armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սերգեյ Չետվերուխին

Սերգեյ Չետվերուխին (ռուս.՝ Сергей Александрович Четверухин, հունվարի 12, 1946(1946-01-12), Մոսկվա, ԽՍՀՄ),  խորհրդային գեղասահորդ, հանդես է եկել որպես մենասահորդ։ ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ։ ԽՍՀՄ առաջին մենասահորդ–գեղասահորդը (Սերգեյ Վոլկովի հետ), ով հանդես է եկել Ձմեռային օլիմպիական խաղերում (1968, Գրենոբլ), 1968 թվականի Ձմեռային ունիվերսիադայի չեմպիոն (առաջին անգամ խորհրդային պատմության մեջ)։ Առաջին խորհրդային գեղասահորդը՝ Օլիմպիական խաղերի (արծաթ՝ 1972, Սապպորո, Ճապոնիա), Աշխարհի (բրոնզ՝ 1971 թվական) և Եվրոպայի (բրոնզ՝ 1969 թվական) մրցանակակիր։ Ներկա պահին՝ գեղասահքի մարզիչ՝ Կանադայում։


== Կարիերա ==
Գեղասահքով սկսել է զբաղվել բավականին ուշ՝ 1955 թվականին։ Իր կրտսեր եղբոր՝ Ալեքսեյի հետ եկել է մոսկովյան Պատանի պիոներների ստադիոն։ Մարզվել է Տատյանա Տոլմաչովայի ղեկավարությամբ։ Նրա ղեկավարությամբ էլ 1963 թվականին ընդգրկվել է ԽՍՀՄ ազգային հավաքականի կազմ և հասել է միջազգային մակարդակի, որտեղ նրա դեբյուտը հաջող էր առաջին հերթին պայմանավորված  լավ կատարված դպրոցական ֆիգուրներով։
1968 թվականի աշնանից Չետվերուխինը սկսել է մարզվել Ստանիսլավ Ալեքսեևիչ Ժուկի ղեկավարությամբ։ Գրենոբլում անցկացված օլիմպիական խաղերում զբաղեցրել է 9-րդ տեղը՝ անհաջող կատարելով կրկնակի ակսելը և եռակի սալխը։ 1967-ից 1971 թվականը հինգ անգամ  անընդմեջ դարձել է ԽՍՀՄ չեմպիոն (կրկին՝ 1973):
Միջազգային ասպարեզում սուր պայքար է եղել չեխ մարզիկ Օնդրեյ Նեպելայի (ում այդպես էլ չկարողացավ հաղթել՝ մնալով երկրորդը Եվրոպայի և Աշխարհի առաջնություններում) և ֆրանսիացի Պատրիկ Պերայի հետ։ 1971 թվականի Աշխարհի առաջնությունում առաջին անգամ դարձավ երրորդը, չնայած ազատ ծրագրում ութերորդն էր երկու վայրէջքից հետո։ Օլիմպիադա-72-ում հաղթեց ազատ ծրագրում։ 1972 թվականի Աշխարհի առաջնությանը հանդես եկավ շատ կայուն, ազատ ծրագրում ստացավ երկու 6.0, իսկ 1973 թվականին 6.0 գնահատականներ ստացավ կարճ և ազատ ծրագրերի համար՝ վերջինիս հաղթանակով։
Շատ փորձագետներ համոզված էին, որ մի տարի էլ մնալով գեղասահքում, նա կհաղթեր մայրցամաքի և աշխարհի առաջնությունները, այնքան բարձր էր նրա հեղինակությունը այդ ժամանակ։ Սակայն Սերգեյը որոշեց հեռանալ սպորտից, ինչպես ինքն այն ժամանակ ասեց, չի ուզում`իր մասին ասեն, որ ինքը, վերջապես, հասավ ոսկուն, երբ նրա բոլոր հիմնական մրցակիցներն ավարտեցին կատարումները։


=== Մարզչական գործունեություն ===
Ավարտելով ելույթները սիրողական սպորտում՝ սկսել է զբաղվել մարզչական գործունեությամբ։ Սակայն առաջին փորձը Վլադիմիր Կովալյովի հետ անհաջող էր։ Դրանից առաջ նա որոշ ժամանակ աշխատել է Մոսկվայի բալետ սառույցի վրա՝ որպես մենակատար։
Ներկա պահին Սերգեյ Չետվերուխինը ապրում և աշխատում է Կանադայում, ուր տեղափոխվել է 1990 թվականին կանադացի գեղասահորդուհի Դոնա Ջակսոնի հրավերով։ Աշխատել է մարզիչ Մոնրեալում, հիմա աշխատում է Տորոնտոյում։ Սերգեյի եղբայրը՝ Ալեքսեյ Չետվերուխինը, տեղափոխվել է Կանադա Սերգեյի տեղափոխվելուց մեկ տարի հետո։ Մինչև 2008 թվականը մարզում էր Կանադայի պատանիների հավաքականըref>Тренер Сергей Четверухин Archived 2010-06-22 at the Wayback Machine.</ref>, իսկ հետո վերադարձել է Ռուսաստան։


== Պարգևներ ==
«Պատվո նշան» շքանշան (03.03.1972)


== Սպորտային ձեռքբերումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Профиль на сайте В.Соловьёва
Впереди идущий
Արիետին՝ լիլիպուտների երկրից

Արիետին լիլիպուտների երկրից(借りぐらしのアリエッティ) (Karigurashi no Arrietty), լիամետրաժ անիմե ֆիլմ, թողարկվել է «Ghibli» ստուդիայի կողմից 2010 թվականին։ Սցենարի հեղինակ՝ Հայաո Միյաձակի, ռեժիսոր՝ Խիրոմասա Յոնեբայասի։ Ֆիլմի բյուջեն կազմել է 23 միլիոն դոլար։


== Բովանդակություն ==
Մուլտֆիլմը պատմում է փոքր մարդուկների մասին։ Նրանք ապրում են մարդկանց կողքին և անհրաժեշտության դեպքում օգտվում են մարդկանց իրերից։ Նրանց գոյությունը գաղտնի է պահվում, քանի որ մարդկանց աչքին երևալը վտանգավոր էր և նրանց համար լուրջ խնդիրներ կստեղծվեր։ Այդ փոքր լիլիպուտներից մեկին՝ Արիետին, նկատում է 12 տարեկան Սյո անունով մի տղա։
Պատմությունը սկսվում է Սյոյի առանձնատուն գալով։ Սյոն ուշադրություն է դարձնում կատվի վրա, որը ինչ-որ մեկին է որսում խոտերի մեջ։ Կատվին ագռավը վռնդում է այնտեղից և պարզվում է, որ այդ որսը փոքրիկ չափսի մի աղջիկ է։ Սյոն չի հասցնում նրան ուշադիր ուսումնասիրել, բայց հասկանում է, թե ինչ է տեսել։
Աղջիկը վերադառնում է իր փոքրիկ տուն, որը գտնվում է Սյոյի տան նկուղում։ Արիետին ապրում է ծնողների հետ՝ շատ էմոցիոնալ մայրիկի և հանգիստ բնավորության տեր հայրիկի, որը ընտանիքը ապահովում է բոլոր անհրաժեշտությամբ։
Արիետին, չնայած ծնողների արգելքին, ծանոթանում և ընկերանում է Սյոյի հետ։ Բայց նրանց գաղտնիքը բացահայտում է հետաքրքրասեր աղախին Խառուն, և փոքրիկ մարդուկը ստիպված է լինում տեղափոխվել նոր տուն։
Ֆիլմի վերջում Արիետին հրաժեշտ է տալիս Սյոյին և իր ընտանիքի և ընտանիքի ընկեր Սպիլլերի հետ գնում է ապրելու նոր վայր փնտրելու։


== Ծանոթագրություններ ==
Պետրոպավլովսկի գյուղական խորհուրդ (Վոլչանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պետրոպավլովսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)Պետրոպավլովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Петропавлівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պետրոպավլովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 564 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 50.58 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11.15 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Գորոխովատկա (գյուղ, Իզյումի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳորոխովատկաԳորոխովատկա (ուկրաիներեն՝ Гороховатка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Իզյումի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սեն Սյուլպիս դը Ռուայան

Սեն Սյուլպիս դը Ռուայան  (ֆր.՝ Saint-Sulpice-de-Royan), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Ռուան Արևելք կանտոնի Ռոշֆորի շրջանի կազմի մեջ։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17409։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 2798 մարդ։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Սեն Սյուլպիս դը Ռուայան (ֆր.)
Մեքենաբուժություն

