Սվետլանա Զախարովա

Սվետլանա Զախարովա (ռուս.՝ Светла́на Ю́рьевна Заха́рова, հունիսի 10, 1979(1979-06-10), Լուցկ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուսական բալետի պարուհի։ 1996-2003 թվականներին Մարիինյան թատրոնի առաջատար մենապարուհի, Մեծ թատրոնի (2003 թվականից) և Միլանի Լա Սկալա թատրոնի (2008 թվականից) պրիմապարուհի։
Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ (2008), Ռուսաստանի Դաշնության պետական մրցանակի դափնեկիր (2007)։ 5-րդ գումարման Պետդումայի պատգամավոր։
Ջութակահար Վադիմ Ռեպինի կինը։
2018 թվականից Ռուսաստանի Դաշնության նախագահին առընթեր մշակույթի և արվեստի գծով խորհրդի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Սվետլանա Զախարովան ծնվել է 1979 թվականի հունիսի 10-ին Լուցկում (Ուկրաինա)։ 1989 թվականին ընդունվել է Կիևի պարարվեստի դպրոցը, որտեղ վեց տարի սովորել է Վալերիա Սուլեգինայի դասարանում։ 1995 թվականին մասնակցել է Ագրիպինա Վահանովայի անվան ռուսական բալետի ակադեմիայի մրցույթին, որտեղ ստացել է երկրորդ մրցանակը և անմիջապես վերջին կուրսում սովորելու առաջարկ։ 1996 թվականին ավարտել է ակադեմիան և ընդունվել Մարիինյան թատրոնի թատերախումբ, որտեղ նրա պարուսույցն է եղել Օլգա Մոիսեևան։ Արդեն հաջորդ թատերաշրջանում նա հանդես է եկել որպես թատրոնի մենապարող։
2003 թվականին տեղափոխվել է Մեծ թատրոն, որտեղ պարապել է Լյուդմիլա Սեմենյակայի ղեկավարությամբ։
2008 թվականի ապրիլին Սվետլանա Զախարովան դարձել է Միլանի «Լա Սկալա» թատրոնի պրիմապարուհի։
Ելույթներ է ունեցել Մոսկվայում, Սանկտ Պետերբուրգում, Լոնդոնում, Բեռլինում, Փարիզում, Վիեննայում, Միլանում, Մադրիդում, Տոկիոյում, Բաքվում, Նյու Յորքում, Ամստերդամում և այլն։
2013 թվականին, չցանկանալով պարել ոչ առաջին դերասանական կազմի մեջ, նա հրաժարվել է պարել Մեծ թատրոնի 237-րդ թատերաշրջանի վերջին պրեմիերային՝ Ջոն Կրանկոյի «Օնեգին» բալետում։ Թատրոնի ռեժիսոր Անատոլի Իքսանովի պաշտոնանկության պատճառներից մեկը համարվում է Զախարովայի հետ կոնֆլիկտը։ 2014 թվականին մասնակցել է Սոչիի օլիմպիական խաղերի բացման արարողությանը, որտեղ մարմնավորել է Նատաշա Ռոստովայի դերը։
Թավջութակահար Ս. Պ. Ռոլդուգինի, դիրիժոր Յու. Խ. Տեմիրկանովի, հոկեյիստ Վ.Վ. Կամենսկու, գեղասահորդ Ա. Գ. Գորշկովի, մաթամատիկոսներ Ի. Վ. Յաշչենկոյի և Ս. Կ. Սմիրնովի հետ միասին հիմնադրել են պետական բյուջեից հովանավորվող «Տաղանդ և հաջողություն» հիմնադրամը։
2015 թվականից անցկացվող «Սվետլանա» մանկական պարի ռուսական փառատոնի նախաձեռնողն ու գեղարվեստական ղեկավարն է։


=== Ընտանիք ===
Հայրը՝ Յուրի Սերգեևիչ Զախարովը պահեստազորի զինծառայող է։ Մայրը՝ Գալինա Դանիլովնա Զախարովան (1955), ուսուցչուհի է, մանկական ստուդիայի պարուսույց։ Ամուսինը՝ Վադիմ Վիկտորովիչ Ռեպինը (1971), ջութակահար է։ Ունի մեկ դուստր՝ Աննա Վադիմովնա Ռեպինա (ծնվել է 2011 թվականի փետրվարի 17-ին)։


