armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ջորջ Ֆրեդերիկ Ուոթս

Ջորջ Ֆրեդերիկ Ուոթս (անգլ.՝ George Frederic Watts, փետրվարի 23, 1817(1817-02-23)[…], Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - հուլիսի 1, 1904(1904-07-01)[…], Compton, Գիլֆորդ, Սյուրեյ, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն)՝ Վիկտորյական ժամանակաշրջանի անգլիացի սիմվոլիստ նկարիչ և քանդակագործ։ Ուոթսը հայտի է դարձել կենդանության օրոք՝ իր այլաբանական աշխատանքների շնորհիվ, ինչպիսիք են՝ «Հույս», «Սեր և կյանք»։


== Կենսագրություն ==
Նրա հայրը դաշնամուր լարող և պատրաստող էր։ Տաս տարեկանում ապագա նկարիչը դարձել է քանդակագործ Վիլյամ Բենեսի աշակերտը։ Ավելի ուշ, 18 տարեկանում ընդունվել է Թագավորական ակադեմիային կից արվեստի դպրոցը։ Աշխատանքը, որը Ուոթսին հաջողություն բերեց «Կարատակուսի հաղթական երթը Հռոմի փողոցներով» նկարն էր։ Այս ստեղծագործությունը հաղթեց Ազգային ժողովի վեսթմինսթերյան սրահում և Ուոթսին բերեց 300 ֆունտ դրամական պարգև։ Ստացած գումարը նրան հնարավորություն ընձեռեց 1843-1847-ական թվականներին ճանապարհորդել Իտալիա, որտեղ անտիկ ժամանակաշրջանի գլուխգործոցների և Վերածննդի ստեղծագործությունների ազդեցության շնորհիվ ձևավորվեց Ուոթսի ոճը։
Իտալիայից վերադառնալուց հետո Ուոթսը ձեռք բերեց դիմանկարչի և մասշտաբային այլաբանական կոմպոզիցիաների վարպետի համբավ։
1851-1875-ական թթ. ապրել է Պրինսեպ ամուսինների տանը և նրանց որդի Վալենտայնի ուսուցիչն էր։ Ուոթսի պնդմամբ տղան նկարչական կրթություն ստացավ։ Պրինսեպների տանը ապրելու ընթացքում Ուոթսը ստեղծել է հայտնի մարդկանց դիմանկարներ, այդ թվում՝ Լեյթոնի, Քարլայլի, Թեննինսոնի և այլոց։
Նկարչի ոճի փոփոխությունը տեղի է ունեցել 60-ականների վերջին և 70-ականների սկզբին։
1864 թվականին Ուոթսը ամուսնացել է դերասանուհի Էլեն Տերիի հետ։ Ամուսնությունը լուծարվեց 11 ամիս անց։ 1886 թ. Ուոթսի երկրորդ կինը դարձավ շոտլանդուհի նկարչուհի Մերի Ֆրեզեր Թիտլերը (1849-1938): 1891 թվականից ամուսնինները ապրում էին Լիմներլիզ տեղանքում։ 1903 թվականին տեղանքին կից բացվեց Ուոթսի թանգարանը, որի էքսպոզիցիայի մեջ ընդգրկված էին նրա ստեղծագործությունների մեծ մասը։ 1855 և 1894 թթ. նկարչին տրվում է բարոնի տիտղոս, սակայն Ուոթսը հրաժարվում է ինչպես տիտղոսից, այնպես էլ Թագավորական ակադեմիայի տնօրենի պաշտոնից։
Ուոթսը մահացել է Լիմներլիզում 1904 թ. հուլիսի 1-ին։ Թաղվել է մատուռում, որը կառուցվել էր նրա կնոջ նախագծով Ուոթսի թանգարանի մոտ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Ваттс или Уоттс, Джордж-Фредерик»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 


== Արտաքին հղումներ ==
BBC Restoration Appeal for the Watts Gallery
The Watts Gallery, Compton
www.GeorgeFredericWatts.org 392 works by George Frederic Watts
Watts — 5 works in focus Archived 2009-10-02 at the Wayback Machine. at Tate Online
G.F. Watts: Portraits, Fame & Beauty in Victorian Society Archived 2008-10-06 at the Wayback Machine., 2004-05 exhibition at the National Portrait Gallery
Թրոմբոցիտ

Թրոմբոցիտներ կամ արյան թիթեղիկներ, կորիզազուրկ գոյացություններ, որոնց թիվը 1 մկլ արյան մեջ 180.000– 400.000 է։ Դրանք մասնակցում են արյան մակարդմանը։ Երբ որևէ արյունատար անոթ է վնասվում, դրանք կուտակվում են վնասվածքի տեղում, կպչում միմյանց և անջատում են արյան անոթը սեղմող ու մակարդուկ (թրոմբ) առաջացնող նյութ, որը խոչընդոտում է արյունահոսությունը։


== Կառուցվածք և ֆունկցիաներ ==
Կաթնասունների թրոմբոցիտները անկորիզ են և սկավառակաձև, 1-4 մկմ տրամագծով։ Առաջանում են կարմիր ոսկրածուծում։ Արյան 1մմ3 ծավալում նրանց քանակը 200.000-400.000 է։ Սրանց քանակի ավելացումը կոչվում է թրոմբոցիտոզ, իսկ պակասումը՝ թրոմբոպենիա։
Նրանց քանակը ավելանում է մարսողության, ծանր մկանային աշխատանքի, հղիության ժամանակ։ Տեղի է ունենում նաև օրական տատանում հույզերից, գիշերվա ընթացքում նրանց քանակը պակասում է։ 
Թրոմբոցիտների ֆունկցիաները բազմազան են և որոշվում են յուրահատուկ հատկություններով (ագլյուտինացիայի հատկություն, ադհեզիա (կպչման) և միացքավորման (ագրեգացիա), կեղծ ոտիկնրի առաջացման)։ Թրոմբոցիտները ունեն պաշտպանական ‎ֆունկցիաներ, դրանցից մեկը դրսևորվում է մանր և խոշոր անոթներից արյունահոսություների ժամանակ, որի դեպքում նրանց մասնակցությամբ գոյացած խցանը փակում է վնասված անոթի լուսանցքը և կանխում հետագա արյունահոսությունը։


== Նշանակություն ==
Թրոմբոցիտները սկավառակաձև են 2-5 մկմ տրամագծով, անկորիզ ունեն բարդ կառուցվածք, պլազմատիկ թաղանթն արտաքինից պատված է նուրբ շերտով, որը հարուստ է մակարդիչ գործոններով, անմիջապես պլազմատիկ թաղանթի վրա դասավորված գլիկոպրոտեիդների մոլեկուլները տարբեր մեխանիզմներով մասնակցում են թրոմբոցիտների ադհեզիային և ագրեգացիային։ Պլազմատիկ թաղանթի տակ դասավորված միկրոխողովակներրը մտնում են բջջի կծկողական ապարատի մեջ։ Գրգռված թրոմբոցիտի կծկողական համակարգի կծկման շնորհիվ հիալոպլազման և օրգանոիդները սեղմվում են, նրանց պարունակությունը բաց անցուղիների միջոցով մղվում է շրջապատող միջավայրի մեջ։ Պարունակությունն ունի բարդ քիմիական բաղադրություն, այդ թվում յուրահատուկ մակարդիչ գործոններ, որոնք կոչվում են թրոմբոցիտային (թրոմբոցիտային թրոմբոպլաստին, հակահեպարինային գործոն, ֆիբրինոգեն, թրոմբոստենին, սերոտոնին, միացքավորման գործոն՝ թրմոբոքսան)։ Թրոմբոցիտներից անջատվել է նաև թրոմբոցիտների աճի գործոն, որը խթանում է անոթների հարթ մկանունքի աճը և պահպանում էնդոթելային շերտի ամբողջականությունը։
Թրոմբոցիտները կարող են արտադրել բազմաթիվ նյութեր, որոնք մասնակցում են արյան մակարդման բոլոր փուլերում։

