armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սալինի սյուր Ռուդոն

Սալինի սյուր Ռուդոն (ֆր.՝ Saligny-sur-Roudo), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Դոմպիեր սյուր Բեբր կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մուլեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03265։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 813 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 490 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 353-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 137-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 72,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,3 %)։ 353 աշխատունակ բնակիչներից 324-ը աշխատում էին (200 տղամարդ և 124 կին), անաշխատանք էին 29-ը (13 տղամարդ և 16 կին)։ 137 անգործունակ մարդկանցից 42-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 41-ը թոշակառու, 54-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Սալինի սյուր Ռուդոն» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-24-ին։ Վերցված է 2012-6-7 
«Սալինի սյուր Ռուդոն» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-06-ին։ Վերցված է 2012-12-29
Շենաթաղ (այլ կիրառումներ)

Շենաթաղ, կարող է վերաբերել՝

Շենաթաղ - գյուղ Հայաստանի Սյունիքի մարզում
Շենաթաղ - գետ Սյունիքի մարզում
Նյու Հեմփշիր (հավերի ցեղ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նյու Հեմփշիր (այլ կիրառումներ)
Նյու Հեմփշիր (անգլ.՝ New Hampshire) մսաձվատու հավերի ցեղ։ Ստացվել է 20-րդ դարի սկզբին, ԱՄՆ-ի Նյու Հեմփշիր նահանգում ռոդ այլենդ հավերից՝ ընտրության ուղիով։ Ձվատվությամբ, վաղահասությամբ և ճտահանությամբ գերազանցում է վերջիններիս։ Փետրածածկը բաց կարմիր է։ Աքաղաղների կենդանի զանգվածը՝ 3, 5—3, 6, հավերինը՝ 2, 7— 2, 8 կգ։ Տարեկան միջին ձվատվությունը 180—200 հատ է, ձվի միջին քաշը՝ 58— 59 գ։ 
Հայաստանում բուծվել, բայց լայն տարածում չի ստացել։ Հայաստանի պայմաններում դրական արդյունք է տալիս այս ցեղի աքաղաղների և ռուսական սպիտակ ու Երևանյան հավերի տրամախաչումը։
Գերեզմանատան գաղտնիքը

Գերեզմանատան գաղտնիքը (անգլ.՝ The Mystery Of The Grave-Yard, այլ անվանում A Dead Man’s Revenge), Հովարդ Լավքրաֆտի պատմվածքը, գրված 1898 թվականին, 8 տարեկանում։


== Սյուժե ==
Պատմվածքի գործողությունները սկիզբ են առնում Մեյնվիլ (անգլ.՝ Mainville) գյուղում, ցերեկը, Ջոզեֆ Բյորնս (անգլ.՝ Joseph Burns) անունով մարդու թաղման ժամանակ։ Մահանալուց առաջ նա քահանա Դոբսոնին փոքրիկ ոսկե գնդիկ էր փոխանցել, հետևյալ տարօրինակ խնդրանքով. «Նախքան իմ մարմինը կտեղադրեք գերեզմանոցում, այս գնդիկը կդնեք այնտեղ, հատակին, այն հատվածում, որտեղ նշված է Ա տառը»։ Որպեսզի կատարի նրա խնդրանքը, քահանան իջնում է գերեզմանոց, բայց չի վերադառնում։
Դրանից մի քանի ժամ անց, մի անծանոթ ծեծում է Դոբսոնների դուռը։ Ներկայանալով պարոն Բիլ, նա քահանայի աղջկան՝ օրիորդ Դոբսոնին հայտնում է, որ գիտի որտեղ է նրա հայրը և պատրաստ է վերադարձնել նրան՝ 10 000 ֆունտ ստեռլինգ վարձատրության դիմաց։ Ենթադրելով, որ այդ մարդը առևանգել է իր հորը, օրիորդ Դոբսոնը ոստիկանություն է կանչում, այդ ընթացքում փորձելով կանգնեցնել անծանոթին։
Սակայն, երբ ոստիկանությունը ժամանում է պարոն Բելը դուրս է սլանում պատուհանից և թաքնվում։ Խուզարկու Քինգ Ջոնը հետապնդում է նրան մինչև ավտոկայան, սակայն Բելը թաքնվում է, նստելով Կենտ գնացող գնացքը։ Քինգ Ջոնը կառք է վարձում, որպեսզի այն նրան Կենտ հասցնի, ինչքան հնարավոր է արագ, անցնելով գնացքին։ Կենտում Քինգ Ջոնը հասցնում է ձերբակալել Բելին, վերջին պահին, երբ նա պատրաստվում էր նստել Աֆրիկա գնացող նավը։
Մի քանի օր անց տեղի է ունենում Ջոն Բելի դատը, ով մեղադրվում էր քահանա Դոբսոնի առևանգման մեջ։ Դատավարության ընթացքում դատարանի դահլիճ է ներկայանում քահանան։ Նա պատմում է, որ երբ նա գնդիկը տեղադրում էր նշված կետում, գաղտնի դուռ է բացվում, Բելը նրան քաշում է այնտեղ և փակում։ Պատահականության շնորհիվ քահանան կարողանում է գտնել բանալին և ազատվել։ Նա նաև հայտնում է, որ Ջոն Բելը և Ֆրենսիս Բյորսը վաղուց միջոց էին պնտրում նրան վնասելու համար։ Դատի արդյունքում նրանք ցմահ բանտարկության դատապարտվեցին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Любительский перевод рассказа
Քալմզի

Քալմզի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դերջանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլյա Բատյում

Նիկոլյա Բատյում (ֆր.՝ Nicolas Batum, դեկտեմբերի 14, 1988(1988-12-14), Լիզիե), ֆրանսիացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, թեթև հարձակվող։ Հանդես է եկել Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) «Շառլոթ Հորնեթս» ակումբում։ 2020 թվականի դեկտեմբերի 1-ից խաղում է «Լոս Անջելես Քլիփերս» թիմում։ 2021 թվականի օգոստոսին երկարացրել է այդ թիմի հետ կնքած պայմանագիրը։ Ֆրանսիայի բասկետբոլի օլիմպիական հավաքականի կազմում մասնակցել է Տոկիոյի 2020 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերին և նվաճել արծաթե մեդալ։ Ընդ որում՝ ԱՄՆ-ի թիմի դեմ անցկացված եզրափակիչ մրցամարտում նրա տպավորիչ խաղը համարվել է Տոկիոյի ամառային օլիմպիադայի ամենահիշարժան պահերից մեկը։ Նիկոլյա Բատյումը Ֆրանսիայի ազգային հավաքականի կազմում դարձել է նաև աշխարհի գավաթի խաղարկության կրկնակի բրոնզե մեդալակիր (2014, 2019 թթ.), Եվրոպայի առաջնության ոսկե (2013 թ.), արծաթե (2011 թ.), բրոնզե (2015 թ.) մրցանակակիր։
Պարգևատրվել է «Վաստակի համար» Ֆրանսիայի ազգային շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Nicolas Batum at euroleague.net
Nicolas Batum at fiba.com
Նիկոլյա Բատյում Թվիթթերում
Պաշտոնական էջը NBA.com կայքում(անգլ.)
Հասսան իբն Սաբիթ

Հասսան իբն Սաբիթ (ամբողջական անուն՝ արաբ․՝ أبو الوليد حسّان بن ثابت بن المنذر الخزرجي, Աբու ալ-Ուալիտ Հասսան իբն Սաբիթ իբն ալ-Մունզեր ալ-Խազրաջի‎‎), նախաիսլամական և իսլամական Արաբիայի 6-րդ և 7-րդ դարերի ամենահայտնի բանաստեղծներից։
Հասսան իբն Սաբիթը Յասրիբի Խազրաջ ցեղից էր որոնք գաղթել էին Եմենից Հիջազ ու հաստատվել Յասրիբում։ Նախաիսլամական շրջանին եղել է Ղասսանի թագավորների պալատական բանաստեղծը։ Որոշ ժամանակ եղել է նաև Լախմիների մայրաքաղաք ալ-Հիրայի պալատում։ Իսլամանալուց հետո՝ լինելով Մոհամմադի մերձավորներից, Հասսան իբն Սաբիթը կրում է «մարգարեի բանաստեղծ» մականունը (شاعر الرسول Շաեր ալ-ռասուլ)։ Նրա կինը եղել է Ղպտի աղախին՝ Սիրին բինթ Շամունը որից ունեցել է մի տղազավակ՝ Աբդուլրահման իբն Հասսան իբն Սաբիթը։
Ըստ իսլամական ավանդության, Հասսան իբն Սաբիթը ապրել է 110-ից 120 տարի՝ 60 տարի որպես հեթանոս և 60 տարի որպես իսլամ։ Մահացել է խոր ծերության տարիքում Յասրիբում։


== Ստեղծագործական ժանրերը ==
Հասսան իբն Սաբիթի բանաստեղծական գործերը կարելի բաժանել հետևյալ կերպ՝ ըստ պատմական իրադարձություններին.

