armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Երիտասարդ Մաո Ցզե Դունի արձան

Երիտասարդ Մաո Ցզե Դունի արձան (չինարեն՝ 毛泽东青年艺术雕塑), Չինաստանի Հունյան նահանգի Չանշա քաղաքը երիզող Սյանցզյան գետի Ցզյույչժոու կղզում գտնվող քանդակ։


== Կենսագրություն ==
Մաո Ցզե Դունը ծնվել է 1893 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Հունան նահանգի Շաոշան գյուղում` նահանգի մայրաքաղաք Չանշայից քիչ հեռու։ Մանուկ հասակում Մաոն ընկերների հետ զբոսնել է Ցզյույչժոու կղզում (անգլ.՝ Orange Isle) և լողացել Սյանցզյան գետում։ Սինհայական հեղափոխության ժամանակ Մաոն գտնվել է Չանշայում և 1913-1918 թվականներին ուսանել Հունանյան № 1 մանկավարժական ուսումնարանում։ Այնտեղ նա խորամուխ է եղել փիլիսոփաների և հեղափոխականների գաղափարների մեջ։ Այնուհետ նա գնացել է Պեկին, երկար շրջագայել երկրում՝ հաստատվելով Շանհայում։ Կոմունիստական կուսակցության և Գոմինդանի շարքերում ծավալած գործունեության պատճառով նա ֆիզիկապես և հոգեպես հյուծվել էր։ Ուստի որոշել է վերադառնալ Շաոշան, որտեղ հետագայում մասնակցել է գյուղացիների ռազմական և տեսական նախապատրաստմանը։ 1925 թվականի ձմռանն այդ գործունեությունը գրավել է տեղական իշխանությունների ուշադրությունը, և Մաո Ցզե Դունը ստիպված է եղել հեռանալ։


== Կառուցում ==

2007 թվականին Հունյան նահանգի կառավարությունը, Չինաստանի կոմունիստական կուսակցության քաղկոմն ու Չանշա քաղաքի վարչակազմն սկսել են հուշարձանի կառուցման աշխատանքները, որի համար պահանջվել է կարմիր գրանիտի 8000 բլոկ՝ ընդհանուր 2000 տոննա կշռով, որը բերվել էր Ֆուցզյան նահանգից։ Քանդակի կառուցման ծախսերը կազմել են 300 միլիոն յուան (35 միլիոն ԱՄՆ դոլար)։ Քանդակագործներից մեկը՝ Սի Լե-Վին, ասել է. «32-ամյա Մաոյի կերպարն ստեղծելիս մենք ջանացել ենք զերծ մնալ կարծրատիպերից»։ Ցզե Դունի աղջիկը՝ Շաո Խուանը, և թոռը՝ Մաո Սինյունը, քանդակը շատ են հավանել։
2009 թվականի դեկտեմբերի 20-ին՝ Մաոյի 116-ամյակի կապակցությամբ, տեղի է ունեցել արձանի բացման արարողությունը։


== Ստեղծագործություն ==
Հուշարձանը մարմնավորում է երիտասարդ Մաո Ցզե Դունին 1925 թվականին՝ քամուց ծփացող վարսերով։ Արձանի երկարությունը 83 մետր է, լայնությունը՝ 41 մետր, բարձրությունը՝ 32 մետր։ Արձանի հարակից 3500 մ² մակերեսով տարածքում կա հուշահամալրային թանգարան, որտեղ ցուցադրված է Մաոյի և նրա համախոհների գործունեությունը։ Այնտեղ տեղակայված է նաև Մաո Ցզե Դունի արվեստի և պոեզիայի գիտահետազոտական ինստիտուտը։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
2013 թվականի դեկտեմբերի 3-ին ավարտվել են հուշարձանի՝ մեկ ամիս տևած մաքրման աշխատանքները, որից հետո այն վերաբացվել է։


== Ծանոթագրություններ ==
Հիշեն

Հիշեն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Սպերի գավառակում։ Գտնվում էր Սպեր քաղաքից հյուսիս։


== Պատմություն ==
Հայ բնակչությունը բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
1872-1873 թվականներին ուներ 20 տուն՝ 120 հայ և 18 թուրք բնակչով, իսկ XIX դարի վերջերին՝ 46 տուն, որից 25-ը հայկական, իսկ 21-ը՝ թուրքական։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործությունն ու արհեստներն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Հիշենն ուներ Ս. Աստվածածին անունով եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում էր հայկական արական վարժարան, որն ուներ 15 սան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մակսիմովկա (գյուղ, Նովի Բուգի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄակսիմովկաՄակսիմովկա (ուկրաիներեն՝ Максимівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովի Բուգի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մակսիմովկա գյուղում բնակվում էր 241 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,47 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կիտաևի տուն

Կիտաևի տուն (ռուս.՝ Дом Китаева), պատմական շենք  Սանկտ Պետերբուրգի Պուշկինի շրջանի Պուշկին քաղաքում։ Կառուցվել է 1827 թվականին։ Դաշնային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ է։ Տեղակայված է Պուշկինսկայա փողոցի թիվ 2/19 հասցեում, Դվորցովայա փողոցի անկյունում։ Այս տանն է գտնվում Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինի ամառանոց-թանգարանը։


== Պատմություն ==
Տունը կառուցվել է 1827 թվականին ճարտարապետ Վասիլի Գորնոստաևի նախագծով պալատական սպասավոր, Նիկոլայ I-ի անձնական սպասավոր Յակով Կիտաևի համար։ Կիտաևը մահացել է 1831 թվականին, և տունն անցել է նրա այրուն՝ Աննա Կիտաևային։ Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինը կնոջ հետ այս տանն է հանգրվանել ամռանն ու աշնանը։ Այդ ընթացքում Պուշկինն աշխատել է «Հեքիաթ Սալթան թագավորի մասին» ստեղծագործության վրա, ավարտել «Եվգենի Օնեգին» պոեմը, սկսել «Ռոսլավլև» վիպակը, տպագրության պատրաստել «Բելկինի վիպակները»։
Տան մյուս սեփականատերերի շարքում են մասնավոր գաղտնի խորհրդատկանի կինը՝ Վերա Ալեքսանդրովնա Պրյանիշնիկովան  (1857 թ.), Ֆեոդոր Իվանովիչ Պրյանիշնիկովը (1866 թ.), վաճառական դուստր Օլգա Սկրյաբինան (1870 թ.): 1877 թվականին Օլգա Սկրյաբինայից տունը գնել է պետական ​​խորհրդականի կինը՝ Օլգա Վլադիմիրովնա Իվանովան, որը տան սեփականատերն է եղել մինչև Հոկտեմբերյան հեղափոխություն։ Նրա օրոք տունը վերակառուցվել է. տան անկյունում գտնվող սյունասրահը վերածվել է ապակեպատ պատկերասրահի, շենքն ընդարձակվել է ճակատի երկու կողմում երկու պատուհաններով։ 1910 թվականին տան պատին փակցվել է Պուշկինին նվիրված հուշատախտակ։ 1917 թվականից տանը տեղավորվել է գթության քույրերի հանգստի տունը, իսկ 1920 թվականից՝  Գերագույն խորհրդի ժողովրդական տնտեսության կլիմայավարժման կայանը։ 1931 թվականից տունը դարձել է բնակելի։ Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ շենքը լրջորեն վնասվել է, սակայն վերակառուցվել է։ 1958 թվականից տանը բացել է «Ա. Ս. Պուշկինի ամառանոց» թանգարանը, իսկ 1976 թվականին ամբողջ տունը տրամադրվել է թանգարանին։


== Ճարտարապետություն ==
Տունը փայտյա է, անկյունում կլորացված կիսավերնահարկ ունի։ Նախքան վերակառուցումը անկյունը ձևավորել է կոր սյունաշարը։ Վերականգնման ժամանակ թանգարանի համար պատմական նախագծով և ժամանակակիցների հիշողություններով վերականգնվել են հյուրասենյակը, ճաշասենյակը, ինչպես նաև բուֆետը։ Հետագայում վերականգնվել են նաև բուդուարը և ննջասենյակը։ Սենյակները կահավորված են Պուշկինի ժամանակի կահույքով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Широкий В. Ф. Дача А. С. Пушкина в Царском Селе (дом Китаева). — Л.: Пушкинское общество, 1936. — 44 с.


