armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
SVT1

SVT1, Շվեդիայի ազգային հեռուստաընկերության գլխավոր հեռուստաալիք։ Հեռարձակումը սկսել է 1956 թվականի սեպտեմբերի 4-ին որպես «Radiotjänst TV»: Երբ 1969 թ. ստեղծվեծ երկրորդ ալիքը, վերանվանվեց TV1-ի։ Երկու հեռուստաալիքները 1979 թվականի հուլիսի 1-ին միավորվելով ստեղծեցին «Sveriges Television» ընկերությունը։
2010 թվականի սեպտեմբերի 20-ից հեռարձակվում է նաև բարձր պարզության ֆորմատով (SVT HD)։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (շվեդ.)
Տաբուլյատոր

Տաբուլյատոր ( լատ.՝ tabula - տախտակ, աղյուսակ, գրանցում, փաստաթուղթ), հաշվեմեքենա, էլեկտրամեխանիկական թվանշանային հաշվողական մեքենա, որն ավտոմատ կերպով ինֆորմացիա է ընթերցում ծակոտաքարտերից, տվյալներ մշակում ըստ հատուկ կոմուտացիոն տախտակի վրա հավաքված ծրագրի, հաշվումների արդյունքները գրանցում տաբուլագրամի վրա։ Մի շարք տաբուլյատորներով կարելի է բազմապատկել և բաժանել (կցորդների օգնությամբ), ինչպես նաև տեքստային ինֆորմացիա մշակել։ Տաբուլյատորը բաղկացած է ծակոտաքարտերից ինֆորմացիա ներմուծելու հարմարանքից, տասնորդական հաշվիչներից, կառավարման բլոկից, բազմակարգ տպագրող սարքավորումից։ Տաբուլյատորի աշխատանքի արագությունը 1 ր-ում ավելի քան 100 քարտ է։ Տաբուլյատորները մտնում են մեքենահաշվիչ կայանների հիմնական տեխնոլոգիական սարքավորման կազմի մեջ և օգտագործվում տրամաբանական գործողություններ չպահանջող ինֆորմացիայի մեծ զանգվածներ մշակելու համար։
Մերձդնեստրի վարչական բաժանում

Մերձդնեստրի Մոլդովական Հանրապետությունը բաժանվում է 5 շրջանների և հանրապետական ենթարկման 2 քաղաքի։


== Արտաքին հղումներ ==
Մոլդովայի վարչական բաժանում
Հաշտյանք

Հաշտյանք, գրաբար՝ Հաշտեանք, գավառ Մեծ Հայքի Ծոփք նահանգում։


== Աշխարհագրություն ==

Հյուսիս-արևմուտքից սահմանակից էր Խորձյան, արևելքից՝ Տարոն, արևմուտքից՝ Պաղնատուն և Բալահովիտ գավառներին, հարավից ձգվում էր մինչև Հայկական Տավրոս լեռնաշղթան և Կղեսուրի լեռնանցքը։ Ընդգրկում էր Արևմտյան Տիգրիսի հյուսիսարևելյան ակունքների շրջանը, ինչպես նաև Արածանիի միջին հոսանքի ու նրա Գինեկ վտակի հովիտները։ Վաղ միջնադարում Հաշտեանքի բնակավայրերից հիշատակվում են Հանդիսյանքը, Ոլորը (այժմ՝ Օլոր), Շտյան կամ Ողինը (այժմ՝ Օղնուտ), Մուշեղան (Մուշեղամարդ), Գիրեհը (Կրեհ), Ալվարը։


== Պատմություն ==
Հաշտեանքը եղել է հայ Արշակունիների սեպուհների ժառանգական տիրույթը։ 5-6-րդ դդ. բյուզանդական տիրապետության ներքո այն կազմել է Սատրապական Հայք վարչամիավորման հինգ սատրապություններից (նախարարություններ) մեկը։ Հաշտեանքի սատրապն իշխել է ժառանգական իրավունքով, ունեցել սեփական ռազմական ուժեր, ինքնուրույն վարչություն ևն։ Բյուզանդիան չի միջամտել նրա ներքին գործերին։ 479-ին, Սատրապական Հայքի ապստամբությունը ճնշելուց հետո, Զենոն կայսրը Հաշտեանքի իշխանին ևս զրկել է ժառանգաբար կառավարելու իրավունքից։ Հուստինիանոս I կայսրը 536-ի հրովարտակով վերացրել է Հաշտեանքի ներքին ինքնավարությունը, Սատրապական Հայքը վերածել բյուզանդական Չորրորդ Հայք նահանգի՝ Մարտիրոսուպոլիս կենտրոնով։ Բյուզանդական և պարսկական տիրապետությունների սահմանագծին գտնվող Կթառիճ բերդաքաղաքը (նույնանում է այժմյան Ճապաղջուր ավանին) վերածվել է զորակայանի։ 7-րդ դարի կեսին Հաշտեանքն ազատագրվել և միացվել է առժամանակ անկախացած Հայաստանին։ 8-9-րդ դդ. տիրել են արաբական զավթիչները։ 9-րդ դարի վերջից այն մտել է Բագրատունիների թագավորության մեջ։ 11-րդ դարի կեսից Հաշտեանքին տիրել են բյուզանդացիները, սելջուկյան թուրքերը, թաթար-մոնղոլները, 16-րդ դարի՝ օսմանյան թուրքերը։ Հաշտեանքի (համապատասխանում էր Բիթլիսի նահանգի Ճապաղջրի գավառակին) հայերը գրեթե լիովին բնաջնջվել են 1915-ին, Մեծ Եղեռնի ժամանակ։


== Տես նաև ==
Ծոփք
Մեծ Հայքի վարչական բաժանում


== Արտաքին հղումներ ==
Մեծ Հայքի վարչական բաժանումը
Լա Ռոշ Կանիյակ (կանտոն)

Լա Ռոշ Կանիյակ (ֆր.՝ La Roche-Canillac), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Լիմուզան շրջանում։ Կոռեզ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Տյուլ օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 3096 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1920 է։ Կանտոնում կա 11 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Բեյդիլլի

Բեյդիլլի, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Արեշի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 105 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վերին Յայջի

Վերին Յայջի (ադրբ.՝ Yuxarı Yayci), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Շարուրի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կանոզիո

Կանոզիո  (իտալ․՝ Canosio), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 83 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 2 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 48 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0171։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Լուկիա Սիրակուզկիան։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հոռախոսահամար։ 0171 998122
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.canosio.cn.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Աֆղանստանում մարտական գործողությունների մասնակիցների հուշարձան (Մոզդոկ)

Աֆղանստանում մարտական գործողությունների մասնակիցների հուշարձան (ռուս.՝ Памятник участникам боевых действий в Афганистане), հուշարձան Ռուսաստանի Հյուսիսային Օսիայի Հանրապետություն-Ալանիայի Մոզդոկ քաղաքում։ Նվիրված է 1979-1989 թվականների աֆղանական պատերազմին մասնակցած զինծառայողներին։ Տեղադրված է Մոզդոկի Ռոստովյան փողոցում` Ինտերնացիոնալիստ զինվորների անվան պուրակում։
Հասցեն՝ Հյուսիսային Օսիայի Հանրապետություն, ք. Մոզդոկ, Ռոստովյան փողոց, Ինտերնացիոնալիստ զինվորների անվան պուրակ։ Հեռավորությունը քաղաքի կենտրոնից 810 մետր է։


