armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Գազ Պրիլիպկոյի

Գազ Պրիլիպկոյի (լատ.՝ Astragalus prilipkoanus), լոբազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում


== Նկարագրություն ==
Բազմամյա, անցողուն բույս է՝ երկծայր մազիկներով ծածկված։ Տերևիկները 7-16-ական զույգ են և ունեն 10-27 մմ երկարություն, 3-9 մմ լայնություն։ Ծաղկակիցները ամուր են, ուղիղ, ծաղկաբույլի հետ միասին ունեն 20-40 սմ երկարություն։ Ծաղկաբույլը բազմածաղիկ է, պտուղի ժամանակ խիստ երկարացող։ Պսակը լինում է կարմրամանուշակագույն։ Ունդերը գծային են, 2,5-4 սմ երկարությամբ։


== Տարածում ==
Հայաստանում հանդիպում է Զանգեզուրի ֆլորիստիկական շրջանում։ Հանդիպում է նաև Նախիջևանում, Արևելյան Անդրկովկասում, Թալիշում և Հյուսիսային Իրանում։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է միջին, վերին և ենթալպյան գոտիներում՝ ծովի մակարդակից 1000-2500 մ բարձրությունների վրա։ Ծաղկում է մայիս-հունիս ամսիներին, պտղաբերում՝ հունիս-հուլիսին։


== Պահպանություն ==
Վտանգված տեսակ է։ Աճում է հողատարածքների ինտենսիվ յուրացման գոտում։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 500 կմ²-ից պակաս է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկած չէր։ Ընդգրկված չէ CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Պահպանություն չի իրականացվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կովկասյան բանակի զինվորական պատգամավորների համագումարներ

Կովկասյան բանակի զինվորական պատգամավորների համագումարներ  (1917 թ), առաջին համագումարը տեղի է ունեցել ապրիլի 23-ից մայիսի 24-ը, Թիֆլիսում։ Մասնակցել են շուրջ 2 հազար պատվիրակներ և հյուրեր (ճնշող մեծամասնություն՝ էսեռները և մենշևիկները), որոնք ներկայացնում էին Կովկասյան ռազմաճակատի շուրջ 1 միլիոնանոց բանակի և թիկունքային զորամասերի կազմակերպությունները՝ զինվորական սովետներն ու կոմիտեները, սպայական կազմը։ Գործնական նախագահն էր Ե. Դեգեչկորին։ Պատերազմի ու հեղափոխության արմատական հարցերում պատգամավորները պաշտպանում էին ժամանակավոր կառավարությանը։ Նրանց աջակցում էին դաշնակցականները, վրացական ֆեդերալիստները, «ուկրաինական» և կազակների խմբավորումները։ Տատանվող դիրք էին գրավում «անկուսակցականները»։ Համագումարին մասնակցում էին Կովկասյան բանակում գործող 20 ականավոր բոլշևիկներ Գ. Կորզանով (Ղորղանյան), Ս. Քավթարաձե, Մ. Կեդրով, Ի. Մալիգին, Ն. Կուզնեցով, Ս. Բոգդանով, Հ. Հովսեփյան և ուրիշներ, որոնց խնդիրն էր մերկացնել համաձայնողական կուսակցություններին, պրոպագանդել Վլադիմիր Լենինի «Ապրիլյան թեզիսները» և աշխատավորներին նախապատրաստել նոր՝ սոցիալիստական հեղափոխության։ Համագումարն ընտրեց Կովկասյան բանակի երկրային սովետ (նախագահ՝ էսեռ Դ. Դոնսկոյ, 150 անդամներից 100-ը՝ էսեռ, 40-ը՝ մենշևիկ)։ Երկրորդ համագումարը տեղի է ունեցել դեկտեմբերի 10-23-ը, Թիֆլիսում։ Մասնակցել է 350 պատգամավոր։ Ամենախոշորը բոլշևիկյան ֆրակցիան էր (160 մարդ, որոնց թվում՝ Ս. Շահումյանը, Մ. Ցխակայան, Ֆ. Մախարաձեն, Դ. Կորգանովը և ուրիշներ)։ Բոլշևիկներին պաշտպանում էին ձախ էսեռները (15 մարդ) և «անկուսակցականների» մի մասը։ Քննարկված կարևորագույն՝ ընթացիկ մոմենտի և իշխանության հարցում բոլշևիկներն ու նրանց կողմնակիցները ապահովեցին 181, էսեռ-մենշևիկյան և բուրժուա-նացիոնալիստական բլոկը՝ 168 ձայն։ Համագումարը մերկացրեց Անդրկովկասյան կոմիսարիատի ռեակցիոն հրամանատարության և նախկին բանակայիներ կային սովետի հակահեղափոխական գործունեությունը, դատապարտեց բանակի «ազգայնացման» քաղաքականությունը։ Լուրջ ուշադրություն նվիրվեց Կովկասյան ռազմաճակատը դատարկելու և Անդրկովկասի ժողովուրդներին սպառնացող նոր աղետի հարցին։ Ընդունվեց բաաձև «թուրք-հայկական» հարցի մասին, որը համապատասխանում էր «Թուրքահայաստանի մասին» դեկրետի ոգուն։ Դաշնակցականները մերժեցին Ստեփան Շահումյանի և մյուս բոլշևիկների առաջարկը՝ միացյալ ուժերով դիմադրելու թուրք նվաճողներին։ Համագումարը դեկտ եմբերի 21-ին երկրամասում հռչակեց խորհրդային իշխանություն։ Ընտրվեց 100 հոգուց բաղկացած բանակային երկրային նոր սովետ՝ բոլշևիկ Գ. Կորգանովի ղեկավարությամբ։ Սակայն երկրամասում ստեղծված բարդ իրապայմաններում սովետի հեղափոխական ուժերը ի վիճակի չեղան իշխանությունը պահել իրենց ձեռքում և զարգացնել հեղափոխությունը։ Դեկտեմբերի 28-ին ստեղծվեց հեղափոխական երկրային խորհրդի գործադիր օրգան՝ բոլշևիկյան ռազմահեղափոխական կոմիտե, որն իր գործունեության կենտրոն ընտրեց Բաքուն։
Կավիտե

Կավիտե (թագալերեն՝ Kabite, անգլ.՝ Cavite) պրովինցիա Ֆիլիպիններում, ԿԱԼԱԲԱՐՍՈՆ շրջանում։ Գտնվում է Լուսոն կղզում, Մանիլայից 30 կմ դեպի հարավ։ Այն գտնվում է Մանիլայի ագլոմերացիայի ներսում։


== Աշխարհագրություն ==
Տարածքը կազմում է 1287.6 կմ²։ Արևելքում սահմանակցում է Լագունա շրջանին, հարավում՝ Բատանգաս շրջանին, հյուսիս-արևելքում՝ Ստոլիչնիյ շրջանին, արևմուտքում՝ Հարավչինական ծովին ։ Այն գտնվում է Մանիլա ագլոմերացիայի ներսում։


== Պատմություն ==
Պրովինցիան հիմնադրվել է 1614 թվականին։
1898 թվականի մայիսի 1-ին Կավիտի ափին գտնվող իսպանա-ամերիկյան պատերազմի ընթացքում մեծ ռազմածովային պատերազմ է տեղի ունեցել կոմոդոր Ջորջ Դյուիի և Իսպանիայի թիկնազոր Պատրիսիո Մոնտեխոյի  ամերիկյան զորքերի միջև։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2015 թվականի օգոստոսի 1-ի մարդահամարի տվյալների պրովինցիայում բնակվում է 3 678 301 մարդ։
Հիմնական լեզուներն են՝ թագալերենը և չաբակոնոն։ Անգլերենը նույնպես տարածված է։ Մանիլայի հարևանությամբ գտնվող Կավիտայում մեծ թվով միգրանտներ խոսում են սեբուանո, բիկոլերեն, իլոկաներեն և այլ լեզուներով։ Բնակչության 70%-ը կաթոլիկներն են, մոտ 20%-ը՝ անկախ Ֆիլիպինյան եկեղեցու կողմնակիցներ, 4%-ը՝ Քրիստոնեական եկեղեցու կողմնակիցներ։


== Վարչական բաժանում ==
Պրովինցիան վարչականորեն  բաժանված է 20 մունիցիպալիտետի և 3 քաղաքի.


