armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հինդենբուրգ (դիրիժաբլ)

«Հինդենբուրգը» (լրիվ անունը գերմաներեն՝ LZ 129 Hindenburg, կամ Deutsche Luftschiff Zeppelin #129 Hindenburg) գերմանական մարդատար օդագնացության պարծանքն էր, իր ժամանակաշրջանի համար՝ տեխնոլոգիայի զարգացման ակնառու նմուշներից մեկը։ Այդ կարգին պատկանող դիրիժաբլների շարքում «Հինդենբուրգը» ամենամեծն էր։'«Հինդենբուրգը» շահագործման էր հանձնվել 1935 թվականի մարտին, և այդպես էր անվանվել Գերմանիայի նախկին նախագահ Պաուլ ֆոն Հինդենբուրգի պատվին, որը մահացել էր 1934-ին։
Կատարել է մի քանի թռիչք Եվրոպայում, մինչև իր առաջին անդրատլանտյան ուղերթը ձեռնարկելը։ 1937 թ. մայիսի 3-ին «Հինդենբուրգը» դուրս եկավ Ֆրանկֆուրտից և 3 օր անց, մայիսի 6-ն, ինչպես սպասվում էր, մոտեցավ Ամերիկայի ափերին։ Նյու Ջերսիում գտնվող ռազմա-օդային բազաներից մեկում վայրէջք կատարելու պահին դիրիժաբլի ետևի մասում կրակ բռնկվեց և «Հինդենբուրգը», հրդեհված, տապալվեց գետնին։ Դիրիժաբլի մեջ գտնվող 97 հոգուց 35-ը զոհվեցին, մնացածը ստացան ծանր մարմնական վնասվածքներ։ Մինչև այսօր դեռ պարզ չեն աղետի իսկական պատճառները, գոյություն ունեն միայն ենթադրություններ և անհիմն վարկածներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լեոնբերգ (Վերին Պֆալց)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լեոնբերգ (այլ կիրառումներ)Լեոնբերգ (գերմ.՝ Leonberg), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Մտնում է Տիրշենրոյտ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1029 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 51,33 կմ2։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 3 77 137։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Կլիշկովսկի գյուղական խորհուրդ (Շոստկինսկի շրջան)

Կլիշկովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Клишківська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Շոստկինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կլիշկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 2594 մարդ։ Խորհրդում կա 6 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Հայրամ Բինգհեմ

Հայրամ Բինգհեմ (անգլ.՝ Hiram Bingham, նոյեմբերի 19, 1875(1875-11-19), Հոնոլուլու, Հավայիի թագավորություն - հունիսի 6, 1956(1956-06-06), Վաշինգտոն, Կոլումբիայի շրջան, ԱՄՆ), ամերիկացի հնագետ և քաղաքական գործիչ, հայտնի է դարձել «ինկերի կորած քաղաք» Մաչու Պիկչուի բացահայտմամբ։


== Կենսագրություն ==
Հայրամ Բինգհեմը ծնվել է 1875 թվականի նոյեմբերի 19-ին Հոնոլուլուում։ Նրա հայրը և պապը միսիոներներ էին, որոնք Հավայան կղզիների բնակիչներին քրիստոնեություն էին քարոզում։ Հորից Հայրամը սովորել է լեռնագնացության հմտություններ, որոնք նրան թույլ են տվել ճանապարհորդել դժվարանցանելի լեռնային վայրերում։ 1906 թվականին նա կրկնել է Վենեսուելայից Կոլումբիա Սիմոն Բոլիվարի ճանապարհը, իսկ երկու տարի անց Անդերը հատել է Բուենոս Այրեսից Լիմա ճանապարհով։
1911 թվականին Բինգհեմը գլխավորել է Եյլի համալսարանի կազմակերպած արշավը՝ ուղղված ինկերի կորած քաղաքի որոնմանը, որը չէին կարողացել գտնել իսպանական կոնկիստադորները։ Ըստ ինկերի քաղաքակրթության գրավոր աղբյուրների` քաղաքը պետք է փնտրել Կուսկոյի շրջակայքում` լեռնային անառիկ գագաթների շրջանում։
Կյանքը վտանգելով՝ Բինգհեմն այցելել է ինկերի քաղաքակրթության մի քանի հնագիտական հուշարձաններ. 1911 թվականի հուլիսի 24-ին հայտնաբերել է Մաչու Պիկչու ամրոցը, իսկ օգոստոսին տեսել Վիտկոսի կիսավեր պալատը, որտեղ ինկերի կառավարիչ Մանկո Յուպանկին թաքնվում էր կոնկիստադորներից։ Իր հայտնագործությունները նա նկարագրել է բեսթսելլեր դարձած «Ինկերի երկիրը» (1922), «Մաչու Պիկչու» (1930) և «Ինկերի կորած քաղաքը» (1948) գրքերում։
Բինգհեմը զբաղվել է նաև դասախոսական գործունեությամբ․ Հարվարդի  և Փրինսթոնի համալսարաններում դասավանդել է պատմություն։ Դասախոսական գործունեության մեծ մասն անցկացրել է Եյլի համալսարանում։
1922-1923 թվականներին Բինգհեմը Կոնեկտիկուտի փոխնահանգապետն էր, 1924 թվականին ընտրվել է որպես այդ նահանգի 84-րդ նահանգապետ, սակայն պաշտոնը ստանձնելու հաջորդ օրը պաշտոնաթող Է եղել, որպեսզի ընտրվի սենատ։ Նրա որդիները (ոսկերիչ Չարլզ Թիֆանիի թոռնուհու հետ ամուսնությունից) նույնպես նշանակալի դեր են խաղացել ամերիկյան քաղաքականության մեջ։
Բինգհեմը մահացել է 1956 թվականի հունիսի 6-ին Վաշինգտոնում։ Հուղարկավորվել է Վաշինգտոնի Արլինգթոնյան գերեզմանատանը։ 2008 թվականին ամերիկյան և պերուական կառավարությունները համաձայնություն ձեռք բերեցին Պերու վերադարձնել ինկերի քաղաքակրթության՝ Բինգհեմի կողմից ԱՄՆ տարված 40 հազար առարկաների մի մասը։


== Հիշատակում ==
Հայրամ Բինգհեմին համարում են Ինդիանա Ջոնսի նախատիպերից մեկը։
Հայրամ Բինգհեմի պատվին լուսնի վրա խառնարան է անվանակոչվել։
Հայրամ Բինգհեմի պատվին անվանակոչվել է պերուական երկաթուղային ընկերությանը պատկանող գնացքներից մեկը, որը երթևեկում է Կուսկոյից (Պորոյ կայարան) դեպի Ագուաս Կալիենտես։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալֆրեդ Բինգհեմի Մաչու Պիկչուի հայտնագործողը գրքի կայքը (անգլ.)
Մաչու Պիկչուն The Discovery կայքում (անգլ.)
Ինկերի երկիրը, Հայրամ Բինգհեմ (անգլ.)
Զեյթունի ապստամբություն (1895)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զեյթունի ապստամբությունԶեյթունի 1817 ապստամբությունը հայերի պատասխանն էր Համիդյան կոտորածներին։ Հայերի ինքնապաշտպանական ուժը կոտրելու համար իշխանությունները կարևորում էին նաև այս տարածաշրջանի հպատակեցումը։ Այդ հանգամանքը հասկանալով՝ հայ ազգային ուժերը, մասնավորապես հնչակյանները միջոցներ ձեռնարկեցին լեռնագավառն ամրացնելու ուղղությամբ։ 1895 թվականի ամռանը Զեյթուն տեղափոխվեցին հնչակյան Գարուն Աղասին (Կարապետ Թուր-Սարգսյան), մշեցի հայդուկ Մխո Շահենը (Մխիթար Սեֆերյան) և ուրիշներ։ Ապստամբության փաստական ղեկավար դարձավ Նազարեթ Չավուշը (Նորաշխարհյան)։


