armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կիրառական երաժշտություն

Կիրառական երաժշտություն, գործնական երաժշտություն (գերմ.՝ Gebrauchsmusik, Funktionale Musik), ժանրեր և օպուսներ, որոնք նախատեսվում են որոշակի, այսպես կոչված, ոչ գեղարվեստական գործառույթներ կատարելու համար։ 
Հին կամ հնագույն (նաև բանահյուսական) մշակույթներում երաժշտությունը եղել է հիմնականում կիրառական բնույթի. գործածվել է ծիսական արարողություններում, կոլեկտիվ աշխատանքներում (աշխատանքային երգեր և այլն)։ Եվրոպական ավանդակա մշակույթում երաժշտությունը կիրառական խնդիրներ է լուծել եկեղեցական պաշտամունքում, նաև արարողություններում։ 
19-րդ դարից կիրառական երաժշտության մեջ գերակշռել են ժամանցային ժանրերը (սալոնային պարային երաժշտություն, շլյագեր, գնչուական ռոմանս և այլն)։ Ժամանցային պարային և ազդանշանային երաժշտությունից բացի՝ ժամանակակից կիրառակաան երաժշտությանն են պատկանում նաև թատրոնի ու կինոյի երաժշտության որոշ տեսակներ, որոնք, չլինելով ինքնուրույն գեղարվեստական երկեր, լուսաբանում են առանձնակի կարևորության խնդիրներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Heinrich Besseler, "Beiträge zur Stilgeschichte der deutschen Suite im 17. Jahrhundert", PhD diss. University of Freiburg, 1923.
Paul Hindemith, A Composer's World, Horizons and Limitations, Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press, 1952.
Paul Nettl. "Beiträge zur Geschichte der Tanzmusik im 17. Jahrhundert". Zeitschrift für Musikwissenschaftl 4 (1921–22): 257–265.
Arnold Schoenberg, Style and Idea, New York: Philosophical Library, 1950.
Stephen Hinton, The Idea of Gebrauchsmusik: A Study of Musical Aesthetics in the Weimar Republic (1919–1933) with Particular Reference to the Works of Paul Hindemith, New York: Garland, 1989. 978-0824020095.
Կլինիկա

Կլինիկա (հուն․՝ Κλινικη — բժշկում, բուժում, անկողին), ստացիոնար (հիվանդանոցային) բուժական հիմնարկ, որտեղ հիվանդների բուժումը զուգակցվում է բժշկական գիտահետազոտական և ուսումնաասախոսական (ուսանողների ուսուցում և բժիշկների որակի բարձրացում) աշխատանքների հետ։
Ալեքսանդր Շագաֆյան

Ալեքսանդր Խաչատուրի Շագաֆյան (1908, Կարս-1992), հայ դերասան, ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1957)։


== Կենսագրություն ==
Ալեքսանդր Շագաֆյանը ծնվել է Կարսում։ 7 տարեկանում որբանում է, ընկնում Ալեքսանդրապոլի որբանոց։ 1928 թվականին Լենինականում ծանոթանում է Վարդան Աճեմյանի հետ։ Այնուհետև մեկնում է Երևան՝ բանվորական թատրոն։ Հանդիպում է բեմի մեծերից Լևոն Քալանթարին։ 1933 թվականից կյանքը կապում է Կիրովականի թատրոնի հետ։ Խաղացել է 150-ից ավելի մեծ ու փոքր դերեր։ Յագոյի նրա դերակատարումը բարձր է գնահատել Վահրամ Փափազյանը.


== Դերեր ==
Կաջար՝ «Վագիֆ»
Բալաբեկ՝ «Փորձադաշտ»
Յագո՝ «Օթելլո»
Վուրմ՝ «Խարդավանք և սեր»
Պապակ՝ «Ռուզան»
Բարին քարոզող մարդ՝ «Դիպլիպիտո»
«Կապիտան Առաքել»


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Արշալույս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, գտնվում է Հայաստանի Արմավիրի մարզում, Վաղարշապատի տարածաշրջանի Արշալույս գյուղում, կառուցվել է  20-րդ դարում։
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին կառուցվել է 1907 թվականին Խրիմյան Հայրիկի օրհնությամբ։
Գոյություն ունի պատմականորեն ձևավորված ու սերնդե-սերունդ փոխանցվսծ մի ավանդություն, որի համաձայն Սուրբ Մարիամ Աստվածամոր գդալը գտնվում է եկեղեցու կառուցման տեղում։
Եկեղեցին կառուցում ավարտվել է 1909 թվականին որին հաջօրդել է եկեղեցու օծման արարողությունը։ Եկեղեցին օծվել է Մատթեոս Բ Կոստանդնապոլսեցի Իզմիրլյան Կաթողիկոսի կարգադրությամբ, իսկ օծման արարողությանը մասնակցել են 2 եպիսկոպոս, 3 վարդապետ, 2 քարանա, սարկավագներ և դպիրներ։
1938 թվականին եկեղեցին վնասվել էր երկրաշարժի պատճառով, իսկ խորհրդային անաստվածության տարիներին եկեղեցին վերածվել էր պահեստի, սակայն 1977 թվականին գյուղի բնակիչների նախաձեռնությամբ վերակառուցվեց։
1978 եկեղեցին վերաօծվեց ձեռամբ Տ.Կոմիտաս արքեպիսկոպոս Ստեփանյանի։ 
Ներկայումս եկեղեցին գործում է, իսկ հոգևոր հովիվն է  Տ. Հարություն քհն. Քեսաբյանը։
Եկեղեցին Պատմականորեն ձևավորված ու սերնդե-սերունդ փոխանցվող

ունի Ավանդության համաձայն, Աստվածամոր գդալը գտնվում է եկեղեցու կառուցման տեղում։


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում(չաշխատող հղում)
Համայնքի ղեկավարի Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում(չաշխատող հղում)
Արմավիրի մարզի եկեղեցիների և վանքերի ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Ցեյլոնյան թեյ

Ցեյլոնյան թեյ կոչվում է թեյը, որը աճեցվում է Շրի Լանկա կղզում, որը նախկինում կոչվում էր Ցեյլոն։
Շրի Լանկան թեյի արտադրությամբ աշխարհում երրորդ տեղն է զբաղեցնում՝ Չինաստանից և Հնդկաստանից հետո և հանդիսանում է համաշխարհային շուկայի խոշորագույն արտահանողներից մեկը՝ համաշխարհային արտահանման 23% մասնաբաժնով։ Շրի Լանկայում արտադրվող թեյի հիմնական մասը բաժին է ընկնում սև և կանաչ թեյերին։ Սպիտակ թեյ, Ուլուն և այլ սորտեր գրեթե չեն արտադրվում։ Ցեյլոնում թեյերի արդյունաբերական աճեցումը սկսվել է Ջեյմս Թեյլորի կողմից 1867 թվականին։ Մինչ օրս թեյի արտադրությունը հանդիսանում է Շրի Լանկայի տնտեսության առանցքային ճյուղերից մեկը։ Թեյի արտահանումը գնահատվում է երկրի ամբողջ արտահանման 15 տոկոսը։ Ցեյլոնյան թեյը հիմնականում ներկայացված է փոքր և միջին բարձրությունների վրա աճեցված միատարր, միջին որակի թեյերով։ Բարձր դասի թեյեր աճեցվում են փոքր քանակությամբ․  տնկարկներում, որոնք գտնվում են կղզու հարավային մասի բարձրադիր գոտում։


