armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Տվյալների բազա

Տվյալների շտեմարանը (Տվյալների բազա), տվյալների որոշակի ձևով կազմակերպված համախումբ է, որում տվյալները պահպանվում են համաձայն նախապես որոշված նշանակման։

Ավանդական «թղթյա» տվյալների շտեմարաններ ունեն մի շարք թերություններ, օրինակ՝

պահանջվում են ֆիզիկական մեծ տարածքներ,
անհրաժեշտ տվյալները գտնելու համար պահանջվում է բավականաչափ երկար ժամանակ,
դարակները և կարգացանկերը կարգավորված վիճակում պահպանելու համար պետք է ծավալուն աշխատանք կատարել և մեծ ջանքեր գործադրել։
Տվյալների էլեկտրոնային շտեմարանները թույլ են տալիս լուծել բոլոր այդպիսի խնդիրները։ Առավել լայն կիրառություն են գտել տվյալների ռելյացիոն բազաները։ Ռելյացիոն շտեմարաններում տեղեկատվությունը բաժանված է տրամաբանորեն կապակցված համեմատաբար փոքր և, դրա հետևանքով, ավելի հեշտ ղեկավարվող մասերի, որոնք կոչվում են աղյուսակներ։ Աղյուսակները իրենց կազմակերպման մակարդակի շնորհիվ պարզեցնում են շտեմարանի ուղեկցումը և ապահովում դրա առավել նախընտրելի գործարկումը։
Հատուկ գրականությունում աղյուսակի տողը անվանում են գրանցում (record), իսկ սյունակը՝ դաշտ (field)
«Տվյալների շտեմարան» տերմինը կարող է ավելի նեղ իմաստով օգտագործվել՝ նշելու կազմակերպված տվյալների շտեմարանի ստույգ դրսևորումներին և կարող է վերաբերվել տվյալների շտեմարանի տրամաբանական մոդելին, տվյալների շտեմարանի ֆիզիկական մոդելին կամ այլ տվյալների շտեմարանի ենթասահմանման։


== Տվյալների ռելյացիոն շտեմարան ==
Ռելյացիոն է կոչվում այն տվյալների շտեմարանը, որը բաղկացած է տրամաբանորեն փոխկապակցված բաղադրիչներից, որոնք կոչվում են աղյուսակներ։

Աղյուսակը շտեմարանում տվյալների պահպանման հիմնական միավորն է։
Ռելյացիոն շտեմարաններում ղեկավարման հատուկ համակարգի միջոցով ապահովվում են տվյալների հետ տարբեր գործառնությունների կատարման հնարավորություններ։ Այդ համակարգերը կոչվում են տվյալների շտեմարանի կառավարման ռելյացիոն համակարգեր - ՏԲԿՌՀ։ ՏԲԿՌՀ-ների առավել խոշոր արտադրողներն են Օրաքլ, Microsoft, Informix, Sybase և IBM ֆիրմաները։

Ռելյացիոն շտեմարաններում աղյուսակների տրամաբանական փոխկապակցվությունը (ինչպես սովորաբար ասում են՝ աղյուսակները գտնվում են հարաբերությունների (relations) մեջ և այդ պատճառով կոչվում են աղյուսակ-հարաբերություններ) թույլ է տալիս մեկ հարցման միջոցով գտնել բոլոր անհրաժեշտ տվյալները, որոնք կարող են պարունակվել մի քանի աղյուսակներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դասընթաց տվյալների բազաների մասին
Մերև

Մերև (վրաց.՝ მერევი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Ճիաթուրայի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 660 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ճիաթուրայից հեռու է 7 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 336 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
(6755) Սոլովյանենկո

(6755) Սոլովյանենկո (անգլ.՝ Solovʹyanenko), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1976 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,442431 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3394 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5455 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1394,22 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,258209 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,74° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6755) Սոլովյանենկո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Օրեխով (քաղաք, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օրեխով (այլ կիրառումներ)Օրեխով (ուկրաիներեն՝ Оріхів), քաղաք Ուկրաինայի Զապորոժիեի մարզի Օրեխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1783 թվականին։
2011 թվականի տվյալներով Օրեխով քաղաքում բնակվում էր 15 544 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10,38 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1732,8 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2016-04-06 at the Wayback Machine. (ուկր.)
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Կարտագո (Կոստա Ռիկա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կարտագո (այլ կիրառումներ)Կարտագո (իսպ.՝ Cartago), քաղաք Կոստա Ռիկայի կենտրոնական հատվածում, համանուն նահանգի և կանտոնի վարչական կենտրոնը։ Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է 177 130 մարդ։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 1435 մետր։ Տարածքը՝ 158.68 կմ²։


== Անվան ստուգաբանություն ==
Անունը սկիզբ է առնում Իսպանիայի գաղութային նվաճման դարաշրջանից։ 1540-1573 թվականների ներկայիս Կոստա Ռիկայի տարածքում, Նիկարագուայի ատլանտիկական ափին, Հոնդուրասի և Պանամայի հատվածում էր գտնվում Կարտագո նահանգը, որը մտնում էր Նոր Իսպանիա կոլոնիյայի մեջ։ Նահանգը հիմնվել է 1540 թվականի նոյեմբերի 29-ին Կարլոս 5-ի կողմից, և անվանումն ստացել է հնագույն քաղաք Կարթագենի պատվին։
Քաղաքն ունի երկու մականուն՝ «Հին մայրաքաղաք», որը հղում է այն դարաշրջանին, երբ Կարտագոն Կոստա Ռիկայի մայրաքաղաքն էր, և «Խիտ մշուշների քաղաք»։
Պաշտոնական տեղաբնականունը «կարթագենացի» է, ինչպես Կարթագենի բնակիչներին էին անվանում, թեև ավելի տարածված և հայտնի է «կարթագոս» տերմինը։


== Աշխարհագրություն և կլիմա ==
Քաղաքը գտնվում է Գուարկոյի հարթավայրում, երկու լեռնաշղթաների միջև՝ Կենտրոնական Կորդիլերների, որտեղ գտնվում են երկրի ամենաբարձր հրաբուխները՝ Իրասուն և Տուրիալբան, և Կորդիլերներ Դե Տալամանկայի, որտեղ գտնվում է երկրի ամենաբարձր կետը՝ Չիրիպոն (բարձրությունը ծովի մակարդակից՝ 3819 մետր)։ Հարթավայրով հոսում են մի քանի փոքր գետեր՝ Ռեվենտադոն, Ռեվենտասոնը, Պալոմոն, Գրանդե Դե Օրոսին, Մաչոն, Տիրիբին, Պակուարեն և Չիրիպոն։ Քաղաքը հիմնականում մատակարարվում է Ռեվենտասոնի կողմից։
Կլիման արևադարձային է, խոնավ։ Ջերմաստիճանը տատանվում է 26 °C-15 °C-ի միջև։ Տարվա ընթացքում տեղումների քանակը մոտավորապես 2000 մմ է։ Քաղաքում հաճախ մշուշ է, ինչի պատճառով այն ստացել է «Խիտ մշուշների քաղաք» մականունը։


== Պատմություն ==
Հիմնադրվել է 1563 թվականին՝ իսպանացի կոնկիստադոր Խուան Վասկես դե Կորոնադոյի կողմից։ Հիմնադրման պահից համարվել է իսպանացի նահանգապետերի նստավայրը և մինչև 1823 թվականը եղել է Կոստա Ռիկայի մայրաքաղաքը։
Երկրաշարժերը բազմիցս են ոչնչացրել քաղաքը։ Առաջինը տեղի է ունեցել 1822 թվականին։ Երկրորդ անգամ եղել է 1841 թվականի սեպտեմբերի 2-ին, որի հետևանքով քաղաքն ամբողջովին ոչնչացել է, թեև մահացել է 16 մարդ։ Հաջորդ երկրաշարժը տեղի է ունեցել 1910 թվականի մայիսի 4-ին։ Այն նորից մեծ ավերածություններ պատճառեց, մահացան հարյուրավոր մարդիկ և շատերը վիրավորվեցին։


