armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
1:0 в пользу девочек

1:0 օգուտ աղջիկների, (ռուս.՝ 1:0 в пользу девочек) Նոգու սվելո խմբի առաջին ալբոմը։ Ձայնագրվել է 1990 թվականին։ Ռեկորդ ստուդայում։ Թողարկվել է 1993 թվականին։


== Ստեղծագործությունների ցանկը ==
Օլգա [3:13]
Ստեղծագործություններ 1 [1:11]
Ֆանտա [5:06]
Ստեղծագործություններ 2 [0:37]
Էլեգիա [4:06]
Տիչինկա [4:18]
Երգ 1 [0:31]
Դուրդոմ [3:39]
Մոչիլովո [5:02]
Ստեղծագործություններ 3 [0:47]
Անչափահաս Սիմիոնով [5:04]
Ստեղծագործություններ 4 [1:19]
Տազեպամ [3:53]
Երգ 2 [0:28]
Ճաղատ աղջիկ [4:11]
Երգ 3 [0:47]


== Մասնակիցեր ==
Մաքսիմ Սերգեևիչ։ Վոկալ, բաս-կիթառ, երգ, տեքստ
Անտոն Յակոմուլսկի։ Երգ, թմբկահար, պերկուսիա, ձայնակցողներ
Միխայիլ Սերով ։ Ստեղնաշարայյին գործիքներ
Կոնստանտին Պռոկոֆեֆ ։ Կիթառ
Дмитрий Якомульский ։ ԿիթառԱյս ալբոմի CD պետք է թողակրվեր մոտ ապագայում։ երբ Երբ իրավունքի առաջին երեք ալբոմների խումբը կգնա ետ Մաքսիմ Պոկրովսկի, և խումբը Նոգու սվելո։


== Կարծիք ==
Ալբոմը 1:0 օգուտ աղջիկների իր վրա ուշադրություն սևեռեց։ Տեքստեր և որակապես լավ խաղաց և արձանագրել երաժշտություն. Այնուամենայնիվ, հայտնի այս սկավառակը խումբը չի բերել։


== Արտաքին հղումներ ==
Этот альбом на Звуки. Ру
, ISBN 5367003923, 9785367003925։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռիալտո (կամուրջ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռիալտո (այլ կիրառումներ)

Ռիալտոյի կամուրջը (իտալերեն՝ Ponte di Rialto), Վենետիկի (Իտալիա) ամենահայտնի կամուրջներից մեկն է։ Մեծ Ջրանցքի չորս կամուրջներից առաջինն ու ամենահինն է։ Բաժանարար գիծ էր համարվում Սան Մարկոյի և Սան Պոլոյի շրջանների համար։


== Պատմություն ==
Կամուրջն առաջին անգամ կառուցվել է 1181 թ. Նիկոլո Բարատիերիի (Nicolò Barattieri) կողմից։ Այն կոչվում էր Ponte della Moneta (թարգմանաբար՝ Դրամահատարանի կամուրջ), հավանաբար դրամահատարանի պատճառով, որը տեղակայված էր կամրջի արևելյան մուտքի մոտ։
Ռիալտոյի շուկայի զարգացումը և նշանակալիությունը արևելյան ափում ավելացրեց երթևեկությունը լողացող կամրջի վրա, ուստի 1255 թ. այն փոխարինվեց փայտե կամրջով։ Այս կառույցը ուներ 2 թեքված կամարներ, որոնք հանդիպում էին շարժական կենտրոնական բաժնում, որը հնարավոր էր բարձրացնել, որպեսզի բարձր նավերը կարողանային անցնել։ Շուկայի հետ կապի պատճառով կամրջի անվանումը ի վերջո փոխվեց։ 15-րդ դարի առաջին կեսում կամրջի երկայնքով կառուցվեցին երկու շարք խանութներ, որոնցից գանձվող վարձավճարների շնորհիվ պետական գանձարանն ի վիճակի էր պահպանել փայտե կամուրջը։
1310 թ. կամուրջը մասամբ այրվել է Բաջամոնտե Տիեպոլոյի (Bajamonte Tiepolo) գլխավորած ապստամբության ժամանակ։ 1444 թ. կամուրջը փլուզվել է նավակների շքահանդեսը դիտող ամբոխի ծանրությունից։ Այն կրկին փլուզվել է 1524 թ.։
Կամուրջը քարից վերակառուցելու գաղափարը առաջին անգամ առաջարկվել է 1503 թ.։ Հետագա տասնամյակների ընթացքում դիտարկվել են մի քանի նախագծեր (այդ թվում՝ 1551 թ. իշխանությունների նախաձեռնությամբ) այնպիսի նշանավոր ճարտարապետների կողմից, ինչպիսիք են՝ Ջակոպո Սանսովինոն (Jacopo Sansovino), Պալադիոն (Palladio) և Վիգնոլան (Vignola)։ Միքելանջելոն նույնպես համարվել է կամրջի ճարտարապետ։


== Կամուրջը ներկայում ==
Ներկայիս տեսքով միակամար քարե կամուրջը կառուցվել է 1588-1591 թթ. ճարտարապետ Անտոնիո դը Պոնտեի (Antonio da Ponte) նախագծով (նման է փայտե կամրջին, որին փոխարինել է)։
կամրջի երկարությունը 28 մետր է, առավելագույն բարձրությունը կենտրոնական մասում՝ 7,5 մետր։ Հենվում է 12 հազար ցցերի վրա, որոնք մխրճված են ջրանցքի հատակը։ Կամրջի վրա տեղակայված են 24 առևտրային տաղավարներ (յուրաքանչյուր կողմում 12 հատ), որոնց կենտրոնում բաժանում են կամրջի երկու կամարները։


== Ռիալտոյի կամուրջը քնարերգությունում ==
Կամուրջը հիշատակվում է Ավետիք Իսահակյանի բանաստեղծություններից մեկում՝


== Ծանոթագրություններ ==
Սանդրո Էուլի

Սանդրո Էուլի, իրական անուն-ազգանուն՝ Ալեքսանդր Կուրիձե (վրաց.՝ სანდრო ეული, 1890, հոկտեմբերի 11 (23) , գ. Սոմլեթի, Չոխատաուրի շրջան, Վրաստան - մարտի 25, 1965, Թբիլիսի), ԽՍՀՄ վրացի գրող։


== Կենսագրություն ==
Սանդրո Էուլին ծնվել է 1890 թվականի հոկտեմբերի 11-ին, Վրաստանի Չոխատաուրի շրջանում գտնվող Սոմլեթիի գյուղում՝ գյուղացու ընտանիքում։
Գրական գործողությունները սկսել է 1909 թվականից։ 1917 թվականից ՍՄԿԿ-ի անդամ։ Վրաստանի գրողների պրոլետարական ասոցիացիայի կազմակերպիչներից մեկը։
Հետևյալ բանաստեղծություննրի հեղինակն է. «12 անմահ հերոսներից հիշողություններ», «Քսանվեց», «Աշխատանքային վարպետ», «Համատեղ երգ» մի շար այլ ստեղծագործություններ։
Թարգմանել է վրացերեն Ֆրիդրիխ Էնգելսի, Դ. Բեդնոյի, Ա. Աքոփլյանի ստեղծագործությունները։


== Ստեղծագործություններ ==
Ընտրյալները։ Բանաստեղծությունները, պոետները։ Թբիլիսի, 1960
Բանաստեղծություններ, Թբիլիսի, 1967


== Աղբյուրներ ==
ՍՄՀ
Ֆրունզե Եսայան

Ֆրունզե Շաբոյի Եսայան, (1928, դեկտեմբերի 27, Վայոց ձորի մարզ,  գյուղ Աղավնաձոր - 2022, մարտի 21), մանկավարժ, հասարակական գործիչ, գրքերի հեղինակ։


