armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Յուպիտերի արբանյակներ

Յուպիտերի արբանյակներ, Յուպիտեր մոլորակի բնական արբանյակներ։ Այսօրվա դրությամբ հայտնի են Յուպիտերի 79 արբանյակ, սա Արեգակնային համակարգի մոլորակների մեջ առավելագույն ցուցանիշն է, եթե հաշվի չենք առնում Սատուրնի օղակներում հայտնաբերված փոքրիկ արբանյակները։ Յուպիտերի ուղեծրում գտնվող մարմինների ընդհանուր զանգվածի մոտ 99,997% կազմում են չորս Գալիլեյան արբանյակները, բոլոր մնացած արբանյակները և օղակները միասին կազմում են ընդամենը 0,003%։
Արբանյակներից ամենամեծերն են չորս Գալիլեյան արբանյակները, որոնք իրարից անկախ 1610 թվականին հայտնաբերել են Գալիլեո Գալիլեյը և Սիմոն Մարիուսը։ 19-րդ դարի վերջից սկսած հայտնաբերվել են մոլորակի տասնյակ զգալիորեն ավելի փոքր արբանյակներ, որոնք անվանվում են Հռոմեական աստված Յուպիտերի կամ նրա Հունական տարբերակ Զևսի սիրուհիների և դստրերի անուններով։
Յուպիտերի արբանյակներից ութը ուղիղ շարժում ունեն, ուղեծրերը համարյա շրջանաձև են և թեքումը չափազանց փոքր է Յուպիտերի հասարակածային հարթության նկատմամբ։ Գալիլեյան արբանյակները ունեն համարյա գնդաձև ձև, և կարող են գնահատվել որպես առնվազն գաճաճ մոլորակներ։ Մյուս չորս կանոնավոր արբանյակները շատ ավելի փոքր են, և պտտվում են մոլորակին մոտ, այս արբանյակները ծառայում են մոլորակի օղակների համար որպես մասնիկների աղբյուր, որոնք արտանետվում են այս արբանյակներից երկնաքերերի հետ բախումների արդյունքում։
Յուպիտերի մյուս բոլոր արբանյակները անկանոն են և պտտվում են հակադարձ ուղղությամբ, ուղեծրերը շատ ավելի հեռու են մոլորակից, ունեն համեմատաբար մեծ ուղեծրի թեքում և էքսցենտրիսիտետ, այսինքն ուղեծրերը էլիպսային են։ Այս արբանյակները հավանաբար որսացվել են մոլորակի ձգողական դաշտի կողմից արեգակնային ուղեծրերից։


== Արբայակների ցանկ ==


== Տես նաև ==
Յուպիտեր
Անկանոն արբանյակ
Բնական արբանյակ


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Յուպիտերի արբանյակները (ռուս.)
Յուպիտերի արբանյակների դիրքը այս պահին (ռուս.)
Յուպիտերի հայտնի արբանյակները (անգլ.)
Յուպիտերի արբանյակների էջ (անգլ.)
Յուպիտերի արբանյակների դիրքերը ցույց տվող սիմուլացիա (անգլ.)
Յուպիտերի արբանյակները Archived 2017-07-27 at the Wayback Machine. ՆԱՍԱ-ի Solar System Exploration կայքում (անգլ.)
Յուպիտերի համակարգի մասին հոդվածների արխիվ Planetary Science Research Discoveries կայքում (անգլ.)
Յուպիտերի համակարգի արբանյակների անիմացիա (անգլ.)
Քեյն Ֆրեյզեր. Astronomy Cast Ep 57: Jupiter's Moons (անգլ.)
Սերգեյ Գրիբով

Սերգեյ Գրիբով (ռուս.՝ Сергей Ефимович Грибов, հուլիսի 5, 1895(1895-07-05), Ռոսլավ, Սմոլենսկի գավառ, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 29, 1938(1938-07-29), ԽՍՀՄ), խորհրդային ռուս ռազմական գործիչ, Հյուսիս-Կովկասյան ռազմական օկրուգի զորքերի հրամանատար, կոմկոր։ ԽՄԿԿ անդամ (1926)։ Առաջին համաշխարհային և Քաղաքացիական պատերազմների մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Սերգեյ Գրիբովը ծնվել է 1895 թվականին Ռոսլավում, բանվորի ընտանիքում։ 1915 թվականին ավարտել է պրապորշչիկների դպրոցը։ Եղել է գումարտակի հրամանատար, ցարական բանակի շտաբս-կապիտան։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո անցել է Խորհրդային իշխանության կողմը։ Եղել է գնդի հրամանատարի տեղակալ, այնուհետև գնդի և բրիգադի հրամանատար։ Մասնակցել է Ուկրաինայում (1919) պետլյուրովցիների, Արևմտյան ռազմաճակատում (1920) սպիտակ լեհերի, Բելառուսիայում Բուլակ-Բալախովիչի (1920) բանդաների  դեմ մղվող մարտերին։ Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի կազմում է եղել 1918 թվականից որպես 65-րդ հրաձգային գնդի հրամանատարի պաշտոնակատար, այնուհետև` 8-րդ հրաձգային դիվիզիայի 2-րդ հրաձգային գնդի հրամանատար,  23-րդ հրաձգային բրիգադի 8-րդ  հրաձգային դիվիզիայի հրամանատարի  պաշտոնակատար, հրաձգային դիվիզիայի հրամանատարի օգնական, 5-րդ հրաձգային կորպուսի հրամանատար,  Հյուսիս-Կովկասյան ռազմական օկրուգի հրամանատարի տեղակալ, 1937-1938 թվականներին` Հյուսիս-Կովկասյան ռազմական օկրուգի հրամանատար, ԽՍՀՄ պաշտպանության ժողկոմի Ռազմական Խորհրդի անդամ։
1938 թվականի հունվարի 28-ին ձերբակալվել է և 1938 թվականի հուլիսի 29-ին ՀԽՍՀ Գերագույն դատարանի ռազմական կոլեգիայի կողմից դատապարտվել մահապատժի, նույն օրը գնդակահարվել է։ Հետմահու` 1956 թվականի ապրիլի 21-ին արդարացվել է։ 


== Գրականություն ==
Селиванов П. А. Комкор Сергей Грибов. Минск, 1972.
Советская военная энциклопедия в 8-ми томах, том 3.
Черушев Н. С., Черушев Ю. Н. Расстрелянная элита РККА (командармы 1-го и 2-го рангов, комкоры, комдивы и им равные): 1937-1941. Биографический словарь. - М.: Кучково поле; Мегаполис, 2012. - С. 74-75. - 496 с. - 2000 экз. - ISBN 978-5-9950-0217-8.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Состав Военного совета при народном комиссаре обороны СССР (Февраль 1936 года)
Биография на сайте Хронос
Репрессии в Красной Армии
Սինտա

Սինտա (հուն․՝ Σίντα, թուրքերեն՝ İnönü), գյուղ Կիպրոս կղզու հյուսիս-արևելքում՝ Կիպրոսի Հանրապետության Ֆամագուստայի շրջանում։
1974 թվականին Թուրքիայի կողմից Հյուսիսային Կիպրոսի ռազմակալումից հետո գյուղը դե ֆակտո մտնում է անկախ Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետության մեջ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմում է 2,893 մարդ, հիմնականում՝ թուրքեր։


== Ծանոթագրություններ ==
Քերծ (Վանի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Քերծ (այլ կիրառումներ)Քերծ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոնյանո

Ռոնյանո (իտալերեն՝  Rognano), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Պավիա գավառում։ Բնակչության թիվը կազմում է 499 մարդ՝ ըստ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտությունը կազմում է 54 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 9 կմ² տարածք։ Հեռախոսի կոդ՝ +39 0382։ Փոստային ինդեքս՝ 27012։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0382 926172
Էլեկտրոնային հասցե՝ info@comune.rognano.pv.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.rognano.pv.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ամերիկյան կենդանիներ

