armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Զինվորական գերեզմանատուն № 68 (Ռոպիցա Ռուսկա)

Զինվորական գերեզմանատուն № 68 (Ռոպիցա Ռուսկա) (լեհ.՝ Cmentarz wojenny nr 95 - Stróżówka), զինվորական գերեզմանատուն, գտնվում է Լեհաստանի Փոքրլեհական վոևոդության Ռոպիցա Ռուսկա գյուղի շրջակայքում։ Գերեզմանատունը մտնում է Առաջին աշխարհամարտի տարիների Արևմտագալիցյան զինվորական դամբարանների խմբի մեջ։ Գերեզմանատանը թաղված են Ավստրիական և Ռուսական բանակների զինծառայողներ, ովքեր զոհվել են Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ՝ 1915 թվականի մայիսին։


== Պատմություն ==
Գերեզմանատունը կառուցվել է 1915 թվականին Կրակովի զինվորական դամբարանների և ռազմական պարետատան դեպարտամենտի կողմից, ավստրիացի ճարտարապետ Հանս Մայրի նախագծով։ 403 քմ մակերեսով գերեզմանատանը գտնվում են 13 եղբայրական և 4 անհատական գերեզմաններ, որոնցում թաղված են 58 ավստրիացի և 52 ռուս զինվորներ։


== Նկարագրություն ==
Գերեզմանատունը գտնվում է Սենկովա Մալաստուվ բլրի մոտակայքում։ Ի սկզբանե գտնվել է անտառի եզրին։ Հանս Մայրը գերեզմանատունը կառուցել է այս տեսքով, որպեսզի տեսանելի լինի Բարտնե գյուղից ոչ հեռու գտնվող հովտից։ Գերեզմանատունը մոտակա ճանապարհից բաժանվում է բետոնե կամրջով։ Ներկայումս գերեզմանատունը գտնվում է անտառի ներսում։
Գերեզմանատունը բոլոր կողմերից շրջափակված է քարով։ Կողային պատերը ունեն աստիճանի ձև, մուտքային դարպասները փայտից է։ Մուտքի մոտից գերեզմանատունը բաժանելով երկու մասի՝ ճանապարհը տանում է դեպի վերին պատը, որի մոտ գտնվում է քարե հուշարձանը։ Ճանապարհը ավարտվում է աստիճաններով, որոնք գտնվում են հուշակոթողի պատվանդանի մոտ։ Հուշակոթողի կենտրոնում գտնվում է խաչով քառակուսաձև խորություն և մեկ խաչով։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Աղբյուրներ ==
Oktawian Duda: Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, 1995. ISBN 83-85548-33-5.
Roman Frodyma Galicyjskie Cmentarze wojenne t. I Beskid Niski i Pogórze (Okręgi I—IV), Oficyna Wydawnicza «Rewasz», Pruszków 1998.


== Արտաքին հղումներ ==
Cmentarz wojenny nr 68 — Ropica Ruska Archived 2007-05-21 at the Wayback Machine. (լեհ.)
Метрика кладбища (լեհ.)
CMENTARZ WOJENNY Z I WOJNY ŚWIATOWEJ NR 68 W ROPICY GÓRNEJ Archived 2012-12-21 at Archive.is (լեհ.)
Հինսար (Խարբերդից հյուսիս)

Հինսար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում։ Գտնվում էր գավառի հյուսիսային մասում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նուել Կեմպֆ Մերկադո (ազգային պարկ)

Նուել Կեմպֆ Մերկադո (իսպ.՝ Parque nacional Noel Kempff Mercado), ազգային պարկ, որը գտնվում է Խոսե Միգել դե Վելասկո մարզի Սանտա–Կրուս վարչությունում՝ Բոլիվիայի հյուսիսային մասում՝ Բրազիլիայի սահմանին։ Պարկի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 15 838 կմ², որը դարձնում է նրան Ամազոնի դաշտավայրի ամենամեծ պարկը։ 2000 թվականին պարկը գրանցվեց ՅՈՒՆԵՍԿՕ–ի Համաշխարհային ժառանգություն ցանկի մեջ։


== Նկարագրություն ==
Տեղագրություն։ Պարկը գտնվում է Սանտա Կրուս դե լա Սերա քաղաքից 600 կմ դեպի հյուսիս–արևելք՝ Խոսե Միգել դե Վելասկո մարզում և սահմանակցում է Ռոնդոնիյա և Մատու–Գրոսու բրազիլական նահանգների հետ։
Մակերես։ 15 234 կմ²
Բարձրության միջականքեր։ 200–ից մինչև 750 մետր։
Կլիմա։ տաք, խոնավ արևադարձային, տեղումների տարեկան քանակը կազմում է 1500 մմ.
Երկրաբանություն։ Կապարու սարահարթը ձևավորված է քվարցիտի և ավազաքարի խառնուրդից դեռ Կրիպտոզոյի ժամանակներից։ Այն բնորոշվում է բլրապատ հարթավայրերով, ժայռերով, հովիտներով և լանջերով։ Համարվում է, որ սարահարթը ձևավորվել է իրար հաջորդող էրոզիայի ցիկլերի պատճառով՝ 20 միլիոն տարի առաջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նուել Կեմպֆ Մերկադո Archived 2019-02-09 at the Wayback Machine.
Սան Լյորենս դե Մորունս

Սան Լյորենս դե Մորունս (վրաց.՝ Sant Llorenç de Morunys), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Լեյդա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սոլսոնես շրջանում։ Տարածքը կազմում է 4,3 կմ²։ Բնակչությունը՝ 1077 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
Página web del Ayuntamiento
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-02-23 at the Wayback Machine.
Información del Institut d'Estadística de Catalunya
Կիռգեպալու

Կիռգեպալու (էստ․՝ Kõrgepalu), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վառստու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 87 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սերգեյ Իլյուշին

Սերգեյ Վլադիմիրովիչ Իլյուշին (ռուս.՝ Сергей Владимирович Ильюшин, մարտի 18 (30), 1894, Դիլյալևո (գյուղ, Վոլոգոդսկի շրջան), Vologodsky Uyezd, Վոլոգդայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 9, 1977(1977-02-09)[…], Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային ավիակոնստրուկտոր, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1968), ինժեներա-տեխնիկական ծառայության գեներալ-գնդապետ (1967), սոցիալիստական աշխատանքի կրկնակի հերոս (1941, 1957)։  

1926 թվականին ավարտել է Ն. Ե. Ժուկովսկու անվան ռազմաօդային ինժեներական ակադեմիան։ Իլյուշինի ստեղծած ինքնաթիռները 1938-1939 թվականներին կատարել են Մոսկվա-Վլադիվոստոկի շրջան և Մոսկվա-Միսկա կղզի (Հյուսիսային Ամերիկա) անվայրէջք թռիչքներ։ «Իլ-4» բազմանպաաակ ինքնաթիռը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Խորհրդային Միության հիմնական հեռավոր ռմբակոծիչն ու տորպեդակիրն էր։ 1939 թվականին ստեղծել է «Իլ-2» զրահապատ, ապա՝ «Իլ-8» (1943), «Իլ-10» (1943), «Իլ-16» գրոհիչները և ավիացիայի պատմության մեջ առաջին «Իլ-40» ռեակտիվ գրոհիչը։ Այնուհետև ստեղծվեցին «Իլ-6»-ը (1943), փորձնական ռեակտիվ «Իլ-22»-ը, սերիական թողարկմամբ առաջին հայրենական «Իլ-28» ռեակտիվ ռմբակոծիչը։ «Իլ-12» և «Իլ-14» մարդատար ինքնաթիռները թողարկվել են 1946 թվականին և 1951 թվականին։ Տուրբապտուտակավոր բազմատեղ Իլ-18-ը 1957 թվականից հիմնական մարդատար ինքնաթիռն է, իսկ տուրբաօդափոխիչ տրանսմայրցամաքային Իլ-62-ը (1962)՝ աերոֆլոտի ֆլագմանը։ Իլուշինը հիմնել է ինքնաթիռաշինության իր դպրոցը։ 
Եղել է նաև ԽՍՀՄ I-VII գումարումների Գերագույն սովետի դեպուտատ։ Արժանացել է ԽԱՀՄ պետական (1941, 1942, 1943, 1946, 1947, 1950, 1952) և Լենինյան (1960) մրցանակների։ Պարգևատրվել է Լենինի 7 շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==
Խարանիս

