armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Քարբոն շրջան (այլ կիրառումներ)

Քարբոն շրջան, կարող է վերաբերել՝

Քարբոն շրջան - ԱՄՆ Մոնտանա նահանգի 56 վարչական միավորներից մեկը
Քարբոն շրջան - ԱՄՆ Յուտա նահանգի 29 վարչական միավորներից մեկը
Քարբոն շրջան - ԱՄՆ Փենսիլվանիա նահանգի 67 վարչական միավորներից մեկը
Աշխարհի առաջնության եզրափակիչ 1934

Աշխարհի առաջնության եզրափակիչ 1934 Աշխարհի առաջնության եզրափակիչ հանդիպում։ Տեղի է ունեցել 1934 թվականի հունիսի 10-ին, Հռոմի «Նացիոնալե» մարզադաշտում։ Խաղը տեղի է ունեցել Չեխոսլովակիայի և Իտալիայի հավաքականների միջև։ Չեմպիոն է դարձել Իտալիայի հավաքականը, որը Չեխոսլովակիայի հավաքականին հաղթել է 1։2 հաշվով։


== Խաղի հաշիվը ==


== Տես նաև ==
Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 1934


== Ծանոթագրություններ ==
Մացենայմ

Մացենայմ (ֆր.՝ Matzenheim), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում է 1415 մարդ, բնակչության խտությունը` 198.18 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.14 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 23 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 997 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 737-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 260։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,9 %։ 737 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 683 անձ (356 տղամարդ և 327 կին)։ Գործազուրկ են եղել 54 անձ (29 տղամարդ և 25 կին)։ 260 անաշխատունակներից 82-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 113-ը` թոշակառուներ, իսկ 65-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Զագորե (գյուղ, Պրիգորոդնոե գյուղական բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶագորեԶագորե (ռուս.՝ Загорье), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հողմիկ

Հողմիկ (նախկին անվանումը` Իլլի Ղարաքիլիսա),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Շիրակի մարզի Ամասիայի տարածաշրջանում, մարզկենտրոն Գյումրիից 10 կմ հյուսիս-արևմուտք, Հողմաջուր գետի ափին։ Հողմիկ է վերանվանվել 1978 թվականին


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Հողմիկի մշտական բնակչությունը կազմել է 490, առկա բնակչությունը` 406 մարդ։
Բնակիչները 1831 թվականից մինչ օրս հայեր են։
Հողմիկի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, հացահատիկի և կերային կուլտուրաների մշակությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Հողմիկում են գտնվում 1897 թ. Սբ. Աստվածածին և “Ավերքի Սուրբ” եկեղեցիները։ Գյուղից հարավ-արևմուտք գտնվում է մ.թ.ա. 1-ին հզմ. - մ.թ. 1 հզմ. “Խնիկ” դամբարանադաշտը։


== Տես նաև ==
Հողմիկի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)
Հողմիկ գյուղ հեթանոսական տաճար


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տարածաշրջանի քարտեզ
Հողմիկ գյուղի էջը CAA կայքում Archived 2011-08-20 at the Wayback Machine.
Գեղանուշի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Սյունիքի մարզի Գեղանուշ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 22 հուշարձան (13 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Բելլո (Էնայի գավառ)

Բելլո (ֆր.՝ Belleau), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Շատո Տերի կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Շատո Տերի։
INSEE կոդը՝ 02062:


== Բնակչություն ==
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 135 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 83 աշխատունակ բնակիչներից 63-ը (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ են, 20-ը՝ պասիվ (ակտիվության ինդեքսը՝75.9%, 1999 թվականին 75.3% էր)։ 63 ակտիվ բնակիչներից 51-ը (30 տղամարդ և 21 կին) աշխատում են, գործազուրկ էր 12-ը (9 տղամարդ և 3 կին)։ 20 պասիվներից 7-ը աշակերտներ և ուսանողներ են, 5-ը՝ թոշակառուներ, 8-ն էլ պասիվ են այլ պատճառներով.


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ— Բելլո (ֆր.)
Գավրակ

Գավրակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Հասանմսուրի գավառակում։


== Պատմություն ==
Գյուղն ավերվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության մեծամասնությունը եղել է հայեր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դեխանովկա (գյուղ, Բեյսկի շրջան)

Դեխանովկա (ռուս.՝ Дехановка), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Բեյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 112 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ջրվեժ (համայնք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ջրվեժ (այլ կիրառումներ)Ջրվեժ, համայնք Կոտայքի մարզում։ Ներառում է  Ջրվեժ, Զովք և Ձորաղբյուր  գյուղերը։ Համայնքը ստեղծվել է 2017 թվականի հունիսի 9 -ին ՀՀ Ազգային Ժողովում համայնքների խոշորացման օրինագծով։ Կենտրոնը Ջրվեժ գյուղն է։ Համայնքի տեղական ինքնակառավարման մարմինների առաջին ընտրությունները կայացել են 2017 թվականի նոյեմբերի 5-ին։


== Բնակչություն ==
Ջրվեժ համայնքը ստեղծվել է  Ջրվեժ, Զովք և Ձորաղբյուր համայնքների միավորումից։ Համայնքի բնակչությունը կազմում է 10,346 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ջրվեժ - Համայնքի ղեկավար և ավագանի - Համայնքներ - Կոտայքի մարզպետարան
ՎԱՐՉԱՏԱՐԱԾՔԱՅԻՆ ԲԱՐԵՓՈԽՈՒՄՆԵՐ ԽՈՇՈՐԱՑՎԱԾ ՀԱՄԱՅՆՔՆԵՐ


== Ծանոթագրություններ ==
Սպիտակ (լեռ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սպիտակ (այլ կիրառումներ)Սպիտակ, լեռ Հայաստանի Լոռու մարզում, Փամբակի լեռների հյուսիսայի լանջին, Լեռնանցք գյուղից 4 կմ հյուսիս-արևելք։ Բարձրությունը 2321 մ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Կեսգիշերի արև (վեպ)

Կեսգիշերվա արևը (անգլ.՝ Midnight sun), Ստեֆանի Մայերի՝ «Մթնշաղ» գրքի՝ ժամանակին սպասվող զուգընթաց վեպը։ Այն պետք է դառնար «Մթնշաղ» գրքի իրադարձությունների նախապատմություն, բայց պատումը պետք է վարվեր ոչ թե Բելա Սվոնի անունից, ինչպես առաջին գրքում է, այլ Էդվարդ Կալենի անունից։ Ստեֆանի Մայերը նաև հայտարարել է, թե «Մթնշաղը» միակ գիրքն է, որն ինքը ծրագրում է գրել նաև Էդվարդի անունից։ Էդվարդի բնավորությունն ավելի լավ արտահայտելու համար Մայերը «Մթնշաղի» էկրանավորման ռեժիսոր Քեթրին Հարդվիքին և Էդվարդի դերը կատարած դերասան Ռոբերտ Փեթինսոնին թույլ է տվել կարդալ վեպի մի քանի ավարտված գլուխներ այն ժամանակ, երբ նրանք նկարահանում էին կինոֆիլմը։


== Նախնական ցուցադրության պատմություն ==
2008 թվականի օգոստոսի 28-ին Մայերը դադարեցրել է գրել «Կեսգիշերվա արևը» գիրքը։ Դրա պատճառը եղել է ձեռագրի տասներկու գլուխների անօրինական կերպով համացանցում հայտնվելը։ Նա հայտարարել է.

