armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Թուրինի համալսարան

Թուրինի համալսարան (իտալերեն՝ Università degli Studi di Torino), բարձրագույն ուսումնական հաստատություն Թուրինում՝ Իտալիայում։ Իտալիայի ամենամեծ համալսարաններից մեկն է։


== Պատմություն ==
Համալսարանը հիմնադրվել է 1404 թվականին Սավոյան դինաստիայի նախաձեռնությամբ։ Համալսարանին կառուցումը հաստատվել է Հռոմի անտիպապ Բենեդիկտ XIII-ի կողմից։
Համալսարանի քաղաքական անկայունության պատճառով որոշ ժամանակ գործել է Կիերիում (1427-1434) և Սավիլյանոյում (1434-1436)։ XVI դարի կեսերին համալսարանը ժամանակավորապես չի աշխատել ֆրանսիական օկուպացիայի պատճառով։ 1799-1800 թվականներին համալսարանը վերակազմավորվել է ֆրանսիական օրինակով, իսկ շուտով համալսարանի ռեկտորը նշանակվում Նապոլեոնի կողմից։ Այդ ժամանակ այն հաամարվել է Նապոլեոնի կայսրության երկրորդ ամենամեծ համալսարրանը։ Սավոյանի դիաստիայի՝ գահին վերադառնալուց հետո ֆրանսիական նորամուծությունները կասեցվեցին։ 1865 թվականին՝ այն բանից հետո, երբ մայրաքաղաքը Թուրինից տեղափոխվեց Ֆլորենցիա, համալսարանը զրկվում է իր դասախոսական կազմի զգալի մասից։ XIX դարի երկրորդ կեսին համալսարանում զարգացել է բժշկության ուժեղ դպրոցը։ Համալսարանի դասախոսները շատ բան են արել Իտալիայում հիգիենայի և հասարակական հիգիենայի խթանման համար։ 1905 թվականին համալսարանում բացվել է առաջին հոգեբանության ամբիոնն Իտալիայում։


== Կառուցվածք ==
Համալսարանում առկա են 12 ֆակուլտետներ՝

ագրարային
Անասնաբուժություն
օտար լեզուների և գրականության
Հումանիտար գիտություններ
մաթեմատիկա, ֆիզիկա և հարակից գիտություններ
բժշկություն
մանկավարժություն
Քաղաքագիտություն
հոգեբանություն
Դեղագործություն
իրավաբանություն
էկոնոմիկաՀամալսարան Իտալիայի հյուսիս-արևմուտքում ունի մի քանի մասնաճյուղեր։


== Ծանոթագրություններ ==
Աղավնավանք (այլ կիրառումներ)

Աղավնավանք, կարող է վերաբերել.

Աղավնավանք - գյուղ ՀՀ Տավուշի մարզում
Աղավնավանք - վանքային համալիր ՀՀ Տավուշի մարզի Աղավնավանք գյուղում
Գեորգի Դիմիտրովի հուշարձան (Մոսկվա)

Գեորգի Դիմիտրովի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Георгию Димитрову),  բուլղարացի պետական և քաղաքական գործիչ, բուլղարական և միջազգային կոմունիստական շարժման գործիչ Գեորգի Դիմիտրովին նվիրված հուշարձան Մոսկվայում։ Տեղադրվել է 1972 թվականին Մոսկվայի Բոլշայա Յակիմանկա փողոցում։ Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործներ Կոնստանտին Մերաբիշվիլին, Մերաբ Մերաբիշվիլին և ճարտարապետ Ռ. Ն. Գվոզդևը։ Հուշարձանն ունի հայտարարված մշակութային ժառանգության օբյեկտի կարգավիճակ։


== Պատմություն ==
Քանդակագործ Կոնստանտին Մերաբիշվիլին 1934 թվականին կերտել է բուլղարացի կոմունիստական գործիչ Գեորգի Դիմիտրովի (1882-1949 թթ.) դիմաքանդակը բնօրինակից 1934 թվականին, երբ հանգստանում էր Բորժոմիում Լայպցիգի գործընթացից հետո։ ԽՍՀՄ-ում Գեորգի Դիմիտրովի ծննդյան 90-ամյակի առթիվ որոշվեց Մոսկվայի նրա անունը կրող փողոցում (այժմ՝ Բոլշայա Յակիմանկա)՝ Առափնյա տնից ոչ հեռու, որտեղ 1934-1945 թթ. ապրել է Դիմիտրովը, տեղադրել նրա հուշարձանը։ Հուշարձանի բացման արարողությունը տեղի է ունեցել 1972 թվականի հունիսի 16-ին։ Բացման արարողությունը կատարել է Մոսկվայի քաղաքային խորհրդի գործադիր կոմիտեի նախագահ Վլադիմիր Ֆեոդորովիչ Պրոմիսլովը, ապա բացման խոսքով հանդես է եկել ԽՍԿԿ Մոսկվայի քաղաքային կոմիտեի առաջին քարտուղար Վիկտոր Գրիշինը։ Ներկա են գտնվել նաև Բուլղարիայի կոմկուսի քաղբյուրոյի անդամ Թոդոր Պավլովը և ԲԿԿ կենտրոնական կոմիտեի անդամ ԽՍՀՄ-ում Բուլղարիայի Հանրապետության դեսպան Ստոյան Գյուրովը։
Գեորգի Դիմիտրովի բրոնզե քանդակը տեղադրված է գրանիտե պատվանդանի վրա։ Նա, կարծես, կանգնած է բեմին և կրակոտ հեղափոխական ելույթով դիմում է ժողովրդին։


== Ծանոթագրություններ ==
Բաիմովո (այլ կիրառումներ)

Բաիմովո, կարող է վերաբերել՝

Բաիմովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աբզելիլովսկի շրջանի կազմում։
Բաիմովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի կազմում։
Բաիմովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիբաշևսկի շրջանի կազմում։
Պրատոլա Սերա

Պրատոլա Սերա (իտալերեն՝ Pratola Serra), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզի Ավելինո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3242 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 405 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 8 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83039, հեռախոսային կոդ՝ 0825։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Ծանոթագրություններ ==
Դարբինյան

Դարբինյան, հայկական ազգանուն։
Ազգանունը կրող նշանավոր անձինք՝

Աղասի Արտակի Դարբինյան (1906-1987) - հայ հասարակական գործիչ։
Արմեն Ռազմիկի Դարբինյան (ծ. 1965) - ՀՀ պետական և քաղաքական գործիչ, տնտեսագետ։
Արմենակ Վաղարշակի Դարբինյան (ծ. 1961) - հայ տնտեսագետ։
Արտակ Հակոբի Դարբինյան (Նորգեղցի, 1878-1950) - հայ ազգային-ազատագրական գործիչ, լրագրող, հրապարակախոս։
Բելլա Պավելի Դարբինյան (Կուզնեցովա, 1936-2005) - հայ երգչուհի։
Գրիշա Սարիբեկի Դարբինյան (ծ. 1923) - հայ տնտեսագետ։
Էմիլ Գրիգորի Դարբինյան (1937-1988) - հայ քիմիկոս-օրգանիկ։
Լևոն Խնկանոսի Դարբինյան (1905-1943) - Խորհրդային Միության հերոս, գվարդիայի գնդապետ։
Հովհաննես Ասատուրի Դարբինյան (ծ. 1940) - հայ թառահար, խմբավար։
Մաթևոս Կարապետի Դարբինյան (1889-1937) - հայ գրող։
Մամիկոն Վարդանի Դարբինյան (1908-1969) - հայ քիմիկոս։
Նշան Ավագի Դարբինյան (1922-1996) - Խորհրդային Միության հերոս, գվարդիայի ավագ սերժանտ։
Ռուբեն Դարբինյան (Արտաշես Ստեփանի Չիլինկարյան, 1883-1968) - հասարակական-քաղաքական գործիչ։
Սուրեն Սոկրատի Դարբինյան (ծ. 1931) - սեյսմակայուն շինարարության բնագավառի գիտնական։
Վահագն Ժիրայրի Դարբինյան (1950-2013) - հայ նյարդախտաբան։
Տիգրան Մովսեսի Դարբինյան (ծ. 1924) - հայ անեսթեզիոլոգ-ռեանիմատոլոգ։
Ֆենիքս Գաբրիելի Դարբինյան (1924-1996) - հայ ճարտարապետ։


== Ծանոթագրություններ ==
110


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
110 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 110 թվականն է, 
II դարի 10-րդ տարին։
Մոնթեսումա II

Մոնթեսումա II (1466, Տենոչտիտլան - հունիսի 29, 1520(1520-06-29), Տենոչտիտլան), ացտեկների կառավարիչ 1503 թվականից։
Իսպանացի նվաճողները, մտնելով Տենոչտիտլան, գերել են Մոնտեսումա II-ին, որը հնդկացիներին կոչ է արել ենթարկվել իսպանացիներին, ինչի համար ապստամբած ցեղակիցներն սպանել են Մոնտեսումա II-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Պիտանի է ոչ շարայինի

