armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ամեն (անձնանուն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ամեն (այլ կիրառումներ)Ամեն, հայկական արական անուն։ Ամենավագ անվան կրճատ ձևն է։ Հիշատակված է Վենետիկի 1284 թվականի ձեռագրերից մեկում։ Անվան իգական տարբերակը՝ Զամենտիկինն է, որի կրճատ ձևը Զամենն է։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Շաման (Կանտալի գավառ)

Սեն Շաման (ֆր.՝ Saint-Chamant), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 259 մարդ, բնակչության խտությունը` 18.88 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.72 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 95 կմ հարավ-արևմուտք, Օրիյակ քաղաքից` 19 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 148 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 99-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 49։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 66,9 %։ 99 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 96 անձ (51 տղամարդ և 45 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (1 տղամարդ և 2 կին)։ 49 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 25-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կանտալ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Երվանդ Ագուլյան

Երվանդ Նիկոլայի Ագուլյան (1903, Թիֆլիս - 1942, Լենինգրադ), հայ անտառագետ, կուսակցական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
1922 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցը։ Վրաստանում խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո սկսում է աշխատել կոմերիտմիության Անդրերկոմում, ապա ԼԿԵՄ Թիֆլիսի կոմիտեում որպես հաշվային-վիճակագրական բաժնի վարիչ։ 1923 թվականին ընդունվել է Կոմունիստական կուսակցության շարքերը և Թիֆլիսի կոմիտեում անցել է կուսակցական աշխատանքի։ 1932 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի անտառատեխնիկական ինստիտուտը և սկսել է աշխատել Վրաստանի արհեստակցական միությունների խորհրդում որպես անտառային և լաստառաքման աշխատողների միության հանրապետական կոմիտեի նախագահ։ 1934 թվականին որպես անտառագետ հրավիրվում է Հայաստան և նշանակվում Կիրովականի անտառային փորձակայանի առաջին տնօրեն, որի ժամանակ Հայաստանում սկիզբ է դրվում անտառտնտեսության գիտահետազոտական աշխատանքին։
1939 թվականին Արևմտյան Ուկրաինայի վերամիավորումից հետո ուղարկվում է Արևմտյան Ուկրաինա անտառային տնտեսությունը կազմակերպելու համար։ Այստեղ՝ Ստանիսլավսկու մարզում, աշխատում է մինչև 1941 թվականի հունիս ամիսը։
Հայրենական մեծ պատերազմի հենց սկզբին, Ստանիսլավսկու մարզի օկուպացումից հետո, մեկնում է Լենինգրադ՝ անտառային ակադեմիայում ասպիրանտուրայի ավարտական քննությունները հանձնելու։ Այստեղ, որպես գնդի կոմիսար, մասնակցում է Լենինգրադը շրջափակած ֆաշիստական Գերմանիայի զորքերի դեմ մղվող պատերազմին և 1942 թվականին զոհվում է Լենինգրադի Նարվասկայա Դուբրավա արվարձանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Էռերա դե Վալդեկանիաս

Էռերա դե Վալդեկանիաս (իսպ.՝ Herrera de Valdecanas) բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Պալենսիա պրովինցիայի Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Էլ Սեռռատո Պալենտինո շրջանի կազմում։ Բնակչությունը՝ 154 մարդ ( 2010 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Դանիական նեղուց

Դանիական նեղուց (դան․՝ Danmarksstrædet, իսլ.՝ Grænlandssund), նեղուց Գրենլանդիա ն Իսլանդիա կղզիների միջև։ Լայնությունը մոտ 260 կմ է, նվազագույն խորությունը՝ 227 մ։ Դանիական նեղուցով հյուսիսից հարավային են անցնում Արևելա-Գրենլանդական ցուրտ, իսկ հարավից հյուսիսային՝ Իրմինգերի տաք հոսանքները։
Կապադովկիա

Գամիրք կամ Կապադովկիա (հուն․՝ Καππαδοκία, լատ.՝ Cappadocia, թուրքերեն՝ Kapadokya, պարսկերեն՝ کاپادوکیه, հին պարսկ․՝ Huw-aspa-dahyu — «Գեղեցիկ ձիերի երկիր»), պատմական երկրամաս Փոքր Ասիայի արևելքում, ներկայումս՝ Թուրքիայի տարածքում։ Հնագույն հայկական աղբյուրներում հիշատակվում է որպես Գամիրք։
Հիշատակվում է նաև Աստվածաշնչում որպես Գամեր/Գոմեր։ Ըստ Մովսես Խորենացու Գամիրքը (Կապադովկիան) նվաճվել և միացվել էր Հայոց թագավորությանը Հայկազյան Արամի կողմից, որը հրամայել է տեղի բնակչությանը սովորել հայերեն։


== Աշխարհագրական դիրք ==

Ժամանակի ընթացքում Կապադովկիայի սահմանները նկատելիորեն փոփոխվել են։ Թագավորական շրջանում (մ.թ.ա. IV -մ.թ. I դարերում) Կապադովկիան հարավից սահմանակից էր Կիլիկիային (բաժանված էին իրարից Տավրոսի լեռներով), հարավ-արևելքից՝ Կոմագենեին, արևելքից՝ Ծոփքի և ապա Մեծ Հայքի թագավորություններին (սահմանը հայ-հռոմեական 1-ին պատերազմից առաջ անցնում էր Եփրատի և Հալիսի ջրբաժան լեռներով՝ Եփրատ գետից տասնյակ կիլոմետրերով դեպի արևմուտք, իսկ այդ պատերազմի նախօրեին անցնում էր Եփրատ գետով), հյուսիս-արևելքից՝ Փոքր Հայքին, հյուսիսից՝ Պոնտոսին, արևմուտքից՝ Գաղաթիային և Լիկաոնիային։ Տարբեր ժամանակներում Կապադովկիայի սահմանները հյուսիսում հասել են մինչև Սև ծով՝ ընդգրկելով, այսպես կոչված, Կապադովկիական Պոնտոսը։ Ժամանակակից Թուրքիայում Կապադովկիա անվան տակ հասկացվում է շատ ավելի փոքր տարածք Նևշեհիր նահանգում։
Կապադովկիայի պատմական մայրաքաղաքը Մաժաք քաղաքն է, որը հռոմեական շրջանում (մ.թ. I դարում) վերանվանվել է Կեսարիա։ Ներկայումս այն խոշոր քաղաք է Թուրքիայում՝ անվան աղավաղված Կայսերի տարբերակով։


== Աղբյուրներ ==
Ջեյմս Մեյսոն Քրաֆթս

Ջեյմս Մեյսոն Քրաֆթս (մարտի 8, 1839(1839-03-08)[…], Բոստոն, Մասաչուսեթս - հունիսի 20, 1917(1917-06-20)[…], Ռիջեֆիլդ, Կոնեկտիկուտ), ամերիկացի քիմիկոս։
Քիմիա է ուսումնասիրել Գերմանիայում և Ֆրանսիայում (1859–1865 թվականներ)։ Եղել է ԱՄՆ-ի Կոռնելի համալսարանի քիմիայի ֆակուլտետի դեկան և պրոֆեսոր (1866–1870 թվականներ), Մասսաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստուտի պրոֆեսոր (1870–1874 թվականներ), ռեկտոր (1898 թվականիցից)։
1874-1891 թվականներին աշխատել է Փարիզում, Շառլ Ֆրիդելի հետ բացահայտել են արոմատիկ ածխաջրածինների և նրանց ածանցյալների ալկիլացման և ացիլման մեթոդը։ Հետագայում այն անվանել են Ֆրիդել–Քրաֆթսի ռեակցիա։
Քրաֆթսն ուսումնասիրել է նաև սիլիցիումի օրգանական միացությունները։


== Ծանոթագրություններ ==
Լավրինևցի

Լավրինևցի (ուկրաիներեն՝ Лавринівці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Շեպետովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լավրինևցի գյուղում բնակվում էր 291 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 98 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2969,39 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աշխարհաքաղաքական հենման կետ

