armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Էյնո Տամբերգ

Էյնո Մարտինովիչ Տամբերգ  (մայիսի 27, 1930(1930-05-27), Տալլին, Էստոնիա - դեկտեմբերի 24, 2010(2010-12-24), Տալլին, Էստոնիա), էստոնացի խորհրդային կոմպոզիտոր։ Էստոնական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ 1975։


== Կենսագրություն ==
1953 թվականին ավարտել է Տալլինի կոնսերվատորիան (Է․ Կապպի կոմպոզիցիայի դասարանը), 1968 թվականից դասավանդում է նույն կոնսերվատորիայում, (1977 թվականից՝ դոցենտ), 1978 թվականից՝ կոմպոզիցիայի ամբիոնի վարիչ։ Գրել է «Երկաթե տուն» (1965, Էստոնական ԽՍՀ պետական մրցանակ, 1967), «Սիրանո դը Բերժերակ» 1976 օպերաները, «Բալետ-սիմֆոնիա» 1959, «Տղան և թիթեռնիկը» 1963 և այլ բալետներ, բեմական «Լուսնային օրատորիա» 1962, «Ժողովրդի ազատության համար» օրատորիան 1953, «Հաղթանակի շեփորները» կանտատը 1975, սիմֆոնիա 1978, Concerto grosso 1956, Սիմֆոնիկ պարեր 1957, շեփորի և նվագախմբի կոնցերտ 1972, կամերա-գործիքային, վոկալ ստեղծագործություններ, էստրադային երգեր, դրամատիկ, ներկայացումների և կինոնկարների երաժշտություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալիմաշլու

Ալիմաշլու, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Ելիզավետպոլի նահանգի Ղազախի գավառում։ Գտնվում է Շամշադինի տեղամասում։
Գյուղը հիշատակված է AKAK-ի առաջին հատորում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մակդոնալդ-Կարտերի կամուրջ

Մակդոնալդ-Կարտերի կամուրջ (անգլ.՝ Macdonald-Cartier Bridge), ամենաարևելյանը կամուրջներից, որը միացնում է Օտտավա (Օնտարիո) և Գատինո (Քվեբեկ) քաղաքները (Ալեքսանդրի կամուրջից արևելք)։ կամրջի երկարությունը կազմում է 618 մետր։ Կառուցման ժամանակ այն իրենից ներկայացնում էր շարունակական պողպատե ձողերից պատրաստված կամուրջ։ Այն ունի ավտոմոբիլային երթևեկության 6 ուղի։ Օտտավայի կողմից նրա կողմն են գալիս Քինգ Էդվարդ պողոտան և Սասեքս դրայվը, իսկ Գատինոյի կողմից՝ Քվեբեկյան 5-րդ ավտոմագիստրալը։
Կամուրջը կառուցվել է 1963-1965 թվականներին դաշնային կառավարության և երկու մարզերի կառավարությունների կողմից։ Այն համարվում է Կանադայի հասարակական աշխատանքների և կառավարական ծառայությունների գործակալության սեփականությունը։ Կամուրջը անվանվել է Ջոն Մակդոնալդի և Ժորժ Էտյեն Կարտերի՝ համատեղ Կանադայի վարչապետների պատվին։


== Արտաքին հղումներ ==
Transport Canada profile of the bridge
1025

1025 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 1025 թվականն է, 
XI դարի 25-րդ տարին։
Կարմե Ռուսկալեդա ի Սերա

Կարմե Ռուսկալեդա ի Սերա (իսպ.՝ Carme Ruscalleda i Serra, մայիսի 8, 1952(1952-05-08), Սան Պոլ դե Մար, Մարեսմե, Բարսելոնայի պրովինցիա, Կատալոնիա, Իսպանիա), Սան Պոլ դե Մարի նահահանգում գտնվող Սան Պաու ռեստորանի կատալոնացի անվանի  շեֆ-խոհարար։
Ռուսկալեդան մեծացել է ֆերմերի ընտանիքում և որպես աղջիկ սկսել է զբաղվել խոհարարությամբ։ Սովորել է տիրապետել Շարկութերի պատրաստման տեխնիկային այնպես, ինչպես առևտրին։ 1975 թվականին  ամուսնացել է  նպարավաճառ Թոնի Բալամի հետ, որից հետո 1988 թվականին զույգը բացել է Սան Պաու ռեստորանը։ 1991 թվականին այն ձեռք է բերել «Միշելին Գայդ» աստղը, իսկ 2006 թվականին՝ երրորդ «Միշելին» աստղը։ Այսօր նրա ռեստորանները ընդհանուր թվով ունեն յոթ աստղ. երեքը՝ Կատալոնիայում, երկուսը՝ Տոկիոյում գտնվող Սան Պաուի և երկուսը՝ Բարսելոնայում գտնվող «Մանդարին Օրիենտալ» հյուրանոցի «Մոմենթս» ռեստորանի համար, դարձնելով նրան աշխարհի միակ կին շեֆ-խոհարարը, ով ձեռք է բերել «Միշելին» յոթ աստղ։ 1999 թվականին  Սան Պոլ դե Մարի ռեստորանը նույնպես ձեռք է բերել «Կամպսա» ուղեցույցի  առավելագույն երեք արևները։
Նրա խոհանոցը ամենայն խստությամբ հիմնված է եղել կատալոնական ավանդույթների վրա, թեպետ այն  բաց է եղել դրսից եկող գործոնների համար, սակայն կենտրոնացել են որակի և սեզոնային արտադրանքի վրա։ Հաճախ հարաբերվել է օգտվողների հետ մատուցվող ճաշատեսակի մենյուի բացատրության համար։
2000 թվականից հրատարակել է Միջերկրածովյան խոհանոցին վերաբերող բազմաթիվ գրքեր, շեշտը դնելով ժամանակակից, թեթև, արագ ու համեղ ուտելիքի վրա, ընդգրկելով ոչ մասնագիտացված խոհանոցների վերամշակված բաղադրատոմսեր։ Ամենանշանավորը «Կուինար պեր սեր ֆելիք» բաղադրատոմսն է (Խոհարարությամբ զբաղվել նշանակում է լինել երջանիկ)։ 2007 թվականին հրատարակել է «Կարմե Ռուսկալեդասի Միջերկրական խոհանոցը» գիրքը։
Այժմ Բարսելոնայում գտնվող «Մանդարին Օրիենտալ» հյուրանոցի «Մոմենթս» ռեստորանի շեֆ-խոհարարն է։


== Հանրային մշակույթում ==
«Բալեմ» (Եկե՛ք պարենք այն) ալբոմում մի սարդանա կա, որը կոչվում է Կարմե Ռուսկալիդա, այն  հնչում է կոբլայի (կատալոնական  անսամբլ) նվագակցությամբ «Լա Ֆլամա» ռեստորանում, որի երաժշտությունը գրել է Պերե Վիլան 2001 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==

Carme Ruscalleda
Կրեստյանկա (գյուղ, Լիսկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրեստյանկաԿրեստյանկա (ռուս.՝ Крестьянка), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Լիսկովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(9824) Մարիլիա

(9824) Մարիլիա (անգլ.՝ Marylea), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,873583 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6949 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0523 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1779,24 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,202334 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9824) Մարիլիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Տարվա պատմությունը

Տարվա պատմություն (դան․՝ Aarets Historie), դանիացի հեքիաթագիր Հանս Քրիստիան Անդերսենի հեքիաթը։ Գրվել է 1852 թվականին։


