armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Neiokõsõ

Neiokõsõ, էստոնական ժողովրդական խումբ, որը «Tii» («Ճանապարհ») երգով Էստոնիան ներկայացրել է Եվրատեսիլ 2004 երգի մրցույթում (Ստամբուլ, Թուրքիա)։ Երգը կատարվել է վիրուերեն լեզվով։


== Եվրատեսիլ 2004 ==
«Tii» երգը (հեղինակներ՝ Պրիյտ Պայուսաար (էստ․՝ Priit Pajusaar), Գլեն Պիլվրե (էստ․՝ Glen Pilvre) և Աապո Իլվես (էստ․՝ Aapo Ilves)) կիսաեզրափակչում զբաղեցրել է 11-րդ տեղը (57 միավոր), ինչը Neiokõsõ խմբին հնարավորություն չի տվել անցնել եզրափակիչ փուլ։ Այդ պահին դա Եվրատեսիլում Էստոնիայի ամենավատ արդյունքն էր։
«Tii» սինգլը թողարկվել է Global Music ընկերության կողմից։
Եվրատեսիլից մեկ տարի անց խումբը լուծարվել է։


== Կազմը ==
Անու Տաուլ - վոկալ
Տրիյնու Տաուլ - վոկալ
Աստրիդ Բյոնինգ - վոկալ
Դիանա Պիլդ - վոկալ
Կադրի Տիյզել - վոկալ


=== Նախկին անդամներ ===
Պեետեր Յիգիոյա - հարվածային գործիքներ (խմբից հեռացել է Եվրատեսիլից հետո)


== Սինգլներ ==
«Tii» (2004)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2011-05-29 at the Wayback Machine.
Խմբի մասին Archived 2008-01-22 at the Wayback Machine. (էստոներեն)
Ելույթը Եվրատեսիլում
Պրոֆիլը Last.fm կայքում
Գուշչա

Գուշչա (ուկրաիներեն՝ Гу́ща, լեհ.՝ Guszcza), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբոմլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1510 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գուշչա գյուղում բնակվում էր 945 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,16 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 437,5 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սելցո (գյուղ, Սաֆոնովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍելցոՍելցո (ռուս.՝ Сельцо), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բարթ Սիմփսոն

Բարթոլոմյու ՋոՋո "Բարթ" Սիմպսին (անգլ.՝ Bartholomew JoJo "Bart" Simpson), «Սիմփսոններ» անիմացիոն հեռուստասերիալի հերոսն է և Սիմպսին ընտանիքի անդամը։ Առաջին անգամ հայտնվել է էկրանին 1987-ի ապրիլի 19-ին «Բարի գիշեր» սերիայում։ Մեթ Գրոինգ անունը հորինեց ստեղծելով անագրամա «brat» (անդաստիարակ երեխա) բառից։ Հնարեց Քուիջիբո (անգլ.՝ kwyjibo) բառ սքրեբլ խաղի համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Յարանգայում վառվում է կրակը

«Յարանգայում վառվում է կրակը» (ռուս.՝ «В яранге горит огонь»), խորհրդային նկարված մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ։ Ստեղծվել է 1956 թվականին ռեժիսոր Օլգա Խոդատաևայի կողմից։ Սցենարը գրել է Ժաննա Վիտենզոնը Հյուսիսի ժողովուրդների հեքիաթների մոտիվներով։


== Սյուժե ==
Հեռու Հյուսիսում՝ փոքրիկ, աղքատ յարանգայում ապրում է այրին իր որդու՝ Յատոյի ու դստեր՝ Տեյունեի հետ։ Երեխաներն ալարկոտ էին ու անհնազանդ, չէին ուզում օգնել իրենց մորը և փայտ հավաքել խարույկի համար (Տեյունեին ավելի շատ անհանգստացնում էին իր երկար, գեղեցիկ հյուսերը)։ Եվ երբ կրակն օջախում հանգչում է, չար պառավ Բուքը ներխուժում է յարանգա։ Մայրը փորձում է պաշտպանել իր երեխաներին, բայց Պուրգան տանում է նրան։ Քույր ու եղբայր ստիպված են լինում մոռանալ իրենց ալարկոտության մասին և գնալ իրենց մորը որոնելու։ Նրանք անցնում են երկար ճանապարհ ու հաղթահարում բազմաթիվ վտանգներ, մինչև կարողանում են գտնել Բուքի տունն ու փրկել իրենց մորը։


== Ստեղծողներ ==


== Մրցանակներ ==
«Յարանգայում վառվում է կրակը» մուլտֆիլմն արժանացել է մրցանակների մի շարք փառատոններում.

1956 — Վենետիկի երեխաների ու պատանիների համար նախատեսված ֆիլմերի VIII միջազգային փառատոնի առաջին մրցանակ,
1957 — Մոսկվայում Երիտասարդության ու ուսանողների VI համաշխարհային փառատոնի շրջանակներում անցկացված միջազգային կինոփառատոնի ոսկե մեդալ։


== Ստեղծման պատմություն ==
Մոսկվայի պետական համալսարանում Ժաննա Վիտենզոնն սկսել է հետաքրքրվել Հյուսիսով, ուր հաճախ է մեկնել բանահյուսական արշավախմբերի կազմում։ Հյուսիսային հեքիաթների հիման վրա նրա կողմից գրված սցենարն արժանացել է Մստիսլավ Պաշչենկոյի հավանությանը և նրա երաշխավորությամբ փոխանցվել արտադրության «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում։
Մուլտֆիլմի գլխավոր հերոսները (մայր, Տեյունե և Յատո) ստեղծվել են Լեոնիդ Արիստովի կողմից։ Նա էլ նկարել է հյուսիսային բնապատկերները, որոնց վրա աշխատելիս նկարիչն օգտագործել է Լենինի անվան գրադարանի նյութերը։ Ֆիլմի գունային գաման մշակել է Վիկտոր Նիկիտինը, որն ստեղծել է նաև հերոսների մի մաիսն՝ Մթությունը, Բուքը։ Ֆիլմում օգտագործվել է Վ. Նիկիտինի կողմից առաջարկված նորարարական նկարչական հնար՝ լյումինսցենային ներկերի օգտագործումը։
Ֆիլմում հնչող մոր երգի տեսքտը գրել է Միխայիլ Սվետլովը (տեքստը գեղխորհուրդը հավանության է արժանացրել դժկամորեն։


== Արձագանքներ ==

— Վ. Ասենին


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Фильмы-сказки. Сценарии рисованных фильмов. Выпуск 5.. — М.: Искусство, 1958. — С. 271. — 290 с..


== Արտաքին հղումներ ==
«Յարանգայում վառվում է կրակը» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Յարանգայում վառվում է կրակը» մուլտֆիլմը Myltik.ru կայքում
(7613) ʻAkikiki

(7613) ʻAkikiki, աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի փետրվարի 16-ին NEAT ծրագրի կողմից Հալեկալայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,236929 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8064 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6674 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2127,15 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,169241 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,11° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7613) 1996 DK աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ինչու են մարդուն պետք թևերը

«Ինչու են մարդուն պետք թևերը» (ռուս.՝ «Зачем человеку крылья»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վլադիմիր Շամշուրինը 1984 թվականին։


== Սյուժե ==
Կատակախոս ու զվարճաբան մանկաբարձ Վասյան՝ գյուղի սիրելին, իր մականունն ստացել է պատերազմի տարիներին տեղի ունեցած պատմությունը հաճախ պատմելու համար, որի վրա բոլորը ծիծաղում էին։ Մի անգամ գյուղում հայտնվում է նրա նախկին հրամանատարը, որն այժմ գեներալ է։ Երեկոյան նա անցողակի խոսում է Վասիլի Լուկիչի սխրանքի մասին, որը պատերազմում փրկել է հղի գերմանուհուն, այսինքն՝ հենց այն պատմությունը, որի վրա նախկինում բոլորը ծիծաղում էին, և որին ոչ ոք չէր հավատում՝ համարելով հորինվածք։