Խարանիս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Աղբակի գավառում։ Գտնվում էր Ադամակերտ քաղաքից 31 կմ հյուսիս-արևմուտք, Խոշաբ գետի ձախակողմյան մի վտակի ձախափնյա լեռնային վայրում։


== Բնակչություն ==
XIX դարի վերջին ուներ 20 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Քարի տարեգրության թանգարան

Քարի տարեգրության թանգարան (ադրբ.՝ Daş salnamə muzeyi), քարի մշակման արհեստին նվիրված թանգարան։ Թանգարանի ցուցադրությունը թույլ է տալիս ակնառու կերպով հետևել ներկայիս Ադրբեջանի տարածքում քարի մշակման ավանդույթների զարգացման և կայացման փուլերին։ Թանգարանում պահվում են նաև Հայաստանի տարածքից ապօրինի տեղափոխված և «ադրբեջանական» ներկայացվող նմուշներ։ Քարե տարեգրության թանգարանը գտնվում է Պետական դրոշի հրապարակում, ստեղծվել է Հեյդար Ալիևի հիմնադրամի կողմից։


== Պատմություն ==
Շենքը, որտեղ գտնվում է թանգարանը, կառուցվել է 1901 թվականին Սիմենս եղբայրների կողմից։ Շենքում գործում էր Բաքվում նավթով աշխատող առաջին էլեկտրակայանը։ Այնուհետև շենքը հիմնանորոգվել և վերածվել է քարե տարեգրության թանգարանի։
Թանգարանի բացումը տեղի է ունեցել 2015 թվականին հունիսի 8-ին։ Ադրբեջանի Հանրապետության նախագահ Իլհամ Ալիևը, ինչպես նաև Հեյդար Ալիևի հիմնադրամի նախագահ Մեհրիբան Ալիևան և հիմնադրամի փոխնախագահ Լեյլա Ալիևան ծանոթացել են թանգարանին։


== Ցուցադրություն ==
Թանգարանում ցուցադրվում են քարամշակման բազմաթիվ օրինակներ, որոնք հայտնաբերվել են Ադրբեջանի ներկայիս տարածքում, ինչպես նաև` Հայաստանի տարածքից ապօրինի տեղափոխված նմուշներ։
Հնագույն ցուցանմուշների մեծ մասը կենցաղային իրեր են` գործնական նշանակությամբ։ Ներկայացված են նաև նախնադարյան մարդկանց պարզունակ աշխատանքային գործիքներ։
Թանգարանում ներկայացված են նաև «Գոբուստան» և «Գալա» արգելոցներից բերված ժայռապատկերներ։
Ցուցադրության հիմնական մասը ներկայացված է Շիրվան-Ապշերոն գոտում հայտնաբերված միջնադարի տապանաքարերով։ Գերեզմանաքարերն ու տապանաքարերը տեղեկություններ են հաղորդում միջնադարի տարբեր հասարակական-քաղաքական, սոցիալական, մշակութային, գաղափարական իրադարձությունների մասին։
Թանգարանի ցուցադրությունը ներառում է նաև Ադրբեջանի ժողովրդական նկարիչ Հուսեյն Հագվերդիևի «Շնչերակ» աշխատանքը (2014 թվական)։
Ցուցահանդեսում ներկայացված ցուցանմուշների միջոցով դիտողաբար կարելի է հետևել Ադրբեջանի ներկայիս տարածքում քարամշակման ավանդույթների պատմական զարգացմանն ու կայացման փուլերին։


== Տես նաև ==
Պատմության կեղծարարությունն Ադրբեջանում
Ջուղայի խաչքարերի ոչնչացում
Նիզամի Գյանջևիի ադրբեջանականացում


== Ծանոթագրություններ ==
Շուրմինկա

Շուրմինկա (ռուս.՝ Шурминка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կիրովի մարզի տարածքում Ուրժումսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վյատկա գետի աջ ափին՝ 229 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 25 կմ է, ավազանի տարածքը 135 կմ2։
Գետի ակունքը գտնվում է Ուրժումա գյուղից 30 կմ հարավ-արևելք սահմանի մոտակայքում Մարի Էլ հանրապետությունում։ Գետը հոսում է դեպի հյուսիս-արևելք։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300512111100038545
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111103854
Ավազանի կոդը - 10.01.03.005
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


=== Վտակներ (կմ ակունքից) ===
9,1 կմ՝ գետ Իգնաշևկա (ձախ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
(8373) Ստեֆենգոլդ

(8373) Ստեֆենգոլդ (անգլ.՝ Stephengould), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի հունվարի 1-ին Կարոլին Շումեյկերի և Յուջին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,281916 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,4637 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 5,1001 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2171,65 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,165773 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 40,79° անկյուն։
Ստեֆենգոլդ աստերոիդը պատկանում է Գրիքուայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 3,1 - 3,27 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, և ոչ քիչ քան 0,35 էքսցենտրիսիտետ։ Այս ընտանիքի աստերոիդները ունեն են Յուպիտերի հետ 2:1 ուղեծրային ռեզոնանս։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8373) Ստեֆենգոլդ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ստյուարտ Մեյս

Ստյուարտ Մեյս (անգլ.՝ Stuart David Mayes, մարտի 6, 1937(1937-03-06), Edmonton, Էնֆիլդ, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի հոկեյիստ (մականախաղ), հարձակվող։


== Կենսագրություն ==
Ստյուարտ Մեյսը ծնվել է 1937 թվականի մարտի 6-ին, բրիտանական Էդմոնտոն քաղաքում (այժմ` Մեծ Լոնդոնի մաս)։
Մականախաղով է զբաղվել Քեմբրիջի համալսարանի թիմում։
1960 թվականին նա Հռոմում անցկացվող ամառային օլիմպիական խաղերին մասնակցել է Մեծ Բրիտանիայի մականախաղի թիմում` գրավելով 4-րդ տեղը։ Խաղացել է հարձակվողի դիրքում, անցկացրել է 4 խաղ, խփել 2 գոլ` Շվեցարիայի հավաքականի դարպասին։


== Ծանոթագրություններ ==
Բերլաս

Բերլաս, Պերլաս, գետ՝ հիշատակված Ղ. Ինճիճյանի կողմից, ըստ որի հոսում է Բարգուշատու շրջանով։ Դժվար է որոշել, թե որ գետին է համապատասխանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Գլինսկ (գյուղ, Սվետլովոդսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳլինսկԳլինսկ (ուկրաիներեն՝ Глинськ), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Սվետլովոդսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գլինսկ գյուղում բնակվում էր 1 654 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Միլիարդատերերի ցանկ (2017)

2017 թվականի Forbes ամսագրի տվյալներով միլիարդատերերի ցանկ, մարդկանց ցանկ, որոնց ունեցվածքը գերազանցում է 1 մլրդ դոլարը։
Ընդհանուր միլիարդատերերի քանակը կրճատվել է նախորդ տարվա համեմատ 233 մարդով, դառնալով 2043 մարդ։
Ընդհանուր մասնակիցների կապիտալը կազմում է 7,67 տրիլիոն, որը 1,19 տրիլիոն դոլարով փոքր է, քան նախորդ տարում։


== Աշխարհի ամենահարուստ երեք մարդիկ ==

		
		


== Առաջին 20 միլիարդատերերե ==


== Արտաքին Հղումներ ==
The World's Billionaires
Այնթապ (այլ կիրառումներ)