«Պիտանի է ոչ շարային» (ռուս.՝ «Годен к нестроевой»), խորհրդային սև-սպիտակ գեղարվեստական ֆիլմ Հայրենական մեծ պատերազմի մասին, որը բեմադրվել է «Բելառուսֆիլմ» կինոստուդիայում 1968 թվականին ռեժիսորներ Վլադիմիր Ռոգովի և Եֆիմ Սեվելայի կողմից։
Ֆիլմի պրեմիերան ԽՍՀՄ-ում տեղի է ունեցել 1968 թվականի հոկտեմբերին։


== Սյուժե ==
Վոլոդյա Դանիլինը, որը նորակոչիկ է և բժշկական հանձնաժողովի կողմից որոշվել է, որ նա «պիտանի է ոչ շարային ծառայության» դատավճռով (հավանաբար, այն պատճառով, որ ակնոց է կրել), հայտնվում է ռազմաճակատում և հայտնվում է կապի բաժանմունքի ավագ Կաչուրայի տրամադրության տակ։ Ավագը նրան նշանակում է կենդանաքաշ տրանսպորտի արտադրամասում։ Մինչև այս պահը ձիերի հետ վարվելու փորձ չունեցող Վոլոդյայի հետ զավեշտալի դեպքեր են տեղի ունենում, բայց աստիճանաբար նա դառնում է իսկական պրոֆեսիոնալ և լավ զինվոր…
Նա աչքի է ընկնում նրանով, որ գերմանացիների մոտից բերել է վիրավոր ձի, որը կրկեսային է եղել։


== Դերերում ==
Վիկտոր Պերևալով – Վոլոդյա Դանիլին
Միխայիլ Պուգովկին – ավագ Կաչուրա
Բորիս Գիտին – Պաշկա Ֆոմին
Ալեքսեյ Չեռնով – Սամոխին
Լյուբով Ռումյանցևա – Լենա Կորոլյով
Եվգենի Կուզնեցով – գնդապետ
Կախի Կավսաձե – ՍխիրլաձեԼուսագրերում նշված չեն․Ալեքսեյ Միրոնով – ֆելդշեր
Գենադի Օվսյաննիկով — զինվոր
Իգոր Կոմարով – զինվոր
Վլադիմիր Կուդրևիչ – էպիզոդ


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Եֆիմ Սևելա
Ռեժիսոր՝ Վլադիմիր Ռոգովոյ, Եֆիմ Սևելա
Գլխավոր օպերատոր՝ Վիտալի Նիկոլաև
Նկարիչ՝ Վյաչեսլավ Կուբարև
Ռեժիսորներ՝ Դ. Նիժնիկովսկայա, Յու. Ֆիլին
Օպերատոր՝ Լ. Պեկարսկի
Կոմպոզիտոր՝ Ռաֆայել Խոզակ
Հնչյունային օպերատոր՝ Վասիլի Դեմկին
Երգի տեքստի հեղինակ՝ Եվգենի Ագրանովիչ
Զգեստների նկարիչ՝ Ալլա Գրիբովա
Գրիմը՝ Սոֆյա Միխլինով
Մոնտաժող՝ Վալենտինա Խանտեևա
Խմբագիր՝ Մարտա Պյատիգորսկի
Ռեժիսորի օգանական՝ Ռ. Միրսկի, Ռ. Շատալովա, Ե. Շլյապենտոխ
Օպերատորի օգնական՝ Բ. Նասիմով, Վ. Սուշչենկո
Նկարչի օգնական՝ Յու. Կորովկին, Ի. Օկուլիչ
Համակցված նկարահանումներ
Նկարիչ՝ Վ. Վասիլև
Օպերատոր՝ Ս. Չերկասով
Ռազմական խորհրդատու՝ գեներալ-մայոր Ե. Կուզմենկո
ԲԿՄԱ ձիասպորտի էսկադրոնի ձիերին նկարահանումների համար նախապատրաստել է ԽՍՀՄ վաստակավոր մարզիչ, փոխգնդապետ Ն. Սիտկոն
Կինեմատոգրաֆիայի պետական սիմֆոնիկ նվագախումբ
Դիրիժոր՝ Էմին Խաչատրյան
Ֆիլմի տնօրենները՝ Վալենտին Պիստոնև, Լ. Շչեգլով
Տնօրենի տեղակալ՝ Մ. Տոպ


== Մրցանակներ ==
1969 – դիպլոմ երիտասարդական լավագույն ֆիլմի համար Մերձբալթիկայի երկրների, Բելառուսի և Մոլդովայի հանրապետությունների կինոփառատոնում ռազմահայրենասիրական թեմայով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Брандобовская Л. В. По законам типажности // Знамя юности. — 9 января 1969. — ISSN 1990-2867.
Якимов С. Человек и война (udm) // Советской Удмуртия. — 25 сентября 1968.


== Արտաքին հղումներ ==
««Годен к нестроевой»»։ Онлайн энциклопедия Кирилла и Мефодия։ Վերցված է 2012-11-22 (չաշխատող հղում)
Նիկոլայ Զինին

Նիկոլայ Նիկոլաեվիչ Զինին (ռուս.՝ Николай Николаевич Зинин, օգոստոսի 13 (25), 1812, Շուշի, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 6 (18), 1880, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս օրգանիկ քիմիկոս։


== Կենսագրություն ==
Ականավոր ռուս գիտնական, քիմիկոս Նիկոլայ Նիկոլաևիչ Զինինը (1812 – 1880) հանդիասնում է հայտնի Կազանի քիմիկ-օրգանիկների դպրոցի հիմնադիրը։ Կազանի համալսարանում մինչև հիմա խնամքով պահվում է անիլինի փոքր քանակություն, որը ստացել է Զինինը 1842 թ.՝ վերականգնելով նիտրոբենզոլը կատալիզատորի ներկայությամբ (այժմ այդ ռեակցիան կրում է Զինինի անունը)։
1842 թ. հայտնաբերել է արոմատիկ նիտրոմիացությունների վերականգման ռեակցիան և ստացել անիլին։ Ցույց է տվել, որ ամինները՝ որպես հիմքեր, տարբեր թթուների հետ կարող են առաջացնել աղեր։ Սինթեզել և ուսումնասիրել է այլ օրգանական միացություններ։
Զինինը հիմնել է Կազանի օրգանիկ քիմիկոսների դպրոցը։ Նրա աշակերտն էր Ա. Մ. Բուտլերովը։
Ռուս քիմիկոսների շրջանում նրա հեղինակությունն այնքան բարձր էր, որ 1868 թ.-ին ակադեմիկ Զինինը ընտրվեց որպես ռուսական քիմիական ընկերության նախագահ։ Այդ պաշտոնում նա աշխատեց 10 տարի։  


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Бородин А. П. и Бутлеров А. М., Николай Николаевич Зинин. (Воспоминания о нём и биографический очерк), в кн.։ Бутлеров А. М., Соч., т. 3, М., 1958, С.92-116;
Фигуровский Н. А., Соловьев Ю. И., Николай Николаевич Зинин, М., 1957 (имеется список трудов Зинина);
Меншуткин Б. Зинин, Николай Николаевич // Русский биографический словарь ։ в 25-ти томах. — СПб.—М., 1896—1918.
Мусабеков Ю. С., История органического синтеза в России, М., 1958.
А. Е. Порай-Кошиц Зинин Н. Н., научное и техническое значение его работ по восстановлению нитросоединений, XII, 1943, 2, 94.
Яковлев В. А. Зинин, Николай Николаевич // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона։ В 86 томах (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
N. Zinin (1839)։ Beiträge zur Kenntnis einiger Verbindungen aus der Benzoylreihe. In։ Annalen der Pharmacie. 31 (3)։ 329–332.
N. Zinin (1840)։ Über einige Zersetzungsprodukte des Bittermandelöls. In։ Annalen der Pharmacie. 34 (2)։ 186–192
N. Zinin (1842)։ Beschreibung einiger neuer organischer Basen, dargestellt durch die Einwirkung des Schwefelwasserstoffes auf Verbindungen der Kohlenwasserstoffe mit Untersalpetersäure. In։ Journal für Praktische Chemie. 27 (1)։ 140–153.
Richard Willstätter, Heinrich Kubli (1908)։ Über die Reduktion von Nitroverbindungen nach der Methode von Zinin. In։ Berichte der deutschen chemischen Gesellschaft. 41 (2)։ 1936–1940.


