armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Յուլիուս Պոկոռնի

Յուլիուս Պոկոռնի (հունիսի 12, 1887(1887-06-12), Պրահա, Բոհեմիայի թագավորություն, Ցիսլեյտանիա, Ավստրո-Հունգարիա - ապրիլի 8, 1970(1970-04-08)[…], Ցյուրիխ), գերմանացի (ԳՖՀ) լեզվաբան, կելտագետ հնդեվրոպաբան։
Ծագումով չեխ, սովորել է Վիեննայի համալսարանում։ Եղել է Վիեննայի (1914-1920 թվականներ), Բեռլինի (1920-1936 թվականներ, պրոֆեսոր), ապա Բեռնի և Ցյուրիխի, 1955 թվականից՝ Մյունխենի համալսարանների դասախոս։ 1925 թվականից՝ Իռլանդիայի Ազգային համալսարանի, իսկ 1966 թվականից՝ Ուելսի և էդինբուրգի համալսարանների պատվավոր դոկտոր։ Ունի հնդեվրոպական լեզուների ստուգաբանությանը, Արևմտյան Եվրոպայի ժողովուրդների ծագմանն ու նախապատմությանը, կելտական լեզուների պատմությանն ու գրականությանը վերաբերող շատ աշխատություններ։ Հնդեվրոպացիների նախահայրենիքի հարցի առնչությամբ մշակել է ենթաշերտի (սուբստրատ) տեսությունը։ «Թոխարերենի տեղը հնդեվրոպական լեզուների շրջանում» (1969 թ.) հոդվածում մերձավոր կապեր է տեսել թոխարերենի և թրակա-փռյուգիական լեզուների միջև՝ վերջիններիս հետ սերտորեն կապել նաև հայերենը։ Հնդեվրոպական լեզուների նորագույն համեմատական բառարանի հեղինակն է։


== Ծանոթագրություններ ==
Գլխատուն (կառույց)

Գլխատուն կամ Ղարադամ, ճարտարապետական կառույց, գտնվում է Դիզափայտի արևմտյան գոգավորություններից մեկում փռված Քարինգ-Արփագյադուկ լեռնային փոքրիկ գյուղի վերին մասում՝ երկու նեղ կածանների միջև։


== Նկարագրություն ==
Համակառույցի հիմնական շենքը՝ գլխատուն-ղարադամը կառուցվել է 19-րդ դարի երկրորդ կեսին։ Հատակագիծը քառանկյունաձև է՝ 7.8x7.5: Ամբողջ ծածկը քառակուսի հիմքերով հորիզոնական գերաններից կազմված յուրօրինակ գմբեթի տեսք ունի։ Ղարադամի համար հատկանշական է կիսագետնափոր ծավալը և ամբողջական բաց ճակատը, որի ենթամասերը գրեթե ամբողջությամբ խորացված են գետնի մեջ։ Ճակատային պատի արևմտյան անկյունի մոտ գտնվում է դուռը, որը շարված է կոպտատաշ քարից։ Համակառույցի առաջ դուրս փորված հողը կազմում է հարթակ։ Առջևի պատի վրայից ցած իջնելով երևում են կտուրի ծայրերը, որոնք գլխատան շուրջ ստեղծում են հովնոց։ Տաք եղանակներին այն ծառայել է որպես ցերեկային կացարան և խոհանոց։ 
Գլխատան ներսի 4 անկյուններից մոտ երկու մետր հեռավորության վրա կաղնու փայտից հզոր սյուներ են բարձրանում, որոնց տրամագիծը մեկ մետրից ավել է։ 
Վերին մասում բրգաձև և նեղացնող սյուները հորիզոնական դիրքով կրում են երեք հարկով շարված կաղնի գերաններ՝ «հրհորումներ»։ Երդիկը գտնվում է բուրգի կենտրոնում՝ սենյակի հատակից վեց մետր բարձրության վրա, որի չափը մոտավորապես մեկ քառակուսի մետր է։ Ուղիղ երդիկի տակ տեղադրված է գլխաքարից կառուցված քառակող օջախը։ Եռաշերտ գերանների վրա կաղնու կոճղեր են շարված կամ ինչպես տեղացիներն են անվանում՝ «լոփաներ», որոնց վրա չփտող մախի կամ ցախավելի մատղաշ սյուներ են շարված, որոնք էլ ծածկված են գարու ծղոտի հաստ շերտերով։ Որից հետո կավի շերտն է։ Որպեսզի ջուրը ներս չհոսի, դրա համար հողաշերտը կտուրթակիներով խտացվել և ամրացվել է։ Ժամանակի ընթացքում առաջացած ճեղքերը կավե նոր շերտով են ամրացվել, որից հետո տանիքի հաստությունը հասել է մինչև 1,5 մետրի։ Գյուղի համարյա բոլոր բնակարանները գրեթե նման են ղարադամին, բայց մի տարբերությամբ, որ սենյակները համեմատաբար փոքր են, իսկ կտուրները՝ հարթ։ Դրա հետևանքով հորիզոնական գերանները պատերի վրա են հենվում, երթիկների փոխարեն ճակատային պատում բացված են երկուական լայն պատուհաններ, ջեռուցումը կատարվում է թիթեղից պատրաստված վառարանի միջոցով, իսկ սրահում՝ բուխարիկի միջոցով։ Կան լայն բացվածքով սյունաշար սրահներ։ 
Բնակարանների հատակն ու ետնապատն ամբողջությամբ, կողքի պատերը մասամբ ղարադամի են նման, իսկ ճակատային լուսամուտները, առաստաղն ու սենյակների հարդարանքը, ընդարձակ պատշգամբը ոչնչով չեն տարբերովում նորատիպ բնակարաններից։
Փոքրիկ գյուղի բնակարանները պատկանում են ժողովրդական բնակարանների այն հազվագյուտ տեսակներին, որոնց բնորոշ է ղարադամից նորատիպ բնակարաններին անցնելու միջանցիկ շրջանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Պաշնիկովո (գյուղ, Ստարոռուսկի շրջան)

Պաշնիկովո (ռուս.՝ Пашниково), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Ստարոռուսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 15 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դուրովո (այլ կիրառումներ)

Դուրովո, կարող է վերաբերել՝

Դուրովո - գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոբրինսկի շրջանի կազմում։
Դուրովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Դուրովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Դուրովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Դուրովո - կայարան Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Խայտաբղետ ճանճորս

Խայտաբղետ ճանճորս (լատ.՝ Ficedula hypoleuca), ճանճորսների ընտանիքի թռչուն։ Հայաստանում չվող է, հազվագյուտ։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Մարմնի երկարությունը 13 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 21,5-24 սմ, կենդանի զանգվածը՝ 16 գ։ Բնադրման շրջանում արուի մարմինը վերևից սև է կամ մուգ դարչնագույն, ներքևից՝ սպիտակ։ Թևին կա վառ սպիտակ հատված, արտաքին թևի թափահարող փետուրների հիմքում՝ 1 (հաճախ՝ աննկատ), ճակատին՝ 2 փոքր սպիտակ պտեր։ Էգի մարմինը վերևից դարչնագույն է, ներքևից՝ աղոտ սպիտակ, գոտկատեղը՝ ավելի բաց գույնի։ Թևին կա փոփոխական փոքր սպիտակ բիծ։ Բնակվում է անտառներում, անտառածածկ գետաձորերում, պտղատու այգիներում, թփուտներում։


== Սննդառություն ==
Սնվում է միջատներով, որոնց որսում է ճյուղից ճյուղ տեղափոխվելով (հաճախ՝ ծառերի վերին սաղարթում)։


== Չու ==
Գարնանային վերադարձը՝ ապրիլի 2-րդ կեսին։ Բնադրում է հիմնականում փչակներում, հաճախ զբաղեցնում է արհեստական թռչնաբները։ Բույնը կառուցում է չոր խոտերից, մամուռներից։ Դնում է 5-7 ձու։ Աշնանային չուն՝ հուլիսի վերջից օգոստոսի 2-րդ տասնօրյակը։
(2978) Ռուդեբուշ

(2978) Ռուդեբուշ (անգլ.՝ Roudebush), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Հարվարդի աստղադիտարանի կողմից Հարվարդում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,096166 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5145 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6778 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1989,92 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,180912 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,23° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2978) Ռուդեբուշ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Չերվոնի Ստավ (գյուղ, Բերեզնեգովատոեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չերվոնի ՍտավՉերվոնի Ստավ (ուկրաիներեն՝ Червоний Став), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզնեգովատոեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1924 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնի Ստավ գյուղում բնակվում էր 101 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,419 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ձյան սահման