Գործոն 3՝ թրոմբոցիտային թրոմբոպլաստին։
Գործոն 4՝ հակահեպարինային գործոն,
Գործոն 5՝ մակարդիչ գործոն, կամ ֆիբրինոգեն։
Գործոն 6՝ թրոմբոստենին։
Գործոն 10՝ սերոտոնին։
Գործոն 11՝ միացքավորման գործոն։


== Գրականություն ==
Մարդու ֆիզիոլոգիայի հիմունքներ։ Դասագիրք բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների համար։ Դ.Ն. Խուդավերդյանի և Վ.Բ. Ֆանարջյանի խմբագրությամբ։ Երևան, 1998։
Ժան-Ռիշար Բլոկ

Բլոկ Ժան Ռիշար (ֆր.՝ Jean-Richard Bloch, մայիսի 25, 1884(1884-05-25)[…], Փարիզի 8-րդ շրջան, Ֆրանսիա - մարտի 15, 1947(1947-03-15)[…], Փարիզի 1-ին շրջան, Փարիզ), ֆրանսիացի գրող, հրապարակախոս։ Ֆրանսիայի կոմունիստական կուսակցության անդամ 1921 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Բլոկ Ժան Ռիշարը 1910 թվականին հիմնադրել է «Ազատության ճիգ» պարբերականը։ Իր հոդվածներում պաշտպանել է առաջավոր արվեստը։ «Ափ» (1912) նովելների ժողովածուում քննադատել է շովինիզմը, «․․․ Եվ ընկերություն» (1917) վեպում տվել է բուրժուազիայի աստիճանական անկումը, «Բեռնատար նավի վրա» (1924), «Քրդական գիշեր» (1925) վեպերում պատկերել է աշխատավորների ճակատագիրը։ 1923 թվականից Ռ․ Ռոլանի հետ ղեկավարել է «էրոպ» հանդեսը, Լ․ Արագոնի հետ հիմնադրել «Се soir» (1937) թերթը։ Նրա քննադատական և հրապարակախոսական գործերը հրատարակվել են «Կառնավալի վերջը» (1920), «Դարի ճակատագիրը» (1931) և «Կուլտուրայի վերածնունդը» (1936) հոդվածների ժողովածուներում։ 1934 թվականին մասնակցել է սովետական գրողների համագումարին։ Ֆրանկոյական խռովության օրերին եղել է Իսպանիայում, «Իսպանիա, Իսպանիա» (1936) գրքում քննադատել ֆաշիզմն ու այն անտեսող տերություններին։ Ֆաշիստական օկուպացիայի տարիներին անցել է ընդհատակ, մասնակցել Դիմադրության մամուլի աշխատանքներին։ Հրատարակած «Մատնված Ֆրանսիայից դեպի զինված Ֆրանսիան» (1949) գիրքն արժանացել է խաղաղության ոսկե մեդալի։ ժամանակակից լեգենդների հիման վրա գրել է պիեսներ («Վերջին տիրակալը», 1926)։ Մոսկվայում հրատարակել է «Տուլոն» (1943) դրաման, որը պատմում է ֆրանսիացի հայրենասերների հակաֆաշիստական պայքարի մասին։ Եղել է Հայաստանում, իր տպավորությունները հրատարակել «էրոպ» հանդեսում։ Հայաստանի մասին գրել է նաե «Շոգեքարշ JNC 15» կինոսցենարը։ Պատերազմից հետո ընտրվել է ֆրանսիական հանրապետության խորհրդի անդամ։


== Աշխատություններ ==
Lévy (պատմվածքների ժողովածու), 1912
... et Cie (վեպ.), 1918
Sur un cargo (բարոյական ակնարկների գիրք), 1924
La Nuit kurde (վեպ.), 1925
Le Dernier Empereur (պիես), 1926
Les Chasses de Renaut (պատմվածքների ժողովածու), 1927
Destin du théâtre (պատմվածքների ժողովածու), 1930
Destin du siècle (պատմվածքների ժողովածու), 1931
Sybilla, 1932
Offrande à la politique (պատմվածքների ժողովածու), 1933
Naissance d’une culture (պատմվածքների ժողովածու), 1936
Espagne! Espagne! (ակնարկների ժողովածու), 1936
Toulon et autres pièces (պիես), 1948
De la France trahie à la France en armes (ելույթ Մոսկովյան ռադիոյով 1941—1944 թվականներին), 1949


== Ծանոթագրություններ ==
Խենեպ

Խենեպ (հոլ.՝ Gennep ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Լիմբուրխ մարզում։ Տարածքը 48,02 կմ² է, բնակչությունը՝ 17.369 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.000 եվրո է։
Անխել

Անխել (իսպ.՝ Salto Ángel, պեմոնյան լեզվով՝ Kerepakupai vena, ինչը թարգմանվում է՝ «Խոր տեղի ջրվեժ»), ազատ անկումով աշխարհի ամենաբարձր ջրվեժը, որը գտնվում է Վենեսուելայում՝ Կանայմայի ազգային այգում։ Գահավիժում է Վենեսուելայի ամենաբարձր կետից՝ Աույանտեպույա ժայռի բարձունքից, որը թարգմանաբար նշանակում է՝ «Սատանայի լեռ»։ Ջրվեժի ընդհանուր բարձրությունը՝ 979 մ է (որոշ տեղեկություններով 1054 մ), ազատ անկումը՝ 807 մ, լայնությունը՝ 107 մ, ծախսը՝ 300 մ³/վ։ Ջրվեժի չափազանց մեծ բարձրության պատճառով, վայր թափվող ջրի կաթիլները, մինչ գետնին հասնելը, գոլորշիանում ու մառախուղ են դառնում։ Անխելը հայտնաբերել է ամերիկյան օդաչու Ջեյմս Էնջելը, 1935 թվականին, որը ադամանդն էր որոնում Հարավային Ամերիկայում և նա օդում թռչելիս տեսել էր ջրվեժը։ Նրա պատվին էլ ջրվեժը կոչվել է Անխել։ Բայց մինչև նրա հայտնագործելը XX դարի սկզբին հայտնագործել է Էրնեստո Սանչեսոմ Լա Կրուսոմը։


== Պատկերներ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Պարե (այլ կիրառումներ)

Պարե, կարող է վերաբերել՝

Պարե - կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզում, մտնում է Կոմո գավառի ենթակայության տակ
Պարե - կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզում։ Գտնվում է Բերգամո գավառում
Բորտա

Բորտա (վրաց.՝ ბორტა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Կասպի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 600 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Կասպից հեռու է 16 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 69 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տրայկո Սիմեոնով

Տրայկո Սիմեոնով (իրական անունը և ազգանունը՝ Տրիֆոն Ստոյանով Սիմեոնով, բուլղար․՝ Трифон Стоянов Симеонов, հուլիսի 9, 1886(1886-07-09), Շումեն, Բուլղարիա - մայիսի 18, 1965(1965-05-18), Սոֆիա, Բուլղարիա), բուլղարացի մանկագիր, գրող, թարգմանիչ, խմբագիր, մանկավարժ։ Բուլղարիայում երեխաների և երիտասարդության համար պրոլետարական պոեզիայի հիմնադիր։


