armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Միլան Վիլոտիչ

Միլան Վիլոտիչ (սերբ.՝ Милан Вилотић / Milan Vilotić, հոկտեմբերի 21, 1986(1986-10-21), Բելգրադ, ՀՍՖՀ), սերբ ֆուտբոլիստ, շվեյցարական «Սանկտ Գալլեն» ակումբի պաշտպան։ Խաղացել է Սերբիայի ազգային հավաքականում։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
«Չուկարիչկի» թիմի սան է։ Այդ թիմում անցկացրել է 80 խաղ, խփել 5 գոլ։ 2006 թվականին վարձակալվել է Բելգրադի «Լոկոմոտիվի» կողմից։ 2009 թվականին ընդգրկվել է «Ցրվենա Զվեզդա» ակումբի կազմում՝ նրա հետ կնքելով եռամյա պայմանագիր, սակայն հիվանդության պատճառով ստիպված է եղել ժամանակավորապես հեռանալ ֆուտբոլից։ Ֆուտբոլ վերադառնալուց հետո Վիլոտիչը կարմիր-սպիտակների կազմում անցկացրել է ևս մի քանի հանդիպում և նույնիսկ նվաճել է Սերբիայի գավաթը։ Սակայն 2012 թվականի մրցաշրջանի ավարտին Վիլոտիչը հեռացվել է հիմնական կազմի մարզումներից։ 2012 թվականի ամռանը Միլանն ազատ գործակալի կարգավիճակով տեղափոխվել է շվեյցարական «Գրասհոպեր»։ Առաջին մրցաշրջանում Շվեյցարիայում Վիլոտիչը դարձել է առաջնության արծաթե մեդալակիր, ինչպես նաև նվաճել է Շվեյցարիայի գավաթը։ 2014 թվականի հունվարին, տրանսֆերային պատուհանի փակվելուց անմիջապես առաջ, Վիլոտիչը միացել է շվեյցարական մեկ այլ ակումբի՝ «Յանգ Բոյզին»։ Գործարքի գումարը կազմել է 2 միլիոն եվրո։


==== Վիճակագրություն ====
2014 թվականի ապրիլի 2-ի դրությամբ


=== Ազգային հավաքականում ===
Միլան Վիլոտիչը հրավիրվել է Սերբիայի երիտասարդական հավաքական։ Եղել է 2009 թվականի Եվրոպայի երիտասարդական առաջնության խաղացողների վերջնական ցուցակում, խաղացել է 21 համարի մարզաշապիկով։ 2010 թվականի ապրիլին Ռադոմիր Անտիչը նրան հրավիրվել է Ճապոնիայի հավաքականի դեմ խաղին, բայց ստամոքսի խնդիրների պատճառով նա այդպես էլ չի խաղացել։ Միլանն իր նորամուտը Սերբիայի ազգային հավաքականում նշել է 2011 թվականին՝ Ավստրալիայի հավաքականի դեմ խաղում։ Նույն թվականին Միլանն անցկացրել է ևս երկու ընկերական հանդիպում՝ Ռուսաստանի և Հոնդուրասի ազգային հավաքականների դեմ։

Ընդամենը՝ 3 հանդիպում / 0 գոլ, 0 հաղթանակ, 1 ոչ-ոքի, 2 պարտություն։


== Հիվանդություն ==
2010 թվականի օգոստոսին բժշկական զննումից հետո բժիշկները պարզել են, որ Միլանն ունի աջ թիակի քաղցկեղ, որը սպառնում էր նրա ֆուտբոլային կարիերային և նույնիսկ կյանքին։ Միլանին շտապ տեղափոխել են Բոլոնիայի կլինիկա, որտեղ վիրահատել են՝ ուռուցքը հեռացնելու նպատակով։ 2011 թվականի հունվարին վերականգնողական կուրսից հետո բժիշկները նրան թույլ են տվել վերադառնալ սպորտ։


== Նվաճումներ ==
ԹիմայինՍերբիայի գավաթակիր (2)՝ 2009/10, 2011/12
Շվեյցարիայի գավաթակիր՝ 2012/13ԱնհատականՍերբիայի խորհրդանշական հավաքական՝ 2009/10


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը National Football Teams կայքում(անգլ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Կենսագրությունն ու վիճակագրությունը Սերբիայի ազգային հավաքականի կայքում
Մոնտորո

Մոնտորո (իտալերեն՝ Montoro), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզի Ավելինո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 19668 մարդ (2015), բնակչության խտությունը կազմում է 489,99 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 40,14 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83025, հեռախոսային կոդ՝ 0825։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Ծանոթագրություններ ==
Աբրահամ Շաքեցի

Աբրահամ Շաքեցի (ծն. և մահ. թթ. անհայտ), XVIII դարի հայ մշակութային գործիչ։
1791 թվականին Հարություն Շաքեցու հետ կազմել է XVIII դարի կեսին վերաբերող պաշտոնական գրությունների մի ժողովածու՝ «Գրագրութեան գիրք» (Երևանի Մատենադարան, ձեռ. № 3592), որի մեջ կան նաև Աղվանից հակաթոռ կաթողիկոս Ներսեսի (1720—1763) և նրա ժամանակակից մի շարք անձանց կոնդակների, բանադրագրերի, խնդրագրերի պատճեններ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պողոս Լազարովիչ

Պողոս Լազարովիչ (19-րդ դար), հայ կրթական, մշակութային գործիչ։
Ծնվել է Կ. Պոլսում, որտեղ ստացել է կրթությունը, զբաղվել մանկավարժական աշխատանքով։ Ճանապարհորդել է Հեռավոր Արևելքում, եղել է Հնդկաստանում։ Այդ ճանապարհորդության նկարագրությունը լույս է ընծայել Վենետիկում, 1832-ի «Ստորագրութիւն Կալկաթա քաղաքին, զոր արար պ. Պողոս Պետրոս Լազարովիչ Կ. Պոլսեցի ի ճանապարհորդել յորում արևելեան հնդիկս» խորագրով, հնդկահայ գաղութի առօրյայի մասին։


== Աղբյուրներ ==
Պյադիկովցի

Պյադիկովցի (ուկրաիներեն՝ Пядиківці), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Կիցմանի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պյադիկովցի գյուղում բնակվում էր 971 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(1081) Ռեսեդա

(1081) Ռեսեդա (անգլ.՝ Reseda), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1927 թվականի օգոստոսի 31-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,09755 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6413 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5538 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1991,25 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,180791 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,21° անկյուն։
Ռեսեդա աստերոիդը պատկանում է Հիգեայի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի հիմնական գոտու բոլոր աստերոիդների մոտ 1%-ը։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 3,06 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 3,22 ա. մ.-ի վրա, ուղեծրերի թեքումը ընկած է 4,2 - 5,8° միջակայքում, իսկ էքսցենտրիսիտետի սահամններն են՝ 0,109 - 0,163։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1081) Ռեսեդա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սոոդլա

Սոոդլա (էստ․՝ Soodla), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Անիյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 87 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Արմեն Հայրապետյան (Միկրոբ)

Արմեն Վաղարշակի Հայրապետյան (առավել հայտնի է Միկրոբ անունով, հունիսի 17, 1963, Քաջարան, Սյունիքի մարզ ՀԽՍՀ-դեկտեմբերի 10, 1992,  Զանգելանի շրջան,(Ադրբեջանական ԽՍՀ) Շարաֆլու), Արցախյան պատերազմի  մասնակից։
Ցուցաբերած բացառիկ քաջության և արիության համար ՀՀ նախագահի 1996 թվականի սեպտեմբերի 20-ի հրամանագրով հետմահու պարգևատրվել է «Մարտական խաչ» առաջին աստիճանի շքանշանով։


