armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Բարալեթ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, Հայ Առաքելական եկեղեցի, գտնվում է Վրաստանի Սամցխե-Ջավախք մարզի Ախալքալաքի շրջանի, Բարալեթ գյուղում,  կառուցվեծ է 19-րդ դարում։
Բարալեթի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի կառուցվել է 1855 թվականին, ի սկզբանե եկեղեցին եղել է փայտաշեն կառույց, եկեղեցին հայտնի է երկու անունով՝  Սուրբ Խաչ և Սուրբ Աստվածածին։ Եկեղեցու շուրջ կա նաև գերեզմանոց, որտեղ կան պահպանված 19-րդ դարի տապանաքարեր։
Եկեղեցին կառուցված է տուֆից, բազիլիկ տիպի կառույց է, նրա չափեսրն են (18.00 x 9.86) մետր, եկեղեցին պարսպապատ է։ Եկեղեցու պատերի և տանիքի միջև կան դեկորատիվ քիվեր, հարավային և հյուսիսային պատերին կա պատուհաններ, ունի մեկ մուտք որ գտնվում է արևմտյան կողմում, մուտք քանդակազարդ է, որի վերևում կա հայերեն արձանագրություն։
Արևմտյան կողմում՝ գագաթին կա զանգակատուն, որը ութասյուն է։
Խորանը գտնվում է եկեղեցու արևելյան մասում, իսկ խորանի աջ և ձախ կողմերում կան ավանդատներ, իսկ հյուսիսաին կողմում մկրտության ավազանն է։
Եկեղեցու հոգևոր կազմն է եղել՝ Կարապետ քահ. Տեր-Մարտիրոսյանը, 1860-ական թվականներին` Հակոբ քահ. Տեր-Կարապետյանը[, 1870-80-ական թվականներին` Կարապետ քահ. Տեր-Կարապետյանը, 1900-ական թվականներին` Ենովք քահ. Սեֆերյանը։
Խորհրդային անաստվածության տարիներին եկեղեցին փակվել է և վերածվել է պահեստի։
Արդեն իսկ մեր օրերում՝ 2004 թվականին, եկեղեցին վերակառուցվում է, որի նախաձեռնողներն են Ռուսաստանում և Հայաստանում ապրող գյուղի նախկին բնակիչները։
2005 թվականի նոյեմբերի 20-ին, ձեռամբ Վիրահայոց թեմի առաջնորդ Տ. Վագգեն եպիսկոպոս Միրզախանյանի, եկեղեցին վերաօծվում է։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոլոդեժե

Կոլոդեժե (ուկրաիներեն՝ Колодеже), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Գորոխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1594 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կոլոդեժե գյուղում բնակվում էր 584 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 24,18 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 24,15 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վառվռուկ հայաստանյան

Վառվռուկ Հայաստանի (լատ.՝ Alyssum hajastanum), խաչածաղկավորների ընտանիքին պատկանող 15-20 սմ բարձրությամբ աղվամազով ծածկված բազմամյա ծածկասերմ ծաղկաբույս, որն ունի բաց դեղնավուն ծաղիկներ և ուղղաձիգ ցողուններ։ Տերևները մանր են, ձվաձև, նշտարաձև, հերթադիր դասվորությամբ։ Յուրաքանչյուր ցողուն ավարտվում է ողկուզանման ծաղկաբույլով։ Պատիճները կլորավուն են, սրածայր հավելվածով։ Տիպիկ հայկական տեսակ է՝ այսպես կոչված էնդեմիկ, որը մեր հանրապետությունից դուրս ուրիշ ոչ մի երկրում չի հանդիպում։ Աճում է Սևանի ավազանում՝ (Արեգունու լեռնաշղթայում)։ Դեկորատիվ պարտիզագործության բնագավառում կարող է մշակվել ամենուրեք տարածված ծովային վառվռուկի հետ միասին կամ նրա փոխարեն։ Լուսասեր է և միանգամայն ցրտադիմացկուն․ հեշտությամբ է տանում ուշ գարնանային ցրտահարությունները։ Առատորեն ծաղկում է մինչև ուշ աշուն։ Ծաղկում է ցանքից ընդամենը 40-50 օր հետո։
Քանի որ բուսատեսակը հազվագյուտ է համարվում և գրանցված է Հայաստանի բուսականության «Կարմիր գրքում» մշակության մեջ ներդնելը անհրաժեշտ է։  Կարելի է օգտագործել ալպինարիաների, քարապարտեզների ձևավորման համար, ինչպես նաև ծաղկագորգային կոմպոզիցիաներում։


== Նկարագրություն ==
Բազմամյա բույս է, որը ծածկված է առսեղմ թեփանման մազիկներով։ Տերևները հականշտարաձևից մինչև գծային են։ Պարզ ցողունները չեն ճյուղավորվում։ Թեթևակի երկարավուն պտղաբույլը ունի առանցքից հեռացած պտղակոթեր։ Պսակաթերթերը գունատ դեղին են։ Կարճ առէջները հիմքում ամբողջական հավելուկով են, իսկ երկար առէջները ստորին մասում ունեն միակողմանի ատամնաձև թև։ 3,5-4 մմ երկարությամբ առսեղմ թեփանման բազմաճառագայթ մազիկներով ծածկված պատիճակները օվալ են, սռնակի տակ՝ գոգավոր։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում հանդիպում է միայն Սևանի ֆլորիստիկական շրջանում (Արտանիշ, Բաբաջան և Դարա գյուղի միջև)։ Հանդիպում է նաև Հարավարևմտյան Անդրկովկասում (Մսխեթ)։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է վերին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 2000-2300 մ բարձրությունների վրա, չոր լանջերին, գիհու նոսրանտառում։ Ծաղկում է ապրիլ-մայիս ամիսներին, պտղաբերում՝ հունիս-հուլիսին։


== Պահպանություն ==
Վտանգված տեսակ է։ Անդրկովկասի էնդեմիկ է։ Տարածման և բնակության շրջաների մակերեսը 500 կմ²-ից պակաս է։ Տեսակին, կապված ռեկրեցիայի ակտիվացման և արածեցման հետ, սպառնում է անհետացում։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված էր որպես հազվագյուտ տեսակ։ CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ընդգրկված չէ։
Պահպանվում է «Սևան» ազգային պարկի պահպանական գոտում։


== Ծանոթագրություններ ==
Մուրադյան վարժարան

Մուրադյան վարժարան, սփյուռքում գործող հայկական վարժարան։ Վարժարանը որոշակի դեր է կատարում հայ-ֆրանսիական մշակութային կապերի զարգացման գործում։ Սերտ կապի մեջ է Հայաստանի հետ։


== Պատմություն ==
Հիմնադրվել է 1832 թվականին, Իտալիայի Պադուա քաղաքում, եվդոկացի մեծահարուստ Սամուել Մուրադյանի կտակով, Մխիթարյան միաբանության նախաձեռնությամբ (կոչվում է նաև Սամվել Մուրադյանի վարժարան)։
1846 թվականին տեղափոխվել է Փարիզ։ 1870 թվականին միացել է Վենետիկի Ռափայելյան վարժարանին՝ Մուրադ-Ռափայելյան ընդհանուր անունով։ 1929 թվականին նորից բացվել է Փարիզում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ փակվել է, վերաբացվել 1946 թվականին։
1848-1970 թվականներին այստեղ կիրառվել է ֆրանսիական միջնակարգ դպրոցի ծրագիրը (ուսման տեողությունը 6 տարի), ընդունվել են նախակրթարանն ավարտողները։ Այժմ Մուրադյան վարժարանում գործում է ժամանակակից ֆրանսիական լիցեյի ծրագրով։ Շրջանավարտներն ստանում են բակալավրի աստիճան և իրավունք՝ առանց քննության ընդունվելու համալսարան։ Վարժարանը որոշակի դեր է կատարում հայ-ֆրանսիական մշակութային կապերի զարգացման գործում։
Տագարդոն

