armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սմոլկովո (գյուղ, Գատչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍմոլկովոՍմոլկովո (ռուս.՝ Смольково), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Չուվաշսկի Կուգանակ

Չուվաշսկի Կուգանակ (ռուս.՝ Чувашский Куганак, բաշկիրերեն՝ Сыуаш-Ҡуғанаҡ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 228 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ուբիանդա

Ուբիանդա, բերդաքաղաք Հին Հայաստանում՝ Արնալի երկրամասում, Վանա լճի հյուսիսարևելյան ափամերձ շրջաններում։ Հիշատակվում է Ասորեստանի թագավոր Սարգոն II-ի մ.թ.ա. 713 թվականի սեպագիր արձանագրությունում։


== Ծանոթագրություններ ==
Անանուն (լիճ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անանուն (այլ կիրառումներ)Անանուն, լիճ, բնության ջրաերկրաբանական հուշարձան Հայաստանի Հանրապետությունում։ Բնության հուշարձանը գտնվում է Շիրակի մարզում՝ Արթիկի ենթաշրջանում, Ախուրյանի ջրավազանում, ծովի մակարդակից 3200 մետր բարձրության վրա։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» Կառավարության որոշման համաձայն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Հայաստանի բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Բնության պետական հուշարձաններից ցանկը Վիքին սիրում է Երկիրը հուշարձանների ցանկում
Կոլոկոլնյա (գյուղ, Սիչովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոլոկոլնյաԿոլոկոլնյա (ռուս.՝ Колокольня), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Club Future Nostalgia: The Remix Album

«Club Future Nostalgia: The Remix Album», բրիտ-ալբանացի երգչուհի Դուա Լիպայի դեբյուտային և ամերիկացի դիջեյ The Blessed Madonna-ի հերթական ռեմիքս ալբոմ երգչուհու երկրորդ ստուդիական ալբոմ «Future Nostalgia»-ի և մի քանի այլ սինգլների ռեմիքսներով։ Այն թողարկվել է 2020 թվականի օգոստոսի 28-ին Warner Records լեյբլի կողմից։ Ալբոմը ոգեշնչված է Լիպայի սիրելի երաժիշտներից և ոճերից՝ ռեմիքսներում հանդիպում են էլեկտրո, փոփ և այլ ոճերի հայտնի մեղեդիներ ու մոտիվներ։


== Նախապատմություն ==
2020 թվականի օգոստոսի 4-ին Լիպան հայտարարել էր, որ նույն թվականի օգոստոսի 21-ին թողարկելու է ալբոմի ռեմիքս հրատարակությունը, որի անվանումը «Club Future Nostalgia: The Remix Album» է։ Մի քանի օր անց, սակայն, նա «Jimmy Kimmel Live!» երեկոյան շոուն վարելիս հայտնում է, որ ռեմիքս ալբոմի թողարկումը հետաձգվել է մեկ շաբաթով, ամեն ռեմիքսին անիմացիոն հոլովակներ պատրաստելու համար։


== Երգացանկ ==
*Սկավառակում 3-րդ և 4-րդ ռեմիքսները միախառնված են, ուստի ռեմիքսների պաշտոնական թիվը 17 է։


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլայ Տոմսկի

Նիկոլայ Վասիլևիչ Տոմսկի (ռուս.՝ Никола́й Васи́льевич То́мский, 1900, դեկտեմբերի 19, 1900(1900-12-19) կամ դեկտեմբերի 6, 1900(1900-12-06), Ռամուշևո (գյուղ, Ստարոռուսկի շրջան), Q23896146?, Ստարոռուսկի շրջան, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 22, 1984(1984-11-22) կամ նոյեմբերի 17, 1984(1984-11-17), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային քանդակագործ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (1960)։ ԽՍՀՄ Գեղարվեստի ակադեմիայի իսկական անդամ (1949, պրեզիդենտ՝ 1968 թվականից)։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1970)։ ԽՄԿԿ անդամ 1950 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Լենինգրադի Գեղարվեստա–արդյունաբերական տեխնիկումում (1923-1927)։ Տոմսկու վաղ շրջանի ստեղծագործության մեջ կարևոր տեղ է գրավել Մ․ Մ․ Կիրովի կերպարի վրա աշխատանքը։ 1930-ական թվականներին նրա լավագույն գործերում սոցիալիստ, ռեալիզմի սկզբունքների կիրառումը եղել է օրգանական։ Համադրելով անհատականը և տիպականը, բնորոշ ժեստը և ավարտուն, մանրազնին մոդելավորված ձևերը՝ Տոմսկին ստեղծել է հերոսական պաթոսով տոգորված կերպարներ (Ս․ Մ․ Կիրովի հուշարձանը Լենինգրադում, բրոնզ, գրանիտ, ԽՍՀՍ մրցանակ, 1921, «Ա․ Րուսիգին արձանը, գիպս, 1937, Վ․ Ի․ Լենինի հուշարձանը Վորոնեժում, բրոնզ, գրանիտ, բացվել է 1940 թվականին)։ Տոմսկու ստեղծագործության վերոհիշյալ գծերը դրսևորվել են նաև Հայրենական մեծ պատերազմի հերոսներին նվիրված դիմաքանդակներում («Ի. Դ․ Չեռնյախովսկի», մարմար, 1947, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1948, «Մ. Դ․ Գարեև», բազալտ, 1947, «Պ․ Ա․ Պոկրիշև» և Ա․ Ս. Սմիռնով», երկուսն էլ՝ մարմար, 1948, բոլորը՝ Տրետյակովյան պատկերասրահում, Մոսկվա, «Ի․ Ն․ Կոժեդուբ, բրոնզ, 1948, Դուս, թանգարան, Լենինգրադ, բոլորը՝ ԽՍՀՄ պետ․ մրցանակ, 1949) և հուշարձաններում (Ի․ Ռ․ Ապանսաենկո, բրոնզ, 1944-1949, Բելգորոդում և այլն)։ Ապանասենկոյի հուշարձանի, պատմահեղափոխական թեմայով ռելիեֆների (գիպս, համահեղինակների հետ, 1949), Ս․ Մ․ Կիրովի դիմաքանդակի (մարմար, 1949, Տրետյակովյան պատկերասրահ) համար Տ․ 1950-ին արժանացել է ՍՍՀՄ պետ․ մրցանակի։ 1951-ին կերտել է Ն․ Վ․ Գոգոլի դիմաքանդակը (մարմար, Տրետյակովյան պատկերասրահ, ԽՍՀՄ պետակաան մրցանակ, 1952), իսկ 1952 թվականին՝ գրողի հուշարձանը Մոսկվայում (բրոնզ, գրանիտ)։ Տոմսկին երկար տարիներ աշխատել է Վ․ Ի․ Լենինի կերպարի վրա (հուշարձաններ Օրյոլում (1949-1961), Վիլնյուսում (1952), Վոլոգդայում (1958, բոլորը բրոնզ, գրանիտ) և այլ քաղաքներում։ 1950-ական թվականներին 2-րդ կեսից մոնումենտալ կոմպոզիցիաներում Տոմսկին դիմել է առավել ակտիվ և արտահայտիչ ձևերի որոնումների (Վ․ Ի․ Լենինի հուշարձանը Բեռլինում, գրանիտ, 1970, լենինյան մրցանակ, 1972), ընդգծել բնորդի անհատական բնութագիրը (Դ․ Ռիվերայի դիմաքանդակը, բրոնզ, 1956-1957, Տրետյակովյան պատկերասրահ)։ Դասավանդել է Մոսկվայի Վ․ Ի․ Սուրիկովի անվան գեղարվեստական ինստիտուտում (1948 թվականից, պրոֆեսոր՝ 1949 թվականից, ռեկտոր՝ 1964-1970 թվականներին)։ Մոսկվայի նկարիչների միության նախագահ (1951-1956)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ղարաքիլիսայի շրջան (այլ կիրառումներ)

