armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Անիտա Բրուքներ

Անիտա Բրուքներ (անգլ.՝ Anita Brookner, հուլիսի 16, 1928(1928-07-16)[…], Herne Hill - մարտի 10, 2016(2016-03-10)[…], Լոնդոն, Մեծ Լոնդոն), անգլիացի գրող և արվեստի պատմաբան, Թագավորական գրական ընկերության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Աննա Բրուքները ծնվել է 1928 թվականի հուլիսի 16-ին, Լոնդոնում` լեհական արմատներով հրեական ընտանիքում։ Նրա աշխատանքի հիմնական թեման հասարակության մեջ գոյատևելու դժվարություններն էր։
Առավել հայտնի է «Հյուրանոցը լճի ափին» վեպով, որը 1984 թվականին ստացել է Բուքերյան մրցանակ։ Վեպի հիման վրա հեռուստատեսային ֆիլմ է նկարահանվել 1986 թվականին։ Այն առաջադրվել է BAFTA 9 անվանակարգերում, որից ֆիլմն ստացել է երեքը։
Որպես իր ձեռբերումների գնահատական Աննա Բրուքներն ընդունվել է Թագավորական գրական հասարակության անդամ։
Աննա Բրուքները մահացել է 2016 թվականի մարտի 10-ին, իր հայրենի քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Anita Brookner Collection at the Harry Ransom Center at the University of Texas at Austin (անգլ.).
Shusha Guppy Anita Brookner, The Art of Fiction No. 98(անգլ.) // The Paris Review : magazine.(անգլ.).


== Արտաքին հղումներ ==
Անիտա Բրուքների կենսագրությունը (անգլ.)
Կաստելմարտե

Կաստելմարտե (իտալերեն՝ Castelmarte), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1247 մարդ, խտությունը՝ 1247 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 1 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 22030։ Հեռախոսային կոդ՝ 031։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար 031 620600
Էլեկտրոնային փոստ comune@comune.castelmarte.co.it
Պաշտոնական էջ http://www.comune.castelmarte.co.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Սաքսոնիայի թագավորություն

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սաքսոնիա (այլ կիրառումներ)Սաքսոնիայի թագավորություն (գերմ.՝ Königreich Sachsen), հազվադեպ նաև Սաքսեն, 1806-1918 թվականներին գոյություն ունեցած պետություն ժամանակակից Գերմանիայի տարածքում։ 1871 թվականից համարվում էր Գերմանական կայսրության մաս, քանի դեռ վերջինս չէր փլուզվել Առաջին համաշխարհային պատերազմի հետևանքով։ Թագավորության մայրաքաղաքը եղել է Դրեզդեն քաղաքը, իսկ երկրի ժամանակակից հետնորդը համարվում է Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության Սաքսոնիայի մարզը։


== Պատմություն ==


=== Նապոլեոնյան պատերազմներ և Գերմանական միություն ===
Մինչ 1806 թվականը Սաքսոնիան համարվում էր Սրբազան Հռոմեական կայսրության մաս, իսկ նրա կառավարիչները ունեին կուրֆյուրստի տիտղոս։ Աուստեռլիցի ճակատամարտում Նապոլեոն Բոնապարտից Ֆրանց Յոզեֆ I-ի կրած պարտությունից հետո Սրբազան Հռոմեական կայսրությունը փլուզվեց և Ֆրանսիայի աջակցությամբ Սաքսոնիան դարձավ անկախ թագավորություն։ Սաքսոնիայի կուրֆյուրստ Ֆրիդրիխ Օգոստոս III-ը հռչակվեց Սաքսոնիայի թագավոր։
Յենեյի և Աուերշտեդտի ճակատամերտերում պրուս-սաքսոնական զորքերը պարտություն կրեցին և Սաքսոնիան մտավ Ռեյնյանի միության կազմի մեջ։ Սաքսոնիան շարունակել է մտալ նույն կարգավիճակում մինչև 1813 թվականի Լայպցիգի ճակատամարտը, որի արդյունքում Նապոլեոնի գլխավորած ֆրանսիական կայսերական բանակը զինաթափվեց։ Ժողովուրդների ճակատամարտում Սաքսոնիան գլխավորում էր ֆրանսիական կոմնորոշում ունեցող բոլոր գերմանական պետություններին։ Այն բանից հետո, երբ ռուսական զորքերը գրավեցին Սաքսոնիան Ֆրիդրիխ Օգոստոսը հանձնվեց դաշնակիցներին։
Վիեննայի կոնգրեսում Ֆրիդրիխի կողմից ուղարկված Ավգուստ Վաթցդորֆին հաջողվեց հարաբերության մեջ մտնել Թալեյրանի հետ և Լյուդովիկոս XVIII-ին թեքել դեպի սաքսոնական արքայի ճակատագրին մասնակցությանը. Ֆրանսիան, չցանկանալով Պրուսիայի հզորացումը և Գերմանիային տեսնելով մասնատված փոքր պետությունների, վստահորեն ընդդիմանում էր Սաքսոնիայի միացմանը Պրուսիային։


== Սաքսոնիայի արքաների ցանկ ==
1806—1827 — Ֆրիդրիխ Օգոստոս I Արդարամիտ (* 1750, † 1827)
1827—1836 — Անտոն Բարի (* 1755, † 1836), ֆրիդրիխ Օգոստոսի եղբայրը
1836—1854 — Ֆրիդրիխ Օգոստոս II (* 1797, † 1854), Անտոնի եղբորորդին
1854—1873 — Յոհան (* 1801, † 1873), Ֆրիդրիխ Օգոստոս II-ի եղբայրը
1873—1902 — Ալբերտ I (* 1828, † 1902), Յոհանի որդին
1902—1904 — Գևորգ I (* 1832, † 1904), Ալբերտի եղբայրը
1904—1918 — Ֆրիդրիխ Օգոստոս III (* 1865, † 1932), Գևորգի որդին


== Արտաքին հղումներ ==
«Саксония, королевство»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Конституция королевства Саксония Archived 2010-02-09 at the Wayback Machine. (գերմ.)
Ռեզեկնեի շրջան

Ռեզեկնեի շրջան (լատիշ․՝ Rēzeknes novads), վարչա-տարածքային միավոր Լատվիայի Հանրապետության արևելյան մասում՝ Լատգալիա տարածաշրջանում։ Շրջանը ամենամեծն է Լատվիայում ըստ տարածքի, բաղկացած է քսանհինգ վոլոստից, և վարչական կենտրոն Ռեզեկնե քաղաքից։ Շրջանը ստեղծվել է 2009 թվականի հուլիսի 1-ին։ Տարածքը կազմում է 2524,1 կմ²։ Սահմանակից է Բրոցենի, Կանդավայի, Տուկումայի և Դոբելեի շրջանների հետ։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ շրջանի բնակչությունը կազմում էր 31 876 մարդ։
2015 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով շրջանում բնակվում էր 27 162 մշտական բնակիչ։


== Տարածքային բաժանում ==
Աուդրինուի վոլոստ (լատիշ․՝ Audriņu pagasts)
Բերզգալայի վոլոստ (լատիշ․՝ Bērzgales pagasts)
Վերեմուի վոլոստ (լատիշ․՝ Vērēmu pagasts)
Գայգալավայի վոլոստ (լատիշ․՝ Gaigalavas pagasts)
Գրիշկանուի վոլոստ (լատիշ․՝ Griškānu pagasts)
Դրիցանուի վոլոստ (լատիշ․՝ Dricānu pagasts)
Իլզեսկալնայի վոլոստ (լատիշ․՝ Ilzeskalna pagasts)
Կանտինիեկուի վոլոստ (լատիշ․՝ Kantinieku pagasts)
Կաունատայի վոլոստ (լատիշ․՝ Kaunatas pagasts)
Լենջուի վոլոստ (լատիշ․՝ Lendžu pagasts)
Լուզնավայի վոլոստ (լատիշ․՝ Lūznavas pagasts)
Մակոնկալնայի վոլոստ (լատիշ․՝ Mākoņkalna pagasts)
Մալտայի վոլոստ (լատիշ․՝ Maltas pagasts)
Նագլուի վոլոստ (լատիշ․՝ Nagļu pagasts)
Նատուրենուի վոլոստ (լատիշ․՝ Nautrēnu pagasts)
Օզոլայնեի վոլոստ (լատիշ․՝ Ozolaines pagasts)
Օզոլմույժայի վոլոստ (լատիշ․՝ Ozolmuižas pagasts)
Պուշայի վոլոստ (լատիշ․՝ Pušas pagasts)
Ռիկավայի վոլոստ (լատիշ․՝ Rikavas pagasts)
Սակստագալայի վոլոստ (լատիշ․՝ Sakstagala pagasts)
Սիլմալայի վոլոստ (լատիշ․՝ Silmalas pagasts)
Ստոլերովայի վոլոստ (լատիշ․՝ Stoļerovas pagasts)
Ստրուժանուի վոլոստ (լատիշ․՝ Strūžānu pagasts)
Ֆեյմանուի վոլոստ (լատիշ․՝ Feimaņu pagasts)
Չորնայայի վոլոստ (լատիշ․՝ Čornajas pagasts)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջանի պաշտոնական կայքը (լատիշերեն)
Մեշանկա (Ստորին Տերսի վտակ)