== Արտաքին հղումներ ==
«Пушкинская 2. Дом Китаева (Музей Пушкина)»։ Энциклопедия Царского Села։ Վերցված է 2018-07-09 (չաշխատող հղում)
«Дача Я. Китаева - Дача А. К. Китаевой - Музей "Дача А. С. Пушкина"»։ citywalls.ru։ Վերցված է 2018-07-09 (չաշխատող հղում)
Ժողովածու (5150)

Ժողովածու (5150), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 5150 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1638-1684 թվականներին Մարութա դպիր (Ա), Գրիգոր քահանա (Բ) գրիչների կողմից Ապարանի Ս. Նշանում (Ա, Բ)։ Ստացողը եղել է Հովհաննես տանուտերը (Բ)։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21.8X15.5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 289 թերթից։ Գրված է երկսյուն և միասյուն, բոլորգրով և նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 288բ (1638 թ.), 13բ, 43բ, 80ա, 158բ, 242ա (1684 թ.), հետագայի՝ աստառ Ա, 243ա (1863 թ.), 40բ (1904 թ.), 288բ (1906 թ.):


== Բովանդակություն ==
Գր. Նարեկացւոյ Մատեան ողբերգութեան Սահմանադրութիւն դաստիրակութեան։


== Ծանոթագրություններ ==
Միխայլովկա (գյուղ, Բլագովեշչենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիխայլովկաՄիխայլովկա (ռուս.՝ Михайловка, բաշկիրերեն՝ Михайловка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կալաքար լեռ

Կալաքար, երկրաբանական բնության հուշարձան Հայաստանի Հանրապետությունում, որը լեռ է։ Բնության հուշարձանը գտնվում է Տավուշի մարզում, Ծաղկավան գյուղից մոտ 6 կմ հարավ-արևմուտք, Վարագաջուր (Հախում) գետի ձախափնյա անտառապատ լանջին՝ գրունտային ճանապարհի աջ կողմում, 12-13 դարերի Շահմուրադ (Չխմուրադի, կամ Գետակիցք վանքի) վանքային համալիրից մոտ 150 մ դեպի հյուսիս-արևմուտք։ Այն գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» ՀՀ Կառավարության որոշման համաձայն։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Հայաստանի բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Բնության պետական հուշարձաններից ցանկը Վիքին սիրում է Երկիրը հուշարձանների ցանկում
Նիկոլայ Իվանով

Նիկոլայ Իվանով (ռուս.՝ Николай Иванов, ? - ? ), ռուս աստղագետ, աշխատել է Ղրիմյան աստղաֆիզիկական աստղադիտարանում։
Համաձայն Փոքր մոլորակների կենտրոնի հայտնաբերել է երեք աստերոիդ 1927 թվականին, բոլորն էլ Սերգեյ Բելյավսկու հետ համատեղ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բջնակի անտառ

Բջնակի անտառ, անտառ Նախիջևանում՝ Շահապոնք գավառում, Բջնակ գյուղի մոտ։ Բարձրլեռնային անտառն իր մեջ ընդգրկում է բազմատեսակ ծառեր և թփուտներ։ Ընդհանուր տարածքը կազմում է 2550 հա։


== Ծանոթագրություններ ==
Ամինաթա Սով Ֆալլ

Ամինաթա Սով Ֆալլ (ֆր.՝ Aminata Sow Fall, ապրիլի 27, 1941(1941-04-27)[…], Սեն Լուի, French Senegal), սենեգալուհի գրող, ով գրում է ֆրանսերենով։


== Կենսագրություն ==
Ամինաթա Սով Ֆալլը ծնվել է 1941 թվականի ապրիլի 27-ին, Սենեգալի հյուսիս-արևմուտքում գտնվող Սեն Լուի քաղաքում։ Սովորել է նախ հայրենի լիցեյում, ավարտել է Դակար քաղաքի լիցեյը, ապա սովորել է Փարիզում։ Ուսումը վերջացնելու հետո եկել է հայրենի երկիր, որտեղ դասավանդել է Դակար և Ռյուֆիկս քաղաքում։ Մտնում է ֆրանսալեզու կրթության ազգային հանձնաժողովի կազմի մեջ (1974-1979)։
Գլխավորում է մշակույթի կոմիտեի նախարարության մտավոր սեփականության բաժանմունքը (1979-1988)։
Սենեգալի գրողների միության առաջին կին գրողն է (1985)։
1990 թվականին հիմնադրել է «Éditions Khoudia» հրատարակչությունը։


== Ստեղծագործություններ ==
Ուրվական/ Le Revenant, Nouvelles éditions africaines, 1976 (բեմականացվել է)
Նվաճողների ապստամբություն/ La Grève des bàttu (1979, 1980, 2001, անգլերեն. пер. 1986; Սև Աֆրիկայի մեծ գրական մրցանակ, էկրանավորվել է 2000 թվականին,: Վեպը մտնում է XX դարի Աֆրիկայի լավագույն հարյուր գրքերի մեջ)
L'Appel des arènes (1982, переизд. 1993; աֆրիկական գրականության միջազգային մրցանակ, էկրանավորվել է 2005 թվականին
Երբեմնի նացիզմի հայրը/ Ex-père de la nation: roman, L'Harmattan, 1987
Douceurs du bercail, Nouvelles Editions ivoiriennes, 1998
Յույուբա նահապետը/ Le jujubier du patriarche: roman, Serpent à Plumes, 1998
Festins de la détresse: roman, Editions d'en bas, 2005


== Ճանաչում ==
Ամինաթա Սով Ֆալլըը մի շարք ազգային մրցանակների դափնեկիր է։ Առյուծի ազգային մրցանակի դափնեկիր (Սենեգալ)։ Մաունթ Հոլիոկ քոլեջի վաստակավոր դոկտոր (ԱՄՆ)։ նրա գրվածքները անցնում է դպրոցական դասագրքեր։


== Գրականություն ==
Labidi L. Romancières sénégalaises à la recherche de leur temps. Tunis: Sahar, 2003
Guèye M. Aminata Sow Fall: oralité et société dans l'œuvre romanesque, Paris, L'Harmattan, 2005
Emerging perspectives on Aminata Sow Fall: the real and the imaginary in her novels/ Ada Uzoamaka Azodo, ed. Trenton: Africa World Press, 2007


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրություն, մատենագրություն (ֆր.)
Աբրոյան

Աբրոյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Երվանդ Հարությունի Աբրոյան (19-րդ դար-?), խմբագիր, մանկավարժ, լրագրող։
Մխիթար Աբրոյան (1880-1915), հրապարակախոս։
Վլադիմիր Օնիկի Աբրոյան (ծ. 1939), ծաղրանկարիչ։