== Կենսագրություն ==
Տրայկո Սիմեոնովը ծնվել է 1886 թվականի հուլիսի 9-ին Շումեն քաղաքում` աղքատ արհեստավորի ընտանիքում։ Նրա ավագ եղբայրը՝ Սիմեոն Սիմեոնովը, եղել է սոցիալիստ, 1923 թվականի Սեպտեմբերյան հեղափոխության մասնակից, որի ճնշումից հետո փախչել է Խորհրդային Միություն, և մինչև իր կյանքը աշխատել է Խարկովի բուլղարական դպրոցում որպես ուսուցիչ։
Սիմեոնովը 1906 թվականին ավարտել է Շումենի մանկավարժական ուսումնարանը։ Հետո ավելի քան 30 տարի դասավանդել է Բուլղարիայի գյուղերում և քաղաքներում։ Իր քաղաքական համոզումների պատճառով 1925 թվականին ծառայությունից հեռացվել է։ Հետո վերականգնվել է աշխատանքում և մինչև 1934 թվականը շարունակել է մանկավարժական գործունեությունը։
Տրայկո Սիմեոնովը մահացել է 1965 թվականի մայիսի 18-ին Սոֆիայում՝ 78 տարեկան հասակում։


== Ստեղծագործություն ==
Մի շարք մանկական ոտանավորների, պատմվածքների, հեքիաթների, երգերի և թարգմանությունների հեղինակ։ Նրա դեբյուտը կայացել է 1907 թվականին «Соловей» պարբերականում, որտեղ տպագրվել է նրա «Սահադաշտ» բանաստեղծությունը։
Համագործակցել է երեխաների համար բազմաթիվ տպագրական հրատարակչությունների հետ՝ «Теменужка» (1912), «Детски свят» (1924-1925), «Детска градина» (1926), «Поточе» (1927-1934) և «Въздържателче» (1933-1936):
Խմբագրել է Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետության առաջին մանկական պարբերականը՝ «Другарче» և «Светлина»:
1934 թվականից իրեն նվիրել է մանկական գրականությանը, գրել է երեխաների համար օպերետի և թատրոնի ստեղծագործություններ։


== Ընտրյալ երկեր ==
Золотая девушка (1918, 1923),
Золотые облака (1926),
Народные загадки (1926),
Кто кого боится (1935),
Горные фиалки (1937),
Дед и внук (1939),
Дождевые капли (1948),
Майские песни (1956),
Алые искры (1961),
Друс, друс, конче (1962),
Заенце-Баенце (1963),
На перекате (1986),
Поток(1990) և այլն։«Ժողովրդական հանելուկներ և վանկախաղեր» (1950) գրքի կազմող։
Մի քանի օպերետների տեքստերի հեղինակ։


== Աղբյուրներ ==
Речник на българската литература, т. 3, с. 267 – 268. София, Изд. на БАН, 1982.


== Արտաքին հղումներ ==
Տրայկո Սիմեոնով(բուլղ.)
Դիդվելա

Դիդվելա (վրաց.՝ დიდველა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Բաղդաթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 90 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Բաղդաթից հեռու է 12 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 661 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։


== Տրանսպորտ ==
Գյուղը շրջկենտրոն Բաղդաթի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Տարածքով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Դավիթ Սարգսյան (ազատամարտիկ)

Դավիթ Գրիգորի Սարգսյան (1972 դեկտեմբերի 5, Ստեփանակերտ - 1994 հունվարի 15, Հորադիզ), հայ ազատամարտիկ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1972 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Ստեփանակերտ քաղաքում։ Ավարտել է թիվ 10 միջնակարգ դպրոցը։ 1989 թ. ընդունվել է Լենինգրադի կինոռեժիսուրայի ինստիտուտի ինժեներական ֆակուլտետը, իսկ 1991 թվականին տեղափոխվել Ստեփանակերտի մանկավարժական ինստիտուտը։ Ծառայել է 4-րդ գումարտակում, մասնակցել Բերձորի, Մարտակերտի, Քելբաջարի, Աղդամի, Ֆիզուլու, Հորադիզի մարտերին։
Զոհվել է 1994 թվականի հունվարի 15-ին, Հորադիզում։ Հետմահու պարգևատրվել է «Մարտական խաչ» երկրորդ աստիճանի շքանշանով։ Ամուսնացած չէր։ Հանգչում է Ստեփանակերտի հուշահամալիրում։


== Ծանոթագրություններ ==
Պուզի Մեզանժի

Պուզի Մեզանժի (ֆր.՝ Pouzy-Mésangy), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Լյուրսի Լևի կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մուլեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03210։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 422 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 273 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 186-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 87-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 68,1 %, 1999 թվականին եղել է՝ 67,7 %)։ 186 աշխատունակ բնակիչներից 162-ը աշխատում էին (86 տղամարդ և 76 կին), անաշխատանք էին 24-ը (13 տղամարդ և 11 կին)։ 87 անգործունակ մարդկանցից 18-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 32-ը թոշակառու, 37-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Ռոմանական եկեղեցի
Ժամատուն
Շատրվաններ


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Պուզի Մեզանժի» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-06-ին։ Վերցված է 2012-7-1 
«Պուզի Մեզանժի» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-30
Նովոգումերովո

Նովոգումերովո (ռուս.՝ Новогумерово, բաշկիրերեն՝ Яңы Ғүмәр), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուշնարենկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 142 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սեն Մարտեն դ’Արի

Սեն Կրեպեն  (ֆր.՝ Saint-Martin-d’Ary ) համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Մոնգիոն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ժոնզակ շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17365։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 493 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Սեն Մարտեն դ’Արիի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
Աստերոիդների ցանկ (132301-132400)

Աստերոիդների ցանկ (132201-132300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (132401-132500)
 Աստերոիդների ցանկ (132201-132300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (132401-132500)
Շվայնֆուրտ (այլ կիրառումներ)

Շվայնֆուրտ, կարող է վերաբերել՝

Շվայնֆուրտ - կոմունա Գերմանիայի Բավարիա հողում
Շվայնֆուրտ - շրջան Գերմանիայում։
Կաչոկավալլո (պանիր)

Կաչոկավալլո (իտալերեն՝ Caciocavallo), պանրի տեսակ։ Պատրաստված է ոչխարի կամ կովի կաթից։ Արտադրվում էր միայն Սիցիլիայում, բայց հետո դրա արտադրությունը տարածվել է ամբողջ Իտալիայում, ինչպես նաև Բալկաններում։ Պանրի մի տեսակը կոչվում է կաչոկավալո սիցիլիանո (իտալերեն՝ Caciocavallo Silano), որն արտադրվում է բացառապես կովի կաթից Իտալիայի որոշ հարավային շրջաններում, ինչպես օրինակ՝ Բազիլիկատայում, Կալաբրիայում, Կամպանիայում, Մոլիզեում և Պուգլիայում


== Պատրաստման եղանակ ==
Կաչոկավալոն կարծես արցունքների կաթիլներ լինեն, այսինքն այն փափուկ է ու քաղցր։ Իր պատրաստման ընթացքում այն տարածվում է պանրից մինչև կաթնաշոռ։ Մինչև այն դադարում է պատռված լինել և դառնում թելքավոր, արդեն այն պատառոտվում և ձևավորվում է։


== Ծանոթագրություններ ==
Ակվեդոլչի

Ակվեդոլչի  (իտալերեն՝ Acquedolci ) կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Մեսինա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5504 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 425 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 13 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 98070։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 0941։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0941 731116
Էլեկտրոնային հասցե՝ urp@comunediacquedolci.it
Գլխավոր կայք՝ http://www.comunediacquedolci.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
232

232 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է կիրակի օրը։ Սա մեր թվարկության 232 թվականն է, 
III դարի 32-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Գորելկա (Տալկայի վտակ)

