Օլեգ Գրիգորև

Օլեգ Վլադիմովիչ Գրիգորև (ռուս.՝ Олег Вадимович Григорьев, հուլիսի 16, 1960(1960-07-16) - դեկտեմբերի 3, 2020(2020-12-03), Մոսկվա, Ռուսաստան), ռուս տնտեսագետ, վերլուծաբան, առաջին դասի պետական խորհրդական։ «Օլեգ Գրիգորևի «Նեոկոնոմիկա» գիտահետազոտական կենտրոնի ղեկավար»։


== Կենսագրություն ==
1982 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետը՝ տնտեսական կիբեռնետիկա մասնագիտությամբ, որից հետո՝ 1982-1989 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի Կենտրոնական տնտեսագիտության և մաթեմատիկայի ինստիտուտի գիտաշխատող։ Այնուհետև երեք տարի աշխատել է Մոսկվայի քաղաքացիական շինարարության պետական համալսարանի շինարարների առաջատար ուսուցման կենտրոնական միջգերատեսչական ինստիտուտում։ ԽՍՀՄ-ի փլուզման ժամանակ, 1991-ից մինչև 1992 թվականը, նա եղել է Ռուսաստանի Գերագույն խորհրդի խորհրդական, այնուհետև եղել է Ռուսաստանի արդյունաբերողների և գործարարների միության փորձագիտական ինստիտուտի աշխատակից (1992-1994)։ 
1994-1997 թվականներին Գրիգորևը զբաղեցրել Է Պետական դումայի տնտեսական քաղաքականության կոմիտեի աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալի պաշտոնը, որտեղից անցել է ՌԴ նախագահի տնտեսական կառավարման բաժնի պետի պաշտոնին (1997-1998)։ 1998-1999 թվականներին նա եղել է հարկային քաղաքականության վարչության պետ, ինչպես նաև՝ կատարել է Ռուսաստանի ձեռներեցության զարգացման պետական կոմիտեի նախագահի տեղակալի պարտականությունները, 2000-2001 թվականներին եղել է Ռուսաստանի Պետական եկամուտների կոմիտեին կից «Էկոբանվտանգություն» գիտա-հետազոտական կենտրոնի տնօրենը։ 2003-2004 թվականներին նա եղել է ռադիոնավիգացիայի և ժամանակի ռուսական ինստիտուտի փոխտնօրեն։
2004-2008 թվականներին Օլեգ Գրիգորևը եղել է քաղաքային և պետական կառավարման ռուսական համակարգերի անկախ մասնագետ, որից հետո՝ 2008-2011 թվականներին աշխատել է որպես ավագ տնտեսագետ «ՆԵՈԿՈՆ» փորձագիտական խորհրդատվության ընկերությունում։ 2011 թվականի հոկտեմբերից նա հանդիսանում էր սեփական նախագծի՝ «Օլեգ Գրիգորևի «Նեոկոնոմիկա» գիտահետազոտական կենտրոնի» հիմնադիր և գիտական ղեկավար։ Մասնագիտացել է մակրոէկոնոմիկայի վրա, աշխատել է Ռուսաստանի տնտեսության վրա վերաբնակեցման համակարգի ազդեցության խնդրի վրա, հանդես է եկել որպես փորձագետ մի շարք ընկերությունների և ԶԼՄ-ների համար, ներառյալ «Բիզնես Online», TASS, «Մոսկովսկի կոմսոմոլեց», «Վեչերնայա Մոսկվա» և «Իզվեստիա» թերթերը, «Էքսպերտ» ամսագիր, ինչպես նաև՝ «Ֆինամ» ներդրումային ընկերությունը։


== Գրականություն ==
Делягин М. Г. Кризис человечества. Выживет ли Россия в нерусской смуте. — АСТ, 2010. — 413 с. — ISBN 978-5-17-067855-6
Вассерман А. А. Сокращение цепочки риска. Плановая технология выхода из рыночного кризиса // Бизнес-журнал. — 2014. — № 1. — С. 8—9. — ISSN 1819-267X.
Марина Москаленко За что бывает стыдно экономистам? Новосибирский Академгородок посетил известный российский экономист Олег Вадимович Григорьев // Наука в Сибири : газета  / и. о. ред. Е. В. Трухина, СО РАН. — 2015. — ISSN 2541-7576.
Анохов И. В. Уровни кодирования информации промышленного предприятия и предпосылки его взаимодействия // Вестник Пермского университета. Серия «Экономика» = Perm University Herald. Economy. — 2020. — В. 1. — Т. 15. — С. 131—149. — ISSN 1994-9960. — 
Мitko Khitov Some aspects of economic interaction between developing and developed countries within the framework of the EU on the example of Bulgaria(անգլ.) // University Economic Bulletin  / University of National and World Economy. — 2020. — В. 45. — С. 158—162. — ISSN 2414-3774. — 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Олег Григорьев»։ neoconomica.ru։ Научно-исследовательский центр Олега Григорьева «Неокономика»։ 2014-07-08։ Վերցված է 2018-09-12 
НИЦ Олега Григорьева «Неокономика»  էջը Յություբ տեսահոսթինգում
 Neoconomica: Задачи и проблематика теории. Выпуск 1 (12 сентября 2013)