Դրանից հետո նա ազատ հասանելիությամբ իր կայքում տեղադրել է տասներկու գլուխներ պարունակող սևագիրը, որպեսզի ազնիվ լինի իր ընթերցողների հետ՝ այդպիսով գտնելով փոխզիջումնային տարբերակ, որովհետև վեպը հայտնվել էր վտանգի տակ իր հրատարակության ժամկետից առաջ։ Մայերը նաև հայտարարել է, որ ինքը չի մտածում, թե ձեռագիրը գողացվել է ինչ-որ չար նպատակներով և չի պատրաստում հրապարակել նրանց անունները, ովքեր արել են դա։ 2008 թվականի նոյեմբերին տված հարցազրույցի ժամանակ Ստեֆանի Մայերն ասել է. 

Նա ասել է, թե իր նպատակն է մոտավորապես երկու տարի անկացնել առանց «Կեսգիշերվա արևը» գրքի հիշատակման, և ինքը մտածել է, որ նորից կսկսի աշխատել վեպի վրա այն ժամանակ, երբ վստահ կլինի, որ բոլորը մոռացել են դրա մասին։ Սակայն Ստեֆանի Մայերը հանգել է այն որոշմանը, որ այնուամենայնիվ կհրատարակի իր վեպը։ Մայերն ասել է, որ «Արևածագ» գրքի հրատարակումից հետո ինքը պատրաստվում է կենտրոնանալ «Կեսգիշերվա արևը» գրքի վրա։


== Սյուժե ==
Գրքի իրադարձությունների ընթացքը նույնն է, ինչ «Մթնշաղ» վեպում, բայց պատմությունը ներկայացվում է Էդվարդի անունից։ 17-ամյա Բելլա Սվոնը, ժամանելով անձրևոտ և ամպամած Ֆորքս քաղաք՝ իր հոր մոտ, նույնիսկ չէր էլ կասկածում, թե ինչ արկածների միջով պիտի անցնի։ Նոր դպրոցում իր առաջին օրը Բելլան հանդիպում է Էդվարդին և հետագայում սիրահարվում է նրան։ Էդվարդը նույնպես անտարբեր չէ Բելլայի նկատմամբ, բայց խնդիրն այն է, որ նա ոչ թե սովորական տղա, աշակերտ և տեղի բնակիչ է, այլ` վամպիր։
Այս մասից հասկացվում է, թե ինչ է զգացել և ինչով է զբաղվել Էդվարդ Կալլենն այն ժամանակ, երբ Բելլան փորձում էր հասկանալ իրեն և նրան։


== Կերպարներ ==
Էդվարդ Կալլեն
Բելլա Սվոն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт серии романов «Сумерки»(անգլ.)
Черновик «Солнца полуночи»(անգլ.)
Ասյա Բիբի

Ազյա Նորին, առավել հայտնի որպես Ասյա Բիբի (1971, Ittan Wali, Nankana Sahib District, Lahore Division, Փենջաբ, Պակիստան), պակիստանցի քրիստոնյա, որն աստվածանարգության մեղադրանքով Պակիստանի դատարանի կողմից դատապարտվել է մահապատժի կախաղանի միջոցով։ Եթե դատավճիռը իրականանար, ապա Նորինը կդառնար աստվածանարգության համար Պակիստանում օրենքով մահապատժի ենթարկված առաջին կինը։ Դատական վճիռը, որը պետք է կայացներ Պակիստանի բարձրագույն դատարանը, հայտնվել էր ողջ աշխարհի ուշադրության կենտրոնում։ 2018 թվականի հոկտեմբերին բարձրագույն դատարանը չեղարկել է Ասյա Բիբիի մահապատժի վճիռը։


== Պատմություն ==
Ասյա Նորինը ծնվել է Փանջաբի Շեկհուպուրա շրջանի Իթթան Վալի փոքրիկ գյուղում։
2009 թվականի հունիսի 14-ին իր գյուղում հատապտուղներ հավաքող Ասյա Նորինը ջուր էր խմել «մուսուլմանական» ջրհորից։ Կաթոլիկ եկեղեցու հետևորդ Ասյայի հետ աշխատող մուսուլման կանայք նրան մեղադրել էին ջուրն աղտոտելու մեջ։ Ասյան չէր ընդունել իր մեղքը և վեճը ստացել էր կրոնական երանգ։ 5 օր հետո կրկին գնալով հատապտուղներ հավաքելու՝ Ասյան նորից հանդիպել էր զայրացած ամբոխին։ Վեճը վերածվել էր ծեծի, ինչի հետևանքով Ասյան տեղափոխվել էր բանտ և մեղադրվել Պակիստանի քրեական օրենսգրքի 295-րդ հոդվածով։


== Համաշխարհային արձագանք ==
 Վատիկան։ Հռոմի Պապ Բենեդիկտոս XVI-ը դիմել է Նորինի պատիժը մեղմելու խնդրանքով։
 Ֆրանսիա։ 2012 թվականի մարտին Ֆրանսիայի նախագահ Նիկոլա Սարկոզին հայտնել է, որ Ֆրանսիան պատրաստ է Ասյա Բիբիին և իր ընտանիքին քաղաքական ապաստան տրամադրել։


== Ծանոթագրություններ ==
Տիեզերակայան

Տիեզերակայան, տիեզերական թռչող ապարատների ընդունման, հավաքման, նախապատրաստման և արձակման համար նախատեսված կառույցների ու տեխնիկական միջոցների համալիր։ Տիեզերակայանի գլխավոր օբյեկտներն են տեխնիկական դիրքը և ստարտային համալիրը։ Օժանդակ և սպասարկող օբյեկտներն ու ծառայություններն են՝ հրամանաչափիչ համալիրի չափիչ կետերը, հաշվողական կենտրոնը, վառելիք պահելու սարքավորումը, հեղուկ թթվածնի և ջրածնի արտադրության գործարանները, էներգամատակարարման համակարգը, բնակելի քաղաքը, կապի և հեռուստատեսության համակարգը, վերանորոգման բազան և պահեստային տնտեսությունը, օդակայանը, առբերման ուղիները և փոխադրական կոմունիկացիաները (ներառյալ երկաթուղային հանգույցը)։
Սուբորովկա (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍուբորովկաՍուբորովկա (ռուս.՝ Суборовка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։ Մտնում է Կոստիրյովսկոե գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9 մարդ։


== Աշխարհագրություն ==
Սուբորովկա գյուղը գտնվում է Սմոլենսկի շրջանի հարավային հատվածում, Ռոսլավլ քաղաքից 29 կմ դեպի հյուսիս-արևելք, P137 Սաֆոնովո – Ռոսլավլ ավտոճանապարհից 6 կմ դեպի հյուսիս։ Գյուղից 23 կմ դեպի հարավ-արևմուտք գտնվում է Տերեշոկ երկաթուղային կայարանը, որն անցնում է Սմոլենսկ – Ռոսլավլ գծով։


== Պատմություն ==
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ՝ 1941 թվականի հուլիսին գյուղն օկուպացված է եղել հիտլերյան զորքերի կողմից, այնուհետև ազատագրվել է 1943 թվականի սեպտեմբերին։


== Կլիմա ==
Սուբորովկա գյուղը գտնվում է չափավոր ցամաքային կլիմայական գոտում, որտեղ ձմեռը չափավոր ցուրտ է, գարունը տևական, բարեխառն, ամառը չափավոր շոգ, իսկ աշնանը գերակշռում են տաք, արևոտ եղանակները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նոնան

Նոնան, օրգանական միացություն ալկանների դասից։ Պարունակվում է նավթում, ստացվում է նավթամթերքի կրեկինգից։


== Իզոմերներ ==
Նոնանն ունի 35 կառուցվածքային իզոմերներ։

Հիմնական շղթան կազմված է 9 ածխածնի ատոմից(1).Նոնան

Հիմնական շղթան կազմված է 8 ածխածնի ատոմից(3).2-մեթիլօկտան
3-մեթիլօկտան
4-մեթիլօկտան