Մեքենաբուժություն, մեխանոթերապիա (< հուն․ μηχανή – մեքենա և թերապիա), բուժման մեթոդ, նպատակն է առանձին հոդերում շարժումների զարգացումը՝ հատուկ սարքերով ֆիզիկական վարժությունների կատարմամբ։ Հիմնադիրը շվեդ բժիշկ Դ․ Ցանդերն է։ Տարբեր տիպի սարքերի օգտագործումը հիմնավորված է հոդերի շարժումների կենսամեխանիկայով։ Շարժումները խիստ մեկուսացած են և համապատասխանում են որոշակի հոդի կամ մկանախմբի։ Սարքերի դիմադրությունն ավելացնելով կամ պակասեցնելով կարելի է փոփոխել հոդի ծանրաբեռնվածությունը։ Հատուկ հարմարանքների օգնությամբ հնարավոր է փոխել ռիթմիկ շարժումների արագությունը։ Վարժություններին բնորոշ է շարժումների ավտոմատացումը, որի դեպքում բացառվում է կենտրոնական նյարդային համակարգի կոորդինացնող ազդեցությունը։ Մեքենաբուժությունն ինքնուրույն նշանակություն չունի, այն կիրառվում է բուժական ֆիզկուլտուրայում՝ որպես լրացուցիչ ներգործություն հենաշարժական ապարատի տարբեր հատվածների վրա։ 
Հայաստանում բուժական մարմնամարզության սարքերի համալիր է մշակել Գ․ Մինասյանը։
Օզնակովո

Օզնակովո (ռուս.՝ Ознаково), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 135 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մի քիչ կունգ ֆու

«Մի քիչ կունգ ֆու» (անգլ.՝ Dian zhi gong fu gan chian chan) ռեժիսոր Չեն Չիխվաի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Ջեքի Չանը, Չհանգ-երհ Լանգը, Չին Լան Չենը, Չի-պինգ Չանգը, Քենգ Կեմը, Գոնգ Հոհը, Դի Տսեն, Հանգ Հսյուն, Ան Չանգ Հուն, Սայ Յու Չինը։


== Սյուժե ==
Սուրբ նեֆրիտը պահպանող խմբին միանում է մի նորեկ, որը ոչ մի բան չի հասկանում մարտարվեստներից։ Պրոֆեսիոնալները նրան մարտարվեստ են սովորեցնում և շուտով նա անհավասար պայքարի մեջ է մտնում հանցավոր կլանի հետ։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մի քիչ կունգ ֆու(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Մի քիչ կունգ ֆու»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։
Sway (երգ)

«Sway», մեքսիկական «¿Quién será?» մամբոյի անգլերեն տարբերակը, որը գրվելէ 1953 թվականին Մեխիկոյի ջազային նվագախմբի ղեկավար Պաբլո Բելտրան Ռուիսի կողմից։
Երգի անգլերեն բառերը գրել է Նորման Գիմբելը 1954 թվականին։ Ինչպես նաև երգը ձայնագրել է Դին Մարտինը։ Նրա կատարմամբ երգը ԱՄՆ-ի չարթերում գրավել է 15-րդ հորիզոնականը, իսկ Մեծ Բրիտանիայում` 6-րդ հորիզոնականը։


== Քավեր տարբերակներ ==
1953 թ.— Պաբլո Բերտրանը և նրա նվագախումբը
1954  թ.— Դին Մարտին
1954  թ.— Այլին Բարտոն, «Sway (Quien Sera)»
1954 թ.— Օլավի Վիրտա (ֆիններեն)
1958  թ.— Կլավեդիա Շուլժենկո, «Ով ես դու» անվանումով (ռուսերեն)
1958  թ.— Ալեքսանդրա Կովալենկո (ռուսերեն)
1959  թ.— The Peanuts, Quién Será (ճապ.՝ キエンセラ) անվանումով (ճապոներեն)
1960  թ.— Perez Prado և Ռոզմարի Քլունի, «A Touch of Tabasco» ալբոմ
1960  թ.— Բոբի Ռայդել
1961  թ.— Բեն և Քինգ, «Spanish Harlem» ալբոմ
1963  թ.— Կլիֆ Ռիչարդ, «When In Spain» ալբոմ
1963  թ.— Ջուլի Լոնդոն, «Latin in a Satin Mood» ալբոմ
1976  թ.— Աջա Պեկան, «Süperstar» ալբոմ, «Kim Ne Derse Desin» (թուրքերեն) անվանումով
1990  թ.— Բյորք և «Trio Guðmundar Ingólfssonar» խումբ, «Gling-Gló» ալբոմ, «Í dansi með þér» (իսլանդերեն) անվանումով
1997  թ.— Բրենտ Սփայներ «Բաց ծովում» ֆիլմում
1998  թ.— Anita Kelsey «[[Մութ քաղաք» ֆիլմում
1999  թ.— Shaft, «(Mucho Mambo) Sway» անվանումով
2000  թ.— Athena, с их альбома «Tam Zamanı Şimdi», «Macera» անվանումով (թուրքերեն)
2001  թ.— ֆիլմ «Գաուդիի կեսօրը»
2002  թ.— Pedro Fernandez, «¿Quien será?» (իսպաներեն) անվանումով
2003  թ.— Մայքլ Բուբլե, «Michael Bublé» ալբոմ
2003  թ.— Peter Cincotti,«Peter Cincotti» ալբոմ
2004  թ.— Pussycat Dolls, «Եկեք պարենք» ֆիլմ
2004  թ.— Արիել Դոմբալ, «Amor Amor» ալբոմ, «Quién Será (Sway)» անվանումով
2005  թ.— Walid Soroor (աֆղանական երգիչ), «Yar Nazanin» անվանումով (պարսկերեն)
2007  թ.— Rula Zaki (եգիպտացի երգչուհի), «Albi Dak» անվանումով (արաբերեն և անգլերեն), ավելի ուշ՝ 2010-ական թվականներին «Rula» ալբոմում է թողարկվել
2007  թ.— The Puppini Sisters, Montreal Jazz Fest Compilation 2007 (Various Artists)
2009  թ.— Հայֆա Ուեհբե, լիբանանցի դերասանուհի և երգչուհի
2010  թ.— Paul Byrom իռլանդական Celtic Thunder ֆոլկ խմբից
2010  թ.— Mohsen Namjoo, «Dowr-e Iran-o Khat Bekesh» (دور ایرانو خط بکش) (պարսկերեն) անվանումով
2010  թ.— Մեթյու Մորիսոն, Glee հռուստասերալի դրվագների մեկում
Պլասիդո Դոմինգո, տեսահոլոակ է նկարահանել
Անժելիկա Վառում «Ռումբա» անվանումով (ռուսերեն)
Սոպրանո 10 — Sway (Lazy passion)
Rosemary Clooney


== Ծանոթագրություններ ==
Նայդյոնովկա (գյուղ, Կրեմենչուգի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆայդյոնովկաՆայդյոնովկա (ուկրաիներեն՝ Найденівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կրեմենչուգի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նայդյոնովկա գյուղում բնակվում էր 20 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բաբշեն

Բաբշեն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մոտկանի գավառակում։ Գտնվում էր Բիթլիս քաղաքից հյուսիս, Վանա լճի հարավարևմտյան ափին, Բիթլիս-Մուշ ճանապարհի վրա։ Ներկայումս այն անվանված է Yumurtatepe։


== Անվան ստուգաբանություն ==
Բաբշեն գյուղի անվանումը կապված է հայոց Պապ թագավորի անվան հետ։


== Պատմություն ==
Բաբշենցիները մեծ սեր են ունեցել երաժշտության նկատմամբ։ Նրանք նվագել են ազգային տարբեր գործիքներով։ Գյուղը հնում եղել է առևտրային կենտրոն, որի վկայությունն է Բաբշենու խան քարավանատունը։
Բաբշենում ինքնապաշտպանական պայքարներ է մղել ֆիդայիների առաջնորդ Աղբյուր Սերոբը։ 1898 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Բաբշենի մոտ Սերոբ փաշայի զորքերը պարտություն են մատնել թուրքերի կանոնավոր զորքին։
Գյուղի բնակիչները թուրքերի կողմից կոտորվել են 1915-1918 թվականներին։


== Բնակչություն ==
1880-ական թվականներին ուներ 153, 1909 թվականին ուներ 325 հայ բնակիչ (35 տուն)։


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում էին հիմնականում բրուտագործությամբ, մասամբ նաև հողագործությամբ, անասնապահությամբ։