Նախաիսլամական շրջան. սկզբնական շրջանում, լինելով Յասրեբ քաղաքում որը դարձել էր շրջանի երկու հիմնական ցեղերի՝ Խազրաջի և Աուսի միջև թշնամանքի կիզակետ, Հասսան իբն Սաբիթի գործերը հիմնականում նվիրված էին հարազատ Խազրաջ ցեղի փառաբանմանը (արաբ․՝ فَخْرٌ‎‎՝ ֆախր)։ Հետագայում նա սերտ կապեր հաստատեց հյուսիսում գտնվող Ղասսանիների թագավորության պալատականների հետ նրանց ձոնելով բազմաթիվ քնարերգական տողեր։
Իսլամական շրջան. իսլամն ընդունելուց հետո, Հասսան իբն Սաբիթի գործերը հիմնականում ուղղված են Մուհամմադի և իսլամական կրոնի գովերգությանն ու անհավատների պարսավանքին։
Ձոն (արաբերեն՝ مدح, մադհ). նրա տողերը գովերգում են Մոհամմադ մարգարեին ու նրան հաջորդող խալիֆաներին։ Նա նաև նկարագրել է իսլամի առաքինությունները։
Պարսավանք (արաբերեն هِجَاء, հիջա). բանաստեղծի հիջաները ուղղված են Կուրայշ ցեղի անհավատներին որոնք չընդունելով իսլամական կրոնը թշնամացել էին Մուհամմադին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ich bin die Sehnsucht in dir

«Ich bin die Sehnsucht in dir», գերմանական Die Toten Hosen ռոք-խմբի երգն է Zurück zum Glück ալբոմից։ Առանձին սինգլով թողարկվել է 2004 թվականի սեպտեմբերի 6-ին։ Երգի հեղինակներն են Անդրեաս Ֆրեգեն և Անդրեաս ֆոն Հոլսթը։ Նկարահանվել է տեսահոլովակ ռեժիսոր Ֆիլիպ Շթոլցլի կողմից։


== Երգացանկ ==
"Ich bin die Sehnsucht in dir" (von Holst/Frege, Weitholz) − 4։03
"Es geht auch ohne" (It's okay without) (Meurer/van Dannen, Frege) - 2։07
"Niemandslied" (No one's song) (van Dannen, Frege/van Dannen, Frege) - 2։24
"Fallen" (Falling) (Breitkopf/Frege) - 3։30
Ախնախ

Ախնախ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բիթլիսի գավառում։ Գտնվում էր Բիթլիսից 14 կմ հարավ-արևելք՝ լեռնային վայրում։
Բնակչության մասին տեղեկություններ չկան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հռիփսիմյանց կույսեր

Հռիփսիմյանց կույսեր, սուրբ Հռիփսիմյանց և սուրբ Գայանյանց կույսեր (նահատակվել են 301 թվականին, Վաղարշապատ), տոնելի քրիստոնյա վկայուհիներ, նահատակներ։ Հռիփսիմյանց կույսերը առաքինազարդ վանական կյանք են վարել Հռոմում, իրենց մայրապետի՝ Գայանե կույսի առաջնորդությամբ։ Հռոմի Դիոկղետիանոս կայսրի (284-305) հալածանքներից խուսափելով՝ ի վերջո ապաստանել են Հայաստանում (Վաղարշապատի Հնձանք կոչված վայրում)։ Ավանդությունը հալածանքների պատճառ է համարում այն, որ կույսերից գեղեցկագույնը՝ երկնավոր հարս Հռիփսիմեն, հրաժարվել է Դիոկղետիանոս կայսրի առաջարկներից՝ դառնալու նրա կինը և Հռոմի կայսրուհին։
Կայսրը լուր է հղել Հայոց Տրդատ Գ Մեծ թագավորին, որ գտնի Հայաստանում ապաստանած կույսերին և վերադարձնի Հռոմ, բայց եթե ուզենա, կարող է և կնության առնել Հռիփսիմեին։ Տրդատ թագավորը, գտնելով կույսերին ու տեսնելով Հռիփսիմեի գեղեցկությունը, ինքն էլ է ցանկությամբ համակվել։ Հռիփսիմեն հրաժարվել է Տրդատից ևս։ Դրա համար նրան ենթարկել են անլուր չարչարանքների, կտրել լեզուն, հանել աչքերը և քառատելով այրել։ Սրահար են արել նաև Հռիփսիմեի 32 հավատակից վկայուհիներին։ Սրբուհիների մարմինները 9 օր մնացել են անթաղ, մինչև որ Խոր Վիրապից դուրս եկած Գրիգոր Լուսավորիչը ամփոփել է նրանց մարմինները տապաններում ու թաղել իրենց նահատակության տեղերում՝ Հռիփսիմեին՝ իր հավատակիցների հետ, Գայանյանց կույսերին՝ առանձին, իսկ հիվանդության պատճառով Հնձանք վայրում միայնակ մնացած կույսին՝ Հնձանքում, որտեղ հետագայում Նահապետ Ա Եդեսացի կաթողիկոսը կառուցել է Սուրբ Շողակաթ վանքը։
Սուրբ Հռիփսիմեի վկայարանի վրա Կոմիտաս Ա Աղցեցի կաթողիկոսը 618 թվականին կառուցել է Էջմիածնի Սուրբ Հռիփսիմե եկեղեցին, որի խորանի գետնահարկ մատուռի մեջ այսօր զետեղված է մնում սրբուհու տապանը։ Իսկ Եզր Ա Փառաժնակերտցի կաթողիկոսը Սուրբ Գայանյանց կույսերի մատուռի տեղում բարձրացրել է Էջմիածնի Սուրբ Գայանե վանքը։ Այս տաճարների ներքո մեծամեծ քարերով շինված գետնափորեր կան, որտեղ ամփոփված են կույսերի ոսկորները։
Հայաստան եկած կույսերի թիվը, ըստ Ագաթանգեղոսի, 70-ից ավելի էր, նահատակվածներինը՝ 37։ Հանվանե հիշատակված են Հռիփսիմեն, Գայանեն, Նունեն, Շողակաթը և Մարիանեն։ Գրիգոր Ա Լուսավորիչը Հռիփսիմյանց կույսերին դասել է սրբերի շարքը։ Որպես սրբեր Հռիփսիմեն և Գայանեն նշվում են ոչ միայն հայերեն, այլև հունարեն, լատիներեն, արաբերեն, ղպտիերեն, ռուսերեն Հայսմավուրքներում։
Հռիփսիմյանց կույսերի նահատակությունը հիմք է հանդիսացել հայ քրիստոնեական գրականության վաղ հուշարձաններից մեկի՝ Հռիփսիմյանց վկայաբանության համար, որը անցնելով Ագաթանգեղոսի և Մովսես Խորենացու Պատմությունների մեջ, լայն տարածում է ստացել ինչպես հայ, այնպես էլ ողջ միջնադարյան քրիստոնեական գրականության էջերում։
Սուրբ Հռիփսիմե վանքի օծման կապակցությամբ 618 թվականին Կոմիտաս Ա Աղցեցի կաթողիկոսը գրել է Սբ. Հռիփսիմյանց կույսերին նվիրված շարականը.

