Դատավորը (ֆիլմ)

«Դատավորը» ֆիլմը (անգլ.՝ The Judge), իրավաբանական դրամա է, ռեժիսորը Դեյվիդ Դոբկինն է։ Գլխավոր դերերում են՝ Ռոբերտ Դաունին (կրտսեր) և Ռոբերտ Դյուվալը։ Պրեմիերան տեղի է ունեցեկ 2014 թվականի սեպտեմբերի 4-ին Տորոնտոյի կինոոփառատոնում։ ԱՄՆ-ում ֆիլմը դուրս եկավ մեծ վաճառքի 2014 թվականի հոկտեմբերի 10-ին, իսկ Ռուսաստանում՝ 2014 թվականի հոկտեմբերի 16-ին։ Ֆիլմը միանաշնակ չընդունվեց միջազգային կինոլրագրողների կողմից, բայց դասվում էր մրցանակների շարքին՝ հիմնականում Դյուվալի դերասանական խաղի համար։


== Սյուժե ==
Հաջողակ իրավաբան Հենկ Պալմերը վերադառնում է հարազատ քաղաք՝ ներկա գտնվելու իր մոր հուղարկավորությանը։ Հարազատ քաղաքում այնքան էլ ուրախ չեն լինում նրա վերադառնալուն։ Նրա հարաբերությունները հոր և եղբոր հետ ավելի են բարդանում, որովհետև Հենկը արդեն վաղուց հեռացել էր քաղաքից հանուն անձնական հաջողությունների և չէր պահպանել հարաբերությունները հարազատների հետ։
Հուղարկավարությունից հետո Հենկը դիտավորյալ այնպես է անում, որպեսզի իր եղբայր Գլենը ավտոմեքենայով հարվածի ավտոտնակին և վնասի դարպասը։ Մտնելով ավտոտնակ՝ եղբայրները հայտնաբերում են, որ հոր ավտոմեքենայի լուսարձակը վնասված է և արյան հետքեր կան։ Ճանապարհի կեսին ոստիկանությունը հայտնաբերում է Մարկ Բլեկվելի դիակը։ Մարկ Բլեկվելը 20 տարով ազատազրկվել էր դատավոր Պալմերի որոշմամբ և վերջերս էր ազատվեկ։ 
Ոստիկանությունը ձերբակալում է դատավոր Պալմերին սպանության մեղադրանքով։ Սակայն դատավոր Պալմերը ոչինչ չէր հիշում։
Հենկը առաջարկում է հորը պաշտպանել որպես իրավաբան, բայց դատավոր Պալմերը Հենկի հետ բարդ հարաբերությունների պատճառով հրաժարվում է և դիմում անփորձ իրավաբան Սի Պի Կեննեդիին։ Մեղադրողների իրավաբանն էր Դուայտ Դիկհենը, ով վրեժ է ցանկանում լուծել Հենկից հին գործերի համար, որոնք Հենկը հաղթել էր։
Սի Պի Կեննեդիի անփորձության պատճառով նախնական դատական նիստում մեղադրող կողմն է հաղթում և գործը փոխանցվում է դատարան։
Հենկը պատրաստվում է հեռանալ, բայց Գլենը պնդում է նրան մնալ։ Հենկը քաղաքում անսպասելի տեսնում է իր նախկին սիրուն, բացի այդ չիմանալով կապվում է նրա աղջկա հետ։ 
Որոշ ժամանակ անց Հենկը պարզում է, որ իր հայրը քաղցկեղով հիվանդ է, և դրա պատճառով տառապում է հիշողության կորստով, սակայն թաքցնում է այդ փաստը, քանզի նրան կարող էին դատապարտել սխալ դատական որոշումների համար՝ պահանջելով խոստովանել դատավոր Պալմերին, որ նա անգործունակ է։
Հենկին վերջիվերջո հաջողվում է կարգավորել հոր հետ հարաբերությունները և դատավոր Պալմերը համաձայնվում է, որ Հենկը պաշտպանի նրան դատարանում։
Բոլոր նախնական վկայությունները Հենկը ոչնչացնում է։ Մահացածի մայրը դատարանում պնդում է, որ նրա համար մեծ ուրախություն էր, երբ տղան դուրս էր եկել բանտից, քանի որ նա կարոտել էր և տղան իր միակ ուրախությունն էր։ Հենկը բանտային ամսագրի շնորհիվ ապացույցում է, որ 20 տարվա ընթանցքում մայրը այցելել է որդուն երկու անգամ և դրա համար նրա խոսքերը ամբողջությամբ սուտ են։ Մարկ Բեկվելի մահվան վայրում ոստիկանությունը պարզում է, որ չկա ոչ մի արգելակման հետք։ Հենկը այդ փաստի շնորհիվ ապացուցում է, որ դա մեղադրանքի ապացուց չէ։
Ընդմիջման ժամանակ իրավաբան Դիկհենը հրավիրում է Հենկին դեմ դիմաց շփվելու և ցույց է տալիս նրան մի տեսանյութ, որտեղ պարզ երևում է, թե ինչպես Մարկ Բլեկվելը գնում է մի կողմ, իսկ դատավոր Պալմերը մյուս կողմ, բայց շուտով դատավորը ուղևորվում է Մարկ Բլեկվելի կողմը։
Հենկը մի գործարք է առաջարկում, ըստ որի դատավոր Պալմերը խոստովանում է իր մեղքը և նրան 10 տարի ազատազրկելու են, բայց միայն 7 տարին է ազատազրկվելու։ Հենկը պնդում է, որ իր հայրը մարդասպան չէ և կպաշտպանի նրան մինչև հաղթական ավարտը։
Դատարանում իրավաբանը հարցաքննում է դատավոր Պալմերին, հարցնում է գիշերվա մասին, բայց դատավորը ոչինչ չի հիշում։ Հենկը արդեն վստահ էր, որ հաղթելու է գործը, սակայն դատավոր Պալմերը անսպասելիորեն ճակատագրական արտահայտություն է անում. «Ես ուզում եմ ասել, որ ոչինչ չեմ հիշում, թե ինչպես եմ սպանել Մարկ Բլեկվելի»։ 
Հենկը հուսահատված պատմում է դատարանին հոր հիվանդության մասին, այն հույսով, որ դատարանը այնքան էլ խիստ չի լինի հիվանդ մարդու նկատմամբ։
Դատավճռի արդյունքում ժյուրին որոշում է՝ առաջին աստիճանի սպանության մեղադրանքով անմեղ է, իսկ պատահաբար սպանության մեղադրանքով՝ մեղավոր։
Դատավոր Պալմերը դատավճիռով 4 տարի պետք է բանտում իր պատիժը կրի, բայց 7 ամսից մարդասիրական հիմքերով նրան հապճեպ ազատում են։ Հոր կյանքի վերջին օրերը Հենկը անցկացնում է նրա հետ։ Դրանից հետո նրա արժեքները և կյանքի վերաբերյալ վերաբերմունքը փոխվում են։


== Ստեղծում ==
Ֆիլմի սցենարը գրել է Նիկոն Շենկոնը։ 2011 թվականի մատին՝ սցենարը գրեու համար վարձել էին Դեյվիդ Սլայդերին, իսկ 2012 թվականի ապրիլին՝ Բիլլ Դյուբյուկին։
2013 թվականի մարտին հայտարարվեց, որ ֆիլմի դերերը ստացել են՝ Ռոբերտ Դյուվալը, Վինսենտ դը Օնոֆրիոն, Վերա Ֆարմիգան և Դեկս Շեպարդը։ 2013 թվականի մարտի 15-ին պարզ դարձավ, որ Բիլլի Բոբ Տորնտոն բանակցություններ է տանում ֆիլմին մասնակցելու համար։ 2013 թվականի մարտի 15-ին դերասանական խմբին միացավ Լեյտոն Միստերը։
Դատավոր Պալմերի դերի համար դիտարկել են Ջեք Նիկոլոսոնին և Թոմմի Լի Ջենոնին։ Արդյունքում ընտրվեց Ռոբերտ Դյուվալը։ Ֆիլմի գլխավոր դերակատարուհին է Էլիզաբետ Բենկսին։
Նկարահանումները սկսվեցին 2013 թվականի մայիսի 31-ին Շելբերն Ֆոլսում (Մասսաչուսեթս)։ Նկարահանումները տեղի են ունեցել նաև Էտլբորոյում, Դեդհեմում և Սանդերլենդում (Մասսաչուսեթս)։ Ֆիլմի որոշ տեսարաններ նկարահանվել են Վուստեր շրջանում (Մասաչուսեթս) և Բոստոնում։


== Մրցանակներ ==
2014 - մրցանակ Հոլիվուդյան կինոփառատոնում լավագույն երկրորդական դերկատարի համար (Ռոբերտ Դյուվալ)։
2014 - երկու մրցանակ «Սպուտնիկ» մրցանակաբաշխությունում. լավագույն երկրորդական դերկատարի համար(Ռոբերտ Դյուվալ) և լավագույն երաժշտության համար(Թոմաս Նյուման)։
2015 - ԱՄՆ-ի Գիլդիի կինոդերասանների մրցանակ. լավագույն երկրորդական դերկատարի համար (Ռոբերտ Դյուվալ)։
2015 - մրցանակ «Ոսկե Գլոբուս» մրցանակաբաշխությունում. լավագույն երկրորդական դերկատարի համար(Ռոբերտ Դյուվալ)։
2015 - մրցանակ «Քննադատների ընտրություն» մրցանակաբաշխությունում. լավագույն երկրորդական դերկատարի համար(Ռոբերտ Դյուվալ)։
2015 - մրցանակ «Օսկար» մրցանակաբաշխությունում. լավագույն երկրորդական դերկատարի համար(Ռոբերտ Դյուվալ)։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==