== Կենսագրություն ==
Ֆրունզե Եսայանը ծնվել է Վայոց ձորի մարզի Աղավնաձոր գյուղում 1928 թվականի դեկտեմբերի 27-ին։ Ավարտել է Աղավնաձոր գյուղի միջնակարգ դպրոցը։ 1951–1956 թվականներին սովորել և ավարտել է Երևանի մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը։ Վայոց Ձորի մարզի Խաչիկ և Աղավնաձոր գյուղերում 44 տարի զբաղվել է մանկավարժական գործունեությամբ։ 
Երբ հայրը զոհվել է ռազմաճակատում, ընտանիքի հոգսերը հոգալու նպատակով 1943 թվականին Ֆրունզեն թողել է դպրոցն ու անցել աշխատանքի՝ գյուղի կոլտնտեսության հաշվապահությունում որպես հաշվետար։ Աշխատելու վերջին տարիներին զուգահեռ պարապել է և 1950 թվականին, հանձնելով քննությունները, ավարտել է Աղավնաձորի միջնակարգ դպրոցը։ 1951-1956 թվականներին սովորում և ավարտում է Երևանի մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը։
Իրականացրել է կուսակցական և հասարակական մի շարք աշխատանքներ, մասնավորապես, երկար տարիներ եղել է դպրոցի կոմունիստական կուսակցության քարտուղար, արհմիության նախագահ, գյուղի ընկերական դատարանի նախագահ և այլն։ Աշխատանքի բերումով սերտորեն առնչվել է հասարակության տարբեր շերտերի հետ, իրականացրել է փաստահավաք գործունեություն կապված գյուղի և տարածաշրջանի պատմության, ծեսերի, ավանդույթների, սովուրույթների, կրոնական հավատալիքների և այլն հետ։ 1982 թվականից սկսած ձեռնամուխ է եղել Աղավնաձոր գյուղի պատմության գրքի ստեղծմանը, այն գրավոր փաստերի, սերնդե–սերունդ անցած բանավոր տեղեկությունների, ժամանակակիցների ու իրադարձությունների մասնակից անձանց տեսածի, լսածի վերարտադրություն է։ 
2008 թվականին լույս է տեսել Ֆրունզե Եսայանի երկրորդ գիրքը՝ «Ինքս իմ և այլնի մասին» վերնագրով, որտեղ, ծանոթանալով հեղինակի կենսագրական դրվագներին, ընթերցողն ամբողջությամբ պատկերացում է կազմում հայրենական մեծ պատերազմի ընթացքում կյանքի ողջ ծանրության, դժվարությունների, խորհրդային ժամանակաշրջանի տիրող կարգերի և բարքերի մասին։ Ֆրունզե Եսայանը հեղինակ է նաև մի շարք հրապարակախոսական աշխատանքների։


== «Աղավնաձորի պատմությունը» ==
«Աղավնաձորի պատմությունը» գիրքը հրատարակվել է 2001 թվականին։ Այն հատկապես կարևորվում է նրանով, որ հեղինակը մանրամասն անդրադարձել է գյուղի հիմնադիրներին, ապրող և ապրած տոհմերին և այսօրվա շառավիղներին։ Սկսած 13-րդ դարից կան հիշատակումներ տարածաշրջանի և գյուղատարածքին հարող ճանաչված վայրերին, կրոնական, քաղաքացիական կառույցներին, ինչպես նաև իշխանական տոհմի իշխաններին։ 
Ֆրունզեն այս աշխատանքով նպատակ է ունեցել սերունդներին ու տեղի երիտասարդությանը թողնել Աղավնաձորի վերաբերյալ պատմություն։ Նա օգտվել է գրավոր աղբյուրներից, գյուղի մեծերի կողմից պատմած փաստերից, ինչպես նաև եղել է որոշ դեպքերի ականատեսն, մասնակիցը։ Գրքում կա անդրադարձ նաև երրորդ հանրապետության առաջին տարիների մասին, Հայաստանի Հանրապետությանը վերաբերող այլ իրադարձությունների մասին։


== Արտաքին հղումներ ==
«Աղավնաձորի պատմությունը», Ֆրունզե Եսայան, «Պարույր Սևակ», Երևան, 2001 թվական
«Աղավնաձորի վառ գույնը», «Առավոտ» օրաթերթ
Հարցազրույց Ֆրունզե Եսայանի հետ, «Աղավնաձոր» Մաս 1, ՀՀ հեռուստատեսության Առաջին ալիք, 2006


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (2371)

Ժողովածու (2371), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2371 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1357 թվականին Ստեփանոս գրիչի կողմից Սուրխաթում (Հին Ղրիմ)։ Ստացողը եղել է Կարապետ քահանան։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 14.6x11 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 292 թերթից։ Գրված է միասյուն, երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 71ա, 186բ, 291բ, հետագայի՝ 77բ (1680 թ․), պահպանակ Բ (1685 թվական), կնիք՝ 6բ (1678 թվական, Պետրոս)։


== Բովանդակություն ==
Բառք քերականի։
Վարդ․ Արևելցւոյ Յաղագս մեկնութեան քերականի։
Մովս․ Խորենացւոյ Բան իմաստութեան։
Նշանագիրք իմաստնոց։
Արիստակիսի գրչի Վերլուծութիւն բացերևապէս բառից և բայից։
Գէորգայ Սկեռացւոյ Խրատք յաղագս գրչութեան արուեստի։
Բառք եբրայեցւոց, Քերթողականք, Վարդան գրոց, Հանդէս բանաստեղծաց։


== Ծանոթագրություններ ==
Նոյենդետելզաու

Նոյենդետելզաու (գերմ.՝ Neuendettelsau), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Անսբախի վարչական շրջանին։ Բնակչությունը 7766 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի).։ Տարածքը 33,80 կմ² է։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 5 71 180։
Քաղաքը ստորաբաժանվում է 17 քաղաքային շրջանի։


== Քույր քաղաքներ ==
 Ֆրանսիա Տրենյակ (Ֆրանսիա)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ Archived 2007-06-25 at the Wayback Machine.
Ազգային թանգարան (Մալդիվներ)

1952 թվականի նոյեմբերի 11-ին՝Մալդիվների ազգային օրը այդ ժամանակ վարչապետ Մոհամեդ Ամին Դիդիի կողմիվ հիմնադրվեց երկրի առաջին ազգային թանգարանը։


== Թանգարանի մասին ==
Պատմությունը պահպանելու և Մալդիվների ժողովրդի մեջ հայրենասիրություն սերմանելու նպատակով թանգարանն ունի պատմական իրերի մեծ հավաքածու ՝ սկսած քարե առարկաներից մինչև բուդդայական դարաշրջանի արքայական հնությունների բեկորներ, իսլամական միապետերի իշխանություն։
Թանգարանը ղեկավարել է Մալդիվյան լեզվաբանական և պատմական հետազոտությունների կենտրոնը։


== Շինություն ==
Եռահարկ թանգարանի հին շենքը գտնվում է Մալեում  գտնվող Սուլթան զբոսայգում, որը Մալդիվյան թագավորական պալատի համալիրի մաս է կազմում, որը թվագրվում է 17-րդ դար։
Թանգարանի նոր շենքը նույնպես գտնվում է Սուլթանի պուրակում ։ Շենքը նախագծվել, կառուցվել և ֆինանսավորվել է Չինաստանի կառավարության կողմից։
Թանգարանի ինտերիերը պահպանվել է Սուլթանության օրերից։


== Հավաքածուներ ==
Թանգարանում ցուցադրվում են արտեֆակտների բազմազան հավաքածու, այդ թվում`նախաիսլամական դարաշրջանի նախնադարյան դարաշրջանի մասունքներ, գահեր, կահույք, տարազներ, կոշիկներ, մետաղադրամներ, զարդեր, զենք և զրահներ։


== Նախաիսլամական իրերի ոչնչացում ==
Բուդդիստական արձանները ոչնչացվել էին 2012-ի փետրվարին տեղի ունեցած հարձակման ժամանակ։ Թանգարանի տնօրեն Ալի Վահիդը ասաց, որ ոչնչացվել են թանգարանի նախաիսլամական գրեթե բոլոր նմուշները, որոնք սկիզբ են առել 12-րդ դարում։ վերածվում են փոշու։ Նա ասաց, որ թանգարանին «ոչինչ չի մնացել ցույց տալու» երկրի նախաիսլամական պատմությունից։


== Արտաքին հղումներ ==
Մալդիվների ազգային թանգարանի հավաքածու
Ազգային թանգարան Մալեում, Մալդիվներ, Lonely Planet


== Ծանոթագրություններ ==
Մեյվ Բինչի

Մեյվ Բիչի (անգլ.՝ Maeve Binchy, մայիսի 28, 1940(1940-05-28)[…], Dalkey, Դուբլին, Իռլանդիա - հուլիսի 30, 2012(2012-07-30)[…], Դուբլին, Իռլանդիա), իռլադացի վիպագիր, թերթի սյունակագիր և հռետոր։ 