== Ռազմական գործողությունների սկիզբը ==
75-ամյա Ղազար Շովրոյանի և Աղասու (Գարուն Աղասի) գլխավորությամբ զեյթունցիները հոկտեմբերի սկզբներին սկսեցին ապստամբությունը։ Մինչև հոկտեմբերի 16-ի լուսաբացը զինաթափեցին թուրքական 700-հոգանոց կայազորը, գրավեցին 600 հրացան, գերմանական 2 հրանոթ և մեծ քանակությամբ այլ զինամթերք։ Զորանոցի վրա բարձրացվեց ապստամբների կարմիր դրոշը՝ «Զեյթունի անկախ իշխանություն» վերտառությամբ։ Կազմվեց Զեյթունի ժամանակավոր կառավարություն՝ Աղասու նախագահությամբ։
1895 թվականի նոյեմբերին Զեյթունի վրա շարժվեց թուրքական երկու բանակ։ Դեկտեմբերի սկզբին ընթացող անհավասար մարտերում հայերը ծանր կորուստներ պատճառեցին թշնամուն։ Ապստամբների շարքերը մի պահ նոսրացան։ Բայց ալեզարդ իշխան Կարապետ Բասիլոսյանը, կոչ անելով կռվել մինչև վերջին շունչը, կարողացավ մարտիկներին կրկին տանել գրոհի։ Թշնամին տվեց ավելի քան հազար սպանված և նահանջեց։ Զեյթունցիները, շրջապատված լինելով մոտ 4 ամիս, չունենալով բավարար սննդամթերք և զինամթերք, քաջաբար դիմադրում էին։


== Արդյունքները ==
Զեյթունի այս հերթական հերոսամարտի լուրը հասնում է նաև Եվրոպա։ Մեծ տերությունների միջամտությամբ 1896 թվականի հունվարի 30-ին Հալեպում կնքվում է հաշտություն։ Կառավարությունը պարտավորվում է

զորքերը հետ քաշել Զեյթունից
ներում շնորհել հայերին, ապահովել նրանց կյանքն ու գույքը
Զեյթունում պետք է նշանակվեր եվրոպացի կառավարիչ, իսկ տեղական պաշտոնակաները լինելու էին հայեր։Այս լուրջ զիջումների դիմաց թուրքերը հնչակյան գործիչներից պահանջեցին զենքը հանձնել ու հեռանալ Զեյթունից։ Ապստամբության շնորհիվ տարածաշրջանը համեմատաբար քիչ տուժեց։


== Ծանոթագրություններ ==
Գեղարդ (երգեցիկ խումբ)

«Գեղարդ» երգեցիկ խումբ, հիմնադրվել է 2001 թվականին Գեղարդի վանքում։


== Պատմություն ==
«Գեղարդ» երգեցիկ խումբը ստեղծվել է 2001 թվականին։ Խմբի հիմնադիր-խմբավարը երգչուհի Անահիտ Պապայանն է, գեղարվեստական ղեկավարը՝ երաժշտագետ-միջնադարագետ Մհեր Նավոյան։ Նախնական շրջանում Անահիտ Պապայանը միայնակ երգել է Գեղարդավանքում։ Հետագայում «Գեղարդ» խմբին միացել են ևս 7 աղջիկ
։
Խումբը Գեղարդի վանքում մասնակցում է Սուրբ Պատարագի երգեցողությանը, խմբի երկացանկում տեղ են գտել V–XV դարերի հայ միջնադարյան մոնոդիաներ (մենակատարային և խմբային կատարումներով), hայ հոգևոր և ժողովրդական երգերի մշակումներ, հայ արդի, ռուս և արևմտաեվրոպացի կոմպոզիտորների ստեղծագործություններ։
Խումբը համերգներով շրջագայել է Գերմանիայում, Ավստրիայում, Ֆինլանդիայում, Չեխիայում, Բելառուսում, Լեհաստանում, Իտալիայում, Ֆրանսիայում, Բելգիայում, Լիբանանում, Շվեդիայում, Ռուսաստանում։ Ստրասբուրում, Շտուտգարտում, Փարիզում, Բեյրութում, Սանկտ Պետերբուրգում մասնակցել է հոգևոր երաժշտության, Մոսկվայում՝ Զատկական, Զալցբուրգում՝ երաժշտության ու դրամայի (երկուսն էլ՝ 2016) միջազգային փառատոներին։ 
Խումբը ձայնագրել է 3 լազերային սկավառակ («Հայ երաժշտություն», 2002, «Հայկական խորան», 2005, «Խորհուրդ խորին», 2013)։


== Մրցանակներ ==
«Կոլոժսկի բլագովեստ» (Մեծ մրցանակ, Գրոդնո) ուղղափառ երգասացությունների
«Հայնովկայի եկեղեցական երաժշտության օրեր» (1-ին մրցանակ, Հայնովկա)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գեղարդ վանքի երգեցիկ խումբը երգասացությունների 9-րդ մրցույթ-փառատոնին շահել է գլխավոր է «Գրան պրին»
Հայկական հոգևոր երաժշտախումբը Բելառուսում շահել է «Գրան պրի»
«Գեղարդ» երգեցիկ խումբը կմասնակցի Զալցբուրգի փառատոնին
Մագո (այլ կիրառումներ)

Մագո անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․

Մագո - գյուղ Ռուսաստանի Խաբարովսկի երկրամասի Նիկոլաևսկի շրջանի կազմում,
Մագո (գետ) - գետակ Լոռու մարզում, Շնագայլ գետի ձախ օժանդակը։
Ներջիկ

Ներջիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խուլփի գավառակում։ Գտնվում էր Խուլփ գետակի բարձրադիր ափին՝ միջին հոսանքի շրջանում։
Ներջիկը հայաբնակ գյուղ էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռյումենիլ

Ռյումենիլ (ֆր.՝ Rumesnil), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 92 մարդ, բնակչության խտությունը` 17.20 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.35 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 175 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 30 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 65 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 46-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 19։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,8 %։ 46 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 45 անձ (23 տղամարդ և 22 կին)։ Գործազուրկ են եղել 1 անձ (1 տղամարդ և 0 կին)։ 19 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Նիվկի (գյուղ, Կորոստենի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիվկիՆիվկի (ուկրաիներեն՝ Нивки), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1843 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նիվկի գյուղում բնակվում էր 131 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,957 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 136,89 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
592

592 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է կիրակի օրը։ Սա մեր թվարկության 592 թվականն է, 
VI դարի 92-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Հովհաննես ԺԱ Չամաշըրճյան

Հովհաննես ԺԱ Չամաշըրճյան (1757, Բաբերդ, Բաբերդի գավառ, Էրզրումի էլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - հուլիսի 26, 1817(1817-07-26), Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն), հայ եկեղեցական գործիչ, Պոլսո Հայոց պատրիարք (1800-1801, 1802-1813)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1757 թվականին, Բաբերդում։ 1800 թվականին ընտրվել է Պոլսո Հայոց պատրիարք, քանի որ Ռուսական կայսրության խարդավանքով գահընկեց էր արվել Դանիել Սուրմառեցին։ Մեկ տարի անց՝ 1801 թվականին պաշտոնանկ է լինում, սակայն, 1802 թվականին վերստին դառնում է Պոլսո պատրիարք և գահակալությունը շարունակում մինչև 1813 թվականը։ 
Հովհաննես ԺԱ Չամաշըրճյանը կառավարում է հաջողությամբ և հանդարտությամբ, կաթոլիկական հարցն էլ առանց չափազանց արծարծելու և գրգռելու։ Հիվանդության պատճառով 1813 թվականին ստիպված է լինում հրաժարվել պաշտոնից։ Մահացել է 1817 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռամոն Մերկադեր

Ռամոն Մերկադեր (ռուս.՝ Хайме Рамон Меркадер дель Рио Эрнандес, հայտնի է նաև ռուս.՝ Рамон Иванович Лопес անունով, հունվարի 25 (փետրվարի 7), 1913, Բարսելոնա, Իսպանիա - հոկտեմբերի 18, 1978(1978-10-18), Հավանա, Կուբա), Ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատի (НКВД) գործակալ, խորհրդային հետախուզության ցուցմամբ սպանել է խորհրդային ընդդիմադիր գործիչ, Իոսիֆ Ստալինի հակառակորդ և ընդդիմախոս Լև Տրոցկուն։ ԽՍՀՄ հերոս (1960)։