Ղարաքիլիսայի շրջան է կոչվել Հայկական ԽՍՀ երկու վարչատարածքային միավոր՝

Ղարաքիլիսայի շրջան - Գուգարքի շրջան, այժմ՝ Լոռու մարզում
Ղարաքիլիսայի շրջան - Սիսիանի շրջան, այժմ՝ Սյունիքի մարզում
Կրեմենևկա (այլ կիրառումներ)

Կրեմենևկա, կարող է վերաբերել՝

Կրեմենևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլոդարսկիում
Կրեմենևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վեսելինովոյի շրջանում
Շղարշիկ

Շղարշիկ, գյուղ Հայաստանի Արագածոտնի մարզում, մարզկենտրոնից՝ 46 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակիչների նախնիները գաղթել են Մոտկանի գավառակից։
Շղարշիկի ազգաբնակչության փոփոխությունը


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, հացահատիկի և կերային կուլտուրաների մշակությամբ


== Տես նաև ==
Շղարշիկի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արագածոտնի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Սամզոն

Սամզոն (ֆր.՝ Sampzon), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 217 մարդ, բնակչության խտությունը` 25.86 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.39 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 520 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 155 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 40 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 143 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 104-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 39։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,7 %։ 104 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 95 անձ (49 տղամարդ և 46 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (4 տղամարդ և 5 կին)։ 39 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 25-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Բարշ (գյուղ, Բիժբուլյակսկի շրջան)

Բարշ (ռուս.՝ Барш, բաշկիրերեն՝ Барыш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիժբուլյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 128 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աստղագիտական-գեոդեզիական ընկերություն

Աստղագիտական-գեոդեզիական ընկերություն, ԱԳԸ (ռուս.՝ Астрономо-геодезическое объединение, АГО, մինչև 2001 թվականը՝ Համամիութենական աստղագիտական-գեոդեզիական ընկերություն [Всесоюзное астрономо-геодезическое общество, ВАГО]), ՌԴ ԳԱ առընթեր գիտահասարակական կազմակերպություն։ Աշխատանքներ է կատարում աստղագիտության, գեոդեզիայի և քարտեզագրության բնագավառներում։ Կազմակերպվել է 1932 թվականին՝ Ռուսական աստղագիտական ընկերության և ՌՍՖՍՀ աստղագետների միության հիման վրա։
ՀԱԳԸ նախկին ԽՍՀՄ խոշոր քաղաքներում (այդ թվում՝ Երևանում) ունեցել է ավելի քան 50 բաժին և բաժանմունք։ Հրատարակել է «Աստրոնոմիչեսկի կալենդար», 1895 թվականից), «Աստրոնոմիչեսկի վեստնիկ», 1967 թվականից), «Զեմլյա ի Վսելեննայա», 1965 թվականից) պարբերականները։
Վինյալե Մոնֆերատո

Վինյալե Մոնֆերատո (իտալերեն՝ Vignale Monferrato), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1096 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 58 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 19 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15049։ Հեռախոսային կոդ՝ 0142։


== Ժողովրդագրություն ==


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0142 933001


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ռեալ Վալյադոլիդ

Վալյադոլիդ ՖԱ (իսպ.՝ Real Valladolid Club de Fútbol, S.A.D.), իսպանական ֆուտբոլային ակումբ Վալյադոլիդից։ 
Հիմնադրվել է 1928 թվականի հունիսի 20-ին, հանդես է գալիս Սեգունդա դիվիզիոնում, տնային խաղերն անց է կացնում  Նուևո Խոսե Սորիլա մարզադաշտում, որը ունի 26.512 նստատեղ։ Այն ներկայումս բոլոր ժամանակների Լա Լիգայի աղյուսակում զբաղեցնում է 14-րդ հորիզոնականը։


== Պատմություն ==


=== Վաղ պատմություն ===

Ակումբը հիմնադրվել է  Ռեալ Յունիոն Դեպորտիվա դե Վալյադոլիդև Դեպորտիվո Էսպանյոլ ակումբների ձուլումից։ Վալյադոլիդը Լա Լիգայում առաջին անգամ հանդես է եկել 1947–48 մրցաշրջանում, որպես Սեգունդա դիվիզիոնի հաղթող։ Հաջորդ տարի ակումբը հասել է Կոպա դել Ռեյի եզրափակիչ և Սանտյագու Բեռնաբեու մարզադաշտում պարտվեց Ատլետիկ Բիլբաոյին 4-1 հաշվով։
Մյուս տասը տարիները ակումբը անցկացրեց Սեգունդա դիվիզիոնում և միայն 1958-59 մրցաշրջանում մեկ մրցաշրջանով վերադարձավ Լա Լիգա։
Հաջորդ տարիները Վալյադոլիդը անցկացրեց հիմնականում Սեգունդա դիվիզիոնում, իսկ 1970-71 մրցաշրջանում հանդես եկավ երրորդ դիվիզիոնում, որը ցածրագունն էր իր պատմության մեջ։ 1992-93 թվականին նորից բարձր տեղ զբաղեցրեց Սեգունդայում և վերադարձավ Լա Լիգա, որից միայն դուրս մնաց 2003-04 մրցաշրջանում։ 1984 թվականին Վալյադոլիդը նվաճեց Իսպանիայի լիգայի գավաթը (առաջնությունը անցկացվել է 1980-ականների սկզբին)` հաղթելով Ատլետիկո Մադրիդին։
Վալյադոլիդը, 11 տարի մնալով Լա Լիգայում, լավագույն յոթերորդ հորիզոնականը զբաղեցրել է 1996–97 մրցաշրջանում, որի այդ ժամանակվա մարզիչն էր Ռաֆայել Բենիտեսը, ով մինչ այդ մարզում էր Ռեալ Մադրիդ Կաստիլիան, որտեղ շատ ֆուտբոլիստներ իր հետ բերել էր Վալյադոլիդ։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (Իսպաներեն)
Futbolme ակումբի պրոֆիլ (Իսպաներեն)
BDFutbol ակումբի պրոֆիլ (անգլերեն)
Բառսիալ դե լա Լոմա

Բառսիալ դե լա Լոմա (իսպ.`Barcial de la Loma), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում` Վալիադոլիդ պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար մարզում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տերրա դե Կամպոս շրջանում։ Զբաղեցնում է 27.28 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը՝ 130 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 66 կմ հեռավորության վրա։


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք Պաշտոնական էջ(չաշխատող հղում)
(6526) Մատոգավա

(6526) Մատոգավա (անգլ.՝ Matogawa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի հոկտեմբերի 1-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,216269 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8198 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6127 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1205,13 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,298724 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,12° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6526) Մատոգավա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Դամրի (Սոմի գավառ)

Դամրի (ֆր.՝ Damery), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 210 մարդ, բնակչության խտությունը` 43.48 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.83 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 105 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 37 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 150 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 119-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 31։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,3 %։ 119 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 111 անձ (65 տղամարդ և 46 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (3 տղամարդ և 5 կին)։ 31 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Գեոպարկ