== Արտաքին հղումներ ==
Могила Н. Н. Зинина
Կապիտալիզմի ընդհանուր ճգնաժամ

«Կապիտալիզմի ընդհանուր ճգնաժամ» (ռուս.՝ Общий кризис капитализма), խորհրդային պրոպագանդայում լայնորեն օգտագործվող հասկացություն, որը բացատրվում էր որպես «կապիտալիզմի համաշխարհային համակարգի հեղափոխական կործանման և համաշխարհային մասշտաբով սոցիալիզմին, կոմունիզմին անցնելու պատմականորեն օրինաչափ պրոցես»։ Սույն ձևակերպումն առաջին անգամ շրջանառվել է ԽՄԿԿ III ծրագրում։ 
Խորհրդային գաղափարախոսների կարծիքով, կապիտալիզմի ընդհանուր ճգնաժամը սկսվել էր Առաջին համաշխարհային պատերազմից և Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը և նոր սոցիալիստական ​​պետությունների ձևավորումը նշանավորեցին կապիտալիզմի ընդհանուր ճգնաժամ «երկրորդ փուլի» սկիզբը։ «Երրորդ փուլը» սկսվել է 1950 -ականների վերջին։
Չերեշնյա

Չերեշնյա ( ռուս.` Черешня), հայաբնակ գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Մեծ Սոչիի Ադլերի շրջանում։ Գտնվում է Ադլեր շրջկենտրոնից 2 կմ արևելք, իսկ Սոչիի կենտրոնից 26 կմ արևելք, ծովի մակարդակից 128 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
Համաձայն 2010 թվականի տվյաների, գյուղն ուներ 2426 բնակիչ, ովքեր զբաղվում են բանջարաբուծությամբ, պտղաբուծությամբ, ծխախոտի և եգիպտացորենի մշակությամբ։ Գյուղն ունի հայկական միջնակարգ դպրոց և բուժկայան։


== Պատմությունը ==
Գյուղը հիմնադրել են Սամսունի շրջակայքի գյուղերից եկած հայերը` 1897 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Սիլվեր շրջան (Մոնտանա)

Սիլվեր շրջան (անգլ.՝ Silver Bow County), ԱՄՆ Մոնտանա նահանգի 56 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.860 կմ² է, բնակչությունը՝ 34.606 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բյուտ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1881 թ.։
Պիգմալիոն

Պիգմալիոն (հին հունարեն՝ Πυγμαλίων), հունական առասպելական քանդակագործ, ով ստեղծել է ներեուհի Գալատեայի արձանը՝ փղոսկրից։ Առասպելը վկայում է, որ քանդակագործը սիրահարվել է իր իսկ կողմից քանդակված Գալատեայի արձանին։


== Առասպել ==
Պիգմալիոնը քանդակագործ էր Կրետե կղզուց, ով եղել է Պոսեյդոնի որդի Բելոսի և Անքինոյայի որդին։ Նա փղոսկրից քանդակել է Գալատեայի արձանը և սիրահարվել վերջինիս։ Առասպելը վկայում է, որ Պիգմալիոնը արձանին նվերներ է նվիրել, հագցրել թանկարժեք հագուստներ, սակայն արձանը շարունակում էր մնալ արձան, իսկ սերը՝ անփոխադարձ։ Ափրոդիտեին նվիրված տոնակատարության ժամանակ, Պիգմալիոնը դիմել է սիրո աստվածուհուն՝ խնդրելով նրան ուղարկել այնպիսի մի գեղեցիկ կին, ինչպիսին իր կերտած արձանն էր։ Քանդակագործը չհամարձակվեց խնդրել աստվածուհուն՝ կենդանացնելու արձանը։ Ափրոդիտեն տեսնելով քանդակագործի տանջանքները՝ կենդանացրեց արձանը, ով դարձավ Պիգմալիոնի կինը։ Այս առասպելը, հավանաբար, Նեանֆի գրականության մեջ է մտել  Կիզիկայից։ Պիգմալիոնային ոսկե ձիթապտուղը պահպանվել է Գադիրում։
Տարբերակներից մեկի համաձայն, Պիգմալիոնը այդ կնոջից ունեցել է որդիներ՝ Պաֆոսը, Կինիրոսը և դստերը Մետարմային։ Համաձայն Պուբլիուս Օվիդիուս Նասոյի, Կինիրոսը եղել է Պաֆոսի որդին։ Տարբերակներից մեկի համաձայն էլ Պաֆոսը ոչ թե Պիգմալիոնի որդին է, այլ՝ դուստրը։
Անտիկ աղբյուրներում Պիգմալիոնը կնոջ անունը չի հիշատակվում։ Ժան-Ժակ Ռուսոն իր «Պիգմալիոն» աշխատության մեջ (1762) նրան անվանել է Գալատեա։ Այդ անունն է կրել առասպելական ներեուհի Գալատեան։ Այս անվանումը բազմիցս հիշատակվել է 18-րդ դարի հովվերգական աշխատություններում։


== Տես նաև ==
Գալատեա
Նարգիզ
Պիգմալիոնի էֆեկտ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Պատկերասրահ»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2004-03-24-ին։ Վերցված է 2017-01-23  (գերմ.)
PCGamesN

PCGamesN, բրիտանական էլեկտրոնային ամասգիր, որը նվիրված է համակարգչային խաղերին, հիմնադրվել է 2012 թվականին։ Համարվում է Network N-ի դուստր ընկերությունը։ 


== Պատմություն ==
PCGamesN-ի մայր ընկերությունը՝ Network N, հիմնադրվել է 2012 թվականի մայիսին Future Publishing-ի նախկին աշխատակից Ջեյմս Բիննսի կողմից։ Հիմնադրումից մեկ ամսի անց թողարկվեց PCGamesN ամսագիրը։ Ամսագրի թողարկման ժամանակ, բացի հիմնադրից թիմում էր նաև PC Gamer-ի նախկին խմբագիր Թիմ Էդվարդսը։ 2012 թվականի օգոստոսին PCGamesN-ում ավելացավ ևս 10 նոր ալիք և 2 նոր խմբագիր, ինչի արդյունքում աշխատակիցների թիվը հասավ 7-ի։ 2015 թվականին կայքին միացան GamesMaster և Official PlayStation Magazine խմբագիրները։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
{{{1}}} PCGamesN. պաշտոնական կայք
Էդմունդ Շոտլանդացի

Էդմունդ կամ Էտմոնդ մեք Մաիլ Քոլուիմ (11-րդ դար - 1100, Montacute, South Somerset, Սոմերսեթ, Սոմերսեթ, Անգլիա), Շոտլանդիայի թագավոր Մալքոլմ III-ի ու իր երկրորդ կնոջ՝ Ուեսսեքսի Մարգարեթի որդի։  Նրան կարելի է գտնել շոտլանդական թագավորների որոշ ցուցակներում, բայց չկա վկայություն, որ նա եղել է թագավոր։  Թեև Էդմունդը հավանաբար Մալքոլմի ու Մարգարեթի երկրորդ որդին էր, նրան դուրս են մղել  հետագա ժառանգորդությունից,  քանի որ նա դավաճանել էր իր եղբայրներին՝ անցնելով իրենց հորեղբայր Դոնալդ III-ի կողմը։
Էդմունդի հոր ու նրա ճանաչված ժառանգորդ Էդվարդի՝ Մարգարեթի ավագ որդու մահից հետո 1093 թվականի նոյեմբերին Էդմունդի հորեղբայր Դոնալդը վերցրել է գահը։ Էդմունդն ու իր կրտսեր եղբայրներ Էդգարը, Ալեքսանդրը և Դավիդը փախել են արտասահման, Անգլիա, որ միանան իրենց խորթ եղբայր Դունկանին Ուիլյամ Ռուֆուսի արքունիքում։
1094 թվականին Դունկանը Ռուֆուսի օրհնությամբ ու անգլիական արքունիքի հողազուրկ ազնվականների ու Լոթիանի հողատերերի օգնությամբ հեռացրել է Դոնալդին գահից։ Ենթադրվում է, որ Էդմունդը, որը տարիքով հաջորդն էր, Դունկանի ճանաչված ժառանգորդն էր։ Ապստամբությունն ստիպել է Դունկանին իր անգլիացի դաշնակիցներին տուն ուղարկել, որից կարճ ժամանակ անց սպանվել է։  Սպանողը Մաել Փեթայրն էր, բայց Ուլստերի տարեգրություններն ու Ուիլյամ Մալմեզբերին համաձայնում են, որ սպանությունը տեղի է ունեցել Դոնալդի ու Էդմունդի հրամանով։
Ինչն է ստիպել Էդմունդին միանալ իր հորեղբորը, անհայտ է։ Ենթադրվում է, որ Դոնալդը նրան նշանակել է իր ժառանգորդ, քանի որ ինքը չի ունեցել որդիներ, և կարծում են, որ Էդմունդին կալվածք է շնորհվել իշխելու համար։
Էդմունդի մորեղբայր Էդգար Էթելինգը 1097 թվականին եկել է հյուսիս ու Դոնալդին քշելով գահից, թագավոր նշանակել Էդգարին, իսկ Ալեքսանդրին՝ նրա ժառանգորդ։ Մինչ Դոնալդին խեղել ու բանտարկել են, ու նա մահացել է 1099 թվականին, Էդմունդն ավելի  բախտավոր էր։ Նրա գլուխն ածիլել են  ու ուղարկել Քլունիաք վանքը Մոնտակուտում, Սոմերսեթում։ Մահվան ստույգ ժամանակը հայտնի չէ։


