armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Միջին Կիսեմա

Միջին Կիսեմա (ռուս.՝ Средняя Кисема), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Հյուսիսային Կիսեմա գետի ձախ ափին՝2 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020300412103000032822
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103003282
Ավազանի կոդը - 03.02.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Հայերը Կախեթում (գիրք)

«Հայերը Կախեթում» (անգլ.՝ The Armenians in Kakhet, ռուս.՝ Армяне в Кахетии), Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող կազմակերպության կողմից 2004 թվականին հրատարակված «ՀՃՈՒ գիտական ուսումնասիրություններ» շարքի թվով 8-րդ գիրքը (Գիրք Ը)։ Այն հեղինակել է հուշարձանագետ, պատմաբան, բանահավաք, Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող հիմնադրամի երևանյան գրասենյակի ղեկավար Սամվել Կարապետյանը։ Տպագրվել է եռալեզու տարբերակով՝ հայերեն, անգլերեն և ռուսերեն։ Աշխատությունը հիմնված է փաստական նյութի համալիր ուսումնասիրության հիման վրա և ներկայացնում է Կախեթի (Արևելյան Վրաստան) հայկական բնակավայրերի, այդ թվում վրացախոս հայերով բնակեցված 103 բնակավայրի պատմությունն ու հարուստ մշակութային ժառանգությունը։ Գրքում առկա են նաև պատմական և ժամանակակից արժեքավոր լուսանկարներ, գծապատկերներ և այլն։
«Հայերը Կախեթում» գիրքը հրատարակվել է Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի Պատմության ինստիտուտի գիտական խորհրդի երաշխավորությամբ և տպագրվել ՀՀ ԳԱԱ «Գիտություն» հրատարակչությունում։ Աշխատության հրատարակումն իրականացվել է Թեհրանի Հայոց թեմի առաջնորդ Սեպուհ արքեպիսկոպոս Սարգսյանի հովանավորությամբ։


== Տես նաև ==
Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող հիմնադրամ
Սամվել Կարապետյան


== Ծանոթագրություններ ==
Կոհտլա (այլ կիրառումներ)

Կոհտլա, կարող է վերաբերել՝

Կոհտլա - գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Կոհտլա շրջանում
Կոհտլա - շրջան Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգում
Մ.թ.ա. 748


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Սերկովկա (գյուղ, Շումյաչինսկի շրջան)

Սերկովկա (ռուս.՝ Серковка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 23 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արաբալի

Արաբալի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում։ Գտնվում էր Արածանի գետի ձախ կողմում, Խամուր-Այնթապ ճանապարհի վրա։


== Անվան ստուգաբանություն ==
Ըստ մասնագետների Արաբալի անվանումը կապված է ուրարտական Արամալի երկրանվան հետ։


== Բնակչություն ==
1909 թվականին ուներ 20 տուն թուրք և 2 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գանձակի կենտրոնական քաղաքային մարզադաշտ

Գանձակի կենտրոնական քաղաքային մարզադաշտ (ադրբ.՝ Gəncə şəhər mərkəzi stadionu) Գանձակ քաղաքի գլխավոր մարզադաշտը, ինչպես նաև Ադրբեջանի տարողունակությամբ երկրորդ մարզադաշտը, որը բացվել է 1959 թվականին։ Ադրբեջանի ֆուտբոլային պրեմիեր լիգայում հանդես եկող «Քյապազ» ֆուտբոլային ակումբի գլխավոր մարզադաշտը։


== Պատմություն ==
1959 թվականին կառուցված Գանձակի քաղաքային մարզադաշտը քաղաքի կենտրոնական մարզադաշտն է և տեղավորում է 26,120 հանդիսատես։ Մարզադաշտը հանդիսանում է Ադրբեջանի ամենատիտղոսակիր ակումբներից մեկի՝ «Քյապազ» ՖԱ-ի գլխավոր թատերաբեմը, որը երեք անգամ 1995, 1998 և 1999 թվականներին դարձել է հանրապետության չեմպիոն և չորս անգամ՝ 1994, 1997, 1998 և 2000 թվականներին նվաճել Է Ադրբեջանի գավաթը։


== Վերակառուցում ==
Մի քանի անգամ փորձ է արվել վերակառուցել և վերանորոգել մարզադաշտը, սակայն ամեն անգամ սկսված աշխատանքները ավարտին չեն հասցվել։
2011 թվականի նոյեմբերին ԱՖԱ-ի նախագահ Ռովնագ Աբդուլլաևը հայտարարել էր, որ պատրաստվում է Գանձակի մարզադաշտի վերակառուցման ծրագիր, որի ավարտից հետո, 2012 թվականին կսկսվեն անհրաժեշտ աշխատանքները։
Եվս մեկ փորձ ձեռնարկվել է ԱՖՖ-ի նախագահ Ռովնագ Աբդուլլաևի հանձնարարությամբ 2013 թվականին։ Ըստ ԱՖՖ-ի գլխավոր քարտուղար Էլխան Մամեդովի, 2013 թվականի օգոստոսին պետք է սկսվեին վերանորոգման աշխատանքները, որոնք նախատեսվում էր ավարտել սեղմ ժամկետում, սակայն ոչ մի կոնկրետ քայլ այդպես էլ չի ընդունվել։


== Հասցե ==
Մարզադաշտը գտնվում է Գանձակում՝ Աթաթուրքի պողոտա, AZ 2012 հասցեում։


== Տես նաև ==
Ադրբեջանի ֆուտբոլային մարզադաշտերի ցանկ
Քյապազ (ֆուտբոլային ակումբ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Фотографии Гянджинского городского стадиона
Հանքոկ շրջան (այլ կիրառումներ)

Հանքոկ շրջան, կարող է վերաբերել՝

Հանքոկ շրջան - ԱՄՆ Թենեսի նահանգի 95 վարչական միավորներից մեկը
Հանքոկ շրջան - ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը
Հանքոկ շրջան - ԱՄՆ Մեն նահանգի 16 վարչական միավորներից մեկը
Ալեքսեյ Բրուսիլով

Ալեկսեյ Բրուսիլով (ռուս.՝ Алексей Алексеевич Брусилов, օգոստոսի 3, 1853(1853-08-03), Թիֆլիս, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - մարտի 17, 1926(1926-03-17), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս և խորհրդային զորահրամանատար և ռազմական գործիչ, ընդհանուր հեծելազորի գեներալ (1912 թվականի դեկտեմբերի 6-ից), գեներալ-ադյուտանտ (1915 թվականի ապրիլի 10-ից), Կարմիր բանակի հեծելազորի գլխավոր տեսուչ (1923)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Թիֆլիսում ռուս գեներալ Ալեքսեյ Նիկոլաևիչ Բրուսիլովի (1787-1859) ընտանիքում։ Մայրը՝ Մարիա-Լուիզա Անտոնովնան, լեհուհի էր։ 1867 թվականի հունիսի 27 (հուլիսի 9)-ին նա ընդունվում է կորպուսի շարքեր։ Դրանից հետո 1872 թվականի հուլիսի 17-ին ազատ է արձակել 16-րդ դրագունական Տվերական գունդը։ 1873-1878 թվականներին եղել է գնդի ադյուտանտ։ 1877-78 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմի մասնակից՝ Կովկասյան ճակատում։ Նա աչքի ընկավ Թուրքիայից Արդահանի և Կարսի գրավումների ժամանակ, որի համար ստացավ Սուրբ Ստանիսլավի 3-րդ և 2-րդ աստիճանի մեդալ նաև Սուրբ Աննայի 3-րդ աստիճանի մեդալ։ 1879-1881 թվականներին եղել է էսկադրիլայի հրամանատար, գնդի պետ վերապատրաստման թիմում։


== Զինվորական կոչումներ ==
Լեյտենանտ - ապրիլի 2, 1874 թվական
Կրտսեր կապիտան- Հոկտեմբեր 29, 1877 թվական
Կապիտան- դեկտեմբեր 15, 1881 թվական
Փոխգնդապետ - Փետրվարի 9, 1890 թ.
Գնդապետ - Օգոստոս 30, 1892 թ.
Գեներալ-մայոր - մայիսի 6. 1900 թ.
Գեներալ-լեյտենանտ -դեկտեմբերի 6, 1906 թ.
Հեծելազորի գեներալ -դեկտեմբերի 6, 1912 թ.


== Շքախմբային կոչում ==
Գեներալ-ադյուտանտ- ապրիլի 10, 1915 թ.


== Մրցանակներ ==
Սուրբ Ստանիսլավի 3-րդ և 2-րդ աստիճանի մեդալ
Սուրբ Աննայի 3-րդ աստիճանի մեդալ
Սուրբ Աննայի 2-րդ աստիճանի մեդալ
Սուրբ Վլադիմիրի 4-րդ աստիճանի մեդալ
Սուրբ Վլադիմիրի 3-րդ աստիճանի մեդալ
Սուրբ Ստանիսլավի 1-ին աստիճանի մեդալ


== Պատկերասրահ ==

		

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
[1]
[2]
Ա՛խ, ո՜րքան փարթամ կյանքը ծաղկում է...

«Ա՛խ, ո՜րքան փարթամ կյանքը ծաղկում է...», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից` գրված 1892 թվականին։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1892 թվականի մայիսի 3-ին։
Ինքնագիրը չի պահպանվել։
Բանաստեղծությունը տպագրվել է 1892 թվականին «Մուրճ» ամասագրի  №10-ում (էջ 1434) թվագրված՝ «1892 թ․ մայիսի 3»։ Այնուհետև՝ 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 92)։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի առաջին հատորում արտատպվել է «Մուրճ» ամսագրից։   


== Ծանոթագրություններ ==
Ալֆրեդ Այլամազյան

Ալֆրեդ Կարլի Այլամազյան (օգոստոսի 8, 1936(1936-08-08), Vereya, Naro-Fominsky district, Մոսկվայի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մայիսի 25, 2003(2003-05-25), Պերեսլավլ Զալեսկի, Յարոսլավլի մարզ, Ռուսաստան), տեղեկագիտական և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների բնագավառի գիտնական, տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1975), պրոֆեսոր (1984)։ ՌԴ բնական ԳԱ անդամ (1993)


== Կենսագրություն ==
1959 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Ժուկովսկու անվան ռազմաօդային ճարտարագիտական ակադեմիան։
1975-1984 թվականներին աշխատել է ԽՍՀՄ գիտության և տեխնիկայի պետկոմում, 1984-1986 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԳԱ Կիբեռնետիկ, հիմնախնդիրների ինստիտուտի մասնաճյուղի, 1986 թվականից՝ ՌԳԱ Ծրագրային համակարգերի ինստիտուտի տնօրեն։ 1991 թվականին կազմակերպել և գլխավորել է ՌԴ կրթության նախարարության տարածաշրջանային հիմնախնդիրների ԳՀԻ։ 1993-1996 թվականներին և 1998-2003 թվականներին՝ ՌԴ Պերեսլավլի համալսարանի ռեկտոր։
Սպիտակի երկրաշարժից օրեր անց Ալֆրեդ Այլամազյանը, ի թիվս մյուս բարերարների, իր աջակցությունը հայտնեց հայ ժողովրդին։ Անօթևան մնացած իր հայրենակիցներին նա տեղավորեց Յարոսլավի շրջանի Պերեսլավլ Զալեսկիյ քաղաքում՝ ՌԳԱ Ծրագրային համակարգերի ինստիտուտին պատկանող համակարգչային ճամբարում։ Ճամբարի քարե շենքը շուրջ մեկ տարի ծառայեց որպես դպրոց, որտեղ ուսանում էր 30-ից ավելի հայ աշակերտ։ Այստեղ էին հանգրվանել նաև Սումգայիթի ջարդերից փրկվածները։


== Գործունեություն ==
Աշխատանքները վերաբերում են տեղեկագիտական և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների հիմնարար և կիրառական հիմնահարցերին, արհեստական բանականության ստեղծմանը, էկոլոգատնտեսական բարդ համակարգերի մոդելավորմանը, զուգահեռ համակարգչային ճարտարագիտությանը և հեռուստատեղեկատվական համակարգերին։
100 գիտական հոդվածների, 3 մենագրությունների և 20 գրանցված գյուտերի հեղինակ է։


== Պարգևներ ==
ՌԴ Բարեկամության շքանշան, 1996
Ռուսական ուղղափառ եկեղեցու Բարեպաշտ Դանիել Մոսկվացու 3-րդ աստիճանի շքանշան, 1996
ԽՍՀՄ զինված ուժերի 40-ամյակի մեդալ, 1958
Անբասիր ծառայության մեդալ, 1964
«Կարմիր դրոշի շքանշան», 1971
«Աշխատանքի վետերան» մեդալ, 1988
Պերեսլավլ-Զալեսկիի պատվավոր քաղաքացի, 1996


== Երկեր ==
Информация и информационные системы, М., 1982;
Информатика и теория развития, М., 1989, (համահեղինակ).


== Ծանոթագրություններ ==
Սադալա (գյուղ, Յուուռու շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍադալաՍադալա (էստ․՝ Sadala), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Յուուռու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 8 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Վասիլևկա (գյուղ, Երշիչսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎասիլևկաՎասիլևկա (ռուս.՝ Василевка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Երշիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Թոխլուգոմ

Թոխլուգոմ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Շամբիոա

Շամբիոա  (պորտ.՝ Xambioá), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևմտյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Արագուաինայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 12 799 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 633,769 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 7,8 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 26.298.329,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 2.142,08 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,653 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Շամբիոայի մասին
Սար (Ֆրանսիա)

Սար (ֆր.՝ Sare), կոմունա Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Ակվիտանյա շրջանում, ատլանտյան Պիրենեյ դեպարտամենտում ։ Մտնում է Յուստարից Վալլե դը Նիվ և Նիվել կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Բայոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 64504։


== Աշխարհագրություն ==

Կոմունան գտնվում է Փարիզից հարավ-արևմուտք 690 կմ հեռավորության վրա, Բորդոյից հարավ-արևմուտք 190 կմ, իսկ Պոյից արևմուտք`100 կմ։


== Կլիմա ==
Կլիման տաք օվկիանոսային է։ Ձմեռը մեղմ է, հունվարի միջին ջերմաստիճանը +5°С -ից մինչև+13°С է, −10 °C-ից ցածր հազվադեպ է լինում։ Տարեկան տեղումների քանակը թափվում է 15 օրերի ընթացքում՝ նոյեմբերից ապրիլ ամիսներին՝ ձյան տեսքով։ Առավելագույն ջերմաստիճանը ամռանը 20-30 °C է, իսկ 35 °C-ից բարձր հազվադեպ է լինում։ Տեղումների տարեկան քանակը բարձր է և կազմում է 1100 մմ։ Կոմունայում գերակշռում են անհողմ եղանակները, ուժեղ քամիները հազվադեպ են։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 2508 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 1578 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 1182-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 396-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 74,9 %, 1999 թվականին եղել է՝ 70,1%)։ 1182 աշխատունակ բնակիչներից 1103-ը աշխատում էին (606 տղամարդ և 497 կին), անաշխատանք էին 79 -ը (37 տղամարդ և 42 կին)։ 396 անգործ մարդկանցից 101-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 183-ը թոշակառու, 112-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։


== Քույր քաղաքներ ==
 Իսպանիա Սուգարամուրդի (1995)
 Իսպանիա Ուրդակս (1995)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Сар» (ֆրանսերեն)։ Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ։ Վերցված է 2015-05-24 
«Сар» (ֆրանսերեն)։ www.linternaute.com։ Վերցված է 2015-05-24 
«Сар» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Վերցված է 2015-05-24
Աղջիկը իմ դռան մոտ

«Աղջիկը իմ դռան մոտ» (կորեերեն՝ 도희야 անգլ.՝  A Girl at My Door), ռեժիսոր Ջուլի Չունի կինոֆիլմն է, որը թողարկվել է 2014 թվականին։


== Սյուժե ==
Տեսուչ Լի Յուն Նամը անհարմար պատահարի պատճառով փոխադրվում է ծովափնյա փոքր քաղաք, որտեղ պետք է գլխավորի տեղի ոստիկանական բաժանմունքը։ Նոր միջավայրում նա իրեն չի գտնում և սկսում է շատ խմել։ Մի անգամ նա հանդիպում է 14-ամյա աղջկա, ում ծաղրում էին նրա համադասարանցիները, իսկ հետո իմանում է, որ այդ աղջկան պարբերաբար ծեծում են նրա ծնողները գտնվելով հարբած վիճակով։ Յուն Նամը պաշտպանում է Սուն Դո Հի (այդպես են դիմում աղջկան), ով շուտ գրավում է ուրիշների վստահությունը, իսկ հաջորդ ծեծից հետո նա գնում է տեսուչի տուն։ Ոստիկանուհին որոշ ժամանակով ապաստանում է դեռահաս աղջկան։ Այդ ժամանակ պարզվում է որ տեսուչ Յուն Նամ-ին կասկածել են լեսբիական կապի մեջ։


== Դերերում ==
Պէյ Տունա - Տեսուչ Լի Յուն Նամ
Կիմ Սե Ռոն - Սուն Դո Հու
Սոն Սե Պյոկ - Պակ Յոն Հա
Կիմ Չին Կու - Պակ Չում Սուն, (Յոն Հայի մայրը)
Չան Հի Չին - Ըն Չուն (Յուն Նամի ընկերուհին)
Մուն Սուն Կըն - Նամ Կյոն Դե (Սեուլի ոստիկանության պետ)
Կիմ Մին Չէ - Չուն Հո 


== Ծանոթագրություններ ==
Տագազա

Տանդոշկա (ռուս.՝ Тандошка) գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում, Ալթայի շրջանում։ Գետի գետաբերանը գտնվում է Տանդոշկա գետի ձախ ափից 3 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կիլոմետր է։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազան շրջանին, գետի ջրերի կառավարման գլխավոր կենտրոնը՝ Ալեյ։ Գետի գետային ավազանն է (Վերին) Օբը մինչև Իրտիշի թափվելը։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների։

Ջրային գրանցման տվյալների կոդ՝ — 13010100212115100000441
Հիդրոլոգիական ստուգման կոդ՝ — 115100044
Ավազանի կոդը — 13.01.01.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության ծավալի համար՝ — 15
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության թողարկում՝ — 2


== Ծանոթագրություններ ==
Միջանցք (ֆիլմ)

Միջանցք, 1991 թվականին «Հայկ» կինոստուդիայում նկարահանված հայկական ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Ֆիլմ-առակ մարդկային ճակատագրի գլխապտույտ կարուսելի մասին։


== Դերերում ==
Մ. Գրիգորյան, Ա. Հարությունյան


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (85401-85500)

Աստերոիդների ցանկ (85301-85400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (85501-85600)
 Աստերոիդների ցանկ (85301-85400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (85501-85600)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (85001)-(90000)»։ www.minorplanetcenter.net
Կարամանյա Պիեմոնտե

Կարամանյա Պիեմոնտե (իտալ․՝ Caramagna Piemonte) կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2928 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 113մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 26կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0172։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Սվասիյ Սևաստիյսկին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0172 89004
Էլեկտրոնային հասցե։ info@comune.caramagnapiemonte.cn.it
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.caramagnapiemonte.cn.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Մինամիմինովա

Մինամիմինովա (ճապ.՝  南箕輪村  'Մինամիմինովա-մուրա'), գյուղ Ճապոնիայում։ Գտնվում է Նագանոյի պրեֆեկտուրայում։ Գյուղի ամբողջ մակերեսը կազմում է 40,90 կմ², բնակչությունը՝ 14 998 մարդ, իսկ խտությունը 366,70 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Գյուղը գտնվում է Հոնսյու կղզում, Նագանոյի պրեֆեկտուրայում Տյուբու տարածաշրջանում։ Այն սահմանակից է Ինա, Սիոձիրի քաղաքների և Մինովա, Տացունո ավանների հետ։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը կազմում է 14 998 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1), խտությունը՝ 366,70 մարդ/կմ²։


== Սիմվոլիզմ ==
Գյուղի ծառը համարվում է Pinus densiflóra-ն, ծաղիկը՝ քրիզանթեմը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2011-06-15 at the Wayback Machine.(ճապոներեն)
Միքայել Սալլանթյան

Միքայել Սալլանթյան (Հովակիմ Սալլանթյան, մարտի 6, 1782(1782-03-06), Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն - օգոստոսի 10, 1851(1851-08-10), Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն)՝ լեզվաբան, մանկավարժ, եկեղեցական գործիչ։ 1822 թվականից 1840 թվականներին դասավանդել է Լազարյան ճեմարանում։


== Կենսագրություն ==
Միքայել Սալլանթյանը ծնվել է Կոստանդնուպոլսում։ Սովորել է Լիբանանի Սուրբ Անտոնի հայ կաթոլիկ վանքում, այնուհետև՝ Վենետիկի Մխիթարյան միաբանության վարժարանում, աշակերտել Միքայել Չամչյանին։ 1810 թվականից եղել է արքեպիսկոպոս։ 1810-1822 թվականներին եղել է Վրաստանի, Աստրախանի և Ղրիմի կաթոլիկ հայերի հոգևոր առաջնորդը։ Տիրապետել է լատիներեն, գերմաներեն, ֆրանսերեն, արաբերեն լեզուներին։ Լազարյան ճեմարանում դասավանդել է հայոց լեզու, գրականություն, լատիներեն, աստվածաբանություն, գեղագիտություն։ 1928 թվականին լույս է ընծայել «Քերականութիւն գրաբառ լեզուիս հայոց...» դասագիրքը։ Հրատարակվել են Սալլանթյանի «Կրօնագիտութիւն քրիստոնէական» (1831), «Հրահանգ ճարտասանութեան կամ ճառաբանութեան» (1936), «Պատմութիւն եկեղեցւոյն ուղղահաւատ հայոց» (1840) և այլ աշխատություններ։


== Գրականություն ==
Իգնատյան Ա. Հ., Լազարյան ճեմարան, Երևան, 1969։
Ջահուկյան Գ. Բ., Գրաբարի քերականության պատմությում, Երևան, 1974։
Բարսեղյան Հ. Խ. Հայերենի խոսքի մասերի ուսմունքը, Երևան, 1980։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարգինո (այլ կիրառումներ)

Կարգինո, կարող է վերաբերել՝

Կարգինո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միշկինսկի շրջանի կազմում։
Կարգինո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Նուրիմանովսկի շրջանի կազմում։
Ավենիր Ույոմով

Ավենիր Իվանի Ույոմով (ուկրաիներեն՝ Уйомов Авенір Іванович, ռուս.՝ Авени́р Ива́нович Уёмов, ապրիլի 4, 1928(1928-04-04), Իվանովոյի մարզ, ԽՍՀՄ - մայիսի 29, 2012(2012-05-29), Օդեսա, Ուկրաինա), խորհրդային և ուկրաինացի փիլիսոփա, տրամաբանության, գիտության մեթոդաբանության և համակարգերի տեսության մասնագետ, անալոգիայով եզրակացությունների տեսության, էմպիրիկ ռեալիզմի հասկացության, համակարգերի պարամետրական ընդհանուր տեսության հիմնադիր, ինչպես նաև վերջինի ոչ դասական տրամաբանության ինքնուրույն տեսակ դարձած ֆորմալ գործիքակազմի՝ Տերնար նկարագրության լեզվի հիմնադիր։ Ույոմովի շնորհիվ Օդեսայում կազմավորվել է իր անվան հետ առնչվող ողջ Խորհրդային Միությունում հայտնի փիլիսոփայական դպրոցը։ Օդեսայի փիլիսոփայական դպրոցը (Գեորգի Շչեդրովիցկու Մոսկվայի մեթոդաբանական ակումբի և Միխայիլ Ռոզովի Նովոսիբիրսկի սեմինարի հետ միասին) մասնակցել է խորհրդային գիտության փիլիսոփայության ազդեցիկ ուղղության՝ համակարգային մոտեցման զարգացմանը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Իվանովոյի մարզի Շույսկի շրջանի Պորեչիե գյուղում։ Մինչև 1945 թվականը ավարտել է Հեռավորարևելյան պոլիտեխնիկ ինստիտուտը։ Ընթերցելով Հելվեցիոսի «Մարդու մասին» աշխատությունը հետաքրքրվել է փիլիսոփայությամբ. 1945 թվականից՝ Մոսկվայում է, որտեղ ընդունվել է Մոսկվայի գեոդեզիայի և քարտեզագիտության պետական համալսարան, սակայն շուտով հեռացվել է դասախոսություններին չներկայանալու համար։


== Արտաքին հղումներ ==
Ավենիր Ույոմովը 75 տարեկան է
Ավենիր Ույոմովի փիլիսոփայական դպրոցի կայքը


== Ծանոթագրություններ ==
Կոմբիզ

Կոմբիզ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բոլշայա Ազարովկա

Բոլշայա Ազարովկա (ռուս.՝ Большая Азаровка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 16 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դելյանուովա

Դելյանուովա  (իտալերեն՝ Delianuova), քաղաք Իտալիայում՝ Կալաբրիա մարզի Ռեջիո Կալաբրիա գավառում։ Սահմանակից է Կոզոլետո, Սան Լուկա, Շիդո համայնքներին։
Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի տվյալներով եղել է 3.364, բնակչության խտությունը կազմել է 170 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 21 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 89012։ Հեռախոսային կոդը՝ 0966։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Սնիտինո (գյուղ, Լուբնիի շրջան)

Սնիտինո (ուկրաիներեն՝ Снітине), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սնիտինո գյուղում բնակվում էր 270 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բրայան Մեյի սկավառակագրություն

Երաժիշտ Բրայան Մեյի աշխատանքների սկավառակագրությունը որպես սոլո արտիստ։ Queen–ի ձայնագրությունների մասին տեղեկությունների համար տես Queen խմբի սկավառակագրությունը։


== Ալբոմներ ==
Ստուդիական ալբոմներ

Կենդանի ալբոմներ

Մինի ալբոմներ


== Սինգլներ ==


== Տեսահոլովակներ ==
1983: Star Licks Master Series (VHS)
1994: Live at the Brixton Academy (VHS)


== Տարբեր արտիստների հետ համագործակցություն ==


== Queen խմբին վերաբերվող նախագծեր ==


== Այլ ձայնագրություններ ==


=== Պրոդյուսեր և երգի հեղինակ ===


=== Որպես հյուր երաժիշտ ===


== Համակարգչային խաղեր ==
1994: Rise of the Robots (ներառում է Back to the Light ալբոմից մշակված երգեր)
1996: Rise 2: Resurrection (ներառում է Cyborg)


== Ծանոթագրություններ ==
Թուրքիայի լճերի ցանկ

Ստորև ներկայացված է Թուրքիայի առավել խոշոր լճերի և ջրամբարների ցանկը։


== Լճեր ==


== Ջրամբարներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Թուրքիա
Թուրքիայի վարչական բաժանում
Օրնբաու

Օրնբաու (գերմ.՝ Ornbau), քաղաք Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Մտնում է Անսբախի վարչական շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Միջին Ֆրանկոնիայի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 1608 մարդ է (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը 15,16 կմ² է։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 5 71 189։
Քաղաքը ստորաբաժանվում է 6 քաղաքային համայնքների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Ժողովածու (2476)

Ժողովածու (2476), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2476 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1679 թվականին/թվականներին Ստէփանոս սարկավագ,Ներսէս քահանա գրիչի կողմից։Գրված է թղթի վրա, որը ունի 13X9.5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 144 թերթից։ Գրված է միասյուն,նոտրգիր։Ունի՝ 17 տող։ Ունի կիսախորան,լուսանցազարդ մանրանկարներ։Կազմը` կաշեպատ տաղտակ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 83բ,հետագայի՝ 89տ(1883 թ․):


== Բովանդակություն ==
Բանք իմաստնոց։
Ի հարմանց գրոց Գրիգոր Տաթևացւոյ։P Արտագրել առանձին կետերով։


== Ծանոթագրություններ ==
Հունա-բակտրիական թագավորություն

Հունա-բակտրիական թագավորություն, ստրկատիրական պետություն Միջին Ասիայում, որն սկզբնապես ընդգրկել է Բակտրիան, Սոգդը, Մարգիանեն։ Առաջացել է մ.թ.ա. մոտ 250 թվականին, Սելևկյանների պետության թուլացման հետևանքով։
Հիմնել է Բակտրիայի Սելևկյանների փոխարքա Դիոդոտոսը։ Դեմետրիոս 1 (մ.թ.ա. մոտ 189 թվականից մոտ 167 թվական) թեև ընդարձակել է Հունա-բակտրիական թագավորությունը՝ ընդգրկելով ժամանակակից Աֆղանստանի և Հյուսիսային Հնդկաստանի որոշ շրջաններ, այն մ.թ.ա. մոտ 175 թվականին տրոհվել է Հունա-բակտրիական թագավորության և Հունա-հնդկական թագավորության։ Մ.թ.ա. 140—130 թվականներին Հունա-բակտրիական թագավորությունը դադարել է գոյություն ունենալուց։ Նրա տարածքում առաջացել է Քուշանական թագավորությունը։


== Տնտեսություն ==
Հունա-բակտրիական թագավորության ժամանակաշրջանում Միջին Ասիայում զարգացել են ստրկատիրական հարաբերությունները, արհեստները, քաղաքները Բակարիա, Անտիոք-Մարգիանե (այժմ՝ Մարի), Մարականդա (այժմ՝ Սամարղանդ) և այլն], առևտուրը (Իրանի, Հնդկաստանի, Չինաստանի հետ)։ Օազիսներում զբաղվել են խաղողագործությամբ, այգեգործությամբ, անասնապահությամբ։ Հունա-բակտրիական թագավորության արվեստը կազմել է արևելյան հելլենիզմի գեղարվեստական դպրոցներից մեկը և կարևոր դեր է խաղացել Միջին և Կենտրոնական Ասիայի արվեստի հետագա զարգացման մեջ։
Ուլուքենդ

Ուլուքենդ, գյուղ և ձմեռանոց Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դիադինի գավառակում։ Գտնվում էր Դիադին քաղաքից 12 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
1877-1878 թվականներին ուներ 30 տուն` 183 բնակչով, իսկ XX դարի սկզբին 20 տուն քուրդ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նորավանք գիտակրթական հիմնադրամ

«Նորավանք» գիտակրթական հիմնադրամ ստեղծվել է 2000 թվականին ՀՀ կառավարության որոշմամբ։
Որպես ռազմավարական հետազոտությունների և նորարարական մշակումների կենտրոն՝ «Նորավանքը» ՀՀ առաջատար կազմակերպություններից է, որն աշխատում է արդի «ուղեղային կենտրոնների» ոճով։ «Նորավանքը» հրատարակում է «21-րդ ԴԱՐ» (հայերեն, ռուսերեն, անգլերեն), «Գազպրոմ Արմենիա» ՓԲԸ-ի հետ համատեղ «Գլոբուս» ամսագրերը։


== Նպատակներ ==
Հիմնադրամի նպատակներն են՝

ռազմավարական հետազոտությունների և գիտակրթական գործունեության իրականացումը
Հայաստանի Հանրապետությունում և սփյուռքում գիտական մտքի համախմբումը
մասնագետների պատրաստումը և վերապատրաստումը
տեղեկատվական ցանցի ստեղծումը և հրատարակչական գործունեության իրականացումը
գիտական սեմինարների, կոնֆերանսների, համաժողովների անցկացումը


== Կենտրոններ ==


=== Հայագիտական կենտրոն ===
ՀԱՅԱԳԻՏԱԿԱՆ ԿԵՆՏՐՈՆԻ (ղեկավար ` Արեստակես Սիմավորյան) խնդիրն է ուսումնասիրել Սփյուռքի հայ համայնքները և մշակել հայկական հանրության համախմբման մեթոդները։ Այս համատեքստում հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայության մտավոր, տեղեկատվական, կազմակերպչական, տնտեսական և այլ հնարավորությունների բացահայտմանը, գնահատմանը և դրանց կիրառման արդյունավետության բարձրացման ուղիների վերհանմանը։ Հայագիտական կենտրոնն իր աշխատանքներն իրականացնում է ՀՀ Սփյուռքի նախարարության և այլ կառույցների հետ համագործակցելով։


=== Տեղեկատվական հետազոտությունների կենտրոն ===
ՏԵՂԵԿԱՏՎԱԿԱՆ ՀԵՏԱԶՈՏՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ԿԵՆՏՐՈՆԻ (ղեկավար` Գագիկ Հարությունյան) աշխատակիցներն ուսումնասիրում են գլոբալ զարգացումները տեղեկատվական ոլորտում, Հայաստանի և հայկական հանրության տեղեկատվական անվտանգության խնդիրները։


=== Քաղաքական հետազոտությունների կենտրոն ===
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ՀԵՏԱԶՈՏՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ԿԵՆՏՐՈՆՈՒՄ կատարվում է տարածաշրջանային աշխարհաքաղաքական և աշխարհատնտեսական զարգացումների վերլուծություն՝ ՀՀ ազգային անվտանգության համատեքստում։


=== Ուսումնական կենտրոն ===
ՈՒՍՈՒՄՆԱԿԱՆ ԿԵՆՏՐՈՆԸ (ղեկավար՝ Աննա Ժամակոչյան) կազմակերպում է հրատապ թեմաների շուրջ դասընթացներ և ամառային դպրոցներ։ Կենտրոնի նպատակն է Հայաստանի և հայկական հանրության տարբեր շրջանակներին ներկայացնել արդիական միջդիսցիպլինար բնույթ կրող պատկերացումները ազգային անվտանգության վերաբերյալ։


== Հասցե ==
Հիմնադրամի գտնվելու վայրն է՝ քաղաք Երևան, Գարեգին Նժդեհի փողոց, շենք 23/1։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
ՀՀ կառավարության որոշում, «Նորավանք»գիտակրթական հիմնադրամ ստեղծելու մասին» N 746 որոշման մեջ լրացումներ և փոփոխություններ կատարելու մասին
Թուրքմենստանի վարչական բաժանում

Թուրքմենստանի Հանրապետությունը երկիր է Միջին Ասիայում, որը բաժանված է 5 վելայաթների և վելայաթի իրավունքներով 1 քաղաքի։
Հետևյալ աղյուսակում ներկայացված են Թուրքմենստանի շրջանները (վելայաթները)՝


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆուտբոլային լիգայի գավաթի եզրափակիչ 1972

Ֆուտբոլային լիգայի գավաթի եզրափակիչ 1972, Ֆուտբոլային լիգայի գավաթի 12-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Սթոք Սիթի» ֆուտբոլային ակումբը 2–1 հաշվով՝ «Չելսիին»։ Խաղը կայացավ Լոնդոնի Ուեմբլի մարզադաշտում։
Կլարա Ռիվ

Կլարա Ռիվ (անգլ.՝ Clara Reeve, հունվարի 23, 1729(1729-01-23), Իպսուիչ - դեկտեմբերի 3, 1807(1807-12-03), Իպսուիչ), անգլիացի գրող, գոթական գրականության ակնառու ներկայացուցիչներից և տեսաբաններից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Կլարա Ռիվի մասին շատ սակավ կենսագրական տեղեկություններ են պահպանվել։ Նա ծնվել է 1729 թվականի հունվարի 23-ին Իպսուիչ քաղաքում՝ քահանայի ընտանիքում։ 1755 թվականին հոր վախճանից հետո, մոր և քույրերի հետ բնակության է տեղափոխվում Կոլչեստր քաղաք։ 1778 թվականին նա հրատարակում է «Ծեր անգլիական բարոն» վեպը, որի վրա զգալի է Հորաս Ուոլփոլ «Օտրանտո դղյակը» վեպի ազդեցությունը։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը նվիրել է Սեմյուել Ռիչարդսոնի դստերը, ով օգնել է Ռիվին իր վեպը սրբագրելու գործում։ Այս վեպը դրական ընդունելություն է գտնում գրական հասարակության մեջ։ Հեղինակի հաջորդ նշանակալի գրական երկը 1791 թվականին հրատարակված «Այրիների դպրոցը» նամակագրական վեպն է։
Կլարա Ռիվերի վախճանվել է 1807 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Իպսուիչ քաղաքում։


== Մատենագիտություն ==
1777 - «Առաքինության հաղթանակը» (The champion of virtue)
1778 - «Ծեր անգլիական բարոնը» (The Old English Baron)
1783 - «Երկու ուսուցիչ» (The Two Mentors)
1785 - «Վեպի զարգացումը» (The Progress of Romance Through Times)
1788 - «Աքսորյալները» (The Exiles)
1791 - «Այրիների դպրոցը» (The School of Widows)
1792 - «Կրթական ծրագրեր» (Plans for Education)
1793 - «Պրն. Ռոջեր դը Քլարենդոնի հիշատակին» (The memoirs of Sir Roger de Clarendon)
1799 - «Նշանակման վայր. հուշեր մի մասնավոր ընտանիքի մասին» (Destination; or, Memoirs of a Private Family)


== Գրականություն ==
Emma J. Clery: Women's gothic from Clara Reeve to Mary Shelley. - Plymouth, Northcote House, 2000, ISBN 0-7463-0872-8.
Devendra P. Varma: The gothic flame : being a history of the gothicnovel in England. - Metuchen, N.J., Scarecrow Pr., 1987, ISBN 0-8108-2077-3.
Gary Kelly: Bluestocking feminism : writing of the Bluestocking Circle 1738-1785. - London, Pickering & Chatto, 1999 (vol. 1-6)
Vol. 6: Sarah Scott & Clara Reeve, ISBN 1-85196-514-9.


== Ծանոթագրություններ ==
Տախաևո

Տախաևո (ռուս.՝ Тахаево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Էսթեր Մյագի

Էսթեր Կուստովնա Մյագի (էստ․՝ Ester Mägi, հունվարի 10, 1922(1922-01-10), Տալլին, Էստոնիա - մայիսի 14, 2021(2021-05-14)), էստոնացի կոմպոզիտոր և մանկավարժ, ճանաչվել է որպես էստոնական երաժշտության առաջին տիկին։


== Կենսագրություն ==
1951 թվականին ավարտել է Տալլինի կոնսերվատորիայի կոմպոզիցիայի բաժինը, Մյագիի գիտական ղեկավարը եղել է Մարտ Սաարը։ Նա Սաարից տոգորվել է բազմաթիվ գաղափարներով և ակտիվորեն հետաքրքրվել է ժողովրդական երաժշտությամբ։ 1954 թվականին Մյագին ավարտել է Մոսկվայի Չայկովսկու անվան պետական կոնսերվատորիայի ասպիրանտուրան պորֆեսոր Վիսարիոն Շեբալինի ղեկավարությամբ, որից հետո սկսել է դասավանդել Տալլինի կոնսերվատորիայում։ Մանկավարժական գործունեությունը Էսթերը շարունակել է մինչև 1984 թվականին թոշակին անցնելը։ 1977 թվականին դարձել է դոցենտ։
Ալեքսանդր Պուշկինի, Կերստ Մերիլաասի, Ռալֆ Պարվեի, Մարիա Ունդերի և այլ ռուս և էստոնացի բանաստեղծների ստեղծագործությունների հիման վրա ռոմանսներ է հեղինակել։ Ներկայացումների երաժշտության հեղինակ է, օրինակ՝ «Երբ եկավ գարունը» (1959) և այլն։


== Մրցանակներ ==
1980՝ Էստոնական ԽՍՀ պետական մրցանակ
1971՝ Էստոնական ԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ
1984՝ Էստոնական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Музыкальный энциклопедический словарь / Гл. ред. Г. В. Келдыш. — М.: Советская энциклопедия, 1990. — с. 368 — ISBN 5-85270-033-9
Мяги, Эстер Кустовна. Грустная песня и инвенция [Ноты] / комп. Э. К. Мяги // Произведения советских композиторов [Ноты] : для органа / сост. Н. О. Оксентян. – Л. : Советский композитор, 1982. – С.21-32.
Urve Lippus[et]. Mägi, Ester // Grove Music Online. — Oxford University Press.


== Արտաքին հղումներ ==
Эстер Мяги на Allmusic (անգլ.)
Bio of Ester Mägi by Urve Lippus on the Toccata Classics website
CD release of Mägi's orchestral music
Ester Mägi at the Estonian Music Information Centre
Ester Mägi (1922) (Music Export Estonia) Archived 2012-02-22 at the Wayback Machine.
Chamber Players chip away at more barriers with Baltic Voices (Seattle Post-Intelligencer)
Կերոսին

Կերոսին (անգլ.՝ kerosene, հուն․՝ κηρός), հեղուկ, թափանցիկ վառելանյութ, ածխաջրածինների խառնուրդ (C12-ից C15), ստանում են 150—250 °C աստիճանում, նավթի ուղղակի թորմամբ կամ նավթամթերքների կրեկինգով։
Եռում է 140—330 °C-ի տիրույթում։ Թափանցիկ, անգույն կամ դեղնավուն հեղուկ է՝ կապույտ երանգով։ Լուսավորման նպատակով թողարկվող կերոսինը լինում է թեթև և ծանր՝ հրանավթ։ Թեթև կերոսինը (խտությունը՝ 830 կգ/մ3, բռնկման ջերմաստիճանը՝ 40 °C) օգտագործվում է կենցաղում, ծանրը (խտությունը՝ 860 կգ/մ3, բռնկման ջերմաստիճանը՝ 90 °C)՝ կաթսայատները, հանքահորերը, փոքր նավերը, փարոսները  լուսավորելու համար։ Մշակվում է նաև կերոսինի հատուկ տեսակ (բռնկման ջերմաստիճանը՝ 40 °C), որն օգտագործվում է քարածուխը հարստացնելու և որպես հումք ջերմաքայքայման համար։
Կերոսինը կիրառվում է նաև ապակյա և ճենապակյա իրերի թրծման, դետալների մաքրման, շենքերի ջեռուցման համար, որպես տրակտորների և հրթիռների վառելանյութ։


== Ծանոթագրություններ ==
Յանգոսորկա

Յանգոսորկա (ռուս.՝ Янгосорка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Նոտելգա գետի ձախ ափին՝7,8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 20 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  08010200412110000009830
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110000983
Ավազանի կոդը - 13.01.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Աթաբասկա (այլ կիրառումներ)

Աթաբասկա կարող է վերաբերել՝

Աթաբասկա (գետ) - գետ Կանադայի արևմուտքում։
Աթաբասկա (լիճ) - լիճ Կանադայի արևմուտքում։
Վարդան Գրիգորյան (ազատամարտիկ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վարդան Գրիգորյան (այլ կիրառումներ)Վարդան Ալեքսեյի Գրիգորյան (ապրիլի 12, 1963(1963-04-12), Ստեփանակերտ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 10, 1993(1993-10-10), Կյուջակ, Հադրութի շրջան, Արցախ), ազատամարտիկ-հրամանատար։


== Կենսագրություն ==
1984-1986 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ ԶՈՒ-ում։ Ավարտել է Աշխաբադի շինարարական տեխնիկումը (1983)։ 1990-1993 թվականներին 5-րդ վաշտի (հրամանատար) և Կենտրոնական ՊՇ առանձին մոտոհրաձգային գումարտակի (հրամանատարի տեղակալ) կազմում մասնակցել է Կրկժանի, Կարագյավի, Շուշիի, Մարտակերտի (Դրմբոն, Կիչան, Մաղավուգ), Քելբաջար, Ջաբրայիլի ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանով։
Անդրեյ Կոնովալով

Անդրեյ Ստեփանովիչ Կոնովալով (ռուս.՝ Андре́й Степа́нович Конова́лов, սեպտեմբերի 13, 1974(1974-09-13), Չելյաբինսկ, ԽՍՀՄ), սովետական և ռուսասկան ֆուտբոլիստ, ռուսական ֆուտբոլային մարզիչ։


== Կարիերա ==
Չելյաբինսկի ՄՊՄԴ № 3-ի սան է։ Հայտնի է Մոսկվայի «Սպարտակ» ակումբում ունեցած ելույթներով, որի կազմում դարձել է Ռուսաստանի առաջնության բազմակի չեմպիոն։ 2007 թվականին եղել է Յարոսլավլի «Շիննիկ» ակումբի խաղացող, որը հանդես է եկել Ռուսաստանի առաջին դիվիզիոնում և առաջնության արդյունքում առաջին տեղը զբաղեցնելով տեղափոխվել է Պրեմիեր լիգա։ «Շիննիկի» հետ պայմանագրի ժամկետը լրանալուց հետո 2007 թվականի դեկտեմբերին Կոնովալովը հեռացել է թիմից։
2010 թվականի հունվարին երկամյա պայմանագիր է կնքել Մոսկվայի «Տորպեդո» ակումբի հետ, որի կազմում առաջին անգամ խաղադաշտ դուրս եկել մայիսի 11-ին Վորոնեժի «Ֆակել» ակումբի դեմ խաղում, հանդիպման ավարտին դուրս գալով փոխարինման։
2012 թվականին սիրողական լիգայում անցկացրելն է չորս խաղ (Չերնոզեմե տարածաշրջան) Տուլայի «Արսենալ» ակումբի կազմում։
Ռուսաստանի առաջնության բարձրագույն լիգայում անցկացրել է 196 խաղ, խփելով 14 գնդակ։
2013 թվականի հունիսիսն ընդունել է հրավերը դառնալ «Սպարտակ-2» ՖԱ-ի գլխավոր մարզչի օգնական։ 2017 թվականի հունվարից՝ Եվգենի Բուշմանովի օգնականը Ռուսաստանի երիտասարդական հավաքականում։ Հեռացել է երիտասարդական հավաքականից Բուշմանովի գնալուց հետո։


== Ձեռքբերումներ ==
Ռուսաստանի առաջնության հաղթող (4) - 1993, 1994, 1996, 1997
Ռուսաստանի առաջնության բրոնզե մեդալակիր - 1995, 2003
Ռուսաստանի առաջին դիվիզիոնի հաղթող - 2002, 2007
1989 թվականին ՌԽՖՍՌ հավաքականի կազմում դարձել է համամիութենական «Պատանեկություն» հուշամրցաշարի հաղթող
1991 թվականին ԽՍՀՄ 2-րդ պատանեկան հավաքականի կազմում դարձել է Լենինգրադում անցկացվող Գրանատկինի հուշամրցաշարի հաղթող
Ընդգրկվել է Ռուսաստանի առաջնության 33 լավագույն ֆուտբոլիստների ցանկում (1) - № 3 — 2001
Երկրորդ դիվիզիոնի «Կենտրոն» տարածաշրջանի հաղթող - 2010


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը Սամարայի «Կռիլյա Սովետով» ակումբի պաշտոնական կայքում
Կապիտան Կոնովալով «Самарские известия», 12 мая 2001 года
Դավաթի Ստելա

Դավաթի Ստելա (վրաց.՝ დავათის სტელა), Վրաստանի Դուշեթի շրջանի Դավաթ գյուղում հայտնաբերված քարե հարթաքանդակ ։ Վերջինիս վրա պատկերված են երկու հրեշտակապետեր Միքայելը և Գաբրիելը, ովքեր ձեռքերում պահում են ձեռագիր մագաղաթ՝ հին վրացական ասոմթավրուլի այբուբենի տեսքով։ Սա այբուբենի առաջին պատկերն է, որը հասել է մեր օրեր։

Դավաթի Ստելան թվագրվում է 4-6-րդ դարերին։ Երեք տառերին՝ კ (կ), ტ (տ) և ჭ (ճ), կան նշումներ նշանի տեսքով։ Ռ․ Ռամիշվիլու կարծիքով դրանք համապատասխանում են որոշակի թվերի։ 5000, 300 և 20 հավասար է 5320 (հին վրացական տեքսերում թվերը նշանակվում էին տառերով)։
Հաշվի առնելով, որ աշխարհի ժամանակագրությունն ըստ Աստվածաշնչի հաշվարկվում է մ․ թ․ ա․ 5604 թվականից, ստացվում է՝ 5604-5320=284 թվականը մեր թվարկությունից առաջ։ Վերջինս էլ համարվում է Փարնավազ I թագավորի կողմից վրացական այբուբենի հիմնադրման թվականը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Abramishvili, G & Aleksidze, Z. (1990), "A national motif in the iconographic programme depicted on the Davati Stela". Le Muséon
რ. რამიშვილი, აღმოჩენა სოფელ დავათში. ”მნათობი”, 1986, #8
კ. წერეთელი, სტელები სოფელი დავათიდან. ”ძეგლის მეგობარი”, 1984 #68
Լենսեր Աղալովյան

Լենսեր Աբգարի Աղալովյան (փետրվարի 3, 1940(1940-02-03), Քոլատակ, Քելբաջարի շրջան, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ գիտնական, քաղաքական գործիչ։ Ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր (1980), պրոֆեսոր (2002), ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս (1996)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1940 թվականի փետրվարի 3-ին Քոլատակ գյուղում (այժմ՝ ԼՂՀ Մարտակերտի շրջանում)։ 1961 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի մեխանիկայի ֆակուլտետը։


== Աշխատանքային գործունեությունը ==
1969 թվականից աշխատում է ՀՀ ԳԱԱ Մեխանիկայի ինստիտուտում
1987 թվականից՝ ՀՀ ԳԱԱ Մեխանիկայի ինստիտուտի տնօրեն
2000 թվականից՝ ՀՀ ԳԱԱ նախագահության անդամ 2000
1995 թվականից՝ ՌԴ տեսական և կիրառական մեխանիկայի ազգային կոմիտեի անդամ
2003 թվականից՝ «Միջազգային կիրառական մեխանիկա» (անգլերեն) ամսագրի խմբագրական հանձնաժողովի անդամ
2000 թվականից՝ Եվրամիության գիտական փորձագետ


== Հասարակական-քաղաքական գործունեությունը ==
1992-1996 թվականներին՝ «Արցախ-Հայաստան» հասարակական-քաղաքական կազմակերպության հիմնադիր-նախագահ
1996 և 1998 թվականներին առաջադրվել է ՀՀ Նախագահի թեկնածու, բայց երկու դեպքում էլ ինքնաբացարկ է հայտնել
2007 թվականին մասնակցել է ԱԺ ընտրություններին «Դաշինք» կուսակցության ընտրացուցակով, սակայն կուսակցությունն անցումային շեմը չի հաղթահարել
2012 թվականին մասնակցել է ԱԺ ընտրություններին Հայաստանի դեմոկրատական կուսակցության ընտրացուցակով, սակայն կուսակցությունն անցումային շեմը չի հաղթահարել


== Աշխատություններ ==


=== Գրքեր ===
Неклассические краевые задачи анизотропных слоистых балок, пластин и оболочек.- Ереван: Гитутюн, 2005.- 468 с.
Asymptotic theory of Anisotropic plates and shells.-New Jersey London : World Scientific, 2015.- 360 p.
Асимптотическая теория анизотропных пластин и оболочек. - Москва : Наука Физматлит, 1997. - 414 с.
Модифицированный метод конечных элементов в механике деформируемых твердых тел / Предисл. Л.А. Агаловян. - Ереван : Изд-во ЕГУАС, 2013.- 392 с.
Проблемы механики деформируемого твердого тела.-Ереван : Изд-во НАН РА, 1997.-207 с.
Տեսական մեխանիկա ։ Ստատիկա /Խմբ.՝ Լ.Ա. Աղալովյան.- Երևան ։ ՀՊԱՀ, 2006.- 425 էջ։


=== Մամուլ ===
Հոդվածների մատենագիտություն։


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
Հայ գիտնականների և ճարտարագետների ընկերակցության (ԱՄՆ) Վ. Համբարձումյանի մրցանակ (1995)։
Հայաստանի Հանրապետության գիտության վաստակավոր գործիչ (2010)։
ՀՀ վարչապետի շնորհակալագիր (2013)։


== Ծանոթագրություններ ==
Տոմա Դունդիչ

Տոմա Դունդիչ (սերբ.՝ Алекса Дундић, խորվ.՝ Aleksa Dundić, իրեն անվանել է նաև Իվան, գրականության մեջ Օլեկո, ապրիլի 13, 1896(1896-04-13), Grabovac, Šestanovac, Խորվաթիայի և Սլավոնիայի թագավորություն, Ավստրո-Հունգարիա - հուլիսի 8, 1920(1920-07-08), Ռովնո, Լեհաստանի Երկրորդ Հանրապետություն), սերբ զինվորական, Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի (1918– 1920) մասնակից։  Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, 1916 թվականին Լուցկի տակ Դունդիչին գերել են ռուսական զորքերը։ Մտել է Ռուսաստանում կազմավորված սերբական կամավորական կորպուսի շարքերը։ Այնուհետև ծառայել է Կարմիր գվարդիայում։ 1918 թվականի մարտին պարտիզանական ջոկատ է գլխավորել Բախմուտի (այժմ՝ Արտյոմովսկ, Ուկրաինա) շրջանում։ Ինտերնացիոնալ գումարտակի կազմում մասնակցել է Ցարիցինի պաշտպանությանը։ Սեմյոն Բուդյոննու՝ Դոնի առանձին կովկասյան դիվիզիայում (ավելի ուշ՝ հեծյալ կորպուսում և Առաջին հեծյալ բանակում) եղել է հատուկ առաջադրանքների գծով գնդի հրամանատարի օգնական, հեծյալ դիվիզիոնի հրամանատար (1919 թվական)։ 
Զոհվել է մարտում, փառաբանվել իր հերոսությամբ և կոչվել «Կարմիր Դունդիչ»։ Պարգևատրվել է Կարմիր դրոշի շքանշանով։
Գվինեական ծոց

Գվինեական ծոց, գտնվում է Ատլանտյան օվկիանոսում, Հասարակածային Աֆրիկայի ափերի մոտ։ Մակերեսը 1533 հազար կմ2 է, առավելագույն խորությունը՝ 6363 մ։ Հյուսիս-արևելքում բաժանվում է Բիաֆրայի և Բենինի ծոցի։
Կան շատ կղզիներ (Մասիաս Նգուեմա, Պրինսիպի, ՍանԹոմե և այլն։ Մակընթացությունները կեսօրյա են, ալիքի բարձրությունը՝ մինչև 2,7մ, ջրի ջերմաստիճանը 25 °C-ից—27 °C է, աղիությունը՝ 34-35°/°, գետաբերանների մոտ՝ 20-30°/°։ Գլխավոր նավահանգիստներն են՝ Լոմե, Լիբրվիլ, Լագոս, Աքրա, Տեմա, Տակորադի, Պուենոու-Նուար, Աբիջա, Պորտ-Խարկարտ։


== Անվանում ==
Անվանումը տվել են եվրոպացիները։ Այդպես են կոչել ծոցը նրա ափի անունով։


== Ծանոթագրություններ ==
Ինքնաձիգ ԱՏ-44

Տոկարևի փորձառական ԱՏ–44 ինքնաձիգ զենք 7,62×41 մմ փամփուշտներով՝ նախագծված Ֆ. Տոկարևի կողմից։


== Պատմություն ==
1943–ի հոկտեմբերին Ֆ․ Վ․ Տոկարևը սկսեց աշխատել ինքնաձիգի վրա՝ օգտագործելով  ԱՎՏ–40 ինքնաձիգի հիմքը՝ փոփոխված  ՍՎՏ–40-ի, և այդ տարվա նոյեմբերի 21–ին ինքնաձիգի մոդելը  պատրաստ էր։  Իր տեսակով Տոկարևի ինքնաձիգը ավելի շատ համապատասխանոմ էր ձեռքի գնդացրին, որոնք բնորոշ էին խորհրդային առաջին ինքնաձիգներին։ Զենքը համալրված էր երկճյուղանի չհանվող հենակով, որն ամրացված էր փողաշապիկին։ Նշանոցը մեխանիկական է՝ նախատեսված 1500 մ հեռավորության համար։ Կարող է միանալ նաև ՍՎՏ-40 հրացանի սվինը։
1943 թվական դեկտեմբերից մինչև 1944 թվականի ապրիլը Տոկարևը ավարտին հասցրեց իր ինքնաձիգի մշակման աշխատանքները։ 1944 թվականի մայիսի 7-ին ԱՏ–44 ինքնաձիգը  մասնակցեց ինքնաձիգների առաջին հրաձգարանային փորձարկումներին։ Ներկայացված նմուշօրինակները չկարողացան հաղթահարել փորձարկումը։  1944 թվականի հուլիսին նշանակվեց կրկնակի փորձարկում, սակայն Տոկարևը չհասցրեց կատարելագործել իր ինքնաձիգը։Միայն դեկտեմբերին նա ներկայացրեց վերամշակված տարբերակը, որի փորձարկումն այս անգամ էլ ձախողվեց՝ իր տեղը զիջելով հրաձգությանը առավել պիտանի և անխափան մրցակիցներին։ Հանձնածողովը եզրակացրեց, որ ԱՏ–44 ինքնաձիգ զենքի հետագա վերափոխումը նպատակահարմար չէ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոլնոե (ավան, Վոլնովախսկի շրջան)

Պոլնոե (ուկրաիներեն՝ Пільне), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլնովախսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոլնոե ավանում բնակվում էր 332 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Bugatti (այլ կիրառումներ)

Bugatti, կարող է վերաբերել․

Bugatti, ֆրանսիական սպորտային մեքենաներ արտադրող ընկերություն։
«Bugatti» (երգ), ամերիկացի ռեփեր Էյս Հուդի երգը։
Ռուբեն Հասրաթյան

Ռուբեն Գրիգորի Հասրաթյան (սեպտեմբերի 24, 1943(1943-09-24), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 5, 2017(2017-12-05)), հայ ճարտարապետ։ Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր ճարտարապետ (2013)։
Պետական և հասարակական գործիչ Գրիգոր Հասրաթյանի որդին է։


== Կենսագրություն ==
1967 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1967-1972 թվականներին աշխատել է Երևաննախագիծ, 1972-1991 թվականներին և 1997 թվականից՝ Հայպետնախագիծ (1980-1991 թվականներ և 1997 թվականից՝ ճարտարապետության արվեստանոցի ղեկավար) ինստիտուտներում, 1991-1997 թվականներին՝ Երնորոգնախագիծ ինստիտուտի տնօրեն։
Ռուբեն Հասրաթյանի համահեղինակային նախագծերով իրականացվել են Կապանի թիվ 5 և թիվ 6 թաղամասերի կառուցապատումը (1981-1986), Գյումրիի (1982), Երևանի «Էրեբունի» (1983, Սոֆիայի «Բիենալե-87» մրց.) օդանավակայանները, Երևանի թեթևաթլետիկայի ծածկած մանեժը (1977), կազմվել Ստեփանավան քաղաքի վերականգնման գլխավոր հատակագիծը (1989) և Ձորագետի ձախափնյա կառուցապատման նախագիծը (1989-1991)։
Երիտասարդ ճարտարապետների ստեղծագործության (1977), «Տարվա լավագույն կառույց» (1984) համամիութենական ստուգատեսների դափնեկիր է։
2004 թվականին Երևանում տեղադրված Գրիգոր Հասրաթյանի հիշատակի հուշաքարի ճարտարապետն է։2008 թվականին Երևանում տեղադրված Վիլյամ Սարոյանի հուշարձանի ճարտարապետներից մեկն է։2012 թվականին Երևանում տեղադրված «Վարք հավերժության» քանդակի ճարտարապետն է։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուբեն Հասրաթյան
Ստավոկ (գյուղ, Տուրիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍտավոկՍտավոկ (ուկրաիներեն՝ Ставок), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Տուրիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1503 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ստավոկ գյուղում բնակվում էր 126 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,759 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 166,01 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)