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1939 թվականի մայիսի 28-ին Դոլկիում (Դուբլինի կոմսություն)։ Կրթություն է ստացել Դուբլինի համալսարկան քոլեջում (որտեղ ստացել է բակալավրի աստիճան պատմությունից), աշխատել է որպես ուսուցիչ իգական տարբեր դպրոցներում, ապա որպես լրագրող «The Irish Times» թերթում, իսկ ավելի ուշ հեղինակել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական ստեղծագործություններ։ Նրա ստեղծագործություները թարգմանվել են  աշխարհի երեսունյոթ լեզուներով։


== Մատենագիտություն ==


=== Վեպեր ===
«Վառիր գրոշանոց մոմ» (անգլ.՝ Light a Penny Candle, 1982)
«Յասամանագույն ավտոբուս» (անգլ.՝ The Lilac Bus, 1984) – պատմվածքների ժողովածու
«Արձագանք» (անգլ.՝ Echoes, 1985)
«Լուսատտիկների ամառ» (անգլ.՝ Firefly Summer, 1987)
«Արծաթե հարսանիք» (անգլ.՝ Silver Wedding, 1988)
«Ընկերական շրջապատ» (անգլ.՝ Circle of Friends, 1990) – 1995 թվականին նկարահանվել է համանուն ֆիլմը
The Copper Beech (1992)
«Ապակե լիճ» (անգլ.՝ The Glass Lake, 1994)
«Իտալերենի դասեր» (անգլ.՝ Evening Class, 1996)
«Տարա Ռոուդ» (անգլ.՝ Tara Road, 1998) – 2005 թվականին նկարահանվել է «Սեր փոխանակումով»
Scarlet Feather (2000)
«Քվենտինս» (անգլ.՝ Quentins, 2002)
Nights of Rain and Stars (2004)
Whitethorn Woods (2006)
Heart and Soul (2008)
«Լագավույն հայրը» (անգլ.՝ Minding Frankie, 2010)
«Ձմռան շաբաթ» (անգլ.՝ A Week in Winter, 2012)


== Ծանոթագրություներ ==


== Գրականություն ==
Brady Conor (1 August 2012)։ «Maeve Binchy: Beyond the relaxed image she was utterly professional»։ The Irish Times։ Արխիվացված է օրիգինալից 2 August 2012-ին։ Վերցված է 28 September 2020 
Siciliano, Jana։ «Biography: Maeve Binchy»։ BookReporter։ Վերցված է 25 February 2015  Interview with Jana Siciliano.
«When Beckett met Binchy»։ The Irish Times։ 22 August 2012։ Արխիվացված է օրիգինալից 22 August 2012-ին։ Վերցված է 25 February 2015 


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Հարցազրույց BookReporter.com կայքում
Ջեֆրի Իմելթ

Ջեֆրի Ռոբերթ Իմելթ, Ջեֆ Իմելթ (անգլ.՝ JJeffrey Robert "Jeff" Immelt, փետրվարի 19, 1956(1956-02-19) կամ 1956, Ցինցինատի, Օհայո, ԱՄՆ), ամերիկացի գործարար։ Ներկայումս ԱՄՆ-ում հիմնադրված Ջեներալ էլեկտրիկ կոնգլոմերատի խորհրդի նախագահն է և գործադիր տնօրենը։ Գործադիր տնօրենի պաշտոնում նշանակվել է տնօրենների խորհրդի կողմից 2000 թվականին՝ որպես Ջեք Ուելչին փոխարինող՝ վերջինիս թոշակի անցնելուց հետո։ Նախկինում Իմելթը եղել է Ջեներալ էլեկտրիկի Բժշկական համակարգերի ստորաբաժանման նախագահը և գործադիր տնօրենը։


== Վաղ տարիներ ==
Իմելթը ծնվել է Ցինցինատիում՝ ուսուցչուհի Դոննա Ռոզմարիի և Ջոզեֆ Ֆրենսիս Իմելթի ընտանիքում, ով ղեկավարում էր Ջեներալ էլեկտրիկի ինժեներական բաժինը։
Իմելթը հաճախել է Ֆայնիթաունի ավագ դպրոցը, քոլեջում ֆուտբոլ է խաղացել թեքլի դիրքում։ 1978 թվականին Դարթմութի քոլեջն ավարտելով ստացել է կիրառական մաթեմատիկայի բակալավրի աստիճան։ Այժմ Դարթմութի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ է, եղել է նաև Ֆի Դելտա Ալֆայի նախագահը։
Դորթմունթում սովորելու տարիներին ամառներն աշխատել է Ցինցինատիում տեղակայված Ֆորդի հավաքման հոսքագծում։ Ավարտելուց հետո աշխատել է Procter & Gamble-ում, այնուհետև ընդունվել Հարվարդի համալսարան։
1982 թվականին Իմելթն ավարտել է Հարվարդի բիզնես դպրոցը և ստացել մագիստրոսի աստիճան։ «Բիզնես դպրոցը» բնութագրել է որպես իր կյանքի ամենաեռանդուն ժամանակաշրջան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
General Electric, Executive Bio and Photo
September 2009 speech by Immelt regarding GE Healthcare Archived 2011-07-26 at the Wayback Machine.
Leading Questions: GE's Jeff Immelt, Interview with BBC Business
(1286) Բանախեվիչա

(1286) Բանախեվիչա (անգլ.՝ Banachiewicza), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1933 թվականի օգոստոսի 25-ին Սիլվեն Արենի կողմից Ուքլում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,022323 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7568 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2878 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1919,15 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,187583 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,74° անկյուն։
Բանախեվիչա աստերոիդը պատկանում է Էոսի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 4400 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,99 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, որը համապատասխանում է Յուպիտերի հետ 7:3 ուղեծրային ռեզոնանսին, իսկ արտաքին սահմանը՝ 3,03, որը համապատասխանում է 9:4 ռեզոնանսին։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1286) Բանախեվիչա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Իլյիչևկա (Օկտյաբրսկի շրջան)

Իլյիչևկա (ռուս.՝ Ильичевка), գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում։ Մտնում է Ալեքսեևսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
(8631) 1981 EK41

(8631) 1981 EK41, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 2-ին Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,256469 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1802 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3327 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1238,06 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,290777 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,98° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8631) 1981 EK41 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հավաքածու

Հավաքածու կամ կոլեկցիա (լատ.՝ collectio՝ հավաքում, հավաքածու), միատեսակ կամ թեմատիկ ընդհանրությամբ առարկաների համակարգված ժողովածու, որն ունի գիտական, պատմական կամ գեղարվեստական արժեք։


== Ձևեր ==
Հավաքածուի հիմք կարող են հանդիսանալ տարաբնույթ առարկաներ, նյութական և հոգևոր մշակույթի հուշարձաններ՝ ձեռագրեր, գրքեր, թղթադրամներ, մետաղադրամներ, նամականիշեր, կերպարվեստի ստեղծագործություններ, ինչպես նաև հանքանյութեր, բույսեր, միջատներ և այլն։ Ձևավորվել են հավաքածուների ստեղծման ինքնուրույն ուղղություններ՝ գիտական, ուսումնական, սիրողական։ Հավաքածուներ ստեղծելիս առաջատար դերը պատկանում է թանգարաններին։


== Պատմություն ==
Հավաքածուներ ստեղծվել են հնուց։ Սակայն հավաքածուն որպես մարդկային գործունեության հատուկ բնագավառ սկզբնավորվել և զարգացել է Վերածննդի դարաշրջանում։ Մեդիչիների ընտանիքի հավաքածույում (Ֆլորենցիա), ի թիվս արվեստի ստեղծագործությունների, կային նաև հանքաքարերի հազվագյուտ նմուշներ։
Եզակի իրերի հավաքածուներ են ունեցել՝

Լյուդովիկոս XIV-ը,
Հուլիոս II պապը,
Լևոն X պապը,
Պետրոս I-ը,
Յո. Վ. Գյոթեն։


== Տես նաև ==
Հայաստանի Հանրապետության հուշադրամներ


== Հղումներ ==
Կիդու (գյուղ, Կեռու շրջան)

Կիդու (էստ․՝ Kõdu), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Կեռու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 7 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Տիմիրյազևի փողոց (այլ կիրառումներ)

Տիմիրյազևի փողոց անվանումը կարող է վերաբերել.

