armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ներսես Բալոյան

Ներսես Փարսիի Բալոյան (մայիսի 1, 1901(1901-05-01), Խնձորեսկ, Զանգեզուրի գավառ, Ելիզավետպոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 14, 1997(1997-01-14), Երևան, Հայաստան), խորհրդային բանակի գնդապետ, դիվիզիայի հրամանատար։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Երևանի Ա․ Մյասնիկյանի անվան ռազմական դպրոցը (1926|1926 թվականին)։ Ծառայել է Հայկական դիվիզիայի հեծյալ գնդում։ 1934–1939 թվականներին սովորել է Կարմիր բանակի զրահատանկային և մեքենայացված զորքերի ակադեմիայում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողությունների սկզբին մասնակցել է Սմոլենսկի համար մղված մարտերին, ապա Մոսկվայի պաշտպանությանը։ 1943 թվականին Բալոյանի հրամանատարությամբ 146-րդ հրաձգային դիվիզիան Արևմտյան ռազմաճակատում մասնակցել է Սպաս-Դեմենսկ, Ռոսլավլ, Իփսլավիչի, Առաջին մերձբալթյան ռազմաճակատում՝ Վելիկիե Լուկի, Նևել քաղաքների ազատագրման մարտերին։ Բալոյան 1944 թվականին սկզբից եղել է 261-րդ հրաձգային դիվիզիայի հրամանատար։ 1947 թվականին ավարտել է Գլխավոր շտաբի ռազմական, ակադեմիայի դասընթացները։ Դասավանդել է Մ․ Ֆրունզեի անվան ռազմական, և Վ․ Ի․ Լենինի անվան ռազմաքաղաքական ակադեմիաներում (մինչև 1954 թվականը)։ ԽՄԿԿ անդամ 1924 թվականից։


== Պարգևներ ==
Լենինի շքանշան
Սուվորովի 2-րդ աստիճանի շքանշան
Կարմիր դրոշի շքանշան (3)
Կարմիր աստղի շքանշան


== Գրականություն ==
Оганесян Г. Х., Гвардии полковник, Е., 1974


== Ծանոթագրություններ ==
Սպենսեր շրջան (Ինդիանա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սպենսեր շրջան (այլ կիրառումներ)Սպենսեր շրջան (անգլ.՝ Spencer County), ԱՄՆ Ինդիանա նահանգի 92 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.033 կմ² է, բնակչությունը՝ 20.391 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ռոքպորտ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1818 թ.։
Կուչուկ (գետ)

Կուչուկ  (ռուս.՝ Кучук ), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կուչուկսկոյե գետի ափին՝ 277 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը՝ 121 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13020000112115200052204
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  103003360
Ավազանի կոդը - 03.02.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Վերին Պեչենգա

Վերին Պեչենգա (ռուս.՝ Верхняя Печеньга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կուբենա գետի աջ ափում՝ 242 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  03020100112103000005405
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000540
Ավազանի կոդը - 03.02.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Իսպիկա

Իսպիկա (իտալերեն՝ Ispica), կոմունա Իտալիայում, գտնում է Սիցիլիա մարզի Ռագուզա գավառում։
Բնակչության թիվը կազմում է 14 758 մարդ (2004 թ.-ի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 127 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 113,5 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 97014: Հեռախոսային կոդ՝ 0932։
Բնակչության հովանավոր հանդիսանում է Մադոննա դել Կարմելոն։ Ամեն տարի տոնը նշվում է հուլիսի 16-ին։


== Հայտնի մարդիկ ==
1877 հունվարի 30-ին այստեղ ծնվել է Ռոզա Կուրչոն,  հռոմեա-կաթոլիկ եկեղեցու միանձնուհի, Կարմելիտոկ քույրերի միաբանություն հիմնադիր։


== Գրականություն ==
Melchiorre Trigilia, Storia e guida di Ispica, So.Ge.Me Editore, 1989


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Բլագոդարնոյե

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բլագոդարնոյե (այլ կիրառումներ)Բլագոդարնոյե ,
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Տաշիրի տարածաշրջանում՝ Սևաբերդ գետակի ձախ ափին, Տաշիր քաղաքից մոտ 9 կմ հարավ-արևմուտք, մարզկենտրոնից 60 կմ հյուսիս-արևմուտք։ 2017 թվականից մտնում է Տաշիր համայնքի կազմի մեջ։
Գյուղը հիմնադրվել է 1907-1908 թվականներին Կիրիլ ազգանունով մոլոկանի կողմից և անվանվել Կիրիլովկա։ Հետագայում գյուղը վերանվանվել է Բլագոդարնոյե։


== Կլիմա ==
Կլիման բարեխառն է, ձմեռը՝ երկարատև ու ցրտաշունչ, ամառը՝ զով։

		


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Բլագոդարնոյեի մշտական բնակչությունը կազմել է 227, առկա բնակչությունը` 207 մարդ։ Նախկինում եղել է ամբողջությամբ ռուսաբնակ գյուղ, ժամանակի ընթացքում հաստատվել են նաև հայեր, որոնք 1989 թվականի դրությամբ կազմել են բնակչության երեք քառորդը։
Բլագոդարնոյեի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Գյուղատնտեսություն ==
Գյուղատնտեսության համար օգտագործում են 1027 հա հողերը, որից վարելահողեր՝ 147,7 հա, խոտհարքեր՝ 491,3 հա, արոտավայրեր՝ 349,7 հա։ Բնակիչների հիմնական զբաղվածությունը անասնապահությունն է։ Զբաղվում են նաև մեղվաբուծությամբ։


=== Պանրագործություն ===
Բլագոդարնոյե գյուղը հայտնի է իր Ալպյան մարգագետիններով։ Համայնքի արոտավայրերում աճում են բազմաթիվ անուշահոտ ծաղիկներ, որի շնորհիվ գյուղն ունի յուրահատուկ պանրատեսակներ ու համեր։
Առավել հայտնի է «Ճիլ» կամ «Չեչիլ» պանրի տեսակը։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==

Գյուղի մոտակայքում գտնվում է մ.թ.ա. II-I հազարամյակների ամրոցի ավերակներ։


== Հասարակական կառույցներ ==
2013 թ.-ի դրությամբ գյուղն ունի հիմնական դպրոց, բուժկետ և կապի հանգույց։


== Արտաքին հղումներ ==
Բլագոդարնոյե բնակավայրը «GEOnet Names Server» կայքում։
2001 թվականի Հայաստանի մարդահամարի արդյունքները, Հայաստանի վիճակագրական կոմիտե
https://www.youtube.com/watch?v=_QZY_c0UzKk


== Ծանոթագրություններ ==
Ներքին Հանդի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Սյունիքի մարզի Ներքին Հանդ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 3 հուշարձան (3 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Իվանովո (գյուղ, Կիրովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻվանովոԻվանովո (ռուս.՝ Иваново), գյուղ Ռուսաստանի, Լենինգրադի մարզի Կիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լիդիերեն

Լիդիերեն, պատմական Լիդիայի բնակիչների լեզուն (մեռած մ. թ. ա. 8-րդ — 3-րդ դդ.)։ Հատկացվում է հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի խեթալուվիական (հին անատոլիական) խմբին։ Ներկայացվել է նաև ասիանական լեզվախմբում։ Գրավոր աղբյուրները հնչյունագիր են (հիմնականում տապանագրեր՝ շուրջ 60, (մ. թ. ա. 7-րդ — 4-րդ դդ.)։ Հնչյունական կազմը ներկայանում է երեք խմբով՝ ձայնավորներ, ձայնորդներ, բաղաձայններ։ Անվանական կարգերից են թիվը, հոլովը, սեռը (ընդհանուր և չեզոք)։ Այբուբենը՝ հունագիր, առանձին լրացումներով։