== Տեսարժան վայրեր ==
Քաղաքի գլխավոր տեսարժան վայրը Բասիլիկա դե Նուեստրա Սենիորա դե լոս Անխելեսն է (Տիրամայր հրեշտակների բազիլիկը), որը կառուցված է բյուզանդական և գաղութային ոճով։ Բազիլիկը Կոստա Ռիկայի համար սուրբ է։ Ըստ լեգենդի, 400 տարի առաջ հնդիկ մի աղջիկ այստեղ Տիրամոր պատկերաքանդակ է գտել։ Դա վերևից ուղարկված նշան էր և տաճարի շինարարության կոչ էր անում։ Հիմա պատկերաքնդակը պահվում է տաճարի սեղանի բեմում, և մուգ գույնի համար այն անվանում են Լա Նեգրիտա։ Նրա առջև խոնարհվելու համար մարդիկ են գալիս ամբողջ Կոստա Ռիկայից, նաև Նիկարագուայից և Պանամայից։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Քույր քաղաքներ ==
 Գրանադա
 Մասայա
 Օախակա դե Խուարես
 Սապոպան
 Տոլուկա դե Լերդո


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի լուսանկարները Archived 2012-01-20 at the Wayback Machine.
Վասիլկովո (գյուղ, Զենկովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վասիլկովո (այլ կիրառումներ)Վասիլկովո (ուկրաիներեն՝ Василькове), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վասիլկովո գյուղում բնակվում էր 31 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,55 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 56,36 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալեքսանդրովսկի (Ուստ-Լաբինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱլեքսանդրովսկիԱլեքսանդրովսկի (ռուս.՝ Александровский), խուտոր Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Ուստ-Լաբինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1702 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հովհաննես Բաբախանյան

Հովհաննես Գերասիմի Բաբախանյան (հուլիսի 1, 1968(1968-07-01) կամ դեկտեմբերի 1, 1968(1968-12-01), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասան, երգիչ, ՀՀ վաստակավոր արտիստ (2006)։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Երևանի Սիամանթոյի անվան միջնակարգ դպրոցում, 1984-1988 թվականներին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի դերասանական բաժնում։ Աշխատել է Երևանի Հրաչյա Ղափլանյանի անվան դրամատիկական թատրոնում։ Խաղացել է բազմաթիվ դերեր, նկարահանվել ֆիլմերում և հեռուստասերիալներում։
Ապրում և ստեղծագործում է Լոս Անջելեսում։ Համագործակցում է սաքսաֆոնահար Գարներ Թոմասի հետ։


== Դերեր ==
«Ավտոբուս»
«Հուլիոս Կեսար»
«Մենահամերգ» (Luna թատրոն, ԱՄՆ)
«Իմ սև սիրտն ու սպիտակ հրեշտակը»
«Իմ սիրտը լեռներում է»
«Կոնտրաբաս»


== Պարգևներ ==
Հայաստանի Թատերական գործիչների միության, 2013 թվական
ՀՀ մշակույթի նախարարության մեդալ, 2013 թվական
ՀՀ սփյուռքի նախարարության մեդալ, 2013 թվական
«Արմոննո» միջազգային փառատոնի «Լավագույն դերասան» մրցանակ, 2004 թվական
ՀԹԳՄ «Արտավազդ» ամենամյա թատերական մրցանակ, 2002 թվական


== Ընտանիք ==
Կինը՝ Մարի Մսրյան, դերասանուհի
Դուստր՝ Լիա Բաբախանյան
Դուստր՝ էլլա Բաբախանյան
Որդի՝ Գոռ Բաբախանյան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հովհաննես Բաբախանյան. «Եթե դերասան չլինեի, երևի թե Ամերիկայում առհասարակ չէի հայտնվի»
Դալնեե Լյապինո

Դալնեե Լյապինո (ռուս.՝ Дальнее Ляпино), գյուղ Ռուսաստանի Վորոնեժի մարզի Սեմիլուկսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 237 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մալայա Դերևիչկա

Մալայա Դերևիչկա (ուկրաիներեն՝ Мала Деревичка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լյուբարսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալայա Դերևիչկա գյուղում բնակվում էր 510 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14,86 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 34,32 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վերածննդի դարաշրջանի ֆրանսիական ճարտարապետություն

Վերածննդի դարաշրջանի ֆրանսիական ճարտարապետություն, սկզբնավորվել է XV-XVII դարերում՝ Ֆրանսիայի թագավորության տարբեր շրջաններում։ Վերածննդի դարաշրջանի ճարտարապետությունը XII դարում Ֆրանսիայում սկզբնավորված գոթական ճարտարապետության ոճական շարունակությունն է։ Վերածննդի ճարտարապետությանը փոխարինել է բարոկկո ոճը։


== Պատմություն ==
XVII դարասկզբին Ֆրանսիայի թագավորությունը պատերազմել է Հյուսիսային Իտալիայի հետ։ Պատերազմի ընթացքում Ֆրանսիա են տեղափոխվել ոչ միայն Վերածննդի դարաշրջանի աժեքավոր գեղարվեստական գործեր, այլև՝ ոճական մտահղացումներ։ Այդ տարիներին ռենեսանսի ոճով բազմաթիվ դղյակներ են կառուցվել Ֆրանսիայի Լուար գետի հովտում։ 1495 թվականին կառուցված Ամբուազ դղյակն այդ կառույցներից մեկն է։ Կաթոլիկ եկեղեցիները կառուցվել են միջնադարյան բազիլիկ հատակագծով, իսկ բնակելի տները՝ հռոմեական առանձնատների նմանությամբ. ներսի կողմում բակ ունեցող երկհարկանի տներ։
Ֆրանցիսկ I-ի գահակալության տարիներին գերիշխել է Վերածննդի ոճը, և ամբողջ Ֆրանսիայում իտալացի և տեղացի ճարտարապետների մասնակցությամբ ծավալվել են շինարարական աշխատանքներ։ Հետագայում ֆրանսիացի ճարտարապետները անտիկ շրջանի հուշարձաններն ուսումնասիրելու նպատակով մեկնել են Հռոմ։
1519-1536 թվականներին կառուցված Շամբոր դղյակը գոթական կառուցվածքի և ռենեսանսի դեկորների համադրություն է։
Ռենեսանսի ոճն աստիճանաբար իր տեղը զիջել է մաներիզմին, որը հայտնի էր որպես Հենրիխ II-ի ճարտարապետական ոճ։ Այս ոճով ստեղծագործել է ճարտարապետ Սեբաստիանո Սերլիոն, ով կառուցել է Ֆոնտենբլո ապարանքը։ Իտալացի նկարիչներ Ռոսսո Ֆիորենտինոյի, Ֆրանչեսկո Պրիմատիչչոյի և Նիկոլո դել Աբատեի մասնակցությամբ Ֆոնտենբլոյում ձևավորվել է Ֆոնտենբլոյի առաջին գեղարվեստի դպրոցը։ Սերլիոյի կառուցած մյուս ապարանքը, որը պատկերազարդել են Ֆոնտենբլո դպրոցի իտալացի նկարիչները, Շատո դե Անսիլ ֆրանսն (Château d’Ancy-le-Franc) է Բուրգունդիայում։ Ճարտարապետներ Ֆիլիբեր Դելորմը, Անդրուե Դյուսերսոն, Ջակոմո դա Վինյոլան և Պիեռ Լեսկոն տարվել էին նոր մտահղացումներներով։ Լուվրի պալատի քառակուսի բակի հարավ-արևմտյան հատվածը նախագծել է Պիեռ Լեսկոն և քանդակազարդել է Ժան Գուժոնը։
Ճարտարապետությունը շարունակել է զարգանալ Հենրիխ II և Հենրիխ III արքաների օրոք։


== Վերածննդի շրջանի ֆրանսիական ճարտարապետական ոճեր ==
Շատո ոճ (ֆր.՝ Châteauesque), եղել է գոթական ճարտարապետության և Վերածննդի դարաշրջանի Իտալական ճարտարապետության ազդեցության տակ։ Այս ոճով կառուցված շինություններն ամբողջացել են բազմատարր աշտարակներով։
Նապոլեոնյան ոճ III.
Երկրորդ կայսրության ոճ (ճարտարապետություն), ճարտարապետական ոճ, որը սկիզբ է առել Ֆրանսիայում Երկրորդ կայսրության շրջանում՝ Նապոլեոն III-ի գահակալության շրջանում։


== Տես նաև ==
Լուարայի դղյակներ
Ֆրանսիական վերածնունդ
Սեն Կլու պալատ
Սեն Կլու (զբոսայգի)


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆրանսիական ճարտարապետություն
excerpt and text search
Кравченко, А. И. Культурология. Москва, 2002.