== Պատմամշակույթային կառույցներ ==
Բաբշենի արևմտյան կողմում գտնվում էր Ս․ Հարություն հոյակերտ հայկական եկեղեցին։ Գյուղի արևելյան կողմում կար Լուսապտուղ Ս․ Սահակ անունով մատուռ։ Այս մատուռն հիմնականում հաճախում էին աչքացավով տառապողները։
Գյուղում կար նաև վարժարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ձիաբուծության թանգարան

Ձիաբուծության թանգարան, գիտա-գեղարվեստական թանգարան՝ նվիրված Ռուսաստանում ձիաբուծության զարգացմանը։
Թանգարանը տեղակայված է փոստային հասցեում`Լարխնիչնայա նրբանցք, Մոսկվայի № 2 բ տուն։


== Պատմություն ==
Ձիաբուծության թանգարանը բացվել է 1929 թվականի հունվարի 23-ին Մոսկվայում և տեղակայված էր Մոսկվայի պետական ձիարշավարանին կից նախկին կայսերական ձիարշավարան ընկերության շենքում։ 1940 թվականին թանգարանը տեղափոխվել է Կ. Ա. Տիմիրյազևի անվան Մոսկվայի գյուղատնտեսական ակադեմիայի շենք։
Սկզբնապես թանգարանում ներառված էր Յ. Ի․ Բուտովիչի գեղարվեստական ​​հավաքածուն։ Յ. Ի. Բուտովիչը ժամանակին եղել է Տուլայի մարզի Պրիլեպսկի ձիասպորտի գործարանի տնօրենը։ Նա հավաքում էր նկարներ, քանդակներ, իր գեղարվեստական ​​ֆերմայի գեղարվեստական ​​նկարիչների դիմանկարներ։ 1917 թվականին Տուլայի նահանգում գտնվող իր ունեցվածքում կար «Կոնավոդսկայա պատկերասրահ» գեղարվեստական ​​մի ամբողջ հավաքածու։ Այս ամենը բռնագրավվել է նոր իշխանության կողմից և հետագայում կազմել ձիաբուծության թանգարանի հիմքը։ Թանգարանի հավաքածուում տեղ են գտել պետական թանգարանային ֆոնդից, 12 հազար գրքից և ամսագրերից, որոնք ժամանակակից են և հրատարակվել են 16-19-րդ դարերում։
Թանգարանի ֆոնդերում շուրջ 55 հազար նեգատիվ կա, տասնյակ տեսաֆիլմեր՝ թանգարանի թեմատիկայով, կեղծ զանգակների հավաքածու, վագոններ, փոստային նամականիշեր, բացիկներ, ծրարներ, կրծքանշաններ, ձիերի պատկերներով հուշանվերներ։
Ներկայումս թանգարանը բաց է այցելուների համար և մասնակցում է Կ. Ա. Տիմիրյազևի անվան ակադեմիայի ուսումնական գործընթացին։


== Թանգարանի ցուցադրություն ==
Թանգարանի մշտական ցուցադրությունը ստեղծվել է 1940 թվականին։ Թանգարանի ձևավորման գործում մեծ ներդրում է ունեցել պրոֆեսոր Ա. Ս. Կրասնիկովը։
Կ. Ա. Տիմիրյազեւի անվան ՌԳԱՈՒ-ՄՍՀԱ-ի ձիաբուծության թանգարանը ներկայումս ներառում է արվեստի գործեր տարբեր ժայռերի ձիերի պատկերներով։ Թանգարանում ավելի քան 3000 գեղանկարչական, գրաֆիկական և քանդակագործական աշխատանքներ են իրականացվում ռուս, խորհրդային և օտարերկրյա նկարիչների կողմից։
Թանգարանի ցուցանմուշները այցելուներին ծանոթացնում են ձիերի տարբեր տեսակների, ձիաբուծության պատմության, տարբեր ցեղատեսակների ռեկորդների հետ։
Թանգարանի նկարների հեղինակներն են հետևյալ նկարիչները՝ Մ․ Ի․ Ավիլով, Բ․ Պ․ Վիլեվալդե, Մ․ Ա․ Վրուբելլ, Մ․ Բ․ Գրեկով, Պ․ Ն․ Գրուզինսկի, Ա․ Դ․ Կիվշենկո, Պ․ Ո․ Կովալևսկի, Ա․ Օ․ Օրլովսկի, Ա․ Ա․ Պլաստով, Պ․ Դ․ Պոկարժևսկի, Վ․ Դ․ Պոլենով, Ֆ․ Ա․ Ռուբո, Ն․ Ս․ Սամոկիշ, Ն․ Ե․ Սվերչկով, Վ․ Ա․ Սերով, Ա․ Ս․ Ստեպանով, Վ․ Ի․ Սուրիկով, Լ․ Վ․ Տուրժանսկի, Ռ․ Ռ․ Ֆրենց, Ա․ Պ․ Շվաբե, Կ․ Ֆ․ Յուոն և ուրիշներ։ Թանգարանում պահվող քանդակների հեղինակները հետևյալ քանդակագործներն են՝ Պ․ Կ․ Կլոդտ, Ե․ Ա․ Լանսերե, Ա․ Լ․ Օբեր և ուրիշներ։
Թանգարանը մասնակցում է միջազգային ձիարշավների՝ «Էկվիրոս» և «Իպոսֆերա»։ Թանգարանի ցուցանմուշները ցուցադրվել են Փարիզում, Մոսկվայում, Սանկտ Պետերբուրգում, Կիևում, Լայպցիգում, Հելսինկիում։


== Ուղեցույց ==


=== Տնօրեն ===
Բոնդարենկո Իոլանտա Իվանովնա


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Апушкин А. В., Музей коневодства, М., 1948;
Красников А. С., Музей коневодства. Путеводитель, М., 1974;
Гуревич Д., Добро пожаловать в музей, «Коневодство и конный спорт», 1989, № 1.


== Արտաքին հղումներ ==
Страница музея на сайте Тимирязевской академии
Կարեն Բաբայան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կարեն Բաբայան (այլ կիրառումներ)Կարեն Անդրանիկի Բաբայան ( հունիսի 12, 1963, Ստեփանակերտ), ՊԲ գնդապետ (1995)։ Սամվել Բաբայանի եղբայրը։ 1981-1983 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ Զինված ուժերում։ 1983-1987 թվականներին աշխատել է Ստեփանակերտի արտադրական կոմբինատում։


== Գործունեությունը ==
1988-1992 թվականներին՝ Ստեփանակերտի 2-րդ վաշտի, 1988-1995 թվականներին՝ Յոթանասունմեկերորդ առանձնակի մոտոհրաձգային գումարտակի հրամանատար, 1994-1998 թվականներին՝ ԼՂՀ ներքին գործերի նախարար, 1988-2001 թվականներին՝ Ստեփանակերտի քաղաքապետ։
1989-1994 թվականներին մասնակցել է Կրկժանի, Մալիբեկլուի, Խոջալուի, Մարտակերտի, Մարտունիի, Հադրութի, Քելբաջարի, Աղդամի, Ֆիզուլիի ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։
Պարգևատրվել է ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1887-88

Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1884-85 (անգլ.՝ 1887-88 FA Cup), Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթի 17-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Վեստ Բրոմվիչ Ալբիոն» ֆուտբոլային ակումբը։


== Եզրափակիչ ==
Ֆրեդ Սերսեն

Ֆրեդ Սերսեն (անգլ.՝ Fred Sersen. փետրվարի 25, 1890(1890-02-25), Veselí nad Moravou - դեկտեմբերի 11, 1962(1962-12-11), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), չեխական ծագումով ամերիկացի նկարիչ և կինոյում հատուկ էֆեկտներ ստեղծող մասնագետ, ով հիմնականում աշխատել է 20th Century Fox ստուդիայում (1930-ականներից 1950-ական թվականներին)՝ մասնակցելով 200-ից ավելի ֆիլմերի ստեղծմանը։ Երկու անգամ արժանացել է ամերիկյան կինոակադեմիայի «Օսկար» հեղինակավոր մրցանակի լուսանկարչական էֆեկտների ու հատուկ էֆեկտների համար (1940 թվականին՝ The Rains Came, 1944 թվականին՝ Crash Dive ֆիլմերում)։ Ֆիլմերից մեկի նկարահանման նպատակով Ֆրեդ Սերսենի ստեղծած արհեստական լիճը կոչվել է նրա անունով։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1890 թվականի փետրվարի 24-ին չեխական Վեսելի նադ Մորավոու քաղաքում, որն այն ժամանակ գտնվել է Ավստրո-Հունգարիայի կազմում։ Ծննդյան անուն-ազգանունն էր Ֆերդինանդ Մեթոդեյ Սրշեն։ 17 տարեկան հասակում տեղափոխվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։ Ուսանել է Լոս Անջելեսի արվեստի ու դիզայնի դպրոցում, Պորտլենդի արվեստի ակադեմիայում, Սան Ֆրանցիսկոյի արվեստի ինստիտուտում։ Կինոյում նրա առաջին աշխատանքը եղել է «Կոնեկտիկուտցի յանկին» ֆիլմի նկարահանումներում (1931)։ 1937 թվականին Սերսենը «վերստեղծել» է Չիկագոյի 1871 թվականի Մեծ հրդեհը՝ «Հին Չիկագոյում» ֆիլմի նկարահանումների համար։ Նրա հիշարժան աշխատանքներից են նաև թռչող ափսեն՝ The Day the Earth Stood Still կինոնկարի, խորտակվող նավը՝ 1953 թվականին նկարահանված «Տիտանիկ» ֆիլմի նկարահանումների համար։
Մահացել է 1962 թվականի դեկտեմբերի 11-ին Կալիֆոռնիայում։