== Ծանոթագրություններ ==

Duncan, A.A.M., The Kingship of the Scots 842–1292: Succession and Independence. Edinburgh University Press, Edinburgh, 2002. 0-7486-1626-8
Oram, Richard, David I: The King Who Made Scotland. Tempus, Stroud, 2004. 0-7524-2825-X
Oram, Richard, The Canmores: Kings & Queens of the Scots 1040-1290, Tempus, Stroud, 2002, 0-7524-2325-8


== Արտաքին հղումներ ==
Annals of Ulster (translated) at University College Cork CELT Corpus of Electronic Texts
Դիանա (Գևորգ Գրիգորյան, Ջիոտտո, նկար)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դիանա (այլ կիրառումներ)«Դիանա», ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ Գևորգ Գրիգորյանի (Ջիոտտո) 1926 թվականին ստեղծած կտավը, որը գտնվում է Ջիոտտոյի (Գևորգ Գրիգորյան) արվեստանոց-թանգարանում։


== Պատմություն ==
Փոքրաչափ կտավում նկարիչը պատկերել է տասնվեցամյա մի ոսկեհեր գեղեցկուհու։ Ջիոտտոն (Գևորգ Գրիգորյան) 1926 թվականին Քութայիսում ստեղծել է իր հազվագյուտ ռեալիստական դիմանկարներից մեկը, առանց իմանալու, որ այդպիսով կերտում է իր ապագա կնոջ՝ վրացի բանաստեղծուհի, նկարչուհի Դիանա Նեստորի Ուկլեբայի առաջին դիմանկարը՝ սկիզբ դնելով բավականաչափ հետաքրքիր դիմանկարի մի շարքի։
Երբ Դիանան ուսանում էր Թբիլիսիի գեղարվեստի ակադեմիայում, ապագա ամուսիններրի ճանապարհները պատահականորեն միացան։ Այս փոքրաչափ կտավը 1920-ական թվականների գեղանկարչական ուշագրավ կերտվածքներից է։


== Նկարագրություն ==
Ջոտտոն (Գևորգ Գրիգորյան) դիմանկարը պատկերել է յուղաներկով, դիմանկարի չափսերն են՝ 33x26 սմ, նյութը՝ ստվարաթուղթ։ Կտավը գտնվում է Ջիոտտոյի (Գևորգ Գրիգորյան) արվեստանոց-թանգարանում (ՀԱՊ-ի մասնաճյուղ)։


== Տես նաև ==
Գևորգ Գրիգորյանի (Ջիոտտո) արվեստանոց-թանգարան


== Գրականություն ==
Գևորգ Գրիգորյան, Ալբոմ, առաջաբանը՝ Պ. Հայթայանի, Ե., 1981


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գրիգորյանի (Ջոտտո) արվեստանոց-թանգարան
Սարգիս Ուստա (Սանահին)

Սարգիս Ուստա (ծննդյան և մահվան թվականներն անհայտ են), XVII դարի հայ ճարտարապետ։ Ըստ շինարարական արձանագրության 1652 թվականին իր աշակերտներ Հերապետի, Դավթի, Յեսուի և Կարապետի հետ նորոգել է Սանահինի վանքի Գրիգոր Լուսավորիչ, Ս․ Աստվածածին եկեղեցիները, զանգակատունը և գրատունը։ Նրա մասին այլ տեղեկություններ չկան։
Սովորական ճայ

Սովորական ճայ (լատ.՝ Corvus monedula), ագռավների ընտանիքի թռչուն։ Նստակյաց է, տարածված։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Մարմնի երկարությունը 33-34 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 67-74 սմ։ Կտուցը կարճ է, պոչը՝ թեթևակի կլորավուն։ Հասունի աչքը սպիտակավուն է, գլխի հետին մասը և ծոծրակը՝ բաց մոխրագույն, ծոծրակի հիմքում կա սպիտակավուն նեղ շերտ։ Երիտասարդի աչքը մուգ գույնի է, գլուխը՝ սևավուն։ Երամային է։ Կերակրվում և հաճախ բնադրում են մեծ խմբերով։ Երամներն աղմկոտ են, հաճախ՝ այլ ագռավանմանների հետ խառնված։ Լայնորեն տարածված է տափաստաններում ու հովիտներում։


== Սննդառություն ==
Սնվում է անողնաշարավորներով, սերմերով, սննդի մնացորդներով։


== Բնադրում ==
Հարսանեկան զույգերը մշտական են։ Փետրվարի 3-րդ տասնօրյակից գաղութի կազմում նկատվում է բնադրազույգերի կայունացում, որը շարունակվում է ողջ բազմացման ընթացքում։ Բույնը գավաթաձև է, ծավալուն՝ ճյուղերից, ցամքարը՝ խոտաբույսերից, բրդից, փետուրներից և թափոններից։ Բնադրում է ավազային կամ կավային զառիթափերի փորվածքներում, շենքերի տանիքներին և այլն։ Բների կառուցումը տևում է 7-12 օր, հների նորոգումը՝ 4-5 օր։ Բնադրման ժամկետները գաղութում շատ անհավասար են. մայիսի կեսերին հայտնվում են թարմ ձվերի լրիվ քանակով բներ։ Դնում է 35 մմ տրամագծով, բաց կապույտ՝ սևավուն բծերով 4-5 ձու։ Զուգահեռ կարող են հանդիպել նորելուկ ձագեր և թխսակալող թռչուններ։ Թխսակալում է էգը՝ 18-20 օր։ Ձագերը հայտնվում են մայիսի 3-րդ տասնօրյակին, կրկնակի բնադրման դեպքում՝ հունիսի 3-րդ տասնօրյակին, բնից դուրս են գալիս կյանքի 22-24-րդ օրը, երբ դեռևս թռիչքին կայուն չեն տիրապետում։ 1-2 շաբաթական երիտասարդները և հասունները հուլիսից մինչև հաջորդ գարուն կերակրվում են բնադրատեղերի մերձակա տարածքներում։ Արարատյան դաշտում բնադրման փաստը հաստատվել է վերջին 5 տարիներին՝ գաղութների կայուն գոյությամբ։ Նման գաղութներում 5-7 օրական ձագերի կողքին կարող են լինել նորելուկներ։ Որոշակի դեր ունի բնահողում զարգացող վնասատու միջատների ոչնչացման գործում։
Ալեքսանդրա Հեդիսոն

Ալեքսանդրա Հեդիսոն (անգլ.՝ Alexandra Hedison, հուլիսի 10, 1969(1969-07-10), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի լուսանկարիչ, ռեժիսոր և դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Բրիջեթի (Մորի) և դերասան Դեյվիդ Հեդիսոնի դուստրը։ Հեդիսոնն ունի իտալահայ ծագում։ Սովորել է Պերչեյզ քոլեջում և Լոս Անջելեսի կալիֆոռնյան համալսարանում։


== Կարիերա ==
Հեդիսոնը նկարահանվել է մի շարք հեռուստատեսային սերիալներում, այդ թվում՝ «Սեքս այլ քաղաքում»։
Հեդիսոնի առաջին ցուցադրվող լուսանկարչական աշխատանքները վերացական լանդշաֆտներն էին։ Հեդիսոնը մասնակցել է Լոնդոնում առաջին անգամ ցուցադրված «Իթակա» ցիկլին։ The New Yorker շաբաթաթերթն այդ ցիկլը ներառել է 2008 թվականի «Passport to the Arts»-ում։


== Անձնական կյանք ==
2001-2004 թվականներին հանդիպել է Էլեն Դեջեներեսի հետ։ 2014 թվականի ապրիլին ամուսնացել է դերասանուհի Ջոդի Ֆոսթերի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պրեչի

Պրեչի (իտալերեն՝ Preci), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Ումբրիա մարզի Պերուջա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 799 մարդ (2008 թվականի մարդահամար տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 10 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ կազմում է 82 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս` 6047։ Հեռախոսային կոդ` 0743։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 0743 93781
Էլեկտրոնային փոստ՝ sindaco@comune.preci.pg.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.preci.pg.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Գուտմանյա քարանձավ

Գուտմանյա քարանձավ (լատիշ․՝ Gūtmaņa ala), ամենախոշոր քարանձավը Լատվիայում և ողջ Մերձբալթիկայում։ Գտնվում է Սիգուլդա քաղաքից ոչ հեռու` Գաույա գետի աջ ափին` Գաույա ազգային պարկում։


