Շուգ Նայթ

Մերիոն Հյու «Շուգ» Նայթ-կրտսեր (անգլ.՝ Marion Hugh «Suge» Knight, Jr.), Black Kapital Records-ի հիմնադիր և գլխավոր գործադիր տնօրեն, Death Row Records-ի համահիմնադիր և նախկին գլխավոր տնօրեն, որը թողարկել է այնպիսի հիփ-հոփ աստղային խմբեր, ինչպիսիք են 2Pac-ը, Dr. Dre, Snoop Dogg, Outlawz և Tha Dogg Pound:


== Երիտասարդություն ==
Մերիոն Հյու Նայթ կրտսերը ծնվել է Կալիֆոռնիա նահանգի Քոմփթոն քաղաքում։ Նրա «Սուգե» («Շաքար») մականունը հայտնվել է մանկության տարիներին, երբ նրան անվանում էին «Շաքարի արջ»։ Նա հաճախել է Լինվուդի ավագ դպրոց, որտեղ ամերիկյան ֆուտբոլի և վազքի թիմերի աստղն էր։ Նա Piru ավազակախմբի անդամ էր։ 1983 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը։ 1983-1985 թվականներին եղել է Էլ Կամինո քոլեջի ֆուտբոլի անդամ։ 1985 թվականին նա տեղափոխվել է Լաս Վեգասի Նեվադա համալսարան և երկու տարի խաղացել այնտեղ։
Քոլեջից հետո Նայթը չի ընտրվել NFL թիմերի կողմից, բայց ընտրվել է Լոս Անջելեսի խոյերի ուսումնամարզական հավաքի ընթացքում։ Ի վերջո, Նայթը երկու խաղ անցկացրել է «Խոյերի» կազմում 1987 թվականի մրցաշրջանում։ Ավելի ուշ նա աշխատանք է գտել համերգասրահում` որպես թիկնապահ այպիսի մարդկանց, ինչպիսիք են Բոբբի Բրաունը և այլք։
Նայթը ձերբակալվել է 1987 թվականի հոկտեմբերին ընտանեկան բռնության համար։ Նա հարձակվել է իր ընկերուհու վրա։ Նույն թվականին Սուգան ձերբակալվել է Հելոուինի գիշերը Լաս Վեգասում՝ մեքենաներ գողանալու, ապօրինի զենք պահելու և սպանության փորձ կատարելու համար։ Նա, իբր, երեք անգամ կրակել է տղամարդու վրա, երբ նրա մեքենան գողացել են։ Նայթը ընդունել է իրեն մեղավոր և ստացել երկու տարվա փորձաշրջան։
Երկու տարի անց Նայթը հիմնել է իր սեփական երաժշտական ​​հրատարակչությունը։ Երաժշտական ​​բիզնեսում նա իր առաջին մեծ շահույթն ունեցավ, երբ Vanilla Ice-ը (Robert van Winkle) համաձայնեց հոնորարներ հանձնել «Ice Ice Baby» հիթից, քանի որ երգը պարունակում էր Knight-ի հաճախորդ Մարիո Ջոնսոնի հեղինակած նյութը։ Նայթը և նրա թիկնապահները մի քանի անգամ հարձակվել են վան Վինքլի վրա։ Մի առիթով Նայթը մտել է վան Ուինքլի հյուրանոցի սենյակ և, իբր, նրան գլխիվայր կախել պատշգամբից։ Վան Ուինքլն ասաց, որ Նայթը սպառնացել է իրեն ցած նետել պատշգամբից։
Ավելի ուշ Նայթը ստեղծել է նկարիչների իրավունքների պաշտպանություն իրականացնող ընկերություն և ընդգրկել Արևմտյան շրջանի հայտնի հիփ-հոփ արտիստներ DJ Quik-ը և The D.O.C-ն։ Նա նաև հանդիպել է gangsta ռեփ խմբի N.W.A-ի մի քանի անդամների։


== Death Row Records ==
Dr. Dre and The D.O.C. ցանկանում էր լքել N.W.A. և Ruthless Records-ը, որը ղեկավարում էր Eazy-E-ը, N.W.A.- ի մեկ այլ անդամ։ Ըստ N.W.A-ի մենեջեր Ջերի Հելլերը, Նայթը և նրա ընկերները սպառնացել են նրան և Eazy-E-ին կապարի խողովակներով և բեյսբոլի մահակներով, որպեսզի ստիպեն նրանց խզել պայմանագրերը Dre, D.O.C.- ի հետ։ Ի վերջո, Dre-ն և D.O.C-ն 1991 թվականին Նայթի հետ հիմնադրել է Death Row Records-ը, որը խոստացել էր ստեղծել Motown 90s լեյբլը (Motown Records- ը աֆրոամերիկացու ստեղծած առաջին ձայնագրող ընկերությունն էր դեռ 50-ականների վերջին)։
