armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Դեցիմացիա (պատիժ)

Դեցիմացիա (լատ.՝ decimatio, լատ.՝ decimus -ից՝ ամեն տասներորդը), ամեն տասներորդ զինվորի մահապատիժը։ Համարվել է պատժի ամենաբարձր միջոցը հռոմեական բանակում։


== Պատմություն ==
Դեցիմացիան կիրառվել է հնագույն ժամանակներից, թեև օգտագործվել է սակավ։ Սովորաբար օգտագործվել է ցենտուրիոններում և կոգորտաներում։ Այս պատժամիջոցը կիրառվել էր հիմնականում լեգեոնի խորհրդանիշը կորցնելու, ըմբոստանալու և դասալքության համար։ Ամենահինը մ․ թ․ ա․ 471 թվականի Տիտոս Լիվիոսի հիշատակումն է, երբ Հռոմը պատերազմում էր վոլսկիների (լատ.՝ Volsci) դեմ։


== Պատիժը ==
Պատիժը կրող ստորաբաժանումը բաժանվում էր տասը հոգանոց խմբերի, անկախ կոչումից և ծառայության ժամկետից։ Վիճակահանության միջոցով որոշվում էր, թե ով պետք է ենթարկվի մահապատժի, ինչն էլ իրականացվում էր մնացած ինը զինվորների կողմից՝ քարկոծման կամ փայտերով հարվածների միջոցով։ Ողջ մնացած զինվորները նույնպես ենթարկվում էին պատժի. նրանց կերաբաժնում ցորենը փոխարինվում էր գարով, և նրանց արգելված էր քնել ընդհանուր վրաններում։
Կիրառվել է նաև՝

Ցենտեզիմացիա (> լատ.՝ centum — «հարյուրյակ») — ամեն հարյուրերորդ զինվորի մահապատիժը ըստ վիճակահանության
Վիցեեզիմացիա (> լատ.՝ vicesimatio, > vicesimus — «(յուրաքանչյուր) քսաներորդ») — ամեն քսաներորդ զինվորի մահապատիժը ըստ վիճակահանության, կիրառել է հռոմեական կայսր Մակրինուսը։Որպես հնարավոր պատժի տարբերակ ներկայացված է Պետրոս Առաջինի զինվորական կանոնակարգում։


== Քաղաքացիական և ֆիննական պատերազմի տարիներին Ռուսաստանում ==
Դեցիմացիան կիրառվել է նաև նորագույն ժամանակներում՝ Քաղաքացիական և ֆիննական պատերազմի տարիներին Ռուսաստանում։ 1918 թվականի փետրվարին փաստվել է կարմիրգվարդիականների ընտրովի գնդակահարություն։ Ըստ մեկ վարկածի՝ զոհերը ընտրվել են վիճակահանությամբ, ըստ մյուսի նրանց ընտրել է հատուկ զինվորական դատարանը։ Այս միջադեպը մտել է պատմության մեջ «Խուրուսլախտիի վիճակախաղ» անվամբ։
Քաղաքացիական պատերազմի տարիներին Ռուսաստանում դեցիմացիան լայնորեն կիրառել է Լև Տրոցկին, օրինակ՝ 1919 թվականի հոկտեմբերին Պետրոգրադի պաշտպանության ժամանակ նահանջող կարմիրբանակայիններից յուրաքանչյուր տասներորդին գնդակահարում էին
։


== Ծանոթագրություններ ==
Ավստրալիա (ֆիլմ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ավստրալիա (այլ կիրառումներ)«Ավստրալիա» (անգլ.՝ Australia), պատերազմական դրամա աշխարհահռչակ ավստրալիացի կինոռեժիսոր՝ Բազ Լուրմանի կողմից՝ Նիկոլ Քիդմանի և Հյու Ջեքմանի մասնակցությամբ։ Ֆիլմի նկարահանումները սկսվել են 2008 թվականի մարտին, ավստրալիական Քիմբերլին քաղաքում, և ավարտվել են նույն թվականի նոյեմբերին։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2008-ի նոյեմբերի 18-ին ԱՄՆ-ում։ Հետո ցուցադրվեց նաև այլ երկրներում։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի սյուժեյի հիմքում ընկած է անգլիացի մի արիստոկրատ տիկնոջ պատմությունը։ Ամուսնու մահվանից հետո ժառանգաբար նրան անցավ հսկայական ռանչո՝ «Հեռավոր դաշտավայրեր» անունով։ Այն գտնվում էր Ավստրալիա մայր ցամաքի հյուսիսում։ Երկրորդ համաշխարհայինի սկսվելուց առաջ նա գնում է իր կալվածք, որպեսզի պաշտպանի այն հովիվներից, որոնք ցանկանում էին ռանչոն իրենց տիրապետության տակ վերցնել։ Նրան օգնության են հասնում նախրապան Դրովերն ու մի քանի կամավոր ծառաներ։ Նրանք ստիպված էին 1500 գլուխ անասուններին ոտքով տանել դեպի Դարվին, որը հազարավոր մղոնների հեռավորության վրա էր։ Նեյլ Ֆլեթչերը, մի խումբ նախրապանների հետ փորձում է խանգարել նրանց։


== Դերերում ==


== Արտադրություն ==
Ֆիլմը հանդիսանում է էպիկական արկածային դրամա՝ արծարծելով սոցիալական բազմաթիվ պրոբլեմներ։ Ֆիլմն այնքան ժամանակ վերնագիր չի ունեցել, մինչև 2006 թ․ նոյեմբերի 23-ին ռեժիսոր Բազ Լուրմանը ավստրալիական ռադիոշոուներից մեկում չհայտարարեց «Ավստրալիա» վերնագիրը։ Ինչպես հենց ինքն է ասում, ֆիլմի վերնագիր կարող էր ընտրվել «Հսկայական հյուսիսային հողեր», կամ «Հեռավոր դաշտավայրեր» վերնագրերը։
Լուրմանը մտածում էր «Ավստրալիան» դարձնել իր պատմաէպիկական տրիլոգիայի առաջին մասը։ Երկրորդ մասը լինելու է «Ալեքսանդր Մեծ» պրոեկտը, որը ժամանակավորապես կասեցվել է։ Իսկ երրորդ մասը դեռ վերնագիր չունի, բայց արդեն պարզ է, որ լինելու է պատմական կինոպրոեկտ Ռուսաստանի մասին։


== Քասթինգ ==
Պրոյեկտի սկզբում պլանավորվել էր, որ գլխավոր դերակատարը լինելու է Ռասսել Քրոուն, սակայն 2006 թ․ ամռանը ավստրալիացի դերասանը, այն բանից հետ, որ հրաժարվեց իր կերպարը փոփոխությունների ենթարկել, հայտարարեց, որ՝ «չի պատրաստվում մասնակցել այդ պրոեկտին՝ ֆինանսի հետ կապված»։ «Ավստրալիան» դարձավ երկրորդ կինոպրոեկտը, որում Քիդմանին ու Քրոուին չհաջողվեց աշխատել միասին։ Նրանք «հին ընկերներ» են։ 2005 թ․ սկսվեց «Էկվապիպտ» ֆիլմի նկարահանումները, որը կասեցվեց Ռասսելի պահանջով՝ սցենարի ոչ բավարար լինելու պահանջով։ Հետո նույն դերն առաջարկվեց Հիթ Լեդջերին, սակայն նա նույնպես ստիպված էր հրաժարվել պրոեկտին մասնակցելուց, քանի որ արդեն մասնակցում էր «Մռայլ ասպետը» ֆիլմիի նկարահանումներին։
2007 թ․-ի հունվարի 25-ին հայտարարվեց, որ հանրահայտ ավստրալիացի դերասան՝ Դեվիդ Ուենեմը, որը հայտնի է Մատանիների տիրակալը ֆիլմից, ֆիլմում կերտելու է Նեյլ Ֆլեթչերի կերպարը։