== Տես նաև ==
Ապրոյան


== Ծանոթագրություններ ==
Ինոխալես

Ինոխալես (իսպ․՝ Hinojales), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Ուելվա պրովինցիայի Անդալուսիա ինքնավար համայնքի կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սեռռա դե Ուելվա շրջանի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 27 կմ²։ Բնակչությունը 370 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 143 կմ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2014-10-03 at the Wayback Machine.
Արմեն Մելիքյան (ըմբիշ)

Արմեն Մելիքյան (փետրվարի 7, 1996(1996-02-07), Վաղարշապատ, Արմավիրի մարզ, Հայաստան), հայ ըմբիշ։


== Կենսագրություն ==
Արմեն Մելիքյանը ծնվել է 1996 թվականի փետրվարի 7-ին Էջմիածնում։ 2013 թվականին եղել է Եվրոպայի պատանիների չեմպիոն, իսկ 2015, 2016 թվականներին երիտասարդների Հայաստանի մրցանակակիր։ 2017 թվականի սկզբին հեռացել է մեծ սպորտից և միառժամանակ մեկնել արտագնա աշխատանքի։ 2017 թվականի ավարտին վերադարձել է Հայաստան և մասնակցել Հայաստանի մեծահասակների առաջնությանն ու դարձել չեմպիոն 60 կգ քաշային կարգում։ 2018 թվականից մեծահասակների Հայաստանի հավաքականի անդամ է։ 2019 թվականին նվաճել է Հունգարիայիայում տեղի ունեցած մինչ 23 տարեկանների աշխարհի առաջնության է չեմպիոնի տիտղոսը։ 2021 թվականի մայիսի 8-9-ը Բուլղարիայի մայրաքաղաք Սոֆիայում անցկացված վարկանիշային մրցաշարում դարձել է չեմպիոն՝ նվաճելով նաև Տոկիոյի 2020-ի Օլիմպիական խաղերի ուղեգիր 60 կգ քաշային կարգում։
Տոկիո 2020-ի  մասնակից է։


== Անձնական Կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Օլիմպիական VLOG. Արմեն Մելիքյան
Ապրեն հերոսներս․ Կարեն Գիլոյանի լուսանկարը՝ օլիմպիական ուղեգրեր նվաճած ըմբիշների հետ
UWW. Արմեն Մելիքյանի հնարքը՝ վարկանիշային մրցաշարի լավագույն եռյակում (տեսանյութ)
Հայաստանի հունահռոմեական ոճի չորս ըմբիշ կգոտեմարտի օլիմպիական ուղեգրի համար
Արմեն Մելիքյանը՝ ըմբշամարտի Եվրոպայի չեմպիոն
Ալչաքլի

Ալչաքլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մեծ կիրճ (ֆիլմ)

«Մեծ կիրճ» (անգլ.՝ Grand Canyon), ռեժիսոր Լոուրենս Քեսդանի կինոֆիլմ դրաման, միջազգային կինոփառատոնների Գրան պրի։ Ֆիլմը նկարահանվել է 20th Century Fox ընկերության կողմից և թողարկվել է 1991 թվականին, Ամանորին։


== Սյուժե ==
Հաջողակ փաստաբան Մաքի մեքենան փչացել է քաղաքի քրեորեն անբարենպաստ հատվածում։ Գողերից նրան փրկում է շտապ օգնության մեքենայի վարորդ Սայմոնը։ Այժմ Մաքը ցանկանում է ինչ-որ կերպ օգնել Սայմոնին, դառնալ նրա ընկերը, չնայած նրան որ նրանք ընդհանուր գրեթե ոչինչ չունեն։


== Դերերում ==
Դենի Գլովեր` Սայմոն
Քևին Քլայն` Մակ
Ստիվ Մարտին` Դևիս
Մերի ՄակԴոնել` Քլեր
Մերի Լուիզ Պարկեր` Դի
Էլֆրի Վուդարդ` Ջեյն
Ջերեմի Սիստո` Ռոբերտո


== Արտադրություն ==
Սցենարի հեղինակ և ռեժիսոր Լոուրենս Քեսդանը նշել է. «Մեծ կիրճը մասամբ այն մասին է, որ մենք ընդունում ենք այն փաստը, որ մեր քաղաքը մասամբ մերը չէ։ Մենք մեզ սպասված չենք զգում, մենք վախենում ենք։ Մեր քաղաքները դարձել են զինված փոքրիկ ճամբարներ»։
Ֆիլմի որոշ տեսարաններ նկարահանվել են Յուտայում, Գլեն կիրճում, ինչպես նաև` Լոս Անջելեում և Կալիֆորնիայի Կանոգա պարկում, ինչպես նաև` Արիզոնայում, Մեծ կիրճում։
Դևիսի կերպարի նախատիպը պրոդյուսեր Ջոել Սիլվերն է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
"Մեծ կիրճ"(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Մեծ կիրճը»(չաշխատող հղում) Allmovie կայքում (անգլ.)
«Մեծ կիրճը» Rotten Tomatoes կայքում (անգլ.)
Ու Չենեն

Ու Չենեն (չինարեն՝ 吳承恩, 1500 կամ 1504, Հուայան, Ցզյանսու, Imperial China - 1582[…], Shanyang County, Imperial China), չինացի ականավոր արձակագիր, բանաստեղծ, «Ճանապարհորդություն դեպ Արևմուտք» վեպի հեղինակը, որը մեծ ազդեցություն է ունեցել չինական գրականության մեջ ֆանտաստիկ-հերոսական վիպագրության զարգացման գործում։


== Կենսագրություն ==
Ու Չենենը ծնվել է 1500 թվականին Հուայան քաղաքում՝ աղքատ ընտանիքում։ Վաղ մանկությունից հակվածություն է ցուցաբերել արվեստների և գրականության նկատմամբ։ Չենենը որոշ ժամանակ զբաղվում է առևտրով, ապա անցնում պետական ծառայության, սակայն կարճ ժամանակ անց լքում է այս պաշտոնը և իրեն նվիրում միայն գրական գործունեության։ Նա վախճանվում է 1582 թվականին՝ աղքատության և միայնության մեջ։


== Ստեղծագործություններ ==

Բացի իր նշանավոր «Ճանապարհորդություն դեպի Արևմուտք» վեպից, Ու Չենենի գրչին են պատկանում նաև մի շարք բանաստեղծություններ և պատմվածքներ, որոնց մեծ մասը ցավոք մեզ չի հասել։ Նրա պահպանված ստեղծագործություններն ամփոփվել են «Ոսուցիչ Շե Յանի պահպանված ձեռագրերը» վերտառությունը կրող երկերի քառահատոր ժողովածուում։
Ու Չենենի գրական ստեղծագործություններն աչքի են ընկնում հատկապես իրենց ռելիստական տրամադրություններով և սոցիալական անհավասարության խիստ քննադատությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Չորս դասական վեպ
Թերիմ

