Պեր Մորուա

Պեր Մորուա (ֆր.՝ Pierre Mauroy, հուլիսի 5, 1928(1928-07-05)[…], Cartignies - հունիսի 7, 2013(2013-06-07)[…], Կլամար), ֆրանսիացի քաղաքական գործիչ, սոցիալիստ, Ֆրանսիայի վարչապետ 1981 թվականի մայիսի 22-ից մինչև 1984 թվականի հուլիսի 17-ը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Նոր դեպարտամենտի Քարթիի դեպարտամենտում, ուսուցչի ընտանիքում, ավարտել է մանկավարժական ուսումնարանը և արտադրական ուսուցման համակարգում դասախոսություններով հանդես եկել։ 
Նա աշխատել է ուսուցիչ,  ղեկավարել է Սոցիալիստական ​​կուսակցության երիտասարդական շարժումը և ուսուցիչների արհմիությունը։ 1945 թվականին նա մասնակցել է սոցիալիստական ​​շարժմանը։
1950-1958 թվականներին եղել է Ֆրանսիայի Սոցիալիստական ​​երիտասարդության ազգային քարտուղար։ 1955-1959 թվականներին՝ Ազգային կրթության ֆեդերացիայի արդյունաբերական ուսուցման քոլեջների աշխատողների արհմիության գլխավոր քարտուղար։ 1961 թվականից աշխատել է որպես Սոցիալիստական ​​կուսակցության Դաշնության քարտուղար իր հայրենի Նոր դեպարտամենտում, որը համարվում էր խոշորագույն կուսակցություններից մեկը։ 1963 թվականից՝ քաղբյուրոյի անդամ էր, իսկ 1966 թվականից՝ գլխավոր քարտուղարի տեղակալ (Գայ Մոլլետ)։ 1965-1968 թվականներին դարձել է ժողովրդավարական և սոցիալիստական ​​ուժերի դաշնության գործադիր կոմիտեի անդամ։ 
1971 թվականին նա սատարել է Ֆրանսուա Միտտերանին և շուտով դարձել  նրա տեղակալը վերակազմավորված Սոցիալիստական ​​կուսակցությունում, գլխավորել է հյուսիսային ֆեդերացիան և ընտրվել  կուսակցության համակարգման հարցերով ազգային քարտուղար (1971-1979 թվականներին)։ 1973 թվականին նա ընտրվել է Լիլի քաղաքապետ և Ֆրանսիայի Ազգային ժողովի անդամ։
Շուտով, սակայն, նա հայտնվել է Միտտերանի հակառակ թևում։ 1979 թվականի ընտրություններում նա դաշնակցել է Միտտերանի ներկուսակցական հակառակորդ Միշել Ռոկարդին։ Այնուամենայնիվ, Միտտերանը չի հեռացրել նրան, Ռոկարդին և Մարուային կուսակցությունից, և նույնիսկ վերջինիս դարձրել է որպես վստահված անձ՝ 1981 թվականին ընտրություններից առաջ։


== Վարչապետի պաշտոնում ==
1981 նախագահական ընտրություններիի հաղթանակից հետո Ֆրանսուա Միտտերանը Մորուային նշանակել է վարչապետ և լուծարել խորհրդարանը՝ օրենսդիր մարմնում մեծամասնություն ստանալու համար։ Հաջորդ ընտրություններին խորհրդարանում ստացան միատարր նախագահական մեծամասնություն։
Մորուայի աշխատանքային գործունեության ընթացքում ընդունվել են մի շարք սոցիալական օրենքներ, աշխատանքային շաբաթը կրճատվել է և դարձել 39 ժամ,  կենսաթոշակ են սահմանել 60 տարիքային խմբերին։ Այնուամենայնիվ, Մորուան փորձել է դեմ լինել 1983 թվականին Միտտերանի կողմից ընդունված սոցիալիստական ​​քաղաքական ծրագրին։ Հաջորդ տարի նա հրաժարական է տվել։
1988-1992 թվականներին (Միտտերանի երկրորդ անգամ վերընտրվելուց հետո, երբ Ռոկարը դարձել էր վարչապետ), Մորուան Ֆրանսիական սոցիալիստական կուսակցություն առաջին քարտուղար էր։


== Սոցինտերնի նախագահ ==
1992-1999 թվականներին Ֆրանսիայի սենատում ընտրվել է Սոցիալիստական ինտերնացիոնալի նախագահ։ 2001 թվականին որպես Լիլի քաղաքապետ նա հրաժարական է տվել, նրան հաջորդել է Մարտին Օբրին, որը նույնպես հայտնի էր որպես սոցիալիստ ակտիվիստ։ Ֆրանսիայի նախագահական ընտրություններին մասնակցելու ժամանակ նա սատարել է Սեգոլեն Ռուայալին։
Նրա անունով է կոչվում Ֆրանսիայի Պեր Մորուա մարզադաշտը։ 


== Պարգևներ ==
Քվեբեկի ազգային շքանշանի սպա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Pierre Mauroy at the French Senate
Biographie du Premier ministre Pierre Mauroy sur gouvernement.fr
Notice biographe de Pierre Mauroy dans le Dictionnaire biographique, mouvement ouvrier, mouvement social]
Pierre Mauroy, de l'enfant à l'éléphant, documentaire biographique à partir de son témoignage et d'archives Archived 2022-01-04 at the Wayback Machine.