Գորելկա (ռուս.՝ Горелка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իվանովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տալկա գետի ձախ ափին՝ 0,2 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։ Հոսում է հյուսիսում։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վոլգա գետն է։ Գետի ենթաավազանը (Վերին) Վոլգայի վտակների ավազաններն են՝ մինչև Ռիբինսկի ջրամբար։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Վոլգա գետն է՝ մինչև Կույբիշևի ջրամբար (առանց Օկա գետի ավազանի)։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010300412110000013902
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110001390
Ավազանի կոդը - 08.01.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Լուչո Դալլա

Լուչո Դալլա (իտալերեն՝ Lucio Dalla, մարտի 4, 1943(1943-03-04)[…], Բոլոնիա, Իտալիա - մարտի 1, 2012(2012-03-01)[…], Մոնտյո, Riviera-Pays-d'Enhaut District, Վո, Շվեյցարիա), իտալացի կոմպոզիտոր, երգիչ, գործիքավորող և դերասան։


== Կենսագրություն ==
Լուչո Դալլան համարվում է իտալացի ամենահայտնի երգիչներից, կոմպոզիտորներից և դերասաններից մեկը։ Սկզբում դրսևորել է իրեն որպես ջազային երաժիշտ, իսկ ավելի հասուն շրջանում բացահայտվել է որպես երգերի և տեքստերի հեղինակ։ Իր տասնամյակին Լուչո Դալլան մորից ստանում է նվեր կլառնետ։
Սկզբում հաճախել է իր հայրենի քաղաքի՝ Բոլոնյայի ջազային խումբ՝ Rheno Dixieland Band։ Լուչո Դալլան մասնակցել է առաջին եվրոպական ջազային փառատոնին, որը տեղի է ունեցել Անտիբ քաղաքում։


== Հավելյալ ==
Լուչո Դալլան շատ է սիրել սպորտ, հատկապես ֆուտբոլ և բասկետբոլ, 1909 թվականին եղել է Բոլոնյա հավաքականի երկրպագուն։
Լուչո Դալլան պաշտել է Նեապոլը և շատ սիրել նեապոլիտանական տեղական բարբառը։


=== Ալբոմներ ===
1966 — 1999 (ARC, SA 16)
1970 — Terra di Gaibola (RCA Italiana, PSL 10462)
1971 — Storie di casa mia (RCA Italiana, PSL 10506)
1973 — Il giorno aveva cinque teste (RCA Italiana, DPSL 10583)
1975 — Anidride solforosa, (RCA Italiana, TPL 1-1095)
1975 — Bologna 2 settembre 1974 (dal vivo), (RCA Italiana, TCL 2-1110; con Francesco De Gregori, Antonello Venditti e Maria Monti)
1976 — Automobili (RCA Italiana, TPL 1-1202)
1977 — Come è profondo il mare (RCA Italiana, PL 31321)
1979 — Lucio Dalla (RCA Italiana, PL 31424)
1979 — Banana Republic (RCA Italiana, PL 31466; con Francesco De Gregori)
1980 — Dalla (RCA Italiana, PL 31537)
1981 — Lucio Dalla (Q Disc) (RCA Italiana, PG 33420)
1983 — 1983 (RCA Italiana, PL 31692)
1984 — Viaggi organizzati (Pressing, ZPLPS 34219)
1985 — Bugie (Pressing, ZL 70960)
1985 — Lucio Dalla Marco Di Marco (Fonit Cetra, ALP 2008; inciso insieme a Marco Di Marco)
1986 — DallAmeriCaruso (RCA Italiana, PL 71181)
1988 — Dalla/Morandi (RCA, PL 71778 (2); con Gianni Morandi)
1988 — In Europa (Ariola, con Gianni Morandi)
1990 — Cambio (Pressing, ZL 74761)
1991 — Geniale? (RCA; registrazioni dal vivo del 1969—1970 con alcuni inediti)
1992 — Amen (Pressing, 74321-10942-2; dal vivo)
1993 — Henna (Pressing, 74321-18293-2)
1996 — Canzoni (Pressing, 74321 40062 2)
1999 — Ciao (Pressing, 74321 696362)
2000 — Live @ RTSI (RTSI Televisione Svizzera 5020912; registrazioni dal vivo del 1978)
2001 — Luna Matana (Pressing, 74321 892912)
2002 — Caro amico ti scrivo
2003 — Lucio (Pressing, 82876570272)
2006 — 12000 lune (Pressing, 82876897492)
2007 — Il contrario di me
2008 — LucioDallaLive - La neve con la luna
2009 — Angoli nel cielo
2010 — Work in Progress (con Francesco De Gregori)
2011 — Questo è amore


== Աշխատանքը կինոյում ==
Լուչո Դալլան նկարահանվել է 16 ֆիլմերում, գրել է 12 երաժշտություն ֆիլմերի համար, և 7 ֆիլմերում հնչում են նրա երգերը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
կայք(չաշխատող հղում) (իտալ.)
Լուչո Դալլա, վոկալ , Իտալիա
Լուչո Դալլան Մոսկվայի միջազգային երաժշտական տանը
Դալլան Մոսկվայում(չաշխատող հղում)
Վիսոկովո (գյուղ, Վաչսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎիսոկովոՎիսոկովո (ռուս.՝ Высоково), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Թիլ (Չարսանջակի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Թիլ (այլ կիրառումներ)Թիլ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չարսանջակի գավառակում։ Գտնվում էր Խարբերդ քաղաքից 8 կմ հյուսիս-արևելք, Արածանի գետի ափին։


== Պատմություն ==
Բնակիչները կոտորվել կամ բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 40 տուն հայ բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Թիլն ուներ Ս. Սարգիս անունով եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ուորթ շրջան (Միսսուրի)

Ուորթ շրջան (անգլ.՝ Worth County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 689 կմ² է, բնակչությունը՝ 2.171 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Գրանտ Սիթի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1861 թ.։
Մարգարիտ Տեր-Մինասյան

Մարգարիտ Երվանդի Տեր-Մինասյան (հունիսի 6, 1910(1910-06-06), Լայպցիգ, Սաքսոնիայի թագավորություն, Գերմանական ռայխ - ապրիլի 9, 1995(1995-04-09), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան), հայ խորհրդային կենդանաբան-միջատաբան, կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1944), պրոֆեսոր (1949)։ 
Երվանդ Տեր-Մինասյանի դուստրը։


== Կենսագրություն ==
1930 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բնագիտական ֆակուլտետը։ 1935-1938 թվականներին աշխատել է ԽՍՀՄ ԳԱ կենդանաբանության ինստիտուտում (Լենինգրադ)։ 1938-1950 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԳԱ հայկական մասնաճյուղի (1943 թվականից ՀԽՍՀ ԳԱ) կենսաբանության ինստիտուտում։ 1943-1948 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ ԳԱ կենդանաբանության ինստիտուտի տնօրեն, 1948 թվականից դասավանդել է Երևանի համալսարանում։ 1950 թվականից աշխատել է ԽՍՀՄ ԳԱ կենդանաբանության ինստիտուտում (Լենինգրադ)։
Հիմնական գիտական աշխատանքները վերաբերում են վնասատու երկարակնճիթ և ընդակեր բզեզների, ԽՍՀՄ ֆաունայի ուսումնասիրությանը, տվել է ՀԽՍՀ տափաստանների և կիսաանապատների կենդանաաշխարհագրական բնութագիրը ըստ բզեզների տարածման։ Եղել է «Հայաստանի կենսաբանական հանդես»-ի խմբագրական խորհրդի և Համամիութենական միջատաբանական ընկերության նախագահության անդամ։
Ռինկոն դե Սոտո