Ամերիկյան կենդանիներ, 2018 թվականին ռեժիսոր Բարտոմ Լեյտոնոմի կողմից նկարահանված բրիտանա-ամերիկյան արտադրության քրեական դրամա։ Ֆիլմը հիմնված է իրական պատմության վրա և ներկայացնում է 2004 թվականին՝ Կենտուկիի Լեքսինգթոն քաղաքի Տրանսիլվանիայի համալսարանում տեղի ունեցած գրադարանային կողոպուտը։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գլխավոր հերոսները չորս մտերիմ ընկերներ են, որոնք միասին ապրում էին Միացյալ Նահանգների ամենավտանգավոր թաղամասերից մեկում։ Նրանք միասին գնում էին դպրոց, բայց, որպես կանոն, դպրոց չէին հասնում, գողանում էին հեծանիվներ, ավելի փոքր երեխաների նախաճաշը, փոքր խանութից քաղցրավենիք։ Հիմնական հերոսները մեծացել ու դարձել էին իսկական հանցագործներ, որոնք ծրագրել էին ԱՄՆ-ի պատմության ամենախոշոր կողոպուտներից մեկը։ Նրանք ծրագրել էին հափշտակել աշխարհի ամենաթանկ գրքերից մեկը՝ Ջոն Ջեյմս Օդյուբոնի «Ամերիկայի թռչունները»։


== Դերերում ==
Էվան Փիթերս՝ Ուորեն Լիպկա
Բարրի Կեոգան՝ Սպենսեր Ռեյնխարդ
Բլեյկ Ջեններ՝ Չես Ալեն
Ջարեդ Աբրահամսոն՝ Էրիկ Բոնսուկ
Ուդո Կիր՝ պարոն Վան Դեր Հուկ
Էն Դաուդ՝ Բետտի Ջին Գուչ


== Արտադրություն ==
Նկարահանումները սկսվել են 2017-ի փետրվարին՝ Հյուսիսային Կարոլինայի Շարլոտ քաղաքում։ Ֆիլմի շատ դրվագներ նկարահանվել են Դևիդսոնի քոլեջի տարածքում։


== Էկրանավորում ==
Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2018 թվականի հունվարի 19-ին՝ «Սանդենս» կինոփառատոնում։ Ֆիլմի տարածման արտոնություն գնել են երկու խոշոր ընկերություններ՝ 3 միլիոն դոլարով։ Ֆիլմը թողարկվել է 2018 թվականի հունիսի 1-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ուստե (գյուղ, Սիչովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՈւստեՈւստե (ռուս.՝ Устье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արտոլսայմ

Արտոլսայմ (ֆր.՝ Artolsheim), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2009 թվականի դրությամբ կազմում է 910 մարդ, բնակչության խտությունը` 80.89 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.25 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 45 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 602 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 476-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 126։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,1 %։ 476 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 432 անձ (243 տղամարդ և 189 կին)։ Գործազուրկ են եղել 44 անձ (19 տղամարդ և 25 կին)։ 126 անաշխատունակներից 41-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 48-ը` թոշակառուներ, իսկ 37-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Բաբինո (գյուղ, Զավյալովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲաբինոԲաբինո (ռուս.՝ Бабино), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1826 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (129101-129200)

Աստերոիդների ցանկ (129001-129100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (129201-129300)
 Աստերոիդների ցանկ (129001-129100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (129201-129300)
Յուրի Իվանով

Յուրի Իգորևիչ Իվանով (ռուս.՝ Ю́рий И́горевич Ивано́в, օգոստոսի 8, 1960(1960-08-08), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս ֆուտբոլիստ, պաշտպան։


== Կարիերա ==
1981 թվականին եղել է Մոսկվայի «Սպարտակ» ֆուտբոլային ակումբի կազմում, բայց ոչ մի անգամ խաղադաշտ դուրս չի եկել։ 1982 թվականին խաղացել է «Մոսկվիչ» ֆուտբոլային ակումբում, որի կազմում անցկացրել է 27 խաղ և խփել 2 գոլ։ 1984 մրցաշրջանում տեղափոխվել է Կաշիրի «Դինամո» ֆուտբոլային ակումբ, որի կազմում անցկացրել է 32 հանդիպում՝ խփելով 6 գոլ։
1986 թվականին նա հանդես է եկել Վոլոգդայի «Դինամո» ֆուտբոլային ակումբում, որի կազմում անցկացրել է 28 հանդիպում և խփել 6 գոլ։  1987 թվականին նա տեղափոխվել է «Զորկի» ֆուտբոլային ակումբ, որտեղ անցկացրել է 29 հանդիպում և դարձել 8 գոլի հեղինակ։ 1988 թվականին նա միացավ «Կայրատ» ֆուտբոլային ակումբում, որի կազմում մասնակցել է 21 խաղի։
1989 թվականին նա տեղափոխվել է Պավլոդարի «Իրտիշ» ֆուտբոլային ակումբ, որի կազմում խաղացել է 32 հանդիպում և խփել 5 գնդակ։ 1990 թվականին հանդես է եկել Ռիգայի «Դաուգավա» ֆուտբոլային ակումբում՝ 30 խաղերում խփելով 1 գոլ։ 1991 թվականին նա միացավ «Պարդաուգավա» ֆուտբոլային ակումբին, որի կազմում անցկացրած 32 հանդիպումներում դարձել է 2 գոլի հեղինակ։
1992 թվականի մրցաշրջանում նա նշել է իր նորամուտը Ռուսաստանի Բարձրագույն լիգայում որպես «Կուբան» ֆուտբոլային ակումբի խաղացող, որի կազմում խաղացել է 7 հանդիպում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը Sportbox.ru կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը FootballFacts.ru կայքում
Լիբերիայի օրհներգ

«Ամբողջ փառքը Լիբերիային, փառքը» (անգլ.՝ All Hail, Liberia, Hail!), Լիբերիայի ազգային օրհներգը։ Օրհներգի տեքստը գրել է Դենիել Բեշիել Ուորները, ով հետագայում դարձել է Լիբերիայի երրորդ նախագահը։ Երաժշտության հեղինակը կոմպոզիտոր Օլմստիդ Լուկան է։


== Օրհներգի անգլերեն տեքստը ==
All hail, Liberia, hail! (All hail!)
All hail, Liberia, hail! (All hail!)
This glorious land of liberty
Shall long be ours.
Though new her name,
Great be her fame,
And mighty be her powers,
And mighty be her powers.
In joy and gladness
With our hearts united,
We'll shout the freedom
Of a race benighted,
Long live Liberia, happy land!
A home of glorious liberty,
By God's command!
A home of glorious liberty,
By God's command!
All hail, Liberia, hail! (All hail!)
All hail, Liberia, hail! (All hail!)
In union strong success is sure.
We cannot fail!
With God above
Our rights to prove,
We will o'er all prevail,
We will o'er all prevail!
With heart and hand our country's cause defending,
We'll meet the foe with valour unpretending.
Long live Liberia, happy land!
A home of glorious liberty,
By God's command!
A home of glorious liberty,
By God's command!