Հիմնական շղթան կազմված է 7 ածխածնի ատոմից(11).3-էթիլհեպտան
4-էթիլհեպտան
2,2-դիմեթիլհեպտան
2,3-դիմեթիլհեպտան
2,4-դիմեթիլհեպտան
2,5-դիմեթիլհեպտան
2,6-դիմեթիլհեպտան
3,3-դիմեթիլհեպտան
3,4-դիմեթիլհեպտան
3,5-դիմեթիլհեպտան
4,4-դիմեթիլհեպտան

Հիմնական շղթան կազմված է 6 ածխածնի ատոմից(12).2-մեթիլ,3-էթիլհեքսան
2-մեթիլ,4-էթիլհեքսան
3-մեթիլ,3-էթիլհեքսան
3-մեթիլ,4-էթիլհեքսան
2,2,3-տրիմեթիլհեքսան
2,2,4-տրիմեթիլհեքսան
2,2,5-տրիմեթիլհեքսան
2,3,3-տրիմեթիլհեքսան
2,3,4-տրիմեթիլհեքսան
2,3,5-տրիմեթիլհեքսան
2,4,4-տրիմեթիլհեքսան
3,3,4-տրիմեթիլհեքսան

Հիմնական շղթան կազմված է 5 ածխածնի ատոմից(8).3,3-դիէթիլպենտան
2,2-դիմեթիլ,3-էթիլպենտան
2,3-դիմեթիլ,3-էթիլպենտան
2,4-դիմեթիլ,3-էթիլպենտան
2,2,3,3-տետրամեթիլպենտան
2,2,3,4-տետրամեթիլպենտան
2,2,4,4-տետրամեթիլպենտան
2,3,3,4-տետրամեթիլպենտան


== Գրականություն ==
Р. Д. Оболенцев. Физические константы углеводородов жидких топлив и масел. 2-е изд. Гостоптехиздат, 1953 год


== Ծանոթագրություններ ==
Աթթուն Հուսեյն

Աթթուն Հուսեյն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Քղիի գավառակում։ Գտնվում էր Քղիից մոտ 21 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գ․ Կուրբանյանի տուն

Գ. Կուրբանյանի բնակելի տուն, կառույց Երևանում։ Կառուցվել է 19-րդ դարի կեսերին։ Տեղակայված է Փավստոս Բուզանդի 28 հասցեում։


== Նկարագրություն ==
Միհարկանի կառույց է նկուղով։ Փոքր ծավալի շինություն է՝ փողոց ուղղված կարճ ճակատով։ Մուտքը բակից է։ Պատերը շարված են աղյուսից։ Փողոց նայող հարավարևմտյան ճակատի գեղարվեստական կերպարը բնորոշվում է երեք լուսամուտներով։ Դրանք կիսակոր կամարներով ավարտվող, շրջանակներով և ատամնաշար զարդաքիվերով ուղղանկյուն բացվածքներ են։


== Ծանոթագրություններ ==
Բամբակի գրասենյակ Նոր Օռլեանում

«Բամբակի գրասենյակ Նոր Օռլեանում» (ֆր.՝ Le Bureau de coton à La Nouvelle-Orléans), Էդգար Դեգայի 1873 թվականի նկարն է։ 1878 թվականից գտնվում է Պոյի Գեղեցիկ արվեստների թանգարանի հավաքածուում։ Սա Դեգայից և իմպրեսիոնիստներից առաջին նկարն է, որ գնել է թանգարանը և դրանից հետո Ըստ Մերիլին Բրաունի Դեգան դադարել է անհայտ և պայքարող նկարիչ լինելուց։
Նկարը հաճախ սխալմամբ անվանում են Նոր Օռլեանի բամբակի բորսա։


== Պատմություն ==
Այս նկարը Էդգար Դեգան նկարել է Նոր Օռլեանում իր բարեկամներին այցի գնացած ժամանակ։ Նկարի սյուժեն աշխատանքային գրասենյակի առօրյան է, աշխատանքային եռուզեռը՝ սյուժե, որը ավելի հոգեհարազատ էր Էմիլ Զոլայի ստեղծագործություններին։ Մինչ այդ նկարիչները խուսափում էին անդրադառնալ նման թեմայի։ Նոր Օռլեանը այդ ժամանակ ԱՄՆ մեծությամբ չորրորդ քաղաքն էր, և որպես նավահանգիստ մրցում էր Նյու Յորքի հետ։ Քաղաքի բարգավաճման գլխավոր աղբյուրը բամբակի առևտուրն էր։


== Կերպարներ ==
Նկարում պատկերված են Դեգայի բարեկամները իրենց առևտրական գրասենյակում։ Առաջին պլանում նստած է Դեգայի քեռին՝ Միշել Մյուսոնը։ Նկարչի եղբայրը Ռենե դե Գան՝ բամակի բորսայի բրոքերը թերթ է կարդում, երկրորդ եղբայրը՝ Ախիլ դե Գան՝ ետին պլանում, ձախից հենվել է միջնորմին։ Ռենեն և Ախիլը զբաղվում էին գինու առևտրով և գրասենյակ այցի են եկել։ Սեղանի եզրին նստած է Ուիլիամ Բելը՝ Միշել Մյուսոնի փեսան ու կիսով չափ պտտվել է ետ, որ գնորդին ցույց տա բամբակի օրինակը։ Բարձր աթոռին նստած է Միշել Մյուսոնի գործընկերը՝ Ջեյմս Պրեստիջը, ով ուշադիր ստուգում է գնորդի ձեռքի գրքույկի թվերը։ Դեգայի քեռին ուսումնասիրում է բամբակի օրինակը։ Երբ նկարը ցուցադրվեց իմպրեսիոնիստների երկրորդ ցուցահանդեսում, մեկնաբաններից մեկը ընդգծել է, որ այս կերպարը նկարված է հիասքանչ՝ մարդը պատկերված է լիովին իր գործով կլանված։ Աջից գանձապահ Ջոն Լիվոդն է, ով թեքվել է հաշվապահական մատյանի վրա և լիովին կլանված է հաշվումներով։


== Կոմպոզիցիա ==
Չնայած որ պատկերը խառը տպավորություն է թողնում, բայց Դեգայի բոլոր կոմպոզիցիաների նման՝ հանգամանորեն մտացված է։ Օրինակ՝ սև հագուստով ֆիգուրները այնպես են դասավորված ետին պլանում, ասես դուրս են գալիս նկարից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Brown, Marilyn R.; (1994). Degas and the Business of Art: A Cotton Office in New Orleans. Pennsylvania State University Press. ISBN 0-271-00944-6 Pg. 4.
Impressionism : a centenary exhibition, the Metropolitan Museum of Art, December 12, 1974-February 10, 1975, fully digitized text from The Metropolitan Museum of Art libraries
Գեորգի Կուբատյան

Գեորգի Իոսիֆի Կուբատյան (ապրիլի 18, 1946(1946-04-18), Ուֆա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 1, 2021(2021-09-01)), հայ բանաստեղծ, թարգմանիչ, գրականագետ, Հայաստանի գրողների միության անդամ 1978 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Գեորգի Կուբատյանը ծնվել է 1946 թվականի ապրիլի 18-ին, Ուֆա քաղաքում։ 1968 թվականին ավարտել է Գորկի քաղաքի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ 1962-1963 թվականներին որպես ֆրեզերագործ աշխատել է Կիրով քաղաքում, 1968 թվականին՝ «Լիտերատուրնայա Արմենիա» ամսագրում որպես գրական աշխատող։ 1968-1969 թվականներինէ ծառայել է Խորհրդային բանակում։ 1969-1971 թվականներին աշխատել է «Լիտերատուրնայա Արմենիա» ամսագրում որպես բաժնի վարիչի պաշտոնակատար և գրական աշխատող, 1971 թվականին՝ Երևանի պետական համալսարանում ավագ լաբորանտ, 1972-1975 թվականներին՝ «Լիտերատուրնայա Արմենիա» ամսագրում որպես գրական աշխատող և բաժնի վարիչի պաշտոնակատար։ 1976 թվականից աշխատել է Երևանի մաթեմատիկական մեքենաների գիտահետազոտական ինստիտուտում որպես ինժեներ, 1974-2004 թվականներին՝ Մարտիրոս Սարյանի տուն-թանգարանում։


