armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Համաճարակաբանության, վիրուսաբանություն և բժշկական մակաբուծաբանության ինստիտուտ

Համաճարակաբանության, վիրուսաբանություն և բժշկական մակաբուծաբանության ինստիտուտ, ՀՀ ԱՆ Արտո Ալեքսանյանի անվան գիտահետազոտական ինստիտուտ, հիմնադրվել է 1923 թվականին։ Մինչև 1940 թվականը կոչվել է տրոպիկական ինստիտուտ, 1940-1955 թվականներին՝ մալարիայի և բժշկական պարազիտոլոգիայի ինստիտուտ, 1955 թվականին միավորվել է համաճարակագիտության, մանրէաբանության և հիգիենայի ինստիտուտի հետ (հիմնադրված 1930) և մինչև 1971 թվականը անվանվել համաճարակագիտության և հիգիենայի ինստիտուտ։ Ինստիտուտն ընդգրկում է համաճարակաբանության, վիրուսային վարակիչ հիվանդությունների (էլեկտրոնային մանրադիտակային խմբով), մակաբուծաբանության և տրոպիկական հիվանդությունների, վարակազերծման և ախտահանման, վարակիչ հիվանդությունների հարուցիչների էկոլոգիայի, իմունաբանության, մանրէաբանության լաբորատորիաները։ 1930-1960 թվականներին գործել է արտադրական բաժին, որը բավարարել է կանխարգելիչ և ախտորոշիչ պատրաստուկների (վակցինաներ, բնական ծաղիկի դետրիտ, կատաղության պատվաստանյութ, շիճուկներ, ֆագեր) պահանջարկը ՀՀ-ում։ Սկզբնական շրջանում ինստիտուտում զբաղվել են մալարիայի, բնական ծաղիկի, խոլերայի, հետադարձ և բծավոր տիֆերի, լեյշմանիոզների, ներկայումս՝ որովայնային տիֆի, սուր աղիքային վարակիչ այլ հիվանդությունների, դիֆթերիայի, պոլիոմիելիտի, կապույտ հազի, կարմրուկի, հելմինթոզների և գրիպի ախտորոշման, կանխարգելման և պայքարի միջոցառումների մշակման հարցերով։ Հրատարակել է գիտական աշխատանքների ժողովածուներ։
Ինստիտուտն ունի.

համաճարակագիտության բաժին, որի կազմի մեջ են մտնում աղիքային սուր վարակիչ հիվանդությունների լաբորատորիան՝ դեզինֆեկցիայի, դեզինսեկցիայի և դերատիզացիայի խմբերով, մանկական վարակիչ հիվանդությունների լաբորատորիան՝ էլեկտրոնային միկրոսկոպիայի խմբով։
Բժշկական պարազիտոլոգիայի բաժին, որն ունի պարազիտոլոգիայի լաբորատորիա՝ հելմինթոլոգիայի խմբով, և էնտոմոլոգիայի լաբորատորիա։Գործում են նաև հետևյալ ինքնուրույն լաբորատորիաները.

հիվանդությունների,
իմունոլոգիայի և մանրէաբանության,
ընկերքային և աբորտային արյան հավաքման (բակտերիալոգիական խոհանոցով)։


== Տնօրեններ ==
Ինստիտուտի տնօրեններ են եղել Ն. Հակոբյանը, Խ. Արխիպյանցը, Մ. Քեշիշյանը, Ե. Կարապետյանը, Ք. Փիրումովը, Բ. Ավետիքյանը, Բ. Աստվածատրյանը, Ա. Գալստյանը, Մ. Մելիք-Քարամյանը, Ա. Ծատուրյանը, Հ. Հովհաննիսյանը, Գ. Պապովյանը, Ա. Զաքարյանը, Կ. Դեղձունյանը, Յու. Ալեքսանյանը, Գայանե Մելիք-Անդրեասյանը (2007 թվականից)։


== Պարգևներ ==
1973 թվականին ինստիտուտը պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ռեդկոդուբ (ավան, Ենակիևոյի քաղաքային խորհուրդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌեդկոդուբՌեդկոդուբ (ուկրաիներեն՝ Рідкодуб), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ենակիևոյի քաղաքային խորհուրդում։
2001 թվականի տվյալներով Ռեդկոդուբ ավանում բնակվում էր 71 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Մոդուլացում

Մոդուլյացիա, մոդուլյացիա ( լատ.՝ modulatio - համաչափություն, modus - չափ, նաև լադ  ), երաժշտական երկի մեջ անցումը մեկ տոնայնությունից մյուսը, որ ծառայում է երաժշտական մտքի զարգացմանը։

Երկի սկզբնական տոնայնությունը սովորաբար ընկալվում է որպես հիմնական և կայուն, երևան եկող նոր տոնայնությունները՝ անկայուն և ըստ այնմ առաջ են բերում լարվածություն։ Որպես կանոն, երկն ավարտվում է սկզբնական տոնայնությամբ՝ լարվածության պարպումով, նոր տոնայնությունները, միաժամանակ, յուրովի «երանգավորում» են երաժշտությունը։ Բազմաձայն երաժշտության մեջ մոդուլացման ամենատարածված եղանակը անցումն է երկու տոնայնությունների համար ընդհանուր ակորդի միջոցով (դիատոնիկ և էնհարմոնիկ մոդուլացում), կիրառվում է նաև տարբեր ակորդները խրոմատիկ ընթացքով միմյանց կապելու եղանակը (խրոմատիկ մոդուլացում)։ Գոյություն ունի նաև առանց ակորդների կատարվող մեղեդիական մոդուլացում։ Մոդուլացման տեսությունը կազմում է ներդաշնակագիտության հատուկ բաժինը։
Պատուս դի Մինաս գավառ

Պատուս դի Մինաս գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Patos de Minas), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Մինաս Ժերայսի նահանգի մեջ։ Մտնում է Կամպու դաս Վերտենտիս մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 260 445 մարդ 2007 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 10 740,388  կմ²։ Բնակչության խտությունը 24,5  մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 1 536 996 387,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 6262,51 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,812։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Արապուա
Գիմարանիյա
(5195) Կենդլեր

(5195) Կենդլեր (անգլ.՝ Kaendler), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1971 թվականի մարտի 26-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,16229 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8788 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4458 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1161,37 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,30998 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,89° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5195) Կենդլեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ղարաղշլաղ (Զանգեզուրի գավառ, Կովսականի մոտ)

Ղարաղշլաղ, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Գտնվում է Բարկուշատ գետի հովտում, Կովսական քաղաքից հյուսիս-արևմուտք, բարձրադիր վայրում։


== Պատմություն ==
Հետագայում գյուղն ընդգրկվել է Ադրբեջանական ՍՍՀ-ի Ղուբաթլուի շրջանում։ Արցախյան առաջին պատերազմի ժամանակ տարածքն անցել է Արցախի Քաշաթաղի շրջան։ 2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի արդյունքում տարածքը Քաշաթաղի ողջ շրջանի հետ անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 605 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լիբերթի շրջան (Տեխաս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լիբերթի շրջան (այլ կիրառումներ)Լիբերթի շրջան (անգլ.՝ Liberty County), ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 3.004 կմ² է, բնակչությունը՝ 70.154 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Լիբերտի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1836 թ.։
Շալան Սեն Վիկտոր

Շալան Սեն Վիկտոր (ֆր.՝ Challand-Saint-Victor), կոմունա Իտալիայի Վալե դ'Աոստա մարզում։
Բնակչությունը կազմում է 599 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 24 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 25 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 11020։ Հեռախոսային կոդ՝ 11020։
Բնակավայրի հովանավոր է համարվում Սուրբ Վիկտոր դե Սոլուրը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Էլեկտրոնային փոստ՝ segreteria@comune.challand-st-victor.ao.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության Ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Հակոբ Հիսուսի