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Liberia: All Hail, Liberia, Hail! - Audio of the national anthem of Liberia, with information and lyrics
National anthem of Liberia MIDI
Խուանիտա Կրեպս

Խուանիտա Մորիս Կրեպս (անգլ.՝ Juanita Morris Kreps, 11 հունվարի 1921 թվական, Լինչ, Կենտուկի նահանգ, ԱՄՆ — 5 հուլիսի 2010 թվական, Դարեմ, Հյուսիսային Կարոլինա, ԱՄՆ), ամերիկացի տնտեսագետ և քաղաքական գործիչ, ԱՄՆ առևտրի առաջին կին-նախարար (1977—1979):


== Կենսագրություն ==
Կրեպսը ծնվել է որպես Կլարա Խուանիտա Մորիս 1921 թվականի հունվարի 11-ին Լինչում, Կենտուկի։ Նա ծնվել է Սենիա և Էլմեր Մորիսի ընտանիքում։ Բակալավրն ավարտել է Բերիա քոլեջում (Կենտուկի) 1942 թվականին, մագիստրոսի կոչում ստացեկ է 1944 թվականին, իսկ փիլիսոփայության դոկտորի կոչում՝ 1948 թվականին,երկուսն էլ Դյուկի համալսարանում։
Դասավանդել է Դենիսոն համալսարանում (1945—1950), Հոֆսթրի քոլեջում (1952—1954) և Դյուկի համալսարանում (1955 թվականից սկսած, սկսած 1968 թվականից՝ պրոֆեսոր, 1973-ից մինչև 1977՝ փոխնախագահ)։
Կրեպսը եղել է Նյու Յորքի ֆոնդային բորսայի տնօրենների խորհրդի առաջին կին անդամը (1972—1977) և ԱՄՆ առևտրի առաջին կին նախարարը (1977—1979, Ջիմի Քարթերի կառավարություն)։
Մահացել է տևական հիվանդությունից հետո 2010 թվականի հուլիսի 5-ին։


== Հիմնական աշխատություններ ==
«Տնտեսագիտության սկզբունքներ» (Principles of Economics, 1962, Չ. Ֆերգյուսոնի հետ համահեղինակությամբ),
«Սեռը շուկայում։ Ամերիկացի կինը աշխատանքում» (Sex in the Marketplace: American Women at Work, 1971),
«Սեռ, տարիք և աշխատանք։ Աշխատուժի կազմի փոփոխություն» (Sex, Age, and Work: The Changing Composition of the Labor Force, 1975):


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Խուանիտա Կրեպսի կենսագրությունը Բրիտանական հանրագիտարանի կայքում(չաշխատող հղում)
Բժիշկ Արիետան բուժում է Գոյային (նկար)

«Բժիշկ Արիետան բուժում է Գոյային» (իսպ.՝ Goya atendido por el doctor Arrieta), իսպանացի գեղանկարիչ, դիմանկարիչ, Իսպանիայի պալատական գեղանկարիչ Ֆրանցիսկո Գոյայի նկարներից։ Կտավը հեղինակը վրձնել է 1820 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝ 117 × 79 սմ։ Այսօր «Բժիշկ Արիետան բուժում է Գոյային» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Մինեապոլիսի արվեստի ինստիտուտում։
Նկարում հեղինակը պատկերել է ինքն իրեն։


== Սյուժե ==
1819 թվականի վերջին Ֆրանցիսկո Գոյան ծանր հիվանդանում է։ Նկարչի հիվանդության և դրա բուժման մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։ Ապաքինվելուց հետո Գոյան ստեղծում է ինքնանկարը Էուժենիո Արիետայի հետ։ Նկարի ստորին հատվածում հեղինակը ընկերոջը ուղերձ է հղել.

Նկարում կտրուկ զգացվում է բժշկի առողջ տեսքն ու Գոյայի գրեթե հոգեվարքի մեջ գտնող վիճակը։


== Նկարիճակատագիր ==
«Բժիշկ Արիետան բուժում է Գոյային» ստեղծագործությունը Գոյայի նվերն էր Էուժենիո Արիետային։ Չեն պահպանվել ոչ մի հիշատակություններ, թե բժշկի մոտ որքան է մնացել այս կտավը։
1820 թվականին Արիետան ուղևորվում է Աֆրիկա և, ըստ էության, ստեղծագործությունը մնացել է Իսպանիայում։ 1860 թվականին նկարը ցուցադրվել է մայրաքաղաք Մադրիդում՝ Մարտինեսի անհատական հավաքածուի կազմում։ Հետագայում այս ստեղծագործությունը եղել է փարիզյան զանազան հավաքածուներում։
Այսօր «Բժիշկ Արիետան բուժում է Գոյային» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Մինեապոլիսի արվեստի ինստիտուտում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
BOZAL, Valeriano, Francisco Goya, vida y obra, (2 vols.) Madrid, Tf. Editores, 2005. Vol. II, págs. 243—247 ISBN 84-96209-39-3.
GLENDINNING, Nigel, Francisco de Goya, Madrid, Cuadernos de Historia 16 (col. «El arte y sus creadores», nº 30), 1993.
HAGEN, Rose-Marie y HAGEN, Rainer, Francisco de Goya, Colonia, Taschen, 2003. ISBN 3-8228-2296-5.


== Արտաքին հղումներ ==
Fiche sur le site du musée Minneapolis Institute of Arts. (անգլերեն)
Fiche sur InfoGoya Archived 2007-07-06 at the Wayback Machine.. (Իսպաներեն)
Analyse des maladies de Goya sur medicinaybellasartes.blogspot.fr (Իսպաներեն)
[1]
Գարդ լը Պոնտարու

Գարդ լը Պոնտարու (ֆր.՝ Gardes-le-Pontaroux), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 273 մարդ, բնակչության խտությունը` 20.53 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.3 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 410 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 120 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 19 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 161 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 114-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 47։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,8 %։ 114 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 109 անձ (58 տղամարդ և 51 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (0 տղամարդ և 5 կին)։ 47 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 22-ը` թոշակառուներ, իսկ 17-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Չեխիայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ

ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում Չեխիայի օբյեկտները թվով 12-ն են (2014 թվականի դրությամբ), որը կազմում է ընդհանուր թվի 1,1 %-ը։ Բոլոր օբյեկտները ցանկում ընդգրկված են մշակութային չափանիշներով, ընդ որում դրանցից 3-ը ճանաչվում են, որպես մարդկային ստեղծագործական գլուխգործոց։ Բացի դրանից 2014 թվականի դրությամբ ևս 18 օբյեկտ ներկայացված են թեկնածու ցանկում (այդ թվում Բրժևնովսկի վանքը)։ Չեխիան վավերացրել է Համաշխարհային ժառանգության պաշտպանության կոնվենցիան 1993 թվականի մարտի 4-ին։ Չեխիայի առաջին երեք օբյեկտներն ընդգրկվել են ցանկում 1992 թվականին, Համաշխարհային ժառանգության հանձնաժողովի 16-րդ նիստում։


== Ցանկ ==


=== Օբյեկտների աշխարհագրական դասավորվածություն ===


== Թեկնածու օբյեկտներիի ցանկ ==
Աղյուսակում տեղանքներն ընդգրկված են ըստ հերթականության։ Այս ցանկում այն վայրերն են, որոնք ներկայացված են Իսպանիայի կառավարության կողմից՝ որպես թեկնածու օբյեկտներ։ Դրանք պետք է ընդգրկվեն Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։


=== Օբյեկտների աշխարհագրական դասավորվածություն ===


== Տես նաև ==
Համաշխարհային ժառանգություն
Եվրոպայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Двенадцать чешских чудес света»։ Чешское наследие ЮНЕСКО (ռուսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2011-08-27-ին։ Վերցված է 2017-09-08 
Czechia — UNESCO World Heritage Center(անգլ.)
ЮНЕСКО. Список объектов всемирного наследия. Чехия Archived 2009-04-30 at the Wayback Machine.(ռուս.)
Ժողովածու (3201)

Ժողովածու (3201), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3201 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1419 թվականին Բարսեղ քահանա գրիչի կողմից, Ս.Հակոբայ վանքում։ Ստացողը եղել է Սիմէոն կրոնավորը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 13.9×9 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 222 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ ուղագիծ երկաթագրով, անընթեռնելի։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ, աստառը՝ սպիտակ և դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 142ա, 201ա, 219բ, հետագայի՝ 1ա (ենթադրաբար 1421 թվական), 222բ (1665 թվական), 2ա (1797 թվական)։


== Բովանդակություն ==
Բառք եբրայեցւոց, Քերթողականք, Գաղիանոսի, Վարդան գրոց, Զաքարիայի գրչի, Քերականի։
Լուծմունք Սահմանացն Դաւթի։
Ներս. Շնորհալւոյ Մեկնութիւն բանից ի Սահմանաց իմաստասիրութեան Դաւթի։