Հայ եկեղեցին Սուրբ Հռիփսիմյանց կույսերի հիշատակը տոնում է Սուրբ Զատկին հաջորդող կիրակիից հետո՝ երկուշաբթի օրը։


== Պատկերասրահ ==
Ադամանդ գողացողները (վեպ)

«Ադամանդ գողացողները» (ֆր.՝ Les voleurs de diamants), ֆրանսիացի գրող Լուի Բուսենարի արկածային վեպը, որը գրվել է 1883 թվականին։  Վեպն արժեքավոր տեղեկություններ է պարունակում աֆրիկյան վայրի բնության մանրամասն և ստույգ նկարագրությունների, ադամանդի հանքավայրերի աշխատողների, սպիտակամաշկ բնակիչների և տեղական ցեղերի կյանքից կենցաղային գունեղ տեսարանների մասին։


== Սյուժե ==
Երեք ֆրանսիացի՝ Ալեքսանդր Շոնին, Ալբերտ դը Վիլրոժը և Ժոզեֆը (Ալբերտի կաթնեղբայրը), գնում են Հարավային Աֆրիկա՝ գանձեր որոնելու։ Գանձերի մասին տեղեկանում են նաև բուրերի կողոպտիչների խումբը և նրանց հանցակիցները՝ արկածախնդիր Սեմ Սմիթի գլխավորությամբ։ Հաղթահարելով շատ վտանգներ՝ խիզախ ֆրանսիացիները իրենց տեղաբնիկ ուղեկցորդների՝ որսորդ-բուշմենի, տսվան Զուգայի և զուլուս Մոգոպոյի հետ հանցագործների դեմ գոտեմարտում հաղթող են դուրս գալիս և հայտնաբերում կորցրած գանձը։


== Տես նաև ==
Սողոմոն թագավորի հանքերը (1885)
Էմիլիո Սալգարիի ստեղծագործությունը


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Финк В. Г. Луи Буссенар // Буссенар Л. Похитители бриллиантов. — М.: Детгиз, 1957. — (Библиотека приключений) — С. 516—519. — 519 с. — 300 000 экз.
Louis Boussenard : Les Drames de l’Afrique Australe. Paris : Bibliothèque des Grandes Aventures, Editions Jules Tallandier, 1883.


== Արտաքին հղումներ ==
Ադամանդ գողացողները Ֆանտաստիկայի լաբորատորիայում
Les Drames de l'Afrique australe auf der Seite der Bibliothèque Nationale Gallica, Frankreich
Կարծիքներ գրքի մասին
Քաջարան (այլ կիրառումներ)

Քաջարան, կարող է վերաբերել՝

Քաջարան - համայնք Հայաստանի  Սյունիքի մարզում
Քաջարան - քաղաք Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Զանգեզուրի լեռնաշղթայի արևելյան լանջին, Ողջի գետի վերնագավառում
Քաջարան - գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզում,Կապանի շրջանում, մարզկենտրոնից 26 կմ, ծովի մակերևույթից 1950 մ բարձրության վրա։
Օլխովատկա (այլ կիրառումներ)

Օլխովատկա, կարող է վերաբերել՝

Օլխովատկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բալակլեյայի շրջանում
Օլխովատկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Նովովոդոլաժսկի շրջանում
Օլխովատկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանում
Օլխովատկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակի շրջանում
Օլխովատկա - քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ենակիևոյի քաղաքային խորհրդում
Ջենիս Բուրնիչ

Ջենիս Բուրնիչ (գերմ.` Dzenis Burnic, մայիսի 22, 1998, Համմ, Գերմանիա), գերմանացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է գալիս գերմանական «Շտուտգարտ»-ի և Գերմանիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== «Բորուսիա Դորտմունդ» ===
Բուրնիչը գերմանական «Բորուսիա Դորտմունդ»-ի ակադեմիայի սան է։ 2015 թվականի հունվարին` 16 տարեկան հասակում Ջենիսը Յուրգեն Կլոպի կողմից հրավիրվել է Լա Մանգայում անցկացվող մարզական հավաքին։ Երեք ամիս անց նա երկարաձգել է իր պայմանագիրը մինչև 2018 թվականը։
Գերմանական թիմի կազմում իր դեբյուտը Ջենիսը անցկացրել է 2016 թվականի հոկտեմբերին` Չեմպիոնների լիգայի շրջանակներում կայացած «Սպորտինգ»-ի դեմ խաղում, որն ավարտվել է 2-1 հաշվով։
Բունդեսլիգայի շրջանակներում ֆուտբոլիստը իր դեբյուտը նշել է 2017 թվականի փետրվարի 11-ին` «Դարմշտադտ»-ի դեմ խաղում։


=== «Շտուտգարտ» ===
2017 թվականի հուլիսի 10-ին Ջենիս Բուրնիչը վարձակալական հիմունքներով տեղափոխվել է «Շտուտգարտ»։ Թիմի կազմում իր դեբյուտը Բուրնիչն անցկացրել է օգոստոսի 12-ին` Գերմանիայի գավաթի խաղարկության շրջանակներում կայացած «Էներգի»-ի դեմ խաղում։


== Վիճակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Սարիկ Մինասյան

Սարիկ Սամվելի Մինասյան՝ (օգոստոսի 16, 1980(1980-08-16), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քաղաքական գործիչ, ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավոր
: «Լուսավոր Հայաստան» խմբակցության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Սարիկ Մինասյանը ծնվել է 1980 թվականի օգոստոսի 16-ին, Գյումրիում։ 2004-2006 թվականներին ծառայել է ՀՀ ազգային բանակում, ստացել է «ավագ» զինվորական կոչում։


== Կրթություն ==
2004 թվականին ավարտել է Հայ-ռուսական (սլավոնական) համալսարանը՝ ստանալով քաղաքագիտության մագիստրոսի կոչում։ 


== Աշխատանք ==
2006-2009 թվականներին Ռուսաստանի Դաշնության զինված ուժերի զորամասերից մեկում աշխատել է որպես հրամանատարի օգնական։ 2010-2011 թվականներին աշխատել է «ԱրմենՏել» ընկերությունում վաճառքի բաժնում՝ որպես տարածքային մասնագետ։ 2011 թվականին աշխատել է «Գոռ-Ավետ» ՍՊԸ-ում՝ որպես փոխտնօրեն։ 2013-2017 թվականներին եղել է Գյումրու քաղաքապետարանի բյուջեի եկամուտների հաշվառման և հավաքագրման բաժնի պետ։ 2018 թվականի մարտից մինչև 2019 թվականի հունվարը եղել է ՀՀ ԱՍՀՆ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի պետ։
2018 թվականին ընտրվել է ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Լուսավոր Հայաստան կուսակցության թիվ 11 ընտրատարածքի տարածքային ընտրական ցուցակով։


== Ընտանեկան կարգավիճակ ==
Ամուսնացած է ունի երկու զավակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլիե (Արդենների գավառ)

Վիլիե (ֆր.՝ Williers), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 48 մարդ, բնակչության խտությունը` 21.24 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.26 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 240 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 105 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 45 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 32 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 20-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 12։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 62,5 %։ 20 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 20 անձ (12 տղամարդ և 8 կին)։ Գործազուրկ են եղել 0 անձ (0 տղամարդ և 0 կին)։ 12 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 2-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE
Բասենի գավառակ

Բասեն, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։ Կենտրոնը Հասանկալա գյուղաքաղաքն էր։
Տարածքով համապատասխանում է պատմական Բասենի գավառին։


== Պատմություն ==
XVI-XVII դարերում Բասենը գավառ էր և մտնում էր Էրզրումի նահանգի մեջ։ Գավառակը կոչում էին նաև Բասինլար։
1877-1878 թվականներին՝ ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ գավառն առավել հայտնի էր Խորասանի օկրուգ անունով և մտնում էր Էրզրումի մարզի մեջ։
1915 թ.-ի Մեծ Եղեռնից հետո գավառակում հայ գրեթե չմնաց։


== Բնակչություն ==
1891 թ.-ին ուներ 46661 բնակիչ, որից 39007-ը մուսուլմաններ էին, 7225-ը հայերը, 369-ը այլք։ 1909 թ.-ին հայերի թիվը կազմում էր 124000 անձ։


== Տնտեսություն ==
Բասենն ուներ արգավանդ հողեր և, ըստ այդմ էլ, զարգացած էր մշակությունը։


== Հասարակական կառույցներ ==
Գավառակն ուներ 17 արական և 2 դպրոց, որտեղ սովորում էին 960 աշակերտ, իսկ աշխատակազմը կազմում էր 38 անձ։


== Վարչական բաժանում ==
1909 թվականին ուներ 169 գյուղ, որից 57-ը հայաբնակ էին։ Գավառակը բաղկացած էր 5 գյուղախմբերից։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լալիզոլ

Լալիզոլ (ֆր.՝ Lalizolle), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Էբրյոյ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մոնլյուսոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03135։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 375 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 222 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 156-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 66-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 70,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 64,0 %)։ 156 աշխատունակ բնակիչներից 139-ը աշխատում էին (79 տղամարդ և 60 կին), անաշխատանք էին 17-ը (6 տղամարդ և 11 կին)։ 66 անգործունակ մարդկանցից 14-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 30-ը թոշակառու, 22-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սենտ Մարի եկեղեցի՝ XII դար