Հակոբ Հիսուսի, XVII դարի հայ տարեգիր։


== Կենսագրություն ==
Հայտնի է նրա շնորհիվ պահպանված պատմագրական «Ժամանակագրություն» աշխատության։ Այնտեղ պարունակվում են նաև կենսագրական որոշ տվյալներ։ Եղել է Եար Ազիզի որդին՝ Կեցկո գյուղից։ Եղել է ճիզվիտների կաթոլիկ վանական միաբանության կազմի անդամ։ Նրա «Ժամանակագրությունը» ընդգրկում է 1575 և 1636 թվականների միջեւ ընկած ժամանակահատվածը և, դատելով բովանդակությունից, Հակոբը նկարագրված իրադարձության ժամանակակիցն էր, սակայն նրա ծննդյան և մահվան ճշգրիտ ամսաթվերը հայտնի չեն։


== «Ժամանակագրություն» ==
Հակոբին վերագրվող ժամանակագրությունը հրատարակվել է արդեն 1914-1915 թվականներին, սակայն հետագա ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ այդ աշխատությունն իրականում երեք տարբեր տարեգրությունների կոմպիլյացիա է։ Առաջինը նկարագրվում են 1420-1545 թվականների, երկրորդը՝ 1467-1501 և երրորդը՝ 1575-1636 թվականների իրադարձությունները։ Ճիզվիտ Հակոբի հեղինակությանը պատկանում է միայն երրորդ մասը, իսկ առաջին երկուսը գրվել են XV-XVI դարերի անանուն հայ ժամանակագիրների կողմից։ Անանուն ժամանակագիրներից առաջինը պատմական արժեք չունի, բայց երկրորդում հետաքրքիր տեղեկություններ կան Կարա-Կոյունլու ցեղերի մասին Ջահան Շահի մահից հետո (մասնավորապես՝ նրանց նոր առաջնորդ Հասան Ալիին), Ուզուն-Հասան և Աք-Քոյունլուի այլ կառավարիչների մասին։ Իսկ Հակոբի «Ժամանակագրությունում» կարևոր են 1623-1639 թվականների թուրք-պարսկական պատերազմի մասին տեղեկությունները, մասնավորապես 1636 թվականին պարսկական զորքերի կողմից Երևանը գրավելու և դրան նախորդող իրադարձությունները։

ՁեռագրերՄատենադարան, № 7841 ձեռագիրՀրատարակությունԱ․ Հովհաննիսյանի խմբագրությամբ // «Արարատ» ամսագիր, 1914, էջ 1106-1114։
Ա․ Հովհաննիսյանի խմբագրությամբ // «Արարատ» ամսագիր, 1915, էջ 61-69.
Մանր ժամանակագրություններ (13-18-րդ դարեր) / կազմել է Վլադիմիր Հակոբյանը. — Երևան: ՀԽՍՀ ԳԱ հրատարակություն, 1951. — Т. 1. — С. 194-200. — 456 с.


== Ծանոթագրություններ ==
Կոնստանտին Կոժանով

Կոնստանտին Կոժանով (ռուս.՝ Константин Петрович Кожанов, նոյեմբերի 17, 1960(1960-11-17)), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ 2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ։


== Կենսագրություն ==
1984 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։ Տիրապետում է ինդոնեզերենին և անգլերենին։
1984 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

2002 թվականից մինչև 2004 թվականը Սինգապուրում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության դեսպանատան խորհրդական-դեսպանորդ։
2007 թվականի մարտից մինչև 2013 թվականի հուլիսը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության գլխավոր քարտուղարության տնօրենի տեղակալ։
2013 թվականի հուլիսի 3-ից մինչև 2019 թվականի հոկտեմբերի 31-ը Զամբիայում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2009 թվականի հունիսի 1)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենասգրությունը Զամբիայում Ռուսաստանի դեսպանատան կայքում
Միջնադարյան լադեր

Միջնադարյան լադեր, ժողովրդական երաժշտությունից առնված յոթաստիճանանոց բնական մոնոդիական լադերի համակարգը, որոնք վաղ միջնադարից մինչև XVI դարը լատինական աշխարհի մասնագիտացված (նախ՝ միաձայն, ապա և բազմաձայն) երաժշտության հիմքն են կազմել (կոչվում են նաև եկեղեցական լադեր)։ Համակարգը կրել է բյուգանդական ութձայնի որոշակի ազդեցությունը, պատմականորեն զարգացել (X դարում լադերի թվային անվանումները փոխարինվել են հին հունական տեսությունից առնված հատուկ անուններով) և Վերածննդի դարաշրջանում հասել է իր ավարտուն վիճակին։ Տարբերում են հիմնական (արևմտաեվրոպական երաժշտության տեսության մեջ՝ «ավտենտիկ») և ածանցյալ (-«սլլագալ»-) լադեր։ 1547 թվականին շվեյցարացի երաժիշտ-տեսաբան Հեյնրիխ Գլարեանը համակարգի լադերի քանակը 8-ից հասցրել է 12-ի (ավելացրել է էոլական ու հոնիական լադերն իրենց ածանցյալներով)։ 1571 թվականին իտալացի Զ․ Ցառլինոն հաջորդականությունը սկսելով հոնիականից, լադային տոնիկաները դասավորել է դիատոնիկ շարքի դո-ից մինչև լյա ծավալում, պարզաբանել լադերի արտահայտչական հատկանիշները, որ լայնորեն դրսևորված են «խիստ ոճի» պոլիֆոնիայում։ XVII դարից հոնիական և էոլական լադերն իրենց արտահայտչական առավելագույն հնարավորությունների շնորհիվ առանձնացվել, կատարելագործվել են և դարձել դասական մաժորա-մինոր հարմոնիկ համակարգի հիմնական լադերը։ Դրանից հետո միջնադարյան լադերն իրենց նշանակությոնը պահպանել, բայց գործածվել են սոսկ «դիպվածաբար» (Բախ, Հենդել, Բեթհովեն, Շոպեն, Բրամս)։ XX դարի 1-ին կեսին երաժշտության լադային հիմքի նոր զարգացման ձգտումներով տոգորված կոմպոզիտորները հաճախ դիմել են հենց միջնադարյան լադեր֊ին, քանի որ դրանք մինչև այժմ էլ տարածված են շատ ժողովուրդների ժողովրդական երաժշտության մեջ։
Վարազի խաչքար (Մասրուց անապատ)

Վարազի խաչքար, գտնվում է Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզի Ձորագյուղ գյուղի մեջ՝ Մասրուց անապատում։ Հաշվառված է ՀՀ պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների պետական ցանկում (5.60/10.5.15)։


== Տեղադրություն ==
Խաչքարը կանգնեցված է անապատի արևելյան կողմում՝ պատվանդանին։


== Վիմական արձանագրություն ==
Խաչքարի ճակատին առկա է 1 տող վիմական արձանագրություն, մնացած արձանագրությունները թերի են և որևէ բան չի հասկացվում։

ԵՍ ՎԱՐԱԶ ․․․․․․Համաձայան արձանագրության՝ խաչքարը կանգնեցրել է Վարազը։


== Տես նաև ==
Մասրուց անապատ


== Ծանոթագրություններ ==
Թունիս (Խլաթի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Թունիս (այլ կիրառումներ)Թունիս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խլաթի գավառակում։ Գտնվում էր Խլաթ քաղաքից հյուսիս-արևելք՝ Վանա լճի ափին։
Քարտեզներում գյուղը նշվում է Տենիս անվանումով։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վերա Շատրովա

Վերա Շատրովա (ռուս.՝ Шатрова, Вера Михайловна, նոյեմբերի 4, 1918(1918-11-04), Շիմքենտ, Սիրդարիայի շրջան, Turkestan Autonomous Soviet Socialist Republic, Խորհրդային Ռուսաստան - հոկտեմբերի 14, 2008(2008-10-14), Եկատերինբուրգ, Ռուսաստան), խորհրդային թատրոնի դերասանուհի, ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ։


