armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ջութակ

Ջութակ (իտալերեն՝ violino), լարային աղեղնավոր երաժշտական գործիք, ջութակների ընտանիքում (ալտ, թավջութակ, կոնտրաբաս)՝ ռեգիստրով ամենաբարձրը։ Ամենատարածված մենակատարային գործիքներից է։


== Համառոտ նկարագրություն ==
Ունի չորս լար, որոնց լարվածքն ըստ քվինտների հետևյալն է՝ փոքր օկտավայի սոլ, առաջին օկտավայի ռե, լյա, երկրորդ օկտավայի մի)։ Ձայնարտաբերման հիմնական միջոցը լարերի վրայով աղեղը սահեցնելն է (arco), նվագելու հատուկ միջոցներից է պիցցիկատոն (pizzicato)։ Չափսը չի անցնում 600 մմ-ից։ Ուսուցման ժամանակ օգտագործվում են 1/16, 1/8, 1/4, 1/2 չափերը, քանի որ երեխաները սկսում են պարապել երեք տարեկանից։ Նվագելիս գործիքը պահում են ուսի վրա։


== Պատմություն ==
Ծագել է 8-րդ դարում արաբների կողմից Եվրոպական երկրներ բերված աղեղնավոր նվագարաններից, ըստ այլ վարկածի միջնադարյան նվագարաններից՝ կրոտայից և վիելայից։ Ջութակի դասական տեսակը մշակվել է 15-16-րդ դարերի ընթացքում միաժամանակ Իտալիայում, Ֆրանսիայում, Լեհաստանում։ 16-18-րդ դարերում հյուսիսային Իտալիայում ձևավորվեցին ջութակի վարպետների խոշորագույն դպրոցներ՝ Բրեգայում (Գ. Դա սալո, Ջ. Մաջինի) և Կրեմոնայում (Անդրեա և Նիկոլո Ամատիներ, Ջ. Գվառների, Ա. Ստրադիվարի)։ Վերջնականապես հաստատվեց ջութակի կառուցվածքը, մշակվեց գործիքների յուրահատուկ տեմբրը։ Կրեմոնայի ջութակները մինչև այսօր էլ օգտագործվում են և համարվում են չգերազանցված։ Ջութակը որպես մենակատարային համերգային գործիք, մեծ դեր խաղաց երաժշտական արվեստի պատմության մեջ։ 17-18-րդ դարերի երաժշտական գործիքային նոր ժանրերը (մենանվագ սոնատ, կոնցերտ) առաջացան սկզբնապես որպես ջութակի երաժշտական ժանրեր։ Ջութակների ընտանիքը կազմում է սիմֆոնիկ նվագախմբի կորիզը։
Հայ իրականության մեջ Ջութակի մասին առաջին հիշատակությանը հանդիպում ենք Գրիգոր Նարեկացու «Մատյան ողբերգության» պոեմում (10-րդ դար)։


== Կառուցվածք ==


=== Լարեր ===
Սկզբնական շրջանում լարերը պատրաստվել են ոչխարի աղիներից, որոնք պրկվում, չորացվում և ոլորվում էին։ 20րդ դարասկզբին լարերը պատրաստվում էին նաև մետաքսից, ալումինիումից և պողպատից։ Ներկայումնս պատրաստվում են ոլորած պողպատից կամ տարբեր մետաղների հետ ոլորած սինթետիկ նյութերից, որոնք երբեմն նաև արծաթապատվում են։


== Կատարողներ ==
17-18-րդ դարերում ստեղծվեց ջութակի ընդարձակ երկացանկ։ Ջութակի կատարողական արվեստի զարգացման գործում մեծ դեր են խաղացել՝ Ն. Պագանինին, Լ. Աուեր, Ջ. Վիոտին, Ռ. Կրեյցերը, Ա. Վյոտանը, Է. Իզային, Հ. Վենյավսկին, Ֆ.Կրայսլերը, Ջ. Էնեսկուն, Դ. Օյստրախը, Ի. Մենուհինը, Հայֆեցը, Ի. Ստեռնը, Լ. Կոգանը


== Գրականություն ==
Л. Роабон Скрипка Москва 1963 г.


== Արտաքին հղումներ ==
ջութակ երաժշտություն
Ամեն ինչ ջութակի մասին (անգլ.)
Ջութակի պատմությունը (անգլ.)
Ջութակի թանգարան (անգլ.)
Երաժշտական գործիքների ձայնանմուշներ Archived 2009-01-18 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Ինչո՜ւ է ջութակ նվագելը դժվար (անգլ.)
Արխանգելսկոե (գյուղ, Զադոնսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱրխանգելսկոեԱրխանգելսկոե (ռուս.՝ Архангельское), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Զադոնսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մերզա Գյուլա

Մերզա Գյուլա (Միրզայան Հուլիոս, հունգ.՝ Merza Gyula, փետրվարի 25, 1861(1861-02-25), Կլուժ-Նապոկա, Ռումինիա - դեկտեմբերի 15, 1943(1943-12-15), Կլուժ-Նապոկա, Ռումինիա), հունգարահայ հայագետ, հասարակական գործիչ։


== Կենսագրություն ==

Մերզա Գյուլան ծնվել է Ռումինիայի Կլուժ քաղաքում։ Սովորել է Կլուժի և Վիեննայի համալսարաններում, ստացել բժշկական, այնուհետև՝ տնտեսագիտական կրթություն։ Բազմիցս այցելել է Վենետիկի Մխիթարյաններին, որտեղ զբաղվել է հայագիտությամբ։ Աշխատակցել է Գեռլայի «Արմենիա» հունգարերեն, Բուխարեստի «Արարատ» ռումիներեն հայագիտական ամսագրերին, խմբագրել «Էրդեյ» հունգարերեն թերթը։ Մեծ ջանքեր է գործադրել Տրանսիլվանիայի հայկական եպիսկոպոսությունը վերականգնելու (1930) համար։ Կլուժի Ազգագրական թանգարանի հիմնադիրներից և առաջին ղեկավարներից է։ Հրատարակել է բազմաթիվ հայագիտական աշխատություններ և հոդվածներ, որոնք մեծ նշանակություն են ունեցել հունգարահայերի ազգային ինքնագիտակցությունը բարձրացնելու, հունգարացիներին հայ մշակույթին և պատմությանը ծանոթացնելու գործում։ Առանձին գրքերով հրատարակվել են Մերզայի հունգարերեն «Հայ եպիսկոպոսությունը» (1896), «Տրանսիլվանիայի հայերի ապագան» (1896), «Հայկական խաչը» (1903), «Հայերի Տրանսիլվանիա գաղթելու պատմություն» (1913) և այլ աշխատությունները։ Գրել է նաև բանաստեղծություններ։ Հունգարերեն է թարգմանել Միքայել Նալբանդյանի «Ազատություն» բանաստեղծությունը։ Մերզայի արխիվը պահվում է Կլուժ-Նապոկայի պետական արխիվում և Սուրբ Անդրեաս եկեղեցում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Romániai magyar irodalmi lexikon: Szépirodalom, közírás, tudományos irodalom, művelődés III. (Kh–M). Főszerk. Dávid Gyula. Bukarest: Kriterion. 1994. ISBN 973-26-0369-0
Միմոս (հանդես)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միմոս (այլ կիրառումներ)«Միմոս», եռօրյա երգիծական հանդես։ Լույս է տեսել 1875-1877 թվականներին, Կ․ Պոլսում, հայերեն և հայատառ թուրքերեն։ Արտոնատեր՝ Ա․ Սագայան, խմբագիրներ՝ Հ․ Հաճյան, Ն․ Պեգիրճյան։ Տպագրել է երգիծական հոդվածներ ու բանաստեղծություններ, ծաղրել քաղքենիությունը, օտարամոլությունը, հայ ընտանիքներում տեղ գտած անընդունելի բարքերը։ Ծանոթացրել է ազգային հաստատությունների գործունեությանը, տպագրել լուրեր պոլսահայ կյանքից, տեղեկություններ՝ միջազգային իրադարձությունների մասին։


== Ծանոթագրություններ ==
Կինտանիլյա դե Առիբա

Կինտանիլյա դե Առիբա (իսպ.՝ Quintanilla de Arriba) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալիադոլիդ պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 28,18 կմ2։ Բնակչությունը՝ 192 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 48 կմ հեռավորության վրա։
Խաղային հարթակներ