Աշխարհաքաղաքական հենման կետ, (անգլ. Geopolitical point of support) աշխարհաքաղաքականության հասկացության, որով նշանակվում է Տոտալ դաշտից դուրս գտնվող որևէ պետութ­յան տարածքը, որի հաղորդակցության ուղիները վերահսկում է այլ պետություն (պետություններ) (օրինակ' Նախիջևանի ինքնավար հանրապեաությունը. Կալինինգրադի մարզը և այլն)։


== Աղբյուրներ ==
Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, հատոր 1-12, 1974-1986 թթ, Երևան
Է․ Աղայան «Արդի հայերենի բացատրական բառարան», հատոր 1-2, 1976 թ, Երևան
А․ Б. Барихин "Большой юридический словарь", 2002 թ, Москва
Դրաչևկա (Կաշարսկի շրջան)

Դրաչևկա (ռուս.՝ Драчевка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կաշարսկի շրջանում։ Մտնում է Պերվոմայսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ստելլա Ջոնս

Ստելլա Ջոնս (անգլ.՝ Stella Marjorie Jones, ծննդյան ազգանուն՝ Կլարիջ, ապրիլի 5, 1904(1904-04-05), Կիլմբոլտոն - հունիսի 6, 1991(1991-06-06), Նոր Զելանդիա), նորզելանդացի դրամատուրգ, գրող։


== Կենսագրություն ==
Ջոնսը ծնվել է Նոր Զելանդիայի Կիլմբոլտոն քաղաքում՝ Լուիս Մարի Կլարիջի (ծննդյան ազգանունը՝ Թեյլոր) և Ջեյմս Հենրի Կլարիջի ընտանիքում։ Ունեցել է վեց քույր և երկու եղբայր։ Հայրը եղել է թերթի խմբագիր և աշխատել է տարբեր քաղաքներում, ուստի Ստելլայի մանկությունն անցել է տարբեր մեծ ու փոքր քաղաքներում։ 1931 թվականին ամուսնացել է Արթուր Թոմաս Ջոնսի հետ։
Ջոնսը իր գրական գործունեությունն սկսել է կարճ պատմվածքներ ու հոդվածներ գրելով, որոնք տպագրվել են «Landfall» գրական ամսագրում։ Հայտնի է դարձել «Ծառը» (1957) պիեսով՝ պատմություն ծերացող ծնողների և նրանց երեք դուստրերի մասին, որոնցից մեկը տուն է վերադառնում 15-ամյա բացակայությունից հետո։ 1956 թվականին Ջոնսը պիեսը ներկայացրել է «Southland Provincial Centennial» մրցույթին և արժանացել 2-րդ մրցանակի, սակայն պիեսը մերժվել է նորզելանդական մի շարք թատրոնների կողմից։ Պիեսը գնել է լոնդոնաբնակ մի գործակալ և պրոֆեսիոնալ բեմում այն ներկայացվել է Բրիստոլում։ Անգլիայում հաջողության հասնելուց հետո նորզելանդացի բեմադրիչները, ովքեր նախկինում մերժել էին բեմադրել պիեսը, այն ներկայացրեցին ամբողջ երկրով։ Պիեսը Նոր Զելանդիայում առաջիններից էր, որ համընդհանուր ճանաչողության և քննադատների գովասանքին արժանացավ։ Նորզելանդական Հերալդ թերթն այն բնորոշել է որպես «ազդեցիկ և առաջին կարգի ստեղծագործություն»։
Հետագայում Ջոնսը գրել է նաև ռադիոպիեսներ, այդ թվում մեծ պահանջարկ վայելող «Եղանակների միջև» (1965) և «Ջուլիայի օրը» (1972) ստեղծագործությունները։ «Auckland-Waikato» պատմական ամսագրում 1979 և 1980 թվականներին Ջոնսը տպագրել է երկու հոդվածներ՝ վերլուծելով նորզելանդական թերթերում հոր ներդրումները։


== Ծանոթագրություններ ==
Հրանուշ Մարգարյան

Հրանուշ Արայի Մարգարյան (նոյեմբերի 8, 1921(1921-11-08), Թիֆլիս, Վրացական ԽՍՀ - հունիսի 8, 2005(2005-06-08), Երևան, Հայաստան), հայ լեզվաբան։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1975), պրոֆեսոր (1978)։ ՀԽՍՀ բարձրագույն դպրոցի վաստակավոր գործիչ (1981)։


== Կենսագրություն ==
Հրանուշ Մարգարյանը ծնվել է 1921 թվականին Թիֆլիսում։ 1945 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը և նույն թվականից դասավանդել ԵՊՀ-ում, 1978-1988 թվականներին եղել է ռուսաց լեզվի ամբիոնի վարիչը։ Զբաղվել է ռուսերենի տեսական քերականության, ձևաբանության և բառակազմության փոխհարաբերության, ռուսերենի և հայերենի զուգադրական բառագիտության և ձևաբանության հարցերով։


== Աշխատություններ ==
«Իմաստաբանական հակազդեցության տեսակները ձևակազմության և բառակազմության ոլորտում» (ռուսերեն, 1970 թվական)
«Ակնարկ ռուսերենի ձևաբանության՝ հայերենի ձևաբանության զուգադրությամբ» (ռուսերեն, 1987 թվական)
«Բառային նշանակության տեսակը և քերականական հարացույցը» (ռուսերեն, 1988 թվական)


== Մահ ==
Մահացել է 2005 թվականին Երևանում։ Թաղված է Թոխմախի գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մյաեկյուլա (գյուղ, Սիմեռպալու շրջան)

Մյաեկյուլա (էստ․՝ Mäekülä), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Սիմեռպալու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 35 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Լեսոթոյի օրհներգ

Լեսոթո, մեր հայրերի երկիր (сесото Lesōthō, fatše la bo ntata rōna, անգլ.՝ Lesotho, land of our Fathers)Լեսոթոյի պետական օրհներգը, որը գրվել և  հաստատվել է  1967 թվականին։ Բառերի հեղինակն  է  ֆրանսիացի միսիոներ (քարոզիչ) Ֆրանսուա Կուայառը, որը ապրել է 19-րդ դարում։ Երաժշտությունը գրել է Ֆերդինանդ–Սամյուել Լոռան և  հրապարակվել է 1823 թվականին։ Այն առաջին անգամ կատարվել է 1869 թվականին։


== Սեսոտո տեքստ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Страница гимна на сайте nationalanthems.info
Էսպիե

Էսպիե, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նոնենհոռն

Նոնենհոռն (գերմ.՝ Nonnenhorn), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա համայնքում։
Գտնվում է Շվաբիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Կոմունան գտնվում է Լինդաու շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 1663 մարդ, տարածքը՝ 15,07 կմ² (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 7 76 112։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальная страница
Գավազան (անձնանուն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գավազան (այլ կիրառումներ)Գավազան, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն գավազան բառից։ Նշանակում է հոր ծերության գավազանը։ Այս անվան համազորն է պարսկերեն Բասում անձնանունը։


== Գործածություններ ==
Գավազան քահանա, 1357 թվականին Երնջակի նորակերտ գյուղում գրեց մի Ավետարան պարոն Ջէսարի համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Կորիբի

Կորիբի (պորտ.՝ Coribe), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Սանտա Մարիա դա Վիտորիա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 15 863 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 2 678,441 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 5,9 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է օգոստոսի 14-ին։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1958 թվականի օգոստոսի 14-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 36.623.589,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 2.357,49 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,611 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Կլիման տարածքում մերձարևադարձային խոնավ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Կազամասիմա

Կազամասիմա (իտալերեն՝ Casamassima), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Ապուլիա մարզի Բարի գավառում։
Բնակչությունը 17902 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը 213 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 77 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 70010։ Հեռախոսային կոդ՝ 080։
Բնակչության հովանավոր սուրբ համարվում է սուրբ Ռոկոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 080 6530822
Էլեկտրոնային փոստ՝ urp@comune.casamassima.ba.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.casamassima.ba.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ուտարովո

