armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Թանգարանների աշխատողների և բարեկամների ասոցիացիա

Թանգարանների աշխատողների և բարեկամների ասոցիացիա, հասարակական կազմակերպություն, որը համախմբում է թանգարանների, պատկերասրահների ընկերներին, աջակիցներին ու կամավորներին։


== Պատմություն ==
«Թանգարանների աշխատողների և բարեկաﬓերի ասոցիացիա» հասարակական կազմակերպությունը հիմնվել է 2003 թվականին։ 
Հանրապետության 50-ից ավելի թանգարանների աշխատակիցներ անդամակցում են կազմակերպությանը։ Թանգարանների աշխատողների և բարեկամների ասոցիացիան նպատակ ունի բնագավառի բոլոր շահագրգիռ մասնագետների համագործակցությամբ՝ նպաստել Հայաստանում թանգարանային աշխատողների համախմբմանը, ոլորտի զարգացմանը, շուկայական տնտեսական պայմաններին համապատասխան՝ մասնագիտական կադրերի պատրաստմանը, հասարակության լայն շերտերի հետ տարվող աշխատանքների արդիականացմանը։ 
Թանգարանների աշխատողների և բարեկամների ասոցիացիան հիմնադրման օրվանից իրականացրել է սոցիալ-մշակութային նախագծեր, մասնագիտական վերապատրաստմանն ուղղված դասընթացներ, խորհրդատվություն, վարժանքներ։
Թանգարանների աշխատողների և բարեկամների ասոցիացիան ԻԿՕՄ–ի հայկական թանգարանների ազգային կոﬕտեի հետ համատեղ հրատարուկում են «Թանգարան» աﬔնամյա գիտական-մեթոդական հանդեսը, որի նպատակն է խթանել Հայաստանում թանգարանագիտական, գիտամեթոդական ուսումնասիրությունների և թանգարանների մասին տեղեկատվության տարածմանը։


== Տես նաև ==
Բրիտանիայի թանգարանների բարեկամների ասոցիացիա


== Արտաքին հղումներ ==
Թանգարան-ինստիտուտների և համալսարանական թանգարանների PR ոլորտի մասնագետների վերապատրաստում
Թանգարանների շուրջ 60 աշխատակիցներ իրենց ստեղծագործությունները կներկայացնեն համատեղ ցուցահանդեսում
ՀՀ Ազգային ժողովի նախագահ Հովիկ Աբրահամյանն այցելեց «Գաֆէսճեան» թանգարան
Գիտատեսական և մեթոդական „Թանգարան” հանդեսի շնորհանդես "Էրեբունի" պատմահնագիտական արգելոց-թանգարանում
Արձակուրդ Մենթոնում

Արձակուրդ Մենթոնում (անգլ.՝ A holiday at Mentone), 1888 թվականի նկար, որը նկարել է ավստրալիացի նկարիչ Չարլզ Քոնդերը։ Նկարը պատկերում է լուսավոր ու արևոտ օր, Մենթոնի Մելբրուն արվարձանի մի ափ։ Քոնդերը նկարազարդել է փայլուն արևաշող կեսօրը և մարդկանց, ովքեր զբաղվում էին ծովափնյա գործունեությամբ՝ նկարում ընդգծելով ավստրալիացիներին հատուկ գծերը։
Նկարն առաջին անգամ ցուցադրվել է 1888 թվականի նոյեմբերին Վիկտորյան արտիստների կազմակերպության գարնանային (Victorian Artists' Society Spring) ցուցահանդեսում։ Մեկ ամիս անց, ընդամենը 20 տարեկան Քոնդերը, Մելբրունից ժամանել է Սիդնեյ։ Քոնդերը նախորդ տարի Սիդնեյում հանդիպել էր Թոմ Ռոբերթսին և նորից հանդիպում է 1888 թվականի Զատիկին, որտեղ էլ զույգը միասին նկարել է Քուգի (Coogee) ափում։ Մելբրուն ժամանելուն պես Քոնդերը ի սկզբանե հիմնել է Ռոբերտսների Գրոսվենըր Չամբըրս (Grosvenor Chambers) ստուդիան։ Արձակուրդ Մենթոնում  կտավը Քոնդերսի առաջին մելբրունյան կտավն էր։ Գործը ցույց է տալիս ճապոնական ազդեցությունը, մինչդեռ նմանատիպ կամրջի մոտիվն օգտագործվել է ամերիկացի ազդեցիկ նկարիչ Ջեյմս մըք Նեյլ Ուիսթլըրի կողմից։ Արթուր Սթրիթսոնի ժառանգներից մեկը առաջադրում էր, որ Ռոբերտսը մոխրագույն կոստյումով կամրջանեցուկ մարդն է և Սրիթոնը այն մարդն է, ով պառկած է լողափին։
Այնուամենայնիվ, Քոնդերսի ամենահայտնի կտավը՝ Արձակուրդ Մենթոնում  նկարը նկարագրվել է որպես «քննադատաբար հռչակված ավստրալիական իմպրեսիոնիստական ոճի գլուխգործոց նկար» և «բացառիկ, եզակի ավստրալիական աշխատանք»։
Վիկտորիայի ազգային պատկերասրահի Ավստրալիական մշակույթի դասախոս Թերենս Լեյնը նկարի բեմադրումը նկարագրում է որպես «անբնական», գրեթե «սյուռռեալ», բայց կոմպոզիցիան սքանչելիորեն աբստրակտ է և արևի փայլատակումը՝ ավստրալիական է։
Նկարն այժմ Հարավային Ավստրալիայի պատկերասրահի մաս է կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
A holiday at Mentone— Art Gallery of South Australia collection
Տեխնոլոգիական պարադիգմա

Տեխնոլոգիական պարադիգմա (անգլ.՝ Technological paradigm), փոխկապակցված, ընդհանուր տեխնոլոգիական մակարդական ունեցող և սինխրոնապես զարգացող տեխնոլոգիաների ամբողջություն։ Տնտեսության մեջ գերակշռող տեխնոլոգիական պարադիգմաների փոփոխությունը կանխորոշում է գիտատեխնիկական առաջընթացի անհամաչափ զարգացումը։ Տվյալ թեմայի առաջատար հետազոտողների թվում են Սերգեյ Գլազիևը en և Կառլոտա Պերերսը en:


== Ժամանակաշրջաններ ==
Ընդունված է, որ աշխարհը անցել է տեխնոլոգիական 5 պարադիգմա, իսկ այժմ հասունանում է 6-րդ պարադիգման։ Ռուս հետազոտողներ Վլադիմիր Լեպսկին և Ի.Ա. Պրոխորովը փորձում են կանխատեսել 7-րդ տեխնոլոգիական պարադիգմայի հիմնական հատկանիշները։


== Ծանոթագրություններ ==
Հրեշտակների համերգ (կտավ)

Հրեշտակների համերգ (իսպ.՝ Concierto de ángeles), իսպանացի նկարիչ Էլ Գրեկոյի 1608 թվականին ստեղծած կտավը։ Գտնվում է Աթենքի ազգային պատկերասրահում։


== Նկարագրություն ==
Էլ Գրեկոն կտավը ստեղծել է Տոլեդոյում գտնվելու վերջին տարիներին՝ «Ավետում» կտավների շարքում Տավերա հիվանդանոցի համար։ Աշխատանքը դիտվում է ոչ թե որպես ինքնուրույն գործ, այլ մեծ կտավի ներքևի հատված։ Կտավում պատկերված է երկնային հրեշտակների երգչախումբ, որոնց մի մասը մեջքով են պատկերված դիտողին, ինչը համարվում է բարոկկոյի և մաներիզմի ռեսուրս։
Կտավն ունի 112 սմ բարձրություն, 205 սմ լայնություն, նյութը՝ կտավ յուղաներկ։


== Մատենագիտություն ==
ÁLVAREZ LOPERA, José, El Greco, Madrid, Arlanza, 2005, Biblioteca «Descubrir el Arte», (colección «Grandes maestros»). ISBN 84-9550-344-1
SCHOLZ-HÄNSEL, Michael, El Greco, Colonia, Taschen, 2003. ISBN 978-3-8228-3173-1.


