armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Դոն Մանուել Օսորիո Մանրիկե դե Սունյիգա, երեխա (նկար)

«Դոն Մանուել Օսորիո Մանրիկե դե Սունյիգա, երեխա» (իսպ.՝ Don Manuel Osorio Manrique de Zúñiga, niño), իսպանացի գեղանկարիչ, դիմանկարիչ, հրատարակող Ֆրանցիսկո Գոյայի նկարներից։ Կտավը հեղինակը վրձնել է 1787 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝ 110 × 80 սմ։ «Դոն Մանուել Օսորիո Մանրիկե դե Սունյիգա, երեխա» ստեղծագործությունն այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Մետրոպոլիտեն թանգարանում (Նյու Յորք, ԱՄՆ)։
Կտավին անվանում են նաև «Կարմրազգեստ տղան»։


== Նկարագիր ==
«Դոն Մանուել Օսորիո Մանրիկե դե Սունյիգա, երեխա» կտավին Գոյան պատկերել է դոն Մանուել Օսորիո Մանրիկե դե Սունյիգային, ով զբաղված է ոտքին թել կապած կաչաղակով։ Թռչունին դարանակալել են երեք կատուներ։ Մանուել Օսորիոն Ալբայի կոմսուհի Ալտամիրայի և դոն Վիսենտ Իսաբել Օսորիո դե Մոսկոսոյի  կրտսեր որդին է։ Ֆրանցիսկո Գոյան՝ Իսպանիայի թագավոր Կառլոս III-ի ապագա արքունի նկարիչը, ստացավ պատվեր, որպեսզի նկարի Ակտամիրա ընտանիքի բոլոր անդամների նկարները։
Նկարում պատկերված երեխան 3-4 տարեկան է, ով նկարված է անբնական։ Դեմքի արտահայտությունը և ընդհանուր տեսքը լուրջ է և անհասկանալի նրա տարիքի համեմատությամբ։ Փոքրիկ դոն Մանուել Օսորիո Մանրիկե դե Սունյիգան հագել է այդ ժամանակներում նորաձև վառ կարմիր կոստյում՝ ոսկեգույն  գոտիով։ Ձեռքին պահել է բարակ թել, որը կապված է կաչաղակի ոտքից։ Կաչաղակը խորհրդանշում է հետաքրքրասիրությունն ու, հնարավոր է, նաև անմեղությունը։ Կատուները թշնամաբար հետևում են թռչունին և հակապատկերն են ներկայացնում թռչունի և երեխայի անմեղության։ Տղայի ձախ կողմում նկարիչը վրձնել է թռչունների վանդակ, որոնց մեջ բանտարկված են մի քանի թռչուններ։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Դոն Մանուել Օսորիո Մանրիկե դե Սունյիգան իր մահկանացուն կնքել է 1792 թվականին՝ չհասնելով տասը տարեկան հասակին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Salomon Xavier F. (2014)։ «Goya and the Altamira Family»։ The Metropolitan Museum of Art Bulletin (Spring 2014) 
Baur, E.-G., «El rococó y el neoclasicismo » en Los maestros de la pintura occidental, Taschen, 2005, pág. 398, ISBN 3-8228-4744-5
Cirlot, L., (dir.), Metropolitan • MoMA, Col. «Museos del Mundo», Tomo 5, Espasa, 2007, pág. 55, ISBN 978-84-674-3808-6


== Արտաքին հղումներ ==
«Manuel Osorio Manrique de Zuñiga (1784–1792), by Goya»։ Metropolitan Museum of Art
Կիրյուխի

Կիրյուխի (ուկրաիներեն՝ Кирюхи), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զմիյովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1659 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կիրյուխի գյուղում բնակվում էր 14 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,048 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 291,67 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պերեմոգա (գյուղ, Դոբրովելիչկովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊերեմոգաՊերեմոգա (ուկրաիներեն՝ Перемога), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոբրովելիչկովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պերեմոգա գյուղում բնակվում էր 313 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,25 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 250,4 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հայձոր

Հայձոր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գոշքար Թահմազլի

Գոշքար Իլահի Թահմազլի (ադրբ.՝ Qoşqar İlahi oğlu Təhməzli, մայիսի 29, 1970(1970-05-29), Vejnəli, Զանգելանի շրջան (Ադրբեջանական ԽՍՀ), Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Ադրբեջանի պետական գործիչ, Ադրբեջանի Հանրապետության սննդամթերքի անվտանգության գործակալության նախագահ։


== Կենսագրություն ==
Գոշգար Թահմազլին ծնվել է 1970 թվականի մայիսի 29-ին Զանգիլանի շրջանի Վեժնալի գյուղում։ 1977-1987 թվականներին սովորել է Նասիմի շրջանի թիվ 5 միջնակարգ դպրոցում։ 1988 թվականին ընդունվել է Ն.Նարիմանովի անվան Ադրբեջանի պետական ​​բժշկական ինստիտուտի սանիտարահիգիենիկ ֆակուլտետը։ 1994 թվականին նա ավարտել է նույն ինստիտուտը։ Նույն թվականին ընդունվել է Արևմտյան համալսարանի մարդկային քաղաքականության և տնտեսագիտության ֆակուլտետ։ Ավարտել է 1996 թվականին ՛ ստանալով քաղաքագիտության բակալավրի աստիճան։
Նա բժշկական գիտությունների փիլիսոփայության դոկտոր է։ Գ.Թահմազլին պարգևատրվել է «Թարագգի» մեդալով ՝ Ադրբեջանի առողջապահության ոլորտում կատարած ծառայությունների համար։
1994 թվականին նա սկսել է աշխատել որպես բժիշկ ԱՀ Առողջապահության նախարարության Բաքվի քաղաքային հիգիենայի և համաճարակաբանության կենտրոնում։ 1997-2004 թվականներին աշխատել է որպես Կենտրոնի սննդի բաժնի վարիչ։ 2004-2005 թվականներին եղել է «Նաբզ» բժշկական կենտրոնի գլխավոր տնօրեն, իսկ 2008-2016 թվականներին ՝ «Մեդեքս»-ի գլխավոր տնօրեն։
Նա ակտիվ մասնակցություն է ունեցել 1992 թվականին Ղարաբաղում ընթացող մարտերին և արժանացել «Պատերազմի վետերանի» կարգավիճակի։ 
2017 թվականի դեկտեմբերի 25-ին, Ադրբեջանի Հանրապետության Նախագահի հրամանով, նա նշանակվել է ԱՀ սննդամթերքի անվտանգության գործակալության նախագահ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կանո Նաոնոբու

Կանո Նաոնոբու (ճապ.՝ 狩野 尚信, նոյեմբերի 25, 1607(1607-11-25) կամ 1607[…], Կիոտո, Ճապոնիա - մայիսի 7, 1650(1650-05-07) կամ 1650[…], Էդո, Ճապոնիա), Էդո ժամանակաշրջանի ճապոնացի նկարիչ, Կանո գեղարվեստի դպրոցի վարպետ։ Կանո Նաոնոբուն Կանո Տանյուի կրտսեր եղբայրն է, որի հետ միասին կատարել են բազմաթիվ  խոշորածավալ աշխատանքներ սյոգունատ Տոկուգավայի պատվերով։ Նաոնոբուի ոճը տարբերվում է իր եղբոր և Կանոի դպրոցի մյուս ներկայացուցիչների ոճից։ Նա հաճախակի էր օգտագործում պատկերի նեգատիվային տարածքները, սևաներկով միագույն գեղանկարչության բնագավառում  հաջողությունների հասնելու նպատակով։ Մի շարք աշխատանքների համար Կանո Նաոնոբուն օգտագործել է Ձիտեկիսաի (ճապ.՝ 自適斎) կեղծանունը։


