armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վիլյամ Բյանդա

Վիլյամ Բյանդա (ֆր.՝ William Bianda, ապրիլի 30, 2000(2000-04-30), Սյուրեն), ֆրանսիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Ռոմայի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական պաշտպանի դիրքում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Լանս ===
Բյանդան Լանսի ակադեմիայի սան է։ Իր առաջին պայմանագիրը կնքեց 2017 թվականի հուլիսի 29-ին։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը ֆրանսիացին նշեց 2017 թվականի դեկտեմբերի 8-ին՝ Փարիզի դեմ խաղում։ Մի քանի հանդիպում թիմի մեկնարկային կազմում անցկացնելուց հետո՝ 2018 թվականի հունվարի 30-ին՝ Սոշոյի դեմ խաղում նա ծանր վնասվածք ստացավ՝ բաց թողելով մրցաշրջանի շարունակությունը։ Լանսի առաջին թիմի կազմում Բյանդան անցկացրեց 9 հանդիպում։


=== Ռոմա ===
2018 թվականի հունիսի 27-ին Բյանդան 6 միլիոն եվրոյի դիմաց տեղափոխվեց Ռոմա։ Նա ակումբի հետ կնքեց 5 տարվա պայմանագիր՝ ստանալով 28 համարի մարզաշապիկը։


== Միջազգային կարիերա ==
Բյանդան ծնվել է Ֆրանսիայում և ունի կոտ դ'իվուարական արմատներ։ Նա Ֆրանսիայի Մ17 հավաքականի կազմում մասնակցեց 2017 թվականի Եվրոպայի և աշխարհի առաջնություններին, սակայն երկու մրցաշարից էլ Ֆրանսիան դուրս մնաց՝ փլեյ-օֆֆում պարտվելով Իսպանիային։


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
2018 թվականի հուլիսի 19-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բյանդայի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Բյանդան transfermarkt-ում
Բյանդան soccerbase.com-ում
Բյանդան WhoScored.com կայքում
Բյանդան Լիգա 1-ի պաշտոնական կայքում Archived 2018-02-12 at the Wayback Machine.
Բյանդան ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
Բյանդան ՖԻՖԱ-ի պաշտոնական կայքում Archived 2018-05-18 at the Wayback Machine.
Բյանդան Ֆրանսիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կայքում Archived 2018-06-27 at the Wayback Machine.
Կալանկա

Կալանկա (ռուս.՝ Каланка (река)), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բերդ գետի աջ ափով՝ 344 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերխնեոբսկոմի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200512115200004435
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115200443
Ավազանի կոդը - 13.01.02.005
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ռաֆիկ Աբրահամյան (ազատամարտիկ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռաֆիկ Աբրահամյան (այլ կիրառումներ)Ռաֆիկ Աբրահամյան (25 հուլիսի, 1967, Առաջաձոր, Մարտակերտ - 25 հունվարի, 1993, Կիչան-Ղազանչի, Արցախ), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Ռաֆիկ Աբրահամյանը ծնվել է 1967 թ. հուլիսի 25-ին Մարտակերտի շրջանի Առաջաձոր գյուղում։ Ավարտել է հայրենի գյուղի միջնակարգ դպրոցը։ Զինվորական պարտադիր ծառայությունն անցել է ուկրաինական Չեռնոբիլ քաղաքում, այնուհետև Վորոշիլով գյուղի տանկային ստորաբաժանումներից մեկում։ Զորացրվելուց հետո աշխատել է որպես բանվոր։
Կամավորագրվել է գյուղի ինքնապաշտպանական ջոկատում։ Մասնակցել է Կիչանի, Ղազանչիի, Չլդրանի պաշտպանական մարտերին։ Իր դիպուկ կրակով ոչնչացրել է թշնամու տասնյակ միավոր զրահատեխնիկա։ Զոհվել է 1993 թ. հունվարի 25-ին Կիչան-Ղազանչի ուղղությամբ տեղի ունեցած մարտի ժամանակ։ Հետմահու պարգևատրվել է «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած չէր։ Հանգչում է Առաջաձորի գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Փոքրիկ կյանք

Փոքրիկ կյանք (անգլ.՝ A Little Life, 2015) , ամերիկացի գրող Հանյա Յանագիհարայի վեպը, որը հրատարակվել է 2015 թվականին։ Գիրքը ընդգրկվել է Բուքերյան մրցանակի կարճ ցանկում  և ԱՄՆ-ի ազգային գրքերի մրցանակաբաշխության եզրափակչում։


== Սյուժե ==
Գիրքը պատմում է չորս ընկերների կյանքի մասին՝ իրավաբան Ջուդիի, դերասան Վիլեմի, նկարիչ Ջեյ Բիի և ճարտարապետ Մալքոլմի։ Սկսվելով չորս ընկերների կյանքի հասարակ պատմությամբ, սյուժեն աստիճանաբար կենտրոնանում է Ջուդիի, նրա հոգեբանական վնասվածքների, որոնք նա ստացել է մանուկ հասակում, և նրա ու Վիլեմի հարաբերությունների և ձեռք բերած ընտանիքի վրա։


== Գնահատական ==
ԱՄՆ-ում գիրքը ստացել է դրական կարծիքներ The New Yorker, The Wall Street Journal, The New York Times, Los Angeles Times  և այլ հրատարակչություններից։ Հանյա Յանագիխարան հայտնվել է «Late Night. Literary Salon» հեռուստահաղորդումանը։
2015 թվականին գիրքը ընդգրկվել է Բուքերյան մրցանակի կարճ ցանկում, մասնակցել էԱՄՆ-ի ազգային գրքերի մրցանակաբաշխության եզրափակչին։ Ինչպես նաև «Փոքրիկ կյանք» գիրքը ստացել է «Տարվա գեղարվեստական գիրք» մրցանակը ըստ Kirkus ամսագրի։


=== Ռուսաստանում ===
Ռուսաստանում գիրքը լույս է տեսել 2016 թվականի նոյեմբերի 24-ին Corpus հրատարակչությունում 5000 պատճեններով (թարգմանիչներ Ալեքսանդրա Բորիսենկո, Անաստասիա Զավոզովա և Վիկտոր Սոնկին)։ Գիրքը ստացել է լայն ճանաչում Ռունետում. նրա մասին գրել են համացանցային ամսագիր «Գորկի»-ում, Meduza-ում և այլ հրատարակչություններ, իսկ  Afisha.Daily հրատարակչությունը գիրքն անվանել է տարվա ամենագլխավոր վեպը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Маленькая жизнь» как социальный эксперимент: лекция Галины Юзефович — Афиша Daily
Տրանսիլվանիա հյուրանոց 2

«Տրանսիլվանիա հյուրանոց 2» (անգլ.՝ Hotel Transylvania 2), ամերիկյան կատակերգական անիմացիոն մուլտֆիլմ։


== Արտադրություն ==
Sony Pictures Animation ընկերությունը որոշում է մի նոր սիկվել անել Տրանսիլվանիա հյուրանոց մուլտֆիլմից հետո, այդպիսով ուրախացնել իր երկրպագուներին։ Նրանց հաղորդմամբ «Տրանսիլվանիա հյուրանոց 2» մուլտֆիլմը հանդիսատեսին կներկայնացվի 2015 թվականի սեպտեմբերի 25-ին։ Հենց այդ օրը ԱՄՆ-ում տեղի ունեցավ մուլտֆիլմի պրեմիերան։ Ռուսաստան է եկել 2015 թվականի հոկտեմբերի 22-ին։