== Ծանոթագրություններ ==
Շարուքար (լեռնագագաթ, Սյունիքի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շարուքար (այլ կիրառումներ)Շարուքար, Շարուկար, լեռնագագաթ Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Մեղրու լեռների արևելյան ճյուղավորություններում, Շիկահող գյուղից 2 կմ հյուսիս-արևելք։ Բարձրությունը՝ 1440 մետր։ Լանջերն անտառապատ են։


== Ծանոթագրություններ ==
Մահմադ

Մահմադ, գյուղ պատմական Փոքր Հայքում, իսկ ապա Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում։


== Բնակչություն ==
1872-1873 թվականներին ուներ 35 տուն հայ և 1 տուն թուրք բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Մահմադն ուներ Ս. Աստվածածին անունով եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում էր հայկական վարժարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սպիտակ բադիկը

«Սպիտակ բադիկը» (ռուս.՝ Белая уточка), ռուսական ժողովրդական հեքիաթ, որը կազմվել է Ալեքսանդր Աֆանասևի կողմից և ներառվել «Նառոդնիյե ռուսկիե սկազկի» հավաքածուի մեջ։
Հետագայում շոտլանդացի գրող Էնդրյու Լենգը այն ներառել է «Դեղին կախարդական գրքի» մեջ։


== Բովանդակություն ==
Ըստ հեքիաթի բովանդակության՝ արքան ճանապարհորդելու համար ստիպված էր հեռանալ իր նորահարսից։ Նախքան այդ, նա խստորեն արգելում է կնոջը՝ լսել վեհերոտ խորհուրդներ և շփվել վատ շրջապատի կանանց հետ։ Սակայն նախանձոտ, չարամիտ վհուկը կախարդեց նրան և վերածեց սպիտակ բադի՝ ինքնին զբաղեցնելով թագուհու պաշտոնը։ Մինչդեռ սպիտակ բադը մի բույն կառուցեց, երեք ձու դրեց և ապա ծնեց երկու էգ, փամփլիկ ձագերի և մի արու բադիկի։ Մայր բադն արգելեց իր ձագերին մոտենալ ամրոցին՝ զգուշացնելով, որ այնտեղ չար կախարդ կա, սակայն հետաքրքրասեր ձագուկները մի օր շրջանցեցին մոր խոսքը և գնացին դժգույն ամրոցին ընդառաջ։
Կախարդը նկատեց նրանց և հարցուփորձ անելուց հետո հասկանալով, թե ովքեր են նրանք, սպանեց փոքրիկ բադիկներին։ Շուտով մայր-բադը նկատեց իր ձագերի բացակայությունը փնտրելով վերջիններիս գտավ նրանց անշնչացած։ Մայր-բադին նկատեց արքան և հրամայեց բռնել թռչնին։ Նրա դրանիկները չկարողացան բռնել բադին, սակայն կախարդված թագուհին ինքը գնաց ամուսնուն ընդառաջ և թագավորի ձեռքերում վերածվեց կնոջ։
Արքան հրամայեց կաչաղակին բերել ծառի բնում պահվող կախարդական ջուրը, որի միջոցով էլ սատկած բադիկները վերածվեցին երեք քնքուշ երեխաների։


== Ծանոթագրություններ ==
Օդրոնկա

Օդրոնկա (ռուս.՝ Одронка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալուգայի մարզում։


== Աշխարհագրություն ==
Գետաբերանը տեղակայված է Սորոչկա գետի աջ ափին 3,8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։ Օդրոնկայի ակունքը գտնվում է Միզին գյուղի մոտ։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Օկա, ենթաավազանը՝ Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 09010100512110000020155
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110002015
Ավազանի կոդը - 09.01.01.005
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մարսել Կոհեն

Մարսել Կոհեն (ֆր.՝ Marcel Samuel Raphaël Cohen, փետրվարի 6, 1884(1884-02-06), Փարիզ - նոյեմբերի 5, 1974(1974-11-05), Cugand), ֆրանսիացի լեզվաբան։ Ֆրանսիայի կոմկուսի անդամ։
Ավարտել է Սորբոնի համալսարանը (1911 թ.)։
Արևելյան կենդանի լեզուների դպրոցի պրոֆեսոր (1926 թվականից)։ Աշխատանքները նվիրված են սեմա-քամյան լեզուներին («Ալժիրի հրեաների արաբական լեզուն», 1912 թ., «Սեմական բայական համակարգը և ժամանակների արտահայտությունը», 1924 թ.)։ Զբաղվել է նաև լեզվի սոցիոլոգիայի («Լեզվի սոցիոլոգիայի հարցերի շուրջը», 1956 թ., «Ժամանակակից լեզվաբանությունը և իդեալիզմը», 1958 թ.), ֆրանսերենի գրության և խոսքի մշակույթի տեսության ու պատմության հարցերով, ինչպես նաև գրական ֆրանսերենի պատմությամբ։ Մեյեի հետ Կոհենը եղել է «Աշխարհի լեզուները» գրքի (1924 թ., երկրորդ հատոր 1952 թ.) խմբագիրը։


== Հիմնական աշխատությունները ==
Système verbal sémitique et l’expression du temps. 1924.
Études d'éthiopien méridional. 1931.
Traité de langue amharique (Abyssinie). 1936.
Essai comparatif sur le vocabulaire et la phonétique du chamito-sémitique. 1947.
Histoire d’une langue, le français. 1950.
Pour une sociologie du langage. 1956.
La grande invention de l'écriture et son évolution. 1959; 2005.


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Հովհանննես եկեղեցի (Մրգաստան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Հովհաննես եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Հովհաննես եկեղեցի, Հայ առաքելական եկեղեցի, գտնվում է Հայաստանի Արմավիրի մարզի Վաղարշապատի տարածաշրջանի Մրգաստան գյուղում, կառուցվել է 20-րդ դարում, 1912 թվականին։
Խորհրդային տարիներին եկեղեցին մատնվել է անուշադրության և կարիք ուներ վերանորոգման։ 
1986 թվականին եկեղեցին վերանորոգվում է գյուղաբնակիների միջոցներով։ 
Եկեղեցին բազիլիկ տիպի կառույց է, կառուցված է տուֆ տեսակի քարից։ Եկեղեցին այժմ կանգուն է և գործում է, իսկ  հոգևոր հովիվն է Տ. Մեսրոպ ավագ քահանա Ալոյանը։


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում (չաշխատող հղում)
Համայնքի ղեկավարի Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում(չաշխատող հղում)
Արմավիրի մարզի եկեղեցիների և վանքերի ցանկ
ՄՐԳԱՍՏԱՆԻ ՍՈՒՐԲ ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԵԿԵՂԵՑԻ


== Ծանոթագրություններ ==
Բանշի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բանշի (այլ կիրառումներ)Բանշի (/ˈbænʃiː/ ban-shee), (իռլանդերեն՝ bean sí), իռլանդական դիցաբանության մեջ իգական սեռի ոգի, որը սովորաբար դիտվում է մահվան նախանշան և սուրհանդակ այն աշխարհում։
Լեգենդում բանշին փերի կին է, ով սկսում է ճչալ, երբ ինչ-որ մեկը մոտ է մահվան։ Բանշիների մասին ենթադրյալ ուսումնասիրությունների մասին տեղեկացվել է նաև վերջերս՝ 1948 թվականին։ Նմանատիպ էակներ հայտնաբերվել են նաև շոտլանդական, ուելսական, նորվեգական և ամերիկյան բանահյուսություններում։


== Նկարագրություն ==
Բանշիների նկարագրության մեջ հաճախ ասում են, որ նա հագնվում է սպիտակ կամ մոխրագույն, իսկ գունատ մազերը փայլեցված է արծաթե սանրով։ Սանրի տվյալները նույնպես կապված են հին ավանդական Իռլանդական պատմության հետ։ Եթե Իռլանդիայում դուք նկատեք սանր, ապա երբեք չպետք է այն վերցնեք։ Ուրիշ պատմություններում բանշին պահպանվել է կանաչ, կարմիր հագնված, կամ սև հագուստով և մոխրագույն վերարկուով։


