկացրել է Ուազայի ամրոցում, մասնակցություն չընդունելով պետության կառավարման մեջ։ Նրա կառավարության ընթացքում Պիպինւ իր ավագ տղա Դրոգոյին նշանակեց Շամպանի դուքս, իսկ իր կրտսեր տղային Նորդեբերտի փոխարեն նշանակեց Նեյստրիայի մայորդոմ (697 և 701 թվականների միջև)։

Պիպինը Գերիստալցկին շարունակում էր պատերազմը ֆրիզների դուքս Րադբոդի դեմ, ինչպես նաև սվեվների և շատ ուրիշ ազգերի դեմ։
Խիլդեբերտ III-ը թագավորել է 16 տարի։ Նա գրեթե իր ամբողջ կյանքը անցկացրեց Ուազա ամրոցում և մահացավ 711 թվականի ապրիլի 14-ին։ Թաղված է Շուազի օ Բակի Սուրբ Ստեփանոսի եկեղեցում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Продолжатели Фредегара
Книга истории франков
Эрлихман В.В.: Правители мира


== Արտաքին հղումներ ==
«Childebert III von Frankenkoenig» (գերմաներեն)։ Genealogie Mittelalter: Mittelalterliche Genealogie im Deutschen Reich bis zum Ende der Staufer։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-19-ին։ Վերցված է 2012-02-06
Մ.թ.ա. 288


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Մեզիրեի ազգային կենտրոնական վարժարան

Մեզիրեի ազգային կենտրոնական վարժարան, հիմնադրվել է 1892 թվականին, Մեզիրեում (Արևմտյան Հայաստան), տեղի կրթական միությունների ջանքերով։ Սկզբում արական էր, հետո՝ երկսեռ։ Ուներ 12 դասարան՝ 4 մանկարան, 4 նախակրթարան, 4 բարձրագույն։ Դասավանդվում էին հայերեն, ֆրանսերեն, անգլերեն, թուրքերեն։ Աշակերտների թիվը հասնում էր 100-ի, ծախսերի մեծ մասը հոգում էր Ամերիկայի կրթասեր մեզիրեցիների միությունը։ Հրատարակում էր «Նոր գարուն» խմորատիպ օրաթերթը (1908 թվականից՝ «Ծովաց արծիվ»)։ Տեսուչներ են եղել Հ․ Սիմոնյանը, Ռ. Զարդարյանը։ Վերջին տնօրենն ու դաստիարակն էր Երուխանը։ 1913 թվականին հաստատությանը կից բացվել է ճեմարան՝ 2 տարվա դասընթացով, որտեղ սովորում էին ուսումնարանն ավարտողները։ Շրջանավարտներն ուսումը շարունակում էին համալսարաններում կամ դառնում ուսուցիչներ։ 1913 թվականին, հայ գրերի գյուտի 1500-ամյակի առթիվ, վարժարանը կոչվել է Հայկական ճեմարան։ Փակվել է 1915 թվականին, վերաբացվել՝ 1918 թվականին և գործել մինչև 1923 թվականը։
Բոլնիսի շրջան

Բոլնիսի շրջան (վրաց.՝ ბოლნისის მუნიციპალიტეტი՝ բոլնիսիս մունիցիպալիտետի), 2-րդ մակարդակի վարչական միավոր է Վրաստանում։ Մտնում է Քվեմո Քարթլի երկրամասի (մխարեի) կազմի մեջ։ Շրջանում գլխավորապես ապրում են ադրբեջանցիներ։ Վարչական կենտրոնը Բոլնիս քաղաքն է։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի հունվարի 1-ի մարդահամարի տվյալների, շրջանի բնակչությունը 78,9 հազար մարդ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Բրայան Ադամս

Բրայան Ադամս (անգլ.՝ Bryan Guy Adams, նոյեմբերի 5, 1959(1959-11-05)[…], Կինգստոն, Օնտարիո, Կանադա), կանադացի ռոք երգիչ, կիթառահար, երգերի հեղինակ և դրանց կատարող։


== Կարիերան ==
Նա շոու-բիզնեսի իր կարիերան սկսել է 1976 թվականին՝ սկզբում հանդես գալով ռոք-խմբի կազմում։ Նրա դեբյուտային սոլո ալբոմը լույս է տեսել 1980 թվականին։ Նա համաշխարհային ճանաչում է ձեռք բերել ռոք-բալլադա («Here I am») ոճի շնորհիվ։