Սկզբնապես Նայթը կատարել է իր հավակնությունները։ Նա պայմանագիր է կնքել Interscope Records-ի և դոկտոր Դրեի դեբյուտային ալբոմի` The Chronic-ի հետ, որը թողարկվել է 1992 թվականին, երեք անգամ պլատինե դարձել 1993 թվականի վերջին։ Այն նաև ստեղծել է Դրե Սնուփ Դոգի հովանավորյալի կարիերան, որի դեբյուտային ալբոմը՝ Doggystyle, 1994 թվականին դարձել է քառակի պլատինե։
Միևնույն ժամանակ, Death Row-ը սկսեց հասարակական վեճ 2 Live Crew-ի առաջնորդ Լյութեր Քեմփբելի հետ, և երբ 1993 թվականին Նայթը ուղևորվել է Մայամի հիփ-հոփ համագումարի, նրան տեսան, որ նա բացահայտ գողացված զենք էր կրում։ Հաջորդ տարի նա Լաս Վեգասում բացել է մասնավոր գիշերային ակումբ՝ Club 662, որը բաց էր միայն պայմանավորվածության դեպքում։ 1995 թվականին նա բախվել է ակտիվիստ Դելորես Թուկերին, որի մեղադրանքները Death Row-ին «գանգստային» ապրելակերպը հանրահռչակելու մեջ գուցե նպաստել էին Time Warner-ի հետ շահութաբեր գործարքի ձախողմանը։


=== 2Pac, MC Hammer, Dr. Dre и Death Row Label ===
Նայթի կռիվը Արևելյան ափի իմպրեսարիո Շոն Քոմբսի հետ (այն ժամանակ հայտնի էր որպես Փաֆ Դեդդի) սրվեց, երբ Նայթը վիրավորեց Bad Boy Records-ի հիմնադրին The Source Magazine Awards-ում 1995 թվականի օգոստոսին։ Նայթը բացահայտ մեղադրել է Քոմբսին իր պիտակի արտիստների բոլոր երգերին մասնակցելու և նրանց բոլոր տեսահոլովակներում նկարահանվելու մեջ։ Նայթը հանդիսատեսին հայտարարել է. «Յուրաքանչյուր ոք, ով ցանկանում է երգեր ձայնագրել և ուզում է աստղ դառնալ, բայց չի ուզում անհանգստանալ այն բանի համար, որ գործադիր պրոդյուսերը կփորձի լինել ձեր բոլոր տեսահոլովակներում, ձայնագրություններում և պարերում, եկեք Death Row»:
Նույն թվականին Նայթը առաջարկել է գրավ վճարել (1,4 միլիոն դոլար) Թուփաք Շակուրի համար, եթե ռեփերը համաձայնի պայմանագիր կնքել Death Row-ի հետ։ Շակուրը համաձայնվել է։
MC Hammer-ը պայմանագիր է ստորագրել Death Row-ի հետ 1995 թվականին` իր անցյալ տարվա The Funky Headhunter ալբոմի հաջողությունից հետո։ Նույն թվականին Tupac-ը և Snoop Dogg-ը պայմանագիր կնքեցին լեյբլոմի հետ։ Լեյբլը չի ​​թողարկել Hammer-ի Too Tight ալբոմը, մինչ նա պայմանագիր էր կնքել նրանց հետ, նա թողարկել է իր հաջորդ ալբոմի որոշ երգերի տարբերակները։ Այնուամենայնիվ, Համերը ձայնագրություններ է արել Tupac-ի և այլոց հետ, մասնավորապես` «Too Late Playa» երգը (որում հնչում են նաև Big Daddy Kane-ը և Danny Boy-ն) После смерти Тупака в 1996 году Хаммер покинул лейбл. : 1996 թվականին Թուփակի մահից հետո Համերը թողել է լեյբլը  Позже он объяснил своё беспокойство по поводу этого обстоятельства в интервью Trinity Broadcasting Network, так как он был в Лас-Вегасе с Тупаком в ночь его смертиՀամմերը 1998 թվականին թողարկել է Թուփակի «Անպայման սեր» երգը իր «Ընտանեկան գործ» ալբոմում:Համմերի, Tupac-ի և Sug-ի բարեկամությունը նկարահանվել է 2001 թվականի VH1 հեռուստատեսային ֆիլմում` Too Legit: The MC Hammer Story:
