armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Աբազովկայի գյուղական խորհուրդ (Պոլտավայի շրջան)

Աբազովկայի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Абазівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում։
Գյուղխորհրդի վարչական կենտրոնը Աբազովկա գյուղում է։
Աբազովկայի գյուղական խորհրդի ենթակայության ներքո կա 5 բնակավայր։ Դրանք են՝ Աբազովկա, Լավրիկի, Ռոժաևկա, Սոլոմախովկա, Չեռվոնա Դոլինա գյուղերը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Գարբարի (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)

Գարբարի (ուկրաիներեն՝ Гарбарі), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գարբարի գյուղում բնակվում էր 143 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վերոնիկա Վերոնեզե

«Վերոնիկա Վերոնեզե» (անգլ.՝ Veronica Veronese), անգլիացի պրեռաֆայելիտ նկարիչ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարը, որն ստեղծել է 1872 թվականին։ Այս նկարի բնորդուհին եղել է Ալեքսա Ուայլդինգը։ Նկարն սկզբնապես նկարչից գնել է հավաքորդ և միջնորդ Ֆրեդերիկ Լեյլանդը։ Կտավն այժմ գտնվում է Դելավերի գեղարվեստի թանգարանում։


== Տեղեկություն նկարի մասին ==
Ինչպես 1860-ական և 1870-ական թվականների Ռոսսետտիի շատ այլ աշխատանքներ, այնպես էլ «Վերոնիկա Վերոնեզեն» ոգեշնչված է վենետիկյան գեղանկարչությունից։ Նրանում պատկերված է «ստեղծագործական գործընթացի պահին ստեղծագործական հոգին»։ Այդ թեման արտացոլված է նաև շրջանակի գրության մեջ, որը «Ջիրոլամո Ռիդոլֆի նամակներ» գրքից մեջբերում է։ Քննադատների կարծիքով՝ մեջբերումը պատկանում է Ալջերնոն Չառլզ Սուինբյորնին, կամ էլ հենց Ռոսսետտիին։

Նկարում արտացոլված սիմվոլիզմը ներառում է վանդակից ազատված թռչուն, ինչպես նաև թռչնի վանդակներում երիցուկներ խորհրդանշում են կողպված էներգիա, գնարբուկները երիտասարդության խորհրդանիշ են, նարգիզները՝ մտքերի արտացոլանք։ 

Ֆրեդերիկ Լեյլանդը գնել է նկարը Ռոսսետտիից 1872 թվականին 840 ֆունտով, 1892 թվականի մայիսի 28-ին վաճառել է այն Քրիստիս աճուրդում։ Դրանից հետո նկարը երեք տիրոջ է փոխել, մինչև որ այն գնել է Չառլզ Ֆեյրֆաքս Մյուրեյը, որը ևս պրեռաֆայելիտ նկարիչ էր։ Նրա որդին՝ Ջոն Էդվարդ Մյուրեյը, 1923 թվականին վաճառել է կտավը Սեմյուել Բենքրոֆթ կրտսերին, որը պրեռաֆայելիտների ստեղծագործությունների ամենախոշոր հավաքածուներից մեկի տերն էր Մեծ Բրիտանիայից դուրս։ Բենքրոֆթը 1935 թվականին փոխանցել է նկարը Դելավերի գեղարվեստի թանգարանին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Wildman, Stephen; Laurel Bradley, Deborah Cherry, John Christian, David B. Elliott, Betty Elzea, Margaretta Fredrick, Caroline Hannah, Jan Marsh, Gayle Seymour Waking Dreams, the Art of the Pre-Raphaelites from the Delaware Art Museum. — Art Services International, 2004. — С. 395.
Elzea, Rowland. The Samuel and Mary R. Bancroft, Jr. and Related Pre-Raphaelite Collections. Rev. Ed. Wilmington, Delaware: Delaware Art Museum, 1984
Russell Ash. (1995) Dante Gabriel Rossetti. London: Pavilion Books.
Doughty, Oswald (1949) A Victorian Romantic: Dante Gabriel Rossetti London: Frederick Muller.
Fredeman, William E. (ed.) (2002-8) The correspondence of Dante Gabriel Rossetti. 7 Vols., Brewer, Cambridge.
Hilto, Timoth (1970). The Pre-Raphelites. London: Thames and Hudson, New York: Abrams.
Parris, Leslie (ed.) (1984). The Pre-Raphaelites, exhibition catalogue, London: Tate Gallery.
Surtees, Virginia. (1971) Dante Gabriel Rossetti. 2 vols. Oxford: Clarendon Press.
Todd, Pamela (2001). Pre-Raphaelites at Home, New York: Watson-Giptill Publications.
Julian Treuherz, Elizabeth Prettejohn, and Edwin Becker, (2003). Dante Gabriel Rossetti. London: Thames & Hudson.
Ջոն Քրոմվել Մադեր

Ջոն Քրոմվել Մադեր (անգլ.՝ John Cromwell Mather, օգոստոսի 7, 1946(1946-08-07)[…], Ռոանոկ, Վիրջինիա, ԱՄՆ), ամերիկացի ֆիզիկոս, աշխատում է ՆԱՍԱ-ի Գոդարդի տիեզերական թռիչքների կենտրոնում։ Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր։ Մրցանակը ստացել է 2006 թվականին, համատեղ Ջորջ Սմութի հետ, «տիեզերական ֆոնային ճառագայթման էներգետիկ սպեկտրի անիզոտրոպության և սև մարմնային կառուցվածքի հայտնաբերման համար»։


== Կենսագրություն ==
Մադերը ստացել է ֆիզիկայի բակալավրի կոչում 1968 թվականին Սուորթմոր-քոլեջում, ապա 1974 թվականին փիլիսոփայության դոկտորի կոչում ֆիզիկայի ասպարեզում Բերկլիի համալսարանում։


=== COBE նախագիծ ===
Մադերը ղեկավարել է COBE նախագծի աշխատակիցների խումբը, նախագծի շրջանակներում COBE արբանյակի վրա տեղադրված սարքավորման շնորհիվ հնարավոր եղավ գրանցել մնացորդային ճառագայթման աննշան փոփոխություններ, որը ինքնին ճեղքում էր վաղ տիեզերքի հետազոտություններում։ Այս հետազոտությունները հանդիսանում էին «տիեզերքի ծնունդի ապացույց», որի մասին նախագծի մեկ այլ ղեկավար Ջորջ Սմութը ասաց, «եթե դուք հավատում եք Աստծոն, ապա դա նման է նրան նայելուն»։


== Հասարակական գործունեություն ==
2016 թվականին, այլ նոբելյան մրցանակի դափնեկիրների հետ ստորագրել է բաց նամակ ուղղված Գրինփիս-ին, Միավորված ազգերի կազմակերպությանը և աշխարհի պետությունների կառավարություններին, որը կոչ էր անում դադարեցնել պայքարը Գենետիկորեն մոդիֆիկացված օրգանիզմների դեմ։


== Մրցանակներ ==
1993 — Դենի Հայնմանի աստղաֆիզիկայի մրցանակ
1995 — Ջոն Սքոթի մեդալ
1996 — Ռումֆորդի մրցանակ
1999 — Բենջամին Ֆրանկլինի մեդալ
2006 — Գրուբերի մրցանակ
2006 — Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ջոն Քրոմվել Մադեր էջը ՆԱՍԱ-ի Գոդարդի կենտրոնի կայքում (անգլ.)
Տեղեկություններ Նոբելյան կոմիտեի կայքում (անգլ.)
Ջ. Ք. Մադեր «Մեծ պայթյունից մինչև Նոբելյան մրցանակ և ավելի հեռու». Նոբելյան դասախոսություն // «Успехи физических наук», հատոր 177, թողարկում 12, դեկտեմբեր 2007 (ռուս.)
Գորշ կարդինալ