== Պատմություն ==
Հյուսիսային Օսիայի ավելի քան 1200 բնակիչներ պատվով կատարել են իրենց ինտերնացիոնալ պարտքը Աֆղանստանում։ Նրանցից 56-ը զոհվել են։ Շատերը վնասվածքներ են ստացել` դառնալով հաշմանդամ։ Հանրապետությունում ապրող աֆղանական պատերազմի 800 մասնակիցներից ավելի քան 60-ը պարգևատրվել են «Կարմիր աստղ» շքանշանով, ավելի քան 70-ը` «Խիզախության համար» մեդալով, իսկ ավելի քան 50-ը` «Մարտական ծառայության» մեդալով։ Աֆղանստանում զոհվել է Մոզդոկի շրջանի 8 բնակիչ։ Նրանց անունները փորագրված են ինտերնացիոնալիստ զինվորների հուշարձանի մոտ գտնվող մարմարե սալիկների վրա` մայոր Վ. Գ. Լոտիև, լեյտենանտներ Տ. Ա. Ժիդաև և Ա. Պ. Շինկարենկո, կրտսեր սերժանտներ Գ. Ա. Խայդանով և Ա. Տ. Շամուրզաև, շարքայիններ Ա. Ա. Ռևվո, Ս. Ա. Կրայուշկին, Վ. Լ. Սեմյոնով։


== Նկարագրություն ==
Աֆղանստանում մարտական գործողությունների մասնակիցների հուշարձանն ունի մարդու ձեռքի տեսք. մի կողմից դիտելիս երևում է ափի վրա դրված նռնակ, իսկ հակառակ կողմից ափին մարդու սիրտ է։
Ամեն տարի փետրվարի 15-ին` Աֆղանստանից խորհրդային զորքերի դուրս բերելու օրը, Մոզդոկի Ինտերնացիոնալիստ զինվորների անվան պուրակում հավաքվում են քաղաքի բնակիչներն ու հյուրերը` հարգելու նրանց հիշատակը, ովքեր չեն վերադարձել այդ պատերազմից։ Այս օրը նշում են ինչպես պատերազմի մասնակից վետերանները, այնպես էլ նրանց զոհված ընկերների հարազատները։


== Ծանոթագրություններ ==
Պրիեկուլեի շրջան

Պրիեկուլեի շրջան (լատիշ․՝ Priekules novads), վարչա-տարածքային միավոր Լատվիայի Հանրապետության հարավ արևմտյան մասում՝ Կուրզեմե տարածաշրջանում։ Շրջանը բաղկացած է հինգ վոլոստից, և վարչական կենտրոն Պրիեկուլե քաղաքից։ Շրջանը ստեղծվել է 2009 թվականի հուլիսի 1-ին։ Տարածքը կազմում է 519,7 կմ²։ Սահմանակից է Լատվիայի Ռուցավայի, Գրոբինյայի, Այիզպուտեի, Վայնոդեի և Դուրբեի շրջանների և Լիտվայի Կլայպեդայի նահանգի հետ։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ շրջանի բնակչությունը կազմում էր 6611 մարդ։
2011 թվականի Լատվիայի բնակչության մարդահամարի արդյունքներով ազգային կազմն էր՝


== Տարածքային բաժանում ==
Պրիեկուլե (լատիշ․՝ Priekules pilsēta);
Բունկայի վոլոստ (լատիշ․՝ Bunkas pagasts)
Վիրգայի վոլոստ (լատիշ․՝ Virgas pagasts)
Գրամզդայի վոլոստ (լատիշ․՝ Gramzdas pagasts)
Կալետույի վոլոստ (լատիշ․՝ Kalētu pagasts)
Պրիեկուլեի վոլոստ (լատիշ․՝ Priekules pagasts)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջանի պաշտոնական կայքը (լատիշերեն)
Նովոկատերինովկա (այլ կիրառումներ)

Նովոկատերինովկա, կարող է վերաբերել՝

Նովոկատերինովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ստարոբեշևսկի շրջանում
Նովոկատերինովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վեսելինովոյի շրջանում
Շեյխ-Հասան

Շեյխ-Հասան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Չերեմուշկի (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)

Չերեմուշկի (ռուս.՝ Черемушки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 464 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բյուխենբախ

Բյուխենբախ  (գերմ.՝ Büchenbach), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Միջին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Ռոթ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 8024 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010 թվական)։ Զբաղեցնում է 30,78 կմ² մակերես տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 5 76 117։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Կրինիտներ

Կրինիտներ, հայկական նշանավոր ընտանիք Բյուզանդիայում, որը 9-10 դարերում տվել է մի շարք զորահրամանատարեր և թեմի կուսակալներ։ Բարեկամական կապերի մեջ է գտնվել հայկական մեկ այլ տոհմի՝ Մոսիլեների հետ ։


== Տոհմի ականավոր ներկայացուցիչներ ==
Պրոկոպիոս Կրինիտ — բյուզանդական զորահրամանատար, զոհվել է բուլղար Սիմեոն I թագավորի դեմ արշավանքի ժամանակ
Արոտր Կրինիտ — Ռոմանոս I Լակապինոսի օրոք Պելոպոնեսի ստրատեգոս
ՊասկալԿրինիտ — 10-րդ դարի կեսերի Կալաբրիայի ստրատեգոս


== Ծանոթագրություններ ==
Acanthoderes obscurior

Acanthoderes obscurior, բեղիկավոր բզեզի տեսակ՝ լամին ենթաընտանիքից։ Ավելի հաճախ հանդիպում են Լեհաստանում, Ռուսաստանում, Մոնխոլիայում։ Թրթուրների բուսական սնունդը համարվում է անգլիական կաղնին (լատ.՝ Quércus róbur)։


== Ծանոթագրություններ ==
Բիվալինո (գյուղ, Պուտիվիլի շրջան)

Բիվալինո (ուկրաիներեն՝ Бувалине), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բիվալինո գյուղում բնակվում էր 23 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մոդուլ (այլ կիրառումներ)

Մոդուլը կարող է վերաբերել՝

Մոդուլը մաթեմատիկայում, թվի բացարձակ արժեքը։
Մոդուլը ճարտարապետության մեջ,  պայմանականորեն ընդունված չափ, որին բազմապատիկ են շենքի (համալիրի) և նրա առանձին մասերի չափերը։
Վունզիդել

Վունզիդել (գերմ.՝ Wunsiedel), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիա շրջանին։ Գտնվում է Վունզիդել Ֆիխտելի շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 9515 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 54,91 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 4 79 169։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Խվորոստովո (գյուղ, Վալկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խվորոստովո (այլ կիրառումներ)Խվորոստովո (ուկրաիներեն՝ Хворостове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1695 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Խվորոստովո գյուղում բնակվում էր 228 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8,72 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 26,15 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Շյոլկրիփեն

Շյոլկրիփեն  (գերմ.՝ Schöllkrippen), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Աշաֆենբուրգ Ֆրիդբերգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 3907 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի). Տարածքը կազմում է 12.64 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 71 152։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք (գերմ.)
Շումսկ

