armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Դենիլեյ

Դանիելա Կյուրիել, նաև հայտնի է բեմական Դենիլեյ (DaniLeigh) անունով, անգլիացի երգչուհի, պարուհի և երգերի հեղինակ։ Իր կարիերան Դանիելան սկսել է որպես պարային խմբի մասնակցող։ Դրանից հետո նա երգչուհու դերով իր քրոջ հետ դարձավ Curly Fryz դուետի մասնակից, որի ժամանակ նա մասնակցեց այնպիսի արտիստների շոուներին, ինչպիսիք են Պրինսը, Ռիհաննան, Մեգան Տրենորը, Ֆարելլ Ուիլյամսը և այլն։ 2013 թվականին Պրինսը դուետ է հրավիրում՝ մասնակցելու իր Breakfast Can Wait երգի նկարահանումներին։ Դրանից հետո Curly Fryz-ը թողարկեց մի քանի անկախ թողարկումներ, այնուհետև Պրենսի հետ գրեցին Like a Mack երգն իր HITnRUN։ Phase One ալբոմի համար, որից հետո Դանիելլան որոշեց զբաղվել մենակատար ստեղծագործությամբ՝ DaniLeigh մականունով։ Մի քանի ինքնուրույն թողարկումներից հետո նա պայմանագիր է կնքում Def Jam լեյբլով։ 2017 թվականին նա թողարկում է իր առաջին երկու սինգլները՝ Lurkin և Play, և նույնիսկ մասնակցում մի քանի երգերի ձայնագրություններում Summer with Friends հավաքածուի համար։ 2018 թվականի նոյեմբերին դուրս եկավ նրա The Plan ալբոմը, որում տեղ էին գտել այնպիսի կատարումներ, ինչպիսիք են YBN Nahamir-ը, YG-ն, Lil Yachty-ն և Lil Baby-ն։ Lil Bebe-ն այդ ալբոմի 27 տողն էր զբաղեցնում Hot R&B/Hip-Hop Songs աղյուսակում։
ԱլբոմներThe Plan (2018)ՍինգլներLil Bebe (2018)
Life (2018)
Blue Chips (2018)
No Limits (2019)


== Ծանոթագրություններ ==
Այշե Սոյսալ

Այշե Սոյսալ (թուրքերեն՝ Ayşe Soysal, հունիսի 24, 1948(1948-06-24), Ստամբուլ, Թուրքիա), թուրք մաթեմատիկոս։ 2004- 2008 թվականներին զբաղեցրել է Ստամբուլի Բոսֆորի համալսարանի նախագահի պաշտոնը։ Համարվում է Թուրքիայի առաջատար գիտնականներից և մաթեմատիկոսներից մեկը։ Գիտական հետազոտություններ է իրականացրել ԱՄՆ-ում, Մեծ Բրիտանիայում և Նիդեռլանդներում։


== Կենսագրություն ==
Այշե Սոյսալը ծնվել է 1948 թվականի հունիսի 24-ին Ստամբուլում։ 1967 թվականին ավարտել է Ստամբուլի աղջիկների ամերիկյան քոլեջը։ 1971 թվականին բակալավրի աստիճան է ստացել Ստամբուլի Ռոբերտ քոլեջում, որտեղ սովորել է մաթեմատիկա և ֆիզիկա։ Սոյսալը իր կրթությունը շարունակել է Միացյալ Նահանգներում։ 1973 թվականին ստացել է մագիստրոսի գիտական աստիճան, իսկ 1976 թվականին՝ Միչիգանի համալսարանում ստացել է մաթեմատիկայի դոկտորի գիտական աստիճան։
1976 թվականին սկսել է դասավանդել Բոսֆորի համալսարանում, որտեղ աշխատել է մաթեմատիկայի ամբիոնում։ 1981 թվականին ստացել է դոցենտի, իսկ 1991 թվականին՝ պրոֆեսորի գիտական աստիճան։ 2009 թվականից դասավանդում է Քոչի համալսարանում։ Սոյսալը զբաղեցնում է նաև Արվեստների և գիտությունների դպրոցի փոխդեկանի պաշտոնը՝ ղեկավարելով մաթեմատիկայի ամբիոնը։ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի թուրքական ներկայացուցչության խորհրդի անդամ է։ Սոյսալը Բոսֆորի համալսարանը ներկայացրել է Միջբուհական խորհրդում (թուրքերեն՝ Universiteler Arasi Kurul):
2004 թվականին նշանակվել է Բոսֆորի համալսարանի նախագահի պաշտոնում։ Նա առաջին կինն էր, ով զբաղեցրել է այդ պաշտոնը։ Հիմնական դասախոսությունները վերաբերում են խմբերի տեսությանը և Գալուայի տեսությանը։


== Աշխատություններ ==
The Second Degree Cohomology of Finite Orthogonal Groups, I, Jour. Alg. Vol. 56, 1979.
The Second Degree Cohomology of Finite Orthogonal Groups, II, Jour. Alg. Vol. 56, 1980.


== Արտաքին հղումներ ==
Ayşe Soysal's Homepage at Boğaziçi University (թուրքերեն) / (անգլերեն)
Մարևո-Կամիշենսկի (Չերտկովսկի շրջան)

Մարևո-Կամիշենսկի (ռուս.՝ Марьево-Камышенский), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Չերտկովսկի շրջանում։ Մտնում է Կուտեյնիկովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
65 (թիվ)

65 (վաթսունհինգ), բնական թիվ է


== Գիտության մեջ ==


== Աստղագիտության մեջ ==
65 կարգային թիվն է կրում Կիբելե աստերոիդը


== Այլ ոլորտներում ==
65-ը Ֆրանսիայի Վերին Պիրենեյներ դեպարտամենտի կարգային թիվն է


== Տե'ս նաև` ==
65-րդ հարավային զուգահեռական
65-րդ հյուսիսային զուգահեռական
65 թ.
Մ. թ. ա. 65 թ.
1965 թ.
Զինանշան

Զինանշան, կրողի պատմական ավանդույթներն արտահայտող պատկերների ու առարկաների համադրությամբ խորհրդանշանային ժառանգական տարբերանշան։
Յուրահատուկ է պետություններին, ազնվականական կամ իշխանական տներին, պետության կազմի մեջ մտնող վարչա-տարածքային միավորներին (մարզ, նահանգ, գավառ, քաղաք և այլն), համքարություններին, երբեմն նաև առանձին անձանց և արտացոլում է դրանց վարչական, աշխարհագրական, տնտեսական, կենցաղային, անհատական և այլ առանձնահատկություններ։ Պատկերվում է կնիքների, դրամների, մեդալների, դրոշների, ռազմի առարկաների (վահան, սաղավարտ, դրոշ և այլն), ճարտարապետական հուշարձանների և այլնի վրա։


