armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Տիգրան Քրիստոսդուրյան

Տիգրան Լևոնի Քրիստոսդուրյան (մարտի 19, 1919(1919-03-19), Ախալցխա, Ախալցխայի գավառ, Թիֆլիսի նահանգ - սեպտեմբերի 28, 1973(1973-09-28), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ վիրաբույժ, վնասվածքաբան-օրթոպեդ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1968), պրոֆեսոր (1970)։ Բժշկական ծառայության մայոր։
Մանկաբույժ Անահիտ Քրիստոսդուրյանի հայրը։


== Կենսագրություն ==
Տիգրան Քրիստոսդուրյանը ծնվել է 1919 թվականին Ախալցխայում։ 1941 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1950-1959 թվականներին եղել է Հոկտեմբերյանի (այժմ` Արմավիրի) շրջանային հիվանդանոցի վիրաբույժ,  բաժանմունքի վարիչ, 1960-1961 թվականներին աշխատել է Վնասվածքաբանության և օրթոպեդիայի գիտահետազոտական ինստիտուտում, 1961-1968 թվականներին` Երևանի բժշկական ինստիտուտի հոսպիտալային վիրաբուժության, 1968-1973 թվականներին` վնասվածքաբանության և նյարդաբուժության ամբիոններում։ 1950-1973 թվականներին եղել է Հայաստանի վիրաբույժների գիտական ընկերության անդամ։
Աշխատանքները վերաբերում են Հայաստանում գյուղատնտեսական վնասվածքների առաջացման պատճառներին ու դրանց կանխարգելման միջոցառումների կազմակերպմանը։ Հեղինակ է «Վնասվածքներ» (ռուսերեն, 1967 թվական) և «Արյունահոսություն» (ռուսերեն, 1968 թվական) ուսումնական ձեռնարկների։


== Երկեր ==
«Сельскохозяйственный травматизм и его профилактика», Е., 1960.
«Десмургия», 1963.


== Գրականություն ==
Айриян А. П. Армянские учёные-медики. - Ер., 1998 - 276 с. ISBN 99930-1-001-7.


== Ծանոթագրություններ ==
Զամոստ

Զամոստ (ուկրաիներեն՝ Заміст), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1750 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Զամոստ գյուղում բնակվում էր 536 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,259 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2069,5 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կալաբիանա

Կալաբիանա  (իտալերեն՝ Callabiana), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Բիելլա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 132 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 19 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 7 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 13821։ Հեռախոսային կոդ՝ 015։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտաուտ
Վիճակագրության ազգային ինստիտաուտ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Էլիզա Կրինից

Էլիզա Կրինից (գերմ.՝ Elise Krinitz, երբեմն հիշատակվել է որպես Էմմա, Կամիլ Սելդենի կեղծանունը, ֆր.՝ Camille Selden, մարտի 22, 1825(1825-03-22), Բելգերն, Գերմանիա - օգոստոսի 7, 1896(1896-08-07), Օրսե), գերմանական ծագմամբ ֆրանսիացի գրող և բանաստեղծ Հայնրիխ Հայնեի պլատոնական սիրեցյալը, որը քնքշությամբ դիմել է նրան որպես Մուշկ (ֆր.՝ Mouche):


== Կենսագրություն ==
Էլիզա Կրինիցի կյանքի մասին շատ քիչ բան է հայտնի կեղծանուններին և խաբեություններին հակվածության պատճառով։ Ըստ որոշ տվյալների՝ ծնվել է ջուլհակի ընտանիքում և ծննդյան ժամանակ ստացել է Յոհաննա Քրիստիանա Մյուլեր անունը (գերմ.՝ Johanna Christiana Müller): Նրա մայրը մահացել է ծննդաբերության ժամանակ, իսկ ինքը Փարիզում մեծացել է գերմանուհի խորթ մոր հետ։ Հետագայում ապրել է Ֆրանսիայի մայրաքաղաքում, բայց դեռ մանկուց հաճախ է եղել Սաքսոնիայում, որտեղից էլ նրա խորթ մայրն էր։ Եղել է կոմպոզիտոր, դաշնակահար և լրագրող, ունեցել է բազմաթիվ նշանավոր մարդկանց հետ շփումներ։ Վաղ տարիքում նա ծանոթացել է Ալֆրեդ Մեյսների (1822-1885) հետ, որը ազդեցություն է ունեցել նրա գրական և բանաստեղծական զարգացման վրա։ Նրա հայրը որոշ ժամանակ թողել է ընտանիքը՝ արտագաղթելով Ամերիկա, սակայն այնտեղից եկել է սնանկացած և մահացել է 1862 թվականին։ 1850-1853 թվականներին նա իբր ամուսնակցել է մի հարուստ ֆրանսիացու հետ, որի հետ ապրել է Մեծ Բրիտանիայում, կարծես թե վատնել է իր ողջ ունեցվածքը և նույնիսկ մի որոշ ժամանակ նրան բռնի ուժով տարել են հոգեբուժարան։ Այնուհետև վերադաձել է Փարիզ և աշխատել գերմաներենից ֆրանսերեն և հակառակը թարգմանություններով։
Նրա հանդիպումը Հայնե հետ տեղի է ունեցել 1855 թվականի հունիսի 19-ին, անբուժելի հիվանդ բանաստեղծի մահից հինգ օր առաջ, նրա փարիզյան բնակարանում, իսկ մինչ այդ նրանք ծանոթ էին միայն նամակագրությամբ, թեև նրանց հանդիպման տարբեր վարկածներ են եղել։ Հայնեի կյանքի վերջին օրերը ջերմացել են «մուշկի» հանդեպ նրա մեջ հանկարծակի բռնկված սիրով, որը նրան ծառայում էր որպես դասախոս, նրան հանձնարարել էր նաև սրբագրել իր բոլոր աշխատանքները։
Իր ստեղծագործությունները նա տպագրել է 1858 թվականից։ Նրա պատանեկության բելետրիստական ստեղծագործությունները գնահատվելեն որպես միջակ, սակայն ավելի ուշ էտյուդներից մի քանիսը, այդ թվում՝ «Portraist de Femmes» (Կանանց դիմանկարներ), Ֆրանսիայում հայտնի են եղել միչև 20-րդ դարի սկիզբը։ 1880-ական թվականներին գիրք է հրատարակել՝ «Les dermiers jours de Heine» (Հայնեի վերջին օրերը) վերնագրով, որում ասում է, որ Հայնեի հետ ծանոթության տարում նա 22 տարեկան է եղել։ Մուշկի և «Նաբուգոդոնոսոր 2-րդ»-ի և «Լոտոսի ծաղկի» երկրպագուի հարաբերությունները, ինչպես կատակով իրեն անվանում էր Հայնեն, մի շարք բանաստեղծություններ են տվել գերմանական գրականությանը։
1882 թվականից ապրել է Ռուանում, որտեղ դասավանդել է գերմաներեն և ֆինանսապես անկախ էր։ Նա մահացել է Փարիզի հարավում գտնվող Օրսե հանգստավայրում՝ 71 տարեկան հասակում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
А. М. Уманский (1890–1907)։ «Мушка, у Гейне»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ 


== Արտաքին հղումներ ==
Über die «Mouche», die der Dichter die «letzte Blume meines larmoyanten Herbstes» nannte Von Edda Ziegler(գերմ.)
Դոմինիկա

Դոմինիկան (անգլերեն՝ Dominica, ֆրանսերեն՝ Dominique), կղզի պետություն է Վեստ Ինդիայում՝ Կարիբյան ծովում՝ Փոքր Անտիլյան կղզեխմբի Դոմինիկա կղզում, որի մայրաքաղաքն է Ռոզոն։ Ընդհանուր տարածքը կազմում է 754 կմ², իսկ ամենաբարձր կետը Դիաբլոտենն է՝ 1,447 մետր բարձրությամբ։ Դոմինիկայի բնակչությունը կազմում է 71,293 մարդ 2011 թվականի գնահատմամբ։
Մակերևույթը լեռնային է։ Կենտրոնում գտնվում է կղզու ամենաբարձր կետը՝ Դյաբլոտեն հրաբուխը (1447 մ)։


