armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սուրբ Հովսեփ եկեղեցի (Լա Բուրբուլ)

Լա Բուրբուլի Սուրբ Հովսեփ եկեղեցի (ֆր.՝ Eglise Saint Joseph ob La Bourboule), կաթոլիկ տաճար Ֆրանսիայի Ռոն Ալպերի երկրամասի Պյուի դը Դոմի դեպարտամենտի կազմի մեջ մտնող Լա Բուրբուլ կոմունայում։


== Պատմություն ==
Սուրբ Հովսեփ եկեղեցու շինարարական աշխատանքները սկսվել են 1885 թվականին և ավարտվել երեք տարի անց՝ 1888 թվականին։ Կրոնական կառույցը կառուցվել է հրաբխային ծագման նյութերից, հիմնականում՝ սպիտակ կրաքարից։ Վերջնական տեսքի է բերվել ֆրանսիացի ճարտարապետ Հենրի Շարլիերի նախագծի համապատասխան։
Սուրբ Հովսեփի կաթոլիկ տաճարը կառուցված է ռոմանական ճարտարապետական ոճով։ Կրում է Մարիամ Աստվածածնի ամուսնու՝ Սուրբ Հովսեփի անունը։ Եկեղեցու կողքին կա մատուռ։


== Տես նաև ==
Լա Բուրբուլ


== Ծանոթագրություններ ==
Երևանի մասին հիշատակությունները մինչ 16-րդ դարը

Երևան քաղաքի մասին հիշատակությունները մինչ XVI դարը բազմաթիվ են՝ ներառելով թե՛ մատենագիր, ու թե՛ վիմագիր արձանագրություններ։


== Հիշատակությունների անտեսում ==
Տվյալ շրջանի արձանագրությունները անտեսվում են այն գիտնականների կողմից, ովքեր որպես Երևան քաղաքի հիմնադրման տարեթիվ են ճանաչում Սեֆյան Պարսկաստանի հիմնադիր շահ Իսմաիլ I-ի վեզիր Ռևան Ղուլու խանի կառուցած բերդի հիմնադրման տարեթիվը։ XVI-XVII դարերի օսմանյան պատմիչ Էվլիա Չելեբին, ինչպես նաև ծնունդով պարսիկ, հետագայում Իսպանիայում կաթոլիկություն ընդունած պատմիչ Դոն Խուան դե Պերսիան որպես Երևանի հիմնադիր է նշում Ռևան խանին, ով 1504 թվականին Իսմաիլ Շահի կողմից ստանալով հրաման՝ 7 տարուց՝ 1511 թվականին կառուցում է Երևանի բերդը։ Ըստ այս տեսակետի բերդի ու քաղաքի հիմնադրումը նույնացվում է, մինչդեռ բերդի հիմնադրումից հարյուրավոր տարիներ առաջ ապագա բերդի հարևանությամբ գոյություն է ունեցել բուն քաղաքը Երևան անունով, հայ բնակչությունով ու հավանական նաև հին բերդով, որոնց մասին կան բազմաթիվ հիշատակություններ, որոնք արվել են Իսմաիլ շահից հարյուրավոր տարիներ առաջ։


== Հիշատակությունների ոչ ամբողջական ցանկ ==


== Մատենագրություն ==


== Կարդացե՛ք նաև ==
Երևան անվան ծագումը
Երևանի պատմություն
Սոբոլևկա (գյուղ, Ռոմանովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍոբոլևկաՍոբոլևկա (ուկրաիներեն՝ Соболівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոմանովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1650 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սոբոլևկա գյուղում բնակվում էր 313 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 132,9 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2,36 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Էթնիկ ազգայնականություն

Էթնիկ ազգայնականություն, ազգայնականության ձևերից մեկը, երբ "ազգ" հասկացողությունը սահմանվում է էթնիկ ծագման շրջանակներում։ Ազգայնականությունը տվյալ ազգի՝ իր բնական հայրենիքում հարատևելու և սեփական արժեքներին հավատարիմ մնալու, դրանք զարգացնելու խնդիր ունի։ Ազգայնականությունը տեսակավորելու առաջին փորն է կատարել պատմաբան Ֆ. Մայնեկեն, ով իր «Կոսմոպոլիտիզմը և ազգային պետությունը» (1907) գրքում նշել է քաղաքական և մշակութային ազգերի միջև տարբերությունը։


== Արտաքին հղումներ ==
Ազգայնականական նախագիծ Archived 2019-10-02 at the Wayback Machine.
Մեծ Վիզենգա

Մեծ Վիզենգա (ռուս.՝ Большая Визеньга), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կիմա գետի ձախ ափին՝ 11 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 48 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  03030000112103000045739
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  103004573
Ավազանի կոդը -  03.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Էրաստ Ղազիև

Էրաստ Գրիգորի Ղազիև (Ղազիյան)  (դեկտեմբերի 13, 1931(1931-12-13), Բաքու, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ հիդրոէներգետիկ-հիդրոտեխնիկ։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1980):
Նավթարդյունահանման բնագավառի գիտնական Գրիգոր Ղազիևի որդին։


== Կենսագրություն ==
Էրաստ Ղազիևը ծնվել է 1931 թվականին Բաքվում։ 1953 թվականին ավարտել է Մոսկվայի էներգետիկայի ինստիտուտը։ 1958-1959 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ երկրաբանական գիտությունների ինստիտուտում, 1960-1983 թվականներին՝ Մոսկվայի Ջրնախագիծ ինստիտուտում, 1983-1992 թվականներին՝ Ֆրանսիայում ԽՍՀՄ դեսպանատան խորհրդական։ 1994 թվականից Մեքսիկայի ազգային ինքնավար համալսարան ճարտարագիտական ինստիտուտի պրոֆեսոր, 2002 թվականից՝ Մոսկվայի էներգետիկայի բնագավառում հիդրոդինամիկ դիտարկումների ծառայության կենտրոնի գլխավոր մասնագետ։
Աշխատանքները վերաբերում են հիդրոտեխնիկական կառույցների հուսալիության, ժայռային զանգվածների մեխանիկայի հարցերին։ Հեղինակ է ավելի քան 160 հրապարակումների, այդ թվում`16 գրքերի, 6-ը իսպաներեն, 2-ը սերբախորվաթերեն։


== Անդամակցություն ==
Ժայռային զանգվածների մեխանիկայի հարցերի միջազգային ընկերության անդամ
Ռուսաստանի հիդրոտեխնիկների ասոցիացիայի անդամ


== Երկեր ==
Механика скальных пород в строительстве, Москва, 1973.
Устройчивость скальных массивов и методы их закрепления, Москва, 1977.
Введение в механику скальных пород, Москва, 1983 (համահեղինակ).
Вероятностная оценка надежности скальных массивов, Москва, 1985 (համահեղինակ).
Инженерно-геофизические исследования при строительстве гидротехнических сооружений, Москва, 1990 (համահեղինակ).


