Միխայիլ Բոյարսկի

Միխայիլ Սերգեևիչ Բոյարսկի (ռուս.՝ Михаил Сергеевич Боярский, դեկտեմբերի 26, 1949(1949-12-26), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), թատրոնի և կինոյի խորհրդային և ռուսական դերասան, երգիչ և հեռուստահաղորդավար, ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1984), ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1990 թ.): 1988-2007 թվականներին իր կողմից ստեղծված Սանկտ Պետերբուրգի «Բենեֆիս» թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարն էր։


== Կենսագրություն ==
Միխայիլ Բոյարսկին ծնվել է Լենինգրադում, Վերա Կոմիսարժևսկայայի անվան ակադեմիական դրամատիկական թատրոնի դերասաններ Սերգեյ Բոյարսկու և Եկատերինա Մելենտևայի ընտանիքում։ Նրա պապը հայտնի եկեղեցական գործիչ, մետրոպոլիտ Ալեքսանդր Բոյարսկին էր։ Հորեղբայրը` դերասան Նիկոլայ Բոյարսկին է, եղբայրը` դերասան Ալեքսանդր Բոյարսկին։
Միխայիլ Բոյարսկին սովորել է Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիային կից երաժշտական դպրոցի դաշնամուրի բաժնում։ Սակայն սովորելը նրան դուր չէր գալիս, այդ իսկ պատճառով կոնսերվատորիա չընդունվեց։ Այնուհետև նա ընդունվել է Լենինգրադի թատրոնի, երաժշտության և կինեմատոգրաֆիայի պետական ինստիտուտ, որն 1972 թվականին ավարտելով ընդգրկվել է Լենխորհրդի անվան թատրոնի խմբի մեջ։ Իր կարիերան սկսել է զանգվածային տեսարաններում խաղալով։ Սակայն նրան հայտնի դարձրեց Գենադի Գլադկովի «Տրուբադուրն ու իր ընկերները» մյուզիքլում Տրուբադուրի գլխավոր դերը։
Լենխորհրդի թատրոնում նա աշխատել է մինչ 1986 թվականը, որտեղ հիմնականում խաղում էր Իգոր Վլադիմիրովի բեմադրություններում։ 1973 թվականին նկարահանվել է «Կամուրջներ» կինոնկարում, սակայն նա առավել հայտնի դարձավ «Ավագ որդին» (1975 թ.) ֆիլմում իր դերակատարմամբ։ Պակաս նշանակալից չէր նաև խորհրդա-ռումինական երաժշտական «Մայրիկ» (1976 թ.) հեքիաթում նրա կերտած գայլի կերպարը։ Միխայիլ Բոյարսկու լավագույն աշխատանքներից էր նաև Յան Ֆրիդի «Շունը խոտի վրա» (1977 թ.) կինոնկարում Թեոդորոյի դերը։
Միխայիլ Բոյարսկու աստեղային ժամը հասավ 1978 թվականին, երբ էկրան բարձրացավ Գեորգի Յունգվալդ-Խիլկևիչի «Դ'Արտանյանը և երեք հրացանակիրները» կինոնկարը, որտեղ նա կատարում էր գլխավոր դերը.: Հատկապես ֆիլմում հնչող երգերի շնորհիվ, նա հանրաճանաչ դարձավ ողջ ԽՍՀՄ-ում և արդյունքում այդ դերը նա կատարեց նաև ֆիլմի շարունակություններում։ Հետագայում հայտնի դարձան նաև նրա աշխատանքները այնպիսի ֆիլմերում, ինչպիսիք էին «Գարդեմարիններ, առաջ» (1987 թ.) և «Վիվատ, գարդեմարիններ» (1991 թ.) կինոնկարները։
1979 թվականին Միխայիլ Բոյարսկին ավտովթարի հետևանքով ստացել էր սրբոսկրի կոտրվածք և վնասել էր ողնաշարը։ Երեք ամիս հիվանդանոցում բուժվելուց հետո, նա կրկին սկսել է քայլել։ 1988 թվականին ստեղծել և գլխավորել է «Բենեֆիս» թատրոնը, որը սակայն 2007 թվականին դադարել է գոյություն ունենալուց։ 1997 թվականին, Յուրի Նիկուլինի մահվանից հետո նա վարել է «Սպիտակ թութակ» հեռուստահաղորդումը։ Իր ստեղծագործական կյանքի ընթացքում Միխայիլ Բոյարսկին ձայնագրել է շուրջ 600 երգ, այդ թվում երգեր ֆիլմերից և թատերական ներկայացումներից։
Ներկայումս Միխայիլ Բոյարսկին բնակվում է Սանկտ Պետերբուրգում, կասկադյորների գիլդիայի անդամ է և Օդեսայի «Մեծ տարբերություն» երգիծանքի փառատոնի ժյուրիի մշտական անդամ։ 2016 թվականից հանդիսանում էր «Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության վստահված անձը` Պետդումայի VII գումարման ընտրություններում։ Բացի այդ, 2012 թվականին ստեղծված «Հանուն ծխողների իրավունքների» շարժման համանախագահն էր, իսկ 2013 թվականից այդ շարժման առաջնորդն է։


== Անձնական կյանք ==
Միխայիլ Բոյարսկու կինը դերասանուհի, Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստուհի Լարիսա Լուպպիանն է։ Նրանց դուստրը` Ելիզավետա Բոյարսկայան նույնպես հայտնի դերասանուհի է, իսկ որդին` Սերգեյ Բոյարսկին, Ռուսաստանի Դաշնության Պետդումայի պատգամավոր է` «Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության կողմից։


== Մասնակի ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Միխայիլ Բոյարսկիի պաշտոնական կայքէջ Archived 2010-06-19 at the Wayback Machine.
Հարցազրույց Միխայիլ Բոյարսկիի հետ vokrug.tv-ում
Հարցազրույց Միխայիլ Բոյարսկիի հետ, 2014
Միխայիլ Բոյարսկի — «Сяду в скорый поезд» ՅուԹյուբում