Գոլդի Հոուն

Գոլդի Ջինն Հոուն (անգլ.՝ Goldie Jeanne Hawn, նոյեմբերի 21, 1945(1945-11-21)[…], Վաշինգտոն, Կոլումբիայի շրջան, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի, պրոդյուսեր, ռեժիսոր։ «Օսկար» մրցանակի դափնեկիր «Կակտուսի ծաղիկ» ֆիլմում դերակատարման համար, 1969 թվական։


== Կենսագրություն ==
Գոլդի Ջինն Հոուն ծնվել է 1945 թվականին Վաշինգտոնում, երաժշտի և ոսկեչական սրահի տիրուհու ընտանիքում։ Նրա մայրը՝ Լաուրա Հոուն (ծնված՝ Սթեյնհոֆ, 1913 թվական նոյեմբերի 27 - 1993 թվական նոյեմբերի 27) հրեուհի էր, հունգարական գաղթականների դուստր։ Հայրը՝ Էդվարդ Ռութլեջ Հոուն (1908 թվական սեպտեմբերի 28 - 1982 թվական հունիսի 7), ուներ գերմանական և անգլիական արմատներ։ Երեքամյա տարիքից Հոուն հաճախել է բալետի և պարերի դասերի, իսկ նրա դերասանական նորամուտը կայացել է 1961 թվականին, «Ռոմեո և Ջուլիետ» պիեսում։ Հետագա երկու տարիներին նա պրոֆեսիոնալ կերպով զբաղվում էր պարերով, հանդես գալով Go-Go ոճում, նաև ելույթ ունենալով Նյու Յորքի թատերական բեմերում։

Առաջին անգամ էկրանին Գոլդի Հոուն հայտնվել է 1967 թվականին, «Բարի առավոտ, աշխարհ» հեռուստասերիալում, իսկ մեկ տարի անց կայանում է նրո կինոնորամուտը «Միակ իրական բնօրինակ ընտանեկան նվագախումբը» մյուզիքլում։ Գոլդի Հոունի առաջին նշանակալից դերը դառնում է անհոգ, խրախճասեր-աղջնակ Տոնի Սիմոնսը «Կակտուսի ծաղիկ» (1969) կատակերգությունում, որում դերակատարման համար նրան շնորհում են «Օսկար» մրցանակ «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում։ Ավելի խորը դեր նրան բաժին է հասնում «Շուգարլենդյան ճեպընթաց» ֆիլմում, Սթիվեն Սփիլբերգի ռեժիսորական նորամուտում (1973)։ Երկու տարի անց դերասանուհին փայլուն կերպով խաղում է Ուորեն Բիթիի ընկերուհուն «Շամպուն» կատակերգությունում։ «Շարքային Բենջամին» (1980) ֆիլմի համար Հոուն անվանակարգվում է «Օսկար» մրցանակի, «Լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում։ 1985 թվականի հունվարին կիսամերկ դերասանուհին հայտնվում է «Playboy» ամսագրի շապիկին։
1980-ական թվականներին Գոլդի Հոուն նկարահանվել է շատ հազվադեպ, իսկ նոր կինոաշխատանքների շարքը հետևում է 1980-ական թվականների վերջին, «Նավակողից այն կողմ» կատակերգությունում դերով, որտեղ նա խաղում է իր ապագա ամուսին Կուրտ Ռասելի հետ, ինչպես նաև «Ծիտիկը լարին» (1990), «Տան տիրուհին» (1992)՝ Մել Գիբսոնի հետ միասին, և «Մահը նրան սազում է» (1992) ֆիլմերում։ 1996 թվականին դերասանուհին կատարում է լքված ալկոհոլիկ-կին Էլիզ Էլլիոթի դերը «Առաջին կանանց ակումբ» կատակերգությունում, որտեղ նա խաղում է Դայան Քիթոնի և Բեթ Միդլերի հետ։ Վերջին անգամ կինոէկրաններին Գոլդի Հոուն հայտնվել է 2002 թվականին, «Բենգեր քույրիկները» կատակերգությունում, որում որպես նրա խաղընկերուհի հանդես է գալիս Սյուզան Սարանդոնը։


== Անձնական կյանք ==

1983 թվականից Գոլդի Հոուն փաստացի ամուսնության մեղ է գտնվում Կուրտ Ռասելի հետ։ Զույգն ունի մեկ ընդհանուր երեխա՝ որդի Ուայեթ Հոուն-Ռասել (ծնվել է 1986 թվականի հուլիսի 10)։ Հոուն նաև ունի երկու երեխա Բիլլի Հադսոնի առաջին ամուսնությունից՝ որդի Օլիվեր Հադսոն (ծնվել է 1976 թվականի սեպտեմբերի 7-ին) և դուստր Քեյթ Հադսոն (ծնվել է 1979 թվականի ապրիլի 19-ին)։ Հոունի բոլոր երեխաները նույնպես դերասաններ են դարձել։
1972 թվականին Գոլդի Հոուն սկսում է հետաքրքրություն ցուցաբերել արևելյան փիլիսոփայության նկատմամբ։ Այդ պահից ի վեր նա հանդիսանում է բուդդայականության հետևորդ և պնդում է, որ իր երեխաներին դաստիարակել է արևելյան հոգևոր ավանդույթներով։
1997 թվականին, այլ հայտնի դերասանների և Հոլլիվուդի ղեկավարների հետ միասին, Գոլդի Հոուն ստորագրում է Գերմանիայի կանցլեր Հելմութ Կոլին ուղղված բաց նամակը, հրապարակված «International Herald Tribune» թերթում, որում հայտարարվում էր Գերմանիայում սաենտոլոգիայի հետևորդների նկատմամբ հոգևորական իրավունքների ոտնահարման անթույլատրելիության մասին։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ռեժիսոր ==


== Պրոդյուսեր ==


== Մրցանակներ և անվանակարգումներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գոլդի Հոունի ֆոնդ Archived 2016-07-23 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==