armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Նիկո Կրանչար

Նիկո Կրանչար (խորվ.՝ Niko Kranjčar, օգոստոսի 13, 1984(1984-08-13)[…], Զագրեբ, Խորվաթիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ), խորվաթ ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է եկել Խորվաթիայի հավաքականում։ Խորվաթիայի և Ավստրիայի քաղաքացի է։


== Կենսագրություն ==
Ֆուտբոլիստ և Խորվաթիայի հավաքականի մարզիչ Զլատկո Կրանչերի որդին է։ Նիկոն իր մանկության մի մասն անցկացրել է Վիեննայում, որտեղ հայրը խաղացել է «Ռապիդ» ակումբում (մինչև 1991 թվականը)։ 17 տարեկանում Նիկոն դարձել է ամենաերիտասարդ թիմի ավագը Զագրեբի «Դինամո» ակումբի պատմության մեջ, սակայն 2005 թվականի ձմռանը համալրել է «Դինամո» ակումբի գլխավոր հակառակորդի՝ Սպլիտի «Հայդուկ» ակումբի շարքերը Խորվաթիայի համար ռեկորդային գումարով՝ 1,5 մլն եվրոյով։ 2004/05 մրցաշրջանում «Հայդուկի» կազմում նա դարձել է Խորվաթիայի չեմպիոն և արապնդել իր տեղն ազգային հավաքականում։
2006/07 մրցաշրջանի հաջող մեկնարկից հետո Նիկոն չորսամյա պայմանագիր է կնքել անգլիական «Պորտսմուտ» ակումբի հետ ։
Ամառային տրանսֆերի վերջին օրը՝ 2009 թվականի սեպտեմբերի 1-ին, Նիկո Կրանչարը «Պորտսմուտից» տեղափոխվել է «Տոտտենհեմ Հոտսպուր» ակումբ։ Ակումբների մեջ գործարքի գումարը կազմել է 2,5 միլիոն ֆունտ ստեռլինգ։ 2009/10 մրցաշրջանի հաջող մեկնարկից հետո Նիկոն տեղ է զբաղեցրել պահեստայինների նստարանին Գարի Ռեդնապի թիմում և 2010 թվականի նոյեմբերին լուր է տարածվել, որ նրան և Դեյվիդ Բենտլիին վաճառելու են ձմեռային տրանսֆերային պատուհանի ժամանակ։ Անգլիայի առաջնությունում Նիկոն ընդհանուր առմամբ անցկացրել է 3 խաղ և երեք անգամ խաղադաշտ է դուրս եկել Չեմպիոնների լիգայում և Անգլիայի գավաթի խաղարկությունում։
2012 թվականի հունիսի 6-ին Նիկո Կրանչարը տեղափոխվել է Կիևի «Դինամո» ակումբ՝ կնքելով պայմանագիր 4 տարի ժամկետով։ Տեղափոխվման գինը, ըստ ոչ պաշտոնական տվյալների, կազմել է 7 միլիոն եվրո, իսկ ֆուտբոլիստի տարեկան աշխատավարձը՝ 2 միլիոն։ 2016 թվականի հունվարի 14-ին պաշտոնապես հայտարարվել է, որ «Դինամո» ակումբը և Նիկոն եկել են երկկողմանի համաձայնության և ժամանակից շուտ խզել պայմանագիրը։


=== Խորվաթիայի հավաքական ===
2008 թվականին Եվրոպայի առաջնության ընտրական փուլի՝ Անգլիայի հավաքականի դեմ խաղի 7-րդ րոպեին Նիկո Կրանչարը խփել է հանդիպման առաջին գոլը, ինչին նպաստել է անգլիացիների դարպասապահի կոպիտ սխալը։ Արդյունքում Խորվաթիայի հավաքականը հաղթել է «Ուեմբլի» մարզադաշտում (3:2)։


== Ձեռքբերումներ ==
 «Դինամո» ԶագրեբԽորվաթիայի առաջնություն – 2002/03
Խորվաթիայի գավաթ – 2001/02, 2003/04 «Հայդուկ»Խորվաթիայի առաջնություն – 2004/05
Խորվաթիայի սուպերգավաթ – 2005 «Պորտսմուտ»Անգլիայի գավաթ – 2007/2008 «Դինամո» ԿիևՈւկրաինայի առաջնության բրոնզե մրցանակակիր – 2012/13


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջն Ուկրաինայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կայքում Archived 2019-04-21 at the Wayback Machine.
Ֆուտբոլիստի էջը «Դինամոյի» (Կիև) կայքում
Ցուցանիշները soccerbase.com կայքում (անգլ.)
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում(անգլ.)Նիկո Կրանչարի բլոգը Archived 2012-07-12 at the Wayback Machine.
Իզմալկովո (գյուղ, Իզմալկովսկի շրջան)

Իզմալկովո (ռուս.՝ Измалково), գյուղ Ռուսաստանի, Լիպեցկի մարզի Իզմալկովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սուսանա Դիաս

Սուսանա Դիաս Պաչեկո (իսպ.՝ Susana Díaz Pacheco, հոկտեմբերի 18, 1971(1971-10-18), Սևիլյա, Իսպանիա), իսպանացի պետական և քաղաքական գործիչ, Իսպանիայի սոցիալիստական բանվորական կուսակցության անդամ։ 2013 թվականի սեպտեմբերից զբաղեցնում է Անդալուսիայի կառավարության նախագահի պաշտոնը։ 2013 թվականի նոյեմբերից գլխավորում է Անդալուսիայում կուսակցության շրջանային բաժանմունքը։


== Կենսագրություն ==
Սուսանա Դիասը ծնվել է 1974 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Սևիլյայում։ Ավարտել է Սևիլյայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ 17 տարեկանում անդամակցել է Իսպանիայի սոցիալիստական բանվորական կուսակցության երիտասարդական կազմակերպությանը։ 1999 թվականի տարածաշրջանային և տեղական ինքնակառավարման ընտրություններում ընտրվել է Սևիլայի քաղաքային խորհրդի անդամ, որտեղ զբաղվել է առավելապես երիտասարդության հարցերով և աշխատաշուկայի խնդիրներով։ 2004 թվականի ընտրություններում Դիասն ընտրվել է Իսպանիայի խորհրդարանի ստորին պալատի պատգամավոր։ 2008 թվականի ընտրություններում դարձել է Իսպանիայի խորհրդարանի վերին պալատի պատգամավոր, որտեղ կատարել է Իսպանիայի սոցիալիստական բանվորական կուսակցության խորհրդարանական խմբակցության մամուլի քարտուղարի գործառույթները։
2012 թվականին Սուսանա Դիասը վերադարձել է Անդալուսիա և ընդգրկվել տարածաշրջանային կառավարության կազմում, պատասխանել հավասարության հարցերին և համակարգել կառավարության աշխատանքը կոալիցիայի գործընկեր «Միավորված ձախերի» հետ։ Անդալուսիայի կառավարության նախագահի պաշտոնում առաջադրվելու համար Խոսե Անտոնիո Գրինյանի հրաժարականից հետո Սուսանա Դիասը դարձել է այդ պաշտոնի միակ թեկնածուն ԻՍԲԿ-ից և 2013 թվականի սեպտեմբերի սկզբին ընտրվել է Անդալուսիայի տարածաշրջանային կառավարության նախագահ։ ԻՍԲԿ արտահերթ համագումարում ընտրվել է Անդալուսիայում Իսպանիայի սոցիալիստական բանվորական կուսակցության գլխավոր քարտուղար։
2015 թվականի Անդալուսիայի ընտրություններում ԻՍԲԿ-ը ՝ Դիասի գլխավորությամբ, հաղթել է, բայց խորհրդարանում կորցրել է մեծամասնությունը։ Դիասը հրաժարվել է նոր ձախ «Պոդեմոս» կուսակցության տեղական բաժանմունքի հետ համաձայնության հեռանկարից Թերեսա Ռոդրիգեսի գլխավորությամբ և կոալիցիայի մեջ է մտել մեկ այլ նոր կուսակցության՝ «Քաղաքացիները։ Քաղաքական կուսակցության» հետ։
2002 թվականից Սուսանա Դիասը ամուսնացած է, 2015 թվականի հուլիսին որդի է ունեցել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունն Անդալուսիայի պաշտոնական կայքում(իսպ.)
Կենսագրությունն Իսպանիայի պատգամավորոների կոնգրեսի պաշտոնական կայքում(իսպ.)
Ապոֆերմենտ

