armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Բեսպեչնոե

Բեսպեչնոե (ուկրաիներեն՝ Безпечне), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բախմաչի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Բեսպեչնոե գյուղում բնակվում էր 91 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 101,11 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Քեթա Թոփուրիա

Քեթա Թոփուրիա (Քեթևան Անդրեևնա Թոփուրիա, վրաց.՝ ქეთა (ქეთევან) თოფურია, սեպտեմբերի 9, 1986(1986-09-09), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի և ռուս երգչուհի, «Ա-Ստուդիո» (ռուս.՝ «А-Студио») խմբի վոկալիստ։


== Կենսագրություն ==
Քեթա Թոփուրիան երաժշտությամբ զբաղվել է մանկուց։ Նրա երաժշտության ուսուցչուհին, որն ապրում էր նրանց հարևանությամբ, Քեթայի ծնողների ուշադրությունը հրավիրում է երեխայի ընդունակությունների վրա և աղջկան խորհուրդ տալիս լրջությամբ զբաղվել վոկալով։ 12 տարեկանում ստացել է առաջին մրցանակը. «Բարեկամության ծով» (ռուս.՝ «Море дружбы») միջազգային մրցույթում գրավել է առաջին տեղը։ 14 տարեկանում արժանացել է «Ճանապարհ դեպի աստղերը» (ռուս.՝ «Путь к звёздам») միջազգայի մրցույթի գրան-պրիին։ 1998 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի Գոգի Սուրաձեի անվան երաժշտական դպրոցը, իսկ 2003 թվականին երաժշտական ուսումնարանի վոկալի դասավանդման բաժինը։
2003 թվականին Քեթևանն ընդունվել է Թբիլիսիի պետական համալսարանի հոգեբանության բաժինը, սակայն ուսումը կիսատ է թողել և ընդունելով «Ա-Ստուդիո» խմբում Պոլինա Գրիֆֆիտսին փոխարինելու առաջարկը՝ տեղափոխվել է Մոսկվա։ «Ա-Ստուդիո» խմբում Քեթայի թեկնածությունն առաջարկել էր վրացի պրոդյուսեր Նատո Դումբաձեն, երբ երաժիշտները հյուրախաղերի էին մեկնել Թբիլիսի։ 2005 թվականի մարտին Քեթա Թոփուրիան ներկայացվեց որպես «Ա-Ստուդիո» խմբի նոր վոկալիստ։
2013 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Քեթան ամուսնացավ բիզնեսմեն Լև Գեյխմանի հետ (ծն. 1974), որի հետ հանդիպում էր 4 տարի։ 2014 թվականին հայտի դարձավ, որ Քեթա Թոփուրիան և Լև Գեյխմանը սպասում են իրենց առաջնեկին։ 2015 թվականի փետրվարին Քեթա Թոփուրիայի մտերիմ ընկերը՝ երգիչ և բիզնեսմեն Էմին Ագալարովը, պաշտոնապես հաստատեց Քեթայի հղիության մասին լուրը։
2014 թվականից Քեթան հրապուրվում է հագուստի դիզայնով։ 2015 թվականի հոկտեմբերին կայանում է նրա ստեղծած հագուստների առաջին ցուցադրությունը՝ «Kati One» անվանումով։


== Ծանոթագրություններ ==
Միջաստղային կլանում

Միջաստղային կլանում երկնային մարմինների ճառագայթման թուլացում միջաստղային տարածության մեջ։ Պայմանավորված է, հիմնականում, կլանման, դիֆրակցիայի և ցրման երևույթներով։ Հայտնագործել է ամերիկացի աստղագետ Տրյումպլերը (1930)։ Միջաստղային կլանման մեծությունը տարբեր ուղղություններով խիստ տարբեր է (տիեզերական փոշու անհավասարաչափ բաշխման հետևանքով), աճում է դեպի Գալակտիկայի հարթությունը և հասնում մի քանի աստղային մեծության՝ 1 կպս հեռավորության վրա։ Միջաստղային կլանման հետևանքով հեռավոր աստղերի լույսն այնքան է թուլանում, որ դրանք հաճախ, հատկապես Գալակտիկայի կենտրոնի ուղղությամբ, նույնիսկ խոշորագույն աստղադիտակներով չեն դիտվում։ Միջաստղային կլանման չափը կախված է ալիքի երկարությունից և աճում է դեպի սպեկտրի կարճալիքային մասը (այդ պատճառով հեռավոր աստղերի լույսը դիտվում է բնականից ավելի կարմիր)։ Այդ կախումը որոշվում է կլանման օրենքով, որը ցույց է տալիս, որ միջաստղային կլանման ազդեցությունը զգալի է նաև սպեկտրի օպտիկական տիրույթից դուրս։ Միջաստղային կլանման ուսումնասիրությունը կարևոր է երկնային մարմինների ճշգրիտ հեռավորությունների որոշման, կլանումն առաջ բերող միջաստղային նյութի հատկությունների հետազոտման համար։ Միջաստղային կլանման պատճառը միջաստղային փոշենյութն է, որը կազմված է շուրջ 10−5 սմ տրամագծով հատիկներից։ Այն գալակտիկայում բաշխված է առանձին կլանող ամպերի ձևով, որոնք կենտրոնանում են գալակտիկայի սիմետրիայի հարթության շուրջը (տես Միջաստղային միջավայր)։ Միջաստղային կլանում առաջացնող ամպաձև կառուցվածքի վերաբերյալ պատկերացումը մշակել են Վ․ Հ․ Համբարձումյանը և Շ․ Գ․ Գորդելաձեն (1937)։ Լույսի կլանման փոքր ունակություն ունենալու հետևանքով կլանող ամպերը, մեծ մասամբ, անմիջականորեն չեն դիտվում։ Դրանց վիճակագրական ուսումնասիրության նպատակով Վ․ Հ․ Համբարձումյանը մշակել է երկնակամարի տարբեր տիրույթներում աստղերի ու գալակտիկաների խտության, ինչպես նաև Ծիր կաթնի պայծառության բաշխման միջաստղային կլանմամբ պայմանավորված ֆլուկտուացիաների տեսությունը։ Այն հնարավորություն տվեց ֆլուկտուացիաների միջոցով որոշել միջաստղային կլանման միջավայրը կազմող մութ միգամածությունների միջին հատկությունները (չափեր, կլանման ունակություն, տարածական խտություն և այլն)։
Դեղնակոկորդ մուկ

Դեղնակոկորդ մուկ (լատ.՝ Apodemus flavicollis), կրծողների ընտանիքին (Muridae) պատկանող տեսակ։
Դեղնակոկորդ մուկը նման է եվրոպական մկանը (Apodemus sylvaticus), որի հետ երկար ժամանակ նրան շփոթել են։ Առանձին տեսակ է համարվել 1894 թվականից։ Նա առանձնանում է պարանոցի շուրջ դեղին մորթու շերտով, նրա ականջները մեծ չափեր ունեն և ինքն էլ չափսերով ավելի խոշոր է։ Երկարությունը հասնում է 10 սանտիմետրի։
Կարող է ծառ բարձրանալ և երբեմն ձմեռն անցկացնում է տներում։ Հանդիպում է հիմնականում հարավային Եվրոպայում, բայց երբեմն հայտնվում է նաև հյուսիսում, մասնավորապես Սկանդինավիայում և Մեծ Բրիտանիայում։
Դեղնակոկորդ մուկը համարվում է տզային էնցեֆալիտի տարածող։
Այս տեսակը նշվել է Մոսկվայի մարզի Կարմիր գրքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Murray Wrobel։ Elsevier’s Dictionary of Mammals. Elsevier 2006, ISBN 978-0-444-51877-4
Amori (1996). Apodemus flavicollis. 2006. IUCN Red List of Threatened Species. IUCN 2006. www.iucnredlist.org. Retrieved on 12 May 2006
Musser, G. G. and M. D. Carleton. 2005. Superfamily Muroidea. pp. 894–1531 in Mammal Species of the World a Taxonomic and Geographic Reference. D. E. Wilson and D. M. Reeder eds. Johns Hopkins University Press, Baltimore


== Արտաքին հղումներ ==
Դեղնակոկորդ մուկ Archived 2020-11-25 at the Wayback Machine.
Հոխդորֆ (այլ կիրառումներ)