== Ծանոթագրություններ ==
Փերիների թագուհին

«Փերիների թագուհին» (անգլ.՝ The Fairy-Queen), անգլիացի կոմպոզիտոր Հենրի Պյորսելի օպերա հինգ գործողությամբ։ Գրված է սեմիօպերա ժանրում, որտեղ խոսակցական երկխոսությունները և մեներգերը համակցվում են գործիքային և պարային դրվագների հետ։
Լիբրետտոյի հեղինակի անունը հայտնի չէ, տեքստը հիմնված է Ուիլյամ Շեքսպիրի «Միջամառային գիշերվա երազ» կատակերգության վրա։ Առաջին անգամ կատարվել է 1692 թ. Լոնդոնի Քվինս թատրոնում (Queen's Theatre, Dorset Garden)։
Պյորսելի մահից հետո ստեղծագործությունը համարվում էր կորած, այն ի հայտ է եկել 20-րդ դարի սկզբում։
Ներկայումս «Փերիների թագուհին» օպերան համարվում է Պյորսելի լավագույն ստեղծագործություններից մեկը։ Օպերան արժանացել է մի շարք ձայնագրությունների և բեմադրությունների։
Անտառային կատու

Անտառային կատու (լատ.՝ Felis silvestris լատ.՝ fēles (fēlis)-ից), եվրոպական կամ վայրի կատու, կատվազգիների ընտանիքի գիշատիչ կաթնասուն կատվազգիների ընտանիքից։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Մարմնի երկարությունը 63-75 սմ է, պոչինը՝ 30-34 սմ, կենդանի զանգվածը՝ մինչև 6 կգ։ Շիկամոխրագույն է՝ դեղնավուն երանգով, որովայնի վրա երբեմն լինում են միահավասար դասավորված բծեր։ Գլխի և պարանոցի վերին մասով անցնում են 4 սև շերտեր, որոնցից միջին 2-ը շարունակվում են մեջքի վրայով մինչև պոչի հիմքը։ Պոչի վրա կան 4-6 լայն, սև օղակներ։ Մազածածկը խիտ է և փափուկ։


== Սննդառություն ==
Սնվում է մանր կրծողներով,անձրևորդերով,միջատներով,մեղուներով, թռչուններով, քիչ քանակությամբ՝ խոտաբույսերով և մրգերով։ Ունի լավ հոտառություն և լսողություն,շատ լավ տեսողություն։ Կտղուցը սկսվում է հունվար-մայիսին։


== Բազմացում և զարգացում ==
Հղիությունը տևում է 63-84 օր։ Ունենում է 1-4 (երբեմն՝ 7) ձագ, որոնք կաթով կերակրվում են 3- 4 ամիս (1-1,5 ամսականից սնվում են նաև մսով)։ Մազափոխվում են տարին 2 անգամ՝ գարնանը և աշնանը։ Ակտիվ է մայրամուտից մինչև կեսգիշեր (հանգստանալուց հետո՝ նաև լուսաբացին)։
Օգտակար է. ոչնչացնում է մեծ քանակությամբ կրծողներ։ Մորթին սակավարժեք է։


== Տարածվածություն ==
Անտառակատուն հանդիպում է Եվրոպայում, հյուսիսային Ասիայում, Աֆրիկայում։ Որսում է մանր կաթնասուններ, թռչուններ։ Անտառային կատու բնակություն է հաստատում այնտեղ, որտեղ շատ են հողում ապրող նապաստակները, ճագարները, թռչունները։ Բոլոր անտառակատուները վախկոտ են և չեն մոտենում մարդկանց բնակավայրերին։ Ըստ հետազոտությունների, բոլոր այժմյան տնային կատուները առաջացել են անտառակատվի ենթատեսակներից մեկից, մոտ 10.000 տարի առաջ, Մերձավոր Արևելքում։


=== Տարածվածությունը Հայաստանում ===
Հայաստանում տարածված է Սյունիքի, Վայոց ձորի, Արարատի, Կոտայքի, Գեղարքունիքի, Լոռու, Տավուշի մարզերում։ Բնակվում է ծառերի փչակներում, ժայռաճեղքերում, գետնափոր բներում և այլ բնական թաքստոցներում։
Գրանցված է ՀՀ Կարմիր գրքում։
(9157) 1983 RB4

(9157) 1983 RB4, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Նորման Թոմասի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,427042 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8955 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9585 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1381,07 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,260668 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,98° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9157) 1983 RB4 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Զաբոլոտովցի

Զաբոլոտովցի (ուկրաիներեն՝ Заболотівці), գյուղ Ուկրաինայի Լվովի մարզի Ժիդաչովի շրջանում։
Չճշտված տվյալներով Զաբոլոտովցի գյուղում բնակվում էր 733 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1529 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Փիճվեբիսխևի

Փիճվեբիսխևի (վրաց.՝ ფიჭვებისხევი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Դմանիսի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
270

270 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 270 թվականն է, 
III դարի 70-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Բադախոսի տաճար

Բադախոսի տաճար (իսպ.՝ Catedral metropolitana de San Juan Bautista de Badajoz)), կաթոլիկ եկեղեցի, Իսպանիայի Բադախոս քաղաքի Էստրեմադուրա ինքնավար համայնքում։ Հիմնադրվել է 1994 թվականին, Մերիդայի  տաճարի հետ միասին։ Բադախոսի տաճարը Մերիդա-Բադախոս արքեպիսկոպոսական թեմի նստավայրն է։


== Պատմություն ==
1230 թվականին թագավոր Ալֆոնսո IX-ի կողմից Բադախոս քաղաքի վերագրավումից հետո, նոր եպիսկոպոս Պադրո Պերեսը ի սկզբանե Բադախոսի Ալկասաբա մզկիթը դարձրեց տաճար։ Նոր տաճարը չի գործել մինչև 13-րդ դար։
1270 թվականին, տաճարը օծվել և նվիրաբերվել է Սուրբ Հովհաննես Մկրտչին, թեև շինարարությունը դեռ չէր ավարտվել։ Տաճարի տարբեր շինարարական աշխատանքներ տևել են մինչև 15-րդ դար, որին հաջորդել են 16-17-րդ դարերում արված վերանորոգումները և որոշ փոփոխությունները։
Բադախոսի տաճարը 1931 թվականին հռչակվեց ազգային պատմական հուշարձան։ 1994 թվականի հուլիսի 28-ին Հովհաննես Պողոս II Հռոմի Պապը հիմնեց Մերիդա-Բադախոս արքեպիսկոպոսական թեմը, դրա մետրոպոլիտեն դարձնելով Բադախոսի տաճարը ։


== Նկարագրություն ==
Միջնաբերդի դիրքի շնորհիվ, եկեղեցին ունի ամրոցի տեսք, ամուր պատեր և պատնեշներ, ամուր քառակուսի աշտարակ։ Աշտարակը գտնվում է 11 և 14 մետր բարձրությունների վրա, և ունի 4 հատված, որոնցից մեկում տեղավորվում են բոլոր զանգերը։ Բնօրինակ եկեղեցին ունեցել է երկու նմանատիպ աշտարակ։
Եկեղեցին ունի մեկ պարզ ուղղանկյունաձև ճակատ՝ մեկ մարմարե շքամուտքով, որը կառուցվել է 1619 թվականին։ Շքամուտքի կողքին կան երկու հոնիական սյուներ։ Սուրբ Բլեիսի հյուսիսային շքամուտքը ամենայն հավանականությամբ ամենահինն է, որը շրջապատված է երկու քառակուսի սյուններով, առանձնանում է սրբերի փոքր պատկերներով։ Բոլոր պատերը և աշտարակը կառուցված են գոթական ճարտարապետական ոճով։ Տաճարի ինտերիերը ձևավորված է ուշ գոթական ճարտարապետական ոճով, ունի նավ, երկու ենթակողմ, կողային մատուռներ, բարձր խորան (բարոկկո ճարտարապետական ոճով) և երգչախմբի տաղավար՝ պլատերեսկո ոճով։
Վանքը կառուցված է պորտուգալական «Մանուելինո» ճարտարապետական ոճով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Page with history and a video of the construction phases
Page at Ciudades Catedrals website
Detailed guide of the Catedral of Badajoz
Կատի Կովաչ