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Լալիզոլ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-29-ին։ Վերցված է 2012-7-23 
«Լալիզոլ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-31
Կարե (դասավորություն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կարե (այլ կիրառումներ)
Կարե (ֆր.՝ carré ՝ քառակուսի, քառակուսաձև), հետևակայինների ռազմական քառակուսաձև դասավորություն։
Գործածվել է եվրոպական տարբեր բանակներում XVII—XIX դարերում հեծելազորի և թեթև հետևակայինների գրոհները կասեցնելու նպատակով։ Սակայն կարեն խոցելի է հրետանու համար, քանի որ իրար մոտ-մոտ կանգնած զինվորները հանդիսանում են հեշտ թիրախ թնդանոթների համար։
Կարե դասավորությունը լայն տարածում է գտել ռուսական բանակում ռուս-թուրքական պատերազմների ժամանակ, ինչպես նաև ֆրանսիական բանակում Նապոլեոնի պատերազմների ժամանակ։


== Գրականություն ==
Barker, A.J. (1971), Rape of Ethiopia, 1936, New York: Ballantine Books, ISBN 978-0-345-02462-6 


== Ծանոթագրություններ ==
Բերկրիի հյուքյումեթություն

Բերկրիի հյուքյումեթություն, ձորապետություն (քրդական ինքնավար իշխանություն)։ 17-րդ դարում մտնում էր Հեքյարի (Ձուլամերկի) իշխանության մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լեդան և կարապը (Լեոնարդո դա Վինչի)

«Լեդան և կարապը», Լեոնարդո դա Վինչիի կորած համարվող կտավը, որում պատկերված է համանուն դիցաբանական սյուժեն։ Հայտնի է սկզբնական ուրվանկարներով, այլ նկարիչների կրկնօրինակներով և պատմական փաստաթղթերում հիշատակությամբ։ Կտավի բնօրինակը հավանաբար ստեղծվել է 1508 թվականին։


== Սկզբնական ուրվանկարներ ==
Ըստ երևույթին, Լեդայի լեգենդի սյուժեով կտավի գաղափարը նկարչի մոտ առաջացել է դեռևս 1500-ականների սկզբին։ Նկարի առաջին (փետրագրչով) ուրվանկարներն արվել են 1504 թվականին, սակայն կոմպոզիցիոն առումով դրանք էապես տարբերվում են վերջնական տարբերակից։ Այն նկարները, որոնք պահվում են Բոյմանս վան Բյոնինգենի թանգարանում և Չաստվորֆ Հաուսում, պատկերում են խոտերի մեջ կիսածնկած Լեդային կարապի հետ։ Դրանցից մեկում նա շոյում է թռչնի գլուխը, իսկ մյուսում կարապը «համբուրում» է նրա ականջը՝ թևով սիրելիին փարված։
Վինձոր ամրոցում պահվող մի թղթի վրա խոշոր ձիու ուրվանկարի կողքին նշմարվում են Լեդայի երկու փոքր նկարներ։ Այստեղ նա պատկերված է գետնին նստած, և ուրվանկարներից մեկում նրա կողքին փոքրիկ երեխա է պատկերված։ Առավել հայտնի են Լեդայի գլխի պատկերումները, հատկապես նրանք, որոնք ստեղծվել են 1505 և 1506 թվականներին և պահվում են Վինձորյան ամրոցում։


== Նկարի ճակատագիր ==
Նկարի վերջնական տարբերակը ստեղծվել է 1508 թվականին։ Ըստ մեզ հասած կրկնօրինակների, նկարում Լեդան պատկերված է եղել ողջ հասակով՝ կարապի վիզը ձեռքերով գրկած, բայց նրա հայացքը ուղղված է այդ պահին հսկայական ձվերից դուրս եկած երեխաների կողմը, որոնք խաղում են խոտերի վրա։ Նկարի հետագա ճակատագիրը հստակ չէ։ Ըստ Լոմացոյի, նկարը տարվել է Ֆրանսիա։ Նրա վերաբերյալ վերջին հիշատակումն արել է 1625 թվականին Կասիանո դալ Պոցոն, որը տեսել է նկարը Ֆոնտեբլո ամրոցում։

Պատմաբանները ենթադրում են, որ հետագայում նկարը ոչնչացվել է, սակայն, թե հատկապես երբ է դա արվել, անհայտ է։ 18-րդ դարի վերջում թատերագիր Կառլո Գոլդոնին, 1775 թվականին Վերսալի պալատ այցելելիս, նկատել է, որ «Լեդայից» հետք անգամ չի մնացել։ Իր օրագրերում նա նշում է, որ իրեն չի հաջողվել Լեդայի վերաբերյալ հիշատակում գտնել նույնիսկ այն նկարների ցանկում, որոնք մարկիզուհի դե Մենտենոնի հրամանով ոչնչացվել են «անպարկեշտության» համար։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Leonardo DaVinci»։ lairweb.org.nz։ Վերցված է 2018-07-20 


== Արտաքին հղումներ ==
Leonardo da Vinci: anatomical drawings from the Royal Library, Windsor Castle, exhibition catalog fully online as PDF from The Metropolitan Museum of Art, which contains material on Leda and the Swan (see index)
Նռնաքարե ապարանջան (ֆիլմ)

«Նռնաքարե ապարանջան» (ռուս.՝ «Гранатовый браслет»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Աբրամ Ռոոմն Ալեքսանդր Իվանովիչ Կուպրինի համանուն վիպակի հիման վրա։ 


== Սյուժե ==
Իր ծննդյան օրը իշխանուհի Վերա Նիկոլաևնա Շեինան իր վաղեմի անանուն երկրպագուից նվեր է ստացել հազվագյուտ կանաչ նռնաքարով զարդարված ապարանջան։ Լինելով ամուսնացած կին ՝ նա իրեն իրավունք չի վերապահում որևէ նվեր ստանալ կողմնակի տղամարդկանցից։
Նրա եղբայրը՝ Նիկոլայ Նիկոլաևիչը, որը դատախազի ընկերն է, իշխան Վասիլի Լվովիչի հետ միասին գտնում է նվերն ուղարկողին, որը համեստ չինովնիկ Գեորգի Ժելտկովն է։ Տարիներ առաջ նա կրկեսային ներկայացման ժամանակ պատահաբար օթյակում տեսել է իշխանուհի Վերային ու սիրահարվել նրան մաքուր ու անպատասխան սիրով։ Տարին մի քանի անգամ նա մեծ տոներին իրեն թույլ է տվել նրան նամակներ գրել։
Իշխանի հետ խոսելուց հետո նա ամաչում է իր նախկին արարքների համար, որոնք կարող էին վարկաբեկել անմեղ կնոջը։ Սակայն իշխանուհու հանդեպ նրա սերն այնքան խորն է ու անշահախնդիր, որ նա չի կարող պատկերացնել հարկադիր բաժանում, ինչի մասին պնդում էին իշխանուհու ամուսինն ու եղբայրը։
Նրանց հեռանալուց հետո Գեորգի Ժելտկովը հրաժեշտի նամակ է գրում Վերա Նիկոլաևնային, տան տիրուհուն է տալիս իրեն վերադարձված ապարանջանը և խնդրում այն տանել կոստյոլ, իսկ ինքը փակվում է իր սենյակում և ինքնասպան լինում՝ անիմաստ համարելով իր հետագա կյանքը։


== Դերերում ==
Արիադնա Շենգելայա — իշխանուհի Վերա Նիկոլաևնա Շեինա
Իգոր Օզերով — Գեորգի Ստեպանովիչ Ժելտկով
Օլեգ Բասիլաշվիլի — իշխան Վասիլի Լվովիչ Շեին
Վլադիսլավ Ստրժելչիկ — Նիկոլայ Նիկոլաևիչ Միրզա-Բուլատ-Տուգանովսկի
Նատալյա Մալյավինա — Աննա Նիկոլաևնա Ֆրիեսսե, Վերայի քույրը
Յուրի Ավերին — Գուստավ Իվանովիչ ֆոն Ֆրիեսսե
Օլգա Ժիզնևա — պանի Զարժիցկայա
Լեոնիդ Գալլիս — գեներալ Անոսով
Ժաննա Տերտերյան — Ժեննի Ռեյտեր
Գրիգորի Գայ — Ալեքսանդր ԿուպրինԷպիզոդներումՍտանիսլավ Նեյգաուզ — դաշնակահար
Նաում Լատինսկի — ջութակահար
Դավիդ Աշկենազի — կոնցերտմեյստեր
Սերգեյ Կառնովիչ-Վալուա — թարգմանիչ
Զոյա Վասիլկովա — Լյուդմիլա Վասիլևնա Դուրասովա
Թամարա Լոգինովա — Դաշա
Ալեքսանդր Բարուշնոյ
Պավել Մասսալսկի — Նորին գերազանցություն, Ժելտկովի պետը
Վիկտոր Լազարև — ծառա պանդոկում
Պավել Շպրինգֆելդ — բոցման
Բալենտին Կուլիկ — Բախտինսկի
Վլադիմիր Ռաուտբարտ — Ալբերտո Պրաստերդի, իլյուզիոնիստ
Կլավդիա Խաբարովա
Օլգա Լապիադո — իլյուզիոնիստի օգնական


