armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Միխայիլ Ստրելցով

Միխայիլ Ստրելցով (ռուս.՝ Михаи́л Никола́евич Стрельцо́в, 1929), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Կենսագրություն ==
1952 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1952-1956 թվականներին՝ Ֆինլանդիայում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից։
1956-1962 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1962-1967 թվականներին՝ Շվեդիայում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից։
1967-1970 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1970-1972 թվականներին՝ Շվեդիայում ԽՍՀՄ դեսպանատան խորհրդական։
1972-1978 թվականներին՝ Ֆինլանդիայում ԽՍՀՄ դեսպանատան խորհրդական-դեսպանորդ։
1978-1979 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1979 թվականի հուլիսի 16-ից մինչև 1984 թվականի հուլիսի 12-ն Իսլանդիայում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1984 թվականից՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1993 թվականի հունիսի 26-ից մինչև 1995 թվականի սեպտեմբերի 4-ը եղել է ռուս-ամերիկյան պահպանման և տեսչությունների համատեղ հանձնաժողովի Ռուսաստանի ներկայացուցիչ։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Дипломатический словарь» под ред. А. А. Громыко, А. Г. Ковалева, П. П. Севостьянова, С. Л. Тихвинского в 3-х томах, М., «Наука», 1984—1986.-Т. 3, с. 435.
Էգեոն (արբանյակ)

Էգեոն (հին հունարեն՝  Αἰγαίων), Սատուրնի արբանյակն է, հայտնաբերվել է հայտնաբերվել է «Կասինի» ԱՄԿ-ի լուսանկարների վրա 2004 թվականին։
Ֆրիդա Կալոյի թանգարան

Ֆրիդա Կալոյի թանգարան, (իսպ.՝ Museo Frida Kahlo), մեքսիկացի գեղանկարչուհի Ֆրիդա Կալոյի կյանքին և գործունեությանը նվիրված թանգարան Մեխիկոյի Կոյոական շրջանում, հայտնի է նաև որպես Կապույտ տուն (La Casa Azul)։


== Կապույտ տունը ==

Տուն-թանգարանը գտնվում է Մեխիկոյի Կոյոական շրջանում, որի Colonia del Carmen տարածքը հայտնի է եղել մտավորականների ու առաջամարտիկների համբավով դեռևս 1920-ական թվականներից, երբ այստեղ էին հանգրվանում Սալվադոր Նովոն, Օկտավիո Պասը, Մարիո Մորենոն, Դոլորես դել Ռիոն։ Ներկայումս այս տարածքում են գտնվում բազմաթիվ թանգարաններ։ Տունը գտնվում է Լոնդրես և Ալենդե փողոցների անկյունում և աչքի է ընկնում կոբալտե կապույտ գույնով, որից էլ առաջացել է անունը՝ La Casa Azul (Կապույտ տունը)։ Ինչպես այս տարածքի այլ կառույցներ, տունը կառուցվել է կենտրոնական բակի շուրջ։ Տունը զբաղեցնում է 800 մ2 տարածք, կենտրոնական բակը՝ 400 մ2: Քանի որ տունը կառուցվել է 1904 թվականին, ի սկզբանե այն ունեցել է ֆրանսիական ոճի առանձնահատկություններ, այնուհետև ձևափոխվել է սովորական ճակատամասի։ Երկհարկանի շենքն ունի մի քանի ննջարաններ, աշխատասենյակ, մեծ խոհանոց և ճաշասենյակ։ Նախասրահը զարդարում է բնական քարերից խճանկարը։


== Պատմություն ==
Կոյոական շրջանի Լոնդրես 247 հասցեում գտնվող տունը Կալոների ընտանիքին է պատկանել 1904 թվականից։ Այստեղ 1907 թվականի հուլիսի 6-ին ծնվել և 1954 թվականի հուլիսի 13-ին մահացել է Ֆրիդա Կալոն։ Այստեղ նկարչուհու պատկերով իր մահճակալի մոտ տեղադրված է մոխրով լի աճյունասափորը։ 1955 թվականին տունը դարձել է Ֆրիդա Կալոյի թանգարան։
Այս տանը, ընդհատումներով, Ֆրիդան ապրել է ամուսնու՝ մեքսիկացի նկարիչ Դիեգո Ռիվերայի հետ։


== Ցուցադրություն ==
Թանգարանում են գտնվում նկարչուհու մի քանի գեղանկարներ, անձնական իրերը, գրքեր և նախակոլումբյան արձանիկների անձնական հավաքածուն, Դիեգո Ռիվերայի և այլ արվեստագետների աշխատանքներ, մեքսիկական ժողովրդական արվեստի գործեր, նախա-իսպանական ձեռագործ աշխատանքներ, լուսանկարներ, հուշամատյաններ։ Պատերի ներքին և արտաքին գունավորումների համար տունն անվանում են «Կապույտ» կամ «Լազուր»։

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆրիդա Կալո թանգարանի պաշտոնական կայքը Archived 2010-06-19 at the Wayback Machine.
Ֆրիդա Կալոյի թանգարան
(9270) 1978 VO8

(9270) 1978 VO8, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի նոյեմբերի 7-ին Էլեանորա Հելինի և Շելտ Բասի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,053326 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6192 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4875 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1948,76 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,184733 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,51° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9270) 1978 VO8 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Առողջապահական կետ

Առողջապահական կետ, առաջին բուժօգնություն ցուցաբերելու համար նախատեսված վայր, որը կազմակերպվում է արդյունաբերական ձեռնարկություններում, հիմնարկներում և այլուր։
Առողջապահական կետն ինքնուրույն բուժհիմնարկ չէ և սովորաբար գտնվում է մոտակա պոլիկլինիկայի կամ բժշկասանիտարական մասի կազմում։ Առողջապահական կետը նախաբժշկական կամ առաջին բուժօգնություն է ցույց տալիս վնասվածքների, հանկարծահաս հիվանդությունների և մասնագիտական թունավորումների ժամանակ, իսկ հետագա բուժումը կատարվում է պոլիկլինիկայում, հիվանդանոցում կամ հատուկ բուժհիմնարկում։
Առողջապահական կետում կատարում են անհրաժեշտ բուժարարողություններ, վիրակապում և այլն։ Բուժական անձնակազմն անցկացնում է պլանային բուժառողջարարական և հակահամաճարակային միջոցառումներ (ապահովում է բանվորների և ծառայողների պարբերական զննումն ու դիսպանսերացումը, կազմակերպում է զանգվածային կանխարգելիչ պատվաստումներ, հիվանդությունների նվազեցման և վնասվածքների կանխարգելման նպատակով ձեռնարկության վարչության և արհմիության հետ միասին իրականացնում բուժական կանխարգելիչ միջոցառումներ)։ Առողջապահական կետի կարևոր խնդիրներից են սանկանխարգելիչ աշխատանքները՝ արտադրամասերի, արտադրական և կենցաղային շինությունների սանիտարական վիճակի հսկում, սանիտարալուսավորական աշխատանքներ, սանիտարական ակտիվի նախապատրաստում և այլն։
Լուն Վոժ (Սեբիսի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լուն Վոժ (այլ կիրառումներ)Լուն Վոժ (ռուս.՝ Лун-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Սեբիս գետի ձախ ափին 189 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 24 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000077636
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007763
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլայ Պանկով

Նիկոլայ Պանկով (ռուս.՝ Никола́й Алекса́ндрович Панко́в, մարտի 22, 1928(1928-03-22) - դեկտեմբերի 28, 2005(2005-12-28)), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Կենսագրություն ==
1952 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը և ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցը։ Պատմական գիտությունների թեկնածու։
1952 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1958 թվականից եղել է ԽՍՀՄ երիտասարդական կազմակերպությունների կոմիտեի պատասխանատու քարտուղար։
1973 թվականից մինչև 1981 թվականը եղել է Եվրոպական անվտանգության և համագործակցության համար խորհրդային կոմիտեի նախագահի տեղակալ։
1981 թվականի հուլիսի 10-ից մինչև 1986 թվականի հոկտեմբերի 28-ը Մավրիկիոսում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1986-1992 թվականներին եղել է «Հայրենիք» հասարակության նախագահության նախագահի առաջին տեղակալ։
1992-2005 թվականներին եղել է «Հայրենիք» հայրենակցական միության գործադիր կոմիտեի նախագահ։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Дипломатический словарь : в 3 т. / Гл. ред. А. А. Громыко и др. — 4-е изд. — М. : Наука, 1985. — Т. 2. — С. 338.