== Կենսագրություն ==
Վերա Շատրովան ծնվել է 1918 թվականի նոյեմբերի 4-ին, Չիմկենտում։ 1941 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ինժեներա-տնտեսագիտական ինստիտուտի` տնտեսագիտության ֆակուլտետը, մասնակցել է ուսանողական ներկայացումների։ Ինստիտուտից հետո աշխատել է Մոսկվայի քաղաքային վարչությունում։
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին տարհանվել է Ուրալ, ընկել է Չելյաբինսկ, որտեղ տեղի Սպայի տանը խաղացել է սիրողական ներկայացումներ։
1944-1945 թվականներին աշխատել է Չելյաբինսկի ֆիլհարմոնիայում։ 1945-1949 թվականներին խաղացել է Օրենբուրգի դրամատիկական թատրոնում։ 1945-1949 թվականներին ծառայել է Բրյանսկի Ա. Տոլստոյի անվան դրամայի մարզային թատրոնում։
1950-2007 թվականներին եղել է Սվերդլովսկի պետական ակադեմիական դրամատիկական թատրոնի դերասանուհի։ Խաղացել է ավելի քան 300 դեր։
Ընտրվել է Սվերդլովսկի քաղաքային խորհրդի պատգամավոր (1968-1973)։ Եղել է Համառուսական թատերական միության Սվերդլովսկի մասնաճյուղի նախագահի տեղակալ և խորհրդի անդամ։
Մահացել է 2008 թվականի հոկտեմբերի 14-ին։ Թաղված է Եկատերինբուրգի Շիրոկոնչեսկի գերեզմանատանը։


== Մրցանակներ ==
ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ(13.09.1956):
ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ(1969)։
«Պատվո նշան» շքանշան (1981)։
Դրամատիկական և երաժշտական թատրոնի, անսամբլի և նվագախմբի համամիութենական փառատոնի 1-ին աստիճանի դիպլոմ (1957)։
«Բռավո-2000» փառատոնի «Եվ վարպետություն, և ներշնչանք» մրցանակ` արվեստին մատուցած բարձր ծառայության համար (2001)։


== Աշխատանք թատրոնում ==
Լ. Մալյուգինի «Հին ընկերներ»` Տոնյա
Լ. Տոլստոյի «Լուսավորության պտուղները»` Զվեզդինսկայա
Շեքսպիրի «Անսանձ կնոջ սանձահարումը»` Կատարինա
Շեքսպիրի «Անտոնիո և Կլեոպատրա»` Կլեոպատրա
Ա. Օստրովսկու «Անօժիտը»` Լարիսա Օգուդալովա
Ա. Օստրովսկու «Տաղանդները և երկրպագուները»` Նեգինա
Մ. Գորկու «Սոմով և ուրիշներ»` Լիդիա
Ի. Տուրգենևի «Մեկ ամիս գյուղում»` Նատալյա Պետրովնա
Վ. Շուկշինի «Էներգետիկ մարդիկ»` Վերա Սերգեևնա
Ջ. Պատրիկի «Սիրելի Պամելա»` Պամելա
Վ. Պերուանսկու «Կիկիմորա»` Աննա Կոնստանտինովա
Շեքսպիրի «Համլետ»` Հերտրուդ
Ա. Կասոնի «Ծառերը կանգնած են մեռնում»` տատիկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«ШАТРОВА (Шапиро) Вера Михайловна (1918-2008)»։ Библиотечный центр Екатеринбург։ Վերցված է 2017-11-15 
«Шатрова (Шатрова-Шапиро Вера Михайловна)»։ «Актёры России»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2018-07-01-ին։ Վերցված է 2017-11-15 
«Актриса театра драмы Вера Шатрова завершает творческую карьеру»։ АПИ Информационно-аналитический портал։ Վերցված է 2017-11-15
Մինկովկա (այլ կիրառումներ)

Մինկովկա, կարող է վերաբերել՝

Մինկովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Արտյոմովսկիում
Մինկովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկիի շրջանում
Շիմլի

Շիմլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականին Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Անիկուր է Սեշել

Անիկուր է Սեշել (ֆր.՝ Agnicourt-et-Séchelles), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Մարլ կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Լան։
INSEE կոդը՝ 02004:


== Բնակչություն ==
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 207 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 127 աշխատունակ բնակիչներից 86-ը (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ են, 41-ը՝ պասիվ (ակտիվության ինդեքսը՝ 67,7%, 1999 թվականին 65,0% էր)։ 86 ակտիվ բնակիչներից 68-ը (44 տղամարդ և 24 կին) աշխատում են, գործազուրկ էր 18-ը (8 տղամարդ և 10 կին)։ 41 պասիվներից 8-ը աշակերտներ և ուսանողներ են, 10-ը՝ թոշակառուներ, 23-ն էլ պասիվ են այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Անյիկուր է Սեշել (ֆր.)
Բուրկովցի (գյուղ, Չուդնևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲուրկովցիԲուրկովցի (ուկրաիներեն՝ Бурківці), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չուդնևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բուրկովցի գյուղում բնակվում էր 642 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 21,4 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բադնոց (լեռ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բադնոց (այլ կիրառումներ)Բադնոց, հրաբխային լեռ Թուրքիայում, Մանազկերտի դաշտում։


== Ծանոթագրություններ ==
Սարգիս Մանուկյան (թարգմանիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սարգիս Մանուկյան (այլ կիրառումներ)Սարգիս Նազարի Մանուկյան (1883, Բաշչիֆթլիկ - 1938), հայ մանկավարժ, գրականագետ, լեզվաբան, թարգմանիչ, պրոֆեսոր (1935), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Քղիի գավառի Բաշչիֆթլիկ գյուղում։ Նախնական կրթությունը ստացել է Կարինի Արծնյան ազգային վարժարանում։ 1903 թվականին ավարտել է Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանը։ 1905 թվականին մեկնել է Գերմանիա, ուսանել նախ Բեռլինի, ապա Լայպցիգի համալսարաններում, մասնագիտացել գերմաներենի, գրականության և փիլիսոփայության մեջ։ Նրա ավարտական դիսերտացիան էր «Գերմանական մշակույթի ազդեցությունը հայկականի վրա»։ Այնուհետև մեկնել է Կարին և դասավանդել Մանասարյան վարժարանում։ Հետագայում վարժարանի հետ տեղափոխվել է Սեբաստիա և շարունակել աշխատանքը։ 1918-1922 թվականներին լեզու և գրականություն է դասավանդել Կ. Պոլսի Հինդլյան, Պեզեզյան, Դպրոցասեր տիկնանց և Նոր դպրոց վարժարաններում։
1922 թվականին տեղափոխվել է Երևան, աշխատել Մյասնիկյանի անվան դպրոցում (1923-1929), միաժամանակ Երևանի համալսարանում և Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտում, եղել է օտար լեզուների ինստիտուտի վարիչ, դասավանդել գերմաներեն և անտիկ գրականություն։
Թարգմանել է Հայնրիխ Հայնեի «Երգերի գիրքը» (տողացի, 1935, չափածոյի է վերածել Վաղարշակ Նորենցն ու Գեղամ Սարյանը)։ 1936 թվականին Եղիշե Չարենցի հետ սկսել է թարգմանել Գյոթեի «Ֆաուստը», սակայն աշխատանքը մնացել է անավարտ։ Ս. Մանուկյանի ջանքերով Հակոբ Պարոնյանի երկերի առաջին գիտական լիակատար հրատարակությունը լույս է տեսել հմուտ ու հարուստ ծանոթագրություններով։
Մահացել է 1938 թվականին։


== Ս. Մանուկյանի երկերի մատենագրություն ==
Հովհ. Թումանյանի Անուշը (բանասիրական և գեղարվեստական վերլուծություն), Երևան, Երևանի համալսարանի հրատարակչություն, 1931, 52 էջ։
Րաֆֆիի «Ջալալեդինի» ծագումը, Երևան, Պետհրատ, 1932, 54 էջ։


== Աղբյուրներ ==
Դիմիտրովգրադ (Ռուսաստան )