== Ծանոթագրություններ ==
Սավոստինո (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)

Սավոստինո (ռուս.՝ Савостино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 21 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սկրիպիցա (գյուղ, Լյուբոմլի շրջան)

Սկրիպիցա (ուկրաիներեն՝ Скрипи́ця), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբոմլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սկրիպիցա գյուղում բնակվում էր 226 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,23 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 183,74 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Շրադեն

Շրադեն  (գերմ.՝ Schraden (Gemeinde)), կոմունա Գերմանիայի Բրանդենբուրգ երկրամասում։
Մտնում է Էլբա Էլստեր շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 554 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) Տարածքը կազմում է 16,50 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 12 0 62 464։


== Ծանոթագրություններ ==
Օիսու (լիճ, Վիլյանդիմաա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օիսու (այլ կիրառումներ)Օիսու (էստ․՝ Õisu järv) քաղցրահամ լիճ, գտնվում է Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Հալլիստե շրջանում՝ 45,55 մ բարձրության վրա։ Լիճը զբաղեցնում է 193,4 հա մակերես, միջին խորությունն է 2,8 մ, իսկ առավելագույնը 4,3 մ։
Վիշգորոդ (այլ կիրառումներ)

Վիշգորոդ, կարող է վերաբերել՝

Վիշգորոդ - գյուղ Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Ռյազանսկի շրջանի կազմում
Վիշգորոդ - քաղաք Ուկրաինայի Կիևի մարզի Վիշգորոդի շրջանում, շրջկենտրոն
Կուչովայի շրջան

Կուչովայի շրջան (ալբ․՝ Rrethi i Kuçovës), շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Ալբանիայի Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի կենտրոնում։ Հանդիսանում է Բերատի գավառի երեք շրջաններից մեկը։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Կուչովայի շրջանը գտնվում է Մյուզեկեի դաշտավայրում և շարունակվում է մինչև հարավալբանական լեռնային զանգվածներ։ Արևմտյան սահմանը ձևավորում է Օսումի գետը, իսկ հյուսիսայինը՝ Դևոլը։
Շրջկենտրոն Կուչովա քաղաքը Բերատից հեռու է 15 կմ։


== Տնտեսություն ==
Կուչովայում գտնվում է ալբանական նավթամշակման արդյունաբերության կենտրոնը։ Նավթը արտահանվում է 1930-ական թվականներից։ Ինչ վերաբերում է Կուչովա քաղաքին, ապա այն կառուցվել է ԽՍՀՄ օգնությամբ ու միջոցներով՝ եԵրկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո՝ 1950-ական թվականներին։


== Վարչական բաժանում ==
Կուչովայի շրջանը բաղկացած է Կուչովա քաղաքից ու 2 համայնքներից՝ Կոզարե և Պերոնդիա։
Վարչական կենտրոնը Կուչովա քաղաքն է։ 2010 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 49 062 մարդ։ Քաղաքն ու շրջակա գյուղերը կազմում են 84 քառ.կմ տարածք։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալբինյանա

Ալբինյանա (իսպ.՝ Albinyana), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Տառագոնա պրովինցիայի մեջ, որը հանդիսանում է Կատալոնիա ինքնավար մարզի մի մաս։ Բնակչությունը կազմում է 2314 մարդ (2010), խտությունը կազմում է 105,11 մարդ/քառ. կմ։ Զբաղեցնում է 19,37 քառ. կմ տարածք։ Փոստային ինդեքս - 43178։


== Հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայք Archived 2008-03-21 at the Wayback Machine.
Վանս

Վանս (ֆր.՝ Vence, օքս.՝ Vença, Vènço) համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևմուտքում, Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ երկրամասում, Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտում, Գրաս շրջանում, Վանս կանտրոնում։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Վանս համայնքը գտնվում է Ալպերի նախալեռնային շրջանում, Սեն Պոլ դե Վանս գյուղի և ծովափնյա Կան սյուր Մեր առողջարանի հյուսիսում։
Համայնքի մակերեսը կազմում է 39,23 կմ², բնակչությունը՝ 18 931 մարդ (2006), աճի տենդենցով 19 241 մարդ (2012), խտությունը՝ 490,5 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Վանսի տարածքում բնակում էին դեռ նոր քարի դարից։
Մ․թ․ա․ 1-ին դարում Վանսի շրջանում բնակվում էր ներուզիացիների տոհմը՝ գրավված հռոմեացիների կողմից։ Տոհմի անունը հիշատակված էր Ալպիական հաղթանշանի վրա, կանգնեցված Օգոստոս կայսեր կողմից։
Կոստանդիանոսի կառավարման ժամանակ Վանսը թեմ էր։
Մինչև 11-րդ դարի վերջը Վանսը մնում էր եպիսկոպոսների կառավարման ներքո տեղական նշանակության կրոնի կենտրոնը, որոնց մեջ կային մի քանի սուրբ՝ և ապագա Պալուո պապը, և բարոն դե Վիլնյովը։ Հեղափոխությունից հետո թեմը վերացվել է։
19-րդ դարի վերջից և 20-րդի սկզբից Վանսը Նիսի և Կաննի շնորհիվ դառնում է հայտնի հանգստավայր։ Այնտեղ բնակված գրողներն ու նկարիչները մեծ ներդրում են ունենում Վանսի մշակույթի մեջ։


== Բնակչություն ==
2011 թվականին համայնքի բնակչությունը կազմում էր 19 160 մարդ, իսկ 2012 թվականին՝ 19 241 մարդ.


===== Բնակչության աճը =====


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին 11799 աշխատունակ բնակչությունից ( 15-64 տարեկան) 8256 -ը տնտեսապես ակտիվ էին, 3543-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը 70,0 %, 1999 թվականին՝ 67,8 %): 8256 աշխատունակ բնակչությունից աշխատում էր 7521 (3992 տղամարդ և 3529 կին), 735 համարվում էր գործազուրկ (382 տղամարդ և 353 կին)։ 3543 աշխատունակ, բայց ոչ ակտիվ քաղաքացիներից 1290-ը աշակերտ էին կամ ուսանող, 888-ը՝ թոշակառու, իսկ 1365-ը՝ այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Քաղաքի տաճարում կա խճանկար, կատարված Մարկ Շագալի կողմից, իսկ մատուռներից մեկը (Ռոզարիա) կառուցել է Անրի Մատիսը։
Հայտնի մարդկանցից Վանսում ապրում ու աշխատում էին Իդա Ռուբինշտեյնը, Դեյվիդ Հերբերթը, Վիտոլդ Գոմբռովիչը, Ալեքսեյ Գրիշենկոն, Ռաուլ Դյուֆին, Ժան Դյուբուֆյեն, Ռենե Շիկելեն, Միհայ Կարոյին, Լուի Աբբիատեն, Արմանը։

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վանս համայնքի կայքը Archived 2009-03-07 at the Wayback Machine. (անգլ.), (ֆր.)
Ուսկուչևկա (Կատունի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ուսկուչևկա (այլ կիրառումներ)Ուլյուտա  (ռուս.՝ Ускучевка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կատուն գետի ձախ ափով՝ 651 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010100312115100003076
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100307
Ավազանի կոդը -  13.01.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Օլջինատե

Օլջինատե (իտալերեն՝ Olginate), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լեքո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 6926(2004) մարդ, խտությունը կազմում է 956 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 7 կմ²։ Փոստային ինդեքս 23854։ Հեռախոսային կոդ՝ 0341։
Քաղաքի հովանավոր պաշտպանն է Սանտ Ագնեսեն։ Ամեն տարի տոնը նշվում է փետրվարի 21-ին


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Գիլերմո ազգային պարկ

Սան Գիլերմո ազգային պարկ (իսպ.՝ Parque Nacional San Guillermo), ազգային պարկ Արգենտինայում, Սան Խուան պրովինցիայի Իգլեսիա դեպարտամենտում։ Հիմնադրվել է 1998 թվականին և հանդիսանում է Սան Գիլերմո կենսոլորտային արգելոցի մի մասը։ Կենսոլորտային գոտում բարձրությունը կազմում է 2100 մետրից մինչև 6380 մետր։ Ազգային պարկի և կենսոլորտի բուսականությունը կազմում են ամայի անապատները, խոտածածկ տարածքները և մի քանի խոնավ տարածքներ, որոնք բոլորն էլ գտնվում են բարձր, չոր Անդերում։ Կենդանիներից տարածված են վիկունյան, գուանակոն, անդյան աղվեսը, անդյան կատուն, պուման և կոնդորը։