Խաղային հարթակը (անգլ․ gaming platform) ծրագրային միջավայր է, որը հասանելի է դարձնում խաղ ստեղծողի առաջարկը սպառողին։ Այդպիսի հարթակները հանդիսանում են ընդարձակ առցանց խաղասրահ ու շուկա։
Այսօր խաղը բաց շուկա բերելու համար խաղի ստեղծողի ամենալավ ընտրությունը խաղային հարթակն է։ Մեր օրերում կան շատ խաղային հարթակներ(Steam, Epic Games և այլն), որոնք հնարավորություն են տալիս ծանոթանալ, ձեռք բերել տարատեսակ խաղեր տարբեր համակարգեր համար։ Խաղային հարթակներ նաև ստեղծում են ներխաղային հաղորդակցում, քննարկումներ խաղերի մասին ու կապ ստեղծողի ու հաճախորդի միջև։
Վերոնշյալ բնութագրման համապատասխանող վառ օրինակ է Steam-ը։ Ստիմը խաղային հարթակը, ստեղծված Valve ընկերության կողմից, առաջարկում է ավելի քան 30000 խաղ, համալրված հնարավորություններով, ինչպիսիք են տեսահեռարձակում, VR տեխնոլոգիա, խաղային կենտրոն, ներբեռնումներ և այլ կից հնարավորություններ, որոնք ներգրավում են խաղացողներին։ Քանզի Ստիմը առաջիններից էր իր տեսակի մեջ, որը համախմբեց խաղացողներին առցանց միջավայրում, այն հայտնի դարձավ և այժմ էլ առաջատար է։
Տես նաև https://store.steampowered.com/stats/
Ստիմում և այլ հարթակներում գործում է շուկայան հետևյալ կառույցը․ հաճախորդը, ով ունի հաշիվ տվյալ հարթակում, գնում է խաղ, որի համար արդեն մեկ անգամ վճարելուց հետո ստանում է բազմաթիվ անգամ ներբեռնելու արտոնություն։ Հարթակի հաշվի մեջ են նաև պահվում ներխաղային շատ տվյալներ ու տեղեկություն, որի նույնպես ցանկալի է խաղը համարգչից կորցնելու դեպքում։ Մերօրյա հարթակները նույնիսկ կարող են ներխաղային հավելումներ ունենալ շուկայում, պարգևներ, վիճակագրություններ, կարող են ցույց տալ խաղացողների առաջընթացն ու ձեռքբերումները։
Տարեց տարի խաղերի քանակը խաղային հարթակներում մոտ քառասուն տոկոսով աճում է, որը ցույց է տալիս խաղային հարթակների ու խաղեր ստեղծողների անբաժանելիության ու օգտավետ համագործակցության մասին։
Գոյություն ունեն նաև սարքավորումային ու ծրագրային հարթակներ, որոնք իրենց ներկայացնում են տարբեր սարքեր, իրենց ծրագրային ապահովմամբ։ Դրանցից ամենատարածվածը համակարգիչն է խաղային աշխարհում։ Այսինքն, խաղ ստեղծողներն ու խաղային հարթակները թիրախավորում են համախատասխան ծրագրային համակարգերը, իրենց խաղը հարմարացնելու ու հետագա զարգացման համար։ Իհարկե կան սարքավորումներ, յուրօրինակ ծրագրային ապահովմամբ, հատուկ նախատեսված խաղերի համար։ Դրանցից են մեզ քաջ հայտնի PlayStation, Xbox, Nintendo Switch և այլն։
Գրագանություն
1. Batchelor, James. “GamesIndustry.biz presents: The year in numbers 2018.” GamesIndustry.biz, December 17, 2018. https://www.gamesindustry.biz/ articles/2018-12-17-gamesindustry-biz-presents-the-year-in-numbers-2018.
2. Rose, Mike. “Let’s Be Realistic: A Deep Dive into How Games Are Selling on Steam.” GDC Vault. Video File. March, 2018. https://www.gdcvault.com/play/1024976/Let-s-Be-Realistic-A.
3. Pagel, Marek, Janar Ojalaid, and Kaspar Hollo. “Video Game Sales Throughout 1985–2017.” Kaggle, January 7, 2018. https://www.kaggle.com/ marekpagel/video-game-sales-throughout-1985-2017.
Ղըզըլջա

Ղըզըլջա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Շահրիստանց

Շահրիստանց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Սպերի գավառակում։ Գտնվում էր Սպեր քաղաքից 14 կմ հյուսիս-արևելք, Շահրիստանց գետակի ափին։


== Բնակչություն ==
1909 թվականին ուներ 15 տուն հայ բնակիչ։ Բնակչությունը խոսում էր Համշենի բարբառով։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Շահրիստանցն ուներ Ս. Աստվածածին անունով եկեղեցի։ Գյուղում նշմարվում էին պարթևական շրջանի դղյակի և ամրոցի մնացորդներ։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում էր արական վարժարան, որն ուներ 7 աշակերտ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լուիզա Սեդրակյան

Լուիզա Պետրոսի Սեդրակյան, հայ քանոնահար։


== Կենսագրություն ==
Լուիզա Սեդրակյանը ծնվել է 1938 թվականի հունիսի 16-ին Երևանում։ 1960 թվականին ավարտել է Երևանի Ռ. Մելիքյանի անվան ուսումնարանի քանոնի բաժինը (դասատուներ՝ Խ. Ավետիսյան, Ա. Աթաբեկյան), 1979 թվականին՝ ՀՊՄԻ մշակույթի ֆակուլտետի գեղագիտության բաժինը։
1960-1962 թվականներին եղել է Հայկական ժողովրդական երգի-պարի անսամբլի քանոնահարուհի։ Խ. Ավետիսյանի հիմնադրած քանոնահարների անսամբլի կազմում 1957 թվականին մասնակցել է Հանրապետական 1-ին փառատոնին, որտեղ արժանացել է ոսկե մեդալի։
1963-1975 թվականներին դասավանդել է Երևանի Ա. Տիգրանյանի անվան երաժշտական դպրոցում (քանոնի բաժնի հիմնադիր, քանոնահարների անսամբլի ղեկավար), 1968-2008 թվականներին՝ Ա. Բաբաջանյանի անվան երաժշտամանկավարժական ուսումնարանում։
1968 թվականին Ալմա Աթայում հիմնադրել է քանոնահարների անսամբլ (Համամիութենական փառատոնի գլխավոր մրցանակ)։


== Մրցանակներ ==
1966 – ՀԽՍՀ ժողովրդական գործիքների հանրապետական մրցույթի առաջին մրցանակ,
1957 – Երիտասարդության և ուսանողության համաշխային 6-րդ փառատոնի դափնեկիր և ոսկե մեդալ (Մոսկվա),
1968 – Համամիութենական փառատոնի գլխավոր մրցանակ։
Տրապիզոնի բարբառ

Տրապիզոնի բարբառ - հայերենի կը ճյուղին պատկանող բարբառ։
Խոսվել է Տրապիզոն, Գյումյուշխանե և Կիրասոն քաղաքներում։ Այս վայրից գաղթած հայերը բնակություն են հաստատել Բաթում, Փոթի, Կերչ, Սևաստապոլ և Յալթա քաղաքներում։
Մոտ է Պոլսի և Ղրիմի բարբառներին։ Բաղաձայնական համակարգը՝ երկաստիճան խլազուրկ (բ, փ, գ, ք). խուլ բաղաձայնները վեր են ածվել ձայնեղների (պապ→բաբ). ձայնեղները և շնչեղները նույնությամբ պահպանվել են։ Ձայնավորներից չունի ä, ե, ո։ Դերանունների մեջ կան ասիվիգ, ադիվիգ, անիվիգ, ասիգ, ադիգ, անիգ (այս, այդ, այն) ձևերը։ Ներկայի բայական մասնիկն է ձայնավորով սկսվող բայերի համար՝ գ (գուզիմ) և բաղաձայնով սկսվող բայերի համար ետադաս գու (սիրիմ գու)։ Ունի շարունակական ձևեր, որոնք կազմում են ներկան՝ էր և անկատար՝ ունի ետադաս մասնիկներով (գառնիմ էր, գէփէի ունի)։ Բարբառի համառոտ նկարագիրը տվել է Հրաչյա Աճառյանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Օրվա քմահաճույքները