Գեոպարկ, հատուկ պահպանվող կարգավիճակ ունեցող տարածաշրջան, որի տարածքում հստակ բացահայտված է Երկիր մոլորակի երկրաբանական պատմությունը, տեղական լանդշաֆտի ձևավորումը, օգտակար հանածոների հանքավայրերի և ապարների ձևավորումը, նախապատմական կենդանիների բրածո մնացորդների մասսայաբար պահպանումը։ Տարբեր երկրներում ստեղծված գեոպարկերում անցկացվում են ուսումնասիրական էքսկուրսիաներ, առավել նշանակալից վայրերը (երկրագոտիները) հագեցած են բացատրական աղյուսակներով։ Ինչպես արշավորդները, այնպես էլ հեծանվորդները կարող են շարժվել հատուկ տեղադրված երթուղիներով, որոնք հագեցած են նշաններով և երթուղային քարտեզներով։
Գեոպարկերի ստեղծման միտքոը ծագել է 1990-ական թվականներին և աստիճանաբար ընդգրկել է ողջ մոլորակը։ 2002 թվականից գործում է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի ազգային գեոպարկների համաշխարհային ցանցի (Global Network of National Geoparks) ստեղծմանը աջակցելու հատուկ ծրագիր։ 2004 թվականից ստեղծված կազմակերպությունը զարգացնում է այսպես կոչված «Գեոտուրիզմը», որը ծառայում է ինչպես կրթական, այնպես էլ սոցիալ-էկոլոգիական նպատակներին։ 2010 թվականի հոկտեմբերից ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի այս կազմակերպությանը միացել են 24 երկրների 77 գեոպարկեր։
2000 թվականին ստեղծվել է գեոպարկերի Եվրոպական ցանցը, որի մեջ մինչև 2011 թվականի հուլիս ընկած ժամանակահատվածում գտնվում է 17 երկրներից Եվրոպայի 43 շրջան։ Այս ցանցում ընդգրկված գեոպարկերը կազմակերպչականորեն կապված են և միմյանց տրամադրում են տնտեսական և տնտեսվարական աջակցություն։ Եվրոպայում գեոպարկերը գտնվում են հետևյալ երկրներում՝ Ավստրիա, Գերմանիա, Հունաստան, Ֆրանսիա, Խորվաթիա, Մեծ Բրիտանիա, Շոտլանդիա, Ֆինլանդիա, [[Նորվեգիա[[, Իսպանիա, Իտալիա, Չեխիա, Ռումինիա, Իռլանդիա, Հյուսիսային Իռլանդիա։ Եվրոպայից բացի ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի գեոպարկեր ստեղծված են նաև Չինաստանում, Վիետնամում, Մալազիայում, Հարավային Կորեայում, Կանադայում, Բրազիլիայում, Իրանում և Թայվանում։
Ներկայումս Ռուսաստանում գործում են մի քանի տարածաշրջանային գեոպարկեր։ 2020 թվականի հուլիսի 10-ին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի գործադիր խորհրդի 209-րդ նստաշրջանում Յանգան-Տաու Գեոպարկը (Սալավատի շրջան, Բաշկորտոստան) ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Գլոբալ գեոպարկերի ցանկում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Diehl, R.; Weber, J.; Bühn, S. (Hrsg.): Geotope und Geoparks — Schlüssel zu nachhaltigem Tourismus und Umweltbildung — 9. Internationale Jahrestagung der Fachsektion GeoTop der DGG 24. — 28. Mai 2005 im Geopark Bergstraße — Odenwald, Lorsch. Schriftenreihe der Deutschen Gesellschaft für Geowissenschaften, Heft 42
Mattig, Ulrike: Geoparks und ihr Beitrag zur Bildung für nachhaltige Entwicklung. Geographie und Schule, 28. Jahrgang, Heft 159, S. 8 — 12, 2006
Megerle, Heidi (Hrsg.): Geotourismus — Innovative Ansätze zur touristischen Inwertsetzung und nachhaltigen Regionalentwicklung. 2006. ISBN 978-3-937559-09-4
Quade, Horst (Hrsg.): Geoforum 2003: Geotope — Geoparks — Geotourismus. Schriftenreihe der Deutschen Geologischen Gesellschaft, Heft 25
Vogt, Joachim; Megerle, Andreas (Hrsg.): Geopark- und Geotourismusforschung — Ergebnisse des Internationalen Workshops in Karlsruhe 2006. Regionalwissenschaftliche Forschungen / Regional Science 31, 2006


== Արտաքին հղումներ ==
Global Network of National Geoparks (անգլ.)
Геопарки Европы (անգլ.)
Սիմեոն Մետաֆրաստես

Սիմեոն Մետաֆրաստես (մոտ 900, Կոստանդնուպոլիս, Բյուզանդական կայսրություն - ենթդ․  նոյեմբերի 28, 987), բյուզանդացի վարքագիր։
Ստեղծագործել է 10-րդ դարի 2-րդ կեսին։ Եղել է պետական գանձապահ (լոգոթետ)։ Կոստանդին VII Ծիրանածին կայսեր կարգադրությամբ կազմել է «Վարք սրբոց» («Սինաքսար») մեծածավալ ժողովածուն, որը բովանդակում է 148 սրբի կենսագրություն։ «Սինաքսար»-ը պարունակում է նաև Գրիգոր Լուսավորիչ վարքը, որը, փաստորեն, Ագաթանգեղոսի «Պատմություն Հայոց»-ի հունարեն թարգմանության համառոտությունն է։ Սիմեոն Մետաֆրաստեսին են վերագրում նաև բարոյախոսական ասույթների երեք ժողովածու (քաղված Բարսեղ Կեսարացու, Հովհան Ոսկեբերանի և Մակարիոսի երկերից), իմացաբանական ճառեր, թղթեր, աղոթքներ և հոգևոր երգեր։ Բյուզանդացի նշանավոր փիլիսոփա Միքայել Պսելլոսը 11-րդ դարի կեսին գրել է ներբողյան Սիմեոն Մետաֆրաստեսին։ Հայոց կաթողիկոս Գրիգոր Բ Վկայասերը սրբերի կենսագրությունները կազմելիս օգտվել է հունարեն բազմաթիվ վկայաբանություններից, այդ թվում նաև Սիմեոն Մետաֆրաստեսի աշխատությունից։
Ադոլֆ Վյոլֆլի

Ադոլֆ Վյոլֆլի (գերմ.՝ Adolf Wölfli, փետրվարի 29, 1864(1864-02-29)[…], Bowil, Բեռն, Շվեյցարիա - նոյեմբերի 6, 1930(1930-11-06)[…], Բեռն, Շվեյցարիա), շվեյցարացի նկարիչ-պրիմիտիվիստ, Ար բրյուտի ամենավառ ներկայացուցիչներից մեկը։


== Կենսագրություն և ստեղծագործություն ==
Յոթ տարեկան հասակում  մասնագիտությամբ քարտաշ ալկոհոլիկ հայրը լքում է նրան։ Ֆերմայում բատրակություն է անում, ոստիկանության կողմից ձերբակալվում է հասարակական բարքերն անարգելու համար, հիվանդության կրկնվելուց հետո ստուգվում է բժիշկների կողմից և ախտորոշվում մտագարություն։ 

1895 թվականից մինչև կյանքի վերջն ապրել է Վալդաուի հայտնի հոգեբուժական կլինիկայում,  տարբեր ժամանակներում, որի բուժվող հիվանդներից են եղել նաև  Վացլավ Նիժինսկին, Ֆրիդրիխ Գլաուզերը և Ռոբերտ Վալզերը։ Այստեղ նա երեսունհինգ տարեկան հասակում սկսում է նկարել, բանաստեղծություններ գրել, երաժշտություն հորինել։ Հսկայական ժառանգություն է թողել տասնյակ հազարավոր նկարներ և կոլաժներ, ինչպես նաև երաժշտական և գրական ստեղծագործություններ (բանաստեղծություններ և արձակ)։


