armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Աշոտ Մելիքջանյան

Աշոտ Մելիքջանյան (ապրիլի 20, 1952, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 12, 2001, Նյու Յորք, ԱՄՆ), թատրոնի և հեռուստատեսության խորհրդահայ դերասան։


== Կենսագրություն ==
Աշոտ Մելիքջանյանը իր դերասանական կարիերան սկսել է Երևանի դրամատիկական թատրոնում։ Ֆիլմերում իր առաջին դերը ստացել է 1972 թվականին՝ նկարահանվելով Հայրիկ ֆիլմում։ Ֆիլմում նա մարմնավորել է Մերուժանի դերը։ Գլխավոր դեր առաջին անգամ ստացել է 1979 թվականին՝ նկարահանվելով Երկրային հետիոտներ ֆիլմում։ Ֆիլմը նկարահանվել էր «Ուզբեկֆիլմ» ընկերությունը։ Հաջորդ գլխավոր դերը ստացել է 1983 թվականին՝ նկարահանվելով «Առանց ավելորդ ռիսկի» ֆիլմում, որը նկարահանել էր Մ. Գորկու անվան կինոստուդիան։ Դերասանի վերջին ֆիլմը եղել է «Կարոտը», որը նկարահանվել է 1990 թվականին Հայֆիլմ կինոստուդիայի կողմից։ ԽՍՀՄ փլուզումից հետո ընտանիքի հետ տեղափոխվել է ԱՄՆ, որտեղ աշխատել է հուշանվերների ֆաբրիկայում։ Համակարգել է ֆաբրիկայի Դոմինիկյան Հանրապետության մասնաճյուղը։ Մահացել է 2001 թվականի նոյեմբերի 12-ին Նյու Յորքում տեղի ունեցած ավիավթարի ժամանակ։


== Ֆիլմագրություն ==
1972 «Հայրիկ» — Մերուժան
1973 «Վատ լավ մարդը» — Աչմիանով
1978 «Երջանկությունը կողքն է»
1979 «Երկրային հետիոտներ» — Աքմալ
1980 «Թռիչքը սկսվում է երկրից» — Խորենի որդի Արմեն
1983 «Առանց ավելորդ ռիսկի» — ավագ լեյտենանտ Լևոն Ավետիսով
1985 «Կապիտան Առաքել» — Վարուժան
1990 «Կարոտ» — Արամ


== Ծանոթագրություններ ==
Ուգոլնիե Կոպի

Ուգոլնիե Կոպի (ռուս.՝ Угольные Копи), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Չուկոտկայի ինքնավար օկրուգի Անադիրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3367 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սարգիս Սաքանյան

Սարգիս Շամիրի Սաքանյան (սեպտեմբերի 1, 1908(1908-09-01), Լեջան, Հայաստան - փետրվարի 13, 1986(1986-02-13), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային դեղաբան, իմունադեղաբանության հիմնադիրներից։ Կենսաբանության գիտությունների դոկտոր (1950), պրոֆեսոր (1950)։ ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոչ գործիչ (1968)։ ԽՄԿԿ անդամ 1937 թվականից։ Հայրենական պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական(1935) և Երևանի բժշկական (1941) ինստիտուտները։ 1944-1952 թվականներից եղել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտի կլինիկական ախտորոշման ամբիոնի վարիչ, 1952 թվականից ղեկավարում է դեղաբանության ամբիոնը, 1965 թվականից՝ նաև իմունադեղաբանության պրոբլեմային լաբորատորիան։
Գիտական աշխատանքները վերաբերում են ախտաբանական ֆիզիոլոգիայի, դեղաբանության և իմունադեղաբանության հարցերին։ Սաքանյանը բացահայտել է ֆագոցիտար պաշտպանական ֆունկցիայի կապը նյարդային համակարգի գործունեության հետ։ Ուսումնասիրել է ցավային գրգիռների ազդեցությունը օրգանիզմի պաշտպանական ֆունկցիաների վրա, հայտնաբերել փայծաղի «հակացավային» ֆունկցիան։ Սաքանյանը պարզաբանել է իմունադեղաբանության կիրառական նշանակությունը և տվել դրա գիտական հիմնավորումը։ Զբաղվել է կենսաբանական պրոբլեմների փիլիսոփայական հիմունքների ուսումնասիրությամբ։
(9763) 1991 RU17

(9763) 1991 RU17, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի սեպտեմբերի 13-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,246219 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1793 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3131 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1229,64 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,29277 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,31° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9763) 1991 RU17 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Զոլոտուխա (այլ կիրառումներ)

Զոլոտուխա, կարող է վերաբերել՝

Զոլոտուխա - գյուղ Ռուսաստանի Աստրախանի մարզի Ախտուբինսկի շրջանի կազմում։
Զոլոտուխա - գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լև-Տոլստովսկի շրջանի կազմում։
Զոլոտուխա - գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։
Սեղանի թենիսը և Օլիմպիական խաղերը

Սեղանի թենիսի մրցումները Ամառային օլիմպիական խաղերի ծրագրում առաջին անգամ անցկացվել է Սեուլում, 1988 թվականի ամառային Օլիմպիական խաղերի ժամանակ։ Եվ մինչ այժմ այն ընդգրկված է Խաղերի ծրագրում։ Սկզբնական մրցումները անցկացվում էին անհատական և զույգերով, թիմային կարգը մտցվել է 2008 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի ժամանակ՝ զուգախաղի փոխարեն, որը կայացել է Պեկինում։ Մինչ 2016 թվականի Օլիմպիական խաղերը խաղարկվել է չորս մեդալների հավաքածու։ Իսկ 2017 թվականին եղել է հայտարարություն, որ 2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի ծրագրում կընդգրկվեն նաև խառը զույգերի մրցելույթները
:


== Մրցումներ ==


== Մեդալների հաշվարկ (2016 թվականից հետո) ==


== Երկրներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սեղանի թենիսը Օլիմպիական խաղերում Archived 2016-06-22 at the Wayback Machine. (անգլ.)Կաղապար:Օլիմպիական խաղերում սեղանի թենիսը
Մինիցկայա

Մինիցկայա (ռուս.՝ Миницкая, ֆիններեն՝ Mägjärv), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Պոդորոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 72 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Փրինս Ջորջս շրջան (Մերիլենդ)

Փրինս Ջորջս շրջան (անգլ.՝ Prince George's County), ԱՄՆ Մերիլենդ նահանգի 24 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.290 կմ² է, բնակչությունը՝ 863.420 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ապեր Մարլբորո բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1696 թ.։
Ագնես (վեպ)

«Ագնես» (գերմ.՝ Agnes), շվեյցարացի գրող Պետեր Շտամի գերմաներեն վեպը, որը գրվել է 1998 թվականին և նրա գրական դեբյուտն է։ Գիրքն առաջին անգամ գերմաներեն հրատարակվել է 1998 թվականի օգոստոսի 1-ին, պատմում է անանուն հասակավոր մարդու և նրա կես տարիքն ունեցող երիտասարդ Ագնեսի սիրո մասին։
2012 թվականին գիրքը հարմարեցվել է ռադիոներկայացման համար, «Ագնես» վեպը թատերական պիես է դարձրել Քրիստիան Պապկը։ Գիրքը թարգմանվել է 23 լեզվով։
Հայերեն տպագրվել է 2017 թվականին «Զանգակ» հրատարակչությունում, թարգմանիչ՝ Գայանե Գինոյան։ Վեպի թարգմանությունը 2017 թվականի օգոստոսին Հայաստանում ամենավաճառված գրքերից է եղել։


== Դիպաշար ==
Գրքի իրադարձությունները տեղի են ունենում Չիկագոյում, ներկայացվում է պատմողի աչքերով, որին անուն տրված չէ և սկսում է իր պատմությունը նրանով, որ Ագնեսը մահացել է։ Այնուհետև նա շարադրում է, թե ինչպես է առաջին անգամ ապրիլին հանդիպել Ագնեսին Չիկագոյի հանրային գրադարանում՝ վեպն սկսելուց ինն ամիս առաջ։ Նրանք հարաբերություն են ունենում, Ագնեսն ասում է, որ դա իր առաջին անգամն էր։ Պատմողը և Ագնեսն ապրում են առօրեական կյանքով, երբ մի օր պարզվում է, որ աղջիկը հղի է։ Պատմողը երեխա չի ուզում և առաջարկում է աբորտ անել, ինչին Ագնեսը համաձայն չէր։ Աղջիկը լքում է նրան, սակայն կորցնում է երեխային, և կրկին վերամիավորվում են, սակայն կորուստը մեծ ազդեցություն է թողնում նրանց հարաբերությունների վրա։ Այս ամենին զուգահեռ վեպի հիմնական թեմաներից է պատմությունը, որը Ագնեսը խնդրում է գրել հեղինակին։ Նա սկսում է իր պատմությունը սկզբից՝ ինչպես են հանդիպել, ինչպես են սիրահարվել և այլն։  Բայց երբ հասնում է ներկային, նա շարունակում է գրել։ Նա որոշում է, թե Ագնեսը ինչ պետք է կրի, ինչ ուտի և ինչ ասի։ Ագնեսն սկզբում է խաղում է՝ անելով պատմողի գրած «իրենց պատմությունը»։ Սակայն երբ Ագնեսն ասում է իր հղիության մասին, իրականությունը և պատմողի պատմությունն սկսում են հակասել իրար։ Պատմողն իրապես ցանկանում է «ուղղել իրականությունը» իր գրելով։ Սա վերջնականապես ավարտին է հասցնում հարաբերությունը, ինչից հետո պատմողը հոգեբանական անկում է ունենում, թե ինչ է պատահում Ագնեսին, անհայտ է մնում։


== Կարծիքներ ==


== Մրցանակներ ==
1999 Rauriser Literaturpreis
2000` «Ռայնգաուի» գրական մրցանակ
2017՝ «Կոտա» գրական մրցանակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ագնեսը»՝ որպես գրականության և կյանքի հակադրություն։ Հարցազրույց թարգմանչի հետ
website (in German) Official website (in German) Ագնես (վեպ). պաշտոնական կայք
Ոսկե տղան

«Ոսկե տղան» (ռուս.՝ «Золотой мальчик»), խորհրդային տիկնիկային մուլտֆիլմ, որը ստեղծել է ռեժիսոր Վադիմ Կուրչևսկին 1969 թվականին «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում Տիկնիկային մուլտֆիլմերի ստեղծագործական միավորման կողմից։


== Սյուժե ==
Մի քաղաքում ապրում էին Սև ավազակը, Վարդագույն թագավորը, Կապույտ տիկինը, Կանաչ արջը և Ոսկե տղան։ Առաջին չորս հերոսները կարծում են, որ տղան բառացիորեն ոսկե է և երազում է ստանալ նրան՝ որպեսզի կատարվեն իր երազանքները. ավազակը ցանկանում է «թողնել գործը» և հանգստանալ առողջավայրում, թագավորը՝ գնել նոր գահ, տիկինը՝ զարդեր, իսկ արջը՝ հեռացվածների փոխարեն տեղադրել ոսկե ատամներ և դառնալ «գազանների թագավոր»։
Բայց իրականում տղան պարզապես կարմրահեր է, և նրան ոկես կոչվում են միայն կարեկից լինելու համար։ Այսպես, նա օգնում է արջին տեղադրել սպիտակ ատամներ, որոնք, նրա կարծիքով, ավելի գեղեցիկ են, ինչի շնորհիվ արջը կրկին կարող է ուտել քաղցրավենիք։ Ավազակին տղան խորհուրդ է տալիս աշխատանքի ընդունվել որպես բակապան, ինչի շնորհիվ նա ուրախությամբ նոր կյանք է սկսում։ Տիկնոջը նա փրկում է մենակությունից՝ նրա հետ խաղալով շարժական խաղեր, և նա վերադարձնում է իր նախկին գեղեցկությունն ու երիտասարդությունը և հրաժարվում է սպառումից։ Եվ միայն թագավորը երկար ժամանակ չի կարողանում հրաժարվել հին նախապաշարմունքներից, բայց բառացիորեն թանգարանային ցուցանմուշ դառնալու հեռանկարի դեպքում ընտրում է նոր ընկերներին՝ հրաժարվելով արտոնություններից։ Արդյունքում բոլորը հասկանում են, որ նյութական հարստությունը կյանքում ամենակարևորը չէ։


== Նկարահանող խումբ ==


== Քննադատների արձագանք ==

— Լ. Զակրժևսկայա, «Վադիմ Կուրչևսկի», «Մուլտիպլիկացիոն կինոյի վարպետները» շարքից, Մոսկվա, 1987 թվական


== Վերաթողարկում ==
Մուլտֆիլմը թողարկվել է DVD-ով «Ո՞վ լինել, ինչպիսի՞ն լինել։ Թողարկում 1», «Սոյուզմուլտֆիլմ» (տեղայնացնող՝ «Союз») հավաքածուում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Людвига Феофиловна Закржевская Вадим Курчевский. Из серии «Мастера мультипликационного кино». Союз кинематографистов СССР. Всесоюзное бюро пропаганды киноискусства. Москва, 1987. Тираж 40 000 экз.


== Արտաքին հղումներ ==
«Золотой мальчик» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
 «Золотой мальчик»
Вадим Курчевский: Тексты Энциклопедия отечественного кино
Նովի Տրավնիկ (համայնք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նովի Տրավնիկ (այլ կիրառումներ)Նովի Տրավնիկ համայնք (բոս․՝  և խորվ.՝ Opština Novi Travnik, սերբ.՝ Општина Нови Травник), համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայում։ Վարչականորեն գտնվում է Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնությունում։ Համայնքի վարչական կենտրոնն է Նովի Տրավնիկ քաղաքը։


== Բնակչություն ==
1991 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ համայնքում բնակվում է 30713 մարդ։


== Տես նաև ==
Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնության համայնքներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Савезни завод за статистику и евиденцију ФНРЈ и СФРЈ, попис становништва 1948, 1953, 1961, 1971, 1981. и 1991. године.


== Արտաքին հղումներ ==
Saopćenje Federalnog saveza za statistiku 9.septembar 2009. godine
Նովի Տրավնիկ համայնքի պաշտոնական կայքէջ Archived 2021-02-11 at the Wayback Machine. (բոսն.)
Գունաչափություն

Գունաչափություն (լատ.՝ color - գույն, հունարենից metreo - չափում), գունագիտությունը գիտություն է գույնի և գունաչափման վերաբերյալ։ Ուսումնասիրում է մեթոդները գույնի չափման, արտահայտված գույնի քանակը և տարբերությունը գույների։ Գիտական հիմքը ինչպես համարվում է դրել է Իսահակ Նյուտոնը։ Հետագա զարգացումը գունագիտության արտահայտված է Գերմանացի գիտնականի Գ. Գրոսմանոմի աշխատանքներում։ Ըստ նրա ցանկացած գույն ստացվում է երեք տարբեր գույներից, վերցված որոշակի չափաբաժիններով։ Միևնույն ժամանակ նման գույները պետք է միմյանցից կախվածություն չունենան, եթե նրանցից ցանկացած երկուսը խառնենք իրար չպետք է ստանանք երրորդը։ Լիարժեք մաթեմատիկական տեսությունը ստեղծվել է սովետական Ն. Նյուբեռգի և մասամբ գերմանացի գիտնական Ռ. Լյուտեռմանի կողմից։ Չափել գույնը, նշանակում է արտահայտել այն ինչ որ արժեքով և այսպիսով որոշել նրա դիրքը բոլոր հնարավոր գույների մեջ արտահայտված մաթեմատիկական բնորոշմամբ, որոշակի համակարգի շրջանակներում։ Գույնի չափման ժամանակ հիմնական խնդիրը հանդիսանում է որոշել գույնի կոորդինատը, քանի որ մնացած մեծությունները հաշվարկվում են իրենց նշանակությամբ։
Ֆրանսուա Ռյուդ

Ֆրանսուա Ռյուդ (ֆր.՝ François Rude, հունվարի 4, 1784(1784-01-04)[…], Դիժոն - նոյեմբերի 3, 1855(1855-11-03)[…], Փարիզ), ֆրանսիացի քանդակագործ, ռոմանտիզմի ներկայացուցիչ։


== Կենսագրություն ==
1798 թվականից աշակերտել է գեղանկարիչ Ֆ․ Դևոժին (Դիժոն), 1807 թվականից՝ քանդակագործներ Է․ Գոլին և Պ․ Կարտելիեին (Փարիզ)։ Բուրբոնների ռեստավրացիայի շրջանում տարագրվել է Բելգիա (1815-1827), Բրյուսելում Ռյուդ Մարշալ Նեյի հուշարձանը Փարիզում, բրոնզ (1852-1853) Ժ․ Լ․ Դավիդի հետ, որը մեծ ազդեցություն է թողել նրա վրա։
Վերադառնալով Փարիզ կատարել է անտիկ դիցաբանության թեմաներով քանդակներ («Մույկը կապող Մերկուրիոսը», բրոնզ, 1827, Լուվր, Փարիզ)։ 1833-1836 թվականներին ստեղծել է իր ամենանշանավոր գործը՝ «Մարսելյեզ» մոնումենտալ ռելիեֆը («Կամավորները կռվի են ելնում 1792 թ.», քար) Փարիզի դը Գոլի հրապարակի Հաղթակամարի վրա։ Այն առանձնանում է ռիթմիկ ամբողջականությամբ և կոմպոզիցիայի դինամիկությամբ, ֆիգուրների պլաստիկ հարուստ մշակմամբ։ Կերտել է նաև բազմաթիվ հուշարձաններ, այդ թվում մարշալ Նեյի հուշարձանը (բրոնզ, 1852-1853) Փարիզի Աստղադիտարանի հրապարակում։ Հանրաճանաչ է նաև որպես գծանկարի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
M. Legrand, «Rude, sa vie, ses oeuvres, son enseignement» (Париж, 1856),
Ch. Piosot, «Notice sur le sculpteur Fr. Rude» (Дижон, 1857)


== Արտաքին հղումներ ==
(ֆր.) Работы Рюда Archived 2004-03-01 at the Wayback Machine.
(անգլ.) Работы Рюда
(ֆր.) На сайте города Дижона Archived 2007-09-28 at the Wayback Machine.
Սրբուհի Գալյան

Սրբուհի Գալյան (մայիսի 5, 1992(1992-05-05), Երևան, Հայաստան), հայ իրավագետ։ ՀՀ արդարադատության նախարարի տեղակալ (2019)։


== Կենսագրություն ==
Սրբուհի Գալյանը ծնվել է 1992 թվականի մայիսի 5-ին, Երևանում։ 2008-2012 թվականներին սովորել և ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետը՝ ստանալով իրավագիտության բակալավրի աստիճան, 2012-2014 թվականներին՝ նույն համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետը և ստացել մագիստրոսի աստիճան, 2014-2018 թվականներին ավարտել է ԵՊՀ իրավագիտության ֆակուլտետի ասպիրանտուրան։


=== Աշխատանքային գործունեություն ===
2012-2013 թվականներին «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերության իրավաբանական վարչությունում աշխատել է որպես փորձնակ, այնուհետև՝ նույն վարչության ծրագրային գործակալ։
2014-2017 թվականներին եղել է  «Ռոդ Կուրտման Լեգալ» ՍՊԸ գործընկեր, 2015-2018 թվականներին՝ ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության իրավական ապահովման բաժնի գլխավոր մասնագետ։ 2015 թվականից դասավանդում է  Երևանի պետական համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետի քրեական իրավունքի ամբիոնում, 2016 թվականից ՀՀ արդարադատության ակադեմիայում դասընթացավար է։ 2018-2019 թվականներին եղել է ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության իրավական ապահովման և արտաքին կապերի բաժնի պետ։ 2019 թվականի հուլիսի 17-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է ՀՀ արդարադատության նախարարի տեղակալ։
Տիրապետում է hայերենին, անգլերենին, ռուսերենին։ Անկուսակցական է։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է, ունի 1 դուստր


== Գիտական գործունեություն ==
Գիտական ուսումնասիրության ոլորտը՝ Մարդու իրավունքներ, կոռուպցիոն հանցագործություններ, խոշտանգում, մարդու դեմ ուղղված հանցագործություններ, պաշտոնեական հանցագործություններ, իրավաբանական անձանց քրեական պատասխանատվություն։


== Անդամակցություն ==
ՀՀ փաստաբանական պալատի անդամ, 2017


== Ծանոթագրություններ ==
Միքայել Ալիմյան

Միքայել Մարկոսի Ալիմյան, Ալեքսանդր Շիրվանզադեի «Քաոս» վեպի գլխավոր հերոսներից մեկը, Մարկոս աղա Ալիմյանի միջնեկ որդին։

Միքայելը վարում էր անբարո կենցաղ, որի պատճառներից մեկը նրա թերուս լինելն էր։ Աղա Ալիմյանի ավագ որդին՝ Սմբատը, ուսանելու համար մեկնել էր Մոսկվա, տարվել էր ազատամիտ հովերով և ամուսնացել օտարազգի կնոջ հետ։ Մարկոս աղան, չցանկանալով կորցնել մյուս որդուն ևս, Միքայելին ուսման չէր տվել։ Միքայելը բավարարվել էր տեղի դպրոցներից մեկում մի քանի տարի ուսում ստանալով։ Միքայելը «ոսկի երիտասարդության» ներկայացուցիչ էր, փողը շռայլում էր աղջիկների, խմիչքների, թղթախաղերի ու ընկերների վրա։ Միքայելը սիրում էր մասնակցել տարբեր խնջույքների ու ժամանակ անցկացնել աղջիկների և ընկերների հետ։ Միքայելին ոչինչ չէր հետաքրքում, անգամ հոր մահը չի հուզում նրան, միակ բանը, որ հուզում էր նրան, հոր թողած կտակն էր։ Կտակի  բովանդակությունը իմանալուց հետո Միքայելը թշնամանում է ավագ եղբոր՝ Սմբատ Ալիմյանի հետ, որը դարձել էր կտակի միակ օրինական ժառանգը։ Ընկնելով քրոջ ամուսնու՝ Իսահակ Մարութխանյանի վատ ազդեցության տակ՝ Միքայելը խաղում է իր ամենամոտ ընկերոջ՝ Գրիշայի քրոջ՝ Անուշի պատվի հետ՝ սևացնելով նրա համբավը հասարակության աչքում։ Անուշի ամուսինը՝ Պետրոսը, ծեծել է տալիս Միքայելին, իսկ Գրիշան ապտակում է նրան, ինչը մեծ դեր էր ունենում Միքայելի հոգեբանական վերափոխման գործում։ Միքայելը զգացմունքներ ուներ իրենց հանքերի հաշվապահի՝ Դավիթ Զարգարյանի եղբոր դստեր՝ Շուշանիկի հանդեպ։ Աղջկա հանդեպ սերը, որն սկզբում եսասիրական զգացում էր, ապա հիացմունք և կապվածություն, լիովին փոխում են Միքայելին։ Նա հրաժարվում է էր կոնտր-կտակից, փակում փեսայի պարտքերը, ներողություն է խնդրում Գրիշայից։ Սկզբում Շուշանիկը ուշադրություն չէր դարձնում հղփացած երիտասարդի վրա և անտարբեր չէր Սմբատի նկատմամբ, որը իդեալիստական գծերով էր պատկերանում աղջկան։ Սակայն հանքերում տեղի ունեցած հրդեհը բեկումնային կետ է լինում կերպարների բնութագրման ու փոփոխության  համար։ Փրկելով Շուշանիկի ու նրա ընտանիքի անդամների կյանքը՝ Միքայելն արժանանում է Շուշանիկի հիացմունքին, համակրանքին, ապա՝ սիրուն։ Իսկ Սմբատը, որը փող է առաջարկում դրա համար, արժանանում է աղջկա հիասթափությանը։ Միքայելը և Շուշանիկը ամուսնանում են։


== Ծանոթագրություններ ==
Անատոլյա Ղարիբյան

Անատոլյա Ղարիբյան (1922), խորհրդային հայ օպերային երգչուհի (մեցցո-սոպրանո)։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1952)։


== Կենսագրություն ==
Անատոլյա Ղարիբյանը ծնվել է 1922 թվականին։ Բեմական գործունեությունն սկսել է 1948 թվականից։ Հանդես է եկել որպես կոնցերտային երգչուհի։
Երևանի Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի թատրոնի մենակատարուհի։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոմսի (գյուղ, Պուկա շրջան)

Կոմսի (էստ․՝ Komsi), գյուղ Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Պուկա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 70 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Օձ քաղաք

Օձ քաղաք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։ Գտնվում էր Մուշ քաղաքից 43 կմ արևելք, Մեղրագետի վերին հոսանիքի աջ կողմում, Նեմրութ լեռագագաթից 12 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղի տարածքը լեռնային է։


== Պատմություն ==
Ժամանակին բնակավայրը եղել է Օձ անվանումով քաղաք։ VI-VII դարերում այն հռչակավոր բերդաքաղաք էր։ Այստեղ են պարսիկներին ջարդել Տարոնի իշխան Մուշեղ Մամիկոնյանը և նրա զորավար Գայլ Վարդանը։


== Բնակչություն ==
1881 թվականին ուներ 11 տուն, XX դարի սկզբին 15 տուն քուրդ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Տունդրային զոնաներ

Տունդրային զոնաներ, մայրցամաքային բնական զոնաներ, գլխավորապես Հյուսիսային կիսագնդում, արկտիկական և մերձարկտիկական գոտիներում։ Հարավային կիսագնդում հանդիպում են ոչ մեծ տեղամասերով, Անտարկտիդայի մոտ գտնվող կղզիներում։ Հյուսիսային կիսագնդում Տունդրային զոնաները տարածված են արկտիկական անապատների և անտառատունդրայի զոնաների միջև։ Ձգվում են 300-500 կմ լայնությամբ շերտով՝ Եվրասիայի և Հյուսիսային Ամերիկայի հյուսիսային ափերի երկայնքով։ Տունդրային զոնաներում տարեկան ճառագայթային հաշվեկշիռը ցածր է, հոկտեմբերից մինչև ապրիլ՝ բացասական; Ձմերը տևում է 8-9 ամիս։ ՍՍՀՄ եվրոպական մասի Տունդրային զոնաներում հունվարի միջին ջերմաստիճանը-5°С-ից մինչև-10°С է, Սիբիրի հյուսիսային արևելքում և Հեռավոր Արևելքում ՝ մինչև-50°С։ Ձնածածկույթի տևողությունը հոկտեմբերից հունիս է, հաստությունը՝ եվրոպական մասում 50-70 սմ, Արևելյան Սիբիրում և Կանադայում՝ 20-40 սմ։ Հաճախակի են բքերը։ Ամառ0ը կարճ է՝ երկարատև բևեռային ցերեկով։ Դրական ջերմաստիճանով ժամանակաշրջանը 2-3 ամիս է։ Ամառը օդի հարաբերական խոնավությունը բարձր է, հաճախակի են մառախուղները և մանրամաղ անձրևները։ Տարեկան տեղումներն աննշան են, բայց համարյա ամենուրեք գերազանցում են գոլորշիացմանը, որի պատճառով առաջանում են ճահիճներ։ Տունդրային զոնաներին բնորոշ են անտառազուրկ, նոսր մամռաքարաքոսային բուսածածկույթով, խիստ ճահճապատ լանդշաֆտը, բազմամյա սառածությունը և վեգետացիոն կարճ ժամանակաշրջանը։ Տունդրային զոնաների սահմաններում գերակշռում են մերձծովյան դաշտավայրային հարթավայրերը։ Լեռները միջին բարձրության մեկուսի զանգվածներ են՝ հնագույն սառցադաշտերի հետքերով։ Ռելիեֆի ձևավորման գործում մեծ դեր են խաղացել սառցապատումները, բևեռային ծովերի բազմաթիվ տրանսգրեսիաները, ժամանակակից սառցութային պրոցեսները։ Լայն տարածում ունեն բրածոսառույցները, մակասառցաջրերը, հիդրոլակոլիթները։ Բազմամյա սառած գետնի հզորությունը Արևելյան Սիբիրի հյուսիսային մասում 600 մ է, Ալյասկայի հյուսիսում՝ 300-400 մ, Եվրոպայի հյուսիսարևելքում՝ 20-60 մ։ Տունդրային զոնաների խիստ կլիմայով է պայմանավորված նրա օրգանական աշխարհի աղքատությունը։ Տունդրային զոնաներում հաշվվում է 200-300 տեսակ ծաղկավոր բույս, մոտ 800 տեսակ մամուռ ու քարաքոս։ Բուսածածկույթը նոսր է։ Բնորոշ են սփռվող տեսակները։ Գետահովիտներում հանդիպում են թփուտներ։ Կենդանիներից տարածված են սպիտակ և տունդրային կաքավները, հյուսիսային եղջերուն, գայլը, լեմինգը, բևեռաղվեսը։ Հանդիպում է ոչխարացուլ։ Ամռանը բնակալում են բազմաթիվ ջրլող թռչուններ։ Շատ կան մոծակներ, այլ արյունածծիչներ և անողնաշարավորներ։ Բնակչության հիմնական զբաղմունքներն են եղջերվաբուծությունը, ձկնորսությունն ու որսորդությունը։
Զապոլե (գյուղ, Ելնինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶապոլեԶապոլե (ռուս.՝ Заполье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 37 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անֆիսա Վիստինգաուզեն

Անֆիսա Վլադիմիրովնա Վիստինգաուզեն (սեպտեմբերի 27, 1999(1999-09-27), Մոսկվա, Ռուսաստան), թատրոնի և կինոյի ռուս դերասանուհի։ Մինչև 2011 թվականը կրել է Մեդվեդևա ազգանունը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1999 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Մոսկվայում։ Ավարտել է Մոսկվայի թիվ 648 դպրոցը։ Մանուկ հասակից հաճախում է երաժշտական դպրոցի՝ ֆորտեպիանոյի և վոկալի խմբակները։ Մասնակցել է պատանի երաժիշտների բազմապիսի մրցույթների։ Հաճախում է նաև ժամանակակից պարի «Վորտեքս» ստուդիան։ Զբաղվում է ձիասպորտով և լողով, սիրում է քշել անվաչմուշկներ, չմուշկներ և դահուկներ։
2005-2010 թվականներին նկարահանված ֆիլմերում նշվել է, որպես Անֆիսա Մեդվեդևա, սակայն սկսած 2011 թվականից՝ Անֆիսա Վիստինգաուզեն։
Անֆիսա Վիստինգաուզենի դեպյուտը տեղի է ունեցել 2010 թվականին Գոշի Կուցենկոյի մասնակցությամբ՝ «Փոխհատուցում» դրամայում։ Այդ ֆիլմում նա կատարել է գլխավոր հերոսի աղջկա՝ Նադիայի դերը, ում գողանում են խորթ քույրերը փրկագնի համար։ Ֆիլմը ցուցադրվել է «Առաջին ալիք»-ով։ 2005 թվականից սկսած Անֆիսան նկարահանվում էր էպիզոդային դերեր՝ «Երալաշ» ֆիլմում։ Հայտնիությունը հյուր է եկել Անֆիսային սկսած 2012 թվականից, երբ նկարահանվում էր Սվետլանա Իվանովնայի «Հեքիաթ գոյություն ունի» ընկերության «Փակ դպրոց» սերիալում։ Անֆիսան մարմնավորում էր տասներեքամյա մի աղջկա, ով սովորում էր «Լոգոս» դպրոց-պանսիոնում։ 2010-2013 թվականներին Անֆիսա Վիստինգաուզենը խաղացել է պատանի Լուիզայի դերը՝ «ZORRO» և «Երաժշտության ձայներ» մյուզիքլում։ 2016 թվականից նկարահանվում է «Կղզի» ֆիլմում՝ մարմնավորելով Նադիայի դերը։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Թատրոնի դերեր ===
2010-2011 - Մյուզիքլ «ZORRO» - պատանի Լուիզա
2011-2012 - Մյուզիքլ «Երաժշտության ձայներ» - պատանի Լուիզա


== Մրցանակ ==
2015 թվականի հուլիսի 10-ին «Կարմիր առագաստներ» XXI կինոփառատոնում ստացել է մրցանակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Анфиса Вистингаузен на сайте Афиша
Анфиса Вистингаузен на сайте Ruskino.ru Archived 2013-01-17 at the Wayback Machine.
Анфиса Вистингаузен на сайте russacters.ru
Профиль в журнале Вокруг ТВ
Анфиса Вистингаузен примерила на себя роль демоницы Archived 2013-05-09 at the Wayback Machine.. Вечерняя Москва.
Գյոլե Մասիա