Օրվա քմահաճույքները, 1992 թվականին «Այսօր» ստուդիայի կողմից նկարահանված հայկական ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը ժամանակակից ուսանող երիտասարդության կյանքից բնորոշ մի պատմություն է, երբ սերն է թելադրում բոլոր գործողությունները՝ սրանից բխող հետևանքներով...։


== Դերերում ==
ուսանողուհի - Ա. Սարգսյան
ուսանող - Ռ. Մալայան
նկարիչ - Ա. Գևորգյան
դերասան - Ա. Ղարիբյան


== Դրվագներում ==
Մ. Բարսեղյան, Լ. Բարսեղյան


== Նկարահանող խումբ ==
Պրոդյուսեր/սցենարի հեղինակ - Վ. Հայրապետյան
Բեմադրող ռեժիսոր - Վ. Հայրապետյան, Մ. Բարսեղյան
Բեմադրող օպերատոր - Գ. Ավագյան, Ա. Ղամբարյան
Կոմպոզիտոր - Ա. Թորոսյան
Հնչյունային օպերատոր - Յու. Սայադյան, Ա. Սահակյան
Օպերատոր - Ռ. Գասպարյան
Ռեժ./ադմ. - Ա. Ավետիսյան


== Ծանոթագրություններ ==
Դավիթ Շեմոքմեդելի

Դավիթ Շեմոքմեդելի (վրաց.՝ დავით შემოქმედელი, իսկական ազգանունը՝ Տակիձե, ապրիլի 8, 1953(1953-04-08), Շեմոքմեդ, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի բանաստեղծ, արձակագիր, հրապարակախոս։
Ծնվել է 1953 թվականին, Վրաստանի Օզուրգեթի շրջանի Շեմոքմեդի գյուղում։ Այստեղից էլ նրա գրական անունը։
«Դավիթի» հրատարակչության տնօրենն է, Վրաստանի գրողների միության փոխնախագահը, Ռուսթավելու ընկերության նախագահը, Դավիթ Աղմաշենեբելու, Գալակտիոն Տաբիձեի, Նիկո Լորթքիփանիձեի և Մաչաբալու անվան մրցանակների դափնեկիր է, Վրաց մշակույթի դեսպան։ Հեղինակ է մեկ տասնյակից ավելի բանաստեղծական և արձակ ժողովածուների։ Թարգմանվել է բազմաթիվ լեզուներով, այդ թվում՝ հայերեն։


== Դավիթ Շեմոքմեդելին հայերեն ==
Պատմություն Ծտի և Գայլի մասին։ «Կամուրջ», 2010-2012, էջ 366-368։ Վրացերենից թարգմ.՝ Անահիտ Անի Բոստանջյան։


== Ծանոթագրություններ ==
Հեքիաթ (մուլտֆիլմ)

«Հեքիաթ» (ռուս.՝ «Сказка»), խորհրդային տիկնիկային մուլտֆիլմ, ստեղծել է Նատան Լերները 1990 թվականին։ Սա նրա վերջին աշխատանքն է «Սոյուզմուլտֆիլմում»։ Դանիլա Խարմսի համանուն ստեղծագործության էկրանավորումն է։


== Սյուժե ==
Բանաստեղծն իր տանը բարձրաձայն կարդում է բանաստեղծություններ, իսկ շնիկը նրան դուրս է հանում փողոց զբոսանքի։ Այնտեղ գտնվող ավագ հրշեջը բացատրում է ենթականերին, թե ինչից է պաշտպանում սաղավարտը։ Բանաստեղծն ավելացնում է. «Ընկնող սյուներից»։ Վանյա անունով տղան և Լենչկա անունով աղջիկը գոռում են լուսամուտից. «Դու ամբողջը հորինում եք»։ Բանաստեղծը պատասխանում է. «Միանգամայն ճիշտ է։ Ընդ որում ամբողջ օրը։ Եվ դուք էլ փորձեք»։
Երեխաները սկսում են հորինել հեքիաթ, բայց այդպես էլ չեն կարողանում որոշել, թե ում մասին պետք է այն լինի՝ թագավորի թե թագուհու, ավազակի թե ձիու, մորեխի թե թռչող մուրճի, իսկ գուցե հենց իրենց մասին։ Հեքիաթը գրքի էջերից մեկում հայտնվում է բանաստեղծի ձեռքում, շապիկի վրա տպված՝ «Հարմս»։


== Դերերը հնչունավորել են ==
Հնչյունավորմանը մասնակցել են հայտնի դերեասաններ, ինչպես նաև երեխաներ.

Պյոտր Շչերբակով՝ բանաստեղծ,
Վյաչեսլավ Նևիննի՝ դռնապան,
Յուրի Ավշարով՝ հրշեջ,
Կատյա Բատանովա՝ Լենչկա
Սերյոժա Լերներ՝ Վանյա։


== Հեղինակներ ==
Մոնտաժ՝ Նադեժդա Տրեշչովա
Խմբագիր՝ Նատալյա Աբրամովա
նկարիչ-անիմատորներ՝ Օլգա Պանոկինա, Տատյանա Մոլոդովա, Ռոման Միտրոֆանով, Սերգեյ Կոսիցին,
Տիկնիկները և դեկորացիան պատրաստել են՝ Վլադիմիր Աբբակումով, Օլեգ Մասինով, Պավել Գուսև, Միխաիլ Կոլտունով, Վիկտոր Գրիշին, Վալերի Պետրով, Նիկոլայ Զակլյակով, Նադեժդա Լյարսկայա, Նինա Մոլևա, Նատալիա Բարկովսկայա, Աննա Վետյուկովա, Վլադիմիր Կոնոբեև, Ալեկսանդր Մաքսիմով, Վլադիմիր Մասլով, Ալեքսանդր Բելյաև, Սվետլանա Զնամենսկայա, Լիլիաննա Լյուտինսկայա, Նատալյա Գրինբերգ,
Նկարահանման խմբի տնօրեններ՝ Գրիգորի Խմարա, Վ. Լավրիկ։


== Կարծքիներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Сказка մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Сказка по Хармсу (1991)
Խորանարդիկներ

Խորանարդիկներ (ինչպես նաև փայտե խորանարդիկներ, խորանարդիկներ փայտից, փայտե կոնստրուկտոր, կոնստրուկտոր և այլն), մանկական խաղալիք՝ պատրաստված փայտից, վերջին ժամանակներս նաև այլ նյութերից (պլաստմասսայից)։
Ըստ ձևի՝ խորանարդիկները պատրաստվում են խորանարդի, գլանի, գնդի, ուղղանկյուն զուգահեռանիստի, քառանիստի և այլ ձևերով։ Շատ հաճախ խորանարդիկների վրա փակցնում են տարբեր նկարներ, ինչպես նաև այբուբենի տառեր։ Սովորական փայտե խորանարդիկներն օգտագործվում են որպես խաղալիք արդեն մի քանի հարյուրամյակ շարունակ.