== Կենսագրություն ==
Արմեն Հայրապետյանը ծնվել է 1963 թվականին։ Ավարտել է Կապանի թիվ 6 միջնակարգ դպրոցը։ Սովորել է Կապանի լեռնահանքային տեխնիկումի էլեկտրամեխանիկական բաժնում։ 1980 թվականին ավարտել է և զորակոչվել խորհրդային բանակ՝ ծառայության անցնելով Թուրքմենիայի Կրասնովոդսկ քաղաքում տեղաբաշխված հակաօդային պաշտպանության զորամասում։ Զորացրվելուց հետո աշխատանքի է անցել Կապանի ավտոնորոգման գործարանում՝ որպես փականագործ։


=== Արցախյան պատերազմ ===
1991 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Արմենն ընդգրկվել է  ՆԳ Կապանի բաժանմունքի ինքնապաշտպանական ջոկատի կազմում,  մասնակցել է Կապան-Գորիս ավտոճանապարհի պաշտպանությանը։ 
Նշանակվել է Կապանում գտնվող երկրապահ վաշտի հետախուզական ջոկատի հրամանատար։ Ստացել է  Հետախույզ Միկրոբ ծածկանունը։ Այդ ծածկանունը ադրբեջանացի մարտիկները  գիտեին, սակայն նրան չէին տեսել և չէին ճանաչում։  Գերիների և զոհերի փոխանակման ժամանակ Զանգելանի ոստիկանության պետը նրա հետ զրուցելիս ասել է. «Մի օր ինձ ծանոթացրու այդ Միկրոբի հետ»։ Արմենը պատասխանել  է. «Կգա ժամանակը, կծանոթանաս»։
1992 թվականի դեկտեմբերի 10-ի վաղ առավոտյան Շարաֆլու գյուղի դիմացի բարձունքի վրա պաշտպանության էին անցել Սիսիանի 25 հոգանոց և Կապանի 12 հոգանոց ջոկատները Միկրոբի գլխավորությամբ։ Մարտի ժամանակ ծանր վիրավորվում է Արմենը։ Ընկերները մի կերպ նրան հասցնում են մոտակա քարանձավը, որտեղ էլ մնում է նա։ Արմենը ադրբեջաներեն  օգնության է կանչել  հակառակորդին և երբ ադբեջանցիներն օգնության են հասել,  Միկրոբը պայթեցրել է ձեռքի  նռնակը՝ իր հետ տանելով մի քանի ադբեջանցու։
Արմենի աճյունն ամփոփված է Կապանի Բաղաբուրջի հուշահամալիրի եղբայրական գերեզմանոցում՝ իր մարտական ընկերների կողքին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Միայն թե հերոսների հիշատակը հնացած չհամարվի
Կովկասյան էնցիկլոպեդիան

«Կովկասյան էնցիկլոպեդիան», հայ բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից՝ գրված 1914 թվականին։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1914 թվականին Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթի (№ 133) հունիսի 21-ի համարում։
Այնուհետև՝ 1969 թվականին Երևանում լույս տեսած Ն․ Թումանյանի «Թումանյանը քննադատ» գրքում (էջ 315-317) և որոշ կրճատումներով, 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության չորրորդ հատորում (էջ 299-300)։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 7-րդ հատորում արտատպվել է Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթից։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալբանո Վերչելեզե

Ալբանո Վերչելեզե (իտալերեն՝ Albano Vercellese), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզում։ Մտնում է Վերչելի գավառի կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 13 կմ² տարածք։ Բնակչությունը 2008 թվականի տվյալներով 339 մարդ է։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 0161։ Փոստային ինդեքս 13030։ Խտությունը՝ 26 մարդ/կմ²։
Ալբանո Վերչելեզեն սահմանակից է Կոլոբյանո, Գրեջո, Օլդենիկո, Սան Նազարո Սեսիա և Վիլարբոյտ մունիցիպալիտետներին։
Օգոստոսի 15-ին կոմունայում հատկապես նշվում է Սուրբ Աստվածածնի Վերափոխման տոնը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1969-70

Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1969-70 (անգլ.՝ 1969-70 FA Cup), Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթի 89-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Չելսի» ֆուտբոլային ակումբը։


== Եզրափակիչ ==
Կասկադյան լեռներ

Կասկադյան լեռներ (անգլ.՝ Cascade Range), լեռներ Հյուսիսային Ամերիկա մայրցամաքում, ԱՄՆ-ի և Կանադայի արևմուտքում՝ Կորդիլիերաների համակարգում։ Երկարությունը՝ մոտ 1000 կմ է։
Նշանավոր են Ռեյնիր (4392 մ), Շասթա (4317 մ), Բեյքեր, Լասեն Պիկ, Հուդ հրաբուխները։ Կազմված են մեզոզոյան ապարներից, պալեոգեն-նեոգենի լավաներից։ Լանջերը մասնատված են, անտառապատ։


== Անվանում ==
Անվանումը տրվել է լեռնաշղթայի լանջերը սղոցող Կոլումբիա, Ֆրեյզեր, Քլամատ և այլ գետերի առաջացրած աստիճանավոր ջրվեժների (կասկադների) առատության պատճառով։


== Ծանոթագրություններ ==
Երկուսը մեկ անձրևանոցի տակ

«Երկուսը մեկ անձրևանոցի տակ» ռուս.՝ «Двое под одним зонтом», երաժշտական գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանվել է Սերգեյ Ալեքսանդրովիչ Աբրամովի վեպի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Երաժշտական էքսցենտրիկ հեքիաթ է կրկեսի արտիստների կյանքից։ Դանը աճպարար է, որը պատրաստում է նոր ներկայացումը։ Նա պետք է անի անհնարինը, որ ծրագիրն արժանի լինի հանդիսատեսին ներկայացնելուն։ Կրկեսային ներկայացման տնօրեն Տիլը պահանջում է, որ համարը կատարվի հեշտությամբ և անհոգորեն։ Վարպետական անհոգության հասնելու համար անհրաժեշտ է երկուսից մեկը՝ ամենօրյա աշխատանք կամ հրաշք։
Կրկեսի դերասան աճպարար Դանը անձրևի ժամանակ հանդիպում է Օլյային։ Ժամադրության ընթացքում իմանում է, որ նա կախարդուհի է։ Դանը չի հավատում, բայց հանդիպումից անմիջապես հետո նրա կյանքում սկսում են հրաշքներ կատարվել։ Բուկինիստական խանութում նա հազվադեպ հին գիրք է գտնում, հաջողությամբ անցկացնում է ներկայացման փորձերը, ինչպես խոստացել էր իր կախարդուհին։ Դանը նախկինի պես հրաժարվում է հավատալ, և Օլյան յուրօրինակ քննություն է կազմակերպում՝ պատվեր կատարելու ցանկություն։ Վերջին ցանկությունը նոր համարի մասին է, որը նա ցանկանում էր բեմադրել, այն կատարվում է, բայց դա վերջինն է։ Օլգան նրա կյանքից անհետանում է նույնպես հանկարծակի, ինչպես հայտնվել էր անձրևի ժամանակ։


== Դերերում ==
Իվար Կալնինշ – Դան (Դանիել Ֆրոլովիչ Շերեմետև) / Դանի պապը
Ինոկենտի Սմոկտունովսկի – Տիլ
Ելենա Սաֆոնովա – Օլյա
Նատալյա Անդրեյչենկո – Լյուդմիլա
Ելենա Յակովլեվա – Լերա
Եվգենի Բիլյաուեր – Նիկոլայ Զերնով
Նատալյա Ակիմովա – Դանի տատիկը


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Սերգեյ Աբրամով
Ռեժիսոր՝ Գեորգի Յունգվալդ-Խիլկևիչ
Օպերատոր՝ Ալբերտ Օսիպով
Նկարիչներ՝ Մարկ Կոնիկ, Իգոր Բրիլ
Կոմպոզիտոր՝ Իսահակ Շվարց
Երգերի տեքստերի հեղինակ՝ Իլյա Ռեզնիկ
Կատարողներ՝
Օլեգ Անոֆրիև («Երգ կրկեսի մասին»)
«Հույս» եռյակ («Ах, если б не было дождя»)
Կինեմատոգրաֆիայի պետական սիմֆոնիկ նվագախումբ
Դիրիժոր՝ Էմին Խաչատրյան
ԽՍՀՄ Հեռուստառադիոպետկոմի էստրադային անսամբլ
Դիրիժոր՝ Բորիս Ֆրուկմին (լուսագրերում՝ Ա. Ֆրումկին)
Գլխավոր խորհրդատու՝ Լեոնիդ Կոստյուկ
Խմբագիր՝ Ի. Մատյաշեկ
Երաժշտական խմբագիրներ՝ Լ. Գլուշչենկո, Ե. Վիտուխինա
Տնօրեն Սերգեյ Ցիվիլկո