=== Քաղաք ===


=== Մունիցիպալիտետ ===


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կավիտե պրովինցիայի պաշտոնական կայքէջը
Երկու կապիտան (ֆիլմ, 1955)

«Երկու կապիտան» (ռուս.՝ «Два капитана»), 1955 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վլադիմիր Վենգերովը Վենիամին Կավերինի համանուն վեպի հիման վրա։ Էկրան է բարձրացել 1956 թվականի մարտի 28-ին։


== Սյուժե ==
Սանյա Գրիգորևը գետից հանում է խեղդված փոստատարի պայուսակը։ Նամակները թրջվել էին, և ծրարների հասցեները հնարավոր չէ հասկանալ, այդ պատճառով նամակները դարձել են ֆիլմի գլխավոր հերոսի համար ընթերցանության հետաքրքիր նյութ։ Դրանցից մեկը, որը գրել էր ոմն նավաստի, այնքան է տպավորվում տղայի մեջ, որ նա անգիր հիշում է այն։ Երազելով դառնալ ճանապարհորդ՝ Սանյան փախչում է տնից, պատրաստվում է գնալ հեռավոր երկրներ, բայց մնում է Պետրոգրադում և դառնում է անապաստան։
Պետրոգրադի փողոցներում Սանյային գտնում և դպրոց-կոմունայում է տեղավորում ուսուցիչ Իվան Պավլովիչ Կորաբլյովը։ Դպրոցի վարիչը Նիկոլայ Անտոնովիչ Տատարինովն է։ Սանյան ընկերանում է Կատյա Տատարինովայի՝ զոհված կապիտան Իվան Լվովիչ Տատարինովի դստեր հետ, որը դպրոցի վարիչի զարմուհին է։ Սանյան պարզում է, որ  փոստատարի պայուսակում ինքը գտել էր հենց Իվան Լվովիչի նամակը։ Նա նաև պարզում է, որ հենց Նիկոլայ Անտոնովիչն է որոշիչ դեր խաղացել կապիտան Տատարինովի արշավախմբի անդամների զոհվելու հարցում։ Իմանալով այս մասին՝ Մարիա Վասիլևնան՝ Իվան Լվովիչի այրին և Նիկոլայ Անտոնովիչի կինը, թույն է խմում։ Նիկոլայ Անտոնովիչը Սանյային մեղադրում է զրպարտության և  Մարիա Վասիլևնայի մահվան մեջ։ Սանյան որոշում է գտնել կապիտան Տատարինովի արշավախումբը և ապացուցել ճշմարտությունը։
Դպրոցն ավարտելուց հետո Սանյան դառնում է բևեռային օդաչու և ամուսնանում է Կատյայի հետ։ Երբ սկսվում է Հայրենական մեծ պատերազմը, նա մեկնում է ռազմաճակատ։ Մի անգամ ճակատագիրը նրան նետում է կապիտան Տատարինովի արշավախմբի վերջին կայանման վայրը։ Նա գտնում է կապիտան Տատարինովի կորած արշավախումբը։ Հետագայում արշավախմբի պատմության, հայտնագործությունների և մահվան, ինչպես նաև այն մասին, թե ով է մեղավոր այդ կործանման համար, բաց դասախոսության ժամանակ պատմում է ոմն խորհրդային պրոֆեսոր, իսկ Սանյան այդ ժամանակ շարունակում է պաշտպանել երկիրը և գտնում է շրջափակման ժամանակ կորած Կատյային։


== Դերերում ==


== Նկարահանող խումբ ==


== Մրցանակներ ==
Բելգրադի մանկական և երիտասարդական ֆիլմերի միջազգային կինոփառատոնի դիպլոմ Վլադիմիր Վենգերովին ռեժիսուրայի համար (Հարավսլավիա, 1956)


== Փաստեր ==
Ֆիլմում չկան Վ. Կավերինի վեպում հանդիպող բազմաթիվ նշանակալի կերպաներ, ինչպիսիք են Պյոտր Սկովորոդնիկովը, բժիշկ Իվան Իվանիչը, Գաեր Կուլիան։
1990-ականներին ֆիլմը թողարկվել է տեսաերիզներով, 2000-ականներին՝ DVD-ով։
Վլադիմիր Վենգերովի ֆիլմը դիտել է 32 մլն հանդիսատես, ինչը 306-րդ արդյունքն է խորհրդային ֆիլմերի վարձույթի պատմության մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Советские художественные фильмы. Аннотированный каталог / Сост. Н. А. Глаголева, М. Х. Зак, А. В. Мачерет, Л. А. Парфёнов, В. М. Розина, Э. Л. Сосновский, П. В. Фионов, О. В. Якубович под ред. А. В. Мачерета и др. — М.: Искусство, 1961. — Т. 2: Звуковые фильмы (1930—1957 гг.). — С. 566. — 784 с. — 3000 экз.


== Արտաքին հղումներ ==
«Два капитана» на сайте «Энциклопедия отечественного кино»
Մրգօղի

Մրգօղի, քաղցր մրգահատապտղային ոգելից խմիչք։ Թնդությունը՝ 18-20 %, շաքարի պարունակությունը՝ 28-40 %: Պատրաստվում է ալկոհոլային հյութերից, շաքարային օշարակից, ռեկտիֆիկացված սպիրտից, կիտրոնաթթվից և փափկեցված ջրից։
Կախված պատրաստման եղանակից՝ մրգօղու հասունացման ժամկետը կազմում է մեկ ամսից մինչև կես տարի։ Տարբերակում են ուշահաս, միջինահաս և արագահաս մրգօղիներ։
Ուշահաս մրգօղիներ պատրաստելիս հիմնականում, բայց ոչ միշտ, օգտագործում են երկար պահպանման ժամկետ ունեցող միրգ, մասնավորապես՝ հունդավորներ և որոշ կորիզավորներ։ Օրինակ՝ խնձոր, տանձ, արոս, սերկևիլ և այլն։ Ուշահաս մրգօղի պատրաստելու համար օգտագործվում է կոկռոշ, որն ունի պահպանման սահմանափակ ժամկետ (10-15 օր՝ 0 °C): Ուշահաս մրգօղիները հասունանում են 3-6 ամսվա ընթացքում։
Միջինահաս մրգօղիները պատրաստվում են միակորիզավորներից (բալ, սալոր) և հատապտուղներից, որոնց պահպանման ժամկետը մոտ 10-15 օր է՝ 0 °C ջերմաստիճանի պայմաններում (հաղարջ, հապալաս)։ Այդպիսի մրգօղիները հասունանում են 1,5-2,5 ամիս անց։
Պահպանման կարճ ժամկետ ունեցող հատապտուղները (մոտավորապես 3-5 օր՝ 0 °C ջերմաստիճանի պայմաններում), ինչպես օրինակ՝ ազնվամորին և իծամորին, օգտագործվում են արագահաս մրգօղիների պատրաստման համար, որոնք հասունանում են մեկ ամսվա ընթացքում։
Սննդի արդյունաբերության մեջ մրգօղիները պատրաստվում են լիկյոր-օղի արտադրող գործարաններում։ Արտադրության ծավալները՝ օղու հետ կապված, մեծ չեն, իսկ տեխնոլոգիական տեսանկյունից պատրաստումն ավելի բարդ է, քանի որ բացի հիմնական հումքից՝ սպիրտից և ջրից, պահանջվում են սպիրտային հյութերի, շաքարային օշարակի, բուրումնավետ սպիրտի կիսաֆաբրիկատներ, ներկանյութեր և այլ բաղադրիչներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Багриновский Г. Ю. Энциклопедический словарь спиртных напитков. — М.: Астрель:АСТ, 2008. — 1342 с. — ISBN 978-5-17-016166-9, 978-5-271-06543-9
Рецептуры ликёро-водочных изделий и водок / под. ред. А. И. Ковалевской. — М.: Московская типография № 8 Союзполиграфпрома при Государственном комитете СССР по делам издательств, полиграфии и книжной торговли, 1981. — 352 с.
Каталог ликёро-водочных изделий. — М.: ПРОДОФОРМЛЕНИЕ пищепромиздата МППТ СССР, 1957. — 99 с.