== Ճանաչում ==
Վյոլֆլիի ստեղծագործությունները լայն մասսաներին ներկայացրել է շվեյցարացի խոշորագույն հոգեբան և հոգեբույժ Վալտեր Մորգենտալերը (1882-1965), նրան նվիրված  «Հոգևոր հիվանդը որպես նկարիչ» (1921) մենագրության մեջ։  Այն, ինչպես նաև  Հանս Պրինցհորնի (1886-1933) «Հոգևոր հիվանդների արվեստը» (1922) գիրքը, գրավեցին սյուրռեալիստների ուշադրությունը,  նրան գնահատել է  Անդրե Բրետոնը և նկատել Ժան Դյուբյուֆեին, որը Վյոլֆլիի նկարները ընդգրկում է ար բրյուտի  1948 թվականի փարիզյան էքսպոզիցիայում։  Վյոլֆլին դառնում է  Բլեզ Սանդրար Մորավաժինի (1926) վեպի գլխավոր հերոսի նախատիպերից մեկը։ 1972  թվականին նկարչի աշխատանքները մասնակցեցին Կասելի հինգերորդ, «Փաստաթուղթ» ցուցահանդեսին։ 1975 թվականից Վյոլֆլիի նկարները և կոլաժներն ընդգրկվեցին Բեռնի գեղարվեստի թանգարանի էքսպոզիցիաներում։ Վյոլֆլիի բանաստեղծությունների հիման վրա գերմանացի կոմպոզիտոր Վոլֆգանգ Ռիմը (1981) գրել է վոկալ շարք, ավստրիացի կոմպոզիտոր Գեորգ Ֆրիդրիխ Հաասին (1981) է պատկանում Ադոլֆ Վյոլֆլի կամերային օպերան։ Վյոլֆլիի տեքստերի հիման վրա դանիացի կոմպոզիտոր  Պեր Նյորգորը ստեղծել է «Տիվոլի աստվածային այգին» (1983) օպերան, 2007 թվականի մարտին այն ներկայացվեց Լյուբեկ քաղաքի թատրոնում։ Վյոլֆլիի բանաստեղծությունների հիման վրա Ժորժ Ապերգիսը (2006) գրել է հանդիսավոր խմբերգ։


== Գրականություն ==
Сюрреализм (Иллюстрированная энциклопедия)./ Сост. И. Г. Мосин.-СПб.,2005. С.51-52.
The other side of the moon: the world of Adolf Wölfli. Philadelphia: Goldie Paley Gallery; Moore College of Art, 1988.
Morgenthaler W. Madness & art the life and works of Adolf Wölfli. Lincoln: University of Nebraska Press, 1992.
Spoerri E. Adolf Wölfli: draftsman, writer, poet, composer. Ithaca: Cornell UP, 1997.
Chanfrault-Duchet M.-F. Adolf Wölfli: Autobiographie und Autofiktion. Freiburg: Rombach, 1998.
Spoerri E. The art of Adolf Wölfli. New York: American Folk Art Museum; Princeton: Princeton UP, 2003.
Gomez E.M. Adolf Wölfli, master of his universe. St. Louis: Envision, 2003.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Фильм Московского музея творчества аутсайдеров «Коллекция Ар Брют» (2008)
Աչուևո

Աչուևո (ռուս.՝ Ачуево), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Սլավյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 479 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բագրատ Միրաքյան

Բագրատ Միքայելի Միրաքյան (1909, Շուլավեր, Բորչալուի գավառ, Ռուսական կայսրություն - անհայտ), հայ մանկավարժ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր ուսուցիչ (1960): ԽՄԿԿ անդամ (1942): Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Բագրատ Միրաքյանը ծնվել է 1909 թվականին Վրացական ԽՍՀ Շուլավեր գյուղում։ 1926 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի № 72 մանկավարժական թեքումով աշխատանքային միջնակարգ դպրոցը, տեղափոխվել է Երևան և 1928 թվականին աշխատանքի է անցել մայրաքաղաքի Շահումյանի անվան դպրոցում։ 1936-1941 թվականներին աշխատել է հանրապետության լուսժողկոմատի ապարատում, վարել է կադրերի բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնը, միաժամանակ ավարտել է ռուսական մանկավարժական ինստիտուտի երեկոյան բաժինը։
Միրաքյանը խորհրդային բանակ է զորակոչվել մեծ Հայրենակի առաջին օրերին։ 1942 թվականի հունվարին գերմանաֆաշիստական զորքերի դեմ կռվել է Դոնի Ռոստովի մատույցներում։ 1942 թվականին ընդունվել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը։ Ծառայել է ներքին գործերի ժողկոմատի զորամասերում, մասնակցել Չեխոսլովակիայի ազատագրման մարտերին։ Բրատիսլավայի մոտերքում մղված մարտերից մեկում վիրավորվել է, բայց մնացել է մարտական շարքում։ Զորամասի կազմում մեկնել է Մանջուրիա, ուր Անդրբայկալյան ռազմաճակատում կռվել է ճապոնական զավթիչների դեմ։ Մարտական սխրանքների համար արժանացել է Կարմիր աստղի երկու շքանշանների և մի շարք մեդալների։
1946 թվականին Միրաքյանը զորացրվել է բանակից, վերադարձել Երևան և անցել մանկավարժական աշխատանքի, ղեկավարել Թելմանի, Շահումյանի անվան դպրոցների մանկավարժական կոլեկտիվները, վարել է № 1 գիշերօթիկ դպրոցի ուսմասվարի, ՀԽՍՀ լուսավորության նախարարության կադրերի բաժնի պետի պաշտոնները։ 1965-1972 թվականներին Միրաքյանը եղել է Սպանդարյանի շրջանի ժողկրթության բաժնի վարիչ։ 
Երկար տարիներ զբաղվել է նաև գիտահետազոտական աշխատանքով, նրա մեթոդական արժեքավոր աշխատությունները և բազմաթիվ հոդվածները տպագրվել են հանրապետական թերթերում։ Կենսաթոշակի անցնելուց հետո շարունակել է հասարակական գործունեությունը։ 1960 թվականին Միրաքյանին շնորհվել է հանրապետության վաստակավոր ուսուցչի պատվավոր կոչում, իսկ ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության հրամանագրով պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։ Եղել է Հայկական ԽՍՀ մանկավարժական ընկերության Երևանի բաժանմունքի նախագահի տեղակալը։


== Պարգևներ ==
Կարմիր աստղի կրկնակի շքանշան
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==
Գոռ Վարդանյան (այլ կիրառումներ)

Գոռ Վարդանյան անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց`

Գոռ Վարդանյան (1972, Երևան), հայ դերասան, ռեժիսոր։
Գոռ Վարդանյան, (1991, Երևան), հայ ճարտարագետ, Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարանի ռեկտոր։
Ալեքսանդր Սարկիսով