== Պատմություն ==


=== Նախապատմություն ===
Հոլանդական գաղութացման ընթացքում կղզում սկսել են աճցնել դարչին։ Ավելի ուշ՝ բրիտանական շրջանում, դարչինի աճեցման համար հայտարարվել էր Բրիտանական արևելահնդկական ընկերության մենաշնորհը։ Սակայն Մեծ Բրիտանիայում 1830-ական թվականների տնտեսական անկումն անդրադարձել է նաև դարչնի տնկարկների վրա և դրանցից անշահավետության պատճառով որոշվել է հրաժարվել։ Կղզում աճեցվող հիմնական կուլտուրան դարձել էսուրճը։ Եվրոպական շուկայում սուրճի մեծ պահանջարկի և բարձր գնի արդյունքում արդեն 1840 թվականին սուրճի արտադրությունը հասել է զգալի ծաղկման։ 1869 թվականին սուրճի արդյունաբերությունը դեռ ծաղկում էր, բայց դրանից կարճ ժամանակ անց hemileia vastatrix սնկային վարակը ոչնչացրել է Ցեյլոնի սուրճի բոլոր տնկարկները։


=== Թեյի աճեցում բրիտանական գաղութային շրջանում ===
Կղզու վրա թեյ աճեցնելու առաջին պլանտատորներից մեկը եղել է Ջեյմս Թեյլորը։ Նա  թեյի առաջին մատակարարումը Լոնդոն կազմակերպել է 1891 թվականին։ Առաջին խմբաքանակը վաճառվել է 25 ֆունտ ստեռլինգով և 10 շիլինգով՝ մեկ ֆունտի դիմաց։ Դրանից մեկ տարի առաջ Մեծ Բրիտանիայի խոշոր ձեռնարկատեր Թոմաս Լիպտոնը հետաքրքրվել էր ցեյլոնյան թեյի արդյունաբերությամբ և այնտեղ մեկնելով դրա զարգացման հենց սկզբում՝ ցածր գնով գնել էր մի քանի տնկարկ, որպեսզի կարողանա անմիջական թեյ մատակարարել իր խանութներին՝ տնտեսելով միջնորդների ծառայությունների վրա։ Արդյունքում թեյը նրա համար ավելի էժան է արժեցել, և նա կարողացել է հաջողությամբ մրցակցել այլ տարածաշրջաններից թեյ վաճառող խանութների հետ։ Լիպտոնը իր թեյի լայնածավալ գովազդային արշավ է անցկացրել և այն վաճառել է 1 շիլինգ և 7 պենս մեկ ֆունտով, մինչդեռ Անգլիայում թեյի միջին գինը 3 շիլինգ էր։ Դա նրան հնարավորություն է տվել կարճ ժամանակում թեյի շուկայում զբաղեցնել մեծ տեղ։ Բրիտանական թագին մատուցած ծառայությունների համար թագուհի Վիկտորիան նրան պարգևատրել է ասպետական տիտղոսով։ Ավելի ուշ Լիպտոնը թեյի առևտուր է ծավալել նաև Միացյալ Նահանգներում։ Հսկայական գովազդային վահանակները երկար ժամանակ վեր են խոյացել Նյու Յորքի նավահանգստում գտնվող Լիպտոնի պահեստների վրա։
Եթե 1875 թվականին կղզու թեյի տնկարկների մակերեսը կազմել է հազար ակր, ապա 1895 թվականին դրանք արդեն զբաղեցրել են 300 հազար ակր և շարունակել են ընդլայնվել։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Մոզրախալ

Մոզրախալ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դենիսովկա (Շուբրյուգի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դենիսովկա (այլ կիրառումներ)Դենիսովկա (ռուս.՝ Денисовка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Մուրաշինսկի շրջան (Կիրովի մարզ)ում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Շուբրյուգ գետի ձախ ափին՝ 24 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։
Գետի ակունքը գտնվում է Բովիկինո գյուղում, Մուրաշի գյուղից՝ 31 կմ դեպի հարավ-արևմուտք։ Գետը հոսում է արևմուտք, անցնում ամբողջ անտառաշատ վայրով։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300312111100035744
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111103574
Ավազանի կոդը - 10.01.03.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
(6753) Ֆուրսենկո

(6753) Ֆուրսենկո (անգլ.՝ Fursenko), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1974 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,248402 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9358 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,561 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1231,43 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,292343 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6753) Ֆուրսենկո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Դեմիտաս

Դեմիտաս, դմիտաս կամ դեմիտասե (ֆր.՝ demi-tasse՝ բաժակի կեսը), փոքր բաժակ, որը նախատեսված է թուրքական սուրճի, էսպրեսոյի կամ ռիստրետոյի համար։ Համարվում է թուրքական սուրճի պատրաստման ծավալի չափանիշը։
Նման բաժակները հաճախ մատուցվում են փոքր սուրճի գդալի և ափսեի հետ։ Նախքան պատրաստի խմիչքը մատուցելը, բաժակը սովորաբար տաքացնում են։


== Նկարագրություն ==
Դեմիտասը հաստ պատերով բաժակ է, որի ծավալը 60-90 միլիլիտր է։ Այն ավանդական սուրճի բաժակի գրեթե կես չափն է։ Շատ դեպքերում գավաթի ձևը նման է կտրած ու շուռ տված կոնի, բայց ներսում այն ունի ձվաձև տեսք։ Հաստ պատերի առկայությունը և բաժակի ներքևի տրամագծի փոքրացումը թույլ են տալիս պահպանել խմիչքի ջերմաստիճանը ավելի երկար ժամանակ։
Որպես կանոն, այս տեսակի բաժակները պատրաստված են ճենապակյա պատրաստուկներից։ Այնուամենայնիվ, դրանց արտադրության մեջ կարող են օգտագործել նաև ապակի, կերամիկա կամ չժանգոտվող պողպատ։
Դեմիտասի երկրորդ տեսակը մետաղյա շրջանակում ապակուց պատրաստված բաժակ է։
Կապուչինո մատուցելու համար գոյություն ունի դեմիտասի առանձին տեսակ, որն ունի ավելի մեծ ծավալ` շուրջ 150 միլիլիտր։


== Հավաքածու ==
Դեմիտասը կարող է ծառայել որպես հավաքածու։ Գինեսի ռեկորդների գրքում ընդգրկված այս գավաթների ամենախոշոր հավաքածուն, որը թվագրվում է 650 օրինակով, գտնվում է Ավստրալիայի Իպսվիչ քաղաքում։ Հավաքածուն հավաքվել է Իպսվիչի քաղաքապետ Պոլ Պիսասալի  (անգլ.՝ Paul Pisasale) կողմից և 1993 թվականից ի վեր գտնվում է Իպսվիչի քաղաքային խորհրդում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Першина С. Е. Кофе. — М.: «АСТ», 2013. — 158 с. — ISBN 987-5-17-080767-3
Էգլյոն (Ծովափնյա Ալպեր)

Էգլյոն (ֆր.՝ Aiglun), կոմունա Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ շրջանի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Գրաս շրջանի Վանս կանտոնում։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Սենտ Օբան լուծարված կանտոնի կազմում (Գրաս շրջան)։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 15.37 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 94 մարդ նվազման միտումով, 2012 թվականին՝ 122 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 5.9 մարդ/կմ²։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը  2011 թվականին կազմել է 93 մարդ, 2012 թվականին՝ 91 մարդ.