== Արտաքին հղումներ ==
Наливка // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред.  А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978.
Наливка // Малый энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 4 т. — СПб., 1907—1909.
Պրիազովսկոե (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊրիազովսկոեՊրիազովսկոե (ուկրաիներեն՝ Приазовське), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Զապորոժիեի մարզի Պրիազովսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Պոկրովկա Վտորայա։ Հիմնադրվել է 1823 թվականին։
2011 թվականի տվյալներով Պրիազովսկոե քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 6 818 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6,83 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1063,84 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Աստերոիդների ցանկ (197301-197400)

Աստերոիդների ցանկ (197201-197300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (197401-197500)
 Աստերոիդների ցանկ (197201-197300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (197401-197500)
Աստերոիդների ցանկ (62601-62700)

Աստերոիդների ցանկ (62501-62600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (62701-62800)
 Աստերոիդների ցանկ (62501-62600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (62701-62800)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (60001)-(65000)»։ www.minorplanetcenter.net
Նյունիբ

Նյունիբ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Զիմնիցի (գյուղ, Խիսլավիչսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶիմնիցիԶիմնիցի (ռուս.՝ Зимницы), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռուդնի (գյուղ, Կավալերովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌուդնիյՌուդնի (ռուս.՝ Рудный), գյուղ Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Կավալերովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2310 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աբուլ (լիճ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աբուլ (այլ կիրառումներ)Աբուլ (Ապուլ), լիճ Վրաստանի Սամցխե-Ջավախեթի մարզում, Ախալքալաքի սարահարթի հարավարևելյան մասում, Մեծ և Փոքր Աբուլ լեռնագագաթների միջև։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժուրավլինկա (գյուղ, Ռոդոմիշլինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԺուրավլինկաԺուրավլինկա (ուկրաիներեն՝ Журавлинка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոդոմիշլինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ժուրավլինկա գյուղում բնակվում էր 41 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,186 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 220,43 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սուբսիդիա

Սուբսիդիա (լատ.՝ subsidium - օգնություն, աջակցություն), հիմնականում դրամական ձևով նպաստ, որ կապիտալիստական պետությունն իր բյուջեի միջոցներից հատկացնում է իշխանության տեղական մարմիններին, իրավական ու ֆիզիկական անձանց, այլ պետությունների։
Լինում է՝

ուղղակի
անուղղակի։Կապիտալիզմի զարգացման սկզբնական էտապներում, ազգային արդյունաբերության զարգացումը խթանելու և ռազմական ծախսերը ֆինանսավորելու համար, լայնորեն կիրառվել է ուղղակի սուբսիդիա։
Իմպերիալիզմի փուլում առավել տարածված են անուղղակի սուբսիդիաի ձևերը՝ ազգայնացված ձեռնարկությունների վաճառք մոնոպոլիաների իջեցված գներով, մոնոպոլացված ձեռնարկությունների (առավելապես ռազմարդյունաբերական կոմպլեքսի) արտադրանքի ձեռքբերում, բարձրացված գներով սնանկացող ընկերությունների չիրացված ապրանքների ու բաժնետոմսերի գնում և ալն։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո սուբսիդիա հատկացվում է նաև որպես «օգնություն» օտարերկրյա պետություններին, որի նպատակն է աջակցել մարիոնետային քաղաքների վարչակարգերին։ Սոցիալիստական երկրներում սուբսիդիա չի կիրառվում։


== Տես նաև ==
Դոտացիա
Կաևուսաառե

Կաևուսաառե (էստ․՝ Kaevussaare), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Ավինուռմե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 26 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Լևոն Շահվերդյան

Լևոն Դավիթի Շահվերդյան (հոկտեմբերի 17, 1950(1950-10-17), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ՀՀ պետական գործիչ, ՀՀ էներգետիկայի և բնական պաշարների նախարարի տեղակալ։


== Կրթություն ==
1967-1972 թթ. - սովորել և ավարտել է Երևանի Կ. Մարքսի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտի արդյունաբերական և քաղաքացիական շինարարության ֆակուլտետը՝ ինժեներ-շինարարի որակավորմամբ։
1981 թ. ավարտել է Մոսկվայի Պլեխանովի անվան ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտի ասպիրանտուրան։


== Աշխատանքային գործունեությունը ==
1972-1974 թթ. - աշխատել է «Աբովյանշին» տրեստում որպես աշխատակազմի ավագ ճարտարագետ։
1974-1980 թթ. - աշխատել է Երևանի Կ. Մարքսի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտում որպես շինարարության ամբիոնի ասիստենտ։
1980-1984 թթ. - ՀԿԿ Շահումյանի շրջկոմի արդյունաբերության և տրանսպորտի բաժնի հրահանգիչ։
1984-1985 թթ. - «Երևանշին» արտադրական շինմոնտաժային միավորման պետի տեղակալ։
1985-1987 թթ. - ՀԿԿ Մաշտոցի շրջկոմի արդյունաբերության և տրանսպորտի բաժնի պետ։
1987-1988 թթ. - ՀԿԿ կենտկոմի շինարարության բաժնի հրահանգիչ։
1988-1989 թթ. - ՀԽՍՀ Պետշինի գլխավոր վարչության պետի տեղակալ։
1989-1990 թթ. - ՀԿԿ կենտկոմի ագրարային բաժնի հրահանգիչ։
1990-1991 թթ. - «Պրոմեթևս» բաժնետիրական ընկերության նախագահի տեղակալ։
1991-1992 թթ. - «Արմինէկս» ասոցիացիայի փոխնախագահ։
1992-1996 թթ. - Երքաղխորհրդի գործկոմի կապիտալ շինարարության գլխավոր վարչության պետի տեղակալ, ապա՝ պետ։
1996-1997 թթ. - Երևանի քաղաքապետարանի շինարարության բաժնի վարիչ։
1997 թ. - «Գյուղատնտեսական մեծածախ շուկա» ՓԲԸ գործադիր տնօրենի տեղակալ։
1997-1998 թթ. - «Երևանի էլեկտրացանց» ՓԲԸ փոխտնօրեն։
1998-1999 թթ. - «Երևանգազ» ՊՓԲԸ տնօրեն։
1999 թ. - Էներգապետհսկողության գլխավոր վարչության պետի տեղակալ։
1999-2001 թթ. - «ՀայՌուսգազարդ» ՓԲԸ «Գազաբաշխիչ» ՍՊԸ-ի տնօրեն, ապա՝ կապիտալ շինարարության վարչության պետ։
2001 թ. - Երևանի քաղաքապետարանի քարտուղար։
2001 թ. ՀՀ վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության էներգետիկայի նախարարի տեղակալ։
2004-2005 թթ. - համատեղությամբ եղել է «Պետպոլիմեր» ՍՊԸ գլխավոր տնօրեն, «Նաիրիտ գործարան» ՓԲԸ կառավարիչ։
2008 թ. հուլիսի 17-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության էներգետիկայի և բնական պաշարների նախարարի տեղակալ՝ ազատվելով Հայաստանի Հանրապետության էներգետիկայի նախարարի տեղակալի պաշտոնից։


== Պարգևներ ==
Անանիա Շիրակացու մեդալ։
ՀՀ վարչապետի շնորհակալագիր։Հայաստանի Հանրապետական կուսակցության անդամ։ Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լյուրսի Լևի (այլ կիրառումներ)

Լյուրսի Լևի, կարող է վերաբերել՝

Լյուրսի Լևի - համայնք Ֆրանսիայում
Լյուրսի Լևի - կանտոն Ֆրանսիայում
Ֆրասիլոնգո

Ֆրասիլոնգո (իտալերեն՝ Frassilongo), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 339 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 21 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 16 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0461։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0461 549500


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ռադոստնոե (գյուղ, Կրասիլովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌադոստնոեՌադոստնոե (ուկրաիներեն՝ Радісне), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կրասիլովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռադոստնոե գյուղում բնակվում էր 954 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3043 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 313,51 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նիկոս Սամփսոն

