armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կատյուշա (հուշահամալիր)

«Կատյուշա» հուշահամալիր (ռուս.՝ Мемориал «Катюша»), հուշահամալիր «Փառքի կանաչ գոտի» համալիրի կազմի մեջ։ Գտնվում է Ռուսաստանի Դաշնության Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի Կոռնևո գյուղի մոտայակքում։ Կառուցվել է 1966 թվականին` Կոռնևո գյուղի մոտ գտնվող բարձունքի վրա, որտեղ 1941-1943 թվականներին տեղակայված են եղել Կյանքի ճանապարհը պաշտպանող զենիթային զորամամասերը։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին սա միակ տրանսպորտային ուղին էր, որն անցնում էր Լադոգա լճով։ Նավարկման շրջանում ճանապարհը ջրային էր, ձմռանը` սառույցի վրայով։ 1941 թվականի սեպտեմբերի 12-ից մինչև 1943 թվականի մարտի 19-ը սա շրջափակված Լենինգրադը երկրի հետ կապող միակ ճանապարհն էր։


== Հեղինակներ ==
Հուշահամալիրի հեղինակներն են ճարտարապետներ Լ. Վ. Չուլկևիչը, Պ. Ի. Մելնիկովը, Ա. Դ. Լևենկովը, ինժեներներ Լ. Վ. Իզյուրովը, Գ. Պ. Իվանովը։ 1967 թվականին հուշահամալիրի հեղինակներն արժանացել են ՀամԼԿԵՄ մրցանակի։
1995 թվականից Կոռնևո գյուղը Ռոմանովկա գյուղի մասն է։


== Նկարագրություն ==
14-մետրանոց պողպատե հինգ հեծանները տեղադրված են բետոնե հիմքի վրա` դեպի հորիզոնի գիծը անկյան տակ և խորհրդանշում են համազարկային կրակի ռեակտիվ հայտնի «Կատյուշա» համակարգը։
Գրանիտե պատին արված է հետևյալ մակագրությունը.

Հուշահամալիրի միջով է անցնում միջազգային ամենամյա ձմեռային «Կյանքի Ճանապարհ» մարաթոնի վազքուղին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Гусаров А. Ю. Памятники воинской славы Петербурга. — СПб.: Паритет, 2010. — 400 с. — ISBN 978-5-93437-363-5.
Ջեք (պավիան)

Ջեք (անհայտ - 1890), արջանման պավիան, որն ապրել է Հարավային Աֆրիկայում և հայտնի է դարձել որպես հաշմանդամություն ունեցող երկաթուղային ազդարարի օգնական։
Ջեքը ոտքեր չունեցող ազդարար Ջեյմս Էդվին Ուայդի ընտանի կենդանին և օգնականն է եղել։ Ուայդն աշխատում էր Քեյփթաունի պետական երկաթգծում սկզբում որպես պահակ, իսկ հետո՝ որպես ազդարար։ Ջեյմս Ուայդը հայտնի էր Ջամփեր՝ «ցատկող» մականունով, քանի որ վագոնից վագոն ցատկելու սովորություն ուներ։ Անհաջող ցատկից հետո նա ընկել է գնացքի տակ և կորցրել երկու ոտքը։ Իր պարտականությունները շարունակելու հնարավորություն փնտրելով՝ Ուայդը, որպես իրեն օգնական ձեռք է բերել մի պավիան։ Ջեք անունով պավիանը, որին տեսել էր շուկայում վանդակում փակված, նրան խելացի էր թվացել։ Ջեյմսի դիտարկումները հաստատվել են. շուտով նրա ղեկավարությամբ Ջեքը տիրապետել է բազմաթիվ հմտությունների․ նա ջուր է բերել տիրոջը, մաքրել նրա սենյակը և սկսել է հրել սայլակը։ Շուտով պավիանը նույնիսկ սովորել է փոխել գնացքների շարժումը ուղղորդող սլաքները և կառավարել երկաթուղային լուսազդանշանը։ Սկզբում Ջեքն այդ գործողությունները կատարել է միայն Ուայդի հրամանով և նրա հսկողության ներքո, սակայն որոշ ժամանակ անց նա կարողացել է դրանք ամբողջությամբ իրականացնել ինքնուրույն։
Այն բանից հետո, երբ ուղևորներն սկսել են տեղեկություններ հայտնել, որ Պորտ Էլիզաբեթ քաղաքի մոտ գտնվող Էյթենհախի կայարանում մի կապիկ շահագործում է երկաթուղային լուսազդանշանը, երկաթուղու վարչակազմը պաշտոնական հետաքննություն է սկսել այս հարցի վերաբերյալ։
Ի վերջո, չնայած նախնական թերահավատությանը, երկաթուղու ղեկավարությունը որոշել է պաշտոնապես վարձել Ջեքին այն բանից հետո, երբ հատուկ հանձնաժողովը ստուգել է պարտականությունների կատարման նրա հմտությունը։ Պավիանին նշանակել են օրական քսան ցենտ աշխատավարձ, և ամեն շաբաթ նա ստացել է կես շիշ գարեջուր։ Բազմիցս հաղորդվել է, որ երկաթուղում աշխատելու ընթացքում Ջեքը երբեք չի սխալվել։
Ինը տարվա ծառայությունից հետո Ջեքը սատկել է տուբերկուլյոզից 1890 թվականին։ Ջեյմսը խորապես վշտացել է ընկերոջ մահից։ Հայտնի արջանման պավիանի գանգը գտնվում է Գրեմսթաունի Օլբանի թանգարանի հավաքածուում։ Ջեքի լուսանկարները ցուցադրված են հին Էյտենհախի երկաթուղային կայարանի շենքում։


== Գրականություն ==
Cheney, Dorothy L.; Seyfarth, Robert M. The Primate Mind in Myth and Legend. — University of Chicago Press, 2008. — ISBN 0226102440
Simon Conway Morris Life's Solution: Inevitable Humans in a Lonely Universe. — Cambridge University Press, 2003. — ISBN 978-1-139-44080-6
Simon Conway Morris: Jenseits des Zufalls. Wir Menschen im einsamen Universum. 1. Auflage. Berlin University Press, Berlin 2008 (Originaltitel: Life’s Solution: Inevitable humans in a Lonely Universe), ISBN 978-3-940432-07-0, Jack, der Eisenbahner-Pavian, S. 178ff.
Karen Duve und Thies Völker: Lexikon berühmter Tiere. Eichborn Verlag, Frankfurt am Main 1997, ISBN 3-8218-0505-6.
David Wallechinsky, Amy, Irving Wallace, David Wallechinsky (Hrsg.): Rowohlts Bunte Liste. Das unersetzliche Nachschlagewerk für Individualisten. Rowohlt Verlag, Reinbek 1983, ISBN 3-499-15181-2 (rororo; 5181).


== Ծանոթագրություններ ==
Հյուքումեթություն

Հյուքումեթություն (թուրքերեն՝ hükûmet), օսմանյան սուլթանների քուրդ բեկերին, ցեղապետներին սեփականատիրական իրավունքով շնորհած խոշոր կալվածք։ Հյուքումեթություն ստացողներն ունեին զինվորական և վարչական ինքնուրույնություն, կատարում էին ռազմաավատատիրական ծառայություն և իրենց զորքով մասնակցում սուլթանի ռազմարշավներին։ Նման ժառանգական տիրակալության տարատեսակներից էին նաև ղերեբեյությունը, յուրտլուկը և այլն։ 
17-րդ դարի թուրք պատմաբան-աշխարհագրագետ Քյաթիբ Չելեբին իր «Ջիհաննյումա»-ում («Աշխարհի հայելի») Արևմտյան Հայաստանում հիշատակում է Հաքյարիի, Ամադիեի, Սեհրանի, Խոշաբի և այլ hյուքումեթություններ։
Դոնեցկի մարզ