== Պատմություն ==
1693 – Անգլիացի  փիլիսոփա Ջոն Լոքն առաջարկել է խորանարդիկների վրա նկարել այբուբենի տառերը՝ դրանով այն վերածելով օգտակար և ուսուցողական խաղալիքի։
1820 – Փայտե խորանարդիկների առաջին խոշոր արտադրությունը բացվել է ԱՄՆ-ում՝ Բրուքլին քաղաքում։ Ս. Լ. Հիլլը արտոնագրել է խորանարդիկների վրա ներկ քսելու տեխնոլոգիան։
1837 – Ֆրեդերիխ Ֆրեբելը Բլանքենբուրգում (Թյուրինգիա) բացել է փոքր տարիքի երեխաների համար խաղի և զբաղմունքի հաստատություն, որի հիման վրա մշակվել է մանկապարտեզի գաղափարը։ Ֆրեբելն առաջարկել է հատուկ դիդակտիկ նյութ,  որը եղել է խաղերի համակարգ գնդակով և երկրաչափական մարմիններով՝ գնդերով, խորանարդներով, գլաններով, քառակուսիներով և դրանց ավելի փոքր և տարատեսակ մասերով։
1900 – Կառոլին Պրատը ստեղծե է «Unit Block»՝ ստանդարտացված փայտե խորանարդիկներ։ Ստանդարտ չափի խորանարդիկը եղել է 5,5 դյույմ երկարությամբ, 2,75 դյույմ լայնությամբ և 1,375 դյույմ բարձրությամբ։ Ավելի մեծ չափերի խորանարդիկներ արտադրվել են կրկնակի և քառակի չափերով։ Փոքր չափի խորանարդիկներ պատրաստվել են ստանդարտ չափի տարբեր բաժիններով։


== Ծանոթագրություններ ==
Ցվետուշչեե

Ցվետուշչեե (ուկրաիներեն՝ Цвітуще, Ղրիմի թաթարերեն՝ Qızıl Körpe), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Նիժնեգորսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կրասնիյ Կարպե։
2001 թվականի տվյալներով Ցվետուշչեե գյուղում բնակվում էր 425 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վիեյսպես

Վիեյսպես (ֆր.՝ Vieillespesse), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 256 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.28 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 24.91 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 75 կմ հարավ, Օրիյակ քաղաքից` 65 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 164 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 130-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 34։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,3 %։ 130 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 123 անձ (71 տղամարդ և 52 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (3 տղամարդ և 4 կին)։ 34 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 18-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կանտալ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Քերթի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Մարտունու շրջան)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արցախի Հանրապետության Մարտունու շրջանի Քերթ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը։ Ցանկում ներառված է ընդամենը հուշարձան։

 


== Տես նաև ==
Արցախի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Թելավի շրջան

Թելավի շրջան (վրաց.՝ თელავის მუნიციპალიტეტი՝ թելավիս մունիցիպալիտետի), 2-րդ մակարդակի վարչական միավոր Վրաստանում։ Գտնվում է Վրաստանի արևելքում, մտնում է Կախեթի պատմական մարզի կազմի մեջ։ Վարչական կենտրոնը Թելավ քաղաքն է։


== Բնակչություն ==
2014 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ Թելավի շրջանի բնակչությունը կազմել է 58 350 հազար մարդ։ 
2002 թվականի վերջին մարդահամարի տվյալներով շրջանի բնակչությունը կազմել է 70 585 մարդ։ 2008 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ՝ 70,0 հազար մարդ, 2010 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ՝ 70,5 հազար մարդ։


== Վարչական բաժանում ==


== Բնակավայրերի ցուցակ ==
Թելավի շրջանի կազմի մեջ մտնում է 30 բնակավայր, այդ թվում 1 քաղաք և 29 գյուղ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջեֆի Քամհի

Ջեֆի Քամհի (թուրքերեն՝ Cefi Jozef Kamhi, 1952, Ստամբուլ, Թուրքիա), հրեական ծագմամբ թուրք գործարար և քաղաքական գործիչ։
Ավարտել է Բոսֆորի համալսարանի գործարար վարչարարության բաժինը։ Մագիստրոսական կրթությունն ստացել է Մեծ Բրիտանիայի Հենլիի վարչական քոլեջում։ Եղել է TUGIAD-ի խորհրդի պատվավոր նախագահ, TTGV-ի խորհրդի անդամ, թուրք-ամերիկյան գործարար խորհրդի փոխնախագահ, MESS-ի կառավարման խորհրդի անդամ, Թուրքիայի տնտեսական հիմնադրամի փոխնախագահ։ 1995-1999 թվականներին եղել է Թուրքիայի 20-րդ գումարման մեջլիսի անդամ։ Պատգամավոր է ընտրվել «Ճշմարիտ ուղի» կուսակցությունից։ Պատգամավորական մանդատը դնելուց հետո՝ դուրս է եկել ակտիվ քաղաքականությունից։
Հանդիսանում է Profilo Holding-ի կառավարման խորհրդի անդամ։ Profilo Holding-ի հիմնադիր և նախագահ Ջաք Քամհինի որդին է։ Ամուսնացած է և ունի երկու երեխա։ Նրա դուստրը՝ Մելդա Քամհին ինտերիերի դիզայներ է, իսկ մյուս աղջիկը՝ Լառա Քամհին՝ նկարիչ։


== Ծանոթագրություններ ==
Թիլո Կերեր

Թիլո Կերեր (գերմ.՝ Thilo Kehrer, սեպտեմբերի 21, 1996(1996-09-21), Տյուբինգեն, Բադեն-Վյուրթեմբերգ, Գերմանիա), գերմանացի ֆուտբոլիստ Բուրունդիից, գերմանական «Շալկե 04» ֆուտբոլային ակումբի պաշտպան։


== Կենսագրություն ==
Թիլոյի հայրը գերամանացի է, իսկ մայրը՝ Բուրունդիից։ Թիլոն ծնվել է գերմանական Թյուբինգենում 1996 թվականի սեպտեմբերի 11-ին։


== Ակումբային գործունեություն ==
Սկսել է զբաղվել ֆուտբոլով հայրենի քաղաքում, տեղի ակումբում։ Ավելի ուշ, զբաղվել է Ռոյտլինգեն 05 և Շտուտգարտ ակումբների համակարգում։


=== Շալկե 04 ===
2012 թվականին տեղափոխվել է Շալկե 04 ակումբ։ Հանդես է եկել Շալկե 04 II պատանեկան թիմում։ Նորամուտը կայացել է 2016 թվականի փետրվարի 6-ին Բունդեսլիգայի 20-րդ տուրում Վոլֆսբուրգի դեմ խաղում։ 2016/2017 մրցաշրջանում խաղացել է 16 խաղ և խփել 1 գոլ առաջնությունում


== Հավաքականում ==
2015 թվականին խաղացել է Գերմանիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում Եվրոպայի մինչև 19 տարեկանների առաջնությունում։ Խաղացել է 3 խաղում։ Գերմանիայի հավաքականի կազմում հաղթել է Եվրոպայի 2017 թվականի առաջնությունում։ Խաղացել է 1 խաղ մրցաշարում։


== Նվաճումներ ==
 Գերմանիա (մինչև 21)Եվրոպայի առաջնություն (1)։ 2017:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ցուցանիշները soccerbase.com կայքում (անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Профиль на footballdatabase.eu(անգլ.)
Профиль на ogol.com(պորտ.)
Профиль на fussballdaten.de(գերմ.)
Профиль на weltfussball.de(գերմ.)
Профиль на kicker.de(գերմ.)
Тило Керера Ֆեյսբուքում
Թիլո Կերեր Թվիթթերում
Тило Керер Ինստագրամում
Սեգիդիլիա

Սեգիդիլիան (իսպ.՝ seguidilla), իսպանական երաժշտական բանահյուսության ձև է։ Այն իրենից ներկայացնում է երկուական 7 վանկանի և երկուական 5 վանկանի տողերից կազմված հանգավորված քառատող։
Սեգիդիլիան կատարվում է կիթառի, կաստանիետների և համանուն պարի ուղեկցությամբ։ Երաժշտական չափը՝ 3/4, 3/8։


== Արտաքին հղումներ ==
1.Սեգիդիլիա (ժող. անսամբլի կատարմամբ) ՅուԹյուբում
Պորտոգրուարո

Պորտոգրուարո (իտալերեն՝ Portogruaro), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վենետիկ գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 25158 մարդ։ Խտությունը կազմում է 231 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 102 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 30026։ Հեռախոսային կոդ՝ 0421։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Անդրեաս Առաքյալը։ Տոնը նշվում է ամեն տարի նոյեմբերի 30-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի գլխավոր կայք Archived 2013-01-11 at the Wayback Machine.
Մեր անհանգստություններն Ասիայում. Հալածանքի պատմություն

Մեր անհանգստություններն Ասիայում. Հալածանքի պատմություն (անգլ.՝ Our Troubles in Asia, A story of persecution), Սարգիս Հ. Դևիրյանի 1897 թվականին Նյու Յորքում հրատարակած գիրքն է հայերի ցեղասպանության մասին։


== Հեղինակ ==
Սարգիս Դևիրյան - հայ հոգևորական, հասարակական գործիչ, հրապարակախոս, Օտարերկրյա Լիազորների Ամերիկյան Խորհրդի անդամ։