== Ծանոթագրություններ ==
Դիզա (Շարուրի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դիզա (այլ կիրառումներ)Դիզա' (ադրբ.՝ Dizə), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Շարուրի շրջանում։


== Տես նաև ==
Շարուրի շրջան


== Գրականություն ==
Արգամ Այվազյան,  Նախիջևան։ Բնաշխարհիկ պատկերազարդ հանրագիտակ։, Երևան, ««Հուշարձան» և ՀՀ ԳԱԱ «գիտություն»», 1995 — 367, էջեր 367 — 367 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բժինև (այլ կիրառումներ)

Բժինև անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․

Բժինև - գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խարագաուլի շրջանում,
Բժինև - գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Ճիաթուրայի շրջանում։
Էռն

Էռն (ֆր.՝ Ernes), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմել է 298 մարդ, բնակչության խտությունը` 33.48 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.90 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 185 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 26 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 185 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 150-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 35։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 81,1 %։ 150 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 136 անձ (74 տղամարդ և 62 կին)։ Գործազուրկ են եղել 14 անձ (8 տղամարդ և 6 կին)։ 35 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Վենտերսուզ

Վենտերսուզ (ֆր.՝ Wintershouse), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 910 մարդ, բնակչության խտությունը` 248.63 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.66 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 24 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 571 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 465-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 106։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 81,4 %։ 465 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 444 անձ (253 տղամարդ և 191 կին)։ Գործազուրկ են եղել 21 անձ (2 տղամարդ և 19 կին)։ 106 անաշխատունակներից 32-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 38-ը` թոշակառուներ, իսկ 36-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մեշչերի (գյուղ, Վաչսկի շրջան)

Մեշչերի (ռուս.՝ Мещеры), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Եթովպա-էրիթրեական պատերազմ

Եթովպա-էրիթրեական պատերազմ (արաբ․՝ الحرب الإثيوبية الإريترية‎‎, անգլ.՝ Eritrean-Ethiopian War), պատերազմ, որը տեղի է ունեցել 1998 թվականի մայիսից մինչև 2000 թվականի հունիսը Եթովպիայի և նորանկախ Էրիթրեայի հակամարտ ուժերի միջև։
Պատերազմի արդյունքում Աֆրիկայում ստեղծվեց պատերազմական իրավիճակ, որը գլխավորապես ընթանում էր Սոմալի թերակղզում և հարակից տարածաշրջաններում։
Պատերազմի ընթացքում Էրիթրեան և Եթովպիան դարձան աշխարհի ամենաաղքատ պետությունները, պատերազմի ընթացքում ծախսելով հարյուր միլիոնավոր դոլարներ։ Բացի այդ, երկրները ունեցան նաև տասնյակ հազարավոր զոհեր և մարդկային կորուստներ, որը հակամարտության ուղղակի հետևանք է։
Պատերազմի ավարտին տեղի ունեցան չնչին սահմանային փոփոխություններ, սակայն Էրիթրեան ստացավ իր լիակատար անկախությունը։
Ինչպես տեղեկացնում է Հաագայի պատերազմը քննող հանձնաժողովը, Էրիթրեան խախտել է միջազգային իրավունքը և ներխուժել Եթովպիա։ Արդյունքում Եթովպիային ռազմական օգնություն է տրամադրել Ռուսաստանի Դաշնությունը, և պատերազմը ավարտվել է Էրիթրեայի պարտությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ethiopia / Eritrea War GlobalSecurity.org 2000-2005
Eritrea - Ethiopia Conflict Page This site is developed and maintained by Denden LLC and dehai.org. The site was initially developed by the Eritrean Media and Information Task Force (Badme Task Force), a volunteer group of Eritrean-Americans in the Washington Metropolitan Area.
Tom Cooper & Jonathan Kyzer. II Ethiopian Eritrean War, 1998 - 2000 website of ACIG.ORG 2 September 2003. Details the use of air power during the war.
Շենիկ (այլ կիրառումներ)

Շենիկ, կարող է վերաբերել՝

Շենիկ - գյուղ Հայաստանի Արմավիրի մարզում
Շենիկ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Շատախի գավառակում
Շենիկ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Գենջի գավառակում
Պարաֆինաբուժություն

Պարաֆինաբուժություն, հալած պարաֆինի օգտագործումը բուժիչ նպատակով։ Օգտագործում են խիստ մաքուր և սպիտակ, բժշկական պարաֆինը, որը մաշկին են դնում շերտադարսման, պարաֆինային տեղային լոգանքների և պարաֆինայուղային վիրակապման մեթոդներով։ Տաքացրած պարաֆինը շատ դանդաղ է ջերմություն հաղորդում օրգանիզմին, որը նպաստում է արյան շրջանառության և հյուսվածքների սնուցման լավացմանը, նյութափոխանակության արագացմանը, քրոնիկական բորբոքային օջախների ներծծմանը։ Պարաֆինաբուժությունը կիրառվում է հենաշարժական ապարատի, ծայրամասային նյարդային և միզասեռական համակարգերի որոշ հիվանդությունների, վնասվածքների, որովայնի խոռոչի և փոքր կոնքի կպումային պրոցեսների դեպքում։
Խրոպոտովա

Խրոպոտովա (ուկրաիներեն՝ Хропотова), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Չեմերովեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Խրոպոտովա գյուղում բնակվում էր 925 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2767 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 334,3 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(6338) Իզաոսատո

(6338) Իզաոսատո (անգլ.՝ Isaosato), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,16644 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8743 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4585 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2058,05 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,174923 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 15,32° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6338) Իզաոսատո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Խուան Նատալիսիո Գոնսալես

Խուան Նատալիսիո Գոնսալես Պարեդես (իսպ.՝ Juan Natalicio González Paredes, սեպտեմբերի 8, 1897(1897-09-08), Վիլյառիկա, Պարագվայ - դեկտեմբերի 6, 1966(1966-12-06), Մեխիկո, Մեքսիկայի Միացյալ Նահանգներ), պարագվայական լրագրող և քաղաքական գործիչ, երկրի նախագահ 1948 թ. օգոստոսի 16-ից 1949 թ. հունվարի 30-ը։ Նրա կառավարման տարիներին ազգայնացվեց ամերիկյան Compañía Americana de Luz y Tracción (CALT) ընկերությունը։ Գահընկեց է արվել պետական հեղաշրջմամբ Ֆելիպե Մոլաս Լոպեսի և Ֆեդերիկո Չավեսի ղեկավարությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ձորովանց

Ձորովանց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հաղին

Հաղին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սփյուռքահայ կերպարվեստ

Սփյուռքահայ կերպարվեստի անցած ուղին վկայում է սփյուռքհայրենիք հոգևոր անքակտելի կապը, որը կենսական հզոր խթան է օտարության մեջ ստեղծագործող հայ արվեստագետներիդ համար։ Այդ առումով սփյուռքահայ կերպարվեստը տարանջատ չէ մայր մշակույթի ընդհանուր զարգացումից և կազմում է նրա ծանրակշիռ մի օղակը։