== Ծանոթագրություններ ==
(8764) Գալիանգո

(8764) Գալիանգո (անգլ.՝ Gallinago), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,401465 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0164 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7865 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1359,29 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,264844 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,23° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8764) Գալիանգո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վիռևեռե

Վիռևեռե (էստ․՝ Võrevere), գյուղ Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Իմավեռե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 14 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Մերկաչքեր

Մերկաչքեր (լատ.՝ Ablepharus), մողեսների ենթակարգի, սցինկայիների ընտանիքի սողունների սեռ։ Մարմնի երկարությունը մինչև 13 սմ է։ Վերջավորությունները թույլ են, որոշ տեսակներինը՝ թերզարգացած։ Կոպերը սերտաճած են և առաջացնում են թափանցիկ անշարժ թաղանթ (այստեղից՝ «Մ․» անվանումը)։ Ականջի փոքր անցքերը հաճախ ծածկված են մաշկով կամ թեփուկներով։ Ապրում են չոր, քարքարոտ, լեռնային տափաստաններում։ Ակտիվ են ցերեկը։ Սնվում են հիմնականում միջատներով և այլ անողնաշարավորներով։ Բազմանում են ձվադրությամբ, մեկ տեսակը ձվակենդանածին է։ Հայտնի է մոտ 30 տեսակ՝ տարածված Աֆրիկայում, Հարավ-Արևելյան Եվրոպայում, Միջին և Առաջավոր Ասիայում, Ավստրալիայում, 
Հայաստանում հանդիպում են շերտավոր և եվրոպական մերկաչքեր։
Պտուտակահան (կոկտեյլի տեսակ)

Պտուտակահան, օղու և նարնջի հյութից պատրաստված ալկոհոլային կոկտեյլ։ Կոկտեյլի այս տեսակը ներառված է լոնգ դրինք) կոկտեյլների խմբում։ Այն մտնում է Բարմենների միջազգային ասոցիացիայի պաշտոնական կոկտեյլների ցանկի մեջ)։


== Պատմություն ==
Պտուտակահան կոկտեյլի մասին գրավոր առաջին հիշատակումը հանդիպում է ամերիկյան «Թայմ» ամսագրի՝ 1949 թվականի հոկտեմբերի 24-ի համարում։
Կոկտեյլի անվան ծագման մասին հստակ և ճշգրիտ տեղեկություններ չկան, սակայն գոյություն ունեն վարկածներ, որոնց համաձայն՝ այս կոկտեյլը կապում են ամերիկացի օդաչուների, ամերիկացի նավթագործների հետ, ովքեր աշխատում են իսլամական երկրում՝ Սաուդյան Արաբիայում, հետևապես՝ չեն խմում ալկոհոլային խմիչքներ։ Կան նաև այլ վարկածներ։


== Պատրաստում ==
Բարմենների միջազգային ասոցիացիայի բաղադրատոմսի համաձայն՝

50 մլ օղի
100 մլ նարնջի հյութ։Հայբոլ բաժակի մեջ, որը լցված է լինում սառույցի կտորներով, օղի և նարնջի հյութ են լցնում, իսկ հետո խառնում։ Կոկտեյլը զարդարվում է նարնջի կտորներով։


== Տարատեսակներ ==
«Պտուտակահանը հակառակ». կոկտեյլի տարատեսակ, որը պատրաստվում է բաղադրատարրերի հակառակ հերթականությամբ։
«Ձայնային պտուտակահան». կոկտեյլի տարատեսակ, որը պատրաստվում է օղու և «Բլյու կյուրասաո»-ի հավասար չափաբաժիններից և այդպես է անվանվել՝ ի պատիվ հայտնի «Դոկտոր Ով» հեռուստասերիալի պտուտակահանի։
«Փոքրիկ գայլիկոն». պտուտակահանի տարատեսակ է (ընդ որում՝ ոմանք այն համարում են լիովին անկախ բաղադրատոմս), որը պարունակում է ջին և լայմի հյութ՝ ճիշտ այն նույն հարաբերակցությամբ, ինչ և պտուտակահանի դեպքում։ Մատուցվում է սառույցով։


== Տես նաև ==
Կոկտեյլ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Наталья Шинкарёва, Надежда Бондаренко Отвёртка // Кулинарная энциклопедия / Ольга Ивенская. — Litres, 2017. — Т. 25.


== Արտաքին հղումներ ==

Сайт Международной ассоциации барменов Archived 2015-10-28 at Archive.is
Коктейль Screwdriver на сайте IBA Archived 2017-03-04 at the Wayback Machine.
Коктейль Screwdriver на сайте Барменской ассоциации России Archived 2017-03-05 at the Wayback Machine.
Գրուբեշոր (այլ կիրառումներ)

Գրուբեշոր, կարող է վերաբերել՝

Գրուբեշոր - գետ Ռուսաստանում, Լուն Վոժի վտակը
Գրուբեշոր - գետ Ռուսաստանում, Տիբեյվիսկայի վտակը
Հայ կաթոլիկների եկեղեցի (Գյումրի)

Հայ կաթոլիկների եկեղեցի, կաթոլիկական եկեղեցի Հայաստանի Շիրակի մարզի Գյումրի քաղաքում։ Կառուցվել է 1849-1854 թվականներին։
Եկեղեցին եղել է փոքր և անշուք և նվիրված է եղել Սուրբ Աստվածածնին։
Ըստ Ղևոնդ Ալիշանի «Շիրակ» աշխատության, եկեղեցին կառուցվել է 1843 թվականին ֆրանկների թաղամասում։
Եկեղեցին գործել է XIX դարում և ներկայումս օգտագործվում է որպես բնակելի տուն։


== Ծանոթագրություններ ==
Արտաշես Աբրահամյան (այլ կիրառումներ)

Արտաշես Աբրահամյան անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց՝

Արտաշես Սահակի Աբրահամյան (1920-2003), հայ նկարիչ։
Արտաշես Սիմոնի Աբրահամյան (1923), հայ մանկավարժ, Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։
Վալերի Ռեդկոզուբով

Վալերի Ռեդկոզուբով (ռուս.՝ Вале́рий Анато́льевич Редкозу́бов, հուլիսի 20, 1972(1972-07-20), Գուկովո, Ռոստովի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս լեռնադահուկորդ։ Սոչիում կայացած պարալիմպիկ խաղերի մասնակից և կրկնակի չեմպիոն։ Աշխարհի գավաթի հաղթող։ Ռուսաստանի բազմակի չեմպիոն։ Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ (մարտի 14, 2014 թ.):


== Կենսագրություն ==
Երբ Վալերի Ռեդկոզուբովը երեք տարեկան էր, ընտանիքը տեղափոխվեց Նորիլսկ, որտեղ հայրն աշխատում էր հանքում, մայրը` ճաշարանի վարիչ էր։ Նոր տան պատուհաններից երևում էր լեռը, որտեղ սահում էին դահուկորդները, ինչն ազդեց Վալերիի սպորտային ընտրության վրա, և 1982 թվականից սկսած Վալերի Ռեդկոզուբովը սկսեց զբաղվել լեռնադահուկային սպորտով՝ գրանցվելով դահուկային սպորտի բաժնում։
Դպրոցից ավարտելուց և բանակում ծառայությունից հետո Վալերի Ռեդկոզուբովն աշխատել է հանքավայրում նախ որպես փականագործ, զոդող բանվոր, ապա՝ իսկ հետո որպես հորատող բանվոր։ Երբ նա 31 տարեկան էր, հանքում տեղի ունեցավ պայթյուն։ Պայթյունի ալիքը ծածկել է Վալերիին, նա կորցրել է իր աջ աչքը։ Դա տեղի է ունեցել 2003 թվականի ապրիլին, Վալերիի հարսանիքից վեց ամիս առաջ, բայց հարսնացուն չի հրաժարվել իր ընտրությունից…:
Վթարի հետևանքով Վալերի Ռեդկոզուբովը ստացել է հաշմանդամություն (առաջին խումբ, երրորդ աստիճան)։ Չնայած հուսահատվածությանը, Ռեդկոզուբովը չցանկացավ հրաժարվել մանկության սպորտաձևից. «Խոհուն միտքն ասում էր, որ պետք է առաջ շարժվել, այդ դեպքում ես կապրեմ, հակառակ դեպքում ես ինքս ինձ կուտեմ»։ 2007 թվականից սկսեց զբաղվել պարալիմպիկ սպորտով։ Մարզիչներ են՝ Վյաչեսլավ Մոլոդցովը (անձնական մարզիչ), Ալեքսանդր Նազարով (հավաքականի մարզիչ)։
Վալերի Ռեդկոզուբովիn հաջողություն են բերել 2014 թվականին Սոչիում անցկացված XI ձմեռային պարալիմպիկ խաղերը (եղել է բացման արարողության դրոշակակիր)՝ նվաճել է 2 ոսկե և 1 բրոնզե մեդալներ։
Վալերի Ռեդկոզուբովի կարգախոսն է՝

2015 թվականի մարտի 22-ին Վալերի Ռեդկոզուբովը Կրասնոյարսկում վարպետության դաս է անցկացրել տեսողական շտկումներով հիմնարկների աշակերտների, ինչպես նաև հետաքրքրված այլ անձանց համար։ Նա հաշմանդամություն ունեցող երեխաներին սովորեցրել է սահել։ Չեմպիոնի խոսքով, այդ զբաղմունքվ նա փորձել է ոգեշնչել երիտասարդ սերնդին։


== Սպորտային նվաճումներ ==


=== Պարալիմպիկ խաղեր ===
 Ոսկի (Ձմեռային պարալիմպիկ խաղեր, Սոչի,  2014 թ.) - Դահուկավազք ձմեռային պարալիմպիկ խաղերում, 2014, սլալոմ (տեսողական խանգարումներ ունեցող մարզիկների շրջանում)
 Ոսկի (Ձմեռային պարալիմպիկ խաղեր, Սոչի,  2014 թ.) - Դահուկավազք ձմեռային պարալիմպիկ խաղերում, 2014, սուպերկոմբինացիա (տեսողական խանգարումներ ունեցող մարզիկների շրջանում)
 Բրոնզ (Ձմեռային պարալիմպիկ խաղեր, Սոչի,  2014 թ.) - Դահուկավազք ձմեռային պարալիմպիկ խաղերում, 2014, գեր սլալոմ (տեսողական խանգարումներ ունեցող մարզիկների շրջանում)


== Պարգևներ ==
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» IV աստիճանի շքանշան (2014) - ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի զարգացման գործում մեծ ավանդի, 2014 թվականի Սոչիի ձմեռային պարալիմպիկ խաղերում ունեցած նվաճումների համար


== Ընտանիք ==
2003 թվականին Վալերի Ռեդկոզուբովն ամուսնացել է։ Կինը՝ Էլինան, սպորտային խանութի վաճառող է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Валерий Редкозубов: «В Сочи мы просто всех порвали!». Интервью газете «Городские новости», 2014
Կոլոնելլա

Կոլոնելլա (իտալերեն՝ Colonnella), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Տերամո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3239 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 154 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 21 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 64010, հեռախոսային կոդ՝ 0861:
Միքայել հրեշտակապետը հարգվում է որպես կոմունայի հովանավոր սուրբ։ Տոնակատարությունը մայիսի 8-ին է։
Լատտե-արտ

Լատտե-արտ (իտալերեն՝ latte art՝ «կաթ» + «արվեստ»), փրփրեցված կաթն էսպրեսոյի վրա լցնելու հատուկ եղանակ, ինչի շնորհիվ սուրճի մակերեսին տարատեսակ զարդանախշեր են ստեղծվում։ Ինչպես նաև նախշը կարող է ստեղծվել փրփուրի վերին շերտի վրա սովորական նկարչության միջոցով, օրինակ՝ ատամնափայտիկով կամ այլ սուր առարկայով։ Լատտե-արտը պահանջում է կաթի և սուրճի հարաբերակցության ճշգրիտ պահպանում։ 


== Սեղմ նկարագիր ==

Կաթը հարվում է սահմանված ձևով՝ մինչև 65—67 °C ջերմաստիճանին հասնելը։ Արդյունքում պետք է ստացվի միասեռ փրփուր՝ կրեմի կոնսիստենցիայով։ Կաթի նախապատրաստումն այն է, որ այն հասցվում է այն ջերմաստիճանին, որի դեպքում տարանջատվում է փրփուրի որոշակի քանակ։ Կաթը սուրճի մեջ լցնելու դեպքում կաթի փրփուրը խառնվում է սուրճի հետ և ձևավորում պաճուճալի նախշեր։ Նկարի ձևավորման ընթացքը պահվում է բարմենի խիստ հսկողության ներքո։ Կաթը պետք է լինի առանց մեծ պղպջակների։
Էսպրեսոյի քանակը ևս շատ կարևոր է, սուրճը պետք է պատրաստվի 20-30 վայրկյանների ընթացքում, որպեսզի գույնը դառնա կարմրաշագանակագույն։


== Ոճեր ==
Առավել տարածված ոճ է հանդիսանում «Վարդազարդ»-ը (նկարազարդման վրա), այն հիշեցնում է ծաղիկ կամ տերև։ Բարմենը, կաթը լցնելով, կաթով լի սափորը մի կողմից մյուս կողմն է շարժում, ինչի շնորհիվ թերթիկներ են ստացվում։ Բաժակը գտնվում է թեքության վրա, և այդ վիճակում դրա մեջ է լցվում կաթը, դրա արդյունքում փրփուրն անհամաչափ է բարձրանում, և թերթիկները տարբեր մեծության են ստացվում։ Հետո՝ վերջնարդյունքում, բարմենը կաթի վրայով՝ ներքևից վերև, բարակ գիծ է անցկացնում՝ դրանով հանդերձ ձևավորելով ծաղկի ցողունիկ։
Լատտե-արտում գոյություն ունեն 3 հիմնական ֆիգուրաներ՝ ծաղիկ, խնձոր և սիրտիկ։ Մնացյալը ածանցվում է այդ երեքից։


== Տես նաև ==
Սուրճ
Էսպրեսո
Լատտե
Կապուչինո
Մելանժ
Մոկկո


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լատտե-արտ տեխնիկայի մանրամսն նկարագրությունը լուսանկարով
Լատտե-արտ՝ սրճային երևակայության թռիչքը Archived 2018-10-22 at the Wayback Machine.
Վահագն Աթաբեկյան

Վահագն Աթաբեկյան (ապրիլի 12, 1949(1949-04-12), Կարզախ, Ախալքալաքի շրջան, Սամցխե-Ջավախեթի մարզ, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բանաստեղծ, 1988 թվականից Հայաստանի գրողների միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1949 թվականի ապրիլի 12-ին, Վրաստանի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության Ախալքալաքի շրջանի Կարծախ գյուղում։
Ավարտել է ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետի ժուռնալիստիկայի բաժինը։ Աշխատել է տարբեր հրատարակչություններում, հանդեսներում։ Եղել է «Հայ գրող» թերթի հիմնադիր-խմբագիրը, «Պարույր Սևակ» և «Նոր Դար» հրատարակությունների տնօրենը։
2002 թվականից Հայաստանի գրողների միության հրատարակչության տնօրենն է։ Բանաստեղծական բազմաթիվ գրքերի հեղինակ է։ Նրա բանաստեղծությունները տպագրվել են գրական մամուլում, հաղորդվել են ռադիոյով, հեռուստատեսությամբ։


== Երկեր ==
Լեռան թագը, Երևան, 2012։
Մերկ Լեռը, Երևան, 2010։
Հրաբխե գիշերներ, Երևան, 2008։
Դարավերջի քամին, Երևան, 2004։
Բաց արմատներ, Երևան, 1980։


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
2012 թվականին «Լեռան թագը» գրքի համար արժանացել է Վ. Անանյանի անվան մանկապատանեկան գրականության մրցանակի։
2006 թվականին «Գրականություն պատանիներին» մրցանակաբաշխության պոեզիայի անվանակարգում արժանացել է առաջին մրցանակի։
1998 թվականին արժանացել է ՀԳՄ ամենամյա «Պարույր Սևակ» մրցանակի։


== Տես նաև ==
Հայաստանի գրողների միության անդամների ցանկ


== Աղբյուրներ ==
Հայկ Խաչատրյան (1986)։ Գրական տեղեկատու։ Երևան: «Սովետական գրող»
Գևորգ Ապտուլլահ

Գևորգ Ապտուլլահ (1839, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - 1916), հայ լուսանկարիչ-արվեստագետ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կ. Պոլսում, որտեղ ստացել է նախնական կրթությունը, ապա սովորել Վենետիկի Մուրադ-Ռաֆայելյան վարժարանում։ 1858 թվականին ավարտելով ուսման ընթացքը, վերադարձել է Կ. Պոլիս, նվիրվել լուսանկարչական աշխատանքին, որը նոր-նոր էր մուտք գործում Թուրքիա։ Սերտորեն կապված է եղել հայ մշակութային կյանքին։ Աշխատակցել է պոլսահայ մամուլին։ 1874 թվականին նրա թարգմանությամբ հրատարակվել է գերմանացի արևելագետ Մորդմանի աշխատությունը բևեռագրերի մասին։ Անձնական ծանոթություն և գրավոր կապ է ունեցել ականավոր հայ արվեստագետների հետ, այդ թվում Պետրոս Ադամյանի, Հավհաննես Այվազովսկու և ուրիշների։


== Աղբյուրներ ==
Պոկրովսկոե (գյուղ, Գորնոմարիյսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոկրովսկոեՊոկրովսկոե (ռուս.՝ Покровское), գյուղ Ռուսաստանի Մարի Էլ հանրապետության Գորնոմարիյսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սրեդնի Վասյուգան

Սրեդնի Վասյուգան (ռուս.՝ Средний Васюган), գյուղ Ռուսաստանի Տոմսկի մարզի Կարգասոկսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1622 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գրիշինո (գյուղ, Վարնավինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳրիշինոԳրիշինո (ռուս.՝ Гришино), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վարնավինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Միխայլին (գյուղ, Ռոժիշչեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիխայլինՄիխայլին (ուկրաիներեն՝ Михайлин), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռոժիշչեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1545 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Միխայլին գյուղում բնակվում էր 112 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,45 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 248,89 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Չերնիցկ

Չերնիցկ (ռուս.՝ Черницк), գյուղ Ռուսաստանի Ալթայի երկրամասի Բառնաուլի քաղաքային օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը 1999 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1000 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ավետիս Մեսումենց

Ավետիս Գևորգի Մեսումենց (հունվարի 6, 1905, Արաբկիր, Արևմտյան Հայաստան - հոկտեմբերի 12, 1981, Փարիզ), հայ կոմպոզիտոր։


== Կենսագրություն ==
Ավետիս Մեսումենցը ծնվել է Արաբկիր քաղաքում։ 1930 թվականին ավարտել է Լիոնի կոնսերվատորիան։ 1946 թվականից հաստատվել է Փարիզում, երկար տարիներ ղեկավարել «Սայաթ-Նովա» ազգագրական անսամբլը։ Բազմաթիվ մեներգերի, զուգերգերի, խմբերգերի, կամերային երկերի, բալետի և օպերաների (դրանց թվում՝ «Անուշ», ըստ Հովհաննես Թումանյանի) հեղինակ է։ Նրա չորս՝ «Նաիրյան» ծրագրային սիմֆոնիաները նվիրված են հայ ժողովրդի պատմական անցյալին և վերածննդին։ Բեյրութում շահել է երկու առաջին մրցանակ՝ «Մեսրոպյան լեզու» (Պարույր Սևակի բանաստեղծությամբ) կանտատի, 1965 թվականին՝ «Եղերական համանվագ»-ի համար։ Առանձնապես արժեքավոր են Տարոնի, Արաբկիրի, Եդեսիայի, Չմշկածագի, Շապին Գարահիսարի ժողովրդական երգերի գրառումներն ու դաշնավորումները։


== Ստեղծագործություններ ==
Կտորներ ջութակի համար [Morceaux pour violon], 1976:
Համանուագային Երաժշտութիւն [Musique symphonique], 1976:
Նաիրեան հագներգութիւն - Թիւ 4 (partition d'orchestre) [Rhapsodie Naïrienne - Numéro 4 (partition d'orchestre)], 1976:
Նաիրեան հագներգութիւն - Թիւ 4 (partition de piano) [Rhapsodie Naïrienne - Numéro 4 (partition de piano)], 1976:
Յիսուն մեներգներ և Հինգ Զուգերգներ [Cinquante pièces pour piano et Cinq duos avec accompagnement au piano], 1973:
Մեսրոպեան լեզու - Աշխարհական Գանթաթ [La langue mesrobienne - Cantate profane], 1962:
Սաթէ մանեակի հլիւնները - Դիւթական պարանուագ [Les perles du collier d'ambre - Ballet féérique], 1962:
Նաիրեան համանուագ - Չորրորդ - Վերածնունդի [Symphonie naïrienne n° 4, dite Renaissance], 1960:
Երկու աշուն [Deux automnes], 1959:
Նաիրեան համանուագ - Երրորդ - Դիւցազներգու [Symphonie naïrienne n° 3, dite Héroïque], 1958:
Նաիրեան համանուագ - Երկրորդ - Եղերական [Symphonie naïrienne n° 2, dite Tragique], 1957:
Հարսնաճղայ Հաւաքածոյ Հայ Ժող. Երգերու - Չմշածագէն եւ Շրջաններէն, 1955։
Նաիրեան համանուագ - Առաջին - Հեթանոս [Symphonie naïrienne n° 1, dite Païenne], 1953:
Աշակերտուհիիս՝ Օրիորդ Շաքէ Պէնկեանին - Սիրոյ չորս եղանակներ [A mon élève, Mlle Chakè Benguian, Les Quatre saisons de l'amour], 1948:
ՆԱՐՕՏ - Դաշնակի եւ Երգի Մասնագրութիւն, Հաւաքածոյ Հայ ժողովրդական Երգերու եւ Պարերգներու Հին Արաբկիրէն եւ շրջաններէն, 1946։
Ղարաբաղի Մելիքներ կամ Պըլ-Պուղի - Երգախաղ [Les Princes du Karabagh ou Bel-Boughi, Opérette], 1945:
Ոսկի հեքիաթ [Conte d'or], 1938:
Նուռցք - Մշեցիներու հարսանիքը [Mât d'honneur - Les mariés de Mouch], 1937:
Երեք մեներգ [Trois mélodies], 1929:


== Ծանոթագրություններ ==
Ինտերլեյկին 2

Ինտերլեյկին 2 (անգլ.՝ Interleukin-2, IL-2), ցիտոկին, ինտերլեյկինների խմբի ներկայացուցիչ, պեպտիդ, բորբոքման և իմունիտետի մեդիատոր։ Արտադրվում է T-բջիջների կողմից հակամարմնային և միտոգենային խթանմանն ի պատասխան։ Հասուն սպիտակուցն կազմված է 133 ամինաթթուներից և ունի  15,4 kDa մոլեկուլային զանգված։ Անհրաժեշտ է T-լիմֆոցիտների պրոլիֆերացիայի և իմունային պատասխանը կարգավորող այլ գործընթացների համար։ Ինտերլեյկին 2-ը գործում է ինտերլեյկին 2-ի հետերոտրիմերային համալիրի միջոցով, որը կազմված է 3 ենթամիավորներից՝ ինտերլեյկին 2 ալֆա ռեցեպտոր (CD25), ինտերլեյկին 2 բետա ռեցեպտոր (CD122)  և ինտերլեյկին 2 գամմա ռեցեպտոր (CD132)։ Ինտերլեյկին 2-ը ակտիվացնում է բազմապիսի ազդանշանային ուղիներ, ինչպիսին են օրինակ՝  Ras/MAPK, JAK/Stat և PI3K/Akt (ֆոսֆոինոզիտիդ-3-կինազի ազդակային ուղի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Proleukin website
IL2 Resource Site Archived 2018-08-31 at the Wayback Machine.
Ինտերլեյկին 2-ի ազդակային ուղիները Archived 2020-01-11 at the Wayback Machine.
Չետիրբաշ

Չետիրբաշ (ռուս.՝ Четырбаш, բաշկիրերեն՝ Сытырбаш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միյակինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 147 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մի անգամ գիշերով (Հարսնացուն)

Մի անգամ գիշերով (Հարսնացուն), 1944 թվականին «Երևան» կինոստուդիայում նկարահանված հայկական սև-սպիտակ ֆիլմ։ Ռեժիսորը Բորիս Բառնետն է, սցենարի հեղինակը՝ Ֆեոդոր Կնորեն։ Պրեմիերան կայացել է 1945 թվականի մայիսի 1-ին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գործողությունները ծավալվում են Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին։ Գիշերը ռազմաճակատին մոտ գտնվող օկուպացված քաղաքում ընկնում է հակառակորդի կողմից խոցված խորհրդային ինքնաթիռ։ Վիրավոր օդաչուներին փրկում են տեղի բնակիչները՝ նրանց թաքցնելով տների ավերակներում, սակայն շուտով ընկած ինքնաթիռի հետքով գալիս է ֆաշիստների խումբը։
Սյուժեի կենտրոնում ռուս երիտասարդ աղջկա՝ ուսուցչուհի Վարյայի սխրանքն է, որը կիսավեր տան ձեղնահարկում թաքցնում է վիրավոր օդաչուներին։ Գերմանացիները գտնում են ապաստանը, բայց Վարյայի արիության ու տոկունության շնորհիվ մարտիկներին հաջողվում է հեռանալ ու հասնել յուրայիններին։ Կարճ ժամանակ անց Կարմիր բանակն ազատագրում է քաղաքը, և գերմանացիները խուճապահար փախչում են։ Փրկված մարտիկներից մեկը գտնում է վիրավոր, բայց գերմանացիներին չհանձնված աղջկան այն տան ավերակներում, որտեղ նախկինում թաքնվել էր ինքը։ 


== Դերերում ==
Բորիս Անդրեև – Խրիստոֆորով
Իվան Կուզնեցով – օդաչու Վյատկին / Արտանկին
Նիկոլայ Դուպակ – Սաննիկով
Իրինա Ռադչենկո – Վարյա
Ալեքսեյ Յուդին – ֆելդֆեբել և Բելուգին
Բորիս Բառնետ – գնդապետ Բալց
Վլադիմիր Լեոնով – Վեսելովսկի
Վ. Վյազեմսկի – Օռլով
Օլգա Գորևա – Ուլյանա


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գրոնար

Կոնսևրյո (ֆր.՝ Concevreux) համայնք Ֆրանսիայում, Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Վարվեն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Վարվեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02357։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2011 թվականին կազմում էր 73մարդ։


== Տնտեսություն ==
2011 թվականի տվյալներով 44 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 35-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 9-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 79,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 67,4 %)։ 35 աշխատունակ բնակիչներից 28-ը աշխատում էին (16 տղամարդ և 12 կին), անաշխատանք էին 7-ը (5 տղամարդ և 2 կին)։ 9 անգործունակ մարդկանցից 4-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 2-ը թոշակառու, 3-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Գրոնարի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
Չան Չոնգ Քիմ

Չան Չոնգ Քիմ (վիետ․՝ Trần Trọng Kim, հունվարի 1, 1883(1883-01-01), Nghi Xuân, Hà Tĩnh, Վիետնամ - դեկտեմբերի 2, 1953(1953-12-02), Da Lat, Վիետնամ), վիետնամացի մանկավարժ և քաղաքական գործիչ, այսպես կոչված վիետնամական կայսրության վարչապետ, որը 1945 թվականին Երկրորդ համաշխարահային պատերզմի տարիներին գրավվեց ճապոնացիների կողմից և հռչակվեց ֆրանսիական Հնդկաչին։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Վիետնամի ֆրանսիական գաղութացման շրջանում։ Նա աշխատել է որպես թարգմանիչ, այնուհետև 1908 թվականին ստացել է կրթաթոշակ գաղութական դպրոցից (ֆր.L'École Coloniale), ինչը նրան հնսրավորություն է տվել շարունակել ուսումը մանկավարժական դպրոցում (ֆր.՝L'école Normale d'instituteurs) Մելենում։ Հնդկաչին վերադառնալուց հետո նա սկզբում դասավանդում էր Աննամում, այնուհետև՝ կրթության ազգային խորհրդի տեսուչ էր Տոնկինում։ Նա գրել է մի շարք աշխատանքներ Վիետնամի պատմության վերաբերյալ։  
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա պատկանում էր վիետնամական ազգային հայրենասիրական խմբավորմանը, որը Ճապոնիային համարում էր՝ որպես եվրոպացիների կողմից Ասիան գաղութական ստրկությունից ազատագրող երկիր։ Այլ հայրենասերների հետ միասին Ֆրանսիայի Վիչիի իշխանությունները 1943 թվականի աշնանընրան ևս ձերբակալեցին։ Ճապոնացիներին հաջողվեց նրան այլ հայրենասերների հետ միասին արտաքսել նախ Սինգապուր, ապա՝ Թաիլանդ։  
1945 թվականի մարտին, այն բանից հետո, երբ ճապոնացիները տապալեցին ֆրանսիական գաղութային իշխանությունը Հնդկաչինում, և բոլոր վիետնամական տարածքները միավորվեցին մեկ խամաճիկային կայսրության մեջ, նա վերադարձավ հայրենիք։ Ճապոնացիները սկզբում Նհո Դին Զիեմունին առաջարկեցին ղեկավարել նորաստեղծ կառավարությունը, բայց վերջինս հրաժարվեց, ուստի նրանց ընտրությունը կանգ առավ Չան Չոնգ Քիմի վրա։ Վերջինս ստեղծեց կառավարություն, իսկ կայսր Բաո Դաին դարձավ պետության պաշտոնական ղեկավար։ 
Իսկզբանե կառավարությունը երկրի հյուսիսում բախվեց աղետալի սովի, որի դեմ պայքարի միջոց չուներ։ Մյուս կողմից կառավարությունը կարողացավ համախմբել ազգային հայրենասերներին, իրականացնել վարչական և կրթական բարեփոխումներ, վերամիավորել ֆրանսիացիների կողմից ճնշված մարտիկներին ընդդեմ գաղութիզմի, և զանգվածաբար լատինական այբուբենը ներմուծել դպրոցական կրթության մեջ։ Օգոստոսի 8֊ին, երբ ճապոնացիները օկուպացիայի արդյունքում սկսեցին հեռանալ Վիետնամից, Չան Չոն Քիմը և նրա կառավարությունը հրաժարական տվեցին։ Շուտով կոմունիստները գրավեցին  իշխանությունը երկրի հյուսիսում։ Նախկին վարչապետը հարավում ձևավորեց Հայրենասիրական կոմիտե,որն իրական իշխանություն չուներ։ Մի քանի շաբաթ անց կայսր Բաո Դաին հրաժարական տվեց։ Իր կառավարման անկումից հետո Չան Չոնգ Քիմը վերադարձավ դասավանդման գործին։ 1953 թվականի հոկտեմբերին՝ իր մահվանից մի քանի ամիս առաջ, նա դարձավ Կոնգրեսի նախագահ, որի պատվիրակները Ֆրանսիայից պահանջում էին Հարավային Վիետնամի անկախությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Jacques Dalloz La Guerre d'Indochine 1945—1954. — Seuil, 1987. — ISBN 978-2020094832
Մեսյագուտովո (գյուղ, Յանաուլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄեսյագուտովոՄեսյագուտովո (ռուս.՝ Месягутово, բաշկիրերեն՝ Мәсәғүт), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 182 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շապադա դա Նատիվիդադի

Շապադա դա Նատիվիդադի (պորտ.՝ Chapada da Natividade), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևելյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Դիանոպոլիսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3716 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 671,256 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 2,2 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 14.798.835,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 4.212,59 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,649 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Շապադա դա Նատիվիդադիի մասին
Չելեբի Միրզա

Չելեբի Միրզա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Արղանամադենի գավառակում կամ Էրզրումի վիլայեթի Քղիի գավառակում։


== Պատմություն ==
Գյուղն ավերվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
1872-1873 թվականներին ուներ 16 տուն հայ և 18 տուն քուրդ բնակիչ։ 1909 թվականին ուներ 520 բնակիչ, որոնցից հայեր էին 105-ը։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը հողագործությունն ու անսնապահությունն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Չելեբի Միրզան ուներ Ս. Թորոս անունով հայկական եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Զառիթափ (համայնք)

Զառիթափ համայնք, գյուղական խոշորացված համայնք և վարչական ստորաբաժանում Վայոց ձորի մարզի հարավ-արևելքում։ Համայնքը բաղկացած է մի քանի բնակավայրերից, իսկ վարչական կենտրոնը Զառիթափ գյուղն է։


== Ներառված բնակավայրեր ==


== Տես նաև ==
Վայոց ձորի մարզ


== Ծանոթագրություններ ==
Հատեմ

Հատեմ (հոլ.՝ Hattem ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Խելդերլանդ մարզում։ Տարածքը 23,12 կմ² է, բնակչությունը՝ 11.798 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.700 եվրո է։
Աստե (գյուղ, Կաառմա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱստեԱստե (էստ․՝ Aste), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Կաառմա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 190 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Լուի Բուլյե

Լուի Հիացինտ Բուլյե (ֆր.՝ Louis Hyacinthe Bouilhet, մայիսի 27, 1821(1821-05-27), Cany-Barville - հուլիսի 18, 1869(1869-07-18), Ռուան, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի բանաստեղծ և դրամատուրգ։
Գյուստավ Ֆլոբերի ընկերը։


== Կենսագրություն և ստեղծագործություն ==
Եղել է զինվորական բժշկի որդի, գերազանց ավարտել է Ռուանի քոլեջի դասական գիտությունների դասընթացը։ Այնտեղ էլ ծանոթացել է Գյուստավ Ֆլոբերի հետ։ Սկզբում նա ուսումնասիրել է վիրաբուժություն, բայց շուտով թողել է այն ու սկսել դասավանդել հունարեն և լատիներեն՝ միաժամանակ ողջ ազատ ժամանակը նվիրելով գրական գործունեությանը։
Նրա առաջին ստեղծագործությունը «Meloenis» պոեմն է։ Մեկ այլ ստեղծագործության մեջ՝ վերնագրված «Les Fossiles», Բուլյեն ձգտել է բանաստեղծական ձևով նկարագրել երկրագնդի երկրաբանական ձևափոխումների տարբեր դրվագները։ Դրանք բոլորը միասին հրատարակվել են «Festons et Astragales» վերտառությամբ (1859)։
Բայցևայնպես, Բուլյեին առավելապես ճանաչում են բերել նրա բեմական ստեղծագործությունները՝ դրամաները․

«Madame de Montarcy» (1856),
Մեծ հաջողություն ունեցած «Hélène Peyron» (1858, տեքստը Գալլիկայում է ),
«Dolores» (1862),
«Faustine» (1864),
«Conjuration d’Amboise» (1866),
«L’Oncle Million» կատակերգությունը՝ կազմված բանաստեղծություններից։1869 թվականին, արդեն բացարձակապես հիվանդ, նա ավարտել է «Մադմուազել Աիսե» նոր դրաման (Mademoiselle Aïssé, տեքստը Գալլիկայում է), բայց «Le Sexe faible» կատակերգությունը և «Le Coeur а droite» ֆեերիան, սկսված Ֆլոբերի հետ համագործակցությամբ, մնացել են անավարտ։ Վերջինս (Ֆլոբերը) հավաքել է Բուլյեի բոլոր չհրատարակված քնարական ստեղծագործությունները հետմահու հրատարակությունումո՝ վերնագրված «Dernières Chansons» (1872, տեքստը Գալլիկայում է) և համոզել Ռուանի քաղաքացիներին՝ Բուլյեի ոչ մեծ հուշարձանը կանգնեցնել տեղի գրադարանի թանգարանի պատին, որտեղ Բուլյեն որոշ ժամանակ գրադարանավար է եղել։ 


== Հրատարակություն ==
Նրա ստեղծագործությունների ժողովածուն՝ հրատարակված Լեմերի կողմից (1881)


== Պոեզիա ==


== Գրականություն ==
Флобер, «Notice» при упомянутом издании; Du Camp, «Souvenirs littéraires» (1882)
De la ville de Mirmont, «Le poète Louis Bouillhet, étude» (1888)


== Երաժշտություն ==
Ժորժ Բիզե, Ապրիլյան երգ՝ գրված Լուի Բուլյեի բանաստեղծության հիման վրա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
[1]
Թագուհի Թովմասյան

Թագուհի Մանվելի Թովմասյան (օգոստոսի 14, 1982(1982-08-14), Վարդենիս, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ) Հայաստանի Հանրապետության Ազգային Ժողովի 7-րդ գումարման պատգամավոր «Իմ քայլը» կուսակցությունների դաշինքից, 8-րդ գումարման պատգամավոր «Պատիվ ունեմ» կուսակցությունների դաշինքից, մի շարք թերթերի նախկին լրագրող (2003-2018), «Ժողովուրդ» օրաթերթ և ArmLur.am լրատվական կայքի հիմնադիր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1982 թվականի օգոստոսի 14-ին Վարդենիսում։
Մինչև 2000 թվականը սովորել է Խ. Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի հումանիտար մասնագիտությունների ֆակուլտեում, 2003 թվականին ավարտել է նույն ֆակուլտետի «ժուռնալիստիկա» բաժինը, իսկ 2008 թվականին` Երևանի Հյուսիսային համալսարանի լրագրության ֆակուլտետը։
2013 թվականին ավարտել է Հայաստանի Հանրապետության պետական կառավարման ակադեմիան, 2014 թվականին` Եվրոպայի խորհրդի քաղաքական դասընթացների երևանյան դպրոցը։
«Լրագրության միջազգային ստանդարտներ, հարցազրույցների տեխնոլոգիա և ռեպորտաժներ պատրաստելու մեթոդներ» (2004 թվական, IWPR, Երևան), «Դատական լրագրություն» թրեյնինգային ծրագրի (2005 թվական, Եվրոպական լրագրողների ասոցիացիա), «Ժողովրդավարություն» (2014-2015 թվականին, ԵԽ ՔԴԵԴ, Ստրասբուրգ) դասընթացների մասնակից։
2003-2004 թվականներին աշխատել է «Իրավունք» թերթում՝ որպես կամավոր։
2004-2007 թվականներին եղել է «Իրավունք» թերթի քաղաքական բաժնի լրագրող։ 2007-2011 թվականներին` «Օգոստոս» գործակալություն ՍՊԸ «Չորրորդ իշխանություն» թերթի լրագրող։ 2011-2018 թվականներին` «Ժողովուրդ թերթի խմբագրություն ՍՊԸ» («Ժողովուրդ» օրաթերթը, ArmLur.am լրատվական կայք) լրատվական հոլդինգի հիմնադիր-ղեկավար, «Ժողովուրդ» թերթի և ArmLur.am առցանց կայքի գլխավոր խմբագիր։
2019թ. սեպտեմբեր - 2019թ. դեկտեմբեր ամիսներին դասավանդել է Հայաստանի Հանրապետության պետական կառավարման ակադեմիայում։
Ի նշան հայրենիքի կորստի դեմ բողոքի՝ 2020թ. նոյեմբերի 16-ին դուրս է եկել ԱԺ «Իմ քայլը» խմբակցությունից։
2020 թվականի պատգամավորական գործունեության համար 2021 թվականի մարտի 31-ին «AAD» 11-րդ ամենամյա մրցանակաբաշխության ժամանակ արժանացել է «Տարվա լավագույն պատգամավոր» անվանակարգին։


== Քաղաքական գործունեություն ==
2018 թվականի դեկտեմբերի 9-ին ընտրվել է Ազգային ժողովի պատգամավոր «Իմ քայլը» կուսակցությունների դաշինքի թիվ 8 ընտրատարածքի տարածքային ընտրական ցուցակով։ Ի նշան հայրենիքի կորստի դեմ բողոքի՝ 2020թ. նոյեմբերի 16-ին դուրս է եկել ԱԺ «Իմ քայլը» խմբակցությունից։ 2021թ. հունիսի 20-ին ԱԺ պատգամավոր է ընտրվել «Պատիվ ունեմ» կուսակցությունների դաշինքի համապետական ընտրական ցուցակով։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սիրկվա

Սիրկվա (վրաց.՝ სირქვა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամցխե-Ջավախք մարզի Ախալքալաքի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1750 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 110 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ամելիտա Գալլի-Կուրչի

Ամելիտա Գալլի-Կուրչի (իտալերեն՝ Amelita Galli-Curci, օրիորդական անունը՝ Ամելիտա Գալլի, նոյեմբերի 18, 1882(1882-11-18)[…], Միլան, Իտալիայի թագավորություն - նոյեմբերի 26, 1963(1963-11-26)[…] կամ նոյեմբերի 22, 1963(1963-11-22), Լա Խոյա, Սան Դիեգո, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), իտալացի օպերային երգչուհի (կոլորատուրային սոպրանո)։ Մինչև 1920 թվականին ելույթ է ունեցել Իտալիայի օպերային թատրոններում, այնուհետև դարձել է «Մետրոպոլիտեն օպերայի» մեներգչուհի։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է ունևոր ընտանիքում։ Մանուկ և պատանի հասակում հաճախել է դաշնամուրի դասերի, ավարտել է Միլանի կոնսերվատորիան որպես դաշնակահարուհի։ Վոկալ ուսանել է ինքնուրույն։
Երգչուհու առաջնախաղը օպերայում կայացել է 1906 թվականին Ջուզեպպե Վերդիի «Ռիգոլետտո» օպերայում՝ Ջիլդայի դերերգով։ Մինչև 1916 թվականը նա երգել է Եվրոպայի և Ամերիկայի տարբեր բեմերում։ 1916-1924 թվականներին եղել է Չիկագոյի օպերայի մեներգչուհի։
1921 թվականին Գալլի-Կուրչին դառնում է «Մետրոպոլիտեն օպերայի» (Նյու Յորք) թատերախմբի անդամ։
1930 թվականից դադարեցրել է ելույթները որպես օպերային երգչուհի, սակայն շարունակել է ակտիվորեն համերգներ տալ ևս յոթ տարի։
Գալլի-Կուրչին տիրապետում էր օրինակելի կոլորատուրային սոպրանոյի, փառաբանվում էր բարդագույն ստեղծագործությունները մեծ թեթևությամբ և նրբագեղությամբ կատարելու ունակությամբ։ Պահպանվել են նրա կատարմամբ դասական մեներգերի («Լյուչիա դի Լամերմուր», ««Սևիլյան սափրիչ», «Տրավիատա», «Ռիգոլետտո», «Լակմե» և այլն) բազմաթիվ ձայնագրություններ։
Գալլի-Կուրչի կրկնակի ազգանունը երգչուհին կրել է 1908 թվականից, երբ առաջին անգամ ամուսնացավ. նրա ամուսինն էր դարձել մարքիզ Լուիջի Կուրչին։


== Ծանոթագրություններ ==
Նյուքասլ Յունայթեդ

Նյուքասլ Յունայթեդ (անգլ.՝ Newcastle United Football Club), անգլիական պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբ Նյուքասլից։ Ակումբը ստեղծվել է 1892 թվականին և ներկայումս հանդես է գալիս Պրեմիեր Լիգայում։
Ակումբի ավանդական «զինանշանը» կրում է քաղաքի տարրերը, որոնք ներկայացնում են 2 ծովաձիերը։ Ավանդական համազգեստի գույներն են սև և սպիտակ զոլերով մարզաշապիկները, սև շորտերը և սև գուլպաները։ Կազմավորման օրվանից ակումբը խաղում է իր ներկայիս գլխավոր մարզադաշտում՝ Սենտ Ջեյմս Պարկում։ Այժմ մարզադաշտը կարող է հյուրընկալել 52,354 հանդիսատես։


== Պատմություն ==
Ակումբը հիմնադրվել է 1892 թվականին` Նյուքասլ Արևելյան և Նյուքասլ Արևմտյան ակումբների միաձուլման արդյունքում։
Նրանք նվաճեցին չորս լիգայի առաջնության տիտղոսներ և վեց Անգլիայի Գավաթի, ինչպես նաև Տոնավաճառների 1969 թվականի Գավաթի և ՈՒԵՖԱ-ի 2006 թվականի Ինտերտոտոյի գավաթի մրցաշարերում։ Նյուքասլ Յունայթեդն ունի ութերորդ ընդհանուր առմամբ ամենաբարձր տիտղոսը, որը երբևէ ձեռք է բերվել անգլիական ակումբի կողմից։ Ակումբի ամենահաջողված տարիները եղել է 1904 թվականից 1910 թվականն ընկած ժամանակահատվածը, երբ նրանք հաղթեցին Անգլիայի Գավաթում և ձեռք բերեցին երեք տիտղոս Առաջին Դիվիզիոնում։


== Նվաճումներ ==


=== Ազգային ===

Անգլիայի առաջին դիվիզիոն/Պրեմիեր ԼիգաՀաղթող (4). 1904–05, 1906–07, 1908–09, 1926–27Անգլիայի երկրորդ դիվիզիոն/ՉեմպիոնշիպՀաղթող (4). 1964–65, 1992–93, 2009–10, 2016–17Անգլիայի գավաթՀաղթող (6). 1909–10, 1923–24, 1931–32, 1950–51, 1951–52, 1954–55Անգլիայի սուպերգավաթՀաղթող (1). 1909Լոնդոնի շերիֆի գավաթ
Հաղթող (1). 1906–07


=== Միջազգային ===

Տոնավաճառների գավաթ
Հաղթող (1). 1969
ՈՒԵՖԱ Ինտերտոտո գավաթՀաղթող (1). 2006


== Ներկա կազմ ==
2017 թվականի սեպտեմբերի 2-ի դրությամբՆշում. Դրոշները ցույց են տալիս ազգային հավաքականը ինչպես սահմանված է ՖԻՖԱ-ի իրավասության կանոններում: Խաղացողները կարող են ունենալ 1-ից ավելի ոչ-ՖԻՖԱ-ի քաղաքացիություն:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (անգլ.)
Նյուքասլ Յունայթեդի մասին տեղեկություն Պրեմիեր Լիգայի հայալեզու կայքում (հայ.)