== Արտաքին հղումներ ==
Հայրենիքի բոցաշունչ հայրենասերի հիշատակին
Լյուդվիգ Ռեն

Լյուդվիգ Ռեն (գերմ.՝ Ludwig Renn, ի ծնե՝ Առնոլդ Ֆրիդրիխ Ֆիթ ֆոն Դոլսենաու (Arnold Friedrich Vieth von Golßenau), ապրիլի 22, 1889(1889-04-22)[…], Դրեզդեն, Գերմանական ռայխ - հուլիսի 21, 1979(1979-07-21)[…], Բեռլին, Արևելյան Գերմանիա), գերմանացի գրող։ Գերմանիայի կոմունիստական կուսակցության անդամ (1928 թվականից)։


== Կենսագրություն ==
Մինչև 1932 թվականը՝ «Պրոլետարական-հեղափոխական գրողների միության» քարտուղար։ Արվեստի գերմանական ակադեմիայի (Բեռլին) անդամ (1952)։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի (1914-1918), հետագայում՝ Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի մասնակից։ 1933-1935 թվականներին կալանավորված է եղել ֆաշիստական բանտերում։ 1939 թվականին տարագրվել է Մեքսիկա, որտեղ շարունակել է հակաֆաշիստական պայքարը։ 1947 թվականին վերադարձել է հայրենիք։ Ռենի ստեղծագործությունը տոգորված է հումանիզմի գաղափարներով, ֆաշիզմի և համաշխարհային պատերազմների հանդեպ ատելությամբ։ «Պատերազմ» (1928) և «Պատերազմից հետո» (1930) սոցիալքննադատական և ինքնակենսագրական վեպերում քննադատել է միլիտարիզմը։ «Ազնվականության մայրամուտը» (1944) վեպում քննադատել է գերմանական սպայական կաստան։ Մանկապատանեկան մի շարք գրքերի հեղինակ է։


== Մրցանակներ ==
Աշխատանքի հերոս (1964),
ԳԴՀ ազգային մրցանակ (1955, 1961),
Հ․ Մանի անվանական մրցանակ (1962)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռեզա Էնայաթոլլա

Ռեզա Էնայաթոլլա (պարսկերեն՝ عنایت‌الله رضا;а հունիսի 18, 1920(1920-06-18), Ռաշթ, Իրան - հուլիսի 20, 2010(2010-07-20), Թեհրան, Իրան), պարսիկ պատմաբան և փիլիսոփայության պրոֆեսոր, Իրանի կոմունիստական կուսակցության նախկին անդամ, պաշտոնաթող զինվորական։ Թեհրանում Իրանական և իսլամական հետազոտությունների բարձրագույն ակադեմիական խորհրդի անդամ է, որտեղ որ հրատարակվել է Իրանիկա հանրագիտարանը։ Համաձայն Էնայաթոլլայի «Ադրբեջան» եզրը իրականում վերաբերվում է Արաքս գետից հարավ գտնվող տարածաշրջանին (Իրանում), իսկ ժամանակակից Ադրբեջան պետությունը պետք է կոչվի «Արրան»։


== Աշխատություններ ==
The Sasanian Civilization (alternatively titled Civilization of Sassanid Iran, translation of book by Vladimir Grigorevich Lukonin)
Ազարբայջանը և Արրանը (Ատուրպատականը և Աղվանքը)
From Aran to Azerbaijan Archived 2011-07-23 at the Wayback Machine., Goftogu Quarterly 33, Spring 2002.


== Ծանոթագրություններ ==
Մետեորա (հանդես)

«Մետեորա», գիտական, հասարակական և գրական կիսամյա հանդես։ Լույս է տեսել 1880—1981 թվականներին, Զմյուռնիայում։ Խմբագիր՝ Գրիգոր Մսերյան։ Նպաստել է արևմտահայ լուսավորական-դեմոկրատական շարժմանը, անդրադարձել հայ ժողովրդի արևմտյան հատվածի պատմական ճակատագրին, մատնանշել ինքնօգնությունը և հավաքական գործունեությունը, որպես ազատագրության ուղի։ Մեծ տեղ է հատկացրել կաթոլիկ եկեղեցու և նրա միսիոներների դեմ մղվող պայքարին։ Պրոպագանդել է գիտության նվաճումները, ընդգծել նրա դերն ու նշանակությունը հասարակության առաջընթացի ճանապարհին։ Տպագրել է Պ․ Փիշարի, է․ Լիթրեի, է․ Զոլայի աշխատությունները՝ խմբագրի առաջաբաններով։ Գրական և հայագիտական նյութերի շարքում արժեքավոր են Գյոթեի «Ֆաուստի» անդրանիկ թարգմանությունը, Խ․ Պաղտասարյանի «Վարդի վեպ» պոեմը, Քերովբե Պատկանյանի «Խուզարկություն հայ լեզվի կազմության վրա» ուսումնասիրությունը։ «Մետեորա»-ին աշխատակցել են Մեսրոպ Նուպարյանը, Գ․ Խորասանճյանը, Ստեփան Ոսկանյանը (Օրպել), Գալուստ Կոստանդյանը (Տայտր) և ուրիշներ։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Կարգալա (գյուղ, Զիանչուրինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿարգալաԿարգալա (ռուս.՝ Каргала, բաշկիրերեն՝ Ҡарғалы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Զիանչուրինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 234 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իսահակ Տերտերյան

Իսահակ Տերտերյան (դասական ուղղագրությամբ՝ Իսահակ Տէրտէրեան, 1884, Շուշի, Ելիզավետպոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - 1962, Թեհրան, Իրան), 20-րդ դարի իրանահայ բժիշկ է եղել, ով իրենից թողել է բազում բժշկական աշխատություններ և հոդվածներ, ինչպես նաև այլ գրքեր։


== Կենսագրություն ==
Բժիշկ Տերտերյանը ծնվել է 1884 թվականին Արցախի Շուշի քաղաքում։ Տարրական և միջնակարգ կրթությունը ստացել է ծննդավայրում և Բաքվում, և 1913 թվականին բժշկությունն ավարտել Դորպատի համալսարանում։ Ուսման ընթացքում հետաքրքրվում է քաղաքական գործունեությամբ և հիմնադրում համալսարանի առաջանի կովկասցի ուսանողների միությունը։
Ուսման ավարտից հետո որպես բժիշկ ծառայում է ռուսական բանակում և փոթորկոտ կյանք ունեցավ առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Նա 1920 թվականին ընտանիքի հետ գաղթում է Իրան և ծառայում որպես «Իրանի հյուսիսային երկաթուղու պետական հիվանդանոցների ընդհանուր տնօրեն»։
Իսահակ Տերտերյանը մահացել է 1962 թվականին։


== Գործունեություն ==
Նա Թեհրանում հայտնի էր որպես սրտի, թոքի, ստամոքսի, մալարիայի և վեներական հիվանդությունների բժիշկ և նույն ժամանակ զբաղվում էր հասարակական կյանքով։
Բժիշկ Տերտերյանը նաև գրել է Բեյրութում լույս տեսնող Բժիշկ բժշկական-առողջապահական ամսաթերթի համար։