Դիմիտրովգրադ (ռուս.՝ Димитровгра́д, մինչև 1972 թվականը՝ Մելեկես - ռուս.՝ Мелеке́сс), քաղաք Ռուսաստանի Դաշնությունում՝ Ուլյանովսկի մարզում։ Մելեկեսյան շրջանի վարչական կենտրոնն է, թեև այդ շրջանի կազմի մեջ չի մտնում՝ հանդիսանալով մարզային նշանակության քաղաք։ Ձևավորում է քաղաք Դիմիտրովգրադ անվանումը կրող մունիցիպալ կազմավորում՝ քաղաքային շրջանի կարգավիճակով, որի կազմի մեջ՝ որպես միակ բնակավայր, մտնում է միայն Դիմիտրովգրադ քաղաքը։
Ընկած է Ուլյանովսկի մարզի ձախափնյա հատվածում՝ Չերեմշանի ծոցի (Կույբիշևյան ջրամբարի) ափին, վերջինիս մեջ Վոլգայի վտակ Մեծ Չերեմշան գետի թափվելու վայրի մերձակայքում, մարզկենտրոնից՝ Ուլյանովսկ քաղաքից 79 կիլոմետր դեպի արևելք, հարևան Սամարայի մարզի վարչական կենտրոնից՝ Սամարա քաղաքից 118 կիլոմետր դեպի հյուսիս։
Քաղաքն զբաղեցնում է 40,5 կմ² (4050 հեկտար), քաղաքային շրջանը՝ 103,98 կմ²  տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2010 թվականի մարդահամարի տվյալերով եղել է 122.580 (այդ ցուցանիշով երկրորդ տեղն է զբաղեցնում մարզում՝ զիջելով միայն մարզկենտրոնին)։ 2021 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 112 388։


== Պատմություն ==
Բնակավայրը հիմնադրվել է 1714 թվականին՝ ոգելից խմիչքների տեղական գործարանի աշխատողների համար։ 1919 թվականին քաղաքի կարգավիճակ է ստացել։ Մելեկես է կոչվել նրա միջով հոսող գետի անունով։
1972 թվականին Մելեկեսը վերանվանվել է Դիմիտրովգրադ՝ ի պատիվ Բուլղարիայի առաջին կոմունիստ ղեկավարի՝ Գեորգի Դիմիտրովի (1882—1949):


== Տնտեսություն ==
Քաղաքի առաջատար ձեռնարկությունը նրանից 6 կիլոմետր դեպի հարավ-արևմուտք ընկած ատոմային ռեակտորների գիտահետազոտական ինստիտուտն է։ Խոշոր ձեռնարկություններից են նաև ավտոպահեստամասերի՝ կարբյուրատորների, շարժիչների պոմպերի գործարանը, գորգագործական ֆաբրիկան, քիմիական արտադրության համար մեքենաներ թողարկող «Դիմիտրովգրադխիմմաշ» և «Զենիթխիմմաշ» գործարանները։


== Քույր քաղաքներ ==
Դիմիտրովգրադը բարեկամական սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ.

 Բելառուս, Լիդա
 Բուլղարիա, Դիմիտրովգրադ
 Տաջիկստան, Գյուլիստոն


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ульяновская — Симбирская энциклопедия: в 2 т. / ред. и сост. В. Н. Егоров. — Ульяновск : Симбирская книга, 2004. — 590 с. — 2500 экз. — ISBN 5-8426-0035-8.
Учебные заведения Ульяновска. История возникновения / О. М. Репьев, Приволжское книжное изд-во, 1969 г. — 441 с.
Н. П. ИнфоРост. ГПИБ | Протопопов И. А. Список населенных мест Самарской губернии... - Самара, 1900.. elib.shpl.ru.
СНП Самарской губернии на 1928 г.
СНП Средне-Волжского края на 1930 г.
Список насел. мест Сам. губ..


== Արտաքին հղումներ ==
Դիմիտրովգրադի պաշտոնական կայքէջը (ռուսերեն)
Dimitrovgrad Business Directory (ռուսերեն)
«Мелекес»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Администрация ДимитровградаArchived 2016-09-03 at the Wayback Machine.
«Городская Дума Димитровграда»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-03-27-ին  
Твой город — справочник организаций Димитровграда
История герба Димитровграда
Տրիզիդելա դու Վալի

Տրիզիդելա դու Վալի (պորտ.՝   Trizidela do Vale), համայնք Բրազիլիայում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Մտնում է Մարանիան նահանգի հարավարևմտյան կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 16 870 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 223,306 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 75,5 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1994 թվականի նոյեմբերի 10-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 35.332.334,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 2.121,43 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,608 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)
Թաշ օլուք (Օրդուի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Թաշ օլուք (այլ կիրառումներ)Թաշ օլուք, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Օրդուի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Գևորգյան մարտարվեստի դպրոց

Գևորգյան մարտարվեստի դպրոց` հայրենասիրական-երիտասարդական կենտրոն։ Կենտրոնի շրջանակներում գործում են հայկական մարտաոճի ուսուցման դպրոցը, նույնանուն հասարակական կազմակերպությունը (ԳՄԴ ՀԿ) և «Ազատամարտի մասնակիցների միավորում» (ԱՄՄ) կրթական կառույցը։


== Պատմություն ==
Գևորգյան մարտարվեստի դպրոցը 2010 թվականին հիմնադրել է ազատամարտիկ Գևորգ Գևորգյանը։
Նույնանուն հասարակական կազմակերպությունը հիմնադրվել է 2011 թվականի դեկտեմբերի 16-ին, պետական գրանցում ստացել՝ 2012 թվականի հունվարի 19-ին։
Հետագայում հիմնադիրն իր շուրջն է համախմբել նաև իր մարտական ընկերներին՝ կենտրոնին կից ստեղծելով «Ազատամարտի մասնակիցների միավորում» կրթական կառույցը, որն իր աշխատանքները սկսել է իրականացնել 2012 թվականին, իսկ համակարգված և հստակ ծրագրով գործում է 2014 թվականի ապրիլից։ ԱՄՄ կառույցի նպատակը՝ կրթական գործունեություն ծավալելով, փորձի և գիտելիքի համակարգված փոխանցումն է երիտասարդ սերնդին։ ԱՄՄ կառույցի շրջանակում դասավանդում են պատերազմի բովով անցած և այսօր էլ ռազմագիտության ոլորտը ներկայացնող մասնագետներ։
Յուրաքանչյուր տարի կենտրոնում ուսանում են բազմաթիվ մարդիկ, որոնց թվում նաև օտարերկրացիներ։
Կենտրոնի գործունեությունն ու հիմնադրի անցած ուղին ներկայացված է տարիներ առաջ նկարահանված «Գաղափարի ուժը» փաստագրական ֆիլմում։


== Կենտրոնի նպատակները ==
Կենտրոնի գլխավոր առաքելությունն ու նպատակն է ազգային, մտավոր և մարմնակրթական դաստիարակության միջոցով խորին հարգանք սերմանել երկրի, պետականության, բանակի, ազգային արժեքների նկատմամբ։
Կենտրոնն իր առաջ խնդիր է դրել.

Խթանել մարմնակրթությունը հայկական մարտարվեստի միջոցով,
Նպաստել երիտասարդության շրջանում մտքի, հոգու և ֆիզիկական ամրության եռամիասնության գաղափարի տարածմանը,
Կազմակերպել պարբերաբար հավաք-քննարկումներ, որոնք կամրապնդեն սերունդների միջև կապը,
Նպաստել ազգային մտածողությամբ անհատի ձևավորմանը՝ վերջինիս դիտարկելով որպես զարգացած հասարակության կարևորագույն բաղադրիչ,
Գործունեությամբ նպաստել «բանակն ու պետությունը որպես բացարձակ ազգային արժեք» գաղափարի տարածմանն ու ամրապնդմանը։


== Կենտրոնի կրթական ծրագիրը ==
Գևորգյան մարտարվեստի դպրոց հայրենասիրական-երիտասարդական կենտրոնի սաները միաժամանակ ուսումնասիրում, սերտում են՝