== Ստեղծագործություններ ==
Հայերենից ռուսերեն է թարգմանել Հովհաննես Թումանյանի, Վահան Տերյանի, Վահան Թեքեյանի, Դանիել Վարուժանի, Միսաք Մեծարենցի, Մատթեոս Զարիֆյանի, Հովհաննես Շիրազի, Գևորգ Էմինի, Պարույր Սևակի, Ռազմիկ Դավոյանի ստեղծագործություններից։

«Անուն» (բանաստեղծություններ) 1979։
«Լողանցման գոտի» (բանաստեղծություններ) 1990։
«Բարի մտադրություններ» (ակնարկներ ահաբեկության մասին) 2003։
«Գողացած օդ» (հոդվածներ գրականության մասին) 2004։


=== Թարգմանություններ հայերենից ===
Պերճ Զեյթունցյան, «Ավերված քաղաքի առասպելը» (համահեղինակ, 1981, 1985)։
Ռազմիկ Դավոյան, «Էպոս պատանության» (համահեղինակ, 1982)։
Գուրգեն Մահարի, «Այրվող այգեստաններ» (համահեղինակ, 2001)։
Ռուբեն Սևակ, «Կարմիր կարոտ» (2004)։
Հովհաննես Ներզեթյան, «Արտավազդ և Կլեոպատրա» (2004)։


== Ծանոթագրություններ ==
Մադմաս (Վեժա Յուի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մադմաս (այլ կիրառումներ)Մադմաս (ռուս.՝ Мадмас), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Հյուսիսային Վեժա Յու գետի ձախ ափին՝ 7 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 38 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000112103000047245
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004724
Ավազանի կոդը - 03.02.03.001'
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Պեսանիայի գավառ

Պեսանիայի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Peçanha), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Մինաս Ժերայսի նահանգի մեջ։ Մտնում է Վալի դու Ռիու Դոսիի մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 81 821 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 4603,077  կմ²։ Բնակչության խտությունը 17,8  մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 216 902 031,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 2 611,11 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,640։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Պեսանյա
Սան Մարիյա դու Սուասուի
Սալեմի

Սալեմի (իտալերեն՝ Salemi) կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիայի մարզում՝ Տրապանի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 11 436 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 64 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 181 կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 91018 ։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0924 ։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք Archived 2005-10-25 at the Wayback Machine.
Շուլմա (Սուդայի վտակ)

Շուլմա  (ռուս.՝ Шулма ), գետ Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը 18 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կոստրոմա գետն է։։ Գետի գետային ավազանը՝ Վերին Վոլգայից մինչև Կույբիշևի։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010200212110000008132
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110000813
Ավազանի կոդը - 08.01.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մկրտիչ Մարտիրոսյան

Մկրտիչ Ղազարի Մարտիրոսյան (1917, Տաշտուն, Հայաստան - 2002), հայ մանկավարժ։ ԽՄԿԿ անդամ (1939): Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Մկրտիչ Մարտիրոսյանը ծնվել է 1917 թվականին, Մեղրու շրջանի Տաշտուն գյուղում։ 1936 թվականին ավարտել է Մեղրու միջնակարգ դպրոցը, այնուհետև ավարտել է Նոր Բայազետի ուսուցիչների կատարելագործման ինստիտուտը, նշանակվել է ուսուցչական աշխատանքի Լիճք գյուղի միջնակարգ դպրոցում, միաժամանակ սովորել է  Երևանի հեռական մանկավարժական ինստիտուտում։
1938 թվականին Մկրտիչը զորակոչվել է կարմիր բանակ, պարտադիր  զինվորական ծառայության Լենինգրադի զինվորական օկրուգում։ Այստեղ սովորել է գնդի կրտսեր հրամանատարների դպրոցում, ստացել սերժանտի կոչում, և նշանակվել ջոկի հրամանատար։ 1939 թվականին Մարտիրոսյանը ընդունվել է կուսակցության շարքերը։
Մարտիրոսյանը մասնակցել է խորհրդա-ֆիննական պատերազմին, այնուհետև նրանց զորամասը տեղափոխվել է մեր երկրի արևմտյան սահմանը, մասնակցել է 1941 թվականի Մեծ Հայրենականին։ Հաշվի առնելով զինվորական ծառայության և մարտական փորձը, նրան ուղարկել են Լենինգրադի ռազմաճակատի կարճատև սպայական դպրոց։ Այն ավարտել ու ստացել է լեյտենանտի կոչում և նշանակվել դասակի հրամանատար։ Շարունակել է մասնակցել մարտական գործողություններին, նրան շնորհվել է գվարդիայի ավագ լեյտենանտի կոչում։ Մարտերում ցուցաբերած արիության համար պարգևատրվել է Կարմիր աստղի և Հայրենական պատերազմի երկրորդ աստիճանի շքանշաններով։ Մարտիրոսյանը մասնակցել է մերձբալթյան հանրապետությունների ազատագրմանը և Արևելյան Պրուսիայում նահանջող ֆաշիստական զորքերի ջախջախման մարտերին։
Պատերազմի ավարտից հետո Մարտիրոսյանը զորացրվել է բանակից, վերադարձել հայրենի գյուղը և շարունակել է ուսուցչական աշխատանքը։ 1979 թվականից անցել է կենսաթոշակի։
Մկրտիչ Մարտիրոսյանը մահացել է 2002 թվականին։ Թաղված է Երևանում՝ Չարբախի գերեզմանատանը։


== Պարգևներ ==
Կարմիր աստղի շքանշան
Հայրենական պատերազմի երկրորդ աստիճանի շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոսելիցա (գյուղ, Պերոչինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոսելիցաՆովոսելիցա (ուկրաիներեն՝ Новоселиця), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Պերոչինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոսելիցա գյուղում բնակվում էր 492 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 22,63 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Եղեգնակատու

Եղեգնակատու (լատ.՝ Felis chaus), կատվազգիների ընտանիքի գիշատիչ կաթնասուն կենդանի։
ՀՀ-ում տարածված է Արարատի, Արմավիրի մարզերում (Արաքս գետի հովտում), հանդիպում է նաև Սյունիքի, Վայոց ձորի, Գեղարքունիքի և այլ մարզերում։
Բույնը կառուցում են թփուտներում, չոր ճյուղերի մեջ կամ գետնի վրա, երբեմն զբաղեցնում է տարբեր կենդանիների հին բները։
Մարմնի երկարությունը 57-90 սմ է, պոչինը՝ 21-31 սմ, կենդանի զանգվածը՝ մինչև 12 կգ։ Վայրի կատուներից ամենամեծն է։ Մարմնի վերին մասը դեղնադարչնամոխրոգույն է, բերանի շուրջը, ծնոտի ու կոկորդի շրջանը՝ սպիտակավուն։ Ականջների հետևը շիկավուն է, ծայրերը՝ սև, վրձնաձև մազափնջով։ Ոտքերը երար են։ Սնվում է ջրլող թռչուններով, կրծողներով, նապաստակներով, սողուններով և այլ մանր ողնաշարավորներով, երբեմն՝ կուղբերով, նաև քիչ քանակությամբ բուսական կերով։
Ունի լավ զարգացած լսողություն, տեսողություն և հոտառություն։
Հղիությունը տևում է 60 օր։ Ունենում է մինչև 6 ձագ, որոնք կաթով կերակրվում են 2 ամիս, ամռան վերջին հեռանում են մորից։ Մազափոխվում է տարին 2 անգամ՝ փետրվար-ապրիլին և սեպտեմբեր-նոյեմբերին։ Ակտիվ գործում է գիշերը, տաք եղանակներին՝ նաև ցերեկը։
Մորթին սակավարժեք է։ Մեծ վնաս է հասցնում ջրլող թռչուններին։


