armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Առաջինները

«Առաջինները» (ռուս.՝ «Первые»), ռուսական դրամատիկական ֆիլմ՝ նկարահանված ռեժիսոր Դմիտրի Սուվորովի կողմից։
Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2018 թվականի հունիսի 7-ին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է ամուսիններ Վասիլի և Տատյանա Պրոնչիշչևների՝ Արկտիկայի բևեռային հետազոտողների հարաբերությունների և սխրանքի մասին Մեծ հյուսիսային արշավախմբի Լենա-Ենիսեյան ջոկատի կազմում։


== Դերերում ==
Նաիլ Աբդրախմանով – Վասիլիյ Պրոնչիշչև
Ալինա Լանինա – Տատյանա Ֆեոդորովնա Պրոնչիշչևա
Եվգենի Տկաչուկ – Սեմյոն Չելյուսկին
Վասիլի Բորիսով – Եգորով, գարդեմարին
Վալերի Բարինով – Վիտուս Բերինգ
Դանիլա Յակուշև – բոցման
Եգոր Տիմցունիկ
Սերգեյ Ռոստ – Ֆարվարսոն
Դմիտրի Նիկուլին
Սերգեյ Տերեշչենկո
Ալեքսանդր Դյաչենկո – Պետրոս I
Վալենտինա Բորտովիկ – Եկատիրինա I
Թամարա Օբուտովա


== Նկարահանող խումբ ==
Պրոդյուսերներ՝ Յուրի Օբուխով, Ալեքսեյ Ռյազանցև
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Դմիտրի Սուվորով
Սցենարի հեղինակներ՝ Անաստասիա Իստոմինա, Սերգեյ Մուրատովի և Վասիլի Բլեդնովի մասնակցությամբ (Վլադիմիր Ֆեոդորովի «Մարիայի համաստեղությունը» պիեսի հիման վրա)
Բեմադրող օպերատոր՝ Գրիգորի Ռուդակով, Սերգեյ Կուլիշենկոյի մասնակցությամբ
Կոմպոզիտոր՝ Ալեքսեյ Շելիգին
Նկարիչներ՝ Սերգեյ Ժակուլին, Սերգեյ Ավստրիևսկիխ և Միխայիլ Եգորով
Մոնտաժող՝ Մարիա Սերգեենկովա
Երկրորդ ռեժիսորներ՝ Պյոտր Պրյախին, Մաքսիմ Անտիպով  Խմբագիր՝ Վիկտոր Սմոկտի


== Ստեղծողներ ==
Ֆիլմը հիմնված է «Մարիայի համաստեղությունը» պիեսի վրա, որը Յակուտսկում բեմադրվել է Վլադիմիր Ֆեոդորովի համանուն ստեղծագործության հիման վրա։
Հատուկ նկարի համար Պետրոզավոդսկի «Վարյագ» նավաշինարանում կառուցվել է «Якуцкъ» առագաստային թիանավի կրկնօրինակը, որը գտնվում էր Հյուսիսային մեծ արշավախմբի ջոկատում, ունեցել է 20 մետր երկարություն և 5 մետր լայնություն, մոտ 20 տոննա ջրծավալ։
Ֆիլմի նկարահանումներն անցկացվել են Սանկտ Պետերբուրգում, Մոսկվայում, Յակուտսկում, Պետրոզավոդսկում, Սորտավալայում և Ռիեկկալանսաարի կղզում։


== Արտադրություն ==
Ֆիլմի վրա աշխատել են «Կարո Փրոդաքշն», «Սախա ֆիլմ», «Լենֆիլմ» և «Կարո վարձույթ» կինոընկերությունները։ Սցենարն ընտրվել էր փորձագիտական հանձնաժողովի կողմից և ստացել է դրամաշնորհ Մշակույթի նախարարությունից։ Ֆինանսավորմամբ զբաղվել են Ռուսական աշխարհագրական միությունը և Յակուտիան։ Նախագծին աջակցել է Սախայի Հանրապետության ղեկավար Եգոր Բորիսովը։


== Ծանոթագրություններ ==
Լեխաինդրավո

Լեխաինդրավո (վրաց.՝ ლეხაინდრავო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մարտվիլի շրջան‎‎‎ում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 120 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Մարտվիլյից հեռու է 10 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 754 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Արգիք

Արգիք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Թորթումի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Իտապեկուրու Միրին

Իտապեկուրու Միրին (պորտ.՝ Itapecuru Mirim), համայնք Բրազիլիայի Հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ Մարանիան նահանգի արևմտյան մարզում։ Մտնում է Իմպերատրիսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 51 338 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 165,585 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 44,0 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1870 թվականին հունիսի 21-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 71.778.590,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.412,38 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,609 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Տրանկաս (դեպարտամենտ)

Տրանկաս  (իսպ.՝ Departamento de Trancas), դեպարտամենտ Արգենտինայում, Տուկուման պրովինցիայի կազմում։ Տարածքը՝ 2862 կմ2։ բնակչությունը՝ 15,5 հազար մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 5.4 մարդ/կմ2։ Վարչական կենտրոնը Տրանկասն է։


== Աշխարհագրություն ==
Դեպարտամենտը գտնվում է Տրանկաս պրովինցիայի արևելքում։ Սահմանակից է՝.

հյուսիսում՝ Սալտա դեպարտամենտին
արևելքում՝ Բուրույակա դեպարտամենտին
հարավում՝ Տիխի Բեխո դեպարտամենտին
արևմուտքում՝ Տաֆի դել Բալե դեպարտամենտին


== Խոշոր բնակավայրեր ==
Սիվոզա (Կուզայի վտակ)

Սիվոզա (ռուս.՝ Сивоза), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կուզա գետի աջ ափին 17 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 19 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010300112110000012854
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110001285
Ավազանի կոդը - 08.01.03.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Փութի Կայսար-Միհարա

Փութի Կայսար-Միհարա (Puti Kaisar-Mihara, ապրիլի 28, 1986(1986-04-28), Պադանգ, Ինդոնեզիա), ինդոնեզական ծագումով ավստրիացի դերասանուհի, ֆոտոմոդել, մարտարվեստի մասնագետ, մանկավարժ։ Նրա հայրը՝ Միհար Վալք Տան Փանգերանը (ծնվ. 1961 թ.) ինդոնեզական Սումատրա կղզու բնիկ մինանգկաբաու ցեղի ներկայացուցիչներից է։ Միհարան ծնվել է ինդոնեզական Փադանգ քաղաքում, և երբ երեք տարեկան է եղել, հոր հետ տեղափոխվել է Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննա, որտեղ էլ մեծացել, հասակ է առել։ 3-4 տարկան հասակից նա մարզվել է, յուրացրել սիլաթ մարտարվեստի հնարքներն ու գաղափարախոսությունը, արժանացել «սև գոտու», սիլաթի 4-րդ աստիճանի վարպետի կոչման և ներկայումս կրում է «պենդեկար» պատվավոր տիտղոսը ու վաղուց արդեն ինքն է սովորեցնում ուրիշներին՝ դասավանդելով Վիեննայի Պանդեկա Միհար ինստիտուտում, որտեղ աշխատում է որպես մարզիչ։ Նա լայն ճանաչման ու համբավի է հասել 2016 թվականին նկարահանված «Տատորի. կռվելու արվեստը» կինոնկարի գլխավոր հերոսուհու դերը տպավորիչ կերպով կատարելու շնորհիվ։ Արվեստի ասպարեզում Միհարայի հիշարժան աշխատանքներից է նաև նրա դերակատարումը ավստրիական "Vorstadtweiber" հեռուստասերիալում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Փութի Կայսար-Միհարա Internet Movie Database կայքում
Pendekar Puti Kaisar-Mihara. Indonesian Martial Art PMG Sentak ՅուԹյուբում (ORF 2)
574