Տագարդոն (ռուս.՝ Тагардон), գյուղ Ռուսաստանի Հյուսիսային Օսիա-Ալանիա հանրապետության Ալագիրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ջունո I

Ջունո I (անգլ.՝ Juno I), ԱՄՆ կրող հրթիռ, ստեղծվել է 1958 թվականին, նախագծման հիմքում է ընկած Յուպիտեր C) հրթիռը։ Այս հրթռի օգնությամբ է դուրս բերվել Երկրի ուղեծիր ԱՄՆ առաջին արհեստական արբանյակը՝ Էքսփլորոր-1-ը (անգլ.՝ Explorer-1): Հաճախ շփոթում են Ջունո II կրող հրթիռի հետ, որը նախագծվել էր PGM-19 Յուպիտեր միջին հեռահարության բալիստիկ հրթիռի հիման վրա։


== Նախագծում ==
Ջունո I հրթիռը բաղկացած է Յուպիտեր-C հրթիռից, որին ավելացվել էր չորրորդ աստիճան։ Հրթիռի չորրորդ աստիճանը իրենից ներկայացնում էր մեկ «Բեյբի սերժանտ» հրթիռ։ Այս հրթիռի համակցման սխեման նախագծել էր Վերներ ֆոն Բրաունը 1956 թվականին իր Օրբիտեր նախագծի շրջանակներում։ Չորս աստճան ունեցող Ջունո I-ը և երեք աստիճանանոց Յուպիտեր-C-ն ունեին միևնույն երկարությունը (21,2 մետր), Ջունո I-ի չորրորդ աստիճանը գտնվում էր երրորդ աստիճանի քթամասային կոնի տակ։
Հրթիռն անվանվեց Հռոմեական դիցարանի աստվածուհի Ջունոյի անունով, որպես Յուպիտեր-C-ի արբանյակների արձակման համար նախատեսված տարբերակ։ Անվանումը առաջարկել էր այն ժամանակվա ՌՇԼ տնօրեն Բիլլ Պիկերինգը 1957 թվականի նոյեմբերին։ Չորրորդ աստիճանով Յուպիտեր-C-ի առաջին հաջողված արձակումը տեղի ունեցավ 1958 թվականի փետրվարի 1-ին, որի արդյունքում ուղեծիր դուրս բերվեց Էքսփլորոր-1 արբանյակը։


== Թռիչքների ցանկ ==
Չնայած այն հանգամանքին, որ Էքսփլորեր-1 արբանյակի արձակումը հսկայական հաջողություն էր ԱՄՆ տիեզերական ծրագրի համար, դրան հաջորդած հինգ արձակումներից միայն երկուսն էին հաջող անցել, որոնց արդյունքում տիեզերք էին արձակվել Էքսփլորեր-3 և 4 արբանյակները։ Ջունո I ծրագրի հարաբերական հաջողությունից հետո Վերներ ֆոն Բրաունը նախագծեց Ջունո II հրթիռը, վերցնելով որպես հիմք PGM-19 Յուպիտեր հրթիռի առաջին աստիճանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Վաիդասոո

Վաիդասոո (էստ․՝ Vaidasoo), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Ռաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 114 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Այտամորուք

Այտամորուք կամ փոքրիկ այտամորուք (նիդերլանդերեն՝ bakkebaarden), մազերի շերտեր, որոնք սափրվելիս թողնվում են քունքերի և բերանի միջև։ Առանձնացնում են այտամորուքի հետևյալ տեսակները.

Այտամորուք Ֆրանց Յոզեֆից. լայն այտամորուս բեղերի հետ, որը ենթադրում է սափրված կզակ։ Եթե կզակը չի սափրվել, ապա ներքևի մասում երկու ծայրերն էլ ավարտվում են W տառի տեսքով։ Անգլալեզու աշխարհում կոչվում են burnsides կամ sideburns գեներալ Բերնսայդի անունով։ Ռուսաստանում այտամորուսների նման նորաձևություն տարածել է գեներալ Սկոբելևը։
Սենատորական այտամորուք. այտամորուսի տեսակ է, որի ծայրերը միմյանց հետ կապված չեն և կրում են առանց մորուքի և բեղի։
Ֆրեզե (Frase). մորուքի ձև, որը Բաբելոնում կրում էին սեմիտները։ Իրենցից ներկայացնում էին այտամորուս՝ մորուքով, բայց առանց բեղերի։
Ֆավորի (Favoris). նեղ այտամորուք, որը շրջանակում էր այտերը։ Դրանք նորաձև էին 19-րդ դարի առաջին կեսին։


== 19-րդ դարում ==
Այտամորուքը նորաձևության մեջ են մտել 18-րդ դարի վերջին, երբ այն ծածկում էր այտերը նեղ շերտով՝ քունքից դեպի բերան։ Մասնավորապես, դրանք կրել են Մեծ բանակի հուսարները։ 19-րդ դարում առանձնացել է այտամորուքի երկու հիմնական տեսակ։ Առաջինը կոչվում էր հռոմա-ամպիրական, երբ այն միաձուլվում էր սանրվածքի հետ, իսկ երկրորդը՝ անգլիական, ըստ որի այտամորուքի մազերը երկար էին և մի փոքր հետ էին մնում այտերից:Այտամորուքները նորաձևության մեջ են մնացել ամբողջ 19-րդ դարի ընթացքում և ոչնչացել են 20-րդ դարի սկզբին բեղի և մորուքի հետ միասին։


== 1966 թվականից հետո ==
20-րդ դարի 60-ական թվականների վերջին բակենբարդներն ու բակերը կրկին նորաձևության մեջ են մտել՝ որպես տղամարդկային ազատության և անհնազանդության խորհրդանիշ։ Նորաձևության սկիզբը դրել են ամերիկյան հիպիները «սիրո ամռանը», ապա նորաձևությունը տարածվել է ամբողջ աշխարհում՝ չբացառելով նաև ԽՍՀՄ-ը։ Այդ տարիներին այտամորուք կրելու տարբերակները, որպես կանոն, երկուսն էին. դրանք գրեթե թաքնված էին երկար սանրվածքների տակ կամ լավ տեսանելի էին փոքր ծավալի սանրվածքների դեպքում՝ առանց ականջները փակելու։ Այտամորուքը կարող էր ունենալ ցանկացած ձև և չափ։ Այսպես, այտամորուսներ աճեցրել են շոու-բիզնեսի աստղերն ու երաժիշտները (Էլվիս Փրեսլին, Դուեյն Օլմանը և այլք), մարզիկները (Ջորջ Բեսթը), իսկ երբեմն կոմիքսների և կինոյի հերոսները, օրինակ՝ Կուղխը (Marvel Comics), Ջոն Ռութը (Կուրտ Ռասելը)՝ «Նողկալի ութնյակը» ֆիլմից։ 
Այտամորուքները նորաձևությունից դուրս են եկել 1980-ական թվականների սկզբներին-կեսերին։


== Այտամորուքների հայտնի կրողներ ==
Պատմական որոշ ժամանակաշրջաններում այտամորուքները նորաձևության տարր են համարվել։ Պատմական որոշ անձնավորություններ, ինչպիսիք են Ալեքսանդր Պուշկինը, Թոմաս Հեքսլին, Էմբրոուզ Բերնսայդը, Արթուր Շոպենհաուերը, հայտնի են նաև իրենց այտամորուսներով։

		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Բեղ
Մորուք


== Ծանոթագրություններ ==
Իբրագիմովո (գյուղ, Չիշմինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻբրագիմովոԻբրագիմովո (ռուս.՝ Ибрагимово, բաշկիրերեն՝ Ибраһим), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Չիշմինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 375 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ագռավ (համաստեղություն)