== Ֆրանսահայ կերպարվեստի սկզբնավորում ==
Ֆրանսահայ կերպարվեստի սկզբնավորումը սերտորեն առնչվում է նատյուրմորտիստ Զ․ Զաքարյանի անվան հետ, որը առավելապես ներշնչվել է 17-րդ դարում հոլանդ, նատյուրմորտիստներից և հատկապես 18-րդ դարում ֆրանսիացի գեղանկարիչ ժ․ Բ․ Ս․ Շարդենից։ Զաքարյանի կտավները հատկանշվում են կուռ կառուցված Ա․ Շապցանյան «Նորմանդացի ձկնորսները» (1898, ՀՊՊ, կրեան) Զ․ Զաքարյան․ «Նատյուրմորտ։
Դեղձեր» (1900-ական թվականներին, ՀՊՊ, Երևան) Է․ Շահին.՝ Լուիզ Ֆրանսի դիմանկարը (1903, ՀՊՊ, Երևան) Տ․ Պոլատ․ «Ավել վաճաոողը» քով, նյութի խոր զգացողությամբ և գեղանկարչական առինքնող մթնոլորտ ստեղծող լուսային խաղերով։ Նրա գործերից շատերը տեղ են գտել ֆրանսիական թանգարաններում։
1882 թվականին և 1900 թվականին միջազգային ցուցահանդեսներում արժանացել է ոսկե մեդալի։ Ֆրանսիական կերպարվեստում լայն ճանաչում է գտել օֆորտի նշանավոր վարպետ Է․ Շահինը։ Շուրջ հազար գործի հեղինակ Շահինի «Մետրոյի շինարարությունը» հայտնի նկարաշարում (1900-1910) ցայտուն դրսևորում է գտել նկարչի դեմոկրատական աշխարհայացքը։
Նա ստեղծել է կրկեսի, փարիզյան տոնախմբությունների նկարաշարեր, գործազուրկների ու դերասանների դիմանկարներ, կատարել գրքի նկարազարդումներ։ Նկարչի արվեստում զգալի տեղ է գրավում հայկական թեմատիկան («Ալևոր հայը», «Պողոս Նուբար», «Զարմիկյան» և այլն)։ 1928 թվականին Շահինը հեռակա ընտրվել է Խորհրդային Հայաստանի կերպարվեստագետների միության պատվավոր անդամ։ Շահինի կողքին օֆորտի մյուս նշանավոր վարպետը Տ․ Պոլատն է (Ա․ Ֆրանսի «Սենտ Քլեռի ջրհորը», 1904, Լաֆոնտենի «Առակների» ակադեմիական հրատարակության, 1930, և այլ նկարազարդումներ, դիմանկարներ, կենցաղային պատկերներ)։


== Ֆրանսահայ բնանկարիչներ ==

Ֆրանսահայ բնանկարիչներ Վ․ Մախոխյանի, Ա․ Շապանյանի, Կարապետ (Շարլ) Ադամյանի, Հ․ Ալխազյանի կտավները օժտված են երփնագրային նուրբ վարպետությամբ ու կենդանի, հուզական շնչով։ Հետևելով Հ․ Այվազովսկուն, այս նկարիչները խոշոր դեր են ունեցել հայկական ծովանկարչության զարգացման ասպարեզում։
Մոսկվայում և Փարիզում է ձևավորվել Հ․ Դյուրջյանի արվեստը։ Նա միանգամից հայտնի է դարձել 1910-ական թվականներին դասական ոճով կերտած Մ․ Դորկու, Ս․ Ռախմանինովի, Ի․ Դոբրովեյնի, Ա․ Չոպանյանի կիսանդրիներով։ Նույն շրջանի նրա «Լև Տոլստոյը» հետագայում դրվել է Փարիզում, գրողի անունը կրող պուրակում։ Դյուրջյանը ստեղծել Է մի շարք մոնումենտալ, ներքին ուժով հատկանշվող արձաններ՝ «Հաղթանակ» (1923), «Պարուհիներ» (1929), «Սալոմե» (1925–1926) և այլն։
Քանդակագործի մահից հետո, 1959 րվականին, նրա ստվար ժառանգության մեծ մասը հանգրվանել է հայրենիքում։ Քանդակագործուհի, ֆրանսիացի դիմադրության շարժման մասնակից Դ․ Կամսարականը ստեղծել է դիմաքանդակներ («Պողոս Նուբար», «Աաշա Փիթոև», «Ռոժե Վայան» ևն), հայ մտավորականների հուշարձանը Բանյոյում (Փարիզ), պատերազմի դեմ ուղղված դրամատիկական Տ․ Եսայան․ «Ս․ ժենննի Փողոցը Փարիզում»։
Կալաշնիկով (Կաշարսկի շրջան)

Կալաշնիկով (ռուս.՝ Калашников), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կաշարսկի շրջանում։ Մտնում է Վերխնեսվեչնիկովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Համազասպ Անեցի

Համազասպ Անեցի (ծննդյան և մահվան թթ․ անհայտ), XIII դարի հայ հոգևոր և մշակութային գործիչ։ Եղել է եպիսկոպոս, 1242 թվականին հիշատակվում է որպես Հաղպատի վանքի առաջնորդ։ 1245 թվականին կառուցել է Հաղպատի վանքի գավիթը, որը կոչվել է «Համազասպի շենք»։ Համազասպ Անեցին հիշվում է Հաղպատի շուրջ երկու տասնյակ թվակիր ու անթվակիր արձանագրություններում։ 1261 թվականին Համազասպ Անեցուն և Սանահինի փակակալ Գրիգորը Վարդան Արևելցուն պատվիրել են գրել «Մեկնութիւն Հնգամատենինը»։ Վարդան Արևելցին Համազասպ Անեցու պատվերով գրել է նաև Աստվածածնին, Գրիգոր Լուսավորչին, Հովհան Օձնեցուն նվիրված ներբողներ։
Հասան Ռոհանի

Հասան Ռուհանի (պարսկերեն՝ حسن روحانی, տառադարձվում է նաև Ռոհանի, Ռոուհանի, Rowhani, ծնունդով Հասան Ֆերիդան حسن فریدون նոյեմբերի 12, 1948(1948-11-12), Սորխե, Սեմնան, Իրան) Իրանի նախագահ, իրավաբան, ակադեմիկոս և միջազգայնագետ, Իրանի նախագահը մինչև 2021 թվականը։ 1999 թ. նա փորձագետների միության նախագահն էր։


== Կենսագրություն ==
Հասան Ռոհանին ծնվել է 1948 թվականի նոյեմբերի 12-ին Հյուսիսային Իրանի Սեմնան նահանգի, Սորհե բնակավայրում։
Կրոնական կրթությունը սկսել է 1960 թվականին։ Շիաների սուրբ քաղաք Կումում ստացել է հոգևոր կրթություն։ 1969 թվականին ընդունվել է Թեհրանի համալսարան և 1972 թվականին ստացել է իրավագիտության բակալավրի աստիճան։ 1995 թվականին Գլազգոյի Կալեդոնյան համալսարանում պաշտպանել է մագիստրոսական թեզ «Իսլամական օրենսդիր իշխանությունը Իրանի օրինակով» («The Islamic legislative power with reference to the Iranian experience») թեմայով։ 1999 թվականին նույն համալսարանում ստացել է փիլիսոսփայական գիտությունների դոկտորի աստիճան (PhD)։
Սովորել է օտար լեզուներ։ Տիրապետում է ռուսերեն, արաբերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն և անգլերեն լեզուներին։


== Ընտրությունների պատմություն ==


== Այցելությունը Հայաստան ==
2016 թվականի դեկտեմբերի 21-ին պաշտոնական այցով Հայաստան է ժամանել Իրանի նախագահ Հասան Ռոհանին։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նախագահի պաշտոնական կայք (անգլ.)
Անձի պաշտոնական կայք Archived 2013-06-08 at the Wayback Machine. (պարս.)
Վերխնյայա Տոյմա (այլ կիրառումներ)