== Պատմություն ==

Կղզին հայտնագործել է Ք. Կոլումբոսը 1493 թվականի նոյեմբերի 3-ին, և քանի որ այդ օրը կիրակի էր, այն անվանել է Դոմինիկա, որը թարգմանաբար նշանակում է կիրակնօրյա։ Երկիրը եղել է Մեծ Բրիտանիայի գաղութը։ Անկախություն է ձեռք բերել 1978 թվականին։


== Կլիմա ==

Կլիման արևադարձային է։ Հաճախակի են արևադարձային փոթորիկները։


== Տնտեսություն ==

Տնտեսության հիմքը գյուղատնտեսությունն է։ Մշակում են ադամաթուզ, կոկոսյան արմավենի, կակաո, ցիտրուսներ և այլն։


== Տես նաև ==
Հյուսիսային Ամերիկայի երկրների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Colors of the Wind

Colors of the Wind, երաժշտությունը գրվել է կոմպոզիտոր  Ալան Մենկինի և Սթիվեն Շվարցի կողմից  1995 թվականին «Պոկահոնտաս» մուլտֆիլմի համար և երգչուհի Վանեսա Ուիլյամսի կատարմամբ։
Երգը արժանացել է «Գրեմմի», «Օսկար» և «Ոսկե գլոբուս» մրցանակների՝ լավագույն սաունդթրեք անվանակարգում։


== Երաժշտության հայտնություն ==
Colors of the Wind Վանեսա Ուիլյամսի կարիերայի ամենալավ նվաճումներից մեկն էր, վաճառվել է ավելի քան 500.000 օրինակ, ստացել է «Ոսկե» կարգավիճակ։ Երգը հայտնվեց Billboard Hot 100-ի 4-րդ հորիզոնականում, իսկ Ուիլյամսը ստացավ հերթական «Գրեմմի» «կանացի լավագույն փոփ-վոկալ» անվանակարգում։
Ժողովրդականության շնորհիվ, շատ արվեստագետներ ձայնագրել են երգի քավեր տարբերակը ինչպիսին են` Սառա Ռամիրեսը, Վանեսա Հուդգենսը, Էդիտա Գուրնիակը, Գեորգե Զամֆիրը և շատ ուրիշներ։


== Դիրքը չարթերում ==


== Դիրքը տարվա վերջում ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մերձազովյան դաշտավայր

Մերձազովյան դաշտավայր, բարձրավայր Ուկրաինայի հարավ-արևելքում, Զապորոժիեի և Դոնեցկի մարզերի տարածքում։
Բարձրությունը մինչև 324 մ (Մոգիլա-Բելմակ լեռ)։ Զառիվայր իջնում է դեպի Ազովի ծով։ Ռելիեֆի հիմնական առանձնահատկությունները պայմանավորված են բյուրեղացած հիմքով, որը ծածկված է դեղնահողային ապարներով։
Բարձրավայրից սկիզբ են առնում Մոլոչնայա, Բերդա, Օբիտոչնայա գետերը, որոնք թափվում են Ազովի ծով։
Հողերից գերակայում են հարավային սևահողերը, տարածքը ինտենսիվ մշակվում է։ Ստորոտներին պահպանվել են տափաստանային տեսակի բուսականությամբ վայրեր։
Բարձրավայրում է գտնվում Ուկրաինական տափաստանային արգելոցի «Կամեննիե մոգիլի» մասը։
Արիստոկրատիա

Արիստոկրատիա (հունարեն՝ ἀριστοκρατία` ριστεύς - ազնվական ծագում, ազնվական և κράτος - զորություն, պետություն), պետական կառավարման համակարգ, որտեղ իշխանությունը պատկանում է մի խումբ մարդկանց, որոնք համարվում են բարձրագույն խավի ներկայացուցիչներ` ազնվականներ։ Ազնվականներ համարվում են բարձր դասի ներկայացուցիչները։
Ազնվականության և օլիգարխիայի հիմնական տարբերությունը այն է, որ ազնվականության դեպքում առաջնորդը անում է այն ինչ բխում է երկրի շահերից, իսկ օլիգարխիայի դեպքում առաջնորդը առաջնորդվում է իր կամ իր շրջապատի շահերից ելնելով։


== Ծանոթագրություններ ==
(4572) Բրագ

(4572) Բրագ (անգլ.՝ Brage), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի սեպտեմբերի 8-ին Պոլ Յենսենի կողմից Բրորֆելդեում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,597179 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1887 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0057 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1528,8 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,235479 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4572) Բրագ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Անտոնի Բրոդովսկի

Անտոնի Բրոդովսկի (լեհ.՝ Antoni Brodowski, դեկտեմբերի 26, 1784(1784-12-26), Վարշավա, Ռեչ Պոսպոլիտա - մարտի 31, 1832(1832-03-31)[…], Վարշավա, Ռուսական կայսրություն), լեհ նկարիչ, մանկավարժ, լեհական նկարչության կլասիցիզմի ամենամեծ ներկայացուցիչը։


== Կենսագրություն ==
Անտոնի Բրոդովսկին ծնվել է 1784 թվականին Վարշավայում։ Բրոդովսկու ուսուցիչներն են եղել Ֆելիքս Իվո Լեյխերը, Կապպլերը և այլք։ Նկարչություն է ուսումնասիրել Փարիզում Ժակ Լուի Դավիդի և Ֆրանսուա Ժերարի մոտ։
1814 թվականին վերադարձել է Վարշավա։ «Սավուղի զայրույթն ընդդեմ Դավթի» նկարի համար ոսկե մեդալի արժանանալուց հետո ստանում է Վարշավայի համալսարանի կերպարվեստի ֆակուլտետի գեղանկարչության և նկարչության պրոֆեսորի պաշտոնը։
1822 թվականին Բրոդովսկին ընդունվում է Վարշավայի գիտության ընկերների ասոցիացիա։ Նկարչի աշակերտներից են եղել Ռաֆալ Հաձևիչը, Յան Նեպոմուցեն Գլովացկին և Յակուբ Տատարկևիչը։
Բրոդովսկին նկարել է դիցաբանական և աստվածաշնչյան թեմաներ, ինչպես նաև ունի պատմական կտավներ և բազմաթիվ դիմանկարներ։ Նրա որդիները` Յուզեֆն ու Տադեուշը, նույնպես նկարիչներ են եղել։
Անտոնիո Բրոդովսկին «Արվեստի դպրոցի դիրքորոշում» (1824) տեսական աշխատանքի հեղինակն է։


== Ստեղծագործություններ ==

Յուլիան Նեմցևիչի դիմանկարը
Արքեպիսկոպոս Շեպան Խոլովչիկի դիմանկարը (1828)
Ստանիսլավ Պոտոցկու դիմանկարը
Թագավորի եղբոր դիմանկարը
Սավուղի զայրույթն ընդդեմ Դավթի
Էդիպն ու Անտիգոնան
Յուզեֆ Պոնյատովսկու դիմանկարը
Պարիսը փրյուգիական թասակով
Ալեքսանդր I-ը Վարշավայի համալսարանին դիպլոմ է հանձնում
Լյուդովիկ Օսինսկու դիմանկարը
Վոյցեխ Բոգուսլավսու դիմանկարը


== Գրականություն ==
Бродовский, Антон // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). - СПб., 1890-1907.


== Ծանոթագրություններ ==
Ուշգուլի

Ուշգուլի (վրաց.՝ უშგული), սվանական համայնք Վրաստանի Մեստիայի մունիցիպալիտետի Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզում։
Ուշգուլին բաղկացած է չորս գյուղերից՝
 Ժիբիանի (վրաց.՝ ჟიბიანი) ծովի մակարդակից բարձր է 2100 մետր
 Չվիբիանի (վրաց.՝ ჩვიბიანი)
 Չաժաշի (վրաց.՝ ჩაჟაში)
 Մուրկմելի (վրաց.՝ მურყმელი)
 Lamjurishi (վրաց.՝ ლამჯურიში)
Ուշգուլիի Վերին Սվանեթի գյուղերի կառույցների մի մասը համարվում է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի ժառանգություն։
Ծովի մակարդակից բարձրությունը կազմում է 2410 մետր։
Տեղակայված է Կովկասի ամենաբարձր գագաթներից մեկի՝ Շխարայի ստորոտին։ Տարածաշրջանում բնակվում է 70 ընտանիք (շուրջ 200 մարդ), գործում է փոքրիկ դպրոց։ Տարվա 6 ամիսների ընթացքում տարածքը ձյունածածկ է, և դեպի Մեստիա ճանապարհն անանցանելի է։
Գյուղերում կարելի է հանդիպել տիպիկ սվանեթական պաշտպանական աշտարակներ։ Ուշգուլի մատուռը (12-րդ դար) գտնվում է գյուղի մոտակա բարձունքի վրա։
Միխայիլ Կալատոզովի Աղ Սվանեթիին վավերագրական ֆիլմը նկարվել է Ուշգուլիում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Ուշգուլի համայնքի նկարագրությունը
Սվանեթի ոչ պաշտոնական կայքը
Ամգուեմա (գյուղ, Իուլտինսկի շրջան)

Ամգուեմա (ռուս.՝ Амгуэма, չուկ.՝ Омваам), գյուղ Ռուսաստանի Չուկոտկայի ինքնավար օկրուգի Իուլտինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 511 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վիեննայի համերգասրահ

Վիեննայի համերգասրահ, համերգասրահ Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայում։ Բացվել է 1913 թվականին։ Հիմնադրման օրվանից ի վեր համերգասրահում շեշտադրումը դրվում է թե՛ ավանդական, թե՛ նորարարական երաժշտական ոճերի վրա։


== Պատմություն ==
Haus für Musikfeste-ի (երաժշտական փառատոների համերգասրահ) ստեղծման գաղափարը ի հայտ է եկել 1890 թվականին։ Անհրաժշետ էր ստեղծել նոր բազմանպատակ կառույց, որը կտարբերվեր ավանդական վիեննական Musikverein-ից։ Լյուդվիգ Բոմանի նախագծով շինությունն ունենալու էր սահադաշտ և հեծանվային ակումբ, կից բացօթյա տարածք 40,000 հանդիսականի համար։ Սակայն այս նախագիծը չընդունվեց։ Ներկայումս շինության կողքին կա սահադաշտ։
Վիեննայի համերգասրահը կառուցվել է 1911-1913 թվականներին, ճարտարապետներ Ֆելների և Հելմերի կողմից Լյուդվիգ Բոմանի հետ համատեղ։
Շինության չափերն են 70x40 մետր, նախնական ունեցել է երեք սրահ։ Սրահներում համերգներ կարող են ընթանալ միաժամանակ, քանի որ սրահները ձայնամեկուսացված են։ Օրիգինալ մոդեռն շինությունը մասամբ ավերվել է վերանորոգման ժամանակ, սակայն շենքը վերականգնվել է օրիգինալ նախագծերից 1970-ական թվականներին։ Համերգասրահում է գտնվում պատմական երգեհոնը, որը տեղադրվել է ավստրիական Rieger ֆիրմայի կողմից 1913 թվականին։ 1997-2000 թվականներին համերգասրահը հիմնովին վերանորոգվել է։
Սրահներ

Großer Saal (մեծ սրահ) ունի 1,840 տեղ
Mozartsaal, ունի 704 տեղ
Schubertsaal, ունի 336 տեղ
Berio Saal-ը ավելացվել է վերջին վերանորոգումից հետ, տեղավորում է 400 մարդՀունգարացի զինվորների այրիների և որբերի համար պատմական համերգը տեղի է ունեցել 1918 թվականի հունվարի 12, որի հովանավորներ են եղել է Ավստրիայի կայսր Կառլ 1-ինը և Ավստրիայի վերջին կայսրուհի Ցիտա Բուրբոն Պարսկայան։


== Ծրագրեր ==
Վիեննայի համերգասրահում հանդես են գալիս Վիեննայի սիմֆոնիկ, Վիեննայի կամերային նվագախմբերը, Wiener Singakademie և Klangforum Wien-ը, որպես ռեզիդենտ նվագախումբ։ Համերգներ են կազմակերպում նաև Վիեննայի ֆիլհարմոնիկը և այլ կազմակերպություններ։
Տարվա ընթացքում համերգասրահում տեղի են ունենում տարբեր փառատոներ՝

Resonanzen վաղ երաժշտական փառատոն հունվարին
Վիեննայի գարնանային փառատոն, Wiener Frühlingsfestival ապրիլ, մայիս ամիսներին
Internationale Musikfest մայիս, հունիս ամիսներին
Wien Modern աշնանը


== Տնօրեններ ==
Էգոն Սիֆեհլեր (1946-1961)
Պիտեր Վեյզեր (1961-1977)
Հանս Լանդեսման (1978-1984)
Ալեքսանդր Պերեյրա (1984-1991)
Կարսթեն Ուիթ (1991-1996)
Քրիստոֆ Լիեբե-Սոտեր (1996-2007)
Ներնարդ Կերես (2007 թվականից)


== Ծանոթագրություններ ==


== Մատենագիտություն ==
Barta, Erwin, Das Wiener Konzerthaus zwischen 1945 und 1961. Eine vereinsgeschichtliche und musikwirtschaftliche Studie. Schneider, Tutzing 2001 ISBN 3-7952-1037-2


== Արտաքին հղումներ ==
Wiener Konzerthaus
Wien Modern Festival
Երշովո (գյուղ, Նովոդուգինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԵրշովոԵրշովո (ռուս.՝ Ершово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մահացու թշնամի

«Մահացու թշնամի» (ռուս.՝ Смертный враг), Միխայիլ Շոլոխովի «Դոնի պատմությունների» մոտիվների հիման վրա ռեժիսոր Եվգենի Մատվեևի 1971 թվականին նկարահանած ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Խորհրդային իշխանությունը ստեղծվեց միայն Դոնում, և առաջին կոմունայում տեղի ունեցավ բախում։ Կոմունայի ղեկավար Արսենի Կլյուկվինի կինը, հավատալով սպիտակ սպայի խոստումներին, սիրահարվում է նրան և երեխայի հետ գնում է նրա հետ ապրելու։ Նա չցանկանալով թաքցնել իր զգացմունքները, չի կարողանում դիմակայել սպիտակ սպայի անասնական վերաբերմունքին, վերադառնում է բոլշևիկի մոտ։


== Դերերում ==
Եվգենի Մատվեև – Արսենի Անդրեևիչ Կլյուկվին, ավանային կոլեկտիվի ղեկավար
Ժաննա Պրոխորենկո – Աննա Սերգեևնա Յաշչուրովա
Ստանիսլավ Չեկան – Իգնատ Միխայլովիչ Յաշչուրով, կուլակ
Ալեքսանդր Լազարև – Ալեքսանդր Իգնատևիչ Յաշչուրով, Աննայի ամուսին
Գեորգի Վիցին – Եգոր
Պյոտր Գլեբով – Վլաս Տիմոֆեևիչ, ջրաղացպան
Սվետլանա Կոնովալովա – Յաշուրիխա
Նատալյա Ռիչագովա – Դունյաշա Պտիցինա
Վալենտինա Վլադիմիովա – Պարասկա
Մայա Բուլգակովա – Եվդոխա
Բորիս Յուրչենկո – Ֆեդոտ
Ալեքսեյ Ինժեևատով – Միտրոխա
Ստեպան Կռիլով – կազմակերպության քարտուղար
Վլադիմիր Պիցեկ – Պետրովիչ
Սերյոժա Սիզով – Գրիշուտկա
Նիկոլայ Բարմին – կուլակ
Վալենտին Բրիլեև – ընկեր կենտրոնից
Զոյա Վասիլկովա – Վլասի կինը
Վալերիան Վինոգրադով – կուլակ
Մարիա Վինոգրադովա – փախստական
Լիդիա Դրանովսկայա – փախստական
Իվան Ժևագո – կուլակ
Գեննադի Կրաշենիննիկով – համայնքին միացող գեղջուկ
Պյոտր Կիրյուտկին – Ֆիլիպի պապը
Մարիա Կրեմնևա – կուլակուհի
Վլադիմիր Նոսիկ – սև կոմսոմոլ
Գալինա Սամոխինա – փախստական
Դանուտա Ստոլյարսկայա – կուլակուհի
Զոյա Տոլբուզինա – գեղջկուհի
Վիկտոր Ուրալսկի -սովյալ
Կլավդիա Խաբարովա – կուլակուհի
Ալեքսանդրա Խարիտոնովա – գեղջկուհի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Смертный враг»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Ծաթեր (Երզնկայի գավառ)

Ծաթեր, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։


== Բնակչություն ==
1872-1873 թվականներին ուներ 3 տուն, 1914 թվականին` 5 տուն` 30 հայ բնակչով։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործությունն ու արհեստներն էին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դևալվացիա

Դևալվացիա, դրամական միավորի ոսկու պարունակության օրենսդրական պակասեցում կամ օտարերկրյա տարադրամի նկատմամբ նրա պաշտոնական կուրսի իջեցում։ Դեվալվացիայի են դիմում ինֆլյացիայի պայմաններում  դրամաշրջանառությունը կայունացնելու համար։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո արևմտյան երկրներում անց է կացվել ավելի քան 400 դեվալվացիա, որից ամենանշանակալին ամերիկյան դոլլարի 1972 թվականին դևալվացիան Է։
Պորոգի (գյուղ, Յամպոլի շրջան)

Պորոգի (ուկրաիներեն՝ Пороги), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Յամպոլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1900 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պորոգի գյուղում բնակվում էր 820 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,22 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 369,37 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Արոսենի գորշավուն

Արոսենի գորշավուն (լատ.՝ Sorbus  subfusca), վարդազգիների ընտանիքի, արոսենի ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Փոքր ծառ կամ թուփ է` 3- 5 մ բարձրությամբ։ Տերևները հակառակ ձվաձև են, 6- 10 սմ երկարությամբ, 3,5- 7 սմ լայնությամբ, նոր բացված ժամանակ ավելի երկարավուն, կրկնակի սղոցաեզր։ Աղվամազապատությամբ տարբեր անհատներ խիստ տարբերվում են մեկը մյուսից, կան բույսեր, որ բոլորովին մերկ են և կան առանձին բույսեր, որոնց տերևները ծածկված են խիտ թաղիքանման մազմզուկներով, ընդ որում աղվամազերի գույնը ևս խիստ փոփոխական է. հանդիպում են ինչպես մոխրականաչավուն, այնպես էլ գորշավուն աղվամազով ծածկված տերևներ։ Ծաղիկներն ունեն 16- 18 մմ տրամագիծ։ Առէջներն ունեն մանր, կլորավուն փոշեպարկեր։ Հասուն պտուղները վառ
կարմիր են։ Պտղի էնդոկարպը քարաբջիջներ չունի։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Կովկասում։ Հայաստանի պայմաններում հանդիպում է Ապարան- Հրազդանում, Վայքում, Զանգեզուրում, որտեղ տարածված է վերին անտառային գոտում, հատկապես մերձալպյան կեչուտներում, ծովի մակերևույթից մինչև 2400 մ բարձրությունների վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Շոլա (գետ)

Շոլա (ռուս.՝ Шола), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սպիտակ լճի ափում։ Գետի երկարությունը 81 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Անուշկա Դելոն

Անուշկա Դելոն (ֆր.՝ Anouchka Delon, նոյեմբերի 25, 1990(1990-11-25), Ժյան), կինոյի, թատրոնի և հեռուստատեսության ֆրանսիացի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==

Անուշկա Դելոնը ծնվել է ֆրանսիացի դերասան Ալեն Դելոնի և հոլանդացի մոդել Ռոզալի վան Բրեմենի ընտանիքում՝ 1990 թվականի նոյեմբերի 25-ին։
Ունի կրտսեր եղբայր՝ Ալեն-Ֆաբիեն Դելոնն ու երկու ավագ եղբայր՝ հոր այլ կապերից ծնված։
Անուշկայի աչքերը տարբեր գույնի են՝ շագանակագույն և կապույտ։
12 տարեկանում իր դեբյուտն արեց՝ հոր հետ խաղալով «Առյուծ» ֆիլմում, որը Ժոզեֆ Կեսսելի վեպի էկրանավորումն է։ 2007 թվականից 2010 թվականներին Անուշկա Դելոնը սովորել է Փարիզի «Cours Simon»-ում: 2011 թվականից հոր հետ հանդես է գալիս Բուֆ Պարիզյեն երաժշտական թատրոնում։
2015 թվականին մասնակցել է Ֆորտ Բոյար խաղին։


== Թատերական աշխատանքներ ==
Սովորական օր (2011), ռեժիսոր՝ Ժան-Լյուկ Մորո
Սովորական օր (2014/15), ռեժիսոր՝ Անն Բուրժո
Սառցակալածը (2015), ռեժիսոր՝ Սթիվ Սուիսսա
Թիթեռներն ազատ են (2016), ռեժիսոր՝ Ժան-Լյուկ Մորո


== Ֆիլմագրություն ==
Առյուծ (2003) - Պատրիսիա Բուլիթ
Ինտիմ կյանք օկուպացիայի ժամանակ (2011) - պատմող
Սերը օկուպացիայի ժամանակ  (2011) - պատմող


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Stars : toute l’actu des stars — Gala
Անուշկա Դելոն Ինստագրամում
Իգինժա

Իգինժա (ռուս.՝ Игинжа), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վելիկոյ գետի ափում։ Գետի երկարությունը 20 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթյան ավազանային շրջանին, գետային ավազանը Նևի, ենթաավազանը՝ Սվիրի։ Գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օնեժսկի ավազանն է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01040100512102000017742
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102001774
Ավազանի կոդը - 01.04.01.005
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 2
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
(4896) Տոմոեգոզեն

(4896) Տոմոեգոզեն (անգլ.՝ Tomoegozen), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի դեկտեմբերի 20-ին Ցունեո Նիջիմայի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Օջիմայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,10678 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,584 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6296 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2000,16 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,179986 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 16,57° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4896) Տոմոեգոզեն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Տորբեևո (քաղաքատիպ ավան, Տորբեևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏորբեևոՏորբեևո (ռուս.՝ Торбеево, մոկշ.՝ Тарбей), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Մորդովիա հանրապետության Տորբեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9370 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(815) Կոպելիա

(815) Կոպելիա (անգլ.՝ Coppelia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1916 թվականի փետրվարի 2-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,659288 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4602 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8584 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1583,97 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,227277 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,86° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(815) Կոպելիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Cowboy Bebop Blue