Ձյան սահման, երկրի մակերևույթի պայմանական սահման, որից բարձր մթնոլորտային պինդ տեղումների կուտակումը գերազանցում է դրանց հալվելուն ու գոլորշիանալուն։ Տարբերում են իրական (ձյան սահմանի ամենաբարձր դիրքն ամառվա վերջին) և սեզոնային (կամ ժամանակավոր) ձյան սահման։ Ձյան սահմանի բարձրությունը պայմանավորված է վայրի աշխարհագրական լայնությամբ, կլիմայով, լեռնագրությամբ և այլն։ Ձյան սահմանն Անտարկտիկայում գտնվում է ծովի մակարդակին մոտ, Տիբեթում՝ 7 կմ բարձրության վրա։


== Ձյան սայմանի տեսակներ ==
Կլիմայական ձյան սահման (տեսական) —հորիզոնական անստվեր մակերևույթի վրա ընկնող պինդ տեղումների մի մասի պահպանման ստորին սահմանը։

Մակարդակ 365 —ամենացածր բարձրությունը, որտեղ ձյունը ծածկված է ամբողջ տարին։ Հաշվարկվում է ձյան տևողության տվյալների վերընթաց ինտերպոլացիայի միջոցով։

Բուն ձյան սահման (տեղային) — ձյան սահմանի ամենաբարձր դիրքը ամռան վերջին իրական մակերևույթի վրա։
Սեզոնային ձյան սահման — այդ պահին ձյան ծածկույթի տարածման ստորին սահմանը։
Լեռնագրական (օրոգրաֆիկ) ձյան սահման — մշտական ձնադաշտերի ստորին սահմանը։
Նիկոլաև (քաղաք, Լվովի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիկոլաևՆիկոլաև (ուկրաիներեն՝ Миколаїв), քաղաք Ուկրաինայի Լվովի մարզի Նիկոլաևի շրջանում, շրջկենտրոն։ Հիմնադրվել է 1570 թվականին։
Չճշտված տվյալներով Նիկոլաև քաղաքում բնակվում էր 14 784 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4,97 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Մի անգամ Ամերիկայում

«Մի անգամ Ամերիկայում» (անգլ.՝ Once Upon a Time in America), Սերջիո Լեոնեի գանգստերական ֆիլմը, նկարահանվել է 1984 թվականին։ Մասամբ հիմնված է Հերի Գրեյի ինքնակենսագրական ստեղծագործության վրա։


== Սյուժե ==
Կինոնկարում պատմվում է մի քանի գանգստեր ընկերների մասին, որոնք իրար հանդիպելով 20-րդ դարի սկզբներին Նյու Յորքի հրեական թաղամասում՝ հարստացել են 1920-30-ական թթ՝ «Արգելքի» տարիներին։


== Դերակատարներ ==


== Մրցանակներ ==
Սերժիո Լեոնեի վերջին ռեժիսորական աշխատանքն է։ Արժանացել է մոտ 13 տարբեր կինոմրցանակի, ներկայացվել է 2 Ոսկե Գլոբուսի, ստացել է 2 BAFTA մրցանակ։ Կինոնկարը 250 լավագույն ֆիլմեր (ըստ IMDb վարկածի)ի ցանկում 2011 թվականի դեկտեմբերի 4-ի դրությամբ զբաղեցնում է 76-րդ տեղը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք Archived 2010-12-29 at the Wayback Machine.
Մի անգամ Ամերիկայում(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Մի անգամ Ամերիկայում(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
«Մի անգամ Ամերիկայում»(անգլ.) ֆիլմը Box Office Mojo  կայքում
«Մի անգամ Ամերիկայում»(անգլ.) ֆիլմը allmovie կայքում:
«Մի անգամ Ամերիկայում»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։
Roger Ebert's 1984 Review Archived 2012-10-09 at the Wayback Machine.
Կամիշևկա (գյուղ, Զադոնսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿամիշևկաԿամիշևկա (ռուս.՝ Камышевка), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Զադոնսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բարվենկովո

Բարվենկովո (ուկրաիներեն՝ Барвінкове), քաղաք Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բարվենկովոյի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1653 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բարվենկովո քաղաքում բնակվում էր 12 798 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 19,65 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 651,26 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Պլաուս

Պլաուս  (իտալերեն՝ Plaus), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզում՝ Բոլցանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 621 մարդ (2004 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը կազմում է 137 մարդ/կմ²։ Տարածքը 4 կմ² է։ Փոստային ինդեքս՝ 39025։ Հեռախոսային կոդ՝ 0473։


== Պատմություն ==
Առաջին անգամ Պլաուս տեղանունը հիշատակվում է փաստաթղթերում 1270 թվականին և գալիս է լատիներեն «palus» (թարգմանված ճահիճ)։
Մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտը մունիցիպալիտետը պատկանում էր Մերանո կոմունայի դատական շրջանին։


== Գերբ ==
Զինանշանի վրա ծավալուն պատկերված են երեք սև արծիվներ՝ կարմիր գծով հատվող արծաթագույն ֆոնի վրա։ Սա Տարանցի լորդերի նշանն է, ովքեր ապրել են Տարանցբերգ (կամ Դորնսբերգ) ամրոցում մինչև 1291 թվականը։ Զինանշանն ընդունվել է 1966 թվականին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը։


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0473 660075
Էլեկտրոնային հասցե՝ plaus@gvcc.net
Պաշտոնական կայք՝ http://www.gvcc.net/soci/plaus.htm Archived 2010-09-20 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.gvcc.net/soci/plaus.htm Archived 2010-09-20 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Send My Love (To Your New Lover)

«Send My Love (To Your New Lover)» (հայերեն՝ «Փոխանցիր բարև (քո նոր սիրուն)»), բրիտանացի երգչուհի Ադելի երգն է նրա երրորդ 25 ստուդիային ալբոմից։ Գրել է Ադելը շվեդ համահեղինակ, Մաքս Մարտինի և Շելբեկի հետ, որոնք նաև հանդիսացել են երաժշտության հեղինակները, երգը թողարկվել է XL Recordings լեյբլի երկրորդ ալբոմում։ Ձայնագրվել է փոփ ժանրում, երգը, հենց երգչուհին բնութագրել է այսպես «նա ուրախ հեռացավ»։ 2016 թվականի մարտի 25-ին, Գլազգո համերգի ժամանակ, Ադելը հայտարարել է, որ երգը կթողարկվի որպես 25 ալբոմի երրորդ սինգլ։
2016 թվականի մայիսի 16-ին սինգլը առանձին հրատարակվել է iTunes Store-ի կողմից։ USA Today-ի լրագրողները «Send My Love (To Your New Lover)»-ը ընդգրկել են 2015 թվականի լավագույն 50 երգերի շարքում, դասակարգելով այդ երգը երգչուհու լավագույն երգերի շարքում։ Երգը հասել է 122-րդ հորիզոնականի UK Singles Chart հիթ-շքերթում և 79-րդ հորիզոնականի Billboard Hot 100 հիթ-շքերթում։ Նա նաև զբաղեցրել է տարբեր հորիզոնականներ այնպիսի երկրների հիթ-շքերթներում ինչպիսիք են Ավստրալիան, Ավստրիան, Կանադան, Ֆինլանդիա, Ֆրանսիան, Գերմանիան, Շոտլանդիան և Իսպանիան։


== Պատմություն ==
«Send My Love (To Your New Lover)» երգը գրվել է Ռե մաժոր բանալիով րոպեում 82 հարված տեմպով։ Ակորդները գտնվում են հաջորդական Ռե մաժոր-ի և Սի մաժորի միջև։ Ադելի վոկալը երգում ընդգրկում է Լյա3-ից Ռե5:
Երգը ստացել է դրական գնահատական երաժշտական քննադատների կողմից, օրինակ BBC News, The National, The Hindu, Los Angeles Times, Complex, Bustle, Forbes, Vanity Fair և այլն։
Պատրիկ Ռիանը և Մեվ ՄաքԴերմոտը USA Today-ից «Send My Love (To Your New Lover)»-ը ընդգրկել են 2015 թվականի նրանց 50 լավագույն երգերի շարքում։ ՄաքԴերմոտը անվանել է այդ երգը լավագույններից մեկը երգչուհու կարիերայի ընթացքում համեմատելով այն Էլիզաբեթ Ֆրեյդերի գործերի հետ (Cocteau Twins խմբի վոկալիստի հետ)։