== Կենսագրություն  և ստեղծագործություն ==
Կանո Նաոնոբուն ծնվել է Կիոտոյում 1607 թվականի նոյեմբերի 25-ին։ Նա Կանո դպրոցի վարպետ Կանո Տականոբուի երկրորդ որդին էր, հանրահայտ Կանո Էյտոկուի թոռը։ Նրա ավագ եղբայրը` Կանո Տանյուն, դարձավ դպրոցի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից մեկն այն բանից հետո, երբ երիտասարդ տարիներին դարձավ  սյոգունատ Տոկուգավայի պաշտոնական գեղանկարիչը։
1630 թվականին Կանո Նաոնոբուն մեկնում է Էդո քաղաք, որտեղ տեղավորվում է Կանոյի դպրոցի արվեստանոցներից մեկում և ստանում գոյո էսիի  (սյոգունատին կից պալատական գեղանկարիչ) հատուկ կարգավիճակ։ Էդոյում նա սովորում է եղբոր` Տանյուի ղեկավարությամբ և արագ ընդօրինակում նրա տեխնիկան և ոճը։ Սյոգունատի պատվերով եղբայրները ստեղծեցին բազմաթիվ համատեղ լայնամասշտաբ զարդանկարներ։
Նաոնոբուի ոճը և ստեղծագործական ուղին էականորեն տարբերվում է Տանյուից։ Կրտսեր եղբայրն ավելի շատ ընդգրկված էր սևաներկով միագույն գեղանկարչության աշխատանքներում և հաճախակի էր օգտագործում        նեգատիվային տարածքները։ Ի տարբերություն եղբոր աշխատանքների, նրա նկարներն ավելի ազատ էին, գրեթե ուրվագծային յուրաձևությամբ։ Յամատո-է ժանրի աշխատանքները ունեին ավելի հստակ արտահայտված ճապոնական երանգավորում։ Ոսկեզօծ շարժական դռների և առաջակալների վրա նա ավելի շատ ուրվագծում էր առարկաների տեսքը, քան պատկերում դրանք։ Դրա վառ օրինակ կարելի է համարել Ֆուձիմի սայգյո-ձյուբյոբու առաջակալի զարդանկարը, որտեղ Ֆուձիյաման հազիվ է նշմարվում մեծ նեգատիվային տարածքի ֆոնին, առաջին պլանում երևում է միայնակ նստած ինքնամփոփ մարդու պատկերը։
Արվեստից դուրս, կյանքում Նաոնոբուի մականունը Սյումէ էր (ճապ.՝ 主馬): Նա սիրում էր այցելել Կիոտո իր ընկերոջը` նկարիչ և արիստոկրատ Կոբորի Մասակաձուին։ 1650 թվականին այդպիսի ուղևորություններից մեկի ժամանակ Կանո Նաոնոբուն անհետացավ։ Հավանաբար նա մահացել է հիվանդությունից, չնայած լուրեր են շրջանառվում այն մասին, որ նա խեղդվել է ձկնորսության ժամանակ, կամ էլ մեկնել է Չինաստան։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Գրականություն ==
Yamashita Yūji (2004)։ Kanō-ha ketteiban 狩野派決定版։ Bessatsu Taiyō (Japanese)։ Heibonsha։ ISBN 978-4-58292131-1։ OCLC 64782262 
Yasumura Toshinobu (2006)։ Motto Shiritai Kanō-ha: Tan'yū to Edo Kanō-ha もっと知りたい狩野派: 探幽と江戸狩野派։ Tokyo Bijutsu։ ISBN 978-4-8087-0815-3 


== Ծանոթագրություններ ==
Դետրոյթ (այլ կիրառումներ)

Դետրոյթ, կարող է վերաբերել՝

Դետրոյթ - քաղաք ԱՄՆ-ի հյուսիսարևելյան մասում, Միչիգան նահանգում
Դետրոյթ - գետ Մեծ Լճեր համակարգում
Սինտ-Ուդենրոդե

Սինտ-Ուդենրոդե (հոլ.՝ Sint-Oedenrode ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Հյուսիսային Բրաբանտ մարզում։ Տարածքը 64,49 կմ² է, բնակչությունը՝ 17.223 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.200 եվրո է։
Չուպախովկա

Չուպախովկա (ուկրաիներեն՝ Чупахівка), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չուպախովկա քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 2 732 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Լուսարձակ (թերթ, Վառնա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լուսարձակ (այլ կիրառումներ)«Լուսարձակ», բուլղարահայ հասարակական-քաղաքական շաբաթաթերթ։ Լույս է տեսել 1920—1924 թվականներին, Վառնայում։ Խմբագիր՝ Տիգրան Մարտիրոսյան։ Հանդիսացել է ՌԱԿ-ի հրատարակությունը։ 
Ծանոթացրել է գաղթավայրի կյանքին, լայնորեն լուսաբանել բուլղարահայ կյանքի իրադարձությունները, անդրադարձել սփյուռքի համախոհ կազմակերպությունների համագործակցությունը զարգացնելու հարցին։ Տեղեկացրել է Հայաստանի վերաշինության, ՀՕԿ-ի գործունեության մասին։ ՛
Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի արևելյան մարզ

Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի արևելք (պորտ.՝ Mesorregião do Leste de Mato Grosso do Sul), վարչական մեզոշրջան Բրազիլիայում, մտնում է Մատու Գռոսոդու Սուլ նահանգի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 353633 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 363.536 կմ²։ Բնակչության խտությունը 3.75 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 4 174 567 333,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 12 445,98 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,769
Վոլնոե (գյուղ, Վելիկա-Պիսարևկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎոլնոեՎոլնոե (ուկրաիներեն՝ Вільне), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Վելիկա-Պիսարևկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1640 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վոլնոե գյուղում բնակվում էր 991 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սաղման Մեծ

Սաղման Մեծ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խոզաթի գավառակում։ Գտնվում էր Խոզաթ գյուղաքաղաքից 20 կմ հարավ։


== Աշխարհագրություն ==
Տարածքը լեռնային էր։


== Պատմություն ==
Ժամանակին եղել է հայկական մեծ բերդաքաղաք և ավան։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 200 տուն քուրդ բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Սաղմանն ուներ մեկ մզկիթ։ Ունեցել է 7 հայկական եկեղեցի, որից մեկը կանգուն էր, երկուսը կիսավեր, իսկ մնացածն ավերակ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կարապետ Մատիկյան

Մատիկյան Կարապետ (անհայտ, Անկարա, Անկարայի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - 1916), հայ բժիշկ


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Անկարայի նահանգի կենտրոն Անկարա քաղաքում։ Ավարտել է Կոստանդնուպոլսի Օսմանյան դեղագործական վարժարանը։ Անկարայում ունեցել է սեփական դեղատուն և դեղագործ աշխատել։ Մահացել կամ սպանվել է 1916 թվականին, Անկարայում։


== Աղբյուր ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։


== Գրականություն ==
Յարման Արսեն, Հայերը օսմանյան առողջապահության ծառայության մեջ և պատմություն սուրբ Փրկիչ հայոց հիվանդանոցի (թուրքերեն), Ստամբուլ, 2001։
Միշել Բոլսոնարու

Միշել դե Պաուլա Ֆիրմո Ռեյնալդու Բոլսոնարու (պորտ.՝ Michelle de Paula Firmo Reinaldo Bolsonaro, մարտի 22, 1982(1982-03-22), Ceilândia, Դաշնային շրջան (Բրազիլիա), Բրազիլիա), Բրազիլիայի ազգային կոնգրեսի Պատգամավորների պալատի նախկին խորհրդարանական քարտուղար, գործող նախագահ՝ Ժաիր Բոլսոնարունի կինը, Բրազիլիայի առաջին տիկին։


== Կենսագրություն ==
Միշել Բոլսոնարուն ծնվել և մեծացել է Սեյլանդիայում, Դաշնային շրջանի վարչական շրջանում։ Նրա հայրը ավտոբուսի նախկին վարորդ էր։ Նա ունի կրտսեր խորթ եղբայր (ծնվ. 1988)՝ Դիեգո Տորես Ռեյնալդու, որը հանդիսանում է Բրազիլիայի ռազմաօդային ուժերի զինծառայող։ Միշելի հայրն ու խորթ մայրը հրուշակեղենի արտադրության փոքր բիզնեսի սեփականատերերն են։
Դպրոցն ավարտելուց հետո Միշելը ընդունվել է համալսարանի դեղագործործական բաժին, բայց երբեք չի հաճախել դասերին։