Ագռավ, փոքր համաստեղություն հարավային երկնքում։ Այն պարունակում է ընդամենը 11 աստղ, որոնք տեսանելի են անզեն աչքով (5.5 մեծությունից ավելի պայծառ)։ Դա Պտղոմեոսի նշած 48 համաստեղություններից մեկն է եղել, ով նրա մեջ հաշվել է 7 աստղ, և ժամանակակից 88 համաստեղություններից մեկն է։
Այս համաստեղությունում են գտնվում Ալեհավաք յուրօրինակ գալակտիկան, որն ինքը երկու գալակտիկաների՝ NGC 4038-ի և NGC 4039-ի է փոխացդուցությունից է բաղկացած, և NGC 4361 մոլորակային միգամածությունից։


== Աղբյուրներ ==
Անտեբա

Անտեբա, ճանապարհային կայան Մեծ Հայքում։ Նշանակված է Պևտինգերյան քարտեզում Արտաշատ-Պարեսկա ուղեգծի վրա։ Հ. Մանանդյանը տեղադրում է Վասպուրական աշխարհի Արտազ գավառում և անունը ուղղում է «Artaza» ձևով, այն տեղադրելով մոտավորապես նոր ժամանակների Կարաէյնե-Զուրավա ճանապարհի վրա։ Ա. Խաչատրյանը անտեբան նույնացնում է հետագայի Ալաշկերտի դաշտի Այնթապ բնակավայրի հետ։ Վերջինս անհավանական է. Այնթապը նշված ուղեգծից դուրս է գտնվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Էրնա Հայրիյան

Էրնա Վլադիմիրի Հայրիյան (հոկտեմբերի 23, 1959(1959-10-23), Հադրութ, Հադրութի շրջան), հայ իրավաբան, Եվրասիական տնտեսական միության դատարանի դատավոր։


== Կրթություն ==
1977-1982 թթ. սովորել և ավարտել է ԵՊՀ իրավաբանական ֆակուլտետը։


== Աշխատանքային գործունեությունը ==
1978-1979 թթ. - Նոտարական գրասենյակի պետական նոտար։
1983-1985 թթ. - Երևանի էլեկտրատեխնիկական գործարանի իրավախորհրդատու։
1989-1996 թթ. - Երևանի Սպանդարյան շրջանի իրավաբանական կոնսուլտացիայի փաստաբան։
1996-1999 թթ. - Երևանի Մաշտոցի շրջանի ժողովրդական դատարանի դատավոր։
1999-2005 թթ. - Երևանի Աջափնյակ և Դավիթաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի դատավոր։
2005-2006 թթ. - ՀՀ Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի անդամ։
2005-2008 թթ. - Հայաստանի Հանրապետության վճռաբեկ դատարանի քաղաքացիական պալատի դատավոր։
2008-2009 թթ. - Երևանի քաղաքացիական դատարանի նախագահ։
ՀՀ Նախագահի 2009 թվականի հունվարի 15-ի հրամանագրով նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության վճռաբեկ դատարանի քաղաքացիական և վարչական պալատի դատավոր՝ դադարեցնելով Երևանի քաղաքացիական դատարանի նախագահի լիազորությունները։
2015 թվականի հունվարի 2-ից նշանակվել է Եվրասիական տնտեսական միության դատարանի դատավոր։
ՀՀ Նախագահի 2015 թվականի հունվարի 16-ի հրամանագրով դադարեցվել են Հայաստանի Հանրապետության վճռաբեկ դատարանի քաղաքացիական և վարչական պալատի դատավորի լիազորությունները։


== Պարգևներ ==
Մխիթար Գոշի մեդալ (2013)։


== Ծանոթագրություններ ==
Դարիգա Նազարբաևա

Դարիգա Նուրսուլթանքիզի Նազարբաևա  (ղազ.՝ Darıǵa Nursultanqyzy Nazarbaeva, ռուս.՝ Дарига Нурсултановна Назарбаева, մայիսի 7, 1963(1963-05-07), Տեմիրտաու, Կարագանդայի մարզ, Ղազախական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ղազախ քաղաքական գործիչ, Ղազախստանի նախագահ Նուրսուլթան Նազարբաևի դուստրը։ 2015-2016 թվականների եղել է Ղազախստանի վարչապետի տեղակալը։


== Կյանք և կարիերա ==
Նազարբաևան ծնվել է 1963 թվականին Տեմիրտաու բնակավայրում։ 1985 թվականին ավարտել է Ղազախստանի Ս. Կիրովի անվան պետական համալսարանը։ 1990 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի պետական համալսարանի ասպիրանտուրա։ 1991 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն «Քաղաքական պայքարն Իտալիայում 1947 թվականի հանրապետական սահմանադրության ընդունման շուրջ» թեմայով։ 1998 թվականին Մոսկվայի պետական համալսարանում պաշտպանել է ատենախոսություն «Քաղաքական համակարգերի դեմոկրատացումը նոր անկախ պետություններում» թեմայով և ստացել քաղաքական գիտությունների դոկտորի աստիճան։
1995 թվականին Դարիգա Նազարբաևան դարձել է «Խաբար» պետական լրատվական գործակալության ղեկավար։ Նա ստեղծել է «Ասար» ղազախական  քաղաքական կուսակցությունը։ «Ասարը» 2006 թվականի հունիսին միացել է Նազարբաևին սատարող «Օտան» կուսակցությանը։
Շատ վերլուծողները կարծում են, որ նախագահ Նազարբաևն իր դստերը նախապատրաստում է, որպեսզի նա հաջորդի իրեն թոշակի անցնելուց կամ մահվանից հետո։ Նրա հարաբերությունները հոր հետ վատացել են այն պատճառով, որ նա երբեմն քննադատում է հոր կառավարումը։
Նազարաբաևան ամուսնացած է եղել  ղազախ գործարար և քաղաքական գործիչ Ռախատ Ալիևի հետ, որից ամուսնալուծվել է 2007 թվականի հունիսին։ Ալիևն ասել է, որ ամուսնալուծությունը գրանցվել է առանց իր համաձայնության և հարկադրվել է նախագահ Նազարբաևի կողմից։ Նազարբաևան և Ալիևը ունեն 2 որդի՝ Նուրալին և Այսուլթանը և մեկ դուստր՝ Վեներան։ 2003 թվականին ծնվել է Նուրանի դուստրը՝ Լաուրա Ալիևը։
Նազարբաևան եղել է Ղազախստանի «Սուպերսթարի» 2-րդ եթերաշրջանի ժյուրիի անդամ։ Նա սիրողական մակարդակի օպերային երգչուհի է։ Չնայած պաշտոնական վոկալային կրթության բացակայությանը՝ նա հաճախ ներկայացնում է օպերային մեներգեր համերգների և ներկայացումների ժամանակ։
2013 թվականի մայիսի 13-ին նա համերգ է տվել Փարիզի Ելիսեյան դաշտերի թատրոնում, որը կազմակերպել է Կոմս Պիեր Շերեմետևի հետ միասին. համերգին մասնկցել են Դմիտրի Յաբլոնսկու գլխավորած Լամուրյո նվագախումբը և Բաղդատ Տիլեգենովի ղեկավարած Sazgen sazi խումբը, ինչպես նաև մի շարք արտիստներ, որոնց թվում եղել են դաշնակահար Թիմուր Ուրմանչեևը, Սանդետ Բայգոժին և Մեդետ Չոտաբաևը։ Ունկնդիրների թվում եղել են Ֆրանսիայում Ռուսաստանի դեսպան Ալեքսանդր Օռլովը, այլ դեսպաններ, դիվանագետներ, ներդրողներ և ֆրանսիացի գրող Ժան Պիեռ Թիոլետը։
2014 թվականի ապրիլի 3-ին Նազարբաևան ընտրվել է Մաժիլիսի փոխնախագահ։ 2015 թվականի սեպտեմբերի 11-ին նա նշանակվել է վարչապետի տեղակալ։ Մեկ տարի հետո՝ 2016 թվականի սեպտեմբերի 13-ին, նա պաշտոն է ստացել սենատում՝ նշանակվելով սենատի միջազգային գործերի, պաշտպանության և անվտագության կոմիտեի նախագահ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Kazakh President's Daughter Chides Steel Baron Mittal
Kazakhstan: New Political Party Borrows From Western Right Archived 2007-06-10 at the Wayback Machine.
Nazarbayev schmiss seine Tochter raus Archived 2007-07-16 at the Wayback Machine. (German) Nazarbayev boots his daughter out.
Կուսարիգամա

Կուսարիգամա (ճապ.՝ 鎖鎌), ճապոնական սառը զենք, որը ի հայտ է եկել Մուրոմատիի ժամանակաշրջանում ։


== Կառուցվածք ==
Կուսարագիմա բաղկացած է կամա մանգաղից (ճապ.՝ 鎌), որին շղթայի միջոով ամրացված է հարվածային բեռ (ճապ.՝ 鎖, կուսարի) (ֆունդո)։ Ձեռքի մանգաղի երկարությունը կարող է հասնել 60 սանտիմետրի, իսկ մանգաղի երկաթի շեղբինը' մինչեւ 20 սանտիմտրի։ Մանգաղի երկաթե շեղբը սրված է ներսից, վերջանում է սուր ծայրով և ուղղահայաց է դրա բռնակին։ Շղթան կցվում է բռնակի մյուս ծայրին կամ մանգաղի գլխին։ Դրա երկարությունը կազմում է 2,5 մ կամ ավելի պակաս։


== Կիրառություն ==
Այդ զենքով աշխատելու տեխնիկան թույլ էր տալիս հակառակորդին հարված հասցնել հիրկայի օգնությամբ կամ շղթայով շփոթեցնելով հակառաորդին, նրա վրա հարձակվել մանգաղով։ 
Բացի այդ, հակառակորդի վրա կարելի է նետել հենց մանգաղը, որից հետո վերադարձնել այն շղթայի միջոցով։ Այսպիսով, կուսարիգաման օգտագործվել է ամրոցների պաշտպանության ժամանակ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Տես նաև ==
Սասումատա
Կանաբո
Մարտական հովհար


== Ծանոթագրություններ ==
Լեոնարդո դա Վինչիի թանգարան

Լեոնարդո դա Վինչիի թանգարան (իտալերեն՝ Museo leonardiano di Vinci), Վերածննդի դարաշրջանի հանճար Լեոնարդո դա Վինչիին նվիրված թանգարան Իտալիայի Տոսկանա մարզի Վինչի գյուղում ու նրա մերձակայքում։ 


== Պատմություն ==
Դեռևս 1919 թվականին՝ Լեոնարդո դա Վինչիի մահվան չորսհարյուրամյա տարելիցը նշելու ժամանակ է ծագել Վինչիում նրան նվիրված թանգարան հիմնելու գաղափարը, մի գյուղում, որը սերտորեն կապված է Վերածնության հանճարի կյանքի պատմության հետ և նրա ծննդավայրը համարվող Անչիանոյից (Անկիանոյից) գտնվում է ընդամենը 3, իսկ Տոսկանայի մայրաքաղաք Ֆլորենցիայից՝ 30 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Դրանից 34 տարի անց՝ 1953 թվականին, թանգարանը վերջապես բացվել է, և դրանում կարևոր դեր է խաղացել IBM-ը, որն անհատույց նվիրաբերել է Լեոնարդոյի գծագրերի ու նոթագրությունների հիման վրա պատրաստված մի ամբողջ շարք մոդելներ։ Ժամանակի ընթացքում թանգարանն ընդարձակվել է, և ներկայումս նրա տարածքում ընդգրկված են նաև պալացցինա Ուցիելին (Palazzina Uzielli), Castello dei Conti Guidi-ն՝ Գվիդի կոմսերի միջնադարյան ամրոցը, Վիլլա դել Ֆեռալեն,  Անչիանո գյուղը։

 
		
		
		
Թանգարանի գլխավոր մուտքը Piazza dei Guidi-ից՝ Գվիդիի հրապարակից է։ Այդտեղ, ինչպես նաև Գվիդի կոմսերի ամրոցում, համայնքապետարանը 1939-1942 թվականներին վերակառուցման աշխատանքներ է իրականացրել։

		
		
Palazzina Uzielli-ում բացված են «Շինարարական մեքենաներ», «Տեքստիլ արտադրության մեքենաներ», «Մեխանիկական ժամացույցներ» և «Լեոնարդոն ու անատոմիան» բաժինները։ Այդտեղ սրահներ են հատկացված նաև ժամանակավոր ցուցահանդեսների կազմակերպմն և ուսումնական ծրագրերի իրականացման համար։ Palazzina Uzielli-ի հարևանությամբ գտնվում է Լեոնարդոյի գրադարանը, որտեղ պահվում է ձեռագրերի, մատիտանկարների, գծագրերի հարուստ հավաքածու, ինչպես նաև տեխնիկայի պատմությանը վերաբերող տասը հազարից ավելի հղումներ, քաղվածքներ, մեջբերումներ։ Գվիդի կոմսերի ամրոցում (Castello dei Conti Guidi) տեղ են գտել «Ռազմի մեքենաներ», «Կամուրջներ», «Թռիչքի ուսումնասիրություններ», «Սարքավորումներ և գործիքներ», «Հեծանիվ և ինքնաշարժ մարտակառք», «Ջուր», «Օպտիկա և հեռանկար», «Երկրաչափական մարմիններ» բաժինները։

		
		
		
Վիլլա դել Ֆեռալեում ներկայացված է Լեոնարդ-նկարչի կյանքը, ցուցադրված են նրա նկարների բարձրորակ վերատպությունները՝ բնօրինակներին համապատասխանող չափսերով։ Կան նաև դիդակտիկ ինստալյացիաներ, բացատրական տեսանյութեր։
Այցելություն-էքսկուրսիան ավարտվում է Լեոնարդոյի ծննդավայրում, նրա կյանքի կարևոր դրվագները ներկայացնող հոլոգրամի դիտումով։

		
		
		
		


== Տես նաև ==
Լեոնարդո դա Վինչի
Գիտության և տեխնոլոգիայի «Լեոնարդո դա Վինչի» թանգարան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
www.museoleonardiano.it
www.davincitour.eu
Մոռենի սպիտակավուն

Մոռենի սպիտակավուն (լատ.՝ Rubus candicans), վարդազգիների ընտանիքի, մոռենի ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Հզոր, տերևաթափ թուփ է, որի ճյուղերը հասնում են մինչև 1,5-2 (երբեմն՝ 4) մ երկարության, դեղնամոխրավուն, անկյունավոր, փշապատ են, փշերը սեղմված են կողքերից, լայնացած հիմքով։ Տերևները տարեկան ընձյուղների վրա հնգամասն են, վերևից մերկ, ներքևից մազմզուկապատ, ծայրային տերևիկը լայն ձվաձև է, սրածայր, կողմնայինները՝ էլիպսաձև են կամ հակառակ ձվաձև, սրածայր, հիմքում բութ սեպաձև, կրկնակի ատամնաեզր կամ սղոցաեզր, 2-3,5 սմ երկարությամբ։ Ծաղիկները սպիտակ են, 2-2,5 սմ տրամագծով, բաժակաթերթիկները ձվաձև են, սրածայր, մոխրագույն թաղիքամազմզուկապատ, պսակաթերթիկները լայն էլիպսաձև են, մինչև 1 սմ երկարությամբ։ Առէջաթելերը սպիտակ են։ Ծաղկաբույլերը հասնում են մինչև 20 սմ երկարության։ Ծաղկակիրները նշտարաձև են։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Կովկասում, Հյուսիսային և Միջին Եվրոպայում։ Մեր հանրապետության տարածքում հանդիպում է Նոյեմբերյանի, Իջևանի, Շամշադինի շրջաններում, միջին և ստորին լեռնային գոտիներում, թփուտներում, անտառների եզրերին։


== Ծանոթագրություններ ==
Նադեժդա Կարդյան

Նադեժդա Գրիգորի Կարդյան (ապրիլի 14, 1882(1882-04-14), Աստրախան, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 20, 1957(1957-09-20), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ երգչուհի (մեցցո սոպրանո), մանկավարժ։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1945)։


== Կենսագրություն ==
1913 թվականին ավարտել է Պետերբուրգի կոնսերվատորիան։ Մինչև 1917 թվականը Պետերբուրգում հանդես է եկել որպես օպերային և համերգային երգչուհի։ 1917-1921 թվականներին ձայնամշակում է դասավանդել Աստրախանի երաժշտական դպրոցում, 1921-1935 թվականներին՝ Մոսկվայի կոնսերվատորիային կից երաժշտական ուսումնարանում, 1935-1957 թվականներին՝ Երևանի կոնսերվատորիայում (պրոֆեսոր՝ 1939 թվականից)։ Աշակերտներից են՝ Սերգեյ Լեմեշևը, Լ. Խաչատուրովը, Լյուբով Օռլովան, Լ. Լազարևան, Ե. Խաչիկյանը, Ավագ Պետրոսյանը, Կ. Մարկոսյանը, Մ. Չմշկյանը, Ե. Միքայելյանը, Կ. Մարկոսյանը։
Նորշեն (Գյումուշխանեի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նորշեն (այլ կիրառումներ)Նորշեն, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Գյումուշխանեի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լոռի (թերթ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լոռի (այլ կիրառումներ)«Լոռի», խորհրդային շրջանի թերթ։ Հանդիսացել է ՀԿԿ Թումանյանի շրջանային կոմիտեի, աշխատավորների դեպուտատների շրջանային և Ալավերդու քաղաքային խորհուրդների օրգանը։ Առաջին անգամ լույս է տեսել 1965 թվականին, Ալավերդիում։ 
Լուսաբանել է ԽՄԿԿ և ՀԿԿ կենտկոմների որոշումները, լուսաբանել շրջանի ու քաղաքի տնտեսությունների և արդյունաբերական ձեռնարկությունների աշխատանքները։ 
Տպագրել է մարզական, մշակութային, միջազգային և հանրապետական լուրեր, գրական էջեր, բժշկական և իրավաբանական տեղեկություններ։ 
Հաջորդել է «Պղնձի ֆրոնտում» (1931-1962), «Կոմունիզմի համար» (1962-1963, միջշրջանային), «Լոռի» (1963-1964, միջշրջանային թերթերին։
Քարավանք (Կարսի նահանգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Քարավանք (այլ կիրառումներ)Քարավանք, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նժդեհ կամավորական ջոկատ

«Նժդեհ» կամավորական ջոկատ։ Կոչվել է ռազմական, քաղաքական և պետական գործիչ, փիլիսոփա, հրապարակախոս Գարեգին Նժդեհի (Տեր-Հարությունյան Գարգեին Եղիշեի (1886-1955)) անունով։ Կազմավորվել է 1989 թվականին Վանաձորում «Նժդեհ ԱԻՄ» կազմակերպության ռազմաքաղաքական խորհրդի նախաձեռնությամբ։ 1989-1992 թվականներին մասնակցել է Նոյեմբերյանի (Ոսկեպար, Բաղանիս, Բարեկամավան), Իջևանի (Կիրանց, Բերքաբեր) և Արցախի Հանրապետության Հադրութի (Էդիլլու, Աղբուլաղ, Դուդուկչի, Խրմնջուղ, Մելիքաշեն, Պլեթանց, Ցոր) շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին, միաժամանակ կազմակերպել է զենք-զինամթերքի արտադրություն։ 1992 թվականի հունիսին «Նժդեհի» հիմքի վրա ստեղծվել է Սյունիք աշխարհազոր կամավորական զորամիավորումը, նույն թվականի հոկտեմբերին՝ Վանաձորի առաջին կամավորական, 1993 թվականի հունվարին՝ Վանաձորի առաջին պայմանագրային գումարտակները, որոնք մասնակցել են Քաշաթաղի, Մարտակերտի, Քարվաճառի, Ֆիզուլիի ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։
Մարտական տարբեր գործողությունների ժամանակ հրամանատարներ են եղել Ս.Նալղոանյանը, Գ.Մարիկյանը, Ա.Փայտյանը։ Ջոկատից զոհվել է 6 ազատամարտիկ։
Սախնովշչինսկի գյուղական խորհուրդ (Մաշևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սախնովշչինսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)Սախնովշչինսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Сахнівщинська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Մաշևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սախնովշչինսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 996 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 52,12 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 19,11 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ջալա (Կիսկիմի գավառ)

Ջալա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կիսկիմի գավառակում։ Գտնվում էր Կիսկիմ քաղաքից 16-16.5 կմ հարավ-արևելք, Թորթում գետի ձախ ափին, սարավանդի վրա։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 23 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կորսիոնե

Կորսիոնե (իտալերեն՝ Corsione), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 215 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 42 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 5 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0141։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Լեսխուլուխե

Լեսխուլուխե (վրաց.՝ ლესხულუხე), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մարտվիլի շրջան‎‎‎ում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 310 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Մարտվիլյից հեռու է 18 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 167 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նորաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Գեղարքունիքի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նորաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (այլ կիրառումներ)Այս հոդվածը ներկայացնում է Գեղարքունիքի մարզի Նորաշեն գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 46 հուշարձան (14 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Վլիստ (համայնք)

Վլիստ (հոլ.՝ Vlist ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Հարավային Հոլանդիա մարզում։ Տարածքը 53,79 կմ² է, բնակչությունը՝ 9.810 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.700 եվրո է։


== Բնութագիր ==
Վլիստը իր անվանումն ստացել է նույնանուն գետից, որի երկայնքով կենտրոնացած է բնակչությունը։ Գետը կապ է ստեղծում Լեկ գետի և Շունհովեն քաղաքի միջև մինչև Հաաստրեխտ, որտեղ այն թափվում է Հոլանդշե Էյսելի մեջ։ Այն ունի մոտավորապես 9 կիլոմետր երկարություն (5,6 մղոն)։ Վլիստը նախկինում օգտագործվում էր որպես ջրահեռացման ավազան գետի շուրջը գտնվող պոլդերների համար; գետի ափին շատ հողմաղացներ կային, հարևան պոլդերից և գետից ջուր դուրս գցելու համար։ Այն նաև օգտագործվում է ապրանքների տեղափոխման համար, մասնավորապես Շունհովենից Ուտրեխտ։ Այսօր գետը զբոսաշրջության մեջ ավելի մեծ գործառույթ ունի, և հատկապես տարածված է հեծանվորդների և հետիոտների շրջանում, ովքեր հաճույք են ստանում քայլել կամ լողալ գետի երկայնքով։ Եթե գետը բավականաչափ սառեցված է ձմռանը, ապա երկու նահանգի սահադաշտը դառնում է սառցե գեղասահք իր սիրահարների համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Official website
Պարտիզանսկոե (գյուղ, Սիմֆերոպոլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊարտիզանսկոեՊարտիզանսկոե (ուկրաիներեն՝ Партизанське, Ղրիմի թաթարերեն՝ Sabla), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սիմֆերոպոլի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Սաբլի։
2001 թվականի տվյալներով Պարտիզանսկոե գյուղում բնակվում էր 2 018 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հրեական պատերազմ (66-73)

Հրեական պատերազմ, Առաջին հրեա–հռոմեական պատերազմ (եբրայերեն՝ המרד הגדול‎‎ - Հրեական մեծ ապստամբություն),  հակահռոմեական ապստամբություն Հրեաստանում։ Առիթը հռոմեացի պրոկուրատոր Գեսսիոս Ֆլորոսի չարաշահումներն էին։ Ապստամբությունը ղեկավարել են գյուղացիների և արհեստավորների շահերն արտահայտող զելոտների (նախանձախնդիրներ) և սիկարիների (դաշույնավորներ) խմբավորումները։ Ապստամբները տիրեցին Երուսաղեմը, ապա պարտության մատնեցին Ասորիքի հռոմեացի կառավարիչ Կետոիոս Գալլոսի զորքը։ Կայսր Ներոնը ապստամբների դեմ ուղարկեց մեծ զորք՝ Փլավիոս Վեսպասիանոսի գլխավորությամբ։ 67 թվականին հռոմեացիները գրավեցին Դալիլեան, գերեցին Ցոտապատա բերդը պաշտպանող զորավար Հովսեփ բեն Մաթաֆիային (Հովսեփիոս Փլավիոս)։ 69 թվականին ապստամբների դեմ գործող հռոմեական բանակը գլխավորեց կայսր հռչակված Վեսպասիանոսի որդի Տիտոսը, որը պաշարեց Երուսաղեմը։ Պաշարվածների մեջ սկսվեց երկպառակություն։ 5-ամսյա պաշարումից հետո, 70 թվականին, հռոմեացիները գրավեցին Երուսաղեմը, ավերեցին քաղաքն ու Սողոմոնի տաճարը։ Ապստամբների դիմադրությունը շարունակվեց մինչև 73-ը, երբ ընկավ նրանց վերջին բերդը՝ Մասադան։
Բոլշիե Լոմի (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)

Բոլշիե Լոմի (ռուս.՝ Большие Ломы), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գյոքսու (Ջահանի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գյոքսու (այլ կիրառումներ)Գյոքսու, գետակ Կիլիկիայում, Ջահան գետը կազմով երեք ճյուղերից մեկը, որն անցնելով Կոկիսոնի դաշտով, կոչվում է նաև Կոկիսոն։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոռուս

Մոռուս (պորտ.՝ Morros), համայնք Բրազիլիայի Հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մարանիան նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Ռոզարիու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 15 865 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 715,325 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 9,2 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է ապրիլի 28-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 13.605.450,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 890,29 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,561 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)


== Ծանոթագրություններ ==
Սլավնոե (գյուղ, Ռազդոլնոյեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍլավնոեՍլավնոե (ուկրաիներեն՝ Славне, Ղրիմի թաթարերեն՝ Baqqal), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ռազդոլնոյեի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բակկալ Տատարսկի, Բակալ։
2001 թվականի տվյալներով Սլավնոե գյուղում բնակվում էր 1 262 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մերիջեյն Միքեր

Մերիջեյն Միքեր (անգլ.՝ Marijane Meaker, մայիսի 27, 1927(1927-05-27), Օբերն, Նյու Յորք, ԱՄՆ - նոյեմբերի 21, 2022(2022-11-21)), ամերիկացի գրող։


== Գործունեություն ==

Վին Փաքեր անունով նա գրել է մի շարք դետեկտիվ և հետախուզական վեպեր, այդ թվում՝ «Գարնանային կրակը» (անգլ.՝ Springfire): Ինչպես Էն Ալդրիխ Միկերը գրում էր գիտական հանրաճանաչ գրքեր լեսբուհիների մասին, և Քերր (անգլ.՝ M. E. Kerr) կեղծանունով նա գեղարվեստական պատմվածքներ էր գրում երիտասարդների համար։ Վերջապես Մերի Ջեյմս (անգլ.՝ Mary James), անվան տակ նա գրքեր գրեց փոքր երեխաների համար։


== Մրցանակներ ==
Միքերը ստացել է բազմաթիվ մրցանակներ, այդ թվում՝ Ամերիկյան գրադարանային ասոցիացիայի կողմից Մարգարեթ Էդվարդսի մրցանակը երիտասարդական գրականության համար։ Նյու Յորք Թայմսը նրան անվանել է «երիտասարդական գրականության մեծ վարպետներից մեկը»։ «Ոսկե թագ» գրական ընկերությունն ամեն տարի մրցանակ է շնորհում մեկ հեղինակի՝ լեսբիական գրականության ոլորտում աշխատելու համար։ Միքերը մրցանակը շահել է 2013 թվականին և միացել Էնն Բաննոնին, Սառա Օլդրիջին, Ջեյն Ռուլին, Էլեն Հարթին և շատ այլ մարդկանց։


== Անձնական կյանք ==
Միքերը երկու տարվա ընթացքում հարաբերություններ է ունեցել գրող Պատրիսիա Հայսմիթի հետ։ Այս հարաբերությունների մասին նա գրել է 2003 թվականի վավերագրական հուշագրության մեջ։ 2006 թվականից Միքերը ապրում է Նյու Յորքի Իսթ Հեմփթոն քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
M. E. Kerr and Mary James official website
M. E. Kerr Internet Speculative Fiction Database-ում
День каминг-аута: 5 писателей, чьи жизни изменила гомосексуальность
Aldrich, James, Kerr, and Packer at LC Authorities with 2, 4, 30, and 5 records
Works by or about Ann Aldrich in libraries (WorldCat catalog)
Works by or about Marijane Meaker in libraries (WorldCat catalog)
Works by or about Mary James in libraries (WorldCat catalog)
Works by or about M. E. Kerr in libraries (WorldCat catalog)
Works by or about Vin Packer in libraries (WorldCat catalog)
Ռեկոնվերսիա

Ռեկոնվերսիա (ռե նախածանց և լատ․՝ conversio — վերադարձ, շրջադարձ), էկոնոմիկայի կառուցվածքային փոփոխություն՝ կապված ռազմական արտադրանքի թողարկումից քաղաքացիականի անցնելու հետ։ Ենթադրում է արտադրության, կապիտալ ներդրումների ու արտաքին առևտրական շըրջանառության ոլորտներում ճյուղային ու ռեգիոնալ տեղաշարժերի իրականացում, հաճախ դրամական ռեֆորմի անցկացում, տնտեսական գործունեության իրավաբանական կարգավորման փոփոխություն։ Ռեկոնվերսիայի ընթացքում ժամանակավորապես կրճատվում են արտադրության բացարձակ չափերը, սակայն միաժամանակ էկոնոմիկան վերականգնվում է։
Տյուլ (շրջան)

Տյուլ  (ֆր.՝ Tulle), շրջան (ֆր.՝ Arrondissement) Ֆրանսիայում, գտնվում է Լիմուզան երկրամասում։ Շրջանի դեպարտամենտ՝ Կորեզ։ Սուպերֆեկտուրա՝ Տյուլ։ Շրջանի բնակչությունը 2006 թվականին կազմել է 79 281։ Բնակչության խտությունը կազմում է 31 մարդ/կմ²։ Շրջանի տարածքը կազմում է 2564 կմ²։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Կորտե շրջան (ֆր.)


== Ծանոթագրություններ ==
(4237) Ռաուշենբախ

(4237) Ռաուշենբախ (անգլ.՝ Raushenbakh), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,646605 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4004 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8929 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1572,65 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,228913 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,16° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4237) Ռաուշենբախ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սարիհասան

Սարիհասան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Քոչհիսարի գավառակում։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղն ուներ հին հայկական եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Միքայել Դյուդոկ դը Վիտ

Միքայել Դյուդոկ դը Վիտ (հոլ.՝ Michaël Dudok de Wit, հուլիսի 15, 1953(1953-07-15)[…], Abcoude), հոլանդացի նկարիչ-մուլտիպլիկատոր, կինոռեժիսոր, նկարազարդող, սցենարիստ և նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
1978 թվականին ավարտել է Ֆարնհամի արվեստի քոլեջը (Մեծ Բրիտանիա)։ Նրա թեզային աշխատանքը «Հարցազրույց»-ն է (1978 թ.): Մեկ տարի ապրելով Բարսելոնայում՝ նա բնակություն է հաստատում Լոնդոնում, հեռուստատեսության համար ստեղծում է անիմացիոն ֆիլմեր:Ֆիլմը առաջադրվել է Օսկարի, արժանացել է «Սեզար» և Cartoon d'or մրցանակաների։
Իր սեփական ստուդիայում ստեղծել է գովազդային հոլովակներ, մուլտսերիալներ։ Նրա «Հայրեր և դուստրեր» (2000) աշխատությունը արժանացել է միջազգային 22 մրցանակների, այդ թվում նաև "Օսկար"մրցանակի (2001), և նույն տարում նաև BAFTA մրցանակին։ 2016 թվականին էկրան է բարձրանում «The Red Turtle» ֆիլմը։
Անգլիայի և արվեստի աշխարհի տարբեր քոլեջներում անիմացիա է դասավանդում։ Գերադասում է նկարահանել ֆիլմեր, որոնցում չկա հստակ պատմություն, բայց կա հայեցակարգ, հատուկ տրամադրություն, անկեղծություն։
Հայտնի է նաև որպես գրքեր զարդարող, նկարազարդարող։


== Մրցանակներ ==
«Le moine et le poisson»-ը (1994) առաջադրել է "Օսկար" մրցանակի, արժանացել է "Սեզար" մրցանակներին։


== Ֆիլմագրություն ==
Միքայելը 1978 թվականից մինչև 2016 թվականը նկարահանել է 12 ֆիլմ.

2016 The Red Turtle (ռեժիսոր, նկարիչ)
2006 The Aroma of Tea (կարճամետրաժ) (ռեժիսոր, սցենարիստ, նկարիչ)
2003 La prophétie des grenouilles (նկարիչ։ Փիղ)
2001 Father and Daughter (կարճամետրաժ) (ռեժիսոր, սցենարիստ, նկարիչ)
1999 Fantasia/2000 (նկարիչ)
1998 T.R.A.N.S.I.T. (կարճամետրաժ) (նկարիչ)
1998 L’enfant au grelot (կարճամետրաժ) (նկարիչ)
1994 Le moine et le poisson (կարճամետրաժ) (ռեժիսոր, սցենարիստ, նկարիչ)
1993 Prince Cinders (նկարիչ)
1992 Tom Sweep (կարճամետրաժ) (ռեժիսոր, սցենարիստ)
1981 Heavy Metal (նկարիչ — «Den»-ի մասը)
1978 The Interview


== Ծանոթագրություններ ==
Գուլիե

Գուլիե (ֆր.՝ Goulier), համայնք Ֆրանսիայի Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Վիկդեսո կանտոնի կազմի մեջ (Ֆուա շրջան)։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09135։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 47 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 30 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 18-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 12-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 60,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 61,5 %)։ 18 աշխատունակ բնակիչներից 16-ը աշխատում էին (9 տղամարդ և 7 կին), անաշխատանք էր 2-ը (տղամարդ)։ 12 անգործունակ մարդկանցից 2-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 7-ը թոշակառու, 3-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Մասո խաչ
Եկեղեցի
XVIII դարի ջրաղաց
Trou du Sauzeton աշխարհի ամենամեծ քարանձավներից մեկը


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Գուլիե» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-18-ին։ Վերցված է 2012-1-9 
«Գուլիե» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-23
Արմենակ Սալմասլյան

Արմենակ Հակոբի Սալմասլյան (դեկտեմբերի 10, 1888(1888-12-10), Բուրսայի մարզ, Օսմանյան կայսրություն - հունվարի 7, 1971(1971-01-07), Փարիզ, Փարիզի շրջան), հայ մատենագետ։ Իրավաբանական գիտությունների դոկտոր (1922)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Բուրսայում։ Նախնական կրթությունն ստացել է Կոստանդնուպոլսի Պերպերյան վարժարանում (1900-1906), ապա ուսանել ամերիկյան Ռոբերտ քոլեջում (1906 - 1911)։ 1911 թվականին մեկնել է Փարիզ, սովորել իրավաբանության համալսարանում (1911-1914 թվականներին), արժանանալով դոկտորականի։ 1920-1922 թվականներին աշխատել է որպես քարտուղար Ազգային պատվիրակությունում։ 1922-1930 թվականներին եղել է Փարիզի պարսկական պատվակալ հյուպատոսի՝ Ներսես խան Ներսեսյանի անձնական քարտուղարը։ Ֆրանսիական իրավաբանական գրասենյակում յոթ տարիներ աշխատելուց հետո, 1940–1947 թվականներին եղել է Փարիզի ազգային մատենադարանի արևելյան լեզուների բաժնի վարիչը, 1951 թվականից մինչեւ մահը՝ Նուպարյան մատենադարանի տնօրենը։ Հայագիտական հոդվածներով թղթակցել է «Բյուզանդիոն», «Երևան», «Յառաջ», «Աշխարհ», «Բազմավեպ» և այլ պարբերականների։ 1946 թվականին լույս է տեսել Սալմասլյանի «Հայկական մատենագիտություն» ֆրանսերեն աշխատությունը, որի լրացված և ճշգրտված տարբերակը հրատարակվել է Երևանում, 1969 թվականին։ Այն ներառում է հայագիտության բոլոր բնագավառներում օտար լեզուներով մինչ 1965 թվականը լույս տեսած հետազոտություններ։ 1967 թվականին Սալմասլյանը արժանացել է Երևանի Մատենադարանի «Մեսրոպ Մաշտոց» հուշամեդալին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալան Մանեսոն Մալե

Ալան Մանեսոն Մալե (ֆր.՝ Alain Manesson Mallet, 1630[…], Փարիզ - 1706[…], Փարիզ), ֆրանսիացի աշխարհագրագետ, քարտեզագիր և ռազմական ինժեներ։


== Կենսագրություն ==

Ալան Մանեսոն Մալեն ծնվել է 1630 թվականին Փարիզում։ Մաթեմատիկա և երկրաչափություն ուսումնասիրել ռազմական ինժեներ Ֆիլիպ Մալեի մոտ, որը 1654 թվականից դասավանդում էր Բուրգոնյան քոլեջում։ Ապա դառնում է հրացանակիր զինվոր՝ Լյուդովիկոս XIV արքայի պահակային գնդում։ Որոշ ժամանակ անց ստանում է ավագ սերժանտի կոչում և տեղափոխվում հրետանային գունդ։ Նրան է վստահվում նաև ամրոցների վերահսկումը։
1663 թվականին մեկնում է Պորտուգալիա և զգալով երկրի անկախության համար մղվող պատերազմի մոտալուտ ավարտը, ծառայության է մտնում Պորտուգալիայի թագավոր Ալֆոնսո VI-ի մոտ։ Ֆրանսիայի մարշալ Ֆրեդերիկ Արման դը Շոմբերգի հրամանագրով, որպես ռազմական ինժեներ, Ալան Մանեսոնը ծառայության է անցել թագավորական բանակային ճամբարներում, իսկ որոշ ժամանակ անց՝ Ալենտեժո պրովանսում տեղակայված հրետանային գնդում։ 1666 և 1667 թվականներին նա հատկապես մեծ ներդրում ունեցավ Առոշեի ու Ֆերեյրայի պարսպապատ բերդերն ամրացնելու գործում։
1668 թվականին Լիսաբոնի պայմանագրի կնքումից հետո Մանեսոն Մալեն վերադառնում է Ֆրանսիա և Լա Փըթիթ Էքուիր դպրոցում նշանակվում մաթեմատիկայի ուսուցիչ։
1671 թվականին նա հրատարակում է պաշարողական և ռազմական գիտության մասին իր առաջին պատկերազարդ դասագիրքը։ Իսկ «Մարսի գործերը կամ ռազմական արվեստ» գիրքը հաջորդ տարում արդեն թարգմանվեց գերմաներեն։ 1683 թվականին Մանեսոն Մալեն հրատարակեց «Աշխարհի նկարագրություն» գիրքը՝ հինգ հատորից։ Այս մեծ աշխատանքը նա գրել էր՝ օգտվելով աշխարհագրության վերաբերյալ բազմաթիվ գրքերից, ինչպես նաև ընդգրկված էին Մալեի ուղեգրությունները՝ իր կազմած քարտեզներով, ամեն երկրի բնակավայրերի, ժողովուրդների ազգային տարազների, կենդանական ու բուսական աշխարհների վերաբերյալ տարբեր հեղինակների նկարներով և այդ ամենի մասին Մալեի պատկերավոր նկարագրություններով։ Այս ինքնատիպ հանրագիտարանում տարբեր երկրների և ազգերի հետ մեկտեղ տեղեկություններ կան նաև Հայաստանի և հայ ժողովրդի մասին։ Այդպիսի փորագրանկարներից մեկը ներկայացնում է Երևանի համայնապատկերը, հեռվում՝ Մասիս լեռը, որի գագաթին երևում է Նոյան տապանը։ Մեկ այլ փորագրանկարում պատկերված են հայ տղամարդ և կին՝ ազգային տարազով։
1702-ին հայտնվում է նրա վերջին հրատարակած գիրքը՝ «Պրակտիկ երկրաչափություն»։ Այն պատկերված էր բազմաթիվ փորագրանկարներով ու հուշարձանների նկարներով, որոնք Մանեսոն Մալեն կատարել էր Իսրայելում։ Նա թեև աշխատում էր իր չորրորդ գրքի վրա, սակայն այդպես էլ չհասցրեց այն ավարտին, քանզի մահացավ 1706 թվականին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Չերվոնոսով