== Բովանդակությունը ==
Լինելով հոգևորական, հիմանականում ներկայացնում է Օսմանյան կայսրությունում կրոնական հակամարտություններն ու հալածանքները։ Հայ քրիստոնյաները մշտապես հալածվել են թուրքերի և քրդերի կողմից հատկապես իրենց կրոնական պատկանելիության համար։ Լինելով ծնունդով Կիլիկիայից, և հեղինակություն վայելելով ինչպես հայերի, այնպես էլ օտարների շրջանում՝ Դևիրյանը մանրամասնորեն ներկայացնում է օտար միսիոներների մուտքը կայսրության տարածք, հայերի և վերջիններիս փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև կրոնական հողի վրա ծագած հակամարտությունները։


== Քաղվածքներ ==
(2201) Օլյատո

(2201) Օլյատո (անգլ.՝ Oljato), աստերոիդ ապոլոնի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1947 թվականի դեկտեմբերի 12-ին Հենրի Ջիկլասի կողմից Ֆլագստաֆում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,17248 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 0,6249 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7201 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Օլյատո աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,0029 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1169,59 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,307801 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,52° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2201) Օլյատո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Քալեբ Մաքլաֆլին

Քալեբ Մաքլաֆլին (անգլ.՝ Caleb McLaughlin, հոկտեմբերի 13, 2001(2001-10-13), Carmel, Փատնեմ շրջան, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան։ Առավել հայտնի է Նեթֆլիքսի «Տարօրինակ դեպքեր» հեռուստասերիալում Լուկաս Սինքլերի դերով։


== Վաղ կյանք ==
Մաքլաֆլինը մեծացել է Նյու Յորքի արվարձանում գտնվող Քարմել քաղաքում։ Նա հաճախել է Քենթ տարրական դպրոցը, որից հետո մեկ տարի հաճախել է Ջորջ Ֆիշերի միջնակարգ դպրոց։ Հինգերորդ դասարանը ավարտելուց հետո Մաքլաֆլինը տեղափոխվում է Նյու Յորք։ Նա մեկ տարի հաճախել է պարային դպրոց, որից հետո սովորում է Հարլեմի արվեստի դպրոցում՝ «Առյուծ արքան» մյուզիքլի նախկին պրոդյուսեր Օդրի Լինչի մոտ։


== Ֆիլմագրություն ==


== Թատրոն ==


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մեհրանգիզ Դովլաթշահի

Մեհրանգիզ Դովլաթշահի (դեկտեմբերի 13, 1919(1919-12-13), Թեհրան, Իրան - հոկտեմբերի 20, 2008(2008-10-20), Փարիզի 18-րդ շրջան, Փարիզ), իրանցի սոցիալական ակտիվիստ և քաղաքական գործիչ։ Փահլավիների կառավարման շրջանում եղել է Իրանի արտակարգ և լիազոր դեսպանը Դանիայում։ Երեք անգամ ընտրվել է խորհրդարանի պատգամավոր։


== Վաղ կյանք և կրթություն ==
Դովլաթշահին ծնվել է 1919 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Սպահանում։ Ընտանիքը Քերմանշահի մարզում խոշոր հողատեր էր։ Նա մեջլիսի անդամ և կալվածատեր Մուհամեդ Ալի Միրզայի դուստրն էր։ Եղել է Ղաջարիների դինաստիայի ներկայացուցիչ։ Նրա մայրը Հիդայաթ Քուլի Խանի դուստր Ախթար օլ-Մուլկն էր։ Մեհրանգիզը Ռեզա շահի չորրորդ կնոջ՝ Էսմաթ Դովլաթշահիի զարմուհին էր։
Մեհրանգիզը սովորել է Գերմանիայում և բակալավրի աստիճան ստացել Բեռլինի համալսարանում։ Հայդելբերգի համալսարանում ստացել է հասարակական-քաղաքական գիտությունների դոկտոր-պրոֆեսորի աստիճան։


== Գործունեություն ==
Դովլաթշահին աշխատել է բանտարկյալների աջակցող գործունեություն ծավալող հասարակական կազմակերպություններում։ Նա հիմնադրել է Ռահ-ե Նո (Նոր ուղի) կազմակերպությունը, որը հետագայում դարձել է Կանանց միջազգային ձեռնարկամիավորման մաս։ Ընկերությունն առաջակում էր կանանց վերապատրաստում և հասարակական հատվածում կանանց հավասար իրավունքների պաշտպանություն։ Մեհրանգիզը երիտասարդների իրազեկմանն ուղղված միջոցառումներ է կազմակերպել նաև հարավային Թեհրանում։ 1951 թվականին Դովլաթշահին և ակտիվիստ Սաֆեյեհ Ֆիրուզը հանդիպել են Մոհամմադ Ռեզա Փահլավի շահին՝ քննարկելու կանանց ընտրական իրավունքները Իրանում։ Նա եղել է Իրանի կանանց կազմակերպության (ԻԿԿ) միջազգային հարցերով խորհրդատվական հանձնաժողովի տնօրենը։ 1973-1976 թվականներին եղել է Կանանց միջազգային խորհրդի նախագահը։
1963-1975 թվականներին ընտրվել է որպես Իրանի խորհրդարանի (մեջլիս) առաջին կին անդամ։ Երեք անգամ եղել է մեջլիսում Քերմանշահի ներկայացուցիչը 1967 թվականին նա զգալիորեն նպաստել է «ընտանեկան պաշտպանության մասին օրենքի» քննարկման, իսկ 1974 թվականին դրա ընդլայմանն ու տարածմանը։ Նա առաջին անգամ զբաղեցրել է նաև կանանց գործերի նախարարի պաշտոնը։ Մեհրանգիզը եղել է նաև կայսերական Իրանի առաջին կին դեսպանը Դանիայում։ Այդ պաշտոնում նա նշանակվել էր 1975 թվականին։


== Վերջին տարիներ և մահ ==
Դովլաթշահիի Դանիայում Իրանի դեսպան եղած ժամանակաշրջանում Իրանում բռնկվում է իսլամական հեղափոխությունը։ Այդ շրջանում նա լքում է երկիրը և հաստատվում Փարիզում։ 2002-ին հրատարակել է «Հասարակությունը, կառավարությունը և իրանցի կանանց շարժումը»։ Մեհրանգիզը մահացել է 2008 թվականի հոկտեմբերին Փարիզում։


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
 Դաննեբրոգի անվան Մեծ Խաչ պատվո շքանշան (1979 թվական փետրվարի 14)։1997 թվականին ԱՄՆ-ի Իրանցի կանանց ուսումնասիրությունների հիմնադրամի կողմից ճանաչվել է տարվա կին։


== Ծանոթագրություններ ==
Անժելիկա Տեր-Դավիդյանց

Անժելիկա Ավետիսի Տեր-Դավիդյանց (հոկտեմբերի 25, 1964(1964-10-25)), խորհրդային կինոյի և թատրոնի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Անժելիկա Տեր-Դավիդյանցը ծնվել է 1964 թվականի հոկտեմբերի 25-ին։ 1986 թվականին ավարտել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարանը՝ դերասանական վարպետություն մասնագիտությամբ, Վ․ Նենաշևի դասարանը։
1988 թվականից աշխատում է Հյուսիսային Օսիայի ռուսական դրամատիկական թատրոնում։ Բեմական խոսք է դասավանդում Հյուսիսային Օսիայի Կ․ Խետագուրովի անվան պետական համալսարանի թատերական ֆակուլտետում։


== Դերերը թատրոնում ==


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ղզըլդերե

Ղզըլդերե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հովհաննես Մելիք-Փաշաև

Հովհաննես Ներսեսի Մելիք-Փաշաև (Մելիք-Փաշայան) (մայիսի 1, 1889, Շուշի, Ելիզավետպոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 10, 1935(1935-10-10), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային ինժեներ-էներգետիկ։
Ներսես Մելիք-Փաշայանի հայրը։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Պետերբուրգի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը (1913)։ Մելիք-Փաշաևի նախագծերով են կառուցվել ԽՍՀՄ հիդրոէներգետիկայի առաջնեկները՝ Զեմո-Ավճալայի Լենինի անվան, Ռիոնի, Երևանի, Լենինականի, Ստեփանակերտի ՀԷԿ-երը։ Մելիք-Փաշաևի անմիջական ղեկավարությամբ է մշակվել նաև Չիրչիկ գետի (Ուզբեկական ԽՍՀ) ՀԷԿ-երի կասկադի նախագիծը։ Մելիք-Փաշաևի մշակած «Հայաստանի էլեկտրիֆիկացման օրինակելի պլանը» (1921-1922) օգտագործվել է ՀԽՍՀ էներգետիկայի զարգացման հիմքում։ Ընտրվել է ԽՍՀՄ Կենտգործկոմի անդամ։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։
Սամուել Ռեշևսկի