Ռինկոն դե Սոտո  (իսպ.՝ Rincón de Soto), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ռիոխա նահանգի կազմի մեջ՝ համանուն ինքնավար համայնքում։ Գտնվում է Ալֆարո շրջանում։ Զբաղեցնում է 19,86 կմ² մակերես։ Բնակչությունը կազմում է 3801 մարդ (2010 թվական)։ Վարչական կենտրոնից գտնվում է 61 կմ հեռավորության վրա։
Այս քաղաքում է 1756 թվականի մարտի 30-ին ծնվել իսպանացի պատմաբան, կաթոլիկ հոգևորական Խուան Անտոնիո Լորենտոն։
Քաղաքի հովանավոր պաշտպաններն են Սուրբ Արխանգել Միգելն ու Սուրբ կույս Կարավեսոն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղում ==
Պաշտոնական կայք
Página oficial del ayuntamiento de Rincón de Soto
Web de La Ratonera, con amplio contenido sobre Rincón de Soto Archived 2007-10-27 at the Wayback Machine. (իսպ.)
Բազումի հորստ

Բազումի հորստ (Բազումի վերնետվածք), երկրաբանական հնագույն կառուցվածք Սևան-Ամասիայի գերհիմնային ապարների գոտում։ Գրեթե ամբողջովին ընդգրկում է Բազումի լեռնաշղթան, հյուսիսից ու հարավից եզրավորվում տեկտոնական խորքային բեկվածքներով։ Երկարությունը մոտ 55 կմ է, լայնությունը՝ 10 կմ։ Անհամաչափ լանջերով (հյուսիսայինը՝ մեղմաթեք, հարավայինը՝ զառիթափ) կամարածալք է՝ կազմված վերին յուրայի ու ստորին կավճի նստվածքային, էոցենի հրաբխային ապարներից։ Առանցքային մասն ու հյուսիսային թեևը խորասուզված են վերին պլիոցեն-անթրոպոգենի հրաբխային ծածկոցի տակ։
Օբոլոնսկի (Նեկլինովսկի շրջան)

Օբոլոնսկի (ռուս.՝ Оболонский ), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Նեկլինովսկի շրջանում։ Մտնում է Ֆեդերովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Լատվիայի գիտությունների ակադեմիա

Լատվիայի գիտությունների ակադեմիա (լատիշ․՝ Latvijas Zinātņu akadēmija, հապավումը՝ LZA), Լատվիայի բարձրագույն գիտական հաստատություն, որը միավորում է ավելի քան 300 գիտնականների Լատվիայի Հանրապետությունից և գիտնականներ ամբողջ աշխարհից բնական գիտությունների, ինժեներային, սոցիալական և հումանտիար գիտությունների ոլորտներից։ Ֆինանսավորվում և հովանավորվում է պետության կողմից։ Հիմնադրվել է 1946 թվականին որպես Լատվիական ԽՍՀ գիտությունների ակադեմիա։ 1989 թվականից ակադեմիան լույս է ընծայում «Zinātnes Vēstnesis» լրագիրը։
Ակադեմիայի շենքը գտնվում է Ռիգայի Ակադեմիայի հրապարակի տուն 1 հասցեում։ Լատվիայի գիտությունների ակադեմիայի այժմյան նախագահը Օյար Սպարիտիսն է։


== Պատմություն ==
Լատվիական ԽՍՀ գիտությունների ակադեմիա հիմնադրվել է 1946 թ. փետրվարի 14-ին։ Այդ ժամանակ ակադեմիայի կառուցվածքը բաղկացած էր 3 մասնաճյուղից և 12 գիտահետազոտական ինստիտուտներից։ 1990 թ. Լատվիական ԽՍՀ գիտությունների ակադեմիան վերանվանվեց Լատվիայի գիտությունների ակադեմիայի։ Սկսած 1992 թ. փետրվարի 14-ից՝ ակադեմիան գործում է որպես գիտական միություն համաձայն նոր Կանոնադրության և Կարգավիճակի։


== Լատվիայի գիտությունների ակադեմիայի մասնաճյուղեր ==
Ֆիզիկա-տեխնիկական մասնաճյուղ
քիմիական, կենսաբանական և բժշկական գիտությունների մասնաճյուղ
հումանիտար և սոցիալական գիտությունների մասնաճյուղ
գյուղատնտեսության և անտառտնտեսության մասնաճյուղ
գիտահետազոտական կենտրոն
տերմինաբանության հանձնաժողով
եվրոպական ծրագրերի կենտրոն
«emeritus» կոչումը շնորհելու պետական խորհուրդ
արտասահմանյան մասնաճյուղ


== Լատվիայի գիտությունների ակադեմիայի մրցանակներ ==
Լատվիայի գիտությունների ակադեմիայի մեծ շքանշան
Երիտասարդ գիտնականների պարգև
F. Candera պարգև ինժեներներին և մեխանիկներին
Լյուդվիգի և Մ. Յանսոնի պարգև
AS «Grindex» տարեկան պարգևատրություն
AS «Aldaris» գիտական պարգև


== Նախագահներ ==
Պաուլիս Լեինշ (1946—1951)
Յան Պեյվե (1951—1959)
Կարլ Պլաուդե (1960—1970)
Ալեքսանդր Մալմեյստեր (1970—1984)
Բուրնո Պուրին (1984—1989)
Յանիս Լիելպետերիս (1989—1994)
Տալիս Միլերս (1994—1998)
Յանիս Ստրադինշ (1998—2004)
Յուրս Էկմանիս (2004—2012)
Օյար Սպարիտիս (2012-ից)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
International cooperation of the Latvian Academy of Sciences Archived 2014-06-22 at the Wayback Machine.
Արտաշես Մկրտչյան (ջութակահար)

Արտաշես Աշոտի Մկրտչյան (ապրիլի 18, 1951(1951-04-18), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ջութակահար, մանկավարժ, Երևանի պետական կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր (1996):


== Կենսագրություն ==
Արտաշես Մկրտչյանը ծնվել է 1951 թվականի ապրիլի 18-ին Երևանում։ 1958-1965 թվականներին սովորել է Երևանի Պ. Չայկովսկու անվան երաժշտական դպրոցում, 1965 թվականին ավարտել Ա. Սպենդիարյանի անվան երաժշտական դպրոցի ջութակի բաժինը, 1974 թվականին՝ Երևանի պետական կոնսերվատորիայի ջութակի բաժինը և ասպիրանտուրան (ղեկավար՝ Ժ. Տեր-Մերգերյան)։
1975 թվականից՝ ֆիլհարմոնիայի մենակատար, 1978 թվականից՝ Երևանի կամերային նվագախմբի կոնցերտմայստեր, 1982-2002 թվականին՝ Ա. Խաչատրյանի անվան քառյակի գեղարվեստական ղեկավար և 1-ին ջութակ։ Որպես մենակատար և քառյակի կազմում, սիմֆոնիկ և կամերային նվագախմբերի հետ շրջագայել է Ֆրանսիայում, Նորվեգիայում, Գերմանիայում, Անգլիայում, Շվեյցարիայում, Հարավսլավիայում, ԱՄՆ-ում, Լիբանանում, Սիրիայում և այլուր։
Գրել է 14 պիես՝ ջութակահարների անսամբլի համար, կադենցիաներ, խմբագրել է հայ կոմպոզիտորների մի շարք գործեր՝ կվարտետներ, կոնցերտներ, սոնատներ, պիեսներ և այլն։ Մասնակցել է միջազգային փառատոների Պրահայում, Ս. Պետերբուրգում, Վենետիկում և այլուր։


== Մրցանակներ ==
1969 – Ջութակահարների այսրկովկասյան փառատոնի դափնեկիր,
1972 – Ջութակահարների փառատոնի դափնեկիր,
1983 – Ա. Պ. Բորոդինի անվան քառյակների համամիութենական փառատոնի դափնեկիր,
2011 – Հայաստանի Հանրապետության «Մովսես Խորենացի» մեդալ,
2011 – Հայաստանի Հանրապետության մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արտաշես Մկրտչյան․ Ջութակն իբրև կյանքի նպատակ
Ժողովածու (612)