Շումսկ (ուկրաիներեն՝ Шумськ), քաղաք Ուկրաինայի Տերնոպոլի մարզի Շումի շրջանում, շրջկենտրոն։ Հիմնադրվել է 1149 թվականին։
Չճշտված տվյալներով Շումսկ քաղաքում բնակվում էր 5 010 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5,19 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Նվեր Հովհաննիսյան

Նվեր (Արմեն) Ալեքսնադրի Հովհաննիսյան (1972, հունվարի 21 - 2018, ապրիլի 23, Էջմիածին), հայ ազատամարտիկ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Երևանում։ 1993-1994թթ. ծառայել է Հայաստանի զինված ուժերում։ Ծառայության ժամանակ Նվեր Հովհաննիսյանը մասնակցել է Հորադիզի ինքնապաշտպանական մարտերին։ 1994 թ. հունվարի 26-ին վիրավորվել է Հորադիզ գյուղում՝ զրկվել աջ ոտքից և ձեռքից, ու զորացրվել (առաջին կարգի հաշմանդամ)։ 2018 թ. ապրիլի 23-ին սպանվել է Էջմիածին քաղաքում։


=== Կրթություն ===
1979-1989 թթ. սովորել և ավարտել է Էջմիածնի Վ. Ռշտունու անվան թիվ 11 միջնակարգ դպրոցը։ 1990 թ. ընդունվել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի տրանսպորտային ֆակուլտետը։ 1997 թ. ավարտել է Հայաստանի պետական ճարտարագիտական համալսարանի լրիվ դասընթացը՝ մետաղահատ հաստոցներ և գործիքներ մասնագիտությամբ՝ ատանալով ինժեներ-մեխանիկի որակավորում։


=== Աշխատանքային գործունեություն ===
1989-1990 թթ. Երևանի կաթի գործարանում, որպես բանվոր։
1999-2005 թթ. երկու անգամ ընտրվել է Էջմիածնի քաղաքապետարանի ավագանու անդամ։
2000-2005 թթ. Էջմիածնի քաղաքապետարանի «Սպորտ և երիտասարդություն» միացյալ տնօրինությունում, որպես գլխավոր մասնագետ։
2008-2012 թթ. Էջմիածնի քաղաքապետարանում, որպես քաղաքապետի օգնական։
2009-2018 թթ. ՀՀ ԵԿՄ Էջմիածնի տ/բ-ի փոխնախագահն։
2012-2014 թթ. Էջմիածնի քաղաքապետարանի «ԿՈՄԻՏԱՍԻ ԱՆՎԱՆ ՄՇԱԿՈՒՅԹԻ ՊԱԼԱՏ» ՀՈԱԿ-ի տնօրեն։
2014-2018 թթ. Էջմիածնի քաղաքապետարանում, որպես քաղաքապետի օգնական։


== Պետական պարգևներ ==
«Մարտական գործողությունների մասնակից» մեդալ (ՀՀ նախագահի հրամանով)։
«Մարտական ծառայության» մեդալ (ՀՀ նախագահի հրամանով)։
«ԵԿՄ» հուշամեդալ։
«Ծովակալ Իսակով» մեդալ (ՀՀ ՊՆ հրամանով)։
«ՀՀ զինված ուժեր 20 տարի» հոբելյանական մեդալ։
«ԵԿՄ 20 ՏԱՐԻ» հոբելյանական մեդալ։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է, ունի երկու դուստր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սուր անկյուն Ազատարմատիկ Նվեր (Արմեն) Հովհաննիսյան
Հարուցվել է քրեական գործ Վաղարշապատում Նվեր Հովհաննիսյանի սպանության դեպքով
Ռուբեն Հախվերդյան, Հարութ Փամբուկչյան, Կարմիր կակաչներ
Հայրս թավշյա հեղափոխության միակ զոհն էր, նրան սպանողին փախչելու շանս տվեցին. ԵԿՄ սպանված անդամի դուստր Archived 2019-04-24 at the Wayback Machine.
Lilit Hovhannisyan (ft. Gohar Nikoghosyan) - Im Hayrik
Ֆեժ

Ֆեժ (ֆր.՝ Feuges), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 228 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 20.75 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.99 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 140 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից՝ 65 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից՝ 12 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ՝ Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 199 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 153-ը, իսկ ոչ ակտիվները՝ 46։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,9 %։ 153 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 144 անձ (82 տղամարդ և 62 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (4 տղամարդ և 5 կին)։ 46 անաշխատունակներից 17-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Բուլաչաուրի

Բուլաչաուրի (վրաց.՝ ბულაჩაური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 640 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 18 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 546 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վալ դե Վին

Վալ դե Վին (ֆր.՝ Val-des-Vignes), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2013 թվականի դրությամբ կազմում է 1375 մարդ, բնակչության խտությունը` 27.14 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 50.66 կմ² տարածք։
Բնակավայրը ստեղծվել է 2016 թվականի հունվարին` Օբվիլ, Ժուրինյակ, Մենֆոն և Պերեյ համայնքների միավորման արդյունքում։


== Վարչական բաժանում ==


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
(6106) Ստոսս

(6106) Ստոսս (անգլ.՝ Stoss), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,176249 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,655 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6975 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2067,62 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,174113 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,56° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6106) Ստոսս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ռետինսկոե

Ռետինսկոե (ռուս.՝ Ретинское), գյուղ Ռուսաստանի Մուրմանսկի մարզի Ալեկսանդրովսկ քաղաքային օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (251801-251900)

Աստերոիդների ցանկ (251701-251800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (251901-252000)
 Աստերոիդների ցանկ (251701-251800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (251901-252000)
Ինհիբիտորներ

Ինհիբիտորներ (լատ.՝ inhibere - կանգնեցնում եմ, զսպում եմ), քիմիական, արգելակիչներ, բնական կամ սինթետիկ նյութեր, որոնք արգելակում են կամ դադարեցնում որևէ քիմիական կամ կենսաբանական պրոցես։


== Կիրառում ==
Կիրառվում են անցանկալի երևույթները կանխելու կամ դադարեցնելու համար, օրինակ, կոռոզիայից մետաղների քայքայումը, վառելանյութերի, քսայուղերի, սննդանյութերի օքսիդացումը, պոլիմերացումը, պոլիմերների ծերացումը և այլն։ Արգելակման արդյունավետությունը կախված է ինհիբիտորի ու արգելակվող ռեակցիայի բնույթից, ինչպես նաև ինհիբիտորի քանակից, ռեակցիայի միջավայր մտցնելու ժամանակից, ջերմաստիճանից և այլ գործոններից։


== Կոռոզիայի ինհիբիտորներ ==
Կոռոզիայի ինհիբիտորները մտցվում են միջավայր մետաղները կոռոզիայից պաշտպանելու համար։ Կոռոզիայի ինհիբիտորի պաշտպանիչ ազդեցությունը որոշվում է էլեկտրաքիմիական ռեակցիայի կինետիկայի փոփոխմամբ։ Տարբերում են 

անոդային,
կաթոդային և
խառը կոռոզիայի ինհիբիտորներ։անոդային կոռոզիայի ինհիբիտորՈրպես անոդային կոռոզիայի ինհիբիտոր կիրառում են օքսիդիչ քրոմատներ և նիտրիտներ, 

