armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ալեքսանդրովկա (գյուղ, Դոբրովելիչկովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդրովկա (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդրովկա (ուկրաիներեն՝ Олександрівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոբրովելիչկովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսանդրովկա գյուղում բնակվում էր 518 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,46 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 149,71 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալլեն

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալլեն (այլ կիրառումներ)Ալլեն (ֆր.՝ Allaines), կոմունա Ֆրանսիայի հյուսիսային Պիկարդիայի երկրամասի Սոմ դեպարտամենտում։


== Բնակչություն ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==
INSEE


== Արտաքին հղումներ ==
Ալլենի Archived 2007-10-01 at the Wayback Machine. էջը www.quid.fr կայքում
Ալլեն վարչական քարտեզ(չաշխատող հղում)
Ալլեն քարտեզը www.mapquest.com կայքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Չիլիե

Չիլիե (իտալերեն՝ Cigliè), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 186 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 37 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 5 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12060։ Հեռախոսային կոդ՝ 0174։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Վարչակազմ ==
Հեռախոս՝ 0174 60132
Էլեկտրոնային փոստ՝ comuneciglie@interfree.it
Պաշտոնական էջ՝ http://www.comune.ciglie.cn.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
Իվամիձավա

Իվամիձավա (ճապ.՝ 岩見沢市 Iwamizawa-shi), քաղաք Ճապոնիայի Հոկայդո պրեֆեկտուրայի Սորատի ենթապրեֆեկտուրայում։ Համարվում է Սորատի ենթապրեֆեկտւորայի վարչական կենտրոնը։
2016 թվականի սեպտեմբերի 30-ի տվյալների համաձայն՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում է 84,127 մարդ, իսկ բնակչության խտությունը՝ 170 մարդ/կմ2։ Քաղաքը զբաղեցնում է 481,10 կմ2 տարածք։
2006 թվականի մարտի 27-ին Իվաձիմայի կազմի մեջ են ներառվել Կիտա գյուղը և Կուրիսավա ավանը։


== Պատմություն ==
«Իվամիձավա» անվանումը առաջացել է ճապոներեն "Յուամիսավա" (ճապ.՝ 浴澤) բառից։ Յուամի (ճապ.՝ 浴) բառը նշանակում է «լողանալ», իսկ Սավան (ճապ.՝ 澤)՝ «ճահիճ»։

1906 թվականին Իվամիձավա գյուղը դարձել է ավան
1943 թվականին Իվամիձավա ավանը դարձել է քաղաք
2006 Կուրիսավա ավանը և Կիտա գյուղը ներառվում են Իվամիձավա քաղաքի կազմի մեջ


== Կլիմա ==
Իվամիձավայի կլիման մերձարևադարձայի մուսսոնային է (Կյոպպենի կլիմաների դասակարգում Dfb)։ Բնութագրվում է շոգ ամառներով և ցուրտ ձմեռներով։ Տեղումները նկատվում են ողջ տարվա ընթացքում, սակայն առավել առատ են օգոստոսից հոկտեմբեր ամիսներին։


== Կրթություն ==


=== Համալսարաններ ===
Հոկայդոյի համալսարան, Իվամիձավայի մասնաճյուղ


=== Ավագ դպրոցներ ===
Իվամիձավա Հիգասի ավագ դպրոց
Իվամիձավա Նիսի ավագ դպրոց
Իվամիձավա Գյուղատնտեսական ավագ դպրոց
Իվամիձավա Րյոկուրյո ավագ դպրոց


== Քույր քաղաքներ ==
 Պոկատելո, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ
 Քեմբի, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (ճապոներեն)
Ինֆորմացիոն կայք Archived 2009-12-15 at the Wayback Machine. (ճապոներեն)
Իգնոբելյան մրցանակ

Իգնոբելյան մրցանակներ (կամ Շնոբելյան, կամ Հականոբելյան) մրցանակներ, շնորհվում են այն «նվաճումների համար, որոնք սկզբում ստիպում են ծիծաղել, իսկ այնուհետև՝ մտածել»։ Թվով տասը Իգնոբելյան մրցանակները բաշխվում են ամեն տարի հոկտեմբերի սկզբին` այն ժամանակ, երբ հայտարարվում են իսկական Նոբելյան մրցանակակիրների անունները։ Այս մրցանակը հիմնվել է 1991 թվականին Մարկ Աբրահամսի և «Արտակարգ հետազոտությունների տարեգիրք» ամսագրի կողմից և շնորհվում է արտասովոր և սրամիտ հետազոտությունների համար, որպեսզի լայն հանրության ուշադրությունը գրավեն և հետաքրքրություն խթանեն դեպի գիտությունը, բժշկությունը և տեխնոլոգիաները։


== Անվանման ծագում ==
Մրցանակի անվանումը եկել է անգլ.՝ Ig Nobel Prize անվանումից, որի բառախաղի միջոցով (ignoble - «ամոթալի») ստեղծվել է ծաղրական էֆեկտ։ Ռուսերեն տարբերակում անվանումը նույնպես թարգմանվում է բառախաղի միջոցով՝ Ծաղրային Նոբելյան մրցանակ (ռուս.՝ «Шуточная нобелевская премия»)։ Այն իր հերթին հղում է մեծ քթի (шнобель - большой нос), քանի որ հենց այդ մրցանակն է շնորհվում մրցանակակիրներին և կապված է գիտնականի ծաղրական կերպարի հետ։ Հայերեն ավելի լայն տարածում է ստացել Իգնոբելյան մրցանակ կամ Հականոբելյան տարբերակը։


== Մրցանակաբաշխություն ==
Ամեն տարի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրները՝ մեծ ակնոցներով, արհեստական քթերով և ֆեսերով գալիս են շնորհնելու մրցանակները։ Հարվարդի համալսարանի դահլիճներից մեկում, որտեղ անցկացվում է այս արարողությունը, թռչում են թղթե ինքնաթիռներ։ Մրցանակակիրների ուղերձի ժամանակը սահմանափակված է 60 վայրկյանով, այլապես նրանց կանգնեցնում է մի աղջիկ, որը բարակ ձայնով բացականչում է. «Խնդրում եմ, վերջ տվե՛ք, ձանձրանում եմ»։ 
Մրցանակակիրներին շնորհում են, օրինակ, ֆոլգայից պատրաստված մեդալ կամ չխկչխկացնող ծնոտներ, ինչպես նաև մրցանակի վկայական, որը ստորագրված է երեք Նոբելյան մրցանակակիրների կողմից։
Մրցանակաբաշխությունը հեռարձակվում է ամերիկյան հեռուստալիքներով և ռադիոյով մի քանի լեզվով։ Այն կարելի է նաև դիտել ուղիղ եթերում մրցանակի պաշտոնական կայքում։ Մրցանակաբաշխությունից մի քանի օր անց Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտում մրցանակակիրները կարող են դասախոսություն կարդալ՝ բացատրելով իրենց հետազոտությունները և նրանց նշանակությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Մ․ Աբրահամս, Իգնոբելյան մրցանակներ, Մոսկվա, АСТ հրատարակչություն, 2006.  ISBN 5-17-030356-4
Մ․ Աբրահամս, Իգնոբելյան մրցանակներ-2, Մոսկվա, АСТ հրատարակչություն, 2009.  ISBN 978-5-17-052229-3
Ժողովածու (608)

Ժողովածու (608), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 608 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում (1743 թվականից առաջ) Ղազար աբեղա գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16,7×11 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 106 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ 101ա, նվիրողի՝ 24բ (18-րդ դար)։