Ուտարովո (ռուս.՝ Утарово, բաշկիրերեն՝ Утар), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բակալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 246 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իվանպոլ

Իվանպոլ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Քաղաքացիական ավիացիայի եվրոպական կոնֆերանս

Քաղաքացիական ավիացիայի եվրոպական կոնֆերանս (անգլ.՝ European Civil Aviation Conference (ECAC), ֆր.՝ Conférence Européenne de l'Aviation Civile (CEAC)), միջկառավարական կառույց է, որը օգնում է համակարգել եվրոպական երկրների ավիացիայի հիմնախնդիրները, ուժեղացնել չվերթների անվտանգությունը։
Հիմնադրվել է 1955 թվականին։ Անդամակցում են 40-ից ավելի պետություններ։
Հայաստանի Հանրապետությունը Եվրոպական քաղաքացիական ավիացիայի կոնֆերանսին անդամակցում է 1996 թվականից։
ԵԿԱԿ-ը իր անդամ պետություններին ապահովում է համապատասխան գրականությամբ և տեղեկատվությամբ։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.aviation.am
Եվրոպական քաղաքացիական ավիացիայի կոնֆերանսի նախագահը փորձում է վերացնել անդամության հարցում Հայաստանի եւ Ադրբեջանի միջեւ առկա խոչընդոտները
Գայոս Մուսոնիոս Ռուֆոս

Գայոս Մուսոնիոս Ռուֆոս (լատ.՝ Gaius Musonius Rufus, 25, Volsinii, Բոլսենա, Վիտերբո, Լացիո, Իտալիա - 95), հռոմեացի փիլիսոփա. ստոիկյան դպրոցի ներկայացուցիչ։ Ուսուցանել է Հռոմում Ներոն կայսեր օրոք, մ.թ. 65 թվականին արտաքսվել է, վերադարձել է քաղաք Ներոնի գահընկեցությունից հետո։ Նորից արտաքսվել է Հռոմից Վեսպասիանոս կայսեր օրոք, վերադարձել է Հռոմ կայսեր մահից հետո։ Նրա երկերից և դասախոսություններից պահպանվել են միայն ծաղկաքաղ հատվածներ մ.թ. V դարի հույն հեղինակ Ստոբեոսի մոտ։ Մուսոնիոս Ռուֆոսի փիլիսոփայությունը մեծ ազդեցություն է ունեցել ուշ անտիկ և քրիստոնյա հեղինակների վրա։ Էպիկտետոսի ուսուցիչն է։
Մուսոնիոս Ռուֆուսը ավելի շատ ուշադրություն է դարձրել բարոյագիտության և ոչ բնափիլիսոփայության ու տրամաբանության վրա։ Նրա փիլիսոփայական հայացքները մոտ են Էպիկտետոսին, սակայն առավել իրապաշտ և սոցիալական ուղղվածության է` բաղկացած է կոնկրետ կենցաղային առօրյա իրավիճակներում վարվեցողության կանոններից։ Նրա կենտրոնական համոզմունքն է, որ բոլոր մարդիկ ունեն առաքինի կյանք վարելու նախադրյալներ։


== Երկեր ==
Cora Lutz, (1947), Musonius Rufus: The Roman Socrates. Printed in: Yale Classical Studies, Volume X. Edited by A. R. Bellinger. Yale University Press (անգլերեն թարգմանությամբ և ծանոթագրություններով)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Античная философия: Энциклопедический словарь. М., 2008. С.496-498. Կաղապար:ISBN с опечаткой
J. T. Dillon, (2004), Musonius Rufus and Education in the Good Life: A Model of Teaching and Living Virtue. University Press of America. ISBN 0-7618-2902-4
Pieter Willem Van Der Horst: Musonius Rufus and the New Testament. A Contribution to the Corpus Hellenisticum. In: Novum Testamentum Nr. 16 (1974), S. 306—315.
Պետրոպավլովսկոե (այլ կիրառումներ)

Պետրոպավլովսկոե, կարող է վերաբերել՝

Պետրոպավլովսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում
Պետրոպավլովսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Սնիգիրյովկայի շրջանում
Մետաղաբանություն

Մետաղաբանություն, մետաղագիտության բաժին, ուսումնասիրում է մետաղների և համաձուլվածքների կառուցվածքի փոփոխությունը՝ կախված նրանց քիմիական բաղադրության և մշակման պայմանների փոփոխումից։ Մետաղաբանության հիմնական ուղղություններն են՝ մակրոկառուցվածքի, միկրոկառուցվածքի և ատոմաբյուրեղային կառուցվածքի ուսումնասիրումը ռենտգենյան ճառագայթների օգնությամբ։ Համաձուլվածքների մեխանիկական ու ֆիզիկական հատկությունները կախված են ոչ միայն նրանց քիմիական բաղադրությունից, կառուցվածքից և այս կամ այն ֆազի հարաբերական քանակից, այլև համաձուլվածքի տարբեր ֆազերի բյուրեղների ձևից, չափերից և փոխադարձ դասավորությունից։ Մետաղաբանության բնագավառում ուրույն տեղ ունի տարածաչափական Մ․, որի հիմնադիրն է հայազգի գիտնական Ս․ Ա․ Սաչտիկովը։
Աֆրիկայի դրոշներ


== Երկրների դրոշներ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ինքնավար շրջանների և կախյալ տարածքների դրոշներ ==
Իսպանիայի ինքնավար քաղաքներ

		
Կոմորյան Կղզիների ինքնավար կղզիներ

		
		
Պորտուգալիայի ինքնավար տարածքներ

		
Տանզանիայի ինքնավար տարածք


== Հղումներ ==
Հերալդիկայի հանրագիտարան Archived 2010-07-22 at the Wayback Machine.
Աշխարհի երկրների դրոշներ (անգլ.)
Խլեբորոբ (այլ կիրառումներ)

Խլեբորոբ, կարող է վերաբերել՝

Խլեբորոբ - հայաբնակ գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Սոչիի քաղաքային օկրուգի Ադլերի ներքաղաքային շրջանում
Խլեբորոբ - գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինա-Բուդայի շրջանում
Զալուժանի (գյուղ, Ախտիրկայի քաղաքային խորհուրդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զալուժանի (այլ կիրառումներ)Զալուժանի (ուկրաիներեն՝ Залужани), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրկայի քաղաքային խորհուրդում։
2001 թվականի տվյալներով Զալուժանի գյուղում բնակվում էր 28 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աասա

Աասա (էստ․՝ Aasa), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Հալինգա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 52 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ազգային պողոտա (Պրահա)

Ազգային պողոտա (չեխ․՝ Národní třída), Պրահայի կարևոր փողոցներից, գտնվում է մայրաքաղաքի սրտում։ Կապում է Յունգմաննի հրապարակը (Jungmannovo náměstí) Լեգիոնի կամրջի (Most Legií) հետ։
Փողոցի ժամանակակից անվանումը ունի երկար պատմություն։ XIX դարում Նարոդինը հայտնի է եղել ինչպես Նոր ծառուղի (գերմ.՝ Neue Allee) կամ Ֆերդինանդ (չեխ․՝ Ferdinandova)։ 1881 թվականին Վլտավի ափին կառուցվել է Ազգային թատրոն (վերանորոգվել է 1883 թվականին հրդեհից հետո)։
19-րդ դարի վերջին փողոցը վերածվել է խոշոր առևտրական կենտրոնի։
1919 թվականից փողոցը ստացել է ժամանակակից անվանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ազգային պողոտա (Պրահա), ինֆորմացիա, պատկերներ
Սեսիլ Տորմեյ