կաթոդային կոռոզիայի ինհիբիտորորպես կաթոդային կոռոզիայի ինհիբիտոր՝ արսենի և բիսմութի աղեր, ինչպես նաև տարբեր օրգանական միացություններ։
Կոռոզիայի միջավայրի բնույթից կախված, լինում են 

թթվային,
չեզոք և
հիմնային միջավայրերի,ինչպես նաև 

մթնոլորտային կոռոզիայի ինհիբիտորներ։Սև մետաղները կոռոզիայից պաշտպանելու համար կիրառվում են դիցիկլոհեքսիլամոնիումի նիտրիտը, ցիկլոհեքսիլամոնիումի կարբոնատը, միգանյութի կամ հեքսամեթիլենտետրամինի (ուրոտրոպինի) խառնուրդը նատրիումի նիտրիտի հետ, իսկ սև մետաղները գունավորների հետ համակցված՝ նիտրո- և դինիտրո- բենբենգոյական թթուների աղերը ամինների հետ։


== Օքսիդացման ռեակցիաներ ==
Օքսիդացման ռեակցիաների ինհիբիտորները արգելակում են մոլեկուլային թթվածնով օքսիդացումը, ավելացվում են վառելանյութերին, յուղերին, քսուքներին՝ նրանց պահելու և կիրառման ժամանակ օքսիդացումը դանդաղեցնելու համար։ Որպես օքսիդացման ռեակցիաների ինհիբիտորները կիրառվում են ֆենոլներ, արոմատիկ ամիններ և այլն։


== Սննդանյութերի օքսիդացում ==
Սննդանյութերի օքսիդացման ինհիբիտորները արգելակում են ճարպերի և ճարպ պարունակող մթերքների օքսիդացումը։ Բնական նյութերից կիրառում են համեմունքներ (ծոթոր, եղեսպակ, չաման և այլն), որոնք մթերքին տալիս են հաճելի հոտ և արգելակում նրանց օքսիդացումը (կծվածությունը)։ Իսկ սինթետիկ նյութերից կիրառում են գալաթթվի էթիլ- և պրոպիլէսթերները, ինչպես նաև բազմաթիվ ֆենոլներ և ամիններ (օրինակ, կտավատի ձեթը օքսիդացումից պաշտպանելու համար)։


== Պոլիմերացում ==
Պոլիմերացման ինհիբիտորները արգելակում են կամ դանդաղեցնում մոնոմերների պոլիմերացումը թորելու կամ պահելու ժամանակ։ Պոլիմերացման ինհիբիտորները պահպանում են ոչ միայն ինքնապոլիմերացումից, այլև օդի թթվածնի օքսիդացումից։ Պոլիմերացման ինհիբիտորներ են ծծումբը, տարբեր ֆենոլներ, տանինը, պղնձի աղերը և այլն։
Արևոտձոր

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արևոտձոր (այլ կիրառումներ)Արևոտձոր, գետակ Արաքսի ավազանում։ Սկիզբ է առնում Եղնախաղի լեռնաշխարհի հյուսիսային հատվածի արևելյան լանջերից և ձախից միանում Արփի լիճը թափվող Եղնաջուր գետակին։ Երկարությունը 10 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կական (այլ կիրառումներ)

Կական կարող է վերաբերվել.

Կական, քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնություն վարչական կազմավորման համանուն համայնքում։
Կական, համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնություն վարչական կազմավորմում։
Ազգային դրոշ

Ազգային դրոշը տվյալ երկիրը և ազգը խորհրդանշող դրոշ է։ Հայերենում ազգային դրոշի և պետական դրոշի հասկացությունները չեն զանազանվում։ Ի տարբերություն սրա, ռուսալեզու և անգլալեզու գրականության մեջ այս հասկացությունները տարբեր կերպով են սահմանվում։ Ազգային դրոշը սովորաբար գործածվում է պետության կառավարության և պետական այլ մարմինների կողմից, սակայն կարող է գործածվել նաև այդ պետության քաղաքացիների կողմից։


== Ազգային դրոշների գործածումը ==
Գոյություն ունի ազգային դրոշի երեք տարատեսակ՝ ցամաքում գործածման համար և երեք տարատեսակ՝ ծովում գործածման համար։


=== Ազգային դրոշի գործածումը ցամաքում ===
Գոյություն ունի ցամաքում գործածվող ազգային դրոշների երեք տարատեսակ՝ քաղաքացիական, պետական և պատերազմական կամ զինվորական։
Պետական դրոշն օգտագործվում է կառավարական մարմինների կողմից, մինչդեռ քաղաքացիական դրոշը կարող են օգտագործել պետության քաղաքացիներն անկախ նրանից՝ կապ ունեն կառավարության հետ, թե ոչ։ Պատերազմական կամ զինվորական դրոշներն օգտագործվում են զինվորական կազմակերպությունների կողմից, ինչպիսին, օրինակ, բանակն է։
Գործնականում սակայն, երկրների մեծամասնությունում (ներառյալ Հայաստանի Հանրապետությունը) այս դրոշները միմյանցից չեն տարբերվում։


=== Ազգային դրոշի գործածումը ծովում ===
Վերեբյա (գետ)

Վերեբյա (ռուս.՝ Веребья), գետ Ռուսաստանում (Նովգորոդի մարզ)։


== Աշխարհագրություն ==
Վերեբյա գետը սկիզբ է առնում ճահիճներ Պեսչանկա գյուղի մոտից և թափվում է Վոլմա։ Գետը պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանին։ Ակունքը ծովի մակարդակից գտնվում է 30 մ բարձրության վրա։ Գետի ափին են գտնվում ձախից՝ Տորբիտնա (Տորբիտենկա)։


== Հիդրոգրաֆիա ==
Վերեբյա գետի երկարությունը կազմում է 63 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 332 կմ2 է։


== Տես նաև ==
Գետ
Ակունք և Գետաբերան


== Արտաքին հղումներ ==
Վերեբյա գետի մասին Պետական ջրային գրանցամատյանում
Մես (գետ)

Մես գետն անցնում է Լյուքսեմբուրգով։ Այն Ալզետ գետի ձախ վտակն է։
Գետը սկիզբ է առնում բնակեցված Շուվայլեր բնակավայրից, որը գտնվում է 352 մ բարձրության վրա։ Այն անցնում է հարավ-արևմուտքով։ Ալզետ գետի՝ բնակեցված Բերժեմ գյուղի կողքով։ Գետի երկարությունը կազմում է 11 կմ։
Այն հոսում է Ռեկկանջ-Սյուր-Մես և Պոնտպիեր քաղաքների միջով։ Այն ունի մի շարք փոքր վտակներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նարմըքաննարվեր

Նարմըքաննարվեր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Թանզիլա Խան

Թանզիլա Խան (1986, Sialkot, Gujranwala Division, Փենջաբ, Պակիստան), պակիստանցի սահմանափակ հնարավորություններով մարդկանց իրավունքների պաշտպան, ակտիվիստ։ Girlythings (Օրիորդական իրեր) բջջային հավելվածի հիմնադիրն է։ Պաշտպանում է վերարտադրողական առողջությունը` հատկապես սահմանափակ հնարավորություններով մարդկանց իրավունքները։ «Creativt Alley» ոչ պետական հասարակական կազմակերպության հիմնադիրն է։