== Կարիերան խորհրդարանում ==
Բրազիլիայի ազգային կոնգրեսի Պատգամավորների պալատի աշխատակից է եղել 2006-2008 թվականներին։ Նա սկսել է աշխատել պատգամավոր Վանդերլեյ Ասիսի գրասենյակում։ Ավելի ուշ դարձել է պատգամավոր Մարկո Ուբիալի քարտուղարը։
2007 թվականին Միշելը նշանակվել է Բրազիլիայի Առաջադիմական կուսակցության ղեկավարության նույն պաշտոնում։ Այդ ժամանակ նա հանդիպել է իր ապագա ամուսնուն՝ ներկայիս նախագահ Ժաիր Բոլսոնարային։ Այդ ժամանակ նա 25 տարեկան էր, իսկ նա 52 տարեկան։ 2007 թվականի նոյեմբերին նրանք ամուսնացան։


== Անձնական կյանք ==
Ունի երկու դուստր՝ Լետիսիան (նախորդ ամուսնությունից), և Լաուրան (ծնվ՝ 2011, Ժաիր Բոլսոնարուից)։ Բոլսոնարուի հետ հարսանիքը տեղի է ունեցել 2013 թվականի մարտի 21-ին Ռիո դե Ժանեյրոյում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«A mulher dos bastidores: saiba quem é Michelle Bolsonaro, a nova primeira-dama» (պորտուգալերեն), G1, 28 October 2018, https://g1.globo.com/politica/eleicoes/2018/noticia/2018/10/28/a-mulher-dos-bastidores-saiba-quem-e-michelle-bolsonaro-a-nova-primeira-dama.ghtml
Ժակլին Ռոկ

Ժակլին Ռոկ կամ Ժակլին Պիկասո (ֆր.՝ Jacqueline Roque, փետրվարի 24, 1926(1926-02-24), Փարիզի 14-րդ շրջան, Փարիզ - հոկտեմբերի 15, 1986(1986-10-15), Մուժեն), հայտնի է որպես Պաբլո Պիկասոյի մուսա և նրա երկրորդ կին։ Նրանց ամուսնությունը տևել է 11 տարի, մինչև Պիկասոյի մահը։ Նկարիչն ստեղծել է նրա ավելի քան 400 դիմանկար, ինչն ավելին է, քան նրա ցանկացած այլ սիրեցյալի դիմանկարների թիվը։


== Երիտասարդություն ==
Ծնվել է 1927 թվականին, Փարիզում։ Ժակլինը երկու տարեկան է եղել, երբ հայրը լքել է իրեն, մորն ու չորսամյա եղբորը։ Ժակլինը սա նրան երբևէ չի ներել։ Մայրը երեխաներին մեծացրել է մեծ դժվարությամբ, Ելիսեյան դաշտերին մոտ գտնվող փոքրիկ տնակում` երկար ժամերով դերձակուհի աշխատելով։ Ժակլինը 18 տարեկան էր, երբ նրա մայրը մահացել է ուղեղի կաթվածից։ 1946 թվականին նա ամուսնացել է ինժեներ Անդրե Հութենի հետ ու նրանից աղջիկ է ունեցել։ Երիտասարդ ընտանիքը տեղափոխվել է Աֆրիկա, որտեղ Անդրե Հութենն աշխատում էր, սակայն չորս տարի անց նրանք վերադարձել են Ֆրանսիա, որտեղ և բաժանվել են։ Ժակլինն սկսել է բնակվել Լազուր ափում և աշխատանքի է անցել Վալորիսում` իր զարմուհու խանութում։


== Ծանոթություն և կյանք Պիկասոյի հետ ==
Պաբլո Պիկասոն առաջին անգամ հանդիպել է Ժակլինին 1953 թվականին, երբ նա 26 տարեկան էր, իսկ նկարիչը` 72։ Նա սկսել է սիրահետել կնոջը։ Ժակլինի պատկերն սկսել է հայտնվել Պիկասոյի կտավներում 1954 թվականին։ Այս դիմանկարներում Ժակլինն իրական չէ, պատկերված է չափազանց երկար վզով ու կատվի դեմքով։ Աստիճանաբար, նկարից նկար, նրա մուգ աչքերն ու հոնքերը, բարձր այտոսկրերն ու դասական պրոֆիլն ավելի ճանաչելի էին դառնում նկարչի ավելի ուշ աշխատանքներում։
Նկարիչն ամեն օր այցելում էր կնոջը։ Նրա տան վրա կավիճով աղավնի էր պատկերել և կես տարի նրան ամեն օր մեկ վարդ էր նվիրում, մինչև որ կինը համաձայնվում է հանդիպել նրա հետ։ 1955 թվականին, Պիկասոյի առաջին կնոջ` Օլգա Խոխլովայի մահից հետո Պիկասոն իրավունք է ստանում նորից ամուսնանալ։ Ժակլինի հետ նա ամուսնացել է միայն 6 տարի անց, 1961 թվականի մարտի 2-ին։ 1963 թվականին նկարիչը նկարել է նրա 160 դիմանկար և շարունակել է նրան պատկերել նաև հետագայում, մինչև 1972 թվականը։


== Պիկասոյից հետո ==
1973 թվականի ապրիլի 8-ին (ըստ որոշ աղբյուրների` ապրիլի 9-ին) Պիկասոն մահանում է 91 տարեկան հասակում։ Ժակլինը նրանից երեխաներ չուներ։ Քանի որ Պիկասոյի թաղումը տեղի էր ունենալու նրան պատկանող մասնավոր սեփականություն հանդիսացող տարածքում, Ժակլինը կարողացել է արգելել Պիկասոյի երեխաներին` Կլոդին ու Պալոմային, ներկա գտնել իրենց հոր թաղմանը։ Կլոդն ու Պալոման Պիկսայի և Ֆրանսուազա Ժիլոյի զավակներն են, ում հետ Պիկասոն չի ամուսնացել, սակայն ապրել է նրա հետ 10 տարի։
1973 թվականից Ժիլոն սկսել է պայքարել Ժակլինի դեմ` նկարչի կարողությունը կիսելու համար։ Ժիլոն ու իր երեխաներն ինչպես Պիկասոյի կենդանության օրոք, այնպես էլ` նրա մահից հետո անհաջող կերպով պայքարել են իրենց բաժին ժառանգությունն ստանալու համար` հիմնվելով նրա վրա, որ Պիկասոն կյանքի վերջում հոգեկան խնդիրներ ուներ։ Ի վերջո կողմերը պայմանավորվել են ստեղծել Պիկասոյի թանգարան Փարիզում, որը բացվել է 1985 թվականին։
Ժակլին Ռոկը ինքնասպան է եղել 1986 թվականին, 60 տարեկանում։ Ըստ իր ցանկության` թաղված է իր ամուսնու` Պաբլո Պիկասոյի կողքին։


== Ծանոթագրություններ ==
(7842) Իշիցուկա

(7842) Իշիցուկա (անգլ.՝ Ishitsuka), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,294214 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7885 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1269,26 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,283631 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,24° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7842) Իշիցուկա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սուլեյման Վազիրով

Սուլեյման Ազադ օկլի Վազիրով (ադրբ.՝ Süleyman Azad oğlu Vəzirov, նոյեմբերի 18, 1910(1910-11-18), Բաքու, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 7, 1973(1973-02-07), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Ադրբեջանական ԽՍՀ նավթարդյունաբերության նախարար, Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1944), Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական տնտեսության խորհրդի նախագահ։