Ալեքսանդր Ալեքսանդրի Սարկիսով (մայիսի 19, 1936(1936-05-19), Մոսկվա, ԽՍՀՄ - հունվարի 13, 2019(2019-01-13), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան), հայ խորհրդային գիտնական, կոնստրուկտոր։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1991), պրոֆեսոր։ ՌԴ գիտության վաստակավոր գործիչ (1996)։ Լենինյան մրցանակի դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Ալեքսանդր Սարկիսովը ծնվել է 1936 թվականին Մոսկվայում։ 1959 թվականին ավարտել է Ուֆայի ավիացիոն ինստիտուտը, 1961 թվականին՝ Մոսկվայի ավիացիայի ինստիտուտը։ 1962 թվականից աշխատել է «Սոյուզ» փորձարարական կոնստրուկտորական բյուրոյում (Ուֆա), 1972-1982 թվականներին՝ Հատուկ կոնստրուկտորական բյուրոյի գլխավոր կոնստրուկտորի տեղակալ, 1983-1987 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ավիացիայի երրորդ վարչության պետի տեղակալ-գլխավոր կոնստրուկտոր, 1988 թվականից՝ Սանկտ Պետերբուրգի Վ. Կլիմովի անվան գիտաարտադրական միավորման գլխավոր կոնստրուկտոր, 1993 թվականից, միաժամանակ՝ Տեխնիկական պետական համալսարանի էներգետիկայի և ատոմային տուրբինաշինության ու ավիացիոն շարժիչների ամբիոնի վարիչ։ 1993 թվականից ՌԴ տրանսպորտի, 1995 թվականից՝ Ավիացիայի և օդագնացության ակադեմիաների, 1995 թվականից՝ ՌՃԱ, 1997 թվականից՝ Օդագնացության և աստղագնացության ամերիկյան ինստիտուտի անդամ։
Աշխատանքները վերաբերում են ինքնաթիռների, ուղղաթիռների և թռիչքային ռազմական տեխնիկայի (անօդաչու թռչող սարքերի, Սու-15, Միգ-29 կործանիչների, Սու-25 գրոհիչի, Իլ-114, Ան-140 նոր սերնդի քաղաքացիական ինքնաթիռների, Մի-8ՏԳ, Կա-32Ա, Կա-50 ուղղաթիռների) և գազատուրբինային Տ-80Ու տանկի համար ավիացիոն շարժիչների ստեղծմանն ու արդիականացմանը։
Սարկիսովի ղեկավարությամբ իրականացվել է նաև փոխարկիչ ավիացիոն շարժիչների հիմքի վրա էլեկտրակայանների և ճնշումային սարքավորումների գազատուրբինային շարժաբերների մշակումը և արդյունաբերական արտադրությունը։
Հեղինակ է օդային ռեակտիվ շարժիչների աշխատանքային շարժընթացների տեսության և նախագծման մասին մենագրությունների։


== Պարգևներ ==
Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշան, 1971
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան, 1976
Լենինյան մրցանակ, 1984
Լոուրենսի մրցանակ, ԱՄՆ, 1991
ՌԴ Ն. Ե. Ժուկովսկու մրցանակ, 1994
Վ. Յա. Կլիմովի մրցանակ, 1996
ՌԴ գիտության վաստակավոր գործիչ, 1996


== Գրականություն ==
Санкт-Петербург. 300 + 300 биографий. Биографический словарь / St. Petersburg. 300 + 300 biographies. Biographic Glossary // Сост. Г. Гопиенко. - На рус. и англ. яз. - М.: Маркграф, 2004. - 320 с. - Тир. 5000 экз. - ISBN 5-85952-032-8.


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոմունասիպովո

Նովոմունասիպովո (ռուս.՝ Новомунасипово, բաշկիրերեն՝ Яңы Монасип), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուրզյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 381 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մուշևանի

Մուշևանի (վրաց.՝ მუშევანი) գյուղ Վրաստանում, մտնում է Բոլնիսի մունիցիպալիտետի կազմի մեջ։ Գյուղը գտնվում է Վրաստանի հարավ-արևելքում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2002 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1194 մարդ, Բնակչության ճնշող մեծամասնությունը ադրբեջանցիներ են։


== Ծանոթագրություններ ==
Պաստիլա

Պաստիլա, իտալերեն՝ pastiglia, ռուսական խոհանոցի քաղցր ուտեստ։ Մինչև 20-րդ դարը այս բառը հաճախ գրում էին «պոստիլա»։
Առաջին անգամ հիշատակվում է Իվան Գրոզնիի ստեղծագործություններից մեկում 1573 թվականին։ Պոխլյոբնիկի տվյալներով՝ պաստիլան հայտնի է 14-րդ դարից՝ ընդ որում այն հայտնաբերվել է Կոլոմնա քաղաքի բնակիչների կողմից։ 19-րդ դարից կոլոմնական պաստիլան սկսվեց արտահանվել եվրոպական երկրներ։

Պաստիլան պատրաստում էին խնձորի ծեծված խառնուրդից, ռուսական թթու տեսակներից և խնձորի միջուկից։ Պաստիլայի կարևորագույն երկրորդ բաղադրիչը մեղրն էմ իսկ 19-րդ դարից սկսած՝ նաև շաքարավազը։ Երրորդ (ոչ պարտադիր) բաղադրիչը, որ օգտագործվում է 15-րդ դարից, ձվի սպիտակուցն է, որ անհրաժեշտ էր պաստիլային սպիտակ գույն տալու համար։ Ավանդական պաստիլան պատրաստվում էր ռուսական վառարանում։ Այն տալիս էր նրան քիչ-քիչ իջնող ջերմաստիճան, որը թույլ էր տալիս բաղադրիչներին հավասարապես բաշխվել պաստիլայի մակերեսով։
Համաձայն Ակսակովի՝ 18-րդ դարի վերջին ռուսական պաստիլան անվանում էին գեր, շաքարային կամ մեղրային, իսկ թաթարականը՝ մաշկի պես բարակ, նուրբ, խնձորի կորիզներով և համային կծվություն ունեցով։ Սակայն երկուսը պատրաստելու համար էլ օգտագործվում էին թարմ, նոր հավաքվծ խնորներ։
Մինչ 1917 թվականի հեղափոխությունը յուրահատուկ հայտնիությամբ էր օգտագործվում կոլոմենյան, ռժևյան և բելյովյան պաստիլան։ Ռժևյան պաստիլայում օգտագործվում էր երկու կամ երեք այլ սնունդ, որոնցից մեկը արոսենին էր։ 1888 թվականին մեծ արդյունահանող և գնող Ամվրոսի Պրոխորովը բացեց Բելյովում շերտավոր բելյովյան պաստիլայի արտադրություն։
Սովետական ժամանակաշրջանում ստեղծվել է ռուսական պաստիլայի տարբերակը ոչ մեծ, սպիտակ բրուսկերի տեսքով, որոնք ստեղծվում էին արտադրական ճանապարհով և այն լայն տարածում գտավ։ Համով այն ավելի շատ նման էր ֆրանսիական զեֆիրին։

Կոլոմենյան մինչհեղափոխական բաղադրատոմսի վերածնունդը կապված է կոլոմենյան պաստիլայի թանգարանի բացման հետ Կալոմենում 2009 թվականին, որտեղ հաճապորդները կարող են փորձել ստեղծել հին բաղադրատոմսով անտոնովսկ տեսակի խնձորներով։
Պաստիլայի տնային բաղադրատոմսով պատրաստման ավանդույթը Բելյովում պահպանվել է ցայսօր։


== Ծանոթագրություններ ==
(9294) 1983 EV

(9294) 1983 EV, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի մարտի 10-ին Էվան Բարրի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,72527 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4242 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0264 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1643,28 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,219073 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,62° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9294) 1983 EV աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կուսիմովսկոգո Ռուդնիկա

Կուսիմովսկոգո Ռուդնիկա (ռուս.՝ Кусимовского Рудника, բաշկիրերեն՝ Күсем руднигы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աբզելիլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 316 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մակուաուիտլ

Մակուաուիտլ (նաև մակուավիտլ, մակուախուտլ, մակուախուիտլ), (ացտ.՝ Mācuahuitl, մոտավոր թարգմանվում է որպես «ձեռքի փայտ»), մերձամարտի սառը զենք Մեզոամերիկայի բնակիչների, մասնավորապես ացտեկների, մայաների, միշտեկների, թլաշկալտեկների և պուրեպեչա ժողովուրդների մոտ։
Իր ձևով մակուաուիտլը հիշեցնում էր տափակ մահակ կամ կարճ մակույկաթի՝ շեղբերի կամ վանակատից (հրաբխային ապակի) պատրաստված սեպերի մի քանի շարքից։ Այլ մշակույթներում մակուաուիտլը ուղիղ համարժեքներ չունի, այդ պատճառով սովորաբար կարող է դասակարգվել որպես թուր։
Վերջին բնօրինակ մակուաուիտլը պահվել է Մադրիդի Թագավորական զինանոցում և այրվել է 1849 թվականի հրդեհի ժամանակ (այլ տվյալներով 1884 թվականին)։