Դոնեցկի մարզ (ուկրաիներեն՝ Доне́цька о́бласть, մարզ Ուկրաինայի հարավ արևելյան մասում։ Ստեղծվել է 1938 թվականի հունիսի 3-ին, երբ հին Դոնեցկի մարզի կազմից առանձնացվեցին Վորոշիլովգրադի (այժմ Լուգանսկի մարզ) և Ստալինյան (այժմյան Դոնեցկի) մարզերը։


== Վարչական բաժանում ==

Մարզի վարչական կառուցվածքի մեջ են մտնում - 28 քաղաք և 18 մարզային ենթակայության շրջաններ։ Ընդամենը 2003 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ վարչական միավորներ՝

շրջաններ  - 18,
քաղաքներ (ուկրաիներեն՝ міста, міські ради)  - 52,
այդ թվում մարզային ենթակայության քաղաքներ  - 28,
քաղաքատիպ ավաններ (ուկրաիներեն՝ селища, селищні ради)  - 131,
գյուղեր (ուկրաիներեն՝ села, сільські ради)  - 1 121,
շրջաններ քաղաքներում  - 21, 4 քաղաքներում։Քարտեզի վրա սև թվերով նշված են շրջանները՝

l - Ալեքսանդրովի
a - Ամվրոսիևսկի
b - Արտյոմովսկի
c - Վելիկոնովոսյոլկովսկի
d - Վոլնովախսկի
e - Վոլոդարսկի
f - Դոբրոպոլսկի
g - Կոնստանտինովսկի
h - Կրասնոարմեյսկի
i - Կրասնոլիմանի
j - Մարյինի
k - Նովոազովսկի
m - Պերշոտրավնևի
n - Սլավյանսկի
o - Ստարոբեշևսկի
p - Թելմանովսկի
q - Շախտյորսկի
r - ՅասինովատսկիԿարմիր տառերով ցույց են տրված մարզային ենթակայության քաղաքները՝ 


== Տես նաև ==
Ուկրաինայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==
Մատվեևկա (այլ կիրառումներ)

Մատվեևկա, կարող է վերաբերել՝


== Ուկրաինայի բնակավայրեր ==
Մատվեևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բոգոդուխովի շրջանում
Մատվեևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Գոլովանևի շրջանում
Մատվեևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Պերվոմայսկի շրջանում
Մատվեևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Չերկասիի մարզի Զոլոտոնոշայի շրջանում
Մատվեևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոտելվայի շրջանում


== Ռուսաստանի բնակավայրեր ==
Մատվեևկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի կազմում։
Մատվեևկա - գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Լուխովիցկի շրջանի կազմում։
Մատվեևկա - գյուղ Ռուսաստանի Օրենբուրգի մարզի Մատվեևսկի շրջանի կազմում։
Մորոզովսկի գավառագիտական թանգարան

Մորոզովսկի գավառագիտական թանգարան (ռուս.՝ Морозовский краеведческий музей), թանգարան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Մորոզովսկի շրջանի Մորոզովսկ քաղաքում։ Բացվել է 1994 թվականին նույն թվականին կառուցված շենքում։
Թանգարանի հասցեն`Ռոստովի մարզ, Մորոզովսկ, Լենինի փողոց, 155 ա, 347210։


== Պատմություն ==
«Մորոզովսկի գավառագիտական թանգարանը» մունիցիպալ բյուջետային մշակութային հաստատություն է Մորոզովսկի կենտրոնում։ Թանգարանի շենքը կառուցվել է 20-րդ դարի սկզբին նախկին Լյուբիմովի խուտորի ծայրամասում։ Սկզբում շենքում տեղակայվել է վաճառական Սեկրետևի կրպակը, որտեղ ապրանքներ էին վաճառում (աղ, ցորեն) և ոսկուց արտադրանքներ։ Շենքում կար մեծ նկուղ (ամբողջ տարածքում)։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո, 1919 թվականից սկսած, շենքում տեղավորվել է գրենական պիտույքների խանութ։
Հայրենական պատերազմի տարիներին՝ 1942 թվականի հուլիսի 14-ից մինչև 1943 թվականի հունվարի 4-ը գերմանական օկուպացիայի ժամանակ, շենքը եղել է պահեստ, հետպատերազմյան տարիներին՝ կոշիկի խանութ։
Շենքը գավառագիտական թանգարանին հանձնելու որոշումը կատարվել է 1992 թվականին։ Երկու տարի է շենքը վերազինել են որպես թանգարան, ձևավորել ցուցադրությունները։ Մորոզովսկի գավառագիտական թանգարանը բացվել է 1994 թվականի հունիսի 19-ին։ Թանգարանը ներկայացնում է քաղաքի, տարածաշրջանի և նրա բնակիչների կյանքի պատմությունը։ Այստեղ կարելի է տեսնել Մորոզովսկի շրջանի տարածքից հայտնաբերված հնագիտական ​​մնացորդներ, հավաքված են պատմությանը, մշակույթին, ազգային բանահյուսության հերոսներին առնչվող նյութեր, ռուսների, կիրգիզների, ղազախների, թուրքմենների, ուզբեկների ինքնատիպ ժողովրդական արվեստին։ Թանգարանում կարելի է տեսնել իրական կիրգիզական խալաթ և ուզբեկական թասեր, տարածաշրջանի կենդանիների խրտվիլակներ, ատամանական իշխանության խորհրդանշաններ, տեղական արվեստագետների գեղանկարներ։
Գավառագիտական թանգարանում անցկացվում են ցուցահանդեսներ`«Մորոզովսկի շրջանում բնակվող ազգերի կենցաղային առարկաներ և կիրառական արվեստի ստեղծագործությունները»։
Թանգարանի շենքի ճակատային մասում կան չորս հարթաքանդակներ, որոնք արտացոլում են տարածաշրջանի պատմությունը։ Երկու հարթաքանդակները պատկերում են դարբնոցը երկու դարբիններով, լծված երկու ցուլերով տափանում են հողը, մյուս երկու հարթաքանդակներում՝ պատկերված է զինված հեծյալ կազակը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Морозовский краеведческий музей
Новая выставка в Морозовском краеведческом музее
Էլվիս Մերզլիկին

Էլվիս Մերզլիկին (լատիշ․՝ Elvis Merzļikins, ապրիլի 13, 1994(1994-04-13), Ռիգա, Լատվիա), լատիշ պրոֆեսիոնալ հոկեյիստ, դարպասապահ։ Ներկայումս խաղում է Հոկեյի ազգային լիգայում հանդես եկող «Կոլումբուս Բլու Ջեքեթս» ակումբում։ Լատվիայի հավաքականի անդամ է։


== Կենսագրություն ==
Էլվիսը ծնվել է գործարար Վյաչեսլավ Մերզլիկինի և Սանդրա Վանագա-Մատինսկու ընտանիքում։ Ավագ եղբայրը Ռենարսն է։ Երբ տղան երեք տարեկան է եղել, հայրն անհետ կորել է։ Մայրը միայնակ մեծացրել է երկու որդիներին։


== Ակումբային գործունեություն ==
2014 թվականի NHL դրաֆտի ժամանակ նրան ընտրել է ամերիկյան «Կոլումբուս Բլու Ջեքեթս» ակումբը։ 2012/13 մրցաշրջանի ընթացքում Մերզլիկինը մի քանի հանդիպում անցկացրել է «Լուգանոյի» պահեստայինների նստարանին։ Հիմնական կազմում առաջին անգամ հանդես է եկել 2013 թվականի սեպտեմբերի 28-ին՝ «Լոզաննայի» դեմ խաղում («Լուգանոն» հաղթել է 2-1 հաշվով)։
2019 թվականի մարտի 20-ին Էլվիսը մեկ տարով նորեկի պայմանագիր է կնքել Հոկեյի ազգային լիգայի «Կոլումբուս Բլու Ջեքեթս» ակումբի հետ։


== Միջազգային գործունեություն ==
Մերզլիկինը մասնակցել է 2012 թվականի աշխարհի առաջնությանը և 2013 թվականի երիտասարդական առաջնությանը։
2016 թվականի աշխարհի առաջնության ժամանակ ընտրվել է որպես Լատվիայի տափօղակով հոկեյի հավաքականի դարպասապահ, և հանդես է եկել մեկնարկային կազմում Շվեդիայի դեմ առաջին իսկ խաղում (լատիշները պարտվել են 1-2 հաշվով)։


