armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Օռլեանի կույսը

Օռլեանի կույսը (գերմ.՝ Die Jungfrau von Orleans), Ֆրիդրիխ Շիլլերի  ողբերգությունն է, որը գրել է 1801 թվականին Լայպցիգում։


== Սյուժե ==
Պիեսը Ժաննա դ'Արկի կյանքի դեպքերի վերաբերյալ ազատ, կամայական շարադրանք է։ Այն պարունակում է նախաբան, որտեղ ներկայացվում են  գլխավոր հերոսները և հինգ գործողությունները։ Յուրաքանչյուրը ներկայացնում է դրամատիկ, նշանակալի որևէ իրադարձություն դ'Արկի կյանքում։ Չորրորդ ակտում պիեսը հեռանում է պատմությունից որոշ երկրորդական մանրամասներով (օրինակ, դ'Արկը սպանում է մարդկանց ճակատամարտում կամ  փոփոխվում է  Արմանյակի և Բուրգունդիայի  միջև հաշտեցման թվականը՝ 1435 թվականից մինչև 1430 թվականը)։ Դրանից հետո, սակայն,  սյուժեն ամբողջությամբ հեղինակային կամայական պատումի է վերածվում։ Ժաննան ցանկանում է սպանել բրիտանացի ասպետին, սակայն հանելով սաղավարտը միանգամից սիրահարվում է  ու խնայում  նրա կյանքը։ Մեղադրվելով  այն բանում, որ դավաճանել է իր առաքելությանը, իսկ   Ռեյմսում   հրապարակայնորեն մեղադրվում  է կախարդության մեջ, նա հրաժարվում է պաշտպանվել,   մեղավոր է ճանաչվում և հեռացվում է ֆրանսիական դատարանից ու բանակից։ Նա իր բանտախցից ականատես է լինում բրիտանացիների կողմից գրավված  Ֆրանսիայի վճռական պարտությանը, քանդում է շղթաները և նետվում մարտի։ Մահանում է` հաղթանակ տանելով, իսկ իր պատիվն ու համբավը վերականգնվում են։
Պիեսում արտացոլվում է նոր ազգայնականություն և միլիտարիզմ սկսած 19-րդ դարից։ Ինչպես նաև Կանտի իդեալը անհրաժեշտության ենթարկելն է զգացմունքների բարոյական սկզբունքը։
Այս պիեսից է   "Mit der Dummheit kämpfen Götter selbst vergebens" նախադասությունը, թարգմանվում է անգլերեն «Ընդդեմ հիմարության աստվածները իրենք ապարդյուն են պայքարում»։ Այս տողի հիման վրա Այզեկ Ազիմովը  իր վեպը կոչել է «Իրենք աստվածները»։


== Արտաքին հղումներ ==
 The Maid of Orleans (translated by Anna Swanwick) Գուտենբերգ նախագծի կայքում 
 Die Jungfrau von Orleans by Johann Christoph Friedrich von Schiller Գուտենբերգ նախագծի կայքում  (գերմ.)

Maid of Orleans w/ memoir of Schiller
Մատրյոշկա (սերիալ)

Մատրյոշկան ամերիկյան կատակերգական վեբ-սերիալ է, ստեղծված Նատաշա Լիոնի, Էմի Փոուլերի ու Լեսլի Հեդլենդի կողմից, նեթֆլիքսի համար։ Մեկնարկել է 2019թ. փետրվարի 1-ին։ Պատմում է մի կնոջ մասին, որ շարունակ մահանում ու վերածնվում է ժամանակային ճեղքի պատճառով։
2019 թվականի հունիսի 11-ին Նեթֆլիքսը հայտարարեց, որ սպասվում է երկրորդ եթերաշրջան ։


== Սյուժե ==
Սերիալը պատմում է Նադյա անունով մի կնոջ մասին, որը Նյու-Յորքում իր ծննդյան երեկույթի ընթացքում մահանում է ու վերակենդանանում է նորից ու նորից՝ վերադառնալով նույն կետին ու վերապրելով նույն գիշերը. նա ամեն կերպ փորձում է պարզել, թե ինչ է կատարվում  ։


== Դերերում ==


=== Գլխավոր ===
Նատաշա Լիոն, որպես Նադյա Վուլվոկով, ծրագրավորող, ով հայտնաբերում է, որ իր 36-ամյակի երեկույթն անընդհատ վերապրում է։
Գրետա Լի, որպես Մաքսին, Նադիայի ընկերը, ով կազմակերպում է նրա 36-ամյակի երեկույթը։
Յուլ Վասքես, որպես Ջոն Ռեյես, անշարժ գույքի գործակալ, Նադյայի նախկին զուգընկերը, ով ներկայումս գտնվում է իր կնոջ հետ բաժանվելու գործընթացում։
Չառլի Բարնեթ, որպես Ալան Զավերի, մի մարդ, ով նույնպես գտնվում է ժամանակային ճեղքում։
Էլիզաբեթ Էշլի, որպես Ռութ Բրեններ, հոգեբան, Նադյայի և նրա մոր վաղեմի ընկերը։


=== Երկրորդական ===
Ջերեմի Բոբ, որպես Մայք Քերշավ, քոլեջի գրականության պրոֆեսոր, ում հետ Բեատրիսը սիրավեպ ունի
Բրենդեն Սեքսթոն III , որպես Ձի, անօթևան մարդ, ում Նադյան օգնում է
Ռեբեկա Հենդերսոն, որպես Լիզի,  նկարիչ, Նադյայի և Մաքսինի ընկերը


=== Հյուր ===


== Էպիզոդներ ==


== Ընդունելություն ==
Սերիալը դրական արձագանքի է արժանացել քննադատների կողմից։ Rotten Tomatoes-ում վարկանիշն 96% է, միջին գնահատականը՝ 8.5/10՝ հիմնված 82 քննադատների կարծիքի վրա ։ Metacritic-ում վարկանիշը 89/100 է՝ հիմնված 24 կարծիքի վրա ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Մատրյոշկա (սերիալ)»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Գայակ դ'Ավերոն

Գայակ դ'Ավերոն (ֆր.՝ Gaillac-d'Aveyron), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 311 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.71 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 29.03 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 510 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 150 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 29 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 193 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 157-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 36։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 81,3 %։ 157 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 139 անձ (83 տղամարդ և 56 կին)։ Գործազուրկ են եղել 18 անձ (8 տղամարդ և 10 կին)։ 36 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 18-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ներշնչումային հիվանդություններ

Ներշնչումային հիվանդություններ, հոգեծին (պսիխոգեն) հիվանդությունների տարատեսակ, որը բնորոշվում է կողմնակի ներշնչման կամ ինքնաներշնչման ազդեցությամբ՝ որևէ հիվանդության առկայության վերաբերյալ մարդու համոզվածությամբ։ Ներշնչումային հիվանդությունները բնորոշ են անհանգիստ, կասկածամիտ, իրենց զգացողությունների հանդեպ ուշադիր, տպավորվող անձանց։


== Կպչուն վախեր (ֆոբիա) ==
Առավել հաճախ դրսևորվում են կպչուն վախերի (ֆոբիա) ձևով, որոնք սևեռուն վիճակների տարատեսակ են։ Առիթը, որպես կանոն, հիվանդության մասին վառ տպավորությունն է (ծանր հիվանդի տեսքը հանկարծակի, ծանր, մահացու ելքով հիվանդության մասին պատմություն լսելը կամ ընթերցելը, բժշկական խոսքերը սխալ ըմբռնելը՝ յատրոգենիան, բժշկի թեմայով հանրամատչելի գրականություն կարդալը), որն ուղեկցվում է տագնապի զգացողությամբ։
Կարճ ժամանակ անց ի հայտ են գալիս տհաճ զգացողություններ, որոնք տվյալ անձի կարծիքով նման են այն հիվանդությանը, որն ինքը նկատել է այլ մարդու մոտ կամ լսել դրա մասին։ Հետազոտությամբ որևէ հիվանդություն չի հաստատվում, բայց եթե բժշկի բացատրությունները չեն համոզում մարդուն, և տագնապային սպասողական վիճակը, վախը պահպանվում են, նա սկսում է «ճշմարտությունն» իմանալու ջանքեր թափել։ Փոխում է բժիշկներին, պահանջում մասնագետների խորհրդատվություն, կրկնակի հետազոտություններ, ստիպում իրեն վիրահատել, դիմում է ինքնաբուժման։ Միաժամանակ կարդում է հատուկ բժշկական գրականություն, և նրան թվում է, որ հիվանդության նկարագրությունը համապատասխանում է իր տառապանքին։
Չբավականացնող ախտանշաններն ի հայտ են գալիս չգիտակցված ներշնչման կամ ինքնաներշնչման հետևանքով, զգացողությունները համակարգվում են և կանոնավորվում։ Այդ շրջանում տառապողն իսկական հիվանդի տպավորություն է թողնում։ Իրեն հասկանալու և կարեկցելու բացակայությունն իջեցնում է տրամադրությունը, խանգարում քունը և ախորժակը, ընդհանուր զգացողությունը։ Աստիճանաբար դրությունն այնքան է վատանում, որ իրոք առաջանում են ենթադրյալ հիվանդ օրգանի ֆունկցիոնալ խանգարումներ։