== Կենսագրություն ==
Իսպանացի կոմունիստ, հավաքագրվել է իր մոր՝ Մարիա Կարիդադի միջոցով, որը նույնպես խորհրդային գործակալ էր։ Տրոցկուն սպանելու նպատակով Ժակ Մորնար անվան տակ մտերմություն է հաստատել նրա քարտուղարի հետ, ինչի միջոցով ստացել է մուտք դեպի նրա տուն։ 1940 թ. օգոստոսի 20-ին սառցատապարով մահացու հարված է հասցրել Տրոցկուն։ Ձերբակալվել է, հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց և Մեքսիկայի դատարանի կողմից դատապարտվել է 20 տարվա ազատազրկման։ Պատիժը կրել է ամբողջությամբ, ազատ է արձակվել 1960 թ. մայիսի 6-ին, տեղափոխվել է Կուբա, այնուհետև՝ ԽՍՀՄ, որտեղ որոշ ժամանակ աշխատել է մարքսիզմ-լենինիզմի ինստիտուտում։ 1970 - ական թթ. նորից մեկնել է Կուբա։ Մահացել է սարկոմայից։ Թաղված է Մոսկվայի Կունցևյան գերեզմանոցում։


== Ծանոթագրություններ ==
Get Home

«Get Home», ամերիկացի R&B երգիչ ՋեյԱր Կաստրոյի երգը, որում իրենց մասնակցությունն ունեն նաև ամերիկացի ռեփերներ Քիդ Ինկը և Migos խմբի Քուեյվոն։ Այն որպես սինգլ թողարկվել է 2015 թվականի հուլիսի 31-ին։ Երգի պրոդյուսերական աշխատանքով զբաղվել է DJ Mustard-ը։


== Թողարկում ==
Երգը ներկայացվել է 2015 թվականի հուլիսի 21-ին, սակայն որպես սինգլ iTunes-ում թողարկվել է հուլիսի 31-ին։


== Տեսահոլովակ ==
Երգի տեսահոլովակը, որի ռեժիսորներն են Մարկ Քլասֆելդը և Ջեսսի Մալայը, ներկայացվել է 2015 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Կաստրոյի VEVO ալիքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգի տեսահոլովակը ՅուԹյուբ վիդեոհոսթինգում
Նովոպլատնիրովսկայա

Նովոպլատնիրովսկայա (ռուս.՝ Новоплатнировская), ստանիցա Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Լենինգրադսկայայի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3937 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սամբո

Սամբո (ռուս.` самбо - самозащита без оружия, ինքնապաշտպանություն առանց զենքի), մարզական ըմբշամարտի տարբերակ՝ ստեղծված ըմբշամարտի ազգային ձևերի (այդ թվում նաև հայկական կոխի) առավել արդյունավետ հնարքներից։ Ձևավորվել է ԽՍՀՄ-ում ` 1930-ական թվականներին։


== Կանոններ ==
Կանգնած պայքարի ժամանակ մարզիկներին թույլատրվում է ոտքցուկներ, նետումներ կրծքի կամ մեջքի վրայով, հակառակորդին կտրել գետնից կամ փաթաթվել նրան ու կաշկանդել գործողությունները, բռնել ոտքերից։ Պառկած վիճակում կարելի է հակառակորդին սեղմած պահել մեջքի վրա, կիրառել ոտքի և ձեռքի հոդերը ցավեցնող հնարքներ։ Մարտը տեղի է ունենում 9 մ տրամագծով գորգի վրա և տևում է 6-8 րոպե` առանց ընդմիջման։ Մարզիկները հագնում են գոտեկապ կիսախալաթ (տարբեր գույնի), փափուկ կոշիկներ։ Մարտը վարում է մրցավարական բրիգադը։ Հաղթողը որոշվում է միավորների առավելությամբ կամ մաքուր հաղթանակով։


== Պատմական ակնարկ ==
Սամբոյի պաշտոնական մրցումներ անցկացվում են ըստ առանձին տարիքային խմբերի և քաշային (մեծահասակների մինչև 10) կատեգորիաների։ 1938 թ-ին ստեղծվել է սամբոյի համամիութենական ֆեդերացիա։ 1939 թ-ից անցկացվել են ԽՍՀՄ անհատական, 1949 թ-ից՝ թիմային առաջնություններ։ 1966 թ-ին Սիրողական ըմբշամարտի միջազգային ֆեդերացիան (ՖԻԼԱ) սամբոն ճանաչեց որպես սպորտի միջազգային ձև և իր կազմում ստեղծեց սամբոյի ինքնուրույն հանձնաժողով։ Ազգային ֆեդերացիաներ գործում են Մեծ Բրիտանիայում, ԱՄՆ-ում, Մոնղոլիայում, Բուլղարիայում, Իրանում, Ճապոնիայում և այլ երկրներում։ 1967 թ-ին տեղի են ունեցել միջազգային առաջին մրցումները, 1972 թ-ին՝ Եվրոպայի առաջնությունը (Ռիգա), 1973 թ-ին աշխարհի առաջնությունը (Թեհրան)։
Գոյություն ունի նաև սամբոյի մարտական տարբերակ (ինքնապաշտպանություն զինված կամ անզեն հակառակորդից), որն ընդգրկված էր ԽՍՀՄ զինված ուժերի ռազմիկների մարտական պատրաստվածության ծրագրում։ Այժմ անցկացվում են նաև մարտական սամբոյի առաջնություններ։


== Սամբոն Հայաստանում ==
Հայաստանում սամբոն տարածվել է 1950-ական թվականներին։ Հայ մարզիկներից աշխարհի չեմպիոնի կոչում նվաճել է Գ. Հովհաննիսյանը (1981 թ.)։ ԽՍՀՄ չեմպիոն դարձել են Խ. Չիբիքչյանը (1949 թ.), Գ. Թումանյանը (1950 թ.), Ս. Առաքելյանը (1980 թ.)։
Լեսյա Ուկրաինկա

Լեսյա Ուկրաինկա (ուկրաիներեն՝ Леся Українка, իսկական անունը Լարիսա Պետրովնա Կոսաչ-Կվիտկա (ուկրաիներեն՝ Лариса Петрівна Косач-Квітка), փետրվարի 25 1871 - հունիսի 19 1913), ուկրաինացի բանաստեղծուհի, թարգմանչուհի, մշակութային գործիչ։ Ստեղծագործել է բազմապիսի ժանրերում։ Զբաղվել է նաև ժողովրդագրական ստեղծագործության հավաքչությամբ՝ 220 ժողովրդական երգ ձայնագրվել է նրա կատարումից։ Ուկրաինայի ազգային շարժման ակտիվ մասնակից էր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է ազնվականի ընտանիքում։ Վատառողջ լինելու պատճառով ստիպված է եղել շատ տարիներ ապրել Ղրիմում, Վրաստանում, Իտալիայում, Եգիպտոսում։ Կրթություն ստացել է տանը։ Տպագրվել է 13 տարեկանից։ 1902 թվականին ուկրաիներեն է թարգմանել «Կոմունիստական կուսակցության մանիֆեստը»։
Պոեզիայում և դրամատուրգիայում Ուկրաինկան շարունակել ու զարգացրել է Տարաս Շևչենկոյի ավանդույթները։ «Երգերի թևերով» (1893), «Խոհեր ու երազանքներ» (1899) և «Արձագանքներ» (1902) բանաստեղծությունների գրքերը տոգորված են պայքարի ոգով։ Ուկրաինկայի ստեղծագործությանը բնորոշ է հետևողական ինտերնացիոնալիզմը («Ռոբերտ Բրյուս, արքա շոտլանդական», 1894)։ «Գերության երգեր» (1895-1896) և «Ազատության երգեր» (1905) բանաստեղծական շարքերում զինված ապստամբության ուղղակի կոչ է արվում։
Ուկրաինկայի դրամաններն ու դրամատիկ պոեմները գրված են առավելապես պատմական ու դիցաբանական սյուժեներով, բայց արտահայտում են 20-րդ դարի համար արդիական գաղափարներ ու տրամադրություններ՝ «Դիվահարը» (1901), «Բաբելոնյան գերություն» (1903), «Ավերակների վրա» (1904), «Կատակոմբներում» (1905)։ 1905-1907 թվականների հեղափոխություններին համահունչ են «Աշնանային հեքիաթ» (1905, հրատարակվել է 1928 թվականին) «ֆանտաստիկ դրամայի» այլաբանությունները։ Ձևով առավել ազգային է «Անտառի երգը» (1912, բեմադրվել է 1918 թվականին) հեքիաթ-դրաման, որի մոտիվներով ստեղծված են բալետ, օպերա, կինոնկար։ Ուկրաինկային են պատկանում նաև «Կասանդրա» (1908), «Քարե տիրակալը» (1912) և այլ դրամաներ։
Ուկրաինկան գրել է գրաքննադատական հոդվածներ, թարգմանել Հոմերոսի, Վիկտոր Հյուգոյի, Ջորջ Բայրոնի, Շիլլերի, Ադամ Միցկևիչի և այլոց գործերից։ Նրա լավագույն թարգմանությունը Հայնրիխ Հայնեի «Երգերի գիրքն» է (1892)։