Ժողովածու (612), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 612 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 15-րդ և 17-րդ դարերում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16.5×12.5 և 20×13 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 132 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգիր, նոտրգրով։ Կազմը` կաշի։


== Բովանդակություն ==
Նշանակութիւն երգողաց զշարականն։
Բանք իմաստնոց։
Գր. Տաթևաացւոյ Քարոզք։
Իմաստութիւն Յեսուայ


== Ծանոթագրություններ ==
Միզինո (գյուղ, Տյոմկինսկի շրջան)

Միզինո (ռուս.՝ Мызино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մացիորսկ

Մացիորսկ (ուկրաիներեն՝ Маціорськ), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Նովոուշիցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մացիորսկ գյուղում բնակվում էր 242 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1073 կմ²։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 225,54 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պետրոսիե (Հալեպի նահանգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պետրոսիե (այլ կիրառումներ)Պետրոսիե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Հալեպի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր
Տերեբոնի

Տերեբոնի (ռուս.՝ Теребони), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Բատեցկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վեստենանովա

Վեստենանովա  (իտալերեն՝ Vestenanova), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վերոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2665 մարդ։ Խտությունը կազմում է 111 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 24 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 37030։ Հեռախոսային կոդ՝ 045։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայքը (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Լուիզ Լորեյն

Լուիզ Լորեյն (ծնյալ՝ Լուիզ Էսկովար, հոկտեմբերի 1, 1901(1901-10-01) կամ հոկտեմբերի 1, 1904(1904-10-01), Սան Ֆրանցիսկո, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ - փետրվարի 2, 1981(1981-02-02), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի կինոդերասանուհի։


== Կյանք և կարիերա ==
Լուիզա Էսկովարը ծնվել է 1904 թվականի հոկտեմբերի 1-ին Կալիֆոռնիայի Սան Ֆրանցիսկո քաղաքում։ Մի օր մի լուսանկարիչ թակել է Լոս Անջելեսյան այն տան դուռը, որտեղ Լուիզան ապրում էր իր այրի մոր և հինգ քույրերի հետ։ Դուռը Լուիզան է բացել։ Լուսանկարիչն այնքան է զարմացել երեխայի տեսքից և վարվելակերպից, որ ասել է նրա մորը, որ երեխան պետք է նկարահանվի ֆիլմերում, որոնք այն ժամանակ համր էին, և որ ինքը պայմանագիր ուներ Ince Studio-ի հետ։ Սկզբում Լուիզայի մայրը հրաժարվել է, բայց ի վերջո տեղի տվել։ Լուիզան նկարահանվել է երկու կատակերգության մեջ, այնուհետև որոշ ժամանակ անցկացրել Մետրո-Գոլդուին-Մայեր և Universal Studios կինոստուդիաներում։ Նա շատ սիրվել է այնպիսի գործողություններով լի սերիալներում, ինչպիսին են 1922 թվականին նկարահանված «The Radio King» և «Ստենլիի հետ Աֆրիկայում» կինոնկարները։
Ընդհանուր առմամբ նկարահանվել է 11 ֆիլմում՝ ցուցադրելով էներգիա և խարիզմա, որոնք ոչ հաճախ էին հանդիպում այդ ժանրի իր գործընկերների մոտ։ 1922 թվականին Լուիզան ընտրվել է որպես WAMPAS երիտասարդ աստղերից մեկը։ Նրան շատ լավ հիշում են որպես 1921 թվականին նկարահանված «Տարզանի արկածները» ֆիլմում Ջեյնի դերակատարուհու։ Իր կարիերայի ընթացքում նկարահանվել է ընդամենը հինգ հնչուն կինոնկարներում, այդ թվում՝ «Ծիածանի վերջին մոտ» (1930) ֆիլմը, որտեղ նկարահանվել է Բոբ Ստիլի հետ։ Այս ֆիլմից հետո նա հեռացել է կինոարտադրությունից՝ իր ամուսնուն և երկու երեխաներին ժամանակ հատկացնելու համար։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացել է երեք անգամ։ 1922 թվականին Ջոզեֆ Բրեյի հետ նրա առաջին ամուսնությունն ավարտվել է ամուսնալուծությամբ։ 1926-1928 թվականներին նրա երկրորդ ամուսինը դերասան Արտ Ակորդն էր։ Չեսթեր Հ. Հաբբարդի հետ նրա երրորդ ամուսնությունը տևել է 1930 թվականից մինչև ամուսնու մահը 1963 թվականը։ Ունեցել է երկու երեխա։ Մահացել է չբացահայտված հանգամանքներում 1981 թվականին, 76 տարեկան հասակում, Նյու Յորքում։ Հուղարկավորվել է Հոլիվուդ Հիլզ գերեզմանոցում։


== Կինոընտրանի ==
Անվախ Էլմոն (1920)
Բոցավառող սկավառակ (1920)
Տարզանի արկածները (1921)
Կրակ ուտողը (1921)
Ստենլիի հետ Աֆրիկայում (1922)
Դեպի արևմուտք (1922)
Զոհասեղանի աստիճանները (1922)
Ամերիկայից պարոնայք (1923)
Մի գիշերվա գոռոց (1923)
Գողացված ցեղը(1926)
Մեծ կրկեսի առեղծվածը (1925)
Պարտքով վերցված ֆիններ (1925)
Երեքը աքսորում (1925)
Ելքի ժպտում (1926)
Կապույտ շերտ (1926)
Լուռ ճանապարհը (1926)
Լեգեոներները Փարիզում (1927)
Անապատի հաղթողներ (1927)
Կոշտ բռունցքը (1927)
Զինակոչիկ (1927)
Երեխա իմը (1928)
Կրկեսային գորգեր (1928)
Վերջնական հաշվարկ (1928)
Չինատաուն Չարլի (1928)
Գիշերային ստվերները (1928)
Ադամանդի վարպետ (1929)
Ծիածանի վերջը մոտ է (1930)
Տանջել տուփը (1930)
Լուսնի լույս և կակտուս (1932)


== Ծանոթագրություններ ==
Բայել

Բայել (ֆր.՝ Bayel), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 854 մարդ, բնակչության խտությունը` 37.00 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 23 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 195 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 90 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 55 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 504 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 319-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 185։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 63,3 %։ 319 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 289 անձ (155 տղամարդ և 134 կին)։ Գործազուրկ են եղել 30 անձ (17 տղամարդ և 13 կին)։ 185 անաշխատունակներից 51-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 85-ը` թոշակառուներ, իսկ 49-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE
Օրթաբաթումի

Օրթաբաթումի (վրաց.՝ ორთაბათუმი), գյուղ Վրաստանում: Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Խելվաչաուրի շրջանում:


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 160 մետր բարձրության վրա։ Խելվեչաուրից 17 կմ հեռավորության վրա:


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 805 մարդ:


== Ծանոթագրություններ ==
Մերուժան Հարությունյան

Մերուժան Զավենի Հարությունյան (ապրիլի 10, 1948(1948-04-10), Մալիշկա, Եղեգնաձորի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ լեզվաբան, պոետ, արձակագիր, թարգմանիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է ապրիլի 10-ին Մալիշկա գյուղում (Հայաստան)։ 1964-1971 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետում։ Ավարտելուց հետո աշխատանքի է անցել նույն ֆակուլտետում և մինչ օրս դասավանդում է Երևանի պետական համալսարանում։