== Բուժում ==
Ներշնչումային հիվանդությունները անպայման պետք է բուժի հոգեբույժը։ Ներշնչումային հիվանդություններով տառապողը պահանջում է շրջապատող մարդկանց հատուկ վերաբերմունքը։ Եթե հիվանդության սկզբում դեռևս հնարավոր է փոխել ենթադրությունները, տարհամոզել և հանգստացնել նրան (հաճախ հիվանդի մերձավորներին հայտնի և հասկանալի է լինում վախի ու դրան հետևող «հիվանդության» միջև կապը), ապա ավելի ուշ, երբ տագնապալի կասկածներն իշխում են, «ճշմարտությունը» հաստատելու ջանքերն ակտիվանում են, տարհամոզումն այդ դեպքում անցանկալի հետևանքներ է ունենում։
Հիվանդն այդ բոլորը գնահատում է որպես կարեկցանքի և սիրո բացակայություն, դառնում է դաժան, գրգռված, լացկան, մռայլ, ինքնամփոփ։ Այդ ժամանակ հարազատները պետք է հիվանդի համար ստեղծեն հանգիստ պայմաններ և համոզեն դիմել հոգեբույժի՝ չվիրավորելով նրան իր հիվանդության անճշմարտացիության համար։ Առիթը պետք է համարել գրգռվածությունը, անհանգստությունը, անքնությունը, աշխատունակության նվազումը և այլն։
Ներշնչումային հիվանդություններով տառապողներին երբեք չպետք է դարձնել ծաղրի առարկա։ Հարկավոր է իմանալ, որ այդպիսի հիվանդը տառապում է անկեղծորեն և կրկնակի՝ կարծեցյալ հիվանդություններից և մերձավորների կարեկցանքի ու օգնության բացակայությունից։
(1161) Թեսալիա

(1161) Թեսալիա (անգլ.՝ Thessalia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1929 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,171451 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8961 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4468 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2062,93 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,174509 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,38° անկյուն։
Թեսալիա աստերոիդը պատկանում է Վերիտասի աստերոիդների ընտանիքին, որը տեղաբաշխված է հիմնական աստերոիդների գոտում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1161) Թեսալիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նուզոնվիլ

Նուզոնվիլ (ֆր.՝ Nouzonville), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 6334 մարդ, բնակչության խտությունը` 580.04 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.92 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 100 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 6 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 4024 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 2690-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 1334։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 66,8 %։ 2690 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 2121 անձ (1172 տղամարդ և 949 կին)։ Գործազուրկ են եղել 569 անձ (313 տղամարդ և 256 կին)։ 1334 անաշխատունակներից 344-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 380-ը` թոշակառուներ, իսկ 610-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուսաստանի հայկական թատրոն

Ռուսաստանում դեռևս 1830-ական թթ.-ին Մոսկվայի Լազարյան ճեմարանի և համալսարանի հայ ուսանողները կազմակերպել են հայերեն և ռուսերեն ներկայացումներ։ 1858 թ.-ին հիմնադրվել է Լազարյան ճեմարանի թատրոնը (հիմնադիրներ՝ Վաղարշակ Շահխաթունյան, Նիկողայոս Փուղինյան, Սեդրակ Մանդինյան և ուրիշներ)։ 1921 թ.-ին Լազարյան ճեմարանը վերածվել է Հայ մշակույթի տան, որտեղ գործել է Հայկական պետական դրամատիկական ստուդիան (1921-1941 թթ.)։

1830-ական թթ-ին սկզբնավորվել է Նոր Նախիջևանի հայկական թատրոնը, որը տարբեր անուններով գործել է մինչև 1990-ական թթ.։ Ձևավորվել են Ղզլարի (1859 թ.) Աստրախանի (1860-ական թթ.) հայկական թատրոնները։ Թատրոններ են հիմնվել նաև Դոնի Ռոստովում (1919 թ.), Ստավրոպոլում (1920 թ.), Կիսլովոդսկում (1921 թ.), Սոչիում (1925 թ.) և այլուր։ 1922-1930 թթ.-ին գործել է Մոսկվայի հայկական թատրոնը (ղեկ.՝ Կ. Դեյկ). դերասաններից էին Հարություն Թրագոշյանը, Անահիտ Մասչյանը, Արտեմ և Մարիամ Մոճոռյանները, Պ. Գարգաշյանը և ուրիշները։ Ռուսաստանում նշանակալի գործունեություն են ծավալել նաև դերասաններ և ռեժիսորներ Եվգենի Վախթանգովը, Գեորգի և Արշակ Բուրջալյանները, Ռուբեն և Եվգենի Սիմոնովները, Նիկիտա Բալիևը, Քրիտափոր Պետրոսյանը, Ռուբենս Չինարովը (Ռուբեն Մսերյան), Վալերի Բեբուտովը, Թամարա Օգանեզովան, Ռուբեն Աղամիրգյանը, Նինա Տեր-Օսիփեանը, Արմեն Ջիգարխանյանը, Մարիա Փափագյանը, թատերագետներ Ալեքսեյ Ջիվելեգովը, Գրիգոր Բոյաջիևը, Գևորգ Գոյանը, դերասան և ասմունքող Սուրեն Քոչարյանը, կրկեսի արտիստներ Լեոնիդ ենգիբարյանը, Հարություն և Հմայակ Հակոբյանները, Ստեփան Իսահակյանը և ուրիշներ։
Վիվերներ

Վիվերներ կամ մշկաբեշկներ (լատ․՝ Viverridae), գիշատիչների կարգի կաթնասուն կենդանիների ընտանիք։ Մարմինը և պոչը երկար են, համապատասխանաբար 17—98 սմ և 12—90 սմ, զանգվածը՝ 0,5—13 կգ, ոտքերը կարճ, հաճախ նման են կզաքիսազգիներին։ Որոշ վիվերներ ունեն հոտավետ արտազատուկ (ցիբետին) արտադրող հատուկ գեղձեր։ Գիշատիչների կարգի ամենամեծ ընտանիքն է (36—37 սեռ, 75, այլ տվյալներով՝ ավելի տեսակ)։ Տարածված են Հարավային Ասիայում, Աֆրիկայում, Հարավ-Արևմտյան Եվրոպայում։ Ցամաքաբնակ են, մի քանիսը՝ նաև ծառաբնակ։ Սնվում են մանր կենդանիներով, երբեմն պտուղներով և ընկույզներով։ Վիվերներ՝ 1.գենետա, 2․ իխնեմոն, 3․ ցիվետա Հիմնական սեռերն են՝ գենետներ (6 տեսակ), վիվերներ (6)․ իխնեմոններ կամ մանգուստներ են։ Բազմաթիվ վիվերներ որսորդության օբյեկտ են, որոշ տեսակներ բուծվում են (ցիբետինն օգտագործվում է օծանելիքի արտադրության ու բժշկության մեջ)։ Բնակավայրերին մոտ ապրող վիվերները օգտակար են․ ոչնչացնում են վնասակար կրծողներին և թունավոր օձերին։ Կլիմայավարժեցվել են Վեստ-Ինդիայում, Հավայան կղզիներում և Ճապոնիայում։