Հայկական մարտարվեստ
Ռազմագիտություն
Կրակային պատրաստվածություն՝ տեսական և գործնական
Քարտեզագրություն
Հայ մշակույթ
Հայոց կրոն
Ազգային գաղափարախոսություն։Կենտրոնում պարբերաբար կազմակերպվում են համաժողովներ, բաց դաս-քննարկումներ, ինչպես նաև «Ճանաչենք նրանց» խորագրով երիտասարդների և արցախյան պայքարի մարտիկների հանդիպումների շարք։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գևորգյան մարտարվեստի դպրոցի պաշտոնական տեսաալիք
Ֆուրվիեր բլրի անտիկ թատրոն

Ֆուրվիերի անտիկ թատրոն (ֆր.՝ Théâtre antique de Fourvière), անտիկ թատրոն, որը գտնվում է Լիոնի Ֆուրվիեր բլրի վրա։ Գտնվում է Ֆուրվիերի օդեոնի հարևանությամբ և միասին կազմում են ճարտարապետական համալիր։


== Ժամանակագրություն ==
Թատրոնի կառուցումը ընթացել է երկու փուլերով՝
1. Օկտավիանոս Օգոստոս կայսեր կառավարման ժամանակ։ Բլրի ծայրամասում կառուցվել է 90 մետր լայնություն ունեցող խաղասպարեզ։ Համաձայն նախագծված պլանի, աստիճանները կիսաշրջան են կազմել և բաղկացած են եղել 25 հատվածներից։ Պարտերը կառուցված է եղել բազմագույն մարմարից։ Բեմը ներառել է իր մեջ երեք էքսեդրաներ և ունեցել է երկու մուտք։ Պարզվել է, որ կառուցման ժամանակ օգտագործվել են Գլանում քաղաքի քարերը (ներկայիս Սեն Ռեմի դը Պրովանս), ինչը վկայում է այդ ժամանակ առևտրական մեծ կապերի առկայության մասին։
2. 2-րդ դարի սկզբին՝ Ադրիանոսի կայսեր կառավարման ժամանակ։ Թատրոնին ավելացվել է աստիճանների երրորդ հարկը։ Այդպիսով, կառույցի տրամագիծը հասել է 108 մետրի։ Թատրոնը տեղավորել է շուրջ 10 000 մարդ։
Հիմնականում, թատրոնում բեմադրվել են կատակերգական ներկայացումներ, որոնք ուղեկցվել են երաժշտությամբ։ Թատրոնը ունեցել է լավ ակուստիկա: Ներկայացումները բեմադրվել են ապրիլից մինչև հոկտեմբեր ամիսներին։
Թատրոնը հայտնաբերվել է 19-րդ դարում, իսկ վերականգնումը սկսվել է 1933 թվականին։


== Տուրիզմ ==
Թատրոնը Լիոնի ամենահայտնի տեսարժան վայրերից մեկն է։ Ամեն տարի այստեղ անց է կացվում «Ֆուրվիերի գիշերներ» երաժշտական փառատոնը։


== Ծանոթագրություններ ==
Դուբկի (գյուղ, Օդինցովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴուբկիԴուբկի (ռուս.՝ Дубки), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Օդինցովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 391 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մարսի տիրակալները

«Մարսի տիրակալները» (անգլ.՝ The Warlord of Mars), Էդգար Ռայս Բերոուզի «Բարսումյան շարքի» երրորդ վեպը։ Հրատարակվել է «All Story Magazine» ամսագրում՝ 1913 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1914 թվականի մարտը։ Առաջին գրքային հրատարակությունը կայացել է 1919 թվականին։


== Սյուժե ==
Վեպը ավարտին է հասցնում եռագրությունը, որը սկսվել է «Մարսի արքայադուստրը»-ով և «Մարսի աստվածները»-ով։ Ջոն Քարթերը ուղևորվում է Իսսայի հովիտ։ Մոտենում է տաճարի բացման ժամանակը, որտեղ փակված են Ֆայդորան՝ Մատաի Շանգի դուստրը, Դեյա Տորիսը և Տուվի Պտարսան։ Սակայն գերիները առևանգված են Մատաի Շանգի և սև մարսեցիների առաջնորդ Տուրիդի կողմից, որոնք փախել են Կաոլ պետություն՝ հնագույն կրոնի պատվարը։
Այն բանից հետո, երբ Ջոն Քարթերին և Տուվին Դինուին՝ Պտարսի առաջնորդին և Տուվիի հորը, հաջողվում է բացահայտել առևանգողներին, նրանք փախչում են մարսյան Արկտիկա (Օկար), որտեղ տեղակայված են դեղին ռասայի ջերմացվող քաղաքները։ Մեծ դժվարություններով Ջոն Քարթերին հաջողվում է հաղթահարել բոլոր դժվարությունները և վերամիավորվել ընտանիքի հետ, զուգընթացաբար միավորելով տարբեր ռասաների ժողովուրդներին։ Հելիում վերադառնալուց հետո Քարթերը կանգնում է Մարսի երեսունմեկ կառավարիչների դատարանի առջև (ներառյալ Տարս Տարկասի, Տարդոս Մորսի, Մորս Կայակի, Տուվան Դինայի, Տալուի՝ դեղին մարսեցիների առաջնորդի), որտեղ նրան հռչակում են «Ամբողջ Մարսի Ռազմական Տիրակալ»։


== Ռասաներ ==
Վեպում նկարագրվում է դեղին ռասայի կյանքի նկարագիրը՝ Բարսումի արկտիկական ռասայի։ Դեղին մարդիկ ապրում են մեկուսացած մյուս մարսեցիներից՝ չունենալով ուժեղ ռազմա-օդային նավատորմ։ Նրանց քաղաքները ներփակված են ապակե գմբեթներով, որոնց ներսում պահպանվում է արևադարձային կլիմատ։ Այնուամենայնիվ նրանց պահանջվում են ստրուկներ և նրանք կազմակերպում են ասպատակություններ կարմիր մարսեցիների բնակավայրերի վրա։ Նրանց գլխավոր զենքը հսկայական մագնիսն է, որը ունակ է կենտրոնացնել ամբողջ Մարսի մագնիսական դաշտի էներգիան։ Նրա օգնությամբ օկարները փոխում են ուղեծիրը և գրավում ուրիշ ռասաների օդանավերը։


== Կերպարներ ==
Ջոն Քարթեր - Հելիումի արքայազնը, Մարսի Ռազմական Տիրակալը
Դեյա Տորիս - Հելիումի արքայադուստրը, նրա կառավարիչների դուստրը և թոռնուհին
Քարտորիս - Ջոն Քարթերի և Դեյա Տորիսի որդին
Տուվան Դին - Պտարսի ջեդդակ, Տուվիի հայրը
Կուլան Տիտ - Կաոլի ջեդդակ, սկզբնապես հնագույն կրոն Իսսայի պաշտպան
Տուվիա Պտարսա - վեպի վերջում Քարտորիս սկսում է նրա նկատմամբ ռոմանտիկ հետաքրքրաստրություն ցուցաբերել
Տալու - Մարենտինի կառավարիչ, Օկարի փոքր քաղաքներից մեկը, հետագայում Հյուսիսի Գերագույն կառավարիչ (ջեդդակ)


== Բովանդակություն ==
Վեպը բաղկացած է տասնվեց գլուխներից։

Գլուխ I. Իսս գետի վրա
Գլուխ II. Լեռների ստորոտում
Գլուխ III. Արևի տաճարը
Գլուխ IV. Գաղտնի աշտարակ
Գլուխ V. Կաոլի ճանապարհին
Գլուխ VI. Հերոսները Կաոլում
Գլուխ VII. Նոր դաշնակիցներ
Գլուխ VIII. Կարիոնի քարանձավների միջով
Գլուխ IX. Բարսումի դեղին մարդիկ
Գլուխ X. Նոր մրցակից
Գլուխ XI. Տանտալի տառապանքները
Գլուխ XII. «Հետևիր պարանին»
Գլուխ XIII. Մագնասական սլաքը
Գլուխ XIV. Մարտ գահադահլիճում
Գլուխ XV. Պարգև
Գլուխ XVI. Բարսումի տիրակալը


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Text of the novel at Project Gutenberg
Edgar Rice Burroughs Summary Project page for The Warlord of Mars
Վեպը «Лаборатория фантастики» կայքում
Սուրբ Վարդան եկեղեցի (Վերին Սասնաշեն)