== Սյուժե ==
Հեքիաթն սկսվում է ձմռան խիստ ցրտի մասին նկարագրությամբ, երբ մարդիկ չէին կարողանում տեղաշարժվել բքի պատճառով։ Այդ օրերին նշվում էր Նոր տարին, ճնճղուկները, սակայն, դժգոհ էին, քանի որ ուտելու ոչինչ չէին գտնում սառնամանիքի պատճառով։ Ճնճղուկները մտածում էին, որ մարդիկ շփոթել են եղանակները և հավատում են իրենց հնարած օրացույցին և ոչ թե բնության երևույթներին։ Ճնճղուկները մտածում էին, որ գյուղում գարունը ավելի շուտ է գալիս և դրա համար որոշեցին գյուղ գնալ։ 
Գյուղում նրանք տեսան մի ծեր գյուղացու, որը նստել էր բլուրների մեջ։ Ճնճղուկները չէին հասկանում, թե դա ով է, բայց նրանցից մեկն ասաց, որ դա Ձմեռն է։ Այնուհետև հեքիաթում նկարագրվոմ է տարվա յուրաքանչյուր եղանակը իր գեղեցկությամբ և դժվարություններով։ Գարնանը բնությունն արթնանում է, ծառերը կանաչում են և թռչունների համար կեր գտնելը հեշտանում է։ Ամռանը ամբողջ բնությունն սկսում է աճել ու փարթամանալ, իսկ աշնանը մարդիկ հավաքում են բնության տված պտուղները։ Աշնանը նորից հաջորդում է ձմեռը, և ճնճղուկները հասկանում են, որ տարվա բոլոր եղանակները գեղեցիկ են և անհրաժեշտ։


== Կերպարներ ==
Ճնճղուկներ
Ծերունի
Տարվա եղանակներ
Հարս ու փեսա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հանս Քրիստիան Անդերսեն. «Տարվա պատմությունը»
Զուգրես

Զուգրես (ուկրաիներեն՝ Зугре́с), քաղաք Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Խարցիզսկի քաղաքային խորհուրդում, շրջանային նշանակության քաղաք։ Հիմնադրվել է 1929 թվականին։
2011 թվականի տվյալներով Զուգրես քաղաքում բնակվում էր 18 554 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14,5 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1370 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Հերիսե

Հերիսե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կիռվետագուսե

Կիռվետագուսե (էստ․՝ Kõrvetaguse), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Ռաիկյուլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 30 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Մարմարիկի ջրամբար

Մարմարիկի ջրամբար, արհեստական ստեղծված ջրածավալ Կոտայքի մարզում, Մարմարիկ գետի վրա։ Ունի ոռոգման նշանակություն։


== Պարամետրեր ==
Ջրամբարն ունի 55 մետր բարձրությամբ ամբարտակ, 24 մլն խորանարդ մետր ընդհանուր ծավալ, որից օգտակար ծավալը կազմում է 23 մլն խորանարդ մետրը։


== Կառուցում ==
Ջրամբարը կառուցվել է 1974 թվականի նոյեմբերին, սակայն չէր շահագործվել մինչև 2012 թվականը։ Ջրամբարի պլանավորված ջուրը լցնելուց մի քանի օր առաջ պատվարի ստորին շեպը փլուզվեց, և մոտ 500 հազար խորանարդ մետր բնահող սահեց դեպի ստորին բյեֆը։ Ջրամբարի վերականգնման շինարարական աշխատանքներն ավարտվել են 2011 թվականին։ Շինարարության արժեքը կազմել է շուրջ 4,874 մլրդ դրամ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վերականգնվել է Մարմարիկի ջրամբարը
Յուվենտուս (այլ կիրառումներ)

Յուվենտուս, կարող է վերաբերել՝

Յուվենտուս - իտալական պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբ Թուրին քաղաքից
Յուվենտուս - ֆուտբոլային մարզադաշտի Իտալիայում
ՎԱԶ-2107

ՎԱԶ-2107 «Ժիգուլի» (ռուս.՝ ВАЗ-2107 «Жигули»), խորհրդային և ռուսական մեքենա։ III խմբի փոքր դասի կուզով տեսակի սեդան։


== Ստեղծման պատմությունը ==
ՎԱԶ-2107-ի նման նաև լյուքս-տարբերակ է ՎԱԶ 2105-ը, որը իր հերթին տանում է իր ծագման կողմ Fiat 124: 
2002 թվականից մինչև 2012 թվականի ՎԱԶ-2107-ը արտադրվել է Ուկրաինայում (ՈՒազ, ԶԱԶ և Կրազ):
2012 թվականի ապրիլին «Ավտովազ» կոնցեռնը որոշում է կայացրել վերջնականապես դադարեցնել արտադրություն դասական  ՎԱԶ-2107 սեդանի գործարանում։ Այս որոշումը կայացվել է, քանի որ խիստ ընկերությունը չէր կարողանում բավարարել մեքենաների քանակը։  Եգիպտոսում ՎԱԶ-2107-ը պատրաստվում էր մինչև 2014 թվականը։
2017 թվականի մարտին «Автостат»  վերլուծական գործակալությունը ուսումնասիրություն է կատարել, որի արդյունքներով մարդատար ավտոմեքենաների շարքում առավել հայտնի է դարձել ռուսական սեդան ՎԱԶ-2107-ը։ Այս մոդելը հետազոտության պահին վարել է 1,75 մլն մարդ։


== Փոփոխություն ==
ՎԱԶ-2107  (շարժիչը 2103, 1.5 լ, 8 կլ, կարբյուրատոր)։
ՎԱԶ-21072 (շարժիչ 2105, 1,3 լ, 8 կլ, կարբյուրատոր)։
ՎԱԶ-21073 (շարժիչը 1.7 լ, 8 կլ, մոնովպրիսկի արտահանման տարբերակն է եվրոպական շուկայի)։
ՎԱԶ-21074 (շարժիչը 2106, 1,6 լ, 8 կլ, կարբյուրատոր)
ՎԱԶ-21070 (շարժիչը 2103, 1.5 լ, 8 կլ, կարբյուրատոր)
ՎԱԶ-2107-20 (շարժիչ 2104, 1.5 լ, 8 կլ, բաժանվում ներարկում, Եվրո-2։
ՎԱԶ-2107-71 (շարժիչ 1.4 լ, 66 ձիաուժ, շարժիչ 21034-ի բենզինի Ա-76-ի հետ, տարբերակը Չինաստանի համար)։
ՎԱԶ-21074-20 (շարժիչ 21067-10, 1,6 լ, 8 կլ, բաժանվում ներարկում, Եվրո-2):
ՎԱԶ-21074-30 (շարժիչ 21067-20, 1,6 լ, 8 կլ, բաժանվում ներարկում, Եվրո-3)։
ՎԱԶ-210740 (շարժիչ 21067, 1,6 լ, ինժեկտոր, կապ) (2007 թվական)։
ՎԱԶ-21077 (շարժիչ 2105, 1,3 լ, 8 կլ, կարբյուատոր, արտահանվում է Մեծ Բրիտանիա)։
ՎԱԶ-21078 (շարժիչը 2106, 1,6 լ, 8 cl, կարբյուրատոր, արտահանվում է Մեծ Բրիտանիա)։
ՎԱԶ-21079 ( պտտվող մխոց, շարժիչը 1,3 լ, 140 ձիաուժ, որ ի սկզբանե ստեղծվել է ՆԳՆ-ի և ՊԱԿ-ի կարիքների համար ). Տարիների արտադրության, 1986-1991։
ՎԱԶ-2107-ԶՆԳ (շարժիչ 21213, 1.7 լ, 8 կլ, կենտրոնական ներարկում)։


== Տարբերությունները ավտոմեքենաների վերջին տարիների թողարկման  հետ ==
Ավտոմեքենաների վերջին տարիների թողարկմանը (մեքենաների պետական վերամշակման ծրագիրը), նպատակ ունենալով առավել նվազեցնել արձակուրդային գները, արտադրվել է առավելագույն արժեզրկմանը տարրերի վերաբերյալ ավելի վաղ ։


== Ավտոսպորտ ==

Այս մեքենան շատ հայտնի է Հունգարիայում, որտեղ արդեն վաղուց դարձել է պաշտամունք։
2010-2011թթ. Ռուսաստանի առաջնության ավտոմոբիլային կաբելային ցեղերի թիվ 77 Վլադիսլավի Կուբասով, թիմը։
2012 թվականի մրցույթը BATTLE ROBOT CAR Աստրախանում, որտեղ "ՎԱԶ-2107" էր հագեցած հեռակառավարման վահանակներով։


== Ծանոթագրություններ ==
Յարատովո

Յարատովո (ռուս.՝ Яратово, բաշկիրերեն՝ Ярат), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 613 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆակունդո Մակաին

Ֆակունդո Մակաին Ռեկալդե (իսպ.՝ Facundo Machaín), (նոյեմբերի 26, 1845(1845-11-26), Ասունսյոն, Պարագվայ - հոկտեմբերի 29, 1877(1877-10-29), Ասունսյոն, Պարագվայ), պարագվայցի իրավաբան և քաղաքական գործիչ, երկրի նախագահ 1870 թ, օգոստոսի 31-ից սեպտեմբերի 1-ը (մոտ մեկ օր)։
Ընտրվել է նախագահ խորհրդարանի կողմից, բայց իր երդմնակալության գիշերը գահընկեց է արվել Կիրիլլո Անտոնիո Ռիվարոլայի կողմից։ Սա համարվում է առաջին հեղաշրջումը Պարագվայի պատերազմից ի վեր։
Սահմանք իմաստութեան

«Սահմանք իմաստութեան» («Փիլիսոփայության սահմանումներ»), «Գիրք սահմանաց, Դավիթ Անհաղթի գլխավոր փիլիսոփայական երկը, գրվել է VI դ․ 1-ին կեսին։ Հին շրջանի հայ փիլիսոփայական մտքի կարևորագույն հուշարձան է։ Նպաստել է աշխարհիկ ուղղության ձևավորմանը և անտիկ փիլիսոփայության ավանդների տարածմանը միջնադարյան Հայաստանում։ Բաղկացած է 21 պրակից։ Ընդգրկում է հեղինակի հայացքների ողջ համակարգը, նրա գոյաբանական, իմացաբանական, տրամաբանական, հոգեբանական, բարոյագիտական, գեղագիտական, հասարակագիտական ուսմունքները։ Հեղինակը պաշտպանում է աշխարհի ճանաչելիության սկզբունքը և հիմնավորում փիլիսոփայության, որպես գիտության, իրավունքները, տալիս է այդ գիտության սահմանումները՝ ելնելով Արիստոտելի, Պլատոնի և Պյութագորասի ուսմունքներից։ Նա բերում և մանրամասն քննարկում է փիլիսոփայության վեց սահմանումները (այստեղից էլ՝ «Սահմանք իմաստութեան» անվանումը)։
«Սահմանք իմաստութեան» մեջ քննադատվել են ագնոստիցիզմը և սկեպտիցիզմը, հատկապես Պիհռոնի և նրա հետևորդների հայացքները։ Զգալի տեղ է գրավում գիտությունների դասակարգման խնդիրը, որի կենտրոնում փիլիսոփայությունն է։ «Սահմանք իմաստութեան» մեջ իրեն դրսևորելով որպես նեոպլատոնականության հետևորդ, Դավիթ Անհաղթը, այնուամենայնիվ, իմացաբանության և տրամաբանության խնդիրներում արտահայտում է մատերիալիստական գաղափարներ և հանդես գալիս որպես Արիստոտելի հետևորդ։ «Սահմանք իմաստութեան» օգտագործվել է միջնադարյան բարձր տիպի դպրոցներում որպես փիլիսոփայության դասագիրք։ Այն հայտնի է եղել բյուզանդացի և արաբ փիլիսոփաներին և ազդել նրանց հայացքների վրա։ «Սահմանք իմաստութեան» հայկական բնագիրը պահպանվել է մի շարք ձեռագիր օրինակներով, որոնցից հնագույններն ու լավագույնները պահվում են Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում։ «Սահմանք իմաստութեան» առաջին անգամ հրատարակվել է 1731 թվականին, Կ․ Պոլսում, այնուհետև՝ 1797 թվականին, Մադրասում, 1833 թվականին, Վենետիկում։ Քննական բնագիրը ռուսականին զուգահեռ թարգմանության հետ հրատարակվել է 1960 թվականին, Երևանում։ Աշխարհաբար լույս է տեսել 1980 թվականին, Երևանում։ Հունական տեքստը հրատարակվել է 1904 թվականին, Բեռլինում։ «Սահմանք իմաստութեանը» թարգմանվել է վրացերեն (XVIII դ․), լեհերեն՝ հատվածաբար (1971), ռումիներեն (1977), անգլերեն (1983)։
Վետշտետեն

Վետշտետեն  (գերմ.՝ Wettstetten), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Այխշտետ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 4821 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի). Տարածքը կազմում է 12,49 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 76 167։
2015 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով Վետշտետենի մունիցիպալիտետի բնակչությունը կազմում է 4851 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Միմոզու դու Սուլ

Միմոզու դու Սուլ (պորտ.՝ Mimoso do Sul), համայնք Բրազիլիայում՝ Էսպիրիտու Սանտու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Էսպիրիտու Սանտու նահանգի հարավային մարզում։ Մտնում է Կաշեյրու դու Իտապեմիրինի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 26 115 մարդ՝ 2020 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 867,281 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 32,0 մարդ/կմ²։
Համայնքի սահմաններում է ընկած 2010 թվականին Serra das Torres Natural Monument անվանումով հիմնված պահպանվող տարածքի 10.459 հեկտար զբաղեցնող մի հատվածը։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 153 599 854 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 5575,11 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,742 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սպիտակ (գետակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սպիտակ (այլ կիրառումներ)Սպիտակ, գետակ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում, Եղեգիս գետի աջ օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Սևաժայռ գյուղից արևմուտք գտնվող աղբյուրներից և Հերմոն գյուղի մոտ միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը 8,5 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի (Նոյեմբերյան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Սարգիս եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, Հայ Առաքելական եկեղեցու տաճար Հայաստանի Տավուշի մարզի Նոյեմբերյան քաղաքում։
Եկեղեցին կառուցվել է  1848 թվականին, բազիլիկ կառույց է, որը կառուցված է տուֆ տեսակի քարից։ Ունի զանգակատուն, որը գտնվում է մուտքի վերևի մասում։ Եկեղեցին նորոգվել է 1903 թվականին։
Խորհրդային անաստվածության տարիներին եկեղեցին չի գործել, և օգտագործվել է որպես պահեստ։
Անկախության տարիներին եկեղեցին կրկին գործում էր, սակայն 1997 թվականի հուլիսի 18-ին բավական տուժեց երկրաշարժի արդյունքում։
Եկեղեցին հիմնանորոգվել է 2005-2006 թվականներին։


== Պատմություն ==


== Տես նաև ==
Տավուշի մարզ


== Արտաքին հղումներ ==
Եկեղեցաշինական խնդիրներ Archived 2011-05-06 at the Wayback Machine.


== Գրականություն ==
Ռուբեն Սիմոնյան,  Տավուշի մարզ, Երևան, ««Ոսկան Երևանցի»», 2003 — 254 էջ. — 500 հատ։
Լավրենտի Միրզոյան,  Տավուշ, Երևան, «Ասողիկ», 2010 — 856 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Դեղնականջ մոհո

Դեղնականջ մոհո  (լատ.՝ Moho bishopi), Էնդեմիկ հավանացիների անհետացած երգող թռչուն։ Նախկինում դիտվել է որպես Ավստրալիայի-խաղաղօվկիանոսյան ներկայացուցիչ (Meliphagidae). Ուոլտեր Ռոտշիլդը այս տեսակն անվանել է ի պատիվ Հոնոլուլուի թանգարանի հիմնադիր Չարլզ Բիշոփի (անգլ.՝ Charles Reed Bishop)։


== Նկարագրություն ==

Այդ տեսակը հայտնաբերվել է թռչունների կոլեկցիոների կողմից 1892թ-ին։ դեղնականջ մոհոի երկարությունը մոտավորապես 29սմ է։ Պոչի երկարությունը հասնում է մինչև 10ւմ։ Գլխավոր փետուրները եղել է վառ սևի և դեղինի խառնուրդ վերին ծնոտի շրջանում, թևերի և պոչի։ Նրանց երգը բաղկացած էր երկու պարզ նոտաից-տուկ տուկ, Որը կարելի էր լսել մի քանի կիլոմետրի վրա։


== Ապրելակերպ ==
Քիչ բան է հայտնի դեղնականջ մոհոյի ապրելակերպի մասին։ Նա սնվում էր Հավայան ծաղկատեսակներով։


== Բնաջնջվելը ==
Նրանց բնաջնջման պատճառներից էին անտառազրկումը, մրցակցությունը ներխուժած տեսակների միջև, բնիկ ցեղերի որսերի պատճառով, որոնք որսում էին նրանց դեղին փետուրների համար, որոնցից պատրաստում էին թանկարժեք թիկնոցներ։ Վերջին անգամ թռչնին տեսել է թռչնաբան Ջորջ Մունրոն 1904թ-ին։ 1915թ-ին նա փորձեց գտնել թռչնի հետ հանդիպելու հավանականությունը, սակայն այդպես էլ չգտավ։ 1981 տեղի ունեցավ իբր թե տեսակների վերագտնումը Մաուի կղզում, սակայն դա այդպես էլ չհաստատվեց։


== Ցուցադրանմուշներ ==
Այսօր այդ թռչնին կարելի է տեսնել միայն խրտվիլակների տեսքով, նկարներում, պատկերազարդման մեջ և մորթու տեսքով։ Դրանք գտնվում են Քեմբրիջում, Լոնդոնում, Գոնոլուլուում, Նյու Յորքում և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Փաստեր դեղնաականջ մոհոի մասին Archived 2012-02-05 at the Wayback Machine.


== Գրականություն ==
Munro, George C. (1944 and its revised 2nd. edition from 1960)։ Birds of Hawaii
Flannery, Tim & Schouten, Peter (2001)։ A Gap in Nature
Fuller, Errol (2000)։ Extinct Birds
Day, David (1981)։ The Doomsday Book of Animals
Greenway, James C. (1967)։ Extinct and Vanishing Birds of the World
Luther, Dieter (2005)։ Die ausgestorbenen Vögel der Welt
Անտեդոն

Անտեդոն (լատ.՝ Antedon), չճյուղավորված ծովային լիլիաների(Comatulida) կարգի ամենատիպիկ ներկայացուցիչ, որը նկարագրվում է նրանով, որ այդ կարգի բոլոր առանձնյակները միայն զարգացման վաղ շրջաններում ունեն ցողունիկ(պենտակրինուսի շրջանում)։


== Նկարագրություն ==
Մետամորֆոզից հետո, որի ընթացում տեղի է ունենում ցողունիկի ներծծում, անտեդոնը տեղաշարժվում է ցիրրերի(մարմնի սեռական հատվածի ելուններ) միջոցով, ինչպես նաև կարող է բարձրանալ ջրի մակերևույթ՝ ակտիվորեն շարժելով ձեռքերը։ Ցեղի ներկայացուցիչները հանդիպում են գրունտային ծանծաղուտներում(մինչև 200մ)՝ Ատլանտյան և Խաղաղ օվկիանոսներում։


== Տեսակներ ==
Antedon arabica AH Clark, 1937
Antedon bifida Pennant, 1777
Antedon duebenii Böhlsche, 1866
Antedon hupferi Hartlaub, 1890
Antedon impinnata Carpenter, 1888
Antedon incommoda Bell, 1888
Antedon iris AH Clark, 1912
Antedon longicirra AH Clark, 1912
Antedon loveni Bell, 1882
Antedon mediterranea Lamarck, 1816
Antedon nuttingi AH Clark, 1936
Antedon parviflora AH Clark, 1912
Antedon petasus Düben և Koren, 1846
Antedon serrata AH Clark, 1908


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Won J. H., Rho B. J. (2001). Taxonomy of the family Antedonidae (Echinodermata, Crinoidea, Comatulida) in Korea. Korean Journal of Biological Sciences, vol. 5, p. 299-302.


== Արտաքին հղումներ ==
Անտեդոն// Բրոկգաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան 1890-1907 թվականներ
Անտեդոններ
Animal Diversity Web : Antedon
Catalogue of Life : Antedon
ՀՀ Սահմանային պահպանություն

Հայաստանի Սահմանային պահպանությունը համարվում է Հայաստանի զինված ուժերի մասը, որը պատասխանատու է սահմանների պահպանության համար։ Հայաստանը ունի չորս հարևան երկիր.

Իրան
Վրաստան
Թուրքիա
ԱդրբեջանՀայաստանի Պաշտպանության նախարարությունը, ինչպես Սահմանային պահպանությունը, ստեղծվել է 1992 թվականի հունվարի 28-ին։ Հայ սահմանապահները հսկում են հայ-վրացական և հայ-ադրբեջանական սահմանները։ Հայ-թուրքական և հայ-իրանական սահմանները հսկում են ռուսական զորքերը, իսկ սահմանը Արցախի հետ դե-ֆակտո չի վերահսկվում։ 1992 թվականից Հայաստանը դարձել է ՀԱՊԿ անդամ։


== Տես նաև ==
Հայաստանի զինված ուժեր
Կյուտի (գյուղ, Վիննի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿյուտիԿյուտի (էստ․՝ Küti), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վիննի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 87 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ֆինլանդիայի ազգային թատրոն

Ֆինլանդիայի ազգային թատրոն (ֆիններեն՝ Suomen Kansallisteatteri, շվեդերեն՝ Finlands nationalteater), Ֆինլանդիայի ամենահին պրոֆեսիոնալ թատրոնը՝ տեղակայված Հելսինկիի կենտրոնում։ Հիմնադրվել է 1872 թվականին։ Թատրոնի շենքի դիմաց գտնվում է ֆինն գրող Ալեքսիս Կիվիի հուշարձանը։


== Թատրոնի պատմություն ==
Դրամատիկական թատրոնը, որի հիման վրա ստեղծվել է Ֆինլանդիայի ազգային թատրոնը, հիմնադրվել է 1872 թվականին Պորի քաղաքում՝ դրամատուրգ Կառլո Բերգբումի և նրա քրոջ՝ Էմիլիայի կողմից։ Մինչև 1902 թվականը կրել է «Ֆիննական թատրոն» անվանումը։ Բացի դրամատիկական ներկայացումներից՝ այստեղ 1873 թվականից սկսած այստեղ բեմադրվել են օպերաներ։ 1879 թվականին օպերային հատվածը բաժանվել է թատրոնից։ 1902 թվականինց թատրոնը սկսել է գործել սեփական շենքում՝ Հելսինկիի կայարանային հրապարակում՝ կառուցված ճարտարապետ Օննի Տարյանի նախագծով։ Թատրոնն այժմ էլ գտնվում է այդ շենքում։
Ֆինլանդիայի ազգային թատրոնի հիմնադրին՝ բանասեր, քննադատ և դրամատուրգ Կառլո Բերգումին, համարում են ազգային թատրոնի դպրոցի ստեղծող։ Դոկտոր Բերգումը բացահայտել է առաջին նշանակալի ֆինն դրամատուրգներին և դերասաններին, որոնց անունները մինչև այսօր մնում են ամենապայծառը ֆիննական բեմի մասնագետների շարքերում։ Այդպիսի աստղերից մեկը եղել է Իդա Ալբերգը՝ 19-20-րդ դարերի սկանդինավյան ողբերգական և ինքնատիպ լավագույն դերասանուհին։ Ֆինն դերասաններից հայտնի են Ադոլֆ Լինդֆորսը՝ Մոլիերի գրծերը կատարող լավագույն ֆինն դերասանը և Ակսել Ահելբերգը։
Ֆիննական դրամատուրգիայից բացի՝ Ազգային թատրոնի բեմում բեմադրվել են նաև արևմտյան Եվրոպայի թատրոնի դասական գործերը և ժամանակակից դրամատուրգների պիեսները (Շեքսպիր, Մոլիեր, Կալդերոն, Շիլլեր, Գյոթե, Իբսեն, Ստրինբերգ, Գաուպտման)։ 1917-1950 թվականներին թատրոնը ղեկավարել է բանասեր Էյնո Կալիման։ Նա ֆինն հասարակությանն է ներկայացրել Չեխովի դրամատուրգիան՝ հանդես գալով որպես չեխովյան շատ պիեսների ռեժիսոր-բեմադրող և որպես թարգմանիչ։
Ֆինլանդիայի ազգային թատրոնը շատ հին արվեստի կապեր ունի Եվրոպայի խոշոր շատ թատրոնների հետ և պարբերաբար նրանց հետ հյուրախաղերով և արվեստի պատվիրակություններով է փոխանակվում։


== Թատրոնի շենքը ==
Թատրոնի շենքը կառուցվել է ազգային-ռոմանական ոճով (ուգենդստիլ) և հիշեցնում է դեկորացիաներով հարուստ գրանիտե դղյակ՝ աշտարակների, սյուների, լուսամուտների տեսքով ճարտարապետական բազմաթիվ զարդարանքներով։ Թատրոնում կան չորս բեմեր՝ մեծ բեմը, փոքր բեմը, Վիլենսաունա բեմը, որը գտնվում են գլխավոր շենքում, իսկ չորրորդ բեմը (Omapohja) գտնվում է Իտյայնեն Տեատերիկույա նրբանցքում։ 1962 թվականից կատարվել է թատրոնի ներքին տարածության կապիտալ վերանորոգում։ Փոքր բեմի դիմաց դրված է «Վարագույր» քանդակը՝ նվիրված Իդա Ալբերգին։


== Գեղարվեստական ղեկավարներ ==
1872—1906՝ Կառլո Բերգբում (Kaarlo Bergbom)
1872—1917՝ Էմիլիա Բերգբում (Emilie Bergbom)
1905—1907՝ Յալմարի Հալ (Jalmari Hahl)
1907—1914՝ Ադոլֆ Լինդֆորս (Adolf Lindfors)
1914—1917՝ Յալմարի Լահդենսուո (Jalmari Lahdensuo)
1917—1950՝ Էյնո Կալիմա
1950—1974՝ Արվի Կիվիմաա (Arvi Kivimaa)
1974—1991՝ Կայյ Սավոլա (Kai Savola)
1992—2010՝ Մարիա-Լիսա Նեվալա (Maria-Liisa Nevala)
2010 թվականից սկսած՝ Միկա Մյուլյահո (Mika Myllyaho)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆինլանդիայի ազգային թատրոնի պաշտոնական կայքը (ֆին.)
Թատրոնի այլընտրանքային էջը Archived 2011-09-28 at the Wayback Machine. (ֆին.)
Սերաֆիմովիչի փողոց (այլ կիրառումներ)

Սերաֆիմովիչի փողոց անվանումով առկա են հետևյալ հոդվածները.

Սերաֆիմովիչի փողոց (Դոնի Ռոստով)
Սերաֆիմովիչի փողոց (Շախտի)
Սերաֆիմովիչի փողոց (Կրասնի Սուլին)
Սերաֆիմովիչի փողոց (Նովոչերկասկ)
Սերաֆիմովիչի փողոց (Վոլգոդոնսկ)
Սերաֆիմովիչի փողոց (Դոնեցկ, Ռոստովի մարզ)
Սերաֆիմովիչի փողոց (Նովոշախտինսկ)
Լորենցո Քուին

Լորենցո Քուին (մայիսի 7, 1966(1966-05-07), Հռոմ, Իտալիա), իտալացի քանդակագործ,  կինոդերասան։ Դերասան Էնթոնի Քուինի  հինգերորդ տղան։


== Կենսագրություն ==
Քուինը ծնվել է Իտալիայի Հռոմ քաղաքում։ Նա մեծացել է Միացյալ Նահանգներում  և այժմ բնակվում է Իսպանիայի Բարսելոնա քաղաքում։ Նա   սկսել է զբաղվել արվեստով՝ որպես նկարիչ, երբ 1980-ականների սկզբին ընդունվեց Նյու Յորքի գեղարվեստի ակադեմիա։
Քուինը պրոֆեսիոնալ ներկայացել է 1980-ականների վերջերին՝ 1988 թվականին մարմնավորելով իտալացի երիտասարդ ջութակ պատրաստելու վարպետ Անտոնիո Ստրադիվարիին՝ իտալական «Ստրադիվարիուս» ֆիլմում, որի ռեժիսորը Ջիակոմո Բատիարիոն էր։ Քուինի հայրը մարմնավորեց հասուն տարիքի  Ստրադիվարիուսին։ Քուինը ավելի ուշ մարմնավորեց իսպանացի սյուրռեալիստ, արվեստագետ Սալվադոր Դալիին, իսկ նրա կնոջը՝ Գալային, մարմնավորում էր անգլիացի դերասանուհի Սառա Դուգլասը ։ Քուինը «Biarritz»  կինոփառատոնին արժանացավ «Ամենալավ նոր հայտնություն» մրցանակին՝ Դալիի աշխատանքի համար։


== Ցուցահանդեսներ ==
2008 թվականին, Մայֆեյրի «Halcyon» թանգարանը, Քուինի կտավների ցուցահանդեսը՝ «Էվոլյուցիան», ընտրեց նոր հորիզոններ բացելու նպատակով։
2009 թվականին  հաջորդեց նրա քանդակների ցուցադրությունը՝ «Հավասարակշռություն» խորագրով, որի հիմքում ընկած էր «տալու և վերցնելու» գաղափարախոսությունը։ Ցուցադրության մեջ ներգրավված էին բազմաթիվ նոր քանդակներ, ներառյալ կանանց և տղամարդանց։ Ակնառուներից մեկը մարմարե կնոջ արձանն էր՝ փաթաթված փշոտ մետաղալարով։


== Բարեգործություն ==
Քուինը ներդրումներ է արել  բազմաթիվ բարեգործությունների։ Նա ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի երիտասարդ արվեստագետների հովանավորն էր։ Մադրիդի կույրերի թանգարանին է  նվիրաբերել   «հույսի» արձանը։


== Գաստրոնոմիկայի թանգարան ==
Քուինը նաև իտալական «Գալերիա գաստրոնոմիկա»  ռեստորանի համասեփականտեր է, որը գտնվում է Բարսելոնայում։ Այն նույնպես շրջապատված է նրա բազմաթիվ արձաններով։ Ռեստորանի բազմաթիվ տարրեր արված էն Քուինի դիզայնով։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք


== Աղբյուրներ ==
Official site
Esculturas de Lorenzo Quinn
Սիմակ Սահակյան

Սիմակ (Սենեքերիմ) Մկրտչի Սահակյան (սեպտեմբերի 7, 1879(1879-09-07), Ագարակ - ապրիլի 29, 1961(1961-04-29), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բոլշևիկ հեղափոխական, խորհրդային պետական աշխատող, մանկավարժ, Կոմունիստական կուսակցության անդամ (1915)։
Սովորել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցում, Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում։ 1901-1921 թվականներին ուսուցիչ է եղել Ներսիսյան դպրոցում։ Թիֆլիսում կատարել է ընդհատակյա բոլշևիկյան քարոզչական աշխատանք։ Աշխատակցել է «Պայքար», «Նոր կյանք», «Բանվոր», «Բանվորի կռիվ» և այլ թերթերին։ 1921 թվականին գործուղվել է Հայաստան, եղել Լոռի- Փամբակ գավառի ժողկրթբաժնի վարիչ, բանֆակի դեկան (1927-1930 թթ.), ապա՝ դասախոս (1930-1951 թթ.)։ Խմբագրել է «Կարմիր Լոռի» (1921-1923 թթ.), «Սովետական մանկավարժ» (1940-1941 թթ.) պարբերականները։ Եղել է ՀԽՍՀ Կենտգործկոմի անդամ, ՀԽՍՀ Գերագույն սովետի նախագահության նախագահի տեղակալ (1938-1944 թթ.), ՀԽՍՀ Գերագույն սովետի նախագահ (1944-1961 թթ.), ՀԿԿ ԿԿ-ի ԿՎՀ նախագահության անդամ (1929-1934 թթ.), ՀԿԿ ԿԿ-ի Վերստուգիչ հանձնաժողովի նախագահ (1938-1951 թթ.)։ ՀԽՍՀ I-V գումարումների Գերագույն խորհրդի պատգմավոր։ Հեղինակ է մանկավարժությանը նվիրված գրքույկների և հոդվածների, ինչպես նաև «Հասկեր» (1955 թ.), «Աղբյուր» 1958 թ.) պատմվածքների ժողովածուների։ Թարգմանել է Նիկոլայ Օստրովսկու «Ինչպես էր կոփվում պողպատը», Ա․ Մակարենկոյի «Գիրք ծնողների համար» և այլ գործեր։ Պարգևատրվել է Լենինի 2, Աշխատանքային կարմիր դրոշի 2 շքանշաններով։