Հոխդորֆ, կարող է վերաբերել՝

Հոխդորֆ (Պլոխինգեն) - կոմունա Գերմանիայում
Հոխդորֆ (Ռիս) - կոմունա Գերմանիայում
Զարեչնոե (գյուղ, Կրասնոգվարդեյսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶարեչնոեԶարեչնոե (ուկրաիներեն՝ Зарічне, Ղրիմի թաթարերեն՝ Tovmay), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոգվարդեյսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Տավմայ, Տովմայ։
2001 թվականի տվյալներով Զարեչնոե գյուղում բնակվում էր 216 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նավաս

Նավաս (կատ.`Navàs) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Բարսելոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բաժես շրջանում։ Տարածքը կազմում է 80.6 կմ2։ Բնակչությունը` 6194 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Զիլյա Վալեևա

Զիլյա Ռախիմյանովնա Վալեևա (թաթ.՝ Зилә Вәлиева, հոկտեմբերի 15, 1952(1952-10-15), Ուֆա, ՌԽՖՍՀ, Բաշկիրական Խորհրդային Սոցիալիստական Ինքնավար Մարզ, ԽՍՀՄ),  Թաթարստանի Հանրապետության պետական գործիչ, Ռուսաստանի Դաշնության մշակութային գործիչ, բանասիրական գիտությունների թեկնածու (2010)։
1992-2012 թթ. եղել է Թաթարստանի  քաղաքական կյանքի առանցքային գործիչներից մեկը և ամենաազդեցիկ կին քաղաքական գործիչը Թաթարստանում։
2012 թվականից զբաղեցնում է Կազանի Կրեմլ պետական պատմա-ճարտարապետական և գեղարվեստական արգելոց-թանգարանի տնօրենի պաշտոնը, «Թաթարստանի կանայք» հանրապետական հասարակական կազմակերպության նախագահն է, ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի հարցերով Թաթարստանի  հանձնաժողովի նախագահ։


== Կենսագրություն և գործունեություն ==
Զիլյա Վալեևան ծնվել է 1952 թվականին Ուֆայում։ Ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանը։ 
1970-1980 թթ. եղել է  Ուֆայի «Լենինեց» հանրապետական երիտասարդական թերթի թղթակից, գրականության և արվեստի բաժնի վարիչ, 1980-1982 թթ.՝ «Վեչերնայա Կազան» թերթի թղթակից, 
1982-1990 թթ.՝  «Սովետսկայա Թաթարիա» թերթի թղթակից, սոցիալական հարցերի բաժնի վարիչ, 1990-1992 թթ.՝  «Իզվեստիյա Թաթարստանա» թերթի քաղաքական բաժնի խմբագիր։ 1992-1995 թթ. եղել է Թաթարստանի Գերագույն Խորհրդի նախագահի առաջին տեղակալ, 1995-1999 թթ.՝  Թաթարստանի Պետխորհրդի նախագահի տեղակալ, 1999-2001 թթ.՝  Թաթարստանի մամուլի, հեռուստատեսության և ռադիոյի հեռարձակման և զանգվածային հաղորդակցության նախարար, 2001-2005 թթ.՝  Թաթարստանի փոխվարչապետ, 2005-2011 թթ.՝ Թաթարստանի փոխվարչապետ-մշակույթի նախարար, 2011 թվականի մարտից մինչև 2012 թվականի մայիս՝ Թաթարստանի փոխվարչապետ։
2012 թվականի մայիսի 17-ից զբաղեցնում է «Կազանի Կրեմլ» պետական պատմա-ճարտարապետական և գեղարվեստական արգելոց-թանգարանի տնօրենի պաշտոնը։


== Պարգևներ ==
Բարեկամության շքանշան (2008 թ.)
«Սանկտ Պետերբուրգի 300-ամյակի հիշատակի» մեդալ (2003 թ.)
«Կազանի 1000-ամյա հիշատակի» մեդալ (2005 թ.)
Մշակույթի ոլորտում Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության մրցանակի դափնեկիր (2009 թ.)
«Անձնվեր աշխատանքի» մեդալ
Թաթարստանի Հանրապետության պատվոգիր (2002 թ.)
Թաթարստանի նախագահի շնորհակալագիր (2007 թ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Պելեաս և Մելիսանդե (օպերա)

«Պելեաս և Մելիզանդե» (фр. Pelléas et Mélisande), ֆրանսիացի կոմպոզիտոր Կլոդ Դեբյուսիի միակ ավարտուն օպերա հինգ գործողությամբ (13 տեսարանով)։ Գրվել է ըստ Մորիս Մետերլինկի համանուն պիեսի տեքստի, որը լույս էր տեսել 1892 թվականին և բեմադրվել էր 1893 թվականի մայիսին Բուֆ Փարիզիեն թատրոնի բեմի վրա։ Ինքը կոմպոզիտորը բնութագրել է իր ստեղծագործությունը որպես լիրիկական դրամա։ Օպերայի առաջնախաղը տեղի է ունեցել 1902 թվականի ապրիլի 30-ին Փարիզի Օպերա-Կոմիկ թատրոնում։


== Ստեղծման պատմություն ==
Դեռևս մի քանի տարի առաջ նախքան Մետերլինկի պիեսին ծանոթանալը Դեբյուսին ցանկություն էր հայտնում օպերա գրել մի լիբրետոյի վրա, որտեղ ամեն ինչ ասվում է «միայն կիսով չափ», գործողությունների տեղն ու ժամանակը անորոշ են, իսկ գործող անձինք ոչ այնքան բանավիճում են իրար հետ, որքան «խորհում-վերապրում են սեփական կյանքն ու ճակատագիրը» .
Դեբյուսին աշխատել է օպերայի վրա շուրջ տաս տարի (1892 առ 1902 թվականներ)։ Արդեն օպերայի բեմադրությունից հետո կոմպոզիտորը գրում էր, որ վաղուց չէր ցանկանում թատրոնի համար երաժշտություն ստեղծել, սակայն այն ձևը, որի մեջ նա ուզում էր պարփակել երաժշտությունը, այնքան անսովոր էր, որ մի քանի փորձից հետո նա հրաժարվել է այդ ցանկությունից։  

1893 թվականի հուլիսին կոմպոզիտորը, օգտվելով գրող Անրի դը Ռենիեյի օժանդակությունից, խնդրում է Մետերլինկին թույլատրել օգտագործել «Պելեասը» որպես օպերային լիբրետոյի հիմք և ստանում է հեղինակի համաձայնությունը։ Դեբյուսին սկսում է օպերայի վրա աշխատանքը 1893 թվականի օգոստոսին։ 1895 թվականի օգոստոսի 17-ին օպերայի երաժշտության սևագիր տարբերակը ավարտված էր (առաջին խմբագրում).
1901 թվականին օպերան ընդունվում է բեմադրության Փարիզի «Օպերա Կոմիկ» թատրոնի կողմից։ Օպերայի առաջնախաղը կայանում է 1902 թ. ապրիլի 30-ին։


== Գործող անձինք ==
Արկել, Ալեմոնդի արքան (բաս)
Ժենևիև, թագավորի թոռներ՝ արքայազների մայրը (մեցցո-սոպրանո)
Արքայազներ, թագավորի թոռներ
Պելեաս (տենոր)
Գոլո (բարիտոն)
Մելիզանդե (սոպրանո)
Ինոլդ, տղա, Գոլոյի որդին (սոպրանո կամ դիսկանտ)
Հովիվ (բարիտոն)Նավաստիներ (արական երգչախումբ), սպասուհիներ, երեք մուրացկան (համր դեր)


== Նվագախմբի կազմ ==
Ըստ պարտիտուրի՝ օպերայի կատարման համար անհրաժեշտ են հետևյալ երաժշտական գործիքները.   