Լեյբլը մեծ հարված է ստացել, երբ դոկտոր Դրեն, հիասթափված լինելով ընկերության աճող գանգստերի հեղինակությունից, որոշեց հեռանալ և ստեղծել իր սեփական լեյբլը։ Հեռանալուց հետո Dre-ի վերաբերյալ մի քանի դիսսեր եղան։


=== Թուփաքի և Notorious B.I.G.-ի սպանությունները․ Նայթի մասնակցության տեսություն ===
Թուփաք Շակուրի դեմ մահափորձը կատարվել է 1996 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Լաս Վեգասում, վեց օր անց նա մահացել է։ Շակուրի հիմնական մրցակիցը՝ The Notorious B. I. G.-ը (a.k.a. Biggie Smalls), նման եղանակով սպանվել է 1997 թվականի մարտին, այդ ժամանակ ենթադրություն է առաջանում, որ Նայթը մասնակից է եղել Բիգիի սպանությանը, և որ սպանությունը Թուփաքի համար վրեժ եղել։ Հետագայում Death Row-ի նախկին արտիստները, ինչպիսիք են Սնուփ Դոգը, հետագայում հայտարարել են, որ Շուգը նույնպես մասնակցել է Թուփաքի սպանությանը։
Հայտնի հասկացությունը, որ Շուգ Նայթն է մեղավոր եղել Բիգիի և Թուփաքի սպանությունների համար, եղել է նախկին դետեկտիվ Ռասսել Պուլի պատկերացումը, որի տեսությունը ոգեշնչել է գրող Ռենդել Սալիվանին և ռեժիսոր Նիկ Բրումֆիլդին։ Ենթադրությունն այն էր, որ Նայթը սկզբում պատվիրել է Թուփաքի սպանությունը, նախքան նա հեռանար Death Row-ից, իսկ հետո մտադիր է եղել սպանել Բիգիին, որպեսզի իր վրայից վերցնի Թուփաքի սպանության կասկածները։ Բիգիի խճճված սպանության տեսության մեջ, Բիգիի սպանությունը կոծկելու դավադրության կասկածները ընկել են կոռումպացված ոստիկան, բրոքեր Ամիր Մուհամմադի (որը երբեք օրենքի հետ խնդիր չի ունեցել) Շուգա Նայթի, ոստիկանապետի և Լոս Անջելեսի ոստիկանական ուժերի վրա։ «Բիգիի տեսությունը» հիմք է հանդիսացել Ուոլես ընտանիքի դատական ​​հայցը ընդդեմ Լոս Անջելեսի։ Փուլի տեսության հիմնական աղբյուրը եղել է Քեվին Հեքինը։ Հեքինը, եղել է Death Row-ի նախկին գործակիցը, նա ասել է, որ տեղյակ է Նայթի, Մաքի և ենթադրյալ կոռումպացված ոստիկանների կապի մասին։ Նրա տեղեկատվությունն օգտագործվել է Ուոլեսի ընտանիքի կողմից, որը 500 միլիոն դոլարի հայց է ներկայացրել Լոս Անջելես քաղաքի դեմ, Բիգիի մահվան համար։ Սակայն ավելի ուշ Հեքին Չակ Ֆիլիպսին ասել են, որ Ուոլեսի փաստաբանները փոխել են իր մեղադրանքները։ 2010 թվականին Ուոլես ընտանիքի հայցը մերժվել է։