== Ծանոթագրություններ ==
Շախովո (գյուղ, Պրոխորովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇախովոՇախովո (ռուս.՝ Шахово), գյուղ Ռուսաստանի Բելգորոդի մարզի Պրոխորովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սոբլագո

Սոբլագո (ռուս.՝ Соблаго), գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Պենովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 372 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բելապայիս

Բելապայիս (հուն․՝ Μπελαπάις, թուրքերեն՝ Beylerbeyi), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Կիրենիայի շրջանում։ Գյուղը դե ֆակտո գտնվում է Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետություն կոչվող պետության կազմում։ Գյուղը տեղակայված է մոտ 4 մղոն հեռավորության վրա Կիրենիա քաղաքից։ Գյուղում որոշ ժամանակ ապրել է գրող և պոետ Լավրենս Դուրելը, ով գրել է Կիպրոսում անցկացրած ժամանակի մասին Դառը կիտրոններ գրքում։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բելապայիսի պատմությունը Archived 2008-05-12 at the Wayback Machine.
Բելապայիսի Աբբայությունը
Կատարյալ կալանք

«Կատարյալ կալանք» (ֆր.՝ Le Boulet), ֆրանսահայ ռեժիսոր Ալեն Բերբերյանի կողմից 2002 թ.-ին նկարահանված արկածային կատերգական ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գլխավոր հերոսն է Ժերար Մոլտեսը, ով իր պատիժն էր կրում բանտում և ընկերոջ՝ Ռիժիոյի օգնությամբ լոտո խաղում։ Մի անգամ Մոլտեսի լոտոյի տոմսը շահում է 15 միլիոն եվրո։ Սակայն հաղթած տոմսը պատահաբար հայտնվում է Ռիժիոյի կնոջ մոտ, ով մեկնում է Աֆրիկա (Մալի)` բժշկական օգնություն ցուցաբերելու տեղացիներին։ Մոլտեսը փախչում է բանտից և ընկերոջ հետ ուղևորվում Բամակո։


== Դերերում ==
Ժերար Լանվեն - Ժերար Մոլտես
Բենուա Պուլվորդ - Ֆրենսիս Ռիժիո
Խոսե Գարսիա - Մուստաֆա Ամել, նույն ինքը` «Թուրք»
Ռոսսի դե Պալմա - Պոլին Ռեժիո
Ջամել Դեբբուզ - Մալիացի բանտապետ


== Արտաքին հղումներ ==
«Կատարյալ կալանք»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Քաջարանի լեռնանցք

Քաջարանի լեռնանցք, Կապուջիղի լեռնանցք, Կապուտջուղի լեռնանցք, Կապուտջիղի լեռնանցք, Ղափուջիղի լեռնանցք, լեռնանցք Հայաստանի Սյունիքի մարզում՝ Զանգեզուրի լեռնաշղթայի Կապուտջուղ լեռնագագաթից հարավ՝ 3280 մ բարձրության վրա։ Քաջարանի լեռնանցքով է անցնում Կապան-Նախիջևան ճանապարհը։ Լեռնանցքը Ողջի գետի հովիտը կապում է Գիլանչայ գետի հովտին։ Ձմռան ամիսներին փակվում է։


== Ծանոթագրություններ ==
Սքոթ Լինչ

Սքոթ Լինչ (անգլ.՝ Scott Lynch, ծնվ. ապրիլի 2, 1978(1978-04-02), Սեյնթ Փոլ, ԱՄՆ, ԱՄՆ), ամերիկացի գրող, որը ստեղծագործում է ֆենթեզիի ժանրում։


== Կենսագրություն ==
Սքոթ Լինչը ծնվել է 1978 թվականի ապրիլի 2-ին ԱՄՆ-ի Մինեսոտա նահանգի Սեյնթ Փոլ քաղաքում։ Զբաղվել է զանազան աշխատանքներով. աշխատել է որպես մատուցող, ցանցակայքի նախագծող, գրասենյակային մենեջեր, խոհարար և այլն։ 2004 թվականին նրա առաջին վեպը՝ «Լոքի Լեմորի խաբեությունները» գնվում է «Orion Books» հրատարակչության կողմից և հրատարակվում 2006 թվականին։ Այս ստեղծագործությունը դրական ընդունելություն է գտնում գրաքննադատների կողմից և Լինչը վերջնականապես որոշում է իրեն նվիրել գրական գործունեության։


== Մատենագիտություն ==
«Ջենթլմեն սրիկաները» վիպաշարք (The Gentleman Bastard Sequence)
2006 «Լոքի Լամորի խաբեությունները» (The Lies of Locke Lamora)
2007 «Կարմիր ծով կարմիր երկնքի տակ» (Red Seas Under Red Skies)
2013 «Գողերի հանրապետությունը» (The Republic of Thieves)
«» (The Thorn of Emberlain), անավարտ
«» (The Ministry of Necessity), անավարտ
«» (The Mage and the Master Spy), անավարտ
«» (Inherit the Night), անավարտ


== Մրցանակներ ==
2006, SF Site's Best Read of the Year
2007, British Fantasy Award.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սքոթ Լինչի պաշտոնական կայքէջը (անգլ.)
Reviews at Fantasy Literature Archived 2012-10-19 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Սքոթ Լինչի կենսագրությունը և մատենագիտությունը(ռուս.)
Մուկուրի (Բաիա)

Մուկուրի (պորտ.՝ Mucuri), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Պորտու Սերուգու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 35 688 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 774,763 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 20,1 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է փետրվարի 25-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 886.215.301,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 27.535,04 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,690 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Ֆաուստի նզովքը

«Ֆաուստի նզովքը» (ֆր.՝ La damnation de Faust, opus 24), ֆրանսիացի կոմպոզիտոր Հեկտոր Բեռլիոզի 4 գործողությամբ դրամատիկ լեգենդ նվագախմբի, մեներգիչների և երգչախմբի համար։ Ֆրանսերեն լիբրետոն գրել են կոմպոզիտորը և Ալմիր Ժանդոնյերը՝ Գյոթեի «Ֆաուստ» ողբերգության Ժերար դը Ներվալի թարգմանության հիման վրա։
Առաջնախաղը տեղի է ունեցել Փարիզում, 1846 թվականի դեկտեմբերի 6-ին։


== Ստեղծման պատմություն ==
Բեռլիոզը ծանոթացել է Գյոթեի «Ֆաուստին» Ժերար դը Ներվալի թարգմանությամբ 1828 թվականին։ Կոմպոզիտորի խոսքերով այդ ստեղծագործությունը հիացրել է իրեն մինչև հոգու խորքը։ Նա չի բաժանվել գրքից՝ կարդալով այն ամենուր՝ տանը, փողոցում, թատրոնում։ 1829 թվականին նա ստեղծել է «Ֆաուստի վեց տեսարանը» (opus 1), որը հետագայում ոչնչացրել է։ 1845 թվականին Բեռլիոզը կրկին անդրադարձել է նյութին՝ սկզբնապես նախատեսելով ստեղծել «համերգային օպերա», հետագայում նա կանգ է առել «դրամատիկ լեգենդ» անվան վրա։
1846 թվականի դեկտեմբերի 6-ին փարիզյան Օպերա-կոմիկում կայացած առաջին ներկայացումը (Ֆաուստի դերը կատարել է Գյուստավ Իպոլիտ Ռոժեն) սառն ընդունելություն ունեցավ ստեղծագործության մեջ օպերայի և կանտատայի (հանդիսավոր խմբերգ) կիսկատարության պատճառով։ «Ֆաուստի նզովքի» հաճախակի բեմադրումն սկսվեց ավելի վաղ, երկու հաջող ներկայացումներից հետո՝ 1877 թվականին Փարիզում համերգային և 1893 թվականի փետրվարի 18-ին Մոնտե-Կառլո օպերային թատրոնի բեմում։


== Գործող անձինք ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բեռլիոզ. Հուշեր (ռուս.)
Օպերայի լիբրետոն(ֆր.)
Կեչառիս (այլ կիրառումներ)