== Ծանոթագրություններ ==
Վիզինգա (Ստորին Պուզլայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վիզինգա (այլ կիրառումներ)Վիզինգա (ռուս.՝ Визинга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ստորին Պուզլայի գետի ձախ ափին՝ 17 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 28 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000112103000043216
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004321
Ավազանի կոդը - 03.02.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ֆրակոնալտո

Ֆրակոնալտո (իտալ.՝ Fraconalto), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում։ Բնակչությունը կազմում է՝ 349 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 22 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 16 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15060։ Հեռախոսային կոդ՝ 010։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Կույս Մարիամը։ Տոնը նշվում է հուլիսի առաջին կիրակի օրը։


== Ժողովրդագրություն ==


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 010 9693920
Էլեկտրոնային փոստ։ comune.fraconalto@libero.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.felizzano.al.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Հովհաննես Զատիկյան

Հովհաննես Գևորգի Զատիկյան (հոկտեմբերի 20, 1945(1945-10-20), Վարդաքար, Արթիկի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 27, 2018(2018-03-27), Երևան, Հայաստան), հայ արձակագիր, պատմաբան։ Պատմական գիտությունների թեկնածու (1995 թ.)։ Հայաստանի գրողների միության անդամ (1995 թ.)։


== Կենսագրություն ==
1964-1969 թվականներին սովորել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետում, 1969-1972 թվականներին՝ ՀՀ ԳԱԱ պատմության ինստիտուտի ասպիրանտուրայում։ Ավարտելուց հետո տարբեր բուհերում դասավանդել է «Հայոց պատմություն» առարկան։ Հեղինակել է պատմավեպեր, պատմվածքներ, տպագրվել են նրա ավելի քան 50 գիտական հոդվածներ, «Անծուխ կրակներ», «Կարին», «Հովհաննես հայ թագավորը» գրքերը։ 2003 թվականից Խաչատուր Աբովյանի տուն-թանգարանի տնօրենն էր։ 2008 թվականից դասախոսել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական համալսարանում։


== Երկեր ==
Կնճռոտված գարնան ծիլեր (պատմվածքներ), Երևան, 2011։
Արքայից արքա հայոց (պատմավեպ), Երևան, 2011։
Հովհաննես հայ թագավորը (պատմավեպ), Երևան, 2004։
Ապրող կարոտներ (պատմվածքներ), Երևան, 1996։
Անծուխ կրակներ (պատմվածքներ), Երևան, 1989։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գրողն ու իր իրականությունը. Հովհաննես Զատիկյան
ԹՌՉՈՂ ՁՅՈՒՆԵՐԻ ԵՐԿԻՐԸ, Հովհաննես Զատիկյան
Ուջար

Ուջարի կամ Ուջար (ադրբ.՝ Ucar), քաղաք ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետությունում։ Ուջարի շրջանի վարչական կենտրոն։ Բնակչությունը՝ ▲14 273 մարդ (1989)։


== Ծանոթագրություններ ==
(5917) Չիբասաի

(5917) Չիբասաի (անգլ.՝ Chibasai), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի հուլիսի 7-ին Էլեանորա Հելինի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,594464 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2345 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9544 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1526,41 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,235848 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,28° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5917) Չիբասաի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Շահումյանի պաշտպանական շրջան

Շահումյանի պաշտպանական շրջան (ՇՊՇ), ՊԲ ստորաբաժանում։


== Պատմություն ==
Կազմավորվել է ԼՂՀ ԻՊԿ նախագահի հրամանագրով՝ 1993 թվականի մարտի 11-ին՝ դեռես 1992 թվականի հունիսի 20-ից հակառակորդի թիկունքում մարտնչող դիվերսիոն-հետախուզական խմբերի (ընդհանուր հրամանատար՝ Ա. Գյուլումյան) հիմքի վրա։ Ունեցել է մոտոհրաձգային 2 գումարտակ (հրամանատարներ՝ Վ. Գգիրյան և Դ. Պետասյան)։ Հրադադարից հետո կազմավորվել է նաև 3-րդը (հրամանատար՝ Կ. Հարությունյան)։ 1993-1994 թվականներին մասնակցել է Մարտակերտի (Գետինգոմեր, Տոնաշեն, Դաստագիր, Մատաղիս, Լյուլասազ, Լեոնափր, Զայլորի պոմպակայան, Թալիշ, Հաթերք, Աաաանգի ջրամբար, Ումորդլու, Զագլիկ), Շահումյանի (Գյուլիստան, Վերինշեն. Խափոսփուտ) շրջանների ինքնապաշտպանական ու ազատագրական մարտերին։ Մարտական տարբեր գործողությունների ժամանակ հրամանատարներ են եղել Շ. Մեղոյանը, Ա. Չաթանը։
ՇՊՇ-ից ՀՀ 1-ին աստիճանի «Մարտական խաչ» շքանշանով պարգևատրվել է Ա. Ձալյանը, ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանով՝ Ա. Գյուլումյանը, հետմահու՝ Ս. Նահապետյանը, Շ. Մեղրյանը, ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանով՝ Դ. Պետրոսյանը, Կ. Հարությունյանը, Ա. Ղլեչյանը, Մ Խալափյանը, Յու. Հախունցը, Ա. Հակոբյանը, Շ. Սայիլյանը, Յու. Ախյանը, հետմահու՝ Ֆ. Գգիրյանը, Վ. Գգիրյանը, Հ. Շելունցը, Վ. Բաղդասարյանը, Վ. Ջլավյանը։ Զոհվել է 20 ազատամարտիկ։
Ծինարեխի

Ծինարեխի (վրաց.՝ წინარეხი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Կասպի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 720 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Կասպից հեռու է 10 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 324 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալիսա Քյուրդիան

Ալիսա Վահագի Քյուրդիան (հոկտեմբերի 8, 1943(1943-10-08), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կինոօպերատոր։ ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (2010)։ Առաջին կին օպերատորը հայկական նկարչական մուլտկինոյում (1969)։


== Կենսագրություն ==
Ալիսա Քյուրդիանը ծնվել է 1943 թվականին, Երևանում։ 1961-1964 թվականներին սովորել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում, 1968 թվականին վերապատրաստվել է Մոսկվայի Սոյուզմուլտֆիլմ կինոստուդիայում (ղեկավար՝ Մ. Դրույան)։ 1965 թվականից աշխատել է Հայֆիլմ կինոստուդիայում։


== Ընտրյալ մուլտֆիլմեր ==
«Ջութակը ջունգլիներում» (1969)
«Փարվանա» (1970)
«Պույ-պույ մկնիկը» (1971)
«Կախարդական լավաշ» (1973)
«Աղվեսագիրք» (ըստ Վարդան Այգեկցու և Միթար Գոշի,1975 թվական)
«Որսորդներ» (ըստ Հովհաննես Թումանյանի, 1975 թվական)
«Մկների ժողովը» (ըստ Աթաբեկ Խնկոյանի, 1978 թվական)
«Կիկոս» (1979)
«Քաջ Նազար» (ըստ Հովհաննես Թումանյանի, 1980 թվական)
«Հայելի» (1982)
Խոսող ձուկը (1983)
Կապույտ ծովում, սպիտակ փրփուրի մեջ... (1984)
«Սեղմակոճակ»/«Ամրակ» (1989)
«Տան խաղաղ հովտում» (1991)
«Միջանցք» (1991)
«Ընտրություններ» (1994)
«Կացին» (1994)
«Տգետը» (1995)
«Վիկտորիա» (1997)
«Պանդոկ» (2002)
«Պետական խորհրդանիշեր» (2008)


== Ֆիլմեր ==
«Նռնենիներ»


== Պարգևներ ==
ՀՀ մշակույթի նախարարության մեդալ, 2008
ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ, 2010


== Ծանոթագրություններ ==
Վանաձորի քաղաքային մարզադաշտ

Վանաձորի քաղաքային մարզադաշտ, բազմաֆունկցիոնալ մարզադաշտ Հայաստանի մեծությամբ երրորդ քաղաք Վանաձորում, որը ներկայումս օգտագործվում է ֆուտբոլային խաղերի համար։ Մարզադաշտը 5000 նստատեղով բացվել է 1958 թվականին որպես Լոռի մարզադաշտ, այն «Լոռի Վանաձոր» և «Վանաձոր ՖԱ» ակումբների տնային մարզադաշտն էր։


== Ապագա պլաններ ==
2010 թվականի հոկտեմբերին Վանաձորի քաղաքային խորհրդի և Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի միջև պայմանավորվածություն ձեռք բերվեց վերանորոգել մարզադաշտը։ Սակայն 2011 թվականի օգոստոսին Հելսինկյան քաղաքացիական ասամբլեայի Վանաձորի գրասենյակը դիմեց Վանաձորի քաղաքապետարանին` համաձայնագիրը չեղարկելու պահանջով։
Քաղաքային մարզադաշտի վերակառուցման աշխատանքները մեկնարկել են 2017 թվականի դեկտեմբերին։