== Սյուժե ==
Ոչ սովորական հյուրանոցի պատմությունը շարունակվում է։ Անապատում, շատ հեռու մարդկային աչքից, գտնվում է հրեշների հյուրանոց, որտեղ ապրում են բազմապիսի չար հերոսներ։ Արձակուրդների ժամանակ, հրեշները ցանկանում են հանգստանալ, բայց նրանք այնպես անհրաժեշտ էին մարդկանց, որ նրանք գտնում են նրանց որտեղ, որ հարմար էր։ Ջոնաթանը ու Մեյվիսը տղա են ունենում։ Կոմս Դրակուլան իհարկե շատ երջանիկ էր, որ դառնալու էր պապիկ, սակայն ինքն էլ չէր պատկերացնում, թե ինչ փորձություններ են սպասվում իրեն, թե ինչպես նա պետք էր մարդկային երեխային դարձնել մի դրակուլա, ով կշարունակեր մի մայրիկի և պապիկը գործը։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==
Միրնայա Դոլինա (այլ կիրառումներ)

Միրնայա Դոլինա, կարող է վերաբերել՝

Միրնայա Դոլինա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ալեքսանդրովիում
Միրնայա Դոլինա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բալակլեյայի շրջանում
Պետրովսկոգո (գյուղ, Օրոժիցյայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետրովսկոգոՊետրովսկոգո (ուկրաիներեն՝ Петровського), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Օրոժիցյայի շրջանում։
1987 թվականի տվյալներով Պետրովսկոգո գյուղում բնակվում էր 20 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Օջաղուլի

Օջաղուլի, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում:
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գերմանիայի սուպերգավաթ 2017

Գերմանիայի սուպերգավաթ 2017 (գերմ.՝ 2017 DFL-Supercup), 8-րդ Գերմանիայի սուպերգավաթի խաղարկությունը այդ անվան տակ։ Սուպերգավաթի եզրափակչում խաղում են նախորդ տարվա Բունդեսլիգայի և Գերմանիայի գավաթի հաղթողները։ Խաղն անցկացվեց 2017 թվականի օգոստոսի 5-ին Սիգնալ Իդունա Պարկ մարզադաշտում։
2017 թվականի Գերմանիայի սուպերգավաթին մասնակցեցին 2016-2017 մրցաշրջանի Բունդեսլիգայի չեմպիոն Մյունխենի Բավարիան և 2016-2017 մրցաշրջանի Գերմանիայի գավաթի հաղթող Բորուսիա Դորտմունդը։
Խաղի հիմնական ժամանակը ավարտվեց 2-2 հաշվով, իսկ հետխաղյա 11-մետրանոցների հարվածաշարում Բավարիան հաղթեց 5-4 հաշվով։


== Նախապատմություն ==
Գերմանիայի սուպերգավաթի գործող չեմպիոնը Բավարիան էր, ով 2016 թվականի Սուպերգավաթի եզրափակչում հաղթեց Բորուսիա Դորտմունդին 2-0 հաշվով։
Մինչև խաղը երկու թիմերը Գերմանիայի սուպերգավաթը հաղթել էին ռեկորդային 5-ական անգամ։ Այս խաղը Բորուսիայի երկրորդ հաջորդական և 9-րդ ընդհանուր հաշվարկով Գերմանիայի սուպերգավաթն էր։ Բավարիայի համար այն ռեկորդային 6-րդ հաջորդական և 11-րդ սուպերգավաթն էր ընդհանուր հաշվարկով։ Այս խաղը Բորուսիայի և Բավարիայի ռեկորդային 6-րդ հանդիպումն էր Գերմանիայի սուպերգավաթի եզրափակչում։ Դրանից առաջ նրանք հանդիպել էին 1989, 2012, 2013, 2014 և 2016 թվականներին։ Բորուսիան հաղթել էր այս խաղերից 3-ում (1989, 2013, 2014), իսկ Բավարիան՝ 2-ում (2012 և 2016)։
Այս խաղը Պետեր Բոսի առաջին մրցակցային խաղն էր որպես Բորուսիայի մարզիչ։ Ամռանը նա Այաքսից տեղափոխվել էր Բորուսիա՝ փոխարինելով Թոմաս Տուխելին։


== Խաղ ==


== Վիճակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2017-08-05 at the Wayback Machine.
Մոսկվայի Չայկովսկու անվան պետական կոնսերվատորիա

Մոսկվայի Չայկովսկու անվան պետական կոնսերվատորիա (ռուս.՝ Московская дважды ордена Ленина государственная консерватория имени П. И. Чайковского
(МГК)), երաժշտական բարձրագույն ուսումնական հաստատություն Մոսկվայում։ Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայի հետ միասին համարվում է երկրի առաջատար երաժշտական կրթօջախը և ամենահեղինակային երաժշտական համալսարանն աշխարհում։


== Պատմություն ==
Կոնսերվատորիան հիմնադրվել է 1866 թվականին, 1862 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայի հիմնադիր Անտոն Ռուբինշտեյնի եղբոր՝ Նիկոլայ Ռուբինշտեյնի և իշխան Նիկոլայ Պետրովիչ Տրուբեցկոյի կողմից։
Ստեղծման օրվանից մինչև 1878 թվականը Պյոտր Չայկովսկին զբաղեցրել է տեսության և հարմոնիայի ամբիոնի պրոֆեսորի պաշտոնը։ 1940 թվականից կոնսերվատորիան կրում է Չայկովսկու անունը։


== Դահլիճներ ==
Մեծ դահլիճ
Փոքր դահլիճ
Սերգեյ Ռախմանինովի դահլիճ
Կոնֆերանս դահլիճ
Մյասկովսկու անվան համերգային դահլիճ
Ռուբենշտեյնի անվան թանգարանի օվալային և ցուցահանդեսային դահլիճներ


== Հայտնի շրջանավարտներ ==


== Գրականություն ==
Московская консерватория 1866-1966. - М., 1966.


== Ծանոթագրություններ ==

The Moscow Conservatory. Information Booklet. Second Edition. Moscow, 2001. ISBN 5-89598-111-9.
Moscow Conservatoire. Moscow, 1994. ISBN 5-86419-006-3.
Moscow Conservatory։ Traditions of Music Education, Art, and Science 1866–2006. Moscow։ "Moskovskaya Konservatoriya" Publishing House, 2006.
Loomis, George (ապրիլի 18, 2001), «Moscow's Great Hall Turns 100», International Herald Tribune, http://www.iht.com/articles/2001/04/18/loomis_ed2_.php 


== Արտաքին հղումներ ==
Moscow Conservatory website (in Russian)
Moscow Conservatory website (in English)
(6267) Ռոժեն

(6267) Ռոժեն (անգլ.՝ Rozhen), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Էրիկ Էլստի կողմից Սմոլյանում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,161952 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9655 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3584 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1161,09 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,310052 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,1° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6267) Ռոժեն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ռոման Բաումգարտեն

Ռոման Բաումգարտեն (ռուս.՝ Рома́н Ка́рлович Баумгартен, մայիսի 28, 1887(1887-05-28), Վլադիկավկազ, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 28, 1963(1963-10-28), Փարիզ),  ռուս սպա, Առաջին համաշխարհային պատերազմի հերոս։ Լյութերական։