Բնակչության թվաքանակի դինամիկան։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 47 բնակիչներից 33-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 14-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 70.2 %, 1999 թվականին եղել է 52.2 %: Աշխատունակ տարիքի 33 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 31-ը (17 տղամարդ և 17 կին), 2 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (2 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 14 ոչ ակտիվ բնակիչներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 4-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էգլյոն կոմունայի քաղաքապետարանի պաշտոնական կայքը (ֆր.)
Մավլյուտովո (գյուղ, Միշկինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄավլյուտովոՄավլյուտովո (ռուս.՝ Мавлютово, բաշկիրերեն՝ Мәүлит), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միշկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վոգոշչա (այլ կիրառումներ)

Վոգոշչա կարող է վերաբերվել.

Վոգոշչա, քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայում։
Վոգոշչա, բոսնիական համայնք։
Գելը

«Գելը», Հովհաննես Թումանյանի պատմվածքներից։


== Պատմություն ==
Պատմվածքը հավանաբար գրվել է 1910-ական թվականների առաջին կեսին։
«Գելը» պատմվածքի ինքնագիրը չի պահպանվել։
Ստեղծագործությունն առաջին անգամ տպագրվել է 1913 թվականին «Հասկեր» մանկական ամսագրի №1-ում (էջ 15-21)։
Պատմվածքի հատվածներից մեկը որոշ խմբագրումներով լույս է տեսել նաև «Լուսաբեր» դասագրքում (IV տարի, 1913 թվական)։ Պահվում են պատմվածքի վերաբերվող նյութեր, մշակումներ, գրառումներ նաև այդ գրքերի ցուցակը։ Ստեղծագործության բոլոր նյութերը տեղադրված են «Տարբերակներ» բաժնում։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 5-րդ հատորում տպագրվել է «Հասկեր» մանկական ամսագրից։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիգոլո Վատարո

Վիգոլո Վատարո (իտալերեն՝ Vigolo Vattaro), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1888 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 94 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 20 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38049։ Հեռախոսային կոդ՝ 0461։
Այս քաղաքի հայտնի մարդկանցից է կաթոլիկ հոգևորական Լուցիա Ամաբիլեն (1865—1942)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սաի Լոռետ

Սաի Լոռետ (ֆր.՝ Sailly-Laurette), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 286 մարդ, բնակչության խտությունը` 44.76 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.39 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 120 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 23 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 195 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 146-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 49։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,9 %։ 146 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 130 անձ (76 տղամարդ և 54 կին)։ Գործազուրկ են եղել 16 անձ (6 տղամարդ և 10 կին)։ 49 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 21-ը` թոշակառուներ, իսկ 17-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ձորագյուղ (Արագածոտնի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ձորագյուղ (այլ կիրառումներ)Ձորագյուղ, գյուղ Հայաստանի Արագածոտնի մարզում, Արագած լեռան արևմտյան փեշերին։ Հեռավորությունը Մաստարա գյուղից՝ 2 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Ձորագյուղի ազգաբնակչության փոփոխությունը


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, բանջարաբուծությամբ և պտղաբուծությամբ։


== Տես նաև ==
Ձորագյուղի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արագածոտնի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Մուկմին-Կարատայ

Մուկմին-Կարատայ (ռուս.՝ Мукмин-Каратай), գյուղ Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Լենինոգորսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 317 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պատուհանը

«Պատուհանը» (ռուս.՝ «Окно»), խորհրդային երաժշտական նկարված մուլտֆիլմ՝ ստեղծված 1966 թվականին ռեժիսոր Բորիս Ստեպանցևի կողմից, քնարական առակ մեծահասակների համար։ Մուլտֆիլմի սցենարի համար հիմք է ծառայել Ֆեոդոր Կնորեի «Երկնագույն պատուհանը» պատմվածքի սյուժեն։ Մուլտֆիլմում հնչում է երաժշտություն Սերգեյ Պրոկոֆևի ստեղծագործություններից։


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմը պատմում է այն մասին, որ սիրո մասին երազանքները միշտ էլ ավելի գեղեցիկ են, քան ինքը սերը։


== Ստեղծողներ ==


== Ստեղծման պատմություն ==
Մուլտֆիլմի պլազտիկ ճիշտ լուծման բանալին որոնելու ընթացքում մուլտֆիլմի բեմադրող նկարիչներ Ա․ Սավչենկոն ու Պ․ Ռեկինն ստիպված են եղել փորձել բազմաթիվ տարբերակներ։ Լուծումը գտնելուն օգնել է աշխատանքներին միացած նկարիչ Վալերի Լևենտալը, որը ֆիլմի համար արել է մուլտիպլիկացիայի համար ոչ տիպալան էսքիզներ։
Ֆիլմի դրամատիկությունը մեծ մասամբ պայմանավորված է հնչող երաժշտությամբ․

— Բ. Ստեպանցև


== Մրցանակներ ==
1966 –  Մամայայի անիմացիոն ֆիլմերի I միջազգային կինոփառատոնի «Արծաթե հավալուսն» մրցանակ Քնարականության համար (Ռումինիա) հեղինակային ֆիլմերի անվանակարգում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Պատուհանը» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Ալբանիայի բնակչություն

Ալբանիայի բնակչության թիվը՝ 3,2 միլիոն մարդ։ Բնակչության մոտավորապես 57 %ը իսլամ է դավանում, 6,75 %՝ ուղղափառ քրիստոնեություն, 10,03 %՝ կաթոլիկություն և այլն։
Մինչև միլիոն ալբանացիներ աշխատում են արտասահմանում և նրանց կողմից փոխանցվող գումարները բնակչության եկամուտների կարևոր մասն են կազմում։


== Ալբանիայի բնակչություն ==


=== Բնակչության տարիքային կազմը (2008) ===
0—14 տարեկան՝ 23,6 %
15—64 տարեկան՝ 66,9 %
65 տարեկանից բարձր՝ 9,5 %Միջին տարիքը 29,5 տարին է։ Տղամարդկանց համար՝ 28,9 տարի, կանանց՝ 30,2։


=== Բնակչության աճ (2008) ===
+ 0,538 % 2008 թվականին։

Ծնելիություն՝ 15,22 1000 բնակչության մեջ,
Մահացություն՝ 5,44 1000 բնակչության մեջ,
2,02 երեխա 1 կնոջը։


=== Մանկամահացություն (2008) ===
1000 ծնվածներից 19,31
տղաներ՝ 19,74 1000 ծնվածներից,
աղջիկնե՝ 18,83 1000 ծնվածներից,


=== Կյանքի տևողություն (2008) ===
Ընդհանուր՝ 77,78 տարի
Տղամարդիկ՝ 75,12 տարի
Կանայք՝ 80,71 տարի