== Դերերում ==
Լև Դուրով - Վասիլի Լուկիչ Իվանով (Վասյա մանկաբարձ)
Բորիս Նովիկով - Պավել Եֆիմովիչ Չուդին (Պավլունյա)
Զինաիդա Դեխտյարյովա - Մանյունյա, Վասիլի Լուկիչի կինը
Միխայիլ Գլուզսկի - Կիրիլ Պետրովիչ, գեներալ-լեյտենանտ
Վլադիմիր Նոսիկ - կոլտնտեսության նախագահ
Յուրի Դուբրովին - Ֆեոդոր, բանսարկու
Իրինա Մուրզաևա - Ուլյանա, հարևանուհի
Ալեքսանդր Պաշուտին - Յուրի Ֆիլիպովիչ, Ուլյանայի փեսան
Սվետլանա Խարիտոնովա - Կատերինա
Ալեքսանդր Յանվարյով - Շուրկա, բուլդոզերավար
Գերման Կաչին - Վանյա Ռիչա


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր՝ Վլադիմիր Շամշուրին
Սցենարի հեղինակ՝ Անատոլի Կուդրյավցև
Ֆիլմի տնօրեն՝ Ջան Ամիև
Օպերատոր՝ Բորիս Բրոժովսկի
Կոմպոզիտոր՝ Եվգենի Դոգա
Նկարիչ՝ Իրինա Շլյապնիկովա


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Я. Варшавский. Василий Лукич в полёте // Искусство кино. — 1985. — № 5. — С. 69—74.
М. Маркова. Чем человек жив // Советский экран. — 1985. — № 9. — С. 9—10.
И. Неверов. Крылья на земле нужны
Мягкова И. — Герой без страха, но с упреком (Худож. фильмы «Я за тебя отвечаю», «Зачем человеку крылья?», «Хозяин») // Советская культура, 11 июня 1985. — с. 5
Зачем человеку крылья // Советские художественные фильмы: аннотированный каталог, Том 10 / М. Павлова. — М.: Нива России, 1995. — 415 с. — с. 60
Зачем человеку крылья // Домашняя синематека: отечественное кино 1918—1996. — М.: Дубль-Д, 1996. — 520 с. — с. 158
Հովհաննես Արճիշեցի Ոսպնակեր

Հովհաննես Արճիշեցի Ոսպնակեր (ծննդյան տարեթիվն անհայտ — 1327 թ, Քաջբերունիք), հայ գրիչ։
Սովորել է Գլաձորի համալսարանում։ Քաջբերունյաց գավառում զբաղվել է ուսուցչությամբ, քարոզչությամբ, մատենագրությամբ և գրչությամբ։ Գրել է «Մեկնութիւն պատարագի», որը Խոսրով Անձևացու և Ներսես Լամբրոնացու նույնանուն գործերի համառոտումն է։ Ունի նաև այլ գործեր։
Դուզդար

Դուզդար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արծկեի գավառակում։ Գտնվում էր Արծկե քաղաքից 8-9 կմ հյուսիս, Մանազկերտ տանող ճանապարհի աջ կողմում, Սիփանի հարավ-արևմտյան ստորոտին, չորս կողմից ոչ բարձր լեռներով շրջապատված սարավանդի վրա։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 15 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրանսիայի ազգային նվագախումբ

Ֆրանսիայի պետական նվագախումբը (ֆր.՝ Orchestre National de France), Ֆրանսիայում գորոծող ամենակարևոր նվագախմբերից մեկն է։ Այս նվագախումբը, Ֆրանսիայի ռադիոյի ֆիլհարմոնիկ նվագախումբը, Ֆրանսիայի ռադիոյի երգչախումբը և Ռադիո Ֆրանսի երգչախումբը համարվում են Ֆրանսիայի ռադիոյի երաժշտական չորս հաստատությունները։ Սկզբում կոչվում էր «Ֆրանսիական ռադիոհաղորդումների ազգային նվագախումբ» (ֆր.՝ Orchestre National de la Radiodiffusion Française), 1964 թվականից՝«Ֆրանսիական ռադիոյի և հեռուստատեսության ազգային նվագախումբ» (ֆր.՝ Orchestre National de l'Office de Radiodiffusion Télévision Française), իսկ 1974 թվականից ներկայիս անունը։
Նվագախումբը հիմնադրվել է 1934 թվականին։ Նվագախմբի շատ համերգներ ձայնագրվում են Ֆրանսիայի Ռադիոյի կողմից և հեռարձակվում են այլ երկրներում։ Նվագախմումբը տարեկան ամենաքիչը 70 համերգ է նվագում Փարիզում։ Հիմնական հաստատման վայրերը համարվում են Շանզ-Էլիզեի և Շատլեի թատրոնները։
Նվագախումբը իր հիմնադրման առաջին իսկ օրվանից սկսել է Ֆրանսիայում տարածել այլ ազգի կոմպոզիտորների երաժշտությունները՝ հիմնականում ռուսական և իտալական դասական դպրոցների։ Կատարվել են Կլոդ Դեբյուդիի և Մորիս Ռավելի շատ գործեր։ Նվագախումբը հարգանքի տուրք է մատուցել նաև ավստրիացի Գուստավ Մալերի երաժշտությանը։ Կատարվել և մինչև այսօր կատարվում են բազմաթիվ երաժշտական պրեմիերաներ։


== Գեղարվեստական ղեկավարները ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նվագախմբի պաշտոնական կայքը Archived 2020-06-09 at the Wayback Machine.
Զիգոտ

Զիգոտ (հունարեն՝ ζυγωτός - իրար միացած), բջիջ, որն առաջանում է սեռական բջիջների (գամետների) միաձուլման հետևանքով։


== Անվանում ==
«Զիգոտ» տերմինն առաջարկել է գերմանացի բուսաբան Է․ Սարասբուրգերը։
Ի տարբերություն գամետների զիգոտն ունի քրոմոսոմների դիպլոիդ (կրկնակի) հավաք, բարձր կենսունակություն։ Բեղմնավորությունից անմիջապես հետո զիգոտն սկսում է զարգանալ կամ պատվում է ամուր թաղանթով (շատ սնկերի և ջրիմուռների մոտ) և որոշ ժամանակ փոխարկվում է հանգստացող սպորի՝ զիգոսպորի։ Զիգոտի, սպորի առաջացումը մինչև բույսի մահ անվանում են անհատական զարգացում։
Արական սեռական բջիջ + իգական սեռական բջիջ = բեղմնավորված բջիջ կամ զիգոտ։


== Տես նաև ==
Բեղմնավորում
Գամետ
Ձվաբջիջ
Սաղմնաթաղանթներ


== Ծանոթագրություններ ==
Կալնիշովկա

Կալնիշովկա (ուկրաիներեն՝ Кальнишівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տիվրովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1738 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կալնիշովկա գյուղում բնակվում էր 261 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,8 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 326,25 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ձումպանո

Ձումպանո (իտալերեն՝ Zumpano), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Կոզենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1846 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 231 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 8 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 87040։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0984։


== Ծանոթագրություններ ==
Իդֆու

Իդֆու, (Էդֆու, եգիպտ. Բեհդետ (bḥd.t) կամ Ջեբա (ḏb3), հուն. Ἀπόλλωνος πόλις μεγάλη), քաղաք Նեղոսի արևմտյան ափին, Լուքսորից 100 կիլոմետր դեպի հարավ։
Վերին Եգիպտոսի II նոմի մայրաքաղաք, Խորա Բեհդետսկովո Աստվածուհու պաշտամունքային կենտրոն, որը հույները նույնացրել են Ապոլլոնի հետ։


== Հնագիտական հետազոտություն ==
Արևմտյան եվրոպացիներից առաջինը Իդֆու է այցելել Կլոդ Սիկարը։
Ֆրանսիացիների (1921-1933 թվականներ) և ֆրանկո-լեհացիների (1936 - 1939 թվականներ) պեղումները հայտնաբերեցին հնագույն քաղաքի մեծ մասը և մեծ գերեզեմանատուն (տես նաև՝ Իդֆուն Կազիմեժ Միխալովսկիի հոդվածում)։ Այստեղ հայտնաբերվել են 6-րդ դինաստիայի ժամանակաշրջանի բազմաթիվ մաստաբաներ, այդ թվում աստվածացրած Իզին, II նոմի ղեկավար՝ Ջեդկար Իսեսի և Պեպի առաջին թագավորների ժամանակ։ Իր կենդանության օրոք նա եղել է վեզիր, դատավոր, թագավորական արխիվի և «մեծագույն Հարավի Տասնյակի» կառավարիչ, մահվանից հետո արժանացել է տեղական սրբի կոչման։ Գտնվել են նաև Առաջին անցումային և Միջին թագավորական գերեզմանատան հետքեր։


