armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սուսանա Ալեքսանդր

Սուսանա Ալեքսանդր (իսպ.՝ Susana Alexander, հուլիսի 3, 1943(1943-07-03), Մեխիկո, Մեքսիկայի Միացյալ Նահանգներ), մեքսիկացի դերասան, հեռուստահաղորդավար, ռեժիսոր, պրոդյուսեր, թարգմանիչ, մանկավարժ և պարող, TVyNovelas մրցանակի դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==


=== Ընտանիք ===
Սուսանա Ալեքսանդրը ծնվել է Մեխիկոյում, Ալֆրեդո Ալեքսանդր-Կատզի և Բրիջիդա Կոֆման Ռոզենստեյնի ընտանիքում, Գերմանիայի հրեա էմմիգրանտներ, որոնք հեռացել էին Եվրոպայից Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Սուսանայի մայրը՝ Բրիջիդա Ալեքսանդրը, մեքսիկական հեռուստանովելների նախաձեռնողներից է, նա առաջինն էր, որ գրեց ու նկարահանեց առաջին մեքսիկական հեռուստանովելը՝ Los ángeles de la calle (Փողոցի հրեշտակները, 1952)։


=== Կարիերա ===
Մասնագիտական կարիերան սկսել է 1950 թվականին որպես հեռուստահաղորդավար, որպես դերասանուհի սկսել է Yo, el mujeriego (Ես, կնամոլս, 1963) ֆիլմով՝ խաղալով Անտոնինո Ագիլարի դերը։ 1968 թվականին Chucho el Roto հեռուստանովելում մարմնավորել է Կարոլինա դե Ֆրիզակի կերպարը։ Խաղացել է նաև La vida de Chucho el Roto (1970), Yo soy Chucho el Roto (1970), Los amores de Chucho el Roto (1970), El inolvidable Chucho el Roto (1971) ֆիլմերում։ Գլխավոր դեր է մարմնավորել El bueno para nada կոմեդիայում (1973)։


== Ֆիլմագրություն ==
Yo, el mujeriego (Ես, կնամոլս, 1963)
El bueno para nada (Անպետքություն, 1973)
Gaby: A True Story (Գաբի. իրական պատմություն, 1987)


== Հեռուստահաղորդումներ ==
Sheena, Queen of the Jungle (Շինա, ջունգլիի թագուհին, 1955–1956)
Chucho el Roto (1968)
Intriga (Ինտրիգ, 1968)
Mañana será otro día (Վաղը այլ օր կլինի, 1976)
Cuando llega el amor (Երբ գալիս է սերը, 1990)
Más allá del puente (կամրջից այն կողմ, 1994)
El amor no es como lo pintan (Սերն այն չէ, ինչ երևում է, 2000–2001)
Súbete a mi moto (Նստեք իմ հեծանիվը, 2002)


== Ծանոթագրություններ ==
Հյուսիսկովկասյան դաշնային շրջան

Հյուսիսկովկասյան դաշնային շրջան, վարչական միավորում Ռուսաստանի հյուսիսարևմտյան մասում։ Կազմավորվել է ՌԴ նախագահի 2010 թվականի փետրվարի 19-ի հրամանով։
Ներառում է 11 մարզեր և մեկ դաշնային նշանակության քաղաք՝ Պյատիգորսկ։


== Արտաքին հղումներ ==
Հյուսիսկովկասյան դաշնային շրջանի պաշտոնական կայքը


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (923)

Ժողովածու  (923), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 923 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20 X 15 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 277 թերթից։ Գրված է միասյուն, երկսյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ, աստառը՝ կարմիր կտավ։


== Բովանդակություն ==
Քարոզք (Վանական վրդ․, Յոհվ․ Որոտնեցի, անանունք)։
Բարուախօս։ Տեսիլ Մարիամու։
Գր․ Տաթևացւոյ Գիրք հարցմանց, Քարոզք, Մեկնութիւն Յահաննու։
Ի Հայելի վարուց։
Ցուցակ ձեռագրաց Տէր Շմաւոնի։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալուսթան

Ալուսթան, Անեցիք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Զեյթունի գավառակում։
Ալուսթանում է ծնվել սփյուռքահայ գործիչ Մ. Աղազարյանը։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Յուն Գաբրիել Բորքման

«Յուն Գաբրիել Բորքման» (նորվ.՝ John Gabriel Borkman), նորվեգացի դրամատուրգ Հենրիկ Իբսենի պիեսը՝ գրված 1896 թվականին։


== Ստեղծման պատմություն ==
Պիեսի վրա աշխատանքներն սկսվել են 1896 թվականի ամռանից, սակայն հրատարակվել է նույն թվականի դեկտեմբերի 15-ին։ Պիեսի համար հիմք է հանդիսացել խարդախության համար դատապարտված մի սպայի հետ պատահած իրական դեպք, որը տաժանավայրից վերադառնալուց հետո սկսել է իրեն մեկուսացնել շրջապատից։


== Սյուժե ==
Ներդրողների միջոցների չարաշահման պատճառով բանտ նստած բանկի նախկին տնօրեն Յուն Գաբրիել Բորքմանը ութ տարի առաջ բանտից դուրս էր եկել։ Այդ ամբողջ ժամանակ նա դուրս չէր եկել իր սենյակից և ոչ մեկի հետ չէր շփվում։ Նրա կինը՝ Գունհիլդ Բորքմանը, ատում էր ամուսնուն իր ազնիվ անունը վարկաբեկելու պատճառով։ Նրա միակ հույսն իրենց քսանամյա որդին էր՝ Էրհարթը, որի առաքելությունը մայրը կապում էր նրա հաջող ապագայի, ինչպես նաև ընտանիքի հեղինակությունը վերականգնելու մեջ։ Էլլա Ռայնտհայմը Գունհիլդի երկվորյակ քույրն էր, երկար ժամանակի ընթացքում իր տանը դաստիարակել է Էրհարթին և հիմա անբուժելի հիվանդ է, և ցանկանում է նրան վերադարձնել, որպեսզի վերջինս գունավորի նրա կյանքի մնացած մասը։

Բորքմանը և Էլլան նախկինում սիրահարված են եղել միմյանց, սակայն Բորքմանը լքել է նրան, որպեսզի բանկի տնօրեն դառնա և ամուսնանա նրա քրոջ հետ։ Էլլան կարծում էր, որ Բորքմանի զգացմունքները նրա հանդեպ սառել էին։ Բաժանման իրական պատճառն Էլլան իմանում է միայն հիմա։
Բորքմանը բացատրվում է կնոջ հետ՝ պնդելով, որ ինքը մեղավոր է միայն նրանում, որ թույլ է տվել հուսահատությունը տիրի իրեն, սակայն այդ պահից ինքը նորից կձգտի իրականացնել իր երազանքը՝ օգտակար հանածոների արդյունահանման ասպարեզում ստեղծել հսկայական կայսրություն։ Նա որդուն առաջարկում է միանալ իրեն, սակայն Էրհարթը մերժում է նրա առաջարկը և մեկնում հարավ երեսնամյա թեթևամիտ մի կնոջ՝ Ֆանի Վիլտոնի հետ։
Բորքման և Էլլան գնում են անտառ և միասին բարձրանում են լեռան գագաթը, որտեղ Բորքմանը մահանում է սրտի նոպայից։ Հիմա, երբ նա այլևս չկար, քույրերի միջև թշնամությունն ավարտվում է։