Մեշանկա (ռուս.՝ Мещанка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ստորին Տերս գետի ձախ ափին՝ 42 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմը գտնվում է Նովոկուզնեցկ քաղաքից մինչև Կեմերովո քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Լավլանե (այլ կիրառումներ)

Լավլանե, կարող է վերաբերել՝

Լավլանե - համայնք Ֆրանսիայում
Լավլանե - կանտոն Ֆրանսիայում
Հայտնագործություն

Հայտնագործություն,  գիտական նոր նվաճում բնության և հասարակության գիտական ճանաչման պրոցեսում։ Ընկած է գիտատեխնիկական հեղափոխության հիմքում՝ սկզբունքային նոր ուղղություններ հաղորդելով գիտության ու տեխնիկայի զարգացմանը և հեղափոխելով հասարակական արտադրությունը։ Սովետական օրենսդրությամբ հայտնագործության նյութական աշխարհի նախկինում անհայտ օբյեկտիվ օրինաչափությունների, հատկանիշների և երևույթների այնպիսի հայտնագործումն է, որն արմատապես փոփոխում է ճանաչողության մակարդակը։
Աշխարհագրության, հնագիտության և հնէաբանության բնագավառում, հանքային հարստությունների հայտնաբերման կապակցությամբ, ինչպես նաև հասարակական գիտությունների բնագավառում կատարված աշխատանքների համար, դիպլոմ չի տրվում։ 
Մտավոր սեփականության համաշխարհային կազմակերպություն (WIPO) հիմնելու մասին կոնվենցիայի համապատասխան, հայտնագործությունը դիտվել է իրավունքի հատուկ օբյեկտ, որով իրավական պաշտպանության նախադրյալ է ստեղծվել նաև մյուս երկրներում։


== Տես նաև ==
Գյուտ
Գրինյով (Տացինսկի շրջան)

Գրինյով (ռուս.՝ Гринёв), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տացինսկի շրջանում։ Մտնում է Վերխնեօբլիվսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ 
Բնակչությունը կազմում է 160 մարդ։
Վիլլա Ելենա

«Վիլլա Ելենա» հյուրանոց (ռուս.՝ Гостиница «Вилла Елена»), 20-րդ դարի սկզբի հինգհարկանի հյուրանոց Ղրիմի Յալթա քաղաքի կենտրոնում, որը կառուցվել է մոդեռն ոճով։
Հասցեն` Ղրիմ, Յալթա, Կրասնովի փողոց, 2։


== Պատմություն ==
1877 թվականից մինչև 1907 թվականը ներկայիս «Վիլլա Ելենայի» տեղում «Դարսանա» ամառանոցն էր, որը 1907 թվականին գնում է սարատովցի վաճառական Իվան Վասիլևիչ Տիխոմիրովը։ Որոշ ժամանակ անց Տիխոմիրովը որոշում է ամբողջությամբ վերակառուցել շենքը։ Նախագիծը նա պատվիրում է յալթացի հայտնի ճարտարապետ Լև Նիկոլաևիչ Շապովալովին (1873-1957)։
Վիլլայի շինարարությունն ավարտվել է 1912 թվականի աշնանը։ Այդ պահին «Վիլլան» Յալթայի ամենաբարձր շենքն էր, ուներ սեփական այգի և վերելակ (դա Յալթայի առաջին վերելակն էր)։ 1912-1918 թվականներին «Վիլլա Ելենան» հյուրընկալել է նշանավոր մարդկանց` որպես 1-ին կարգի հյուրանոց, որը ղեկավարում էր վաճառական Տիխոմիրովի կինը` Ելիզավետա Իվանովնան։
1912 թվականի սեպտեմբերի 16-ին «Ռուսսկայա Ռիվիերա» թերթը (թիվ 208) հայտարարություն է տարածել Առափնյա փողոցում «Վիլլա Ելենա» հարմարավետ և կահավորված հյուրանոցի բացման մասին։
Խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո, 1920 թվականի աշնանը, «Վիլլա Ելենան» ազգայնացվեց։
Խորհրդային ​​իշխանության օրոք շենքն օգտագործվել է որպես առողջարան, իսկ ավելի ուշ` որպես առողջարանային պոլիկլինիկա։ 2000 թվականին սկսվել է շենքի հիմնանորոգումը։ Տարածքն ընդլայնվել է, խախտվել է ճարտարապետական ​​ոճը։ 2007 թվականին «Վիլլա Ելենան» վերաբացվել է որպես Villa Elena Hotel & Residences։


== Ծանոթագրություններ ==
Թիֆլիսի գավառ, հուլիսի 25

«Тифлисский уезд, 25-го июля» (հայերեն՝ Թիֆլիսի գավառ, հուլիսի 25), Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից մեկը, որն առաջին անգամ տպագրվել է 1898 թվականի հուլիսի 29-ին։


== Պատմություն ==
Հոդվածն առաջին անգամ հրատարակվել է 1898 թվականի հուլիսի 29-ին «Новое Обозрение» («Նովոյե օբոզրենիե») օրաթերթի № 5004-ում։ Այնուհետև տպագրվել է Երևանում, 1983 թվականին Թումանյանի «Ուսումնասիրություններ և հրատարակումներ» գրքի 3-րդ հատորի 322-323-րդ էջերում։ Հրատարակել է Էդուարդ Ջրբաշյանը՝ շարքի համար մեկ ընդհանուր առաջաբանով։ Ջրբաշյանի հրատարակած գրքի մեջ գրված են Թումանյանի՝ հեղինակ լինելու փաստը հաստատող հետևյալ տողերը, որը մեջբերված է 1898 թվականին Փիլիպոս Վարդազարյանին ուղղված նամակից. «Ես այստեղ շատ լավ եմ անցկացնում օրերս- քեֆեր ենք անում, կոնցերտներ ենք տալիս- ոտանավորներ ենք գրում և, վերջապես, ավազակների մասին լուրեր եմ գրում «Новое Обозрение»-ին»։
Սա «Новое Обозрение» օրաթերթում շարքի առաջին թղթակցությունն է և միակը, որ ստորագրված է «T», մյուսներն անստորագիր են եղել։
Թումանյանի այս հոդվածը դուրս է մնացել ակադեմիական հրատարակության հատորներից։
Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 6-րդ հատորում արտատպվել է 1983 թվականին Թումանյանի «Ուսումնասիրություններ և հրատարակումներ» գրքի 3-րդ հատորից։


== Տես նաև ==
Բորչալվում


== Ծանոթագրություններ ==
Հարություն Հանեսյան

Հարություն Հանեսյան (դեկտեմբերի 30, 1911(1911-12-30), Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն և Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - մարտի 7, 1987(1987-03-07)), հայազգի ջութակահար և կոմպոզիտոր Թուրքիայում։


== Կենսագրություն ==
Հանեսյանը ծնվել է 1911 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Օսմանյան կայսրության Ստամբուլ քաղաքում։ Սովորել է Եսայան վարժարանում, ապա՝ Ռոբերտ քոլեջում, որն ավարտել է 1931 թվականին։
Իր ակադեմիական գործունեությանը զուգահեռ՝ Հանեսյանը ջութակի և տեսության դասեր է վերցրել կոմպոզիտոր Հարություն Սինանյանից։ Տեղի «Երիտասարդ մարդկանց քրիստոնեական ասոցիացիայի» հրավերով նա և իր քույրը՝ դաշնակահարուհի Անահիդ Հանեսյանը, 1932 թվականի մայիսի 29-ին հանդես եկան համատեղ ասմունքով՝ սկիզբ դնելով երաժշտական կարիերային։
1944 թվականին Հանեսյանը միացել է տեղի սիմֆոնիկ նվագախմբին, որը ստեղծվել է կոմպոզիտոր Ջեմալ Ռեշիթ Ռեայի ղեկավարությամբ, և մնացել է անսամբլում մինչև 1972 թվականին իր հրաժարականը։ Նվագախմբում աշխատելու ժամանակ նա բազմաթիվ հնարավորություններ է ունեցել կամերային երաժշտություն նվագելու Էդգար Մանասի, Էքրեմ Զեքի Ունի, Լիկո Ամարի, Ֆերդի Ստատցերի և Հուսեյն Սադեդդին Արելի հետ։ Հանրային համերգներից շատերը ձայնագրվել և հետագայում հեռարձակվել են Ստամբուլի քաղաքային ռադիոկայանով։
Նվագախմբից հեռանալուց հետո Հանեսյանը 1973 թվականին հիմնել է իր սեփական կամերային նվագախումբը և իր ստեղծագործություններից շատերը կատարել Ստամբուլում և այլուր։ Նա ձայնագրեց ձայնասկավառակ, որը ներառում էր իր որոշ գործիքային երաժշտություններ և վոկալ ստեղծագործություններ, որոնք կատարում էր սոպրանո Ալիս Մանուկյանը։ 
Հանեսյանը գրել է մոտ 50 ստեղծագործություն, որոնց մեծ մասը հրատարակվել է Ստամբուլում, իսկ որոշները՝ Փարիզում, Մաքս Էշիգի կողմից։ Նրա երաժշտության զարկերակը հիշեցնում է ժողովրդական ռիթմերը։ Դրանք հիմնականում գործիքային են, որոնցից մի քանիսը կոմպոզիտորը ընտրել է ալտի համար։ Գերմանահայ դիրիժոր Ռոլֆ Հակոբը Հանեսյանի ստեղծագործությունները տարածել է Գերմանիայի տարբեր քաղաքներում։
Հարություն Հանեսյանը մահացել է 1987 թվականի մարտի 7-ին։ Թաղված է Շիշլիի հայկական գերեզմանատանը։


== Կոմպոզիցիաներ ==


=== Նվագախումբ ===
Ռապսոդիա ջութակի և լարային նվագախմբի համար
Ռապսոդիա հոբոյի և լարային նվագախմբի համար
Ռոմանս թավջութակի և լարային նվագախմբի համար
Բագատել թիվ 1 կամերային նվագախմբի համար
Բագատել թիվ 2 ֆլեյտայի և լարային նվագախմբի համար
Պրելյուդ կամերային նվագախմբի համար
Բալետի տեսարան (Բալետի տեսարան) կամերային նվագախմբի համար
Դիվերտիսմենտ լարային նվագախմբի համար


=== Կամերային երաժշտություն ===
Օր (Օրորոցային) ջութակի և դաշնամուրի համար
Նոկտյուրն ալտի (կամ թավջութակի) և դաշնամուրի համար
Մենուետ ալտի (կամ թավջութակի) և դաշնամուրի համար
Élégie ալտի (կամ թավջութակի) և դաշնամուրի համար
Fantaisie concertante ալտի և դաշնամուրի համար
Andantino ալտի (կամ ջութակի) և դաշնամուրի համար (1960)
Pastoral et rondo ալտի և դաշնամուրի համար (1960)
Prélude et Caprice ալտի և դաշնամուրի համար (1960)
Ռոմանս ալտի և դաշնամուրի համար (1962)
Duo-sérénade ջութակի և ալտի համար
Հենդելի, Տելեմանի, Դիտերսդորֆի, Հոֆմայստերի, Ստամիցի և Զելթերի կադենցիա ալտի կոնցերտների համար


=== Դաշնամուր ===
Fête (փառատոն)
Հինկալա (Հայկական ժողովրդական երգ)
Larghetto և allegro vivo
Menuet en sol
Vision
Burlesque


=== Վոկալ ===
Ղաբամա
Կուժն առա
Գնա, գնա
Օրոր (Օրորոցային)


== Ծանոթագրություններ ==
Ժելյաբինո

Ժելյաբինո (ռուս.՝ Желябино), գյուղ Ռուսաստանի, Մոսկվայի մարզի Կրասնոգորսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 114 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օստրովիե

Օստրովիե (ուկրաիներեն՝ Острівя), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Շացկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օստրովիե գյուղում բնակվում էր 525 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,49 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1071,43 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լոբով աղցան

Լոբով աղցան, սովորական սառը աղցան։ Բաղկացած է  մի քանի տեսակ խաշած լոբուց՝ դեղին, կանաչ, գարբանզո։ Որպես կանոն ավելացվում է նաև թարմ սոխ, պղպեղ, բանջարեղեն, քացախ, ցանկության դեպքում նաև շաքարավազ։ Այն կարելի է նաև թթվաշ բաղադրիչով պատրաստել։ Այս աղցանը տանը հաճախ պատրաստվող աղցաններից է։ Այս բաղադրիչներով պատրաստված աղցանները շատ օգտակար են։     

Տարբեր մշակույթներում այս աղցանը պատրաստվում է տարբեր կերպ։ Բալելան մերձավորարևելայն աղցան է, որտեղ սովորաբար օգտագործվում է սիսեռ և սև լոբի, լոլիկ, տարբեր կանաչիներ և կիտրոնի հյութ։ Հարավամերիկյան աղցանը բաղկացած է կարտոֆիլից, լոբուց, լոլիկից, մաղադանոսից, ձիթայուղից և քացախից։ Ավելացվում է նաև տապակած միս։
Միացյալ Նահանգների որոշ մասերում ընդունված է անվանել այս աղցանի բազմազանությունը տարբեր լոբի քանակով, որը պարունակում է, օրինակ, "երեք լոբի աղցան" կամ "չորս լոբի աղցան": Աղցանում կարելի է օգտագործել նաև գարի, պաստա կամ բրինձ։


== Պատմությունը ==
Դեռևս 19-րդ դարում լոբով աղցանը պատրաստվել է պիկնիկների և զբոսանքների համար։


== Պատրաստում և պահպանում ==
Հիմնական բաղադրիչը լոբին է, որը պետք է նախապես եփել այն։ Սառնարանում լոբով աղցանը կարող է պահվել երեքից հինգ օր։ Այն պետք է դեն նետվի, եթե այն չի օգտագործվում ավելի քան երկու ժամ։ Մսի բացակայությունը հնարավորություն է տալիս աղցանը ավելի երկար պահել և պահպանել իր առողջարար հատկությունները։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարո Հալաբյանի հուշարձան (Մոսկվա)

Կարո Հալաբյանի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Каро Алабяну), հուշարձան Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայի Սոկոլ շրջանում, Մալի Պեսչանի նրբանցքում։ Նվիրված է հայ խորհրդային ճարտարապետ, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ Կարո Հալաբյանին։ Հեղինակն է ՌԴ ժողովրդական նկարիչ, քանդակագործ Գեորգի Ֆրանգուլյանը։ Տեղադրվել է 2021 թվականի ապրիլին։


== Պատմություն ==
Հուշարձանը Ռուսաստանի Դաշնությունում Հայաստանի Հանրապետության դեսպանության նվերն է Մոսկվային, տեղադրվել է մայրաքաղաքի կառավարության աջակցությամբ։ Ծախսերը՝ 15 միլիոն ռուբլի, հոգացել է Հայաստանը։ Գաղափարի հեղինակը դեսպան Վարդան Տողանյանն է։ Արձանը պատրաստ է եղել դեռևս 2020 թվականին, սակայն բացման արարողությունը տեղի է ունեցել 2021 թվականի ապրիլի 27-ին։ Բացմանը ներկա են եղել հեղինակը՝ ՌԴ ժողովրդական նկարիչ, քանդակագործ Գեորգի Ֆրանգուլյանը, Հայ առաքելական եկեղեցու Ռուսաստանի և Նոր Նախիջևանի թեմի առաջնորդ Եզրաս արքեպիսկոպոս Ներսիսյանը, ճարտարապետ Աշոտ Թադևոսյանը, մշակույթի, գիտության և այլ ոլորտների գործիչներ։
Բացի հեղինակից և դեսպանից, ելույթ են ունեցել նաև Մոսկվայի արտաքին տնտեսական և միջազգային կապերի դեպարտամենտի ղեկավար Սերգեյ Չերյոմինը, Մոսկվայի Սոկոլ շրջանի ղեկավար Ալեքսեյ Բորիսենկոն, ճարտարապետի ծոռը՝ Գեորգի Մելքոնյանը։
Ըստ դեսպան Տողանյանի՝ «Կարո Հալաբյանի բրոնզե հուշարձանը ոչ միայն նվիրում է ճարտարապետի ստեղծագործական ժառանգությանը, այլև անձնավորում է մեր ժողովուրդների սերտ կապերը, խորհրդանշում է մեր ընդհանուր անցյալը և մեր համատեղ ապագան»։


== Տվյալներ ==
Արձանը տեղադրվել է Մալի Պեսչանի նրբանցքի թիվ 2 տան մոտ, սակայն նայում է Հալաբյան փողոցին։

Բարձրություն՝ 3 մետր
Նյութ՝ բրոնզ


== Հեղինակներ ==
Քանդակագործ՝ Գեորգի Ֆրանգուլյան
Ճարտարապետներ՝ Աշոտ Թադևոսյան, Անդրեյ Ֆրանգուլյան


== Ծանոթագրություններ ==
Կլանման սպեկտրալ գիծ

Կլանման սպեկտրալ գիծը կամ մութ սպեկտրալ գիծը սպեկտրի առանձնահատկություն է, որն արտահայտվում է ճառագայթման որոշ էներգիայի շրջակայքում ինտեսիվության նվազմամբ։
Էլեկտրամագնիսական սպեկտրներում կլանման գծեր առաջանում են այն ժամանակ, երբ ճառագայթումն անցնում է համեմատաբար սառը թափանցիկ նյութով։ Ատոմները կարող են կլանել էլեկտրամագնիսական ճառագայթման միայն որոշակի հաճախության (էներգիայի) քվանտներ, իսկ հետո ճառագայթել դրանք կամայական ուղղությամբ։ Արդյունքում նյութի զանգվածը ցրում է ճառագայթումը տարբեր ուղղություններով որոշ հաճախականություններում, և նրանք չեն հասնում դիտորդին․ սպեկտրում առաջացնում են մութ տիրույթներ՝ գծեր։ Նմանապես ճառագայթման սպեկտրալ գծերը այն տիրույթներն են, որտեղ հաճախությունները ոչ թե ցրվում են, այլ ընդհակառակը՝ ուժեղանում, և սարքը գրանցում է մեծ ինտեսիվությամբ գծեր։ 
Սպեկտրալ գծերը անմիջականորեն կախված են ատոմներից, և օգտագործվում են տեսականում ցանկացած նյութի կամ մարմնի, որի միջով լույս է անցնում (ավելի հաճախ օգտագործվում է գազ)՝ քիմիական բաղադրությունը պարզելու համար։ Սպեկտրալ գծերը լայնորեն կիրառվում են աստղերի և տիեզերքում այլ հեռու օբյեկտների (որոնց անմիջական ուսումնասիրումն անհնար է) քիմիական բաղադրությունը պարզելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Լալի Սոլդևիլյա

Էուլալիա «Լալի» Սոլդևիլյա ի Վալլ (իսպ.՝ Eulàlia «Laly» Soldevila i Vall, հուլիսի 25, 1933(1933-07-25), Բարսելոնա, Իսպանիա - սեպտեմբերի 12, 1979(1979-09-12), Մադրիդ, Իսպանիա), իսպանացի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Էուլալիա Սոլդևիլյա ի Վալլը (իսկական անունը` Լալի) ծնվել է 1933 թվականի հուլիսի 25-ին, Բարսելոնայում (Իսպանիա)։ Առաջին գեղարվեստական կրթությունը ստացել է համալսարանի իսպանական թատրոնում։
Թատրոնում իր կարիերայի ընթացքում նա մեծ հաջողությունների է հասել այնպիսի գործերում, ինչպիսիք են՝ «La Celestina», «La carroza de plomo candente», «El realquilado», «Te espero en el Eslava», «Medea», «Las criadas», «La marquesa Rosalinda», «El adefesio» և «Sabor a miel»։  Իր արտասովոր ձայնով նա շատ հանրաճանաչ դարձավ ֆիլմերում ունեցած դերերի համար` կարևորելով նրա մեծ կատակերգական տաղանդը։ Կատարել է նաև դրամատիկական դերեր։


== Մահ ==
46-ամյա Լալին մահացել է 1979 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Մադրիդում (Իսպանիա)` քաղցկեղի դեմ երկարատև պայքարից հետո։ Սոլդևիլյան թաղված է Մադրիդի Հարավային գերեզմանատանը։ Նա երկու երեխա է ունեցել կինոռեժիսոր Ջեյմի Բորելիից, որդին` Խուան Բորելին և դուստրը` Պաուլա Սոլդևիլը։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ռումիյի լե Վոդ

Ռումիյի լե Վոդ (ֆր.՝ Rumilly-lès-Vaudes), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 465 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.97 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 42.38 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 160 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 95 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 21 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 307 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 233-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 74։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,9 %։ 233 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 223 անձ (121 տղամարդ և 102 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (4 տղամարդ և 6 կին)։ 74 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 37-ը` թոշակառուներ, իսկ 22-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Լուրեր Նեպալից

«Լուրեր Նեպալից» (ռուս.՝ «Вести из Непала»), ռուս ժամանակակից գրող Վիկտոր Պելևինի պատմվածքը, որն առաջին անգամ հրապարակվել է 1991 թվականին հեղինակային առաջին «Կապույտ լապտեր» և «Դեղին սլաքը» ժողովածուներում (1993)։


== Բովանդակություն ==
Պատմվածքը սկսվում է տրոլեյբուսային հավաքակայանի ռացիոնալացման ինժեներ Լյուբոչկայի համար սովորական աշխատանքային առավոտվա նկարագրությամբ։ Նա շարժվող տրոլեյբուսի դռնից ցատկում է ուղիղ ջրափոսի մեջ և գնում աշխատանքի։ Աստիճանաբար սողոսկում են մանրամասներ, որոնք կասկածի տակ են դնում գործողության իրական լինելը, ինչպես նաև ավելանում է պատմվածքի ծանր տրամադրությունը։ Օրինակ, Լյուբոչկան հանդիպում է գիշերանոցներով երկու անծանոթի, որոնցից մեկը «Չե՞ք մրսում արդյոք» հարցին պատասխանում է, որ իրենք այս ամենը տեսնում են երազում։ Սեղանի վրա գանգերից պատրաստված ամաններ են, որոնց պատերին կպած են թեյի տերևներ։ Այնուհետև Լյուբոչկայի գլխավերևով թռչում է մեծ շան չափի «թաղանթաթևավոր մի արարած»։ Հետո Լյուբոչկան իր բամբակե բաճկոնի գրպանում հայտնաբերում է «Բազմադեմ Կատմանդուի» մասին հուշաթերթիկ, որը պատմում է Նեպալում դրախտային կյանքի մասին։ Ի վերջո, արտադրական ժողովի ընթացքում բացահայտվում է դառը ճշմարտությունը. սա պատմվածքի հերոսների առաջին օրն է մահից հետո ծաղրերգական հանդերձյալ աշխարհում, երբ, ըստ ուղղափառ դավանաբանության, սկսվում են այսպես կոչված օդային փորձությունները (տանջանքները)՝ հերոսները վերապրում են մոտավորապես նույնը, ինչ կյանքում։ Պատմվածքն ավարտվում է այնպես, ինչպես սկսվել էր, հավանաբար Պելևինի սիրելի գրողներից մեկի՝ Վլադիմիր Նաբոկովի պատմվածքների ազդեցությամբ։ Պարզվում է, որ հերոսուհու սպիտակ վերնաշապիկի վրայի սև շերտը պահպանաշերտի հետքն է։ Գիտակցելով սեփական մահը՝ Լյուբոչկան շտապում է դեպի դուռը, բայց պարզվում է, որ դա շարժվող տրոլեյբուսի դուռ է։
«Լուրեր Նեպալից» պատմվածքում հեղինակը ծաղրում է խորհրդային իրականությունը, որը հերոսների համար դժոխքին մոտ սարսափելի երազ էր դարձել։ Հենց սկզբից խոսվում է այս աշխարհում մարդկանց վիճակի անելանելիության մասին։ Ճշմարտությունն այն մասին, որ հերոսներն արդեն այլ աշխարհում են, ներկայացվում է քաղինֆորմացիայի տեսքով` ռադիոհաղորդավարի շուրթերով։


== Հրապարակում ==
Պատմվածքն առաջին անգամ տպագրվել է 1991 թվականին Պելևինի հեղինակային առաջին՝ «Կապույտ լապտեր» ժողովածուում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ивченко О. А. Интертекстуальный анализ рассказа В. Пелевина «Вести из Непала» // Мова i культура. Т. 7. 2004.


== Արտաքին հղումներ ==
«Լուրեր Նեպալից» պատմվածքը Վիկտոր Պելևինի ստեղծագործությունների կայքում
Աստերոիդների ցանկ (68401-68500)

Աստերոիդների ցանկ (68301-68400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (68501-68600)
 Աստերոիդների ցանկ (68301-68400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (68501-68600)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (65001)-(70000)»։ www.minorplanetcenter.net
Բեյկա (աուլ, Ասկիզսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲեյկաԲեյկա (ռուս.՝ Бейка), աուլ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ասկիզսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 139 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շեյխան (Հեքյարիի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շեյխան (այլ կիրառումներ)Շեյխան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում։ Գտնվում էր Վան քաղաքից 44 կմ հարավ-արևելք, Խորգոմ գետի ձախակողմյան վտակներից մեկի ձախ ափին, Խոշաբ գյուղաքաղաքից 10 կմ հարավ, բարձր լեռնային վայրում։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 25 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուսկո-Օրլովկա

Ռուսկո-Օրլովկա (ուկրաիներեն՝ Русько-Орлівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ամվրոսիևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռուսկո-Օրլովկա գյուղում բնակվում էր 79 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կարագայկուլ

Կարագայկուլ (ռուս.՝ Карагайкуль, բաշկիրերեն՝ Ҡарағайкүл), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 125 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ուրալի էստրադային թատրոն

Ուրալի էստրադային թատրոն, թատրոն Եկատերինբուրգում, որը հիմնադրվել է 1996 թվականին, Սվերդլովսկի մարզի նահանգապետ Էդուարդ Ռոսսելի հրամանով։ Մոսկվայում և Սանկտ Պետերբուրգից դուրս այդպիսի միակ թատրոնն է Ռուսաստանում։ Թատրոնում անցկացվել են միջազգային և համաժողովրդական ֆորումներ` 17 Միջազգային ջազ-տրանզիտ փառատոն, «ԽՍՀՄ-ում ծնված ջազ» 1-ին միջազգային փառատոնը և 8 ռուսալեզու պատանեկան ջազային փառատոներ։


== էստրադայի մանկական թատրոն ==
2010 թվականի հունիսին Ուրալների պետական էստրադային թատրոնում ստեղծվել է մանկական էստրադային թատրոնը։ Թատրոնում ավելի վաղ աշխատած բոլոր մանկական խմբերը միավորվել են մի ստեղծագործական թիմում։ 2013 թվականի սեպտեմբերի 1-ի դրությամբ Մանկական թատրոնում ներգրավված են 3-ից 17 տարեկան շուրջ 500 երեխա։ Համերգային կազմը ներառում է 57 վոկալիստ, 58 պարող և 22 անդամ «Звонцы» մանկական երգչախմբում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
domaktera.ru Уральский государственный театр эстрады Archived 2013-09-27 at the Wayback Machine.
Театр эстрады на карте Екатеринбурга с панорамой
ria.ru Уральский государственный театр эстрады
theatre.ural.ru Уральский государственный театр эстрады Archived 2018-06-21 at the Wayback Machine.
expolife.ru Уральский государственный театр эстрады Archived 2017-06-26 at the Wayback Machine.
kulturmultur.com Уральский государственный театр эстрады Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
rosteatr.ru Уральский государственный театр эстрады Archived 2013-09-27 at the Wayback Machine.
life.aktualno.ru Уральский государственный театр эстрады Archived 2013-09-28 at the Wayback Machine.
Պաշտոնական կայք.
Ռումո

Ռումո  (իտալերեն՝ Rumo), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 857 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 28 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 28 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0463։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0463 530113
Էլեկտրոնային փոստ՝ rumo@comuni.infotn.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comunerumo.it Archived 2014-12-17 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunerumo.it/ Archived 2014-12-17 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Սփուներիզմ

Սփուներիզմ (անգլ.՝ spoonerism), պատահական կամ միտումնավոր բառախաղ, երբ նախադասության երկու կից բառերի սկզբնական մասերը, վանկերը կամ առանձին տառերը փոխվում են իրար հետ։


== Եզրույթի ծագումը ==
Սփուներիզմ եզրույթը ծագել է անգլիացի փիլիսոփա և աստվածաբան Ուիլյամ Արչիբալդ Սփուների (1844-1930) անունից (անգլ.՝ William Archibald Spooner), ով երկար տարիներ ղեկավարել է Օքսֆորդի համալսարանի Նոր քոլեջը և հայտնի էր նմանատիպ վրիպասություններով։ Պնդում են, որ 1879 թվականին նա հայտարարել է եկեղեցական օրհներգը ոչ թե «Conquering Kings Their Titles Take» («Հաղթող արքաները ընդունում են տիտղոսները…»), այլ «Kinkering Congs Their Titles Take» («Ոլորվող խարդախությունները…»)։


== Սփուներին վերագրվող արտահայտություններ ==
Մեր տերը հրող լեոպարդ (անգլ.՝ The Lord is a shoving leopard, փոխանակ լիներa loving shepherd- «սիրող հովիվ»)։
Դուք ֆշշացրել եք իմ խորհրդավոր դասախոսությունները։ Դուք փորձել եք մի ամբողջ թրթուր։ (անգլ.՝ You have hissed all my mystery lectures. You have tasted a whole worm, փոխանակ լիներ You have missed all my history lectures. You’ve wasted a whole term - «Դուք բաց եք թողել իմ պատմության բոլոր դասախոսությունները։ Դուք իզուր ծախսել եք մի ամբողջ սեմեստր։»)։
Երբ մեր տղաները կվերադառնան Ֆրանսիայից տուն, բոլոր վհուկները, կփախչեն հեռու։(անգլ.՝ When our boys come home from France, we will have the hags flung out, փոխանակ լիներ we will have the flags hung out - «մեր դրոշները կփողփողան»)։Սփուներիզմը դիտվում է որպես հնչյունավանկային խիազմի տարատեսակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տոռալբա դե Կալատրավա (քաղաք)

Տոռալբա դե Կալատրավա (իսպ.՝  Torralba de Calatrava)՝ քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Սիուդադ Ռեալ պրովինցիայի Կաստիլիյա Լա Մանչա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կամպո դե Կալատրավա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 101.58 կմ2, բնակչությունը՝ 3104 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 17 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2011-09-26 at the Wayback Machine.
Հեռադիտակ (համաստեղություն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հեռադիտակ (այլ կիրառումներ)Հեռադիտակ (համաստեղություն), (լատ.՝ Telescopium), համաստեղություն երկնքի հարավային կիսագնդում։ Գտնվում է Սիրամարգ, Զոհասեղան, Հարավային թագ, Աղեղնավոր, Հնդիկ համաստեղությունների միջև։ Պայծառ աստղեր չի պարունակում։ Հյուսիսային միջին լայնություններից երևում է միայն ամռանը։
Ձմեռային օլիմպիական խաղեր 1972

Օլիմպիական խաղերը անցկացվել են 1972 թվականի փոտրվարի 3-ից մինչև փետրվարի 13-ը Սապորոյում, (Ճապոնիա), իրավունքը ստացել է 1966 թվականին՝ հաղթելով կանադական  Բանֆային, ֆիննական Լահտիին և ամերիկյան Սոլթ Լեյք Սիթիին։ Սա առաջին ձմեռային Օլիմպիական խաղերն էին Արևմտյան Եվրոպայի և ԱՄՆ-ի սահմաններից դուրս և չորրորդ  խաղերը, ընդհանուր առմամբ, այդ շրջաններից դուրս (Մելբուրնից՝ 1956, Տոկիոյից՝ 1964 և Մեխիկոյից՝ 1968 հետո)։
Մրցումներն անցկացվել են «Մակոմանաի» օլիմպիական կենտրոնում, որտեղ գտնվում էին Օլիմպիական գյուղը, մրցվել են  չմշկավազորդները, դահուկավազորդները, բիաթլոնիստները, հոկեյիստները և գեղասահորդները, և մոտակա Թեյնե (բոբսլեյ, լեռնադահուկային և սահնակային սպորտ) և էնիվա (արագընթաց իջեցում) լեռներին։ Ընդամենը խաղերի նախապատրաստման համար ծախսվել է ավելի քան 550 միլիոն դոլար։ Օլիմպիադայի նպատակներից մեկն էր ցույց տալ երկրում հետպատերազմյան տասնամյակների ընթացքում տեղի ունեցած փոփոխությունները, ուստի դրա համար հավատարմագրվել է շուրջ 4 հազար լրագրող։
Այս Օլիմպիադայում ամենաշատ մեդալները (երեքական ոսկե) նվաճել են հոլանդացի չմշկավազորդ (Արդ Սխենքը՝ 1500, 5000 և 10 000 մետր վազքատարածություններում և խորհրդային դահուկորդ Գալինա Կուլակովա՝ 5 և 10 կմ վազքատարածություններում, ինչպես նաև էստաֆետում։ Սենսացիաներից մեկը դարձավ 70-մետրանոց ցատկահարթակից ճապոնացի ցատկորդները՝ Յուկիո Կասայան, Ակիցուգու Կոննոն և Սեիջի Աոտին, նրանք իրենց մարզաձևում բոլոր երեք մեդալներն էլ վերցրեցին։
Մեդալների ընդհանուր թվով առաջին տեղը վստահորեն զբաղեցրեց ԽՍՀՄ թիմը, իսկ երկրորդ տեղը անսպասելիորեն գրավեցին ԳԴՀ-ի մարզիկները, որոնք միայն երկրորդ անգամ են հանդես եկել ինքնուրույն թիմով։


== Մասնակից երկրներ ==


== Մրցույթի մրցանակակիրները ==


=== Ըստ երկրների ===


== Օլիմպիադան ֆիլատելիայում ==
Փոստային նամականիշեր ԽՍՀՄ, 1972 թվական
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Օլիմպիադայի կայքէջ»։ ՄՕԿ-ի  պաշտոնական կայք (անգլերեն)
Նատալյա Խուդաբաշյան

Նատալյա Նիկոլայի Խուդաբաշյան (հուլիսի 13, 1930(1930-07-13), Բատուրին, Baturyn Raion, Կոնոտոպսկի շրջան, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ սրտաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1973), պրոֆեսոր (2002)։


== Կենսագրություն ==
1955 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1962 թվականից աշխատել է Սրտաբանության ԳՀԻ սրտային անբավարարության բաժանմունքում, 1980-2005 թվականներին եղել է բաժանմունքի վարիչ, 2005 թվականից՝ պրոֆեսոր։ 1981-1995 թվականներին եղել է Երևանի գլխավոր սրտաբանը։

ՀՀ սրտաբանների ընկերակցության անդամ (1965)
Սրտաբանների եվրոպական ընկերակցության անդամ (1997)Աշխատանքները վերաբերում են սրտային անբավարարության վաղ ախտանշանների հայտնաբերման և բուժման հարցերին։


== Երկեր ==
Клинико-гемодинамические особенности сочетанных митрально-аортпльных пороков сердца: Автореф. ... д-ра мед. наук по спец.: 14.00.06 - кардиология / Н. Н. Худабашян., Ереван , 1973.


== Ծանոթագրություններ ==
Սիմոն Ալաջանով

Ալաջանով Սիմոն Հովհաննեսի (ծնվել է 1902), հայ սովետական թատերական նկարիչ։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1962)։ Ծնվել է հուլիսի 24 (օգոստոսի 6)–ին, Բաքվում։ 1927–1931 թվականներին սովորել է Մոսկվայի Բարձրագույն գեղարվեստա–տեխնիկական ինստիտուտում։ 1924 թվականից աշխատում է Երևանում։ Առաջին պետական թատրոնում (այժմ՝ Սունդուկյանի անվան թատրոն) ձևավորել է Մոլիերի «Տարտյուֆ» (1924), Շեքսպիրի «Օթելլո» (1926), Ալեքսանդր Օստրովսկու «Եկամտավոր պաշտոն» (1929), Գորկու «Եգոր Բուլըչովը և ուրիշները» (1932 և 1952), Երևանի ռուսական դրամատիկական թատրոնում՝ Գ. Յաղջյանի «Ճշմարտություն» (1962) պիեսների և Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի թատրոնում՝ Արամ Խաչատրյանի «Երջանկություն» բալետի (1939) բեմադրությունները են։
Տրինիդադ ֆոն Շոլց Հերմենսդորֆ

Տրինիդադ ֆոն Շոլց Հերմենսդորֆ (իսպ.՝ Trinidad von Scholtz Hermensdorff, 1867, Մալագա, Իսպանիա - ապրիլի 28, 1937, Վիեննա, Ավստրիա), իսպանացի բարեգործ, կոլեկցիոներ և ազնվական, ով կրում էր Պարսենտի 2-րդ հերցոգուհի տիտղոսը։ Առաջին կանանցից էր, ով 1927 թվականին Իսպանիայի խորհրդարանում պատգամավորական մանդատ ստացավ։


== Կենսագրություն ==
Տրինիդադ ֆոն Շոլց Հերմենսդորֆը ծնվել է 1867 թվականին Իսպանիայի Մալագա քաղաքում։ Բելվիս դե լաս Նավասի 1-ին մարկիզ Էնրիկե Գիլյերմո Շոլց-Հերմենսդորֆ ի Կարավակայի և Մարիա Մատիլդե ֆոն Բեար ի Գրունդի դուստրն է։ Ամուսնացել է մեքսիկացի դիվանագետ Մանուել դե Իտուրբե ի դել Վիլյարի հետ։ 1904 թվականին այրիանալով՝ ամուսնացել է Պարսենտի 9-րդ կոմս և 1-ին հերցոգ, Կոնտամինայի 10-րդ կոմս Ֆերնանդո դե լա Սերդա ի Կարվախալ Գանդ ի Կերալտի հետ։
Մեծապես հրապուրվել է արվեստով, Ռոնդայի, Ռեյ Մորոյի, Մադրիդի, Գուադալկասարի իր բնակարաներում արվեստի կարևոր գործերից հավաքածուներ ուներ․ այդ բնակարաններում ինտելեկտուալ երեկույթներ էր կազմակերպում ընկերների համար։
Հիմնադրել է Արվեստի ընկերների իսպանական միությունը՝ իսպանական ժողովրդական արհեստն առաջ տանելու, ցուցահանդեսներ կազմակերպելու, թանգարաններին նվիրատվություններով ապահովելու նպատակով։ Նրան հաջողվեց համագործակցել այնպիսի անձանց հետ, ինչպիսիք էին Էդուարդո Դատոն, նկարիչ Մորենո Կարբոներոն, պատմաբան Մենենդես Պելայոն։ Միության ցուցահանդեսները մեծ հաջողություն ունեին։ Դրանք նպաստեցին հախճապակու արտադրությանը․ ծաղկեցին Տալավերայի, Ֆախալաուսայի և Մանիսեսի գործարանները։ Կահույքի հարցում նրան հաջողվեց մարդկանց մոտ ձևավորված ֆրանսիական ճաշակը հնարավորինս փոխարինել իսպանականով։ Հատկապես նշանակալի էր 1925 թվականի Պատմական տարազների ցուցահանդեսը, որի հիման վրա հետագայում Մադրիդում ստեղծվեց Տարազների թանգարան։
Պրիմո դե Ռիվերայի բռնապետության ժամանակ Ազգային խորհրդակցական ասամբլեայի անդամ էր։
Ռոնդայում ստեղծեց «Centro Benéfico Docente de Ronda» կենտրոնը, որը արվեստի և արհեստների դպրոց էր, որտեղ հավաքվում էին տարբեր վարպետներ իսպանական հին գործվածքեղենը տարածելու նպատակով։
Մահացել է 1937 թվականի ապրիլի 28-ին Վիեննայի Իմպերիալ հյուրանոցում։