== Հորի տաճար ==

Ի պատիվ Հոր Բեխդետսկովո Աստծու կառուցվել է հսկայական տաճար, որն այժմ հանդիսանում է լավագույն պահպանված եգիպտական տաճարային շենքերից մեկը։ 137 մետր երկարությամբ, 79 մետր լայնությամբ, 36 մետր բարձրությամբ քանդակազարդ սյուներով, նա համարվում է Կառնակից հետո երկրորդ խոշոր տաճարը։ Շինարարությունը սկսվել է մ. թ. ա. 237 թվականին Պտղոմեոս 3-րդ Էվերգետի օրոք և ավարտվել է մ. թ. ա. 47 թվականին Պտղոմեոս 12-րդ Նեոս Դիոնիսոսի օրոք։ Տաճարը բացվել է Պտղոմեոս 10-րդ Ալեքսանդրի ժամանակաշրջանում (մ. թ. ա. 107-88 թվականներ)։
Էդֆու Հորը պատկերված է թևավոր սկավառակի, բազեի, երբեմն էլ բազեի գլխով մարդու տեսքով։ Էդֆուի մակագրություններում նա եղել է նաև Հորոմ-Ռա՝ տաճարի ռելիեֆը ընդգծում է Հորի սերտ կապը հոր՝ Օսիրիսի, մոր՝ Իսիդայի և Հատհորի հետ։
էդֆու տաճարի արձանագրությունները մեծ նշանակություն ունեն եգիպտական բանասիրության համար, քանի որ դրանք ներկայացնում են հունահռոմեական ժամանակի հիերոգլիֆ տեքստերի ամենամեծ հավաքածուներից մեկը։


== Գրականություն ==
«Эдфу»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Эдфу на egyptology.ru
Չեխիայի Օլիմպիական կոմիտե

Չեխիայի Օլիմպիական կոմիտե (չեխ.՝ Český olympijský výbor), Չեխիաի ազգային օլիմպիական կոմիտե։ Հիմնադրվել 1899 թվականին։ Դարձել է ՄՕԿ-ի անդամ 1993 թվականին։ Գրասենյակը գտնվում է Պրահայում։ Հանդիսանում է ՄՕԿ-ի, ԷՕԿ-ի և մի շարք այլ միջազգային սպորտային կազմակերպությունների անդամ։


== Տես նաև ==
Չեխիան Օլիմպիական խաղերում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Լը Կատլե

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լե Կատլե (այլ կիրառումներ)Լը Կատլե (ֆր.՝ Le Catelet), համայնք Ֆրանսիայի հյուսիսում՝ Պիկարդիայի մարզի Էնա գավառում։ Համայնքը տեղակայված է Բոեն ան Վերմանդուա կոնտոնի Սեն Կանտեն շրջանում։ Գտնվում է Սեն Կանտենից 18 կմ դեպի հյուսիս և А26 «Անգլիա» մայրուղուց 6 կմ հեռավորության վրա։ Համայնքի տարածքով է անցնում Շելդա գետը։


== Բնակչություն ==
2012 թվականի բնակչությունը կազմել է 196 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 119 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 85-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 34-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 71,4%, 1999 թվականին եղել է 71,1%)։ 85 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 75-ը (42 տղամարդ և 33 կին), գործազուրկ էին 10 մարդ (6 տղամարդ և 4 կին)։ 34 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը՝ թոշակառուներ, 16-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Լը Կատլե
Էլիզբար Ուբիլավա

Էլիզբար Ուբիլավա (օգոստոսի 27, 1950(1950-08-27), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), իսպանացի շախմատիստ, գրոսմայստեր (1988 թ.):  Վրացական ԽՍՀ-ի վաստակավոր մարզիչ (1980 թ.): Եղել է աշխարհահռչակ շախմատիստ Անատոլի Կարպովի (1987 թ.) և Նանա Իոսելիանիի (1988 թ.) մարզիչը։
ԽՍՀՄ-ի 1967 թվականի  շախմատի առաջնության մասնակից։ Մասնակցել է Վրաստանի ԽՍՀ-ի շախմատի ազգային թիմի խաղերին։
Լավագույն արդյունքները միջազգային առաջնություններում՝ Թբիլիսի (1971 թ.)՝ 4-6-րդ տեղը, 1974 թ.՝ 5-8-րդ տեղը, 1977 թ.՝ 4-6-րդ տեղը, 1980 թ.՝ 2-5-րդ տեղը 1986 թ. - 5-րդ տեղը։


== Վարկանիշի փոփոխության գծապատկեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էլիզբար Ուբիլավա շախմատիստի էջն ու խաղերը Chessgames.com կայքում
Անձնական քարտը 365chess.com կայքում
Երիտասարդ Այվենհո

«Երիտասարդ Այվենհո» (անգլ.՝ Young Ivanhoe), կինոֆիլմ, որը նկարահանվել է Վալտեր Սքոթի «Այվենհո» վեպի հիման վրա, որը գրվել է 1819 թվականին։
Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1999 թվականի հունվարի 31-ին։


== Սյուժե ==
Այս պատմությունը պատահել է Այվենհոյի հետ պատանեկան տարիքում, որը ապագայում պետք էր դառնար խիզախ և հանրաճանաչ ասպետ։ Երիտասարդ և քաջ Այվենհոն իր իմաստուն ուսուցչից դեռ նոր էր սովորում պատերազմի նրբությունները։ Ուսուցիչը երիտասարդ տղայի մեջ տեսնում էր հմտություններ և կարողություններ։ Մինչդեռ իր երկրում տիրում էր երկպառակություն սաքսոնների և նորմանների միջև։ Վերջինս գրավել էր Այվենհոյի հոր երկիրը և նա շատ էր ցանկանում ետ բերել այն։


== Դերերում ==
Քրիստեն Հոլդեն-Ռիդ - Այվենհո
Քիչ Սթեյսի - Պեմբրուկ
Մարգո Կիդդեր - լեդի Մարգարիտա
Նիկ Մանկուզո - Դը-Բուրժե
Ռեյչեր Բլանչարդ - Ռովենա
Մարեկ Վասուտ -  Ռիչարդ I Առյուծասիրտ
Յան Ֆալկոներ - Հովհան Անհողին


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Young Ivanhoe(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Խորանարդաձև տներ

Խորանարդաձև տներ կամ Տուն-խորանարդներ (հոլ.՝ Kubuswoning), 1984 թվականին Ռոտերդամում և Հելմոնդում ճարտարապետ Պիտ Բլոմի նորարարական նախագծով կառուցված տների շարք։ Ռոտերդամում տները գտնվում են Օվերբլանկ փողոցի վրա, նույնանուն մետրոյի կայարանից ոչ հեռու։ Բլոմի վճռական որոշումն այն էր, որ նա հիմնադրեց  տան զուգահեռագիծը ոչ թե հիմքում, ինչպես սովորաբար, այլ գագաթին, և այդ գագաթով նա հենվում է (տեսողական) վեցանկյուն մուտքին։ Ռոտերդամում կա այդպիսի 38 տուն և նաև երկու խոշոր տուն-խորանարդներ, բացի այդ բոլոր տները միաձուլված են որպես մեկ շինություն։ Թռչնի թռիչքի բարձրությունից կոմպլեքսն ունի մտացածին տեսք, որը հիշեցնում է չստացված եռանկյունի։
Շատ բնակիչներ էքսկուրսիաներ են առաջարկում դեպի իրենց անսովոր բնակավայր։
Տները բաղկացած են երեք հարկից․

Ցոկոլային հարկ՝ մուտք;
Առաջին հարկում հյուրասենյակ և խոհանոց;
Երկրորդ հարկում երկու ննջասենյակ և լոգասենյակ;
Վերևի հարկում երբեմն լինում է փոքրիկ այգի։Պատերն ու լուսամուտները հատակի հետ կազմում են 54,7 աստիճանի անկյուն։ Բնակարանի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 100 քառ․ մետր, սակայն տարածության քառորդ մասը չի օգտագործվում պատերի թեքության պատճառով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Cubic houses Rotterdam Archived 2008-05-22 at the Wayback Machine.
Cube houses
Անյելո

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անյելո (այլ կիրառումներ)Անյելո (իսպ.՝ Añelo) համայնք համանուն դեպարտամենտում, Նեուկեն պրովինցիայի հյուսիս-արևելքում, Արգենտինայի հարավ-արևմուտքում։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1915 թվականի հոկտեմբերի 20-ին։
Մոնսո լե Լյո

