armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Թումանյան (քաղաք)

Թումանյան, քաղաք Հայաստանի Լոռու մարզում, Դեբեդ գետի ափին՝ մարզկենտրոնից՝ 38 կմ հարավ-արևելք։ Քաղաքի կարգավիճակ ունի 1995 թվականից։
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է երկրագործությամբ, իսկ մի մասը նաև արդյունաբերությամբ։


== Անվանում ==
Նախկինում հայտնի է Ձաղիձոր անվամբ, «Թումանյան» է վերանվանվել 1951 թվականին, ամենայն հայոց բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի պատվին։


== Բնակչություն ==
Թումանյանի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Մշակույթ ==
Տարածքում է Քոբայրի վանական համալիրը (Քոբայրավանք, 12-13-րդ դարեր), որի կազմում են Մարիամաշեն միանավը (1171), գլխավոր (12-13-րդ դարեր, երկուսն էլ՝ միանավ, թաղածածկ) և 13-րդ դարի թաղածածկ եկեղեցիները։


== Տես նաև ==
Թումանյանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)
Լոռու մարզ


== Ծանոթագրություններ ==
Աննա Բանտի

Աննա Բանտի (իսկական անունը՝ Լուսիա Լոպրեստի, հունիսի 27, 1895(1895-06-27)[…], Ֆլորենցիա - սեպտեմբերի 2, 1985(1985-09-02)[…], Մասսա, Տոսկանա, Իտալիա), իտալացի գրող, արվեստի պատմաբան, քննադատ և թարգմանիչ։


== Կենսագրություն ==
Երիտասարդ տարիներն Աննան անց է կացրել Հռոմում, սովորել Հռոմի և Բոլոնյայի համալսարաններում, նախքան՝  Ֆլորենցիայում մշտական բնակություն հաստատելը։ Համալսարանում նա ստացավ արվեստի պատմաբանի աստիճան։ Նա իր կեղծ անունը փոխառեց «բացառիկ գեղեցիկ կնոջից», որին նա ճանաչեց երիտասարդ տարիներին։ Նա ամուսնացավ արվեստի քննադատ Ռոբերտո Լոնգիի հետ և 1950 թվականին նրանք հիմնեցին և հրատարակեցին «Paragone» արվեստի ամսագիրը։ Հաջորդ մի քանի տասնամյակների ընթացքում նա գրեց մի քանի պատմություններ և աշխատություններ, սակայն նա հայտնի դարձավ իր պատմական նովելի շնորհիվ, որն նվիրված էր իտալացի նկարչուհի Արտեմիզիա Ջենտիլեսկիին։ Մի թերթ նույնիսկ վերնագրեց Բանտիի մահվան լուրը գրելով՝ Հաջողություն, Արտեմիզիա։ Այդ աշխատությունը վերածնեց Արտեմիզիայի աշխատանքները և հետաքրքրությունը նրա կյանքի հանդեպ։
Բանտիի Un Grido Lacerante ինքնակենսագրական աշխատանքը տպագրվեց 1981 թվականին և արժանացավ Անտոնիո Ֆելտրինելլիի մրցանակին։ Լինելով հաջողակ հեղինակ՝ Բանտին ճանաչվեց գրականության, արվեստի և կինոյի քննադատ։ 1970 թվականին Լոնգիի մահից հետո նա դարձավ Paragone-ի գլխավոր խմբագիրը։
Բանտին վախճանվեց 1985 թվականի սեպտեմբերի 2-ին և թաղվեց Ֆլորենցիայի Cimitero degli Allori գերեզմանատանը։


== Ընտրված ֆիլմագրություն ==
Այո, Տիկին (1942)


== Մրցանակներ ==
1972 Բագուտտա մրցանակ


== Ծանոթագրություններ ==
Մաքսիմ (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մաքսիմ (այլ կիրառումներ)Մաքսիմ (ռուս.՝ Максим), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Թափվում է Լուվոզերո լիճ։ Գետի երկարությունը 36 կմ է, ավազանի տարածքը 192 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կեմ գետի ակունք է սկսած Յուշկոզերսկի հիդրոհանգույցից մինչև Կրիվոպորոժսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 02020000912102000004034
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102000403
Ավազանի կոդը - 02.02.00.009
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Բաստիլ

Բաստիլ, բանտ–ամրոց է Փարիզում հիմնականում քաղաքական բանտարկյալների համար, 14-18-րդ դարեր։ Քաղաքական բռնապետությունը մարմնավորող այդ ամրոցի գրավման օրը՝ 1789 թ. հուլիսի 14-ին քանդեցին Փարիզի ապստամբած բնակիչները։ 1880 Ֆրանսիայում նշվում է որպես ազգային տոն։
Բաստիլը կառուցվել է 1370–1382 Փարիզի հյուսիսային մատույցներում՝ Սենտ–Անտուան դարպասների մոտ։ Ունեցել է քարե 8 բարձր աշտարակներ, 30 մ ատամնավոր պատեր, շուրջը խոր խանդակ՝ շղթայավոր ամբարձիկ կամրջով։ Ֆրանսիայի թագավորներն ամրոցը կառուցել էին մայրաքաղաքի մատույցները պաշտպանելու նպատակով, բայց 15 դ. այն դարձել է պետական բանտ։
Բաստիլի գրավումով սկսվել է Ֆրանսիական մեծ հեղափոխությունը։ 1791 հիմնահատակ կործանվել է ֆրանսիական բացարձակ միապետության խորհրդանիշ համարվող ամրոցը։ 1987 ոչ միայն Ֆրանսիան, այլև ամբողջ աշխարհը նշել է ֆրանսիական մեծ հեղափոխության 200 ամյակը, որը նոր դարաշրջան է բացել ինչպես ֆրանսիացիների, այնպես էլ համայն մարդկության պատմությամ մեջ։
Փոխաբերական իմաստով Բաստիլ են անվանում ռեակցոն կառավարությունների ամեն մի մեծ քաղաքական բանտ։


== Աղբյուրներ ==
Ուփլիսցիխե

Ուփլիսցիխե ( վրաց.` უფლისციხე - «Տիրակալի ամրոց»), վիմափոր քաղաք Վրաստանի Շիդա Քարթլիի մարզի Գորիի մունիցիպալիտետում, Կուր գետի ձախ ափին։ Ստեղծվել է մ․թ․ա․ I հազարմյակի 1-ին կեսին, անտիկ շրջանում ու վաղ միջնադարում եղել կենտրոնական Քարթլիի անառիկ ամրոց-քաղաքներից մեկը, IX դարից՝ Վրաստանի կարևոր քաղաքներից, որոշ ժամանակ՝ մայրաքաղաքը։


== Պատմական ակնարկ ==
XIII դարում Ուփլիսցիխեն ավերել են մոնղոլները, այն կորցրել է իր պաշտպանական նշանակությունը և վերածվել գյուղական բնակավայրի։ Հովհաննես Դրասխանակերտցին և «Քարթլիի մատյանը» պատմում են X դարում․Ուփլիսցիխեին տիրանալու համար մղվող պայքարի մասին. Սմբատ Խոստովանողը ետ է գրավել այն Ափխազքի թագավոր Կոստանդինից, իսկ նույն դարի վերջին քառորդում Ուփլիսցիխեին տիրացել է Բագրատ IV-ը (ի թիվս այլ աղբյուրների, այդ մասին է վկայում Աթենիի Սիոնի հայերեն արձանագրություններից մեկը)։
Ուփլիսցիխեում հայերը հաստատվել են Սմբատ Խոստովանողի թագավորության տարիներից։ Հետագա դարերում, ներգաղթերի պատճառով, հայոց թիվը ստվարացել է։ XV դարի․ սկզբներին այստեղ են ապաստանել Սյունիքի Սմբատ իշխանն ու նրա որդի Բեշքենը՝ բազմաթիվ հայ ընտանիքների հետ։ Հավանաբար XIV դարում․է կառուցվել Ուփլիսցիխեի հայկական «Սուրբ Նշան» եկեղեցին, որն ավերվել է 1920 թվականի երկրաշարժի ժամանակ։ Մարի-Ֆելիսիտե Բրոսեն տեսել ու նկարագրել է այդ կառույցը, որի պատին ագուցված խաչքարերից մեկի բեկորը պահպանվել է՝ շինարարական արձանագրության պատառիկով։ Ըստ դրա, 1585 թվականին Ուփլիսցիխեում ոմն մահտեսի Մկրտիչ կառուցել է ժայռափոր ուղղանկյուն խորանով «Սուրբ Աստվածածին» եկեղեցին։ Այժմ Ուփլիսցիխե գյուղը վերաբնակեցված է Կուրի աջ ափին՝ Քվախվրելի հայաբնակ գյուղի արևմտյան շարունակության վրա։