=== Էթնիկ խմբեր (2008) ===
ալբանացիներ՝ 95 %,
հույներ՝ 3 %,Երկրում բնակվում են նաև գնչուներ, սերբեր, մակեդոնացիներ, բուլղարներ։


=== Բնակչության գրագիտություն (2001 թվական) ===
ընդհանուր՝ 98,7 %
տղամարդիկ՝ 99,1 %
կանայք՝ 98,3 %


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
census.gov
cia.gov Archived 2020-05-15 at the Wayback Machine.
Կուրմանգազի Սաղիրբաևի հուշարձան

Կուրմանգազի Սաղիրբաևի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Курмангазы Сагырбаеву), հուշարձան Ռուսաստանի Աստրախան քաղաքում։ Նվիրված է Ղազախստանի ժողովրդական երաժիշտ, կոմպոզիտոր, դոմբրահար Կուրմանգազի Սաղիրբաևին։ Գտնվում է Աստրախանի Սովետսկայա և Կալինինի փողոցների խաչմերուկում։
Հուշարձանը բացվել 2008 թվականի դեկտեմբերի 13-ին։ Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործներ Եդիգե Ռահմանովը և Թոքթարբեկ Ռախիևը։


== Նկարագրություն ==
Կուրմանգազի Սաղիրբաևի հուշարձանը Ղազախստանի կառավարության նվերն է Աստրախանի 450-ամյակի առթիվ։ Դա բրոնզե քանդակ է, որը պատկերում է ձին հեծնած, դոմբրան ձեռքին Կուրմանգազի Սաղիրբաևին։ Քանդակագործական հորինվածքի բարձրությունը 6 մետր է։ Այն տեղադրված է Քուրթիի գրանիտից պատրաստված երեքմետրանոց պատվանդանի վրա։ Հուշարձանի հիմքը 1 մետր է։ Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործներ Թոքթարբեկ Ռախիևը և Եդիգե Ռահմանովը։


== Պատմություն ==
Կուրմանգազի Սաղիրբաևը (1823-1896) ղազախ ժողովրդական երաժիշտ-դոմբրահար է, կոմպոզիտոր, դոմբրայի համար գրված ժողովրդական պիեսների (կյույերի) հեղինակ։ Նրա ստեղծագործությունը հսկայական ազդեցություն է թողել ղազախական երաժշտության զարգացման վրա։ Կուրմանգազի Սաղիրբաևի անունով են կոչվում ժողովրդական գործիքների պետական նվագախումբը, Ալմա Աթայի կոնսերվատորիան, երաժշտական դպրոցներ, փողոցներ, Ղազախստանի պետական մրցանակը։
Հարուստների անթաքույց քննադատության համար ենթարկվել է հետապնդումների։ Կուրմանգազի Սաղիրբաևը թաղվել է Աստրախանի մարզի Վոլոդարսկի շրջանի Ալտինժար գյուղում։ 1996 թվականին նրա գերեզմանի տեղում կառուցվել է դամբարան։ 2005 թվականին կոմպոզիտորի գերեզմանից քիչ հեռու բացվել է Կուրմանգազիի անվան մշակութային կենտրոն, որի տարածքում գործում է Կուրմանգազի Սաղիրբաևի թանգարանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Аргументы и факты. Астрахань» № 51 (168), 17.12.2008


== Հղումներ ==
Открыт памятник Курмангазы
Ջիմիլիմե

Ջիմիլիմե (արաբերեն՝ ادوئنی), քաղաք Կոմորոսի արևելքում գտնվող Անյուան կղզում։
Առվտոց

Առվտոց, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սասունի գավառակում։ Գտնվում էր Հազրոյի շրջանում։
1880-1914 թթ.-ին ուներ 6-8 տուն՝ 45-50 հայ բնակչով։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կոնստանցիա Ավստրիացի (Լեհաստանի թագուհի)

Կոստանցիա Ավստրիացի (Լեհաստանի թագուհի) (գերմ.՝ Constanze von Österreich, լեհ.՝ Konstancja Habsburżanka, լիտ.՝ Konstancija Habsburgaitė; 24 декабря 1588, Գրաց, Ավստրիայի էրցհերցոգություն — 10 հուլիսի 1631, Վարշավա, Ռեչ Պոսպոլիտա), Հաբսբուրգների տան արքայադուստր, էրցհերցոգուհի, Ավստրիացի Կառլ II էրցհերցոգի դուստրը, Լեհաստանի թագավոր և Լիտվայի մեծ իշխան Սիգիզմունդ III-ի երկրորդ կինը։
Ուշադրություն էր ցուցաբերում ամուսնու և լեհա-լիտվական քաղաքականության նկատմամբ։ Կողմնակից էր հակառեֆորմացիային, պարգևատրվել է Կարմիր վարդով։


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ տարիներ ===
Կոնստանցիան ծնվել է Գրացիայում 1588 թվականի դեկտեմբերի 24-ին։ Նա եղել է 13-րդ երեխան և ութերորդ աղջիկը Կառլ II-ի բազմազավակ ընտանիքում (Ավստրիայի էրցհերցոգի և  Մարիա Աննա Բավարացու, Վիտտելսբախների տան արքայադուստրերից)։ Հայրական գծով Ֆերդինանդ I-ի թոռնուհին է։
Կոնստանցիան ստացել է լավ կրթություն։ Նա տիրապետել է լատիներենին, գերմաներենին, իսպաներենին և իտալերենին։


== Ամուսնություն և երեխաներ ==

Նրա ավագ քույրը եղել է Սիգիզմունդ III Վազայի կինը։ Քրոջ մահից հետո, 1605 թվականի դեկտեմբերի 11-ին Կոնստանցիան ամուսնացել է Սիգիզմունդի հետ։
Նրանք ունեցել են յոթ երեխաներ։

Ջոն Կասիմիր (25 դեկտեմբերի 1607 – 14 հունվարի 1608).
Ջոն II Կասիմիր Վասա (22 մարտ 1609 – 16 դեկտեմբեր 1672), որը գահակալել է 1648–1668 թվականներին որպես II Կասիմիր․
Ջոն Ալբերտ Վասա (25 հունիս 1612 – 29 դեկտեմբեր 1634).
Չարլզ Ֆերդինանդ (13 հոկտեմբեր 1613 – 9 մայիս 1655).
Ալեքսանդր Չարլզ (4 նոյեմբեր 1614 – 19 նոյեմբեր 1634).
Աննա Կոնստանցիա (26 հունվար 1616 – 24 մայիս 1616).
Աննա Կատերինա Կոնստանցիա (7 օգոստոս 1619 – 8 հոկտեմբեր 1651).