Ապոֆերմենտ, ֆերմենտների սպիտակուցային մաս։ Ապոֆերմենտով է պայմանավորված ֆերմենտների առանձնահատկությունը, զգայունությունը ջերմաստիճանի և միջավայրի այլ փոփոխությունների նկատմամբ։ Ապոֆերմենտները մեծ մասամբ գլոբուլային սպիտակուցներ են։


== Գրականություն ==
Українська радянська енциклопедія ։ у 12 томах / за ред. М. Бажана. — 2-ге вид. — К. ։ Головна редакція УРЕ, 1974–1985.
Ավիլովկա (գյուղ, Ենակիևոյի քաղաքային խորհուրդ)

Ավիլովկա (ուկրաիներեն՝ Авіловка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ենակիևոյի քաղաքային խորհուրդում։
2001 թվականի տվյալներով Ավիլովկա գյուղում բնակվում էր 49 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Զատիկ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զատիկ (այլ կիրառումներ)

Զատիկ կամ Հիսուս Քրիստոսի հրաշափառ Հարության տոն (եբրայերեն՝ פסח ‎ նշանակում է անցում, զատում, բաժանում, հեռացում, հին հունարեն՝ πάσχα, լատիներեն՝ Pascha), քրիստոնյա եկեղեցիների, այդ թվում նաև Հայ Առաքելական Եկեղեցու հնագույն և գլխավոր տոնը, հինգ տաղավար տոներից մեկը։
Սկիզբ է առնում հրեաների կողմից այսօր նշվող Պասեք տոնից, որի ժամանակ ըստ քրիստոնեական դավանանքի 1-ին դարում (ստույգ թվականը վիճելի է՝ 27-33 թթ. միջև ընկած ժամանակաշրջանում) Երուսաղեմում խաչվել և հարություն է առել Հիսուս Քրիստոսը։ Պասեքը հրեաների կողմից ինչպես նախկինում այնպես էլ այսօր տոնվում է ի նշան եգիպտական գերությունից ազատագրման և մասնավորապես Հին Կտակարանում նկարագրվող այն դրվագի, երբ Աստվածը նոխազի արյան միջոցով զատեց իր ժողովրդին եգիպտացիների վրա ուղարկված աղետից՝ անդրանիկ զավակների կոտորածից։ Համաձայն քրիստոնեական ուսմունքի՝ այդ իրադարձությունը նախանշան էր Հիսուս Քրիստոսի (Գառն Աստծո) կամովին մահվան ընդունման և իր արյան հեղման՝ հանուն մարդկության փրկության։ Քրիստոնեական եկեղեցիները Հիսուս Քրիստոսի հարությունը տոնում են որպես Զատիկ, որովհետև ըստ քրիստոնեական ուսմունքի Քրիստոսն է հավիտենական այն զոհը կամ պատարագը, որի միջոցով մարդն ստանում է մեղքերի թողություն, ապա՝ կյանք և հարություն։ Պողոս առաքյալը Հիսուսին այդպես էլ կոչում է՝ Զատիկ, «...քանզի Քրիստոս՝ մեր զատիկը, մորթվեց...» (Ա Կորնթ. 5.7–8)։
Զատիկը շարժական տոն է, այսինքն յուրաքանչյուր տարի նրա նշման օրը փոխվում է։ Հայ առաքելական եկեղեցին այն նշում է գարնան գիշերհավասարին հաջորդող լիալուսնի առաջին կիրակի օրը, որն ընկնում է մարտի 21-ից հետո մինչև ապրիլի 25-ը (35 օր) ժամանակահատվածի վրա։
Զատկին նախորդում է Ավագ շաբաթը։ Զատկի հետ առնչվող գլխավոր արարողությունները սկսվում են Ավագ շաբաթվա շաբաթ օրը և ավարտվում երկուշաբթի։ Շաբաթ երեկոյան մատուցվում է Քրիստոսի հարության ճրագալույցի կամ ճրագալույսի պատարագ, որով վերջանում է Զատկին նախորդած յոթ շաբաթ տևած Մեծ Պասի շրջանը։ Պատարագի ավարտին հավատացյալները միմյանց ողջունում են «Քրիստոս հարյավ ի մեռելոց» ավետիսով և ստանում «Օրհնյալ է հարությունը Քրիստոսի» պատասխանը։
Ժամերգություն է տեղի ունենում և Պատարագ մատուցվում և բուն զատկական Կիրակի օրը։


== Զատկի ավանդույթներ ==


=== Սուրբ Զատիկի Ավանդույթներ ===
Հայկական ավանդույթում հավկիթներով հավկթախաղ է տեղի ունենում երկու հոգու միջև։ Կոտրող հավկիթի տերը հաղթող է ճանաչվում և ուտում կոտրված հավկիթը։ Նաև ավանդույթ է Զատկվա հավկիթներն ուտել թարխունով, աղով և լավաշով։
Արևմտյան երկրների ավանդույթում հավկիթները թաքցվում են խոտերի կամ կանաչների մեջ, և երեխաները փորձում են դրանք գտնել։ Այն կոչվում է  «Զատկվա հավկթաորս»։
Զատիկը հայերի մոտ տոնվել է ապրիլ ամսին՝ շատ ավելի վաղ, քան քրիստոնեությունն է։ Այն զատիկ է կոչվել ձմեռվանից գարունը զատելու առթիվ։ Վարկածներ կան, որ սկզբնական շրջանում այն եղել է անշարժ տոն և համընկել է մարտի 21-ի գիշերահավասար օրվա հետ՝ գիշեր – ցերեկն իրարից զատելու իմաստով։ Հայ հեթանոսական նոր տարում և պարսկական Նովրուզ տոնին, որոնք սկսվում են գարնան գիշերահավասարին, ևս ներկվում են հավկիթներ։ Հայ հեթանոսական նոր տարում ևս ներկված հավկիթներն ուտում էին թարխունով, աղով և լավաշով։


== Ծանոթագրություններ ==
Սաուդյան Արաբիայի դրոշ

Սաուդյան Արաբիայի ազգային դրոշը, Սաուդյան Արաբիայի պաշտոնական պետական խորհրդանիշերից մեկն։ Ընդունվել է 1973 թվականի մարտի 15-ին։ Դրոշն իրենից ներկայացնում է կանաչ ուղղանկյուն պաստառ, որի կենտրոնում մակագրված է shahada (Իսլամական հավատք) բառը արաբերեն։ Իսկ մակագրության տակ պատկերված է սուր։ Լայնքի և երկայնքի հարաբերակցությունը 2։3 է։


== Ծանոթագրություններ ==
Միխայլովկա (գյուղ, Ուֆիմսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիխայլովկաՄիխայլովկա (ռուս.՝ Михайловка, բաշկիրերեն՝ Михайловка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուֆիմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3605 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մյուրիդականություն

Մյուրիդականություն, մուրիդականություն (արաբերեն- մուրիդ-ձգտող, տենչացող), իսլամին նվիրվելու, սուֆիզմի կրոնամիստիկական ուսմունքին տիրապետելու «ձգտողների» կամ «տենչացողների» շարժում, որին բնորոշ էր սեփական «ես»-ից հրաժարվելով, «վարդապետողներին» (մուրշիդ) կամ «գիտակներին» (արիֆ) կուրորեն հնազանդվելը։ Մյուրիդները ղազավաթի միջոցով նպաստել են Ասիայում և Աֆրիկայում իսլամի հետագա տարածմանը։ XIX դարի 2-րդ կեսին ռուսական գրականության մեջ պայմանականորեն մյուրիդականություն է անվանվել նաև Հյուսիսային Կովկասի ժողովուրդների 1820-1860-ական թվականների ազգային-ազատագրական շարժումը։ 1918-1920 թվականների Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ մյուրիդականությունը օգտագործվել է Հյուսիսային Կովկասում խորհրդային իշխանության դեմ պայքարում։
Տյուտկի

Տյուտկի (ուկրաիներեն՝ Тютьки), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Վիննիցայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տյուտկի գյուղում բնակվում էր 590 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,135 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4370,37 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նեմիր Քիրդար

Նեմիր Քիրդար (հոկտեմբերի 28, 1936(1936-10-28), Քիրքուք, Իրաք - հունիսի 9, 2020(2020-06-09), Անթիբ), իրաքցի ձեռնարկատեր և ֆինանսիստ, Investcorp ներդրումային ընկերության ղեկավարը ($41 միլիարդ ակտիվ)։ Ապրում է Լոնդոնում։