Կատի Կովաչ (հունգ.՝ Kovács Kati, հոկտեմբերի 25, 1944(1944-10-25), Verpelét, Eger District, Հևեշ, Հունգարիա), հունգար երգչուհի, ով հատկապես հայտնի էր 1970-1990-ական թվականներին։


== Կենսագրություն ==
Կատի Կովաչը հանրաճանաչ է դառնում 1965 թվականին, երբ ելույթ է ունենում և գրավում առաջին հորիզոնականը ազգային «Ո՞վ ինչ կարող է» հեռուստաշոուին մասնակցելու ժամանակ։

1966 թվականին նրա «Ես ձեզ չեմ լսի» («Nem Lesek Játékszered») երգը հաղթում է հունգարական «Táncdalfesztivál» կինոփառատոնին։
1968 թվականին Կատին հանդես է գալիս նաև որպես դերասանուհի՝ խաղալով ներքոհիշյալ ֆիլմերում.
«The Girl».
«Պարոնայք, մեզ անձրև չէ՞իք ուղարկի» (Mar, uram, AZ esőt!)
«Կեղծ Իզաբելլան» (A Hamis Izabella)
1972 թվականին կրկին հաղթում է Táncdalfesztivál փառատոնին «Add már, uram, az esőt!» երգով։1960-ական թվականների վերջին Կատին համագործակցում է «Express» նվագախմբի, իսկ 1970-ականների սկզբին «Juventus» և «Locomotiv GT» ռոք խմբերի հետ։ 1976-ից 1986 թվականները համագործակցում է  «Universal» երաժշտական խմբի հետ։

1975 թվականին հաղթում է Իռլանդիայում «It Would Be So Good To See You Again» (Nálad Lenni újra jó lenne) երգով Castlebar մրցույթում։ Նույն թվականին երգչուհին «Տարվա աստղ» մրցանակն է ստանում  «Music Week» ամսագրի կողմից։
1977 թվականին Կովաչը հաղթում է հունգարական Tessék választani! ռադիոմրցույթում «Mindent, ami szép» կոմպոզիցիայով։
1979 թվականին երգչուհին կրկին հաղթում է Tessék választani! ռադիոմրցույթում՝ այս անգամ «Nem kéne mondanom» երգով։
1980 թվականին երգչուհին թողարկում է իր ամենահայտնի երգերից մեկը՝ «Szeretni kéne» («Ես պետք է սիրեմ»)։Բացի երաժշտությունից ու երգերից, Կատին գրում է նաև բանաստեղծություններ։
Երգչուհին համաշխարհային հիթեր է կատարել մայրենի հունգարերենով։
Ավելի քան հիսուն երգերի հեղինակ է։
Ելույթներով հանդես է եկել ԽՍՀՄ մայրաքաղաք Մոսկվայում։


== Մրցանակներ ==
1994 - «Հունգարիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայության» մրցանակ
2014 - Կոշութի մրցանակ
Հունգարիայի պետական պարգև


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Kati Kovács Internet Movie Database կայքում
Биография исполнителя «Kovacs Kati» Archived 2017-03-05 at the Wayback Machine.
Подборка фото Кати Ковач.
Ուզլովսկի շրջան

Ուզլովսկի շրջան (ռուս.՝ Узловский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Տուլայի մարզում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ուզլովայա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 567 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 85503 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 150,8 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Հոլի Վել

Հոլի Վելը (անգլերեն՝ Holy Vale) Սիլլի կղզիների գյուղակներից է։ Այն գտնվում է Սուրբ Մարիամի կղզում։
1976 թվականին հենց այդտեղ իր հոր կողմից սպանվել է 18 ամյա Սթեֆեն Մենհենիոթը։
Քրդաբազ

Քրդաբազ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում։ Գտնվում էր Հասանկալա քաղաքից 20 կմ հարավ-արևելք, Արաքս գետի ձախ ափին։
Տարածքը սարահարթային է։


== Պատմություն ==
1877-1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ 10 տուն, իսկ 1914 թվականին` 40-60 տուն հայ գաղթել են Արևելյան Հայաստան։


== Բնակչություն ==
1878 թվականին ուներ 30 տուն` 210 հայ և 2 տուն` 14 քուրդ բնակչով , իսկ 1915 թվականին ուներ 70 տուն հայ բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Քրդաբազն ուներ հայկական եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հաստոց (այլ կիրառումներ)

Հաստոց, կարող է վերաբերել՝

Հաստոց - տարբեր նյութերի մշակման, երբեմն այս կամ այն արտադրությունում կիրառվող հարմարանքը պահող մեքենա
Հաստոց - քանդակագործի աշխատանքում օգտագործվող հարմարանք
Աբրանց

Աբրանց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում` Ճորոխ գետի ձախ ափին։
XX դարի սկզբում ուներ 27 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Everything Has Changed

Everything Has Changed, երգ, որ ձայնագրել են ամերիկացի քանթրի-փոփ երգչուհի Թեյլոր Սվիֆթը և բրիտանացի երգիչ Էդ Շիրանը։ Ընդգրկվել է երգչուհու Red (2012) չորրորդ ստուդիական ալբոմում։ Երգի հեղինակներն են Թեյլոր Սվիֆթը և Էդ Շիրանը, պրոդյուսերը՝ Բուտչ Ուոքերը։ Երգը թողարկվել է որպես ալբոմի վեցերորդ սինգլ 2013 թվականի հուլիսի 16-ին։ «Everything Has Changed» երգը փոփ և ֆոլք երաժշտության տարրերով քանթրի բալլադ է, որում խոսվում է «սիրելիին ավելի լավ ճանաչելու ցանկության մասին»։
Սինգլն ստացել է խառը արձագանքներ երաժշտական քննադատների կողմից, որոնք հակասական են եղել երգի տեքստի վերաբերյալ։ «Everything Has Changed» Billboard Hot 100 հիթ-շքերթում նորամուտը կատարել է 32-րդ հորիզոնականում և ընդգրկվել Բելգիայի, Իռլանդիայի ու Մեծ Բրիտանիայի հիթ-շքերթների լավագույն տասնյակներում։ Թեյլոր Սվիֆթը «Everything Has Changed» երգն առաջին անգամ կատարել է Էդ Շիրանի հետ նույն թվականի հունիսի 8-ին՝ Britain’s Got Talent-ում։ Երգն ընդգրկվել է Red Tour համաշխարհային շրջագայության երգացանկում։


== Պատմություն ==
Նախապես հայտարարվել է, որ բրիտանացի երգիչ Էդ Շիրանը պետք է մասնակցի Թեյլոր Սվիֆթի չորրորդ ստուդիական ալբոմի ձայնագրմանը, որի թողարկումը նախատեսված էր 2012 թվականի աշնանը։ 2012 թվականի հոկտեմբերի 18-ին երգն օնլայն հասանելի է դարձել ամբողջ աշխարհում։ Այն գրել են Թեյլոր Սվիֆթն ու Էդ Շիրանը։ Թեյլոր Սվիֆթը երգի իմաստը բացատրել է հետևյալ կերպ. «Ամեն ինչ տարբեր կերպ է երևում մի մարդու պատճառով, որովհետև նա պարզապես մտել է քո կյանք։ Դա շատ հիանալի է»։