== Պատմություն ==
Զինանշանների սաղմերն ի հայտ են եկել նախնադարյան հասարակարգում (կենդանիների տոտեմական կամ տոհմի հովանավորների պատկերներ), այնուհետև ակնառու երևում են հին աշխարհի ժողովուրդների թողած բազմաթիվ խորհրդանշանային պատկերներում։
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Հայաստանի զինանշան
Երևանի զինանշան
Արցախի Հանրապետության զինանշան
Մեծ Ելբաշ

Մեծ Ելբաշ (ռուս.՝ Большой Елбаш), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Նովոսիբիրսկի մարզով Ալթայի երկրամասով։ Գետաբերանը գտնվում է Ելբաշ գետի ձախ ափից 12 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 28 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերխնեոբլաստնիյ ավազանային շրջանին, գետի ջրերի կառավարման գլխավոր կենտրոնը՝ Օբ գետն է, Բարնաուլ քաղաքից մինչև Նովոսիբիրսկի ջրմուղ կայան, առանց Չումիշ գետի։ Գետի ավազանն է (Վերին) Օբից մինչև Իրտիշ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 13010200512115200005043
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 115200504
Ավազանի կոդը — 13.01.02.005
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 15
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մեծ կիսաառանցք

Մեծ կիսաառանց, էլիպսի հիմնական 
  
    
      
        
          |
        
        A
        B
        
          |
        
      
    
    {\displaystyle |AB|}
   առանցքի կեսն է (նկ. 1 նշված է 
  
    
      
        a
      
    
    {\displaystyle a}
  ). Շրջանագծի մասնավոր դեպքում մեծ կիսաառանցքը հավասար է շրջանագծի շառավղին։
Աստղագիտության մեջ բնութագրում է երկնային մարմնի միջին հեռավորությունը ֆոկուսից։
Մոսկովսկոե (գյուղ, Լիպովա Դոլինայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄոսկովսկոեՄոսկովսկոե (ուկրաիներեն՝ Московське), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լիպովա Դոլինայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 19-րդ դարում։
2001 թվականի տվյալներով Մոսկովսկոե գյուղում բնակվում էր 824 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սերգեյ Իվանով (դիվանագետ)

Սերգեյ Իվանով (ռուս.՝ Серге́й Евге́ньевич Ивано́в, հունիսի 8, 1947(1947-06-08)), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ 1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2008 թվականի փետրվարի 11)։


== Կենսագրություն ==
1969 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։ Տիրապետում է արաբերենին և անգլերենին։
1969 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1992 թվականից մինչև 1998 թվականը Հալեպում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության գլխավոր հյուպատոս։
2003-2005 թվականներին եղել է Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության Մերձավոր Արևելքի և Հյուսիսային Աֆրիկայի դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
2005 թվականի օգոստոսի 26-ից մինչև 2011 թվականի նոյեմբերի 1-ը Օմանում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։2011 թվականից թոշակի է։ Դիվանագիտական և հյուպատոսական ծառայության ամբիոնի վարիչ, Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության Դիվանագիտական ակադեմիայի հոգաբարձուների խորհրդի պատասխանատու քարտուղար։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի մեկ որդի։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1994 թվականի հունիսի 20)
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2008 թվականի փետրվարի 11)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Ռուսաստանի ԱԳՆ կայքում
Վաս Էլգա (այլ կիրառումներ)

Վաս Էլգա, կարող է վերաբերել՝

Վաս Էլգա - գետ Ռուսաստանում, Իկայի վտակը
Վաս Էլգա - գետ Ռուսաստանում, Մեծ Իկայի վտակը
Համակենտրոնացման ճամբար

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ճամբար (այլ կիրառումներ)

Համակենտրոնացման ճամբար, մարդկանց ազատազրկում, սովորաբար մեծ խմբերում, առանց մեղադրանքի կամ մեղադրանք առաջադրելու մտադրության։
20-րդ դարի ընթացքում պետության կողմից քաղաքացիական անձանց կամայական ներկալումը հասավ իր ծայրահեղ ձևերին Խորհրդային Միության ԳՈւԼԱԳ-ի ուղղիչ-աշխատանքային ճամբարների համակարգում (1918–1991) և Նացիստական Գերմանիայի համակենտրոնացման ճամբարներում (1933–1945)։ Խորհրդային ուղղիչ-աշխատանաքային համակարգն առաջինը կիրառվեց հենց ԽՍՀՄ քաղաքացիների վրա։ Իր գոյության ընթացքում (1918–1991), ԳՈւԼԱԳ-ը բաղկացած է եղել 30 000 համակենտրոնացման ճամբարներից, որտեղ 1929-ից մինչև 1953 թվականն իրենց պատիժն են կրել 18 միլիոն մարդ։ Մինչև Նացիստական Գերմանիյի՝ համաշխարհային պատերազմ սկսելը, համակենտրոնացման ճամբարների (Դախաոս Զակսենհաուգեն) կալանավորները գերմանացի հակաֆաշիստներն էին, ինչպես նաև ռասայական, սեռական կողմնորոշման կամ կրոնական շարժառիթներով հետապնդվող անձինք։ Ժամանակի ընթացքում, համակենտրոնացման ճամբարներում ստեղծվեցին գրավված երկրներում և դարձան այդ երկրների բնակչության նկատմամբ բռնաճնշումների ու ցեղասպանության իրականացման գործիքներ։ 1939—1945 թվականներին բազմաթիվ նոր ճամբարներ ստեղծվեցին Լեհաստանում, Լատվիայում, Բելառուսիայում, Ուկրաինայում, Ֆրանսիայում և այլուր։ Նացիստական համակենտրոնացման ճամբարներում կալանավորներին ոչնչացնում էին գազախցիկներում և դիակիզարաններում, ենթարկում անմարդկային կտտանքների և նվաստացման, նրանց աշխատեցնում էին, հաճախ անիմաստ, մինչև ծայրահեղ հյուծումը։ Ֆաշիստական համակենտրոնացման ճամբարներում տեղավորված 18 միլիոն մարդուց ավելի քան 11 միլիոնը զոհվեցին։ 
Համակենտրոնացման ճամբարների տեղում ստեղծվել են թանգարաններ, հուշարձաններ, ողջ մնացած կալանավորների հետ կազմակերպվում են հանդիպումներ։ Այժմ համակենտրոնացման ճամբարներ կան սոցիալիստական և նացիոնալ-սոցիալիստական վարչակարգեր ունեցած բազմաթիվ երկրներում։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Գավառուհին (ֆիլմ, 2011)

