Դավիդ Պրինոսիլ

Դավիդ Պրինոսիլ (չեխ․՝ David Prinosil, մարտի 9, 1973(1973-03-09), Օլոմոուց), գերմանացի նախկին  պրոֆեսիոնալ թենիսիստ, ով պրոֆեսիոնալ է դարձել 1991 թվականին։
Պրինոսիլը ծնվել է Օլոմոուց քաղաքում, Չեխոսլովակիա, սակայն ավելի ուշ տեղափոխվել է Գերմանիա։ Նա Գերմանիան է ներկայացրել 1996 թվականի Ատլանտայի Օլիմպիական խաղերում, որտեղ մենախաղի առաջին շրջանում պարտություն էր կրել Դանիել Վացեկից։ Սթոուն Մաունթին այգում նա, Մարկ-Քևին Գյոլների հետ զույգով, շահել են օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալ։
Պրինոսիլը հասել է 2000 թվականի Ուիմբլդոնի մրցաշարի չորրորդ շրջան և քառորդ եզրափակիչ 1999 թվականի Հռոմի և 2000 թվականի Փարիզի «Մասթերս» մրցաշարերում։ Կարիերայի ընթացքում Պրինոսիլը հաղթել է մենախաղի 3 և զուգախաղի 10 մրցաշարերում և կարիերայում ամենաբարձր ATP վարկանիշին հասել է 2001 թվականի ապրիլի 23-ին՝ դառնալով աշխարհի թիվ 28 ռակետ։