== Պատկերասրահ ==
Ուփլիսցիխե
		
		
		
		
		
		
		


== Գրականություն ==
Мурадян П. М., Армянская эпиграфика Грузии (Картли и Кахети), Е., 1985, с. 63-70
Բիելինա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բիելինա (այլ կիրառումներ)Բիելինա (բոս․՝ Bijeljina / Бијељина, սերբ.՝ Бијељина / Bijeljina, խորվ.՝ Bijeljina), քաղաք Սերբիայի Հանրապետությունում Բոսնիա և Հերցեգովինայի կազմում։ Գտնվում է Դրինա և Սավա գետերի մոտակայքում։ Բիելինա շրջանի կենտրոնն է, Սեմբերիա աշխարհագրական շրջանի գլխավոր քաղաքը։


== Պատմություն ==
Հայտնաբերված ամենահին բնակավայրերը պատկանում են նեոլիթի ժամանակաշրջանին՝ մ.թ.ա. 5-4-րդ դարերին, ինչպես նաև բրոնզի դարի էնեոլիթին և ավելի ուշ։


== Բնակչություն ==
1991 թվականի մարդահամարի դրությամբ Բիելինա համայնքում բնակվում էր 96 988 մարդ, 60 բնակավայրում։

Սերբեր - 57 389 (59, 17 %)
Բոսնիացիներ - 30 229 (31, 16 %)
Խորվաթներ - 492 (0, 5 %)
Հարավսլավացիներ - 4 426 (4, 56 %)
այլ ազգեր - 4 452 (4, 61 %)1971 թվականին ազգային կազմը հետևյալն էր։ Ընդհանուր՝ 86 826 մարդ

Սերբեր - 60 595 (69, 78 %)
Բոսնիացիներ - 23 343 (26, 88 %)
Խորվաթներ - 806 (0, 92 %)
Հարավսլավացիներ - 747 (0, 86 %)
այլ ազգեր - 1 336 (1, 56 %)Բոսնիական պատերազմի ժամանակ իսլամադավան բնակչության մեծ մասը լքել է Բիելինան, միևնույն ժամանակ մեծ թվով սերբեր Բոսնիայի այլ քաղաքներից բնակություն են հաստատել քաղաքում։ Բիելինան զգալի օգնություն ցուցաբերեց Սարաևոյից, Տուզլայից և Զենիցայից, ինչպես նաև Բոսնիայի այլ շրջաններից սերբացի փախստականներին։ 1992-1995 թվականներին Բոսնիայի պատերազմի ժամանակ Բիելինան որոշ ժամանակով գրավված է եղել մուսուլմանների կողմից։
Քաղաքի բնակչությունը 2013 թվականի մարդահամարի տվյալմներով կազմում էր 45 291 մարդ, համայնքներում՝ 114 663 մարդ։


== Հայտնի մարդիկ ==
Միլոշևիչ Սավո – ֆուտբոլիստ, Հարավսլավիայի, Սերբիայի և Չեռնոգորիայի հավաքականի խաղացող։
Լիլիանա Ռիկիչ - բարերար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Город Биелина
Поликарпов М. А. Жертвоприношение. Откуда у парня сербская грусть?. — М., 1996—1997 (изд. 1999). (Так же известна под названиями «Русская сотня. Наши в Сербии» и «Сербский закат»)
Ամուր (գետ)

Ամուր (ռուս.՝ река́ Аму́р, (Չինարեն) - մոնղոլ Սուրենը սև գետ, չինարեն՝ եյլունցզյան սև վիշապի գետ), գետ Արևելյան Ասիայում։ Ավազանը տարածվում է ԽՍՀՄ (Չիտայի, Ամուրի մարզերում և Խաբարովսկի երկրամասում), ՉԺՀ և ՍԺՀ տերիտորիաներում։ Ամուրի ավազանի մեծ մասը գտնվում է ԽՍՀՄ-ում։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Կազմավորվում է Արգուն և Շիլկա գետերի միացումից։ Երկրագդի 2824 կմ է (Արգունի ակունքից՝ 4440), ավազանը՝ 1855 հազար կմ2։ Թափվում է Թաթարական նեղուցը։ Վերին հոսանքում (մինչև Զեայի գետաբերանը) հովիտը նեղ է ու խոր, ափերը՝ ժայռոտ, հոսքը՝ սրընթաց։ Միջին հոսանքում (Բլագովեշչենսկից մինչև Խաբարովսկ) առաջացնում է լայն ողողատ։ Ստորին հոսանքում ընթանում է Ստորին Ամուրյան դաշտավայրով ու բաժանվում բազուկների՝ առաջացնելով բազմաթիվ կդզիներ։ Գլխավոր վտակներն են ձախից՝ Զեա, Բուրեա, Ամգուն, աջից՝ Աունգարի, Ուսուրի։ Սնումը՝ ամառային և աշնանային մուսոնային անձրևներից (65%) և ստորերկրյա ջրերից։
Գետի ավազանում ձնածածկույթը չնչին է, գարնանային հորդացում չունի։ Տարեկան միջին հոսքը 343 կմ3 է (10,8 հազար մ3/վրկ)։ Սառցակալում է նոյեմբերից մայիս։ Ամուրը նավարկելի է գրեթե ամբողջությամբ։ Գլխավոր նավահանգիստներն են՝ Ամուրսկ, Բլագովեշչենսկ, Խաբարռվսկ, Ամուրի Կոմսոմոլսկ, Ամուրի Նիկոլաևսկ (ԽՍՀՄ) ե Հեյհե (ՉԺՀ)։ Ամուրը հարուստ է ձկներով (կետա, սապատաձուկ և այլն)։


== Գետի ջրաբանություն ==

Ամուրի (մ³/վրկ) միջին ամսական արտահոսքը։


== Բնակավայր ==
Քաղաք․ Ամուրսկ, Բլագովեշչենսկ, Խաբարովսկ։


== Տես նաև ==
Ամուրի մարզ
Բայկալ-Ամուրյան երկաթուղային մայրուղի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Фотографии Амура (ռուս.)
«Сказание о великой реке Амуре которое разгранила русское селение с Китайцы». (ռուս.)
Чертёж течения Амура по « Хорографической чертежной книге» С. У. Ремезова начала XVIII в. (ռուս.)
Համշենահայերի ապստամբություն Թուրքիայում

Համշենահայերի ապստամբություն Թուրքիայում, 1970 թվականի հունվարի 16-ին սկսված Թուրքիայի Հանրապետության հյուսիս-արևելքում՝ պատմական Համշենում (հիմնականում Հոպայում, Արդվինում և Օրդույում), տեղի համշենահայ բնակչության ապստամբություն, որի արդյունք հազարից ավել համշենահայ զոհվել է, իսկ ապստամբության առաջնորդները ձերբակալվել են։ Ապստամբների հիմնական պահանջն էր ինքնավարություն ստանալը, ինչպես նաև իրենց՝ համշենահայերին հայ ժողովրդի մաս ճանաչվելը։


== Տես նաև ==
Համշենցիներ
Համշենահայերի բռնի տեղահանում


== Ծանոթագրություններ ==
Պորտուգալետե

Պորտուգալետե (իսպ.՝ Portugalete), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Բիսկայա նահանգի մեջ, ինչպես նաև Բասկերի երկրի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Գրան Բիբլաո շրջանում։ Բնակչությունը 47856 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Տարածքը 3,21 կմ² է։ Քաղաքը պրովինցիայի վարչական շրջանից հեռու է 14 կմ։


== Պատմություն ==
Քաղաքը կառուցվել է 1322 թվականին։
1893 թվականին Ներվիոն գետի վրա կառուցվեց Գետխո կամուրջը։


== Հայտնի բնիկներ ==
Խուան Անտոնիո դե Սունսուեգի ի Լոռեդո, (1901—1981), իսպանացի վիպասան


== Բնակչություն ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ Archived 2008-07-04 at the Wayback Machine.
Portugalete en Google Maps
Քրքում գարնանային

Քրքում գարնանային (լատ.՝ Crocus vernus), հիրիկազգիների ընտանիքին պատկանող սոխարմատավոր ծաղկաբույս։ Վայրի վիճակում տարածված է Կովկասում, Միջին Ասիայում, Եվրոպայում։ Բարձրությունը հասնում է 12-15 սանտիմետրի։ Տերևները նեղ են, երկարավում։ Ծաղիկները ձագարաձև են, սպիտակ, բաց մանուշակագույն։ Ծաղկում է ապրիլին կամ աշնանը։