Գորշ կարդինալ, գաղտնի կերպով գործող, հատկապես՝ քաղաքականությունում, և, սովորաբար, այդ գործողությունների չափին համապատասխանող լիազորություններով պաշտոններ չզբաղեցնող մարդկանց անվանում։


== Եզրի ծագումը ==
Ֆրանսիայում Լյուդովիկոս 13-րդի պաշտոնական գահակալության ժամանակ պետությունը իրականում ղեկավարում էր Ռիշելյեն (ում «կարմիր կարդինալ» են անվանել կարդինալին բնորոշ կարմիր գլխարկի համար), ում հետևից էլ կանգնած էր ոչ մի ֆորմալ պաշտոն չզբաղեցնող հայր Ժոզեֆը, ով կրում էր «գորշ կարդինալ» մականունը, քանի որ գորշ գույնի սքեմ կրող Կապուցինների միաբանության վանական էր։ «Երեք հրացանակիրները» վեպում ասվում է, որ «նրա անունը տալիս էին ոչ այլ կերպ, քան շշուկով»։


== Օրինակները պատմությունում ==
Կրեմլագետները գորշ կարդինալ էին անվանում Միխայիլ Սուսլովին, ով գաղտնի կերպով զբաղվում էր ԽՍՀՄ ԿԿ գաղափարաբանական աշխատանքների հարցերով։
Գերմանիայի պատմությունում «գորշ կարդինալ» անվանումը հաստատվել է դիվանագետ Ֆրիդրիխ դոն Հոլշտեյնից, ով, չզբաղեցնելով որևէ նշանակալի պաշտոն, սահմանում էր 1890-1906 թվականների Գերմանիայի արտաքին քաղաքականությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (24101-24200)

Աստերոիդների ցանկ (24001-24100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (24201-24300)
 Աստերոիդների ցանկ (24001-24100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (24201-24300)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (20001)-(25000)»։ www.minorplanetcenter.net
Կոնգլաշ

Կոնգլաշ, լեռ է Գողթն գավառում, Ստորին կամ Դաշտ Ագուլիսի հարավային մասում։ Ոչ շատ մեծ բարձրության բուսազուրկ ու լերկ քարաժայռ է։ Ագուլիսի բարբառով Կոնգլաշը նշանակում է “կանգնած լաշ, գեշ դիրքի կանգնած”։


== Գրականություն ==
Ա. Այվազյան,  Նախիջևան. բնաշխարհիկ պատկերազարդ հանրագիտակ։
Սուսոնո

Սուսոնո (ճապ.՝ 裾野市 Սուսոնո-սի), քաղաք Ճապոնիայի Սիձուոկա պրեֆեկտուրայի արևելյան մասում։ Ընկած է Հոնսյու կղզու Թյուբու տարածաշրջանում, Ֆուձիյամա և Հակոնե սարերի ստորոտներին։ Սահմանակից է Միսիմա, Գոտեմբա, Ֆուձի քաղաքներին և Նագաիձումի, Հակոնե ավաններին։ Զբաղեցնում է 138,12 քառակուսի կիլոմետր տարածք։


== Ժողովրդագրություն ==
Ճապոնիայում անցկացված մարդահամարների տվյալների համաձայն՝ Սուսոնոյի բնակչության թվաքանակը վերջին 70 տարիներին շարունակաբար աճել է։ 2020 թվականի դեկտեմբերի 1-ի տվյալներով քաղաքի բնակչության թվաքանակը եղել է 51.216, տնային տնտեսություններինը՝ 21.858։ Բնակչության միջին խտությունը կազմել է 370 մարդ/կմ²։


== Կլիմա ==
Սուսոնոյի կլիման բնորոշվում է շոգ ու խոնավ ամառներով և համեմատաբար մեղմ ձմեռներով (Köppen climate classification-ի դասակարգմամբ՝ Cfa)։ Տարեկան միջին ջերմաստիճանը՝ 13.8 °C։ Տեղումերի տարեկան միջին քանակը՝  1916 մմ (ընդ որում՝ ամենախոնավ ամիսը սեպտեմբերն է)։ Ամենաշոգ ամիսը օգոստոսն է, որի միջին ջերմաստիճանը կազմում է մոտավորապես 25.0 °C, ամենացուրտը՝ հունվարը - 3.3 °C։


== Խորհրդանիշեր ==
Քաղաքի խորհրդանշական ծառը համարվում է կրիպտոմերիան, ծաղիկը՝ ռոդոդենդրոնը, թռչունը՝ Cettia diphone-ը։


== Քույր քաղաք ==
 Ավստրալիա - Ֆրենկստոն, Մելբուռն


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքէջը(ճապոներեն)
Չամաննաչե

Չամաննաչե (ֆր.՝ Ciamannacce), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Տարավո Օրնանո կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Այաչչո շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A089։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 132 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 64 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 34-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 30-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 53,1 %, 1999 թվականին եղել է՝ 42,6 %)։ 34 աշխատունակ բնակիչներից 31-ը աշխատում էին (22 տղամարդ և 9 կին), անաշխատանք էին 3-ը (1 տղամարդ և 2 կին)։ 30 անգործունակ մարդկանցից 3-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 12-ը թոշակառու, 15-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։
2008 թվականին կոմունայում հաշվվել են 64 հարկատու տնտեսություններ, որտեղ ապրել է 132 մարդ։ Միջին եկամուտը մեկ մարդու հաշվով կազմել է 10 948 եվրո։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Չամաննաչե» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-29-ին։ Վերցված է 2011-09-23 
«Չամաննաչե» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-12-ին։ Վերցված է 2013-02-05
(5341) Պուգաթոֆեր

(5341) Պուգաթոֆեր (անգլ.՝ Purgathofer), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,177997 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7279 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6281 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1174,04 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,306632 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,2° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5341) Պուգաթոֆեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հայերը Կրետեում

Հայերը Կրետեում (հուն․՝ Αρμένιοι στην Κρήτη), Հունաստանի ամենամեծ կղզու՝ Կրետեի հայ համայնքը։
Ներկայումս Կրետեում և շրջակա փոքրիկ կղզիներում բնակվում են շուրջ 8000 հայեր։ Կրետեահայերը հիմնականում խոսում են երկու լեզուներով՝ հունարեն և հայերեն, ինչպես նաև դավանում են քրիստոնեություն։


== Պատմություն ==
Հայերը Հունաստանում զանգվածային բնակություն են հաստատել 5-6-րդ դարերից։ Կրետեն եղել է Հունաստանում հայերի գլխավոր գաղթավայրերից մեկը։
10-րդ դարի 70-ական թվականներին Կրետեում ապրել է ավելի քան 20.000 հայ։ Հայկական համայնքներ են եղել Ռեթիմնոյում, Արմենոխորում, Հերակլիոնում և այլուր։ Հունաստանում հայկական առաջին առաքելական եկեղեցին բացվել է Կրետեում՝ Հերակլիոնում։ Այն եղել է Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցին, որը հիմնադրվել է 1646 թվականին և գործում է առ այսօր։
1711-1734 թվականներին Կրետեի հայերի հոգևոր առաջնորդն էր Աբրահամ Կրետացին։


== Տե՛ս նաև ==
Հայերը Հունաստանում
Հայերն Աթենքում


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Հայկական սովետական հանրագիտարան, Երևան, 1980
Վահրամ Փափազյան, «Սեր, սեր, սեր», «Սևան» տպարան, Պէյրութ, 1962
(6442) Զալցբուրգ

(6442) Զալցբուրգ (անգլ.՝ Salzburg), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի սեպտեմբերի 8-ին Ֆրեյմուտ Բորնգենի կողմից Տաուտենբուրգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,685607 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5751 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7961 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1607,54 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,223944 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6442) Զալցբուրգ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
(2083) Սմիթեր

(2083) Սմիթեր (անգլ.՝ Smither), աստերոիդ աստերոիդների գոտի ներքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի նոյեմբերի 29-ին Էլեանորա Հելինի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,871903 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7763 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 1,9675 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 935,46 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,384839 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 18,46° անկյուն։
Սմիթեր աստերոիդը պատկանում է Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 1,78 - 2,00 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, ունեն 16-34° ուղեծրի թեքում և ոչ ավելին քան 0,18 էքսցենտրիսիտետ։ Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքը ունի միանգամից երկու մոլորակների հետ ուղեծրային ռեզոնանս՝ Մարսի հետ 3:2 և Յուպիտերի հետ 9:2։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2083) Սմիթեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Իվիցա Դաչիչ

Իվիցա Դաչիչ (սերբ.՝ Ивица Дачић, հունվարի 1, 1966(1966-01-01), Պրիզրեն, Սերբիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ), սերբ պետական և քաղաքական գործիչ, Սերբիայի վարչապետի պաշտոնակատար 2017 թվականի մայիսի 31-ից մինչև 2017 թվականի հունիսի 15-ը, Սերբիայի առաջին փոխվարչապետ և արտաքին գործերի նախարար 2014 թվականի ապրիլի 27-ից, ԵԱՀԿ նախագահ 2015 թվականի հունվարի 1-ից մինչև 2016 թվականի հունվարի 1-ը, Սերբիայի Սոցիալիստական կուսակցության նախագահ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1966 թվականի հունվարի 1-ին Կոսովոյի հարավում գտնվող Պրիզրեն քաղաքում։
Մանկությունն անցկացրել Է երկրի հարավային Թոփլիչ շրջանի Ժիտորաջա գյուղում։ Ավարտել է Նիշ քաղաքի վարժարանը։
Բարձրագույն կրթություն է ստացել Բելգրադի համալսարանի քաղաքական գիտությունների ֆակուլտետում։
Քաղաքական կարիերան սկսել է 1990 թվականին՝ գլխավորելով Բելգրադի երիտասարդական սոցիալիստական շարժումը։
1992-2000 թվականներին եղել է Սերբիայի Սոցիալիստական կուսակցության մամուլի քարտուղարը։
2000-2003 թվականներին զբաղեցրել է ՍՊԱԾ նախագահի տեղակալի պաշտոնը և գլխավորել Բելգրադի բաժանմունքը։
Սերբիայի այսպես կոչված անցումային կառավարությունում 2000 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2001 թվականի հունվար զբաղեցրել է տեղեկատվության նախարարի պաշտոնը։
Մասնակցել է 2004 թվականի նախագահական ընտրություններին և դրանց արդյունքներով զբաղեցրել է չորրորդ տեղը՝ հավաքելով 4,04 % ձայն։
2006 թվականի դեկտեմբերին ընտրվել Է Սերբիայի Սոցիալիստական կուսակցության նախագահ։
2008 թվականի հուլիսին կայացած արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններից հետո նոր կառավարության կազմում ընդգրկվեց Միրկո Ցվետկովիչը՝ ստանալով առաջին փոխվարչապետի և ներքին գործերի նախարարի պաշտոնը։
2012 թվականի ընտրություններից հետո գլխավորել Է Սերբիայի Հանրապետության կառավարությունը։
2014 թվականի խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ կոալիցիայի կազմում երկրորդ տեղն Է զբաղեցրել խորհրդարանում և համապատասխանաբար՝ կառավարությունում։
2016 թվականի խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ Սերբիայի Սոցիալիստական կուսակցությունը, որը գլխավորում Է Դաչիչը, ձայների քանակով զբաղեցրել է երկրորդ տեղը՝ հավաքելով ավելի քան 10 %։
2017 թվականի նախագահական ընտրություններից հետո, որոնց ընթացքում հաղթանակ է տարել գործող վարչապետ Ալեքսանդր Վուչիչը, Իվիցա Դաչիչը, որպես փոխվարչապետ զբաղեցրել է վարչապետի պաշտոնակատարի պաշտոնը։ 2017 թվականի հունիսի 15-ին նրան փոխարինել է Անա Բրնաբիչը։
Պարգևատրվել է Սերբ ուղղափառ եկեղեցու շքանշաններով։


== Պարգևներ ==
Բարեկամության շքանշան (2018 թվականի հունվարի 25, Ռուսաստան), ժողովուրդների միջև բարեկամության և համագործակցության ամրապնդման գործում ունեցած վաստակի, ազգերի և ազգությունների մշակույթների մերձեցման և փոխադարձաբար հարստացման արդյունավետ գործունեության համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքէջ
Սերբիայի կառավարություն
Նովոմոսկովսկոե (գյուղ, Գլոբինոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոմոսկովսկոեՆովոմոսկովսկոե (ուկրաիներեն՝ Новомосковське), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գլոբինոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոմոսկովսկոե գյուղում բնակվում էր 334 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,798 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 418,55 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պրուսերեն

Պրուսերեն, հին պրուսերեն, բալթիական պրուսներ ցեղի լեզուն։ Պատկանում է հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի բալթիական խմբի արմբալթիական ենթախմբին։


== Պատմություն ==
13-րդ դարի տևտոնական օրդենի կողմից պրուսական տարածքը նվաճելու և պրուսերեն կրողների գերմանացման հետևանքով 18-րդ դարի սկզբներին պրուսերենը մահացել է։
Պրուսական անձնանուններից և տեղանուններից բացի, պահպանվել են նաև պրուսերենի գրավոր հուշարձաններ՝ Էլբինգյան (գերմանական-պրուսական) բառարանը՝ կազմված 14-րդ դարի (պարունակում է 802 բառ, մեծ մասամբ գոյականներ), Սիմոն Գրունաուի ժամանակագրության (16-րդ դարի սկիզբ) մեջ ամփոփված պրուսական բառացանկը (100 բառ) են։


== Ծանոթագրություններ ==
Բիարի ամրոց

Բիարի ամրոց (իսպ.՝ Castillo de Biar), արաբների կողմից կառուցված և կաթոլիկների կողմից վերակառուցված պաշտպանական կառույց Իսպանիայի հարավ-արևելքում՝ Ալիկանտե գավառի Բիար քաղաքում։ Հիմնադրվել է 12-րդ դարում Ալ-Մոհադների տոհմի ներկայացուցիչների կողմից, ինչի մասին է վկայում ամրոցի անվանումը՝ «Biar», որ արաբերենից թարգմանաբար նշանակում է «ջրհոր»։ Ըստ պատմաբանների՝ ամրոցը կոչվել է համանուն բնակավայրի անունով։ 1245 թվականին ամրոցը գրավվել է կաթոլիկների կողմից, վերակառուցվել 1260-ական թվականների վերջերին ու 1293 թվականին։


== Պատմություն ==
Ռեկոնկիստայի ուշ շրջանում ներկայիս Բիրա քաղաքի տարածքով է անցել սահմանը Կաստիլիայի ու Արագոնի քրիստոնեական թագավորությունների ու մուսուլմանների Մուրսիայի (Ալ-Անդալուսի մի մասը) միջև։ Այդ տարածքում էլ մուսուլմանները 12-րդ դարում հիմնադրում են բերդ-ամրոցը, որը կառուցվում է լեռան վրա։
13-րդ դարում ամրոցը գրավվել է քրիստոնյաների կողմից ի դեմս Խայմե I թագավորի, սակայն գրավումից հետո վերջինս որոշել է չվտարել ամրոցի իսլամադավան բնակչությանը և թույլ է տվել նրանց մի որոշ ժամանակ բնակվել ամրոցում։ 1265 թվականին ամրոցը մի կարճ ժամանակով կրկին անցել է մավրերի ձեռքը, սակայն ապստամբության ճնշումից հետո հանձնվել է Առնաու դե Մոնցոյին, ով նախաձեռնել է ամրոցի առաջին նշանակալի վերակառուցումը։ 1293 թվականին Արագոնի Խայմե II թագավորը հրամայել է ուժեղացնել ամրոցի պաշտպանական հնարավորությունները, քանի որ այն շարունակում էր կարևոր դեր խաղալ Արագոնի ու Կաստիլիայի սահմանի վրա։ Ամրոցում կառուցվել են զորանոցներ, ինչպես նաև տնտեսական նշանակություն ունեցող բազմաթիվ շինություններ։
Կաստիլիայի ու Արագոնի հակամարտության ժամանակ՝ 1375 թվականին, ամրոցը պաշարել է Կաստիլիայի Պեդրո I թագավորը, սակայն չի կարողացել գրավել այն։ 14-րդ դարում՝ Կաստիլիայի ու Արագոնի միավորումից հետո, ամրոցը կորցնում է իր ռազմավարական նշանակությունն ու սկսում հետզհետե ավերվել, չնայած այնտեղ շարունակում էին ապրել մարդիկ։
1931 թվականին Բիարի ամրոցը ձեռք է բերել պատմագեղարվեստական ազգային հուշարձանի կարգավիճակ։ Արդեն մի քանի դար այն քաղաքային սեփականություն է։


== Կառուցվածք ==
Ամրոցը համակենտրոն կառույց է։ Գլխավոր աշտարակը (դիժոն) գտնվում է լեռան գագաթին, իսկ լեռան լանջերով ձգվում են երկու շարք պարիսպները։ Նախկինում եղել է պարիսպների երրորդ շարքը, որ ամբողջովին շրջափակել է Բիար քաղաքը։ Կենտրոնական աշտարակի բարձրությունը կազմում է 19 մետր։ Այն քառակուսաձև է, ունի երեք մակարդակ, իսկ վերևում կա ընդարձակ դիտահարթակ։ Հարավային կողմից ամրոցը հասնում է մինչև զառիթափ լեռնալանջ, ինչի պատճառով էլ այդ կողմում պատ չի կառուցվել։ Հյուսիսային կողմում կան տնտեսական նշանակության երկու բակեր, որոնք տեղակայված են տարբեր մակարդակների վրա՝ մեկը մյուսից վերև։ Գլխավոր դարպասները գտնվում են ամրոցի արևելյան կողմում։ Ամրոցը շրջապատում են բավական հաստություն ունեցող քարե պատերը։ Երկրորդ շարքի պարսպից պահպանվել են միայն մի քանի հատվածներ։
Ներկայում ամրոցում գործում է ազգագրական թանգարան։ Այնտեղ է գտնվում քաղաքային կառավարության նախկին շենքը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Genealogy

Genealogy, հայկական երաժշտական սուպերխումբ, որը կազմվել էր ներկայացնելու Հայաստանը Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայում կայանալիք Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթին։ Խումբը կատարեց «Face the Shadow» (Առերեսվի՛ր ստվերին) երգը և զբաղեցրեց 16-րդ հորիզոնականը 34 միավորով։ Խմբի 5 անդամները հայկական արմատներով երաժիշտներ են տարբեր աշխարհամասերից, իսկ 6-րդ անդամը Հայաստանից է։ Genealogy-ի անդամները խորհրդանշում են անմոռուկ ծաղիկը։ Խմբի ձևավորման նպատակն է մեկ բեմում միավորել հայ բնակչության մի նոր սերնդի, որոնց ընտանիքները սփռված են ամբողջ աշխարհով մեկ 1915 թվականից։


== Անդամներ ==
^Չնայած խմբի անդամների անունները արդեն հրապարակվել էին տարբեր լրատվամիջոցների կողմից, սակայն Հ1 հեռուստաընկերությունը դրանք հաստատելու համար ընտրել էր տարբեր օրեր։


== Սկավառակագրություն ==


=== Սինգլներ ===


== Տես նաև ==
Հայաստանը Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթում


== Ծանոթագրություններ ==
Բաթմանի կամուրջ

Բաթմանի կամուրջ, կամուրջ Թուրքիայի Դիարբեքիրի մարզում, Բաթման գետի վրա, Մուաֆարկին քաղաքի մոտ։ Երկարությունը՝ 50-60 մ։ Ըստ ավանդության անունը ստացել է կառուցող վարպետներից մեկի՝ Բաթմանի անունից։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Բոլշոե Օզերո (գյուղ, Ասկինսկի շրջան)

Բոլշոե Օզերո (ռուս.՝ Большое Озеро, բաշկիրերեն՝ Олокүл), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ասկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բոլոտովո (գյուղ, Խիսլավիչսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲոլոտովոԲոլոտովո (ռուս.՝ Болотово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 29 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հայաստանի սահմանադրական հանրաքվե (1995)

1995 թվականի սահմանադրական հանրաքվե, սահմանադրական հանրաքվե նորանկախ Հայաստանի Հանրապետությունում, որը տեղի է ունեցել 1995 թվականի հուլիսի 5-ին։ Հանրաքվեի էր դրվել Հայաստանի Սահմանադրության առաջին տարբերակը, որին կողմ էր քվեարկել հանրաքվեին մասնակցած քաղաքացիների 70,3 %-ը։ Հանրաքվեին մասնակցել է ընտրական իրավունք ունեցող քաղաքացիների 55,6 %-ը։ Նույն օրը տեղի էին ունեցել նաև Ազգային ժողովի ընտրություններ։ Ընդդիմությունը հայտարարել է, որ ինչպես ընտրությունների, այնպես էլ հանրաքվեի արդյունքները կեղծվել են։ Սահմանադրության 1995 թվականի առաջին տարբերակը գործել է 10 տարի և փոփոխության է ենթարկվել 2005 թվականին։


== Արդյունքներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Լեզ Էդյու

Լեզ Էդյու  (ֆր.՝ Les Éduts), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Օլնե կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սեն Ժան դ՛Անժելի շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17149։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 66 մարդ։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Լեզ Էդյու (ֆր.)
Ղզլքիլիսա

Ղզլքիլիսա (վրաց.՝ ყიზილქილისა), հայաբնակ գյուղ Վրաստանի Քվեմո Քարթլիի մարզի Ծալկայի շրջանում, Ծալկայից 25 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 1580 մ բարձրության վրա։


== Բնակչություն և տնտեսություն ==
Համաձայն 2002 թվականի տվյալների, գյուղն ուներ 1848 բնակիչ, հիմնականում հայեր, իսկ 2014 թվականին գյուղում արդեն ապրում էր 1252 մարդ, ովքեր զբաղվում են հողագործությամբ և անասնապահությամբ։
Գյուղն ունի միջնակարգ դպրոց և գրադարան։


== Պատմություն ==
Գյուղի անվանումը թարգմանաբար նշանակում է Կարմրավանք։ Գյուղը հիմնադրել են Էրզրումի նահանգից եկած հայերը` 1829 թվականին։ Եկեղեցին (Սուրբ Աստվածածին) կառուցվել է 1869 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ղզլքիլիսա Archived 2017-12-03 at the Wayback Machine.
Մանինիլ

Մանինիլ, հակաշաքարախտային սուլֆանիլմիզանյութի ածանցյալ, դեղանյութ, հայտնի է նաև գլիբուրիդ անվանումով։ Արյան մեջ շաքարի քանակության իջեցման մեխանիզմը պայմանավորված է ենթաստամոքսային գեղձի β-բջիջների խթանմամբ, որն ուղեկցվում է ինսուլինի սինթեզման և արտազատման ուժեղացմամբ։ Մանինիլը ուժեղացնում է նաև օրգանիզմ ներմուծած ինսուլինի ազդեցությունը՝ արգելակելով այն քայքայող ֆերմենտի՝ ինսուլինազի ակտիվությունը։ Օգտագործվում է ներքին ընդունման ձևով (օրական 1—2 հաբ, ուտելուց հետո)։
Ռոքավիոնե