== Կենսագրություն ==
Բրայան Ադամսը ծնվել է Կանադայի Կինգստոն քաղաքում 1959 թվականի նոյեմբերի 5-ին անգլախոս ընտանիքում։ Նրա մայրն ու տատիկը ազգությամբ մալթայից են, իսկ նրա հայրը եղել է դիվանագետ։
60-ական թվականներին նրա ընտանիքը եղել է տարբեր երկրներում՝ Անգլիա, Կանադա, Իսրայել, Ֆրանսիա, Պորտուգալիա և Ավստրիա։ Նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Վանկուվեր։ Հենց այստեղ էլ Բրայանը, դպրոցից հետո 15 տարեկան հասակից, սկսել է իր երաժշտական կարիերան։
Ներկայումս Բրայանը բնակվում է Կանադայի Վանկուվեր քաղաքում, իսկ առաջ նա ապրել է Ֆրանսիայում։ Նա նաև աջակցում է «Չելսի» ֆուտբոլային ակումբին, որին էլ վերաբերում է «18Til I Die» (18 տարեկան մինչև մահանալս) ալբոմից «We’re Gonna Win» (Մենք պատրաստվում ենք հաղթել) երգը։
Վանկուվերում Բրայանը բացել է ձայնագրման իր սեփական սրահը՝ այն անվանելով «The Warehouse Studio»: Նա քաղաքացիական ամուսնության մեջ է գտնվում Ալիսիա Գիրմալդի հետ։ Հայր է դարձել 51 տարեկան հասակում։ Նրա աղջիկը՝ Միրաբելլա-Բաննի Գրիմալդի Ադամսը ծնվել է 2011 թվականի ապրիլի 22-ին։ Հայրը նրան քնքշաբար անվանում է «զատիկի նապաստակ»։
2012 թվականի նոյեմբերին Բրայանը իր կնոջ հետ հայտարարել է, որ նրանք ունենալու են երկրորդ երեխային։


== Սկավառակագրություն ==
1980 «Bryan Adams»
1981	«You Want It You Got It»
1983	«Cuts Like a Knife»
1984	«Reckless»
1987	«Into the Fire»
1991	«Waking Up the Neighbours»
1996	«18 til I Die»
1998	«On a Day Like Today»
1999	«The Best OF Me»
2004	«Room Service»
2008	«11»
2014	«Tracks of My Years»
2015	«Get Up»
2019	«Shine a Light»
2022	«Pretty Woman - The Musical»
2022	«So Happy It Hurts»
2022	«Classic»


== Ծանոթագրություններ ==
Իրեմել

Իրեմել, լեռնազանգված Հարավային Ուրալյան լեռներում, Բելայա գետի ակունքների մոտ, Բաշկիրիայում։ Բաղկացած է երկու գագաթից՝ Մեծ Իրեմել և Փոքր Իրեմել։


== Անվանում ==
Անվանումն ունի թյուրքական ծագում․ բառացի նշանակում է «սրբազան, սուրբ»։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Նեկրասով

Ալեքսանդր Իվանովիչ Նեկրասով (ռուս.՝ Алекса́ндр Ива́нович Некра́сов, նոյեմբերի 27 (դեկտեմբերի 9), 1883, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 21, 1957(1957-05-21), Մոսկվա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), մեխանիկայի բնագավառի խորհրդային գիտնական, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1946)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Մոսկվայի համալսարանը (1906 թ., 1937 թվականից՝ պրոֆեսոր)։ Առաջարկել է ծանր անսեղմելի հեղուկի մակերևույթին առաջացող ալիքների ուսումնասիրության եղանակներ։ Մշակել է ոչ գծային ինտեգրալ հավասարումների լուծման նոր եղանակներ։ Հեղուկի հաստատված ալիքային շարժումների ոչ գծային տեսությանը վերաբերող աշխատանքների հեղինակ է։ Նեկրասովը եղել է ավիացիայի ասպարեզում գիտահետազոտական աշխատանքների կազմակերպիչներից։ ԽՍՀՄ պետական մրցանակ (1952 թ.)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սրատես բազեն

Սրատես բազեն, (ռուս.՝ Ясный сокол), բելառուսական մուլտֆիլմ, նկարահանվել է Իրինա Կոդյուկովայի կողմից «Բելառուսֆիլմ» ստուդիայում 2012 թվականին։


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմը ստեղծվել է ըստ «Սրատես Ֆինիստ բազեի մասին» ժողովրդական հեքիաթի։ Հայրն ուներ երեք աղջիկ։ Մի անգամ նա քաղաք է գնում և այնտեղից իր աղջիկների համար նվերներ բերում. մեծին` զգեստ, միջնեկին`ականջօղ, իսկ փոքրին` Սրատես Ֆինիստ բազեի փետուր, որը պարզվեց ամենաթանկ նվերն էր...