== Նկարագրություն ==
Քարանձավի պատերը կարմիր ավազաքարից են, որ ձևավորվել է Դևոնյան ժամանակաշրջանում (մոտ 410 միլիոն տարի առաջ)։ Քարանձավից սկիզբ է առնում առվակ, որը թափվում է Գաույա գետը։
Քարանձավի խորությունը 18.8 մ է, առավելագույն լայնությունը` 12 մ, բարձրությունը` 10 մ։ Գուտմանյա քարանձավի մակերեսը մոտ 170 մ² է, ծավալը` 170 մ³։
Քարանձավը զբոսաշրջային ամենահին տեսարժան վայրերից է Լատվիայում, քանի որ նույնիսկ անենավաղ շրջանի այցելուները թողել են իրենց «այցեքարտերը»` պատերին փորագրելով իրենց անուններն ու այցելության ժամանակը։ Քարանձավի ներսում կան տարբեր իշխանների, բարոնների զինանշաններ։ Այլևս չի թույլատրվում գրել քարանձավի պատերին, քանի որ այն պահպանության տակ գտնվող հնագիտական ու երկրաբանական հուշարձան է։
Համաձայն ժողովրդական լեգենդի` քարանձավից դուրս հոսող առվակը լիտվացի Ռինդաուգ իշխանի կնոջ արցունքներից է առաջացել։ Լեգենդը վկայում է, որ իշխանն իր անհավատարիմ կնոջը թաղել է Գաույա գետի ավազոտ ափին։ Խեղճ կինը, մեղավորության զգացումից տանջվելով, այնքան է լաց եղել, որ նրա արցունքները դուրս են հոսել մեծ քարանձավից։ Ներկայումս էլ կարծում են, որ գարնանն այդ ջրերն օժտված են բուժիչ հատկությամբ։
Մեկ այլ ավանդություն էլ պատմում է, թե որտեղից է ծագել քարանձավի անունը։ Հնում ապրել է մի բարի մարդ, ով քարանձավի ջուրն օգտագործել է մարդկանց բուժելու նպատակով։ Gut mann գերմաներեն նշանակել է «լավ մարդ»։
Գուտմանյա քարանձավը հնուց եղել է զոհաբերությունների վայր։ Մինչև 19-րդ դարը մարդիկ այստեղ են եկել` աստվածներին զոհեր մատուցելու։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարլովցիի կոնգրես

Կարլովցիի կոնգրես, 1698—1699 թվականներին, միջազգային համաժողով, որ գումարվել է 1698 թվականի հոկտեմբերին, Սլավոնիայի Կարլովցի բնակավայրում՝ «Սրբազան լիգայի» անդամ պետությունների (Ավստրիա, Վենետիկ, Լեհաստան, Ռուսաստան) և Օսմանյան կայսրության միջև հաշտության պայմանագիր կնքելու համար։ Մինչ այդ Թուրքիան մի շարք պարտություններ էր կրել կոալիցիայի անդամ երկրներից, ջախջախիչ հարված ստացել 1683 թվականին՝ Վիեննայի մոտ։ «Սրբազան լիգայի» երկրների միջև ծագած լուրջ հակասությունները, հատկապես նրանց ընդդիմությունը Ռուսաստանի դիրքերի ուժեղացմանը Սև ծովում, հանգեցրին նրան, որ ընդհանուր պայմանագրի փոխարեն դաշնակիցները անջատ պայմանագրեր կնքեցին Թուրքիայի հետ (1699 թվականի հունվարի 16-ին՝ Լեհաստանը, հունվարի 26-ին՝ Ավստրիան ու Վենետիկը)։ Հունվարի 24-ին Ռուսաստանը ստորագրեց լոկ երկու տարվա զինադադարի պայմանագիր, որը փոխարինվեց 1700 թվականի Կոստանդնուպոլիսի հաշտության պայմանագրով։ Լեհաստանն ստացավ Աջափնյա Ուկրաինայի հարավային մասը և Պոդոլիան, Ավստրիան՝ Հունգարիայի տերիտորիայի մեծ մասը, Տրանսիլվանիան, Խորվաթիան և համարյա ամբողջ Սլավոնիան, Վենետիկը՝ Մորեան, Արշիպելագի կղզիները և բերդեր Դալմաթիայում։ Զինադադարի պայմանագրով Ռուսաստանին մնաց Ազովը։
Պաուլարո

Պաուլարո (իտալերեն՝ Paularo), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2853 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 35 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 84 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33027։ Հեռախոսային կոդ՝ 0433։
Բնակավայրի հովանավոր պաշտպանն է Սան Վիտոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0433 70026
Պաշտոնական կայք՝ http://www.paularo.net/ Archived 2010-12-29 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.paularo.net/ Archived 2010-12-29 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Լիպարիտ Սահակյան

Լիպարիտ Տիգրանի Սահակյան (փետրվարի 5, 1933(1933-02-05), Վահագնի, Ղարաքիլիսայի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բանաստեղծ և արձակագիր։


== Կենսագրություն ==
Լիպարիտ Սահակյանկը ծնվել է 1933 թվականի փետրվարի 5-ին, Հայաստանի Լոռու մարզի Վահագնի գյուղում։
1962 թվականին ավարտել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի պատմության, լեզվի և գրականության ֆակուլտետը։ Աշխատել է գրական պարբերականներում, հրատարակչություններում։
Բանաստեղծությունների, պատմվածքների, վեպերի հեղինակ է։ Նրա ստեղծագործությունները ուղղված են ինչպես երիտասարդներին, այնպես էլ երեխաներին։ Թարգմանվել են ռուսերեն, անգլերեն, բելառուսերեն, լիտվերեն, սերբերեն և այլն լեզուներով։ Իր խոսքերով ստեղծված երգերը հնչում են ռադիոյով և հեռուստատեսությամբ]]։
1974 թվականից Հայաստանի գրողների միության անդամ է։


== Հրատարակություններ ==
Հողն ու հացը (ընտրյալ բանաստեղծություններ)։ Երևան։ 2003 թվական։
Խաչված ճակատագիր (բանաստեղխություններ, քառյակներ)։ Երևան։ 2000 թվական։
Ծույլ հավը. բանաստեղծություններ։ Դպրոցական երեխաների համար / Լիպարիտ Սահակյան, նկարիչ Ն. Մանուկյան, 44,[3] с. цв. ил. 26 см, Երևան, Լույս հրատարակչություն, 1988 թվական
Խնձորենին կոտրված ճյուղով (պատմվածքներ երեխաների համար)։ Երևան։ 1976 թվական։
Արմատախիլ ծառեր։ պատմվածքներ. միջին և բարձր տարիքի համար / Լիպարիտ Սահակյանկ, 350,[1] с. ил. 20 см, Երևան, Արևիկ հրատարակչություն։ 1991 թվական


== Մրցականեր ==
Ստեփան Զորյանի անվան մրցանակ («Արմատախիլ ծառեր» գրքի համար, 1992 թվական)։


== Աղբյուրներ ==
Լիպարիտ Սահակյանը «Հայազգ» կայքում
Սամանդար Ռզաև

Սամանդար Մանսիմ օկլի Ռզաև (ադրբ.՝ Səməndər Mənsim oğlu Rzayev, հունվարի 2, 1945(1945-01-02), Աղսու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 27, 1986(1986-03-27), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), թատրոնի և կինոյի ադրբեջանցի դերասան, Ադրբեջանի ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1982), Ադրբեջանական ԽՍՀ պետական մրցանակի դափնեկիր;


== Կենսագրություն ==
Սամանդար Ռզաևը ծնվել է 1945 թվականի հունվարի 2-ին Աղսույում։ 1964 թվականին ընդունվել է Ադրբեջանի արվեստի պետական ինստիտուտ։ Ավարտել է 1968 թվականին։ 1967 թվականից եղել է Ադրբեջանի պետական դրամատիկական թատրոնի դերասան։ Մինչև կյանքի ավարտը նա խաղաց դրամատիկական թատրոնի բեմում։ Սամանդար Ռզաևը բնորոշ էին տարբեր դերերը։ Լավագույններից են՝ Հաջի Նիզամ («Խայյամ», Հուսեյն Ջավիդ), Կնյազ  («Կնյազ»,  Հուսեյն Ջավիդ), Բալախան («Այդին», Ջաֆար Ջաբարլի), Դանիել («Անբախտ աղջիկ», Ալեքսանդր Շիրվանզադե), Թարլան («Առանց քեզ», Շիխալի Գուրբանով), Բախրամ («Քաղաքի ամառային օրերը», Անար), Ամիր Ինանջ («Թուր ու փետուր», Մամեդ Սաիդ Օրդուբադի), Ֆազիլ Գյուլեյնի («Խելագարների հավաքույթը», Ջալիլ Մամեդկուլիզադե) և այլ դերերը։
Դերասանը մահացել է 1986 թվականի մարտի 27-ին։


== Ֆիլմագրություն ==


== Աղբյուրներ ==
Рзајев Сәмәндәр Мәнсим оғлу // Азербайджанская советская энциклопедия / Под ред. Дж. Кулиева. — 1984. — Т. VIII.


== Ծանոթագրություններ ==
Մեդալ

Մեդալ (ֆրանս.` medaille, իտալ.` medaglia, լատ՝. metallum- մետաղ), նշանավոր գործիչների կամ իրադարձությունների նվիրված մետաղյա, երկու, երբեմն՝ մեկ երեսանի պատկերազարդ նշան։ Հիմնականում լինում են կլոր կամ ձվածիր, երբեմն՝ բազմանկյուն (պլակետկա)։ Առաջին անգամ թողարկվել են Իտալիայում, 14-րդ դարում, ապա նաև ուրիշ երկրներում, սկզբնապես՝ ոչ միայն պետության, այլն առանձին անձանց, ընկերությունների կողմից։ Սակայն 12-13-րդ դարեր, որպես կանոն, մեդալի թողարկման իրավունքը վերապահվում է միայն պետությանը։ Մեդալ որպես պարգև առաջին անգամ սահմանել է շվեդ Գուստավ Ադոլֆ թագավորը (17-րդ դար) սպաներին պարգևատրելու համար։ 18-րդ դարի վերջին պարգևային մեդալներ մտցվեցին Լեհաստանում, Ֆրանսիայում և Պրուսիայում, Սոֆիա թագուհու կառավարման տարիներին (1682-1689 թթ.)՝ Ռուսաստանում։ Առաջին հայատառ մեդալները երևան են եկել 17-րդ դարում։ Այնուհետև հայկական գրություններով մեդալներ են պատրաստվել 18-րդ դարում, Հոլանդիայում։
Էրվին Մյուլդեր

Էրվին Մյուլդեր (հոլ.՝ Erwin Mulder; մարտի 3, 1989(1989-03-03), Զեյվենար, Խելդեռլանդ, Նիդերլանդներ),  նիդերլանդացի ֆուտբոլիստ, Սուոնսի Սիթիի և Նիդերլանդների ազգային հավաքականի ֆուտբոլիստ


== Ակումբային կարիերա ==


=== Կարիերայի սկիզբ ===
Էրվինը սկսեց իր կարիերան հայրենի քաղաքի ՌԿՊՍԿ ակումբի կազմում։ Սկզբում նա եղել էր դաշտի խաղացող, սակայն տասը տարեկանում վերաորակավորվել է որպես դարպասապահ։ 12 տարեկանում Էրվինը հայտնվել է բարձրագույն դիվիզիոնի «Վիտես» ակումբի ակադեմիայում։ Երեք մրցաշրջան անցկացնելուց հետո նա միացավ Ֆեյնեորդի երիտասարդական հավաքականի կազմին։


=== «Ֆեյենորդ» ===
2007 թվականի  հունիսի 3-ին Մյուլդերն առաջին թիմ տեղափոխվեց։ 2007 թվականի դեկտեմբերի 2-ին նա իր դեբյուտը կատարեց հոլանդական առաջնությունում, Հերակլեսի հետ խաղում։
Ֆեյենորդի երրորդ դարպասապահը չցանկանալով, Մյուլդերը 2008/09 մրցաշրջանում վարձավճարով գնաց «Էքսքլիս» էլիտար։  Նա անցկացրեց երեսունվեց խաղ, և  բաց թողեց քառասունհինգ գնդակներ։
Մյուլդերը վերադարձավ վարձակալության,  երբ այդ ակումբից հեռացավ հիմնական դարպասապահ  Տիմիերը։  Մյուլդերը մրցել է պահեստային դարպասապահ Վան Դայկի և դարպասապահ «երիտասարդական» Դարեյալի հետ։  Էրվինը հաղթեց այդ դարպասապահների մրցակցին և դարձավ ակումբի հիմնական դարպասապահը։


=== «Հերեվեն» ===
2015 թվականի հուլիս 11-ին Մյուլդերը երկու տարվա պայմանագիր է կնքել «Հեերենվեն» ակումբի հետ։ Էրվինն այդ ակումբի կազմում եղել է առաջին համարը, ազատվելով Շվեդիայի Նորդֆելտի ակումբի դարպասապահը լինելուց։


== Կարիերան հավաքականում ==
Մյուլդերը հանդես է եկել Նիդերլանդների ազգային հավաքականի երիտասարդական և պատանեկան թիմերի կազմում։ 2012 թվականի մայիսի 7-ին Նիդերլանդների ազգային հավաքականի կազմում ընդգրկված էր մասնակցելու Եվրոպայի 2012 թվականի առաջնության խաղերին։


== Անձնական կյանք ==
Մյուլդերը ունի երկու եղբայր։ Նրա հայրը երիտասարդ հասակում խաղացել է դարպասապահի դիրքում, և հանդես է եկել միայն սիրողական հանդիպումների ժամամնակ։


== Վիճակագրություն ըստ մրցաշրջանների ==
2017 թվականի Հունիսի 29-ի տնյալներով


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Արջուն։ Ռազմիկ արքայազնը

«Արջուն։ Ռազմիկ արքայազնը» 2012 թ. Ստեղծված հնդկական անիմացիոն ֆիլմ է։ Ֆիլմի ռեժիսորը Առնաբ Չաուդուրին է։ Արտադրված է «UTV Motion Pictures»-ի և «Walt Disney Pictures»-ի կողմից։ Թողարկվել է Հնդկաստանում 2012 թ. մայիսի 25-ին։


== Բովանդակություն ==
Պատմությունը հիմնված է Պանդավա եղբայրների կյանքի վաղ շրջանի վրա՝ վերցված հին հնդկական ավանդությունից՝ Մահաբհարատաից։ Պատմությունը սկսվում է Արջունով՝ իննամյա տղայով, և հետևում է նրան մինչ մեծանալը, երբ նա դառնում է ռազմիկ։ Այն պատմում է իր և եղբայրների կյանքի մասին Հաստինապուրում, նրա ուսուցման, կրթության և ռազմիկ դառնալու մասին։
Ֆիլմի սկզբում Վիրատնագարի երիտասարդ արքայազնը խնդրում է աղախնին պատմել նրան մի պատմություն։ Աղախինը պատմում է նրան Արջունի պատմությունը։
Նա պատմում է, որ Արջունը Դրոնի ուսանողն էր, և պատերազմի արվեստը սովորել է նրանից։ Արջունը շատ ավելի հմուտ էր, քան Դրոնայի մյուս ուսանողենրը։ Նրա եղբայրներից և զարմիկնեից ոչ մեկը չէր կարող հավասարվել նրան մարտարվեստում։ Դուրյոդհանան և մյուս Կուրվասները աչհամարհում էին Պանդավաներին, քանի որ վախենում էին, որ նրանք կարող են զավթել Դուրյոդհանայի գահը։ Երբ Դրիտրաշտրան հասունացավ, իր որդիների և Պանդավաների միջև մրցակցությունը սրվեց։ Երկու անգամ Դուրյոդհանան փորձեց սպանել բոլոր Պանդավաներին, բայց ձախողեց։ Հետագա կոնֆլիկտից խուսափելու համար Դրիտրաշտրան Դուրյոդհանային հռչակեց Հաստինապուրի թագաժառանգ և խնդրեց Յուհիցիրային լինել կայսրության հեռավոր տարածքների թագավոր։
Միևնույն ժամանակ Արջունը հաղթել էր սվայամվարան և ամուսնացել Դրաուպադի՝ Պանչալայի թագավորի դստեր հետ։ Դուրյոդհանան, ով ատում էր Պանդավաներին, պայմանավորվեց իր քեռու՝ Շակունիի հետ և չաուպար կոչվող խաղում հաղթեց ու սեփականացրեց այն ամենը, ինչ պատկանում էր Պանդավաներին։ Դրաուպադին վիրավորված էր բոլորի առջև, բայց Արջունը չէր կարող ոչինչ ասել, որովհետև Յուհիցիրան թագավորն էր, և վերջին խոսքերը պատկանում են թագավորին։ Պանդավաները՝ ըստ խաղի կանոնների, պետք է արտաքսվեին երկրից տասներկու տարի։ Երբ բոլոր պանդավաները գնում էին մի ուղղությամբ, Արջունը ճանապարհորդեց դեպի հյուսիս՝ տապասի համար։ Հեռանալուց առաջ, Դրաուպադին նրան հարկադրեց խոստանալ, որ Արջունը վրեժխնդիր կլինի իր վիրավորանքի համար։ Դրանից հետո նա հեռանում է և անում տապասվա, որի ընթացքում վաստակում է Լորդ Շիվայի աղեղը։
Այնուհետև պատմությունը վերադառնում է իրական ներկա ժամանակներին Վիրատնագարում։ Այսպիսով Արջունը վերադառնում է։ Նա բացում է իր ինքնությունը և պարզվում է, որ նա հենց պատմությունը պատմող սպասուհին էր։ Նա կոտորում է հակառակորդի բանակը և հասնում հաղթանակի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Արջուն։ Ռազմիկ արքայազնը»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Ակոռովանք

Ակոռովանք, Ակորի, Զոռո Սուրբ Ստեփանոս, Զոռովանք, Սուրբ Սաեփտնոս, Փոքր Ակժո, Փոքր Ակոռավանք, վանք Թուրքիայում։ Վանի նահանգի Շատախի շրջանում, պատմական Ջերմաձորի գավառում, Կաղբի գետի մերձակայքում։ 1417 և 1451 թթ այստեղ ընդօրինակվել է Ավետարան։