574 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 574 թվականն է, 
VI դարի 74-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Հովհաննես Բ Գաբեղենացի, Ամենայն հայոց կաթողիկոս 557 թվականից (ծ. անհայտ)
Գան (Կարկառի գավառ)

Գան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Կարկառի գավառակում։


== Պատմություն ==
Գյուղն ավերվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ XX դարի դրությամբ մի խղճուկ քրդաբնակ գյուղ է։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության մեծ մասը հայեր էին։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Բնակչության հիմնանական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սոլոմենոե (գյուղ, Վոլչանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍոլոմենոեՍոլոմենոե (ուկրաիներեն՝ Соломяне), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Քիքի

Քիքի (ճապ.՝ キキ), Հայաո Միյաձակիի Քիքիի առաքման ծառայությունը (ճապ.՝ 魔女の宅急便 Մաջոնո Թաքքյուբին,  որ թարգմանվել է որպես «Կախարդուհու առաքման ծառայությունը») անիմեի գլխավոր հերոսուհին է։ Նա տասներեքամյա վհուկ է, ով, ավանդույթի համաձայն, մի տարի պիտի ինքնուրույն ապրի հայրենի գյուղից հեռու՝ մեծ քաղաքում՝ օգտագործելով ու զարգացնելով իր կախարդական կարողությունները։
Ֆիլմի ճապոնական տարբերակում Քիքիին հնչյունավորում է Մինամի Թաքայաման, իսկ անգլերեն տարբերակներում՝ Լիզա Միչելսոնն ու Քրիստին Դանստը, համապատասխանաբար Streamline Pictures-ի ու Ուոլտ Դիսնեյ ընկերության թարգմանություններում։
Միյաձակին Քիքիին ներկայացրել է որպես սահմանափակ ուժերով երիտասարդ աղջիկ, ով փնտրում է իր սեփական անկախությունն ու յուրօրինակությունը։ Ֆիլմի քննադատներն Քիքիի ուրիշ բնորոշումներ էլ են տվել․ օրինակ, անվստահությունը սեփական ուժերի հանդեպ։
Ալրաղաց

Ալրաղաց, հատիկից ալյուր արտադրող ձեռնարկություն։ Հատիկը աղալու տեխնիկան անցել է զարգացման մեծ ճանապարհ՝ նախնադարյան աղորիքից մինչև ժամանակակից ալրաղացները։ Վերջինները, սովորաբար, լրիվ էլեկտրիֆիկացված են ու մեքենայացված։ Հատիկն ալրաղաց է ընդունվում մեքենայացված ու պնևմատիկ տեղակայումների օգնությամբ և ուղարկվում պահեստ՝ մի քանի տասնյակ հազար տոննա տարողությամբ էլևատոր։


== Աղացման տեխնոլոգիական պրոցես ==

Հատիկի աղացման տեխնոլոգիական պրոցեսը բաժանվում է երեք հիմնական մասի՝

հատիկի մաքրում ու նախապատրաստում,
աղում,
լցում պարկերի մեջ։


=== Հատիկի մաքրում ===

Հատիկի մաքրումն ու նախապատրաստումը կատարվում են ալրաղացի հատիկամաքրման բաժանմունքում։ Հատիկազտիչ ու հատիկամաքրիչ մեքենաներում այն մաքրում են կողմնակի խառնուրդներից, լվանում լվացման մեքենաներում և նախապատրաստում աղալու համար՝ կոնդիցիոներներում մշակելով ջրով և ջերմությամբ։


=== Աղում ===
Առավել լայն տարածում է ստանում հատիկի արագացված կոնդիցիոնումը՝ հիմնված շոգու կիրառման վրա։ Հատիկն աղալիս այն նախապես մանրացնում են՝ թաղանթը հեռացնելու և էնդոսպերմը ձավարի վերածելու համար (գջլտման պրոցես)։
Ստացված ձավարից քամհար մեքենաներում և հղկող գրտնակիչ հաստոցներում (7-8 հաստոց) առանձնացնում են թաղանթի մանր մասնիկները (հարստացում), որից հետո՝ մաքուր ձավարն աղում գրտնակիչ հաստոցներով (12-13 հաստոց) և ստանում ալյուր։
Գրտնակիչ հաստոցների հետ միասին աշխատում են նաև մաքրող մեքենաները, որոնք ալյուրը տեսակավորում են ըստ մասնիկների խոշորության և, մասամբ նաև, ըստ որակի։ Ստացված ալյուրը ուղարկվում է հատուկ պահեստները։


== Տես նաև ==
Ալյուր


== Արտաքին հղումներ ==
Мельницы на Измельчение.ru
Ատյաշևո (քաղաքատիպ ավան, Ատյաշևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱտյաշևոԱտյաշևո (ռուս.՝ Атяшево, էրզ.՝ Отяжеле), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Մորդովիա հանրապետության Ատյաշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5907 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լինյարիս

Լինյարիս (պորտ.՝ Linhares), համայնք Բրազիլիայում՝ Էսպիրիտու Սանտու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Էսպիրիտու Սանտու նահանգի հարավային ափի մարզում։ Մտնում է Լինյարիսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 124 000 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 3 501,604 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 35,1 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1800 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.432.525.000 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 7.032,51 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,757 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Աղջուր (գետակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աղջուր (այլ կիրառումներ)Աղջուր, գետակ Հայաստանի Արարատի մարզում, Վեդի գետի աջակողմյան վտակը։ Երկարությունը 17 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Դուբովի Գայ (այլ կիրառումներ)

Դուբովի Գայ, կարող է վերաբերել՝

Դուբովի Գայ - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օվրուչի շրջանում
Դուբովի Գայ - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Պոլոննոեի շրջանում
Օրլեցովկա

Օրլեցովկա (ռուս.՝ Орлецовка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Նագորսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կոբրա գետի աջ ափին՝ 128 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Գետի ակունքը գտնվում է Ուրալի լեռներում, Կոբրա գյուղից 15 կմ հյուսիս-արևելք։ Գետը հոսում է դեպի արևելք, ապա հարավ-արևելք։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300212111100030955
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111103095
Ավազանի կոդը - 10.01.03.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սատանիկ-Պատանիկի արկածները

«Սատանիկ-Պատանիկի արկածները», Աշոտ Գաբրիելյանի մանուկների համար գրված հեքիաթ-վիպակը։ 2016 թվականին հրատարակել է Էդիթ Պրինտ հրատարակչությունը։ Նկարազարդումները՝ հեղինակի դստրերի՝ Նանե և Շահանե Գաբրիելյանների։ Շապիկի ձևավորումը՝ Արաբո Սարգսյանի։ Համակարգչային ձևավորումը՝ Լիանա Մինասյանի։ 96 էջ։ Հրատարակված է պետական աջակցությամբ։
«Սատանիկ-Պատանիկի արկածները» Աշոտ Գաբրիելյանի՝ մանուկներին ուղղված առաջին ստեղծագործությունն է։ Գրքի հերոսները մուլտֆիլմից հայտնվում են իրական կյանք և սկսում իրենց արտասովոր արկածները։ Գիրքը նկարազարդել են Նանեն ու Շահանեն, ովքեր նույնպես գրքի հերոսներից են և մասնակցում են բոլոր արկածներին։