«Գավառուհին» (անգլ.՝ Hick), ռեժիսոր Դերիկ Մարտինի կինոկատակերգություն, դրաման նկարահանված Անդրեյ Պորտեսի համանուն վեպի հիման վրա։ Պրեմիերան կայացել է Տորոնտոյի կինոփառատոնի ժամանակ 2011 թվականի սեպտեմբերի 10-ին։ Ֆիլմը նաև հիմնված է իրական փաստերի վրա։


== Սյուժե ==
Նեբրասկից 13-ամյա աղջիկը` Լուլին (Քլոյե Մորեց), ով շատ ժամանակ էր անցկացնում նկարելով և երևակայելով, որոշելով գնալ Լաս Վեգաս փախչում է իր հարբեցող ծնողներից, տանելով իր հետ իր ատրճանակը, որը նվեր էր ստացել իր 13-րդ տարեդարձին։ Նա հանդիպում է խարդախ Գլենդին (Բլեիկ Լայվլի), ով վերցնում է իրեն իր հետ և օգտագործում որպես գողությունների մասնակից։ Այս ամենից առաջ Լուլին հանդիպում է Էդիին (Էդի Ռեդմեին), ով կաղ էր և ինչպես Լուլիին էր թվում հետապնդում էր իրեն։ Սակայն, հետո պարզվում է, որ նա հետապնդում է Գլենդին` ում կրքոտ սիրահարված էր, բայց Գլենդը չէր համակրում նրան, քանի որ նա կաղ, աղքատ բեռնատարի վարորդ էր։ Ավելի ուշ Էդին սիրահարվում է Լուլիին և երբ Լուլին մերժում է լինել իր հետ նա առևանգում է Լուլիին։ Սթափվելով` Լուլին իրեն գտնում է մահճակալին կապված և հասկանում է, որ փախչելն անհնար է։ Ավելի ուշ Էդին տուն է գալիս և հիշեցնում է նախորդ գիշերվա պատահածի մասին և երդվում, որ այդպիսի բան այլևս չի կրկնվի։ Արդյունքում Գլենդան մահանում է Լուլիի ատրճանակից, իսկ Լուլին սպանում է Էդիին։ Բոն`տանտերը, որտեղ ամեն ինչ կատարվեց, որոշում է օգնել իրեն։ Նա ատրճանակի փորձագետ է և խոստանում է այնպես անել, որ ասես կրկնակի սպանություն է տեղի ունեցել, իսկ երրորդ անձ ներկա չի եղել։ Բոն նաև ասում է, որ Լոս Անջելեսում նա քույր ունի, ով միշտ ցանկացել է սեփական երեխա ունենալ` կարող է հոգ տանել Լուլիի մասին։ Սակայն պարզվում է, որ Լուլին կարոտում է իր ծնողներին և որոշում է վերադառնալ տուն։ Երբ Լուլին զանգում է իր մայրիկին, նա իմանում է, որ իր հայրը գնացել է, իսկ մայրը թքած ունի իր վրա։ Ավտոբուսի մեջ նստելով, նա թերթում է իր ալբոմը և գտնում է նկար, որտեղ Բոն թողել էր իր քրոջ հասցեն։ Լուլին առանց վարանելու ուղևորվում է Լոս Անջելես։


== Դերերում ==
Քլոե Մորեց - Լուլի ՄակՄալեն
Ջուլետ Լյուիս - Տեմի
Բլեյկ Լայվլի - Գլենդա
Ալեք Բոլդուին - Բո
Ռորի Կալկին - Կլեմենտ
Էդի Ռեդմեյն - Էդի Կրիզեր
Էնսոն Մաունտ - Նիկ
Շոն Սայպս - Բլեին
Ռեյ ՄակԿինոն - Լլոյդ
Դեյվ Վեսկիո - անծանոթ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Провинциалка»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Трейлер фильма
Արսեն Հայրիյան

Արսեն Պետրոսի Հայրիյան (հունիսի 1, 1929(1929-06-01), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ - հուլիսի 31, 2004(2004-07-31), Երևան, Հայաստան), հայ խորհրդային բժիշկ, սոցիոլոգ-հիգիենիստ, բժշկական գիտությունների դոկտոր (1968 թ.), ԽՍՀՄ ԲԳԱ թղթակից անդամ (1988 թ.), ԽՍՀՄ ԲԳԱ Ն․ Ա․ Սեմաշկոյի անվան մրցանակի դափնեկիր (1970 թ.), ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր (1985 թ.), ՀԽՍՀ վաստակավոր բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Բաքվում։ 1953 թվականին ավարտել է Ն. Նարիմանովի անվան ադրբեջանական բժշկական ինստիտուտի բուժ-կանխարգելիչ ֆակուլտետը։ 1954 թվականից աշխատել է որպես ՀԽՍՀ Արարատի շրջանի Արմաշի տեղամասային հիվանդանոցի գլխավոր բժիշկ։ Հայրիյանի նախաձեռնությամբ Նրա նախաձեռնությամբ 1959 թվականին Արմաշում կազմակերպվել է ԽՍՀՄ-ում միակ «Սանիտարական կուլտուրայի թանգարան»-ը, որտեղ էլ 1987 թվականին ստեղծվել է Հայաստանում առաջին Առողջության գյուղական կենտրոնը։
1985 թվականից միաժամանակ ղեկավարել է նաև ԵրՊԲԻ Արմաշի սոցիալ-հիգիենիկ խնդիրների լաբորատորիան։
Հայրիյանը պարգևատրվել է ԽՍՀՄ ժողտնտեսության ձեռքբերումների ցուցահանդեսի ոսկե մեդալով՝ «Атлас сельского здравохранения Армении» (1968 թ.) գրքի համար, «Պատվո նշան» շքանշանով։


== Գիտական գործունեություն ==
Հայրիյանն ավելի քան 250 գիտական աշխատությունների հեղինակ է։ Գիտական աշխատանքները նվիրված են առողջապահության կազմակերպման տեսությանը, բժշկական աշխարհագրությանը, հիգիենային, ժամանակակից գյուղի սոցիալական խնդիրներին և գյուղական առողջապահության բժշկաէկոլոգիական հարցերին։


== Պարգևներ ==
Ն․ Ա․ Սեմաշկոյի անվան մրցանակ, 1970 թ.
ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1985 թ.