== Երաժշտական տեսահոլովակ ==
Այս երգի տեսահոլովակը նկարահանվել է Լոնդոնում ամերիկացի ռեժիսոր Պատրիկ Դոտերսի կողմից, իսկ նրա թողարկումը կայացել է մայիսի 22-ին Billboard Music Awards (2016) արարողության ժամանակ։


== Ձայնագրման մասնակիցներ ==
Աղբյուրի հեղինակ։
Ձայնագրման վայր

Ձայնագրումը կատարվել է MXM Studios ստուդիայում, Ստոկհոլմ, Շվեդիա և Eastcote Studios ստուդիայում Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիա
Միկշերացումը կայացել է MixStar Studio, Virginia Beach, VI ստուդիայումԿերպարային կազմը


== Թողարկման պատմություն ==


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Send My Love (To Your New Lover) ՅուԹյուբում
Перевод текста песни «Send My Love (To Your New Lover)». — amalgama-lab.com
metrolyrics.com
Աթենքի կենդանաբանական այգի

Աթենքի կենդանաբանական այգի, (հուն․՝ Αττικό Ζωολογικό Πάρκο) 20 հեկտար տարածքի վրա գտնվող մասնավոր կենդանաբանական այգի, որը գտնվում է Հունաստանի Աթենք քաղաքի արվարձանում։ Կենդանաբանական այգում պահվում են 400 տեսակի 2000 կենդանիներ։ Կենդանաբանական այգին բաց է տարվա մեջ 365 օր, ընդ որում նաև աշխատանքային օրերին։ Աթենքի կենդանաբանական այգին համարվում է Կենդանաբանական Այգիների և Ակվարիումների Եվրոպական Ասոցիացիայի անդամ, որպես Հունաստանի գլխավոր կենդանաբանական այգի։


== Պատմություն ==
Աթենքի կենդանաբանական այգին բաժնվել է 2000 թվականի մայիս ամսին։ Ի սկզբանե, այն եղել է Թռչունների այգի, որտեղ ներկայացված են եղել 300 տարբեր տեսակների մոտ 1100 թռչուններ։ Այն եղել է 3-րդ խոշորագույն թռչունների հավաքածուն Աշխարհում և 2-րդը Եվրոպայում և Եվրոպական Միությունում։
2001 թվականի ապրիլին կենդանաբանական այգում ավելացվեց նաև աշխարհի տարբեր վայրերից բերված սողուններ, իսկ 2002 թվականին ավելացվեց առանձին բաժին, որտեղ ներկայացված էր Հունաստանի կենդանական աշխարհի կենդանիները։ 2002 թվականի վերջում կենդանաբանական այգի բերվեցին կենդանիներ Աֆրիկայի սավաննաներից (Զեբր Գրևի, ընձուղտ) իսկ 2009 թվականից արդեն կենդանաբանական այգին հարստացավ կատվազգիներով (առյուծներ, վագրեր, հեպարդներ) և Աֆրիկյան կենդանատեսակների նոր տեսականի (Սովորական գետաձի, վարազ, գոմեշներ)։ 2004 թվականին ավելացվեց կապիկների ցուցահանդեսը և այգի բերվեցին կապիկներ, գիբոններ, շիմպանզեներ, բաբուիններ և այլ կապիկներ։
2008 թվականին Սոմալիից Հունաստանի ուղևորվեց կենդանիների նոր տեսականի, որոնցից առանձնահատուկ էին ուղտերը և էշերը։ 2010 թվականին կատարելագործվեցին Հունաստանի կենդանաբանական այգու պայմանները՝ բերվելով ԵՄ-ի անդամ երկրի կենդանաբանական այգու վիճակի։ Նույն թվականին ավելացվեց Դելֆինարիում և Աֆրիկայից բերվեց Սպիտակ ռնգեղջյուր։
2010 թվականից Կենդանաբանական այգում գործեց նաև դելֆինարիումի բաժինը, որտեղ ներկայացված էին չորս դելֆիններ և մի քանի ծովառյուծներ։ Ի սկզբանե դելֆինարիումում կար չորս դելֆիններ, որոնք բերվել էին Լիտվայից։ Նույն տարում նույն աղբյուրից Հունաստան բերվեցին նաև 7 դելֆիններ։ Հունաստանի բնապահպանական միությունը բողոքարկեց Հունական դատարան, պատճառաբանելով որ կենդանիները ի վիճակի չեն դիմանալու ոչ ազատ պայմաններին։ 2011 թվականի ապրիլի 15-ին Աթենքի քաղաքացիական դատարանը վճռեց որոշ ժամանակահատվածով արգելել դելֆինարիումի գործողությունը, իսկ դելֆինները ազատ արձակվեցին Էգեյան ծով։ 2011 թվականի օգոստոսին Աթենքի դատարանը չեկարկեց նախկին որոշումը և թույլատրեց կենդանաբանական այգում դելֆինարիումի առկայությունը։


== Կենդանիներ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Արո (Իսպանիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արո (այլ կիրառումներ)Արո (իսպ.՝ Haro), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ռիոխա պրովինցիայում՝ Ռիոխա (Լոգրոնիո) ինքնավար համայնքի կազմում։ Մտնում է Արո շրջանի (կոմարկայի) կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 40,53 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 11 960 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 44 կմ հեռավորության վրա։

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ayuntamiento de Haro
Noticias de Actualidad
Բագնի (գյուղ, Գլոբինոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բագնի (այլ կիրառումներ)Բագնի (ուկրաիներեն՝ Багни), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գլոբինոյի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բագնի։
2001 թվականի տվյալներով Բագնի գյուղում բնակվում էր 26 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,288 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 90,28 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Միհրան Կրճիկյան

Միհրան Անդրանիկի Կրճիկյան (մոտ 1850, Կ. Պոլիս - 1886, Էլասոն), հայ բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է մոտ. 1850 թվականին Կոստանդնուպոլ­սում։ Որդին է անվանի բժիշկ, պրոֆեսոր Անդրանիկ փաշա Կրճիկյանի։
1873 թվականին ավարտել է Կ. Պոլսի Կայսերական զինվորական բժշկական վարժարանը։ 1873 թվականից Կ. Պոլսի Հայդար փաշայի զինվորական հիվանդանոցում զինվորական բժիշկ է ծառայել։ Նաև Հայդար փաշայի զինվորական դեղագործական վարժարանում դասավանդել է բնագիտություն։
1886 թվականին՝ Թուրք-հու­նա­կան պա­տե­րազ­մի ժամանակ, օսմանյան բանակի զինվորական բժիշկ է ծառայել Էլասոնում (Ալասոնիա)։ 1886 թվականին Էլասոնում վարակվել է տիֆով և մահացել մոտ 36 տարեկանում։


== Գրականություն ==
Մեզպուրեան Արթօ, Հայ եւ ծագումով հայ բժիշկներ, Իսթանպուլ, 1950։
Յարման Արսեն, Հայերը օսմանյան առողջապահության ծառայության մեջ և պատմություն սուրբ Փրկիչ հայոց հիվանդանոցի (թուրքերեն), Ստամբուլ, 2001։


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Ակբունղար (գետակ)

Ակբունղար, գետակ Ճորոխի աջակողմյան վտակը, որ հոսում է Սպերի շրջանով և ոռոգելով համանուն գետի դաշտերը, թափվում է մայր գետը։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրանշան լը Շատո

Գրանշան լը Շատո (ֆր.՝ Grandchamp-le-Château), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 61 մարդ, բնակչության խտությունը` 17.68 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.45 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Մեզիդոն Կանոն, Լեզ Օտիե Պապիոն, Կուպսարտ, Կրևեկեր ան Օժ, Կրուասանվիլ, Լեկոդ, Մանի լա Կամպան, Մանի լը Ֆրել, Լը Մենիլ Մոժե, Մոնտեյ, Պերսի ան Օժ, Սեն Ժյուլեն լը Ֆոկոն և Վիե Ֆյումե համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Մեզիդոն Վալե դ'Օժ համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 170 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 35 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 48 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 39-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 9։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 81,3 %։ 39 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 36 անձ (17 տղամարդ և 19 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (2 տղամարդ և 1 կին)։ 9 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 1-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ամիրզաքար