== Մշակում ==
Հուլիսի սկզբին, երբ տերևները չորանում են, հողից սոխարմատները հանում են, չորացնում, առանձնացնում են մանրասոխերը (ձագուկներ) և սեպտեմբերի վերջին տնկում նախատեսված տեղում՝ 12 սմ խորությամբ, բույսը բույսից 10 սմ հեռավորության վրա։ Բավականին լուսասեր է, սակայն լավ է տանում որոշ ստվերացումը։ Գերադասում է փուխր, սննդանյութերով հարուստ, թեթև ավազակավային կամ ավազային, ջրաթափանց և օդաթափանց, չափավոր խոնավ, ստրուկտուրային հողերը։ Ցրտադիմացկուն է և ձմեռադիմացկուն է։ Բազմանում են նաև մանրասոխերով և սերմերով (աշնանը)։ Սերմնաբույսերը ծաղկում են կյանքի երրորդ տարում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ակոս (մոլորակային անվանակարգ)

Ակոս (լատ.՝ Fossa, հոգնակի՝ լատ.՝ fossae), մոլորակային անվանակարգի մեջ օգտագործվող սեռային եզրույթ, որը տրվում է երկնային մարմինների (բացառությամբ Երկրի) մակերևույթի նեղ երկար ոչ խորը իջվածքներին։ Եզրույթը, ինչպես և մոլորակային անվանակարգի բոլոր եզրույթները, նկարագրական է, և ոչինչ չի ասում օբյեկտի ծագման մասին։
Լատիներենում fossa֊ն նշանակում է «խրամ» կամ «խրամատ»։ Հաստատված է կամ ենթադրվում է, որ ակոսներն առաջացել են խզվածքների հետևանքով։ Հրատի բազմաթիվ ակոսները հավանաբար գրաբեններ են. նույնը ենթադրվում է Փայլածուի Պանթեոն ակոսների համար։


== Տարածվածություն ==
2020 թվականի մայիսի դրությամբ Fossa կամ Fossae եզրույթը պարունակող անվանումներ տրվել են 137 օբյեկտներին։ Այսպես անվանված օբյեկտներ կան Արուսյակի, Հրատի, Փայլածուի վրա, (4) Վեստա, (21) Լուտեցիա, Ռյուգու աստղակերպների, Լուսնթագի արբանյակներ Գանիմեդի և Եվրոպայի, Երևակի արբանյակներ Դիոնայի, Ռեայի և Էնցելադի, Նեպտունի արբանյակ Տրիտոնի, Պլուտոնի և գաճաճ մոլորակ Սերեսի վրա։ Լուսնի վրա գտնվող երկու օբյեկտ, որոնք ստացել էին Fossa Casals և Fossa Cauchy անվանումները, հետագայում վերանվանվել են։
Տարբեր երկնային մարմինների համար ակոսները տարբեր կերպ են անվանվում՝

Փայլածուի ակոսները՝ հայտնի ճարտարապետական օբյեկտների անուններով.
Արուսյակի՝ պատերազմի դիցուհիների պատվին.
Հրատի՝ մոտակա ալբեդոյի տարրերի անվանումներով.
Պլուտոնի՝ ընդերկրյա աշխարհի հետազոտողների և հերոսների անուններով.
Եվրոպայի՝ Եվրոպայի մասին առասպելի հետ կապ մարդկանց անուններով կամ  կելտական քարե շարքերի անուններով.
Գանիմեդի՝  Բարեբեր մահիկի հին ժողովուրդների աստվածների և տիրակալների անուններով.
Էնցելադի՝ «Հազար ու մի գիշերում» հիշատակված վայրերի անուններով.
Դիոնայի՝ Վերգիլիոսի Էնեականում հիշատակված վայրերի անուններով.
Ռեայի՝ արարման մասին զանազան (առաջին հերթին ասիական) առասպելներում հիշատակված վայրերի անուններով.
Տրիտոնի՝ ջրի հետ կապված զանազան անվանումներով (բացառությամբ հունական և հռոմեական).
Վեստայի՝ վեստալուհիների հետ կապված վայրերի  և տոների անուններով.
Լուտեցիայի՝ Հռոմեական կայսրության և Եվրոպայի հարևան տարածքների գետերի այն ժամանակների անվանումներով, երբ Փարիզը կոչվում էր Լուտեցիա.
Սերեսի՝ աշխարհի գյուղատնտեսական փառատոնների անուններով.
Ռյուգուի՝ երեխաների համար պատմվածքներում և հեքիաթներում հանդիպող անուններով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Բուրբա Գ. Ա., Հրատի ռելիեֆի տարրերի անվանակարգը (Номенклатура деталей рельефа Марса) (խմբ. Ֆլորենսկի Կ. Պ. և Եֆրեմով Յ. Ի.), Մոսկվա, «Գիտություն» — 87 էջ։
Բուրբա Գ. Ա., Երևակի արբանյակների ռելիեֆի տարրերի անվանակարգը (Номенклатура деталей рельефа спутников Сатурна) (խմբ. Փլորենսկի Կ. Պ և Եֆրեմով Յ. Ի.), Մոսկվա, «Գիտություն» — 80 էջ։


== Հղումներ ==
Փայլածուի, Արուսյակի և Հրատի ակոսների ընթացիկ ցուցակ։
Գամարջվեբա (Գարդաբանի շրջան)

Գամարջվեբա (վրաց.՝ გამარჯვება), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Գարդաբանի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 520 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գարդաբանից հեռու է 35 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 4670 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տիխոն Սյոմուշկին

Տիխոն Սյոմուշկին (ռուս.՝ Тихон Захарович Сёмушкин, հունիսի 13 (26), 1900, Q18802033?, Մոկշանի գավառ, Պենզայի գուբերնիա, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 6, 1970(1970-05-06), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային արձակագիր։ Երկրորդ աստիճանի Ստալինյան մրցանակի դափնեկիր (1949): ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1941):


== Կենսագրություն ==
Տիխոն Սյոմուշկինը ծնվել է Ստարայա Կուտլյա գյուղում (այժմ՝ Պենզայի մարզի Լունինսկի շրջանում) գյուղական ատաղձագործի ընտանիքում։ Կրթությունն ստացել է տեղի նախակրթարանում, ապա երկամյան ծխական-մանկավարժական դպրոցում, որն ավարտել է 1916 թվականին՝ ստանալով դասավանդելու իրավունք։ Որոշ ժամանակ ուսուցիչ է աշխատել Իլմենո գյուղի դպրոցում։ 1922-1924 թվականներին հեռակա կարգով սովորում է Մոսկվայի պետական համալսարանի մանկավարժության ֆակուլտետում։
1924 թվականին Տիխոն Սյոմուշկինն արշավախմբի հետ ուղարկվում է Չուկոտյան թերակղզի, որի նպատակն էր չեզոքացնել ամերիկյան «Հուդզոն-բեյ» ընկերության կոնցեսիան։ Հետագայում մի քանի անգամ մասնակցել է դեպի Չուկոտկա արշավանքների։ Մասնակցել է (Վլադիմիր Բոգորազի ղեկավարությամբ) չուկոտյան գրի ստեղծմանը, եղել է չուկչա երեխաների համար ստեղծված առաջին գիշեօթիկ դպրոցի տնօրենը։
1955 թվականին մասնակցել է Բևեռային շրջանի արշավանքին։
Մահացել է 1970 թվականին, թաղված է Վագանկովոյի գերեզմանատանը։


== Ստեղծագործությունը ==
Տիխոն Սյոմուշկինի առավել ուշագրավ ստեղծագործությունները «Չուկոտկա» վիպակը և «Ալիտետը հեռանում է լեռները» վեպն է (1949 թվականին վեպի հիման վրա նկարահանվել է համանում ֆիլմը)։


== Տիխոն Սյոմուշկինը հայերեն ==
Ալիտետը հեռանում է լեռները (վեպ), Ե., Պետհրատ, 1951, 530 էջ։ Ռուսերենից թարգմ.՝ Գ. Հակոբյան։
Այվամի արկածները (վիպակ), Ե., Հայպետհրատ, 1961, 60 էջ։ Ռուսերենից թարգմ.՝ Ռ. Քալաշյան, նկարիչ՝ Ի. Արխանգելսկայա։


== Ծանոթագրություններ ==
Անաստիճան փոխանցում

Անաստիճան փոխանցում, մեխանիզմ, որով հնարավոր է որոշ սահմաններում սահուն կերպով փոփոխել շարժիչի և նրա կողմից շարժման մեջ դրվող մեքենաների կամ մեխանիզմների լիսեռների անկյունային արագությունների հարաբերությունները։ Լինում է մեխանիկական, ֆրիկցիոն, իմպուլսային, հիդրավլիկական և էլեկտրական։
Կիրառվում է տրանսպորտային մեքենաներում, հաստոցներում։


== Տես նաև ==
Հիդրոհաղորդակ
Անդրեյ Օլխովսկի

Անդրեյ Ստանիսլավովիչ Օլխովսկի (ռուս.՝ Андре́й Станисла́вович Ольхо́вский, ծնվել է 1966 թվականի ապրիլի 15-ին, Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուս նախկին պրոֆեսիոնալ թենիսիստ։ Պրոճեսիոնալ է դարձել 1989 թվականին։ Ելույթներն ավարտել է 2005 թվականին (մենախաղում՝ 1998 թվականին)։ Ռուս ամենահաջող զուգախաղի թենիսիստ Եվգենի Կաֆելնիկովից հետո։
Օլխովսկին առաջին ռուս թենիսիստն է, ով խաղացել է Մեծ Սաղավարտի մրցաշարի եզրափակիչում (1992 թվականի Ֆրանսիայի բաց առաջնության տղամարդկանց զուգախաղ) և առաջին ռուս թենիսիստը, ով հաղթանակ է տարել Մեծ Սաղավարտի մրցաշարում (1994 թվականի Ֆրանսիայի բաց առաջնության խառը զուգախաղում՝ ռուս Եվգենիա Մանյուկովայի հետ)։ Բացի այդ, նա առաջնա ռուսն է, ով հաղթել է Ավստրալիայի բաց առաջնությունում (1994 թվականի խառը զուգախաղում՝ Լարիսա Նեյլանդ-Սավչենկոյի հետ) և առաջին ռուսաստանցին, ով խաղացել է Ուիմբլդոնի մրցաշարի եզրափակիչում (1997 թվականի խառը զուգախաղում՝ Լարիսա Նեյլանդ-Սավչենկոյի հետ)։
1992 թվականի Ուիմբլդոնի մրցաշարի երրորդ շրջանում, Ջիմ Կուրիեին հաղթելով 6-4, 4-6, 6-4, 6-4 հաշվով, Օլխովսկին սահմանել է ռեկորդ Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերի համար, որպես ամենացածր վարկանիշ ունեցող թենիսիստ, ով հաղթել է աշխարտի թիվ 1 ռակետին՝ այդ պահին Օլխովսկին համաշխարհային դասակարգման աղյուսակում է զբաղեցնում էր 193-րդ հորիզոնականը։


== Նվաճումներ ==
Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերում Օլխովսկին 1992-1997 թվականների ընթացքում 5 անգամ խաղացել է տղամարդկանց զուգախաղի և խառը զուգախաղի եզրափակիչներում և 2 անգամ արժանացել է մրցաշարի հաղթողի տիտղոսին։

1993 թվականի Ֆրանսիայի բաց առաջնության խառը զուգախաղի հաղթող Եվգենիա Մանյուկովայի հետ։
1994 թվականի Ավստրալիայի բաց առաջնության խառը զուգախաղի հաղթող Լարիսա Սավչենկո-Նեյլանդի հետ։
1992 թվականի Ֆրանսիայի բաց առաջնության զուգախաղի եզրափակիչի մասնակից Դևիդ Ադամսի հետ։
1994 թվականի Ֆրանսիայի բաց առաջնության խառը զուգախաղի եզրափակիչի մասնակից Լարիսա Սավչենկո-Նեյլանդի հետ։
1997 թվականի Ուիմբլդոնի մրցաշարի խառը զուգախաղի եզրափակիչի մասնակից Լարիսա Սավչենկո-Նեյլանդի հետ։Ռուսաստանի հավաքականի կազմում Դևիսի գավաթի մրցաշարի եզրափակիչի (1994 և 1995 թվականներ) կրկնակի մասնակից։
Մենախաղում հաղթանակ է տարել ATP երկու մրցաշարերում և ևս երկու անգամ խաղացել է եզրափակիչներում։
Զուգախաղում հաղթանակ է տարել 20 մրցաշարերում, այդ թվում «Մասթերս» շարքի մեկ մրցաշարում։
1988 և 1996 թվականների Ամառային Օլիմպիական խաղերի մասնակից, որտեղ 1996 թվականին հասել է քառորդ եզրափակիչ։


== Մասնակցությունը մրցաշարերի եզրափակիչներում ==


=== Մենախաղ (4) ===


== Զուգախաղի մրցաշարերի վիճակագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(չաշխատող հղում)
Անդրեյ Օլխովսկին ATP կայքում
Անդրեյ Օլխովսկին ITF կայքում Archived 2016-05-18 at the Wayback Machine.
Անդրեյ Օլխովսկին Դևիսի գավաթի մասնակցի կայքում
Կոտովսկոե (գյուղ, Օլշանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոտովսկոեԿոտովսկոե (ուկրաիներեն՝ Котовське), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Օլշանսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոտովսկոե գյուղում բնակվում էր 449 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կիմ Հանմին

Կիմ Հանմին (կորեերեն՝ 김한민, նոյեմբերի 5, 1969(1969-11-05), Սունչոն, Հարավային Ջոլա, Հարավային Կորեա), հարավկորեացի կինոռեժիսոր և սցենարիստ։


== Կարիերա ==
Սկսել է նկարահանել կարճամետրաժ ֆիլմեր։ 2007 թվականին նրա լիամետրաժ ռեժիսորական դեբյուտը եղել է «Ջախջախված դրախտ» առեղծվածային վեպը։ Ֆիլմը պատմում է մեկուսացված կղզում կատարված սպանության մասին, որը դիտել են ավելի քան 2 միլիոն մարդ ամբողջ Կորեայում։ Նրա երկրորդ` «Խարիսխ» ֆիլմի իրադարձությունները տեղի են ունենում մեծ քաղաքում և պտտվում են յուրաքանչյուր քաղաքացու անբաժանելի իրի` բջջային հեռախոսի շուրջ։ Ֆիլմն այնքան հաջող չէր, որքան նրա առաջին ֆիլմը։
Նրա երրորդ` «Նետ։ Վերջին զենքը» ֆիլմի իրադարձությունները տեղի են ունենում մանչու-կորեական պատերազմի ժամանակ։ Շարժընթացիկ նկարի սյուժեն՝ բեմադրված մարտական ​​տեսարաններով և հատուկ էֆեկտներով, պատմում է վարպետ նետաձիգի և նրա քրոջ որոնման մասին, որոնք գերվել են զինվորների կողմից։ Վարձույթի ընթացքում կինոնկարը դիտել է 7,46 միլիոն մարդ՝ այն դարձնելով 2011 թվականի ամենամեծ եկամտաբերությամբ կորեական կինոնկարը։ Ֆիլմը շահել է «Մեծ զանգ»-ի և «Կապույտ վիշապ»-ի բազմաթիվ մրցանակներ։
2014 թվականին նա եղել է «Մյունգ Ռայանի ճակատամարտը» մարտական ֆիլմի ռեժիսորը, որը պատմում է ծովակալ Լի Սունսինի և ճապոնացիների ղեկավարած Կորեական նավատորմի ծովային ճակատամարտի մասին։ Այն դարձել է հարավկորեական պատմության ամենահաջողված ֆիլմը տոմսարկղերում և առաջին կորեական ֆիլմը, որը տոմսարկղերում հավաքել է ավելի քան 100 միլիոն դոլար։


== Ֆիլմագրություն ==
Նկարչի պատմություն (1995 թվական)
Անդին... (1995 թվական)
Կարեկցանք (1997 թվական)
Խառնաշփոթ (1998 թվական)
Կապույտ արևածաղիներ (1999 թվական)
Երեք սոված եղբայրները
Ձմեռում (2007 թվական)
Ջախջախված դրածտ (2007 թվական)
Խարիսխ (2009 թվական)
Նետ. Վերջին զենքը (2011 թվական)
Մյուն Ռայանի ճակատամարտը (2014 թվակամ)


== Մրցանակներ ==
2007 թվական` Կապույտ վիշապ` Լավագույն ռեժիսորական դեբյուտ, Լավագույն օրիգինալ սցենար
2014 թվական` Մեծ զանգ` Լավագույն ֆիլմ (Մյուն-Ռայանի ճակատամարտ)
2014 թվական` Կապույտ վիշապ` Լավագույն ռեժիսորի աշխատանք (Մյուն Ռայանի ճակատամարտ)


== Ծանոթագրություններ ==
Հանդիպում Վեներայի հետ

Հանդիպում Վեներայի հետ (հունգ.՝ Találkozás Vénusszal), 1991 թվականին նկարահանված գեղարվեստական ֆիլմ, Մեծ Բրիտանիայի, ԱՄՆ-ի, Հունգարիայի և Ճապոնիայի համատեղ արտադրությունը։ Ռեժիսորն ու սցենարի հեղինակը Իշտվան Սաբոն է։


== Սյուժե ==
Եվրոպայի տարբեր հատվածներից դերասաններ են հավաքվում` համատեղ օպերային ներկայացում բեմադրելու համար։ Դիրիժորը, ինչպես և ֆիլմի ռեժիսորը, հունգարացի է, միջազգային դերասանական խումբ ունի։ Օպերան Ռիխարդ Վագների Տանհոյզերն է, որն իրականում բեմադրել էր Իշտվան Սաբոն մի քանի տարի առաջ Փարիզի պետական օպերայում։ Սակայն սցենարի հեղինակներն այդ պատճառով չէ, որ ընտրել են հենց այս օպերան։ Ռեժիսորը ֆիլմի հունգարական պրեմիերայից առաջ այսպես է բացատրել այդ ընտրությունը.