== Արտաքին հղումներ ==
Գրքի աուդիոտարբերակը


== Ծանոթագրություններ ==
Ուինստոն-Սեյլեմ

Ուինստոն-Սեյլեմ (անգլ.՝ Winston-Salem), քաղաք ԱՄՆ-ի Հյուսիսային Կարոլինա նահանգի Ֆորսայթ շրջանում (այդ շրջանի վարչական կենտրոնն է)։ 2019 թվականի տվյալներով նրա բնակիչների թվաքանակը եղել է 247.945, և այդ ցուցանիշով Ուինստոն-Սեյլեմը Պիեմոնտ-Թրայադ տարածաշրջանում զբաղեցրել է երկրորդ, Հյուսիսային Կարոլինա նահանգում՝ հինգերորդ, ԱՄՆ-ում՝ ութսունիններորդ տեղը։ Իսկ նրա շուրջը ձևավորված մետրոպոլիսային տարածքում բնակչության թվաքանակը հասել է 680.876-ի։ 
Ուինստոն-Սեյլեմը առօրյա խոսակցություններում հաճախ անվանվում է Twin City («Երկվորյակ քաղաք»), Camel City («Քեմըլի քաղաք») կամ պարզապես Ուինստոն (նկատի է առնվում քաղաքի պատմական ներգրավվածությունը ծխախոտի արտադրության մեջ. այստեղ է հիմնվել R. J. Reynolds Tobacco Company-ն, որը հայտնի է Camel և Winston գլանակների արտադրությամբ)։ Ծխախոտագործությունից բացի, զարգացած են տեքստիլ արդյունաբերությունը, մեքենաշինությունը, կահույքի, կարի և այլ արտադրություններ։ Ուինստոն-Սեյլեմը համբավվել է նաև իր բազմաթիվ քոլեջներով և բարձրագույն ուսումնական հեղինակավոր հաստատություններով, որոնցից հիշատակման են արժանի հատկապես Ուեյք Ֆորեսթ համալսարանը (Wake Forest University) և Ուինստոն Սեյլեմի պետական համալսարանը (Winston-Salem State University): 
2012 թվականին քաղաքը ներառվել է Միացյալ Նահանգների այն բնակավայրերի լավագույն տասնյակում, որոնցում, ըստ CBS MoneyWatch-ի, ամենահարմարավետ պայմաններն են ստեղծված թոշակառուների համար։ 
Ամեն տարի այստեղ անց է կացվում թենիսի Ուինստոն-Սեյլեմի բաց առաջնությունը, որը նախորդում է Մեծ սաղավարտի չորս նշանավոր մրցաշարերից մեկին՝ US Open-ին։


== Կլիմա ==
Ուինստոն-Սեյլեմին բնորոշ է խոնավ մերձարևադարձային կլիման՝ սառը, երբեմն համեմատաբար ցուրտ ձմեռներով և շոգ ու խոնավ ամառներով։ Köppen Climate Classification-ի դասակարգմամբ՝ կլիմայի այդ ենթատեսակի նիշը Cfa-ն է։


== Ուինստոն-Սեյլեմում նկարահանված ֆիլմեր ==
The Bedroom Window (1987)
Mr. Destiny (1990)
Eddie (1996)
The Lottery (1996)
George Washington (2000)
Brand X, X-Files (2000)
A Union in Wait (2001, փաստավավերագրական)
Junebug (2005)
Lost Stallions: The Journey Home (2008)
Goodbye Solo (2008)
Leatherheads (2008)
Eyeborgs (2009)
The 5th Quarter (2010)
Are You Here (2013)
Goodbye to All That (2014)
The Longest Ride (2014)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Քույր քաղաքներ ==
Ուինստոն-Սեյլեմը բարեկամական և գործընկերային հարաբերություններ է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ.

 Ունգենի, Մոլդովա
 Կումասի, Գանա
 Նասաու, Բահամներ
 Բուչանան, Լիբերիա
 Շանհայ, Չինաստան


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Michael Shirley: From Congregation Town to Industrial City: Culture and Social Change in a Southern Community. NYU Press, New York 1994, ISBN 9780814779774.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.cityofws.org/ Ուինստոն-Սեյլեմ. պաշտոնական կայք
 Winston-Salem travel guide from Wikivoyage
Visit Winston-Salem
Winston Salem Sister Cities
Մոնիտոր

Մոնիտոր - համակարգչային սարքավորում է, որը նախատեսված է տեքստային և գրաֆիկական ինֆորմացիան էկրանին արտածելու համար։ Մոնիտորները սովորաբար լինում են գունավոր, չնայած համակարգչային տեխնոլոգիաների զարգացման ավելի վաղ էտապում կային նաև միագույն մոնիտորներ։ Էկրանի վրա արտացոլվող ցանկացած պատկեր կազմված է դիսկրետ կետերի բազմությունից, որոնց անվանում են փիքսելներ։ Մոնիտորները չափվում են իրենց անկյունագծով, որոնք լինում են 14,15,17,... դյույմանոց (1 դյույմ = 25.4 մմ)։ Մոնիտորները լինում են հարթ և գոգավոր։ Կառուցվածքային տեսակետից գոյություն ունեն նաև հեղուկաբյուրեղային, պլազմային և այլ մոնիտորներ։

Մոնիտորի կարևոր բնութագրիչը հանդիսանում է կադրի անցման հաճախականությունը։ 25 հց կադրի փոփոխությունը ընկալվում է որպես անընդհատ գործողություն։ Որակով մոնիտորները պետք է ունենան ոչ պակաս քան 60 հց։ Մոնիտորի որակական կարևորագույն պարամետր է հանդիսանում հորիզոնական և ուղղահայաց տեղավորված փիքսելների առավելագույն քանակը, որքան շատ են այդ կետերի քանակները, այնքան հստակ է պատկերը։ Մոնիտորն աշխատում է հատուկ ապարատային սարքի՝ տեսաադապտերի ղեկավարությամբ, որը թույլ է տալիս աշխատել 2 ռեժիմներում՝ տեքստային և գրաֆիկական։
Մոնիտորի 2 հիմնական տիպեր կան՝ էլեկտրոնաճառագայթային խողովակով և հեղուկ բյուրեղային։
Հեղուկ բյուրեղային մոնիտորները կոչվում են նաև LCD (Liquid Cristal Display) մոնիտորներ, իրենցից ներկայացնում են երկթիթեղանի թերթիկներ, որոնց միջև գտնվում է բյուրեղային կախույթը՝ սուսպենզիյա, որոնք փոփոխում են իրենց դիրքը էլեկտրական հոսանքի ազդեցության տակ։ Կան նման մոնիտորների 2 տիպեր՝ 

DSTN (Dual Scan Twisted Nematic - բյուրեղային էկրան երկակի սքանով)
TFT (Thin Film Transistor - բարակաթաղանթ տրանզիստորների վրա)Հեղուկ բյուրեղային մոնիտորները վերարտադրում են միայն ֆիքսված թույլատրելի հնարավորությամբ և հաճախականությամբ պատկերներ։
Էլեկտրոնաճառագայթային խողովակով մոնիտորների մոտ գլխավոր տեղ է հատկացվում կադրի փոփոխման հաճախականության վրա, քանի որ ըստ էության հաճախականությունը էլեկտրանային ճառագայթի միջոցով սքանի արագությունն է և նրա չափից է կախված պատկերի հստակությունը։ Հեղուկ բյուրեղային մոնիտորներում պատկերը ձևավորվում է բյուրեղներով և հետևաբար պատկերի փոփոխման հաճախականությունը կախված է նրանց միացումից և անջատումից։ Այս բնութագրումը անվանվում է մատրիցայի ռեակցիայի ժամանակ, այսինքն մեկ վայրկյանում մատրիցան կարող է վերարտադրել մինչև 125 պատկեր։
Հեղուկ բյուրեղային մոնիտորները ավելի քիչ տեղ են զբաղեցնում և ավելի քիչ էներգիա են օգտագործում։


== Գրականություն ==
«Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների տեխնիկական բազան», ՀՊՏՀ;Երևան 2006։
Ջուզվալա

Ջուզվալա (իտալերեն՝ Giusvalla), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լիգուրիա մարզի Սավոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 472 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 25 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 19 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 17010, հեռախոսային կոդ՝ 019։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ (անգլ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Պրոլետարսկի շրջանի աշխարհազորականների հուշարձան