== Կենսագրություն ==
Սուլեյման Վազիրովը ծնվել է 1910 թվականին։ Նրա հայրը՝ Ազադ բեկ Վազիրովը, ռազմական կրթություն է ստացել Պետերբուրգում և եղել է հատուկ հանձնարարություններով գնդապետ, իսկ մայրը՝ Զահրա Խանումը, իր ժամանակի հայտնի բժիշկ Քարիմ բեկ Մեհմանդորովի դուստրն էր։ Սուլեյման Վազիրովը 1918 թվականից սովորել է Շուշիի ռեալական ուսումնարանում։ Այնուհետեւ ընդունվել է Բաքվի արդյունաբերական-տնտեսական տեխնիկումը։ Տեխնիկում սովորելուն զուգահեռ աշխատել է նաև որպես կինոմեխանիկի օգնական։ 
1928 թվականին Սուլեյման Վազիրովն ընդունվել է Ադրբեջանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի հանքարդյունաբերության ֆակուլտետը և ավարտել 1932 թվականին։ 1935-1937 թվականներին Ս.Վազիրովն աշխատել է «Մոլոտովնեֆտ» տրեստի հանքի (այժմ Ամիրովի նավթի և գազի արդյունահանման վարչություն) փոխտնօրեն, իսկ 1937-1940 թվականներին՝ «Կագանովիչնեֆտ» տրեստի (այժմ Սուրախանի Նավթի և գազի արդյունահանման վարչություն) գլխավոր ինժեներ։ 1941 թվականին Ադրբեջանում արդյունահանվել է առավելագույնը 23,5 միլիոն տոննա նավթ, իսկ Ս.Ա.Վազիրովը որպես կոմբինատի գլխավոր ինժեներ պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով։ 
1942 թվականին Ս.Ա.Վազիրովը նշանակվել է «Ազնեֆտոկոմբինատի» ղեկավար։ ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության 1944 թվականի հունվարի 24-ի հրամանով Ս.Վազիրովը պարգևատրվել է Սոցիալիստական ​​աշխատանքի հերոսի, Լենինի շքանշանով և ոսկե «Մուրճ-մանգաղ» մեդալով՝ նավթարդյունաբերության զարգացման գործում ցուցաբերած հատուկ ծառայությունների համար։
1959 թվականին նշանակվել է Ադրբեջանական ԽՍՀ Ազգային տնտեսական խորհրդի նախագահ։
Նավթագազային խողովակաշարերի ստորջրյա հատվածի անցկացման համար օգտագործվող խողովակաշար անոթներից մեկը Սուլեյման Վազիրովի անունով է կոչվում։


== Ծանոթագրություններ ==
(8306) Շոկո

(8306) Շոկո (անգլ.՝ Shoko), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի փետրվարի 24-ին Ակիմասա Նակամուրայի կողմից Կումա Կոգենում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,241988 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7489 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7351 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1226,16 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,293599 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,78° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8306) Շոկո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գվինեթ Ջոնս (երգչուհի)

Գվինեթ Ջոնս (անգլ.՝ Gwyneth Jones,նոյեմբերի 7, 1936(1936-11-07)[…], Pontypool, Ուելս, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի օպերային երգչուհի, որը հայտնի է Վագներյան դերակատարումներով։ Վագներյան բրիտանական ընկերության նախագահն է, 1986 թվականից հանդիսանում է Բրիտանական կայսրության շքանշանի կին կոմանդոր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1936 թվականին Ուելսի Պոնտիպուլ քաղաքում և հասակ առնելով երաժշտական ընտանիքում՝ մանկուց սիրել է երգել։ Երաժշտական կրթությունն ստացել է Լոնդոնի Արքայական երաժշտական քոլեջում, որից հետո ուսումը շարունակել է Սիենա քաղաքի Կիջի երաժշտական ակադեմիայում, ինչպես նաև Ժնևում՝ Մարիա Կարպիի մոտ։ Դեբյուտը կայացել է Ցյուրիխում 1962 թվականին Քրիստոֆ Վիլիբալդ Գլյուկի «Օրփեոս և Էվրիդիկե» օպերայում՝ որպես մեցցո-սոպրանո. Հաջորդ տարի որպես սոպրանո Վերդիի համանուն օպերայում հանդես է եկել լեդի Մակբեթի դերում։
1963 թվականից ելույթներ է ունեցել Կովենտ գարդեն արքունական թատրոնում։ 1960-ական թվականներին հանդես է եկել նաև Վիեննայի, Հռոմի, Մյունխենի, Միլանի,  Սան Ֆրանցիսկոյի, Չիկագոյի և Նյու Յորքի օպերային թատրոններում։ Աստիճանաբար սկսել է մասնագիտանալ գերմաներեն օպերաներում, այդ թվում՝ Բեթհովենի, Շտրաուսի, ու մասնավորապես՝ Վագների ստեղծագործություններում։ 1960 — 1970-ական թվականներին կանոնավոր մասնակցել է Բայրոյթյան փառատոններին։ 1972 թվականից հանդես է եկել Մետրոպոլիտեն օպերայում։
Գվինեթ Ջոնսի երգացանկն ընդգրկուն է։ Նա շարունակում  է ելույթներ ունենալ, հիմնականում մեցցո-սոպրանոյի դերակատարումներով։ Երգչուհու բազմաթիվ պարգևների թվում են նաև Բրիտանական կայսրության շքանշանը (1986 թվականից ի վեր) և «Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետությանը մատուցված ծառայությունների համար» շքանշանը։ Հանդիսանում է Վագներյան բրիտանական ընկերության նախագահը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Giorgio Bagnoli Jones, Dame Gwyneth // The La Scala Encyclopedia of the Opera. — Simon and Schuster, 1993.
John Warrack, Ewan West Jones (Dame) Gwyneth // The Concise Oxford Dictionary of Opera. — Oxford University Press, 1996. — P. 256.
Michael Kennedy, Joyce Kennedy Jones, Dame Gwyneth // The Oxford Dictionary of Music. — OUP Oxford, 2013. — P. 438.


== Արտաքին հղումներ ==
«Dame Gwyneth Jones»։ BBC Wales Music (անգլերեն)
Սելմա Էրգեչ

Սելմա Էրգեչ (թուրքերեն՝ Selma Ergeç; նոյեմբերի 1, 1978(1978-11-01), Համմ, Առնսբերգ, Հյուսիսային Հռենոս-Վեստֆալիա, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն), գերմանացի դերասանուհի և մոդել։ Առավել հայտնի է դարձել՝ նկարահանվելով «Ցանց 2.0» ֆիլմում և «Հոյակապ դար» հեռուստասերիալում, որտեղ մարմնավորել է Հատիջե Սուլթանի դերը։


== Կենսագրություն ==
Սելման ծնվել է 1978 թվականին Գերմանիայի Համմ քաղաքում ազգությամբ թուրք բժշկի և գերմանուհի բուժքրոջ ընտանիքում։ Մայրը ծնունդով եղել է Գերմանիայի Ռուր հողից։ Նրան անվանել են ի պատիվ գրող Սելմա Լագերլեֆի։ Ընտանիքը 1983 թվականին տեղափոխվել է Թուրքիայի Մերսին քաղաք։ Ավելի ուշ տեղափոխվել են Անկարա, իսկ արդեն 1989 թվականին հետ են վերադարձել Գերմանիա։ Սելման 1995 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը։ 1995- 1996 թվականներին սովորրել է Օքսֆորդի Հեդինգթոն դպրոցում։ 1996- 1998 թվականներին փոխանակման ծրագրով սովորել է Լիլում։ 1998 թվականին Սելման հետ է վերադարձել Գերմանիա։ Ավելի ուշ տեղափոխվել է Թուրքիա և սովորել Ստամբուլի համալսարանում, այնուհետ սովորել նաև Ադանայի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում։ Փորձաշրջան է անցել Ստամբուլի համալսարանի բժշկական կլինիկայում։


== Անձնական կյանք ==
2015 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Սելման ամուսնացել է բիզնեսմեն Ջան Օզայի հետ, ում հետ հանդիպել է երկու տարի։ 2016 թվականի ապրիլի 8-ին Սելման Էրգեչը աղջիկ է ունեցել, ում անվանել են Յասմին։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մինախաթուն