փայտե փողայիններ՝ երեք ֆլեյտա (դրանցից մեկը՝ զույգ ֆլեյտա-պիկկոլո), երկու հոբոյ, հովվափող, երկու կլարնետ, երեք ֆագոտ,
Պղնձյա փողայիններ՝ չորս վալտոռն, երեք շեփոր, երեք տռոմբոն, տուբա,
Հարվածային գործիքներ՝ թմբուկներ, կիմբալներ, եռանկյունի, զանգակներ, զանգ,
Կսմիթահար գործիքներ՝ տավիղներ
Լարային երաժշտական գործիքներ՝ հիմնական խումբ։


== Սյուժե ==
Օպերայի գործողության ժամանակը՝ վաղ միջնադար։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայտամ Ալեսամի

Հայտամ Ալեսամի (նորվ.՝ Haitam Aleesami, հուլիսի 31, 1991 թվական, Վոլդա, Նորվեգիա), մարոկկյան ծագում ունեցող նորվեգացի ֆուտբոլիստ, իտալական «Պալերմո» ֆուտբոլային ակումբի և Նորվեգիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի պաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==
Ալեսամին «Շեյդ» ակումբի սանն է։ 2010 թվականին նա Նորվեգիայի առաջնության երկրորդ դիվիզիոնում կատարում է իր նորամուտը ակումբի հիմնական կազմում։ Մրցաշրջանի ավարտին նա արժանանում է «Երկրորդ լիգայի տարվա լավագույն երիտասարդ ֆուտբոլիստ» մրցանակին։ 2012 թվականին Ալեսամին տեղափոխվում է «Ֆրեդրիկստադ»։ Օգոստոսի 5-ին «Տրոմսյոյի» դեմ խաղում նա կատարում է իր նորամուտը Նորվեգիայի առաջնությունում։ Բարձրագույն դիվիզիոնում անցկացրած հենց իր առաջին մրցաշրջանում ակումբը դուրս է թռչում և կրկին սկսում է ելույթներով հանդես գալ Նորվեգիայի առաջնության առաջին դիվիզիոնում։ 2013 թվականի ապրիլի 8-ին «Հյոդի» դեմ խաղում Ալեսամին կատարում է իր նորամուտը առաջնության առաջին դիվիզիոնում։ Այդ հանդիպման ժամանակ նա նաև հեղինակում է իր առաջին գոլը «Ֆրեդրիկստադի» կազմում։
2015 թվականի սկզբում Ալեսամին տեղափոխվում է շվեդական «Գյոտեբորգ»։ Ապրիլի 5-ին «Օտվիաբերգի» դեմ խաղում նա կատարում է իր նորամուտը Շվեդիայի առաջնությունում։ Օգոստոսի 16-ին «Հեկենի» դեմ հանդիպման ժամանակ Ալեսամին հեղինակում է իր առաջին գնդակը նոր ակումբ կազմում։ Այդ նույն մրցաշրջանում նա իր ակումբին օգնում է դառնալ Շվեդիայի գավաթի խաղարկության հաղթող։
2016 թվականի օգոստոսի 8-ին Ալեսամին պայմանագիր է կնքում իտալական «Պալերմոյի» հետ։


== Միջազգային կարիերա ==
2015 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Ալեսամին 2016 թվականի Եվրոպայի առաջնության ընտրական մրցաշարի շրջանակներում կայացած Մալթայի ազգային հավաքականի դեմ խաղում կատարում է իր նորամուտը երկրի ազգային հավաքականի կազմում։


== Ձեռքբերումներ ==
Ակումբային
 «Գյոտեբորգ»

Շվեդիայի գավաթի դափնեկիր - 2014-15


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը Transfermarkt.com կայքում (անգլերեն)
Ֆուտբոլիստի էջը National Football Teams.com կայքում (անգլերեն)
Հայտամ Ալեսամի Soccerway կայքում (անգլերեն)
Լյուբիչի (գյուղ, Լուխովիցկի շրջան)

Լյուբիչի (ռուս.՝ Любичи), գյուղ Ռուսաստանի, Մոսկվայի մարզի Լուխովիցկի շրջանի կազմում։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Օկա գետի ձախ ափին, Ցնա գետի միախառնման վայրում, Դեդիլովո (վերին հոսանքում) և նույն ափին գտնվող Գոլնի Բուգոր գյուղերի միջև (ներքև)։


== Պատմություն ==
Գյուղը հայտնի է 15-րդ դարից (1498)։ 17-18-րդ դարերում եղել է պալատական ձկնաբուծարաններից մեկը։ Գյուղացու ընտանիքում ծնված Պյոտր Լարինը, ով դարձել է 1-ին գիլդիայի վաճառական, միջոցներ է հատկացրել 1774 թվականին Հարություն եկեղեցու կառուցման համար։ Այն փակվել է 1930-ական թվականներին։ 1990-ականների վերջին սկսվել են եկեղեցու վերանորոգման աշխատանքները։
1797 թվականին Պավել I-ը 698 հոգի ունեցող գյուղը նվիրել է գեներալ-մայոր Պյոտր Իզմայլովին։ Այնուհետև գյուղի գյուղացիները, գանձարանից 140 հազար ռուբլի վարկ վերցնելով, ազատագրել են իրենց։ 1819 թվականին Լարինի միջոցներով գյուղում կառուցվել և բացվել է ուսումնարան, իսկ շուտով բացվել է Ռուսաստանում առաջին գյուղական բանկը։ Միայն 19-րդ դարի վերջում ուսումնարանը դարձել է իսկական կրթական կենտրոն։ ժեԲ բանկը, որը տրամադրել է փոքր վարկեր (մինչև 250 ռուբլի), գոյություն է ունեցել մինչև 1914 թվականը։ Ուսումնարանի շենքը չի պահպանվել։ Գյուղը կցվել է  Ռյազան նահանգի Զարայսկի շրջանի Լովեցկի վոլոստին։ Վոլոստի մեջ են մտել Լովցի, Լովեցկիե Վիսելկի (Լովեցկիե Բորկի), Նուդավշի (Լեսնոե) գյուղերը։ 
Ռյազան նահանգի Զառայսկի շրջանը գոյություն է ունեցել մինչև 1929 թվականի հունվարը, այնուհետև Լյուբիչին արդեն մտել է Կենտրոնական արդյունաբերական շրջանի նորաստեղծ Լուխովիցկի շրջանի մեջ (1929 թվականի հունիսի 3-ից՝ Մոսկվայի մարզ)։ 1994-1998 թվականներին Լյուբիչին եղել է Լյուբիչսկի գյուղական շրջանի կենտրոնը։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 289 մարդ, 2010 թվականին գրանցված տվյալներով՝ 206 մարդ։


== Տրանսպորտ ==
Գործում է մարդատար ավտոբուսային ծառայություն Կոլոմնա, Դեդիլովո, Բելոմուտ և մոտակա այլ բնակավայրերի հետ (երթուղի № 30, Կոլոմնա - Նովոպոկրովսկոե)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կ6-92 գնդացիր-ատրճանակ

Կ6-92 (ռուս.՝ К6-92, անգլ.՝ K6-92), հայկական գնդացիր-ատրճանակ, որն ունի 9×18 մմ տրամաչափի հրացանափող։ Ստեղծվել է Արցախյան պատերազմի ժամանակ հայկական զինված ուժերը զինելու նպատակով։


== Ստեղծման պատմություն ==
Կ6-92 գնդացիր-ատռրճանակը մշակվել և նախագծվել է Հայաստանում, որը, կապված Արցախյան հակամարտության հետ, 1990-ական թվականների սկզբին Ադրբեջանի Հանրապետության նկատմամբ գտնվում էր պատերազմական իրադրության պայմաններում։ Պատերազմի սկզբում հայկական զինված ուժերը ինքնաձիգ զինատեսակների խիստ կարիք ունեին, ինչը հայ ինժեներներին ստիպեց 1991-1992 թվականներին ստեղծել Կ6-92 գնդացիր-ատրճանակը։ Նոր զինատեսակի արտադրությունը սկսվեց Հայաստանի մեքենաշինական գործարաններից մեկում։ Կարճ ժամանակ անց հայկական գնդացիր-ատրճանակների փոքր խմբաքանակ հայտնվեց չեչեն անջատողականների ձեռքում։ Իչկերիայի Չեչենական Հանրապետությունում Կ6-92 ատրճանակների հենքի վրա կատարվեցին գնդացիր-ատրճանակի ձևափոխումներ, որոնք բոլորը հանդիսանում էին հայկական զինատեսակի անհաջող կրկնօրինակները։ Չեչենական կրկնօրինակները կոչվեցին «Բորզ» (Գայլ)։ Հայկական զենքի չեչենական կրկնօրինակների առկայության պայմաններում հաճախ սխալմամբ Կ6-92 գնդացիր-ատրճանակը կոչել են «Բորզ»։


== Ծանոթագրություններ ==
Բարբի (Արդենների գավառ)

Բարբի (ֆր.՝ Barby), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 375 մարդ, բնակչության խտությունը` 33.13 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.32 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 165 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 65 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 45 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 252 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 162-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 90։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 64,3 %։ 162 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 145 անձ (72 տղամարդ և 73 կին)։ Գործազուրկ են եղել 17 անձ (5 տղամարդ և 12 կին)։ 90 անաշխատունակներից 27-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 41-ը` թոշակառուներ, իսկ 22-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Միհրդատ, Պոնտոսի արքա