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
The Stockholm Roll Archived 2017-12-14 at the Wayback Machine., Entry of the Wedding Procession of Constance of Austria and Sigismund III into Kraków in 1605.
Հին Փորադաշտ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Փորադաշտ (այլ կիրառումներ)Հին Փորադաշտ, նախկինում խոշոր միջնադարյան հայաբնակ գյուղ Մեծ Հայքի Սյունիք նահանգի Երնջակ գավառում, որը այժմ վերածվել է գյուղատեղիի ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Ջուղայի շրջանում։
Կոչվել է նաև Հին Փրադաշտ կամ Հին Փարադաշտ։


== Աշխարհագրություն ==
Հին Փորադաշտը գտնվում է Նոր Փորադաշտից 1 կմ դեպի հյուսիս՝ բարձրագագաթ լեռնաշղթայի քարքարոտ լանջին
։ Ընդգրկել է շուրջ 90-100 բնակելի և այլ շինություններ։ Այսօր գտնվում է ավերված վիճակում։


== Ճարտարապետություն ==
Հին Փորադաշտում եղել է երկու տաճար՝ Սուրբ Աստվածածին մատուռ և եկեղեցի, ինչպես նաև կար գերեզմանատուն։


== Տես նաև ==
Նոր Փորադաշտ


== Ծանոթագրություններ ==
Ուսպենկա (գյուղ, Կեմերովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՈւսպենկաՈւսպենկա (ռուս.՝ Успенка), գյուղ Ռուսաստանի Կեմերովոյի մարզի Կեմերովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գուրինովկա (գյուղ, Զոլոչևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳուրինովկաԳուրինովկա (ուկրաիներեն՝ Гуринівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զոլոչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1730 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գուրինովկա գյուղում բնակվում էր 344 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,04 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 330,77 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գելիջա (լեռնագագաթ, 2396 մ)

Գելիջա, լեռնագագաթ Հայաստանում, Որոտան գետի վերին հոսանքի շրջանում։ Բարձրությունը մոտ 2396 մետր։ Չպետք է շփոթել մյուս, ավելի բարձրադիր Գելիջայի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գլաս (հեռուստաալիք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գլաս (այլ կիրառումներ)Գլաս (ուկրաիներեն՝ Глас), Ուկրաինական մարզային հեռուստաընկերություն Օդեսայի մարզում։ Հեռուստաալիքը հիմնվել է 1995 թվականի նոյեմբերի 10-ին, հեռարձակվում է Օդեսա քաղաքից 45-րդ մետրային հաճախականությամբ։ Հեռուստաալիքը ներկայացնում է լրատվական, մշակութային, ուսուցողական, պատմական, մարզական, երաժշտական, մանկական և այլ ուղղվածության հաղորդումներ ռուսերեն և ուկրաիներեն լեզուներով։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2012-10-29 at the Wayback Machine. (ուկր.)
Պաշտոնական կայք (ռուս.)


== Ծանոթագրություններ ==
Առնո Խայաջանյան

Առնո Խայաջանյան (մարտի 28, 1987(1987-03-28), Վալանս, Ֆրանսիա), ֆրանսահայ ռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Առնո Խայաջանյանը ծնվել է 1987 թվականին, Ֆրանսիայի Վալանս քաղաքում։ Ավարտել է Սորբոնի համալսարանի կինոյի բաժինը, հետաքրքրված է խաղարկային, վավերագրական ֆիլմերի և տեսահոլովակների նախագծերով։ Խայաջանյանի աշխատանքները որոշ չափով իրենց վրա կրում են Ատոմ Էգոյանի, Ջոն Կասավետիսի, Ջեյմս Գրեյի և Նուրի Բիլգե Ջեյլանի ֆիլմերի ազդեցությունը։


== Ֆիլմեր ==
«Վատ աղջիկ»
«Արշակ»
«Կորած հորիզոններ»
«Քարքարոտ արահետներ»
«Անջրդի ուղիներ» (վավերագրական ֆիլմը, որը պատմում է Հայոց ցեղասպանությունից փրկված Առնո Խայաջանյանի նախնիների պատմություններից)


== Ծանոթագրություններ ==
Մարտուն Գրիգորյան (այլ կիրառումներ)

Մարտուն Գրիգորյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Մարտուն Գրիգորյան (1981), հայ քաղաքական գործիչ, ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավոր։
Մարտուն Գրիգորյան (ճարտարապետ) (1925), ճարտարապետ։ ՀՀ վաստակավոր ճարտարապետ։
Պոնտեստուրա

Պոնտեստուրա  (իտալերեն՝ Pontestura), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1519 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 81 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 19 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15027։ Հեռախոսային կոդ՝ 0142։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Ագաթան։ Տոնը նշվում է փետրվարի 5-ին։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Լա Ֆաժոլ

Լա Ֆաժոլ (ֆր.՝ La Fajolle), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 14 մարդ, բնակչության խտությունը` 0.89 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.79 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 680 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 185 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 60 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 8 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 5-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 3։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 62,5 %։ 5 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 5 անձ (3 տղամարդ և 2 կին)։ Գործազուրկ են եղել 0 անձ (0 տղամարդ և 0 կին)։ 3 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 1-ը` թոշակառուներ, իսկ 1-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Զուլցբերգ (Վերին Ալգոյ)

Զուլցբերգ (Վերին Ալգոյ)  (գերմ.՝ Sulzberg (Oberallgäu)), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Վերին Ալգոյ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 4673 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 41.00 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 80 140։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Թենիսի պատմություն

Ժամանակակից թենիսի պատմությունը սկսվում է 19-րդ դարի երկրորդ կեսից։ Հենց այդ ժամանակ է ստեղծվել խաղը՝ այդ ժամանակ ունենալով «լաուն-թենիս» անվանումը, որի նախատիպը եղել է ավելի հին խաղը՝ շինություններում։ Ուիմբլդոնի մրցաշարը՝ մինչ օրս շարունակվող մրցաշարերից հնագույնը, անցկացվում է 1877 թվականից, իսկ ազգային հավաքականների առաջին մրցությունը՝ Դևիսի գավաթը, մեկնարկել է 1900 թվականից։ Թենիսը ժամանակակից Օլիմպիական խաղերի ծրագրում է սկսած առաջին օլիմպիադայից՝ 1896 թվականից, բայց ավելի քան կեսդարյա ընդմիջումով, որն ավարտվեց 1988 թվականին։ Սկզբնական շրջանում թենիսը պաշտոնապես համարվել է սիրողական սպորտաձև։ Առաջին պրոֆեսիոնալ մարզիկները թենիսով զբաղվել են 20-րդ դարի 20-ական թվականներին, իսկ 1960-ականների վերջերին սկսվել է այսպես ասաց Բաց ժամանակաշրջանը, որի շրջանակներում բոլոր մրցաշարերը բաց են դարձել ինչպես սիրողական, այնպես էլ պրոֆեսիոնալ մարզիկների համար, և միավորվել են մի քանի խոշոր փուլերի մեջ՝ միջազգային ITF, ATP եւ WTA կազմակերպությունների կառավարման ներքո։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեհենդակ Մելիքյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մելիքյան (այլ կիրառումներ)Մեհենդակ Արտաշեսի Մելիքյան (դեկտեմբերի 24, 1919(1919-12-24), Ալեքսանդրապոլ, Հայաստանի Առաջին Հանրապետություն - մայիսի 12, 1993(1993-05-12), Երևան, Հայաստան), հայ փիլիսոփա։ ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1981), փիլիսոփայություն գիտությունների դոկտոր (1969), պրոֆեսոր (1969), ԽՄԿԿ անդամ (1944)։ Մասնակցել է «Հայրենական մեծ պատերազմին» (1941-1945)։