== Պատմություն և դիցաբանություն ==
Լեգենդում բանշին փերի կին է, ով սկսում է ճչալ, երբ ինչ-որ մեկը մոտ է մահվան։ Կան իռլանդական ընտանիքներ, ովքեր հավատում, որ ունեն իրենց կից բանշիներ, ովքեր իրենց ճչոցներով և լացով հայտնում են այդ ընտանիքի անդամի մահը։ Մեծամասնության, բայց ոչ բոլորի, ազգանունները կապված բանշիների հետ ունեն Ó կամ Mc/Mac նախածանց։ Հայտնի է, որ բանշիների անունները սկսվե են C կամ K տառերով, օրինակ՝ C/Kleo(Քլեո) կամ C/Kiara(Կիարա/Սիարա)։ Նրանք նաև կապված են Էռլինի կլանի հետ։ Բանշիների մասին հիշատակումներ գտնվել են նորմանների կողմից։ Բանշին ողբում է այն ժամանակ, երբ ընտանիքի անդամը մահացել է, նույնիսկ այն ժամանակ, երբ նա մահացել է հեռու մի վայրում և նրա մահվան լուրերը դեռ հայտնի չեն։
Այլ տարբերակով, բանշին կարող է հայտնվել մահից առաջ և զգուշացնել մահվան մասին ճչալով(կամ ողբալով)։ Երբ մի քանի բանշիներ հայտնվում են մի անգամից, դա նշանակում է, որ մահացողի մահը մեծ է կամ սուրբ։ Հեքիաթները երբեմն պատմում են, որ բանշին կին է, եղել է ոգի, հաճախ սպանված կին, կամ ծննդաբերությունից մահացած կին։


== Տես նաև ==
Պատանի գայլը
Բանշի (հեռուստասերիալ)
Գերբնական (հեռուստասերիալ)


== Ծանոթագրություններ ==
(6181) Բոբվեբեր

(6181) Բոբվեբեր (անգլ.՝ Bobweber), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի սեպտեմբերի 6-ին Էլեանորա Հելինի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,430691 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8519 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0095 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1384,18 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,260082 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,57° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6181) Բոբվեբեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աստղաշուշան Գաբրիելյանի

Աստղաշուշան Գաբրիելյանի (լատ.՝ Ornithogalum gabrielianae), հակինթազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
10-25 երբեմն 30 սմ բարձրությամբ բազմամյա, անցողուն բույս է։ Սոխուկն առաջացնում է ստորգետնյա ընձյուղ։ 20-30 սմ երկարությամբ, 0,3-1,5 սմ լայնությամբ տերևները նուրբ են, տափակ կամ ակոսավոր, առանց սպիտակ երկարավուն շերտի, ծաղկասլաքը՝ գերազանցող։ Ծաղկաբույլն  3-6 սմ երկարությամբ նեղ, խիտ, կարճացած ողկույզ է, սպիտակ ծաղիկներով և շատ կարճ կոթերով։ Տուփիկը փոքր է։


== Տարածվածություն ==
Հանդիպում է միայն Արագածի ֆլորիստիկական շրջանում (լեռնագագաթ՝ Արագած)։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է ենթալպյան գոտում՝ ծովի մակարդակից 2000-2800 մ բարձրությունների վրա, հացազգային տարախոտերում, սևահողերի վրա, անտառի վերին սահմանի երկարությամբ։ Ծաղկում է մայիս-հունիս ամիսներին, պտղաբերում՝ հուլիս-օգոստոսին։


== Պահպանություն ==
Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ է, որի տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 10 կմ²-ից պակաս է։ Համարվում է Հայաստանի էնդեմիկ։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված չէր։ Ընդգրկված չէ նաև CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Պահպանության գործողություններ չեն իրականացվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Նոնկոնֆորմիզմ

Նոնկոնֆորմիզմ (լատ.՝ non «ոչ» + ուշ լատ.՝ conformis «նման, համապատասխան»), առանձնյակի ձգտումը՝ մնալ կողմնակից և պնդել այն տեսակետները, կարծիքները, ընկալման արդյունքները և այլն, որոնք գերակշռում են տվյալ հանրությունում կամ խմբում։ Հաճախ համարվում է «նեգատիվիզմ» հասկացության հոմանիշ 
և «կոնֆորմիզմ» հասկացության հականիշ։ Որոշ դեպքերում նոնկոնֆորմիզմ է կոչվում պարզապես անհատի պատրաստակամությունը՝ պնդել իր դիրքորոշումն այն դեպքերում, երբ այն հակասում է մեծամասնության տեսակետին։ Այդպիսի դեպքերում այդ երևույթն առանձնացվում է «անտիկոնֆորմիզմ» հասկացությունով (հուն․՝ áντι «հակա-» բառից).


== Նոնկոնֆորմիզմ և կոնֆորմիզմ ==

Նոնկոնֆորմիզմը հաճախ հակադրվում է կոնֆորմիզմին, բայց ավելի մանրամասն քննության դեպքում վարքի այդ ձևերի միջև հայտնաբերվում են շատ ընդհանրություններ։ Նոնկոնֆորմիստական ռեակցիան, ինչպես և կոնֆորմիստականը, պայմանավորվում և որոշվում է խմբային ճնշմամբ, կախված է նրանից, թեև իրականանում է «ոչ» տրամաբանությամբ։ Վարքային նեգատիվիզմը հաճախ կապված է այն բանի հետ, որ կանկրոտ անհատը հրաժարվում է հայտնվել խմբում ընդգրկվելու փուլում, երբ նրա համար գլխավոր անհատական խնդիրն է «լինել և, որ գլխավորն է, թվալ ոչ այնպիսին, ինչպիսին բոլորն են»։ Ե՛վ կոնֆորմիզմի, և՛ նոնկոնֆորմիզմի ռեակզիաներին շավ ավելի զգալիորենհակադրվում է խմբում անհատականության ինքնորոշման ֆենոմենը։
Նշվում է նաև, որ և՛ կոնֆորմիստական, և՛ նոնկոնֆորմիստական վարքը հաճախ հանդիպում է սոցիալ-հոգեբանական զարգացման ցածր մակարդակ ունեցող խմբերում և որպես կանոն՝ հատուկ չեն բարձր զարգացում ունեցող հանրության անդամներին։


== Փորձարարական հետազոտություններ ==
Հայտնի են նոնկոնֆորմիզմի հետևյալ փորձարարական հետազոտությունները.

1951 թվական – «Աշի գիտափորձ», որում մասնակիցների շուրջ 8%-ը ցուցաբերել է նոնկոնֆորմիստական ռեակցիա։
1963 թվական – «Միլգրեմի գիտափորձ», նկատի է առնվում նրա այն մոդիֆիկացիան, որում որոշակի փորձարկվողների նախապես գաղտնի հանձնարարված է հրաժարվել գիտափորձին մասնակցելուց։ Այս մոդիֆիկացիայում իսկական փորձարկվողների մեծ մասը նրանց օրինակով հրաժարվել է մասնակցել «գիտափորձին», բայց փորձարկվողների 10 %-ը շարունակել է կատարել գիտափորձն անցկացնողի հրահանգները՝ չնայած գիտափորձի պայմաններին։
1980 թվական – Չարլզ Ռիչարդ Սնայդերի ու Հովարդ Ֆրոմկինի գիտափորձերը Պերդյուի համալսարանի ուսանողների հետ, որտեղ ուսանողներին նախ առաջարկվել է գնահատել, թե իրենց կարծիքով՝ իրենց 10 ամենակարևոր դրույթներից որոնք են համընկնում այլ ուսանողների նման դրույթների հետ, ապա մասնակցել կոնֆորմիզմի փորձնական ուսումնասիրությանը։ Հայտնաբերվել է օրինաչափություն, համաձայն որի՝ որքան շատ են ուսանողները հարցման ընթացքում իրենց դրույթները նույնացրել ուրիշների դրույթների հետ, այնքան ավելի ուժեղ է արտահայտվել նոնկոնֆորմիզմի միտումը փորձնական փուլում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուկան

Ռուկան (ֆր.՝ Roucamps), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 180 մարդ, բնակչության խտությունը` 33.27 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.41 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Օնե սյուր Օդոն, Դավնու լա Ֆերիեռ, Բոքե, Կամպադրե Վալկոնգրեն, Օնդֆոնտեն և Լը Պլեսի Գրիմուլ համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Լե Մոն դ'Օնե համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 220 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 29 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 119 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 92-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 27։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,3 %։ 92 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 83 անձ (45 տղամարդ և 38 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (4 տղամարդ և 5 կին)։ 27 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սորադիլե

Սորադիլե (իտալերեն՝ Sorradile), կոմունա Իտալիայում` Սարդինիա մարզի Օրիստանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 497 մարդ (2008 թվական), բնակչության խտությունը 18 մարդ/կմ²։ Տարածքը` 28 կմ²։ Փոստային ինդեքս — 9080։ Հեռախոսային կոդ — 0783։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս. 0783 69023
Էլեկտրոնային փոստ. comunesorradile@actaliscertymail.it
Պաշտոնական կայք.