Թերիմ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ագարակ (Վնսար)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ագարակ (այլ կիրառումներ)Ագարակ Վնսար նաև (Խաչի խութ, Վանասար և Վանքասար), գտնվում է Սյունիքի մարզի Հալիձոր գյուղից 1.2 կմ դեպի հյուսիս-արևելք, Շինուհայր տանող ճանապարհից դեպի աջ, բլրի վրա։
Տեղացիները անվանում են նաև «Խաչի խութ»։ Բլրի վրա կա նաև եկեղեցի որից մնացել է պատերը, կա նաև մի քանի երեք խաչքար, գերեզմանաքարեր և տների պատեր։
Խաչքարերից մեկի պատվանդանի վրա կա 18 տողանի արձանագրություն որտեղ տեղանքի անուն նշվում է՝ Վնսար (Վանասար, Վանքասար)։
Այդ արձանագրության մեջ ասվում է՝ «Տարսայիճ Օրբելյանը 13-րդ դարի վերջին այս ագարակը նվիրել է վարպետ Սիրանեսին, առանց վարձատրության՝ եկեղեցի կառուցելու նպատակով»։
1273 թվականին Ստ. Օրբելյանի երկիցը տեղեկացնում է որ, մհացել է Սմբատ իշխանը, Տարսայիճ Օրբելյանի ավագ եղբայրը։ Քանի որ Սմբատ իշխանը երեխաներ չուներ, նա որդեգրում է Ստեփանոսին որը, Տարսայիճ եղբոր որդուն էր, նա որոշում է կրթության տալ նրան և պատրաստել հոգևոր ծառայության։ Այդ Ստեփանոսն նույն ինք Ստեփանոս Օրբելյանն էր)։
Ամաղու Նորավանք է տեղափոխվում աճյունը և դնում են հայրենի տապանատանը՝ որը իրենց տոհմական գերեզմանոցն էր։
Որոշ ժամանակ անց  Տարսայիճ Օրբելյանը իր եղբոր համար կառուցում է դամբարանատուն և եղբոր աճյունը տեղափոխում է այնտեղ։
Դամբարանի արևմտյան մուտքի ճակատին կա մի արձանագրություն, որը թողել է Տարսայիճ Օրբելյանը, որում ասվում է, որ այն կառուցել է իր եղբոր՝ «Սմպատ արքաին» համար, ՉԻԴ (1275) թվականին։
Եկեղեցու հյուսիսային պատի վրա կա մի արձանագրություն որի մեջ ասվում էր որ, «Տարսայիճ Օրբելյանի ցանկությամբ եկեղեցին կառուցել է Սիրանես ճարտարապետը, որի համար Հալիձոր և Շինուհայր գյուղերի տարածքից հայրենի կալվածք է հատկացնում Սիրանեսին»։
Այս ամենից գալիս ենք այն եզրակացության, որ Սիրանեսը ծնվել է Հալիձորում։
Եվս մեկ խաչքար կա Վնսար ագարակի տարածքում՝ որը գտնվում է դեպի հարավ-արևմուտք, խաչքարի ճակատային հատվածին կա արձանագրության, որում ասվում է.
«ԿԱՄԱՒՆ ԱԾ ԵՍ ՀԱԶԱՐՄԷԼ ՈՒ ՍԻՐԱՆԷՍ ԿԱՆԿՆԵՑԻՆՔ ԶԽԱՉՍ ՀՕՐՆ ՄԵՐՈ ԳՈՔԱ ՄՕՐՆ ՄԵՐՈ ԹԷՆԻԿԱ։»


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Ջովաննի Տեատինո

Սան Ջովաննի Տեատինո  (իտալերեն՝  San Giovanni Teatino), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 10 048 մարդ։ Խտությունը՝ 558 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 18 կմ²։ Փոստային ինդեքս 66020։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 085։
Բնակավայրի հովանավորն Սուրբ Սան Վինցենզոն է։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Ջեք Դիլան Գրեյզեր

Ջեք Դիլան Գրեյզեր (անգլ.՝ Jack Dylan Grazer, սեպտեմբերի 3, 2003(2003-09-03), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 2003 թվականին Լոս Անջելեսում։ Նրա ծնողներն են Գեյվին Գրեյզերը և Անջելա Լաֆևերը, իսկ նրա հորեղբայրը հայտնի պրոդյուսեր Բրայան Գրեյզերն է։
Իր կարիերան սկսել է 2014 թվականին՝ նկարահանվելով «Հեռուստատեսության պատմության մեծագույն միջոցառումը» հեռուստասերիալում։ Գրեյզերը հայտնի է դարձել «Այն» ֆիլմում նկարահանվելուց հետո, որը հիմնված է Սթիվեն Քինգի համանուն վեպի վրա։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմ ===


=== Հեռուստատեսություն ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ջեք Դիլան Գրեյզեր Internet Movie Database կայքում
Ջեք Դիլան Գրեյզեր Ինստագրամում
Կրոնների հիմնադիրները և բարենորոգիչները

Կրոնների հիմնադիրները և բարենորոգիչները. այս աղյուսակում տրված են տարբեր կրոնների հիմնադիրները և բարենորոգիչները՝ ժամանակագրական կարգով։

		
		
		
		


== Գրականություն ==
Ալբերտ Փարսադանյան, Գիտելիքների շտեմարան, 4-րդ հատոր, էջ 26-27
Don’t Go Yet

«Don’t Go Yet» (անգլ. թարգմանաբար՝ «Դեռ մի հեռացիր»), ամերիկա-կուբացի երգչուհի Կամիլա Կաբելոյի երգը, որը թողարկվել է 2021 թվականի հուլիսի 23-ին Epic Records և Columbia լեյբլներում որպես նրա թողարկվելիք Familia ստուդիական ալբոմի գլխավոր սինգլ։


== Պատմություն ==
Կաբելոն առաջին անգամ երգի թիզերը հրապարակել է հուլիսի 14-ին՝ օգտագործելով Instagram-ի իր էջը՝ խոշոր պլանով ցույց տալով իր դեմքը՝ «listos?» մակագրությամբ, ինչը իսպաներենից թարգմանվում է որպես «Պատրա՞ստ եք»։ 2021 թվականի հուլիսի 16-ին Կամիլան սոցիալական ցանցերում իր օգտահաշիվների միջոցով հայտարարել է, որ հուլիսի 23-ին կթողարկվի սինգլը «Don’t Go Yet» երգը։ Հայտարարության հետ մեկտեղ նա նաև ներկայացրել է սինգլի շապիկը։ Երգչուհին պատկերված է մեծ ականջօղով և սև կոստյումով, ինչպես նաև երկար սև ձեռնոցներով։ Հաջորդ շաբաթ Կաբելոն շարունակել է տարածել թիզերներ «Don’t Go Yet» երաժշտական տեսահոլովակից։
Երգը և երաժշտական տեսահոլովակը ոգեշնչվել են, ինչպես Կաբելոն բացատրել Է YouTube-ում, իր մանկության կուբա-մեքսիկական ընտանեկան երեկույթներից, որտեղ «բոլորը ընթրում են, իսկ հետո հյուրասենյակը հանկարծ վերածվում է պարահրապարակի»։


== Կոմպոզիցիա ==
«Don’t Go Yet» երգը գրել են Կամիլա Կաբելոն, է. Ֆրեդերիկը, Մայք Սաբատը և Սքոթ Հարիսը, իսկ պրոդյուսերները եղել են Սաբատը և Ռիկի Ռիդը։ Երգը նկարագրվել է որպես լատինո փոփ, փոփ և արևադարձային սիրային երգ՝ իսպանական տեքստերի խառնուրդով։


=== Ամփոփիչ ցանկեր ===


== Երաժշտական տեսահոլովակ ==
«Don’t Go Yet» պաշտոնական երաժշտական տեսահոլովակը տեղադրվել է YouTube ալիքում 2021 թվականի հուլիսի 23-ին։ Ռեժիսորներն են Ֆիլիպա Փրայսը և Պիլար Զետան։ Տեսահոլովակի պրեմիերայից առաջ երգչուհին տարածել է դրա կադրերը սոցիալական ցանցերում։ Երգի թողարկումից երկու օր առաջ երաժշտական տեսահոլովակի ներածությունը հրապարակվել է Կաբելյոյի սոցիալական ցանցերի էջերում, որտեղ, ըստ նրա, թաքնված «Զատկի ձվեր» են եղել։