== Նկարագրություն ==

Մակուաուիտլի ստեղծման հստակ տարեթիվը հայտնի չէ։ Վանակատից պատրաստված գործիքներն օգտագործվել են դեռևս Մեզոամերիկայի հին ցեղերի կողմից։ Վանակատից պատրաստում էին դանակներ, ամրակներ, ածելի, նետերի համար ծայրեր և այլն։
Միակոթ մակուաուիտլի երկարությունը կազմում էր մոտ մեկ մետր (երկկոթանիի երկարությունը կարող էր գերազանցել երկու մետրը), իսկ հատումը՝ մինչև յոթ սանտիմետր։ Իր հարվածային հատվածում, որը կարող էր լինել ուղղանկյունաձև, ձվաձև կամ սրածայր, զենքի լայնությունը կարող էր հասնել մինչև 15 սմ։ Սայրերն ամրացվում էին հարվածային հատվածի ճակատային մասում հատուկ սոսնձի օգնությամբ, որը պատրաստված էր բնական բաղադրիչներից։ Հրաբխային ապակու ֆիզիկական հատնակիշների շնորհիվ շեղբի սրվածքի աստիճանը գերազանցում էր բարձ որակի պողպատի սրվածքի աստիճանը, ինչը թույլ էր տալիս հակառակորդին հասցնել խորը պատառուն վերքեր։
Եվրոպայում մակուաուիտլի մասին հայտնի է դարձել 16-րդ դարում իսպանացիների կողմից Մեքսիկայի գրավման ընթացքում։ Կոնկիստադորների հիշողությամբ, մակուաուիտլով զինված հնդկացին կարող էր մեկ հարվածով կտրել ձիու գլուխը։ Զենքի տափակ հատվածը թույլ էր տալիս այն օգտագործել որպես մահակ, եթե հակառակորդին պետք էր միայն ուշաթափ անել կամ գետնին տապալել։


== Տես նաև ==
Սառը զենք
Ացտեկներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
John Pohl Aztec Warrior: AD 1325-1521. — Osprey Publishing, 2001.
John O'Bryan A History of Weapons: Crossbows, Caltrops, Catapults & Lots of Other Things that Can Seriously Mess You Up. — Chronicle Books LLC, 2001.
Hassig, Ross Aztec Warfare: Imperial Expansion and Political Control. — University of Oklahoma Press, 1988.
Smith, Michael E. The Aztecs. — Blackwell Publishers, 1996.
«Macuahuitl - The Wooden Sword of Aztec Offensive Weapons»։ About.com։ Վերցված է 2015-08-26 
Bernal Diaz del Castillo The Discovery and Conquest of Mexico = Verdadera Historia de la Conquista de Nueva España. — Harmondsworth, 1963. — ISBN 0-14-044123-9
Bruce A. Buck Ancient Technology in Contemporary Surgery(անգլ.) // West J Med.. — 1982. — Т. 136. — С. 265—269.
Աղբուլաղ (Ելիզավետպոլի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աղբուլաղ (այլ կիրառումներ)Աղբուլաղ, աղբյուր նախկին Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում։ Նշանակված է Կովկասի 5-վերստանոց քարտեզում։


== Ծանոթագրություններ ==
Զաբարա (գյուղ, Բարանովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶաբարաԶաբարա (ուկրաիներեն՝ Забара), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բարանովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զաբարա գյուղում բնակվում էր 173 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6,32 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 27,37 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մարտյուխի (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)

Մարտյուխի (ռուս.՝ Мартюхи), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ստավչանի (գյուղ, Նովոուշիցկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍտավչանիՍտավչանի (ուկրաիներեն՝ Ставчани), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Նովոուշիցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստավչանի գյուղում բնակվում էր 599 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2089 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 286,74 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նըրանց չըթաղեցին քրիստոնեի ծեսով…

«Նըրանց չըթաղեցին քրիստոնեի ծեսով», Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից, որի ստեղծման տարեթիվը ստույգ հայտնի չէ։


== Պատմություն ==
Դատելով բովանդակությունից, գրված է 1915-1916 թվականներին՝ հայկական կոտորածների ազդեցության տակ։
Թումայանի ընտանիքի արխիվում պահվում է մեկ օրինակ, որից և տպագրվել է առաջին անգամ։
Երրորդ տողում «ճեղքված» բառի փոխարեն կա նաև՝ «կեղեքված»։


== Ծանոթագրություններ ==
Կատալ (չափման միավոր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կատալ (այլ կիրառումներ)Կատալ (նշանակումը՝ կատ, kat), կատալիզատորի ակտիվության չափման միավոր Միավորների միջազգային համակարգում։ Այս չափման միավորը երկար ժամանակ օգտագործվել է, սակայն պաշտոնապես ընդունվել է ՍԻ համակարգ միայն 1999 թվականին։
Եթե կատալիզատորի ներկայությունը ավելացնում է քիմիական ռեակցիայի արագությունը մեկ մոլով վայրկյանում, ապա տվյալ կատալիզատորի տվյալ քանակը հավասար է մեկ կատալի։
1 կատ = մոլ / վ
Խորեն Աբրահամյան փողոց (Երևան)

Խորեն Աբրահամյան փողոց, փողոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։ Անվանկոչվել է ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Խորեն Աբրահամյանի պատվին։


== Տվյալներ ==
Գտնվում է Ամիրյան, Սարյան փողոցների և Մաշտոցի պողոտայի միջև։ Սկսվում է Մաշտոցի պողոտայի № 7 և № 9 շենքերի անցուղուց և ավարտվում Ամիրյան փողոցում։ Հատող փողոցներ չունի։
Նախկինում կոչվել է Մայիսյան փողոց։ Ներկայիս անունը ստացել է 2022 թվականի ապրիլի 19-ին Երևանի ավագանու որոշմամբ։


== Նշանակալի օբյեկտներ ==
Հենրիկ Իգիթյանի անվան գեղագիտության ազգային կենտրոնի մասնաճյուղ
№19 մանկապարտեզ


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Երևանի փողոցների ցանկ
Երևանի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Երևան քաղաքի հասցեների տեղեկատու, Երևան, 1983, էջեր 369-506, Երևան քաղաքի փողոցների անվանումները
Սերգեյ Ավագյան,  Երևանի փողոցները, Երևան, «ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ», 2010 — 272 էջ։
Համազասպ Համաձայնագիր Հայաստանի Հանրապետության և ՌԽՖՍՀ միջև (1920)