Ամիրզաքար, լեռնագագաթ Հայկական լեռնաշխարհում, Գուգարաց լեռնաշղթայում, Հաղպատի վանքի շրջակայքում
:


== Ծանոթագրություններ ==
Վարազաթումբ

Վարազաթումբ (ադրբեջանական անվանումը՝ Լելե Թեփե ադրբ.՝ Lələ Təpə), 271.1 մետր բարձրություն ունեցող բլուր Արցախի Հանրապետության Հադրութի շրջանում՝ արցախա-ադրբեջանական սահմանի շրջակայքում։ Գտնվում է Ադրբեջանի Փոքր Մարջանլի գյուղից 2.9 կմ (1.8 մղոն) հեռավորության վրա։
Լելե Թեփեի հայկական անվանումը՝ Վարազաթումբը, կապված է Հայոց Արևելից կողման՝ Արցախում ու Ուտիքում իշխող Վաչագանի Բարեպաշտի ավանդության հետ։ Մի օր Վաչագանը դուրս է գալիս Արաքսի հովիտ՝ վարազի որսի, և նրա արքունի որսորդները այդ թմբի վրայից դիտում էին տարածքը և փող փչում վարազ նկատելու դեպքում։
Վարազաթումբը կարևոր ռազմավարական նշանակություն է ունեցել Արցախյան պատերազմի տարիներին։ 1994 թվականի փետրվարի 11-12-ին ռազմական գործողություններն ընթացել են գլխավորապես այս տեղանքում։ Փետրվարի 12-ին հայկական ուժերին հաջողվել է վերահսկողություն սահմանել Վարազաթմբի բլուրի շրջակայքում, սակայն 2016 թվականի ապրիլին տեղի ունեցած արցախաադրբեջանական քառօրյա պատերազմի ընթացքում այն օկուպացվել է Ադրբեջանի զինված ուժերի կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==
Գորիսի գյուղատնտեսական քոլեջ

«Գորիսի պրոֆեսոր Խ.Երիցյանի անվան պետական գյուղատնտեսական քոլեջ», պետական ոչ առևտրային կազմակերպություն Գորիս քաղաքում։ Սյունիքի մարզում այն գյուղատնտեսական միջին օղակի կադրեր պատրաստող միակ ուսումնական հաստատությունն է։


== Պատմություն ==
Ելնելով գյուղատնտեսության միջին օղակի կադրերի պատրաստման անհրաժեշտությունից` 1931 թվականին ՀԽՍՀ կառավարության որոշմամբ բացվեց Գորիսի գյուղատնտեսական տեխնիկումը` զոոտեխնիկական մասնագիտությամբ, հինգ հոգուց բաղկացած մանկավարժական կազմով։ 1934 թվականին բացվում են նաև ագրոնոմիական և անասնաբուժական բաժիններ։ Սովորողները հիմնականում Գորիսից էին, Կապանից, Մեղրուց, Սիսիանից, Վայքից, Եղեգնաձորից, Արարատյան դաշտից և Լեռնային Ղարաբաղից։ 1960-ական թվականներին բացվում են գյուղմեքենայացման, մեքենաների տեխնիկական սպասարկման և շահագործման, պտղաբուծական, մեղվաբուծական և հաշվապահական մասնագիտություններ։ 1961 թվականին բացվում են վերոնշյալ մասնագիտությունների հեռակա բաժինները։ Գյուղտեխնիկումը վերելք ապրեց 1970-ական թվականներին, երբ շահագործման հանձնվեց տիպային նախագծով կառուցված բազմահարկ շենքը։ 1973 թվականին կառավարության որոշմամբ տեխնիկումը միացվեց Վերիշենի սովխոզին և վերանվանվեց Վերիշենի սովխոզտեխնիկում։ 1993 թվականին տեխնիկումը նորից առանձնացավ։ 2001 թվականին տեխնիկումին միացավ արհեստագործական ուսումնարանը և դարձավ Գորիսի պետական գյուղատնտեսական քոլեջ։ Ներկայումս քոլեջը պատրաստում է գյուղատնտեսության միջին օղակի կադրեր վեց մասնագիտությունների գծով։


== Համագործակցություն ==
Ռազմավարական զարգացման գործակալություն
Գլոբալ զարգացումների հիմնադրամ
Վիեն-Գորիս համագործակցության շրջանականերում Վիենի Ագրոտեկ քոլեջ և համալսարան
«Համագործակցություն-Հայաստան» սոցիալ-մշակութային համագործակցություն
Եվրամիության «Երիտասարդությունը շարժման մեջ» ծրագիր
GTZ կազմակերպություն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գորիսի պրոֆ. Խ. Երիցյանի անվան պետական գյուղատնտեսական քոլեջ(չաշխատող հղում)
Սոմա (Մանիսայի մարզ)

Սոմա (թուրքերեն՝ Soma), քաղաք Թուրքիայում, որը գտնվում է երկրի արևմուտքում։ Այն գտնվում է Մանիսայի մարզում՝ Եգեյան տարածաշրջանում։ Համաձայն 2009 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Սոմայի բնակչությունը կազմել է 74 158 մարդ։


== Աշխարհագրություն ==
Սոմայի շրջանի տարածքը կազմում է 839 կմ²։ Քաղաքի կենտրոնի բարձրությունը ծովի մակերևույթից կազմում է 161 մետր։ Քաղաքը գտնվում է Բաքըրչայ գետի ձախ ափին։ Եգեյան ծովից հեռու է 62 կիլոմետր։
Քաղաքային միկրոթաղամասերն են՝ Թուրութալ կամ Զաֆեր (արևմուտք), Օնյուչ Էյլյուլ (հյուսիս), Հյուրիեթ (արևելք), Սամսաջի (հարավ)։
2014 թվականի մայիսի 13-ին Սոմայի հանքահորում պայթյուն է տեղի ունենում, որի արդյունքում մի քանի հարյուր մարդ է զոհվում։


== Տնտեսություն ==
Քաղաքի տնտեսության գլխավոր ճյուղը գորշ ածխի արդյունահանումն է։ Այս վառելիքի հիման վրա կառուցվել են ջերմաէլեկտրակայաններ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ են առաջին անգամ բացվել հանքահորերը՝ ածուխ արդյունահանելու նպատակով։ Այդ ժամանակ ածխի որակը գնահատվեց որպես «շատ վատ», սակայն մի մասն ուղարկվում էր Իզմիր։ Սոմայում կա նաև հողմաէլեկտրակայան, որն ամենամեծերից է Թուրքիայում. այն ունի 119 տուրբին, հզորությունը 140,4 մեգավատտ է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.soma.gov.tr/ District governor's official website. պաշտոնական կայք  (թուրքերեն)
Road map of Soma and environs
Գունիլլա Բանդոլին

Գունիլլա Բանդոլին (շվեդերեն՝ Gunilla Bandolin, հուլիսի 19, 1954(1954-07-19), Կյոպինգ, Վեսթմանլանդ, Շվեդիա), շվեդ նկարչուհի, ճարտարապետ, քանդակագործ, բեմանկարիչ ։ Շվեդիայում հայտնի քանդակ-ինստալյացիաների հեղինակ։


== Կենսագրություն ==
Գունիլլա Բանդոլինն առաջին կրթությամբ լրագրող է, սովորել է Ստոկհոլմի ժուռնալիստիկայի դպրոցում և Ուփսալայի համալսարանի գրականության ամբիոնում։ 70-ականներին որպես լրագրող  որոշ ժամանակ համագործակցել է շվեդական թերթերի հետ։ 1983 թվականից աշխատում է որպես նկարիչ, քանդակագործ և ճարտարապետ։ Շվեդիայի, Դանիայի, Ֆինլանդիայի և ԱՄՆ-ի մի շարք համալսարաններում և արվեստի դպրոցներում դասընթացներ է կազմակերպում արվեստի վերաբերյալ։ Մասնակցել է խմբակային ցուցահանդեսների և արվեստի միջոցառումների ԱՄՆ-ում, Գերմանիայում, Իսպանիայում, Ֆրանսիայում, Բելգիայում, Շվեդիայում և Կուբայում։ Գունիլլա Բանդոլինի քանդակագործական և ճարտարապետական նախագծերը ցուցադրվում են Շվեդիայի քաղաքներում, զարդարում են այգիները, հրապարակները, համալսարանական տարածքները, կլինիկաները, վարչական շենքերը, խոշոր ընկերությունների գրասենյակները:Նկարչի ամենահայտնի գործերից մեկը` «Աստղադիտարանը», փայտե կառանացից Ստոկհոլմի Համմերբյու-շյոստադ թաղամասում, քաղաքի բնակիչների համար ջրի մոտ հանգստանալու սիրված վայրերից մեկն է։