Սուրբ Վարդան եկեղեցի, կրոնական կառույց Արագածոտնի մարզի Վերին Սասնաշեն գյուղում։ 


== Անվանում ==
Եկեղեցին անվանվել է «Սուրբ Վարդան»՝ ի հիշատակ Վարդան Մամիկոնյանի։


== Պատմություն ==
Կառուցվել է 2018-2019 թվականների ընթացքում՝ Ռուսաստանի Դաշնության Արմավիրի հայկական համայնքի խորհրդի անդամ, Արմավիր քաղաքի պատվավոր բարերար Ալեքսանդր Սարկիսյանի ջանքերով և միջոցներով։   
Սուրբ Վարդան եկեղեցին օծվել է Արագածոտնի թեմի առաջնորդ տեր Մկրտիչ եպիսկոպոս Պռոշյանի ձեռամբ՝ 2019 թվականի նոյեմբերի 12-ին։ Հիմնարկեքը իրականացվել է 2018 թվականի մայիսին։  
Սուրբ Վարդանը Վերին Սասնաշեն գյուղի միակ եկեղեցին է։ Վերին Սասնաշենցիները մինչև եկեղեցու կառուցումը մկրտության, պսակի արարողության, մոմովառության կամ պատարագի համար գնացել են մոտակա բնակավայրերի կամ Թալին քաղաքի եկեղեցիներ։ Եկեղեցու կառուցման ժամանակ Ալեքսանդր Սարկիսյանի ջանքերով Մշո Սուրբ Առաքելոց վանքի ավերակներից քարեր են բերվել և տեղադրվել եկեղեցու հիմքերում և ճակատային մասում։ Սուրբ Վարդան եկեղեցու դուռը Մշո Սուրբ Առաքելոց վանքի Երևանի պատմության թանգարանում պահվող յուրօրինակ դռան կրկնօրինակն է։  
Եկեղեցու օծման արարողությունը նշվել է մեծ շուքով, որին ներկա են գտնվել Ռուսաստանի հայերի միության Արմավիր մասնաճյուղի ղեկավար Գրիգորի Կարապետյանը, խորհրդի անդամներ, մարզի համայնքների ղեկավարներ, Ռուսաստանից ու Հայաստանի տարբեր քաղաքներից ժամանած պատվավոր հյուրեր: Եկեղեցու հոգևոր հովիվն է Տեր Թադե քահանա Թախմազյանը։ 
Եկեղեցու անմիջապես հարևանությամբ Ալեքսանդր Սարկիսյանի կողմից Մեծ եղեռնի զոհերի հիշատակին մեծ խաչ է տեղադրվել: Եկեղեցու տարածքում է գտնվում նաև Սասնա Բերդի թանգարան-թոնրատունը, որը համալրված է ավանդական Սասնա գյուղական տան բազմաթիվ նմուշներով և որտեղ կարելի է ծանոթանալ Մուշ-Սասունի կենցաղավարման ավանդույթներին։ Եկեղեցուն հարում է նաև 1901 թվականին Մշո Սուրբ Առաքելոց վանքի պարիսպների վրա թուրքական կանոնավոր զորամասերի և քրդական ավազակային հորդաների դեմ քաջաբար մարտնչած 37 հայդուկների անվանական եղևնիներով պուրակը։ Հայդուկներից մեկը Մշո դաշտի՝ Մամիկոնեից առասպելական երկրի Ալվառինջ գյուղից Վարդան Տեր-Սարգսյանն է, նույն ինքը Ալվառինջու Վարդանը։ Նա Զորավար Անդրանիկի և հայդուկապետ Գևորգ Չաուշի զինվոր լինելուց բացի Սեյդո Պողոսի ու Աստուրի ընկերն է:  Ալվառինջու Վարդանը նաև Ալեքսանդր Սարկիսյանի հորեղբայրն է։  
Սբ․ Վարդան եկեղեցու կառուցող Ալեքսանդր Սարկիսյանի նախնիները մշեցիներ են, որոնք գաղթելով Արևմտյան Հայաստանից՝ եկել և բնակություն են հաստատել Վերին Սասնաշենում: Ալեքսանդր Սարկիսյանը նպատակադրվել է շարունակել Մշո Սուրբ Առաքելոց վանքի տարեգրությունը, որը կառուցվել է 4-րդ դարում, Արևմտյան Հայաստանի պատմական Տարոն գավառում։  


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Իպե

Իպե (պորտ.՝ Ipê), համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի հյուսիսարևելյան մարզը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Վակարիայի գավառի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 5 262 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 599,948 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 8,8 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 105 903 463,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 9 205,00 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,750


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1987 թվականի դեկտեմբերի 15-ին։
Ախա (այլ կիրառումներ)

Ախա, կարող է վերաբերել՝

Ախա - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում։ Գտնվում էր Ծիրանաց լեռների արևմտյան փեշերին։
Ախա - գետակ Արևմտյան Հայաստանում, Ճորոխի ավազանում, նրա Օլթի վտակի ձախակողմյան Իթչայ օժանդակի փոքր վտակներից մեկը։
Ախա - գյուղ Արևելյան Հայաստանում, ԷԿարսի մարզի Օլթիի գավառում։ Գտնվում էր Օլթի քաղաքից 28-29 կմ հարավ-արևմուտք։
Վիկտորյա Դե Անջելիս

Վիկտորյա Դե Անջելիս (իտալերեն՝ Victoria De Angelis, ապրիլի 28, 2000(2000-04-28), Հռոմ, Իտալիա), «Եվրատեսիլ 2021»-ի հաղթող իտալական Måneskin ռոք խմբի բաս կիթառահար։
Կիսով դանիացի է։ Նրա մայրը ծնունդով Դանիայից է։ Չնայած նրան, որ նա մեծացել է Հռոմում, նա խոսում է նաև դանիերեն։ Խմբի անդամ է 2016 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Վիկտորյա Դե Անջելիսը ծնվել է 2000 թվականի ապրիլի 28-ին Հռոմում։ Վիկտորյան սկսել է կիթառ նվագել ութ տարեկան հասակում և երաժշտական դպրոց է հաճախել միջնակարգ դպրոցում, որտեղ տասնմեկ տարեկանում սկսել է նվագել բաս կիթառ։ Հաճախել է Ջոն Քենեդու անվան գիտական միջնակարգ դպրոց, որտեղ ծանոթացել է կիթառահար Թոմաս Ռաջիի հետ, 2015 թվականին Վիկտորյան երգիչ Դամիանո Դեյվիդի հետ հիմնել է Måneskin խումբը։ Խմբի անունը դանիերեն է և նշանակում է «լուսնի լույս»։ Ըստ լուրերի՝ հենց Վիկտորյան է հայտարարություն տեղադրել դպրոցական հայտարարությունների տախտակի վրա խումբ ստեղծելու մասին։
2020 թվականին Måneskin խումբը մասնակցել է Իքս ֆակտորին` ելույթ ունենալով «Morirò da Re» («Ես կմեռնեմ որպես թագավոր»), ինչպես նաև «Back home» երգերով։ Այս մրցույթում հաջող ելույթը երիտասարդ արտիստներին հնարավորություն է տվել ներկայացնել Իտալիան «Zitti e buoni» երգով Եվրատեսիլ 2021 երգի մրցույթում։ Մրցույթի հաղթող Է դարձել Իտալիան։


== Ծանոթագրություններ ==
Դորոժնոե (ավան, Դոբրոպոլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴորոժնոեԴորոժնոե (ուկրաիներեն՝ Дорожнє), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Դոբրոպոլսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դորոժնոե ավանում բնակվում էր 96 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Քվիրինալյան պալատ

Քվիրինալյան պալատ (իտալերեն՝ Palazzo del Quirinale), 16-րդ դարի պալատ Քուիրիլյան բլրի վրա Հռոմում։ Մեր օրերում պալատը Իտալիայի նախագահի նստավայրն է։ Պալատը նախագծել է Դոմենիկո Ֆոնտանան։


