armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Где ты, там я (սինգլ)

Где ты, там я (Որտեղ դու, այնտեղ ես), ռուս երգչուհի Նյուշայի սինգլը՝ գրված իր կողմից։ Կոմպոզիցիան թողարկվել է երգչուհու երրորդ ալբոմում՝ որպես առաջին սինգլ։


== Ձայնագրություն և ռելիզ ==
Երգի և սպասվող տեսահոլովակի վերաբերյալ առաջին հաղորդագրությունը հայտնվել է 2015 թվականի մայիսին։ «Где ты, там я»-ի տեսահոլովակը նկարահանվել է հնդկական երաժշտական և հնդկական ֆիլմի ոճով։ Տեսահոլովակի նկարահանումները տեղի են ունեցել Կիևում։ Նախքան նկարահանումները Նյուշան անցել է հնդկական պարերի դասընթաց։ Տեսահոլովակի ռեժիսորը Սերգեյ Սոլոդկին է, որը նախկինում նկարահանել է նաև ՎԻԱ Գրայի, БиС-ի, Վերա Բրեժնևայի և այլոց տեսահոլովակները։


== Տեսահոլովակ ==
Հոլովակում Նյուշան պարային խմբի հետ պարում է հնդկական պար՝ արևելյան ճարտարապետության ֆոնին։ Տեսահոլովակի սկզբում պարող 4 պարուհիները խորհրդանշում են բնության 4 տարերքը՝ ջուր, օդ, հող և կրակ։ Երգչուհու յություբյան ալիքում տեսահոլովակը հավաքել է ավելի քան 25 միլիոն դիտում։


== Կոմպոզիցիաների ցանկ ==


== Չարթեր և սերտիֆիկացում ==


== Մրցանակներ և նոմինացիաներ ==
2016 - «Муз-ТВ - 2016» մրցանակ - Նոմինացիա «լավագույն հոլովակ» և «լավագույն երգ»
2016 - «Премия RU.TV 2016» մրցանակ - Մրցանակ «Պարահրապարակի աստղ։ Լավագույն պարային հոլովակ» անվանակարգում «Где ты, там я» երգի համար
2016 - «Реальная премия MusicBox» մրցանակ - Մրցանակ «լավագույն տեսահոլովակ»անվանակարգում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
 Официальный видеоклип на песню «Где ты, там я»
Արծրուն Գալստյան

Արծրուն Ստեփանի Գալստյան (1925, Սամաղար, Հայաստան), հայ մանկավարժ,  Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողությունների մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Արծրուն Գալստյանը ծնվել է 1925 թվականին, Էջմիածնի շրջանի Սամաղար գյուղում։ 1942 թվականին միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո զբաղվել է ուսուցչական աշխատանքով։ Գերմանա-խորհրդային պատերազմի ծանր օրերին զորակոչվել է կարմիր բանակ։ Կռվել է Գայի անվան «Երկաթյա դիվիզիա»-ի շարքերում։ Գալստյանը մասնակցել է մի շարք ճակատամարտերի, որոնցից մեկում ծանր վիրավորվել է, և բժիշկները ստիպված են եղել վիրահատել և հեռացնել նրա աջ ոտքը։ 
Տուն վերադառնալով աշխատանքի է անցել Սամաղարի դպրոցում։ 1952-1956 թվականներին սովորել է Խաչատուր Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետում։ Որպես դասախոս աշխատել է «Գիտելիք» ընկերությունում։


== Պարգևներ ==
Հայրենական մեծ պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==
Կոճակ (մուլտֆիլմ)

«Կոճակ» (ռուս.՝ Пуговица), խորհրդային նկարված մուլտֆիլմ, որ ստեղծել է ռեժիսոր Վլադիմիր Տարասովը «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում 1982 թվականին։ Նկարահանվել է Հերբերտ Ուելսի «Հերինգեյի գայթակղությունը» պատմվածքի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Դժգոհ լինելով իր վերնաշապիկի պոկված կոճակից՝ նկարիչը նորից  է նկարում իր ինքնադիմանկարը։ Այժմ կտավից նայում է թանկարժեք կոստյումով երիտասարդ տղամարդ, որ կանգնած է նոր ավտոմեքենայի և առանձնատան ֆոնին։ Ցանկանալով պարծենալ ստացված արդյունքով՝ նա նկարը ցույց է տալիս իր սիրելիին։ Նկարված տղամարդը կենդանանում է և սկսում համառորեն սիրահետել աղջկան։ Շփոթված նկարչից մեծ ջանքեր են պահանջվում իր հակառակորդին հաղթելու համար։


== Ֆիլմի վրա աշխատել են ==
Սցենարի հեղինակ՝ Վիկտոր Սլավկին
Ռեժիսոր՝ Վլադիմիր Տարասով
Բեմադրող նկարիչ՝ Նիկոլայ Կոշկին
Օպերատոր՝ Քաբուլ Ռասուլով
Հնչյունային օպերատոր՝ Վլադիմիր Կուտուզով
Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ՝
Յուրի Կուզյուրին
Ալեքսեյ Բուկին
Ալեքսանդր Մազաև
Խմբագիր՝ Ելենա Նիկիտկինա
Տնօրեն՝ Լյուբով Բուտիրինա
Ֆիլմում հնչում է Միշել Լեգրանի երաժշտությունը։ Գործիքավորումը և կատարումը՝ Ստաս Նամինի խմբի։


== Մրցանակներ ==
1983 – 16-րդ Համամիութենական կինոփառատոն (Լենինգրադ) – դիպլոմ մուլտֆիլմերի բաժնում


== Արձագանքներ ==

— Գեորգի Բորոդին


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Владимир ТАРАСОВ: «Анимация» — от слова «душа» Беседовал Андрей ЩЕРБАК-ЖУКОВ, Журнал «Если»
«Пуговица» на сайте animator.ru
Пуговица (мультфильм) на сайте youtube
Օլչաօխուշի

Օլչաօխուշի, լեռ Հայկական լեռնաշղխարհում, Արսիանի լեռնաշղթայում, Արդահանի օկրուգում։ Բարձրություն 2293 մ:


== Ծանոթագրություններ ==
Տեմվրիա

Տեմվրիա (հուն․՝ Τεμβρια), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության արևմուտքում՝ Նիկոսիայի շրջանում։ Ըստ 2001 թվականի մարդահամարի՝ գյուղի բնակչությունը կազմում է 540 մարդ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սանտա Ֆիորա

Սանտա Ֆիորա (իտալերեն՝ Santa Fiora), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզում՝ Գրոսետո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2782 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 44 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 63 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 58037։ Հեռախոսային կոդ՝ 0564։
Սանտա Ֆիորան սահմանակից է Աբբադիա Սան Սալվատորե, Արսիդոսոն, Կաստել դել Պիանո, Կաստել Ացարա, Պյանկաստանիո, Ռոկալբեգնա, Սեմպրոնիանո մունիցիպալիտետներին։
Կոմունայի հովանավորներն են Սուրբ Ֆլորան, տոնը տեղի է ունենում հուլիսի 29-ին և Սուրբ Լուկիլան։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը․