Վերխնյայա Տոյմա, կարող է վերաբերել՝

Վերխնյայա Տոյմա - գյուղ Ռուսաստանի Արխանգելսկի մարզի Վերխնետոեմսկի շրջանի կազմում։
Վերխնյայա Տոյմա - գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ալնաշսկի շրջանի կազմում։
Սամյուել Պիետ

Սամուել Պետ (ֆր.՝ Samuel Piette, նոյեմբերի 12, 1994(1994-11-12), Repentigny, L'Assomption, Lanaudière, Քվեբեկ, Կանադա), կանադացի ֆուտբոլիստ, «Մոնրեալ Իմպակտ» ակումբի և Կանադայի ազգային հավաքականի հենակետային կիսապաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==
Պիետը «Մեց» և «Ֆորտունա» ակումբների սան է։ 2014 թվականի ապրիլի 4-ին  «Պադերբորնի» դեմ խաղում նա կատարել է իր դեբյուտը Դյուսելդորֆի ակումբի կազմում Երկրորդ Բունդեսլիգայում։ Ամռանը Սամյուելը տեղափոխվել է իսպանական «Դեպորտիվո Լա Կորունյա» ակումբ, բայց այդպես էլ չի կարողացել կատարել իր դեբյուտը հիմնական թիմում և հանդես է եկել երկրորդ կազմում։ 2015 թվականի ամռանը Պիետը վարձավճարով տեղափոխվել է Ֆերրոլի «Ռասինգ» ակումբ։ Օգոստոսի 22-ին «Արանդինա» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր դեբյուտը նոր թիմում։
2016 թվականի ամռանը Սամյուելը տեղափոխվել է Իսարա։ Օգոստոսի 27-ին «Պալենսիայի» դեմ խաղում նա կատարել է իր դեպյուտը նոր ակումբի կազմում։
2017 թվականի ամռանը Պիետը վերադարձել է հայրենիք՝ պայմանագիր կնքելով «Մոնրեալ Իմպակտ» ակումբի հետ։ Օգոստոսի 17-ին կայացած «Չիկագո Ֆայր» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր դեբյուտը MLS-ում։


== Միջազգային կարիերա ==
2011 թվականին Պիետը Կանադայի պատանեկան հավաքականի կազմում մասնակցել է Մեքսիկայում կայացած աշխարհի պատանեկան առաջնությանը։ Մրցաշարում նա մասնակցել է Ուրուգվայի, Անգլիայի և Ռուանդայի հավաքականների դեմ խաղերին։
2012 թվականի հունիսի 4-ին ԱՄՆ-ի հավաքականի հետ ընկերական հանդիպման ժամանակ Պիետը կատարել է իր նորամուտը Կանադայի հավաքականի կազմում՝ հանդիպման երկրորդ խաղակեսում փոխարինելով Ջուլիան Դե Գուզմանին։
2013 թվականին Սամուելն ընդգրկվել է Կանադայի ազգային հավաքականի հայտացուցակում`մասնակցելու ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթի խաղարկությանը։ Մրցաշարում նա խաղացել է Մարտինիկայի և Մեքսիկայի հավաքականների դեմ։ Նույն տարում Պիետը երիտասարդական թիմի կազմում մասնակցել է ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի երիտասարդական առաջնությանը։ Մրցաշարում նա մասնակցել է Կուբայի ԱՄՆ-ի և Նիկարագուայի երիտասարդական հավաքականների դեմ։
2015 թվականին Սամյուելն ընդգրկվել է ազգային հավաքականի հայտացուցակում՝ մասնակցելու ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթի խաղարկությանը։ Մրցաշարում նա մասնակցել է Ճամայկայի և Սալվադորի հավաքականների հետ հանդիպումներին։
2017 թվականին Պիետը երրորդ անգամ ընդգրկվել է ազգային հավաքականի հայտացուցակում՝ մասնակցելու ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթի խաղարկությանը, որի ընթացքում նա մասնակցել է Ֆրանսիական Գվիանայի, Կոստա Ռիկայի, Հոնդուրասի և Ճամայկայի հավաքականների դեմ խաղերին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը worldfootball.net կայքում(անգլ.)
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում(անգլ.)Ֆուտբոլիտի էջը Կանադայի ֆուտբոլի ասոցիացիայի կայքում(անգլ.)
Golden Boy (մրցանակ)

«Golden Boy», ամենամյա ֆուտբոլային մրցանակ, տրվում է Եվրոպայի տարվա լավագույն երիտասարդ ֆուտբոլիստին։ Մրցանակակրի տարիքը չպետք է գերազանցի 21 տարեկանը և պետք է հանդես գա եվրոպական առաջնությունների որևէ բարձրագույն դիվիզիոնում։ Մրցանակը 2003 թվականին սահմանել է Tuttosport-ի գլխավոր խմբագիրներից մեկը։ Առաջին մրցանակակիրը դարձավ «Այաքսի» ֆուտբոլիստ Ռաֆայել վան դեր Վարտը։


== Մրցանակակիրներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Aepus

Aepus  (լատ.՝ Aepus) բզեզեզների տեսակ Trechinae ենթանտանիքից։ Տարածված են Ֆրանսիայում, Կանարյան կղզիներում, Մադեյրա կղզիախմբում, Իսպանիայում, Ալբանիայում, Մեծ Բրիտանիայում, Իռլանդիայում, Նորվեգիայում և Շվեյցարիայում։
Տվյալ տեսակի ներկայացուցիչները բնութագրվում են հետևյալ առանձնահատկությունները։ Բզեզների մարմնի երկարությունը 2.5 մմ է։ Աչքերը խափուսիկ են։ Թևերի վրա կան ծծիչներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուեդա (Վալյադոլիդ)

Ռուեդա (Վալյադոլիդ) (իսպ.՝ Rueda), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Վալիդոլիդ պրովինցիայում, Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար մարզի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տերրա դե Կամպոս կոմարկում։ Տարածքը կազմում է 90,70 կմ²։ Բնակչությունը՝ 1421 մարդ (2010)։ Պրովինցիայից ադմինիստրատիվ կենտրոն 40 կմ է։
Տադեուշ Կուշեբա

Տադեուշ Կուշեբա (ապրիլի 15, 1886(1886-04-15), Կրակով, Գալիցիայի և Լոդոմերիայի թագավորություն, Ցիսլեյտանիա, Ավստրո-Հունգարիա - հունվարի 8, 1947(1947-01-08), Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն), բանակի գեներալ Լեհաստանի երկրորդ հանրապետության ժամանակ։ Նա ծառայում էր որպես Լեհական բանակի գեներալ մայոր և ղեկավարում էր Պոզնանի բանակը 1939 թվականին գերմանացիների կողմից Լեհաստան ներխուժման ժամանակ։


== Կենսագրություն ==
Տադեուշ Կուշեբան ծնվել է Կրակովում, որը 1795 թվականից մտնում էր Ավստրո-Հունգարիայի կազմի մեջ։ Նրա հայրը Ավստրիական կայսերական բանակի կապիտան էր։ 1896 թվականին նա ընդունվել է երեխաների զինվորական դպրոց Ֆիշաուում, Վիներ Նոյշտադտի մոտ։ Նա ուսումը շարունակեց Հրանիցե քաղաքում։ Կուշեբան ավարտեց միջնակարգ կրթությունը 1903 թվականին։ Նա ավարտեց Մյոդլինգ զինվորական տեխնիկական ակադեմիան և ստացավ երկրորդ լեյտենանտի կոչում։ Բարձր առաջադիմության համար նրան հնարավորություն տրվեց ընտրել իր առաջին ծառայության վայրը։ Նա ընտրեց հայրենի Կրակովը, որտեղ անցկացրեց 1906 թվականից 1910 թվականները։ 1910 թվականին Կուշեբան շարունակեց իր զինվորական կրթությունը Վիեննայում` ուսանելով ինժեներություն և ստացավ լեյտենանտի կոչում 1911 թվականին։ 1913 թվականից 1914 թվականներին նա ծառայեց Սարաևոյում, որտեղ անմիջական ականատես եղավ Առաջին համաշխարհային պատերազմի բռնկման պատճառի` Սարաևոյի սպանությանը։


== Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ ==
Լեհաստան ներխուժման ժամանակ 1939 թվականին գեներալ Կուշեբան ղեկավարում էր Պոզնանի բանակը, որը բաղկացած էր չորս հետևակային դիվիզիայից (14, 17, 25, 26) և երկու հեծելազորային բրիգադից (Վիելկոպոլսկա և Պոդոլսկա)։ Նա նախաձեռնեց Լեհերի հակահարձակումը Բզուրայի ճակատամարտում և ղեկավարեց Պոզնանի և Պոմորցի բանակները ճակատամարտի ընթացքում։ Ճակատամարտում պարտություն կրելով` նա նահանջեց Վարշավա, որտեղ դարձավ Վարշավայի բանակի հրամանատարի տեղակալ։ Գեներալ մայրոր Յուլիուշ Ռոմելի (Վարշավայի բանակի հրամանատար) թիկունքում նա սկսեց հանձնման բանակցություններ վարել գերմանական 8-րդ բանակի հետ։ Սեպտեմբերի 28-ին նա ստորագրեց հանձնման պաշտոնական փաստաթղթերը։
Վարշավայի պաշարումից հետո նա գերի ընկավ գերմանացիներին և պատերազմի մնացած մասն անցկացրեց որպես ռազմագերի համակենտրոնացման ճամբարներում (Հեհենշտեյն, Կյոնիշտայն և Օֆլագ VII-A Մարնաու)։ 1945 թվականի ապրիլին նա ազատ արձակվեց ամերիկյան զորքերի կողմից։ 

1945 թվականի ապրիլին նրան կանչեցին Լոնդոն, որտեղ առաջարկեցին արտաքսված կառավարության պաշտպանության նախարարի պաշտոնը, որից նա հրաժարվեց։


== Զինվորական կոչումներ ==
Մայոր (1919)
Լեյտենանտ գնդապետ (1920)
Գնդապետ (1922)
Բրիգադիւր գեներալ (1927)
Գեներալ մայոր (1939)


== Վախճան ==
Գեներալ Կուշեբային հնարավորություն տրվեց վերադառնալ Լեհաստան։ Սակայն վատառողջ լինելու պատճառով նա ի վիճակի չէր ճանապարհորդել։ Գեներալ Կուշեբան մահացավ Լոնդոնում 1947 թվականի հունվարի 8-ին։ Նրա մահվան ստույգ պատճառը հայտնի չէ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տանյասու

Տանյասու (պորտ.՝ Tanhaçu), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիա մարզում։ Մտնում է Կրուզեյրու դու Ժերեմոաբու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 21 309 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 341,793 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 15,9 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 38.476.683,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.856,27 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,653 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Գագարին

Գագարին,  գյուղ Գեղարքունիքի մարզում։ Հիմնադրվել է 1955 թվականին և կոչվել տիեզերագնաց Յուրի Գագարինի անունով։ Գյուղը ներառված է Սևան քաղաքային համայնքի մեջ։


== Բնակչություն ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին կապեր ==
World Gazeteer: Armenia – World-Gazetteer.com
2001 թվականի Հայաստանի մարդահամարի արդյունքները, Հայաստանի վիճակագրական կոմիտե
Գենադի Ռոժդեստվենսկի

Գենադի Նիկոլաևիչ Ռոժդեստվենսկի (մայիսի 4, 1931(1931-05-04)[…], Մոսկվա, ԽՍՀՄ - հունիսի 16, 2018(2018-06-16)[…], Մոսկվա, Ռուսաստան), սովետական դիրիժոր։ 1961 - 1974 թվականներին Համամիութենական ռադիոյի և հեռուստատեսության Մեծ սիմֆոնիկ նվագախմբի գլխավոր դիրիժոր և գեղարվեստական ղեկավար։ 1974 թվականին Ստոկհոլմի ֆիլհարմոնիայի, 1978 թվականից «Բի Բի Սի»-ի (Լոնդոն) նվագախմբի դիրիժոր։ 1974 թվականից Մոսկվայի կամերային երաժշտական թատրոնի գլխավոր դիրիժոր։ 1976 թվականից Մոսկվայի կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր։ Նվագացանկում դասական երաժշտության կողքին մեծ տեղ են գրավում ժամանակակից եվրոպական (Պ․ Հինդեմիթ, Ա․ Շյոնբերգ, Ա․ Բերգ, Ֆ․ Պուլենկ) և սովետական (Ս․ Պրոկոֆև, Դ․ Շոստակովիչ) կոմպոզիտորների երկեր։ Լենինյան մրցանակ (1970, Իոսչատըրյանի «Սպարտակ» բալետի բեմադրությանը մասնակցելու համար, Մեծ թատրոն)։ Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի և բուլղարական «Կիրիլի և Մեֆոդիի» շքանշաններով։ Շվեդական թագավորական ակադեմիայի պատվավոր անդամ (1975) թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Դումյաթ (մուհաֆազ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դումյաթ (այլ կիրառումներ)Դումյաթի մարզ (արաբ․՝ دمياط‎‎‎‎), Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության 29 մուհաֆազաներից մեկը։ Դումյաթի մաուֆազայի վարչական կենտրոնը համարվում է համանուն քաղաքը, որը հանդիսանում է նաև վարչական միավորի ամենախոշոր բնակավայրը։ Մուհաֆազան դեպի ծով ելք ունի։
Մաուֆազան զբաղեցնում է 1 942 կմ² տարածք և համարվում է 27-րդ ամենամեծ վարչական միավորը երկրի ներսում։ Համարվում է Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության զբոսաշրջային կենտրոններից մեկը։


== Վարչական բաժանում ==
Մաուֆազան կազմված է 4 վարչական կենտրոններից, ինչպես նաև 10 քաղաքային և 35 գյուղական խորհուրդներից։ Այստեղ կան 59 գյուղեր և 722 փոքրիկ բնակավայրեր։ Դումյաթի մարզի կազմի մեջ մտնող շրջաններն են

Դումյաթ (արաբ․՝ دمياط‎‎)
Կաֆր Սաադ (արաբ․՝ كفر سعد‎‎‎)
Բասյուն (արաբ․՝ ابسيون‎‎)
Ֆարիսկուր (արաբ․՝ فارسكور‎‎)և այլն։


== Բնակչություն ==
2014 թվականի տվյալներով մաուֆազայի ընդհանուր բնակչությունը կազմում է 1 092 316 մարդ։ Այդ ցուցանիշով այն գրավում է 18-րդ տեղը Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության մարզերի շարքերում։ Բնակչության միջին խտությունը կազմում է 1200,35 մարդ/կմ²։
Հիմնական բնակիչները արաբներն են, որոնք մեծ մասամբ դավանում են իսլամ։ Մյուս խոշոր ազգային փոքրամասնություններն են բեդվիններն ու նուբիացիները։
Դումյաթի մուհաֆազայի պաշտոնական լեզուն արաբերեն է, որը աֆրասիական ընտանիքի սեմական լեզվախմբին պատկանող լեզու է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Նշումներ ==
Հիտոմի Թանակա