== Դերերում ==
Գլեն Քլոուզ` Կարին Անդերսոն
Նիլս Արեստրուպ` Զոլտան Սանտո
Էռլանդ Յուզեֆսոն` Խորխե Պիկաբիա
Մոսկու Ալկալաի` Գաբոր Ժան
Մաչա Մարիլ` Միսս Մալիկով
Հոյաննա Տեր Ստեեխե` Մոնիկ Անջելո
Մաիտ Նահիր` Մարիա Կրավեցկի
Վիկտոր Պոլետի` Ստեփանո դել Սարտո
Մարիան Լաբուդա` ֆոն Շնայդեր
Ջեյ Օ. Սանդերս` Թեյլոր
Դիտեր Լասեր` ֆոն Բինդեր
Մարիա դե Մեդեյրուշ` Իվոն
Իլդիկո Բանշագի` Յանա
Դորոթա Ուդվարոշ` Էդիթ


== Արձագանքներ ==
Հունգարական քննադատությունն ընդգծում է ֆիլմի ուրախ, թեթև, անկաշկանդ երանգը։ 80-ական թվականներին նկարահանված պատմական եռագրության դրամաներից հետո սա Իշտվան Սաբոյի ռեժիսորական կարիերայի փոփոխություն էր նշանակում։
Ֆիլմը նկարահանվել է Հունգարիայում, մեծ մասամբ` հունգարացի նկարահանող խմբի կողմից։ Դրա պրեմիերան կայացել է Վենետիկի կինոփառատոնում, 1990 թվականի սեպտեբերին, Հունգարիայում պրեմիերան կայացել է 1991 թվականի նոյեմբերի 8-ին։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ռեժիսորի անուն-ազգանունը թարգմանվում է որպես Ստեփան Դերձակ։ Ֆիլմում կատակով հայտնվում են մի քանի մարդիկ, որոնց անուն-ազգանունները տարբեր լեզուներով նույն բանն է նշանակում (Stefan Schneider, Steve Taylor, Stefano Sarto), «դերձակ» բառին են վերաբերում նաև Etienne Tailleur և Maria Krawiecki ազգանունները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
József Marx Szabó István (Filmek és sorsok). Будапешт։ Издательство Винце, стр. 324–328, 411–412. (2002)
«Találkozás Vénusszal»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Մարիա Վոլկովա

Մարիա Վոլկովա (ռուս.՝ Мария Фёдоровна Волкова, 1894, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 29, 1919(1919-09-29), Մոսկվա, Խորհրդային Ռուսաստան), հեղափոխական, Կուսակցական աշխատողների կենտրոնական դպրոցի ունկնդիր։


== Կենսագրություն ==
Մարիա Վոլկովան Պրոխորովյան մանուֆակտուրայի բանվորուհի էր։ Այնտեղ նա սկսել է աշխատել մանուկ հասակից։ Պրոխորովյան մանուֆակտուրայում	սկսել է մասնակցել հեղափոխական շարժմանը։ 1918 թվականին մտել է ՌԿ(բ)Կ շարքերը։ Ուղարկվել է Արևելյան ճակատ, որտեղ մնացել է վեց ամիս։ 1919 թվականի մայիսին, վերադառնալով Մոսկվա, սկսել է աշխատել կուսակցության Մոսկվայի նահանգական կոմիտեում։ Ցանկացել է սովորել և ուղարկվել է կուսակցական աշխատողների Կենտրոնական դպրոց։ Նրա ընկերուհին հիշում էր, որ, պայթյունից հետո ուշքի գալով, պառկած վիրակապված ոտքերով, ձեռքով և գլխով, Վոլկովան ասել է. «Ես կմեռնեմ... Ես զգում եմ։ Հաղորդիր ընկերներին՝ ռումբերով հեղափոխությունը չես սպանի։ Կոմունիզմի հաղթանակը մոտ է։ Ես ձեզ պատգամում եմ անողոք վրեժ լուծել...»:


== Ծանոթագրություններ ==
Պրիմավերա դու Լեստի

Պրիմավերա դու Լեստի (պորտ.՝ Primavera do Leste), համայնք Բրազիլիայի Կենտրոնաարևմտյան տարածաշրջանում՝ Մատու Գրոսու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու Գրոսու նահանգի հյուսիսարևելյան մարզում։ Բնակչությունը կազմում է 44 000 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 5 472,207 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 11,0 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1986 թվականի մայիսի 13-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 300.000.000,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,805 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Պապուա (Ինդոնեզիայի գավառ)

Պապուա (ինդոն.՝ Papua), Ինդոնեզիայի երկու ինքնավար գավառներից մեկը (այլ կերպ` Արևմտյան Պապուա), զբաղեցնում է Նոր Գվինեայի արևմտյան կեսի մեծ մասը։ Առաջացել է 2003 թվականին` Իրիան-Ջայի մասնատման արդյունքում։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Արևելքում սահմանակից է Պապուա Նոր Գվինեայի հետ։ Գավառի տարածքով հոսում է Դիգուլ գետը։ Այստեղ է գտնվում նաև Մանդալա լեռը։


== Բնակչություն ==
Պապուան հարուստ է օգտակար հանածոներով։ Այս հարստության զարգացման հետ կապված՝ վերջին տարիներին շատ այլ ինդոնեզներ երկրի այլ նահանգներից տեղափոխվել են այս նահանգ։ Շատ հաճախ, նոր բանակիչները նայում են տեղական մշակույթին և պապուասներին համարում են ոչ քաղաքակիրթ և հետամնաց։
Պապուասներից շատերը դժգոհ են , որ իրենց հայրենիքը Ինդոնեզիայի գաղութ է։ Պապուայի վատ կազմակերպված խմբավորումները պայքարում են Ինդոնեզիայի  տիրապետությունից դուրս գալու համար։


== Վարչական բաժանում ==
Գավառը միացնում է 28 տարածաշրջան (kabupaten) և 1 քաղաքային մունիցիպալիտետ (kota):


== Արտաքին հղումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Папуа в январе 2010- рассказ о путешествии.
Կոտուց (այլ կիրառումներ)

Կոտուց կարող է վերաբերել՝

Կոտուց (լեռնագագաթ) - լեռնագագաթ Հայաստանի Արարատի մարզում
Կոտուց (գետ) - գետ Հայաստանի Արարատի մարզում։
898

898 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 898 թվականն է, 
IX դարի 98-րդ տարին։


== Դեպքեր ==
Գավառի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու հիմնադրումը


== Ծնունդներ ==
Հովհաննես Ե Դրասխանակերտցի, կաթողիկոս (մահ․ 898)


== Մահեր ==
Կուրաղբյուր (լիճ)

Կուրաղբյուր, Քուրբուլաղ լիճ, լիճ Հայաստանի Արագածոտնի մարզում, Արագած լեռան հյուսիսարևելյան լանջին, ծովի մակարդակից 2985 մ բարձրության վրա։ Մակերեսը 0,1 կմ2:


== Ծանոթագրություններ ==
Կարապետ Գաբիկյան

Կարապետ Նշանի Գաբիկյան (1861, Սեբաստիա - հունվարի 19, 1925(1925-01-19), Երուսաղեմ, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն), հայ բառարանագիր, ազգագրագետ։


== Կենսագրություն ==
Կարապետ Գաբիկյանը ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Սեբաստիա քաղաքում։  Կրթությունն ստացել է Սեբաստիայի վարժարանում, այնուհետև զբաղվել է մանկավարժական գործունեությամբ։ 1905 թվականին գրել է «Բառգիրք սեբաստահայ գավառալեզուի» (հրտ.՝ 1952 թ.) աշխատությունը, որն ամփոփում է Սեբաստիայի գավառալեզվի հնչյունաբանությունն ու հնչյունախոսությունը, ընդարձակ բառարան և հատվածներ գավառալեզվով, 1912 թվականին՝ «Հայ բուսաշխարհ» (հրտ.՝ 1968 թ.) բուսաբանական բառարանը, որն ամփոփում է շուրջ 2000 բառ։ 1912 թվականին «Հայ բուսաշխարհ» ձեռագիր աշխատությունն արժանացել է Իզմիրյան գրական մրցանակի։ 1914 թվականին Կարապետ Գաբիկյանը տեղահանվել է, 1920 թվականին բնակություն է հաստատել Երուսաղեմում, որտեղ գրել է «Եղեռնապատում» (1924) գիրքը։ Մահացել է Երուսաղեմում։


== Երկեր ==
Եղեռնապատում փոքուն հայոց և նորին մեծի մայրաքաղաքին Սեբաստիոյ, Պոսթըն։ «Հայրենիք»ի տպ. 1924:
Բառագիրք սեբաստահայ գաւառալեզուի։ Պսակեալ իզմիրեանց գրական մրցանակաւ։ Յամին 1905։ Յավելեալ և ճոխացեալ 1914 Սեբաստիա։ Տպարան Սրբոց Յակոբեանց, 1952։
Կարապետ Գաբիկյան, Հայ բուսաշխարհ, տպարան Սրբոց Հակոբյանց, Երուսաղեմ, 1968, 312 էջ Archived 2020-09-24 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Կարամալա (այլ կիրառումներ)

Կարամալա, կարող է վերաբերել՝

Կարամալա - գետ Ռուսաստանում, Դյոմայի վտակը
Կարամալա - գետ Ռուսաստանում, Կալմաշկայի վտակը
Կարամալա - գետ Ռուսաստանում, Ուրշակի վտակը
Սեն Մարսել (Էն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սեն Մարսել (այլ կիրառումներ)Սեն Մարսել  (ֆր.՝ Saint-Marcel), կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Վիլար լե Դոմբ կանտոնի կազմի մեջ։ Պերոնի շրջանի Բուրկ ան Բրես նահանգում։
Կոմունայի կոդը՝ 01371։


== Աշխարհագրություն ==
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 380 կմ հարավ-արևելք, դեպի հյուսիս-արևելք՝ Լիոն քաղաք, 24 կմ է և 34 կմ հարավ-արևմուտք Բուրկ ան Բրեսից։


== Կլիմա ==
Կլիման կիսախոնավ է, ձմռանը ցուրտ է իսկ ամռանը տաք։ Կոմունայում անձրևներ հաճախ են լինում, հիմնականում ամռան ամիսներին։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 1212 մարդ։


== Վարչակազմ ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 845 մարդկանցից 670-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 175-ը ` պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 79,3% է, 1999 թվականին՝ 76.9%)։ 670 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 624-ը (334 տղամարդ, 290 կին), գործազուրկ է եղել 46 մարդ (19 տղամարդ և 27 կին)։ 175 պասիվներից 93 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 44-ը՝ թոշակառու, 38-ը պասիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆրանսիայի տնտեսական հետազոտությունների և վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
cassini.ehess.fr. Проверено 24 марта 2014
Պիլենհոֆեն

Պիլենհոֆեն (գերմ.՝ Pielenhofen), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Պֆալցի վարչական կենտրոնին։ Մտնում է Ռեգենսբուրգ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2319մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010 թվական)։ Զբաղեցնում է 13,25 կմ² մակերես տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 3 75 184։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Վիկ սյուր Սեր

Վիկ սյուր Սեր (ֆր.՝ Vic-sur-Cère), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1985 մարդ, բնակչության խտությունը` 67.59 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 29.37 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 440 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 100 կմ հարավ, Օրիյակ քաղաքից` 16 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1140 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 856-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 284։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,1 %։ 856 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 770 անձ (410 տղամարդ և 360 կին)։ Գործազուրկ են եղել 86 անձ (42 տղամարդ և 44 կին)։ 284 անաշխատունակներից 56-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 147-ը` թոշակառուներ, իսկ 81-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կանտալ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Իռլանդական ֆլեյտա

Իռլանդական ֆլեյտան (անգլ.՝ irish flute) համերգային ֆլեյտային շատ նմանվող գործիք է, որը պատրաստվում է փայտից։ Այն օգտագործվում է իռլանդական և շոտլանդական ազգային երաժշտություններում և անվանվում է նաև շոտլանդական ֆլեյտա։


== Կառուցվածքը և օգտագործումը ==
Իռլանդական ֆլեյտան պատրաստվում է փայտից։ Խողովակի վրայի անցքերը ավելի լայն են, որը և թույլ է տալիս նվագել ավելի արագ (ազգային երաժշտական տարր) և կատարել նոտաների գլիսսանդոներ։ Անցքերի լայնությունը բարձրացնում է նաև գործիքի ձայնի ուժգնությունը։ Սկզբնական շրջանում իռլանդական ֆլեյտան համարյա չէր տարբերվում համերգային ֆլեյտայից բայց այս վերջինը կատարվեց տարբեր փոփոխություների՝ հիմնականում 19-րդ դարում և երկու գործիքները հեռվացան իրարից։ Շատ ֆլեյտահարներ նվագում են նաև իռլանդական ֆլեյտա։ Այս գործիքի առաջին վիրտուոզ կատարողներից էր իռլանդացի Չարլզ Նիքոլսոնը։ Իռլանդական ֆլեյտան ունի ավելի հասարակ կառուցվածք ի տարբերություն համերգային ֆլեյտայի։ Այս գործիքը պատրաստվում է բարձրակարգ փայտերից՝ էբենոսափայտ և կոկոսափայտ։ Հանդիպում է նաև շիմշատը։
Մարյանովկա (գյուղ, Մանևիչի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄարյանովկաՄարյանովկա (ուկրաիներեն՝ Марянівка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մարյանովկա գյուղում բնակվում էր 77 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5,85 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 13,16 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ապոլոնի աստերոիդներ

Ապոլոններ, կամ Ապոլոնի աստերոիդներ Երկրին մոտեցող աստերոիդների խումբ, անվանվել է առաջին հաստատված խմբի ներկայացուցիչի անունով, (1862) Ապոլոն։ Այս խմբի աստերոիդներ են հանդիսանում այն մարմինները, որոնք հատում են Երկրի ուղեծիրը (պերիհելին փոքր է 1,017 ա. մ.) և ունեն ոչ պակաս քան 1 ա. մ. մեծ կիսաառանցք։ Նրանցից մեծամասնության ուղեծրերը ընկած են Վեներայի և Յուպիտերի միջև, սակայն կան նաև բացառություններ։ Այսպես ամենից մոտը Արեգակին մոտենում է 2005 HC4 (0,071 ա. մ., հինգ անգամ ավելի մոտ քան Մերկուրին), իսկ ամենա հեռուն Արեգակից հասնում է 1999 XS35 (35,2 ա. մ., ավելի հեռու քան Նեպտունը)։
Ապոլոնները ունեն անկանոն ձև և համեմատաբար փոքր չափեր, այլ խմբերի ներկայացուցիչների համեմատ։ Նրանցից ամենամեծը (1866) Սիզիֆուսն է, որն ունի մոտ 8,2 կմ տրամագիծ։
Այս խմբի աստերոիդները պարբերականորեն հատում են Երկրի ուղեծիրը, հետևաբար հանդիսանում են վտանգավոր։ 1960-ականների վերջում Երկրից համեմատաբար մոտ էր անցնում Իկարուսը։ 1970-ականներին գիտնականները սկսեցին ավելի ակտիվորեն որոնել Ապոլոններ։ Մասնավորապես, այս խմբի մի քանի նոր աստերոիդներ հայտնաբերվեցին Էլեանորա Հելինի և Յուջին Շումեյկերի կողմից։
1998 թվականին, համատեղ ջանքերով ԱՄՆ Ռազմա-Օդային ուժերը, ՆԱՍԱ-ն և Մասսաչուսեթսյան տեխնոլոգիական ինստիտուտը ստեղծեցին ԼԻՆԵԱՐ ծրագիրը (անգլ.՝ LINEAR), որի նպատակն էր մերձերկրյա աստերոիդների որոնումը։ Նրանց մեծամասնությունը հանդիսանում են Ապոլոններ։ 2006 թվականին Երկրի մոտակայքում, 432 հազ. կմ հեռավորության վրա (սա մի փոքր մեծ է մինչև Լուսին ընկած հեռավորությունից), անցավ ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի շրջանակներում հայտնաբերված Ապոլոններից մեկը՝ 2004 XP14:
2012 թվականի փետրվարի 25-ի տվյալներով հայտնի են 4662 Ապոլոններ։