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս․ 0564 979611
Էլեկտրոնային փոստ․ segreteria@comune.santafiora.gr.it
Պաշտոնական կայք․ http://www.comune.santafiora.gr.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Նաումովկա (գյուղ, Սակիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆաումովկաՆաումովկա (ուկրաիներեն՝ Наумівка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Boz Oğlu Canköy), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սակիի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բոզ-Օղու-Ջանկոյ։
2001 թվականի տվյալներով Նաումովկա գյուղում բնակվում էր 169 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ուստիե (գյուղ, Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՈւստիեՈւստիե (ուկրաիներեն՝ Устя), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ուստիե գյուղում բնակվում էր 529 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1196 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 442,31 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մուկաչևո (քաղաք, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մուկաչևո (այլ կիրառումներ)Մուկաչևո (ուկրաիներեն՝ Мукачеве), քաղաք Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մուկաչևոյի շրջանում, մարզային ենթակայության քաղաք։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Մունկաչ։ Հիմնադրվել է 8-րդ դարում։
2011 թվականի տվյալներով Մուկաչևո քաղաքում բնակվում էր 84 600 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 34 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (ուկր.)
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Զելյոնայա (Վելշեեդիխայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զելյոնայա (այլ կիրառումներ)Զելյոնայա  (ռուս.՝ Зелёная ), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վելշեեդիխա գետի աջ ափից 0,7 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 16 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 10010300212111100031280
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 111103128
Ավազանի կոդը — 10.01.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Կիդմա

Կիդմա (ռուս.՝ Кыдьма), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բոլ Չէլաս գետի ձախ ափին՝ 3 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 61 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000112103000048679
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004867
Ավազանի կոդը - 03.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կազալինո

Կազալինո (իտալերեն՝ Casalino), քաղաք Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Նովարա գավառում։
Բնակչությունը 1564 մարդ է (2010 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 37 մարդ/կմ² է։ Տարածքը 39 կմ² է։ Փոստային ինդեքսը՝ 28060։ Հեռախոսային կոդը՝ 0321։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Պետրոս առաքյալը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0321 870112
Էլեկտրոնային հասցե։ casalino@reteunitaria.piemonte.it
Պաշտոնական կայք։ www.comune.casalino.no.it


== Տես նաև ==
Իտալիայի գավառներ


== Արտաքին հղումներ ==
Կազալինոյի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Նովայա Ինյա

Նովայա Ինյա (ռուս.՝ Новая Иня), գյուղ Ռուսաստանի Խաբարովսկի երկրամասի Օխոտսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 417 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Եկատերինա Դվիգուբսկայա

Եկատերինա Դվիգուբսկայա (ռուս.՝ Екатери́на Никола́евна Двигубская, հոկտեմբերի 14, 1974(1974-10-14), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս կինոդերասանուհի, պրոդյուսեր, կինոռեժիսոր, սցենարիստ և գրող։ 


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1974 թվականի հոկտեմբերի 14-ին, Մոսկվայում` նկարիչ Նիկոլայ Դվիգուբսկու և կինոդերասանուհի Նատալյա Արինբասարովայի ընտանիքում։ 
1995 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտը` գերազանցության դիպլոմով։  
1999 թվականին ավարտել է Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացները` գերազանցության դիպլոմով։ 
Ազատ տիրապետում է անգլերեն և ֆրանսերեն լեզուներին։


== Ընտանիք և անձնական կյանք ==
Հայրը Նիկոլայ Դվիգուբսկին է (1936-2008 թվական), թատրոնի և կինոյի ռուս և ֆրանսիացի նկարիչ
Մայրը Նատալյա Արինբասարովան է
Արգանդակից եղբայրը Եգոր Կոնչալովսկին է
2003-2010 թվականներին ամուսնացած է եղել պրոդյուսեր Ալեքսանդր Գոտլիբի հետ
Ամուսինը Ալեքսանդր Բիկովն է
Որդին Տիմոֆեյ Բիկովն է


== Ֆիլմագրություն ==


== Մատենագրություն ==
1999 թվական` Լուսնի ճանապարհները
2004 թվական` Կակաչի գույնի կախարդներ
2007 թվական` Տխուր մանկությունը


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Եկատերինա Դվիգուբսկայա (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Եկատերինա Դվիգուբսկայան Afisha.ru կայքում
Екатерина Двигубская: «Все мои подруги влюблены в моего брата Егора Кончаловского»
Պասսի ան Վալուա

Պասսի ան Վալուա  (ֆր.՝ Passy-en-Valois), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վիլեր Կոտրե կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Շատո Տերրի։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02594:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը 164 մարդ էր։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 95 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 76-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 19-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 80,0%, 1999 թվականին եղել է 78,8%)։ 76 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 67-ը (35 տղամարդ և 32 կին), գործազուրկ էին 9 մարդ (3 տղամարդ և 6 կին)։ 19 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը՝ թոշակառուներ, 5-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Պասսի ան Վալուա (ֆր.)
Օվսյանիկովկա

Օվսյանիկովկա (ուկրաիներեն՝ Овсяниківка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կրիվոգրադի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օվսյանիկովկա գյուղում բնակվում էր 480 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պախոմովո (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊախոմովոՊախոմովո (ռուս.՝ Пахомово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կուշլյանշչինա

Կուշլյանշչինա (ռուս.՝ Кушлянщина), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 29 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վրթանես Օծոփեցի

Վրթանես Օծոփեցի (հայտնի է նաև Վրթանես եպիսկոպոս, 15-րդ դար, Օծոփ - 1493, Օծոփ), կրոնական գործիչ, Հայ առաքելական եկեղեցու եպիսկոպոս։
Վրթանես Օծոփեցին Ամենայն հայոց կաթողիկոսներ Սարգիս Բ Աջատարի և Հովհաննես Է Աջակրի խորհրդով 1477 թվականին Աղթամարի վանքից գողանում է Գրիգոր Լուսավորչի Աջը  և տանում Էջմիածին։ Այս գործողությունն իրականացնելու համար նա որպես լուսարար 7 տարի ծպտյալ կարգավիճակով ծառայության է անցած լինում Աղթամարի վանքում։ Լուսավորչի Աջը գողանալուց հետո ջուղայեցի վաճառականների հետ այն ուղարկում է Ջուղա, իսկ ինքը՝ փախչում։ Այնուհետև Ջուղայից Լուսավորչի Աջը տանում է Էջմիածին։
Հայտնի է, որ Մայր Աթոռի միաբանությունը նրան կարգում է կաթողիկոսության մշտական աթոռակալ։
Պատմիչ Առաքել Դավրիժեցին նշում է, որ արդեն բավականին տարեց հասակում Վրթանես եպիսկոպոսը Էջմիածնից մեկնում է Օծոփի վանք, որտեղ 1493 թվականին վախճանվոում է։
Նրա աճյունը թաղված է եղել Օծոփի Սուրբ Աստվածածին վանքի գերեզմանատանը, որտեղ դեռևս խորհրդային տարիներին կանգուն էր նրա գերեզմանին կանգնեցված խաչքարը։ Ներկայում ինչպես Սուրբ Աստվածածին վանքը, այնպես էլ գերեզմանոցը ավերված են։
Գ․Հովսեփյանի վկայությամբ Վրթանես Օծոփեցին Պռոշյանների տոհմի երկրորդ ճյուղի շառավիղներից է եղել։


== Ընտանիք ==
Հայտնի է, որ Վրթանես Օծոփեցին եղել է Ամբրասիոսի որդին, Ապուսահլի թոռը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կալմանկա (Չարիշի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կալմանկա (այլ կիրառումներ)Կաամգա, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի հանրապետություն։ Գետի ակունքը գտնվում է 42 կմ Բոլ գետի աջ ափից։ Գետի երկարությունը 68 կմ է, ջրահավաք ավազանի մակերեսը 789 կմ² է։


== Ջրային գրանցման տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցման տվյալների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազային շրջանին, գետի ջրային-գյուղական հատվածը Կատունն է, գետային ենթավազանները Բիա և Կատուն են մինչև Բարնաուլ քաղաքը՝ առանց Ալեյ գետի, գետի գետային ենթավազանը Վերին Օբի վտակների ավազանն է՝ մինչև Տոմի թափվելը։ Գետի գետային ավազանը Վերին Օբն է՝ մինչև Իրտիշ թափվելը։
Աշխարհատեղեկատվական համակարգի ՌԴ տարածքի ջրատնտեսական շրջանացման տվյալներով՝

Ջրային օբյեկտի կոդը պետական ջրային գրանցման մեջ՝ 13010200312115100010194
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության կոդը՝ 115101019
Ավազանի կոդը՝ 13.01.02.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության հատորի կոդը՝ 15
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության թողարկման համարը՝ 1։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժան Շակորնակ

Ժան Շակորնակ (ֆր.՝ Jean Chacornac, հունիսի 21, 1823(1823-06-21), Լիոն - սեպտեմբերի 6, 1873(1873-09-06), Saint-Jean-en-Royans), ֆրանսիացի աստղագետ։


== Կենսագրություն ==
Աշխատել է Մարսելում և Փարիզում, կատարել է մոլորակների և փոփոխական աստղերի դիտարկումներ, հետազոտել է արևի բծերը։ Առաջարկել է Լուսնի խառնարանների առաջացման սեփական վարկածը։ Ստեղծել է խավարածրային աստղային քարտեզը, որը շատ հեշտացրել է աստերոիդների որոնումները։ Հայտնաբերել է վեց աստերոիդ։
Նրա պատվին են անվանվել (1622) Շակորնակ աստերոիդը և լուսնային խառնարան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ի. Գ. Կոլչինսկի, Ա. Ա. Կորսուն, Մ. Գ. Ռոդրիգես (1977)։ Աստղագետներ` Կենսագրական տեղեկատու։ Կիև: Նաուկովա դումկա
Պոսուշյե (համայնք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պոսուշյե (այլ կիրառումներ)Պոսուշյե համայնք (բոս․՝  և խորվ.՝ Općina Posušje, սերբ.՝ Општина Посушје), համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայում։ Վարչականորեն գտնվում է Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնությունում։ Համայնքի վարչական կենտրոնն է Պոսուշյե քաղաքը։


== Բնակչություն ==
1991 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ համայնքում բնակվում է 17 134 մարդ։


== Տես նաև ==
Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնության համայնքներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Савезни завод за статистику и евиденцију ФНРЈ и СФРЈ, попис становништва 1948, 1953, 1961, 1971, 1981. и 1991. године.


== Արտաքին հղումներ ==
Saopćenje Federalnog saveza za statistiku 9.septembar 2009. godine
Պոսուշյե համայնքի պաշտոնական կայքէջ (բոսն.)
Գնչուհի Ազան

«Գնչուհի Ազան» (ուկրաիներեն՝ Циганка Аза), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Գրիգորի Կոխանը։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել 1988 թվականի օգոստոսի 15-ին։


== Ստեղծման պատմություն ==
Ֆիլմը նկարահանվել է 1987 թվականին Խմելնիցկի մարզի Դունաևեցկի շրջանի Պրիտուլովկա գյուղում Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայում ուկրաիներեն լեզվով։ Սցենարը գրել են Գրիգորի Կոխանը և Յարոսլավ Ստելմախը, սցենարի հիմքում Միխայիլ Ստարիցկու համանուն պիեսն է, որն ստեղծվել է դեռևս 1888 թվականին։ Գրական կերպարը հայտնվել է 1854 թվականին, սակայն այդ պատմությունը վերցված է իրական կյանքից, այն տեղի է ունեցել Ռիվնենսկի Պոլեսիեում՝ Ռիվնենշչինայի Վլադիմիրեցկի շրջանի Գորոդեց գյուղում։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գործողությունները ծավալվում են Կարպատներում։ Վասիլ անունով գնչուն սիրահարվում է ուկրաինացի աղջկա՝ Գալյային։ Նա որոշում է թողնել թափառական կյանքը, հարազատ մորն ու իր հարսնացուին՝ գնչուհի Ազային։ Հանուն Գալյայի Վասիլը մնում է ապրելու գյուղում։ Իր հերթին Գալյան հանուն Վասիլի նույնպես կոնֆլիկտի մեջ է մտնում մտերիմների հետ։ Նա լքում է դարբին Ֆիլիպին և ամուսնանում հակառակ հոր կամքի։ Սակայն որոշ ժամանակ անց Վասիլը սկսում է երազել նախկին կյանքի մասին։ Ամեն ինչ կտրուկ փոխվում է, երբ գյուղում հայտնվում է նրա նախկին սիրելի Ազան։


== Դերերում ==
Իգոր Կրիկունով – Վասիլ
Ելենա Պոնոմարենկո – Գալյա
Լյալյա Ժեմչուժնայա – Ազա
Բերտա Խապավա – Վասիլի մայրը
Ալեքսանդր Բոնդարենկո – Ֆիլիպ
Դմիտրի Բուզիլյով – Յանկո
Գենադի Գարբուկ – Նաում Լոպուխ


== Ծանոթագրություններ ==
Գալյեգոս դել Պան (քաղաք)

Գալյեգոս դել Պան (իսպ.՝  Gallegos del Pan), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, որը գտնվում է Սամորա պրովինցիայի Կաստիլիյա և Լեոն ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տեռա դել Պան շրջանում։ Տարածքը կազմում է 15.66 կմ², բնակչությունը՝ 141 մարդ (2011 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 20 կմ հեռավորության վրա։ Քաղաքի հովանավորններ են սուրբ Ժուան Բաուտիստան և դել Րոսարիոն։


== Լուսանկարներ ==

		
		
		
		


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մարկո Վովչոկ

Մարկո Վովչոկ (ուկրաիներեն՝ Марко́ Вовчо́к, իսկական անուն-ազգանուն՝ Մարիա Ալեքսանդրովնա Վիլինսկայա, ռուս.՝ Мария Александровна Вилинская, դեկտեմբերի 10 (22), 1833, Եկատերինինսկոե (գյուղ, Ելեցկի շրջան), Ելեցկի շրջան - հուլիսի 28 (օգոստոսի 10), 1907, Նալչիկ, Ռուսական կայսրություն), ուկրաինացի գրող։ Ծնվել է ազնվականի ընտանիքում։ 1857 թվականին հրատարակել է «Народнi оповiдання Марка Вовчка» («Ուկրաինական ժողովրդական պատմվածքներ»), 1859 թվականին՝ «Պատմվածքներ ռուսական ժողովրդական կենցաղից» ժողովածուները։ Տ․ Շևչենկոյի հետ բարեկամությունն օգնել է Վովչոկին ամրապնդվելու հեղափոխական դեմոկրատական դիրքերում։ Հակաճորտատիրական բնույթի է Վովրոկի «Ուսանողուհին» (1860) վիպակը։ 1859 թվականից 1867 թվականներին Վովչոկը ապրել է արտասահմանում։ Հանդիպել է Ա․ Գերցենի, Ն․ Օգարյովի, Ն․ Դոբրոլյուբովի հետ, մտերիմ է եղել լեհ ու չեխ քաղաքական վտարանդիների, ֆրանսիական մշակույթի շատ գործիչների հետ։ Գրել է ուկրաիներեն «Երեք ճակատագիր» (1861) վիպակը, «Հեքիաթ ինն ավազակ եղբայրների և տասներորդ քույր Գալյայի մասին» (1863), «Կարմելյուկ» (1865) հեքիաթները և ռուսերեն՝ «Շղարշե կինը» (1861), «Խուլ քաղաքը» (1862) վիպակները։ Ռուսաստան վերադառնալուց հետո աշխատակցել է «Օտեչեստվեննիե զապիսկի» («Отечественные записки») ամսագրին, որտեղ տպագրվել են նրա «Կենդանի հոգի» (1868), «Տիրացուի նոթեր» (1869 թվականից 1870 թվականներին) և այլ վեպեր ու վիպակներ։ 1874 թվականին լույս է տեսել «Հեքիաթներ և եղելություն» երգիծական ժողովածուն։ Վովչոկը պատկերել է ժողովրդի աղետալի վիճակը, առաջադեմ մարդկանց, որոնք չեն հաշտվել սոցիալական անարդարության հետ։ 1860-ական թվականների վերջերից թարգմանել է ֆրանսիացի, գերմանացի, անգլիացի, դանիացի և լեհ հեղինակների գիտական ու գեղարվեստական ստեղծագործություններ։ Ողջունել է 1905 թվականից 1907 թվականների հեղափոխությունը։ Նրա գրական ժառանգությունը զգալի տեղ է գրավում ուկրաինական և ռուսական գրականության մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մովսես Արծկեցի

Մովսես Արծկեցի, հայ ժամանակագիր, Արծկեի վանքում հիմնված գրչության կենտրոնի վարդապետ։ Արծկեցու գրչին է պատկանում չափածո «Տարեգրություն» երկը, որի հեղինակային ձեռագիր–բնագիրը ժամանակին գտնվել է Բաղեշի (Բիթլիս) Ամրդոլու վանքի մի ձեռագիր գանձարանում։ Նա մեծ գրչական գործունեություն է ծավալել 1480-90-ական թվականներին։
1480 թվականին Արծկեի վանքում Հակոբ գրիչը սկսում է մի «Հայսմավուրքի» ընդօրինակումը, որը հետագայում շարունակում է Մովսես վարդապետը։ 1482 թվականին Մովսես Արծկեցին ընդօրինակում է «Շարակնոցը», 1485 թվականին՝ «Տոնացույցը» և «Աղթարքը»։
Մովսես Արծկեցին և իր գրչակից ընկեր Հակոբը «ի խնդրոյ աստուածասեր տանուտիրոջն պարոն Խալիֆին» 1491 թվականին ընդօրինակել են Մշո ճառընտիրը, որն այժմ պահվում է Երևանի Մատենադարանում։ Հիշատակարանի վերջում Մովսեսն աղաչում է, որ աղոթքներում հիշեն Հակոբին և իրեն։


== Տես նաև ==
Սամվել Արծկեցի


== Ծանոթագրություններ ==
Կոլոսովկա (գյուղ, Կոլոսովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոլոսովկաԿոլոսովկա (ռուս.՝ Колосовка), գյուղ Ռուսաստանի Օմսկի մարզի Կոլոսովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5829 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մարգարիտ Տեր-Սիմոնյան

Մարգարիտ Պողոսի Տեր-Սիմոնյան (փետրվարի 24, 1928(1928-02-24), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - 2006), հայ երաժշտագետ, արվեստագետ, երաժշտական խմբագիր, արվեստագիտության թեկնածու (1968)։ ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1990)։


== Կենսագրություն ==
Մարգարիտ Տեր-Սիմոնյանը ծնվել է 1928 թվականի փետրվարի 24-ին Թիֆլիսում։ 1951 թվականին ավարտել է Երևանի կոնսերվատորիան։ 1951-1960 թվականներին եղել է Հայաստանի հեռուստառադիոյի պատասխանատու երաժշտական խմբագիր, 1960-1991 թվականներին՝ ՀՀ ԳԱԱ արվեստի ինստիտուտի գիտաշխատող։ 1992 թվականից բնակվել է ԱՄՆ-ում։


== Երկեր, հոդվածներ ==
«Երբ ի հայտ են գալիս թատրոնի հնարավորությունները» (Սովետական արվեստ, 1961 թվական, № 1)
«Սարգիս Բարխուդարյան», 1968։
«Էդվարդ Միրզոյան» (ռուսերեն), 1969։
"Полет мысли, порыв души..." (к 100-летию А. Спендиарова; Огонек, 1971, № 52)
"Программный симфонизм Спендиарова" (в сб.: Александр Спендиаров. - Ереван, 1973)
«Հայաստանի կամերագործիքային անսամբլային երաժշտություն» (ռուսերեն), 1974։
Арам Хачатурян - о музыке, музыкантах, о себе. Сб. статей, выступлений/Ред.-сост., соавтор Я. Хачикян. Ер., 1980.
«Կոմպոզիտորն ու ժամանակը», Գրական թերթ, 1980։
«Հայաստանի կոմպոզիտորների հոբելյանական պլենումում», Սովետական արվեստ, 1981 թվական, № 3:
«Մանկական երաժշտության մասին», Սովետական արվեստ, 1983 թվական, № 1:
"Массовая молодежная музыка. Феномен XX века" (в сб.: Армянское советское искусство на современном этапе. - Ереван, 1987)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տեր-Սիմոնյան, Մարգարիտ (1972 թ.) Մ. Հ. Մուրադյան, Հայ երաժշտությունը XIX դարում և XX դարասկզբում, ՀՍՍՀ ԳԱ հրատարակչություն, Երևան, 1970 թ., 605 էջ։. Լրաբեր Հասարակական Գիտությունների, 10 . pp. 96-98.(չաշխատող հղում)
Թերջիլ (լեռնագագաթ)

Թերջիլ, լեռնագագաթ Թուրքիայում, Հայկական լեռնաշխարհի Անտիտավրոս լեռնահամակարգում, Թերջիկ լեռնաճյուղում։


== Ծանոթագրություններ ==
Մետաղների քիմիական-ջերմային մշակում

Մետաղների քիմիական-ջերմային մշակում, քիմիապես ակտիվ միջավայրում մետաղների և համաձուլվածքների ջերմային մշակում, որի հետևանքով փոխվում են մակերևութային շերտի քիմիական բաղադրությունը, կաոուցվածքը և ֆիզիկաքիմիական հատկությունները։
Կատարվում է զանազան տարրերով մակերևույթի դիֆուզիոն հագեցման եղանակով (բարձր ջերմաստիճաններում)։ Տարրի ընտրությունը պայմանավորված է դետալի մակերևույթի պահանջվող հատկություններով։ Հագեցումը կատարվում է ածխածնով (ցեմենտացում), ազոտով (ազոտում), ազոտով և ածխածնով (ցիանացում), մետաղներով (մետաղացում), բորով կարավորում), սիլիցիումով (սիլիկավորում) և այլն։


== Ձևեր ==
Կախված դիֆուզվող տարր պարունակող միջավայրի ագրեգատային վիճակից՝ տարբերում են մետաղների քիմիական-ջերմային մշակում գազային, հեղուկ կամ պինդ միջավայրերում։ 
Մետաղների քիմիական-ջերմային մշակման դեպքում առաջացող դիֆուզիոն շերտը, փոփոխելով մակերևույթի կառուցվածքա-էներգետիկական վիճակը, դրականորեն է ազդում ոչ միայն դետալի մակերևույթի ֆիզիկաքիմիական հատկությունների, այլև ծավալային հատկությունների վրա։ Այսպիսի մշակման շնորհիվ շինվածքները ձեռք են բերում բարձր մաշակայունություն, կրակակայունություն, կոռոզիակայունություն և հոգնածության կայունություն։


== Տեսակներ ==
Նախապատրաստուկը կամ շինվածքը տաքացնում են մինչև համապատասխան ջերմաստիճան, պահում այդ ջերմաստիճանում որոշակի ժամանակ, ապա անհրաժեշտ արագությամբ սառեցնում։ Մտաղների ջերմամշակումը, որպես նախնական գործողություն, կիրառվում է նախապատրաստուկի մշակման ժամանակ նյութի տեխնոլոգիական հատկությունները բարելավելու համար, իսկ որպես վերջնական գործողություն՝ պատրաստի շինվածքը այնպիսի հատկություններով օժտելու համար, որոնք ապահովում են նրա շահագործման երկարակեցությունը։
Մտաղների ջերմամշակումը հիմնական տեսակներն են՝ 

թրծումը,
նորմալացունը,
մխումը,
արձակումը,
քիմիական և ջերմային մշակումը,
ջերմամեխանիկական մշակումը,
էլեկտրաջերմային մշակումը և այլն։Թրծումն ու նորմալացումը հիմնականում կիրառվում են որպես ջերմամշակման նախնական գործողություններ, իսկ արձակումը, էլեկտրաջերմային մշակումը՝ վերջնական գործողություններ։


== Օրինակներ ==
Հաճախ շինվածքը ջերմամշակման ենթարկելու համար կիրառում են իրար հաջորդող մի քանի եղանակներ։ Օրինակ, ատամնանիվները կարող են ենթարկվել քիմիական-ջերմային մշակման, ապա նորմալացման, հետո մխման և վերջում՝ արձակման։ Նման մշակումն ապահովում է մեքենայի դետալների մակերևութային շերտում և միջուկում իրարից տարբեր կառուցվածքների ստացումը։ Հնարավոր է նաև ջերմամշակման միևնույն եղանակի բազմապատիկ կրկնում։ Արագահատ պողպատներից պատրաստված գործիքների ջերմամշակման ժամանակ մխմանը, որպես կանոն, հաջորդում է եռապատիկ արձակումը։ Կիրառելով ջերմամշակման տարբեր եղանակներ՝ կարելի է վերականգնել մետաղի կամ համաձուլվածքի սկզբնական վիճակը։


== Տես նաև ==
Մետաղների ջերմամեխանիկական մշակում 


== Գրականություն ==
International Heat Treatment Magazine in English
Reed-Hill Robert (1994)։ Principles of Physical Metallurgy (3rd edition ed.)։ Boston: PWS Publishing
Վոլոկոչանի

Վոլոկոչանի (ռուս.՝ Волокочаны), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սկոբելկա

Սկոբելկա (ուկրաիներեն՝ Скобелка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Գորոխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1629 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սկոբելկա գյուղում բնակվում էր 1 602 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 21,39 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 74,89 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մընաս բարով, ուղտ բարեկամ…

«Մընաս բարով, ուղտ բարեկամ…», Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից, գրվել է 1902 թվականի նոյեմբերի 5-ին, Բորժոմում։


== Ստեղծման պատմություն ==
Բորժոմի ապարանք իր այցելությունը հումորով ներկայացնելու նպատակով, Թումանյանն օգտագործել է բանահյուսական նյութը։ Ապարանքում այդ օրերին եղել են թագավորական ընտանիքի անդամներ, և բանաստեղծի բժիշկ բարեկամ Ա․ Զարգարյանը (Ռուստեմը) ապրել ու աշխատել է որպես բժիշկ։ Թումանյանի այցը չեն նկատել թագավորական ընտանիքի անդամները։ Հենց սա էլ ակնարկվում է ոտանավոր—առակում։
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Փիլիպոս Վարդազարյանի ֆոնդի 413/10 գ համարում է պահվում Թումանյանի՝ 1902 թվականի նոյեմբերի 5-ին Բորժոմից Փիլիպոս Վարդազարյանին հղած նամակը և դրա մեջ՝ ինքնքագիրը։
Առաջին անգամ տպագրվել է երկերի ժողովածուի 5-րդ հատորի 244 էջում, այնուհետև՝ առաջին հատորի 507 էջում։


== Ծանոթագրություններ ==
Վերին Պտղնի

Վերին Պտղնի, գյուղ Հայաստանի Կոտայքի մարզում, մարզկենտրոնից 35 կմ հարավ-արևմուտք, Սևանի խճուղու վրա։
Վերին Պտղնի է վերանվանվել 1991 թ.-ի ապրիլի 3-ին։


== Բնակչություն ==
Վերին Պտղնիի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է այգեգործությամբ և պտղաբուծությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռենտգենյան նկարահանում

Ռենտգենյան նկարահանում , ռենտգենյան ճառագայթների միջոցով օբյեկտների ստվերային պատկերի լուսանկարչական կամ տեսամագնիսական գրանցում։ Տարբերում են ռենտգենյան նկարահանման երկու եղանակ՝ ուղղակի և անուղղակի։ Ուղղակի ռենտգենյան նկարահանման դեպքում պատկերն անմիջականորեն նկարահանվում է ռենտգենյան ժապավենի վրա։ Անուղղակի ռենտգենյան նկարահանման ժամանակ ֆլյուորոգրաֆիական էկրանի վրա ռենտգենյան ճառագայթներով ստացված պատկերը ֆոտոապարատի կամ կինոապարատի միջոցով վերանկարահանվում է ֆլյուորոգրաֆիական ժապավենի վրա։ Ռենտգենյան նկարահանումը կիրառվում է բժշկության և կենսաբանության մեջ, արդի շինվածքների, կոնստրուկցիաների դետալների և տարբեր նյութերի նմուշների ուսումնասիրության համար։
Պատմություն անհայտ դերասանի մասին

«Պատմություն անհայտ դերասանի մասին» (ռուս.՝ «Повесть о неизвестном актере»), խորհրդային ֆիլմ-դրամա, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ալեքսանդր Զարխին 1976 թվականին «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում։


== Սյուժե ==
Պավել Պավլովիչ Գորյաևը ոչ երիտասարդ դերասան է։ Տարիներ շարունակ նա խաղում է գավառական թատրոնում առաջատար դերերում։ Բեմադրության ռեժիսորը հատուկ Գորյաևի համար գրված պիեսի համար ընտրում է երիտասարդ դերասան։ Գորյայևն սկզբում հուսահատության մեջ է ընկնում, հեռանում է թատրոնից, դիմում ընկերների օգնությանը։ Որոշ ժամանակ անց նա վերաիմաստավորում է կատարվածը և հասկանում, որ եկել է բեմից արժանավայել հեռանալու ժամանակը։


== Դերերում ==
Եվգենի Եվստիգնեև – Պավել Պավլովիչ Գորյաև
Ալլա Դեմիդովա – Օլգա Սերգեևնա Սվետիլնիկովա
Իգոր Կվաշա – Վիկտոր Իլյիչ Վերեշչագին 
Կատյա Գրաժդանսկայա – Կատյա
Անգելինա Ստեպանովա – Մարիա Բենեդիկտովա Գորյաևա
Իգոր Ստարիգին – Վադիմ Գորյաև
Վլադիսլավ Ստրժելչիկ – Միխայիլ Սերգեևիչ Տվերսկոյ
Վալենտին Գաֆտ – Ռոման Սեմյոնովիչ Զնամենսկի, ռեժիսոր
Միխայիլ Կոնոնով – Պետյա Ստրիժով
Նիկոլայ Տրոֆիմով – Պյոտր Ֆոմիչ
Վլադիմիր Պիցեկ – Գրիշա Կուրոչկին
Պավել Վիննիկ – Ֆերապոնտով 
Բորիս Բիտյուկով – ԼուզանովԷպիզոդներում


== Նկարահանող խումբ ==
Բեադրող ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Զարխի
Սցենարիստներ՝ Վլադիմիր Վալուցկի, Ալեքսանդր Զարխի
Օպերատոր՝ Պյոտր Շումսկի
Կոմպոզիտոր՝ Ալֆրեդ Շնիտկե
Նկարիչ՝ Գեորգի Կոլգանով
Ռեժիսոր՝ Լեոնիդ Չերտոկ


== Փաստեր ==
Ալլա Դեմիդովան (Օլգա Սերգեևնայի դերակատարուհին) եղել է ֆիլմի սցենարիստ Վլադիմիր Վալուցկու կինը։ Սա նրանց միակ համատեղ ֆիլմն է։


== Ծանոթագրություններ ==
Գիչիկոմ

Գիչիկոմ, ձմեռանոց Կարսի մարզի Օլթիի օկրուգում 1907 թվականին ուներ 21 քուրդ բնակիչ։ Հիշատակվում է 20-րդ դարի ռուսականա աղբյուրներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոսա (լեզու)

Կոսա (կհոսա, իսիկոսա), ՀԱՀ պաշտոնական լեզուներից մեկը։ Այդ լեզվով խոսում է շուրջ 7,9 միլիոն մարդ (բնակչության շուրջ 18 %-ը), որը համարվում է երկրորդը երկրում (զուլուից հետո)։ Նրա մերձավոր լեզուներից են զուլուն, սվազին, հարավային նդեբելեն և հյուսիսային նդեբելեն, կոսա լեզվին տիրապետողները հասկանում են այս լեզուներով խոսողներին։


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==


=== Պատմություն ===
Կոսա ժողովրդին այս լեզվով կոչում են amaXhosa, իսկ լեզուն՝ isiXhosa: Կոսա լեզուն գտնվում է բանտու լեզուների տարածման հարավարևմտյան շրջագծում, առավել մոտ տեղական ավանդական կոսայական լեզուների միջավայրին։ 1859 թվականին Հենրի Հեա Դագմորի կողմից Աստվածաշունչը թարգմանվեց կոսա լեզվով։


=== Աշխարհագրական  տարածվածություն ===
Կոսա լեզվով խոսացողները հիմնականում բնակվում են ՀԱՀ Արևելյան Կապի նահանգում (նույնիսկ զուլու լեզվով այս նահանգի պաշտոնական անվանումը հնչում է որպես KwaXhosa՝ նմանվելով  Կվազուլու-Նատալ նահանգի անվանման հետ)։ Կոսա լեզվով են խոսում նաև Արևմտյան Կապի նահանգում, ներառյալ Քեյփթաունը, Գաուտենգ նահանգում և ողջ Հարավային Աֆրիկայում։ 


== Վիկիպեդիան կոսա լեզվով ==
Գոյություն ունի Վիքիպեդիա կոսա լեզվով բաժին («Վիքիպեդիա կոսա լեզվով»), առաջին խմբագրումն այստեղ կատարվել է 2003 թվականին։ 2018 թվականի օգոստոսի 29-ի տվյալներով բաժնում առկա է 747 հոդված (էջերի ընդհանուր թիվը կազմում է 3138), այնտեղ գրանցված են 7454 մասնակիցներ, որոնցից ոչ մեկն ադմինիստրատորի կարգավիճակ չունի, վերջին  30 օրվա ընթացքում որոշակի գործողություններ են կատարել 22 մասնակիցներ, բաժնի գոյության ընթացքում կատարված սրբագրումների թիվը կազմում է 29796։


== Լեզվաբանական բնութագիր ==


=== Հնչյունաբանություն և հնչակարգություն ===
Կոսայի հնչյունաբանական համակարգին բնորոշ է բազմաթիվ հնչյունների և հակադրությունների առկայությունը, որն այնքան էլ բնութագրական չէ բանտու լեզվի համար։ Մասնավորապես, կոսա լեզվում բավականին ներկայացված են շչական հնչյունները, որը պայմանավորված է կոսալեզվով խոսողների լայն շփումներով (քանի որ նգուն խմբի բոլոր ժողովուրդները խիստ տարամուսնական են, սովորաբար բանտու տղամարդիկ կնության են վերցնում կոսայի ցեղերի բազմաթիվ կանանց)։ Կոսա լեզվի (զուլուի հետ միասին) վրա զգալի է եղել կոսայական լեզուների ազդեցությունը (որոշ հաշվարկներով այս լեզվի բառերի մեկ երրորդը պարունակում են շչական հնչյուններ)։ Բացի այդ, կոսա լեզվում առկա են մի շարք խուլ ռնգային հնչյուններ, որոնք բացակայում են կոսայական լեզուներում, հավանաբար դրանց առկայությունը պայմանավորված է նրանով, որ կոսա լեզվով խոսողները նախորդ ձայնավորի ռնգայնացումը մեկնաբանում են որպես ինքնին ձայնավորի նշան։ Բացի այդ կոսան հարուստ է կողմնական հնչյունների շարքով, ներառյալ համեմատաբար հազվագյուտ հանդիպող  [ɮ̈] հնչյունը։  Խուլ ձայնավորները արտասանվում են թույլ կլլական ըմպանային ձևով։ Գոյություն ունեն նաև շնչեղության հակադրություններ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Xhosa, A language of South Africa Archived 2012-07-16 at the Wayback Machine.
Izifundo zesiXhosa
Արցախյան պատերազմում զոհված ազատամարտիկների ցանկ (Ռ)

Այստեղ ներկայացված են Արցախյան պատերազմում զոհված ազատամարտիկների ցանկի Ռ տառով սկսվող ազգանունները։

Ռազոյան Սամվել Մոսկովի (25.8.1978, Աշտարակ – 3.10.1992, Լաչինի շրջանում)
Ռաֆայելյան Աշոտ Սարգսի [5.5.1950, Երևան – 2.26.1993, Սարսանգի ջրամբար (Մարտակերտի շրջան)]
Ռեվազյան Մհեր Արդիվանի [5.3.1974, Հրազդան – 21.4.1994, գ. Հորադիզ (Ֆիզուլիի շրջան)]
Ռոմանով Ալեքսան Ռազմիկի (1.1.1970, Էջմիածին (այժմ՝ Վաղարշապատ) – 8.5.1994, Մարտակերտի շրջանում)
Ռոստոմյան Արամ Մաթևոսի [17.10.1964, գ. Նոր Կյանք (այժմ՝ Արարատի մարզում) – 7.7.1992, գ. Երասխ (այժմ՝ Արարատի մարզում)]
Ռոստոմյան Վաչե Անդրանիկի [30.4.1961, գ. Գրիբոյեդով (այժմ՝ Արմավիրի մարզում) – 16.12.1991, գ. Հասանաբադ (այժմ՝ գ. Բերդաձոր՝ Ասկերանի շրջանում)]


== Տես նաև ==
Արցախյան պատերազմ
Արցախյան պատերազմում զոհված ազատամարտիկների ցանկ
Ուրբալակոնե

Ուրբալակոնե (ֆր.՝ Urbalacone), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Տարավո Օրնանո կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Այաչչո շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A331։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 66 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 35 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 22-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 13-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 62,9 %, 1999 թվականին եղել է՝ 46,2 %)։ 22 աշխատունակ բնակիչներից 16-ը աշխատում էին (11 տղամարդ և 5 կին), անաշխատանք էին 6-ը (3 տղամարդ և 3 կին)։ 13 անգործունակ մարդկանցից 3-ը թոշակառու, 10-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Ուրբալակոնե» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-16-ին։ Վերցված է 2011-09-13 
«Ուրբալակոնե» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-12-ին։ Վերցված է 2013-02-10
Վինիպեգ (լիճ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վինիպեգ (այլ կիրառումներ)
Վինիպեգ, (Ուինիփեգ՝ Winnipeg, հնդկացի կրի ցեղի լեզվով՝ «պղտոր ջուր»), խոշոր լիճ Կանադայի Մանիթոբա նահանգում, Վինիպեգ քաղաքից մոտ 55 կմ հյուսիս։ 1990-ական թվականներից Վինիպեգի ջրամբարի կազմում է։ Այն  Կանադայի ամենամեծ  հարավային լիճն է։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից 217  մ է։


== Աշխարհագրություն ==

Վինիպեգ լիճը Կանադայում տարածքով հինգերորդ ամենամեծ քաղցրահամ լիճն է, սակայն նա համեմատաբար փոքր է, միջին խորությունը ընդամենը 12 մ է, բացառությամբ  լճի հյուսիսային և հարավային հատվածները  նեղ ու 60 մ խորությամբ իրար միացնող ջրանցքի։ Վինիպեգ լիճը աշխարհում քաղցրահամ ջուր ունեգող լճերի շարքում տարածքով 12-րդն է։  
Լճի արևելյան մասում տարածվում է տայգան և շատ գետեր են հոսում, այս տարածքը հնարավոր է մտնի  ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկ։ Լճի ձևը երկարավուն է, երկարությունը հարավից հյուսիս  կազմում է 416 կմ։ Լիճը երկար ավազի ափեր  ունի, խոշոր կրաքարային ժայռեր և չղջիկներով շատ քարանձավներ։ Լճի վրա կան մի քանի հարյուր կղզիներ, որոնց մեծ մասը չյուրացված ու անմարդաբնակ են։ Լճի ջրհավաք ավազանի մակերեսը մոտ  984200 կմ² է, որն իր մեջ ներառում է Կանադայի նահանգներն ու տարածքները՝ Ալբերտան, Սասկաչևանը, Մանիթոբան, Օնտարիոն, ինչպես նաև ԱՄՆ-ի Մինեսոտա, և Հյուսիսային Դակոտա նահանգները։

Մի քանի գետեր, որոնք թափվում են Վինիպեգ լիճ՝  Սասկաչևան, Ռեդ Ռիվը (գետ, որը թափվում է Վինիպեգ լիճ) (որոշ աղբյուրներում կիրառում են թարգմանությունը՝ Կարմիր գետ), Վինիպեգ, Բլադվեյն, Պոպլար, Մանիգատոգան, Բերենս, Մուկուտավա, Բլեք Ռիվը։
Լճի ափին գտնվող բնակավայրերն են՝ Գրանդ Ռապիդսը, Բերենս  Ռիվը,Գրանդ Մարեն,Հեկլան, Հիմլին, Ջեկհեդ Հարբորը։


== Պատմություն ==
Ենթադրվում է, որ առաջին եվրոպացին, ով 1690 թվականին, առաջին անգամ այցելել է լճի ափ մորթու վաճառական Հենրի Քեսլին է եղել:Նա պահպանեց լճի տեղական հնդկական անունը՝ wīnipēk, որը նշանակում է «պղտոր ջրեր»։
Վինիպեգի առաջին ամրոցը կառուցվել է 1730-ական թվականներին։ Հետագայում  Կարմիր գետի գաղութը, որը գտնվում էր ամրոցից հարավ, սկսվեց կոչվել Վինիպեգ և դարձավ Մանիթոբա նահանգի մայրաքաղաքը։


== Տնտեսական օգտագործում ==
Նելսոն գետի վրա կառուցված է «Նելսոն գետի ջրաէլեկտրակայանի կասկադը[en]»: Նելսոն գետը սկիզբ է առնելով լճից էլեկտրաէներգիայով բավարարում է նահանգի բնակչությանը։ Կասկադի  էլեկտրակայանի ամենաբարձր պատնեշը` Ջենփեգը (Jenpeg), կառուցվել  է Խորհրդային ինստիտուտի « Հիդրոպրոյեկտի» կողմից։ Հագեցված լինելով խորհրդային նույն արտադրանքի տուրբիններով, պահպանվում է  լճի մակարդակը,փաստորեն այն վերածելով ջրամբարի, նման Բայկալ լճի վրա կառուցված Իրկուտսկի ջրաէլեկտրակայանին։ 
Սիրողական ձկնորսությունը՝ մասնագիտացված է սուդակի, հյուսիսային գայլաձկան և լճային թառափի ձկնորսությամբ,ինչպես նաև որսում են դեղին պերկես։


== Բնապահպանություն ==
Լճի ափին կան երկու բնապահպանական որսարգելավայրեր և գավառական զբոսայգիներ։ Լճի արևելյան ափին` Պոպլար որսարգելավայրն է՝ Նանովյան գետերի արգելոցը։ Լճի կենտրոնական մասում է գտնվում  Ֆիշը Բեյ որսարգելավայրը, որը գտնվում է համանուն ծոցի և կղզիների վրա։ Լճի հարավային հատվածում Հեքլա Գրինգստոն գավառական պարկն է։


== Գրականություն ==
«Виннипег, озеро»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 


== Ծանոթագրություններ ==
Կելմենցիի շրջան

Կելմենցիի շրջան (ուկրաիներեն՝ Кельменецький район), շրջան Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզում։
Ստեղծվել է 1960 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կելմենցի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 670 կմ²։


== Բնակչություն ==
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 42109 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 62,85 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
(3960) Չալյուբիյու

(3960) Չալյուբիյու (անգլ.՝ Chaliubieju), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1955 թվականի հունվարի 20-ին Մանուշակագույն լեռան աստղադիտարանի կողմից Նանկինում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,643281 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9076 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,379 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1569,69 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,229345 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,42° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3960) Չալյուբիյու աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Էնն Բլիտ

Էնն Բլիտ (անգլ.՝ Ann Blyth, օգոստոսի 16, 1928(1928-08-16)[…], Կիսկո լեռ, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի, երգչուհի։ 1945 թվականին արժանացել է «Օսկար» մրցանակի։


== Վաղ տարիներ ==
Էնն Մերի Բլիտը ծնվել է 1928 թվականի օգոստոսի 16-ին  Նյու Յորքի Մաունտ-Քիսկո գյուղում։ Սովորել է Մանհեթենի Սբ. Պատրիկի անվան դպրոցում։ Նրա ծնողները դերասանուհու ծնվելուց անմիջապես հետո բաժանվել են և նա մնացել է մոր մոտ՝ ստանալով կաթոլիկական ավանդույթներով դաստիարակություն։


== Գործունեություն ==


=== Դերասանական գործունեություն ===
Դերասանական գործունեությունը սկսել է Բրոդվեյում, որտեղ նա 1941 թվականից մինչև 1942 թվականը մասնակցել է «Դոզորը Ռեյնում» ներկայացմանը։ Շուտով նա «Universal Studios» ընկերության հետ համաձայնագիր է կնքել և 1944 թվականին առաջին անգամ կինոյում ելույթ է ունեցել։ Նրա առաջին ֆիլմերը եղել են երաժշտական ֆիլմերում, որտեղ նա խաղացել է երիտասարդ աղջնակի դեր։ 1945 թվականին «Warner Bros» ընկերության «Միլդրեդ Փիրս» ֆիլմում խաղացել է Վեդ Փիրսի՝ Ջոան Քրոուֆորդի անշնորհակալ աղջկա դերը։ Այս դերը քննադատների կողմից լավ կարծիքների է արժանացել։ Այս դերի շնորհիվ դերասանուհին արժանացել է «Օսկար» մրցանակի՝ «երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհու համար»։
Հետագայում Էնն Բլիթը նկարահանվել է այնպիսի ֆիլմերում, ինչպիսիք են «կոպիտ ուժը» (1947), «կանանց վրեժը» (1948), «Միստեր Պիբոդին և ջրահարսը» (1948), «մեծ Կարուզոն» (1951) և մի շարք այլ ֆիլմերում։
1949 թվականին Էնն Բլիթի կերպարը հայտնվել է «Սուպերմենը և Ջրահարսը» պատմվածքի Սուպերմենի մասին կոմիքսներում, որը կարծես ակնարկ լինի դերասանուհու դերերից մեկի մասին։
1954 թվականին «Օսկար» մրցանակի հանձնման արարողության ժամանակ Էնն Բլիթը կատարել է «Secret Love» երգը (1953)։
Կինոյում վերջին անգամ հայտնվել է 1957 թվականին «Բաստեր Կիտոնի պատմությունը» ֆիլմում, որտեղ կատարել է Գլորիա Բրենտի դերը։ 1960-ականներից սկսած դերասանուհին աշխատել է միայն երաժշտական թատրոններում և հեռուստատեսությունում։ 1985 թվականին խաղացել է իր վերջին դերը։
Կինոյում ունեցած ավանդի համար Հոլիվուդյան փառքի ծառուղում Էնն Բլիթն արժանացել է աստղի։


=== Հասարակական կարծիք ===
1952 թվականի դեկտեմբերին «Կինո և հեռուստատեսություն» ամսագրում Բլիթն իր հարցազրույցում հայտարարել է, որ ԱՄՆ Հանրապետական կուսակցության կողմնակից է, այդ պատճառով 1952 թվականի նախագահական ընտրություններից մեկ ամիս առաջ պաշտպանել է Դուայթ Էյզենհաուերին։
1973 թվականին Էնն Բլիթը և նրա ամուսին Ջեյմս Մաքնալտին, որոնք կաթոլիկություն էին դավանում, արժանացել են պատվավոր «Երուսաղեմի Սուրբ Գերեզմանի» շքանշանի, որը անց է կացրել Տերենս Կարդինալ Քուքը։


== Անձնական կյանք ==
1953-ում դերասանուհին ամուսնացել է Ջեյմս Մաքնալթիի հետ։ Հարսնացուի ընկերուհիներն էին դերասանուհիներ Ջոան Լեսլին, Ջեյն Ուիթերսը և Բեթի Լինը։ Ամուսնությունից հետո նա ստիպված էր դադարեցնել իր կարիերան, որպեսզի կենտրոնանար հինգ երեխաների՝ Թիմոթի Պատրիկի (ծնվել է 1954 թվականի հունիսի 10-ին), Մորին Աննայի (ծնվել է 1955 թվականի դեկտեմբերի 14-ին), Քեթլին Մարիամի (ծնվել է 1957 թվականի դեկտեմբերի 23-ին), Թերենս Գրեյդիի (ծնվել է 1960 թվականի դեկտեմբերի 9-ին) և Էյլին Ալանայի դաստիարակության վրա։ Զույգը միասին ապրել է մինչև Մաքնալթիի մահը (2007 թվական)։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
կենսագրական տվյալներ
Չաման (Հեքյարիի գավառ)

Չաման, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 649


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Լենկինո (այլ կիրառումներ)

Լենկինո, կարող է վերաբերել՝

Լենկինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի կազմում։
Լենկինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Օսբոռն Ռեյնոլդս

Օսբոռն Ռեյնոլդս (անգլ.՝ Osborne Reynolds, օգոստոսի 23, 1842(1842-08-23)[…], Բելֆասթ - փետրվարի 21, 1912(1912-02-21), Սոմերսեթ, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն), անգլիացի ֆիզիկոս և ինժեներ, Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ (1877 թ.-ից)։
Ավարտել է Քեմբրիջի համալսարանը (1867)։ Մանչեստրի համալսարանի պրոֆեսոր (1868)։ Հիմնական աշխատանքները նվիրված են մածուցիկ հեղուկի հոսանքների դինամիկ նմանության տեսությանը։ 1876 – 1883 թվականներին փորձնական եղանակով սահմանել է գլանային խողովակներում լամինար հոսանքից տուրբուլենտ հոսանքի անցնելու հայտանիշը։ Առաջարկել է հեղուկի միջինացված շարժման դիֆերենցիալ հավասարումներ՝ հաշվի առնելով լրացուցիչ (տուրբուլենտ) լարումները։ Զբաղվել է յուղման հիդրոդինամիկական տեսությամբ, ուսումնասիրել կավիտացիայի երևույթը, ձայնի մթնոլորտային բեկունակությունը, ջրի ազատ մակերևույթի վրա ալիքների տարածման խմբային արագությունը, կարծր պատերից հեղուկին ջերմություն հաղորդելու երևույթ են։


== Ծանոթագրություններ ==
Օբերպլայխֆելդ

Օբերպլայխֆելդ  (գերմ.՝ Oberpleichfeld), քաղաք Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Վյուրցբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1074 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալների)։ Տարածքը կազմում է 8,66 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 79 169։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Սոնասար (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սոնասար (այլ կիրառումներ)

Սոնասար, գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում։ Տեղաբաշխված է հանրապետության արևմտյան հատվածում։ Բերձոր շրջկետնտրոնից գտնվում է 32 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 82 կմ հեռավորության վրա։
Մարգիս գյուղի հետ միասին կազմում է Սոնասար համայնքը։


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը լեռնային է, ունի 1204,4 հա տարածք, որից 366,4 հա գյուղատնտեսական նշանակություն, 756,2 հա անտառային հողեր։ Սոնասար համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Ղոչազսու գետը։
Բնակավայրի տարածքում առկա են խմելու ջրի բազմաթիվ բնական աղբյուր-առվակներ։
Առկա են իսլանդական շպատի հանքային պաշարներ։


== Պատմություն ==
2020 թվականի 44-օրյա պատերազմի հետևանքով գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։


== Բնակչություն ==
2015 թվականին համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 89 մարդ, կա 22 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։


== Պատմամշակութային հուշարձաններ ==
Համայնքի պատմամշակութային հուշարձաններն են՝ դամբարանադաշտ «Սոնասար» (մ.թ.ա. 2-րդ դար), գերեզմանոց «Սոնասար» (մ.թ.ա. 2-րդ դար), 2 տապանաքարեր (XIV դար), խաչքար (XIV դար), խաչքարի պատվանդան (1605 թ.), արձանագրություն (XVII դար), խոյակ (XVII դար), կամուրջ (XI-XIII դարեր)։


== Հասարարակական կառույցներ ==
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, միջնակարգ դպրոց, որտեղ սովորում էին 15 աշակերտներ։


== Ծանոթագրություններ ==