2005 թվականին Ֆիլիպսի պատմած պատմությունը ցույց է տալիս, որ Փուլ-Սալիվանի տեսության մյուս գլխավոր աղբյուրը Բիգիի սպանության մասին է, որը մեղադրում է Ամիր Մուհամադին, Դեյվիդ Մեքին, Շուգա Նայթին և Լոս Անջելեսի ոստիկանությանը եղել է շիզոֆրենիկ, որը հայտնի է որպես «Մայք հոգեհիվանդ» անունով, որը հետագայում խոստովանել է խաբեության և հիշողության մեջ ձախողումների, ինչպես նաև Ամիր Մուհամադի կեղծ նույնականացման մեջ, որպես Փուլ-Սալիվանի տեսության կենտրոնական գործիչ։ Ջոն Քուկը «Brill's Content»-ին տված հարցազրույցում նշել է, որ Ֆիլիպսի հոդվածը «ոչնչացրել է»։
Մոտավորապես նույն ժամանակ լույս է տեսել Փուլ-Սալիվանի տեսությունը Թուփաքի սպանության մասին (որը նույնպես ներգրավել է Նայթին), քանի որ 2002 թվականին Los Angeles Times-ում լույս է տեսել քննիչ Չակ Ֆիլիպսի «Ո՞վ է սպանել Թուփաք Շակուրին» հոդվածը, որի համար նա ստացել Է Պուլիտցերյան մրցանակ։ Պատմությունը պատմում է մեկ տարի տևած հետաքննության մասին, որը վերակենդանացրել է Թուփաք Շակուրի սպանությունը և դրան նախորդող իրադարձությունները։ Պատմությունը հիմնված է եղել ոստիկանության երդվյալ ցուցմունքների, դատական ​​փաստաթղթերի, ինչպես նաև քննիչների հարցաքննությունների, հանցագործությունների ականատեսների և Southside Crips-ի անդամների, ովքեր նախկինում բանդայից դուրս երբեք չէին քննարկել սպանության մասին։

Ֆիլիպսի հավաքած ապացույցները ցույց են տվել, որ «հրաձգությունն իրականացվել է Southside Crips Կոմպոնից բաղկացած խմբավորման կողմից՝ մի քանի ժամ առաջ նրա մասնակիցներից մեկին ծեծելու համար վրեժխնդրության նպատակով։ Օրկանդո Անդերսոնը, ում վրա հարձակվել է Շակուրը, մահացու կրակոցներ է արձակել։ Լաս Վեգասի ոստիկանությունը Անդերսոնին կասկածյալ չի համարել և միայն կարճ հարցաքննել է նրան։ Ավելի ուշ նա սպանվել է այդ գործի հետ չկապված փոխհրաձգության ժամանակ»։ Հոդվածում ներկայացված են եղել Արևելյան ափի շատ երաժշտական ​​գործիչներ, այդ թվում՝ Բիգի Սմոլսը՝ այն ժամանակվա Շակուրի ընկերները, ովքեր պնդում էին, որ նա վճարել է զենքի համար։ Մինչ նրանց մահը, Անդերսոնը, Բիգին և նրա ընտանիքը հերքել են որևէ դեր Շակուրի սպանության մեջ։ Բիգիի ընտանիքը ներկայացրել է փաստաթղթեր, որոնք պետք է ապացուցեին, որ ռեփերը եղել է Նյու Յորքում և Նյու Ջերսիում Թուփաքի սպանության պահին։ New York Times-ը փաստաթղթերը համարել է անվավեր. «Փաստաթղթերը եղել են երեք տպագիր էջեր իր հայրական տնից, որոնք ցույց են տվել, որ Ուոլլեսը օրվա ընթացքում գտնվում է ստուդիայում` ձայնագրելով «Nasty Boy» երգը, երբ Շակուրին գնդակահարել են։ Բայց ոչինչ չի մատնանշում, թե երբ են ստեղծվել այդ փաստաթղթերը։ Ձայնառեժիսոր Լուին, որը թվարկվել է թերթերում, իր տված հարցազրույցում ասել է, որ հիշում է, որ Ուոլեսի հետ երգի ձայնագրությունը կատարել է գիշերը, այլ ոչ թե օրվա ընթացքում։ Նա չկարողցավ հիշել ձայնագրման օրը, բայց ասաց, որ դա հավանաբար այն գիշերը չէր, երբ կրակել էին Շակուրի վրա։ Մենք կլսեինք դրա մասին,- ասել է պարոն Ալֆրեդը»։