Մոնսո լե Լյո (ֆր.՝ Monceau-lès-Leup), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Տերնե կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լան։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02492։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 473 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 319 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 228-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 91-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 71,5%, 1999 թվականին եղել է 67,0)։ 228 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 203-ը (111 տղամարդ և 92 կին), գործազուրկ էին 25 մարդ (16 տղամարդ և 9 կին)։ 91 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 29-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 29-ը՝ թոշակառուներ, 33-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Մոնսո լե Լյո (ֆր.)
Պենիշի

Պենիշի (պորտ.՝ Peniche; [pɨ'niʃ(ɨ)]), քաղաք Պորտուգալիայում, համանուն մունիցիպալիտետի վարչական կենտրոնը։ Քաղաքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 15,6 հազար մարդ, իսկ մունիցիպալիտետի բնակչությանը՝ 27,3 հազար։ Քաղաքը և մունիցիպալիտետը մտնում են տնտեսա-վիճակագրական Կենտրոնական շրջանի և Օեշտե ենթաշրջանի կազմի մեջ։ Հին վարչական բաժանմամբ քաղաքը մտել է Էշտրեմադուրա նահանգի մեջ։


== Դիրք ==
Քաղաքը գտնվում է Լեյրիա քաղաքի վարչական կենտրոնից 66 կմ հարավ-արևմուտք։
Մունիցիպալիտետը սահմանակից է.

հյուսիսում՝ Ատլանտյան օվկիանոսին,
արևելքում՝ Օբիդուշ մունիցիպալիտետին,
հարավում՝ Լորինյան մունիցիպալիտետին,
արևմուտքում՝ Ատլանտյան օվկիանոսին։


== Բնակչություն ==


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1609 թվականին։


== Շրջաններ ==
Մունիցիպալիտետի մեջ մտնում են հետևյալ շրջանները.

Աժուդա
Ատոգիա դա Բալեյյա
Կոնսեյսան
Ֆերրալ
Սերրա դել Ռեյ
Սան Պեդրու


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մունիցիպալիտետի պաշտոնական կայք
Բուտիլկաուչուկ

Բուտիլկաուչուկ, բարձրամոլեկուլային միացություն, սինթետիկ կաուչուկներից։ Իզոբուտիլենի և քիչ քանակությամբ իզոպրենի համապոլիմերման արդյունք։ 


== Կառուցվածքը և ֆիզիկական հատկությունները ==
Ունի իզոպրենային և իզոբուտիլենային խմբերի ոչ կանոնավոր հաջորդականությամբ գծային կառուցվածք։ Իզոպրենային օղակները միացած են հիմնականում 1,4 դիրքերով։ Բնական կաուչուկի նման բյուրեղացող պոլիմեր է։ Բուտիլկաուչուկը թափանցիկ, էլաստիկ, սպիտակ կամ մոխրագույն, գազերի համար սակավաթափանց, էլեկտրամեկուսիչ հատկություններով զանգված է։ Օդում և թթվածնի միջավայրում կայուն է ջերմային ծերացման, լույսի և քիմիական ազդակների (ջրածնի գերօքսիդ, օզոն, ազոտական թթու ևն) նկատմամբ։


== Կիրառություն ==
Արդյունաբերության մեջ իզոբուտիլենի և իզոպրենի համատեղ պոլիմերումը կատարում են 
  
    
      
        A
        l
        C
        
          l
          
            3
          
        
      
    
    {\displaystyle AlCl_{3}}
  -ի ներկայությամբ, մեթիլքլորիդի լուծույթում, -100 °C–ում։ Բուտիլկաուչուկը օգտագործում են ռետինացված գործվածքներ, բարձր ջերմաստիճաններում և ագրեսիվ միջավայրում կայուն, էլեկտրամեկուսիչ ռետինե իրեր պատրաստելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (174901-175000)

Աստերոիդների ցանկ (174801-174900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (175001-175100)
 Աստերոիդների ցանկ (174801-174900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (175001-175100)
Մայորդոմ

Մայորդոմ (ուշ լատ. major domus-տան ավագ), բարձրագույն պաշտոնյա Ֆրանկական պետությունում, Մերովինգների ժամանակ (5-րդ դարի վերջ-8-րդ դարի կես)։ Սկզբում նշանակվում էր թագավորից և գլխավորում արքունի վարչությունը։ Ֆեոդալականացման ընթացքում, թագավորական իշխանության թուլացման հետ, ընդլայնվում են մայորդոմի իրավասության սահմանները, և 7-րդ դարի կեսից մայորդման, որն արդեն խոշոր հողատեր էր, հիմնականում իր ձեռքում է կենտրոնացրել պետական իշխանությունը։ Առավել նշանավոր էին Պիպինյանների տոհմի մայորդոմները, որոնցից Պիպին Կարճահասակը 751 թվին գրավեց իշխանությունը և սկիզբ դրեց Կարոլինգների դինաստիային։
Ժելոնյա

Ժելոնյա (ռուս.՝ Желонья), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալուգայի մարզում և Իզնոսկովսկի շրջանում։
Գետաբերանը տեղակայված է Իստրա գետի ձախ ափին 25 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 32 կմ է, ավազանի տարածքը 111 կմ2։ Գետի ակունքը գտնվում է Պոդբուժե գյուղի մոտ։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ուգրա, ենթաավազանը՝ Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 09010100412110000021092
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110002109
Ավազանի կոդը - 09.01.01.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


=== Վտակներ (կմ ակունքից) ===
4,2 կմ.Վոստոկ գետից (ձախ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Տառագոնա

Տառագոնա (իսպ.՝ Tarragona) , քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում՝ Կատալոնիայի Տառագոնա պրովինցիայի Տառագոնես շրջանում (կոմարկայում)։ Տարածքը՝ 61,91 կմ² ։ Բնակաչության թվաքանակը՝ 140.184 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Քաղաքն ունի նավահանգիստ, որը կարևոր դեր է խաղում Իսպանիայի տնտեսության մեջ։ Գտնվում է Բարսելոնայից 98 կմ դեպի հարավ–արևմուտք։


== Պատմություն ==
Հիմնադրվել է մ․թ․ա 5–րդ դարում։ Մ․թ․ա 218 թվականին գրավվել է Հռոմի կողմից։ 
Հռոմեական կայսրության ժամանակաշրջանում եղել է Տարակո նահանգի կենտրոնն էր և միաձուլվել է Գալիցիայի Տարակոնսկայա քաղաքին։ Հուլիոս Կեսարի ժամանակաշրջանում այն դարձել է Կոլոնիա Ջուլիա Ուրբիս Տրիումֆալիս Տարրակո մարզի կենտրոն։
Կանտրաբիանական պատերազմի ավարատից հետո՝ հաղթանակի կապակցությամբ Օգոստոս Օվկիանոսի կողմից կառուցվել է բազմաթիվ շինություններ։
Հռոմեական կայսր Սեվերոսն այն միացրել է Հռոմի վարչակազմին։ 
4 դար շարունակ այն ղեկավարում էին Մավրովները և քաղաքին տիրել են մինչև 1117 թվականը։
Միջնադարում այն դարձավ Արագոն թագավորության մայրաքաղաք։


== Քույր քաղաքներ ==
 Ալգերո, Իտալիա, 1972
 Օռլեան, Ֆրանսիա, 1978
 Կլագենֆուրտ, Ավստրիա, 1996
 Պուշկին, Ռուսաստան, 1997
 Պոմպեյ, Իտալիա, 2006


== Գործնկեր քաղաքներ ==
 Վուարոն, Ֆրանսիա


== Ճանաչված մարդիկ ==
Ֆրուկտուոզ Տառագոնցի


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
UNESCO: Археологический комплекс Таррако (город Таррагона) Archived 2008-04-11 at the Wayback Machine.
Página web del Ayuntamiento de Tarragona
Videos de Tarragona Archived 2013-05-06 at the Wayback Machine.
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2008-12-11 at the Wayback Machine.
Información del Institut d’Estadística de Catalunya
Web de la Universitat Rovira i Virgili, Universidad de Tarragona
Imágenes de Tarragona
Estado de los Embalses de Tarragona
Tarragona.tv Información de de la ciudad con contenido gráfico.
Tarragona y Comarcas