Cowboy Bebop Blue, երրորդ ալբոմը, Cowboy Bebop մուլտֆիլմի սաուդրեկ։ Ձայնասկավառակը թողարկվել է 1999 թվականին։ Ալբոմը ներառում է բազմաթիվ վոկալ ստեղծագործություններ, ինչպես նաև Ավե Մարիա երգի կատարումը Վարշավայի ֆիլարմոնիկ նվագախմբի կատարմամբ։


== Ստեղծագործությունների ցանկ ==
Մոգական խորհրդանշան

Մոգական խորհրդանշան (սիգիլ, լատիներեն՝ sigillum «կնիք»), խորհրդանշան, որն օգտագործվում է մոգության մեջ։ Տերմինը սովորաբար օգտագործվում է դևի կամ այլ էակի պատկերային ստորագրությունը մատնանշելու համար։ Ներկայումս կիրառվում է հատկապես քաոսի մոգության մեջ որպես՝ մոգի ցանկալի արդյունքի խորհրդանիշ։


== Պատմություն ==
Լատիներեն sigillum բառը նշանակում է «կնիք», այն կարող է ծագած լինել եբրայերեն סגולה (սեգուլա, «հոգևոր ազդեցություն ունեցող բառ կամ գործողություն, թալիսման»)։ Բառի ներկա իմաստի կիրառումը ծագել է վերածննդյան մոգությունից՝ իր հերթին անտիկ մոգությամբ ներշնչված։
Միջնադարյան ծիսական մոգության մեջ մոգական խորհրդանիշը սովորաբար օգտագործվում էր որպես օկուլտական խորհրդանիշ՝ ներկայացնելով տարբեր հրեշտակներ և դևեր, որոնց մոգը կանչում էր։ Մոգության դասագրքերը՝ գրիմուարները, հաճախ պարունակում էին մոգական խորհրդանիշները ներկայացնող էջեր։ Մասնավորապես հայտնի է «Սողոմոնի փոքր բանալին բանալին», որտեղ մոգության նպատակներով բերված են դժոխքի 72 դևերի մոգական խորհրդանիշները։ Այս մոգական խորհրդանիշները համարվում էին հոգու իրական անունը՝ մոգին թույլ տալով կառավարել էակին։
Կոնկրետ հոգու մոգական խորհրդանիշն ստեղծելու համար օգտագործվում է կամեասը (մոգական քառակուսիներ). հոգու անունը վերածում էին թվերի, որոնք գրում էին մոգական քառակուսու մեջ։ Ապա թվերի դիրքերը գծերով միացվում էին իրար՝ ստեղծելով մի աբստրակտ պատկեր։
Ծիսական կամ մոգական նպատակներով խորհրդանիշների օգտագործումը տարածված էր առնվազն նոր քարեդարյան ժամանակաշրջանից։


== Ծանոթագրություններ ==
Կյամյարյա (գյուղ, Գատչինսկի շրջան)

Կյամյարյա (ռուս.՝ Кямяря), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գետնաելակը ձյան տակ

Գետնաելակը ձյան տակ (ռուս.՝ Земляника под снегом), ռուսական կարճամետրաժ մուլտֆիլմ։


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմի սյուժեն հիմնված է ճապոնական ժողովրդական հեքիաթի վրա։ 
Մի ընտանիքում մեծանում էին երկու աղջիկներ։ Նրանցից մեկի անունը օ-Տիյո էր. նա աշխատասեր էր, տնային գործեր էր անում, գնում էր ջուր բերելու, ծաղիկներն էր ջրում, փայտ կրում։ Իսկ մյուս աղջիկը, որի անունը օ-Խանա էր, միայն քնում էր, հանգստանում և վայելում կյանքը։ Եվ մի անգամ ձմռանն այս ալարկոտը գետնաելակ ուտել է ցանկանում և քրոջը դուրս է անում, որ նա գնա ու գտնի հատապտուղը։ Աղջկան օգնում է լեռնային ծեր հոգին։ Նա ձմռանն ամառ է ստեղծում, որպեսզի աղջիկը կարողանա գետնաելակ հավաքել քրոջ համար։ Բայց հանկարծ ալարկոտը ցանկանում է կապույտ գետնաելակ համտեսել։ Օ-Տիյոյին կրկին ուղարկում են անտառ և աղջկան նորից օգնում է ծեր հոգին։ Բայց երբ օ-Խանան և նրա մայրն ուտում են կապույտ գետնաելակը, նրանք կիցունե են դառնում։


== Հեղինակներ ==
Հեղինակները ներկայացված են ըստ մուլտֆիլմի լուսագրերերի։


== Տես նաև ==
Տասներկու ամիսներ (մուլտֆիլմ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Сказки японских островов Земляника под снегом. — Рипол-Классик, 2012. — 144 с. — ISBN 978-5-386-02787-2


== Արտաքին հղումներ ==
«Մորին ձյան տակ» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Энциклопедия отечественной мультипликации (авт. Сергей Капков, «Алгоритм», 2006)
Վասիլի Կասիյան

Վասիլի Իլյիչի Կասիյան (ուկրաիներեն՝ Василь Ілліч Касіян, հունվարի 1, 1896(1896-01-01) կամ դեկտեմբերի 20, 1896(1896-12-20), Q110397516?, Սնյատին, Իվանո-Ֆրանկովսկի մարզ - հունիսի 29, 1976(1976-06-29), հունիսի 26, 1976(1976-06-26) կամ 1976, Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային նկարիչ, ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (1944), ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի իսկական անդամ (1947)։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Պրագայի գեղարվեստի ակադեմիայում (1920-1926)։ 1927 թվականից ապրում է ՈւՍՍՀ-ում։ Հեղինակ է փորագրությունների («Գործադուլ», փայտագրություն, 1926, «Վ. Ի. Լենինը և Ուկրաինան», նկարաշար, օֆորտ, 1947), պլակատների, ռուս և ուկրաինացի դասական գրողների երկերի նկարազարդումների։ 1962-1968 թվականներին՝ ՈւՍՍՀ նկարիչների միության վարչության նախագահ։ Տարաս Շևչենկոյի անվան ՈւՍՍՀ պետական մրցանակի (1964) և ՈւՍՍՀ պետական մրցանակի (1971) դափնեկիր։


== Ծանոթագրություններ ==
Զելյոնոե (գյուղ, Կրասնոարմեյսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶելյոնոեԶելյոնոե (ուկրաիներեն՝ Зелене), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոարմեյսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Զելյոնոե գյուղում բնակվում էր 220 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Յուպիտեր LXIX

Յուպիտեր LXIX, Յուպիտերի անկանոն բնական արբանյակներից է, ունի հակադարձ շարժում։ Հայտնաբերվել է Սքոթ Շեփարդի ղեկավարած խմբի կողմից 2017 թվականին, սկզբում արբանյակը ստացել է S/2017 J 8 ժամանակավոր անվանումը։
Յուպիտեր LXIX արբանյակը ունի մոտ 1 կմ տրամագիծ, և պտտվում է Յուպիտերի շուրջ միջինում 23 232 700 միլիոն կմ հեռավորության վրա, 719,6 օրվա ընթացքում։ Արբանյակի ուղեծրի թեքումը կազմում է 164,7° խավարածրի հարթության նկատմամբ, իսկ էքսցենտրիսիտետը 0,312 է։
Յուպիտեր LXIX արբանյակը պատկանում է Կարմեի խմբին, որի արբանյակները ունեն հակադարձ շարժում, հեռավորությունը մոլորակից ընկնում է 23 - 24 գիգամետր միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը մոտ 165° է։


== Տես նաև ==
Յուպիտերի արբանյակներ


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսեևկա (գյուղ, Տեմենիկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսեևկա (այլ կիրառումներ)Ալեքսեևկա (ռուս.՝ Алексеевка), գյուղ Ռուսաստանի Մորդովիա հանրապետության Տեմենիկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 219 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գիշերը դատավարությունից առաջ

Գիշերը դատավարությունից առաջ (ռուս.՝ Ночь перед судом), Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատմվածքը։ Առաջին անգամ տպագրվել է 1886 թվականի փետրվարի 1-ին «Բեկորներ» ամսագրի 5-րդ համարում` «Պատահար իմ բժշկա-շարլատանական պրակտիկայից» ենթավերնագրով։ Պատմվածքը ընդգրկվել է «Անմեղ  ելույթներ» ժողովածուի մեջ` «Դատապարտյալի պատմածը» խորագրով։


== Սյուժե ==
Քաղաքացի Զայցևը գնում է շրջանային դատարան, որտեղ լսվելու է նրա գործը երկկնության մեղադրանքով։ Գիշերը կանգ առնելով կայարանում` Զայցևը հանդիպում է Զինոչկային, աղջնակ, որը գիշերում է հարևան սենյակում և տառապում էր փայտոջիլից։ Բժշկի անվան տակ, պարսկական փոշով անկողինը մշակելու պատրվակով Զայցևը մտնում է նրա սենյակ, որտեղ հանդիպում է Զինոչկայի ամուսնուն՝ պետական խորհրդական Ֆեոդորին (Ֆեդիա), որի հայտնվելը Զայցևի համար տհաճ անակնկալ էր։ Նրանց միջև խոսակցություն է սկսվում, և պարզվում է, որ Զինոչկան կրծքավանդակի շրջանում ուժգին ցավեր ունի։ Չնայած բժշկական հմտությունների գործնական բացակայությանը, Զայցևը ստիպված եղավ զննել նրան և հանպատրաստից դուրս գրել դեղատոմս, որպեսզի չբացահայտեր իր խաբեությունը։ Հաջորդ օրը դատարանում Զայցևը կրկին տեսավ Ֆեդորին` արդեն որպես իր գործով դատախազ։ Երկուսն էլ նյարդայնացան, և Զայցևը հասկացավ, որ իր վիճակը վատ է. «...Ըստ ցուցումների դատախազը որոշել է ինձ մեղադրել...»: Պատմությունն ընդհատվում է նիստի ընդմիջմամբ, և Զայցևի հետագա ճակատագիրը մնում է անհայտ։


== Պիես ==
Պատմվածքի հիման վրա Չեխովը գրել է համանուն պիեսը, որի սյուժեն գործնականում մնացել է անփոփոխ՝ բացառությամբ որոշ մանրամասների։ Զայցևի ոճրագործություններին ավելացել է կտակի կեղծումը և սպանության փորձը. ավելի մանրամասն նկարագրված է «Զինոչկայի» «բուժզննությունը». ամբողջությամբ բացակայում է հաջորդ օրվա առավոտյան տեղի ունեցած իրադարձությունների նկարագրությունը, երբ Զայցևը գումար է ստանում Ֆեոդորից, այնուհետև նրանք կրկին հանդիպում են դատարանում։ Շատ առումներով պիեսը համարվում է անավարտ` բառերի կրճատմամբ, «Վարագույր» բառի բացակայությամբ, որով սովորաբար Չեխովն ավարտում էր պիեսը։
1914 թվականին պիեսը դիտման համար ուղարկվել է դրամատիկ գրաքննության (ամենայն հավանականությամբ՝ Մարիա Չեխովայի կողմից), իսկ 1914 թվականի մարտի 24-ին թույլատրվել է դրա ցուցադրությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մխիթար (անձնանուն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մխիթար (այլ կիրառումներ)Մխիթար, հայկական ծագում ունեցող արական անձնանուն, որն առաջացել է հայերեն «մխիթարանք», «սփոփանք» բառերից։ Անունը եբրայրերենում հնչում է որպես Նավում, Մանայեմ, Մանայեն, իսկ արաբերենում՝ Թասալու։ Անվան այլ ձևերն են Մխիթարիկ, Մխիթարուկ (այժմ գործածական չեն) Մխիկ (17-րդ դարից սկսած), Խիթար (հատուկ է թիֆլիսահայերին, քանի որ նրանց բարբառով «մխիթարել» բառը դարձել է «խիթարիլ»․ առաջին հիշատակում 1665 թվական), Մխիթարիչ, իսկ որպես կրճատ տարբերակ օգտագործվում է Մխո ձևը։ Անվանումից առաջացած ազգանուններից են Մխիթարյան, Խիթարյան, Մխիկյան ազգանունները։
Մխիթար անվանումը սկսում է հիշատակվել սկսած 6-րդ դարից և մինչև այժմ էլ գործածական է։ Ըստ մեկ այլ տարբերակի՝ առաջացել է «մի՛ խիթար» ձևից, որտեղ «խիթել» (կամ «խիթալ») բառը նշանակում է «խղճի խայթ», «կասկած, վախ»․ ուստի «մի՛ խիթար» նշանակում է «հոգս մի՛ ունեցիր, մի՛ մտատանջվիր, մի՛ վախեցիր»։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարլ Էբերտ

Կարլ Էբերտ (գերմ.՝ Karl Egon Ebert, հունիսի 5, 1801(1801-06-05), Պրահա, Չեխական թագի հողեր, Սրբազան Հռոմեական կայսրություն - հոկտեմբերի 24, 1882(1882-10-24), Պրահա, Բոհեմիայի թագավորություն, Ցիսլեյտանիա, Ավստրո-Հունգարիա), գերմանա-բոհեմական բանաստեղծ, դրամատուրգ-լիբրետիստ, բանաստեղծական և դրամատիկական ստեղծագործությունների հեղինակ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է պետական պաշտոնյայի` գաղտնի խորհրդականի ընտանիքում։ Գործնական վարչական գործունեությունը երկար ժամանակ շեղել են նրան գրականությունից։
Կ. Էբերտը չեխ և գերմանացի գրողների միջև համագործակցության կողմնակից էր և 1848 թվականին 60 գրողների հետ ստորագրել է Ավստրիական կայսրության կազմում չեխերի և գերմանացիների հավասար իրավունքների մասին խնդրագիրը։
1872 թվականին նրան պարգևատրել են Երկաթե թագի շքանշանով և բարձրացրել պալատականի աստիճանի։


== Ստեղծագործություններ ==
1824 թվականին նա հրատարակել է իր առաջին ժողովածուն, որին հաջորդել է «Վլաստա» ծավալուն հերոսական բանաստեղծությունը, որով նա համբավ է ձեռք բերել։
1834 թվականին գրել է «Բրետիսլավը և Յուտան» դրաման։ Շփվելով այսպես կոչված շվաբյան դպրոցի բանաստեղծների հետ, ուժեղ ազդեցություն է կրել Լ. Ուլանդից։ 
Քնարականությունը Էբերտի տաղանդի ամենաուժեղ կողմն է։ Ուշադրության արժանի են Էբերտի բալլադներից մի քանիսը ևս։
1877 թվականին Պրահայում 7 հատորով հրատարակվել է բանաստեղծի գրական ժառանգությունը։ 
Կոմպոզիտոր Ֆ. Մենդելսոնի կողմից երաժշտություն է գրվել նրա մի քանի ստեղծագործությունների համար։
Նա երկու օպերաների` Ջոզեֆ Դեսաուերի «Լիդվինայի» և Լեոպոլդ Մեչուրի «Դեր Չիլդի» լիբրետոների հեղինակ է։