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Անատոլի Գրանբերգ, Աբրամ Ռոոմ
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Աբրամ Ռոոմ
Բեմադրող օպերատոր՝ Լեոնիդ Կրայնենկով
Նկարիչներ՝ Օրեստ Ալիկին, Աբրամ Ֆրեյդին, Իրինա Շետեր
Կոստյումների նկարիչ՝ Լյուդմիլա Կուսակովա
Հնչյունային ռեժիսոր՝ Օլգա Ուպեյնիկ
Խմբագիր՝ Մ․ Պապավա
Ռեժիսորներ՝ Ն․ Արխանգելսկի, Ե․ Զիլբերշտեյն
Մոնտաժող՝ Մ․ Ռենկովա
Գրիմարարներ՝ Կ․ Երմոլյուկ, Պ․ Կուզմինա, Ե․ Պրոկոֆևա
Ֆիլմի տնօրեն՝ Վ․ Սլոնիմսկի


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Рассказова Л. В. Смысловая и композиционная роль сонаты Бетховена в рассказе А. И. Куприна «Гранатовый браслет» // Литература в школе. — 2007, № 7. — С. 8—12.


== Արտաքին հղումներ ==
«Նռնաքարե ապարանջան» ֆիլմը «Энциклопедия отечественного кино» կայքում
«Նռնաքարե ապարանջան»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Նռնաքարե ապարանջանի» թեման Լյուդվիգ վան Բեթհովենի № 2 սոնատ – Ալեքսանդր Կուպրին, «Նռնաքարե ապարանջան» – Լուսանկարներ ֆիլմից
Զագրեբի գեղարվեստի ակադեմիա

Զագրեբի գեղարվեստի ակադեմիա (խորվ.՝ Akademija likovnih umjetnosti u Zagrebu կամ ALU), Զագրեբում հիմնված արվեստի խորվաթական դպրոց։ Զագրեբի համալսարանի կազմում ընդգրկված արվեստի երեք ակադեմիաներից մեկն է Զագրեբի դրամական արվեստի ակադեմիայի (ADU) և Երաժշտության ակադեմիայի (MUZA) հետ մեկտեղ։


== Պատմություն ==
Ակադեմիան հիմնադրվել է 1907 թվականի հունիսին որպես Արվեստի և արհեստների թագավորական քոլեջ (խորվ.՝ Kraljevsko zemaljsko više obrazovalište za umjetnost i umjetni obrt): Ի սկզբանե ունեցել է երեք բաժին՝ քանդակագործության, նկարչության և արվեստի կրթության։ Ակադեմիայի առաջին դասախոսական կազմում ընդգրված են եղել Ռոբերտ Ֆրանգեշ-Միխանովիչը, Ռուդոլֆ Վալդեցը, Ռոբերտ Աուերը, Օտոն Իվեկովիչը, Բելա Չիկոշ-Սեսիան, Մենցի Կլեմենտ Ցրնչիչը և Բրանկո Շենովան։ Ակադեմիան տեղակայված է Զագրեբի Իլիցա 85 հասցեում։
1926 թվականից ակադեմիայում կարճատև ակտից գործունեություն է ծավալել ճարտարապետության բաժինը, որը ղեկավարել է Դրագո Իբլերը։ Գրաֆիկական արվեստի բաժինը ստեղծվել է 1956 թվականին, վերականգնման բաժինը՝ 1997 թվականին, անիմացիոն և նոր մեդիա բաժինը՝ 1998 թվականին։ Ակադեմիան ունի վեց բաժին, որտեղ ընդգրկված են 365 ուսանող։


== Կառուցվածք ==
2010 թվականից ակադեմիայի կազում գործում են 6 ստորաբաժանում՝

Գեղանկարչության
Գրաֆիկայի
Քանդակագործության
Արվեստի կրթության (մանկավարժական)
Վերականգնման և պահպանման աշխատանքների
Անիմացիայի և նոր մեդիայի


== Գրականություն ==
Akademija likovnih umjetnosti u Zagrebu: 1907-1987 Akademija likovnih umjetnosti, 1987 - Всего страниц: 101.


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ակրեդիտ

Ակրեդիտ (լատ.՝ accreditivus - հավատարմագրային), բանկային հաշվի ձևավորումը բացվում է գնորդի կամ պատվիրատուի հանձնարարությամբ այն բանկում, որն սպասարկում է ապրանք վաճառողին, ծառայություն մատուցողին և այլն։
Ակրեդիտի բացումը հնարավորություն է ստեղծում ակրեդիտիվային հանձնարարականում նշված պայմաններով ստանալ ապրանքի, աշխատանքի կամ ծառայության համար վճար՝ պարտավորությունն անհապաղ կատարելուց հետո։
Ակրեդիտը, որպես անկանխիկ հաշվարկների ձև, կիրառվում է սոցիալիստական ձեռնարկությունների վճարների իրագործման ժամանակ և առևտրական գործառնությունների միջազգային հաշվարկներում։ Անվանական արժեթուղթ, հավաստում է անձի՝ վարկային հաստատությունում (բանկ, խնայողական դրամարկղ) ակրեդիտով նշված գումարն ստանալու իրավունքը։
Վարկային հաստատությունն ակրեդիտ է վճարում դրամական այն գումարի հաշվին, որ մուծված է դրամարկղ կամ դուրս է գրված տիրոջ հաշվից։
Զաբոլոտիե (գյուղ, Բախմաչի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶաբոլոտիեԶաբոլոտիե (ուկրաիներեն՝ Заболоття), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բախմաչի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Զաբոլոտիե գյուղում բնակվում էր 41 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 872,34 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վահագն (խումբ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վահագն (այլ կիրառումներ)Վահագն, Ռուդոլֆ Գալստյանի կողմից 2007 թվականին հիմնած երաժշտական նախագիծ, հանդես է գալիս հեթանոսական մետալ, ինչպես և Բլեք-մետալ և ֆոլկ մետալ ոճերով։ Բոլոր երաժշտական գործիքների վրա նվագում է Ռուդոլֆ Գալստյանը։ Երգերի տեքստերը նվիրված են հայ հեթանոսությանը, հին աստվածներին։


== Սկավառակագրություն ==
2007 թ. «Արևի, կրակի և կայծի աստված»
2011 թ. «Աստվածների պանթեոնը»


== Ծանոթագրություններ ==
(5448) Սիբոլդ

(5448) Սիբոլդ (անգլ.՝ Siebold), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Ացուշի Սուգիեի կողմից Դայնիկում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,221728 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8995 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,544 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1209,58 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,297624 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,84° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5448) Սիբոլդ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ավգուտո Բատալիա

Ավգուստո Մարտին Բատալիա Բարգա (իսպ.՝ Augusto Martín Batalla Barga, ապրիլի 30, 1996, Բուենոս Այրես, Արգենտինա), արգենտինացի ֆուտբոլիստ, դարպասապահ։ Հանդես է գալիս արգենտինական «Ռիվեր Փլեյթ»-ի և Արգենտինայի երիտասարդական հավաքականի կազմում։


== Ակումբային կարիերա ==
Բատալիան իր ֆուտբոլային կարիերան սկսել է արգենտինական «Ռիվեր Փլեյթ»-ի կազմում։
2012-2014 թվականներին Բատալիան հանդես է եկել թիմի երիտասարդական կազմում։ 2014 թվականից սկսած Ավգուստո Բատալիան հանդես է գալիս թիմի հիմնական կազմում։