== Աղբյուրներ ==
Տատարսկոե Կիզեկովո

Տատարսկոե Կիզեկովո (ռուս.՝ Татарское Кизеково), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ալնաշսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր  մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Էքսցենտրիսիտետ

Էքսցենտրիսիտետ, Կոնական հատույթի թվային հատկանիշ, որը ցույց է տալիս նրա շեղման աստիճանը շրջանագծից։ Սովորաբար նշանակվում է “
  
    
      
        e
      
    
    {\displaystyle e}
  ” կամ “ε”:
Էքսցենտրիսիտետը բնութագրում է ուղեծրի «սեղմվածությունը»։ Այն նկարագրվում է հետևյալ բանաձևով՝

  
    
      
        ε
        =
        
          
            1
            −
            
              
                
                  b
                  
                    2
                  
                
                
                  a
                  
                    2
                  
                
              
            
          
        
      
    
    {\displaystyle \varepsilon ={\sqrt {1-{\frac {b^{2}}{a^{2}}}}}}
  , որտեղ 
  
    
      
        b
      
    
    {\displaystyle b}
  -ն փոքր կիսաառանցքն է (տես նկ. 2)Ուղեծրի արտաքին տեսքերը կարելի է բաժանել հինգ խմբերի՝

  
    
      
        ε
        =
        0
      
    
    {\displaystyle \varepsilon =0}
   - շրջան

  
    
      
        0
        <
        ε
        <
        1
      
    
    {\displaystyle 0<\varepsilon <1}
   - էլիպս

  
    
      
        ε
        =
        1
      
    
    {\displaystyle \varepsilon =1}
   - պարաբոլ

  
    
      
        1
        <
        ε
        <
        ∞
      
    
    {\displaystyle 1<\varepsilon <\infty }
   - հիպերբոլ

  
    
      
        ε
        =
        ∞
      
    
    {\displaystyle \varepsilon =\infty }
   - ուղիղ
Չորրորդը

«Չորրորդը» (ռուս.՝ «Четвёртый»), 1972 թվականի խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ալեքսանդր Ստոլպերը Կոնստանտին Սիմոնովի համանուն պիեսի հիման վրա, որը գրվել է 1961 թվականին։


== Սյուժե ==
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ։ Ամերիկյան ինքնաթիռի անձնակազմը ընկնում է գերմանական ճամբար։ Անձնակազմի երեք անդամները որոշում են զոհաբերել իրենց կյանքը, որպեսզի հնարավորություն տան փախչելու մյուս բանտարկյալներին։ Ֆիլմի գլխավոր հերոսը՝ անձնակազմի չորրորդ անդամը (Նա), ցանկանում է միանալ նրանց, բայց հրամանատարն ու զինակիցները մերժում են նրան, քանի որ մտահղացման իրականացման համար միայն երեքն են պետք, իսկ չորրորդ մարդը կառաջացնի ֆաշիստների կասկածն ու փախուստի ծրագիրն անիրագործելի կդարձնի։ Հրաժեշտ տալով մահվան գնացող ընկերներին՝ գլխավոր հերոսն ասում է. 

— Ճիշտն ասած, Դիք (այսպես են կոչում հրամանատարին)։ Ինձ անհարմար հետագա կյանքում։
— Իսկ դու այնպես ապրիր, որ անհարմար չլինի։ 
Օդաչուները մահանում են, բայց շատ բանտարկյալներ, այդ թվում՝ գլխավոր հերոսը, փախչում են ճամբարից։
Անցնում է տասնհինգ տարի, և նախկին բանտարկյալը դառնում է ամերիկացի հայտնի հաջողակ լրագրող։ ՆԱՏՕ-ի նստաշրջանի համար Եվրոպա մեկնելուց առաջ հերոսն իմանում է ամերիկյան օդային հետախուզության հանցավոր ծրագրերի մասին. փաստացի խոսքը ԽՍՀՄ-ի և ԱՄՆ-ի միջև անխուսափելի ռազմական հակամարտության մասին է։ Ֆիլմի հերոսի առաջ երկընտրանք է առաջանում. նա կարող է հայտարարություն անել՝ հրապարակելով իրեն հայտնի ծրագրված սադրանքի մանրամասներն ու զրկվելով կյանքի բոլոր բարիքներից, կամ լռել։
ԱՄՆ-ից մեկնելու նախօրեին հերոսը այցելում է նախկին կնոջը, որի մոտ անցկացնում է գիշեր՝ հիշելով իր կյանքը (այդ թվում՝ այն իդեալներին դավաճանելը, որոնց համար ստիպված է եղել պայքարել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Իսպանիայում, իր ընկերների, հետպատերազմյան ամերիկյան կոմունիստական կուսակցության անդամների դավաճանությունը) և իր համար բարդ ընտրություն է կատարում։


== Դերերում ==
Վլադիմիր Վիսոցկի – Նա, լրագրող
Մարգարիտա Տերեխովա – Քեթ, կին, որին նա սիրում էր
Սերգեյ Շակուրով – Դիք
Ալեքսանդր Կայդանովսկի-Շտուրման
Սերգեյ Սազոնտև – երկրորդ օդաչու
Յուրի Սոլոմին – Չարլզ Հովարդ
Տատյանա Վասիլևա – Բեթսի, կին, ում հետ Նա ամուսնացել է (լուսագրերում՝ Տատյանա Իցիկովիչ)
Մարիս Լիեպա – Ջեք Ուիլլեր (հնչյունավորել է Վյաչեսլավ Տիխոնովը)
Արմեն Ջիգարխանյան – Գվիչարդի
Յուոզաս Բուդրայտիս – Բեն Քրոու
Միխայ Վոլոնտիր — Բոնար
Լև Դուրով – Վանդեքեր
Լև Կրուգլի – Թեդի Ֆրանկ
Զինաիդա Սլավինա – Գվիչարդիի այրին
Լեոնիդ Կուլագին – հանձնաժողովի նախագահ


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ և բեմադրող ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Ստոլպեր
Գլխավոր օպերատոր՝ Վալենտին Ժելեզնյակով
Գլխավոր նկարիչ՝ Միխայիլ Կարտաշով
Կոմպոզիտոր՝ Յան Ֆրենկել
Հնչյունային օպերատոր՝ Լ. Բուլգակով
Կոստյումների նկարիչ՝ Գ. Գանևսկայա
Ռեժիսոր՝ Վ. Ռուբլյովա
Մոնտաժ՝ Վ. Յանկովսկայա
Նկարիչ-դիմահարդար՝ Զ․ Եգորովա
Օպերատոր՝ Ա. Չապաև
Նկարիչ՝ Ա. Սամուլեկին
Ռեժիսորի օգնական՝ Պ. Շևկունենկո, Ա. Լեբեդ, Ա. Կորդոն
Օպերատորի օգնական՝ Վ. Օդինցով
Հագուստի նկարչի օգնական՝ Ա․ Դուխավինա
Խորհրդատու՝ Վ. Զորին
Խմբագիր՝ Ա. Ստեպանով
Երաժշտական խմբագիր՝ Ռ. Լուկինա
Ֆիլմի տնօրեն՝ Լազար Միլկիս


== Ֆիլմի մասին ==
1960-ականների սկզբին «Չորրորդը» պիեսը ներկայացվել է երկրի բազմաթիվ թատերական կոլեկտիվների կողմից, օրինակ՝ ՄԴԹ-ը և «Սովրեմեննիկը»։


== Ծանոթագրություններ ==
Նակիեթի

Նակիեթի (վրաց.՝ ნაკიეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Օնի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 93 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Հութենը և լեդին

«Միսթր Հութեն և լեդի Ալեքսանդրա» (անգլ.՝ Hooten & the Lady Alexandra), Sky1 հեռուստաալիքով հեռարձակվող բրիտանական արկածային հեռուստասերիալ, որը պատմում է երկու գանձ որոնող ընկերների` ամերիկացի Ուլիս Հութենի (Մայքլ Լենդիս) և բրիտանացի լեդի Ալեքս Լինդո-Փարքերի (Օֆելիա Լովինբոնդ) մասին։ Նկարահանումներն անցկացվել են Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում, Կամբոջայում, Ռուսաստանում և Մեծ Բրիտանիայում։


== Սյուժե ==
Բրիտանական թանգարանի աշխատակից Ալեքսանդրա Լինդո Փարքերը և սևագործ հնագետ Ուլիս Հութենի մասին, որոնք շրջագայում են աշխարհով հավաքածուի լրացման համար արտեֆակտների որոնումներով։ Նրանց գլխավոր նպատակներից են Ոսկե քաղաքը, Բուդդայի կորսված մագաղաթը և Ալեքսանդր Մակեդոնացու դամբարանը։


== Դերերում ==
Գլխավոր դերերՄայքլ Լենդիս՝ Ուլիս Հութեն
Օֆելիա Լովիբոնդ՝ լեդի Ալեքաանդրա «Ալեքս» Լինդո-Փարքեր
Ջեսիկա Հայնս՝ Էլլա Բոնդ
Շոն Փարքես՝ Քլայվ Սթեֆենսոն
Ջոնաթան Բեյլի՝ ԷդվարդԵրկրորդկան դերերՋեյն Սեյմուր՝ լեդի Լինդո-Փարքեր, Ալեքսի մայրը (1 էպիզոդ)
Էնջել Կոլբի՝ Մելինա (1 էպիզոդ)
Անտոն Լոսսեր՝ Հերկուլես (1 էպիզոդ)
Վինսենթ Ռիգան՝ Քեյն (1 էպիզոդ)
Բլեյք Ռիթսոն՝ դոկտոր Յանարես (1 էպիզոդ)


== Քննադատների արձագանքը ==
Հեռուստասերիալը ստացել է կինոքննադատների կողմից միջին արձագանքներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(անգլ.)
Ժորա Մկրտչյան

Ժորա Մնացականի Մկրտչյան (հուլիսի 28, 1950(1950-07-28), Հրազդան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր մարզիչ, ԽՍՀՄ, ՀԽՍՀ, ՀՀ խոտի հոկեյի մարզիչ, Հրազդան քաղաքի խոտի հոկեյի բաժնի հիմնադիր, խոտի հոկեյի նախկին խաղացող։


== Կենսագրություն ==
Ժորա Մկրտչյանը ծնվել է 1950 թվականին, Հրազդան քաղաքում։ Ավարտել է Ֆիզիկական կուլտուրայի հայկական պետական ինստիտուտը։ 1968-1972 թվականներին եղել է Հայաստանի ՍԿԻՖ թիմի խաղացող։ 1974-1976 թվականներին Հրազդան քաղաքում հիմնադրել է խոտի հոկեյի սպորտային բաժինը։ 1976 /թվականին նշանակվել է Հրազդանի խոտի հոկեյի պատանեկան թիմի մարզիչ։ 1977 թվականին որպես մարզիչ աշխատանքի է անցել Մանկապատանեկան սպորտային դպրոցում։ Նրա ղեկավարած Հրազդանի խոտի հոկեյի պատանեկան թիմը նվաճել է ԽՍՀՄ չեմպիոնի կոչումը։ 1990 թվականից ստանձնել է Հայաստանի խոտի հոկեյի պատանիների և տղամարդկանց հավաքականների մարզչի պատրտականությունը։ Ժորա Մկրտչյանի մարզչական ղեկավարությամբ հայկական թիմերը մասնակցել են Իրանում և Վրաստանում անցկացված մի շարք միջազգային առաջնությունների։
1978 թվականին Հրազդանի պատանեկան թիմը Ռուսաստանի Սիզրան քաղաքում անցկացված ավագ և պատանեկան թիմերի ԽՍՀՄ առաջնությունում նվաճել է 2-րդ տեղը։ 1979 թվականին Ժորա Մկրտչյանը նշանակվել է Հայաստանի տղամարդկանց հավաքականի երկրորդ մարզիչ։ Նույն թվականին նրա մարզչական ղեկավարությամբ թիմը նվաճել է ԽՍՀՄ ժողովուրդների սպարտակիադայի 7-րդ տեղը, մեկ տարի անց նա շանակվել է ԽՍՀՄ առաջին խմբի առաջնության ավագ մարզիչ։ 1981 թվականին Ալմա-Աթա քաղաքում տեղի ունեցած պատանեկան թիմերի առաջնությունում նրա թիմը նվաճել է 3-րդ տեղը, իսկ 1984 թվականին՝ ԽՍՀՄ առաջին խմբի չեմպիոն։ 1985 թվականին՝ Հայրենական մեծ պատերազմի հաղթանակի 40-ամյակին նվիրված սպարտակիադային Հայաստանի պատանեկան հավաքականը նրա ղեկավարությամբ գրավել է 1-ին տեղը։ 1986 թվականին Հրազդանի ավագ պատանեկան թիմը Տիրասպոլում տեղի ունեցած առաջնությունում նվաճել է ԽՍՀՄ չեմպիոնի կոչումը։
1986 թվականին Ժորա Մկրտչյանը նշանակվել է ԽՍՀՄ պատանեկան թիմի ավագ մարզիչ, 1990 թվականին՝ երկրորդ ավագ մարզիչ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Масис Арзуманян: "Хоккей на траве - армянский вид спорта"


== Աղբյուրներ ==
«Հրազդան», 26 փետրվարի, 1980
«Հայաստանի Ֆիզկուլտուրիկ», 1981, №26 (3734)
Մարան (կանտոն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարան (այլ կիրառումներ)Մարան (ֆր.՝ Marans), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Պուատու Շարանտա շրջանում։ Ծովափնյա Շարանտ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Լա Ռոշել օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 11568 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1713 է։ Կանտոնում կա 6 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Տոմեկ

Տոմեկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Կարկառի գավառակում։ Գտնվում էր Կարկառ գյուղաքաղաքից 30 կմ հարավ-արևելք, Եփրատ գետի աջ ափին։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասնոդարի Ե. Դ. Ֆելիցինի անվան պետական պատմա-հնագիտական թանգարան-արգելոց

Կրասնոդարի Ե. Դ. Ֆելիցինի անվան պետական պատմա-հնագիտական թանգարան-արգելոց (ռուս.՝ Краснодарский государственный историко-археологический музей-заповедник имени Е. Д. Фелицына), հիմնադրվել է 1879 թվականին։