Համազասպ Համաձայնագիր Հայաստանի Հանրապետության և ՌԽՖՍՀ միջև 1920 թվական, ստորագրվել է դեկտեմբերի 2-ին, Հայաստանի Հանրապետության կառավարության և Հայաստանում ՌԽՖՍՀ լիազոր ներկայացուցիչ Բ. Լեգրանի գլխավորած ՌԽՖՍՀ պատվիրակության (տես Լեգրանի առաքելություն 1920 թվական) միջև երկարատև բանակցություններից հետո։ խորհրդային կողմի նպատակն էր խորհրդային իշխանություն հաստատել Հայաստանում խաղաղ ճանապարհով։ Համաձայնագրով Հայաստանը հայտարարվում էր անկախ սոցիալիստ, հանրապետություն, Հայաստանի Հանրապետության կառավարությունը հեռացվում էր իշխանությունից, ամբողջ իշխանությունն անցնում էր ժամանա կավոր ռազմահեղափոխական կոմիտեին, որի կազմի մեջ էին մտնում կոմկուսի 5 անդամներ և 2 ձախ դաշնակցական։ խորհրդային Ռուսաստանի կառավարությունը պարտավորվում էր անհրաժեշտ ռազմական ուժեր կենտրոնացնել խորհրդային Հայաստանի անկախությունը պաշտպանելու համար։ Մինչդեռ արդեն 1920 թվականի նոյեմբեմբերի վերջին Հայաստանի հյուսիսային շրջաններում հայտարարվել էր խորհրդային իշխանություն, կոմունիստների գլխավորած Հայաստանի Հեղկոմը նոյեմբերի 29-ին հայտարարեց խորհրդային իշխանության հաղթանակը և դեկտեմբերի 4-ին ժամանեց Երևան։ Հեղկոմը չհամաձայնվեց համաձայնագրի այն պայմանի հետ. ըստ որի ռազմահեղափոխական կոմիտեի կազմում ՀՀԴ կուսակցությունը պիտի իր ներկայացուցիչներն ունենար։
Բանկիվյան հավ

Բանկիվյան հավ, թփուտային կարմիր հավ (callus gallus), փասիանների ընտանիքի կատարավորների ցեղի վայրի թռչուն։ Ըստ Չ․ Դարվինի բանկիվյան հավը ընտանի հավերի նախահայրն է։


== Արտաքին տեսք ==
Ոչ մեծ թռչուն է (աքաղաղները կշռում են 900–1250 գ, հավերը՝ 500–750 գ)։ Հավերն ածում են 8–12 ձու։
Աքաղաղների մեջքի փետուրները կարմրա-ոսկեգույն են, որովայնի կողմից՝ սև, հավերը՝ գորշավուն։ Գիշերում և հանգստանում է ծառերի վրա։ Բնադրում է գետնի վրա։ Սնվում է սերմերով, պտուղներով և մանր անողնաշարավորներով։ Վայրի բանկիվյան հավը դյուրությամբ ընտելացվում է։ Ընտելացվել է Հնդկաստանում, մեր թվարկությունից 3000 տարի առաջ։ Եվրոպա է թափանցել հավանաբար Իրանի և Հայաստանի վրայով։


== Տարածում ==
Բանկիվյան հավ և աքաղաղը տարածված է Հյուսիսային և Արևելյան Հնդստան (Հայոց ձորի գավառ)ի, Հարավ–Արևելյան Չինաստանի, Հնդկաչինի, Մալայան կղզեխմբի կղզիների ջունգլիներում։ Հավանական է, որ մարդկանց կողմից ներմուծվել են Ֆիլիպիններ, Նոր Գվինեա, Ընկերության կղզիներ, Պոլինեզիա, Ֆիջի, և այլ տեղեր, որտեղ ավելի ուշ վայրենացան։


== Տես նաև ==
Հավ
Աքաղաղ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Банкивский петух»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Delacour J. Pheasants of the World. — 1951.(անգլ.)


== Արտաքին հղումներ ==
Gallus gallus Archived 2006-09-12 at the Wayback Machine. в Иллюстрированной энциклопедии животных «Филин» (Ուկրաինա)
Մուստյա

Մուստյա (էստ․՝ Mustja), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Սիմեռպալու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 38 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի (Աբովյան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի, կրոնական կառույց Հայաստանի Հանրապետության Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքում։


== Պատմություն ==
Եկեղեցին կառուցվել է 19-րդ դարում։ Մեսրոպ արքեպիսկոպոս Սմբատյանի աշխատության մեջ հիշատակվում է, որ կառուցվել է 1851 թ. Էլար գյուղում, որը գտնվում է Աբովյան քաղաքի հարավ-արևելքում. հնագույն բնակավայր է։ Աբովյանի Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցին գտնվում է այս գյուղի գերեզմանատների հարևանությամբ՝ բարձունքի վրա։ Եկեղեցու բակում նույնպես կան շիրմաքարեր։ Վերանորոգվել է 2001 թ.։ 2010 թ. հունիսի սկզբին, մի քանի բարերարների ֆինանսական նվիրատվությունների շնորհիվ, կրկին ընթացան վերանորոգչական աշխատանքներ։
2010 թ. նոյեմբերի 28-ին եկեղեցին վերաօծվեց ձեռամբ Կոտայքի թեմի առաջնորդ Առաքել Եպիսկոպոս Քարամյանի։
Եկեղեցու հոգևոր հովիվն է Տեր Մաշտոց քահանա Բաբայանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հիրավի պատմական իրադարձություն՝ Աբովյան քաղաքում abovyan.com կայքում
Գեոանտիկլինալ

Գեոանտիկլինալ, երկրակեղևի մասնակի, նեղ կամարաձև բարձրացում գեոսինկլինալային համակարգի սահմաններում։ Գեոանտիկլինալները մի քանի տասնյակ կիլոմետր լայնություն ն հարյուրավոր կիլոմետր երկարություն ունեցող գալարուն գոտիներ են։ Գոյություն են ունենում մի քանի երկրաբանական դարաշրջանների ընթացքում։ Գեոսինկլինալային համակարգերի ընդհանուր ինվերսիայից հետո ինտրագեոանտիկլինալները վեր են ածվում սինկչինորիումների, իսկ ինտրագեոսինկլինալները՝ անտիկչինորիումների։ Զարգացման ավարտի փուլերում գեոանտիկլինալները դառնում են ծալքավոր կառուցվածքների միջուկներ։ Գևոմորֆոլոգիական հատկանիշներով գեոանտիկլինալին զգալի չափով նմանվում են ստորջրյա ներօվկիանոսային լեռնաշղթաները (ռիֆտոգենալները), որոնք հանդես են գալիս իբրև ճկուն շառնիրներ և ձգվում են մոտավորապես մայրցամաքների ափերին զուգահեռ։ Ստորջրյա գեոանտիկլինալային լեռնաշղթաների ընդհանուր երկարությունը կազմում է 65000 կիլոմոտր։ Դրանց բնորոշ օրինակ է Ներատլանտյան լեռնաշղթան։ «Գեոանտիկլինալ» տերմինն առաջին անգամ օգտագործել է Ջ. Դանան (1873 թվականին), հակադրելով այն գեոսինկչինալին։ Վերջին տարիներին որոշ հեղինակներ օգտագործում են նաև էվգեոանտիկլինալ հասկացությունը այն գեոանտիկլինալների նկատմամբ, որոնք կազմված են առավելապևս ծալքավոր հրաբխածին շերտախմբերից և ինտրուզիվ զանգվածներից։
Օլա Կամարա

Օլա Ուիլյամս Կամարա (նորվ.՝ Ola Williams Kamara, հոկտեմբերի 15, 1989(1989-10-15), Օսլո, Նորվեգիա), սիերա-լեոնեական ծագմամբ նորվեգացի ֆուտբոլիստ, Նորվեգիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի և «Կոլամբուս Կրյու»։
Օլան ծնվել է Սիերա Լեոնեից գաղթածների ընտանիքում, որոնք մինչև ապագա ֆուտբոլիստի ծնվելը տեղափոխվել են Օսլո։