== Կենսագրություն ==
Պաժերի կորպուսն ավարտելուց հետո 1906 թվականին ստացել է պոդպորուչիկի կոչում և ծառայության անցել 4-րդ հրաձգային գնդի լեյբ-գվարդիայում։ 1912 թվականին ավարտել է Նիկոլաևյան ռազմական ակադեմիան 1-ին կարգով, որից հետո գործուղվել է իր գունդ, մեկ տարով եղել վաշտի հրամանատար։
Կոչումները`  պորուչիկ (1910), շտաբս-կապիտան (1914), կապիտան (1914), փոխգնդապետ (1916)
Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբում` 1914 թվականի նոյեմբերի 16-ին,  փոխադրվում է Գլխավոր շտաբ` նշանակվելով 80-րդ հետևակային դիվիզիայի ավագ համհարզ։ Պարգևատրվում է Գեորգիևյան զենքով։
1915 թվականի հոկտեմբերի 2-ին նշանակվում է 32-րդ բանակային կորպուսի շտաբի հանձնարարությունների գծով շտաբ-սպայի պաշտոնակատար, 1917 թվականի փետրվարի 9-ին` 157-րդ հետևակային դիվիզիայի շտաբի պետի պաշտոնակատար։ 1918 թվականի ապրիլի 25-ից ծառայել է հետմանական բանակում, օգոստոսի 25-ից նշանակվել զորացրման մասի պետ, նոյեմբերի 25-ից  հաշվառվել Գլխավոր շտաբի Գլխավոր վարչության պատմության բաժնում։ Գնդապետի կոչում ստանալուց հետո մասնակցել է Սպիտակ շարժմանը Կամավորական բանակի և  Ռուսաստանի հարավի զինված ուժերի շարքերում։ 1918 թվականի վերջերից մինչև 1919 թվականի օգոստոսը եղել է «Ազբուկա» գաղտնի կազմակերպության օպերատիվ մասի վարիչը Կիևում։ 1920 թվականի մայիսին  վերադառնում է էվակուացիայից Սևաստոպոլ` Ռուսական բանակ։ Չեխոսլովակիայում էմիգրացիայի ժամանակ ծառայել է ռուսական գիմնազիայի քարտուղար, այնուհետև Ֆրանսիայում աշխատել է ֆաբրիկայում հաշվապահ, իսկ օկուպացիայի տարիներին եղել է թարգմանիչ գերմանական վարչությունում։ Եղել է պաժերի միության անդամ և 4-րդ հրաձգային գնդի լեյբ-գվարդիայի միավորման նախագահի տեղակալ։
Մահացել է  1963 թվականին Փարիզում, թաղված է Սենտ-Ժենեվեվ-դե-Բուա գերեզմանատանը։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած էր, ուներ որդի` Վադիմը (1922-1985) և դուստր` Վիկտորիան (մահ. 1989):


== Պարգևներ ==
Սուրբ Ստանիսլավի  3-րդ աստիճանի շքանշան (1912)
Սուրբ Ստանիսլավի  2-րդ աստիճանի շքանշան սրերով (31.05.1915)
Գեորգիևյան զենք (07.02.1916)
Սուրբ Ստանիսլավի 3-րդ աստիճանի շքանշան սրով և ժապավենով. (4.03.1917)


== Ծանոթագրություններ ==
Սավա (Արդեշի գավառ)

Սավա (ֆր.՝ Savas), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 802 մարդ, բնակչության խտությունը` 64.47 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.44 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 440 կմ հարավ-արևելք, Լիոն քաղաքից` 55 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 65 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 551 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 408-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 143։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,0 %։ 408 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 382 անձ (206 տղամարդ և 176 կին)։ Գործազուրկ են եղել 26 անձ (13 տղամարդ և 13 կին)։ 143 անաշխատունակներից 54-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 52-ը` թոշակառուներ, իսկ 37-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ալֆես

Ալֆես (կատ.՝ Alfés, բասկ.՝ Alfes), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Լեյդա նահանգի մեջ և Կատալոնա ինքնավար միության կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սեգրիա համայնքի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 31.9կմ2։ Բնակչությունը 337 մարդ(ըստ 2010 թվականի)։
Քաղաքի հովանավորը համարվում է ՛՛Սանտ Պերեն՛՛։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2012-08-14 at the Wayback Machine.
Informació de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Dades estadístiques
Dades generals Archived 2008-05-13 at the Wayback Machine.
Անպարտելին (ֆիլմ, 1983)

«Անպարտելին» (ռուս.՝ «Непобедимый»),  1983 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Յուրի Բորեցկին։ 


== Սյուժե ==
Նախկին կարմիրբանակային  Անդրեյ Խրոմովը (ազգանուը հորինված է, չնայած սկզնատառերը ակնարկում են Խառլամպիևին), որը տարված էր ըմբշամարտի նոր տեսակ՝ «ինքնապաշտպանություն առանց զենքի» ստեղծելու գաղափարով, գնում է Միջին Ասիա, որտեղ ծանոթանում է ազգաեին ըմբշամարտ կուրաշին։ Այնտեղ լինելու ընթացքում հերոսը բազմիցս ընկնում է դժվարին իրավիճակների մեջ, որոնցից դուրս է գալիս պատվով։ Ֆիլմը նվիրված են  Անատոլի Խարլամպիևի հիշատակին, որը եղել է սաբոյի հիմնադիրը, իսկ նրա գործողությունները տեղի են ունենում Խորհրդային Թուրքմենստանում 1920-ական թվականներին


== Դերերում ==
Անդրեյ Ռուստոցկի – Անդրեյ Խրոմով
Խամզա Ումարով – Ֆաթահբեկ
Նուրմուխան  Ժանտուրին – Ջումա
Յոդգար Սագդիև – Ջաֆար
Գյուլնարա Դուսմատովա – Լայլո
Բիրոդար Ատաբաև – Յուլչի
Դիլշատ Իսմաիլով–Աբբուլլա
Նիկոլայ Կարպով – Ահմեդ
Տուխտասին Մուրատով – Ֆարհադ
Բեգալին Նարտայ
Վսևոլոդ Սաֆոնով – Նիկոլայ Պոդվոյսկի
Մենտայ  Ուտեպբերգենով–  Յակուբ խանի   զարմիկը (լուսագրերում նշված չէ)


== Ստեղծում ==
Ֆիլմը ամրագրել է այն ժամանակ հաստատված լեգենդը, թե սամբոյի միակ ստեղծողը Անատոլի Խարլամպիևն էր (իրականում եղել է Օշչեպկովի աշակերտը)։ Նրա անունը ենթադրվում է գլխավոր հերոսի անվան ու ազգանվան սկզբնատառերից։ Պավել Լունգինի սցենարը, ըստ սպորտի պատմաբանների, պատմում է այն մասին, թե ինչպես է գլխավոր հերոսը ճանապարհորդում բասմաչներից ազատագրված Միջին Ասիայի շրջաններով և հավաքում ժողովրդական մենամարտերի հնարքներ, կապ չի ունեցել ոչ սպորտաձևի ստեղծման պատմության, ոչ էլ Խարլամպիևի կյանքի փաստերի հետ։  


== Վարձույթ ==
Վարձույթի ընթացքում ֆիլմն ունեցել է 29 միլիոն հանդիսատես։


== Ֆիլմի ազդեցություն ==
Ֆիլմը նպաստել է սամբոյով զբաղվողների թվի մի քանի անգամ ավելացմանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆաետոն (մոլորակ)

Ֆաետոն կամ Օլբերսա, հիպոթետիկ մոլորակ, որը ըստ թեորիայի, գոյություն է ունեցել նախկինում Մարսի և Յուպիտերի միջև, իսկ հետագայում բաժանվել է մասերի, ստեղծելով Աստերոիդների գոտին ։


== Որոնման պատմություն ==

18-րդ դարում Տիցիուս և Բոդե աստղագետները հայտնաբերեցին, որ այդ ժամանակ հայտնի մոլորակների միջև եղած հեռավորությունը ենթարկվում է երկրաչափական պրոգրեսիայի ալգորիթմ-օրինաչափությանը (հետագայում այն կոչվեց Տիցիուս-Բոդեի օրենք)։ Սկայան, այդ հաջորդականության մեջ կար մի «ազատ»  տեղ՝ բացակայում էր մի մոլորակ, որը պետք է գտնվեր Մարսի և Յուպիտերի միջև։ Այն պետք է գտնվեր արեգակից մոտ 2,8 ա․մ․ հեռավորության վրա։
1781 թվականին հայտնաբերվեց Ուրանը, որի հեռավորությունը արեգակից համարյա բոլորովին համընկնում էր Տիցիուց-Բոդեի օրենքի հետ։ Դրանից հետո սկսվեցին պակասող մոլորակի որոնումները։ Դրա համար ձևավորվեց 24 տիեզերագետներից կազմված խումբ, որը մամուլում կոչվեց «Երկնային ոստիկանների ջոկատ»։ 1801 թվականին իտալիացի աստղագետ Ջուզեպպե Պյացցին իսկապես հայտնաբերեց գաճաճ մոլորակ անհրաժեշտ ուղեծիրի վրա (Սերես), սակայն այն շատ փոքր էր մոլորակի համար։ 1802 թվականին Հենրիխ Օլբերսը հայտնաբերեց ևս մի աստերոիդ (Պալաս)։
Դրանից հետո Օլբերսը ենթադրեց, որ այդ փոքր մոլորակները նախկինում գոյություն ունեցող մեծ մոլորակի բեկորներն են։ Քանի որ մոլորակի բեկորները, ըստ երկնային մեխանիկայի, պետք է անցնեին այն կետով, որտեղ մոլորակը քայքայվել էր, ապա հաշվարկումեր կատարելով,  Օլբերսը ենթադրեց, թե որտեղ կարելի է գտնել նոր աստերոիդներ։ 1804 թվականին ենթադրյալ վայրում հայտնաբերվեց Ջունոն, իսկ 1807 թվականին ինքը՝ Օլբերսը հայտնաբերեց Վեստան։
Հետագայում հայտնաբերվերվեց մի ամբողջ աստերոիդների գոտի, որը գտնվում էր հենց այնտեղ, որտեղ պետք է գտնվեր հիպոթետիկ մոլորակը։ Ըստ թեորիայի, այն քանդվել էր Յուպիտերի հզոր ձգողության ազդեցության տակ, այսինքն, մոլորակը «պատռվեց» Մարսի և Յուպիտերի ձգողական ուժերի տակ։
Սակայն, հետագա ուսումնասիրությունները ցույց տվեցին, որ այդ վարկածը, հավանաբար, ճշմարիտ չէ։  Հաշվարկումները, որոնք արվել էին անցյալում աստերոիդների շարժումները պարզելու համար, ցույց տվեցին, որ նրանք երբեք մի մոլորակի մաս չէին։ Փաստարկ էր այն, որ աստերոիդների ընդհանուր զանգվածը շատ փոքր էր, ինչպես նաև, համարյա թե հնարավոր չէր հզոր ձգողական ազդեցությունների տակ արեգակնային համակարգում այդպիսի մեծ մոլորակի առկայությունը։ Այսպիսով, աստերոիդների գոտին ոչ թե քայքայված մոլորակ է եղել, այլ եղել է աստերոիդներ, որոնք այդպես էլ չմիացան մեկ մոլորակի մեջ։ Բացի դրանից, այն աստերոիդները, որոնք աստերոիդների գոտիից դուրս էին եկել և ընկել երկիր, իրենց մեջ օրգանական նյութեր չէին պարունակում, որոնք անհրաժեշտ են մոլորակների առաջացման համար։


== Մշակույթի մեջ ==
1972 թվականին Վասիլի Լիվանովը ստեղծեց կարճամետրաժ  «Ֆաետոն՝ Արևի Որդի» գիտական մուլտֆիլմը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Кузина С. — Куда укатил Фаэтон? // «Российский космос», 2010, № 2 Archived 2015-09-24 at the Wayback Machine.
Происходжение пояса астероидов на astrotheory.narod.ru
Աբալակին

Աբալակին (ռուս.՝ Абалакин), ռուսական ազգանուն, իգական սեռն օգտագործում է Աբալակինա (ռուս.՝ Абалакина) ձևը։


== Ազգանունը կրողներ ==
Վիկտոր Աբալակին, ռուս աստղագետ։
Ստեպան Աբալակին, խորհրդային ռազմական գործիչ, հետախույզ, մասնակցել է Հայրենական Մեծ պատերազմին։
Զրոյից ցածր 55 աստիճան

«Զրոյից ցածր 55 աստիճան», սովետական գեղարվեստական գունավոր ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Բանվոր-մետալուրգ Կուզնեցովի ընտանիքը նոր տարվա շեմին հավաքվել էր։ Բայց տոնը չհաջողվեց, քանի որ հավաքված խնդիրները պահանջում էին հրատապ լուծում։


== Դերակատարներ ==
Պյոտր Վելյամինով - Իվան Պետրովիչ Կուզնեցով
Սոֆյա Պավլովա - Մարիա Դմիտրիևնա, Կուզնեցովի կինը
Բորիս Նևզորով - Պյոտր, Կուզնեցովի ավագ որդին
Ելենա Ելանսկայա - Լենա, Կուզնեցովի դուստրը
Ստեփան Ստարչիկով - Դմիտրի, Կուզնեցովի կրտսեր որդին
Մարինա Յակովլևա - Ասյա, Դմիտրիի կինը
Վիտալի Սոլոմին - Սեմյոն Միխայլովիչ Կոնովալով, տրասպորտային երթևեկության ղեկավար
Ալեքսանդր Պոտապով - Անատոլի Ալեքսեևիչ, օբկոմի քարտուղար
Նիկոլայ Զասուխին - Սերգեյ Բորիսովիչ, մետալուրգիական կոմբինատի տնօրեն
Ֆյոդոր Օդինոկով - Երեմեյ Սավելևիչ, Կուզնեցովի պապը
Իգոր Ստառիգին - Գերոգի, Լենայի ամուսինը
Նատալյա Եգորովա - քննիչ
Սերգեյ Գամով - Վոլոդկա Սևոստյանով


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարիստ - Լեոնարդ Տոլստոյ
Ռեժիսոր - Յուրի Իվանչուկ
Օպերատոր - Նիկոլայ Գայլ
Նկարիչ-ռեժիսոր - Վլադիմիր Մուշնիկով
Կոմպոզիտոր - Դավիթ Թուխմանով
Երգերի հեղինակ -Բորիս Դուբրովիչ
Ձայնային ռեժիսոր - Գեննադի Եռիկալով


== Արտաքին հղումներ ==
Զրոյից ցածր 55 աստիճան»(չաշխատող հղում)
Фильм « Զրոյից ցածր 55 աստիճան» (1986) YouTube
Լիբիական ազգայնականություն

Լիբիական ազգայնականությունը վերաբերում է լիբիացիների և լիբիական մշակույթի ազգայնացմանը: Լիբիական ազգայնականությունը սկսել է առաջանալ 1830-ական թվականներին սենուսի կրոնական օրենքների ստեղծմամբ, որոնք հյուսիսաֆրիկյան Սուֆիզմը խառնել են ուղղափառ իսլամի հետ։ Իտալիայի կողմից Լիբիայի գաղութացումից հետո Տրիպոլիտանիայից և Կիրենաիկայից իտալական գաղութային կառավարման հակառակորդները իրենց ուժերը միավորել են 1922 թվականին, իսկ Սենուսի առաջնորդ Օմար Մուխտարը գլխավորել է իտալական զորքերի դեմ ապստամբությունը Լիբիայում: Լիբիան անկախ պետություն է դարձել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո։Լիբիան Մուամար Քադաֆիի օրոք սկզբում պանարաբիզմին էր հետևում, սակայն ավելի ուշ հրաժարվեց դրանից, և Քադաֆին Աուզուի հատվածի համար իրրեդենտիստական պատերազմ սկսեց Չադի դեմ։ Քադաֆին գահընկեց է արվել 2011-ին, ինչը հանգեցրել է պետական խորհրդանիշների փոփոխության ՝ ներառյալ Լիբիայի նախաքադաֆիական դրոշի ընդունումը։


== Տես նաև ==
Աֆրիկյան ազգայնականություն
Արաբական ազգայնականություն
Եգիպտական ազգայնականություն
Թունիսյան ազգայնականություն
Լիբանանյան ազգայնականություն
Սիրիական ազգայնականություն
Հորդանանյան ազգայնականություն
Սոմալիական ազգայնականություն


== Աղբյուրներ ==


== Մատենագրություն ==
Motyl Alexander J. (2001)։ Encyclopedia of Nationalism, Volume II։ Academic Press։ ISBN 0-12-227230-7
Բրեդֆորդ շրջան (Ֆլորիդա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բրեդֆորդ շրջան (այլ կիրառումներ)Բրեդֆորդ շրջան (անգլ.՝ Bradford County), ԱՄՆ Ֆլորիդա նահանգի 67 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 759 կմ² է, բնակչությունը՝ 28.520 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ստարկ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1858 թ.։


== Պատմություն ==
Նյու Ռիվեր շրջանը հիմնադրվել է 1858 թվականին։ Այն վերանվանվել է Բրեդֆորդ շրջան 1861 թվականին։ Կոչվել է կապիտան Ռիչարդ Բրեդֆորդի պատվին, ով կռվել է Ամերիկայի քաղաքացիական պատերազմին և մահացել է Սանտա Ռոզա կղզու ճակատամարտում՝ դառնալով կոնֆեդերացիայի անդամ առաջին սպան Ֆլորիդայից, ով մահացել է քաղաքացիական պատերազմի ընթացքում։ 1921 թվականին Բրեդֆորդից առանձնացել է Յունիոն շրջանը։


== Աշխարհագրություն ==
Ըստ ԱՄՆ մարդահամարի բյուրոյի՝ շրջանն ունի 780 կմ2 տարածք, որից ցամաքային է 760 կմ2-ը, իսկ 17 կմ2-ն՝ ջրային (2.2%)։ Այն ցամաքային մակերեսով Ֆլորիդա նահանգի երրորդ ամենափոքր շրջանն է, իսկ ընդհանուր մակերեսով՝ երկրորդ ամենափոքրը։


=== Սահմանակից շրջաններ ===
Բեյքեր շրջան (Ֆլորիդա) - հյուսիս
Քլեյ շրջան (Ֆլորիդա) - արևելք
Փատնամ շրջան (Ֆլորիդա) - հարավ-արևելք
Ալաչուա շրջան (Ֆլորիդա) - հարավ
Յունիոն շրջան (Ֆլորիդա) - արևմուտք
Դյուվալ շրջան (Ֆլորիդա) - հյուսիս-արևելք


=== Ազգային պահպանվող տարածքներ ===
Օցեոլա ազգային անտառ (մաս)
Մոնասիա դ’Օլեն

Մոնասիա դ’Օլեն (ֆր.՝ Monacia-d'Aullène), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Գրան Սյուդ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սարտեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A163։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 478 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 265 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 156-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 109-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 58,9 %, 1999 թվականին եղել է՝ 51,4 %)։ 156 աշխատունակ բնակիչներից 132-ը աշխատում էին (78 տղամարդ և 54 կին), անաշխատանք էին 24-ը (14 տղամարդ և 10 կին)։ 109 անգործունակ մարդկանցից 13-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 47-ը թոշակառու, 49-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։
2008 թվականին կոմունայում հաշվվել են 202 հարկատու տնտեսություններ, որտեղ ապրել է 432 մարդ։ Միջին եկամուտը մեկ մարդու հաշվով կազմել է 16 197 եվրո։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Մոնասիա դ’Օլեն» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-16-ին։ Վերցված է 2011-09-07 
«Մոնասիա դ’Օլեն» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-12-ին։ Վերցված է 2013-02-10
Չախմախ (այլ կիրառումներ)

Չախմախ, կարող է վերաբերել՝

Չախմախ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արճակի գավառում
Չախմախ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգում
Չախմախ - գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում
Չախմախ - գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Չարշամբայի գավառում
Չախմախ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում
(9597) 1991 UF

(9597) 1991 UF, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,307774 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9993 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6162 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1280,53 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,281135 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,49° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9597) 1991 UF աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մուկսինովո

Մուկսինովո (ռուս.՝ Муксиново, բաշկիրերեն՝ Мөҡсин), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 231 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տագուկյուլա

Տագուկյուլա (էստ․՝ Taguküla), գյուղ Էստոնիայի Հիյումաա նահանգի Կեինա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 28 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Մոսկալենկի (գյուղ, Գլուխովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄոսկալենկիՄոսկալենկի (ուկրաիներեն՝ Москаленки), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մոսկալենկի գյուղում բնակվում էր 86 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կլոչկովկա

Կլոչկովկա (ուկրաիներեն՝ Клочківка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կլոչկովկա գյուղում բնակվում էր 92 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կաուստոբիոլիթներ

Կաուստոբիուլիթներ, օրգանական ծագման այրվող հանածոներ։ Կաուստոբիուլիթներ երկրաբանա-երկրաքիմիական գործոնների ազդեցությամբ բուսական և կենդանական օրգանիզմների վերափոխման արգասիքներ են։ Ըստ առաջացման պայմանների կաուստոբիուլիթները ստորաբաժանվում են երկու խմբի. 
1. ածխային շարքի կաուստոբիուլիթներ, դրանք ընդգրկում են նստվածքառաջացմանը սինգենետիկ ապարներ (տորֆեր, ածուխներ, այրվող թերթաքարեր) և միներալներ (օրինակ, սաթ), 
2. նավթային շարքի կաուստոբիուլիթներ, որոնք օժտված են միգրացիոն բնույթով (նավթեր, ասֆալտներ, օզոքերիտներ)։
Իշիմ

Իշիմ (ռուս.՝ Иши́м; ղազ.՝ Esil), գետ Ղազախստանում և Ռուսաստանում, Իրտիշի ձախ վտակը։ Սկիզբ է առնում Նիյազ լեռներից՝ Ղազախական մանրաբլուրների հյուսիսային ծայրամասում, հոսում Իշիմի տափաստանով։ Երկարությունը 2450 կմ է․ նավարկելի է Պետրոպավլոսկ քաղաքից դեպի վեր 270 կմ և Վիկուլովոյից մինչև գետաբերանը։
Իշիմի վրա կառուցվել են ջամբարներ։ Ափին են Ցելինոգրադ, Դերժավինսկ, Եսիլ, Պետրոպավլովսկ, Իշիմ քաղաքները։


== Քաղաքներ ==

Գետի ափամերձ տարածքներում են գտնվում Նուր-Սուլթան, Եսիլ, Դեռժավինսկ, Սերգերևկա և Պետրոպավլովսկ քաղաքները, իսկ Ռուսաստանի տարածքում` Իշիմ քաղաքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Նագորնի (Մարտինովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նագորնի (այլ կիրառումներ)Նագորնի (ռուս.՝ Нагорный), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մարտինովսկի շրջանում։ Մտնում է Յուժնենսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Հարադրություն

Հարադրություն, բառաբարդության տեսակ, որի դեպքում բարդ բառեր են կազմվում առանձին բառերի հարադրմամբ։ Տեսակները կարող են լինել անվանական (գիշեր-ցերեկ, կահ-կարասիք, հինգ-վեց) և բայական (բաց թողնել, ծլել-ծաղկել, գլուխ բերել)։ Հայոց լեզուն առանձնապես հարուստ է բայական հարադրական բարդություններով, որոնք լինում են

հարադրավոր (աչքի ընկնել)
զուգադրական (բռնել-տանել, երգել-պարել)
պատճառական (գրել տալ, զգացնել տալ)Նույն բառերի հարադրմամբ կազմվում են կրկնավոր բարդություններ (արագ-արագ, խումբ-խումբ, նաև՝ բան-ման, մարդ-մուրդ, առոք-փառոք)։ Հաճախ նույնանիշ, հականիշ և կամ՝ իմաստով հարաբերակից բառերի հարադրությամբ, երբ դրանք կապակցվում են և շաղկապով, կազմվում են բաղհյուսական բարդություններ (ահ ու դող, բառ ու բան, կեր ուխում, կարգ ու կանոն, սար ու ձոր, ներս ու դուրս)։ Հարադրությամբ կազմված բարդությունների բաղադրիչները սովորաբար գործածվում են անջատ և ունենում առանձին շեշտ, բայց, իբրև կանոն, միասին մի ընդհանուր բառային նշանակություն են արտահայտում։
Կում-Կոսյակ

Կում-Կոսյակ (ռուս.՝ Кум-Косяк, բաշկիրերեն՝ Ҡом-Косяк), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելեբեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 65 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վերա Մալևա

Վերա Մալևա (ռումիներեն՝ Малева Вера, հոկտեմբերի 6, 1926(1926-10-06) - հունվարի 28, 1995(1995-01-28)), մոլդովացի գրող։


== Կենսագրություն ==
Վերա Մալևան ծնվել է 1926 թվականին Մոլդովայի մայրաքաղաք Քիշնևում։ 1961 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտը։ Առաջին անգամ տպագրվել է 1947 թվականին, երբ մամուլում լույս է տեսել մանուկների համար գրված «Niculăieş» (Նիկուլեյեշ) պատմվածքը, որի համար արժանացել է Մոլդովայի ԽՍՀ գրողների միության առաջին մրցանակի։ 1949 թվականին դարձել է Մոլդովայի ԽՍՀ գրողների միության անդամ։ 1956 թվականին տպագրվել է առաջին խոշոր ստեղծագործությունը՝ «Meleag nesupus» («Չնվաճվող երկիր»), որը պատմում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի իրադարձությունների մասին։
1948 թվականից աշխատել է «Օկտոմբրիե» , այնուհետև՝ «Ֆեմեյա Մոլդովեյ» ամսագրում որպես խմբագրության բաժնի վարիչ։
Վերա Մալևան գրական ասպարեզում զբաղեցրել է մի շարք պաշտոններ, 1947-1951 թվականներին աշխատել է «Октябрь» («Օկտոմբրիե») հանրապետական ամսագրի խմբագրությունում, 1951-1959 թվականներին եղել է «Մոլդովայի կանայք» ամսագրի պատասխանատու քարտուղարը, 1961-1964 թվականներին՝ Մշակույթի նախարարության գլխավոր խմբագիրը, 1964-1966 թվականներին՝ «Դնեստր» ամսագրի բաժնի վարիչ, եղել է Մոլդովայի ԽՍՀ մշակույթի և գրականության բնագավառի պետական մրցանակի հանրապետական կոմիտեի պատասխանատու քարտուղարը։


== Ստեղծագործություններ ==
Գրական գործունեությունն սկսել է ետպատերազմյան տարիներին։ Առաջին պատմվածքը՝ «Նիկուլեյեշը» լույս է տեսել 1947 թվականին։ 1949 թվականին հանդես է եկել «Նոր ուղիներով» վիպակով, այնուհետև՝ «Չնվաճվող երկիր» գրքով պատմում է ֆաշիստական զավթիչների դեմ մոլդավ ժողովրդի մղած պայքարի մասին։ 1959 թվականին «Նիստրուլ» ամսագրի էջերում երևան է գալիս «Երգը կգտնի իր ուղին» («Cîntecul îşi face cale») վիպակը, որը 1959 թվականին հրատարակվում է ռուսերեն, 1970 թվականին՝ «Cumpăna» («Խաչմերուկ»)։ Վերա Մալևան գրել է պատմվածքներ նաև դպրոցականների համար։

«Ընկերներս» («Prietenii mei», 1959 թ.)
«Վերադարձ» («Revedere», 1964 թ.)
«Քրիզանթեմների փունջ» («Flori de dumitriţă», 1967 թ.)
«Ժամանակի քայլեր» («Paşii vremii», 1975 թ.)
«Ռեքվիեմ Մարիայի համար», 1986 թ.


== Ծանոթագրություններ ==
Վեռա Սմելովա

Վեռա Գրիգորևնա Սմելովա (ուկրաիներեն՝ Віра Григорівна Смєлова;դեկտեմբերի 12, 1937(1937-12-12), Petrove, Նիկոլաևի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ ), ԽՍՀՄ և Ուկրաինայի մարզուհի և մարզիչ։ ԽՍՀՄ վաստակավոր մարզիչ, ՈւԽՍՀ վաստակավոր մարզիչ (1980), Ուկրաինայի ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի վաստակավոր աշխատող, Պետրովո գյուղի պատվավոր քաղաքացի (2001)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1939 թվականին Ուկրաինայի ԽՍՀ Պետրովո շրջանի (այժմ Կիրովոգրադի մարզի) գյուղում։
Ավարտել է Լվովի ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի պետական ինստիտուտը։ Աշխատել է որպես լողի  մարզիչ Կրիվոյ Ռոգի «Богатырь» սպորտային համալիրում։ Աշխատել է ԽՍՀՄ լողի հավաքականի ավագ մարզիչ։
Նրա սաներից երկուսը օլիմպիական չեմպիոններ են՝ Սերգեյ Ֆեսենկոն և Ալեքսանդր Սիդորենկոն (1980), սպորտի տասնյակ վարպետներ և միջազգային կարգի վարպետներ, շատ ըմբիշներ։ Նրա աշակերտները մարզիչին կոչեցին «Վեռովնա»։
1990 թվականին վերադարձել է հայրենի գյուղ, որտեղ գլխավորել է շրջանային մարզական կոմիտեն։ Վերա Գրիգորևնան շատ ջանքեր է ներդրել  մանկական մարզադպրոցի բացման համար, որը ղեկավարում է մինչ օրս։ Մասնակցում է Պետրովսկի շրջանի (Կիրովոգրադի մարզ) հասարակական կյանքին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
տվյալներ
Վլադիմիր Սահակյան (նկարիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վլադիմիր Սահակյան (այլ կիրառումներ)Վլադիմիր Գուրգենի Սահակյան (փետրվարի 16, 1932(1932-02-16), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 9, 2013(2013-01-09), Երևան, Հայաստան), հայ նկարիչ։ Բնության և Հասարակայնության միջազգային ակադեմիայի իսկական անդամ, ակադեմիկոս (2004), Եվրոպայի «Բնական գիտությունների» ակադեմիայի իսկական անդամ, ակադեմիկոս (Հաննովեր, Գերմանիա, 2007)։


== Կենսագրություն ==
1949 թվականին ավարտել է Շոթա Ռուսթավելու անվան միջնակարգ դպրոցը։ 1950-1958 թվականներին սովորել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանում, 1960-1965 թվականներին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում։ 1970 թվականից եղել է Հայաստանի նկարիչների միության անդամ։ 1977 թվականից դասավանդել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում, պրոֆեսոր՝ 1977 թվականից։
Վլադիմիր Սահակյանի ստեղծագործությունները գտնվում են Հայաստանի, Ռուսաստանի, Ուկրաինայի տարբեր թանգարաններում և ԱՄՆ-ի, Ճապոնիայի, Անգլիայի, Իտալիայի, Ֆրանսիայի, Գերմանիայի մասնավոր հավաքածուներում։


== Ցուցահանդեսներ ==
1968 թվականից մասնակցել է հանրապետական, համամիութենական և արտասահմանյան ցուցահանդեսների։

1-ին անհատական ցուցահանդես, Երևանի Նկարիչների տան ցուցասրահ, 1983
2-րդ և 3-րդ անհատական ցուցահանդեսներ՝ Դոնեցկ, Մարիուպոլ (Ուկրաինա), 198
Ջրաներկի 4-րդ անհատական ցուցահանդես, Նեպալ, 1988
6-րդ անհատական ցուցահանդես, Երևան, 2004


== Պարգևներ ==
ՀՀ Կրթության և գիտության նախարարության պատվոգիր, 2007


== Ծանոթագրություններ ==
Արթուր Դանթո

Արթուր Դանտթո (անգլ.՝ Arthur Danto, հունվարի 1, 1924(1924-01-01)[…], Էն Արբոր, Միչիգան, ԱՄՆ - հոկտեմբերի 25, 2013(2013-10-25)[…], Նյու Յորք շրջան, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ և Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի արվեստաբան, արվեստաբան և փիլիսոփա։ 


== Կենսագրություն ==
Մեծացել է Դետրոյթում։ Փիլիսոփայություն է սովորել Կոլումբիայի համալսարանում, այնուհետև դարձել է այս ուսումնական հաստատության պրոֆեսոր։ Գեղագիտության, արվեստի և փիլիսոփայության վերաբերյալ գրքերի և հոդվածների հեղինակ է։ Դանտոյի առաջին գիրքը «Նիցշեն որպես փիլիսոփա» մենագրությունն է։
Ծառայել է որպես Ամերիկայի փիլիսոփայական ասոցիացիայի փոխնախագահ և նախագահ և Գեղագիտության ամերիկյան ընկերության նախագահ։ 
Եղել է Journal of Philosophy հանդեսի խմբագիրը, համագործակցել է Naked Punch Review-ի հետ, հանդես է եկել որպես գեղարվեստական քննադատ The Nation-ում; 
1990 թվականին իր քննադատական հոդվածների համար ստացել է Գրքի քննադատների շրջանի ազգային մրցանակ։ 


== Դանթոյի գեղագիտությունը ==
Գիտնականի գիտական հետաքրքրությունները բազմիցս փոխվել են նրա կյանքի ընթացքում։ Գեղագիտության ընդհանուր տեսության, դրա զարգացման ուղիների և հեռանկարների տեսլականի, ինչպես նաև արվեստի մեկնաբանման ձևերի վերաբերյալ տեսակետները փոփոխվեցին և լրացվեցին վերլուծական փիլիսոփայության հիմնական ուղղությունների շրջանակներում։ Միակ անվիճելի բանն այն է, որ արվեստի աշխարհի Դանթեի հայեցակարգը հաստատապես մտել է գեղագիտության պատմության մեջ 20-րդ դարի երկրորդ կեսին։ 
Դանթոն, լինելով արվեստի առարկայի շեշտադրման մեթոդի կողմնակից, կարծում էր, որ գեղարվեստական կերպարի իմաստավորման սահմանները ձեւավորվում են արվեստի տեսությունների ամբողջության մեջ։ 
Արվեստի տեսությունների բազմազանությունը, ըստ Դանթոյի, պայմաններ է ստեղծում արվեստի օբյեկտի ավելի ճշգրիտ գնահատման համար։ Փիլիսոփան դեմ է եղել արվեստի ձևակերպումներում և մեկնաբանություններում ցուցակագրմանը։ 


== Աշխատանքներ ==


=== Գրքեր ===
Nietzsche as Philosopher (1965)
Analytical Philosophy of Action (1973)
Jean-Paul Sartre (1975)
The Transfiguration of the Commonplace (1981)
Narration and Knowledge (1985) — Including earlier book Analytical Philosophy of History (1965)
Mysticism and Morality: Oriental Thought and Moral Philosophy (1987)
Connections to the World: The Basic Concepts of Philosophy (1997)
After the End of Art (1997)
The Abuse of Beauty (2003)
The Analytical Philosophy of History
The Analytical Philosohy of Knowledge
Mysticism and Morality: Oriental Thought and Moral Philosophy
The Transfiguration of the Commonplace. A Philosophy of Art, (1981)
The Analitical Philosophy of Action
The Philosophical Disenfranchisemeht of Art, (2004)
Unnatural wonders: essays from the gap between art and life (2005)
Andy Warhol (2009)
What art is (2013)


=== Էսսե ===
The State of the Art (1987)
Encounters and Reflections: Art in the Historical Present (1990)
Beyond the Brillo Box: The Visual Arts in Post-Historical Perspective (1992)
Playing With the Edge: The Photographic Achievement of Robert Mapplethorpe (1995)
The Wake of Art: Criticism, Philosophy, and the Ends of Taste (1998)
The Madonna of the Future: Essays in a Pluralistic Art World (2000)
Philosophizing Art: Selected Essays (2001)
The Body/Body Problem: Selected Essays (2001)


== Ծանոթագրություններ ==
Անտոնիո Ռոլդան Մոնես

Անտոնիո Ռոլդան Մոնես (իսպ.՝ Antonio Roldán Monés, մայիսի 14, 1983(1983-05-14), Բարսելոնա, Իսպանիա), իսպանացի պետական և քաղաքական գործիչ, Իսպանիայի 11-րդ և 12-րդ գումարման պատգամավորական ժողովի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Անտոնիո Ռոլդան Մոնեսը ծնվել է 1983 թվականի մայիսի 4-ին Կատալոնիայի մայրաքաղաք Բարսելոնայում։ Միջնակարգ կրթությունն ավարտելուց հետո սովորել է Բարսելոնայի ինքնավար համալսարանում, որտեղ ստացել է բակալավրի աստիճան։ Դրանից հետո ուսանել է Սուսեքսի համալսարանի միջազգային հարաբերությունների և Կոլումբիայի համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետները։ Կոլումբիայի համալսարանում ստացել է մագիստրոսի գիտական աստիճան։
Համարվում է մեծանուն տնտեսագետ Լուիս Գարիկանոյի աշակերտներից մեկը։ Անտոնիո Ռոլան Մոնեսն ունի բազմաթիվ մասնագիտական աշխատություններ, որոնք նվիրված են տնտեսագիտությանը, շուկայաբանությանը և բիզնես-կառավարմանը։
Անտոնիո Ռոլան Մոնեսը եղել է Եվրոպական խորհրդարանում Իսպանիայի Թագավորության սոցիալիստական պատվիրակության գլխավոր քարտուղարն ու Եվրահանձնաժողովի էկոնոմիկայի և ֆինանսների բաժնի գլխավոր խորհրդատուն։ Աշխատանքային գործունեություն է ծավալել նաև, որպես քաղաքական ռիսկերի վերլուծաբան և Լոնդոնի տնտեսագիտական դպրոցի հետազոտող։
2015 թվականին Անտոնիո Ռոլդան Մոնեսը սկսել է իր քաղաքական գործունեությունը՝ անդամակցելով Իսպանիայի «քաղաքացիական» կուսակցությանը, որից հետո ընտրվել է, որպես կորտեսի պատգամավոր՝ Բարսելոնայի ընտրատարածքից։


== Ծանոթագրություններ ==
Սոբոթի ջրամբար

Սոբոթի ջրամբար (գերմ.՝ Stausee Soboth կամ գերմ.՝ Soboth See, սլովեն.՝ Jezero Sobote), արհեստական լիճ Ավստրիայում, որ ստեղծվել է 1990 թվականին, Դրավա գետի ձախակողմյան վտակ Բիստրիցայի (գերմաներեն՝ Ֆայստրից - գերմ.՝ Feistritz) ջրահոսքի առջև ամբարտակ բարձրացնելու միջոցով, որպեսզի գործարկվի Կորալպեի հիդրոէլեկտրակայանը։
Ջրամբարը գտնվում է Կորալպեի լեռներում, ծովի մակերևույթից 1080 մետր բարձրության վրա, սլովենա-ավստրիական պետական սահմանի մոտ, Սոբոթ գյուղի և նույնանուն լեռնանցքի մերձակայքում, Լաբոթից Գրաց տանող ավտոմայրուղու եզրին։ Նրա ջրահավաք ավազանը շուրջ 30 քառակուսի կիլոմետր է։ Արհեստական լիճն ունի 2 կիլոմետր երկարություն, 500 մետր լայնություն, 80 մետր խորություն։ Զուլալ ջուրը, մեղմ կլիման, եղևնու անտառներով պատված ափերը նպաստել են, որ ջրամբարն ու նրա շրջական վերածվեն առողջարանային ու հանգստի գրավիչ վայրի։ Ամռանն այս վայրերում հանգստանում, ապաքինվում ու կազդուրվում են հազարավոր մարդիկ: 


== Էլեկտրակայանը ==
Կորալպեի հիդրոէլեկտրակայանը կառուցվել 1987-ից 1991 թվականներին։ Նրա հզորությունը մեծացնելու նպատակով 2009-2011 թթ. շահագործման է հանձնվել նաև պոմպակայան։ 50 մեգավատտ հզորություն ունեցող էլեկտրակայանը տեղակայված է Դրավա գետի ափին, Լաբոթ (գերմաներեն՝ Լավամյունդ) քաղաքի մերձակայքում, ծովի մակերևույթից 339 մետր բարձրության վրա։ Արհեստական լճից ջուրը էլեկտրական կայան է մղվում հինգ կիլոմետրանոց թունելով ու երեք կիլոմետրանոց, բարձր ճնշման խողովակաշարով։ Ջուրն ահռելի թափով գահավիժում է 735,5 մետր բարձրությունից ։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տոյոոկա (գյուղ)

Տոյոոկա  (ճապ.՝ 豊丘村 'Տոյոոկա -մուրա'), գյուղ Ճապոնիայում։ Գտնվում է Նագանոյի պրեֆեկտուրայում։ Գյուղի ամբողջ մակերեսը կազմում է 87,03 կմ², բնակչությունը՝ 6688 մարդ, իսկ խտությունը 87,03 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Գյուղը գտնվում է Հոնսյու կղզում, Նագանոյի պրեֆեկտուրայում Տյուբու տարածաշրջանում։ Այն սահմանակից է Ինա, Կոմագենե քաղաքների և Ագեմացու, Կիսո ավանների հետ։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը կազմում է 6688 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1), խտությունը՝ 87,03 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2009-08-31 at the Wayback Machine.(ճապոներեն)
Նեբհեպետրա Մենտուհոտեպ II

Նեբհեպետրա Մենտուհոտեպ II (ռուս.՝ Небхепетра Ментухотеп II, մ.թ.ա. 21-րդ դար - մ. թ. ա. 2013), Եգիպտոսի փարավոն XI դինաստիական շրջանից, Եգիպտոսի Միջին թագավորության հիմնադիրը։


== Կենսագրություն ==
Մենտուհոտեպ II-ը եղել է Ինիոտեֆ III-ի և երկրորդ կարգի թագուհի Յախի որդին։ Համարվում է, որ նա կառավարել է առնվազն 39 տարի։
Մ.թ.ա. 2050 թվականին կամ 2040 թվականին Մենտուհոտեպը վճռական հաղթանակ է տանում Գերակլեոպոլի դինաստիայի փարավոն Մերիկերի դեմ պատերազմում։ Կոնկրետ մարտի մասին քիչ բան է հայտնի, բայց շատ եգիպտագետները ենթադրում են, որ մարտի արդյունքում Դեյր էլ-Բահարիում հայտնաբերվել է 60 չմումիֆիկացված մարմին։ Շուտով Մերիկարան մահացավ, և Մենտուհոտեպը VI դինաստիայի ժամանակներից ի վեր առաջին անգամ կրկին միավորեց երկիրը։
Մենտուհոտեպի օրոք ընդունվեց արևի Աստծո՝ Ամոնի պաշտամունքը։ Ամոնի առաքելությունն էր համախմբել Ներքին և Վերին Եգիպտոսի բնակչությանը։ Հայտնի է, որ Մենտուհոտեպը գլխավորում էր Նուբիա ներխուժումը, որի նկատմամբ հսկողությունը կորել էր Եգիպտոսի Առաջին անցողական շրջանի ընթացքում։
Մենտուհոտեպը թաղված է Դեյր Էլ-Բահարիում Թեբեի մոտ գտնվող վանական համալիրում։ Եգիպտոսի նոր թագավորութան թագուհին` Հատշեպսուտը, կառուցելով իր հսկայական տաճարային համալիր Ջեսեր Ջեսերին, վերանորոգել է տալիս նախակարապետի դամբարանը։


== Հուշարձաններ ==
Մենտուհոտեպի օրոք կառուցվել են բազմաթիվ հուշարձաններ, որոնք մինչև այժմ պահպանվել են. օրինակ, Աբիդոսի հուղարկավորության տաճարը, որը գտնվել է 2014 թվականին։ Մնացած հուշարձանները մեծ մասամբ գտնվում են Վերին Եգիպտոսում (Աբիդոս, Ասուան, Թոդ, Գեբելեյն, Գերմոնտիս, Էլ-Կաբ, Կառնակ և Դանդարա)։
Մենտուհոտեպ II-ը հիշատակվում է Ռամեսսիդների շրջանի «Հոնսուեմհեբը և ուրվականը» գրական ստեղծագործության մեջ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
История Древнего Востока. Зарождение древнейших классовых обществ и первые очаги рабовладельческой цивилизации. Часть 2. Передняя Азия. Египет / Под редакцией Г. М. Бонгард-Левина. — М.: Главная редакция восточной литературы издательства «Наука», 1988. — 623 с. — 25 000 экз.
Авдиев В. И. Военная история Древнего Египта. — М.: Издательство «Советская наука», 1948. — Т. 1. Возникновение и развитие завоевательной политики до эпохи крупных войн XVI—XV вв. до х. э. — 240 с.
Древний Восток и античность. // Правители Мира. Хронологическо-генеалогические таблицы по всемирной истории в 4 тт. / Автор-составитель В. В. Эрлихман. — Т. 1.
Von Beckerath J. Handbuch der ägyptischen Königsnamen. — München: Deutscher Kunstverlag, 1984. — 314 p. — (Münchner ägyptologische Studien). — ISBN 3422008322.
Джоан Флетчер. В поисках Нефертити. — М.: АСТ: АСТ МОСКВА: ХРАНИТЕЛЬ, 2008. — С. 247. — 413 с. — 2500 экз. — ISBN 978-5-9762-5421-3.
Մարադո

Մարադո (հանգըլ։ 마라도), կղզի Կորեական նեղուցում։ Պատկանում է Հարավային Կորեային։


== Տեղադրություն ==
Մարադոն տեղակայված է Ջեջու կղզուց 8 կմ հարավ։ Վարչականորեն Սոգվիփո քաղաքի մաս է կազմում։ Որոշ կղզիների հետ միասին Հարավային Կորեայի ամենահարավային կետն է համարվում։
Կղզում կա հիմնական դպրոց, ոստիկանական բաժին, եկեղեցի և փարոս։


== Աշխարհագրություն ==
Կղզու ընդհանուր մակերեսը 0,3 կմ² է, ջրափնյա գծի երկարությունը՝ 4.2 կմ, ափամերձ ժայռերի բարձրությունը՝ 30-35 սմ, ամենաբարձր կետը՝ ծովի մակարդակից 39 մ։
Մարադոյում մերձարևադարձային կլիմա է։ Կղզին էլ համարվում է պաշտպանվող բնական տարածք, իսկ 2000 թվականի հուլիսի 18-ից՝ № 423 ազգային հուշարձան։ Ծառեր կղզու վրա գրեթե չկան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
A Tourist Boat Nudges Women Out of the Driver’s Seat
Անուֆրիևա (գետ)

Անուֆրիևա (ռուս.՝ Ануфриева), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Ներիցա գետի ձախ ափին՝ 143 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 16 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչորսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000078213
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007821
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==