Նիկոս Սամփսոն (հուն․՝ Νίκος Σαμψών, դեկտեմբերի 16, 1935(1935-12-16), Ֆամագուստա, Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետություն - մայիսի 9, 2001(2001-05-09), Նիկոսիա մունիցիպալիտետ, Կիպրոս), կիպրոսցի քացաքական և պետական գործիչ, լրագրող, Կիպրոսի նախկին նախագահ (1974)։


== Կենսագրություն ==
Իսկական ազգանունը Գեորգիադիս է․ «The Cyprus Times» թերթում որպես լուսանկարիչ աշխատելուց հետո նա իր ազգանունը փոխել է։ ԷՕԿԱ կազմակերպությանն  անդամակցելուց հետո նա օգտագործել է այդ կեղծանունը։ Սամփսոնը եղել է Մեծ Բրիտանիայից Կիպրոսի անկախության համար պարտիզանական պայքարի առաջնորդներից մեկը, ակտիվ մասնակցել է զինված բախումներին, ինչպես նաև  գրել է թերթում։ Այդ գործողությունների համար Սամփսոնը ձերբակալվել է և դատապարտվել մահվան, սակայն որոշ ժամանակ անց նրա դատավճիռը փոխվել է ցմահ ազատազրկման, որը նա անցկացրել է Մեծ Բրիտանիայում, ընդամենը մեկուկես տարի։
1959 թվականին՝ Լոնդոնի համաձայնագրերը ստորագրվելուց հետո Սամփսոնն ազատ է արձակվել։ Ըստ այդ համաձայագրերի Կիպրոսն ինքնավարություն էր ստանում։ 1960 թվականի օգոստոսին Կիպրոսի անկախացումից հետո Սամփսոնը մեկնել է Հունաստան, այնտեղից էլ Կիպրոս։ Կղզում նրան դիմավորել են որպես  ազգային հերոս։
1960 թվականին նա հիմնադրել է և սկսել խմբագրել ազգայնական «Μάχη» թերթը, իսկ 1963 թվականի վերջին հույն և թուրքական համայնքների միջև բախումներին նա ակտիվորեն մասնակցություն է ունեցել։
1970 թվականին Սամփսոնը Առաջադիմական կուսակցությունից ընտրվել է Կիպրոսի խորհրդարանի անդամ, իսկ 1971 թվականին՝ ԷՕԿԱ կազմակերպության առաջնորդ Գեորգիոս Գրիվասի կղզի վերադառնալուց հետո։ Կազմակերպությունը պաշտպանում էր Էնոզիս շարժման շահերը՝ Կիպրոսի միավորումը Հունաստանի հետ, որն ակտիվորեն աջակցվում էր այդ ժամանակ Հունաստանում իշխող խունտայի կողմից։ 


== Ռազմական հեղաշրջում ==
1974 թվականի հուլիսի 15-ին կղզու հունական ստորաբաժանումների աջակցությամբ Կիպրոսի ախագահ Մակարիոսը տապալվել է և վտարվել երկրից, իսկ Սամփսոնը հռչակվել է նրա իրավահաջորդը։ Դրանից հետո Թուրքիան կիպրոսցի թուրքերի պաշտպանության պատրվակով ներխուժել է կղզի և գրավել նրա տարածքի մեկ երրորդը՝ ներառյալ Ֆամագուստան և մայրաքաղաք Նիկոսիայի մի մասը։ Հուլիսի 23-ին Սամփսոնը ստիպված հրաժարական է տվել և լիազորությունները փոխանցել խորհրդարանի նախագահ Գլաֆկոս Կլերիդեսին։ 
1976 թվականին Սամփսոնը դատապարտվել է 20 տարվա ազատազրկման պետական՝ դավաճանության համար։ 1979 թվականին նա բուժման նպատակով մեկնել է Ֆրանսիա, որտեղ մնացել է մինչև 1990 թվականը։ 1992 թվականին հայրենիք վերադառնալուն պես նա ազատ է արձակվել և զբաղվել թերթի բիզնեսով։
Սամփսոնը մահացել է 2001 թվականին քաղցկեղից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Zyperns neuer Präsident. In: Der Spiegel. Nr. 30, 1974, S. 54 (online – 22. Juli 1974).
Man muß mit seinen Leuten sterben können. SPIEGEL-Interview mit Zyperns Putsch-Präsidenten Nikos Sampson. In: Der Spiegel. Nr. 31, 1974, S. 44–45 (online – 29. Juli 1974)
Գայ Մեներինգ

Գայ Մեներինգ, կամ աստղագուշակը (անգլ.՝ Guy Mannering or The Astrologer), Վալտեր Սքոթի պատմական վեպ, հրապարակված 1815 թվականին։ Վեպի հիման վրա Դենիել Թերրին՝ գրողի ընկերը, ստեղծել է պիես։ Հերոսները մնացել են նույնը, իսկ սյուժեի մեջ կատարվել են որոշ փոփոխություններ։


== Ստեղծման պատմությունը ==
Սքոթը չէր հասցրել ավարտին հասցնել «Կղզիների տիրակալը» պոեմը, երբ սկսեց իր աշխատանքը երկրորդ վեպի վրա։ Չնայած «Ուևերլիի» հաջողությանը, հեղինակը գտնվում դեռևս էր ճգնաժամային ֆինանսական դրության մեջ, հազիվ փրկվելով բանկրոտից James Ballantyne and Co. հրատարակչության սնանկացումից հետո, 1813 թվականին։ «Գայ Մեներինգի» գովազդը տպագիր հրատարակություններում հայտնվե արդեն «Կղզիների տիրակալը» վեպը ավարտելուց երկու օր հետո։ Հավանաբար, Սքոթը վերջացրել է վեպի վրա աշխատանքը վեց շաբաթից քիչ ժամանակում, սկսելով 1814 թվականի դեկտեմբերի վերջին և ավարտելով 1815 թվականի փետրվարի կեսերին։ Գիրքը ունեցավ հսկայական հաջողություն. ողջ տպաքանակը վաճառվեց հրատարակման առաջին օրը։ Վեպի վերահրատարակումները հրապարակվեցին մարտին և մայիսին։ Սքոթի ողջ կյանքի ընթացքում գիրքը ենթարկվել է յոթ վերահրատարակման։


== Սյուժեն ==
Գործողությունը տեղի է ունենում 1760-1780-ականներին, Շոտլանդիայի հարավ-արևմուտքում, ինչպես նաև Քեմբերլանդում, (Անգլիա), Հոլանդիայում և Հնդկաստանում։ Վեպում նկարագրվում է Հարրի Բերտրամի պատմությունը, ով մանուկ հասակում առևանգվել էր մաքսանենգորդների կողմից այն պատճառով, որ նա եղել էր մաքսային ծառայողի սպանության ականատեսը։ Վեպը նվիրված է Հարրիի արկածներին և նրա ընտանիքի վերջին տարիների ճակատագրին, նաև նրա կալվածքների ժառանգության շուրջ ծավալված կռվին։ Վեպում նաև նկարագրվում է անօրենության մասին, որը գերիշխում էր այդ ժամանակներում, երբ մաքասանենգորդները զարգացրել էին իրենց գործունեությունը ողջ ծովափով մեկ, իսկ ճանապարհներին՝ գողերն էին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գայ Մեներինգ (ռուս.)
Դոբրյանկա (գյուղ, Յամպոլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴոբրյանկաԴոբրյանկա (ուկրաիներեն՝ Добрянка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Յամպոլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1900 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դոբրյանկա գյուղում բնակվում էր 463 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,32 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 350,76 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ակնասար

Ակնասար, Ուշթափալար, լեռնագագաթ Հայաստանի Գեղարքունիքի և Կոտայքի մարզերի սահմանին, Գեղամա լեռնաշղթայում, Ծաղկաշեն գյուղից 9.5 կմ արևմուտք, Ակնալիճ գյուղից 1 կմ հյուսիս-արևելք։ Ունի 3264 մ բարձրություն (1980-ականների հաշվարկով՝ 3258 մ), ամենաբարձր Եռաթմբերի խմբում։
Ակնասարն իրենից ներկայացնում է հրաբխային երկգագաթ լեռ և հանդիսանում է Գեղամա լեռների կենտրոնական մասում գտնվող գագաթներից՝ ամենաբարձրը Եռաթմբերի խմբում։ Լեռան լանջերը ծածկված են մերձալպյան և ալպյան բազմազան բուսականությամբ։
Լեռան հարևանությամբ՝ 3030 մ բարձրության վրա է գտնվում Ակնա լիճը, որն ունի 0,5 կմ² մակերես։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆիլիպ Օտտո Ռունգե