== Բովանդակություն ==
Ամք տեառն և թուական հայոց։
Նախերգան քարոզի։
Աղօթք լատինացվոց առ տիրամայր։
Գրիգոր Տաթևացւոյ Քարոզք։
Վասն ս. տեղեաց ի դաշտն յԱյրարատեան։
Վասն ողջոյնի։


== Ծանոթագրություններ ==
Նիզի (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նիզի (այլ կիրառումներ)Նիզի (ուկրաիներեն՝ Низи), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1662 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նիզի քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 2 986 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Մարտակառք

Մարտակառք, ռազմակառք, հատկապես ռազմական նպատակներով օգտագործվող երկանիվ կամ քառանիվ մարդատար թեթև կառք։ Մարտակառքին լծում էին մեկ կամ մեկ–երկու և ավելի զույգ ձի (մասամբ՝ նաև ջորի)։ Ռազմիկի պաշտպանության նպատակով մարտակառքը առջևից և կողերից պատվում էր 0,5 մ կամ ավելի բարձր թափքակողերով։ Մարտակառքում տեղավորվում էին հիմնականում ռազմիկը և կառավարը։ Մարտակառքի թափքում ամրացվում–պահվում էին կապարճը, նիզակը և անհրաժեշտ այլ զենքեր։ Հին աշխարհի զորամասերում մարտակառքերի ռազմիկները կազմում էին հատուկ ջոկատներ, որոնք գործում էին հետևազորի առջևից կամ թևերից։ Մարտակառքերի ջոկատների հարվածը խառնաշփոթություն էր ստեղծում հակառակորդի շարքերում՝ հետևակազորի համար ստեղծելով հակառակորդին ջախջախելու պայմաններ։ Մարտակառքերն օգտագործվում էին նաև հաղթական կամ հանդիսավոր շքահանդեսներում ու մարզական մրցույթներում։ Սկսած III հազարամյակից Հին Արևելքում  ,(Միտաննի,Մանա,Արարատյան թագավորություններում, Շումեր, Եգիպտոս, Ասորեստան, Պարսկաստան, Անդրկովկաս, Չինաստան, Հնդկաստան), Հռոմում և Հունաստանում բազմապիսի մարտակառքերի լայնորեն տարածվածության մասին են վկայում ինչպես պեղածոները (կառքերի մնացորդներ, կավե և բրոնզե մոդելներ, բարձրաքանդակներ, որմնանկարներ և այլն), այնպես էլ սեպագրերն ու գրավոր այլ աղբյուրները (Հոմերոս և այլն)։ Հայկական լեռնաշխարհում (Լճաշեն, Թոփրակկալե, Կարմիր բլուր, Էրեբունի, Ախթալա, Ստեփանավան, Դիլիջան և այլն) մարտակառքերի նույնպիսի պեղածոներ են հայտնաբերվել նաև նախաուրարտական և ուրարտական ժամանակաշրջաններին (մ.թ.ա. 14-7-րդ դարեր) վերաբերող դամբարաններում։ Արդեն մ.թ.ա. I հազարամյակի սկզբներից ռազմավարության մեջ, որպես առավել ճկուն ու հարվածային զորատեսակ, առաջնակարգ դիրք է գրավում հեծելազորը (այրուձին)՝ աստիճանաբար փոխարինելով մարտակառքերի ջոկատներին։
Ուկրաինայի հայերի միության գավաթ 2012

Ուկրաինայի հայերի միության գավաթ 2012, 2012 թվականի սեպտեմբերի 29-30-ը Կիևում անցկացված Ուկրաինայի հայերի միության գավաթի ազատ ոճի ըմբշամարտի առաջին միջազգային մրցաշարը։


== Պատմություն ==
Ազատ ոճի ըմբշամարտի «Ուկրաինայի հայերի միության գավաթի» առաջին միջազգային մրցաշարն անցկացվել է 2012 թվականին Ուկրաինայի մայրաքաղաք Կիևում։ Միջոցառումն անցկացվել է սեպտեմբերի 29-ից 30-ը Սպորտի պալատում։ Մրցաշարի մեկնարկից և բացման արարողությունից առաջ քաղաքական գործիչ և Ուկրաինայի ըմբշամարտի ասոցիացիայի նախագահ Էլբրուս Թեդեևը շնորհակալություն է հայտնել կազմակերպիչներին և հույս հայտնել, որ Ուկրաինայի ըմբշամարտի ասոցիացիայի և Ուկրաինայի հայերի միության միջև համագործակցությունը երկարատև և բեղմնավոր կլինի։ Մրցաշարի հանդիսավոր բացմանը ներկա են գտնվել բազմաթիվ բարձրաստիճան հյուրեր, այդ թվում՝ Ուկրաինայում ՀՀ դեսպան Անդրանիկ Մանուկյանը, ռեժիսոր Ռոման Բալայանը, պատգամավոր Վիկտոր Յանուկովիչը և շատ ուրիշներ։ 
Առաջին մրցաշարին մասնակցել են հարյուրից ավելի ըմբիշներ աշխարհի տասներկու երկրներից։ Մրցումներն անցկացվել են յոթ քաշային կարգերում՝ 55, 60, 66, 74, 84, 96 և 120 կգ։ Ուկրաինացի ըմբիշները յոթից չորս ոսկե մեդալ են նվաճել, երկու ոսկե մեդալ նվաճել են Ռուսաստանի ըմբիշները, մեկ ոսկե մեդալ նվաճել է վրաստանցի մարզիկ։ Թիմային հաշվարկով Ուկրաինայի ազատ ոճի ըմբշամարտի հավաքականը դարձավ «Ուկրաինայի հայերի միության գավաթի» գավաթակիր։
Ուկրաինայի հայերի միության նախագահ Վիլեն Շատվորյանը նշել է, որ առաջին մրցաշարըի հաջողություն է գրանցել։


== Մասնակիցներ ==


== Պարգևների բաշխում ==


== Մեդալակիրներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության գետերի ցանկ

Ստորև բերված է Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության խոշոր գետերի ցանկը։


== Ссылки ==
«Гидрография ДР Конго» (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-05-13-ին։ Վերցված է 2011-05-12
Աղադեվե Վերին

Աղադեվե Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Ալաշկերտի գավառակում։ Գտնվում էր Արածանիի վերին հոսանքի ձախ կողմում, Ալաշկերտ քաղաքից 16 կմ հարավ-արևելք, ճանապարհի վրա։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբներին ուներ 17 տուն բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղի շրջակայքում կային ավերակներ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռագնհիլդ Քաաթա

Ռագնհիլդ Քաաթա (նորվ.՝ Ragnhild Kåta, ենթդ․  մայիսի 30, 1873(1873-05-30), Օպլանդ, Նորվեգիա - փետրվարի 12, 1947(1947-02-12), Համար, Հեդմարկ, Նորվեգիա), նորվեգուհի, ով լինելով կույրուխուլ, կարողացել է սովորել ու սկսել է խոսել։ 
Նրանից է ոգեշնչվել ամերիկացի բանաստեղծուհի, կույրուխուլ Հելեն Քելլերը։