Ռոքավիոնե (իտալ․՝ Roccavione) կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2860 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 151 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 19 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12018։ Հեռախոսային կոդ՝ 0171։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Մագնուս Կունեոցին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս` 0171 767108
Պաշտոնական կայք` raccavione@reteunitaria.piemonte.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Արտեմ Լուսինյան

Արտեմ (Հարություն) Հայկի Լուսինյան (1910, հուլիսի 5, Թիֆլիս - 1963, հուլիսի 26, Թբիլիսի), հայ խորհրդային դերասան։ ՎՍՍՀ ժողովրդական արտիստ (1956)։ ԽՄԿԿ անդամ 1954 թվականից։
Եղել է դերասանուհի Սերիկ Շեկոյանի ամուսինը։


== Կենսագրություն ==
1928 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի Հայարտան դրամատիկական ստուդիան և ընդունվել տեղի հայկական դրամատիկական խումբը։ Հիմնականում հերոսական ռոմանտիկական խաղաոճի դերասան Արտեմ Լուսինյանը օժտված էր գեղեցիկ արտաքինով, թավ, հնչեղ ձայնով, բեմական մեծ հմայքով։ Խաղացել է դրամատիկական, ինչպես և կատակերգական ու բնութագրային ավելի քան 150 դեր։
Լավագույններից են՝

Պեպո (Գաբրիել Սունդուկյանի «Պեպո»)
Սեյրան (Շիրվանզադեի «Նամուս»)
Օնզնամով (Ա. Օսարովսկու «Անմեղ մեղավորներ»)
Օթելլո (Շեքսպիրի «Օթելլո»)
Ուրիել Ակոստա (Գուցկովի «Ուրիել Ակոստա»)
Վագիֆ (Վուրղունի «Վագիֆ»)
Արսեն (Շանշիաշվիլու «Զորի նահապետ Գոչան», «Արսեն»)
Սայաթ-Նովա (Ավչյանի )
Ֆեոդոր (Լեոնովի «Արշավանք»)
Հասրաթյան (Գ. Տեր-Գրիգորյանի «Վերջին մեխակներ»)
Կամո (Ա. Բարսեղյանի «Կամո»)


== Պարգևներ ==
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան


== Գրականություն ==
Զարեյան Գ., Արտեմ Լուսինյան, Երևան, 1963։


== Արտաքին հղումներ ==
Արտեմ Լուսինյան
Բյոնյո

Բյոնյո (ֆր.՝ Beugneux), համայնք Ֆրանսիայում, Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Վիլե Կոտրե կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սուասոն շրջանի օկրուգը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02082։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 122 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 83 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 63-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 20-ը անգործունակ (Ակտիվության ցուցանիշը — 75,9 %, 1999 թվականին եղել է՝ 66,0 %)։ 63 աշխատունակ բնակիչներից 59-ը աշխատում էին (35 տղամարդ և 24 կին), անաշխատանք էին 4-ը (2 տղամարդ և 3 կին)։ 20 անգործունակ մարդկանցից 9-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 5-ը թոշակառու, 6-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Բյոնյո (ֆր.)
Վլադիմիր Կոմարով (բուսաբան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոմարով (այլ կիրառումներ)Վլադիմիր Լեոնտևիչ Կոմարով (ռուս.՝ Владимир Леонтьевич Комаров, հոկտեմբերի 1 (13), 1869, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 5, 1945(1945-12-05), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային բուսաբան, աշխարհագրագետ, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1920)։


== Գործունեություն ==
1894 թվականին ավարտել է Պետերբուրգի համալսարանը, 1898 թվականից դասախոսել նույն տեղում (1918 թվականից՝ պրոֆեսոր), 1930-1936 թթ.՝ ԽՍՀՄ փոխնախագահ, 1936-1945 թթ.՝ նախագահ, 1940 թվականից՝ ԽՍՀՄ Բուսաբանական ընկերության պատվավոր նախագահ։ Հետազոտել է Հեռավոր Արևելքի, Չինաստանի, Մոնղոլիայի բարձրակարգ բույսերի ֆլորան, բուսական աշխարհի էվոլյուցիայի հարցերը։ Արժանացել է պետական մրցանակների (1941, 1942)։ ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի I գումարման պատգամավոր։


== Ծանոթագրություններ ==
OPA!

OPA! (հունարեն՝ ΏΠΑ!), հույն երգիչ Յորգաս Ալկեոսի երգն է, որով ներկայացրել է Հունաստանը Եվրատեսիլ 2010 երգի մրցույթում։ Երգի խոսքերի հեղինակներն են Գիաննիս Անտոնիուն, Դիմիտրիս Հորտարիասը, Մանոս Հորտարիասը, Դիոնիսիս Սխոնիասը, Տոլիս Սխոնիասը, Կասսիանի Կարագիուլը և Ստաուրոս Ապոստոլուն, իսկ երաժշտության հեղինակն է Յորգաս Ալկեոսը։
Երգը Եվրատեսիլում Յորգասը կատարել է առաջին կիսաեզրափակչի ժամանակ և եզրափակիչ է անցել երկրորդը 113 միավորով, իսկ եզրափակչում երգը զբաղեցրել է 8-րդ հորիզոնականը 140 միավորով։


== Ծանոթագրություններ ==
Ոսկան Հովհաննեսյան

Ոսկան Հովհաննեսյան (Տիգրանակերտ - 15 փետրվարի, 1915), հայ բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Տիգրանակերտում։ Բժշկական կրթություն է ունեցել։ Յոնջալըի հիվանդանոցի բժիշկ է աշխատել։
Մահացել է 1915 թվականի փետրվարի 15-ին, ժանտախտից։


== Գրականություն ==
Հայ բժշկութեան տուած զոհերը, ցուցակագրուած վաւերական փաստերով, Ստամբուլ, 1919։


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Հալաբի լեռնաշղթա

Հալաբի լեռնաշղթա, լեռնաշղթա Հայաստանի Լոռու մարզում, Փամբակ և Աղստև գետերի միջև։ Միջին բարձրությունը 2600 մ է, առավելագույնը՝ 3016 մ (Բովաքար լեռ)։ Կազմված է պալեոգենի հրաբխանստվածքային ապարներից ու գրանոդիորիտներից։ Աղեղնաձև է, ուռուցիկ մասը՝ դեպի հարավ։ Բնորոշ է կտրտված էրոզիոն ռելիեֆը, շրջված սինկլինալային, անհամաչափ կառուցվածքը։ Հյուսիսային լանջերն անտառապատ են՝ կտրտված Ալարեքս, Մարց և Հաղպատ գետերի V-աձև հովիտներով, հարավային լանջերն անտառազուրկ՝ ծածկված սելավաբեր հովտաձորակային ցանցով։ Գտնվում է Դիլիջան ազգային պարկի տարածքում։ Բազումի և Հալաբի լեռնաշղթաները բաժանում է Գայլաձորի կիրճը։
Սուրբ Հռիփսիմե եկեղեցի (Վիեննա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Հռիփսիմե եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Հռիփսիմե եկեղեցի, հայ առաքելական եկեղեցի Ավստրիայի Վիեննա քաղաքի 3-րդ շրջանի Kolonitzgasse 11 բակում։ Համարվում է Կենտրոնական Եվրոպայի և Սկանդինավյան երկրների հայ առաքելական եկեղեցու առաջնորդարանը։ Եկեղեցու օծման արարողությունը կատարել է Վազգեն Առաջին ամենայն հայոց կաթողիկոսը։ Եկեղեցին կառուցվել է 1968 թվականին, սակայն պաշտոնական բացումը տեղի է ունեցել 1972 թվականի դեկտեմբերի 12-ին։


== Պատմություն ==
1964 թվականին Kolonitzgasse 11 հասցեում ձեռք է բերվել եկեղեցու տարածքը։ Հայ ճարտարապետ Էդուարդ Սարապյանը նախագծել է եկեղեցին հայկական ճարտարապետությանը համահունչ։ Եկեղեցին կառուցել է ճարտարապետ Վալտեր Դուշմեյդը։ 1968 թվականին ապրիլի 21-ին Ամենայն հայոց կաթողիկոս Վազգեն Առաջինը կատարել է եկեղեցու օծման արարողությունը։

Եկեղեցին գտնվում է շենքերի բակում։ Եկեղեցու մուտքի վերևում՝ քարե ռելևֆի վրա երկու հրեշտակներ պահել են խաչը, որի ներքևում հայերեն արձանագրությունն է.