== Կենսագրություն ==
Քիրդարը ծնվել է Քիրքուրքում։ Նրա ընտանիքը ուշ Օսմանյան կայսրությունում և միջպատերազմյան շրջանում ունեցել է որոշակի քաղաքական կշիռ։ Իրաքում տեղի ունեցած ռազմական հեղաշրջումը տապալել է միապետությունը, և Քիրդարը փախել է ԱՄՆ։ Արտասահման գնալու համար նա ստիպված է եղել փաթաթվել գորգի մեջ, որը բարձվել է բեռնատարի վրա։ 1960 թվականին նա վերադարձել է հայրենիք, սակայն  Բաասյան հեղաշրջումից հետո նորից լքել է երկիրը։
Քիրդարը ավարտել է Կալիֆոռնիայի Խաղաղօվկիանոսյան համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետը, ունի Նյու Յորքի Ֆորդհեմի համալսարանի բիզնեսի կառավարման մագիստրոսի աստիճան։ Անցել է նաև բարձրագույն կառավարման ծրագիր Հարվարդի բիզնես դպրոցում։ Քիրդարն ունի մի շարք բուհերի, այդ թվում՝ Ջորջթաունի համալսարանի գիտությունների դոկտորի աստիճան։
Քիրդարի բանկային գործունեությունը սկսվել է 1969 թվականին Նյու Յորքում, որտեղ նա զբաղվում էր վարկավորմամբ։ Երկու տարի անց նա աշխատանքի է անցել Allied Bank International-ի Հարավարևելյան Ասիայի և Ճապոնիայի ստորաբաժանումում։ 1974 թվականին նա դարձել է Նյու Յորքի Chase Manhattan բանկի փոխնախագահ։ 1976-1981 թվականներին Քիրդարը ղեկավարել է բանկի տարածաշրջանային ցանցը Պարսից ծոցում։
1982 թվականին նա հիմնել է Investcorp ներդրումային հիմնադրամը, որը մասնագիտացած է համաշխարհային կապիտալ ներդրումների մեջ։ Մասնավորապես, ընկերության գործունեության շրջանակը ներառում է մասնավոր ներդրումներ, հեջ ֆոնդեր, անշարժ գույք, ներդրումներ տեխնոլոգիայի ոլորտում։


== Կարողություն ==
Քիրդարի ֆինանսական կարողությունը գնահատվում է ավելի քան 1 միլիարդ դոլար։
2005 թվականին նա զբաղեցրել է 206-րդ տեղը ամենահարուստ բրիտանացիների ցանկում։ Իսկ 2009 թվականին տաբլոիդները նրան դասել են աշխարհի ամենաազդեցիկ արաբների 26-րդ հորիզոնականում։


== Ծանոթագրություններ ==
Աուտխեյստ

Աուտխեյստ (հոլ.՝ Uitgeest ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Հյուսիսային Հոլանդիա մարզում։ Տարածքը 19,18 կմ² է, բնակչությունը՝ 12.143 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.900 եվրո է։
Թալազօղլու

Թալազօղլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բիվա լիճ

Բիվա լիճ (ճապ.՝ 琵琶湖 Բիվա֊կո), նախկինում կոչվել է նաև Օմի լիճ, Ճապոնիայի ամենամեծ քաղցրահամ լիճը։ Գտնվում է Սիգա պրեֆեկտուրայում (Հոնսյու կղզու կենտրոնական հատվածը), նախկին մայրաքաղաք Կիոտոյից դեպի հյուսիս-արևելք։ Հաճախ հիշատակվում է ճապոնական գրականության մեջ, քանի որ մոտ է գտնվում հին մայրաքաղաքին։ Այդ լճի մասին բանաստեղծություններ են գրվել, նրա հետ են կապվել բազմաթիվ ճակատամարտեր։


== Ընդհանուր բնկութագիր ==
Գետի մեջ թափվում է ավելի քան 400 փոքր գետ, սկիզբ է առնում Յոդո կամ Սետա գետը։ Լճի ավազանը կազմում է 3174 կմ, երկարությունը՝ 63,49 կմ, լայնությունը՝ 22,8 կմ, մակերեսը՝ 670,4 կմ², առավելագույն խորությունը՝ 103,58 մ, ջրի ծավալը՝ 27,5 կմ³, ջրափնյան՝ 235,2 կմ, բարձրությունը ծովի մակարդակից՝ 85,6 մ։
Լիճն ունի 4 կղզի՝ Տիկուբուսիմա]] (ճապ.՝ 竹生島), Օկիսիմա (ճապ.՝ 沖島), Տակեսիմա (ճապ.՝ 多景島), Օկինոսիրոիսի (ճապ.՝ 沖の白石): Կղզու վրա տեղակայված են խոշոր Հիկոնե և Օցու (ճապ.՝ 大津市) քաղաքները։
Լճի մոտ վեր են խոյանում լեռներ։ Լիճը քաղցրահամ ջրի պաշար է հանդիսանում Կիոտո և մոտակա քաղաքների համար։ Լճում բնակվում են բազմաթիվ ձկնատեսակներ։
Աշնանը և գարնանը անձրևների և փոթորիկների ժամանակ ջրի մակարդակը կարող է բարձրանալ երեք մետրով։


== Պատմություն ==
Բիվա լիճը գոյացել է ավելի քան 4 միլիոն տարի առաջ և համարվում է աշխարհի ամենահին լճերից մեկը։ Իր տարիքով զիջում է միայն Բայկալ և Տանգանիկա լճերին։


== Բուսական և կենդանական աշխարհ ==
Բնախույզները լճի մոտ գրանցել են մոտ 1100 բուսատեսակ՝ ներառյալ 58-ը ափի մոտ։ Այստեղ բնակվում է ձկների 46 տեսակ և ենթատեսակ՝ ներառյալ 12 էնդեմիկ տեսակ և 5 էնդեմիկ ենթատեսակ : Լիճը տարեկան այցելում է մոտ 5 հազար ջրային թռչուն։


== Լիճը մշակույթում ==
Լիճը համարվում է Տավարա Տոդա առասպելական հեքիաթի գործողությունների վայրը։
Համարվում է Մարդ-Թռչուն մրցույթի անցկացման վայրը։


== Ծանոթագրություններ ==
Թաֆիրիմատեա

Թաֆիրիմատեա (Tāwhirimātea կամ Tāwhiri, թարգմանաբար՝ եղանակ), մաորի դիցաբանության մեջ եղանակի աստված (ամպրոպի, կայծակի, քամու և ամպերի)։


== Պատմություն ==
Թաֆիրիմատեան երկնքի աստված Ռանգիի և երկրի աստված Պապայի որդին է։ Թաֆիրիմատեան համաձայն չէր իր եղբայրների հետ, ովքեր հանուն իրենց ազատության որոշել էին կիսել Ռանգիին և Պապային. երբ նրանք արեցին դա, Թաֆիրիմատեան զայրույթից ամբողջովին ոչնչացրեց իր եղբոր՝ Տանեի (անտառների և թռչունների աստված) անտառները, իսկ մյուս եղբորը՝ Տանգարոային (ծովի աստված) խեղդում էր իր ժառանգների հետ ծովում և այնքան ժամանակ էր հետապնդում Ռոնգոյին (մշակված բույսերի աստված) և Հաումա-տիկետիկեին (վայրի բույսների աստված), մինչև նրանք պաշտպանություն են գտնում իրենց մոր մոտ (մայր հողը փրկում է նրանց, թաքցնելով իր ներսում)։ Միայն Թումատաուենգան (ռազմի աստված) դիմակայեց եղբորը և հավերժ դարձան մրցակից ու թշնամի եղբայներ։ Որպեսզի պատերազմի իր եղբոր հետ, Թաֆիրիմատեան զորք է հավաքում իր զավակներից՝ ամպերից և քամիներից ։ Թաֆիրիմատեայի, իր եղբայրների վրա հարձակումը հանգեցրեց երկրի տարբեր տեղամասերի ջրածածկ լինելուն։ Թաֆիրիմատեայի մյուս ժառանգներն էին տարբեր տեսակի անձրևներն ու մառախուղները։
Թաֆիրիմատեան ապրում է երկնքում հոր՝ Ռանգիի և եղբոր՝ Ռեհուայի հետ (Սիրիուս աստղը)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Grey G. Polynesian Mythology. — Christchurch: Whitcombe and Tombs, 1956.
Grey G. Nga Mahi a Nga Tupuna. — 4-ое издание. — Wellington: Reed, 1971.
Tregear E.R. Maori-Polynesian Comparative Dictionary. — Lambton Quay: Lyon and Blair, 1891.