== Կենսագրություն ==
Ռագնհիլդ Քաաթան ծնվել է 1873 թվականի մայիսի 23-ին Նորվեգիայում։ Երեքուկես տարեկան հասակում զրկվում է լսողությունից, տեսողությունից, հոտառությունից և համի զգացողությունից. դրա պատճառն, ըստ էության, քութեշով հիվանդանալն էր։ Ուսուցիչ և բանաստեղծ Հալվարդ Բերգը Ռագնհիլդի հետ հանդիպել է 1887 թվականին և նրա մասին գրել ակնարկ՝  «Verdens Gang» անվանումով։ Հոդվածը կարդում է Լարս Հավստադը՝ Նորվեգիայում խլերի ուսուցման առաջամարտիկը, ով, ինքն էլ, տառապում էր խլությունից։ Հավստադի քենակալ Էլիաս Հովգաարդը Համարի խլերի ինստիտուտի տնօրենն էր։ Վերջինս համաձայնեց վերցնել Քաաթային իր դպրոցը։ Ուսուցումն իր վրա վերցրեց պետությունը։
1888 թվականի հունվարի 15-ին տասնչորսամյա Ռագնհիլդն առաջին անգամ գնաց դպրոց հոր ուղեկցությամբ։ Սկզբից աղջիկը վախվխելով էր վերաբերում շրջապատողներին և տանել չէր կարողանում, երբ դիպչում էին իրեն, սակայն, շուտով հարմարվեց նոր իրավիճակին։ Հովգաարդը, ի զարմանս բոլորի, Ռագնհիլդի հետ ոչ թե սկսեց պարապել մատնախոսության այբուբենով, այլ լիարժեք խոսքով։ Քաաթան կարողացավ արտասանել պարզ նախադասություններ, հասկանալ մյուսների խոսքը՝ ձեռքը դնելով խոսացողների շուրթերին։ Աղջիկը նաև գրել ու կարդալ սովորեց Բրեյլի համակարգով։ Ազատ ժամերին ասեղնագործում ու գործում էր։
Ռագնհիլդ Քաաթան դարձավ Նորվեգիայի առաջին կույրուխուլ մարդը, ով կարողացավ խոսել։ Նրա փորձը ազդեց ամերիկուհի Հելեն Քելլերին, որը նույնպես սկսեց դասերի հաճախել ու կրկնել Քաաթայի հաջողությունը։
Հետագայում Ռագնհիլդն ապրեց իր կողմից ստեղծված ձեռագործ աշխատանքների վաճառքից ստացված եկամուտով։ 1891 թվականին արժանացավ խրախուսական մրցանակի նորվեգական Շիեն քաղաքում ցուցահանդեսին մասնակցելու համար։ 1897 թվականին Ռագնհիլդը օծվեց որպես բողոքական։
Կյանքի վերջին տասը տարիներին Ռագնհիլդ Քաաթան ապրեց Համարում։ Մահկանացուն կնքել է 1947 թվականի փետրվարի 12-ին՝ յոթանասուներեք տարեկան հասակում՝ բրոնխաբորբից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Hammer R. Ragnhild Kåta: et sant eventyr. — Осло: Foreningen Norges døvblinde, 1982.
Келлер Х. История моей жизни = Story of My Life and Other Texts. — СПб: Захаров, 2003. — 267 с. — 3000 экз. — ISBN 5-8159-0282-9


== Արտաքին հղումներ ==
Hammer, Ragnvald (1954) Ragnhild Kåta: et sant eventyr Archived 2016-10-13 at the Wayback Machine.   (De døves blad)
Արագվի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արագվա (այլ կիրառումներ)Արագվի (վրաց.՝ არაგვი), գետ Վրաստանի արևելքում, Կուր գետի ձախ վտակը։ Կազմավորվում է Սպիտակ, Սև և Փշավյան Արագվիների գետնախառնուրդի արդյունքում (վերջինս հոսում է Բարբալո լեռան արևմտյան լանջերից)։ Երկարությունը 66 կմ է, ավազանի մակերեսը՝ 2740 կմ²։ Գետի երկայնքով ընկած է Ռազմավիրական ճանապարհը։ Կուր թափվելու տեղում է գտնվում Մցխեթա քաղաքը։
Արագվայի վրա՝ Մցխեթա քաղաքից արևելք, տեղակայված է գործող արական Զեդազենի վանքը, որը հիմնադրվել է 6-րդ դարում։ Գետի վրա է գտնվում Ժինվալյան հիդրոէլեկտրոկայանն իր ջրամբարով, որը ապահովում է Թբիլիսին ջրով։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոբեր Ֆոնտեն

Մոբեր Ֆոնտեն (ֆր.՝ Maubert-Fontaine), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1073 մարդ, բնակչության խտությունը` 103.87 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.33 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 190 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 105 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 24 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 688 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 466-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 222։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,7 %։ 466 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 390 անձ (235 տղամարդ և 155 կին)։ Գործազուրկ են եղել 76 անձ (41 տղամարդ և 35 կին)։ 222 անաշխատունակներից 66-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 67-ը` թոշակառուներ, իսկ 89-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կարաբայրամլու

Կարաբայրամլու, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1886 թվականին գյուղն ուներ 462, 1907-ին՝ 489, իսկ 1908-ին՝ 1280 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սպասկի շրջան (Թաթարստան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սպասկի շրջան (այլ կիրառումներ)Սպասկի շրջան (ռուս.՝ Спасский район, թաթ.՝ Спас районы), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Թաթարստան հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բոլգար։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2028 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 20171 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 9,95 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ռիո Աբիսեո ազգային պարկ

Ռիո Աբիսեո ազգային պարկ (իսպ. Parque Nacional del Río Abiseo), ազգային պարկ, որը գտնվում է Պերուի Սան Մարտին շրջանում։ 1990 թվականից այն ընդգրկված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։ Այգում բնակվում են  բուսական և կենդանական աշխարհի բազմաթիվ տեսակներ, ինչպես նաև կան նախակոլումբոսյան շրջանի ավելի քան 30 հնագիտական ​​տեղամասեր։ 1986 թվականից զբոսայգու որոշ հատվածներ փակվել են զբոսաշրջիկների համար` ինչպես բնական, այնպես էլ հնագիտական ​​միջավայրերի փխրունության պատճառով։


== Աշխարհագրություն և կլիմա ==
Ռիո Աբիսեո ազգային պարկը գտնվում է Պերուի Անդերի արևելյան լանջին՝ Մարանիոն և Ուալյագա գետերի միջև, ընդգրկում է 2745,2 կմ² տարածք։ Մասնավորապես, այգին ընդգրկում է Աբիսեո գետի ավազանի մոտ 70 %-ը։ Այգին գտնվում է ծովի մակարդակից 350 մ-ից մինչև 4200 մ բարձրության վրա։
Այգին տեղակայված է յոթ կլիմայական գոտիներում՝ սկսած ալպյան մարգագետիններից և լեռնային անտառներից մինչև չոր անտառներն ու արևադարձային խոնավ անտառները։ Տեղումները տատանվում են տարեկան 500-ից 2000 մմ-ի սահմաններում։ Խոնավ լեռնային անտառը, որն զբաղեցնում է այգու մեծ մասը, բաղկացած է ցածր ծառերից, մամուռներից և քարաքոսերից։ Այս էկոհամակարգը գոյություն ունի մոտ 2300 մ բարձրությունների վրա։ Խոնավությունը կայուն է, անձրևներն տեղում են ամբողջ տարվա ընթացքում, հատկապես մեծ բարձրությունի վրա։ Հողը թթվային է։


== Վայրի բնություն ==
Այգում բնակվում է դեղնապոչ կապիկը (Oreonax flavicauda), որը որոշ ժամանակ համարվել է անհետացած և հանդիսանում է տարածաշրջանի էնդեմիկ։ Մեծ մասամբ հենց ոչնչացման վտանգի տակ գտնվող այդ տեսակի առկայության պատճառով է, որ տարածքն ստացել է ազգային պարկի կարգավիճակ և հայտնվել Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցուցակում։
Այգու կենդանական աշխարհի այլ հայտնի ներկայացուցիչներից են՝

Անդյան պենելոպա (Penelope montagnii)
Կարմիր կապիկը (Alouatta seniculus)
Սպիտակաճակատ կոատա (Ateles belzebuth, վտանգի տակ)
Յագուար  (Panthera onca)
Թագավորական անգղ (Sarcoramphus papa)
Միրիկինա (Aotus trivirgatus)
Սալիվանյան կրաքս (Mitu salvini)
Պերուական եղջերու (Hippocamelus antisensis, վտանգի տակ)
Լեռնային պաքա (Agouti taczanowskii, վտանգի տակ)
Տաչանովսկու սուզաբադ (Podiceps taczanowskii)
Կարմրաչք սուզաբադ (Netta erythrophthalma)
Ակնոցավոր արջ (Tremarctos ornatus, վտանգի տակ)
Անգղ-հնդկահավ (Cathartes aura)
Սպիտակաճակատ կապուցին (Cebus albifrons cuscinus)
Սուրինամյան ամազոն (Amazona ochrocephala)
Երկարաքիթ արմադիլլո (Dasypus pilosus)
Phacellodomus berlepschi (վտանգի տակ)
Դեղնահոնք տուկանետ (Aulacorhynchus huallagae, վտանգի տակ)Ընդհանուր առմամբ, այգու լեռնաշխարհում գրանցվել է 980 բուսատեսակ, որոնցից 13-ը էնդեմիկ են, իսկ նրա ամբողջ տարածքում՝ շուրջ 5000 բուսատեսակ։


== Հնագիտություն ==
Այգու տարածքում ամենամեծ և ամենահայտնի հնագիտական տարածքը Գրան Պահատենն է, որը գտնվում է տարածաշրջանի սահմանի մոտ գտնվող բլրի գագաթին։ Մոտակայքում են գտնվում Լոս Պինչուդոսի ավերակները (բացվել է 1965 թվականին), որը քարե գերեզմանների շարք է։ Այգու տարածքում կատարվող հնագիտական ուսումնասիրությունների մեծ մասը անցկացվում է Կոլորադոյի համալսարանի աշխատակիցների կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==
Միջնադարյան Ստոկհոլմի թանգարան

Միջնադարյան Ստոկհոլմի թանգարան (շվեդերեն՝ Stockholms medeltidsmuseum), թանգարան Շվեդիայում։ Գտնվում է Ստոկհոլմում, Հելգենդսհոլմեն կղզում՝ Թագավորական պալատից հյուսիս։


== Պատմություն ==
Կառուցվել է 1970-ականների վերջին հնագիտական վայրում (Riksgropen՝ «Ազգային / պետական բանտ») պեղված հին հուշարձանների շուրջը։ Հայտնաբերվել է նաև Ստոկհոլմի քաղաքային պատի մի մասը, որը թվագրվում է 16-րդ դարին, կառուցված Գուստավ I Վազայի օրոք, ինչպես նաև միջնադարյան բարեգործական տունը, կրում է Սուրբ Հոգու տուն (Հելգենդսհոլմեն) անունը, որտեղից էլ ծագել է կղզու անունը։ Գտածոները լայն հասարակությանը հասանելի դարձնելու համար պլանային ստորգետնյա ավտոտնակի փոխարեն 1986 թվականին ստեղծվեց միջնադարյան Ստոկհոլմի թանգարանը։ Թանգարանի տնօրեն Մարգարետա Հալերդտը ստեղծեց ժամանակակից արվեստի տեսլական թանգարան, որը մշակել է նկարիչ Քերսթին Ռիդը, որն արժանացավ և՛ ազգային, և՛ միջազգային ճանաչման և 1986 թվականին արժանացավ Տարվա եվրոպական թանգարան մրցանակին։
Թանգարանը փակվել է 2007 թվականի հունիսի 15-ից մինչև 2010 թվականի սկիզբը՝ Նորորբո կամրջի վերականգնման ժամանակ։ Այս ժամանակահատվածում թանգարանային ցուցադրությունն ընդլայնվեց, իսկ Սերգելսթորգի (Սերգելս հրապարակ) Մշակույթի տանը (շվեդերեն՝ Kulturhuset, Stockholm) միաժամանակ հասանելի էր փոքրիկ ժամանակավոր ցուցահանդես։
Թանգարանն այցելուներին հնարավորություն է տալիս վերապրելու միջնադարյան Ստոկհոլմն իր աղյուսե տներով և տաղավարներով, արհեստանոցներով, նավահանգստով և կախաղաններով։ Այն պատմում է քաղաքի միջնադարյան պատմությունը` 1250-ականներից մինչև 1520-ական թվականները։ 2010 թվականին Ստոկհոլմի հիմնադիր Բիրգեր Յարլի ծննդյան օրվանից 800-ամյակը նշելու համար թանգարանում բացվել է ցուցահանդես նրա դեմքի վերակառուցմամբ։
Միջնադարյան Ստոկհոլմի թանգարանն կազմակերպում է միջնադարյան շեշտադրմամբ թեմատիկ ցուցահանդեսներ և դասախոսություններ, սիմպոզիումներ ու ծրագրեր, ծավալում կրթական գործունեություն, որի ընթացքում երեխաները, երիտասարդները և դպրոցները հանդիսանում են հիմնական թիրախային խումբ։ Թանգարանում կա խանութ, որտեղ վաճառում են միջնադարին վերաբերող գրքեր, ինչպես նաև բացիկներ և զարդեր։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Ստոկհոլմի քաղաքային թանգարան
Ստոկհոլմի շրջանի թանգարան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
The Museum of Medieval Stockholm
Արցախյան պատերազմում զոհված ազատամարտիկների ցանկ (Ց)

Այստեղ ներկայացված են Արցախյան պատերազմում զոհված ազատամարտիկների ցանկի Ց տառով սկսվող ազգանունները։

Ցականյան Սամվել Վասիլի [17.12.1973, գ. Գեղամասար (այժմ՝ Գեղարքունիքի մարզում) – 19.1.1993, Լաչինի շրջանում]
Ցամաքյան Իսրայել Արշակի [11.4.1959, Երևան – 5.4.1994, գ. Հորադիզ (Ֆիզուլիի շրջան)]
Ցոլակյան Նշան Հայաստանի [11.3.1967, Լենինական (այժմ՝ Գյումրի) – 12.3.1992, գ. Ղոչազ (Լաչինի շրջան)]


== Տես նաև ==
Արցախյան պատերազմ
Արցախյան պատերազմում զոհված ազատամարտիկների ցանկ
Հայաստանի անասնաբուծության և անասնաբուժության գիտահետազոտական ինստիտուտ

Անասնաբուծության և անասնաբուժաական գիտահետազոտական ինստուտ, հիմնադրվել է  1956 թվականին, Երևանում՝ միավորելով մինչ այդ ինքնուրույն գործող գիտահետազոտական երեք ինստիտուտներ (անասնապահության, անասնաբուժության և կերահայթայթման)։
Ունեցել է ութ անասնաբուծական, երեք կերարտադրման, վեց անասնաբուժական բաժիններ։ Ինստիտուտի կազմում են նաև մեղվաբուծական և Սևանի լեռնամարգագետնային փորձակայանները, Լոռու և Չարբախի փորձարարակաև բազաները, Կրասնոսելսկի ոչխարաբուծական հենակետը, կովկասյան գորշ տավարի ցեղի Լոռու տոհմաբուծարանը, Ալագյազի ոչխարաբածակաև տոհմային սովետական տնտեսությունը և բալբաս ցեղի ոչխարի Ծակքարի տոհմաբուծարանը։
Ինստիտուտում մշակվել են գյուղատնտեսական կենդանիների և թռչունների տեղական ցեղերի բարելավման, նոր ցեղերի ու ցեղախմբերի ստեղծման մեթոդներ (Ա. Թամամշնի, Ս. Կարապետյանի, Ա. Ռուխկյանի, Ն. Ստեփանյանի ղեկավարությամբ)։ Ինստիտուտի անմիջական մասնակցությամբ ստեղծվել և Հայաստանում տարածվել է կովկասյան գորշ տավարի ցեղը, երևանյան հավերի ցեղախումբը, արագածյան ոչխարի ցեղախումբը, ճագարի խորհրդային մսադեր ցեղը։ Ուսումնասիրվել է երկրի լեռնայիև արոտավայրերի և մարգագետինների բուսակազմը, մշակվել դրանց բարելավման միջոցառումները, հետազոտվել են տարբեր գոտիների կերերի քիմիական կազմը, դրանց մարսելիությունը (Գ. Զաքարյան), ուսումնասիրվել է կերերի կոնսերվացման և մարսելիության կենսաքիմիական մեխանիզմը (Մ. Տեր-Կարապետյան), ստեղծվել է երևանյան պանիրների ստացման եղանակը (Վ. Քյուրքչյան)։ Մշակվել և արտադրության մեջ արմատավորվել են տավարի մսացու և տոհմայիև մատղաշի ինտենսիվ և նպատակային աճեցման (Վ. Ոսկանյան), խոյերի սերմի պահպանման (Հ. Մադոյան) մեթոդներ, խոշոր և մանր եղջերավորների ֆասցելիոզի (է. Դավթյան, Գ. Գրիգորյան), խոզերի ու հավերի ժանտախտի (Վ. Հայրապետյան) և մի շարք այլ հիվանդությունների դեմ կանխարգելիչ ու բուժական միջոցառումներ։
Սուրբ Իշտվանի եկեղեցի

Սուրբ Իշտվանի եկեղեցի (սլովակ.՝ Кostol svätého Štefana), ծխական եկեղեցի Արևմտյան Սլովակիայի Պիեշտյանի քաղաքում։ Կառուցվել է 1828-1832 թվականներին դասական ոճով։ Այն պարզ երկայնական շենք է՝ պրուսական կամարներով և օվալաձև պրեսբիտերիայով։ Դրսից եկեղեցու շենքը բաժանված է քառանկյունի հարթ որմնասյուներով։ Արևմտյան կողմից եկեղեցու ճակատամասում կառուցված է բրգաձև տանիք ունեցող աշտարակ։


== Պատմություն ==
Հողատեր Կոմս Ֆերենց Էրդյոդին սկսել է կառուցել եկեղեցին 1828 թվականին և շինարարությունն ավարտել 1831 թվականին։ Մեկ տարի անց եկեղեցին օծվել է։
Սուրբ Իշտվանի գլխավոր խորանն ստեղծվել է Վիեննայում։ Հունգարական թագավոր Սուրբ Իշտվանի պատկերն ստեղծվել  է վարպետ Զիգլերի կողմից և թվագրվում է 1831 թվականով։ Կողային զոհասեղաններից մնացել են միայն երկու քանդակներ՝ սգացող Սուրբ Մարիամ Աստվածածնի և Սուրբ Հովսեփի։ Հին ժամանակների ոգով ոճավորված խոստովանարաններն ստեղծվել են 20-րդ դարում Պիեշտյանի վարպետների կողմից։ Վիտրաժներն ստեղծվել են Յանկո Ալեքսիի նախագծով 1950 թվականին։ Պատի պատկերներն ստեղծվել են Պապպի, Պետրովիչի, Էնգոֆի կողմից 1931 թվականին։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո հոգևորական Ալեքսանդր Շինդելարի հանձնարարությամբ պատրաստվել է հիշատակի զանգ, որն ինքն էլ օծել է (իր մահվան օրը) 1947 թվականի նոյեմբերի 2-ին։
2005 թվականի մարտի 18-ին տեղադրվել է 213 սմ երկարություն ունեցող և 70 կգ կշռող խաչ՝ ոսկեզօծված 24 կարատանոց ոսկով։ Մարտի 13-ին այն օծել է Պիեշտյանի եկեղեցական դեկան Յոզեֆ Բոգունիցկին։ Զանգի հեղինակը եղել է դարբին Յուրի Շուլեկը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Piešťanský dekanát, Ľudovít Chmelár-Hlohovský, Magma, Čadca, 2003, ISBN 80-89172-00-8
Դոլգենկոե (գյուղ, Իզյումի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴոլգենկոեԴոլգենկոե (ուկրաիներեն՝ Довгеньке), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Իզյումի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դոլգենկոե գյուղում բնակվում էր 850 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2898 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 293,31 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Էշկիձոր (Էրզրումի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Էշկիձոր (այլ կիրառումներ)Էշկիձոր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ստվեր

Ստվեր, Երկրի, տարածության մաս, որտեղ արեգակնային ուղիղ ճառագայթները չեն թափանցում՝ Երկրագնդով չէկրանավորվելու հետևանքով։ Նման է կլոր կոնի, որի գագաթը գտնվում է Երկրից միջին հաշվով 1,4 միլիոն կմ հեռավորության վրա․ կոնի երկարությունը որոշ փոփոխություններ է կրում՝ տարվա ընթացքում Երկրի և Արեգակի հեռավորության փոփոխման հետևանքով։ Երբ Լուսինն անցնում է Երկրի ստվերով, դիտվում է Լուսնի խավարում՝ Երկրի արհեստական արբանյակները, մտնելով ստվերի մեջ, դառնում են անտեսանելի։ Երկրի մթնոլորտի՝ Արեգակի ուղիղ ճառագայթներով չլուսավորված գոտին պարզ եղանակի դեպքում կարող է դիտվել երկնակամարի այն մասում, որի հակառակ կողմում գտնվում է մայր մտած Արեգակը։ Այդ գոտին ունի կապտավուն երանգով մութ սեգմենտի ձև՝ երիզված ծիրանագույն շերտով։


== Պատկերասրահ ==
Ֆերնանդո Բիրի

Ֆերնանդո Բիրի (անգլ.՝ Fernando Birri, մարտի 13, 1925(1925-03-13)[…], Սանտա Ֆե, Արգենտինա - դեկտեմբերի 27, 2017(2017-12-27), Հռոմ, Իտալիա), արգենտինացի ռեժիսոր, սցենարիստ, դերասան, քննադատ և տեսաբան։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Արգենտինայի Սանտա Ֆե քաղաքում։ Շատերի կողմից նա համարվում է նոր Լատինամերիկյան կինոյի հայրը։ Նա հայտնի է իր Tire dié ֆիլմով։ Բիրին իր դեբյուտը նշել La primera fundación de Buenos Aires կարճամետրաժ ֆիլմով, որի պրեմիերան կայացել է 1959 թվականին, Կաննի կինոփառատոնի շրջանակներում։
1986 թվականին համահիմնադրել է Escuela Internacional de Cine y Television-ը (Կինոյի և հեռուստատեսության միջազգային դպորց) Սան Անտոնիո դե Լոս Բանոսում, Կուբայում։
Բիրին մահացել է շնչարգելությունից, Բուենոս Այրեսում, 2017 թվականի դեկտեմբերի 28-ին 92 տարեկան հասակում։


== Գրքեր ==
Memoria del andarín։ diario de un viaje de ida y vuelta. Sevilla։ Mono Azul Editora, 2005 (ճանապարհորդական գրառումներ)
Soñar con los ojos abiertos։ las treinta lecciones de Stanford. Buenos Aires։ Aguilar, 2007 (դասախոսությունների կուրս)
Cuaderno de bitácora։ autorretrato del otro, artista adolescente con un barco al fondo, en 1948. La Habana։ Casa de las Américas; Fundación del Nuevo Cine Latinoamericano; Córdoba։ Fundación Provincial de Artes Plásticas Rafael Botí, 2008


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆերնանդո Բիրի Internet Movie Database կայքում
(8661) Ռատզինգեր

(8661) Ռատզինգեր (անգլ.՝ Ratzinger), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Լուց Շմադելի և Ֆրեյմուտ Բորնգենի կողմից Տաուտենբուրգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,004097 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8984 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1098 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1901,82 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,189292 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,58° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8661) Ռատզինգեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սարդինիայի թագավորություն

Սարդինիայի թագավորություն (իտալերեն՝ Regno di Sardegna, սարդին․՝ Regnu de Sardigna, պյեմ․՝ Regn ëd Sardëgna), պետություն Իտալիայում 1720-1861 թվականներին։


== Պատմություն ==
Կազմավորվել է Սարդինիա կղզին Սավոյայի դքսությանը միացնելուց հետո։ Միջուկը Պիեմոնան էր, որը 18-րդ դարի սկզբին եղել է գյուղատնտեսական հետամնաց շրջան։ Սարդինիայի թագավորությունը մասնակցել է հեղափոխական Ֆրանսիայի դեմ պատերազմին, որի հետևանքով կորցրել է (1792) Սավոյան և Նիցցան։ Նապոլեոնյան կայսրության անկումից հետո, 1814-1815 թվականների Վիեննայի կոնգրեսի որոշմամբ, Սարդինիայի թագավորությունը վերականգնվել է նախկին սահմաններում, նրան տրվել է նաև Լիգուրիան։
Միությունում շարունակել է կառավարել Սավոյական դինաստիան, որի հետադիմական քաղաքականությունն առաջ է բերել 1821 թվականի Պիեմոնտի հեղափոխությունը։ 19-րդ դարի 40-ական թվականներին Պիեմոնտում սկսվել է արդյունաբերական հեղաշրջում։
Սարդինիայի թագավորությունը դարձել է իտալական տնտեսապես զարգացած պետություններից մեկը, որն ուներ համեմատաբար ուժեղ բանակ և վարում էր արտաքին անկախ քաղաքականություն։ 1848 թվականի հեղափոխությունը թագավոր Կառլոս Ալբերտին հարկադրել է սահմանադրություն հրապարակել և գլխավորել համաիտալական ազգային ազատագրական պայքարը ավստրիական Հաբսբուրգների դեմ։ Սակայն հեղափոխության հանդեպ խոշոր բուրժուազիայի ունեցած վախը և Կառլոս Ալբերտի դավաճանական տակտիկան հասցրել են իտալական զորքերի պարտությանը։ Թագավորը հարկադրված հրաժարվել է գահից։
Նրա որդին՝ Վիկտոր էմաուել II և Կ․ Բ․ Կավուրի կառավարությունը ծրագրում էին ընդարձակել Սարդինիայի թագավորությունը։ 1855 թվականից Սարդինիայի թագավորությունը մասնակցել է 1853-1856 թվականների Ղրիմի պատերազմին (Ֆրանսիայի և Մեծ Բրիտանիայի կողմում)։ 1859 թվականին Ֆրանսիայի հետ պատերազմել է Ավստրիայի դեմ։ 1859 թվականի Ցյուրիխի պայմանագրերով Միությանը միացվել է Լոմբարդիան։ 1859-1860 թվականների իտալական հեղափոխության հետևանքով միությանը միացվել են համարյա բոլոր իտալական պետություններն ու մարզերը։ 1861 թվականի մարտի 17-ին Սարդինիայի թագավորությունը պաշտոնապես անվանվել է Իտալական թագավորություն։


== Գրականություն ==
Manno, «Storia della Sardegna»
Mimant, «Hist. de Sardaigne»
Brofferio, «Storia di Piemonte»
его же, «Storia del parlamento subalpino»
Cesare di Saluzzo, «Hist. militaire de Piémomt»
Pinelli, «Storia militare de Piemonte»
Ricotti, «Storia della monarchia piemontese»
Bianchi, «Storia della monarcһіа piemontese 1773-1861»
«Relazioni diplomatiche della monarchia di Savoia 1554-1814»
Beauchamp, «Hist. de la révolution de Piémont»
Santa Rosa, «De la révolution piémontaise»
Boggio, «La chiesa e lo stato in Piemonte» (Турин, 1854);
Manno e Promis, «Bibliografia storica degli stati della monarchia di Savoia»
Կողեսի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Լոռու մարզի Կողես գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 54 հուշարձան (20 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
(5481) Կիուչի

(5481) Կիուչի (անգլ.՝ Kiuchi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի փետրվարի 15-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,339391 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1911 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4877 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1306,93 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,275454 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,96° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5481) Կիուչի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ծագթեղ

Ծագթեղ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (55901-56000)

Աստերոիդների ցանկ (55801-55900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (56001-56100)
 Աստերոիդների ցանկ (55801-55900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (56001-56100)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (55001)-(60000)»։ www.minorplanetcenter.net
Կախի Կախիաշվիլի

Կախի Կախիաշվիլի (Ակակիոս Կակիաշվիլիս) (վրաց.՝ კახი კახიაშვილი, հուն․՝ Ακάκιος Κακισβίλης; 13 հուլիսի 1969, Ցխինվալ, Հարավ-Օսեթական ինքնավար մարզ, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), սովետական, վրացական ու հունակաան հայտնի ծանրամարտիկ, օլիմպիական խաղերի եռակի չեմպիոն, աշխարհի եռակի չեմպիոն։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Վրացական ԽՍՀ կազմում գտնվող Հարավ-Օսեթական ինքնավար մարզի Ցխինվալ քաղաքում։


== Կարիերան ==
Կախի Կախիաշվիլին սպորտով սկսել է զբաղվել 1980 թվականից՝ մարզիչ Ի. Ս. Գրիկուրովի ղեկավարության տակ։ Կախիաշվիլիի թե՛ սպորտային, թե՛ մարզչական կյանքում կարևոր նշանակություն ունեցավ Դոնի Ռոստով տեղափոխվելը։ Այստեղ տաղանդավոր ծանրամարտիկի համար ստեղծված էին կանոնավոր մարզումների բոլոր պայմանները։ Նա ապացուցեց, որ լիովին արժանի է լինել Միացյալ հավաքականի կազմում և 1992 թվականին մեկնել Բարսելոնա՝ Օլիմպիական խաղերի։ Այնտեղ Կախի Կախիաշվիլին գրավեց իր առաջին ոսկե մեդալը։ Օլիմպիադայից հետո նա մի ամբողջ տարի հանդես եկավ նորից վերաձևավորված Վրաստանի դրոշի ներքո։


=== Հունաստանի դրոշի ներքո ===
Սակայն արդեն 1994 թվականին՝ Եվրոպայի առաջնությունից հետո, Կախի Կախիաշվիլին արտագաղթում է Հունաստան և մինչև իր սպորտային կարիերայի ավարտը ներկայացնում է Հունաստանը՝ Ակակիոս Կակիաշվիլիս մարզական կեղծանունով։ Ատլանտայի Օլիմպիական խաղերում երկրորդ ոսկե մեդալին արժանանալուց հետո ծանրամարտիկն ասաց.

2006 թվականին Կախի Կախիաշվիլիին տրվեց Վրաստանի քաղաքացիություն, ինչի մասին որոշումը կայացրել էր անձամբ նախագահ Միխեիլ Սաակաշվիլին։ 2010 թվականին նա ներգրավվեց ծանրամարտի փառքի սրահում։


=== Սպորտային նվաճումներ ===


== Սահմանված ռեկորդներ ==
Կախիաշվիլին իր ամբողջ սպորտային կարիերայի ընթացքում սահմանել է յոթ համաշխարհային ռեկորդ։ Ձգման ռեկորդը՝ 188 կգ, ուժի մեջ է 1999 թվականից։ Երկամարտի գումարային ռեկորդը՝ 412 կգ, որը սահմանել է նույն թվականին, 12 տարի մնաց անհաղթահարելի, հետագայում այն բարելավեց Իլյա Իլյինը (Ղազախստան) 2012 թվականի Լոնդոնի օլիմպիական խաղերի ժամանակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրական տվյալները Օլիմպիական ծանրամարտի պատմության կայքում (անգլ.)
Կախիաշվիլիի հարցազրույցը «Հունաստանն այսօր» կայքում
Յումա (Արիզոնա)

Յումա (անգլ.՝ Yuma), քաղաք ԱՄՆ-ի Արիզոնա նահանգի հարավ-արևմուտքում։ Յումա շրջանի վարչական կենտրոն։


== Աշխարհագրություն ==
Յումա քաղաքը գտնվում է Արիզոնայի հարավ-արևմուտքում, Կալիֆոռնիա նահանգի հետ սահմանին (արևմուտքում) և Մեքսիկայի սահմանին (հարավում), Կոլորադո գետի մեջ Խիլա գետի թափվելու վայրում։ Յումայից դեպի Կալիֆոռնիական ծոց հեռավորությունը կազմում է մոտ մղոն։ Քաղաքի մակերեսը 276,4 կմ² է, որոնցից մոտ 0,26 կմ²-ն (0,07 %) զբաղեցնում են ջրային տարածությունները։


=== Կլիմա ===
Յումայի կլիման բնորոշվում է որպես անապատային (BWh ըստ Կյոպենի կլիմաների դասակարգման), շատ շոգ ամառներով և տաք ձմեռներով։ Յուման համարվում է ԱՄՆ-ի ամենաշոգ քաղաքներից մեկը, 175 օրվա ընթացքում օրական առավելագույնը կազմում է +32°С և ավելի
։ Ըստ Գինեսի ռեկորդների գրքի, Յուման համարվում է Երկրի ամենաարևոտ վայրը։ Հնարավոր 4456 արևային ժամերից Յումայում արևը շողում է մոտ 4050 ժամ, կամ ժամանակի մոտ 93 %-ը։ Թռիչքների համար գրեթե իդեալական եղանակը պայմանավորում է զինծառայողների հետաքրքրությունը՝ այս տեղանքում ուսումնական թռիչքներ կատարելու համար։ Տեղումների տարեկան քանակությունը Յումայում կազմում է մոտ 82 մմ։
1995 թվականի հուլիսի 28-ին քաղաքում ջերմաստիճանը հասել է ռեկորդային +51°С։ Ամենացածր ռեկորդային ջերմաստիճանը գրանցվել է 2007 թվականի հունվարին։ Այդ ժամանակ ջերմաստիճանը նվազել է մինչև −11 °С մոտ 2 ժամվա ընթացքում, ինչը բացասաբար ազդեց գյուղատնտեսական մշակաբույսերի վրա, որոնք մշակվում էին Յումա շրջանում։ Ամենամեծ վնասը հասցվել է ցիտրուսային բույսերին, առաջին հերթին կիտրոնին։ Ինչպես 2007 թվականի փետրվարին հայտնել է Արիզոնայի գյուղատնտեսության բաժինը, ոչնչացվել է ոչ միայն բերքի, այլ նաև ծառերի 75 % - 95 %-ը։

2014 թվականի մարդահամարի դրությամբ Յումայի բնակչությունը կազմում էր 93 400 մարդ։ Ռասայական կազմը՝ սպիտակամորթ ամերիկացիներ (68,8 %), աֆրոամերիկացիներ (3,2 %), ասիացիներ (1,9 %), բնիկ ամերիկացիներ (1,8 %), Խաղաղօվկիանոսյան կղզիների բնակիչներ (0,2 %), երկու և ավելի ռասաների ներկայացուցիչներ (4,5 %)։ Լատինոամերիկյան ծագման բնակչության բաժինը կազմում է 54,8 %։
Քաղաքի բնակչության աճի դինամիկան ըստ տարիների՝


== Քույր-քաղաքներ ==
 Օդերի Ֆրանկֆուրտ, Բրանդենբուրգ, Գերմանիա (1997)
 Սլուբիցե, Լյուբոիսկի վոեվոդություն, Լեհաստան (2000)
 Սան Լուիս Ռիո Կոլորադո, Սոնորա, Մեքսիկա
 Մեխիկալի, Ստորին Կալիֆոռնիա, Մեքսիկա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Յումա շրջանի կայք (անգլերեն)
Յումա քաղաքի կայք (անգլերեն)
Քաղաքի զբոսաշրջային կայք (անգլերեն)
Yuma Stats
Չերվոնի Լիման (գյուղ, Բարվենկովոյի շրջան)

Չերվոնի Լիման (ուկրաիներեն՝ Червоний Лиман), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բարվենկովոյի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1927 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնի Լիման գյուղում բնակվում էր 418 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1678 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մարշանո

Մարշանո (իտալերեն՝ Marsciano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Ումբրիա մարզի Պերուջա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 148 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 84 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 45 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս` 6084։ Հեռախոսային կոդ` (+39) 075:
Մարշանոն սահմանակից է Կոլացոնե, Դերուտա, Ֆրատա Տոդինա, Պերուջա, Պիեգարո, Սան Վենանցո, Տոդի մունիցիպալիտետներին։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Հովհաննես Մկրտիչը։ Տոնը նշվում է ամեն տարի հունիսի 24-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Դավիթ Փախչանյան

Դավիթ Բեհուրի Փախչանյան (նոյեմբերի 6, 1970(1970-11-06), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ գործարար, բարերար, ֆիզիկոս, ՀՀ պաշտպանության նախարարի տեղակալ, Պաշտպանության նախարարության ռազմարդյունաբերության պետական կոմիտեի նախագահ, «Այբ» կրթական հիմնադրամի և «Դիլիջանի կենտրոնական դպրոց» հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի նախագահ, ՌԴ «Աերոսիբ» ընկերության գործադիր տնօրեն։


== Երիտասարդ տարիներ ու կրթություն ==
Դավիթ Փախչանյանը ծնվել է 1970 թվականի նոյեմբերի 6-ին Երևանում։ Ավարտել է ԵՊՀ-ին առընթեր Արտաշես Շահինյանի անվան ֆիզիկամաթեմատիկական հատուկ դպրոցը, ապա՝ Մոսկվայի ֆիզիկատեխնիկական ինստիտուտի («Ֆիզտեխ») ընդհանուր և կիրառական ֆիզիկայի ֆակուլտետը։ 2008-2010 թվականներին սովորել է Մոսկվայի Էկոնոմիկայի բարձրագույն դպրոցում, ստացել ընդհանուր և ռազմավարական կառավարման մագիստրոսի աստիճան։
Մոսկվայի ֆիզիկատեխնիկական ինստիտուտին կից անցել է ռազմական պատրաստություն, ունի պահեստազորի «լեյտենանտ» զինվորական կոչում։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
1996 թվականին Դավիթ Փախչանյանը համահիմնադրել է «Աերոսիբ» ավիափոխադրումների ընկերությունը, իսկ 2006 թվականին՝ «Բենհուր Փախչանյան» բարեգործական հիմնադրամը։ Նույն թվականին մի խումբ ընկերների հետ միասին հիմնել է «Այբ» ակումբը և «Այբ» կրթական հիմնադրամը։ 2014 թվականին համահիմնադրել է «Արար» քաղաքակրթական հետազոտությունների հիմնադրամը։ Այժմ հանդիսանում է հոգաբարձուների խորհրդի անդամ։ 2016 թվականի հունիսին ՀՀ նախագահի հրամանով նշանակվել է ՀՀ ՊՆ ռազմարդյունաբերության պետական կոմիտեի նախագահ։


=== Գործունեությունը «Այբ»-ում ===
2006-2008 թվականներին և 2011-2013 թվականներին Դավիթ Փաախչանյանը եղել է «Այբ» կրթական հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ։ 2008 թվականին Դավիթ և Արամ Փախչանյանների հովանավորությամբ «Այբ» հիմնադրամը Երևանի Ա. Շահինյանի անվան ֆիզիկամաթեմատիկական հատուկ դպրոցում ստեղծել է ֆիզիկայի և քիմիայի արդիական երկու լաբորատորիա՝ «ԱյբԼաբ>»: 2008-2010 թվականներին եղել է «Այբ» ակումբի վարչության անդամ։ 2011 թվականից եղել է «Այբ» դպրոցի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ։ 2013 թվականից եղել է «Դիլիջանի կենտրոնական դպրոց» հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ։ 2014 թվականի հունվարից «Դիլիջանի կենտրոնական դպրոց» հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի նախագահն է։ 2015 թվականի մայիսից «Այբ» կրթական հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի նախագահն է։


== Անձնական կյանք ==
Դավիթ Փախչանյանն ամուսնացած է, ունի 1 աղջիկ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Զրույց ՀՀ պաշտպանության նախարարի տեղակալ-ՊՆ ռազմական արդյունաբերության պետական կոմիտեի նախագահ Դավիթ Փախչանյանի հետ
Դավիթ Փախչանյան. Պետք է հստակեցնել, թե որ զինատեսակներն են արտադրվելու Հայաստանում
Դավիթ Փախչանյան. Պաշտպանական համակարգում պատասխանատու պաշտոն ստանձնելը պատվաբեր է
Օբտովսկի գյուղական խորհուրդ (Կրոլեվեցկի շրջան)

Օբտովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Обтівська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օբտովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1781 մարդ։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Օրինագիծ պի թվի մասին

Օրինագիծ պի թվի մասին, 1897 թվականի թիվ 246 օրինագիծը, որը քնարկվել է Ինդիանայի գլխավոր ասամբլեայի նիստում։ Մաթեմատիկական ճշմարտություն օրենսդրորեն հաստատելու ամենահայտնի փորձերից մեկն է։ Առաջարկվող օրինագծի հիմնական արդյունքը շրջանի քառակուսացման լուծումն է, սակայն օրինագծից բխում  է, մասնավորապես, որ π = 3,2:
Օրինագիծը այդպես էլ չի դարձել օրենք Պերդյու համալսարանի պրոֆեսոր Քլարենս Վալդոյի միջամտության շնորհիվ, որը քվեարկության օրերին պատահաբար եղել է օրենսդիր մարմնում։


== Մաթեմատիկական բովանդակություն ==
Շրջանի քառակուսացման խնդիրը միայն կարկինի ու քանոնի օգնությամբ լուծելու անհնարինությունը 1882 թվականին ապացուցել է Ֆերդինանդ ֆոն Լինդեմանը։ π թվի մոտավորությունները, որոնք որակով գերազանցում են օրինագծում օգտագործվածներին, հայտնի են եղել հնագույն ժամանակներից։


== Պատմություն ==

1894 թվականի բժիշկ և սիրողական մաթեմատիկոս Էդվարդ  Ջ․Գուդվինը համոզված էր, որ գտել է շրջանի քառակուսացման ճիշտ ձևը։ Նա պետական ներկայացուցիչ Թեյլոր Ռեքորդին առաջարկել է մի օրինագիծ, որը պարունակում է մի շարք մաթեմատիկական դրույթներ։ Սա ինքնին տարօրինակ էր, նույնիսկ եթե հաշվի չառնվեն այդ փաստաթղթում եղած մաթեմատիկական սխալներ։
Օրինագծի լեզուն և դրա թեման շփոթության մեջ են գցել Ինդիանայի ներկայացուցիչների պալատի (անգլ.՝ Indiana House of Representatives) անդամներին։ Օրինագիծը փոխանցվել է Կրթության հանձնաժողովին, որը դրական է արձագանքել դրան, որից հետո օրինագիծն ընդունվել է պալատի կողմից փետրվարի 6-ին միաձայն քվեարկությամբ։
Օրինագծի մասին լուրը արձագանք է ստացել Ինդիանապոլիսի Der Tägliche Telegraph գերմանալեզու թերթում։
Բանավեճի ավարտին պրոֆեսոր Վալդոն ժամանել է Ինդիանապոլիս՝ Ինդիանայի գիտությունների ակադեմիայի համար տարեկան հատկացում ապահովելու համար։ Նրան  տվել են օրինագիծը և  առաջարկել են  ծանոթանալ դրա հեղինակի հետ։ Նա հրաժարվել է՝ ասելով, որ արդեն ճանաչում է բավականաչափ խելագարների։
Մինչ օրինագիծը հասել է Ինդիանայի Սենատ, Վալդոն զգուշացրել էր սենատորներին։ Օրինագիծը քննարկող հանձնաժողովը անբարենպաստ արձագանք է տվել, և Սենատը հետաձգել է քննարկումը մինչև փետրվարի 12-ը:386:
Օրինագիծը գրեթե ընդունվել է, բայց կարծիքը փոխվել է, երբ սենատորներից մեկն ասել է, որ օրենսդիր մարմինը բավարար լիազորություններ չունի մաթեմատիկական ճշմարտությունը որոշելու համար: Դա նաև իր ազդեցությունն է ունեցել, երբ խոշոր թերթերը, ինչպիսին է Chicago Tribune-ը, սկսել են ծաղրել ստեղծված իրավիճակը: Արդյունքում օրինագծի քննարկումը հետաձգվել է անորոշ ժամանակով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
The Straight Dope — Did a state legislature once pass a law saying pi equals 3?Archived 2019-12-21 at the Wayback Machine.
Alabama Changes the Value of Pi
Գուրդիեժ

Գուրդիեժ (ֆր.՝ Gourdièges), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 66 մարդ, բնակչության խտությունը` 7.80 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.46 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 440 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 100 կմ հարավ, Օրիյակ քաղաքից` 35 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 37 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 29-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 8։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,4 %։ 29 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 28 անձ (14 տղամարդ և 14 կին)։ Գործազուրկ են եղել 1 անձ (0 տղամարդ և 1 կին)։ 8 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 0-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կանտալ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
(6595) Մյունիզբարետո

(6595) Մյունիզբարետո (անգլ.՝ Munizbarreto), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի օգոստոսի 21-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,430088 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,057 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8032 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1383,67 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,260178 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,44° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6595) Մյունիզբարետո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)