armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Անձիտ բերդ

Անձիտ բերդ, Մեծ Հայք Ծոփք նահանգի Անձիտ գավառի գլխավոր բերդն ու կենտրոնը։ Գտնվում է Խարբերդ քաղաքից հարավ-արևելք, սարահարթի վրա, այժմյան Թիլ-Էնզիտ գյուղի տեզում, ուր նշմարվում են միջնադարյան Անձիտի ավերակները։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջաֆարլի (Ղազախի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ջաֆարլու (այլ կիրառումներ)Ջաֆարլի (ադրբ.՝ Cəfərli), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Ղազախի շրջանում։


== Պատմություն ==
Հիմնադրվել է 1999 թվականին։ Գտնվում է Աղստև գետի ափին, Գանձակ-Ղազախի հարթավայրում։


== Բնակչություն ==
2009 թվականի մարդահամարի համաձայն գյուղում բնակվում է 1133 մարդ, այդ թվում՝ 562 տղամարդ և 571 կին։


== Տես նաև ==
Ղազախի շրջան


== Ծանոթագրություններ ==
Արամ Շահբազյան

Արամ Վաղարշակի Շահբազյան(1971, ապրիլի 29, Գետամեջ, Կոտայքի մարզ), հայ կինոռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Արամ Շահբազյանը ծնվել է 1971 թվականին, Հայաստանի Կոտայքի մարզի Գետամեջ գյուղում։ 1994 թվականին ավարտել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի ռեժիսորական բաժինը։ 1996-1997 թվականներին ռեժիսուրա է ուսանել Փարիզի «La Femis» ազգային կինոդպրոցում։ Եղել է «Ար» հեռուստաընկերության գլխավոր ռեժիսորը, ռեժիսոր՝ Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերությունում, ռեժիսորի օգնական՝ «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում, որտեղ եղել է բազմաթիվ վավերագրական ու կարճամետրաժ ‎ֆիլմերի ռեժիսոր։
Աշխատում է «Շողակաթ» հեռուստաընկերությունում։ 2005 թվականին Շահբազյանի «Ակներ» կարճամետրաժ ‎ֆիլմը ներկայացվել է Մոսկովյան XXVII ՄԿՓ-ի «Հեռանկարներ» բաժնում։ 2004-2005 թվականներին երևանյան «Ես եմ» միջազգային երիտասարդական կինոփառատոնում արժանացել է «Լավագույն ռեժիսոր» մրցանակին։


== Ֆիլմեր ==
«Հաշվետվություն ընթրիքի ժամանակ», 1995
«Լավաշ», 1998
«Ներսը և դուրսը», 1999
«Աղապատանք», 2000
«Ջավախք, մոռացված հայրենիք», 2001
«Որդան կարմիր», 2002
«Քյարիզ», 2005
«Ապոն կանչեց», 2006
«Մի վախեցիր», 2007
«Երևանյան ռեգթայմ», 2008
«Տաքսի «Էլի լավ ա»», 2008
«Գնացք», 2014
«Մոսկվիչ, իմ սեր», 2015
Փրկության քարտեզ, 2015


== Ծանոթագրություններ ==
Օսիպկովո (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)

Օսիպկովո (ռուս.՝ Осипково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 18 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նանսի դպրոցի թանգարան

Նանսի դպրոցի թանգարան (ֆր.՝ Musée de l'École de Nancy), գեղարվեստական թանգարան, ոը տեղակայված է Ֆրանսիայի հյուսիսում գտնվող Նանսի քաղաքում։ Թանգարանը նվիրված է նկարչության մոդեռնի ժանրերից մեկին, որը զարգացել է Նանսիում և այսպես կոչվող Նանսիի Դպրոցում։ Այն գտնվում է նախկին բիզնեսմեն Էժեն Քորբենի տանը։ Ենթարդվում է, որ թարգարանում տեղակայված արվեստի գործերը պատկանում են Էմիլ Գալլեին, Վիկտոր Պրուվեին, Էժեն Վալլեին, Լուի Մաժորելին և Ժակ Գրյուբերին։


== Պատմություն ==
Թանգարանը տեղավորված է XIX դարի վերջին և XX դարի սկզբին մեծ տանը։ Դեկորների մի մասը թվագրվում է 1894 թվականին։ Տունը պատկանում էր այդ ժամանակի հարուստ բիզնեսմեն և կոլեկցիոներ Էժեն Քորբենին (1867-1952)։ Թանգարանի հավաքածուն մեծապես հարստացվեց 1936 թվականի Քորբենի նվերից հետո։ Հաստատությունը այգու հետ միասին անցել է Նանսի քաղաքին 1951-1952 թվականներին։ Թանգարանը պաշտոնապես բացվել է 1964 թվականին։


== Հավաքածուներ ==
Թանգարանի հավաքածում ներառում է կահույքի և մի քանի կահույքային հավաքածուների առարակներ, որ ներկայացնում են Նանսի Դպրոցի ոճը։ Այստեղ կա նաև մի քանի գեղանկարներ և այդ ուղղությանը հարող ապակի և կերամիկա։


== Այցելուներ ==
Թանգարանի այցելուների ներկայիս վիճակագրությամբ 52 000 է։


== Տես նաև ==
Էժեն Քորբեն


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Թանգարանը Նանսի Դպրոցի կայքում (ֆր.)
Թանգարանը Նանսի քաղաքի քաղաքային կայքում  Archived 2008-02-05 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Թանգարանը Նանսի քաղաքի զբոսաշրջության բաժնում Archived 2011-01-03 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Թանգարանի հավաքածուները Մշակույթի նախարարության կայքում Archived 2008-06-26 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Այգու ակվարիումը (ֆր.)


== Մատենագրություն ==
Émile Gallé et le verre : la collection du Musée de l'École de Nancy, Somogy, Musée de l'École de Nancy, 2004
Le Musée de l'École de Nancy dévoile ses réserves : œuvres méconnues ou inédites, Fage éditions, 2007
Claude Pétry (et. al.), Daum dans les musées de Nancy, Musée des Beaux-arts, Nancy, 1989, 183 p. 2-901408-03-6
Բոնդորֆ

Բոնդորֆ (գերմ.՝ Bondorf), կոմունա Գերմանիայում, Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Գտնվում է Շտուտգարտի վարչական շրջանի ենթակայության տակ։ Մտնում է Բյոբլինգեն շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 5861 է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 17,55 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 08 1 15 004։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջը
Լև (Քարվաճառ)

Լև (կամ Լևոնի գյուղ), գյուղ Արցախի Հանրապետության Շահումյանի շրջանի հյուսիսային մասում, համանուն գետի ամենավերին` ալպիական գոտու շրջանում։


== Պատմություն ==
Պատմական գյուղատեղին գտնվել է Լև գետի ձախափնյա հարավային ձորալանջին։ Այդ տարածքում XX դարի սկզբին սկսել են բնակվել անասնապահությամբ զբաղվող քոչվոր ցեղեր։ Գյուղը գտնվում է ծովի մակերևույթից 1750-1840 մ բարձրության վրա։ 1960-1980-ական թվականներին Լև գետի աջ ափին առաջացել է նոր թաղամաս։ 1908 թվականին Լև գյուղն ուներ 46 քուրդ բնակիչ, 1952 թվականին` 45 տուն, 1972 թվականին` 65 տուն, 1981 թվականին` 496 բնակիչ։ 1908-1981 թվականներին գյուղի քուրդ բնակչությունը տասնապատկվել է։ Ժամանակի ընթացքում նրանք ձուլվել են ադրբեջանցի բնակչությանը։ Լևը հայաբնակ է եղել միջնադարից, այնուամենայնիվ նրա մասին հիշատակվում է 1763 թվականին Դադիվանքի կալվածացուցակում։ Գյուղը վանքապատկան կալվածք էր համարվում 1913 թվականից, հնարավոր է` ընդհուպ մինչև խորհրդային կարգերի հաստատումը։
Գյուղում մի ժայռի արևելյան մասում քանդակված են մի քանի պարզ խաչքարեր, գյուղից 1,6 կմ հյուսիս-արևելք, առանձնացած մի ժայռի ստորոտում գտնվում է մի անարձանագիր գեղաքանդակ, որի չափերն են` 180x93x20 սմ։


== Մերձակայք ==
Լև գյուղի շրջակայքում պահպանվել են մի քանի հին գյուղատեղիներ, որտեղ XIX դարի վերջերից սկսել են բնակվել քուրդ, թուրք և անասնապահությամբ զբաղվող այլ քոչվոր ցեղեր։ Այդ գյուղերի անվանումները հայտնի չեն և հիմա հայտնի են օտարահունչ տարբերակով։ Դրանցից են՝ Թախդամն ու Քյուրդդամը, որոնք գտնվում են Լև գյուղից 2-3 կմ, համանուն գետի՝ հոսանքով վեր, ձախ ափին։ Այնուհետև Ջամիլու և Դարմչիդամ (հայերեն տարբերակը՝ Դարբնոց) գյուղատեղիները, որոնք գտնվում են Լևից 4-6 կմ հարավ-արևմուտք, որտեղ հաստատվել էին այրում և ղամշլու ցեղերի թուրքերը։ Ումիռլու և Զամիլլու վտակների միախառնման տեղում գտնվում է (Լևից 3,5 կմ հարավ) Բաշդամ կամ Սեյդլյար գյուղատեղին, իսկ ընդամենը 1-2 կմ հարավ՝ Չուփուրլու և Էլյասալիլար կամ Էլլա Զալլար գյուղատեղին։


== Ծանոթագրություններ ==
Մանվել Ադամյան

Մանվել Ադամյան (Մանուել Ադամյան (դեկտեմբերի 16, 1935(1935-12-16), Բեյրութ, Լիբանան - սեպտեմբերի 30, 2021(2021-09-30), Լոնդոն, Մեծ Լոնդոն), հայ բանաստեղծ, դրամատուրգ, հրատարակիչ։


== Կենսագրություն ==
Մանվել Ադամյանը 1952 թվականին ավարտել է Բեյրութի Աբգարյան ազգային վարժարանը, իսկ 1968 թվականին՝ Երևանի պետական համալսարանը։ 1971-1987 թվականներին եղել է Բեյրութի Սահակ Մեսրոպյան վարժարանի տնօրեն, միաժամանակ դասավանդել է ՀԲԸՄ Երվանդ Հյուսիսյան համալսարանում։ Հիմնադրել է «Կոչնակ», «Նոր սերունդի ձայն» (հայերեն-անգլերեն) ամսագրերը։
Լույս են տեսել Ադամյանի «Կռունկները երգեցին» (1963), «Տար մոխիր» (1984), «Հատուցում» (1990), «Քարէ ծաղիկ» (1991), «Ալֆան և Օմեղան» (2004) բա­նաստեղծությունների, «Փաստեր և մտորումներ» (1997) հրապարակախոսական հոդվածների, «Թատրերգութիւններ» (2011) պիեսների ժողովածուները։


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
ԼՂՀ մշակույթի նախարարության մեդալ (2010)
ՀՀ «Մովսես Խորենացի» մեդալ (2010)
Հայ եկեղեցու «Սուրբ Սահակ-Սուրբ Մեսրոպ» շքանշան (2013)
Հայաստանի սփյուռքի նախարարության «Մայրենիի դեսպան» մեդալ (2013)


== Ծանոթագրություններ ==
Տուրբոպտուտակային շարժիչ

Տուրբոպտուտակային շարժիչ, համակցված ավիացիոն գազատուրբինային շարժիչ, որում հիմնական քարշուժն ստեղծվում է օդային պտուտակի օգնությամբ, իսկ լրացուցիչ քարշուժը՝ շարժիչի ռեակտիվ ծայրափողակից արտահոսող գազերի ռեակտիվ գործողությամբ։ Թռիչքի ժամանակ Տուրբոպտուտակային շարժիչին մատուցվող օդը սեղմվում է դիֆուզորում, ապա՝ տուրբոկոմպրեսորում, այնուհետև մատուցվում այրման խցիկ, որի մեջ ներարկվում է հեղուկ վառելիքը։ Վերջինիս այրման ժամանակ առաջացող գազերն ընդարձակվում են տուրբինում, որը պատում է կոմպրեսորը և օդային պտուտակը։ Գազերի վերջնական ընդարձակումը տեղի է ունենում ռեակտիվ ծայրափողակում։ Տուրբոպտուտակային շարժիչները լայնորեն կիրառվում են ուղևորատար և բեռնատար ինքնաթիռներում և ուղղաթիռներում ցածր և միջին արագությունների պայմաններում շարժիչի բարձր շահավետության շնորհիվ։
Աղամալ

Աղամալ, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Արսիան լեռնահամակարգի հյուսիսային հատվածում, Ճորոխ գետի աջ կողմում, Օլթի քաղաքից մոտ 30 կմ հյուսիսի-արևմուտք։ Լանջերն անտառազուրկ են։ Բարձրությունը 2897 մ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Լարիմեր շրջան (Կոլորադո)

Լարիմեր շրջան (անգլ.՝ Larimer County), ԱՄՆ Կոլորադո նահանգի 64 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 6816 կմ² է, բնակչությունը՝ 299630 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ֆորտ Քոլինս բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1861 թ.։
My Boy (երգ, Բիլլի Այլիշ)

«My Boy» (հայերեն՝ «Իմ տղան»), ամերիկացի երգչուհի Բիլլի Այլիշի երգը, որը թողարկվել է 2017 թվականի հուլիսի 21-ին՝ որպես նրա Don’t Smile at Me դեբյուտային մինի ալբոմի սինգլ։ Երգը հայտնվել է «Մթնշաղի որսորդները» հեռուստասերիալի երրորդ եթերաշրջանի չորրորդ սերիայում։ TroyBoi-ի կողմից ռեմիքսը «MyBoi» անվամբ թողարկվել է 2018 թվականի մարտի 9-ին։


== Կոմպոզիցիա ==
«My Boy» երգը ներառում է տեմպի «անսպասելի» փոփոխություն։ Երգն սկսվում է «ջազային, մռայլ և խորհրդավոր մթնոլորտով», սակայն շուտով դառնում է ավելի լավատեսական՝ միաժամանակ պահպանելով նախերգանքի ծանրությունը։


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրում ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Audio ՅուԹյուբում
Երգի տեքստը MetroLyrics կայքում
Միհալի Բաբիչ

Միհալի Բաբիչ (հունգ.՝ Mihály Babits, նոյեմբերի 26, 1883(1883-11-26)[…], Սեկսարդ, Հունգարիա - օգոստոսի 4, 1941(1941-08-04)[…], Բուդապեշտ, Հունգարիայի Թագավորություն), հունգարացի գրող, բանաստեղծ, թարգմանիչ։ Հունգարական մոդեռնիզմի ամենավառ ներկայացուցիչներից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Միհալի Բաբիչը ծնվել է 1883 թվականի նոյեմբերի 26-ին Սեկսարդ քաղաքում։ 1901 թվականից մինչ 1905 թվականը սովորել է Բուդապեշտի համալսարանում՝ ստանալով ուսուցչի մասնագիտություն։ Մի որոշ ժամանակ որպես ուսուցիչ աշխատել է Բայա, Սոգադ, Բուդապեշտ և Ֆագարաշ քաղաքների դպրոցներում։ 1908 թվականին սկսել է զբաղվել գրականությամբ։ 1916 թվականին դարձել է հունգարական Նյուգատ («Արևմուտք», հունգ.՝ Nyugat) գրական ամսագրի խմբագիրներից մեկը։ 1919 թվականին Հունգարիայի Խորհրդային Հանրապետության հռչակումից հետո Լորանդ Էտվեշի անվան համալսարանում նշանակվել է արտասահմանյան ու ժամանակակից հունգարական գրականության դասախոս, սակայն հեռացվել է աշխատանքից «սպիտակ ահաբեկչության» ընթացքում։


== Ստեղծագործություն ==
Միհալի Բաբիչի ստեղծագործությունների առաջին ժողովածուն, որ կոչվում էր «Տերևներ Իրիսինի պսակից», լույս տեսել 1908 թվականին։ Ավելի ուշ հրատարակել է «Ռեչիտատիվ» (1916), «Կղզի և ծով» (1925) և «Տարիների հետ մրցավազքում» (1928) ժողովածուները։
Բաբիչը նաև հունգարերեն է թարգմանել Դանթե Ալիգիերիի «Աստվածային կատակերգությունը», Վիլյամ Շեքսպիրի «Փոթորիկ» պիեսը և լատիներեն գրված մի քանի ստեղծագործություններ։
Իր մի քանի ստեղծագործություններում Միհալի Բաբիչը հանդես է գալիս պատերազմի ու իմպերաիլիզմի դեմ։ Մահից ոչ շատ առաջ նա գրում է «Իոնայի գիրքը»՝ իր ամենահայտնի ստեղծագործությունը, որում նա հանդես է գալիս ֆաշիզմի դեմ։
Միհալի Բաբիչը մահացել է քաղցկեղից 1941 թվականի օգոստոսի 4-ին Բուդապեշտում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Գրականություն ==
Кланицаи Т., Саудери, Сабольчи М. Краткая история венгерской литературы XI—XX в. — Будапешт. 1962.
A magyar irodalom története. 5 köt. — Budapest. 1965.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Միհալի Բաբիչի կենսագրությունը (անգլ.)
Կելխի շանտեկլեր

«Կելխի շանտեկլեր» (ռուս.՝ Шантеклер Кельха), ոսկերչական ձու, որը դարձավ Կելխի 7 զատկական ձվերից մեկը՝ պատրաստված Կարլ Ֆաբերժեի ընկերությունում ռուս արդյունաբերող Ալեքսանդր Կելխի համար։ Այն ստեղծվել է 1904 թվականին։ Ոսկերչական ձուն Ալեքսանդր Կելխը Զատկի տոնին նվիրել է կնոջը՝ Վարվառա Կելխին։
Այսօր «Կելխի շանտեկլեր» ձուն պահպանվում և ցուցադրվում է Ֆաբերժեի թանգարանում (Նարիշկինների և Շուվալովների պալատ, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան) և պատկանում է Վիկտոր Վեկսելբերգի ֆոնդին։


== Դիզայն ==
«Կելխի շանտեկլեր» «Շանտեկլեր» (ֆր.՝ chanticleer - աքաղաղ) ոսկերչական ձու-ժամացույցը պատրաստել է Ֆաբերժեի ընկերության ոսկերիչ Միխայիլ Պերխինը։ Այն գրեթե ամբողջությամբ պատճենում է «Աքաղաղ» կայսերական ձուն և «Ռոտշիլդյան» ձուն։ Երկար ժամանակ կարծում էին, որ այն կայսերական ձու է։
Ձուն պատրաստված է դեղին, կանաչ և կարմիր ոսկուց։ Զարդարված է ադամանդներով, թափանցիկ բաց երկնագույն էմալով, արծաթով, մարգարտե եզրազարդով։ Ձվի վրա տեղադրված է ժամացույց։ Սպիտակ  թվացույցի շրջանակը մարգարիտներով է երիզված։


== Անակնկալ ==
«Կելխի շանտեկլեր» ոսկերչական ձվի գագաթը պսակված է վարդագույն ոսկով պատրաստված ցանցկեն կափարիչով։ Դրա տակ էլ տեղադրված է անակնկալը։ Այն իրենից ներկայացնում է մեխանիկական էմալապատ ոսկյա աքաղաղ՝ զարդարված ադամանդներով։ Յուրաքանչյուր նոր ժամի բացվում է ծակոտկեն կափարիչը և դուրս է գալիս աքաղաղը։ Այն թափահարում է թևերը, բացում ու փակում կտուցը և երգում է։


== Պատմություն ==
«Կելխի շանտեկլեր» ոսկերչական ձու-ժամացույցը պատրաստվել է Ֆաբերժեի ընկերությունում՝ 1904 թվականին։ Ալեքսանդր Կելխը ձուն կնոջը՝ Վարվառա Կելխին է նվիրել նույն թվականի Զատկի տոնին։
1920 թվականին ձուն ձեռք է բերում Փարիզի «A La Vieile Russie» պատկերասրահը։ 1928 թվականին այն ձեռք է բերում ամերիկացի մի գնորդ։
1949 թվականից պատկանել է Մորիս Սանդոզին (Շվեյցարիա)։ 1958 թվականին այն գնում է Նյու Յորքի «A La Vieile Russie» թանգարանը։ 1966 թվականից Ֆորբսի հավաքածու մասն էր կազմում։
2004 թվականին Նյու Յորքի Սոթբիս աճուրդի տանից Վիկտոր Վեկսելբերգը գնում է ձուն և վերադարձնում հայրենիքին։


== Տես նաև ==
Ֆաբերժեի ձվեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Details about the Kelch Chanticleer egg - The Link of Times foundation
Աշոտ Ադամյան (նկարիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աշոտ Ադամյան (այլ կիրառումներ)Աշոտ Խաչատուրի Ադամյան (սեպտեմբերի 10, 1951(1951-09-10), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նկարիչ, քանդակագործ, մեդալագործ, ճարտարապետ, ձևավորող։


== Կենսագրություն ==
Աշոտ Ադամյանը ծնվել է 1951 թվականին Երևանում։ 1973 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը՝ ճարտարապետի որակավորմամբ։ 1982 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է, 1985 թվականից՝ ԽՍՀՄ ճարտարապետների միության անդամ։


== Ստեղծագործական գործունեություն ==
Երևանի հյուսիսային մուտքի հուշարձան, 1973 թվական
Արարատի մարզի մուտքի հուշարձան, 1985 թվական
Այնթափի 1920 թվականի ինքնապաշտպանությանը նվիրված հուշարձան, 1983 թվական (Այնթափ, Հայաստանի Արարատի մարզ)
Վեհանձնության և գթասրտության մեդալ, 1989 թվական
1988 թվականի երկրաշարժին նվիրված 3-ռուբլիանոց մետաղադրամ
1988 թվականի երկրաշարժին նվիրված մեդալների խումբ, 1989-1990 թվականներ (արծաթ, ոսկի, պալադիում)
Արցախի «Մարտական խաչ» շքանշան, 1993 թվական
Արծաթե հուշադրամ, 1994 թվական
Տիեզերագնացների Զվյոզդնի քաղաքի ձևավորում (Մոսկվայի մարզ)
Համալիր-ձևավորում Ժելեզնովոդսկում
Համալիր-ձևավորում Սոչիում
Հանգստյան գոտիների ձևավորում


== Ծանոթագրություններ ==
Պատրիսիա Ռոզեմա

Պատրիսիա Ռոզեմա (ֆր.՝ Patricia Rozema, օգոստոսի 20, 1958(1958-08-20), Կինգստոն, Ֆրոնտենակ, Օնտարիո, Կանադա), կանադացի ռեժիսոր, սցենարիստ, մոնտաժոր, դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Պատրիսիա Ռոզեման ծնվել է 1958 թվականին Քինգստոնում (Օնտարիո, Կանադա)՝ Յանա և Ջեյկոբ Բերանդինի Ռոզեմի ընտանիքում։ Պատրիսիան մեծացել է Սարնիա քաղաքում (Օնտարիո)։ Հեռուստատեսությունը նրանց տանը խիստ արգելված էր և նա կինոթատրոն էլ չէր գնում մինչև 16 տարեկան դառնալը։ Ռոզեման փիլիսոփայություն և անգլերեն գրականություն է ուսումնասիրել Քալվինի քոլեջում՝ Միչիգանում։
Պատրիսիան կինոկարիերան սկսել է 1984 թվականին։ 1998 թվականին Ռոզեման ստացել է Պրայմ թայմ «Էմմի» մրցանակ՝ «Նշանավոր դասական երաժշտական-պարային ծրագիր» անվանակարգում՝ «Ոգեշնչված Բախով» ֆիլմերի շարքի համար։ Նա եղել է 1980-ական թվականներին Տորոնտոյում հայտնված կինոմատոգրաֆիստների ազատ խմբի անդամ, որը հայտնի է որպես Տորոնտոյի նոր ալիք։
Պատրիսիան բացահայտ լեսբուհի է։ Ռոզեման ունի երկու աղջիկ կոմպոզիտոր Լեսլի Բարբերի հետ հարաբերություններից՝ Ջեյկոբ Լեսլի Բարբեր Ռոզեմա և Էվի Բարբեր-Ռոզեմա։


== Ընտրյալ ֆիլմագրություն ==
1985 — «Գրասենյակ» / Head Office (ստաժորի օգնական)
1986 — «Թռչել» / The Fly (ռեժիսորի երրորդ ընթերակա)
1987 — «Ես լսում եմ ջրահարսերի երգը» / I've Heard the Mermaids Singing (ռեժիսոր, պրադյուսեր, սցենարիստ, դերասան)
1995 — «Երբ իջնում է գիշերը» / When Night Is Falling (ռեժիսոր, սցենարիստ)
1997 — «Քաղց» / The Hunger (ռեժիսոր, սցենարիստ)
1999 — «Մենսֆիլդ Պարկ» / Mansfield Park (ռեժիսոր, սցենարիստ)
2007 — «Ասա, որ սիրում ես ինձ» /  (ռեժիսոր, սցենարիստ)
2008 — «Քիթ Քիթրիջ։ Ամերիկացի աղջիկ» / Kit Kittredge: An American Girl (ռեժիսոր)
2009 — «Մոխրագույն այգիներ» / Grey Gardens (սցենարիստ)
2016 — «Մոցարտը ջունգլիներում» / Mozart in the Jungle (ռեժիսոր)
2017 — «Anne with an E»


== Ծանոթագրություններ ==
Խերթվիսի (Խելվաչաուրի շրջան)

Խերթվիսի (վրաց.՝ ხერთვისი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Խելվաչաուրի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 260 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 160 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տեր-Հովհաննիսյան

Տեր-Հովհաննիսյան, հայկական ազգանուն։


== Հայտնի կրողներ ==
Արամ Տեր-Հովհաննիսյան (դիրիժոր) (1886–1970) – հայ խորհրդային դիրիժոր և խմբավար
Արամ Տեր-Հովհաննիսյան (մանկավարժ) (1906–1996) – հայ խորհրդային մանկավարժ և մարզիկ
Գաբրիել Տեր-Հովհաննիսյան (1837–1920) – հայ գրող
Գեորգ Դպիր Տեր-Հովհաննիսյան (1737–1812) – հայ բառարանագիր, պատմաբան և թարգմանիչ
Դայանա Տեր-Հովհաննիսյան (ծ. 1934) – անգլիագիր բանաստեղծուհի, թարգմանչուհի և լրագրող
Իգոր Տեր-Հովհաննիսյան (ծ. 1938) – հայ խորհրդային մարզիկ
Նիկողայոս Տեր-Հովհաննիսյան (1867–1914) – հայ ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ
Ռուբեն Տեր-Հովհաննիսյան (1929–2003) – հայ գեղանկարիչ
Կրոզա (Իտալիա)

Կրոզա (իտալերեն՝ Crosa), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Բիելլա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է՝ 336 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 350 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 1 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 13853։ Հեռախոսային կոդ՝ 015։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Համբարձում Աջպահյան

Համբարձում Աջպահյան (Աշպահյան) (1887, Սեբաստիա, Օսմանյան կայսրություն - 1915, Սեբաստիա), հայ բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Համբարձում Աջպահյանը ծնվել է 1887 թվականին Սեբաստիայի նահանգի կենտրոն Սեբաստիա քաղաքում։ Ատամնաբուժական կրթություն է ստացել։ 1909 թվականի դրությամբ ատամնաբույժ է աշխատել։ Սպանվել է 1915 թվականին Սեբաստիա քաղաքում կամ նրանից դուրս՝ 28 տարեկանում։


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։


== Գրականություն ==
«Հայ բժշկութեան տուած զոհերը, ցուցակագրուած վաւերական փաստերով», Կ. Պոլիս, 1919
Գերսամ Ահարոնեան «Յուշամատեան Մեծ Եղեռնի (1915-1965)», Պէյրութ, 1965
Թէոդիկ «Յուշարձան նահատակ մտաւ որ ականութեան», Բ տպագրութիւն, Երեւան, ապրիլ 24, 1985
Յարման Արսեն «Հայերը օսմանյան առողջապահության ծառայության մեջ և պատմություն սուրբ Փրկիչ հայոց հիվանդանոցի» (թուրքերեն), Ստամբուլ, 2001
Խաչատրյան Լ., Բաբլումյան Ա. «Ցուցակ Հայոց ցեղասպանության զոհերի (1915-1923 թթ.)», գիրք 1, Սեբաստիայի նահանգ, Երևան, 2004
Ալեքսեյ Դրուզին

Ալեքսեյ Ալեքսանդրովիչ Դրուզին (հունվարի 3, 1987(1987-01-03), Վոլգոգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուսական ֆուտբոլիստ, «Ռոտոր» ակումբի կիսապաշտպան։ Ռուսաստանի սպորտի վարպետ (2016)։


== Կենսագրություն ==
Վոլգոգրադի «Ռոտոր» ֆուտբոլային ակումբի սպորտինտերնատի սան է։ 2005 թվականին հանդես է եկել Կամիշինի «Տեքստիլշչիկում», 2006 թվականին՝ «Էներգետիկում»։ 2007-2008 թվականներին խաղացել է Ռոբերտ Եվդոկիմովի գլխավորությամբ «Ալնասում»։ 2009 թվականի տեղափոխվել է Օմսկի «Իրտիշ», որտեղ դարձել է երկրորդ դիվիզիոնի արևելք տարածաշրջանի հաղթող և թիմին օգնել է անցնել առաջին դիվիզիոն։ 2011 թվականին նորից խաղացել է Ռոբերտ Եվդոկիմովի գլխավորությամբ «Կամազ» ակումբում։ 2012 թվականին տեղափոխվել է Օրենբուրգի «Գազովիկ» ակումբ, որի հետ նույնպես դուրս է եկել ՖԱԼ։ 2016 թվականի հունիսին պայմանագիր է կնքել «ՍԿԱ-Խաբարովսկ» ակումբի հետ։ 2018 թվականի ձմռանը տեղափոխվել է Վոլգոգրադի «Ռոտոր» ակումբ։


== Ձեռքբերումներ ==
«Իրտիշ» ՕմսկԵրկրորդ դիվիզիոնի հաղթող («Արևելք» տարածաշրջան) - 2009«Օրենբուրգ»Երկրորդ դիվիզիոնի հաղթող («Ուրալ-Պովոլժե» տարածաշրջան) - 2012/2013
Ռուսաստանի Գավաթի խաղարկության կիսաեզրափակչի մասնակից - 2014/15
ՖԱԼ առաջնության հաղթող - 2015/16
ՖԱԼ գավաթի դափնեկիր - 2016


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է։ Կինը՝ Եկատերինա (ծանոթացել է Օմսկում), որդին՝ Զախար։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (135501-135600)

Աստերոիդների ցանկ (135401-135500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (135601-135700)
 Աստերոիդների ցանկ (135401-135500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (135601-135700)
Նիկոլա Կոև

Նիկոլա Կոև Նիկոլով (բուլղար․՝ Никола Коев Николов, մարտի 20, 1880(1880-03-20), Հասկովո, Բուլղարիա - հուլիսի 30, 1961(1961-07-30), Հասկովո, Բուլղարիա), հայտնի որպես Մամին Կոլյու (Мамин Колю, Մամայի Կոլյու, Kolyu՝ Nikola-ի կարճ ձևը), Օսմանյան կայսրության իշխանությունից Մակեդոնիայի և Թրակիայի ազատագրման համար պայքարող ներքին Մակեդոնա-ադրիանոպոլիսյան հեղափոխական կազմակերպության (IMARO) բուլղարացի հեղափոխական։


== Կենսագրություն ==
Մամին Կոլյուն ծնվել է 1880 թվականի մարտի 20-ին Հասկովոյում (հետագայում՝ Արևելյան Ռումելիայի մի մաս), նա հեղափոխական Տանե Նիկոլովի ավագ եղբոր որդին էր։ Նախնական դպրոցն ավարտելուց հետո նա զորակոչվել է Բուլղարիայի բանակի 10-րդ Ռոդոպեյան հակաօդային պաշտպանության զորամաս և ծառայել է 1901 թվականի հունվարից մինչև 1902 թվականի նոյեմբերը։ Նա միացել է IMARO-ի շարքերին որպես զինվոր, այնուհետև իրեն հեռացնելուց հետո մեկնել է Սոֆիա՝ դառնալով ջոկատի (cheta) անդամ և պայքարելով Մակեդոնիայի համար։ 1903 թվականին նա Մակեդոնիա էր մտել Իվան Նաումով Ալյաբակայի հրամանատարությամբ։
1903 թվականին Իլինդենյան ապստամբության ժամանակ նա Կրուշևոյում կրակի է տվել օսմանյան ժանդարմերիայի զորանոցները Կոստա Հրիստով Պոպետոյի հետ միասին։ Քանի որ ապստամբությունը պարտություն կրեց, Կոլյուն վերադարձավ Բուլղարիա։ 1904 թվականին նա Ալաբակայի հետ Սոֆիայում հարձակվել է Թուրքիայի հյուպատոսի կառքի վրա՝, վիրավորելով հյուպատոսի թիկնապահին և ստիպելով բուլղարական կառավարությանը դատապարտել նրանց։ Վեց ամիս անց նրանք անաղմուկ ազատ են արձակվել առանց համաներման և նրանց հրամայել են հեռու մնալ կառավարության ճանապարհից։ Ազատվելուց հետո անմիջապես տեղափոխվել է Մակեդոնիա և շարունակել է որպես հեղափոխական Կոստա Պոպետոյի, Իվան Նոմանովի, Ապոստոլ Պետկովի և Իչկո Գյուպչևի ղեկավարությամբ։ Այդ ժամանակվա անկարգությունների ընթացքում նա միացավ Հրիստո Չեռնոպեևի՝ Ստամբուլից Սուլթան Աբդուլ Համիդ II-ին գահընկեց անող և Սալոնիկի տեղափոխող խմբին։
1912 թվականից Մամին Կոլյուն ռազմական ղեկավարի տեղակալն էր և իր հորեղբայր Տանե Նիկոլովի խմբի դրոշակակիրը և մասնակցել է Բալկանյան պատերազմներին, դառնալով ռազմական անկախ ղեկավար։ 1912 թվականի ձմռանը և 1913 թվականի գարնանը նա մասնակցել է Բուլղարիայի էկզարխության քրիստոնեական առաքելությանը Ռոդոպում։ Արևմտյան Թրակիայի ազատագրումից հետո (որը տրվեց Բուլղարիային Բուխարեստի պայմանագրով) Մամին Կոլյուն ամուսնացավ Գյումյուրջինայի մոտ գտնվող գյուղում (ներկայունս՝ Կոմոտինի, Հունաստան)։ 1914-1919 թվականներին ապրել է Բուլղարիայի Քսանթիում (ներկայումս Քսանթի, Հունաստան) և Կոմոտինիում և որոշ ժամանակ ոստիկան էր։ 1920-1924 թվականներին, երբ տարածաշրջանն արդեն Հունաստանի կազմում էր, նա համագործակցել է Հասկովոյում և Արևմտյան Թրակիայում Ներքին Թրակյան հեղափոխական կազմակերպության հետ։
1924 թվականին Մամին Կոլյուն դուրս է եկել իր հեղափոխական գործունեությունից և աշխատել Ասենովգրադում որպես ջրաղացպան Տանե Նիկոլովի հետ միասին մինչև 1945 թվականը։ 1949 թվականից մինչև մահը, 1961 թվականի հուլիսի 30-ը, նա ապրել է Հասկովոյում։ Վառ անձնավորություն Մամին Կոլյուն Մակեդոնիայի և Թրակիայի բնակչության սիրելին. ֆիլմը դարձել է Մակեդոնիայի և Թրակիայի ժողովրդի սիրված ֆիլմը. նրա մասին ժողովրդական երգեր են հնչում Կոսովոյի Գորայից արևմուտք (Գորայի երգեր) դեպի Սև ծովում գտնվող Դոբրուջա, դեպի արևելք (Դոբրուջայի երգեր)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստեփան Քեչեկյան

Ստեփան Ֆեոդորի Քեչեկյան (մարտի 25 (ապրիլի 6), 1890, Նոր Նախիջևան, Ռոստովի շրջան, Դոնի զորքի մարզ, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 24, 1967(1967-06-24), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային իրավաբան, իրավաբանական գիտությունների դոկտոր (1940), պրոֆեսոր (1918), ՌԽՖՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1960)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Մոսկվայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը՝ (1912)։ 1912 թվականից դասավանդել է տարբեր համալսարաններում։ 1942 թվականից եդել է Մոսկվայի պետական համալսարանի պրոֆեսոր և պետության ու իրավունքի տեսության ու պատմության ամբիոնի վարիչը, 1946-1954 թվականներին՝ միաժամանակ ԽՄԿԿ Կենտկոմին առընթեր Հասարակական գիտությունների ակադեմիայի պրոֆեսոր։ Քեչեկյանը եղել է իրավաբանական մի շարք ամսագրերի խմբագրական կոլեգիայի անդամ։


== Աշխատություններ ==
Քեչեկյանի գիտական աշխատությունները վերաբերում են պետության և իրավունքի տեսությանն ու պատմությանը, քաղաքական գիտությունների պատմությանը և այլն։ Նախաձեռնել է պետության և իրավունքի տեսության ու պատմության մի շարք դասագրքերի ստեղծումը, եղել դրանց հեղինակը և խմբագիրը։ Թարգմանել է Ֆիխտեի երկերը։ Նրա աշխատությունները թարգմանվել են ԽՍՀՄ և արտասահմանյան ժողովուրդների բազմաթիվ լեզուներով։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալտարե

Ալտարե (իտալերեն՝ Altare), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լիգուրիա մարզի Սավոնա գավառում։
Բնակչությունը 2188 մարդ է (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 199 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 11 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 17041, հեռախոսային կոդ՝ 00019։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ Archived 2006-08-11 at the Wayback Machine. (իտալ.)
Վանեսա Լաշե

Վանեսա Ջոյ Լաշե (անգլ.՝ Vanessa Joy Lachey), ծնված Մինիլո (անգլ.՝ Minnillo, նոյեմբերի 9, 1980(1980-11-09), Angeles, Central Luzon, Ֆիլիպիններ), ամերիկացի հեռուստահաղորդավարուհի, մոդել և դերասանուհի, նախկին Miss Teen USA, Նյու Յորքի Entertainment Tonight-ի թղթակից և MTV-ի «Total Request Live»-ի հաղորդավար։


== Կենսագրություն ==


=== Մանկական տարիներ ===
Վանեսա Մինիլոն ծնվել է Ֆիլիպինների Քլարկ ավիաբազայում։ Նրա հայրը՝ ռազմական օդաչու Վինս Մինիլոն, ծնվել է Օհայո նահանգի Քլիվլենդ քաղաքում, իսկ մայրը՝ Հելեն Բերսերոն, Ֆիլիպինների Մանիլա քաղաքում։ Վենեսան ունի ողբայր՝ Վինսենտը, որը նրանից երկու տարով մեծ է։ Հոր մասնագիտության պատճառով ընտանիքը ստիպված էր հաճախ տեղից տեղ տեղափոխվել։ Նրանք ապրել են Կալիֆոռնիայում, Նևադայում, Ֆլորիդայում, Գերմանիայում և Ճապոնիայում։ Այս պատճառով Վանեսան հաճախ սովորել է տարբեր դպրոցներում (փոխել է ընդամենը յոթ դպրոց)։
1986 թվականին Վանեսայի ծնողները բաժանվել են։ Վանեսան եղբոր հետ մնացել է մոր հետ, որը շուտով երկրորդ անգամ ամուսնացել է, և նրանք տեղափոխվել են ապրելու Թուրքիա։ 1990 թվականին՝ Իրաք-քուվեյթյան պատերազմից հետո, մայրը երեխաներին ուղարկել է հոր մոտ՝ ԱՄՆ։ Նրանք հաստատվել են Հարավային Կարոլինայի Չարլսթոն քաղաքում, որտեղ Վանեսան ավարտել է դպրոցը։


=== Կարիերա ===
1996 թվականից Վանեսան սկսել է մասնակցել գեղեցկության մրցույթներին։ Նա հաղթել է Miss South Carolina Teen USA մրցույթում, իսկ երկու տարի անց՝ 1998 թվականի օգոստոսին 17-ին, Miss Teen USA մրցույթում Հարավային Կարոլինայից դարձել է առաջին հաղթողը։ Նա դարձել է Միսս համահանճար տիտղոսի տիրուհին։
Գեղեցկության մրցույթները նրա ապագա կարիերայում դարձել են մեկնաթռիչքի հրապարակ։ 2003-2007 թվականներին Վանեսան եղել է MTV-ի «Total Request Live»-ի հաղորդավար, իսկ 2005 թվականից՝ «Entertainment Tonight»-ի թղթակից։ Եղել է «Miss Teen USA»-ի հաղորդավար (2004) և «Միսս Տիեզերք»-ի համահաղորդավար (2007)։
MTV-ից և Entertainment Tonight-ից հեռանալուց հետո Վանեսան գովազդել է BONGO ջինսի հավաքածուն, նկարահանվել է «Maxim» (2005 թվականի հոկտեմբեր, 2006 թվականի հոկտեմբեր), «Shape» (2007 թվականի մարտ) և «Lucky» (2007 թվականի հուլիս) ամսագրերի շապիկների համար։
2006 թվականի մայիսին «Maxim» ամսագրի Hot 100 ռեյթինգում զբաղեցրել է 15-րդ հորիզոնականը։
Վանեսան նկարահանվել է «Սա է կյանքը», «Քաղաքային տղաներ», «Հանդուգն և գեղեցիկ», «Պայծառատես» և «Միգուցե դա ես եմ» հեռուստասերիալների էպիզոդիկ դերերում։ 2008 թվականին «Ինչպես հանդիպեցի ձեր մայրիկին» կատակերգական սերիալում նա խաղացել է Էշլիի դերը և նկարահանվել է «Անիրական բլոկբաստեր» կատակերգությունում։
2011 թվականին Մինիլոն նկարահանվել է «Հավայի 5.0» դետեկտիվ հեռուստասերիալի մեկ սերիայում՝ խաղալով Սյուզանի դերը։


== Անձնական կյանք ==
2011 թվականի հուլիսի 15-ից Վանեսան ամուսնացած է երաժիշտ Նիկ Լաշեի հետ, որի հետ մինչ ամուսնությունը հանդիպել է հինգ տարի։ Զույգն ունի երեք երեխա՝ երկու որդի՝ Քեմդեն Ջոն Լաշեն (ծնվ. 12.09.2012) ու Ֆենիքս Ռոբերտ Լաշեն (ծնվ. 24.12.2016), և դուստր՝ Բրուկլին Էլիզաբեթ Լաշեն (ծնվ. 05.01.2015): Նրանց կրտսեր որդին՝ Ֆենիքսը, ծնվել է սահմանված ժամկետից 10 շաբաթ շուտ և իր կյանքի առաջին վեց շաբաթներն անցկացրել է հիվանդանոցում՝ ինտենսիվ թերապիայի բաժանմունքում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Էրսակոն

Էրսակոն (ռուս.՝ Эрсакон, կաբ.-չերք.՝ Абата Хьэблэ), աուլ Ռուսաստանի Դաշնության Կարաչայ-Չերքեզական Հանրապետության Ադիգե-Խաբլի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2626 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պայքար հանուն կրակի

«Պայքար հանուն կրակի» (ֆր.՝ «La Guerre du feu»), Ժոզեֆ Ռոնի ավագի դասական վեպը մարդկության նախապատմական անցյալի մասին, որը հրատարակվել է 1909 թվականին (առանձին հրատարակությամբ՝ 1911 թվականին): Վեպի գործողությունները ծավալվում են նախնադարյան անցյալում, իսկ նրա հերոսները նախամարդիկ են։ Վեպի սյուժեն կառուցված է մարդկանց կողմից կրակի յուրացման թեմայի շուրջ։


== Գրելու նախապատմություն ==
Ռոնի ավագն արդեն ունեցել է նման ստեղծագործություններ գրելու փորձ։ Ավելի վաղ լույս էին տեսել նրա «Վամիրեհ» (1892) և «Էյրիմահ» (1893) վեպերը, որոնք նույնպես նվիրված են նախնադարյան մարդկանց կյանքին։


== Սյուժե ==
Սերնդից սերունդ ուլամ ցեղի կյանքը կազմակերպված է կրակի շուրջ։ Նրանք պահպանում են այն, բայց չեն կարողանում նոր կրակ վառել։ Թշնամիների դեմ պայքարի ժամանակ կրակը ոչնչացվում է, և ցեղապետ Ֆաումն իր դստերը՝ Գամլային խոստանում է կնության տալ նրան, ով կվերադարձնի կրակը։ Դա կատարելու պատրաստակամություն է հայտնում ռազմիկ Նաոն՝ Ընձառյուծի որդին՝ որպես իր ուղեկիցներ ընտրելով երկու այլ երիտասարդ ռազմիկների՝ Նամին և Գավին։ Նրան դիմակայում է ցեղի մեկ այլ անդամ՝ Վայրի ցուլի որդի գազանադեմ Ագոն իր երկու եղբայրների հետ, որը նույնպես ձգտում է տիրել Գամլային։
Նաոն ընկերների հետ սկսում է կրակ փնտրել մարդկանց նկատմամբ թշնամաբար տրամադրված աշխարհում։ Նրանք խուսափում են բազմաթիվ վտանգներից, որոնք առաջանում են ինչպես վայրի գազանների, այնպես էլ օտար ցեղերի կողմից։ Նրանք պետք է պայքարեն մազոտ մարդակերների, իսկ հետագայում՝ կարմրահեր գաճաճերի դեմ։ Վերջապես, Բարեկամական վա ցեղից նրանք սովորում են, թե ինչպես կարելի է կրակ ստանալ քարերի միջոցով։ Վերադառնալով իրենց ցեղի մոտ և կռվում հաղթելով Ագոյին ու նրա եղբայրներին՝ հերոսներն ուլամներին են վերադարձնում կրակը։


== Կերպարներ ==


=== Ուլամների ցեղ ===
Ֆաում - ցեղի առաջնորդ
Գամլա, Ճահճի դուստր - Ֆաումի դուստրը
Նաո, Ընձառյուծի որդի
Նամ, Բարդու որդի
Գավ, Սայգայի որդի
Ագո, Վայրի ցուլի որդի
Ռուկ, Վայրի ցուլի որդի - Ագոյի եղբայրը
Ագոյի երրորդ եղբայրը, որի անունը չի նշվում
Գուն, Չոր ոսկորներ
Մու, Վայրի վարազի որդի
Գուո, Վագրի որդի


== Գիտական հավաստիություն ==
Վեպում մանրամասն նկարագրվում են նախապատմական կենդանիներ՝ մամոնտ, քարանձավային առյուծ, քարանձավային արջ և այլն։ Բացի այդ, այն փորձում է վերակառուցել տարբեր նախնադարյան ցեղերի կենցաղը և բարքերը, որոնք գտնվում են զարգացման տարբեր փուլերում (հավանաբար, կրոմանյոնցիներ և նեանդերթալցիներ)։ Այս նկարագրությունները հիմնականում հիմնված են իրենց ժամանակի գիտական տվյալների վրա, սակայն հնէաբանության և մարդաբանության հետագա զարգացումը հանգեցրել է նրան, որ այժմ դրանց իսկությունը մեծ չէ։


== Շարունակություն ==
«Պայքար հանուն կրակի» ստեղծագործության շարունակությունն է համարվում «Քարանձավային առյուծ» վեպը՝ Նաոյի Ունե որդու և նրա ընկեր Զուրայի մասին։


== Էկրանավորում ==
Պայքար հանուն կրակի (1914) - ռեժիսոր Ժորժ Դենոլի ֆիլմը,
Պայքար հանուն կրակի (1981) - ռեժիսոր Ժան-Ժակ Աննոյի ֆրանս-կանադական ֆիլմը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Պայքար հանուն կրակի» (ռուս.)
Վեպի մասին «Лаборатория фантастики» կայքում (ռուս.)
Վոլոս քաղաքի փողոց

Վոլոս քաղաքի փողոց (ռուս.՝ Улица Города Волос), հայտնի շենքերով փողոց Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքում, որը գտնվում է Անտեննայա փողոցի և Կիրովի ու Չեխովի պողոտաների հարևանությամբ։


== Պատմություն ==

Վոլոս քաղաքի փողոցը կապված է և՛ կինոնկարահանումների, և՛ Դոնի Ռոստով քաղաքի առաջացման պատմության հետ։
Փողոցը սկսվում է Բուդյոննու պողոտայից և, մի փոքր անցնելով Գազետնի նրբանցքը, դեմ է առնում 9-հարկանի շենքին, որի ճակատը նայում է Վորոշիլովի պողոտային։ Բուդյոննու պողոտայի անկյունում, ներկայիս «Գրաժդանպրոյեկտի» շենքի տեղում, եղել է Այվազովի շենքը, որը ոչնչացել է Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ։ Շենքից մնացել են միայն այրված պատերը ծեփվածքի մնացորդներով, որոնք այդպիսի տեսքով գոյություն են ունեցել մինչև 1960-ական թվականների սկիզբը։ Այստեղ տեղի են ունեցել «Ամենադանդաղ գնացքը» ֆիլմի նկարահանումը (ըստ Վերա Պանովայի «Արբանյակներ» վիպակի)։
Փողոցը հայտնի է նաև այստեղ գոյություն ունեցած խուլ ու համրերի մշակույթի տնով, որի տեղում այժմ բարձրահարկ գրասենյակային շենք է։ Նրա դիմաց Հայրենական մեծ պատերազմից հետո «Ռոստովէներգոյի» կառուցած մանկապարտեզն է։
Փողոցում է գտնվում նաև մարզային զինկոմիսարիատի շենքը։
1898 թվականին փողոցը կոչվում էր Բազարնայա (Շուկայի), նախքան այդ` Պերվայա (Առաջին)։ 1898 թվականի սեպտեմբերին փողոցի տնատերերը Քաղաքային դումային խնդրեցին վերանվանել փողոցը։
Փողոցի բնակիչները խնդրեցին այն վերանվանել Գիմնազիչեսկայա, քանի որ այս փողոցում էր արական դասական գիմնազիայի կողային ճակատը։ Այժմ այս տեղում թիվ 43 հանրակրթական դպրոցն է։
1883 թվականից սա լրիվ և դասական գիմնազիա էր, որը տեղակայվում էր վարձակալած շենքերում։ Մինչև 1890 թվականը գիմնազիան ձեռք է բերել սեփական շենք (քաղաքի ճարտարապետ Նիկոլայ Դորոշենկոյի նախագծով)։ Գիմնազիային կից հայտնվում է նաև Սուրբ Անդրեաս Կրետացու տնային եկեղեցին։ Նրա առաջին երեցփոխը այն մարդն էր, որը շատ բան էր արել այդ ուսումնական հաստատության հայտնվելու համար` գիմնազիայի պատվավոր հոգաբարձու Գավրիիլ Իլյիչ Շուշպանովը։

1908 թվականին գիմնազիայի պատվավոր հոգաբարձուն էր Վլադիմիր Իվանովիչ Ասմոլովը։ Քաղաքում գիմնազիան վաղուց կոչում էին Անդրեևյան` տնային եկեղեցու անունով։
1920 թվականից հետո փողոցը սկսեց կոչվել Լուսավորության փողոց, իսկ 1961 թվականի հունվարի 20-ին Ռոստովի քաղաքային գործադիր կոմիտեի թիվ 732 որոշմամբ այն վերանվանվեց Վոլոս քաղաքի անվան փողոց` Հունաստանի այդ քաղաքի և Դոնի Ռոստովի քույր քաղաքներ դառնալու պատվին։
Ի պատասխան Միխայիլ Չեռնիշովի այն խոսքերի, որ Դոնի Ռոստով քաղաքում կա Վոլոս քաղաքի փողոց, Վոլոսի քաղաքապետը նշել է, որ իրենք էլ ունեն Դոնի Ռոստովի անվան փողոց, ընդ որում, ինքը բնակվում է հենց այդ փողոցում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Вера Волошинова. Ростов -на-Дону: улица имени Греческого Города Волос // газета «Молот». — 07.09.2012. №№ 127-128 — с. 6.


== Արտաքին հղումներ ==
Старые названия ростовских улиц
Тайны ростовских улиц Archived 2019-09-16 at the Wayback Machine.
Город Самой многочисленной на Дне города в Ростове оказалась греческая делегация
Հայաստանում Ղազախստանի դեսպանություն

Հայաստանում Ղազախստանի դեսպանություն, Ղազախստանի Հանրապետության դիվանագիտական ներկայացուցչությունը Հայաստանում։
Հայաստանում Ղազախստանի դեսպանությունը գտնվում է մայրաքաղաք Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում՝ Արմենակյան փողոցում։ Ներկայումս Հայաստանում Ղազախստանի արտակարգ և լիազոր դեսպանի պաշտոնը զբաղեցնում է Թիմուր Ուրազաևը։
Հայաստանի և Ղազախստանի միջև դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատվել են 1992 թվականի օգոստոսի 27-ին՝ համապատասխան իրավական ակտով։


== Ղազախստանի մուտքի արտոնագիր ==
Հայաստանի քաղաքացիություն ունեցող անձինք կարող են դիմել Ղազախստանի վիզայի համար Երևանում Ղազախստանի դեսպանատուն։


== Տե՛ս նաև ==
Հայ-ղազախական հարաբերություններ


== Ծանոթագրություններ ==
Բրուս լը Շատո

Բրուս լը Շատո (ֆր.՝ Brousse-le-Château), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 165 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.62 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.54 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 540 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 105 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 40 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 93 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 55-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 38։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 59,1 %։ 55 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 53 անձ (33 տղամարդ և 20 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (0 տղամարդ և 2 կին)։ 38 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 19-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Էնթոնի Պետիս

Էնթոնի Փոլ Պետիս (անգլ.՝ Anthony Paul Pettis, հունվարի 27, 1987(1987-01-27), Միլուոքի, Վիսկոնսին, ԱՄՆ), ամերիկացի խառը ոճի բռնցքամարտիկ, հանդես է գալիս UFC-ի հովանու ներքո՝ թեթև քաշային կարգում։ UFC-ի թեթև քաշային կարգի նախկին չեմպիոն է։ Հանդիսանում է WEC-ի թեթև քաշային կարգի վերջին չեմպիոնը։
2019 թվականի հոկտեմբերի դրությամբ նա գտնվում է թեթև քաշային կարգում և կիսամիջին քաշային կարգում 11-րդ հորիզոնականում։ Ըստ հեղինակավոր ufc.com վարկանիշի՝ Պետիսը թեթև քաշային կարգում զբաղեցրել է երկրորդ հորիզոնականը 2015 թվականին և 8-րդը լավագույն մարտիկների ցուցակում՝ անկախ քաշային կարգից, սակայն հիմա նա չի ներառված լավագույն տասնյակի մեջ։ Էնթոնի Պետիսը մի շարք սպորտային հրատարակությունների մրցանակակիր է, ինչպիսիք են Sherdog, FIGHT! Magazine, MMA Live և այլն։


== Գործունեություն ==
Էնթոնիի MMA պրոֆեսիոնալ դեբյուտը տեղի է ունեցել 2007 թվականի դեկտեմբերին։ Նա մնացել է անպարտելի 8-0-ի ռեկորդով Վիսկոնսին նահանգի Միլուոկիում անցկացրած բոլոր մարտերում, նախքան WEC-ում դեբյուտը։
Պետիսին մարզում է MMA հայտնի մարզիչ Ջեֆ «Duke» Ռուֆուսի մոտ՝ Ռուֆուսպորտ կազմակերպության անդամը և ղեկավարը, որը մարզում է այնպիսի մարտիկների, ինչպիսիք են Ալան Բելչերը, Էրիկ Կոխը, Բեն Ռոտվելը, Բեն Ասքրենը և Դենի Դաունսը։


== Տիտղոսներ և ձեռքբերումներ ==


=== Ընդհանուր մենամարտեր ===
Ultimate Fighting Championship
UFC-ի թեթև քաշային կարգի չեմպիոն (1 անգամ)
Տիտղոսի մեկ հաջող պաշտպանույթյուն
«Երեկոյի լավագույն նոկաուտ» մրցանակի մրցանակակիր (2 անգամ) ընդդեմ Ջո Լոուզոնի, Դոնալդ Սերոնեի
«Երեկոյի ցավեցնող հնարք» մրցանակի մրցանակակիր (1 անգամ) ընդդեմ Բենսոն Հենդերսոնի
«Երեկոյի ելույթ» մրցանակի մրցանակակիր (1 անգամ) ւնդեմ Հիլբերտ Մելենդեսի
«Տարվա լավագույն ցավեցնող հնարք» մրցանակի մրցանակակիր (2013) ընդդեմ Բենսոն Հենդերսոնի
World Extreme Cagefighting
WEC-ի թեթև քաշային կարգի չեմպիոն (1 անգամ, վերջինը)
«Եկեոյի լավագույն նոկաուտ» մրցանակի մրցանակակիր (1 անգամ) ընդդեմ Դենի Կաստիլյոի
«Երեկոյի խեղդող հնարք» մրցանակի մրցանակակիր (1 անգամ) ընդդեմ Շեյն Ռոլլերի
«Երեկոյի լավագույն մենամարտ» մրցանակի մրցանակակիր (1 անգամ) ընդդեմ Բենսոն Հենդերսոնի
Gladiators Fighting Series 
GFS-ի թեթև քաշային կարգի չեմպիոն (1 անգամ)
Տիտղոսի մեկ հաջող պաշտպանություն
Sherdog
Տարվա առաջխաղացում (2010)
USA Today
Տարվա լավագույն մենամարտ (2010) ընդդեմ Բենսոն Հենդերսոնի
MMAFighting.com
Տարվա լավագույն մենամարտ (2010) ընդդեմ Բենսոն Հենդերսոնի


== Ծանոթագրություններ ==
Փոշանոթ

Փոշանոթ, առէջքի հիմնական մաս, որտեղ առաջանում է փոշեհատիկը։ Փոշանոթը կազմված է առէջքաթելի շարունակությամբ՝ կապիչով, միմյանց միացած երկու համաչափ կեսերից, որոնցից յուրաքանչյուրում կան 1–2 փոշեբներ։ Ծածկասերմ բույսերի փոշեբները հոմոլոգ են պտերանմանների և մերկասերմերի սպորանգիումներին, իսկ փոշանոթինը՝ սինանգիումին։ Փոշանոթները լինում են կլոր, սրտաձև, նստած, շարժուն, ճեղքերով, անցքերով և այլ ձևերի։ Տարբերում են փոշանոթի հետևյալ շերտերը․ 

էպիդերմիս (էքսոտեցիում),
էպիդերմային շերտ (էնդոտեցիում), որի ֆիբրոզային բջիջները նպաստում են փոշանոթի բազմացմանը,
տապետում՝ ծառայում է միկրոսպորների սնուցմանը,
սպորոգենային հյուսվածք, որտեղ ձևավորվում են միկրոսպորները․Վերջիններից էլ գոյանում են փոշեհատիկները։
Ռիո Չիկո (դեպարտամենտ)

Ռիո Չիկո (իսպ.՝ Departamento de Rio Chico), դեպարտամենտ Արգենտինայում, Տակուման պրովինցիայի կազմում։ Բնակչությունը՝ 52,9 հազար մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 90,5 մարդ/կմ2։ Վարչական կենտրոնը՝ Ագուիլերասն է։


== Աշխարհագրություն ==
հյուսիսում՝ Չիկլիգաստա դեպարտամենտին
արևելքում՝ Սիմոսա դեպարտամենտին
հարավում՝ Խուան Բաուտիստա Ալբեռդի դեպարտամենտին
արևմուտքում՝Կատամարկա դեպարտամենտին


== Խոշորագույն բնակավայրեր ==
Հինտերցարտեն

Հինտերցարտեն (գերմ.՝ Hinterzarten), կոմունա Գերմանիայի Բադեն-Վյուրթեմբերգ երկրամասում։
Ենթարկվում է Ֆրաիբուրգ շրջանին։ Մտնում է Բրայսգաու Վերին Շվարցվալդի շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2627 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 33,37 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 3 15 052։
Կոմունայում գործում է դահուկներով ցատկելու համալիրը, դահուկային ցատկի աշխարհի գավաթի փուլերի անցկացման վայրը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Offizielle Internetseite der Gemeinde
Hinterzarten: Ausführliche Ortsgeschichte mit Bildern Archived 2009-09-18 at the Wayback Machine.
Hinterzarten im Hochschwarzwald
Քննությունից առաջ

«Քննությունից առաջ» (ռուս.՝ «Перед экзаменом»), խորհրդային գեղարվեստական հեռուստաֆիլմ, որ նկարահանվել է ռեժիսոր Վյաչեսլավ Քրիշտոֆովիչի կողմից Վիկտորյա Տոկարևայի «Լողի հրահանգիչ» (ռուս.՝ «Инструктор по плаванию») պատմվածքի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի հերոսուհին տասնութամյա Տանյա Գուսակովան է։ Այդպես էլ չկողմնորոշվելով, թե ինչ մասնագիտություն պետք է ընտրի, նա մոր պնդմամբ պատրաստվում է քննություն հանձնել մանկավարժական ինստիտուտ ընդունվելու համար։ Գժտվելով մոր ու ընկերուհու հետ՝ Տանյան թափառում է փողոցում, և մի անծանոթուհի նրան նվիրում է թատրոնի տոմս։ Ներկայացման ժամանակ  Տանյայի կողքին նստում է այն մարդը, որի հետ թատրոն պետք է գնար անծանոթուհին։ Այդպես Տանյան ծանոթանում է Իվանի՝ լողի հրահանգչի հետ, որը վաղուց հաշտվել է իր միօրինակ ու անհետաքրքիր կյանքի հետ։ Այդ տարօրինակ ծանոթության շնորհիվ Տանյան համոզվում է, որ պետք է ավելի լրջորեն վերաբերվի իր ապագային։


== Դերերում ==
Օլգա Ժուլինա –  Տանյա
Ալլա Պոկրովսկայա –  Նատալյա, Տանյայի մայրը 
Իգոր Կվաշա – Իվան, լողի հրահանգիչ 
Լարիսա Ուդովիչենկո – Լերա, Տանյայի ընկերուհին 
Տատյանա Ակսյուտա – Լենա, հարս
Սերգեյ Իվանով – Լյոնյա, փեսա
Մարգարիտա Կրինիցինա – մորաքույր Ժենյա, բակապան
Սերգեյ Բրժեստովսկի – ԶԱԳՍ-ի աշխատակից 


== Էպիզոդներում ==
Եվգենի Բուրենկով –  էպիզոդ
Գալինա Սպոլուդեննայա – էպիզոդ
Գեորգի Գորյուշկո – էպիզոդ
Վալենտինա Չեմենա –  էպիզոդ
Ալեքսանդր Աֆանասև – էպիզոդ
Վլադիմիր Բորիսենկո – էպիզոդ


== Նկարահանող անձնակազմ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Վիկտորյա Տոկարևա
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Վյաչեսլավ Կրիշտոֆովիչ
Բեմադրող օպերատոր՝ Վասիլի Տրուշկովսկի
Բեմադրող նկարիչ՝ Սերգեյ Բրժեստովսկի
Կոմպոզիտոր՝ Վադիմ Խրապաչև
Հնչյունային օպերատոր՝ Յուրի Գորեցկի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Перед экзаменом. Х/ф Archived 2019-05-08 at the Wayback Machine.
Աբդի Իփեքչի

Աբդի Իփեքչի (թուրքերեն՝ Abdi İpekçi) (օգոստոսի 9, 1929(1929-08-09), Ստամբուլ, Թուրքիա - փետրվարի 1, 1979(1979-02-01), Ստամբուլ, Թուրքիա), թուրք լրագրող, մտավորական և իրավապաշտպան։


== Կենսագրություն ==
Աբդի Իփեքչին ծնվել է Ստամբուլում։ 1948 թվականին ավարտել է Գալաթասարայի ավագ դպրոցը։ Աշխատել է «Yeni Sabah» թերթում, այնուհետև «Yeni İstanbul» հրատարակչությունում։ 1954 թվականին սկսել է աշխատել ձախ ազատական «Milliyet» օրաթերթում, իսկ արդեն 1959 թվականին դարձել թերթի գլխավոր խմբագիր։
Իփեքչին եղել է լաիցիզմի, Հունաստանի հետ հարաբերությունների բարելավման, Թուրքիայում ապրող ազգային փոքրամասնությունների իրավունքների պաշտպանության կողմնակից։


== Սպանություն ==
1979 թվականի փետրվարի 1-ին սպանվել է Մեհմեդ Ալի Աղջանի և Օրալ Չելիք կողմից, ովքեր Բոզկուրտ ծայրահեղական խմբավորման անդամներ էին։ Ավելի ուշ, Աղջան ձերբակալվել է և դատապարտվել ցմահ ազատազրկման։ Սակայն 6 ամիս փախել է բանտից։
Աբդի Իփեքչին թաղված է Զինջիրլիքույու գերեզմանատանը։ Իփեքչին ամուսնացած էր և ուներ երկու երեխա։


== Հիշատակ ==
Փողոցը, որտեղ ապրել և մահացել է Աբդի Իփեքչին անվանվել է ի պատիվ նրա։ Նրա մահվան հերթական տարելիցին 2000 թվականի փետրվարի 1-ին փողոցում տեղադրվել է հուշարձան.
Աբդի Իփեքչիի անունով է կոչվել նաև Աբդի Իփեքչի արենան։
1981 թվականին ստեղծվել է «Աբդի Իփեքչիի անվան խաղաղության և ընկերության մրցանակը», որը տրվում է այն անձանց, ովքեր նպաստում են Թուրքիայի և Հունաստանի հարաբերությունների կարգավորմանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վերխնյաչկա

Վերխնյաչկա (ուկրաիներեն՝ Верхнячка), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Չերկասիի մարզի Խրիստիանովկայի շրջանում։
2008 թվականի տվյալներով Վերխնյաչկա քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 4 032 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
(8301) Հասեյուջի

(8301) Հասեյուջի (անգլ.՝ Haseyuji), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի հունվարի 30-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,326118 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0989 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5533 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1295,82 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,277815 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,72° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8301) Հասեյուջի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նովոսելե (գյուղ, Դորոգոբուժսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոսելեՆովոսելե (ռուս.՝ Новоселье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բարրիդեյլ

Բարրիդեյլ (աֆրիկաանս՝  և անգլ.՝ Barrydale), փոքր քաղաք Հարավաֆրիկյան Հանրապետության հարավ-արևմուտքում՝ Արևմտյան Կապ նահանգի տարածքում։ Ընդգրկված է Օֆերբերխ շրջանի և Սվելլենդամ մունիցիպալիտետի կազմում։


== Պատմություն ==
Բնակավայրը, որը հետագայում վերածվել է քաղաքի, հիմնադրվել է XVIII դարի սկզբին։ 1921 թվականին Բարրիդեյլն ստացել է համայնքի կարգավիճակ։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Քաղաքը գտնվում է նահանգի հարավային մասում՝ Հեյսրիֆիր գետի հովտում, Տրադոուսրիֆիր գետի ափին, նահանգի վարչական կենտրոն Քեյփթաունից մոտավորապես 187 կմ հեռավորության վրա (ուղիղ գծով)։ Ծովի մակարդակից բացարձակ բարձրությունը կազմում է 508 մետր։


== Կլիմա ==
Կլիման բնութագրվում է որպես կիսաանապատային սառը (BSk՝ ըստ  Կյոպպենի դասակարգման)։ Օդի միջին տարեկան ջերմաստիճանը կազմում է 16,9 °C: Ամենացուրտ ամսվա (հուլիս) միջին ջերմաստիճանը կազմում է 11,1 °C, ամենաշոգ ամսվանը (փետրվար)՝ 22,4 °C: Տեղումների բազմամյա հաշվարկային նորմը 440 մմ է։


== Բնակչություն ==
2011 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով՝ Բարրիդեյլի բնակչությունը կազմել է 4156 մարդ, որոնցից տղամարդիկ կազմել են 48,17 %, կանայք՝ համապատասխանաբար 51,83 %։ Ռասայական տեսանկյունից՝ գունամորթները եղել են քաղաքի բնակչության 83,33 %-ը, սպիտակամորթները՝ 11,89 %, նեգրոիդները՝ 3,59 %, ասիացիները (այդ թվում՝ հնդիկներ)՝ 0,36 %, այլ ցեղերի ներկայացուցիչները՝ 0,84 %։ Քաղաքացիների շրջանում ամենատարածված լեզուներն են աֆրիկաանսը (90,59 %), անգլերենը (6,58 %) և կոսան (1,1 %)։


== Տրանսպորտ ==
Քաղաքի միջով անցնում է R62 տարածաշրջանային ավտոճանապարհը։ Մոտակա օդանավակայանը գտնվում է Սվելլենդամ քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 1068


== Դեպքեր ==
Աթենքի արքա է դառնում Մեդոնը։


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Աթենքի արքա Կոդրուսը մահանում է, ՝ 21 տարվա գահակալությունից հետո։
Վահան Տերյանի հուշարձան (Երևան, Մալաթիա-Սեբաստիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վահան Տերյանի հուշարձան (այլ կիրառումներ)Վահան Տերյանի արձան, գտնվում է Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի Չինարի պուրակում, տեղադրվել է 2007 թվականին։


== Հեղինակ ==
Քանդակագործ՝ Նիկողայոս Նիկողոսյան


== Պատմություն ==
Հայ դասական, ժամանակակից գրական հայոց լեզվի ստեղծող, հասարակական-քաղաքական գործիչ Վահան Տերյանի արձանը տեղադրվել է 2007 թվականին, Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի Չինարի պուրակում։
Արձանը քանդակված է Օգյուստ Ռոդենի ոճով։ Հեղինակը մոսկվաբնակ հայ քանդակագործ Նիկողայոս Նիկողոսյանն է։ 
Նիկողոսյանը ստեղծել է Տերյան-մտածողի կերպարը։
Սա Երևանում Տերյանի երկրորդ արձանն է։ Մյուսը գտնվում է Երևանի Օղակաձև զբոսայգում, քանդակագործ՝ Նորայր Կարգանյան։ Տերյանի կիսանդրին գտնվում է Երևանի թիվ 60 համանուն դպրոցի առջև։


== Պատկերասրահ ==

		


== Տես նաև ==
Վահան Տերյանի հուշարձան (Երևան, Օղակաձև զբոսայգի)
Վահան Տերյանի կիսանդրի (Երևան)


== Ծանոթագրություններ ==
Քարագան-Ջեյնալ

Քարագան-Ջեյնալ, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Արեշի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 1315 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==