== Ծանոթագրություններ ==
Յոհան Գալլե

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գալլե (այլ կիրառումներ)Յոհան Գոտֆրիդ Գալլե (գերմ.՝ Johann Gottfried Galle, հունիսի 9, 1812(1812-06-09)[…], Ռադիս, Kemberg, Վիտենբերգ, Սաքսոնիա-Անհալթ, Գերմանիա - հուլիսի 10, 1910(1910-07-10), Պոտսդամ, Պրուսիայի թագավորություն, Գերմանական կայսրություն), գերմանացի աստղագետ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Գումբոլդտի անվան Բեռլինի համալսարանը, և 1835 սկսել է աշխատել որպես Յոհան Էնկեի օգնականը Բեռլինի աստղադիտարանում։ 1851 թվականից մինչև 1897 եղել է այդ աստղադիտարանի տնօրենը և Բրեսլաուի համալսարանի դասախոս։
1872 թվականին նա առաջին անգամ առաջարկեց որոշել Արեգակի պարալակսը դիտարկելով փոքր մոլորակների շարժումը նրանց առերեսումների ժամանակ։ Նույն թվականին դիտարկելով (25) Ֆոկեա աստերոիդը հաշվարկեց Արեգակի պարալակսը 8, 87″։
Կյանքի ընթացքում հետազոտել է գիսաստղեր, և 1894 թվականին (իր որդի Անդրեաս Գալլեի օգնությամբ) հրատարակեց 178 գիսաստղերի համար ուղեծրերի պարամետրերի աղյուսակ։ Գալլեն ինքնուրույն կարճ ժամանակահատվածում, 1839 թվականի դեկտեմբերի 2-ից մինչև 1840 մարտի 6-ը, հայտնաբերել է երեք գիսաստղ։ 1872 թվականին պարզեց, որ Անդրոմեդաներ ասուպային հոսքը կապված է կործանված Բիելայի գիսաստղի հետ։ 1843 թվականին հայտնաբերել է Սատուրնի ներքին օղակը։
1846 թվականի սեպտեմբերի 23-ին Ուրբեն Լե Վերյեից ստացավ նամակ, խնդրանքով փնտրել Ուրանից դուրս գտնվող մոլորակը իր կողմից հաշվարկված կոորդինատներով։ Նույն երեկո, Գալլեն գտավ նոր մոլորակը, որը հետագայում անվանվեց Նեպտուն։
Յոհան Գալլեյի պատվին են անվանվել խառնարաններ Լուսնի և Մարսի վրա, Նեպտունի օղակներից մեկը և (2097) Գալլե աստերոիդը։


== Ծանոթագրություններ ==
Բնածին ոսկի

Բնածին ոսկին, միներալ, արծաթի (հետքեր, մինչև 43 %) բնական պինդ լուծույթ ոսկու մեջ, սովորական են պղնձի, երկաթի, կապարի, հազվադեպ՝ բիսմութի, սնդիկի, պլատինի, մանգանի ևն խառնուրդներ (հետքեր, մինչև 0,9%)։ Հայտնի են պղնձախառն ոսկի՝ կուպրոաուրիտ (մինչև 20% Cu ) բիսմութային ոսկի՝ բիսմութաուրիտ (մինչև 4% Bi), պլատինախառն և իրիդիումախառն ոսկի։ Բյուրեղային համակարգը խորանարդային է, առաջացնում է օկտաէդրեր, դոդեկաէդրեր, խորանարդներ և ավելի բարդ ձևի բյուրեղներ։ Առավել տարածված են երականման և անկանոն անջատումները։ Բնածին ոսկին վառ դեղին է, կախված խառնուրդներից՝ գունատ դեղին, կարմրավուն, կանաչավուն։ Կարծրությունը 2,5 է, խտությունը՝ 1970-1560 կգ/մ3։ Ըստ մասնիկների մեծության զանազանում են՝ նուրբ դիսպերսային, փոշենման, մանր ու խոշոր։ 5 գրամից ավելի կշիռ ունեցողները կոչվում են բնածիններ, որոնց զանգվածը երբեմն հասնում է տասնյակ և հարյուրավոր կիլեգրամ։ Բնածին ոսկին առաջանում է հիդրոթերմալ հանքավայրերում, հանդիպում է նաև գրոններում։
Ստեփան Ստեփանյան (ֆիդայի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ստեփան Ստեփանյան (այլ կիրառումներ)Ստեփան Ստեփանյան (Հարություն Պետրոսյան), (1878 թ․, Նորաշեն - - 1905 թ․, Զանգեզուր), հայազգի ֆիդայի։ Ավարտել է Թիֆլիսի Ներսեսյան գիմնազիան։ 3 տարի ծառայել է Դաղստանի այն ժամանակվա մայրաքաղաք Թեմուր–Խան Շուրայրում (Բույնակսկ)։ Քարոզներ է կարդացել բանվոր–գյուղացիական աշխատավորների համար։ 1903 թ․–ի հունիսին պայքարել է եկեղեցու ինքնակալության հարցի դեմ; Գանձակում իրականացրել է բողոքի գործողություններ, ինչի համար ձերբակալվել է։ Բանտից ազատվելուց հետո մեկնել է Շուշի։ Մասնակցել է հայ-թուրքական կռիվներին։ Զոհվել է 27 տարեկան հասակում Զանգեզուրի համար մղվող մարտերի ժամանակ։


== Գրականություն ==
Ալբոմ – ատլաս ԱՐԴ 1890-1914 թթ․, էջ 213։
Сергей Еремянц-Гандзакеци, "Гандзак 1905-1907, 1917-1921", документальная книга, Ереван 2009. Авторское издание. ISBN 978-9939-53-401-5.
Դոբրոպոլիե (գյուղ, Բորզնայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴոբրոպոլիեԴոբրոպոլիե (ուկրաիներեն՝ Добропілля), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բորզնայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Դոբրոպոլիե գյուղում բնակվում էր 53 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լապիշտա

Լապիշտա (ռուս.՝ Лапышта, բաշկիրերեն՝ Лапышты), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի կազմում։ Մտնում է Ինզերսկի գյուղական խորհրդի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 3 մարդ։


== Աշխարհագրական դիրքը ==
Հեռավորությունը՝

Շրջանային կենտրոն (Բելորեցկ)՝ 58 կմ,
Գյուղական խորհրդի կենտրոն (Ինզեր)՝ 51 կմ,
Մոտակա երկաթուղային կայարան (Յուշա)՝ 8 կմ։


== Պատմություն ==
Գյուղի անվանումն առաջացել է Լապիշտա գետի անունից։ Մինչև 1980 թվականը եղել է Լապիշտինսկի գյուղական խորհրդի կենտրոնը։ 1980-1996 թվականներին պատկանել է լուծարված Տատլինսկի գյուղական խորհրդին։


== Ազգային կազմ ==
Ըստ 2002 թվականի մարդահամարի՝ գերակշռող ազգությունը ռուսներ են (100%)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Երկրի միջուկ

Երկրի միջուկ, երկրագնդի կենտրոնական ոլորտը։ Սկսվում է 2900 կմ խորությունից և պարփակված է Երկրի մանթիայի մեջ։ Երկրի միջուկում ամփոփված է Երկրի զանգվածի 31,5%-ը ն ծավալի 16%-ը։ Այնտեղ ճնշումը 130000-4250000 մթն է։ Կազմված է ներքին (կորիզ) և արտաքին միջուկներից, համապատասխանաբար՝ 1288 կմ և 3469 կմ շառավիղներով։ Ենթադրվում է, որ արտաքին միջուկը կազմված է հեղուկ վիճակում գտնվող, բարձր ճնշման տակ մետաղական հատկություններ ձեռք բերած երկաթի և մագնեզիումի սիլիկատներից։ Նյութի խտությունը 9660-12420 կգ/մ³ է։ Ներքին միջուկը պինդ է, հավանաբար երկաթի ու նիկելի խառնուրդ է, և ուևի 12910-19360 կգ/մ³ խտություն։


== Տես նաև ==
Երկիր
Ջեյմի Բրյուեր

Ջեյմի Բրյուեր (անգլ.՝ Jamie Brewer, փետրվարի 5, 1985(1985-02-05), Օրինջ շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի, ավելի հայտնի է FX հեռուստաընկերության «Ամերիկյան սարսափ պատմություն» հեռուստասերիալից։ Բրյուերը ունի դաունի համախտանիշ, ծնվել է Կալիֆորնիայում և իր կարիերան սկսել է թատրոնում։ 2011 թվականին նա առաջնաելույթ է ունեցել հեռուստատեսությունում, «Ամերիկյան սարսափ պատմություն» հեռուստասերիալի առաջին եթերաշրջանում երկորդական դեր խաղալով։ Դրանից հետո նա նաև նկարահանվել է շոուի երրորդ և չորրորդ եթերաշրջաններում։ Նա դաունի համախտանիշ ունեցող առաջին կինն է, ով մասնակցել է Նորաձևության շաբաթին


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ջեյմի Բրյուեր Internet Movie Database կայքում
Ռիո դե Ժանեյրոյի շրջակա միջավայրի և զարգացման վերաբերյալ հռչակագիր

Ռիո դե Ժանեյրոյի շրջակա միջավայրի և զարգացման վերաբերյալ հռչակագիրը (Ռիոյի հռչակագիր) - հռչակագիր, որը պարունակում է էկոլոգիական իրավունքի հիմնական սկզբունքներ և ընդունվել է Միավորված Ազգերի Կազմակերպության շրջակա միջավայրի և զարգացման վերաբերյալ վեհաժողովի ժամանակ 1992 թվականի հունիսին Ռիո-դե-Ժանեյրոյում (Բրազիլիա )։ 
Հռչակագիրը հաստատում է այն դրույթը, որը պարունակվում է շրջակա միջավայրի խնդիրների վերաբերյալ Միավորված Ազգերի Կազմակերպության հռչակագրում ՝ ընդունված Ստոկհոլմում 1972 թվականի հունիսի 16-ին, և իր մեջ պարունակում է համաշխարհային հանրության էկոլոգիական ճիշտ վարվելակարգի 27 սկզբունքներ։ Հռչակագրում սահմանվում են նաև դրա ընդունման նպատակները։
Շրջակա միջավայրի և զարգացման Ռիո-դե-Ժանեյրոյի հռչակագիրը բազմաթիվ երկրների համար հանդիսանում է էկոլոգիական իրավունքի հիմնական աղբյուրից մեկը։


== Տես նաև ==
Ռիո դե Ժանեյրո


== Արտաքին հղումներ ==

Հռչակագիրը ռուսերեն ՄԱԿ-ի կայքում
Հռչակագիրը անգլերեն ՄԱԿ-ի կայքում
Խորտիցա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խորտիցա (այլ կիրառումներ)
Խորտիցա (ուկրաիներեն՝ Хортиця), Դնեպր գետի վրա գտնվող ամենամեծ կղզին է։ Գտնվում է Զապորոժիե քաղաքի մերձակայքում ԴնեպրոՀԵԿ-ից հոսանքով ներքև, յուրօրինակ բնական և պատմական համալիր է։ Ձգվում է հյուսիս-արևմուտքից դեպի հարավ-արևելք, երկարությունը՝ 12,5 կմ, լայնությունը միջինում 2,5 կմ։
2007 թվականին ճանաչվել է «Ուկրաինայի յոթ հրաշալիքներից» մեկը։
Գոյություն ունեն կղզու անվան առաջացման մի քանի վարկածներ։ Համարվում է, որ կղզին (ձեռագիր արձանագրություններում՝ Խռտիչ կղզի (Хъртичь остров)) ստացել է իր անվանումը հարևան Խորտիցա գետից, որի անունը նշանակում է «արագ»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Խորտիցա» ազգային արգելոցը Archived 2007-05-04 at the Wayback Machine. (ուկր.)
Գալինա և Մաքսիմ Օստապենկո։ «Մեր Խորտիցայի պատմությունը»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011 թ․ օգոստոսի 23-ին։ Վերցված է 2013 թ․ մարտի 18  (ռուս.)
Կղզու ինտերակտիվ քարտեզ Archived 2011-07-02 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Տեղեկություններ Խորտիցայի մասին Archived 2012-06-04 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Խորտիցա կղզու պատմությունը Archived 2007-09-02 at the Wayback Machine. (ուկր.)
Լուսանկարներ՝ xort.info Archived 2013-07-17 at the Wayback Machine. • zpfoto.net(չաշխատող հղում)
Կատերինովկա (գյուղ, Վեսելինովոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿատերինովկաԿատերինովկա (ուկրաիներեն՝ Катеринівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վեսելինովոյի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կատերինինտալ։ Հիմնադրվել է 1817 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կատերինովկա գյուղում բնակվում էր 707 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1612 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բողոքի ցույցեր Լեհաստանում (2020)

Լեհաստանում բողոքի ակցիաները սկսվել են 2020 թվականի հոկտեմբերին՝ Լեհաստանում աբորտների մասին օրենքը խստացրած Սահմանադրական դատարանի որոշումների պատճառով։


== Սահմանադրական դատարանի որոշում ==
Հոկտեմբերի 22-ին դատարանը երկրում աբորտների մասին օրենքը խստացնող որոշում էր կայացրել։ Աբորտները անօրինական են դարձրել գրեթե բոլոր դեպքերում, ներառյալ ծանր և անդառնալի հաշմանդամությունը, ինչպես նաև պտղի կյանքին սպառնացող հիվանդությունները։ Աբորտը հնարավոր է դարձել կատարել միայն երկու դեպքում. եթե տեղի է ունեցել բռնաբարություն, և եթե կնոջ կյանքն ու առողջությունը վտանգի տակ են։


== Ժամանակագրություն ==
Որոշման ընդունումից անմիջապես հետո լեհական բազմաթիվ քաղաքներում փողոց են դուրս եկել դժգոհ մարդիկ։ Հաջորդ օրը բողոքի ցույցերը շարունակվել են, մարդիկ անցել են քաղաքների կենտրոններով։
Հոկտեմբերի 25-ին ցուցարարները որոշել են դասադուլներ կազմակերպել եկեղեցիներում, որոշ եկեղեցիներ վանդալիզմի են ենթարկվել։
Հոկտեմբերի 27-ին և 28-ին ցուցարարները փակել են խոշոր քաղաքների ճանապարհները։ Ոստիկանության ներկայացուցիչների համաձայն՝ հոկտեմբերի 28-ին շուրջ 430 000 մարդ մասնակցել է ամբողջ երկրում տեղի ունեցող 410 բողոքի ցույցերին։
Հոկտեմբերի 28-ին Լեհաստանի Սեյմի «Lewica» կուսակցության ընդդիմադիր պատգամավորները հանդես են եկել ի պաշտպանություն աբորտների մասին օրենսդրության ազատականացման, ինչին ի պատասխան խորհրդարանի խոսնակներից մեկը դրանք համեմատել է Հիտլերյուգենդի հետ։
Հոկտեմբերի 30-ին Վարշավայում առնվազն 100 հազար մարդ է մասնակցել զանգվածային բողոքի ցույցերին։ Ցուցարարները պահանջել են ոչ միայն չեղյալ հայտարարել Սահմանադրական դատարանի որոշումը, այլև փոխել երկրի քաղաքական կուրսը։ Նույն օրը նախագահ Անջեյ Դուդան երկրի խորհրդարան է մտցրել օրինագիծ, որը թույլ է տալիս աբորտներ անել այն դեպքում, եթե երեխայի մահն անխուսափելի է։


=== Տարկետում ===
Հոկտեմբերի 3-ին կառավարությունը հայտարարել է, որ պատրաստվում է հետաձգել հրապարակումը։ Սահմանադրական փորձագետները դա վատագույն տարբերակն են համարում, քանի որ լեհական օրենքները պահանջում են հրապարակումներ «օրենքների մատյանում»՝ առանց ուշացման։


== Անվտանգության ուժեր ==

Հոկտեմբերի 23-ին վարչապետ Մատեուշ Մորավեցկին հրամայել է ռազմական ժանդարմերիային օգնել քաղաքացիական ոստիկանությանը «պաշտպանել անվտանգությունն ու հասարակական կարգը» սկսած 2020 թվականի հոկտեմբերի 28-ից (այդ օրը պլանավորված էր կանանց ազգային գործադուլը)։ Նման հրամանի համար արդարացում է նշվել կորոնավիրուսային հիվանդության համաճարակը։
Հոկտեմբերի 29-ին Amnesty International-ը հայտարարել է, որ ցուցարարները «բախվել են ոստիկանության սպաների կողմից ուժի չափից ավելի օգտագործմանը, իսկ ձերբակալությունների համար թիրախներն ընտրվել են պատահականորեն և առանց փաստաբանների մատչելիության»։
Լեհական ուլտրաաջ կազմակերպությունը կոստելների պաշտպանության նպատակով սկսել է ձևավորել ազգային բրիգադներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նոլոմա յոկի

Նոլոմա յոկի (ռուս.՝ Нолома-йоки), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սոպա գետի աջ ափին՝ 5,9 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կեմ գետի ակունքն է սկսած Յուշկոզերսկի հիդրոհանգույցից մինչև Կիրվոպորոժսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 02020000912102000004324
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102000432
Ավազանի կոդը - 02.02.00.009
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սիլվիա Սեյնթ

Սիլվիա Սեյնթ (Silvia Saint, իսկական անուն-ազգանունը՝ Սիլվիե Տոմչալովա, չեխ. Sylvie Tomčalová, ծնվել է՝ 1976, փետրվարի 12, Կիյով, Չեխոսլովակիա), չեխ պոռնոգրաֆիկ ֆիլմերի դերասանուհի։
Նախքամ պոռնոդերերում հանդես գալը Սիլվիա Սեյնթը սովորել է կառավարում, այնուհետև Զլին քաղաքի հյուրանացում աշխատել է որպես մենեջեր։ 1996-ին Սիլվիա Սեյնթի լուսանկարները հրապարակվում են Penthouse-ի «Pet of the Year» չեխական հրատարակությունում, ապա՝ ամերիկյանում։
1990-ականների վերջին, 2000-ակաների սկզբին Սիլվիա Սեյնթը հանդիպում է ծագումով աֆրիկացի Mr. Marcus-ի հետ, որի հետ նկարահանվում է մի քանի պոռնոֆիլմերում։
Մեծն Տիգրան աշխարհազորային գունդ

«Մեծն Տիգրան» աշխարհազորային գունդ։ Կազմավորվել է 1989 թվականին Երևանում՝ մի քանի կամավորական ջոկատների միավորմամբ։ Ունեցել է ռազմական խորհուրդ, շտաբ, դրոշ, զինանշան։ 1989-1994 թվականներին «Մեծն Տիգրանը» մասնակցել է ՀՀ Արարատի (Երասխ), Վայքի (Բարձրունի), Նոյեմբերյանի (Կոթի, Բաղանիս, Ոսկեպար), Իջևանի (Կիրանց, Վազաշեն), Եղեգնաձորի (Խաչիկ), Գորիսի (Կոռնիձոր, Շուռնուխ, Հարթաշեն, Մաղանջուղ), Սիսիանի (Սոֆլու, Թասիկ, Արևիս, Թանահատ, «Փիրդաղի» բարձունք), Կապանի, Մեղրիի (Նյուվադի, Գուդեմնիս), Ճամբարակի (Վահան, Ջիլ), Վարդենիսի և Արցախի Հանրապետության Շահումյանի (Էրքեջ, Մանաշիդ, Գյուլիստան), Մարտակերտի (Կիչան, Սրխավենդ, Հաթերք, Ջայնաթաղ, Հոռաթաղ, Սարսանգի ջրամբար, Մաղավուզ, Զագլիկ, Մոխրաթաղ, Հակոբ Կամարի), Աղդամի (Փափրավենդ), Քաշաթաղի, Ասկերանի, Մարտունու (Կարմիր Շուկա, Խնուշինակ) շրջանների, Բերդաձորի ենթաշրջանի ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։
Տարբեր ռազմական գործողությունների ժամանակ հրամանատարներ են եղել Կ. Ղումաշյանը, Ա. Արմենակյանը, շտաբի պետ՝ Ա. Աղաբաբյանը, Տ. Սարգսյանը, Ռ. Սիմոնյանը, Ս. Այվազյանը, Տ. Հարությունյանը։ 1990-1992 թվականներին «Մեծն Տիգրանի» մարտական գործողությունները ղեկավարել է ռազմական խորհուրդը։ Գնդից Հայաստանի Հանրապետության «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանով պարգևատրվել են Ա. Արմենակյանը, Տ. Սարգսյանը։ Զոհվել է 32 ազատամարտիկ։
1789

1789 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է հինգշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1789 թվականն է, 
XVIII դարի 89-րդ տարին։


== Դեպքեր ==
Ֆրանսիական հեղափոխություն


== Ծնունդներ ==
Օգոստոսի 21 - Կոշի Օգյուստեն Լուի, ֆրանսիացի մաթեմատիկոս (վ. 1857)
Սեպտեմբերի 15 - Ֆենիմոր Կուպեր, ամերիկացի վիպասան, արկածային գրականության դասական գրող


== Մահեր ==
Կալամբա

Կալամբա (թագալերեն Lungsod ng Calamba), քաղաք Ֆիլիպիններում՝ Կալաբարիոն վարչական շրջանում։ Քաղաքը Լագունայի նահանգի մի մասն է։


== Պատմություն ==
Սկզբում Կալամբան Թաբուկոյի քաղաքն էր։ 1742 թվականի օգոստոսի 28-ին ստացավ գյուղի կարգավիճակ (pueblo): 2001 թվականի ապրիլի 21-ին, համաձայն տեղի 9024 օրենքի, Կալամբան ստացավ քաղաքի կարգավիճակ (component city):
Քաղաքը հայտնի է դարձել 1945 թվականի փետրվարի 1-ին տեղի ունեցած ճապոնական զինվորների կողմից կազմակերպված քաղաքացիական զանգվածային սպանդից հետո։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Քաղաքը գտնվում է Լուզոն կղզու հարավ-արևմտյան մասում, Լագունա դե Բայի լճի ափին։ Մանիլայի մայրաքաղաքից մոտ 40 կմ հարավ-արևելք։ Քաղաքը զբաղեցնում է 144.8 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բացարձակ բարձրությունը ծովի մակարդակից 21 մետր է։


== Բնակչություն ==
2007 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 328,122 մարդ։

Բնակչության դավանանքային կազմը ներառում է կաթոլիկներ` 89.72%, բողոքականները` 3.43%, քրիստոնյաներ` 3.14% և մուսուլմաններ `0.26%:


== Տնտեսություն ==
Քաղաքը Ֆիլիպինների կարևոր արդյունաբերական կենտրոնն է։ Կալամբայի տարածքում գործում են 9 արդյունաբերական գոտիներ։

Allegis IT Park
CarmelRay Premiere International Park
Carmelray Industrial Park I
Carmelray Industrial Park II
Carmelray International Business Park
Filinvest Technology Park
Light and Science Park II
Light Industry and Science Park
YTMI Realty Special Economic Zone


== Վարչական բաժանում ==
Քաղաքի տարածքը վարչականորեն բաժանված է եղել 54 մասերի։


== Հայտնի բնիկներ ==
Խոսե Ռիսալ - գիտնական, բանաստեղծ, նկարիչ և քանդակագործ։


== Ծանոթագրություններ ==
Դանիել Իոաննիսյան

Դանիել Իոաննիսյան (նոյեմբերի 27, 1987(1987-11-27)), հայ հասարակական գործիչ և իրավապաշտպան։ «Իրազեկ քաղաքացիների միավորում» հասարակական կազմակերպության հիմնադիր և ծրագրերի համակարգող։ 


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1987 թվականի նոյեմբերի 27-ին։ 2011 թվականին ավարտել է ԵՊՀ ֆիզիկայի ֆակուլտետի մագիստրատուրան։ 2007 թվականից գործունեություն է ծավալել Հայաստանի ընդդիմադիր քաղաքական դաշտում («Ժառանգություն» կուսակցությունում)։ Իսկ 2010-2011 թվականներին աշխատել է 4-րդ գումարման ՀՀ Ազգային ժողովում՝ որպես պատգամավոր Լարիսա Ալավերդյանի օգնական՝ պատրաստելով իրավապահ համակարգի օրենսդրական փոփոխությունների տարբեր փաթեթներ։ 2011 թվականից աշխատել է տարբեր տեղական լրատվամիջոցների համար, աշխատել է որպես իրավապահ համակարգի վերլուծաբան, այդ թվում՝ եղել է սյունյակավար «ՀԵՏՔ» առցանց պարբերականում, ինչպես նաև թղթակից և ոստիկանության հարցերով փորձագետ «Հայկական ժամանակ» օրաթերթում։ 2013 թվականին Իոաննիսյանը թողել է քաղաքական դաշտում իր անմիջական մասնակցությունը և 2014 թվականին հիմնել է «Իրազեկ քաղաքացիների միավորում» հասարակական կազմակերպությունը։
Դանիել Իոաննիսյանը ցուցաբերել է հանրային ակտիվություն, մասնավորապես՝ բարեփոխումների և ընտրական գործընթացների բարելավման ոլորտներում։
2016 թվականից հանդիսանում է «Անկախ դիտորդ» դիտորդական առաքելության խոսնակ, իսկ ապա շտաբի համակարգող։ 2018 թվականին զբաղեցրել է վարչապետին առընթեր ընտրական օրենսդրության բարեփոխումների հանձնաժողովի քարտուղարի պաշտոնը։ Որպես «Իրազեկ քաղաքացիների միավորման» ներկայացուցիչ՝ 2019 թվականից հակակոռուպցիոն քաղաքականության խորհրդի անդամ է։ Նույն թվականի դեկտեմբերից կառավարության նշանակմամբ հանդիսանում է Հանրային խորհրդի անդամ։ 2020-2022 թթ․՝ ոստիկանության բարեփոխումները համակարգող խորհրդի անդամ։ 2020 թվականին վարչապետի որոշմամբ ընդգրկվել է Սահմանադրական բարեփոխումների մասնագիտական հանձնաժողովի կազմում, որտեղ վերանշանակվել է 2022 թվականի հունվարին։
2020 թվականի 44-օրյա պատերազմի ընթացքում Դանիել Իոաննիսյանն Արցախում հավաքագրում էր փաստեր Ադրբեջանի գործած ռազմական հանցագործությունների ու արգելված զինատեսակների օգտագործման մասին, որոնք տեղ են գտել մի շարք միջազգային զեկույցներում։


=== Տնօրենների հայցը ընդդեմ Իոաննիսյանի ===

2017 թվականի ապրիլի 2-ին կայացած Հայաստանի խորհրդարանական ընտրություններից առաջ՝ մարտի 24-ին Դանիել Իոաննիսյանի հիմնած «Իրազեկ քաղաքացիների միավորումը» sut.am կայքում ձայնագրություններ էր հրապարակել, որոնք փաստում էին, որ դպրոցների ու մանկապարտեզների 114 տնօրեններ զբաղված են եղել իշխող Հայաստանի Հանրապետական կուսակցության օգտին ձայներ հավաքագրելով։ Ընտրություններից հետո՝ ապրիլի 10-ին 30 տնօրեններ «զրպարտանք և բարի համբավի արատավորում» մեղադրանքով հայց են ներկայացրել Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան, պահանջելով պարտավորեցնել Դանիել Իոաննիսյանին հերքում հրապարակել և փոխհատուցել իրենց պատճառած վնասը, յուրաքանչյուրին վճարել 2 միլիոն ՀՀ դրամ, իսկ ընդհանուր առմամբ՝ 60 միլիոն ՀՀ դրամ։
Տնօրենների փաստաբան Հարություն Հարությունյանը պնդում է, որ «տարածվել են զրպարտիչ նյութեր»։ Իոաննիսյանի փաստաբան Արամազդ Կիվիրյանը, մինչդեռ, ասում էր, որ Իոաննիսյանն «ընդամենը արձանագրել է փաստը, և դրանում որևէ զրպարտություն չկա»։ 2017 թվականի հուլիսին բոլոր 30 տնօրենները հրաժարվեցին հայցադիմումներից։


== Ծանոթագրություններ ==
(7036) Կենտարոհիրատա

(7036) Կենտարոհիրատա (անգլ.՝ Kentarohirata), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի հունվարի 29-ին Յոշիսադա Սիմիձուի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Նաչի-Կացուուրայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,099573 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4772 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,722 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1993,2 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,180614 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,94° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7036) Կենտարոհիրատա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ռաշիկ (Սիլվանի գավառ)

Ռաշիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Սիլվանի գավառակում։ Գտնվում էր Ֆարկին-Դիարբեքիր ճանապարհի փախ կողմում, Դիարբեքիր քաղաքից 42 կմ հյուսիս-արևելք։


== Աշխարհագրություն ==
Տարածքը լեռնային էր։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 15 տուն քուրդ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքն անասնապահությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Արտակ Դարբինյան

Արտակ Հակոբի Դարբինյան (Նորգեղցի Սաքո, մարտի 1, 1878(1878-03-01), Վան, Վանի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - փետրվարի 17, 1950(1950-02-17)), հայ ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ, լրագրող, հրապարակախոս, Արմենական կազմակերպության անդամ։
Աղասի Դարբինյանի հայրը։


== Կենսագրություն ==
1893 թվականին ավարտել է Վանի Սուրբ Թարգմանչաց վարժարանը, սովորել է Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում։ Եղել է ուսուցիչ Սալմաստում (Իրան)։ Հեղափոխական գործունեության համար ենթարկվել է ոստիկանության հետապնդումների, բազմիցս (1898, 1904) բանտարկվել։ Գործել է ֆիդայիներ Սևքարեցի Սաքոյի, Վարդանի, Նիկոլ Դումանի հետ։ 1905 թվականից հանդիսացել է Վարագավանքի դպրոցի տեսուչ, 1915 թվականի Վանի հերոսական ինքնապաշտպանության մասնակից։ Ռուսական զորքերի քաղաք մտնելուց հետո նշանակվել է նահանգային վարչության ընդհանուր քարտուղար։ Ռուսական զորքերի և Վասպուրականի հայության նահանջից հետո անցել է Թիֆլիս, որտեղ վերահրատարակել է «Վան-Տոսպ» թերթը։ 1919-1920 թվականներին եղել է «Հայաստանի ձայն» (Երևան) թերթի խմբագիր։ Խորերդային իշխանություն հաստատվելու պահին Դարբինյանը Կոստանդնուպոլսում էր, որտեղից խորհուրդ է տվել աջակցել Խորհրդային Հայաստանին, որդեգրել է «հայրենիքին հետ և հայրենիքին համար» սկզբունքը։ 1922 թվականին որպես ռամկավար ազատական և ՀՅԴ կուսակցությունների պատվիրակ եկել է Անդրկովկաս, Թիֆլիսում հանդիպել Ալեքսանդր Մյասնիկյանի, Երևանում՝ Խորհրդային Հայաստանի ղեկավարների և Գևորգ Ե կաթողիկոսի հետ՝ արևմտահայերի իրավունքների պաշտպանության պահանջով, սակայն մերժվել է, որից հետո հաստատվել է Փարիզում։ Հրատարակել է «Հայ ազատագրական շարժման օրերեն (հուշեր 1890 (1947) աշխատությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արտակ Դարբինյան
Հյուսիսային ծովափիղ

Հյուսիսային ծովափիղ (լատ.՝ Mirounga angustirostris), կաթնասունների դասին պատկանոող տեսակ։ Գիշատիչ խոշոր կաթնասուն։


== Նկարագրություն ==
Հյուսիսային ծովափիղը մի քանի անգամ փոքր է իր ազգական հարավային ծովափղից։ Արուները ունեն 6 մ երկարություն և կշռում են 2.7 տ։ Բաժանասեռությունը ավելի մեղմ է արտահայտված քան հարավային ծովափղի մոտ։ Արուների կնճիթը հասնում է 30 սմ-ի։


== Բազմացում ==

Բազմացման շրջանն սկսվում է փետրվարին։ Հղիությունը տևում է 11 ամիս։ Ձագերը ծնվում են հաջորդ տարվա հունվար ամսին, իսկ ապրիլին կամ մայիսին ձագերը լքում են ծովափը։


== Տարածվածություն ==
Ժամանակին հյուսիսային ծովափղերը տարածված էին Հյուսիսային Ամերիկայի հարավային մասերում՝ Ալյասկայից մինչև Ստորին Կալիֆոռնիա։ 19-րդ դարում սկսվեց նրանց գնդակահարումը։ Մարդիկ սկսեցին մեռած համարել կենդանիների այդ տեսակը։ Բայց նրանց մի մասը ողջ էր մնացել Գուադալուպեում (Isla Guadalupe)։ Նրանց վերցվեցին պաշտպանության տակ։
1930 թվականին հյուսիսային ծովափղերը բազմացման համար տեղափոխվել են Կալիֆոռնիայի մոտ գտնվող Չանել կղզի։ Ներկայումս հյուսիսային ծովափղերը հանդիպպում են շատ կղզիներում՝ աշխարհամասի արևելյան շրջաններում տարածված։ Հյուսիսում նրանց բնական արեալը հասնում է մինչև Ֆարոլոն կղզիների, իսկ բազմացման սեզոնի ընթացքում հասնում են մինչև Վանկուվեր։
Նրանց թվաքանակն ամեն տարի աճում է 15 %-ով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ronald M. Nowak: Walker's Mammals of the World. Johns Hopkins University Press, 1999 ISBN 0-8018-5789-9
Judith E. King: Seals of the World. Cornell University Press, 1983 ISBN 0-8014-1568-3
Զուտերմեյր

Զուտերմեյր (հոլ.՝ Zoetermeer ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Հարավային Հոլանդիա մարզում։ Տարածքը 34,91 կմ² է, բնակչությունը՝ 121.788 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.900 եվրո է։
Սուրեն Բուրխաջյան

Սուրեն Սերոբի Բուրխաջյան (հուլիսի 24, 1936(1936-07-24), Նացիստական ռազմագերիները Հայաստանում - դեկտեմբերի 7, 2008(2008-12-07), Երևան, Հայաստան), հայ ճարտարապետ, Հայաստանի ճարտարապետների միության անդամ (1969)։ ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ (1972)։


== Կենսագրություն ==
Սուրեն Բուրխաջյանը ծնվել է Հրազդանի շրջանի Կարմիրհովիտ գյուղում (այժմ՝ ապաբնակեցված է)։ 1961 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1977-1990 թվականներին եղել է Երևաննախագիծ ինստիտուտի նախագծի գլխավոր ճարտարապետ, գլխավոր մասնագետ, 1991-2001 թվականներին՝ ՀՀ քաղաքաշինության նախարարության բաժնի պետ, 2003 թվականից՝ ՀՃՄ (Հայաստանի ճարտարապետների միություն) քարտուղար։


== Ստեղծագործություններ ==
Սունդուկյանի անվան դրամատիկական թատրոն, 1966
Փորձարկվող կառուցվածքներով 14-հարկանի բնակելի շենք, 1967
Բուրխաջյանի նախագծերով կառուցվել է Արևի էներգիայի օգտագործման ՀամԳՀհ հայկական լաբորատորիան Երևանում, 1968
Լայպցիգի միջազգային տոնավաճառի ՀԽՍՀ տաղավարը, 1975
«Հավերժ բարեկամություն» հուշահամալիրը Աբովյան քաղաքում, 1976
Երևանի մետրոպոլիտենի «Շենգավիթ» կայարանը, 1987
Երևանի մետրոպոլիտենի «Զորավար Անդրանիկ» կայարանը, 1989


== Մրցանակներ ==
Խորհրդային ճարտարապետության նվաճումների համամիութենական ստուգատեսի դափնեկիր, 1962-1967 թվականներ
ՀԽՍՀ Պետական մրցանակ, 1970 թվական
ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ, 1972 թվական


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆուտբոլային լիգայի գավաթ 1992-93

Ֆուտբոլային լիգայի գավաթ 1992-93, Ֆուտբոլային լիգայի գավաթի 33-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Արսենալ» ֆուտբոլային ակումբը։
Շիրակի սարահարթ

Շիրակի սարահարթ, Գյումրիի միջլեռնային գոգավորության հատակային մասը Հայաստանի հյուսիս-արևմուտքում, Ախուրյան գետի միջին հոսանքի ավազանում։ Հյուսիսում Շիրակի, արևելքում Փամբակի ծալքաբեկորավոր լեռնաշղթաներն են, հարավ-արևելքում Շարայի լեռ (Կողգաթ) և Արագած հրաբխային զանգվածները։ Արևմուտքում աստիճանաբար ձուլվում է Կարսի հրաբխային սարահարթին։
Հայաստանի սահմաններում երկարությունը մոտ 30 կմ է, լայնությունը՝ 20 կմ։ Բարձրությունը 1400-1800 մ է։ Կազմված է լճագետային նստվածքներից։ Զգալի տարածություններ ծածկված են տուֆային լավաներով։ Մակերևույթը արևելքում հարթ է, Ախուրյանի ու նրա վտակների հովիտներում՝ կտրտված (բնորոշ են սեղանաձև մնացորդային բարձրությունները)։ Կլիման ցամաքային է, հունվարի միջին ջերմաստիճանը —7 °C-ից մինչև —9°C է (նվազագույնը՝ —35°C), հուլիսինը՝ 18-20°C (առավելագույնը՝ 35°C), տարեկան տեղումները՝ 400-500 մմ (գլխավորապես գարնանը)։ Ձմռանը հաճախակի են ջերմաստիճանային ինվերսիաները, գոյանում է 30-40 սմ բարձրությամբ կայուն ձյունածածկույթ (90-120 օր)։ Շիրակի դաշտով հոսում է Ախուրյան գետը՝ Գյումրի, Քառանազու, Կարս, Կարախան վտակներով։ Շիրակի դաշտի սահմաններում Ախուրյանն ունի 4-5 դարավանդներով լայն հովիտ, Մարմաշենի մոտ կան սողանքներ։ Տափաստանային լանդշաֆտ է։ Տարածված են սևահողերը և մուգ շագանակագույն հողերը։ Մշակում են հացահատիկ, շաքարի ճակնդեղ, բանջարեղեն։ Զարգանում է պտղաբուծությունը (խնձոր, տանձ, սալոր, բալ)։ Շիրակի դաշտում են Շիրակի ջրանցքը, Ախուրյանի, Կառնուտի և այլ ջրամբարներ։ Շիրակի դաշտը հարուստ է շինանյութերով (տուֆ, բազալտ, պեմզա, կրաքար, կավեր)։ Շիրակի դաշտը հնուց փառաբանվել է որպես հացահատիկի շտեմարան։ Այդ է վկայում Մովսես Խորենացու «Հայոց պատմություն» գրքում պահպանված առածը. «Դու Շարայի որկոր ունես, բայց մենք Շիրակի ամբարներ չունենք»։


== Անվանում ==
Գրականության մեջ Շիրակի դաշտի մի հատվածը՝ Գյումրիի շրջակայքը, երբեմն կոչում է Ալեքսանդրապոլի դաշտ։


== Ծանոթագրություններ ==
Արթուր (արքա)

Արթուր արքա (անգլ.՝ Arthur), բրիտների առասպելական առաջնորդ։ Ըստ ավանդության ապրել է 5-6-րդ դարերում, ջախջախել է Բրիտանիա ներխուժած գերմանացի սաքսոնական ցեղերին։ Բրիտանական էպոսի («Արթուրիանա») և բազմաթիվ ասպետական վեպերի գլխավոր հերոսը։ Առայժմ պատմաբաններին չի հաջողվել գտնել Արթուրի պատմականության ապացույցներ, սակայն շատ ուսումնասիրողներ չեն բացառում, որ կերպարի պատմական նախատիպը գոյություն է ունեցել։
Լեգենդի համաձայն Արթուրն իր պալատում՝ Կամելոտում հավաքեց Կլոր սեղանի հմայիչ ու ազնիվ ասպետներին։ Արթուրի և նրա ասպետների քաջագործությունների մասին բազմաթիվ լեգենդներ և ասպետական վեպեր կան, որոնք հիմնականում վերաբերում են Սուրբ Գրաալի փնտրտուքներին և գեղեցիկ կանանց փրկությանը։ Արթուր արքայի և նրա ասպետների մասին էպոսը հիմք է ծառայել տարբեր գրական ստեղծագործությունների, կերպարվեստի, կինոյի և արվեստի այլ ձևերի համար։


== Պոեզիա ==

Արթուրի մասին առաջին անգամ հիշատակումը պարունակվում է ուելսական պոեմում՝ թվագրված մոտավորապես 600 թվականին։ Պոեմում նկարագրվում է անգլոսաքսերի և արքաների («Հին հյուսիսից») ճակատամարտը։ CII չափածոյում՝ նկարագրելով բրիտանացիների առաջնորդին, պոետը համեմատում է նրան Արթուրի հետ։

Մեկ այլ, ավելի հին ուելսական պոեմը, որում հանդես է գալիս Արթուրը, Աննունի գավաթն (Preiddeu Annwfn) էր, մ․թ․ VI դար։ Պոեմը նվիրված է Արթուրի ճանապարհորդությանը դեպի Աննուն՝ ուելսական հանդերձյալ աշխարհ։ Պոեմի ճշգրիտ թվականի որոշումը դժվար էր, բայց լեզվաբանական հետազոտությունը ցույց տվեց, որ տեքստը իր ժամանակակից ձևը ընդունել է մոտավորապես մ․թ․ 900 թվականին։


== Ծագումնաբանություն ==
Արթուրի տոհմածառը ենթադրաբար շարադրված է «Հերոսների ծագումը» (Bonedd yr Arwyr) ծագումնաբանությունում՝ Mostyn MS 117 հին ձեռագրից, որը պահպանվում է Ուելսի Ազգային գրադարանում։ Ձեռագիրը թվագրված է 13-րդ դարի վերջերին։ Ծագումնաբանությունը ավարտվում է հին ձեռագրով, որը գտնվում է 138-139 էջերում։ Արթուրը հիշատակվում է առաջին ճյուղում։

Արթուրի տոհմածառը հստակ շարադրված է 5-րդ և 6-րդ բաժիներում․


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Դիդիե ան Դոնժոն

Սեն Դիդիե ան Դոնժոն (ֆր.՝ Saint-Didier-en-Donjon), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Լը Դոնժոն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Վիշի շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03226։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 268 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 161 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 116-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 45-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 72,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,1 %)։ 116 աշխատունակ բնակիչներից 105-ը աշխատում էին (65 տղամարդ և 40 կին), անաշխատանք էին 11-ը (4 տղամարդ և 7 կին)։ 45 անգործունակ մարդկանցից 10-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 19-ը թոշակառու, 16-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Սեն Դիդիե ան Դոնժոն» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-26-ին։ Վերցված է 2012-6-21 
«Սեն Դիդիե ան Դոնժոն» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-30
Տրեսկորե Կրեմասկո

Տրեսկորե Կրեմասկո (իտալերեն՝ Trescore Cremasco), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2373 մարդ, խտությունը կազմում է 475 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 5 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ - 26017, հեռախոսային կոդ - 0373։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.trescorecremasco.net Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (119801-119900)

Աստերոիդների ցանկ (119701-119800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (119901-120000)
 Աստերոիդների ցանկ (119701-119800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (119901-120000)
Լը Պլանյալ

Լը Պլանյալ (ֆր.՝ Le Plagnal), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 72 մարդ, բնակչության խտությունը` 4.48 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.07 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 480 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 140 կմ հարավ-արևմուտք, Պրիվա քաղաքից` 55 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 34 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 21-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 13։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 61,8 %։ 21 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 21 անձ (10 տղամարդ և 11 կին)։ Գործազուրկ են եղել 0 անձ (0 տղամարդ և 0 կին)։ 13 անաշխատունակներից 0-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Պեչիևկա

Պեչիևկա (ուկրաիներեն՝ Печіївка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Նովովոդոլաժսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պեչիևկա գյուղում բնակվում էր 94 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,318 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 295,6 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Շիրակ (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շիրակ (այլ կիրառումներ)
Շիրակ, գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում։ Կումայրի գյուղի հետ միասին կազմում է Կումայրի համայնքը։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղը տեղակայված է Արցախի հանրապետության հարավարևմտյան մասում՝ Քաշաթաղի շրջանում՝ նախկինում Սյունիքի Հաբանդ գավառում։ Բնակավայրը տեղաբախշված է Որոտան և Հակարի գետերի միախառնման հատվածից ներքև՝ աջափնյա բլրապատ հարթավայրում։ 


== Պատմություն ==
18-րդ դարի երկրորդ կեսին և 19-րդ դարի սկզբներին Ղարաբաղի և Նախիջևանի խաների ի և քրդական ցեղերի ճնշման տակ տարածաշրջանի բնակավայրերը հայաթափվել էին։ Սա էլ հանգեցրեց նրան, որ տվյալ գավառի գյուղերի, այդ թվում՝ Շիրակի պատմականհետքերը և անգամ անունը մոռացության մատնվեն։
19-րդ դարի սկզբներին ամայության մատնված գյուղում հաստատվել էին թուրք և քուրդ խաշնարած մի քանի ընտանիքներ։ Հայկական գյուղը նրանք կոչեցին Գիյասլի։ Ժամանակի ընթացքում այստեղ հաստատված թուրքերն ու քրդերը ամբողջովին կործանեցին հայկական պատմամշակութային արժեքները, այժմ այդ հուշակոթողների հետքն անգամ չի երևում։
Ադրբեջանում Խորհրդային կարգեր հաստատվելուց հետո այս տարածքները բռնակցվել են ԱԽՍՀ-ին։ Գյուղը 1923 թվականին գտնվում էր ԱԽՍՀ Կարմիր Քուրդիստանի օկրուգի, իսկ 1923 թվականին Զանգելանի շրջանի կազմում։
1993 թվականին ԱՀ Պաշտպանության բանակի շնորհիվ գյուղն ազատագրվեց։ 
1998 թվականին ՀՀ տարբեր բնակավայրերից,հատկապես Շիրակի մարզից այստեղ հաստատվեցին մի քանի ընտանիքներ։ Գյուղը ստացավ Շիրակ անունը։ Բնակատեղին գտնվում է Կումայրի համայնքի կազմում։
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի հետևանքով բնակավայրը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։


== Բնակչություն ==
2015 թվականին Շիրակ գյուղում բնակվում էր 55 մարդ, կար 12 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Արտաքին հղումներ ==
Հակոբ Ղահրամանյան, ՏԵՂԵԿԱՏՈւ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչատարածքային միավորների սոցիալ-տնտեսական բնութագրերի, Երևան, Ճարտարագետ, 2015 թ.


== Ծանոթագրություններ ==