Այնթապ, անվանումը կարող է վերաբերել՝


=== Բնակավայրեր, վարչական տարածքներ ===
Այնթապ՝ նախկին հայկական, ներկայում թուրքաբնակ քաղաք Թուրքիայի Հանրապետության հարավում
Այնթապ՝ գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Արարատի մարզում
Այնթապ՝ գավառակ Օսմանյան կայսրության Էրզրումի նահանգի Բայազետի գավառում
Այնթապ՝ ավան Օսմանյան կայսրության Էրզրումի նահանգի Բայազետի գավառի Այնթապի գավառակում


=== Իրադարձություններ ===
Այնթապի ինքնապաշտպանություն, 1920-1921 թվականներին Այնթապում տեղի ունեցած հայերի ինքնապաշտպանական մարտեր ընդդեմ թուրքական բանակի և նրանց աջակցող թուրք-քրդական ուժերի


=== Կառույցներ ===
Այնթապի թեմ՝ Հայ առաքելական եկեղեցու նախկին թեմ
Այնթապի հայրենակցական միություններ՝ հայկական հայրենակցական կազմակերպություն, որը հիմնադրվել է 1915 թվականին ԱՄՆ Բոստոն քաղաքում


=== Հրատարակություններ ===
Նոր Այնթապ՝ Այնթապի հայրենակցական միության պարբերականը, որը լույս է տեսնում 1960 թվականից
188 (թիվ)

188 (հարյուր ութսունութ), բնական թիվ, որը գտնվում է 187-ի և 189-ի միջև։

Տարվա 188-րդ օրը հուլիսի 7-ն է (նահանջ տարիներին՝ հուլիսի 6-ը)։


== Այլ ոլորտներում ==
188 թ., մ.թ.ա. 188 թ.
Կամիլա Մորրոն

Կամիլա Ռեբեկա Մորրոն Պոլակ (հունիսի 16, 1997(1997-06-16), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի մոդել և դերասանուհի։ Դերասանական դեբյուտը նա կատարել է Ջեյմս Ֆրանկոյի «Բուկովսկի» ֆիլմում։ Նա նաև մասնակցել է «Մահվան ծարավ»  և «Երբեք չվերադառնալ» ֆիլմերին, որոնց պրեմիերան կայացավ Սանդենս կինոփառատոնում 2018 թվականի հունվարին։


== Վաղ տարիներ և կրթություն ==
Մորրոնեն ծնվել է Կալիֆորնիա նահանգի Լոս Անջելես քաղաքում  արգենտինացի դերասաններ Մաքսիմո Մորոնեի և Լուսիլա Պոլակի ընտանիքում, ով հանդես է գալիս Լուսիլա Սոլա բեմական անունով։ Նրանք Լոս Անջելես են տեղափոխվել Մորրոնեի ծնվելուց անմիջապես առաջ, իսկ 2006 թվականին ամուսնալուծվել են։ Նրա մայրը հետագայում երկարաժամկետ հարաբերություններ է ունեցել դերասան Ալ Պաչինոյի հետ 2007- 2015 թվականներին։ Չնայած նրանք երբեք չեն ամուսնացել, Մորրոնեն Պաչինոյին անվանում է իր խորթ հայր։ Մորոնեն ավարտել է Բևերլի Հիլզի ավագ դպրոցը 2015 թվականին։ 


== Կարիերա ==


=== Մոդելավորում ===
Նա իր կարիերան սկսել է որպես մոդել և 2016 թվականին հայտնվել թուրքական «Վոգ» թերթի շապիկին։ Իր դեբյուտային մոդելավորումը նա արեց Moschino-ի 2017-ի առողջարանային հավաքածուի համար։


=== Դերասանական գործունեություն ===
Մորոնեն իր դերասանական դեբյուտը կատարել է 2013 թվականին Ջեյմս Ֆրանկոյի  «Բուկովսկի ֆիլմում»։ 2018 թվականին նա վերադարձավ դերասանությանը, նկարահանվեց «Մահվան ծարավ» մարտաֆիլմում  և նկարահանվել է Ավգուստին Ֆրիզելի ռեժիսորական դեբյուտում՝ «Երբեք չվերադառնալ»-ում։ Վերջին ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2018 թվականի Սանդենս կինոփառատոնում և թողարկվել «A24» կազմակերպության կողմից։ «Daisy Jones & The Six» ֆիլմում նկարահանվելուց հետո Մորրոնեն ասաց, որ իր կարիերան կենտրոնացնելու է դերասանության, այլ ոչ թե մոդելավորման վրա։
2019 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Մորոնեն ստացավ «Ծագող աստղ» մրցանակը Սան Դիեգոյի միջազգային կինոփառատոնում։


== Անձնական կյանք ==
Մորոնեն 2017 թվականից հարաբերությունների մեջ է ամերիկացի դերասան Լեոնարդո ԴիԿապրիոյի հետ։ Նրանք առաջին անգամ հանրությանը հանդես եկան որպես զույգ 2020 թվականին 92-րդ Օսկարի մրցանակաբաշխության ժամանակ, որտեղ նա հավակնում էր Օսկար լավագույն դերասանի համար «Մի անգամ Հոլիվուդում» ֆիլմի համար։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մարմնի ջերմաստիճան

Մարմնի ջերմաստիճան, բժշկության մեջ, մարդու և կենդանիների օրգանիզմի ջերմային վիճակի ցուցանիշն է, որը տարբեր օրգանների և հյուսվածքների ջերմարտադրության, դրանց ու արտաքին միջավայրի միջև ջերմափոխանակության հարաբերությունների արդյունք է։
Մարդու և տաքարյուն կենդանիների մարմնի ջերմաստիճանը պահպանվում է ջերմակարգավորման հատուկ մեխանիզմներով և տատանվում է 36-39 ցելսուսի սահմաններում։ Մարդկանց մարմնի ջերմաստիճանը մաշկի այն հատվածներում, որոնք բաց են և շփվում են օդի հետ (դեմք, ձեռքեր, ականջներ), ավելի ցածր է։ Օրվա ընթացքում լինում են ջերմաստիճանային ֆիզիոլոգիական տատանումներ, մարդու համար վաղ առավոտի և երեկոյի միջև տատանումը 0,5-1,0 ցելսուս է։ Ներքին օրգանների, մկանների և մաշկի միջև ջերմաստիճանային տարբերությունը կարող է լինել 5-10 ցելսուս, որը դժվարացնում է միջին ջերմաստիճանի որոշումը՝ ամբողջ օրգանիզմի ջերմային վիճակը պարզելու համար։ Սովորաբար չափում են անութային շրջանի, ուղիղ աղիքի, բերանի խոռոչի, ականջի արտաքին անցուղոլ ջերմաստիճանը, որը միևնույն արժեքն ունի։ Բնականոն պայմաններում մարդու անութային ծալքում ջերմաստիճանը օրվա ընթացքում տատանվում է 36-37 °C սահմաններում։ Սառնարյուն կենդանիների ջերմաստիճանն անկայուն է, քիչ է տարբերվում շրջապատի ջերմաստիճանից։ Ջերմաստիճան մարմնի բարձրացումը (հիպերթերմիա) կամ իջեցումը (հիպոթերմիա) մի քանի աստիճանով, պատճառ է դառնում կենսագործունեության պրոցեսների խանգարման և կարող է հանգեցնել ցրտահարության կամ ջերմահարության, երբեմն՝ նույնիսկ մահվան։


== Տես նաև ==
Տենդ
ՆԱՏՕ-ի խաղաղապահ առաքելություններ

Հետսառըպատերազմյան ժամանակաշրջանում նոր իրողություն դարձան խաղաղապահ առաքելությունները։ Միջազգային խաղաղապահ առաքելություններն իրագործվում են ՆԱՏՕ-ի և վերջինիս հետ համագործակցող այլ երկրների ուժերի կողմից։ ՆԱՏՕ-ի հետ արդյունավետ համագործակցություն է ծավալում նաև Հայաստանի Հանրապետությունը։