== Ստեղծագործություններ ==

Pyramiden (1990), Վանոս դղյակ
Vattenkunst (1993), Լոզաննա
Vattenskulptur, Բերգեն
Solomons’s Well (1994), Կուինս (Նյու Յորք)
Bojsemburg (1994), Ֆալուն
Sky’s Impression (2001), Վեխեր դե լա Ֆրոնտերա
Observatorium (2002), Ստոկհոլմ
Skulptur — Granit (2003), Ստոկհոլմ
Utposten (2004), Սոլնա
Lusthus (2005), Լինչյոպինգ
Skulptur (2008), Լունդ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Gunilla Bandolin och Monika Gora: Ett paradis av sopor i Utblick landskap 1994:4, ISSN 0281-7462, sidorna 8-15
Gunilla Bandolin och Sverker Sörlin: Laddade landskap - värdering och gestaltning av teknologiskt sublima platser, Svensk kärnbränslehantering AB, Stockholm 2007, SKB rapport 2007:14, ISSN 1402-3091


== Արտաքին հղումներ ==
Webseite von Gunilla Bandolin
Դանիշմենդ (այլ կիրառումներ)

Դանիշմենդ, կարող է վերաբերել՝

Դանիշմենդ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում
Դանիշմենդ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում
Լեզինյանո դե Բանի

Լեզինյանո դե Բանի  (իտալերեն՝ Lesignano de' Bagni), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պարմա գավառում։
Բնակչությունը՝ 4363 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 93 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 47 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 43037։ Հեռախոսային կոդը՝ 0521։


== Ժողովրադգրություն ==
Բնակչության աճը։


== Կոմունային վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0521 350240
Էլեկտրոնային հասցե։ info@comune.lesignano-debagni.pr.it
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.lesignano-debagni.pr.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային իսնտիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Էռնեստ Շեքլտոն

Էռնեստ Հենրի Շեքլտոն (անգլ.՝ Ernest Henry Shackleton, փետրվարի 15, 1874(1874-02-15)[…], Kilkea Castle, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - հունվարի 5, 1922(1922-01-05)[…], Grytviken, Falkland Islands Dependencies), Անտարկտիդայի անգլիացի հետազոտող։ 1901-1903 թվականներին մասնակցել է Ռոբերտ Սկոտի արշավախմբին։ 1908-1909 թվականներին գլխավորել է «Նիմրոդ» նավի արշավախումբը, որը բաժանվել է երեք խմբի։ Մեկը Շեքլտոնի գլխավորությամբ ուղևորվել է Հարավային բևեռ, սակայն հասել մինչև 88°23' հարավային լայնությանը։ Ուղևորության ընթացքում հայտնագործել է Բիրդմորի սառցադաշտը։ Անտարկտիդա հասնելու նպատակով 1914-1917 թվականներին Շեքլտոնի արշավախումբը հետազոտեց Քոտսի երկրի ափերի մի մասը։ Քանի որ «Էնդյուրանս» նավը, սեղմվելով սառույցների մեջ, խորտակվեց, 1921 թվականին Շեքլտոնը «Քվեստ» նավով կրկին ուղևորվեց Անտարկտիդայի ափերը, սակայն ճանապարհին մահացավ։ Շեքլտոնի անունով են կոչվել ափ, շելֆային սառցադաշտ, նեղուց Անտարկտիդայում, երեք լեռ՝ Անտարկտիդայում, Կանադայում և Արևելյան Գրենլանդիայում։


== Ծանոթագրություններ ==
Սփեյսուոչ ծրագիր

Սփեյսուոչ ծրագիր (անգլ.՝ Spacewatch), Արիզոնայի համալսարանի նախաձեռնած ծրագիրը, որի նպատակն է Արեգակնային համակարգի փոքր մարմինների որոնումը և հայտնաբերումը։
Ծրագիրը հիմնվել է 1980 թվականին պրոֆեսոր Թոմ Գերելսի կողմից, Կիթ Պիկի ազգային աստղադիտարանում, այժմ այս ծրագիրը գլխավորում է դոկտոր Ռոբերտ ՄաքՄիլանը։


== Գործիքներ ==
0,91-м f/3 ռեֆլեկտորաստղադիտարանի կոդը՝ 691
տեսադաշտը՝ 2,9 քառակուսի աստիճան
ստանդարտ աշխատանքային երևակում՝ 120 с
թափանցումը՝21,7 V1,8-м f/2,7 ռեֆլեկտորաստղադիտարանի կոդը՝ 291
տեսադաշտը՝ 0,78°, դրիֆտ-սքան
թափանցումը՝ 22,2 V


== Հայտնագործություններ ==
Այս ծրագրի շրջանակներում կատարված հայտնագործությունները չափազանց բազմապիսի են։ Հայտնաբերվել են մի քանի, մինչ այդ անհայտ երկրին մոտեցող աստերոիդներ՝

1991 VG
1997 XF11,Կենտավրոսների խմբի աստերոիդներ՝

(5145) Ֆոլուս
(7066) Նեսսուս
(8405) Ասբոլուսև Կոյպերի գոտու մի քանի մարմիններ՝

(20000) Վարունա
(55637) 2002 UX25.Կրկին հայտնաբերվել է (719) Ալբերտ աստերոիդը, որը մինչ այդ համարյա 90 տարի համարվում էր կորսված։ Բացի այդ հայտնաբերվել են 125P/Սփեյսուոչ պարբերական գիսաստղը և Յուպիտերի արբանյակ Կալլիորեն։ Այս ծրագրի պատվին է անվանվել աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներից մեկը՝ (4255) Սփեյսուոչ, որը նույնպես հայտնաբերվել էր այս ծրագրի շրջանակներում։


== Տես նաև ==
Փոքր մոլորակների կենտրոն
Pan-STARRS
Լինքոլնի անվան մերձերկրյա աստերոիդների որոնման լաբորատորիա
Երկնքի հետազոտության Կատալինա ծրագիր


== Ծանոթագրություններ ==
Արշակ Սաֆրաստյան

Արշակ Սաֆրաստյան (1885, Վան, Վանի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - 1958, Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն), պատմաբան, հայագետ, դիվանագետ, լրագրող և ազգային հասարակակն գործիչ է։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Վան քաղաքում։ Սկզբնական կրթությունը ստացել է տեղում։ Ինքնուրույն անգլերեն է սովորել միսիոներ Ռեյնոլդսի օգնությամբ։ 1912-1914 թթ. ուսանել է Լոնդոնի համալսարանի իրավաբանական բաժնում, այնուհետև Քեմբրիջի և Մյունխենի համալսարանների քաղաքատնտեսության և քաղաքակրթության բաժիններում։
Դիվանագիտական գործունեությունն սկսել է վաղ հասակից։ 17-ամյա Սաֆրաստյանը աշխատանքի է անցնում Բաղեշի բրիտանական հյուպատոսարանում իբրև թարգմանիչ, ապա իբրև հյուպատոսի տեղակալ (1906-1911 թթ.)։ 1915-1916 թթ. նա կովկասյան ռազմաճակատում էր, հայկական կամավորական խմբերի կազմում։ 1921-1932 թթ. պաշտոնավարել է Անդրկովկասի օգնության անգլիական միսիայում, իսկ 1938-1945 թթ. Անգլիայի արտաքին գործերի նախարարությունում։
Բազմամյա դիվանագիտական գործունեության և բնատուր ընդունակության շնորհիվ նրան հաջողվել է նյութեր ու փաստաթղթեր հավաքել Հայաստանի, հայ ժողովրդի հին ու նոր պատմության վերաբերյալ, իսկ յոթ լեզուների իմացությունը՝ ծանոթանալ նաև օտար աղբյուրներին։ Բրիտանական հանրագիտարանում տպագրված (1927 թ.) «Հայաստան», «Քուրդիստան», «Փոքր Ասիա», «Մուսուլ» հոդվածները գրված են նրա կողմից և նրա հեղինակակցությամբ։ Սաֆրաստյանը հեղինակ է հայ ժողովրդի պատմության հնագույն շրջանի մասին բազմաթիվ գիտական հոդվածների, աշխատությունների, այդ թվում նաև «Հայ ժողովրդի պատմություն» երկհատորյակի։
1922-1934 թթ. Սաֆրաստյանը եղել է Կոստանդնուպոլսում հրատարակվող «Ժողովրդի ձայն» թերթի պաշտոնական թղթակիցը։ 1928-1937 թթ. խմբագրել և Լոնդոնում հրատարակել է «Մասիս» ամսագիրը անգլերեն լեզվով։
Սաֆրաստյանը գործուն մասնակցություն է ունեցել հայ ազգային հասարակական կյանքին։ 1921 թ. եղել է Ազգային պատվիրակության քարտուղարը։ 1919-1923 թթ. իբրև հայ ազգային պատվիրակության անդամ մասնակցել է Փարիզի խաղաղության կոնֆերանսին։ Պաշտոնավարել է իբրև Լոնդոնի Հայ Կարմիր Խաչի լիազոր։ Եղել է մշտական անդամը Լոնդոնի հայ համայնքային ընկերության վարչության։
1928 թ. մասնակցել և զեկուցումներով ելույթներ է ունեցել արևելագետների միջազգային կոնգրեսում ու լեզվաբանական, պատմագիտական համաժողովներում։ Ընտրվել է անդամ Լոնդոնի ասիական թագավորական ընկերության, հնագիտական ինստիտուտի, Բեռլինի գերմանական արևելյան ընկերության և այլն։
Նամակագրական, անձնական կապեր ու ծանոթություններ է ունեցել հայ և օտարազգի գիտական, քաղաքական, հասարակական, մշակութային, կրոնական, պետական գործիչների, հաստատությունների, հասարակական կազմակերպությունների հետ։
Էլենի Ցալիգոպուլու