== Աշխատություններ ==
Социологическое исследование семьи (1974)
О социально-экологической очаговости болезней человека (1985)
Медико-экологический атлас Армении (1998)


== Տես նաև ==
Արմաշի առողջության կենտրոն


== Ծանոթագրություններ ==
Բայբուրթյան

Բայբուրթյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Եվգենի Արտեմի Բայբուրթյան (1898-1939), հնագետ-արևելագետ, հայագետ, կովկասագետ։


== Տես նաև ==
Բայբուրդյան
Բայբուրդցյան
Բայբուրտցյան


== Ծանոթագրություններ ==
Իսկական սեր (գիրք)

Իսկական սեր (իսպ.՝ Amor Verdadero), ամերիկացի դերասան Ջենիֆեր Լոպեսի հեղինակային գիրքը։ Գրքի կոշտ կազմով տարբերակը անգլերեն և իսպաներեն հրատարակվել է 2014 թվականի նոյեմբերի 4-ին «Penguin Group» խմբի ստորաբաժանման՝ «Celebra» ընկերության կողմից։ Եկամուտների մի մասը տրամադրվում է Լոպես ընտանիքի հիմնադրամին, որը ոչ առևտրային կազմակերպություն է, հիմնադրվել է Լոպեսի կողմից և զբաղվում է կանանց և երեխաների առողջության և բարեկեցության բարելավմամբ։


== Պատմություն և զարգացում ==
Իր «Dance Again World Tour» համերգային շրջագայության ժամանակ Լոպեսը սկսեց գրել այն, ինչը նա նկարագրել է որպես «այն տարվա օրագիրը, երբ ես մեկնեցի շրջագայության»։ Ի զարմանս իրեն՝ նա աստիճանաբար հասկացավ, որ իր գրածն աստիճանաբար վերածվում է գրքի։ Լոպեսը նյարդայնանում էր գրքի որոշ թեմաները գրելիս, սակայն ավելի ուշ հասկացավ, որ նա կարող է հնարավորություն ունենալ ուրիշներին փրկել «սեփական հարվածներից և կապտուկներից տառապելուց»։ Լոպեսի խոսքերով՝ ինքը ստիպված էր շատ «փնտրել հոգին և աղոթել», քանի որ չէր ուզում, որ «իրեն ընկալեն ոչ այնպիսին, ինչպիսին կար», այսինքն՝ «կիսվել իմ սովորածով այն մարդկանց հետ, ում ես կարող էի օգնել»։ «Իսկական սեր» գրքում Լոպեսը նաև քննարկում է հաջողությունների արդյունքում ցածր ինքնագնահատականի խնդիրներից տառապելը։
Գիրքը պաշտոնապես հրատարակվել է 2014 թվականի մայիսի 19-ին Penguin խմբի կողմից։ Վեպի մասին Լոպեսն ասել է.

Լոպեսն ի սկզբանե չէր պատրաստվում գրքում ներառել Մարկ Էնթոնիի հետ իր ամուսնալուծության պատմությունը, բայց ասել է, որ «իմ ապրումների արդյունքում գիրքը վերածվեց այլ բանի, քան ես նախատեսել էի»։


== Ընդունելություն ==
«Իսկական սեր» գիրքը յոթերորդ տեղն Է զբաղեցրել «Նյու Յորք Թայմս»-ի բեսթսելլերների ցուցակում և հինգերորդը՝ կոշտ կազմով ոչ գեղարվեստական ցանկում։
«RedEye»-ից Էլիզա Դե Լոս Սանտոսը նկատել է․ «Իբրև կոտրված սկավառակ՝ նա ամբողջ գրքում անընդհատ կրկնում է «սիրիր քեզ» մանթրան, որը որոշակի պահերի վերածվում է կյանքի վերապատրաստման միակողմանի դասընթացի»։ Սանտոսը նաև նշել է, որ «նրա ամենաուժեղ կողմը հայտնի բուլվարային թերթերում մարդկային կողմը ցույց տալն է, որով մենք բոլորս սնվում ենք»։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարբլ Բար

Մարբլ Բար (անգլ.՝ Marble-Bar), քաղաք Արևմտյան Ավստրալիա նահանգում։ Բնակչության թվաքանակը 2016 թվականի տվյալներով եղել է 174:Հայտնի է իր չափազանց շոգ կլիմայով, որն ամբողջ նահանգում իր խստությամբ զիջում է միայն Ուինդհեմի կլիմային։


== Կլիմա ==


== Ծանոթագրություններ ==
Գորոդկի (այլ կիրառումներ)

Գորոդկի, կարող է վերաբերել՝

Գորոդկի - չուշկի, ռուսական ժողովրդական մարզախաղ
Գորոդկի - գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում
Վիկտորիա (Գրենադա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վիկտորիա (այլ կիրառումներ)Վիկտորիա (անգլերեն՝ Victoria)՝ Գրենադայի փոքր քաղաքներից է։ Գտնվում է հյուսիս-արևմուտքում՝ Սենտ Մարկ պարիշի կազմում։ Բնակչությունը 2013 թվականին կազմել է 2,331 մարդ։
(2925) Բիտտի

(2925) Բիտտի (անգլ.՝ Beatty), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի նոյեմբերի 7-ին Էլեանորա Հելինի և Շելտ Բասի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,386355 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9327 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,84 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1346,48 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,267363 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,22° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2925) Բիտտի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Դմիտրիևկա (գյուղ, Բլագովարսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴմիտրիևկաԴմիտրիևկա (ռուս.՝ Дмитриевка, բաշկիրերեն՝ Дмитриевка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովարսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 403 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նապոլեոն III

Նապոլեոն III (Napoleon), Շառլ Լուի Նապոլեոն Բոնապարտ (ֆր.՝ Charles Louis Napoléon Bonaparte), ապրիլի 20, 1808(1808-04-20)[…], Փարիզ, Առաջին ֆրանսիական կայսրություն - հունվարի 9, 1873(1873-01-09)[…], Չիզլհըրսթ, Բրոմլի, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն), Ֆրանսիայի կայսր (1852 - 1870), Նապոլեոն I-ի եղբոր՝ Լուի Բոնապարտի որդին։
1815 թվականից եղել է տարագրության մեջ։ Նապոլեոն I-ի որդու՝ Ռայխշտադի դքսի, մահից (1832) հետո բոնապարտիստների կողմից ճանաչվել է որպես ֆրանսիական գահի «օրինական» հավակնորդ։ Խռովության միջոցով քանիցս փորձել է զավթել իշխանությունը։ 1840 թվականին ֆրանսիական կառավարությունը նրան դատապարտել է ցմահ բանտարկության։ 1846 թվականին փախել է Անգլիա, 1848 թվականի Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո վերադարձել է Ֆրանսիա։ Օգտվելով ստեղծված բարենպաստ սոցիալական և քաղաքական պայմաններից՝ 1848 թվականին Նապոլեոն III-ը կարողացել է ընտրվել հանրապետության պրեզիդենտ։ 1852 թվականին զինվորականության օգնությամբ կատարել է պետական հեղաշրջում և հռչակվել կայսր՝ Նապոլեոն III անունով։
Նապոլեոն III-ի կառավարությունը պատերազմներ է մղել Ավստրիայի, Հնդկաչինի, Սիրիայի, Մեքսիկայի դեմ, մասնակցել Ղրիմի պատերազմին (1853 - 1856)։ Երկրորդ կայսրության արտաքին քաղաքական անհաջողությունները և մասնավորապես ֆրանս-պրուսական պատերազմը (1870 - 1871), արագացրին կայսրության կործանումը։ 1870 թվականին Սեդանի ճակատամարտում Նապոլեոն III-ը գերի հանձնվեց պրուսացիներին։ Փարիզում 1870 թվականի սեպտեմբերի 4-ի հեղափոխությունը գահընկեց արեց Նապոլեոն III-ին։ 1871 թվականի Ֆրանկֆուրտի պայմանագրով Նապոլեոն III-ը ազատվել է գերությունից և մինչև կյանքի վերջը ապրել Անգլիայում։