Պրոլետարսկի շրջանի աշխարհազորականների հուշարձան (ռուս.՝ Памятник ополченцам Пролетарского района), հուշահամալիր Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում։ Տեղադրվել է 1980 թվականի մայիսի 6-ին Ավտոզավոդսկայա հրապարակում։ Նվիրված է Մոսկվայի Պրոլետարսկի շրջանի այն բնակիչներին, որոնք զոհվել են Հայրենական մեծ պատերազմի ռազմաճակատներում։ Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործներ Ֆ. Դ. Ֆիվեյսկին, Ն. Գ. Սկրիննիկովան, ճարտարապետներ Պ. Պ. Զինովևը, Ի. Մ. Ստուդենիկինը, ճարտարագետ Բ. Մ. Դուբովոյը։ Հուշարձանը պատկանում է «քաղաքային քանդակ» կատեգորիային։


== Նկարագրություն ==
Հուշարձանի բարձրությունը 15 մետր է։ Հուշարձանի հիմնական գաղափարը ռազմաճակատի և թիկունքի միասնությունն է։ Դա բազմապատկեր հարթաքանդակային հորինվածք է, որը պատկերում է կարմիրբանակայիններին և աշխարհազորական բանվորներին, որոնք պաշտպանել են Մոսկվան 1941 թվականի աշնանը։ Զինվորների պատկերաքանդակները հուշարձանի կազմի մեջ առանցքային դեր չեն խաղում, այլ ենթարկվում են կառուցվածքի գերիշխող գաղափարին։ Դրանք տեղադրված են Հաղթանակի խորհրդանշական դրոշի՝ միմյանց վրա դրված ոճավորված շերտերի վրա։ Կառուցվածքն ունի սեղանաձև հիմք, որը խորհրդանշում է դրոշափողը՝ «1941-1945» ռելիեֆային գրությամբ։ Հուշարձանի հետնամասում գրված է. «Հայրենիքի ազատության և անկախության համար զոհված պրոլետարների սխրանքը հավերժ կմնա ժողովրդի հիշողությունում։ Հավե՜րժ փառք հերոսներին»։
Քանդակագործական հորինվածքը պատրաստված է կռած թերթավոր պողպատից պղնձե հիմնակմախքի վրա։ Հուշարձանը հենվում է ողորկված գրանիտից պատրաստված աստիճանավոր հիմքի վրա։ Հուշարձանի հետևում սկսվում է Ավտոզավոդսկայա փողոցի բուլվարը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրանսուա Ժերար

Բարոն Ֆրանսուա Պասկալ Սիմոն Ժերար (ֆր.՝ François Pascal Simon, Baron Gérard, մայիսի 4, 1770(1770-05-04)[…], Հռոմ, Պապական մարզ - հունվարի 11, 1837(1837-01-11)[…], Փարիզ), ամպիր ոճի ֆրանսիացի նկարիչ, նապոլենական պալատի առաջատար դիմանկարիչ, նորաձև սալոնի սեփականատեր։


== Կենսագրություն ==
Ֆրանսուա Ժերարը ծնվել է 1770 թվականին Հռոմում, Ջ. Ս. Ժերարի և Քլերիա Մատիեի ընտանիքում։ Քանդակագործություն է ուսանել  Օգյուստեն Պաժուի մետ, սակայն ավելի շատ տիրապետել է նկարչությանը, քան քանդակագործությանը և դարձել է  Ժակ Լուի Դավիդի օգնականը։ 1793 թվականին, Դավիթի առաջարկությամբ նշանակվել է հեղափոխական տրիբունալի անդամ։ Հետագայում հեշտությամբ փոխել է քաղաքական հովանավորներին, որոնք հիացած էին նրա մարդամոտությամբ և քաղաքավարությամբ։
Ժերարի առաջին նկարները, որոնք արժանացան կլասիցիզմը գնահատողների ուշադրությանը, մանրանկարիչ Ժան-Բատիստ Իզաբեի դիմանկարն (1795) էր, «Բելիսարիոսը» (1795) և «Ամուրի և Փսիխեայի առաջին համբույրը» (1798)։ Առաջին կայսրության օրոք Ժերարը ստացել է բարոնի կոչում և լավ հեղինակություն է  ունեցել, որը, սակայն, զգալիորեն մարել է կյանքի ընթացքում։ Սկսելով Ժոզեֆին դը Բոհարնեի լուվրյան դիմանկարից (1799), Ժերարը ստեղծել է առաջին կայսրության և Բուրբունների իշխանության վերականգնման գործիչների նկարների մեծ պատկերասրահ։ Փառավորել է Նապոլեոնի ռազմական սխրանքները, ստեղծել մարտական ժանրի լայնածավալ նկարներ։ Կառլ X-ի գահակալության օրոք ակադեմիական պաճուճազարդ  կոմպոզիցիաներով պատկերազարդել է Պանթեոնի առաստաղը։
Որպես կլասիցիզմի վարպետ՝ գնացել է իր ուսուցիչ Դավիթի հետքերով։ Նրա կտավները ստեղծվել են մանրակրկիտ կերպով, մշակված, ձևավորված քանդակագործի ճշգրտությամբ, նվազագույն զգացմունքներով։ Նրա դիմանկարներն ավելի պերճաշուք են, քան Դավթի դիմանկարները, շատերը ներկայացնում են 19-րդ դարի սկզբի սալոնային սրահի իդեալը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Գրականություն ==
Жерар, Франсуа-Паскаль-Симон // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). - СПб., 1890-1907.


== Ծանոթագրություններ ==
Չերվոնոպրապորնոե (գյուղ, Բարանովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՉերվոնոպրապորնոեՉերվոնոպրապորնոե (ուկրաիներեն՝ Червонопрапорне), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բարանովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1932 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնոպրապորնոե գյուղում բնակվում էր 201 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,47 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 136,73 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալթունդաղ Վերին

Ալթունդաղ Վերին, ավերակ գյուղ, Երևանի նահանգի Նոր Բայազետի գավառում։ Գտնվում էր Գեղամա լեռնահամակարգին պատկանող Ալթունդաղ լեռնալանջին։ Գյուղից ոչ հեռու գտնվում էր Ալթունդաղ Ներքին գյուղը։
Վարկածներից մեկի համաձայն Ալթունդաղ գյուղերից մեկը համապատասխանում է Թառյաց տափ կամ Ուռյաց տափ գյուղին, որը Աշոտ Ա-ն նվիրել էր Սևանի վանքին։ Սակայն Ղևոնդ Ալիշանը հերքում է այդ վարկածը։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասնոե (գյուղ, Յուրև-Պոլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրասնոեԿրասնոե (ռուս.՝ Красное), գյուղ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Յուրև-Պոլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 605 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տ-80

Տ-80, խորհրդային արտադրության հիմնական մարտական տանկ։


== Ընդհանուր բնութագիր ==
Տ-80 հիմնական մարտական տանկը, մի շարք թերություններ ունեցող Տ-64 տանկի արդիականացված և հզորացված մոդելն է։ Տ-80 տանկը իր մարտավարատեխնիկական տվյալներով ավելի առաջատար է, քան նույնիսկ Տ-72 և Տ-90 տանկերը։ Տանկի առավել նշանակալի առավելությունը Տ-72 և Տ-90 տանկերի նկատմամբ, շարժիչներն են։ Ի տարբերություն Տ-72 և Տ-90 տանկերի Տ-80 տանկի շարժիչը ոչ թե դիզելային այլ գազատուրբինային շարժիչներ են։ Մեկ այլ առավելությունն այն է, որ այս տանկերը կարող են կրակել հակատանկային հրթիռներ։