Չերվոնոսով (ուկրաիներեն՝ Червоносів), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Նովովոդոլաժսկի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բիլյալովո

Բիլյալովո (ռուս.՝ Билялово, բաշկիրերեն՝ Билал), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 651 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զինովևների-Յուսուպովների տուն

Զինովևների-Յուսուպովների տուն (ռուս.՝ Дом Зиновьевых-Юсуповых), պատմական շենք Մոսկվայում, որի հիմքում ընկած է XVII դարի քարե ապարանք։ Հասցեն՝ Բոլշոյ Աֆանասևսկի նրբանցք, տուն 24։ Ունի մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ։


== Պատմություն ==
Այդ տան կառուցման ճշգրիտ ամսաթիվն անհայտ է։ Սակայն այն փաստը, որ նրա ճակատը դուրս է գալիս նրբանցքի կարմիր գիծ, խոսում է շինության պատկառելի տարիքի մասին։
Ավելի քան հարյուր տարի (1649-1755 թվականներին) տունը պատկանել է Զինովևների ցեղին։ Սեղանապետ Պ. Պ. Զինովևը 1680-1690-ական թվականներին իր հողամասում կառուցել է քարե ապարանք։ Հայտնի է, որ 1685 թվականին Զինովևը քարե շինարարության համար փոխատվություն է ստացել։ Վերականգնողները տունը թվագրում են հենց այդ ժամանակահատվածով։ Տունը բաղկացած է 1680-ական թվականների և XVIII դարի կեսերի երկու փոքր ծավալներից, որոնք ավելի ուշ միավորվել են և դրանց ավերացվել է երկրորդ հարկ։
1776 թվականին տունը պատկանել է գրող Լև Տոլստոյի նախապապ Անդրեյ Տոլստոյին։ Իսկ տան վերջին սեփականատերը եղել է Տոլստոյի աներորդի Ալեքսանդր Բերսը։

XIX դարում տունը վերակառուցվել է և դարձվել կիսահարկով ամպիր ոճի առանձնատուն։ 1860-ական թվականներին այն վերակառուցվել է էկլեկտիզմի ոգով, իսկ հարյուրամյակի վերջում վերնակառուցվել է երրորդ հարկ և ճակատների դեկորը ևս մեկ անգամ փոփոխվել է։ Այսպիսով, XX դարի սկզբին այն քիչ էր հիշեցնում XVII դարի ապարանքը։ Խորհրդային տարիներին եղել է բնակելի տուն։ 1980-ական թվականներին ապաբնակեցվել է։
2000-ական թվականներին քանդվել է Զինովևների-Յուսուպովների տանը կցակառուցված եկամտաբեր տունը։ Այնուհետև քանդվել են բակի բոլոր տնտեսական կառույցները, որից հետո տան շուրջը կառուցվել է բնակելի նոր համալիր։ Շատ տարիներ տունը կանգնած էր ավերակների մեջ՝ առանց տանիքի, գրեթե ամբողջովին քանդված։ 2010 թվականին սկսվել է նրա վերականգնումը։ Տունը վերակերտվել է այն տեսքով, որն ունեցել է XVII-XVIII դարերում։ Վերականգնողների խումբը Տ. Ս. Բորիսովայի գլխավորությամբ «Մոսկովյան վերականգնում» մրցույթում արժանացել է 2012 թվականի առաջին մրցանակին «Վերականգնման լավագույն նախագիծ» անվանակարգում։
2015 թվականից շենքում տեղակայվել է Միջազգային դրամագիտական ակումբի մասնավոր թանգարանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Палаты Зиновьевых // Архнадзор
Նովի Կոմար

Նովի Կոմար (ուկրաիներեն՝ Новий Комар), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վելիկոնովոսյոլկովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովի Կոմար գյուղում բնակվում էր 534 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Խիրանթոդենդրոն

Խիրանթոդենդրոն (լատ.՝ Chiranthodendron), բույս, որը պատկանում է փիփերթազգիների կամ ստերկուլիազգիների (լատ.՝ Sterculiaceae Vent) կամ շոկոլադազգիների ընտանիքին, որի միակ ներկայացուցիչը խիրանթոդենդրոն պենտադակտիլիոնն է (լատ.՝ Chiranthodendron pentadactylon): Տեսակը նկարագրված է 1805 թվականին։


== Պատմություն ==


=== Կիրառումը ացտեկների մոտ ===
Իր հիմնական տեսության վրա հիմնվելով՝  Բեռնարդինո դե Սահագունը իր «Նոր Իսպանայի ընդհանուր պատմության գործերը» աշխատության մեջ (1547-1577), հիմնվելով ացտեկների փաստերի վրա, բույսի վերաբերյալ բերել է տարբեր փաստեր, մասնավորապես այն, որ «Ինչպես նաև խիտ անտառներում կան ծառեր, որոնց վրա ձևավորվում է ծաղիկները, որոնք նման են մատերով ձեռքի, այսինքն մատածաղիկներ։ Նրա մոտ (ծառի) խոշոր և խիտ են դասավորված տերևները։ Նաև այդ ծառերը կոչվում են հնգամատ, որովհետև նրա ծաղիկները հիշեցնում են մարդկային ձեռքեր իր մատերով »: Զարմանալի չէ, որ դարեր առաջ ացտեկները սարսափով և ակնածանքով էին վերաբերվում խիրանթոդենդրոնին և նույնիսկ պաշտամունքի առարկա են դարձրել այն։


== Տարածաշրջան ==
Տարածված է Կենտրոնական Ամերիկայում, հիմնականում հարավային Մեքսիկայում և Գվատեմալայում։ Կարող է հանդիպել ծովի մակարդակից մինչև 3000 մետր բարձրության վրա։ Դրա բարձրությունը հասնում է մինչև 20 մետրի և մինչև 2 մետր բնի տրամագիծ ունի։


== Կիրառում ==
Ացտեկները խիրանթոդենդրոնը օգտագործվում են կրոնական ծիսակատարությունների ժամանակ։
Այսօր նրա յուրահատուկ տեսքի համար օգտագործում են որպես դեկորատիվ բույս։ 


== Գրականություն ==
Бернардино де Саагун, Куприенко С.А. Общая история о делах Новой Испании. Книги X-XI: Познания астеков в медицине и ботанике / Ред. и пер. С. А. Куприенко.. — К.: Видавець Купрієнко С.А., 2013. — 218 с. — (Месоамерика. Источники. История. Человек). — ISBN 978-617-7085-07-1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Original description by Larreategui: Chiranthodendron pentadactylon
Chiranthodendron pentadactylon - Devil's Hand Tree