== Միջազգային կարիերա ==
Արգենտինայի երիտասարդական հավաքականի կազմում Ավգուստոն իր դեբյուտը նշել է Հարավային Ամերիկայի գավաթի 2015 թվականի խաղարկությունում։ Նա եղել է հավաքականի հիմնական դարպասապահը, և իր խաղով տպավորել է իսպանական «Ռեալ Մադրիդին»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ալգոզավր

Ալգոզավր (լատ.՝ Algoasaurus; «հեղեղման դինոզավր»), զաուրոպոդների տեսակ, որոնք ապրել են հեռու հարավում կավճային դարաշրջանի ժամանակ։ Հայտնաբերվել են Հարավաֆրիկյան Հանրապետության Քեյփ նահանգում։ Եղել են Նեազաուրոպոդներ, սակայն երբեմն նրանց անվանել են Տիտանոզավր։ Տեսակային տեսակ՝ Ալգոզավր բաուրլի, 1904 թվականին անվանել է Ռոբերտ Բաուրլին՝ տեսնելով ետևի ողը, ազդրը և եղունգների ֆալանգը։ Քարային վիճակով հայտնաբերել են քարհանքում աշխատող մադիկ, որոնք չխոստովանելով գտած դինոզվարի նմուշը, նրա ոսկորները վերամշակենից և պատրաստեցին աղյուս, ինչպես նաև ոչնչացրեցին։ Դինոզավրերը կարող էին լինել 9 մետր (30 ոտնաչափ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Կյանք կամ դրա նման ինչ-որ բան

Կյանք կամ դրա նման ինչ - որ բան (անգլ.՝ Life or Something Like It), ռեժիսոր Սթիվեն Հերեկի ֆիլմը։


== Սյուժե ==
Ռեպորտյոր Լեննի Կերրիգանը հարցազրույց է վերցնում ֆուտբոլային խաղի հետ կապված անտուն մարդուց։ Բայց մուրացկանը աղջկա հարցերին պատասխանելու փոխարեն, կանխագուշակում է նրա մահը մեկ շաբաթ հետո, իսկ ավելի կոնկրետ հաջորդ չորեքշաբթի։ Լեննին շակի մեջ է, չգիտի հավատա, թե ոչ, բայց այդ մարդու գուշակած մի քանի բաներ կատարվում են և աղջիկը սկսում է հավատալ։
Լեննին որոշում է, որ եկող շաբաթվա ընթացքում պետք է հասցնի շատ բան անել։ Հնարավոր է, որ նա խորամակի մահին կամ փոխի իր ճակատագիրը, չէ որ ամեն ինչ իր ձեռքերում է։ Նա գտնում է օգնական, ի դեմս իր համակրելի ծառայակից Փիթին, ով և դառնում է նրա հարցերի հատասխանը։


== Դերերում ==
Անջելինա Ջոլի - Լեննի Կերրիգան
Էդվարդ Բյորնս - Փիթ
Թոնի Շալուբ - գուշակ Ջեք
Քրիստիան Կեյն - Կել Կուպեր
Ջեյմս Գեմմոն - Փեթ Կերրիգան
Մելիսսա Էրկրո - Անդեա
Սթոկարդ Չեննինգ - Դեբորա Քոննորս
Գրեգորի Իտցին - Դեննիս
Վինա Սուդ - բժիշկ
Լիզա Թորնհիլ - Գվեն
Մաքս Բեյքեր - Վին
Անդրոմադա Դունկեր - Մո


== Մրցանակներ ==
2003 թվականին Անջելինա Ջոլին արժանացել է «Ոսկե ազնվամորի» մրցանակին, վատագույն կանացի դերի համար։


== Լրացուցիչ փաստեր ==
Սկզբում ֆիլմի ռեժիսորը փետք է լիներ Ջոել Շումախերը, սակայն նա նախընտրեց աշխատել «Վատ ընկերություն» ֆիլմի վրա։
Կել Կուպերի դերը պետք է կատարեր Մարկ Ֆոյերսթինը, բայց վերջում այն հասավ Քրիստիան Կեյնին։
Քրիստիան Կեյնը վոկալիստ է երաժշտական խմբում, և այն հատվածում, երբ նա դուրս է գալիս վերելակից, երգում է իր երգերից մեկը
Կամեո ֆիլմում հայտնվել են՝ Դեն Լևիսը, Մարգո Մայերսը և Սթիվ Պուլը։


== Ծանոթագրություններ ==
Գլխավոր փողոց (Լոս Անջելես)

Լոս Անջելեսի գլխավոր փողոց (Կալիֆոռնիա)՝ խոշոր հյուսիս-հարավ մայրուղի։


== Ուղի ==

Փողոցը սկիզբ է առնում «Բուլվարի հովիտ» փողոցից մինչև «Առաքելություն ճանապարհ» փողոց։ Այն ավարտվում է Լոս Անջելեսի նավահանգստում։ 9-րդ փողոցում այն միավորում է Լոս Անջելեսի «Գարուն» փողոցի հետ։ Այդ փողոցների մոտ գտնվում է նաև «Չեզար Չավեսի» պողոտան։


== Տրանսպորտ ==
Գլխավոր փողոցում անցնում են Metro Local ավտոբուսների 10, 33, 48, 55, 68, 76, 83, 92, և 355 գծերը, ինչպես նաև Metro Rapid ավտոբուսների 733-րդ գիծը. այդ գծերի մեծամասնությունը գործում է միայն Գլխավոր փողոցում, իսկ 76 գիծը աշխատում է նաև Հյուսիսային Լոս Անջելեսում, 48 գիծը Հարավային Լոս Անջելեսում։


== Տեսարժան վայրեր ==
Caltrans կազմակերպության 7 գլխամասային գրասենյակ,
Carrillo-ի տունը,
Դոն Էբել Սթերնսի տունը,
Լոս Անջելեսի ֆերմերների և առևտրականների բանկ (նախկին),
ԼԱ նորաձևության համայնք,
Ամիգոս դել Պաիսի դահլիճը,
Higgins շենք,
Հոթել Rosslyn Annex,
Լինքնոլն զբոսայգի,
Լոս Անջելեսի քաղաքապետարան,
Լոս Անջելեսի Պլազա Պատմական շրջան,
Կլոր տուն,
Սբ. Վիբիանայի տաճարը,
Triforium,
Միացյալ Նահանգների դատարան։


== Ծանոթագրություններ ==
Արայիկ Գրիգորյան

Արայիկ Թեմուրի Գրիգորյան (մայիսի 10, 1963(1963-05-10), Ավշար, Արարատի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), քաղաքական գործիչ, ձեռնարկատեր։


== Կենսագրություն ==
1989 թվականին ավարտել է Երևանի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտը։ 1989 թվականին աշխատել է Արարատի շրջանի հարկային տեսչությունում որպես ավագ տեսուչ։ 1991-1994 թվականներին զբաղվել է մենատնտեսությամբ։ 1995 թվականից՝ Արարատի մարզի Ավշարի գինու գործարանի խորհրդի նախագահ։ 2003-2007 թվականներին` ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավոր (համամասնական ընտրակարգ, ՀՅԴ)։ Ազգային ժողովի արտաքին հարաբերությունների մշտական հանձնաժողովի անդամ։ 2007-2012 թվականներին` Ազգային ժողովի պատգամավոր։ 19. 06. 2007-11. 07. 2008 թվականներին` Ազգային ժողովի արտաքին հարաբերությունների մշտական հանձնաժողովի անդամ, 11. 07. 2008-31. 05. 2012 թվականներին` Ազգային ժողովի տարածքային կառավարման և տեղական ինքնակառավարման հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։
2012 թվականի մայիսի 6-ին Ազգային ժողովի պատգամավոր է ընտրվել թիվ 18 ընտրատարածքից։ ԱԺ տնտեսական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ Խմբակցություններում չի ընդգրկվել։ Անկուսակցական։
2017 թվականի ապրիլի 2-ին ԱԺ պատգամավոր է ընտրվել ՀՀԿ թիվ 5 ընտրատարածքի տարածքային ընտրական ցուցակով։
2019 թվականից պատգամավոր չէ, հեռացել է քաղաքականությունից։


== Ծանոթագրություններ ==
Աղմեզեր (այլ կիրառումներ)

Աղմեզեր, կարող է վերաբերել՝

Աղմեզեր - լեռ Արաքսի ձախ մասում, Կաղզվանի շրջանում
Աղմեզեր - լեռ Ճորոխի հովտում, Օլթիի շրջանում, Անտիպոնտական լեռնահամակարգում
Ռուբեն Բաբայան

