armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Բուադա (շրջան, Նաուրու)

Բուադա, շրջան Միկրոնեզիայում գտնվող Նաուրուի Հանրապետության հյուսիսում։ Տարածքը կազմում է 2,6 քառ. կմ, իսկ բնակչությունը 2004 թվականի տվյալներով կազմում է 1000 մարդ։ Տարածքով Նաուրուի երրորդ շրջանն է, իսկ բնակչությամբ զիջում է 4 շրջանի։
Ադանայի գավառակ

Ադանա, գավառակ Կիլիկիայում, Ադանայի նահանգի Ադանայի գավառում։ Գավառակի տարածքը դաշտային էր և արգավանդ հողերով լի։
XIX դարի վերջերին ուներ 331 գյուղ, որտեղ բնակվում էին 94 000 մարդ։


== Աղբյուրներ ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Թխկի Գիննալի

Թխկի Գիննալի (լատ.՝ A. ginnala Maxim), թխկազգիների ընտանիքի, թխկի ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Փոքր ծառ է՝ մինչև 6 մ բարձրությամբ, հաճախ թփանման տեսք է ունենում։ Բնի և բազմամյա ճյուղերի կեղևը մոխրավուն է, հարթ կամ երկարավուն, կնճռապատ։ Ընձյուղները կապտականաչավուն են կամ կարմրավուն, ավելի ուշ դառնում են գորշ։ Տերևները եռաբլթակ են կամ պտղաբերող, ճյուղերի վրա ամբողջական, ձվաձև կամ եռանկյուն ձվաձև, 4-8 սմ երկարությամբ և 3-6 սմ լայնությամբ, ձգված գագաթով, թույլ սրտանման, կտրված կամ կլորավուն հիմքով, անհավասար սղոցաատամնաեզր, կրկնակի ատամնաեզր, կամ բլթակաատամնաեզր, բարակ, մերկ, վերևի կողմից՝ մուգ կանաչ, փայլուն, ներքևի կողմից՝ բաց կանաչավուն։ Աշնանը գունավորվում են վառ կարմրավուն։ Կոթունները 1,5-4 սմ երկարություն ունեն, մերկ են, նոսր, երկար մազմզուկներով։ Ծաղկում է տերևները բացվելուց 3-4 շաբաթ հետո։ Ծաղկաբույլերը երկար կոթունավոր հուրաններ են, խիտ, ձվաձև, կազմված՝ 20-60 ծաղիկներից։ Վերջիններս դեղնավուն են, մոտ 0,6 սմ տրամագծով։ Բաժակաթերթիկները ազատ են, առէջները ամրացած են սկավառակի ներքին եզրին, սերմնարանը խիտ մազմզուկապատ է։ Երկթևիկները հեռանում են շատ սուր անկյան տակ, որի հետևանքով հաճախ թևիկները անցնում են մեկը մյուսի վրա, կանաչ են կամ վառ վարդագույն, 2,2-3 սմ երկարությամբ։ Ծաղկում է հունիսին, պտուղները հասունանում են սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Հեռավոր Արևելքում (Ամուրյան մարզ, Խաբարովսկի և Պրիմորսկի երկրամասեր), արևմուտքում մինչև Ջեյի և Սելեմջի գետերը, հյուսիսարևելյան Չինաստանում, Կորեայում։ Հայաստանի տարածքում մշակվում է գրեթե ամենուրեք, ինչպես քաղաքների կանաչապատման, այնպես էլ անտառապատման բնագավառում, դաշտապաշտպան ու ճանապարհամերձ տնկարկներում։ Ամենուրեք բավարար կերպով աճում, առատորեն ծաղկում և պտղաբերում է։ Ինքնացան է տալիս, չի ցրտահարվում։ Պահանջկոտ է հողի խոնավության նկատմամբ, լուսասեր է, սակայն լավ է աճում նաև ենթանտառում։


== Կիրառություն ==
Չինաստանում տերևներից սև ներկ են ստանում։ Արմատային առատ մացառներ տալու շնորհիվ կարելի է օգտագործել նաև հակաէրոզիոն տնկարկներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Հավայան պիցցա

Հավայան պիցցա, նաև հայտնի է որպես արքայախնձորով պիցցա, տոմատի սոուսով, պանիրով, արքայախնձորով և ազդրապուխտով պիցցա։


== Պատմություն ==
Հունա-կանադացի Սեմ Պանոպուլոսը պնդում էր, որ 1962 թվականին ստեղծել է առաջին հավայան պիցցան Կանադայի Օնտարիո նահանգի Չաթեմ համայնքում։ Մասամբ ոգեշնչված չինական ճաշատեսակների պատրաստման իր փորձով, որոնցում սովորաբար խառնվում են քաղցր և աղի համերը, Պանոպուլոսը փորձարկել է արքայախնձորի, ազդրապուխտի, բեկոնի և այլ լցոնումների ավելացումը, որոնք ի սկզբանե այնքան էլ հայտնի չէին։ Արքայախնձորի ավելացումը տոմատի սոուսի և է պանրի ավանդական խառնուրդ, երբեմն ազդրապուխտով կամ բեկոնով, շուտով, ի վերջո, դարձել է ամբողջ աշխարհի պիցցերիաների հիմնական առաջարկը ։ Պանոպուլոսն ընտրել է «հավայան» անվանումը՝ ի պատիվ պահածոյացված արքայախնձորի ապրանքանիշի, որը նրանք օգտագործել են։
Գերմանիայում հավայան պիցցա է համարվում ազդրապուխտով, արքայախնձորով և պանրով հավայական թոսթի տարբերակը, որն ի սկզբանե ներկայացվել է 1955 թվականին Գերմանիայի առաջին հեռուստատեսային խոհարար Քլեմենս Վիլմենրոդի կողմից։


== Մշակույթում ==
2017 թվականի փետրվարին Իսլանդիայի նախագահ Գյուդնի Յոհաննեսոնը, ինչպես հաղորդվում է, բարձր դասարանցիների հետ «հարց ու պատասխանի» (Q&A) ժամանակ ասել է, որ նա սկզբունքորեն դեմ է արքայախնձորով պիցցային։ Նրա անսպասելի հայտարարությունը ԶԼՄ-ներում լուսաբանման տարափ է առաջացրել և ոգեշնչել է նրանց, ովքեր սիրում կամ չեն սիրում հավայան պիցցան, իրենց կարծիքը հայտնել սոցիալական ցանցերում։ Հայտնի մարդիկ կիսվել են այս հարցում իրենց նախասիրություններով , այդ թվում՝ Կանադայի վարչապետ Ջասթին Թրյուդոն։ Պանոպուլոսը, որն այդ ժամանակ հեռացել էր ռեստորանային բիզնեսից, հրավիրվել է որոշ ԶԼՄ-ների կողմից պաշտպանել իր ստեղծագործությունը։ Ավելի ուշ Գյուդնին պարզաբանել է, որ ինքը լիազորություն չունի արգելել պիցցայի համար նախատեսված որոշ լցոնումներ, և ինքը չէր ցանկանա ապրել մի երկրում, որտեղ առաջնորդը կարող է արգելել այն ամենը, ինչ իրեն դուր չի գալիս։
2014 թվականին Թայմ ասմագիրն ընդգրկել է հավայան պիցցան իր «Բոլոր ժամանակների 13 ամենաազդեցիկ պիցցաներ» (անգլ.՝ The 13 Most Influential Pizzas of All Time) ցանկի 13-րդ հորիոզոնականին։


== Հարցումներ ==
Հավայան պիցցան Ավստրալիայի ամենահայտնի պիցցան է եղել 1999 թվականին, և դրան բաժին էր ընկնում պիցցայի վաճառքների 15%-ը։
2015 թվականի հետազոտության արդյունքում պարզվել է, որ հավայան պիցցան ամենատարածվածն է Just Eat-ի միջոցով աշխատող բրիտանական ընկերությունների շրջանում։
2016 թվականի Harris Poll-ի հարցումը չափահաս ամերիկացիների շրջանում ցույց է տվել, որ արքայախնձորը պիցցայի համար ամենաքիչ սիրելի լցոնումների եռյակում է՝ առաջ անցնելով միայն անչոուսներից և սնկերից։
2019 թվականի YouGov Omnibus հարցման համաձայն, ամերիկացիների 12%-ը, որոնք պիցցա են ուտում, ասում են, որ արքայախնձորը պիցցայի համար իրենց երեք ամենասիրելի լցոնումների մեկն է, իսկ 24%-ն ասում է, որ արքայախնձորը իրենց ամենաքիչ սիրելի լցոնումներից է։ Հարցման արդյունքում միայն երկու բաղադրիչ են ավելի քիչ սիրվել՝ անչոուսները և սմբուկները։