== Հեղինակներ ==


== Պարգևներ ==
Անիմացիոն ֆիլմերի 10-րդ միջազգային «Տինդիրինդիս-2012» փառատոնի մրցանակ` նշանակալի բանաստեղծական աշխատանքի համար (Վիլնյուս, Լիտվա, 2012)
XXII միջազգային կինոֆորումի «Ոսկե դյուցազն» մրցանակ (Խաբարովսկ, Ռուսաստան, 2013)
Մանկական և երիտասարդական անիմացիոն կինոյի XVIII միջազգային կինոփառատոնի Ժյուրիի հատուկ` «Ոսկե ձկնիկ» մրցանակ` «Պատկերավոր լուծումների համար» (Գելենջիկ, Ռուսաստան, 2013) 
Ընդգրկվել է 20 լավագույն ֆիլմերի ցանկում` ըստ մասնագիտական վարկանիշի արդյունքների, որը կազմվել է Անիմացիոն ֆիլմերի XVIII ռուսական բաց փառատոնի ժյուրիի կողմից (Սուզդալ, Ռուսաստան, 2013 )


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Սրատես բազեն» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Սրատես բազեն» «Беларусьфильм» կինոընկերության կայքում
Վան (Վրաստան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վան (այլ կիրառումներ)Վան (վրաց.՝ ვანი), քաղաք Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզում, Վանի շրջանի վարչական կենտրոնն է։ Բնակչությունը՝ ▼3402 մարդ (2022)։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոլեսնիկի (գյուղ, Կոբելյակի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոլեսնիկիԿոլեսնիկի (ուկրաիներեն՝ Колісники), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոլեսնիկի գյուղում բնակվում էր 112 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Օտտո լե Բագ

Օտտո լե Բագ (ֆր.՝ Hottot-les-Bagues), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում:
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 482 մարդ, բնակչության խտությունը` 57.45 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.39 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 230 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 21 կմ արևմուտք:


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 313 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 246-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 67: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,6 %: 246 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 229 անձ (120 տղամարդ և 109 կին): Գործազուրկ են եղել 17 անձ (10 տղամարդ և 7 կին): 67 անաշխատունակներից 28-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 23-ը` թոշակառուներ, իսկ 16-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Եկատերինայի փողոց (Յալթա)

Եկատերինայի փողոց (ռուս.՝ Улица Екатерининская), փողոց Ղրիմի Յալթա քաղաքում։ Անվանվել է ի պատիվ Ռուսաստանի կայսրուհի Եկատերինա II-ի։


== Պատմություն ==
Այս կարճ, մոտավորապես երեք հարյուր մետր երկարությամբ փողոցը կապում է Լենինի անվան առափնյա և Չեխովի փողոցները։ Այն ստեղծվել է 19-րդ դարի 80-ական թվականներին։ Փողոցում կառուցված առաջին տներից մեկն այն շենքն է, որտեղ այժմ տեղակայված է Պետական ֆիլհարմոնիայի Ղրիմի հարավային ափի վարչությունը։ Այս փողոցի թիվ 5 տանն ապրել է օպերային դերասան Ուսատովը, հետագայում` Ֆեոդոր Շալյապինի երգի առաջին և միակ ուսուցիչը։
Սկզբնապես փողոցը կոչվել է Եկատերինայի (կայսրուհի Եկատերինա II-ի պատվին), և քաղաքային դուման, ցանկանալով հավերժացնել թագուհու հիշատակը, Ղրիմի Ռուսաստանին միանալու 100-ամյակի կապակցությամբ (1883 թվականին), քննարկում էր փողոցի սկզբնամասում նրա մարմարե կիսանդրին կառուցելու հարցը։ Սակայն կիսանդրին այդպես էլ չտեղադրվեց։
Խորհրդային տարիներին (1922 թվականից) փողոցը կոչվել է հեղափոխական իրադարձությունների մասնակից, ՌԽՖՍՀ կրթության կոմիսարի տեղակալ Լիտկենսի անունով, որը «Օրեանդա» առողջարանում հանգստի ժամանակ զոհվել էր լեռներում։

Եկատերինայի փողոցը 19-րդ դարի 80-90-ական թվականների Յալթայի կառուցապատման օրինակ է։ Այսօր էլ այնտեղ տիրում է հարմարավետ համաչափություն, որը ստեղծել են ճարտարապետներ Ն. Գ. Կրասնովը, Գ. Ֆ. Շրեյբերը, Պ. Կ. Տերեբենևը, Ն. Գ. Տարասովը և այլ վարպետներ։


== Նշանակալի շենքեր և շինություններ ==
Եկատերինայի փողոց, տուն 3` կոմպոզիտոր Ալեքսանդր Սպենդիարյանի տունը
Եկատերինայի փողոց, տուն 8` ուկրաինացի բանաստեղծուհի Լեսյա Ուկրաինկայի թանգարանը, որի առջև տեղադրված է նրա հուշարձանը
Եկատերինայի փողոց, տուն 13` Անտոն Չեխովի անվան քաղաքային թատրոն, որը կառուցվել է 1896 թվականին


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆուտբոլային լիգայի գավաթ 1966-67

Ֆուտբոլային լիգայի գավաթ 1966-67, Ֆուտբոլային լիգայի գավաթի 7-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Քուինս Պարկ Ռեյնջերս» ֆուտբոլային ակումբը։
Մաքսիմիլիանո Էռնանդես

Մաքսիմիլիանո Էռնանդես (սեպտեմբերի 12, 1973(1973-09-12), Բրուքլին, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան։ Նա հայտնի է Marvel-ի կինեմատոգրաֆիական տիեզերքի ֆիլմերում Գործակալ Ջասփեր Սիթվելի և «Ամերիկացիները» հեռուստասերիալի առաջին եթերաշրջանում մարմնավորած ոստիկանական բաժանմունքի գործակալ Քրիս Ամադորի կերպարներով։


== Վաղ տարիներ ==
Ծնվելով Նյու Յորք-ի Բրուկլին քաղաքում, Էռնանդեսը սկսել է դերասանություն անել դեռևս ավագ դպրոցի տարիներին Նա սեղմ կերպով դերասանական արվեստը սովորել է Լեոնարդ Դեյվիս կենտրոնում, կատարողական արվեստի բաժնում և աշխատել, որպես բեմի դերասան՝ մինչ Լոս Անջելես, Կալիֆորնիա տեղափոխվելը։


== Կարիերա ==
Իր կարիերայի վաղ տարիներին Էռնանդեսը նկարահանվել է «Օրենք և կարգ», «24» և «Թվեր» հեռուստասերիալներում, ինչպես նաև «Հյուրանոց շների համար» ֆիլմում։ Նա կամեոներ է ունեցել «Արժանապատվություն և հաղթանակ» և «Զինվոր» ֆիլմերում, որոնց երկուսի ռեժիսորն էլ եղել է Ջեյվին Օ'Քոննորը։
Էռնանդեսը կարճ ելույթներ ունեցավ, որպես Marvel Comics-ի կերպար Ջասփեր Սիթուել՝ 2011 թվականի «Թոր» և 2012 թվականի «Վրիժառուները» ֆիլմերում։ Այդ դերով նա կրկին հանդես եկավ Marvel One-Shots կարճամետրաժ ֆիլմերում՝ «Խորհրդատու» և «Item 47», «S.H.I.E.L.D.-ի գործակալները» հեռուստասերիալի առաջին եթերաշրջանում և 2014 թվականի «Կապիտան Ամերիկա։ Ջմռան զինվորը» ֆիլմում։
2013 թվականին նա հայտվում է «Ամերիկացիները» սերիաի առաջին եթերաշրջանում, որպես Քրիս Ամադոր, ով ոստիկանական աշխատակից է։ Նրան ծրագրի մեջ ընդգրկել է Ջեյվին Օ'Քոննորը, ով եղել է առաջին սերիայի ռեժիսորը։ Էռնանդեսը լքում է հեռուստասերիալն իններորդ սերիայից հետո։ Grantland-ի Էնդի Գրինուոլդը Հենդանդեսի խաղը նկարագրեց, որպես «հրաշալի աշխատանք, ով մի քանի սերիաների ընթացքում կարողացավ ստեղծել տպավորիչ ու հիշվող կերպար»։
2015 թվականին Էռնանդեսը «Սիսարիո» էքշն-թրիլեր ժանրի ֆիլմում մարմնավորեց նահանգային ոստիկանի դերը։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմ ===


=== Հեռուստասերիալներ ===


== Արտաքին հղումներ ==
Մաքսիմիլիանո Էռնանդես Internet Movie Database կայքում
Մեծ թատրոն (Սանկտ Պետերբուրգ)

Մեծ թատրոն (ռուս.՝ Большой каменный театр), (Кáменный театр), պետերբուրգյան թատրոն, կառուցվել է 1784—1886 թվականներին։ Գտնվում է Սանկտ Պետերբուրգում։ Առաջին մշտական Սանկտ Պետերբուրգում, Ռուսաստանի ամենամեծ եւ Եվրոպայի ամենախոշոր թատերական շենքերից մեկը։ Այն եղել Թատերական հրապարակում։ 1886 թվականին Քարե թատրոնի շենքը ապամոնտաժվել և վերակառուցվել է ժամանակակից Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայի շենքում։