== Քննադատություն ==
Պիեսը բարեհաճորեն է ընդունվել քննադատների և հասարակության կողմից։ Այն Իբսենի «Տիկնիկների տունը» պիեսից հետո համարվում է ամենամեծ հաջողությունը։


== Արտաքին հղումներ ==
«Յուն Գաբրիել Բորքման» պիեսի ռուսերեն թարգմանությունը
Պիեսի մասին ընդհանուր տեղեկություններ norvegia.ru Archived 2007-10-29 at the Wayback Machine.-ում։
.mq

.mq Մարտինիկայի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .mq whois տեղեկություն
Ընձակ (այլ կիրառումներ)

Ընձակ, կարող է վերաբերել՝

Ընձակ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Գյավաշի գավառում
Ընձակ - հայկական արական անուն
Վոիմ (Վոչի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վոիմ (այլ կիրառումներ) Վոիմ  (ռուս.՝ Воим ), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վոչ գետի ձախ ափին 119 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 52 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000015449
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001544
Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
(5318) Դիետսենհոֆեր

(5318) Դիետսենհոֆեր (անգլ.՝ Dientzenhofer), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի ապրիլի 21-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,289827 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9866 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,593 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1265,62 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,284446 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,31° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5318) Դիետսենհոֆեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լիպովոե (գյուղ, Գլոբինոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼիպովոեԼիպովոե (ուկրաիներեն՝ Липове), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գլոբինոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լիպովոե գյուղում բնակվում էր 578 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3458 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 167,15 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Յակշանգա (գյուղ, Պոնազիրևսկի շրջան)

Յակշանգա (ռուս.՝ Якшанга), գյուղ Ռուսաստանի Կոստրոմայի մարզի Պոնազիրևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1750 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(3399) Կոբզոն

(3399) Կոբզոն (անգլ.՝ Kobzon), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,100306 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5528 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6478 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1993,91 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,18055 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,14° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3399) Կոբզոն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Օռայիե (գյուղ, Հյաադեմեեստե շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕռայիեՕռայիե (էստ․՝ Orajõe), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Հյաադեմեեստե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 28 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Պոշա

Պոշա (ռուս.՝ Поша), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պիզ գետից 23 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 46 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  10010101412111100016622
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  111101662
Ավազանի կոդը - 10.01.0.0141
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Եղիա Վելիջանյան

Եղիա Վելիջանյան կամ Եղիա Վելիջանեան(1889, Նոր Ջուղա, մարզ 5, Սպահան, Իրան - 1976, Իրան), Իրանի հայ  առաջին սկաուտապետ, կրթական վաստակավոր գործիչ, դաստիարակ-ուսուցիչ, արվեստագետ, նկարիչ։


== Կենսագրություն ==


=== Ծագումը ===
Եղիա Վելիջանյանը ծնվել է 1889 թվականին, Նոր Ջուղայում։ Սերում է հին և հայտնի Խոջա Վելիջանյանների տոհմից։


=== Ընտանիք ===
1915 թվականին Եղիա Վելիջանյանը ամուսնացել է։ Ունեցել է երկու զավակ՝ տղա և աղջիկ։


== Կրթություն ==
Եղիա Վելիջանյանը նախ սովորել է տեղի դպրոցում, այնուհետև 10 տարեկանում  մեկնել է  Հնդկաստան և սովորել Մարդասիրական ճեմարանում, ինչպես նաև Բոմբեյի  «Art grammar school» դպրոցում։


== Գործունեություն ==
Եղիա Վելիջանյանը 1910 թվականից մասնակցել է Մարդասիրական ճեմարանի Հայ Սկաուտական Կազմակերպության խմբին և 1913 թվականին ստացել է սկաուտապետության աստիճանը։ 1914 թվականին ճեմարանը ավարտելուց հետո վերադարձել է Նոր Ջուղա և աշխատել ՝ որպես ուսուցիչ, որտեղ էլ գաղտնի տղաների  սկաուտական խումբ է ստեղծել, որը այդ ժամանակ արգելվում  էր ոստիկանապետի կողմից։ 1920-ական թվականներին աշխատել է Թեհրանի «Բանքը Շահիում», ապա մի քանի տարուց կրկին վերադարձել  Նոր Ջուղայի տեղի ազգային դպրոց, ուր մնացել է մինչև պետականացումը։ Այնուհետև աշխատանքի է անցել է Մասջեթ Սուլեյման քաղաքի Նավթային ընկերության գծագրային գրասենյակում։ Սակայն որոշ ժամանակ անց նորից վերադառնալով Նոր Ջուղա, դասավանդել է նկարչություն Հայոց Ազգային, ապա Բեհեշտային դպրոցներում։ Նկարել է ջրաներկով, յուղաներկով և գուաշով։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
1974 թվականի  մայիսի 8-ին Եղիա Վելիջանյանին Իրանի Ազգային Սկաուտական կազմակերպությունը Հայ Ակումբում պարգևատրել են  առաջին կարգի ոսկյա շքանշանով։
1976 թվականին «Ռոստոմ», «Ալիշան» և «Գալուստ Գյուլբենկյան» դպրոցների սկաուտների կողմից արժանացել է Հայկական Սկաուտական առաջին կարգի շքանշանով, Սուրբ Թադեի վանքի պատկերը կրող մի սկաուտական թաշկինակով և Թեհրանի սկաուտական 21 խմբապետերի կողմից  ստորագրված «Ռոստամ» դպրոցի սկաուտների 10 ամյակի գրքույկով։
1984 թվականին Նոր Ջուղայում հիմնվել է «Եղիա Վելիջանյանի անվամբ սկաուտական բանակ»


== Մահ ==
Եղիա Վելիջանյանը մահացել  է 1976 թվականի դեկտեմբերի 9-ին՝ 87 տարեկան հասակում։ Մարմինը ամփոփվել է ազգային գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սկաուտիզմի պատմութիւնը՝ Լոնդոնից Թեհրան
Կալկաթայի Հայոց մարդասիրական ճեմարան
برند نام ارمنی در اصفهان (قسمت اول- تاریخچه کوتاهی از ارمنیان اصفهان)
نقش جهان
Հայաստանի Հանրապետության դատական ծառայության 2-րդ դասի բարձրագույն խորհրդական

Հայաստանի Հանրապետության դատական ծառայության 2-րդ դասի բարձրագույն խորհրդական, Հայաստանի Հանրապետության դատական դեպարտամենտում դատական ծառայության բարձրագույն և գլխավոր պաշտոններ զբաղեցնող դատական ծառայողներին շնորհվող բարձրագույն դասային աստիճան, որը ցածր է «Հայաստանի Հանրապետության դատական ծառայության 1-ին դասի բարձրագույն խորհրդական» դասային աստիճանից և բարձր է «Հայաստանի Հանրապետության դատական ծառայության 1-ին դասի խորհրդական» դասային աստիճանից։ Աստիճանը շնորհում, դասային աստիճանն իջեցնում, ինչպես նաև դասային աստիճանից զրկում է Հայաստանի Հանրապետության Նախագահը՝ վճռաբեկ դատարանի նախագահի ներկայացմամբ։


== Հայաստանի Հանրապետության դատական ծառայության 2-րդ դասի բարձրագույն խորհրդականները ==
Հիմնական հոդված՝ Հայաստանի Հանրապետության դատական ծառայության 2-րդ դասի բարձրագույն խորհրդականների ցանկը
Ջեք Դորսի