== Ընտրված աշխատանքներ ==
«Das Kloster»` հովվերգություն (1833, հինգ բանաստեղծություն),
«Fromme Gedanken eines weltlichen Mannes» (1858),
«Brunoy»` դրաման Լուի 16-րդ-ի դարաշրջանից
«Die Magyarenfrau»` դյուցազներգություն(1864),
«Wald und Liebe»` հովվերգություն (1874),
«Gesammelte poetische Werke» (1877, 7 հատոր),
«Die Auswanderer» և «Am Bergsee» (1879)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Эберт, Карл-Эгон»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Սեդ Յոլ (Լոկչիմի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սեդ Յոլ (այլ կիրառումներ)Սեդ Յոլ (ռուս.՝ Сед-Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Լոկչիմ գետի ձախ ափին՝ 101 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 11 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000018075
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001807
Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Մելիք-Շահնազարյան

Մելիք-Շահնազարյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Կոստանդին Մելիք-Շահնազարյան, հայ երգիծաբան, արձակագիր (1856-1940)։
Սողոմոն Մելիք-Շահնազարյանց, հայ արձակագիր, գյուղագիր (1862-1942)։


== Տես նաև ==
Մելիք-Շահնազարյաններ, հայ մելիքական տոհմ Արցախում, XVI դ․ վերջին—XIX դ․ սկզբին։


== Ծանոթագրություններ ==
Հատուկ բանակ

Հատուկ բանակ  (ռուս.՝ ОсобаяА), Ռուսական կայսերական բանակի համազորային օպերատիվ զորամիավորումների և զորամասերի խմբավորում Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Այսպես կոչվել է սնահավատության մտավախություններից, որպեսզի այն չհամարվի «13-րդ»-ը։


== Կազմ ==
Դաշտային վարչակազմը կազմավորվել է 1916 թվականի օգոստոսին՝ հեծելազորի գեներալ Վ.Մ Բեզոբրազովի բանակային խմբի հիման վրա։ 1917 թվականի վերջին շտաբը գտնվում էր Լուցկում, նույն թվականի դեկտեմբերին՝ Ռովնոյում։ Կազմալուծվել է 1918 թվականի սկզբին։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ բանակի մարտական կազմը բազմիցս փոփոխվել է։ Առավելագույնս նրա կազմի մեջ մտնում էր 14 բանակային կորպուս։
1917 թվականի վերջին բանակն իր կազմի մեջ ուներ՝

XXXI բանակային կորպուսը
XXXIX բանակային կորպուսը
XLIV բանակային կորպուսը
XLVI բանակային կորպուսը
Թուրքեստանյան I բանակային կորպուսը
IV հեծելազորային կորպուսը
VII հեծելազորային կորպուսը


== Գտնվել է կազմում ==
Հարավ-արևմտյան ճակատում (1916 թվականի օգոստոսից նոյեմբեր)
Արևմտյան ճակատում (1916 թվականի նոյեմբերից 1917 թվականի հուլիս)
Հարավ-արևմտյան ճակատում (1917 թվականի հուլիսից 1918 թվականի սկիզբ)


== Մարտական գործողություններ ==
Բանակի Հարավ-արևմտյան ճակատ տեղափոխելուց հետո նրա առջև Կովել քաղաքին հարվածելու խնդիր էր դրված։ Սակայն 1916 թվականի սեպտեմբերի 17-ին նախատեսված հարձակումը ձախողվել է ռայխսվերի հեծելազորի գեներալ Գեորգ դեր ֆոն Մարվիցի ղեկավարած գերմանական զորախմբի  հասցրած հարվածի պատճառով, իսկ սեպտեմբերի 19-22-ը Հատուկ և 8-րդ բանակները մղել են Կովելի հինգերորդ ճակատամարտը, իսկ ամսվա վերջին՝ նաև վեցերորդը։


== Հրամանատարներ ==
14.08.1916-10.11.1916 - հեծելազորի գեներալ Վասիլի Իոսիֆի Գուրկո
10.11.1916-17.02.1917 – հրամանատարի ՊԺԿ՝ հետևակի գեներալի Պյոտր Սիմեոնի Բալուև
17.02.1917-31.03.1917 – հեծելազորի գեներալ Վասիլի Իոսիֆի Գուրկո
02.04.1917-09.07.1917 - հետևակի գեներալ Պյոտր Սիմեոնի Բալուև
12.07.1917-29.08.1917 – հեծելազորի գեներալ Իվան Գեորգիի Էրդելյի
29.08.1917-14.09.1917 – հրամանատարի ՊԺԿ՝ գեներալ-մայոր Վասիլի Ստեփանի Սարիչև
14.09.1917-20.11.1917 – հետևակի գեներալ Ստեփան ՖելիքսիՍտելնիցկի
20.11.1917-13.12.1917 – գեներալ-լեյտենանտ Ֆյոդոր Սերգեյի Ռերբերգ
11.1917 - հրամանատարի ՊԺԿ՝ գնդապետ Ալեքսանդր Իլյայի Եգորով
13.12.1917-19.12.1917 – գեներալ-լեյտենանտ Ալեքսեյ Եֆիմի Քուշաքևիչ
19.12.1917- 03.1918 – գնդապետ Վլադիմիր Նիկոլայի Եգորյև


=== Բանակի շտաբի պետեր ===
30.08.1916 - 18.04.1917 – գեներալ-մայոր Միխայիլ Պավելի Ալեքսեև
18.04.1917 - 31.08.1917 – գեներալ-լեյտենանտ Ռիչարդ Ֆրանցի Վալտեր
23.09.1917 - ? – գեներալ-մայոր Պյոտր Նիկիտայի Բուրով


== Տես նաև ==
Առաջին համաշխարհային պատերազմում ռուսական բանակների ցուցակ
Առաջին համաշխարհային պատերազմում ռուսական բանակների ցանկ
en:List of Russian armies in World War I


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Залесский К. А. Кто был кто в Первой мировой войне, 2003
Ֆուտբոլի գնդակ

Ֆուտբոլի գնդակ, գնդակ, որն օգտագործվում է ֆուտբոլ սպորտաձևում։
Սկզբնական ժամանակներում ֆուտբոլի գնդակները պատրաստում էին տարբեր կենդանիների կաշվից։
Դրանք շուտ էին մաշվում և ուժեղ հարվածներից պատռվում էին։ Հատուկ պատրաստման եղանակը մշակեց Չարլզ Գուդիերը 1838 թվականին։ Նա գնդակ պատրաստեց կաուչուկից, որը հրաբխային ծագում ուներ։ 1855 թվականին Չարլզը ներկայացրեց իր առաջին պատրաստած գնդակը։ Դա շատ հարմար էր, չէր պատռվում և չէր մաշվում։


== Որակը և տեսքը ==
Ունի գնդաձև տեսք.
Հիմնականում պատրաստվում է բնական և արհեստական կաշվից
Գնդակի շրջանագծի երկարությունը տատանվում է 68-70 սմ-ի սահմանում
Գնդակի ծանրությունը տատանվում է 410-450 գ-ի սահմանում
Գնդակի մեջ ջուրը ներծծվելով ավելացնում է գնդակի զանգվածը


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հուշարձան
Տեղեկություններ ֆուտբոլի գնդակների մասին (անգլ.)
Որպես գործիք (անգլ.)
Թղթե տեսքը(անգլ.)
Կանոն No 2 Archived 2013-11-27 at the Wayback Machine., refereeclub.ru
Պատմություն Archived 2011-10-31 at the Wayback Machine.
Շառլոտ և Էլիզ Մերտինյան հայ ավետարանական վարժարան

Շառլոթ և էլիզ Մերտինյան հայ ավետարանական վարժարան, Շառլոթ և էլիզ Մերտինյան հայ ավետարանական վարժարանը Լոս Անջելեսում նօրյա վարժարան է։ Հիմնվել է 1982 թվականին, Շերման Օքսում՝ Ամերիկայի հայ ավետարանչական ընկերակցության, Հյուսիսային Ամերիկայի հայ ավետարանական եկեղեցիների միության նախաձեոնությամբ և հովանավորությամբ։ Ունի մանկապարտեզ, տարրական և միջին բաժիններ, երգչախումբ, մարզական խմբեր։ Ուսուցանվում են հայոց լեզու, պատմություն, կրոն, երաժշտություն, արվեստ։ Աշակերտների թիվը՝ 255: Հրատարակում է տարեգիրք («Շողեր և հեռանկարներ»)։
Լավանյա

Լավանյա  (իտալերեն՝ Lavagna), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լիգուրիա մարզում, Ջենովա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 13 147 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 948 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 14 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 16033։ Հեռախոսային կոդ՝ 0185։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Կույս Մարիամը։ Տոնը նշվում է հուլիսի երկրորդ շաբաթ օրը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս 0185 3671
Էլեկտրոնային փոստ segreteria.sindaco@comune.lavagna.ge.it
Պաշտոնական էջ http://www.comune.lavagna.ge.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Գրեմյաչկա (գյուղ, Վինկովեցկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳրեմյաչկաԳրեմյաչկա (ուկրաիներեն՝ Гримячка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վինկովեցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գրեմյաչկա գյուղում բնակվում էր 847 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5022 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 168,66 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սինուհեթի պատմությունը

Սինուհեթի պատմությունը համարվում է Հին Եգիպտոսի գրականության լավագույն գործերից մեկը։ Եգիպտաբանների մեծ մասը համարում են, որ պատմության սյուժետը հիմնված չէ իրական դեպքերի վրա։ Պատմության գրվածքի բազմաթիվ կտորների հայտնաբերումը վկայում է այն մասին, որ այն բավականին տարածված է եղել Հին Եգիպտոսում։


== Կրճատ բովանդակությունը ==
Սինուհեթն ազնվատոհմիկ էր Եգիպտոսում։ Փարավոնների զայրույթից վախենալով, նա փախչում է Ասիա։ Անապատում Սինուհեթը քիչ է մնում մահանա ծարավից։ Նրան փրկեց անապատով իրենց նախիրները քշող քոչվորների հետ հանդիպումը։
Ասիայում Սինուհեթը ծառայության է մտնում մի ցեղի առաջնորդի մոտ և դառնում զորապետ։ Նա այսպես է պատմում իր ռազմական արշավանքների մասին․ «Ամեն մի երկիր, որին ենթարկում էի ասպատակության, արտաքսվում էր արոտավայրերից ու ջրհորների մոտից, և ես քշում տանում էին նրա նախիրներն ու բնակիչներին»։ Սինուհեթը նվաճել էր հարստություն և հարգանք, սակայն նա վախենում էր, որ մահից հետո Ասիայում չկարողանան պահպանել իր մարմինը։
Փարավոնից ստանալով թույլտվություն՝ Սինուհեթը վերադարձավ Եգիպտոս։ Պալատում նա երեսն ի վար պառկեց փարավոնի առաջ և մնաց պառկած այնքան ժամանակ, մինչև որ փարավոնի հրամանով նրան բարձրացրին։ Սինուհեթի համար կառուցեցին տուն և դամբարան։


== Ծանոթագրություններ և աղբյուրներ ==
Գայանե Հովհաննիսյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գայանե Հովհաննիսյան (այլ կիրառումներ)Գայանե Հարությունի Հովհաննիսյան (Գայանե Մատակյան) (1852, Թիֆլիս, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 11, 1900(1900-10-11), Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն), հայ մանկավարժ։


== Կենսագրություն ==
Կրթությունն ստացել է ֆրանսիական պանսիոնում։ 1871-1878 թվականներին եղել է ուսուցիչ Թիֆլիսի Գայանյան, 1878-1880 թվականներին՝ տեսուչ Քութայիսի հայոց երկսեռ դպրոցներում։ 1882 թվականին Թիֆլիսում հիմնել է Ֆրյոբելյան ընկերությունը, միաժամանակ ստանձնել Զրկինենց եկեղեցուն կից առաջին հայկական մանկապարտեզի ղեկավարությունը։ 1883 թվականին Հովհաննիսյանը Երևանում հիմնել է առաջին մանկապարտեզը։ 1887 թվականին մեկնել է Կ.Պոլիս և հայկական թաղերում բացել ծաղկոցներ, կազմակերպել կիրակնօրյա միամյա դասընթացներ, որոնց հիման վրա հետագայում ստեղծվել է աղջիկների կիրակնօրյա վարժարան։
Նախադպրոցական դաստիարակությանը նվիրված հոդվածներով հանդես է եկել Կ. Պոլսի «Հայրենիք» պարբերականում։ Ֆրանսերենից թարգմանել է Ա. Վիլիենի «Համառոտ պատմություն ֆիզիկական աշխարհագրության» (1872 թ.) դասագիրքը։ Գայանե Հարությունյանի  մասին նյութեր են պահպանվում Գերմանիայի Բրանդենբուրգ քաղաքի Ֆրեոբելի անվան թանգարանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Գասպարյան, Մ. (1958) Հայրենանվեր մանկավարժուհի Գայանե Հովհաննիսյան-Մատակյան (1852-1900). Էջմիածին. Պաշտօնական ամսագիր Հայրապետական Աթոռոյ Ս. Էջմիածնի, ԺԵ (8). էջեր 50-55 Archived 2021-04-15 at the Wayback Machine.
Վիզուալ լրագրություն

Վիզուալ լրագրություն (անգլ.՝ Visual journalism), «բառերը և պատկերները համատեղելու» տեխնիկա, որը թույլ է տալիս լրատվամիջոցներին ամբողջությամբ փոխանցել սպառողին տեղեկությունը. այս ոճը ենթադրում է կոդերի և խորհրդանիշների օգտագործում, որոնք ընթերողների համար ճանաչելի են անկախ նրա մշակութային և/կամ սոցիալական համատեքստից։
Ժանրն սկսել է տարածում գտնել 1970-ական թվականներից։ Դրա արմատները, սակայն, գնում են հնագույն ժամանակներ` հասնելով մինչև քարանձավներում արված պատկերներ։ Տեղեկատվությունը ներկայացնելու այս սկզբունքն օգտագործվում է դիզայներների, ճարտարապետների և ինժեներների աշխատանքում։ Վիզուալ հաղորդակցության այս տեսակի հայրը համարվում է Սթենֆորդի համալսարանի շրջանավարտ և Վիզուալ լեզու (անգլ.՝ Visual Language) գրքի հեղինակ, գիտությունների թեկնածու Ռոբերտ Հորնն է։


== Նկարագրություն ==
Վիզուալ լրագրությունը ոչ թե սիմվոլների շարք է` ճշգրիտ նշանակությամբ, այլ ավելի շուտ` պատկերների ամբողջություն, որոնք համալիր իմաստ են ներկայացնում և պարունակում են նաև բառեր։ Խորհրհդանիշերը ոչ թե ուղղակի որոշակի իմաստ են ներկայացնում, այլ դառնում են իմաստի արտահայտման մասնակիցը` որոշակի արտահայտությունների հետ, և նախագծված են այնպես, որ զարգացնեն ստեղծագործական մտածողությունը։


== Մեթոդի բաղադրիչներ ==
Իրենից ենթադրում է բանավոր և տեսողական շարքի միասնություն։
Գլխագրի դերի շեշտադրում։
Տառատեսակի ընտրությունը նշանակություն ունի։
Վավերագրական լուսանկարների տարանջատում բեմադրված նկարներից։


== Տե՛ս նաև ==
Մուլտիմեդիա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Խոսքի ազատությունը ԱՄՆ-ում և Ռուսաստանում :։ «Эхо Москвы»
Ն. Մեյլերի հրապարակումը (անգլ.)
Ուստ-Բարտագա

Ուստ-Բարտագա (ռուս.՝ Усть-Бартага, բաշկիրերեն՝ Бартағатамаҡ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարաիդելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 96 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)