== Ապոլոնների որոշ ներկայացուցիչներ ==
Ապոլոնը հայտնաբերվել է 1932 թվականին, սակայն կորսվել է և կրկին հայտնաբերվել 1973 թվականին։ Այդ պատճառով նրա հերթական համարը ավելի մեծ է քան Ապոլոնների որոշ այլ ներկայացուցիչներինը, օրինակ՝ (1566) Իկարուսինը։


== Տես նաև ==
Երկրին մոտեցող աստերոիդներ
Ատենի աստերոիդներ
Ամուրի աստերոիդներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.jpl.nasa.gov/releases/80s/release_1982_0990.html Archived 2008-09-16 at the Wayback Machine. (անգլ.)
NASA JPL Small-Body Database Browser (անգլ.)
http://www.rol.ru/news/misc/spacenews/06/06/27_006.htm (անգլ.)
Արծաթե արջ

«Արծաթե արջ» մրցանակ է Բեռլինի կինոփառատոնում, հանձնում է միջազգային ժյուրին 1956 թվականից բարձրագույն մրցանակի՝ «Ոսկե արջի» հետ համատեղ։ Քանդակի կերպարի ստեղծողն է Ռենե Սինտենիսը։
Ամեն տարի միջազգային ժյուրին «Արծաթե արջ»-ով պարգևատրում է հիմնական մրցույթի մասնակից կինոնկարներից վեց անվանակարգով։ Մեկը հանձնվում է որպես մրցույթի «Մեծ մրցանակ»։ Մյուս հինգ մրցանակները հանձնվում են «Արծաթե արջ լավագույն ռեժիսուրայի համար», «Արծաթե արջ լավագույն դերասանուհուն», «Արծաթե արջ լավագույն դերասանին»,«Արծաթե արջ լավագույն ֆիլմի երաժշտության համար» և «Արծաթե արջ արվեստում խոշոր ներդրման համար»։ Հատուկ միջազգային ժյուրին հանձնում է «Արծաթե արջ լավագույն կարճամետրաժ կինոնկարին»։ 2008 թվականին՝ առաջին անգամ հանձվել է «Արծաթե արջ լավագույն սցենարի համար» կինոմրցանակը։
Սամարայի կամուրջներ

Ստորև ներկայացված են Սամարայի  քաղաքային շրջանի կամուրջների և անցուղիների  ցուցակը  ։ Քաղաքում գործում են երեք կամուրջներ՝ ավտոմոբիլներ համար, և մեկ երկաթուղային կամուրջ, որոնք կառուցված են Սամարա գետի վրա։ Մնացած կամուրջները հիմնականում կառուցված են անցուղիներում ու գետնանցումներում, որոնց մեծ մասը տեղակայված է Սամարա-Տոլյատի երկաթուղային ճանապարհի վերին և ստորին հատվածներում։ Սամարայում սկսվել է երկար սպասված Ֆրունզեի կամրջի շինարարությունը։ Կիրովի կամուրջը կապում է Սամարան Չերնոռեչե ավանին, որը կարճացրել է ճանապարհը, հասցնելով 10 րոպե ժամանակահատվածի։ Այսօր համակարգված են տրանսպորտի ուղևորման և վերադարձի ժամերը։


== Գործող օբյեկտներ ==


== Երկաթուղային կամուրջներ ==
Ներկայումս ընթանում են նոր կամուրջների շինարարական աշխատանքներ. Կարլ Մարքսի հրապարակում ընթանում են Կենտրոնական կամրջի շինարարական աշխատանքները, ծրագրված է Զարեչենսկի կոչվող կամրջի շինարարությունը, որը կապահովի Սամարայի մետրոպոլիտենի երրորդ երթուղին։ 
|


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Мост через Самару(չաշխատող հղում)
Мосты Самары на сайте Прогулки по Самаре Archived 2009-04-11 at the Wayback Machine.
Татьяна Пашинская «Репортёр» изучил вдоль и поперёк все самарские мосты. «Репортёр», 27.11.2011
Օվիդիա

Օվիդիա ( անգլ.՝ Ovidie օգոստոսի 25, 1980(1980-08-25), Լիլ), ֆրանսիացի ռեժիսոր, պրոդյուսեր, լրագրող, գրական գիտությունների դոկտոր և գրող։ Սկզբնապես հայտնի էր որպես ֆեմինիստական պոռնո դերասանուհի (1999 թվականից մինչև 2003 թվականներին), պոռնոգրաֆիկ և վավերագրական ֆիլմերի ռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Օվիդիան հրաժարվում է մամուլին ասել իր իրական անունը։ Նա ծնողները լիբերալներ են, որոնք 2003 թվականին աշխատել են դպրոցում։ Օվիդիան եղել է ամուսնացած. նրա ամուսինը աշխատում էր  Փարիզի համալսարանում։ Նրանք հետագայում բաժանվել են, բայց ամուսնալուծություն պատճառը Օվիդիայի մասնագիտական գործունեությունը չէ։
Օվիդիան իրեն նկարագրում է որպես միջին խավի ներկայացուցիչ։
2012 թվականի դեկտեմբերից հանդիսանում է ֆրանսիական Metro International թերթի մեկնաբան։
Օվիդեան բուսակեր է և կենդանիների իրավունքների պաշտպան է։


== Ընտրյալ ֆիլմեր ==

Որպես դերասանուհի

2000: XYZ, John B. Root
2000: Ovidie, Clarisse Hahn (Dokumentation)
2001: La Fête à Gigi, Alain Payet
2001: Claudine, Martin Cognito
2001: Der Pornograph (Le Pornographe), Բերտրան Բոնելո
2002: Orgasmus n°2, John B. Root
2003: Les Plombiers, Wesley Mrozinki
2005: All About Anna, Jessica NilssonՈրպես ռեժիսոր

2000: Orgie en noir, Marc Dorcel productions
2001: Lilith, Marc Dorcel productions
2003: Sexualité mode d'emploi, en 3 volumes, Blue One
2004: Premières expériences, Dorcel Productions
Le Point G (Dokumentarfilm), V.communications
2006: Les Concubines, V.Communications


== Երաժշտություն ==
Օվիդիան նաև ակտիվորեն ներգրավված է երաժշտական շրջանակներում. Ֆրանսիայում համերգներ է կազմակերպում այնպիսի երաժիշտների համար, ինչպիսիք են Դեռնյեր Վոլոնտեն, Պոզիտոր Պալալյեն և ուրիշներ։


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==
Պոռնո բիզնեսում հինգ տարվա ընթացքում Օվիդիան հայտնվել է ավելի քան 60 ֆիլմերում և ստացել յոթ մրցանակ։

Բրյուսել 2001
2001 Hot d'Or մրցանակ - Hot d'Or d'honneur և «Լավագույն յուրօրինակ սցենար (Orgie en noir - սցենարի հեղինակ) 
Բրյուսել 2002
2002 «Նինֆա» մրցանակ՝ լավագույն դերասանուհի (հանրային) 
Բրյուսել 2003
2004   էրոտիկայի միջազգային փառատոնում Բրյուսելում`լավագույն դերասանուհի (Ֆրանսիա) 
2009  Պատվավոր մրցանակ «Hot d'Or»  
2013 ֆեմինիստական Porn մրցանակ - Տարվա կինոնկար
2014 ֆեմինիստական պոռնոյի մրցանակ - լավագույն ռեժիսոր


== Ծանոթագրություններ ==


== Մատենագրություն ==
Ovidie Porno Manifesto. — Paris: Flammarion, 2002. — ISBN 978-2-08-068344-1
Ovidie In Sex We Trust: Backstage. — Paris: La Musardine, 2004. — ISBN 978-2-84271-202-0
Ovidie Osez… tourner votre film X. — Paris: La Musardine, 2006. — ISBN 978-2-84271-282-2
Ovidie Osez découvrir le point G. — Le Grand Livre du Mois, 2007. — ISBN 978-2-286-03040-7
Ovidie Osez l'amour pendant la grossesse. — La Musardine, 2007. — ISBN 978-2-84271-298-3
Ovidie Osez les sextoys. — La Musardine, 2008. — ISBN 978-2-84271-275-4
Ovidie La sexualité féminine de A à Z. — La Musardine, 2010. — ISBN 978-2-84271-446-8
Ovidie and Francis Métivier Sexe Philo. — Editions Bréal, 2012. — ISBN 978-2-7495-3103-8
Ovidie Metal Urbain : un bon hippie est un hippie mort. — Camion Blanc, 2012.
Ovidie and Jéröme D'Aviau Histoires inavouables. — Editions Delcourt, 2013.
Ovidie Osez être une maman sexy. — Editions La Musardine, 2016.
Ակչեհիսար

Ակչեհիսար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Շիխիլո

Շիխիլո (վրաց.՝ შიხილო), գյուղ Վրաստանում, Թեթրի Ծղարոյի մունիցիպալիտետում։ Գտնվում է Վրաստանի հարավ-արևելքում։


== Բնակչություն ==
2002 թվականի տվյալներով, Շիխիլո գյուղում ապրում էր 193 մարդ, բոլորը ադրբեջանցի։


== Տեսարժան վայրեր ==
Միջին դպրոց


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Координаты села(անգլ.)
Շնեբերգ (Ներքին Ֆրանկոնիա)

Շնեբերգ (գերմ.՝ Schneeberg), կոմունա Գերմանիայում։ Գտնվում է Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվուն է Ներքին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Միլտենբերգի շրջանի մեջ։ Բնակչությունը 1798 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ին)։ Զբաղեցնում է 16,60 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 76 156։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (գերմ.)
Սանտյագո Ասկասիբար

Սանտիագո Ասկասիբար (իսպ․՝ Santiago Ascacibar, փետրվարի 25, 1997, Լա Պլատա, Արգենտինա), արգենտինացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է գալիս արգենտինական «Էստոդիանտես»-ի և Արգենտինայի երիտասարդական հավաքականի կազմում։


== Ակումբային կարիերա ==
Ասկասիբարը «Էստոդիանտես» ֆուտբոլային ակումբի սան է։ 2016 թվականին նա թիմի գլխավոր մարզչի կողմից հրավիրվել է հիմնական կազմ։ Արգենտինայի առաջնությունում իր դեբյուտը Սանտիագոն նշել է փետրվարի 8-ին՝ «Լաունս»-ի դեմ խաղում։
Մրցաշրջանի ավարտից հետո նրա հանդեպ սկսել են հետաքրքրվել ռուսական «Սպարտակ»-ն ու «Ռուբին»-ը։


== Միջազգային կարիերա ==
2016 թվականի ամռանը Սանտիագոն Արգենտինայի օլիմպիական հավաքականի կազմում մասնակցել է Օլիմպիական խաղերին։ Առաջնության ընթացքում նա մասնակցել է Ալժիրի, Հոնդուրասի և Պորտուգալիայի հավաքականների դեմ խաղերին։
2017 թվականին Արգենտինայի երիտասարդական հավաքականի կազմում Ասկասիբարը մասնակցել է Էկվադորում կայացած Հարավային Ամերիկայի երիտասարդական առաջնությանը։ Նա մասնակցել է Պերուի, Բոլիվիայի, Կոլումբիայի, Բրազիլիայի, Էկվադորի, Վենեսուելայի և Ուրուգվայի երիտասարդական հավաքականների դեմ խաղերին։
Երիտասարդական հավաքականի կազմում Սանտիագոն մասնակցել է նաև Հարավային Կորեայում կայացած Աշխարհի երիտասարդական առաջնությանը։ Նա դաշտ է դուրս եկել Գվինեայի, Անգլիայի և Հարավային Կորեայի հավաքականների դեմ խաղերում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը soccerway․com կայքում
Էջը sports.ru կայքում
Միջին Կվալիթ

Միջին Կվալիթ (վրաց.՝ შუა კვალითი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Զեստափոնի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 452 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
(2121) Սևաստոպոլ

(2121) Սևաստոպոլ (անգլ.՝ Sevastopol), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1971 թվականի հունիսի 27-ին Տամարա Սմիռնովայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,183359 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7927 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5741 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1178,38 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,305504 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,38° անկյուն։
Սևաստոպոլ աստերոիդը պատկանում է Աուգուստայի աստերոիդների ընտանիքին, որը տեղաբաշխված է հիմնական աստերոիդների գոտում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2121) Սևաստոպոլ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ալագյուզ

Ալագյուզ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Արդահանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր
Ստեփան Արաբկերցյան

Ստեփան Քրիստափորի Արաբկերցյան (Վլադիմիր Լևաշով) (ռուս.՝ Степан Христофорович Арабкерцян (Владимир Левашов), սեպտեմբերի 28, 1944(1944-09-28), Դոնի Ռոստով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայազգի ռուսաստանցի դաշնակահար, գրող։ Ռուսաստանի գրողների միության անդամ (1991)։


== Կյանք և ստեղծագործություն ==
Ստեփան Քրիստափորի Արաբկերցյանը ծնվել է 1944 թվականի սեպտեմբերի 28-ին, Դոնի Ռոստով քաղաքում։ Նա մեծացել է բարձր երաժշտական մշակույթ ունեցող ընտանիքում, ինչն էլ որոշել է նրա կոչումը։
1968 թվականին Ստեփան Արաբկերցյանն ավարտել է Գնեսինների անվան երաժշտական մանկավարժական ինստիտուտը (Մոսկվա)։ 1969 թվականից աշխատում է Ռոստովի Ս. Վ. Ռախմանինովի անվան պետական կոնսերվատորիայում։ Մասնագիտությամբ դաշնակահար է։
Արձակ սկսել է գրել քսան տարեկանում։ Առաջինը 1976 թվականին հրապարակվել են նրա երկու պատմվածքները «Դոն» ամսագրում։ Հեղինակն օգտագործել է տարբեր կեղծանուններ։ Արդյունքում նա կանգ է առել վերջինի վրա՝ Վլադիմիր Լևաշով։
1987 թվականին Ռոստիզդատում լույս է տեսել նրա առաջին գիրքը՝ «Երկուսը» վեպը, իսկ երկու տարի անց, նույն տեղում՝ վիպակների և պատմվածքների «Երրորդ կոնցերտ» ժողովածուն (1989)։
Վլադիմիր Լևաշովի արձակին բնորոշ է անհատի բարոյական խնդիրների նկատմամբ խոր ուշադրությունը։ Դրամատիզմի, հաճախ՝ կատակերգական իրավիճակների միջոցով, որոնցում հայտնվում են նրա կերպարները, փոխանցվում է այն ժամանակի մթնոլորտը, որը հետագայում անվանվել է «լճացում»։
1991 թվականին Ս. Ք. Արաբկերցյանը (Վլադիմիր Լևաշով) առաջիններից էր, ով որպես արձակագիր ընդունվեց Ռուսաստանի գրողների միություն։
Ապրում է Դոնի Ռոստով քաղաքում, շարունակում է աշխատել կոնսերվատորիայում։


== Ստեղծագործություններ ==
Առանձին գրքեր

Երկուսը։ - Դոնի Ռոստով, Ռոստիզդատ, 1987
Երրորդ կոնցերտ։ - Դոնի Ռոստով, Ռոստիզդատ, 1989


== Գրականություն ==
Дон литературный. Писатели России. Шолоховский край. XIX—XXI вв.: справ. изд., Сост. Губанов Г. — Ростов н/Д, 2006. — 512 с. ISBN 5-481-00623-5


== Հղումներ ==
Արաբկերցյան Ստեփան Քրիստափորի (Վլադիմիր Լևաշով)
Էլսմիր

Էլսմիր (անգլ.՝ Ellesmere Island, ֆր.՝ Île d'Ellesmere, 80°10′ հս․ լ. 75°05′ ամ. ե.) , կղզի Կանադական արկտիկական կղզեխմբի հյուսիս֊արևելքում։ Տարածությունը շուրջ 213.000 կմ2 է, բարձրությունը մինչև 2926 մ։ Տարածքի 1/3֊ը ծածկված է սառցադաշտերով։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոնա Միտրա

Ռոնա Նատաշա Միտրան (անգլ.՝ Rhona Natasha Mitra, օգոստոսի 9, 1976(1976-08-09), Պատինգթոն, Վեստմինստեր, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն),   բրիտանական դերասանուհի է, երգչուհի և մոդել։ Նա մարմնավորել է Սոնյայի դերը «Ուրիշ աշխարհ. Լիկանների ապստամբությունը» ֆիլմում։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Դերակատարումներ ===


== Ծանոթագրություններ ==