Սեսիլ Տորմայ ( հունգ.՝ Tormay Cécile հոկտեմբերի 8, 1876(1876-10-08), Բուդապեշտ, Ավստրո-Հունգարիա - ապրիլի 2, 1937(1937-04-02), Mátraháza, Gyöngyös, Հևեշ, Հունգարիա), հունգարացի գրող, մտավորական, աջակողմյան քաղաքական գործիչ, ֆեմինիստ, գրական թարգմանիչ և սոցիալական տեսաբան։ Երկու անգամ՝ 1936 և 1937 թվականներին առաջադրվել է գրականության Նոբելյան մրցանակի հինգ տարբեր անվանակարգերում։


== Կենսագրություն ==
Սեսիլ Տորմայն ունի գերմանական արմատներ։ Նրա մորական պապը՝ Յոժեֆ Շպիգելը, շինարարական կապալառու էր և օգնել է Իստվան Սեխենիին կառուցել Շղթայի կամուրջը։ Նրա հորական պապը` Կարոլ Քրենմլերը (Տորմայ), 1848-1849 թվականներին մասնակցել է հունգարական հեղափոխությանը և ստացել բանակի մայորի կոչում։ 19-րդ դարի վերջին Տորմայ ընտանիքը սկսել է համարվել ազնվական։ Նրա հայրը` Բելա Տորմայը, գյուղատնտեսության ոլորտի փորձագետ էր, Հունգարիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամ և պետքարտուղար։ Նրա մայրը Հերմին Բարկասին էր։
Երբ Սեսիլ Տորմեյը ուսանողուհի էր, գրական ստեղծագործություններ էր ուսումնասիրում գերմաներեն, իտալերեն, ֆրանսերեն և լատիներեն լեզուներով։ Նա հունգարերեն է թարգմանել Ֆրանցիսկ Ասսիզեցիի «Փոքր ծաղիկներ» աշխատությունը։ 1919 թվականին նա սկսել է արտահայտել իր քաղաքական հայացքները և դեմ է արտահայտվել Բելա Կունի ռեժիմին։ 1918-1919 թվականների հեղափոխության իրադարձությունների մասին նա հրատարակել է գիրք («Օրենքից դուրս օրագիր» (Bujdosó könyv, 1925, բառացիորեն «Արգելված գիրք»)՝ բողոքելով հետագա կոմունիստական կառավարության դեմ և ափսոսանք հայտնելով Հունգարիայի թագավորության բաժանման համար։ Սեսիլ Թորմեյը Բենիտո Մուսոլինին մեծ երկրպագու էր։ 1932 թվականին, նա հանդիպել է դուչեին՝ հունգարական կանանց լիգայից նրան բարեմաղթանքներ հղելով իտալերենով։
Հռչակ է ձեռք է բերել գրելով երկու վեպ («Ժայռերի մարդիկ»(Emberek a kövek között), 1911, «Հին տուն» (A Régi ház), 1914) և հինգ կարճ պատմվածք։ Նրա ամենահայտնի գործը՝ «Հանցագործի օրագիր»-ը, կոմունիստների կողմից իրականացված ահաբեկչության մասին առաջին ձեռագիրն է 1919 թվականին Հունգարիայի Սովետական հանրապետության կարճ գոյության ընթացքում։ Սեսիլ Տորմայը երկու անգամ՝ 1936 և 1937 թվականներին առաջադրվել է գրականության Նոբելյան մրցանակի։
Սեսիլ Տորմեյը մահացել է 1937 թվականի ապրլի 2-ին։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
An outlaw’s diary  (1923)
Budapest wants to name a street after the antisemitic writer (in German, citates from Tormay in English)
Jewish federation asks Budapest mayor to withdraw renaming of street after alleged anti-Semite
Ապագա

Ապագան ներկայից հետո եկող ժամանակն է։ Նրա «ժամանումը» համարվում է անխուսափելի, քանի որ գոյություն ունեն ժամանակն ու ֆիզիկայի օրենքները։ Արևմտյան մտածողության տեսանկյունից, որն օգտագործում է ժամանակի գծային հայեցակարգը, ապագան նախագծվող ժամանակացույցի այն մասն է, որը ակնկալվում է և տեղի է ունենալու։ Ըստ հարաբերականության հատուկ տեսության ապագան համարվում է բացարձակ ապագա, կամ ապագա լուսային կոն։
Ժամանակի փիլիսոփայության մեջ պրեզենտիզմն այն համոզմունքն է, ըստ որի գոյություն ունի միայն ներկան, ապագան և անցյալն անիրատեսական են։ Կրոնները դիտարկում են ապագան, երբ նրանք դիմում են այնպիսի հարցերի, ինչպիսիք են կարման, մահից հետո կյանքը և վախճանաբաննությունը, որոնք ուսումնասիրում են, թե ինչպիսին կլինի ժամանակի վերջը և աշխարհի վերջը։


== Ֆիզիկա ==

Ֆիզիկայում ժամանակը չորրորդ չափումն է։ Ֆիզիկոսները պնդում են, որ տիեզերական ժամանակը կարելի է հասկանալ որպես մի տեսակ առաձգական հյուսվածք, որը կորում է այնպիսի ուժերի ազդեցության տակ, ինչպիսիք են ձգողականությունը։
Ավելի ժամանակակից հասկացություն է բացարձակ ապագան, կամ ապագա լուսային կոնը։
Հարաբերականության հատուկ տեսության վարկածներից մեկն էլ այն է, որ մարդը կարող է ճանապարհորդել դեպի ապագա (բայց երբեք չվերադառնալ), ճանապարհորդում է շատ բարձր արագությամբ։ Չնայած սովորական պայմաններում այդ ազդեցությունը չնչին է, տիեզերական ճանապարհորդությունները շատ բարձր արագությամբ կարող են զգալիորեն փոխել ժամանակի ընթացքում։ Ինչպես ցույց է տրված շատ գիտաֆանտաստիկ պատմություններում և ֆիլմերում, լույսի արագությանը մոտ արագությամբ նույնիսկ կարճ ժամանակ ճանապարհորդող մարդը կվերադառնա երկիր, որը երկար տարիներ գտնվում է ապագայում։


== Փիլիսոփայություն ==
Ժամանակի փիլիսոփայության մեջ պրեզենտիզմն այն համոզմունքն է, որ գոյություն ունի միայն ներկան, իսկ ապագան և անցյալը անիրատեսական են։
Պրեզենտիզմի հակադրությունը էթերնալիզմ է։ Մեկ այլ տեսակետ երբեմն կոչվում է ժամանակի աճող բլոկի տեսություն, որը պնդում է, որ անցյալն ու ներկան գոյություն ունեն, իսկ ապագան՝ ոչ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրոսայտինգեն

Գրոսայտինգեն (գերմ.՝ Großaitingen), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Մտնում է Աուգսբուրգի շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Շվաբիա վարչական շրջանի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 4867 մարդ է (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալների) ։ Տարածքը 39,09 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 7 72 151։
Համայնքը ստորաբաժանվում է 5 գյուղական թաղամասերի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Պոդլեսնի Ալեկսինեց

Պոդլեսնի Ալեկսինեց (ուկրաիներեն՝ Підлісний Олексинець), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոդլեսնի Ալեկսինեց գյուղում բնակվում էր 827 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,94 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 281,29 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գամարջվեբա

Գամարջվեբա, (վրաց.՝ გამარჯვება), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Դեդոփլիս Ծղարոյի շրջանում։


== Անվանում ==
Վրացերենից թարգմանաբար այս գյուղի անավանումը նշանակում է հաղթանակ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1010 մարդ։ Բացարձակ մեծամասնությունը վրացիներն են, որոնք կազմում են գյուղի բնակչության 97,6 %-ը։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 700 մետր բարձրության վրա։ Դեդոփլիսծղարո քաղաքից հեռու է 12 կմ-ով։


== Ծանոթագրություններ ==
Գախտուտ

Գախտուտ, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում։


== Բնակչություն ==
1907 թվականին գյուղն ունեցել է 105 հայ, իսկ 1908-ին՝ 182 հայ բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Խոլմատի