Հիտոմի Թանակա (ճապոներեն՝ 田中 瞳, հուլիսի 18, 1986(1986-07-18)[…], Yamaga, Կումամոտո (պրեֆեկտուրա), Ճապոնիա), ճապոնացի ֆոտոմոդել, պոռնոդերասանուհի։ Ճանաչվել է նաև որպես բնական մեծ կրծքեր ունեցող կին՝ այդ կապակցությամբ նույնպես արժանանալով հատուկ մրցանակի։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Ճապոնիայի Կումամոտո պրեֆեկտուրայում։ 2007 թվականին սկսելով իր կարիերան որպես դերասանուհի՝ նկարահանվել է «Bakunyū J no Shōgeki Shitakenbun» (爆乳Ｊの衝撃下検分) ցանկահարույց (էրոտիկ) տեսաֆիլմում։ 2008 թվականին առաջին փորձն է կատարել պոռնոկինոարտադրությունում՝ հանդես գալով Soft On Demand ստուդիայի «Geinōjin Hitomi: Shōgeki no AV Debut» կինոնկարում (芸能人 Hitomi 衝撃のAVデビュー): Թանակայի առաջնելույթը հաջողությամբ է պսակվել. պոռնոարտադրությանը նվիրված dmm.com կայքէջի վարկանիշային ցանկում ֆիլմը 2008 թվականին իրականացված վաճառքի ցուցանիշով գրավել է վեցերորդ տեղը։ 2009 թվականի օգոստոսին այդ կինոստուդիան թողարկել է «Hitomi Premium Collection 8 Hours» ժապավենը, որտեղ ի մի են բերվել Հիտոմիի մասնակցությամբ բոլոր պոռնոֆիլմերը։
2009 թվականի մարտին Թանական մասնակցել է մեծահասակների համար թողարկված ֆիլմերի փառատոնին, որն անց է կացվել Շանհայում։ Այդ նույն տարվա օգոստոսին նա տեղափոխվել է Arashi-Supergirl ընկերություն, որը պոռնոֆիլմերի արտադրության մեջ մասնագիտացած ճապոնական խոշոր կորպորացիայի՝ Hokuto-ի բաղկացուցիչ մասն է (հենց վերջինիս է պատկանում dmm.com կայքէջը)։ 2010-ին Թանական նկարահանվել է Oppai և Moodys ընկերությունների ֆիլմերում (դրանք ևս պատկանում են Hokuto կորպորացիային)։  2011 թվականին սկսել է համագործակցել ամերիկյան Scoreland ընկերության հետ։ 2012 թվականի հունվար ամսվա դրությամբ նա արդեն հասցրել էր նկարահանվել հարյուրից ավելի պոռնոֆիլմերում։


== Ուշագրավ փաստեր ==
Կոմիքսների Lastman գրքի հեղինակները Թվիթթերում հայտարարել են, որ այդ գրքւմ հանդես եկող Թոմի Կատանայի կերպարն ստեղծել են՝ ներշնչվելով Հիտոմի Թանակայից։ Վերջինս նկարահանվել է ոչ պոռնոգրաֆիկ մի տեսաֆիլմում, որի նպատակն է՝ նպաստել կոմիքսների Lastman գրքի առաջին հրատարակության տպաքանակի իրացմանը։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Persönliche Internetseite (englisch)
Блог Хитоми Танаки Archived 2018-10-22 at the Wayback Machine.(ճապոներեն)
Хитоми Танака Թվիթթերում
Фильмография на сайте DMM.com(ճապոներեն)
Վիիդու (այլ կիրառումներ)

Վիիդու, կարող է վերաբերել՝

Վիիդու - գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Լյումանդա շրջանում
Վիիդու - գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Հյաադեմեեստե շրջանում
Միխայլովսկի Պերևալ

Միխայլովսկի Պերևալ (ռուս.՝ Михайловский перевал), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Գելենջիկի քաղաքային օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1290 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ուրի Օռլև

Ուրի Օռլև (եբրայերեն՝ אורי אורלב‎, փետրվարի 24, 1931(1931-02-24)[…], Վարշավա, Լեհաստանի Երկրորդ Հանրապետություն[…] - հուլիսի 25, 2022(2022-07-25), Երուսաղեմ) իսրայելցի արձակագիր, սցենարիստ, մանկական գրքերի հեղինակ, թարգմանիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է  բժիշկ Մաքսիմիլիան (Մաքս) Օռլովսկու (1894-1941) ընտանիքում։ Մայրը՝ Սոֆյան, աշխատել է հոր կլինիկայում՝ որպես բժշկի օգնական։ Շուտով ընտանիքը տեղափոխվել է Օտվոցկ, որտեղ հայրն աշխատել է որպես ընդհանուր բժիշկ։ 
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ՝ 1940-1943 թվականներին, ամբողջ ընտանիքն արտաքսվել է Վարշավայի գետտո։  Մոր մահից հետո նրան եղբոր՝ Կազիմիրի հետ ուղարկել են Բերգեն-Բելզեն համակենտրոնացման ճամբար, որտեղ անցկացրել է մոտ երկու տարի։
Պատերազմից հետո՝ 1946 թվականին, եղբոր հետ ներգաղթել է Պաղեստին և բնակություն հաստատել Գալիլեայում։
1962 թվականին տեղափոխվել է Երուսաղեմ, որտեղ ապրել է մինչև մահ՝ կնոջ և երեք երեխաների հետ։
Մահացել է 2022 թվականի հուլիսի 25-ին։


== Աշխատություններ ==
Նրա առաջին «Առաջատար զինվորներ» վեպը լույս է տեսել 1956 թվականին։ 1976 թվականին նա սկսել է գրքեր գրել երեխաների և երիտասարդների համար, սցենարներ՝ ռադիոյի և հեռուստատեսային շոուների համար և արտասահմանյան գրականություն է թարգմանել եբրայերեն։ 
Նրա մոտ 30 գրքեր թարգմանվել են աշխարհի 38 լեզուներով։


=== Մանկական գրքեր ===
1997: Ha-Mishpahah Ha-Nodedet
1996: Rehokei Mishpahah
1995: Ktzitzah Me-Ha-Tzohorayim
1988: Hafifat Rosh
1985: Al Tzad Smol
1985: Masah Le-Gil Arba
1983: Ah Boger
1981: Tor Ha-Knafayim 
1980: Rosh Ha-Ir Ten Lashir
1980: Babcia Robi na Drutach
1980: Motzetz Ha-Mazal
1979: Ma’ase Be-Manoah She-Hif’il Et Ha-Moah
1979: Ha-Anan Ha-Shahor
1979: Hultzat Ha-Aryeh
1979: Siamina
1979: Meshaga’at Pilim
1978: Mahshavot Tzohorayim
1977: Ketanah-Gedolah
1976: Hayat Ha-Hoshech


=== Պատանեկան գրքեր ===
1997: Shirat Ha-Leviatanim
1996: Mishak Ha-Hol
1991: Lydia Malkat Eretz Israel
1990: Ha-Gveret Im Ha-Migba’at
1988: Ha-Ish Min Ha-Tzad Ha-Aher
1986: Keter Ha-Drakon
1981: האי ברחוב הציפורים
1979: Kashe Lihiyot Aryeh