== Կենսագրություն ==
Թանզիլան ծնվել և մեծացել է Պակիստանում։ Ի ծնե հաշմանդամ է և գամված է անվասայլակին։ Խանը ստացել է միջազգային իրավունքի բակալավրի աստիճան Լոնդոնի համալսարանից։ Թանզիլա Խանը 16 տարեկան հասակում հրատարակել է իր առաջին գիրքը՝ «Պատմություն Մեքսիկայի մասին»։ Գրքերի վաճառքից ստացված հասույթը ներդրել է սոցիալական նախագծերում` սահմանափակ հնարավորություն ունեցող անձանց իրավունքները պաշտպանելու համար։
Հիմնադրել է Girlythings բջջային ծրագիրը։ Դա առաջին բջջային հավելվածն է, որը սանիտարական անձեռոցիկներ և այլ առաջին անհրաժեշտության իրեր, ինչպես նաև դաշտանային պարագաներ է տրամադրում ցանկացած հասարակական վայրում սահմանափակ հնարավորություն ունեցող կանանց։ Խանը հիմնադրել է «Creativt Alley» ոչ պետական հասարակական կազմակերպությունը, որի նպատակն է իր նախագծերի միջոցով օգնել սահմանափակ հնարավորություն ունեցող անձանց։ Թանզիլա Խանը արժանացել է մի շարք ազգային և միջազգային մրցանակների ։ 


== Ստեղծագործությունը ==
Երկու գրքի հեղինակ է`

«Մեքսիկայի պատմություն»,
«Իդեալական իրավիճակ. Քաղցր տասնվեց»։


== Ծանոթագրություններ ==
Սինելնիկովո (գյուղ, Վոլչանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍինելնիկովոՍինելնիկովո (ուկրաիներեն՝ Синельникове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1676 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սինելնիկովո գյուղում բնակվում էր 311 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,98 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 317,35 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ազիզան

Ազիզան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դիդի Իրագա

Դիդի Իրագա (վրաց.՝ დიდი ირაგა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Թեթրի Ծղարոյի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1190 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Թեթրի Ծղարոյից հեռու է 12 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 161 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժերար դը Ներվալ

ժերար դը Ներվալ, (ֆր.՝ Gérard de Nerval, մայիսի 22, 1808(1808-05-22)[…], Փարիզ - հունվարի 26, 1855(1855-01-26)[…], Փարիզ), ֆրանսիացի ռոմանտիկ բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ։


== Կենսագրություն և գործունեություն ==
Ծնվել է Նապոլեոնի բանակի վիրաբույժի ընտանիքում։ Տուրք տալով կլասիցիզմի ավանդույթներին լիբերալ-բոնապարտիստական «Ազգային էլեգիաներ և քաղաքական սատիրաներ»  (Élégies nationales et satires politiques, 1827) հավաքածույում Ներվալը խոնարհվում է ռոմանտիզմի առաջնորդ Հյուգոյին։
Ներվալը ողջունեց և փառաբանեց Հուլիսյան հեղափոխությունը (1830)|, սակայն պատկանելով ինտիլիգենցիայի դասին, որը վախենում էր հետհեղափոխական հասարակական շարժումից ,շատ արագ հիասթափվեց նրանից։
Հիասթափությունից հետո Ներվալը ենթարկվեց Թեոֆիլ Գոթիեի «ոսկյա» բոհեմայի ազդեցության տակ, որը հռչակել էր «արվեստն արվեստի համար» լոզունգը:Այդ լոզունգն արտահայտում էր որևիցէ սոցիալ փոփոխությունից  քաղաքական պայքարի անարդյունավետությունը (դրամա «Léo Burckart», 1839)
Ներվալի վերջին տարիները դառնացել էին կարիքի և հոգեկան տկարության պատճառով։ Գտնվելով դեպրեսիայի և ծայրահեղ  կարիքի մեջ Ներվալը 1855-ի հունվարի 26-ին Փարիզի նրբանցքներից մեկում ինքնասպան է լինում։
Ներվալը ժառանգել է  բանաստեղծությունների մի քանի ժողովածու («Գերմանական բանաստեղծությունների»)  - «Poésies alle «Poésies allemandes», 1830; «Նրբակիրթ բոհեմա»)- «La bohême galante», 1855),մի շարք պատմական դրամաներ և օպերային լիբրետոներ  («Ֆաուստի դատապարտությունը»),- «La damnation de Faust», 1846), մի քանի վիպակների ժողովածու (« Կրակի կույսերը»),- «Les filles de feu»,  1854):Էրտիզմը, ֆանտազիան և նրբակիրթ բոհեմայի «արվեստն արվեստի համար» պաշտամունքը առկա է Ներվալի ստեղծագրծություններում,որն արտահայտվում է իրականությունից կտրվելու միջոցով և որը երմանացի ռոմանտիկ գրողների ազդեցության արդյունք է։   Նրան բնորոշ է անթերի  կնոջ միստիկ կերպարի փնտրտուքը, որ նրբորեն  արտացոլվում է նրա « Երազանք և իրականություն»  ( Le rêve et la vie1855: Այդ վիպակի այլ  ( հետմահու) անվանումն է  « Ավրելիա»։
Ներվալի ճանապարհորդությունները դեպի Արևելք և Գերմանիա  նկարագրված են ՝«Տեսարաններ արևելքի կյանքից»        1848), «Ճանապարհորդություն դեպի Արևելք»  (
Բարձր է գնահատվում «Ֆաուստ»  թարգմանությունը,որը Ներվալը կատարել է դեռևս երիտասարդ տարիներին   և արժանացել է Գյոթեի գնահատականին ։
Այլ գերմանացի գրողներից Ներվալը թարգմանել է Շիլլերին, Կլոպշտոքին , Բյուրգերին և հատկապես Հայնեին:Ներվալը ժառանգել է մի քանի պատմագրական հոդվածներ՝ ՝«Էտյուդներ գերմանացի բանաստեղծների մասին»-«Études sur les poètes allemands», 1830).
՝


== Ծանոթագրություններ ==
Հալլ Սիթի

Հալլ Սիթի (անգլ.՝ Hull City A.F.C.), անգլիական պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբ Կինգստոն-ափոն-Հալլ քաղաքից։ Հիմնադրվել է 1904 թվականին։ 2007/2008 մրցաշրջանում ակումբն իր պատմության ընթացքում առաջին անգամ ստացվավ իրավունք մասնակցելու Պրեմիեր Լիգային՝ հաղթելով «Ուեմբլի» մարզադաշտում կայացած Չեմպիոնշիպի եզրափակչում։ Նրանց ամենամեծ ձեռքբերումը գավաթի խաղարկություններում եղել է 1930 թվականին, երբ թիմը հայտնվել է Անգլիայի գավաթի կիսաեզրափակչում։ 2012/2013 մրցաշրջանից հետո «Հալլ Սիթին» Չեմպիոնշիպում նվաճել է Պրեմիեր Լիգայի ուղեգիր։ «Հալլ Սիթին» իր սեփական հարկի տակ անցկացվող հանդիպումներն անցկացնում է «Կինգսոն Կոմյունիկեյշն» մարզադաշտում։ Նրանք սովորաբար խաղում են սև և բաց շագանակագույն մարզահագուստով, հաճախ մարզաշապիկը գծերով ձևավորված, դրա համար էլ նրանց մականունը «վագրեր» է։ Ակումբի խորհրդանիշը վագրն է։