== Արձագանքներ ==
«Everything Has Changed» երգն արժանացել է խառը արձագանքների երաժշտական քննադատների կողմից։  Billboard-ը հրապարակել է խառը կարծիք՝ քննադատելով և գվելով Էդ Շիրանի մասնակցությունը։ Digital Spy-ից Ռոբերտ Քոսպին գրել է, որ երաժշտական ոճն ստացվել է «սեթևեթող», իսկ երգը «թողնում է ջերմությամբ ու անորոշ զգացումով, ինչը բավական հազվադեպ է այս օրերին»։ NME-ից Սիան Ռոուն երգին տվել է բացասական արձագանք՝ գրելով, թե «լիովին հիասթափված է»։


== Տեսահոլովակ ==
Երաժշտական տեսահոլովակը թողարկվել է 2013 թվականի հունիսի 6-ին։ Սյուժեն ծավալվում է երեխաների շուրջը, որոնք ծանոթանում են դպրոցական ավտոբուսում և ամբողջ օրն անցկացնում միասին։ Գլխավոր հերոսների ծնողների դերում հանդես են եկել Թեյլոր Սվիֆթն ու Էդ Շիրանը։ 2020 թվականի ապրիլի տվյալներով՝ տեսահոլովակն ունի ավելի քան 324 մլն դիտում Յութուբում։


== Երգացանկ ==
Սովորական ներբեռնում«Everything Has Changed (Remix)» — 4:06


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրումներ ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Զազա Թուշմալիշվիլի

Զազա Թուշմալիշվիլի (վրաց.՝ ზაზა თუშმალიშვილი, մայիսի 15, 1960(1960-05-15), Գորիի մունիցիպալիտետ, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի նկարիչ, 1991 թվականից ապրում և ստեղծագործում է Բեռլինում։


== Կենսագրություն ==
Զազա Թուշմալիշվիլին ծնվել է 1960 թվականին Գորիից քիչ հեռու գտնվող վրացական փոքրիկ մի գյուղում(Սկրա)։ 
9 տարեկան հասակում նա վիրահատվել է և հիվանդանոցում ծանոթացել նկարիչ և արվեստի ուսուցիչ Նուգզարի Ժոչուշավիլու հետ, որը իր հերթին բացահայտել է Զազայի տաղանդը և սովորեցրել գեղանկարչություն։ 15 տարեկան հասակում Զազան ընդունվել է Ցխինվալիի արվեստի դպրոցը։ Այն ավարտելուց հետո մի քանի տարի ծառայել է բանակում։ Երկու տարի ապրել է Լենինգրադում, նկարել է քաղաքական գործիչների դիմանկարները(այդ թվում Լենինի և Ստալինի), պատրաստել է ցուցապաստառներ՝ նվիրված Աշխատանքի միջազգային օրվան և ուրիշ տոների։ 22 տարեկանում նա ստացել է թոշակ և սկսել է դասավանդել Արվեստի Ակադեմիայում (Թբիլիսի) և միաժամանակ սկսել է մասնագիտանալ ֆրեական գեղանկարչության մեջ, ուսումնասիրել է միջնադարյան բնանկարի վերականգնման տեխնիկան։ 1984-1987 թվականներին արձակուրդները անցկացրել է Գելատի վանքում, որտեղ մասնակցել է Սուրբ Մարիա եկեղեցու վերականգնման աշխատանքներին։ 1991 թվականին Աննա Խիլմերի հետ ծանոթանալուց հետո նրա ստեղծագործությունները ցուցադրվել են վերջինիս պատկերասրահում։ 1996 թվականին Զազան ստացել է իր առաջին մրցանակը։


== Ստեղծագործություն ==
Ստեղծագործությունների նյութը իր հայրենիքի՝ Վրաստանի կյանքն է, հիմնական մոտիվները, որոնք ընկած են նրա ստեղծագործության հիմքում՝ ձուկն է, ծառը, եզը։ Վաղ շրջանի աշխատանքները մեզ տանում են դեպի Բյուզանդական և Հունա-հռոմեական ժամանակները։ Նրա Ստեղծագործություններում պատկերվել են դրախտը, հրեշտակներ, քերովբեներ։ 2000 թվականից նկարները դառնում են ավելի խորքային, լայն հեռանկարայնությամբ։ Չնայած նրան, որ նկարիչը մինչ այդ աշխատում էր վառ գույներով, այդ գույները մոտենում են տեկտոնական կառուցվածքներին։ Այնտեղ, որտեղ նկարիչը առաջ օգտագործել էր բազմազան վառ գույներ, այսօր դրանց փոխարինում էին ավելի հասարակ գունային լուծումներ։
Մ.թ.ա. 703


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ներսես Ներսիսյան

Ներսես Հովհաննեսի Ներսիսյան (1885, Աստապատ (Նախիջևանի գավառ) - 1937), Անդրկովկասում խորհրդային ռեժիմի հաստատման աջակից, ԽՄԿԿ անդամ (1911)։
1912 թվականին հեղափոխական գործունեության համար աքսորվել է Աստրախան։ 1915 թվականին վերադարձել է Թիֆլիս և շարունակել ընդհատակյա կուսակցական գործունեությունը։ 1920 թվականին աշխատել է Վրաստանում՝ ՌՍՖՍՀ ներկայացուցչությունում։ 1921-1923 թվականներին աշխատել է Վրացական ԽՍՀ արհմիությունների խորհրդում, 1923-1930 թվականներին՝ ՎԿ(բ) կ ԿԿ-ում։ 1930-1937 թվականներին ղեկավար աշխատանք է տարել Պետբանկի Անդրկովկասյան գրասենյակում և Անդրկովկասյան հեռագրական գործակալությունում։
Իտապետինգա

Իտապետինգա (պորտ.՝ Itapetinga), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Իտապետինգա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 63 243 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 609,515 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 39,29 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է դեկտեմբերի 12-ին։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1952 թվականի դեկտեմբերի 12-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2004 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 386.057.000,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 6.411,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,700 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Աֆրոդիտեի սրբավայր

Աֆրոդիտեի սրբավայր Աֆրոդիզիասում՝  հին հունական քաղաք ժամանակակից Թուրքիայի տարածքում, նվիրվել է հին հունական աստվածուհի Աֆրոդիտեին։


== Պատմություն ==
Մ.թ.ա. առնվազն 7-րդ դարից սկսած սրբավայր ծառայել է որպես տեղական պաշտամունքի կենտրոն, որը կենտրոնացված է պտղաբերության  աստվածուհու շուրջը։ Հելլենիստական դարաշրջանում Աֆրոդիզիայի  աստվածուհի Աֆրոդիտեն սկսեց նույնացվել հունական աստվածուհի Աֆրոդիտեի հետ, այնպես, ինչպես Եփեսոսի Արտեմիսը ի սկզբանե տեղական աստվածուհի էր, որը նույնացվում էր Արտեմիսի հետ, և քաղաքը դարձավ ուխտագնացության վայր Անատոլիայի և Էգեյան ծովի բոլոր մարդկանց համար։


== Կառուցվածք ==
Առաջին սրբավայրը թվագրվում է մ.թ.ա. 7-րդ դարի վերջից կամ 6-րդ դարի սկզբից։ Նոր և ավելի մոնումենտալ տաճար է կառուցվել մ.թ.ա. 1-ին դարում, հելլենիստական դարաշրջանում և ֆինանսավորվել է մեծահարուստ ազատարար Զոլիուսի կողմից։ Սրբավայրը ստացել է ապաստանի կարգավիճակ senatus consultuni de Aphrodisiensibus-ից  մ․թ․ա 39 թվականին։ Տաճարը ծառայել է որպես քաղաքի կենտրոն և նպաստել է նրա բարգավաճմանը։ Աֆրոդիսյան քանդակագործները հայտնի դարձան և քաղաքի մերձակայքում օգտագործեցին մարմարի մեծ պաշարները՝ ստեղծելով բազմաթիվ աշխատանքներ, որոնք կարելի է տեսնել պեղումների վայրում և տեղի թանգարանում։


