Նիկոլայ Ռուբցով

Նիկոլայ Միխայիլի Ռուբցով (ռուս.՝ Николай Рубцов), հունվարի 3, 1936(1936-01-03), Եմեցկ (գյուղ, Խոլմոգորսկի շրջան), Northern Krai, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 19, 1971(1971-01-19), Վոլոգդա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս լիրիկական բանաստեղծ։


== Կենսագրություն ==
Նիլոլայ Միխայիլի Ռուբցովը ծնվել է 1936 թվականի հունվարի 3-ին Եմեցկի շրջանի հյուսիսային տարածքում` այժմ Արխանգելսկի մարզում։ 1937 թվականին իր ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Նյանդոմա։ 1939 -1940 թվականներին հայրը` Ռուբցով Միխայիլ Անդրիանովիչը աշխատել է որպես գլխավոր տնօրեն Նյանդորսկում։ 1941 թվականի հունվարին Միխայիլ Ռուբցովը դարձել է Վոլոգդայի կուսակցության քաղկոմ։ 1942 թվականի ամռանը մահանում է մայրը և կրտսեր քույրը, այդ ժամանակ հայրը ճակատում էր, իսկ մյուս երեխաները գնում են գիշերօթիկ։ Այդ ամռանը 6-ամյա Նիկոլայը գրել է իր առաջին բանաստեղծությունը։ Նիկոլայը և նրա եղբայրը առաջին անգամ գնում են Կրասովսկիի մանկատուն, 1943 թվականի հոկտեմբերից մինչև 1950 թվականի հունիսը Նիկոլայը ապրել և սովորել է Նիկոլայ Տատեմսկու շրջանի Վոլոգդայի գյուղի որբանոցում։ Այժմ այդտեղ է գտնվում նրա տուն-թանգարանը։ Նույն գյուղում էլ ապրել և սովորել է իր դուստր` Էլենան։ Ինքնակենսագրականում, որը գրել է Տրաֆլոտում 1952 թվականին Նիկոլայը գրել է, թե ինչպես է հայրը ռազմակաճատատ մեկնել և մահացել 1941 թվականին։ 1944 թվականին վիրավորվելուց հետո ողջ մնաց։ Նա վերադարձել էր Վոլոգդա և նույն տարում ամուսնացել երկրորդ անգամ, մնացել այնտեղ։ Նա այլևս չէր կարող, քանի որ Կրասովսկիի մահվան փաստաթղթերը մանկատունը գտել էր և Նիկոլայը հանդիպել էր նրան միայն 1955 թվականին։ 1950 թվականից մինչև 1952 թվականը Ռուբցովը սովորել է Տոտեմսկի անտառատնտեսության քոլեջում։ 1952 թվականից մինչև 1953 թվականը աշխատել է որպես հրշեջ Արխանգելսկի ուռկանապարկ նավատորմում։ 1953 թվականի օգոստոսից մինչև 1955 թվականի հունվարը նա սովորել է Մուրմանսկի մարզի Մինխիպրոմկի գեոդեզիական հանքարդյունաբերության քիմիական քոլեջում։ 1955 թվականի հունվարին նա չի անցել ձմեռային նստաշրջանը և հեռացվել է քոլեջից։ 1955 թվականի մարտից ի վեր Ռուբցովը վարձու բանվոր էր հրաձգարանում։
1955 թվականի հոկտոմբերից մինչև 1959 թվականի հոկտեմբերը ծառայել է Հյուսիսային նավատորմում և ստացել ավագ նավաստիի կոչում։ 1957 թվականի մայիսի 1-ին նա ուներ իր առաջին հրապարակումը(բանաստեղծություն`«Մայիսը եկել է») թերթը)։ Զորացրվելուց հետո ապրել է Լենինգրադում, աշխատել մեխանիկ և հնոցապան Կիրովի գործարանում։ Ռուբցովը սկսում է զբաղվել իր գրական խմբերով «Նարվսկայազաստավա», ծանոթացել է Լենինգրադի բանաստեղծներին` Գլեբ Գարբովսկիին, Կոնստանտին Կուզմիիսկին, Էդուարդ Շդերմայնդերին։ 1962 թվականի հունիսին Բորիս Տայգանի օգնությամբ հրապարակել է իր առաջին մեքենագիր հավաքածուն «Ալիքներ և ժայռեր»։ 1962 թվականի օգոստոսին Ռուբցովը մտնում է գրական ինստիտուտ, այստեղ նա Մոսկվայում հանդիպում է Վլադիմիր Սոկոլովին, Ստանիսլավ Կունյաևին և այլ գրողների, որտեղ բարեկամական հանդիպումները օգնում են նրան հետագայում աշխատանքի և բանաստեղծությունների հրապարակման գործում։ Հետ մնալով ինստիտուտում նա ուներ շատ խնդիրներ, բայց շարունակում էր գրել, իսկ 1960 –ականների կեսերին ստեղծեց իր առաջին հավաքածուն։
1969 թվականին Ռուբցովը ավարտել է գրականության ինստիտուտը և ընդունվել է «Վոլոգդա կոմսոմոլեց» պետական թերթում։ 1968 թվականին իր գրական արժանիքների համար Ռուբցովը ստացել է պաշտոնական ճանաչում, իրեն Վոլոգդայում հատկացվել է 3-րդ փողոցի հինգ հարկանի շենքի 66 բնակարանը]]։ Այժմ այն կրում է Ալեքսանդր Յաշինի անունը։
Գրող Ֆյոդր Աբրամովը Ռուբցովին կոչել է ռուսական պոեզիայի հիմնադիր։