Եկեղեցու ներքին և արտաքին հարդարանքներում աչքի է ընկնում քարե երիզի վրա փորագրված խաղողի ողկույզով տարածվող զարդանախշը, պատի խորշում ամրացված Էջմիածնից բերված փոքրիկ խաչքարը և Սուրբ Հռիփսիմեի սրբապատկերը։ Սրբի գլխին նահատակության պսակն է, ձեռքին՝ մեծ խաչ, վերևում՝ Սուրբ հոգու աղավնին, ոտքերի տակ՝ Տրդատ 3-րդ արքան։
Եկեղեցու բակում կա հուշարձան` նվիրված Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակին։


== Հայկական հրապարակ ==

2001 թվականին եկեղեցու մերձակա հրապարակը կոչվել է Հայկական հրապարակ, որտեղ տեղադրվել է Հայաստանում քրիստոնեության ընդունման 1700-ամյակին նվիրված «Հավատ» հուշարձանը (քանդակագործ` Մարիամ Հակոբյան)։


== Տես նաև ==
Հայերը Ավստրիայում


== Գրականություն ==
Felix Czeike (Hrsg.)։ Armenische Kirche. In: Historisches Lexikon Wien. Band 1, Kremayr & Scheriau, Wien 1992, ISBN 3-218-00543-4, S. 158 (Digitalisat).
Dehio-Handbuch. Die Kunstdenkmäler Österreichs: Wien. II. bis IX. und XX. Bezirk, III. Bezirk Landstraße, Armenische Kirche hl. Hripsime. Verlag Anton Schroll & Co, Wien 1993, Seite 47, ISBN 3-7031-0680-8.
Franz Gschwandtner, Christian Gastgeber: Die Ostkirchen in Wien. Ein Führer durch die orthodoxen und orientalischen Gemeinden. Styria, Wien 2004, ISBN 3-222-13145-7


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ավստրիայի հայ առաքելական եկեղեցական համայնք Archived 2016-01-16 at the Wayback Machine.
Կաստելյար դել Վալյես

Կաստելյար դել Վալյես (կատ.՝ Castellar del Vallès, բասկ.՝ Castellar del Valles)), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Բարսելոնա պրովինցիայի մեջ՝ Կատալոնիա ինքնավար համայնքում։ Գտնվում է Վալես Օքսիդենտալ շրջանում։ Զբաղեցնում է 45,17 կմ² մակերես։ Բնակչությունը կազմում է 23129 մարդ (2010 թվական)։ Վարչական կենտրոնից գտնվում է 35 կմ հեռավորության վրա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (կատ.)
Informació de la Generalitat de Catalunya Archived 2008-04-08 at the Wayback Machine.
(իսպ.) Informació de l'Institut d'Estadística de Catalunya (իսպ.)
Mapa de Castellar del Vallès en Google Maps (իսպ.)
Աստերոիդների ցանկ (38501-38600)

Աստերոիդների ցանկ (38401-38500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (38601-38700)
 Աստերոիդների ցանկ (38401-38500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (38601-38700)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (35001)-(40000)»։ www.minorplanetcenter.net
Խաչելություն Ֆերդինանտից և Սանչայից

«Խաչելություն» Ֆերդինանտից և Սանչայից (իսպ.՝ Crucifijo de don Fernando y doña Sancha), մոտ 1063 թվականի փղոսկրյա փորագրությամբ արվեստի գլուխգործոց Մադրիդի ազգային հնագիտական թանգարանում։ Այն Ֆերդինանտ I թագավորը և Լեոնի թագուհի Սանչան նվիրաբերել են Լեոնի Սան Իսիդոր տաճարի կահավորման համար։
Խաչը Քրիստոսի մարմինը պատկերող իսպանական ամենավաղ գործերից է, քանզի ոսկե, փղոսկրյա, փայտե նմանօրինակ գործերը եղել են առանց պատկերների։ Արքայական նվերը նկարագրվում է որպես «Փրկչի պատկերով փղոսկրե խաչ»։
Քրիստոսի խաչելությամբ պատկերն ունի 52 սմ բարձրություն, 34,5 սմ լայնություն, Քրիստոսի պատկերը՝ 305 մմ բարձրություն։ Քրիստոսը կերտված է ամբողջ հասակով, գլուխը դեպի ձախ, աչքերը՝ բաց։ Ոտքերից յուրաքանչյուրն առանձին գամված է խաչին։ Աջ ձեռքի մատները բացակայում են։ Գոտկատեղի կտորը ծածկում է ծնկները և կապված է իրանին։ Ոտքերը և մարմինն ուղղահայաց են։ Հետևի կողմում կա ազատ տարածք՝ որպես սուրբ մասունք օգտագործելու համար։
Հակառակ կողմում բույսերի, կենդանիների և մարդկանց միահյուսված պատկերներ են, որոնք կամ բարձրանում են դրախտ, կամ իջնում դժոխք։ Քրիստոսի պատկերի վերևում կա մակագրություն.

IHSNAZARENUSREXIUDEORU
որը թարգմանաբար նշանակում է. «Հիսուս Նազովրեցին, հրեաների թագավորը»։ Փղոսկրյա մակագրության վերևում պատկերված է՝ ինչպես է հարություն առած Քրիստոսը տանում իր խաչը։ Խաչի ներքևի մասում՝ խաչված պատկերից վար, Ադամի ֆիգուրն է, իսկ դրանից ներքև՝ մակագրություն.

FREDINANDUSREXSANCIAREGINA
ներկայացնում է Ֆերդինանտի և Սանչայի կատարած աշխատանքը։ Խաչի հակառակ կողմում բացի բույսերից՝ կենտրոնում տիրոջ գառն է, իսկ անկյունային չորս թևերում՝ Չորս ավետարանիչների խորհրդանիշերը։


== Գրականություն ==
Gómez-Moreno, María Elena (1947). Mil Joyas del Arte Español. Barcelona: Instituto Gallach.
Park, Marlene (1973). "The Crucifix of Fernando and Sancha and its Relationship to North French Manuscripts". Journal of the Warburg and Courtauld Institutes 36. pp. 77–91.
Sureda, Joan (1988). Historia Universal del Arte: Románico/Gótico. Barcelona: Editorial Planeta. ISBN 84-320-6684-2.
Art of Medieval Spain, A.D. 500–1200. The Metropolitan Museum of Art, New York. 1993. ISBN 9780810964334 The Art of Medieval Spain, A.D. 500–1200 The Metropolitan Museum of Art, New York. 1993. ISBN 9780810964334.