== Կործանում ==
Տաճարի շենքը վերափոխվեց՝ դարնալով քրիստոնեական բազիլիկ։ Ենթադրվում է, որ շենքը ապամոնտաժվել է 481-484 թվականներին Բյուզանդական կայսր Ֆլավիուս Զենոնի հրամանով, քանի որ Աֆրոդիսիայում գտնվող հեթանոսական տաճարը ընդդիմության կենտրոնն էր հանդիսանում Զենոնի նկատմամբ, աջակցելով Իլլային, որը խոստացել էր վերականգնել հելլենիստական ծեսերը, պահպանված տաճարներում, որոնք հետապնդվում էին ուշ Հռոմեական կայսրությունում։


== Ծանոթագրություններ ==
Բրերա պատկերասրահ

Բրերա պատկերասրահ (իտալերեն՝ Pinacoteca di Brera), հանրային պատկերասրահ Միլանում, որտեղ ներկայացված է իտալական նկարների հիմնական հավաքածուներից մեկը։ Տեղակայված է Միլանի Բրերա թաղամասի Զոնա 1 քաղաքային տարածքում՝ Բրերա պալատում` Բրերա ակադեմիայի հետ մեկ հարկի տակ։ Պատկերասրահում ներկայացված են այնպիսի նկարիչներ, ինչպիսիք են Ամբրոդժիո
Լորենցետին, Դոնատո Բրամանտեն, Ռաֆայել Սանտին, Անդրեա Մանտենյան, Պիեռա Դելլա Ֆրանչեսկան, Ջենտիլե դա Ֆաբրիանոն, Վիտորե Կարպաչչոն, Տինտորետտոն, Լորենցո Լոտոն։


== Պատմություն ==

Պատկերասրահը գտնվում է Բրերա պալատում, որտեղ տեղակայված են նաև Բրերա ազգային գրադարանը, Աստղադիտարանը, Միլանի բուսաբանական այգին, Գիտության և արվեստի Լոմբարդիայի ակադեմիան, Բրերա գեղարվեստի ակադեմիան։ Շենքը կառուցվել է անտիկ, անմշակ "braida" տարածքում։ 1572 թվականին շենքն անցել է Հիսուսի միաբաններին, 1627–1628 թվականներին Ֆրանչեսկո Մարիա Ռիչին արմատական վերափոխումների է ենթարկել կառույցը։ 1773 թվականին, երբ Հիսուսի միաբանները հեռացել են կառույցից, այն դարձել է աստղադիտարանի և Ազգային գրադարանի նստավայր։ 1774 թվականին այստեղ է տեղակայվել նաև նոր բուսաբանական այգու չորացած բույսերի հավաքածուն։ Շինություններն ընդլայնվել են Ջուզեպպե Պիեռմարինի նախագծով, ով 1776 թվականին ակադեմիայի հիմնադրումից հետո դարձել է ակադեմիայի պրոֆեսոր և շուրջ 20 տարի դասավանդել ակադեմիայում՝ վերահսկելով քաղաքային ուրբանիզացման նախագծերը՝ հանրային այգիները (1787–1788) և Ֆոնտանա հրապարակը (1780-1782)։
Առաջին կտավները, որոնք Ակադեմիան ձեռք է բերել պատկերասրահի համար նապոլեոնական ժամանակաշրջանի իտալական կտավներ էին։ Վաղ հավաքածուի հիմնական կտավներից էր Ռաֆայելի «Կույս Մարիամի ամուսնությունը» (Sposalizio) կտավը, այնուհետև ակադեմիայի մշակութային շրջանակները ընդլայնվեցին՝ Ժակ Լուի Դավիդ, Պիետրո Բենվենուտի, Վինչենցո Կամուչիննի, Անտոնիո Կանովա, Բերտել Տորվալդսեն, Էնիո Կորինո Վիսկոնտի։ 1805 թվականին Բոսիի ղեկավարությամբ սկսել է մրցանակային համակարգով տարեկան ցուցահանդեսների շարքը։ 19-րդ դարում Միլանը դարձել է իտալական գեղանկարչության մշակութային մայրաքաղաքը։ Ակադեմիայի գեղարվեստական կոմիտեն, Commissione di Ornato նախաձեռնել են հասարակական հուշարձանների վերահսկողությունը։
Ռոմանտիկ դարաշրջանն ակադեմիայի պատմության մեջ նշվում է որպես հաղթական շրջան։ Այդ շրջանում ակադեմիան ղեկավարել է Ֆրանչեսկո Հայեցը։ Ոգեշնչված Մասիմո դ՛Ադզելոյով և Ջուզեպպե Բիզիով՝ ակադեմիական ընդունելի ժանր էր համարվում լանդշաֆտի ներմուծումը։ 1882 թվականին պատկերասրահն առանձնացել է ակադեմիայից։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Pinacoteca di Brera, catalogo generale, 7 voll., 1988-1996, Electa, Milano
Brera. Guida alla Pinacoteca, Electa, Milano 2004. ISBN 978-88-370-2835-0
Brera. La Pinacoteca e i suoi capolavori, a cura di S. Bandera, Skira, Milano 2009.
Pinacoteca di Brera. I dipinti, Electa, Milano 2010.
A Brera anch'io. Il museo come terreno di dialogo interculturale, a cura di S. Bodo, E. Daffra, R. Giorgi, S. Mascheroni, A. Montalbetti, M. Sozzi, Electa, Milano, 2007.


== Արտաքին հղումներ ==
Բրերա պատկերասրահի պաշտոնական կայքը Archived 2016-02-21 at the Wayback Machine.
Բրերա ակադեմիայի պաշտոնական կայքը
Լևան Մարգիանի

Լևան Մարգիանի (վրաց.՝ ლევან მარგიანი, 1965, Վրաստան, Թբիլիսի), վրացի նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Լևան Մարգիանին ծնվել է 1965 թվականին։ Սովորել է Թբիլիսիի արվեստի պետական ակադեմիայի կերպարվեստի ֆակուլտետում։ Լևան Մարգիանիի կերպարվեստի ասպարեզում հատկապես նշանավոր դարձավ 1988 թվականին։ Իր առաջին նկարչական ցուցահանդեսը ներկայացվել է Թբիլիսիի գեղարվեստի ակադեմիայի ուսանողների համար՝ Թբիլիսիում։
1990-1994 թվականներին ունեցել է մի շարք ցուցահանդեսներ՝ Երիտասարդ արվեստագետների թանգարանում և տարբեր այլ անհատական ցուցահանդեսներում։ 1999 թվականին անհատական ցուցահանդես է ունեցել Փարիզում՝ Ֆրանսիայում, իսկ 1998 թվականին՝ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ 2000 թվականին իր նկարները ներկայացրել է Գերմանիայի Հաննովեր քաղաքում, իսկ 2001 թվականին՝ Կիպրոսի Հանրապետության Նիկոսիա քաղաքում։
2001 թվականին ևս մեկ անգամ ցուցահանդես է ունեցել Վրաստանի նկարիչների պատկերասրահում, որը կրում էր «OPUS-39» խորագիրը։ 2002 թվականին ևս մեկ ցուցահանդես է ունեցել Նիկոսիայում, իսկ 2005 թվականին արդեն Նյու Յորքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Բեր լե Ալպ

Բեր լե Ալպ (ֆր.՝ Berre-les-Alpes), կոմունա Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ շրջանի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Գրաս շրջանի Կոնտ կանտոնում։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 9.58 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 1257 մարդ աճի միտումով, 2012 թվականին՝ 1278 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 133.4 մարդ/կմ²։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 1280 մարդ, 2012 թվականին՝ 1278 մարդ.