== Հիշատակ ==
Լեսյա Ուկրաինկայի անունով կոչվել են բազմաթիվ փողոցներ ԽՍՀՄ տարբեր քաղաքներում, հրապարակ Կիևում։
Մոսկվայում գործում է Լեսյա Ուկրաինկայի անվան գրադարան։
Լուցկի ազգային համալսարանը կրում է Լեսյա Ուկրաինկայի անունը։
Թատրոններ
Կիևի Լեսյա Ուկրաինկայի անվան ազգային ակադեմիական թատրոն։
Դնեպրոպետրովսկի Լեսյա Ուկրաինկայի անվան երաժշտական դրամատիկական թատրոն։
Ուկրաինայում Լեսյա Ուկրաինկայի չորս թանգարան կա՝ Կիևում, Յալտայում, Նովոգրադ-Վոլինսկում և Կոլոդյաժնիում։
Մոսկվայում, Տորոնտոյում և Բալակլավում տեղադրված են Ուկրաինկայի հուշարձանները։


== Փոստային նամականիշեր նվիրված Լեսյա Ուկրաինկային ==

		
		


== Հայերեն թարգմանություններ ==
Լեսյա Ուկրաինկա, Լիրիկա, Երևան, «Հայաստան», 1971, 119 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գաթենդորֆ (Վերին Ֆրանկոնիա)

Գաթենդորֆ (գերմ.՝ Gattendorf), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասի Հոֆ շրջանում։
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիայի վարչական շրջանին։ Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 1119 մարդ։ Զբաղեցնում է՝ 22,18 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ 09 4 75 127։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Պաշտոնական էջ
Աբասգյոլ (լճակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աբասգյոլ (այլ կիրառումներ)Աբասգյոլ (Աբասկյոլ, Աբասկոլ, Աբբասգյոլ, Ապպասկյոլ, թուրքերեն՝ Abbasgöl), լճակ Թուրքիայի Աղրըի մարզում, Հայկական Պար լեռնաշղթայից հյուսիս, Գայլատու լճից ոչ շատ հեռու։
Ըստ հիշատակությունների՝ արհեստական է և գոյանում է մեծ մասամբ ձնհալից։ Աբասգյոլի ջուրը քաղցրահամ է և օգտագործվում է շրջակա բնակավայրերի հողերի ոռոգման համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Պլագիոտրոպիզմ

Պլագիոտրոպիզմ (հուն․՝ τροπος - շրջադարձ, ուղղություն), բույսի օրգանների աճումը գրգռիչի (ծանրության ուժ, լույսի աղբյուր և այլն) ուղղության նկատմամբ որևէ անկյան տակ։ 

Պլագիոտրոպ են կողքային ընձյուղները և արմատները, կոճղարմատները, տերևները։ Սովորաբար այդ օրգաններն ունենում են երկկողմանի սիմետրիկ (դորզո-վենտրալ) կաոուցվածք։
Աճման ուղղության շեղման անկյունը բացարձակ հաստատուն մեծություն չէ սա կարող է փոխվել կախված միջավայրի պայմաններից։


== Գրականություն ==
U. Lüttge, M. Kluge, G. Bauer։ Botanik. 5. Auflage. WILEY-VCH Verlag, Weinheim 2005, ISBN 3-527-31179-3.
N. Campbell u. a.։ Biologie. 1. Auflage. 1. korrigierter Nachdruck. Spektrum Akademischer Verlag, Heidelberg 1997, ISBN 3-8274-0032-5.
P. Sitte, E. W. Weiler, J. W. Kadereit, A. Bresinsky, C. Körner։ Strasburger - Lehrbuch der Botanik für Hochschulen. 34. Auflage. Spektrum Akademischer Verlag, Heidelberg 1999, ISBN 3-8274-0779-6.


== Արտաքին հղումներ ==
Глоссарий.ru: Тропизмы
Wachstums- und Turgorbewegungen Archived 2015-09-26 at the Wayback Machine.
Ջումիթի (Չխորոծղուի շրջան, Խաբումիս)

Ջումիթի (վրաց.՝ ჯუმითი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Չխորոծղուի շրջան‎‎‎ում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 200 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Չխորոծղույից հեռու է 5 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 411 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Աագ

Աագ (ռուս.՝ Ааг), հանգած հրաբուխ Ռուսաստանի Դաշնությունում՝ Կամչատկա թերակղզում։ Մտնում է հրաբուխների Ավաչինա-Կորյակական խմբի մեջ։ Ընկած է այդ խմբի ծայր հյուսիս-արևմոտյան մասում, գործող հրաբուխ Կորյակական սոպկայից դեպի հյուսիս։ Աագի լանջերից սկիզբ են առնում Պինաչևսկայա և Դրեմուչայա գետակները։
Բացարձակ բարձրությունը 2310 մ է։ Հետազոտությունները ցույց են տվել, որ հրաբխի ակտիվությունը սկսվել է դեռևս 1 մլրդ տարի առաջ և ավարտվել է 600 հազ․ տարի առաջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տոլմեցո

Տոլմեցո (իտալերեն՝ Tolmezzo), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 10673 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 162 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 66 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33028։ Հեռախոսային կոդ՝ 0433։
Բնակավայրի հովանավորն է Սան Մարտինոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Կոմունային վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0433 487911
Էլեկտրոնային հասցե։ comune.tolmezzo@com-tolmezzo.regione.fvg.it
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.tolmezzo.ud.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Կասպ

Կասպ (վրաց.՝ კასპი), քաղաք Վրաստանի Շիդա Քարթլի երկրամասում՝ Կուր գետի ափին։ Բնակչությունը՝ ▼12 708 մարդ (2022)։


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլայ Բելյակով

Նիկոլայ Կուզմիչ Բեյլակով (ռուս.՝ Николай Кузьмич Беляков, 1882, Տվերի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - 1948), Բոլշևիկների կուսակցություն անդամ 1907 թվականից 7. երկաթգծերի պահպանման պետ (1918-1920) թվականներին:, հաղորդակցման ուղիների ժովրդական կոմիսարիատի անդամ, Նիկոլավյան երկաթգծերի կոմիսար։


== Կենսագրություն ==
Ճակատային ու թիկունքային ռազմական կազմավորումների համակարգում ընտրվել է Համառուսաստանյան կենտրոնական կազմակերպությունում որպես պետ.
1917 թվականի հոկտեմբերին դարձավ Վարշավայան կայարանի պետը Պետրոգրադում և Վարշավյան երկաթգծերում.
1917 թվականի նոյեմբերին ՀԿԿԿ-ի տնօրենների խորհուրդում, Պետրոգրադյան խորհուդում և զինվորական նախարարների խորգուրդում ընդունվեց որպես պատվիրակության անդամ, որը Ուղևորվում է Բրեստ, Գերմանիայի հետ բանակցությունների։
1918 թվականի հունվարի 30-ից դարձավ Համառուսական կոմիսիայի անդամ, որը պահպանում էր երկաթգծերը, որը 1918 թվականի մարտի 23-ից անցավ ՌՍԳՍՀ-ի կազմը։
1918 թվականի հունիսի 18-ից մինչև 1920 թվականը հաղորդակցման ուղիների ժողովրդական կոմիսարիատի անդամ է եղել, Ադմինիստրատովյան կառավարման և կառավարման պետ է դարձել։ 1919 թվականին, մնալով ընկերության անդամ, գործուղու է ուղղվել դեպի Համառուսաստանյան արտակարգ հանձնաժողով, որպեսզի անընհատ կապի մեջ լինի, ընդ որում նրա վրա բողոք է եկել ՉԿ-ի կողմից։
1920 թվականի հունիսից դարձավ Նիկոլավյան երկաթգծերի կոմիսար։
Աշխատել է որպես 15-րդ կետի պետ Հոկտեմբերյան երկաթգծերում։
1937 թվականին, մինելով Լենիգրադի Գիտահետազոտական համալսարանի տնօրենի տեղակալ, ձերբակալվել է, և հինգ տարվա ազտազրկման է ենթարկվել. Արդարացվել է։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (1484)