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Двое под одним зонтом» на сайте «Энциклопедия отечественного кино»
 «Երկուսը մեկ անձրևանոցի տակ» ֆիլմը  Օդեսայի կինոստուդիայի պատոնական կայքում
Վրացա-Իմերեթական նահանգ

Վրացա-Իմերեթական նահանգ (ռուս.՝ Грузино-Имеретинская губерния), Ցարական Ռուսաստանի մարզերից մեկը Հարավային Կովկասի արևելյան մասում 1840-1846 թվականներին։ Արևմուտքում սահմանակից էր Թիֆլիսի նահանգին և հարավից՝ Պարսկաստանին ու Օսմանյան կայսրությանը։ Արևմտյան ամբողջ սահմանի երկարությամբ Սև ծովն է։
Համապատասխանում է ներկայիս Վրաստանի ողջ հատվածին՝ ներառելով Աբխազիան և Հարավային Օսիան, դուրս է մնում միայն Բաթումի շրջակայքը (Աջարիա)։ Նրա տարածքի մեջ է մտել ժամանակակից Հայաստանի մեծագույն մասը՝ բացառությամբ Սյունիքի մարզի, ինչպես նաև՝ Սուրմալուի դաշտը և Արարատ լեռը, Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետությունը և Ադրբեջանի հյուսիսարևմտյան մասը՝ Գանձակի շրջակայքը։
Վարչական կենտրոնը Թիֆլիս քաղաքն էր։ Այլ խոշոր քաղաքներ էին Երևանը և Քութայիսը։ Նախքան 1840 թվականը Վրացա-Իմերեթական նահանգի տարածքում գավառի կարգավիճակով պահպանվել էին Հյուսիսային Իրանի խանություններից Գանձակը, ինչպես նաև՝ Հայկական մարզը, Վրացական և Իմերեթական նահանգները։


== Պատմություն ==
Ռուսաստանի ընդարձակումը դեպի հարավ տեղի է ունեցել Շահական Պարսկաստանի և Սուլթանական Թուրքիայի դեմ պայքարելով։ 1813 թվականին ավարտվեց ռուս-պարսկական առաջին պատերազմը։ Հոկտեմբերի 10-ին Ղարաբաղի Գյուլիստան գյուղում կնքվեց հաշտության պայմանագիր, որով Իրանի շահը ճանաչեց Արևելյան Անդրկովկասի միացումը Ռուսական կայսրությանը։ Այն հաստատվեց, երբ 1828 թվականին ավարտվեց ռուս-պարսկական երկրորդ պատերազմը և փետրվարի 21-ին Թուրքմենչայում կնքվեց նոր պայմանագիր։ 1829 թվականի ռուս-թուրքական պատերազմով ձևավորվեց Անդրկովկասի հիմնական տարածքը, որը շարունակում էր կառավարվել նախկին վարչաքաղաքական միավորների նման։
Անդրկովկասի վարչական բաժանման մասին օրենքը ընդունվել է 1840 թվականին։ Նիկոլայ I Ռոմանով կայսեր հրամանով ամբողջ Անդրկովկասը բաժանվեց վարչատարածքային երկու միավորի. Վրացա-Իմերեթական նահանգ և Կասպիական մարզ։ Դրանով երկրամասը կիսվեց արևմտյան ու արևելյան հատվածների։ Բաքվի նահանգը մտավ դրանցից երկրորդի կազմի մեջ։
Վրացա-իմերեթական նահանգի մեջ մտան Թիֆլիսի, Թելավի, Գորիի, Բելոկանի, Քութայիսի, Գուրիայի, ինչպես նաև՝ Ելիզավետպոլի (Տավուշ, Շակաշեն և Գարդման), Երևանի (Այրարատ), Նախիջևանի (Գողթան), Ալեքսանդրապոլի (Շիրակ), Ախալցխայի (Ջավախք) գավառները։ Այս վարչական բաժանումից հետո ցարիզմը տարբեր օրինագծերի միջոցով փորձում էր Անդրկովկասում ամրապնդել իր իշխանությունը եւ երկրամասում ստեղծել տեղական առանձնահատկություններից զուրկ ռուսական վարչակարգ։
Ցարական կարգերն ամրապնդելու նպատակով 1844 թվականին Կովկասում հիմնվում է փոխարքայություն։ Փոխարքա է նշանակվում փորձված պաշտոնյա Ա. Վորոնցովը։ Անդրկովկասում իր հենարանն ամրապնդելու նպատակով ցարական կառավարությունն ուժեղացրեց հողատեր-կալվածատերերի դիրքերը։ 1846 թվականի դեկտեմբերի 6-ի օրենքի համաձայն Անդրկովկասի խաները, բեկերը եւ մելիքները ճանաչվեցին հողի ժառանգական սեփականատերեր։
1846 թվականին, հաշվի առնելով այն, որ երկրամասի կիսումը երկու մասի հաշվի չի առնում տարածաշրջանի ժողովուրդների մշակութային, պատմական, տնտեսական ու քաղաքական առանձնահատկությունները, Նիկոլայ Ռոմանովը նոր հրաման արձակեց, որով Անդրկովկասը ենթարկվեց վարչական բաժանման։ Ձևավորվեցին Թիֆլիսի, Քութայիսի, Դերբենդի ու Շամախու, ավելի ուշ՝ Երևանի նահանգները։


== Տես նաև ==
Կասպիական մարզ


== Աղբյուրներ ==
Полное собрание законов Российской империи, собрание 2-е, т. XV, ст. 13368
Վարչատնտեսական կացությունը
Լենոլա

Լենոլա (իտալ.` Lenola), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո մարզի Լատինա գավառում։
Բնակչությունը` 4126 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 92 մարդ/կմ², տարածքը՝ 45 կմ², փոստային ինդեքսը՝ 04025, հեռախոսային կոդը՝ 0771։


== Քույր քաղաքներ ==
 Գրոտտե
 Մանդրացոն
 Մարմոլեժո


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ Archived 2006-08-04 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆոնտեն լե Կապի

Ֆոնտեն լե Կապի (ֆր.՝  Fontaine-lès-Cappy), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում:
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 40 մարդ, բնակչության խտությունը` 11.53 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.47 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 120 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 35 կմ արևելք:


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 29 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 21-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 8: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,4 %: 21 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 20 անձ (14 տղամարդ և 6 կին): Գործազուրկ են եղել 1 անձ (0 տղամարդ և 1 կին): 8 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 2-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կվարտո

Կվարտո (իտալերեն՝ Quarto), քաղաք Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Նեապոլի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 39 142 մարդ (2008 թվական), բնակչության խտությունը կազմում է 2796 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 14 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 80010, հեռախոսային կոդ՝ 081:
Կոմունայի հովանավորն է Մարիամ Աստվածածինը (Santa Maria Libera Nos a Scandalis) ։ Տոնակատարությունը սկսվում է սեպտեմբերի 12-ին և տևում է ամբողջ շաբաթ։ Կոմունայում նշում են նաև սուրբ Պետրոս և Պողոս առաքյալների տոնակատարությունը, որը սկսվում է հունիսի 29-ին և տևում երեքից չորս օր։ Բացի այդ, կոմունայի հովանավորներից են Սուրբ Կաստրենիոսը, տոնը նշվում է փետրվարի 11-ին, և Սուրբ Անտոն Մեծը, տոնը նշվում է հունվարի 17-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 081 8069111
Էլեկտրոնային փոստ՝ urp@comune.quarto.na.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.quarto.na.it/