Բնակչության թվաքանակի դինամիկան։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 832 բնակիչներից 604-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 228-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 72.6 %, 1999 թվականին եղել է 68.8 %: Աշխատունակ տարիքի 604 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 549-ը (299 տղամարդ և 250 կին), 55 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (21 տղամարդ և 34 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 228 ոչ ակտիվ բնակիչներից 34-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 81-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 74-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով։
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 484 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 1128 մարդ։ Մեկ հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 20916 եվրո։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիսսի (գյուղ, Վալգյեռվե շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎիսսիՎիսսի (էստ․՝ Vissi), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Վալգյեռվե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 61 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Զոնգուլդաք (քաղաք)

Զոնգուլդաք քաղաք, Զոնգուլդաքի մարզի մայրաքաղաքը։ Գտնվում է Թուրքիայի սևծովյան տարածաշրջանում։ Այն հիմնադրվել է 1849 թվականին՝ որպես քաղաք-նավահանգիստ Էրեղլիի մոտ գտնվող քարածխային հանքավայրերի համար, ածխի առևտուրը մնում է նրա հիմնական տնտեսական գործունեությունը: Ըստ 2009 թվականի մարդահամարի՝ Զոնգուլդաքի բնակչությունը կազմում է 108 792 մարդ։ Ներկայիս քաղաքապետը «Արդարություն և զարգացում» կուսակցության ներկայացուցիչ Օմեր Սելիմ Ալանն է։  


== Ստուգաբանություն ==
Քաղաքի անվան ծագման հետ կապված կան մի քանի տարբեր վարկածներ.

այն ծագել է Զոն Գոլ-Դաղ-ից՝ ֆրանսիական և բելգիական հանքարդյունաբերական կազմակերպությունների կողմից ֆրանսիական «զոնա» և ֆրանսիական արտասանությամբ թուրքական Գոլդագի՝ Դևրեքի շրջանի ամենաբարձր լեռան անուններից,
անունը ծագել է թուրքական զոնգուրա կամ զոնգալիք բառից, որը նշանակում է ճահիճ,
անունը կարող է սկիզբ առնել Սանդարաքա կամ Սանդարաքե (հին հունարեն՝ Σανδαράκη)  հինավուրց բնակավայրից,
այն կարող է ծագել «ջունգլի»՝ գումարած թուրքերեն դագ (լեռ) բառից։1920 թվականի զեկույցով Մեծ Բրիտանիայի արտաքին գործերի նախարարությունը անվանել է Զոնգուլդաք Զունգուլդաք։


== Պատմություն ==
Զոնգուլդաք նավահանգստային քաղաքը Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ծանր ռմբակոծության է ենթարկվել Ռուսաստանի կողմից՝ ըստ «Լուբոկ» հայտնի տպագրության վերադրի։
1920 թվականի դրությամբ նավահանգիստը եղել է «Հերակլեա» ածխային ընկերության հսկողության տակ։ Ափի հյուսիսային հատվածը առանձնանում է մարդածին նավահանգստով՝ շոգենավ օգտագործելու համար։ Այդ ժամանակ նրանք ունեին 2 ամբարձիչներ, որոնք ածուխը բաշխում էին արտահանող նավերի միջև։


== Կլիմա ==
Զոնգուլդաքն ունի մերձարևադարձային մուսսոնային կլիմա։ Ամռանը տաք է, միջին ջերմաստիճանը հուլիսին և օգոստոսին մոտ 23°C է։ Ձմռանը ցուրտ է, միջին ջերմաստիճանը հունվարին և փետրվարին 6°C է։ Տեղումները հաճախակի են հատկապես ցուրտ ամիսներին, ամենառատը աշնանը և ձմռանն է, ամենաթեթև՝ գարնանը։
Ջրի ջերմաստիճանը միշտ բավականին մեղմ է, տատանվում է 8-20°C: 


== Առողջություն ==
Ածխի պատճառով այստեղ կան շատ թոքային հիվանդություններ։


== Տնտեսություն ==
Թուրքիայի ածխի արդյունաբերության մեջ աշխատատեղերը կորչում են, և ՎԶԵԲ-ն առաջարկել է արդար անցում։


== Տրանսպորտ ==

Քաղաքը գտնվում է Իրմակի երկաթգծի սահմանին՝ 1937 թվականին կառուցված Զոնգուլդաքի երկաթգծի կայարանի հետ սահմանին։


== Միջազգային հարաբերություններ ==


=== Զույգ քաղաքներ- քույր քաղաքներ ===
Զոնգուլդաքը քույր քաղաք է համարվում հետրևալ քաղաքների հետ.

 Բրինդիզի, Իտալիա
Կաստրոպ-Ռոքսել, Գերմանիա
Խերսոն, Ուկրաինա
 Մոնֆալկոնե, Իտալիա


== Հայտնի մարդիկ ==
Էրգյուն Պենբե - թուրք նախկին ֆուտբոլիստ
Մուրատ Բոզ - թուրք երգիչ-երգահան և դերասան


== Տես նաև ==
Զոնգուլդաք ավազան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Zonguldak Municipality official website Archived 2020-10-06 at the Wayback Machine. (tr)
Provincial governor's official website (tr)
History of Zonguldak
History of Mind Archived 2017-06-13 at the Wayback Machine.
Zonguldak DocumentaryՏեսանյութերVideo 1 Zonguldak Akşamları
Video 2 Resimlerle Zonguldak
Ալանի

Ալանի, արևելյան քաղցրավենիք, հայկական խոհանոցում թելի վրա շարված և արևի տակ չորացված առանց կորիզների դեղձերն են, որոնք լցոնված են շաքարավազով համեմված հունական ընկույզի ծեծած միջուկով, դարչինով և հիլով։ Ալանի պատրաստում են նաև չորացրած թզից և սպիտակ տեսակի չհասած ծիրաններից։ Հանդիպում են նաև սև սալորից, տանձից և լոլիկից պատրաստված արտասովոր ալանիների տարբերակներ։


== Պատրաստում ==
Պատրաստման համար նախատեսված դեղձերը պետք է լինեն հասած և պինդ։ Պտուղը մաքրում են կեղևից և 1-ից 2 ժամ ծխահարում են ազոտով, հետո շարում են արևի տակ։ Հունական ընկույզի միջուկը ծեծում են հավանգի մեջ, հետո խառնում շաքարավազի և համեմունքների հետ (սովորաբար օգտագործում են աղացած դարչին և հիլ, հնարավոր է ավելացնեն նաև քիչ քանակությամբ մեղր)։ Երբ դեղձերը չորանում և կուչ են գալիս, զգուշությամբ նրանցից հանում են կորիզները և դրանց տեղը լցնում են ընկուզային միջուկը։ Չորացած միրգը պետք է այնպես լցոնել, որ մրգի պատերը չվնասվեն և մրգի արտաքին բոլոր ծռմռված հատվածները հարթեցվեն։ Որպեսզի միջուկը չթափվի, դեղձի ծայրերն ամուր կսմթում են։ Հետո դեղձը մի փոքր սեղմում են, շարում են թելի վրա և կախում են՝ վերջնական չորացման համար։ Քանի որ քաղցրավենիքը խոնավություն չի սիրում, ուստի այն պահում են մութ և չոր տեղում։ Ալանի կարելի է պատրաստել նաև նախապես չորացրած ծիրաններից, բավական է դրանց վրա լցնել տաք ջուր և թողնել մոտ մեկ ժամ, որից հետո լցոնել ընկույզի միջուկով։ Ալանին լավ է պահպանվում, այն սովորաբար ձմռանն են ուտում։ Խաչատուր Աբովյանի «Վերք Հայաստանի» վեպում հիշատակվում է որպես բարեկենդանի նվեր։


== Գրականության մեջ ==
«Դեռ բարիկենդանի մաղեն, սուջուխ (չուչխել) ասես, ալանի, տանձ, խնձոր, փշատ, չիր՝ ջիբըներումն ունեին մեր տղերքը − հանեցին, երեխեքանցը բաժանեցին՝ աչքըները մնաց բաց, չունքի նրանց երկրումը էնպես արմաղան բաներ չկային»։ (Խաչատուր Աբովյան, «Վերք Հայաստանի»)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Рецепт Алани»։ prosushka.ru (рус.)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-12-20-ին։ Վերցված է 2016-12-12  
«Алани — сушеные персики с орехами»։ Фруктовая услада (рус.)։ Վերցված է 2016-12-12