Կեչառիս անվանումը կարող է վերաբերել․

Կեչառիսի վանքային համալիր,  Հայ Առաքելական Եկեղեցու Կոտայքի թեմի առաջնորդանիստ եկեղեցի Կոտայքի մարզի Ծաղկաձոր քաղաքի հյուսիս-արևմուտքում։
Ծաղկաձոր (նախկինում՝ Կեչառիս), քաղաք Հայաստանի Հանրապետության Կոտայքի մարզում։
Գոնսալես Մարտի

Մանուել Գոնսալես Մարտի (հունվարի 1, 1877(1877-01-01), Վալենսիա, Իսպանիա - հունվարի 4, 1972(1972-01-04), Վալենսիա, Իսպանիա), իսպանացի նկարիչ, պատմաբան և կոլեկցիոներ, Վալենսիայի կերամիկայի թանգարանի հիմնադիրը, որի տնօրենը եղել է 1954-1972 թվականներին։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է բուրժուական ընտանիքում։ Վալենսիայի համալսարանում ուսումնասիրել է իրավունք, իսկ Սան-Կառլոս թագավորական ակադեմիայում՝ արտահայտչական արվեստ։ 20 տարեկանից հրատարատել է հումորային և գեղարվեստական ամսագրերում նկարներ, 1909 թվականին Վալենսիայում արժանացել է ոսկե մեդալի տարածաշրջանային, և արծաթե մեդալի՝ Բարսելոնայում միջազգային ցուցահանդեսում (1911 թվական)։
1907 թվականին Վալենսիայի մոտ՝ Պատերնայում մասնակցելով հնագիտական պեղումներին, Գոնսալես Մարտին հայտնաբերեց հնագույն կերամիկայի օրինակներ։ Այդտեղից էլ սկսվեց նրա հետաքրքրվածությունը։ Արդեն 1909 թվականին նա հավաքել էր բավականին մեծ հավաքածու, որոնցով  Վալենսիայում մասնակցեց տարածաշրջանային, իսկ 1909 թվականին՝ Ազգային ցուցահանդեսներին։ 1911 թվականին նկարիչ Բենլյուրե-ի-Հիլեմի հետ գնում է Հռոմ։
1914 թվականին Գոնսալես Մարտին միանում է վերջերս բացված կերամիկայի դպրոցի ուսուցչական կազմին, երկու տարի անց տնօրեն է դառնում և ղեկավարում է այն մինչև 1947 թվականին թոշակի անցնելը։
1904 թվականից Գոնսալես Մարտին ամուսնացած է վալենսիական բուրժուական ընտանիքի Ամելի Կունյատ-ի-Մոնլեոնի հետ, ում հետ պսակվել է հին բազիլիկայում՝ Վալենսիայի կենտրոնում։ Կինն ամբողջությամբ կիսում էր ամուսնու՝ նկարների, ավելի ուշ՝ կերամիկայի  հետաքրքրվածությունը։ Նրա մահից հետո՝ 1946 թվականին, Գոնսալես Մարտին որոշեց իր կերամիկայի հավաքածուն նվիրաբերել կառավարությանը, ինչն իրականացրեց հենց հաջորդ տարում։ Հավաքածուի տեղակայման համար ստեղծվեց կերամիկայի վալենսիական թանգարանը, որը 1954 թվականին հանրությանը ներկայացվեց մարկիզ Դես Ագուասի դղյակի հին, ճարտարագիտական եզակի կառույցով։ Գոնսալես Մարտին նշանակվել էր թանագարանի տնօրեն, և մնացել այդ պաշտոնում մինչև մահը։ Գոնսալես Մարտին մահացել է թանգարանում 95 տարեկան հասակում։


== Գիտական ներդրումներ ==
Գոնսալես Մարտին իսպանական կերամիկայի հետազոտության և իսպանական Լևանտայի կերամիկայի եռահատոր հետազոտության հեղինակն է։


== Ճանաչում ==
Գոնսալես Մարտին հանդիսանում է Վալենսիայի, Պատերնայի, Բուրխոստի, Մորելյայի և Մանիսեսի պատվավոր քաղաքացի։ Իսպանական կառավարությունը 1954 թվականին նրան պարգևատրել է Ալֆոնսո  X Իմաստուն շքանշանի մեծ խաչով։ Գոնսալես Մարտիի հիմնադրած թանգարանը կրում է նրա անունը։ Հիմնադրի կիսանդրին տեղադրված է ֆոյեում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Արմեն Դիվանյան

Արմեն Դիվանյան (օգոստոսի 24, 1958(1958-08-24) - սեպտեմբերի 1, 2013(2013-09-01)), հայ կոմպոզիտոր։


== Կենսագրություն ==
Արմեն Դիվանյանը ծնվել է 1958 թվականին, Երևանում։ Նվագել է դաշնամուր, կիթառ, ջութակ, հանդես է եկել տարբեր վոկալ գործիքային խմբերում։ 1981 թվականին հիմնադրել և ղեկավարել է «Առվակ» վոկալ-գործիքային մանկական անսամբլը, որը հետագայում դարձել է «Հայհամերգի» կոլեկտիվը։ 1996 թվականին հրավիրվել է ղեկավարելու Հայաստանի Ազգային ռադիոյի պետական «Արևիկ» մանկապատանեկան անսամբլը։ 2001 թվականից խումբն առանձնացել է Հանրային Ռադիոյից և Դիվանյանը շարունակել է ղեկավարել խումբը մասնավոր հիմունքներով։ 2004-2009 թվականներին անսամբլի հետ հյուրախաղերով եղել է Լիբանանում, ԱՄՆ-ում, Կիպրոսում, Բուլղարիայում, Ռուսաստանում, 2007 թվականին՝ Նիդերլանդների Ռոտերդամ քաղաքում նրա սաներն առաջին անգամ ներկայացրել են Հայաստանը «Մանկական Եվրատեսիլ» երգի մրցույթում։ 2009 թվականից խումբը վերանվանել է «Արևներ»։ 1999-2010 թվականներին թողարկել և հրատարակել է նոտաների ժողովածուներ, մանկական երգերի ձայնասկավառակներ և տեսասկավառակներ։ Հեղինակել է գործիքային պիեսներ, թավջութակի սոնատ, տարբեր ներկայացումների համար գրած երաժշտություն, «Գուլիվերի ճանապարհորդությունը» ներկայացման համար գրած երաժշտությունը, ինչպես նաև կամերային և էստրադային մի շարք երգեր։ Համագործակցել է Հայաստանի լավագույն կոմպոզիտորների, սկսնակ երգահանների, մի շարք գործիքավորողների, հնչյունային ռեժիսորների հետ։


== Պարգևներ ==
ՀՀ մշակույթի նախարարության պատվոգիր, 2007


== Մահը ==
Մահացել է Երևանում՝ սրտի կաթվածից։


== Ծանոթագրություններ ==
Լոզովո-Գրուշևոե (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)

Լոզովո-Գրուշևոե (ուկրաիներեն՝ Лозово-Грушеве), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լոզովո-Գրուշևոե գյուղում բնակվում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բելառուսա-ադրբեջանական հարաբերություններ

Բելառուսա-ադրբեջանական հարաբերություններ (բելառուս․՝ Азербайджана-беларускіх адносін, ադրբ.՝ Azərbaycan-Belarus münasibətləri), դիվանագիտական հարաբերություններն Ադրբեջանի և Բելառուսի Հանրապետությունների միջև։
Երկու երկրների միջև դիվանագիտական հարաբերությունները գտնվում են բարձր մակարդակի վրա։ Բելառուսի նախագահ Ալեքսանդր Լուկաշենկոն Ադրբեջանը համարում է իր ղեկավարած երկրի գլխավոր դաշնակիցներից մեկը։
Մինչ անկախ պետականություն ձեռք բերելը և՛ Բելառուսը, և՛ Ադրբեջանը Ռուսական կայսրության և Խորհրդային Միության մաս են կազմել։ Ներկայումս Մինսկում գործում է Ադրբեջանի Հանրապետության, իսկ Բաքվում՝ Բելառուսի արտակարգ և լիազոր դեսպանություն։
Երկու երկրներն էլ Եվրոպայի անվտանգության և համագործակցության կազմակերպության և Միավորված ազգերի կազմակերպության լիիրավ անդամներ են։ Ադրբեջանը Եվրոպայի Խորհրդի անդամ է, իսկ Բելառուսը՝ թեկնածու։ Երկու պետություններն էլ հարում են Չմիացած երկրների շարժմանը։ Ներկայումս Բելառուսի Հանրապետության տարածքում բնակվում են ավելի քան 6 հազար ադրբեջանցիներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Արակատի