== Արտադրություն ==
Տ-80 տանկերը սկսվել են արտադրվել 1976 թվականից, սակայն բնօրինակ տարբերակը ծախսատարության պատճառով մեծ թվով չի արտադրվել։ Խորհրդային բանակում այս տանկերը սկսվել են շահագործվել 1976 թվականից։ Ներկայումս Ռուսաստանում գործում է ընդհանուր առմամբ 3144 հատ Տ-80 հիմնական մարտական տանկ։ Տանկերի մեծ մասը, իրենց ծախսատարության պատճառով չեն օգտագործվում և գտնվում են պահեստազորում։ Տ-80 տանկերը շահագործվում են Ռուսաստանի, Բելառուսի, Չինաստանի, Ղազախստանի, Ուկրաինայի, Հայաստանի և այլ երկրների զինված ուժերում։


== Մարտավարատեխնիկական տվյալներ ==
Տ-80 տանկը լիովին զրահապատված է, ունի 125 մմ տրամաչափով թնդանոթ։ Տանկի վերին հատվածում տեղադրված է 7.62 և 12.7 մմ-անոց գնդացիրներ։ Տանկն իր մեջ ամբարում է 40 արկեր։ Տ-80 տանկի երկարությունը կազմում է 6.78 մ (թնդանոթով 9.47 մ), լայնությունը՝ 3.53 մ, իսկ բարձրությունը՝ 2.3 մ։ Տանկի մարտական քաշը կազմում է 42 տոննա։ Տ-80 տանկը սնուցվում է 1000 ձիաուժ հզորությամբ GTD-1000T գազատուրբինային շարժիչով՝ զարգացնելով 70 կմ/ժ արագություն։ տանկի վառելիքի պաշարը կազմում է 335 կմ։ Տ-80 տանկը համարվում է խորհրդային և ռուսական արտադրության տանկերից ամենահզոր զրահապատում ունեցող տանկը։ Այս տանկը շահագործվում է անձնակազմի երեք անդամների, այդ թվում հրամանատարի, հրետաձիգի և վարորդի կողմից։ Կրակի առավելագույն հեռավորությունը կազմում է շուրջ 17.4 կմ։


== Համեմատություն Տ-55, Տ-62, Տ-62, Տ-72 և Տ-90 տանկերի հետ ==


== Սպառազինություն ==

 Ռուսաստան 3144 հատ
 Ուկրաինա 345 հատ
 Բելառուս 95 հատ
 Հայաստան 20 հատ
 Ղազախստան որոշ քանակությամբ
 Չինաստան 200 հատ
 Հարավային Կորեա 33 հատ
 Պակիստան 320 հատ
 Եմեն 31 հատ
 Կիպրոս 27 հատ
 Եգիպտոս 14 հատ


== Տես նաև ==
Տ-55
Տ-62
Տ-64
Տ-72
Տ-90
Աբրամս Մ1
Մերկավա


== Աղբյուրներ ==
T-80 Main battle tank(անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Բորժոմի շրջան

Բորժոմի շրջան (վրաց.՝ ბორჯომის მუნიციპალიტეტი՝ բորժոմիս մունիցիպալիտետի), 2-րդ մակարդակի վարչական միավոր Վրաստանում։ Մտնում է Սամցխե-Ջավախեթի մարզի կազմի մեջ։ Վարչական կենտրոնը Բորժոմ քաղաքն է։


== Բնակչություն ==
Շրջանի բնակչությունը ըստ վերջին մարդահաշվի (2002) կազմել է 32 422 մարդ։ Ըստ 2014 թվականի բնակչությունը կազմել է 25 214 մարդ։


== Բնակավայրերի ցանկ ==
Բորժոմի շրջանի կազմի մե մտնում է 42 բնակավայր, այդ թվում 1 քաղաք և 4 քաղաքատիպ ավան։

Քաղաք՝Բորժոմ (վրաց.՝ ბორჯომი), վարչկենտրոնՔաղաքատիպ ավաններ՝Ախալդաբա (վրաց.՝ ახალდაბა)
Բակուրիան (վրաց.՝ ბაკურიანი)
Բակուրիանյան Անդեզիտ (վրաց.՝ ბაკურიანის ანდეზიტი)
Ծաղվեր (վրաց.՝ წაღვერი)Գյուղեր՝Բալանթա (վրաց.՝ ბალანთა)
Բաշետի (վրաց.՝ ბეშეთი)
Վարդգինեթ (վրաց.՝ ვარდგინეთი)
Գվերդիսուբան (վրաց.՝ გვერდისუბანი)
Ղվթիսմշոբել (վրաց.՝ ღვთისმშობელი)
Դաբա (վրաց.՝ დაბა)
Դվիրի (վրաց.՝ დვირი)
Դգվար (վրաց.՝ დგვარი)
Դիդի Միտարբ (վրաց.՝ დიდი მიტარბი)
Զանավ (վրաց.՝ ზანავი)
Թորի (վրաց.՝ თორი)
Քվաբիսխև (վրաց.՝ ქვაბისხევი)
Ղվիբիս (վրաց.՝ ყვიბისი)
Կորտանեթ (վրաց.՝ კორტანეთი)
Լիբան (վրաց.՝ ლიბანი)
Մաճարծղալ (վրաց.՝ მაჭარწყალი)
Մզեթամզե (վրաց.՝ მზეთამზე)
Մոլիթ (վրաց.՝ მოლითი)
Պատարա Միտարբ (վրաց.՝ პატარა მიტარბი)
Պատարա Ցեմ (վրաց.՝ პატარა ცემი)
Ռվել (վրաց.՝ რველი)
Սադգեր (վրաց.՝ სადგერი)
Սակիրե (վրաց.՝ საკირე)
Տաբածղուր (վրաց.՝ ტაბაწყური)
Տաձրիս (վրաց.՝ ტაძრისი)
Տբա (վրաց.՝ ტბა)
Ցեմի (վրաց.՝ ცემი)
Ծիմոտեսուբանի (վրաց.՝ ტიმოთესუბანი)
Ծինուբան (վրաց.՝ წინუბანი)
Ցիխիսջվար (վրաց.՝ ციხისჯვარი)
Չիթախև (վրաց.՝ ჩითახევი)
Չիխարուլա (վրաց.՝ ჩიხარულა)
Չոբիսխև (վրաց.՝ ჩობისხევი)
Կարապետ Սասնեցի

Կարապետ Սասնեցի (ծննդյան և մահվան թվերն անհայտ են), 12-րդ դարի վերջի - 13-րդ դարի սկզբի մատենագիր, ճարտասան, Սասունի եպիսկոպոս։
Կարապետ Սասնեցին, օգտվելով Մովսես Խորենացու «Հայոց պատմություն» և Կորյունի «Վարք Մաշտոցի» երկերից, շարադրել է Մեսրոպ Մաշտոցի կենսագրությունը (ճառ-ներբող), որը հատկապես արժեքավոր է XII-XIII դարերի հայոց լեզվի բառապաշարն ուսումնասիրելու տեսակետից։


== Երկեր ==
Ներբողեան յաղագս վարուց և մահուան Ս. Վարդապետին Մեսրոբայ, աշխատութեամբ Մեսրոպ վրդ. Տէր-Մովսէսեանի), Վաղարշապատ, 1897։


== Աղբյուրներ ==
«Ով ով է Հայեր», կենսագրական հանրագիտարան, հատոր Ա, Երևան 2005
Փոքր Կիմիտինա (Մեծ Կիմիտինայի վերին վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Փոքր Կիմիտինա (այլ կիրառումներ)Փոքր Կիմիտինա (ռուս.՝ Малая Кимитина), գետ Կամչատկա թերակղզի, Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը 25 կմ։ Թափվում է Մեծ Կիմիտինա վերին գետի ձախ ափին՝ 78 կմ հեռավորության վրա։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -19070000112120000013611