== Ծանոթագրություններ ==
Մալոմակսյուտովո

Մալոմակսյուտովո (ռուս.՝ Маломаксютово, բաշկիրերեն՝ Бәләкәй Мәҡсүт), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իշիմբայսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 229 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բերգելմիր (արբանյակ)

Բերգելմիր, Սատուրնի անկանոն արբանյակն է, հայտնաբերվել է Դևիդ Ջուիտի կողմից 2004 թվականին։
Էմմա Պետրոսյան (երգչուհի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Էմմա Պետրոսյան (այլ կիրառումներ)Էմմա Ալբերտի Պետրոսյան (հոկտեմբերի 9, 1965(1965-10-09), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ երգչուհի։ ՀՀ վաստակավոր արտիստ (2017)։
Երգիչ, դերասան Արամոյի կինն է։


== Կենսագրություն ==
Էմմա Պետրոսյանը ծնվել է 1965 թվականին Երևանում։ Սովորել է Երևանի Նար-Դոսի անվան թիվ 14-րդ միջնակարգ և Երևանի Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան երաժշտական մասնագիտական դպրոցներում, այնուհետև` Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանում, 1985-1989 թվականներին՝ Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի ջութակի բաժնում։ 1989 թվականից աշխատել է Հայաստանի ազգային ռադիոյի սիմֆոնիկ նվագախմբում։ Հայաստանի Երգի պետական թատրոնի առաջին սերնդի ներկայացուցիչներից է։ Համերգներով հանդես է եկել Հայաստանում և արտերկրում, 2014 և 2015 թվականներին մենահամերգով հանդես է եկել Հայաստանի պետական կամերային նվագախմբի հետ։ 1998 թվականից դասավանդում է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի ջազ-վոկալ բաժնում, 2009 թվականից` դոցենտ։


== Ձայնասկավառակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Չեմ տեղավորվում ընդհանուր հարմոնիայի մեջ կամ ինձ չեն տեղավորում այդ միջավայրում. Էմմա Պետրոսյանը` մեր երգարվեստի մասին
Հարցազրույց երգչուհի Էմմա Պետրոսյանի հետ
Մոզես Մաբիդա (մարզադաշտ)

Մոզես Մաբիդա (անգլ.՝ Moses Mabhida Stadium), ֆուտբոլային մարզադաշտ, որը գտնվում է Դուրբանում՝ Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում։ Մարզադաշտում կայացել է 2010-2013 թվականների ՖԻՖԱ-ի աշխարհի գավաթի խաղերը։ Մարզադաշտի շինարարությունը սկսվել է 2006 թվականին և ավարտվել 2009 թվականին։ Ծրագիրը մշակվել է Գերմանական ճարտարապետական ​​բյուրոի՝ GMP Architects- ի կողմից։ Մարզադաշտը նախատեսված է 62760 հանդիսատեսի համար։
Մարզադաշտը կառուցված է Kings Park (անգլ.՝ Kings Park Stadium) մարզադաշտի կողքին, որն իր հերթին հյուրընկալել է 1995 թվականի ռեգբիի աշխարհի գավաթը և 1996 թվականի Աֆրիկյան ազգերի գավաթը։
Երբ մարզադաշտը կառուցվում էր, ասում էին, որ այն պետք է կոչվեր Չակա թագավորի անունով, սակայն շինարարության ընթացքում այն վերանվանվել է Հարավային Աֆրիկայի կոմունիստական ​​կուսակցության նախկին գլխավոր քարտուղար, Մովսես Մաբիդայի պատվին։
Ամբողջ մարզադաշտի տանիքը պատրաստվել է կամարաձև, որի երկարությունը 350 մետր է, իսկ բարձրությունը՝ 105 մետր։


== Աշխարհի գավաթ 2010 թվականի հանդիպումներ ==


== 2013 թվականի աֆրիկայի ազգերի գավաթ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
 Մեդիաֆայլեր Мозес Мабида (стадион) թեմայով Վիքիպահեստում:
Официальный сайт(անգլ.)
Страница стадиона на WorldStadiums.com Archived 2018-02-02 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Քվեմո Շավշվեբի

Քվեմո Շավշվեբի (վրաց.՝ ქვემო შავშვები), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 650 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 12 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 193 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Հարություն (անձնանուն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հարություն (այլ կիրառումներ)Հարություն, հայկական ծագմամբ արական անձնանուն։ Ծագել է հայերեն հարություն բառից, ակնարկությամբ Քրիստոսի հարության։ Հունարեն Αναστάσιος անվան թարգմանությունն է։ Ժողովրդական ձևերն էն՝ Արութին, Արթին, Արութ, Հարութ, Հարո, Արթո, Արթաքի։ Հնում կար Հարե ձևը, բայց 20-րդ դարում դուրս է եկել կիրառությունից։


== Գործածություն ==
Առաջին անգամ հիշատակվել է 8-9-րդ դարերում, որպես իգական անձնանուն (այս դեպքում հունարեն Αναστάσιοα անվան թարգմանությունն է)։ Իբրև արական հիշատակվել է 1387 թվականին կամ քիչ ավելի ուշ, «Արութէն» ձևով։


== Ծանոթագրություններ ==
Վառլամ Լիպարտելիանի

Վառլամ Լիպարտելիանի (վրաց.՝ ვარლამ ლიპარტელიანი, ծնվել է՝ 27 փետրվարի, 1989, Լենտեխի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի ձյուդոիստ, աշխարհի չեմպիոն, Եվրոպայի բազմակի չեմպիոն, Եվրոպական խաղերի մրցանակակիր։


== Կենսագրություն ==
Վառլամ Լիպարտելիանին ծնվել է 1989 թվականի փետրվարի 17-ին Լենտեխի գյուղում։ 2008 թվականին ձյուդոյի աշխարհի թիմային առաջնությունում արժանացել է ոսկե մեդալի։ 2009 թվականին դարձել է Եվրոպայի առաջնության արծաթե մեդալակիր, իսկ թիմային առաջնությունում արժանացել է ոսկե մեդալի։ 2011 թվականի Եվրոպայի առաջնության ժամանակ և՛ անհատական, և՛ թիմային առաջնություններում արժանացել է բրոնզե մեդալի։ 2012 թվականի Եվրոպայի առաջնության ժամանակ անհատական ու թիմային առաջնություններում դարձել է ոսկե մեդալակիր, իսկ Ամառային Օլիմպիական խաղերի երկրորդ տուրում պարտություն է կրոլ Ինդոնեզիայի ներկայացուցիչ Մարկ Անտոնիից և զբաղեցրել 9-րդ տեղը։ 2013 թվականին Եվրոպայի առաջնությունում արժանացել է արծաթե մեդալի, իսկ աշխարհի առաջնությունում՝ արժաթե մեդալի (երկու դեպքում էլ թիմային առաջնություններում դարձել է ոսկե մեդալակիր)։ 2014 թվականի Եվրոպայիև՛ անհատական, և՛ թիմային առաջնություններում արժանացել է ոսկե մեդալի, իսկ աշխարհի առաջնություններում՝ բրոնզե մեդալի։ 2015 դարձել է Եվրոպայի խաղերի արծաթե մեդալակիր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վառլամ Լիպարտելիանի Archived 2012-12-15 at the Wayback Machine. - Օլիմպիական վիճակագրությունը Sports-Reference.com կայքում (անգլ.)
Վառլամ Լիպարտելիանիի էջը judoinside.com կայքում
Բորդա դա Մատա

Բորդա դա Մատա (պորտ.՝  Borda da Mata), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Զոնա դա Մատայի հարավարևմտյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 14 897 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 300,081 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 54,4 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1938 թվականի դեկտեմբերի 17-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 61.974.772,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 4.008,98 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,780 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Մախովիկ (գյուղ, Կրասնոգրադի շրջան)

Մախովիկ (ուկրաիներեն՝ Маховик), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոգրադի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1752 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մախովիկ գյուղում բնակվում էր 194 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,092 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2108,7 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մանանա Մաթիաշվիլի

Մանանա Մաթիաշվիլի (վրաց.՝ მანანა მათიაშვილი, նոյեմբերի 30, 1978(1978-11-30), Ռուսթավ, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի բանաստեղծուհի, թարգմանչուհի, ժուռնալիստ, բանասիրական գիտությունների թեկնածու։


