armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պայքար Խուրշուդյան

Պայքար Արտավազդի Խուրշուդյան (մարտի 13, 1925(1925-03-13), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 27, 2002(2002-08-27), Երևան, Հայաստան), հայ անտառագետ։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1974), պրոֆեսոր (1986): ՀԽՍՀ վաստակավոր անտառաբույծ (1967):


== Կենսագրություն ==
Պայքար Խուրշուդյանը ծնվել է 1925 թվականի մարտի 13-ին, Երևանում։ 1950 թվականին ավարտել է Հայաստանի գյուղատնտեսական ինստիտուտը։ 1949 թվականից աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱԱ բուսաբանության ինստիտուտում, 1963 թվականից՝ անտառագիտության բաժնի վարիչ (նաև դասավանդել է Հայաստանի գյուղատնտեսական ինստիտուտում), 1970-1991 թվականներին, միաժամանակ՝ փոխտնօրեն։ 1992 թվականից՝ անտառաբուծության գլխավոր մասնագետ։
Աշխատանքները վերաբերում են ՀՀ անտառների արդյունավետության բարձրացման, անտառածածկ տարածքի ընդարձակման, հատկապես Սևանա լճի ջրերից ազատված ավազուտների անտառապատման գիտական հիմունքների մշակմանը։
ՀՀ ԳԱԱ նախագահությանն առընթեր բնության պահպանության հանձնաժողովի գիտքարտուղար (1958-1962), փոխնախագահ (1962-1974)։


== Մահ ==
Պայքար Խուրշուդյանը մահացել է 2002 թվականի օգոստոսի 27-ին, Երևան քաղաքում։ Թաղված է Թոխմախի գերեզմանատանը։


== Անդամակցություն ==
Եվրոպայի անտառային ինստիտուտի իսկական անդամ (1955)։
Ամերիկահայ ճարտարագետների և գիտնականների ընկերակցության պատվավոր անդամ (2002)։


== Երկեր ==
Անտառագիտական տերմինների ռուս-հայերեն համառոտ տեղեկատու բառարան։ Խուրշուդյան Պայքար Արտավազդի, Երեւան, Ա.Հ., 2000,  208 էջ։
Հայաստանի անտառապատման և կանաչապատման գիտական հիմունքները։ Երևան, 1974 (համահեղինակ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Դելմիրու Գովեա

Դելմիրու Գովեա (պորտ.՝ Delmiro Gouveia), քաղաք և համայնք Բրազիլիայում՝ Ալագոաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ալագոաս նահանգի Սերտանի մարզում։ Մտնում է Ալագոանա դու Սերտան դու Սան Ֆրանսիսկու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 41 111 մարդ՝ 2005 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 609,7 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 67,4 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1952 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2002 թվականի դրությամբ, կազմում է 124.047 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2002 թվականի դրությամբ, կազմում է 3.017 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,645 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Լուրեր (հեռուստասերիալ, ԱՄՆ)

«Լուրեր» (անգլ.՝ The Newsroom), ամերիկյան դրամատիկական հեռուստասերիալ հորինված մալուխային հեռուստաալիքի լրատվական բաժնի աշխատանքի մասին։ Գաղափարի հեղինակը Ահարոն Սորկինն է։ Գլխավոր դերակատարն է Ջեֆ Դենիելսը։ Պիլոտային շարքի ռեժիսորն է Գրեգ Մոտտոլան։ Պրեմիերան կայացել է 2012 թվականի հունիսի 24-ին, HBO ալիքով։ Սերիալը երկարացվել է երկրորդ եթերաշրջանի համար, որի առաջին սերիան թողարկվել է 2013 թվականի հուլիսին։ 2013 թվականի սեպտեմբերի 3-ին HBO-ն երկարացրել է սերիալը երրորդ եթերաշրջանի համար, որը դարձել է վերջինը։


== Սյուժե ==
Սերիալը պատմում է մտացածին լրատվական «ACN» հեռուստաալիքի (Atlantis Cable News) աշխատակիցների աշխատանքային առօրյայի մասին։
Ուիլ Մաքևոյը երեկոյան նորությունների հայտնի հեռուստահաղորդավար է, բայց նրա շեֆը՝ Չառլի Սքիները, որոշում է, որ նորությունների շոուն պետք է թարմացվի։ Սքիները որպես գործադիր պրոդյուսեր հրավիրում է փորձառու լրագրող ՄաքՔենզի ՄաքՀեյլին, որն իր հետ բերում է իր թիմի մի քանի անդամների, որոնց հետ լրատվական ռեպորտաժներ է արել Իրաքից։ ՄաքՔենզին մտադիր է նոր «անկեղծ» շոու անել՝ առանց նայելու ժողովրդականության վարկանիշներին, և Սքիներն այդ հարցում աջակցում է նրան։ Առաջին թողարկումները հաջող են ընթանում, բայց երբ Մաքևոյը հաղորդումներում կտրուկ հարձակումներ է անում որոշ քաղաքական կուսակցությունների ուղղությամբ, հեռուստադիտողների վարկանիշները սկսում են ընկնել, իսկ հեռուստաալիքի ղեկավարությունը՝ կասկածել Սքիների և ՄաքՀեյլի որդեգրած ուղղությանը։
Նախկինում Մաքևոյը և ՄաքՀեյլը սերտ հարաբերություններ են ունեցել, սակայն նրանք բաժանվել են։ Դա ազդում է նրանց ներկա հարաբերությունների վրա։
Շատ նորություններ, որոնք լուսաբանվում են հորինված «ACN» ալիքով, իրական իրադարձություններ են։ Այսպես, առաջին եթերաշրջանում «Ուիլ Մաքևոյի հետ նորություններում» պատմվում է Մեքսիկական ծոցում «Deepwater Horizon» նավթային պլատֆորմի պայթյունի մասին, ինչպես նաև, ներկայացվում են այսպես կոչված, թեյախմության շարժումը, ԱՄՆ-ի պետական պարտքի աճը, Ուսամա բեն Լադենի սպանությունը, խռովությունները Եգիպտոսում։ Երկրորդ եթերաշրջանում ցուցադրվում են այնպիսի իրադարձություններ, ինչպիսիք են Գրավիր Ուոլ Սթրիթը արշավը, փրայմերիզը և նախընտրական մրցավազքը, 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ի ահաբեկչությունների տարելիցը։


== Դերերում ==


=== Հիմնական կազմ ===
Ջեֆ Դենիելս՝ Ուիլ Մաքևոյ
Էմիլի Մորտիմեր՝ ՄաքՔենզի ՄաքՀեյլ
Ջոն Գալահեր կրտսեր՝ Ջիմ Հարփեր
Էլիսոն Փիլ՝ Մեգգի Ջորդան
Թոմաս Սադոսկի՝ Դոն Կիֆեր
Դև Պատել՝ Նիլ Սեմփեթ
Օլիվիա Մանն՝ Սլոուն Սեբիթ
Սեմ Ուոթերստոն՝ Չառլի Սքիներ


=== Երկրորդական կազմ ===
Ջեյն Ֆոնդա՝ Լեոնա Լենսինգ
Քրիս Մեսինա՝ Ռիզ Լենսինգ
Հոուփ Դևիս՝ Նինա Հովարդ
Մարգարետ Ջադսոն՝ Թես Ուեսթին
Թերի Քրուզ՝ Լոնի Չյորչ
Ռայլի Վոուլկել՝ Ջեննա Ջոնսոն