== Մարզական կարիերա ==
Դավիդ Պրինոսիլը թենիս սկսել է խաղալ 7 տարեկան հասակում։ Նրա առաջին խաղընկերը և մարզիչը եղել է նրա հայրը՝ Իրժի, ով եղել է թենիսի չեխոսլովակյան առաջին լիգայի և հոկկեյի երկրորդ լիգայի խաղացող։ 14 տարեկեն հասակում Դավիդը տեղափոխվել է Գերմանիա, որտեղ շուտով քաղաքացիություն է ստացել, սակայն կարիերայի ընթացքում հաճախ զույգով հանդես էր գալիս նախկին հայրենակիցների հետ։
Պրոֆեսիոնալ մրցաշարերում ելույթները սկսել է 1990 թվականի վերջին, իսկ 1992 թվականի փետրվարին Պրինոսիլն արդեն առաջին տիտղոսն է նվաճել ATP Tour-ի մրցաշարում, հաղթելով Ռոտերդամի մրցաշարում, Մարկ-Քևին Գյոլների հետ զույգով։ Մինչև տարվա վերջը նրանք հաղթանակ են տարել ևս մեկ ATP մրցաշարում, իսկ 1993 թվականի Ֆրանսիայի բաց առաջնությունում հասել են մինչև եզրափակիչ, ճանապարհին հաղթելով, սկզբից, 5-րդ դասակարգված Պատրիկ Մաքինրոյ-Ջոնաթան Սթարկ զույգին, այնուհետև 3-րդ դասակարգված Մարկ Կրատցման-Ուոլի Մազուր զույգին և, վերջապես, առաջին համարի տակ դասակարգված Մարկ Վուդֆորդ-Թոդ Վուդբրիջ զույգին։ Եզրափակիչում, սակայն, նրանց նկատմամբ հաղթանակ են տարել ևս մեկ չդասակարգված զույգ՝ Լյուկ և Մերֆի Ջենսենները։
Չնայած Պրինոսիլը, նույն, 1993 թվականին, իր առաջին հաղթանակներն է տարել ATP «Չելենջեր» մրցաշարերում, մինչ 1995 թվականը նրա հիմնական հաջողությունները եղել են զուգախաղերում, որտեղ նա 1992 թվականի իր երոկւ տիտղոսներին ավելացրել է ևս մեկը և մի քանի անգամ հասել է մինչև եզրափակիչ։ 1995 թվականին, վերջապես, դուսր է եկել Նյուպորտի ATP մրցաշարի մենախաղի եզրափակիչ և անմիջապես հաղթանակ է տարել, իսկ 1996 թվականի վերջին այդ հաղթանակին ավելացրել է նաև երկրորդ հաղթանակը՝ Օստրավայում։ Այդ տարի զուգախաղում նրա գլխավոր նվաճումը դարձել է բորնզե մեդալը Ատլանտայի Օլիմպիական խաղերում, որը նա շահել է վաղեմի խաղընկեր Մարկ-Քևին Գյոլների հետ, 3-րդ համարի տակ դասակարգված Պաուլ Հաարհյուս-Յակո Էլթինգ զույգի հետ խաղում։ 1996 թվականին Պրինոսիլը Գերմանիայի հավաքականի կազմում նաև նորամուտել է Դևիսի գավաթում, իսկ 1998 թվականին նրան հաջողվել է Գերմանիայի հավախականի հետ միասին նվաճել Աշխարհի թիմային գավաթը, որն անց էր կացվում Դյուսելդորֆում։
1999 թվականի վերջին Պրինոսիլը վիրահատության է ենթարկվել աքիլլեսյան ջիլի վրա և հաջորդ մրցաշարջանը սկսել է անվստահ, մենախաղի մրցաշարերում մեկը-մյուսի հետևից պարտություններ կրելով խաղերում և ATP վարկանիշային աղյուսակըում իջնում է մինչև 130-րդ հորիզոնականը, իսկ զուգախաղերում համարյա ելույթ չէր ունենում (տարվա սկզբին Կոպենհագենում հաղթանակի հասած մրցաշարը եզակի բացառություններից էր)։ Հունիսին, սակայն, նա անակնկալ է մատուցել Հալլեի ATP մրցաշարում, որտեղ կարիերայի ընթացքում իր երրորդ տիտղոսն է նվաճել մենախաղում, մրցաշարի ընթացքում հաղթելով աշխարհի 9-րդ ռակետ Նիկոլաս Լապենտիին, իսկ այնուհետև նաև 5-րդ ռակետ Եվգենի Կաֆելնիկովին։ Դրանից անմիջապես հետո նա հասել է մինչև Ուիմբլդոնի մրցաշարի չորրորդ շրջան, որտեղ նրան կանգնեցրել է միայն աշխարհի առաջին ռակեիտ Անդրե Աղասին, իսկ մրցաշարջանի վերջին մոտ դուրս է եկել Մոսկվայի Կրեմլի գավաթի եզրափակիչ՝ աշխարհի 2-րդ ռակետ Մարատ Սաֆինի նկատմամբ հաղթանակից հետո։ Հաջորդ տարվա գարնանը նա դասակարգման վարկանիշային աղյուսակում բարձրացել է մինչև 28-րդ հորիզոնականը՝ բարձրագույնը նրա մենախաղային կարիերայի ընթացքում։ Մենախաղային հաջողություններին զուգընթաց Պրինոսիլը հաջող ելույթներ է ունեցել նաև զուգախաղում, 2000 թվականի երկրորդ կեսի ընթացքում երեք անգամ դուրս գալով եզրափակիչ (մեկ հաղթանակ), իսկ 2001 թվականին հասել է կարիերայի ընթացքում իր երկրորդ եզրափակիչին Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերում (այժմ Ավստրալիայի բաց առաջնությունում, Բայրոն Բլեյքի հետ) և կարիերայում առաջին եզրափակիչին բարձր մակարդակի ATP մրցաշարում (Ցինցինատիում)։ Ցինցինատիի եզրափակիչից մեկ շաբաթ անց, Մարտին Դամի հետ, Պրինոսիլը հաղթանակ է տարել Վաշինգտոնի ATP Gold մակարդակի մրցաշարում, ATP զուգախաղի վարկանիշային աղյուսակում հասնելով 12-րդ հորիզոնական և մրցաշարջանն ավարտում է 18-րդ հորիզոնականում։
ATP մրցաշարերում իր վերջին տիտղոսը Պրինոսիլը նվաճել է 2002 թվականի ամռանը Հալլեում, չեխ Դավիդ Ռիկլի հետ զույգով։ Դա նրա 10-րդ հաղթանակն էր զուգախաղում և 13-րդը ընդհանուր հաշվարկում։ Գերմանիայի հավաքականի կազմում նա խաղացել է մինչ 2003 թվականը, ընդհանուր առմամբ հաղթանակ տանելով իր խաղացած մենախաղի 10 խաղերից չորսում և զուգախաղի 12 խաղերից յոթում։ Փաստացիորեն իր պրոֆեսիոնալ կարիերան ավարտելով նույն թվականի վերջին, իր վերջին հանդիպումը նա անց է կացրել 2004 թվականի մայիսին Պրահայում։
Արդեն խաղային կարիերայի ավարտին մոտ Պրինոսիլը սկսել է աշխատել որպես մարզիչ։ Այդ կարգավիճակում նա համագործակցել է Պրահայի «Սպարտա» ակումբի հետ և մարզել է չեխ թենիսիստներ Ռոբին Վիկին և Լուկաշ Դլոուգիին, ինչպես նաև կարճատև ժամանակ աշխատել է Լուկաշ Կուբոտ-Օլիվեր Մարախ ինտերնացիոնալ զույգի հետ։


== Մասնակցությունը Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերի եզրափակիչներում (2) ==


=== Տղամարդկանց զուգախաղ (0+2) ===


==== Պարտություններ (2) ====


== ATP մրցաշարերի եզրափակիչներ (27) ==


=== Մենախաղ (3+3) ===


=== Զուգախաղ (10+11) ===


== Մասնակցությունը թիմային մրցաշարերի եզրափակիչներին (1) ==


=== Հաղթանակ (1) ===


== Վարկանիշը տարվա վերջին ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դավիդ Պրինոսիլը ATP կայքում
Դավիդ Պրինոսիլը ITF կայքում Archived 2016-04-01 at the Wayback Machine.
Դավիդ Պրինոսիլը Դևիսի գավաթի մասնակցի կայքում