== Մրցանակներ ==
Ամերիկյան կինոակադեմիայի «Օսկար» մրցանակ «Անձրևներն եկան» (The Rains Came, 1939) ֆիլմի համար
Ամերիկյան կինոակադեմիայի «Օսկար» մրցանակի առաջադրում «Կապույտ թռչունը» (The Blue Bird, 1940) ֆիլմի համար
Ամերիկյան կինոակադեմիայի «Օսկար» մրցանակի առաջադրում A Yank in the R.A.F. ֆիլմի համար (1941)
Ամերիկյան կինոակադեմիայի «Օսկար» մրցանակի առաջադրում «Սև կարապը» (The Black Swan, 1942) ֆիլմի համար
Ամերիկյան կինոակադեմիայի «Օսկար» մրցանակ Crash Dive (1943) ֆիլմի համար
Ամերիկյան կինոակադեմիայի «Օսկար» մրցանակի առաջադրում «Վիլսոն» (Wilson, 1944) ֆիլմի համար
Ամերիկյան կինոակադեմիայի «Օսկար» մրցանակի առաջադրում «Նավապետ Էդդի» ([[Captain Eddie, 1945) ֆիլմի համար
Ամերիկյան կինոակադեմիայի «Օսկար» մրցանակի առաջադրում «Խոր ջրեր» (Deep Waters, (1948) ֆիլմի համար


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
McClelland Gordon - The California Style: California Watercolor Artists 1925-1955 | url = https://archive.org/details/californiastylec0000mccl
Groš Vladimír - Z veselských Chaloupek do Hollywoodu aneb Jak chudobný synek ve světě ke štěstí přišel. Vlastivědný věstník moravský,  vydavatel = Muzejní a vlastivědná společnost v Brně, místo = Brno, 2017, strany = 261–264, issn = 0323-2581


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆրեդ Սերսեն Internet Movie Database կայքում
Entry at askart.com
M.veseli-nad-moravou.cz: Ferdinand Sršeň – Fred M. Sersen Archived 2021-03-01 at the Wayback Machine.
Veselihistoricke.cz: Fred Metodej Sersen aneb Jak synek z veselských chaloupek ke dvěma filmovým Oskarům přišel.
Ceskoamerickestoleti.cz: Oscar pro Sršně
(անգլերեն) Artist Biography & Facts: Ferdinand Sersen
(անգլերեն) Fred Sersen Art Collections
Ինվեշկա

Ինվեշկա (ռուս.՝ Инвешка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իվանովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուխտոխմա գետի ձախ ափին՝ 32 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 15 կմ է, ավազանի տարածքը 114 կմ2 է։ Նավարկելի չէ։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ուվոդ գետն է։ Գետի ենթաավազանը Օկա և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 09010301012110000033113
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110003311
Ավազանի կոդը - 09.01.03.010
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կույբիշևո (գյուղ, Բեյսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կույբիշևո (այլ կիրառումներ)Կույբիշևո (ռուս.՝ Куйбышево), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Բեյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 780 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սուսաննա Մկրտչյան (նկարիչ)

Սուսաննա Մկրտչյան (հունվարի 19, 1946(1946-01-19), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նկարիչ։ ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (2011), Գյումրու պատվավոր քաղաքացի։ 


== Կենսագրություն ==
Սուսաննա Մկրտչյանը ծնվել է 1946 թվականին Լենինականում (այժմ՝ Գյումրի) Ղարսից Ալեքսանդրապոլում հաստատված ընտանիքում։ 1953-1964 թվականներին սովորել է Գյումրիի թիվ 10 միջնակարգ դպրոցում, 1965-1970 թվականներին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում։ Աշակերտել է Հակոբ Անանիկյանին, Սերգեյ Միրզոյանին։ 1969-1978 թվականներին դասավանդել է Գյումրիի Մերկուրովի անվան նկարչական դպրոցում, 1970-2004 թվականներին՝ Գյումրիի Միքայել Նալբանդյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի կերպարվեստի բաժնում, 1995-2010 թվականներին՝ Գյումրիի ճարտարագիտական ինստիտուտում, 2007 թվականից՝ պրոֆեսոր։ 1978 թվականից Գեղագիտության ազգային կենտրոնի Գյումրիի մասնաճյուղի հիմնադիր-տնօրենն է։
1970 թվականից մասնակցել է բազմաթիվ հանրապետական և միջազգային ցուցահանդեսների, անհատական ցուցահանդես է ունեցել Հայաստանում և արտերկրում։ 2016 թվականին ՀՀ ԱԺ-ում բացվել է Սուսաննա Մկրտչյանի «Մասունքներ» խորագիրը կրող հոբելյանական ցուցահանդեսը, որտեղ ներկայացվել է արվեստագետի 35 աշխատանք։
Ստեղծագործում է գեղանկարչության, գրաֆիկայի բնագավառներում, նկարում մետաքսի վրա, ստեղծում նատյուրմորտներ, թղթե արձաններ, տարազներ։ «Գյումրի՛, իմ սեր» գրաֆիկական շարքում նկարչուհին ներկայացրել է հարազատ քաղաքի՝ Ալեքպոլ-Գյումրու անցած-գնացած դեպքերն ու դեմքերը, կյանքն ու կենցաղը, անկրկնելի ոգին ու շունչը, բնիկ գյումրեցիներին բնորոշ կերպարներն ու կոլորիտային տիպերը։ «Գյումրի» շարքում նկարչուհին փորձում է մո­ռացությունից փրկել և նոր սերնդի համար պահպանել հին Գյումրին առանձնահատուկ կոլորիտով ու ծեսի վերածված ավանդույթներով։


== Անդամակցություն ==
Գիտությունների միջազգային ակադեմիայի բնության և հասարակության բաժնի պատվավոր դոկտոր, 1999
Հայաստանի նկարիչների միության անդամ, 2002
Հայաստանի ժուռնալիստների միության անդամ, 2007
Հայ կանանց միջազգային միության (AIWA) անդամ


== Պարգևներ ==
«Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Վազգեն Առաջին» մեդալ, 2007
ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ, 2011
Գյումրիի տարվա մարդ «Գյումրու երախտավոր», 2012
«Հայուհի» մրցանակ, 2013
«Գյումրու պատվավոր քաղաքացի, 2022։


== Ծանոթագրություններ ==
Քսենիա Սոլո

Քսենիա Սոլո, (անգլ.՝ Ksenia Solo; հոկտեմբերի 8, 1987(1987-10-08), Ռիգա, Լատվիական ԽՍՀ), ռուսական ծագում ունեցող կանադացի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Քսենիա Սոլոն ծնվել է 1987 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Լատվիայում՝ արտիստական ընտանիքում։ Նրա մայրը բալետի նախկին պարուհի է։ Քսենիան ռուսական արմատներ ունի։ Երբ նա հինգ տարեկան էր, նրա ընտանիքը իր հետ տեղափոխվել է Կանադայի Տորոնտո քաղաք, որտեղ նա մեծացել է։
Վաղ մանկությունից զբաղվել է բալետով, սակայն, 14 տարեկանում մեջքի լուրջ վնասվածք ստանալով, ստիպված է եղել թողնել պարուհու կարիերան։
Կինոյում նորամուտը կատարել է 2000 թվականին։ Առավել հայտնի է «Սև կարապ» ֆիլմում, «Արյան կանչը» և «Շրջադարձ։ Վաշինգթոնի լրտեսները» հեռուստասերիալներում կատարած դերերով։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած չէ։ Այսօրվա դրությամբ ապրում է Լոս-Անջելեսում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քսենիա Սոլո (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
(728) Լեոնիսիս

(728) Լեոնիսիս (անգլ.՝ Leonisis), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1912 թվականի փետրվարի 16-ին Յոհան Պալիսայի կողմից Վիեննայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,254003 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,055 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,453 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1236,03 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,291254 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,26° անկյուն։
Լեոնիսիս աստերոիդը դասվում է Ֆլորայի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 7438 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,17 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 2,33։ Այս ընտանիքի աստերոիդների էքսցենտրիսիտետները ընկնում են 0,109-0,168 միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը՝ 2,4°-6,9°։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(728) Լեոնիսիս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սերարու

Սերարու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում։ Գտնվում էր գավառակի հարավ-արևելյան կողմում, գյուղամիջյան ճանապարհի վրա։ Մտնում էր Զերզանի գյուղախմբի մեջ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բիզերտե

Բիզերտե (Բիզերտա) (արաբ․՝ بنزرت), քաղաք Թունիսում։ Բնակչություն՝ 114 հազար (2004 թ.)։ Նավահանգիստ Միջերկրական ծովում։ Գտնվում է Բլանկո հրվանդանի մոտ։ Ամենահյուսիսային քաղաքը Թունիսում, ինչպես նաև ամբողջ Աֆրիկայում։ Այն ծովափնյա հանգստավայր է եվրոպական դասի հյուրանոցներով, որոնք գտնվում են ափի երկայնքով։ Հիմնական տեսարժան վայրերն են հին նավահանգիստը, արաբական քաղաքը, 19-րդ դարի վերջի - 20-րդ դարի սկզբի պահպանված ֆրանսիական շինություններով ափը, ինչպես նաև երկու հին ամրոցներ, որոնք բաց են զբոսաշրջիկների համար։ Հին նավահանգիստը Բիզերտեի ամենահմայիչ վայրն է՝ սպիտակ տներով, սրճարաններով և վառ գույներով մեծ նավակներով։


== Պատմություն ==
Սիդոնի փյունիկեցիները հիմնել են Բիզերտեն՝ Թունիսի հնագույն քաղաքներից մեկը, մ.թ.ա. մոտ 1100 թվականին։ Բիզերտե նավահանգիստը պատմության մեջ կարևոր դեր է խաղացել իր յուրահատուկ աշխարհագրական դիրքի շնորհիվ։ 
XVI դ. Բիզերտեն դարձավ Միջերկրական ծովի ծովահենների բազան։
1881 թվականին Ֆրանսիան գրավեց Թունիսը և վերահսկողություն ձեռք բերեց Բիզերտեյի վրա, քաղաքում կառուցեց ծովային մեծ նավահանգիստ։ 1891 թվականից մինչև 1895 թվականը ջրանցք է փորվել՝ ուղղակիորեն կապելով Միջերկրական ծովը Բիզերտե լճի հետ։ Ձևավորված թմբի վրա կառուցվել է ժամանակակից քաղաք։ 1895 թվականին նավահանգիստը բացվեց միջազգային առևտրի համար։
1961 թվականին Ֆրանսիայի և Թունիսի միջև զինված հակամարտություն սկսվեց Բիզերտեյի ծովային ռազմաբազայի շուրջ, որը հայտնի է որպես Բիզերտեի ճգնաժամ։ 1961 թվականի հուլիսին երեք օրվա ընթացքում զոհվեց 700 թունիսցի (1200 վիրավոր), ֆրանսիացիները կորցրեցին 24 մարդ (100-ը վիրավորվեցին)։ 
ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդում հանդիպումները և այլ միջազգային ճնշումները Ֆրանսիային մղեցին համաձայնության. Ֆրանսիացի զինվորականները վերջնականապես լքեցին Բիզերտը 1963 թվականի հոկտեմբերի 15-ին։


== Տնտեսություն ==
Բիզերտեի տնտեսությունը շատ բազմազան է։ Կան մի քանի ռազմակայաններ և շուրջօրյա զբոսաշրջություն։ Որպես զբոսաշրջային կենտրոն, տարածաշրջանը, սակայն, այնքան հայտնի չէ, որքան Թունիսի արևելյան ափը։ Կա արտադրություն (տեքստիլ, ավտոպահեստամասեր, խոհարարական սպասք), ձկնորսություն, մրգեր և բանջարեղեն, ցորեն։


== Ժողովրդագրություն ==
2020 թվականին Բիզերտեի մոտավոր բնակչությունը կազմում է 182,662 մարդ՝ 392,4/կմ² խտությամբ.։ 2014 թվականին արական սեռի ներկայացուցիչները կազմում են բնակչության 50,3%-ը, իսկ կանայք՝ 49,7%-ը ։ Մինչև 60 և ավելի տարեկան բնակչության թիվը հասել է 12,4%-ի, իսկ քաղաքային բնակչությունը կազմում է բնակչության 60,4%-ը։


== Կլիմա ==
Բիզերտեն վայելում է շոգ ամառային միջերկրածովյան կլիման՝ մեղմ, անձրևոտ ձմեռներով և տաք, չոր ամառներով։ Միջերկրական ծովի քամին ամառներն ավելի զով և խոնավ է դարձնում, քան Թունիսի ներքին տարածքներում:


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Նշումներ ==


== Գրականություն ==
«Бицерта»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Комитет по сооружению храма в Бизерте. — //Морской журнал. — Прага, 1937, N 1. — С. 16.
Старые и современные виды Бизерты. Документы и справочные материалы
Օտավիու Ժորդաու դա Սիլվայի սպանություն

Օտավիու Ժորդաու դա Սիլվա Կանտանիեդի, սիրողական ֆուտբոլի բրազիլացի 20-ամյա մրցավար, ով 2013 թվականի հունիսի 30-ին իր մրցավարության ժամանակ դանակահարել է խաղացողներից մեկին, որից հետո Լինչի դատաստանի է ենթարկվել, գլխատվել ու քառատվել ֆուտբոլային հանդիպման հանդիսականների կողմից։


== Պատահարը ==
2013 թվականի հունիսի 30-ին դա Սիլվան սիրողական ֆուտբոլի խաղ է վարել Բրազիլիայի Մարանիան նահանգի Պիու XII քաղաքում։ Խաղացողներից մեկին՝ 31-ամյա Ժոզեմիր Սանտոս Աբրեուին կարմիր քարտ է ցույց տվել և հեռացրել խաղադաշտից, բայց վերջինս հրաժարվել է լքել մրցասպարզը և կռվի է բռնվել մրցավարի հետ։ Բռունցքով ուժեղ հարվածել է դա Սիլվային, ով գրպանից արագ հանել է դանակն ու խոցել Աբրեուին։ Հիվանդանոցի ճանապարհին Աբրեուն մահացել է։ Խաղը դիտելու եկած ֆուտբոլասերները, որոնց թվում էին Աբրեուի ընտանիքի անդամներ, հարազատներ, բարեկամներ, ընկերներ, երբ իմացել են նրա մահանալու մասին, ներխուժել են խաղադաշտ, քարկոծել պատանի մրցավարին, ապա գլխատել ու քառատել նրան և նրա գլուխը ցցի բարձրացրել մրցադաշտում։ Ոստիկանապետ Վալտեր Կոստան այդ կապակցությամբ ասել է. «Մի ոճիրը երբեք չի կարող մեկ այլ ոճիրի արդարացում հանդիսանալ»։


== Կասկածյալները ==
Կասկածյալներից մեկը կալանավորվել է, ոստիկանությունը հետախուզում է հայտարարել ևս երկուսի նկատմամբ (այդ թվում՝ Աբրեուի եղբոր)։


== Տեսաֆիլմը ==
Դեոպքից կարճ ժամանակ անց համացանցում հայտնվել է գրաֆիկական մի տեսաֆիլմ, որտեղ ցուցադրված է, թե ինճպես է բուժանձնակազմը ի մի հավաքում դա Սիլվայի մարմինը։


== Ծանոթագրություններ ==
Դուրե

Դուրե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Բեթելշաբաբի գավառակում։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 56 տուն նեստորական ասորի բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մեզիդոն Վալե դ'Օժ

Մեզիդոն Վալե դ'Օժ (ֆր.՝ Mézidon Vallée d'Auge), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 9886 մարդ, բնակչության խտությունը` 95.81 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 103.18 կմ² տարածք։
Բնակավայրը ստեղծվել է 2016 թվականի հունվարին` Մեզիդոն Կանոն, Լեզ Օտիե Պապիոն, Կուպսարտ, Կրևեկեր ան Օժ, Կրուասանվիլ, Գրանշան լը Շատո, Լեկոդ, Մանի լա Կամպան, Մանի լը Ֆրել, Լը Մենիլ Մոժե, Մոնտեյ, Պերսի ան Օժ, Սեն Ժյուլեն լը Ֆոկոն և Վիե Ֆյումե համայնքների միավորման արդյունքում։


== Վարչական բաժանում ==


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Rock Songs

Rock Songs,  Billboard  ամսագրի շաբաթական հիթ-շքերթը, որում մասնակցում են ռոք-մեյնսթրիմի և ալտերնատիվ ռոք։


== № երգերի ցանկը 1 հիթ-շքերթում ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կրյոզ

Կրյոզ (ֆրանսերեն` Creuse), դեպարտամենտ Ֆրանսիայի կենտրոնական մասում։ 2007 թ. տվյալներով բնակչությունը կազմել է 123 861 մարդ, ինչը 99-րդ ցուցանիշն է։


== Պատմություն ==
Կրյոզը 1790 թ. մարտի 4-ին Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ կազմավորված 83 սկզբնական դեպարտամենտներից մեկն է։ Ստեղծվել է Լա Մարշ կոմսության տարածքի մի մասից։

Կրյոզ դեպարտամենտի կարգային թիվն է՝ 23։


== Աշխարհագրական տվյալներ ==

Իր անունն ստացել է Կրյոզ գետից։
Կրյոզը ներկայիս Լիմուզան երկրամասի մի մասն է, շրջապատված է Կորեզ, Վերին Վյեն և Ալյե, Պյուի-դը-Դոմ , Շեր և Էնդր դեպարտամենտներով։
Տարածքը 5 565 կմ2 է։ ներառում է 2 օկրուգ, 27 կանտոն և 260 համայնք։
Բնակչության ամենամեծ քանակը եղել ` 287 075՝ 1851-ն, որից հետո սկսել է դանդաղ նվազել մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմը։ Պատերազմի տարիներին և նրանից հետո բնակչության նվազումն արագացել է և տասը տարում 38 000-ով նվազելով (մոտավորապես 14%-ը) 1921 թ. դարձել է 228 244։
Քսաներորդ դարի վերջին չորս տասնամյակներում բնակչության նվազումը դեպարտամենտների շարքում եղել է ամենաարագը և 1960 թվականի 164 հազարից 1999 թ. հասել է 124 հազար, նվազելով 24%-ով։


== Նշանավոր մարդիկ ==
Պիեռ դ'Օբյուսոն (1423–1503), հոսպիտալյերների օրդենի մագիստրոս;
Պյեռ Լերու(1797–1871), Ֆրանսիացի փիլիսոփա և քաղաքական տնտեսագետ;
Գյուստավ Կայբոտ (1848–1894), ֆրանսիացի նկարիչ, Կրյոզում ունեցել է դղյակ։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 1998-12-12 at the Wayback Machine.
Զիվար Աղաևա

Զիվար Սյուբխան կիզի Աղաևա (ադրբ.՝ Zivər Sübhan qızı Ağayeva, 1934, Qarasu, Ադրբեջան - հունիսի 22, 2015(2015-06-22), Բաքու, Ադրբեջան), ադրբեջանցի բանաստեղծուհի։


== Կենսագրություն ==
Զիվար Աղաևան ծնվել է 1934 թվականին Կարասու գյուղում՝ երկաթուղայինների ընտանիքում։ Տարրական և միջնակարգ կրթությունը ստացել է Հաջիկաբուլ քաղաքում։ Ավարտել է Բաքվի բժշկական տեխնիկումը և Ադրբեջանի պետական մանկավարժական համալսարանի գրականության ֆակուլտետը։ Հրատարակել է «Женщина Азербайджана» ամսագիրը։
Նրա շատ աշխատանքներ թարգմանվել են թուրքերեն։ Զիվարն իր ստեղծագործություններից շատերը գրել է Մամեդբագիր Բագիրզադեի և այլ կատարողների համար։
Մահացել է 2015 թվականի հունիսի 22-ին Բաքվում։


== Գրքեր ==
"Özün seç, özün bəyən", 1975
"İlk baharda gəlmişəm", 1980


== Ծանոթագրություններ ==
Գորկա Իրաիսոս

Գորկա Իրաիսոս Մորենո (բասկ.՝ Gorka Iraizoz Moreno, Մարտի 6, 1981, Պամպլոնա, Իսպանիա)  - բասկ ֆուտբոլիստ, «Ատլետիկ Բիլբաոյի» դարպասապահ։ Նրա անցկացրած ամենահիշարժան հանդիպումներից է Մադրիդի «Ռեալ»-ի դեմ 2010 թվականի հունվարի 16-ին կայացած խաղը, որի ժամանակ կարողացել է ետ մղել Կրիշտիանու Ռոնալդուի, Կակայի բազմաթիվ վտանգավոր հարվածները՝ մեծ ավանդ ներդնելով իր թիմի հաղթանակն ապահովելու գործում:.
2016/17 տարեշրջանի ավարտից հետո Գորկա Իրաիսոսը հրաժեշտ է տվել Բիլբաոյի «Ատլետիկ»-ին և տեղափոխվել է «Ժիրոնա»։


== Մարզական նվաճումներ ==
«Էսպանյոլ»-ի կազմում

Copa del Rey (արքայական գավաթ). 2005–06 խաղարկության հաղթող
Supercopa de España (Իսպանիայի սուպերգավաթ) 2006 թ. կայացած եզրափակիչ խաղի մասնակից
UEFA Cup (Եվրոպա լիգայի գավաթ) 2006–07 տարեշրջանի խաղարկությունում հասել է ընդհուպ մինչև եզրափակիչ։Բիլբաոյի «Ատլետիկ»-ի կազմում

Supercopa de España (Իսպանիայի սուպերգավաթ) 2015 թ. հաղթող, 2009 թ. կայացած ոզրափակիչ խաղի մասնակից
UEFA Europa League (Եվրոպա լիգայի գավաթ) 2011–12 տարեշրջանի խաղարկությունում հասել է ընդհուպ մինչև եզրափակիչ
Copa del Rey (արքայական գավաթ). 2008–09, 2011–12 և 2014–15 տարեշրջանների խաղարկություններում հասել է ընդհուպ մինչև եզրափակիչ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Профиль на сайте «Атлетика»(չաշխատող հղում)
Статья на сайте УЕФА
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Թըրների մրցանակ

Թըրների Մրցանակ (անգլ.՝ The Turner Prize), մրցանակ ժամանակակից արվեստի բնագավառում, աշխարհի ամենահեղինակավոր մրցանակներից մեկը։ Անվանակոչված է 19-րդ դարի անգլիացի նկարիչ Ուիլյամ Թըրների պատվին։ Հիմնադրվել է 1984 թվականին։
Մրցանակակիր կարող է դառնալ ցանկացած նկարիչ, ով աշխատել է և ցուցադրել իր գործերը Մեծ Բրիտանիայում վերջին 12 ամիսների ընթացքում։ 1991 թվականից մինչև 2016 թվականը գոյություն ուներ նաև տարիքային սահմանափակում թեկնածուների համար. նրանք պետք է լինեին 50 տարեկանից ոչ մեծ։
Բոլոր նկարիչներն առաջադրվում են իրենց ինչ-որ մի կոնկրետ ցուցահանդեսի կամ աշխատանքի համար։ Կարճ ցուցակի հայտարարությունից հետո հանդիսատեսին է ցուցադրվում նկարիչ-թեկնածուների համատեղ ցուցահանդեսը, որը տևում է հաղթողի հայտարարելուց երկու-երեք ամիս առաջ և մոտ մեկ ամիս հետո։ Ցուցահանդեսին նկարիչները ցույց են տալիս արդեն ինչ-որ այլ բան, նրանց նոր աշխատանքներն ակտիվորեն քննարկվում են մամուլում, այս դեպքում հաղթողը պարգևատրվում է այն սկզբնական ցուցահանդեսի համար, որի շնորհիվ նա ընկել է կարճ ցուցակի մեջ։
Մրցանակի գոյության առաջին տասնամյակներին թեկնածուների ցուցահանդեսն ու պարգևադրումը տեղի էին ունենում լոնդոնյան Tate Britain-ում, 2011 թվականից Թըրների մրցանակաբաշխությունն ամեն անգամ անցկացվում է Միացյալ Թագավուրության նոր քաղաքում։
Մրցանակի պատմությունն ու հեղինակությունն այնպիսին են, որ հանդիսատեսն սպասում է ժյուրիից համարձակ և նույնիսկ սկանդալային ընտրություն։ Սակայն ոչ ամեն տարի հաղթող է հանդիսանում ամենածայրահեղ նկարիչը կարճ ցուցակից։
2020 թվականին` առաջին անգամ 30 տարվա ընթացքում, մրցանակի շնորհումը չեղարկվեց։ Պատճառը COVID-19 պանդեմիայի պայմաններում կարանտինը եղավ։ Ավանդական մրցույթի փոխարեն կազմակերպիչները որոշեցին հովանավորների օգնությամբ 12,2 հազար դոլլար դրամաշնորհ տալ տասը վարպետների։