Տիմիրյազևի փողոց (Յալթա)
Տիմիրյազևի փողոց (Կրասնի Սուլին)
Թերեքի մարզ

Թերեքի մարզ (ռուս.՝ Те́рская о́бласть) — Ռուսական կայսրության վարչական միավոր, որը գոյություն է ունեցել 1860-1920 թվականներին։
Վարչական կենտրոն — քաղաք Վլադիկավկազ.


== Աշխարհագրություն ==
Այն զբաղեցնում էր արևմուտքից Կումա գետի, արևելքում՝ Սուլակ գետի, հյուսիսում՝ Թերեք գետի, հարավում՝ Գլխավոր Կովկասյան լեռնաշղթաի միջև ընկած տարածքը.(ռուս.)


== Պատմություն ==
1860 թվականից՝ Ռուսաստանի վարչատարածքային միավոր (ստեղծվել է Ալեքսանդր II կայսրի հրամանով, շրջանի կառավարման կանոնակարգը հաստատվել է 1862 թվականին)։ Մարզն ի սկզբանե ներառում էր ութ շրջան՝ Արգունական, Ինգուշական, Իչկերական, Կաբարդական, Կումիկական, Լեռնային, Օսական և Չեչենական։ (ռուս.)


== Ծանոթագրություններ ==
Նելսոն Շիրվանյան

Նելսոն Սերոբի Շիրվանյան (հուլիսի 25, 1944(1944-07-25), Նոր Ջուղա, մարզ 5, Սպահան, Իրան - հունվարի 12, 2018(2018-01-12), Երևան, Հայաստան), հայ քանդակագործ, գեղանկարիչ։ Հայաստանի նկարիչների միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Նելսոն Շիրվանյանը ծնվել է Իրանի Նոր Ջուղա քաղաքում։ 1946 թվականին ընտանիքը հայրենդարձել է և հաստատվել Երևանում։ Ավարտել է Երևանի թիվ 79 միջնակարգ դպրոցը, 1965 թվականին՝ Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը, 1970 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի քանդակագործության բաժինը։
Դեռևս խորհրդային իշխանության տարիներին կարողացել է նորովի մեկնաբանել խաչքարը՝ փոխելով դրա և՛ ծավալային ֆորման, և՛ զարդապատկերային համակարգը՝ ներմուծելով այդտեղ նոր տարրեր։ Շիրվանյանն առանձին աշխատանքներում հասել է նաև չորրորդ չափման գաղափարին (4D):


== Ֆիլմեր ==
Որպես դերասան նկարահանվել է «Այդ քաղցր բառը՝ ազատություն» (1972), «Բոլոր տարիքներն են սիրուն ենթակա» (1980) ֆիլմերում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նելսոն Շիրվանյան, Բոհեմ
Սոլոնցովսկի (Վերխնեդոնսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սոլոնցովսկի (այլ կիրառումներ)Սոլոնցովսկի (ռուս.՝ Солонцовский), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Վերխնեդոնսկի շրջանում։ Սոլոնցովսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
Կիլցի (գյուղ, Ռիդալա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿիլցիԿիլցի (էստ․՝ Kiltsi), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Ռիդալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 52 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Գրիգոր XV

Գրիգոր XV (լատ.՝ Gregorius PP. XV, իտալերեն՝ Alessandro Ludovisi, հունվարի 9, 1554, Բոլոնիա, Պապական մարզ - հուլիսի 8, 1623(1623-07-08)[…], Հռոմ, Պապական մարզ), Հռոմի պապն է եղել  1621 թվականի փետրվարի 9-ից մինչև 1623 թվականը։


== Վաղ տարիներ ==

Ալեսանդրո Լուդովիսին ծնվել է 1554 թվականի հունվարի 9-ին Բոլոնիայի հայտնի ազնվական ընտանիքում, Լուդովիսիում։ Նրա ծնողները եղել են Պոմպեո Լուդովիսին, Սամոգի Էրլը և Կամիլա Բիանշինին։ Նա սովորել է Հռոմում, Հռոմի ռոմանական քոլեջում ապա, 1575 թվականին ավարտել Բոլոնիայի համալսարանը՝ ստանալով իրավաբանական աստիճան։ 1612 թվականին նշանակվել է Բոլոնիայի արքեպիսկոպոս։ Նա հակառեֆորմացիայի ակտիվ քարոզիչ էր։
1616 թվականի օգոստոսին Հռոմի Պապը նրան որպես նվիրակ ուղարկում է Սավոյայի դքսություն, որպեսզի մասնակցի մարքսիզմին վերաբերող հարցերին Իսպանիայի և Շվեյցարիայի միջև և որպես միջնորդ կարգավորի այն։ 1616 թվականի սեպտեմբերին Պավել V-ը նրան հանձնեց կարդինալներին, իսկ նրա տիտղոսական եկեղեցին Թրասթիննոյում Սանտա Մարիան էր։


== Պապականությունը ==
Լուդովիզը մնաց Բոլոնիայում, նա գնաց Հռոմ, Պավել V-ի մահից հետո՝ մասնակցելու համաժողովին, որտեղ նա վերջապես ընտրեց Հռոմի պապ։
Դառնալով պապ, նա չի հրաժարվել պապական պատվից. քսանհինգ տարեկան Լյուդովիկո Լուդովիսիին  նշանակում է որպես կարդինալ։ Իրականում Լուդովիկոն սկսեց ղեկավարել իր հորեղբոր գործը, քանի որ Գրիգորն արդեն ծեր էր ու թույլ։ Պապ նշանակման համար Ֆրանսիայում կարդինալը եղել է եպիսկոպոս Արման-Ժան դյու Պլեսսի , դուքս դը Ռիշելյիեն։
1621 թվականի նոյեմբերի 15-ին «Աթետնի Պատրիսը» հաստատեց պապական ընտրությունները, որոնք այսուհետ պետք է անցկացվեին գաղտնի քվեարկությամբ։ 1622 թվականին պապի նախաձեռնությամբ ստեղծվեց հավատքի քարոզչության սրբազան ժողովը, որին բոլոր կաթոլիկ առաքելությունները ենթարկվեցին։


== Մահը ==
Գրիգորի XV-ը մահացավ 1623 թվականի հուլիսի 8-ին Քուիրինալյան պալատում և թաղվեց Սանտ Ինյացիո եկեղեցում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Wassilowsky Günther, Wolf Hubert (2007)։ Päpstliches Zeremoniell in der Frühen Neuzeit – Das Diarium des Zeremonienmeisters Paolo Alaleone de Branca während des Pontifikats Gregors XV. (1621–1623) (գերմաներեն)։ Münster: Rhema-Verlag։ ISBN 978-3-930454-80-8 
Collier Theodore Freylinghuysen (1911)։ «Gregory XV»։  in Chisholm Hugh։ Encyclopædia Britannica 12 (11th ed.)։ Cambridge University Press։ էջ 575 
Günther Wassilowsky, Hubert Wolf: Päpstliches Zeremoniell in der Frühen Neuzeit – Das Diarium des Zeremonienmeisters Paolo Alaleone de Branca während des Pontifikats Gregors XV. (1621–1623). Rhema-Verlag, Münster 2007, ISBN 978-3-930454-80-8
(անգլերեն) Biografia sul sito Cardinals di Salvador Miranda


== Արտաքին հղումներ ==
«Alessandro Ludovisi»։ Cardinals of the Holy Roman Church 
«Alessandro Ludovisi, no. F3»։ Genealogy of the Ludovisi։ Արխիվացված է օրիգինալից 2006-05-10-ին։ Վերցված է 2017-11-23
Անտանաս Դրիլինգա

Անտանաս Դրիլինգա (լիտ.՝ Antanas Drilinga, 16 մայիսի, 1935, Պիլկիշկյայ, Անիկշայի շրջան), լիտվացի բանաստեղծ, արձակագիր։