== Ծանոթագրություններ ==
Սկառնաֆիջի

Սկառնաֆիջի (իտալերեն՝ Scarnafigi), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1984 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 66 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 30 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0175։
Կոմունայի հովանավորներն են կատակոմբի սրբերը։ Տոնը նշվում է սեպտեմբերի վերջին կիրակի օրը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս` 0175 74101
Պաշտոնական կայք` http://www.comune.scarnafigi.cn.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Մելիսա Բիլալ

Մելիսա Բիլալ (1978), ամերիկահայ ակադեմիկոս, համալսարանի դասախոս, էթնո երաժշտության մասնագետ։ Բիլալը Լոս Անջելեսի Կալիֆորնիայի համալսարանի Մերձավոր Արևելքի հետազոտությունների կենտրոնի ականավոր գիտաշխատող է և էթնոերաժշտագիտության ամբիոնի դասախոս։ Նաև Հայաստանի ամերիկյան համալսարանի հումանիտար և սոցիալականգիտությունների ֆակուլտետի դոցենտ է։


== Գիտական գործունեություն ==
Հայագիտություն է դասավանդել Չիկագոյի համալսարանի հումանիտար գիտությունների ֆակուլտետի Մերձավոր Արևելքի լեզուների և քաղաքակրթությունների բաժնում։ Մելիսա Բիլալը աշխատել է Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտում` (MIT) որպես հրավիրված պատմագետ, Կոլումբիայի համալսարանի` Մերձավոր Արևելքի, Հարավային Ասիայի և Աֆրիկայի ուսումնասիրությունների բաժնում` (MESAAS) որպես հայագիտության հրավիրված դասախոս, Բոազիջի համալսարանում` որպես պատմության դասախոս, Ստամբուլի արևելյան ինստիտուտում` որպես հետդոկտորական ծրագրի  գիտաշխատող և Կոլումբիայի համալսարանի «Մելլոն» հետդոկտորական դասավանդման ծրագրի գիտաշխատող երաժշտության գծով։
Գիտական ուսումնասիրությունները ընդգրկում են 1915-1922 թվականների Հայոց ցեղասպանության հիշատակի քաղաքականությունը և հիշողության նեոլիբերալ քաղաքականության քննադատությունը Թուրքիայում բռնության, տեղահանության, օտարման և գոյատևման թեմաներով։ Նրա հետազոտությունները և հրատարակությունները ներառում են Թուրքիայի հայ համայնքում պատմական գիտելիքների ձևավորումն ու փոխանցումը զգայական մակարդակում, երգեցողությունը և հեքիաթասացությունը, երաժշտության ազգագրության պատմությունն ու քաղաքականությունը և հայկական ֆեմինիզմի պատմությունը։
Ավարտին է հասցրել «Ձայնային ստորագրությունները. ռուս-հայկական ռազմագերիների ձայնագրությունները գերմանական համակենտրոնացման ճամբարներում, 1916-1918 թթ․» աշխատանքը։
2006 թվականին խմբագրել է «Ճիչ արդարության համար. հինգ հայ ֆեմինիստ գրողներ Օսմանյան կայսրությունից մինչև Թուրքիայի Հանրապետություն (1862–1933)» թուրքերեն գիրքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոշչա (գյուղ, Շարանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌոշչաՌոշչա (ռուս.՝ Роща, բաշկիրերեն՝ Роща), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Շարանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 12 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Միջին Ամաղլեբա

Միջին Ամաղլեբա (վրաց.՝ შუა ამაღლება՝ շուա ամաղլեբա), նախկինում՝ Միջին Գանախլեբա (վրաց.՝ შუა განახლება՝ շուա գանախլեբա) գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Չոխատաուրի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 140 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Չոխատաուրից հեռու է 4 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 735 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։


== Տրանսպորտ ==
Գյուղը շրջկենտրոն Չոխատաուրի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Հարևան Լանչխութի շրջանով անցնում է Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Սքոտս Բլաֆ շրջան (Նեբրասկա)

Սքոտս Բլաֆ շրջան (անգլ.՝ Scotts Bluff County), ԱՄՆ Նեբրասկա նահանգի 93 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.914 կմ² է, բնակչությունը՝ 36.951 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Գիրինգ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1888 թ.։
Կախարդական թռչուն

«Կախարդական թռչուն» (ռուս.՝ «Волшебная птица»), խորհրդային նկարված մուլտֆիլմ՝ ստեղծված 1953 թվականին ռեժիսոր Վիկտոր Գրոմովի կողմից «Փայտե արծիվ» ռուսական ժողովրդական հեքիաթի մոտիվներով։ Ռեժիսորի մի քանի հայտնի գրաֆիկական աշխատանքներից մեկն է։