=== Վիպակներ ===
1958: Ad Mahar
1956: Hayalei Oferet


== Մրցանակներ ==
Մանկական գրականության զարգացման գործում ունեցած մեծ ավանդի համար 1996 թվականին արժանացել է Հանս Քրիստիան Անդերսենի մրցանակին։
Յանուշ Կորչակի միջազգային գրական մրցանակի դափնեկիր
Բյալիկի անվան գրական մրցանակի դափնեկիր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Biography & Bibliography from the Institute for the Translation of Hebrew Literature
Սիֆուենտես

Սիֆուենտես (իսպ.՝ Cifuentes), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում՝ Կաստիլիա-Լա Մանչա ինքնավար համայնքի Գվադալախարա պրովինցիայի Լա Ալկառիա շրջանում։ Տարածքը՝ 106 կմ²։ Բնակչությունը՝ 2109 մարդ (ըստ 2010 թվականի տվյալների)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից հեռավորությունը՝ 69 կմ։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
CifuentesNET, descubre Cifuentes
Cifuentes:Capital de la Alcarria Archived 2009-12-20 at the Wayback Machine.
www.cifontinos.info(չաշխատող հղում)
Algunas pinceladas sobre Cifuentes
Ayuntamiento de Cifuentes
[mailto։turismo@cifuentes.es Oficina de Turismo de Cifuentes]
Կրասնոպոլիե (այլ կիրառումներ)

Կրասնոպոլիե, կարող է վերաբերել՝

Կրասնոպոլիե - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Արտյոմովսկիում
Կրասնոպոլիե - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սլավյանսկիում
Կրասնոպոլիե - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ստարոբեշևսկի շրջանում
Կրասնոպոլիե - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Գոլովանևի շրջանում
Կրասնոպոլիե - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Պետրովսկի շրջանում
Կրասնոպոլիե - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզանկայի շրջանում
Կրասնոպոլիե - քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրասնոպոլիեի շրջանում
(2172) Պլավսկ

(2172) Պլավսկ (անգլ.՝ Plavsk), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի օգոստոսի 31-ին Տամարա Սմիռնովայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,89499 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4908 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2991 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1799,16 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,200094 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,33° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2172) Պլավսկ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կորդրիք

Կորդրիք (նաև՝ Կոդրիկ, Կոդրիք, Կորդիկ, Կորդիս, Կորդիք, Կորդրիկ), գավառ Մեծ Հայքի Կորճայք նահանգում։ Գտնվում էր Կորդվաց աշխարհի կողքին։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Կորդրիքը տարածքով համապատասխանում էր ավելի հին ժամանակներում ձևավորված Տմորիք գավառին։ Ավելի ուշ շրջանում` ֆիզիկաաշխարհագրական առումով բաժանվել էր երեք գավառների՝ Վերին Կորդրիք, Միջին Կորդրիք և Ներքին Կորդրիք, որոնք գտնվում էին Տիգրիս գետի ձախակողմյան Խաբուր վտակի ավազանում։


== Պատմություն ==
Մովսես Խորենացու վկայությամբ՝ Կորդրիք գավառը ավելի հնում հայտնի էր Տմորիք անունով։ Ըստ Պտղոմեոսի՝ այն կազմում էր Կորճեքի արևելյան կողմը կամ տարածվում էր Կորդուքից արևելք։ Կորդրիքը վկայված է նաև Փավստոս Բուզանդի և Եղիշեի պատմություններում։ Կորդրիքն ուներ բազմաթիվ ամրություններ և դժվարամատչելի էր թշնամիների համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Գորենովո

Գորենովո (ռուս.՝ Гореново), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 74 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բերսերո

Բերսերո (իսպ.` Bercero), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում` Վալիադոլիդ պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար մարզում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տորդեսիլիաս շրջանում։ Զբաղեցնում է 41.72 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը՝ 235 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 40 կմ հեռավորության վրա։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Լուիզա Պեսյակ

Լուիզա Պեսյակ (Պեսյակովա, սլովեն.՝ Luiza Pesjak, հունիսի 12, 1828(1828-06-12), Լյուբլյանա, Կրայնա դքսություն, Ավստրիական կայսրություն - մարտի 1, 1898(1898-03-01), Լյուբլյանա, Կրայնա դքսություն, Ավստրո-Հունգարիա), սլովեն գրող, բանաստեղծուհի և թարգմանչուհի։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1828 թվականի հունիսի 12-ին Լյուբլյանայում` փաստաբան Բլաժ Կրոբատի ընտանիքում, եղել է ավագ զավակը։
Սովորել է մասնավոր Fröhlichov հաստատությունում, որտեղ ի հավելում աղջիկների համար սովորական կրթությանը գիտելիքներ է ստացել ռոմանական լեզուների և գրականության մասին։ 1844 թվականին սկսել է բանաստեղծություններ գրել սլովեներեն և գերմաներեն։ Լուիզայի և նրա ժամանակակիցների վրա մեծ ազդեցություն է թողել Ֆրան Լևստիկը՝ սլովենացի գրող, դրամատուրգ և քննադատ։
Հոր մահից հետո՝ 1848 թվականին, Լուիզան ամուսնացել է հարուստ վաճառական և ձեռնարկատեր Սիմոն Պեսյակի (սլովեն.՝ Simon Pesjak) հետ, ունեցել են հինգ դուստր։ Ընտանիքում նրանք խոսել են գերմաներեն և ֆրանսերեն։
Գրական գործունեությամբ զբաղվել է ավելի վաղը՝ 1840 թվականից, գրել է կրկին գերմաներեն։ Նրա «Poetische Versuche» աշխատանքը թվագրվում է 1843-1844 թվականներին։ Լավ է տիրապետել անգլերենին։ 1860 թվականից հետո Լուիզա Պեսյակը դարձել է սլովենական ազգային շարժման անդամ և սկսել է գրել հայրենասիրական ստեղծագործություններ։ Դրանցից առաջինը՝ Kar ljubim անվամբ, գրվել է 1864 թվականին և հրատարակվել «Bleiweisovih novicah»-ում։ Գրել է գրքերի երեխաների համար։ Այդ տարիների նրա ստեղծագործություններից կարելի է առանձնացնել Očetova ljubezen (Novice, 1864), Dragotin (Slovenski glasnik, 1864), Beatin dnevnik (գիրք, 1887), Rahela (Letopis Matice slovenske, 1870)։ Հրատարակվել է այլ հանդեսներում ևս։ Լուիզա Պեսյակը կյանքի ավելի ուշ շրջանում տարվել է ռոմանտիկ և սիրային վեպերով։
Մահացել է 1898 թվականի մարտի 1-ին, Լյուբլյանայում։ Գրողի հետմահու դիմանկարն ստեղծել է սլովենացի նկարիչ Միխայիլ Ստրոյը, որը հետագայում հրապարակվել է Հարավսլավիայի փոտային նամականիշի վրա։

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Lujiza Pesjakova - učenka velikega mojstra slovenske poezije (սլովեն.)
Խնձորուտի ջրամբար

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խնձորուտ (այլ կիրառումներ)Խնձորուտի ջրամբար - կառուցվել է 20-րդ դարի 50-ական թվականներին Չորաթանի Ներքիշենի աջակողմյան հատվածում՝ Աղնջա գետի վրա։
Ջրամբարի ջրերը ջրհան կայանների միջոցով մղվում են բլրալանջեր՝ ոռոգում բազմաթիվ հողատարածություններ։ Երկաստիճան ջրհան կայանի երկրորդ աստիճանը կառուցվել է ջրաշիանարար Հրանտ Դալլաքյանի ղեկավարությամբ։ Ջրամբարի ջրերը օգտագործվում են Չորաթանի, Մովսեսգեղի, Արծվաբերդի, Այգեձորի, Չինարիի շուրձ 700 հա հողատարածքների ոռոգման մպատակով։
Զավիդո-Կուդաշևո