Ֆիլիպ Օտտո Ռունգե (հուլիսի 23, 1777(1777-07-23)[…], Վոլգաստ, Vorpommern-Greifswald District, Մեկլենբուրգ-Առաջավոր Պոմերանիա, Գերմանիա - դեկտեմբերի 2, 1810(1810-12-02)[…], Համբուրգ), գերմանացի նկարիչ և արվեստի տեսաբան։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Կոպենհագենի (1799-1801 թթ.) և Դրեգդենի (1801-1803 թթ.) գեղարվեստի ակադեմիաներում։ Գերմանական ռոմանտիզմի հիմնադիրներից է։ 1802-1803 թթ. աշխատել է «Օրվա պահեր» այլաբանական կոմպոզիցիայի վրա (պահպանվել է «Առավոտ»-ի ավարտուն առաջին տարբերակը, 1908 թ., Կոլնստհալլե, Համբուրգ), որը կոչված էր մարմնավորելու բնության միստիկական ոգեշնչվածության մասին գերմանացի փիլիսոփա Յա․ Բյոմեի «Քրիստոնեական պանթեիզմի» ոգով մեկնաբանված միտքը։ Ռունգեի դիմանկարներին բնորոշ է կերպարների ճշմարտացիությունն արտաքին հայեցողականության տակ քողարկված ներքին խոր զգացմունքայնությունը։ Նրա աշխատանքները սերտորեն կապված են իր օպտիկական ուսումնասիրություններին («Գույների գունդը․․․» գիրքը, 1810 թ.)։


== Ծանոթագրություններ ==
Արնոշտ Լուստիգ

Արնոշտ Լուստիգ (չեխ.՝ Arnošt Lustig, 21 դեկտեմբերի, 1926, Պրահա, Չեխիա - 26 փետրվարի, 2011, Պրահա), չեխ գրող։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է հրեա առևտրականի ընտանիքում։ 7-րդ դասարանն ավարտելուց հետո ստիպված է եղել թողնել դպրոցը, քանի որ նացիստական օրենքներով հրեաներին արգելվում էր սովորել դպրոցում և համալսարանում։ 1941 թվականին աքսորվեց Տերեզիենշտադտի համակենտրոնացման ճամբար, հետո տեղափոխվել է Աուշվից, որտեղի գազախցում սպանվել է հայրը, իսկ ավելի ուշ՝ Բուխենվալդ։ 1945 թվականին կարողացել է փախչել «մահվան գնացքով», որը գնում էր Դախաու։ Շոգեքարշը կործանվեց ամերիկյան ռմբարկուի կողմից սխալմամբ նետված ռումբից։ Լուստիգը վերադառնում է Պրահա և մասնակցում հականացիստական մայիսյան ապստամբությանը։ Նրա մայրն ու քույրը տեղափոխվեցին Մաութհաուզենից։
Պատերազմից հետո լրագրություն է սովորել Կառլի համալսարանում, այնուհետև աշխատել Պրահայի ռադիոյում։ Քննադատել է կոմունիստական վարչակարգը։ 1967 թվականին, երբ վեցօրյա պատերազմից հետո Չեխոսլովակիան խզեց դիվանագիտական հարաբերությունները Իսրայելի հետ (Լուստիգն այդ ժամանակ այնտեղ թղթակից էր), Լուստիգը դուրս եկավ կոմունիստական կուսակցության շարքերից։ Խորհրդային մամուլի կողմից քննադատվեց որպես սիոնիստ։
Տեսնելով Պրահայի գարնանային ապստամբության պարտությունը՝ 1968 թվականին լքեց երկիրը և բնակություն հաստատեց Հարավսլավիայում, ապա 1970 թվականին տեղափոխվեց ԱՄՆ։ 1989 թվականի թավշե ապստամբությունից հետո բնակվում էր Պրահայում և Վաշինգտոնում, որտեղ դասավանդում էր Ամերիկյան համալսարանում։ 2003 թվականին թոշակի անցնելով՝ բնակություն հաստատեց Պրահայում։
Մահացել է 2011 թվականի փետրվարի 26-ին՝ քաղցկեղից։


== Աշխատություններ ==
Լուստիգի բոլոր աշխատանքները կապված են Հոլոքոստի և ճամբարային կյանքում գոյատևման, ինչպես նաև հարազատների մահվան հետ։ Նրա արձակի հերոսներն առավել հաճախ երիտասարդ կանայք, երեխաներն ու ծերերն են։ Լուստիգը պնդում էր, որ գրում է այն մասին, թե «ինչպես է մարդն իրեն պահում ճնշման ազդեցությամբ, երբ անհետանում են բոլոր կոնվենցիաները, երբ նա մնում է այնպիսի, ինչպիսին է իրականում»։


== Ստեղծագործություններ ==


=== Վեպեր ===
Miláček (1968)
Král promluvil, neřekl nic (1990)
Tma nemá stín (1991)
Velká trojka (1991)
Trilogie o osudech tří židovských žen։
Colette։ Dívka z Antverp (1992)
Tanga։ Dívka z Hamburku (1992)
Lea։ Dívka z Leeuwardenu (2000)
Dům vrácené ozvěny (1994)
Dívka s jizvou (1995)
Kamarádi (1995)
Modrý den (1995)
Porgess (1995)
Neslušné sny (1997)
Oheň na vodě։ Povídky (1998)
Krásné zelené oči (2000)
Zasvěcení (2002)
Případ Marie Navarové (2010)


=== Վիպակներ ===
Můj známý Vili Feld (1961)
Dita Saxová (1962, экранизирована в 1967)
Modlitba pro Kateřinu Horovitzovou (1964)
Nemilovaná։ Z deníku sedmnáctileté Perly Sch. (1979)


=== Պատմվածքներ ===
Noc a naděje (1957)
Démanty noci (1958, экранизирован в 1964)
Ulice ztracených bratří (1959)
První stanice štěstí (1961)
Transport z ráje (1962, экранизирован в 1962)
Nikoho neponížíš (1963)
Bílé břízy na podzim (1966)
Hořká vůně mandlí (1968)


=== Ակնարկներ ===
Odpovědi։ Rozhovory s Harry Jamesem Cargassem a Michalem Bauerem (2000)
Eseje։ Vybrané texty z let 1965—2000 (2001)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Haman A. Arnošt Lustig. Praha։ H&H, 1995։


== Արտաքին հղումներ ==
[1] (չեխ.)оргяи։
Страница на сайте IMDB։
Մոլոչարկա (գյուղ, Մակեևկայի քաղաքային խորհուրդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄոլոչարկաՄոլոչարկա (ուկրաիներեն՝ Молочарка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Մակեևկայի քաղաքային խորհուրդում։
2001 թվականի տվյալներով Մոլոչարկա գյուղում բնակվում էր 45 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ագուլիսի Նուսնուսյանների մետաքսի գործարան

Ագուլիսի Նուսնուսյանների մետաքսի գործարան, գործարան Ագուլիս քաղաքում։ Աշխատել է 1850-1890 թվականներին։ Հիմնական արտադրանքը եղել է շերամի հունդ և մետաքսաթել։ Ստեփանակերտ քաղաքում է գտնվել գործարանի մասնաճյուղը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 251


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Բալչիկլի (այլ կիրառումներ)

Բալչիկլի, կարող է վերաբերել՝

Բալչիկլի - գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում
Բալչիկլի - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բակալինսկի շրջանի կազմում
Էվրիկա աշտարակ