== Սյուժե ==
Մի գյուղում ապրում էր ատաղձագործական արհեստի ճանաչված վարպետներ, և նրանցից ամենահմուտը Նիկիտան էր։ Նա ուներ ենթավարպետ՝ Իվանը, որը դեռ չէր կարողանում ցույց տալ հյուսնության հրաշքներ, բայց փոխարենը նվագում էր բալալայկա ու երգում այնպես, որ ամբողջ գյուղը ձայնակցում էր։ Նույն գյուղում ապրում էր բոյարուհին իր ծույլ որդու հետ, որը մի անգամ ցանկություն է հայտնում ամուսնանալ գեղեցկուհի Նատալյայի հետ, որը հայտնի ժանեկագործուհի էր Օզյորսկից։ Նատալյան ուներ մի պայման, որ ինքը կամուսնանա միայն նրա հետ, ով վարպետությամբ կգերազանցի իրեն։ Այդ ժամանակ բոյարուհին արպետներին հրամայում է պատրաստել արտասովոր իրեր, որպեսզի ամուսնացնի որդուն։
Վարպետները մինչև նշանակված ժամանակը պատրաստում են պահանջված իրերը, սակայն Իվանը չի ցանկանում զիջել Նատալյային, որի հետ ինքն էր երազում ամուսնանալ։ Նա առաջ է անցնում բոյարի որդուց ու Նիկիտայի հետ պատրաստած հրաշք թռչունի օգնությամբ թռչում Օզյորսկ՝ աղջկա մոտ։ Նատալյային դուր է գալիս Իվանի երաժշտական վարպետությունը, և նա համաձայնում է ամուսնանալ տղայի հետ։ Նրանք հարսանիք են անում, սակայն ստիպված են լինում կիսատ թողնել ուրախությունն ու շտապել Իվանի գյուղ՝ փրկելու Նիկիտային, որին, ինչպես իմանում են, բոյարուհին հրամայել էր գլխատել։ Նրանք կարողանում են ժամանակին հասնել գյուղ և փրկել Նիկիտային, իսկ բոյարուհի ու իր որդին արժանի պատիժ են ստանում։


== Ստեղծողներ ==
Ստեղծողները նշված են ըստ մուլտֆիլմի տիտրերի։


== Թողարկում DVD-ով ==
Մուլտֆիլմը բազմիցս թողարկվել է DVD-ով մուլտֆիլմերի տարբեր հավաքածուներում.

«Կախարդական թևեր» (ռուս.՝ «Волшебные крылья»), Սոյուզմուլտֆիլմ, սկավառակում ընդգրկված մուլտֆիլմեր՝ «Սագեր-կարապներ» (ռուս.՝ «Гуси-лебеди», 1949), «Կախարդական թռչուն» (1953), «Իկարոսն ու իմաստունները» (ռուս.՝ «Икар и мудрецы», 1976), «Ֆայետոնը՝ Արևի որդին» (ռուս.՝ «Фаэтон — сын Солнца», 1972), «Պարուհին նավի վրա» (ռուս.՝ «Балерина на корабле», 1969), «Մարաբու քեռու թևերը» (ռուս.՝ «Крылья дядюшки Марабу», 1969), «Նախկինում մենք թռչուններ ենք եղել» (ռուս.՝ «Прежде мы были птицами», 1982), «Մարդն օդում» (ռուս.՝ «Человек в воздухе», 1993),
«Մեր բարի հեքիաթները» (ռուս.՝ «Наши добрые сказки», թողարկում 1), բովանդակություն՝ «Ալվան ծաղիկը» (ռուս.՝ «Аленький цветочек», 1952), «Ընկույզի ճիպոտիկ» (ռուս.՝ «Ореховый прутик», 1955), «Վերլիոկա» (ռուս.՝ «Верлиока», 1957), «Կախարդական թռչուն» (1953)։


== Տես նաև ==
«Թռչող նավը» – 1979 թվականին ռեժիսոր Գարրի Բարդինի կողմից ստեղծված մուլտֆիլմ, որն ունի նմանատիպ սյուժե։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Фильмы-сказки. Сценарии рисованных фильмов. Выпуск 2. — М.: Госкиноиздат, 1952. — 184 с. — 45 000 экз.


== Արտաքին հղումներ ==
«Կախարդական թռչուն»(անգլ.) Big Cartoon DataBase կայքում
Կախարդական թռչուն (1953)» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Կենսաթոշակային ապահովագրություն

Կենսաթոշակային ապահովագրությունը հասարակության զարգացման հենքային և ամենակարևոր սոցիալական երաշխիքներից է,քանի որ անմիջականորեն վերաբերում է երկրի անաշխատունակ բնակչության և ածանցյալ կերպով՝ ամբողջ բնակչության շահերին ։
Կենսաթոշակն առանձին սոցիալական խմբերին տրվող՝ որպես կանոն ամսական դրամական վճարում է,  որն իրականցվում է օրենքով սահմանված կարգով, կենսաթոշակային ֆոնդերից կամ հատուկ նախատեսված այլ աղբյուրներից։ Կենսաթոշակային ապահովման համար հիմք են հանդիսանում այնպիսի իրավական փաստեր, ինչպիսիք են համապատասխան կենսաթոշակային տարիքի հասնելը, հաշմանդամության առկայությունը, կերակրողին կորցնելը, համապատասխան մասնագիտական գործունեության երկարաժամկետ իրականացումը և այլն։
Համաշխարհային պրակտիկայում կիրառվում են կենսաթոշակային համակարգերի ձևավորման հիմնական մեխանիզմներ,որոնք տարբերվում են՝ ըստ ֆինանսավորման ձևի։

Բաշխողական. երբ կենսաթոշակների վճարման ֆինանսավորումը իրականացվում է աշխատողների և գործատուների ընթացիկ սոցվճարների հաշվին։ Այս պարագայում գործում է սերունդների համերաշխության սկզբունքը,քանի որ ավագ սերնդի կենսաթոշակային աապահովման բեռն իր վրա է վերցնում երկրի տնտեսապես ակտիվ բնակչությունը:Կենսաթոշակի չափը մեծ մասամբ կախված է ընթացիկ ժամանակահատվածում կենսաթոշակային ֆոնդ կատարվող մուտքերց և թոշակառուների թվից, որոնց միջև բաշխվում են այդ միջոցները։
Կուտակային. այս դեպքում կենսաթոշակային ապահովումը երկարաժամկետ ներդրումային գործընթաց է, երբ աշխատողներն ի սկզբանե կատարում են համապատասխան կենսաթոշակային ֆոնդեր ուղղվող սահմանված վճարումներ, ֆոնդերի կառավարիչները կուտակված միջոցներով իրականացնում են ներդրումային նախագծեր, իսկ կենսաթոշակային տարիքի հասնելուց հետո, անձը ստանում է իր կուտակած միջոցները։ Կուտակային համակարգի դեպքում կենսաթոշակի չափը ուղղակիորեն կախված է կատարած վճարումների և ֆոնդերի՝ ներդրումներից ստացված եկամուտների չափից։


== Ծանոթագրություններ ==
Միջին Ուդրյակ

Միջին Ուդրյակ (ռուս.՝ Средний Удряк), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Բաշկորտոստան հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեծ Ուդրյակ գետի աջ ափին՝25 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 24 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության։.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  10010201312111100024908
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111102490
Ավազանի կոդը - 10.01.02.013
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Փոքր Հյուսիսային Դվինա (գետ)