Զավիդո-Կուդաշևո (ուկրաիներեն՝ Завидо-Кудашеве), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Դոբրոպոլսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զավիդո-Կուդաշևո գյուղում բնակվում էր 436 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սուրբ Աստվածածնի ծննդյան եկեղեցի (Ստեֆանիդինոդար)

Սուրբ Աստվածածնի ծննդյան եկեղեցի (ռուս.՝ Церковь Рождества Пресвятой Богородицы), ուղղափառ եկեղեցի Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ստեֆանիդինոդար գյուղում։ Ենթարկվում է Ռոստովի և Նովոչերկասկի թեմի Ազովի գործակալությանը։
Հասցեն` Ռոստովի մարզ, Ազովի շրջան, գյուղ Ստեֆանիդինոդար, Խաղաղության փողոց, 43վ։


== Պատմություն ==
Ստեֆանիդինոդար գյուղում առաջին տաճարի կառուցման ստույգ տարեթիվը հայտնի չէ, այն կառուցվել է մոտավորապես 1870-ական թվականներին։ Եկեղեցին եղել է փայտե, երեք գմբեթով և զանգակատնով։ Եկեղեցու տարածքում գտնվել է աղյուսե պահակատուն, որտեղ կերակրել և ապաստան են տվել աղքատներին։
Վերապրելով 1917 թվականի հոկտեմբերյան հեղափոխությունը և Քաղաքացիական պատերազմը, տաճարն ավերվել է 1930-ական թվականների երկրորդ կեսին։ Եկեղեցու նոր պատմությունը սկսվել է ԽՍՀՄ փլուզումից հետո։ Գյուղի հավատացյալներին տրամադրվել է մի տուն, որը վերածվել է աղոթքի տան։
2009 թվականին հիմնադրվել և օծվել է հուշաքարը, և սկսվել է փայտե եկեղեցու կառուցումը։ Գյուղի բնակիչներին օգնություն է ցուցաբերել կազակական զորական «Դոնի Մեծ զորք» ընկերության ատաման Վիկտոր Վոդոլացկին, որը ծնվել է այս գյուղում։ Տաճարը կառուցվել է երեք տարում, այն օծել է Ռոստովի և Նովոչերկասկի մետրոպոլիտ Մերկուրին։
Քահանան է երեց Սերգեյ Ալեքսանդրովիչ Վասիլևը։
Ներկայումս տաճարում գործում է կիրակնօրյա դպրոց, «Սպաս» դպրոցում ընթանում են մարտական արվեստի մարզումներ։ 2016 թվականի հուլիսին տաճարի տարածքում բացվել է մանկական ռազմահայրենասիրական հավաք։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Храм Рождества Богородицы села Стефанидинодар Азовского района
Азовское благочиние - храмы
Զնզըն

Զնզըն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Սիլվանի գավառակում։


== Պատմություն ==
Բնակիչները կոտորվել կամ տեղահանվել են 1915-1916 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին գյուղն ուներ 43 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Զնզընն ուներ հայկական եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սերգեյ Եսենինի հուշարձան (Մոսկվա, Եսենինի բուլվար)

Սերգեյ Եսենինի հուշարձան Եսենինի բուլվարում (ռուս.՝ Памятник Сергею Есенину на Есенинском бульваре), քանդակագործական հորինվածք Մոսկվայի Եսենինի բուլվարում։ Քանդակագործն է ԽՍՀՄ գեղարվեստների ակադեմիայի ակադեմիկոս Վ. Ե. Ցիգալը։ Բացումը հարմարեցված էր բանաստեղծի ծննդյան օրվան` հոկտեմբերի 3-ին։
Հասցեն` ք. Մոսկվա, Եսենինի բուլվար, տուն 145/8-147։


== Պատմություն ==
Ռուս բանաստեղծ Սերգեյ Ալեքսանդրովիչ Եսենինի (1895-1925) բրոնզաձույլ հուշարձանը բացվել է Մոսկվայում 1972 թվականի հոկտեմբերի 3-ին և պատկերում է ամբողջ հասակով բանաստեղծին բրոնզե պատվանդանի վրա, որն ունի ճանապարհի իջնող հատվածի տեսք։ Բանաստեղծը պատկերված է շեղօձիք վերնաշապիկով, կապած գոտիով, լայն մազափնջով, ուսին գցած բաճկոնով։ Բանաստեղծն իջնում է ոչ մեծ պատվանդան-բլրակից։
Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործ, ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ Վլադիմիր Եֆիմովիչ Ցիգալը, ճարտարապետներ Ս. Ե. Վախթանգովը և Յ. Վ. Յուրովը։
1995 թվականին պատվանդանին անբավարար ամրացվածության պատճառով քանդակն ընկել էր կողքի վրա, ինչը կարճ ժամկետում վերացվել է։
Հուշարձանի բացմանը ներկա է եղել բանաստեղծի դուստրը` Տատյանա Սերգեևնա Եսենինան։ 1984 թվականին Մոսխորհրդի գործադիր կոմիտեի նախագահ Վ. Ֆ. Պրոմիսլովը իր «Մոսկվա» գրքում գրել է. «Սերգեյ Եսենինի բրոնզե պատկերաքանդակը ոչ մեկին անտարբեր չի թողնում։ Պատանի բանաստեղծի պատկերաքանդակը դիպչում է իր քնարականությամբ և տխուր մտահոգվածությամբ, կեցվածքի բնականությամբ, որը զերծ է պաշտոնականությունից և հանդիսավորությունից։ Գրեթե գետնին կանգնած, Եսենինի բուլվարի սկզբնամասում, երիտասարդ կեչիների և կաղամախիների ֆոնին, հուշարձանը ներկայանում է մեզ որպես ինքնատիպ և վառ գեղարվեստական ստեղծագործություն»։


== Տեխնիկական տվյալներ ==
Հուշարձանի քանդակն ու պատվանդանը պատրասված են բրոնզից։ Հարակից տարածքը շարված է անձև հարթ սալիկներով, շուրջն էլ տնկված են Ս. Եսենինի գովերգած կեչիները։


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Памятники монументального искусства Москвы: справ. изд. / Департамент культурного наследия г. Москвы. — М.: ООО «Милк Эдженси», 2016. — 404 с.: с. 222. ISBN 978-5-9907078-1-8


== Արտաքին հղումներ ==
Памятник Есенину на Есенинском бульваре в Москве
Памятник Есенину(չաշխատող հղում)
Памятник Есенину в Москве
Սինելնիկովո (այլ կիրառումներ)

Սինելնիկովո, կարող է վերաբերել՝

Սինելնիկովո - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում
Սինելնիկովո - քաղաք, Ուկրաինայի Դնեպրոպետրովսկի մարզի Սինելնիկովի շրջանում
Կաշինի շրջան

Կաշինի շրջան (ռուս.՝ Кашинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Տվերի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կաշին։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2010 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 26530 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 13,2 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ոսկեփորիկ (3185, Գրիգոր Տաթևացի)

Գրիգոր Տաթեւացի, Ոսկեփորիկ (3185), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3185 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որն ունի 15.6×10.7 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 120 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարան գրչի՝ 81ա։


== Բովանդակություն ==
նաև՝ Գաղտնագիր այբուբեն։


== Ծանոթագրություններ ==
Աբազովկա (այլ կիրառումներ)

Աբազովկա, կարող է վերաբերել՝

Աբազովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զաչեպիլովի շրջանում
Աբազովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում