armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մարտա Ֆայնս

Մարտա Մարիա Թուիլստոն-Յայկեմ-Ֆայնս (անգլ.՝ Martha Maria Twisleton-Wykeham-Fiennes, փետրվարի 5, 1964(1964-02-05), Սուֆոլք, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի կինոռեժիսոր, սցենարիստ և պրոդյուսեր։


== Կենսագրություն ==
Մարտա Մարիա Թուիլստոն-Յայկեմ-Ֆայնսը ծնվել է 1964 թվականի փետրվարի 5-ին Սաֆֆոլկում (Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն)՝ լուսանկարիչ և պատկերազարդող Մարկ Ֆայնսի (1933-2004) և նրա առաջին կին՝ նովելիստ և նկարչուհի Ջենիֆեր Լեշի (1938-1993) ընտանիքում, որոնք 31 տարի ամուսիններ են եղել՝ 1962 թվականից մինչև Ջենիֆերի մահը։ Ջենիֆերը մահացել է  1993 թվականի դեկտեմբերի 28-ին, կրծքագեղձի քաղցկեղից 55 տարեկան հասակում։ Մարտան ունի 5 քույր և եղբայր․ դերասան Ռեյֆ Ֆայնս (ծնվ.1962), երաժիշտ Մագնուս Ֆայնս (ծնվ.1965), ռեժիսոր Սոֆի Ֆայնս (ծնվ.1967), դերասան Ջոզեֆ Ֆայնս (ծնվ.1970) և էկոլոգ Ջեյկոբ Ֆայնս, ինչպես նաև նա ունի որդեգրված եղբայր՝ հնագետ Մայքլ Էմերի, որին դաստիարակել են նրա ծնողները, սակայն նրանց կողմից պաշտոնապես որդեգրված երբեք չի եղել։


== Գործունեություն ==
Մարտայի  գործունեությունը որպես կինոռեժիսոր, սցենարիստ և կինոպրոդյուսեր տևել է 6 տարի՝ 1999-2005 թվականներին։ Որպես  ռեժիսոր իր առաջին  աշխատանքը եղել է 1999 թվականին նկարահանված «Օնեգին» ֆիլմը, որի  համար  Ֆայնսը Տոկիոյի  միջազգային կինոփառատոնում  մրցանակի է արժանացել։ Բացի այդ մրցանակից նա արժանացել է նաև Լոնդոնի քննադատների միության  մրցանակի։


== Ֆիլմագրություն ==
1999 - «Օնեգին» (անգլ.՝ Onegin)
2005 - «Գունավախ»  (անգլ.՝ Chromophobia)


== Անձնական կյանք ==
Մարտան ամուսնացած է ռեժիսոր, օպերատոր և սցենարիստ Ջորջ Թիֆինի հետ։ Նրանք ունեն 3 երեխա՝ 2 տղա և 1 աղջիկ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մարտա Ֆայնսի պաշտոնական կայէջ Archived 2019-07-09 at the Wayback Machine.
Մարտա Ֆայնս (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Մարուոկա ամրոց

Մարուոկա ամրոց, ամրոց Ճապոնիայի Ֆուկուի պրեֆեկտուրայում։   
Առաջին ամրոցը կառուցել է Սիամանդատե Սադանագան։ Ժամանակակից շենքի շինարարությունը սկսվել է 1567 թվականին և ավարտվել մետ 1595 թվականին։
Ամրոցն իրենից ենթադրում է 7 մետրանոց քարե հիմքի վրա 30 մետրանոց շինություն, որի զնդանում կույր գյուղացի է եղել։
Ամրոցը նաև անվանում են «Կասումիգա ձյո», որը նշանակում է «ամրոցը մթության մեջ» (սակուրայի ծաղկման ժամանակ ամրոցը կարծես շրջապատված էր  սպիտակ-վարդագույն ամպով)։


== Ընթացիկ իրավիճակ ==
Մեյջիների իշխանության գալուց հետո՝ Ճապոնիայի գրեթե բոլոր ամրոցները ավերվեցին, սակայն Մարուոկան որոշ չափով կարողացավ պահպանվել։
Ամրոցի նախկին տարածքներն այժմ ներկայացնում են մի փոքր թանգարանի, հանրային այգու միջոցով, որոնք իրենց մեջ պարունակում են ամրոցների և ժայռերի որոշ մնացորդներ։ Այս տարածքում գարնանը ծաղկում են սակուրա խառերը։


== Տես նաև ==
Ճապոնիայի ամրոցների ցուցակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Schmorleitz Morton S. (1974)։ Castles in Japan։ Tokyo: Charles E. Tuttle Co.։ էջեր 144–145։ ISBN 0-8048-1102-4  
Motoo Hinago (1986)։ Japanese Castles։ Tokyo: Kodansha։ էջ 200 pages։ ISBN 0-87011-766-1 
Mitchelhill Jennifer (2004)։ Castles of the Samurai: Power and Beauty։ Tokyo: Kodansha։ էջ 112 pages։ ISBN 4-7700-2954-3 
Turnbull Stephen (2003)։ Japanese Castles 1540-1640։ Osprey Publishing։ էջ 64 pages։ ISBN 1-84176-429-9 


== Արտաքին հղումներ ==
Japan Castle
JNTO site
https://web.archive.org/web/20080128193541/http://minnakiri.sengoku.ru/docs/cas.htm
http://www.tourjapan.ru/index/id/1367 Archived 2009-01-26 at the Wayback Machine.
614

614 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 614 թվականն է, 
VII դարի 14-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Թուղթ (նյութ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Թուղթ (այլ կիրառումներ)
Թուղթը բուսական թելերից մշակված և միահյուսված բարակ թերթանման նյութ է, որի թելերը միմյանց կապվում են կառչման մակերևույթային ուժերով։


== Պատմություն ==
Թղթի պատրաստման եղանակը հայտնաբերել է Ցայ Լունը Չինաստանում ( 2-րդ դար)։ 6-ից 8-րդ դարերում Միջին Ասիայում, Ճապոնիայում, Կորեայում թուղթ էր արտադրվում։ Եվրոպայում երևան է եկել 11- 12-րդ դարերում։ Հայաստանում թուղթը օգտագործվել է 8 - 9-րդ դարերից։ Թղթի վրա մեզ հասած ամենահին հայկական ձեռագիրը 10-րդ դարի է։


== Ժամանակագրություն ==
105 թ. - Ցայ Լունը հայտնաբերեց թղթի պատրաստման եղանակը բամբակից Չինաստանում։
600 թ. - Թուղթը մուտք գործեց Կորեա։
625 թ. - Թուղթը մուտք գործեց Ճապոնիա
751 թ. - Թալասյան ճակատամարտ - չինացի ռազմագերիների միջոցով թուղթը հայտնվեց Արևմուտքի երկրներում։
1238 թ. - Իսպանիայում թղթի արտադրության համար սկսեցին օգտագործել հողմաղացներ։
1770 թ. (մոտավոր) - Անգլիացի թղթի գործարանատեր Ջորջ Վատման ավագը մտցրեց թղթի արտադրման նոր տեխնոլոգիա, որը թույլ է տալիս ստանալ առանց ցանցի հետքերի թուղթ։
1799 թ. - Հայտնագործվեց թղթի պատրաստման մեքենան Լուի Նիկոլյա Ռոբերի կողմից
1803 թ. - Մեծ Բրիտանիայում թղթի պատրաստման մեքենայի տեղադրումը Բրայեն Դոնկինի կողմից։
1806 թ. - Հայտնագործվեց պատճենահանման թուղթը։
1827 թ. - Թղթի պատրաստման մեքենաները հայտնվեցին ԱՄՆ- ում
1856 թ. - Հայտնագործվեց գոֆրե ստվարաթուղթը։
1857 թ. - Հայտնագործվեց փայտանյութից թուղթ ստանալու եղանակը


== Արտադրություն ==

Թղթի արտադրության համար օգտագործում են տարբեր փայտանյութերի և միամյա բույսերի թաղանթանյութը և փայտազանգվածը։ Այն բաղկացած է մի շարք պրոցեսներից՝ թղթազանգվածի պատրաստում (ստացվում է թելավոր նյութերի քիմիական և մեխանիկական մշակմամբ՝ բաղադրամասերի մանրում և խառնում, սոսնձում, զանգվածի լցում և գունավորում), մշակում թղթի պատրաստման մեքենայի վրա (ջրով նոսրացում, զանգվածի մաքրում կեղտից, դատարկում, մամլում և չորացում), վերամշակում (կալանդրում, կտրում), տեսակավորում և փաթթոցում։


== Թղթի հատկություններ ==
Խզման երկարությունը
Կոտրման ունակությունը
Սեղմելիությունը
Ոլորելիությունը
Խոնավությունը
Ճերմակությունը


== Թղթի տեսակներ ==
Հայտնի է թղթի մոտ 600 տեսակ։ Հիմնականում բաժանվում է 11 կարգի՝ տպագրական, գրելու, գծագրական- նկարչական, էլեկտրամեկուսիչ, գլանակի, ներծծող, ապարատների համար (հեռագրական, ծակաժապավեն), լուսանկարչական, փաթեթավորման, պատճենահանման, արդյունաբերական-տեխնիկական։


== Խոշորագույն թուղթ արտադրողներ ==
International Paper (ԱՄՆ)
Georgia-Pacific (ԱՄՆ)
Weyerhaeuser (ԱՄՆ)
Kimberly-Clark (ԱՄՆ)
Stora Enso (Ֆինլանդիա)
UPM-Kymmene (Ֆինլանդիա)
Svenska Cellulosa Aktiebolaget (Շվեդիա)
Anglo American plc (Mondi) (Մեծ Բրիտանիա)
Sappi (ՀԱՀ)
M-Real (Ֆինլանդիա)


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ճապոներեն թուղթ բառը նշանակում է նաև աստվածություն։
A4 ֆորմատի թուղթը հնարավոր չէ ծալել 7-ից ավել անգամ։
Զուգարանի թուղթը հայտնի է դեռևս 14-րդ դարից։ 1857 թ. Նյու Յորքում Ջոզեֆ Ս Գայետտին կազմակերպել է զուգարանի թղթի արտադրությունը։ Ներկայիս տեսքը այն ստացել է 1884 թվականին։


== Արտաքին հղումներ ==
Ամսագիր «Թուղթը և կյանքը»
Թղթի ստանդարտները ISO 216 Archived 2006-02-06 at the Wayback Machine.
Թղթի արտադրության նկարագրումը մանուկներին հասանելի ձևով
Խենթը

Խենթը, հայ գրող Րաֆֆու վեպերից։


== Ստեղծում ==
Հայ ազգային-ազատագրական շարժման վերելքը, կապված 1877-1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմի իրադարձությունների հետ, ամբողջ խորությամբ բացահայտեցին Րաֆֆու ստեղծագործական տաղանդի հնարավորությունները։ 2006 թ-ին գիրքը հրապարակվել է ռուսերեն լեզվով․ Րաֆֆին առաջադրում է ազգային-ազատագրական պայքարի գաղափարը՝ արևմտահայ ժողովրդի գլխավոր խնդիրը համարելով այդ գաղափարի «անդադար և անընդհատ նախապատրաստությունը»։ Այս ծրագրի գեղարվեստական արտահայտությունը հանդիսացավ նաև «Խենթը» վեպը, որը նա գրեց 1881 թվականին։ Գլխավոր հերոսը Վարդանն է, ում նախատիպը հանդիսացել է ռուսական բանակի գնդապետ Սամսոն Տեր-Պողոսի Տեր-Պողոսյանը։


== Սյուժե ==
Վեպի գլխավոր հերոսը Վարդանն է, ով ստանձնում է օգնություն խնդրող նամակը հասցնել ռուսական բանակի հրամանատար Տեր-Ղուկասովին։ Սալմանը, քայլում է գյուղից գյուղ, փորձում է դպրոցներ հիմնել և հիմքից ձևափոխել հայ մտածելակերպը։ Պայքարի ջատագով է նաև Մելիք-Մանսուրը, որը չարչի ձևանալով տեղեկատվություն և զենք է մատակարարում։
Հետո նկարագրվում են մի քանի տարի դրանից առաջ կատարված դեպքերը։ Ալաշկերտում խաղաղություն է տիրում, չնայած, որ մի կողմից քրդերն իրենց Ֆաթթահ Բեկի գլխավորությամբ անընդհատ կողոպտում են հայերին, մյուս կողմից Թովմաս Էֆենդին, հարկեր հավաքողը, լինելով հայ, կեղեքում է յուրայիններին։
Վարդանը սիրում է տանուտեր Խաչոյի աղջիկ Լալային, որին տղայի զգեստներ են հագցնում և Ստեփանիկ են անվանում։ Նրան սիրում են նաև Ֆաթթահ Բեկը և Էֆենդին։ Թովմաս Էֆֆենդու մեքենայությունների արդյունքում ձերբակալվում են Խաչոյի որդիները, Սալմանը, Վարդանը։ Լալան փախուստի է դիմում։
Թուրքերի կոտորածներից փրկվելու համար ամբողջ Ալաշկերտի գավառը գաղթի ճամփան է բռնել, Լալան նրանց հետ միասին գաղթում է Վաղարշապատ, ուր և ծանր հիվանդանում ու մահանում է։ Վարդանը, որը ձերբակալումից հետո հայտնվել էր Բայազետի բերդում, նամակը Տեր-Ղուկասովին հասցնելուց հետո սկսում է փնտրել Լալային, սակայն գտնում է միայն նրա գերեզմանը։ Լալայի շիրիմը գրկած Վարդանը տեսիլքների մեջ տեսնում է ապագայի իր երազանքների Հայաստանը։


== Մտքեր գրքից ==


== Գրականություն ==
Раффи Хент = Խենթը. — М.: ЮниПресс СК, 2006. — 240 с. — 1500 экз. — ISBN 5-91152-040-0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Խենթը
Ատտիկիզմ

Ատտիկիզմ, Ատտիցիզմ (գալիս է Հունաստանի Ատտիկե մարզի անունից, որտեղ գտնվում էր Աթենքը), գրական-ոճական ուղղություն հին հունական, մասամբ նաև հին հռոմեական ճարտասանության մեջ, որը ծագել է մ.թ.ա 1-ին դարի առաջին քառորդում։ Արմատավորում էր դասականներին նմանվելը՝ պահպանելով մ.թ.ա. 5-րդ դ. ատտիկյան արձակագիրների լեզվական կանոնները, ոճի պարզությանն ու խստությունը։ Ոճի ասպարեզում ատտիկիզմը զիջում էր ազիանիզմին, բայց լեզվի հարցում գերազանցում էր։ Հնագույն ատտիկյան արձակի լեզվի նմանակումը մնաց իդեալ ամբողջ ուշ անտիկ շրջանի հունական պերճախոսության համար։
Թեպետ ատտիկիզմի պարզ լեզուն արդյունքում դարձավ նույնքան վերամբարձ, ինչպես այն խոսքը, որին պետք է փոխարինեին, նրա սկզբնական պարզությունը նշանակում էր, որ այն պետք է հասկանալի լինի հունական աշխարհի բոլոր տարածքներում։ Այն օգնում էր պահպանելու մշակութային կապը Միջերկրածովի տարածքում և դրա սահմաններից դուրս։ Ճանաչված և հայտնի հեղինակներ, ինչպիսին էր Լուկիանոսը, դարձան ատտիկիզմի գաղափարակիրներ, որի շնորհիվ այն գոյություն ունեցավ մինչև Վերածննդի դարաշրջան, երբ նրան ընդօրինակեցին Բյուզանդիայից գաղթածների աշակերտները, որոնք ծագումով հույներ չէին։ Վերածննդի դարաշրջանի ուսուցման մեթոդները, որոնք ընկած են Արևմուտքի ժամանակակից մեթոդների հիմքում, ուսանողների մեջ խսիտ դասական և ատտիկյան նախապաշարմունք էին սերմանում, որն էլ թույլ տվեց, որ ատտիկյան սնոբիզմը գոյություն ունենա ևս չորս հարյուրամյակ։
Տերմինը նաև նշանակում է արտահայտություններ և նախադասություններ, որոնք բնութագրական են աթենական բարբառին (որպես հունարենի խոսակցական ձևին հակակշիռ), որը տարածում էր ստացել է հելլենիստական շրջանի Հունաստանի մի շարք շրջաններում։


== Աղբյուրներ ==
Wisse, Jakob. "Greeks, Romans, and the Rise of Atticism." In Nagy, Gregory (ed.). Greek Literature in the Roman Period and in Late Antiquity Greek Literature. London։ Routledge, 2001. 65-82. (ISBN 978-0-415-93770-2)


== Ծանոթագրություններ ==
Պարխալ (ամառանոց)

Պարխալ, ամառանոց Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կիսկիմի գավառակում։ Գտնվում էր Պարխալ գյուղից 4 կմ հյուսիս-արևմուտք, Ճորոխ գետի ձախակողմյան Պարխալ (Բարխալ) վտակի հովտում։
Բնակչության մասին տեղեկություններ հայտնի չեն։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ջեսսի Ուեր

Ջեսսիկա Լոիս Ուեր (անգլ.՝ Jessica Lois Ware, հոկտեմբերի 15, 1984(1984-10-15), Համմերսմիթ, Համերսմիթ և Ֆուլեմ, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի երգչուհի և երգահան։ 2012 թվականին թողարկել է իր առաջնելութային «Devotion» ստուդիական ալբոմը, որը զբաղեցրել է 5-րդ հորիզոնականը բրիտանական ալբոմների հիթ շքերթում։ 2014 թվականին թողարկվել է նրա երկրորդ` «Tough Love» ալբոմը։
Երգչուհին մի քանի անգամ առաջադրվել է BRIT և MOBO մրցանակների, սակայն դեռ չի հաղթել որևէ անվանակարգում։ Նա բազմիցս համագործակցել է նաև անգլիացի երաժիշտ և երաժշտական պրոդյուսեր SBTRKT-ի հետ։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ստուդիական ալբոմներ ===
«Devotion» (2012)
«Tough Love» (2014)
«Glasshouse» (2017)
«What's Your Pleasure?» (2020)
«That! Feels Good!» (2023)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Գյոմուր (այլ կիրառումներ)

Գյոմուր, կարող է վերաբերել՝

Գյոմուր - գետակ Հայկական լեռնաշխարհում, Արաքսի ավազանում, նրա ձախակողմյան վտակ Արփա գետի ձախ օժանդակը
Գյոմուր - հանքային աղբյուր Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Շահբուզի շրջանում
Կարպովո-Նադեժդինկա

Կարպովո-Նադեժդինկա (ուկրաիներեն՝ Карпово-Надеждинка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ամվրոսիևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կարպովո-Նադեժդինկա գյուղում բնակվում էր 629 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Sede Vacante

Sede Vacante` լատիներեն արտահայտություն է, բնորոշում է այն ժամանակահատվածը, որի ընթացքում Պապի Գահը դատարկ է։


== Ծագում ==
Ծագում է լատիներեն sedes vacans-ից (թափուր գահ) և նշանակում է` «թափուր գահի ժամանակ»։ Համապատասխանում է այն ժամանակահատվածին, երբ Սրբազան գահը դատարկ է։ Սովորաբար դա Պապի մահից կամ հրաժարումից մինչև նոր գլխավորի ընտրությունն ընկած ժամանակաշրջանն է։ Գահի թափուր ժամանակն սկսվում է այն պահից, երբ հաստատվում է Հռոմի պապի մահը։ Կամերլենգոյի (անգլ.) պարտականությունները կատարող կարդինալն արծաթե մուրճով երեք անգամ զարկում է մահացածի ճակատին և տալով կնքանունը, խնդրում է, որ պատասխանի։ Երբ Պապը չի պատասխանում, կարդինալն արտասանում է՝ Vere Papa mortuus est («Պապն իսկապես մահացել է»)։ Նմանապես թափուր Գահի ժամանակն սկսվում այն պահից, երբ պապը հրաժարական է տալիս, ինչպես դա եղավ 2013 թ. փետրվարի 28-ին։


== Sede vacante-ի տևողություն ==
1831 թվականից Sede Vacante-ն քսան օրից ավել չի տևել։ Միջնադարում եղել են ամիսներ կամ տարիներ ձգված ժամանակահատվածներ։ Ամենաերկարատև Sede Vacante-ն եղել է 1268—1271 թթ.՝ Կլիմենտոս IV-ի մահից մինչև Գրիգորիոս X-ի ընտրությունը։


== Տես նաև ==
Լատիներեն արտահայտությունների ցանկ «S»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վատիկանի արխիվ
Աստերոիդների ցանկ (74601-74700)

Աստերոիդների ցանկ (74501-74600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (74701-74800)
 Աստերոիդների ցանկ (74501-74600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (74701-74800)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (70001)-(75000)»։ www.minorplanetcenter.net
Սիմեոն Հակոբյան

Սիմեոն Հարությունի Հակոբյան (1880, Գանձակ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - 1942), հայ գրականագետ, պրոֆեսոր (1929), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Ելիզավետպոլ (Գանձակ) քաղաքում։ 1899 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցը, ապա 1902-1907 թվականներին բարձրագույն կրթություն ստացել Շվեյցարիայում։ Եղել է եվրոպական մի շարք երկրներում։ 1922-1924 թվականներին, Վիեննայում և Բեռլինում նրա խմբագրությամբ լույս է տեսել «Արեգ» գիտա-գրական հանդեսը։ 1924 թվականից արտասահմանյան գրականություն է դասավանդել Երևանի համալսարանում։ 1929 թվականից համալսարանի արտասահմանյան գրականության ամբիոնի վարիչն էր, 1931-1938 թվականներին՝ պատմագրական ֆակուլտետի դեկանը։ Անհիմն բռնադատվել է, գնդակահարվել, հետագայում արդարացվել։ Մահացել է 1942 թվականին։


== Երկեր ==
Շիրվանզադե. գրական քննադատական ուսումնասիրություն, Թիֆլիս, 1911։
Արփիար Արփիարյան, Վիեննա, 1922, 64 էջ։
Հերանուշ Արշակյան, Վիեննա, 1922, 84 էջ։
Պետրոս Դուրյան, Վիեննա, 1922, 187 էջ։
Ռոմեն Ռոլան։ Հանրի Բարբյուս, Վիեննա, 1922, 64 էջ։
Ստեփան Ցվայգ։ Անդրեաս Լացկո, Բեռլին, 1923, 36 էջ։
Վահան Տերյան, Բեռլին, 1923, 64 էջ։
Եղիշե Չարենց, Վիեննա, 1924, 78 էջ։
Արևմտյան Եվրոպայի գրականության պատմություն (հեղինակակից Հովհաննես Մամիկոնյան), Վաղարշապատ, 1933-1936։
Եվրոպական գրականության պատմության գլխավոր էջերը, Ե., Պետհրատ, 1936, մաս 1, 404 էջ, մաս 2, 328 էջ։
Լեսինգ, Երևան, Պետհրատ, 1937, 52 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
(9110) Չուկաի

(9110) Չուկաի (անգլ.՝ Choukai), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1997 թվականի հունվարի 13-ին Տոմիմարու Օկունիի կողմից Նանյոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,305624 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2298 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3814 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1278,74 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,281528 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,19° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9110) Չուկաի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սկանդոլարա Ռավարա

Սկանդոլարա Ռավարա (իտալերեն՝ Scandolara Ravara), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1585 մարդ, խտությունը կազմում է 93 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 17 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ - 86040, հեռախոսային կոդ - 0375։


== Ծանոթագրություններ ==
Անդրեյ Տալալաև

Անդրեյ Վիկտորի Տալալաև (հոկտեմբերի 5, 1972(1972-10-05), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուս ֆուտբոլիստ, հարձակվող, ֆուտբոլային մարզիչ։ Ներկայումս մարզում է հայկական «Փյունիկ» ֆուտբոլային ակումբը։


== Կարիերա ==


=== Ֆուտբոլիստի ===
Անդրեյ Տալալաևը Տորպեդոյի կազմում նորամուտը նշել է 1991 թվականին՝ ԽՍՀՄ առաջնությունում մասնակցելով 5 հանդիպման։ «Տորպեդոն» այդ տարի գրավել է 3-րդ հորիզոնականը։ 1992 թվականին դարձավ հիմնական կազմի ֆուտբոլիստ։ Ռուսաստանի ֆուտբոլի առաջնությունում մասնակցել է 18 հանդիպման՝ դառնալով 3 գոլի հեղինակ։
Ռուսաստանի բարձրագույն լիգայում մասնակցել է 69 հանդիպման՝ դառնալով 8 գոլի հեղինակ։


== Մարզչական վիճակագրություն ==
Տվյալները 2018թ օգոստոսի 4-ի


== Հեռուստատեսային կարիերա ==
Որոշ ժամանակ աշխատել է ռուսական «Спорт» ալիքում։ Մեկնաբանել է Ռուսաստանի և Անգլիայի առաջնությունների, Չեմպիոնների Լիգայի և Եվրոպա Լիգայի խաղերը։


== Նվաճումներ ==
ԽՍՀՄ առաջնության բրոնզե մեդալակիր (1991)
Ռուսաստանի գավաթի հաղթող (1993)


== Ծանոթագրություններ ==
Գուադիս (քաղաք)

Գուադիս, ինչպես նաև Գուադիկս, Գվադիկս և Գվադիս (իսպ.՝ Guadix), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Անդալուզիա ինքնավար համայնքի Գրանադայի մարզի մեջ։ Համայնքը գտնվում է Գուադիս շրջանում։ Զբաղեցնում է 317 կմ2 տարածքը։ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 20407 մարդ։ Հեռավորությունը մարզի վարչական կենտրոնից կազմում է 60 կմ։


== Պատմություն ==
Գուադիսը հիմնադրվել է հին հռոմեական ժամանակներում և ծաղկում է ապրել մավրերի ժամանակաշրջանում և Ռեկոնկիստներից հետո, սակայն 13-րդ դարում անկում ապրեց։


== Աշխարհագրություն ==
Քաղաքը գտնվում է բարձր սարահարթի վրա և հայտնի է Բարրիո-Սանտյագո քարանձավային թաղամասով, որտեղ բնակչությունը նախապատմական ժամանակներից ապրում էր լեռներում փորված ավելի քան 2000 բնակարան-քարանձավներում, որոնք այժմ կարելի է գտնել գետնին ցցված հեռուստատեսային ալեհավաքների և վառարանների խողովակներով։ Բացի այդ, Գուադիսի տեսարժան վայրերից է հանդիսանում քաղաքի կենտրոնի մզկիթի տեղում Գուդիսյան տաճարը, որի կառուցումը ավարտվել է 13-րդ դարում, 10-11-րդ դարերի մավրիտանյան ամրոցը, ինչպես նաև Սանտյագո եկեղեցին, կառուցված մուդեխարի ոճով։ Քաղաքում բացված են խեցեգործական և ազգագրական թանգարանները։


== Հայտնի բնակիչներ ==
Ֆադիլ Կորդովսկի (մահացել է 13.06.853) - քրիստոնյա նահատակ։
Իբն Տուֆայլ (1110-1185) - գիտնական, բժիշկ, փիլիսոփա և միստիկ։
Պեդրո դե Մենդեզա (1487-1537) – ծովագնաց, կոնկիստադոր, Բուենոս Այրեսի հիմնադիր։
Պեդրո Անտոնիո դե Ալարկոն, (1833-1891) - բանաստեղծ և քաղաքագետ։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Գուադիսի պորտալ
http://www.turgranada.es/municipios/municipio.php?id_municipio=81&id_idioma=2 Archived 2012-02-10 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Կուսկուռիտա դե Ռիո Տիրոն

Կուսկուռիտա դե Ռիո Տիրոն (իսպ.՝ Cuzcurrita de Río Tirónón), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ռիոխա պրովինցիայում՝ Ռիոխա (Լոգրոնիո) ինքնավար համայնքի կազմում։ Մտնում է Արո շրջանի (կոմարկայի) կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 19,17 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 554 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 11 կմ հեռավորության վրա։
Սերամեձանա

Սերամեձանա (իտալերեն՝ Serramezzana), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Սալեռնո գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 355 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 50,71 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 7 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 84070, հեռախոսային կոդ՝ 0974։
Կոմունայի հովանավոր սուրբն է Փիլիպպոս առաքյալը, որի տոնը նշվում է մայիսի 3-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Իսլանդիայի հրաբուխների ցանկ

Իսլանդիայի տարածքի հրաբուխները պատկանում են վահանային հրաբուխների տեսակին։ Ստորև ներկայացված է դրանց ցուցակը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարինա Դավիդովա

Մարինա Յուրևնա Դավիդովա (նոյեմբերի 27, 1966(1966-11-27), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս թատերագետ և թատերական քննադատ։
Ավարտել է ԳԻՏԻՍ-ի թատերագիտական բաժինը (1988) և Արվեստագիտության պետական ինստիտուտի ասպիրանտուրան։ Եղել է Իննա Նատանովնա Սալավյովայի աշակերտուհին։ Արվեստագիտության թեկնածու է (1992, «Անգլիական հետվերածննդյան ողբերգության թատերականության բնություն» ատենախոսություն)։ Դասավանդել է ՎԳԻԿ-ում և Ռուսաստանի պետական հումանիտար համալսարանում (1994 թվականից)։ 2001 թվականին Դավիդովայի խմբագրությամբ լույս է տեսել «Արևմտաեվրոպական թատրոնը Վերածննդի դարաշրջանից մինչև XIX—XX դդ. սահմանը» համատեղ մենագրությունը։
1997 թվականին «Մոսկովյան նորություններ», «Ռուսական հեռագիր», «Նորությունների ժամանակ» թերթերում աշխատում է թատերական քննադատ։ 2002 թվականին ղեկավարել է «Պահպանողական» թերթի մշակույթի բաժինը, հետո աշխատել է «Լուրեր» թերթի քննադատ և Openspace ցանցային հրատարակության թատերական բաժնի ղեկավար։ 2010 թվականից հանդիսանում է «Թատրոն» ամսագրի գլխավոր խմբագիր։
2005 թվականին հրատարակել է «Թատերական դարաշրջանի ավարտը (ռուսական թատրոնի նորագույն պատմությունը)» հոդվածների ժողովածուն, որը հրատարակվել է «Ոսկե դիմակ» թատերական փառատոնի հովանու ներքո։ Քննադատները այս գիրքը պայծառ ու ծավալուն են գնահատել, բայց որոշակի ներքին հակասություններից կախված։
2014 թվականին նշանակվել է Wiener Festwochen 2016 թվականի թատերական փառատոնի ծրագրային տնօրեն։
2017 թվականին բեմադրել է «Eternal Russia» ներկայացումը Hebbel am Ufer թատրոնում [1]։
2018 թվականին թողարկել է «Մշակույթ Zero․ Ռուսական կյանքի և եվրոպական բեմի ակնարկներ» հոդվածների նոր ժողովածուն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Статьи в журнале «Театр»
Материалы на сайте OpenSpace
Статьи в проекте «Стенгазета» Archived 2013-04-24 at the Wayback Machine.
Лекция Марины Давыдовой «Драма как перформанс: Ромео Кастеллуччи» в Музее современного искусства «Гараж»
Курс мини-лекций Марины Давыдовой о театре английского Возрождения в проекте «Арзамас»
Լա Ռոշել 2 (կանտոն)

Լա Ռոշել 2 (ֆր.՝ Canton de La Rochelle-2), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Պուատու Շարանտա շրջանում։ Ծովափնյա Շարանտ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Լա Ռոշել օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 7318 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1724 է։ Կանտոնում կա 1 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Գեորգի Կևորկով

Գեորգի Ստեփանի Կևորկով (Գևորգյանց, մարտի 10, 1955(1955-03-10), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 1, 2021(2021-03-01), Երևան, Հայաստան), հայ կինոռեժիսոր, դերասան։ ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (2016)։
Ստեփան Կևորկովի որդին է, Ռուբեն Գևորգյանցի եղբայրը։


== Կրթություն ==
1977 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի ռեժիսորական ֆակուլտետը, 1982 թվականին՝ Մոսկվայի բարձրագույն ռեժիսորական դասընթացները (Էլդար Ռյազանովի արվեստանոց)։ 1983 թվականից՝ Հայֆիլմի ռեժիսոր։ 1991-2002 թվականներին դասավանդել է ՀՊՄՀ-ում, 2002 թվականից՝ Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում։ Նկարահանվել է «Օտար խաղեր» (1986), «Каталажка» (1990), «Գնեք թույն» (1997) ֆիլմերում։


== Ֆիլմեր ==


=== Ռեժիսոր ===
«Պատահար հուլիսին», 1982, (Ռուբեն Գևորգյանցի հետ, Հայֆիլմ)
«Գիշերվա փայլող կրակ», 1983, (Ռոբերտ Գևորգյանցի հետ, Հայֆիլմ)
«Քանի դեռ ապրում ենք», 1986, (Ռուբեն Գևորգյանցի հետ, Հայֆիլմ)
«Սպիտակ ոսկոր», 1988, (Ռուբեն Գևորգյանցի հետ, Հայֆիլմ)
«Գողը», 1993, (Ռուբեն Գևորգյանցի հետ, Հայֆիլմ)
«Քույրիկը Լոս Անջելեսից», 1993, (Ռուբեն Գևորգյանցի հետ, Հայֆիլմ)
«Փոքրիկ բանտը», 1990, Օդեսայի կինոստուդիա
«Ո՞ւմ մասին է հոգում բանտը», 1991, Օդեսայի կինոստուդիա


=== Սցենարիստ ===
«Գնեք թույն», 1997 (կարճամետրաժ, Հայաստան)
«Քույրիկը Լոս Անջելեսից», 1993, (ԱՄՆ, Հայաստան)
«Գողը», 1993, (կարճամետրաժ, Հայաստան)
«Պատահար հուլիսին», 1982, (կարճամետրաժ)
«Գարսևանն արձակուրդում է», 1977


== Պարգևներ ==
ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (2016)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գեորգի Կևորկովի մասին Էյ Վի Փրոդաքշն կայքում
Ամոթալի հաշտություն

Ամոթալի հաշտություն, կնքվել է 363 թվականին մի կողմից Սասանյան Պարսկաստանի, մյուս կողմից Հռոմեական կայսրության միջև։ Այն արդյունք էր երկու երկրների միջև դարավոր բախումների և հենց 363 թվականին երկու երկրների միջև տեղի ունեցած պատերազմում Հռոմի կրած պարտության։


== Պատմություն ==
Հռոմի կայսր Հուլիանոսը (361-363 թթ), որը քրիրստոնեական պատմագրության մեջ հայտնի է «Ուրացող» անունով երազում էր Ալեքսանդր Մակեդոնացու փառքի մասին ուստի պատերազմ սկսեց Պարսկաստանի դեմ։ Ըստ ժամանակակիցների վկայության Հուլիանոսը թեպետ լավ կրթություն ստացած անձնավորություն էր, ուներ Նեոպլատոնական հայացքներ, սակայն զորքի շրջանում հեղինակություն չէր վայելում։ Սկզբնական շրջանում հասնելով շոշափելի հաջողությունների այնուամենայնիվ Տիզբոնի վերջնական պաշարումը անհաջող կազմակերպեց՝ անհաջողություն կրելով նահանջելիս վիրավորվեց և մահացավ։ Նրան փոխարինած Հովիանոսը նախընտրեց գնալ ծանր հաշտության և Պարսկաստանին զիջեց Մծբինի դաշնագրով Հռոմին անցած Աղձնիք, Մոկք, Ծավդեք, Ռեհմինե գավառները 15 բերդերով ու քաղաքներով։


== Դաշնագրի գլխավոր պայման ==
Դաշնագրի գլխավոր պայմանը այն էր, որ Հռոմը պարտավորվում էր ոչ մի դեպքում Հայաստանին օգնություն ցույց չտալ։ Դրանով Արշակունյաց Հայաստանի արտաքին քաղաքական վիճակն ավելի սաստկացավ։ Երկիրը մնաց մեն մենակ Սասանյան հզոր պետության դեմ, բացի այդ ներքաղաքական փոթորիկները մի քանի տասնամյակ հետո երկիրը հասցրին կործանման եզրին։ Ըստ էության հաշտությունը հենց Հռոմեացի պատմիչ Ամիանոս Մարկելիանոսի կողմից անվանվել է «Ամոթալի», հաշվի առնելով, որ Հռոմը երբեք հարևանների հետ նման ծանր պայմաններով հաշտություն չէր կնքել։


== Գրականություն ==
«Հայ ժողովրդի պատմություն» 2-րդ հատոր ԳԱԱ հրատարակություն երևան 1984 թ.
Հ. Գ.Ժամկոչյան, Ա.Գ. Աբրահամյան Ս.Տ. Մելիք- Բախշյան Ս.Պ. Պողոսյան «Հայ ժողովրդի պատմություն» դասախոսությունների նյութեր Երևան 1975 թ.
Ն.Ա. Մաշկին «Հին Հռոմի պատմություն» Երևան 1951 թ.
Սանտա Բարբարա (Խուխույ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սանտա Բարբարա (այլ կիրառումներ)Սանտա Բարբարա (իսպ.՝ Departamento de Santa Barbara), դեպարտամենտ Արգենտինայում, Ժուժույ պրովինցիայի կազմում։ Տարածքը՝ 4448 կմ2։ Ըստ վիճակագրության Ազգային ինստիտուտի և Արգենտինայի բնակչության 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ դեպարտամենտի բնակչությունը կազմում է 17730 մարդ՝ 2001 թվականի 17115 -ի փոխարեն, որը կազմում է 3.6% անկում։ Բնակչության խտությունը՝ 3.99 մարդ/կմ2։ Վարչական կենտրոնը Սանտա Կլարան է։


== Աշխարհագրություն ==
Դեպարտամենտը գտնվում է Ժուժույ պրովինցիայի արևելքում։ Սահմանակից է՝

հյուսիսում, արևելքում, հարավում՝ Սալտա դեպարտամենտին,
հարավ-արևմուտքում՝ Սան Պեդրո դեպարտամենտին,
հյուսիս-արևմուտքում՝ Լեդեսմա դեպարտամենտին


== Խոշորագույն բնակավայրեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ատսոնուպուրի

Ատսոնուպուրի (ռուս.՝ Атсонупури), գործող հրաբուխ Իտուրուպ կղզում՝ Կուրիլյան կղզիներ։
Ստատոհրաբուխը սոմմա–վեզուվ («հրաբուխը հրաբխի մեջ») տիպի է։ Բարձրությունը 1205 մ։ Գտնվում է կղզու կենտրոնական մասում։ Օխոտի ծովում ձևավորում է Ատսոնուպուրի թերակղզին։
Հրաբխի վերջին ժայթքումը տեղի է ունեցել 1932 թվականին։
Ճապոնիայում այս հրաբխին անվանում են «Ֆուձի Իտուրուպի»։


== Ծանոթագրություններ ==
Լյուդվիկ Լազարուս Զամենհոֆ

Լյուդվիկ Լազարուս (Ludwik Lejzer, Ludwik Łazarz) Զամեհոֆ (դեկտեմբերի 15, 1859(1859-12-15)[…], Բելոստոկ, Գրոդնոյի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 14, 1917(1917-04-14)[…], Վարշավա, Kingdom of Poland), լեհ ակնաբույժ, բանասեր և Էսպերանտո լեզվի ստեղծողը, որն աշխարհի ամենատարածված կառուցված լեզուն է։
Ըստ իր կենսագիրների՝ Ա. Զակրզևսկու և Ե. Վայզենֆելդի, Զամենհոֆի հարազատ լեզուներն էին լեհերենը՝ բնակավայրի լեզուն, և իր ծնողների լեզուները՝ ռուսերենն ու իդիշը, սակայն նրա հայրը գերմաներենի ուսուցիչ էր, և այդ պատճառով սրան էլ էր ազատ տիրապետում։ Ավելի ուշ նա սովորեց ֆրանսերեն, լատիներեն, հունարեն, եբրայերեն և անգլերեն, նաև հետաքրքրություն ուներ իտալերենի, իսպաներենի և լիտվերենի նկատմամբ։
Ծնվել է Բելոստոկում դեկտեմբերի 15(27)-ին 1859 թ.։ Սովորել է Վարշավայում, Մոսկվայում, Վիեննայում։ Ստեղծել և 1887 թ. հրատարակել է միջազգային լեզու էսպերանտոյի նախագիծը՝ նպատակադրվելով այն ծառայեցնել ժողովուրդների փոխըմբռնմանը։ Հետագայում լույս է ընծայել էսպերանտոյի բառարաններ, քրեստոմատիաներ, էսպերանտո լեզվով իր ստեղծագործությունները, թարգմանություններ համաշխարհային դասականների գեղարվեստական գործերից։ Մահացել է Վարշավայում ապրիլի 14(27)-ին 1917 թվականին։ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի որոշմամբ 1959—1960 թթ. նշվել է Զամենհոֆի ծննդյան 100-ամյակը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լ. Լ. Զամենհոֆի գործերը Գուտենբերգ նախագծում (Էսպերանտո)
Տամալայի շրջան

Տամալայի շրջան (ռուս.՝ Тамалинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պենզայի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Տամալա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1236 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 16502 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 13,35 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Բոլշոյ Նիմնիր (քաղաքատիպ ավան, Ալդանսկի ուլուս)

Բոլշոյ Նիմնիր (ռուս.՝ Большой Нимныр), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Ալդանսկի ուլուսի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 479 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բորոկ (գյուղ, Կորոստիշևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲորոկԲորոկ (ուկրաիներեն՝ Борок), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստիշևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բորոկ գյուղում բնակվում էր 47 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,417 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 112,71 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռոբերտ Լյութեր

Կառլ Թեոդոր Ռոբերտ Լյութեր (գերմ.՝ Karl Theodor Robert Luther, ապրիլի 16, 1822(1822-04-16), Սվիդնիցե, Landkreis Schweidnitz, Բրեսլաու, Սիլեզիա, Պրուսիայի թագավորություն - փետրվարի 15, 1900(1900-02-15), Դյուսելդորֆ, Հռենոսի պրովինցիա, Պրուսիայի թագավորություն, Գերմանական կայսրություն), գերմանացի աստղագետ։ Հայտնի է աստերոիդների հայտնաբերմամբ, ուսումնասիրել է մոլորակները, գիսաստղեր, փոփոխական աստղեր։
1841 թ. Լյութերը սովորել է Բրեսլաույում և Բեռլինում փիլիսոփայություն, մաթեմատիկա և աստղագիտություն։ 1848 թ. ստացել է աշխատանք Բեռլինի աստղադիտարանում, իսկ 1851 թ. նշանակվել է Դյուսելդորֆի աստղադիտարանի տնօրեն։
1852 թվականից 1873 թ. Ռոբերտ Լյութերը հայտնաբերել է 24 աստերոիդներ, այդ թվում (90) Անտիոպեն, որը հայտնի է այսօր որպես կրկնակի աստերոիդ, և չափազանց դանդաղ պտտվող (288) Գլավկեն։
Ի պատիվ նրա անվանվել է (1303) Լյութերա աստերոիդը։


== Ծանոթագրություններ ==
Պրոկլետիե

Պրոկլետիե (սերբ.՝ Bjeshkët e Nemuna, սերբ.՝ Проклетије, բառացի՝ անեծք), լեռնազանգված Բալկաններում՝ Ալբանիայի, Չեռնոգորիայի ու Սերբիայի (Կոսովո) սահմանին։ Գտնվում է Դինարյան բարձրավանդակի հարավային մասում, արևելքից արևմուտք ջգվում է 100 կմ։
Ամենաբարձր գագաթը Մաժա Եզերցա լեռն է (2692 մ)։ Մյուս գագաթներից են Ռադոխինան (2750 մ), Ջյարավիցան()(2656 մ, Կոսովոյի ամենաբարձր գագաթն է), Շկելնեզին (2366 մ)։ Լեռնազանգվածը գտնվում է երեք երկրների՝ Ալբանիայի, Չեռնոգորիայի և Սերբիայի (Կոսովո) սահմանին։ Լեռնազանգվածի մոտ տեղակայված են Պեչ, Ջյակովիցա (Կոսովո), Բայրամ Ցուրին (Ալբանիա), Պոդգորիցա և Գուսինե (Չեռնոգորիա) քաղաքները։
Լեռնազանգվածը սկսվում է Շկոդեր լճի հյուսիսարևմտյան վերջավորությունից։ Հարավային լանջերը ողողվում են Դրին գետի, հյուսիսային լանջերը՝ Լիմ գետի, իսկ հյուսիսարևմտյան լանջերը՝ Մորաչա գետի ջրերով։
Լեռնազանգվածը բազկացած է կրաքարի, թերթաքարերի, դոլոմիտի շերտերից, տարածված է կարստը։ Լանջերը կտրատված են. ծովի մակարդակից մինչև 1700-1800 մ բարձրության վրա կան անտառներ, որտեղ աճում են կաղնի, հաճարենի, թխկի, շագանակենի, եղևնի։ Ավելի բարձր ալպյան մարգագետիններն են՝ տեղ-տեղ ձյան ծածկույթով։
2009 թվականին այստեղ 1980-2440 մ բարձրության վրա հայտնաբերվել են չորս սառցադաշտեր։ Դրանք գտնվում են հյուսիսարևելյան հատվածի խոր հատվածներում՝ ձյան սահմանից զգալիորեն ցածր՝ շնորհիվ բքի ու ձնահյուսի, որն այստեղ կուտակվում է 4-5.5 մ ջրին համարժեք։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Prokletije — summitpost.org
«Peace parks of Prokletije»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2009-03-05-ին
Տրանսպիրացում

Տրանսպիրացում (տրանս նախածանց և լատ․՝ spirare — շնչել, արտաշնչել), ջրի գոլորշիացումը բույսերի մակերևույթից։ Տրանսպիրացման հիմնական օրգանը տերևն է, որի մեզոֆիլի բջիջները անընդհատ միջբջջային տարածություններ են արտամղում ջրային գոլորշիներ, որոնք մթնոլորտ անցնում են հերձանցքների (հերձանցքային տրանսպիրացում) կամ կուտիկուլայի (կուտիկուլային տրանսպիրացում) միջոցով։ Տրանսպիրացումն ապահովում է բույսերում ջրի և հանքային աղերի մշտական հոսքը, կանխում տերևների գերտաքացումը, բջիջներում ստեղծում ծծող ուժի որոշակի մակարդակ և նպաստում տերևների գազափոխանակությանը։ Տրանսպիրացումը բնորոշում են․ 

1․ Տրանսպիրացման ինտենսիվությունը՝ միավոր ժամանակում տերևի միավոր մակերեսից գոլորշիացած ջրի քանակը,
2․ հարաբերական տրանսպիրացում՝ տրանսպիրացման ինտենսիվության և ազատ մակերեսից ջրի գոլորշիացման ինտենսիվության հարաբերությունը,
3․ Տրանսպիրացման գործակիցը՝ 1 գ չոր նյութի կուտակման համար անհրաժեշտ գոլորշիացած ջրի քանակը,
4․ Տրանսպիրացման արդյունավետությունը՝ գոլորշիացած ջրի միավոր քանակին համապատասխան կուտակված չոր նյութի քանակը։
Պուեյո

Պուեյո (իսպ.՝ Pueyo), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Նավառա նահանգի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տաֆալյա շրջանում։ Տարածքը՝ 21.22 կմ²։ Բնակաչությունը 339 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը գյուղից մայրաքաղաք 29 կմ է։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Instituto de estadística de Navarra
Infraestuctura de Datos Espaciales de Navarra
PUEYO in the Bernardo Estornés Lasa - Auñamendi Encyclopedia (Euskomedia Fundazioa) (Իսպաներեն)
Instituto de estadística de Navarra
Ալլա Շիշկինա

Ալլա Անատոլևնա Շիշկինա (ռուս.՝ Алла Анатольевна Шишкина, օգոստոսի 2, 1989(1989-08-02), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս գեղալողորդ։ Ամառային օլիմպիական խաղերի երկակի չեմպիոն (2012 և 2016), աշխարհի 14-ակի և Եվրոպայի հնգակի չեմպիոն, Եվրոպական չեմպիոնների գավաթի դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Ալլա Շիշկինան հինգ տարեկանից զբաղվել է երաժշտությամբ և բալետով։ Յոթ տարեկաում հեռուստացույցով տեսել է գեղալողի մրցություն և ծնողներին խնդրել իրեն տանել «Օլիմպիական» մարզահամալիրի գեղալողի խմբակ։ Առաջին մարզիչը եղել է Ելիզավետա Ֆիլատկինան, հետագայում՝ Սվետլանա Վոլկովան, իսկ անհատական մարզիչը՝ Նատալյա Չիժովան։ Հետագայում մարզվել է Տատյանա Պոկրովսկայայի մոտ։
Պատանեկան հավաքականի կազմում չի ընդգրկվել։ Պեկինի Օլիմպիական խաղերից հետո ընդգրկվել է Ռուսաստանի հավաքականում (2008)։
2009 թվականին Հռոմում անցկացվող աշխարհի առաջնությունում Ռուսաստանի գեղալողի հավաքականը (Անաստասիա Դավիդովա, Նատալիա Իշչենկո, Դարյա Կորոբովա, Աննա Նասեկինա, Ալեքսանդրա Պացկևիչ, Սվետլանա Ռոմաշինա, Ալլա Շիշկինա, Անժելիկա Տիմանինա) նվաճել է երկու ոսկե մեդալ՝ հաղթելով տեխնիկական և ազատ ծրագրերում։
2010 թվականին  Բուդապեշտում անցկացվող Եվրոպայի առաջնությունում Ալլա Շիշկինան մասնակցել է խմբերի ու համակցված ծրագրերին, որտեղ ռուս մարզուհիները հաղթել են զգալի առավելությամբ։
2011 թվականին Շանհայում (Չինաստան) անցկացվող ջրային մարզաձևերի աշխարհի առաջնությունում Ալլա Շիշկինան դարձել է աշխարհի եռակի չեմպիոն խմբերի և համակցված ծրագրերում։
2012 թվականին Ալլա Շիշկինան Ռուսաստանի հավաքականի կազմում դարձել է Լոնդոնում անցկացվող Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն։
2013 թվականին Կազանում անցկացվող ամառային Ունիվերսիադայում նվաճել է երկու ոսկե մեդալ՝ հաղթելով խմբերի և համակցված ծրագրերում։
Նույն թվականին Բարսելոնայում անցկացված աշխարհի առաջնությունում Ալլա Շիշկինան դարձել է աշխարհի չեմպիոն խմբերի ու համակցված մրցություններում։
2015 թվականին Կազանում և 2019 թվականին Կվանջուում անցկացվող աշխարհի առաջնություններում Ալլա Շիշկինան արժանացել է ոսկե մեդալների խմբերի ու համակցված մրցություններում։ 2016 թվականին Ռուսաստանի հավաքականի կազմում մասնակցել է Ռիո դե Ժանեյրոյում անցկացվող Օլիմպիական խաղերին՝ հաղթելով խմբային վարժություններում։
Նկարահանվել է РЕН ТВ ալիքի «Званый ужин» ծրագրում։
Կրթություն է ստացել զբոսաշրջային մենեջմենթի բնագավառում և սպորտով զբաղվելուն զուգահեռ աշխատել մասնագիտությամբ։


== Պարգևներ ==
Պատվո շքանշան (25 օգոստոսի, 2016 թվական) – 2016 թվականին Ռիո դե Ժանեյրո քաղաքում (Բրազիլիա) XXXI Օլիմպիական խաղերում մարզական բարձր արդյունքների, հաղթանակի նկատմամբ կամքի և նպատակասլացության ցուցաբերման համար .
Բարեկամության շքանշան (13 օգոստոսի, 2012 թվական) – ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի զարգացման գործում ունեցած մեծ ավանդի, 2012 թվականին Լոնդոնում (Մեծ Բրիտանիա) 30-րդ Օլիմպիական խաղերում ունեցած մարզական բարձր ձեռքբերումների համար.
Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ (9 փետրվարի, 2010 թվական).
Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի պատվոգիր (19 հուլիսի, 2013 թվական) – 2013 թվականին Կազանում անցկացված XXVII համաշխարհային ամառային ունիվերսիադայում ցուցաբերած մարզական բարձր ձեռքբերումների համար.


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Русалочка» // «Спорт-Экспресс» 29 августа 2016 года


== Արտաքին հղումներ ==
Լուսանկար
Հարցազրույց
программа «Пятница»(չաշխատող հղում)
Տարտաչոկ

Տարտաչոկ (ուկրաիներեն՝ Тартачок), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռվոնոարմեյսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տարտաչոկ գյուղում բնակվում էր 13 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,33 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 39,39 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Չերնեցկոե (գյուղ, Սումիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՉերնեցկոեՉերնեցկոե (ուկրաիներեն՝ Чернецьке), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չերնեցկոե գյուղում բնակվում էր 23 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լեյլա Շիխլինսկայա

Լեյլա Ֆարրուխ կըզը Շիխլինսկայա (անգլ.՝ Leyla Fərrux qızı Şıxlinskaya, հունիսի 12, 1947(1947-06-12), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի կինոյի դերասանուհի, բալետմայստեր, խորեոգրաֆ և մանկավարժ; Ադրբեջանի ժողովրդական արտիստ, արվեստագիտության դոկտոր, ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստների միության անդամ, 1990-1992 թվականներին ՝Դյագիլև-բալետի թատերախմբի բալետմայստեր։ Բաքվում գտնվող Լեյլա Շիխլինսկայայի մասնավոր կլինիկայի հիմնադիր։


== Կենսագրություն ==
Լեյլա Շիխլինսկայան ծնվել է 1947 թվականի հունիսի 12-ին, Մոսկվայում։ Լեյլան Շիխլինսկայան ավարտել է բալետի դպրոցը։ Հետագայում նա ավարտել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարանի թատերագիտության ֆակուլտետը։ Նա աշխատել է ԽՍՀՄ մարմնամարզության հավաքականների հետ `որպես ուսուցիչ և խորեոգրաֆ։ Նա երկար տարիներ դասավանդում էր Մոսկվայի Մեծ թատրոնի խորեոգրաֆիայի դպրոցում։
Լեյլա Շիխլինսկայան նաև հեղինակ է ավելի քան 100 գիտական հոդվածների ՝Ադրբեջանում խորեոգրաֆիայի և բալետային արվեստի պատմության և զարգացման վերաբերյալ։ Նա եղել է «Շեյլա» փորձարարական բալետի ստեղծագործական կենտրոնի գեղարվեստական ղեկավարը, որը հիմնադրվել է 1992 թվականին Մոսկվայում։
1999 թվականին նա հիմնել է Լեյլա Շիխլինսկայայի կլինիկան Բաքվում։ Այս կլինիկան Ադրբեջանի առաջին մասնավոր կլինիկաներից մեկն էր։
1987 թվականին արժանացել է արվեստագիտության թեկնածուի կոչման, այնուհետև ՝արվեստագիտության դոկտորի կոչմանը։ 1993 թվականին նրան շնորհվել է Ադրբեջանի վաստակավոր արտիստի, այնուհետև ժողովրդական արտիստի պատվավոր կոչում։