== Պատմություն ==


=== Պապական նստավայր ===
Պալատը կառուցվել է 1573 թ. որպես Գրիգորի XIII պապի ամառային նստավայր։ Քուիրինալյան պալատում անց են կացվել չորս գաղտնի ժողով՝ 1823 թ.գաղտնի ժողովը,1829 թ.գաղտնի ժողովը,1830-1831 թթ գաղտնի ժողովը և 1846 թ.գաղտնի ժողովը։
XX դարի առաջին կեսին պալատում ապրում էր թագավոր Վիկտոր Էմանուիլ III:


== Ինտերիեր ==


=== Նախագահի աշխատասենյակ ===

Առաջ այս սենյակը եղել է պապի ամառային ննջարանը։ Ավելի ուշ սենյակը օգտագործվում էր որպես ճաշասենյակ։ Հիմա այն օգտագործվում է նախագահի կարևոր հանդիպումների համար (այլ երկրների նախագահների կամ սենատի ներկայացուցիչների հետ)։ Այդ սեղանի մոտ նախագահը ամանորյա շնորհավորանք է անում ժողովրդին։


=== Հայելիների սրահ ===
Առաջին տարիներին պալատի պատերը դատարկ էին։ Շքեղ դեկորը հայելիներով պատված ստեղծվել է դեռ Նապոլեոնի տիրապետության տակ գտնվելու ժամանակ։ Սրահը պետք է լիներ թագավորական, այդ իսկ պատճառով պատված է հայելիներով։ 1877 թվականից սրահը օգտագործվել է որպես հանդիսությունների սրահ։
Սեր գրել նրա ձեռքերին

Սեր գրել նրա ձեռքերին (հայտնի է նաև «Առաջին օր» անվանումով), ամերիկյան կենսագրական դրամա, որը թողարկվել է 2012 թվականին։ Ֆիլմի սցենարիստը և ռեժիսորը Նաթան Ֆրանկովսկին է։ Գլխավոր դերերում են Քեթ Դենինգսը, Չադ Մայքլ Մյուրեյը, Ռուպերտ Ֆրենդը, Ջուլիանա Հարկեյվին, Քորբին Բլուն և Մարկ Սոուլը։ Ֆիլմը պատմում է մի աղջկա՝ Ռենեի խնդիրներով լի կյանքի մասին և Սեր գրել նրա ձեռքերին կազմակերպության ստեղծման մասին։ Այդ կազմակերպությունը Ռենեի ընկերների հետ միասին օգնում է աղջկան հաղթահարել իր խնդիրները և բուժվել։ Ֆիլմը հրապարակվել է 2012 թվականի մարտի 11-ին, ինչպես նաև թողարկվել է DVD տարբերակով 2015 թվականի մարտի 3-ին։


== Սյուժե ==
2006 թվականն էր։ 19-ամյա Ռենե Յոհեն սիրում էր հեքիաթներ կարդալ, երազում էր դառնալ արքայադուստր և ցանկանում էր լինել երջանիկ։ Բայց իր կյանքը մռայլ հեքիաթի էր վերածվում։ Նա սկսում է թմրանյութեր օգտագործել, դեպրեսիաներ է ունենում, չի կարողանում ինքնակառավարել իրեն։ Նա սիրված էր իր ընկերների կողմից, որոնք աջակցում էին նրան։ Այդ ընկերներն էին Ջեմի Տվորկովսկին և Դեյվիդ Մաքկենան։ Երբ Յոհեն ընկնում է թմրանյութերի ազդեցության տակ, վնասում է իր ձեռքերը։ Նա չափազանց մեծ բուժում ստանալու կարիք ուներ։ Մաքկենան նրան հինգ օր պահում է իր տանը և արգելում թմրանյութեր օգտագործել։ Այդ ընթացքում Տվորկովսկին MySpace կայքում տեղադրում է «Սեր գրել նրա ձեռքերին» վերնագրով պատմվածք, որտեղ ներկայացնում է Ռենեի կյանքը, նրա անցած փորձությունները։ Նրանց հաջողվում է օգնել Ռենեին, Տվորկովսկին հիմնում է բարեգործական խումբ՝ «Սեր գրել նրա ձեռքերին», որի միջոցով կարողանում է օգնել դեպրեսված, ինքնակործան և ինքնատիրապետումը կորցրած մարդկանց։


== Սաունդթրեք ==
Ֆիլմում հնչել են Թրևի Մաքոյի, Փեյփեր Ռոութի, Քորբին Բլուի, Ռեյչել Յամագատայի, Dead Man's Bones-ի, Ֆլինտ Իսթվուդի, Գաթլին Էլմսի, Դանի Լեգետի, Սավաննայի, Ալեքս Բենեթի, Between the Trees ամերիկյան ռոք խմբի և Բիրքաթի երգերը։


== Թողարկումը ==
Ֆիլմը 2012 թվականի մարտի 11-ին հրապարակվել է Ֆլորիդայի կինոփառատոնի ժամանակ։ Երեք տարի անց՝ 2015 թվականի մարտի 3-ին ֆիլմը DVD է թողարկել։


== Մրցանակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
To Write Love on Her Arms(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
To Write Love on Her Arms(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
Day One Ֆեյսբուքում
To Write Love on Her Arms կայք
To Write Love on Her Arms «History vs. Hollywood»-ում
Չերվոնայա Դիբրովա (գյուղ, Սումիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չերվոնայա ԴիբրովաՉերվոնայա Դիբրովա (ուկրաիներեն՝ Червона Діброва), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնայա Դիբրովա գյուղում բնակվում էր 36 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կալահարի

Կաահարի, բնական իջվածք Հարավային Աֆրիկայի կենտրոնական մասում։ Երկարությունը մոտ 2000 կմ է, լայնությունը՝ ավելի քան 1200 կմ, միջին բարձրությունը՝ 900-1000 մ, տարածությունը՝ մոտ 630 հազար կմ2։
Մինչքեմբրյան հիմքի վրա տարածվում են վերին կավճի և կայնոզոյան նստվածքային ապարները։ Մակերևույթը ծածկված է ավազով, հյուսիսում ՝ ամրացած թփուտներով ու խոտերով, կենտրոնում և հարավարևմուտքում անապատացված սավաննաներ են՝ նոսր խոտաթփուտային բուսականությամբ։ Կլիման արևադարձային է, հյուսիսում ՝ մերձհասարակածային, տարեկան տեղումները՝ 1000 մմ֊ից (հյուսիսում) մինչև 150 մմ (հարավում)։
Կլիման արիդային է տեղումների ամառային մաքսիմումով և մեղմ ձմեռով, ընդ որում արիդությունն ավելանում է դեպի հարավ-արևելք։ Տեղումները հիմնականում լինում են նոյեմբեր-ապրիլ ամիսներին, սակայն դրանց մեծությունը տատանվում է ինչպես ժամանակի առումով, այդպես էլ տարածքի։ Կալահարի անապատը Հարավային Աֆրիկայի ամենաշոգ շրջաններից է։ Միջին առավելագույն ջերմաստիճանը հասնում է +29°, իսկ միջին նվազագույնը՝ +12°, գոլորշունակությունը 3 հազար մմ է։
Կենդանական աշխարհը պատկանում է Եթովպական մարզի Հարավաֆրիկյան ենթամարզին։
Կալահարիի «մայրաքաղաք» ոչ պաշտոնապես համարում են Բոթսվանայի արևմուտքում գտնվող Գանզի քաղաքը։


== Անվանում ==
Անվանումն առաջացել է այդ ընդարձակ չոր, անպտուղ տարածքին բնիկների տված կարի֊կարի՝ «տանջանք, տառապանք» անունից։


== Կենդանական աշխարհ ==
Ընձուղտ
Զեբր
Վիթեր
Այծքաղներ
Բորենիներ
Սովորական շնագայլ
Առյուծ
Ընձառյուծ
Վագրակատու
Լայնականջ աղվես
Գեկոններ
Կրծողներ
Սուրիկատ
Արտույտներ
Բազեներ