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 438


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Վիսոկոե (գյուղ, Պրիյատինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎիսոկոեՎիսոկոե (ուկրաիներեն՝ Високе), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պրիյատինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վիսոկոե գյուղում բնակվում էր 131 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1132 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 115,72 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ժոսլեն III (Եդեսիայի կոմս)

Ժոսլեն III դը Կուրտենե (ֆր.՝ Josselin III de Courtenay, 1134-1200), Եդեսիայի կոմսության տիտղոսավոր կոմս 1159 թվականից։ Երուսաղեմի արքունիքի մարեշալ կամ մարշալ 1156-1159 թվականներին, սենեշալ՝ 1176-1190 թվականներին։ Եդեսիայի կոմս Ժոսլեն II-ի և Բեատրիսա դը Սոնի որդին։
Հարիմի ճակատամարտում Նուր ալ-Դին Մահմուդի կողմից գերի է ընկել, որտեղ անցկացրել է տասներկու տարի, սակայն Նուր ալ-Դին Մահմուդի մահից հետո Ժոսլենի քույր Ագնես Կուրտենեի վճարած 50 հազար դինարի դիմաց ազատվել է։ Գործունյա առևտրական և հնարամիտ պալատական Ժոսլենը, որպես Բադուին IV արքայի հորեղբայր՝ արագ հարստացացավ։ Նա ստեղծեց այսպես կոչված Երուսաղեմի թագավորության հինգերորդ ենթակա կոմսությունը (ընդհանուր առմամբ նրանք չորսն էին)։ Նա միակը չէր, ողջ թագավորությունը կազմված էր առանձին հողատարածքներից։ Բացի դրանից, Ժոսլենին անցնում էին որոշ առևտրական մաքսեր, ինչը երբեմն բերում էր ավելի շատ եկամուտ, քան հողը։
1187 թվականի հուլիսին Ժոսլենը մնացել է Աքքայում (հավանաբար, նա Տիբերիայում խաչակիրների հարձակման նախօրեին վնասել է իր ոտքը և չի կարողացել ձի հեծնել) և Հատտինի Կոտոշների ճակատամարտին չի մասնակցել։ Իմանալով պարտության մասին, նա արագ բանակցություններ է սկսել Սալահ ալ-Դինի դեսպանների հետ՝ քաղաքի հանձնման մասին։ Երբ 1191 թվականին քաղաքը Ռիչարդ I Առյուծասիրտ արքայի կողմից գրավվել է, Ժոսլենը վախից չի ներկայացրել իր նախկին պահանջները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Nicholson, R. B. «Joscelyn III & the Fall of the Crusaders States». Brill, 1973:
Խմելինեց (այլ կիրառումներ)

Խմելինեց, կարող է վերաբերել՝

Խմելինեց - գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Ելեցկի շրջանի կազմում։
Խմելինեց - գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Զադոնսկի շրջանի կազմում։
Լամիսկղանա

Լամիսկղանա (վրաց.՝ ლამისყანა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Կասպի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 680 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Կասպից հեռու է 16 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1095 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ուլասովո-Ռուսանովկա

Ուլասովո-Ռուսանովկա (ուկրաիներեն՝ Уласово-Русанівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոսինյավսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ուլասովո-Ռուսանովկա գյուղում բնակվում էր 370 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1204 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 307,31 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մորժեգորսկայա Կամենկա

Մորժեգորսկայա Կամենկա (ռուս.՝ Моржегорская Каменка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Շենգա գետի ձախ ափին՝ 33 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 15 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020300412103000033058
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103003305'
Ավազանի կոդը -  03.02.03.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ռուպերտ Գրեյվս

Ռուպերտ Գրեյվս (անգլ.՝ Rupert Graves, հունիսի 30, 1963(1963-06-30), Ուիլսթոն -սյուփեր-Մեր, Սոմերսեթ, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի թատրոնի և կինոյի դերասան։


== Կենսագրություն ==
Ռուպերտ Գրեյվսը ծվնել է 1963 թվականի հունիսի 30-ին՝ անգլիական Սոմերսեթ շրջանի Ուեսթոն-սյուպեր-Մեր քաղաքում՝ օպերատոր Մարիա Լուիզա Գրեյվսի (հայրական ազգանունը Ռոբերթս) և երաժշտության ուսուցիչ Ռիչարդ Հարդինգ Գրեյվսի ընտանիքում։
Կրթությունը ստացել է հայրենի քաղաքում՝ Wyvern Community School սպորտի ակադեմիայում։ Տասնհինգ տարեկան հասակում Գրեյվսը լքել է ակադեմիան։
Առաջին դերը, որ նա ստացել է եղել է կրկեսի ծաղրածուն։
Առաջին դերը, որը նրան հաջողություն բերեց «A Room with a View» ֆիլմաում կատարած Ֆրեդի Հանիչերչի դերը, որտեղ նրա խաղընկերները եղել են այնպիսի անվանի դերասաններ, ինչպիսիք են Մեգի Սմիթը, Ջուդի Դենչը և սկսնակ Հելենա Բոնեմ Կարթերը։ Ավելի ուշ Հյու Գրանտի հետ խաղացել է «Մորիս» կինոնկարում։ Նրա հաջորդ նշանակալից դերերը եղել են «A Handful of Dust», «Աղջիկների տարբերությունը», «Հարաբերություններ», «Ֆորսայթի առասպելը» ֆիլմերում։
Հայտնիության նոր ալիք եղավ, որբ Ռուբերտը «Շերլոկ» հեռուստասերիալում կատարեց հետախույզ ոստիկան Լեստրեյդի դերը։
2015 թվականին Գրեյսը հրավիրվեց ABC՝ «Ընտանիք» հեռուստասերիալում նկարահանվելու, որպես Քլեր Ուորենի, ում դերը կատարում էր Ջոան Ալենը, ամուսին։


== Անձնական կյանքը ==
1987 թվականին իր հայրենի Ուեսթոն-Սյուպեր-Մեր քաղաքի սրճարանում հանդիպել է Իվոնին, ով նկարչուհի է։ Նրանք միասին են ապրել Սթոք-Նյուինգթոնում, Գրեյվսը նրան օգնել է դաստիարակել երկու դուստրերին, ովքեր այդ պահին 10և 14 տարեկան հասակում էին։ Ռուբերտը և Իվոնը միասին են ապրել 13 տարի։ 2000 թվականին, երբ նրանց հարաբերությւնները ավարտվեցին, նա ծանոթացավ Սյուզի Լյուիսի հետ։ Շուտով նրանք ամուսնացան։ Այժմ նրանք ունեն 5 զավակ՝ Ժոզոֆ, Էլլա, Նոա, Այզեք և Զոուի։


== Ֆիլմագրություն ==


== Աշխատանքները թատրոնում ==
Հեռուստատեային դերեր կատարելու հետ զուգընթաց Ռուպերտը խաղացել է նաև թատրոնում, այդ թվում և ամերիկյան, Closer (2000) և The Elephant Man (2002) ներկայացումներում։
Լոնդոնյան բեմերում նրա առավել հայտնի դերերից է Փրեսթլի Սթրեյի The Pitchfork Disney ներկայացումում (1991)՝ Լոնդոնի Բուշ թատրոնում։ Դերի շնորհիվ Ռուպերտը ստացավ Charrington Fringe Award մրցանակը, որպես 1991 թվականի լավագույն տղամարդու դեր։ Նաև մասնակցել է A Madhouse in Goa ներկայացմանը 1989 թվականին, կատարել է Էդիի դերը Hurlyburly ներկայացման ժամանակ (1997—1998), որի համար նոմինացվել է Լոուրենս մրցանակին, որպես լավագույն տղամարդու դեր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կյանքը(անգլ.)
Ռուպերտ Գրեյվս (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Հոհենվարթ (Համ)