Սամուել Գերման Ռեշևսկի (անգլ.՝ Samuel Herman Reshevsky, ի ծնե՝ լեհ.՝ Szmul Rzeszewski, նոյեմբերի 26, 1911(1911-11-26), Օզորկուվ, Լեհական թագավորություն, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 4, 1992(1992-04-04), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի շախմատիստ, գրոսմայստեր (1950), ԱՄՆ 1936-1944, 1946-1948 և 1969-1972 թվականների չեմպիոն։


== Կենսագրություն ==

Սամուել Ռեշևսկին հրեական ընտանիքի 6-րդ երեխան էր։ Շախմատ խաղալ սովորել է, երբ չորս տարեկան երեք ամսեկան էր և շուտով հռչակվել է որպես հրաշամանուկ։ Ութ տարեկանում նա առանց դժվարության հաղթանակ է տարել հայտնի խաղացողների նկատմամբ, ունեցել է համաժամանակյա խաղեր, որոնք հազվադեպ են ավարտվել պարտությամբ։ 1920 թվականի նոյեմբերին նրա ծնողները տեղափոխվել են ԱՄՆ, որտեղ սկսել են եկամուտ ստանալ իրենց երեխայի տաղանդի շնորհիվ։ 1933 թվականին Ռեշևսկին ավարտել է Չիկագոյի համալսարանը, ստացել է բանկային մասնագետի որակավորում և աշխատել է որպես հաշվապահ։ 
Հաղթող է ճանաչվել 1936, 1938, 1940, 1941, 1942, 1946, 1969 և1972 թվականների ամերիկյան առաջնություններում։
Նրա միջազգային կարիերան սկսվել է 1936 թվականին «Մարգիտ» առաջնությունում հաղթանակելուց հետո, պարտություն կրողներից մեկը աշխարհի էքս-չեմպիոն Խոսե Ռաուլ Կապաբլանկան էր։ Մեկ տարի անց Նոթինգհեմում զբաղեցրել է երկրորդ տեղը։ 1937 թվականին Կեմերիի (Լատվիա) մրցաշարի հաղթողների շարքում էր, իսկ 1938 թվականին զբաղեցրեց չորրորդ տեղը աշխարհի ութ ուժեղագույն շախմատիստների մասնացությամբ անցկացված մրցաշարում։ Ռեշևսկին իր կարիերայի բարձրակետին է հասել 1940-ական թվականների վերջին, երբ աշխարհի հինգ ուժեղագույն շախմատիստների հետ միասին պայքարում էր գրոսմայստերի կոչման համար և երրորդ տեղը կիսեց Կերեսի հետ։ 
Այսպիսով, Ռեշևսկին 1930-ական թվականների կեսերից մինչև 1960-ական թվականների կեսերն ընկած ժամանակահատվածում եղել է լավագույն շախմատիստներից մեկը։
1955 թվականի հունիսի 25-ին հաղթանակ տանելով Միխայիլ Բոտվիննիկի նկատմամբ՝ Ռեշևսկին դարձել է Միխայիլ Չիգորինի ակումբի անդամ։
Ողջ կյանքի ընթացքում Ռեշևսկին եղել է երդվյալ հուդայական․ նրա պահանջով իր մասնակցությամբ բոլոր խաղերն անցկացվել են շաբաթ (Շաբաթ) օրը։


== Սպորտային հիմնական արդյունքներ ==


== Գրականություն ==
Кобленц А. Тайна одного феномена // «64 — Шахматное обозрение» : журн.. — 1982. — № 18. — С. 18—21.
Рошаль А. Вундеркинду — восемьдесят! (Интервью с С. Решевским) // «64 — Шахматное обозрение» : журн.. — 1991. — № 23—24. — С. 32—34.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
 5-летнего «мальчика в шортиках» боялись все чемпионы
«Биография Самуэля Решевского» (ռուսերեն)։ Федерация шахмат России։ 2020-11-26։ Վերցված է 2021-11-17
Վահան Ամատունի (4-րդ դար)

Վահան Ամատունի (4-րդ դար - 4-րդ դար), հայ նախարար և զորավար Մեծ Հայքում, Վասպուրական աշխարհի Արտազ, Ճվաշռոտ (Ամատունիքի) գավառների և Այրարատ աշխարհի Արագածոտն գավառի Օշական բերդ-ամրոցի տերը, Պարգև Ամատունու որդին, Կենան Ամատունու հայրը, Ամատունիների նախարարական տոհմից։


== Կենսագրություն ==
Մեծ Հայքի արքա Արշակ Բ-ի (350-368) հրամանով գնում է Արծրունյաց, Ռշտունյաց և Մամիկոնյաց փախստական նախարարներին կանչելու։ Արշակ Բ-ի որդու՝ Պապի (370-374) գահակալման ժամանակ, 373 թվականին մասնակցում է Ամենայն Հայոց կաթողիկոս Ներսես Մեծի (353-373) հուղարկավորությանը։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Քելլի Թորն

Քելլի Թորն (նոյեմբերի 20, 1969(1969-11-20), Բոստոն, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի, հայտնի է հեռուստատեսությունում կատարած դերերի շնորհիվ։ Առավել հայտնի է USA Network «Անհրաժեշտ դաժանություն» սերիալում բժիշկ Դանի Սանտինոյի (2011-2013) կատարած դերի շնորհիվ, որի համար ներկայացվել է 2012 թվականի «Ոսկե գլոբուս» անվանացանկին։ Թորնը նաև նկարահանվել է «Սպանությունների բաժին» (1997-1999) և «Փրկիր ինձ» սերիալների պարբերական դերասանական կազմում։


== Կյանք և կարիերա ==
Թորնը ծնվել է Մասաչուսեթս նահանգի Բոստոն քաղաքում։ Նա ունի հայկական, բրիտանական, ասորական, իտալական և պորտուգալական արմատներ։ Թորնն ավարտել է Մասսաչուսեթսի Ուիթոնի քոլեջը, հետո տեղափոխվել է Նյու Յորք, որտեղ սովորել է Լի Ստրասբերգի կինոյի և թատրրոնի ինստիտուտում։
Ապրելով Նյու Յորքում՝ Թորնն սկսել է նկարահանվել է անկախ ֆիլմերում, իսկ 1997 թվականին NBC «Սպանությունների բաժին» ֆիլմում պարբերական դեր է ստացել և նկարահանվել մինչև սերիալի ավարտը 1999 թվականին։ Թորնը նաև հանդես է եկել թատրոնում՝ 1999 թվականին հայտնվելով Սինտի Նիքսոնի The Country Club  պիեսում։ 2005 թվականին հայտնվել է The Last Days of Judas Iscariot պիեսում։ Նա նաև խաղացել է «Երրորդ հերթափոխ», «Օրենք և կարգ։ Հատուկ բաժին» և «Շտապ օգնություն» սերիալներում, նաև կատարել երկրորդական դերեր «Գաղտնալսում» (2002-2008) և «Փախուստ» (2006-2008) ֆիլմերում։ 2004-2011 թվականներին Թորնը FX-ի «Փրկիր ինձ» սերիալում կատարել է գլխավոր դերերից մեկը։
2011 թվականին Թորնն ստացել է գլխավոր դեր USA Network-ի «Անհրաժեշտ դաժանություն» սերիալում, որի համար ներկայացվել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի 2012 թվականին։ Շոուն փակվել է երեք եթերաշրջանից հետո։