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Ստատիստիկայի ազգային համալսարան (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Եգիպտական գիշեր

Եգիպտական գիշեր կամ յոդային քիմիական ժամացույց, քիմիական ինքնակատալիզվող ռեակցիա է, երբ ռեակցիայի վերջնանյութերից մեկը զգալիորեն արագացնում է ռեակցիան։
Քիմիական կինետիկայի ցուցադրական փորձերից է։ Երկու անգույն լուծույթների միախառնումից մոտ 2 րոպե հետո ստացված լուծույթը կտրուկ դառնում է մուգ կապտասև։

Հայտնաբերել է շվեյցարացի քիմիկոս Հանս Հենրիխ Լանդոլտի կողմից 1886 թվականին։ Նա Բեռլինի ակադեմիայի անդամ էր։


== Ռեակցիայի հավասարումները ==
H2O2 + 2I− + 2H+ = I2 + 2H2O
2S2O3− + I2 = S4O62− + 2I−I2 +օսլա= մուգ կապտասև համալիր միացություն


== Ելանյութեր ==
1․ Նատրիումի թիոսուլֆատ(Na2S2O3)
2․ Կալիումի յոդիդ(KI)
3․ Ջրածնի պերօքսիդ (30%) (H2O2)
4․ Ծծմբական թթվի 1 Մ լուծույթ(H2SO4) 
5․ Օսլա ((C6H10O5)n)
6․ Ջուր (H2O)


== Անվտանգությունը ==
Պետք է կրել պաշտպանիչ ակնոցներ և ձեռնոցներ։ Խուսափել ջրածնի պերօքսիդի և ծծմբական թթվի՝ մաշկի հետ շփումից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Hydrogen peroxide variation (անգլ.)
Potassium iodate variation Archived 2009-11-14 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Potassium iodate variation II (անգլ.)
Sodium bisulfite variation with a high-speed camera (անգլ.)
Egypt night reaction (անգլ.)
Գևորգ Վարդանյան (զինվորական)

Գևորգ Գագիկի Վարդանյան (օգոստոսի 19, 1996, Գյումրի, Շիրակի մարզ- ապրիլի 4, 2016, Թալիշ, Արցախ), զինվորական, շարքային, գնդացրորդ, ապրիլյան պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Գևորգ Վարդանյանը ծնվել է 1996 թվականին Գյումրիում։ 6 տարեկանում տեղափոխվել է Ռուսաստանի Դաշնության Ալթայի երկրամաս։ 9-րդ դասարանն ավարտելուց հետո ընդունվել Ալթայի արդյունաբերական քոլեջի գազաֆիկացիայի բաժինը։ 18 տարեկանում վերադարձել է և պարտադիր զինվորական ծառայության անցել Մարտակերտի շրջանի Թալիշ գյուղում, եղել է Հրաչ Գալստյանի դասակից։ 2015 թվականի սեպտեմբերին ադրբեջանական դիվերսիայի ժամանակ Գևորգը գնդակոծության տակից դուրս է բերել վիրավոր ընկերոջը, որի համար արժանացել է շնորհակալագրի։ 2016 թվականի ապրիլի սկզբին արցախա-ադրբեջանական սահմանի Թալիշի ուղղությամբ ծավալված մարտական գործողությունների ժամանակ տանկի արկի պայթյունից զոհվել են Գևորգ Վարդանյանն ու դասակի հրամանատար Հրաչ Գալստյանը։
Գևորգ Վարդանյանը հետմահու պարգևատրվել է Արցախի նախագահի կողմից՝ «Մարտական ծառայություն», իսկ ՀՀ նախագահի կողմից՝ «Արիության» մեդալներով։
Գյումրու թիվ 7 դպրոցի դասասենյակներից մեկն անվանակոչվել է քառօրյա պատերազմում զոհված Գևորգ Վարդանյանի անունով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Գևորս իր հերոսական մահով մեզ հետ բերեց հայրենիք»


== Աղբյուրներ ==
Նվիրյալները․ Հրաչ Գալստյան, Գևորգ Վարդանյան
Հայրենիքը կանչեց հերոսին Ինքը գիտակցաբար եկել էր ՌԴ -ից ծառայելու Գնդացրորդ, շարքային Գևորգ Գագիկի Վարդանյան(չաշխատող հղում)
Սեռա Ռիքո

Սեռա Ռիքո  (իտալերեն՝ Serra Riccò), կոմունա Իտալիայի Լիգուրիա մարզի Ջենովա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 7981 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 305 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 26 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 16010։ Հեռախոսային կոդ՝ +39 010։
Բնակավայրի հովանավորողն է հանդիսանում Սուրբ Սան Ռոկկոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության դինամիկա։


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 010 7267311
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comune.serraricco.ge.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.serraricco.ge.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության Ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Մեզրե (Երզնկայի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մեզրե (այլ կիրառումներ)Մեզրե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։ Գտնվում էր Արևմտյան Եփրատի հովտում` աջ կողմում, Երզնկա քաղաքից արևելք, Ճիմին գյուղից հարավ-արևմուտք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Wish You Were Gay

«Wish You Were Gay» (ամբողջությամբ փոքրատառերով), ամերիկացի երգչուհի Բիլի Այլիշի երգը։ Երգը թողարկվել է 2019 թվականի մարտի 4-ին` «Darkroom» և «Interscope Records» լեյբլների միջոցով։ Երգը երգչուհու թողարկվելիք դեբյուտային When We All Fall Asleep, Where Do We Go? (2019) ալբոմի չորրորդ սինգլ է։


== Երգի մասին ==
Բիլի Այլիշը հայտնել է, որ "Wish You Were Gay" երգը գրել է 14 տարեկան հասակում, երբ ուժգին սիրել է մի տղայի, որն էլ եղել է նրա ոգեշնչման աղբյուրը։ 2018 թվականի հուլիսին Այլիշը երգի մի կտորը` ակուստիկ եղանակով կատարում է իր ինստագրամյան պատմությունում։ Նա ասել է նաև, որ այդ տղան ընդհանրապես ուշադրություն չի դարձրել Այլիշին և վերջինս էլ ցանկացել է, որ տղան գեյ լինի, որպեսզի իրական պատճառ լինի այդ անուշադրությանը։ Նա ավելացրել է, որ հետագայում պարզվել է տղայի իրականում գեյ լինելը։


== Ստեղծագործությունը և բառերը ==
"Wish You Were Gay"-ը գրված է G մաժորում, չափավոր տեմպով՝ 118 հարված մեկ րոպեում։ Այլիշի ձայնը տատանվում է G3 հնչյունից D5 և դրան հաջորդում է Am–D7–Gmaj7–Em հերթականությունը։ Այն փոփ ժանրի երգ է, որը, HotNewHipHop-ի Միտչ Ֆինդլեյի կարծիքով, «դանդաղ այրվող, փարթամ գործիքային» է։ Paper-ից Մայքլ Լավ Մայքլը նշել է, որ երգը «մաքսիմալ հուզում է ձգված թողարկման պես»։ Երգի բառերի կենտրոնում այն մտածմունքներն են, որ իր սիրած տղան չի փոխանակում իր զգացմունքները և այն ցանկությունը, որ տղան գեյ լինի, որպեսզի աղջիկը պահի իր հպարտությունը։


== Անձնակազմ ==
Տվյալները վերցված են Tidal ծառայությունից.

Բիլլի Այլիշ – երգահան, վոկալիստ
Ֆինիս Օ՛Քոնել – երգահան, պրոդյուսեր
Ռոբ Կինելսկի – միքսինգ
Ջոն Գրինհեմ – ինժեներ


== Շքերթներ ==


== Հավաստագրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Billie Eilish - wish you were gay (Audio) ՅուԹյուբում
Բոգուչանի

Բոգուչանի (ռուս.՝ Богучаны), գյուղ Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Բոգուչանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11232 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Միջուկային զենք ունեցող երկրների ցանկ

Միջուկային զենք ունեցող երկրների ցանկ կամ Միջուկային ակումբ, քաղաքագիտական կլիշե, խորհրդանիշ այսպես կոչված միջուկային տերությունների (NWS)՝ պետությունների մի խմբի համար, որոնք մշակել, արտադրել և փորձարկել են միջուկային զենք։
Ներկայումս գոյություն ունի ութ ինքնիշխան պետություն, որոնք հաջողությամբ փորձարկում են միջուկային զենք։ Դրանցից հինգը համարվում են միջուկային երկիր (ՄԵ) համաձայն Միջուկային զենքի չտարածման մասին պայմանագրի (ՄԶՉ)։ Այս երկներն են Չինաստան, Ֆրանսիա, Ռուսաստան, Միացյալ Թագավորություն, ԱՄՆ։
1970 թվականից հետո, երբ ՄԶՉ պայմանագիրը մտավ ուժի մեջ, այս պայմանագրի կողմ չհանդիսացող երեք երկիր, այդ թվում Հնդկաստանը, Պակիստանը և Հյուսիսային Կորեան իրականացրեցին միջուկային զենքի փորձարկումներ։ Հյուսային Կորեան եղել է ՄԶՉ պայմանագրի կողմ, սակայն դուրս է եկել 2003 թվականին։
Ըստ որոշ փաստերի Իսրայելը նույնպես կարող է ունենալ միջուկային զենք, սակայն դա պաշտոնական չէ, և հայտնի չէ Իսրայելի կողմից միջուկային փորձարկումների մասին։ Հաշվվում են, որ Իսրայելում կան 75-ից 400 միջուկային մարտական գլխիկներՄիջուկային զենք ունեցող նախկին երկրներից են Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունը (ոչնչացրել է բոլոր զենքերը մինչև 1970 թվականը) և ԽՍՀՄ նախկին երկներ Բելառուսը, Ղազախստանը ու Ուկրաինան։
Ըստ Ատոմային գիտնականների բուլետենի տվյալների, աշխարհում միջուկային զենքերի քանակը հասնում է 9.220-ի 2017 թվականի դրությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Յարցևո (գյուղ, Ենիսեյսկի շրջան)

Յարցևո (ռուս.՝ Ярцево), գյուղ Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Ենիսեյսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պոկրովսկ

Պոկրովսկ (ուկրաիներեն՝ Покровськ), քաղաք Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Պոկրովսկիում, շրջանային նշանակության քաղաք։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Գրիշինո, Պոստիշևո։ Հիմնադրվել է 1875 թվականին։
2012 թվականի տվյալներով Պոկրովսկ քաղաքում բնակվում էր 65 325 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 29,7 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2328 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Մեզոնսգութ

Մեզոնսգութ (ֆր.՝ Maisonsgoutte), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 839 մարդ, բնակչության խտությունը` 172.28 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.87 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 45 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 520 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 414-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 106։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,6 %։ 414 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 382 անձ (209 տղամարդ և 173 կին)։ Գործազուրկ են եղել 32 անձ (13 տղամարդ և 19 կին)։ 106 անաշխատունակներից 33-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 54-ը` թոշակառուներ, իսկ 19-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Տանյա Սկարինկինա

Տանյա Սկարինկինա (ռուս.՝ Таня Скары́нкина, ամբողջական անունը` Տատյանա Վլադիմիրովնա Սկարինկինա, ռուս.՝ Татьяна Владимировна Скарынкина, 1969, Smarhoń, Գրոդնոյի մարզ, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), բելառուս գրող, բանաստեղծուհի և էսսեիստ։ Գրում է ռուսերեն և բելառուսերեն լեզուներով։


== Կենսագրություն և ստեղծագործություն ==
Տանյա Սկարինկինան ծնվել է 1969 թվականին, Սմորգոնում։ Ավարտել է Գորեցկի գյուղատնտեսական ակադեմիան և ստացել տնտեսագետի մասնագիտություն։ Աշխատել է որպես փոստատար, մանկական գրքերի նկարազարդող, լրագրող, որոշ ժամանակ ապրել է Պորտուգալիայում։
Բանաստեղծությունները տպագրել է «Воздух», «Сибирские огни», «Маладосць», «Крещатик» ամսագրերում և «Полутона», «TextOnly», «Лиterraтура», «Артикуляция», «Двоеточие», «Формаслов» առցանց հրատարակություններում։ Բելառուսական PEN կենտրոնի և Բելառուսիայի գրողների միության անդամ է։ 2016 թվականին բելառուսերեն լեզվով «Մեծ Չեսլավ Միլոշը, փոքրիկ Էլվիս Փրեսլին» էսսեների ժողովածուն ընդգրկվել է Եժի Գիդրոյկ մրցանակի կարճ ցուցակում, իսկ դրա անգլերեն թարգմանությունը ստացել է Լոնդոնի PEN ակումբային մրցանակ։ 2017 թվականին դուրս է եկել Գրիգորևի բանաստեղծական մրցանակի եզրափակիչ։ 2020 թվականին «Եվ բոլորը գցեցին դանակները» գրքի համար արժանացել է Անդրեյ Բելիի մրցանակի` «Պոեզիա» անվանակարգում։ Ժյուրիի ընտրությունը «դարձել է ոչ միայն հարգանքի տուրք նրա բնօրինակ, մի փոքր մանկական արտահայտման ձևի ճանաչմանը, այլև Բելառուսի ամբողջ ռուսական պոեզիայի աջակցության ժեստը, որը վերջին ամիսներին մեծ ուշադրության կենտրոնում էր»։ Բանաստեղծությունները թարգմանվել են եբրայերեն, վրացերեն, լեհերեն, իտալերեն, չեխերեն, լատիշերեն և անգլերեն։ Մասնակցել է Ռուսաստանում, Բելառուսում, Ուկրաինայում և Էստոնիայում կազմակերպված բանաստեղծական փառատոներին, Վարշավայի (2016) և Էդինբուրգի (2018) գրքի միջազգային ցուցահանդեսներին։


== Արձագանքներ ==


== Ստեղծագործություններ ==


=== Գրքեր ===
Книга для чтения вне помещений и в помещениях: стихи. — Мн.: Логвинов, 2013. — 174 с. (Серия "Бібліятэка Саюза беларускіх пісьменнікаў «Кнігарня пісьменніка»). ISBN 9786098075267.
Португальские трехстишия. NY: Ailuros Publishing, 2014. — 160 с. ISBN 978-1-938781-20-9.
Шмат Чэслава Мілаша, крыху Элвіса Прэслі: эсэ, напісаныя для «Будзьмы» ў 2014—2015 гг. — Вільня: Логвінаў, 2015. — 186 с. ISBN 9786098147483.


=== Թարգմանություններ ===
A Large Czesław Miłosz With a Dash of Elvis Presley. — Edinburgh: Scotland Street Press, 2018. — 188 p. ISBN 978-1-910895-22-1;
Большой Чеслав Милош, маленький Элвис Пресли. — М.: Планж, 2020. — 160 с. ISBN 978-5-6040912-4.
Американские горки. — Мн.: Смэлток, 2018. — 206 с. ISBN 9789857126149.
И все побросали ножи: Книга стихов. — М.: АРГО-РИСК, 2020. — 84 c. (Серия «Воздух», вып. 88). ISBN 978-5-86856-317-1.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Таня Скарынкина на сайте «Новая карта русской литературы»
Սկոչիշչե (գյուղ, Բրուսիլովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍկոչիշչեՍկոչիշչե (ուկրաիներեն՝ Скочище), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բրուսիլովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1934 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սկոչիշչե գյուղում բնակվում էր 373 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,243 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1534,98 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
ՌԻԱ Նովոստի

Ռուսական միջազգային տեղեկատվության գործակալություն «РИА Новости» (ռուս.՝ Российское агентство международной информации «РИА Новости», ФГУП РАМИ «РИА Новости»), նախկին մեդիագործակալություն և աշխարհի խոշորագույն տեղեկատվական գործակալություն, գլխավոր գրասենյակը գտնվում էր Մոսկվայում, այժմ այն վերածվել է «Россия сегодня» ՄՏԳ-ի։ РИА Новости-ի գործուներության հիմնական սկզբունքները համաձայն գործակալության «օպերատիվություն, օբյեկտիվություն, անկախություն քաղաքականությունից»։ 2014 թվականի հունիսի 8-ից հանդիսանում է տեղեկատվական գործակալություն և ինտերնետային հրատարակչություն։
2013 թվականի դեկտեմբերի 9-ին РИА Новости գործակալությունը և մեդիախումբը վերակազմավորվել են Ռուսաստղնի նախագահ Վլադիմիր Պուտինի հրամանով «Պետական մասսայական տեղեկատվության միջոցների գործունեության արդյունավետության բարձրացման համար նախատեսված որոշ միջոցառումների մասին»։ Համաձայն հրամանի վերացվող РИА Новости գործակալության փոխարեն ստեղծվել է «Россия сегодня» միջազգային տեղեկատվական գործակալությունը։
Բացի նույնանուն գործակալության, РИА Новости-ի կազմի մեջ էին մտնում նաև Ռուսական իրավական և դատական տեղեկատվության գործակալությունը (ՌԻԴՏԳ), Սպորտային նորությունների գործակալությունը («Р-Спорт»), Տնտեսագիտական տեղեկատվության գործակալությունը («ПРАЙМ»), «РИА Рейтинг» Ռեյտինգային գործակալությունը , «РИА Наука» գիտության և տեխնոլոգիաների տեղեկատվության գործակալությունը, «Московские новости» հրատարակչական տունը, Ռուսաստանում և արտասահմանյան երկրներում գտնվող մեդիակենտրոնների ցանց, ինչպես նաև ավելին քան 40 ինտերնետային կայքեր աշխարհի 22 լեզուներով։ Վերացման պահին գործակալությունը ուներ ավելին քան 20 այցելուներ ամսվա ընթացքում։
Վերացման պահին գլխավոր խմբագիրն էր Իրակլի Գաչեչիլաձեն։


== Տես նաև ==
Россия сегодня
Интерфакс
ТАСС


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Լուսանկարների արխիվ Archived 2017-11-02 at the Wayback Machine.
Մ.թ.ա. 605


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ախլիստինո (այլ կիրառումներ)

Ախլիստինո, կարող է վերաբերել՝

Ախլիստինո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի կազմում։
Ախլիստինո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուշնարենկովսկի շրջանի կազմում։
Վիլոտու

Վիլոտու (ֆր.՝ Villautou), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 52 մարդ, բնակչության խտությունը` 8.71 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.97 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 640 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 175 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 45 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 38 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 28-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 10։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,7 %։ 28 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 22 անձ (12 տղամարդ և 10 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (2 տղամարդ և 4 կին)։ 10 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 2-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Տաշիր (գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տաշիր (այլ կիրառումներ)Տաշիր, գավառ Մեծ Հայքի Գուգարք նահանգի կազմում։
Գավառի կենտրոնն էր Լոռի բերդը։


== Աշխարհագրություն ==
Տաշիր գավառը ընդգրկել է Ձորագետ, Փամբակ, Դեբեդ (վերին և միջին հոսանքը) գետերի ավազանները։ Համապատասխանում է ներկայիս Լոռու մարզի Տաշիրի (նախկին Կալինինոյի), Ստեփանավանի, Գուգարքի և մասամբ Թումանյանի շրջանների տարածքին։ Հյուսիսային սահմանագիծը Վիրահայոց լեռներն էին, հարավայինը` Հալաբի լեռնաշղթան։ Արևմուտքում Շիրակից բաժանվում էր Բազումի լեռնաշղթայով, արևելքում տարածվում էր մինչև Գուգարաց լեռնաշղթան։


== Պատմություն ==
Մթա 8-րդ դարից եղել է Ուրարտուի, ապա Երվանդունիների (մթա 6-2-րդ դարեր) և Արտաշեսյանների (մթա 2-1-ին դարեր) պետության կազմում։ Արշակունյաց թագավորության օրոք (1-5-րդ դարեր) Գուգարքի բդեշխների կալվածն էր։ Արշակունյաց թագավորության անկումից հետո (428թ.), երբ Պարսից արքունիքը նվաճված Հայաստանը, Վիրքը, Աղվանքը և Ատրպատականը միավորել է մեկ վարչական միավորի` Հյուսիսային կամ Կապկոհ (Կովկասյան) քուստակի կազմում, Տաշիրը Գուգարքի հետ մտել է Վրաց մարզպանության մեջ։
450-451 թվականների ազատագրական շարժումների ժամանակ Տաշիրի իշխան Վրեն Տաշրացին եղել է Վարդան Մամիկոնյանի զինակիցը, մասնակցել Ավարայրի ճակատամարտին։ Տաշիրի նախարարական տան ներկայացուցիչները մասնակցել են նաև 6-րդ դարի երկրորդ կեսին Վարդան Մամիկոնյանի գլխավորած ազատագրական պայքարին։ Արաբական նվաճումներից (7-րդ դար) հետո Տաշիրի իշխանությունը կազմալուծվել է։ 9-րդ դարի վերջին Աշոտ Ա Բագրատունին Տաշիրը ազատագրել է արաբներից և միացրել Բագրատունյաց ոստանին։
Տաշիրում 966 թվականին ստեղծվել է նոր վարչական միավոր` «Տաշիր երկիրը», որը շուտով դարձել է թագավորություն (Կյուրիկյան թագավորություն կամ Տաշիր-Ձորագետի թագավորություն)։ Վերջինիս առաջին թագավորն է դարձել Հայոց թագավոր Աշոտ Գ-ի որդի Գուրգենը (Կյուրիկեն)։ Կյուրիկյան թագավորությունը Հայաստանի հյուսիսային սահմանները պաշտպանել է հարևան արաբաքրդական ամիրայությունների հարձակումներից։


== Մշակույթը ==
Տաշիրը եղել է Հայաստանի մշակութային կենտրոններից։ Գուգարաց բդեշխ Աշուշայի հրավերով Մեսրոպ Մաշտոցը Տաշիրում հիմնել է դպրոցներ։ Վաղ միջնադարյան ճարտարապետական հուշարձաններից են` Օձունի Ծիրանավոր, Կուրթանի Սուրբ Աստվածածին, Գյուլագարակի Տորմակ, Վարդաբլուրի Ջգրաշեն եկեղեցիները։ Առանձնապես արժեքավոր է Օձունի գմբեթավոր բազիլիկը (6-րդ դարի վերջ)։ 10-13-րդ դարերի խոշոր մշակութային կենտրոններից էին` Սանահին և Հաղպատ, ինչպես նաև Քոբայրի (12-րդ դարի վերջ), Դսեղի Բարձրաքաշ (13-րդ դար) և Խորակերտի (13-րդ դար) վանքերը։ Քաղաքացիական կառույցներից նշանավոր է Սանահինի կամուրջը (12-րդ դարի վերջ)։
Հյուսիսային Հայաստանի արդյունագործական կենտրոններն էին Պղնձահանքը և Մանեսը։ Առևտրա-արհեստագործական կենտրոն էր Լոռե բերդաքաղաքը։ 13-րդ դարից գավառը կենտրոնի անունով կոչվել է Լոռի։


== Տես նաև ==
Գուգարք
Մեծ Հայքի վարչական բաժանում


== Արտաքին հղումներ ==
Մեծ Հայքի վարչական բաժանումը


== Ծանոթագրություններ ==
Number 1 to Infinity

#1 to Infinity՝ ամերիկացի փոփ և R&B ոճերի երգչուհի Մրայա Քերիի վեցերորդ ալբոմը, թողարկված Epic Records ընկերության կողմից 2015 թվականի մայիսի 18-ին։ Բանաքաղությունը հանդիսանում է երգչուհու «Number 1’s» (1998) ալբոմի վերահրատարակությունը, որը պարունակում է 13 հիթ, որոնք տարբեր ժամանակներում զբաղեցրել են առաջին հորիզոնականը ամերիկյան Billboard Hot 100 հիթ-շքերթում։ «#1 to Infinity»-ի վերահրատարակված տարբերակը բաղկացած է 18 սինգլից և նոր «Infinity» ստեղծագործությունից։


== Երգացանկ ==


== Чарты ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կարոբիո դելյի Անջելի

Կարոբիո դելյի Անջելի (իտալերեն՝ Carobbio degli Angeli), կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է 4056 մարդ, խտությունը՝ 553 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 6 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 24060։ Հեռախոսային կոդ՝ 035։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Ծանոթագրություններ ==
Իսետսկի շրջան

Իսետսկի շրջան (ռուս.՝ Исетский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Տյումենի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Իսետսկոե։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2751 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 26007 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 9,45 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Խիվայի արշավանքի մեդալ

Խիվայի արշավանքի մեդալ (ռուս.՝ Медаль «За Хивинский поход»), Ռուսական կայսրության պետական պարգև, որը ստեղծվել է ի հիշատակ 1873 թվականի Խիվայի խանության մեջ Խիվայի արշավանքի համար։ Մեդալով պարգևատրում էին Խիվայի խանության մեջն 1873 թվականի Խիվայի արշավանքին մասնակած անձանց։ Ստեղծվել է 1873 թվականի հուլիսի 22-ին, Ալեքսանդր II-ի հրամանով։


== Պարգևատրման կարգ ==
Խիվայի արշավանքի մեդալով պարգևատրվում էին հետևյալ անձինք․

Ռամականները, մարտիկները և ոչ մարտիկները (վերաբերում է Արալյան ծովի)․
Ոստիկանույունը և այն կամավորները, ովքեր մասնակցել են արշավին․
Բժիշկները և քահանաները, ովքեր իրենց օգնությունն են ցույց տվել պատերազմի ժամանակ․
Սովորական մարդիկ, ովքեր մասնակցել են արշավանքին․


== Մեդալի նկարագրություն ==
Մեդալը պատրաստում էին արծաթից՝ 28 մմ տրամագծով։ Դիմերեսի կողմում պատկերված է Ալեքսանդր II-ի միացագիրը, իսկ միացագրի վերևում՝ կայսերական թագը։ Դարձերեսի կողմում պատկերված է արշավանքի թվականը՝ 

ինչպես նաև մեդալի եզրով մակագրված է․ 

մեդալի ներքևում, պատկերված է դափնու տերև։
Սանտկ Պետերբեւրգի դրամատունը 1873-1874 թվականներին հատել է 14 950 մեդալը։


== Կրելու կարգ ==
Մեդալը ուներ կանթ շերտաձողիկին կամ ժապավենին ամրացնելու համար։ Մեդալը պետք է կրել կրծքին։


== Պատկերասրահ ==


== Տես նաև ==
Վարյագի և Կորեեցի ճակատամարտի համար մեդալ
Լեհական ապստամբությունը ճնշելու համար մեդալ


== Ծանոթագրություններ ==
Աթաբասկա (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աթաբասկա (այլ կիրառումներ)Աթաբասկա, գետ Կանադայի արևմուտքում, Մակենզիի գետի համակարգում։ Սկիզբ է առնում Ժայռոտ լեռներից, հոսում Մեծ հարթավայրով, թափվում Աթաբասկա լիճը։ Երկարությունը 1231 կմ է, նավարկելի է Քլիրուոտեր վտակի միախառնման տեղում գտնվող Ուոտերուեյս գետային նավահանգստից սկսած։


== Անվանումը ==
Անվանումը (անգլերեն՝ Athabasca) տեղի հնդկացիների լեզվով նշանակում է «տղմոտ իջվածք» (այդպես են հնդկացիները անվանել մանր լճերից մեկը)։ Այդ անվանումը հետագայում եվրոպացիները տարածեցին մեկ այլ մեծ լճի ու գետի վրա։


== Աղբյուրներ ==
Ֆաուլբախ

Ֆաուլբախ (գերմ.՝ Faulbach), կոմունա Գերմանիայում։ Գտնվում է Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ներքին Ֆրակոնիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Միլտենբերգ շրջանի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2693 մարդ (2010 թվական, դեկտեմբերի 10)։ Զբաղեցնում է 10, 97 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդն է 09 6 76 124։
Կոմունան բաժանվում է 4 գյուղական շրջանի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ռաններս

Ռաններս ('ʀɑnɐ̥s, դան․՝ Randers) քաղաք Դանիայում, Յուտլանդիայի արևելքում, Ռաններս կոմունայի վարչական կենտրոնը։ Գտնվում է Օրհուսի արևելքում,  Գուդենո գետի երկայնքին։ Բնակչությունը՝ 64,9 հազար (1972); 55 358 (1992); 55 739 (2004); 59 842 (2009):
Առաջին անգամ հիշատակվում է 1086 թվականից, քաղաքային կանոնադրությունը հաստատվել է 1302 թվականին։ Միջնադարում դարձել է կարևոր առևտրային և եկեղեցական կենտրոն։ Չնայած XVII դարի հրդեհներին, միջնադարյան առևտրականների և այլ շենքերի մի քանի տներ պահպանվել են, այդ թվում՝ Ս.Մորտենի եկեղեցին (1490) և Ս. Հոգու վանքը (1510)։
Արտադրվում են՝ երկաթուղային շարժակազմերի սարքավորումներ, բոլոր եվրոպական երկաթուղային օպերատորների համար, սանհանգույցների պարագաներ, տեքստիլ արդյունաբերության ապրանքներ (ձեռնոցներ), սննդամթերք (այդ թվում նաև գարեջուր, մսամթերք), գյուղատնտեսական տեխնիկա, կաթնամթերք։


== Հայտնի բնակիչները ==
Էմիլի դե Ֆորեսթ (1993 թ.) — դանիացի երգչուհի։
Կնուդ Դիբի (1915-2011) — ոստիկան


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Ռանդերս»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 


== Հղումներ ==
https://www.randers.dk Ռաններսի. պաշտոնական կայք (դան.)
Տուվարջիևների տուն

Տուվարջիևների տուն՝ բիլիարդատնով (ռուս.՝ Дом Туварджиевых с бильярдной), պատմական արժեք ունեցած մեկուկեսհարկանի կառույց Դոնի Ռոստովի Շահումյան փողոց, 41 հասցեում։ Կառույցը մոտ 100 տարեկան էր, XIX դարի վերջի վաճառականի տանը բնորոշ օրինակ էր։ Այս տանը գործել է քաղաքի առաջին բիլիարդատունը։ 2016 թվականին տունը քանդվել է։


== Պատմություն ==


=== XIX դարի վերջ ===
Տունը կառուցվել է XIX դարի վերջում։ Տան մասին առաջին գրավոր հիշատակումը գտնվել է Դոնի Ռոստովի անշարժ գույքի գնահատման ցանկում, որը հրապարակվել է 1894 թվականին։ Այն ժամանակ շինությունը թվագրված էր 67 համարով, իսկ նրա սեփականատերը Աննա Ալեքսանդրի Իվանովան էր։ Ըստ փաստաթղթերի՝ գույքը գնահատվել էր 2750 ռուբլի։ Տեղեկություններ կան, որ այդ նույն թվականին տան սեփականատերեր են դարձել Տուվարջիև եղբայրները՝ Եգորն ու Ստեպանը։ Նրանք գործարար էին, վաճառում էին գինի, դրա համար վարձակալել էին խանութներ, որոնք գտնվում էին Հին շուկայի հրապարակի մոտակայքում։


=== XX դար ===
XX դարի սկզբում շինությունը հայտնի է դարձել որպես «Տուվարջիևների տուն՝ բիլիարդատնով», և հենց այդ անվանումով տունը սկսեցին անվանել հետագա տարիներին։ 1904 թվականի դրությամբ տան գնահատված արժեքը եղել է 5500 ռուբլի։ 1911 թվականին անշարժ գույքի սեփականատերեր են դարձել Ստեպան Խրիստոֆորովիչ և Եվգենյա Դմիտրիևնա Տուվարջիևները։ Նրանք վերակառուցեցին տունը՝ նրա արժեքն ավելացնելով 3 անգամ։ Ավելացվել էր ձեղնահարկ, ցոկոլային հարկը սկսեցին օգտագործվել այլ կերպ։ Հայտնվեց բիլիարդի սրահ։ 1913-1914 թվականներին ավելացվեց «Білліардная» («Բիլիարդատուն») ցուցանակը, որը պահպանվեց մինչև 2016 թվականը։ Ցուցանակը պատրաստվել էր Միշուստինի հատուկ արհեստանոցում, որը սկզբում գտնվել է հարևանությամբ, ապա՝ մեկ տուն հեռու։ 1920-ական թվականներին բիլիարդի սրահը փակվել է։ XX դարում տանը եղել է մի քանի կոմունալ բնակարան, նրա ճակատը հաճախ օգտագործվել է ֆիլմեր նկարահանելիս։


=== XXI դար ===
2015 թվականին տեղեկություն հայտնվեց պատմական արժեք ունեցող տունն ապագայում քանդելու մասին։ Օբյեկտը պահպանելու փորձերին միացավ Հուշարձանների պահպանության համառուսաստանյան միության ռոստովյան բաժանմունքը։ Նրա ներկայացուցիչները տրամադրել էին անհրաժեշտ տեղեկություններ և փաստաթղթեր մշակույթի նախարարությանը՝ խնդրելով տրամադրել պահպանական կարգավիճակ և «Տուվարջիևների տունը՝ բիլիարդատնով» ճանաչել հասարակական արժեք ունեցող օբյեկտ։ Հարցը պետք է լուծվեր 2016 թվականի փետրվարին. շինությունը հրաժարվեցին ճանաչել մշակութային ժառանգության օբյեկտ։ 2016 թվականի ապրիլի վերջին տունը քանդվեց, նրա տեղում ընթանում է բազմահարկ հյուրանոցի շինարարություն։


== Նկարագրություն ==
Տունը XIX դարի վերջին բնորոշ շինության օրինակ էր։ Գտնվում էր քաղաքի պատմական կենտրոնի տարածքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Վադա փավ

Վադա փավ, (մարաթհի՝ वडा पाव), հայտնի բուսական ֆասթ-ֆուդ ուտեստ։ Տարածված է Հնդկաստանի Մահարաշտրա և Գուջարաթ նահանգներում։ Իրենից ներկայացնում է սենդվիչ, կազմված ոչ քաղցր հացից (փավ) և երկու կարտոֆիլային կոտլետներից (վադա)։ Կծու, ախորժելի ուտեստ է։ Ենթադրվում է, որ առաջացել է Բոմբեյում ` 1971 թվականին։


== Պատրաստում ==

Մանր կտրատած կանաչ չիլին, կոճապղպեղը և քրքումը, տապակում են ձեթով և մանանեխի սերմերի հետ միասին խառնում են եփած կարտոֆիլային պյուրեին, ավելացնում մի քիչ ալյուր և ստացված զանգվածից ձևավորում ոչ մեծ կոտլետներ, որից հետո տապակում յուղի կամ ձեթի մեջ։ Վադա փավը սովորաբար մատուցում են չատնիով (հնդկական համեմունք), որը պատրաստվում է կոկոսի քերած միջուկով, տամարինդով և սխտորով։ Այս ուտեստին կարող են ավելացնել նաև պանիրի շերտեր, սիչուանյան սոուս, ուտել սամսայով (կարկանդակի տեսակ)։
«Jain vada pav»-ը չի պարունակում սոխ, սխտոր և կարտոֆիլ։
Գուջարաթ նահանգում տարածված է չտապակված կարտոֆիլով բաղադրատոմսը, որը կոչվում է «Բոմբեյի վադա փավ»։
Վադա փավ պատրաստում են ինչպես խոշոր, արագ սննդի ցանցերում, այնպես էլ փողոցային առևտրականները։


== Տեղեկագրություն ==
Deconstructing the Pav Bhaji. Hafta magazine, 16.10.2006 Archived 2009-01-05 at the Wayback Machine.
3D-մարդ

3D-մարդ (անգլ.՝ 3-D Man), հորինված կերպար Marvel կոմիքսների սերիայից, որը ստեղծել է Ռոյ Թոմասը և Ջիմ Քրեյգը։ Առաջին անգամ հայտնվեց Marvel Premiere #35 կոմիքսում 1977 թվականի ապրիլին։


== Կերպարի հորինված կենսագրություն ==
Չակ և Հել Չենդլեր եղբայրները (անգլ.՝ Chuck and Hal Chandler) ծնվել են Լոս-Անջելեսում, Կալիֆոռնիա նահանգում։ 1958 թվականին Չակը, որպես ՆԱՍԱյի փորձարկու-օդաչու ղեկավարել էր փորձնական XF-13 ինքնաթիռը և հափշտակվել է Սքրուլների կողմից հերթական ներխուժման ժամանակ։ Սքրուլները փորձում էին Չակին հարցաքննել, բայց նա փախչեց վնասելով օդանավի շարժիչը։ Նավը պայթել է, որի արդյունքում Չակը ենթարկվել է տարօրինակ ճառագայթման։ XF-13 կործանվեց Մոհավե անապատում։ Երբ հաշմանդամ Հելը եկավ, որպեսզի փրկի եղբորը, Չակը կորավ, բոլորը կարծում են, որ մահացավ։ Բայց Հելը լինելով գիտնական-հետազոտող նկատեց, որ Չակի «պատկերը» մնաց նրա ակնոցների ոսպնյակների վրա՝ այսինքն նա կերպարանափոխվել է երկչափ էակի։ Այնուամենայնիվ երբ Հելը հագնում էր ակնոցները նա կարողանում էր կենտրոնանալով առաջացնել հարթություների տեղաշարժում, որի արդյունքում Չակը հայտնվեց եռաչափ տարածությունում։ Նրա նոր զգեստը կանաչ կարմիր է, իսկ նրա կարողությունները կրկնապատվել են երեք անգամ։ Այսպիսով 3D-մարդը դարձավ սուպերհերոս, հիմնականում կռվելով սքրուլների հետ։ Ինչ-որ ժամանակ Հելը որոշեց դադարել գոյությունը, որպես 3D-մարդ և թողնել իր եղբորը երկչափ տարածությունում։ Սակայն Հելը հանդիպեց Բրյուս Բանների հետ և վախենալով, որ Բրյուս կկերպարանափոխվի հալքի, նա որոշել է օգտագործել ակնոցները և կանչել 3D-մարդին։ Դրանից հետո 3D-մարդը վերադարձավ ակնոցների ոսպնյակներին և այլևս չէր հայտվում եռաչափ տարածությունում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
3D-մարդ Marvel.com