== Արտաքին հղումներ ==
Հալլ Սիթիի մասին տեղեկություն Պրեմիեր Լիգայի հայալեզու կայքէջում (հայ.)
Ալեքսեևկա (գյուղ, Սվետլովոդսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսեևկա (այլ կիրառումներ)Ալեքսեևկա (ուկրաիներեն՝ Олексіївка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Սվետլովոդսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսեևկա գյուղում բնակվում էր 96 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Խոսրովերան

Խոսրովերան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղը շրջափակված էր լեռներով։ Գյուղի մոտ էր գտնվում Բոցիկ լեռը։


== Պատմություն ==
Հայ բնակչության մեծ մասը 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ գաղթեց Կովկաս։


== Բնակչություն ==
Մինչև XIX դարի երկրորդ կեսը եղել է բացառապես հայաբնակ։ 1872-1873 թվականներին ուներ 6 տուն թուրք և 2 տուն քուրդ բնակիչ։ 1915 թվականին ուներ 60 տուն հայ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆենիա Չերտկոֆ

Ֆենիա Չերտկոֆ դե Ռեպետտո (իսպ.՝ Fenia Chertkoff de Repetto, հոկտեմբերի 7, 1869(1869-10-07), Օդեսա, Խերսոնի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 31, 1927(1927-05-31), Բուենոս Այրես, Արգենտինա),  ֆեմինիստ, մտավորական, մանկավարժ, քաղաքական գործիչ և քանդակագործ։ Ծնվել է Ռուսաստանում, հետագայում դարձել Արգենտինայի քաղաքացի։ Ամուսնացել է արգենտինացի ֆիզիկոս, Արգենտինայի սոցիալիստական կուսակցության առաջնորդ Նիկոլաս Ռեպետտոյի հետ։


== Կենսագրություն ==
Չերտկոֆը ծնվել է Ռուսական կայսրության Խերսոնի նահանգի (ներկայիս Ուկրաինա) Օդեսա քաղաքում, 1869 թվականին։ Նրա քույրը՝ Մարիանան, Արգենտինայի սոցիալիստական կուսակցության հիմնադիր Խուան Բաուտիստա Խուստոյի կինն էր և Ադելան, որ ամուսնացավ սոցիալիստական տեսաբան Ադոլֆո Դիքմանի հետ։ 1887 թվականին հայրենի քաղաքում ստացել է ուսուցչի որակավորւմ, սովորել է երաժշտություն, թատրոն և պար։ Քաղաքական ներգրավվածության պատճառով նա ստիպված էր աքսորվել ընտանիքի հետ։ Չերտկոֆին հրավիրվել են Լոզանի համալսարան, Շվեյցարիա, որտեղ 1897-1898 թվականներին մասնագիտացել է մանկավարժության մեջ, մեկ տարի անց ավարտելով իր ուսումնասիրությունները Սորբոնում։ Ամուսնացել է սոցիալիստ Գաբրիել Գուկովսկու հետ, որի հետ ունեցել է դուստր՝ Վիկտորյա Գուկովսկին։ Ամուսինը մահացել է Եվրոպայում։
Արգենտինայում ապրել է Սանտա Կլարայում, Արևելյան Եվրոպայի հրեաների կողմից հիմնադրված մի գաղութում, որտեղ նա հիմնել է դպրոց և զարգացրել է գրադարանը։ Չերտկոֆը և նրա քույրերը դարձել են Արգենտինայի քաղաքացիներ։ Ֆենիա Չերտկոֆը տեղափոխվել է Բուենոս Այրես, որտեղ ապրել է Դիքմանի տանը, նախքան Սոցիալիստական կուսակցության անդամ Նիկոլա Ռեպետտոյի հետ ամուսնանալը։ 1903 թվականին, որպես Սոցիալիստական կուսակցության պատվիրակ, մասնակցել է Կոնգրեսի քննարկումներին, որտեղ ի թիվս այլ հարցերի, առաջարկել է գենդերային հավասարություն, օրենքի հավասարություն օրինական և անօրինական երեխաների համար, ամուսնալուծության օրենքի վավերացում և հայրության քննություն։ Որպես սոցիալիստ՝ 1920 թվականին հիմնադրել է Կանանց սոցիալիստական կենտրոնը և Կանանց արհեստակցական միությունը, քույրերի և Գաբրիելա Լապերրիերի և Ռաքել Մեսինայի հետ։ Ֆենիա Չերտկոֆը մասնակցել է աշխատողների և արհեստակցական միություների առաջին գործադուլներին տարբեր ոլորտներում, ինչպիսիք են հեռախոսը, տեքստիլը, առևտուրը և գործարանները` նպաստելով, որ կիրակի օրն օրենքով լինի հանգստյան օր։ Նա նաև դատապարտել է անչափահասների աշխատանքային շահագործումը, գործարանների վատ սանիտարական պայմանները և երկար աշխատանքային ժամերը։ Վերջին 20 տարիների ընթացքում վատ առողջական վիճակի պատճառով մահացել է Բուենոս Այրեսում 1927 թվականին, 59 տարեկան հասակում։


== Գրականություն ==
Luis O. Cortese & Nora Capaccioli. La mujer en las calles de Puerto Madero (Իսպաներեն)
Recorrido histórico por colonias judías del centro de Entre Ríos. Diario El Día (20 January 2008) (Իսպաներեն)
Partido Socialista Auténtico. Fenia Chertkoff - Datos biográficos (Իսպաներեն)


== Ծանոթագրություններ ==
Մուշեղ Իշխանի անվան թիվ 5 հիմնական դպրոց

Երևանի Մուշեղ Իշխանի անվան թիվ 5 հիմնական դպրոց, հանրակրթական դպրոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։


== Պատմություն ==

Դպրոցը հիմնադրվել է 1937 թվականին, դպրոցի շենքը կառուցվել է 1938 թվականին Երևանի Կոնդ թաղամասում։ Դպրոցն ի սկզբանե կոչվել է Բերիայի անունով, իսկ 1953 թվականին՝ նրա մահից հետո, անվանափոխվել է և կոչվել հայ գրականության պրոլետարական գրական հոսանքը սկզբնավորողներից մեկի` Հակոբ Հակոբյանի անունով։ Դպրոցը սկզբում եղել է օրիորդաց վարժարան, 1941 թվականին ժամանակավորապես իր հարկի տակ է ընդունել Մեծ հայրենական պատերազմի վիրավոր զինվորներին։ Բազմաթիվ անգամներ դպրոցն իր հարկի տակ է ընդունել  Շևչենկոյի անվան դպրոցի և թիվ 58 դպրոցի սաներին, որոնք տեղավորվել են դպրոցի երրորդ հարկում։ Թիվ 58 դպրոցը հիմնադրվել է 1953 թվականից, սակայն աշխատել է 1977-1978 ուսումնական տարվանից։ 1991 թվականի հոկտեմբերի 1-ին թիվ 58 դպրոցն անվանակոչվել է Մուշեղ Իշխանի անվան ճեմարան։ 1992 թվականին Մուշեղ Իշխանի անվան թիվ 58 և Հ. Հակոբյանի անվան թիվ 5 դպրոցները միավորվել են մեկ անվան հարկի տակ` կրելով բանաստեղծ Մուշեղ Իշխանի անունը։ 2013 թվականին վերանվանվել է Մուշեղ Իշխանի անվան թիվ 5 հիմնական դպրոց։ Աշխատում է միահերթ, հնգօրյա աշխատանքային ռեժիմով։ Դպրոցի գրադարանային ֆոնդը կազմում է մոտ 4000 միավոր (առանց դասագրքերի)։


== Շրջանավարտներ ==
Սուրեն Թադևոսյան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դպրոցի կայքէջ Archived 2019-01-07 at the Wayback Machine.
Պոչինոկ (գյուղ, Կարդիմովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոչինոկՊոչինոկ (ռուս.՝ Починок), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պոզիեռ

Պոզիեռ (ֆր.՝ Pozières), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2005 թվականի դրությամբ կազմում է 238 մարդ, բնակչության խտությունը` 73.46 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.24 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 135 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 35 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 159 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 118-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 41։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,2 %։ 118 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 102 անձ (56 տղամարդ և 46 կին)։ Գործազուրկ են եղել 16 անձ (8 տղամարդ և 8 կին)։ 41 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 22-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Լև Տոլստոյի հուշարձան (Մոսկվա, Պրեչիստենկա)

Լև Տոլստոյի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Льву Толстому), հուշարձան Մոսկվայում, որը նվիրված է ռուս մեծանուն գրող Լև Տոլստոյին։ Տեղադրված է Լև Տոլստոյի պետական թանգարանի բակում (Պրեչիստենկա փող., տուն 11)։ Գանիտե քանդակը պատրաստված է 1913 թվականին, հեղինակն է քանդակագործ Սերգեյ Մերկուրովը։ Ներկայիս տեղում կանգնած է 1972 թվականից։


== Պատմություն ==

1910 թվականի նոյեմբերին քանդակագործ Սերգեյ Մերկուրովը վերցրել է Լև Նիկոլաևիչ Տոլստոյի դեմքի դիադիմակը։ Դրանից հետո նա սկսել է զբաղվել գրողի հուշարձանը ստեղծելու աշխատանքով, որը պատվիրել էր մոսկվացի բարերար Ա. Ն. Շախովը։ 1913 թվականին ֆիննական գրանիտից քանդակված արձանը պատրաստ էր։ Ըստ նախնական մտահղացման՝ արձանը նախատեսվում էր տեղադրել Միուսյան հրապարակում՝ Ա. Լ. Շանյավսկու մասնավոր համալսարանի շենքի դիմաց։ Սակայն սևհարյուրյակային «Ռուս ժողովրդի միություն» կազմակերպությունը սպառնացել էր պայթեցնել եկեղեցուց վտարված գրողի հուշարձանը, քանի որ այն պետք է տեղադրվեր կառուցվող Ալեքսանդր Նևսկի տաճարի մոտ։ Ի վերջո, Մոսկվայի քաղաքային դուման չտվեց արձանը տեղադրելու հավանություն, և քանդակը մնաց Մերկուրովի արվեստանոցում.։
Քանդակի մասին հիշեցին խորհրդային իշխանության տարիներին, և 1928 թվականին հուշարձանը տեղադրվեց Դևիչյե պոլեի պուրակում՝ մոնումենտալ քարոզչության լենինյան պլանի շրջանակներում։ 1972 թվականին այն փոխարինվեց քանդակագործ Ա. Մ. Պորտյանկոյի ստեղծած ավելի մոնումենտալ հուշարձանով, իսկ Ս. Դ. Մերկուրովի քանդակը տեղափոխվեց ներկայիս վայր՝ Լև Տոլստոյի թանգարանի մոտ.։
Բացի այդ երկուսից, Մոսկվայում կա նաև Լև Տոլստոյի երրորդ հուշարձանը Պովարսկայա փողոցում՝ այսպես կոչված, «Ռոստովների տան» առջև։


== Նկարագրություն ==
Հուշարձանը բավական ընդհանրացված է իր կառուցվածքով, ինչը բնորոշ է Մերկուրովի նախահեղափողական աշխատանքներին։ Գրողի մարմինը կարծես աճում է կարմիր խոշորահատիկ գրանիտի կտորից։ Նրա գլուխը փոքր-ինչ թեքված է։ Գրողի հագին լայն վերնաշապիկ է, ձեռքերը գոտու հետևում են.։


== Ծանոթագրություններ ==
Էբրախ

Էբրախ (գերմ.՝ Ebrach), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիա շրջանին։ Գտնվում է Բամբերգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1878 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 29,58 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 4 71 128։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Բորտնիկովո (գյուղ, Կոլոմենսկի շրջան)

Բորտնիկովո (ռուս.՝ Бортниково), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 15 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սոլ (Լոկչիմի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սոլ (այլ կիրառումներ)Սոլ (ռուս.՝ Соль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Լոկչիմ գետի ձախ ափին՝ 168 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 63 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000017818
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001781
Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (305901-306000)

Աստերոիդների ցանկ (305801-305900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (306001-306100)
 Աստերոիդների ցանկ (305801-305900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (306001-306100)
Ռևկովցի

Ռևկովցի (ուկրաիներեն՝ Ревківці), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Նովոսելիցայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռևկովցի գյուղում բնակվում էր 641 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բաշտրում

Բաշտրում, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։ Գտնվում էր գավառի հարավային մասում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Ծանոթագրություններ ==
Վերին Արտաշատ

Վերին Արտաշատ գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Արարատի մարզի Արտաշատ քաղաքի տարածաշրջանում, Արտաշատ քաղաքից 6 կմ հյուսիս արևելք։


== Պատմություն ==
1828 թվականին ներգաղթելով Պարսկաստանի Խոյի, Սալմաստի և Ուրմիայի գավառներից՝ մոտ 29 - 30 տնտեսություն փայաջուկցիներ Մասիսի դեմ դիմաց Դվինի փլատակների մերձակայքում հիմնեցին մի գյուղ, որն անվանեցին Արդաշատ, հետագայում Արտաշատ։ Գյուղը Արտաշատ է կոչվել 115 տարի, այնուհետև մայրաքաղաք Արտաշատից տարբերելու համար վերանվանեցին Վերին Արտաշատ։


== Կլիման ==
Գյուղը գտնվում է Արարատյան դաշտում. ծովի մակարդակից 900 մ բարձրության վրա։ Կլիման չոր է, խիստ ցամաքային։ Ձմեռները սկսում են դեկտեմբերի կեսերին, իսկ հունվարյան միջին ջերմաստիճանը տատանվում է 3-ից - 5 °C սահմաններում։ Ամառը տևական է՝ մայիսից մինչև հոկտեմբեր, օդի միջին ամսական ջերմությունը հասնում է 24-ից - 26 °C, իսկ առավելագույնը 42 °C։ Ագրոկլիմայական տեսակետից համայնքն ընկած է բացարձակ ոռոգման գոտում։


== Բնակչություն ==
Վերին Արտաշատի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==

2014 թվականի տվյալներով Վերին Արտաշատն Արարատի մարզի խոշոր համայնքներից է։ Ունի 1204 տնտեսություն, 4760 բնակիչ։ Համայնքի բնակիչները զբաղվում են խաղողագործությամբ, պտղաբուծությամբ։ Համայնքի տնտեսության մասնագիտացված ճյուղը խաղողագործությունն է։ Բնակիչներն աճեցնում են հայկական խաղողի բոլոր տեսակները։
Համայնքն ունի 596 հա հողատարածք, որից տնամերձ է հատկացվել 130 հա, վարձակալական հողերին՝ 53 հա, սեփականաշնորհվել է 413 հա։
Գյուղի պատմության ընթացքում Վերին Արտաշատը տվել է բազմաթիվ հայտնի մարդիկ՝ 28 գիտությունների թեկնածու, 6 դոկտոր-պրոֆեսոր, 2 գեներալ, մեկը՝ հրետանու գեներալ՝ Կարապետ Հախնազարյանը և իրավագիտության գեներալ՝ Հրաչիկ Բադալյանը, 96 գյուղատնտես, որոնց թվում աչքի է ընկել Ֆեդյա Իսրայելյանը, 92 ինժեներներ, 90-ից ավելի բժիշկ, ավելի քան 400 ուսուցիչ, 70 անասնաբույժ, բազմաթիվ անվանի արհեստագործ վարպետներ, դարբիններ, Զավեն - Վազգեն եղբայրները։
Համայնքն ունի միջնակարգ դպրոց, մշակույթի տուն, մանկապարտեզ, բուժամբուլատորիա, կապի բաժանմունք, արվեստի դպրոց՝ իր բոլոր բաժիններով, գինու գործարան։ Գյուղում գործում է նաև հոգևոր առաջնորդարանը՝ 19-րդ դարում կառուցված Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին։ Տեր Դավիթ Կյուրեղյանի առաջնորդությամբ եկեղեցում կատարվում են բոլոր ծիսական տոնակատարությունները։ Վերջին տարիներին Վարազդատ Սիմոնյանի միջոցներով կառուցվել է նաև գյուղի 2-րդ եկեղեցին։
Բարձր մակարդակի վրա է գտնվում երիտասարդների կրթության և դաստիարակության գործը։
Համայնքի հիմնախնդիրների մեջ կարևորվում է ոռոգման ջրի հիմնախնդիրը և գյուղամիջյան ճանապարհների վերանորոգումը։


== Վերին Արտաշատի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ ==
Գերեզմանոց, 19 դ
Եկեղեցի, 19 դ
Հուշաղբյուր՝ Երկրորդ աշխարհամարտում զոհվածներին, 1948
Հուշաղբյուր՝ Երկրորդ աշխարհամարտում զոհվածներին, 1975
Հուշարձան Յակով Սվերդլովի, 1959
Մշակույթի տուն, 1957


== Տես նաև ==
Վերին Արտաշատի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Վերին Արտաշատ)
Մշակույթի տուն (Վերին Արտաշատ, Արարատի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արարատի մարզպետարանի կայք Archived 2012-04-13 at the Wayback Machine.
Կրասնի Սոկոլ (գյուղ, Վիբորգսկի շրջան)

Կրասնի Սոկոլ (ռուս.՝ Красный Сокол), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 400 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անահիտ (ֆիլմ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անահիտ (այլ կիրառումներ)Անահիտ, 1947 թվականին «Երևանի ֆիլմերի ստուդիայի» նկարահանած գեղարվեստական ֆիլմ։ Ըստ Ղազարոս Աղայանի Անահիտ հեքիաթի։


== Սյուժե ==
Հասարակ ծագումով աղջիկը համաձայնվում է թագավորի որդու ամուսնության առաջարկին մի պայմանով, որ նա արհեստ սովորի, ինչի շնորհիվ արքայազնը հետագայում փրկվում է գերությունից։


== Դերերում ==
Հրաչյա Ներսիսյան – Նուրեդդին
Ավետ Ավետիսյան – Բահաթուր
Օրի Բունիաթյան – Արամ
Մետաքսյա Սիմոնյան – Անահիտ
Եվգենյա Սեբար – Աշխեն
Ֆրունզե Դովլաթյան – Վաչագան
Բելլա Իսահակյան – Ֆեյզուլա
Դավիթ Մալյան – Հրանտ
Խաչատուր Աբրահամյան – Նարիման
Շարա Տալյան – գուսան
Արամ Ամիրբեկյան – զինվոր
Վաղինակ Մարգունի – պահակապետ


== Ստեղծագործական խումբ ==
ռեժիսոր – Ամասի Մարտիրոսյան
ռեժիսորի ասիստենտներ – Հ.Ստեփանյան, Ժ.Ինջեյան, Վ.Ասիլովա
2-րդ օպերատոր – Հ.Հովսեփյան
օպերատորի ասիստենտ – Գ.Եղիազարյան
մոնտաժի ասիստենտ – Գ.Մելիքսեթյան
համակցային նկարահանումների օպերատոր – Ռ.Ստեպանով
բեմադրող նկարիչներ – Ա.Դանդուրյան, Ս.Սաֆարյան, Յ.Շվեց
նկարիչ-դիմահարդար – Պ.Ասչյան
հնչունային օպերատոր – Ի.Գրիգորյան
երգերի տեքստի հեղինակ – Գեղամ Սարյան
ճարտարապետներ – Գ.Աղաբաբյան, Մ.Ալլահվերդյան
տնօրեն – Կ.Հովհաննիսյան


== Հղումներ ==
«Անահիտ» ֆիլմը «Հայկական կինո» կայքում Archived 2011-12-25 at the Wayback Machine.
«Անահիտ» ֆիլմը Кино-Театр.ru կայքում
Խորվաթիայի բնակելի կղզիների ցանկ

Սույն հոդվածում նշված են Խորվաթիայի բնակելի կղզիները։ Ադրիատիկ ծովի խորվաթական մասում գտնվում են բազմաթիվ կղզիներ, որոնցից 698-ը դասակարգվում են բուն կղզիների շարքին։ Այսպիսով Խորվաթական կղզեխումբը Ադրիատիկ ծովի ամենամեծ կղզեխումբն է, իսկ Հունական ողջ միջերկրածովյան ավազանի՝ երկրորդը։
698 կղզիներից միայն 47-ը ունեն մշտական բնակչություն։ 1921 թվականին կղզիների բնակչության ընդհանուր թիվը կազմել է 173503, որից հետո նվազել է։ Ըստ 2001 թվականի մարդահամարի արդյունքների կղզիներում ապրում է 121606 մարդ, իսկ 1991 թվականին կազմել է 110953 մարդ։ 
Կղզիների տնտեսության հիմքը գյուղատնտեսությունը, ձկնորսությունը և զբոսաշրջությունն են։ Տեղական տնտեսության զարգացման մակարդակը համեմատաբար ցածր է, ուստի Խորվաթիայի կառավարությունը ցուցաբերում է տարբեր տեսակի աջակցություն և պաշտպանություն։ 


== Կղզիներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Վերխոլոմով (Զիմովնիկի շրջան)

Վերխոլոմով (ռուս.՝ Верхоломов), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Զիմովնիկի շրջանում։ Մտնում է Վերխնեսերեբրյակովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։