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Աստերոիդների ցանկ (117501-117600)

Աստերոիդների ցանկ (117401-117500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (117601-117700)
 Աստերոիդների ցանկ (117401-117500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (117601-117700)
Այգի Բորդիգերայում

«Այգի Բորդիգերայում» (ֆր.՝ Jardin à Bordighera, impression de matin), Կլոդ Մոնեի նկարը։
Նկարում պատկերված է Միջերկրածովյան արմավենիներով և ծաղկող թփերով այգի՝ առաջին պլանում, իսկ ծառերի հետևում երևում է Սուրբ Մարիամ Մագդաղենացու եկեղեցու զանգակատունը։


== Պատմություն ==
Նկարն ստեղծվել է 1884 թվականին, երբ Մոնեն կատարել է ուղևերություն դեպի Ֆրանսիայի հարավ ու Իտալիա և որոշ ժամանակով կանգ է առել Բորդիգերա քաղաքում, որը գտնվում է Իտալիայում՝ ֆրանս-իտալական սահմանից ոչ հեռու։ Այդտեղ Կլոդ Մոնեն 79 օրվա ընթացքում ստեղծել է 38 նկար։ «Ամեն ինչ լավ է, ամեն օր լանդշաֆտն ավելի գեղեցիկ է, և ես հիացած եմ քաղաքով»,— գրել է նկարիչը իր մարշանին (նկարների վաճառող)՝ Դյուրան Ռյուելին (Փարիզ)։
Նկարի սկզբնական չափը հետագայում փոփոխվել է։ Էրմիտաժի ռեստավրացիոն արվեստանոցներում կտավն ուսումնասիրելիս պարզվել է, որ նկարի աջ կողմում առնվազն 6 սմ լայնությամբ մի շերտ դրված է ենթաշրջանակի տակ, ընդ որում՝ կտավը կտրվել է ուղիղ ներկի վրայից, և եզրը չի պահպանվել, հետևաբար նկարն ավելի լայն է եղել։
Մինչև 1945 թվականը կտավը գտնվել է Օտտո Կրեբսի հավաքածուում, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ այն զավթվել է խորհրդային զորքերի կողմից և ուղարկվել ԽՍՀՄ՝ որպես ռազմատուգանք, երկար ժամանակ պահվել է Էրմիտաժ պահեստարաններում և ցուցադրվել է միայն 1995 թվականին ռազմավարային արվեստի Էրմիտաժի ցուցահանդեսում։ 2001 թվականից ի վեր ընդգրկված է Էրմիտաժի մշտական ցուցադրության կազմում և 2014 թվականի վերջից ցուցադրվում է Գլխավոր շտաբի շենքում՝ Սերգեյ Շչուկինի և Մորոզով եղբայրների հիշատակի պատկերասրահում (սրահ 403)։


== Ծանոթագրություններ ==
Գլիննոե (այլ կիրառումներ)

Գլիննոե, կարող է վերաբերել՝

Գլիննոե - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Գլիննոե - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի կազմում։
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (Ղարադաղլու)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, հայկական եկեղեցի ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Գորանբոյի շրջանի (նախկին Կասում Իսմայիլովի շրջանի) Ղարադաղլու (en) գյուղում։


== Պատմություն ==
Բազմաթիվ վավերագրերում (1847, 1849, 1852) հիշատակվող Ղարադաղլուի Սբ. Գևորգ հողաշեն-փայտածածկ եկեղեցու հիմնադրման ստույգ տարեթիվն անհայտ է, սակայն 1861 թ-ից նույն անվամբ եկեղեցին արդեն հիշվում է որպես քարաշեն կառույց։
Հայտնի է, որ Սուրբ Գևորգ եկեղեցում էին պահվում Սբ. Գևորգի և Սբ. Մինասի մասունքները.

Հայտնի է նաև, որ եկեղեցին կառուցողի մարմինը ամփոփվել է տաճարի ներսում։
Ինչպես Սբ. Գևորգ եկեղեցին, այնպես էլ գյուղից 200 մ հարավ՝ Կուրակ գետի ձախ ափին գտնվող Սբ. Նահատակ ուխտատեղիի մատուռը 1905 թ. նոյեմբերին թուրքերը կողոպտել ու ավերել են։
1911 թ. Գանձակի հոգևոր վարչությունը որոշել էր տուժած եկեղեցուն նվիրաբերել եկեղեցական գրքեր։


=== Քահանաներ ===
1869 թվականին քահանա է ձեռնադրվել «Սարգիս քհնյ. Տէր Առաքելեանց ղարադաղլուեցի, ի վերայ սբ. Գէորգ եկեղեցւոյն հայոց Ղարադաղլու գեղջ»։
Հայտնի է, որ Սարգիս Տեր-Առաքելյանցը քահայանայագործել է առնվազն մինչև 1910 թ., ընդ որում հովվելով Խոյլար գյուղի հասարակությանը։


== Ճարտարապետություն ==
Բարեբախտաբար, ժամանակին եկեղեցու շինարարական արձանագրությունն ընդօրինակվել ու հրատարակվել է, որի շնորհիվ էլ պարզվում է, որ հողաշեն հին եկեղեցին քարաշեն նոր կառույցով փոխարինվել է 1855 թվականին։


== Տես նաև ==
Գերանբոյի շրջան
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Խոյլու)


== Ծանոթագրություններ ==
Էնդոսկոպիկ վիրաբուժությունը Հայաստանում

Էնդոսկոպիկ վիրաբուժությունը Հայաստանում, գիտական գործնական ամսագիր էնդոսկոպիկ վիրաբուժության և բժշկության մեջ նորագույն տեխնոլոգիաների վերաբերյալ։


== Աղբյուր ==
Գիտական տեղեկատվական վերլուծության և մոնիթորինգի կենտրոն, Հայաստանում հրատարակվող գիտական պարբերականների ցանկ Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
(4555) Ջոզեֆպերես

(4555) Ջոզեֆպերես (անգլ.՝ Josefaperez), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի օգոստոսի 24-ին Ստեֆեն Սինգեր-Բրյուստերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,257171 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8065 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7078 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1238,64 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,290641 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,39° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4555) Ջոզեֆպերես աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մեծ պատերազմից հետո

«Մեծ պատերազմից հետո», Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից, գրվել է 1919 թվականի դեկտեմբերի 2-ին։


== Պատմաություն ==
1972 թվականին այն տպագրել է Բանբեր Երևան համալսարանի առաջին համարի 161-րդ էջում։ Բանաստեղծությունը հրատարակել է Արամ Ինճիկյանը հետևյալ ծանոթագրությամբ. «Քառատողը գրված է «Անուշ» պոեմի 1916 թվականի առանձին հրատարակության Շ.Միսաքյանին նվիրված օրինակի անվանաթերթի վրա։ Գիրքը վերջերս նվեր է ստացել Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանը»։
Թումանայնի երկերի լիակատար ժողովածուի առաջին հատորում տպագրվել է ինքնագրից։


== Ծանոթագրություններ ==
Բորանցի

Բորանցի (սերբ.՝ Боранци), գյուղ Սերբիայի Հանրապետության հարավային հատվածում՝ Ռասինայի մարզի Բրուսի շրջանում։
Ըստ 2002 թվականին Սերբիայում անցկացված մարդահամարի տվյալների՝ գյուղի բնակչությունը կազմում է 45 մարդ։ Գյուղի ժամային գոտին՝ UTC+1, իսկ ամառը՝ UTC+2:


== Ծանոթագրություններ ==
Պարզապես անզուգական է

«Պարզապես անզուգական է» (անգլ.՝ Simply Irresistible) ռեժիսոր Մարկ Տարլովի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Սառա Միշել Գելարը, Շոն Պատրիկ Ֆլեներին, Պատրիշիա Կլարքսոնը, Դիլան Բեյքերը, Լարի Ջիլիարդ կրտսերըը, Քրիստոֆեր Դուրանգը, Բեթի Բաքլին, Օլեկ Կրուպան, Ամանդա Փիթը, Ալեքս Դրեյպերը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պարզապես անզուգական է(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Պարզապես անզուգական է»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։
Կարապետ Կուսիկյան