== Թեկնածուներ և դափնեկիրներ ==
Այս օրվա դրությամբ Թըրների մրցանակի դափնեկիրները ստանում են 25000 ֆունտ, կարճ ցուցակի մյուս հավակնորդները` 5000 ֆունտ յուրաքանչյուրը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Информация о Премии Тернера на сайте Галереи Тейт
История Премии Тернера
Премией Тернера поощрили простого авангардиста
Ֆաետոն (թափք)

Ֆաետոնը մարդատար ավտոմեքենայի թափքի բաց տարատեսակ է՝ բացվող փափուկ վերևով։ Սկզբում այս տերմինով բնութագրվում էին ավտոմեքենաները, որոնք արտաքին նման էին ձիաքարշերին։ Ավելի ուշ ֆաետոն կոչվում էին այն ավտոմեքենաները որոնք ավելի արագ և թեթև էին քան այն ժամանակ տարածված տուրիստական մեքենաները։ Ֆաետոնները չունեին կողային ապակիներ, ի տարբերություն կաբրիոլետների։ Այս թափքը լայն տարածում ստացավ ամբողջ աշխարհում 1930-ականներին։


== Գրականություն ==
Peter Roberts Veteran & vintage cars. Cathay Books, 1974 (անգլ.)
Veteran & Vintage Magazine. Pioneer Publications, 1970 (անգլ.)
Մոս ֆուտբոլային ակումբ

«Մոս», նորվեգական ֆուտբոլային ակումբ համանուն քաղաքից։ Հանդես է գալիս Ադեկոլիգեում։ Վերջին անգամ Նորվեգիայի առաջնությունում հանդես է եկել 2002 թվականին։ Ակումբը հիմնադրվել է 1906 թվականի օգոստոսի 28-ին։ Տնային հանդիպումները անցկացնում է «[[Մելոս մարզադաշտում», որն ունի 10.000  հանդիսականի տարողունակություն։


== Ձեռքբերումներ ==
Թիփելիգա:
Հաղթող (1): 1987 թվական
Փոխչեմպիոն (1): 1979 թվական
Նորվեգիայի գավաթ:
Գավաթակիր (1): 1983 թվական
Փոխգավաթակիր (1): 1981 թվական


== Ռեկորդներ ==
Ամենախոշոր հաշվով տնային հաղթանակը՝ 7-0 ընդդեմ Սթեյների, հունիսի 17 1978թ.,
Մրցակցի դաշտում ամենախոշոր հաշվով հաղթանակը՝ 9-1 ընդդեմ Բյոյրեի, մայիսի 5 2004թ.,
Ամենախոշոր հաշվով տնային պարտությունը՝ 1-6 ընդդեմ Բյուդյո-Գլիմթի, օգոստոսի 2 2000թ.,
Մրցակցի դաշտում ամենախոշոր հաշվով պարտությունը՝ 0-8 ընդդեմ Մյոլդեի, ապրիլի 16 1996թ.
Խաղին մասնակցած ամենաշատ հանդիսականների քանակը՝, Մելյոս մարզադաշտ, 10,085 հանդիսական։ Գրանցվել է Ֆրեդրիկսթադի դեմ խաղում հոկտեմբերի 26 2003թ.,
Ամենաշատ հանդիսականների միջին քանակը տարեկան մեկ խաղում՝ 5814 (1979թ.)
Ակումբի կազմում ամենաշատ հանդիպումներ անցկացրած ֆուտբոլիստը՝ Գեիր Հենես (569 խաղ),
Ակումբի կազմում Թիփելիգայի ամենաշատ հանդիպումներ անցկացրած ֆուտբոլիստը՝ Գեիր Հենես (227 խաղ),
Ակումբի կազմում Թիփելիգայում ամենաշատ գոլ խփած ֆուտբոլիստը՝ Գեիր Հենես (78 գոլ)։


== Հայտնի ֆուտբոլիստներ ==
 Քեյսի Վերման
 Գունար Գիսլասոն
 Բրունյար Գունարսոն
 Ռոբ Ֆրենդ
 Ջոն Մաչետե Միուրի
 Էինար Աաս
 Մարտին Անդերսեն
 Էրլանդ Յոնսեն
 Թոմաս Մյուրե
 Յարկո Վիս
 Բենթ Անդերսոն


== Աղբյուրներ ==
"Tabell 2. divisjon, avdeling 2 2015".
Historie. Archived 2012-03-11 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
Ակումբի պաշտոնական կայք: Archived 2021-04-21 at the Wayback Machine.(նորվ.)
Ակումբի երկրպագուների ոչ պաշտոնական կայք:(նորվ.)
JBJ95

JBJ95 (հանգըլ: 제이비제이구오), հարավկորեական դուետ։ Խմբի անդամներն են Կենտա Տակադան և Կիմ Սան Գյունը։ Դուետը սկզբնապես ձևավորվել և ղեկավարվել է Star Road Entertainment-ի և Hunus Entertainment-ի կողմից 2018 թվականին, այնուհետև միայն ղեկավարում էր Star Road Entertainment-ը։ JBJ95-ի առաջնաելույթը տեղի է ունեցել 2018 թվականի հոկտեմբերի 30-ին՝ Home սինգլով։


== Պատմություն ==


=== 2018․ Կազմավորում և առաջնաելույթ ===

Շուտով JBJ խմբի լուծարումից հետո հայտնի դարձավ, որ Սանգյունը և Կենտան շարունակելու են համագործակցությունը միասին խաղալով գլխավոր դերերը Star Road Entertainment-ի և SBS-ի կողմից ստեղծված Ոտաբոբիկ Դիվա (հանգըլ: 맨발의 디바) անվանմամբ վեբ դրամայում։ Ռոմանտիկ կատակերգական դրաման պատմում է երկու երիտասարդների պատմություն, որոնք հանդիսանում են խմբի անդամներ և իրենց ձայնագրման տաղավարում հանդիպում են ուրվականի։ Այն եթեր է հեռարձակվել 2018 թվականի օգոստոսի 11-ին։ Նրանք երկուսն էլ սաունդթրեք թողարկեցին Picture անվանմամբ՝ Ոտաբոբիկ Դիվա․ OST ալբոմ-ի հետ միասին։
Երկրպագուների հետ միասին հանդիպման ժամանակ, որը կայացել է 2018 թվականի հուլիսի 7-ին Սեուլում, Սանգյունը և Կենտան հայտարարեցին, որ փորձում են կազմավորել մշտական դուետ, որի անվանումը դեռևս հայտնի չէ։ Օգոստոսի 17-ին դուետը պաշտոնապես հայտարարեց իրենց անվանումը՝ JBJ95, որը նշանավորում է JBJ-ն և նաև ներառում է երկուսի ծննդյան տարեթիվը՝ 1995:
JBJ95-ի դեբյուտային ցուցադրությունը կայացել է 2018 թվականի հոկտեմբերի 30-ին՝ իրենց առաջին մինի ալբոմի՝ Home թողարկումից հետո։


=== 2019․ Awake, Spark ալբոմներ և Only One թվային սինգլ ===
2019 թվականի մարտի 10-ին հայտարարվեց, որ Սանգյունը լքել է Hunus Entertainment-ը և կնքել է բացառիկ պայմանագիր Star Road Entertainment-ի հետ, այդպիսով JBJ95-ը ներգրավելով բացառապես Star Road Entertainment-ի ղեկավարության տակ։ Նրանց երկրորդ մինի ալբոմը՝ Awake, թողարկվել է 2019 թվականի մարտի 26-ին Seoul Showcase-ում։ Հետևելով մինի ալբոմի առաջխաղացմանը, հայտարարվեց, որ Սանգյունը նկարահանվել է KBS-ի Ես ուզում եմ լսել քո երգը սպասվող դրամայում, որը կցուցադրվի 2019 թվականի հուլիսին։ 2019 թվականի օգոստոսի 6-ին JBJ95-ը վերադառնում է Spark  երկրորդ սինգլով և համանուն ալբոմով։ Նրանք շարունակում են Only One թվային սինգլի թողարկումը 2019 թվականի դեկտեմբերի 6-ին։


== Անդամներ ==
Կենտա Տակադա (타카다 켄타/髙田健太) – գլխավոր վոկալ
Կիմ Սան Գյուն (김상균) – ռեփ


== Սկավառակագրություն ==


=== Ընդլայնված երգեր ===


=== Սինգլներ ===


== Սաունդթրեքներ ==


== Ֆիլմագրություն ==
Produce 101 (2-րդ եթերաշրջան) (2017) - մասնակիցներ
Ոտաբոբիկ Դիվա (2018) - Սան Գյունը Լի Ջուն Կյունի դերում, Կենտան Հարույի դերում
Իմ հարևան Չարլզը (էպիզոդ 163, 2018) - Կենտան և Սանգյունը, վավերագրություն և հարցազրույց
"Ես ուզում եմ լսել քո երգը" (2019) - Սան Գյունը Մուն Ջա Հյունգի դերում


== Ծանոթագրություններ ==
Անժիկ Հակոբյան

Անժիկ Մուշեղի Հակոբյան (հունվարի 31, 1929(1929-01-31), Լենինական, ԽՍՀՄ - փետրվարի 19, 2009(2009-02-19), Երևան, Հայաստան), հայ արձակագիր, թարգմանիչ, լրագրող, Հայաստանի ժուռնալիստների, Գրողների միության անդամ (1980)։ ՀԽՍՀ վաստակավոր ժուռնալիստ (1982)։ ԽՄԿԿ անդամ 1963 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Անժիկ Հակոբյանը ծնվել է Լենինականում։ Ծնողները գաղթել են Կարսից։ 1947 թվականին ավարտել է Երևանի Հ. Հակոբյանի անվան դպրոցը։ 1947 թվականին ընդունել և 1952 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի հայկական բաժինը։ 1953-1966 թվականներին աշխատել է «Ավանգարդ» թերթի խմբագրությունում՝ որպես գրական աշխատող, ապա՝ բաժնի վարիչ, 1962-1966 թվականներին՝ «Պիոներ կանչ» թերթի խմբագրությունում որպես պատասխանատու քարտուղար։ 1966-1986 թվականներին եղել է «Գարուն» ամսագրի պատասխանատու քարտուղար, ապա՝ գլխավոր խմբագրի տեղակալ, այնուհետև՝ գլխավոր խմբագիր։ Ամսագրում տպագրվել է նրա «Հիրիկը քարափների մեջ» վիպակը։ 1986-1988 թվականներին եղել է «Գրական թերթի» գլխավոր խմբագիրը։ Կատարել է բազմաթիվ թարգմանություններ։


== Մատենագիտություն ==


== Երկեր ==
Զուլալ առվակի պես, Երևան, «Հայաստան», 1971, 60 էջ։


=== Թարգմանություններ (ռուսերենից) ===
Դումբաձե Նոդար, Սպիտակ դրոշակներ, Երևան, «Սովետական գրող», 1978, 238 էջ։


=== Գրքեր ===


=== Մամուլ ===
Կոնդ։ «Գարուն» 1967, № 3, էջ 45-51։


== Պարգևներ ==
ՀԽՍՀ Գերագույն սովետի նախագահության պատվոգիր, 1962, 1965 թթ.
ՀԽՍՀ վաստակավոր ժուռնալիստ, 1982 թ.
«Անբասիր աշխատանքի համար» ՀամԼԿԵՄ կենտկոմի կրծքանշան, 1986 թ.


== Մեջբերումներ Անժիկ Հակոբյանի մասին ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հրանուշ Անժիկ Հակոբյան Մուշեղի
Վրացյան փողոց (Երևան)

Վրացյան փողոց, փողոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։ Անվանումն ստացել է Հայաստանի առաջին Հանրապետության չորրորդ վարչապետ Սիմոն Վրացյանի պատվին։


== Տվյալներ ==
Սկսվում է Կորի փողոցից, ձգվում դեպի Վարդանանց փողոց՝ հասնելով «Հանրապետական» մարզադաշտի մատույցներ։
Խորհրդային տարիներին կոչվել է Սպորտինտերնի փողոց։


== Հատվող փողոցներ ==
Քաջազնունու փողոց
Վարդանանց փողոց


== Նշանակալի օբյեկտներ ==
Կրթական տեխնոլոգիաների ազգային կենտրոն
Անձնագրային և վիզաների վարչության կենտրոնական անձնագրային բաժանմունք
№3 մանկապարտեզ
№12 հատուկ դպրոց


== Տես նաև ==
Երևանի փողոցների ցանկ
Երևանի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Երևան քաղաքի հասցեների տեղեկատու, Երևան, 1983, էջեր 369-506, Երևան քաղաքի փողոցների անվանումները
Սերգեյ Ավագյան,  Երևանի փողոցները, Երևան, «ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ», 2010 — 272 էջ։
Korean Air

Korean Air, Հարավային Կորեայի խոշորագույն ավիաընկերություններից։ Գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Սեուլում։ Հիմնականում իրականացնում է չատրերային թռիչքեր։ Ավիաընկերությունը դաշինք է կնքել SkyTeam֊ի հետ։ Ավիաընկերությունը ուղևորների կողմից ճանաչվել է անվտանգ ավիափոխադրող, և ստացել է պատվոգիր։ Ավիաընկերությունը նաև իրականացնում է միջազգային չվերթներ 45 երկրներում։ Ընկերությունը իրականացնում է ներքին չվերթներ գրեթե 20 երկրներում։


== Պատմություն ==
Ավիաընկերությունը հիմնադրվել է 1962 թվականին Կորեայի կառավարության կողմից։ 1971 թվականին ապրիլի 26֊ին ավիաընկերությունը բարեհաջող իրականացրեց իր առաջին չվերթը դեպի Լոս Անջելես։ 1972 թվականից ավիաընկերությունը սկսեց բեռնափոխադրումներ իրականացնել։ Ավիաընկերությունը իրականացրել է միջազգային չվերթներ դեպի՝ Լոս Անջելես և Հոնկոնգ, Boeing 707 օդանավով։ 1984 թվականի մարտի 1֊ին փոխել է իր պաշտոնական անվանումը՝ Korean Air։ 2000 թվականին ավիընկերությունը չվերթները իրականացնում էր Սեուլ միջազգային օդանավակայանից։ 2007 թվականի վերջին ավիաընկերությունը բացեց նոր չվերթ դեպի Պեկին։ 2007 թվականի մարտին ավիաընկերությունը աշխատում էր 16.623 մարդ։ 2007 թվականի հունիսի 5֊ին ավիաընկերությունը ձեռք բերեց դուստր ընկերություն՝ «Korea Train Express»։ 2008 թվականի հուլիսի 17֊ին ավիաընկերությունը ընկերությունը միացավ Jin Air ֊ի հետ, և սկսեց իր գործունեությունը։ Ավիաընկերությունը իր դուստր ընկերության հետ միասին ձեռք բերեց Boeing 737 և Airbus A300 օդանավերը։


== Չվերթը ==
2013 թվականի սեպտեմբերի 30֊ին ավիաընկերության չվերթը բաղկացած էր հետևյալ ինքնաթիռներց՝

2008 թվականին ավիաընկերության օդային պարկի միջին տարիքը կազմել է 8,8 տարի։


== Ավիաընկերության համաձայնագրերը ==
2015 թվականի մայիսին ավիաընկերությունը պայմանագիր է կնքել հետևյալ ավիաընկերությունների հետ՝


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Korean Air — ԱՎիաընկերության պաշտոնական կայք
Morning Calm — Ընկերության ամսագիրը
Korean Air Cargo — Բեռնափոխադրումներ
Korean Air Aerospace Division Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Korean Air
Չվերթը KAL007
(6477) 1988 AE5

(6477) 1988 AE5, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի հունվարի 14-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,035117 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,9545 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1157 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1931,35 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,186398 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,29° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6477) 1988 AE5 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Իզյոլ (Չուտի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իզյոլ (այլ կիրառումներ)Յոլվա (ռուս.՝ Իզյոլ), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վիմա գետի աջ ափին 48 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 10 կմ, ջրհավաք ավազանը՝ կմ2։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը 
Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000076691
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007669
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==