Ռուբեն Բաբայան (հունվարի 20, 1957(1957-01-20), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ռեժիսոր, Հայաստանի արվեստի վաստակավոր գործիչ (2004), Երևանի պետական տիկնիկային թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար։


== Կենսագրություն ==
1978 թվականին ավարտել է Երևանի Վ. Բրյուսովի անվան օտար լեզուների ինստիտուտը, 1990 թվականին՝ Ռուսաստանի թատերական ակադեմիան։
1991 թվականից աշխատում է Երևանի պետական տիկնիկային թատրոնում` որպես ռեժիսոր, 1998 թվականից` որպես գեղարվեստական ղեկավար և տնօրեն։ 1995 թվականից դասավանդում է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում։ 2003 թվականից նույն ինստիտուտի «Դերասանի վարպետություն և ռեժիսուրա» ամբիոնի վարիչն է, պրոֆեսոր։
1991 թվականից UNIMA (UNESCO) անհատական անդամ է։ Մշակութային ու հասարակական անվանի գործիչ է։


== Գործունեություն ==
2006 թվականին հիմնադրել է Ազգային թատերական ստեղծագործական միավորումը, 2008 թվականին «Թատրոն X» փառատոնը։
Բեմադրել է 16 ներկայացում Հայաստանում և արտերկրում, այդ թվում՝ Ուիլյամ Շեքսպիրի «Սխալների կատակերգություն», Հովհաննես Թումանյանի «Հենց էն Հուռին», «Հայի բախտ», Անտոն Չեխովի «Բալենու այգի», Դերենիկ Դեմիրճյանի «Քաջ Նազար», Սլավոմիր Մրոժեկի «Սովածները», Նիկոլայ Գոգոլի «AK-AK» (ՀԹԳՄ «Արտավազդ» մրցանակ, 2008 թվական) և այլն։
Նրա բեմադրությունները մասնակցել են բազմաթիվ միջազգային փառատոների Հնդկաստանում, Ռուսաստանում, ԱՄՆ-ում և այլուր և արժանացել են բազմաթիվ մրցանակների ու դիպլոմների։


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
Գրիգոր Նարեկացի հուշամեդալ, 2016
ՀԹԳՄ «Արտավազդ» մրցանակ, 2008 թվական
Կրակովյան փառատոնի ժյուրիի գլխավոր մրցանակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Քաղաքացիական պարտքը ենթադրում է, որ դու քեզ համարում ես այս երկրի տերը». Ռուբեն Բաբայան
Ժամանակակից թատրոնի մարտահրավերները. Ռուբեն Բաբայան
Ռուբեն Բաբայանը Էյ Վի Փրոդաքշն կայքում
Մեր թատրոններն ադմինիստրատիվ առումով դեռ սովետական են. Ռուբեն Բաբայան
Շիկասար

Շիկասար, լեռնագագաթ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում, Սևանի լեռնաշղթայում, Արտանիշ գյուղից 2 կմ հյուսիս֊արևմուտք։ Բարձրություն 2426 մ


== Ծանոթագրություններ ==
Մորկիի շրջան

Մորկիի շրջան (ռուս.՝ Моркинский район, մարիներեն՝ Морко кундем), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մարի Էլ հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Մորկի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2272 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 32851 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 14,46 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ֆրիդրիխ Ռոբերտ Ֆելման

Ֆրիդրիխ Ռոբերտ Ֆելման (դեկտեմբերի 31, 1798(1798-12-31), Կոեռու, Յարվամաա, Էստոնիա - ապրիլի 22, 1850(1850-04-22), Տարտու, Լիֆլանդիայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն), էստոնացի գրող և բանահավաք, լուսավորիչ-դեմոկրատ։
1825 թվականին ավարտել է Տարտուի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ Դորպատում աշխատել է բժիշկ և համալսարանում դասավանդել էստոներեն և դեղաբանություն։ 1838 թվականին Ֆելմանի նախաձեռնությամբ հիմնվել է էստոներեն լեզվի, բանահյուսության և պատմության էստոնական գիտական ընկերությունը։ Հավաքել է ժողովրդական հին զրույցներ դյուցազն Կալևիպոեգի մասին՝ նպատակ ունենալով կազմել միասնական էպոս, սակայն չի հասցրել իրականացնել մտահղացումը։ Մահացել է տուբերկուլոզից։
Ֆելմանի մահից հետո նրա մտերիմն ու համախոհը՝ Ֆրիդրիխ Կրեյցվալդը, կազմել և հրատարակել է «Կալևիպոեգը» (1857—61)։


== Ծանոթագրություններ ==
Без меж

Без меж, Օկեան Էլզի խմբի 9-րդ ստուդիական ալբոմը, որը թողարկվել է 2016 թվականի մայիսի 16-ին։ CD-ն Ուկրաինայում թողարկվել է մայիսի 28-ին։


== Ալբոմի մասին ==
Ալբոմի աշխատանքները տևել են մոտ մեկ ու կես տարի։ Ալբոմը ձայնագրվել է Կիևում` «211» ստուդիայում։
Ալբոմը ներառում է 11 ստեղծագործություն, որոնցից չորսը թողարկվել են նախորդ տարվա ընթացքում։ Դրանք են` «Не твоя війна», «Життя починається знов», «Мить», «Не йди»:
Առաջին սինգլի` «Не твоя війна» պրեմիերան կայացել է 2015 թվականի ապրիլի 26-ին, խմբի Յություբի էջում։ Երկրորդ սինգլը` «Життя починається знов» խմբի երկրպագուները լսել են 2015 թվականի օգոստոսի 17-ին։ Ստեղծագործության առաջին ունկնդրողները եղել են պատերազմի ժամանակ վիրավորված մարդիկ, ովքեր բուժվելիս են եղել Լվովի հոսպիտալում։ Սվյատոսլավ Վակարչուկը օգոստոսի 14-ին նրանց նվիրել է USB ֆլեշ կրիչներ ` ալբոմի բոլոր երգերով։ Օգոստոսի 24-ին խումբը հրապարակել է երգի տեսահոլովակը և նշել է. 


== Երգացանկ ==
Բոլոր երգերի հեղինակն է Սվյատոսլավ Վակարչուկy. 


== Ծանոթագրություններ ==
Կահալա (այլ կիրառումներ)

Կահալա անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Կահալա - գյուղ Էստոնիայի Կուուսալու շրջանի կազմում։
Կահալա - գյուղ Էստոնիայի Կոիգի շրջանի կազմում։
Կահալա - գյուղ Էստոնիայի Տյուռի շրջանի կազմում։
Կունեո (գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կունեո (այլ կիրառումներ)Կունեո գավառը (իտալերեն՝ Provincia di Cuneo) գտնվում Իտալիայի Պիեմոնտ մարզում։ Արևմուտքից այն սահմանակից է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ ֆրանսիական երկրամասին, հյուսիսից՝ Թուրին գավառին, արևելքից՝ Աստի գավառին, իսկ հարավից՝ Լիգուրիա մարզին։ Այն նաև հայտնի է որպես երրորդ ամենամեծ գավառներից մեկը Իտալիայում Բոլցանո և Ֆոջա գավառներից հետո, և ամնենաընդարձակը Պիեմոնտ մարզում։


== Տնտեսություն ==
• Այստեղ մշակում են գինի, գարեջուր։
• Խոհարարական արդյունաբերության մեջ Կունեոն պանիր է մշակում։ Կունեոն արտադրում է գրանա պադանո, տոմա պյեմոնտեզե։


== Անտառապատման ծրագրեր ==
Տարածաշրջանի 75% լեռներ են և բլուրներ։ 1867–1950–ական թվականներին գավառը ստացավ Պիեմոնտ–ի ներդրումների ընդհանուր ծավալի 68%–ը՝ հատկացված Իտալիայի կառավարության կողմից, անտառների և լեռնային տարածքների վերականգման համար։ Հետազոտությունները ցույց են տվել, որ Ստուրա (անգլ.՝ Stura) հովիտը ամենամեծ և չոր հովիտն է Կունեոում, որը հարակից է ֆրանսիական սահմանին։ Իտալիայի ամենաամուր և ամենաթանկ ջրագծի վերականգման ծրագիրը իրականացվել է Կունոում։ Իտալիայի առաջին Անտառամշակման հանձնաժողովը ստեղծվել է Կունոյի տեղային կառավարման մարմնի կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Մատենագիտություն ==
* Bole David (2011)։ Innovative policies for Alpine towns: Alpine space small local urban centres innovative pack։ Založba ZRC։ ISBN 978-961-254-254-2 
Holst-Warhaft Gail, Steenhuis Tammo (նոյեմբերի 28, 2012)։ Losing Paradise: The Water Crisis in the Mediterranean։ Ashgate Publishing, Ltd.։ ISBN 978-1-4094-8846-0 
Hall Marcus (2005)։ Earth Repair: A Transatlantic History of Environmental Restoration։ University of Virginia Press։ ISBN 978-0-8139-2341-3 
Kresl Peter Karl, Ietri Daniele (2010)։ The Aging Population and the Competitiveness of Cities: Benefits to the Urban Economy։ Edward Elgar Publishing։ ISBN 978-1-84980-693-0 


