Մյուզիք-հոլ (Սանկտ Պետերբուրգ)

Մյուզիք-հոլ (ռուս.՝ Санкт-Петербургский Мюзик-холл), ռուսական պետական թատրոն Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքում, ՌԴ։ Հիմնադրվել է 1928 թվականին։


== Պատմություն ==
1928 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Ժողովրդական տան շենքի օպերային դահլիճում բացվեց Լենինգրադի մյուզիք-հոլը՝ «20-րդ դարի հրաշքները կամ վերջին սուրհանդակը» ներկայացմամբ (ռեժիսոր՝ Դավիդ Գուտման)։ Թատրոնը լայն ճանաչում ստացավ Իսահակ Դունաևսկու և Լեոնիդ Ուտյոսովի «Թեա-ջազի» հետ համագործակցության շնորհիվ։
1929 թվականից Մյուզիք-հոլի երաժշտական ղեկավարն ու գլխավոր դիրիժորը դարձավ Ի․ Դունաևսկին։ Թատերախումբը պատրաստեց մի քանի էստրադային ծրագրեր, որտեղ ելույթ էին ունենում մենակատարներ Լեոնիդ Ուտյոսովը և Կլավդիա Շուլժենկոն։
Ներկայացումներում մասնակցում էին ռեժիսորներ Նիկոլայ Պետրովը, բեմանկարիչ Նիկոլայ Ակիմովը, կոմպոզիտոր Դմիտրի Շոստակովիչը («Պայմանականորեն սպանվածը», պրեմիերա՝ հոկտեմբերի 2, 1931):
1937 թվականին Լենինգրադի մյուզիք-հոլը փակվեց որպես բուրժուական արվեստի կրող։
1966 թվականին Լենինգրադում բացվեց թվով երկրորդ «Լենինգրադի մյուզիք-հոլը»։ Այն ստեղծվեց և սկսեց գործել գեղարվեստական ղեկավար Իլյա Ռախլինի ղեկավարությամբ։
1966-1988 թվականներին «Մյուզիք-հոլը» գործում էր Լենխորի անվան Մշակույթի պալատում, որտեղ թատրոնը բեմադրում էր իր բոլոր ներկայացումները։ 1970-ական թվականների վերջին Ժողովրդական տան նախկին Օպերային սրահը (որը տարբեր ժամանակներում զբաղեցրել են Կիրովի անվան թատրոնի, Երաժշտական կոմեդիայի թատրոնի մասնաճյուղերը, իսկ մինչև Մյուզիք-հոլին հանձնվելը՝ զբաղեցնում էին «Վելիկան» և Պլանետարի կինոթատրոնները) հանձնվեց վերածնված Մյուզիք-հոլին, սակայն միայն 1988 թվականին ընդունեց իր առաջին հանդիսատեսին։
1987 թվականի ապրիլին Ի․ Ռախլինը հիմնեց մանկական ստուդիա, որը մինչ այժմ գործում է թատրոնին կից։
2002-2004 թվականներին թատրոնը գլխավորում էր Ի․ Ռախլինի որդին՝ Լև Ռախլինը (թատրոնի բեմադրող ռեժիսորը 1996 թվականից)


== Մյուզիք-հոլն այժմ ==
2010 թվականից թատրոնը ղեկավարում է Եվգենի Կուլիկովը։ 2011 թվականի ապրիլին «Մյուզիք-հոլի» բեմին կայացավ «Գագարին» ներկայացման պրեմիերան։
Թատրոնում ադապտացվում են ինչպես ավանդական հեքիաթները (Մոխրոտիկ, Մաուգլի, Բրեմենյան երաժիշտներ), այնպես էլ ժամանակակից հեքիաթները․ 2007 թվականին Մյուզիք-հոլը հանդիսատեսին ներկայացրեց «Ջեկ-ճնճղուկը Հյուսիսային բևեռում» հեքիաթը՝ ըստ հանրահայտ «Կարիբյան ծովի ծովահենները»։ 2011 թվականի սկզբին թատրոնի փոքր բեմին սկսվեց «Կաբարե-վոյաժ» շոուի ցուցադրությունները, իսկ 2011 թվականի հոկտեմբերին կայացավ «Սպիտակ գիշերվա գունավոր երազները» շոու-ներկայացման պրեմիերան։


== Մյուզիք-հոլի թատերախումբ ==
Իվան Օժոգին («Ոսկե դիմակ» մրցանակի դափնեկիր)
Անտոն Ավդեև
Իրինա Սատյուկովա
Միխայիլ Եվգրաֆով
Եվգենի Իգնատիև
Իլյա Բարինով
Լի Ժույ
Քսենիա Դզյուբա
Վալերի Տերնովոյ
Դարյա Կոտելնիկա
Նատալյա Բուրտասովա
Աննա Տոզիկ


== Խաղացանկ ==


=== Մեծ բեմ ===
Սպիտակ գիշերվա գունավոր երազները


=== Փոքր բեմ ===
«Կաբարե-վոյաժ»
«Այրող ցանկություն»
«Մի անգամ Իտալիայում»


==== Մանկական ներկայացումներ ====
«Գագարին»
«Ալադդին»
«Բրեմենյան երաժիշտները»
«Մոխրոտի ճշմարիտ պատմությունը»
«Ջեկ-ճնճղուկը Հյուսիսային բևեռում»
«Կարմրամորթների առաջնորդը»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թատրոնի պաշտոնական կայքը
Լենինգրադի Մյուզիք-հոլը Կրկեսի և էստրադայի հանրագիտարանում
Լենինգրադի Մյուզիք-հոլը Լենինգրադի մարզի արխիվում
Լենինգրադի Մյուզիք-հոլըի նվագախումբը «Музыка с пластинок» կայքում Archived 2011-09-14 at the Wayback Machine.
Լենինգրադի Մյուզիք-հոլի մասին պատմող «Семь счастливых нот» ֆիլմը (1981)
Լ․ Ռախլինի հարցազրույցը, 2005 Archived 2017-03-29 at the Wayback Machine.
Լենինգրադի Մյուզիք-հոլի տարեդարձը, 1996
Ի․ Ռախլինի հոբելյանին, ՆՏՎ, հոկտեմբերի 10, 2010
Լենինգրադի Մյուզիք-հոլի տարեդարձը, 2010 Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.