Մինա-խաթուն (†1298), Խաչենի իշխանադուստր, մոտ 1265 թ ամուսնացել է Սյունիքի կոմս Տարսայիճ Օրբելյանի հետ, որը Հայաստանի ամենաազդեցիկ իշխանապետերից մեկն էր, և որի տիրույթների մեջ էին մտնում ներկայիս Նախիջևանը, Վայոց ձորը և Սյունիքի մարզը։
Տարսայիճ Օրբելյանը և Մինա-խաթունը միասին կառուցել են վանքեր և հյուրանոցներ, նվիրաբերություններ է կատարել վանքերին և նպաստել այդ օջախներում հոգևոր մշակույթի զարգացմանը և բարգավաճմանը։ Ունեցել են մեկ զավակ՝ Ջալալը, և երկու դուստր՝ Ասփան և Մամքանը։ Ասփան հարսնացել է Խաչենի Դոփյաններին, իսկ Մամքանը՝ վրաց արքունիքին։
Մինա-խաթունը վախճանվել է 1298 թվականին և թաղվել է Ամաղուի Նորավանքում ամուսնու և տեգրոջ՝ Սմբատի կողքին։
Գարապողազ

Գարապողազ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պուստոյ Յոլ

Պուստոյ Յոլ (ռուս.՝ Пустой-Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Լուն Վոժ գետի ձախ ափին՝ 9 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 13 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000063634
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006363
Ավազանի կոդը — 03.05.01.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Աղբուլաղ (Սյունիքի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աղբուլաղ (այլ կիրառումներ)Աղբուլաղ, ներկայումս լքված գյուղ Հայաստանի Սյունիքի մարզի Գորիսի տարածաշրջանում, Գորիս քաղաքից մոտ 16 կմ հարավ, Շուռնուխ գյուղից 3 կմ հարավ-արևմուտք, Որոտանի աջակողմյան վտակ Քաշունի գետից դեպի ձախ` անտառոտ վայրում։
Գյուղը հիմնադրվել է 1920-ական թթ. Արդբեջանի Ղուբաթլուի շրջանից եկած ադրբեջանցիների կողմից։ Մասն է կազմել Հայկական ԽՍՀ Զանգեզուրի գավառի, իսկ 1930 թվականից` Գորիսի շրջանի։ Բնակեցված է եղել ադրբեջանցիներով, որոնք թողել են գյուղը 1988-1989 թվականներին։ 1995 թվականից մտել է ՀՀ Սյունիքի մարզի Շուռնուխ համայնքի կազմի մեջ։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների  գյուղը բնակեցված չէ; Մինչև 1989 թ. բնակեցված է եղել ադրբեջանցիներով, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Խորհրդային տարիներին բնակչությունը զբաղվել է անասնապահությամբ, մեղվաբուծությամբ, դաշտավարությամբ և այգեգործությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Աղբուլաղի մոտ է գտնվում “Կալանըդար” ամրոցը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ազնվապետություն

Ազնվապետություն, պետական կառավարման ձև և պետությունում իշխանության իրականացման կարգ։ Անտիկ շրջանում ազնվապետության, որպես արժանավոր ու բանիմաց մարդկանց (գիտնականների, փիլիսոփաների, ազնվապետության) կառավարումը համարվում էր լավագույնը. ի տարբերություն տիրանիայի (բռնապետության), ամբոխավարության (ամբոխի իշխանության), տիմոկրատիայի (շահախնդիր մարդկանց իշխանության)։ Նոր ժամանակներում ազնվականության կողմնակիցն էր. օրինակ, Հ. Գրոցիոսը։ Մյուս հայեցակարգերում (Բոլինգբրոկ, Է. Բյորկ, Իբենտամ) ազնվապետությունը դիտվում է որպես «կառավարման խառը ձևի». սահմանադրական-միապետական կարգի տարր, անհրաժեշտ հակակշիռ հանդես գալով այլ միապետական Ժողովրդավարական կառույցներին, ինչպես նաև իշխանության բռնազավթումից պաշտպանության երաշխիք։ Անգլիայում արիստոկրատական սկգբանբի կրողն էր լորդերի պալատը։ Միապետական պետություններում ազնվապետությունը թաքնված կամ բացահայտ քաղաքական ընդդիմության հատկանիշ ուներ գերագույն իշխանության նկատմամբ և անսահմանափակ տիրապետության որոշակի զսպման դեր է կատարում։


== Գրականություն ==
Հայկական սովետական հանրագիտարան, հատոր 1-12, 1974-1986 թթ, Երևան
Է․ Աղայան «Արդի հայերենի բացատրական բառարան», հատոր 1-2, 1976 թ, Երևան
А․ Б. Барихин "Большой юридический словарь", 2002 թ, Москва
Արուբայի զինանշան

Արուբայի զինանշանը սկզբնապես նախագծվել է Ամստերդամում 1955 թվականին։ Մինչ այդ այն օգտագործվում էր ուղղակի որպես ազգային նշան։ Զինանշանի տարրեր են՝

Վահանի վրա նստած առյուծ, որը խորհրդանշում է ուժ և մեծահոգություն։
Վահանը բաժանված է 4 քառորդի՝
Առաջին քառորդ՝ ալոէ բույս, որը կղզու հիմնական և կարևոր բուսատեսակն է։
Երկրորդ քառորդ՝ Հուիբերգ բլուրը, որը համարվում է ամենահայտնի և երկրորդ ամենաբարձր բլուրը երկրում։
Երրորդ քառորդ՝ ձեռքսեղմում, որը խորհրդանշում է Արուբայի լավ հարաբերությունները այլ երկրների հետ։
Չորրորդ քառորդ՝ ատամնանիվ, որը խորհրդանշում է արդյունաբերության զարգացումը։
Վահանի տակ դափնու ճյուղեր՝ բարեկամության և խաղաղության ավանդական նշանները։


== Զինանշան ==
Վահան՝ սպիտակ գծերով բաժանված է 4 քառորդի, որից առաջինի վրա՝ կապույտ ֆոնին, պատկերված է ոսկեգույն ալոէ բույս։ Երկրորդի վրա՝ ոսկեգույն ֆոնին՝ Հուիբերգ բլուրը, որը բարձրանում է ալիքաձև կապույտ և սպիտակ ծովից։ Երորրդի վրա՝ ոսկեգույն ֆոնին՝ պատկերված է ձեռքսեղմում։ Չորրորդի վրա՝ կարմիր ֆոնին՝ ատամնանիվ։
Գագաթ՝ վահանի վրա պատկերված է նստած կարմիր առյուծ։
Այլ տարրեր՝ վահանի տակ կա դափնեպսակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարտական ակումբ 2

Fight Club 2 (հայերեն՝ Մարտակա ակումբ 2), գրաֆիկ վեպ, որ գրել է Չակ Պալանիկը, և նկարազարդել Կամերոն Ստյուարտը։ Պալանիկի Մարտական ակումբ (վեպ) գրքի շարունակությունն է։


== Հրատարակման պատմություն ==
2013 թվականին Comic-Con փառատոնի ժամանակ Չակ Պալանիկը հայտարարեց Մարտակա ակումբի շարունակության վրա կատարվող աշխատանքների մասին, որը կթողարկվի գրաֆիկական վեպի տեսքով։ Պալանիկը նշեց. «ավելի շուտ, լինելու է թողարկումների շարք, որում կպատմվի Թայլեր Դյորդենի թվացյալ մահվանից 10 տարի հետո կատարվող իրադարձություննեի մասին։ Թայլերը պատմություն է պատմում Հեղինակի ներսում թաքնված լինելով; Նա նախապատրաստում է իր վերադարձը։ Մարլան ձանձրանում է։ Իսկ հեղինակը հայտնվում է քաոսային վիճակում միայն այն ժամանակ, երբ Թայլերը գողանում է իր և Մարլայի երեխային»։
2014 թվականին հայտարարվեց, որ Dark Horse Comics հրատարակութունը կհրաարակի գրաֆիկական նովելը 10 մասով, որոնցից առաջինի հրատարակումը պլանավորվում է 2015 թվականի մայիսին։ Գրքի կերպարների մեծամասնությունը, ինչպես և «Ջախջախում» նախագիծը կհայտնվեն վեպում։ Բացի այդ, գրաֆիկ նովելում նոր հերոս կավելանա` հեղինակի 9-ամյա որդին։ Պալանիկի խոսքերով` «Մարտական ակումբը իրենից բողոք է ներկայացնում հայրերի դեմ, այն մտածմունքների դեմ, թե ինչ նրանք չեն արել։ Այս մասում հերոսը գտնում է իրեն հենց այն տարիքում, ինչ իր հայրը, երբ որդին փորձում էր «ջախջախել» նրան։ «Ես ուզում եմ հասկանալ` կարող է արդյոք նա ավելի լավ հայր լինել, քան իր հայրը»։


== Ընդհանուր նկարագիր ==
Գործողություններն ընթանում են մի քանի տարի անց։ Իրադարձությունները նկարագրվում են Թայլեր Դյորդենի` գլխավոր հերոսի ալտեր էգոյի կողմից։ Հեղինակը (այժմ Սեբաստյան անունով) ծանր դրության մեջ է. նա շարունակում է դեղորայքներ ընդունել, Մարլա Զինգերի հետ նրա ամուսնական կապը նույնպես վատ վիճակում է, իսկ ընտանիքում մեծանում է նրանց երեխան` 9-ամյա Ջունիորը։ Մարլան ինքը նույնպես հիասթափված է. նրան չի բավարարում այն կիրքը, որ կար նրանց միջը, երբ Սեբաստյանը Թայլեր Դյորդենն էր։ Սակայն Մարլայի համբերությունը սպառվում է. նա ընդունում է Սեբաստյանի դեղերը, ինչի շնորհիվ Թայլերը ազատության մեջ է հայտնվում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Dark Horse Comics կայքում
Ապրելևկա (այլ կիրառումներ)

Ապրելևկա, կարող է վերաբերել՝

Ապրելևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Բոբրինեցի շրջանում
Ապրելևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանում
Նովոմիխայլովկա (գյուղ, Ֆյոդորովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոմիխայլովկաՆովոմիխայլովկա (ռուս.՝ Новомихайловка, բաշկիրերեն՝ Яңы Михайловка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ֆեոդորովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 68 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սալամեա լա Ռեալ (քաղաք)

Սալամեա լա Ռեալ (իսպ.՝ Zalamea la Real), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Ուելվա պրովինցիայի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Անդալուսիա ինքնավար համայնքի մեջ։
Համայնքը մտնում է Կուենկա-Միներա շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 240 կմ2։ Բնակչությունը՝ 3407 2010)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 67։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
La otra mirada
Zalamea la Real
Taekwondo Zalamea Archived 2011-02-11 at the Wayback Machine.
PSOE Zalamea Archived 2009-09-27 at the Wayback Machine.
Ստեփանոս Բ Ռշտունի

Ստեփանոս Բ Ռշտունի (ծննդյան թիվն անհայտ- 930), Ամենայն հայոց կաթողիկոս 929 թվականից։ Հայրապետական գործունեության մասին գրեթե ոչինչ հայտնի չէ։


== Արտաքին հղումներ ==
Ստեփանոս Բ Ռշտունի կաթողիկոսի մասին Լուսամուտ կայքում Archived 2010-11-26 at the Wayback Machine.
Արոսիկ

Արոսիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում, Խարբերդ քաղաքից 30-31 կմ հեռավորության վրա։


== Պատմություն ==
Արոսիկն ավերվել է երկու անգամ՝ 1895 թվականին և 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրա հայ բնակիչների մի մասը զոհվել է, մյուսը տարագրվել։


== Բնակչություն ==
XX դարում սկզբին ուներ 50 տուն բնակիչ, որից 40 տունը՝ հայեր (330 մարդ)։


== Տնտեսություն ==
Բնակիչները զբաղվում էին երկրագործությամբ, այգեգործությամբ, անասնապահությամբ և մեղվաբուծությամբ։
Տեղական ճանապարհով կապված էր Արածանիի առափնյա շրջանի և Խարբերդ քաղաքի հետ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Արոսիկն ուներ Ս․ Գևորգ անունով եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սեգուրա (այլ կիրառումներ)

Սեգուրա
Աշխարհագրական օբյեկտներ

Սեգուրա, մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։
Սեգուրա, գետ Իսպանիայի հարավ արևելքում։
Սեգուրա, մարզ Պորտուգալիայում։Ազգանուն

Սեգուրա Ջովանի (ծնվ. 1982 թվականին), մեքսիկացի պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտիկ, աշխարհի իր քաշայինների նախկին չեմպիոն և առաջին թեթև քաշային չեմպիոն։
Պանչո Սեգուրա , (ծնվ. 1921 թվականին), էկվադորցի և ամերիկացի թենիսիստ։
Անիի Պարոնի պալատ

Անիի Պարոնի պալատ, միջնադարի ճարտարապետական հուշարձան, պայմանականորեն այսպես է կոչվել Անիի հյուսիս-արևմտյան կողմում, «Ամբատաշեն պարիսպներից ոչ հեռու, Ծաղկոցաձորի ու Իգաձորի միացման տեղում գտնվող զառիթափի մոտ կառուցված քաղաքացիական շենքը։


== Անիի Պարոնի Կառուցում ==
Կառուցման ժամանակը համարվում է 12-13-րդ դարերում։ Ստույգ պարզված չէ, թե ինչ նպատակի է ծառայել։ Ենթադրվում է, որ պատկանել է որևէ իշխանի կամ պարոնի։ Պալատը քաղաքի կողմից երկհարկանի էր, իսկ Ծաղկոցաձորի կողմից՝ եռահարկ։ Կիսով չափ գետնի մեջ թաղված ու ենթադրաբար տնտեսական նպատակների ար։ Անկանոն պարագիծ ունեցող հատակագծային հորինվածքի կենտրոնում տեղավորված էր քառակուսի (10մ 11մ) և հավանաբար գմբեթածածկ սրահը, որի շուրջը համախմբված էին մեծ ու փոքր սենյակներ։ Հարկերը միմյանց հաղորդակցվել են, ըստ երևույթին, շարժական սանդուղքներով, որոնց համար թաղածածկի մեջ բացված է եղել (հետագայում՝ փակված) հատուկ անցք։ Պատերը գերազանցապես խուլ են, ներսից ե դրսից՝ սրբատաշ։ Առավել հետաքրքիր է լուծված քաղաքի կողմն ուղղված նեղճակատր՝ կրկնահարկ շքամուտքերով, յուրաքանչյուր հարկի պատի հարթությունը երիզված է լայն ու գեղեցիկ երեսակալներով, որոնք շրջանակում են վարդագույն ութթեաստ ղերով ու սև խաչերով քանդակազարդված (առաջին հարկ) ե «շախմատաձև» դասավորված (երկրորդ հարկ) քարերով շարվածքը։ Այդ ժամանակաշրջանի Անիի աշխարհիկ ճարտարապետության ոճին հատուկ այս մոտիվը հանդիպում է նաև քաղաքի հյուրանոցի կամ վաճառատան շենքում։
Ալյանսա Լիմա

Ալյանս Լիմա (իսպ.՝ Alianza Lima), Պերուի Լիմա մայրաքաղաքի ֆուտբոլային ակումբն է, հիմնադրվել է 1901 թվականի փետրվարի 15-ին և հանդես է գալիս Պերուի առաջին դիվիզիոնում։ Երկրի չեմպիոնատը հաղթել է 19 անգամ, այդ ցուցանիշով նա ետ է միայն մյուս մայրաքաղաքային ակումբին՝ «Ունիվերսիտարիոին»։


== Պատմություն ==
Ակումբը հիմնադրել են «Ալյանսա սպորտ» Ձիարշավային ակումբի երիտասարդ աշխատավորները։ 1938 թվականին «Լիմայի Ալյանսը» իր պատմության մեջ միակ անգամ դուրս մնաց առաջին դիվիզիայից, սակայն 1939 թվականին հաղթելով երկրորդ դիվիզիան, վերադարձավ առաջին դիվիզիա և այլևս այն չլքեց։


== նվաճումներ ==
Պերուի չեմպիոն՝ 1918, 1919, 1927, 1928, 1931, 1932, 1948, 1952, 1954, 1955, 1962, 1963, 1965, 1975, 1977, 1978, 1997, 2001, 2003, 2004, 2006, 2017, 2021.
Ինկայի գավաթի մրցանակակիր՝ 2014


== Արտաքին հղումներ ==
Club Alianza Lima Official Club Website
Ալյանսա Լիմա Ֆեյսբուքում
Ալյանսա Լիմա Թվիթթերում
Lima Տեսանյութը ՅուԹյուբում
Արթուր Մոսիյան

Արթուր Մոսիյան, Արցախի գլխավոր դատախազ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1971 թվականի հունվարի 15-ին Արցախի Մարտունի քաղաքում։

1987 - ավարտել է Մարտունու թիվ 1 միջնակարգ դպրոցը։
1992 - գերազանց գնահատականներով ավարտել է Ստեփանակերտի մանկավարժական ինստիտուտի պատմական ֆակուլտետը «Պատմություն և իրավագիտություն» մասնագիտությամբ։
1992-1994 - սովորել է Հայաստանի ԳԱԱ պատմության ինստիտուտի ասպիրանտուրայի հեռակա բաժնում։
1990-1992 - «Ուսանողական ջոկատի» կազմում մասնակցել է ղարաբաղյան շարժմանը։
1992-1998 - ծառայել է Արցախի պաշտպանության բանակում՝ շարքայինից մինչև պաշտպանական շրջանի հրամանատարի տեղակալ։Պարգևատրվել է «Մարտական խաչ» առաջին աստիճանի շքանշանով։

1999-2000 - եղել է Մարտունու շրջանի վարչակազմի ղեկավարի տեղակալը։
2000-2005 - Արցախի Ազգային ժողովի պատգամավոր՝ պաշտպանության, անվտանգության և օրինապահպանության հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահ։
2005-2007 - ՀՅԴ Արցախի կենտկոմի ներկայացուցիչ։
2007 - սեպտեմբերից մինչև դեկտեմբեր՝ Արցախի արդարադատության նախարար։
2007 - 2014 - Արցախի վերահսկիչ պալատի նախագահ։
2014 թվականի հոկտեմբերի 29-ից Արցախի Գլխավոր դատախազ։


== Բողոքի ակցիաներ Ստեփանակերտում և մեղադրանքներ Արթուր Մոսիյանի նկատմամբ ==

Ըստ ականատեսների վկայությունների հիման վրա ԶԼՄ-ներում տարածված տեղեկության, 2018 թվականի հունիսի 1-ին Ստեփանակերտում ԱՀ ԱԱԾ մի խումբ աշխատակիցներ ծեծի են ենթարկել երկու քաղաքացու՝ ոստիկանների լռելյայն ներկայությամբ, որից հետո ոստիկանները բերման են ենթարկել ծեծվածներին, այլ ոչ թե ծեծողներին։ Դրանից հետո նույն օրը երեկոյան տասնյակ դժգոհ քաղաքացիներ փակել են Ստեփանակերտի ավտոկայանի հարակից կենտրոնական փողոցը, դրանով մեկնարկելով Արցախում հունիսյան բողոքի ակցիաները։ Ցուցարարների հիմնական պահանջն է Արցախի Հանրապետության բանակից բացի բոլոր ուժային կառույցների ղեկավարների՝ Արշավիր Ղարամյանի (ԱՀ ԱԱԾ պետ) Կամո Աղաջանյանի (ԱՀ ոստիկանապետ), Արթուր Մոսիյանի (ԱՀ գլխավոր դատախազ)։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է, ունի երեք երեխա։


== Տես նաև ==
Արցախի վերահսկիչ պալատ


== Աղբյուրներ ==
ԱՐԹՈՒՐ ԱՐՄԵՆԻ ՄՈՍԻՅԱՆ(չաշխատող հղում)


== Ծանոթագրություններ ==
Արջամուկ

Արջամուկ (Marmota), սկյուռների ընտանիքի կրծողների տեսակ։ Մարմնի երկարությունը՝ մինչև 57 սմ, պոչը՝ մինչև 20 սմ։ Տարածված է Եվրոպայում, Կենտրոնական և Հյուսիսային Ասիայում, Հյուսիսային Ամերիկայում։ Ապրում է տափաստաններում, լեռների ալպիական գոտում և ոչ անտառային հատվածներում։ Հայտնի է 12 տեսակ։ Վարում է ցերեկային կյանք։ Ցուրտ եղանակին խոր քուն է մտնում (6-8 ամիս)։ Արջամուկը փորում է խորունկ բուն (երկարությունը՝ մինչև 8 մ, խորությունը՝ 3 մ)։ Ունենում է 4-5 ձագ։ Սնվում է տերևներով, հացազգիներով։ Մորթին թանկարժեք է։
Վասիլե Վոյկուլեսկու

Վասիլե Վոյկուլեսկու (ռումիներեն՝ Vasile Voiculescu, հոկտեմբերի 13, 1884(1884-10-13), Պիրսկով, Buzău County, Ռումինիա - ապրիլի 26, 1963(1963-04-26) կամ ապրիլի 27, 1963(1963-04-27), Բուխարեստ, Ռումինիա), ռումինացի գրող, պոետ, դրամատուրգ, կրոնական մտածող և բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1884 թվականի նոյեմբերի 27-ին Բուզեու գավառի Պիրսկով գյուղում Կոստակե և Սուլտանա Վոյկուների ընտանիքում։ Վասիլեի հայրը երիտասարդ ժամանակ շրջիկ վաճառական էր, պապը՝ նպարեղենի խանութ ուներ։
Սովորել է Պիրսկովի դպրոցում, այնուհետև Բուզեուի Ալեքսանդր Խիժդեուի անվան և Բուխարեստի Գեորգի Լազարի անվան քոլեջներում։ Միջնակարգ կրթություն ստանալուց հետո ընդունվել է սկզբում Բուխարեստի համալսարանի բանասիրության և փիլիսոփայության ֆակուլտետ, սակայն քիչ ժամանակ անց տեղափոխվել է բժշկական ֆակուլտետ, որն ավարտել է 1909 թվականին։
1910 թվականի փետրվարի 21-ին ամուսնացել է Մարիա Միտեսկուի հետ (մահացել է ուղեղի կաթվածից 1946 թվականին), ում հետ ունեցել է 5 երեխա։
Բժշկական գործունեությամբ սկսել է զբաղվել Գորժ գյուղում։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ գլխավորում էր շարժական հոսպիտալը։ Միևնույն ժամանակ հաճախում էր Ալեքսանդր Վլախուցեի գրական երեկոներին։ 1916-1943 թվականներին հրատարակել է բանաստեղծությունների 8 ժողովածու։
1920-ական թվականներից Վոյկուլեսկուի ստեղծագործությունները ձեռք բերեցին կրոնական ուղղվածություն։ Ինչպես ասում էր գրողը, եթե նա բժիշկ չդառնար, կընտրեր քահանայի մասնագիտությունը։
1920 թվականին անդամակցել է Ռումինիայի գրողների միությանը։
Կոմունիստների՝ իշխանության գլուխ գալուց հետո՝ 1947 թվականից նրան այլևս չէին տպագրում։ Միայն Վոյկուլեսկուի մահից հետո՝ 1964 թվականին, տպագրվեց նրա «Վերջին, Շեքսպիրի հորինված սոնետները Վ․ Վոյկուլեսկուի երևակայական թարգմանությամբ» բանաստեղծությունների ժողովածուն, իսկ 1966 թվականին՝ «Захей слепой» վեպը։
1958 թվականին ձերբակալվում է «Անկեզ մորենի» կրոնական խմբակի այլ մասնակիցների հետ և դատապարտվում  4 տարվա ազատազրկման։
Բանտարկության ժամանակ առողջական խնդիրներ են առաջանում և ազատ արձակվելուց մեկ տարի անց՝ 1963 թվականի ապրիլի 26-ին, մահանում է։
1993 թվականին հետմահու ընտրվել է Ռումինիայի ակադեմիայի անդամ։


== Ստեղծագործական կյանք ==

Վոյկուլեսկուի ստեղծագործությունները, ըստ ռումիանացի քննադատների, մոտ են ավանդական բանաստեղծների աշխատանքներին, որոնք շարունակում էին 19-րդ դարի և 20-րդ դարի սկզբի ռումինական պոեզիայի ավանդույթները։
Ավելի նշանակալի են համարվում գրողի հետմահու հրատարակված գործերը։