«Միհրդատ, Պոնտոսի արքա» (իտալերեն՝ Mitridate, re di Ponto), Մոցարտի օպերան, 3 գործողությամբ։ Լիբրետոն գրել է Վ.Ա. Չինյա-Սանտին, Ժան Ռասինի «Միհրդատ» ողբերգության հիման վրա։ Պրեմիերան կայացել է Միլանում, 1770 թ. դեկտեմբերի 26-ին։
Արմինե Խաչատրյան

Արմինե Խաչատրյան (սեպտեմբերի 16, 1986(1986-09-16), Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ պրոֆեսիոնալ կին ֆուտբոլիստ, պաշտպան, որը հանդես է գալիս Թուրք կանանց առաջին լիգայի Hakkarigücü Spor ակումբի կազմում 4 համարի ներքո։ Հայաստանի ֆուտբոլի կանանց ազգային հավաքականի կազմում հանդես է եկել 18 անգամ։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
2019 թվականի փետրվարի 14-ին Արմինե Խաչատրյանը տեղափոխվել է Թուրքիա և միացել «Hakkarigücü Spor» ակումբին՝ խաղալու Թուրքիայի կանանց առաջին ֆուտբոլային լիգայի 2018-1920 թվականներին, երկրորդ սեզոնում։


=== Միջազգային ===
2009-2010 թվականներին Հայաստանի ֆուտբոլի կանանց ազգային հավաքականի կազմում մասնակցել է 2011 թվականի ՖԻՖԱ-ի կանանց աշխարհի գավաթի որակավորման 7 խաղերի, 2011-2012 թվականներին՝ Կանանց ֆուտբոլի առաջնության 2013 թվականի բոլոր 3 խաղերին (2-րդ խումբ) և Կանանց ֆուտբոլի առաջնության 2013 թվականի որակավորման բոլոր 8 խաղերին (7-րդ խումբ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնակոյի նամականիշերի և մետաղադրամների թանգարան

Մոնակոյի նամականիշների և մետաղադրամների թանգարան  (ֆր.՝ Musée des timbres et des monnaies de Monaco), ֆիլատելիական և դրամագիտական թանգարան, որը գտնվում է Մոնակոյի իշխանության տարածքում։ Թանգարանի հավաքածուն ամբողջությամբ հետք է թողել Մոնակոյի փոստային նամականիշերի պատմության մեջ։


== Պատմություն ==
19-րդ դարի վերջին անգլիացի քահանա Բարբյեն հավաքեց փոստային նամականիշերի եզակի հավաքածու՝ նվիրված Մոնակոյի իշխանությանը։ Քահանայի մահից հետո այդ հավաքածուն ձեռք բերեց Մոնակոյի իշխան  Ալբեր I, իսկ հաջորդ իշխան Լուի II զգալիորեն այն լրացրեց։ Իշխան Ռենիե III 1950 թվականին որոշեց հավաքածուն ներկայացնել հանրությանը։ 1987 թվականին ստեղծվեց խորհրդատվական հանձնաժողովը, որը դարձավ ֆիլատելիական  ժողովի պատասխանատու։ 1996 թվականից փոստային նամականիշերի թանգարանը բացվեց այցելուների համար։ 2001 թվականին այն ստացավ իր հավաքածուների բովանդակությանը համապատասխան անվանում՝ «Փոստային նամականիշերի և մետաղադրամների թանգարան»։


== Ցուցադրություն ==
Թանգարանի տարածքը բաժանվում է երկու սրահի։ Մեծ ցուցասրահում գտնվում են թանգարանի երկու մշտական ցուցադրությունները՝ 1641 թվականի Մոնակոյի իշխանության մետաղադրամների ցուցահանդեսը և 1885 թվականից սկսած մինչ մեր օրերն այդ երկրի ֆիլատելիական արտադրանքը։ Հազվագյուտ նամականիշերի սրահում ցուցադրված են արժեքավոր և հազվագյուտ իրեր։ Օրինակ 1851 թվականի ապրիլի 12-ի Մենթոնայի ծրարը սարդինայի թագավորության նամականիշերի նմուշի հետ, Մոնակոյի առաջին գունավուր նամականիշերը և 5 ֆրանկանոց մետաղադրամները Մոնակոյի իշխան Կառլ III-ի պատկերով։
Բացի այդ այցելուները կարող են տեսնել.

Ռատացիոն գրամեքենան, որը Մոնակոյի տպարանին ծառայեց ավելի քան 50 տարի։
Նամականիշերի և մետաղադրամների տարբեր պուանսոներ
Մեխանիկական տպագրահաստոց, որի վրա թանգարանի աշխատակիցները տարբեր միջոցառումների ընթացքում ցույց են տալիս նամականիշերի արտադրությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
История музея
Музей почтовых марок и монет Монако
Музей монет и почтовых марок Монако(չաշխատող հղում)
Международная филателистическая выставка «MonacoPhil» Archived 2013-09-10 at the Wayback Machine.
Էսվատինիի վարչական բաժանում

Էսվատինին բաղկացած է 4 շրջաններից`

Հհոհհո
Լուբոմբո
Մանզինի
ՇիսելվենիԱյս 4 շրջաններն էլ բաղկացած են 55 տինխունդլաների, դրանք էլ իրենց հերթին բաժանված են 360 փոքր իմիփակացիների։ Բնակչությամբ ամենամեծ շրջանը Մանզինի շրջանն է` 319 530։


== Արտաքին հղումներ ==
Common Country Assessment — Swaziland, 1997 Archived 2007-03-04 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Swaziland districts (անգլ.)
Ֆաթմա Ալիյե Թոփուզ

Ֆաթմա Ալիյե Թոփուզ (թուրքերեն՝ Fatma Aliye Topuz; հոկտեմբերի 9, 1862(1862-10-09), Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - հուլիսի 13, 1936(1936-07-13), Ստամբուլ, Թուրքիա), թուրք գրող, բանաստեղծուհի, վիպասան և սյունակագիր: Ակտիվորեն պայքարել է Թուրքիայում սեռական հավասարության հաստատման համար: Ֆաթմա Ալիյե Թոփազը համարվում է առաջին կին վիպասանը, ոչ միայն Թուրքիայում, այլև իսլամական ողջ աշխարհում:


== Կենսագրություն ==
Ֆաթմա Ալիյե Թոփուզը ծնվել է 1862 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Կոստանդնուպոլսում:
Ֆաթման գրական ասպարեզ է մուտք գործել 1889 թվականին՝ ֆրանսերենից թուրքերեն թարգմանելով Ժորջ Օնիեթի «Կամքը» վեպը: Գիրքը հրատարակվել է նոր «Իմաստը» անվամբ: Ֆաթման գիրքը թարգմանել է «Լեդի» կեղծանվամբ (թուրքերեն՝ Bir Hanım)՝ ամուսնու նախնական համաձայնությամբ: Գրքի թարգմանությունը հիացրել է թուրք գրող Ահմեդ Միդհաթին՝ հատուկ հոդված գրելով իր «Ճշմարտության թարգմանիչ» թերթում:
1894 թվականին Ֆաթման դարձել է համահեղինակ Ահմեդ Միդհաթի հետ՝ «Երազանք և իրականություն» ստեղծագործության գրման ժամանակ: Նա նկարագրել է գլխավոր հերոսուհու գործողությունները, այն դեպքում, երբ Ահմեդը նկարագրել է գլխավոր հերոսի գործողությունները: Վեպի հեղինակները հանդես են եկել «Կին և Ահմեդ Միդհաթ» կեղծանվամբ: Այն գրելուց հետո, երկու հեղինակները երկարատև նամակագրություն են վարել, որոնք հետագայում հրատարակվել են:
1892 թվականին Ֆաթման գրել է իր առաջին վեպը՝ «Օգտակար տեղեկատվություն»: Սա նրա առաջին գործն էր, որտեղ հեղինակը հանդես է եկել իր իրական անուն- ազգանունով: Վեպում նա հերքեց այն փաստը, որ կինը չի կարող մոռանալ իր առաջին սերը: Սա առաջին վեպն էր Օսմանյան կայսրությունում, որը կին էր գրել: 1908 թվականին այն վերահրատարակվել է:
Իր վեպերում Ֆաթմա Ալիյե Թոփուզը անդրադառնում է ամուսնական հարաբերությունների ներդաշնակությանը, սիրուն և սիրային կապվածությանը: Նրա հերոսուհիներին բնորոշ է անհատականությունը և տղամարդկանցից անկախությունը:
Ֆաթմա Ալիյե Թոփուզի հռչակը էլ ավելի մեծացավ, երբ տպագրվեց գրողի և Ահմեդ Միդհաթ էֆենդիի նամակագրությունը, որը նրանք վարել են 1893 թվականին: Նամականին վերնագրվել էր «Օտտոմանյան գրողի ծնունդը» անվամբ:
1914 թվականին Ֆաթման տպագրել է նոր գիրք՝ «Ահմեդ Ջեվդեթ փաշան և նրա ժամանակը» անվամբ, որն ուղղված էր իր հոր պաշտպանությանը՝ նրա քաղաքական ընդդիմադիրներից: Գրքում նկարագրված էր Օսմանյան կայսրությունում տիրող վիճակը սահմանադրական երկրորդ դարաշրջանի ժամանակ:
Ֆաթմա Ալիյե Թոփուզը մահացել է 1936 թվականի հուլիսի 13-ին Ստամբուլում:


== Ծանոթագրություններ ==
Աղդաշ (Էրզրումի գավառ)

Աղդաշ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։ Գտնվում էր Էրզրում քաղաքից 52 կմ արևմուտք, Օվաջիղի հարթավայրում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Բենինիո Կանավեզե

Սան Բենինիո Կանավեզե (իտալերեն՝ San Benigno Canavese), կոմունա Իտալիայում՝ Պիեմոնտ մարզի Թուրինի գավառում։ Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների՝ 5.307 մարդ։ Զբաղեցնում է 22 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 225 մարդ/կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 10080 ։ Հեռախոսային կոդը՝ 011։
Սուրբ Տիբուրտիուսը (Սան Տիբուրցիո) հարգվում է որպես կոմունայի հովանավոր։ Տոնակատարությունը հուլիսի 14-ին է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Տվյալներ ==
Հեռախոսային կոդ - 011 9880054 — 011 9880100
Պաշտոնական կայք - http://www.comunesanbenigno.it/ Archived 2006-05-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunesanbenigno.it/ Archived 2006-05-07 at the Wayback Machine.
Ազգային ինստիտուտի վիճակագրություն (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ադամածառ թաղիքանման

Ադամածառ թաղիքանման (լատ.՝ Paulownia tomentosa), ադամածառազգիների ընտանիքի ադամածառ ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Տերևաթափ, խոշոր ծառ է՝ մինչև 25 մ բարձրությամբ, վրանաձև սաղարթով, հզոր, հաստ ճյուղերով։ Ընձյուղները սկզբում խիտ մազմզուկապատ են, այնուհետև՝ մերկ։ Տերևադասավորությունը հակադիր է։
Տերևները լայն ձվաձև են կամ ձվաձև, 15-30 սմ երկարությամբ (հոռաշիվերի վրա մինչև 45-50 սմ), սրածայր գագաթով և սրտանման հիմքով, ամբողջաեզր, հազվադեպ թույլ եռաբլթակ, վերևի կողմից՝ կանաչ, մազմզուկապատ, ներքևի կողմից՝ ավելի բաց գույնի, ծածկված խիտ, շիկավուն կամ թաղիքանման մազմզուկներով։
Ծաղիկները թեթևակի բուրումնավետ են, հավաքված գագաթնային, ուղղաձիգ, բրգաձև 20-30 սմ երկարությամբ հուրաններում։ Բաժակը լայն զանգականման է, 5 խոր-բլթակավոր, շիկաթաղիքամազմզուկապատ, բլթակները ձվաձև են։ Պսակը խողովակազանգակաձև է, 5 թեք, հետ շրջված բլթակներով, բաց մանուշակագույն, ներսի կողմում մուգ բծերով և դեղին շերտիկներով, արտաքին կողմից մազմզուկապատ։ Առէջները 4-ն են։
Սերմնարանը վերնադիր է, երկբուն։ Պտուղը ձվաձև, կտուցիկավոր, փայտացած, շագանակագույն, բազմասերմ տուփիկ է 3-4 սմ երկարությամբ, բացվում է 2 փեղկերով։ Սովորաբար ծառի վրա մնում է մինչև հաջորդ տարվա գարունը և նույնիսկ ամառը։ Սերմերը մանր են, թևանման։ Ծաղկում է մայիսին, պտուղները հասունանում են սեպտեմբեր-նոյեմբերին։
էկոլոգիական խումբը՝ II: Մշակության հավանական շրջանները՝ 9, 20ա, 32։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Չինաստանում։ Չափազանց արագ է աճում հատկապես երիտասարդ տարիքում։ Հողի նկատմամբ պահանջկոտ չէ։ Լուսասեր է։ Հեշտությամբ է բնային մացառներ առաջացնում, որոնք բարենպաստ պայմաններում հասնում են մինչև 2-3, երբեմն՝ 4 մետր բարձրության։ Դիմանում է մինչև - 25 °C-ի սառնամանիքներին։ Հայաստանում մշակվում է Կապանում, Մեղրիում, Իջևանում և Բագրատաշենում, որտեղ երբեք չի ցրտահարվում, ուժեղ է աճում, առատորեն ծաղկում և պտղաբերում է։
Երբեմն տարեկան աճը անցնում է 1,5-2 մետրից։ Երևանի պայմաններում լավ է աճում քաղաքի ցածրադիր, տաք շրջաններում։ Արտակարգ ցուրտ ձմռան դեպքում լուրջ ցրտահարվում է, սակայն հաջորդ վեգետացիոն շրջանի ընթացքում սաղարթը լրիվ վերականգնվում է։ Բուսաբանական այգու պայմաններում, ցուրտ ձմռան դեպքում լրիվ ցրտահարվում է։	
Արտակարգ դեկորատիվ բույս է, խիստ արևադարձային տեսքով, որը սակայն հեռանկարային է միայն հանրապետության ցածրադիր, տաք շրջանների համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Հովարդ Գարդներ

Հովարդ Գարդներ (անգլ.՝ Howard Gardner, հուլիսի 11, 1943(1943-07-11), Սքրենտոն, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ), ամերիկացի հոգեբան, բազմաբնույթ մտածողության տեսության հիմնադիր, բուժական հոգեբանության և նյարդահոգեբանության մասնագետ։


== Կենսագրություն ==
Հովարդ Գարդները ծնվել է 1943 թ. հուլիսի 11-ին Փենսիլվանիայում (ԱՄՆ)։ Նրա ծնողները 1938 թ. գաղթել էին Գերմանիայի Նյուրնբերգ քաղաքից։
Հ. Գարդները հաճախում է Փենսիլվանիայի Քինգստոն քաղաքի նախապատրաստական դպրոց (Վայոմինգի սեմինարիա)։ 1961 թ. ընդունվում է Հարվարդի համալսարան՝ մտադրված լինելով ուսումնասիրել պատմություն, սակայն Էրիկ Էրիկսոնի ազդեցության շնորհիվ սկսում է հետաքրքրվել հոգեբանությամբ և հարակից այլ բնագավառներով։ Ժան Պիաժեի աշխատանքներին և Ջերոմ Բրուների հետ ծանոթանալուց հետո Գարդները մի անգամ ևս փոխում է մասնագիտացումը։
Գարդները որոշ ժամանակ Ջերոմ Բրուների հետ աշխատում է Macos («Մարդն ուսումնասիրության դասընթաց») ծրագրում։ 1966 թ. նա ընդունվում է Հարվարդի դոկտորանտուրա և հաջորդ տարի Նելսոն Գուդմանի հետ միասին սկսում է աշխատել «Զրո ծրագիր» հետազոտական խմբում։ 1971 թ. նա պաշտպանում է դոկտորական թեզը՝ նվիրված երեխաների զգայությունների տեսակներին։ 1971-1986 թթ. շարունակում է իր դասախոսական աշխատանքը Հարվարդի համալսարանում և 1986 թ. ստանում պրոֆեսորի գիտական կոչում։