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Շապեկոյի գավառ

Շապեկոյի  (պորտ.՝ Microrregião de Chapecó), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլու նահանգի մեջ։ Մտնում է Կամպինաս մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 376 551 մարդ 2005 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 6045,917  կմ²։ Բնակչության խտությունը 62,3  մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 4 645 396 000,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 12 687,62 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,819։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Շապեկո
Մոդելու
Կիլոմբու
Յուլիուս Էդուարդ Հիթցիգ

Յուլիուս Էդուարդ Հիթցիգ (գերմ.՝ Julius Eduard Hitzig, ծնվ. Իսաակ Էլիաս Իթցիգ (Isaac Elias Itzig), մարտի 26, 1780(1780-03-26), Բեռլին, Պրուսիայի թագավորություն - նոյեմբերի 26, 1849(1849-11-26), Բեռլին, Պրուսիայի թագավորություն), գերմանացի իրավաբան, հրատարակիչ և գրող։


== Կենսագրություն ==
Հիթցիգը սերել է հրեական ընտանիքից։ Դանիել Իթցիգը՝ Յուլիուս Էդուարդի հորական գծով պապը. պրուսական պալատի առաքիչ էր և հայտնի բանկիր։
Էդուարդ Հիթցիգը իրավագիտություն է սովորել Գալե-Վիտենբերգյան համալսարանում և Էրլանգեն-Նյուրնբերգի համալսարանում։ 1799 թվականին քրիստոնեություն է ընդունել և փոխել է անունը։ Պրակտիկա է անցել Կայսերական աշխատանոցային դատարանում, որպես կառավարական խորհրդական է աշխատել Վարշավայում։ 1807 թվականին ազատվել է իրավաբանական ծառայությունից պրուսական կառավարության տապալումից և Վարշավայի օպուկացումից հետո։ Հիթցիգը տեղափոխվում է Բեռլին, գրքերի գործին է սկսում տիարպետել և հրատարակչություն է հիմնում։ 1814 թվականին Հիթցիգը վերադառնում է պետական ծառայության, որից հեռանում է 1835 թվականին։ Հիմնադրել է հատուկ հրատարակչություններ քրեական իրավունքի վերաբերյալ, մասնակցել է գրական համայնքների աշխատանքներին, կենսագրական աշխատություններ է հեղինակել Զախարիաս Վերների, Ադելբերտ Շամիսոյի և Էռնստ Հոֆմանի մասին։ 1842 թվականից սկսած՝ Ալեքսիս Վիլիբալդի հետ միասին հրատարակել է Neue Pitaval-ը, որտեղ արդեն 1890 թվականին հրապարակվել էր քրեական իրավունքի վերաբերյալ դատական պրակտիկայի մոտավորապես 600 դեպք։
Թաղված է Բեռլինի Դորոտեենշտադթի գերեզմանոցում որդու՝ Ֆրիդրիխ Հիթցիգի կողքին։


== Ընտանիք ==
1804 թվականին Յուլիուս Հիթցիգը ամուսնացել է Յոհաննա Բարթենշթեյնի՝ առևտրական Նաթալի Բարնեթ Բարթենշթեյնի դստեր հետ։ Նրանք ունեցել են մեկ որդի և երկու դուստր, դաստիարակել են նաև որդեգրված դստեր։

Ֆրիդրիխ Հիթցիգ (1811—1881), ճարտարապետ, ամուսնացել է Ռեյս Ֆրանցիսկայի հետ
Եվգենիա (1807—1843), ամուսնացել է գեներալ-լեյտենանտ Յոհան Բեյերի հետ
Կլարա, ամուսնացել է Ֆրանց Քուգլերի հետ
Անտոնիա Պյաստ (1800—1837), ամուսնացել է Ադելբերտ ֆոն Շամիսոյի հետ։


== Ստեղծագործություններ ==
Lebens-Abriss Friedrich Ludwig Zacharias Werners. Berlin 1823.
Aus Hoffmanns Leben und Nachlass. 2 Tle. Berlin 1823.
Das Königl. Preußische Gesetz vom 11. Juni 1837 zum Schutz des Eigenthums an Werken der Wissenschaft und Kunst gegen Nachdruck und Nachbildung Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.. Berlin 1838.
Über belletristische Schriftstellerei als Lebensberuf. Ein Wort der Warnung für Jung und Alt. Berlin 1838.
Leben und Briefe von Adelbert von Chamisso. Leipzig 1839.
Anleitung zur Abfassung einer Relation aus Kriminalakten. Zum Besten der Justizoffizianten-Witwenkasse. Berlin 1843.
Verzeichniss im Jahre 1825 in Berlin lebender Schriftsteller und ihrer Werke, [1]


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Nikolaus Dorsch: Julius Eduard Hitzig. Literarisches Patriarchat und bürgerliche Karriere. Eine dokumentarische Biographie zwischen Literatur, Buchhandel und Gericht der Jahre 1780—1815. In: Marburger Germanistische Studien, Bd. 15. Lang, Frankfurt/M. u. a. 1994.


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրություն (գերմ.)
Կենսագրություն (գերմ.)
Ռեջո դի Կալաբրիա

Ռեջո դի Կալաբրիա (իտալերեն՝ Reggio di Calabria), քաղաք Իտալիայում՝ Կալաբրիա մարզի Ռեջիո Կալաբրիա գավառում, երկրի մայրաքաղաք Հռոմից մոտավորապես 500, Կատանձարո քաղաքից՝ 120 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Փռված է Մեսսինայի նեղուցի արևելյան ափին՝ Միջերկրական ծովի մեջտեղում, շուրջ 32 կիլոմետր ձգվածությամբ։ Տեղանքն աչքի է ընկնում սեյսմիկ ակտիվությամբ. քաղաքը անցյալում մեծապես վնասվել է երկրաշարժերից, ցունամիներից։
Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի տվյալներով եղել է 183.974. այդ ցուցանիշով Իտալիայում զբաղեցնում է 21-րդ, ամբողջ Եվրոպայում՝ 100-րդ տեղը։ Զբաղեցնում է 236 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 89100։


== Պատմություն ==
Բնակավայրը՝ Ռեգիա անվանումով, հիմնադրվել է մեր թվականությունից առաջ ութերորդ դարի կեսերին (մոտավորապես մ. թ. ա. 730 թվականին) հինհունական Քաղկեդոն քաղաքից եկած վերաբնակների կողմից (համարվում է Իտալիայի հարավում հինհունական առաջին գաղութներից մեկը, ինչպես նաև՝ Եվրոպայի հնագույն քաղաքներից մեկը)։ Ռեգիան եղել է Մեծ Հունաստանի (հին հունարեն՝ Μεγάλη Ἑλλάς, Megálē Hellás, իտալերեն՝ Magna Grecia) կարևորագույն բնակավայրը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Քույր քաղաքներ ==
Ռեջո դի Կալաբրիան բարեկամական ու գործընկերային սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ.

 Հունաստան, Պատրաս
 Հունաստան, Աթենք, 2003 թվականից
 Հունաստան, Էգալեո, 2004 թվականից
 Իտալիա, Չեզանա Տորինեզե, 2006 թվականից
 ԱՄՆ, Սան Դիեգո, 1973 թվականից
 Իտալիա Մոնտեսիլվանո, 2009 թվականից
 Ավստրալիա, Ֆեյրֆիլդ Սիթի
 Իտալիա Հռոմ
 Լեհաստան, Բելոստոկ


== Կլիմա ==
Ռեջո դի Կալաբրիային բնորոշ է միջերկրածովյան կլիման, որն անչափ նման է նեղուցի հակառակ ափին փռված Մեսսինա քաղաքի կլիմային և Köppen climate classification-ի դասակարգման համաձայն նշագրվում է Csa:


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

http://www.reggiocal.it Ռեջո դի Կալաբրիա. պաշտոնական կայք
Զբոսաշրջային պաշտոնական կայք
Ռեջո դի Կալաբրիա քաղաքի կայքը
Ռեջո դի Կալաբրիա գավառի կայքը
Վլադիմիր Մորոզով

Վլադիմիր Մորոզով (ռուս.՝ Влади́мир Никола́евич Моро́зов, օգոստոսի 25, 1949(1949-08-25)), ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1972 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։
1972 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1997 թվականից մինչև 1999 թվականը հանդիսացել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության գործադիր քարտուղարության՝ վարչության տնօրենի տեղակալ
1999-2000 թվականներին եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության գլխավոր քարտուղարության փոխտնօրեն
2000-ից մինչև 2005 թվականը Մալայզիայում և Բրունեյում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան.
2005 թվականի մայիս-հոկտեմբեր ամիսներից եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության կադրերի դեպարտամենտի փոխտնօրեն
2005 թվականից մինչև 2010 թվականը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության կադրերի դեպարտամենտի տնօրեն
2010 թվականի հունիսի 29-ից մինչև 2016 թվականի հուլիսի 28-ը Վանուատուում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2010 թվականի հունիսի 29-ից մինչև 2016 թվականի հուլիսի 28-ը Նաուրուում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2010 թվականի հունիսի 29-ից մինչև 2016 թվականի հուլիսի 28-ը Ֆիջիում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2010 թվականի հունիսի 29-ից մինչև 2016 թվականի հուլիսի 28-ը Տուվալուում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2010 թվականի հունիսի 29-ից մինչև 2016 թվականի հուլիսի 28-ը Ավստրալիայում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2017 թվականից համարվում է Մալայզիայի հետ համագործակցության գործարար խորհրդի փոխտնօրեն։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի մեկ որդի և մեկ դուստր։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1999 թվականի փետրվարի 20)
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2002 թվականի դեկտեմբերի 10)
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2007 թվականի նոյեմբերի 28)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
МИД России
Биография на сайте Посольства России в Австралии
Սլադկայա Ռեչկա

Սլադկայա Ռեչկա (ռուս.՝ Сладкая Речка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կրասնոդարի երկրամասում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեծ Լաբա գետի ձախ ափին՝ 2,9 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 23 կմ է, ավազանի տարածքը 83,1 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կուբանի ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Լաբա, ենթաավազանը՝ բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը՝ Կուբան։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 06020000712108100003526
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 108100352
Ավազանի կոդը - 06.02.00.007
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 08
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սոսվա (քաղաքատիպ ավան, Սերովսկի շրջան)

Սոսվա (ռուս.՝ Сосьва), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Սերովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9630 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Խրենովո (գյուղ, Ոիչուգսկի շրջան)

Խրենովո (ռուս.՝ ХрЕново), գյուղ Ռուսաստանի, Իվանովոյի մարզի Ոիչուգսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գրիբովկա (գյուղ, Դաոլեկանովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳրիբովկաԳրիբովկա (ռուս.՝ Грибовка, բաշկիրերեն՝ Грибовка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆանրեյնսդորպ

Ֆանրեյնսդորպ (աֆրիկաանս՝  և անգլ.՝ Vanrhynsdorp), քաղաքը Հարավաֆրիկյան Հանրապետության հարավ-արևմուտքում՝ Արևմտյան Կապ նահանգի տարածքում: Ընդգրկված է Ուեսթ Քոսթ շրջանի և Մացիկամա մունիցիպալիտետի կազմում։


== Պատմություն ==
Ֆանրեյնսդորպը հիմնադրվել է 1887 թվականին ֆերմեր Բենիամին Վան Ռեյնի հողերում, որի անունով էլ կոչվել է քաղաքը: 1913 թվականին Ֆանրեյնսդորպին շնորհվել է մունիցիպալիտետի կարգավիճակ։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Քաղաքը գտնվում է նահանգի հյուսիս-արևմտյան մասում՝ Նամա-Կարու կիսաանապատային շրջանում, նահանգի վարչական կենտրոն Քեյփթաունից մոտ 253 կմ դեպի հյուսիս-հյուսիս-արևելք (NNE) (ուղիղ գծով): Ծովի մակարդակից բացարձակ բարձրությունը 107 մետր է։


== Կլիմա ==
Կլիման քաղաքի մերձարևադարձային-միջերկրածովյան է։ Միջին տարեկան տեղումների քանակը կազմում է 133 մմ: Առավելագույն տեղումների քանակը լինում է ապրիլից հոկտեմբեր ընկած ժամանակահատվածում: Օդի միջին առավելագույն ջերմաստիճանը տատանվում է 19,3 °C-ից (հուլիսին) մինչև 32,3 °C (փետրվարին): Տարվա ամենացուրտ ամիսը հուլիսն է: Միջին նվազագույն գիշերային ջերմաստիճանն այդ ամսվա համար կազմում է 5,9 °C։


== Բնակչություն ==
2001 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով՝ բնակչությունը կազմում էր 5225 մարդ, որոնցից տղամարդիկ կազմում էին 50,53 տոկոսը, կանայք՝ համապատասխանաբար 49,47 տոկոսը: Ռասայական առումով, գունամորթները եղել են քաղաքի բնակչության 72,73 %-ը, սպիտակամորթները՝ 23,94 %, նեգրոիդները՝ 3,22 %, ասիացիները (այդ թվում՝ հնդիկներ)՝ 0,11 %։ Քաղաքացիների շրջանում առավել տարածված լեզուներն էին աֆրիկաանսը (96,38 %), անգլերենը (1,84 %) և կոսան (1,16 %)։
2011 թվականի պաշտոնական մարդահամարի ընթացքում ստացված տվյալների համաձայն՝ Ֆանրեյնսդորպում ապրում էր 6272 մարդ, որոնցից տղամարդիկ կազմում էին 48,29 տոկոս, կանայք՝ համապատասխանաբար 51,71 տոկոս: Ռասայական առումով գունամորթները կազմում էին քաղաքի բնակչության 71,91 %-ը, սպիտակամորթները՝ 19,72 %, նեգրոիդները՝ 6,94 %, ասիացիները (այդ թվում՝ հնդիկները)՝ 0,41 %, այլ ցեղերի ներկայացուցիչները՝ 1,04 %։ Քաղաքի բնակիչների շրջանում առավել տարածված լեզուներն էին աֆրիկաանսը (95,34%), անգլերենը (1,63 %) և կոսան (1,21%)։


== Տրանսպորտ ==
Քաղաքով անցնում է  N7 ազգային ավտոճանապարհը, ինչպես նաև R27 տարածաշրջանային խճուղին։


== Ծանոթագրություններ ==
Անչիսխաթի եկեղեցի

Անչիսխաթի (վրաց.՝ ანჩისხატი), Սուրբ Աստվածածնի Ծննդյան եկեղեցի, Թբիլիսիում պահպանված և մինչև մեր օրերը հասած ամենահին եկեղեցին է։ Պատկանում է վրաց ուղղափառ եկեղեցուն և թվագրվում է VI դարին։


== Պատմություն ==

Համաձայն վրաց պատմագիրների եկեղեցին կառուցել է Իբերիայի արքա Դաչի Ուջմառելին (մոտավորապես 522—534)։ Հենց նա էլ Թբիլիսին դարձրեց իր մայրաքաղաքը։ Սկզբնական շրջանում եկեղեցին կոչվում էր Աստվածածնի ծնդդյան, բայց հետագայում ստացավ երկրորդ անվանումը՝ Անչիսխաթի (այսինքն Անչիի սրբապատկեր, քանի որ 1675 թվականին Անչիի մայր տաճարից (Տաո-Կլառեջի) բերվեց այստեղ Փրկչի սրբապատկերը։ Այս քայլը միտված էր պաշտպանել հին ու թանկագին սրբապատկերը օսմանյան հարձակումներից։

Սրբապատկերը ոսկերիչ Բեկա Օպիզիռին XII դարում դրվագազարդել է արծաթով և ոսկով։ Շատ հարյուրամյակներ այդ սրբապատկերը մնաց եկեղեցում, սակայն, հետագայում այն տեղափոխվեց Վրաստանի արվեստի թանգարանի ոսկե ֆոնդ։
Եկեղեցին բազմիցս ավերվել և վերականգնվել է XV և VII դարերի ընթացքում՝ վրաց-պարսկական և վրաց-թուրքական պատերազմների հետևանքով։ Եկեղեցու հարևանությամբ գտնվող աղյուսե զանգակատունը կառուցվել է Դոմենտի կաթողիկոսի կողմից 1675 թվականին։ 1870-ական թվականներին եկեղեցու նախագիծը խիստ փոփոխություններ է կրել. այդ ժամանակ ավելացվել են կամարներ։ Խորհրդային տարիներին եկեղեցին տրամադրվել է տնայնագործական իրերի թանգարանին։ Հետայդու նրանում տեղակայվել է նկարչական արվեստանոցը։ 1958-ից 1964 թվականը կատարվել է եկեղեցու վերականգնում (ռեստավրացիա), որը ղեկավարել է ճարտարապետ Ռ. Գվառդցիտելին, արդյունքում եկեղեցուն տրվեց XVII դարի տեսքը։ 1989 թվականին եկեղեցին կրկին դարձավ գործող։ Անչիսխաթիի երգչախումբը հայտնի է հին վրացական եկեղեցական երգերի վառ կատարումներով։


== Ճարտարապետություն ==
Անչիսխաթին եռանավ, ապսիդով պայտաձև հորինվածք ունի, որը և վկայում է նրա հնագույն լինելը։ Սկզբնական շրջանում այն կառուցված էր դեղին տուֆից։ 1958-1964 թվականների վերականգնման ժամանակ օգտագործվեց նաև աղյուս։ Կառույցն ունի երեք ելք, սակայն ներկայումս օգտագործվում է միայն մի մուտքը՝ արևմտյանը։ Բոլոր սրբապատկերները վերագրվում են XIX դարին, բացառությամբ գահի պատկերին, որը ստեղծվել է կաթողիկոս Նիկոլոզ VI (Ամիլախվառի) հրամանով 1683 թվականին։


== Գրականություն ==
ռուս.՝ Абашидзе И. Ред. Грузинская Энциклопедия. Vol. IX. Тбилиси, Грузия, 1985.
ռուս.՝  Амиранашвили Ш. История грузинского искусства. Khelovneba, Тбилиси, Грузия, 1961.
անգլ.՝ Rosen, Roger. Georgia: A Sovereign Country of the Caucasus. Odyssey Publications: Hong Kong, 1999. ISBN 962-217-748-4


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.tbilisi.gov.ge/index.php?lang_id=ENG&sec_id=1853&info_id=7585 Archived 2011-07-25 at the Wayback Machine. Թբիլիսի քաղաքի պաշտոնական կայք
Վարդաջուր (այլ կիրառումներ)

Վարդաջուր, կարող է վերաբերել՝

Վարդաջուր - գետ Լոռու մարզում։ Սկիզբ է առնում Գուգարաց լեռների հյուսիսարևմտյան լանջերից և Թեղուտ գյուղից 6 կմ հարավարևելյան ձախից միախառնվում Շնող գետին
Վարդաջուր - գետ Լոռու մարզում։ Սկիզբ է առնում Ջավախքի լեռների արևելյան լանջերից և Տաշիր քաղաքից 2 կմ հյուսիսում աջից միախառնվում Տաշիր գետին
Երկրաշարժ Նեպալում (2015)

2015 թվականի Նեպալի երկրաշարժ, կամ Հիմալայան երկրաշարժ, ապրիլի 25-28 ավերիչ 3.2-7,9 մագնիտուդով երկրաշարժերի շարք Նեպալում։ Առաջին երկրաշարժը տեղի է ունեցել ապրիլի 25-ի առավոտյան, տեղական ժամանակով 11:56։ Այն 1934 թվականից ի վեր ամենահզոր երկրաշարժն է՝ 7,9 մագնիտուդ։ Երկրորդ հարվածը տեղի ունեցավ կես ժամ հետո՝ 7,7 մագնիտուդ, էպիկենտրոնը 10 կմ խորությամբ։ Հաջորդ օրը հետցնցումները շարունակվել են 6,6 և 6,7 մագնիտուդով։ Ապրիլի 27-ին Նեպալի և Հնդկաստանի սահմանին տեղական ժամանակով 18:06, տեղի ունեցավ 5,1 մագնիտուդով երկրաշարժ։ Վերջին հետցնցումը գրանցվել է ապրիլի 28-ին տեղական ժամանակով 4:50, 4,5 մագնիտուդ հզորությամբ, էպիկենտրոնը Կատմանդուից 50 կմ հեռավորության վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլայ Կուզնեցով (այլ կիրառումներ)

Նիկոլայ Կուզնեցով անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Նիկոլայ Կուզնեցով, ռուս դիմանկարիչ և կենցաղանկարիչ, Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի իսկական անդամ
Նիկոլայ Կուզնեցով, խորհրդային հետախույզ, Խորհրդային Միության հերոս
Նատալի Էմանուել

Նատալի Ջոաննա Էմանուել (անգլ.՝ Nathalie Joanne Emmanuel, մարտի 2, 1989(1989-03-02), Սաութենդ-օն-Սի, Southend-on-Sea, Էսեքս, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի դերասանուհի։ Ավելի հայտնի է HBO ամերիկյան կաբելային հեռուստացանցի հեռարձակած «Գահերի խաղ»-ը հեռուստասերիալում կերտած Միսսանդեի և «Ֆորսաժ 7»-ում կերտած Ռամզիի դերի համար։


== Կենսագրություն ==
Նատալի Էմանուելը ծնվել է 1989 թվականի մարտի 2-ին, Անգլիայի Էսսեքս կոմսության Սաութենդ-օն-Սի քաղաքում։ Նատալի Էմանուելի հայրը կիսով չափ սանտ լյուսիացի է, կիսով չափ անգլիացի, իսկ մայրը դոմինիկացի։ Նա ունի նաև չամուսնացած քույրիկ՝ Լուիզան(անգլ.՝ Louise): Նա երեքից տասնմեկ տարեկանում հաճախել է Վեսթկլիֆ-օն-սիի Սուրբ Հիլդայի անվան դպրոցը (անգլ.՝ St Hilda's School), իսկ տասներկու տարեկանից Վեստկլիֆի աղջիկների համար ավագ դպրոցում (անգլ.՝ Westcliff High School for Girls)։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմ ===


=== Հեռուստատեսություն ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նատալի Էմանուել Internet Movie Database կայքում
Նատալի Էմանուել Թվիթթերում
Մլինկի (գյուղ, Կոտելվայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄլինկիՄլինկի (ուկրաիներեն՝ Млинки), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոտելվայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մլինկի գյուղում բնակվում էր 175 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դեդովա Գորա

Դեդովա Գորա (ուկրաիներեն՝ Дідова Гора), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դեդովա Գորա գյուղում բնակվում էր 80 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,49 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 163,27 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աստերոիդների ցանկ (231701-231800)

Աստերոիդների ցանկ (231601-231700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (231801-231900)
 Աստերոիդների ցանկ (231601-231700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (231801-231900)
Սեն Սյուլպիս դը Ռուֆեկ

Սեն Սյուլպիս դը Ռուֆեկ (ֆր.՝ Saint-Sulpice-de-Ruffec), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 36 մարդ, բնակչության խտությունը` 15.13 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.38 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 360 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 75 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 35 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 18 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 16-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 2։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 88,9 %։ 16 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 14 անձ (7 տղամարդ և 7 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (2 տղամարդ և 0 կին)։ 2 անաշխատունակներից 0-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 2-ը` թոշակառուներ, իսկ 0-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==