== Պատկերասրահ ==
Վերխնիե Ելիշի

Վերխնիե Ելիշի (ռուս.՝ Верхние Елыши), գյուղ Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Ալիկովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կարիրայի գավառ

Կարիրայի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Carira), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սեարա նահանգի մեջ։ Մտնում է Սերժիպի նահանգի գյուղատնտեսական շրջան (մարզ)ի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 66 102 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 1883,20  կմ²։ Բնակչության խտությունը 35,1  մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 193 496 169,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2004 թվականին կազմում է 2 993,30 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,614։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Կարիրա
Ֆրեյ Պաուլու
Պինյան
Լենդավա

Լենդավա (սլովեն.՝ Lendava, հունգ.՝ Lendva, գերմ.՝ Lindau), նախկինում՝ Դոնյա-Լենդավա, քաղաք Սլովենիայի արևելյան մասում։ Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 3 395 մարդ, ամբողջ համայնքը 2002 թվականի մարդահամարի տվյալներով 11 420 մարդ է։

Լենդավան գտնվում է հունգարական (մոտ երկու կիլոմետր) և խորվաթական սահմանների անմիջական հարևանությամբ (մոտ հինգ կիլոմետր, անցնում է Մուրա գետով)։ Լենդավայում բնակվում է զգալի թվով հունգարացիներ. քաղաքը համարվում է հունգարական ազգային փոքրամասնության կենտրոն։ Լենդավան պաշտոնապես երկլեզու է։
Մինչւ 1918 թվականը Լենդավան պատկանում էր Հունգարիայի թագավորությանը, մտնում էր Զալա կոմիտեի մեջ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո մտավ սերբերի, խորվաթների և սլովենացիների թագավորության կազմի մեջ (հետագայում՝ Հարավսլավիայի)։ 1941-1945 թվականների ընթացքում օկուպացվել է հունգարական զորքերի կողմից և բռնի միացվել։ 20-րդ դարի 90-ական թվականներին Հարավսլավիայի փլուզումից հետո անկախ Սլովենիայի կազմում է։

Քաղաքի գլխավոր տեսարժան վայրերն են քաղաքային թատրոնը, Հունգարական կենտրոնի շենքը, որը կառուցվել է հայտնի ճարտարապետ Իմրե Մակովցի նախագծով և սուրբ Եկատերինա եկեղեցին։
Լենդավայում հիմնվել է «Նաֆտա» ֆուտբոլային ակումբը, որը հանդես է գալիս Սլովենիայի առաջնության բարձրագույն դիվիզիոնում։


== Քույր քաղաքներ ==
 Հունգարիա Զալաէգերսեգ, Հունգարիա
 Հունգարիա Լենտի, Հունգարիա


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայք էջ
Պենիցիլիններ

Պենիցիլիններ, բնական և կիսասինթետիկ անտիբիոտիկների խումբ։ Պենիցիլինների մոլեկուլի միջուկը 6-ամինապենիցիլինային թթուն է (6-ԱՊԹ)։ Բնական Պենիցիլինները առաջանում են Penicillium ցեղի բորբոսասնկերի շատ տեսակներից և մի շարք այլ պարկասնկերից՝ Բնական Պենիցիլինների կոմպլեքսն առաջինն անջատել է անգլիացի մանրէաբան Ալեքսանդր Ֆլեմինգը (1929) P․ notatum-ից, սակայն հնարավոր է դարձել կլինիկայում օգտագործել 1941 թվականին։ ԽՍՀՄ-ում 1942 թվականին Պենիցիլիններ են ստացել Զ․ Երմոլևան և Տ․ Բալեզինան՝ P․ crustosum-ից։ Բժշկական պրակտիկայում առավել արժեքավոր էբենզիլպենիցիլինը (ԲՊ), հատկապես նրա աղերը մետաղների (Na, К) կամ օրգանական հիմքերի՝ նովոկաինի, դիբենզիլէթիլենդիամինի հետ (վերջինս սովորաբար անվանվում է բիօիէին)։ ԲՊ-ի աղերը սպիտակ բյուրեղային փոշի են, արագ քայքայվում են թթուների, հիմքերի և պենիցիլինազ ֆերմենտի ազդեցությունից, լավ լուծվում են ջրում (բացի նովոկաինային աղերից)։ Բնական Պենիցիլինները օժտված են բարձր ակտիվությամբ ստաֆիլոկոկերի, պնեմոկոկերի, մենինգոկոկերի, գազային գանգրենայի, սիֆիլիսի հարուցիչների, որոշ ախտածին սնկերի են նկատմամբ, թույլ կամ ոչ ակտիվ են աղիքաաիֆային խմբի մանրէների, բրուցելոզի, ժանտախտի, տուբերկուլոզի, ոիկետսիոզների հարուցիչների, վիրուսների, նախակենդանիների և համարյա բոլոր սնկերի հանդեպ։ Պենիցիլինների հակամանրէային ակտիվությունը պայմանավորված է մանրէների բջջաթաղանթի առաջացման պրոցեսի ընկճմամբ։ Առաջանում են բակտերիաների Լ-ձեեր, որոնք չեն վնասվում Պենիցիլիններից։ Որոշ մանրէներ (օրինակ՝ ստաֆիլոկոկերը) առաջացնում են պենիցիլինազ ֆերմենտ, որն ապաակտիվացնում է Պենիցիլիններին։
Մարիա Էլենա Կիրիակու

Մարիա Էլենա Կիրիակու (հունվարի 11, 1984(1984-01-11), Լարնակա, Կիպրոս)՝ հույն կիպրացի երգչուհի է։ Նա հայտնիություն ձեռք բերեց հունական The Voice նախագծում հաղթանակ տոնելուց հետո։ Նա ներկայացրել է Հունաստանը Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթում իր "One Last Breath" (Վերջին շունչ) երգով։


== Կյանքը և կարիերան ==
Մարիա Էլենա Կիրիակուն ծնվել է 1984 թվականի հունվարի 11-ին Կիպրոսի Լառնակա քաղաքում, ուր ապրում է մինչ օրս։ Մարիան 13 տարեկանում ընդունվեց երաժշտական դպրոց։ Տարիներ անց ընդունվեց Իոանիննա համալսարան՝ փիլիսոփայություն սովորելու։ Սովորելու առաջին տարիներին նա համագործակցելու առաջարկ ստացավ Յանիս Պլուտարխոսից, սակայն մերժեց, քանի որ ցանկանում էր շարունակել ուսումը։ 2 տարի անց նա որոշեց տեղափոխվել հայրենիք և կրթությունը շարունակեց Կիպրոսի համալսարանում։ Ավարտելուց հետո նա բացեց իր ուսումնական կենտրոնը։ 2011 թվականին Մարիայի մայրը նրան գրանցեց՝ մասնակցելու հունական «Սուպերսթար» երաժշտական ծրագրին, սակայն երգչուհին չմասնակցեց։
2013 թվականին քսանինը տարեկան հասակում նա մասնակցեց հունական The Voice նախագծի առաջին եթերաշրջանին։ Լսումների ընթացքում հանդես եկավ Քելլի Քլարկսոնի "Because of You" երգով և ստիպեց 4 մարզիչներին պտտվել, որից հետո նա որպես մարզիչ ընտրեց Դեսպինա Վանդիին։ Մի քանի հաջող ելույթներից հետո Էլենա Կիրիակուն հասավ մինչև եզրափակիչ, որտեղ հանդես եկավ իր սեփական երգով, որը կոչվում է "Dio Egoismoi" և դուետով իր մարզչի հետ։ Եզրափակչում նա ճանաչվեց որպես հաղթող և պայմանագիր ստորագրեց Universal Music Group-ի հետ։
2015 թվականին Մարիան մասնակցեց Եվրատեսիլ 2015 թ.-ի հունական նախընտրական փուլին իր "One Last Breath" (Վերջին շունչ) երգով։ Երգչուհին այն հաղթեց և իրավունք ձեռք բերեց ներկայացնել Հունաստանը Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթում։ Հաղթահարելով առաջին կիսաեզրափակիչը՝ երգչուհին գրավեց 19-րդ հորիզոնականը։


== Անձնական կյանքը ==
Կիրիակուն իր ընտանիքի չորս երեխաներից է, որոնցից հայտնի է կիպրացի ֆուտբոլիստ Կիրիակոս Պավլուն։ 2006 թվականին նա ամուսնացել է կիպրացի սպորտային մեկնաբան Գրեգորիս Գրեգորիուի հետ, ումից ունի երեք երեխա։ 2011 թվականին զույգը բաժանվել է։