== Երգացանկ ==
Թվային ներբեռնում / սթրիմինգ
"Don't Go Yet" 2:45Digital download / streaming – Major Lazer remix
"Don't Go Yet" (Major Lazer Remix) 2:51Digital download / streaming – Major Lazer Dub version
"Don't Go Yet" (Major Lazer Dub) 6:04


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրեր ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կորսված գանձեր (ֆիլմ)

Կորսված գանձերը (ռուս. Пропавшие сокровища) 1924 թվականին Վրաստանի Պետկինոարտի կողմից թողարկված արկածային կինոնկար է՝ ըստ Պյոտր Մորսկոյի համանուն վեպի։ Ֆիլմը ամբողջությամբ չի պահպանվել։


== Սյուժե ==
Խորհրդային Միության հարավում քաղաքացիական պատերազմ է։ Լավագույն ընկերներ Իլյան, Տատյանան և Ֆեոդորը փնտրում են հեղափոխականների կողմից թաքցրած գանձերը։ Տատյանային շուտով հաջողվում է ձեռք բերել թշնամու զորքերի հրամանատարի բնակարանի բանալին, և երեք ընկերները գողանում են գանձերը, սակայն շուտով հրամանատարը գտնում և վերադարձնում է գանձերը։


== Դերերում ==
Պավել Եսիկովսկի – Իլյա, բանվոր
Սոֆյա Ժոզեֆի-Վախնյանսկայա – Տանյա
Պյոտր Մորսկոյ – նավաստի Ֆեոդոր
Յան Բուրինսկի – Կլեշչուկի ադյուտանտ
Ն.Նինով – վանական
Վլադիմիր Օբոլենսկի – ծերուկ
Մարիա Արնազ-Բորշակ – լրտեսուհի
Վիտալի Բրյանսկի – դերասան
Իվան Կրուչինին – նավապետ Կլեշչուկ


== Դրվագներում ==
Միխայիլ Ճիաուրելի, Ակակի Խորավա, Մ.Լեշչենկո, Նիկոլոզ Նագորնի, Ա.Պոկրովսկի, Լևան Խոտիվարի, Դմիտրի Կիպանի
նկարիչ – Լև Պուշ


== Հղումներ ==
«Կորսված գանձեր» ֆիլմը Кино-Театр.ru կայքում
«Կորսված գանձեր» ֆիլմը Geocinema.ge կայքում(չաշխատող հղում)
Սիմոն Գաբամաճյան

Սիմոն Գաբամաճյան (1863, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - մարտի 29, 1942(1942-03-29) կամ 1940, Փարիզ), հայ բառարանագիր, գրող,  բանասեր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կ. Պոլսում։ Կրթությունն ստացել է Ս. Խաչ վարժարանում, ապա Սկյուտարի ճեմարանում, աշակերտելով բանաստեղծ Սիմոն Ֆելեկյանին։ Գրել է բանաստեղծություններ, որոնք լույս են տեսել Գևորգ Այվազյանի «Մամուլ» երգիծաթերթում։ 1880-1885 թվականներին պաշտոնավարել է Սկյուտարի ճեմարանում՝ որպես հայոց լեզվի դասատու։ Նույն այդ տարիներին կարճ ժամանակով հրատարակել է «Ընտանիք» հանդեսը, սակայն չունենալով հաջողություն, ընդհատել է և ամբողջովին նվիրվել ուսուցչական աշխատանքին։ Կազմել է դասագրքեր, ձեռնարկներ, ընթերցարաններ և այլն, ինչպես՝ «Հավաքածո ընտիր գրվածոց ազգային և օտար մատենագրաց, աշխարհիկ լեզվով», որի Ա մասը արժանացել է 5 տպագրության, Բ մասը՝ 4, «Փնջիկ, նախապատրաստական տարի, հայերեն արտասանությանց», արժանացել է բազմաթիվ տպագրությունների։ 1907 թվականին լույս է տեսել նրա «Նոր քերականություն հայերեն գրաբար լեզվի» դասագիրքը, 1909 թվականին՝ «Նոր բառգիրք հայերեն լեզվի» բառարանը։ Բացի վերոհիշյալ գրքերից՝ տպագրել է «Թեոդոր Սալհունի կամ քրիստոնյա Նահատակը» ողբերգությունը, Րաֆֆու, Մատթեոս Իզմիրլյանի կենսագրությունները, «Բախտացույց ու երազահան», «Առձեռն նամականի» և այլն։ 1919-1940 թվականներին 20 տարի հրատարակել է «Գրպանի տարեցույց» փոքրիկ գրքույկները, որոնք բացի տոմարական գիտելիքներից՝ պարունակում են բանասիրական և գրական նյութեր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նոր Բառագիրք Հայերէն Լեզուի, Սիմոն Գաբամաճեան։ Տպագրութիւն Ռ. Սագաեան, Կ. Պօլիս, 1910։
NGC 8

NGC 8, կրկնակի աստղ  Պեգասի համաստեղությունում։
Այս օբյեկտը մտնում է «Նոր ընդհանուր կատալոգի» բնօրինակ հրատարակության մեջ ներառվածների թվում։


== Տես նաև ==
Նոր ընդհանուր կատալոգ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկատվություն անգլերենով և ֆրանսերենով բնօրինակ «Նոր ընդհանուր կատալոգից»
Տեղեկատվություն(անգլ.) Նոր ընդհանուր կատալոգի վերանայված տարբերակից
SIMBAD(անգլ.)
VizieR(անգլ.)
NASA/IPAC Extragalactic Database(անգլ.)
GC-ին նվիրված հրատարակությունների ցանկ 8
Կասարաբոնելա

Կասարաբոնելա (իսպ.՝ Casarabonela), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Մալագա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 113 կմ2։ Բնակչությունը՝ 2723 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 45 կմ հեռավորության վրա։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Web oficial de la Reserva de la Biosfera Sierra de las Nieves creada por la Mancomunidad de Municipios de la Sierra de las Nieves
Տոլենտինո

Տոլենտինո (իտալերեն՝ Tolentino), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Մաչերատա պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 1151 մարդ (2008), բնակչության խտությունը՝ 198 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 95 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 62029։ Հեռախոսային կոդ՝ 0733։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական էջ(իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Վիլլա Սանտ Անտոնիո

Վիլլա Սանտ Անտոնիո (իտալերեն՝ Villa Sant'Antonio), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիա մարզում՝ Օրիստանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 454 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 24 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 19 կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 9080։ Հեռախոսային կոդը՝ 0783։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0783 964017
Էլեկտրոնային հասցե։ info@comune.villasantantonio.or.it
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.villasantantonio.or.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրություն ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Մյոնխենգլադբախ

Մյոնխենգլադբախ(գերմ.՝ Mönchengladbach [mœnçənˈɡlatbax]) - քաղաք Արևմտյան Գերմանիայում, Նիեդերհեյն  մարզում (գերմ.՝ Niederrhein), Հյուսիսային Հռենոս-Վեստֆալիա։
Բնակչությունը՝ 257,993 մարդ (2010 թվականի տվյալներով), խտությունը՝ 1500 մարդ/կմ2։
Քաղաքը հայտնի է իր ֆուտբոլային ակումբով՝ Բորուսիա Մյոնխենգլադբախ, ինչպես նաև այստեղ է հիմնվել հնագույն ժամանակակից գործարաններից մեկը՝ Van Laack-ը, որը արտադրում է բարձր որակի տղամարդկանց հագուստ։ Քաղաքը հայտնի է նաև նրանով, որ բնակչությանը վերացնելու նպատակով, 1940 թվականի մայիսի 11-ին II Համաշխարհային պատերազմի ժամանակ սովետական ավիացիայի կողմից առաջինն է ենթարկվել գորգային ռմբակոծման։. 
Քաղաքում է գտնվում A. Monforts Werkzeugmaschinen GmbH & Co. KG ընկերությունը, որը զբաղվում է հաստոցաշինությամբ և տեքստիլ մեքենաների արտադրմամբ։