== Ակումբային կարիերա ==
Կամարան նորվեգական «Ստաբեկ» ակումբի սանն է։ 2006 թվականի հոկտեմբերի 1-ին «Լիլիստրյոմի» դեմ խաղի երկրորդ խաղակեսում փոխարինելով Սոմեն Չոյիին, Օլան կատարել է իր նորամուտը Նորվեգիայի առաջնությունում։ Այդ ժամանակ նա դեռևս 16 տարեկան էր։ 2007 թվականին Օլան վարձավճարային իրավունքներով սկսում է գալ Նորվեգիայի առաջնության երկրորդ դիվիզիոնում հանդես եկող «Հյոնեֆոսի» կազմում։ «Ստաբեկ» վերադառնալուց հետո նա թիմի հետ միասին դառնում է երկրի չեմպիոն։ 2009 թվականին Կամարան համալրում է «Ստրյոմսգոդսետի» կազմը, որտեղ նա դիտարկվում էր որպես թիմը լքած Մարկուս Պեդերսենի փոխարինող։ Նորվեգացու նոր պայմանագիրը ուներ երկու տարի ժամկետ։ Մայիսի 3-ին «Սանեֆորդի» դեմ խաղում Օլան կատարում է իր նորամուտը նոր թիմի կազմում։ Իսկ հունիսի 21-ին «Տրոմսյոյի» դեմ խաղում նա նոր թիմի կազմում արդեն հեղինակում է իր առաջին գնդակը։ 2010 թվականին Օլան իր թիմի հետ մեկտեղ հաղթանակ է տանում Նորվեգիայի գավաթի խաղարկությունում։
2013 թվականին Կամարան համալրում է ավստրիական «Ռիդի» կազմը, սակայն տեղափոխումից անմիջապես հետո վարձավճարով ուղևորվում է Գերմանիա և դառնում է «Մյունխեն 1860» ակումբի ֆուտբոլիստ։ Փետրվարի 4-ին «Կայզերսլաուտերնի» դեմ խաղում նա կատարում է իր նորամուտը Երկրորդ Բունդեսլիգայում։
Նույն թվականի ամռանը Օլան վերադառնում է «Ստրյումգոդսետ» և մրցաշրջանի ընթացքում մասնակցելով 14 հանդիպման և դառնալով 12 գոլի հեղինակ՝ օգնում է ակումբին դառնալ Նորվեգիայի չեմպիոն։ 2014 թվականին Կամարան համալրում է վիեննական «Աուստրիայի» կազմը։ Փետրվարի 9-ին կայացած «Ռապիդայի» դեմ խաղում նա կատարում է իր նորամուտը ավստրիական Բունդեսլիգայում։ Մայիսի 4-ին «Գրյոդինգի» դեմ խաղում Կամարան հեղինակում է իր առաջին գնդակը մայրաքաղաքային թիմի կազմում։ Մեկ տարվա ընթացքում ֆուտբոլիստը դառնում է ընդամենը երկու գոլի հեղինակ և արդյունքում՝ 2015 թվականին կնքելով վարձավճարային պայամանագիր տեղափոխվում է «Մոլդե»։ Ապրիլի 7-ին «Օդդի» դեմ խաղում Կամարան կատարում է իր նորամուտը նոր թիմի կազմում։ Իսկ ապրիլի 11-ին կայացած «Բուդյո-Հլիմտի» դեմ խաղում Օլան դառնում է դուբլի հեղինակ և այդպիսով հեղինակում է «Մոլդեի» կազմում իր առաջին գոլերը։ Հուլիսի 3-ին «Սարպսբորգ 08»-ի դեմ խաղում Կամարան հետ-թրիկի հեղինակ է դառնում։


== Միջազգային կարիերա ==
2013 թվականի հոկտեմբերի 11-ին 2014 թվականի աշխարհի առաջնության ընտրական փուլի շրջանակներում կայացած Սլովենիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դեմ խաղի երկրորդ խաղակեսում Կամարան փոխարինելով Դանիել Բրոտենին՝ կատարում է իր նորամուտը Նորվեգիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում։ 2014 թվականի հունվարի 15-ին Մոլդովայի ազգային հավաքականի դեմ ընկերական խաղում Օլան հեղինակում է իր առաջին գնդակը երկրի ազգային հավաքականի կազմում։


== Ձեռքբերումներ ==
Ակումբային
 «Ստաբեկ»

Նորվեգիայի չեմպիոն։ 2008 «Ստրյոմգոդսետ»

Նորվեգիայի գավաթի դափնեկիր։ 2010
Նորվեգիայի չեմպիոն։ 2013


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Վիճակագրութունը National Football Teams կայքում(անգլ.)
Profilo e statistiche su Altomfotball.no
Խոլմի (գյուղ, Ելնինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԽոլմիԽոլմի (ռուս.՝ Холмы), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հնէամարդաբանություն

Հնէամարդաբանություն, մարդաբանության բաժին, որն ուսումնասիրում է պեղածո մարդկանց (նախամարդկանց, հնամարդկանց և արդիական մարդաբանական տիպով հին մարդկանց) ֆիզիկական տիպը և էվոլյուցիան։ Հնէամարդաբանության բնագավառում ուսումնասիրություններն ընդգրկում են հին քարի դարից մինչև նոր քարի դարի այն ժամանակաշրջանը, որի ընթացքում վերջնականապես ձևավորվեցին ժամանակակից մարդկային ռասաները։ Հնէամարդաբանություն տերմինը չի գործածվում առավել ուշ պատմական ժամանակաշրջանների բնակչության ոսկրային մնացորդների ուսումնասիրության համար։
(4202) Մինիտի

(4202) Մինիտի (անգլ.՝ Minitti), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի փետրվարի 12-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,02023 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7544 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2861 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1917,16 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,187778 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,26° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4202) Մինիտի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բիլեչա (համայնք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բիլեչա (այլ կիրառումներ)Բիլեչա համայնք (սերբ.՝ Општина Билећа), համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբական Հանրապետություն վարչական կազմավորման հարավային հատվածում։ Վարչական կենտրոնը համարվում է Բիլեչա քաղաքը։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2013 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 11536 մարդ։

Համայնքի բնակչության էթնիկ խումբը՝


== Բնակավայրեր ==
Համայնքի կազմի մեջ են մտնում 61 բնակավայրեր, որոնց թվում է Բիլեչա քաղաքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Վարդուհի Խաչատրյան (այլ կիրառումներ)

Վարդուհի Խաչատրյան անուն-ազգանունը կարող է վերաբերվել հետևյալ անձնանց՝

Վարդուհի (Ռոզա) Կարապետի Խաչատրյան, (1927, սեպտեմբերի 4, Լենինական - 2015, օգոստոսի 23, Երևան), հայ երգչուհի։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1982 թ.)։
Վարդուհի Ալբերտի Խաչատրյան,  (նոյեմբերի 20, 1971, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ օպերային երգչուհի (մեցցո-սոպրանո)։
Միատուն (Վերին Բասենի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միատուն (այլ կիրառումներ)Միատուն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում։ Գտնվում էր Հասանկալա գյուղաքաղաքից 8 կմ հյուսիս-արևելք, Արաքսի ավազանի գետակներից մեկի ափին։


== Պատմություն ==
Եղել է հայաբնակ գյուղ մինչև 1828-1829 թվականները։ Պատերազմի տարիներին բնակիչները գաղթել են Ալեքսանդրապոլի գավառ։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 40 տուն բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղի հյուսիսում կար գերեզմանատուն, որտեղ մինչև 1870-ական թվականները կանգուն էր մնացել մատուռը։ Մատուռի մոտ կային ջրավազան և 2 խաչքար։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նեքարի Հորբ

Նեքարի Հորբ (գերմ.՝ Horb am Neckar), քաղաք Գերմանիայում, Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Գտնվում է Կառլսռուե վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Ֆրոյդենշտադ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 25 603 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 119,84 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 08 2 37 040։
Քաղաքը ստորաբաժանվում է 17 քաղաքային շրջանների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Կագուվեռե

Կագուվեռե (էստ․՝ Kaguvere), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Մյառյամաա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 7 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)