== Տես նաև ==
Հավայան տոստ


== Ծանոթագրություններ ==
Բուդկա Ժելեզնոյ Դորոգի 34 կմ

Բուդկա Ժելեզնոյ Դորոգի 34 կմ (ռուս.՝ Будка железной дороги 34 км), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զաօզորյե (գյուղ, Դեմիդովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶաոզերեԶաօզորյե (ռուս.՝ Заозерье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Աշխարհագրություն ==
Զաօզորյե գյուղը գտնվում է Դեմիդովսկի շրջանի հյուսիսարևմտյան հատվածում, Դեմիդով քաղաքից 35 կմ դեպի հյուսիս-արևելք, Սմոլենսկ-Նևել ավտոճանապարհից 32 կմ դեպի արևելք։ Գյուղից 86 կմ դեպի հարավ գտնվում է Ռակիտնայա երկաթուղային գիծը, որը գտնվում է Մոսկվա-Մինսկ գծի վրա։


== Պատմություն ==
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ՝ 1941 թվականի հուլիսին գյուղն օկուպացված է եղել հիտլերյան զորքերի կողմից, այնուհետև ազատագրվել է 1943 թվականի սեպտեմբերին։


== Կլիմա ==
Զաօզորյե գյուղը գտնվում է չափավոր ցամաքային կլիմայական գոտում, որտեղ ձմեռը չափավոր ցուրտ է, գարունը տևական, բարեխառն, ամառը չափավոր շոգ, իսկ աշնանը գերակշռում են տաք, արևոտ եղանակները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կոզլովկա (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոզլովկաԿոզլովկա (ռուս.՝ Козловка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գալյաշ Լևչիկ

Գալյաշ Լևչիկ (իրական անունը՝ Իլյա Միխայլովիչ Լևկովիչ, բելառուս․՝ Гальяш Леўчык, հուլիսի 20, 1880(1880-07-20), Սլոնիմ, Գրոդնոյի նահանգ, Վիլնայի գլխավոր նահանգապետարան, Ռուսական կայսրություն - 1944, Վարշավա, Գեներալ-նահանգապետություն, Նացիստական Գերմանիա), բելառուս բանաստեղծ, գրականագետ, թարգմանիչ, հավաքածուներ ունեցող։


== Կենսագրություն ==
Դարբնի որդի է։ Սլոնիմսկի գավառական դպրոցի շրջանավարտն է եղել։ Աշխատել է հաշտարար դատարանի գրասենյակում, ապա Սլոնիմում՝ որպես դատական քննիչ։ 1904-1920 թվականներին ապրել է Վարշավայում, քաղաքապետարանում աշխատել է որպես գծագրող։ Դասախոսություններ է կարդացել արվեստի դպրոցում։
1920 թվականին միացել է արևմտաբելառուսական պոեզիայի հեղափոխական-ռոմանտիկական շարժմանը։
Վարշավայում նա միջոցներ է հավաքել արձակագիր և հրապարակախոս Սերգեյ Պոլույանի ստեղեծագործությունների ժողովածուի հետմահու հրատարակման համար, փնտրել և գնել է լեհ արիստոկրատներից թղթեր, տպագիր նյութեր, բելառուսական տպագիր հրատարակություններ։ Սլոնիմի իր տանը նա ունեցել է մեծ գրադարան, որտեղ հավաքված էր գրեթե ամեն ինչ, ինչ հրատարակված էր բելառուսերենով․ «Նաշա նիվա», «Գոմոն» թերթերի բոլոր տարեգրքերը, «Мужыцкай праўды»-ի որոշ համարներ, Ֆ․ Բոգուշևիչի, Վ․ Դումինա-Մարտինկևիչ, Յակուբ Կոլաս, Յանկա Կուպալայի և այլոց ստեղծագորություններ, այն ամենը, ինչ հրատարակվել էր «Загляне сонца і ў наша ваконца» կազմակերպությունում, Մ․ Ֆեդերովսկու «Lud Białoruski» բոլոր հատորները, որոնք հեղինակը նվիրել է Լևչիկին։
Լինելով մեթոդիստական եկեղեցու ծխական՝ նա մասնակցել է գյուղերում բելառուսական դպրոցների կազմակերպման առաքելությանը։
1942 թվականի Գալյաշ Լևչիկի կինը ձերբակալվել է Լեհական ընդդիմությանն աջակցելու համար (նրա տանը հայտաբերվել է լեհական դրոշ՝ արծվի պատկերով) և գնդակահարվել է Սլոնիմի մոտ գտնվող Պետրոլովիցկի լեռան վրա։ Գալյաշն այդ ժամանակ մնացել է առանց միջոցների, չի կարողացել նույնիսկ Վարշավայի նախկին բնակարանը ստանալ և 1944 թվականին մահացել է սովից։


== Ստեղծագործություններ ==

1908 թվականին Լևչիկն առաջին անգամ տպագրվել է «Նաշա նիվա» թերթում, 1912 թվականին Վիլնյուսում հրատարակել է իր առաջին բանաստեղծությունների ժողովածուն`«Чыжык беларускі»:
Տպագրվել է «Авадзень», «Маланка» հումորային ամսագրերում, համագործակցել բելառուսական «Заранка» մանկական ամսագրի հետ։
Հավաքել է բելառուսական ժողովրդական բանահյուսության, ժողովրդական կավագործության նմուշներ։
Լեհերենից բելառուսերեն թարգմանել է Յուլիուշ Սլովացկու, Վ. Սիրոկոմլյայի, Մ. Կոնոպնիցիկայայի, Կազիմեժ Պշերվա-Տետմայերի և այլոց աշխատանքները։
1980 թվականին բելառուս գրականագետ Յանկա Սոլոմևիչը հավաքել և հրատարակել է Գալյաշ Լևչիկի ընտրյալ ստեղծագործությունները` «Բախտ և հաց» վերնագրով։


== Գաղափարախոսության տարածում ==
«Чыжык Беларускi» ժողովածուի «Хто адрокся сваiх, Хто стыдацца нас стаў I прылiп да чужых, — Каб ён свету не знаў!..» բանաստեղծությունը  բելառուս պարտիզանների Մեծ հայրենական պատերազմի ժամանակ տարածել են թռուցիկների և ընդհատակյա հրատարակությունների միջոցով՝ որպես պարտիզանական բանահյուսություն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Туронак Ю. Пра Гальляша Леўчыка // Беларускі каляндар. Беласток, 1980.
72

72 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 72 թվականն է, 
I դարի 72-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ինիգո Մարտինես

Ինիգո Մարտինես (իսպ.՝ Iñigo Martínez Berridi, մայիսի 17, 1991(1991-05-17), Օնդարոա, Lea-Artibai, Բիսկայա, Բասկերի երկիր, Իսպանիա), իսպանացի պաշտպան, ով հանդես է գալիս իսպանական «Ռեալ Սոսիեդադում»։


== Ակումբային կարիերա ==


=== «Ռեալ Սոսիեդադ» ===
Ինիգոն իր կարիերան սկսել է «Ռեալ Սոսիեդադի» երիտասարդական թիմում։ Տեղափոխվել է առաջին թիմ 2009 թվականին, որտեղ իր դեբյուտը նշել է 2011 թվականի սեպտեմբերի 27-ին։ Իր առաջին գոլը թիմի կազմում խփել է 2011 թվականի հոկտեմբերի 2-ին՝ «Աթլետիկ Բիլբաոյի» դեմ խաղում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում
Իվանա Նինկովիչ

Իվանա Նինկովիչ (սերբերեն՝ Ivana Ninković, սերբական կիրիլիցա՝ Ивана Нинковић, դեկտեմբերի 15, 1995(1995-12-15), Տրեբինյե, Սերբական Հանրապետություն, Բոսնիա և Հերցեգովինա), բոսնիացի լողորդուհի, Բանյա Լուկա քաղաքի ջրային մարզաձևերի «Օլիմպ» ակումբի և Բոսնիա և Հերցեգովինայի լողի ազգային հավաքականի անդամ։ 


