Մարինա Ստեպնովա

Մարինա Լվովնա Ստեպնովա (ռուս.՝ Мари́на Льво́вна Степно́ва, ծննդյան անունը` Ռովներ, սեպտեմբերի 2, 1971(1971-09-02), Եֆրեմով, Տուլայի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս գրող, բանաստեղծուհի, խմբագիր, թարգմանիչ, սցենարիստ։


== Կենսագրություն ==
Մարինա Ստեպնովան ծնվել է Տուլայի մարզի Եֆրեմով քաղաքում, զինծառայողի և բժշկի ընտանիքում։ 1981 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Քիշնև, որտեղ 1988 թվականին Մարինան ավարտել է թիվ 56 միջնակարգ դպրոցը։ Երեք տարի սովորել է Քիշնևի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետում, ապա տեղափոխվել Մոսկվայի Գորկու գրական ինստիտուտի թարգմանության ֆակուլտետ (1994 թվականի  շրջանավարտ)։ Գորկու անվան  Համաշխարհային գրականության ինստիտուտի ասպիրանտուրայում ուսումնասիրել է Ալեքսանդր Սումարոկովի ստեղծագործությունները, «Մասոնական շարժառիթները Ալեքսանդր Սումարոկովի սաղմոսների սղագրություններում» գրականագիտական հոդվածում, որը հրատարակվել է «XVIII դարի  և  XIX դարի սկզբի ռուսական գրականությունը և մասոնականությունը» գրքում (2000)։ Աշխատել է որպես «Թիկնապահ» անվտանգության մասնագիտացված ամսագրի գլխավոր խմբագիր, 1997-2014 թվականներին՝ «XXL» ամսագրի գլխավոր խմբագիր։ Տիրապետում է ռումիներենին և անգլերենին։ 
Բնակվում է Մոսկվայում։ 


== Ընտանիք ==
Եղբայրը` Վյաչեսլավ Լվովիչ Ռովներ (ծն.` 1964), «XXL»-ի գլխավոր խմբագիր։
Առաջին ամուսնությունը կայացել է գրող Արսենի Կոնեցկու (1968-2016, դեռևս Գրականության ինստիտուտի ուսանող ժամանակ) հետ, որոշ ժամանակ հրապարակվել է Մ. Կոնեցկայա ազգանունով։


== Ստեղծագործական կյանք ==
Որպես բանաստեղծ սկսել է հրատարակվել դեռևս Քիշնևում, այնուհետև Գրական ինստիտուտում սովորելիս` «Գրական նորություններում», «Գրական հանդեսում» և «Հոկտեմբեր» ամսագրում (ինչպես իր սեփական անվամբ՝ Մարինա Ռովներ, այնպես էլ Կոնեցկայա կեղծանվամբ)։ 2000 թվականից հրատարակել է արձակ ստեղծագործություններ։
Պատմվածքները տպագրվել են «Մեր փողոցը» «Նոր աշխարհ» և «Աստղ» գրական ամսագրերում, ինչպես նաև «Սնոբ» և «Esquire» ամսագրերում։ 2005 թվականին լույս է տեսել Ստեպնովայի առաջին վեպը՝ «Վիրաբույժը», 2011 թվականին՝ երկրորդ վեպը՝ «Ղազարոսի կանայք»։ Երրորդ վեպը՝ «Անաստված նրբանցքը», լույս է տեսել 2014 թվականին։
Ռումիներենից թարգմանել է Միխայիլ Սեբաստյանի «Անանուն աստղը» (1942) պիեսը։ Մարինա Ստեպնովայի թարգմանությամբ ներկայացումը բազմիցս բեմադրվել է Ռուսաստանի և Ուկրաինայի թատրոններում։ 
2020 թվականի հուլիսին բրիտանական The Guardian թերթը Ստեպնովայի «Ղազարոսի կանայք» վեպը ներառեց «այն տասը լավագույն վեպերի ցուցակում, որոնց գործողությունները տեղի են ունեցել Ռուսաստանում»։


== Հրապարակումներ ==
Ровнер М. Л. Масонские мотивы в переложениях псалмов А. П. Сумарокова. В «Масонство и русская литература XVIII — начала XIX вв.», С. 119—129, М., 2000.
«Романс» (рассказ), «Наша улица», 1/2000
«Чёрная кошка», «Татина Татитеевна» (рассказы), «Новый мир», 7/2003
«Бедная Антуанетточка» (рассказ), «Звезда», 8/2004
«Хирург» (роман), 2005
«Женщины Лазаря» (роман), 2011
«Где-то под Гроссето» (рассказ), «Сноб», декабрь 2011 — январь 2012
«Старая сука» (рассказ), альманах «Толстый», 1/2012
«Милая моя Туся», (рассказ), «Сноб», июль-август 2012
«Рассказы» (электронный сборник, включает в себя рассказы «Бедная Антуанетточка», «Романс», «Зона», «Черная кошка», «Старая сука», «Татина Татитеевна»), 2012
«Письма Диккенсу» (рассказ), «Сноб», декабрь 2012 — январь 2013
«Безбожный переулок» (роман), 2014
«Сад» (роман), 2020 — Редакция Елены Шубиной, 416 с


== Մրցանակներ ==
«Վիրաբույժ» վեպը 2005 թվականին ընդգրկվել է «Ազգային բեսթսելլեր» երկար ցանկում։
«Ղազարոսի կանայք» վեպն արժանացել է «Մեծ գիրք» մրցանակի։
«Ղազարոսի կանայք» վեպն ընդգրկվել է «Русский Букер» մրցանակի կարճ ցանկում, «Ազգային բեսթսելլեր» և «Ясная Поляна» մրցանակների կարճ ցանկերում։


== Ընտրյալ քննադատություն ==
Александра Гуськова. Искушение частностью (О книге Марины Степновой «Женщины Лазаря») // «Новый мир». — 2013. — № 3.
Валерия Пустовая. Чувство мимимического (О книге Марины Степновой «Женщины Лазаря») // «Вопросы литературы». — 2013. — № 5.
Станислав Секретов. Женщины Огарева (О книге Марины Степновой «Безбожный переулок») // «Знамя». — 2015. — № 3.
Станислав Секретов. Будет больно! (О книге Марины Степновой «Где-то под Гроссето») // «Урал». — 2016. — № 8.
Александр Евсюков. Галерея поломанных манекенов (О книге Марины Степновой «Где-то под Гроссето») // «Литературная газета». — 2016. — № 9.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Стихи в журнале поэзии «Арион» (Марина Ровнер)
Рассказ «Романс»
Рассказы «Чёрная кошка», «Татина Татитеевна»
Рассказ «Бедная Антуанетточка»
Рассказ «Где-то под Гросетто» Archived 2021-02-21 at the Wayback Machine.
Рассказ «Милая моя Туся» Archived 2021-02-21 at the Wayback Machine.
Интервью «Российской газете»
Интервью изданию «Томский обзор»
Текст интервью газете «Вести» (Тель-Авив)
Интервью газете «Литературная Россия»
Интервью телеканалу ТВЦ
Интервью «НГ — Ex Libris»
Интервью сайту OFF | THE | RECORD