Եկատերինա Անդրեևա

Եկատերինա Սերգեևնա Անդրեևա (ռուս.՝ Екатери́на Серге́евна Андре́ева, նոյեմբերի 27, 1965(1965-11-27) կամ նոյեմբերի 27, 1961(1961-11-27), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), 1997 թվականի հունվարից Ռուսաստանի Առաջին ալիքի «Время» լրատվական հաղորդման հաղորդավար։


== Կենսագրություն ==
Եկատերինա Անդրեևան ծնվել է 1961 թվականի նոյեմբերի 27-ին Մոսկվայում (ըստ «Труд» թերթի և «Ով ով է։ Ռուսաստանի Դաշնության կարգավիճակային ընտրախավը» տեղեկատուի, ինչպես նաև Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի աշխատակազմի՝ «Новой газета» թերթի տնօրինության տակ գտնվող արձանագրային փաստաթղթերի տվյալների): Նրա հայրը ԽՍՀՄ նյութատեխնիկական մատակարարման գծով պետկոմի փոխնախագահն էր, մայրը՝ տնային տնտեսուհի։ Եկատերինա Անդրեևան ունի փոքր քույր՝ Սվետլանան։ Վաղ մանկության տարիներին հայրը Եկատերինային շախմատ խաղալ է սովորեցրել, և այդ պահից, ինչպես ինքն է նշում, նա ունի «շախմատային» ինտելեկտ։ Հաճախել է գեղասահքի, որտեղից հեռացել է բարձր հասակի պատճառով (177 սմ)։ Ունի օպերային ձայն։
Մանկության տարիներին հետաքրքրվել է նաև բասկետբոլով, կարճ ժամանակ հաճախել է Օլիմպիական պահեստայինների դպրոց։
Ավարտել է № 187 դպրոցը, որից հետո սովորել է Համամիութենական իրավունքի հեռակա ինստիտուտում։ Դրան զուգահեռ Գլխավոր դատախազության քննչական կառավարման գործավարության բաժնում աշխատել է որպես խորհրդատու։
1990 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Կրուպսկայայի անվան մարզային մանկավարժական ինստիտուտը։ Նրա գիտական աշխատանքը նվիրված է Իոսիֆ Ստալինի և Ադոլֆ Հիտլերի վարժակարգերի համեմատմանը։
1990 թվականին ընդունվել է Ռադիոյի և հեռուստատեսության աշխատողների որակավորման բարձրացման համամիութենական դասընթացներ (ԽՍՀՄ պետհեռուստառադիոյին առընթեր Որակավորման բարձրացման համամիութենական ինստիտուտ)։ «Հաղորդավարների դպրոցում» սովորել է Իգոր Կիրիլլովի մոտ։
1991 թվականին սկսել է աշխատել հեռուստատեսությունում։ Եղել է Կենտրոնական հեռուստատեսության և Օստանկինո հեռուստաընկերության հաղորդավար, վարել է «Առավոտ» հաղորդումը։ Լրատվական հաղորդումներ սկսել է վարել 1994 թվականից։ 1995 թվականի հունվարին դարձել է Օստանկինո առաջին ալիքի «ИТА Новости» լրատվական հաղորդման վարող։ Որոշ ժամանակ վարել է ավտոսպորտին նվիրված «Մեծ մրցավազքեր» (ռուս.՝ «Большие гонки») հաղորդումը Օստանկինո 1-ին և ОРТ ալիքներով։
1995 թվականից սկսել է աշխատել ОРТ ալիքում՝ հանդես գալով որպես լրատվական հաղորդումների խմբագիր, «Լուրեր» (ռուս.՝ «Новости») ծրագրի հաղորդավար։
1997 թվականի սկզբին սկսել է աշխատել որպես «Время» լրատվական ծրագրի հաղորդավար («Ռուսաստանի հանրային հեռուստատեսություն» ԲԸ տեղեկատվական ծրագրերի վարչություն)։ Մինչև 1998 թվականի վերջը զուգահեռ վարել է լուրերի սովորական թողարկումներ, հիմնականում առավոտյան և երեկոյան։
1998 թվականի դեկտեմբերին դարձել է «ОРТ» ալիքի (ներկայում՝ Առաջին ալիք) «Время» հաղորդման մշտական հաղորդավար։ Մշտական հաղորդավար նշանակել է Տեղեկատվական ծրագրերի վարչության գլխավոր պրոդյուսեր և ОРТ ինֆորմացիոն ծառայության տնօրեն Սերգեյ Դորենկոն։ 1999 թվականին համացանցում անցկացված հարցման արդյունքում ճանաչվել է Ռուսաստանի հեռուստատեսության ամենագեղեցիկ հաղորդավարուհի, «հայրենական հեռուստառադիոհեռարձակման զարգացման գործում ունեցած մեծ ներդրման և բազմամյա բեղմնավոր աշխատանքի համար» պարգևատրվել է Բարեկամության շքանշանով (2006):
2001-2007 թվականներին Սերգեյ Բրլյովի հետ վարել է «Առաջին գիծ Վլադիմիր Պուտինի հետ», որը միաժամանակ հեռարձակվել է ОРТ/«Առջին ալիք» և РТР/«Россия» ալիքներով։ 2004, 2008, 2012 և 2018 թվականներին նրա հետ միասին մեկնաբանել է Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի երդման արարողության ուղիղ հեռարձակումը։
2010 թվականի արդյունքներով ընդգրկվել է Ռուսաստանի ամենաժողովրդական հեռուստահաղորդավարների ցանկում TNS Ռուսաստանի վարկածով։
2014 թվականի օգոստոսին Ուկրաինայի կողմից ներառվել է սանկցիաների ցուցակում Ուկրաինայի արևելքում տեղի ունեցող պատերազմի և Ղրիմի՝ Ռուսաստանին միանալու հարցերի նկատմամբ իր դիրքորոշման պատճառով։
Երկար տարիներ զբաղվում է յոգայով, պիլատեսով։


== Ֆիլմագրություն ==

1990 – Անհայտ էջեր հետախույզի կյանքից – ուղևորուհի
1991 – Դժոխքի ծնունդ – Ելենա, Ժորժի վաղեմի սերը
2006 – Первый СкорыйԵկատերինա Անդրեևայի կերպարն օգտագործված է «Мульт личности» անիմացված մուլտիպլիկացիոն շոու-ծաղրանմանակման մեջ։


== Ընտանիք ==
Հայրը՝ Սերգեյ Ալեքսանդրովիչ Անդրեևը (ծնված 1937 թվականին), եղել է ԽՍՀՄ նյութատեխնիկական մատակարարման գծով պետկոմի փոխնախագահ, հետաքրքվել է սպորտով։
Մայրը՝ Տատյանա Իվանովնան (օրիորդական ազգանունը՝ Ուսաչյովա, ծնված 1940 թվականին), «Ալմաստ» ԿԿԲ-ում աշխատել է որպես ինժեներ, իսկ փոքր դստեր ծննդից հետո դարձել է տնային տնտեսուհի։
Փոքր քույրը՝ Սվետլանան (ծնված 1969 թվականին) «Время» լրատվական հաղորդման խմբագիրն է, ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։
Զարմուհին՝ Սնեժանա (քրոջ դուստրը)։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացել է երկու անգամ։ Առաջին ամուսնու՝ Անդրեյ Նազարովի հետ սովորել է նույն դպրոցում։ Առաջին ամուսնությունից ունեցել է դուստր՝ Նազարովա Նատալյա Անդրեևան (ծնված 1982 թվականի օգոստոսի 19-ին), որը իրավաբան է, Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի շրջանավարտ։
Երկրորդ ամուսինը (1997 թվականից) փաստաբան, բիզնեսմեն Դուշան Պերովիչն է (սերբ-չեռնոգորցի)։


== Պարգևներ ==
Բարեկամության շքանշան (նոյեմբերի 27, 2006 թվական) – «հայրենական հեռուստառադիոհեռարձակման զարգացման գործում ունեցած մեծ ներդրման և բազմամյա բեղմնավոր աշխատանքի համար»։
ՏԷՖԻ դափնեկիր «Տեղեկատվական հաղորդումների առաջատար» անվանակարգում (2007)։
ՌԴ նախագահի շնորհակալություն (փետրվարի 6, 2003 թվական) – «Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի մասնակցությամբ միջոցառումների նախապատրաստման և անցկացման գործին ակտիվ մասնակցելու համար»։
ՌԴ նախագահի շնորհակալություն (ապրիլի 23, 2008) – «տեղեկատվական աջակցության և Ռուսաստանի Դաշնության հասարակական կյանքում քաղաքացիական հասարակության զարգացմանն ուղղված ակտիվ հասարակական աշխատանքի համար»։
ՌԴ նախագահի պատվոգիր (օգոստոսի 21, 2018 թվական) – «հայրենական հեռուստատեսության զարգացման համար ունեցած ներդրման և բազմամյա բարեխիղճ աշխատանքի համար»։
«Ռուսաստանի տնտեսական վերածնունդ-2019» լրագրողների համառուսաստանյան մրցույթի հաղթող «Լավագույն անհատական հրատարակություններ» անվանակարգում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Радиостанция «Эхо Москвы» / Андреева Екатерина
Лица Первого Канала: Екатерина Андреева
Интервью Екатерины Андреевой в программе «Путь героя» на радио MediaMetrics, 3 сентября 2018 года
Олеся Герасименко. Екатерина Андреева: «Дело в том, что я не смотрю телевизор» // Русская служба Би-би-си, 25.12.2018