== Համագործակցությունը ՆԱՏՕ-ի հետ ==
Հայաստանը սերտորեն համագործակցում է ՆԱՏՕ-ի հետ՝ «Գործընկերություն հանուն խաղաղության» ծրագրի շրջանակներում։ Մեր երկիրը միաժամանակ ներգրավված է ՆԱՏՕ-ի շրջանակներում գործող «եվրաատլանտյան համագործակցության խորհուրդ» կազմակերպությունում։ Հայաստանը կարևորում է նաև «Անհատական գործողությունների ծրագրի» իրագործումը, որը նախատեսված է ՆԱՏՕ-ի հետ իրենց հարաբերությունները խորացնելու քաղաքական կամք ու կարողություններ ունեցող երկրների համար։ Արդեն 2003 թվականին համագործակցության շրջանակներում իրագործվող ՆԱՏՕ-ի զորավարժություններից մեկն անցկացվեց Հայաստանի տարածքում։ Հայաստանի Հանրապետությունն ակտիվորեն մասնակցում է նաև ՄԱԿ-ի շրջանակներում ՆԱՏՕ-ի կողմից իրագործվող խաղաղապահ առաքելություններին։ Հայ խաղաղապահներն այդ գործողություններն իրագործում են ՆԱՏՕ-ի անդամ երկրների (Հունաստան, Լեհաստան և ԳԴՀ) զորախմբերի կազմում։
2004 թվականից սկսած՝ հայ զիվորները հունական բանակի զորախմբի կազմում խաղաղապահ առաքելություն են իրագործում Կոսովոյում։
2003 թվականից իրաքյան պատերազմի ավարտից հետո հայ խաղաղապահների զորախումբ ուղարկվեց նաև այդ երկիր։ Հայ խաղաղապահները գործում էին լեհական զորախմբի կազմում։
Հայաստանը ներկայումս ներգրավված է Աֆղանստանում իրականացվող խաղաղապահ գործողություններում։


== ՆԱՏՕ-ի անդամները ==
Սուրբ Քրիստոս Ամենափրկիչ եկեղեցի (Կիրով)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Քրիստոս Ամենափրկիչ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Քրիստոս Ամենափրկիչ եկեղեցի (ռուս.՝ Церковь Христа Всеспасителя), հայ առաքելական եկեղեցի Ռուսաստանի Կիրով քաղաքում։ Գտնվում է Մոսկովյան փողոց, տուն 120 հասցեում։


== Պատմություն ==
Սուրբ Քրիստոս Ամենափրկիչ եկեղեցու շինարարությունը շարունակվել է 1995 թվականից մինչև 2003 թվականը։ Այն կառուցվել է Կիրովի մարզի հայկական համայնքի ու հովանավորների միջոցներով։ Եկեղեցին օծվել է 2003 թվականի հուլիսի 13-ին։ 1996 թվականին՝ եկեղեցու հիմնադրումից մեկ տարի անց, այնտեղ տոնական պատարագ է մատուցել վանահայր Խոսրով Ստեփանյանը, որին ներկա է եղել մի քանի հարյուր մարդ։


== Ժամանակակից դրություն ==
Ամեն շաբաթ եկեղեցուն կից կիրակնօրյա դպրոցն ընդունում է հայ երեխաների։


== Ծանոթագրություններ ==
Ախթամար (բալլադ)

Ախթամար, բալլադ, որը մշակել են հայ և այլազգի գրողներ։ Բալլադի սյուժեն վերցված է ժողովրդական բանահյուսությունից։


== Պատմություն ==
Սյուժեն թափառող է և հանդիպում է տարբեր ստեղծագործություններում։ Հայ գրականության մեջ բալլադի ամենահայտնի մշակումը Հովհաննես Թումանյանինն է։ Տ. Փիրումյանը ժողովրդական աղբյուրի մասին երկու հոդված է գրել։ Վերջին հոդվածն պատմում է, թե ինչպես է Հովհաննես Թումանյանը գրել բալլադը. «Երբ ես սրանից մի քանի ամիս առաջ այդ ավանդությունը պատմեցի Հովհաննես Թումանյանին, նա հենց նույն օրը կազմեց դրանից մի սիրուն ոտանավոր, որ տպվեցավ «Մուրճ» ամսաագրի չորրորդում»։ Ինքնագրի տակ Թումանյանը հաստատել է, գրելով` «Այս ավանդությունն ինձ պատմել է Տ. Փիրումյանը, որը մի քանի տարի ապրել է Վան»։
Թումանյանը բալլադը գրել է 1891 թվականին։
Ե. Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդում պահպանվում է մեկ ինքնագիր, որը գրվել է 1891 թվականի դեկտեմբերի 11-ին, «Ազգային ավանդություն» ենթավերնագրով։
Ե. Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի N 1354 ֆոնդում պահվում է հեղինակի օրինակը, որտեղ Թումանյանը մեկ ուղղում է կատարել։


== Սյուժե ==
Թումանյանի մշակած բալլադը պատմում է Թամարի ու լողորդ տղայի դժբախտ սիրո պատմության մասին։ Թամարն ամեն գիշեր կրակ էր վառում կղզում ու սպասում իր սիրեցյալին։ Մի օր էլ կղզու վրա վառած կրակը, որը ճանապարհ էր ցույց տալիս լողորդին, մարում է, և տղան, մոլորվելով ծովում, խեղդվում է։


== Տպագրություն ==
Առաջին անգամ տպագրվել է «Մուրճ» ամսագրի 1891 թվականի 4-րդ համարի 593-596 էջերում, այնուհետև Մոսկվայում տպագրված բանաստեղծությունների ժողովածուի  II հատորի 40-43 էջերում, Թիֆլիսում տպագրված բանաստեղծությունների ժողովածուի 48-51 էջերում։ 1905 թվականին նկարազարդ ալբոմի ձևով տպագրվել է հայերեն և ռուսերեն։ Բալլադը նոր մշակմամբ լույս է տեսել 1912 թվականին, Թիֆլիսում, «Գրական նմուշներ», էջ 338-342, այնուհետև` Բանաստեղծություններ Պոլիս ժողովածուում և Երկերի ժողովածուի առաջին հատորում։
Բաքվի ժողովածուն կազմելիս Թումանյանը վերջին անգամ աշխատել է բնագրի վրա 1908 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Բրիվ լա Գայարդ (շրջան)

Բրիվ լա Գայարդ  (ֆր.՝ Brive-la-Gaillarde), շրջան (ֆր.՝ Arrondissement) Ֆրանսիայում, գտնվում է Լիմուզան երկրամասում։ Շրջանի դեպարտամենտ՝ Կորեզ։ Սուպրեֆեկտուրա՝ Բրիվ լա Գայարդ։ Շրջանի բնակչությունը 2006 թվականին կազմել է 127 079 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 83 մարդ/կմ²։ Շրջանի տարածքը՝ 1526 կմ²։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Բրիվ լա Գայրադ շրջան (ֆր.)