Արակատի (պորտ.՝ Aracati), համայնք Բրազիլիայում՝ Սեարա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ժագուարիբիի մարզում։ Մտնում է Լիտորալ դի Արակատիի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 68 673 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 229,194 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 55,9 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1842 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2004 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 298 185 000,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2004 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 4492,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,672 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)


== Աշխարհագրություն ==
Կլիման տարածքում արևադարձային է։
Ախոռիկ Մեծ

Ախոռիկ Մեծ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։ Գտնվում էր գավառի արևելյան մասում՝ թուրք-պարսկական սահմանի մոտ գտնվող Սարայի շրջանում։ Գյուղի մոտ էր գտնվում Ախոռիկ Փոքր գյուղը։


== Անվան ստուգաբանություն ==
Անվանումը հավանաբար ծագում է ախոռ բառից։


== Պատմություն ==
Ըստ ավանդության Ախոռիկն առաջ քաղաք է եղել և կործանվել է աղետից։ 1986 թվականի դրությամբ ավերակները պահպանվել էին։
Գյուղում ապրում էին քուրդ ցեղապետներ, որոնք 1914 թվականին դիմադրողական կռիվների ժամանակ հայերին կոտորածի են ենթարկել։
Ախոռիկը թուրքերի կողմից թալանվել և ավերվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 71 տուն՝ 1000 բնակչով, որից 40 տունը հայեր էին, իսկ մնացածը եկվոր քրդեր։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահություն, այգեգործություն և երկրագործությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոգատիցա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռոգատիցա (այլ կիրառումներ)Ռոգատիցա (բոս․՝ Rogatica, սերբ.՝ Рогатица / Rogatica, խորվ.՝ Rogatica), քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայում։ Վարչականորեն գտնվում է Սերբական Հանրապետության Իստոչնո Սարաևո շրջանում։ Համանուն համայնքի վարչկենտրոնը։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2013 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում է 6855 մարդ։
Համայնքի բնակչության էթնիկական կազմը՝


== Ծանոթագրություններ ==
Վալերի Բեբուտով

Վալերի Միխայլովիչ Բեբուստով (Բեհբութով) (դեկտեմբերի 6 (18), 1885, Վոլգոգրադ, Սարատովի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 2, 1961(1961-11-02), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), թաղված է Մոսկվայում), խորհրդային ռեժիսոր։ Ծագումով հայ, զորավար Բ․ Բեհբութովի զարմից։ ՌՍՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1934 թ.), Թաթարական ԻՍՍՀ արվեստի վաստակավոր  գործիչ (1945 թ.)։ 


== Գործունեություն ==
1912–1917 թթ. աշխատել է Մոսկվայի գեղարվեստական թատրոնում։ 1919 թվականին մասնակցել է ՌՍՖՍՀ 1-ին թատրոնի կազմակերպմանը, Վ․ Մեյերխոլդի հետ բեմադրել է․ Վերհառնի «Արշալույսներ»-ը (1920 թվականին), Վ․ Մայակովսկու «Միստերիա–Բուֆֆ»-ը, Հենրիկ Իբսենի «Երիտասարդների միություն»-ը (1921 թվական)։ 1922–1923 թվականներին ղեկավարել է Մոսկվայի «Ռոմանեսկ» թատրոնը, 1924 թվականից՝ դասական Բուֆոնադի (հետագայում երաժշտական կոմեդիայի) թատրոնը, ուր աշխատել է բարեփոխել հին օպերետը։ 1928 թվականին իր թատրոնը հյուրախաղերի է բերել Երևան։ Ներկայացումներ է բեմադրել Մոսկվայի թատրոններում։ Իր ժամանակ աշխույժ հետաքրքրություն է առաջացրել նրա բեմադրած շեքսպիրյան երկերի շարքը՝ «Փոթորիկ», «Տասներկուերորդ գիշեր» և առանձնապես՝ «Համլետ» (Վորոնեժի թատրոն, 1940 թվական, Վիտեբսկի Յա. Կոլասի անվան բելառուսական թատրոն, 1946 թվական և 1955 թվական), իսկ «Լիր արքա»-ի բեմադրությունը Կազանի Գ․ Քամալի անվան թաթարական թատրոնում (1945 թվական) դիտվել է իբրև նոր խոսք սովետական շեքսպիրականի ասպարեզում։


== Ծանոթագրություններ ==
Երգը թռչում է աշխարհով մեկ

Երգը թռչում է աշխարհով մեկ (ռուս.՝ Песня летит по свету), խորհրդային ​​ծավալուն տիկնիկային մուլտֆիլմ, որը ստեղծվել է ռեժիսոր Անատոլի Կարանովիչի կողմից 1965 թվականին, «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում։


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմը խորհրդային ​​հետպատերազմյան ժամանակաշրջանում լայնորեն հայտնի «Մոսկովյան երեկոներ» երգի մասին է, որը մինչ օրս էլ ունի բազմաթիվ երկրպագուներ։
Ֆիլմը պատմում է այն մասին, որ կոմպոզիտոր Վասիլի Սոլովյով-Սեդոյի` Միխայիլ Մատունովսկու բառերով գրված անկեղծ երգի, ինչպես նաև` արվեստի ցանկացած այլ տաղանդավոր գործի համար սահմաններ և հեռավորություններ գոյություն չունեն։
Տղան հանդիպման ժամանակ իր սիրելիի համար երգում է «Մոսկովյան երեկոներ» երգը, մեղեդին շատ է դուր գալիս ծառի ճյուղերում թաքնված երգող թռչնակին։ Փոքրիկ սոխակը, վերցնելով երիտասարդից մեղեդին, այն տանում է մոլորակի մյուս կողմը՝ դեպի տաք ափեր, որտեղ էլ թութակին ծանոթացնում է մեղեդու հետ։ Թութակը հիշում է պարզ մոտիվը և շարունակում է տարածել երգը։ Շուտով ամբողջ Աֆրիկան ​​երգում է «Մոսկովյան երեկոները»՝ նույնիսկ չկասկածելով, թե որտեղից է այն եկել։ Եվ ահա «Մոսկովյան երեկոներ» երգը երգվում է աշխարհի բոլոր ժողովուրդների կողմից։
Անհրաժեշտ չէ իմանալ այն լեզուն, որով գրված են երգի բառերը, կարևոր է զգալ յուրաքանչյուր տողի մեջ դրված սերը հայրենիքի հանդեպ։ Յուրաքանչյուր ժողովուրդ ունի «երեկոներ», որոնք արժանի են գովաբանելու, այնպես որ այս մեղեդին ճանապարհ է հարթում դեպի ունկնդրի սիրտը, որտեղ էլ որ նա ապրի։ Մուլտֆիլմում, բացի երգի ռուսերեն տեքստից, հնչում են հատվածներ ֆրանսերեն, իսպաներեն և գերմաներեն թարգմանություններից։


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Յուրի Յակովլև
Ռեժիսոր՝ Անատոլի Կարանովիչ
Օպերատոր՝ Թեոդոր Բունիմովիչ
Նկարիչ բեմադրող՝ Ալինա Սպեշնևա
Կոմպոզիտոր՝ Վասիլի Սոլովյով-Սեդոյ
Երգի երաժշտական ​​մշակում՝ Ի. Շախով
Հնչունային օպերատոր՝ Բորիս Ֆիլչիկով
Երգի տեքստի հեղինակ` Միխայիլ Մատուսովսկի
Տիկնիկներ և դեկորացիաները պատրաստել են՝ Վ. Ալիսովը, Յու. Բենկևիչը, Ն. Բուդիլովան, Պ. Գուսևը, Գ. Գետտինգերը, Ս. Զնամենսկայան, Վ. Կուրոնովան, Լ. Լյուտինսկայան, Ի. Մակսակովան՝ Ռոման Գուրովի գլխավորությամբ
Մոնտաժող` Լ. Կյակշտ
Նկարահանող խումբը ներկայացված է ըստ մուլտֆիլմի լուսագրերի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Песня летит по свету»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
(1681) Շտեյնմեց

(1681) Շտեյնմեց (անգլ.՝ Steinmetz), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1948 թվականի նոյեմբերի 23-ին Մարգարիտա Լոժյեի կողմից Նիցայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,698624 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1497 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2476 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1619,24 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,222326 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,2° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1681) Շտեյնմեց աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բինթ Ջուբեյլի շրջան

Բինթ Ջուբեյլ (արաբ․՝ قضاء بنت جبيل‎‎‎‎‎‎), Լիբանանի 25 շրջաններից մեկը, մտնում է Նաբատիայի մարզի կազմի մեջ։ Շրջանի վարչական կենտրոնն է հանդիսանում Բինթ Ջուբեյլ քաղաքը։ Շրջանի բնակչությունը կազմում է 58 300 մարդ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանը գտնվում է Լիբանանի հարավային մասում և զբաղեցնում է 260 կմ² տարածք։ Հյուսիսում և հյուսիս-արևելքում սահամանակից է Մերջ Այունի շրջանին, արևմուտքում և հյուսիս-արևմուտքում՝ Սուրի շրջանին, հարավում՝ Իսրայելի պետությանը։


== Համայնքներ ==
Շրջանը բաժանվում է 36 համայնքների։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջեք Դևենպորտ

Ջեք Դևենպորտ (անգլ.՝ Jack Davenport, մարտի 1, 1973(1973-03-01), Մերտոն, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի դերասան։ Ռուսաստանում նա հայտնի է «Կարիբյան ծովի ծովահենները» և «Տաղանդավոր պարոն Ռիլին» ֆիլմերում նկարահանված երկրորդական դերերում։ Մեծ Բրիտանիայում նա ավելի հայտնի է, քանի որ նկարահանվել է «This Life» ֆիլմում և «Քառակի սեր» հեռուստասերիալում։ Նաև նաև նկարահանվել է մի շարք այլ ֆիլմերում և ձեռք է բերել համբավ որպես դերասան։ Վերջերս նա նկարահանվել է «Կիսապաշտպան քաղաք» ֆիլմում, որպես ֆիլմի գլխավոր դերակատար։


== Կենսագրություն ==
Ջեք Դևենպորտի հայրը Նայդժելա Դեվենպորտան է, իսկ մայրը՝ Մարիա Էիտկենը։ Նրա կինը՝ Միշել Գոմեզը նաև դերասան է և ունեն որդի։


== Ֆիլմացանկ ==
1996: «This Life»
1997: «Ցեց»
1997: «Կատաղի Էակներ»
1998: «Macbeth»
1998: «Մումիա. Եգիպտոսի պրինց»
1998: «Ուլտրամանուշակագույն»
1998: «Իմաստության կոկորդիլոսը»
1999: «Լումա»
1999: «Թխվածքներ առևանգողներ»
1999: «Տաղանդավոր պարոն Ռիլին»
2000: «Ուիվերնի առեխծվածային կալվածքը»
2000—2004: «Քառակի սեր»
2001: «Արվարձան»
2001: «Not Afraid, Not Afraid»
2001: «Look»
2001: «Գնչուհի»
2001: «Asylum’t»
2001: «Քրեական հրեշտակները»
2001: «Բունկեր»
2002: «Դիքենսը»
2002: «A Very English Genius»
2002: «The Showbiz Set»
2002: «Իրական Ջեյն Օսթին»
2003: «The Boy Who Would be King»
2003: «Կարիբյան ծովի ծովահենները»
2003: «Հերոսական (ֆիլմ)»
2003: «The Welsh Great Escape»
2004: «Terrible Kisses»
2004: «Միսս Մարպլ»
2004: «Անառակ»
2005: «Վարձով փեսացու»
2005: «A Higher Agency»
2006: «Կարիբյան ծովի ծովահենները։ Մեռյալի սնդուկը»
2006: «This Life + 10»
2007: «Կարիբյան ծովի ծովահենները։ Աշխարհի ծայրին»
2008: «The Key man»
2009: «Ռոք ալիք»
2009: «FlashForward»
2012: «Սմեշ (հեռուստասերիալ)»
2013: «Վերջին շունչ (սերիալ)»
2015: «Քինգսման․ գաղտնի ծառայություն»


== Արտաքին հղումներ ==
Ջեք Դևենպորտ (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Ուշենվիլ

Ուշենվիլ (ֆր.՝  Huchenneville), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 674 մարդ, բնակչության խտությունը` 58.41 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.54 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 140 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 40 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 427 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 296-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 131։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,3 %։ 296 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 265 անձ (144 տղամարդ և 121 կին)։ Գործազուրկ են եղել 31 անձ (11 տղամարդ և 20 կին)։ 131 անաշխատունակներից 35-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 55-ը` թոշակառուներ, իսկ 41-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիգորի Մարգուլիս

Գրիգորի Մարգուլիս (փետրվարի 24, 1946(1946-02-24), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ամերիկյան մաթեմատիկոս, ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի տեղեկատվության փոխանցման խնդիրների ինստիտուտի գիտաշխատող, Եյլի համալսարանի պրոֆեսոր (ԱՄՆ), Ֆիլդսյան (1978) և Աբելյան (2020) մրցանակների դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Մաթեմատիկայի միջազգային օլիմպիադայի արծաթե մրցանակակիր (1962)։ Ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի մեխանիկամաթեմատիկական ֆակուլտետը 1967 թվականին։ Յակով Սիանի ղեկավարությամբ պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսությունը էրգոդիկ տեսության վերաբերյալ։ Հետագայում հետաքրքրությունները տեղափոխվեցին Լի խմբերի տեսության ոլորտ (վանդակավոր տեսություն Լիի խմբերում), որը նա կարողացավ կիրառել մաթեմատիկայի շատ ոլորտներում։ 1978 թվականին պարգևատրվել է Ֆիլդսյան մրցանակով, հանձնման արարողությանը նա ներկա չի եղել, քանի որ նրան մերժել են արտագնա վիզա ստանալու հարցում։
1979 թվականին այցելել է Բոն, և այդ ժամանակից ի վեր հնարավորություն է ստացել ազատ մեկնել արտասահման, սակայն շարունակել է աշխատել որպես գիտաշխատող Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի տեղեկատվության փոխանցման խնդիրների ինստիտուտում։ 1991 թվականին հրավիրվել է ԱՄՆ` Եյլի համալսարանում աշխատելու համար։
2001 թվականին ընտրվել է ԱՄՆ գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամ, 2012 թվականից հանդիսանում է ամերիկյան մաթեմատիկական ընկերության իսկական անդամ։
2005 թվականին դարձել է Վոլֆի մրցանակի դափնեկիր՝ «hանրահաշվում իր կարևոր ներդրման համար, հատկապես կիսամերկ Լիի խմբերի վանդակաճաղերի տեսության, ինչպես նաև էրգոդիկական տեսության, ներկայացուցչականության, համարների, կոմբինատորիկայի և չափման տեսությնների մեջ իր նշանակալի ներդրման համար»։ 2020 թվականին Աբելյան մրցանակ է ստացել (Գիլել Ֆյուրստենբերգի հետ համատեղ) խմբերի տեսության, թվերի տեսության և կոմբինատորիկայի մեջ հավանական և դինամիկ մեթոդների կիրառման համար։
Օրիգամիի մաթեմատիկայի մեջ դաղձի ռուբլու խնդիրը հայտնի է որպես «Մարգուլիսի անձեռոցիկի խնդիր»։


== Գրքեր ռուսերեն լեզվով ==
Маргулис Г. А. Дискретные подгруппы групп Ли. — М: МЦНМО, 2007.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գրիգորի Մարգուլիս Mathematics Genealogy Project կայքում
Տոլստայա (գյուղ, Բելոպոլիեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏոլստայաՏոլստայա (ուկրաիներեն՝ Товста), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բելոպոլիեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 17-րդ դարում։
2001 թվականի տվյալներով Տոլստայա գյուղում բնակվում էր 918 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բորիս Կոլկեր