== Ծանոթագրություններ ==
Սորոչեն

Սորոչեն (ուկրաիներեն՝ Сорочень), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Եմելչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սորոչեն գյուղում բնակվում էր 157 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,104 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1509,62 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լինյոլ լը Շատո

Լինյոլ լը Շատո (ֆր.՝ Lignol-le-Château), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 203 մարդ, բնակչության խտությունը` 9.29 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 21.85 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 195 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 90 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 55 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 127 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 98-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 29։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,2 %։ 98 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 92 անձ (53 տղամարդ և 39 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (4 տղամարդ և 2 կին)։ 29 անաշխատունակներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Լեգենդ № 17

«Լեգենդ № 17» (ռուս.՝ Легенда № 17), ռուսական գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանվել է 2013 թվականին «ТриТэ» կինոընկերությունում։ Ֆիլմը պատմում է խորհրդային հոկեյիստ Վալերի Խառլամովի և ԽՍՀՄ - Կանադա սուպերսերիայի առաջին խաղի մասին (1972)։
Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2013 թվականի ապրիլի 10-ին «Հոկտեմբեր» կինոթատրոնում։ Ֆիլմն արժանացել է «Ոսկե արծիվ» վեց մրցանակի՝ ճանաչվելով տարվա լավագույն ռուսական ֆիլմ։
Ֆիլմի ստեղծողներն արժանացել են 2013 թվականի Ռուսաստանի Դաշնության պետական մրցանակի (2014)։


== Սյուժե ==
Երիտասարդ Խառլամովը Մոսկվայում ծանոթանում է հայտնի մարզիչ Անատոլի Տարասովի հետ, ով Վալերիին ընկերոջ՝ Ալեքսանդր Գուսևի հետ ուղարկում է Ուրալ՝ Չեբարկուլ քաղաք՝ խաղալու տեղական «Զվեզդա» ակումբի կազմում։ Հետագայում Խառլամովն ընդգրկվում է ԲԿՄԱ ակումբի, ապա՝ նաև ԽՍՀՄ հոկեյի ազգային հավաքականի կազմում։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մաս և ամբողջ

Մաս և ամբողջ, առարկաների և երևույթների կառուցվածքային կողմը բնութագրող փիլիսոփայական կատեգորիաներ, որոնց հարաբերակցության տարբեր մեկնաբանությունները ծառայում են ճանաչողական տարբեր խնդիրների։ Պարզագույն դեպքում ամբողջը մասերի (այն կազմող միատեսակ առարկաների) սոսկական գումարն է, ուստի այն վերլուծելով մասերի՝ մենք ճանաչում ենք ամբողջը և, հակառակը, ամբողջի հատկությունները կարող են փոխադրվել մասերի վրա։ Այսպիսի գումարային ամբողջից, ըստ էության հավաքականությունից, տարբերվում է բուն իմաստով ամբողջը՝ ամբողջականությունը, որն իր հատկություններով համարժեք չէ մասերին, օժտված է կառուցվածքային միասնությամբ և «վարքի» ու զարգացման ինքնուրույնությամբ. մասերը տարատեսակ են և կապված են բազմազան հարաբերություններով, դրանք կոչված են ծառայելու ամբողջին և նրանից դուրս իմաստ չունեն, ամբողջը դրանք «ենթարկում» է իրեն, կարգավորում և ուղղորդում դրանց գործունեությունը։ Այս մոդելով կարող են ներկայացվել օրգանիզմները, հասարակությունը՝ որպես տնտ. և սոցիալական օրգանիզմ և այլն։ 
Ամբողջականության կատեգորիային բացառիկ նշանակություն է տվել Ի. Կանտը՝ նպատակի վերաբերյալ իր ուսմունքում։ Հեգելը դրա հետ է կապել ինքնազարգացման դիալեկտիկական գաղափարը։ Հետագայի մի շարք ուսմունքներ (ռոմանտիզմ, «կյանքի փիլիսոփայություն», հոլիզմ, գեշտալդ հոգեբանություն են) պնդել են, թե բնագիտական՝ «մեխանիստական», «պատճառական», «վերլուծական» ճանաչողությունը կարող է ներկայացնել միայն գումարային հավաքականությունները, բայց ոչ ամբողջականությունը։ Կ. Մարքսի մեծագույն ծառայություններից է հասարակական օրգանիզմի դիտարկումը որպես ամբողջականություն, որի նկատմամբ նա առաջին անգամ կիրառեց համակարգային կառուցվածքային մոտեցում։ 
Ներկայումս պարզ է, որ խիստ ինտուիտիվ մակարդակով առանձնացված Մաս և ամբողջի հարաբերակցության տարբեր ըմբռնումները կարող են ճշգրտվել համակարգերի տեսության մեջ՝ ձևական մոդելների օգնությամբ (աես Համակարգային մոտեցում)։ Այս ճշգրտությամբ հստակ է դառնում նաև Մաս և ամբողջի հարաբերակցության տարբերությունը բազմության և տարրի, վերացականի և կոնկրետի, ընդհանուրի, հատկականի ու եզակիի ուրիշ հարակից հակասություններից։
Ռուսական սպիտակ հավեր

Ռուսական սպիտակ հավեր, ձվատու ցեղ։ Ստեղծվել է ՍՍՀՄ-ում, ՌՍՖՍՀ կենտրոնական շրջանների տեղական և լեգհոռն ցեղի հավերի տրամախաչման միջոցով, տարբեր կլիմայական պայմաններում բուծվող լավագույն հոտերի ներսում տարվել է տոհմային սելեկցիոն, ինչպես նաև տնտեսական պոպուլյացիաների տրամախաչման աշխատանքներ։ Հաստատվել է 1953 թվականին։
Փետրածածկի գույնը՝սպիտակ, իսկ ոտքերի հատվածում՝ դեղին։ Աքաղաղների միջին կենդանի զանգվածը՝ 2,8—3, իսկ հավերինը՝ 2,1—2,2 կգ է։ Տարեկան միջին ձվատվությունը՝ 180—190, իսկ առաջավոր տնտեսություններում՝ 215—225 հատ։ Ձվի կշիռը 58—60 գ է։ Թռչունները լավ կլիմայավարժվում են, հարմարվում ինչպես հատակային, այնպես էլ վանդակային պահվածքի պայմաններին։ Ցեղի ներսում ստեղծված են մասնագիտացված, բարձրմթերատու գծեր, ընտանիքներ և միջգծային հիբրիդներ։
Աստերոիդների ցանկ (10001-10100)

Աստերոիդների ցանկ (9901-10000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (10101-10200)
 Աստերոիդների ցանկ (9901-10000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (10101-10200)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (10001)-(15000)»։ www.minorplanetcenter.net
Մալիշևի հրապարակ (Եկատերինբուրգ)

Մալիշևի հրապարակ (ռուս.՝ Площадь Малышева, նախկին անվանումը՝  Կանաչ շուկա, Հնավաճառների շուկա, ռուս.՝ Зелёный рынок, Старый толкучий рынок), Եկատերինբուրգի Լենինսկի վարչական շրջանի «Կենտրոնական» բնակելի թաղամասում։ Գտնվում է Մալիշևի և Մարտի 8-ի փողոցների խաչմերուկում, մինչև 2000-ական թվականների վերջը սահմանափակվել է Մալիշևի փողոցից հարավային կողմից, արևմուտքից` Մարտի 8-ի փողոցով, արևմուտքից` Ուրալի էստրադային թատրոնի շենքով, հյուսիսից`Պաշտպանության տան շենքով։ 2012 թվականին հրապարակը կառուցապատվել է։