== Կենսագրություն ==
Միջնակարգ կրթությունն ստացել է Երևանում։ 1939 թվականին Մոսկվայի ավտոճանապարհային ինստիտուտի ուսանող Մեհենդակ Մելիքյանը մեկնել է բանակ, 1941-1945 թվականներին մասնակցել է «Հայրենական մեծ պատերազմին»։ Զորացրվելուց հետո ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետը (1950)։ 1950 թվականին ուսումը շարունակել է ԵՊՀ ասպիրանտուրայում, միաժամանակ խմբագրել «Երևանի պետական համալսարան» թերթը։ 1953 թվականին Մելիքյանը ԵՊՀ փիլիսոփայության ամբիոնի ասիստենտ էր։ Պաշտպանելով թեկնածուական ատենախոսությունը՝ 1958-1962 թվականներին վարել է ԵՊՀ գիտահետազոտական բաժնի վարիչ պաշտոնը, իսկ 1967-1973 թվականներին, որպես պրոռեկտոր, ղեկավարել հրատարակչության և արտասահմանյան ուսանողների հետ տարվող աշխատանքները։
1970-1983 թվականներին եղել է ԵՊՀ պատմական մատերիալիզմի, բարոյագիտության և գեղագիտության ամբիոնի վարիչ, 1983-1986 թվականներին՝ փիլիսոփայության և սոցիոլոգիայի ֆակուլտետի առաջին դեկան, 1986-1991 թվականներին՝ նույն ամբիոնի պրոֆեսոր։ Գլխավորապես զբաղվել է ազգային հարցի հիմնախնդիրներով։
1971-1985 թվականներին խորհրդային գիտնականների պատվիրակությունների կազմում մասնակցել է ԳԴՀ-ում, Հունգարիայում, Ֆինլանդիայում, ԱՄՆ-ում, Չեխոսլովակիայում կազմակերպված փիլիսոփայական գիտաժողովների։
Նրա ղեկավարությամբ պաշտպանվել է թեկնածուական տասը ատենախոսություն։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է Կարմիր աստղի 2 շքանշանով և մեկ տասնյակից ավելի մեդալներով։


== Երկեր ==
«Կապիտալիզմի մնացուկները մարդկանց գիտակցության մեջ և նրանց հաղթահարման ուղիները», Երևան, 1955։
«Հայ ազգի կազմավորման և նրա սոցիալիստական վերափոխման հարցի շուրջը», Երևան, 1957։
«Սոցիալիզմը և ազգերը», Երևան, 1969։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (36101-36200)

Աստերոիդների ցանկ (36001-36100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (36201-36300)
 Աստերոիդների ցանկ (36001-36100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (36201-36300)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (35001)-(40000)»։ www.minorplanetcenter.net
ე

Էնը (վրաց.՝ ენი) վրացական այբուբենի հինգերորդ տառն է։ Համապատասխանում է հայերեն Ե ե տառին։ Թվային արժեքն է 5։
Յունիկոդ՝

Ⴄ ։ U+10A4
ე ։ U+10D4


== Բրայլ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ծաղկում

Ծաղկում (լատ.՝ anthésis), բույսի կյանքի (օնտոգենեզ) փուլերից մեկը, մեծ մասի համար բնորոշվում է ծաղիկների բացվելով։
Երբեմն ծաղկում կատարվում է փակ ծաղիկների դեպքում (որոշ ինքնափոշոտվող տեսակներ)։ Այդպիսի ծաղիկները կոչվում են կլեյստոգամներ։ Սովորական ծաղիկները, որոնք բացվում են ծաղկման ժամանակ, կոչվում են խազմոգամներ։ Որոշ բույսեր կարող են ունենալ ինչպես խազմոգամ, այնպես էլ կլեյստոգամ ծաղիկներ։ Կան բույսեր (հացազգիները), որոնց ծաղկման փուլը դժվար է նշել, որովհետև այն համընկնում է հասկակալման փուլի հետ։ Ծաղկման ժամանակ բույսերը փոշոտվում են։ Փոշոտված ծաղիկներն արագ թառամում են։
Միամյա բույսերը ծաղկում են առաջին տարում, երկամյաները՝ երկրորդ։ Բազմամյա խոտաբույսերը և ծառերը տարիներ շարունակ ծաղկում են ամեն տարի (պոլիկարպ), ըստ որում՝ որոշ բույսեր ծաղկում են առաջին, մյուսները՝ երկրորդ, երրորդն այլ, կեչին՝ 20-30-րդ տարում։ Առանձին բույսեր (ագավա) ծաղկում են միայն մեկ անգամ, որից հետո մահանում են (մոնոկարպ)։ Արևադարձային մի քանի բույսեր (կակաո, կոկոսյան արմավենի) առաջին ծաղկումից հետո ամբողջ կյանքի ընթացքում անընդհատ ծաղկում են։
Սովետական գիտնական Միքայել Չայլախյանը պարզել էր, որ ծաղկման փուլում մեծ դեր են կատարում բույսի հորմոնները (հատկապես գիբերելինների և անթեզինների հարաբերակցությունը)։ Կարելի է կարգավորել ծաղկման գործընթացը՝ հորմոնային պատրաստուկներով ազդելով բույսի վրա։ Ծաղկման գործընթացից է կախված փոշոտումը և բեղմնավորումը, հետևաբար նաև բերքատվությունը։


== Պատկերասրահ ==
Ագրալյան

Ագրալյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Լաանե (այլ կիրառումներ)

Լաանե անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Լաանե - գյուղ Էստոնիայի Կիուե շրջանի կազմում։
Լաանե - գյուղ Էստոնիայի Պադիսե շրջանի կազմում։
Լաանե - գյուղ Էստոնիայի Կիպու շրջանի կազմում։
Լաանե - գյուղ Էստոնիայի Յուլենուռմե շրջանի կազմում։
Կաստելնուովո Չիլենտո

Կաստելնուովո Չիլենտո (իտալերեն՝ Castelnuovo Cilento), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Սալեռնո գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 2251 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 125 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 18 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 84040, հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0974։


== Ծանոթագրություններ ==
Գուարենե

Գուարենե (իտալ․՝Guarene), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3229 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 248 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 13 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0173։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Իակով երկրորդը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը՝


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0173 611103 — 0173 611921
Էլեկտրոնային հասցե։ info@guarene.it
Պաշտոնական կայք http://www.guarene.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ֆյոդորովկա (Նեկլինովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ֆյոդորովկա (այլ կիրառումներ)‎Ֆյոդորովկա (ռուս.՝ Фёдоровка ), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Նեկլինովսկի շրջանում։ Մտնում է Ֆեդերովսկի գյուղական համայնքի և հանդիսանում է վերջինիս վարչական կենտրոնը։ Դոնի Ռոստով քաղաքից գտնվում է 100 կմ հեռավորության վրա։
2011 թ. տվյալներով բնակչությունը կազմում է 2262 մարդ։ Հիմնվել է 1847 թ.։
Վոնք

Վոնք (ֆր.՝ Voncq), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 226 մարդ, բնակչության խտությունը` 11.37 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 19.87 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 185 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 65 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 34 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 133 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 76-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 57։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 57,1 %։ 76 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 64 անձ (37 տղամարդ և 27 կին)։ Գործազուրկ են եղել 12 անձ (5 տղամարդ և 7 կին)։ 57 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 29-ը` թոշակառուներ, իսկ 17-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կուլոյ (Վագայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կուլոյ (այլ կիրառումներ)
Կուլոյ (ռուս.՝ Кулой), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վագա գետին 159 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 206 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Դալարձոր