== Աշխատություններ ==
Տեսական ֆիզիկայի ասպարեզում գիտական ու գիտամանկավարժական աշխատանքին զուգահեռ՝ Մ. Հարությունյանը տիրապետել է ռուսերենին ու անգլերենին, ու զբաղվել է (ու զբաղվում) ֆիզիկայով, գենետիկայով, լեզվաբանությամբ, գրականագիտությամբ, թարգմանության տեսությամբ ու պրակտիկայով, ազգային երգ ու պարի պատմությամբ, լիբերալիզմի տեսությամբ, իրավունքի սահմանադրագիտության տեսությամբ ու պատմությամբ, քաղաքատնտեսությամբ, սոցիալական փիլիսոփայությամբ։ 1985 թվականից զբաղվում է թարգմանություններով և գրում է արձակ և չափածո գործեր, և՛ մեծերի, և՛ փոքրերի համար։ Ունի 20-ից ավել թարգմանչական գործեր և սեփական հրատարակած գիրք, մոտ 30 գիտական ու մեթոդական հոդված՝ ֆիզիկայից։


== Թարգմանական գործեր ==
Մերուժան Հարությունյանի թարգմանական գործերից են՝ 

Արիստոտել, Աթենական հասարակարգը, 2000 թվական։
Կառլ Ռեյմունդ Պոպեր, Բաց հասարակությունն ու դրա թշնամիները, երկու հատորով, 2001 և 2006 թվականներ։
Ջորջ Սորոս, Բաց հասարակությունը, 2005 թվական։
Էռնեստ Գելներ, Ազգերն ու ազգայնականությունը, 2003 թվական։
Չանդրան Նայր, Գրահրատարակության խթանումը, գրքի վաճառքը և բաշխումը 2002 թվական։
Էդվարդ Մորգան Ֆորստեր, Ինչին՞ եմ հավատում 2002 թվական։


== Ստեղծագործություններ ==
«Մաթեմատիկայի և բնական գիտությունների դասագրքերի ոճը» 2008, «Արտեմիզմը ու հայ պոեզիայի ողբերգությունը» 2005, «Արևելահայ գրական լեզվի այսօրվա վիճակը» 1992, «Հեքիաթների գանձարան» 2004, «Թարգմանելու արվեստը» 2008, «Կոմիտասի և Աբեղյանի անձնական ու մեր ընդհանուր ողբերգությունը» 2010, 2011, «Սիրո չբանաձևն ու ուսյալ ձիերը» 2012, «Ընձառյուծն ազատ, նրբագեղ ու ճապուկ» 2012:


== Պարգևներ ==
2001 թվականին Արիստոտելի «Աթենական հասարակարգը» երկի թարգմանությունն արժանացել է ՀՀ սահմանադրական կենտրոնի դիպլոմին։
2010 թվականին «Թարգմանելու արվեստը» գիրքն արժանացել է ՀՀ ԳԱ ակադեմիայի երկրորդ մրցանակին։
2011 թվականին «Կոմիտասի ու Աբեղյանի անձնական ու մեր ընդհանուր ողբերգությունը» գիրքն ընդգրկվել է ՀՀ Նախագահական մրցանակի համար ընտրված գրքերի եռյակի մեջ։
2012 թվականին «Սիրո չբանաձևը» պատմվածքն արժանացել է ՀՀ SCIL FOUNDATION-ի երկրորդ մրցանակին։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մերուժան Հարությունյան Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
Աբեղյանական և հետաբեղյանական քերականություն 
Կենսագրություն 
Հոդվածներ 
Հայ ժամանակակից գրականություն Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
Կրուպեց (գյուղ, Սլավուտայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրուպեցԿրուպեց (ուկրաիներեն՝ Крупець), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրուպեց գյուղում բնակվում էր 1 384 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,25 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 389,23 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆանտաստիկ գազաններ: Դամբլդորի գաղտնիքները

«Ֆանտաստիկ գազաններ: Դամբլդորի գաղտնիքները» (անգլ.՝ Fantastic Beasts: The Secrets of Dumbledore), ռեժիսոր Դեյվիդ Եթսի ֆիլմը՝ հիմնված Ջոան Ռոուլինգի համանուն վեպի վրա, որը էկրանավորվելու է 2021 թվականի վերջին: Ֆիլմը համարվում է Հարի Փոթերի սփին-օֆֆներից մեկը: Ֆիլմում գլխավոր դերը կատարել է բրիտանացի դերասան, «Օսկար» մրցանակի դափնեկիր Էդի Ռեդմեյնը։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գործողությունը տեղի են ունենում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ: Գործողությունները կատարվում են Ռիո դե Ժանեյրոյում և Բեռլինում, իսկ կերպարների թվում հայտնվելու են Ռուբեուս Հագրիդը և երիտասարդ Թոմ Ռեդլը, որը դեռ չի դարձել Վոլան դե Մորտ:
Նախագծում ներգրավված դերասաններից մեկը՝ Դեն Ֆոգլերը, պատմել է, որ ֆիլմի հերոսները դառնալու են Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ֆոնին «մասշտաբային մոգական ճակատամարտի» մասնակիցներ:


== Դերերում ==
Էդի Ռեդմեյն՝ Նյուտ Սկամանդեր
Ջոնի Դեփ՝ Գալերտ Գրինդևալդ
Ջուդ Լոու՝ Ալբուս Դամբլդոր
Էզրա Միլեր՝ Քրիդենս Բերբոուն/Աուրելիուս Դամբլդոր


== Արտադրություն ==
2014 թվականի հոկտեմբերին հայտնի է դարձել, որ «Ֆանտաստիկ գազանները» ունենալու է երեք մաս: 2016 թվականի հուլիսին Դեյվիդ Եթսը հաստատել է, որ Ջոան Ռոուլինգը արդեն երրորդ ֆիլմի համար գաղափարներ ունի: 2019 թվականի հոկտեմբերին Դեն Ֆոգլերը հայտարարել է, որ երրորդ ֆիլմը նկարահանվելու է 2020 թվականի փետրվարին: Մինչև 2019 թվականի նոյեմբերը Ջոան Ռոուլինգը և Սթիվեն Քլովզը ավարտել են սցենարը:
Ֆիլմի պրեմիերան նախատեսված է 2021 թվականի նոյեմբերի 21-ին: Սակայն 2020 թվականի գարնանը նկարահանումները դադարեցվել են կորոնավիրուսի համավարակի պատճառով:


== Ծանոթագրություններ ==
Աբվեր

Աբվեր' (գերմ.՝ Abwehr՝ պաշտպանություն), գերմանական գլխավոր շտաբի հետախուզական ծառայությունը 1925–1944 թթ.-ին։ Միավորել է ֆաշիստական Գերմանիայի գլխավոր շտաբի հետախուզական բոլոր մարմինները և ծովակալ Կանարիսի գլխավորությամբ հետախուզական քայքայիչ գործունեություն ծավալել տարբեր երկրներում։ 1944 թ.-ին «Կայսրության անվտանգության ծառայությանը» միացվելուց հետո Աբվերը փաստորեն դարձավ Գեստապոյի բաժանմունք։
(8981) 1964 YJ

(8981) 1964 YJ, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1964 թվականի դեկտեմբերի 31-ին Մանուշակագույն լեռան աստղադիտարանի կողմից Նանկինում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,006904 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,9119 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1019 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1904,49 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,189027 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,39° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8981) 1964 YJ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սպարտակ Խաչիկյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խաչիկյան (այլ կիրառումներ)Սպարտակ Երեմի Խաչիկյան (հունիսի 12, 1932(1932-06-12), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 26, 2005(2005-03-26), Երևան, Հայաստան), հայ ճարտարապետ, ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ (1972)։
Ճարտարապետ Լիա Սաֆարյանի ամուսինն է, աստղագետ, ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր (1975), պրոֆեսոր (1982), ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս (1996) Էդուարդ Խաչիկյանի եղբայրն է։