Կարապետ Բարսեղի Կուսիկյան (հունվարի 7, 1864(1864-01-07), Արմավիր - դեկտեմբերի 12, 1915(1915-12-12), Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն), հայ գրականագետ, մանկավարժ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Լազարյան ճեմարանի գիմնազիական դասընթացը (1884 թ.), Մոսկվայի համալսարանի պատմալեզվագրական ֆակուլտետը։ 1895 թ.-ից հայոց լեզու և գրականություն է դասավանդել Լազարյան ճեմարանում՝ որոշակի դեր խաղալով առարկաների դասավանդումը բարելավելու գործում։
1900 թ.-ին Լ. Սարգսյանի հետ հրատարակել է 3-րդ և 4-րդ դասարանների ընթերցանության ձեռնարկ («Մայրենի լեզու»), որը բազմիցս վերահրատարակվել է։ 1915 թ.-ին նույնատիպ դասագիրք է կազմել Ալեքսանդր Ծատուրյանի հետ («Հատիկներ»)։
Ճեմարանում հիմք է դրել հայ գրականության նորագույն շրջանի կանոնավոր ուսումնասիրմանը։
1912 թ.-ին լույս է տեսել Կուսիկյանի «Դրական դեմքեր» աշխատությունը (Խաչատուր Աբովյան, Շիրվանզադե, Ալեքսանդր Ծատուրյան և ուրիշներ)։ 1910—1912 թթ.-ին Վահան Տերյանի, Ցոլակ Խանզադյանի, Պողոս Մակինցյանի, Ալեքսանդր Մյասնիկյանի հետ հրատարակել է «Գարուն» գրական ալմանախը։
Անցքալայնիչ

Անցքալայնիչ, բազմասայր մետաղահատ գործիք՝ նախապես գայլիկոնած, ինչպես նաև անմիջապես ձուլումից, կռումից ու դրոշմումից հետո ստացվող անցքերի և նրանց ձևավոր մասերի մշակման համար։


== Տեսակներ ==
Ըստ աշխատանքի բնույթի, լինում են՝

գլանային
ճակատային
ձևավոր
համակցված,ըստ կառուցվածքի՝

ամբողջական
հավաքովի,ըստ ամրացման եղանակի՝

գլանային կամ կոնական պոչամասով
հագցնովի։Անցքալայնիչներն ապահովում են մշակման 3—4-րդ դասի ճշգրտություն և մակերևույթի մինչև 3–5-րդ դասի մաքրություն։ Պատրաստվում են գործիքային կամ արագահատ պողպատներից, ինչպես նաև ամրանավորվում են կարծր համաձուլվածքների թիթեղիկներով կամ ամբողջովին պատրաստվում դրանցից։ Անցքալայնիչով իրականացվող մշակման պրոցեսն անվանում են անցքալայնում, որ կատարում են անցքերին ճիշտ ձև տալու և ավելի ճշգրիտ չափեր ստանալու համար։
Չինաստանի Կենտրոնական ռադիոյի և հեռուստատեսության գլխավոր գրասենյակ

Չինաստանի Կենտրոնական ռադիոյի և հեռուստատեսության գլխավոր գրասենյակ (չինարեն՝ 中央广播电视总台光华路办公区), (փինյին Zhōngyāng guǎngbō diànshì zǒngtái guānghuálù bàngōngqū), հայտնի է նաև «Մեծ տաբատ» անունով, համարվում է Պեկինի բիզնես կենտրոն։ Շենքը պատկանում է Չինաստանի կենտրոնական ռադիոյի և հեռուստատեսության կայանին և նախագծվել է Ռեմ Կոլհասի և նրա ղեկավարման տակ գտնվող «Մետրոպելիտեն» ճարտարապետական գրասենյակի (Office for Metropolitan Architecture) կողմից։ 
2007 թվականին Չինաստանի Կենտրոնական ռադիոյի և հեռուստատեսության գլխավոր գրասենյակը ամերիկյան «Թայմ» ամսագրի կողմից հռչակվել է որպես  «Աշխարհի լավագույն ճարտարապետական կառույցներ»-ից մեկը։ Շենքի կառուցման աշխատանքերի վրա ծախսված գումարը կազմում է 5 միլիարդ յուան։ Շենքի հյուսիսային հատվածի մի մասը (Բ հատված) վնասվել է 2009 թվականի փետրվարի 9-ի Լապտերների տոնի ժամանակ բռնկված հրդեհի արդյունքում։ Վնասված հատվածի վերականգնողական աշխատանքները սկսվել են 2009 թվականի հոկտեմբերին և ավարտվել 2012 թվականի մայիսի 16-ին։ Սպորտային ալիքն առաջինն էր, որ Լոնդոնի օլիմպիական խաղերի ժամանակ տեղափոխվեց նոր կայան։ 
2013 թվականին հունիսի 17-ին Կենտրոնական ռադիոյի և հեռուստատեսության գլխավոր գրասենյակի միջոցով պաշտոնապես հեռարձակվեց 24 հեռուստաալիքներ։ Շենքի բացման արարողությունը տեղի է ունեցել 2018 թվականի ապրիլի 19-ին։ 


== Պատմություն ==
2001 թվականի մարտին սկսվեցին նոր կայանի կառուցման նախապատրաստական աշխատանքները։ 2001 թվականի մայիսին Ռադիոյի և և հեռուստատեսության պետական վարչությունը պաշտոնապես դիմում է ներկայացրել Ազգային զարգացման և բարեփոխումների հանձնաժողովին՝ նոր կայան կառուցելու համար։ 2002 թվականին Պետական խորհուրդը սկզբունքորեն համաձայնություն տվեց նոր կայանի կառուցման համար։ 2002 թվականի փետրվարին Ազգային զարգացման և բարեփոխումների հանձնաժողովը պաշտոնապես հաստատեց նոր կայանի կառուցման նախագիծը և սկսեց նախագծային սխեմայի համար հայտ ներկայացնելու աշխատանքները։ 2002 թվականի հուլիսին ընտրվեց Ռեմ Կոլհասի նախագիծը։ 2004 թվականի սեպտեմբերի 22-ին կայացավ հիմնաքարի տեղադրման արարողությունը։ 2005 թվականին կայացավ շենքի Ա և Բ հատվածների հիմնադրման արարողությունը։ 
Չինաստանի Կենտրոնական ռադիոյի և հեռուսատատեսության գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Պեկինի Չաոյան թաղամասի Արևելյան երրորդ օղակաձև ճանապարհին։ Այն զբաղեցնում է 19700քմ տարածք, շինարարական մակերեսը կազմում է 550000 քմ, ամենաբարձր կետն ունի 234 մետր բարձրություն։  


== Քննադատություն և հակասություններ ==


=== Շինարարության ֆինանսավորման վեճ ===
Շենքի շինարարական նախագծի համար նախատեսված գումարը սկզբում կազմել է մոտ 20 միլիարդ։ Բացի այդ «Մետրոպելիտեն» ճարտարապետական գրասենյակի (Office for Metropolitan Architecture) նախագծային վճարը կազմում էր 350 միլիոն յուան, որն էլ գերազանցում էր ճարտարապետական ընկերությունների առաջարկած գումարին։
Բացի այդ 2009 թվականի հերդեհի արդյունքում վնասված և վերականգնված Բ հատվածը դեռևս շահագործման չի ենթարկվում, ուստի կա շենքի այդ հատվածի քանդման կեսակետը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
中央电视台新台址Archived 2013-09-21 at the Wayback Machine.
2007世界十大建筑奇迹--中央电视台总部大楼Archived 2008-12-03 at Archive.is
中央电视台新总部大楼：大国雄心之建筑版(չաշխատող հղում)
中央电视台总部大楼Archived 2016-03-24 at the Wayback Machine.
Լա Կլոտ

Լա Կլոտ (ֆր.՝ La Clotte), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Մոնգիոն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ժոնզակ շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17113։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 686 մարդ։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Լա Կլոտ (ֆր.)
Արզնի (այլ կիրառումներ)

Արզնի, կարող է վերաբերել՝

Արզնի - առողջարանային գյուղ Հայաստանում, Կոտայքի մարզում
Արզնի - ածխաթթվական, քլորիդհիդրոկարբոնատւսյին, նատրիումական, ցածր ջերմաստիճանի հանքային ջուր՝ Հրազդանի կիրճում՝ Հայաստանի Կոտայքի մարզի Արզնի գյուղի մոտ
Լավինիա Ֆոնտանա

Լավինիա Ֆոնտանա (իտալերեն՝ Lavinia Fontana, օգոստոսի 24, 1552, Բոլոնիա, Պապական մարզ - օգոստոսի 11, 1614(1614-08-11)[…], Հռոմ, Պապական մարզ[…]), իտալացի նկարիչ։ Առաջին կինն է, ով նկարել է մերկ կանանց։


== Կենսագրություն ==
Լավինիա Ֆոնտանան ծնվել է Բոլոնյայում նկարիչ Պրոսպերո Ֆոնտանայի ընտանիքում։ Հայրը եղել է Բոլոնյայի նկարչական դպրոցի վառ ներկայացուցիչ և դստեր ուսուցիչը։ Լավինիայի առաջին գործերից է 1575 թվականին 23 տարեկան հասակում ստեղծած «Կապիկ երեխան» կտավը, որը կորել է։ 1576 թվականին նրա ստեղծած «Քրիստոսի չարչարանքները» գտնվում է Արվեստի Էլ Պասո թանգարանում։ Նա նկարել է տարբեր ժանրերի կտավներ։  Կարիերայի սկզբում նկարել է Բոլոնյայի վերին խավի բնակիչներին։ Կոմերցիոն գործունեությամբ սկսել է զբաղվել, երբ պղնձի վրա նկարել է փոքր երկրպագության նկարներ, որոնք համարվում էին պապական կամ դիվանագիտական նվերներ։ Ի լրումն դիմանկարների, Լավինիան ստեղծել է նաև կրոնական և դիցաբանական թեմաներով մեծածավալ գործեր, երբեմն նկարելով մերկ կանանց։
1577 թվականին Ֆոնտանան ամուսնացել է Պաոլո Զապպիի հետ։ Նրանք ունեցել են 11 երեխա։ Ամուսնությունից հետո Ֆոնտանան շարունակել է նկարել՝ աջակցելու ընտանիքին։ Զապպին զբաղվել է կենցաղային հարցերով։

1603 թվականին Կլիմենտ VIII պապի հրավերով ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Հռոմ։ Հռոմում նա բեղուն գործունեություն է ծավալել, ինչպես Բոլոնյայում։ Արժանացել է բազմաթիվ պարգևների։
Ֆոնտանայի ստեղծած որոշ նկարներ սխալմամբ վերագրվել են Գվիդո Ռենիին։ Դրանցից են՝ «Վեներա», «Շեբայի թագուհին այցելում է Սողոմոնին», «Սուրբ կույսը բարձրացնում է քողը քնած մանուկ Քրիստոսի վրայից»։ Նրա ինքնադիմանկարը համարվում է գլուխգործոց և պատկանում է կոմս Զապպի Իմոլային։
Լավինիայի երիտասարդական տարիների ոճը նման է հոր ոճին, իսկ ավելի հասուն տարիքում ակնհայտ է կառաչչիզմ ոճը։ Նա ընտրվել է Սան Լուկա ակադեմիայի անդամ։ Մահացել է Հռոմում 1614 թվականի օգոստոսի 11։
Փաստագրված են Ֆոնտանայի ավելի քան 100 աշխատանքներ, սակայն 32 ստորագրված և ամսաթիվ ունեցող նկարներն են, որ այսօր հայտնի են։


== Գրականություն ==
Fortunati, Vera (1998). Lavinia Fontana of Bologna (1552–1614). Milan: Electa. ISBN 8843563947.
Niyazi, Hazan. "Lavinia Fontana and the female self-portrait". Retrieved 29 March 2013.
Wasserman, Krystyna. "Curator's Travelogue: Women Artists of Bologna". National Museum of Women in the Arts. Retrieved 29 March 2013.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Orazio and Artemisia Gentileschi
Վեիկե-Նիմկյուլա

Վեիկե-Նիմկյուլա (էստ․՝ Väike-Nõmmküla), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Նոառոոցի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 14 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Երաժշտության տուն (Վիեննա)

Երաժշտության տուն (գերմ.՝ Haus der Musik), ինտերակտիվ թանգարան Վիեննայի կենտրոնում։ Բացվել է 2000 թվականին, համարվում է հնչյունի ու երաժշտության լավագույն թանգարաններից մեկը Ավստրիայում։ Մակերեսը 5.020 մ² է։


== Շենք ==
Երաժշտության տունը գտնվում է Վիեննայի պատմական շենքերից մեկում, որ պատկանել է էրցհերցոգ Կառլ Թեշենցին։ Այստեղ է ապրել կոմպոզիտոր Օտտո Նիկոլային, որ հիմնադրել է Վիեննայի ֆիլհարմոնիկ նվագախումբը։


== Կառուցվածք ==


=== Բակ ===
Թանգարանի բակում սովորաբար կազմակերպվում են ժամանակավոր ցուցադրություններ։


=== Առաջին հարկ ===
Առաջին հարկը զբաղեցնում է Վիեննայի ֆիլհարմոնիկ նվագախումբը։ Այնտեղ ներկայացված են կոլեկտիվի ստեղծման պատմությունը, նվագախմբի հիմնադրման հրամանը, նրա պարգևները։ Հատուկ ձևավորված սրահում, որն ունի պրոեկցիոն էկրան, ներկայացված են Վիեննայի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի համերգների ձայնագրությունները։


== Երկրորդ հարկ ==
Երկրորդ հարկում գտնվում է այսպես կոչված «Երազոլորտը», որտեղ ցուցադրված են ինտերակտիվ նմուշներ. դրանք թույլ են տալիս հնչյունային փարձարկումներ անել։


=== Երրորդ հարկ ===
Երրորդ հարկը նվիրված է այն կոմպոզիտորներին, ում անունները կապվում են Վիեննայի հետ։ Ներկայացված են Յոզեֆ Հայդնը, Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտը, Լյուդվիգ վան Բեթհովենը, Ֆրանց Շուբերտը, Յոհան Շտրաուսը, Գուստավ Մալերը, ինչպես նաև Վիեննայի նոր դպրոցի հիմնադիրները` Առնոլդ Շյոնբերգը, Ալբան Բերգը և Անտոն Վեբերնը։


=== Չորրորդ հարկ ===
Չորրորդ հարկում սրահ է` նվիրված ապագայի հնչյուններին։ Գաղափարը, որ մարմնավորված է տեխնոլոգիաներում, կոչված է մարդկանց օգնելու դրսևորվելու հնչյունների շնորհիվ։ Այստեղ կարելի է տեսնել գործիքներ, որոնց հնչել կարող է ստիպել ձեր մարմինը։ Այսպես, «Գիտակցության անտառ» («Mind Forest») սրահում գտնվում են հնչող պատեր, որոնք արձագանքում են ձեռքերի շարժումներին։
Չորրորդ հարկում գործում է նաև հուշանվերների խանութ։


== Մրցանակներ ==
Իր ցուցանմուշների հավաքածուի համար Երաժշտության տունն արժանացել է Ավստրիայի թանգարանների մրցանակին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (գերմաներեն)
Պաշտոնական կայք (անգլերեն)
Զբոսաշրջության ավստրիական ներկայացուցչության պետական ուղեցույց
Ալթի Կարլիև

Կարլիև Ալթի (հունվարի 6, 1909(1909-01-06), Babadaýhan, Babadaýhan District, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 11, 1973(1973-12-11), Աշխաբադ, Թուրքմենական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), թուրքմեն խորհրդային դերասան, ռեժիսոր։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1955)։ 1931-1941 թվականներին՝ Թուրքմենական դրամատիկական թատրոնի (Աշխաբադ) դերասան, 1953-1956 թվականներին՝ գլխավոր ռեժիսոր։ Լավագույն դերերից են՝ Յարովոյ (Տրենյովի «Լյուբով Յարովայա»), Տրուֆալդինո (Գոլդոնիի «Երկու տիրոջ ծառան»)։ 1941-1953 թվականներին՝ Մահտումկուլիի անվան թուրքմենական օպերայի և բալետի թատրոնի գլխավոր ռեժիսոր։ ԽՍՀՄ պետական (1941, 1948) Թուրքմենական ԽՍՀ Մահտումկուլիի անվան (1966) մրցանակների դափնեկիր։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրիմլ ջրվեժներ

Կրիմլ ջրվեժներ (գերմ.՝ Krimmler Wasserfälle), Ավստրիայի ամենաբարձր ջրվեժը 380 մետր (1,247 ֆուտ) ընդհանուր բարձրությամբ։ Ջրվեժները Կրիմլեր Ախե գետի վրա են և գտնվում են Զալցբուրգ նահանգի Բարձր թաուերն ազգային պարկի Կրիմլ գյուղի մոտ։


== Ջրվեժներ ==

Կրիմլ ջրվեժները հարկերով ջրվեժ է։ Ջրվեժը սկսվում է Կրիմմլեր Ախե հովտի վերևից և ցած է վիժում երեք աստիճանով։ Վերին փուլը 140 մետր անկում ունի, միջինը` 100 մետր, իսկ ամենացածրը` 140 մետր։ Ջրվեժի ամենաբարձր կետի բարձրությունը ծովի մակարդակից 1,470 մետր է։


== Հոսք ==
Կրիմլեր Ախեն սառցադաշտային հոսք է, որի հոսքը մեծապես տարբեր է լինում սեզոնի հետ։ Նրա ծավալային հոսքը հունիս-հուլիս ամիսներին կազմում է 20.000 մ3 / ժամ (շուրջ 5.28 մլն գալոն / ժամ), իսկ փետրվարին այն կազմում է ընդամենը 500 մ3 / ժամ (մոտավորապես 0.13 մլն գալոն / ժամ)։ Առավելագույն չափված հոսքը 1987 թվականի օգոստոսի 25-ին էր, երբ այն 600,000 մ3 / ժամ էր կամ ժամում մոտ 160 մլն գալոն։
Անկումներից հետո գետը միանում է Զալցախ գետին, որը հոսում է դեպի Ինն գետը, ապա դեպի Դանուբ գետը և վերջապես Սև ծով։


== Զբոսաշրջություն ==
Որպեսզի ապահովեն, որ զբոսաշրջիկները առանց դժվարության կարողանան տեսնել ջրվեժները, Միտերզիլից Իգնազ վոն Քյուրսինգերը արահետ է ստեղծել ջրվեժի վերին մասում։ 1879 թվականին Ավստրիայի ալպիական ակումբը բարելավել է ճանապարհը` ապահովելով ավելի շատ տեսարան։ Ամեն տարի շուրջ 400 հազար մարդ է այցելում ջրվեժներ։ Ջրվեժի միգապատ ջրափոշին իդեալական աճի պայմաններ է ստեղծում հարյուրավոր մամուռների, քարաքոսերի և ձարխոտերի համար։ Ջրվեժների մերձակայքը կացարան է 62 տեսակ թռչունների համար։
Փոքր գյուղում բացասական ազդեցություն է գործում տեղական բնակիչների վրա` բարձր մակարդակի երթևեկության և ճանապարհների քայքայման պատճառով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տեղեկություն ==
Slupetzky, Heinz and Johannes Wiesenegger. 1993. Vom Schnee, Eis, Schmelzwasser und Regen zum Gletscherbach – Hydrologie der Krimmler Ache In: Krimmler Wasserfälle, Festschrift 25 Jahre Europäisches Naturschutzdiplom 1967-1992, Innsbruck Austria. ["From snow, ice, melt-water and rain to glacial stream - Hydrology of the Krimmler Ache"]
Stocker, Erich. 1993. Zur Geomorphologie der Krimmler Wasserfälle In: Krimmler Wasserfälle, Festschrift 25 Jahre Europäisches Naturschutzdiplom 1967-1992, Innsbruck Austria. ["On the geomorphology of the Krimmler Wasserfälle"]


== Արտաքին հղումներ ==
Krimmler Wasserfälle web-site (in English)
Krimmler Wasserfälle at Salzburger-Saalachtal (in German)
Krimmler Wasserfalle stats on World Waterfall Database Archived 2010-12-01 at the Wayback Machine.
Pictures and travel information on European waterfalls (in English)
Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցի (Աբովյան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Աբովյանի Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցի, եկեղեցի Հայաստանի Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքում՝ Ռոսիայի փողոցում։ Եկեղեցու հիմնարկեքը կատարվել է 2006 օգոստոսի 24-ին։ Օծման արարողությունը տեղի է ունեցել 2013 թ. մայիսի 14-ին, Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ Ծայրագույն Պատրիարք և Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի հանդիսապետությամբ և Հայաստանի նախագահ Սերժ Սարգսյանի ու Հայաստանում պաշտոնական այցով գտնվող Բելառուսի Հանրապետության նախագահ Ալեքսանդր Լուկաշենկոյի ներկայությամբ։
Եկեղեցին կառուցվել է Գագիկ Ծառուկյանի բարերարությամբ։
Եկեղեցու հեղինակը Հայաստանի վաստակավոր ճարտարապետ Արտակ Ղուլյանն է, նախագծի կոնստրուկտորները՝ Հովհաննես Մեյրոյանը և Տիգրան Դադայանը։ Որմնանկարների հեղինակներն են հայր և որդի Աբրահամ ու Հայկ Ազարյանները։ Եկեղեցու քանդակազարդման աշխատանքներին մասնակցել է շուրջ 40 քանդակագործ և զարդագործ-վարպետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աբովյանի Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցի
(8065) Նախոդկին

(8065) Նախոդկին (անգլ.՝ Nakhodkin), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի մարտի 31-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,23627 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,957 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5156 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1221,48 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,294726 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,95° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8065) Նախոդկին աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ֆյուրստենֆելդբրուկ (շրջան)

Ֆյուրստենֆելդբրուկ  (գերմ.՝ Landkreis Fürstenfeldbruck), շրջան է Գերմանիայում։ Շրջանի կենտրոնն է Ֆյուրսթենֆելդբրուք քաղաքը։ Զբաղեցնում է 434,78 կմ2։ Բնակչությունը 199 783 մարդ է։ Բնակչության խտությունը 459 մարդ/կմ2։
Շրջանի պաշտոնական կոդը 09 1 79 է։ Շրջանում 23 համայնք կա։


== Ծանոթագրություններ ==
Լա Ֆերտե Միլոն

Լա Ֆերտե Միլոն  (ֆր.՝ La Ferté-Milon), Ֆրանսիայում գտնվող համայնք, որը մտնում է Պիկարդիա մարզի և Էնա գավառի կազմի մեջ։ Համայնքը մտնում է նաև Վիլեր Կոտրե կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանն է հանդիսանում Շատո Տիերին։
Համայնքի INSEE ծածկագիրն է 02307։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմել է 2240 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին 1473 մարդկանցից (15—64 տարեկան) 1048-ը եղել են առավել ակտիվ տնտեսվարողներ, 405-ը եղել են համեմատաբար ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 72,1 %, 1999 թվականին եղել է 70,6%)։ 1048 ակտիվ քաղաքացիներից 915-ը աշխատել են տարբեր ձեռնարկություններում (494 տղամարդ և 421 կին), անաշխատունակների թիվը կազմել է 133 մարդ (72 տղամարդ և 61 կին)։ 405 ոչ ակտիվ մարդկանցից 139-ը եղել են կամ աշակերտ կամ էլ ուսանող, 126-ը եղել են թոշակառու, 140-ը եղել է ոչ ակտիվ այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Լա Ֆերտե Միլոն ազգային համալսարանի վիճակագրությունը (ֆր.)
Վերդեն