=== Թարգմանություններ ===
Սերգեյ Աուսլենդեր, Սևամորթ առաջնորդը (պատմվածք), Ե., Պետրատ, 1927, 152 էջ։
«Թարգմանչաց արվեստ» շտեմարան։
Բրիեն սյուր Էն

Բրիեն սյուր Էն (ֆր.՝ Brienne-sur-Aisne), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 179 մարդ, բնակչության խտությունը` 14.64 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.23 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 140 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 60 կմ հյուսիս-արևմուտք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 65 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 107 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 82-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 25։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,6 %։ 82 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 74 անձ (38 տղամարդ և 36 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (3 տղամարդ և 5 կին)։ 25 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սրդան Գոլուբովիչ

Սրդան Գոլուբովիչ (սերբ.՝ Срдан Голубовић, օգոստոսի 24, 1972(1972-08-24), Բելգրադ, ՀՍՖՀ), սերբ կինոռեժիսոր, պրոդյուսեր, սցենարիստ։


== Գործունեություն ==
Սրդան Գոլուբովիչի առաջին լիամետրաժ աշխատանքը՝ «Բացարձակ հարյուրը», ցուցադրվել է շուրջ 30 միջազգային կինոփառատոների գլխավոր ծրագրերում (Սան Սեբաստիան, Թորոնթո, Սալոնիկ, Քոթբուս, Ռոտերդամ, Պուսան և այլն) և արժանացել 10 միջազգային և 19 տեղական մրցանակների։ Գոլուբովիչի երկրորդ լիամետրաժ «Թակարդը» ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել 2007 թվականին Բեռլինում և արժանացել է 21 միջազգային մրցանակների։ Ֆիլմը ներկայացվել է նաև «Օսկարի» «լավագույն արտասահմանյան ֆիլմ» անվանակարգում։
Գոլուբովիչը Բելգրադի Արվեստների համալսարանի դրամատիկական արվեստների բաժնի պրոֆեսորի ասիստենտ է։
«Շրջաններ» ֆիլմը 2013 թվականին ներկայացվել է 86-րդ ակադեմիական մրցանակաբաշխությանը որպես լավագույն օտարալեզու ֆիլմ։


== Ֆիլմեր ==
Ավտոբուսի երրորդ հատվածը (1995, կարճամետրաժ)
Բացարձակ հարյուր (2001)
Թակարդը (2007)
Շրջաններ (2013)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Bas Celik Productions
Srdan Golubović: Sanjam Zlatnu palmu at novosti.rs
Սրդան Գոլուբովիչ Internet Movie Database կայքում
Срдан Голубович читает свидетельство Саргиса Капутяна
Նիկոլայ Յարոշենկո

Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչ Յարոշենկո (դեկտեմբերի 1 (13), 1846, Պոլտավա, Պոլտավայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 26 (հուլիսի 8), 1898, Կիսլովոդսկ, Ստավրոպոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս բնանկարիչ և դիմանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
1863 թվականին ավարտել է Պոլտավյան ռազմական կորպուսը։ 1878 թվականին նկարչական ելույթներով հանդես է գալիս ՆՇԵԸ-ի կազմում։ Նկարների մեծ մասը նվիրել է քաղաքացիական կտտանքներին։

1885 թվականին Յարոշենկոն Կիսլովոդսկում մի տուն է գնում և այնտեղ ապրելուց բացի, զբաղվում է նկարչական հմտությունների զարգացմամբ։ Այդ տանը անվանում էին «Սպիտակ դղյակ»։ «Սպիտակ դղյակ»-ում Յարոշինը ապրեց և ստեղծագործեց մինչև մահ։
Կյանքի վերջին տարիներին, չնայած ծանր հիվանդությանը, Յարոշենկոն ճանապարհորդում էր Ռուսաստանով և Ռուսաստանից դուրս։ Եղել է Վոլգայում, ինչպես նաև՝ Սիրիայում, Իտալիայում, Պաղեստինում և Եգիպտոսում։
Յարոշենկոն մահացել է 1898 թվականի հունիսի 26-ին։ Թաղված է «Սպիտակ դղյակ»-ի մոտ։


== Հանրաճանաչում ==
Կիսլովոդսկի պատվավոր քաղաքացի։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ընտանիք ==

Հայրը` Ալեքսանդր Յարոշենկոն գեներալ-մայոր էր
Մայրը` Լյուբով Վասիլևնա (1822-1890)
Եղբայրը` Վասիլի Յարոշենկոն քիմիկոս էր
 Քույրը` Սոֆիա Յարոշենկո
Կինը` Մարիա Պավլովնա Նևրոտինա 


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Федосеенко Л. «Террористка» // Филателия СССР. - № 11. - 1974. - С. 30.
Прытков В. А. Н. А. Ярошенко. М., 1960.
Товарищество передвижных художественных выставок. Письма, документы. 1869-1899. В 2-х т. - М.: Искусство, 1987.
Трусова Наталья Николаевна (урождённая Купчинская) (1884-1969). Воспоминания. - В кн.: Секлюцкий В. В. Николай Александрович Ярошенко. Ставрополь, 1963, с. 103-105. - В ст. «Встреча с племянницей Ярошенко».
Верещагина А. Г. Николай Александрович Ярошенко. — Л.: Художник РСФСР, 1967. — 56 с. — (Народная библиотечка по искусству). — 20 000 экз. (обл.)


== Արտաքին հղումներ ==
Ярошенко Николай Александрович в проекте «Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества»
«Жизнь и творчество Николая Ярошенко»  
Николай Александрович Ярошенко, Николай Александрович // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). - СПб., 1890-1907.
«В.И. Порудоминский. «Ярошенко»»  
«Ярошенко Николай Александрович: биография, 99 картин художника»  
«Кисловодский музей-усадьба художника Н.А.Ярошенко»  
Юлия Пионтковская, Наталья Пестова. Отблеск прибрежной Италии // «Калужские Губернские Ведомости» (приложение к газете «Весть») № 2 (60), 14.02.2008
Алиев, Кази-Магомет. Художник Н. А. Ярошенко в Карачае
Творчество Николая Ярошенко на портале vsdn.ru
Շչորսի փողոց (Կրասնի Սուլին)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շչորսի փողոց (այլ կիրառումներ)Շչորսի փողոց (ռուս.՝ Улица Щорса), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքի Սուլինսկի ավան միկրոշրջանում։ Անվանվել է 1918-1920 թվականների քաղաքացիական պատերազմի հերոս Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչ Շչորսի (1895-1919) պատվին։ Սկիզբ է առնում Աբրիկոսովայա փողոցից և ավարտվում քաղաքի հարավային ծայրամասում։ Երկարությունը 560 մետր է։


== Նկարագրություն ==
Կրասնի Սուլին քաղաքի Շչորսի փողոցը սկսվում է Աբրիկոսովայա փողոցի թիվ 10 և 12 շենքերի արանքից, հատում է Մոլոդյոժնայա և Մոնտաժնիկների փողոցները և ավարտվում քաղաքի հարավային ծայրամասում։ Զուգահեռ է Բոլնիչնայա և Վոլգոգրադի փողոցներին։ Կարճ փողոց է. երկարությունն ընդամենը 560 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 13 շինություն. ձախ կողմում (կենտ համարներ)՝ 5, աջ կողմում (զույգ համարներ)՝ 8 շինություն։
Շչորսի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346353։
Փողոցն անվանվել է 1918-1920 թվականների քաղաքացիական պատերազմի հերոս Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչ Շչորսի (1895-1919) պատվին։ Մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո իր ծննդավայր Սնովսկում (Չեռնիգովի մարզ) կազմակերպել է պարտիզանական ջոկատ, 1918 թվականի սեպտեմբերին՝ առանձին պարտիզանական ջոկատներից՝ Բոգունի անվան 1-ին Ուկրաինական խորհրդային գունդը, որը նրա հրամանատարությամբ կռվել է գերմանացիների և հետմանականների դեմ։ Սպանվել է մարտում՝ 1919 թվականի օգոստոսի 30-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Улица Щорса в Красном Сулине
Подробная карта Улица Щорса, город Красный Сулин со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты


== Արտաքին հղումներ ==
г. Красный Сулин, улица Щорса(չաշխատող հղում)
Օտտո Բյոլեր

Օտտո Բյոլեր (գերմ.՝ Otto Böhler, նոյեմբերի 11, 1847(1847-11-11), Ֆրանկֆուրտ, Free City of Frankfurt, Գերմանական միություն - ապրիլի 5, 1913(1913-04-05), Վիեննա, Ավստրո-Հունգարիա), գերմանացի և ավստրիացի նկարիչ և ուրվանկարիչ, որը հայտնի է գերմանացի և ավստրիացի նկարիչներին պատկերող աշխատանքների շարքով։


== Կենսագրություն ==
Վաճառականի ընտանիքի հինգերորդ զավակն է։ Նա իր մանկությունն ու պատանությունն անցկացրել է Մայնի Ֆրանկֆուրտում։ Ավարտել է Թյուբինհենի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետը։ 1870 թվականին ավագ եղբայրների` Ալբերտի (1845-1899) և Ֆրեդերիկի (1849-1914) տեղափոխվել է Վիեննա և եղբոր՝ Էմիլի (1842–1882) մահից հետո սկսել է մասնակցել ընտանեկան բիզնեսին։ Ալբերտը և Էմիլը հիմնել են պողպատի արդյունաբերություն։
Մանկուց գեղարվեստական ​​տաղանդ է ունեցել, այդ իսկ պատճառով նա ուսանել է գեղանկարիչ Վենցել Օտտոկար Նոլչի (1835-1908) մոտ։ Սակայն շուտով Օտտո Բյոլերն անցել է ուրվագծային արվեստին և շուտով դարձավ հայտնի ծաղրանկարիչ։
Լինելով երաժշտության երկրպագու, ծանոթ լինելով գերմանացի և ավստրիացի շատ կոմպոզիտորների, դիրիժորների և երաժիշտների հետ` նա իր ստեղծագործության համար երաժշտական ​​միջավայրում հարուստ ասպարեզ է գտել։ Բյոլերի ընկերների թվում էին օպերային երգիչներ և երգչուհիներ Ամալի Մատերնան, Գերման Վինկելմանը, Թեոդոր Ռայխման և Վիեննայի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի երաժիշտներ։ Նա Ռիխարդ Վագների երկրպագու էր։
1876 ​​թվականին, որպես մեկենաս մասնակցել է Բայրյոյտսկի առաջին փառատոնի անցկացմանը։
Թաղված է Վիեննայի Հիտցինգսկի գերեզմանատանը։


== Գործունեություն ==
18-րդ և 19-րդ դարերում Ֆրանսիայում, Անգլիայում և Գերմանիայում ուրվագծային դիմանկարները տարածված և նորաձև էին։ Ուրվագծերի պատրաստելու սովորական ձևը սև թղթից դրանք մկրատով կտրելն էր։
Օտտո Բյոլերը ստեղծել է ոչ միայն գերմանացի և ավստրիացի, այլև` մշակույթի և արվեստի այլ համաշարհային ճանաչման այլ գործիչների ուրվագծային դիմանկարների և ծաղրանկարների մի ամբողջ պատկերասրահ։ Նրա ստեղծագործությունների օբյեկտներ են եղել Յոհան Սեբաստիան Բախը, Հանս ֆոն Բյուլովը, Յոհաննես Բրամսը, Անտոն Բրուքները, Ռիխարդ Վագները, Էդվարդ Գրիգը, Էդուարդ Շտրաուսը և ուրիշներ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Otto Böhler
Böhler, Otto(անգլ.)
Օտտո Բյոլերի աշխատանքները
Օտտո Բյոլերի ծաղրանկարները
Ռոմանովյան ոչխար

Ռոմանովյան ոչխար, մուշտակատու կոպտաբուրդ ոչխարների ցեղ։ Բուծել են Յարոսլավլի նահանգի գյուղացիները 18-19-րդ դարերին, տեղական կարճապոչ հյուսիսային ոչխարների ընտրության և զույգ ընտրության միջոցով հաշվի առնելով մուշտակատվության լավագույն հատկանիշները։
Անվանումը ստացել է տարածման սկզբնավայրի՝ Ռոմանովո-Բորիսոգլեբյան գավառի (այժմ՝ Տուտաևյան շրջանի Յարոսլավլի մարզում) անունից։ Ռոմանովյան ոչխարներից ստացվում է լավագույն ոչխարենի։ Առավել արժեքավոր է 6-8-ամսական գառների մորթին։ Բուրդը պարունակում է մեծ քանակով աղվամազ, որն ըստ երկարության գերաճում է քստամազի և առաջացնում օղակաձև գեղեցիկ գանգուրներով խոպոպիկներ։ Նորածին գառների բրդածածկը սև է, իսկ սեռահասուն ոչխարներինը՝ երկնագույն երանգներով մոխրագույն։ Մուշտակների ու քուրքերի բուրդը չի լմկվում, իսկ դրանց հակառակ երեսը նուրբ է։ Ոչխարներին խուզում են տարեկան 3 անգամ։ Խոյերի միջին բրդատվությունը՝ 2,5-3,5, իսկ մաքիներինը 1,4-1,7 կգ է։ Միջին կենդանի զանգվածը համապատասխանաբար 65-75 և 48-55 կգ է։ Պտղատվությունը 100 մաքուց 230-250 գառ է (առանձին մաքիներ երբեմն ծնում են մինչև 8 գառ)։
Առավել լայն տարածում ունի Ռուսաստանի Դաշնության հյուսիս և հյուսիսարևելյան մարզերում։
Ռոմանովյան ոչխարները օգտագործվում են կոպտաբուրդ ոչխարների բարելավման համար։
Շնագայլն ու ուղտը

«Շնագայլն ու ուղտը» (ռուս.՝ «Шакалёнок и верблюд»), խորհրդային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ՝ ստեղծված 1956 թվականին հնդկական ժողովրդական հեքիաթի մոտիվներով։


== Սյուժե ==
Գետի ափին զբոսնելիս շնագայլն ու իր ընկերը՝ ուղտը, զգում են, որ սովածացել են։ Սակայն ամայի ափին չոր փշերից բացի ոչինչ չկա, իսկ հակադիր ափին թռչկոտում են համեղ ծովախեցգետինները, և աճել է քաղցր, հյութալի շաքարեղեգը։ Շնագայլը շատ է ցանկանում համտեսել ծովախեցգետիններ, սակայն մյուս ափն անցնել նա ի վիճակի չէ։
Որոշելով գետի մյուս ափն անցնել ուղտի մեջքին՝ փոքրիկ խորամանկը փորձում է նրան գայթակղել այնտեղ աճող շաքարեղեգով, սակայն այն պատկանում էր մարդկանց, և ուղտը վախենում էր դիպչել դրանց։ Շնագայլը խաբում է իր ընկերոջը, թե մարդիկ վաղուց հեռացել են այդ վայրերից, և շաքարեղեգի ոչ ոքի չի պատկանում։
Անցնելով գետի մյուս ափը՝ ուղտը գնում է շաքարեղեգ ուտելու, իսկ շնագայլն զբաղվում է ծովախեցգետինների որսով։
Հաջող որսից հետ կշտացած շնագայլը ցանկանում է վերադառնալ, բայց ուղտը չի ուզում է հետ լողալ, մինչև չուտի ամբողջ շաքարեղեգը։ Դժգոհ շնագայլը մտածում է, թե ինչպես արագ տուն հասնի, և տեսնում է դաշտում աշխատող մարդկանց։ Հնարամիտ շնագայլը գլխի է ընկնում, թե ինչպես կարող է ուղտին ստիպել թողնել շաքարեղեգն ու անցնել գետի մյուս ափը։ Ընդհանրապես չմտահոգվելով իր ընկերոջ մասին՝ նա սկսում է երգել՝ փորձելով գրավել մարդկանց ուշադրությունը։
Նրա մտահղացումն իրականանում է։ Շնագայլի երգը լսած մարդիկ նկատում են ուղտին և սկսում վտարել նրա։ Վախեցած ուղտը նետվում է գետը, որպեսզի լողա դեպի մյուս ափը։ Շնագայլը բարձրանում է նրա մեջքին։ Հասկանալով, թե ինչ չար կատակ է իր գլխին խաղացել նա, ում ընկեր էր համարվում, ուղտը ցանկանում է պատժել շնագայլին և գետի մեջտեղում նրան գցում է ջուրը։ Հենց դրան էր սպասում կոկորդիլոսը, որը վաղուց ատամ էր սրում չափազանց ինքնավստահ շնագայլի դեմ։ Եվ կոկորդիլոսը կուտեր վերջինիս, եթե ուղտը վրա չհասներ ու ափ չհաներ իր նախկին ընկերոջը։