== Կենսագրություն ==
Իվանան վաղ մանկական հասակից լողի պարապմունքների է հաճախել իր հայրենի քաղաքի՝ Տրեբինեի «Լեոտար Տրեբինե» ակումբում։ 2011 թվականին մասնակցել է Բալկանների լողի պատանեկան առաջնությանը, որտեղ բրաս լողաոճով 50 մետր մրցատարածությունում գրավել է երրորդ տեղը։ Այդ նույն տարում Շանհայում անցկացված աշխարհի պատանեկան առաջնությունում և 2012 թվականի սկզբներին Դեբրեցենում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում ձեռք բերած բարձր ցուցանիշները, անձնական ռեկորդ սահմանելը հաշվի առնելով՝ 16-ամյա մարզուհուն հրավիրել են մասնակցելու 2012 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերին. միջոցների սղության պատճառով Իվանան օլիմպիական մրցավայր՝ Լոնդոն է մեկնել առանց իր մարզիչ Վելկա Պիլևիչի և չի կարողացել բարձր արդյունք ապահովել։ Այդուհանդերձ՝ նա հռչակվել է Սերբական Հանրապետության, ապա նաև Բոսնիա և Հերցեգովինայի «Տարվա լավագույն մարզուհի», իսկ հաջորդ տարի՝ 2013 թվականին արժանացել է Բանյա Լուկա քաղաքի լավագույն մարզուհու տիտղոսին։
2013 թվականին Իվանա Նինկովիչն ընդունվել է ԱՄՆ-ի Արիզոնա նահանգի համալսարան (ճարտարագետի մասնագիտություն ստանալու համար) և հանդես է եկել այդ համալսարանի Sun Devils թիմի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ադամովո (գյուղ, Եմելչևի շրջան)

Ադամովո (ուկրաիներեն՝ Адамове), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Եմելչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ադամովո գյուղում բնակվում էր 67 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,4 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 167,5 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սան Պոսիդոնիո

Սան Պոսիդոնիո (իտալերեն՝ San Possidonio), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Մոդենա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3495 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝206 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 17 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 41039։ Հեռախոսային կոդը՝ 0535։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==
Շուբի

Շուբի (ուկրաիներեն՝ Шуби), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բոգոդուխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1778 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Շուբի գյուղում բնակվում էր 181 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,82 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 99,45 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պավլովկա (Կրասնի Սուլինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պավլովկա (այլ կիրառումներ)Պավլովկա (ռուս.՝ Павловка), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանում։ Մտնում է Կիսելյովոյի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Պանդորա (արբանյակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պանդորա (այլ կիրառումներ)Պանդորա (հին հունարեն՝  Πανδώρα), Սատուրնի արբանյակն է, հայտնաբերվել է Ստյուարդ Քոլլինզի կողմից 1980 թվականին։
Ռիֆտ

Ռիֆտ (անգլ.՝ rift - կիրճ, ճեղք), երկրակեղևի մի քանի հարյուրից մինչև մի քանի հազար կմ գծային բացվածքային ստրուկտուրաներ ։ Սովորաբար կապվում են երկրակեղևի ձգման պրոցեսների ժամանակ առաջացած խզումնային խախտումների համակարգերի հետ։ 
Տեկտոնական պրոցեսների հետևանքով նշված խախտումների գոտիներով կատարվող շարժումներն առաջացնում են Ռիֆտային համակարգեր, որոնց մեջ մտնում են տարբեր կարգի համարյա զուգահեռ ձգվող աստիճանաձև վարնետվածքներ։ Վերջիններս պայմանավորում են գրաբենային հովիտների առաջացումն ու զարգացումը։ Ռիֆտի համար բնորոշ են ուժեղ ձգվածությունը (մինչև մի քանի հազար կմ), նեղությունը (30-70 կմ), խորությունը (5-7 կմ) և լանջերի թեքությունը (20-30°-ից մինչև 90°)։
Ռիֆտային ստրուկտուրաները սեյսմաակտիվ գոտիներ են և բնութագրվում են ալկալային և հազվադեպ թթու կազմի հրաբխականությամբ։ 
Հայտնի են և՛ մայրցամաքներում, և՛ օվկիանոսներում։


== Մայրցամաքային ռիֆտ ==
Մայրցամաքային ռիֆտերից ամենաբնորոշներն են Արաբա֊ Աֆրիկյան ռիֆտային գոտին, Բայկալյան, Հռենոսյան, Հյուսիսային Ամերիկայի լեռնաշղթաների և հովիտների մարզի կամ Մեծ Ավազանի ռիֆտերը։ Նշված ռիֆտերը առաջացել են հիմնականում նեոգենում և չորրորդական ժամանակաշրջանում։ Մայրցամաքային ռիֆտերն անհամեմատ բարդ եզրագծեր ունեն և սահմանափակվում են խախտման խոշոր գոտիներով։ 


== Օվկիանոսային ռիֆտ ==
Օվկիանոսային ռիֆտերը լայն տարածում ունեն Ատլանտյան և Խաղաղ օվկիանոսներում։ Դրանց բնորոշ է ստորջրյա լեռնաշղթաների և իջվածքների առկայությունը։ Դրանք անհամեմատ նեղ, խիստ ձգված, խոր, V-աձև կտրածքով կիրճեր են։ 
Ի տարբերություն մայրցամաքային ռիֆտերի, օվկիանոսային ռիֆտերի հատակում բացակայում է երկրակեղևի բյուրեղացած հիմքը։ Օվկիանոսային ռիֆտերի կիրճերի հատակի ապարներն ունեն երկրի վերին պատյանի նյութի կազմ և այդ նյութի բարձրացման կամ արտավիժման արդյունք են։ Օվկիանոսային ռիֆտերից ամենանշանավորը Ատլանտյան ռիֆտի գոտին է։ 


== Միջմայրցամաքային  ռիֆտ ==
Միջմայրցամաքային ռիֆտերը հիմնականում նման են օվկիանոսային ռիֆտերին։ Սրանք նույնպես զուրկ են մայրցամաքային հիմքից, տեղաբաշխվում են մայրցամաքների հարակցման գոաիներում (Կարմիր ծովի, Ադենի նեղուցի ռիֆտերը և այլն)։
Գոյություն ունեն ռիֆտերի առաջացման մի քանի հիպոթեզ։ Նորագույն տեկտոնիկայի դրույթների համաձայն ռիֆտերը առաջանում են Երկրի լիթոսֆերային սալերի հորիզոնական ուղղությամբ իրարից հեռանալու հետևանքով։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Christiane Martin, Manfred Eiblmaier (Hrsg.)։ Lexikon der Geowissenschaften ։ in sechs Bänden, Heidelberg [u. a.]։ Spektrum, Akad. Verl., 2000-2002


== Արտաքին հղումներ ==
Rift de la Limagne
Rift et volcanisme du Massif Central
Érosion thermique
Չեխովի տնակ

Չեխովի տնակ (ռուս.՝ Домик Чехова), պետական հուշաթանգարան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում, փոքր բակաշենքում (Չեխովի փողոց, 69), որտեղ ծնվել է Անտոն Պավլովիչ Չեխովը։ Մտնում է Տագանրոգի գրականության և պատմաճարտարապետական պետական թանգարան-արգելոցի կազմի մեջ։


== Պատմություն ==

Տնակը կառուցվել է 1850 թվականին կավակերտ աղյուսից, սվաղված է, սպիտակեցված։ Տան մակերեսը 30,5 քառ. մետր է։ Գտնվում է տագանրոգցի վաճառական Ա. Գնուտովի նախկին կալվածքի տարածքում։ Այն ժամանակներում այստեղ են գտնվել 3 տնակներ, կառքամառան և տնտեսական շինություններ։ Երրորդ գիլդիայի վաճառական Պավել Չեխովն ընտանիքի հետ բնակվում էր այս տնակում 1859 թվականի վերջից մինչև 1861 թվականի մարտ։ Ամենայն հավանականությամբ, Պավել Չեխովին գրավում էր այս տնակի վարձակալության մատչելի գինը, ինչպես նաև Պետրովյան հրապարակի հարևանությունը, որտեղ նա նպարեղենի կրպակ ուներ։ Հենց այստեղ է 1860 թվականի հունվարի 29-ին ծնվել Չեխովների երրորդ որդին` Անտոնը, ապագա մեծ գրողը։