Էլենի Ցալիգոպուլու  հուն․՝ Ελένη Τσαλιγοπούλου), ապրիլի 11, 1963(1963-04-11), Naousa, Իմաթիա, Կենտրոնական Մակեդոնիա, Հունաստան, հույն երգչուհի, ով երեք տասնամյակից ավելի ձգվող իր արտիստական կարիերայի ընթացքում ճանաչվել է իր երկրի ամենամեծ ժողովրդականություն վայելող երգչուհիներից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Էլենին ծնվել է Հունաստանում՝ Կենտրոնական Մակեդոնիայի Իմաթիա տարածաշրջանի Նաուսա քաղաքում։ Ելույթներով սկսել է հանդես գալ վաղ հասակից՝ ընկերակցելով իր երաժիշտ եղբորը։ 1981 թվականին, երբ ընդամենը տասնութ տարեկան էր, տղա է ունեցել, ում անվանակոչել է Արգիրիս (հուն․՝ Αργύρη): Վոկալի դասեր առնելուց հետո՝ 1985 թվականին ելույթներ է ունեցել Սալոնիկում, ավելի ուշ ծանոթացել է երգահան Ջորջ Զիկասի հետ, որի երգերի ձայնագրմամբ էլ թողարկել է իր առաջին երաժշտական ալբոմը։
Սկսած 1986 թվականից՝ Էլենին հանդես է եկել հույն տարբեր երգահանների, այդ թվում՝ Ստամատիս Սպանուդակիսի, Մանոս Խաձիտակիսի ստեղծագործությունների կատարմամբ, հյուրախաղային համերգներ տվել Հունաստանի տարբեր քաղաքներում, եվրոպական ու ամերիկյան երկրներում։ Այդ ընթացքում ծանոթացել է երգիչ Յորգոս Դալարասի հետ, և սկսել են համատեղ ելույթներ ունենալ։
1990-ական թվականներին նրան հաջողվել է հասնել հույն երաժիշտ կատարողների ամենաբարձր մակարդակին, թողարկել շուրջ մեկ տասնյակ ալբոմ, որոնք ջերմ ընդունելություն են գտել երաժշտասերների շրջանում, վաճառվել հարյուր հազարավոր օրինակներով։ 1998—1999 թվականներին Ցալիգոպուլուն հյուրախաղային համերգներ է տվել երգչուհի Մելինա Կանայի, ավելի ուշ՝ երգիչ Դիմիտրիս Բասիսի, «Mode Plagal» և «Mikro» երաժշտախմբերի հետ։
21-րդ դարի առաջին տարիներին Էլենին համագործակցել է Նիկոս Պարտոկալօգլուի, Ջոն Կոցարիսի, Յորգոս Անդրեուի հետ։ 2005 թվականի ամռանը համերգային շրջագայություն է կատարել դերասանուհի և երգչուհի Տանյա Ծանակլիդուի հետ, թողարկել է Αγαπημένο μου Ημερολόγιο (Dear Diary) ալբոմը, որտեղ Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας (Estoudiantina Neas Ionias) երաժշտախմբի հետ ձայնագրել էր հունական ժողովրդական երգերի ինքնատիպ մեկնաբանությամբ ոգեշունչ կատարումներ։
Հաջորդած տարիներին նա շարունակել է ալբոմներ թողարկել և համերգներով հանդես գալ. 2008 թվականին՝ երգիչներ Անդրիանա Բաբալիի ու Ջոտա Նեգայի հետ՝ Սալոնիկի "Αποθήκη του Μύλου" համերգասրահում, երգիչ Գլիկերիայի հետ, Polis թատրոնում էլ՝ Trifono երաժշտախմբի հետ, որը մասնագիտացել է հունական ավանդական երաժշտության մատուցման գործում։


== Անձնական կյանք ==
2008 թվականին տված հարցազրույցներից մեկում Էլենի Ցալիգոպուլուն խոստովանել է, որ շուրջ մեկուկես տասնամյակ ամուսնացած է եղել հույն երգահան, քնարերգու բանաստեղծ և երաժշտական պրոդյուսեր Անդրեու Յորգոսի հետ (հուն․՝ Γιώργος Ανδρέου), բայց, վերջ ի վերջո, ամուսնալուծվել են։


== Սկավառակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էլենի Ցալիգոպուլու Internet Movie Database կայքում
BBC Artist Page for Eleni Tsaligopoulou Archived 2019-04-05 at the Wayback Machine.
Eleni Tsaligopoulou at Athens Photo News (APN) {հունարեն}
Պորվենիր (այլ կիրառումներ)

Պորվենիր, կարող է վերաբերել՝

Պորվենիր - բնակավայր Չիլիում՝ Իսլա-Գրանդե դե Տյերրա դել Ֆուեգո կղզու վրա
Պորվենիր - բնակավայր Ուրուգվայի հարավարևելյան մասում, Պայսանդու դեպարտամենտում
Ալեքսանդր Ակիմով (Խորհրդային Միության հերոս)

Ալեքսանդր Վասիլևիչ Ակիմով (ռուս.՝ Александр Васильевич Акимов, օգոստոսի 5, 1924(1924-08-05), Ելշանկա, Նիկոլաև, Նիկոլաևսկի շրջան, ԽՍՀՄ - մարտի 12, 1966(1966-03-12), Ուլյանովսկի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային սպա, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։ Պատերազմի ընթացքում եղել է 6-րդ գվարդիական հրաձգային դիվիզիայի 4-րդ գվարդիական հրաձգային գնդի հրաձգային դասակի հրամանատար, Խորհրդային Միության հերոս (1945 թվական), ավագ լեյտենանտ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1924 թվականի օգոստոսի 5-ին, ռուս աշխատավորի ընտանիքում, Ելշանկա գյուղում (այժմ՝ Ուլյանովսկի մարզի Նիկոլաևսկի շրջան)։ Ավելի ուշ ընտանիքը տեղափոխվել է Վ. Լենինի անվան աշխատանքային ավան։ Այնտեղ էլ սովորել է միջնակարգ դպրոցում, որն ավարտել է ութերորդ դասարանով։ 1939 թվականին ընդունվել է Ֆաբրիկագործարանային ուսուցման դպրոց։ Ավարտելուց հետո ստացել է փականագործի մասնագիտություն։
1942 թվականի օգոստոսի 17-ին Ժադովսկու շրջանային զինկոմիսարիատի կողմից զորակոչվել է Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակ։ Տամբովի մարզի Մորշանսկ քաղաքում անցել է կրտսեր լեյտենանտի դասընթաց։ 1943 թվականի օգոստոսի 26-ից եղել է Արևելյան ռազմաճակատում։ Մասնակցել է Ուկրաինայի 1-ին և 2-րդ ճակատային մարտերին։ Պատերազմի ժամանակ երկու անգամ վիրավորվել է։
1945 թվականի հունվարի 12-ին, 4-րդ գվարդիական հրաձգային գնդի (6-րդ գվարդիական հրաձգային դիվիզիոն, 13-րդ բանակ, 1-ին ուկրաինական ռազմաճակատ) հրաձգային դասակի հրամանատար, կրտսեր լեյտենանտ Ալեքսանդր Ակիմովը առանձնահատուկ կերպով առանձնացել է Կելցե քաղաքի հարավարևելյան հատվածում, որի ընթացքում նա ներխուժել է խրամատ և ոչնչացրել է թշնամու երկու կրակակետ և հակառակորդի մոտ երեսուն զինվոր և սպա։
Հունվարի 14-ին Չարնա-Նիդա գետերի մերձակայքում թշնամու դիրքերի համար մղվող մարտերի ժամանակ կրտսեր լեյտենանտ Ակիմովն անձամբ է հարվածել հրետանային զենքը և իր զինվորների հետ ոչնչացրել է հակառակորդի զինվորներին և սպաներին։ Հունվարի 26-ի գիշերը լույս 27-ին Օդեր գետի հատման ժամանակ նա առաջիններից մեկն էր, ով անցել է գետը Շտեյնաու քաղաքի (այժմ՝ Սցինավա, Լեհաստան) մոտ և մասնակցել է պլացդարմի գրավման և ընդլայնման մարտերին։
1945 թվականի ապրիլի 10-ին ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության հրամանագրով գերմանացի-ֆաշիտների դեմ մարտերում մարտական  առաջադրանքների օրինակելի կատարման և ցուցաբերած քաջության և հերոսության համար կրտսեր լեյտենանտ Ալեքսանդր Ակիմովին շնորհվել է Խորհրդային Միության հերոսի կոչում և նրան հանձնվել է Լենինի շքանշան (№ 56171) և Ոսկե աստղ (№ 8147):
Պատերազմից հետո Ալեքսանդր Ակիմովն աշխատել է Ուլյանովսկի մարզի Բարիշսկի շրջանի Լենինի անվան ավանի գործարանում։ Մահացել է 1966 թվականի մարտի 12-ին։


== Մրցանակներ ==
Ոսկե աստղ
Լենինի շքանշան
Կարմիր աստղի շքանշան
Մեդալներ


== Հիշատակ ==
Լենինի անվան ավանի փողոցներից մեկն անվանակոչել են հերոսի պատվին։
Գերեզմանին տեղադրված է հուշարձան։
Ամեն տարի անցկացվում է հոկեյի շրջանային մրցաշար՝ Խորհրդային Միության հերոս Ալեքսանդր Ակիմովի անվան մրցանակով։


== Ծանոթագրություններ ==
Խախաբո

Խախաբո, (վրաց.՝ ხახაბო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Ախմետայի շրջանում։


== Դիրք ==
Բարձրությունը ծովի մակարդակից 2000 մետր է։ Գտնվում է Ռուսաստանի Դաշնության սահմանին։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2002 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 2 մարդ՝ մեկ կին և մեկ տղամարդ, երկուսն էլ վրացիներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բարչելի ամրոց

Բարչելի ամրոց (իսպ.՝ Barchell Castle), ամրոց Ալքոյում` Իսպանիայի Ալիքանտե նահանգում։ 13-րդ դարի միջնադարյան կառույց է՝ կանգնած է մի քարքարոտ բլրի վրա` սոճու անտառի մեջտեղում։ Այն գտնվում է CV-795 ճանապարհի կողքին` Ալքոյի և Բաներես դե Մարիոլայի միջև, Բարչելի գյուղական վայրում` 800 մետր բարձրության վրա, մոտ է «Սոլանետեսին», որը փոքր բնակչությամբ իսլամական դարաշրջանին պատկանող վայր է։ Պոլորի հովտում գտնվող ամրոցն որպես բնական պատնեշ իր շուրջն ունի երկու զբոսայգիներ։


== Մատենագիտություն ==
Guía de Arquitectura de la Provincia de Alicante. ISBN 84-7784-353-8
PAREDES VAÑÓ, Enric (2006), "El castell de Barxell" en Història d'Alcoi, Alcoi: Ajuntament d'Alcoi, Editorial Marfil, S.A., Centre Alcoià d'estudis Històrics i Arqueològics (p. 133) ISBN 84-89136-50-5
PAREDES VAÑÓ, Enric (2011), "Aproximación a la arquitectura de las fortificaciones en las montañas del valle central del Serpis. Las Torres". Actas del Séptimo Congreso Nacional de Historia de la Construcción. Instituto Juan de Herrera - Madrid - 2011. ISBN 978-84-9728-370-0 | 2 vols., 146 comunicaciones, 1507 pp.


== Ծանոթագրություններ ==
Ձոն սիրո

«Ձոն սիրո» (ռուս.՝ «Посвящение в любовь»), 1994 թվականի ռուսական ֆիլմ։ Ֆիլմի հիմքում ընկած են Իվան Բունինի «Թեթև շնչառություն» (ռուս.՝ «Лёгкое дыхание»), «Ցուրտ աշուն» (ռուս.՝ «Холодная осень» և «Ռուսյա» պատմվածքները։ 


== Սյուժե ==
Ծեր գրողը զննում է մասունքներ, որոնք նրան հիշեցնում են անցած տարիների իրադարձությունների մասին։
Առաջին նովելում երիտասարդ գիմնազիստուհի Օլյա Մեշչերսկայան դավաճանում է իր սիրեցյալին՝ կապի մեջ մտնելով ուրիշի հետ, ում չի սիրում և մահանում է նրա ձեռքից։
Երկրորդ նովելում աղջիկը ռազմաճակատ է ճանապարհում փեսացուին, վերջինս նրան ասում է, որ իր զոհվելու դեպքում նա  ուրախանա այստեղ՝ երկրի վրա, իսկ հետո իրենք կհանդիպեն այնտեղ՝ մյուս կյանքում։ Հետագայում նա սպանվում է, աղջիկը որոշ ժամանակ տառապում է նրա համար, ապա փորձում է կարգավորել իր կյանքը երկրի վրա։
Երրորդ նովելում (հիշողություն հիշողության մեջ) հերոսը կնոջը պատմում է մի աղջկա մասին, որին ինքը սիրել է, սակայն նրանց հարաբերություններին խանգարել է բռնապետ մայրը։


== Դերերում ==
Ինոկենտի Սմոկտունովսկի – հեղինակի տեքստ
Ալեքսանդրա Բուդանովա – Օլյա Մեշչերսկայա, գիմնազիստ
Եգոր Բերոև – Շերշ, գիմնազիստ
Իրինա Պոլյանսկայա – հարսնացու
Դմիտրի Վորոբյով – փեսացու
Եկատերինա Իվանովա – Ռուսյա
Վլադիսլավ Լոբանով – դասուսույց, Ռուսյայի սիրելին
Տատյանա Բուբելնիկովա – դասուսույցի կինը
Իրինա Կվիտինսկայա – Իրինա Դմիտրիևնա
Էլվիրա Բրունովսկայա – Ռուսյայի մայրը
Ալեքսանդր Պավլով – Ալեքսեյ Միխայլովիչ
Օլեգ Մարտյանով – զինվորական
Ջեմմա Օսմոլովսկայա – հարսնացուի մայրը
Պյոտր Պոդյապոլսկի
Իվան Վարցան – դրվագ


== Ստեղծագործական խումբ ==
Սցենարի հեղինակ և ռեժիսոր՝ Լև Ցուցուլկովսկի
Օպերատոր՝ Իգոր Պոպով
Կոմպոզիտորներ՝ Վլադիմիր Ֆեոդորով, Լեոնիդ Ռեզետդինով
Նկարիչ՝ Նիկոլայ Սուբբոտին
Հնչյունային օպերատոր՝ Սերգեյ Վարցան
Մոնտաժող՝ Լարիսա Նեստերովա
Ֆիլմի տնօրեն՝ Լարիսա Յակուշևա