Խոլմատի (ռուս.՝ Холматы), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռոբերտ Հուկ

Ռոբերտ Հուկ (անգլ.՝ Robert Hooke, հուլիսի 18 (28), 1635[…], Freshwater, Ուայթ կղզի, Հարավարևելյան Անգլիա, Անգլիա - մարտի 3, 1703(1703-03-03)[…], Լոնդոն, Անգլիայի թագավորություն), անգլիացի բնախույզ, էնցիկլոպեդիստ, Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ (1663 թվականից)։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Վեսթմինսթերյան դպրոցում, որտեղ ուսումնասիրել է լեզուներ, ինչպես նաև մաթեմատիկա, ֆիզիկա և մեխանիկա։ 1653 թվականին ընդունվել է Օքսֆորդի համալսարան, որտեղ հետագայում եղել է Ռոբերտ Բոյլի օգնականը։ 1665 թվականից եղել է Լոնդոնի համալսարանի պրոֆեսոր, 1677-1683 թվականներին՝ Լոնդոնի թագավորական ընկերության քարտուղար։


== Գործունեություն ==
Հուկն իր աշխատանքներում անդրադարձել է բնագիտության բազմաթիվ հարցերի։ 1659 թվականին պատրաստել է օդային պոմպը։ Քրիստիան Հյույգենսի հետ հաստատել է (մոտ 1660 թվական) ջերմաչափի հաստատուն կետերը՝ սառույցի հալման և ջրի եռման կետերը։ Կատարելագործել է բարոմետրը, հայելային աստղադիտակը, դիտախողովակն օգտագործել անկյունները չափելու համար, նախագծել քամու ուժը չափող սարք, շրջանը մասերի բաժանող մեքենա և այլ բազմաթիվ սարքեր։ Ժամացույցի մեխանիզմի հիմնական մասը (Anchor escapement), Հուկի մանրադիտակը, խցանի կառուցվածքը, ոջիլի գծագիրը։
1660 թվականին սահմանել է առաձգական մարմնին կիրառված և այդ մարմնի դեֆորմացիայի համեմատականության օրենքը։
Հուկը տվել է մոլորակների շարժման ընդհանուր պատկերը և արտահայտել այն միտքը, որ բոլոր երկնային մարմինները ձգում են իրար։ 1660 թվականից փորձում էր ձևակերպել տիեզերական ձգողության գաղափարը, որը 1674 թվականին ձևակերպեց «Երկրագնդի շարժման ապացույցի փորձ» տրակտատում։ 1679 թվականին ենթադրություն է արել, որ եթե ձգողության ուժը հակադարձ համեմատական է հեռավորության քառակուսուն, ապա մոլորակը պետք է շարժվի էլիպսով։ 1680 թվականի հունվարի 6-ին Իսահակ Նյուտոնին գրված նամակում հստակորեն ձևակերպում է տիեզերականության ձգողականության օրենքը՝ ցույց տալով կապը Կեպլերի օրենքի հետ, և առաջարկում է անգլիացի գիտնականին տալ տեսության մաթեմատիկական հիմնավորումը։ Այդ նամակով է սկսվում տիեզերական ձգողականության օրենքի փաստացի պատմությունը։
Հուկը կողմնակից էր լույսի ալիքային տեսությանը և վիճարկում էր մասնիկային (կորպուսկուլային) տեսությունը, ջերմությունը համարում էր նյութի մասնիկների մեխանիկական շարժման արդյունք։ Իր կատարելագործած միկրոսկոպով Հուկը դիտել է բույսի կառուցվածքը և առաջին անգամ ցույց տվել խցանի բջջային կառուցվածքի ճշգրիտ պատկերը («բջիջ» տերմինը մտցրել է Հուկը), ինչպես նաև նկարագրել սամիթի, կտկենու, գազարի բջիջների կազմությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալդան (քաղաք)

Ալդան (ռուս.՝ Алда́н), քաղաք Ռուսաստանում, Յակուտիայի Ալդանսկի շրջանի վարչական կենտրոն։ Գտնվում է Ամուրո-Յակուտական մայրուղու վրա, Ալդան գետի ավազանում, Յակուտսկից 530 կմ հարավ։ Քաղաքում կա օդանավակայան։


== Պատմություն ==

Քաղաքի ծննդյան օրը համարվում է 1924 թվականի հունիսի 19-ը։ Մինչև 1932 թվականը համարվել է ավան և կոչվել Նեզամետնի (ռուսերեն՝ Незаметный, բառացի՝ «աննկատելի, աննշմարելի»)։ 1932 թվականի սեպտեմբերի 20-ին ավանը ստացավ քաղաքի կարգավիճակ, իսկ 1939 թվականի մայիսին վերանվանվեց Ալդան՝ Ալդան գետի անունով։
1990-ական թվականներին քաղաքը գտնվում էր ժողովրդագրական ճգնաժամի մեջ, սակայն 2000-2010 թվականներին վերսկսվեց մարդկանց այցը դեպի քաղաք, ի հայտ եկան առևտրային օդագնացություն, երկաթուղային կայարան։ 2009-2010 թվականներին քաղաքում սկսվեց նավթամուղային ճյուղի շինարարություն, ինչը մեծապես անդրադարձավ քաղաքի տնտեսական զարգացման վրա։


== Բնակչություն ==


== Կլիմա ==
Ալդանում կլիման խիստ ցամաքային է, որն էականորեն մեղմ է, քան Յակուտսկում. ձմռանն Ալդանում ավելի տաք է, իսկ ամռանը ավելի հով։ Ձմեռը չափավոր ցուրտ է` ամսեամիս ջերմաստիճանի ոչ մեծ տատանումներով։ Դեկտեմբերից մինչև փետրվար ձնհալը բացառվում է։


== Տնտեսություն ==

Ալդանի տնտեսության հիմքը կազմում է ոսկու արդյունահանությունը։ Կա նաև փայտամշակման մի քանի փոքր ձեռնարկություն և մեքենաների վերանորոգման գործարան։ Քաղաքում են գտնվում «Յակուտիայի երկաթուղիներ» ընկերության գլխամասը և դրա հիմնական ստորաբաժանումները։


== Սպորտ ==
Ալդանի «Մետալուրգ» ֆուտբոլային ակումբը 1993 թվականին հանդես է եկել Ռուսաստանի առաջնության առաջին լիգայում։
2012 թվականից գործում է Դահուկավորների պատրաստման Ալդանի կենտրոնը, որտեղ մարզվում են նաև ռուս հայտնի մարզիկներ, բիաթլոնիստներ և դահուկավորներ, Ռուսաստանի հավաքականի անդամներ։


== Նշանավոր անձինք ==
Ալդանում է ծնվել խորհրդային գրող Վիկտոր Կոլուպաևը (1936—2001)։
Երկար ժամանակ քաղաքում է ապրել և այստեղ մահացել գրող, հասարակական գործիչ Նիկոլայ Սաբաևը (1941—2003)։
Այստեղ է ծնվել խորհրդային պետական գործիչ Գենադի Վեդերնիկովը (օգոստոսի 5, 1937 — հուլիսի 27, 2001)։
Քաղաքում է ծնվել Ռուսաստանի բարձրագույն կրթության աշխատակից, ակադեմիկոս Վլադիմիր Կլյուշինը (1939)։
Մանկության տարիներից մինչև բանակ զորակոչվելը (1942) այստեղ է ապրել Խորհրդային միության ապագա հերոս Միխայիլ Կոսմաչյովը (1920-1944)։
Այստեղ է ծնվել ռուս դերասան, հեռուստահաղորդավար, նկարիչ Իգոր Գրիգորևը (1962)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Алдан // Города России: энциклопедия. — М.: Большая Российская энциклопедия, 1994. — С. 16. — 559 с. — 50 000 экз. — ISBN 5-85270-026-6


== Արտաքին հղումներ ==
Ալդանի պաշտոնական կայքը
Տեղագրական քարտեզի էջ Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
Բրուսիլովի շրջան

Բրուսիլովի շրջան (ուկրաիներեն՝ Брусилівський район), շրջան Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզում։
Ստեղծվել է 1990 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բրուսիլով։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 625 կմ²։


== Բնակչություն ==
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 15303 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 24,48 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Նգաունդերե

Նգաունդերե  (ֆր.՝ Ngaoundéré), քաղաք Կամերունում։ Ադամավա նահանգի և Վինա դեպարտամենտի վարչական կենտրոնն է։ Բնակչությունը՝ 262 747 մարդ (ըստ 2010 թվականի տվյալների)։
Նգաունդերենը տեղի կաթոլիկ թեմի կենտրոնն է։


== Աշխարհագրություն ==

Նգաունդերեն գտնվում է Ադամավայի սարահարթում (այն տարածքում, որը կրում է Նգաունդերե սարահարթ անվանումը)` Կամերունի գրեթե կենտրոնում։


== Տնտեսություն ==
Քաղաքը երկրի առավել զարգացած մասերի հետ կապող երկաթուղու միջոցով արտահանվում է տեղական անասնաբուծական տնտեսությունների արտադրանքը, ինչպես նաև` գետնանուշ (ծովային ճանապարհներով)։ Տեղական արդյունաբերությունը զբաղվում է կաթնամթերքի և մսամթերքի արտադրությամբ, մորթիների մշակմամբ։ Զարգացած է նաև օծանելիքի արդյունաբերությունը, բամբակի վերամշակումը։ Քաղաքի մերձակայքում արդյունահանվում է բոքսիտ։
Նգաունդերենը նաև զբոսաշրջանին ​​կենտրոն է։


== Կրթություն ==
Քաղաքում կա համալսարան։


== Տրանսպորտ ==
Քաղաքը երկաթուղու վերջին կետն է, որն անցնում է երկրի խոշորագույն քաղաքներով` Դուալայով և Յաունդեով։ Նգաունդերեով է անցնում երկրի մայրաքաղաքը` Յաունդեն, Կամերունի հյուսիսում գտնվող Գարուա և Բերտուա քաղաքներին միացնող ավտոմայուղին։
Նգաունդերեն ունի օդանավակայան։


== Եղանակ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Catholic Hierarchy website
Հարավային Կորեայի Օլիմպիական կոմիտե

Հարավային Կորեայի Օլիմպիական կոմիտե (կոր.՝ 대한올림픽위원회), Հարավային Կորեայի ազգային օլիմպիական կոմիտե։ Հիմնադրվել է 1946 թվականին։ Դարձել է ՄՕԿ-ի անդամ 1947 թվականին։ Գրասենյակը գտնվում է Սեուլում։ Հանդիսանում է ՄՕԿ-ի, ՕՍԱ-ի և մի շարք այլ միջազգային սպորտային կազմակերպությունների անդամ։


== Տես նաև ==
Հարավային Կորեան Օլիմպիական խաղերում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2008-05-14 at the Wayback Machine.
(5830) Սիմոհիրո

(5830) Սիմոհիրո (անգլ.՝ Simohiro), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի մարտի 9-ին Ցունեո Նիջիմայի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Օջիմայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,274416 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8145 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7344 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1252,86 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,287342 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,27° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5830) Սիմոհիրո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Խավարասերը

Խավարասերը (ռուս.՝ Тараканище), խորհրդային նկարված երաժշտական մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որը նկարահանվել է 1963 թվականին։ Ռեժիսորը Վլադիմիր Պոլկովնիկովն է։ Տևողությունը 16 րոպե, 32 վայրկյան է։


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմը նկարահանվել է ըստ Կոռնեյ Չուկովսկու հեքիաթի, որը մի սարսափելի խավարասերի մասին է, որը մահացու վախեցնում է բոլոր կենդանիներին, սակայն նրան կուլ է տալիս մի փոքրիկ և սովորական ճնճղուկ։


== Հեղինակներ ==
Սցենարի հեղինակ` Վլադիմիր Սուտեև
Ռեժիսոր` Վլադիմիր Պոլկովնիկով
Բեմադրող նկարիչ` Գրաժինա Բրաշիշկիտե
Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ` Անատոլի Պետրով, Վադիմ Դոլգիխ, Միխայիլ Բոտով, Անտոնինա Կարովինա, Բորիս Չանի, Անատոլի Սոլին
Կոմպոզիտոր` Ալեքսանդր Վարլամով
Օպերատոր` Ն. Կլիմովա
Ձայնային օպերատոր` Նիկոլայ Պրիլուցկի
Դերերը հնչյունավորել են` Սերգեյ Ցեյց` Խավարասեր, Յուրի Ֆիլիմանով` Կոռնեյ Չուկովսկի, Նինա Նիկիտինա` կենգուրու, Ալեքսեյ Գրիբով` գետաձի
Լուսագրերում նշված չեն` Կլարա Ռումյանովա` մկնիկ, Լիդիա Կորոլյովա` կով


== Վերաթողարկում DVD ձևաչափով ==
Մուլտֆիլմը DVD ձևաչափով բազմիցս թողարկվել է մուլտֆիլմների հավաքածուներում։

«Տզզան ճանճի հյուրերը», «Սոյուզմուլտֆիլմ», դիստրիբյուտոր` «Սոյուզ»։ Հավաքածուի մեջ ընդգրկված են եղել հետևյալ մուլտֆիլմները.«Տզզան ճանճը (մուլտֆիլմ, 1976)», «Ճպուռը և մրջյունը», «Մրջյունի ճանապարհորդությունը» (1983 թվական), «Առաջին ջութակ» (1958 թվական), «Ժու-ժու-ժու» (1966 թվական), «Խավարասերը» (1963 թվական), «Մորեխի արկածները (մաս առաջին)» (1990 թվական)  
«Մորեխի արկածները (մաս երկու)» (1991 թվական)


== Արձագանքներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Խավարասերը» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Մեյկոն շրջան (Ալաբամա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մեյկոն շրջան (այլ կիրառումներ)Մեյկոն (անգլ.՝ Macon County), ԱՄՆ Ալաբամա նահանգի շրջաններից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.577 կմ² է, բնակչությունը՝ 21.452 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Թուսկիջի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1832 թ.։


== Ծանոթագրություններ ==
Եվրենոզովո

Եվրենոզովո (բուլղար․՝ Евренозово), գյուղ Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում։ Վարչականորեն մտնում է Մալկո Տիրնովոյի համայնքի կազմի մեջ։ Համայնքի կենտրոն Մալկո Տիրնովո քաղաքից գտնվում է 22 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք։ 2011 թվականի Բուլղարիայի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ գյուղում բնակվել է 46 մարդ, բնակչությունում գերակշռողը բուլղարներն են։


== Բնակչություն ==


== Տես նաև ==
Բուլղարիայի համայնքներ
Մալկո Տիրնովոյի համայնք


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոմանոս Միշվիլյան

Ռոմանոս Հովհաննեսի Միշվիլյան, (մարտի 5, 1845, Ղզլար (Դաղստան)- սեպտեմբերի 26, 1923, Ղզլար), հայ բժիշկ, հասարակական գործիչ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1891)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Պետերբուրգի կայսերական բժշկավիրաբուժական ակադեմիան (1870) և աշխատել որպես զինվորական բժիշկ։ 1880 թվականին եղել է Խասնավյուրտի զինվորական հոսպիտալի, ապա՝ Ղզլարի զինվորական գնդի բժիշկ, 1886-1896 թվականներին՝ Ղզլարի զինվորական հոսպիտալի գլխավոր, 1896 թվականին՝ 2-րդ կազակային կամավոր դիվիզիայի բժիշկ։ 1898 թվականին պաշտոնաթող է եղել որպես պետ․ խորհրդական։ Միշվիլյանի և Ա․ Սուլթանշահի նախաձեռնությամբ 1908 թվականին Ղզլարում բացվել է հիվանդանոց, որը նա գլխավորել է ավելի քան 15 տարի։ 1909 թվականից եղել է հայկական երկսեռ դպրոցների հոգաբարձու և օրիորդաց գիմնազիայի հոգաբարձական խորհրդի նախագահը։ Միշվիլյանին հատուկ անկյուն է հատկացված Ղզլարի հայրենագիտական թանգարանում։
Իրինդ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իրինդ (այլ կիրառումներ)Իրինդ (այլ անվանումներ՝ Ըռինդ, Իրինտ, Ռունդ), գյուղ Հայաստանի Արագածոտնի մարզում, Արագած լեռան հարավարևմտյան լանջին։ Հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 46 կմ հյուսիս-արևմուտք, բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1900 մ։ Իրինդ գյուղը գտնվում է Թալին քաղաքից 9 կմ հյուսիս-արևելք։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղը երեք կողմից շրջապատված է ոչ բարձր բլուրներով, իսկ հարավում հարթավայր է։


== Բնակչություն ==
Իրինդի նախնիները գաղթել են Մուշի և Սասունի գյուղերից։ Իրինդի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, հացահատիկի և ծխախոտի մշակությամբ։ Համայնքի տնտեսությունը մասնագիտացված է գյուղատնտեսության մեջ։ Գյուղատնտեսական հողերի հիմնական մասն օգտագործվում է որպես վարելահողեր, խոտհարքեր։ Զբաղվում են բանջարաբոստանային, հացահատիկային, կերային կուլտուրաների մշակությամբ և ծխախոտագործությամբ։ Պահուստային հողերը զբաղեցնում են համայնքի մակերեսի 75%, որոնց մեջ 753 հա կազմում են արոտավայրերը, 11 հա` վարելահողերը։ Զբաղվում են խոշոր և մանր եղջերավոր անասնապահությամբ։ Գյուղը արդյունաբերություն չունի։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==

Գյուղում է գտնվում VII դարի բազմաբսիդ հորինվածքով Սուրբ Գևորգ եկեղեցին, որի վերակառուցումն ավարտվել է 2017 թվալանին ։


== Հայտնի բնակիչներ ==
Ավետիք Իսահակյան, ապրել է Իրինդում 5 տարի
Խաչիկ Դաշտենց
Միքայել Քոթանյան
Հայկ Քոթանյան
Վահրամ Վարդանյան


== Տես նաև ==
Իրինդի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արագածոտնի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Կրիբի

Կրիբի (ֆր.՝ Kribi), քաղաք Կամերունի հարավում, ծովային հանգստավայր, Օսեան դեպարտամենտի կենտրոն։ Բնակչությունը 60 հազար մարդ (2007 թվականի տվյալներով)։


== Աշխարհագրություն ==
Քաղաքը գտնվում է Ատլանտյան օվկիանոսի Գվինեական ծոցի ափին՝ Յաունդեից 270 կմ հարավ-արևմուտք և Դուալա քաղաքից 80 կմ հարավ՝ Կիենկե գետի գետաբերանում։ Քաղաքն ունի օդանավակայան։


== Պատմություն ==
Կրիբին ծագել է որպես գերմանացիների առևտրի կենտրոն տեղացիների հետ, 1884 թվականին մտել է գերմանական Կամերունի կազմի մեջ։ Կրիբին աստիճանաբար դարձավ Կամերունի հարավային մասի տնտեսական կենտրոնը, փղոսկրյա և ռետինե իրերի արտահանման հիմնական նավահանգիստը։ 1895 թվականին քաղաքում հայտնվեց սեփական մաքսատուն։ 1899 թվականին քաղաքի վրա հարձակվել են բուլու ցեղի մարտիկները։


== Բնակչություն ==
Կրիբիում բնակվում են հիմնականում բասա, բատանգա, մաբի, էվոնդո և բուլու ցեղերը։


== Տնտեսություն ==

1990-ական թվականների երկրորդ կեսին Կրիբիում ստեղծվել է օֆշորային գոտի։ Կրիբիում տեղակայված է նավահանգիստ, որի միջոցով արտահանվում են երկաթի հանքաքար, փայտ և կակաո։ Կրիբիի կողքին նավթ է արդյունահանվում։ Քաղաքում տեղակայված է «Չադ», «Կամերուն» նավթամուղը։
Կրիբին Կամերունի ամենահայտնի հանգստավայրն է, որը գրավում է օտարերկրյա զբոսաշրջիկներին։


== Տեսարժան վայրեր ==
Կալոնիալիզմի ժամանակ կառուցված Մայր տաճար, որը վերակառուցվել է 2002 թվականին։
12 մետր բարձրությամբ Լոբեի ջրվեժ, որը ձևավորվել է Լոբե գետի՝ Ատլանտյան օվկիանոս ընկնելու ժամանակ՝ քաղաքից 7 կմ դեպի հարավ։
Արմավենու ափը սպիտակ ավազով է, որը ձգվում է մի քանի կիլոմետր։
Կամպո Մաան ազգային պարկ, գտնվում է Կրիբիից 20 կմ հարավ։ Նոյեմբեր-հունվար ամիսներին այգու տարածքում գտնվող լողափում ծովային կրիաները ձու են դնում։ Այգում ապրում են նաև պիգմեյներ (միջին աճը մոտ 130 սանտիմետր)։
Ըստ որոշ տվյալների՝ քաղաքի շրջանում հրաբխային աղերի սողաններ են հայտնաբերվել, ինչը հեռանկարում կարող է Կրիբին վերածել բալնեոլոգիական հանգստավայրի։


== Քույր քաղաքներ ==
 Սեն Նազեր, Ֆրանսիա


== Ծանոթագրություններ ==
Վարսակի թխվածքաբլիթ

Վարսակի թխվածքաբլիթ, խմոր՝ թխվածքաբլիթի տեսքով, հիմնականում ունի շրջանի տեսք։ Ամենակարևոր բաղադրիչներն են համարվում վարսակի փաթիլները (կամ հերկուլես), ալյուրը, կարագը (կամ մարգարին), ձուն և համեմունքները (Վանիլ կամ դարչին)։ Ստացված խմորը պետք է բաժանել մի քանի մասերի, լցնել թավայի մեջ և թխել։ Խմորի բաղադրության մեջ կարելի է նաև ներառել ընկույզ, պնդուկ, գետնանուշ, չամիչ, արևածաղկի սերմեր, շոկոլադ, մեղր։ Երբեմն նաև պատրաստում են մուրաբայով։


== Տես նաև ==
Անզակ (թխվածքաբլիթ) - Ավստրալիայի և Նոր Զելանդայի ազգային քաղցրավենիք


== Ծանոթագրություններ ==
[1] Archived 2012-12-27 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
Պատրաստման տեսաերիզը Յութուբում
Նատալյա Բարանովսկայա

Նատալիա Պետրովնա Բարանովսկայա (ուկրաիներեն՝ Наталія Петрівна Барановська, հուլիսի 15, 1948(1948-07-15), Մախաչկալա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային պատմաբան, Ուկրաինայի նորագույն պատմության հետազոտող, պատմական գիտությունների դոկտոր։