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլսկի շրջան (Պենզայի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նիկոլսկի շրջան (այլ կիրառումներ)Նիկոլսկի շրջան (ռուս.՝ Никольский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պենզայի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Նիկոլսկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2511,9 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 34271 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 13,64 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Արագած (համակարգիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արագած (այլ կիրառումներ)
Արագածը առաջին հայկական ընդհանրանպատակ համակարգիչը, և Երևանի մաթեմատիկական մեքենաների գիտահետազոտական ինստիտուտի առաջին նախագծերից է եղել։ Այն արտադրվել է 1958-1960 թվականներին և պատկանել առաջին սերնդի համակարգիչներին։ Նախագիծը տնօրինել է Բ. Խայկինը։
Համակարգիչը հիմնված էր էլեկտրոնային լամպերի, դիոդատրանսֆորմատորային փականների և երկաթամագնիսական հիմնական հիշող սարքերի վրա։ Որպես արտաքին հիշողություն օգտագործել է մագնիսական թմբուկ և երիզ, իսկ ներածման/արտածման համար թղթե երիզ։


== Աղբյուրներ ==
Սմիկարևկա

Սմիկարևկա (ուկրաիներեն՝ Смикарівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սմիկարևկա գյուղում բնակվում էր 34 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սանտուրդեխո

Սանտուրդեխո  (իսպ.՝ Santurdejo), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ռիոխա պրովինցիայում՝ Ռիոխա (Լոգրոնիո) ինքնավար համայնքի կազմում։ Մտնում է Արո շրջանի (կոմարկայի) կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 18,35 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 157 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 54 կմ հեռավորության վրա։
Ամդորմայոլ

Ամդորմայոլ (ռուս.՝ Амдормаёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Յուրյախա գետի աջ ափին՝ 19 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 26 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ ավազանի վտակ Պեչորա։ Գետի ավազանը՝ Պեչորա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03050300112103000074116
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103007411
Ավազանի կոդը - 03.05.03.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Բոբրիշչե (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)

Բոբրիշչե (ռուս.՝ Бобрище), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տրեմուլե

Տրեմուլե (ֆր.՝ Trémoulet), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Սավերդեն կանտոնի կազմի մեջ։ Պամե շրջանի համայնք է։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09315։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 85 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 58 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 47-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 11-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 81,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 65,9 %)։ 47 աշխատունակ բնակիչներից 38-ը աշխատում էին (19 տղամարդ և 19 կին), անաշխատանք էին 9-ը (5 տղամարդ և 4 կին)։ 11 անգործունակ մարդկանցից 2-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 4-ը թոշակառու, 5-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Տրեմուլե» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-18-ին։ Վերցված է 2012-2-11 
«Տրեմուլե» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-25
Փոքր Տունզասու

Փոքր Տունզասու (ռուս.՝ Малый Тунзассу), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տունզասու գետի աջ ափին՝ 9 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմ, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Դեղատան փողոց (Երևան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դեղատան փողոց (այլ կիրառումներ)Դեղատան փողոց, փողոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։ Երևանում առաջին դեղատներից մեկը բացվել է հենց այդ փողոցում, որի անունով էլ կոչվել է փողոցը։


== Տվյալներ ==
Սկսվում է Վազգեն Սարգսյան փողոցից և ձգվում հարավարևելյան ուղղությամբ մինչև Պետրոս Ադամյան փողոց։


== Հատող փողոց ==
Մհեր Մկրտչյան փողոց


== Պատմություն ==
Անվանումը ստացել է Հայաստանում խորհրդային իշխանություն հաստատելուց առաջ։ ԽՍՀՄ-ի օրոք վերանվանվել է Էնգելսի փողոց՝ ի պատիվ գերմանացի փիլիսոփա, մարքսիզմի հիմնադիրներից մեկի՝ Ֆրիդրիխ Էնգելսի։


== Նշանակալի օբյեկտներ ==
«Կենտրոն» հարկային տեսչություն
«Ամերիաբանկ»
Հայաստանում Խորվաթիայի պատվավոր հյուպատոսի գրասենյակ


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Երևանի փողոցների ցանկ
Երևանի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Երևան քաղաքի հասցեների տեղեկատու, Երևան, 1983, էջեր 369-506, Երևան քաղաքի փողոցների անվանումները
Սերգեյ Ավագյան,  Երևանի փողոցները, Երևան, «ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ», 2010 — 272 էջ։
Էլեկտրոնային պրոյեկտոր

Էլեկտրոնային պրոյեկտոր, էլեկտրոններ առաքող մակերևույթի խոշորացված պատկերը առանց էլեկտրոնային ոսպնյակների օգնության ստանալու էլեկտրոնաօպտիկական սարք։ Էլեկտրոնային պրոյեկտորի հիմնական մասերն են՝ ապակե գնդաձև կամ կոնաձև անոթի (վերջինիս հատակը ներսից պատվում է լյումինաֆորի շերտով) կենտրոնում տեղադրված մետաղե բարակ սայրի ձև ունեցող կաթոդը (կորության շառավիղը՝ միկրոնի մի քանի տասներորդական մաս) և անոթի պատերին քսված հաղորդիչ շերտի կամ կաթոդը շրջափակող մետաղալարե օղակի ձևով պատրաստված անոդը։ Սարքի մեջ ճնշումն իջեցվում է մինչև 
  
    
      
        
          10
          
            −
            9
          
        
        −
        
          10
          
            −
            11
          
        
      
    
    {\displaystyle 10^{-9}-10^{-11}}
   մմ սնդ. ս.: Անոդի և կաթոդի միջև մի քանի կվ պոտենցիալների տարբերություն կիրառելիս, սայրի մակերևույթի մոտ ստեղծվում է էլեկտրաստատիկ էլեկտրոնային էմիսիա (ավտոէլեկտրոնային էմիսիա) առաջացնելու համար բավարար լարվածության էլեկտրական դաշտ։ Էմիսիան հեշտացնելու համար կաթոդը տաքացվում է։ Կաթոդից դուրս թռչող էլեկտրոնները, արագացվելով էլեկտրական դաշտի ուժագծերի (դրանք ուղղահայաց են կաթոդի մակերևույթին) ուղղությամբ, էկրանի վրա պրոյեկտում են կաթոդի մակերևույթի խոշորացված էմիսիոն պատկերը, որն արտացոլում է սայրի բյուրեղային կառուցվածքի սիմետրիան։ Խոշորացումը համեմատական է կաթոդ–էկրան հեռավորության և սայրի կորության շառավղի հարաբերությանը։ Շատ բարակ սայրեր կիրառելիս՝ կարելի է ստանալ միլիոնի կարգի խոշորացում։ Կաթոդի մակերևույթի մոտ էլեկտրական դաշտի տանգենցիալ բաղադրիչների առաջացումը սահմանափակում է սարքի լուծունակությունը 10Å կարգի մեծությամբ։ Ավելի բարձր լուծունակությամբ օժտված է իոնային պրոյեկտորը, որում պատկերն ստացվում է ջրածնի կամ հելիումի իոնների օգնությամբ։  Էլեկտրոնային պրոյեկտոր կիրառվում է դժվարահալ մետաղների էլեկտրաստատիկ էլեկտրոնային էմիսիան և տարբեր տեսակի կաթոդները հետազոտելիս։


== Տես նաև ==
Էլեկտրոնային մանրադիտակ
Նովոկազանկա (գյուղ, Կարմասկալինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոկազանկաՆովոկազանկա (ռուս.՝ Новоказанка, բաշկիրերեն՝ Яңы Ҡаҙан), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լյադնոե

Լյադնոե (ռուս.՝ Лядное), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կաքավաձորի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արագածոտնի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արագածոտնի մարզի Կաքավաձոր գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ. հաստատվել է ՀՀ կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 10 հուշարձան (9 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==