== Քննադատություն ==
Ալեքսանդր Ֆեոդորովը գրել է․ «Ավաղ, իմ կարծիքով՝ այս ֆիլմն արժանի է միայն ցավալի հիշատակման՝ դասական արձակի նուրբ քնարական մթնոլորտի փոխարեն մեր առջև ծանրակշիռ, վատ խաղարկված տեսարան է»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Посвящение в любовь // телеканал «Культура»
Посвящение в любовь // Афиша
Посвящение в любовь // Мегаэнциклопедия Кирилла и Мефодия
Մախմուտովո (այլ կիրառումներ)

Մախմուտովո, կարող է վերաբերել՝

Մախմուտովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աբզելիլովսկի շրջանի կազմում։
Մախմուտովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի կազմում։
Մախմուտովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Սալավատսկի շրջանի կազմում։
Խոսե Լուիս Չիլավերտ

Խոսե Լուիս Ֆելիքս Չիլավերտ Գոնսալես (իսպ.` José Luis Félix Chilavert González, հուլիսի 27, 1965, Լուկա, Պարագվայ), հայտնի պարագվայցի դարպասապահ։ Պարագվայի ազգային հավաքականի կազմում մասնակցել է 2 աշխարհի առաջնությունների (1998 և 2002 թվականներին)։
Երկար ժամանակ համարվել է ֆուտբոլի պատմության ամենաարդյունավետ դարպասապահը։ Իր կարիերայի ընթացքում խփել է 62 գոլ։ Սակայն Չիլավերտին գերազանցել է բրազիլացի Ռոժերիո Սենին։
Չիլավերտը աշխարհում այն միակ դարպասապահն է, ով 1 խաղի ընթացքում դարձել է 3 գոլի հեղինակ։ Նա այդ 3 գոլը խփել է արգենտինական Վալես Սարսֆիլդի կազմում (Ֆերոկարիլ Օեստեյի դեմ խաղում` 1999 թվականի նոյեմբերին)։
Չիլավերտը հաղթել է ակումբային 12 տիտղոս, ներառյալ 1994 թվականի Լիբերտադորեսի գավաթը Վելես Սարսֆիլդի հետ։ Չիլավերտը 3 անգամ դարձել է IFFHS-ի վարկածով տարվա լավագույն դարպասապահչ (1995, 1997 և 1998 թվականներին)։
Պարագվայի հավաքականում Չիլավերտը մասնակցել է 74 խաղի, խփելով 8 գոլ։ Նա մասնակցել է աշխարհի 2 առաջնության (1998 և 2002) և Կոպա Ամերիկայի 3 խաղարկության (1991, 1993 և 1997։ Չիլավերտը ընդգրկվել է 1998 թվականի աշխարհի առաջնության թիմում։
Կարիերան ավարտել է 2005 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պարագվայական ֆուտբոլի մասին ռուսերեն լեզվով
Ուլտիմատիստներ

Ուլտիմատիստներ (ռուս.՝ Ультиматисты), Ռուսաստանի սոցիալ-դեմոկրատական բանվորական կուսակցության (ՌՍԴԲԿ) ներսում 1908 թվականին առաջացած ձախաթևյան  խումբ (Գրիգորի Ալեքսինսկի, Լեոնիդ Կրասին, Վիրգիլի Շանցեր և ուրիշներ), օտզովիստների տարատեսակություն, ովքեր երրորդ Պետդումայի սոցիալ-դեմոկրատ պատգամավորներին ներկայացրել էին ուլտիմատում (որից էլ՝ անվանումը)՝ նրանից պահանջելով անառարկելիորեն ենթարկվել ՌՍԴԲԿ կենտկոմի որոշումներին, այլապես ետ կանչվել
1909 թվականի ուլտիմատիստները դարձան «Վպերյոդ» խմբի անդամ։
Օրբելյան

Օրբելյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Արամ Սմբատի Օրբելյան (1983), ՀՀ պետական գործիչ, իրավաբան։
Բուրթել Օրբելյան, 14-րդ դարի ռազմական և պետական գործիչ, Օրբելյան տոհմի գահերեց իշխան (1300-1349), իշխանաց իշխան։
Էլիկում Օրբելյան (՞-1184), իշխան Վրաց թագավորությունում, Նախիջևանի Երնջակ բերդի, Ճահուկ ավանի և Քալասրահի իշխան, Ելտկուզյանների ենթակայությամբ։
Կոնստանտին Օրբելյան
Կոնստանտին Աղապարոնի Օրբելյան (1928-2014), դաշնակահար, դիրիժոր, երգահան։
Կոնստանտին Գարիի Օրբելյան (1956), դիրիժոր, դաշնակահար։
Ներսես Օրբելյան (19-րդ դար-՞), թղթակից։
Սմբատ Օրբելյան (՞-1273), իշխան, քաղաքական գործիչ։
Ստեփանոս Օրբելյան (մոտ 1250-1303), պատմագիր, աստվածաբան, բանաստեղծ, կրոնական և քաղաքական գործիչ, արքեպիսկոպոս։
Տարսայիճ Օրբելյան (մահ. 1290), Սյունիքի իշխանապետ 1273 թվականից։


== Տես նաև ==
Օրբելյաններ


== Ծանոթագրություններ ==
(6840) 1995 WW5

(6840) 1995 WW5, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի նոյեմբերի 18-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,429647 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0603 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7989 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1383,29 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,260249 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,36° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6840) 1995 WW5 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գուրգեն Անտոնյան (գրականագետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գուրգեն Անտոնյան (այլ կիրառումներ)Գուրգեն Գերասիմի Անտոնյան (հունվարի 3, 1911(1911-01-03), Կուսապատ, Ջևանշիրի գավառ, Ելիզավետպոլի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 7, 1984(1984-05-07), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ գրականագետ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր (1955), Ադրբեջանական ԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1973), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1946 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կուսապատ (այժմ՝ ԼՂՀ Մարտակերտի շրջանում) գյուղում։ 1934 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ 1934-1937 թվականներին սովորել է նույն համալսարանի ասպիրանտուրայում (ղեկավար՝ Արսեն Տերտերյան)։ 1937-1974 թվականներին դասավանդել է Ադրբեջանի Վ. Ի. Լենինի անվան մանկավարժական ինստիտուտում, 1943-1974 թվականներին եղել է այդ ինստիտուտի հայոց լեզվի և գրականության ամբիոնի վարիչը։ 1974-1984 թվականներին դասախոսել է Ստեփանակերտի մանկավարժական ինստիտուտում, եղել այդ ինստիտուտի հայոց լեզվի և գրականության ամբիոնի վարիչը։ Մահացել է Բաքվում, որտեղ էլ թաղվել է։ ԽՄԿԿ անդամ 1943 թվականից։


== Ստեղծագործական ուղի ==
Աշխատությունները վերաբերում են հայ-ադրբեջանական գրականության կապերին, հասարակական մտքին («Նիզամին և հայ գրականությունը», 1947, «Սամեդ Վուրղուն», 1958, «Հայ-ադրբեջանական բարեկամությունը գրականության մեջ», 1962)։ Ռուսերեն լույս է տեսել նրա «Շամիլի ռեակցիոն շարժումը և XIX դարի հայ հասարակական մտքի մի քանի հարցեր» գիրքը (Բաքու, 1955), ադրբեջաներեն՝ «Հայ և ադրբեջանական ժողովուրդների բարեկամության արտացոլումը 19-20-րդ դարի գրականության մեջ» երկը (Բաքու, 1950)։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով։


== Գ. Անտոնյանի երկերի մատենագիտություն ==
Արևմտահայ ռեալիստական արձակը, Բաքու, հրատ. ԱդրԽՍՀ լուսժողկոմի, 1939, 48 էջ։
Նիզամին և հայ գրականությունը, Բաքու, Ազերնեշր, 1947, 124 էջ։
Հայ և ադրբեջանական ժողովուրդների բարեկամության արտացոլումը 19-20-րդ դարերի գրականության մեջ, Բաքու, Ազերնեշր, 1955։
Սամեդ Վուրղուն, Բաքու, Ադրբեջանի Վ. Ի. Լենինի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտ, 1958, 75 էջ։
Հայ-ադրբեջանական բարեկամությունը գրականության մեջ, Երևան, Հայպետհրատ, 1962, 360 էջ։
Реакционное движение Шамиля и некоторые вопросы армянской общественной мысли XIX века, 1952.


== Ծանոթագրություններ ==
Կաին-Ելգա (այլ կիրառումներ)

Կաին-Ելգա, կարող է վերաբերել՝

Կաին-Ելգա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելեբեևսկի շրջանի կազմում։
Կաին-Ելգա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։