== Սկավառակագրություն ==
Dio Ageloi Sti Gi


== Սինգլներ ==
"Dio Egoismoi" (2014)
"One Last Breath" (2015)


== Ծանոթագրություններ ==
Անդրեյ Ստեպանով

Անդրեյ Նիկոլաևիչ Ստեպանով (մարտի 16, 1979(1979-03-16), Տալլին, Էստոնական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), էստոնացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==
2009-ին նա կարճաժամկետ պայմանագիր է կնքել «Watford F.C»-ի հետ, երբ մենեջեր Բրենդան Ռոջերսը ցանկանում էր ավելացնել իր կազմը փորձ և պաշտպանական ծածկույթ։ 2009-ի ապրիլի 7-ին նա նորամուտը նշեց առաջնությունում (7 այն, ինչ պարզվեց նրա միակ տեսքը) իր նոր ակումբում, որպես «Սաութհեմփթոնի» դեմ վերջին փոխարինող, ոչ ոքի ' 2։ 2։


== Ձեռքբերումներ ==
Թիմային

Էստոնիայի չեմպիոն (3) - 2001, 2002, 2003
Էստոնիայի Սուպերգավաթի դափնեկիր (2) - 2002, 2003Անձնական

Էստոնիայի լավագույն ֆուտբոլիստ - 2004
Ռուսաստանի առաջնության 33 լավագույն ֆուտբոլիստների ցանկում է (1) - № 2 (2004)


== Վիճակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը FootballFacts.ru կայքում
Профиль на официальном сайте ФК «Химки»
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում(անգլ.)Ֆուտբոլիստի էջը Sportbox.ru կայքում
Բեյ-Բուլուկ

Բեյ-Բուլուկ (ռուս.՝ Бей-Булук), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Բոգրադսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տետերի (այլ կիրառումներ)

Տետերի, կարող է վերաբերել՝

Տետերի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Տետերի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Աստերոիդների ցանկ (322501-322600)

Աստերոիդների ցանկ (322401-322500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (322601-322700)
 Աստերոիդների ցանկ (322401-322500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (322601-322700)
Նախիջևանի թատրոն

Նախիջևանի թատրոն, թատրոն Նախիջևանում։ Որպես Թիֆլիսի Հայոց դրամատիկական ընկերության մասնաճյուղ սկսել է գործել 1913-1920-ական թվականներին Ա. Պարզյանի ջանքերով։ 1917 թվականին մի քանի բեմադրություններից հետո բեմադրվել է նաև Ա. Տիգրանյանի «Անուշ» օպերան (ռեժիսոր՝ Վ. Բունին)։ Սաթենիկ Գասպարբեկյանը հանդես է եկել Անուշի դերում։ Թատերական այս մասնաճյուղի փակվելուց հետո տեղի թատերականների ջանքերի միջոցով 1939 թվականին բացվել է պետական դրամատիկական թատրոնը։ 1839 թվականի նոյեմբերի 29-ին Լ. Միքայելյանի «Գոշ» ներկայացումով սկսել է աշխատել և գործել է մինչև 1941 թվականը։ Ներկայացումներով թատրոնը հանդես է եկել Ագուլիսում, Ջուլֆայում, Որդուարում և այլ բնակավայրերում։ Տարբեր ժամանակներում թատրոնում ելույթ են ունեցել և խաղացել Օվի Սևումյանը, Հասմիկը, Մ. Աղայանը, Միքայել Մանվելյանը, Ստեփան Սաֆրազյանը, Լ. Գրիգորյանը, Մ. Անախչյանը և այլք։ Իսկ թատրոնի ռեժիսորն է եղել Գարեգին Սարգսյանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Պարագվայական թատրոն

Թատերական առաջին ներկայացումները կազմակերպվել են XVI դար կեսին։ Գաղութային շրջանում տիրապետող են եղել հիմնականում ճիզվիտների կազմակերպած կրոնական բնույթի երկերի բեմադրությունները։ Ազգային բեմարվեստի կազմավորումը սկսվել է XIX դարի կեսից։ 1858 թվականին Ասունսիոնում կառուցվել է թատրոնի շենք։ 1920—1930-ական թվականների մայրաքաղաքում գործել են «Գրանադոս», «Նասիոնալ», «Ինդեպենդիենուե» թատրոնները, Ա․ Մունիեի ղեկավարած Պարագվայական դրամայի և կատակերգության թատերախումբը են։ XX դարի կեսի բեմարվեստի առանձնահատկությունն է, այսպես կոչված, գուարանի թատրոնի
զարգացումը, որին նպաստել են դերասան և դրամատուրգ Ի․ Կոռեան, դրամատուրգ Ֆ․ Մ․ Րառիոսը, Ասունսիոնի «Պարագվայական Աթենեում» ասոցիացիան։ Հայտնի դերասաններից են՝ է․ Րաեսը, է․ Ռեյսոֆերը, Կ․ Գոմեսը, Լ․ Կակավևիոն։
Սուրճ ֆրապե

Սուրճ ֆրապե (ֆր.՝  frappé), կաթի փրփուրով ծածկված հունական խմիչք։ Այն ծագել է Հունաստանում, ավելի հայտնի է Կիպրոսում և Հունաստանում։
Խմիչքն առավել շատ հայտնի է ֆրանսիական անունով` ֆր.՝ frappé ։ Այն կապված է Ամերիկյան «Գրանիտա» խմիչքի տարատեսակների հետ։


== Խմիչքի ստեղծման պատմություն ==
1957 թ. Սալոնիկ քաղաքում կազմակերպված Միջազգային վաճառաշուկայի ընթացքում Nestlé ընկերության համանախագահ Յանիս Դրիտսասը ներկայացրեց նոր շոկոլադե խմիչք, որը կարելի էր պատրաստել շատ արագ՝ օգտագործելով կաթ։ Դիմիտրիոս Վակոնդիոսը, ցանկանալով ընդմիջման ժամանակ պատրաստել լուծվող սուրճ, բայց չկարողանալով գտնել տաք ջուր, որոշեց պատրաստել սառը ջրով։ Նա այն պատրաստել է շաքարով և ջրով։ Եվ նա առաջին անգամ պատմության մեջ ստացավ «фраппе» սուրճը։


== Խմիչքի պատրաստումը ==

Ֆրապե սուրճը պատրաստվում է հարիչով՝ ավելացնելով մեկ կամ երկու բաժին սուրճ, շաքարավազ և մի փոքր քանակությամբ ջուր։ Ֆրապեն կարելի է պատրաստել նաև տարբեր լիկյորներով, շոկոլադով և պաղպաղակով։


== Ծանոթագրություններ ==
Սահականուշ Գրիգորյան

Սահականուշ Սեդրակի Գրիգորյան (օգոստոսի 6, 1946(1946-08-06), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), գիտնական-լեզվաբան, բանասիրական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ, հայտնի ճարտարապետ Սասուն Գրիգորյանի քույրը։


== Կենսագրություն ==
Սահականուշ Գրիգորյանը միջնակարգ կրթությունը ստացել է Գյումրիի թիվ 2 ռուսական դպրոցում։ 1969թ ավարտել է Երևանի Վ․ Բրյուսովի անվան ռուսաց և օտար լեզուների ինստիտուտի անգլիական բաժինը։ 1979թ մասնակցել է Մոսկվայի մանկավարժական ինստիտուտին կից դասախոսների Բարձրագույն մանկավարժական երկամյա դասընթացներին և ստացել բուհի ավագ դասախոսի որակավորում։ 1987թ ընդունվել է մեկամյա ասպիրանտուրայի դասընթացներ Մոսկվայում, 1988թ պաշտպանելով թեկնածուական թեզը անգլերեն լեզվից և ստանալով բանասիրական գիտությունների թեկնածուի գիտական կոչում։


== Աշխատանք և գիտական գործունեություն ==
1969 թվականից Սահականուշ Գրիգորյանը աշխատել է  Գ.Սունդուկյանի անվան թիվ 20 դպրոցում և Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի Լենինականի մասնաճյուղում՝ դասավանդելով անգլերեն լեզու։ 1972 թվականին նրան հրավիրել են Լենինականի Մ.Նալբանդյանի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտ որպես օտար լեզուների ամբիոնի դասախոս։ 1990 թվականին ընտրվել է նույն ինստիտուտի օտար լեզուների ամբիոնի վարիչ։ 2003-2013 թվականները եղել է օտար լեզուների ֆակուլտետի դեկան։
Ս.Գրիգորյանը 22 գիտական աշխատությունների հեղինակ է։,