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վերդեն (այլ կիրառումներ)Վերդեն (Verdun-sur-Meuse), քաղաք և ամրոց (17-րդ դարից) Ֆրանսիայի հյուսիս արևելքում, Մյոզ դեպարտամենտում, Մաաս (Մյոզ) գետի ափին։ 26,92 հազար բնակչություն ( 1980 թվականին)։ Երկաթուղային հանգույց է։ Կա սննդի արդյունաբերություն։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Վերդենի շրջանում տեղի ունեցան կատաղի մարտեր (Վերդենի ճակատամարտ 1916 թվականին)։ Հայտնի է 17-րդ դարից, որպես զինվորական ամրոց։


== Ծանոթագրություններ ==
Լենուղի

Լենուղի, գյուղ Հայաստանի Արմավիրի մարզում, Արմավիրի տարածաշրջանում։ Բնակավայրը գտնվում է մարզկենտրոնից 7 կմ հարավ-արևմուտք, ծովի մակերևույթից 890 մ բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Այստեղ վերաբնակվել են Եգիպտոսից, Իրանից և այլ երկրներից ներգաղթած տասնյակ ընտանիքներ։
Լենուղու ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է այգեգործությամբ, պտղաբուծությամբ և անասնապահությամբ։


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում Archived 2013-09-22 at the Wayback Machine.
Համայնքի ղեկավարի Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում(չաշխատող հղում)


== Ծանոթագրություններ ==
Նիհալ Սարին

Նիհալ Սարին (մալայալամ՝ നിഹാൽ സരിൻ), հուլիսի 13, 2004(2004-07-13), Thrissur, Կերալա, Հնդկաստան), հնդիկ շախմատիստ, շախմատային հրաշամանուկ, գրոսմայստերի կոչման է արժանացել 14 տարեկանում (2018) և դասվել ամենաերիտասարդ գրոսմայստերների ցուցակի 12-րդ հորիզոնականում, համարվում է երրորդ ամենաերիտասարդ շախմատիստը, որը հատել է 2600 Էլոյի վարկանիշը (14 տարեկան)։ 
Հարավաֆրիկյան Հանրապետության Դուրբան քաղաքում 2014 թվականին դարձել է մինչև 10 տարեկանների աշխարհի չեմպիոն, 2015 թվականին Հունաստանի Պորտո-Կարաս քաղաքում տեղի ունեցած մինչև 12 տարեկան պատանիների աշխարհի առաջնությունում կիսել է առաջին-երրորդ տեղը, սակայն լրացուցիչ միավորների հիման վրա զբաղեցրել է երկրորդ տեղը։
2017 թվականին Հնդկաստանի հավաքական կազմում մասնակցել է (13-րդ տախտակ) համաշխարհային պատանեկան շախմատի օլիմպիադային և զբաղեցրել 2-րդ տեղը։ 


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կերալա նահանգի Տրիսուր քաղաքում։ Երեք տարեկանում նա գիտեր 190 երկրների մայրաքաղաքներն ու դրոշները, սովորել է ճանաչել և անգիր իմացել միջատների ու բույսերի մեծ մասի գիտական անունները։ Մանկապարտեզում նա սահուն խոսում էր անգլերեն, վեց տարեկան հասակում գիտեր բազմապատկման աղյուսակի մինչև տասնվեցը։ 
Շախմատ խաղալ սովորել է 6 տարեկանում։ 2011-2012 թվականներին Նիհալն ու իր ընտանիքը տեղափոխվել են Թիրսուր, որտեղ Նահալն ընդունվել է «Devamatha CMI» պետական դպրոց։ 
2011 թվականին Նիհալը դարձել է Կերալա նահանգի մինչև 7 տարեկանների (մեկ անգամ), մինչև 9 տարեկանների (երկու անգամ), մինչև 11 տարեկանների (երկու անգամ), մինչև 15 տարեկանների (մեկ անգամ) հաղթող։ Երկու անգամ զբաղեցրել է 2-րդ տեղը նահանգի մինչև 19 տարեկանների առաջնություններում՝ համապատասխանաբար 8 և 10 տարեկանում։ 
2020 թվականի վերջից Նիհալը մարզվում է Վիշվանաթան Անանդի կողմից հիմնված WestBridge-Anand շախմատի ակադեմիայում։ 
Նիհալի գրոսմայստեր դառնալու օրը ջրհեղեղից տուժել է նրա հայրենի նահանգը, որը նահանգի պատմության մեջ եղել է ամենամեծ բնական աղետը։ Նիհալը Յութուբի ուղիղ եթերի ժամանակ 2500 ԱՄՆ դոլար է նվիրաբերել նահանգին։ 


== Վարկանիշի փոփոխության գրաֆիկ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անձնական քարտը ՖԻԴԵ-ի կայքում
Պարտիաները chessgames.com կայքում
Անձնական քարտը 365chess.com կայքում
Մարգանել

Մարգանել (իսպ.՝ Marganell), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Բարսելոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բաժես շրջանում։ Տարածքը կազմում է 13.52 կմ2։ Բնակչությունը՝ 317 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Քաղաքի հովանավորն է համարվում սուրբ Սանտ Էստեվեն։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Información de la Generalitat de Catalunya
Datos del consejo comarcal Archived 2008-03-21 at the Wayback Machine.
Información general Archived 2007-08-31 at the Wayback Machine.
Փեսունջուր

Փեսունջուր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կիսկիմի գավառակում։ Գտնվում էր Արդվին քաղաքից 24-25 կմ հարավ, Փեսանջուր գետակի ափին։
Գյուղի շրջակայքում կան անտառներ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կոմ

Կոմ (ֆր.՝ Commes), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 416 մարդ, բնակչության խտությունը` 62.65 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.64 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 240 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 32 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 260 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 179-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 81։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,8 %։ 179 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 158 անձ (79 տղամարդ և 79 կին)։ Գործազուրկ են եղել 21 անձ (12 տղամարդ և 9 կին)։ 81 անաշխատունակներից 16-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 52-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սանտա Բարբարա (Բաիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սանտա Բարբարա (այլ կիրառումներ)Սանտա Բարբարա (պորտ.՝ Santa Bárbara), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Ֆեյրա դի Սանտանա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 18 783 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 338,574 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 55,5 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1961 թվականի դեկտեմբերի 14-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 39.688.845,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 2.157,94 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,621 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Բարդիքյոյ

Բարդիքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։ Գտնվում էր Տիգրիսի ավազանի փոքրիկ գետակներից մեկի ափին, Դիարբեքիր քաղաքից 20 կմ հարավ-արևմուտք-արևմուտք՝ հարթավայրում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կաստելյար դել Ռիու

Կաստելյար դել Ռիու (իսպ.՝ Castellar del Riu), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Բարսելոնա պրովինցիայի մեջ՝ Կատալոնիա ինքնավար համայնքում։ Գտնվում է Բերգեդա շրջանում։ Զբաղեցնում է 33,34 կմ² մակերես։ Բնակչությունը կազմում է 163 մարդ (2010 թվական)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Información del Instituto de Estadística de Cataluña (կատ.)
Լուի Բոյեր

Լուի Բոյեր (ֆր.՝ Louis Boyer, հունվարի 20, 1901(1901-01-20), Փարիզ - 1999), ֆրանսիացի աստղագետ։ Աշխատել է Ալժիրի աստղադիտարանում, որը գտնվում է Ալժիրի արվարձանում։
Հայտնաբերել է 40 աստերոիդ։
Նրա պատվին է անվանվել (1215) Բոյեր աստերոիդը։


== Տես նաև ==
Հենրիկ վան Գենտ
Լյուբոշ Կոհոուտեկ
Լուբոշ Պերեկ
Խիսասի Կիմուրա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լուի Բոյեր
(1215) Բոյեր (անգլ.)