== Մահը ==
Նիկոլայ Ռուբցովը մահացել է 1971 թվականի հունվարի 19-ի գիշերը, իր կյանքի 36-րդ տարում, վիճաբանության հետևանքով։ Դատական քննությունը հաստատել է, մահը վրա է հասել այն ժամանակ, երբ առաջացել է մեխանիկական շնչահեղձություն և ձեռքերով սեղմում պարանոցի շրջանում։ Դերբինը իր հուշերում և հարցազրույցներում նկարագրելով ճակատագրական պահը, պնդում է, որ «սիրտը պարզապես չի կարող կանգնել այն ժամանակ, երբ մենք փակ ենք»։ Նա մեղավոր է ճանաչվել բանաստեղծի սպանության գործում, դատապարտվել է 8 տարվա վաղաժամկետ արձակմամբ և հետո գրեթե 6 տարի։ Լրագրող և տեղեկալ թերթը, որը կոչվում էր ՝ «Վաղը» Վլադիմիր Բոնդարեսկին առաջարկել է 2000 թվականին, որ Ռուբցովի մահը եկել է Դերբինի գործողությունների արդյունքում, որը կոչվել է իր հուշերում «անիմաստ ու անպտուղ փորձերը արդարացվել են»։
Կենսագիրները նշում են, որ Ռուբցովը իր բանաստեղծության մեջ կանխագուշակել իր մահվան ամսաթիվը և ասել է, «Ես պիտի մեռնեի ցրտից»։ Նիկոլայ Ռուբցովը թաղվել է Վոլոգդայի Պոշեխոնսկո գերեզմանոցում։


== Ստեղծագործությունները ==
«Վերջին նավակ»
«Ընտրված պոեզիա»
«Եզնալեզու»
«Առաջին ձյուն»
«Իմ սերը և կարոտը»
«Կանաչ ծաղիկներ»
«Ծիծեռնակ»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Душа хранит. Жизнь и поэзия Николая Рубцова»
Николай Михайлович Рубцов и народное творчество
Николай Рубцов стихи «Stihipoeta.ru» կայքում
Автобиографии Рубцова
Всероссийский поэтический конкурс им. Николая РубцоваArchived 2014-02-23 at the Wayback Machine.
Николай Рубцов стихи в Антологии русской поэзии.
Статья о Николае Рубцове
Сайт о культуре, в том числе и о Николае Рубцове Archived 2022-04-10 at the Wayback Machine.
Статья «Поэта Рубцова никто не убивал», «Комсомольская правда», 19 июня 2001 Archived 2009-04-26 at the Wayback Machine.
Тепикин Виталий. Традиции русской словесности в поэзии Николая Рубцова
Весь Рубцов. Жизнь. Творчество. Сочинения. Песни. Ноты. Фотографии
Няндомский район. Литературная карта Архангельской области