Ջեք Դորսի (անգլ.՝ Jack Patrick Dorsey, նոյեմբերի 19, 1976(1976-11-19), Սենթ Լուիս, Միսսուրի, ԱՄՆ), ամերիկացի ծրագրավորող և գործարար, առավել հայտնի որպես Թվիթթեր սոցիալական ցանցի համահիմնադիր և գլխավոր գործադիր տնօրեն, «Square» վճարային համակարգի հիմնադիր և գլխավոր գործադիր տնօրեն։ 2012 թվականին «The Wall Street Journal»-ը նրան շնորհում է «Տարվա նորարար» տիտղոսը տեխնոլոգիայի ոլորտում։


== Կենսագրություն ==
Դորսին ծնվել և մեծացել է Սենթ Լուիսում, Միսսուրի ։ Ծնողներն են Մարսիա Սմիթը և Թիմ Դորսին։ Դորսին մասամբ իտալական ծագում ունի։ Սովորել է «Bishop DuBourg» ավագ դպրոցում։ Այնուհետև, մինչ Նյու Յորքի համալսարանն ընդունվելը, հաճախել է Միսսուրիի գիտությունների և տեխնոլոգիաների համալսարանը։ Աշխատելով երթակարգավարային ծառայությունում որպես ծրագրավորող՝ տեղափոխվել է Կալիֆորնիա։
2000 թվականին հղանում է իրական ժամանակում կարճ հաղորդագրությունների համացանցային ծառայության գաղափարը։ Այդ մտքով ոգեշնչված՝ Դորսին գնում է «Odeo» ընկերություն, որը զբաղվում էր տեքստային հաղորդագրությունների փոխանցման խնդիրներով։ 
Այստեղ էլ ծանոթանում է Բիզ Սթոունի հետ, և համատեղ ուժերով մոտ երկու շաբաթում ստեղծում են Թվիթթեր սոցիալական ցանցի նախատիպը։ Ցանցի գաղափարը հետաքրքրում է «Odeo»-ի մյուս աշխատակիցներին և իր վրա սևեռում «Blogger»-ի հիմնադիր Էվան Ուիլյամսի ուշադրությունը ։
Ավելի ուշ Դորսին, Սթոունը և Ուիլյամսը հիմնում են «Obvious» ընկերությունը, որից էլ հետագայում պիտի առանձնանար «Twitter Inc.»-ը։ «Twitter Inc.»-ում խորհրդի նախագահ նշանակվելուց անմիջապես հետո Դորսին զբաղվում է նոր վճարային համակարգի գործարկումով։ Ներկայումս ընկերությունն ունի մոտ 800 աշխատակից։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուբեն Մաթևոսյան

Ռուբեն Մացակի Մաթևոսյան (հունվարի 12, 1941(1941-01-12), Սպիտակ, Հայաստան), հայ երգիչ, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1978), պրոֆեսոր (1996)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1941 թվականի հունվարի 12-ին Սպիտակ քաղաքում։ 1967 թվականին ավարտել է Երևանի կոնսերվատորիան։ 1961-1992 թթ. հանդես է եկել որպես ՀՀ հեռուստառադիոպետկոմի Արամ Մերանգուլյանի անվան ժողովրդական գործիքների անսամբլի մենակատար, 1996 թվականից՝ նույն անսամբլի գեղարվեստի ղեկավար։
1992-1996 թվականներին եղել է «Աստղեր» անսամբլի գեղարվեստի ղեկավար և մենակատար։
1986 թվականին սկսել է դասավանդել Երևանի էստրադային և ջազային արվեստի քոլեջում, 1990 թվականից՝ Երևանի կոնսերվատորիայում։
Ռուբեն Մաթևոսյանը 1999 թվականին դարձել է Հայ երգարվեստի միության նախագահ։
Շերամի երգերի լավագույն կատարողների հանրապետական մրցույթի 1-ին մրցանակակիր է (1961, Երևան)։


== Երգացանկ ==
Ռուբեն Մաթևոսյանի երգացանկում կան հայկական ժողովրդական, աշուղական, ժամանակակից հայ կոմպոզիտորների երգեր, ռոմանսներ։ Նրա լավագույն կատարումներից են՝ «Հորովել», Շերամի «Պարտեզում վարդ էր բացված», «Դու իմ մուսան ես», Ջիվանու «Ձախորդ օրերը», Առնո Բաբաջանյանի «Չքնաղ երազ», Ալեքսեյ Հեքիմյանի «Բարի արագիլ» և այլն։


== Ֆիլմագրություն ==
Ռուբեն Մաթևոսյանը նկարահանվել է մի շարք ֆիլմերում՝ 

Եռանկյունի, 1967, գեղ. ֆիլմ
Սայաթ-Նովա, 1963, վավերագրական ֆիլմ
Ով կոտրեց ձայնասկավառակը, 1971, վավերագրական հեռուստաֆիլմ
Մեր բակը, 1996


== Պարգևներ և կոչումներ ==
ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1968)
ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1978)
Մովսես Խորենացու մեդալ (1998)
Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոցի շքանշան (2011)
Երևանի պատվավոր քաղաքացի (2015)
Պատվո շքանշան (2016)


== Ծանոթագրություններ ==
Սևակ Արզումանյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Արզումանյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Սևակ Հարությունի Արզումանյան (նոյեմբերի 22, 1929(1929-11-22), Խաչեն, Ասկերանի շրջան, ԼՂԻՄ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - 2004), հայ գրականագետ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր (1970), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1958 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է ԼՂԻՄ (այժմ՝ Արցախի) Ստեփանակերտի (այժմ՝ Ասկերանի) շրջանի Սեյդիշեն գյուղում։ 1951 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարան|Երևանի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի հայոց լեզվի և գրականության բաժինը։ 1952-1954 թվականներին սովորել է նույն համալսարանի ասպիրանտուրայում։ 1954 թվականին «Հայ գրականությունը ռուսական առաջին հեղափոխության էտապում» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։ 1952-1954 թվականներին դասախոսել է համալսարանում։ 1955-1962 թվականներին աշխատել է «Սովետական գրականություն» ամսագրում որպես բաժնի վարիչ, 1962-1968 թվականներին՝ ՀԽՍՀ ԳԱ Մ. Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտում որպես ավագ գիտաշխատող, 1962-1968 թվականներին, համատեղության կարգով, «Հայաստան» հրատարակչությունում՝ գեղարվեստական գրականության խմբագրության բաժնի վարիչ։ 1968-1978 թվականներին եղել է Լենինականի Մ. Նալբանդյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի գրականության ամբիոնի վարիչը, 1972-1975 թվականներին՝ նաև նույն ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետի դեկանը։ 1978 թվականից աշխատել է Երևանի Խ. Աբովյանի անվան հայկական մանկավարժական ինստիտուտում։ 1967 թվականին «Սովետահայ վեպը» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների դոկտորի աստիճան։  ԽՄԿԿ անդամ 1951 թվականից։


== Մրցանակներ ==
1995 թվականին արժանացել է Միքայել Նալբանդյանի անվան մրցանակի։


== Երկեր ==
Վահան Թոթովենց, Երևան, Հայպետհրատ, 1961, 312 էջ։
Ժամանակակից գրականության հարցեր. սովետահայ գրականությունը 1961-62 թթ. (ժողովածուում տեղ է գտել Ս. Արզումանյանի «Ավանդականն ու նորը (սովետահայ պատմվածքի հարցերից)» հոդվածը), Երևան, ՀՍՍՀ ԳԱ, 1964, 152 էջ։
Զապել Եսայան (կյանքը և գործը), Երևան, ՀՍՍՀ ԳԱ, 1965, 296 էջ։
Սովետահայ վեպը, գիրք 1, Երևան, «Հայաստան», 1967, 584 էջ։
Հայ նոր գրականության պատմություն, հատոր 5 (հատորի «Զապել Եսայան» գլուխը գրել է Ս. Արզումանյանը), Երևան, ՀՍՍՀ ԳԱ, 1979, 1016 էջ։
Սովետահայ վեպը, գիրք 2, Երևան, «Սովետական գրող», 1980, 468 էջ։
Սովետահայ վեպը, գիրք 3, Երևան, «Սովետական գրող», 1986, 456 էջ։


== Աղբյուրներ ==
Արիստակես Գրիչ (Ռըստակես Գրիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արիստակես Գրիչ (այլ կիրառումներ)Արիստակես Գրիչ, Ռըստակես Գրիչ, «որդի Խոցադեղի և Գրամիկի»։ Գործել է Արտազի Թադեի վանքում։ Մեզ է հասել 1315 թվականին նրա օրինակած Ներսես Շնորհալու «Մեկնութիւն Սաղմոսաց»-ը (Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվ․ Մատենադարան, ձեռ․ № 3778), ինչպես նաև մի Ավետարան (1330), որ պահպանվում է Նոր Ջուղայի մատենադարանում (ձեռ․ № 47)։


== Տես նաև ==
Մեկնութիւն սաղմօսաց (3778, Ներսես Լամբրոնացի)


== Ծանոթագրություններ ==
Ստեփան Մարտինի Լիանոսյան

Ստեփան Մարտինի Լիանոսյան (ռուս.՝ Степан Мартынович Лианозов, - 1894), հայազգի նշանավոր գործարար, ձկան խավիարի խոշորագույն արտադրողն ու արտահանողը Ռուսական կայսրությունում, նավթարդյունաբերող։


== Կենսագրություն ==
Ստեփան Լիանոսյանը եղել է Աստրախանի 1-ին դասի վաճառական։
Նա 1873 թվականին ստացել է պարսից շահի կողմից 5 տարով թույլտվություն մենաշնորհային հիմունքներով զբաղվելու Կասպից ծովի խավիարի արտադրությամբ։ Հետագայում պայմանագիրը բազմաթից երկարաձգվել է։ Գործը կառավարում էր նաև իր եղբայր Գևորգ Մարտինի Լիանոսյանը։ 80-ական թվականներին Պարսկաստանի Բանդարե Անզալի նավահանգստում հիմնում է խավիարի արտադրության ֆաբրիկա ու սկսում է մեծ ծավալներով խավիարի արտահանումը դեպի ռուսական ու եվրոպական շուկաներ՝ դարձնելով այն «Ռուսական բրենդ»։ Այստեղ նրան օգնում են ռուս հնադավանները, ովքեր տեղափոխվել էին Բանդարե Անզալի։
Այնուհետև Լիանոսյանները դիմում են ռուսական կառավարությանը Կասպից ծովի խավիարի արտադրության թույլտվություն ստանալու համար ու 1890 թվականի մարտի 22-ին Գևորգ Լիանոսյանը ստորագրում է պայմանագիր Ռուսական կայսրության կառավարության հետ 25 տարով։
1872 թվականին Ստեփան Մարտինի Լիանոսյանը ձեռք բերեց աճուրդի հանված 6 նավթահորեր, որոնք ունեին ընդհանուր առմամբ 4599 փութ նավթ արտադրողականություն՝ վճարելով 26 220 ռուբլի նախնական 1310 ռուբլի նախնական գումարի դիմաց։ Այդ ժամանակ Ստեփան Մարտինի Լիանոսյանը հիմնում է «Ռունո» ընկերությունը։
Իր եղբայր Գևորգ Լիանոսյանի հետ հանդիսացել է «Утоли мои печали» համայնքի պատվավոր անդամ։
Իր մահից հետո մի քանի տարի Լիանոսյանների գործը վարել է իր որդի Գևորգ Ստեփանի Լիանոսյանը, իսկ վերջինիս մահից հետո՝ 1900 թվականին գործի ամբողջական ղեկավարումն իրականացրել է Ստեփան Լիանոսյանի եղբայր Գևորգ Մարտինի Լիանոսյանը։


== Ընտանիք ==
Ստեփան Լիանոսյանը եղել է Արևելյան Հայաստանից Շահ Աբբասի կողմից բռնի տեղահանված ու Սպահանում բնակեցված հայերի ժառանգներից։
Ստեփան Մարտինի Լիանոսյանը Գևորգ Մարտինի Լիանոսյանի եղբայրն էր ու Ստեփան Գևորգի Լիանոսյանի հորեղբայրը։


== Լիանոսյանների տոհմածառ ==


== Հղումներ ==
Ապրիլի 14

Ապրիլի 14, տարվա 104-րդ (նահանջ տարիներին՝ 105-րդ) օրն է

Տարվա ավարտին մնում է 261 օր


== Դեպքեր ==
1849 - Հունգարիան Լայոշ Կոշութի գլխավորությամբ անկախություն է ձեռք բերում Ավստրիայից
1912՝ բրիտանական Տիտանիկ ուղևորային նավը ժամը 11։40-ին բախվում է սառցաբեկորին (խորտակվել է հաջորդ օրը)
1927 - Շվեդիայում արտադրվում է առաջին Volvo ավտոմեքենան
1978 - վրացերենի կարգավիճակը փոխելու դեմ Թբիլիսիում տեղի են ունենում ցույցեր
1991 - Երևանում հիմնվում է Հայաստանի ազգային պահպանողական կուսակցությունը


== Ծնունդներ ==
1860 - Լեո, հայ նշանավոր պատմաբան (մ. 1932)
1862 - Պյոտր Ստոլիպին, ռուս պետական գործիչ
1864 - Հովհաննես Հովհաննիսյան, հայ բանաստեղծ (մ. 1929)
1879 - Վահրամ Գայֆեճյան, հայ նկարիչ
1882 - Նադեժդա Կարդյան, հայ երգչուհի, մանկավարժ
1912 - Ռոբեր Դուանո Robert Doisneau ֆրանս. լուսանկարիչ (մ. 1994)
1914 - Լուիջի Բրունելլա, իտալացի ֆուտբոլիստ
1914 - Համո Սահյան, հայ բանաստեղծ։
1915 - Նինա Հովսեփյան, հայ դերասանուհի
1925 - Ռոդ Սթայգեր Rod Steiger ամեր. դերասան (մ. 2002)
1931 - Թաթուլ Բոլորչյան, հայ բանաստեղծ
1933 - Բորիս Ստրուգացկի Борис Натанович Стругацкий ռուս գրող (մ. 2012)
1933 - Յուրի Հովհաննիսյան, ֆիզիկոս
1945 - Ռիչի Բլեքմոր Ritchie Blackmore անգլ. կիթառահար և երգիչ
1953 - Էրիկ Ցան, հոնկոնգցի դերասան, պրոդյուսեր, ռեժիսոր, սցենարիստ
1956 - Տիգրան Թորոսյան, հայ քաղաքական գործիչ
1957 - Հրաչիկ Նասիբյան, հայ պետական գործիչ
1973 - Էդրիան Բրոուդի Adrien Brody ամեր. դերասան
1977 - Սառա Միշել Գելար ամեր. դերասանուհի
1989 - Դաֆինա Զեքիրի, կոսովա-ալբանացի երգչուհի
1991 - Մարտին Մոնտոյա Տորալբո,իսպանացի ֆուտբոլ


== Մահեր ==
1682 - Ավակում Պետրովիչ Аввакум Петров ռուս հոգևորական (ծն. 1620)
1759 - Գեորգ Ֆրիդրիխ Հենդել գերմ.-անգլ. երաժիշտ (ծն. 1685)
1917 - Լյուդվիկ Լազարուս Զամենհոֆ Ludwik Lazarus Zamenhof լեհ լեզվաբան, ստեղծել է Էսպերանտոն (ծն. 1859)
1930 - Վլադիմիր Մայակովսկի Владимир Маяковский ռուս բանաստեղծ (ծն. 1839)
1975 - Ֆրեդրիկ Մարչ Frederic March ամեր. դերասան (ծն. 1897)
1983 - Ջաննի Ռոդարի Gianni Rodari իտալ. լրագրող և գրող (ծն. 1920)
1992 - Արթուր Մկրտչյան, հայ քաղաքական և պետական գործիչ


== Տոներ ==
Շիպունովսկի շրջան

Շիպունովսկի շրջան (ռուս.՝ Шипуновский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ալթայի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Շիպունովո։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 4130 կմ²։


== Բնակչություն ==
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 33200 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,04 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Կաստրիլյո Տեխերիեգո

Կաստրիլյո Տեխերիեգո (իսպ.՝ Castrillo-Tejeriego) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալիադոլիդ պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 35,98 կմ2։ Բնակչությունը՝ 182 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 37 կմ հեռավորության վրա։
Սմերդներ

Սմերդներ (հին-ռուս.՝ смердъ), ավատատիրական կախման մեջ գտնվող գյուղացիների անվանումը Հին Ռուսիայում և սլավոնական մի քանի այլ երկրներում։ XI–XII դարերի աղբյուրներում սմերդները հիշատակված են Կիևյան Ռուսիայում, Լեհաստանում և պոլաբյան սլավոնների մոտ։ 
Ռուսիայում սմերդները ազատությունն աստիճանաբար կորցնող (մասամբ կամ լիովին) գյուղացիներ էին, որոնց առանձին խմբեր իրավական դրությամբ տարբերվել են։ Ի տարբերություն ստրուկների, սմերդները XI–XII դարերում ունեցել են իրենց գույքը, կատարած հանցանքի դիմաց վճարել տուգանք։ Իրավաբանորեն սմերդները լիիրավ չէին։ Սմերդների սպանությունը պատժվել է նույնպիսի տուգանքով, ինչպես խոլուցինը։ Անժառանգ սմերդների գույքը տնօրինել է իշխանը։ XII դարի սկզբից սմերդներովով բնակեցված հողերը տրվել են առանձին իշխանների՝ իբրև սեփականություն։ Ըստ XIV–XV դարերի աղբյուրների, Նովգորոդյան ու Պսկովյան երկրներում սմերդները եղել են սեփականատեր-գյուղացիներ, որոնք հողը տիրել են համայնաբար կամ անհատապես, իրավասու եղել՝ ազատորեն օտարելու իրենց հասանելի հողը։ Աակայն սմերդների անձնական ազատությունը եղել է սահմանափակ, արգելվել է սմերդների տեղափոխվելը այլ հողեր կամ ուրիշ իշխանի պատրոնության ներքո։
(5311) 1981 GD1

(5311) 1981 GD1, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի ապրիլի 3-ին Ալան Գիլմորի և Պամելա Կիլմարտինի կողմից Լեյք Տեկապոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,040757 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7778 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3037 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1936,74 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,18588 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,46° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5311) 1981 GD1 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հայաստանի պատմություն (այլ կիրառումներ)

Հայաստանի պատմություն կարող է վերաբերվել.

Հայաստանի պատմություն, ժամանակակից ազգային պետության՝ Հայաստանի տարածքի պատմությունը այնքանով, որքանով հայ ժողովուրդը բնակվել է և իշխել է այդ և հարակից տարածքներում։ Հայերի կողմից տարածքների բնակեցվածության և ինքնիշխանության աստիճանը ժամանակաի ընթացքում փոփոխությունների է ենթարկվել, և, որպես արդյունք, Հայաստանի պատմությունը իր բովանդակությամբ առաձգական է։
Հայաստանի պատմություն, հուշարձանագետ Սամվել Կարապետյանի Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող հիմնադրամի կողմից հրատարակվող 36 հատորյա գրքաշար։
Անդրեա Գաբրիելի

Անդրեա Գաբրիելի (իտալերեն՝ Andrea Gabrieli, 1533, Վենետիկ, Վենետիկի հանրապետություն - օգոստոսի 30, 1585(1585-08-30)[…], Վենետիկ, Վենետիկի հանրապետություն), իտալացի կոմպոզիտոր և Վերածննդի երգեհոնահար։
Ջովանի Գաբրիելի հորեղբայրն է։
Գաբրիելին Ադրիան Վիլարտի աշակերտն է։ Ադրիան Վիլլարտի Աշակերտը։ Եղել է Վենետիկի կոմպոզիտորական դպրոցի առաջին աշխարհահռչակ ներկայացուցիչը, ազդել է վենետիկյան ոճի տարածման վրա Իտալիայում, ինչպես նաև Գերմանիայում։


== Կենսագրություն ==
Երգչի երաժշտական կարիերան սկսել է Սուրբ Մարկոսի տաճարում։
1558 — երգեհոնահար Վենետիկի Սուրբ Երեմիայի տաճարում։
1562 — աշխատանք Մյունխենի քաղաքային կապելլայում։
1566—1585 — Վենետիկի  Սուրբ Մարկոսի տաճարի երգեհոնահար։
Նրա աշակերտների թվում էին Հանս Լեո Հասլերը, Ֆրանչեսկո Ուսպերը և Յոհան Էքարդը։


== Ստեղծագործություն ==
Հոգևոր երաժշտություն.

130 մոտետներ
7 մեսս
սաղմոսներԱշխարհիկ երաժշտություն.

190 մադրիգալ
խորեր Սոֆոկլի «Թագավոր Էդիպ» ողբերգության համար (Edipo Tiranno) - 1588Գործիքային երաժշտություն.

50 Երգեհոնային կանցոն, ռիչերկարներ, նախերգանքներ, տոկկատ
3 Երգեհոնային մեսսեր
Բատալյան մեղեդի (Aria della Battaglia) ոգևոևների համար


== Հրատարակություններ ==
Sacrae Cantiones
Il Primo Libro di Madrigali a cinque voci
Il Secondo Libro di Madrigali a cinque voci
Primus Liber Missarum
Libro Primo de Madrigali a tre voci
Ecclesiasticum Cantionum quatuor vocum omnibus sanctorum solemnitatibus deservientium. Liber primus
Opere edite in vita: Psalmi Davidici, qui poenitentiales nuncupantur, tum omnis generis instrumentorum
Opera postume. Concerti di Andrea et di Gio. Gabrieli
Chori in musica composti sopra li chori della tragedia di Edippo Tiranno: recitati in Vicenza l'anno MDLXXXV
Il terzo Libro de Madrigali a cinque voci, con alcuni di Giovanni Gabrieli
Madrigali et ricecari a quattro voci
Le composizioni vocali di Andrea Gabrieli in intavolature per tastiera e liuto
Complete Keyboard Works


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Նիկոլայ Ֆեոպեմտովիչ Սոլովյով (1890–1907)։ «Անդրեա Գաբրիելի»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ
Միջազգային նեղուցներ

Միջազգային նեղուցներ, համաշխարհային ջրային ուղիների նշանակություն ունեցող այն նեղուցները, որոնք միացնում են բաց ծովերը։ Միջազգային նեղուցներ են Բոսֆորի և Դարդանելի, Ջիբրալթարի, Մագելանի, Սանգայի, Կորեական նեղուցները և այլն։ Ռեժիմի հիմքում դրված է բաց ծովերի ազատության սկզբունքը, ըստ որի բոլոր պետությունների առևտրական և ռազմական նավերի համար այդպիսի նեղուցներով նավարկությունն ազատ է։ Ներքին ծովը փակ կամ բաց ծովի հետ միացնող նեղուցների ռեժիմը կարգավորվում է այնպես, ինչպես ներքին ջրերի ռեժիմը (օրինակ, Կերչի նեղուցը)։ Հատուկ իրավական ռեժիմ է սահմանված փակ ծովերը բաց ծովերի հետ միացնող նեղուցների համար։
Սերգեևկա (գյուղ, Բերեզնեգովատոեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍերգեևկաՍերգեևկա (ուկրաիներեն՝ Сергіївка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզնեգովատոեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1903 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սերգեևկա գյուղում բնակվում էր 698 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,785 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Միխալևկա (գյուղ, Ելնինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիխալևկաՄիխալևկա (ռուս.՝ Михалевка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Գտնվում է շրջանի հարավ-արևելյան մասում, Ելնյա քաղաքից 17 կմ հարավ-արևելք, P96 Նովոալեքսանդրովսկի (A101) - Սպաս-Դեմենսկ - Ելնյա - Պոչինոկ մայրուղուց 3 կմ հյուսիս-արևելք, Ուգրա գետի ափին։ Գյուղից 1 կմ հարավ-արևելք գտնվում է Կորոբեց երկաթուղային կայարանը՝ Սմոլենսկ-Սուխինիչի գծի վրա։ Մտնում է Կորոբեցկի գյուղական բնակավայրի կազմի մեջ։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 2 մարդ։


== Պատմություն ==
1941 թվականին գյուղի տարածքում կատաղի մարտեր են տեղի ունեցել, այստեղից դուրս են շպրտվել գերմանական զորքերը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վիեննայի համալսարանի աստղադիտարան

Վիեննայի համալսարանի աստղադիտարան (գերմ.՝ Universitäts-Sternwarte Wien, աստղադիտարանի կոդերը «045» և «545»), աստղադիտարան Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայում։ Ի սկզբանե կառուցվել է 1753 - 1754 թթ. Վիեննայի համալսարանի շենքերից մեկի վերևում։ Աստղադիտարանի համար նոր մասնաշենք է կառուցվել 1874- 1879 թթ. և հանդիսավոր բացվել է Ֆրանց Իոսիֆ I կայսեր կողմից 1883 թ.։
Հիմնական շենքում տեղակայված է 68-սանտիմետրանոց ռեֆրակտոր-աստղադիտակ 10,5 մետր կիզակետային հեռավորությունով։ Այն ժամանակ դա հանդիսանում էր աշխարհում ամենամեծը։


== Դիրեկտորները ==
Մաքսիմելիան Հելլ, 1755 - 1792
Ֆրանց ֆոն Տրիսնեկեր, 1792 - 1817
Յոզեֆ Յոհան Լիտրոու, 1819 - 1840
Կարլ Լյուդվիգ Լիտրոու, 1840-?
Էդմունդ Վայս, 1878 - ?
Կազիմիր Ռոմուալդ Գրաֆֆ, 1928 - 1938


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2007-02-14 at the Wayback Machine.
Պատմությունը Archived 2005-12-27 at the Wayback Machine.
Ֆոտոդարան Archived 2007-09-28 at the Wayback Machine.
(6392) Տակաշիմիզունո

(6392) Տակաշիմիզունո (անգլ.՝ Takashimizuno), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի ապրիլի 29-ին Յոշիկանե Միզունոյի և Թոշիմասա Ֆուրութայի կողմից Կանիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,214844 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7809 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6488 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2105,42 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,170987 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 17,62° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6392) Տակաշիմիզունո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բողազքյասան (ձորակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բողազքյասան (այլ կիրառումներ)Բողազքյասան, ձորակ Կիլիկիայում, Մարաշ քաղաքում։ Այժմ այդպես է կոչվել քաղաքի մեծ շուկան։


== Ծանոթագրություններ ==
Ամրոց Յոթ աղբյուր

Ամրոց Յոթ աղբյուր նաև՝ (Աբլլու Խարաբա կամ Ասլան-Ղափլան), գտնվում է Գեղարքունիքի մարզի Նորատուս գյուղում, որը կառուցվել է մ.թ.ա. 1-ին հազարամյակում։
Ամրոցը գտնվում է Նորատուս գյուղից ոչ հեռու, մոտ 2 կմ հեռավորությոն վրա, իսկ ամրոցի հարավ-արևելյան կողմում կա նաև գյուղատեղի։ Ամրոցի կառուցումը թվագրվում է մ.թ.ա. 1-ին հազարամյակում, իսկ գյուղատեղին 7-ից 17-րդ դարերի։
Աբլլու Խարաբա կամ Ասլան-Ղափլան անունները կապված են այն բանի հետ որ՝ ամրոցից ոչ հեռու կան առյուծի և վագրի նման քարե մահարձաններ։
Մինչև վերջին ժամանակները տարածքը համարվել է որպես միջնադարյան ավերակ գյուղ, սակայն հետազոտությունների արդյունքում պարզ է դաձել որ գյուղի տակ է գտնվել հնագույն ամրոց-շենը։
Սարահարթը, որտեղ կառուցված է միջնաբերդը, բավականին դժվարամատչելի է, միջնաբերդի մուտքը  ուղղված է դեպի հյուսիս, որտեղից բացվում է ճանապարհ որը թեքվում է դեպի է արևմուտք, ապա դեպի հարավ։
Այս միջնաբերդը ունեցել է 3 աշտարակ, որոնցից 2-ը գտնվել են պարիսպի արևելյան կողմում իսկ 3-րդը արևմտյան։
Ամրոցից հյուսիս և հյուսիս-արևելք գտնվում է  մ.թ.ա. 2-ին հազարամյակի դամբարանադաշտը, իսկ հյուսիս-արևմտյան ստորոտին` Յոթաղբյուր եկեղեցին, որը կառուցվել է 13-14-րդ դարերում։
Ամրոցի մոտակայքում կա նաև գերեզմանոց, այն գտնվում է ամրոցից մոտ 300 մետրի վրա, գերեզմանոցը 9-17-րդ դարերի է։ Տապանաքարերը բազալտից են, իսկ տապանաքարերից մեկը արձանագիր է։  Տապանաքարերը և արձանագիրը վերագրվում են ռազմի դաշտում զոհված Ասլան և Ղափլան եղբայրներին։ Սակայն, ըստ արձանագրության` տապանաքարը պատկանում է մոնղոլական տիրակալ Սաադ ադ-դին բ. Սեյֆ ադ-դին էմիրին և այն թվագրված է 1305 թվականով։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոսկալվո

Մոսկալվո (ռուս.՝ Москальво), գյուղ Ռուսաստանի Սախալինի մարզի Օխինսկի քաղաքային օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 808 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նովի Յիչինի շրջան

Նովի Յիչինի շրջան (չեխ․՝ Okres Nový Jičín), շրջան Չեխիայի Մորավասիլեզիայի երկրամասում։ Վարչական կենտրոնն է Նովի Յիչին քաղաքը։ Տարածքը 881,59 կմ² է։ Բնակչությունը 2020 թ. տվյալներով կազմում է 151 577 մարդ։ Շրջանի կազմի մեջ է մտնում 54 համայնք


== Ծանոթագրություններ ==
Ալաշկերտ (մարզադաշտ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալաշկերտ (այլ կիրառումներ)«Ալաշկերտ» (մինչև 2013 թ. Նաիրի), ֆուտբոլի և այլ մարզաձևերի համար նախատեսված մարզադաշտ Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանում։ Գտնվում է Շենգավիթ համայնքում, Երևանյան լճի մոտակայքում։ Կառուցվել ու բացվել է 1960-ական թվականներին, Շենգավիթ բնակելի տարածքի ընդլայման ծրագրի ներքո։ Մարզադաշտը տեղավորում է 6850 հանդիսական (նստատեղերի քանակը՝ 1850)։
2013 թ. փետրվարին մարզադաշտի սեփականատեր դարձավ այն ժամանակ Հայաստանի առաջնության առաջին խմբում հանդես եկող «Ալաշկերտ» ֆուտբոլային ակումբը։ Ըստ ակումբի սեփականատեր Բագրատ Նավոյանի՝ մարզադաշտը վերանորոգման պիտի ենթարկվի։ Այն ամբողջովին վերակառուցված կլինի 2015 թվականի վերջին։
Կառույցի նոր սեփականատերը՝ նախկին «Նաիրի» մարզադաշտը վերանվանեց «Ալաշկերտ»։


== Ծանոթագրություններ ==
Կիզիլսուկ

Կիզիլսուկ (ռուս.՝ Кызылсук, խակ.՝ Хызылсуғ), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Տաշտիպսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 91 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օբերնոյկիրխեն (Վերին Բավարիա)

Օբերնոյկիրխեն (Վերին Բավարիա) (գերմ.՝ Oberneukirchen), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա երկրամասին։ Գտնվում է Իննեի Մյուլդորֆ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 835 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով) ։ Տարածքը 19,59 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 83 134։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Շվարցհոֆեն

Շվարցհոֆեն (գերմ.՝ Schwarzhofen), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասի Շվանդորֆ շրջանում։
Ենթարկվում է Վերին Պֆալցի վարչական շրջանին։ Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 1455 մարդ։ Զբաղեցնում է՝ 36,11 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ 09 3 76 164։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Գրիգորիոս Պապաֆլեսաս

Գրիգորիոս Պապաֆլեսաս (հունարեն՝ Γρηγόριος Παπαφλεσσας), նաև Դիկեոս (հունարեն՝ Δικαιος, 1788, Messenia Prefecture, Պելոպոնես - մայիսի 20, 1825(1825-05-20), Messenia Prefecture, Պելոպոնես), Հունաստանի քաղաքական և ռազմական գործիչ, Հունաստանի ազգային հերոս։


== Կենսագրություն ==

Պապաֆլեսասը մինչ պատերազմը եղել է հոգևորական՝ արքեմանդրիտ։ Լինելով գաղտնի հեղափոխական «Ֆիլիկի Էթերիա» կոմիտեի անդամ, 1821 թվականի հունվարին նա մեկնում է Մորեա՝ հակա-թուրքական հունական ապստամբության պատրաստման առաջադրանքը կատարելու համար։ Հունաստանի ազատագրման Օսմանյան կայսրության դեմ մղվող պատերազմում նա նշանակվում է որպես ապստամբության կառավարիչներից մեկը։ Անձամբ մասնակցել է թուրքերի դեմ մղված մի շարք ճակատամարտերին։
1823 թվականին Ասթրոսում տեղի ունեցած համահունական ազգային ժողովի ընթացքում նա ընտրվում է որպես Հունաստանի արտաքին գործերի նախարար։ Նաև 1824 թվականին նա Կունդուրիոտիսի կառավարության կազմում հանդես է գալիս որպես Հունաստանի ներքին գործերի և ոստիկանության նախարար։ Չնայած նրա պաշտոնին՝ նա շարունակում էր պատերազմների ժամանակ իր կառավարության տակ վերցնել զորքերը։
Կառավարելով փոքր ջոկատով՝ Եգիպտոսի նահանգապետ Իբրահիմ փաշային Մորեայում կանգնեցնելու փորձի ժամանակ Մանյակի-Մեսսեննիի ճակատամարտում նա հերոսաբար զոհվում է։


== Հիշատակ ==
Դիկեոսի անունով կոչվեցին Հունաստանում մի շարք նավեր։


== Գրականություն ==
Φωτακος Χ. «Βιογραφια Παπαφλεσσα», Αφηνα, 1868.


== Ծանոթագրություններ ==
Սեյդի-խան

Սեյդի-խան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆերացանո

Ֆերացանո (իտալերեն՝ Ferrazzano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Կոմպաբասո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3282 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 198 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 16 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86010, հեռախոսային կոդ՝ +39 0874։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0874 416054


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Անհմեդաղլի-յուրդ

Ահմեդաղլի-յուրդ, լեռնագագաթ Փոքր Կովկաս լեռնահամակարգում, Բզովդալ լեռնաշղթայի հյուսիս կողմում, բարձրությունը 2622 մ։ Նշանակված է Կովկասի 5-վերստանոց քարտեզում։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուայո (կանտոն)

Սուայո (ֆր.՝ Soyaux), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Պուատու Շարանտա շրջանում։ Շարանտ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Անգուլեմ օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 15088 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1632 է։ Կանտոնում կա 5 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Մեր ուղին

«Մեր ՈՒղին», քաղաքական, հասարակական, գրական երկօրյա թերթ։ Լույս է տեսել 1931-1932-ին, Փարիզում։ Համարվում է <Երևան> (1925—1930-ին, Փարիզ) թերթի շարունակությունը։ Ունեցել է խմբագրական կազմ (Գ. Թահմագյան, Զ․ Եսայան և ուրիշներ)։ Անվերապահորեն կանգնել է Խորհրդային Հայաստանի բարեկամների դիրքերում, սերտ կապ պահպանել հայրենիքի հետ։ Պրոպագանդել է սոցիալիստական հեղափոխության, բանվոր դասակարգի պայքարի գաղափարները ֆրանսահայ աշխատավորության շրջանում, կոչ արել ֆրանսիացի բանվորների հետ համատեղ ելույթների՝ իրենց իրավունքների պաշտպանության համար, հակադրվել դաշնակցական մամուլի հակախորհրդային գործունեությանը։ Անդրադարձել է միջազգային քաղաքական իրադարձություններին։ Գրական բաժինը ներկայացրել է Ա. Իսահակյանի, Վ․ Ալազանի, Գ․ Մահարու, Վ․ Թոթովենցի, նաև համաշխարհային գրականության (Մ․ Դորկի, Պ․ Շոու, Ռ․ Ռոլան) նմուշներ։ «Մեր ուղին» նախորդել է «Դարբնոց» և «Արշավ» թերթերին (երկուսն էլ՝ 1932-ին)։
DOK

«DOK», ուկրաինական երաժշտական խումբ, որը ձևավորվել է Դոնեցկում 2008 թվականին և կատարել գործիքային ջազ-ռոք։ Խմբի կազմ են մտել Ստանիսլավ Շիբաշենկոն (հարվածային), Եվգենի Կրավցով (բաս կիթառ) և Ալեքսանդր Օլենև (սաքսոֆոն )։ Դեբյուտային էպոնիմիկ ալբոմը 2009 թվականին գրավել է 13-րդ տեղը «հայրենական» լավագույն ալբոմների ցանկում՝ ըստ «Fuzz» պարբերականի։ 2010 թվականին կոլեկտիվը մասնակցել է «Հարևան աշխարհ» փառատոնին։ Ալեքսանդր Օլենևը լքել է խումբը, և սաքսոֆոնի համար ընդունվել է Ստանիսլավ Կրավչենկոն։ Երկրորդ ստուդիական «Dva» ալբոմը ձայնագրվել է հրեա երաժիշտ և պրոդյուսեր Մեիրա Ամարայի ղեկավարությամբ և թողարկվել է 2011 թվականին։ 2011 թվականի հունիսին կոլեկտիվը մասնակցել է «Դատարկ բլուրներ» (Կալուգայի շրջան, Ռուսաստան) և «Ջազ Կոկտեբել» (Ղրիմ, Ուկրաինա) համերգներին։ 2011 թվականի աշնանը խումբը լքում է Ստանիսլավ Կրավչենկոն և նրան փոխարինել է սեսիոն երաժիշտ Ստանիսլավ Զուբկովը։ 2012 թվականի մայիսին DOK֊ը հրավիրվել է Հելսինկի քաղաք (Ֆինլանդիա) ելույթի։ 2012 թվականի հուլիսին խումբ է եկել սաքսոֆոնահար Արտյոմ Վասիլչենկոն, ում հետ ձայնագրել են նոր «Be Water» ալբոմը։ Ձայնասկավառակի թողարկումը կայացել է մարտի 28֊ին Thankyou.ru պորտալում։


== Կազմ ==
Ստանիսլավ Իվաշենկո ֊հարվածային
Եվգենի Կրավցով ֊բաս կիթառ
Արտյոմ Վասիլչենկո ֊տենոր սաքսոֆոնՆախկին անդամներ՝

Ալեքսանդր Օլենև ֊ սաքսոֆոն, ստեղնաշարային
Ստանիսլավ Կրավչենկո ֊ սաքսոֆոն, ստեղնաշարային


== Սկավառակագրություն ==
2009 թվական — Dok
2011 թվական — Dva
2013 թվական — Be water


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
doklive.com DOK. պաշտոնական կայք
Пролетарский А. (05.02.2011)։ «Станислав Иващенко (DOK): Музыка для нас – общая женщина, которая никогда не изменяет!»։ artmageddon.net։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-13-ին։ Վերցված է 2011-05-12  
«Hunting High and Low: DOK, Blooming Plum, and Everything by Electricity» (անգլերեն)։ Far from Moscow։ 02.05.2011։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-05-13-ին։ Վերցված է 2011-05-12
Դոլժիկ (գյուղ, Յամպոլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴոլժիկԴոլժիկ (ուկրաիներեն՝ Довжик), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Յամպոլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դոլժիկ գյուղում բնակվում էր 64 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աստերոիդների ցանկ (225001-225100)

Աստերոիդների ցանկ (224901-225000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (225101-225200)
 Աստերոիդների ցանկ (224901-225000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (225101-225200)
Ինզեր (գյուղ, Բելորեցկի շրջան)

Ինզեր (ռուս.՝ Инзер, բաշկիրերեն՝ Инйәр), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5084 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արսեն (ֆիլմ)

«Արսեն» (ռուս.՝ «Арсен»), 1937 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Միխեիլ Ճիաուրելին Վրաստանի Պետկինպրոմ ստուդիայում։
Ֆիլմը կինոթատրոնների էկրաններին հայտնվել է 1937 թվականի մայիսի 20-ին։


== Սյուժե ==
XIX դարի առաջին կես։ Արսեն Օձելաշվիլին, վերադառնալով բանակից, խռովության է բարձրացնում Բարաթով իշխանների աուլների ճորտ գյուղացիների շրջանում։ Վրացի ապստամբները հերոսաբար կռվում են ցարական զորքերի դեմ, որոնք ուղարկվել են գյուղացիական ապստամբությունը ճնշելու համար։
Ցուցադրված է սոցիալական և դասակարգային կոնֆլիկտ վրացի գյուղացիների և վրաց ազնվականների միջև։ Զինվորների մեջ կան նաև այնպիսիք, որոնք աջակցում են ապստամբներին։ Ռուս ծեր զինվոր Վասիլին («Վասո», ինչպես նրան անվանում են վրացիները) անցնում է ապստամբների կողմը և դառնում նրանց առաջնորդ Արսենի աջ ձեռքը, աքսորյալ դեկաբրիստ կոռնետ Օստուժևն Արսենին օգնում է փախչել գերությունից։
Տեղացի ապստամբների և կալվածատերերի ու նրանց օգնության հասած ռուսական արշավախմբի  դրամատիկ պայքարի ֆոնին զարգանում է Արսենի ու Նենոյի ողբերգական սիրո սյուժետային գիծը։


== Դերերում ==
Սպարտակ Բագաշվիլի – Արսեն Օձելաշվիլի, ապստամբների առաջնորդ
Նատո (Նատալյա) Վաչնաձե – Նենո, ճորտ գյուղացի աղջիկ
Ալեքսանդր Իմեդաշվիլի – Փարսադան
Նուցա (Նինա) Չխեիձե – Դարեջան
Վերիկո Անջափարիձե – իշխանուհի Մանանա Բարաթաշվիլի
Վիկտոր Գամկրելիձե – Գիվի
Իվան Փերեսթիանի – բարոն Ռոզեն
Պյոտր Մորսկոյ – զինվոր Միտրոխին
Վասիլի Մատով – կոռնետ Յուրի Միխայլովիչ Օստուժև, աքսորյալ դեկաբրիստ
Սեպե Լորդկիփանիձե – Ցիցիանո իշխան
Շալվա Գեդևանիշվիլի – իշխան Ամիլախվարի
Եկատերինա (Ցացա) Ամիրեջիբի – Մարիկա, Զուրիկոյի մայրը
Զուրաբ Լեժավա – Զուրիկո, Մարիկայի որդին, գյուղացի տղա
Ալեքսանդր Կվալիաշվիլի – Կինտո
Էմանուլ Ապխաիձե – էպիզոդ
Գեորգի Գաբելաշվիլի – էպիզոդ
Ալեքսանդր Գոմելաուրի – էպիզոդ
Կիրիլե Մաչարաձե – էպիզոդ


== Մրցանակներ ==
Ստալինյան առաջին աստիճանի մրցանակ (1941 թվական), Միխեիլ Ճիաուրելի, ռեժիսոր,
Ստալինյան առաջին աստիճանի մրցանակ (1941 թվական), Սպարտակ Բագաշվիլի, Արսենի դերակատար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Արսեն (ֆիլմ)»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Արսեն» ֆիլմը youtube.com կայքում
Դումկա (այլ կիրառումներ)

Դումկա,

Ուկրաինական և լեհական քնարական և քնարա-Էպիկական երգերի ընդհանուր անվանումը, որ կիրառել են XIX դարում Ուկրաինայի արևմտյան մարզերի բանահավաքները։ Դումկան իմպրովիզացիոն բնույթով և լադային առանձնահատկություններով մոտ է դումաներին։
Որոշ գործիքային և վոկալ պիեսների (Չայկովսկու, Բալակիրևի դաշնամուրային դոմկա) կամ ստեղծագործության մասերի (Մոնյուշկոյի «Գլինկա» օպերայում) անունը։