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.provincia.cuneo.gov.it/ Archived 2020-04-22 at the Wayback Machine. http://italia-ru.com/page/cuneohttp://demo.istat.it/bilmens2011gen/index02.html Archived 2016-03-03 at the Wayback Machine.
Մավրիտանական արվեստ

Մավրիտանական արվեստ, մավրիտանական ոճ, Հյուսիսային Աֆրիկայում և Իսպանիայի հարավում XI - XV դարերում զարգացած միջնադարյան արվեստի պայմանական անվանումը։
Մավրիտանական արվեստը ձևավորվել է Արաբական խալիֆաթի, բերբերների և վեստգոթերի գեղարվեստական ավանդույթների զուգորդման հիման վրա։ Այն միասեռ չի եղել, Ալժիրում, Թունիսում, Մարոկկոյում և արաբական Իսպանիայում տարբեր զարգացում ունենալով, Մավրիտանական արվեստը ենթարկվել է բարդ ձևափոխումների՝ տեկտոնիկ պարզ ձևերից, զուսպ հարդարանքից ընդհուպ դեկորատիվ շքեղ զարդարանքը։
Բոլյուլոս դե լա Միտասյոն

Բոլյուլոս դե լա Միտասյոն (իսպ.՝ Bollullos de la Mitación), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Սևիլյա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Էլ-Ալխարաֆե շրջանում։ Տարածքը կազմում է՝ 63 կմ²։ Բնակչությունը՝ 9142 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 17 կմ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine.
PORTAL OFICIAL BOLLULLOS
PIBO(չաշխատող հղում)
Bollullos de la Mitación
Información de Bollullos de la Mitación Archived 2008-03-22 at the Wayback Machine.
Certamen de Teatro Curro Varilla
Կյանք և արվեստ

Կյանք և արվեստ, գրական-գեղարվեստական պատկերազարդ տարեգիրք, 1936 թվականից՝ ամսագիր։ Լույս է տեսել 1931-1940 թվականներին, Փարիզում։ Խմբագիր-հրատարակիչներն են Մերուժան և Մկրտիչ Պարսամյանները։ Նպատակն էր նպաստել հայ մշակույթի պահպանմանն ու զարգացմանը սփյուռքում։ Պարբերականը փորձել է արվեստը և գրականությունը վեր դասել ամեն կարգի համոզմունքներից ու գաղափարախոսություններից, որը տեղի է տվել իրարամերժ կարծիքների և դիրքորոշումների։ Գրական-բանասիրական բաժնում տպագրել է Սիամանթոյի, Դանիել Վարուժանի, Ռուբեն Սևակի և ուրիշների անտիպ գործերն ու նամակները, հուշեր նրանց մասին։ Անդրադարձել է նաև հայ սովետական գրականությանը, ներկայացրել թարգմանություններ։ Արժեքավոր են Կոմիտասի, Տիգրան Չուխաջյանի, Վ. Մախոխյանի, Հ. Փուշմանի և ուրիշների երաժշտության, նկարչության, արևմտահայ թատրոնի, ճարտարապետության մասին հանդեսի տպագրած նյութերը։ Առանձին համարներ է նվիրել Րաֆֆուն և Գարեգին Սրվանձտյանցին։
Տյուրյուշևո

Տյուրյուշևո (ռուս.՝ Тюрюшево, բաշկիրերեն՝ Түреш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուզդյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 800 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Յանգի-Աուլ (գյուղ, Իշիմբայսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Յանգի-ԱուլՅանգի-Աուլ (ռուս.՝ Янги-Аул, բաշկիրերեն՝ Яңауыл), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իշիմբայսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 140 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անցավ հին տարին, կանցնի և նորը…

«Անցավ հին տարին, կանցնի և նորը…», Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից, որը գրվել է 1905 թվականի հունվարի 1-ին։


== Պատմություն ==
Բանաստեղծությունը գրելու օրը Թումանյանն իր 1903 թվականի «Բանաստեղծություններ» ժողովածուն նվիրել է Ղազարոս Աղայանին՝ «Իր անգին Ասլան ապորը—Ղազարոս Աղայան» ընծայականով, գրված անվանաթերթի վրա, իսկ հաջորդ էջում գրել է այս երկտողը։
Գիրքը պահվում է Թումանյանի ընտանիքի արխիվի բանաստեղծի անձնական գրքերի ֆոնդի 449-րդ համարում։
Առաջին անգամ տպագրվել է «Երկերի լիակատար ժողովածու»-ի առաջին հատորի 512-րդ էջում։


== Ծանոթագրություններ ==
Տուրտերոն

Տուրտերոն (ֆր.՝ Tourteron), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 172 մարդ, բնակչության խտությունը` 19.48 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.83 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 185 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 70 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 27 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 110 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 78-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 32։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,9 %։ 78 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 68 անձ (37 տղամարդ և 31 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (8 տղամարդ և 2 կին)։ 32 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 15-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Պոդոլյակ

Ալեքսանդր Իվանովիչ Պոդոլյակ (ռուս.՝ Александр Иванович Подоляк, հունվարի 5, 1962(1962-01-05), Կուրսկ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուս ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ 


== Կենսագրություն ==
Կուրսկի թիվ 3 ՄՊՄԴ-ի և «Սչյոտմաշ» սիրողական թիմի սան է։ 1983-1987 թվականներին խաղացել է Կուրսկի «Ավանգարդի» կազմում, անցկացրել է 122 հանդիպում, խփել 23 գոլ։ 1988 թվականին տեղափոխվել է «Կուբան», որտեղ անցկացրել է 18 խաղ և խփել 1 գնդակ, որից հետո նույն թվականին համալրել է Մոսկվայի «Լոկոմոտիվի» շարքերը, որտեղ խաղացել է ԽՍՀՄ Բարձրագույն լիգայի 6 հանդիպումներում։
1989 թվականին վերադարձել է «Ավանգարդ», 21 խաղում խփել է 4 գոլ, որից հետո վերադարձել է «Կուբան», որտեղ էլ ավարտել է մրցաշրջանը՝ անցկացնելով 19 խաղ և խփելով 2 գոլ։ 1990-ի մրցաշրջանը սկսել է «Կոտայքում», խաղացել է 29 հանդիպում, որոնցում աչքի է ընկել 6 գոլով, որից հետո կրկին վերադարձել է «Կուբան», որտեղ այդ տարի անցկացրել է 8 հանդիպում և խփել 1 գնդակ։
1991 թվականին տեղափոխվել է Վորոնեժի «Ֆակել», խաղացել 10 հանդիպում, որից հետո կրկին վերադարձել է «Կուբան», որի կազմում այդ տարի անցկացրել է 24 հանդիպում։
1992 թվականի մրցաշրջանը սկսեց սլավոնական «Նիվայում», խաղաց 1 խաղ, որից հետո վերջին անգամ վերադարձավ «Կուբան», որտեղ էլ ավարտեց մրցաշրջանը՝ նորամուտը նշելով Ռուսաստանի բարձրագույն լիգայում, որտեղ անցկացրեց 24 հանդիպում։
Պրոֆեսիոնալ կարիերայի ավարտից հետո շարունակել է զբաղվել ֆուտբոլով սիրողական մակարդակով, գլխավորել է «Հաշիվմաշ Եդինայա Ռոսիա» վետերանների թիմը։


== Անձնական կյանք ==
Կան երեք եղբայրներ՝ Վալերի, Օլեգ (բլիզնեց) և Յուրին, որոնք նույնպես ֆուտբոլիստներ են եղել, միասին խաղացել են «Ավանգարդում»։ Որդին Ալեքսանդր և եղբորորդին Իվան, նրանք նույնպես ֆուտբոլիստներ են։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը FootballFacts.ru կայքում