== Պատմություն ==
1991 թվականից արգելոց-թանգարանը կրում է իր հիմնադրի Եվգենի Դիմիտրևիչ Ֆելիցինի անունը։ Ռուսաստանի նախագահի հրամանագրով այն ընդգրկվել է դաշնային նշանակության օբյեկտների ցանկի մեջ։ Ընդհանուր առմամբ Կրասնոդարի պետական պատմա-հնագիտական թանգարան-արգելոցի ֆոնդերում պահվում են 428400 ցուցանմուշներ։
1879 թվականին Կուբանի մարզային վիճակագրական կոմիտեի քարտուղար  Եվգենի Ֆելցինը հիմնում է ազգագրական և բնապատմական թանգարան, որը պաշտոնական կարգավիճակ է ստանում 1908 թվականի հուլիսի 12-ին։ 1917 թվականին  ազգագրական և բնապատմական թանգարանի ֆոնդերը կազմում էին ավելի քան 11 000 միավոր։
1918 թվականի վերջին ծագում է Կենտրոնական մարզային թանգարանի ստեղծման գաղափարը։ Նոր Կուբան-Սևծովյան մարզային թանգարանի ստեղծման համար հիմք է ծառայում նախկին թանգարանն ավելի քան 13000 միավոր հավաքածուով։ 1924 թվականից Կրասնոդարի թանգարանը ստանում է գիտական կարգավիճակ։
1930-ական թվականների կեսերից  թանգարանը կոչվում է Կրասնոդարի գավառագիտական թանգարան, որի ֆոնդերը կազմում էին 40000 միավոր։ Հավաքածուն համալրում էին հնագիտական և հնէաբանական արշավախմբերը։
Հայրենական մեծ պատերազմի ընթացքում թանգարանը հիմնականում զբաղվել է Կուբանի բնական և հումքային  ռեսուրսների պաշարների հայտնաբերման ուսումնասիրությամբ։ Գերմանական օկուպացիայի տարիներին թանգարանի գործունեության մասին շատ քիչ տվյալներ են հայտնի։
Քաղաքի ազատագրումից հետո թանգարանը շարունակում էր աշխատել։ 1961 թվականի հուլիսից թանգարանը տեղափոխվում է Գիմնազիական 67 հասցեում գտնվող Բոգոռուսկովների նախկին առանձնատուն։ 70-ական թվականների երկրորդ կեսից վերածնվում է ազգագրության նկատմամբ ունեցած հետաքրքրությունը։
1977 թվականին  Կրասնոդարի երկրամասի Անապայի և Տեմրյուկի գավառագիտական թանգարանների , ինչպես նաև երկրամասի  այլ թանգարանների բազայի վրա ստեղծվում է Կրասնոդարի պետական պատմահնագիտական թանգարան արգելոցը։ Բացվում են նոր ցուցահանդեսներ, համալրվում է թանգարանի հավաքածուն, կատարվում են զգալի գիտա-լուսավորչական աշխատանքներ։


== Մասնաճյուղեր ==
ԱնապայիԱնապայի հնագիտական թանգարան
Տամանսկի
Տեմրյուկի
ՏիմաշևսկիՏիմաշևսկի Ստեպանովների ընտանքի թանգարան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Խարկ

Խարկ (պարսկերեն՝ جزیره خارگ) — իրանական կղզի, Պարսից ծոց։ Այն գտնվում է Իրանի ափերից 25 կիլոմետր հեռավորության վրա և Բուշեհր քաղաքից 57 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Այն պատկանում է Բուշեր նահանգին։ Կղզու վրա է գտնվում համանուն օդանավակայանը և քաղաքը։


== Տնտեսություն ==
Խարկ կղզում է գտնվում իրանական նավթի և նավթամթերքի արտահանման ավելի քան 90 տոկոսը։ 1980-1988 թվականների իրանա-իրաքյան պատերազմի ժամանակ այն խիստ տուժել է, երբ պարբերաբար ռմբակոծվում էր իրաքյան ավիացիայի կողմից։ Այն կառավարվում է իրանական "Iranian Oil Terminals Company" պետական ընկերության կողմից, որը հանդիսանում է ազգային նավթային ձեռնարկությունը՝ "National Iranian Oil Company" (NIOC)։


== Հնագիտական գտածոներ ==
Սասանյան շրջանում կղզում գտնվել են զրադաշտական և նեստրոյական ժամանակաշրջանի տաճարներ ու վանքեր ՝ եկեղեցու հետ միասին, վանքի պատերը ժամանակին զարդարված են եղել Քերմանշախում գտնվող տակի-Բուստան ոճի դեկորատիվ գաջով։
2007 թվականին կղզու վրա Աքեմենյան գրություններ են բացվել։ Հաջորդ տարի գրությունը լրջորեն վնասվել էր վանդալների կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==
Վեսյոլի Ռազդոլ (այլ կիրառումներ)

Վեսյոլի Ռազդոլ, կարող է վերաբերել՝

Վեսյոլի Ռազդոլ - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բրատսկոեի շրջանում
Վեսյոլի Ռազդոլ - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վոզնեսենսկի շրջանում
Մարի-Լուիզ Գարագաշ

Մարի-Լուիզ Գարագաշ, հայ օպերային երգչուհի, լիրիկական սոպրանո։
Ծնվել է Կ. Պոլսում, որտեղ ստացել է կրթությունը՝ սովորելով Ամերիկյան իգական կոլեջում։ Երգի դասեր է առել օտարերկրյա հայտնի երգիչներից։ 1935-ին Սոֆիայում հանդես է եկել «Տրավիատա» օպերայում Վիոլետայի դերով։ Ապա մեկնել է Միլան, կատարելագործել արվեստը։


== Աղբյուրներ ==
Շաբելնյա (գյուղ, Իլինեցկոեի շրջան)

Շաբելնյա (ուկրաիներեն՝ Шабельня), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Իլինեցկոեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1671 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Շաբելնյա գյուղում բնակվում էր 388 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,72 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 225,58 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գմբեթ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գմբեթ (այլ կիրառումներ)

Գմբեթ, հիմնականում կիսագնդաձև կամ տարբեր ուռուցիկության տարածական սնամեջ ծածկ կամ ծածկը կրող կոնստրուկցիա։ 


== Պատմություն ==
Կիրառվելով հնագույն ժամանակներից հայկական ժողովրդական բնակելի տան ճարտարապետության մեջ՝ գմբեթը կատարելության է հասել միջնադարյան Հայաստանի եկեղեցական շենքերում (սրբագործված որպես երկնքի խորհրդանիշ, եկեղեցու հոգևոր իշխանության ընդհանրականության խորհրդապատկեր), որոնցից մեզ հայտնի վաղագույն օրինակներն են Էջմիածնի Մայր տաճարը (301–303, վերակառուցված 484 թվականին և 17-րդ դարում), պատմիչ Ստեփանոս արք. Օրբելյանի նկարագրած Շաղատի քառախորան, արտաքուստ ութանիստ, կենտրոնագմբեթ Ս. Ստեփանոս եկեղեցին (306–353) և Գյուտ Ա Արահեզացի կաթողիկոսի՝ 462 թվականին կառուցած Սրկղոնքի եռախորան, վերնահարկով, արտաքին սրահներով, երկգմբեթ Կաթողիկե եկեղեցին։ Գմբեթի կիրառման անուղղակի վկայությունն է, ըստ պատմիչ Ագաթանգեղոսի, Գրիգոր Ա Լուսավորչի տեսիլքում 4 սյուների վրա բարձրացող խորանարդաձև գմբեթի նկարագրությունը. «Չորս սյուների խաչերի վրա զարմանատես կամարներ միմյանց կապվեցին և դրա վրա գմբեթաձև խորանարդ ու աստվածակերտ, զարմանալի ամպեղեն շինվածք տեսա»։
Հայաստանում պահպանված հնագույն գմբեթը Տեկորի Ս.Սարգիս վկայարանինն է (478–490):
Հայկական գմբեթաշինությունն ունեցել է երկու զուգահեռ ուղղություն. մի կողմից՝ բազիլիկ եկեղեցիների գմբեթավորում, մյուս կողմից՝ կենտրոնագմբեթ կառույցների զարգացում։


== Նկարագրություն ==
Հայկական գմբեթները կառուցվել են թմբուկներով, որոնք վաղ միջնադարում բազմանիստ էին (խորանարդաձև, վեցանիստ, մեծ մասամբ՝ ութանիստ, սակավ՝ 12- և 16-նիստանի), կղմինդրե սաղավարտաձև կամ քարե բրգաձև ծածկով, իսկ 10-րդ դարից՝ նաև գլանաձև, հովանոցաձև կամ կոնաձև վեղարով։ Հայաստանում կիրառվել է նաև կլոր հիմքի վրա առանց թմբուկի կիսագնդաձև գմբեթ (Բարձրյալ խաչ, 5–7-րդ դարեր)։ Սկզբնապես գմբեթատակ քառակուսուց անցումը թմբուկին կատարվել է տրոմպների միջոցով, իսկ 6-րդ դարի վերջից՝ նաև առագաստներով (Ավանի կաթողիկոսության Սուրբ Հովհաննես եկեղեցի)։ 7-րդ դարից հայկական ճարտարապետությունը, բացառապես գմբեթավոր դառնալով, ստեղծել է քառախորան կենտրոնագմբեթ եկեղեցիների մի շարք տիպեր, որոնք նորույթ էին քրիստոնեական ճարտարապետության մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ագաթանգեղոս, Հայոց պատմություն, Երևան, 1986։
Ստեփանոս Օրբելյան, Սյունիքի պատմություն, Երևան, 1986։
Հովսեփյան Գ., Նյութեր և ուսումնասիրություններ հայ արվեստի և մշակույթի պատմության, պր. 3, Նյու Յորք, 1944։
Թորամանյան Թորոս, Նյութեր հայկական ճարտարապետության պատմության, [հ.] 1, 2, Երևան, 1942, 1948։
Հարությունյան Վ., Հայկական ճարտարապետության պատմություն, Երևան, 1993։
Токарский Н.М., Архитектура Армении Ⅳ— ⅩⅣ вв., Ереван, 1961.
Strzygowski J., Die Baukunst der Armenier und Europa, Wien, 1918.
Khatchaturian A., L'Architecture Arménienne de Ⅳe au Ⅵe siècle, Paris, 1971,
Hasratian M., La coupole dans l'architecture arménienne aux Ⅳe—Ⅴe siecle, "Atti de Quinto Simposio Internazionale di Arte Armena — 1988", V., 1992.
Բաղդուկ

Բաղդուկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ալազա (լեռ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալազա (այլ կիրառումներ)Ալազա, լեռ Կիլիկիայում, Կիլիկյան Տավրոս լեռնահամակարգում։ Սև կամ Ամանոս լեռներից բաժանվում է Որոնդես գետով։


== Ծանոթագրություններ ==
Պանդինո

Պանդինո (իտալերեն՝ Pandino), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 8391 մարդ (2004 թ.), բնակչության խտությունը 354 մարդ/կմ² է։ Զբաղեցնում է 22 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքսն է՝ 26025, հեռախոսային կոդը՝ 0373։
Բնակավայրի բարեխոս է համարվում Սանտա Մարգարիտան (Santa Margherita)։ Տոնակատարությունը հոկտեմբերի երրորդ կիրակի օրն է։
Այս գյուղում է ծնվել Էգիդիո Միրագոլի Մոնդովի եպիսկոպոսը։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Ալյոշիխա (գյուղ, Վետլուժսկի շրջան)

Ալյոշիխա (ռուս.՝ Алёшиха), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վետլուժսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հա Ջի Վոն

Հա Ջի Վոն (հանգըլ՝하지원, հունիսի 28, 1978(1978-06-28), Սեուլ, Հարավային Կորեա), հարավկորեացի դերասանուհի։ Ունի մի եղբայր Ջուն Թե Սուն։


== Կարիերա ==
Հա Ջի Վոնը գործակալությունից նկարահանման առաջին հրավերը ստացել է, երբ նա դեռ սովորում էր ավագ դպրոցում։ Հետագայում նա ընդունվել է Սեուլում գտնվող Դանքուկի համալսարան, ավարտելով հեռուստատեսության բակալավրի աստիճանը։ Նախքան ֆիլմի առաջին դերը ստանձնելը, Հա Ջի Վոնը մասնակցել է ավելի քան 100 լսումների։
Առաջին դերը դերասանուհին խաղացել է երիտասարդական շարքում 1996թ.` «New Generation Report: Adults Don’t Understand Us»: Առաջին կարևոր դերը դերասանուհու համար դարձավ դժվար պատանու բնույթը «Դպրոց-2» սերիալում։ 2000 թվականին Հա Ջի Վոնը հանդես եկավ թրիլլեր ժանրում, «Ճշմարտություն կամ մարտահրավեր» ֆիլմում, այդ դերը ստացավ մեկ ու կես հազար թեկնածուների ընտրության արդյունքում։ Այս ֆիլի դերի համար դերասանուհին  հաղթեց «Լավագույն նոր դերասանուհի» անվանակարգում, Grand Bell  մրցանակաբաշխության և և Busan Film Criticism Award-ում:2001 թ. «Ditto»  ֆիլմի դերի համար, Ջի Վոնը մրցանակ ստացավ` որպես «Կապույտ վիշապ» մրցանակի երկրերդ պլանի լավագույն դերասանուհի։
2003 թվականին Հա Ջի Վոնը խաղացել է «Փայլուն քարի առեղծվածը» պատմական դրամայի մեջ` Չհե Օկ դետեկտիվի դերում։ Ֆիլմը հայտնվեց ամենահաջող և հայտնի սերիալների առաջին տասնյակում, իսկ դերասանուհին արժանացել է MBC հեռուստաալիքի բարձրագույն մրցանակին։ Հաջորդ տարի դերասանուհին նկարահանվել է «Բալիի հիշողությունները» մելոդրամայում, որպես ուղեկցող աղջիկ Լի Սու Ջոն։ Այս դերը Ջի Վոնին հաղթանակ բերեց, որպես լավագույն դերասանուհի  Baeksang Arts Awards-ում։
2006թ. դերասանուհին նկարահանվել է Հուան Ջինի ժամանակաշրջանի պատմական դորամայում, որը հիմնվել է 16-րդ դարի Չոսոնում բնակվող և Հուան Ջինի բնույթի իրական կյանքի պատմության վրա, և համարվում է կորեական պատմության ամենահայտնի դինաստիան։ 2009թ.-ին Հա Ջի Վոնը դարձավ «Կապույտ վիշապ» մրցանակի հաղթող «Closer to Heaven» սերիալի դերի համար։ 2012 թվականին Հա Ջի Վոնը նկարահանվել է «As One» սպորտային ֆիլմում, որտեղ  նա հանդես է եկել հայտնի կորեացի թենիսիստ Հյուն Ջոն Հվայի դերում։ Նույն թվականինդերասանուհին հրատարակել է « At this moment »գիրքը, հուշերի գրարականության ժանրում։ 2014 թվականին դերասանուհին նկարահանվեց «Կայսրուհի Կի» պատմական հեռուստասերիալում խաղալով գլխավոր դերը, որի համար Հա Ջի Վոնը ստացավ Daesang մրցանակը։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Հեռուստասերիալներ ===


=== Ֆիլմ ===


=== Հեռուստահաղորդավար ===


== Սկավառակագրություն ==


=== Սենգլեր ===
2014 — Now In This Place
2015 — You Are Zoe


=== Ալբոմներ ===
2003 — Home Run


== Ծանոթագրություններ ==
(7339) 1991 RA16

(7339) 1991 RA16, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,684884 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,325 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0447 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1606,89 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,224035 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,64° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7339) 1991 RA16 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սվետլանա Ավագյան (այլ կիրառումներ)

Սվետլանա Ավագյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Սվետլանա Ավագյան (1944), հայ ազատամարտիկ, կապավոր։
Սվետլանա Ավագյան (գրող) (1935 - 2016), հայ գրող, լրագրող, թարգմանչուհի, թատերագետ։