Փոքր Հյուսիսային Դվինա (ռուս.՝ Малая Северная Двина), գետ Ռուսաստանում։


== Աշխարհագրություն ==
Փոքր Հյուսիսային Դվինա գետը սկիզբ է առնում Սուխոնայի և Յուգի միախառնման վայրից և թափվում է Հյուսիսային Դվինա և Վիչեգդա գետերի միախառնման վայր։ Գետը պատկանում է Հյուսիսային Սառուցյալ օվկիանոսի ավազանին։


== Հիդրոգրաֆիա ==
Փոքր Հյուսիսային Դվինա գետի երկարությունը կազմում է 74 կմ։
Ուլյանովկա (գյուղ, Նիկոլաևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՈւլյանովկաՈւլյանովկա (ուկրաիներեն՝ Улянівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նիկոլաևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ուլյանովկա գյուղում բնակվում էր 1 456 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նիկոլաևկա (գյուղ, Ալեքսանդրովկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիկոլաևկաՆիկոլաևկա (ուկրաիներեն՝ Миколаївка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նիկոլաևկա գյուղում բնակվում էր 63 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բուրթլի Բուլաղ

Բուրթլի Բուլաղ, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Երևանի նահանգի Ալեքսանդրապոլի գավառում։


== Բնակչություն ==
1906 թվականին գյուղն ունեցել է 370 հայ, իսկ 1908 թվականին՝ է 377 հայ բնակիչ։


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մելեկասովո

Մելեկասովո (ռուս.՝ Мелекасово, բաշկիրերեն՝ Мәләкәҫ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մեչետլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 254 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լոտովինովո

Լոտովինովո (ռուս.՝ Лотовиново), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անոսինկի

Անոսինկի (ռուս.՝ Аносинки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 26 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կորտեմիլիա

Կորտեմիլիա  (իտալ․՝Cortemilia)՝ կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2517 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 104 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 24 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12074։ Հեռախոսային կոդ՝ 0173։
Կորտեմիլիան սահմանակից է Բերգոլո, Բոսիա, Կաստինո, Պեռլետո, Պեցոլո Վալե Ուցոնե, Սերոլե և Տոռե Բորմիդա համայնքներին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0173 820757
Էլեկտրոնային հասցե։ info@comunecortemilia.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comunecortemilia.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Քոդիակ Այլենդ շրջան (Ալյասկա)

Քոդիակ Այլենդ շրջան (անգլ.՝ Kodiak Island Borough), ԱՄՆ Ալյասկա նահանգի 18 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 16.990 կմ² է, բնակչությունը՝ 13.913 մարդ (2009 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քոդիակ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1963 թ.։
Ալկման

Ալկման (հին հունարեն՝ Ἀλκμάν, մ.թ.ա. VII դարի երկրորդ կես), հին հույն բանաստեղծ։
Խմբական երգերի ներկայացուցիչն է Ալկմանը, որ ծնվել է մոտավորապես մ. թ. ա. VII դարի սկզբին, եղել է, ըստ տեղեկությունների, ծագումով ստրուկ։ Երկար ժամանակ ապրել է Սպարտայում, եղել է երգի ուսուցիչ և խմբավար։
Ալկմանն իր երգերը հորինել է դորիական բարբառով և զարկ է տվել խմբական երգերի զարգացմանը, որոնք հարգի էին Սպարտայում։ Նա հեղինակել է այսպես կոչված պարթենոնները, որոնք քնարական պոեմներ են, որոնք երգել են աղջիկների խումբը։ Այս երգի մեջ նա մտցնում է ստրոֆներ և անտիստրոֆներ։ Ստրոֆները կուպլետներ էին, որոնք երգելու ժամանակ խումբը շարժումներ էր կատարում դեպի աջ, իսկ անտիստրոֆները երգելիս նույն խումբտ շարժումներ էր կատարում դեպի ձախ։
Ալկմանին են վերագրվում քնքուշ սիրային երգեր՝ նվիրված պատանի տղաներին ու աղջիկներին, սակայն նրա ստեղծագործությունների մեջ առաջնակարգ տեղ են գրավում պարթեոներները, որոնց առաջին հեղինակը որպես մշակող և ձևակերպող ինքն է հանդիսացել։


== Աղբյուրներ ==
Դմիտրո Դիկուսար

Դիկուսար Դմիտրո Պետրովիչ (ուկրաիներեն` Дікусар Дмитро Петрович, հոկտեմբերի 24, 1985, Օդեսա, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի պարող և պարուսույց։


== Կենսագրություն ==
Դմիտրո Դիկուսարը ծնվել է 1985 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Օդեսայում։ Պարել սկսել է 6 տարեկան հասակից, սկզբում պարահանդեսային, իսկ ավելի ուշ՝ սպորտային պարատեսակներով։ 
Բարձրագույն կրթություն է ստացել Կիևի ֆիզիկական դաստիարակության ինստիտուտում, որտեղ 2008 թվականին ստացել է պարահանդեսային պարերի մարզիչի կրթություն։ Դմիտրոն երկար տարիներ մասնակցել է ուկրաինական և միջազգային սպորտային պարերի մրցույթներին։ Ինքը ամենամեծ հաջողությանը հասավ լատինաամերիկյան պարեր պարելիս՝ դուրս եկավ Եվրոպայի գավաթի եզրափակիչ, ինչպես նաև այս պարային ժանրի աշխարհի առաջնության հաղթողի տիտղոսը վաստակեց։
2006 թվականին Դմիտրո Դիկուսարը ստացել է պարահանդեսային պարերի սպորտի վարպետի թեկնածուի կոչում։ Նա բազմիցս հասել է միջազգային մրցումների եզրափակիչներ և Ուկրաինայի առաջնության գավաթակիր դարձել։
Լրատվամիջոցներում հայտնիություն է ձեռք բերել 2007 թվականին՝ «1+1» հեռուստաալիքի «Պարեր աստղերի հետ» նախագծի երկրորդ եթերաշրջանին մասնակցելուց հետո։  Նա պարել է երգչուհի Իրինա Բիլիկի հետ միասին։ Այնուհետև նրանք սկսեցին իրենց հարաբերությունները, և շուտով նրանք հարսանիք խաղացին՝ հանդիսավոր արարողություն անցկացնելով Ռիո դե Ժանեյրոյում։ Սակայն 2010 թվականին զույգը ի վերջո բաժանվել է։
2011 թվականին մասնակցել է ռուսական «Պարեր աստղերի հետ»։ Այնուհետև նա աշխատել է նաև այս շոուի վրացական տարբերակում։
2012 թվականին Դմիտրոն հարաբերություններ սկսեց պարուհի Օլենա Շոպտենկոյի հետ, ում նա հանդիպեց նաև «Պարեր աստղերի հետ» հաղորդաշարի եթերաշրջանի ընթացքում։ 2013 թվականին զույգն ամուսնացել է։ Բայց նույնիսկ այս ամուսնությունը երկար չտևեց՝ 2016 թվականին զույգը խզեց իր կապերը։ 
2019 թվականին նա վերադարձավ «Պարեր աստղերի հետ» շոու։  Վեցերորդ, յոթերորդ և ութերորդ սեզոններում նա զույգով պարել է, համապատասխանաբար, Վիկտորյա Բուլիտկոյի, Սլավա Կամինսկայի և Օլգա Հարլանի հետ։ 
Ներկայումս Դմիտրոն հաստատում է, որ զուգընկեր ունի, բայց չի հայտնում նրա ինքնությունը։
2022 թվականին նա համալրել է զինված ուժերի շարքերը, որպեսզզի պաշտպանի Ուկրաինայի սահմանները ռուսական ներխուժման ժամանակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տրուբադուրների պոեզիա