== Հասարակական գործունեություն ==
Սահականուշ Գրիգորյանի ավանդը նշանակալի է միջբուհական միջազգային կապերի հաստատման գործում։ 1998թ IREX «Համայնքային կապեր» ծրագրի շրջանակներում նա անցկացրել է ԱՄՆ-ի բուհերում դասընթացներ, այնուհետև վերադարձել Գյումրի և Շիրակի մազի գյուղերի ուսուցիչների կազմակերպել և համակարգել կիրակնօրյա դպրոցի աշխատանքը։
1999- 2013 թվականներին  Լենինականի Մ.Նալբանդյանի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտը նրա  անմիջական ջանքերի շնորհիվ փոխհամագործության եռամյա պայմանագիր կնքեց Ֆլորիդայի նահանգի մայրաքաղաք Թալահասիի Գյուղատնտեսության և մեքենայացման համալսարանի հետ։ Այդ պայմանագրի շնորհիվ Գյումրիի մանկավարժական ինստիտուտի պատմաբանասիրական ֆակուլտետի հայոց լեզվի ամբիոնի լրագրության բաժնում ստեղծվեց բարձրակարգ հեռուստառադիոստուդիա ուսանողների համար, ինչպես նաև 1000 կտոր  մասնագիտական գրականություն ունեցող գրադարան, ժամանակակից համակարգիչներով համալրված լսարան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
https://en.168.am/2013/11/09/624.html University Rector Urged to Apologize.
Բոսնիա և Հերցեգովինայի դրոշ

Բոսնիա և Հերցեգովինայի դրոշը Բոսնիա և Հերցեգովինայի պետական խորհրդանիշերից է։ Այն իրենից ներկայացնում է կապույտ ուղղանկյուն և մեջտեղից անհավասարաբար դեղին եռանկյունի՝ շրջապատված 9 սպիտակ աստղով։ Դեղին եռանկյունը խորհրդանշում է հիմնադիր ազգերը։ Եռանկյունու կողմերը խորհրդանշում են Բոսնիա և Հերցեգովինայի բնակչությունը կազմող երեք մեծագույն ազգային խմբերը՝ բոսնիացիները, խորվաթները և սերբերը։ Եռանկյունը նաև նման է Բոսնիա և Հերցեգովինայի ուրվագծին։ Սպիտակ, կապույտ և դեղին գույների համադրումը խորհրդանշում է խաղաղություն։ Դրոշ ունենալու հիմնական պատճառներից մեկն էր Ձմեռային Օլիմպիական խաղեր 1998 թ.-ին մասնակցությունը։


== Տարբերակներ ==


=== Տարբերակ 1 ===
«Չեխական կրկնօրինակ», չեխական դրոշի կրկնօրինակը՝ ուրիշ գույներով, որոնք խորհրդանշում են Բոսնիա և Հերցեգովինայում ապրող երեք մեծագույն ազգային խմբերը։


=== Տարբերակ 2 ===
Դեղին գույնի դափնու տերև, բաց երկնագույն ֆոնի վրա։


=== Տարբերակ 3 ===
Բաց երկնագույն ֆոնի վրա սպիտակ գունով ուրվագծված երկրի սահմանները։


=== Տարբերակ 4 ===
Կարմրա-սպիտակա-կապտագույն դրոշ՝ Կոնգոյի դրոշի կրկնօրինակը՝ ուրիշ գույներով։ Դրոշի մեջտեղում պատկերված է կապույտ գույնի, դեղին ուրվագծով, երկրի տեսքը, շրջապատված տասը դեղին աստղերով։


=== Տարբերակ 5 ===
Այժմյան դրոշը՝ ավելի բաց գույներով։


=== Տարբերակ 6 ===
Հանդիսանում է տարբերակ 5-ի կրկնօրինակը, ավելի ալտերնատիվ տարբերակով։


=== Տարբերակ 7 ===
Այս և 6-րդ տարբերակները տարբերակ 5-ի ալտերնատիվ կրկնօրինակներն են։
Կովսական (գավառ)

Կովսական, գավառ Մեծ Հայքի Սյունիք նահանգում։ Կոչվել է նաև Կուսական, Կոսական և Գրհամ՝ համանուն գլխավոր բերդի անունով։
Կովսականը հիմնականում տարածված էր այժմյան Ծավ գետի ավազանում և Ողջի գետի աջակողմյան մի շարք վտակների (Բեխ, Վաչագան, Գեղանուշ և այլ վտակներ) շրջաններում։
Կովսականում մինչև 13-րդ դարը եղած պատմա-աշխարհագրական վայրերից նշանավորը Գրհամ բերդն է, որը գոյություն է ունեցել 10-13-րդ դարերում։


== Աղբյուրներ ==
Ապրիր ինձ համար

«Ապրիր ինձ համար» ((հինդի՝ जीना सिर्फ़ मेरे लिए, ուրդու՝ جینا صرف میرے لئے‎, Jeena Sirf Merre Liye)), հնդկական ֆիլմ, որը թողարկվել է 2002 թվականի նոյեմբերի 1-ին  ռեժիսոր Տալատոմ Ջանիի կողմից։ Գլխավոր դերերում Կարինա Կապուրն ու Տուսշար Կապուրն են։ «Ապրիր ինձ համար» ֆիլմը վերաէկրանավորվել է 2001 թվականին՝  Manasantha Nuvve թելուգական հեռուստաընկերությունում, որն էլ իր հերթին էկրանավորել է   Anmol Ghadi կինոշարքում 1946 թվականին։


== Սյուժե ==
Սա պատմություն է մանկության ընկերների՝ Կարանի և Պինկիի մասին։
Պինկան իր հայրիկի հետ ամեն տարի ամառային արձակուրդներին գալիս է լեռնային կայարան։ Այստեղ աղջիկը իր ժամանակն  անց է կացնում իր որբ ընկերոջ Կարանի հետ։ Պինկայի մեծահարուստ հայրը, չցանկանալով դստերը տեսնել աղքատ տղայի կողքին, բաժանում է նրանց։ Անցնում են տարիներ։ Կարանին որդեգրում է  մեծ քաղաքից մի մարդ։ Պինկան ապրում էր արտասահմանում,իր հորեղբոր տանը։ Եվ մի անգամ նրանք գտնում են միմյանց։


== Դերերում ==
Կարինա Կապուր՝ Պուդժա «Պինկի»
Տուսշար Կապուր ՝ Կարան Մալխոտրա
Մալիկա Շերավատ ՝ Սումա
Կադեր Խան՝ Մախենդրա Մալխոտրա
Վիժայենդրա Գխատգե ՝ Պուդժիի հայրը
Ծիմանի Շիվպուրի ՝ 'Տիկին Մալխոտրա
Ալոկ Նատխ ՝ պարոն Հաննա


== Սաունդթրեք ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մերթինգեն

Մերթինգեն  (գերմ.՝ Mertingen), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դոնաու Ռիս շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 3808 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 38.42 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 79 181։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Սենտ Ուան լը Պեն

Սենտ Ուան լը Պեն (ֆր.՝ Saint-Ouen-le-Pin), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 297 մարդ, բնակչության խտությունը` 53.13 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.59 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 170 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 35 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 197 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 144-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 53։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,1 %։ 144 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 127 անձ (71 տղամարդ և 56 կին)։ Գործազուրկ են եղել 17 անձ (4 տղամարդ և 13 կին)։ 53 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 25-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Տենոր

Տենոր (իտալերեն tenore, լատիներեն tenero — պահել),
1. Տղամարդու երգչական բարձր ձայն։ Ձայնածավալը՝ փոքր օկտավայի դոյից մինչև առաջին օկտավայի սիբեմոլ։ Հիմնական տարատեսակներն են՝ քնարական (tenore di grazia), բնորոշ են տեմբրի փափկությունը և շարժունությունը, և դրամատիկական (tenore di forza), հատուկ է ամբողջ ձայնածավալում հնչողության մեծ ուժը։ Հանդիպում է նաև քնարա-դրամատիկ․ Տենոր և տենոր-ալտինո (հասնում է մինչև երկրորդ օկտավայի մին)։
2. Փողային երաժշտական գործիք, կիրառվում է փողային նվագախմբերում։ Տենոր են անվանում նաև սովորաբար միջին ռեգիստրի որոշ երաժշտական գործիքներ, որոնք պատկանում են նույն ընտանիքին (օրինակ, սաքսոֆոն-տենոր և այլն)։