== Պարկ ==
Սան Գիլերմո ազգային պարկը տեղակայված է Արգենտինայի Սան Խուան պրովինցիայի հյուսիսային հատվածում, Ռոդեո քաղաքի մոտակայքում։ Պարկը ստեղծվել է 1999 թվականի հունվարի 13-ին։ Այն ունի 166000 հա տարածք Անդերում և ընդգրկում է Պունա էկոտարածքը և լեռնային շրջանները։ Նախկինում՝ 1972 թվականին ստեղծվել է որպես գավառական արգելոց և միայն 1980 թվականին դարձել է Սան Գիլերմո կենսոլորտային արգելավայր։ Դրա հիմնական նպատակն է պահպանել վիկունյան տեսակին բնական միջավայրում ու միաժամանակ պահպանել այս լեռնային տարածքների մյուս բույսերին և կենդանիներին։


== Էկոլոգիա ==
Կենսոլորտն ունի 981000 հա տարածք։ Հիմնական տարածքն ազգային պարկն է և բաղկացած է չոր լեռնաշղթաներից, որոնցում մշտական ջրահոսք չկա։ Հողերը մեծ մասամբ քարքարոտ են ու չմշակված, սակայն կան որոշ շրջաններ, որոնք ունեն բարենպաստ պայմաններ, դրանք տափաստանային խոտհարքներն են, հիմնականում տեղակայված են 3500 մ բարձրության վրա։ Բուսական աշխարհում շատ են գաճաճ թփերը, արոտավայրերը, խոտաբույսերը, և կան շատ աղքատ հողեր։ Թփերից են՝ ադեսմիան, պատրաստրեֆիան, ֆաբիանան, ազորելլան և էֆեդրան։ Խոտերից ներկայումս աճում են փետրախոտը, խոտաբույսերը և շյուղախոտը, իսկ ծաղկող բույսերից են գազը, հնդկոտեմը, ֆացելեյան և գլանդուլարիան։
Կենսոլորտային արգելոցի ստեղծման հիմնական պատճառը վիկունյաների պահպանումն էր։ Արգելոցում նաև բնակվում են գուանակոն, անդյան աղվեսը, անդյան կատուն, պուման, կրծողները, կարճ պոչով շինշիլաները, նանդուները, բադերը, սագերը, անդյան կոնդորները։


== Ուսումնասիրություն ==
Գիտահետազոտական նախագծի շրջանակներում տեղադրվել են ամբարձիչներ պարկի գագաթին, ինչպես նաև տեղորոշման համակարգ, որով հետևում են պումա գիշատիչ կենդանիների շարժը։ Միաժամանակ հսկողության տակ են նաև վիկունյաները՝ գլխավոր կրծող կենդանիներից մեկը։ Պարզվել է, որ պարկի շատ տարածքներում, ինչպիսիք են կիրճերը և խոնավ տարածքները, վիկունյաները շատ ավելի զգոն են վտանգի հանդեպ ու հետևաբար ավելի քիչ ժամանակ են տրամադրում կեր հայթայթելու համար, քան բաց տարածքներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.unesco.org/new/en/natural-sciences/environment/ecological-sciences/biosphere-reserves/latin-america-and-the-caribbean/argentina/san-guillermo/
Explora Parques - Empresa de Viajes y Turismo Archived 2018-08-06 at the Wayback Machine.
Creative Commons

Creative Commons (հնչում է՝ [krɪ'eɪtɪv 'kɒmənz] կամ ['kɔmənz] — «քրիեյթիվ քամենս» կամ «քոմենս»), կարճ՝ CC. շահույթ չհետապնդող կազմակերպություն է, որի նպատակն է զարգացնել ստեղծարար աշխատանքի բնագավառը՝ ամեն ինչ օրենքի սահմաններում և փոխանակման գաղափարի հիման վրա կառուցելու նպատակով։ Կազմակերպությունը ստեղծել է բազմաթիվ արտոնագրեր՝ հայտնի Creative Commons արտոնագրերի անվան տակ։ Այդ արտոնագրերը, ըստ ընտրության սահմանափակում են աշխատանքների որոշ (կամ ոչ մի) իրավունքներ, որոնցից ամենասահմանափակը հեղինակային իրավունքն է (copyright)։


== Լիցենզիաներ ==
Վեց հնարավոր դեպքեր, որոնք համախմբված են չորս կատեգորիաներում, սահմանում են դրանց տարբեր կիրառությունները՝

Հատկացում. պետք է լինի նախնական հեղինակի ստորագրությունը (ֆրանսիական իրավունքում այս ընտրությունը պարտադիր է)
Ոչ առևտրային. արգելված է առանց հեղինակի թույլտվության առևտրային շահույթ հետապնդել ստեղծված գործից
Արգելված է գործի ձևափոխումը. չի թույլատրվում ամբողջական գործի մեջ ինչ-որ մաս ավելացնել, օր.՝ Օրինակի ստեղծումը (sampling) անհնար է
Նմանօրինակի կիսում. կիսել գործի նմանօիրնակը՝ անպայմանորեն տարածելով նույն արտոնագրի ներքո


== Օրինականացումը ==
2004-ի վերջին CERSA-ն ներառեց այդ իրավունքները ֆրանսիական օրենքի մեջ (նաև ֆրանսերենով)։ CRID-ը համապատասխանեցրեց արտոնագրերը բելգիական օրենքին, և այս բելգիական արտոնագրերը հիմա գոյություն ունեն ֆրանսերենով, նիդերլանդերենով և անգլերենով։


== Հիմնադրումը ==
Creative Commons կազմակերպության խորհրդանիշն է CC։ Creative Commons շարժումն առաջարկում է գործերի առցանց և ոչ առցանց օգտագործման պայմանագրերի տեսակներ (հնարավոր է ստեղծել CD կամ գիրք՝ Creative Commons-ի արտոնագրի ներքո)։ Ազատ համակարգչային ծրագրերի արտոնագրերով և open source շարժմամբ ոգեշնչված՝ դրանք հեշտացնում են գործերի օգտագործումն ու վերօգտագործումը (տեքստեր, նկարներ, երաժշտություն, վեբ կայքեր և այլն)։ Ամբողջ աշխատանքը իրավասուներին օգտագործելու տրամադրման փոխարեն՝ Creative Commons-ի լիցենզիաները հեղինակին հնարավորություն են տալիս նախապես համաձայնվելով պայմանների հետ՝ թույլ տալու օգտվել, և դրա մասին տեղեկացնել հասարակությանը։


== Նպատակը ==
Creative Commons-ի նպատակն է պարզ և օրինական ձևով քաջալերել աշխատանքների շրջանառությունը, փոխանակումն ու ստեղծարարությունը։ Creative Commons-ը վերաբերում է այն հեղինակներին, որոնք ցանկանում են կիսել իրենց աշխատանքը և հարստացնել անվճար հասանելի մշակութային և տեղեկատվական ընդհանուր ազգային հարստությունը։ Այսպիսով աշխատանքը հնարաբորություն է ստանում զարգանալ իր ամբողջ տարածման ընթացքում։
Այն մարդկանց համար, ովքեր ցանկանում են վճարի դիմաց թույլ տալ իրենց գործի հասարակական տարածումը, հեղինակային իրավունքի ընդհանուր համակարգն ավելի հարմար է, քան Creative Commons-ի արտոնագրերը։
Ցանկացած ոք, ով ստեղծել է ինչ-որ գործ (տեքստ, երաժշտություն, վիդեո, վեբ կայք, լուսանկար և այլն) և ցանկանում է պայմանագիր կնքել այդ գործի վերաբերյալ, կարող է օգտագործել Creative Commons-ի պայմանագրերը։ Սակայն հակառակ դրան, հնարավոր չէ օգտագործել Creative Commons-ի պայամանագիր մի գործի համար, որի նկատմամբ նա ոչ մի իրավունք չունի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Creative Commons-ի պաշտոնական կայքը
Creative Commons-ի վիքին
Կարճ Flash անիմացիա, որը բնութագրում է Creative Commons-ը
Ինիչուլ

Ինիչուլ (ռուս.՝ Иничул, խակ.՝ Инiс чул), գյուղ Ռուսաստանի, Խակասիա հանրապետության Տաշտիպսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բիլլի. վաղ տարիները

«Բիլլի. վաղ տարիները» (անգլ.՝ Billy: The Early Years), 2008 թվականի ամերիկյան կենսագրական ֆիլմ, որի ռեժիսորն է Ռոբի Բենսոնը։ Ֆիլմը պատմում է քարոզիչ, հասարակակն գործիչ և ԱՄՆ նախագահների կրոնական խորհրդատու Բիլլի Գրեհեմի երիտասարդ տարիների մասին։


== Սյուժե ==
XX֊ից XXI֊րդ դարերում Բիլլի Գրեհեմը համարվում էր ազդեցիկ դեմք ավետարանչականների մեջ։ Բայց նա միշտ չէ որ հավատացյալ չի եղել։ Նրա կյանքը կտրուկ փոխվեց, երբ նա հանդիպեց քարոզիչ Չարլզ Թեմփելթոնի հետ։


== Դերակատարներ ==
Արմի Համեր՝ Բիլլի Գրեհեմ
Ստեֆանի Բաթլեր՝ Ռութ Բել Գրեհեմ
Քրիստոֆեր Պոլահա՝ Չարլզ Թեմփելթոն
Մարտին Լանդաու՝ մեծահասակ Չարլզ Թեմփելթոն
Լինդսի Ուագնր՝ Մարոու Գրեհեմ
Ջոշ Տըրներ՝ Ջորջ Բեվերլի Շի
Ջենիֆեր Օ՛Նիլ՝ Լրագրող


== Արտադրություն ==


=== Լսումներ ===
Ֆիլմի սցենարիստ և պրոդյուսեր Ուիլյամ Փոլ ՄաքՔեյը ցանկանում էր, որ Ջոն Հեյգը կատարի ավետարանչական առաջնորդ Մորտդեկայ Հեմի դերը, սակայն ռեժիսոր Ռոբի Բենսոնը կարծում էր, որ նա լինելով հասարակական հակասական կերպար, կարող է վնասել ֆիլմին և նրա փոխարեն ընտրեց Քլիֆ Բեմիսին։
Դերասանների լսումները տեղի ունեցան Լոս Անջելոսում, Նյու Յորքում և Սան Ֆրանցիսկոյում։


=== Նկարահանումներ ===
Ֆիլմը նկարահանվել է Թենեսի նահանգի Նեշվիլ և Ուաթերթաուն քաղաքներում, 3.6 միլիոն դոլար արտադրական բյուջեով։


== Սաունդթրեք ==
Over the Next Hill (Brooks and Dunn) - 3:08
Low (Սարա Էվանս) - 3:12
Look at Me (Ալան Ջեքսոն) - 3:15
Shelter Me (Չայնա Էլդերման) - 2:45
Ruth's Prayer by (Փեթի Գրիֆին) - 3:48
Heavenly Day by (Բրենդոն Հիթ) - 3:34
The Great Wild Beyond (Գրեգորի Փեյջ) - 3:50
Amazing Love (Մայքլ Ու․ Սմիթ և Մելդինա Դուլիթլ) - 3:21
In Dreams (Ռոյ Օրբիսոն) - 2:49
What a Friend We Have in Jesus (Բրեդ Փեյսլի) - 2:27
Almost Persuaded (Ջոշ Թըրներ) - 2:13
Just As I Am (Սիերա Հոլ) - 2:19


== Մրցանակներ և առաջադրումեներ ==
Բիլլի Գրեհեմի դերի համար Արմի Համերը ստացել էր առաջադրում Epiphany Prize (մրցանակ կրոնական ֆիլմերի և հեռուստատեսության համար) մրցանակաբաշխությանը՝ տարվա լավագույն արական դերի համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքէջ Archived 2017-10-02 at the Wayback Machine.
«Բիլլի․ Վաղ տարիները»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Բիլլի. վաղ տարիները»(անգլ.) ֆիլմը allmovie կայքում:
«Բիլլի․ Վաղ տարիները» ֆիլմը Box Office Mojo կայքում
«Բիլլի․ Վաղ տարիները» ֆիլմը Metacritic կայքում
«Բիլլի․ Վաղ տարիները»(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
«Բիլլի․ Վաղ տարիները» ֆիլմը Yahoo Movies կայքում
Աշխարհի ադրբեջանցիների համերաշխության օր

Աշխարհի ադրբեջանցիների համերաշխության օր (ադրբ.՝ Dünya azərbaycanlılarının Həmrəylik Günü), համաադրբեջանական ամենամյա ազգային տոն, որը նշվում է դեկտեմբերի 31-ին։ Տոնն առաջին անգամ նշվել է 1991 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Հեյդար Ալիևի նախաձեռնությամբ, որն այդ ժամանակ զբաղեցնում էր Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Բարձրագույն Մեջլիսի նախագահի պաշտոնը։
Տոնը կարևոր դեր ունի տարբեր երկրներում բնակվող ադրբեջանցիների հետ կապերի հաստատման, նրանց միջև միասնություն ու համերաշխություն ստեղծման գործում։ Աշխարհի ադրբեջանցիների համերաշխության օրվա նշումը աշխարհի բոլոր ադրբեջանցիների կողմից վերածվել է բարոյական անհրաժեշտության։
Համերաշխության օրը ադրբեջանական սփյուռքի համար վերածվել է ամենակարևոր տոնին, իսկ Նոր տարին մղվել է երկրորդ պլան։ Համերաշխության օրը նույնիսկ նշում են ազգությամբ ադրբեջանցի չհանդիսացող, սակայն Ադրբեջանում ծնված, մեծացած սփյուռքի ներկայացուցիչները։


== Ծանոթագրություններ ==
Երկաթյա դիվիզիա

«Երկաթյա դիվիզիա» (գերմ.՝ Eiserne Division, ռուս.՝ Железная дивизия, լատիշ․՝ Dzelzsdivīzija), կամավորներից կազմված զինվորական դիվիզիա, որը ստեղծվել է 1918 թվականի դեկտեմբերին։
Այն հիմնականում ներառում էր 8-րդ գերմանական բանակի դեմ պայքարող լատվիացի զինվորներից։ Սկզբնական շրջանում դիվիզիայի հրամանատար է նշանակվում գնդապետ Կումերը, ապա մայոր Յոզեֆ Բիշոֆը։ Դիվիզիայի կարգախոսն է՝ «այնուամենայնիվ»։
Երկաթյա դիվիզիայի բոլոր զինվորները կրում էին գանգերի խորհրդանշաններով գլխարկներ։ Զինվորական այս կորպուսում կռվողները մարտնչել են ինչպես Լատվիայի, այնպես էլ Էստոնիայի և Լիտվայի խորհրդայնացման համար։ Դիվիզիայի նշանավոր կռիվներից է Ցեսիսի ճակատամարտը, որտեղ հաղթանակ տարավ Էստոնիան։
Դիվիզիան լուծարվել է Լատվիայի խորհրդայնացումից հետո՝ 1919 թվականի դեկտեմբերի 31-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Erich Balla։ Landsknechte wurden wir... Tradition, Berlin 1932.
Josef Bischoff։ Die letzte Front 1919. Geschichte der Eisernen Division im Baltikum 1919. Buch und Tiefdruck Gesellschaft, Berlin 1935.
Rüdiger von der Goltz։ Meine Sendung in Finnland und im Baltikum. Koehler, Leipzig 1920, (Deutsche Denkwürdigkeiten).(online)
Gustav Noske։ Von Kiel bis Kapp. Zur Geschichte der deutschen Revolution. Verlag für Politik und Wirtschaft, Berlin 1920.
M. Peniķis։ Latvijas atbrīvošanas kaŗa vēsture. 4 Bände. Austrālijas latviešu balva Jaunsargiem, Riga 2006, ISBN 9984-19-951-7.
Bernhard Sauer։ Mythos eines ewigen Soldatentums, Der Feldzug deutscher Freikorps im Baltikum im Jahre 1919 (pdf, 7,4 Mbyte) In։ Zeitschrift für Geschichtswissenschaft (ZfG), 43. Jahrgang 1995, Heft 10, 1995, Heft 10, S. 869–902
Hagen Schulze։ Freikorps und Republik. 1918 - 1920. Boldt, Boppard 1969, (Wehrwissenschaftliche Forschungen - Abteilung Militärgeschichtliche Studien 8, ZDB-ID 1173304-4 Archived 2015-12-13 at the Wayback Machine.
Նովոգաշունսկի (Զիմովնիկի շրջան)

Նովոգաշունսկի (ռուս.՝ Новогашунский), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Զիմովնիկի շրջանում։ Մտնում է Լենինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Լիմու (շրջան)

Լիմու (ֆր.՝ Limoux), շրջան (ֆր.՝ Arrondissement) Ֆրանսիայում, գտնվում է Լանգեդոկ Ռուսսիլոն երկրամասում։ Շրջանի դեպարտամենտ՝ Օդ։ Սուպերֆեկտուրա՝ Լիմու։ Շրջանի բնակչությունը 2006 թվականին կազմել է 43 387 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 24 մարդ/կմ²։ Շրջանի տարածքը կազմում է 1781 կմ²։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ Լիմու շրջան (ֆր.)


== Ծանոթագրություններ ==
Մարկոս Մորինիգո

Մարկոս Անտոնիո Մորինիգո Ֆլեյտաս (իսպ.՝ Marcos Antonio Morínigo Fleytas, հոկտեմբերի 8, 1848(1848-10-08), Քույքույհո, Paraguarí Department, Պարագվայ - հուլիսի 13, 1901(1901-07-13), Ասունսյոն, Պարագվայ), պարագվայցի քաղաքական գործիչ, Պարագվայի նախագահ 1894 թվականին։
Ծնվել է 1848 թվականին, Պարագուարի մարզում։ 1887 թվականին մասնակցել է Կոլորադո կուսակցության հիմնադրմանը։ 1890 թվականին ընտրվել է փոխնախագահ (նախագահ Խուան Գուալբերտո Գոնսալեսի օրոք)։ Գոնսալեսի նախագահության ավարտից հետո՝ 1894 թ. հունիսի 8-ին ընտրվել է նախագահ և մնացել պաշտոնում մինչև 1894 թ. նոյեմբերի 25-ը։ 
1895 թ.-ին ընտրվել է սենատոր։ Մահացել է 1901 թվականին Ասունսյոնում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ասպետ կինը

«Ասպետ կինը» նկարիչ Վարդգես Սուրենյանցի կտավ։ 1909 թվականին կատարված այս աշխատանքը գաղափարապես առնչվում է պատմական թեմաներով նկարների հետ, այն ազգային-ազատագրական պայքարի գաղափարի առկայծումն է։ Պատկերի հերոսուհին Անի քաղաքի պաշտպանության ժամանակ սելջուկների դեմ վարած կռվում անօրինակ հերոսությամբ աչքի ընկած Այծեմնիկն է, ով քաջաբար դիմադրելով թշնամուն, նույնիսկ նետերով խոցված, շարունակել է կռվել ոսոխի դեմ՝ իր հերոսական օրինակով քաջալերելով մարտիկներին։
«Ասպետ կինը» կտավը 1909 թվականին ցուցադրվել է Շարժական գեղարվեստական ցուցահանդեսների ընկերության 38-րդ ցուցահանդեսում։ Այժմ գտնվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահի ֆոնդապահոցում։


== Թեմատիկա ==
Նիկոլաևյան-գոլիցինյան հակաժողովրդական օրենքների տարիների ազգային ճնշումների հետևանքով ուժեղացած հայ ժողովրդի գաղութային ծանր վիճակը առիթ է տալիս Սուրենյանցին վերհիշելու երբեմնի պետականություն ունեցող Հայաստանի պատմական անցյալը՝ իր հերոսական էջերով, երբ նույնիսկ հայրենասեր կանայք,տղամարդկանց հետ կողք կողքի, անձնվիրաբար կռվում էին օտար բռնակալների դեմ՝ հայրենիքի պաշտպանության դիրքերում։
Անեցի Այծեմնիկը, միանալով իր համաքաղաքացիների հերոսական պայքարին՝ամիրա Փատլունի արշավանքի դեմ, արհամարհելով սովը, թշնամու նետերը, օրհասական ճակատամարտում զրկվելով նժույգից և զենքից, բարձրանում է քաղաքի անառիկ պարիսպների վրա և իր իսկ վերքերի միջից հանելով նետերը՝ ետ վերադարձնում թշնամուն՝ անձնազոհության և հայրենասիրության կենդանի օրինակ ծառայելով շատերին։
Այս կտավում Այծեմնիկի խիստ, արտաքնապես հաղթանակ արտահայտող կեցվածքը հեռու է Սուրենյանցի հոգեբանական լիարժեք կերպարներից, իսկ կոմպոզիցիայի ծանրաբեռնվածությունը, գեղանկարչական ձևերի փոքր կոպտությունը խանգարում են ընդհանուր արտահայտչականությանը։


== Նկարագրություն ==
Իր ստեղծագործություններից շատերում Սուրենյանցը հակված է դեպի այն թեմաները, որոնք գաղափար են տալիս դադարի կամ կանգառի մասին, «Ասպետ կինը» կտավում հերոսուհին անշարժացել է սպասման դիրքում՝ ինքնամփոփ վիճակում։ Նկարն ընդհանրացված ստեղծագործություն է՝ մտահղացված և կառուցված կոթողային ձևով։ Նկարիչն անկասկած պատկերացրել է Անիի շրջանում մղվող կռիվներին մասնակցած ազգային կնոջը։ Նրա կեցվածքին վեհաշուք տեսք է հաղորդվել՝ հաղթանակի հավասար։ Ասպետ կնոջը Սուրենյանցը զուգորդել է եվրոպական գեղանկարչության մեջ այնքան երգված, հայրենանվեր աղջկա՝ Հուտիտի կերպարին։
Նկարչի համար հերոսության իդեալ հանդիսացող օրիորդը ներկայացված է բարձրահասակ, զուսպ, ինքնամփոփ, մտախոհ։ Ինչպես երևում է դիմացի պատի ներքևի խաչաքանդակ ֆրիզից, ասպետուհին եկել է ինչ-որ սրբավայր՝ երդման ուխտով՝ որոշելով իր կյանքը զոհաբերել մայր հայրենիքի պաշտպանության գործին։ Մեծ չափերով պատկերված Այծեմնիկը և նրա հուժկու երիվարը, որոնք որոշ հատվածներում դուրս են մնում շրջանակից, պատկերին տալիս են հատվածային տպավորություն, սակայն նկարիչն այդպես է վարվել բովանդակության արտահայտչականությունն ուժեղացնելու համար։


== Գրականություն ==
Մարտիկյան Ե․, «Հայկական կերպարվեստի պատմություն», Երևան 1975
Ղազարյան Մ․, «Վարդգես Սուրենյանց», Երևան 1960
Զոհրաբյան Շ․, «Վարդգես Սուրենյանցի նկարների կոմպոզիցիոն-տարածաչափական առանձնահատկությունները», Երևան 2014


== Ծանոթագրություններ ==
Ագաթոնիսիոն

Ագաթոնիսիոն ( (հուն․՝ Αγαθονήσιον ή Αγαθονήσιհուն․՝ Αγαθονήσι՝ Ագաթոնիսի, Փշոտ կղզի), կղզի Եգեյան ծովում, որը միավորվում է Դոդեկանես կղզեախմբի մեջ։
Կղզու տարածքը ներկայումս պաշտոնապես պատկանում է Հունաստանի Հանրապետությանը։ Հունաստանի կազմում այն ունի գյուղի կարգավիճակ։


== Աշխարհագրություն ==
Ագաթոնիսիոն կղզին մտնում է Դոդեկանես կղզեխմբի (Հարավային Սպորադներ) կազմի մեջ։ Կղզին գտնվում է Պատմոսից 30 կմ արևելք։
Ագաթոնիսիոն կղզու ընդհանուր տարածքը կազմում է 13,6 կմ²։ Թուրքիայի և Հունաստանի ծովային սահմաններից մեկն է։
Ամենաբարձր կետը գտնվում է ծովի մակարդակից 209 մետր բարձրության վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Պորիցի

Պորիցի (ռուս.՝ Порицы), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 91 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Խնածախի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խնածախի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (այլ կիրառումներ)Այս հոդվածը ներկայացնում է Սյունիքի մարզի Խնածախ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 42 հուշարձան (22 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Պաժ (Ելնատի ստորին վտակ)

Պաժ (ռուս.՝ Паж), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իվանովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ելնատ գետի ափին։ Գետի երկարությունը 13 կմ է, ավազանի տարածքը 57 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վոլգա գետն է։ Գետի ենթաավազանը (Վերին) Վոլգայի վտակների ավազաններն են՝ մինչև Ռիբինսկի ջրամբար։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Վոլգա գետն է՝ մինչև Կույբիշևի ջրամբար (առանց Օկա գետի ավազանի)։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010300412110000013933
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110001393
Ավազանի կոդը - 08.01.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Հեռագրական տուն (Տագանրոգ)

Հեռագրական տուն (ռուս.՝ Телеграфный дом), երկհարկանի շինություն Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։ 1992 թվականի նոյեմբերի 18-ի № 301 որոշմամբ այն ընդգրկվել է ՌԴ տարածաշրջանային մշակութային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։ 21-րդ դարի վերջում շենքում գործել է հեռագրային կայան։
Հասցեն` ք. Տագանրոգ, Հունական փողոց 88։ 


== Պատմություն ==
Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի Հունական փողոցի 88 հասցեում գտնվող երկհարկանի շինությունը`  հեռագրական տունը, կառուցվել է 1859 թվականին, երկրորդ կարգի գիլդիայի հույն վաճառական Արգիրի Սկուրիչի միջոցներով։ Շինությունը կառուցվել էր ГАРО տիպային նախագծին համապատասխան։

Շինարարության ավարտից հետո շենքը  վարձով տրվել է Տագանրոգի առաջին հեռագրային կայանին։ Կայանը բացվել էր 1860 թվականի հունվարի 13-ին և գործում էր  Բերդյանսկ-Մարիուպոլ-Տագանրոգ-Դոնի Ռոստով գծի վրա։
Քաղաքի առևտրական դասը հետաքրքրվում էր հեռագրով, քանի որ այն հնարավորություն էր տալիս արագացնել առևտրական գործարքների կնքումը և ապրանքների ստացումը։ 1859 թվականին Տագանրոգի առևտրականների ընկերակցությունը գրում է. «...Ամեն տարի Ազովի ծովի նավահանգստային քաղաքներում առևտրի աճող տեմպերը բացահայտում են այդ նավահանգիստների և Օդեսայի, Խարկովի, Մոսկվայի, Պետերբուրգի և նույնիսկ Արևմտյան Եվրոպայի գլխավոր առևտրական քաղաքների ու նավահանգիստների միջև էլեկտրական հաղորդակցության ծայրահեղ շոշափելի անհրաժեշտությունը։ Ինչ վերաբերվում է այս ծառայության կազմակերպման հետ կապված ծախսերի, ապա դրանք շատ հեշտ, արագ և նույնիսկ ավելցուկով կծածկվեն հեռագրական ծառայության եկամուտներից»։
Հեռագրական տան ղեկավար է նշանակվում Ռիգայից ժամանած պոդպորուչիկ Ալեքսանդր Պետրովիչ Տիմոֆեևը։
Այդ ժամանակ կայանի սարքավորումները բաղկացած էին չորս ընդունիչ-հաղորդիչներից, որոնք սնուցվում էին հաստատուն հոսանքով Դանիելի 42 մարտկոցների համակարգից։ Հեռագրական ծառայությունը աշխատում էր առավոտյան ժամը 7-ից մինչև երեկոյան ժամը 9-ը և դասվում էր գործողության երկրորդ կարգին։
Ուղարկվող բոլոր հեռագրերը բաժանվում էին կառավարական, ծառայողական և անձնական։
1870 թվականից մինչև 1880-ական թվականները շենքը վաճառվել է գնդապետ Ալեքսանդր Գավրիլովիչ Ռեմիին, այնուհետև մինչև 20-րդ դարի սկիզբը տունը պատկանել է նրա որդիներ Ալեասանդրին ու Վլադիմիրին և նրանց ընտանիքներին։ Մի քանի տարի անց շենքը ձեռք է բերել Աննա Պետրովնա Ֆեդորովան, որի ամուսինը պետական պաշտոնյա էր։ 19-րդ դարի վերջին տունը ձեռք է բերել  39-ամյա այրի Աննա Պետրովնա Իվաշչենկոն։
Տան նախավերջին տերը եղել է Աբա Իոսիֆովիչ Նեսվեժինսկին։ Խորհրդային իշխանության տարիներին մինչև 1925 թվականը շենքը պատկանել է կաշվե ապրանքների վաճառական Պ. Մ. Ստուլին, որից հետո այն ազգայնացվել է։
1918 թվականին՝ Տագանրոգի գերմանական օկուպացիայի ժամանակ, շենքում տեղակայված է եղել պարենային կոմիտեն և աշխատանքի քաղաքային բորսան։
Ներկայումս այն բնակելի շենք է։


== Գրականություն ==
Энциклопедия Таганрога. - Ростов-н/Д: Ростиздат, 2003. - 512 с. - ISBN 5-7509-0662-0
Гаврюшкин О. П. По старой Греческой... (Хроника обывательской жизни). - Таганрог: Лукоморье, 2003. - 514 с. - ISBN 5-901565-15-0.


== Արտաքին հղումներ ==
Таганрог ул. Греческая, 88 Archived 2020-09-29 at the Wayback Machine.
Sweet Love

«Sweet Love», ամերիկացի R&B երգիչ Քրիս Բրաունի երգն է։ Այն թողարկվել է 2012 թվականի ապրիլի 10-ին՝ որպես նրա «Fortune» (2012) կոչվող հինգերորդ ստուդիական ալբոմի երկրորդ սինգլ։ Երգը գրվել է Քրիս Բրաունի, Քորի Մարկսի, Գրեգ Քրթիսի, Polow da Don-ի, Ջեյսոն Փերրիի և Թոմի Դոյլ կրտսերի կողմից։ «Sweet Love»-ը R&B բալլադ է, որի բառերում Քրիս Բրաունը իր սիրեցյալին խնդրում է մերկանալ և սիրով զբաղվել։
Երգը հիմնականում դրական արձագանքներ է ստացել երաժշտական քննադատների կողմից, ովքեր բարձր են գնահատել երգի սեքսուալ բառերը։ Երգը զբաղեցրել է 89-րդ հորիզոնականը Billboard Hot 100 հիթ շքերթում, իսկ Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs հիթ շքերթում 25-րդ հորիզոնականն է զբաղեցրել։


== Նախապատմություն և թողարկում ==
«Sweet Love» երգի հեղինակներն են Քրիս Բրաունը, Քորի Մարկսը, Գրեգ Քրթիսը, Polow da Don-ը, Ջեյսոն Փերրին և Թոմի Դոյլ կրտսերը։ Polow da Don-ը և Ջեյսոն Փերրին նաև զբաղվել են երգի պրոդյուսերական աշխատանքով։ Աուդիո միքսինգով զբաղվել է Ջեյսեն Ջաշուան, ում օգնել է Թրեյհի Հարիսը։ Գրեգ Քրթիսը նվագել է ստեղնաշարային գործիքները։ 2012 թվականի մարտի 28-ին Բրաունը իր Թվիթթերի էջի միջոցով հայտարարեց, որ «Sweet Love» և «Till I Die» երգերը լինելու են «Fortune» ալբոմի հաջորդ երկու սինգլները և հաջորդելու են «Turn Up the Music» երգին, որը ալբոմի առաջին սինգլն է։ Նույն օրը «Sweet Love» երգը հայտնվեց համացանցում։ Երգի շապիկի պատկերը լուսանկարվել է սև/սպիտակ գույներով և համացանցում տեղադրվել է մարտի 30-ին։ Շապիկի վրա պատկերված է Բրաունը, ով կրում է կոստյում և նստած է հատակին՝ երեք կանանց ոտքերի առջև։ Երգը որպես ալբոմի երկրորդ սինգլ թողարկվեց ապրիլի 10-ին։ Ապրիլի 13-ին այն արդեն մի շարք երկրեներում հասանելի դարձավ թվային ներբեռնման համար iTunes-ում։ Նույն տարվա հուլիսի 26-ին համացանցում տեղադրվեց երգի ռեմիքս տարբերակը, որում իր մասնակցությունն ունի նաև ամերիկացի երգիչ Ար Քելլին։


== Հիթ շքերթներ ==


=== Շաբաթական հիթ շքերթներ ===


=== Տարեվերջի հիթ շքերթներ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգի տեսահոլովակը YouTube-ում
Գինեսի ռեկորդների գիրք

Գինեսի ռեկորդների գիրք (անգլ.՝ The Guinness Book of Records), աշխարհի ամենահետաքրքրաշարժ, արտասովոր, նաև զվարճալի երևույթների տեղեկատու է։
«Գինեսի ռեկորդների գիրքը» բաղկացած է «Մարդ», «Կենդանական աշխարհ», «Բնություն», «Տիեզերք», «Գիտության աշխարհ», «Արվեստ և զվարճալիքներ», «Շինարարական կառույցների աշխարհ», «Մեխանիկայի աշխարհ», «Գործարար աշխարհ», «Մարդու աշխարհ», «Սպորտ», «Խաղեր և մրցումներ», «Այլևայլք» գլուխներից։
«Գինեսի ռեկորդների գրքի» օրինակով Հայաստանում ստեղծվել է «Դյուցազնագիրք» ռեկորդների ժողովածուն։ 1991 թ.-ի հոկտեմբերին արտաշատցի Ռոբերտ Գալստյանը 183 տ քաշով 2 վագոնը Արտաշատի երկաթուղային կայարանի ռելսերի վրա տեղաշարժել է 220 սմ՝ վագոնին կապված պարանը ատամներով բռնած։ Նա նաև 150 կգ ծանրությունը ատամներով գետնից բարձրացրել է 43 սմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ներեո Ռոկկո

Ներեո Ռոկկո (իտալերեն՝ Nereo Rocco, մայիսի 20, 1912(1912-05-20), Տրիեստ, Ավստրո-Հունգարիա - փետրվարի 20, 1979(1979-02-20), Տրիեստ, Իտալիա), իտալացի նախկին պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ և մարզիչ։ Իտալիայում համարվում է «կատենաչչո» ֆուտբոլային խաղաոճի հիմնադիրը։
Որպես ֆուտբոլիստ՝ նշանակալի հաջողությունների չի հասել։ Հանդես է եկել միայն իտալական ակումբներում։ Սերիա A-ում խաղացել է 287 խաղ, խփել 69 գնդակ։
Մարզչական կարիերայում ամենամեծ հաջողությունները կապված են Միլան ակումբի հետ։ Համարվում է Միլանի ամենատիտղոսակիր մարզիչը՝ հաղթելով երկու սկուդետտո, երեք Իտալիայի գավաթ, երկու Եվրոպայի գավաթ, երկու Գավաթակիրների գավաթ և մեկ Միջմայցամաքային գավաթ։
Տրիեստում բացված նոր մարզադաշտը կրում է Ռոկկոի անունը։ Այն բացվել է 1992-ին, տեղավորում է 30 հազար հանդիսական և համարվում է Տրիեստինա ակումբի տնային մարզադաշտը։


== Արտաքին հղումներ ==
Ռոկկոի վիճակագրությունը Archived 2020-02-23 at the Wayback Machine.(իտալ.)
Ներեո Ռոկկո(իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Էնժենյու Վելյու

Էնժենյու Վելյու (պորտ.՝ Engenho Velho), քաղաք Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի հյուսիսարևելյան մարզը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Ֆրեդերիկու Վեստֆալենի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1674 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 71,193 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 23,5 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 23 797 981,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 12 624,92 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,732։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1992 թվականի մարտի 20-ին։
Բարգուզինի լեռնաշղթա

Բարգուզինի լեռնաշղթա (ռուս.՝ Баргузинский хребет), լեռնաշղթա Անդրբայկալում, Բուրյաթիայում։ Ձգվում է Բայկալ լճի հյուսիսարևելյան ափի երկայնքով, Չիվիրկույի ծոցից մինչև Անգարա գետը։
Երկարությունը 280 կմ է։ Բարձրությունը մինչև 2840 մ է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Фотоотчет о походе по Баргузинскому хребту, р.Алла - р. Кабанья
Фотоотчет о походе на Баргузинский хребет и сплав по р.Светлая. (Северобайкальск-Хакусы-губа Аяя-о.Фролиха-р.Левая Фролиха-о.Укоинда-р.Томпуда-р.Ильбикайчи-о.Илогирь-р.Светлая-р.Акушанда-р.Верхная Ангара-п.Ангоя-Северобайкальск)
Յանոշ Լավոտտա

Յանոշ Լավոտտա (հունգ.՝ Lavotta János}}), (հուլիսի 5, 1764(1764-07-05) կամ հուլիսի 12, 1762(1762-07-12), Pusté Úľany, Galanta District, Սլովակիա - օգոստոսի 11, 1820(1820-08-11) կամ օգոստոսի 10, 1820(1820-08-10), Tállya, Szerencs District, Բորշոդ-Աբաույ-Զեմպլեն, Հունգարիա),  հունգարացի վիրտուոզ-ջութակահար և կոմպոզիտոր։


== Կենսագրություն ==
Լավոտտան ծնվել է 1764 թվականի մայիսի 5-ին Պուստաֆեդեմեշ գյուղում։ Ջութակ նվագել սովորել է Վիեննայում, ուսում ավարտել  է 1786 թվականին։ Վերջին տարիներին նրա գործունեությունը  կապված է եղել թատրոնի հետ։ 1792-1793 թվականներին Պեշտում ղեկավարել է թատերական միությունը։ 1802-1804 թվականներին Կլուժ-Նապոկայում եղել է հունգարական դրամատիկական թատրոնի նվագախմբի դիրիժոր։
Բազմաթիվ  համերգներ է տվել. դարձել է  XVIII-XIX դարերի հունգարական երաժշտական դպրոցի առաջատար ներկայացուցիչ Յանոս Բիչարի և Անթալ Ցզերմակի հետ։ Նրա ծրագրա-ցիկլային աշխատությունները դարձել են հունգարական երաժշտության վերբունկոշ ժանրի առաջատար նմուշները։ Նա նաև գրել է «Magyar aquardo» լարային գործիքների և երկգալարափողի համար։
Վախճանվել է 1820 թվականի օգոստոսի 11-ին Թալիա քաղաքում։ Նրան է նվիրված Յոհան Հոբայի «Սեր Լավոտտա» օպերան (Բուդապեշտ, 1906 թվական)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Lavotta János


== Գրականություն ==
Гл. ред. Келдыш, Юрий Всеволодович Музыкальная энциклопедия. — М.: Советская энциклопедия, 1976. — Т. 3. — С. 126. — 1102 с.
Վասիլկի (ավան, Սնիգիրյովկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎասիլկիՎասիլկի (ուկրաիներեն՝ Васильки), ավան Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Սնիգիրյովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վասիլկի ավանում բնակվում էր 142 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ֆեյրուզ (երգչուհի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ֆեյրուզ (այլ կիրառումներ)Ֆեյրուզ (արաբերեն فيروز լատիներեն Fairuz, Fairouz կամ Fayrouz), բուն ազգանունը Նուհադ Հադդադ (ֆրանսերեն Nouhad Haddad) (նոյեմբերի 21, 1935(1935-11-21), Բեյրութ, mandatory Lebanese Republic)։ Ծնվել է ուղղափառ ասորի ընտանիքում, դուստրը Վադիհ Հադդադի և Լիզա Ալ Բուսդանիյի։ Ամուսնացած էր լիբանանցի նշանավոր երգահան Ասի Ռահբանիի հետ։ Նրա լավագույն երգերը հորինումն է նրա ամուսնույն Ասի Ռահբանի-յին, եղբորը Մանսուր Ռահբանի-ին և Հալիմ Ռումի-ին
Ֆեյրուզ նշանավոր երգչուհի է լիբանանյան ժողովրդային երաժշտության։ Նաև դերեր ստանձնել է կարգ մը նշանավոր ֆիլմերի մեջ (Bayyah al Khawatem, Safarbarlek և Bint el Haress), ինչպես նաև շարք մը երաժշտական թատրոնի գործերի և operetta-ների մէջ։ Ունեցել է լիբանանյան համա-արաբական և միջազգային մեծ ճանաչում իր երգահանդեսներով ու փառատոների մեջ մասնակցություններով։ Նրա քույրը Հուդա Հադդադ սիրված երգչուհի էր, իսկ զավակը Զիադ Ռահբանին մեծահամբավ երգահան, թատերագիր ու երգիչ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեսանդրիա դելա Ռոկա

Ալեսանդրիա դելա Ռոկա (իտալերեն՝ Alessandria della Rocca), կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Ագրիջենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3787 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 62 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 61 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 92010։ Հեռախոսային կոդը՝ 00922։
Քաղաքի հովանավոր սուրբը Աստվածամոր տեղային պատկերն է (իտալ.՝ Santissima Maria della Rocca): Քաղաքի տոնը նշվում է ամեն տարի օգոստոս ամսին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Ծանոթագրություններ ==
Հասմիկ Վարդանյան

Հասմիկ Վարդանի Վարդանյան (դեկտեմբերի 13, 1988(1988-12-13), Հրազդան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ թավջութակահարուհի։ Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի երիտասարդական մրցանակի դափնեկիր (2012)։


== Կենսագրություն ==
Հասմիկ Վարդանյանը ծնվել է 1988 թվականի դեկտեմբերի 13-ին, Կոտայքի շրջանի Հրազդան քաղաքում։ Սովորել է Չայկովսկու անվան միջնակարգ երաժշտական մասնագիտական դպրոցում, այնուհետև երաժշտական կրթությունը շարունակել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում (Արմեն Մեսրոպյանի դասարան) և ստացել  մագիստրոսի աստիճան, ապա՝ Հյուսթոնի համալսարանի Մուրս երաժշտական դպրոցում։
2005 թվականից որպես մենակատար և նվագախմբի կոնցերտմայստեր հանդես է եկել միջազգային բեմերում, Միջազգային երիտասարդական նվագախմբի կազմում հանդես եկել Արաբական Միացյալ Էմիրություններում (առաջին թավջութակ)։ 2009-2010 թվականներին հանդես է եկել Հայաստանի ազգային ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի կազմում (առաջին թավջութակ), նվագախմբի հետ հանդես եկել Ֆրանսիայում, Գերմանիայում, Ռուսաստանում, Բելառուսում։ 2010-2016 թվականներին նվագել է Կոմիտասի անվան ազգային քառյակում և համերգներով հանդես եկել Խորվաթիայում, Մոլդովայում, Արցախում։
2014 թվականին Նարեկացի արվեստի միությունում կայացել է Հասմիկ Վարդանյանի մենահամերգը՝ Անահիտ Դիլբարյանի դաշնամուրային ուղեկցությամբ։
«Ազգային պատկերասրահ» միջազգային երաժշտական փառատոնի շրջանակներում 2015 թվականին Երևանում Նարա Ավետիսյանի հետ հանդես է եկել Ֆրեդերիկ Շոպենի, Յոհաննես Բրամսի, Դմիտրի Շոստակովիչի, Ջ. Սոլիմայի կատարումներով։


== Մրցանակներ ==
«Վերածնունդ» միջազգային մրցույթ-փառատոնի 1-ին մրցանակ (2009)
2-րդ մրցանակ, արծաթե մեդալ, Արամ խաչատրյանի անվան թավջութակի միջազգային մրցույթ (2010)
1-ին մրցանակ, Թավջութակի «Շլերն» միջազգային մրցույթ, Իտալիա (2011)
Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի երիտասարդական մրցանակ («Գործիքային կատարում» անվանակարգում լավագույն կատարման համար) (2012)
«Տարվա լավագույն դասական նվագախումբ» պարգև (2012)
Հայաստանի ազգային կամերային երաժշտական մրցույթի 1-ին մրցանակ (2013)


== Ծանոթագրություններ ==
Էդուարդու Սոուտու դե Մոուրա

Էդուարդու Սոուտու դե Մոուրա (պորտ.՝ Eduardo Elísio Machado Souto de Moura, հուլիսի 25, 1952(1952-07-25), Պորտու), պորտուգալացի ճարտարապետ։ 2011 թվականին արժանացել է Պրիցկերի և 2013 թվականին` Վոլֆի մրցանակներին։


== Կենսագրություն ==
Էդուարդու Սոուտու դե Մոուրան ծնվել է 1952 թվականին՝ Պորտու քաղաքում։ Ճարտարապետություն է սովորել Պորտուի համալսարանի գեղարվեստի դպրոցում` 1980 թվականին ստանալով վկայական։ 1974-1979 թվականներին աշխատել է պորտուգալացի հայտնի ճարտարապետ Ալվարու Սիզա Վիեյրայի գրասենյակում, ում աղջկա հետ հետագայում ամուսնացել է։ 1981-1990 թվականներին դասավանդել է իր ալմա մատերում։
Եղել է ճարտարապետության բնագավառում ամենահեղինակավոր Պրիցկերի մրցանակի ժյուրիի անդամ։ Մոուրան հայտնել է այն տեսակետը, որ ճարտարապետն իր աշխատանքներում կարող է համատեղել այնպիսի հակադիր հասկացություններ, ինչպիսիք են հզորությունն ու զսպվածությունը, խրոխտությունն ու քնքշությունը։ Մորուայի նախագծերից են Պորտուգալիայի Բրագա քաղաքի մարզադաշտը` կառուցված ժայռի վրա, Պաուլա Ռեգոյի թանգարանը` «Պատմության տունը», որի բաղկացուցիչ մասերն են երկու բուրգերը։


== Հայտնի գործեր ==

Բրագա մունիսիպալ - մարզադաշտ Բրագա քաղաքում (2003)
Պորտու քաղաքի մետրոպոլիտեն (2004)
Սերպենտայն պատկերասրահ Լոնդոնում (Ալվարու Սիզայի հետ համատեղ աշխատանք) (2005)
Պաուլա Ռեգոյի թանգարան (2010-2011)
Դիակիզարան Կորտրեյկում, Բելգիա


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էդուարդու Սոուտու դե Մոուրայի աշխատանքները
Պաուլա Ռեգոյի թանգարանը
Հռոմի օպերային թատրոն

Հռոմի օպերային թատրոն կամ Հռոմի օպերա (իտալերեն՝ Teatro dell’Opera di Roma), օպերային թատրոն Հռոմում։


== Պատմություն ==
Շենքը կառուցվել է Դոմենիկո Կոստանցիի միջոցներով, իսկ ճարտարապետը եղել է Աքիլե Սֆոնդրինին։ Այն բացվել է 1880 թվականին Ջոակինո Ռոսսինիի Սեմիրամդա օպերայով։ 1926 թվականին թատրոնը գնել է քաղաքային խորհուրդը և մասնակի վերակառուցվել է։ 1928 թվականին թատրոնը կրկին բացվեց և այժմ «Թագավորական օպերային թատրոն» (Teatro Reale dell’Opera) անունով։ 1946 թվականին թատրոնը ստացավ արդիական անվանում և 1958 թվականին մասնակի վերակառուցվեց երկրորդ անգամ։


== Գործունեություն ==
Այդ թատրոնում անցել են օպերայի համաշխարհային պրեմիերաներ, ինչպես՝ Ջակոմո Պուչինիի «Տոսկա» (1900), Պիետրո Մասկանիի «Գեղջկական ասպետություն» (1890), «Իրիս» (1898), «Դիմակներ» (1901) և այլն։ Թատրոնի բեմահարթակին ելույթ են ունեցել երգիչներ և երգչուհիներ, ինչպես՝ Բելինոչի Ջեմա, Հարիքլեյա Դարքլե, Անտոնիո Կատոնյի, Ռոբերտո Ստայնո (XIX դար), Ալեսանդրո Բոնչի, Ամելիտա Գալլի-Կուրչի, Ջիլյի Բենյամինո, Էնրիկո Կարուզո, Տիտո Սկիպա, Լյոպալդ Մերսեդես (XX դար)։
Ռիկարդո Մուտին 2011 թվականի օգոստոսին նշանակվել է թատրոնի պատվավոր ցմահ տնօրեն։
2014 թվականին թատրոնը իրեն ճանաչեց սնանկ և տնօրեն Մուտին չեղարկեց բոլոր պլանավորած ներկայացումները , և դրանից հետո թատրոնը արտիստներ է վարձում աութսորսինգի պայմաններով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Rome Opera House website
Photographs of the Opera House
Teatro dell'Opera di Roma at Google Cultural Institute
Տորեցկ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՁերժինսկՏորեցկ (ուկրաիներեն՝ Торецьк), քաղաք Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզում, մարզային նշանակության քաղաք։ Բնակավայրը, որը հիմնադրվել է 1806 թվականին, մինչև 1938 թվականը կոչվել է Շչերբինովկա։ 1938-2016 թվականներին քաղաքը կոչվել է Ձերժինսկ։
2012 թվականի տվյալներով քաղաքում բնակվում էր 35 899 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 22,6 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1919 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (ուկր.)
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Սոսնովկա (գյուղ, Զիլաիրսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍոսնովկաՍոսնովկա (ռուս.՝ Сосновка, բաշկիրերեն՝ Сосновка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Զիլաիրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 19 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
The A Team (երգ)

«The A Team», բրիտանացի երաժիշտ և երգերի հեղինակ Էդ Շիրան սինգլը։ Այն թողարկվել է digital download ֆորմատով Մեծ Բրիտանիայում 2011 թվականի հունիսի 12-ին և հայտնվել է «+» ստուդիական ալբոմի ցանկում։ Սինգլը UK Singles Chart-ում զբաղեցրել է երրորդ հորիզոնականը։


== Երգացանկ ==


=== Digital Download ===
"The A Team" - 4։18
"The A Team" (Shy FX's Ackee and Saltfish Remix) - 4։28
"The A Team" (KOAN Sound Remix) - 4։39
"The A Team" (True Tiger Remix) - 3։39
"The A Team" (Acoustic) - 4։01


=== CD single ===
"The A Team" - 4։18
"The A Team" (KOAN Sound Remix) - 4։39


=== 7" vinyl ===
"The A Team" - 4։18
"The A Team" (Shy FX's Ackee and Saltfish Remix) - 4։28


== Վարկանշային աղյուսակ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասնի Լուգ (գյուղ, Վելիժսկի շրջան)

Կրասնի Լուգ (ռուս.՝ Красный Луг), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վելիժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)