== Սանկտ Պետերբուրգի Մեծ թատրոնի ճարտարապետությունը ==
Ինչպես վկայում են արխիվային փաստաթղթերը, առաջին քարե շենքը Մեծ թատրոնի սկսել են կառուցել 1775 թվականին Անտոնիո Ռինալդիի նախագծով։ Հետագայում, ավելի ուշ Ռինալդին ընկել է և վնասվել չկարողանալով անձամբ վերահսկել աշխատանքի առաջընթացը։ Եկատիրին II-ը հանձնարարել է գերմանացի թատերական դիզայներ և ճարտարապետ Լյուդվիգ Ֆիլիպ Տիշբեյնին ստեղծել թատրոնի նոր նախագիծ, որը կմարմնավորեին ճարտարապետներ Ֆ. Վ. ֆոն Բաուրոմը և Մ. Ա. Դեդենյովը։ Բացումը տեղի է ունեցել 1783 թվականին, չնայած այլ ապացույցների հիման վրա բացման տարին կարելի է համարել 1784 թվականը։

1802 թվականին, ցար Ալեքսանդր I ցանկանում էր ընդլայնել և զարդարել նոր Մեծ թատրոնը՝ տալով նրան ավելի շքեղ տեսք։ Այս խնդիրը վստահվել էր Ֆրանսիայի ճարտարապետ Թոմա դե Թոմոնին։ Բոլոր աշխատանքներն արվել են ութ ամսվա ընթացքում և ավարտվել 1805 թվականին։ 1811 թվականին թատրոնը այրվել է։ 1813 թ՝ հրդեհի առաջացման պատճառը հայտնաբերելու համար արված հետազոտությունների արդյունքում պարզ է դարձել, որ Թոմա դե Թոմոնի վրա փլվել է պատը, և նա մահացել է ստացած վնասվածքներից։


== Պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կենդանիների աշխարհ (ֆիլմ)

Կենդանիների աշխարհ՝ 2018 թվականին թողարկված չինական արկածային ֆիլմ, որի ռեժիսորն ու սցենարիստն է Հան Յանը, իսկ դերասաններն են Մայքլ Դուգլասը, Լի Յիֆենգը, Զոու Դոնգյուն։ Էկրանավորվել է Նոբույուկի Ֆուկումոտոյի «Կայիջի» մանգայի (ճապոնական կոմիկ ստեղծագործություն) հիման վրա։ «Կենդանիների աշխարհը» ֆիլմը պրոդյուսավորվել է Շանջայ Ռույի, Շանջայ Պիտայայի և «Enlight Pictures»-ի համատեղ ջանքերով։ Առաջին անգամ ֆիլմը ցուցադրվել է 2018 թվականի հունիսի 29-ին Չինաստանում։ Նեթֆլիքսը պահպանել է ֆիլմի թվային բոլոր իրավունքներն ամբողջ աշխարհում։


== Դերասանական կազմ ==
Լի Յիֆենգը՝ Ժենգ Քայսիի դերում
Մայքլ Դուգլասը՝ Անդերսոնի դերում
Զոու Դոնգյուն՝ Լու Քինգի դերում
Քաո Բինգկունը՝ Լի Ջունի դերում
Վանգ Գեն Մենգը՝ Քսիափոնգի դերում
Սու Կեն՝ Ժենգ Ջինգկունի դերում
Չի Ջիան՝ Անդոյի դերում
Ժենգ Ջունյի
Լի Յիջուանը՝ Ժենգի մայրիկի դերում


== Արտադրություն ==
Նկարահանումները սկսվել են 2017 թվականի փետրվարի 24-ին և ավարտվել նույն տարվա օգոստոսի 27-ին։ Ֆիլմի նկարահանումներն ընթացել են Պեկինում, Տյանցզինում և Հայկոուում։


== Սաունդթրեք ==


== Պրեմիերա ==
«Կենդանիների աշխարհ» ֆիլմի պրեմիերան եղել է Շանհայյան 21-րդ միջազգային կինոփառատոնի ժամանակ, այնուհետև ցուցադրվել 2018 թվականի հունիսի 29-ին։
Ֆիլմը ստացել է բազմաթիվ դրական արձագանքներ Douban սոցկայքը դրաման 10-ից գնահատել է 7,3 բալ։


== Տոմսարկղ ==
«Կենդանիների աշխարհ»-ն իր վարկանիշով գերազանցել է «Յուրայի դարաշրջանի աշխարհը 2» ֆիլմին և գլխավորել է չինական տոմսարկղերի ֆիլմերի ցանկը։
Ֆիլմը Չինաստանում վաստակել է 77.04 միլիոն դոլար, 79,122 դոլար Արաբական Միացյալ Էմիրություններում և Միացյալ Թագավորությունում 271,282 դոլար մյուս շրջաններում․ ամբողջ աշխարհում 76 միլիոն դոլար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
https://www.animalworldfilm.com Animal World: Mr. Nobody official website. պաշտոնական կայք  (անգլերեն)
Animal World: Mr. Nobody(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Սիբիու

Սիբիու (ռումիներեն՝ Sibiu [siˈbiw], Հերմանշտադտ գերմ.՝ Hermannstadt, Նադսեբեն հունգ.՝ Nagyszeben, սերբ․՝ Сибињ), քաղաք Ռումինիայում, Տրանսիլվանիա տարածաշրջանում։ Սիբիու ժուդեցի վարչական կենտրոնն է։
Սիբիուն Ռումինիայի մշակութային և կրոնական կարևորագույն կենտրոններից մեկն է, ինչպես նաև երկրի կենտրոնական ճանապարհային հանգույցը։ Մինչ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը տրանսիլվանական սաքսոնների կենտրոնն էր։ 2007 թվականին (Լյուքսեմբուրգի հետ միասին) ընտրվել է Եվրոպայի մշակութային մայրաքաղաք։


== Պատմություն ==
Սիբիուն առաջին անգամ հիշատակվում է 1191 թվականին՝ Ցելեստինոս III պապի օրոք Հռոմեական կուրիայի թողարկած փաստաթղթերում։
14-րդ դարում քաղաքը դարձել է առևտրական կարևոր կենտրոն։
Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո՝ Ավստրո-Հունգարիայի անկումից հետո, Սիբիուն մտավ Ռումինիայի կազմ, սակայն քաղաքի բնակչության ճնշող մեծամասնությունը մինչև 1941 թվականը, նախկինի պես, կազմում էին գերմանացիները։  1950-ականների սկզբից և մինչ 1990-ականները էթնիկ գերմանացիների մեծ մասը գաղթել է Գերմանիա։
2000-2014 թվականներին քաղաքապետը Կլաուս Յոհաննեսն էր։


== Բնակչություն ==
2011 թվականին քաղաքի բնակչությունը կազմում էր ▼134 308 մարդ (դեկտեմբերի 1, 2021)։ Բնակչության թվաքանակով քաղաքը 15-րդ հորիզոնականում է։

Էթնիկ կազմ․ռումինացիներ — 95,90 %
հունգարացիներ — 1,55 %
գերմանացիներ — 1,08 %


== Կրթություն ==
Սիբուի «Լուչիանա Բլագա» համալսարան


== Տեսարժան վայրեր ==
Ստորին քաղաք
Վերին քաղաք
Սուրբ Մարիամի տաճար — լյութերական
Սուրբ Երրորդություն մայր տաճար — ուղղափառական


== Քույր-քաղաքներ ==
Սիբիուն քույր-քաղաք է հետևյալ քաղաքների հետ․


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սիբիուի  պաշտոնական  կայքը (անգլերեն), (գերմ.)
Չերետո Լոմելինա

Չերետո Լոմելինա  (իտալերեն՝ Ceretto Lomellina), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Պավիա գավառում։ Բնակչության թիվը կազմում է 211 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտությունը կազմում է 30 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է՝ 7 կմ² տարածք։ Հեռախոսի կոդ՝ 0384։ Փոստային ինդեքս՝ 27030։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճ


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0384 56029


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Վոյաջերս (ազգային պարկ)

Վոյաջերս (անգլ.՝  Voyageurs National Park), ազգային պարկ, որը գտնվում է Մինեսոտա նահանգի Սենտ Լուիս և Քուչիչինգ շրջաններում (ԱՄՆ)։ Պարկն անվանել են Վոյաջերս ի պատիվ վոյաժերների՝ ֆրանս-կանադական մորթի արտահանողների, որոնք եղել են առաջին եվրոպական ճամփորդողները այս վայրերում։


== Բովանդակություն ==


=== Պատմություն ===
Առաջին առաջարկությունը ազգային պարկ ստեղծելու համար եղել է 1891 թվականին Մինեսոտա նահանգի օրենսդիր մարմնի կողմից։ Վոյաջերս ազգային պարկը ստեղծվել է 1975 թվականի ապրիլի 8-ին ԱՄՆ նախագահ Ռիչարդ Նիքսոնի հրամանի համաձայն։ Այն գտնվում է ԱՄՆ-ի և Կանադայի սահմանամերձ հատվածներում գտնվող լճերի համակարգի հարավային ափերին։ Այդ համակարգի խոշորագույն լճերից են Ռեյն-Լեյկը (921,1 կմ²), Նամականը (101,7 կմ²) և Սենդ-Փայնտ-Լեյկը (21,0 կմ²), որոնք գտնվում են Կանադայի սահմանին իսկ Կաբետոգաման (104,2 կմ²) և Կրեյն-Լեյկը միանում են այգու հարավարևմտյան ափին։ Ռեյն Լեյկ և Կաբետոգամա լճերի միջնամասում է գտնվում Կաբետոգամա թերակղզին, որն հարակից է Նամական լճից հարավ ընկած պարկի երկու խոշորագույն ցամաքային հատվածներին։ Այգուց դեպի հարավ գտնվում են ազգային անտառը և վերին ծովը իսկ արևմտյան հատվածում՝ վայրի բնության արգելոցը։
Պարկի ջրային տարածքները համարվում են այցելության սիրելի վայր կայակներ և կանոյեներ սիրող ձկնորսների համար։ Արգելոցի տարածքում կան 175 տուրիստական կանգառներ և 80 կմ ոտքով ճանապարհ։ Ի տարբերություն ուրիշ արգելոցների, որտեղ կարելի է հասնել ոտքով կամ մեքենայով, այստեղ մոտքը հասանելի է նաև ջրային ճանապարհով, որտեղ շատ այցելուներ հասնում են նաև նավակներով, կանոյեներով և կայակներով։
Կաբետոգամա և Սենդ Փոյնթ Լեյկ լճերին և Կաբետոգամա թերակղզուն կարելի հասնել միայն ջրային ճանապարհով։ Այնտեղ կարելի է հասնել շնորհիվ այցելուների համար նախատեսված երեք կենտրոնների, որոնք հարակից են պարկին։ (1) Ռեյն-Լեյկ (պարկի արևմտյան սահման, մոտ ինտերնեյշն-Ֆոլսին), Koochiching County Road 96), (2) Կաբետոգամա (պարկի հարավային սահման, մոտ Կաբետոգամա տաունշիպին на Saint Louis County Road 122 и Saint Louis County Road 123) և (3) Աշշ-Ռիվեր (պարկի հարավային սահման, մոտ Աշշ-Ռիվեր ճանապարհին Saint Louis County Road 129):


== Արտաքին հղումներ ==
National Park Service: Voyageurs National Park
Voyageurs National Park Archived 2006-10-05 at the Wayback Machine. at NASA Earth Observatory
Minnesota DNR Lakefinder


== Ծանոթագրություններ ==
Շաբլիևկա (Սալսկի շրջան)

Շաբլիևկա (ռուս.՝ Шаблиевка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Սալսկի շրջանում։ Մտնում է Եկատերինովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Դոնյա Անա շրջան (Նյու Մեքսիկո)

Դոնյա Անա շրջան (անգլ.՝ Doña Ana County), ԱՄՆ Նյու Մեքսիկո նահանգի 33 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 9.860 կմ² է, բնակչությունը՝ 174.682 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Լաս Քրուսես բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1852 թ.։
Մոբի Դիք (Հռենոս)

Մոբի Դիք (Հռենոս) (անգլ.՝ Moby Dick), բելուգա կամ սպիտակ դելֆին, որը 1966 թվականին սեսացիայի պատճառ է դարձել Ստորին Հռենոսում, այնուհետև` ամբողջ Գերմանիայում և Նիդեռլանդներում։ Այն կոչվել է Հերման Մելվիլի վեպի դելֆինի` Մոբի Դիքի անունով։

1966 թվականի մայիսի 18-ին Դույսբուրգի մերձակայքում գտնվող Հռենոսի մի քանի նավարկողներ ջրային ոստիկանությանը հայտնել են Հռենոսում սպիտակ դելֆինի մասին։ Պաշտոնյաները չեն հավատացել և նավաստիներին ստիպել են արյան ալկոհոլի թեստ հանձնել, որի արդյունքը բացասական էր։ Իրականում այնտեղ իսկապես կար 4 մետր երկարությամբ և 3,500-ֆունտ սպիտակ դելֆին, որը լողում էր Հռենոսում, օվկիանոսից 300 կիլոմետր հեռավորության վրա և հազարավոր կիլոմետրեր հեռու բելուգայի բնական միջավայրից արկտիկական ջրերում։
Մոբի Դիքը, ինչպես հետագայում ենթադրվել է, հավանաբար գերեվարվել էր Կանադայի արևելյան ափին, տեղափոխվել բեռնատար և ուղարկվել Անգլիայի կենդանաբանական այգի։ Տեղ հասնելուց կարճ ժամանակ անց Անգլիական ջրանցքում փոթորիկը նետել է կոնտեյները Մոբիի հետ, որն անհետացել է, մինչ ամիսներ անց հայտնվել էր Հռենոս գետում։
Դուիսբուրգ կենդանաբանական այգու տնօրեն Վոլֆգանգ Ջևալթը փորձել է հնազանդեցնել անսովոր հյուրին Հռենոս գետում ցանցերով և հանգստացնող տեգերով։ Սա հանգեցրել է ժողովրդի զանգվածային բողոքներին և Նիդեռլանդներում պաշտոնական բողոքի ցույցերին, ուստի նրանք ստիպված են եղել հրաժարվել այդ մտքից։
Սկզբում Մոբի Դիքը նորից լողացել է դեպի ծով, բայց կանգ է առել ամբարտակի առջև, որը բացվել է հատուկ նրա համար, և նորից լողացել է Հռենոսով՝ մինչև Բոն։ Մի անգամ նա վերադարձել է և նկատելի է եղել երեք օր անց՝ հունիսի 16-ին, ժամը 18:42-ին, վերջին անգամ Հոլանդիայի Հուկից բաց օվկիանոս հասնելուց հետո։

Դիտորդները նշում են, որ սովորական սպիտակ կետի մաշկին ավելացել էին խորդուբորդ մուգ բծեր, ըստ երևույթին փոփոխությունը տեղի էր ունեցել Հռենոս գետի աղտոտված ջրերի պատճառով։ Հռենոսն արդարացիորեն բնութագրվում էր որպես կոյուղի, քանի որ քաղաքներից և քիմիական գործարաններից կեղտաջրերը մեծ մասամբ թափվում էին առանց զտման։ Կարծիք կա, որ Մոբի Դիքի հայտնվելը Հռենոսում և աղտոտված ջրի ազդեցությունը կետի վրա Գերմանիայում բնապահպանական շարժման սկիզբն էր։ Փաստորեն, մոտավորապես 1966 թվականին Գերմանիայում ընդունվել են շրջակա միջավայրի պահպանության առաջին արդյունավետ օրենքները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
BR Kalenderblatt: "Moby Dick" im Rhein gesichtet(չաշխատող հղում), program on the German radio station BR, accessed 8 July 2009.
WDR Stichtag: Der Moby Dick vom Rhein, program on the German radio station WDR, accessed 8 July 2009.
Die Reise des weißen Wals von Isabelle Schaub, Klappenbroschur, 166 Seiten, 2019 ISBN 978-3-943767-87-2   https://www.klakverlag.de/produkt/die-reise-des-weissen-wals/
Ռուբեն Ղինոյան

Ռուբեն Վարդանի Ղինոյան (Գինոյան) (1954, հուլիսի 1, Կարտիկամ, Վրաստան, Ախալքալաքի շրջան), կաթի ճարտարագետ-տեխնոլոգ։ Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր (2002), պրոֆեսոր (2002)։


== Կենսագրություն ==
1978 թվականին ավարտել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտը, 1991 թվականին՝ Մոսկվայի համամիութենական հեռակա ֆինանսատնտեսագիտական ինստիտուտը։ 1992-2002 թվականներին եղել է ՌԴ Պետստանդարտների Նիժնի Նովգորոդի չափորոշման, չափագրության և սերտիֆիկացման կենտրոնի բաժնի վարիչ, 2002 թվականից՝ տնօրեն։ 1996 թվականից նաև դասավանդում է։
1998 թվականից Ռուսաստանի Որակի հիմնախնդիրների ակադեմիայի թղթակից անդամ, 1998 թվականից՝ «Նիժեգորոդսկի պիշչևիկ» (ռուսերեն) Վոլգո-Վյատկայի տարածաշրջանային ամսագրի գլխավոր խմբագիր։
Աշխատանքները վերաբերում են սննդամթերքի արտադրության տեխնիկայի, տեխնոլոգիայի, ինչպես նաև որակի հսկման և սերտիֆիկացման հիմնախնդիրներին։ Հեղինակ է 6 մենագրությունների։


== Մրցանակներ ==
ՌԴ Գոսստանդարտի դիպլոմներ և պատվոգրեր
«Պատվո նշան» շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Рубен Гиноян: «Над каждым технологом поставить эксперта невозможно» Archived 2015-03-16 at the Wayback Machine.