== Արտաքին հղումներ ==
Tāwhirimātea — the weather Archived 2008-06-22 at the Wayback Machine. Te Ara — the Encyclopedia of New Zealand հանրագիտարանում
Ամրոցային կղզի (Վիբորգ)

Ամրոցային կղզի, կղզի Վիբորգի ծոցում (նախկինում՝ Վուոկսայի գետաբերանում), որի վրա 1293 թվականին կառուցվել է Վիբորգի ամրոցը։ Մինչ ամրոցի կառուցումը այն կոչվել է Վոլովի։ Հետագայում կղզին երկար ժամանակ չի ունեցել պաշտոնական անվանում։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Կղզին գտնվում է Ամրոցի նեղուցում հարավ-արևելքից բաժանելով Տվերդիշ կղզին մայրցամաքից, ընդ որում Ամրոցային կղզու և ցամաքի միջև նեղուցի լայնությունը մոտ 25 մ է, իսկ Ամրոցային և Տվերդիշ կղզիների միջև՝ մոտ 100 մ։ Երկու կղզիներն էլ մայրցամաքին միացված են Ամրոցային կամրջի միջոցով, որն իրականում համարվում է երկու կամուրջ և պատնեշ։ Ամրոցի կղզու երկարությունը 170 մ է, լայնությունը՝ 122 մ։ Աշխարհագրական տեսանկյունից կղզին գտնվում է Վիբորգ քաղաքի Պետրովսկի միկրոշրջանում։


== Պատմություն ==
Մինչև 16-17-րդ դարերը Ամրոցային կղզին գտնվել է Վուոկսա գետի արևմտյան գետաբերանում։ Տեղակայված լինելով նեղուցի նեղ մասում՝ Վուոկսինսկի առևտրային ճանապարհի հատվածում, որը տանում էր Լադոգա լճի տարածքից դեպի Բալթյան ջրեր, կղզին համարվել է կարևոր ռազմավարական կետ։ Բացի այդ, կղզին հարմար է եղել պաշտպանական կառույցների կառուցման համար, նրա արևելյան մասը ժայռոտ սարահարթ է եղել, իսկ հյուսիսային մասը՝ ցածրադիր, որը հարմար է եղել տնտեսական շինությունների համար։ Այս գործոնների համադրության  արդյունքում կղզին 1293 թվականին ընտրվել է որպես Վիբորգի ամրոցի հիմնադրման վայր։
Ամրոցային կղզում բնակավայր գոյություն է ունեցել դեռևս ամրոցի հիմնադրումից առաջ։ 1980-ականներին գտածոների հիման վրա պեղումների ղեկավար Վ․ Ա․ Տյուլենևը կարողացել է եզրակացություն անել 11-12-րդ դարերում այդտեղ տեղակայված Կարելական կալանավայր-ապաստանի գոյության մասին, որտեղ եղել են ապրանքների պահեստներ և փոքրաթիվ պահակախումբ։ Սկզբում կղզին հաղորդակցվել է նեղուցի ափերի հետ երկու բացովի կամուրջների միջոցով։ Նեղուցի ափերը կապող առաջին ուղիղ կամուրջը, որը գտնվում է ներկայիս Ամրոցային կամրջի տեղում, կառուցվել է 16-րդ դարում։ Ցցահենարանների վրա կառուցված փայտե կամուրջը կոչվել է Աբովսկի։ Հետագայում կամուրջը մի քանի անգամ վերակառուցվել է։ 


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Տարածված է լեգենդ Վեկրուտի տան տարածքում Ամրոցային կղզին Վիբորգի մայր ցամաքի հետ կապող ստորգետնյա անցումի գոյության մասին։ Լեգենդի համաձայն՝ անցումը կամ «Մատվեևի անցքը» կառուցվել է 16-րդ դարում և փակվել 1930-ականներին։ 1910 թվականին այն ուսումնասիրելու փորձերն անհաջողության են մատնվել։
«Մատվեևայի անցքի» գոյության մասին հավաստի տեղեկություններ ներկայումս չկան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Замковый остров на карте Выборга (yandex)
Ալեքսեևկա (գյուղ, Կիրովոգրադի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսեևկա (այլ կիրառումներ)Ալեքսեևկա (ուկրաիներեն՝ Олексіївка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կիրովոգրադի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսեևկա գյուղում բնակվում էր 425 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ժոկուր (Օբի գավառ)

Ժոկուր (ֆր.՝ Jaucourt), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում է 167 մարդ, բնակչության խտությունը` 25.26 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.61 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 185 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 85 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 45 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 123 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 92-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 31։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,8 %։ 92 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 86 անձ (48 տղամարդ և 38 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (2 տղամարդ և 4 կին)։ 31 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 21-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մարտական մեքենայի անձնակազմը

«Մարտական մեքենայի անձնակազմը» (ռուս.՝ «Экипаж машины боевой»), 1983 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վիտալի Վասիլևսկին։ Պրեմիերան կայացել է 1984 թվականի ապրիլի 30-ին։


== Սյուժե ==
Իրադարձությունները ծավալվում են 1943 թվականի ամռանը։ Ռազմաճակատում հարձակումից առաջ անդորր է տիրում․ հրաման է ստացվել՝ չներգրավվել մարտի մեջ, պահպանել ուժերը։ Սակայն ֆաշիստական տանկերի գրոհները, որոնք կառավարվում են գերմանական ասի կողմից, խորհրդային Տ-34 տանկերի հրամանատարին դրդում են որոշել՝ ամեն գնով ոչնչացնել ինքնավստահ թշնամուն։


== Դերերում ==
Վլադիմիր Վիխրով – ավագ Սանյա Մենշով, տանկի հրամանատար
Օլեգ Կուլիկովիչ – Կոլյա Լուկյանսկի, մեխանիկ-վարորդ
Սերգեյ Մակովեցկի – Գրիշա Չումակ, լիցքավորող
Միխայիլ Սեմյոնով – Սեմյոն Բրագին
Լեոնիդ Յանովսկի – կապիտան Իվուշկին, կոմբատ
Տատյանա Կուզնեցովա – ավագ լեյտենանտ Լենա Վոլգինա, ռազմական ֆելդշեր
Ֆեոդոր Սուխով – գերմանացի տանկիստ
Բորիս Սաբուրով – պապ, ում խրճիթում թաքցվել է տանկըՄյուս դերասանները նշված են որպես էպիզոդիկ դերեր կատարողներ․

Սերգեյ Լյախնիցկի – վետերան (լուսագրերում՝ Ա. Լյախնիցկի)
Յուրի Վորոնինա
Բորիս Զայդենբերգ – գնդապետ
Անտոնինա Կոնչակովա – բուժքույր
Վլադիմիր Մարենկով – Եգորիչ, ծննդյան տոնի հյուր
Վլադիմիր Վոլկով – Պավլով
Վլադիմիր Վիխրով (ավագ) – գեներալ
Մարգարիտա Կրինիցինա – Պաշայի մորաքույրը, բուժքույր
Միխայիլ Կալինկին
Վլադիմիր Նաումցև
Եվգենի Պաշին
Վլադիմիր Մինյայլո (լուսագրերում նշված չէ)Ֆիլմի գլխավոր հերոսի նախատիպը սցենարի հեղինակ, Խորհրդային Միության հերոս Ա. Ի. Միլյուկովն է, որը եղել է նկարագրվող իրադարձությունների մասնակիցը։


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարիստներ՝ Ա․ Միլյուկով (խորհրդային տանկի աս, գվարդիայի կրտսեր լեյտենանտ, Խորհրդային Միության հերոս), Ա․ Ստեպանով
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Վիտալի Վասիլևսկի
Բեմադրող օպերատոր՝ Ֆեոդոր Սիլչենկո
Բեմադրող նկարիչ՝ Մուզա Պանաևա
Կոմպոզիտոր՝ Վիկտոր Վլասով
Հնչյունային օպերատոր՝ Վլադիմիր Բոգդանովսկի
Ռեժիսորներ՝ Մ. Լարինա, Ի. Գորոբեց
Օպերատոր՝ Իգոր Կրասովսկի
Մոնտաժող՝ Նադեժդա Յավորսկայա
Կոստյումների նկարիչ՝ Լյուդմիլա Կրոշեչկինա
Նկարիչ-դեկորատոր՝ Ալեքսեյ Բոկատով
Նկարիչ-դիմահարդար՝ Վլադիմիր Տալալա
Ռեժիսորի օգնականներ՝ Ա. Ստեցյուկ, Ա. Ռաբինովիչ
Օպերատորի օգնականներ՝ Ի. Գայդայ, Յու. Մալենկի
Գլխավոր ռազմական խորհրդատու՝ գեներալ-գնդապետ Ա. Զայցև
Խորհրդատուներ՝ գնդապետ Գ. Չուբարև, փոխգնդապետ Ա. Կալաև
T-34 տանկի մեխանիկ-վարորդ՝ Ա. Եվդոկիմով
Խմբագիր՝ Վ. Ռեշետնիկով
Վարչական խումբ՝ Վ. Ավրամեց, Վ. Բենդես, Օ. Կուպին
Տնօրեն՝ Դավիթ Շապիրո
«Зодиак» գործիքային ռոք-խումբ (գեղարվեստական ղեկավար՝ Ալեքսանդր Գրիվա)


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ֆիլմի եզրափակիչ կադրերը (վետերանի ելույթը «Զարնիցա»-ի մասնակիցների առջև) նկարահանվել են Օդեսայի 411-րդ ափամերձ մարտկոցի հուշահամալիրում։
Գլխավոր հերոսի (Մենշովի) ազգանունը ֆիլմի սցենարիստ Ալեքսանդր Միլյուկովի նմանակումն է, որի կենսագրությանն է վերաբերում այս մարտական դրվագը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Մարտական մեքենայի անձնակազմը»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
 «Մարտական մեքենայի գաղտնիքը» ֆիլմը  Օդեսայի կինոստուդիայի պաշտոնական կայքում
Լոպուշնոե (գյուղ, Մեժգորեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼոպուշնոեԼոպուշնոե (ուկրաիներեն՝ Лопушне), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մեժգորեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լոպուշնոե գյուղում բնակվում էր 650 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բոնիֆաչո

Բոնիֆաչո (ֆր.՝ Bonifacio), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 2700 մարդ ըստ 1999 թվականի տվյալների։


== Աշխարհագրություն ==
Բոնիֆաչո քաղաքը գտնվում է Կորսիկա կղզու ծովափին՝ Միջերկրականի ափին։ Սարդինիա կղզուց բաժանվում է Բոնիֆաչոյի նեղուցով։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 830 թվականին պիզացի Բոնիֆաչոյի կողմից։
Բոնիֆաչոն մեծ դեր է խաղացել կորսիկացիների, պիզացիների, ջենովացիների և արագոնացիների միջև կռիվների ժամանակ։ 1554 թվականի տևական ռմբակոծությունից հետո քաղաքը տրվեց ֆրանսիացիներին և թուրքերին։ Այն համարվում էր Կորսիկայի ամենապաշտպանված քաղաքը։
Ընդհուպ մինչև XX դարի առաջին կեսը քաղաքի բնակիչները զբաղվում էին խաղողագործությամբ, ոստրեի, թյունոսի և մարջանի որսով, ինչպես նաև խցանի, կաշվե իրերի, ձիթապտղի ձեթի, բնափայտի առևտրով։
Ներկայիս դրությամբ քաղաքի տնտեսության մեծամասնությունը կազմում է զբոսաշրջությունը։ Գլխավոր տեսարժան վայրերից են Սանտա Մարիա Մաջիորե, Սան Ֆրանչեսկո, Սան Դոմինիկո եկեղեցիները և հոսպիտալի շենքը, որը կառուցվել է 1300 թվականին.


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 2 872 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 259 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 183-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 76-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 70,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 63,5 %)։ 183 աշխատունակ բնակիչներից 165-ը աշխատում էին (85 տղամարդ և 80 կին), անաշխատանք էին 18-ը (8 տղամարդ և 10 կին)։ 76 անգործունակ մարդկանցից 23-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 27-ը թոշակառու, 26-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։
2008 թվականին կոմունայում հաշվվել են 176 հարկատու տնտեսություններ, որտեղ ապրել է 389 մարդ։ Միջին եկամուտը մեկ մարդու հաշվով կազմել է 15 489 եվրո։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Site of the Office of Tourism of Bonifacio
Visiting Bonifacio (map and photos)
Location Bonifacio Archived 2017-10-03 at the Wayback Machine.
Պիկնիկ

Picnic (ռուս.՝ Пикни́к), կոնֆետ առախիսով կամ ընկույզով, լցոնված փափուկ կարամելով, չամիչով, օդային բրինձներով և վաֆլիից ձողիկներով։ Պատված է կաթնային շոկոլադով։ Արտադրվում է Քաբդրույում։
1970- ականների ընթացքում Ավստրալիայի կարգախոսը Picnic էր «ավելի շատ բանկետներ քան  Picnic»։ 
2010 թվականին սահմանափակ հրատարակչությամբ Նուշ խնջույքը, որը միայն հասանելի էր Նոր Զելանդիային, և այժմ հասանելի է նաև Ավստրալիային։
Մեծ Բրիտանիայում հասանելի է նաև multipacks քաղցրավենիքը։
2011 թվականին մրգային և ընկույզով Picnic, որն առաջին անգամ իրացվել է Ավստրալիայում։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Թրաֆալգարյան հրապարակ

Թրաֆալգարյան հրապարակը (անգլ.՝ Trafalgar Square), հրապարակ է, որը գտնվում է Լոնդոնի կենտրոնում։ Հրապարակը գտնվում է լոնդոնյան Վեստմինստերում։ Սկզբնական շրջանում կոչվել է Մեծ Բրիտանիայի թագավոր Վիլհելմ IV-ի անունով, սակայն 1805 թ-ին վերանվանվել է Թրաֆալգարյան հրապարակ՝ ի հիշատակ Նապոլեոնյան պատերազմում Ֆրանսիայի և Իսպանիայի դեմ Անգլիայի տարած ռազմածովային հաղթանակի, որ տեղի է ունեցել 1805 թվականի հոկտեմբերի 21-ին՝ Իսպանիայի Թրաֆալգար հրվանդանի մոտ։
Մինչև 13-րդ դարը հրապարակի տարածքում գտնվում էր թագավորական արքունիքը, իսկ երբ Գևորգ 4-րդը արքունիքը տեղափոխեց Բուքինգեմյան պալատ, տարածքը սկսեց վերակառուցվել Ջոն Նաշի կողմից։ Սակայն վերջինիս մահից հետո գործընթացը դանդաղեց, և հրապարակը բացվեց միայն 1844 թվականին։
Հրապարակի կենտրոնում վեր է խոյանում 169 ոտնաչափ (52մ) բարձրությամբ Նելսոնի սյունը, որ պահպանվում է 4 առյուծների արձանների կողմից։
Հրապարակը մշտապես օգտագործվել է համայնքային հավաքների և քաղաքական ցույցերի համար, այդ թվում՝ արյունոտ կիրակին։ Հրապարակի ծայրում Ադմիրալների կամարն է։ Հրապարակում ամենուր կարելի է հանդիպել աղավնիների։ Ջորջ Օրվելի 1984 վեպում հրապարակը անվանված է «Հաղթանակի հրապարակ»։
Թրաֆալգարի հրապարակը Անգլիայում Սուրբ ծննդյան տոները նշելու ամենանշանավոր վայրն է։ Գեղեցիկ տոնածառը զարդարվում է տոներից տասներկու օր առաջ և մնում ևս տասներկու օր տոներից հետո։


== Ճարտարապետություն ==
Հրապարակի կենտրունում 44 մ բարձրությամբ Նելսոնի սյունն է՝ մուգ մոխրագույն գրանիտից, պսակված ադմիրալ Նելսոնի արձանով։


== Պատկերասրահ ==
Էգրե (գետակ)

Էգրե, գետ Հայկական լեռնաշխարհում, Ճորոխի ավազանում, Մուրղուզի վտակը։ Հոսում է Բաթումի մարզի Արդվինի օկրուգի տարածքով


== Ծանոթագրություններ ==
Ավետման եկեղեցի (Օսլո)

Ավետման եկեղեցի - Նորվեգիայի մայրաքաղաք Օսլոյի կենտրոնում գտնվող ուղղափառ եկեղեցի է, որը ենթարկվում է Կոստանդնուպոլսի պատրարխության Շվեդիայի և Սկանդինավյան Մետրոպոլիտենի եկեղեցուն։
Տյառնընդառաջ - 11 (24) Հուլիս (Սուրբ Կայսրուհի Օլգա)


== Պատմություն ==
Եկեղեցին կառուցվել է 1891 թվականին Տոր Օլսենի 9-րդ դարպաս հասցեով։ Ի սկզբանե եղել է կաթոլիկ առաքելական եկեղեցի։ Ներկայումս տաճարը ընդգրկվել է Նորվեգիայի պատմամշակությին հուշարձանների գրանցամատյանի մեջ։
1987 թվականին սինվոլիկ վճարի միջոցով տաճարը գնվել է Կոստանդնուպոլսի պատրարխության Շվեդիայի և Սկանդինավյան Մետրոպոլիտենի եկեղեցու կողմից և կրկին օծվել է մետրոպոլիտ Պողոսի (Մենեվիսօղլու) Ավետման պատվին։
2015 թվականի մարտի 23-ին մետրոպոլիտ Կլեոպի (Ստրոնգիլիսա) հրահանգով առաջնորդ է նշանակվել վարդապետ Ալեքսանդրը (Լուկատոս)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տոլստայա Դուբրավա

Տոլստայա Դուբրավա (ռուս.՝ Толстая Дубрава), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Ստանովլյանսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Յումա շրջան (այլ կիրառումներ)

Յումա շրջան, կարող է վերաբերել՝

Յումա շրջան - ԱՄՆ Կոլորադո նահանգի 64 վարչական միավորներից մեկը
Յումա շրջան - ԱՄՆ Արիզոնա նահանգի շրջաններից մեկը
Երիտասարդ բայլշևիկ

«Երիտասարդ բայլշևիկ», խորհրդային շրջանի գրական-գեղարվեստական, քաղաքական-տնտեսական և կոմերիտական պրոպագանդիստական ամսագիր։ Հանդիսացել է ՀԼԿԵՄ Կենտկոմի և Երևանի քաղկոմի օրգանը։ Հրատարակվել է 1926-1933 թվականներին, Երևանում։ Խմբագիրներ էին՝ Հ․ Տեր-Դանիելյան, Հ. Հովհաննիսյան, Ա․ Արզումանյան, Ն․ Մեհրաբյան, Մ․ Կուրտիկյան, Հ․ Միրզոյան։ Լուսաբանել է կոմերիտական ակտիվի գործունեությունը, նպաստել երիտասարդության գաղափարական ագիտացիոն դաստիարակությանը, կոմերիտական աշխատանքների կազմակերպմանը, «կուլտուրական հեղափոխության» իրականացմանը։ 
Տպագրել էր գիտական ու գրական հոդվածներ, Նաիրի Զարյանի, Գուրգեն Մահարու, Վահան Թոթովենցի, Ակսել Բակունցի, Ալազանի, Գեղամ Սարյանի և այլ գրողների ստեղծագործություններ, թարգմանություններ համաշխարհային գրականությունից։
Սուրբ Աղոթիկի վանք

Սուրբ Աղոթիկի վանք, վանք Կեսարիա քաղաքից մոտ 15—17 կմ հյսւսիս-արևելք, Ավետիք կամ Աղոթիկ գեղադիր ձորի հյսւսիսային լանջին։ Կառուցման և կործանման թթ. անհայտ են։ Մինչև նորագույն ժամանակները պահպանվում էին վանքի պարիսպների, եկեղեցու և ներքին շենքերի հիմքերը մեծամեծ քարերով։ Վանքի մոտ կան վիմափոր այրեր, մի քանի եկեղեցիների ավերակներ, որոնցից մեկը բնակիչները կոչում էին Ճգնարան։ Վերջինիս մոտ նկատվել են այրված աճյունների մնացորդներ, իսկ մեկի կափարիչի վրա կան նշանագրեր։ Այդ աճյունները ենթադրաբար վերագրում են նախաքրիստոնեական ժամանակներին։ Վանքից ներքև, նույն ձորում բխում է մի հորդաբուխ աղբյուր, որին տեղացի հայ, հույն և թուրք բնակիչները կոչել են Հայաթ կամ Էոմյուրսո։


== Ծանոթագրություններ ==
Արթուր Դարբինյան

Արթուր Դարբինյան (հուլիսի 2, 1961, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասան։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Երևանի Չեխովի անվան թիվ 55 միջնակարգ դպրոցը։ Սովորել է Երևանի Էլեկտրոմեխանիկական տեխնիկումում և Հասարակական արտոնագրության ինստիտուտում, 1984-1988 թվականներին՝ Մոսկվայի համամիութենական պետական կինեմատոգրաֆիայի ինստիտուտի դերասանական բաժնում՝ Եվգենի Սիմոնովի, ապա՝ Արմեն Ջիգարխանյանի արվեստանոցում։
Բնակվում է Միացյալ Նահանգներում, հանդես է եկել մի շարք հոլիվուդյան ֆիլմերում, որոնցից կարելի է առանձնացնել հետևյալները՝ «Խե՛լք հավաքիր», «X-մարդիկ՝ առաջին դաս», «Վրիժառուները»։ Դարբինյանը խաղացել է նաև մի քանի ամերիկյան գովազդային հոլովակներում։
Հայկական կինոարդյունաբերության մեջ Դարբինյանը հայտնի դարձավ իր բեկնումնային դերով՝ մարմնավորելով Բաշին 1991 թ. նկարահանված Անիծվածները ֆիլմում։ 2011 թ. Դարբինյանին հրավիրում են խաղալու «Եզրագծից այն կողմ» հեռուստասերիալում։


== Դերերը կինոյում ==
1991 - Անիծվածները – Բաշ
1999 - Իսկական սեր – տաքսու վարորդ
2000 - Ամբողջ օր գիշեր – վարդագույն հսկա
2000 - Վերջին պրոդյուսեր – Նիդալ
2000 - Հրեշտակների քաղաք – Բատյուշկա
2001 - Դողեր – ռուս N 1
2003 - Լրտեսուհի – նախարարության պաշտոնակալ
2003 - Մերած դորձ – Իվան Մեդվեդենկո
2004 - Ենթավարպետ
2006 - Թմբրախոտ – Արամ Քեշիշյան
2007 - Շտապ օգնություն – Փափազյան
2008 - Խե՛լք հավաքիր – վատ ռուս տղա
2008 - Իմ անձնական թշնամի – Վլադիմիր
2009 - Հովատակ – համադրող ընկեր
2009 - Գաղտնի ընկերուհի – ակումբի տեր
2009 - Երկու ու կես մարդ – Ջո
2010 - 2011 - Միջին հասակի մարդիկ – Մահմուդ
2011 - Կոտչի գռողի ծոծը – ռուս բանդիտ
2011 - Պատիժ – Մեռդոկ
2011 - X-մարդիկ՝ առաջին դաս – Արալ ծովի նավապետ
2012 - Վրիժառուները – Հանաշխահային անվտանգության խորհուրդի անդամ
2012 - Որոնող – ռուս քահանա
2012 - Իմ քեռի Ռաֆայելը – Վարդան
2012 - Աֆղանացի ֆերմերի որդի – Նավիդ


== Հմումներ ==
Արթուր Դարբինյանը Marvel Movies կայքում
Պիկոդոն (պանիր)

Պիկոդոն (ֆր.՝ Picodon), փափուկ ֆրանսիական պանիր, որը պատրաստվում է ոչխարի կաթից։


== Պատմություն ==
Սկզբում պանիրն սկսել են արտադրել Ալպերի նախալեռներում՝ Ռոնա գետի սարահարթում։ 1983 թվականին ստացել է ԾԻՎ արտոնագիրը։ 2005 թվականին արտադրվել է 586 տոննա Պիկոդոն պանիր։


== Պատրաստում ==
Պիկոդոնը պատրաստում են ոչխարի կաթից՝ ավելացնելով քիչ քանակությամբ մակարդ։ Կալյեն նախնական չորացումից հետո տեղադրում են նկուղում, որտեղ պանիրը հասունանում է 2-4 շաբաթվա ընթացքում։ Պիկոդոնի հասունացման խիստ ժամանակաշրջան չկա։ Երիտասարդ (2 շաբաթական) պանրի միջուկն ու կողերը սպիտակ գույնի են, իսկ ավելի հասուն պանրի միջուկը դառնում է ճկուն և ձեռք է բերում դեղին գույն, իսկ կողերը դառնում են երկնագույն։ Պանիրը արտադրում են գարնանից մինչև աշուն։
Պիկոոդոնի տարատեսակներ՝

Picodon de l’Ardèche՝ (40-60 գ), ավելի տարածված ձև, նկատվող թթվայնությամբ։
Picodon de Crest ՝ (60 գ), պատրաստվում է բարձր որակի կաթից, որը տալիս է պանրին ավելի ուժեղ հոտ։
Picodon du Dauphiné՝ որպես կանոն, վաճառում են լավ հասունացված։
Picodon de Dieulefit ՝ (40-90 գ), վաճառում են երիտասարդ և հասունացած տեսակները։
Picodon de la Drôme ՝ (45 գ), ունի աղի և քաղցր հոտ, քիչ թթվածությամբ։
Picodon à l’huile d’olive ՝ պահվում է դրվում ձիթապտղի յուղում և դափնու տերևների հետ։


== Նկարագրություն ==
Պանրի գլխիկը, որը պատված է երկնագույն բորբոսով, 5-8 սմ շառավղով, 1-3 սմ հաստությամբ և 50-100 գ քաշով ոչ մեծ շրջանակ է։ Յուղայնությունը կազմում է 45 %։ Այդ պանիրը ունի քաղցրա-աղի-թթու համ։ Պիկոդոնն ամենից լավ համապատասխանում է սպիտակ Saint Joseph blanc գինուն կամ խաղացող քաղցր Մուսկատային Rivesaltes (Muscat de Rivesaltes)-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Պիկոդոն պանիրը» (ռուսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-04-21-ին։ Վերցված է 2011-08-15
(3200) Ֆաետոն

(3200) Ֆաետոն (անգլ.՝ Phaethon), աստերոիդ ապոլոնի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի հոկտեմբերի 11-ին IRAS տիեզերական աստղադիտակով։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,271161 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 0,1397 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4026 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Ֆաետոն աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,02 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 523,48 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,687707 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 22,23° անկյուն։
Ֆաետոն աստերոիդը պատկանում է Պալասի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 2,71 - 2,79 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, ունեն 32°-34° ուղեծրի թեքում և 0,25-0,31 էքսցենտրիսիտետ։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է F դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3200) Ֆաետոն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սոգյութլու (այլ կիրառումներ)

Սոգյութլու, կարող է վերաբերել՝

Սոգյութլու - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում
Սոգյութլու - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Դերսիմի գավառում
Սոգյութլու - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում
Ալեքսանդր Պոտեբնյա

Ալեքսանդր Աֆանասևիչ Պոտեբնյա (ռուս.՝ Александр Афанасьевич Потебня, ուկրաիներեն՝ Олександр Опанасович Потебня, սեպտեմբերի 10 (22), 1835, Գավրիլովկա, Վիշգորոդի շրջանին մոտ, Ռուսաստանի Դաշնություն - նոյեմբերի 29 (դեկտեմբերի 11) 1891, Խարկով, Ռուսաստանի Դաշնություն), Ուկրաինայի և Ռուսաստանի բանասեր-սլավոնագետ։


== Կենսագրություն ==
Պետերբուրգի ԳԱ թղթակից անդամ էր (1877 թ.)։ Ավարտել է Խարկովի համալսարանը (1856 թ.)։ 1875 թվականից՝ նույն համալսարանի պրոֆեսոր։ Մշակել է բանասիրության, բանահյուսության և ազգագրության, մասնավորապես ընդհանուր լեզվաբանության, հնչյունաբանության, ձևաբանության, շարահյուսության, իմաստաբանության տեսության հարցերը։ Մեծ վաստակ ունի սլավ, բարբառագիտության և պատմահամեմատական քերականության բնագավառում։


== Հիմնական հետազոտություններ ==
Հիմնականում հետազոտել է լեզվի և մտածողության, լեզվի և ազգի փոխհարաբերության, լեզվի ծագման ընդհանուր տեսական հարցերը։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում Պոտեբնյաի «Լեզվաբանական պոետիկա»-ն, ուր արտացոլված են հեղինակի հայացքները բանաստեղծական լեզվի, քնարերգության և առհասարակ արվեստի բնության վերաբերյալ։ Բանաստեղծական խոսքում, համապատասխանաբար, ընդհանրապես բանաստեղծական ստեղծագործության մեջ՝ ամբողջությամբ վերցրած, Պոտեբնյան տարբերակում է երեք հիմնական տարր՝ արտաքին ձև (հնչում), նշանակություն (իմաստ) և ներքին ձև (կամ պատկեր)։ Բառի (գեղարվեստական ստեղծագործության) բանաստեղծականությունը նրա պատկերավորությունն է։ Ներքին ձևը նորի ճանաչման միջոց է, բայց ոչ թե գիտական վերացարկումով, այլ նոր տպավորություններն արդեն առկա պատկերին հարմարեցնելով։ Պոտեբնյայի ստեղծագործություններն ազդել են ժամանակակից բանասիրության, հատկապես լեզվաբանության վրա, մասնավորապես՝ շարահյուսության բնագավառում։


== Կարևորագույն աշխատություններ ==
Պոտեբնյայի կարևորագույն աշխատություններից են՝ «Միտք և լեզու»-ն (1862 թ.), որտեղ վերլուծվում են լեզվի ու մտածողության կապերը, «Ռուսական քերականության նյութեր»-ը (հատոր 1-2, 1874 թ., հատոր 3, 1899 թ., հատոր 4, 1941)՝ նվիրված գլխավորապես շարահյուսական խնդիրներին, «Բանահյուսության տեսության նյութեր»-ը (1905 թ.)։ Պոտեբնյան եռանդուն մասնակցություն է ունեցել ուկրաինական մշակույթի ստեղծման գործում, որի զարգացումը նա դիտել է ռուսական, մշակույթի պատմության հետ սերտ կապի մեջ։ Ունի ուկրաիներենին և ուկրաինայի բանահյուսությանը վերաբերող աշխատություններ։ Պոտեբնյայի անունն է կրում ԽՍՀՄ ԳԱ լեզվաբանության ինստիտուտը Կիևում։ Գրականության Ջահուկյան Գ․ Բ․, Լեզվաբանության պատմություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Ինդիանոպոլիս (Մինաս Ժերայս)

Ինդիանոպոլիս (պորտ.՝  Indianópolis), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մինաս Ժերայս նահանգի հարավարևմտյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 5776 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 833,870 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 6,9 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1938 թվականի դեկտեմբերի 17-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 175.657.161,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է՝31.384,16 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2006 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,764 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Սևանի ձկնորսները

Սևանի ձկնորսները կամ Սևան, հայ քանդակագործ Արա Սարգսյանի բարձրաքանդակ-պաննոն, որը ստեղծվել է 1961 թվականին գիպսից։


== Նկարագրություն ==
Բարձրաքանդակն ունի առօրեական բովանդակություն․ մինչև կոմպոզիցիոն հրապարակի վերին եզրը կուտակված ալիքների ֆոնի վրա ձախից քանդակված են երկու բանվոր՝ մեկը կրծքով, մյուսը մեջքով դեպի դիտողը։ Նրանց մոտ ձկան հարուստ որսը տեղավորելու համար արկղեր են դրված։ Մեջքով դեպի դիտողը կանգնած բանվորի ոտքերի մոտից մինչև կոմպոզիցիայի վերին աջ անկյունը ուղիղ թեքող ձգվում է ձկներով լի ուռկանը։ Սա ունի դեկորատիվ նշանակություն։ Ի տարբերություն «Այգեկութի», որը ստեղծված էր բաց տարածության մեջ դրվելու և երկկողմանի դիտման համար, «Սևանի ձկնորսները» նպատակ ունի պատը, լինի դա բնակելի կամ հասարակական շենքի, զբոսավայրի կամ այլ կառույցի պատ՝ պայմանով, որ այն ունենա ճարտարապետական ժամանակակից ձևեր, հակառակ դեպքում այն դրա հետ չի մերվի։

Քանդակը ստեղծված է այն հաշվով, որ պատի հետ օրգանապես կապվի, պահպանի նրա հարթությունը, բայց նրան ստրկորեն չենթարկվի, ոչ թե շարունակի պատը, այլ ունակ լինի նրան հաղորրտելու գեղարվեստական ուրույն կերպար։


== Կառուցվածք ==
Բարձրաքանդակն ունի շատ պարզ կոմպոզիցիոն կառուցվածք, սակայն իր պարզության մեջ էլ չափազանց արտահայտիչ է։ Կոմպոզիցիայի հիմքում ընկած է 1929-1931 թվականների բարձրաքանդակներին հատուկ ռիթմը (ոչ այնքան ծավալների, որքան գծերի)։
Ֆակտուրային մշակման և քանդակաձևերի առումով շատ դինամիկ է նաև բարձրաքանդակի մակերեսը։ Իրենց ռեալականությամբ հանդերձ՝ ձկները ընկալվում են նաև որպես զարդանախշ։ Այստեղ հիանալի կերպով կիրառվում է ազգային ավանդույթը, որից քանդակագործը վերցրել է ոչ այնքան քանդակաձևեր, որքան սկզբունքը, զարդանախշի մեջ աշխարհի և իրերի ռեալիստական բնույթը պահպանելու կարելիությունը, ինչն էլ  օգնել է, որ ուժգին հնչեղություն ստանա ռեալիստական գեղարվեստական պայմանականությունը և նպաստել է պաննոյի դեկորատիվ պարտավորության իրականացմանը։

— Վահան Հարությունյան


== Ծանոթագրություններ ==
Ալպիական տրիտոն

Ալպիական տրիտոն կամ լեռնային տրիտոն (լատ.՝ Ichthyosaura alpestris), պոչավոր երկկենցաղների կարգի իրական սալամանդրերի ընտանիքին պատկանող տրիտոն։
Առավել գեղեցիկ տրիտոններից մեկն է։ Հայտնի է իր չափազանց վառ գունավորումով և խայտաբղետությամբ։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Կենտրոնական Եվրոպայում՝ Դանիայից մինչև Հունաստան՝ Գերմանիայում, Նիդերլանդներում, Բելգիայում, Չեխիայում, Ֆրանսիայի արևմուտքում, Ավստրիայում, Ռումինիայում, Բուլղարիայում, Հունաստանում և Բալկանյան թերակղզու հարավսլավոնական երկրներում։
Տարածված է նաև Հյուսիսային Իտալիայում և որոշ քանակությամբ նաև Կենտրոնական Իսպանիայում։ Հանդիպում է նաև Ուկրաինայի արևմուտքում։ Պորտուգալիայում չի հանդիպում։
Նախընտրում են բնակվել բացառապես անտառապատ տարածքներում՝ ջրային ավազանի հարևանությամբ։ Կենդանին գրանցված է Ուկրաինայի կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Ալպիական տրիտոնները համարվում են բնության մեջ ամենագեղեցիկ երկկենցաղներից մեկը՝ շնորհիվ երփներանգ և վառ գունավորում ունեցող մաշկի։ Մարմնի երկարությունը հասնում է 9 սմ-ի։
Արուների մեջքի հատվածը մոխրադարչնագույն է՝ որոշակիորեն կապույտ երանգով, մեջտեղում կա պուտերվ ծածկված ոչ մեծ կատար։
Տրիտոնների մարմնի կողքերին շարքերով դասավորված են մուգ կապույտ բծեր։ Փորը և կոկորդը հրանարնջագույն են, իսկ բավականին խոշոր պոչը՝ մոխրաերկնագույն։
Ի տարբերություն արուների՝ էգերը կատար չունեն, իսկ մաշկի գունավորումն այնքան էլ վառ արտահայտված չէ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լուբանա

Լուբանա (լատիշ․՝ Lubāna), 1992 թվականից քաղաք Լատվիայի արևելքում, վարչական կենտրոնը գտնվում է Լուբանսկիի շրջանում։
Գտնվում է Մադոնայի հյուսիս-արևելքում Այվիեկստե գետի վրա։ Քաղաքում բնակվում է 1934 մարդ, հիմնականում՝ լատինացիներ։
Քաղաքում գտնվում է լյութերական եկեղեցին, կաթոլիկ եկեղեցին, մանկապարտեզը և դպրոցը։


== Տրանսպորտ ==


=== Ավտոճանապարհներ ===
Լուբանում գործում է հետևյալ տարածաշրջանային ավտոճանապարհները՝ Յունկալսնավա-Լուբանա և Լուբանա-Դզելզավա։
Տեղական ավտոճանապարհներից հիմնականում գործում է Լուբանա-Ուպատնիեկին։


=== Ավտոբուսների ծառայություն ===
Հիմնական երթուղիներն են՝

Լուբանա-Մադոնա-Ռիգա
Լուբանա-Բալվի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт Лубанского края(լատիշերեն)Информация о Лубане на туристическом портале mesta.lv(ռուս.)
Информация о Лубане в топонимической базе данных(լատիշերեն)
Մեծ աչքեր

«Մեծ աչքեր» (անգլ.՝ Big Eyes), ամերիկյան գեղարվեստական ֆիլմ, ռեժիսոր Թիմ Բարթոնի կենսագրական դրաման։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է Նյու Յորքում 2014 թվականի դեկտեմբերի 15–ին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմում պատմվում է հայտնի ամերիկացի նկարչուհի Մարգարեթ Քինի, 50-ականների վերջում նրա բացառիկ հաջողությունների և իր ամուսնու հետ ունեցած հարաբերությունների մասին, որը խախտում էր նկարչուհու հեղինակային իրավունքները և իր անունից ներկայացնում նրա նկարները։


== Դերերում ==
Էմի Ադամս՝ Մարգարեթ Քին
Քրիստոֆ Վալց՝ Ուոլթեր Քին
Քրիսթեն Ռիթեր
Թերենս Սթեմփ
Ջեյսոն Շվարցման՝ Ռոբեն
Դենի Հյուսթոն՝ Դիք Նոլան
Ջոն Պոլիտո` Էնրիկո ԲանդուչիՍկզբնապես գլխավոր դերերը պետք է կատարեին Ռիզ Ուիզերսփունը և Ռայան Ռեյնոլդսը։


== Նկարահանող խումբը ==
Ֆիլմի սցենարիստներ Լարի Կարաշևսկին և Սքոթ Ալեքսանդրը ավելի վաղ աշխատել են Թիմ Բարթոնի հետ «Էդ Վուդ» ֆիլմի վրա։ Սկզբնապես ենթադրվում էր, որ Բարթոնը պետք է միայն լինի ֆիլմի պրոդյուսերը, իսկ ռեժիսորները կլինեն հենց սցենարիստները, բայց 2013 թվականի գարնանը հայտարարվեց, որ Բարթոնը հանդես կգա նաև որպես ռեժիսոր։


== Արձագանքներ ==
Ֆիլմը հիմնականում դրական կարծիքների է արժանացել։ Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմը ստացել է 70 % վարկանիշ՝ հիմնված 141 կարծիքների վրա՝ 10–ից 6,6 միջին միավորով։


== Սաունդթրեք ==
2014 թվականի նոյեմբերին հայտարարվել է, որ երգչուհի Լանա Դել Ռեյը ֆիլմի համար երկու բնօրինակ սաունդթրեքներ է կատարելու։ "Big Eyes" և "I Can Fly" երգերը թողարկվեցին 2014 թվականի դեկտեմբերի 23–ին։

Երգացանկ


== Մրցանակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Մեծ աչքեր»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Ֆիլմի կարճ նկարագրությունը Allmovie.com կայքում (անգլ.)
«Մեծ աչքեր» ֆիլմը (ռուս.)
Պոդմոյ

Պոդմոյ (ռուս.՝ Подмой), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ուվինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 380 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կուչա (գյուղ, Նովոուշիցկի շրջան)

Կուչա (ուկրաիներեն՝ Куча), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Նովոուշիցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կուչա գյուղում բնակվում էր 1 446 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5828 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 248,11 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գրիգոր Գամպուրյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Գամպուրյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Գրիգոր Գամպուրյան (1880, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - ենթդ․  1915), հայ բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Կ. Պոլ­սի Օսմանյան դեղագործական վարժարանը և աշխատել դեղագործ-քիմիագետ։ 1914 թվականին Թուրքիայի Գեմլիկ քաղաքում ունեցել է սեփական դեղատուն։ 1915 թվականին Մեծ եղեռնի ժամանակ Բրուսա քաղաքի մոտակա Ադըրնազ գյուղում սպանվել է 35 տարեկանում և մարմինը այրվել։ Այլ տվյալով՝ սպանվել կամ մահացել է 1916 թվականին Բրուսայում։


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։


== Գրականություն ==
Պոտուրեան Մկրտիչ, Հայ հանրագիտակ, Պուքրէշ, 1940։
Յարման Արսեն, Հայերը օսմանյան առողջապահության ծառայության մեջ և պատմություն սուրբ Փրկիչ հայոց հիվանդանոցի (թուր քերեն), Ստամբուլ, 2001։