Միխայիլ Ավիլով (գրող)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միխայիլ Ավիլով (այլ կիրառումներ)Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Ավիլով (ռուս.՝ Михаил Александрович Авилов, նոյեմբերի 21, 1907(1907-11-21), Ցիմլյանսկ, First Don Okrug, Դոնի զորքի մարզ, Ռուսական կայսրություն - հունիս 1974, Ռոստովի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային գրող։


== Կենսագրություն ==
Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Ավիլովը ոչ թեթև ճակատագրի գրող է։ Պոեզիայի նկատմամբ սերը նրա մոտ դրսևորվել է դեռևս այն ժամանակ, երբ նա սովորում էր աշխատանքային դպրոցում, սիրում էր կարդալ բանաստեղծություններ և դրանք անգիր սովորել։ Նրա առաջին բանաստեղծությունը լույս է տեսնում դպրոցական թերթում։ Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Ավիլովը բանաստեղծություններ էր գրում միշտ, երբ աշխատում էր բեռնակիր Նովոչերկասսկում, ներհատիչ մեքենայի մեքենավարի օգնական Լուգանշչինայում, երբ ավարտելով Նովոչերկասսկի անասնաբուժական ինստիտուտը` 1931 թվականին դառնում է գյուղական անասնաբույժ, երբ գերության մեջ էր։
Ավիլովը իր «Անմահը» բանաստեղծությունների գրքի նախաբանում իր ոչ թեթև ճակատագրի մասին այսպես է գրում.

	
Միխայիլ Ավիլովի ստեղծագործության գլխավոր թեման եղել է հավատը խորհրդային կոփվածություն անցած մարդու նկատմամբ, որը դիմակայել է դժոխային տանջանքներին, ատել ֆաշիզմը և սիրել կյանքը։ Այդ թեման ստեղծագործորեն զարգացրել «Անմահը» ժողովածուում, որը լույս է տեսել 1961 թվականին Ռոստովի հրատարակչությունում։ «Փշալարերի ետևում» բանաստեղծությունների շարքը խորհրդային մարդու անվախության, քաջության և հայրենիքին նվիրվածության վկայությունն է, որն ավելի հնչող է արտահայտված նրա երկրորդ «Մարդու անվամբ» ժողովածուի մեջ (Ռոսհրատ, 1963), որտեղ ընդգրկված են «Դոն-Կիխոտ» և «Հեքիաթ հսկաների և քնած գեղեցկուհու մասին» պոեմները։
Ավիլովը ուժեղ և քաջարի մարդկանց է նվիրել «Ժամանակի գույնը» պոեմը, որի հերոսները Մերձդոնյան դաշտերում կուլակների կրակոցների տակ աշխատող 20-ական թվականների երիտասարդ կոմերիտականներն են։ Ավիլովի վերջին ստեղծագործությունը «Մոխիր» պոեմն էր (Ռոսհրատ, 1970), որը նվիրված է խորհրդային մարդու անկոտրում հոգեկան ուժին, հպարտ մարտիկներին, ուժեղ և բարձր քաղաքացիական ու բարոյական գաղափարներին, ֆաշիզմի դեմ պայքարողներին։


== Ստեղծագործություններ ==
Авилов, М. А. Бессмертник: Стихи. - Ростов н/Д: Кн. изд-во, 1961. - 56 с., портр.
Циклы: За колючей проволокой; После грозы.
Авилов, М. А. С именем человека: Поэмы. - Ростов н/Д: Кн. изд-во, 1963. - 27 с.
Содерж.: Дон-Кихот; Сказка о богатырях и спящей царевне.
Авилов, М. А. Пепел: Поэма. - Ростов н/Д: Кн. изд-во, 1967. - 22 с., портр.
То же - Ростов н/Д: Кн. изд-во, 1970. - 48 с., ил.
Авилов, М. А. Цвет памяти: Стихи и поэмы - Ростов н/Д: Кн. изд-во, 1977. - 79 с., ил. 1 л. портр.
Циклы: Бессмертник; Разговор с современником; После грозы; Из последних стихов; Поэмы: Пепел; Цвет времени; Неоконченная поэма.
Авилов, М. А. Бессмертник: Стихи и поэмы - Ростов н/Д: Кн. изд-во, 1982. - 63 с.
Содерж.: Стихи; Цвет времени: Поэма; Пепел: Из поэмы.


== Հրապարակումներ հավաքածուներում և ամսագրերում (բանաստեղծություններ) ==
Из последних тетрадей: «Стою у моря на обрыве…»; «Романтики, собратья Робинзона…»; «Но после нас живущим нужно знать…»; «Пустая ссора…» //Дон. 1977 - № 12 - С.107-109.
В ночь на 10 мая 1945 года; Советским солдатам; «Я шел смоленскими полями…»; «Я вижу в степи и далекое стадо…» - В кн.: От Дона до Победы. Ростов н/Д, 1985, с.5-7.


== Ավիլովի կյանքի ու ստեղծագործության մասին ==
Долинский Д. Маленькие открытия // Комсомолец. - 1959. - 30 декабря
Анисимов Л. Заявка на зрелость // Молот. - 1960 - 8 июня
Котовсков В. Дорогой мужества // Молот. - 1965 - 18 февраля
Котовсков В. Поэт мужественного сердца // Молот. - 1967 - 21 ноября
Ефремов В. «Стремление к справедливости при любых обстоятельствах…» // Комсомолец. - 1974 - 14 сентября
Бугаенко Н. Стихи о мужестве // Веч. Ростов. - 1983. - 12 марта
Гегузин И. Поэт мужества: [о сб. «Цвет памяти» М. Авилова] // Лит. Россия. - 1977. - 25 февраля. - С. 20
Долинский Д. О поэме «Пепел» М. Авилова // Дон. - 1971. - № 12. - С. 177
Ефремов В. О сборнике «Цвет памяти» М. Авилова // Лит. обозрение. - 1977. - № 10. - С. 40-41
Моложавенко В. Пролог: [о поэте М. Авилове] // В кн. В. С. Моложавенко Костры памяти. - Ростов н/Д: Кн. изд-во, 1985. - С. 9
Моложавенко В. За нами - Москва: [о М. Авилове] // В кн. В. С. Моложавенко Костры памяти. - Ростов н/Д: Кн. изд-во, 1985. - С. 163-165
Рогачев А. О сборнике «Цвет памяти» М. Авилова // Дон. - 1977. - № 6. - С. 180
Русиневич К. Торжество жизни: [о сб. «Бессмертник» и поэме «Пепел» М. Авилова] // Молот. - 1971. - 20 июня
Скребов Н. «Создать, открыть и покорить» // Дон. - 1974. - № 11. - С. 67-68
Скребов Н. Возвел он песню в звание солдата // Молот. - 1977. - 22 ноября
Чекалин С. Мужество: [о сб. «Бессмертник» М. Авилова] // Комсомолец. - 1984. - 14 февраля


== Գրականություն ==
Писатели Дона: Библиографический указатель. - Изд. 2-е, испр. и доп. - Ростов н/Д: Кн. изд-во, 1986. - 416 с.


== Արտաքին հղումներ ==
Авилов Михаил Александрович Archived 2021-03-05 at the Wayback Machine.
ПРАВЕДНИК, ВЕРНУВШИЙСЯ ИЗ АДА
Авилов Михаил Александрович (1907-1974)