== Անվանում ==
Հայտնի է 11-րդ դարի վերջից։ Ենթադրում են, որ անվանումը կազմված է հին վերին գերմաներեն glad՝ «մաքուր, լուսավոր, փայլուն» և bach՝ «առու» բառերից։ Mönchen՝ «վանականի» (վանքապատկան) հատկացուցիչն ավելացվել է Բերգիշգլադբախից («Լեռնային Գլադբախ») զանազանելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Էրիխ Վայներտ

էրիխ Վայներտ (գերմ.՝ Erich Weinert, օգոստոսի 4, 1890(1890-08-04)[…], Մագդեբուրգ, Բրանդենբուրգ, Պրուսիայի թագավորություն, Գերմանական կայսրություն - ապրիլի 20, 1953(1953-04-20)[…], Բեռլին, Արևելյան Գերմանիա), գերմանացի բանաստեղծ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Բեռլինի կիրառական արվեստների բարձրագույն դպրոցը (1912 թվականին)։ ԳԿԿ անդամ 1929 թվականից։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին եղել է զինվոր, մերձեցել հեղափոխական շարժմանը։ Գրական գործունեությունն սկսել է 1921 թվականին։ 1920-ական թվականների կեսից իր ստեղծագործունությունը կապել է գերմանական պրոլետարիատի պայքարի հետ։ Ֆաշիստական հեղաշրջման պատճառով տարագրվել է (1933 թվականին) Շվեյցարիա, ապա՝ ԽՍՀՄ։ 1934 թվականին հրատարակել է «Գետաքարեր» և «Կգա օրը» հակաֆաշիստական բանաստեղծությունների ժողովածուները։ 1937 թվականին Իսպանիայում եղել է 11-րդ ինտերնացիոնալ բրիգադի քաղաշխատող։ Այդ ժամանակ գրված բանաստեղծություններն ամփոփված են «Կամարադաս» (1951 թվականին) գրքում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Վայտներտը գլխավորել է (1943-1945 թվականներին) «Ազատ Գերմանիա» հակաֆաշիստական կոմիտեն, եղել խորհրդա-գերմանական Վայներտ Կ․ Հ․ Վայնո ռազմաճակատի առաջավոր գծում։ Ռադիոյով դիմել է գերմանական զինվորներին, Վայտներտ «Հիշիր Ստալինգրադը» (1943 թվականին) ճակատային օրագրի, «Մահ հանուն հայրենիքի» (1942 թվականին), «Նպատակահարմարություն» (1942 թվականին) պատմվածքների, ինչպես նաև մեկ գործողությամբ պիեսների, «Ընդդեմ իսկական թշնամու» (1944 թվականին) բանաստեղծությունների ժողովածուի և այլ գործերի հեղինակ է։ 1946 թվականին վերադարձել է հայրենիք՝ նվիրվել Գերմանիայի դեմոկրատ, վերածնման գործին։ 1949 թվականին և 1952 թվականին արժանացել է Ազգային մրցանակի, ընտրվել խորհրդային գերմանական ակադեմիայի անդամ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գյոզանա

Գյոզանա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սենտ Օբեն դ'Արքնե

Սենտ Օբեն դ'Արքնե (ֆր.՝ Saint-Aubin-d'Arquenay), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 795 մարդ, բնակչության խտությունը` 241.64 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.29 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 200 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 11 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 555 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 394-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 161։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,0 %։ 394 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 367 անձ (192 տղամարդ և 175 կին)։ Գործազուրկ են եղել 27 անձ (11 տղամարդ և 16 կին)։ 161 անաշխատունակներից 69-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 64-ը` թոշակառուներ, իսկ 28-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սատիրու Դիաս

Սատիրու Դիաս (պորտ.՝ Sátiro Dias), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիա նահանգի հյուսիսարևելյան մարզում։ Մտնում է Սենոր դու Բոնֆին գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 17 340 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 19 856 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 974,549 մարդ/կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 20,4 մարդ/կմ2Քաղաքի տոնը նշվում է օգոստոսի 14-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 32.065.629,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.718,42 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,549 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղում ==
Սատիրու Դիասի մասին(չաշխատող հղում)
Սան Բիաջո դելա Չիմա

Սան Բիաջո դելա Չիմա  (իտալերեն՝ San Biagio della Cima), կոմունա Իտալիայի Լիգուրիա մարզի Իմպերիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1263 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 275 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 5 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 18036։ Հեռախոսային կոդ՝ 0184։
Քաղաքի հովանավորն է հանդիսանում սուրբ Վլասիլը առաքյալը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության դինամիկան.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 184289044
Էլեկտրոնային հասցեն՝ sanbiagiodellacima@libero.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Չունսկի շրջան

Չունսկի շրջան (ռուս.՝ Чунский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Իրկուտսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1953 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Չունսկիյ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 25790 կմ²։


== Բնակչություն ==
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 36533 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1,42 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Աստերոիդների ցանկ (308001-308100)

Աստերոիդների ցանկ (307901-308000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (308101-308200)
 Աստերոիդների ցանկ (307901-308000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (308101-308200)
Սպիտակ խաչ վանք

Սպիտակ խաչ վանք, հայկական հուշարձան, որը գտնվում է  Հադրութից հարավ՝ Վանք գյուղի բլրի վրա։ Գյուղի անունը կապված է վանքին մոտ լինելու հետ։
Վանքի ստեղծման ամսաթիվը հայտնի չէ, ամենաուշ կառույցը թվագրում են 14-րդ դարով, քանի որ այդ մասին են վկայում նրա մասերից շատերը։ Վանքը կամ միայն  նախասրահը՝ տիմպանի (նկարազարդ կամ քանդակազարդ ճակատամաս) գրառումների հիման վրա, վերանորոգվել է 1735 թվականին։
Վանքի երկարությունը նախասրահի հետ միասին կազմում է 15,75 մ, լայնությունը՝ 7,1մ։ Հուշարձանը իրենից ներկայացնում է փոքր գմբեթավոր շենք՝ 6 սյուներից ու բրգանման տանիքից բաղկացած։ Զանգակատից արևմուտք դրված է քանդակազարդ խաչքար, որն ունի ավելի քան 2,5 մետր բարձրություն։
Վանքի շուրջը կա գերեզմանատուն, որտեղ որոշ դամբարանային քարերի վրա արտահայտված են որսի, հողագործության, ցանքի և մարտերի տեսարաններ։ Գերեզմանատանը մնացել է կիսաքանդ շենք, որը կառուցվել է 1735 թվականին և որոշ ժամանակ ուխտավորների համար ապաստարան է ծառայել։ Հուշարձանի տարածքում կան վանական խցեր, որոնք ունեն ընդհանուր մուտք։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Мкртчян Шаген Макичович Историко-архитектурные памятники Нагорного Карабаха. — Ереван: Айастан, 1988. — С. 360. — 25 000 экз. — ISBN —5—540—00402—7
Գանչուկով (Պրոլետարսկի շրջան)

Գանչուկով (ռուս.՝ Ганчуков), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Պրոլետարսկի շրջանում։ Օգնևսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
Ակվավիվա դ’Իզերնիա

Ակվավիվա դ’Իզերնիա (իտալերեն՝ Acquaviva d'Isernia), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Իզերնիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 464 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 36 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 13կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86080, հեռախոսային կոդ՝ +39 0865։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Անաստասիան։ Տոնակատարությունը հունվարի 22-ին է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 0865 84260


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Քուրդքյոյ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Քուրդքյոյ (այլ կիրառումներ)Քուրդքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վարչուշկա

Վարչուշկա  (ռուս.՝ Варчушка), գետ Արխանգելսկի մարզում Ռուսաստանում, աջ վտակ՝ Պյոզա։ Գետաբերանը գտնվում է Պյոզա գետի աջ ափին՝ 313 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 110 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Մեզեն, գետի ենթաավազանը՝ բացակայում է, գետի գետային ավազանը Մեզեն։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03030000212103000049286
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103004928
Ավազանի կոդը — 03.03.00.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Մոն (Էնայի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մոն (այլ կիրառումներ)Մոն  (ֆր.՝ Monnes), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վիլե Կոտրե կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Շատո-Տիերի ։
INSEE կոդը՝ 02496 .