Էվրիկա աշտարակ (անգլ.՝ Eureka Tower)  Մելբուրնի  և Ավստրալիա մայրցամաքի ամենաբարձր երկնաքերը։ Շինության բարձրությունը 297 մետր է (91 հարկ, որից 1-ը ՝ ստորգետնյա)։ Շենքի շինարարությունը սկսվել է 2002 թվականի օգոստոսին, ավարտվել է 2006 թվականի հունիսի 1-ին։ Երկնաքերի պաշտոնական բացումը տեղի է ունեցել 2006 թվականի հոկտեմբերի 11-ին։ Շենքի նախագիծի հեղինակը  Մելբուրնի «Fender Katsalidis Australia» ճարտարապետական գործակալությանն է, շինարարությունն իրականացրել է ավստրալիական «Grollo Australia» ընկերությունը։ Շենքի 88-րդ հարկում գտնվում է դիտակետ։  Eureka Tower-ը հանդիսանում է աշխարհի ամենաբարձր բնակելի կառույցը, եթե հաշվենք հարկերը, սակայն, եթե հաշվենք շենքի սրաձողը, ապա ամենաբարձր բնակելի շենքը համարվում է  ավստրալիական մեկ այլ երկնաքեր՝ Q1 Tower։


== Անվանում ==
Eureka Tower  երկնաքերն անվանվել է ի պատիվ 1854 թվականին Վիկտորիա նահանգում տեղի ունեցած  Էվրիկյան ապստամբության, ավստրալիական «ոսկու տենդի»  ժամանակահատվածում։ Այս իրադարձությունն անդրադարձել է ոչ միայն անվանման, այլ նաև շենքի դիզայնի վրա, որտեղ առկա են ոսկե թագի տարրեր, որոնք խորհրդանշում են  «ոսկու տենդը», և կարմիր երիզ՝ արյան խորհրդանիշ, որը թափվել է ապստամբության ընթացքում։ Երկնաքերի արտաքին մակերեսի մեծ մասը ծածկող ապույտ ապակին խորհրդանշում է ապստամբների դրոշի կապույտ գույնը, իսկ սպիտակ գծերը՝ ոսկի փնտրողների չափման շերեփի սանդղակը։


== Բարձրությունը ==
Եթե հաշվենք հարկերի քանակը, կամ տանիքի բարձրությունը, Eureka Tower-ը հանդիսանում է աշխարհի ամենաբարձր բնակելի շենքը։ Երկնաքերի բարձրությունը 297 մետր է՝ ներառյալ 91 վերգետնյա և մեկ ստորգետնյա հարկերը։  Eureka TowerՄելբուրնի ամենաբարձր երկնաքերն է։
Ստորգետնյա հարկը և վերգետնյա 9 հարկերն ավտոկայանատեղի են հանդիսանում։ Շենքում ստորգետնյա ավտոկայանատեղի չլինելու պատճառը հանդիսանում է այն, որ շինությունը մոտ է կառուցված  Յարրա գետին։ Բնակելի հարկերի ընդհանուր քանակը 84 է։


== Շինարարություն ==
Eureka Tower-ի շինարարությունը  սկսվել է 2002 թվականի օգոստոսին, ավարտվել է 2006 թվականի հունիսին։
Երկնաքերի շինարարության ընթացքում օգտագործվել է բետոն՝ շարժական փայտակաղապարի մեթոդով։ Օգտագործվել է ընդ
ամենը 110 000 տոննա բետոն, 5000 տոննա  պողպատյա ամրաձող, շինարարության արժեքը կազմել է շուրջ 500 միլիոն ավստրալիական դոլար։ Աշտարակի վերին տաս հարկերի ապակիները պատված են 24 կարատանոց մաքուր ոսկով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Էնդրյու Ռոթինս

Էնդրյու Ջեյ Ռոթինս (անգլ.՝ Andy Rautins, նոյեմբերի 2, 1986(1986-11-02), Սիրաքյուս, Նյու Յորք, ԱՄՆ), կանադացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, որը խաղում է Թուրքիայի բասկետբոլի առաջնության «Bahçeşehir Koleji» ակումբում։ Խաղացել է Սիրաքյուսի համալսարանի բասկետբոլի հավաքականում։ 2010 թվականի NBA դրաֆթի ժամանակ ընտրվել է Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի «Նյու Յորք Նիքս» ակումբի կողմից՝ 38-րդ համարի ներքո։
Էնդրյուն ծնվել է Նյու Յորք նահանգի Սիրաքյուս քաղաքում։ Նա նաև Կանադայի քաղաքացի է և հադնես է եկել Կանադայի ազգային հավաքականում։ Նրա հայրը Լեո Ռոթինսն է, որը նույնպես խաղացել է Սիրաքյուսում։ Լեոն Կանադայի ազգային հավաքականի նախկին մարզիչն է։


== Պրոֆեսիոնալ կարիերա ==
Ռոթինսը 2010 թվականի NBA դրաֆթի ժամանակ ընտրվել է «Նյու Յորք Նիքս» ակումբի կողմից՝ 38-րդ համարի ներքո։ 2010 թվականի օգոստոսի 12-ին երկամյա պայմանագիր է կնքել ակումբի հետ։
2010 թվականի նոյեմբերի 9-ին Էնդին իր առաջին համդիպումն է անցկացրել։ Նա խաղացել է 8 րոպե և հավաքել է 8 միավոր։
2011 թվականի դեկտեմբերի 10-ին Ռոթինսը տեղափոխվել է «Դալաս Մավերիքս» ակումբ։ 2011 թվականի դեկտեմբերի 15-ին հեռացվել է «Մավերիքսից»։


== NBA կարիերայի ցուցանիշներ ==


=== Ամենամյա մրցաշրջան ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրություն
Էնդին SUathletics.com կայքում Archived 2007-02-18 at the Wayback Machine.
Էջը ACB կայքում Archived 2012-01-09 at the Wayback Machine.
Boeing 777-ի միջադեպ Բանգկոկում

Boeing 777-ի միջադեպ Բանգկոկում, միջադեպ, որը տեղի է ունեցել 2017 թվականի մայիսի 1-ին։ Boeing 777-3M0(ER) օդանավը, որը պատկանում էր Աէրոֆլոտ ավիաընկերությանը իրականացնում էր չվերթ` Մոսկվայից դեպի Բանգկոկ։ Սակայն օդաչուները թռիչքի ժամանակ օդանավը չեն կարողացել կառավարել։ Անձնակազմի անդամները կարողանում են բարեհաջող վայրէջք կատարել Բանգկոկի օդանավակայանում։ Օդանավում գտնվում էր 332 մարդ (313 ուղևորները և 19 անձնակազմի անդամները)։ Բոլոր մարդիկ փրկվել են, սակայն 27 մարդ ստացել են տարբեր աստիճանի վնասվածքներ։


== Ինքնաթիռ ==
Boeing 777-3M0 (գրանցման համարը`VP-BGD) օդանավը արտադրվել է 2013 թվականին, և առաջին չվերթը իրականացրել է նույն թվականի փետրվարի 23-ին։ 2013 թվականի մարտի 28-ին օդանավը հանձնվում է Աէրոֆլոտ ավիաընկերությանը։ Ինքնաթիռը ունի երկու շարժիչ` General Electric GE90-115B արտադրության։


== Անձնակազմի անդամներ ==
Ինքնաթիռի կազմը հետևյալն է`

Ինքնաթիռի առաջին հրամանատար - Ալեքսանդր Ռուզով, շատ փորձառու օդաչու է, օդում անցկացրել է ավելի քան 23000 ժամ։
Ինքնաթիռի երկրորդ հրամանատարը օդում անցկացրել է ավելի քան 10500 ժամ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Aviation Safety Network
Խուր (Գյումուշխանեի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խուր (այլ կիրառումներ)Խուր, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Գյումուշխանեի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սիգուլա (գյուղ, Կուուսալու շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սիգուլա (այլ կիրառումներ)Սիգուլա (էստ․՝ Sigula), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կուուսալու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 46 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ժեկո Ռադև

Ժեկո Ռադև (բուլղար․՝ Жеко Жеков Радев, հուլիսի 31, 1875(1875-07-31), Նովի Պազար, Օսմանյան կայսրություն - հունվարի 24, 1934(1934-01-24), Սոֆիա, Բուլղարիայի թագավորություն), բուլղար գիտնական-աշխարհագրագետ, մանկավարժ, պրոֆեսոր, Բուլղարիայում գիտական գեոմորֆոլոգիայի հիմնադիր։
1918 թվականին Բուլղարական աշխարհագրական հասարակության հիմնադիրներից մեկն է։


== Կենսագրություն ==
Ժեկո Ռադևը ծնվել է 1875 թվականի հուլիսի 31-ին Նովի Պազար քաղաքում, Շումենի մարզ։ 1894 թվականին ավարտել է Շումենի մանկավարժական ուսումնարանը։ Տարրական դպրոցում աշխատել է որպես ուսուցիչ։ 1900 թվականից Սոֆիայի համալսարանում սովորել է մանկավարժություն և փիլիսոփայություն։ 1904 թվականին ավարտել է համալսարանը, որից հետո Բուրգասի գիմնազիայում ուսուցիչ է աշխատել։
1906 թվականի սկզբից եղել է պրոֆեսոր Աթանաս Իշիրկովի՝ Բուլղարիայում գիտական աշխարհագրության հիմնադրի օգնականը։
1911-1912 թվականներին պրոֆեսոր Ալբրեխտ Պենկի գլխավորությամբ Բեռլինում ստաժավորում է անցել։ Առաջին Բալկանյան պատերազմի սկիզբն ընդհատել է նրա ուսումը, որը շարունակել է 1913-1914 թվականներին։
1915 թվականին գրել է «Կարստային ձևեր Արևմտյան Ստարա Պլանինայում» մեծ գիտական աշխատությունը, որի հիման վրա արժանացել է ֆիզիկական աշխարհագրության դոցենտի գիտական աստիճանի։ Այդ դարի սկսել է գեոմորֆոլոգիայի մեթոդների և խնդիրների դասախոսությունների կուրս կարդալ։
1916 թվականին օգնել է Ա. Իշիրկովին Հյուսիսային Մակեդոնիայում գիտական արշավում, որը կազմակերպվել էր բուլղարական բանակի շտաբի կողմից։
1921 թվականին եղել է արտահաստիքային, իսկ 1927 թվականից՝ Սոֆիայի համալսարանի ֆիզիկական ամբիոնի վարիչ, ֆիզիկական աշխարհագրության պրոֆեսոր։
Ժեկո Ռադևը մահացել է 1934 թվականի հունվարի 24-ին Սոֆիայում՝ 58 տարեկան հասակում։


== Ընտրյալ գիտական հրապարակումներ ==
Ժեկո Ռադևը ֆիզիկական աշխարհագրության և գեոմորֆոլոգիայի ոլորտում բազմաթիվ գիտական աշխատությունների հեղինակ է`

НѢколко бележки върху климата на гр. Бургасъ (1906)
НашитѢ селища въ връзка въ тѢхната надморска височина (1906, համահեղինակ)
Рила планина — орохидрографски бележки (1910)
Картометрически приносъ за изучаване на България (1910)
Географическо положение, граници и повърхнина на България (1910)
Карстови форми въ Западна Стара планина (1915)
Предметъ и методи на географията (1919)
Геоморфологически бѢлѢзи на българскитѢ земи и тѢхното значение за температурнитѢ и валежни отношения на страната (1919)
Природна скулптура по високите български планини (1920)
Геоморфологична работа на ледника (1921)
Ледникови следи въ облика на Пиринъ (1921)
Алпийски и подалпийски пояси на високитѢ български планини (1921)
РѢка ВѪча и нейната долина (1923)
Географска и етнографска Македония (1924)
Търновският проломъ и долината на р. Янтра (1925)
Източна Стара планина и долината на р. Камчия (1926)
Има ли следи от дилувиално заледяване на Витоша(1926)
Географска и етнографска България въ нейните исторически граници (1926)
Епигенетични проломи въ долината на р. Струма (1933).


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Проф. Жеко Радев(բուլղ.)
Սուշչևո (այլ կիրառումներ)

Սուշչևո, կարող է վերաբերել՝

Սուշչևո - գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Բորիսոգլեբսկի շրջանի կազմում։
Սուշչևո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։
Լոկոմոտիվ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լոկոմոտիվ (այլ կիրառումներ)
Լոկոմոտիվ ( ֆր.՝ locomotive, լատ.՝ loco moveo - տեղաշարժում եմ), քարշի տրանսպորտային միջոց ռելսային ուղիով գնացքներ կամ առանձին վագոններ տեղափոխելու համար։ Ժամանակակից լոկոմոտիվները բաժանվում են երկու խմբի՝ ջերմային և էլեկտրական։
Ջերմային են շոգեքարշերը, շոգետուրբաքարշերը, ջերմաքարշերը, մոտոքարշերը, գազաաուրբաքարշերը։ Ջերմային լոկոմոտիվները ունեն էներգիա արտադրող սեփական ուժային սարքավորումներ։ Շոգեքարշի ուժային սարքավորումն է շոգեմեքենան, շոգետուրբաքարշինը՝ շոգետուրբինը, ջերմաքարշինը և մոտորաքարշինը՝ ներքին այրման շարժիչը, գազատուրբաքարշինը՝ գազատուրբինը։ էլեկտրական լոկոմոտիվներ են հպումային և կուտակիչային Էչեկարաքարշերը։ Հպումային էլեկտրաքարշերն էներգիա ստանում են էլեկտրահպումային ցանցից։ Կուտակիչային էլեկտրաքարշերն ունեն կուտակիչ մարտկոցներ, որոնք պարբերաբար լիցքավորվում են հոսանքի մշտական աղբյուրից։ Լոկոմոտիվների այս հիմնական տեսակներից բացի գոյություն ունեն նաև զուգակցված լոկոմոտիվներ՝ դիզելա-էլեկտրաքարշեր, ջերմա-շոգեքարշեր, հպումային-կուտակիչային էլեկտրաքարշեր և այլն, որոնք մեծ կիրառություն չունեն։ Լոկոմտիվիի դեր են կատարում նաև մոտորային վագոնները, ինչպես նաև ավտո և մոտոդրեզինները, որոնք, ի տարբերություն լոկոմոտիվների, ունեն ուղևորների և ծանրոցների տեղեր։
Ըստ կատարած աշխատանքի բնույթի լոկոմոտիվները լինում են մագիստրալային և արտադրվող։ Մագիստրալային լոկոմոտիվներն օգտագործվում են ընդհանուր երկաթուղիներով գնացքներ տեղափոխելու համար, իսկ արդրվող լոկոմոտիվները՝ գործարանների ներքին գծերում, հանքերում, հանքախորշերում և նման այլ տեղերում փոխադրումներ կատարելու համար։ Մագիստրալային լոկոմոտիվները լինում են մարդատար, բեռնատար և մանևրային՝ կայարանում աշխատելու համար։ Բոլոր լոկոմոտիվները բնութագրվում են իրենց անվանական հզորությամբ, քարշի ուժով, արագությամբ, օգտագործվող էներգիայի տեսակով։
Առաջին լոկոմոտիվ շոգեքարշը կառուցվել է XIX դարի սկզբին (1803-1814), Մեծ Բրիտանիայում։ XX դարի սկզբին շոգեքարշերը աստիճանաբար սկսեցին իրենց տեղը զիջել ավելի հզոր, լոկոմոտիվներին՝ ջերմաքարշերին և էլեկտրաքարշերին։ ժամանակակից լոկոմոտիվները իրենց հզորությամբ հնարավորություն են տալիս տեղափոխելու 8-9 հազար կշիռ ունեցող գնացքներ։ Ստեղծված են տուրբագնացքներ, որոնք ունեն ավիացիոն գազատուրբին և կարող են զարգացնել 200 կիլոմտր ժամ արագություն։ Փորձարկվում են ռեակտիվ և տուրբապտուտակավոր շարժիչով լոկոմոտիվներ։ 1960-ական թվականներից նախագծվում են փոփոխական հոսանքի էլեկտրաքարշեր՝ 8000 կիլովատ (10700 ձիաուժ) հզորությամբ և ջերմաքարշեր՝ յուրաքանչյուր սեկցիան 4500 կիլովատ (600 ձիաուժ) հզորությամբ։
Բլենկուր սյուր Օբ

Բլենկուր սյուր Օբ (ֆր.՝ Blaincourt-sur-Aube), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 96 մարդ, բնակչության խտությունը` 16.58 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.79 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 165 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 65 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 30 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 62 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 51-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 11։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 82,3 %։ 51 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 49 անձ (27 տղամարդ և 22 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (1 տղամարդ և 1 կին)։ 11 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 2-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Տիգրանուհի

Տիգրանուհի, պատմվածք, Ակսել Բակունցի ստեղծագործություններից, որը զետեղվել է 1935 թվականին լույս տեսած «Անձրևը» ժողովածուում։


== Տպագրման պատմություն ==
Պատմվածքը հրապարակվել է 1927 թվականի հունվարի 16-ին, «Խորհրդային Հայաստան» օրաթերթում, այնուհետև հեղինակի մշակումով 1935 թվականին զետեղվել է «Անձրևը» ժողովածուի մեջ։ Հետագայում՝ 1955 թվականին տպագրվել է հեղինակի երկերի երևանյան հրատարակության մեջ, ինչպես նաև «Ամբողջական գործը» բեյրության ժողովածուի Ա հատորում։ 1964 թվականին պատմվածքը զետեղվել է նաև երկերի 1-ին հատորում։ Ըստ հեղինակի կողմից արված նշումի՝ պատմվածքը գրվել է 1925 թվականին։


== Սյուժե ==
Վասիլը՝ ընտանիքի հայրը, տնտեսությունը վարելու նպատակով որոշում է պահել օրագիր, որտեղ նշում է ընտանիքի ծախսերն ու եկամուտները։ Նրա՝ օրագիր պահելու ցանկությունը, կապված էր հարևանին տրվելիք պարտքի հետ։ Քնելուց առաջ նրա գլխում մի միտք է ծագում, պարտքը մարել քրոջ՝ Տիգրանուհու միջոցով։ Օրագրում ներառվում էին նաև ընտանիքի անդամների և կենդանիների մասին տեղեկություններ։ Նշվում էր, թե ով որ օրը որտեղ էր գնացել, կենդանիներից, որ մեկն է կաթ տվել, որը՝ ոչ։ Իսկ Տիգրանուհուն վերաբերող գրվածքները առնչվում են միայն պարտքի հետ։ Տիգրանուհին կատարում էր ամեն մի չարքաշ աշխատանք՝ նվազեցնելով եղբոր պարտքը։ Շատ հաճախ Տիգրանուհին բոբիկ ոտքերով էր գնում քաղհան անելու, իսկ երբ վերջապես նրա համար գնում են ոտնամաններ, դրանք բաժին են հասնում Վասիլի կնոջը՝ Վարսենիկին։ Հարևանի կողմից ստացված գարու մասին նշումներից հետո օրագրում որպես կենցաղային փաստ Վասիլը նշում է նաև Տիգրանուհու մահվան մասին․ 

Տիգրանուհու մահվան առթիվ այլևս չկա ոչ մի հիշատակում։ Օրագրի հաջորդ երեսին Վասիլը գրել է միայն հետևյալը․


== Գաղափարական բովանդակություն ==
«Տիգրանուհին» պատմվածքի հիմքում ընկած է գյուղացիական կործանվող տնտեսության ողբերգությունը։ Պատմվածքի բովանդակությունը գյուղական ռեալիստական պատկերներով ու բնորոշ մանրամասնություններով հարուստ կյանքի մի ցնցող դրամա է։ Կենցաղավարության ծանր հոգսը սպանում է Վասիլի մարդկային բոլոր զգացմունքները, ամայացնում նրա հոգեկան աշխարհը, սառը հաշվի վերածում նրա կյանքը։ Նույնիսկ հարազատ քրոջ մահը ոչ մի զգացողություն չի առաջացնում նրա մեջ։ Ասես ոչինչ չէր պատահել։ Տիգրանուհին ինչպես ապրել էր աննկատ, նույնքան աննկատ էլ ավանդեց հոգին, իսկ աղքատությունը դարձյալ մնաց գյուղացու տնտեսության բնական վիճակ։ Պատմվածքը պատմում է ոչ թե այն մասին, ինչ որ եղել է, կամ ինչ որ կատարվել է, այլ այն մասին, ինչ չի եղել, կամ մնացել է նույնը։ Եվ հենց սա է ամենասոսկալին ու ողբերգականը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոմմունարի (գյուղ, Կրասնոգվարդեյսկի շրջան)

Կոմմունարի (ուկրաիներեն՝ Комунари, Ղրիմի թաթարերեն՝ Annovka), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոգվարդեյսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Անովկա։
2001 թվականի տվյալներով Կոմմունարի գյուղում բնակվում էր 698 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մի գդալ սեր

Մի գդալ սեր - Ռեինկարնացիա խմբի 2010 թ. թողարկված ալբոմն է։ Բոլոր երգերի խոսքերի և երաժշտության հեղինակն է Ռոլանդ Գասպարյանը։


=== Երգացանկ ===
Սկա Սկա - 3։44
Երբ աչքերդ բաց անես - 4։27
Մի գդալ սեր - 3։39
Լույս է - 8։28
Սիրունիկ ես - 2։55
Միթե դու գիտես - 5։12
Էլի լավա - 3։21
Աղոթք - 6։16
Առանց սեր - 5։39
Պատերազմներ - 4։48
Այնքան պարզ ես ու մաքուր - 4։36


=== Տեսահոլովակներ ===
Պատերազմներ
Էլի լավա
Մի գդալ սեր


=== Սաունդթրեկներ ===
Էլի լավա - "Տաքսի Էլի լավա" ֆիլմում.


=== Երաժիշտներ ===
Ռոլանդ Գասպարյան - վոկալ, կիթառ, երգերի հեղինակ
Դավիթ Եսայան - բաս-կիթառ
Արթուր Հովակիմյան - ստեղնային
Հայկ Ղազարյան - շեփոր
Դավիթ Մինասյան - տռոմբոն
Մարեկ Զաբորսկի - հարվածային գործիքներ
Արմենուհի Քեշիշյան - բեք-վոկալ
Արթուր Գրիգորյան - սաքսոֆոն
Ռաֆիկ Ավագյան - կլարնետ, բլուլ
Լևոն Ավետիսյան - պերկուսսիապրոդյուսեր - Արտյոմ Այվազյան
մենեջեր - Արամ Սուջյան


== Ծանոթագրություններ ==
Լեդա (արբանյակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լեդա (այլ կիրառումներ)Լեդա (հուն․՝ Λήδα), Յուպիտերի ուղիղ շարժմամբ անկանոն արբանյակներից է։ Նույնպես գրանցված է որպես Յուպիտեր XIII: Հայտնաբերվել է 1974 թվականին Չառլզ Կովալի կողմից Պալոմարյան աստղադիտարանում։ Հայտնաբերումը կատարվել է սեպտեմբերի 14-ին, դրան նախորդող երեք գիշերների լուսանկարների վերլուծության շնորհիվ, բոլոր երեքի վրա Լեդան դիտարկվում է։
Անվանվել է հունական դիցաբանության աստված Զևսի սիրուհու Լեդայի պատվին, ում նա այցելել էր կարապի տեսքով։ Կովալը առաջարկել է ՄԱՄ-ին այս անունը 1975 թվականին։
Լեդան պատկանում է Հիմալիայի խմբին, որի կազմի մեջ են մտնում հինգ արբանյակներ, որոնք պտտվում են Յուպիտերի շուրջ 11-ից 13 միլիոն կմ  հեռավորության վրա, և ունեն մոտավորապես 27,5° ուղեծրի թեքում։ Այս ուղեծրի էլեմենտները տրվում են 2000 թվականի հունվարի դրությամբ, սակայն դրանք փոփոխվում են Արեգակի և այլ մոլորակների հետ փոխազդեցության արդյունքում։


== Տես նաև ==
Յուպիտերի արբանյակներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լեդայի մասին տեղեկություններ Archived 2017-02-12 at the Wayback Machine. ՆԱՍԱ-ի Solar System Exploration կայքում
Տեղեկություններ Դևիդ Ջուիտի էջում
Յուպիտերի հայտնի արբանյակները Archived 2015-03-18 at the Wayback Machine. (Սքոթ Շեփարդ)