== Ծանոթագրություններ ==
Պրեմիեր Լիգա 1999-2000 (Անգլիա)

Պրեմիեր Լիգա 1999-2000-ը Անգլիայի Պրեմիեր Լիգայի 8-րդ սեզոնն էր։
Մատրոսի

Մատրոսի (ռուս.՝ Матросы), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Պրյաժինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արմեն (Սեբաստիայի գավառ)

Արմեն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսեյ Մարկով

Ալեքսեյ Տարասովիչ Մարկով (ռուս.՝ Алексей Тарасович Марков, 12 (24) մարտի, 1802, Նովգորոդ, Ռուսական կայսրություն – 28 փետրվարի (12 մարտի), 1878, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս պատմական գեղանկարիչ, Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի գեղանկարչության վաստակավոր պրոֆեսոր, ակադեմիկոս։


== Կենսագրություն ==

Ալեքսեյ Մարկովը ծնվել է 1802 թվականի մարտի 12-ին (նոր տոմարով՝ մարտի 24) Նովգորոդում։ Սովորել է Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայում՝ աշակերտելով Անդրեյ Իվանովին, Ալեքսեյ Եգորովին ու Վասիլի Շեբուևին։
Նկարչության ու գեղանկարչության բնագավառում իր ունեցած հաջողությունների համար 1824 թվականին արժանանալով փոքր ու մեծ արծաթե մեդալների՝ նույն թվականին ավարտել է ակադեմիական դասընթացը՝ ստանալով XIV դասի նկարչի կոչում և փոքր ոսկե մեդալ, որ նրան շնորհվել է ըստ ծրագրի ստեղծված «Պրիամոսն Աքիլլեսից խնդրում է Հեկտորի դին» (ռուս.՝ «Приам испрашивает у Ахиллеса труп Гектора») նկարի համար։ Նա մնացել է ակադեմիայում որպես կրթաթոշակառու հետագա ինքնակատարելագործման համար։
1830 թվականին «Սոկրատեսն իր վախճանից առաջ աշակերտների հետ զրուցում է հոգու անմահության մասին» (ռուս.՝ «Сократ перед своей кончиной беседует с учениками о бессмертии души») նկարի համար Ալեքսեյ Մարկովն արժանացել է մեծ ոսկե մեդալի և կրթաթոշակով ուղարկվել արտասահման։
Դրեզդենում Ալեքսեյ Մարկովը կրկնօրինակել է Ռաֆաելի Սիքստինյան Տիրամայրը, Հռոմում ստեղծել է նրա «Հրդեհ Բորգոյում» որմնանկարի պատճենը, նկարել «Ֆորտունան ու աղքատը» (ռուս.՝ «Фортуна и Нищий») նկարը, որի համար 1836 թվականին արժանացել է ակադեմիկոսի կոչման, ինչպես նաև «Քրիստոնյա նահատակները Կոլիզեյում» (ռուս.՝ «Христианские мученики в Колизее») էսքիզը, որի համար 1842 թվականին Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի կողմից ճանաչվել է երկրորդ աստիճանի պրոֆեսորի կոչման։ 1852 թվականին ստացել է առաջին աստիճանի պրոֆեսորի կոչում, իսկ 1865 թվականից ունեցել է վաստակավոր պրոֆեսորի կոչում։
Չունենալով առանձնակի տաղանդ, բայց լինելով լավ ուրվանկարիչ և բարեխիղճ ու աշխատասեր մարդ՝ Ալեքսեյ Մարկովը ռուսական գեղանկարչության զարգացմանը նպաստել է հատկապես իր մանկավարժական գործունեությամբ. նա երիտասարդ նկարիչների նկատմամբ ցուցաբերել է հատուկ ուշադրություն, ինչի շնորհիվ նրա մոտ ավելի շատ աշակերտներ էին գրանցվում, քան մյուս պրոֆեսորների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Марков Алексей Тарасович в энциклопедии русской живописи Artsait.ru» (ռուսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-06-30-ին 
«Марков Алексей Тарасович в Энциклопедии живописи и графики Art-каталог» (ռուսերեն) 
А. И. Сомов. Марков, Алексей Тарасович // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона ։ в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
Բալոկում

Բալոկում (ալբ․՝ ballokumja կամ ալբ․՝ ballakumja), ալբանական թխվածք, որն առաջին անգամ պատրաստվել է Էլբասան քաղաքում, շուրջ հինգ հարյուր տարի առաջ և դարձել է սիրված ուտեստ ամբողջ Ալբանիայում, ինչպես նաև ալբանացիների արտասահմանյան համայնքներում, մասնավորապես՝ Կոսովոյում ու Հյուսիսային Մակեդոնիայում։ Այս քաղցրավենիքը, սովորական օրերից զատ,  ավանդույթի համաձայն՝ պարտադիր կարգով թխվում ու մատուցվում է նաև բնության զարթոնքի ալբանական հեթանոսական տոնին՝ ամեն տարի մարտի 14-ին նշվող Dita e Verës-ին (ալբաներենից թարգմանած՝ նշանակում է «ամառվա օր»)։ Թխվածքը երբեմն անվանվում է kulaç me finj, երբ, ցանկության դեպքում, խմորին փայտի մոխրի լուծույթի ֆիլտրված մզուք՝ finj է հավելվում (մեր օրերում finj-ի փոխարեն հաճախ կաթ են ավելացնում)։
Քաղցրավենիքի պատրաստման բաղադրատոմսի մեջ մտնում են կարագ, շաքարավազ, ձու, եգիպտացորենի  ալյուր։ Ավանդույթի համաձայն՝ զանգվածը պատրաստվում, հարվում է պղնձե թասերում, որը նպաստում է խմորի հասունանալուն ու լավ բարձրանալուն։ Ընդ որում՝ զանգվածը պետք է հարվի մեծ եռանդով, ուստի այդ գործը հաճախ տղամարդկանց է հանձնարարվում։


== Ստուգաբանություն ==
Ավանդազրույցն ասում է, որ թխվածքի անվանումը կապված է 16-րդ դարի օսմանյան կառավարիչ Էլբասանի հետ, ով, համտեսելով եգիպտացորենի ալյուրից պատրաստված, փայտի վառարանում թխված (սա պարտադիր պայմաններից մեկն է) փոքրիկ քաղցրավենիքը, բացականչել է. “Është ba si llokume!” («Լոկումի (լոխումի) պես լավն է»)։ Այս նախադասության ba և llokume բառերի միացումից էլ ծնվել է թխվածքի ballokumja անվանումը։


== Ծանոթագրություններ ==
Տիրուհին և աղախինը (նկար, Վերմեեր)

Տիրուհին և աղախինը (հոլ.՝ Dame en dienstbode), հոլանդացի նկարիչ Յան Վերմեերի նկարներից , որը նկարվել է 1666 - 1667 թվականներին։ Աշխատանքը պահպանվում է «Ֆրիկի հավաքածու» ֆոնդում, որը գտնվում է Նյու Յորքում։ Նկարը ստեղծվել է նկարչի և նրա ընտանիքի` Դելֆտեում գտնվելու ժամանակ, որտեղ նա ղեկավարում էր Սուրբ Լուկիի քաղաքային նկարիչների միությունը.։


== Ստեղծում ==
1662 թվականին Յան Վերմեերը 9 տարի Սուրբ Լուկիի նկարիչների միությանը անդամակցելուց հետո դառնում է միության ղեկավարը։ Նրա պարտականությունների մեջ էր մտնում երիտասարդ նկարիչների հավաքագրումը, ովքեր կնպաստեին միության նկարների վաճառքին և այլն։ Այդ պահից սկսված զբաղված լինելու պատճառով նա տարեկան չի կարողանում նկարել երկուսից ավել նկար։ Այդպիսի նկարներից մեկն է համարվում «Տիրուհին և աղախինը» (1666 - 1667)։ 1675 թվականի հուլիսին Վերմեերի մահից հետո նրա այրու կողմից բացվեց արհեստանոց, որտեղ նա 26 այլ նկարիչների նկարների շարքում գտավ ևս երկու չվաճառված նկարներ՝ «Տիրուհին և աղախինը», «Մարգարտե վզնոցով կինը»։


=== Բնութագիր ===

1662 թվականից հետո Վերմեերի աշխատանքներում հայտնվում է մի դետալ, որը կարող էր հիմք ծառայել հետագա աշխատանքների համար։ Այդպիսի դետալ է ոսկյա մորթին, որը կարծես խաղում էր շողերի հետ։ Բացի «Տիրուհին և աղախինը» նկարից` նկարիչը պատկերել է այդ մորթին նաև այլ կտավներում` «Մարգարտե վզնոցով կինը», «Դեղին հագուստով նամակ գրող կինը»։ Որպեսզի ընդգծի մորթու պայծառությունը տիրուհու ուսերին, նա օգտագործում էր աղախնի հագուստի և հետևի ամբողջ ֆոնի մուգ երանգներ։ Ինչպես նաև «Մարգարտե ականջօղով աղջիկը» նկարում նկարիչը ամբողջությամբ գիտակցեց հետևի մուգ ֆոնի էությունը։ Սակայն «Տիրուհին և աղախինը» նկարում նկարիչը, օգտագործելով տարբեր տեխնիկական հնարքներ, ապացուցեց, որ հետևի ֆոնը ոչ այլ ոչ է, քան շագանակագույն վարագույր, որի գույնը նկարում դրամատիզմ է ներմուծում։ Տիրուհու կերպարը վերցված է հին հռոմեական դասական արձաններից (նրա տեսքը, սանրվածքը), իսկ աղախնի կերպարը` հունական ողբերգություններից, երբ սուրհանդակը ժամանում է կարևոր նորություններով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նկարը «Ֆրիկի հավաքածու» կայքում
Առնմանում

Առնմանում, հնչյունափոխական երևույթ, երբ հատկապես միևնույն բառի մեջ մի որևէ հնչյուն ազդում է մի հնչյունի վրա և ամբողջովին կամ որևէ հատկանիշով նմանեցնում է իրեն։ Ըստ այդմ առնմանությունը լինում է լրիվ և մասնակի։ Լրիվ է այն առնմանումը, երբ հնչյունները նույնանում են։ Օրինակ՝ բոկիկ-բոբիկ (կ-ն բառասկզբի բ-ի ազդեցությամբ դարձել է բ), շարժք-ժաժք, ջրցան-ցրցան-ցրցամ և այլն։
Մասնակի առնմանությունը կարող է լինել ըստ արտաբերության տեղի, ըստ եղանակի (պայթականության, շփականության), ըստ հնչեղության (խուլ, ձայնեղ), ըստ սուլականության, շչականության և այլն։ Օրինակ՝ փողովակ-խողովակ (ըստ արտաբերության տեղի՝ շրթնային փ-ն ետնալեզվային ղ-ի ազդեցությամբ վերածվել է ետնալեզվային խ-ի. սա միաժամանակ արտաբերական եղանակի նմանեցում է՝ պայթական փ-ն շփական ղ-ի ազդեցությամբ դարձել է շփական խ), զքողել-սքողել (ըստ հնչեղության՝ խուլ ք-ի առնմանությամբ զ ձայնեղը դարձել է խուլ ս) և այլն։
Առնմանությունը լինում է առաջընթաց և հետընթաց։ Երբ առջևի հնչյունն ազդում է հետևի հնչյունի վրա, տեղի է ունենում առաջընթաց առնմանություն (օրինակ՝ բոկիկ-բոբիկ), իսկ երբ առջևի հնչյունը փոխվում է հետևի հնչյունի ազդեցությամբ, առնմանությունը հետընթաց է (օրինակ՝ զքողել-սքողել)։


== Աղբյուրներ ==
Գ. Ջահուկյան, Է. Աղայան, Վ. Առաքելյան, Վ. Քոսյան, Հայոց լեզու, I մաս, Ա պրակ, Երևան, 1980, էջ 156-157։
Հ. Պետրոսյան, Հայերենագիտական բառարան, Երևան, 1987։
Յար Խոլկի

Յար Խոլկի (ռուս.՝ Яр Холки), գետ Ռուսաստանում, հոսում Բեկգոռոդսկո մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Խոլոկ գետի աջ ափին 10 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  05010400312107000011943
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 107001194
Ավազանի կոդը - 05.01.04.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 07
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Վեելիկսե (գյուղ, Աբյա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎեելիկսեՎեելիկսե (էստ․՝ Veelikse), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Աբյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 97 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Էկոսոցիոլոգիա

Էկոսոցիոլոգիան (էկոլոգիական սոցիոլոգիա, անգլ.՝ Environmental sociology) հասարակական և բնական գիտությունների սահմանագծում գտնվող սոցիոլոգիայի ոլորտ է։ Սկսվելով 20-րդ դարի սկիզբին ամերիկյան քաղաքներում որպես մարդկային խմբակցությունների ուսումնասիրություն գործնական նպատակ ունենալով Եվրոպայից էմիգրացիայի հերթական ալիքի ադապտացիայի։ Այսօրվա դրությամբ էկոսոցիոլոգիան վեր է ածվել մարդու և կենսոլորտի միջև ուղիղ և հակադարձ կապերը բոլոր մակարդակներով ուսումնասիրող գլոբալիստիկայի ոլորտի, ներառյալ գլոբալիզացիայի ներգործությունը լոկալ կյանքի վրա։ Էկոսոցիոլոգիան սերտորեն կապված է ուրբանիստիկայի, տեղական ինքնակառավարման տեսության, տարածաշրջանության, ռիսաբանության հետ։ 


== Էկոսոցիոլոգիայի պատմությունը ==
Էկոլոգիական սոցիոլոգիայի հիմնադիրները՝ Ֆլորիան Զնանեցկին, Ռոբերտ Պարկը, Լյուիս Վիրտը և ուրիշները (մարդկային էկոլոգիայի Չիկագոյի դպրոց) 1920-1940-ական թվականներին սոցիոլոգիա ներմուծեցին այնպիսի կարևոր հասկացություններ, ինչպիսիք են՝ «օտար», «մարգինալ մարդ» և այլն։ Այդ նույն տարիներին ռուս գիտնական Վլադիմիր Վերնադսկին առաջ քաշեց «կենսոլորտի»՝ որպես սոցիոբնական օրգանիզմի հայեցակարգ։ Ռուսական հոգեկերտվածքի իր բնական լանդշաֆտից կախվածության մասին գրել են Դ. Ի. Մենդելևը, Վ. Վ. Դոկուչաևը, Դ. Ս. Լիխաչյովը, Ն. Ն. Մոիսեևը, Ա. Ի. Սոլժենիցինը, Վ. Ս. Սոլովյովը, Վ. Ն. Սուկաչյովը, գրողներ Վ. Գ. Ռասպուտինը և Ս. Պ. Զալիգինը։
20-րդ դարի սկզբից սկսած չեն դադարում սուր բանավեճերը քաղաքային համակեցությունների «իդեալական» կազմակերպման մասին (1910 Քաղաք-այգիներ, քննարկում 1920-1930 սոցքաղաքի մասին, 1950 «Տարաբնակեցման նոր տարր», 1930, 1960, 1990 «Մոսկվայի գլխավոր հատակագծի մասին» և այլն)։ 
Ժամանակակից Ռուսաստանում էկոսոցիալական հիմնախնդիրներով զբաղվում են Օլգա Ակսիոնովան, Սվետլանա Բանկովսկայան, Վյաչեսլավ Գլազիչևը, Դմիտրի Եֆրեմենկոն, Էդուարդ Կուլպինը, Իրինա Խալիյը, Օլգա Ցեպիլովան, Ելենա Շոմինան, Օլեգ Յանիցկին և ուրիշները, ԱՄՆ-ում՝ Riley Dunlap-ը, Իտալիայում՝ Mario Diani-ն, Մեծ Բրիտանիայում՝ Christopher Rootes-ը և Steve Yearley-ն, Կանադայում՝ Raymond Murphy-ն։ «Environment and Society» հետազոտական կոմիտեն ամենախոշորներից մեկն է Միջազգային սոցիոլոգիական ասոցիացիայում։ 
Սոցիոլոգիայի ՌԳԱ ինստիտուտի սոցիալ-էկոլոգիական հետազոտությունների բաժնում (ղեկավար պրոֆեսոր Օլեգ Յանիցկի) ուսումնասիրվում են այնպիսի թեմաներ, ինչպիսիք են՝ էկոլոգիական մոդեռնիզացումը և էկոլոգիական շարժումը Ռուսաստանում, տարվում է Ռուսաստանում, ԱՄՆ-ում և Եվրոպայում հիմնախնդրի հայեցակարգային մոտեցումների համեմատական վերլուծություն, ուսումնասիրվում է մարդկային համակեցությունների իրական և վիրտուալ փոխազդեցությունը, հավաքվում է հարցազրույցների և փաստաթղթերի արխիվ թեմայի վերաբերյալ։
Մալոորչիկովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Մալոորչիկովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Малоорчицька сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զաչեպիլովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալոորչիկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1603 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 102.44 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 15.65 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Գրենլանդերեն

Գրենլանդերեն (Գրենլանդական էսկիմոսական լեզու, Kalaallisut), գրենլանդիացիների լեզուն, էսկիմո-աէլութական լեզուներից մեկը։ Գրենլանդիայի պաշտոնական լեզուն։


== Տես նաև ==
Լեզվաընտանիքների ցանկ
Դանիերեն


== Ծանոթագրություններ ==
CGM

CGM (անգլ.՝ Computer Graphics Metafile), բաց ձևաչափ և գրաֆիկական տվյալների պահպանման ու փոխանակման միջազգային ստանդարտ (2D վեկտորական և պատկերացանց գրաֆիկների ու տեքստերի համար)։ 
Ստանդարտն ընդունված է ISO/IEC 8632 :


== Տեսություն ==
Բոլոր գրաֆիկական տարրերը կարելի է նկարագրել տեքստային աղբյուրի ֆայլում, որը կարող է կազմվել երկուական ֆայլում, կամ երկու տեքստային տարբերակներից մեկում։ CGM-ը ապահովում է գրաֆիկայի փոխանակման միջոցներ համակարգիչների համար, թույլ տալով ստեղծել երկչափ գրաֆիկներ, անկախ կոնկրետ ծրագրից, համակարգից, հավելվածից և սարքից։ Ինչպես մետաֆայլը (այլ ֆայլեր նկարագրող տեղեկություններ պարունակող ֆայլ), CGM ձևաչափը առանձնանում է համապատասխան բովանդակությունը ցուցադրելու գործառույթով, ներառում է գրաֆիկական տեղեկատվության և երկրաչափական նախնականների մեծ թվով օգնություն։ Հստակ գրաֆիկական ձևաչափը սահմանելու փոխարեն CGM-ը պարունակում է հրահանգներ և տվյալներ՝ գրաֆիկական բաղադրիչների վերափոխման և վերջնական պատկերը ստանալու համար՝ օգտագործելով օբյեկտի վրա հիմնված մոտեցում։
Չնայած CGM ձևաչափը չունի լայն տարածում համացանցում և արտացոլվում է գեղարվեստական տիրույթի այլ ձևաչափերով, սակայն գերակշռում է նախագծման, ավիացիայի և այլ տեխնիկական բնագավառներում։
CGM-ի ստեղծման համար հիմք է ծառայել Graphical Kernel System-ը։ Հետագայում ձևաչափը հարմարեցվել է ինժեներական գրաֆիկային և արդյունաբերական դիզայնին, սակայն փոխարինվել է այնպիսի ձևաչափերով, ինչպիսիք են SVG-ը և DXF-ը։
World Wide Web Consortium-ը մշակել է WebCGM, CGM ցանցի վրա CGM օգտագործման պրոֆիլը։


== Պատմություն ==
1986 — ANSI X3 122—1986 (ANSI X3 կոմիտե)
1987 — ISO 8632-1987 (ISO)
1991 — ANSI/ISO 8632-1987 (ANSI and ISO)
1992 — ISO 8632:1992, նույն CGM:1992 (ISO)
1999 — ISO/IEC 8632:1999, 2-րդ խմբագրում (ISO/IEC JTC1/SC24)
17 դեկտեմբերի, 2001 — WebCGM (W3C)
30 հունվարի, 2007 — WebCGM 2.0 (W3C)
01 մարտի, 2010 — WebCGM 2.1 (W3C Recommendation)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==


=== Հիմնական ===
Overview of CGM Standards
CGM File Format Summary
Technology Reports: WebCGM


=== Ստանդարտ ===
WebCGM 1.0, W3C Recommendation, 17 December 2001
WebCGM 2.0, W3C Recommendation, 30 January 2007
WebCGM 2.1 Archived 2017-07-13 at the Wayback Machine., W3C Recommendation, 01 March 2010
ISO/IEC 8632-1:1999/Cor.2:2007 Part 1: Functional specification
ISO/IEC 8632-3:1999 Part 3: Binary encoding
ISO/IEC 8632-4:1999 Part 4: Clear text encoding


=== Այլ ===
WebCGM and SVG: A Comparison Archived 2008-05-13 at the Wayback Machine.
CGM Examples
Անվճար առցանց վեկտորական դիտող (http://www.sharecad.org/)
Ֆրիզենրիդ

Ֆրիզենրիդ (գերմ.՝ Friesenried), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Արևելյան Ալգոյ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1480 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 13,63 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 77 128։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (գերմ.)
Սամտրեդո

Սամտրեդո (վրաց.՝ სამტრედო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Բոլնիսի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 430 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 517 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Միկտոս

Միկտոս (ռուս.՝ Мыктос), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզով, Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Իա գետի ձախ ափին՝ 6 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 27 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Մեզեն, գետի ենթաավազանը՝ բացակայում է, գետի գետային ավազանը՝ Մեզեն։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03030000112103000046637
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103004663
Ավազանի կոդը — 03.03.00.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Արմեն Օհանյան (այլ կիրառումներ)

Արմեն Օհանյան, կարող է վերաբերել․

Արմեն Օհանյան (արձակագիր)
Արմեն Օհանյան (պարուհի)
Արմեն Օհանյան (քաղաքական գործիչ)
Մալտա (այլ կիրառումներ)

Մալտա անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․

Մալտա - համայնք Բրազիլիայում՝ Պարաիբա նահանգի կազմում,
Մալտա (գյուղ, Ուսոլսկի շրջան) - գյուղ Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի Ուսոլսկի շրջանի կազմում։
Իլչիգուլովո (գյուղ, Ուչալինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻլչիգուլովոԻլչիգուլովո (ռուս.՝ Ильчигулово, բաշկիրերեն՝ Илсеғол), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Ուչալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 253 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժոզելանդիա

Ժոզելանդիա (պորտ.՝ Joselândia), համայնք Բրազիլիայում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ Մարանիան նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Ալտու Մեարին ի Գրաժաուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 14 123 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է  681,684 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 20.8 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը կազմավորվել է 1961 թվականի դեկտեմբերի 26-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 17.873.085,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.245,86 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է  1.245,86 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ  Ժոզելանդիայի մասին
Պիլիպենկովո

Պիլիպենկովո (ուկրաիներեն՝ Пилипенкове), ավան Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիպովեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պիլիպենկովո ավանում բնակվում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Մեգարյան դպրոց

Մեգարյան դպրոց, հին հունական փիլիսոփայական ուղղություն (մ.թ.ա. 4-րդ դար), սոկրատեսյան դպրոցներից։ Հիմնադիրն է Էվկլիդես Մեգարացին (մ.թ.ա. մոտ 450-380)։ Մեգարյան դպրոցում միահյուսվել են հավերժական ու անփոփոխ միակի (գոյի) վերաբերյալ Պարմենիդեսի ուսմունքը և բարիքի սոկրատեսյան հասկացությունը։ Ըստ Էվկլիդեսի, գոյություն ունի միայն մեկ միասնական բարիք, որն անփոփոխ է և հայտնի է նաև ճշմարտություն, խելք, աստված են անուններով։ Իրերի բազմությունն ու բազմազանությունը հակադրվում են միասնական բարիքին, ուստի ոչ գոյավոր են, ոչ ռեալ։ Մեգարյան դպրոցը շարունակել է նաև Զենոն Էլեացու և սոփեստների ավանդույթները. դիալեկտիկական դատողությունների նկատմամբ ունեցած հակվածությամբ այն ստացել է «էրիստիկական (հուն․՝ έρισχικά-վիճաբանելու արվեստ) դպրոց» անվանումը։ Մեգարացի Ստիլպոնի բարոյագիտական հայացքները մոտ էին կինիկներին, իսկ Զենոն Կիտիոնցին Մեգարյան դպրոցը կինիկյան դպրոցի հետ միասին վերածեց ստոիկյան դպրոցի։
Սուսերամարտն ամառային II Օլիմպիական խաղերում — թրասուսեր սիրողականների և վարպետների միջև

Ամառային II Օլիմպիական խաղերում սուսերամարտի սիրողականների և վարպետների միջև տղամարդկանց՝ թրասուսերով մրցումներն անցկացվել են հունիսի 15-ին։ Մասնակցել են 2 երկրների 8 մարզիկ։


== Մեդալակիրներ ==


== Մրցումներ ==


== Ծանոթագրություն ==
Խաղերի պաշտոնական արձանագրություն Archived 2004-08-30 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Մրցումների արդյունքներ Archived 2005-01-13 at the Wayback Machine. (լեհ.)
Կանաչների կուսակցություն (ԱՄՆ)

Կանաչների կուսակցություն (անգլ.՝ Green Party United States), ԱՄՆ քաղաքական կուսակցություն։ Հիմնադրման պաշտոնական ժամանակ պետք է ընդունել 2001 թվականը, երբ միավորվեցին կամավորական ԱՄՆ կանաչների կուսակցությունները և կազմակերպությունները։ Սակայն քանի որ այդ կուսակցությունների թեկնածուները առավել վաղ մասնակցել էին 1996 թվականի և 2000 թվականի նախագահական ընտրություններին, կուսակցության ոչ պաշտոնական ձևավորումը համարվում է 1984 կամ 1991 թվականը։


== Պատմություն ==
ԱՄՆ-ում կանաչների առաջին կուսակցությունը ստեղծվել է 1980 թվականին։ Առավել մեծ հաջողության «կանաչները» հասել են 2000 թվականի նախագահական ընտրություններին, երբ «կանաչների» կուսակցության առաջադրած իրավաբան և ակտիվիստ Ռալֆ Նեյդերը հավաքեց 2 883 105 ձայն (գրեթե 2,7 %)։ 2001 թվականին Նեյդերի կողմնակիցները՝ ԱՄՆ «կանաչների» տարբեր կուսակցություններից և կազմակերպություններից, միավորվեցին՝ կազմելով Միացյալ Նահանգների «կանաչների» կուսակցությունը (անգլ.՝ Green Party of the United States), որը ներկայումս «կանաչների» հիմնական ազգային կուսակցույունն է երկրում։
Ballot Access News-ի տվյալների համաձայն՝ «կանաչները»ԱՄՆ երրորդ կուսակցությունների թվում երկրորդն են։ 2012 թվականի հոկտեմբերի դրությամբ գրանցված կողմնակիցների թիվը կազմում է 250 682 ընտրող (գրանցված ընտրողների ողջ թվի 0,24 %-ը)։ 2016 թվականի փետրվարի դրությամբ՝ գրանցված կողմնակիցների թիվը պակասել է՝ հասնելով մինչև 242 023 մարդ (0,24 %)։ 2016 թվականի տվյալներով ավելի քան 130 «կանաչներ» ընտրական պաշտոններ են զբաղեցնում ԱՄՆ ողջ տարածքով, սակայն հիմնականում տեղական մակարդակում են, բացի այդ՝ նրանց մեծ մասը քվեարկությունները հաղթել են որպես անկուսակցականներ։ Հիմնադրման պահից սկսած՝ կուսակցության ավելի քան 1000 անդամներ հաջողության են հասել ընտրությունների ժամանակ։


== Քաղաքական ծրագիր ==
Ունեն ձախակենտրոն հայացքներ՝ հիմնված «կանաչ քաղաքականության», սոցիալ դեմոկրատիայի, պոպուլիզմի և պրոգրեսիվիզմի վրա։ Չնայած միջկուսակցական հակասություններին՝ կուսակցությունը հանդես է գալիս.

շրջակա միջավայրի պահպանության կողմնակից,
սոցիալական արդարության կողմնակից,
պացիֆիստական արտաքին քաղաքականության կողմնակից,
ոչ աստիճանակարգային մասնակցողական դեմոկրատիայի կողմնակից,
ողջ աշխարհում աբորտների օրինականացման կողմնակից,
միասեռ ամուսնությունների կողմնակից,
քաղաքացիների սեփական զենքերի պետական վերահսկողության կողմնակից,
ընդդեմ բռնության,
իշխանության մարմինների ապակենտրոնացման կողմնակից,
հասարակական տնտեսության կողմնակից,
ֆեմինիզմի կողմնակից։


== Ղեկավար կոմիտե ==
Կուսակցությունը միանձնյա կառավարող չունի. այն գլխավորում են 7 համաղեկավարներ, 2010 թվականի դեկտեմբերի տվյալներով նրանք են՝ Թերեզա Էլ Ամինը, Մայք Ֆայնշթեյնը, Ֆարհին Հաքիմը, Ջուլի Ջեյքոբսոնը, Ջեյսոն Նաբիվեյնսը, Դևիդ Սթրենդը, Քրեյգ Թորսենը։


== Մասնակցություն նախագահական ընտրություններին ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կուսակցության պաշտոնական կայք (անգլ.)
Կանաչների կուսակցություն Ֆեյսբուքում
Կանաչների կուսակցություն Թվիթթերում
Կանաչների կուսակցություն  էջը Յություբ տեսահոսթինգում
Բուրգինյոն

Բուրգինյոն (ֆր.՝ Bourguignons), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 279 մարդ, բնակչության խտությունը` 16.99 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.42 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 170 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 95 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 29 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 181 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 128-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 53։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,7 %։ 128 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 121 անձ (63 տղամարդ և 58 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (5 տղամարդ և 2 կին)։ 53 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 28-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (3366)

Ժողովածու (3366), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է A թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1698 թվականին Զաքարիա Երէց գրիչի կողմից Ասկի Զաղար(Հոռոմելի երկրում)։  Ձեռագիրը կազմված է 249 թերթից։ Հիշատակարաններ՝ O:


== Բովանդակություն ==
P Արտագրել առանձին կետերով։


== Ծանոթագրություններ ==
Միրոսլավա Դումա

Միրոսլավա Դուման (մարտի 10, 1985(1985-03-10), Սուրգուտ, Խանտի-Մանսիական Ինքնավար Շրջան, Տյումենի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հաջողակ ռուս գրող և  ձեռնարկատեր է, ով մեծ համբավ ունի միջազգային նորաձևության աշխարհում։ Նա Buro24/7 թվային ընկերության և դրա նորաձևության Buro247.com հարթակի հիմնադիրն է։


== Նորաձևության աշխարհ ==
Դուման առաջին անգամ հայտնվեց նորաձևության հարթակներում հետևելով իր տեսքին և հայտնվելով նորաձևությանը վերաբերող հայտնի բլոգերում, ինչպիսին է The Sartorialist-ը։


== Buro 24/7 ==
Իր ստեղծումից ի վեր Buro24/7-ը այժմ ունի տեղական հրատարակություններ 10 երկրներում, ներառյալ՝ Ավստրալիա, Ադրբեջան, Կենտրոնական Եվրոպա, Ղազախստան, Մալայզիա, Միջին Ասիա, Մոնղոլիա, Ռուսաստան, Սինգապուր և Ուկրաինա։


== Բարեգործություն ==
Դուման նվիրատվություն է կատարել Խաղաղ Մոլորակ  բարեգործական ընկերությանը, որը օգնում է կարիքավոր երեխաներին շտապ բժշկական օգնության հարցում։


== Անձնական կյանք ==
Ծնվել է 1985 թվականին Սուրգուտում, քաղաքագետ Վասիլիյի ընտանիքում։ Ամուսնացած է Ալեկսեյ Միխեևի՝ Ռուսաստանի առևտրի և արտադրության նախարարությունում աշխատող ձեռնարկատիրոջ հետ։


== Կրթություն ==
Դուման ավարտել է Մոսկվայի Միջազգային Հարաբերությունների Պետական Ինստիտուտը 2008 թվականին ստանալով մագիստրոսի կոչում միջազգային բիզնես և բիզնես կառավարում բնագավառում։


== References ==