Դալարաձոր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սասունի Շատախի շրջանում։
XX դարի սկզբին ուներ 30 տուն հայ բնակիչ։
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործությունն ու անասնապահությունն էր։
Բնակիչները տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մեձենիլե

Մեձենիլե  (իտալ․՝ Mezzenile), կոմունա Իտալիայում՝ Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 873 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 31 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 29 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10070։ Հեռախոսային կոդ՝ 0123։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Մարտինը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0123 581124
Էլեկտրոնային հասցե։ mezzenile@ruparpiemonte.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.mezzenile.to.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ելենա Ֆրոլովա

Ելենա Բորիսովնա Ֆրոլովա  (ռուս.՝ Елена Борисовна Фролова, հոկտեմբերի 1, 1969(1969-10-01), Ռիգա, Լատվիական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս երգահան, կոմպոզիտոր և բանաստեղծ։ Նա 20-րդ դարի շատ ռուս բանաստեղծների՝ Մարինա Ցվետաևա, Սոֆյա Պարնոկ, Իոսիֆ Բրոդսկի, Աննա Բարկովա, Անդրեյ Բելի, Մարիա Պետրովիխ, Բուլատ Օկուջավա և շատ ուրիշների, բանաստեղծությունների հիման վրա գրված երգերի կատարող է  ։ Ֆրոլովան մեկն է այն քիչ կատարողներից, որն օգտագործում է ռուսական ազգային գուսլի և հնագույն տավիղ  երաժշտական գործիքները՝ նվագակցելով դրանց դասական կիթառով։ 23 աշխատանքային տարիների ընթացքում նա ստեղծել է ավելի քան 630 երգ և լույս ընծայել ավելի քան 40 երաժշտական ալբոմ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Ռիգայում, իր առաջին երգը ստեղծել է 15 տարեկանում՝  Մարինա Ցվետաևայի բանաստեղծության հիման վրա։ Բազմաթիվ երգի և երաժշտության փառատոնների հաղթող է՝ ներառյալ 1988 թվականին Տալինում կայացած Համամիութենական երկրորդ փառատոնը։ Մինչև 1988 թվականը Ելենան Վերա Եվուշկինայի հետ հանդես է եկել հեղինակային «ВерЛен» դուետի կազմում։ Նա «АЗиЯ» խմբի հիմնադիրներից և ակտիվ անդամներից մեկն էր՝ Տատյանա Ալեշինայի, Ալեքսանդր Դերևյագինի և Նիկոլայ Յակիմովի հետ միասին։ Ռուսաստանի արվեստի երգի փառատոնի ժյուրիի անդամ է։


== ՅուԹյուբում հրապարակված համերգներ ==
Blessed are the humble in spirit (Introduction, Part 1, Part 2a, Part 2b, Part 3), 2010-2011, link to DVD Archived 2014-01-03 at the Wayback Machine., 2013
Russian Romance, Selected songs, Moscow, 2011
Film-concert "Dorozhenka (That path).", Minsk, 2006
Road to Heaven, concert in Kazan, 2003
Concert in Yekaterinburg, 2009, where she presented songs on poetry by Marina Tsvetaeva, Sophia Parnok and Gubanov (Part 1) and her own poetry (Part 2)
Elena Frolova and Dmitry Strotsev, part 1 and part 2, 2006
Ten years to duet VerLen, Part 1 and Part 2, 1998
Concerts and interviews on TV: Music of meetings and One who came to us, Above the roof, 2010


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
New official website
Older official website
Unofficial (fan) website
Facebook page
Page on VK
YouTube channel
Her site on Kroogi
Page in project «АЗиЯ»
Discography and publications (Russian)
Her presentations (Russian) on September 2012 and December 2014 at Echo of Moscow, hosted by Natella Boltyanskaya
Texts of songs by Frolova (Russian) on her site and Anthroposophy website
Կրասնոխոլմ

Կրասնոխոլմ (ռուս.՝ Краснохолм), գյուղ Ռուսաստանի Օրենբուրգի մարզի Օրենբուրգ քաղաքային օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 125000 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բենիամին

Բենիամին (նախկինում՝ Ճլոխան),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Շիրակի մարզի Ախուրյանի տարածաշրջանում, մարզկենտրոնից՝ մոտ 8 կմ հարավ։ Վերանվանվել է Բենիամին 1945 թվականին։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Բենիամինի մշտական բնակչությունը կազմել է 724, առկա բնակչությունը` 693 մարդ,
բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է կարտոֆիլագործությամբ, անասնապահությամբ և հացահատիկի մշակությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Բենիամինում են գտնվում Ժամ եկեղեցին և «Թուխ Մանուկ» մատուռը։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում է դպրոց, որտեղ բացի դպրոցական ծրագրերից, երեխաները ներգրավվում են նաև արտադասարանական ծրագրերում՝ արվեստի, արհեստի խմբակներ, բանավեճի ակումբ, առողջ ապրելակերպի սեմինարներ։


== Ավանդություն ==
Ասում են՝ սկեսուրը հարսի խոնարհությունը փորձելու համար ձեռքի ճլորը՝ կավե փոքրիկ աման, գցում է շիկացած թոնրի մեջ ու խնդրում նրան, որ հանի՝ «Խա'րս, ճլորը խա՛ն»։ Հարսը իրեն նետում է թոնիրը և այրվում։ Այդ օրվանից գյուղի անունը մնում է Ճլոխան։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Բենիամինի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բենիամին գյուղի էջը CAA կայքում Archived 2011-08-20 at the Wayback Machine.
Վիլհելմ Թոմսեն

Վիլհելմ Թոմսեն (հունվարի 25, 1842(1842-01-25)[…], Կոպենհագեն, Դանիա - մայիսի 12, 1927(1927-05-12), Կոպենհագեն, Դանիա)՝ դանիացի լեզվաբան և թուրքագետ։ Նա հաջողությամբ վերծանել է 1889 թվականին Նիկոլայ Յադրինցևի արշավախմբի ժամանակ հայտնաբերված օրհոնական գրությունները։   


== Վաղ կյանք և կրթություն ==
Վիլհելմ Թոմսենը ծնվել է Կոպենհագենում։ Նա Լյուդվիգ Ֆրեդերիկ Թոմսենի որդին էր և նկարիչ,նկարազարդող Կարլ Թոմսենի ավագ եղբայրը (1847-1912 թվականներ)։ 
1859 թվականին սովորել է Կոպենհագենի համալսարանում, ավարտել է 1867 թվականին,և 1869 թվականին ստացել փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան, ինչպես նաև ատենախոսության գերմանական փոխառություններ Ֆինլանդերենով։  