== Կենսագրություն ==
Նատալյա Բարանովսկայան ծնվել է 1948 թվականի հուլիսի 15-ին, Մախաչկալա քաղաքում։ 1973 թվականին ավարտել է Կիևի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը։ 1967-1975 թվականներին աշխատել է լաբորանտ, կրտսեր գիտաշխատող, 1975-1984 թվականներին՝ գիտաշխատող, 1984 թվականից՝ Ուկրաինայի զարգացած սոցիալիզմի և ժամանակակից պատմության ամբիոնի ավագ գիտաշխատող, 2002 թվականից՝ Ուկրաինայի ԳԱ Ուկրաինայի պատմության ինստիտուտի նորագույն պատմության և քաղաքականության ամբիոնի ավագ գիտաշխատող։
1982 թվականին պատմական գիտությունների դոկտոր Վլադիմիր Պաննիբուդլասկաի ղեկավարությամբ պաշտպանել է թեկնածուական դիսերտացիա «Ուկրաինական մամուլի դերը ԽՍՀՄ ժողովուրդների բարեկամության ամրապնդման գործում, 1966-1975 թվականներ» թեմայով։ 2006 թվականին պատմական գիտությունների դոկտոր Գերոգի Կասյանովի ղեկավարությամբ նա պաշտպանեց դոկտորական դիսերտացիա՝ «Չեռնոբիլը Ուկրաինայի նորագույն  պատմության մեջ. իշխանություն և հասարակություն» թեմայով։


== Գիտական գործունեություն ==
Նա ուսումնասիրել է Ուկրաինայի սոցիալ-քաղաքական և տնտեսական վիճակը, նրա տեղը Հայրենական մեծ պատերազմից հետո ազգային տնտեսության ինտեգրման գործընթացներում, Չեռնոբիլի աղետը Ուկրաինայի ճակատագրում։ Նա համարվում է հավաքածուների գլխավոր կազմողը։

«Чорнобиль: проблеми здоров’я населення: Збірка документів і матеріалів» (Київ, 1995)
«Чорнобильська трагедія: Збірка документів і матеріалів» (Київ, 1996)Հիմնական աշխատություններ

Життєвий простір України: політичний та гуманітарний виміри (1991—2010 роки). — Київ, 2012 (համահեղինակ)
Чорнобильська трагедія. Нариси з історії. — Київ, 2011
Національна академія наук України 1918—2008. До 90-річчя від дня заснування. — Київ, 2008 (համահեղինակ)
Державотворчий процес в Україні 1991—2006. — Київ, 2007 (համահեղինակ)
Нарис історії України ХХ століття. — Київ, 2005 (համահեղինակ)
Чорнобильська катастрофа: під іншим кутом зору. — Київ, 2004 (համահեղինակ)
Чорнобильська катастрофа в публікаціях. — Київ, 2004
Україна: Утвердження незалежної держави (1991—2001). — Київ., 2001 (համահեղինակ)
Соціальні та економічні наслідки Чорнобильської катастрофи. — Київ, 2001
Об'єкт «Укриття»: Проблеми, події, люди. — Київ, 2000
Україна — Чорнобиль — світ: чорнобильська проблема у міжнародному вимірі 1986—1999 рр. — Київ, 1999
Печать Советской Украины — пропагандист дружбы народов СССР. — Київ, 1983


== Պարգևներ ==
Ուկրաինայի Գիտությունների ազգային ակադեմիայի Ն. Ի. Կոստոմարովի անվան մրցանակի դափնեկիր է (2002), պարգևատրվել է Ուկրաինայի Արտակարգ իրավիճակների և Չեռնոբիլի աղետի հետևանքներից բնակչության պաշտպանության նախարարության պատվավոր կրծքանշանով (2006)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Яблоневый цвет и ветка полыни: Чернобыль в жизни и творчестве историка Натальи Барановской // Чрезвычайная ситуация. — 2001. — № 3.
Ученые Института истории Украины: Биобиблиографический справочник. / Серия «Украинские историки». — Выпуск 1. — Киев, 1998.1998.


== Արտաքին հղումներ ==
Институт истории Украины НАН Украины
Տաուկայ-Գայնա

Տաուկայ-Գայնա (ռուս.՝ Таукай-Гайна, բաշկիրերեն՝ Тауҡай-Гәйнә), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միյակինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 220 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ճոխուլդի

Ճոխուլդի (վրաց.՝ ჭოხულდი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 51 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տունգուրահուա (պրովինցիա)

Տունգուրահուա (իսպ.՝ Provincia de Tungurahua), Էկվադորի 24 պրովինցիաներից մեկը։ Մայրաքաղաքը Ամբատոն է։ Պրովինցիայի անունը ծագում է Տունգուրահուա հրաբխի անունից, որը գտնվում է պրովինցիայի սահմաններում։


== Բնակչություն ==
2011 թվականին Տունգուրահուայի բնակչությունը կազմել է 581389 մարդ։ Այդ բնակչության 10%-ը սերում են բնիկ ժողովուրդներից, իսկ 70%-ը՝ մետիսներից կամ խառը ռասաներից։ Վերջին 20%-ը սերում են աֆրիկյան, ասիական և եվրոպական ծագում ունեցող ժողովուրդներից։


== Կլիմա ==
Պրովինցիան ունի չոր և չափավոր կլիմա։ Ինչպես բոլոր լեռնային տարածքներում, այնպես էլ տարածաշրջանում, տիրում է այսպես կոչված միկրոկլիմա երևույթը, որում պրովինցիայի փոքր հատվածներ ստանում են մյուսներից տարբերվող կտրուկ կլիմայական պայմաններ՝ քամիների և ճնշման պատճառով։ Տունգուրահուայի ջերմաստիճանը ցերեկային ժամերին տատանվում է 14-ից 17 աստիճան ցելսիուսի միջև։ Ավելի բարձր շրջաններում ակնհայտորեն կլիմայական պայմաններն ավելի պաղ են։ Չնայած լինելով հասարակածի մոտակայքում, Կարիհուաիրազո և Չիմբորասո լեռները տարվա մեծ մասը ծածկված են ձյունով։


== Աշխարհագրություն ==
Պրովինցիան խիստ լեռնային է, որն ընդգրկում է Բանյոս կանտոնի մոտ գտնվող Տունգուրահուայի հրաբուխը, ինչպես նաև Կարիհուաիրազոն և Չիմբորասո հրաբուխները՝ հարավային մասում։ Բանյոսը ամենամեծ զբոսաշրջային կենտրոնն է։ Պրովինցիայի հիմնական գետը Պատատեն է, որը հոսում է արևելք՝ դեպի Ամազոնի շրջան։


== Քաղաքական բաժանում ==
Պրովինցիան բաժանված է 9 կանտոնների, որոնցից արևմտյանը Ամբատոն է, իսկ արևելյանը՝ Բանյոսը։ Հետևյալ աղյուսակում ներկայացված է 2001 թվականի բնակչության մարդահամարի տվյալները, նրա տարածքը (քառ. կմ), կանտոնի վարչական կենտրոնը կամ մայրաքաղաքը։


== Տեսարժան վայրեր ==
Ֆամիլիա ազգային պարկ
Լլանգանատ ազգային պարկ


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Տես նաև ==
Էկվադորի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Մամբրե Մատենճյան

Մատենճյան Մամբրե Վարդևանի (հոկտեմբերի 25, 1880(1880-10-25), Բաբերդ, Թուրքիա - փետրվարի 3, 1920(1920-02-03), Թիֆլիս, Վրաստանի Դեմոկրատական Հանրապետություն), հայ գրականագետ, մանկավարժ։


== Կենսագրություն ==
1886 թվականին նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Կովկաս։ 1901 թվականին Մատենճյանը ավարտել է Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանը։ 1903-1907 թվականներին սովորել է Սորբոնի համալսարանի գրականության բաժնում (հաճախել է նաև արվեստների պատմության դասընթացները)։ Այնուհետև մինչև կյանքի վերջը ֆրանսերեն, հայոց լեզու, հայ և ընդհանուր գրականություն է դասավանդել Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցում (դպրոցի համար գրել և հրատարակել է «Հունական գրականություն» ձեռնարկը)։ Արտաշես Աբեղյան և Մանուկ Աբեղյանների հետ կազմել է 1912-1917 թվականներին պրակներով լույս տեսած «Գրագետ» ուղղագրության դասագիրքը։ Մատենճյանը աշխատակցել է ժամանակի հայ պարբերական մամուլին, մասնակցել գրական կյանքին։