== Շքանշաններ ==
 Մարիա Լուիզա թագուհու շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Paloma Díaz Fernández (2005)։ «La dictadura de Primo de Rivera. Una oportunidad para la mujer»։ Espacio, tiempo y forma. Serie V, Historia contemporánea 17: 175–190։ ISSN 1130-0124  
Juan Carlos Monterde García (2010)։ «Algunos aspectos sobre el voto femenino en la II República Española: debates parlamentarios»։ Anuario de la Facultad de Derecho: 261–277։ ISSN 0213-988X  


== Արտաքին հղումներ ==
Տրինիդադ ֆոն Շոլց Հերմենսդորֆը՝ Պարսենտի հերցոգուհին
Ալկաուդետե դե լա Խարա

Ալկաուդետե դե լա Խարա (իսպ.՝ Alcaudete de la Jara), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Տոլեդո շրջանում՝ Կաստիլիյա-Լա-Մանչա ինքնավար մարզի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լա-Խարա շրջանում։ Տարածքը՝ 156 կմ² է։ Բնակչությունը՝ 2092 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական շրջանից հեռու է 103 կմ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2011-07-10 at the Wayback Machine.
Գրիգորյան Սիլվա/Ավազարկղ10

Ռուստամ Ռազմիկի Ավետիսյան(ծնվել է 1964 թվականի դեկտեմբերի 17-ին), հայ քանդակագործ


== Կենսագրություն ==
Ռուստամ Ռազմիկի Ավետիսյանը ծնվել է 1964 թվականին Արարատի մարզի Ջրահովիտ գյուղում,
1981 թվականին ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցի 8 -րդ դաասրանը
1981-1986 թվականներին սովորել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանի քանդակի բաժնում
1986-1988 թվականներին զորակոչվել է բանակ
1988-1994 թվականներին սովորել է Երևանի գեարվեստա-թատերական ինստիտուտում
1994-2003 թվականներին Արարատի մարզի Ջրահովիտի միջնակարգ դպրոցում դասավանդում է կերպարվեստ և գծագրություն առարկաները


== Ստեղծագործական ուղի ==


=== Հուշարձաններ ===
Մոխիրներից հառնած մայրը»՝ նվիրված ցեղասպանության զոհերի հիշատակին()։ Երևան
Մարշալ Սուվորով, ք․ Խաբարովսկ
Զինվորի արձանը, ք Խաբարովսկ


=== Կիսանդրի ===
<<Անդրանիկ Օզանյանն>> Արարատի մարզ գյուղ Ջրահովիտ
Մնացական Ղազարյան(Արայիկ)՝ Նոր Խարբերդի Մնացական Ղազարյանի անվան թիվ 2 միջնակարգ դպրոցՍտեղծագործություններ՝

Խաչքար
<<Խորհրդավոր ընթրիք>>, փայտե քանդակ
<<Մովսես>>, փայտե քանդակ
<<Մարիամ Աստվածածինը Քրիստոսը գրկում>>՝ մարմարից քանդակ
<<Թռիչք>>՝ բրոնզաձույլ քանդակ
<<Ջութակահարուհին>>՝ փայտե քանդակ
<<Կենտավրոս>>՝ բրոնզաձուլ քանդակ
<<Ճամփորդը>>՝ բրոնզաձույլ քանդակ
<<Աշխատավորները>>
<<Առաքյալը>>
<<Անպարտ զինվորը>>


== Պատկերասրահ ==
Կորլյուգովկա

Կորլյուգովկա (ուկրաիներեն՝ Корлюгівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կրիվոգրադի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կորլյուգովկա գյուղում բնակվում էր 30 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
.ac

.ac, Համբարձման կղզու (անգլ.՝ Ascension Island) վերին մակարդակի ազգային դոմենը։ Ղեկավարվում է «Ascension Island Network Information Centre» ընկերության կողմից՝ «Internet Computer Bureau»-ի վերահսկողությամբ (Մեծ Բրիտանիա)։ Դոմենի գրանցումը բաց է բոլորի համար։ Գրանցատեղին ընդունում է միջազգայնացված դոմենային անունների գրանցումներ։


== Որպես .ac հապավում ==
Քանի որ այն նման է .ac (“academic”) երկրորդ մակարդակի դոմենին, որը գոյություն ունի որոշ երկրների վերին մակարդակի դոմենների տակ․ որոշ կրթական հաստատություններ նույնպես գրանցված են .ac վերին մակարդակի դոմենի տակ՝

Քուրդիստանի Հյուլեր համալսարան
Սավաննայի Ռալսթոն քոլեջ, ԱՄՆ
Էդինբուրգի Բայբլ քոլեջ, Շոտլանդիա
Բանգկոկի «Mahidol Oxford Tropical Medicine Research Unit», Թաիլանդ
Լոնդոնի տնտեսագիտական դպրոցի Information Network Focus on Religious Movements
Նյուքասլի առցանց համալսարանը, որը որևէ կապ չունի Մեծ Բրիտանիայի և Ավստրալիայի Նյուքասլի համալսարանների հետ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .ac whois տեղեկություն
Բնագիր

Բնագիր, տեքստ [լատ․ textus — հյուսվածք, կապ (բառերի)], երկի հեղինակի ստեղծած անմիջական օրինակը։ Բնագրի ոչնչանալու, անհայտանալու դեպքում գեղարվեստական երկի հետագա հրատարակություններում հիմք է ընդունվում տվյալ երկի առաջին կամ հեղինակային դիտողություններով ու լրացումներով որևէ հրատարակությունը։ Գրական բնագրերի գիտական հրատարակության խնդրով զբաղվում է գրականագիտության ճյուղերից մեկը՝ տեքստաբանությունը (բնագրագիտությունը)։
Վիլանովա դե լ'Ագուդա

Վիլանովա-դե-լագուդա (կատ.՝ Vilanova de l'Aguda), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Լյեդ նահանգում, Կատալոնիա ինքնակախ համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Նոգեր շրջանում։ Զբաղեցնում է 53.48 կմ²։ Բնակչությունը՝ 235 մարդ (ըստ 2010 թվականի)։ Հեռավորությունը մինչև համայնքի կենտրոնը - 132 կմ։
Քաղաքի հովանավորներն են համարվում Սանտ Անդրեուն և Մարե դե Դեու դել Ռոսերը։


== Արտաքին հղումներ ==
Página web del Ayuntamiento
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Información de l’Institut d’Estadística de Catalunya
Mapa de Vilanova de l’Aguda en Google Maps
Լեպրեխոնների ազգային թանգարան