== Բնակչություն ==
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 118 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 72 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 53-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 19-ը անգործունակ (Ակտիվության ցուցանիշը —73,6 %, 1999 թվականին եղել է՝ 70,0 %)։ 53 աշխատունակ բնակիչներից 49-ը աշխատում էին (26 տղամարդ և 23 կին), անաշխատանք էին 4-ը (2 տղամարդ և 2 կին)։ 19 անգործունակ մարդկանցից 6-ը ուսաանողներ են և աշակերտներ, 6-ը թոշակառու, մնացած 7-ը անգործունակ են ուրիշ պատճառով


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Национальный институт статистики — Мон (ֆր.)
Գոդոգան (Թերջոլայի շրջան)

Գոդոգան (վրաց.՝ გოდოგანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Թերջոլայի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1462 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռյազանի մարզ

Ռյազանի մարզ (ռուս.՝ Рязанская область), մարզ Ռուսաստանի կազմում, Ռուսաստանի Դաշնության վարչատարածքային միավոր։ Կենտրոնն է Ռյազան քաղաքը։
Սահմանակից է Մոսկվայի, Վլադիմիրի, Նիժնի Նովգորոդի, Պենզայի, Տամբովի, Լիպեցկի և Տուլայի մարզերին և Մորդովիա հանրապետությանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռյազանի մարզի պաշտոնական կայք
Բորիս Ստուկալին

Բորիս Իվանովիչ Ստուկալին  (մայիսի 4, 1923(1923-05-04), Կիրսանովյան վարչաշրջան, Տամբովի նահանգ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 28, 2004(2004-07-28), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային պետական և կուսակցական գործիչ, ԽՄԿԿ անդամ (1943)։
Ավարտել է Վորոնեժի մանկավարժական ինստիտուտը (1950 թ.)։ 1941-1945 թվականներին մասնակցել է Երկրորդ աշխարհամարտին։ 1946 թվականից կուսակցական և լրագրողի աշխատանք է տարել, 1960 թվականից աշխատել է ԽՄԿԿ ապարատում։ 1963 թվականից ՌԽՖՍՀ Մինիստրների խորհրդի մամուլի պետական կոմիտեի նախագահն էր, 1965 թվականից՝ «Պրավդա» թերթի գլխավոր խմբագրի տեղակալը, ապա՝ առաջին տեղակալը։ 
1970 թվականից ԽՍՀՄ Մինիստրների խորհրդին առընթեր մամուլի կոմիտեի, 1972 թվականից՝ ԽՍՀՄ Մինիստրների խորհրդի պետական կոմիտեի, 1979 թվականից՝ ԽՍՀՄ հրատարակչությունների, պոլիգրաֆիայի և գրքի սուետրի գործերի պետական կոմիտեի նախագահն էր։ 1983 թվականից՝ ԽՄԿԿ բաժնի վարիչ։ Եղել է նաև ԽՍՀՄ VIII—XI գումարումների Գերագույն խորհրդի դեպուտատ։
Պարգևատրվել է Լենինի, 2 այլ շքանշաններով։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռևազ Ինանիշվիլի

Ռևազ Ինանիշվիլի (վրաց.՝ რევაზ ინანიშვილი, դեկտեմբերի 20, 1926(1926-12-20), Խաշմ, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 26, 1991(1991-12-26), Թբիլիսի, Վրաստան), վրացի արձակագիր։


== Կենսագրություն ==
1956 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ Առաջին գիրքը լույս է տեսել 1953 թվականին։ Պատմվածքների մի քանի ժողովածուների հեղինակ է. «Բարեկամիս ուղղված նամակներից», «Կաթիլներ տերևների վրա», «Որտե՞ղ է ապրում հեքիաթագիրը», «Սպիտակ հեռավոր գագաթներ» և այլն։
Պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով։


== Ստեղծագործություններ ==
Գեղեցիկ կինը


== Աղբյուրներ ==
Արս ան Ռե

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արս ան Ռե (այլ կիրառումներ)Արս ան Ռե (ֆր.՝ Ars-en-Ré), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ռե գավառում։ Մտնում է Ծովափնյա Շարանտ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Արս ան Ռե շրջանը։ Համայնքի շրջանն է Լա Ռոշելը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17019։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 1330 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 746 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 546-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 200-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 73.2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 72.2 %)։ 546 աշխատունակ բնակիչներից 502-ը աշխատում էին (272 տղամարդ և 230 կին), անաշխատանք էին 44-ը (19 տղամարդ և 25 կին)։ 200 անգործունակ մարդկանցից 46-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 104-ը թոշակառու, 50-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ․ Արս ան Ռե (ֆր.)
Տոոդսի (այլ կիրառումներ)

Տոոդսի անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Տոոդսի - գյուղ Էստոնիայի Միսսո շրջանի կազմում։
Տոոդսի - գյուղ Էստոնիայի Ռիուգե շրջանի կազմում։
(1810) Էպիմեթուս

(1810) Էպիմեթուս (անգլ.՝ Epimetheus), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,22427 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0203 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4282 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1211,66 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,297114 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,03° անկյուն։
Էպիմեթուս աստերոիդը դասվում է Ֆլորայի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 7438 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,17 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 2,33։ Այս ընտանիքի աստերոիդների էքսցենտրիսիտետները ընկնում են 0,109-0,168 միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը՝ 2,4°-6,9°։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1810) Էպիմեթուս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
(6679) Գուրժիյ

(6679) Գուրժիյ (անգլ.՝ Gurzhij), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1969 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,189218 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1174 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,261 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1183,13 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,304278 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,52° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6679) Գուրժիյ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լիմպոպո (կենդանաբանական այգի)

«Լիմպոպո» կենդանաբանական այգի (ռուս.՝ Зоопарк «Лимпопо»), Ռուսաստանում առաջին մասնավոր կենդանաբանական այգին, որը գտնվում է Նիժնի Նովգորոդի Սորմովո շրջանում։ Հիմնադրվել է 2003 թվականին Վլադիմիր Գերասիչկինի կողմից և ներկայումս համարվում է Նիժնի Նովգորոդի երկրորդ կենդանաբանական այգին («Շվեյցարիա» կենդանաբանական այգու հետ միասին, որը բացվել է 1997 թ.): Կենդանաբանական այգու հավաքածուն ներառում է կենդանիների 230 տեսակ։ «Լիմպոպո» կենդանաբանական այգին գտնվում է Սորմովո այգու տարածքում և զբաղեցնում է 7,1 հեկտար տարածք։
Բուշարանները գտնվում են երկու հարթակներում։ Կենդանաբանական այգու տարածքում կազմակերպվում են քաղաքային  շրջանային տոներ։ Ամեն տարի անցկացվում է «Տնկի՛ր քո ծառը» ակցիան, նշվում է Կենդանիների պաշտպանության օրը, նշվում են մեծ կենդանիների ծննդյան օրերը։ Նորածին կենդանիների անունները հաճախ դնում են նիժնինովգորոդցիները թեմատիկ մրցույթների միջոցով։


== Պատմություն ==
2009 թվականին «Լիմպոպոյում» պայմանագրով սկսեց աշխատել «Ռուսական գյուղ» կենդանաբանական այգին։ Կենդանաբանական այգու խորհրդանիշը բուն է։ Նրա հայտնվելով Վլադիմիր Գերասիչկինայի մոտ ծագեց կենդանաբանական այգու ստեղծման գաղափարը։ Այդ թռչունին «Լիմպոպոյի» տնօրենը փրկել էր ագռավներից, որից հետո որոշել էր Նիժնի Նովգորոդում կազմակերպել մասնավոր կենդանաբանական այգի։ «Լիմպոպոյում» կան ամուրյան վագր, վագերաձի, ընձուղտ, սովորական ֆլամինգո, տրուբկոզուբ, յագուար, զուբր, կուղխ, ցուլ, գետակինճեր, ջրախոզուկ, օցելոտ, պումա, հնդկական ոզնիներ, կռունկներ, աֆրիկյան ջայլամներ, գորշ արջ, սպիտակագլուխ անգղ, ջրասամույր, արագիլներ և այլ թռչուններ ու կենդանիներ։


== Ներկայիս վիճակ ==
Լիմպոպոյի կենդանիների կազմը համալրվում է ոչ միայն կենդանաբանական այգու հաշվին, այլ նաև հովանավորների շնորհիվ։ Այսպիսով, կենդանաբանական այգին նվիրաբերվել է լուսան, աֆրիկյան ջայլամ, զուբր, ճապոնական կապիկ, սամույր և վագր։
«Լիմպոպո» կենդանաբանական այգին «Նիժնի Նովգորոդի քաղաքային սոցիալապես նշանակալից ծրագրերին մասնակցելու համար» անվանակարգում արժանացել է մրցանակի։ Կենդանաբանական այգին ընդգրկված է Կենդանաբանական այգիների և ակվարիումների Եվրասիական ասոցիացիայի կազմում, համագործակցում է «Վերա» սոցիալական-վերականգնողական կենտրոնի, Մոսկվայի տարածաշրջանի դպրոցների, «Երեխաներն ընդդեմ  թմրամիջոցների» Ավտոզավոդսկի թմրամիջոցների կենտրոնի, ուղղիչ գիշերօթիկ դպրոցի և այլ ուսումնական հաստատությունների հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
В городе N: Нижегородцам предложили придумать гимн для зоопарка «Лимпопо»
Քալեբ Բրեդհեմ

Քալեբ Բրեդհեմ (մայիսի 27, 1867(1867-05-27)[…], Chinquapin, Duplin County, Հյուսիսային Կարոլինա, ԱՄՆ - փետրվարի 19, 1934(1934-02-19), Նոր Բերն), ամերիկացի դեղագործ։
Առավել հայտնի է որպես Պեպսիի գյուտատար։


== Վաղ կյանք ==
Քալեբ Բրեդհեմը ծնվել է 1867 թվականի մայիսի 27-ին Ջորջ Վաշինգտոնի եւ Ջուլիա Մակքեն Բրեդհեմի ընտանիքում Հյուսիսային Կարոլինա նահանգի Չինկուապին քաղաքում։ Բրեդհեմը անգլիացի էր եւ իռլանդական ծագում ունեցող շոտլանդացի ։


== Կենսագրություն ==
Քալեբ Բրեդհեմը ավարտել է Հյուսիսային Կարոլինայի համալսարանը Չապել Հիլում, որտեղ եղել է բարեգործական հասարակության անդամ և սովորել է Մերիլենդի համալսարանի բժշկական դպրոցում։
Մոտ 1890 - ին նա լքել է Մերիլենդի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը ՝ հոր բիզնեսի սնանկացման պատճառով ։ Վերադառնալով Հյուսիսային Կարոլինա, նա մոտ մեկ տարի աշխատել է որպես ուսուցիչ պետական դպրոցում, իսկ դրանից կարճ ժամանակ անց Նյու բեռնում բացել է "Բրեդհեմի դեղագործական ընկերություն" կոչվող դեղատունը, որտեղ, ինչպես և այն ժամանակվա շատ այլ դեղատներում, նույնպես եղել է սոդայի շատրվան:Նրա օգնական Ջեյմս Հենրի Քինգը առաջինն է փորձել նոր ըմպելիք։
1901 թվականի հունվարի 4-ին Բրեդհեմն ամուսնացել է Չերիթի Կրեդլի հետ Նյու Բեռնում, Հյուսիսային Կարոլինա նահանգում ։ Նա ուներ Սլովեր Բրեդհեմ տունը 1908-1934 թվականներին ։ Տունը 1973 թվականին դասվել  է ազգային պատկեևսրահների շարքում։
Բացի դեղատնային կառավարումից, նա եղել է Նյու Բեռնի Ժողովրդական բանկի նախագահը և Քրեյվենի լիազորված շրջանի խորհրդի նախագահը ։ Ինչ-որ պահի նրան նույնիսկ առաջադրել են Հյուսիսային Կարոլինայի նահանգապետի պաշտոնի թեկնածու ։ Նա նաև ծառայել է որպես սպա ռազմածովային ռեզերվում 25 տարի, նշանակվել է լեյտենանտ Հյուսիսային Կարոլինայի ռազմածովային աշխարհազորում, ստացել է հրամանատարի կոչում 1904-ում եւ կապիտանի կոչում 1913-ում։ Նա հրաժարվել է դերծովակալի պաշտոնից։ Բացի այդ, 1914 թվականին նա ռազմածովային նավատորմի քարտուղար Ջոզեֆ Դենիելսի կողմից նշանակվել է ռազմածովային գլխավոր ոստիկան։
Այն մասին, որ Բրեդհեմը հասել էր մեծ հաջողության, գիտեին բոլորը, սակայն 1923 թվականի մայիսի 31-ին Բրեդհեմը եւ նրա Պեպսի-Կոլա ընկերությունը հայտարարել են սնանկացման մասին։ Բրեդհեմի բիզնեսի ձախողման հիմնական պատճարը եղել է շաքարավազի գինը` Առաջին համաշխարհային պատերազմից անմիջապես հետո, երբ գները բարձրացել են 28 ցենտ մեկ ֆունտ (պատերազմից առաջ այն երեք ցենտ էր մեկ ֆունտ), և Բրեդհեմը գնել է մեծ քանակությամբ շաքարավազ այս գնով (շաքարի գինը կտրուկ նվազել է այն բանից հետո, երբ նա գնել է այն)։ Նրա ընկերության ակտիվները վաճառվել են Քրեյվենի հոլդինգային ընկերությանը 30 000 դոլարով ։ Իրեն սնանկ հայտարարելով ՝ Բրեդհեմը հեռացել է իր դեղատնից ։ Նա մահացել Է Նյու բեռնում, որը գտնվում է Հյուսիսային Կարոլինաjում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
The Birthplace of Pepsi-Cola
Կաղապար:Find a Grave
New Bern Antique Postcard Slideshow
Pepsi website