== Կենսագրություն ==
Անտանաս Դրիլինգան ծնվել է 1935 թվականի մայիսի 16-ին Լիտվայի Անիկշայի շրջանի Պիլկիշկայ գյուղում։ 1955—1959 թվականներին սովորել է Վիլնյուսի մանկավարժական ինստիտուտում, որտեղ ուսումնասիրել է լիտվերեն ու լիտվական գրականություն, իսկ 1973 թվականից լրագրություն է սովորել Վիլնյուսի համալսարանում (ավարտել է 1976 թվականին)։ 1958—1962 թվականներին աշխատել է «Կոմյաունիմո տեսա» (լիտ.՝ „Komjaunimo tiesa“, «Կոմերիտական ճշմարտություն») թերթի խմբագրությունում։ Աշխատել է նաև Լիտվայի Կոմունիստական կուսակցությունում (1963—1965)։ Ավելի ուշ աշխատել է «Մոկսլեյվիս» (լիտ.՝ „Moksleivis“, «Դպրոցական», 1965—1966) աշակերտական ամսագրի խմբագրությունում, իսկ 1966—1972 թվականներին եղել է «Նեմունաս»]] (լիտ.՝ „Nemunas“) երիտասարդական ամսագրի խմբագիր։ Հետագայում եղել է Լիտվայի գրողների միության «Լիտերատուրա իր մյանաս» (լիտ.՝ „Literatūros ir menas“) շաբաթաթերթի խմբագիր։
1962 թվականից Լիտվայի գրողների միության անդամ է։
1970—1990 թվականներին եղել է Լիտվայի գրողների միության նախագահության անդամ, իսկ 1971—1974 թվականներին՝ Լիտվայի գրողների միության Կաունասի բաժանմունքի քարտուղար։
«Պոեզիայի գարուն» գրական փառատոնի մրցանակի դափնեկիր է (1972)։


== Ստեղծագործություն ==
Անտանաս Դրիլինգան հեղինակ է բանաստեղծություների ու փոքր պոեմների, վեպերի, ինչպես նաև վավերագրական-ինքնակենսագրական արձակ ստեղծագործությունների («Մոնսենյոր», լիտ.՝ „Monsinjoras: Akimirkos su monsinjoru Kazimieru Vasiliausku“, 1994), մանկական բանաստեղծությունների (լիտ.՝ „Kur kairėn, kur dešinėn“, 1957, հայերեն՝ «Որտեղ է աջը, որտեղ է ձախը», 1957, լիտ.՝ „Vilnius nubunda“, 1959)։ Հրատարակել է նոթերի ժողովածու՝ Կաունասյան ինքնագրեր (լիտ.՝ „Kauno autografai“, 1977)։ Անտանաս Դրիլինգան գրել է կոմպոզիտոր Ալգիմանտաս Բրաժինսկասի «Կրիստիոնաս» (լիտ.՝ „Kristijonas“, բեմադրվել է 1985 թվականին) օպերայի լիբրետոն։ Իր վեպերում Անտանաս Դրիլինգան արտացոլում է ժամանակակից մարդկանց առօրյան, ընտանեկան դժվար փոխհարաբերությունները, անհատի փորձերը ինքնահաստատվել հասարակության մեջ և այլն։
Անտանաս Դրիլինգայի բանասստեղծությունները թարգմանվել են ռուսերեն և լույս են տեսել «Ընտրյալ քնարերգություն» (Մոսկվա, 1966) և «Սիրո մենախոսություններ» (Մոսկվա, 1973) գրքրեով։ Անտանաս Դրիլինգայի բանաստեղծություններն ընդգրկված են նաև «Լիտվայի խորհրդային գրականության անթոլոգիայում» (Վիլնյուս, 1980)։


=== Բանաստեղծությունների ժողովածուներ ===
լիտ.՝ „Atveriu langą“ («Բացում եմ պատուհանը», 1959)
լիտ.՝ „Rankos ir betonas“ («Ձեռքեր և բետոն», 1962)
լիտ.՝ „Skambančios naktys“ («Զնգուն գիշերներ», 1965)
լիտ.՝ „Šiluma“ («Ջերմություն», 1968)
լիտ.՝ „Monologų knyga“ («Մենախոսությունների գիրք», 1971)
լիտ.՝ „Erdvės trauka: mikropoemų knyga“ («Տարածական ձգողություն», 1974)
լիտ.՝ „Rugpjūčio ritmai“ («Ռիթմերն արթնանում են», 1977)
լիտ.՝ „Jūrų romansai“ («Ծովերի ռոմանսներ», 1980)
լիտ.՝ „Laukimas“ («Սպասում», 1988)
լիտ.՝ „Ugnies paukštė“ («Կրակե թռչուն», 1996)


=== Վեպեր ===
լիտ.՝ „Laimės kūdikio gyvenimas“ (1980)
լիտ.՝ „Jau saulelė“ (1982)
լիտ.՝ „Ant keteros“ (1985)
լիտ.՝ „Ateiti ir išeiti“ (1993)
լիտ.՝ „Pelenai“ (1995)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Drilinga, Antanas(չաշխատող հղում)(լիտվ.)
Շեյխբրիմ

Շեյխբրիմ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում, Մշո դաշտում։ Գտնվում է Մուշ քաղաքից 14 կմ հյուսիս, Արածանիի ձախ կողմում։


== Պատմություն ==
Բնակչության մեծ մասը սպանվել է թուրքերի կողմից 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Մնացածը գաղթել են տարբեր վայրեր։


== Բնակչություն ==
1890 թվականին ուներ 27 տուն հայ և 5 տուն քուրդ բնակիչ։ XX դարի սկզբին ուներ 30 տուն՝ 300 հայ բնակչով և 9 տուն քուրդ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Չնաշխարհիկ սերֆինգ (հեռուստասերիալ)

Չնաշխարհիկ սերֆինգ (անգլ.՝ Lightning Point), ավստրալիական ֆանտաստիկ մանկական և ընտանեկան հեռուստասերիալ, որը նկարահավել է 2011 թվականին։ Արտադրության մաս են կազմել ավստրալիական կինոպրոդյուսերական կազմակերպություն Jonathan M. Shiff Productions–ը, գերմանական հեռուստակազմակերպություն ZDF, ZDF Enterprises և ավստրալիական հեռուստակազմակերպություն Network Ten–ը։ Գերմանիայում հեռուստասերիալը «Alien Surfgirls» անվանմամբ ցուցադրվել է KI.KA и на ZDFtivi հեռուստաալիքով՝ 12+ պիտակավորմամբ։


== Սյուժե ==
Ավստրալիական ափամերձ քաղաքներից մեկում մի փոթորկոտ գիշեր վթարի է ենթարկվում մի տիեզերանավ։ Նավի վրա էին գտնվում երկու այլմոլորակայիններ Լյումին մոլորակից՝ Զոուին և Կիկին։ Արտաքինով նրանք չէին տարբերվում մարդկանցից, բայց տիրապետում էին բացառիկ ունակությունների։ Նրանց առջև խնդիր էր ոչ միայն հարմարվել նոր պայմաններին նոր՝ անծանոթ մոլորակում, այլ նաև կառավարել իրենց արտասովոր ուժերը։ Եվ իհարկե նրանք բաց չէին թողնում հնարավորությունը՝ Երկրի թովչանքներից օգտվել. օրինակ՝ ծանոթանալ նոր ընկերների հետ, զգալ անմոռանալի էմոցիաներ և զբաղվել սերֆինգով։ Պարզվում է, որ Զոուին և Կիկին այդ սպորտաձևի «վարպետներ» են։