== Թանգարանի ստեղծման պատմություն ==
Անտոն Չեխովի 50-ամյակի առթիվ, 1910 թվականին, անվանի գրող Վսեվոլոդ Գարշինի եղբոր` մանկավարժ, գրականագետ Եվգենի Գարշինի նախաձեռնությամբ տան պատին փակցվեց հուշատախտակ։ Գարշինն էր նաև տնակում մշտապես գործող թանգարանի ստեղծման նախաձեռնողը։
1910 թվականի հունվարին Միխայիլ Անդրեև-Տուրկինը զեկուցում էր Չեխովյան խմբակի նիստում, որ քաղաքը որոշել է առայժմ չգնել տունը, հաշվի առնելով տանտիրուհու` տիկին Կովալենկոյի պահանջած անչափ բարձր գինը։ Ըստ քաղաքի գնահատման` այդ վայրն արժեր 4500-5000 ռուբլի, մինչդեռ Կովալենկոն պահանջում էր 10000 ռուբլի։

Գնելու որոշումը կայացվել է 1916 թվականին, բայց հետո չորս տարի, լինելով քաղաքի հաշվեկշռում որպես ապագա թանգարան, տունը վարձակալությամբ որպես բնակարան տրվում էր մասնավոր անձանց։
1921 թվականին դատարկ մնացած տնակի շեֆությունը հասարակական հիմունքներով ստանձնեցին տագանրոգցի երկու ուսուցիչներ` Ելենա Կուզմենկոն և Ֆեոդոր Գուբան։ Ելենա Կուզմենկոն, 1921 թվականի ամռանը, բնակություն հաստատելով այս բակում, բարձիթողի տնակի պատին հայտնաբերել է հուշատախտակը։ Ուսուցիչները տնակը կավապատել են, սպիտակեցրել պատերը, ներկել փեղկերը։ Իմանալով թանգարան ստեղծելու մտահղացման մասին` այստեղ սկսեցին գալ մարդիկ, որոնց ճակատագրերն ինչ-որ կերպ կապված են եղել Չեխովի ընտանիքի հետ։ Նրանք հավաքածուին են փոխանցել Չեխովի գիմնազիայի` հրաշքով պահպանված առաջադիմության թերթիկը գնահատականներով, նրա շարադրությունները, եղբոր` Նիկոլայի արած նկարը։ Խոհանոցային դատարկ անկյունը լրացնելու նպատակով նույնիսկ պատրաստել են սպասքի պատճենները։
1926 թվականին տնակի մոտ առաջին անգամ ծաղկեցին քաղխորհրդի գումարով տնկված բալենիները։ Այդ ժամանակ էլ բացվեց թանգարանի առաջին ցուցադրությունը, որը պատկերում էր Անտոն Չեխովի կյանքի տագանրոգյան ժամանակահատվածը։ Գուբան և Կուզմենկոն համատեղում էին թանգարանի զբոսավարների և վարիչների պարտականությունները։


== Պատկերասրահ ==


== Տես նաև ==
Տագանրոգի քաղաքաշինություն և կենցաղ (թանգարան)
Չեխովների կրպակ (թանգարան)
Անտոն Չեխովի գրական թանգարան
Իվան Վասիլենկոյի թանգարան


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Չեխովի տնակը «Դոնի Հուշարձանները» կայքում
Չեխովի տնակը. ժամանակակից լուսանկարներ
Հաթենհոֆեն (Բավարիա)

Հաթենհոֆեն (գերմ.՝ Hattenhofen), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիայում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիայի ղեկավարությանը։ Մտնում է Ֆյուրստենֆելդբրուկ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1379 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 7,17 կմ քառ. տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 79 128:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Դումա

Դումա, պաշտոնապես՝ Պետական դումա (ռուս.՝ Дума), խորհրդակցական և օրենսդրական գործառույթներով հատուկ ժողով Ռուսաստանում։ Եզրը ծագել է ռուսերեն «думать» (տառադարձությամբ՝ «դումած») բառից, որը թարգմանաբար նշանակում է «մտածել, խորհել»։
Առաջին համառուսական դուման եղել է Ռուսական կայսրության Պետական դուման, որը գումարվել է 1905 թվականին՝ ռուսաց ցար Նիկոլայ II-ի կողմից։ Նիկոլայը օրենսդիր մարմին հրավիրում է օրեցօր ահագնացող հակակառավարական հեղափոխական շարժումների ընթացքում և դրանով է պայմանավորված, որ այն երկար կյանք չի ունենում։ 1917 թվականի Ռուսական հեղափոխությունից հետո կայսերական դուման գոյատևում է ևս 75 օր և ապա երեք ամսվա ընթացքում ձևավորվում է նոր օրենսդիր մարմինը։
Ռուսական հոկտեմբերյան սոցիալիստական հեղափոխությունից հետո բոլշևիկների կողմից Դուման ցրվում է․ վերջիններիս ձեռքում է կենտրոնանում գործադիր և օրենսդիր իշխանությունները։ Ռուսաստանի Դաշնության ներկայիս օրենսդիր մարմինը՝ Պետական դուման, ստեղծվել է 1993 թվականին։ Այն հանդիսանում է ՌԴ խորհրդարանի ստորին պալատը։


== Բոյարական դումա ==
Պատմաբանները «բոյարական դումա» անվան տակ հասկանում են Ցարական Ռուսաստանի բոյարների կողմից գումարվող հատուկ խորհուրդները, որոնց ժամանակ քննարկվում էին պետության համար առանցքային նշանակության բազմաթիվ հարցեր։ 1721 թվականին Ռուսաստանի առաջին կայսր Պետրոս (Պյոտր) I-ը բոյարական դումայի գործառույթները փոխանցում է Կառավարման սենատին։
Բոյարական դումաները սովորաբար կազմված էին լինում տասներկու բոյարներից և հինգից վեց պադուներից։ 1613 թվականի տվյալներով այն արդեն իսկ կազմված էր շուրջ քսանութ օրենսդիրներից։


== Պետական դումա ==


=== Կայսերական Ռուսաստան ===
Կայսերական Ռուսաստանի Պետական դուման ստեղծվել է 1905-1907 թվականների ռուսական հեղափոխության ճնշման տակ՝ 1905 թվականի հոկտեմբերի 17-ի մանիֆեստով։ Պետական դուման քննում էր օրենքների նախագծերը, որոնք այնուհետև քննարկվում էին Պետական խորհրդում և ապա հաստատվում ցարի կողմից։ Ընտրվում էր հինգ տարի ժամկետով։ Ընտրությունները բազմաստիճան էին, ըստ չորս կուրիաների (հողատիրական, քաղաքային, գյուղացիական, բանվորական)։ Ազգաբնակչության կեսը (կանայք, ուսանողներ, զինծառայողներ, որոշ ազգային փոքրամասնություններ) զրկված էին ընտրելու իրավունքից։ Առաջին և երկրորդ գումարման Պետդումայում հիմնական ֆրակցիաները կադետներն էին, տրուդովիկները և սոցիալ-դեմոկրատները։ Հունիսերեքյան պետական հեղաշրջման ժամանակ նոր ընտրական օրենք մտցվեց, որով ի հաշիվ աշխատավորության և ազական շրջանների բնակչության ներկայացուցչության խիստ կրճատման՝ դումայում ավելանում էր տիրող դասակարգերի ներկայացուցչությունը։
Արդյունքում երրորդ և չորրորդ Պետական դումայում գերակշռող էին պրոցարիստական կուսակցությունները (գլխավորապես աջերը և օկտյաբրիստները)։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Պետական դումայում ստեղծվեց օպոզիցիոն «Պրոգրեսիվ բլոկը», որը ձգտում էր ցարական կառավարությունից կորզել քաղաքական զիջումներ՝ պատերազմը հաջող ավարտելու և հեղափոխությունը ճնշելու նպատակով։ 1917 թվականի Փետրվարյան հեղափոխության ընթացքում ստեղծվեց Պետական դումայի ժամանակավոր կոմիտե, որը համաձայնության գալով Պետրոգրադի սովետի էսէռա-մենշևիկյան պարագլուխների հետ, կազմեց ժամանակավոր կառավարություն։
Հոկտեմբերյան հեղափոխության պայմաններում պետական դուման վերջնականապես լուծարվեց։


== Տես նաև ==
Ռուսական կայսրության Պետական դումա


== Ծանոթագրություններ ==
Հուսեյն Արաբլինսկի

Հուսեյն Մահմեդ օղլի Արաբլինսկի (Խալաֆով) (ադրբ.՝ Hüseyn Məmməd oğlu Ərəblinski (Xələfov), 1881, Բաքու, Ռուսական կայսրություն - մարտի 4, 1919(1919-03-04), Բաքու, Ադրբեջանի Ժողովրդավարական Հանրապետություն), ադրբեջանցի դերասան և ռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Բաքու քաղաքում։ Դերասանական պրոֆեսիոնալ գործունեությունն սկսել է 1905 թվականից։ Աշխատել է «Նիջաթ» և «Սաֆա» ընկերությունների առաջին ադրբեջանական խմբերում, ապա ինքն է թատերական խմբեր կազմել և հանդես եկել Հյուսիսային Կովկասի, Անդրկովկասի, Միջին Ասիայի, Իրանի մի շարք քաղաքներում։ Խաղացել է մոտ 70 դեր, բեմադրել 50-ից ավելի պիես։ Աուլա Հուեյն Մահմեդ Արսւբլինսկի։
Լավագույն դերակատարումներից են՝ 

Ֆրանց (Շիլլերի «Ավազակներ», 1907)
Խլեստակով (Գոգոլի «Ռևիզոր», 1908)
Օթելլո (Շեքսպիրի «Օթելլո», 1910)
Կսւջար, Ֆահրադ, Նաջաֆբեկ (Արաբլինսկի Հախվերդովի «Շահ Կաջար», 1917
«Դժբախտ պատանին», 1909, «Քանդած օջախ», 1909)
Նադիր (Ն. Նարիմանովի «Նադիր Շահ», 1907)
Հսւյդարբեկ (Մ. Ախունդովի «Հաջի Կարա», 1907)։Իբրև ռեժիսոր Արաբլինսկին ադրբեջանական հեղինակների գործերի հետ մեկտեղ բեմադրել Է նաև Շեքսպիրի, Նիկոլայ Գոգոլի, Իվան Տուրգենևի, Գաբրիել Սունդուկյանի, Շիրվանզադեի ստեղծագործությունները։ Արաբլինսկին եղել է սերտ բարեկամական կապերի մեջ ռուս, հայ, վրացի թատերական գործիչների հետ։
Հայ դերասաններից նրա մտերիմներն են եղել Գ. Ավետյանը, Ա. Վրույրը։ Որպես արտիստի, Արաբլինսկին բարձր է գնահատել Վահրամ Փափազյանը։
Արաբլինսկին օժտված էր ողբերգակի մեծ տաղանդով, կարողանում էր կերպարը հասցնել գեղարվեստական մեծ ընդհանրացման։ Արաբլինսկու ազդեցությունը կրել են ադրբեջանցի ականավոր շատ արտիստներ։
Արաբլինսկին սպանվել Է, 1919 թվականի մարտ ամսին, Բաքվում, տանը, մուսավաթականի ձեռքով։
Մասայոսի Սոն

Մասայոսի Սոն (ճապ.՝ 孫 正義, օգոստոսի 11, 1957(1957-08-11), Տոսու, Սագա (պրեֆեկտուրա), Ճապոնիա), ճապոնացի գործարար, Սոֆթբանկի հիմնադիր և գործադիր տնօրեն, Սոֆթբանկ Մոբայլի գործադիր տնօրեն, Sprint Corporation-ի ներկայիս նախագահ։ Ըստ Ֆորբս ամսագրի՝ 2015 թվականի հունիսի դրությամբ Ճապոնիայի երկրորդ ամենահարուստ մարդն էր՝ 13.6 մլրդ ԱՄՆ դոլար կարողությամբ՝ չնայած այն հանգամանքին, որ պատմության մեջ ամենաշատ գումարը բիզնեսում Սոնն է կորցրել (2000 թվականին Դոթքոմների պղպջակի ժամանակ կորցրել է70 մլրդ ԱՄՆ դոլար)։ Ֆորբսի բնութագրմամբ՝ Սոնը նաև մարդասեր է։
2013 թվականին Ֆորբս ամսագիրը Մասայոսի Սոնին ճանաչել է 45-րդ ամենաազդեցիկ մարդն աշխարհում։


== Կենսագրություն ==
Մասայոսի Սոնն ունի կորեական ծագում, Սոնի ընտանիքը վերցնում է ճապոնական Յասումոտո ազգանունը և մանուկ ժամանակվանից սկսում է կրել այն։ Սոնը հետաքրքրվում էր բիզնեսով և հանդիպում է Ճապոնիայի ՄակԴոնալդսի նախագահ Դեն Ֆուջիտայի հետ։ Ընդունելով նրա խորհուրդը՝ սկսում է սովորել անգլերեն և համակարգչային գիտություն։
16 տարեկան հասակում Սոնը տեղափոխվում է Կալիֆորնիա և ավարտում ավագ դպրոցը՝ մնալով ընկերների և ընտանիքի հետ Հարավային Սան Ֆրանսիսկոյում։ Սովորում է Բերկլիի և Լոս Անջելեսի Կալիֆորնիայի համալսարաններում, որտեղ մասնագիտանում է տնտեսագիտության և համակարգչային գիտության մեջ։ Ամսագրերից մեկում տեսնելով միկրոչիպի պատկեր, Սոնը 19 տարեկանում վստահ էր, որ համակարգչային տեխնոլոգիան դառնալու է հաջորդ կոմերցիոն հեղափոխության կայծը։
Համոզված լինելով, որ միկրոչիպերի հետ կապված ցանկացած բան կարող է մեծ հարստություն բերել, Սոնը որոշեց օրական ամենաքիչը մի ձեռնարկատիրական գաղափար մշակել։ Նա արտոնագրեց թարգմանչական մի գործիք, որը հետո 1 մլն ԱՄՆ դոլարով վաճառեց Sharp Electronics-ին։
Սոնը 1980 թվականին ավարտեց Բերկլիի Կալիֆորնիայի համալսարանը՝ ստանալով տնտեսագիտության բակալավրի աստիճան։ 1990 թվականին դառնում է Ճապոնիայի քաղաքացի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
 Masayoshi Son, AXA Talents, օգոստոսի 1, 2006, արխիվացված  օրիգինալից 2006-06-18-ին, https://web.archive.org/web/20060618211546/http://www.axa-im-talents.com/index.cfm?pagepath=Entrepreneurs, վերցված է 2016-01-09 .
«Bio and Photo», Time, արխիվացված  օրիգինալից 2005-09-18-ին, https://web.archive.org/web/20050918013744/http://www.time.com/time/digital/digital50/21.html, վերցված է 2016-01-09
Վլադիմիր Չոբանյան

Վլադիմիր Արշալույսի Չոբանյան (փետրվարի 10, 1938(1938-02-10), Խոջաբեկ), հրթիռահրետանային տեխնիկայի բնագավառի գիտնական, գեներալ-լեյտենանտ (1995), Ֆ. Է. Ձերժինսկու անվան ռազմական ակադեմիայի ուսումնական և գիտական գծով փոխնախագահ (1992-1999)։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1985), պրոֆեսոր (1990): ՌԴ հրթիռահրետանային (1993) և ռազմական (1998) գիտությունների ակադեմիաների ակադեմիկոս, գեներալ-լեյտենանտ (1995, գեներալ մայոր՝ 1993 թվականից)։ ՌԴ գիտության և տեխնիկայի վաստակավոր գործիչ (1996): ՌԴ ռազմա-տնտեսական ընկերության նախագահ։


== Կենսագրություն ==
Վլադիմիր Չոբանյանը ծնվել է 1938 թվականի փետրվարի 10-ին, Խոջաբեկ (այժմ՝ Վրաստանի Նինոծմինդա քաղաքի շրջագծում) գյուղում։ 1960 թվականին ավարտել է Խարկովի բարձրագույն ավիացիայի ճարտարագիտական ռազմական ուսումնարանը։ 1989 թվականից դասախոսել է Մոսկվայի Ռազմական ակադեմիայում։ 1992-2004 թվականներին եղել է պետի տեղակալ ուսումնական գծով, 2004 թվականից եղել է Պետրովյան գիտական կենտրոնի գլխավոր տնօրեն։  
Հրթիռահրետանային տեխնիկայի բնագավառի գիտնական է։
Աշխատանքները վերաբերում են խոշոր համակարգերի հուսալիության որոշման և վերահսկման մեթոդների մշակմանը, զինամթերքի հեռանկարային նմուշների շահագործման և շահագործական բնութագրերի համակարգերի ընտրության մեթոդների հիմնավորմանը։


== Պարգևներ ==
«ԽՍՀՄ Զինված ուժերում հայրենիքի ծառայության համար» 3-րդ աստիճանի մեդալ (1988)
ՌԴ գիտության և տեխնիկայի վաստակավոր գործիչ (1996)
Նինոծմինդայի պատվավոր քաղաքացի


== Երկեր ==
Методы определения и контроля надежности больших систем, М., 1976 (համահեղինակ).
Вероятностные методы оценки эффективности вооружения, М., 1979 (համահեղինակ).
Методы определения и контроля эксплуатационных требований к перспективным сложным системам, М., 2005.
Определение вероятности безотказной работы периодически контролируемой сложной системы, М., 2006 (համահեղինակ).


== Գրականություն ==
Տիգրան Հայազն, Գարեգին Ղազարյան։ 1000 հայազգի գեներալներ,ծովակալներ.-Ե.,Հեղինակային հրատարակություն, 2009 թ.,էջ 523։ ISBN 978-9939-53-105-2
Саркиян А.Е. Армяне-военные ученые, конструкторы, производственники и испытатели XX века. Ер.,1988, с.92-94.


== Ծանոթագրություններ ==
Բախշի (Ելիզավետպոլի գավառ)

Բախշի, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում։ Գտնվում էր Աբլհա գյուղից հարավ-արևմուտք։ Ներկայումս գյուղը գտնվում է Ադրբեջանի Խանլարի շրջանում։


== Բնակչություն ==
XIX դարի վերջերին ուներ 127 հայ բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Բախշին ուներ հայկական քարակոփ եկեղեցի, որը կառուցվել էր 1630 թվականին։ Եկեղեցուն կից կար գերեզմանոց


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Օստրովսկու (Ակսայի շրջան)

Օստրովսկու (ռուս.՝ Островского), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Ակսայի շրջանում։ Իստոմինսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։ Ակսայ քաղաքից գտնվում է 20 կմ հեռավորության վրա։
Կուրգանինսկի շրջան

Կուրգանինսկի շրջան (ռուս.՝ Курганинский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը Կուրգանինսկ քաղաքն է։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1590 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 105234 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 66,18 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Խաչակրաց չորրորդ արշավանք

Չորրորդ խաչակրաց արշավանք, թվով չորրորդ խաչակրաց արշավանքը։ Սկզբնապես նախատեսված էր հարձակվել Եգիպտոսի վրա, ազատագրել մուսուլմանների կողմից վերագրաված Երուսաղեմը։ Սակայն այն բանից հետո, երբ բյուզանդական թագաժառանգ Ալեքսեյը օգնություն խնդրեց խաչակիրներից, իշխանությունը վերականգնելուց հետո հրաժարվեց վճարել իր խոստացած գումարը։ Ինչից հետո խաչակիրները գրավեցին ողջ Բյուզանդիան և հաստատեցին իրենց Լատինական կայսրությունը։ Հակառակ դրան խաչակիրները նվաճեցին Բյուզանդական կայսրության մայրաքաղաք՝ Կոստանդնուպոլիսը։ Սա համարվում է այն քայլը, որով վերջնականապես տարանջատվեցին Ուղղափառ և Կաթոլիկ եկեղեցիները։
Խաչակիրները բյուզանդացիներից նվաճված տարածքի մի մասի վրա հիմնեցին Լատինական կայսրությունը (1204–1261), իսկ մնացած հատվածում ձևավորվեցին Էպիրոսի բռնակալությունը, Նիկեայի կայսրությունը և Տրապիզոնի կայսրությունը։
Դավիդե Աստորի

Դավիդե Աստորի (իտալերեն՝ Davide Astori, հունվարի 7, 1987(1987-01-07), Սան Ջովաննի Բիանկո, Բերգամո, Լոմբարդիա, Իտալիա - մարտի 4, 2018(2018-03-04), Ուդինե, Իտալիա), իտալացի ֆուտբոլիստ, Ֆիորենտինա ֆուտբոլային ակումբի և Իտալիայի հավաքականի նախկին պաշտպան, վարձավճարով հանդես է եկել Ռոմայում։


== Ակումբային կարիերա ==
Դավիդեն ծնվել և մեծացել է Բերգամո պրովինցիայում, որտեղ և սկսել է իր ֆուտբոլային կարիերան՝ հանդես գալով Պորտիզոլա ակադեմիայում։ 2001 թվականին Դավիդեն տեղափոխվեց Միլանի երիտասարդական կազմ։ 2006/07 մրցաշրջանում Աստորին վարձավճարով անցկացրեց Սերիա C1-ն ներկայացնող Պիցցիգետտոնե ակումբում, որտեղ անցկացրած 25 խաղում դարձավ 1 գոլի հեղինակ։ Հաջորդ մրցաշրջանը Աստորին նույնպես անցկացրեց վարձավճարում գտնվելով, սակայն այս անգամ նույն առաջնությունը ներկայացնող մեկ այլ ակումբում՝ Կրեմոնեզեում։


== Մահ ==
Դավիդեն մահացել է 2018 թվականի մարտի 4-ին 31 տարեկան հասակում Իտալիայի Ուդինե քաղաքում։ Մահացած է գտնվել հյուրանոցի համարում՝ «Ուդինեզեի» հետ խաղից առաջ։
Ենթադրվում էր, որ Աստորին մահացել է քնած ժամանակ։
«Ֆիորենտինայի» ներկայացուցիչները, որպես մահվան պատճառ, նշել են «հանկարծակի հիվանդությունը»։
Այնուհետև մի քանի ժամ հետո Ուդինեի դատախազ Դե Նիկոլոն անդրադարձել է խաղացողի մահվանը.
«Մենք կարծում ենք, որ ֆուտբոլիստը մահացել է սրտի բնական կանգի պատճառով։
Տարօրինակ է, որ այսպիսի դեպք է պատահել պրոֆեսիոնալի հետ, որին մանրամասն զննել են և ոչ մի անհանգստացնող նշան չէին հայտնաբերել»,- Ուդինեի դատախազ Անտոնիո դե Նիկոլոյի խոսքն է մեջբերել «Football Italia»-ն։
Ավելի վաղ հայտնի է դարձել, որ իտալացի ֆուտբոլիստի մահվան պատճառով հետաձգվել էր Ա Սերիայի 27-րդ տուրի կիրակնօրյա բոլոր հանդիպումները։
Հաջորդ օրն առավոտյան Ուդինեի դատախազ Անտոնիո դի  Նիկոլոն հայտարարեց. «Մենք քրեական գործ ենք հարուցել ոչ կանխամտածված սպանության կասկածանքով։ Դեռևս կասկածյալներ չկան։ Մենք դիահերձում կանենք, ինչից հետո հայտնի կլինեն արդյունքները»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անհատական պրոֆիլը պաշտոնական կայքում
Բիվոնա

Բիվոնա  (իտալերեն՝ Bivona), կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Ագրիջենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4225 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 1 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 88 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 92010։ Հեռախոսային կոդը՝ 0922։
Քաղաքի հովանավորն է սուրբ Ռոզալիան։ Քաղաքի տոնը նշվում է սեպտեմբերի 3-5 ընկած ժամանակահատվածում։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Ծանոթագրություններ ==
Նեսա (Վաշկայի վտակ)

Նեսսա (ռուս.՝ Несса), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզով, Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վաշկա գետի աջ ափին՝ 74 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 66 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Մեզեն, գետի ենթաավազանը՝ բացակայում է, գետի գետային ավազանը՝ Մեզեն։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03030000112103000048297
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103004829
Ավազանի կոդը — 03.03.00.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Հայկոու

Հայկոու (չինարեն՝ 海口), քաղաք Խայնան կղզու վրա, որը համարվում է Չինաստանի մարզ։ Տեղակայված է կղզու հյուսիսում, Լեիջոբինդա թերակղզու դիմաց, որից առանձնացած է 15 կմ երկարությամբ Հեյանի նեղուցով։ Բնակչությունը՝ 830 192 բնակիչ (2006)։ Քաղաքամերձ տարածքում տեղակայված է Հայկոու Մեյլան համաշխարհային օդանավակայանը։
Հնում Հայկոուի տեղում գտնվում էր Ցյունշան կղզու մայրաքաղաքի նավահանգիստը (հիմա՝ բնակավայրային շրջանի հարավային հատվածը )։ 13-րդ դարում այդ վայրերում տեղավորվեց չինական կայազորը։ Դա վերջին ամրապնդումն էր Մին կայսրության օրոք։ Քաղաքի առևտրական նշանակությունը միանգամից մեծացավ 1876 թվականին՝ Տյանցազական պայմանագրից հետո, իսկ 1930-ական թվականին Հայկոուն դարձավ կղզու ամենամեծ քաղաքը։ Երկրորդ Ճապոնա-Չինական պատերազմի ընթացքում զավթիչները ոչինչ չխնայեցին Հայկոուն, որպես չմշակված հումքերի նավակայան, զարգացնելու համար։ 1988 թ. Խայնան մարզի ստեղծման ժամանակ Հայկոուն դարձավ նրանց իշխանությունների նստավայրը։


== Կրթություն ==
Քաղաքացիական շրջանում տեղակայված է Խայնայի մանկավարժական համալսարանը։


== Տեսարժան վայրեր ==
Երկաթե կամուրջ, որը անցնում է Նանդուի վրայով։ Կառուցվել  է 1942 թ. և դարձել առաջին կամուրջը, որը անցնում է Նանդուի վրայով։ 1984 թ. հայտարարվել էր վտանգավոր և փակվել, բայց չի ապամաոնտաժվել, այլ պահմանվել էր որպես հուշարձան։ 2000 թվականի հոկտեմբերին ջրհեղեղը կամուրջի վեցից երեք սյունամեջ տարածքները քշել է, դրա հետ կապված կամուրջը անվանվել է «Ոչ մի տեղ չտանող կամուրջ»։


== Քույր քաղաքներ ==
 Պերտ, Մեծ Բրիտանիա
 Օկլահոմա Սիթի, ԱՄՆ
 Գդինյա, Լեհաստան
 Դարվին, Ավստրալիա
 Վլադիմիր, Ռուսաստան
 Անտալյա, Թուրքիա 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Блог о жизни в Хайкоу Archived 2020-07-26 at the Wayback Machine. на русском языке
Ուժգորոդ

Ուժգորոդ, պաշտոնապես՝ Ուժհորոդ (ուկրաիներեն՝ Ужгород), քաղաք Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Ուժգորոդի շրջանում, մարզային կենտրոն։ Հիմնադրվել է 872 թվականին։
Չճշտված տվյալներով Ուժգորոդ քաղաքում բնակվում էր 115 568 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 40 կմ²։


== Հայերն Ուժգորոդում ==
Ուժգորոդում 1996-ին Անդրկարպատիայի հայ համայնքի նախաձեռնությամբ ստեղծվել է «Արարատ» մշակութային ընկերությունը։ Ընկերությունը նկարահանել է 15 փաստավավերագրական ֆիլմ՝ նվիրված համայնքի ներկայացուցիչներին (3 ֆիլմ արժանացել է միջազգային փառատոների դիպլոմների)։
1998-ին Ս. Նիկողոսյանի նախաձեռնությամբ ստեղծվել է լարային քառյակ։ 1999-ին բացվել է կիրակնօրյա հայկական դպրոց, որտեղ բացի հայերից, սովորում են նաև այլազգի երեխաներ։ «Արարատը» կազմակերպում է համերգներ, ցուցահանդեսներ, դասախոսություններ։ Մարզում ապրում է 1000 հայ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Կիրովի խուտոր (Կրասնոդարի երկրամաս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿիրովաԿիրովի խուտոր (ռուս.՝ хутор Кирова), խուտոր Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Նովոկուբանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1000 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տուցինդան

Տուցինդան (սերբ.՝ Туциндан, Тучиндан, Стражњи дан, Здражњи дан), սերբական ժողովրդական, ուղղափառ տոն։ Նշվում է դեկտեմբերի 23-ին (հունվարի 5) Սերբիայում, Չեռնոգորիայում, Սերբական Հանրապետությունում։ Սուրբ ծննդյան եռօրյա տոների առաջին օրն է։


== Ավանդույթներ ==
Տոնն ամեն տարի նշվում է Սերբիայում, Չեռնոգորիայում, Սերբական Հանրապետությունում Ծննդյան տոներից երկու առաջ` Ճրագալույցի նախօրեին։
Սերբերենից բառացի թարգմանությամբ տուցինդան բառը նշանակում է Ծննդյան խոզուկի օր։ Պոպովոե Պոլեում (Հարավային Հերցեգովինա) օրը կոչվում է նախօրե (սերբ.՝ Стражњи дан, Здражњи дан):
Այդ օրը մորթում են խոզուկը, որը պատրաստում են հաջորդ օրը, իսկ մատուցում Ծննդյան տոնին։ Այն սերբերեն կոչվում է Բոժիչնյար (Ծննդյան տոնը սերբերեն կոչվում է Բոժիչ)։ Բոժիչնյարան միանգամից չեն մորթել. նրան հարվածել են կացնի բութ մասով` նախապես աղ անելով։ Համարվել է, որ այդպիսի խոզուկի արյունն օժտված է եղել բուժիչ հատկություններով։ Տանտիրուհիները խմոր են հունցել տոնական թխվածքի համար, որ թխվել է Ճրագալույցին։ Տարածում ունեցող կարծիքի համաձայն` այդ օրը տնից ոչինչ հանել չի կարելի։
Նախկինում Տուցինդանին բակում ծառ են հատել Բադնյակի համար, որ տուն են բերել միայն հաջորդ օրը` Ճրագալույցին։
Տոնի ձևավորված ավանդույթի համաձայն` Տուցինդանը չի կարելի ցույց տալ երեխաներին. Բալկանյան թերակղզու ժողովուրդների մոտ, որոնք նշում են այս տոնը, կա հավատալիք, որ եթե այն ցույց տան երեխային, ապա ամբողջ տարին նա անհնազանդ կլինի։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեմիրեչե (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍեմիրեչեՍեմիրեչե (ռուս.՝ Семиречье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Prima Cool

Prima Cool, չեխական թվային հեռուստաալիք։ Սկսել է հեռարձակվել 2009 թ. ապրիլի 1-ից։ Հեռուստաալիքը հասանելի է թվային հեռուստատեսային կայանների, նաև ալեհավաքային և կաբելային հեռուստատեսությամբ։


== Տես նաև ==
Prima family
Prima Love
Prima Zoom


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2013-03-10 at the Wayback Machine. (չեխ.)
Բարանովո (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲարանովոԲարանովո (ռուս.՝ Бараново), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Միխայիլ Պիոտրովսկի

Միխայիլ Բորիսովիչ Պիոտրովսկի (ռուս.՝ Михаил Борисович Пиотровский, դեկտեմբերի 9, 1944(1944-12-09), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային ու ռուսական աշխարհահռչակ արևելագետ-պատմաբան, արաբագետ, իսլամագետ։ Սանկտ Պետերբուրգի Էրմիտաժի տնօրեն, Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի արևելագիտության ֆակուլտետի դեկան, ՌԴ ԳԱԱ անդամ։


== Կենսագրություն ==
Միխայիլ Պիոտրովսկին ծնվել է 1944 թվականին, Երևանում։ Հայրը՝ Բորիս Պիոտրովսկին, հռչակավոր արևելագետ էր, Հովսեփ Օրբելու ասպիրանտը։ 1930 թվականին գործուղվել էր Հայաստան՝ հնագիտական պեղումների և պատմագիտական հետազոտությունների համար։ 1968 թվականին եղել է Էրեբունի բերդի հայտնաբերողներից մեկը։ Մայրը՝ Հռիփսիմե Ջանփոլադյան, նույնպես հայտնի հնագետ էր։