Բորիս Կոլկեր (ռուս.՝ Борис Григорьевич Колкер) (հուլիսի 15, 1939(1939-07-15), Տիրասպոլ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), թարգմանիչ և լեզուներ դասավանդող ուսուցիչ, միջազգային լեզվագետ, Էսպերանտո լեզվի երեք դասագրքերի հեղինակ։ Ռուսաստանի և ՍՍՀՄ քաղաքացի, իսկ 1993 թվականից՝ ԱՄՆ քաղաքացի։ Բնակվում է Քլիվլենդում, Օհայո նահանգ։
Էսպերանտո լեզուն սովորել է 1957 թ.։ Լեզվագիտության դոկտոր. գիտական թեզը պաշտպանել է էսպերանտագիտության գծով։ Էսպերանտո լեզվի երեք դասագրքերի և միջազգային լեզվագիտության վերաբերյալ հոդվածների ու քննադատական նյութերի հեղինակ։ Նրա Ճանապարհորդություն Էսպերանտո երկրում գրքի մեծ ճանաչողության շնորհիվ, որը միաժամանակ Էսպերանտո լեզվի կատարելագործման դասընթաց է և Էսպերանտական մշակույթի ուղեցույց, նա շատերին քաջ հայտնի է որպես ուղևար՝ Էսպերանտո երկրում։
Էսպերանտո Ակադեմիայի անդամ։ Համաշխարհային Էսպերանտո-միության (Universala Esperanto-Asocio) պատվավոր անդամ։ Մոնատո ամսագրի համախմբագիր։ Երկու տասնամյակների ընթացքում ղեկավարել է Էսպերանտո լեզվի հեռակա դասընթացը՝ իր բազմաթիվ մասնակիցներով. այդ դասընթացի ավարտական վկայականներ են շնորհվել շուրջ 900 մասնակցի՝ այդ թվում նաև Հայաստանից։ Էսպերանտո է դասավանդել ԱՄՆ-ում՝ Սան-Ֆրանցիսկոյի և Հարթֆորդի համալսարաններում։ Այժմ ղեկավարում է լեզվի կատարելագործման միջազգային հեռակա դասընթացը Ինտերնետում։ Նա Սովետական Միության և Ռուսաստանի Էսպերանտիստական կազմակերպությունների հիմնադիրներից է և տարբեր ժամանակ եղել է դրանց ղեկավար կազմում։ 1984 թ. մասնակցել է Հայաստանում Սովետական Էսպերանտիստական երիտասարդական ճամբարի աշխատանքներին։


== Գիտական թեզ ==
Ռուսերենի ավանդը Էսպերանտոյի կազմավորման ու զարգացման գործում: (ռուսերեն՝ Вклад русского языка в формирование и развитие эсперанто.). Մոսկվա. Ակադեմիա Նաուկ ՍՍՍՌ, Ինստիտուտ Յազիկոզնանիա, 1985. - 23 էջ։ Լեզվագիտության վերաբերյալ դոկտորական թեզի ռեֆերատ (ռուսերեն լեզվով)։


== Դասագրքեր ==
Учебник языка эсперанто. Основной курс (Էսպերանտո լեզվի դասագիրք։ Հիմնական դասընթաց։).
Эсперанто за 16 дней. Экспресс-курс (Էսպերանտոն 16 օրում։ Արագացված դասընթաց։).
Международный язык эсперанто. Полный учебник Archived 2010-11-22 at the Wayback Machine. (Էսպերանտո միջազգային լեզու։ Լիակատար ձեռնարկ։).
Vojaĝo en Esperanto-lando. Archived 2009-05-27 at the Wayback Machine. («Ճանապարհորդություն Էսպերանտո երկրում» - Էսպերանտո լեզվի կատարելագործման դասընթաց և Էսպերանտական մշակույթի ուղեցույց։).


== Ծանոթագրություններ ==
Պանիր (հնդկական)

Պանիր (հինդի՝ पनीर), թարմ պանիր, որը տարածված է Հարավային Ասիայում, հատկապես` հնդկական, պակիստանյան, աֆղանական, նեպալյան և բանգլադեշյան խոհանոցներում։ Սա չհնացած, քիչ թթու, չհալվող պանիր է, որի կաթնաշոռը պատրաստված է կիտրոնի հյութով և քացախով տաքացրած կաթով կամ էլ ցանկացած ուրիշ սննդային թթվով։ Դրա փխրուն և խոնավ ձևը Հնդկաստանում և Բանգլադեշում կոչվում է chhena կամ էլ chhana:


== Ստուգաբանություն և պատմություն ==
Պանիր բառը պարսկական ծագում ունի։ Թուրքերերն peynir բառը, պարսկերեն և ադրբեջաներեն panir և հայերեն պանիր բառերը ծագում են իրանական «պանիր» բառից, որն էլ վերաբերում է պանրի բոլոր տեսակներին։ Հնդկական պանիրի ծագումը բանավիճային է, հիմնական տարբերակներն են վեդայական Հնդկաստանը, աֆղանա-իրանական տարածաշրջանը կամ Բենգալիան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Наталья Шинкарёва, Надежда Бондаренко Панир // Кулинарная энциклопедия / Ольга Ивенская. — Litres, 2017. — Т. 25.
Tarla Dalal Paneer. — Sanjay & Co, 2004. — 104 с. — ISBN 8186469907, 9788186469903
Grahame W. Gould New Methods of Food Preservation. A Chapman & Hall food science book. — Springer Science & Business Media, 1995. — 324 с. — ISBN 0834213419, 9780834213418
Rashminder Singh Paneer: Cheese Manufacture from Cow Milk: a Research Report Presented in Partial Fulfilment of the Requirements for the Post-graduate Diploma in Technology, Institute of Food, Nutrition and Human Health (IFNHH). — New Zealand: Massey University, Palmerston North, 2006. — 76 с.
Սպառողական զամբյուղ

Սպառողական զամբյուղ, ապրանքների խումբ, որն ունի սպառողի համար առավելագույն օգտակարություն։ Այն գնորդի կողմից ընտրված ապրանքների ու ծառայությունների ամբողջությունն է, որը սպառողի համար ունի որոշակի արժեք, այսինքն՝ սպառողը պատրաստ է դրա համար վճարել։
Պատկերների ճանաչման տեսություն

Պատկերների ճանաչման տեսությունը, ինֆորմատիկայի բաժին, որը զբաղվում է առարկաների որակավորմամբ, ճանաչմամբ, երևույթներով, ազդանշաններով, որոնք բնութագրվում են վերջնական հատկություններով և նախանշաններով։
Այդպիսի առաջադրանքներ բավականին հաճախ են լուծվում։
Օրինակ փողոցը լուսացույցի ազդանշանով անցնելը։ Լուսաֆորի համապատասխան գույնի վառվելը և երթևեկության օրենքներին տիրապետելը մեզ թույլ է տալիս ճիշտ որոշում կայացնել փողոցը անցնելիս։
Այսպիսի ճանաչման անհրաժեշտություն է առաջանում այնպիսի ոլորտներում ինչպիսիք են անվտանգության համակարգերը, զինվորական գործը, անալոգային ազդանշանների թվայնացումը և այլն։
Պատկերների ճանաչման խնդիրը մեծ նշանակություն է ձեռք բերել ինֆորմացիայի գերծանրաբեռնվածության պայմաններում։ Երբ մարդը այլևս գծային-հաջորդական տարբերակով գլուխ չի հանում իրեն ուղղված խնդիրներից, ուղեղը ավտոմատ կերպով ընկալման ձևը փոխում է միաժամանակ ընկալման և տրամաբանության, որին հատուկ է այդպիսի ճանաչումը։
Պատահական չէ, որ այս կերպով տեսակների ճանաչման խնդիրը հայտնվեց միջդիսցիպլինար ուսումնասիրությունների դաշտում, այդ թվում նաև կապված արհեստական բանականության ստեղծման հետ, իսկ պատկերի ճանաչման տեխնիկական սարքերի ստեղծումը գրավում է էլ ավելի մեծ ուշադրություն։


== Տեսակների ճանաչման ուղղությունները ==
Կարելի է առանձնացնել երկու հիմնական  ուղղություններով.