Հոհենվարթ (գերմ.՝ Hohenwarth), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Վերին Պֆալց վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Կոմունան գտնվում է Կամ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 2008 մարդ, տարածքը՝ 24,23 կմ2 (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 3 72 135։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Վերա Մուխինայի հուշարձան

Վերա Մուխինայի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Вере Мухиной), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում։ Նվիրված է խորհրդային քանդակագործ, ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ, ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի իսկական անդամ Վերա Մուխինային (1889-1953)։ Հուշարձանը տեղադրվել է քանդակագործի արհեստանոցի մոտ՝ Պրեչիստենսկի նրբանցքում։ Բացումը տեղի է ունեցել 1989 թվականին և նվիրված է եղել նկարչուհու ծննդյան 100-ամյակին։ Նախագծի հեղինակներն են քանդակագործ Միխայիլ Անիկուշինը և ճարտարապետ Սերգեյ Խաջիբարոնովը։


== Պատմություն ==
«Բանվորը և կոլտնտեսուհին» հանրահայտ հուշարձանի, Մոսկվայի պետական կոնսերվատորիայի առջև տեղադրված Պյոտր Չայկովսկու արձանի, ինչպես նաև հանրահայտ նիստավոր բաժակի հեղինակ Վերա Մուխինայի հուշարձանը տեղադրվել է Պրեչիստինկայի և Պրեչիստենսկի նրբանցքի հատման վայրում, ոչ մեծ խորշ-պուրակում։ Այն տունը, որի ֆոնին կանգնած է արձանը, 1947 թվականին նախագծել է Վերա Մուխինան։ Այդ տանը նա ապրել է մի քանի տարի մինչև իր մահը։
Հուշակոթողի հեղինակներն են քանդակագործ Միխայիլ Անիկուշինը և ճարտարապետ Սերգեյ Խաջիբարոնովը։


== Նկարագրություն ==
Քանդակը պատրաստված է բրոնզից և պատկերում է միջին տարիքի կնոջ։ Վերա Մուխինայի մարմինը ցուցադրված է մինչև ծնկները, նրա գլուխը բարձրացված է փոքր-ինչ վեր և թեքված է ձախ, դեմքը հանգիստ է և լուրջ։ Քանդակը տեղադրված է կարմիր գրանիտից պատրաստված պատվանդանի վրա, որին փակցված է հուշատախտակ հետևյալ գրությամբ. «Վերա Իգնատևնա Մուխինային»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Билялитдинова Г., Тарасов А. Хамовники: в лицах, судьбах, эпохах. Исторические сенсации в современной трактовке. — М.: Новая Элита, 2006. — 367 с. — ISBN 5901642112, 9785901642115
Вострышев М. И. Москва: все улицы, площади, бульвары, переулки. — М.: Алгоритм, Эксмо, 2010. — 688 с. — ISBN 978-5-699-33874-0
Захаров В. Г. От Смольного до Правительства СССР: записки министра культуры СССР. — М.: РАГС, 2010. — 350 с. — ISBN 5772904388, 9785772904381
Զիվին (Օլթիի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զիվին (այլ կիրառումներ)Զիվին, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Օլթիի գավառում։
Բնակչության մասին տեղեկություններ հայտնի չեն։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բոգդան Սալթանով

Բոգդան Սալթանով (ի ծնե՝ Աստվածատուր Սալթանյան, մոտ 1630, Նոր Ջուղա, մարզ 5, Սպահան, Իրան - 1703, Մոսկվա, Ռուսական թագավորություն), հայ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Նոր Ջուղայում, որտեղ և դարձել է անվանի արվեստագետ։ Ռուսաստանի ցար Ալեքսեյ Միխայլովիչի հրավերով 1666 թվականին խոջա Զաքար Սահրադյանի երաշխավորությամբ եղբոր հետ եկել է Մոսկվա։ Շուտով ձեռք է բերել շնորհալի ստեղծագործողի համբավ։ 1674 թվականին ընդունել է ուղափառություն և նրան շնորհվել է ազնվականի կոչում՝ Մոսկովյան ցուցակով։ 1685 թվականին նշանակվել է Մոսկվայի Կրեմլի Զինապալատի գեղանկարչական արվեստանոցի ղեկավար։ Ղեկավարել է Կրեմլի մի շարք շինարարական աշխատանքներ, ինչպես ռուսական իրականության մեջ առաջին հաղթական կամարի կառուցումը, ձևավորել այն Ազովը Պետրոս I-ի կողմից գրավելու առթիվ։ Ստեղծել է դիմանկարներ, թեմատիկ պատկերներ, սրբանկարներ, նկարազարդել է ձեռագրեր, ձևավորել պալատներ, վերանորոգել մի շարք եկեղեցիների և պալատների ներքին հարդարանքը։ Մատուցած ծառայությունների համար Ֆեոդոր Ալեքսեևիչ թագավորը Բոգդան Սալթանովին նվիրել է արծաթե գուշ (1682)։ Մահացել է 1703 թվականին Մոսկվայում։


== Անուն ==
Բոգդան Սալթանովի իսկական անունը Թանրի Վերան է, որ նշանակում է աստվածատուր, ռուսերեն՝ Բոգդան, հոր անունը Սալթան, որից և ազգանունը՝ Սալթանով, հայերեն օգտագործվել է Աստվածատուր Սալթանյան։


== Չհրապարակված տվյալներ ==
Նարիշկինյան պալատի նկարիչ, հայազգի ռուսական իշխան Իվան (Բոգդան) Սալթանովը եղել է ցար Ալեքսեյ Միխայլովիչի երկրորդ կնոջ՝ թագուհի Նատալիա Կիրիլովնայի սիրեկանը, որոնց իրական զավակն էլ հանդիսանում է՝ Ռուսիայի Մեծ ցար տիտղոսը կրող՝ Պետրոս առաջինը։ 


== Ստեղծագործություններ ==
«Ալեքսեյ Միխայլովիչ թագավորի դիմանկարը» 1682
«Ֆեոդոր Ալեքսեևիչ թագավորի դիմանկարը» 1696
«Կենսահաստատ խաչ» 1677
«Տիրամայրը» 1679
«Հովհաննես Ավետարանիչը» 1679
«Տիրամայրը երկու հրեշտակների հետ» 1679
«Խաչից իջեցնելը» 1679
«Հարություն» 1679
«Համբարձում» 1679
«Ահեղ դատաստան» 1679


== Պատկերասրահ ==

		


== Գրականություն ==
Մ. Ղազարյան, Հայ կերպարվեստը XVII-XVIII դարերում, Երևան, 1974
Մ. Ղազարյան, Վ. Ոսկանյան, «Բոգդան Սալթանով» Երևան, 1986
И. А. Атаджанян. Из истории армянско-русских взаимоотношений с X по XVIII века. (ռուս.)
И. Э. Грабарь. История русского искусства. Русская живопись. (ռուս.)