== Կոչումներ, մրցանակներ ==
2019 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Երևան քաղաքի 2801-ամյակի առթիվ Միխայիլ Պիոտրովսկուն շնորհվել է քաղաքի պատվավոր քաղաքացու կոչում։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
United Artists Records

United Artists Records, ամերիկյան ձայնագրման լեյբլ, որը հիմնադրվել է Մաքս Յանգստայնի կողմից (1958 թվականին ի սզբանե ստեղծվել է United Artists կինոընկերությունից՝ սաունդթրեքի տարածման համար)։ Իր առաջին համբավը նոր ընկերությունը ձեռք է բերել 1959 թվականին, երբ թողարկեց «Forest of the Amazons»-ը, բրիզիլացի կոմպոզիտոր Էյտոր Վիլյա Լոբոսի կանտատը՝ իր իսկ երաժշտության մոտիվներով «Green Mansions» ֆիլմի համար։
1960-ական թվականներին United Artists-ում թողարկվել են բիթլովյան ֆիլմերի, ինչպես նաև Ջեյմս Բոնդի մասին ֆիլմերը։ Ընկերությունն ուներ մի քանի մասնաճյուղ՝ Mascot Records, Music Records, Unart Records, Vip Records։
1969 թվականին UA-ն միավորվել է Liberty Records-ի (և վերջինիս մասնաճյուղ Imperial Records-ը) հետ, իսկ 1979 թվականին տանիքի տակ անցնելուց հետո EMI-ն վերանվանվել է Liberty և որպես այդպիսին գոյատևել մինչև 1986 թվականը։


== Կատարողներ ==
The Animals (Jet)
The Angels (Ascot)
Պոլ Անկա
Շիրլի Բեսի
The Beatles
Bad Boy
Buzzcocks
Can
Շեր
Cornelius Brothers & Sister Rose
The D-Men (Veep & United Artists)
Spencer Davis Group
The Easybeats
Electric Light Orchestra (United Artists & Jet)
The Exciters
Ferrante & Teicher
Քրիստալ Գեյլ
Բոբի Գոլդսբորո
Bill Haley & His Comets
Լերոյ Հոլմս
The Highwaymen
Jay and the Americans
Մարվ Ջոնսոն
Ջորջ Ջոնս
Գորդոն Լայթֆութ
Little Anthony & The Imperials (DCP, Veep & United Artists)
Manfred Mann (Ascot & United Artists)
Դոն Մաքլին
Մաքսին Նայթգեյլ
Ջին փիթնի (Musicor)
Ջերի Rafferty
Քրիս Ռի
Ջոնի Ռիվերս
Rogers Kenny
Դաստի Սպրինգֆուլ
The Stranglers
The Tammys
Traffic
Ike & Tina Turner
The Ventures
War (Far Out Productions)


== Ծանոթագրություններ ==
Նովա Իտարանա

Նովա Իտարանա (պորտ.՝ Nova Itarana), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Ժեկիե գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6560 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 456,256 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 14,4 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2004 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 11.418.629,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 1.736,67 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,568 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սոլովյի (գյուղ, Լուգինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍոլովյիՍոլովյի (ուկրաիներեն՝ Соловї), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լուգինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1856 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սոլովյի գյուղում բնակվում էր 191 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,74 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 109,77 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Երվանդ Հայրումյան

Երվանդ Հարությունի Հայրումյան (1913, Վերիշեն, Զանգեզուրի գավառ, Ելիզավետպոլի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - անհայտ), հայ մանկավարժ։ ԽՄԿԿ անդամ (1942): Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Երվանդ Հայրումյանը ծնվել է 1913 թվականին, Գորիսի շրջանի Վերիշեն գյուղում։ Ավարտել է Գորիսի մանկավարժական ուսումնարանը, դասավանդել Տեղ գյուղի դպրոցում, որպես տնօրեն պաշտոնավարել Խոզնավարի և Վաղատուրի դպրոցներում։ Ավարտել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը։ Հրազդանի շրջանային  ժողկրթության բաժնում եղել տեսուչ, արհմիության կոմիտեի նախագահ։
1940 թվականին զորակոչվել է կարմիր բանակ, ավարտել  քաղղեկների դասընթացը և նշանակվել վաշտի քաղղեկ 54-րդ մոտոմեքենայացված հրաձգային գնդում։ 1941 թվականի դեկտեմբերի 29-ի գիշերը դեսանտ է իջել Ղրիմում` Թեոդոսիա քաղաքի մոտ` մասնակցել Կերչի և Ազովի ծովի ափամերձ պլացդարմի համար մղված մարտերին։
Երկու անգամ վիրավորվել է, ապաքինվելուց հետո վերադարձել է զորամաս։ 1942 թվականին ընդունվել է ԽՄԿԿ շարքերը։ 1943 թվականի սեպտեմբերին Ազովի ծովի ափին մղված կռիվներից մեկում կրկին վիրավորվում է։ 1944 թվականի սկզբին ազատվել է ծառայությունից և զբաղվել մանակավարժական գործունեությամբ։ 1959-1977 թվականներին աշխատել է Վերիշենի դպրոցի տնօրեն, Գորիսի շրջժողկրթբաժնի վարիչ, հայրենի գյուղի դպրոցում եղել է տնօրեն։ 
Մանկավարժական աշխատանքի համար պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով։ Հայրենական պատերազմի մարտերում հանդես բերած արիության համար պարգևատրվել է «Հայրենական պատերազմի երկրորդ աստիճանի» շքանշանով, «1941-1945 թթ. Հայերանական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի» և այլ մարտական մեդալներով։


== Պարգևներ ==
«Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի» շքանշան
«Պատվո նշան» շքանշան
«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ


== Ծանոթագրություններ ==
Էբլյանզի Յու

Էբլյանզի Յու (ռուս.՝ Шунушера), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մալայա Յուրա գետի ափին՝ 219 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը՝ 8 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Մեզեն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000112103000047375
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  103004737
Ավազանի կոդը -  03.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==
Վիսոկայա Վակուլովկա (գյուղ, Կոզելշչինայի շրջան)

Վիսոկայա Վակուլովկա (ուկրաիներեն՝ Висока Вакулівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոզելշչինայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վիսոկայա Վակուլովկա գյուղում բնակվում էր 586 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աննա Բերգենդալ

Աննա Հենրիետա Բերգենդալ (շվեդերեն՝ Anna Henrietta Bergendahl, դեկտեմբերի 11, 1991(1991-12-11), Hägerstens församling, Ստոկհոլմ, Ստոկհոլմի լեն, Շվեդիա), շվեդ երգչուհի։ Մասնակցել է Եվրատեսիլ 2010 երգի մրցույթին՝ ներկայացնելով Շվեդիան։ Եզրափակիչ փուլ չի անցել։ 8 տարեկանից կիթառ է նվագում, 10 տարեկանից՝ երգեր գրում։
2010-ի մարտի 13-ին արդեն որոշվեց, որ Շվեդիան Եվրատեսիլ 2010 երգի մրցույթում ներկայացնելու է Աննան «This is My Life» երգով։ Եվրատեսիլում Աննան ներկայացավ երկրորդ կիսաեզրափակչին, եզրափակիչ փուլ սակայն չանցավ զբաղեցնելով 11-րդ հորիզոնականը և հավաքելով 62 միավոր։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ ===
«Yours sincerely» (2010)


=== Սինգլներ ===
Idol 20082008։ «Release me»
2008։ «Save up all your tears»
2008։ «Bleeding love»
2008։ «Over the rainbow»Solo2010։ «This is my life»
2010։ «The Army»


== Հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Պաշտոնական բլոգը
This is my life երգի թարգմանությունը


== Ծանոթագրություններ ==
Գրոց (անձնանուն)

Գրոց, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն գիր, գրոց բառից։ Գործածվել է անթվական մի հիշատակարանում, որ գրված է 1311 թվականից ուշ։


== Ծանոթագրություններ ==