Գյոլե Մասիա, Գյոլամասին, Կյոլամասին, Կյոլեմասին, լճակ Թուրքիայում, Սղերդ քաղաքից 45-50 կմ հեռավորության վրա։ Լճակը ձկնառատ է, որի համար քրդերն անվանել են Գյոլե-Մասիս, որը թարգմանաբար նշանակում է «ձկան լիճ»։ Մոտակայքում գտնվում է համանուն գյուղը՝ Գյոլե-Մասիա։


== Ծանոթագրություններ ==
Գեորգի Տեր-Ղազարյանց

Գեորգի Արտաշեսի Տեր-Ղազարյան (մարտի 10, 1923(1923-03-10), Բաքու, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային պետական և կուսակցական աշխատող, ԽՄԿԿ անդամ (1942)։
Ավարտել է Լենինի անվան ռազմաքաղաքական ակադեմիան (1950)։ Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին։ Եղել է 89-րդ հայկական Թամանյան հրաձգային դիվիզիայի քաղբաժնի պետի օգնականը (կոմերիտմիության գծով), 1950 թվականից՝ ՀԼԿԵՄ ԿԿ առաջին քարտուղար, 1956 թվակականից՝ խորհրդային երիտասարդության հակաֆաշիստական կոմիտեի նախագահի առաջին տեղակալ, ՀամԼԿԵՄ ԿԿ բաժնի վարիչ, 1958 թվականից՝ ԽՄԿԿ ԿԿ պատասխանատու աշխատող, 1961 թվականից՝ ՀԿԿ ԿԿ քարտուղար, 1966 թվականից՝ երկրորդ քարտուղար։
1973-1981 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպանը Գամբիայում և Սենեգալում, 1983 թվականից՝ Զիմբաբվեում։
Եղել է ԽՍՀՄ VI-VII, ՀԽՍՀ IV, V, VII գումարումների Գերագույն սովետների դեպուտատ, ԽՄԿԿ XXII-XXIV համագումարների պատգամավոր, ԽՄԿԿ ԿՎՀ-ի անդամ (1965-1975 թվականներին), ՀԿԿ ԿԿ-ի անդամ (1951-1958 թվականներին և 1961-1975 թվականներին), ՀԿԿ ԿԿ-ի բյուրոյի անդամության թեկնածու (1951-1958 թվականներին), անդամ (1961-1973 թվականներին), ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահության անդամ (1951-1956 թվականներին)։ Պարգևատրվել է Հոկտեմբերյան հեղափոխության, Կարմիր դրոշի, Աշխատանքային կարմիր դրոշի 2, «Հայրենական պատերազմի» I աստիճանի և «Պատվո նշան» շքանշաններով։ Ունեցել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպանի կոչում։
2011 թ. սեպտեմբերին ՀՀ Նախագահի հրամանգրով պարգրատրվել է Մխիթար Գոշի մեդալով։


== Արտաքին հղումներ ==
Նա պատիվ է բերում ձեր ժողովրդին


== Ծանոթագրություններ ==
(1503) Կուոպիո

(1503) Կուոպիո (անգլ.՝ Kuopio), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1938 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Իրյո Վյայսյալյայի կողմից Տուրկուում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,626037 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3537 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8984 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1554,35 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,231608 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,37° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1503) Կուոպիո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վալս (այլ կիրառումներ)

Վալս, կարող է վերաբերել՝

Վալս - քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Տարագոնա նահանգի, ինչպես նաև Կատալոնիա ինքնավար մարզի մեջ
Վալս - համայնք Նիդերլանդների Լիմբուրխ մարզում
Սյուդ Գրեզիվոդան

Սյուդ Գրեզիվոդան (ֆր.՝ Sud Grйsivaudan), Իզեր դեպարտամենտի 29 շրջաններից մեկը։ Շրջանի  INSEE կոդը 3823 է։ Սյուդ Գրեզիվոդան ամբողջովին գտնվում է Գրենոբլ ընտրատարածքում։ Շրջանը ստեղծվել է  2015 թվականին Վինե, Պոնտ-ան-Ռուայան, Սեն-Մարսելեն և Տյուլեն շրջանների միավորումից։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Սյուդ Գրեզիվոդանը գտնվում է Իզեր դեպարտամենտի արևմուտքում։ Շրջանի մակերեսը կազմում է 548,12 կմ²։ Այն տարածքի մեծությամբ հանդիսանում է դեպարտամենտի 4-րդ շրջանը։ Շրջանի տարածքը հատում է Իզեր գետը և A49 մայրուղին։ Գյուղատնտեսական շրջանները կազմում են տարածքի 53 %-ը, անտառները՝ 41 %-ը։ Շրջանը կազմված է Սեն-Մարսելեն, Շամբարան-Վինե-Վերկոր և Իզեր համայնքներից։
Շրջանի անունը կապված է Գրեզիվոդան հովտի հետ, որտեղ այն գտնվում է։ 20-րդ դարի վերջերից Տյուլենի հարթավայրից մինչ Ալբերվիլյա ընկած տարածքը անվանում են Գրեզիվոդանի հովիտ։ Հովիտը բաժանվում է երեք մասի՝ ստորին կամ հարավային Գրեզիվոդան (զբաղեցնում է Տյուլենից մինչև Գրենոբլ ընկած տարածքը), միջին Գրեզիվոդան (զբաղեցնում է Գրենոբլից մինչև Պոնշարա ընկած տարածքը) և բարձր Գրեզիվոդան (զբաղեցնում է Պոնշարայից մինչև Ալբերվիլյա ընկած տարածքը)։ Սյուդ Գրեզիվոդան գտնվում է Գրենոբլ և Վալանս ճանապարհների միջև և միացնում է Ալպ և Ռոնի հովիտների «սրտերը»։ Այն սահմանակից է Բևր, Տյուլեն, Ֆոնտեն-Վերկոր շրջաններին և Դրոմ դեպարտամենտին։


== Պատմություն ==
Ըստ 2013 թվականի ապրիլի 17-ի օրենքի և 2014 թվականի փետրվարի 14-ի հրամանի Իզեր դեպարտամենտում շրջանների թիվը 58-ից դարձել է 29։ Սյուդ Գրեզիվոդանը կազմավորվել է 2015 թվականի մարտի 22-ին։ Այն ձևավորվել է նախկին Վինե, Պոնտ-ան-Ռուայան, Սեն-Մարսելեն և մասամբ Տյուլեն շրջաններից։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2012 թվականի մարդահամարի արդյունքների Սյուդ Գրեզիվոդանի բնակչությունը կազմում է 40 823 մարդ։ Բնակչության 10,5 %-ը գործազուրկ են։ Բնակչությունը հիմնականում կենտրոնացած է երեք հիմնական քաղաքներում՝ Սեն-Մարսելեն (մոտ 8000 բնակիչ), Վինե (մոտ 4000 բնակիչ) և Շատ (2400 բնակիչ)։ Սեն-Մարսելեն և Շատ քաղաքները գտնվում են շրջանի կենտրոնում։ Այդ քաղաքների 10 բնակչից 6-ը աշխատում են շրջաններում։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության 3,0 %-ը գյուղատնտեսական աշխատողներ են, 7,9 %-ը՝ արհեստավորներ, առևտրականներ, 11,7 %-ը՝ մտավոր ոլորտի աշխատակիցներ, 23,7 %-ը՝ սոցիալական ոլորտի աշխատակիցներ, 27,4 %-ը՝ բանվորներ։ Արդյունաբերական ձեռնարկությունները գտնվում են շրջաններում։ Առավել զարգացած էլեկտրասարքերի և արտադրության և պլաստմասսաների արտադրությունը։


== Տրանսպորտ ==
Շրջանի տարածքով անցնում են մի քանի երկաթուղային գծեր՝ Գրենոբլ-Վալանս, Անսի-Վալանս։ Մնացած հաղորդակցությունը իրականացվում է ավտոբուսներով։
Վինե, Սեն-Մարսելեն, Պոնտ-ան-Ռայան քաղաքների միջով անցնում է А49 ավտոմայրուղին, որը կապում է Վալանսը և Գրենոբլը։


== Վարչական բաժանում ==
Սյուդ Գրեզիվոանի շրջանն ընդգրկում է մոտ 45 կոմունա, որոնք նշված են ցուցակում։ Կապույտ գույնով ներկված կոմունաները պատկանում են Սեն-Մարսելեն համայնքին, դեղին գույնով ներկվածները՝ Իզեր համայնքին, մնացածը՝ Շամբարան-Վինե-վերկոր համայնքին։


== Ծանոթագրություններ ==
Յոտեյ

Յոտեյ (ճապ.՝ 羊蹄山), ակտիվ հրաբուխ Ական հրաբխային համալրում՝ Հոկայդո, Ճապոնիա։ Շիկոցու Տոյա ազգային պարկի կազմի մեջ է մտնում և համարվում է տուրիստական կարևորագույն կետ։ Հրաբուխի կատարի բարձրությունը 1898 մետր է։ Յոտեյը նաև անվնաում են «Էձո Ֆուձի» (հայ.՝ Հոկայդոյի Ֆուձիյամա), քանի որ տեղացիները նմանեցնում են հրաբուխը հայտնի ճապոնական սարին՝ Ֆուձիյամային 


== Երկրաբանություն ==
Յոտեյն ունի սիմետրիկ տեսք և բաղկացած է հիմնականում անդեզիտներից և դացիտներից ։ Տեֆրոկրոնոլոգիայի տվյալները ցույց են տվել, որ վերջին ժայթքումը տեղի է ունեցել մ.թ.ա. մոտ 1050։ Նախորդ ժայթքումը ենթադրաբար տեղի է ունեցել մ.թ.ա. 3550 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Յոտեյը ճապոնական երկրաբանական կայքում» (ճապոներեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-03-22-ին
Ոսկյա կետեր

Ոսկյա կետեր, ոսկու շրջանառության, և երկրների միջև ոսկու ազատ շարժման պայմաններում մետաղադրամի պարիտետից արժույթների կուրսի տատանումների վերին և ստորին սահմանները։ Որոշվում են երկրների միջև ոսկու տեղափոխման ծախսերով (փաթեթավորում, տրանսպորտ, ապահովագրություն և այլն)։ Արժույթյի կուրսը չի կարող անցնել ոսկյա կետերի վերին և ստորին սահմանները։ 
Վերին սահմանն անցնելու դեպքում վճարողին ձեռնտու էր ոսկին ուղարկել վարկատու երկիր և փոխանակել այն ազգային վասուտայի պարիտետով, որով կատարվելու էր վճարումը։ Ստորին սահմանին հասնելու դեպքում նպատակահարմար էր ոսկին արտահանել երկրից։ արժույթյի սահմանային ստորին կուրսը այլ կերպ կոչվում է արտահանման, իսկ սահմանային բարձր կուրսը՝ ներմուծման ոսկյա կետերը։ Ոսկու ստանդարտի վերացմամբ և արժույթյին սահմանափակումների կիրառմամբ դրանք կորցրեցին իրենց գործնական նշանակությունը։
Ժողովածու (2336)

Ժողովածու (2336), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2236 թվի տակ։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21x16 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 256 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ ստվարաթուղթ։


== Բովանդակություն ==
Գիրք քրիստոնէական վարդապետութեան։
Գիրք, որ կոչի ճանապարհ ճշմարտութեան։


== Ծանոթագրություններ ==
Ծովինար Պետրոսյան

Ծովինար Լեոնի Պետրոսյան (օգոստոսի 5, 1925(1925-08-05), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային ինժեներ-տեխնոլոգ։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1980)։ Արժանացել է Ֆրանսիայի «Պատվավոր Տիկին» տիտղոսի (1972): ԽՄԿԿ անդամ 1953 թվականից։


== Կենսագրություն ==
1947 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի քիմիատեխնոլոգիական ֆակուլտետը։ 1948 թվականից աշխատել է ՀԽՍՀ խաղողագործության, գինեգործության և պտղաբուծության ԳՀԻ-ում, 1981 թվականից՝ կոնյակի տեխնոլոգիայի լաբորատորիայի վարիչ։
Գիտական աշխատանքները վերաբերում են կոնյակի արդյունաբերությանը, քիմիային և տեխնոլոգիային։ Բացահայտել է կոնյակի սպիրտների հասունացման ընթացքում օքսիդացման որոշ պրոցեսների մեխանիզմը։ Պարզաբանել է կոնյակի սպիրտում ճարպային, հետերոցիկլիկ և արոմատիկ շարքի ալդեհիդների, բազմատոմ և արոմատիկ սպիրտների առաջացումը։
Պետրոսյանը մշակել է կոնյակի սպիրտների հասունացման պրոցեսների արագացման, կայուն քիմիական բաղադրությամբ բարձրորակ սպիրտների ստացման նոր տեխնոլոգիա, ինչպես նաև կաղնու փայտի հասունացման արագացված (ճառագայթմամբ) մեթոդներ, որոնք ներդրված են կոնյակի արտադրության մեջ։


== Անդամակցություն ==
Խաղողագործության և գինեգործության միջազգային ակադեմիայի անդամ (1998)


== Պարգևներ ==
Արժանացել է Ֆրանսիայի «Պատվավոր Տիկին» տիտղոսի (1972)
Դոմինիկայի Հանրապետության դրոշ

Դոմինիկյան Հանրապետության դրոշը Դոմինիկայի Հանրապետության պետական խորհրդանիշներից է։ Դրոշի կենտրոնական մասում գտնվում է Դոմինիկայի Հանրապետության զինանշանը։
Կապույտը խորհրդանշում է ազատությունը, սպիտակը՝ հավատն ու փրկությունը, կարմիրը՝ արյունն ու անկախությունը։
Գուշջերեն

Գուշջերեն, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բոգորոդիցկոե (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲոգորոդիցկոեԲոգորոդիցկոե (ռուս.՝ Богородицкое), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 276 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հարոլդ Ռեգիստան

Հարոլդ Գաբրիելի Ռեգիստան (Էլ-Ռեգիստան, իսկական ազգանունը Ուրեկլյան, Հարոլդ Գաբրիելի Ուրեկլյանց) (ապրիլի 28, 1924(1924-04-28), Տաշքենդ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 4, 1999(1999-11-04), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային բանաստեղծ, թարգմանիչ։
Գրող Գաբրիել Էլ-Ռեգիստանի որդին։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Մոսկվայի Մ․ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտը (1951)։ Հայրենական մեծ պատերազմի (1941-1945) մասնակից։ 1955-1975 թվականներին վարել է «Սովետսկի պիսատել» («Советский писатель») հրատարակչության ԽՍՀՄ ժողովուրդների պոեզիայի խմբագրությունը։
Ռեգիստանը գրել է ռուսերեն։ Առաջին ժողովածուն («Սեր և երգ») լույս է տեսել 1959 թվականին։ Այնուհետև տպագրվել են նրա բանաստեղծությունների ու պոեմների 13 ժողովածուները, որոնցից առավել նշանակալի են «Պարտքի ձայնը» (1972), «Դետը» (1975), «Տիեզերական յամբեր»-ը (1979), «Երկրային ճանապարհ»-ը (1980), «Ակնթարթ և հավերժություն»-ը (1981)։
Ռեգիստանը նաև ավելի քան 300 երգատեքստի (այդ թվում՝ 35 կինոնկարի համար գրված) հեղինակ է։ Ռեգիստանի քնարերգությունը քաղաքացիական է, նրան մտահոգում են մեր ժամանակի սուր հարցերը։
Պարույր Սևակի «Անլռելի զանգակատուն» պոեմի թարգմանության համար արժանացել է Հայկական ԽՍՀ Եղիշե Չարենցի անվան գրական մրցանակի (1982)։


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
ՌԽՖՍՀ ԳՄ առաջին մրցանակի (1980)
«Պատվո նշան» շքանշան (27.04.1984)


== Ծանոթագրություններ ==
Դուզքյոյ (այլ կիրառումներ)

Դուզքյոյ, կարող է վերաբերել՝

Դուզքյոյ - գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում
Դուզքյոյ - գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում
Մալայզիայի դրոշ

Մալայզիայի ազգային դրոշը, Մալայզիայի պաշտոնական պետական խորհրդանիշներից մեկն։ Ընդունվել է 1963 թվականի, սեպտեմբերի 16-ին։ Լայնքի և երկայնքի հարաբերակցությունը 2։3 է։


== Նմանատիպ դրոշներ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Բոգոյավլենսկայա (Կոնստանտինովսկի շրջան)

Բոգոյավլենսկայա (ռուս.՝ Богоявленская), գյուղ (ստանիցա) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կոնստանտինովսկի շրջանում։ Բոգոյավլենսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
2002 թ. տվյալներով Բնակչությունը կազմում է 1082 մարդ։ Հիմնվել է 1669 թ.։
Տիրամայրը բազկաթոռին

«Տիրամայրը բազկաթոռին», Ռաֆայելի նկարը, որը ստեղծվել է մոտավորապես 1513—1514 թվականներին, նկարչի հռոմեական շրջանի ընթացքում։ Այժմ պահվում է Պալացցո Պիտտիի (Ֆլորենցիա) Պալատինյան պատկերասրահում։ Նկարում պատկերված է մանուկ Քրիստոսին գրկած Կույս Մարիամը և պատկառանքով նրանց նայող պատանի Հովհաննես Մկրտիչը։ «Տիրամայրը բազկաթոռին» նկարն օժտված չէ Ռաֆայելի ֆլորենցյան շրջանի տիրամայրերին հատուկ խիստ երկրաչափական ձևերով և գծային վերարտադրություններով։ Ավելի տաք գույների օգտագործումը թույլ է տալիս ենթադրել Տիցիանի և Ռաֆայելին մրցակից Սեբաստիանո դել Պիոմբոյի ազդեցությունն այս աշխատանքի վրա։
Դոմինիկ Էնգրը բարձր է գնահատել «Տիրամայրը բազկաթոռին» նկարը՝ այն զետեղելով իր մի քանի նկարներում. «Հենրիխ IV-ն ընդունում է իսպանացի դեսպանին», «Ռաֆայելը և Ֆորնարինան», «Պարոն Ռիվյերայի դիմանկարը» և «Նապոլեոնը միապետական գահին» դիմանկարը (միապետի ոտքերի առջև ասեղնագործ գորգ է)։ Յոհան Ցոֆֆանին XVIII դարի 70-ական թվականներին ստեղծված իր «Ուֆֆիցի ամբիոն» կտավում ի թիվս այլ նկարների՝ պատկերել է «Տիրամայրը բազկաթոռին» նկարը։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Նկարն օգտագործվել է «Քաղաքացիական պաշտպանություն» խմբի «Նեկրոֆիլիա» ալբոմի կազմի ձևավորման համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Էվելին Վիդմեր-Շլումպֆ

Էվելին Վիդմեր-Շլումպֆ (անգլ.՝ Eveline Widmer-Schlumpf, մարտի 16, 1956(1956-03-16), Felsberg), շվեյցարացի իրավաբան, քաղաքական գործիչ, 2008-2015 թվականներին` Շվեյցարիայի դաշնային խորհրդի անդամ։ Եղել է նաև Շվեյցարիայի ֆինանսների նախարար։ 2012 թվականին եղել է Շվեյցարիայի նախագահ։


== Անձնական կյանք ==
Վիդմեր-Շլումպֆն ամուսնացած է և ունի երեք երեխա։ Նա դաշնային խորհրդի նախկին անդամ Լեոն Շլումպֆի դուստրն է։ Նա դաշնային խորհրդի երկրորդ անդամն է, ում հայրն զբաղեցրել է նույն պաշտոնը և վեցերորդ կինը, որ եղել է Շվեյցարիայի դաշնային խորհրդի անդամ։ Էվելին Վիդմեր-Շլումպֆը նաև դաշնային խորհրդի անդամներ Դորիս Լուվարդի, Սիմոնեթ Սումարոգայի և խորհրդի նախկին անդամ Միշելին Կալմի-Ռեյի հետ եղել է SAFFA 2020 նախագծի հովանավորը։


== Գործունեությունը Գրաուբյունդենում ==
Վիդմեր-Շլումպֆն ավարտել է Ցյուրիխի համալսարանի իրավաբանության ֆակուլտետը 1981 թվականին։ 1987-1998 թվականներին աշխատել է որպես իրավաբան։ 1985 թվականից սկսել է աշխատել Տրինի տարածքային դատարանում և դրա նախագահն է եղել 1991-1997 թվականներին։ Որպես Շվեյցարիայի ժողովրդական կուսակցության անդամ 1994-1998 թվականներին ընդգրված է եղել Գրաուբյունդենի օրենսդրական խորհրդում և 1998 թվականին դարձել է առաջին կինը, որ ընտրվել է կանտոնի կառավարության կազմում` 2001 և 2005 թվականներին լինելով դրա նախագահը։


== Շվեյցարիայի դաշնային խորհուրդ ==


=== Ընտրություն ===
Վիդմեր-Շլումպֆը 2007 թվականի դեկտեմբերի 12-ի Շվեյցարիայի դաշնային խորհրդի ընտրությունների ժամանակ Քրիստոնյա-դեմոկրատների, սոցիալ-դեմոկրատների և Կանաչների կուսակցություններից Քրիստոֆ Բլոխերի հետ առաջադրվել է որպես այլընտրանքային թեկնածու։ Առաջին փուլում նա ստացել է 116 ձայն` Բլոխերի 111-ի դիմաց։ Երկրորդ փուլում 125 ձայնով ընտրվել է որպես դաշնային խորհրդի անդամ։ Նա իր` ընտրվելու արդյունքներն ընդունել է 2007 թվականի դեկտեմբերի 13-ին։ Նա Բլոխերի փոխարեն ստանձնել է Արդարադատության նախարարի պաշտոնը։


=== Այլ պաշտոններ ===
2010 թվականին դաշնային խորհրդի երկու նոր անդամների ընտրությունից հետո Վիդմեր-Շլումպֆը փոխարինել է Հանս Ռուդոլֆ Մերցին Ֆինանսների նախարարի պաշտոնում` պաշտոնավարելով 10 տարի։ Վիդմեր-Շլումպֆն ընտրվել է Շվեյցարիայի փոխնախագահի պաշտոնում 2011 թվականին։ 2011 թվականի դեկտեմբերի 14-ին ընտրվել է Շվեյցարիայի նախագահի պաշտոնում` դառնալով երկրի չորրորդ կին նախագահը։


=== Աշխատանքից հեռացում ===
Այ բանից հետո, երբ Շվեյցարիայի ժողովրդական կուսակցությունը 2015 թվականի ընտրություններում ստացել է ընտրողների ձայների 25 տոկոսը, Վիդմեր-Շլումպֆը հայտարարել է, որ չի մասնակցելու 2015 թվականի հոկտեմբերի 28-ի ընտրություններին։ Նրան հաջորդել է Գայ Փարմելինը։


== Աշխատանքներ ==
Voraussetzungen der Konzession bei Radio und Fernsehen. doctorate thesis. Helbing und Lichtenhahn, Basel 1990, 3-7190-1157-7.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Official biography
homepage at the conference of cantonal finance directors
Eveline Widmer-Schlumpf: CV at the Wayback Machine (archived December 14, 2007).
"Swiss MPs reject far-right leader", BBC News, 12 December 2007.
Widmer-Schlumpf accepts cabinet post(չաշխատող հղում), swissinfo 13 December 2007.
Swiss consensus government falls as rightists quit, Reuters, 13 December 2007.
Դիանա Ալեն

Դիանա Ալեն (շվեդերեն՝ Diana Allen, 1898, Գոթլանդ, Գոտլանդ, Շվեդիա - հունիսի 12, 1949(1949-06-12), Մաունտ Փլեզանտ, Վեստչեստեր շրջան, Նյու Յորք, ԱՄՆ), շվեդական ծագմամբ ամերիկացի դերասանուհի, «Զիգֆելդի աղջիկներից», որը մասնավորապես նկարահանվել է համր ֆիլմերում, այդ թվում՝ այժմ կորցված «Միսս 139»–ում։


== Կենսագրություն ==
Ալենը ծնվել է 1898 թվականին Գոթլանդում՝ Շվեդիայում և ԱՄՆ է եկել հինգ տարեկան հասակում։ Սովորել է Նյու Հեիվենի միջնակարգ դպրոցում,Կոնեկտիկուտ նահանգում սկսել է ելույթ ունենալ Էդի Վիթսթեյնի հետ։ Թատրոնում առաջնաելույթը կայացել է Նեդ Ուեյբուրնի մասնակցությամբ «Girls' Gamble» ներկայացման մեջ։ Ավելի ուշ նա հայտնվել է «Միսս 1917» երաժշտական մրցույթում, մասնակից է եղել «Զիգֆելդի խելագարությունը» (1917-18) և «Զիգֆելդի կեսգիշերային զվարճանքը» թատերական բեմադրություններում։
1918–1925 թվականններն ընկած ժամանակահատվածում նկարահանվել է մի քանի կարճամետրաժ և լիամետրաժ ֆիլմերում։ Նրա առաջին անգամ  լիամետրաժ ֆիլմում հայտնվելը եղել է 1918 թվականի «Կինը» ֆիլմում։
1924 թվականին ամուսնացել է Սեմյուել Պ. Բութի հետ, որը եղել է Interborough News Company ընկերության նախագահը, ինչպես նաև ավելի վաղ պատասխանատու էր թերթերի տարածման համար, այդ թվում՝ Chicago Journal,  New York Evening Journal և  The New York Globe։ Նա Ալենից 30 տարով մեծ էր։ Ամուսինները երեխաներ չեն ունեցել։ Ալենը մահացել է 1949 թվականի հունիսի 12-ին Մաունթ Փլեզանթում՝ Նյու Յորքի նահանգում։


== Ընտրովի ֆիլմագրություն ==

Կին (1918)
Even as Eve (1920)
Ձայներ (1920
Տղամարդ և կին (1920)
Heliotrope (1920) *կորած ֆիլմ
Դեմք քո պատուհանից (1920)
Կենտուկեցիներ (1921) *կորած ֆիլմ
The Conquest of Canaan (1921)
Միսս 139 (1921) *կորած ֆիլմ
Սպասուհու ճանապարհը՝ (1921)
Get-Rich-Quick Wallingford (1921) *կորած ֆիլմ
Ծիածանից այն կողմ (1922) (նաև Կլարա Բոուի առաջնաելույթը)
Divorce Coupons (1922)
Որոնվում է տղամարդ (1922)
Գեղեցկության սրահ (1922) *կորած ֆիլմ
Սալոմեա  (1923) (Մալքոլմ Շտրաուսի կողմից նկարահանված ֆիլմ, չշփոթել Ալլա Նազիմովայի համանուն ֆիլմի հետ)
Flying Fists (կարճամետրաժ ֆիլմերի շարք բռնցքամարտիկ Բենի Լեոնարդի հետ) (1924-25)
Ռուլետկա (1924)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Диана Аллен Internet Movie Database կայքում
Զգայունակություն (ռադիոտեխնիկա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զգայունակություն (այլ կիրառումներ)Զգայունակություն ռադիոտեխնիկայում, ռադիոընդունիչի՝ թույլ ազդանշանները ընդունելու հատկությունը բնութագրող ցուցանիշ։ Որոշվում է ազդանշանի ամենափոքր հզորությամբ (կամ լարմամբ), որը եթե տրվի ընդունիչի մուտքին, կնշմարվի նրա ելքում։ Ազդանշանը կարելի է վստահ ընդունել, եթե նրա հզորությունը երեք և ավելի անգամ գերազացում է շեմի զգայունակությունը, օրիևակ՝ հեռուստացույցի զգայունակությունը հարյուրավոր մկվ է, ռադիոընդունիչներինը՝ տասերորդական, տիեզերական կապի համար գործածվող ընդունիչներինը՝ հարյուրերորդական և հազարերորդակաև մկվ։ Որքաև ընդունիչի սեփական աղմուկները փոքր են, թողարկման շերտը լայն և ելքի ինտեգրման ժամանակը մեծ, այնքան ավելի թույլ ազդանշաններ կարելի է գրանցել, այսինքն՝ ընդունիչի զգայունակությունը բարձր է։
Պալիակ (արբանյակ)

Պալիակ (լատ.՝  Paaliaq), Սատուրնի անկանոն արբանյակն է, հայտնաբերվել է Բրետ Գլեդմանի կողմից 2000 թվականին։
Կալվինականություն

Կալվինականություն, բողոքականության ուղղություն։ Առաջացել է 16-րդ դարում՝ Ռեֆորմացիայի շրջանում, Ժնևում։ Հիմնադիրն է Ժան Կալվինը։ Հիմնականում տարածված է ԱՄՆ-ում, Մեծ Բրիտանիայում, Նիդեռլանդներում, Շվեյցարիայում։ Կալվինականությունը ելնում է նախասահմանության մասին Կալվինի ուսմունքից, ըստ որի Աստված մարդկանց մի մասին նախասահմանել է փրկություն և դրախտ, իսկ մեծամասնությանը դատապարտել կործանման ու դժոխքի։ Մարդիկ չեն կարող իմանալ, թե որ խմբին են պատկանում, այդ որոշվում է գործունեության հաջողությամբ։ Այս ուսմունքը կապիտալի նախակուտակման շրջանի կրոնափիլիսոփայությունն է և համապատասխանում էր այն ժամանակվա բուրժուազիայի ամենահամարձակ մասի պահանջներին, որովհետև առևտրի ու կոնկուրենցիայի աշխարհում հաջողությունը կամ սնանկությունը կախված են ոչ թե առանձին անձանց գործունեությունից կամ հմտությունից, այլ նրանցից անկախ հանգամանքներից։ 
Կալվինականությունը հետևողականորեն է իրականացրել բողոքականության սկզբունքները։ Եկեղեցում բացակայում են զոհասեղանը, մոմերը, երգեհոնը։ Հոգևորականները հատուկ զգեստ չունեն, իսկ նրանց պարտականությունը հասկանալի լեզվով աղոթելը, Աստվածաշնչի ընթերցումը և սաղմոսերգությունն է։ Քրիստոնեական խորհրդածեսերից ընդունում է միայն մկրտությունն ու հաղորդությունը։ Եկեղեցին կառուցվածքով հանրապետական բնույթի է։ Կալվինական եկեղեցու կազմակերպությանը բնորոշ է խստագույն կարգապահությունը և շարքային անդամների անառարկելի ենթարկվածությունը համայնքի ղեկավարությանը։ Մեծ իրավունքներ ունի կրոնական համայնքը։
Կալվինականությունը 16-19-րդ դարերում հիմնականում տարածվեց Շվեյցարիայում, մասամբ Ֆրանսիայում, Շոտլանդիայում և Անգլիայում, որտեղ կալվինականները հանդես եկան երկու հիմնական ուղղություններով պուրիտանիզմ և պրեսբիտերներ։ Բայց 20-րդ դարում կալվինականության կենտրոնը տեղափոխվեց Ամերիկա։ Ներկայումս կալվինականների թիվը կազմում է մոտ 57 մլն. և հանդես է գալիս որպես 126 ավտոկեֆալ եկեղեցիների ամբողջություն։


== Գրականություն ==
«5-րդ հատոր»։ Հայկական սովետական հանրագիտարան։ 1979 թ.
Արշատ-Արքաշատ

Արշատ-Արքաշատ(ադրբ.՝ Şahtaxtı՝ Շահթախտ), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Քենգերլիի շրջանում։


== Հայտնի շահթախտեցիներ ==
Մամեդ-աղա Շահթախտինսկի, ադրբեջանցի հրատարակիչ (ծնվել է շահթախթեցիների ընտանիքում Երևանում)


== Տես նաև ==
Քենգերլիի շրջան


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Արշատ-Արքաշատ բնակավայրը «GEOnet Names Server» կայքում։


== Գրականություն ==
Արգամ Այվազյան,  Նախիջևան։ Բնաշխարհիկ պատկերազարդ հանրագիտակ։, Երևան, ««Հուշարձան» և ՀՀ ԳԱԱ «գիտություն»», 1995 — 367, էջեր 367 — 367 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կաստիլբլանկո դե լոս Առոյոս

Կաստիլբլանկո դե լոս Առոյոս (իսպ.՝ Castilblanco de los Arroyos) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Սևիլյա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 325 կմ2։ Բնակչությունը՝ 5156 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 34 կմ հեռավորության վրա։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Castilblanco de los Arroyos — Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía
Información de Castilblanco de los Arroyos Archived 2008-04-01 at the Wayback Machine.
Castilblanco de los Arroyos — Web no oficial con diversas secciones para conocer mejor este municipio
Castilblanco de los Arroyos — Espacio de actualidad sobre Castilblanco de los Arroyos Archived 2007-03-12 at the Wayback Machine.