Ձեռագրի անվանումը (1484), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1484 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1661-1671թթ․ Հովհաննես գրիչի կողմից։Ստացողը եղել է Հովհաննես սարկավագը։ Գրված է թղթի վրա, որն ունի 28x19,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 359 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 171բ,358բ,հետագայի՝ 358բ (1681թ․),2ա (1795,1798թթ․)։


== Բովանդակություն ==
Միխ․Ասորւոյ ժամանակաց զրոյցք։
Վարդ․ Արևելցւոյ Յիշատակարան թարգմանութեան Միխ․ Ասորւոյ։
Յասորւոց գրոց վասն ԲԺ նահապետաց։
Գր․ Խլաթեցւոյ խրատք ժամակարգութեանց։
Մովս․ Երզնկացւոյ Կարգ թագաւորացն Հայոց ըստ Մովս․ Խորենացւոյ,Ոտանաւոր։
Յաղագս աստիճանաց եկեղեցւոյ։
Ան․ Շիրակացւոյ Թիւք որչափութեանց Հին և Նոր կտակարանացն։
Բանք իմաստնոց։
Սամ․ Անեցւոյ հավաքմունք ի գրոց պատմագրաց։
Թիւք հայրապետաց, թագաւորաց, հայոց կաթողիկոսաց։
Ան․ Շիրակացւոյ Յաղագս կշռոյ, կշռոց և կշռորդաց։
Օրինակ նամակագրութեան։
Եպիփանու Յաղագս ականց։
Գր․ Կեսարացւոյ Անուանք քաղաքաց։
Պատմութիւն Փարէս քաղաքին։ Դաշանց թուղթ։
Մատթ․ Ջուղայեցւոյ Պատասխանիք հարցմանց Աբիսողոմայ։
Թուղթք (Ներս․ Շնորհալի, Էմմանուէլ)։
Մովս․ Խորենացւոյ Պատմութիւն հայոց։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժասմեն Մսրյան

Ժասմեն Իվանի Մսրյան (հունիսի 3, 1932(1932-06-03), Վլադիկավկազ, Հյուսիսկովկասյան երկրամաս, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 21, 2008(2008-06-21), Երևան, Հայաստան), հայ դերասանուհի, ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ։
ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ Վլադիմիր Մսրյանի քույրն է։


== Կենսագրություն ==
Ժասմեն Մսրյանը ծնվել է Օրջոնիկիձեում (այժմ՝ Վլադիկավկազ), դերասանի ընտանիքում։ Միջնակարգ կրթությունն ստացել է Ալավերդու ռուսական դպրոցում։ 1955 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը (Արմեն Գուլակյանի արվեստանոց)։ Ուսումն ավարտելուց հետո, աշխատել է Երևանի Ստանիսլավսկու անվան ռուսական դրամատիկական, ապա՝ Երևանի Պատանի հանդիսատեսի թատրոններում` որպես դերասանուհի։ 1968 թվականից աշխատել է Երևանի Հրաչյա Ղափլանյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնում։


== Դերեր թատրոնում ==
Կախարդուհի` «Ծուռ հայելիների թագավորությունը»
Հերդա՝ «Ձյունե թագուհին»
Տրավեստի՝ «Սուր և սամ»
Նատո՝ «Քանդած օջախ»
Մայր՝ «Անուշ»
Եվփիմե՝ «Սեր և ծիծաղ»
Ռոզալի՝ «Ֆիլումենա Մարտուրանո»
Իշխանուհի՝ «Ռիչարդ Երրորդ»
Արուս՝ «Աշնան արև» (1982, ՀԽՍՀ Պետական մրցանակ)


== Ֆիմեր ==
«Մարդն Օլիմպոսից», 1974
«Բաղդասարը բաժանվում է կնոջից», 1976
«Խոշոր շահում», 1980
«Ծովափնյա արձակուրդ», 1986
«Հարսնացուն Ջերմուկից», 1997


== Ծանոթագրություններ ==
Ալ (Արդահանի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալ (այլ կիրառումներ)Ալ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Արդահանի գավառում, Փոսխովի տեղամասում։
1907 թվականին ուներ 590 բնակիչ։ Գյուղում պահպանվել էր հայկական մեկ եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կիպարիս

Կիպարիս (Κυπάρισσος), հին հունական դիցաբանության մեջ Կեոս թագավորի որդին, ապրել է Կեա կղզու վրա, նրա լավագույն ընկերը եղել է Ապոլլոնը։


== Կենսագրություն ==
Ոսկեգույն եղջյուրներով զարդարված, մարգարտաշար մանյակը պարանոցին Կեոս կղզու Կարթեյան հովտում կանգնած էր հավերժահարսերին նվիրաբերված մի գեղեցիկ եղջերու։ Նա թույլ էր տալիս փաղաքշել և սիրել իրեն, մտնում էր մարդկանց տները և չէր վախենում նրանցից։ 
Ոչ մեկը անտարբեր չէր եղջերուի հանդեպ, սակայն ամենաշատը նրան սիրում էր Կեոս թագավորի որդին՝ Կիպարիսը։ Կիպարիսը հաճախ էր եղջերուին զբոսնելու տանում, նրանք գնում էին ծաղկաշատ արոտավայրեր, ծաղկավետ հովիտներ։ Նրանք հաճախ էին խաղում իրար հետ, երբ Կիպարիսը հեծնում էր նրան և սլանում դեպի Կարթեյան դաշտավայրերը։
Ամառային մի շոգ օր Կիպարիսը իր ընկեր Ապոլլոնի հետ որս էր անում, իսկ եղջերուն չդիմանալով տապին պառկել էր թփուտում պաշտպանվելով կիզիչ արևից։ Հանկարծ Կիպարիսը եղջերու է տեսնում և արձակում իր սրածայր նետը, այն մահացու հարված է հասցնում կենդանուն։ Կիպարիսը անգամ չէր էլ պատկերացնում, որ վիրավոր կենդանին իր եղջերուն է, քանի որ չէր ճանաչել նրան։ Եղջերուն սպանված էր, իսկ Կիպարիսը վշտահար։ Նա ցանկանում էր ինքն էլ մահանալ իր սիրելի կենդանու հետ։ Ապոլլոնը փորձում էր սփոփել տղային, բայց անօգուտ էր։ Նա կատարեց տղայի խնդրանքը և հավերժական անմար վիշտ տվեց Կիպարիսին։
Ապոլլոնը պատանուն ծառ դարձրեց։ Կիպարիսի մարմինը կեղևապատվեց, իսկ մազերը փշատերև դարձան։ Վշտահար էր նաև Ապոլլոնը տեսնելով պատանուն կիպարիս ծառ դարձած և մրմնջաց.
- Հավերժ պիտի թախծեմ քեզ համար, գեղեցիկ պատանի, դու ևս պիտի թախծես ուրիշի վշտով։ Ուրեմն, հավերժ վշտացյալների հետ եղիր։
Հույները այդ ժամանակվանից սկսած փշատերևով են զարդարում թաղման խարույկները, կիպարիս տնկում շիրիմների մոտ։ Հանգուցյալների տների դռների վրա կախում են կիպարիսի ճյուղեր և այն համարվում է վշտացյալների ծառ։


== Գրականություն ==
Ն. Ա. Կուն. Հին Հունաստանի լեգենդներն ու առասպելները - 1989 թ.
Կեդրովայա (Տոմի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կեդրովայա (այլ կիրառումներ)Կեդրովայա (ռուս.՝ Кедровая), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Իզիլի գետի ձախ ափին՝ 497 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ինյա գետ, գետի ենթաավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Գրեզակ