== Քննադատություն և վարկանիշներ ==
Պիլոտային դրվագը հեռուստաքննադատների կողմից ստացել է ոչ միանշանակ արձագանքներ։ «Metacritic» կայքում առաջին սերիայի վարկանիշը 100 միավորից կազմել է 57՝ հիմնված 31 արձագանքի վրա, հեռուստատեսային լսարանի թվաքանակը կազմել է 2,14 միլիոն մարդ։ Առաջին եթերաշրջանի եզրափակիչ սերիան սկզբնապես նայել է 2,3 միլիոն հեռուստադիտող։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (անգլ.)
Տայմուրզինո (գյուղ, Դյուտյուլինսկի շրջան)

Տայմուրզինո (ռուս.՝ Таймурзино, բաշկիրերեն՝ Таймырҙа), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դյուտյուլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 652 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իվան Մատվեիչ (պատմվածք)

«Իվան  Մատվեիչ» (ռուս.՝ Иван Матвеич),  Անտոն Չեխովի պատմվածքը` գրված  1886 թվականին։ Առաջին անգամ լույս է տեսել Պետերբուրգյան թերթում  № 60, 1886 թվականի մարտի 3-ին։


== Հրապարակումներ ==
Անտոն Չեխովի «Իվան Մատվեիչ» պատմվածքն առաջին անգամ լույս է տեսել Պետերբուրգյան թերթում  № 60, 1886 թվականի մարտի 3-ին,  Ա. Չեխոնտե ստորագրությամբ։ 
Խմբագրված տարբերակով պատմվածքը ընդգրկվել է «Խայտաբղետ պատմվածքներ» ժողովածուի մեջ։ 1899 թվականի մարտի 24-ին Պյոտր Պերցովը, իմանալով առաջիկա հրատարակման մասին, Չեխովին առաջարկում է իր պատմվածքների  հավաքածուում ընդգրկել մի քանի ստեղծագործություններ «Խայտաբղետ պատմվածքներ» ժողովածուից։ Այդ պատմվածքներից նա նշում էր  «Իվան Մատվեիչ» պատմվածքը, որը Պերցովն անվանել է «շատ լավ»։ Չեխովը, հավանաբար, արձագանքում է խնդրանքին և ընդգրկում է պատմվածքը իր ստեղծագործությունների ժողովածուի առաջին հատորում, որը հրատարակվում է Ադոլֆ Մարքսի կողմից  1899-1901 թվականներին։ 
Չեխովի կենդանության օրոք պատմվածքը թարգմանվել է բուլղարերեն, գերմաներեն, սերբախորվաթերեն։


== Ֆոն ==
Իվան Մատվեիչ պատմվածքում նկարագրված պատմությունը մասնակիորեն  տեղ է գտել գրողի կենսագրությունում։ Միխայիլ Չեխովը հիշում է.


== Սյուժե ==
Հանրահայտ գիտնականին (նախատիպը  գրող) խիստ զայրացնում էր Պյոտր Դանիլիչը, որը երաշխավորել էր երիտասարդ գրագրին։  Գրագիր Իվան Մատվեիչը մշտապես երկու- երեք ժամ ուշանում էր։ Գիտնականը ցանկանում է հանդիմանել գրագրին, չվճարել աշխատավարձը և դուրս գցել նրան։  Գալիս է գրագիրը և բացատրում, որ եղել է մորաքրոջ ծննդին, իսկ մորաքույրն այստեղից վեց վերստ հեռու է ապրում։ Գիտնականը թեյ է տալիս գրագրին և նստեցնում աշխատանքի։


== Գրականություն ==
Чехов А. П. Иван Матвеич // Чехов А. П. Полное собрание сочинений и писем: В 30 т. Сочинения: В 18 т. / АН СССР. Ин-т мировой лит. им. А. М. Горького. — М.: Наука, 1974—1982.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Иван Матвеич Archived 2017-09-16 at the Wayback Machine., բնօրինակ ռուսերեն տեքստ
Иван Matveyich, անգլերեն թարգմանություն
Բրեժու Պարաիբանուի գավառ

Բրեժու Պարայիբանուի գավառ (պորտ.՝ Microrregião do Brejo Paraibano) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Պարայիբա նահանգի մեջ։ Մտնում է Պարաիբա նահանգի գյուղատնտեսական մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 114 418 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 1174,168 կմ²։ Բնակչության խտությունը 97,4 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 364 315 001,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 3 127,37 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,601


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Արեյա
Մատինյաս
Սերրարիա
Ալագոա Գրանդի
Ալագոա Նովա
Ուրնյակ (գյուղ, Միյակինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՈւրնյակՈւրնյակ (ռուս.՝ Урняк, բաշկիրերեն՝ Үрнәк), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միյակինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 95 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դոթորիմուկ

Դոթորիմուկ (կոր.` 도토리묵), կորեական ուտեստ, դոնդողի (մկան) տեսակ է, պատրաստվում է կաղնի օսլայից։ Մուկի արտադրությունը սկսվեց երկրի լեռնային գոտիներում, այնտեղ, որտեղ կային այնքան կաղնու ծառեր, որ կորեացիները դրանք դարձրել էին իրենց հանապազօրյա ուտելիքը։ Այնպես՝ ինչպես մուկի այլ տեսակներ, դոթորիմուկը ևս օգտագործվում է «դոթորամուկ մուչխիմ»-ում (도토리묵무침), պանչխանայում՝ մանրեցված վիճակով գազարի, կանաչ սոխի, սխտորի, սոյայի սոուսի, քունջութի բուսայուղի և կարմիր պղպեղի հետ։ 


== Պատրաստում ==
Կորեական պատերազմի ժամանակ դոթորիմուկը եղել է հիմնական ուտեստներից մեկը, չնայած 21-րդ դարում օգտագործվում է որպես առողջ սնունդ։
Կաղինը հավաքում են գետնից կամ ծառից։ Պտղից հեռացվում է ծաղկակալը և կեղևը, ապա կորիզներից պատրաստում են խյուս։ Խյուսը լվանում են, որպեսզի դրանից անջատեն օսլան։
Բացի օսլայի և սպիտակուցի մեծ քանակության, կաղինը պարունակում է նաև տանին և պոլիֆենոլ, որոնք բացասաբար են ազդում մարսողության վրա։ Այդ պատճառով օգտագործելուց առաջ անհրաժեշտ է հեռացնել տանինները։ Օսլա պարունակող խյուսը կրկին լվանում են, որպեսզի տանինները օսլայից անջատվեն։ 
Առանց տաննիների խյուսը ունի սպիտակ գույն։ Երբ այն նստվածք է տալիս, ջուրը թափում են, իսկ խյուսը չորացնում այնքան, մինչև ստացվի փոշի։ Դրանից դոթորիմուկ ստանալու համար անհրաժեշտ է փոշու վրա ավելացնել ջուր, եռացնել և լցնել ձևավոր բաժակների մեջ։
Երբեմն կաղնու օսլայի մեջ ավելացնում են եգիպտացորենի օսլա, որպեսզի մեծացնեն դոթորիմուկի պարզությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Статья о муке Archived 2007-03-15 at the Wayback Machine.
«Рецепт тотхоримук мучхим»։ Visitkorea :The Official Korea Tourism Guide Site։ Korea Tourism Organization։ Արխիվացված է օրիգինալից 2007-08-14-ին։ Վերցված է 2007-01-19 
Рецепт тотхоримук мучхим
Ստեֆան Բատորի

Ստեֆան Բատորի (սեպտեմբերի 27, 1533, Շիմլեու Սիլվանիեյ, Eastern Hungarian Kingdom, Հունգարիայի թագավորություն - դեկտեմբերի 12, 1586(1586-12-12), Գրոդնո, Trakai Voivodeship, Լիտվական մեծ իշխանություն, Ռեչ Պոսպոլիտա), լեհական թագավոր (1576 թվականներին) և զորավար։ 1571-1576 թվականներին Տրանսիլվանիայի իշխան։ Թագավոր է ընտրվել շլյախտայի միջին դասի սատարմամբ։ 1579-1582 թվականներին մասնակցել է Լիվոնյան պատերազմին։ Ձգտել է ամրապնդել թագավորական իշխանությունը, աջակցել կաթոլիկ հոգևորականությանը և ճիզվիտներին՝ ռեֆորմատորական շարժման դեմ նրանց պայքարում։ 1578 թվականին հատուկ հրովարտակով Բատորի Լեհաստանի հայերի իրավունքները հավասարեցրել է լեհերի իրավունքներին։


== Ծանոթագրություններ ==
Տղիբուլի շրջան

Տղիբուլ շրջան (վրաց.՝ ტყიბულის მუნიციპალიტეტი) 2-րդ մակարդակի վարչական միավոր է Վրաստանում։ Մտնում է Իմերեթի մարզի կազմի մեջ։ Վարչական կենտրոնը Տղիբուլ քաղաքն է։
Ամբերգ (Ներքին Ալգոյ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ամբերգ (այլ կիրառումներ)Ամբերգ (գերմ.՝ Amberg), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում՝ Ներքին Ալգոյ շրջան։ Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական օկրուգին։ Բնակչությունը կազմում է 1388 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010)։ Զբաղեցնում է 10,95 կմ² մակերես։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 78 111։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Պետորանո սուլ Ջիցիո

Պետորանո սուլ Ջիցիո (իտալերեն՝ Pettorano sul Gizio), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզի Լ'Աքվիլա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1314 մարդ (2005 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 21,04 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 62,44 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 67034։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0864։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի Պաշտոնական կայք


== Ծանոթագրություններ ==
Օկտյաբրսկի շրջան (Վոլգոգրադի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օկտյաբրսկի շրջան (այլ կիրառումներ)Օկտյաբրսկի շրջան (ռուս.՝ Октябрьский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Վոլգոգրադի մարզում։
Ստեղծվել է 1957 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Օկտյաբրսկի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3740 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 21523 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,75 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Կեսկվեռե (գյուղ, Մառտնա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿեսկվեռեԿեսկվեռե (էստ․՝ Keskvere), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Մառտնա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 29 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
(2697) Ալբինա

(2697) Ալբինա (անգլ.՝ Albina), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1969 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Բելլա Բուրնաշևայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,557008 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,2699 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,8441 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2450,34 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,146919 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,58° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2697) Ալբինա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սերջիո Մատարելլա

Սեխիո Մատերելլա (իտալերեն՝ Sergio Mattarella, հուլիսի 23, 1941(1941-07-23)[…], Պալերմո, Սիցիլիա, Իտալիա), իտալացի քաղաքագետ, փաստաբան և դատավոր, նաև Իտալիայի ներկայիս նախագահը։ 1983-ից մինչև 2008 թվականը եղել է պառլամենտի անդամ, 1989-ից մինչև 1990 թվականը կրթության և գիտության նախարար։ Նա նաև եղել է Իտալիայի պաշտպանության նախարար։ 2015 թվականի փետրվարի 3-ին դարձել է Իտալիայի 12-րդ նախագահը։


== Ծանոթագրություններ ==
Աուրիլանդիա

Աուրիլանդիա  (պորտ.՝ Aurilândia), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Գոյաս նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Գոյանիայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 4213 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 565,152 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 7,5 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 19.434.844,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 4.602,14 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,732 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Burn It Up (Wanna One-ի երգ)

"Burn It Up" (կորեերեն՝ 활활), հարավկորեական բոյ բենդ Wanna One-ի երգը։


== Չարթեր ==


=== Շաբաթական չարթ ===


=== Ամսական չարթեր ===


== Ռելիզի պատմություն ==


== Վաճառք ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
"Burn It Up" (Extended ver.) ՅուԹյուբում
"Burn It Up" (Practice ver.) ՅուԹյուբում
Ալբրեխտ Արջ

Ալբրեխտ I Բրենդենբուրգ (գերմ.՝ Albrecht I. von Brandenburg) կամ Ալբրեխտ Արջ (գերմ.՝ Albrecht der Bär, 1100[…], Բալենշտեդտ, Harz District, Սաքսոնիա-Անհալթ, Գերմանիա - նոյեմբերի 18, 1170, Շտենդալ, Սաքսոնիա-Անհալթ, Գերմանիա), խաչակիր միապետ, Բրենդենբուրգի մարկգրաֆության հիմնադիրը և երկրի առաջին մարկգրաֆը։
Մեծ էր Ալբրեխտ Արջի ներդրումը երկրկ արևելյան հողերի գաղութացման գործում։ Նրա օրոք, երի տարածքները ընդարձակվեցին։
Ալբրեխտի օրոք Բրենդենբուրգի դեռևս համարվում էր Սրբազան Հռոմեական կայսրության ենթակա տարածք։


== Կենսագրություն ==
Ալբրեխտը եղել է Ասկանյան դուքս Օտտոնի և Էյլինա Սաքսոնացու միակ զավակը։ Ալբեխտի ծննդյան ճիշտ տարեթիվը, նրա ծնվելու վայրը և ծննդյան ամսաթիվը մեզ հայտնի չէ։
Ալբրեխտի «Արջ» մականվան մասին նշված է եղել 12-րդ դարից պահպանված փաստաթղթերում, սակայն բացատրված չէ թե ինչու։
Ալբրեխտը ապրել է ավելի քան 70 տարի։ Դա ֆանտաստիկ մեծ տարիք է արքայի համար, քանի որ սովորաբար միջնադարում կյանքի միջին տևողությունը այնքան էլ բարձր չէր։
Ալբրեխտը թաղված է Ասկանիա վանքի հարևանությամբ։
1126 թվականին Ալբրեխտ Արջը ամուսնացել է բավարացի ազնվականի դուստր Սոֆիա վոն Վինսենբուրգի հետ։
Իրենց ամուսնական կյանքի ընթացքում Ալբրեխտը և Սոֆիան ունեցել են երեք աղջիկ և յոթ տղա։ Ալբրեխտի ժառանգը եղել է Օտտոնը։
Ալբրեխտը մասնակցել է բազմաթիվ արշանքների և ռազմական հակամարտությունների։ Դրանց վառ օրինակներից է այն, որ 1147 թվականին նա մասնակցել է խաչակրաց արշավանքի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Helmut Assing: Albrecht der Bär. Markgraf von Brandenburg (1150/57–1170). In: Eberhard Holtz und Wolfgang Huschner (Hrsg.)։ Deutsche Fürsten des Mittelalters. Fünfundzwanzig Lebensbilder. Edition Leipzig, Leipzig 1995, S. 221–233, ISBN 3-361-00437-3.
E. Bohm: Heveller. In: Lexikon des Mittelalters. Band 4, S. 2198. DTV, München 2002. ISBN 3-423-59057-2 (Und weitere Seiten zum Thema, z. B. zu Jaxa von Köpenick)
Hans-Dietrich Kahl: Das Ende des Triglaw von Brandenburg. Ein Beitrag zur Religionspolitik Albrechts des Bären. In: Zeitschrift für Ostmitteleuropa-Forschung. Band 3, Marburg, 1954, S. 68–76. ISSN 0044-3239
Hans-Dietrich Kahl: Slawen und Deutsche in der brandenburgischen Geschichte des zwölften Jahrhunderts. Die letzten Jahrzehnte des Landes Stodor. 2 Bände, Mitteldeutsche Forschungen. Bd 30/I+II. Böhlau, Köln/Graz 1964.
Herbert Ludat: Legenden um Jaxa von Köpenick, Deutsche und slawische Fürsten im Kampf um Brandenburg in der Mitte des 12. Jahrhunderts. Deutschland und der Osten. Band 2. Berlin 1936. (auch in: Herbert Ludat: Slaven und Deutsche im Mittelalter. Mitteldeutsche Forschungen. Band 86. Böhlau, Köln/Wien 1982, S. 27–84.).
Uwe Michas: Slawen und Germanen im Berliner Raum. In: Berlinische Monatsschrift. Edition Luisenstadt. Berlin 1999, H. 1, S. 4–10. ISSN 0944-5560
Lutz Partenheimer: Albrecht der Bär. 2. Auflage, Böhlau Verlag, Köln 2003. ISBN 3-412-16302-3


== Արտաքին հղումներ ==
Սրբազան Հռոմեական կայսրության գահաժառանգ Ալբրեխտ Արջը
Ալագոաս նահանգի Սերտանի մարզ

Ալագոաս նահանգի Սերտան (պորտ.՝ Mesorregião do Sertão Alagoano), վարչական մեզոշրջան Բրազիլիայում, մտնում է Ալագոաս նահանգի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 435 310 մարդ 2005 թվականի տվյալով։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 1 750 654 000,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 1690.12 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Բուզա

Բուզա (թուրքերեն՝ boza), ցածր ալկոհոլային թանձր և քաղցր մակարդելի խմիչք։ Այն պատրաստվում է թեթևակի եփած կորեկից կամ եգիպտացորենից։ Արտադրվում է ցորենի, եգիպտացորենի կամ կորեկի խմորման մեթոդով։ Այն հայտնի էր նաև Ռուսիայում, որտեղ պատրաստվել էր վարսակի, վայրի կորեկի կամ հնդկացորենի ալյուրից, ինչպես գարեջուրը, սակայն առանց գայլուկի օգտագործման։ Այն հիշատակվել է տասնյոթերորդ դարի թուրք ճանապարհորդ Էվլիյա Չելեբիի գրքում։
Բուզան պարունակում է 4-6 % սպիրտ։ Այն ծառայում է որպես աղանդեր և հանդիսանում է հյուրերի նկատմանբ հատուկ հարգանքի նշան։
Թաթարերեն «բուզա» բառն ունի մեկ այլ նշանակություն՝ սկանդալ, աղմկոտ խառնաշփոթ։ Այդ բառից, օրինակ, ծագել է ռուսերեն «աղմկել» բառը։ Դժվար չէ հասկանալ իմաստը՝ ոգելից խմիչք → գինարբուք → սկանդալ։ Գոյություն ունի «բուզոտյոր» բառի այլ բացատրություն։ Հնում մեղսագործները տոնի նախօրեին նախքան նոր տոնը ստիպված էին խմիչք պատրաստելու համար տրորել հացահատիկը։ Աշխատանքը այնքան էլ ծանր չէր, որքան որ այն առաջացնում էր ձեռքի վնասվածքներ, որը հետագայում հանգեցրեց ծեծկռտուքի։


== Տարածման աշխարհագրություն ==
Տարածված է Ղրիմում, Կովկասում, Միջին Ասիայում և Բալկաններում։ Այն Ասիայում տարածվել է մոնղոլ-թաթարների ներխուժմամբ։ Կենցաղում այդպես էր կոչվում ցանկացած քաղցրահյութ, նորահաս գարեջուր կամ բրագա։ Տարբեր երկրներում բաղղատրատոմսը միանգամայն տարբեր է։

Բուզան Օսմանյան կայսրության ժամանակ շատ տարածված էր, բայց 16-րդ դարի կեսից սկսեց արգելվել, ի սկզբանե Սելիմ II-ի ժամանակաշրջանում, քանի որ նրա մեջ ավելացվել էր ափիոն, այնուհետև Մեհմեդ IV-ի ժամանակ արդեն ընդհանուր արգելք դրվեց ալկոհոլային խմիչքների դեմ։ Այնուամենայնիվ, թուրք ճանապարհորդ Էվլիյա Չելեբին բուզան բնութագրում էր որպես հայտնի խմիչք, նշելով, որ Ստամբուլում իր սննդային արժեքի համար այն վաճառվում է մոտ 300 խանութներում, շուկայում և լայնորեն օգտագործվում է թուրքական բանակում։ 20-րդ դարում Ստամբուլում հիմնական բուզա արտադրողները ալբանացիներն էին և 1876 թվականին Հաջի Իբրահիմի և Հաջի Սադիկի կողմից հիմնադրված խանութը դեռևս գոյություն ունի։ 2009 թվականի հունվարին Իլինոյս նահանգում բացվել է բուզայի առաջին արտադրամասը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն և արտաքին հղումներ ==
Рецепт бузы (татарская кухня)
Буза (татарская кухня)
«Буза (напиток)»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Քևին Քլայն

Քևին Դելանի Քլայն (անգլ.՝ Kevin Delaney Kline , հոկտեմբերի 24, 1947(1947-10-24)[…], Սենթ Լուիս, Միսսուրի, ԱՄՆ) ամերիկացի դերասան։ Առավել հայտնի է «Ֆրանսիական համբույր», «Վայրի, վայրի Ուեսթը», «Այո, հնարավոր է», «Սոֆիի ընտրությունը» և «Կյանքը որպես տուն» ֆիլմերից։


== Կենսագրություն ==
Դերասանն ստացել է դերասանական ու ընդհանուր հումանիտար պատշաճ կրթություն. Ինդիանա նահանգի համալսարանում ուսումնասիրել է դրամատիկական արվեստ, երաժշտություն ու պանտոմիմա, ավարտել է Ջուլյարդյան դրամատիկական դպրոցը։
Երիտասարդ տարիքում խաղացել է թատրոնում, այդ թվում նաև Բրոդվեյում։
Առաջին հաջող դերերը կատարել է «Սոֆիի ընտրությունները» (1982, ներկայացվել է «Ոսկե գլոբուսի») և «Մեծ հիասթափություն» (1983) ֆիլմերում։ Մեծ ժողովրդականություն է ձեռք բերել հատկապես «Վանդա անունով ձկնորսը» (1989, «Օսկար» երկրորդ պլանի տղամարդու լավագույն դերակատարման համար) ֆիլմում նկարահանվելուց հետո։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոգորոդիցկոե (գյուղ, Դոբրովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲոգորոդիցկոեԲոգորոդիցկոե (ռուս.՝ Богородицкое), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոբրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 365 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պնևո (գյուղ, Կարդիմովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊնևոՊնևո (ռուս.՝ Пнево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 74 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(7155) 1979 YN

(7155) 1979 YN, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի դեկտեմբերի 23-ին Անրի Դեբեոնի և Էդգար Նետոյի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,012844 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8391 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1865 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1910,13 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,188469 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,38° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7155) 1979 YN աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Միսս Նոր տարի

«Միսս Նոր տարի» (ռուս.՝ «Мисс Новый год»), նկարված մուլտֆիլմ՝ ստեղծված 1991 թվականին, անտառային ամանորյա տոնակատարության «արդիականացված» տարբերակը։


== Սյուժե ==
Ամանորին անտառի մշակույթի պալատում կենդանիները կազմակերպում են գեղեցկության մրցույթ, որում հաղթողին որոշում է համակարգիչը։ Այդ ժամանակ մայր ագռավը, որը գլուխ է հանում համակարգիչներից, ուզում է այնպես անել, որ իր դուստրը հաղթի։ Դա նրան հաջողվում է, և գեղեցկուհի աղվեսը վշտացած հեռանում է պալատից։ Բարեսիրտ հաղթողը նրան է տալիս թագը՝ հասկանալով, որ այն ստացել է անարժանորեն։ Երբ աղվեսը հաղթում է մրցույթում ու դառնում «Միսս Նոր տարի», փոքրիկ ագռավը դառնում է «Միսս ազնվություն»։


== Նկարահանող խումբ ==


== Վերաթողարկում ==
Մուլտֆիլմը տեսաերիզներով առաջին անգամ թողարկվել է 1990-ական թվականների սկզբին։ Ապա այն թողարկվել է VHS-ով «Լավագույն խորհրդային մուլտֆիլմեր» հավաքածուում PRO Video ստուդիայի կողմից։ 1995 թվականին «Союз» ստուդիան մուլտֆիլմը թողարկել է տեսաերիզով № 7 հավաքածուում։ Այն թողարկվել է նաև Video CD սկավառակներով։ 2000-ական թվականների սկզբից մուլտֆիլմը թողարկվել է DVD-ով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Միսս Նոր տարի» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Միսս Նոր տարի(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Չիստովոդովկա

Չիստովոդովկա (ուկրաիներեն՝ Чистоводівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Իզյումի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1750 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Չիստովոդովկա գյուղում բնակվում էր 793 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2018 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 392,96 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մեծ Սաժա

Մեծ Սաժա (ռուս.՝ Большая Сажа), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պռոեժայա գետի աջ ափին՝ 5 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 29 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020300412103000034345
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  103003434
Ավազանի կոդը -  03.03.00.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ռիաշան դու Ժակուիպի

Ռիաշան դու Ժակուիպի (պորտ.՝ Riachão do Jacuípe), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Սեռինյա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 32 425 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 199,201 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 22,7 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1878 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2004 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 52.181.346,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 1.782,39 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,646 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Կլիման տարածքում կիսաանապատային է։
Լիմպա

Լիմպա (շվեդերեն՝ limpa — բոքոն), քաղցր տարեկանի հաց շվեդական խոհանոցում։ Սա խմորիչով հաց է՝ համեմունքների և սերուցքային կարագի հավելումով, քաղցրացված շագանակագույն շաքարով և մելասայով։ Համեմվում է անիսոնով, քիմիոնով, սամիթի սերմերով, իսկ երբեմն՝ նարնջի կեղևով։ Թխվում է Սուրբծննդյան տոնի առթիվ․ տիպիկ ուտեստ է շվեդական սուրբծննդյան սեղանի կամ յուլբուդի համար։ Լիմպա հացը հրաշալի համակցվում է ջեմի, դոնդողի և սերուցքային պանրի հետ։


== Պատրաստում ==

Մրգահյութը, շագանակագույն շաքարը, քիմիոնը և ջուրը հասցվում են թույլ եռման աստիճանի, այնուհետև ավելացվում են յուղը կամ սերուցքային կարագը և ցիտրուսային մրգերի կեղևը։ Երբ խառնուրդը սառչում է և դառնում  համարյա գոլ, այն խառնում են ակտիվացված խմորիչի և աշորայի ալյուրի հետ։ Երբ խմորը բարձրանում է, դարձյալ մի փոքր ալյուր են ավելացնում և սպասում, որ խմորը երկրորդ անգամ բարձրանա։ Այնուհետև հացի վերևի մասին հալեցրած յուղ են քսում ու թխում։ Որոշ բաղադրատոմսերում մրգահյութի խառնուրդն ավելացնում են չոր բաղադրամասերին այն բանից հետո, երբ աշորայի ալյուրը եռջրով հունցում են։


== Բաղադրամասեր ==
Պատմականորեն այս հացի խմորը թթվեցնում էին ֆերմենտացված գարեջրային քաղցուի միջոցով, ուստի այն նաև անվանում են vörtlimpa («քաղցրահյութով բոքոն»)։ Արդի բաղադրատոմսերում որպես բաղադրամաս երբեմն օգտագործվում է թունդ գարեջուրը։
Բաղադրատոմսի տարբերակներում քիմիոնը փոխարինում են հիլով կամ չեն ավելացնում նարնջի կեղև․ ԱՄՆ-ում բաղադրատոմսի ամենատարածված տարբերակը ներառում է նարնջի կեղևն ու համեմունքներ։
Աշորայի ալյուրին կարող է ավելացվել եգիպտացորենի, ամբողջահատիկ կամ ունիվերսալ ալյուր։ Նարնջի բույր ստանալու համար, բացի կեղևից, կարող է օգտագործվել նաև նարնջի կարագը։ Կարող է ավելացվել նաև չամիչ կամ սալորաչիր, բայց սա շեղում է ավանդական տարբերակից։


== Ծանոթագրություններ ==
Սոֆի Սագեր

Սոֆի Սագեր (շվեդերեն՝ Sofie Sager, հունիսի 3, 1825(1825-06-03), Byarums parish, Շվեդիա - փետրվարի 26, 1902(1902-02-26), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), շվեդ գրող և ֆեմինիստ։


== Կենսագրություն ==
Սոֆին ծնվել է Սմոլանդի թաղամասերից մեկում, 1825 թվականին։ Սոֆին ուսանել է Յոնչյոպինգի օրիորդաց դպրոցում, որտեղ սովորել է նաև ասեղնագործություն և ֆրանսերեն։ Երիտասարդ տարիներին աղքատացել է և աշխատել է որպես տնային դաստիարակչուհի։
Երազելով բացել իր խանութը, նա Ստոկհոլմում դերձակություն է սովորել։ 1848 թվականին, տուն չունենալով, ընդունել է ոմն Մյոլլեր անունով տղամարդու՝ նրա տանը սենյակ վարձելու առաջարկը։ Սակայն պարզվել է, որ Մյոլլերը մտադրություն ուներ նրան ստիպելով դարձնել իր սիրուհին, բայց մերժումից հետո փորձել է բռնաբարել նրան, ապա ծեծել և փականքի տակ դրել։ Սոֆիին հաջողվել է փախչել և նա ծեծի մասին պատմել է բժիշկ Յուհան Բրիսմանին և նրա առաջարկով դիմել է ոստիկանություն։
Սա բռնաբարության մասին դատարան դիմելու առաջին դեպքն էր, երբ կինն անձամբ է եղել հայցվոր, ինչը գրավել է մամուլի ուշադրությունը, այդ թվում Aftonbladet-ի և Stockholms Dagblad-ի։ Դատարանում փորձել են նրան խելագար համարել և մեղադրել զրպարտության մեջ, բայց դատարանը, հաշվի առնելով բժշկական եզրակազությունը և Բրիսմանի վկայությանը, աջակցել է Սոֆիին և տուգանքի ենթարկել Մյոլլերին։ Այնուամենայնիվ, հասարակությունը Սոֆիի դեմ էր. ծիծաղում էի նրա վրա, ծաղրում մամուլին, և նույնիսկ տասնամյակ անց նրա հանդեպ բացասական էին տրամադրված։
Այս դեպքերից հետո Սոֆին դարձել է ֆեմինիզմի ակտիվ հետևորդ։ Նա հաստատել է, որ կանացի ցածր մտածողությունը կապված է ցածր կրթության հետ, և դրա համար քայլեր է կատարել կանանց կրթության կատարելագործման համար, քանի որ ծնողները իրենք էլ նախընտրում էին առաջին հերթին դաստիարակել և կրթել տղաներին, իսկ աղջիկներին լավագույն դեպքում սովորեցրել են ֆրանսերեն և վարվեցողություն։
1852 թվականին նա իր պատմության հիման վրա գրել է Bilder ur livet. Ett fosterbarns avslöjande genealogi գիրքը, կարդացել է դասախոսություններ, ավելին, դրանցից մեկն անց է կացրել տղամարդու հագուստով։ Ուփսալայում պարահանդեսի ժամանակ պատիվ է ունեցել պարել արքայազն Գուստավի հետ։
1859 թվականին Սոֆին մեկնել է ԱՄՆ, որտեղ մասնակցել է ամերիկացի կանանց շարժմանը։ 1861 թվականին ամուսնացել է ամերիկա-գերմանական ծագմամբ երաժշտության ուսուցիչ Է. Ա. Վիների հետ։ ԱՄՆ-ում հրապարակել է գրքեր՝ A woman’s desire and a Man’s duty (1861 թվական) և A lecture on modern society and the marriage relation (1880 թվական)։ Ասում են, որ Սոֆին այնքան հայտնի էր ԱՄՆ-ում, որ որոշ տղամարդկանց գլխարկի ներքին մասում նրա պատկերն էր։
Սոֆի Սագերը մահացել է 1901 թվականին, Նյու Յորքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«333-334 (Nordisk familjebok / Uggleupplagan. 24. Ryssläder - Sekretär)»։ runeberg.org (շվեդերեն)։ 1916։ Վերցված է 2020-05-10 
**Förra veckan fick ni **här på bloggen läsa historien om modiga Sophie Sager
Վեսպասիանոսի և Տիտոսի տաճար

Վեսպասիանոսի և Տիտոսի տաճար (լատ.՝ Templum divi Vespasiani, իտալերեն՝ Tempio di Vespasiano e Tito), տաճար Հռոմում։ Տեղակայված է Հռոմի ֆորումի արևմտյան մասում, Կոնկորդիայի և Սատուրնի տաճարների միջև։ Նվիրված է Վեսպասիանոսի և նրա որդու՝ Տիտոսի աստվածացմանը։ Տաճարի կառուցումը սկսել է Տիտոսը 79 թվականին, հոր մահից հետո, իսկ ավարտին հասցրել է Վեսպասիանոսի մյուս որդին՝ Դոմիցիանոսը մոտավորապես 87 թվականին և նվիրել այն հորն ու եղբորը։


== Կարևորություն ==
Հռոմեական պատմության մեջ շեշտադրվում էր ընտանեկան գերդաստանի հեղինակությունն ու փառքը հանգուցյալներին հիշատակող հուշարձանների միջոցով։ Հետևաբար տաճարը կառուցվել է ի պատիվ Փլավիոսների։ Նրանք էին Վեսպասիանոսը (69-79), Տիտոսը (79-81), և Դոմիցիանոսը (81-96)։ Պատմաբանները կասկածում էին, որ Տիտոսն ու Դոմիցիանոսն ունեին լավ հարաբերություններ, սակայն Դոմիցիանոսը աստվածացնում էր իր եղբորը, որպեսզի բարձր պահի Փլավիոս անունը։ Տիտոսն ու Վեսպասիանոսը աստվածացվել են փառաբանման արարողությամբ։ Այդպես ավանդույթը երաշխավորվում էր, որ հռոմեացիները կերկրպագեն վերջիններիս որպես աստվածների։ Այս կայսերական երկրպագությունը հավատարմության նշան էր Հռոմի կայսերը կամ էլ քաղաքական և դիվանագիտական քայլ էր, քանի որ այդ ժամանակ պաշտոնական կրոնը դա էր։


== Կառույց ==

Վեսպասիանոսի տաճարում կիրառվել է Կորնթոսյան օրդերը՝ վեց և չորս սյուներով զարդարված սրահներով։ Կառույցը բավականին նեղ է, քանի որ գտնվում է սահմանափակ՝ 33 մ երկարությամբ և 22 մ լայնությամբ տարածքում։ Տաճարի և Կոնկորդիայի տաճարի միջև աղյուսից և բետոնից պատրաստված, մարմարապատ փոքր կամարակապ սենյակ կա, որը հավանաբար նվիրված է եղել Տիտոսին։


== Պատմություն ==


=== Կառուցում և վերանորոգում ===
Տիտոսը սկսել է տաճարի շինարարությունը և հավանաբար ավարտել է տուֆի բետոնից կազմված հիմքը և ճերմակ մարմարից կառուցված ամբիոնի առանցքը։ Դոմիցիանոսը Տիտոսի մահից հետո ավարտին է հասցրել ներքին աշխատանքները։ Ցելլայի (ներքին) պատերը պատրաստվել են տրավերտինից և պատվել արևելյան շրջաններից բերված թանկարժեք մարմարով։ Ներսակողմում գեղազարդ է, իսկ ֆրիզի վրա պատկերված սրբազան օբյեկտներն օգտագործվել են որպես Հռոմի տարբեր կրոնական կոլեգիաների խորհրդանիշներ։ 200-205 թվականներին Սեպտիմիուս Սևերուսն ու իր որդի Կարակալան ձեռնարկեցին տաճարի վերանորոգումը։


=== Միջնադարյան և ժամանակակից պատմություն ===
Տաճարը խիստ վնաս է կրել միջնադարում, մասամբ 1300 թվականից սկսած (Բոնիփակիոս VIII պապի օրոք), և այն ժամանակ, երբ Նիկողայոս V պապը վերաձևավորում էր ֆորումը (դա ներառում էր Ֆորումի կողմից տաճարի երկու անկյունների փլուզում և նրա ճակատամասի վերակառուցումը որպես ամրոց՝ անկյունային աշտարակներով)։ Այն ամենն ինչ այսօր պահպանվել է, ամբիոնի հիմքն է, ցելլայի մի մասը և երեք Կորնթոսյան սյուներ՝ անդաստակի հարավարևելյան ակյունում։


== Տես նաև ==
Հին հռոմեական ճարտարապետություն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Temple of Vespasian and Titus Digitally Reconstructed
Temple Location
Temple Remains (good photographs but be wary of historical information)
(4420) Ալանդրեև

(4420) Ալանդրեև (անգլ.՝ Alandreev), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1936 թվականի օգոստոսի 15-ին Գրիգորի Նեույմինի կողմից Սիմեիզում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,673953 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8264 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5215 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1597,09 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,22541 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,9° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4420) Ալանդրեվ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նիշկա Բանիա

Նիշկա Բանիա (սերբ․ Ни́шка Ба́ња/Niška Banja), հանգստավայր, քաղաք, գտնվում է Սերբիայի Նիշ քաղաքի մոտակայքում։ Համարվում է նույնանուն համայնքի կենտրոնը։ 2011 թվականի մարդահամարի համաձայն Նիշկա Բանիայում ապրում էր 4180 մարդ։ 


== Աշխարհագրություն ==
Նիշկա Բանիան գտնվում է Նիշից 9 կմ հեռավորության վրա, Նիշ - Սոֆիա ավտոմայրուղուց հարավ։ Նիշկա Բանիան գտնվում է Սուվա Պլանինա լեռան լանջին։ Ամենամոտ օդանավակայանը Կոստանդին Մեծ օդանավակայանն է (Նիշ)։


== Պատմություն ==
Առաջին անգամ հիշատակվել է 448 թվականին։
1920-ական թվականններին Նիշկա Բանիան սկսեց ակտիվորեն զարգանալ։ Կառուցվեցին ափամերձ շրջաններ և զբոսայգիներ, ստեղծվեցին հարմարավետ հյուրանոցներ, և 1929 թվականին տրամվայները սկսեցին երթևեկել Նիշից։ Հիմա տրամվայով երթևեկությունը կասեցվել է և այնտեղ կարելի է հասնել ավտոբուսով կամ տաքսիով։


== Զբոսաշրջություն ==
Նիշկա Բանիան հանգստավայրը համարվում է Սերբիայի ամենահայտնի զբոսաշրջային առողջարանային կենտրոնը։ Այն Սերբիայի երրորդ ամենահայտնի հանգստավայրն է՝ Վրյաչկո Բանիայից և Սոկոբանիայից հետո։ Այն բավականին հայտնի է իր առողջարար տաք ջրերով, որոնք պարունակում են ռադոն։ Այստեղ նաև անցկացվում է ամառային մշակութային փառատոն։ 
Նիշկա Բանիայում կան մի քանի հյուրանոցներ՝ Պարտիզան, Ռադոն, Սերբիա, Օզրեն և Թերմե։
Նիշկա Բանիան ունի Եվրոպայի ամենահին հանքային ջրերի բուժման կենտրոնի համբավ։


== Քույր քաղաքներ ==
 Սոֆադես, Հունաստան


== Ծանոթագրություններ ==
Բուրջ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բուրջ (այլ կիրառումներ)Բուրջ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Շիրոյի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դիաս դա Ավիլա

Դիաս դա Ավիլա (պորտ.՝  Dias d'Ávila), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-արևելյան նահանգի Բաիա մարզում։ Մտնում է Սեռանիա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 53 821 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 207,504 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 267,9 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 984.983.534 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 18.190 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,732 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Արմեն Սմբատյան (այլ կիրառումներ)

Արմեն Սմբատյան անվամբ հայտնի են մի քանի անձնավորություններ.

Արմեն Բագրատի Սմբատյան - հայ երգահան, ՀՀ Նախագահի խորհրդական։
Արմեն Վոլոդյայի Սմբատյան - ՀՀ պետական գործիչ, ՀՀ Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի քարտուղար։
Մաստարայի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արագածոտնի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արագածոտնի մարզի Մաստարա գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ. հաստատվել է ՀՀ կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 53 հուշարձան (20 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Հրաչյա Միքայելյան

Հրաչյա Գագիկի Միքայելյան (հունվարի 9, 1975(1975-01-09), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ֆուտբոլիստ, որ հանդես է եկել կենտրոնական պաշտպանի դիրքում։


== Խաղացողի կարիերա ==
Հրաչյա Միքայելյանը Հայաստանի առաջնությունում իր նորամուտը կատարել է 2000 թվականի մարտի 25-ին, երբ արդեն լրացել էր նրա 25 տարին։ Նորամուտը նշել է լիգայի նորեկ երևանյան «Դինամոյում»։ Առաջին իսկ տուրում Միքայելյանը խաղադաշտ է դուրս եկել թիմի մեկնարկային կազմում՝ մասնակցելով «Զվարթնոց-ԱԱԼ» ակումբի դեմ խաղին, որն ավարտվել է «Դինամոյի» պարտությամբ (0:2)։ Հաջորդ տուրում, որը կայացել է ապրիլի 4-ին Կապանում ընդդեմ տեղի «Լեռնագործի», Միքայելյանը նույնպես խաղադաշտ է դուրս եկել թիմի մեկնարկային կազմում և հանդիպման 32-րդ րոպեին գրավել տանտերերի դարպասը։ Այդ մրցաշրջանում Միքայելյանը մասնակցել է թիմի 26 խաղերից 23-ին։ Սակայն «Դինամոն» չի կարողացել ամրապնդել իր դիրքերը Հայաստանի բարձրագույն լիգայում և նորից անցել է Առաջին լիգա, իսկ Միքայելյանը տեղափոխվել է երևանյան մեկ այլ ակումբ՝ «Դինամո-2000»։ 2002 թվականին՝ առաջին տուրի ավարտից հետո, տեղափոխվել է «Միկա», որտեղ մրցաշրջանի մնացած մասն անցկացնելուց հետո վերադարձել է «Դինամո-2000»։ Կարճ ժամանակ խաղալով Երևանում՝ Միքայելյանը նորից վերադարձել է Աշտարակ։
2003-2009 թվականներին Հրաչյա Միքայելյանը եղել է «Միկայի» մեկնարկային կազմի անփոփոխ խաղացող, ինչպես նաև թիմի ավագ երկար տարիների ընթացքում։ «Միկայի» կազմում Միքայելյանը երկու անգամ նվաճել է Հայաստանի գավաթը, դարձել Սուպերգավաթի դափնեկիր, երեք անգամ արժանացել է Հայաստանի առաջնության արծաթե, երկու անգամ՝ բրոնզե մեդալների։ 2010 թվականի առաջնության մրցաշրջանի սկսվելուց առաջ «Միկայի» մարզչական կազմը որոշել է հրաժարվել ֆուտբոլիստի ծառայություններից։ Որոշ ժամանակ անց Միքայելյանը պայմանագիր է կնքել Պրեմիեր լիգայի նորեկ դիլիջանյան «Իմպուլսի» հետ։ Առաջնության ավարտից հետո ակումբը չի երկարաձգել ֆուտբոլիստի հետ կնքված պայմանագրի ժամկետը։


== Ձեռքբերումներ ==
 «Միկա»
Հայաստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր – 2004, 2005, 2009
Հայաստնի առաջնության բրոնզե մեդալակիր – 2006, 2007
Հայաստանի գավաթակիր – 2005, 2006
Հայաստանի սուպերգավաթի դափնեկիր – 2006
Հայաստանի Սուպերգավաթի խաղարկության եզրափակչի մասնակից – 2004, 2007


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը ՀՖՖ կայքում (ռուս.)
Ֆուտբոլիստի էջը footballdatabase.eu կայքուն (անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Գիլիոտին

Գիլիոտին (ֆր.՝ guillotine), մահապատիժը (դատապարտյալի գլխատում) իրագործելու սարք, որը մտցվել է Ֆրանսիայում ֆրանսիական հեղափոխության շրջանում, բժիշկ Ժոզեֆ Իգնաս Գիլյոտինի  առաջարկությամբ։ Գիլիոտինը այլ անունով հայտնի է եղել դեռևս միջին դարերում։
Մարդու գլուխը կացնի, դանակի, սրի կամ այլ գործիքի միջոցով անջատում էին մարմնից։ Ժամանակի ընթացքում Ֆրանսիայում պատրաստեցին հատուկ գլխատման հաստոց՝ գիլյոտին։ Համարվում է, որ գլխատված գլուխը դեռ 10 վայրկյան լսում է ու տեսնում։ Ավելի հաճախ այս կերպ մահապատժի էին ենթարկվում «կապույտ արյուն» ունեցող (ազնվական) մեղադրյալները։ Գերմանիայում գլխատում էին մինչև 1949թ., երբ կոտրվեց վերջին գիլյոտինը։
Առանց ինձ (ֆիլմ)

«Առանց ինձ» (ռուս.՝ Без меня),  ռուսական դրամատիկ թրիլեր՝ նկարահանված 2018 թվականին։ Ֆիլմի  ռեժիսորը Կիրիլ Պլետնյովն է։ Գլխավոր դերերում հանդես են գալիս Պոլինա Մաքսիմովան և Լյուբով Ակսյոնովան։ Ռուսաստանում կինոնկարը վարձույթում է հայտնվել 2018 թվականի հոկտեմբերի 11-ին։


== Սյուժե ==
Համաձայն հրապարակված նկարագրի՝ ֆիլմը պատմում է երկու աղջկա մասին, որոնք մի երիտասարդի մահվանից հետո, ում սիրահարված էին, սկսում են ստանալ  տարաբնույթ նամակներ, որոնք կարող էր գրել միայն այդ տղան։ Նրանք ուղևորվում են դեպի հարավ, որտեղ պիտի բացահայտեն իրենց զգացմունքների հանելուկը։


== Դերերում ==
Լյուբով Ակսյոնովա - Քսենյա
Ռինալ Մուխամետով- Դիմա
Պոլինա Մաքսիմովա - Կիրա
Կիրիլ Պլետնյով- Վանյա
Աննա Կամենկովա - Քսենյայի մայրը
Եվգենիա Դմիտրիևա - Ռոզա
Իվան Տիտյաև - Ռոզայի կրտսեր եղբայրը
Վլադիմիր Յագլիչ - Անտոն
Ալեքսեյ Շևչենկով - ճանապարհային սրճարանի սեփականատեր
Ագրիպինա Ստեկլովա - Ալյոնա
Ռոման Եվդոկիմով- մոտոցիկլիստ
Սեսեգ Խապսասովա - գանձապահ
Ալեքսանդր Օբլասով - ոստիկան
Վլադիսլավ Կապտուր - ոստիկան
Ալեքսանդր Պեչենին- թիկնապահ
Եկատերինա Գուդինա - մոտոցիկլիստի ընկերուհին
Իրինա Չիպիժենկո - տատիկը «Սապսանում»
Յուրի Բիգուլով- տղամարդ լցակայանում
Դարյա Գուշչինա - Մարիա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Առանց ինձ (ֆիլմ)»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Музыка, гламур и банальности: смешать и долго взбалтывать
Без меня  - второй полнометражный фильм Кирилла Плетнёва
Տեֆլ

Տեֆլ (ֆր.՝ Toeufles), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 299 մարդ, բնակչության խտությունը` 33.67 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.88 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 145 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 50 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 193 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 148-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 45։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,7 %։ 148 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 133 անձ (78 տղամարդ և 55 կին)։ Գործազուրկ են եղել 15 անձ (5 տղամարդ և 10 կին)։ 45 անաշխատունակներից 14-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 18-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Բուրդոն (Սոմի գավառ)

Բուրդոն (ֆր.՝  Bourdon), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 383 մարդ, բնակչության խտությունը` 54.95 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.97 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 130 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 19 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 251 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 184-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 67։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,3 %։ 184 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 169 անձ (89 տղամարդ և 80 կին)։ Գործազուրկ են եղել 15 անձ (5 տղամարդ և 10 կին)։ 67 անաշխատունակներից 31-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 23-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մանուելինո

Մանուելինո  (պորտ.՝ Manuelino), ոճ 15-16-րդ դարերի Պորտուգալիայի ճարտարապետության մեջ, Վերածննդի ազգային տեսակը։ Իր անվանումն ստացել է Մանուել I կառավարման տարիներին (1495-1521)։ Այս ժամանակաշրջանը Պորտուգալիայի ծաղկման շրջանն էր, երկրի` որպես ծովային գերտերության ժամանակը։ Նա ձեռք է բերում բազմաթիվ գաղութներ։ Պորտուգալացիները ծովում մրցակցություն են կազմում իսպանացիների հետ, որոնք ժամանակի ամենահամբավավոր ծովագնացներն էին։ Սրա հետ կապված` տնտեսական ու մշակութային թռիչքը իր արտացոլումն է գտնում ինտենսիվ շինարարության մեջ։
Մանուելինո ոճում միախառնված են գոթիկայի, Վերածննդի, մավրիտանական ոճի տարրերն ու էկզոտիկ մոտիվները։ Այստեղ կարելի է նույնիսկ տեսնել հնդկական արվեստի ազդեցությունը։ Այս ոճը կարծես արտահայտում է առաջին անգամ նոր աշխարհ ու անծանոթ երկրներ տեսած եվրոպացու տպավորությունները։ Մանուելինոն կարելի է համեմատել իսպանական պլատերեսկոյի և հատկապես նրա դրսևորման վաղ շրջանի հետ։ Շինությունների ձևավորումը լուծվում էր հարթ պատերի հիմքով` առատորեն զարդարված դետալներով, սակայն պորտուգալական ճարտարապետությունն ավելի գունեղ ու դինամիկ էր։ Այն ավելի հագեցած է կերպարներով և հատկապես հակված է դեկորացիայի ու շքեղության։
Պորտուգալական վերածննդի ճարտարապետությունը չի սահմանափակվել միայն մանուելինո ոճով։ Ավելի ուշ նկատելի է դառնում իտալական ադեցությունը, իսկ 16-րդ դարի կեսին ազգային ոճը փոխարինվում է վերածննդի միջազգային ձևերով։ Դա արտացոլված է, օրինակ, Դիոգու դի Տորալվայի (1500-1566) ստեղծագործություններում։


== Ոճի դրսևորումներ ==

Բատալյե մենաստանի ներքին բակ։
Տոմարի վանքի ռոմանական ռոտոնդային կից շինություն (հեղինակ` Դիոգու դի Արուդա)։
Տորրի դի Բելենի աշտարակ (1515-1520, ճարտարապետ` Ֆրանսիշկու դի Արուդա` Դիոգոի դի Արուդայի եղբայրը)։
Ժերոնիմուշի վանքը Բելեմում, թագավորների ու Պորտուգալիայի հերոսների դամբարանները (16-րդ դար, Բոյտակ և Ժուան դի Կաշտիլյու)։
Սինտրա Ազգային Պալատ` պորտուգալական Ալ-Համբրա (15-րդ դարակես)
Սանտա Կրուշ եկեղեցի, Կոիմբրա։


== Գրականություն ==
Արվեստի ընդհանուր պատմություն։ Խմբագիրներ — Յու. Պ. Կոլպինսկի, Ե. Ի. Ռոտենբերգ, Մ.: «Искусство», 1962.
Rhythm of Love (երգ, Ալյոնա Լանսկայա)

Rhythm of Love (Սիրո ռիթմ), բելառուսցի երգչուհի Ալյոնա Լանսկայայի երգն է։ 2012 թվականի դեկտեմբերի 7-ին երգը հաղթել է Եվրատեսիլի Բելառուսի ազգային ընտրությունում, որտեղ երգը ստացել է 12 միավոր թե հեռուստադիտողի և թե ժյուրիի քվեարկության արդյունքում։ Հետագայում որոշվեց երգը փեխել. 2013 թվականի մարտի 6-ին հայտարարվեց, որ Ալյոնան Եվրատեսիլում կատարելու է Solayoh" երգը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստարովոյտովո

Ստարովոյտովո (ուկրաիներեն՝ Старово́йтове, լեհ.՝ Starowojtowe), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբոմլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1968 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ստարովոյտովո գյուղում բնակվում էր 225 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7,16 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 31,42 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)