Դմիտրի Ավերկիև

Դմիտրի Ավերկիև (ռուս.՝ Дми́трий Васи́льевич Аве́ркиев, սեպտեմբերի 30 (հոկտեմբերի 12), 1836 կամ նոյեմբերի 11 (23), 1836, Կրասնոդար, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 7 (20), 1905, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս դրամատուրգ, գեղարվեստական ​​գրող, թատրոնի քննադատ, թարգմանիչ։


== Կենսագրություն ==
Սերում է նահապետական ​​վաճառական ընտանիքից։ 1854 թվականին ավարտել է Պետերբուրգի առևտրային դպրոցը, 1859 թվականին՝ Պետերբուրգի համալսարանի ֆիզիկամաթեմատիկական ֆակուլտետը։
Սկզբնապես զբաղվել է բնական գիտությունների վերաբերյալ գրքերի թարգմանություններով օտար լեզուներից, 1866 թվականից սկսել է աշխատել որպես գեղարվեստական ​​գրող և դրամատուրգ։ Համագործակցել է «Դարաշրջան» ամսագրի, «Մոսկովյան հայտարարություններ», «Նոր ժամանակ» թերթերի հետ։ 1869-1871 թվականներին նա ղեկավարել է Համաշխարհային նկարչության գրական բաժինը։ 1863-1865 թվականներին Ա. Ն. Սերովի հետ միասին գրել է «Ռոգենեդա» օպերայի լիբրետոն։
Նրա պիեսներից ամենահաջողվածներն էին. «Ֆրոլ Սկոբեևը» («Կատակերգություն ռուս ազնվական Ֆրոլ Սկոբեևի և ստոլնիչյայի, Նարդին Նաշչեկինի, դուստր Աննուշկայի մասին», 1869) և «Կաշիրսկայա ստարիա» (1872)։ Այս ներկայացումների խաղացանկերը պահպանվել են նույնիսկ խորհրդային տարիներին։ Բազմաթիվ դրամաներից բացի, Ավերկիևը գրել է վեպեր, պատմվածքներ, բանաստեղծություններ, լրագրողական և քննադատական ​​հոդվածներ գրականության և թատրոնի մասին։
Ավերկիևը գրել է «Դրամայի մասին» տեսական աշխատություն, որի համար ստացել է Պուշկինյան մրցանակ։
Ապերլոն Գրիգորիևը, որը նրա մտերիմ ընկերն էր, մեծ ազդեցություն է ունեցել Ավերկիևի գեղագիտական ​​հայացքների ձևավորման վրա։ Ինչպես «Դ. Վ. Ավերկիևի պատմական դրամայի առանձնահատկությունը» (Խարկով, 2013) ատենախոսական հետազոտության մեջ նշել է Յու. Ս. Գետմանը, պատմական դրամաները նրա գրչության կենտրոնն են։ Սակայն նրա կենդանության օրոք նրա պիեսները լայն ճանաչում չեն գտել։ Դա պայմանավորված էր դրամատուրգի գեղագիտական ​​հայացքներով։ Նա պատմությունը պատկերել է ոչ թե մասշտաբային իրադարձություններում, այլ պետական ​​գործիչների ոչ պաշտոնական, անձնական կյանքում։ Դրամատուրգի աշխատանքները, որոնք սերտորեն կապված էին նրա լրագրության հետ, գրոհների էին արժանանում արմատական ​​ժողովրդավարական ճամբարի քննադատների կողմից։ Նրանք կասկածի տակ են դրել նրա պիեսներում պատկերված իրադարձությունների և հերոսների ճշմարտացիությունը, չեն ընդունել դրամատուրգի գաղափարները, նրա մեկնաբանությունը Դմիտրի Դոնսկոյի տրակտատի և դերը Ռուսաստանի պատմության մեջ։
1917 թվականից հետո Դ. Ավերկիևի պատմական դրամատուրգիան չի հայտնվել հետազոտության տեսադաշտում։ Դա կապված է եղել դրամատուրգի սոցիալ-քաղաքական հայացքների հետ։ Նա եղել է «հողագործ», միապետության ջատագով և կարծել է, որ միայն ինքնատիրապետումը կարող է պաշտպանել հասարակությանը հեղափոխական ավերածություններից և անկարգություններից։ Միևնույն ժամանակ Ավերկիևին մոտ էին 1840-ականների «սլավյանոֆիլների» հայացքները։ Դրամատուրգը հասարակական իդեալ է գտել մինևպետրովյան Ռուսիայում, որը չգիտեր ավերիչ հեղափոխություն մասին, որն իրենից ներկայացրել է ժողովրդի և արքայի միությունը։
1960-1980-ական թվականներին խորհրդային ​​գրական քննադատությունը 19-րդ դարի երկրորդ կեսի դրամայի ուսումնասիրության համատեքստում փորձել է վերլուծել Դ. Ավերկիևի պատմական պիեսները։ Դ. Ավերկիևի պատմական պիեսների ժամանակակից ուսումնասիրություններն առավելապես կենտրոնացած են հատուկ աշխատանքների ընկալման վրա և ունեն ակնարկային բնույթ։
Դ. Ավերկիևը հուղարկավորվել է Նիկոլսկոյե գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Журавлёва А. И., Некрасов В. Н. Аверкиев Дмитрий Васильевич // Русские писатели 1800—1917. Биографический словарь / П. А. Николаев (гл. ред.). — М.: Сов. энциклопедия, 1989. — Т. 1: А—Г. — С. 17—18.
«Аверкиев, Димитрий Васильевич»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Специфіка історичної драматургії Д. В. Аверкієва: автореф. дис. … канд. філол. наук : 10.01.02 / Гетман Юлія Сергіївна ; Харк. нац. пед. ун-т ім. Г. С. Сковороди. — Х., 2013.
Русские писатели. 1800—1917: Биографический словарь / П. А. Николаев (гл. ред.) и др. — М.: Советская энциклопедия, 1989. — Т. 1. — С. 17—18. — 672 с. — (Сер. биогр. словарей: Русские писатели. 11—20 вв.).