=== Քաղաքական գործունեություն ===
Սվետլանա Զախարովան 2007-2011 թվականներին եղել է Պետդումայի պատգամավոր, ընտրվել է «Եդինայա Ռոսիա» քաղաքական կուսակցության կողմից առաջադրված թեկնածուների դաշնային ցուցակի կազմում, «Եդինայա Ռոսիա» խմբակցության անդամ, եղել է Պետդումայի մշակույթի կոմիտե անդամ։
2014 թվականի մարտի 11-ին  ստորագրել է Ուկրաինայում և Ղրիմում ՌԴ նախագահ Վ.Վ.Պուտինի քաղաքականությանն աջակցելու համար Ռուսաստանի Դաշնության մշակութային գործիչների կոչը։
2023 թվականի հունվարի 7-ին ընդգրկվել է Ուկրաինայի պատժամիջոցների ցանկում։


== Խաղացանկ ==

«Դոն Կիխոտ», Լ. Մինկուս, Դրիադների թագուհի (1996)
«Քնած գեղեցկուհի», Պ. Չայկովսկի, Արքայադուստր Ֆլորինա (1996)
«Պա-դե-դե Չայկովսկի-Բալանչին», մենակատար (1996)
«Մեռնող կարապը», Ք. Սեն-Սանս, կարապ (1996)
«Բախչիսարայի շատրվան», Բ. Աստաֆև Մարիա (1996)
«Մարդուկ-Ջարդուկը», Պ. Չայկովսկի, Մաշա (1996)
«Կորսար», Ա. Ադան, Գուլնարա (1997)
«Ժիզել», Ա. Ադան, Ժիզել (1997)
«Հարսանիք» (Ա. Միրոշնիչենկո), Հարսնացու (1997)
«Շոպինիանա», Ժ. Շնեյցհոֆեր, վալս և մազուրկա (1997)
«Ռոմեո և Ջուլիետ», Ս. Պրոկոֆև, Ջուլիետի ընկերուհի (1997)
«Քնած գեղեցկուհի», Պ. Չայկովսկի, Արքայադուստր Ավրորա (1998)
«Կարապի լիճ», Չայկովսկի, Օդետ-Օդիլ (1998)
«Բայադերկա» Լ. Մինկուս, Նիկիյա (1999)
«Փարավոնի դուստրը», Ց. Պունի, Ասպիչիա (2003)
«Կարմեն Սյուիտ» - Կարմեն
«Սպարտակ», Ա. Խաչատրյան, Էգինաև այլն։


== Ճանաչում և մրցանակներ ==

1997 -  «Բալթիկա» «Հույս», «Ոսկե դիմակ» մրցանակ «բալետի լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում (Ջ. Բալանչինի «Սերենադ» բալետ) 
2000 - «Ոսկե դիմակ» մրցանակ «բալետի լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում  («Քնած գեղեցկուհի», Ավրորա)
2001 -  Սանկտ Պետերբուրգ, «Մեր քաղաքի մարդիկ» հատուկ մրցանակ բալետում նվաճումների համար
2002 - Etoile մրցանակ, Danza & Danza ամսագրի կողմից (Բոլցանո, Իտալիա)
2004 -  Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի նախարարի երախտագիտությունը (2004թ. փետրվարի 6)՝ Փարիզի ազգային օպերայում հաջող հյուրախաղերի համար
2005 - «Benois de la Danse» մրցանակ  (Ջոն Նոյմեյերի «Ամառային գիշերվա երազ» բալետում Իպոլիտա/Տիտանիայի դերակատարման համար)
2005 - Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ (6.06.2005 թ)՝ արվեստի բնագավառում ծառայությունների համար 
2007 - Ռուսաստանի Դաշնության Պետական մրցանակ (05.06.2007) - բեմական պատկերների տաղանդավոր մարմնավորման, ռուսական բալետի մեծ ավանդույթների զարգացման համար .
2008 - Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ (21.02.2008)՝ արվեստի բնագավառում մեծ ծառայությունների համար
2010 - Արվեստի և գրականության շքանշանի ասպետ (Ֆրանսիա)
2015 - «Benois de la Danse» մրցանակ (Ջոն Նոյմայերի «Կամելիազարդ տիկինը» բալետում Մարգերիտա Գոթյեի դերակատարման և  Յուրի Գրիգորովիչի «Սիրո լեգենդը» բալետում Մեխմենե Բանուի դերակատարման համար)
2019 -  «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» IV աստիճանի շքանշան (29.04.2019)՝ ազգային մշակույթի և արվեստի զարգացման գործում ունեցած մեծ ավանդի, երկարամյա բեղմնավոր գործունեության համար։


== Ծանոթագրություններ ==