Ճանաչման ունակությունների ուսումնասիրություն, (որով օժտված են շնչավոր էակները) նրանց բացատրությունը և մոդելավորումը։
Թեորիայի և սարքավորումների կառուցման մեթոդների զարգացում , որոնք նախատեսված են կիրառական նկատառումներով առանձին խնդիրների լուծման համար։


== Պատկերի ճանաչման օրինակներ ==
Օպտիկական սիմվոլների ճանաչում։
Շտրիխ  կոդերի ճանաչում։
Ավտոմեքենայի համարանիշների ճանաչում։
Արտաքնի ճանաչում։
Խոսքի ճանաչում։
Պատկերների ճանաչում։
Փաստաթղթերի ճանաչում և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==
Stadttempel

Stadttempel (գերմաներենից թարգմանած՝ քաղաքային աղոթատուն, տաճար, անվանվում է նաև Seitenstettengasse Temple), Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայի գլխավոր սինագոգը։ Գտնվում է Innere Stadt-ի (Ներքին քաղաքի) 1-ին շրջանում, Զայտենշտետենգասե, 4 (Seitenstettengasse 4) հասցեում


== Պատմություն ==
Սինագոգը կառուցվել է 1824-1826 թթ.: Այդ շքեղ շինությունը կառուցվել է աչքից հեռու, հարմարեցվել է թաղամասի շենքերին, թաքցվել մոտակա փողոցների անցորդների  հայացքներից, քանի որ, Սրբազան հռոմեական կայսրության կայսր Յոզեֆ Երկրորդի հրովարտակի համաձայն՝ միայն կաթոլիկ աղոթատեղիները կարող էին կառուցվել անմիջականորեն մարդաշատ փողոցների վրա։ Եվ այդ հրովարտակի շնորհիվ է, որ սինագոգը փրկվել է ոչնչացվելուց 1938 թվականի նոյեմբերին կազմակերպված հրեաների ջարդերի՝ «Բյուրեղապակյա գիշեր»-ի՝  Kristallnacht-ի ժամանակ, քանզի եթե սինագոգն այրեին, կայրվեին նաև նրան կից այլ շենքեր։ Stadttempel-ը Վիեննայի միակ փրկված սինագոգն է եղել. քաղաքի մնացած սինագոգներն ու հրեական այլ աղոթարանները ավերվել են նացիստների կողմից։
1950 թվականի օգոստոսին այս սինագոգում ի ցույց են դրվել Թեոդոր Հերցլի ու նրա ծնողների դագաղները՝ Իսրայելում վերահուղարկավորման ուղարկվելուց առաջ։
1981 թվականին Վիեննայի սինագոգը ենթարկվել է ահաբեկչական հարձակման. պաղեստինցի արաբների Աբու Նիդալ կազմավորման խումբը, գնդացիրներով ու ձեռքի նռնակներով զինված, ներխուժել է սինագոգ՝ ծիսական արարողության ժամանակ ու անխնա կրակ բացել, որի հետևանքով երկու մարդ զոհվել է, երեսունը՝ վիրավորվել։
Ներկայումս Stadttempel-ը Վիեննայի՝ շուրջ յոթ հազար անդամներից բաղկացած հրեական համայնքի գլխավոր աղոթատեղին է։ Այն րնդգրկվել է Ավստրիայի պատմական հուշարձանների ցանկում։
Սինագոգը Biedermeier կոչվող նրբագեղ ոճով նախագծել է վիեննացի ճարտարապետ Յոզեֆ Կորնհաուզելը (Joseph Kornhäusel), ով այդ ժամանակ ՝ 19-րդ դարի 20-ական թվականներին Լիխտենշտեյնի իշխան Յոհան Առաջինի ճարտարապետն էր և վերջինիս համար արդեն մի շարք պալատներ, թատրոններ ու այլ շինություններ էր նախագծել և կառուցել։
Դեռևս տաճարի հանդիսավոր բացման ժամանակ, ի հիշատակ նրա օծման, հատուկ պատրաստված ապակին, որի վրա մանրակրկիտ կերպով փորագրված է սինագոգի ներսը, ներկայումս գտնվում է Նյու Յորքի Հրեական թանգարանի հավաքածուում։


== Գրականություն ==
Pierre Genée: Wiener Synagogen 1825–1938. Löcker, Wien 1987, S. 47–52, ISBN 3-85409-113-3.
Felix Czeike: Historisches Lexikon Wien. Band 5. Kremayr & Scheriau, Wien 1997, ISBN 3-218-00547-7, S. 304f.
Evelyn Adunka: Der Stadttempel Wien. Geschichte – Rabbiner – Kantoren. Herausgegeben von der Stiftung Neue Synagoge Berlin, Centrum Judaicum, Hentrich & Hentrich, Teetz 2008, ISBN 978-3-938485-55-2 (= Jüdische Miniaturen, Band 62).
Nikolaus Vielmetti: Die Bedeutung des Tempels in der Wiener Seitenstettengasse für die jüdische Gemeinde in Wien. In: Voll Leben und voll Tod ist diese Erde: Bilder aus der Geschichte der Jüdischen Österreicher von 1190 bis 1938, Herold Verlag, Wien 1988, ISBN 3700803788, S. 130–142.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Israelitische Kultusgemeinde Wien | Informationen über Wiener Synagogen Archived 2009-04-29 at the Wayback Machine.
Über die Sonderbriefmarke der Österreichischen Post „150 Jahre Wiener Stadttempel“(չաշխատող հղում)
The Stadttempel, Vienna
Տոչնա (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)

Տոչնա (ռուս.՝ Точна), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հալաճ

Հալաճ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սերե (նոմոս)

Սերե (հուն․՝ Νομός Σερρών), նոմոս Հունաստանում, Կենտրոնական Մակեդոնիայի շրջանում։ Արևելքից սահմանակից է Դրամա և Կավալա, արևմուտքում՝ Սալոնիկ և Կիլկիս նոմոսներին։ Հյուսիսում սահմանակից է Բուլղարիային և Մակեդոնիայի Հանրապետությանը։ 2001 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչության թիվը կազմել է  194 483 մարդ։ Տարածքը 3967,744 քառակուսի կիլոմետր է։ Խտությունը 49 մարդ մեկ քառակուսի կիլոմետր է։ Վարչական կենտրոնը Սերես քաղաքն է։ Ըստ «Կալլիկրատիս» ծրագրի՝ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ին վերացվել է Հունաստանի վարչական բաժանումը նոմոսների։


== Էկոլոգիա ==
Կերկինի լիճը (արհեստական լիճ, ձևավորվել է 1932 թվականին Ստրումա գետի վրա) ներառված է Եվրոպայի կարևոր էկոլոգիական շրջանների պաշտպանության «Natura 2000» եվրոպական համակարգում և ենթակա է պաշտպանության նաև Ռամսարի կոնվենցիայով։ Այստեղ հանդիպող 300 տեսակի թռչուններից 10-ը մեծ քանակությամբ գաղութներ են կազմում։ Ինչ վերաբերում է գանգրափետուր հավալուսնին, ապա Քսանթի նոմոսում գտնվող Վիստոնիս լճի հետ Կերկինի լիճը Եվրոպայի ամենակարևոր ձմեռող տարածքն է։ Լճի կենդանական աշխարհի և առափնյա գոտու խորհրդանիշը տեղական ցեղատեսակի եզն է։ Կան նաև գայլեր, վայրի կատուներ, շնագայլեր, ջրասամույրներ, սկյուռիկներ, եղջերուներ, նապաստակներ, վայրի վարազներ։ Իխտիոֆաունան ներկայացված է ձկների և օձաձկների 30 տեսակով։


== Վարչական բաժանում ==
Սերե նոմոսը ստորաբաժանվել է 22 համայնքների (դիմ)։ Ըստ «Կալլիկրատիս» ծրագրի՝ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ին վերացվել է Հունաստանի վարչական բաժանումը նոմոսների։


== Բնակչություն ==


== Նշանավոր բնիկներ ==
Յեորյիոս Մոկաս (1917-1941), ռազմական օդաչու։
Էմանուիլ Պապպաս (1772-1821), հեղափոխական։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==