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեն Պողոսյան

Ալեն Պողոսյան (Բոգոսյան, Բողոսյան, ֆր.՝ Alain Boghossian, հոկտեմբերի 27, 1970(1970-10-27), Դին լե Բեն), ֆրանսիացի նախկին պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան, հայկական արմատներով։ Հանդես է եկել տարբեր ակումբներում և Ֆրանսիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
1992-1994 թվականներին հանդես է եկել ֆրանսիական Օլիմպիկ Մարսել ֆուտբոլային ակումբի կազմում։ 1992-1993 թվականներին վարձավճարով հանդես է եկել ֆրանսիական Իստր ֆուտբոլային ակումբում։ 1994-1997 թվականներին հանդես է եկել իտալական Նապոլի ֆուտբոլային ակումբի կազմում։ 1997-1998 թվականներին հանդես է եկել իտալական Սամպդորիա ֆուտբոլային ակումբում։ 1998-2002 թվականներին հանդես է եկել իտալական Պարմա ֆուտբոլային ակումբի կազմում։ 2002-2003 թվականներին հանդես է եկել իսպանական Էսպանյոլ ֆուտբոլային ակումբի կազմում։


=== Ազգային ===
1997-2002 թվականներին հանդես է եկել Ֆրանսիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում։


== Մարզչական կարիերա ==
2010 թվականից մինչև հիմա հանդիսանում է Ֆրանսիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի մարզիչի գլխավոր օգնական։


== Անձնական կյանք ==
Ալեն Պողոսյանն ունի հայկական արմատներ։ 2001 թվականին Յուրի Ջորկաեֆի հետ միասին շնորհակալություն հայտնեց Ֆրանսիայի նախագահից, Հայոց ցեղասպանությունն ընդունելու համար։ ՀՀ վաստակավոր քաղաքացի։


== Ձեռքբերումներ ==
Աշխարհի չեմպիոն - 1998
ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի Լիգայի հաղթող - 1999
Ֆուտբոլի Իտալիայի գավաթի հաղթող - 1999


== Ծանոթագրություններ ==
Սերը պատահում է

«Սերը պատահում է» (անգլ.՝ Love Happens), 2009 թվականի ռոմանտիկ դրամա այն մասին, թե ինչպես կարողանալ մտերիմ մարդու մահվանից հետո ինքդ քո մեջ գտնել կյանքը շարունակելու ուժ։


== Սյուժե ==
Այս ֆիլմը, առաջին մեծության հոլիվուդյան աստղերի մասնակցությամբ, կնոջը կորցրած գրողի մասին է, որը գիրք է գրել այն մասին, թե ինչպես հաղթահարել դառնությունն ու դատարկությունը։ Նրա գիրքը դառնում է իսկական բեսթսելլեր։ Սեմինարներից մեկում նա ծանոթանում է երիտասարդ կնոջ հետ և հասկանում է, որ սիրում է նրան և ժամանակն է փոխել կյանքի մասին պատկերացումները։


== Դերերում ==
Ջենիֆեր Էնիսթոն՝ Էլոիզա Չենդլեր
Աարոն Էկհարտ՝ Բյորք
Սաշա Ալեքսանդր՝ Ջեսիկա
Մարտին Շին՝ Բյորքի կնոջ հայրը
Ջուդի Գրիր՝ Մարթի
Ջոն Քերոլ Լինչ՝ Ուոլթեր
Միշել Հարիսոն՝ Սինտիա
Ֆրենսիս Քոնրոյ՝ Էլոիզայի մայրը


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ջոն Քերոլ Լինչը Ջենիֆեր Էնիսթոնի հետ նկարահանվել է «Լավ աղջիկը» դրամայում։
Ի սկզբանե ֆիլմը ցանկացել են անվանել «Ճանապարհորդություն», բայց հետո որոշել են այն վերանվանել «Սերը պատահում է»։


== Ծանոթագրություններ ==
Յուդռումա

Յուդռումա (էստ․՝ Üdruma), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Կուլլամաա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 85 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Մանկուք

Մանկուք, գյուղ Արարատի մարզում, Մանկուք գետի վերին հոսանքի անտառապատ հովտում, Ուրցաձոր գյուղից 26 կմ հյուսիս-արևելք։ Նախկինում մտնում էր Երևանի նահանգի Երևանի գավառի Վեդիբասարի ոստիկանական շրջանի մեջ։

1831 թվականին ուներ 100,
1897 թվականին՝ 291,
1926 թվականին՝ 97,
1939 թվականին՝ 205,
1959 թվականին՝ 27 բնակիչ։


== Տեղեկություն ==
Մանկուկ գետի հովտում է գտնվում «ՄԱՆԿՈՒՔ» հուշարձանախումբը /պետ. ցուցիչ՝ 3.98.13./, (V-XVII դդ.)։ Խոսրով գետից ձախ, բարձր ժայռոտ սարի գագաթին տեղակայված է եղել ամրոցը (V-VIII դարեր) /պետ. ցուցիչ՝ 3.98.13.1.1./, որն այժմ հիմնովին ավերված է։ Ստորոտում գյուղատեղին է՝ բնակելի և կենցաղային շինություններով, ինչպես նաև գերեզմանոցը՝ նրբաքանդակ խաչքարերով։ Գյուղատեղիի հարավարևմտյան մասում՝ անտառոտ լանջին է գտնվում X-XIII դարերի եկեղեցի /պետ. ցուցիչ՝ 3.98.13.1.3./, իսկ հյուսիսարևմտյան մասում՝ ժայռի լանջին, XIII դարի մեկ այլ եկեղեցի /պետ. ցուցիչ՝ 3.98.13.1.4./, որի պատերի վերին շարքերը քանդված են։ Մանկուկը, որպես բնակավայր, գոյատևել է մինչև 1950-ական թվականները։


== Այլ անվանումներ ==
Մանգյոփ, Մանգյոք, Մանգյուկ, Մանգյուք, Մանգուկ, Մանգուք, Մանդուք, Մանկյուք, Մանկուկ, Մանկունս։
Հետագայում ապաբնակեցվել է։ Հիշատակում է Սիմեոն Երևանցին « Ջանբոում »։ Թերևս նույն հեղինակի հիշատակած Մանկունք գյուղն է։
Ղևոնդ Ալիշանը հիշատակում է Մանկուկ և Մանկուսն ձևերով և հնարավոր է համարում նույնացնել Հավուց թառի արձանագրության մեջ հիշատակված Մոնկուկն գյուղի հետ։ Այստեղ պահպանվել են 10-15-րդ դարերի խաչքարեր և տապանաքարեր։ Խաչքարերից մեկը քանդակազարդել է Մարտիրոս Կազմողը 1213 թվականին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արթուր Սարգսյան (այլ կիրառումներ)

Արթուր Սարգսյան անվամբ հայտնի են մի քանի անձնավորություններ.

Արթուր Սարգսյան — հայ նկարիչ։
Արթուր Օնիկի Սարգսյան — ՀՀ պետական գործիչ, ՀՀ կառավարության աշխատակազի ղեկավար-նախարարի տեղակալ։
Արթուր Սարգսյան — փորագրող, «Հաց բերողը»։
Արթուր Սարգսյան—ռազմական գործիչ
Արթուր Սարգսյան (ըմբիշ) - հունահռոմեական ոճի ըմբիշ
Լիամ Նիսոն

Ուիլյամ Ջոն Նիսոն (անգլ.՝ William John Neeson, հունիսի 7, 1952(1952-06-07)[…], London, Անտրիմ, Հյուսիսային Իռլանդիա), իռլանդացի դերասան։ Հանդիսատեսին հայտնի է «Շինդլերի ցուցակը», «Աստղային պատերազմներ. Էպիզոդ I. Թաքնված սպառնալիք», «Երկնային արքայություն», «Բեթմեն։ Սկիզբը» և «Տիտանների մենամարտը» ֆիլմերից։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Դերակատարումներ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Կարմալի (գյուղ, Նիժնեկամսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿարմալիԿարմալի (ռուս.՝ Кармалы), գյուղ Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Նիժնեկամսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2000 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 661 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)