== Աշխատություններ ==
Մալարիան և նրա բժշկութիւնը (պարսկերենի թարգ.՝ Ս. Սիմոնյան), Տպարան «Մոդեռն», Թեհրան, 1935
Ինչպէ՞ս պիտի չծխել (պարսկերենի թարգ.՝ Ա. Ասատուրյան)
Մարմնակրթութեան առողջապահական նշանակութիւնը (պարսկերենի թարգ.՝ Ա. Ասատուրեան)
Սիֆիլիսը և նրա բժշկութիւնը (պարսկերենի թարգ.՝ Ս. Սիմոնյան), Տպարան «Մոդեռն», Թեհրան, 1937
Ֆաշիզմը պիտի ջախջախւի
Փակ դռան յետև (Էջեր բժշկի օրագրից), Ա յատոր, Տպարան «Մոդեռն», Թեհրան, 1952
Փակ դռան յետև (Էջեր բժշկի օրագրից), Բ յատոր, Տպարան «Մոդեռն», Թեհրան, 1953
Ուխտւածները (Երկեր), Ա յատոր
Ուխտւածները (Երկեր), Բ յատոր
Ուխտւածները (Երկեր), Գ յատոր, 1953
Հայկական գոյամարտը. մեր ցեղի դառնաղէտ անցեալի սեղմ պատմութիւնը, Տպարան «Մոդեռն», Թեհրան, 1957


== Աղբյուրներ ==
Պարսկերեն՝ Ղարաբաղցիների դերը Ղաջարի շրջանի քաղաքականության և կառավարման մեջ, Փարվիզ Զարե Շահմարսի, Իրանի ժամանակակից պատմության հետազոտման կազմակերպություն պարսկերեն՝ نقش قره‌باغی‌ها در سیاست و حکومت دوره قاجار - پرویز زارع شاهمرسی - موسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ

Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ (ռուս.՝ Народный артист Российской Федерации), Ռուսաստանի Դաշնության բարձրագույն պատվավոր կոչումներից մեկն է, որը շնորհվում է թատերական, երաժշտական, կրկեսային, էստրադային և կինոարվեստի բնագավառներում ունեցած մեծագույն ներդրումների համար։ Այն մտնում է Ռուսաստանի Դաշնության պետական պարգևների համակարգի մեջ։


== Շնորհման հիմնավորումը ==
Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստի կոչումը շնորհվում է ռուսական արտիստներին, բալետմաստերներին, դիրիժորներին, կոմպոզիտորներին, դրամատուրգներին, ռեժիսորներին, խմբավարներին, դերասաններին, երգիչներին, երաժիշտներին և այլոց, ովքեր ստեղծել են բարձրակարգ գեղարվեստական կերպարներ, երաժշտական ստեղծագործություններ, համերգային և կրկեսային ծրագրեր, թատերական և կինեմատոգրաֆիական դերեր և ովքեր մեծագույն ներդրում ունեն ռուսական գեղարվեստական մշակույթի զարգացման և պահպանման, երիտասարդ սերնդի արտիստների ձևավորման գործում, հասարակության լայն շրջանակների և պրոֆեսիոնալ խմբակցությունների կողմից ստացել են մեծ ճանաչում։
Որպես օրենք, պատվավոր կոչումը շնորհվում է «Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ» կամ «Ռուսաստանի Դաշնության արվեստի վաստակավոր գործիչ» պատվավոր կոչումները շնորհելուց հետո` ոչ շուտ, քան 10 տարի անց։ Այն շնորհվում է Ռուսաստանի նախագահի հրամանագրով` տարին մեկ անգամ, «Մշակույթի աշխատակցի օրվան» (մարտի 25) նվիրված տոնակատարությանը նախորդող օրերին։


== Պատմությունը ==
ԽՍՀՄ փլուզումից հետո, Ռուսաստանի Խորհրդային Ֆեդերատիվ Սոցիալիստական Հանրապետության անվանումը Ռուսաստանի Դաշնության փոխարինվելուց հետո, «ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ» պատվավոր կոչումն անվանափոխվեց «Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ» կոչումով։ 1995 թվականից փոխվել է նաև կրծքանշանի նախկին տեսքը։ Պատվավոր կոչումը սահմանվել է ՌԴ նախագահի 1995 թվականի դեկտեմբերի 30-ի № 1341 հրամանագրով։
Ներկայիս տեսքով, պատվավոր կոչման կարգավիճակը հաստատվել է ՌԴ նախագահի 2010 թվականի սեպտեմբերի 7-ի № 1099 հրամանագրով։


== Կրծքանշանը ==
Կրծքանշանն ունի ՌԴ պատվավոր կոչումների համար նախատեսված մեկ միասնական ձև և պատրաստվում է արծաթից։ Այն ունի դափնու և կաղնու ճյուղերից կազմված պսակի տեսք, որի ներքևում ճյուղերը կապված են ժապավենով։ Պսակի վերևի հատվածում պատկերված է Ռուսաստանի Դաշնության զինանշանը։ Կենտրոնական հատվածում պատկերված զարդատախտակի վրա ռուսերեն լեզվով գրված է պատվավոր կոչման անվանումը։
2010 թվականի սեպտեմբերի 7-ից հետո շնորհվող կրծքանշանները ոսկեզօծված են։


== Ծանոթագրություններ ==
Լը Լոզե Յուբայ

Լը Լոզե Յուբայ (ֆր.՝ Le Lauzet-Ubaye, օքս.՝ Lo Lauset), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Լը Լոզե Յուբայ կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Բարսելոննետ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04102։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 230 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 157 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 119-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 38-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 75,8 %, 1999 թվականին եղել է՝ 62,1 %)։ 119 աշխատունակ բնակիչներից 102-ը աշխատում էին (63 տղամարդ և 39 կին), անաշխատանք էին 17 մարդ (10 տղամարդ 7 կին) ։ 38 անգործ մարդկանցից 8-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 22-ը թոշակառու, 8-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։


== Տեսարժան Վայրեր ==
Դոլմեն Վիեր
Սեն Լորան եկեղեցի (1715 թվական)
Տուրնիկե դղյակ (XIV դար, ոչնչացվել է 1693 թվականին)
Հռոմեական կամուրջ
Մարտկոց Դուրմիյուզ (Մաժինոյի գիծի) մաս
Ժամատուն՝ Դրանոմսկ, Սեն Պոլ, Սեն Պիեր, Սեն Ժոզեֆ


== Լուսանկարներ ==

		
		
		


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ազգային ինստիտուտի վիճակագրություն Լը Լոզե Յուբայ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-02-ին։ Վերցված է 2012-8-16 
«Լը Լոզե Յուբայ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-22-ին։ Վերցված է 2013-01-12
Թիֆենբախ (Պասաու)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Թիֆենբախ (այլ կիրառումներ)Թիֆենբախ (գերմ.՝ Tiefenbach), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Բավարիա ադմինիստրատիվ կենտրոնին։ Մտնում է Պասաու շրջանի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6683 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010 թվական)։ Զբաղեցնում է 49,67 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 2 75 151։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Իլինկա (գյուղ, Շումյաչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻլինկաԻլինկա (ռուս.՝ Ильинка), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռիսկուժինո

Ռիսկուժինո (ռուս.՝ Рыскужино, բաշկիրերեն՝ Рысҡужа), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աբզելիլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 513 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նովոպավլովկա (գյուղ, Մալովիսկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոպավլովկաՆովոպավլովկա (ուկրաիներեն՝ Новопавлівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Մալովիսկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոպավլովկա գյուղում բնակվում էր 362 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պարսունա

Պարսունա («պերսոնա» բառի աղավաղված ձևը, լատ.՝ persona - անձնավորություն, դեմք), 17-րդ դարում ռուսական դիմանկարային գեղանկարչության ստեղծագործություն։ Յակով Տուրգենևի պարսունան (17-րդ դարի 90-ական թվականներին) Առաջին Պարսունաները ոչ իրենց կատարման տեխնիկայով և ոչ էլ կերպարային կառուցվածքով չեն տարբերվել սրբանկարից (Ֆեոդոր Իվանովիչ թագավորի Պարսուանա17-րդ դարի 1-ին կես, Պատմության թանգարան, Մոսկվա)։ 17-րդ դարում 2-րդ կեսին Պարսունաի զարգացումն ընթացել է երկու ուղղությամբ,

առաջինում՝ սրբանկարչության սկզբունքների,
երկրորդում՝ արևմտաեվրոպական գեղանկարչության հնարանքների յուրացմամբ՝ պատկերվողի անհատականության դրսևորման ու ձևերի ծավալայնությունը հաղորդելու ձգտումով (Գ․ Պ․ Գոդունովի Պ․)։
Էմբռա

Էմբռա (էստ․՝ Ämbra), գյուղ Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Կառեդա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 25 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սեն Բենուա սյուր Վան

Սեն Բենուա սյուր Վան (ֆր.՝ Saint-Benoist-sur-Vanne), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 234 մարդ, բնակչության խտությունը` 14.03 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.68 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 120 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 95 կմ հարավ-արևմուտք, Տրուա քաղաքից` 31 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 128 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 100-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 28։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,1 %։ 100 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 89 անձ (49 տղամարդ և 40 կին)։ Գործազուրկ են եղել 11 անձ (8 տղամարդ և 3 կին)։ 28 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
1575

1575 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1575 թվականն է, 
XVI դարի 75-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Վիոլանտա

Վիոլանտա (իտալերեն՝ Violante), դասական ավանդույթի համաձայն՝ Տիցիանի վաղ շրջանի սիրուհին և բնորդուհին, նկարիչ Պալմա Ավագի դուստրը, որի անվան հետ է կապվում Տիցիանի կամ Պալմա Ավագի վրձնին վերագրվող հայտնի վենետիկյան ոսկեհեր գեղեցկուհու նկարը («Violante (La Bella Gatta)») ։
Այնուամենայնիվ չկա ապացույցը, որ Պալման, որը մահացել է ամուրի, ունեցել է երեխաներ (ի դեպ, այլ վկայություններով նա ունեցել է երեք աղջիկ)։ Ենթադրվում է, որ Վիոլանտան պարզապես հայտնի բնորդուհի է եղել Վենետիկում և նրա դիմագծերը կարելի է հայտնաբերել երկու նկարիչների կտավներում էլ։


== Նկարներ ==
Վիեննայում գտնվող նրա անունը կրող նկարը վերագրվում է Տիցիանի վրձնին (վաղ շրջան) կամ Պալմա Ավագին, որը նույնպես նկարում էր վենետիկյան գեղեցկուհիների կերպարները։ Այնուամենայնիվ, նկարի ճշգրիտ հեղինակին որոշել չի հաջողվում, չնայած այսօր գիտնականները հակված են այն կարծիքին, որ հեղինակը Տիցիանն է։ Վիեննական «Վիոլանտան» մեծ փառք էր վայելում ու ակտիվ կրկնօրինակվել է Նոր ժամանակներում։
Պալմայի նկարների ցանկի մեջ, որոնց համար, հնարավոր է, կեցվածք է ընդունել այն կինը, որը պատկերված է «Վիոլանտայում», մտնում են «La Bella» (Տիսեն-Բորնեմիսի թանգարան), «Ֆլորա» (Ազգային պատկերասրահ), «Կանաչ զգեստով կինը», «Կապույտ զգեստով կինը»  (1512—1514, երկուսն էլ Վիեննայում), «Սուրբ ընտանիքում սրբերի հետ» նկարի մեջ Սուրբ Եկատիրինայի կերպարները (1512—1514, Դրեզդեն) և այս շրջանի մի ամբողջ շարք այլ կրոնական բովանդակության կտավներ։
Համաձայն գիտնականների կարծիքի՝ այդ բնորդուհին հանդես է գալիս Տիցիանի մեկ այլ հայտնի կտավում՝ «Վակխանալիում»  (Պրադո), մանուշակներով կնոջ կերպարում։ Համաձայն որոշ վարկածների՝ բնորդուհի է եղել ոչ թե Վիոլանտան, այլ Չեչիլիան, Տիցիանի մեկ այլ, արդեն փաստացի սիրուհի, որը 1525 թվականին ունեցել է նրանից երկու որդի և ում հետ նա ամուսնացել է։
Տիցիանական աշխատանքների շարքում Վիոլանտայի պատկերով նկարներ են համարվում նաև «Սուրբ Բրիգիտան» (Մադրիդ), Ֆլորան (Ուֆֆիցի), «Երկնային և երկրային սեր»  (Հռոմ, Բորգեզե պատկերասրահ), «Սալոմե» (Հռոմ, Դորիա-Պամֆիլի պատկերասրահ) և հիանալի «Կինը հայելու առաջ» (Փարիզ, Լուվր) կտավները։ Կա կարծիք, որ «Սալոմեում» Տիցիանը պատկերել է ինքն իրեն Հովհաննես Մկրտչի կերպարով, որի կտրված գլուխը սկուտեղի վրա պահում է գեղեցկուհի Սալոմեն։


== Գրական ստեղծագործություններ ==
Oliver S. Leland. The legend of Violante
Стихотворение Бочини


== Ծանոթագրություններ ==
ՍՔՈՒԻԴ

ՍՔՈՒԻԴ (անգլ.՝ SQUID, Superconducting QUantum Interference Device, թարգմանվում է որպես՝ «գերհաղորդիչ քվանտային ինտերֆերենցիայի սարք»), շատ զգայուն մագնիսամետր, օգտագործվում է գերթույլ մագնիսական դաշտեր չափելու համար։ Կառուցվածքը հիմնված է Ջոզեֆսոնի հանգույցներ պարունակող գերհաղորդիչ շղթաների վրա։

ՍՔՈՒԻԴ-ը հնարավորություն է տալիս չափելու 5 ատոտեսլա (5×10−18 Տլ) մագնիսական դաշտեր ՝ ստացված մի քանի օրվա ընթացքում միջինացված փորձերի արդյունքում։ Այս չափումների աղմուկի մակարդակը բավականին ցածր է, մոտ 3 ֆՏլ.Հց-½։ Համեմատության համար, մինչև մի քանի Կելվին սառեցնող համակարգի մագնիսը ստեղծում է 0.01 Տլ (10−2 Տլ) մագնիսական դաշտ, իսկ կենդանիների մեջ որոշ պրոցեսներ ստեղծում են 10−9 Տլ և 10−6 Տլ-ի միջև դաշտեր։ Վերջերս արտադրված SERF ատոմային մագնիսամետրերը հնարավորություն են տալիս չափելու առավել փոքր դաշտեր առանց սառեցման համակարգի, բայց շատ անգամ ավելի մեծ են չափսերով (~1 սմ3) և կարող են ոգտագործվել միայն չափազանց թույլ մագնիսական դաշտերում։


== Ծանոթագրություններ ==
Պուերտո Կաբեսաս

Պուերտո Կաբեսաս (իսպ.՝ Puerto Cabezas), քաղաք և մունիցիպալիտետ Նիկարագուայի հյուսիսարևելյան մասում։ Հյուսիսատլանտյան ինքնավար մարզի վարչական կենտրոնը։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Քաղաքը գտնվում է դեպարտամենտի արևելքում՝ Կարիբյան ծովի ափին՝ Մանագուայից մոտ 536 կմ հեռավորության վրա։ Ծովի մակարդակից ունի 7 մետր բացարձակ բարձրություն։
Քաղաքն ունի արևադարձային մուսոնային կլիմա՝ ամբողջ տարվա ընթացքում զգալի տեղումներ քանակով, բացառությամբ կարճատև չոր սեզոնից, որը շարունակվում է մարտից մինչև ապրիլ։ Միջին ջերմաստիճանը տատանվում է փետրվարին 24,5°C-ից մինչև 27,8°C՝ մայիսին։ Տեղումների տարեկան նորման 2799 մմ է։ 


== Պատմություն ==
1912-1925 թվականններին և 1926-1933 թվականներին Նիկարագուան բռնազավթված է եղել ԱՄՆ-ի զորքերի կողմից։ 1927 թվականի մայիսի 4-ին գեներալ Աուգուստո Սանդինոյի ղեկավարությամբ սկսվել է ազգային-ազատագրական պատերազմը (շարունակվել է մինչև 1934 թվականը)։ Սանդինիստների ակտիվացման կապակցությամբ 1928 թվականի հունվարի կեսերին Նիկարագուայի տարածքը բաժանվել է երեք օկուպացիոն գոտիների, ընդ որում երեք գոտիներից մեկի կենտրոնը դարձել է Պուերտո Կաբեսասը (այստեղ գտնվել են տարածաշրջանային շտաբն ու ծովային հետևակի կայազորը) ։
1960-ական թվականների առաջին կեսին ծովային նավահանգիստը մնացել է ամերիկյան Standard Fruit & Steamship Company ընկերության սեփականությանը և հիմնականում օգտագործվել է անտառներն ու փայտանյութերն արտահանելու համար (բեռնաշրջանառությունը տարեկան կազմել է մոտ 50 հազար տոննա)։
ԱՄՆ-ի կողմից պատրաստված «2506 բրիգադի» Կուբա ներխուժման գործողության ընթացքում քաղաքի մոտակայքում ստեղծվել է «2506 բրիգադի» (JMTide) ուսումնական բազան։ 1961 թվականի ապրիլին Պուերտո Կաբեսաս նավահանգստում բրիգադը բռնվել է նավերի վրա և ուղարկվել Կուբա։ Օդանավակայանի արտաքին պարագծի (որի վրա տեղակայված էր բրիգադի ավիացիան) և երկաթուղային կայարանի պահպանությունն այդ ժամանակ ապահովել է Նիկարագուայի ազգային գվարդիայի ստորաբաժանումը։
1971 թվականին քաղաքի բնակչությունը կազմել է 10 հազար մարդ։ Այն հանդիսացել է փայտամշակման արդյունաբերության կենտրոն և կարևոր ծովային նավահանգիստ (որի միջոցով արտահանվել է փայտ և պղինձ)։
2007 թվականի սեպտեմբերին քաղաքը մասամբ ավերվել է «Ֆելիքս» փոթորկի հետևանքով։


== Բնակչություն ==
Քաղաքի բնակչության թվաքանակի դինամիկան ըստ տարիների․


== Տրանսպորտ ==
Ծովային նավահանգիստ։
Պուերտո Կաբեսաս օդանավակայան, որը կանոնավոր ամենօրյա չվերթներ է իրականացնում Մանագուայից։


== Քույր քաղաքներ ==
 Բերլինգտոն (Վերմոնտ), ԱՄՆ
 Լուլեո, Շվեդիա


== Ծանոթագրություններ ==
Սպիների քաղաք (ֆիլմ)

Սպիների քաղաքը (անգլ.՝ City of Scars), Բեթմենի մասին կոմիքսային կարճամետրաժ ֆիլմ ռեժիսոր Ահարոն Շոկենի կողմից։
Մեկ տարի հետո նկարվեց նաև ֆիլմի շարունակությունը՝ «Seeds of Arkham»ː


== Սյուժե ==
Ջոկերը հերթական անգամ փախչում է Արկխեմ բուժարանից՝ թունավորելով բուժքրոջը իր ծիծաղի գազովː Գոթեմ քաղաքում նա գողանում է քաղաքական խորհրդի անդամ Ջոնսոնին և իր անչափահաս որդուն՝ սպանելով նրա կնոջըː
Բեթմենը սկսում է որսը՝ ցանկանալով որսալ իր ոխերիմ թշնամունː Երբ նա գտնում է Ջոնսոնին մահացած, հերոսը սկսում է կասկածել, թե արդյոք իր գործերը բերում են գողերին լավին, թե ընդհակառակը, ավելի են ստիպում նրանց չար գործեր կատարելː
Սև ասպետը դիմակահանդեսին գտնում է ծաղրածուին և խանգարում է Ջոկերի փորձը՝ պայթեցնել զննելու անիվըː Գոթեմի թիկնապահը գտնում է խելագարի և տղայի գտնվելու վայրը, բայց այդ ժամանակ կրտսեր Ջոնսոնը սպանում է գողին՝ իր իսկ ատրճանակովː
Հերոսն մտորում է, որ արդյոք Ջոկերի մահը համարվում է քայլ դեպի մոլորակ՝ Գոթեմում թե դա նշանակում է, որ իրավիճակն էլ ավելի է վատանումː.


== Դերեում ==
Քեյվին Պորտեր- Բեթմեն
Պոլ Մոլնար- Ջոկեր
Քրիստոֆեր Պարկեր- Կրիսպուս Ալեն
Քեթթի Ջոն Խորտվինչ- Ռենե Մոնտոյա
Գայ Գրանդի- Վիկտոր Զսասզ
Ջեյ Կապուտո- Առնոլդ Վեսկեր/ որովայնախոս
Մեդելին Ռաե- Խարլին Քվինզել/ Խարլի Կվին
Տեսս Կիլխամմեր- Սև դեղձանիկ


== Դերերում ==
Ռեժիսոր Ահարոն Շոկենը համարվում է Բեթմենի երկրպագուː Ավելի շուտ նա նկարել էր Բեթմենի մասին 2 կարճամետրաժ ֆիլմ՝ «Patient J» (2005 թվականին) և «Batman Legends» (2006 թվականին)Բյուջեն կազմել է 27 հազար դոլլար, իսկ նկարահանումները տևել են 3 ամիս ː


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
City of Scars на Dailymotion
City of Scars ՅուԹյուբում
Կորոմխեթի

Կորոմխեթի (վրաց.՝ კორომხეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Քեդայի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 300 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քեդայից 2 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 160 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Արեցո (գավառ)

Արեցո (իտալերեն՝ Provincia di Arezzo), Գավառ Իտալիայի Տոսկանա մարզում։


== Աշխարհագրություն ==
Արեցոն սահմանակից է Էմիլիա Ռումանիա մարզին (Ֆորլի Չեզենա և Ռիմինի գավառներ) հյուսիսիում, Մարկե (Պեզարո է Ուրբինո գավառ) և Ումբրիա (Պերուջա գավառ) մարզերին արևելքում։ Հարավ-արևմուտքում սահմանկից է Սիենա գավառին, հյուսիս-արևմուտքում՝ Ֆլորենցիա գավառին։ Արեցոի հարևանությամբ է գտնվում նաև Բեդիա Տադալդա (Badia Tedalda) համայնքը։


== Վարչական բաժանում ==
Գավառը բաղկացած է 38 կոմունայից.


== Պատմություն ==
Արեցո գավառի ներկայիս սահմանները որոշվել են 1927 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Որդիները գնում են մարտի

«Որդիները գնում են մարտի» (ռուս.՝ «Сыновья уходят в бой»), խորհրդային գեղարվեստական լիամետրաժ սև-սպիտակ ֆիլմ, որը 1969 թվականին բեմադրվել է «Բելառուսֆիլմ» կինոստուդիայում ռեժիսոր Վիկտոր Տուրովի կողմից։ «Պատերազմը տանիքների տակ» ֆիլմի շարունակությունն է և դիլոգիայի երկրորդ ֆիլմը, որը նկարահանվել է Ալես Ադամովիչի «Պարտիզաններ» վեպի մոտիվներով։
Ֆիլմի պրեմիերան ԽՍՀՄ-ում տեղի է ունեցել 1971 թվականի նոյեմբերի 29-ին Մոսկվայում։


== Սյուժե ==

— Ալես Ադամովիչ
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ։ Տոլյան և Ալեքսեյը՝ Աննա Կորզունի որդիները, դառնում են պարտիզաններ և կռվում են օկուպանտների դեմ ԲԽՍՀ տարածքում։


== Գլխավոր դերորում ==
Նինա Ուրգանտ – Աննա Միխայլովնա Կորզուն
Սվետլանա Սուխովեյ – Լինա
Օլգա Լիսենկո – Քսենյա
Ստանիսլավ Չուրկին – Սերգեյ Կորեննոյ
Կոնստանտին Գրիգորև – Նիկիտա Պինչուկ
Յուրի Գորոբեց – կոմիսար Պետրովսկի
Դմիտրի Կապկա – պապ
Ալեքսանդր Զախարով – Տոլյա Կորզուն
Վլադիմիր Մարտինով – Ալեքսեյ Կորզուն


== Դերերում ==
Ալեքսանդրա Կլիմովա – Գավրիլովնա
Վալերիանոս Դերկինտիս – Խարիտոն պապ
Մարիա Կապնիստ – Խարիտոն պապի կինը
Մարիա Զախարևիչ
Վլադիմիր Բելոկուրով
Զրոնյուս Բաբկաուսկաս – Կորեննիի հայրը
Նա Կնապլիտե-Յուկնավիչենե – Կորեննիի մայրը
Վլադիմիր Պոնոչևնի – պարտիզան
Կազիմիրաս Վիտկուս – պարտիզանական ջոկատի հրամանատար Կազիմիր Պավլովիչ
Վիկտոր Պլյուտ – Վիկտոր Ալեքսեևիչ Պաշկևիչ
Ֆելիքս Էյնաս – գերմանացի
Լեոնիդ Կրյուկ – պարտիզան
Վալերի Բլինով – էպիզոդ
Վալերի Օլշանսկի – պարտիզան
Վ. Իլյին – էպիզոդ
Ն. Չեմեզով – էպիզոդ
Վալերի Սկորոբոգատով – էպիզոդ
Վալերի Զուբարև – Միտյա, Քսենյայի եղբայրըԼուսագրերում նշված չեն․Գենադի Օվսյաննիկով – էպիզոդ
Աուրիմաս Բաբկաուսկաս – սադրիչ


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարիստ՝ Ալեքսանդր Ադամովիչ
Բեմադրությունը՝ Վիկտոր Տուրովի
Օպերատոր՝ Սերգեյ Պետրովսկի
Բեմադրող նկարիչ՝ Եվգենի Գանկին
Ռեժիսորներ՝ Լ. Ֆադեևա, Ա. Կոլենդա, Յու. Ռիբչյոնոկ
Կոմպոզիտոր՝ Անդրեյ Վոլկոնսկի
Հնչյունային օպերատոր՝ Նիկոլայ Վեդենեև
Երգեր՝
Տեքստ - Վլադիմիր Վիսոցկի
Երաժշտություն - Ստանիսլավ Պոժլակովա
Կոստյումներ՝ Ալլա Գրիբովայի
Գրիմարար՝ Լեոնիդ Խոխլով
Մոնտաժող՝ Ե. Ակսենենկո
Ռեժիսորի օգնական՝ Ռ. Միրսկի
Օպերատորի օգնական՝ Լ. Լեյբման
Խմբագիր՝ Ֆյոդոր Կոնև
Համակցված նկարահանումներ․
Օպերատորներ՝ Ս. Գրյազնով, Լ. Ակսյոնենկո
Նկարիչ՝ Ի. Կովալենկո
Խորհրդատու՝ «Բելառուս» պարտիզանական բրիգադի   հրամանատար, Խորհրդային Միության հերոս Ն. Պ. Պոկրովսկի                                            
Տնօրեն՝ Ակիմ Ժուկ


== Ֆիլմի երգեր ==
Ֆիլմի համար, ինչպես և առաջին մասի համար, Վլադիմիր Վիսոցկին մի քանի երգ է գրել։

Он не вернулся из боя
Песня о земле
Сыновья уходят в бой
В темноте (չի ընդգրկվել)Նույնանուն երգի շնորհիվ ֆիլմի վերնագիրը դարձել է Վիսոցկու ալբոմի վերնագիրը, որը մեծ տպաքանակով թողարկվել է հաղթանակի 40-ամյակի կապակցությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Сыновья уходят в бой» на сайте «Энциклопедия отечественного кино»
Գետիկ (գետահովիտ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գետիկ (այլ կիրառումներ)Գետիկ, գետահովիտ Փոքր Կովկասում, Միափորի և Արեգունի լեռնաշղթաների միջև։


== Ծանոթագրություններ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կարակոլ (Մատու Գրոսու դու Սուլ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կարակոլ (այլ կիրառումներ)Կարակոլ (պորտ.՝ Caracol), համայնք Բրազիլիայում՝ Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի հարավարևմտյան մարզում։ Մտնում է Բոդոկենայի գավառի կազմի մեջ, որը Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի
հարավարևմտյան մասում է։ Բնակչությունը կազմում է 6.182 մարդ՝ 2020 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 2 938,675 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 1,8 մարդ/կմ2։
Քաղաքի տոնը նշվում է մայիսի 1-ին։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1963 թվականի նոյեմբերի 14-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 53.398.539,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 10.994,14 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,725 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Էդուարդ Մամադով

Էդուարդ Մամադով (Մամեդով) (ադրբ.՝ Eduard Tofiq oğlu Məmmədov, հունվարի 2, 1978(1978-01-02), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի մարզիկ, ով հանդես է գալիս պրոֆեսիոնալ քիքբռնցքամարտում, ունեցել է «Սպիտակ գայլ» մականունը։


== Կենսագրություն ==
1996-1999 թվականներին ծառայել է բանակի ռազմական սպորտի ակումբում։ Բանակից հետո ընդունվել է Սպորտային ակադեմիա, որն ավարտել է 2004 թվականին։ 2004-2008 թվականներին սովորել է Ոստիկանական ակադեմիայում, որտեղ 2010 թվականին ավարտել է որակավորման բարձրացման դասընթացները։ Ներկայումս աշխատում է Ադրբեջանի ներքին գործերի նախարարությունում, ունի ոստիկանության փոխգնդապետի կոչում, արժանացել է մի շարք պարգևների, որոնց թվում Հայրենիքի համար մեդալը (2007)։


=== Սպորտային կարիերա ===
1993 թվականին Մամադովը զբաղվել է պրոֆեսիոնալ քիքբոքսինգով, հանդիսանում է  ադրբեջանական քիքբռնցքամարտի ֆեդերացիայի անդամ։ Հանդես է եկել «Նեֆթչի» ակումբի համար։ Առաջին հաղթանակը նվաճել է 1995 թվականին  Ադրբեջանում ընթացող քիքբռնցքամարտի առաջնությանը։ Նրա մարզիչը եղել է  Ադրբեջանի հանրապետության վաստակավոր մարզիչ Չինգիզ Էյվազովը։
Իր կարիերայի ընթացքում Էդուարդ Մամադովը հաղթել է  աշխարհի չեմպիոնի 23 տիտղոսներ, եվրոպական չեմպիոնների 7 տիտղոս և 15 անգամ դարձել է Ադրբեջանի չեմպիոն։
Այժմ զբաղվում է մարզչական աշխատանքային գործունեությամբ։
2003 թվականին ստացել է Սպորտի աստակավոր վարպետի կոչում, 2013 թվականին՝ վաստակավոր մարզչի կոչում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Персональный сайт Archived 2016-03-03 at the Wayback Machine.
Eduard Mammadov (անգլ.)
Եղեջիկ

Եղեջիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կամախի գավառակում։ Գտնվում էր Կամախ քաղաքից 37-38 կմ հյուսիս։
Տարածքը լեռնային էր և անտառապատ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նախիջևանի հոգևոր դպրոց

Նախիջևանի հոգևոր դպրոց, հայկական հոգևոր կրթական հաստատություն Ռուսական կայսրության կազմում գտնվող Երևանի նահանգի Նախիջևան քաղաքում։


== Պատմություն ==
Հոգևոր դպրոցը բացվել է 1871 թվականին։ Ընդմիջումներով գործել է մինչև 1914-1915 թվականները։
Եղել է Սուրբ Երրորդություն եկեղեցուն կից գործող կրթօջախ։
Դպրոցի հոգաբարձուների կազմում եղել են Կարապետ Գասպարյանը, Մկրտիչ Թանգյանը և Ստեփան Մխիթարյանը։


== Տես նաև ==
Նախիջևան (քաղաք)
Նախիջևանի արական հոգևոր դպրոց
Նախիջևանի քաղաքային գավառական ուսումնարան
Նախիջևանի օրիորդաց դպրոց


== Ծանոթագրություններ ==
Պետրոս Շանշյան

Պետրոս Սամվելի Շանշյան (1819, Թիֆլիս, Վրացական նահանգ, Ռուսական կայսրություն - 1889, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն), հայ հասարակական գործիչ, մանկավարժ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է ազնվականի ընտանիքում։ Ավարտել է Մոսկվայի Լազարյան ճեմարանը (1837 թվական), Պետերբուրգի համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետը (1843 թվականին)։ 1843-1849 թվականներին ապրել է Եվրոպայում, դասախոսություններ լսել Սորբոնի համալսարանում։ 1849 թվականին և 1851-1857 թվականներին լինելով Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցի տեսուչ՝ բարելավել է դպրոցի ուսումնադաստիարակչական գործը, մտցրել նոր առարկաներ՝ բնական գիտություններ, ընդհանուր պատմություն, ֆրանսերեն։ Ներսես Ե Աշտարակեցու մահից (1857 թվական) հետո, Շանշյանը հալածվել է հետադեմ կղերական գործիչներից և հեռացել Ներսիսյան դպրոցից։ 1858-1862 թվականներին ապրելով Պետերբուրգում՝ Շանշյանը հանդիպումներ է ունեցել «Սովրեմեննիկ»-ի խմբագիրներ Պանանի, Նեկրասովի և ռուս առաջադեմ այլ գրական գործիչների հետ։ 1863 թվականին եղել է Ղարաբաղի Եղիշյան դպրոցի տեսուչը։ Վերադառնալով Թիֆլիս՝ հիմնել է մասնավոր դպրոց։ Կյանքի վերջին տարիներն անցկացրել է Վեձիս գյուղի իր կալվածքում, որի բնակիչներին դեռևս 1850-ական թվականներին ազատագրել էր ճորտական կախումից։ Հեղինակ է ազգային-պահպանողական ոգով գրված «Երկու խոսք համքարների մասին» (1857 թվական, ռուսերեն), «Համառոտություն քրիստոնեական ուսման Հայաստանյայց առաքելական սուրբ եկեղեցվո», 1866 թվական, «Ուսումն պարտուց» (1870 թվական) են աշխատությունների և բազմաթիվ հոդվածների։


== Երկեր ==
Համառօտութիւն քրիստոնէական ուսման Հայաստանեայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցւոյ.- Երուսաղեմ, 1879։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Մուրադյան Մ., Պետրոս Շանշեանց, Թ., 1898:
Առյադի

Առյադի (էստ․՝ Arjadi), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Սուուռե-Յաանի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 35 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Նուռմետու

Նուռմետու (էստ․՝ Nurmetu), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վիննի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 32 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Մոխրասար (լեռնագագաթ, Կոտայքի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մոխրասար (այլ կիրառումներ)Մոխրասար, լեռնագագաթ Հայաստանի Կոտայքի մարզում, Թեժ գետի աջափնյակում, Մեղրաձոր գյուղից 5 կմ հյուսիս-արմուտք։ Բարձրությունը՝ 2716 մետր։


== Ծանոթագրություններ ==
Խորեն Երիցյան

Խորեն Ահարոնի Երիցյան (հունվարի 15, 1882(1882-01-15), Սանահին, Բորչալուի գավառ, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 5, 1956(1956-05-05), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային անասնաբույծ։ Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր (1945), պրոֆեսոր (1929), Գիտությունների ակադեմիայի թղթակից-անդամ (1945)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Լայպցիգի համալսարանի ագրոնոմիական ֆակուլտետը (1909)։ Աշխատել է ՀԽՍՀ Հողժողկոմատում որպես հողագործության և պետական գույքերի բաժնի վարիչ (1921-1922), Երևանի պետական համալսարանում և ապա Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտում՝ անասնաբուծության ամբիոնի վարիչ (1923-1950)։ Երիցյանը ԽՍՀՄ-ում առաջինն է մշակել և արտադրությունում ներդրել գյուղատնտեսությունում, կենդանիների արոտային կերակրման նորմավորման նոր սկզբունքները, ՀԽՍՀ տնտեսություններում կիրառել ծնից հետո հորթերին կերակրելու մեթոդը։ Զբաղվել է ՀԽՍՀ անասնապահության զարգացման, կենդանիների մթերատվության ավելացման և այլ հարցերով։ Եղել է Հայաստանի Կենտգործկոմի անդամ (1924-1927)։ Երիցյանի անունով է կոչվում Կամոյի անասնաբուծական-անասնաբուժական տեխնիկումը, Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտում սահմանված է Երիցյանի անվան անհատական թոշակ։ Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։


== Երկեր ==
Բամբակի չոռ հիվանդությունը։ (Պատկերազարդ), Գրձելյան Գևորգ Փարսադանի, Երիցյան Խորեն Ահարոնի, Հ.Կ.Կ.Կ. Կոմիտե, Յերեվան, 1923։
Արմատապտուղների մշակությունը անասունների համար, Ռիժով Ն, Մալաթյան Ն, Երիցյան Խորեն Ահարոնի, Հ.Կ.Կ.Կ.Կ. ագիտ-բաժին, Յերեվան, Տրեստի առաջին տպարան, 1924։
Խնձորենու վնասատուները յեվ նրանց դեմ կռվելու միջոցները, Տեր-Ներսիսյան Իս, Յերիցյան Խորեն Ահարոնի, Յերևան, Հրատ. Հ.Կ.Կ.Կ.Կ. Կոմիտեյի, 1924։
Կաթնատնտեսության գործնական ձեռնարկ։ Մասն առաջին, Երիցյան Խորեն Ահարոնի, Թիֆլիս, Տպարան «Զարիա Վոստոկ»-ի, 1925։
Անհատական թե կոոպերատիվ կաթնատնտեսություն, Յերիցյան Խորեն Ահարոնի, Յերևան, Պետհրատի յերկրորդ տպարան Յերևանում, 1925։
Известия научно-исследовательских работ высшей коммунистической сельскохозяйственной школы СССР Армении им. тов. Л. Берия, Бунятян, А. А; Երիցյան Խորեն Ահարոնի, Эривань, Сельсхозиздат, 1936:
Հորթերի կերակրումն ու խնամքը, Երիցյան Խորեն Ահարոնի, Հողժողկոմատ ՀՍՍՌ Անասնապահական վարչություն, Երևան, Հայպետհրատ, 1942։
Կաթնատնտեսության համառոտ ձեռնարկ։ Կոլխոզների համար, Երիցյան Խորեն Ահարոնի, 2-րդ հրատ., Երևան, Հայպետհրատ, 1946։
Կթեցեք կովն առանց հորթի, Երիցյան Խորեն Ահարոնի, Երևան, Հայպետհրատ, 1950։
Գիտության և արտադրության համագործակցության մի փորձ հանրային անասնապահության բնագավառում, Երիցյան Խորեն Ահարոնի, Երիցյան Ալեքսանդր Գրիգորի, Հայկական ՍՍՌ գյուղատնտեսության մինիստրության գյուղատնտեսական պրոպագանդայի վարչություն, Երևան, Հայկական ՍՍՌ Գյուղատնտ. մինիստ. գյուղատնտ. պրոպագանդայի վարչ. հրատ., 1951:
Ծղոտի սննդարարության բարձրացումը կրի ցածր դոզաների միջոցով։ (Գործնական ուղեցույց կոլտնտեսությունների համար), Երիցյան Խորեն Ահարոնի, Հայկական ՍՍՌ գյուղատնտեսության մինիստրության գյուղատնտեսական պրոպագանդայի վարչություն, Երևան, Հայկական ԽՍՌ Գյուղատնտ. մինիստ. գյուղատնտ. պրոպագանդայի վարչ. հրատ., 1951:
Հորթերի աճեցումը, Երիցյան Խորեն Ահարոնի. Երևան, Հայպետհրատ, 1954։
Դագիրմանդաղ (լեռ, Բուլդաղ լեռնաշղթա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դագիրմանդաղ (այլ կիրառումներ)Դագիրմանդաղ, լեռ Փոքր Կովկաս լեռնահամակարգում, Գանձակի լեռներում, Բուլդաղ լեռնաշղթայի արևելյան ծայրում, Գանձակ քաղաքից մոտ 75 կմ հյուսիս-արևելք, Կուրի աջ կողմում։ Բարձրությունը 367 մետր։ Չպետք է շփոթել Գանձակի մյուս Դագիրմանդաղի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Միշել Կարե (որդի)

Միշել Կարե (ֆր.՝ Michel Carré, փետրվարի 7, 1865(1865-02-07), Փարիզ - օգոստոսի 11, 1945(1945-08-11), Փարիզ, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի ռեժիսոր, սցենարիստ, դերասան, լիբրետիստ։


== Կենսագրություն ==
Միշել Կարեն ծնվել է 1865 թվականի հուլիսի 7-ին։ Նրա հայրը (Միշել Կարե (հայր)) շատ հարգարժան լիբրետիստ է երկրորդ իմպերիայի համար, Ժյուլեն Բարբեի հետ գրել է հայտնի «Ֆաուստո Գունո» լիբրետոն, ինչպես նաև «Մինոնե» Տոման, «Ժանետի հարսանիքը», «Ռոմեո և Ջուլիետ», գրել է բազմաթիվ օպերային լիբրետոներ և մի քանի մնջախաղեր։ 1907 թվականին գրել է իր նմանակող «Անառակ որդին» դրաման, բայց ոչ մի հաջողություն չբերեց այդ դրաման.։
Միշել Կարեն հրավիրված էր Գուգենհեյմի կողմից և շուտով նա սկսեց ցւոցադրել ֆիլմեր իր իսկ սցենարով։ Իր առաջին «Սև պարային երեկոն» ֆիլմը նա ցուցադրել է ռեժիսոր Դենոլի ղեկավարությամբ, որն աշխատում էր Կապելանիի մոտ։ Հետո Կարեն ցուցադրել է «Դրսի ծաղիկ» մելոդրաման։ Այդ ֆիլմի սցենարը նա մտածել է կես ժամում՝ մտածելով, որ փողոցում կդադարի ձյուն գալը։ Ֆիլմի ստեղծման աշխատանքների ղեկավարությունն իր ձեռքը վերցրեց Ալբեր Կապելանին, ով խաղում էր մի դերում։
Շուտով Միշել Կարեն հավաքեց իր սեփական թատերախումբը և դադարեցրեց ՍՍԱԺԼ-ի հետ ունեցած պայմանագիրը՝ սկսելով նկարահանել նրա համար բազմաթիվ ֆիլմեր։ Այսպես, 1909-1911 թվականներին նա թողարկեց իր կատակերգական «Ծածկակառք» ֆիլմը, «Մանրանկարչություն» դրաման, «Կրակ, հայտնիությունն այրելու համար» նկարը, «Նավաջա»,«Թափառաշրջիկների թռիչքը»,«Հիմարիկը» պարուհի Տրուխանովայի հետ, «Գյուտարարը», «Սերը և ժամանակը» և էկրանավորել է «Շագրենի կաշին» վեպը, ինչպես նաև «Աթալիա» -ն որտեղ Մաքսը գլխավոր հերոսի դերում էր։
1912 թվականին Միշել Կարեն լքեց ՍՍԺԱԼ-ը։ Նրան գերմանա-ամերիկյան գործարար Մենշենը հրավիրեց Վիեննա, Մաքս Ռեյնգարդտի «Հրաշք» ֆիլմախաղը էկրանավորելու համար, որն ուներ մեծ հաջողություն։ Այդտեղ մասնակցեցին 3000 ստատիստներ և դերասաններ։ Այդ ամենն արվել էր այնպես, ինչպես Շարլ Նոդեի լեգենդը՝ միանձնուհին սիրո համար թողնում է վանքը, և նրա փոխարեն հրաշալի ձևով ներկայանում է կույս Մարիան։ Միշել Կարեն նվազեցնում է Մաքս Ռեյնգարդտի մնջախաղերը և թողեց ընդամենը 300 դերասան։ «Հրաշք» ֆիլմախաղը մեծ հաջողություներ ունեցավ Լոնդոնում և բազմաթիվ շաբաթների ընթացքում ցուցադրվեց Կովենտ Գարդեն թատրոնում։


== Ֆիլմագրություն ==
1907 — «Անառակ որդին»
1909 — «Սև պարային երեկոն»
Դրսի ծաղիկը
1909-1911
Ծածկակառքը
Մանրանկարչություն
Կրակ հայտնիությունն այրելու համար
Նավաջա
Թափառաշրջիկների թռիչքը
Հիմարիկը
Գյուտարարը
Սերը և ժամանակը
Շագրենի կաշին
1910 — Աթալիա
1912 — Հրաշք


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Internet Movie Database
So Far Gone

So Far Gone, կանադացի հիփ հոփ արտիստ Դրեյքի դեբյուտային մինի ալբոմը։ Ի սկզբանե թողարկվել է 2009 թվականի փետրվարի 13-ին` միկստեյփի տեսքով, սեպտեմբերի 15-ին վերահրատարակվել է որպես մինի ալբոմ։


== Կոմպոզիցիայի ցուցակ ==


== Չարթեր ==


== Հավաստագրում ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ժան-Պիեռ Շանժյո

Ժան-Պիեռ Շանժյո (ֆր.՝ Jean-Pierre Changeux, ապրիլի 6, 1936(1936-04-06), Դոմոն (համայնք, Ֆրանսիա )), ժամանակակից ֆրանսիացի նշանավոր նյարդակենսաբան։ Աշխատությունները նվիրված են մարդու նյարդային համակարգի ուսումնասիրությանը տարբեր մակարդակներում՝ մոլեկուլից մինչև ուղեղ։
Ժան-Պիեռ Շանժյոն համարվում է հետևյալ ակադեմիաների անդամ.

1974 — Լեոպոլդինա (Գերմանիա)
1983 — ԱՄՆ գիտությունների ազգային ակադեմիա
1985 — Շվեդիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիա
1988 — Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիա
1994 — Արվեստների և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիա
2004 — Հունգարիայի գիտությունների ակադեմիա
Եվրոպական ակադեմիա
EMBO


== Պարգևներ և պատվավոր կոչումներ ==
1978 — Գայրդների անվան միջազգային մրցանակ
1982 — Richard Lounsbery Award
1982 — Վոլֆի անվան մրցանակ բժշկագիտության ասպարեզում
1992 — Գիտական հետազոտությունների ազգային կենտրոնի ոսկե մեդալ
1993 — Louis-Jeantet Prize for Medicine
1994 — Sir Hans Krebs Medal
1995 — Max-Delbrück-Medaille
1997 — Բաթի համալսարանի պատվավոր դոկտորի կոչում (1997)
2001 — Բալցանի անվան մրցանակ
2004 — Թոմաս Լյուիսի անվան մրցանակ (Lewis Thomas Prize)
2007 — ԱՄՆ ԳԱԱ մրցանակ նյարդագիտության ասպարեզում (NAS Award in the Neurosciences)
2008 — Neuronal Plasticity Prize
2010 — Pasarow Award
2011 — Pharmacology Krebs Lecture, Վաշինգտոնի համալսարան
2018 — Ալբերտ Էյնշտեյնի անվան մրցանակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Jean-Pierre Changeux's Google Scholar page
Jean-Pierre Changeux's laboratory in 2005
Jean-Pierre Changeux International Balzan Prize Foundation
Լամերակ

Լամերակ (ֆր.՝ Lamérac), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 194 մարդ, բնակչության խտությունը` 21.06 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.21 կմ² տարածք։
2016 թվականի հունվարից Մոնշոդ համայնքի հետ միասին հանդիսանում է Մոնմերակ համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 430 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 135 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 39 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 130 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 106-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 24։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 81,5 %։ 106 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 96 անձ (49 տղամարդ և 47 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (5 տղամարդ և 5 կին)։ 24 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 16-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==