== Ստեղծողներ ==


== Վերաթողարկում ==
Մուլտֆիլմն ընդգրկվել է հետևյալ հավաքածուներում՝ «Լավագույն խորհրդային մուլտֆիլմեր» (Studio PRO Video, VHS 1990-ական թվականներ), «Ուրախ գազանանոց» (DVD, «Союз Видео», 2006 թ.), «Ամենասիրելի մուլտֆիլմերը», թողարկում 29 (DVD, «Союз Видео», 2009 թ.), «Ара, бара, пух!» (DVD, «Крупный План», 2008 թ.)։


== Գրականություն ==
Фильмы-сказки. Сценарии рисованных фильмов. Выпуск 5. М.: «Искусство», 1958, 291 стр., илл.
Л. Аркадьев, И. Болгарин. «Шакалёнок и верблюд», фильм-сказка, художник К. Карпов. Москва. Издательство «Фламинго», 1995. По материалам мультфильма.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Շնագայլն ու ուղտը» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Мультфильм «Шакалёнок и верблюд» на сайте Архива кино.
Мультфильм «Шакалёнок и верблюд» на сайте памяти Георгия Вицина. Archived 2016-09-14 at the Wayback Machine.
Կապտերևո (գյուղ, Օկուլովսկի շրջան)

Կապտերևո (ռուս.՝ Каптерево), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մոնտգոմերի շրջան (Փենսիլվանիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մոնտգոմերի շրջան (այլ կիրառումներ)Մոնտգոմերի շրջան (անգլ.՝ Montgomery County), ԱՄՆ Փենսիլվանիա նահանգի 67 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.261 կմ² է, բնակչությունը՝ 799.874 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Նորիսթաուն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1784 թ.։
Կրուտոյարկա (այլ կիրառումներ)

Կրուտոյարկա, կարող է վերաբերել՝

Կրուտոյարկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում
Կրուտոյարկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Բոբրինեցի շրջանում
Կրուտոյարկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզանկայի շրջանում
Կրուտոյարկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Ելանեցի շրջանում
Խորհրդա-գերմանական հարաբերություններ

Խորհրդա-ռումինական հարաբերություններ, պատմական դիվանագիտական հարաբերությունները (1918-1941) Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միության (ԽՍՀՄ) և Նացիստական Գերմանիայի (Երրորդ ռայխ) միջև
Երկրների միջև հարաբերությունները հաստատվեցին Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո։ 1918 թվականի Բրեստ-Լիտովսկի պայմանագրով Խորհրդային Ռուսաստան համաձայնել էր դուրս գալ պատերազմից։ Ի սկզբանե, երկու պետություններն էլ փորձում էին տապալել այն աշխարհակարգը, որը հաստատվել էր Առաջին համաշխարհային պատերազմի հաղթողների կողմից։ 1922 թվականի ապրիլին դիվանագիտական հարաբերություններն ամրապնդվեցին Ռապալլոյի պայմանագրով։ Մինչ այդ կնքվել Էր առևտրատնտեսական համաձայնագիր (1921 թվականի մայիս)։ 
Գերմանիայում 1918 թվականի նոյեմբերյան հեղափոխությունից հետո ՀամԿԳԿ չեղյալ հայտարարեց Բրեստի հաշտության պայմանագիրը։ 1925 թվականի հոկտեմբերի 12-ի պայմանագիրը բաղկացած Էր մի շարք համաձայնագրերից (տնտեսություն, երկաթուղային, ծովագնացության, հարկերի, արդյունաբերական սեփականության պահպանման և այլն)։ Հետագայում այդ պայմանագիրը լրացվեց մի առանձին արձանագրությամբ (1928)։ 
1926—32 թվականներին խորհրդա-գերմանական գործարար և ռազմական կապերը լայն թափ ստացան։ 1926 թվականի «բարեկամության և չեզոքության» պայմանագիրը հաստատեց, որ փոխհարաբերությունների հիմքը Ռապալլոյի պայմանագիրն Է։ 1933 թվականին Գերմանիայում իշխանության գլուխ անցավ Նացիոնալ-սոցիալիստական ​​գերմանական բանվորական կուսակցությունը՝ Ադոլֆ Հիտլերի գլխավորությամբ։ 1935 և 1939 թվականներին կնքվեցին առևտրական համաձայնագրեր։ Նույն տարի ստորագրվեց «խորհրդա-գերմանական չհարձակման դաշնագիրը («Մոլոտով-Ռիբենտրոպ պակտ»), որում առկա գաղտնի դրույթների պատճառով, Արևելյան Եվրոպան բաժանվեց Գերմանիայի և Խորհրդային Միության ազդեցության գոտիների։
ԽՍՀՄ-ի վրա Գերմանիայի հարձակման պահից, խորհրդա-գերմանական բոլոր պայմանագրերն ու համաձայնագրերը կորցրին իրենց ուժը։


== Ծանոթագրություններ ==
Հաավիստու

Հաավիստու (էստ․՝ Haavistu), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Հաանյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 4 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կոնոկովո (Կրասնոդարի երկրամաս)

Կոնոկովո (ռուս.՝ Коноково), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Ուսպենսկոեի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7880 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(7840) Հենրիկա

(7840) Հենրիկա (անգլ.՝ Hendrika), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Քրիստոֆեր Այկմանի կողմից Դոմինիոնում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,275637 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0176 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5337 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1253,87 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,287111 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,27° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7840) Հենրիկա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լնարիս

Լնարիս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում։ Գտնվում էր Բիթլիս գետի ձախ կողմում, Սղերդ քաղաքից 30 կմ հյուսիս։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Լնարիսն ուներ հայկական եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (165601-165700)

Աստերոիդների ցանկ (165501-165600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (165701-165800)
 Աստերոիդների ցանկ (165501-165600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (165701-165800)
Լայպցիգի դատավարություն

Լայպցիգի դատավարություն, գերմանական ֆաշիստների կողմից իրականացված պրովոկացիոն դատավարություն կոմունիստների դեմ, որոնք մեղադրվում էին Ռայխստագը հրկիզելու մեջ։ 
Տեղի է ունեցել 1933 թվականի սեպտեմբերի 21-ից դեկտեմբերի 23-ը, Լայպցիգում։ Նպատակն էր լուծարել գերմանական կոմունիստական կուսակցությունը։ Գլխավոր մեղադրյալը Գեորգի Դիմիտրովն էր, ով դատարանի ամբիոնն օգտագործեց ֆաշիստական գաղափարախոսության դեմ խոսելու համար։ 
Դատավարությունը բողոքի ալիք բարձրացրեց ամբողջ աշխարհում։ Նշանավոր համարվող իրավաբաններից կազմվեց միջազգային հանձնաժողով, որը հետաքննեց հանցագործության հանգամանքները։ «Հակադատավարությունը» (տեղի ունեցավ 1933 թվականի սեպտեմբերին, Լոնդոնում) ապացուցեց, որ Ռայխստագը հրկիզել են հիտլերականները Հերման Գյորինգի գլխավորությամբ։
Շղարշիկի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արագածոտնի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արագածոտնի մարզի Շղարշիկ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 2 հուշարձան (2 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==