== Հիշատակ ==
Գրողի հայրենի գյուղում՝ Պիրսկովում, գործում է Վասիլե Վոյկուլեսկուի տուն-թանգարանը։
Բուզեու գավառի գրադարանը կրում է Վասիլե Վոյկուլեսկուի անունը։
Ամեն տարի անց է կացվում ազգային գրական մրցույթ, որը կրում է Վասիլե Վոյկուլեսկուի անունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Միլ Վոժ

Միլ Վոժ (ռուս.՝ Мыл-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Հարավային Միլվա գետի ձախ ափին 95 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 35 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած Սիկտիվկար քաղաքից մինչև ակունք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000014381
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001438
Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Վիկտոր Նեկիպելով

Վիկտոր Նեկիպելով (ռուս.՝ Виктор Александрович Некипелов, սեպտեմբերի 29, 1928(1928-09-29), Հարբին, Չինաստանի Հանրապետություն - հուլիսի 1, 1989(1989-07-01), Փարիզ), ռուս բանաստեղծ, հրապարակախոս, իրավապաշտպան, մասնագիտությամբ՝ բժիշկ-դեղագործ։
Ծնվել է չինական Խարբին քաղաքում։ 1937 թվականին ծնողների հետ տեղափոխվել է ԽՍՀՄ։ 1939 թվականին նրա մայրը ձերբակալվել է և մահացել բանտում։ 1950 թվականին Նեկիպելովը գերազանցությամբ ավարտել է Օմսկի ռազմա-բժշկական ուսումնարանը։ 1960 թվականին, նույնպես գերազանցությամբ, ավարտել է Խարկովի բժշկական ինստիտուտի ռազմա-դեղագործական ֆակուլտետը։ 1969 թվականին հեռակա ավարտել է Մ. Գորկու անվան գրականության ինստիտուտը։
1960-ականներին ապրել է Ուկրաինայում (Ուժգորոդում և Ումանում), աշխատել է դեղագործ և դեղատան վարիչ։ 1966 թվականին Ուժգորոդում լույս է տեսել նրա բանաստեղծությունների «Մարսի և Վեներայի միջև» ժողովածուն, հետագայում նա տպագրվել է «սամիզդատով»։ 1970 թվականից ապրել է Մոսկվայի, ապա՝ Վլադիմիրի մարզերում։
1974 թվականին Վլադիմիրի մարզային դատարանի կողմից դատապարտվել է 2 տարվա ազատազրկման՝ հակախորհրդային նյութեր տարածելու համար։ Քննության ժամանակ նրան ուղարկել են դատահոգեբանական փորձաքննության։ Սկզբում ախտորոշել են շիզոֆրենիա, ապա նրան ուղարկել են Սերբսկու ինստիտուտ, որտեղ երեք ամիս մնալուց հետո (1974 թվականի հունվարի 15-ից մինչև մարտի 15-ը) համարվել է հոգեպես առողջ։ Այդ ինստիտուտում իր գտնվելու մասին նա պատմում է «Հիմարների ինստիտուտը» գրքում։
1977 թվականից Նեկիպելովը եղել է Մոսկվայի Հելսինկյան խմբի անդամ, ԽՍՀՄ-ում Հաշմանդամների իրավունքների պաշտպանության խմբի ստեղծման մասնակից։
Կրկին ձերբակալվել է 1979 թվականին և դատապարտվել 7 տարվա ազատազրկման ու 5 տարվա աքսորի։ 1987 թվականի մարտի 20-ին նրան ներում է շնորհվել։ Արտագաղթել է Ֆրանսիա, որտեղ շուտով մահացել է։


== Վիկտոր Նեկիպելովը հայերեն ==
Ալաբուշևո; Բալլադ առաջին խուզարկության մասին; Մայերլինգ; Յան Պալախի հիշատակին; Արեստան; «Ռուսական պոեզիայի ուղին ընդմիշտ...»; Ավազաբլուրները; Օրորոցային; Առաջին բանտախուցը։ Ռուս այլախոհական պոեզիա, Ստեփանակերտ, «Ոգի-Նաիրի», 2015, էջ 186-205։ Թարգմ.՝ Խորեն Գասպարյան։


== Ծանոթագրություններ ==
Հիբեդա (այլ կիրառումներ)

Հիբեդա անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Հիբեդա - գյուղ Էստոնիայի Կադռինա շրջանի կազմում։
Հիբեդա - գյուղ Էստոնիայի Կոոնգա շրջանի կազմում։
Մունիս Ֆրեյրի

Մունիս Ֆրեյրի (պորտ.՝ Muniz Freire), համայնք Բրազիլիայում՝ Էսպիրիտու Սանտու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Էսպիրիտու Սանտու նահանգի հարավային մարզում։ Մտնում է Ալեգրիի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 17 319 մարդ՝ 2020 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 679,922 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 28,5 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1891 թվականի մարտի 1-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 50.910.022,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 2.610,50 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,723 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Դոլոտինկա (Կրասնի Սուլինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դոլոտինկա (այլ կիրառումներ)Դոլոտինկա (ռուս.՝ Долотинка), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանում։ Մտնում է Դոլոտինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Խռնդատ հրաշալի

Խռնդատ հրաշալի (լատ.՝ Verbascum speciosum), խլածաղկազգիների ընտանիքին պատկանող դեղաբույս։


== Նկարագրություն ==
Առանցքային արմատով, սպիտակավուն կամ դեղնավուն, կարճ, փափուկ մազիկներով ծածկված ցողունով, մեղրատու երկամյա խոտաբույս է։ Թևավոր կոթուններով, արմատամերձ տերևներն ունեն խոշոր, երկարավուն-նշտարաձև, սրածայր, ամբողջաեզր տերևաթիթեղներ։ Վերին ցողունային, սրածայր, սրտաձև-կլորավուն տերևներն ալիքաձև են։ Ստորին ցողունային տերևներն համեմատաբար փոքր են։ Հաստ, ամուր ճյուղերի վրա խիտ դասավորված ծաղիկների փնջերով ծաղկաբույլը հուրանաձև ողկույզ է։ 5 մասերի բաժանված բաժակաթերթիկներով խոշոր, հնգանդամ, դեղին ծաղիկներն ունեն նշտարաձև-ձվաձև ծաղկակիցներ։ 5 սպիտակ,  թավով պատված, անհավասար առէջներով պսակը հիմքային մասում ունի կարճ խողովակ և 5 լայն բլթակավոր վերին մաս։ Խիտ, փափուկ մազիկներով ծածկված պտուղը երկարավուն-ձվաձև, բազմասերմ տուփիկ է։


== Տարածվածություն ==
Աճում է միջին և վերն լեռնային գոտիների չոր լանջերին, ժայռերի մոտ, լեռնային տափաստաններում և դաշտերի եզրերին։ Հանդիպում է Շիրակի, Գեղարքունիքի, Վայոց ձորի, Սյունիքի, Արմավիրի մարզերում և Երևանում։


== Նշանակություն ==
Բուժական նպատակներով օգտագործում են եթերային յուղեր, կարոտին, ֆլավոնոիդներ, ասկորբինաթթու, խեժ, կումարին, դաբաղանյութեր, դառնանյութեր պարունակող ծաղիկները։ Պսակաթերթերն ունեն հաճելի հոտ և քաղցր համ։ Ծաղիկների թուրմն ունի հակաջղաձգական ազդեցություն։ Կիրառում են նաև անասնաբուժության մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մունդու Նովու (Մատու Գրոսու դու Սուլ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մունդու Նովու (այլ կիրառումներ)Մունդու Նովու (պորտ.՝  Mundo Novo), համայնք Բրազիլիայում՝ Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի հարավարևմտյան մարզում։ Բնակչությունը կազմում է 14020 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 479,327 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 29,2մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքքը հիմնադրվել է 1973 թվականի մայիսի 12-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 85.821.984,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 5.808,20 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,761 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Կլիման մերձհասարակածային է։


== Ծանոթագրություններ ==