== Տեսությունը ==
Որպես մանկավարժ-հոգեբան՝ Հ. Գարդներն առավել ճանաչված է իր բազմաբնույթ մտածողության տեսությամբ։ Նա գտնում էր, որ յուրաքանչյուր մարդու հատուկ է մտածողության, ընկալման և իմաստավորման բազմապիսի ձևեր, որոնք հազվադեպ են գործում իրարից անկախ։ Դրանք օգտագործվում են միաժամանակ և մարդու կարողությունների զարգացման կամ խնդիրների լուծման ընթացքում ունեն միմյանց լրացնելու հակում։ Գարդներն առանձնացնում էր մտածողության 7 տիպեր՝ լեզվական, տրամաբանական-մաթեմատիկական, տարածական, երաժշտական, մարմնաշարժողական, միջանձնային և ներանձնային մտածողություններ։
Հ. Գարդների և նրա գործընկերների համապատասխան հետազոտությունների արդյունքում ավելացվեցին մտածողության ևս 3 տիպեր՝ բնագիտական, իրական (էքզիստենցիալ) և հոգևոր։


== Ծանոթագրություններ ==
Մամրիչ ժակմանի

Մամրիչ ժակմանի (լատ.՝ Clematis jackmanii), հրանունկազգիների ընտանիքի, մամրիչ ցեղի բույս։ 


== Նկարագրություն ==
Ծառանման լիան է, որը հասնում է մինչև 3 մ բարձրության։ Տերևները կենտփետրաձև են, 3-5 տերևիկներով, որոնք ձվաձև են կամ լայն-ձվաձև, ներքևի կողմից թույլ մազմզուկապատ։ Ծաղկակիրները նուրբ են, երկու տերևանման ծաղկակիցներով։ Ծաղիկների տրամագիծը հասնում է 10-14 սմ-ի, մեծ մասամբ երեքական են, լայն բացված, սովորաբար մանուշակածիրանագույն կամ գրեթե վարդագույն, 4-ական բաժակաթերթիկներով։ Առէջային թելիկները կարճ են, կամ անհավասար Երկարությամբ, երբեմն ներքևի մասում մազմզուկապատ։ Սերմնապտուղը ունի երկար, փետրամազմզուկավոր ելուստ։ Ծաղկում է հունիս-սեպտեմբերին։ Հիբրիդային ծագում ունի, ստացվել է մանուշակագույն' և բրդապատ մամրիչների տրամախաչումից։ Աչքի է ընկնում դեկորատիվ արտակարգ արժեքավոր հատկանիշներով, ունի բազմաթիվ սորտեր։ Արժանի է տարածման և լայն ուշադրության։


== Տարածվածություն ==
Մշակվում է Երևանի բուսաբանական այգում և մի շարք սիրողայգեգործների կողմից։ Արարատյան դաշտի պայմաններում չի ցրտահարվում, սակայն ուժեղ սառնամանիքներից նկատելիորեն վնասվում է ծովի մակերևույթից 1500 մ-ից ավելի բարձրության վրա։


== Կիրառություն ==
Էկոլոգիական խումբը VI: Մշակության հավանական շրջանները 9—10, 18—20, 23-25, 28-32:


== Ծանոթագրություններ ==
Առանց արևի (ֆիլմ, 1983)

«Առանց արևի» (ֆր.՝ Sans Soleil), Քրիս Մարկերի վավերագրական ֆիլմը (1983), անվանված է ի պատիվ Մոդեստ Մուսորգսկու համանուն վոկալ ցիկլի։


== Բովանդակություն ==
Փոքր մասերի բաժանված «ըստ Վերտովի» տեսանյութը (ինչպես հենց ռեժիսորի կողմից նկարված, այնպես և վիդեոբանկից ստացված) ուղեկցում է կանացի ձայն, որը դատողություններ է անում ազատ թեմաներով դիմելով մահացած ռեժիսորին (մտածածին)։ Պատկերագրական շարքը հիմնականում ձևավորվում է Տոկիոյի ֆուտուրիստական կյանքի տեսարաններից և Գվինեա Բիսաույի էսքիզներից (ըստ ռեժիսորի՝ «Աֆրիկայի ամենամոռացված երկիրը»)։ Կադրից դուրս ձայնը բացատրում է, որ այս երկու աշխարհագրական բևեռները մոտեցնում է հակվածությունը անիմիզմին, արխաիկ հավատը դեպի աշխարհում ամեն բանի շնչավորվածությունը։
Անսպասելի, երբեմն պարադոքսալ միավորումը անհամատեղելի, առաջին հայացքից, իմաստային շարքերը բնորոշ են ոչ միայն կադրից դուրս տեքստին, այլ նաև մոնտաժային մասերին։ Օրինակ, մետրոյում ննջող ուղևորների դեմքերը համակցված ճապոնական կինոմակուլատուրայից վերցված տեսարանների հետ։ Ժամանակ առ ժամանակ ռեժիսորը խորասուզվում է լիրիկական շեղումների մեջ ինչպես հիչկոկյան «Գլխապտույտ» ֆիլմի հերոսների երթուղու կրկնությունը Սան Ֆրանցիսկոյի փողոցներով։


== Համբավ ==
Մարկերի կողմից մշակված կինոակնարկի մոդելը մեծ պահանջարկ ստացավ հաջորդ սերունդների դոկումենտալիստների կողմից, հատկապես ամերիկյան (Էրրոլ Մորրիս, Մայքլ Մուր)։ «Առանց արևի» ֆիլմը ընդունված է համարել վավերագրական այդ ժանրի գագաթնակետը։ Քննադատ Սեմ Ադամսը Մարկերի ֆիլմը անվանել է «կինոի միջոցներով մտածելու ընթացքը պատկերելու ամենահաջողված փորձ»։
Պատմության մեջ լավագույն ֆիլմի համար քվեարկության ժամանակ 846 քննադատներ (Sight & Sound, 2012) «Առանց արևի» ֆիլմի համար տվել են նույնքան ձայներ, որքան Ռիդլի Սքոթի «Սայրի վազորդ» և Դեյվիդ Լինչի «Կապույտ թավիշ» ֆիլմերի համար։
2007 թվականին Մարկերի ֆիլմը թողարկվեց անգլերեն լեզվով (փոքր-ինչ տարբեր Ֆրանսիական օրիգինալից) DVD ֆորմատով Criterion Collection ընկերության կողմից («Թռիչքուղի» ֆիլմի հետ մեկ սկավառակի վրա)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Английский текст фильма-эссе
«Без солнца»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Без солнца»(անգլ.) ֆիլմը Allmovie կայքում:
Ալեքսանդր Իլչենկո

Ալեքսանդր Իլչենկո (ուկրաիներեն՝ Олександр Єлисейович Iльченко, հունիսի 4, 1909(1909-06-04), Խարկով, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 16, 1994(1994-09-16), Կիև, Ուկրաինա), ուկրաինացի խորհրդային գրող, սցենարիստ, լրագրող, հասարակական գործիչ, բանահավաք։ Ուկրաինայի գրողների միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ալեքսանդր Իլչենկոն ծնվել է 1909 թվականին Խարկովում, երկաթուղայինի ընտանիքում։ Տասնչորս տարեկանից աշխատել է հրատարակչություններում և խմբագրություններում։ 1931 թվականին ավարտել է Խարկովի ազգային համալսարանը։ Մասնակցել է Հայրենական պատերազմին, եղել է «Իզվեստիա» թերթի հատուկ թղթակիցը, աշխատել է «Ուկրաինա» ամսագրում։
Պատերազմից հետո եղել է «Իտալիայի հետ բարեկամություն» միության փոխնախագահը, Ուկրաինայի գրողների միության ընտրական հանձնաժողովի ներկայացուցիչ։
Մահացել է 1994 թվականին։ Թաղված է Կիևի Բայկովո գերեզմանատանը։


== Ստեղծագործություններ ==
Տպագրվել սկսել է 1929 թվականից։ Հեղինակ է վեպերի, վիպակների, պատմվածքների ու ակնարկների։ Իլչենկոյի ստեղծագործությունները բազմիցս վերահրատարակվել են։ Զբաղվել է բանահյուսության ուսումնասիրությամբ։

«Պետերբուրգյան աշուն», 1941
«Սրտի հուշ», 1942
«Լեռնային բնապատկեր», 1942
«Հազարաթերթիկ», 1947
«Սովորական երիտասարդ», 1947
«Երկու հեքիաթ մեծահասակների համար», 1967
«Բոսորագույն տերև», 1969
«Կապրիչչո», 1969Ֆիլմեր

«Ռոման և Ֆրանչեսկա», 1961
«Տարաս Շևչենկո»


== Մրցանակներ ==
«Աշխատանքային կարմիր դրոշի» շքանշան
«Պատվո նշան» շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Александр Ильченко, автор «озорного романа из народных уст»
Կասպիական մարզ

Կասպիական մարզ (ռուս.՝ Каспийская область), Ցարական Ռուսաստանի մարզերից մեկը Հարավային Կովկասի արևելյան մասում 1840-1846 թվականներին։ Արևմուտքում սահմանակից էր Վրացա-Իմերեթական նահանգին և հարավից՝ Պարսկաստանին։ Արևելյան ամբողջ սահմանի երկարությամբ Կասպից ծովն է։
Համապատասխանում է ներկայիս Ադրբեջանական հանրապետության արևելյան հատվածին՝ ներառելով Թալիշստանը, Դաղստանի հարավին, Հայաստանի Սյունիքի մարզին ու Արցախի Հանրապետությանը։
Վարչական կենտրոնը Շամախի քաղաքն էր։ Այլ խոշոր քաղաքներ էին Շուշին և Բաքուն։ Նախքան 1840 թվականը Կասպիական մարզի տարածքում գավառի կարգավիճակով պահպանվել էին Հյուսիսային Իրանի հետևյալ խանությունները՝ Բաքվի, Թալիշի, Շամախու, Շիրվանի, Ղուբայի և Ջավադի, Ղարաբաղի։


== Պատմություն ==
Ռուսաստանի ընդարձակումը դեպի հարավ տեղի է ունեցել Շահական Պարսկաստանի և Սուլթանական Թուրքիայի դեմ պայքարելով։ 1813 թվականին ավարտվեց ռուս-պարսկական առաջին պատերազմը։ Հոկտեմբերի 10-ին Ղարաբաղի Գյուլիստան գյուղում կնքվեց հաշտության պայմանագիր, որով Իրանի շահը ճանաչեց Արևելյան Անդրկովկասի միացումը Ռուսական կայսրությանը։ Այն հաստատվեց, երբ 1828 թվականին ավարտվեց ռուս-պարսկական երկրորդ պատերազմը և փետրվարի 21-ին Թուրքմենչայում կնքվեց նոր պայմանագիր։ 1829 թվականի ռուս-թուրքական պատերազմով ձևավորվեց Անդրկովկասի հիմնական տարածքը, որը շարունակում էր կառավարվել նախկին վարչաքաղաքական միավորների նման։
Անդրկովկասի վարչական բաժանման մասին օրենքը ընդունվել է 1840 թվականին։ Նիկոլայ I Ռոմանով կայսեր հրամանով ամբողջ Անդրկովկասը բաժանվեց վարչատարածքային երկու միավորի. Վրացա-Իմերեթական նահանգ և Կասպիական մարզ։ Դրանով երկրամասը կիսվեց արևմտյան ու արևելյան հատվածների։ Բաքվի նահանգը մտավ դրանցից երկրորդի կազմի մեջ։
Ցարական կարգերն ամրապնդելու նպատակով 1844 թվականին Կովկասում հիմնվում է փոխարքայություն։ Փոխարքա է նշանակվում փորձված պաշտոնյա Ա. Վորոնցովը։ Անդրկովկասում իր հենարանն ամրապնդելու նպատակով ցարական կառավարությունն ուժեղացրեց հողատեր-կալվածատերերի դիրքերը։ 1846 թվականի դեկտեմբերի 6-ի օրենքի համաձայն Անդրկովկասի խաները, բեկերը եւ մելիքները ճանաչվեցին հողի ժառանգական սեփականատերեր։
1846 թվականին, հաշվի առնելով այն, որ երկրամասի կիսումը երկու մասի հաշվի չի առնում տարածաշրջանի ժողովուրդների մշակութային, պատմական, տնտեսական ու քաղաքական առանձնահատկությունները, Նիկոլայ Ռոմանովը նոր հրաման արձակեց, որով Անդրկովկասը ենթարկվեց վարչական բաժանման։ Ձևավորվեցին Թիֆլիսի, Քութայիսի, Դերբենդի ու Շամախու, ավելի ուշ՝ Երևանի նահանգները։


== Տես նաև ==
Վրացա-Իմերեթական նահանգ


== Աղբյուրներ ==
Отечественная история. Энциклопедия.- Т. 1. -М., Большая Российская Энциклопедия, 1994
Կունարդո

Կունարդո  (իտալերեն՝ Cunardo), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզում՝ Վարեզե գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2004 թվականի տվյալների կազմում է 2538 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 423 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 6 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 21035։ Հեռախոսային կոդը՝ 0332։
Բնակավայրի հովանավորն է Սան Աբոնդիոն։


== Ծանոթագրություններ ==
Սերխիո Գոմես Մարտին

Սերխիո Գոմես Մարտին (իսպ.՝ Sergio Gómez Martín, սեպտեմբերի 4, 2000(2000-09-04), Բադալոնա), իսպանացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս Բորուսիա Դորտմունդից վարձավճարով հանդես է գալիս Հուեսկայի կազմում։ Խաղում է հարձակվողական կիսապաշտպանի և ձախ վինգերի դիրքում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Բարսելոնա ===
Գոմեսը Բարսելոնայի ակադեմիայի սան է։ Իր դեբյուտը Բարսելոնա B-ի կազմում նշեց 2018 թվականի հունվարի 6-ին՝ փոխարինելով Աբել Ռուիսին Սեգունդա Դիվիզիոնի Ռեալ Սարագոսայի դեմ խաղում։


=== Բորուսիա Դորտմունդ ===
2018 թվականի հունվարի 30-ին Գոմեսը պայմանագիր կնքեց Բորուսիա Դորտմունդի հետ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց 2018 թվականի ապրիլի 8-ին՝ փոխարինելով Մարկո Ռոյսին Վոլֆսբուրգի դեմ խաղում։ Առաջին հանդիպումը եվրոպական առաջնություններում անցկացրեց դեկտեմբերի 11-ին՝ փոխարինելով Ռաֆայել Գերեյրուին Չեմպիոնների Լիգայի խմբային փուլի Մոնակոյի դեմ խաղում։
2019 թվականի օգոստոսի 12-ին Գոմեսը 1 տարվա վարձավճարով միացավ Հուեսկային։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց օգոստոսի 18-ին՝ փոխարինման մտնելով Լաս Պալմասի դեմ խաղում։


== Միջազգային կարիերա ==
Գոմեսը ներկայացրել է Իսպանիան տարբեր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում։ 2017 թվականի մայիսին նա մինչև 17 տարեկանների հավաքականի կազմում մասնակցեց Եվրոպայի առաջնությանը՝ անցկացնելով 6 հանդիպում, դառնալով 3 գոլի հեղինակ և օգնելով իր թիմին հաղթել մրցաշարը։ Հոկտեմբերին Գոմեսը մասնակցեց աշխարհի Մ17 առաջնությանը՝ դառնալով 2 գոլի և 1 գոլային փոխանցման հեղինակ և օգնելով Իսպանիային դուրս գալ մրցաշարի եզրափակիչ։ Եզրափակչում՝ Անգլիայի դեմ խաղում նա դարձավ դուբլի հեղինակ հանդիպման առաջին խաղակեսում, սակայն երկրորդ խաղակեսում Անգլիան 4 գոլ խփեց և հաղթեց 5-2 հաշվով։ Գոմեսը ստացավ առաջնության արծաթե գնդակը՝ ճանաչվելով մրցաշարի երկրորդ լավագույն ֆուտբոլիստ։ 2019 թվականի հուլիսին նա մասնակցեց Հայաստանում կայացած Եվրոպայի Մ19 առաջնությանը՝ անցկացնելով 4 հանդիպում։ Իսպանիան հաղթեց առաջնությունը՝ եզրափակչում 2-0 հաշվով պարտության մատնելով Պորտուգալիային։


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
2019 թվականի սեպտեմբերի 10-ի դրությամբ


== Նվաճումներ ==


=== Միջազգային ===
Իսպանիա Մ17

ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի Մ17 առաջնություն. 2017
Աշխարհի Մ17 առաջնություն. երկրորդ տեղ. 2017Իսպանիա Մ19

ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի Մ19 առաջնություն. 2019


=== Անհատական ===
Աշխարհի Մ17 առաջնության արծաթե գնդակ. 2017


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գոմեսի պաշտոնական Տվիտերի էջը
Գոմեսի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Գոմեսը transfermarkt-ում
Գոմեսը soccerbase.com-ում
Գոմեսը WhoScored.com կայքում
Գոմեսը Հուեսկայի պաշտոնական կայքում Archived 2020-09-29 at the Wayback Machine.
Գոմեսը ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
Գոմեսը ՖԻՖԱ-ի պաշտոնական կայքում(չաշխատող հղում)
Արամ Քալանթարյան

Արամ Աշոտի Քալանթարյան (1937, Սուխում, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 30, 2010(2010-03-30)), հայ հնագետ-պատմաբան։ Պատմական գիտությունների դոկտոր (1990)։ ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ (2006)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1937 թվականին Սուխումի քաղաքում։ Բարձրագույն կրթությունը ստացել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետում (1955-1959 թթ.)։ Արդեն ասպիրանտական ուսումնառության տարիներին ձևավորվեց նրա գիտական հետաքրքրությունների շրջանակը, այն է՝ միջնադարյան Հայաստանի նյութական մշակույթի ուսումնասիրությունն իր բազմակողմ դրսևորումներով, իսկ նշանավոր մայրաքաղաք Դվինը դարձավ նրա հնագիտական ուսումնասիրությունների գլխավոր ու հիմնական օբյեկտը, մինչև 1977 թ. լինելով արշավախմբի անդամ, պետի տեղակալ, իսկ այնուհետև, իր ուսուցիչ, հնագետ-պատմաբան, պրոֆեսոր Կարո Ղաֆադարյանի մահից հետո՝ արշավախմբի պետ։ Նրա թեկնածուական և դոկտորական ատենախոսությունները («Դվինի նյութական մշակույթը V-VIII դարերում» - 1966 թվական, «Միջնադարյան Դվին քաղաքը» - 1990 թ.), մի շարք մենագրություններ՝ «Դվին I, Կենտրոնական թաղամասի պեղումները 1964-1970 թթ. հաշվետվություն-ուսումնասիրությունը (1976), «Դվինի վաղմիջնադարյան կնքադրոշմները» (ռուսերեն) մենագրությունը (1982), Փարիզում ֆրանսերեն լեզվով «Մերձավոր Արևելքի քաղաքակրթությունը» մատենաշարով լույս տեսած Դվինի պատմությանն ու հնագիտությանը նվիրված «Dvin. Historie et archéologie de la ville médiévale» ստվարածավալ մենագրությունը (1996), նվիրված են այդ վարչաքաղաքական ու մշակութային կենտրոնի համակողմանի հետազոտությանը։


== Պաշտոն ==
1986 թվականին Արամ Քալանթարյանը ղեկավարել է համալսարանի նորակառույցների հնագիտության բաժինը, որը մեծ աշխատանքներ է տարել Հայաստանի տարբեր շրջաններում՝՝ հուշարձաններն ավերումից փրկելու և բազմակողմանի գիտական ուսումնասիրություն կատարելու ուղղությամբ։ Նրա գործուն մասնակցությամբ հանրապետության նորակառույցներում պայմանագրային եղանակով կազմակերպվել և աշխատել է 40 արշավախումբ։ 1993-2006 թվականներին Արամ Քալանթարյանը վարել է համալսարանի (?) տնօրենի պաշտոնը և իր կազմակերպչական հմուտ ղեկավարման շնորհիվ, հատկապես երկրի համար դժվարին տարիներին, համալսարանը կարողացավ պահպանել գիտական ու կադրային-հիմնական ներուժը, նույնիսկ արձանագրեց որոշակի հաջողություններ։ Առանձնակի ձեռքբերումներ համալսարանն արձանագրեց նրա տնօրինության վերջին տարիներին։ Արամ Քալանթարյանը եղել է համալսարանի գիտական, ինչպես նաև գիտական աստիճաններ շնորհող խորհուրդների նախագահ։ Անդամ էր նաև մի քանի այլ համալսարանների և բուհերի գիտական խորհուրդների, ղեկավարում էր հայագիտության գծով թեմաների փորձագիտական հանձնաժողովի աշխատանքները։
Արամ Քալանթարյանը մահացել է 2010 թվականի մարտի 30-ին։


== Երկեր ==
Դվինի նյութական մշակույթը IV-VIII դարեր, Երևան, 1970։
Դվին 2, Երևան, 2002 (համահեղինակ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Մալոկոբելյաչկովսկի գյուղական խորհուրդ (Նովոսանժարսկի շրջան)

Մալոկոբելյաչկովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Малокобелячківська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Նովոսանժարսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալոկոբելյաչկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1301 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 50,36 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 25,83 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Լը Բո

Լը Բո (ֆր.՝ Le Bô), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 107 մարդ, բնակչության խտությունը` 27.44 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.9 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 33 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 80 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 55-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 25։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,8 %։ 55 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 49 անձ (27 տղամարդ և 22 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (2 տղամարդ և 4 կին)։ 25 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Տոկարյոլ

Տոկարյոլ (ռուս.՝ Токаръёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Շուգոր գետի աջ ափին՝ 16 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 29 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000062910
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006291
Ավազանի կոդը — 03.05.01.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Այշտետեն

Այշտետեն (իտալերեն՝ Aystetten), կոմունա Գերմանիայում, գտնվում է Բավարիա երկրամասում։ Գտնվում է Շվաբիա վարչական կենտրոնում։ Աուգսբուրգ շրջանում։
Բնակչությունը կազմում է 2887 մարդ (31 դեկտեմբեր 2010 թվական) ։ Տարածքը կազմում է 9,35 կմ²։ Պաշտոնական կոդ 09 7 72 117։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ (գերմ.)
Կաշինա

Կաշինա (իտալերեն՝ Cascina), կոմունա Իտալիայի Տոսկանայի շրջանում՝ Պիզայի գավառում։
Կաշինան տեղակայված է Հռոմից մոտ 260 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք, Ֆլորենցիայից 65 կմ դեպի արևմուտք, գտնվում է Պիզայից 10 կմ հեռավորության վրա։
Ամենամյա փառատոնը տեղի է ունենում hունիսի վերջին երեքշաբթի օրը։ Քաղաքի հովանավորն է համարվում Santi Innocenzo e Fiorentino:


== Տեսարժան վայրեր ==
Կաշինայում է գտնվում Եվրոպական տիեզերական ձգողականության աստղադիտարանը (EGO)՝ ինտերֆերոմետր VIRGO։


== Հարևան շրջաններ ==
Կալչինայա
Կոլիզավետի
Կրեսպինա
Լարի (Տոսկանա)
Պիզա
Պոնդետերա
Վիկոպիզանո


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Տալամպայա

Տալամպայա (իսպ.՝ Talampaya), ազգային պարկ, որը գտնվում է Արգենտինայի Լա-Ռիոխա նահանգի արևմտյան մասում։ 1995 թվականին դարձել է արգելավայր, իսկ 1997 թվականին ստացել է ազգային պարկի կարգավիճակ։ Պարկի մակերեսը 2150 կմ² է, բարձրությունը՝ ծովի մակարդակից 1500 մ։ Պարկի ձևավորման նպատակը եղել է հնագիտական և հնէաբանական պեղումների պահպանությունը։

Տալամպայա պարկը գտնվում է երկու լեռնաշղթաների միջև և նրա լանդշաֆտը անապատային կլիմայի ջրի և քամու քայքայման  փոխազդեցության արդյունք է հանդիսանում։


== Պարկի տեսարժան վայրերը ==
Տալամպայա գետի չորացած հուն, որտեղ միլիոնավոր տարիներ առաջ դինոզավրեր են ապրել, այստեղ կարելի է գտնել այդ դարաշրջանի հնագիտական իրեր։
Տալամպայա կանյոն, պատերի բարձրությունը 143 մ է, ամենափոքր լայնությունը՝ 80 մ։
Տեղի ազգաբնակչության բնակավայրերի մնացորդներ
Տեղի ֆլորայով բուսաբանական այգի՝ կանյոնի նեղ մասում։
Տարածաշրջանի ֆաունան՝ նապաստակներ, աղվեսներ, կաթնասուններ, անգղներ և այլն։2000 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն Տալամպայա պարկն ընդգրկեց Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.moon.com/planner/argentina/mustsee/pn_talampaya.html Archived 2008-05-16 at the Wayback Machine.
Տուրնոն Սեն Մարտեն (կանտոն)

Տուրնոն Սեն Մարտեն (ֆր.՝ Tournon-Saint-Martin), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Կենտրոն շրջանում։ Էնդր դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Լը Բլան օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 4710 մարդ էր։Կանտոնի համարը 3621 է։ Կանտոնում կա 10 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)