== Ֆիլմագրություն ==
Էդի հերթական տեղափոխությունը (1996)
Մրրկայնություն (1997)
Հաջորդ կանգառը՝ հրաշքների աշխարհ (1998)
Շոկոլադ նախաճաշին (1998)
Վազքով սիրուց (1999)
Վայրի Շպինդել (2000)
Կրկնակի կայանատեղ (2000)
Պարտվածը (2000)
Նյու-Յորքի մայթերը (2001)
Հեղափոխություն № 9 (2001)
Հիստերիկ կուրություն (2002)
Վաշինգտոնյան բարձրություններ (2002)
Վերլուծիր դա (2002)
Դավիթ և Լեյլա։ Անձնվեր սեր (2005)
Freeազատ կյանք (2005)
Խենթ (2006)
Չափից շատ դիտելով դետեկտիվներ (2007)
Բարի գալուստ ակադեմիա (2009)
Լավ տղա Ջոնին (2010)
Մթության մեջ (2014)
Սեքս, թմրանյութեր, ռոքնռոլ (2015)


== Ծանոթագրուրյուններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քելլի Թորն Internet Movie Database կայքում
Բադ Իսչլ

Բադ Իսչլ (գերմ.՝ Bad Ischl, բավ․՝ Båd Ischl), քաղաք Ավստրիայի Վերին Ավստրիա նահանգում, բալնեոթերապիա լեռնային հանգստավայր անտառի մեջ։ Բնակավայրը տեղակայված է Դանուբ գետի աջ վտակ Տրաունի ափին՝ Իսչլ փոքր գետի հետ միացման հատվածում։


== Աշխարհագրություն ==
Բադ Իսչլը տեղակայված է Զալցկամերգուտ հանգստավայրային գոտում՝ Արևելակենտրոնական Ալպեր լեռնազանգվածի կենտրոնում, ծովի մակարդակից 469 մ բարձրության վրա, Տրաուն և Իսչլ գետերի հատման վայրում։


=== Առողջարանային գործոններ ===
Սուլֆատային, քլորիդային (27 գ/լ), տատրիումային և սուլֆիդային (0,912 գ/լ) ջրերը օգտագործվում են լոգանքներ ընդունելու և խմելու եղանակներով մարսողական համակարգի, նյարդային համակարգի և գինեկոլոգիական հիվանդությունների բուժման համար։ Ծծմբի սուլֆիդային ցեխերը օգտագործվում են ապլիկացիայի համար։ Գործում են հատուկ բաժանմունքներ երեխաներին բուժելու համար։ Առկա է առողջարանային հիվանդանոց, որն ունի դիագնոստիկա իրականացնելու հնարավորություններ։


== Պատմություն ==
Բադ Իսչլը եղել է աղի առևտրի կենտրոն, որտեղ վաճառվել է շրջանում գտնվող բազմաթիվ հանքերից բերված աղը։
Փոքր շրջանային քաղաքը սկսեց դառնալ հեղինակավոր հանգստավայր 1823 թվականին։ Այդ ժամանակներում հանքային լոգանքները կազմակերպվում էին ծովափերում։ Տեղացի բժիշկները, հետազոտելով աղբյուրների ջրի բաղադրությունը, եկան այն եզրահանգման, որ հանքային բաղադրությունը համապատասխանում է ծովի ջրի բաղադրությանը, իսկ ավելի շատ հանքայնացումը կնպաստի բուժման արդյունավետության բարձրացմանը։

Բադ Իսչլը համընդհանուր ճանաչում ստացավ 1827 թվականին, երբ հայտնի դարձավ Հաբսբուրգ էրցհերցոգ Կառլ Ֆրանց Ավստրիացու և նրա կին էրցհերցոգ Սոֆիայի անպտղության բուժման փաստը։ Բուժումից հետո լույս աշխարհ եկավ ապագա կայսրն ու նրա երեք եղբայրները։ 1849 թվականին առողջարանային բնակավայր առաջին անգամ այցելում է կայսր Ֆրանց Յոզեֆ I-ինը։ Հենց այստեղ էլ կայացել է նրա հանդիպումը իր ապագա կնոջ՝ Էլիզաբեթ Բավարացու հետ, իսկ 1853 թվականին՝ նրանց ամուսնական արարողությունը։ 1875 թվականից մինչև 1914 թվականը կայսեր և նրա կնոջ ամառային նստավայրն է եղել Բադ Իսչլում գտնվող «Կայզերվիլան»։ Այդ ժամանակ բազմաթիվ հայտնի մարդիկ, պալատականներ, պետական գործիչներ և մշակույթի գործիչներ այցելեցին Բադ Իսչլ։ Կոմպոզիտոր Ֆրանց Լեհարը բնակվել է Բադ Իսչլում և գրել 24 օպերետ։ 1920 թվականին Բադ Իսչլը հռչակվում է առողջարանային հանգստավայր։


== Տեսարժան վայրեր ==
Կայսերական վիլլա - Ֆրանց Յոզեֆ I կայեսր և նրա կին Էլիզաբեթ Բավարացու ընտանեկան ամառային նստավայր։ Ներկայում վիլլան պատկանում է էրցհերցոգ Սալվատորին։ Շինություն ու այգին բաց են այցելուների համար։
Մարմարյա ամրոց - ներկայում հանդիսանում է լուսանկարների թանգարան,
Լեհարի վիլլա - հայտնի կոմպոզիտորի, օպերետ Ֆրանց Լեհարի կացավայր,
Բադ Իսչլ քաղաքի թանգարան - քաղաքային թանգարան, որտեղ ներկայացվա է ազի կորզման, էթնոգրաֆիայի մասին տեղեկատվություն և այլն,
Տեխնոլոգիական թանգարան - ցուցադրված է տրանսպորտի բոլոր տեսակի նմուշներ,
Կատրին լեռ - առկա է ճոպանուղի, գագաթից բացվում է տեսարան դեպի շրջանի բոլոր լճերը։ Ամենաբարձր լեռնագագաթն է «Դախշտայնը», որն ունի 3000 մ բարձրություն։ Առկա են սառցադաշտեր։


== Քույր քաղաքներ ==
 Գյոդյոլյո


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ժյումանկուր

Ժյումանկուր  (ֆր.՝ Jumencourt), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Վիկ Սյուր Էն կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Լան։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02395։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 154 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 101 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 72-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 29-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 71,3 %, 1999 թվականին եղել է 72,2 %)։ 72 աշխատունակ բնակիչներից 67-ը աշխատում էին (41 տղամարդ և 26 կին), անաշխատանք էին 5-ը (2 տղամարդ և 3 կին)։ 29 անգործունակ մարդկանցից 13-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 5-ը՝ թոշակառու, 11-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ – Ժյումանկուր (ֆր.)
(1832) Մրկոս

(1832) Մրկոս (անգլ.՝ Mrkos), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1969 թվականի օգոստոսի 11-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,212386 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8724 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5524 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2103 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,171184 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,95° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1832) Մրկոս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հոգեկան առողջության համաշխարհային օր

Հոգեկան առողջության համաշխարհային օր (անգլ.՝ World Mental Health Day, ֆր.՝ Journée mondiale de la santé mentale), նշվում է հոկտեմբերի 10-ին։ Ամենամյա տոն է, նշվում է 1922 թվականից։ Հռչակվել է Հոգեկան առողջության համաշխարհային ֆեդերացիայի կողմից Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության աջակցությամբ։ Ռուսաստանում հոգեկան առողջության օրը նշվում է 2002 թվականից Տատյանա Բորիսովնայի նախաձեռնությամբ։
Հոգեկան առողջության համաշխարհային օրն ընդգրկված է ՄԱԿ-ի կողմից նշվող համաշխարհային և միջազգային օրերի ցանկում։


== Ամենամյա միջոցառումներ ==
2007 թվականի հոկտեմբերի 10-11-ը ՄԱԿ-ում նշվեց նաև «Հոգեբանության օր» (անգլ.՝ Psychology Day), որի շրջանակներում անցկացվեց մի քանի միջոցառում՝ նվիրված հոգեկան առողջության համաշխարհային օրվան։ Միջոցառումներին մասնակցում էին Ամերիկյան հոգեբանական ասոցիացիան, Անալիտիկ հոգեբանության միջազգային ասոցիացիան և այլ կազմակերպություններ։ Հոգեբանության օրվա նպատակն էր իրականացնել գաղափարների փոխանակում հոգեբանների, ուսանողների միջև։
2008 թվականից Ռուսաստանում անցկացվում է «Հանուն հոգեկան առողջության ոլորտում անձնվիրության» ամենամյա մրցույթ։ Դրա նպատակն է հասարակության, ԶԼՄ-ների, մասնագիտական և ոչ մասնագիտական կազմակերպությունների ուշադրությունը հրավիրել բնակչության հոգեկան առողջության ամրապնդման, հոգեբուժության և հոգեկան հիվանդների արդիական խնդիրների վրա։


== Հոգեկան առողջության համաշխարհային օրվա թեմաներ ==
1996 - «Կանայք և հոգեկան առողջությունը»
1997 - «Երեխաները և հոգեկան առողջությունը»
1998 - «Հոգեկան առողջություն և մարդու իրավունքներ»
1999 - «Հոգեկան առողջություն և ծերացում»
2000-2001 - «Հոգեկան առողջություն և աշխատանք»
2002 - «Բռնության և դաժանության ազդեցությունը երեխաների և դեռահասների վրա»
2003 - «Երեխաների և դեռահասների հուզական և վարքային խանգարումները»
2004 - «Ֆիզիկական և հոգեկան խանգարումների փոխհարաբերությունը»
2005 - «Ֆիզիկական և հոգեկան խանգարումները անձի կյանքի ընթացքում»
2006 - «Հոգեկան առողջություն և ինքնասպանություն»
2007 - «Հոգեկան առողջությունը փոփոխվող աշխարհում. մշակույթի և մշակութային տարբերությունների դերը»
2008 - «Հոգեկան առողջությունը դարձնենք համաշխարհային գերակայություն, ընդլայնենք քաղաքացիական պատասխանատվություն և ակտիվ կենսագործունեություն լուսաբանող ծառայությունների թիվը»
2009 - «Հոգեկան առողջության պահպանությունը առաջին բուժօգնության համակարգում, բուժման բարելավում և հոգեկան առողջության աջակցում»
2010 - «Չկա առողջություն առանց հոգեկան առողջության»
2011 - «Ներդրումները հոգեկան առողջության ոլորտում»
2012 - «Դեպրեսիա. համընդհանուր ճգնաժամ»
2013 - «Հոգեկան առողջություն և հասունություն»
2014 - «Կյանքը շիզոֆրենիայով»
2015 - «Հոգեկան առողջությունը և անձի արժանապատվությունը»


== Արտաքին հղումներ ==
Доклад федерации психического здоровья, 2007 г. Archived 2010-06-20 at the Wayback Machine.
Всемирный день психического здоровья в 2009 г Archived 2010-06-20 at the Wayback Machine.
Юрий Тукачев. 10 октября - Всемирный день психического здоровья


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Հոգեկան առողջություն
Հոգեբանական օգնություն
Ամերիկյան հոգեբանական ասոցիացիա
Յաանիմյաե (այլ կիրառումներ)

Յաանիմյաե անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Յաանիմյաե - գյուղ Էստոնիայի Հաանյա շրջանի կազմում։
Յաանիմյաե - գյուղ Էստոնիայի Մեռեմյաե շրջանի կազմում։
Կարատովո

Կարատովո (ռուս.՝ Каратово, բաշկիրերեն՝ Ҡарат), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 297 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տիգրան Ճառաքյան

Ճառաքյան Տիգրան Կարապետի (օգոստոսի 31, 1909(1909-08-31), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - 1996, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան), հայ ֆիզիոլոգ, ռադիոլոգ։ Բժշկական ծառայության գեներալ-մայոր (1961), բժշկական գիտությունների դոկտոր (1967), պրոֆեսոր (1971)։


== Կենսագրություն ==
1931-1971 թվականներին եղել է զինվորական ծառայության մեջ։ 1939 թվականին ավարտել է Լենինգրադի Կիրովի անվան ռազմաբժշկական ակադեմիան։ Եղել է Լևոն Օրբելիի աշակերտը։ Եղել է նույն ակադեմիայի ֆիզիոլոգիայի ամբիոնի դասախոս, 1949 թվականից՝ ավագ դասախոս, 1951-1971 թվականներին՝ լաբորատորիայի վարիչ։ 1970 թվականից միաժամանակ դասախոսել է Ա. Ժդանովի անվան համալսարանում։
Եղել է ԽՍՀՄ պաշտպանության նախարարության գլխավոր ճառագայթաբան։
Գիտական աշխատանքները նվիրված են հիմնականում ռադիոկենսաբանության պրոբլեմային հարցերին։ 200 գիտական աշխատությունների հեղինակ է։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է Կարմիր դրոշի, Կարմիր աստղի շքանշաններով։


== Երկեր ==
Джаракьян Т.К., Владимиров В.Г., Радиозащитные эффекты у животных и человека, М., Энергоиздат, 1982, 89 с.
Джаракьян Т.К., Леон Абгарович Орбели, Л., ВМА, 1982, 49 с.
Джаракьян Т.К., Геморрагический синдром острой лучевой болезни, 1976
Բեբրեքքյոյ

Բեբրեքքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Շունդուկ (գետ)

Շունդուկ, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կրասնոդարի երկրամասում, Ադըղեայի Հանրապետությունում։ Ակունքը սկիզբ է առնում Կուբան գետից։ Գետի երկարությունը 20 կմ է։ Ավազանի տարածքը կազմում է 73,1 կմ2։
Ռուսաստանի պետական ջրային գրանցման (ՊՋԳ) տվյալներով՝ գետը գտնվում է միայն Կուբանի ավազանային երկրամասում։ Գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կուբան գետն է, Ուստ Լաբինսկ քաղաքից մինչև Կրասնոդարյան ջրամբար, առանց Սպիտակ և Պիշիշ գետերի։ Գետի ավազանատակը բացակայում է։ Գետային ավազանը Կուբանն է։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 06020001312108100005361
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 108100536
Ավազանի կոդը - 06.02.00.013
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 08
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Топонимика слова Шундук
Լևոն Մադոյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Մադոյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Լևոն Մանուկի Մադոյան (օգոստոսի 10, 1909(1909-08-10), Ալեքսանդրապոլ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 19, 1964(1964-09-19), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դուդուկահար, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1961)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Ալեքսանդրապոլում (այժմ՝ Գյումրի), որտեղ ստացել է կրթությունը, հետևել երաժշտության։ 1923-1939 թթ. աշխատել է Հայֆիլհարմոնիայի Լենինականի բաժանմունքի արևելյան գործիքների խմբում։ Կարճ ժամանակ Բաքվում աշխատելուց հետո նորից վերադարձել է ծննդավայր։ 1939 թվականին տեղափոխվել է Երևան, նվագել Հայֆիլհարմոնիայի ժողովրդական գործիքների նվագախմբում, ապա՝ ռադիոկոմիտեի ժողովրդական գործիքների անսամբլում։ 1952 թվականից Հայաստանի հեռուստատեսության և ռադիոյի ժողովրդական գործիքների անսամբլի մենակատար։
Կատարողացանկում էին հայկական ժողովրդական և աշուղական երգեր, պարեղանակներ, մուղամներ, հայ կոմպոզիտորների գործիքային երկեր։ Վերականգնել է Շիրակի բազմաթիվ երգեր ու պարեղանակներ։ Կատարողական վարպետությամբ հայտնի են «Հովվի կանչը», «Մաճկալ», «Որսկան ախպեր», «Դուն էն գլխեն» երգերի գործիքային մեկնաբանումները։
Համերգներով հանդես է եկել Մոսկվայում, Թբիլիսիում, Տաշքենդում, Դոնի Ռոստովում և այլուր։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լևոն Մադոյան, Շալախո
(7126) Կուրաու

(7126) Կուրաու (անգլ.՝ Cureau), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի ապրիլի 8-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,844921 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6525 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0373 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1752,68 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,205399 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,26° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7126) Կուրաու աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վիպասանք

Վիպասանք, հայ ժողովրդական պատմավիպական երկերի (էպոս, վիպերգ) ընդհանրական անունը։ Վիպասանքը պատմել և մասամբ երգել են ժողովրդական երգիչ–գուսանները՝ փանդիռի և այլ երաժշտական գործիքների նվագակցությամբ։ Վիպասանքի հնագույն նմուշները գրի է առել Մովսես Խորենացին «Պատմութիւն Հայոցի» մեջ։ Վիպասանք են կոչվել նաև վիպական երկերի մշակող-կատարողները (վիպասան)։