«Թուփաք Շակուր․ Մինչև ես արթնանամ» վավերագրական ֆիլմում Թուփաքի թիկնապահը և գրող Քեթի Սքոթը ասել է, որ Նայթը չի նստել այն մեքենայի մեջ, որով անցել են փամփուշտները, քանի որ նա գիտեր հարձակման մասին և թե որ ուղղությամբ են կրակելու։
2006 թվականին Բիգի Սմոլզի սպանության հետաքննությունը, որը գլխավորել է դետեկտիվ Գրեգ Քեդինգը, անդրադարձել է Թուփաքի սպանությանը և Չակ Ֆիլիպսի հաստատված արդյունքներին։ Դետեկտիվ Քեդինգը իր 2011 թվականի «Ռեփ մարդասպանը» գրքում հայտնել է Crips Դուեյն «Keefe D» խմբավորման անդամ Դևիսի հետ զրույցի մասին, որը խոստովանել է, որ ուղևորվել է այն ավտոմեքենայով, որտեղից կրակել են Թուփաքի վրա։ Իր ավելի վաղ հոդվածում ինչպես նշել է Չակ Ֆիլիպսը «Los Angeles Times»-ում, Crips-ը մեկ միլիոն դոլար է առաջարկել «Bad Boy Records»-ի գործընկերներին Թուփաքի սպանության համար։ Քեդինգը, որը Շոն Քոումզին կասկածել է որպես դավադրության մասնակից, հավելել է, որ վարձատրությունն առաջարկվել է նաև Շուգ Նայթի սպանության համար, այն պնդումը, որ Ֆիլիպսը երբեք չի մեկնաբանել։
Սակայն, ի տարբերություն Չակ Ֆիլիպսի, որը երբեք չի անվանել Բիգիի վրա կրակողին, Քեդինգը հայտնել է, որ Նայթը վարձել է Ֆյուզին «Pouchie»-ին, որպեսզի սպանի ամենահայտնի աստղ Պաֆի Քոումզին։ Pouchie-ը հետագայում վերապրել է մեկ սպանության փորձ, սակայն սպանվել է առաջին հարձակումից մեկ տարի անց։ Չնայած աշխատանքային խմբի արդյունքներին, մեղադրանքները երբեք չեն ներկայացվել և աշխատանքային խումբը լուծարվել է։
Թուփաքի մահից հետո թողարկվել է Snoop Dogg Tha Doggfather ալբոմը, որտեղ նա բացահայտորեն մեղադրել է Շուգա Նայթին Շակուրի սպանության մեջ և որոշել է թողնել լեյբլը, նախ գնալով No Limit Records, որը պատկանել է Master P-ին, իսկ ավելի ուշ ստեղծել է իր սեփական Doggystyle Records լեյբլը։ 2002 թվականին Սնուփը թողարկել է «Pimp Slapp'd» երգը, որում նա քննադատել է Շուգային և Death Row-ին։
2006 թվականին Սնուփը կրկին հարձակվել է Նայթի վրա բանավոր կերպով, մեղադրելով նրան Թուփաքի մահվան մեջ, որին Շուգը պատասխանել է, որ Սնուփը «ոստիկանության իրազեկիչ» է, քանի որ նա «երբեք չի բանտարկվում»։


=== Death Row Records-ի կործանում ===
2006 թվականի ապրիլի 4-ին Շուգ Նայթը իր սնանկության մասին հայտարարել է իր դեմ քաղաքացիական դատավարության պատճառով, որտեղ Լիդիա Հարիսը պնդել է, որ խաբել է Death Row Records-ին։ Դատարանը պարտավորեցրել է Նայթին 107 մլն դոլար վճարել Հարիսին։ Վարկատուների հարցաքննությամբ նա հերքել է, որ արտասահմանյան երկրներում կամ աֆրիկյան ընկերությունում գումար է պահել, որը զբաղվել է ալմաստների և ոսկու մշակմամբ։ Սնանկության մասին դիմումները ցույց են տվել, որ Նայթն այդ տարի եկամուտ չի ստացել բիզնեսից։ Ֆինանսական հաշվետվությունների համաձայն՝ նրա բանկային հաշվին ընդամենը 12 դոլար է եղել, և նա ունեցել է 1000 դոլար արժողությամբ հագուստ, 2000 դոլար արժողությամբ կահույք և տեխնիկա, ինչպես նաև 25000 դոլար արժողությամբ բազաթիվ թանկարժեք իրեր։ Նայթի փաստաբանն ասել է, որ իր հաճախորդը դեռևս մնում է Death Row-ի «ղեկին»։ Հարիսը լրագրողներին ասել է, որ ինքը ստացել է 1 մլն դոլարի չափով վճարում, սակայն չի համաձայնել կարգավորել հարցը։ «Ես ասում եմ ձեզ, ես համաձայն չեմ 1 միլիոնի կարգավորման համար։ Դա ուղղակի ծիծաղելի է։ Եկեք լուրջ լինենք», ասել է նա։
Նայթը բաց է թողել իր պարտատերերի հետ հանդիպումը, վթարի հետևանքով վնասվածքներ ստանալուց հետո։ Վարկատուների հետ նախատեսված մեկ այլ հանդիպում բաց է թողնվել այն բանից հետո, երբ Շուգն ասել է, որ իր ընտանիքում ինչ որ մեկն է մահացել։ 2006 թվականի հուլիսի 7-ին դաշնային դատավոր Էլեն Քերոլը հայտարարել է իր վստահված անձին Death Row-ի սնանկության համար՝ ասելով, որ ձայնագրման ստուդիան սխալ է ղեկավարվել։
Նա բողոք է ներկայացրել՝ հիշատակելով ԱՄՆ-ի սնանկության մասին օրենսգրքի 11-րդ գլուխը, որը թույլ է տալիս ընկերությանը շարունակել բիզնես գործառնությունները սնանկացումից հետո վերակազմավորման ժամանակ։ Սնանկության ընթացքում Death Row-ը ղեկավարել է Նիլսոնը, իսկ Նայթը հետևել է իր սնանկությանը որպես պարտապան։
2007 թվականի հունիսին նա 6,2 միլիոն դոլարով ցուցադրեց Մալիբուի իր յոթ սենյականոց տունը։ Առանձնատունը վաճառվել է  2008 թվական  դեկտեմբերին դատարանում, սննկության հաստատումով 56 միլիոնով։
2008 թվականի հունիսին նա վաճառել էր Death Row Նյու Յորքի «Global Music Group» ընկերությանը։
2009 թվականի հունվարի 25-ին տեղի է ունեցել Death Row-ի գրասենյակում հայտնաբերված ողջ աճուրդը այն բանից հետո, երբ ընկերությունը հայտարարել է սնանկության մասին, ներառյալ Նայթի որոշ անձնական իրեր։ Death Row հայտնի էլեկտրական աթոռը վաճառվել է 2 500 դոլարով։ Նայթի անձնական իրերից մի քանիսը աճուրդում հայտնվեցին «Պահեստի պատերազմներ» ռեալիթի շոուի դեբյուտային դրվագի ընթացքում, իսկ իրերով լի պահոցը (ներառյալ վերարկուն) գնել է Բարի Վայսը։


== Անձնական կյանք և իրավական խնդիրներ ==
1996 թվականին Նայթին բանտ են նստեցրել փորձաշրջանի համար։ 1997 թվականի փետրվարին նա դատապարտվել էր 9 տարվա ազատազրկման ՝ խախտման համար։ Ազատ է արձակվել 2001 թվականի օգոստոսի 6-ին։
2003 թվականին նրան կրկին բանտ նստեցրել են վաղաժամկետ պայմանական ազատ արձակումը խախտելու համար, երբ նա հարվածել է կայանատեղիի աշխատակցին ։ Death Row-ի եկամուտը արագորեն նվազել է ազատազրկման պատճառով։ Նրան հաջողվել է փրկել իրեն լիակատար սնանկությունից՝ թողարկելով Սնուփ Դոգա  և Տուպակի հետմահու ալբոմները։ Չնայած նոր արտիստների ստորագրման ՝ Շուգն այդպես էլ ոչ մի ալբոմ չի թողարկել։
2006 թվականին Նայթը մասնակցում էր նախկին ընկերոջ և նախկին գործընկեր Սնուփ Դոգայի հետ մրցավեճին այն բանից հետո, երբ Սնուփը նրան վիրավորեց Rolling Stone-ում։