3․ Միջին դարերում (XII դարից)՝ կոնտրապունկտային ստեղծագործության հիմնական ձայնը (պարտիան), որ շարադրում էր գլխավոր մեղեդին (cantus firmus)։ Սկզբնապես տենոր ներքևի ձայնն էր, բասի միավորումից հետո դարձել է պոլիֆոնիկ ստեղծագործության միջին ձայնը։
Աբդուլկարիմովո (այլ կիրառումներ)

Աբդուլկարիմովո, կարող է վերաբերել՝

Աբդուլկարիմովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ալշեևսկի շրջանի կազմում։
Աբդուլկարիմովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի կազմում։
Աբդուլկարիմովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Երմեկեևսկի շրջանի կազմում։
Ժան Նիկոլա Կորվիզար

Ժան Նիկոլա Կորվիզար (ֆր.՝ Jean-Nicolas Corvisart-Desmarets, (փետրվարի 15, 1755(1755-02-15)[…], Դրիկուր - սեպտեմբերի 18, 1821(1821-09-18)[…], Փարիզ), ֆրանսիացի թերապևտ, Փարիզի ԳԱ անդամ (1811 թվական)։
1797 թվականին Կոլեժ դե Ֆրանսում (Փարիզ) հիմնել և ղեկավարել է ներքին հիվանդությունների առաջին ամբիոնը։ Եղել է Նապոլեոն I-ի լեյբ-բժիշկը (1807 թվականից)։ Գործնական բժշկության մեջ ներդրել է Լ. Աուենբրուգերի հայտնագործած ընդբախման մեթոդը (1761 թվական)։ Հիմնական աշխատանքները նվիրված են սրտի և խոշոր անոթների հիվանդություններին։ Ախտանշագիտության (սեմիոտիկա) հիմնադիրներից է։


== Ծանոթագրություններ ==
Քերտիս Գուդ

Քերտիս Գուդ (անգլ.՝ Curtis Edward Good, մարտի 23, 1993, Մելբուռն, Ավստրալիա), ավստրալիացի ֆուտբոլիստ, «Նյուքասլ Յունայթեդ» ֆուտբոլային ակումբի պաշտպան։ Խաղում է նաև Ավստրալիայի ազգային հավաքականում։


== Միջազգային կարիերա ==
Իր առաջնախաղը Ավստրալիայի հավաքականում կատարել է 2014 թվականի մարտի 5֊ին։ Գուդը ֆուտբոլ սկսել է խաղալ Ավստրալիայի սպորտային ինստիտուտում։ 2011-ին սկսել է նրա պաշտոնական կարիերան՝ «Մելբուռն Հարտ»-ում։ Դեբյուտը Ա-լիգայում եղել է՝ 2011 թվականի հոկտեմբերի 8-ին։ 2012 թվականին անգլիական «Նյուքասլ Յունայթեդ»-ը հետաքրքրված էր նրանով և հենց 2012 թվականին նա տեղափոխվեց Նյուքասլ Յունայթեդ։ 2012-2013 թվականներին վարձավճարով տեղափոխվեց «Բրեդֆորդ Սիթի»։ 2013 թվականի հունվարի 1-ին նա ձևակերպեց իր դեբյուտը նոր ակումբում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
soccerway
transfermarkt.com Archived 2015-06-10 at the Wayback Machine.
Guardian.touch-line.com(չաշխատող հղում)
Վելիկայա Անդրուսովկա

Վելիկայա Անդրուսովկա (ուկրաիներեն՝ Велика Андрусівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Սվետլովոդսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վելիկայա Անդրուսովկա գյուղում բնակվում էր 1 647 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գեորգի Տերմոլաև

Գեորգի Մանուկի Տերմոլաև (հոկտեմբերի 8, 1911(1911-10-08), Ղրիմ, Ռոստովի շրջան, Դոնի զորքի մարզ, Ռուսական կայսրություն - 1990), ծագումով հայ ազատ և դասական ոճի խորհրդային ըմբիշ, ԽՍՀՄ չեմպիոն և մեդալակիր, ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ (1939), ՌԽՖՍՀ վաստակավոր մարզիչ, համամիութենական կարգի մրցավար (1947)։


== Կենսագրություն ==
1941 թվականին Բատայսկի զինկոմիսարիատի կողմից զորակոչվել է ռազմաճակատ։ 1944 թվականին Իոսիֆ Ստալինի անձնական հրամանով, հայտնի այլ մարզիկների հետ, զորացրվել է՝ ԽՍՀՄ-ում սպորտը վերածնելու համար։
Ռոստովի մարզում ազատ ոճի ըմբշամարտի դպրոցի հիմնադիրն է. նա դաստիարակել է բազմաթիվ մարզիկների, այդ թվում՝

Խասանբեկ Գեորգիևիչ Գիոև (1927-2010), ԽՍՀՄ վաստակավոր մարզիչ, միջազգային կարգի մրցավար։
Սուրեն Սարգսի Ղազարով (1929-1998), ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ, ԽՍՀՄ վաստակավոր մարզիչ և Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ։
Բորիս Խաջումարովիչ Կուլաև (1929-2008), ազատ ոճի խորհրդային ըմբիշ, 1956 թվականի Մելբուռնի Օլիմպիական խաղերի մեդալակիր, աշխարհի առաջնության մեդալակիր, ԽՍՀՄ բազմակի չեմպիոն, ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ։


== Մարզական արդյունքներ ==
ԽՍՀՄ դասական ոճի ըմբշամարտի առաջնություն 1939 - ,
ԽՍՀՄ ազատ ոճի ըմբշամարտի առաջնություն 1946 - ,
ԽՍՀՄ ազատ ոճի ըմբշամարտի առաջնություն 1948 - ,
ԽՍՀՄ դասական ըմբշամարտի առաջնություն 1948 - ,
ԽՍՀՄ ազատ ոճի ըմբշամարտի առաջնություն 1949 - ։


== Հիշատակ ==
Ռոստովում անցկացվում է համառուսաստանյան մրցաշար՝ նվիրված Գեորգի Տերմոլաևի հիշատակին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Термолаев Георгий Манукович»։ Энциклопедия фонда «Хайазг»։ Վերցված է 2016-07-24 
«Термолаев, Георгий Манукович»։ sport-strana.ru։ Վերցված է 2016-07-24
Բիլլի Այլիշ։ Աշխարհը մի քիչ ողողված է

Բիլլի Այլիշ։ Աշխարհը մի քիչ ողողված է (անգլ.՝ Billie Eilish: The World's a Little Blurry), ռեժիսոր Ար Ջեյ Քաթլերի սպասվելիք ամերիկյան վավերագրական ֆիլմ, որի սյուժեն ծավալվելու է երգչուհի և երգահան Բիլլի Այլիշի շուրջ։ Ֆիլմը բացահայտում է Այլիշի դեբյուտային՝ «When We All Fall Asleep, Where Do We Go?» ստուդիական ալբոմի ստեղծման ընթացքը, իսկ դրա անվանումը հղում է երգչուհու «Ilomilo» երգի տեքստին։ Ֆիլմի պրեմիերան պլանավորվել է 2021 թվականի փետրվարին Apple TV+ հարթակի վրա և ընտրյալ կինոթատրոններում։ Ֆիլմի մասին պաշտոնապես հայտարարվել է 2020 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Այլիշի սոցիալական ցանցերում, թեև ուշադրությունը դրա շուրջ զարգացել է դեռևս 2019 թվականի վերջին, մասնավորապես այն բանից հետո, երբ երգչուհին քննարկել է այն 2020 թվականի սկզբին տված որոշ հարցազրույցների ժամանակ։ The Hollywood Reporter պարբերականի տվյալներով՝ ֆիլմը 25 միլիոն դոլար է արժեցել մինչև ձեռք բերվելը Apple TV+ ընկերության կողմից, և արտադրվել է 1-2 միլիոն դոլար բյուջեով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Բիլլի Այլիշ։ Աշխարհը մի քիչ ողողված է»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում