armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պաոլո Նուտինի

Պաոլո Նուտինի (անգլ.՝ Paolo Giovanni Nutini, հունվարի 9, 1987(1987-01-09), Փեյսլի, Renfrew), շոտլանդացի երգիչ։


== Կենսագրություն ==
Նրան հաջողություն բերեցին վիդեոտեսահոլովակ «Jenny Don't Be Hasty»-ը և New Shoes կոչվող օրհներգը՝ կոշիկների ապաքինող հատկությունների մասին։ Նուտինիի ընտանիքի արդեն չորս սերունդ ապրում էր Շոտլանդիայում։ Նրանք արտագաղթել Իտալիայից Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։
Պաոլոյի ապուպապը Պեյսլիում բացեց էժան ձկան խանութ, որն այժմ պատկանում է իր ծնողներին։ Պաոլոյի երաժշտական կրթության սկիզբը դրել է նրա պապը, ով ծանոթացրեց նրան շոտլանդական ժողովրդական և այլ ոճերի երգերի հետ։


== Կարիերա ==
Նուտինին առաջին անգամ սկսել է երգել դպրոցի երգչախմբում, որտեղ ուսուցիչներից մեկը միանգամից նկատեց նրա տաղանդը։
16 տարեկանում Նուտինին road-մենեջերի, վերնաշապիկներ վաճառողի և բեմում աջակցողի դերում շրջագայության մեկնեց իր մի խումբ ընկերների հետ։ Այնուհետև Պաուլոն թողեց Գլազգոյի դպրոցը և տեղափոխվեց Լոնդոն, որտեղ սկսեց պարբերաբար ելույթներ ունենալ ակումբներում։ Նրան նկատեցին և Պաոլոն 18 տարեկանում պայմանագիր կնքեց Ատալանտիկ Ռեքորդսի հետ և սկսեց իր դեբյուտային ալբոմի ձայնագրությունը հայտնի պրոդյուսեր Քեն Նելսոնի հետ։ Վերջինս աշխատել է Coldplay-ի, Ռայ Լա Մոնտաժնեի և Բադլի Դրաուն Բոյի հետ։
Նրանց աշխատանքի արդյունքում ստացվեց դեբյուտային ալբոմը՝ These Streets-ը,որը իր՝ Պեյսլիյից Լոնդոն ժամանելու տպավորությունների արդյունքն է։

Հուլիսին լույս տեսավ առաջին սինգլը՝ «Last Request»-ը, և բրիտանական աղյուսակներում անմիջապես գրավեց հիգներորդ տեղը։ Երրորդ տեղին արժանացավ դեբյուտային ալբոմը՝ These Streets-ը՝ ստանալով ոսկյա ալբոմի կարգավիճակ ընդամենը երկու շաբաթում, իսկ վերջերս դարձավ պլատինե։ Ի լրումն այս հաջողության՝ ալբոմը ստացել է գովաբանական ակնարկներ քննադատներից։ «Uncut (magazine)» ամսագիրը հինգ աստղից նրան գնահատեց չորս, «The Observer»-ը նկատել է Պաոլոյի՝ մեղեդային ու նուրբ երգել գրելու տաղանդը, իսկ ամերիկյան «Rolling Stone»-ը ընդգրկել է նրան 2006 թվականի լավագույն տասը նոր արվեստագետների ցանկում։
Պաոլոն զարմացնում էր այնպիսի գերաստղերի, ինչպիսիք են Պաուլ Վելլերը և Ռոլլինգ Սթոնսը, ինչպես նաև հաջողությամբ ներկայացել է «Top of the Pops» և «Later with Jools Holland» հեռուստաշոուներում։ Հուլիսին տեղի է ունեցել նրա ելույթըMontreux Jazz Festival փառատոնի բեմերից մեկում այնպիսի հանրաճանաչ դեմքերի հետ,ինչպիսիք են՝ Սոլոմոն Բուռքը, Ռոբերտ Բլանտը և Քիդ Ռոքը։ Պաոլոյի կուռքերից մեկը՝ սոուլ երաժշտության լեգենդներից Ben E. King-ը, այնքան տպավորված էր նրա տաղանդով, որ նրան բեմ հրավիրեց՝ միասին կատարելու։


== Ծանոթագրություններ ==
Կորնիենկովո

Կորնիենկովո (ուկրաիներեն՝ Корнієнкове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1700 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կորնիենկովո գյուղում բնակվում էր 19 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,4 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 7920 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆեոդոր Շեխտել

Ֆեոդոր Օսիպովիչ Շեխտել (ռուս.՝ Фёдор Осипович Шехтель, հուլիսի 26 (օգոստոսի 7), 1859, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 7, 1926(1926-07-07)[…], Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային ճարտարապետ։ 1902 թվականից՝ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի ճարտարապետության ակադեմիկոս։ Մոսկվայի ճարտարապետների ընկերության նախագահ (1906-1922)։
Դասավանդել է Ստրոգանովյան գեղարվեստա-արդյունաբերական ուսումնարանում (1896-1926)։ 1900-ական թվականներին եղել է «մոդեռն» ոճի ականավոր ներկայացուցիչներից։
Գործերից են՝ առևտրական տուն (1898) Կիրովի փողոցում, Ռյաբուշինսկու մենատունը (1900), Յարոսլավլյան կայարանը (1902), Գեղարվեստական թատրոնի հարդարանքը (1902, բոլորն էլ՝ Մոսկվայում)։ Հետագա կառույցները առանձնանում են ավելի ռացիոնալ և խիստ ձևերով (Վաճառականների ընկերության առևտրական տունը (1909) Մոսկվայում)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստեֆան Հենդրի

Ստեֆան Գորդոն Հենդրի MBE (անգլ.՝ Stephen Gordon Hendry, հունվարի 13, 1969(1969-01-13), Queensferry, Ուեսթ Լոթիան, Շոտլանդիա, Միացյալ Թագավորություն), շոտլանդացի հայտնի սնուկերիստ։ Նա կարիերան ավարտել է 2012 թվականին։
Աշխարհի յոթակի չեմպիոն (1990 թ., 1992-1996 թթ., 1999 թ.)։ Ամենատիտղոսակիր խաղացողը սնուկերի պատմության մեջ — 36 հաղթանակ վարկանշային մրցաշարերում։ Սնուկերի պատմության երկրորդ ամենաշատ ամենաբարձր բրեյկ կատարած խաղացողն է՝ 11 անգամ, և ամենաշատ Սենչուրի բրեյկ կատարած խաղացողը՝ 775 անգամ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շատալովո-1

Շատալովո-1 (ռուս.՝ Шаталово-1), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մեյ Մարթին

Մեյ Մարթին (անգլ.՝ Mae Martin;մայիսի 2, 1987(1987-05-02), Տորոնտո, Կանադա), կանադացի կատակերգու և դերասանուհի։ Մեյը երկու Canadian Comedy Awards մրցանակ ունի որպես «The Young and the Useless» խմբի անդամ։ Մարթինը Channel 4-ի և Նեթֆլիքսի «Լավ զգալ» (անգլ.՝ Feel Good) հեռուստասերիալի համահեղինակը և դերասանուհին է։


== Կարիերա ==
Մարթինի կարիերան սկսել է Կանադայում, որտեղ Մեյն ընդգրկվել է «The Young and the Useless» կատակերգական խմբի կազմում։ 16 տարեկանում Մեյը դարձել է երբևիցե ամենաերիտասարդ արտիստ, ով առաջադրվել է Թիմ Սիմսի Sims Encouragement Fund Award-ի համար։
Մարթինի աշխատանքը Կանադայում ներառել է նաև «Բարոնուհի ֆոն Սքեթչ շոու» կատակերգական սերիալի սցենարը։ Մեյը երկու անգամ հաղթել է Canadian Screen Award մրցանակն այն աշխատանքի համար, որը նա կատարել է այս սերիալի թիմի հետ միասին։
2011 թվականին Մարթինը տեղափոխվել է Մեծ Բրիտանիա և այդ ժամանակից ի վեր շրջագայել է մի շարք շոուներով և մասնակցել Edinburgh Fringe փառատոնին։ Մարթինի 2015 թվականի շոուն անվանվել է «Mae Martin:Us» (անգլ. թարգմանաբար՝ «Մեյ Մարթին․ Մենք»)։
Մեյը մասնակցել է բրիտանական հեռուստատեսության և ռադիոյի տարբեր ծրագրերին։ Ռադիոյում Մարթինը ներկայացրել է «Mae Martin's Guide to 21st Century Sexuality»-ն (անգլ. թարգմանաբար՝ «Մեյ Մարթինի դասը 21-րդ դառի սեռականությանը») BBC Radio 4-ով և մասնակցել նույն ռադիոկայանի «The Now Show»-ին (անգլ. թարգմանաբար՝ «Ներկայիս շոուն»)։ 2018 թվականից ի վեր Մեյը դարձել է Radio 4-ի GrownUpLand փոդքասթի համահաղորդավարուհի, որը ստեղծվել է միլլենիալների համար։ 2018 թվականի մայիսին Մեյը դեբյուտել է Նեթֆլիքսի հատուկ թողարկմանը, որը Աշխարհի կատակերգուների հավաքածուի մասն էր։
2020 թվականին Մեյը դարձել է Channel 4-ի և Նեթֆլիքսի «Լավ զգալ» (անգլ.՝ Feel Good) կատակերգական հեռուստասերիալի դերասանուհի և համահեղինակ։


== Անձնական կյանք ==
Մարթինի հայրը Ջեյմս Չաթոն է՝ նախկին մանկական դերասանն, ով հայտնվել է Փիթեր Բրուքի «Ճանճերի տիրակալ» ֆիլմում։ Մեյը հանդիպել է ինչպես տղամարդկանց, այդպես էլ կանանց հետ, և ինքն իրեն բիսեքսուալ կամ լեսբուհի է համարում։ Մեյը նախկինում կախվածություն է ունեցել թմրանյութերից և մի քանի անգամ հայնտվել է վերակենդանացման բաժնում։ Նա այս պատմություններն օգտագործում է որպես իր ստենդ-ափների հիմք։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
{{{1}}} Մեյ Մարթին. պաշտոնական կայք
Մեյ Մարթին Internet Movie Database կայքում
Ոչ օտար

«Ոչ օտար» (ռուս.՝ «Не чужие»), 2018 թվականի ռուսական դրամատիկական գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վերա Գլագոլևան (նրա վերջին ռեժիսորական աշխատանքը) Օլգա Պոգոդինա-Կուզմինայի «Կավե փոս» պիեսի հիման վրա»։  Ֆիլմի արտադրությունը ավարտվել է Վերա Գլագոլևայի (31 հունվարի, 1956 - 16 օգոստոսի, 2017) մահից հետո։ 
Ֆիլմի պրեմիերան Ռուսաստանում տեղի է ունեցել 2018 թվականի նոյեմբերի 15-ին։


== Սյուժե ==
Ռուսաստանի խուլ բնակավայրում կյանքը կարծես սառեցվել է 1990-ական թվականներին։ Այստեղ կարելի է թաքնվել մեծ աշխարհի տագնապներից, բուժել հոգեկան վերքերը։ Այդպես է մտածում Միլան՝ որոշելով վերադառնալ մոր տուն «Մոսկվան նվաճելու» անհաջող փորձից հետո։ Մինչդեռ նրա քույրը՝ Գալյան, ամուսնանում է Միջին Ասիայից գեղեցկադեմ երիտասարդի՝ Ռուստամի հետ։  Նա պատճառ է դառնում քույրերի միջև լուրջ բախումների։ Այս ընտանեկան դրամայի մասնակիցներին սարսափելի բացահայտում է սպասվում։


== Դերերում ==
Սանջար Մադի - Ռուստամ
Տատյանա Վլադիմիրովա - Գալինայի և Միլայի մայրը
Լիլիա Վոլկովա - Միլա
Աննա Կապալևա - Գալինա
Դմիտրի Կրիվոչուրով - Սերգունյա
Իվան Տիտյաև - Միշա
Օլգա Պրիխուդայլովա
Բիբիգուլ Սույունշալինա


== Ծանոթագրություններ ==
Կիրենիա

Կիրենիա (հուն․՝ Κερύνεια, թուրքերեն՝ Girne), քաղաք Կիպրոսի Հանրապետության Կիրենիայի շրջանում։ Քաղաքը դե ֆակտո գտնվում է Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետություն կոչվող պետության կազմում։ Ըստ 2011 թվականի տվյալների բնակչությունը կազմում է 20,851 մարդ։


== Քույր-քաղաքներ ==


== Բնակչություն ==
Հայ-թաթարական ընդհարումներ (1905-1906, Բանանց)

Հայ-թաթարական ընդհարումներ 1905-1906թթ. Բանանց (նաև՝ հայ-թուրքական ընդհարումներ Բանանցում), հայ-թաթարական (թուրքական) զինված հակամարտություն Ցարական Ռուսաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Բանանց բնակավայրի տարածքում, որը տեղի է ունեցել 1905-1906 թվականներին։ Այն ուղեկցվել է խաղաղ բնակչության ջարդերով և ունեցվածքի թալանով։ Հանդիսանում է 1905 թվականին Բաքվի‎, Երևանի‎, Թիֆլիսի‎, Ելիզավետպոլի նահանգներում‎ սկսված հայ-թաթարական ընդհարումների մաս։
Հայ-թաթարական ընդհարումների ամբողջ ընթացքում թուրք-թաթարական ուժերը այդպես էլ չեն կարողանում հարձակվել Բանանց գյուղի վրա՝ սահմանափակվելով բնակավայրի մոտակայքում դարանակալման գործողություններով, ինչի հետևանքով հայկական կողմը ունեցել է մարդկային և նյութական կորուստներ։ Բանանցի հայերից շատերը մասնակցել են նաև հայկական այլ բնակավայրերի պաշտպանությանն ու թուրքական գյուղերի նկատմամբ պատժիչ գործողություններին։
1906 թվականի մարտի 16-ին թուրքերը սպանել են հովիվ Կարապետ Բալյանցին, նրա երկու որդիներին ու եղբորորդուն, որոնցից 9 տարեկան երեխային մորթել են, իսկ մնացածին գնդակահարել։ Նրանք գյուղի մոտակայքում արածեցնելիս են եղել իրենց 65 գլուխ տավարը։
1906 թվականի մայիսի 16-ին Բանանցի մրգատու այգիներում թուրքերը դարանակալել և սպանել են 34-ամյա Զաքար Շահմուրադյանցին։
Նմանատիպ դեպք է տեղի ունեցել նաև 1906 թվականի սեպտեմբերի 19-ին թուրք-թաթարները դարանակալել և անտառի միջից գնդակահարել են բանանցեցի մի երիտասարդի, ով եղբոր հետ գնալիս է եղել Քարհատ գյուղ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեխիկոյի թանգարան

Մեխիկոյի թանգարան (իսպ.՝ Museo de la Ciudad de México), թանգարանը գտնվում է Pino Suarez 30 հասցեում, Սոկալոյից մի քանի թաղամաս հարավ, այն վայրում ուր առաջին անգամ հանդիպել են Էռնան Կորտեսն ու Մոնտեսումա II-ը։


== Պատմություն ==
Այս շենքը օգտագործվել է որպես Սանտյագո Կալիմայաների պալատ։ Ներկայիս շինությունը մեծ փոփոխությունների է ենթարկվել և ընտանիքին է պատկանել մինչև 1960 թվականը, երբ մեքսիկական կառավարությունն այն ձեռք բերեց թանգարան դարձնելու համար։
Թանգարանում պահպանվում են հին պալատի առանձին տարրեր, ինչպես նաև 26 սրահներ նվիրված են Մեխիկոյի պատմությանն ու զարգացմանը՝ ացտեկների ժամանակաշրջանից մինչև մեր օրեր։ Թանգարանն ունի գրադարան, այստեղ է գտնվում նկարիչ Ժուակին Կլոսելի ստուդիան, ով 19-րդ դարի վերջում 20-րդ դարի սկզբում ապրել է այս վայրում։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Աթերոմատոզ

Աթերոմատոզ, հյուսվածքի փոփոխություն, երբ ի հայտ է գալիս ճարպային զանգվածից, խոլեսթերինի բյուրեղներից և կրային աղերից բաղկացած կազմափոխման օջախ։ Հաճախ հանդիպում է աթերոսկլերոզի ուժեղ արտահայտված ձևերի ժամանակ։ Ճարպակերպերը, կաթիլների կամ բյուրեղների ձևով ներդրվելով զարկերակների ներքին թաղանթում, առաջացնում են աչքով տեսանելի կետավոր, բծավոր դեղնավուն նստվածք։ Առավել արտահայտվում է աորտայի աթերոսկլերոզի դեպքում (աորտայի աղեղում, վայրէջ և որովայնային հատվածներում)։ Աթերոմատոզից հաճախ վնասվում են սրտի պսակաձև անոթները և ուղեղի զարկերակները։ Հիվանդության զարգացման որոշ շրջանում կազմափոխման օջախը փափկում է, պատռվում, և պարունակությունը թափվում է արյան անոթի լուսանցքը՝ առաջացնելով աթերոմատոզային խոց։
Կրասնոկամենսկ (քաղաքատիպ ավան, Կուրագինսկի շրջան)

Կրասնոկամենսկ (ռուս.՝ Краснокаменск), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Կուրագինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4492 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տամբովկա (այլ կիրառումներ)

Տամբովկա, կարող է վերաբերել՝

Տամբովկա - գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Նիժնեգորսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բեշկուրտկա-Վակուֆ։
Տամբովկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի կազմում։
Տամբովկա - գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Ցելինսկի շրջանում։ Մտնում է Խլեբորոբնոյե գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Տամբովկա - գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովսկի շրջանում։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Տամբովկա - գյուղ Վրաստանի Սամցխե-Ջավախք երկրամասի Նինոծմինդայի մունիցիպալիտետում։ Գտնվում է Փարվանա լճի ափին, Աբուլ լեռնագագաթից արևելյան, շրջկենտրոնից 40 կիլոմետր հյուսիսարևելյան․։ Կոլտնտեսությունն զբաղվում է անասնապահությամբ և դաշտավարությամբ։
Պոլինա Կոմար

Պոլինա Դմիտրիևնա Կոմար (ռուս.՝ Полина Дмитриевна Комар, նոյեմբերի 4, 1999(1999-11-04), Մոսկվա, Ռուսաստան), սինխրոն լողում հանդես եկող ռուս մարզուհին, օլիմպիական չեմպիոն (2020), աշխարհի 5-ակի չեմպիոն, Եվրոպայի 3-ակի չեմպիոն, Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ։


== Կարիերա ==
Պոլինա Կոմարը ծնվել և բնակվում է Մոսկվա քաղաքում։ Սինխրոն լողով սկսել է զբաղվել չորս տարեկանում ղեկավարության ներքո Տատյանա Ապանասենկոյի ղեկավարությամբ:
2017 թվական ավարտել է Մոսկվայի № 1415 «Օստանկինո» հանրակրթական դպրոցը։
Հանդես է գալիս Մոսկվայի Մոսկոմսպորտ քաղաքային ֆիզկուլտուրայի միավորման  օգտին։

 աշխարհի սինխրոն լողի պատանեկան առաջնություն (համակցված ծրագիր) 2016 – 
 Եվրոպայի սինխրոն լողի պատանեկան առաջնություն (համակցված ծրագիր) 2016 – 
Ռուսաստանի չեմպիոն (2017)2017 թվականին ընդգրկվել է ՌԴ սինխրոն լողի ազգային թիմի կազմում։
2017 և 2019 թվականներին հաղթել է աշխարհի առաջնություններում, 2018 թվականին՝ Եվրոպայի առաջնությունում։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ (2017)
Ռուսաստանի միջազգային կարգի սպորտի վարպետ (2016).
Բարեկամության շքանշան (11 օգոստոսի, 2021 թվականի) – հայրենական սպորտի զարգացման գործում ունեցած մեծ ավանդի, մարզական բարձր նվաճումների, հաղթանակի կամքի, տոկունության և նպատակասլացության համար, որոնք դրսևորվել են 2020 թվականին Տոկիոյում (Ճապոնիա) կայացած  XXXII Օլիմպիական խաղերում։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրզի

Գրզի, գյուղ Մեծ Հայքի Բարձր Հայք աշխարհի Դերջան գավառում, իսկ ապա գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում։ Գտնվում էր Բաբերդ քաղաքից 20 կմ հյուսիս-արևմուտք, Ճորոխ գետի ձախ կողմում։


== Պատմություն ==
Գյուղն ավերվել, իսկ բնակիչները կոտորվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
1914 թվականին ուներ 350 հայ բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գրզին ուներ երկու եկեղեցի, որոնցից մեկը կառուցված էր 828 թվականին, իսկ Ս. Պողոս եկեղեցին` 1262 թվականին։


== Կրթություն ==
Ս. Պողոս եկեղեցուն կիչ գործում էր վարժարան, որն ուներ 40-50 աշակերտ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լույսպարոն

Լույսպարոն, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն լույս և պարոն բառերից։ Գործածվել է Ղրիմում և Նոր Նախիջևանում։ Այս անձնանունից է առաջացել Լույսպարոնյան ազգանունը (Կարին)։


== Գործածություններ ==
Լույսպարոն, Կաֆացի, որդի Աստվածատուրի, 18-ամյա երիտասարդ։
Լույսպարոն, հիշատակված է 1623 թվականին և մի անթվական հիշատակության մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վագիֆ Աղաջանյան

Վագիֆ Աղաջանյան (20 նոյեմբերի, 1960, Հարավ, Ասկերանի շրջան - 22 մարտի, 1994, Հորադիզ), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Վագիֆ Աղաջանյանը ծնվել է 1960 թ. նոյեմբերի 20-ին Ասկերանի շրջանի Հարավ գյուղում։ Մինչև վեցերորդ դասարանը սովորել է հայրենի գյուղի դպրոցում, այնուհետև ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Ստեփանակերտ և ուսումը շարունակել է թիվ 2 դպրոցում, որտեղ ստացել է ութամյա կրթություն, իսկ Ստեփանակերտի պրոֆտեխուսումնարանում՝ ծեփագործի մասնագիտություն ու միջնակարգ կրթություն։ Ծառայել է Խորհրդային բանակի՝ Ուկրաինայում տեղակայված զորամասերից մեկում։ Զորացրվելուց հետո Ստեփանակերտի էլեկտրատեխնիկական գործարանում աշխատել է իր մասնագիտությամբ։ Արցախյան գոյապայքարի ակտիվ մասնակից էր։ Ծառայել է ԿՊՇ-ում՝ որպես կապավոր։ Մասնակցել է Աղդամի, Հադրութի և Մարտակերտի շրջանների գյուղերի, Ջաբրայիլի, Ֆիզուլիի, Հորադիզի, Օմարի լեռնանցքի ազատագրական մարտերին։ Զոհվել է 1994 թ. մարտի 22-ին Հորադիզում։ Հետմահու պարգևատրվել է ՀՀ Արիության մեդալով։ Ամուսնացած էր, ունի երկու դուստր։ Հանգչում է Ստեփանակերտի Հուշահամալիրում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ճանապարհ դեպի Զանզիբար

«Ճանապարհ դեպի Զանզիբար» (անգլ.՝ Road to Zanzibar), ռեժիսոր Վիկտոր Շերզինգերի երաժշտական կինոկատակերգությունը՝ Բինգ Քրոսբիի, Բոբ Հոփի, Դորոթի Լամուրի մասնակցությամբ։ «Ճանապարհ դեպի ...» հեպտալոգիական շարքի երկրորդ մասն է։ Նկարահանվել է «Paramount Pictures» կինոստուդիայում (ԱՄՆ) 1941 թվականին։ ԱՄՆ-ի կինոքննադատների ազգային խորհրդի որոշմամբ՝ կինոնկարն ընդգրկվել է տարվա լավագույն ֆիլմերի տասնյակում։


== Սյուժե ==
Ամերիկացի երկու խաբեբաներ Չակ Ռիրդոնը (Քրոսբի) և Հյուբերտ Ֆրեյզերը՝ «Անվախ» մականվամբ (Հոփ), աֆրիկյան խոշոր քաղաքների տոնավաճառներում զբաղվում են զվարճալի ատրակցիոնների տոմսերի վաճառքով․ ատրակցիոններից յուրաքանչյուրը հիմքում ընկած են խարդախ հնարքներ։ Չնայած դրան՝ նրանց հաջողվում է վաստակել ավելի քան 5000 ԱՄՆ դոլար։ Այս գումարն օգտագործելով՝ ընկերները ներգրավվում են կասկածելի գործարքների մեջ, որի հիմքում ադամանդե դրամների իրավունքների վաճառքն է։ Արդյունքում նրանք վաստակում են ևս 2000-ը, բայց պետք է թաքնվեն սրիկաների հրոսակախմբի հետապնդումից։
Հասնելով քաղաքներից մեկը՝ Չակը և Հյուբերտը ծանոթանում են երկու երիտասարդ աղջիկների հետ, որոնք հետագայում նույնպես պարզվում են, որ «փոքր» խարդախներ են։ Ընկերությունը որոշում է, որ հետքերը կոծկելու լավագույն հնարավորությունը երկարաժամկետ ուղևորվելն է սաֆարիում գտնվող ջունգլիներ։ Տարաշխարհիկ ճանապարհորդության մեջ նրանք ընկնում են վայրի կենդանիների ճիրանների մեջ, այնուհետև հայտնվում են մարդակերների ցեղում, բայց միշտ հեշտությամբ դուրս են գալիս դժվար իրավիճակներից։ Ի վերջո, հերոսները որոշում են վերադառնալ հայրենիք՝ արդեն սիրահարված երկու զույգի կարգավիճակով։


== Դերասաններ ==


== Քննադատություն ==
1941 թվականի տեսաբան «Variety»-ի մեկնաբանի հոդվածում շեշտվում է, որ չնայած ֆիլմը լցված է բազմաթիվ կատակերգական իրավիճակներով, այն նախորդ կինոնկարի համեմատ չունի լակոնիկությունն ու անմիջականություն։ Կատակների «ձգվածության» համանման եզրակացություններ է տալիս քննադատ Դենիս Շվարցը։ «Նյու Յորք Թայմս»-ի գրախոսը 1941 թվականին ավարտում է իր տեսությունը՝ կինոնկարի մասին նշելով՝ այն ոչ այլ ինչ է, քան թեթև կինոկատակերգություն, որտեղ «Քրոսբն ու Հոփը կատակում են, Լամուրը երգում է մի քանի երգ, իսկ հեռուստադիտողը կարող է ուրախ անցկացնել ժամանակը»։


== Ծանոթագրություններ ==
Հովվական խաչակրաց արշավանք (1251)

Հովվական խաչակրաց արշավանքը, 1251 թվականին եղել է Ժողովրդական շարժում հյուսիսային Ֆրանսիայում։ 1249 թվականին Ֆրանսիայի Լուիս IX-ը, թողնելով իր մորը, մեկնել էր խաչակրաց արշավանքի։ Լուիսը պարտվել է արշավանքում և գերվել Եգիպտոսում։ Երբ այս լուրը հաջորդ տարի հասնել է Ֆրանսիա, ազնվականները և գյուղացիները շատ են հուսահատվել։ Թագավորը շատ սիրելի էր, և դա շատ անհասկանալի էր նրանց, որ այսպիսի բարեպաշտ մարդը կարող էր պարտվել հեթանոսներին։ Լուիսը ուղարկում է իր եղբայրներին Ֆրանսիա` օգնություն բերելու։  Այնտեղ, չնայած նրանց  ջանքերին, ազնվականներից ոչ մեկը և ոչ էլ հոգևորականությունը չեն օգնում թագավորին։


== Բովանդակություն ==
Հյուսիսային Ֆրանսիայում գյուղացիական հուզումներ` վերածված գյուղացիական շարժման, որը գլխավորում էր մի մարդ, որ կոչվում էր «Վարպետ Հունգարիայից։ Նա, Ըստ երևույթին, հունգարացի ծեր կուսակրոն էր` Ֆրանսիայում ապրող, պետք է գնար Սուրբ Երկիր` փրկելու Լուիսին։ Նրան  հետևողները, թվով 60 հազար հոգի էին,  որոնց  մեծ մասը երիտասարդ գյուղացիներ էին` տղամարդիկ, կանայք և երեխաներ՝ եկած Բրաբանտից, Հայնաութից, Ֆլանդրիայից և Պիցարդից։ Նրանք հետևում են Վարպետին մինչև Փարիզ։ Փարիզում կարծում են, որ նա ինքնակոչ է։ Նա դարասկզբի երիտասարդ խաչակիրների առաջնորդներից էր։ Նրանց շարժումը քաղաքում սահմանափակված էր։ Նրանց չէր թույլատրվում անցնել ձախ մասը, որտեղ գտնվում էր Փարիզի համալսարանը։


== Ապակենտրոնացում ==
Ինչ-որ պատճառով հովվականների բազմության թողնում է քաղաքը։ Հետո նրանց մի մասը գնում է Ռուան, որտեղ հեռացնում են արքեպիսկոպոսին և մի քանի քահանաների նետում գետը։ Տուրում նրանք հարձակվում են վանքերի վրա։ Մնացած մասը Վարպետի ղեկավարությամբ հունիսի 11-ին հասնում են Օռլեան։ Այստեղ քննադատվում են եպիսկոպոսի կողմից, որի վրա նույնպես հարձակվել էին մյուս հոգևորականների հետ մեկտեղ(ներառյալ ֆրանցիսկյաններն ու դոմինիկյանները)։ Նրանք քաղաքում կռվում են համալսարանի ուսանողների հետ այնքան լավ։ Արշավանքը, թվում է, ավելի շատ եղել է ապստամբություն ընդդեմ ֆրանսիական եկեղեցու և ազնվականության։ Հովվականները, իհարկե, գաղափար չունեին, թե ինչ է պատահել Լուիսին։ Հետո ցրվելով մասնակիցների մի մասը ճանապարհորդում է դեպի Աքվիտանիա և Անգլիա, որտեղ նրանց արգելված էր քարոզել։ Մյուսները իրականում խաչակրաց արշավանքի երդում են տալիս և մեկնում խաչակրաց արշավանքի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Margaret Wade Labarge, Saint Louis: The Life of Louis IX of France. London, 1968.
Ernest Lavisse, Histoire de France, Tome Troisième, II. Paris, 1901.
Régine Pernoud, La Reine Blanche. Paris, 1972.
Peter Jackson, The Seventh Crusade, 1244-1254. Sources and Documents. Aldershot, 2007.
Gary Dickson, Religious enthusiasm in the medieval West. Aldershot, 2000.
Malcolm Barber, "The crusades of the shepherds in 1251", Proceedings of the Tenth Annual Meeting of the western society for French history, 1982. Lawrence, 1984.


== Արտաքին հղումներ ==
Wikisource-logo.svg "Pastorels". New International Encyclopedia. 1905.
Գրիշկովո (գյուղ, Նովոդուգինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳրիշկովոԳրիշկովո (ռուս.՝ Гришково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Էնթոնի Օբի

Էնթոնի Օբի (անգլ.՝ Anthony Obi, հունվարի 13, 1952(1952-01-13), Նիգերիայի պրոտեկտորատ, Բրիտանական կայսրություն - հունվարի 1, 2022(2022-01-01)), նիգերիացի ռազմական և պետական գործիչ, փոխգնդապետ, գեներալ Սանի Աբաչայի ռազմական ռեժիմի ժամանակ եղել է Օսուն նահանգի ռազմական կառավարիչ (1996-1998)։ Այնուհետև, 1998 թվականի օգոստոսին դարձել է Աբիա նահանգի ռազմական կառավարիչ՝ 1999 թվականի մայիսին իշխանությունը փոխանցելով քաղաքացիական նահանգապետ Օրջի Ուզոր Կալուին։


== Կենսագրություն ==
Օբին ծնվել է 1952 թվականի հունվարի 13-ին։ Նա ժառանգել էր խնդիրներ Օսուն նահանգում՝ Իֆե և Մոդակեկե քաղաքների բնակիչների միջև հակամարտություններով, որը երբեմն վերաճում էր բռնության։ Ճգնաժամ սկսվեց, երբ նրա վարչակազմը որոշեց տեղական խորհրդի շտաբը տեղափոխել մի քաղաքից մյուսը։ Էնթոնի Օբին ստեղծում է Թագավորական կոմիտե՝ ճգնաժամը լուծելու վերաբերյալ առաջարկություններ անելու համար և 1998 թվականի մարտին հայտարարում յոթօրյա ծոմապահության և աղոթքի ծրագիր՝ ուշադրությունը կենտրոնացնելով Իֆեի խաղաղության վրա։
Օսուն նահանգի կառավարման տարիներին նա գործարկեց ջրային կորպորացիայի գրասենյակը Իֆետեդոյում, սակայն համապատասխան ջրամատակարարում չտրամադրեց։ Երբ տեղական ինքնակառավարման աշխատակիցների արհմիության երկու խմբակցություններ սկսեցին հրապարակել երկու հակառակորդ տեղեկագրեր, Էնթոնի Օբին երկուսն էլ արգելեց։
1998 թվականի սեպտեմբերին փոխգնդապետ Էնթոնի Օբին լրագրողներին հայտնում է, որ համաձայն գեներալ Աբդուլսալամի Աբուբաքարի մտադրության՝ ժամանակավոր կառավարող խորհրդի 31 անդամները և բոլոր 36 պետական ​​ռազմական կառավարիչները կհայտարարեն իրենց ունեցվածքի մասին, իսկ 1999 թվականի մայիսին մաքուր կառավարումը կհանձնեն քաղաքացիական կառավարիչներին։
Որպես Աբիա նահանգի կառավարիչ, նա կառուցել է Camp Neyia-ն՝ կառավարության նստավայրը և գոլֆի դաշտ Իգբերի լեռնային տեղանքում, որը շահագործման հանձնվեց իր պաշտոնավարման վերջին օրը՝ 1999 թվականի մայիսի 28-ին։
Օբին մահացել է 2022 թվականի հունվարի 1-ին 69 տարեկան հասակում։


== Ծանոթագրություններ ==
Իլկասար

Իլկասար, Երլանլը, Իլանդաղ, Իլանլը, լեռնագագաթ Հայաստանում, Գեղամա լեռնաշղթայի հարավային հատվածի՝ Երանոսի լեռնաշղթայի հարավարևմտյան կողմում, Ազատ և Վեդի գետերի վերին հոսանքում, Չորառու հեղեղատի ավազանում, Վեդի քաղաքից հյուսիս–արևմուտք։ Լեռնագագաթի բարձրությունը 1462 մետր է։ Լեռան գագաթին կա ամրոցատիպ կառույցի ավերակներ։ Նարեկ գյյուղից 2,5 կմ հարավ-արևելք։


== Ծանոթագրություններ ==
Դավիդ Լաֆատա

Դավիդ Լաֆատա (չեխ․՝ David Lafata, սեպտեմբերի 18, 1981(1981-09-18)[…], Չեսկե Բուդյովիցե, Չեխիայի սոցիալիստական հանրապետություն, Չեխոսլովակիա), չեխ ֆուտբոլիստ, «Սպարտա» (Պրահա) ակումբի հարձակվող։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Դավիդ Լաֆատան իր կարիերիան սկսել է «Օլեշնիկ» ակումբի երիտասարդական թիմի կազմում։ Այնուհետև տեղափոխվել է «Չեսկե Բուդյովիցե» ակումբ. առաջին 7 տարում նա խաղացել է ակումբի երիտասարդական կազմում, այնուհետև 6 տարի հանդես է եկել ակումբի հիմնական կազմում։ «Դինամոյից» հեռանալուց հետո Լաֆատան մեկական տարի անցկացրել է «Կսանտի», «Յաբլոնեց 97» և Վիեննայի «Աուստրիա» ակումբներում։ 2008 թվականին նա վերադարձել է «Բաումիտ»։ 2010/11 և 2011/12 մրցաշրջաններում Լաֆատան ճանաչվել է Գամբրինուս լիգայի լավագույն ռմբարկու 19 և 25 խփած գոլերով համապատասխանաբար։ 2013 թվականի հունվարի 12-ին տեղափոխվել է Չեխական «Սպարտա» ակումբ՝ կնքելով 3,5 տարվա պայմանագիր։


=== Հավաքականում ===
2001 թվականին Լաֆատան մասնակցել է աշխարհի երիտասարդական առաջնությանը, որ անցկացվել է Արգենտինայում։ Առաջնությունում Լաֆատան մասնակցել է երեք խաղի. Չեխիան դուրս է մնացել քառորդ եզրափակչից։ 2002-2003 թվականներին նա հանդես է եկել մինչև 21 տարեկանների հավաքականում, որի կազմում անցկացրել է 13 խաղ և խփել 3 գոլ։
Չեխիայի ազգային հավաքականի կազմում Լաֆատան առաջին անգամ խաղադաշտ է դուրս եկել 2006 թվականի սեպտեմբերի 2-ին՝ մասնակցելով Եվրոպայի առաջնության ընտրական փուլի շրջանակներում անկացվող Ուելսի հավաքականի դեմ խաղին։ Հավաքականի կազմում անցկացված առաջին իսկ խաղում Լաֆատան դուբլ է ձևակերպել։ Նա մասնակցել է Եվրոպայի 2012 և 2016 թվականների առաջնությունների եզրափակիչներին։
2016 թվականի հուլիսին որոշում է ընդունել այլևս չխաղալ հավաքականի կազմում։


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
2016 թվականի մայիսի 17-ի դրությամբ


== Ելույթները հավաքականում ==


== Ձեռքբերումներ ==


=== Թիմային ===
 «Աուստրիա» ՎիեննաԱվստրիայի գավաթի դափնեկիր - 2006/07 «Սպարտա» ՊրահաՉեխիայի չեմպիոն - 2013/14
Չեխիայի գավաթի դափնեկիր - 2013/14
Չեխիայի Սուպերգավաթի դափնեկիր - 2014


=== Անձնական ===
Չեխիայի առաջնության լավագույն ռմբարկու (4) - 2010/11, 2011/12, 2012/13, 2014/15, 2015/16
Չեխիայի առաջնության ռեկորդակիր 1 մրցաշրջանում խփած գոլերի քանակով - 25 գոլ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը «Սպարտայի» պաշտոնական կայքում Archived 2016-09-20 at the Wayback Machine. (չեխ.)
Վիճակագրությունը Չեխիայի ֆուտբոլի ասոցիացիայի կայքում (չեխ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
«Էջը» (անգլերեն)։ FIFA.com։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-23-ին։ Վերցված է 2012-05-28 
Վիճակագրութունը National Football Teams կայքում(անգլ.)
Էջը Սինոտ լիգայի պաշտոնական կայքում (չեխ.)
Վիճակագրությունը eu-football.ru կայքում
Դրբո

Դրբո (վրաց.՝ დრბო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Սաչխերեի շրջան‎‎ում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 800 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Սաչխերեից հեռու է 12 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 43 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նիժնի Խերախոյ

Նիժնի Խերախոյ (ռուս.՝ Нижний Херахой), գյուղ Ռուսաստանի Չեչենական հանրապետության Իտում-Կալինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մեծ Դրևյատնիցա

Մեծ Դրևյատնիցա (ռուս.՝ Большая Древятница), գետ Ռուսաստանում, հոսում Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պեդչերե գետի ձախ ափին՝ 34 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետի ավազզաների վտակները՝ մինչև թափվելը Ուսա։ Գետի ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000061920
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006192
Ավազանի կոդը — 03.05.01.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Գրուշևցի

Գրուշևցի (ուկրաիներեն՝ Грушівці), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Կելմենցիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գրուշևցի գյուղում բնակվում էր 1 327 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պենեգա (գետ)

Պենեգա (ռուս.՝ Пенега), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սում-լիճ—Սումա գետի վրա։ Գետի երկարությունը 21 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 02020001412102000007136
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102000713
Ավազանի կոդը - 02.02.00.014
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Զախարյան

Զախարյան, հայկական ազգանուն։ Զախարյան ազգանունը կրող անձինք՝
Ա

Անիտա Լոինիդի ԶախարյանԳ

Գեորգի Արտավազդի ԶախարյանԴ

Դավիթ Նորայրի ԶախարյանԵ

Երվանդ Վազգենի ԶախարյանՌ

Ռուբեն Աղասի ԶախարյանՍ

Սայադ Վազգենի ԶախարյանՎ

Վանիկ Սուրենի Զաքարյան
Վաղինակ Սիմոնի Զաքարյան


== Տես նաև ==
Զաքարյան (այլ կիրառումներ)
Յարկովո (գյուղ, Յարկովսկի շրջան)

Յարկովո (ռուս.՝ Ярково), գյուղ Ռուսաստանի Տյումենի մարզի Յարկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7000 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տյոմկինո (այլ կիրառումներ)

Տյոմկինո, կարող է վերաբերել՝

Տյոմկինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Տյոմկինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Աննա Բիլինսկա-Բոհդանովիչ

Աննա Բիլինսկա-Բոհդանովիչ (լեհ.՝ Anna Bilińska-Bohdanowicz, Anna Bilińska-Bohdanowiczowa, դեկտեմբերի 8, 1854(1854-12-08), Զլատոպոլ, Խերսոնի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 18, 1893(1893-04-18), Վարշավա, Լեհական թագավորություն), լեհ նկարչուհի


== Կենսագրություն ==
Աննա Բիլինսկան ծնվել է լեհ բժշկի ընտանիքում Ռուսական կայսրության տարածքում՝ Ուկրաինայում, որտեղ էլ անցել է նրա մանկությունը։ Հետագայում հոր հետ բնակվել են Ռուսաստանի խորքերում։ Նրա նկարչության առաջին ուսուցիչը Վյատկայում եղել է աքսորված լեհ նկարիչ Միխայիլ Անդրիոլլին։ 1875-1877 թվականներին Բիլինսկան սովորել է Վարշավայի կոնսերվատորիայում։ 1877 թվականին նա ընդունվում է նկարիչ Վոյցեխ Գերսոնի նկարչության դասարանը։ Այդ ժամանակից նկարչուհին սկսում է իր աշխատանքները ցուցադրել Վարշավայի արվեստի ստեղծագործությունների պահպանության ընկերակցությունում։ Սկսած 1882 թվականից նա շատ է ճամփորդել, այցելել է Մյունխեն, Վիեննա, Զալցբուրգ, եղել Իտալիայում։ Ժյուլիանի փարիզյան ակադեմիայում ուսումնասիրել է գեղանկարչություն։ Նկարչուհին Փարիզում երկար տարիներ է անցկացրել։ 1884 թվականին Աննա Բիլինսկան իր առաջին ցուցադրությունն է ունեցել փարիզյան սալոնում։ Նկարչուհին սալոնում ցուցադրություններ է ունեցել նաև հետագա տարիներին՝ 1885, 1887, 1892 թվականներին։ 1886 թվականից մինչև 1892 թվականը ընկած ժամանակահատվածում աշխատել է Ժյուլիանի ակադեմիայում։
Բիլինսկայի կտավները ցուցադրվել են Լոնդոնի արվեստի թագավորական ակադեմիայում (1889)։ Փարիզի համաշխարհային ցուցահանդեսում (1889) նրան շնորհվել է արծաթե մեդալ (ինքնանկարի համար)։ 1891 թվականին Բեռլինում կայացած Միջազգային գեղարվեստական ցուցահանդեսում նկարչուհին նվաճում է փոքր ոսկե մեդալ։
1892 թվականին Աննա Բիլինսկան ամուսնանում է բժիշկ Անտոն Բոգդանովիչի հետ և մեկնում Լեհաստան։ Բնակվել է Վարշավայում, որտեղ դասավանդել է կանանց գեղարվեստական դպրոցում։ Մահացել է սրտի հիվանդությունից։
Աննա Բիլինսկան եղել է գեղանկարչության ռեալիստական ուղղության ներկայացուցիչ, չնայած նրա որոշ ստեղծագործություններում զգացվում է իմպրեսիոնիզմի ազդեցությունը։ Եղել է դիմանկարի վարպետ, նկարել է նաև նատյուրմորտներ, ժանրային տեսարաններ և բնապատկերներ։ Ստեղծագործությունները գտնվում են Կրակովի ազգային թանգարանում, Վարշավայի ազգային թանգարանում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
// Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
Anna Bilińska-Bohdanowicz (Биография и репродукции)
Բոդիբիլդինգ

Բոդիբիլդինգ (անգլ.` body - մարմին, building - կառուցում), մարդու մարմնի կառուցվածքային փոփոխություն առաջացնող ինտենսիվ ֆիզիկական գործունեություն, որի ժամանակ զարգանում են մկանները։ Բոդիբիլդինգով զբաղվող անձը կոչվում է բոդիբիլդեր։ Գոյություն ունի պրոֆեսիոնալ բոդիբիլդինգ, որի ժամանակ բոդիբիլդերները ցուցադրում են իրենց ֆիզիկական կառուցվածքը ժյուրիի ներկայացուցիչներին։
Գոյություն ունի Բոդիբիլդինգի և Ֆիթնեսի միջազգային ֆեդերացիա (International Federation of BodyBuilding & Fitness, կրճատ` IFBB), որի շրջանակներում ամեն տարի անցկացվում է պրոֆեսիոնալ բոդիբիլդինգի մրցումներ, որոնց հաղթողը ճանաչվում է Միստր Օլիմպիա, ինչն առավելագույն տիտղոս է համարվում տվյալ ասպարեզում։ Վերոհիշյալ տիտղոսին են արժանացել այնպիսի անձինք, ինչպիսիք են Առնոլդ Շվարցենեգերը, Ռոնի Քոլմենը (7 անգամ) (8 անգամ), Չարլզ Ատլասը և այլք։


== Արտաքին հղումներ ==
IFBB պաշտոնական կայքը
«Միստր Օլիմպիայի» պատմությունը
Պլեսկաչովկա (գյուղ, Դվուրեչենսկի շրջան)

Պլեսկաչովկա (ուկրաիներեն՝ Плескачівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դվուրեչենսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1700 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պլեսկաչովկա գյուղում բնակվում էր 23 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,345 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 66,67 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(8118) 1996 WG3

(8118) 1996 WG3, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի նոյեմբերի 26-ին Պեկինի Շմիդտ-ԼԿՍ աստերոիդների ծրագրի կողմից Քսիլոնգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,630371 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2672 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9935 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1558,2 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,231035 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,23° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8118) 1996 WG3 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Փիրումով

Փիրումով, հայկական ազգանուն


== Հայտնի կրողներ ==
Քրիստափոր Նիկոլայի Փիրումով, հայ խորհրդային պարազիտաբան-մալարիաբան։ Սանիտարահամաճարակային ծառայության հիմնադիրը ՀԽՍՀ-ում
Ուլյան Հայկի Փիրումով, գազադինամիկայի և հրթիռային տեխնիկայի բնագավառի հայ գիտնական
Ռեմալ Նիկոլայի Փիրումով, խորհրդային բանակի գեներալ-մայոր (1976), տեխնիկական գիտությունների թեկնածու (1968), դոցենտ (1969), պրոֆեսոր։ Ռուսաստանի բնական գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիակոս (1998)
Ալեքսանդր Իվանի Փիրումով, հայ խորհրդային կոմպոզիտոր
Փիրումով Բոգդան Ջավադի (1888, Շուշի – 1959, Երևան), հայ խորհրդային ինժեներ
Վլադիմիր Սեմյոնի Փիրումով, ԽՍՀՄ ռազմածովային նավատորմի դերծովակալ (25․4․1975 թվական), ռազմական գիտությունների դոկտոր (1978), պրոֆեսոր (1990)
Քրիստափոր Նիկոլայի Փիրումով, հայ խորհրդային պարազիտաբան-մալարիաբան


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆալյոնկի

Ֆալյոնկի (ռուս.՝ Фалёнки), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Կիրովի մարզի Ֆալյոնսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5100 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հորթենզիա Ֆյուսի

Հորթենզիա Ֆյուսի (գերմ.՝ Hortensia Fussy, մարտի 25, 1954(1954-03-25), Գրաց, Շտիրիա, կեղծանունը` Հորթենզիա), ավստրիացի քանդակագործ։


== Կենսագրություն ==

1970-1972 թվականներին Հորթենզիան Ժոզեֆ Փիլհոֆերի մոտ քանդակագործություն է ուսումնասիրել Գրացի Կիրառական արվեստի դպրոցում, իսկ 1972-1975 թվականներին սովորել է Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիայում, Ֆրից Վոտրուբայի մոտ։ 1975 թվականից աշխատել է որպես ազատ արվեստագետ։ Քանդակագործությանը զուգահեռ Հորթենզիան իր դեպի Եվրոպա ու Աֆրիկա կատարած ուղևորությունների ընթացքում ստեղծել է կտավների ու ջրանկարների շարքեր, այդ թվում` Իսպանիայի (1893-1985), Պորտուգալիայի (1997), Եգիպտոսի (2000), Սիցիլիայի (2002) բնապատկերների շարքեր։ 2003-2012 թվականներին նա ղեկավարել է «Հորթենզիա նկարչության դպրոցը» Շտիրիա նահանգի արևմտյան մասում։


== Ստեղծագործական կյանք ==
Ավստրիացի քանդակագործ և նկարիչ Հորթենզիայի աշխատանքի հիմնական կենտրոնը մարդն է։ «Հորթենզիա Ֆյուսին շարունակում է զարգացնել տեսողական արվեստը Ավստրիայում, որը սկսվել է Գուստավ Կլիմտի ու Էգոն Շիելեի հետ, շարունակվել այնպիսի արվեստագետների կողմից, ինչպիսիք են նկարիչ Հերբերթ Բոեքլն ու քանդակագործ Ժոզեֆ Փիլհոֆերը։ Հորթենզիայի վրա մեծագույն ազդեցությունն է ունեցել ավստրիացի քանդակագործ Ֆրից Վոտրուբան»։
Առաջին շրջանում Հորթենզիան շեշտը դրել է երկրորդից երրորդ տարածության անցման վրա։ «Պիեռա Դելլա Ֆրանչեսկայի, Ֆրանցիսկո Գոյայի, Ալբրեխտ Դյուրերի կամ Յան Վերմեերի նկարներից քանդակներ ստեղծելով նա անցնում էր «մասնագիտացման» ճանապարհով վաղ 1980-ականներին»։ Այս ժամանակահատվածում ստեղծված աշխատանքներից են «Գոյայի կերպար» (1980), "Դյուրերի կերպար" (1981), "Hommage a Courbet" (1988–95) քանդակները։
«Ձև» և «կերպար» տերմինները սահմանում են Հորթենզիայի գեղագիտական կոնցեպտը։
«Իմ քանդակները պետք է երկրային լինեն, կենտրոնացված, զգայուն ու չափված», ասել է Հորթենզիան :
2002 թվականից սկսած Հորթենզիան կազմակերպել է «Ձև և կերպար» վերնագրով մի շարք ցուցահանդեսներ (Սլովակիա, Բրատիսլավա (2003), ԱՄՆ, Վաշինգտոն (2004), Ռուսաստան, Մոսկվա (2008), Շտիրիա նահանգ, Դոթչլանդսբերգ ամրոց (2009-2010))։


== Պարգևներ ==
1987. Theodor-Körner մրցանակ
1999. Liesl Bareuther մրցանակ


== Մշտական ցուցադրվող աշխատանքներ ==
Denkmal Präsident Rudolf Sallinger, Ռուդոլֆ Սալինջեր հրապարակ, Վիենա
Karyatide, Burg Deutschlandsberg
Figur nach Goya, Sammlung Vienna ապահովագրական ընկերույթուն, Վիենա
Hommage a Courbet –Harrach Palace, Վիենա


== Անհատական ցուցահանդեսներ ==
1984. Galerie Würthle, Վիենա, Ավստրիա
1990. Galerie Norbert Blaeser, Դյուսելդորֆ, Գերմանիա
1997. Սարաևոյի ձմեռային փառատոն, Բոսնիա և Հերցեգովինա
1998. Forum Lagos 1998, Պորտուգալիա
1998. Kulturhaus, Գրաց, Ավստրիա
2001. Կահիրեի օպերայի պատկերասրահ, Եգիպտոս
2004. Ավստրիայի դեսպանատուն, Վաշինգտոն, ԱՄՆ
2008. Արվեստագետների կենտրոնական տուն, Մոսկվա, Ռուսաստան
2009–2010. Արխեո Նորիկո թանգարան, Ավստրիա
2011. Գրացի համալսարան, Ավստրիա


== Գրականություն ==
Form und Figur, 2008, 978-80-969998-0-4
Doppel-Spiele, 2009, 978-3-9502799-0-0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արվեստագետի պաշտոնական կայքը
Երկրների ցանկ ըստ ավտոմոբիլային տրանսպորտային միջոցների արտադրության

Սա ավտոմեքենաների արտադրության երկրների ցուցակն է, որը հիմնված է Միջազգային ավտոմեքենաների Կազմակերպության 2016 թվականի և ավելի վաղ տվյալների վրա։
Թվերը ներառում են մարդատար ավտոմեքենաներ, թեթև առևտրային տրանսպորտային միջոցներ, միկրոավտոբուսներ, բեռնատարներ, ավտոբուսներ և վագոններ։
EX-ը նշանակում է, որ երկրի ավտոտրանսպորտային միջոցների արտադրության վարկանիշը անհայտ է։

Երկրների ցուցակը ըստ արտադրված տրանսպորտային միջոցների՝  2017 թվականին։


== See also ==


== References and notes ==


== External links ==
http://oica.net/category/production-statistics/ OICA statistic. պաշտոնական կայք
We're Going to Ibiza

«We’re Going to Ibiza!», հոլանդական The Vengaboys եվրոդենս խմբի երգը։ Թողարկվել է 1999 թվականի օգոստոսին րպես The Party Album ալբոմի վեցերորդ և վերջին սինգլ։ Հիմնված է  1975 թվականի փոփ-ռեգի համար մեկ հիթի՝  «Typically Tropical»-ի Barbados երգի վրա։ Երգն զբաղեցրել է առաջին տեղը սինգլների բրիտանական չարթում  1999 թվականի սեպտեմբերին՝ դառնալով երկրորդ և վերջին համար մեկ սինգլը Vengaboys-ի կատարմամբ։ Մեծ Բրիտանիայի սահմաններից դուրս նույնպես երգն զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը խմբի հայրենի Նիդեռլանդներում և ընդգրկվել լավագույն հնգյակում ֆլամանդական Բելգիայում, Նորվեգիայում և Շվեդիայում։


== Բովանդակություն ==
Երգն առանձնանում է «Իբիցա» բառի արտասանությամբ որպես  վոկալիստների կողմից, որն անսովոր է անգլերենի համար, բայց հատուկ է այն խմբերին, որոնք կատարում են հոլանդերենով։


== Ժողովրդականություն Ավստրիայում ==
2019 թվականի մայիսին բռնկված սկանդալի հետ, որը կապված էր Իբիցայի գործի հետ, որը հանգեցրել է Ավստրիայի փոխկանցլեր Հայնց-Քրիստիան Շտրախեի հրաժարականին, ցուցարարները Վիեննայում տվյալ երգն օգտագործել են որպես բողոքի երգ։ Որպես հետևանք, երգը նորից հասել է այնպիսի ժողովրդականության, ր կրկին ընդգրկվել է ավստրիական չարթերում և արդյունքում գլխավորել է դրանք։


== Երաժշտական տեսահոլովակ ==
Տեսահոլովակում ցուցադրվում են Vengaboys խմբի անդամները, որ ներկայացված են որպես անիմացիոն կերպարներ։ Նրանք ճանապարհորդում են դեպի Իբիցա՝ անցնելով տարբեր վայրերի կողքով, այդ թվում՝ Հռոմի և Մոսկվայի։ Վիդեոշարքն սկսվում է Տորոնտոյի քաղաքապետարանի տեսարանով։ Առկա է հատված Սպիտակ տնից (Վաշինգտոն, Կոլումբիա շրջան), որը ցուցադրում է Քլինթոն-Լևինսկի միջադեպը։ Այդ հատվածն սկսվում է 1:40 և տևում շուրջ 4 վայրկյան։


== Երգերի ցանկ ==
CD սինգլ                                               

«We’re Going to Ibiza!» (Hit Radio Mix) — 3:39
«We Like to Party!» (Jason Nevins Club Mix) — 7:00Մաքսի սինգլ

«We’re Going to Ibiza!» (Hit Radio Mix) — 3:39
«We’re Going to Ibiza!» (DJ Peran Remix) — 6:44
«We Like to Party!» (Jason Nevins Club Mix) — 7:00
«We Like to Party!» (Tin Tin Out Remix) — 6:47
«We Like to Party!» (Klubbheads Remix) — 6:06
«We Like to Party!» (Jason Nevins Dub Mix) — 5:49Ավստրալիական մասքի սինգլ

«We’re Going to Ibiza!» (Hit Radio Mix) 3:40
«We’re Going to Ibiza!» (Hit Club Airplay) 3:25
«We’re Going to Ibiza!» (DJ Peran Remix) 6:44
«We’re Going to Ibiza!» (Hit Club Extended Remix) 5:08
«Paradise» (DJ Jam X & De Leon’s DuMonde Mix) 8:38
«We’re Going to Ibiza!» (Video)Այլ ռեմիքսներ

«We’re Going to Ibiza!» (Beach Radio Mix)
«We’re Going to Ibiza!» (Beach Extended Mix) 5:22


== Չարթեր և հավաստագրեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգի տեքստը MetroLyrics կայքում
Փաշաքյոփրու

Փաշաքյոփրու, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Cops & Doughnuts

«Cops & Doughnuts», սրճարան ԱՄՆ-ի Միչիգան նահանգի Քլեր քաղաքում։ Բացվել է 2009 թվականին, մասնագիտացած սուրճի և քաղցր թխվածքների վրա։ Հայտնի է դարձել որպես ոստիկանության քաղաքային բաժանմունքի աշխատակիցներին սպասարկող հասարակական սննդի հաստատություն։


== Պատմություն ==
«Cops & Doughnuts» բացվել է 2009 թվականին, երբ 9 ոստիկաններ բացեցին (1896 թվականին հիմնադրված) «Clare City Bakery» թոնրատունը, որը պատրաստվում էր փակվել ֆինանսական խնդիրների պատճառով։ Այդ սպաներից մեկը՝ Գրեգ Ռայնարսոնը, ազատվել է ոստիկանությունից, որպեսզի իր ամբողջ ժամանակը նվիրի բաց սրճարանին։
Բացի սուրճ եւ փքաբլիթներ պատրաստելուց, սրճարանը նաեւ մասնագիտացած է ոստիկանության հետ կապված հուշանվերների վաճառքի մեջ։ 2015 թվականին սրճարան է այցելել ավելի քան 500 000 մարդ։ Ժամանակի ընթացքում սրճարանի սեփականատերերը նույնպես սկսել են վաճառել իրենց փքաբլիթներն ու սուրճը տեղական այլ հաստատություններում։ Ինչպես նաև բացվել են «Cops & Doughnuts»-ի մի քանի մասնաճյուղեր։ Սրճարանում ուտեստների անվանումները կապված են ոստիկանական թեմատիկայի հետ։ Նրանց թվում են Night Stick դարչինային ձողիկները («ոստիկանական մահակ»), կիտրոնի լցոնով փքաբլիթներ Taser («թազեր»), լոնգ-ջոններ բեկոնով եւ թխկու օշարակով Squealer («մատնիչ»), Felony Fritter խնձորի ֆրիտերներ («հանցագործություն»)։ Սովորական սուրճը կոչվում է «Առավոտյան հերթափոխ», խիստ տապակած՝ «Գիշերային հերթափոխ», իսկ առանց կոֆեինի սուրճը՝ «Հանգստյան օր»։ Թեմատիկ անուններ կրում են նաև հետագայում բացված մասնաճյուղ-ճաշարանի սենդվիչները։ Սրճարանին կից գրեթե անմիջապես բացվել է հուշանվերների խանութ, որի հիմնական ապրանքներից մեկը դարձել են պրոֆիլի և անֆասի լուսանկարներով (անգլ.՝ mug shots) և հումորային ստորագրությամբ բաժակները։
Հաստատությունը մեծ ճանաչում է ստացել ԱՄՆ-ում, քանի որ դա ֆրանչայզինգի աշխարհում բացարձակ նորարարություն էր։


== Ծանոթագրություներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
https://copsdoughnuts.com Cops & Doughnuts. պաշտոնական կայք
Մյունսթերհաուզեն

Մյունսթերհաուզեն (գերմ.՝ Münsterhausen), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Գյունցբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1992 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 18,48 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 74 160։


== Ծանոթագրություններ ==
Միխինա Ռասսոխա

Միխինա Ռասսոխա (ռուս.՝ Михина Рассоха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Պուտա գետի ձախ ափից 47 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 14 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300212103000080772
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103008077
Ավազանի կոդը — 03.05.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Կիթառահարների դպրոց (Աթենք)

Կիթառահարների դպրոց (հուն․՝ κιθα΄ρα, հին հունական լարային երաժշտական գործիք, κιθαριστη΄ς — կիթառահար), մասնավոր վճարովի դպրոց Հին Հունաստանում (Աթենք), որտեղ տղաները սովորում էին երաժշտություն, երգ և սերտում Հոմերոսի ստեղծագործությունները։
Կառլ VI կայսր

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կառլ VI (այլ կիրառումներ)Կառլ VI (հոկտեմբերի 1, 1685(1685-10-01)[…], Վիեննա, Հաբսբուրգի միապետություն - հոկտեմբերի 20, 1740(1740-10-20)[…], Վիեննա, Հաբսբուրգի միապետություն), 1711 թվականից կայսր։ Իսպանական գահը ձեռք բերելու անհաջող փորձ է կատարել, պատերազմ է մղել Օսմանյան կայսրության դեմ և Լեհական ժառանգության համար։ Նրա օրոք Հաբսբուրգների միապետության տերիտորիան զգալիորեն ընդարձակվել է։


== Ծանոթագրություններ ==
Ղասրիք-է Օլյա

Ղասրիք-է Օլյա (նաև՝ Ղասրիկ, Գաշրիկ, պարսկերեն՝ قصريك عليا), գյուղ Իրանի Արևմտյան Ադրբեջան օսթանում, Սալմաստի շահրեսթանի Կուհսար բախշիի Շեպիրանի դահեստանում։


== Պատմություն ==
Մեծ Հայքի թագավորության ժամանակաշրջանում գյուղի տարածքը մտել է Նոր Շիրականի բդեշխության Զարեհավան գավառի մեջ։ Հետագա ժամանակներից գտնվում է Պարսկահայաստանում, նախկինում գտնվում էր Սալմաստ գավառում։ 


== Բնակչություն ==
2006 թվականի մարդահամարի տվյալներով գյուղում ապրում է 35 ընտանիք՝ 231 բնակչով։


== Ծանոթագրություններ ==
Ճիճապաղ

Ճիճապաղ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կիսկիմի գավառակում։ Գտնվում էր Խոտորջրի երկու երկար ձորերի միջև։ Մտնում էր Խոտորջուրի գյուղախմբի մեջ։ Հանդիսանում էր նրա 9 հիմնական գյուղերից մեկը։


== Բնակչություն ==
1914 թվականին ուներ 184 տուն՝ 1272 հայ բնակչով։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործությունն ու անասնապահությունն էր։ Հանդիսանում էր Խոտորջրի առևտրի կենտրոնը։ Ուներ արհեստանոցներ, խանութ և իջևանատուն։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Ճիճապաղն ուներ քարաշեն Մայր եկեղեցի, 7 մատուռ։


== Կրթություն ==
Գյուղն ուներ վարժարան և թատերասիրաց խումբ։


== Վարչական բաժանում ==
Գյուղը բաղկացած էր մի քանի թաղերից։ Ֆենդու կոչված թաղի մոտ գտնվում էր Խոտորջրի համայնքի ժողովավայրը։ Գյուղն ուներ երկհարկ-եռահարկ տներ, որոնք շրջապատված էին մրգառատ պարտեզներով։


== Անվանի մարդիկ ==
Ճիճապաղում է ծնվել գրող, թարգմանիչ Անտոն Կզնունին (1880-1951)։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլյանուևա դե լաս Տոռես

Վիլյանուևա դե լաս Տոռես (իսպ.՝ Villanueva de las Torres), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Գրանադա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լոս Մոնտես շրջանում։ Տարածքը կազմում է 66,50 կմ2։ Բնակչությունը՝ 708 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։