2008 թվականի մայիսի 10-ին Նայթը ծեծի էր ենթարկվել Հոլիվուդի գիշերային ակումբի մոտ՝ դրամական վեճի պատճառով։  Նրան 3-ական րոպե ծեծի են ենթարկել, Սուգին տեղափոխել են հիվանդանոց և, ինչպես հաղորդվում է, չի համագործակցել ոստիկանության հետ։
2008 թվականի օգոստոսի 27-ին Նայթը ձերբակալվել էր թմրանյութեր պահելու համար և մեղադրվում էր ծանրացուցիչ հանգամանքներում հարձակման մեջ Լաս Վեգասի ստրիպկլուբա այցելելուց հետո։ Երբ ոստիկանությունը ժամանել է դեպքի վայր, Նայթը ծեծել է իր ընկերուհուն և դանակահարել։ Հաշվետվություններում նաև նշվում է, որ նա գտնվել է էքստազիի և հիդրոկոդոնի ազդեցության տակ։ Հոկտեմբերի 31-ից ոստիկանությունը և մեղադրողները չէին կարող կապվել Այզեքի հետ, և ոչ մի ձևական մեղադրանք չի ներկայացվել Նայթին, և դեկտեմբերի 5-ին Նայթին առաջադրված բոլոր մեղադրանքները հանվեցին։ Նայթի փաստաբան Դեյվիդ Չեսնոֆն ասաց, որ մեղադրող կողմը «բացահայտման և վկաների հետ կապված խնդիրներ ունի»։ Դատախազ Սյուզան Բենեդիկտը հրաժարվեց մեկնաբանություն տալ։ Երբ նրան հարցրեցին դրական դատավճռի մասին, Նայթը պատասխանեց, որ «Աստված լավն է։ Ուրախ արձակուրդ!»:
Որպես սնանկության պահանջի մաս, 2008 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Շուգը նույնպես հայց է ներկայացրել Քանյե Ուեսթի և նրա գործընկերների դեմ։ Դատական գործընթացը վերաբերում է 2005 թվականի օգոստոսին Ուեսթի երեկույթին «Video Music Awards»-ի առջև տեղի ունեցած հրաձգությանը, որտեղ Նայթը հրազենային վնասվածք էր ստացել ազդրում։ Հայցը ներկայացվել է հրաձգության, հիվանդանոցային ծախսերի, եկամտի կորստի և 147 000 դոլար արժողությամբ 15 կարատանոց (երեքգրամանոց) ալմաստի ականջօղի գողության հետևանքով առաջացած բարոյական և ֆիզիկական վնասի համար։
Ներկայումս ամուսնացած չէ, հինգ երեխա ունի՝ Թաջ (21 տարեկան), Էրիոն (19 տարեկան), Ջեյքոբ (17 տարեկան), Սոսա (10 տարեկան) և Բաիլիա (8 տարեկան)։
2015 թվականի հունվարին Նայթը ձերբակալվեց։ Հաղորդվում է, որ հունվարի 29-ին, հինգշաբթի օրը, տեղական ժամանակով ժամը երեքի սահմաններում, նա պիկապ բեռնատարով հարվածել է երկու մարդու։ Որոնցից մեկն ավելի ուշ մահացել է հիվանդանոցում, երկրորդը ողջ է մնացել, բայց ստացել է վնասվածքներ։ Սպանվածը Թերի Քարթերն էր  Heavyweight Records-ի համահիմնադիր և Նայթի ընկերը, երկրորդը՝ Կլե Սլոանը, ռեժիսորը։  Միջադեպը տեղի է ունեցել Քալիֆորնիա Քոմփթոնում՝ «Փողոցների ձայնը» Ֆիլմի նկարահանման հրապարակի մոտ։ Ականատեսների խոսքով՝ նրանք մոտեցել են մոտակա ճաշարանին, որտեղ ինչ-որ բանի մասին վիճել են։ Ինչ-որ պահի վեճը սրվել է և, ինչպես հայտնում է ոստիկանությունը, դրանից հետո Նայթը նստել է պիկապ և վրաերթի ենթարկել նրանց։
Ուրբաթ առավոտյան Նայթն ինքն է եկել Լոս Անջելեսի ոստիկանական տեղամասերից մեկը, որտեղ էլ ձերբակալվել է։ Նայթի փաստաբան Ջեյմս Բլատերը հայտնել է, որ Նայթը որևէ մեկին սպանելու մտադրություն չի ունեցել, նա պատահաբար վրաերթի է ենթարկել նրանց՝ փորձելով փախչել սրված հակամարտության վայրից։
2018 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Շուգ Նայթը դատապարտվել է 28 տարվա ազատազրկման, հաղորդում է «Associated Press»- ը։ Death Row-ի նախկին ղեկավարը հրաժարվել է վիճարկել աֆեկտի վիճակում կատարված սպանության մեղադրանքը, ինչի արդյունքում 22 տարվա ազատազրկման է դատապարտվել։ Լրացուցիչ 6 տարի Շուգը ստացել է «օրենքի խախտման երեք սխալի» պատճառով, որով դատարանն իրավունք ունի մարդուն երկարատև ազատազրկման դատապարտել անցյալում կատարված երեք հանցագործությունների համար։


== Մշակույթում ==
Անտուան Ֆուկուայի «Ամերիկյան երազանք,Ամերիկյան մղձավանջ» վավերագրական ֆիլմը (անգլ. ՝  American Dream/American Knightmare) (2018):


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
The Killing of Tupac Shakur. by Cathy Scott[2], Huntington Press, October 1, 2002, 235 pages, ISBN 0-929712-20-X
The Murder of Biggie Smalls by Cathy Scott, St. Martin’s Press, 210 pages, 2000. ISBN 978-0-312-26620-2
Murder Rap: The Untold Story of the Biggie Smalls & Tupac Shakur Murder Investigations by the Detective Who Solved Both Cases, Greg Kading, One Time Publishing, 2011. ISBN 0-9839554-8-4
Have Gun Will Travel: The Spectacular Rise and Violent Fall of Death Row Records, Ronin Ro, Doubleday, 1998, 384 pages, ISBN 0-385-49134-4
Labyrinth: Corruption and Vice in the L.A.P.D.: The truth behind the murders of Tupac Shakur and Biggie Smalls by Randall Sullivan, Atlantic Monthly Press, April 2, 2002, 384 pages, ISBN 0-87113-838-7
Suge Knight: The Rise, Fall, and Rise of Death Row Records: The Story of Marion 'Suge' Knight, a Hard Hitting Study of One Man, One Company That Changed the Course of American Music Forever by Jake Brown, Amber Books, October 1, 2001, 218 pages, ISBN 0-9702224-7-5
Biggie & Tupac. Dir. Nick Broomfield. Lafayette Films, 2002.
Philips, Chuck. «Who Killed Tupac Shakur? How Vegas Police Probe Foundered.» Los Angeles Times. 7 Sept. 2002, p. 1.
Raftery, Brian M. «A B.I.G. Mystery.» Entertainment Weekly. 27 Sept. 2002, p. 19.
Scott, Cathy. «The Unsolved Murders of Tupac Shakur and Biggie Smalls.» Crime Magazine. July 23, 2012, page 1.
«Suge Knight Sentenced to 10 Months for Parole Violation.» MTV.com. 31 July 2003.
Sullivan, Randall. LAbyrinth: A Detective Investigates the Murders of Tupac Shakur and Notorious B.I.G. New York: Atlantic Monthly Press. 2002.
Welcome To Death Row. Dir. S. Leigh Savidge & Jeff Scheftel, 2001


== Արտաքին հղումներ ==
Suge Knight bio
«Dead Poets Society», George magazine Cathy Scott
Suge Knight