== Դերերում ==
Ֆիլիպա Քուլտհարդ – Էմբեր – աղջիկ, որ ապրում էր Լայթինգ Պոինթ ափամերձ քաղաքում, առաջինն էր, ով իմացավ, որ Զոուին և Կիկին այլմոլորակայիններ են։ Ապրում է մոր հետ։ Նրան դուր է գալիս Ջորջը, ինչպես որ նա Ջորջին։ Նա սովորեցնում է երեխաներին սերֆինգով սահել։ Օգնում է Զոուին և Կիկիին մնալ Երկրի վրա։
Լյուսի Ֆրայ – Զոուի – Լյումին մոլորակի այլմոլորակային է, Կիկիի հետ եկել է Երկիր, որպեսզի ավելին իմանա այդ մոլորակի մաին, բայց դժբախտաբար հետ թռչելու ժամանակ նրանց տիեզերանավը կործանվում է, և նրանք ստիպված են լինում Երկրի վրա, մինչև ուրիշ միջոց չգտնեն Լյումին վերադառնալու համար։ Սիրահարվում է Բրենդոնին, բայց սկզբից նա Զոուին դուր չէր գալիս։ Զոուին ունի շատ բարդ բնավորություն, շատ վատ է պատրաստում։ Զոուին ի ծնե սերֆեր է։
Ջեսիկա Գրին – Կիկի – Լյումին մոլորակի այլմոլարակային, Զոուիի հետ եկել է Երկիր նույն նպատակով։ Կիկին բարի, նուրբ, հոգատար է, շատ լավ է պատրաստում։ Սիրահարվում է Լուկային։
Քենջի Ֆիտցջերալդ – Լուկա – Լայթինգ Փոինթի բնակիչ, երկրորդն է, ով իմացել է, որ Զոուին և Կիկին այլմոլորակայիններ են։ Լուկան միշտ հավատացել է, որ այլմոլորակայինները գոյություն ունեն, բայց բոլորը ծիծաղում էին նրանց վրա։ Սիրահարվել է Կիկիին առաջին հայացքից, իմանալով, որ Կիկին այլմոլորակային է որոշ ժամանակ չի խոսում նրա հետ, բայց հետո ներում է նրան ու շարունակում հանդիպել նրա հետ։
Փեյջ Հոուդեն – Մեդիսոն – Լայթինգ Փոինթի բնակչուհի, եղել է Բրենդոնի ընկերուհին, բայց հետո նրանք բաժանվում են։ Զոուից առաջ նա լավագույն սերֆերն էր։ Մեդիսոնը խանդում էր Բրենդոնին և միշտ ձգտում էր ավելի լավը լինել, որովհետև մրցակցում էր Զոուիի հետ։ Մի անգամ նա պատուհանի մոտ տեսնում է Զոուիի հոլոգրամը և շատ է վախենում։
Էնդրյու Ջեյմս Մորլի – Բրենդոն – Լայթինգ Փոինթի բնակիչ, կիսամարդ, կիսաայլմոլորակային, երրորդն էր, ով իմացավ, որ Զոուին և Կիկին այլմոլորակայիններ են, բայց ավելի ուշ իմանում է Զոուիից և Կիկիից, որ նա նույնպես այլմոլորակայիններ են և ներում է Զոուիին, սիրահարված են նրան։ Հանդիպում է Մեդիսոնի հետ, բայց հետո նրանք բաժանվում են։
Մեգանիսի

Մեգանիսի (հուն․՝ Μεγανήσι), կղզի և շրջան Հունաստանում՝ Հոնիական ծովում։ Գտնվում է Լեֆկաս կղզու հարավ-արևելքում։
Կղզին գտնվում է ծովի մակարդակից 309 մետր բարձրության վրա և զբաղեցնում է 22,4 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Մեգանիսի կղզին գտնվում է Բալկանյան թերակղզու արևմուտքում և պատկանում է Հունաստանի Հանրապետությանը։
Կղզու տարածքում գտնվում են երեք գյուղական բնակավայրեր։ Կենտրոնական գյուղը Կատոմերին է՝ 492 մարդ բնակչությամբ։ Կղզու նավահանգիստը Վաֆին է, որը ունի 145 մարդ բնակչություն։
Մեգանիսի տեսարժան գյուղերից է նաև Սպարտոհորին՝ 453 մարդ բնակչությամբ։ Այստեղ են գտնվում Մեգանիսի կղզու գլխավոր ծովափները։
Բացի երեք գյուղերից, Կատոմերիի կազմում գտնվում է նաև Աֆենի փոքրիկ նավահանգիստը, որը հիմնականում ծառայում է ձկնորսներին։
Կլիման միջերկրածովային է։ Տարվա ամենատաք ամիսն է հունվարը, իսկ ամենացուրտը՝ հունվարը։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվայլների՝ կղզու ընդհանուր բնակչությունը կազմում է 1041 մարդ։ Բնակչության ճնշող մեծամասնությունը կազմում են հույները։
Կղզում կա հույն ուղղափառ եկեղեցի։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Որոշ հետազոտողներ, այդ թվում՝ Վիլհելմ Դերպֆելդը կարծում է, որ Մեգանիսին դա նույն Կրոկիլեիա կղզին է, որի մասին նկարագրվում է Հոմերոսի Ոդիսականը պոեմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նորություններ Մեգանիսիից (հուն.)
Զբոսաշրջային կայք (հուն.)
Արխաշան (լեռ)

Արխաշան, լեռնագագաթ Փոքր Կովկաս լեռնահամակարգում, Փամբակի լեռնաշղթայում։ Արխաշանից սկիզբ է առնում Բանանց գետը։


== Ծանոթագրություններ ==
Քիմիոն

Քիմիոն կամ քիմոն, ճապուռ, զիրե (լատ.՝ Carum), նեխուրազգիների (հովանոցավորներ) ընտանիքի երկամյա կամ բազմամյա խոտաբույսերի ցեղ։


== Կենսաբանական նկարագիր ==

Ցողունը հարթ է, ճյուղավորվող, բարձրությունը՝ 5-80 սմ։ Տերևները հերթադիր են, երկարավուն, կրկնակի, եռակի փետրաբաժան։ Ներքևի տերևները կոթունավոր են, վերևինները՝ նստադիր։ Ծաղկաբույլը բարդ հովանոց է, ծաղիկները՝ մանր, սպիտակ կամ վարդագույն։ Ծաղկում է հուլիս-օգոստոսին։ 
Պտուղը երկարավուն է, ձվաձև՝ կազմված երկու պտղիկներից։


== Պատմություն ==
Հին աշխարհում գոյություն ունեցող համեմունքներից մեկն է եղել։ Հնէաբանները եգիպտական դամբարաններում հայտնաբերել են քիմիոնի սերմեր։ Հին Հռոմում քիմիոնն օգտագործվում էր հաց թխելու ժամանակ, իսկ Հին Հնդկաստանում այն կար օճառի բաղադրության մեջ։ Այս համեմունքը շատ հայտնի էր միջնադարյան Եվրոպայի խոհանոցում։
Հետազոտողների հավաստմամբ՝ քիմիոնն առաջին անգամ Անգլիա է բերել Վիկտորիա թագուհու ամուսինը՝ արքայազն Ալբերտը։


== Տարածում ==
Տարածված է Արագածոտնի, Լոռու, Տավուշի, Գեղարքունիքի, Կոտայքի, Վայոց ձորի, Սյունիքի մարզերի ալպյան մարգագետիններում։


== Դասակարգում ==


===== Տաքսոնոմիա =====


== Տեսակներ ==
Հայտնի է ավելի քան 30, Հայաստանում՝ 3 տեսակ՝
Քեմոն սովորական (լատ.՝ C. carvi),
Քեմոն կովկասյան (լատ.՝ C. caucasicum)
Քեմոն Կոմարովի (լատ.՝ C. komarovii)


== Նշանակություն և կիրառում ==

Սերմերը հարուստ են ճարպերով, սպիտակուցներով, եթերային յուղերով։ Դրանք պարունակում են նաև դաբաղային միացություններ, ֆլավոնոիդներ։ Քիմիոնը գրգռում է ախորժակը, ուժեղացնում է ստամոքսի և աղիների շարժողական և արտազատողական գործունեությունը, իջեցնում է ստամոքսի նեխման և խմորման երևույթները, ուժեղացնում է կաթնագեղձերի արտազատումը, օժտված է խորխաբեր, թույլ լուծողական, հակաջղացնցումային և ցավազրկող ազդեցությամբ։ Նեխուրազգիների ընտանիքին պատկանող այս համեմունքային դեղաբույսը հանդիպում է ինչպես բանջարանոցներում, այնպես էլ՝ վայրի վիճակում։ Քիմիոնի երիտասարդ տերևները պարունակում են վիտամին C և հանքային աղեր։
Քիմիոնի սերմերը լայն գործածություն ունեն խոհանոցում։ Դրանով համեմում են մսային կերակրատեսակներ, աղցաններ, ինչպես նաև օգտագործվում է հաց թխելիս։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Тмин // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона։ В 86 томах (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
Тмин — статья из Большой советской энциклопедии (Проверено 21 октября 2012)
Флора СССР. В 30 т. / Начато при руководстве и под главной редакцией акад. В. Л. Комарова; Ред. тома Б. К. Шишкин. — М.—Л.։ Изд-во АН СССР, 1950. — Т. XVI. — С. 385-396. — 648 с. — 3500 экз.


== Աղբյուրներ ==
[1]
Փոքր Կենդաս

Փոքր Կենդաս (ռուս.՝ Малый Кендас), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մրասսու գետի ձախ ափին՝ 41 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմ, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մեֆոդովկա

Մեֆոդովկա (ուկրաիներեն՝ Мефедівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինա-Բուդայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մեֆոդովկա գյուղում բնակվում էր 330 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալպերտոսի խաչքար (Շողակաթ)

Ալբերտոսի խաչքար, գտնվում է Հայաստանի Արմավիրի մարզի Վաղարշապատ քաղաքի Նալբանդյան-Սահակ Պարթև փողոցների խաչմերուկ մոտ գտնվող Շողակաթ եկեղեցում, որն ընդգրկված է ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։ Հաշվառված է Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների պետական ցանկում (4.2/18)։


== Տեղադրություն ==
Ագուցված է Շողակաթ եկեղեցու հարավային որմին, արտաքուստ, իրար կողք ագուցված զույգ խաչքարերից ձախինը։


== Վիմական արձանագրություն ==
Խաչքարի ստորին հատվածում 2 տող վիմական արձանագրություն.

Յ[Ի]Շ[Ա]Տ[Ա]Կ Է ՍԲ Խ[Ա]ՉՍ ՆԼ[ԱԽ]ԻՉ[ՈՒԱՆՑԻ] Յ
ԱՂԱ[ՄԱ]ԼԻ ՈՐԴՈՅՆ ԱԼՊ[ԵՐ]Տ[Ո]ՍԻՆԽաչքարի արձանագրության մեջ հիշատակվում է եկեղեցու մեկենաս Աղամալ Նախիջևանցին և իր որդին՝ Ալպերտոսը։


== Այլ տեղեկատվություն ==
Վիմագրում հիշատակված Աղամալի որդի Ալպերտոսն եկեղեցու մուտքի շինարարական վիմագրում հիշվող Ալբերդիոսն է։
«ՅԱՂԱՄԱԼ» անձնանունից առաջ փորագրված «ՆԼԻՉ» տառաշարքը վերծանվում է «ՆԱԽԻՉԵՒԱՆՑԻ», քանի որ Աղամալը ծագումով Նախիջևանից է։ Գրիչը «Խ»-ն սխալմամբ «Լ» է փորագրել։
Տվյալ ժամանակաշրջանի կոթողներն աչքի են ընկնում հիմնախաչի ետնախորքն անզարդ պահելու սկզբունքով, վարդյակն առանձնանում է խորանից, իսկ արմավազարդն ու խաչը հստակորեն պահպանում են հորինվածքի առանձնահատուկ տեսքը։ 17-18-րդ դարերի եկեղեցական կառույցների որմերին ագուցված խաչքարերն ունեն պարզ, դեկորատիվ հարդարանք, երիզված են հյուսածո զարդանախշերով, հիմնախաչը ևս հյուսածո ոճով է պատկերված, որի ստորին խաչաթևից բարձրանում է նուրբ արմավազարդը, իսկ վարդյակն այսօրինակ խաչքարերի քանդակային հորինվածքում ընդհանրապես բացակայում է։


== Տես նաև ==
Էջմիածնի Մայր Տաճար
Սուրբ Շողակաթ եկեղեցի
Աղամալի, Աղաջանի և Նանագուլի խաչքար (Շողակաթ)
Աղամալի և Մարիամի խաչքար (Շողակաթ)
Աղամալի խաչքար (Շողակաթ)
Տեր Հովհաննեսի խաչքար (Շողակաթ)


== Ծանոթագրություններ ==
Աղբնոց

Աղբնոց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Սպերի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Խորոնևո (գյուղ, Շումյաչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԽորոնևոԽորոնևո (ռուս.՝ Хоронево), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 55 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գործվածքներ

Գործվածքները պատրաստվում են մանրաթելերից, թելերից ու մանվածքներից. լինում են բամբակե, վուշե, բրդե և մետաքսե։ Հաստոցային գործվածքների արտաքին տեսքի և հատկությունների բարելավման համար դրանք սպիտակեցնում, ներկում կամ նախշում են։ Գործվածքները լինում են կենցաղային և տեխնիկական։
Կենցաղային գործվածքները բաժանվում են հագուստի (սպիտակեղեն, շրջազգեստ, կոստյում և այլն), գեղազարդային (կահույքի, վարագույրի և այլն), խոնավաներծծիչ (սրբիչ և անձեռոցիկ) տեսակների։ Այս տեսականու մեջ մեծ բաժին ունեն բամբակե, մետաքսե, վուշե և բրդե գործվածքները։
Բամբակե գործվածքներ են չիթը, բատիստը, մարկիզետը, սատինը, բյազը, բումազեն։ Բամբակե գործվածքները դեռևս մ.թ.ա. հայտնի են եղել Հնդկաստանում և Չինաստանում։ Հայկական լեռնաշխարհում նույնպես բամբակ մշակել են հնագույն ժամանակներից։ Այն մանել են իլիկներով, իսկ գործվածքները պատրաստել դազգահներով։ Բամբակե գործվածքների մեքենայական արտադրությունը սկսվել է Անգլիայում (առաջին ֆաբրիկան կառուցվել է Մանչեստրում 1781 թվականին)։
Մետաքսե գործվածքները պատրաստում են բնական մետաքսից կամ քիմիական մանրաթելերից։ Դրանք Չինաստանում պատրաստվել են դեռևս մ.թ.ա. 3-րդ հազարամյակում։ Միջին Ասիայում, Իրանում, Կովկասում և Բյուզանդիայում մետաքսագործությունը հայտնի է դարձել 5-7-րդ դարերում։ Վաճառքի նպատակով մետաքսե գործվածքները Չինաստանից տարվել են Առաջավոր Ասիա, ապա՝ Եվրոպա, իսկ ճանապարհը, որով տեղափոխվել է մետաքսը, կոչվել է «Մետաքսի ճանապարհ»։ Այն, ի միջի այլոց, անցել է նաև Հայաստանով և գործել է մ.թ.ա. 2-րդ դարից մինչև մ.թ. 16-րդ դարը։ Հին Հայաստանում նույնպես մշակվել է բնական մետաքս, որից պատրաստված մետաքսաթելն ու մետաքսե գործվածքները եղել են գեղեցիկ, նուրբ, փափուկ, դիմացկուն։
Վուշե գործվածքները պատրաստում են վուշե մանվածքից և թելից։ Բամբակի կամ այլ թելեր օգտագործելու դեպքում գործվածքն անվանում են կիսավուշե։
Վուշե գործվածքները հիգիենային են, ունեն նուրբ փայլ, մեծ ամրություն և դիմացկունություն։ Վուշե գործվածքներ պատրաստել են Հնդկաստանում մոտ 9000 տարի առաջ, Հայկական լեռնաշխարհում՝ մ.թ.ա.5-4-րդ հազարամյակներում։
Տարբերում են նաև բրդե (կամվոլային), նուրբ մահուդային և կոշտ մահուդային գործվածքներ։
Երբ բրդից բացի, բրդե մանվածքին խառնում են նաև բամբակի, վուշի, մետաքսի, ինչպես նաև արհեստական և սինթետիկ մանրաթելեր, գործվածքն անվանում են կիսաբրդե։
Տեխնիկական գործվածքները արդյունաբերության տարբեր ճյուղերի կարիքները բավարարելու և զանազան մեքենաների մասեր պատրաստելու նպատակով օգտագործվող գործվածքներն են։ Բամբակե գործվածքներն օգտագործվում են ավտոդողերի կորդեր, փոխակրիչների շարժափոկեր, կաշվի փոխարինիչ՝ կիրզա, զտիչ կտավներ պատրաստելու համար։ Վուշե գործվածքներից պատրաստում են բրեզենտներ, հրշեջ կաշեփողեր, բրդե գործվածքներից՝ միջադիրներ, զտիչներ, մետաքսե գործվածքներից՝ մաղեր, ասբեստե գործվածքներից՝ զտիչներ և հրակայուն շինվածքներ։


== Աղբյուրներ ==
Գործվածքների մասին Դպրոցական Մեծ հանրագիտարանում
Սեմենովկա (Կաշարսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սեմենովկա (այլ կիրառումներ)Սեմենովկա (ռուս.՝ Семеновка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կաշարսկի շրջանում։ Մտնում է Պոպովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ռաբակ (գյուղ, Յանաուլսկի շրջան)

Ռաբակ (ռուս.՝ Рабак, բաշկիրերեն՝ Рабак), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 453 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(4858) Վորոբյով

(4858) Վորոբյով (անգլ.՝ Vorobjov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Ջեյմս Գիբսոնի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,182069 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9438 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4203 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1177,34 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,305775 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,28° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4858) Վորոբյով աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նյազեպետրովսկի շրջան

Նյազեպետրովսկի շրջան (ռուս.՝ Нязепетровский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Չելյաբինսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Նյազեպետրովսկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3459 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 20136 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,82 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Արդար օգտագործում

Արդար օգտագործում (անգլ.՝ Fair use), իրավական հասկացություն ԱՄՆ օրենսդրությունում, որը թույլ է տալիս օգտագործել հեղինակային իրավունքով նյութերը առանց այդ նյութերի հեղինակից թույլտվություն ստանալու։
Fair use եզրը կիրառվում է միայն ԱՄՆ-ում, սակայն որոշ անգլոսաքսոնական պետություններում օգտագործվում է նման եզր «fair dealing»:
Արդար օգտագործումը թույլ է տրվում առանց հեղինակային իրավունքի տիրոջ թույլտվության մինչ այն պահը, մինչդեռ այն նպաստում է «գիտության և օգտակար արվեստների զարգացմանը» (ԱՄՆ Սահմանադրություն, կետ 8 մաս 8 էջ 1), ինչը տարբերվում է հեղինակային իրավունքի օբյեկտի համար պաշտոնական արտոնագրի տրամադրումից։ Արդար օգտագործման ժամանակ որոշ հեղինակային իրավունքի սահմանափակումները բացատրվում են խոսքի ազատության պաշտպանության անհրաժեշտությունով, համաձայն ԱՄՆ սահմանադրության առաջին ճշգրտման։ Այսպիսով այս հասկացության շնորհիվ պահպանվում է իրավունքի տիրոջ և հասարակության հետաքրքրությունների միջև հավասարակշռությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
U.S. Copyright Office Fair Use Index, a searchable database of notable fair use cases in U.S. federal courts
The Fair Use/Fair Dealing Handbook, a compilation of national statutes that explicitly refer to fair use or fair dealing
Սպասկի շրջան (այլ կիրառումներ)

Սպասկի շրջան, կարող է վերաբերել՝

Սպասկի շրջան - մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պրիմորիեի երկրամասում
Սպասկի շրջան - մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Թաթարստան հանրապետությունում
Սպասկի շրջան - մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պենզայի մարզում
Սպասկի շրջան - մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ռյազանի մարզում
Լյումանդու (այլ կիրառումներ)

Լյումանդու անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Լյումանդու - գյուղ Էստոնիայի Կոհիլա շրջանի կազմում։
Լյումանդու - գյուղ Էստոնիայի Մյառյամաա շրջանի կազմում։
Պատրանքների թանգարան (Բելգրադ)

Պատրանքների թանգարան (սերբ.՝ Музеј илузија), մոգության միակ թանգարանը Սերբիայի մայրաքաղաք Բելգրադում։ Այն պատկանում է գեղարվեստական թանգարանների տեսակին և պարունակում է ավելի քան 70 ցուցանմուշ, որոնք կապված են տարբեր տեսակի տեսողական պատրանքների և հոլոգրամների հետ։


== Թանգարանի մասին ==
Թանգարանը հիմնադրվել է 2018 թվականի մայիսի 22-ին Բելգրադում և առաջին նման թանգարանն է Սերբիայում։ Աշխարհում այն քչերից մեկն է, որ ամբողջովին բաց է հասարակության համար, ներառյալ՝ ցուցանմուշները լուսանկարելու իրավունքը։
Թանգարանն իրականացնում է ինտերակտիվ հայեցակարգ, որը հիմնված է պատրանքներով սենյակներն ուսումնասիրելու նպատակով այցելուներին ակտիվորեն խրախուսելու վրա։ Այցելուի վրա հոլոգրամների և պատրանքների ազդեցության պատճառով նա դառնում է ոչ միայն դիտորդ, այլև այդ պատրանքների ստեղծման ակտիվ մասնակից։ Այս նպատակով թանգարանում գործում է մշտական ցուցադրություն, որը ներկայացնում է 70 ցուցանմուշների հավաքածու, որոնք նախատեսված են այցելուների զգայարանները շահարկելու և տարբեր տեսակի տեսողական և նմանատիպ այլ պատրանքների և դրանց հետևանքների ցուցադրման համար։
Այցելուների համար ամենահետաքրքիր ցուցանմուշներից կարելի է առանձնացնել հետևյալները.

Մրրկային թունել. ուղյակով և նրա շուրջը պտտվող գլանով սենյակ է, որը խախտում է այցելուի հավասարակշռությունը.
Ամեսի սենյակ. դիտորդի ընկալման փորձը ցուցադրելու համար նախատեսված սենյակ է, որում սենյակի մի կողմում գտնվող անձը շատ ավելի մեծ է թվում, քան սենյակի մյուս կողմում գտնվող անձը, երբ դիտվում է որոշակի տեսանկյունից.
Աթոռի պատրանք. նպատակն է ցույց տալ, թե որքանով է որոշ առարկաների չափի ընկալումը (տվյալ դեպքում աթոռի) կախված դրանց շրջապատից։Հնարավոր են նաև խմբային այցելություններ թանգարան։


=== Իրադարձություններ ===
Բելգրադի պատրանքների թանգարանը կազմակերպում է նաև պատրանքների և մտագրոհների թեմայով մեծաթիվ միջոցառումներ և սեմինարներ։ Դրանց թվում են երաժշտության և պատրանքի ինտերակտիվ ներկայացումը, ինչպես նաև դիզայնի և պատրանքի ինտերակտիվ ներկայացումը։
Թանգարանում գործում է նաև երեխաների համար խելացի խաղասենյակը, որի նպատակն է խթանել երեխաների ուղեղի բջիջների զարգացումը տարբեր վարժությունների միջոցով՝ հանելուկներ, փազլներ, անհնար հանգույցներ և մաթեմատիկական հարցաշարեր։ Բացի այդ, թանգարանում գործում է նաև խելացի խանութ, որտեղ հնարավոր է գնել ավելի քան 70 Dilemma դիդակտիկ խաղալիքներ, որոնք օգտագործվում են նաև խելացի խաղասենյակում։
Թանգարանը բաց է նաև տարբեր միջոցառումներ կազմակերպելու, ինչպես նաև ծննդյան տարեդարձեր նշելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Музеј илузија Београд, званичан веб-сајт
Ալեն շրջան (Կանզաս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեն շրջան (այլ կիրառումներ)Ալեն շրջան (անգլ.՝ Allen County), ԱՄՆ Կանզաս նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.303 կմ² է, բնակչությունը՝ 14.385 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Այոլա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1855 թ.։
Ռեիու

Ռեիու (էստ․՝ Reiu), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Տահկուռաննա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 599 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ամենուն տարեգիրքը (տարեգիրք, Լիբանան)

«Ամենուն տարեգիրքը», հասարակական քաղաքական, մշակութային տարեգիրք։ Լույս է տեսել 1954-1968 թվականներին։ Խմբագիր՝ Կարո Գևորգյան։ Ունեցել է հասարակական, գրական, պատմական, ազգագրական, կրոնագիտական, մարզական, երգիծանքի և այլ բաժիններ։ Ներկայացրել է հայ և միջազգային արվեստագետներին, անդրադարձել հայաստանյան, սփյուռքահայ և միջազգային քաղաքական իրադարձություններին, դրանք մեկնաբանել դաշնակցական դիրքերից։ Հատուկ ուսումնասիրություններ է հրատարակել Լիբանանի, Սիրիայի, Եգիպտոսի, Իրաքի, Իրանի, Կիպրոսի, Հնդկաստանի, Իտալիայի, Անգլիայի, Ավստրիայի, Ֆրանսիայի և ԱՄՆ-ի հայ գաղութների մասին։