Գրեզակ  (ֆր.՝ Grézac ), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Կոզ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սենտ շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17183։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 823 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Գրեզակ (ֆր.)]
Վիկտորիա (գյուղ, Պրիյատինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎիկտորիաՎիկտորիա (ուկրաիներեն՝ Вікторія), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պրիյատինի շրջանում։
ՈՒՎՏԿՕԴ կոդը՝ 5323881401: 2001 թվականի տվյալներով Վիկտորիա գյուղում բնակվում էր 1 042 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2063 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 505,09 մարդ/կմ²։
Համարվում է Վիկտորիյսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնը, որի մեջ, բացի այդ, Արխեմովկա գյուղը։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Վիկտորիա գյուղը գտնվում է Գնիլայա Օրժիցա գետի ձախ ափից 4 կմ հեռավորության վրա, Արխեմովկա գյուղից 3 կմ հեռավորության վրա։ Մոտակայքում անցնում է M-03 ավտոճանապարհը։


== Անվան ծագումնաբանություն ==
Ուկրաինայի տարածքում կա 2 բնակավայր Վիկտորիա անվամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Արիել Իբագասա

Արիել Միգել Սանտիագո Իբագասա ' (իսպ.՝ Ariel Miguel Santiago Ibagaza, հոկտեմբերի 27, 1976(1976-10-27)[…], Բուենոս Այրես, Արգենտինա), արգենտինացի ֆուտբոլիստ, հանդես է եկել կիսապաշտպանի դիրքում։


== Կարիերա ==
Իբագասան իր պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է «Լանուս» ֆուտբոլային ակումբում։ 1998 թվականի հուլիսին տեղափոխվել է իսպանական «Մալյորկա» ֆուտբոլային ակումբ։ Արիելն օգնել է իր թիմին 1998/1999 թվականներին զբաղեցնել է երրորդ տեղը Իսպանիայի առաջնությունում և հայտնվել ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների լիգայի որակավորման երրորդ փուլում։
2000/2001 թվականների Իսպանիայի առաջնությունում, որտեղ Իբագասը խփել է 10  գոլ, նա նշանակվել է «Մալյորկի» ակումբի թիմի ավագ և մնացել է որպես ավագ մինչև «Ատլետիկո Մադրիդ» տեղափոխվելը 2003 թվականին։ Մադրիդում Արիելն անցկացրել է երեք մրցաշրջան՝ «Ատլետիկոյի» կազմում անցկացնելով  85 խաղ Իպանիայի առաջնությունում։ 2006 թվականին նա վերադարձել է «Մալյորկա», որտեղ անցկացրել է հաջորդ երկու մրցաշրջանները։
2008 թվականի հուլիսին Իբագասան տեղափոխվել է «Վիլյառեալ» 1,5 մլն եվրոյով՝ ակումբի հետ կնքելով պայմանագիր երկու տարով։ Արգենտինացին չկարողացավ պայմանավորվել «Վիլյառեալ» ակումբի հետ  նոր պայմանագրի կնքման վերաբերյալ և 2010 թվականի հուլիսին ազատ գործակալի կարգավիճակով տեղափոխվեց հունական «Օլիմպիակոս» ֆուտբոլային ակումբ, որի հետ կնքել է երկամյա պայմանագիր։ 2012 թվականի ամռանը Իբագասը երկարացրել է «Օլիմպիակոս» ակումբի հետ պայմանագիրը ևս մեկ մրցաշրջանով։ 2014-2015 թվականներին խաղացել հունական «Պանիոնիոս» ակումբում։


== Ձեռքբերումներ ==
Իսպանիայի գավաթի դափնեկիր – (2002/2003) («Մալորկա»)
Աշխարհի երիտասարդական առաջնության հաղթող – (1995) (Արգենտինայի հավաքական)
Հունաստանի չեմպիոն – 2010/2011, 2011/2012, 2012/2013, 2013/2014
Հունաստանի գավաթի դափնեկիր – 2011/2012


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արիել Իբագասա պրոֆիլը BDFutbol կայքում
Վիճակագրութունը National Football Teams կայքում(անգլ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Թերեզա Ֆորսադես

Մարիա Թերեզա Ֆորսադես ի Վիլա (Կաղապար:IPA-ca, մայիսի 10, 1966(1966-05-10)[…], Բարսելոնա, Իսպանիա), կատալոնացի բժիշկ և Բենեդիկտյան միաբանության միանձնուհի։ Հասարակական ակտիվիստ է և իր թիրախում հանրային առողջապահությունն է։ Միջազգային ուշադրության է արժանացել դեղանյութերի արտադրությանն ուղված իր քննադատությունների շնորհիվ։ Նա նաև վիճահարույց գրող է կեղծ ուսմունքների (պսևդոգիտություն), քրիստոնեական ֆեմինիզմի և Կատալոնիայի անկախացման համար շարժման ոլորտներում։


== Կրթություն ==
Ծնվել է 1966 թվականին Բարսելոնայում և մեծացել է մի տանը, որտեղ նրա ծնողները մերժել են կրոնական գաղափարախոսությունները։ Այնուհանդերձ, նա ուղարկվել է Sacred Heart մասնավոր դպրոց, որտեղ նա կրոնական քույրերի օգնությամբ Աստվածաշնչի ուսումնասիրության ժամանակ հայտնաբերել է կրոնական հավատքը։ Ապա Բարսելոնայի համալսարանում սկսել է ուսումնասիրել բժշկություն։ 1992 թվականին տեղափոխել է Միացյալ Նահանգներ, որտեղ 1995 թվականին ավարտել է Ֆուֆֆալոյի համալսարանի Բժշկագիտական դպրոցը՝ մասնագիտանալով ներքին հիվանդությունների ոլորտում։ Կրթաթոշակ ստանալուց հետո տեղափոխվել է Քեմբրիջ (Մասսաչուսեթս), որտեղ 1997 թվականին Հարվարդի Աստվածաբանության դպրոցից ստացել է Աստվածաբանության մագիստրոսի աստիճան։
Որոշակի քննությունների նախապատրաստվելու համար նա բնակություն է հաստատել Իսպանիայի Մոնտսերրատե քաղաքի Սուրբ Բենդիկտ վանքում և կապեր է ստեղծել Մոնսերրատի աբբայության հետ, որի արդյունքում նա զգացել է վանականի կյանքով ապրելու իր իղձը։ 1997 թվականի սեպտեմբերին նա վերադարձավ վանք, որտեղ հետևում էր Բենեդիկտյան միաբանության միանձնուհիների ապրելակերպին, թեև դեռ աշխատում է կրոնական ուսումնասիրությունների, աստվածաբանության և բժշկության ոլորտներում։ 2004 թվականին Բարսելոնայի համալսարանից ստացել է Հանրային առողջապահության ոլորտում իր դոկտորական աստիճանը։ 2005 թվականին ստացել է աստվածաբանության աստիճան։ 2009 թվականին Կատալոնիայի աստվածաբանության դպրոցից ստացել է դոկտորի կոչում։


== Աշխատություններ ==
Թերեզա Ֆորսադեսը գրել է երեք գիրք․

La Trinitat avui («Սուրբ Երրորդությունն այսօր») (Publicacions de l’Abadia de Montserrat, 2005)
Els crims de les grans companies farmacèutiques («Խոշոր դեղագործական ընկերությունների հանցագործությունները») (Cristianisme i Justícia, 2006)
La teologia feminista en la història («Ֆեմինիստ աստվածաբանությունը պատմության մեջ») (Fragmenta Editorial, 2007)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Sister Teresa Forcades: Europe's most radical nun, BBC News
Desmontando a la monja-bulo. El País 1 January 2009
Crimes and abuses of the Pharmaceutical Industry. Cristianisme i Justícia, December 2006, 84-9730-152-8
Բոլշայա Կրեստովայա

Բոլշայա Կրեստովայա (ռուս.՝ Большая Крестовая), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 24 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հայկաշեն

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հայկաշեն (այլ կիրառումներ)Հայկաշեն, ավան Մեծ Հայքի Տուրուբերան աշխարհի Հարք գավառում, Խաչ լճից դեպի արևմուտք, ներկայիս Օրենքենտ գյուղից դեպի հարավ, Բըլըջան լեռան արևելյան ստորոտում։ Ըստ Մովսես Խորենացու վկայության, անվանադիր նախնի Հայկ նահապետը կառուցեց է այս ավանը, երբ իր որդիների, թոռների և ընդոծինների հետ Բաբելոնից վերադարձավ իր նախնիների (հայրերի) գավառը՝ այսինը Հարք։ Քանի որ Հայկաշենը կառուցվեց նախքան Դյուցազնամարտը՝ Հայկի և Բելի պատերազմը, հետևաբար Հայկաշենը պետք է որ կառուցված լինի մոտավորապես մ.թ.ա. 2493-2494 թթ.։
Ներկայում պահպանվել են ավանի ավերակները։ Շինությունները կառուցվել էին շրջանաձև դասավորված խոշոր անտաշ քարերից։ Ավանը շրջապատված էր մոտ 600 մ երկայնությամբ շրջանաձև պարսպապատով։ Միջնավանը ունի մոտ 250 մ շրջանագիծ։ Ավանի շրջանաձև հատակագիծը և շինությունները հիշեցնում է դարաշրջանի հնդեվրոպական այլ շինություններ (օրինակ Արքայիմը)։ Հայկաշենից դեպի արևմուտք, 300 մ հեռավորության վրա, գտնվում է մի աղբյուր, որից և օգտվել են ավանի հնավուրց բնակիչները։ Հայկաշենից մոտ 2 կմ դեպի հարավ-արևմուտք գտնվում է նախկին Գերեզմանք կոչվող լեռը, որի գագաթին, ըստ ավանդության, Հայկը զետեղել էր սպանված Բել բռնակալի դիակը։ Ըստ որոշ աղբյուրների, այդ լեռան ներկայիս թուրքերեն անվանումը՝ Բըլըջան առաջացել է «Բելի ջան» (Բելի մարմին) բառակապակցությունից։
Վոնդոժ

Վոնդոժ (ռուս.՝ Вондожь), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սիտ գետի աջ ափում՝ 23 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 59 կմ է։ Ավազանի տարածքը 574 կմ²։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100112103000005993
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000599
Ավազանի կոդը - 03.02.01.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սան Խորխե

Սան Խորխե (իսպ.՝ San Jorge), բնակավայր Ուրուգվայի հարավարևելյան մասում, Դուրասնո դեպարտամենտում։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է՝ 502 մարդ.

Աղբյուր։ Instituto Nacional de Estadística de Uruguay։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սան Խորխեի պլանը Archived 2012-10-10 at the Wayback Machine.
Սզնի պոնտական

Սզնի, ալոճ պոնտական (լատ.՝ Crataegus pontica), վարդազգիների ընտանիքին պատկանող տերևաթափ 5-10 սմ բարձրությամբ ծածկասերմ երաշտադիմացկուն մեղրատու դեկորատիվ անփուշ ծառ։ Բնի տրամագիծը հասնում է 20-40 սմ-ի։ Ճյուղերը մուգ մոխրագույն են։ Միամյա շիվերը և ընձյուղները թաղիքամազմզուկապատ են։ Տերևները ձվաձև են կամ ձվաձև շեղանկյուն, լայն սեպաձև հիմքով, 5-7 խոր կտրատված բաժիններով, որոնք ամբողջաեզր են, կամ ունեն 1-4 խոշոր, ատամնաեզր բլթակներ, 4,5-6,5 սմ երկարությամբ, ամուր, կապտականաչ, սեղմված մազմզուկապատ, հետագայում՝ գրեթե մերկ։ Տերևակոթունն ունի 1-1,5 սմ երկարություն։ Ծաղկաբույլերը կոմպակտ են, 3-5 սմ տրամագծով, 6-14 ծաղիկներից կազմված։ Պտուղները բավականին խոշոր են և համեղ։
Ծաղիկներն ունեն 1,5-2 սմ տրամագիծ։ Բաժակաթերթիկները սրածայր են, հիպանթիումի նման թաղիքամազմզուկապատ, առէջները 20 հատ են, սպիտակ փոշանոթներով, սռնակները 2-3-ն են։ Պտուղները բևեռների կողմից խիստ սեղմված են, 1,5-2,8 սմ տրամագծով, կանաչադեղնավունից մինչև նարնջադեղին, ուտելի են։ Կորիզների թիվը հասնում է 2-3-ի։ Ծաղկում է մայիսին, պտուղները հասունանում են սեպտեմբերին։
Տարածված է Կովկասում, Միջին Ասիայում, Իրանում, Արևմտյան Հայաստանում։ Մեր հանրապետության տարածքում հանդիպում է Արարատի մարզում, Մեղրիում, Վայքում, որտեղ աճում է չոր, քարքարոտ թեքություններում, անտառների եզրերին, ծովի մակերևույթից 900-1200 մ բարձրություններում։


== Նկարագրություն ==
3-6 մ բարձրությամբ ոչ բարձր ծառ կամ թուփ է։ Եռաբլթակ սեպաձև հիմքով և կաշենման տերևները երկու կողմից փափուկ մազոտ են, պարզ, հակաձվաձև կամ ռոմբաձև, խոր 5-7 բաժան։ Պտուղները կլորավուն օվալ կամ տանձաձև են, դեղին, թեթևակի կողերով, թույլ թավոտ։ Կորիզները 4-5-ն են։ Գեղազարդային, լավ մեղրատու բույս է։ Ունի արժեքավոր բնափայտ, որն օգտագործում են իրեր պատրաստելու համար։


== Տարածվածություն ==
Հանդիպում է Երևանի («Խոսրովի անտառ» պետական արգելոց, Ուրցաձոր, Դագնա) և Դարեղեգիսի (գյուղ՝ Արենի) ֆլորիստիկական շրջաններում։ Աճում է նաև Կենտրոնական և Արևելյան Անդրկովկասում, Իրաքում, Իրանում և Միջին Ասիայում։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է ստորին և միջին լեռնային գոտիներում՝ ծովի մակարդակից 800-1800 մ բարձրությունների վրա, չոր քարքարոտ լանջերին, կաղնու և գիհու նոսրանտառներում։ Ծաղկում է մայիսին, պտղաբերում՝ հունիս-հոկտեմբերին։


== Պահպանություն ==
Խոցելի տեսակ է։ Արեալի տարածքում հազվադեպ է հանդիպում։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 500 կմ²-ից պակաս է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված էր որպես հազվագյուտ տեսակ։ Ընդգրկված չէ CITES–ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Պոպուլյացիայի մի մասը պահպանվում է «Խոսրովի անտառ» պետական արգելոցի տարածքում։


== Ծանոթագրություններ ==
A Thousand Years (երգ, Քրիստինա Փերրի)

«A Thousand Years» (անգլ. թարգմանաբար՝ «Հազարավոր տարիներ»), երգ, որը ձայնագրել է ամերիկացի երգչուհի և երգահան Քրիստինա Փերրին։ Երգի բառերը գրել են Փերրիին և Դավիդ Հոդջեսը՝ «Մթնշաղ. Լուսաբաց՝ Մաս 1» ֆիլմի համար։ Երգը թողարկվել է 2011 թվականի հոկտեմբերի 18-ին թվային տարբերակով և ծառայում է որպես երկրորդ սինգլ ֆիլմի համար։ Փերրիին վերաձայնագրել է երգը Սթիվ Կազիի հետ համատեղ Մթնշաղ. Լուսաբաց՝ Մաս 2 ֆիլմի համար։


== Կոմպոզիցիա ==
«A Thousand Years» երգը գրված է սի-բեմոլ մաժորի տոնայնությամբ՝ F3-ից մինչև C5 (մեցցո-սոպրանո երգչաձայն) վոկալ միջակայքով։
Երգը նվիրված է Էդվարդ Կալլեն և Բելլա Սվոր կերպարների սիրուն։


== Երաժշտության տեսահոլովակը ==
Այս երգի պաշտոնական տեսահոլովակի (բառերով) պրեմիերան տեղի է ունեցել 2011 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Քրիստինայի Ֆեյսբուքյան և Թվիթթերյան պաշտոնական էջերում, ինչպես նաև նրա պաշտոնական կայքէջում։ 2011 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Քրիստինա Փերրիին ՅուԹյուբյան իր ալիքում թողարկել է այդ երգի պաշտոնական տեսանյութը։ Տեսանյութը սկսվում է Փերրիի՝ մոմ բռնելու տեսարանով։ Տեսահոլովակում ներկայացված են «Մթնշաղ. Լուսաբաց՝ Մաս 1» ֆիլմից մի քանի տեսարաններ, բայց հիմնական տեսարանը նկարված է մի սենյակում, որի հատակը լի է մոմերով և որտեղ էլ Փերրին երգում է։ Փերրիի տեսահոլովակն ավարտվում է այն տեսարանով, որտեղ երգչուհին երգում է արևամուտի ժամանակ։
Տեսահոլովակն ունի ավելի քան 1,7 մլրդ դիտում և 10 մլն լայքեր ՅուԹյուբում, ինչը այն դարձնում է ՅուԹյուբում ամենաշատ դիտված 90 տեսանյութերից մեկը։


== Ներկայացումներ ==
2011 թվականի հոկտեմբերի 23-ին երգը նորամուտը նշել է ամերիկյան Billboard Hot 100 հիթ-շքերթում և Canadian Hot 100 հիթ-շքերթում 70 համարի ներքո։ Ի վերջո, նա հասել է Billboard Hot 100-ի 31-ի գագաթնակետին, որը Փերրիին պարգևել է իր երկրորդ լավագույն 40-րդ հիթը։ 2013 թվականի հուլիսին երգը վաճառվել է ԱՄՆ-ում ավելի քան երեք միլիոն թվային ներբեռնումներով։ 2014 թվականի հունիսի դրությամբ ԱՄՆ-ում վաճառվել է այդ երգի 3 657 000 օրինակ։ 2018 թվականի օգոստոսի 3-ին սինգլը յոթ անգամ հավաստագրվել է ձայնագրող ընկերությունների ամերիկյան ասոցիացիայի (RIAA) կողմից՝ Միացյալ Նահանգներում յոթ միլիոն թվային պատճենների վաճառքի համար։
2011 թվականին Մեծ Բրիտանիայում երգը հասել է 32-րդ հորիզոնականին իր սկզբնական թողարկման մեջ։ Հաջորդ տարի «Մթնշաղ. Լուսաբաց՝ Մաս 1» ֆիլմի թողարկումից հետո, այն հասել է 13-ի գագաթնակետին։ 2013 թվականին, The X Factor (Մեծ Բրիտանիա) մրցույթում ներկայացվելուց հետո, երգը գրավել է 11-րդ հորիզոնականը։


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրումներ ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Video on her official channel ՅուԹյուբում
Ռոկուր է Ֆլաբա

Ռոկուր է Ֆլաբա (ֆր.՝ Raucourt-et-Flaba), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 869 մարդ, բնակչության խտությունը` 39.81 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 21.83 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 85 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 26 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 529 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 360-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 169։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,1 %։ 360 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 325 անձ (189 տղամարդ և 136 կին)։ Գործազուրկ են եղել 35 անձ (20 տղամարդ և 15 կին)։ 169 անաշխատունակներից 38-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 54-ը` թոշակառուներ, իսկ 77-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Աբրամովկա (Կամենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աբրամովկա (այլ կիրառումներ)Աբրամովկա (ռուս.՝ Абрамовка), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կամենսկի շրջանում։ Մտնում է Ստարոստանիչնի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Ունի 8-9 փողոց։ Բնակչության թվաքանակը 2010 թվականի տվյալներով եղել է 790։


== Աշխարհագրություն ==
Աբրամովկան ընկած է շրջանի վարչական կենտրոնից՝ Գլուբոկիից 20 միլոմետր դեպի հարավ։ Մերձակա գյուղական բնակավայրը Դիչենսկին է։


== Պատմություն ==
Աբրամովկայում է ծնվել ծանրամարտիկ Իվան Ուդոդովը, ով 1952 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերում նվաճել է ոսկե մեդալ և այդպիսով դարձել խորհրդային առաջին օլիմպիական չեմպիոն ծանրամարտիկը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ավարա-Օզու

Ավարա-Օզու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սայաթ-Նովա (ֆիլմ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սայաթ-Նովա (այլ կիրառումներ)Սայաթ-Նովա, 1960 թ. «Երևան» հեռուստատեսության կինոխմբագրությունում նկարահանված սև-սպիտակ ֆիլմ։ Ռեժիսոր՝ Կիմ Արզումանյան (1926-2002)։


== Սյուժե ==
Ֆիլմում պատկերված է միջնադարյան հայ աշուղ Սայաթ-Նովայի (1712-1795) կյանքը, որն իր տաղանդի շնորհիվ մեծ ճանաչում է ձեռք բերում և դառնում վրաց Հերակլ II թագավորի պալատական երգիչը։ Կինոնկարում ներկայացվում է Սայաթ-Նովայի և Աննայի մեծ սիրո պատմությունը։


== Դերերում ==
Սայաթ-Նովա – Բաբկեն Ներսիսյան
դոստի – Արտաշես Արևշատյան
թագավոր – Գեղամ Հարությունյան
Աննա – Մետաքսյա Սիմոնյան
թագուհի – Հեղինե Հովհաննիսյան
Ավետ աղա – Ավետ Ավետիսյան
Ամիլախվարի – Գուրգեն Հակոբյան
Սայաթի հայրը – Հ. Հայրապետյան
Հարություն – Հ. Գարբուզյան
Վարդան – Վլադիմիր Աբաջյան
Շալիկո – Շահում Ղազարյան
Ռաշիդ – Ա. Սիմոնյան
իշխան Չիկովանի – Մամիկոն Մանուկյան
Դավիթ Սրբազան – Հովակ Գալոյան
Աշուղ Ֆաթուլլա – Դավիթ Պողոսյաներգիչ՝ Նորայր Մնացականյան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Սայաթ-Նովա» ֆիլմ,
Նիկոլայ Կուրսել

Նիկոլայ Պավելի Կուրսել (ապրիլի 20, 1891(1891-04-20), Մոլդովա - 1938), հայ խորհրդային քաղաքական գործիչ, ԽՄԿԿ անդամ (1919)։
Ծնվել է 1891 թվականի ապրիլի 20-ին  Բելցիում (Մոլդովա)։ Ավարտել է Մոսկվայի Լազարյան ճեմարանը և պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ 1922 թվականին Ալեքսանդր Մյասնիկյանի հրավերով փոխադրվել է Երևան, ուր մինչև 1928 թվականը աշխատել է որպես Հայկոոպի վարչության նախագահ։ 1928-1930 թվականներին եղել է Անդրֆեդերացիայի սպառկոոպերացիայի վարչության նախագահի տեղակալ, ապա՝ նախագահ։ 1930-1931 թվականներին՝ Անդրֆեդերացիայի ֆինանսների, այնուհետև՝ մատակարարման ժողկոմների տեղակալ։ 1931-1935 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ ժողկոմխորհի նախագահի տեղակալ։ 1935-1938 թվականներին ղեկավարել է Երևանի սինթետիկ կաուչուկի կոմբինատի շինարարության և շահագործման վարչությունը։
Խեք

Խեք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հայոց ձոր գավառում։ 1909 թվականին ուներ 148 (29 ընտանիք) հայ բնակիչ։ Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։ Գյուղում կար եկեղեցի (Ս. Սարգիս)։ Խեքի հարավ-արևմուտքում մասում էր գտնվում կիսավեր վանքը (Ս. Գևորգ)։ Խեքի հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է բռնագաղթի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Շումիլիխա (գետ, թափվում է Բայկալ)

Շումիլիխա (ռուս.՝ Шумилиха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Հյուսիս-Բայկալսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բայկալ գետի ափին։


== Աշխարհագրություն ==
Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն և շրջաների ջրահավաք տարածքների տվյալների՝ պատրաստված է ջրային ռեսուրսների գործակալության
հիմնա վրա․

Ավազանային շրջանը՝ Անգարո Բայկալյան
Գետի ավազան՝ Միջին և Փոքր ավազաներ և Բայկալ լճի հարավային մաս
Ենթավազանը՝ բացակայում է


== Տես նաև ==
Բայկալ լիճՏվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 16040000112116300003757
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 116300375
Ավազանի կոդը - 16.04.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 16
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 3


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.