== Պատմություն ==
Հրապարակը հայտնվել է Պոկրովսկի պողոտայի Մաքսիմիլանովսկի եկեղեցու հետ միաժամանակ, 1845 թվականի նախագծում այն նախատեսված է եղել որպես բաց տարածություն նոր տաճարի շուրջ՝ զբաղեցնելով հրապարակ հարավարևմտյան անկյունը։ 19-րդ դարի երկրորդ կեսին Մալիշևի հրապարակը զբաղցնում էր Պոկրովսկի պողոտայի (այժմ՝ Մալիշևի փողոց) և  հանքարդյունաբերության բաժնի սահմանային հատվածը, Ուկտուսկայա փողոցը (այժմ՝ Մարտի 8-ի) և Ալեքսանդրովյան աղքատանոցը։ Հրապարակի հյուսիսային մասում ի հիշատակ Ուրալ գործարանի ճորտատիրությունից ազատագրված աշխատողների կառուցվել է Ալեքսանդր II-ի անվան մատուռը։
Հրապարակում գործել է Կանաչ շուկան, սովորաբար անվանել են  «Հնավաճառների շուկա»։ Այս շուկայի բազմաթիվ շարքերում փայտե տաղավարներ, որոնք հիմնականում պատկանել են քաղաենիների և գյուղացիներին։ Կանաչ շուկայում հիմնականում կատարվում էր կանաչեղենի մանրածախ վաճառք։ Բացի բանջարեղենը, շուկայում վաճառվում էր հացահատիկ և ալյուր, նպարեղեն, գյուղացիական արտադրության հագուստ և կոշիկ, կաշվե արտադրանքներ, խեցեղեն և ապակի, ինչպես նաև «երկաթյա» արտադրանք։
Ըստ Պավել Բաժովի հուշերի՝

Խորհրդային տարիներին հրապարակի պարագիծը աստիճանաբար կառուցապատվել է գրասենյակների շենքերով, «Ռուբին» կենցաղային տան շենքով, Պաշտպանության տնով, հրապարակի հյուսիսային կողմում կառուցվել է Ուրալի էստրադային թատրոնը։
Հրապարակի հարավարևմտյան հատվածում  «Մեծ Զլատոուստ» տաճարի փոքր կրկնօրինակը վերականգնելուց հետո, հրապարակն ամբողջովին կառուցապատվել է։


== Տրանսպորտ ==


=== Հասարակական տրանսպորտ ===
Հասարակական տրանսպորտի մոտակա կանգառներ՝

«1905 թվականի հրապարակ»Ավտոբուսներ՝ № 19, 23, 32, 41, 46, 50, 54, 57
Երթուղային տաքսիներ՝ №№  011, 012, 014,  015, 016, 018, 019, 024, 026, 030, 050, 054, 055«Մալիշևի հրապարակ» («Մեծ Զլատոուստ» տաճար) :Ավտոբուսներ՝ №№ 2, 14, 25, 61
Տրոլեյբուս՝ №№ 3, 7, 17
Երթուղային տաքսիներ՝ №№ 04, 056, 057, 070


=== Մետրոյի մոտական կայարան ===
Հրապարակից 200 մետր հյուսիս է գտնվում Եկատերինբուրգի մետրոյի 1-ին գծի կայարանը՝ «1905 թվականի հրապարակ»։


== Հուշարձաններ ==

Մալիշևի հրապարակում կանգնեցվել է ուրալցի հեղափոխական Իվան Մալիշևի (քանդակագործ՝ Վ. Ե. Եգորով, ճարտարապետ՝ Լ. Բ. Մասլեննիկով) հուշարձանը, սակայն «Մեծ Զլատոուստ» տաճարի շինարարությունից առաջ այն տեղափոխվել է։


== Գրականություն ==
Зорина Л. И., Слукин В. М. Улицы и площади старого Екатеринбурга. - Екатеринбург: «Баско», 2005. - 256 с. - ISBN отсутствует.
Рабинович Р. И., Низамутдинова Т. М. Улицы Свердловска. - 5-е издание. - Свердловск: Средне-Уральское книжное издательство, 1988. - 224 с. - 100 000 000 экз. - ISBN 5-7529-0009-3.
Худякова М. Ф. Улицы Екатеринбурга. - Екатеринбург: Средне-Уральское книжное издательство, 2003. - 336 с. - ISBN 5-7529-0048-4.


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոստովի շրջան

Ռոստովի շրջան (ռուս.՝ Ростовский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Յարոսլավլի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ռոստով։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2073 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 67832 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 32,72 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
(1322) Կոպեռնիկոս

(1322) Կոպեռնիկոս (անգլ.՝ Coppernicus), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1934 թվականի հունիսի 15-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,421569 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,852 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9912 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1376,4 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինը 0,261552 աստիճան/օր արագությամբ։ 
Ուղեծրի հարթությունը խավարածրի հարթության հետ կազմում է 23.36° անկյուն։


== Ընտանիք ==
Պատկանում է Ֆոկեայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդների ուղեծրերը ունեն մեծ կիսաառանցքներ, ընկած 2,25-ից մինչև 2,5 ա. մ. միջակայքում և 0,1-ից ոչ մեծ էքսցենտրիսիտետ։


== Անուն ==
Անունն ստացել է նշանավոր լեհ աստղագետ Նիկոլայ Կոպերնիկոսի (1473-1543 թթ.) պատվին։
Աստերոիդի լատիներեն անվան կրկնակի p-ն կապված է Կոպերնիկոսի հոր Koppernigk ազգանվան, ինչպես նաև կյանքի վաղ շրջանում իրիսկ ազգանվան Coppernicus գրության հետ, որը նա հետագայում մեկ p-ն հանելով դարձրեց Copernicus։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ (1301-1400)
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1322) Կոպեռնիկոս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Արմեն Շեկոյան

Արմեն Շեկոյան (մարտի 28, 1953(1953-03-28), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 29, 2021(2021-07-29)), հայ ժամանակակից գրող, բանաստեղծ, արձակագիր, լրագրող։


== Կենսագրություն ==
1974 թվականին Արմեն Շեկոյանը ավարտել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ Հետագայում 1985 թվականին սովորել է Մոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի գրական բարձրագույն դասընթացներում։ Աշխատել է Երևանի բժշկական ինստիտուտում, 1976-1990 թվականներին՝ «Ծիծեռնակ» ամսագրում, Գրական ինստիտուտում, «Սովետական գրող» հրատարկչությունում, ՀՀ մշակույթի նախարարությունում։ 1990-1992 թվականներին եղել է «Նաիրի» հրատարակչության գլխավոր խմբագիր, 1992-1997 թվականներին եղել է Հովհ. Թումանյանի տուն-թանգարանի տնօրենը։


== Ստեղծագործական աշխատանք ==
Արմեն Շեկոյանի ստեղծագործություններին բնորոշ է քաղաքային սլենգի օգտագործումը։
«Հայկական ժամանակ» վեպի հեղինակն է, որը մաս առ մաս տպագրվել է «Առավոտ» օրաթերթի կայքէջում։
Նրա ստեղծագործությունները թարգմանվել են ուկրաիներեն, էստոներեն, ռուսերեն և չեխերեն։


== Պարգևներ ==
Հայաստանի գրողների միության Ավետիք Իսահակյանի անվան մրցանակ
«Վլ. Մայակովսկու օրեր» անվան մրցանակ 1981 թ. Վրացական ՍՍՀ-ում անցկացվող Վլադիմիր Մայակովսկուն նվիրված պոեզիայի ավանդական փառատոնում
Մովսես Խորենացու մեդալ (2017)


== Հրատատակված գրքեր ==
Մետաքսի ճանապարհ (պատմվածքների ժողովածու), Երևան, 2004։
Երևան-հյուրանոց (բանաստեղծություններ), Երևան, 2003։
Անտիպոեզիա (բանաստեղծություններ), Երևան, 2000։
Թուղթ ու գիր, (Բանաստեղծությունների ժողովածու), 1991
Բախտ, (Բանաստեղծությունների ժողովածու), 1987
Ճոճք, (Բանաստեղծությունների ժողովածու), 1982
Ճամփորդ արևը (Բանաստեղծությունների ժողովածու, մանկական), 1980
Անձրև, անձրև, մի արի (Բանաստեղծությունների ժողովածու, մանկական), 1980


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արմեն Շեկոյան
Արմեն Շեկոյան. «Կինոյի համար գրականությունը նյութ է, իսկ հիմքը ռեժիսորի տաղանդն է»
Անվերնագիր. Արմեն Շեկոյան