== Կարիերա ==
Նախքան Կոպենհագենի համալսարանում պրոֆեսոր դառնալը՝ Կոպենհագենի Բորգերդիդի դպրոցում դասավանդել է հունարեն։ 1875 թվականի Կոպենհագենի համալսարանում եղել է համեմատական լեզվաբանության պրոֆեսոր։ 
1876 թվականին նրան հրավիրել են Օքսֆորդի համալսարանում դասախոսություններ կարդալու, որոնք հետագայում տպագրվել են «Հին Ռուսաստանի և Սկանդինավիայի միջև հարաբերությունները» և «Ռուսական պետության ծագումը» գրքերի տեսքով։ 
Թոմսենը մի շարք կարևոր ներդրումներ է կատարել լեզվաբանության մեջ, ներառյալ գերմանական, բալթյան և հնդիրանական ազդեցությունների մասին Ֆինլանդիայի լեզվով։ 1893 թվականին նա վերծանել է թյուրքական օրհոնական գրությունները՝ առաջ անցնելով ռուս լեզվաբան Վիլհելմ Ռադլովից (1837-1918 թվականներ)։ Վիլհելմ Թոմսենն առաջին անգամ իր ֆրանսերեն թարգմանությունը հրատարակել է 1899 թվականին։ Այնուհետև 1922 թվականին հրատարակել է ևս մեկ՝ դանիերեն ամբողջական թարգմանությամբ։ 
Ըստ Բո Վիկմանի «Ուրալի լեզվաբանության պատմությունը» գրքի՝ 

Դանիացի գիտնական Վիլհելմ Թոմսենը (1842-1927) բոլոր ժամանակների մեծագույն լեզվաբաններից մեկն էր։ Նա ակտիվորեն զբաղվում է զարմանալի մեծ թվով լեզվական առարկաների ուսումնասիրությամբ ևհավասարապես հմուտ է բոլոր նրանց.


== Անձնական կյանք ==

Թոմսենն ամուսնացել է Կարեն Շարլոտ Ալենի (1852 թվականի օգոստոսի 22 - 1934 թվականի օգոստոսի 15)՝ պատմաբան Ս.Ֆ. Ալենի (1811–71) և Իդե Մարի Դորֆի (1812–1910) դստեր հետ, 1876 թվականի մայիսի 5-ին, Ֆրեդերիկսբերգ քաղաքում։  
Մահացել է 1927 թվականին, Կոպենհագենում։ Թաղված է Սոլբջերգի պարկում։


== Պարգևներ ==
1912 թվականին արժանացել է փղի մրցանակին։Թոմսենը 1909 թվականից մինչև իր մահը Դանիայի ակադեմիայի նախագահն էր և Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի թագավորության Ասիական ընկերության պատվավոր անդամը։Վելհելմ Թոմսենի անունով Անկարայում կա փողոց, որտեղ էլ գտնվում է Թուրքայի ազգային թանգարանը։


== Ընտրված հրապարակումներ ==
The relations between ancient Russia and Scandinavia and the origin of the Russian state. Three lectures delivered at the Taylor Institution, Oxford, in May, 1876, in accordance with the terms of Lord Ilchester's bequest to the University
1896: Inscriptions De L'Orkhon Déchiffrées
On the influence of the Germanic languages on the Finnish-Lappish


== Տես նաև ==
Old Turkic script


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուր ==
Brøndal, Viggo. 1927. "L'œuvre de Vilhelm Thomsen." Acta philologica scandinavica 2:289–318. København.
Wickman, Bo. 1988. "The history of Uralic linguistics." In The Uralic Languages: Description, History and Foreign Influences, edited by Denis Sinor. Leiden: Brill.
Վասիլևկա (գյուղ, Սնիգիրյովկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎասիլևկաՎասիլևկա (ուկրաիներեն՝ Василівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Սնիգիրյովկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1736 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վասիլևկա գյուղում բնակվում էր 829 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Յարոսլավեց (գյուղ, Կրոլևեցի շրջան)

Յարոսլավեց (ուկրաիներեն՝ Ярославець), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցի շրջանում։ Հիմնադրվել է 17-րդ դարում։
2001 թվականի տվյալներով Յարոսլավեց գյուղում բնակվում էր 1 130 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մայիսյան բզեզի ապուր

Մայիսյան բզեզի ապուրը եվրոպական ուտեստ է՝ պատրաստված մայիսյան բզեզ միջատից։ Այն Գերմանիայում և Ֆրանսիայում խորտիկ էր մինչև 1900-ականների կեսերը։ Համը նման է խեցգետնի ապուրին։ Քանի որ մայիսյան բզեզները համարվում էին չափազանց տարածված վնասատու միջատներ, որոնք չորս տարին մեկ Եվրոպայում ահռելի աճ էին գրանցում, ապուր սարքելու համար նրանց մեծ քանակությամբ հավաքելը նախկինում շատ հեշտ էր։ Չափազանց շատ թունաքիմիկատների օգտագործումը 1970-ական թվականներին հանգեցրեց նրանց քանակի նվազմանը, շատ վայրերում՝ ամբողջական ոչնչացմանը։ Քանի որ բզեզները հիմա համեմատաբար հազվագդեպ հանդիպող են, մայիսյան բզեզի ապուրի պատրատումը համարյա անհետացել է այն համայնքներից, որտեղ մի ժամանակ այն այդքան տարածված էր։


== Պատրաստում ==
Ըստ 1800-ական թվականների ֆրանսիական բաղադրատոմսի՝ մեկ բաժին մայիսյան բզեզի ապուրը պահանջում է ձեռքերը և ոտքերը առանձնացրած 500 գրամ միջատներ։ Դրանք տապակում են կարագի մեջ, հետո պատրաստում հավի կամ հորթի արգանակի մեջ։ Ապուրը կարելի է խտացնել և ուտել որպես արգանակ, կամ մանրացված մայիսյան բզեզներ, որոնք կարելի է խառնել ձվի դեղնուցի և մրգահյութի  հետ։ Ապուրը մատուցվում է աղավնու կրծքամսի կամ հորթի լյարդի շերտերով և կրուտոններ։ Մեկ բաժինը ներառում է մոտ 30 բզեզներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոկույ (քաղաքատիպ ավան, Սրետենսկի շրջան)

Կոկույ (ռուս.՝ Кокуй), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Անդրբայկալյան երկրամասի Սրետենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8355 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լամբալո

Լամբալո (վրաց.՝ ლამბალო) գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Սագարեջոյի շրջանում։ Կենտրոնի բարձրությունը 450 մետր է։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2002 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 6254 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (205101-205200)

Աստերոիդների ցանկ (205001-205100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (205201-205300)
 Աստերոիդների ցանկ (205001-205100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (205201-205300)
Սոխգոմ

Սոխգոմ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։ Գտնվում էր Մուշ քաղաքից 4-5 կմ արևելք, Մեղրագետի ձախ ափին։


== Պատմություն ==
1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ գյուղն ավերվել է, իսկ բնակիչները կոտորվել են կամ տարագրվել։


== Բնակչություն ==
1909 թվականին ուներ 120 տուն հայ և 10 տուն քուրդ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում էր հացահատիկի, ծխախոտի մշակությամբ, այգեգործությամբ, անասնապահությամբ և առևտրով։ Գյուղն առավել հայտնի էր բանջարանաբոտանային կուլտուրաների՝ հատկապես սոխի ու շաղգամի ընտիր տեսակներով։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Սոխգոմն ուներ եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում էր վարժարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բերեզնյակի (գյուղ, Ուգրանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲերեզնյակիԲերեզնյակի (ռուս.՝ Березняки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)