== Կենսագրություն ==
Մանանա Մաթիաշվիլին ծնվել է վրացական Ռուսթավ քաղաքում։ 2002 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը՝ ստանալով թարգմանության և գրական կապերի մագիստրոսի որակավորում, 2003-2006 թվականներին սովորել է այդ նույն ֆակուլտետի ասպիրանտուրայում և 2006 թվականի ապրիլին, հաջողությամբ պաշտպանելով «Թարգմանչական տեխնիկան Թոմաս Էլիոթից Զվիադ Ռատիանու կատարած վրացերեն թարգմանություններում» խորագիրը կրող ատենախոսական աշխատությունը, արժանացել է բանասիրական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի։
Ներկայումս Մանանա Մաթիաշվիլին թարգմանության տեսություն և պրակտիկա է դասավանդում «Կովկաս» համալսարանում։
2010 թվականին նրան շնորհվել է Վախուշտի Կոտետիշվիլու մրցանակ՝ որպես պոեզիայի լավագույն երտասարդ թարգմանիչներից մեկի։ Բացի այդ, Մանանան մրցանակային երրորդ տեղն է զբաղեցրել արտասահմանյան թատերգությունների վրացերեն լավագույն թարգմանությունները բացահայտելու և թարգմանիչներին խրախուսելու նպատակով Շոթա Ռուսթավելու անվան պետական թատրոնի և Թումանիշվիլի հիմնադրամի համատեղ կազմակերպած մրցամնակաբաշխությունում։
Մանանա Մաթիաշվիլին բնակվում է Թբիլիսիում։ Ունի ամուսին և երեք դուստր։


== Թարգմանությունները ==
Eight Children and the Truck by Anne-Cath. Vestly, translated from Norwegian to Georgian, 6 books. Bakur Sulakauri Publishing House. Tbilisi, 2015-2016
Amazing Giant Dinosaurs, թարգմանել է անգլերենից վրացերեն, 2015
Amazing Giant Animals, թարգմանել է անգլերենից վրացերեն, 2015
Usborne Visitors’ Guide to Ancient Rome, թարգմանել է անգլերենից վրացերեն, 2015
Animalium, Publishing House Big Picture Press, թարգմանել է անգլերենից վրացերեն, 2014
In Wonderland by Knut Hamsun, translated from Norwegian into Georgian, Tbilisi, Publishing House Litera, 9789994088317,  2010
The Human Being, գրական էսսեներ ժամանակակից վրացի գրողների ու աչքի ընկած հասարակական գործիչների մասին, Rustavi Publishing, 2007
Vakhushti Kotetishvili Prize 2010, Selected Translations of Elizabeth Bishop’s poems, Diogene Publishing, 2010 (co-author)


== Ծանոթագրություններ ==
Քյոս (Կերճանիսից 22 կմ հյուսիս-արևմուտք)

Քյոս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կերճանիսի գավառակում։ Գտնվում էր Կերճանիս ավանից 22 կմ հյուսիս-արևելք, Գայլ գետի հարավարևելյան ակունքներից մեկի ափին։
Գյուղից 4 կմ հարավ-արևմուտք Քյոս նույնանուն գյուղը։


== Աշխարհագրություն ==
Տարածքը լեռնային էր։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 20 տուն թուրք բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Տիմոֆեյ Մոզգով

Տիմոֆեյ Պավլովիչ Մոզգով (ռուս.՝ Тимофей Павлович Мозгов, հուլիսի 16, 1986(1986-07-16), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, կենտրոնական։ 
Ըստ «Սպորտ Էքսպրեսի»՝ 2008-09 թվականների Ռուսաստանի բասկետբոլի առաջնության ամենաարդյունավետ խաղացողն է։ Ռուսաստանի բասկետբոլի հավաքականի կազմում բրոնզե մեդալի է արժանացել 2011 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում և 2012 թվականի աշխարհի առաջնությունում։ 2012 թվականի օգոստոսի 20-ին, Լոնդոնի ամառային օլիմպիական խաղերում ունեցած հաջող ելույթից հետո, արժանացել է Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետի կոչման։
«Կավաիերսի» կազմում 2016 թվականին ճանաչվել է NBA-ի չեմպիոն։
Հանդես է գալիս նաև Ռուսաստանի բասկետբոլի ազգային հավաքականում։


== Մասնագիտական կարիերան ==
Մասնագիտական կարիերան Մոզգովն սկսում է ծննդավայրում 2004 թ.-ին՝ պայմանագիր կնքելով տեղի «Լենվո Սանկտ Պետերբուրգ» ակումբի հետ, որը հանդես է գալիս ռուսական լիգայի երկրորդ դիվիզիայում։ 2006 թ.-ին Մոզգովը տեղափոխվում է «ՑՍԿ ՎՎՍ-2 Սամարա» կոչվող ակումբ, որը նույնպես կրտսեր լիգայի ներկայացուցիչ էր։ Մինչև 2006-07 խաղաշրջանի մեկնարկը, Մոզգովը վերջապես պայմանագիր է կնքում «Խիմկիի» հետ, որտեղ մնում է մինչև 2009-10 խաղաշրջանը։


=== Կարիերան NBA-ում ===
2010 թվականին Մոզգովին հաջողվում է 9.7 միլիոն դոլարանոց պայմանագրի առաջարկ ստանալ NBA-ի «Նյու Յորք Նիքս» ակումբից, որը նա իսկույն ընդունում է։
2011 թվականի փետրվարի 22-ին Մոզգովը ներառվում է «Նիքս»-«Նագեթս»-«Թիմբերվուլվզ» եռակողմանի փոխանակման մեջ և տեղափոխվում «Դենվեր Նագեթս» (փոխանակման արդյունքում «Նիքս»-ում է հայտնվում նաև Կարմելո Էնթընին)։
2013 թվականի հուլիսի 23-ին Մոզգով երկարաձգում է պայմանագիրը «Դենվերի» հետ։
2014 թվականի ապրիլի 10-ին, «Գոլդեն սթեյթ Ուորիորսի» հետ ունեցած կանոնավոր առաջնության մրցապայքարում Մոզգովն իր հաշվին գրանցում է կարիերայի բարձրագույն 23 միավոր և 29 անդրադարձ։ Հանդիպումն հաղթում է «Դենվերը»՝ 100-99 հաշվով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Euroleague.net էջը
Էջը ՖԻԲԱ-ի աշխարհի առաջնության կայքում Archived 2012-04-05 at the Wayback Machine.
Օբրազցով (Միլյուտինսկի շրջան)

Օբրազցով (ռուս.՝ Образцов), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլյուտինսկի շրջանում։ Մտնում է Միլյուտինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ 
Բնակչությունը կազմում է 160 մարդ։
Տեպլյանկա

Տեպլյանկա (ուկրաիներեն՝ Теплянка), ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բալակլեյայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1915 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Տեպլյանկա ավանում բնակվում էր 249 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,432 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Վասիլիի կղզու շրջան (Սանկտ Պետերբուրգ)

Վասիլիի կղզու շրջան (ռուս.՝ Василеостровский район), Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքի 4 կենտրոնական շրջաններից մեկը։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մեջ է մտնում 2 մեծ կղզի, որոնք բաժանված են Սմոլենկա գետով՝ Վասիլիի կղզին և Դեկաբրիստների կղզին, ինչպես նաև ոչ մեծ Սերնի կղզին։ Շրջանի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 1.4 հզ հա է, որից 118 հա կանաչ տարածքներն են, 51 հա՝ գերեզմանները, հիմնականում՝ Սմոլենսկի, Ռումյանցևի, Օպոչինսկի և Շկիպերսկի այգիները, Դեկաբրիստների այգին, 2 ոչ մեծ զբոսայգի։ Շրջանի ճանապարհների ընդհանուր երկարությունը 90 կմ է։ Ավտոճանապարհային ծածկույթը 198 հա է։


== Պատմություն ==
Վասիլիի կղզու շրջանը 1917 թվականի մարտ-մայիս ամիսներին Պետրոգրադում ձևավորված առաջին 15 շրջաններից մեկն էր։
1936 թվականի ապրիլի 9-ին շրջանից դուրս եկավ Սվերդլովսկի շրջանը։
1961 թվականի հունիսի 1-ին Սվրդլովսկի շրջանը կրկին միացվեց Վասիլիի կղզու շրջանին։


== Քաղաքային օկրուգներ ==
Սանկ Պետերբուրգի 7-րդ քաղաքային օկրուգ
Վասիլիի
Գավան
Մորսկոյ
Դեկաբրիստների կղզի


== Բնակչություն ==
Շրջանի բնակչությունը, ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների, կազմում է 203 181 մարդ։ Ըստ 2002 թվականի տվյալների՝ արդյունաբերության մեջ զբաղված է բնակչության մոտ 1/4-ը (25%)։ Երեխաները և պատանիները կազմում են 16%, աշխատունակ բնակչությունը՝ 58%, թոշակառուները՝ 26%։ Խտությունը կազմում է 11 260 մարդ/մ³։ Այս ցուցանիշով Վասիլիի կղզու շրջանը Ռուսաստանում առաջիններից է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սանկտ Պետերբուրգի Վասիլիի կղզու շրջանը Archived 2013-10-12 at the Wayback Machine.
Վասիլիի կղզու շրջանի ոչ պաշտոնական կայքը
Վասիլիի կղզու շրջան․ նորություններ և իրադարձություններ Archived 2008-07-14 at the Wayback Machine.
Վասիլիի կղզու շրջանի տեղեկատվական պորտալ Archived 2015-12-27 at the Wayback Machine.
Վասիլիի կղզու շրջանի տեսարժան վայրերը