== Կենսագրություն ==
1955 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ճարտարապետական ինստիտուտը։ Աշխատել է Հայպետնախագիծ ինստիտուտում (1964 թվականից՝ արվեստանոցի ղեկավար), 1984-1991 թթ.՝ ՀՀ պետշինի բնակելի և քաղաքացիական շինության վարչության պետ, 1991-1993 թթ.՝ մասն. ճարտ. արվեստանոցի («Խաչիկյանի արվեստանոց») ղեկավար։
1991-2005 թթ. դասավանդել է ԵՊՃՇՀ-ում։
Համահեղինակ է՝

Աբովյան (1961-1970) և Սևան (1962-1970) քաղաքների գլխավոր հատակագծեր (Արթուր Թարխանյանի, Հրաչյա Պողոսյանի, Է. Չերքեզյանի հետ)
Երևանի «Այրարատ» կինոթատրոն (1970-1974, ԽՍՀՄ Նախարարների խորհրդի մրցանակ՝ 1979)
Երիտասարդության պալատ (1970-1985, ՀամԼԿԵՄ մրցանակ՝ 1981)
«Զվարթնոց» օդանավակայան (1981, ՀԽՍՀ Պետական մրցանակ՝ 1985)
Կարեն Դեմիրճյանի անվան մարզահամերգային համալիր (1984, ԽՍՀՄ Պետական մրցանակ՝ 1987)
Դիլիջանում՝ կինեմատոգրաֆիստների ստեղծագործական տուն (համահեղինակներ՝ Հրաչյա Պողոսյան, Լիա Սաֆարյան), 1984
Տուապսեում պիոներական ճամբար 720 տեղով, (հեղինակային խմբի հետ)Երիտասարդ ճարտարապետների ստեղծագործության (1962), խորհրդային ճարտարապետության 1973-1977 թթ. նվաճումների, 1982 թվականի «Տարվա լավագույն կառույց» համամիութենական ստուգատեսների դափնեկիր է։


== Ծանոթագրություններ ==
Օլխովսկի (այլ կիրառումներ)

Օլխովսկիյ, կարող է վերաբերել՝

Օլխովսկիյ - խուտոր Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Ալեկսեևսկի շրջանի կազմում։
Օլխովսկիյ - խուտոր Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Ալեկսեևսկի շրջանի կազմում։
Օլխովսկի - գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կույբիշևի շրջանում
Օլխովսկի - գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Ուստ-Դոնեցկի շրջանում
Մարիա Ժուկովա

Մարիա Ժուկովա (ի ծնե՝ Զևակինա, ռուս.՝ Мария Семёновна Жукова), 1804, Արզամաս, Նիժնի Նովգորոդի մարզ - ապրիլի 26 (մայիսի 8), 1855, Սարատով, Ռուսական կայսրություն), ռուս գրող։


== Կենսագրություն ==
Մարիան ծնվել է գավառային իրավաբան Սեմյոն Սեմյոնովիչ Զևակինի ընտանիքում։ Ստացել է լավ կրթություն։ Հազիվ դառնալով չափահաս՝ ամուսնացել է նիժնինովգորոդցի կալվածատիրոջ` Ռազումնիկ Ժուկովի հետ, որը գավառական դատավոր էր, գրականագետներ Վասիլի Միխայիլովիչի և Աննա Սերգեևնա Ժուկովների որդին։ Գրական գործունեությամբ սկսել է զբաղվել Պետերբուրգում, որտեղ 1830 թվականին բաժանվել է ամուսնուց, որդուն տեղավորել է Սարատովի գիմնազիայում, որտեղ այդ ժամանակ ապրում էր իր հայրը։ Գոլիցինի հետ բարեկամությունը ու ընկերությունը թույլ է տվել նրան ծանոթանալ բաձր խավի մարդկանց հետ, ուսումնասիրել ժամանակակից գրականությունը։ 1830-1837 թվականների ընթացքում նա հաճախ եղել է Պետերբուրգում, սակայն չկան հստակ տեղեկություններ Սանկտ Պետերբուրգի գրական աշխարհի հետ նրա ծանոթության մասին։
Ժուկովայի առաջին ստեղծագործությունը՝ «Կարպովկայի երեկոները» ժողովածուն, հրատարակվել է անանուն։ Վիսարիոն Բելինսկի ժողովածուն լույս ընծայվելուց հետո ասել է.

1838 թվականին Ժուկովան գնացել է բուժվելու Ֆրանսիայի հարավում և Իտալիայում։ 1839 թվականին «Հայրենական գրառումներ» (հ. V, № 9) ամսագրում հրապարակվել է նրա «Ընկնող աստղ» պատմվածքը։ Հայրենիք վերադառնալուց հետո տպագրել է երկու մասից բաղկացած «Պատմվածքներ» ժողովածուն՝ կրկին ստանալով դրական և խրախուսական արձագանքներ։ 1840 թվականին նա նորից մեկնել է արտասահման, կրկին առանց որդու, որը մնացել էր պետերբուրգյան գիմնազիաներից մեկում սովորելու։ Ճանապարհորդությունների արդյունքը եղել է առանձին հրատարակությունը՝ «Հարավային Ֆրանսիայի և Նիսի բնութագիրը. ճանապարհորդական գրառումներից»։
1843 թվականին Ժուկովան ապրել է Ռուսաստանում՝ մեկ Պետերբուրգում, մեկ Սարատովում։ Համագործակցել է «Библиотеке для чтения», «Сыне Отечества», «Литературной газете» ամսագրերի հետ, նրա ստեղծագործությունները հայտնվել են «Молодик», «Утренняя заря» և «Русская беседа» ալմանախներում։ Ուշ պատմվածքները («Երկու քույրեր», «Առանձնատուն Պետերգոֆսկի փողոցում», «Գյուղացի կանանց կյանքից դրվագներ») տպագրվել են Հայրենական գրառումներ ամսագրում, նրա կենդանության օրոք պատմվածքներից («Наденька») տպագրվեցին Սովրեմեննիկում։
1848 թվականին Ժուկովան Սարատովում հանդիպել է աքսորված Նիկոլայ Կոստոմարովի հետ։ Կոստոմարովի և Իվան Պալիմպսեստովի հուշերից հայտնի է, որ Ժուկովայի տղան, ավարտելով համալսարանը, եղել է «Саратовских губернских ведомостей» թերթի խմբագիրը։
Ժուկովան ունեցել է նաև նկարչական տաղանդ, որը հանդես է եկել դեռևս Արզամասի ստուպինյան դպրոցում։ Հետագայում նա «իր ապրուստը վաստակել է» Էրմիտաժի հայտնի նկարիչների գործերը կրկնօրինակելով։ Սարատովում Մարիան հավաքել է տեղական բուսական աշխարհի ալբոմ, որը գտնվում է Մարիինսկու գյուղատնտեսական քոլեջում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Жукова, Мария Семёновна»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Русские писатели. Биобиблиографический словарь. Том 1. — М. : Просвещение, 1990


== Գրականություն ==
Коноплёва М. С. Мария Семёновна Жукова // Голос минувшего. — 1913. — № 7
Աղ. Աբ. (ծածկանուն)

Աղ. Աբ., հայկական ծածկանուն։
Ծածկանունն օգտագործել են հետևյակ անձինք՝

Ալեքսանդր Աբելյան, ծածկանունն օգտագործել է՝ «Արձագանք» (Թիֆլիս) 1887 - № 37:


== Ծանոթագրություններ ==
(9641) Դիմազիեր

(9641) Դիմազիեր (անգլ.՝ Demaziere), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի օգոստոսի 12-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,452402 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1236 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7812 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1402,77 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,256635 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,75° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9641) Դիմազիեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)