== Ծանոթագրություններ ==
Բեն Վինչել

Բեն Վինչել (անգլ.՝ Ben Winchell, հուլիսի 3, 1994(1994-07-03), Ատլանտա), կինոյի և հեռուստատեսության ամերիկացի դերասան, որը հայտնի է «Դեռահասի ոգին» ֆիլմում Էյդենի և «Բարձրագույն դասարան» հեռուստասերիալում՝ Դիքսոն Տիկոնդերոգիի դերով։ «Մաքս Սթիլ» մարտաֆիլմում խաղացել է Մաքս Սթիլի գլխավոր դերը։


== Վաղ տարիներ ==
Վինչելը ծնվել է Ջորջիայում՝ Լորենսվիլ քաղաքում և մեծացել է Դուլութում։


== Կարիերա ==
2011 թվականին Վինչելը «Դեռահասի ոգին» Հեռուստաֆիլմում խաղացել է Էյդենի դերը, որի պրեմիերան կայացել Է «ABC Family» ալիքում 2011 թվականի օգոստոսի 7-ին։ Էրիկ դերով հանդես է եկել «USA Network's» հեռուստաալիքի «Անհրաժեշտ կոպտություն» դրամատիկ սերիալում։
2013 թվականին Վինչելը մարմնավորել է Դիքսոն Տիկոնդերոգային Disney Channel ալիքի «A. N. T. Farm» սիթքոմում։
2015 թվականին Վինչելը մարմնավորել է Բենջամինին MTV-ի «Գտնելով Քարթերին» պատանեկան դրամատիկական սերիալում։
Վինչելը Անա Վիլաֆանի հետ միասին խաղացել է Մաքս Սթիլի դերը քննադատների կողմից բարձր գնահատված համանուն մարտաֆիլմում։ Ֆիլմի ռեժիսորը Ստյուարտ Հենդլերն է, որը թողարկվել է 2016 թվականին «Open Road Films» ընկերության կողմից։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բեն Վինչել Internet Movie Database կայքում
Բառեյրինիաս

Բառեյրինիաս (պորտ.՝  Barreirinhas), համայնք Բրազիլիայում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ Մարանիան նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Լենսոյս Մարանենսիսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 38 426 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 2291,1կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 14,7 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1938 թվականի մայիսի 29-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 51 247 256,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.192,07ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,552 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Բառեյրինիասի մասին(չաշխատող հղում)
Ցիցքիուր

Ցիցքիուր (վրաց.՝ ციცქიური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խարագաուլի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 540 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խարագաուլից հեռու է 50 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 186 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վահրամ Դավթյան

Վահրամ Դավթյան (նոյեմբերի 15, 1961, Կիրովական, ՀԽՍՀ), հայ սյուրռեալիստ նկարիչ։ Հայաստանի նկարիչների միության անդամ (1992)։


== Կենսագրություն ==
Վահրամ Դավթյանը ծնվել է 1961 թվականին Կիրովականում։ 1986 թվականին ավարտել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը, 1989 թվականին՝ Սանկտ-Պետերբուրգի արվեստի ակադեմիան, 1992 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։
Դավթյանի կտավներում առկա են երևակայական պատկերներ, որոնք դուրս են ժամանակից ու տարածությունից։ Նրա աշխատանքներից գտնվում են Շվեյցարիայի, Ռուսաստանի M'ARS, Հունաստանի OAC Կրետեի ժամանակակցի արվեստի թանգարանում, Ալմաթիի պետական թանգարանում, Կանադայի Կալգարի քաղաքի ArtEvo հիմնադրամում, Երևանի ժամանակակից արվեստի թանգարանում, Լիբանանի Maison du Poete, Ain Saadeh-ում։


== Ցուցահանդեսներ ==
1996 թվականից մասնակցել է մի շարք միջազգային ցուցահանդեսների։ Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Լիբանանում, Շվեյցարիայում, ԱՄՆ-ում, Սինգապուրում, Արգենտինայում և այլուր։


== Մրցանակներ ==
Համամիութենական երիտասարդական ցուցահանդեսի 1-ին մրցանակ, Մոսկվա, 1987 թ.
Շվեյցարիայի արվեստի թանգարանի «Լավագույն կտավ» մրցանակ, 2000 թ.
Մոնակոյի «Nouvelle Dimension»-ի «Prix D'excellence» մրցանակ, 2012 թ.
ՀՀ սփյուռքի նախարարության «Արշիլ Գորկի» մեդալ, 2013 թ.


== Ծանոթագրություններ ==
Սոլովենկա

Սոլովենկա (ռուս.՝ Соловенька), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գլինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(2618) Կունաբարաբրան

(2618) Կունաբարաբրան (անգլ.՝ Coonabarabran), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի հունիսի 25-ին Էլեանորա Հելինի և Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,027455 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6746 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3804 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1924,04 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,187106 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,22° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2618) Կունաբարաբրան աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ստարայա Կուլատկայի շրջան

Ստարայա Կուլատկայի շրջան (ռուս.՝ Старокулаткинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ուլյանովսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ստարայա Կուլատկա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1180 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 14540 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 12,32 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Դերկուլ (Տարասովսկի շրջան)

Դերկուլ (ռուս.՝ Деркул), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տարասովսկի շրջանում։ Մտնում է Վոյկովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Բահագրիկ

Բահագրիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Բշերիկի գավառակում։


== Բնակչություն ==
XIX դարի կեսերին ուներ 10 տուն հայ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(6575) Սլավով

(6575) Սլավով (անգլ.՝ Slavov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի օգոստոսի 8-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,126383 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6303 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6224 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2019,12 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178296 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,11° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6575) Սլավով աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Արդարազ

Արդարազ, ավերակ գյուղ ՀՍՍՀ Եղեգնաձորի շրջանում` Ելփին գետից մոտ 5 կմ արևմուտք բարձրադիր, անտառազուրկ վայրում։ Այժմ գյուղատեղին և նրա շրջակայքը ծառայում են որպես Ելփինի ոչխարաբուծական ֆերմայի ձմեռանոց։ 1831 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն` գյուղն ունեցել է 30, 1873 թվականին` 219, 1916 թվականին` 507, 1951 թվականին` 151 բնակիչ։ Ղ. Ալիշանը անվան նմանությունը և տառադարձությունը նկատի ունենալով` այս գյուղը ենթադրաբար նույնացնում է Սյունիքի Վայոց ձորի գավառի հին Աղոպեն գավառի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լոկոտ (այլ կիրառումներ)

Լոկոտ, կարող է վերաբերել՝

Լոկոտ - գյուղ, Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Իրշավայի շրջանում
Լոկոտ - գյուղ, Ուկրաինայի Լվովի մարզի Տուրկայի շրջանում
Էմիլյա Բրումե

Էմիլյա Ավգուստա Կլեմենտինա Բրումե (հունվարի 13, 1866(1866-01-13), Յոնչյոպինգ, Շվեդիա - հունիսի 2, 1925(1925-06-02), Ստոկհոլմ քաղաք, Over-Governors office, Շվեդիա), ծն․ անուն Լոթգիուս (1866–1925), շվեդ քաղաքական գործիչ (լիբերալ), ֆեմինիստ և խաղաղության ակտիվիստ։ Նա առաջին կինն էր Շվեդիայի օրենսդիր ժողովում (1914)։


== Կյանք ==
Էմիլյա Բյումեն ծնվել է 1866 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Ջոնկոպինգում։ Մեծացել է Ջոնկոպինգ քաղաքում, որտեղ սովորել է տեղի աղջիկների դպրոցում։ Նա իր մասնագիտական ​​աստիճանը ստացել է 1883 թվականի Վալինսկայա սկոլանի դպրոցում և ստացել է փիլիսոփայության աստիճան, իսկ բժշկության աստիճանը Ուպսալայում 1884 թվականին։ Դրանից հետո նա աշխատանքի է անցել որպես ուսուցիչ Ստոկհոլմի Աննա Վիթլոկի դպրոցում։
Նա Stockholmsföreningen för kvinnans politiska rösträtt ֊ի ​​(Կանանց ընտրության ազգային ասոցիացիայի Ստոկհոլմի մասնաճյուղ) նախագահն էր 1902 թվականից մինչև 1906 թվականը։  1904–1925 թվականներին եղել է Centralförbundet för Socialt Arbete (Սոցիալական բարեկեցության հասարակություն) տնօրենների խորհրդի անդամ և կրթության Ստոկհոլմի ուղղության անդամ։
Նա նաև Շվեդիայի կանանց խաղաղության միության նախագահն էր, այն հիմնադրելու օրվանից՝ 1898 թվականից, մինչև 1911 թվականը, երբ այն միավորվեց Շվեդիայի խաղաղության միության հետ և հանդես եկավ որպես Շվեդիայի ներկայացուցիչ՝ 1899 թվականին Հաագայում կայացած միջազգային խաղաղության համաժողովում։
Էմիլիա Բյումեն առաջադրվել է Ստոկհոլմի քաղաքային խորհրդի ընտրություններին 1910 և 1911 թվականներին։ Վերջին ընտրություններում նա ընտրվել է քաղաքային խորհրդում և աշխատել 1911–1924 թվականներին։ Նա 1917–1920 թվականների լիբերալ կանանց նախագահն էր։
Էմիլյա Բյումեն առաջին շվեդ կինն էր, որը եղել է Շվեդիայի պետական ​​օրենսդիր հանձնաժողովի (Lagberedningen) անդամ, որը պատրաստվել է նոր օրենքների, և որի կազմում նա անդամ է եղել 1914-1918 թվականներին։ 1920 թվականին նա մասնակցեց ամուսնության մասին օրենքի փոփոխություններին, որում տղամարդիկ և կանայք հավասարվեցին, իսկ ամուսնացած կինը հայտարարվեց օրինական չափահաս, 1921 թվականին տղամարդկանց և կանանց համար հավասար աշխատավարձի մասին օրենքին, և այն օրենքին, որը 1923 թվականին կանանց իրավունք էր տալիս բոլոր պաշտոնական մասնագիտություններին։


== Տես նաև ==
Աննա Լինդհագեն


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Ub.gu.se
Ub.gu.se
Historisktidskrift.se Archived 2012-04-02 at the Wayback Machine.
Barbro Hedvall (2011). Susanna Eriksson Lundqvist. red. Vår rättmätiga plats. Om kvinnornas kamp för rösträtt.. Förlag Bonnier. 978-91-7424-119-8
Բաշկիրական կարտոֆիլ

«Բաշկիրական» կարտոֆիլ, կարտոֆիլի տեսակ։


== Ծագում ==
«Բաշկիրական» տեսակը ստեղծվել է Բաշկիրիայի գյուղատնտեսության գիտահետազոտական ինստիտուտի և ռուսական տնտեսագիտության  գիտական ինստիտուտի գիտնականների կողմից կարտոֆիլի ֆերմայում։ Ա. Գ. Լորխան 1991 թվականին կենսաբանական սերմերից խաչաձև աճեցմամբ ստացել է «Բելոուսովյան» տեսակի հիբրիդը 289/82-3 գիտական ռուսական ինստիտուտի գիտնականների կողմից կարտոֆիլի ֆերմայում (ք. Մոսկվա)։
2007 թվականին ընդգրկվել է Ուրալյան տարածաշրջանի բուծման պետական գրանցամատյանում։


== Տեսակի բնութագիր ==
Տեսակը պատկանում է ճաշացանկի մեջ մտնող վաղ տեսակների մեջ։ Վեգետացիայի շրջանը  60-ից 80 օր է։
Թուփը լինում է միջին բարձրության, ընձյուղները կիսաուղիղ։ Կոթերը 4-ից 8 հատ։ Տերևները կանաչ գույնի միջինից մինչև մեծ չափերի են։ Ալիքաձև եզրերը ուժեղ է։ Պսակը խոշոր է, կարմրամանուշակագույն։ Հազվադեպ հատապտուղների նման։
Գյուղատնտեսության եկամտաբերությունը 149-311 ցենտներ է, մեկ հեկտարը գերազանցում է 77 ցենտը, քան Ժուկովսկու վաղ և առաջնորդի ստանդարտները։ Ալյոնայի եւ Ժուկովսկիի վաղ չափանիշների մակարդակով, 55-րդ օրը (երկրորդ փորում) 168-214 ց/հա-ի մակարդակով, ամբողջությամբ աճեցված (առաջին փորում) 45-րդ օրվա բերքահավաքը 94-187 ց/հա է և 36 հա-ով մեկ հեկտարով ավելի բարձր`«Ալյոնա» և «Առաջնորդ» տեսակների չափանիշներից։ Առավելագույն եկամտաբերությունը 374 ցենտներ է 1 հեկտարում, որը 92 ցենտներով բարձր է «Ալյոնա» տեսակից (Կուրգանի մարզ)։
Պալարները ծղոտե ձվաձև կլորավուն են միջին չափի աչքերով։ Կեղևը հարթ է, կարմիր։ Մարմինը սպիտակ է։ Պալարի քաշը 90-198 գրամ է։
Օսլայի բովանդակությունը 14,6-19,8 % է։ 95 %-ը կախված է։ Այն դիմացկուն է կարտոֆիլի քաղցկեղի ախտահարման դեմ, թույլ տուժած կարտոֆիլի ոսկեփայլ կլոր որդերից (նեմատոդից)։
Տեսակը երաշտը հանդուրժող է, արդյունավետ օգտագործում է հողի գարնանային խոնավության պահուստները։
«Բաշկիրական» տեսակի հիմնական առանձնահատկությունն այն է, որ կարտոֆիլը իր վրայից «ցած է նետում» Կոլորադյան բզեզի ձվերը, քանի որ այս բույսի տերևները ունեն գերակշռող ռեակցիա և ինքն իրեն մաքրում է վնասատուներից։ Այն ունի բարձր նյարդային (նեյրոնային) և անջատողական արգելք։


== Ծանոթագրություն ==
Հավերժության նշան (ֆիլմ)

«Հավերժության նշանը», խորհրդային դպրոցական արկածային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Դավիթ Քոչարյանը 1977 թվականին Ալեքսանդր Վոինովի սցենարով։


== Սյուժե ==
Պիոներները՝ անդադրում Արտյոմը, Սամվելը և Վարյան, որ ապրում են Հայաստանի հարավային սահմանամերձ գյուղում, օգնում են Լենինգրադից այստեղ եկած հնագիտական արշավախմբին։ Մի օր նրանք գտնում են «սահմանախախտին»՝ կապիկի։ Իսկ շուտով սահմանապահները փրկում են գետում խեղդվող տղային, որը եկել էր հարևան երկրից՝ իր կապիկին գտնելու համար։ Տղաները շատ արագ ընկերանում են Ռուբենի և նրա կենդանու հետ, բայց աչալուրջ պիոներներին մտահոգում է օտարի տարօրինակ հետաքրքրությունը հին հուշարձանների, հնագետների աշխատանքի հանդեպ... Ընկերներն իմանում են, որ գոյություն ունի լեգենդ մի հին ձեռագրի մասին, որը թաքցված է «հավերժության նշանի» պատկերով տապանաքարի կողքին, և նրանք կասկածում են, որ Ռուբենը սահմանն անցել է ոչ հենց այնպես... «Հավերժության նշան» գտնվում է, բայց Ռուբենը ձեռագրի հետ միասին գտնում է նաև իսկական բարեկամություն և հեռանալիս անգին ձեռագիրը թողնում է իր խորհրդային ընկերներին։


== Դերերում ==
Գլխավոր դերերում․

Գեորգի Կուլիկով – Բուդանցև
Վալերի Օլշանսկի – Միխեև
Միհրան Կեչօղլյան – Նազարյան
Սերգեյ Պոպովսկի – Վորոբյով
Սաշա Կարելին – Արտյոմ
Կարեն Հակոբյան – Ռուբեն
Ժենյա Վորոբյովա – Վարյա
Տիգրան Ոսկանյան – Սամվել
Ալյոշա Պլատոնով – ՍիմկաԷպիզոդներում՝ Ի. Ղարիբյան, Կ. Ջանիբեկյան, Մ. Իվանով, Ռաֆայել Քոթանջյան, Ի. Կրասկո, Ի. Կլաս, Մ. Մատվեև, Պ. Մերկուրև, Վ. Փանոյան, Վ. Սմոլյանսկայա, Ա. Թումանյան և այլն։
Դպրոցականներ՝ Ա. Աղաբեկյան, Գ. Գրիգորյան, Վ. Դավթյան, Մ. Քոչարյան, Վ. Մամիկոնյան, Տ. Մարության, Խ. Մելիքյան, Դ. Հովհաննիսյան, Ի. Յազիչան։
Ֆիլմում նկարահանվել է Չապա մականունով կապիկը (վարժեցնող՝ Ստեփան Իսահակյան-Սերեբրյակով)։


== Նկարահանումներ ==
Ֆիլմի խորհրդատուներն էին ինչպես հայ հնագետ Հռիփսիմե Ջանփոլադյանը, այնպես էլ սահմանապահ, գնդապետ Ա. Քարչմիթը, որը մի շարք լրտեսական վեպերի հեղինակ է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Знак вечности» (Об одним. фильме о прошлом и настоящем Армении) // Московская кинонеделя, 26 марта 1978
Знак вечности // Советские художественные фильмы: 1976—1977. — М.: Нива России, 1995. — стр. 222
Знак вечности // Домашняя синематека: отечественное кино 1918—1996. — М.: Дубль-Д, 1996. — 520 с. — стр. 168
Знак вечности
Տվիրդիցա

Տվիրդիցա (բուլղար․՝ Твърдица), գյուղ Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում։ Վարչականորեն մտնում է Բուրգասի համայնքի կազմի մեջ։ Համայնքի կենտրոն Բուրգաս քաղաքից գտնվում է 11 կմ դեպի հարավ։ 2011 թվականի Բուլղարիայի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ գյուղում բնակվել է 488 մարդ, բնակչությունում գերակշռողը բուլղարներն են։


== Բնակչություն ==


== Տես նաև ==
Բուլղարիայի համայնքներ
Բուրգասի համայնք


== Ծանոթագրություններ ==
Արփի (թերթ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արփի (այլ կիրառումներ)«Արփի», պատկերազարդ շաբաթաթերթ։ Լույս է տեսել 1913-1914 թթ., Թիֆլիսում։ Խմբագիր-հրատարակիչ՝ Հ.Տեր-Աստվածատրյանց։ Պարբերականի էջերում քննարկվել են ժամանակի հայկական ու միջազգային հասարակական քաղաքական կարևոր համարվող խնդիրները, Բալկանյան պատերազմի իրադարձությունները և այլն։ Հոդվածներ է նվիրել արևմտահայությանը և նրա ապագան, ռուսամետական դիրքերից, առնչել է Ռուսաստանի արևելյան քաղաքականության հետ։ Արտահայտվել է Անդրկովկասում կապիտալիստական հարաբերությունների զարգացման օգտին, խրախուսել տեղական արդյունաբերության զորեղացումը՝ ի հակակշիռ օտար կապիտալի։ 
«Թատրոն», «Երաժշտություն», «Ծիծաղ», «Խելքի աշխարհ» և այլ խորագրերով նյութերում լուսաբանել է Թիֆլիսի և ընդհանրապես հայ մշակութային իրադարձությունները, տպագրել երգիծական մանրապատումներ և ծաղրանկարներ։ «Արփի»-ում հրատարակվել են հայ գրողների ստեղծագործություններ, թարգմանություններ ռուս և եվրոպական գրականությունից։
Քամու ստվերը

«Քամու ստվերը» (իսպ.՝ La sombra del viento), իսպանացի (կատալոնացի) գրող Կառլոս Ռուիս Սաֆոնի 2001 թվականին լույս տեսած վեպը, որը հեղինակին բերել է համաշխարհային ճանաչում։ Այն թարգմանվել է շուրջ 30 լեզուներով և հրատարակվել 40 երկրներում՝ ավելի քան 10 միլիոն օրինակով։


== Վեպի սյուժեն ==
1945 թվականին մի մռայլ առավոտ գլխավոր հերոսին հայրը տանում է մի ծածուկ վայր, որը կոչվում է «Մեռած գրքերի գերեզմանոց»։ Այդտեղ Դանիել Սեմպերեն գտնում է մի խորհրդավոր գիրք, որն ամբողջությամբ փոխում է հերոսի կյանքը։ Վեպն իրենից ներկայացնում է պատմավեպի, սիրավեպի, դետեկտիվի և միստիկայի մի հրաշալի միաձուլում։ Հեղինակը վեպում հյութեղ և գունագեղ լեզվով ներկայացնում է 20-րդ դարի առաջին կեսի բարսելոնյան կյանքը։


== Գլխավոր կերպարներ ==


== Գրականություն ==
Karsten Kruschel: Der Schatten des Windes. In: Das Science Fiction Jahr 2004, hrsg. von Sascha Mamczak und Wolfgang Jeschke, Wilhelm Heyne Verlag München 2004, ISBN 3-453-87896-5, S. 933–936.


== Արտաքին հղումներ ==
Քամու ստվերը bookmark.am-ում
Гранатовый альбом

Гранатовый альбом, ռուսական Սպլին ռոք-խմբի չորրորդ ստուդիական ալբոմն է, թողարկվել է 1998 թվականին։ Ալբոմը մեծ հաջողություն ունեցավ, որի շնորհիվ խումբը համառուսաստանյան ճանաչում ձեռք բերեց։ Թողարկումից հետո, ամռանը, խումբը ելույթ ունեցավ որպես "տաքացնող" Մոսկվայում The Rolling Stones խմբի համերգին։ Ալբոմը վերաթողարկվել է 2002 թվականին "Մոնոլիտ" լեյբլի կողմից։


== Երգացանկ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալբոմը խմբի պաշտոնական կայքում (ռուս.)


== Ծանոթագրություններ ==
Հայրենիքի փրկության կոմիտե

Հայրենիքի փրկության կոմիտե, գործադիր իշխանության մարմին։ Ստեղծվել է 1921 թվականի փետրվարի 18-ին՝ Հայաստանում հակախորհրդային ապստամբությունը ղեկավարելու համար։


== Կազմը ==
Կոմիտեն գլխավորել է Հայաստանի Հանրապետության վերջին վարչապետ Սիմոն Վրացյանը, անդամներն էին՝ Ա. Հովհաննիսյանը, Կ. Սասանին, Հ. Տերտերյանը, Հ. Տեր-Հակոբյանը, Ս. Եղիազարյանը, Հ․Սարգսյանը, Եփրեմ Սարգսյանը, Ս. Թարխանյանը (Կուռո)։ Կազմը հետագայում համալրվել է։


== Գործունեությունը ==
Հայրենիքի փրկության կոմիտեն ղեկավարել է 1921 թվականի Փետրվարյան հակախորհրդային ապստամբությունը Հայաստանում։ Լույս է ընծայել «Ազատ Հայաստան» թերթը (խմբագիրներ՝ Ա. Չիլինկարյան (Ռ. Դարբինյան)։ Հայրենիքի փրկության կոմիտեի իշխանությունը տարածվել է էջմիածնի, Աշտարակի, Ղամարլուի, Ախտայի, Նոր Բայազետի շրջանների և մայրաքաղաք Երևանի վրա, որտեղ խորհրդային իշխանությունը տապալվել Էր։ Տեղերում իշխանությունն իրականացրել են գավառային փրկության կոմիտեները։ Երկրում տիրող տնտեսական ճգնաժամը հաղթահարելու և բանակի համար պարեն հայթայթելու նպատակով փետրվարի 24-ին կազմվել է միջկուսակցական խորհուրդ՝ բոլոր կուսակցությունների մասնակցությամբ։ Հայաստանի անկախությունը պաշտպանելու նպատակով Հայրենիքի փրկության կոմիտե (որպես Հայաստանի օրինական իշխանություն) օգնության խնդրանքով դիմել է բոլոր երկրների կառավարություններին։ Սիմոն Վրացյանը դիմել է նաև խորհրդային Ռուսաստանի ժողկոմ Գ.Չիչերինին և Վրաստանի կառավարությանը։ Օգնություն չստանալով և անընդհատ ենթարկվելով կարմիր բանակի հարձակումներին (Նախիջևանի և Սևանի կողմից)՝ Հայրենիքի փրկության կոմիտեն մարտի 15 և 18-ին օգնության խնդրանքով դիմել է Թուրքիային, սակայն մնացել է անպատասխան։ Հայ ժողովրդի նկատմամբ բարյացակամ վերաբերմունք են դրսևորել Պարսկաստանը և ԱՄՆ-ի ներկայացուցիչը Հայաստանում։ 1921 թվականի փետրվարին Մոսկվայում վերսկսված խորհրդա-թուրքական բանակցություններում (Մոսկվայի ռուս-թուրքական կոնֆերանսներ 1920, 1918) քննարկվելու էին նաև Անդրկովկասին և Հայաստանին վերաբերող հարցեր։ Հայրենիքի փրկության կոմիտեն կոնֆերանսի մասնակիցներին հաղորդեց, որ Մոսկվայում գտնվող խորհրդային Հայաստանի պատվիրակությանը չի կարող ներկայացնել Հայաստանը, որտեղ իշխանությունը պատկանում է Հայրենիքի փրկության կոմիտեին։ Սա շահավետ էր Թուրքիային, որի պատվիրակները հայտարարեցին, որ չեն բանակցի խորհրդային Հայաստանի ներկայացուցիչների հետ։ Վրաստանի խորհրդայնացումից հետո Հայրենիքի փրկության կոմիտեի վիճակը դարձավ անհուսալի։ 1921 թվականի ապրիլին սկսելով հարձակումը՝ կարմիր բանակի զորամասերը ապրիլի 2-ին գրավեցին Երևանը։ Հայրենիքի փրկության կոմիտեի զորամասերը մարտերով նահանջեցին Դարալագյազ (Եղեգնաձոր), այնտեղից՝ Զանգեզուր։ 1921 թվականի մայիսին Լեռնահայաստանը հայտարարվեց Հայաստանի Հանրապետություն (կառավարության մեջ մտան նաև Հայրենիքի փրկության կոմիտեի անդամներից), կառավարության նախագահ՝ Սիմոն Վրացյան։ 1921 թվականի հուլիսին կարմիր բանակը մտավ Զանգեզուր, որտեղ հաստատվեց խորհրդային իշխանություն։ Հայրենիքի փրկության կոմիտեի անդամներն անցան Պարսկաստան։
Լուշնիկի (գյուղ, Շոստկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼուշնիկիԼուշնիկի (ուկրաիներեն՝ Лушники), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Շոստկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լուշնիկի գյուղում բնակվում էր 527 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կիրունդո օդանավակայան

Կիրունդոյի օդանավակայան (ֆր.՝ Kirundo aéroport), Բուրունդիի Հանրապետության երեք օդանավակայաններից ամենափոքրը։ Գտնվում է Կիրունդոյի շրջանի նույնանուն վարչական կենտրոնում՝ Կիրունդո քաղաքում։ Հիմնականում օգտագործվում է Կիրունդոյի, Նգոզիի և Մուինգայի  շրջանների բնակիչների կողմից։


== Արտաքին հղումներ ==
Կիրունդո օդանավակայանի մասին
Մուրտա

Մուրտա  (ռուս.՝ Мурта), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովսկի շրջանում։ Գետի երկարությունը 6,3 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Տոմ գետն է, գետի ենթաավազանը Տոմ գետն է։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ինստինձիոն

Ինստինձիոն (հուն․՝ Ιστιντζιόν), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Պաֆոսի շրջանում։ Ըստ 2001 թվականի տվյալների գյուղը լքվել է։ Տեղակայված է Լիսոս գյուղից 5 կմ դեպի հարավ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Istinjon, Cyprus (անգլ.)
Ենիքյոյ (Եվդոկիայի գավառ, մեկ այլ գյուղ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ենիքյոյ (այլ կիրառումներ)Ենիքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կադելբոսկո դի Սոպրա

Կադելբոսկո դի Սոպրա (իտալերեն՝ Cadelbosco di Sopra), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Ռեջիո Էմիլիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 10.600 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 240 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 44 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 42023։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0522։
Կոմունայի հովանավորն է Հռոմի պապ Սուրբ Կելեստինոսը։ Տոնը նշվում է ապրիլի 6-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
808

808 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 808 թվականն է, 
IX դարի 8-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Կլետսկայա

Կլետսկայա (ռուս.՝ Клетская), ստանիցա Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Կլետսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5350 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մելանիններ

Մելանիններ ( հունարեն՝ μελανος - սև), բնական ծագում ունեցող, սև, շագնակագույն, կարմիր կամ դեղին պիգմենտներ։ Մելանինները պարունակվում են մաշկում, մազերում, աչքի ծիածանաթաղանթում, գլխոտանիների թանաքապարկում և այլն։ Մելանինները պարունակվում են ոչ միայն ծածկույթում, օրինակ, մարդու մոտ մելանիններ հայտնաբերված են նաև ներքին ականջում և գլխուղեղի որոշ բաժիններոմ։ Ողնաշարավորների մաշկային ծածկույթներում մելանինն արտադրվում է հատուկ մասնագիտացված բջիջների՝ մելանոցիտների կողմից։ 


== Քիմիական կազմ ==
Մելանիններն անլուծելի պոլիմերներ են, առաջանում են թիրոզինազ ամինաթթվի օքսիդացման արդյունքում։ Սկզբում թիրոզինից առաջանում է դիօքսիֆենիլալանին, այնուհետև դիօքսիֆենիլալանին-քրոմ, ռեակցիան կատալիզում է թիրոզինազ ֆերմենտը։ Դիօքսիֆենիլալանին-քրոմը ենթարկվում է պոլիմերիզացիայի և հանգեցնում է մելանինների առաջացման։ Ողնաշարավորների մոտ մելանիններն առաջնում են մելանոցիտներում՝ սպիտակուցների հետ միացած գրանուլների ձևով (մելանոպրոտեիններ)։


=== Մելանինների տեսակներ ===
Մարդու մոտ գոյություն ունեն մելանինի երեք ձևեր․ էումելանիններ, ֆեոմելանիններ և նեյրոմելանիններ։ Էումելանինները ավելի հաճախ են հանդիպում, կարող են ունենալ շագանակագույն կամ սև գունավորում։ Ֆեոմելանինները ունեն կարմիր գունավորում, դրանք շուրթերին տալիս են բնորոշ վարդագույն կամ կարմիր գույն, ֆեոմելանինները մազերին տալիս են  շիկակարմիր գույն։ Նեյրոմելանինը հայտնաբերված է ուղեղում, նրա ֆունկցիան մինչև այժմ պարզված չէ։
Ֆիտոմելանինը հանդիպում է բույսերի որոշ խմբերի մոտ, չնայած որ այն քիմիական կառուցվածքի տեսանկյունից նման չէ կենդանինների մոտ հանդիպող մելանիններին և հանդիսանում է պոլիվինիլային արոմատիկ սպիրտ։


== Կենսաբանական ֆունկցիա ==
Մելանինները լայնորեն տարածված են բուսական և կենդանական հյուսվածքներում, ինչպես նաև նախակենդանիների մոտ։ Մելանինները որոշում են մազերի և մաշկի գույնը, օրինակ ձիերի մազի գույնը, թռչունների փետուրների, ձկների թեփուկների, միջատների կուտիկուլայի գույնը։ Մելանինները կլանում են ուլտրամանուշակագույն ճառագայթները` պաշտպանելով մաշկի խորը շերտերի վնասումից։ 
Ալբինոսների մոտ մելանինների կոնցենտրացիան փոքր է, կարող է նաև բացակայել։
Փորձերի արդյունքում պարզվել է, որ կենդանիների օրգանիզմ ջրալույծ մելանինի երկարատև ներմուծման հետևանքով արգելակվում է էմոցիոնալ-ռեակտիվ դրսևորումների ի հայտ գալը և փորձարկվող առնետների մոտ իջնում է աֆեկտային ռեակցիաները։ Բացի այդ, բացահայտված է, որ այդ պրեպարատը խոչընդոտում է խոցի առաջացումը, ստամոքսի լորձաթաղանթի արյունազեղումների թիվը պակասում է և արգելակում է կենդանու մարմնի զանգվածի իջեցմանը սթրեսային պայմաններում։ Մելանինները իջեցնում են նաև ռադիոնուկլիդների կուտակմանը օրգանիզմում։
Մելանինը հանդիսանում է ամենաուժեղ հակաօքսիդանտներից։


== Ծանոթագրություններ ==