Լեպրեխոնների ազգային թանգարան (անգլ.՝ National Leprechaun Museum), թանգարան Դուբլինում, որը նվիրված է լեպրեխոններին՝ իռլանդական բանահյուսության կերպարներին՝ փոքրիկ մարդուկներին, որոնց համեմատում են փերիների կամ Էլֆերի հետ։ Բաց է 2010 թվականի մարտի 10-ից, և The Irish Times իռլանդական թերթի խոսքերով՝ լեպրեխոնների առաջին թանգարանն է աշխարհում և մի տեսակ «Լեպրեխոնների Լուվր» է։
Թանգարանի կազմակերպիչ ու տնօրեն Թոմ Օ՚Ռեյլին 2003 թվականից մշակել է թանգարանի հայեցակարգը, և հետագայում այն նախագծել է իտալացի դիզայներ Ելենա Միկելին՝ Վալտեր Սցիպիոնիի հետ համագործակցությամբ։ Օ՚Ռեյլի մտահղացման համաձայն՝ թանգարանը պետք է դառնա ոչ թե պարզապես «առևտրային ձեռնարկություն», այլ «սթորի-թելինգ» ձևաչափով ատրակցիոն, որի շնորհիվ այցելուները կտոգորվեն «լեպրեխոնների փորձով»։
Թանգարանում էքսկուրսիան իր մեջ ներառում է էքսպոզիցիա էքսկուրսավարի ուղեկցությամբ (ցանկացողների համար կան նաև աուդիոգիդեր), որի ընթացքում այցելուներին ծանոթացնում են լեպրեխոնների և դրանց մասին բանահյուսական աղբյուրների հասկացությանը, նաև պատմում են՝ ինչպես է մարդը փորձում բռնել լեպրեխոնին։ Դրան հաջորդում է լեպրեխոնների մասին պատմությունը մասսայական մշակույթում, մասնավորապես Ուոլթ Դիսնեյի՝ Իռլանդիա կատարած այցին, որը ոգեշնչել է նրան 1959 թվականին ստեղծել «Դորբի Օ՚Գիլը և փոքրիկ ժողովուրդը» ֆիլմը։
Այցելուները նաև անցնում են տեսողական պատրանքներով թունելի միջով, Անտրիմ (Հյուսիսային Իռլանդիա) կոմսության հսկաների ճանապարհի փայտե մոդելով և սենյակով, որտեղ բոլոր իրերը, ներառյալ կահույքը, հսկայական չափերի են, որպեսզի այցելուն զգա իր «փոքրությունը»։ Մեկ այլ սենյակ անձրևանոցներով պաշտպանված է արհեստական անձրևից, իսկ հարևան սենյակում կարելի է տեսնել ծիածանը, որից հետո այցելել այն սենյակ, որտեղ գտնվում են լեպրեխոնների գանձերը՝ կավահողի վրա գտնվող ոսկու կարասը։
Թանգարանում կան նաև սենյակներ՝ նվիրված Լիրի երեխաներինհին, իռլանդական բերդը և Նյուգրեյնջի պաշտամունքային դամբարանը. կա սենյակ ջրհորով և հսկա ծառերի կոճղերով, ինչպես նաև «կախարդական փոշի», որ, իբր, շարժում է փերիներին։ Էքսկուրսիայի ավարտին այցելուները կարող են այցելել լեպրեխոնների թեմայով հուշանվերների խանութ։


== Տես նաև ==
Լեպրեխոն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт (անգլ.)
«Admission: one pot of gold, to be sure and begorrah»։ Sunday Tribune։ 7 February 2010։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-02-10-ին։ Վերցված է 2014-04-20  
«'We should grow up': folklorist defends museum of leprechauns»։ Sunday Tribune։ 7 March 2010։ Արխիվացված է օրիգինալից 2010-03-22-ին։ Վերցված է 2014-04-20  
«Ireland's New Museum for Leprechauns»։ TIME։ 11 March 2010։ Արխիվացված է օրիգինալից 17 August 2013-ին։ Վերցված է 8 May 2021
Եվրոպա (թերթ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Եվրոպա (այլ կիրառումներ)«Եվրոպա», քաղաքական, գեղարվեստական և ուսումնական շաբաթաթերթ, ապա՝ երկշաբաթաթերթ։ Լույս է տեսել 1847-1863 թվականներին, Վիեննայում։ Խմբագրել և հրատարակել են Մխիթարյան միաբանության անդամները։ 
Ունեցել է երկու շրջան (1847-1858 թվականներին, 1858-1863 թվականներին)։ Փորձել է արտահայտել հիմնականում արևմտահայ մտավորականության և զարգացող վաճառականության ձգտումները, հրատարակել տեղեկություն «Եվրոպա» երկշաբաթաթերթի գլխագիրներ, հանրամատչելի հոդվածներ և զանազան նյութեր արևմտական երկրների արդյունաբերության, առևտրի, տեխնիկայի ու գիտության վերաբերյալ, ուսումնական, գրական-գեղարվեստական գործեր, անդրադարձել է հայ ժողովրդի պատմությանը, գաղթավայրերին, նպաստել աշխարհաբարի զարգացմանը։


== Ծանոթագրություններ ==

Կաղապար:Ավստրիա-անավարտ
Ձկնորս կատուն

«Ձկնորս կատուն», մուլտֆիլմ՝ նկարահանված 1964 թվականին, ըստ Վլադիմիր Սուտեևի սցենարի։ Մուլտֆիլմի ռեժիսորը Վլադիմիր Պոլկովնիկովն է, նրա հերոսներն անտառային կենդանիներ են, որոնք օժտված են մարդկային վառ հատկություններով։


== Սյուժե ==
Մի օր Կատուն որոշում է ձուկ բռնել։ Ճանապարհին հանդիպում է Աղվեսին, Գայլին և Արջին, ովքեր նույնպես դեմ չէին ձուկ համտեսելուն։ Նրանցից յուրաքանչյուրին Կատուն մի ձուկ է խոստանում։ Գետի ափին Կատուն սկսում է ձուկ բռնել, իսկ Աղվեսը, Գայլը և Արջը սպասում են ձկան համեղ ընթրիքի։ Բայց նրանց պահվածքն այնպիսին էր, որ ո՛չ առաջին, ո՛չ երկրորդ, ո՛չ էլ երրորդ ձուկը Կատուն չի կարողանում բռնել․ անկարգապահ հանդիսատեսը թույլ չէր տալիս դա անել։ Մինչև հանդիսատեսը կռվում էր Կատվի համարյա թե չբռնած ձկների համար, Կատուն, օգտվելով խառնաշփոթից, հավաքում է կարթը և գնում ավելի հանգիստ տեղ գտնելու։


== Դերերը կրկնօրինակել են ==
Եվգենի Լեոնով - Կատու
Օլգա Արոսևա - Աղվես
Էռաստ Գարին - Գայլ
Անատոլի Պապանով - Արջ


== Վերաթողարկում DVD ձևաչափով ==
Մուլտֆիլմը բազմիցս թողարկվել է DVD ձևաչափով, մուլտֆիլմերի հավաքածուներում։

«Հեքիաթներ երեխաների համար․ Վ. Սուտեև» (Մուլտֆիլմների հավաքածու ըստ Վ. Սուտեևի հեքիաթների)։ Սկավավառակի վրա ներառված են եղել հետևյալ մուլտֆիլմերը․ «Նավակ», (1956), Ո՞վ ասաց մյաու (1962), «Ձկնորս կատուն» (1964), «Քեռի արջը» (1970), «Սա ի՞նչ թռչուն է» (1955), «Մի պարկ խնձոր» (1974), «Աքաղաղն ու ներկերը» (1964), «Սունկ-վերնատնակ» (1958)։
«Կատուներ», «Սոյուզմուլտֆիլմ»։ Սկավավառակի վրա ներառված են եղել հետևյալ մուլտֆիլմերը․ «Կոշկավոր Կատուն» (1968), «Կատվի տունը» (1958), «Ձկնորս Կատուն» (1964), «Շունն ու կատուն» (1955), «Կատուն և ծաղրածուն» (1988), «Կատվիկը Լիզյուկովի փողոցից» (1988), «Կատուն և Կոն» (1990)։


== Գրականություն ==
Сутеев В. Г. В мире сказок В. Сутеева. — АСТ, 2013. — 272 с. — (Сказки). — ISBN 978-5-17-059453-5, 978-5-17-057941-9-(в том числе сказка «Кот-рыболов» — с.53-67, цветные иллюстрации В. Сутеева).

Фильмы-сказки: сценарии рисованных фильмов. Выпуск 9. — М.: Искусство, 1969. — 224 с. — 100 000 экз.


== Ծանոթագրություններ ==
Կավաք (Կյուրինի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կավաք (այլ կիրառումներ)Կավաք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Կյուրինի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Չանկովսկայա

Չանկովսկայա (ռուս.՝ Чанковская), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Դաղստանի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Անդիյսկոյե Կոյսու գետի ձախ ափին՝ 61 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 15 կմ է, ավազանի տարածքը 46,9 կմ2 է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սուլակ գետի ակունքն է մինչև Չիրկեյսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 07030000112109300000582
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 109300058
Ավազանի կոդը - 07.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 09
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 3


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.