Պրովանսի տրուբադուրների քնարերգությունը պատկանում է միջնադարի համաշխարհային գրականության առավել հետաքրքիր երևույթների թվին։ Այն առաջացել ու ծաղկել է Ֆրանսիայի հարավում՝ Պրովանսում։ Որոշակի են ոչ միայն նրա տարածքային, այլև ժամանակագրական սահմանները, չնայած տրուբադուրներից ոչ մեկը, բացի Գիրաուտ Ռիկիերից (13-րդ դարի երկրորդ կես), չի թվագրել իր բանաստեղծությունները։


== Պատմություն ==
Առաջին տրուբադուրները ստեղծագործել են 11-րդ դարի վերջերին, վերջինները՝ 13-րդ դարի 2-րդ կեսին։ 13-րդ դարը տրուբադուրների քնարերգության վերջալույսը դարձավ։ Պրովանսի պոեզիան ստեղծվել է երկու հարյուրամյակի ընթացքում։ Նրա լեզուն այժմ գրեթե մահացած պրովանսալերենն է։ Տրուբադուրներն ունեցել են իրենց ձիավոր շքախմբերը, որոնք նրանց ուղեկցել են Արևմտյան Եվրոպայի (Իտալիա, Ֆրանսիա, Գերմանիա, Իսպանիա, Անգլիա) արքայական պալատներում ու իշխանական դղյակներում։ Այդ երգն ունեցել է նաև իր հատուկ կատարողները, դրանք, սերկամոնները և ժոնգլյորներն էին, միջնադարյան Եվրոպայում թափառող նվագածու երգիչները։ Լոմբարդիայից մինչև Իռլանդիա և Կաստիլիայից մինչև Բրաբանտ էին տարածվում այս երգի սահմանները։ Տրուբադուր երգիչները տարբեր խավերի ու դասերի ներկայացուցիչներ են եղել՝ արքաներ, բարձրաստիճան և ստորին հոգևորականներ ու վանականներ, սենյորներ ու իշխաններ, ֆեոդալներ, հերցոգներ ու ասպետներ, նաև ոչ տոհմիկ մարդիկ՝ թափառական երաժիշտներ (ժոնգլյորներ), ծառաներ, ճորտական կախում ունեցող հպատակներ, տղամարդկանց հետ՝ նաև կանայք։ 
Հաշվել են, որ ըստ պահպանված անունների տրուբադուր քնարերգուների թիվը հասնում է շուրջ 500-ի, որոնցից մանավանդ 40-ը նշանավոր քնարերգուներ են։ Նրանց թվում էին՝ Գիյոմը, Ակվիտանցին, Ջաուֆրե Ռյուդելը, Մարկաբրյունը, Բեռնարտ դը Վենտադոռնը, Պեյրե Օվեռնացին, Մարիա դը Վենտադոռնը, Իշխանուհի դը Դիան, Գիյոմ դը Կաբեստանը, Սորդելը, Պեյրե Կարդենալը և ուրիշներ։ Տրուբադուրների երգերից պահպանված թվով 2500-ը հրատարակված են, որը նշանակում է նաև պահպանված։


== Ժանրեր ==
Կինը, կամ ինչպես տրուբադուրներն են անվանում դոննան, երգչի համար սիրո աստվածուհի է, որին նա պաշտում է՝ կատարելով, նրա սիրուց թելադրված տասնաբանյա պատվիրաններ։ Պրովանսի բանաստեղծները ստեղծագործել են տարբեր ժանրերով ու քնարական երգի տեսակներով՝ կանսոն կամ կանցոն, ալբա, պաստուրել, բալլադ, տենսոն, պարտիմեն, ողբ, սիրվենտ։
Կանսոնը տրուբադուրների սիրավառ սրտի երգն է, դոննայի գեղեցկության ներբողումը, նրա նկատմամբ երգչի նվիրումի ու խենթ սիրո արտահայտությունը։
Ալբան արշալույսի տաղ է, նկարագրությունն այն պահի, երբ սիրո վայելքից ինքնամոռացության մեջ ընկած երգչին տագնապալից ձայն է տալիս պահակը և նախազգուշացնում, որ շտապի բաժանվել իր դոննայից։
Պաստուրելը իդիլլիկ բնության մեջ հովվուհուն ներկայացնող բանաստեղություն է՝ հովվուհու և ասպետի երկխոսությունը։ Տենսոնն ու պարտիմենը վեճ, տրամախոսություն են, որ վարում են երկու տրուբադուրները։
Բալլադը քնարական պարերգ է։
Սիրվենտը քաղաքական, բարոյախոսական և կամ կրոնական քերթված է, իսկ ողբը՝ վախճանվածի հիշատակին նվիրված եղերերգ։
Տրուբադուրների երգը համաշխարհային պոեզիայի պատմության հետաքրքիր օղակներից մեկն է։


== Գրականություն ==
«Բանբեր Երևանի համալսարանի», թիվ 1 (76), Երևան, 1992 թվական, էջ 196-200
Նեստերկովո (գյուղ, Գատչինսկի շրջան)

Նեստերկովո (ռուս.՝ Нестерково), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բեատա Տիշկևիչ

Բեատա Տիշկևիչ (լեհ.՝ Beata Maria Helena Tyszkiewicz-Kalenicka , օգոստոսի 14, 1938(1938-08-14), Վիլյանուվ, Varshavskij County, Warsaw Voivodeship, Լեհաստանի Երկրորդ Հանրապետություն), լեհ հանրահայտ դերասանուհի։ Արժանացել է մի շարք մրցանակների ու պարգևների։


== Կենսագրություն ==
Բեատա Տիշկևիչը ծնվել է ներկայումս Վարշավայի թաղամաս կազմող Վիլյանովում ` ազնվական ընտանիքում։ Նրա ծնողները ամուսնալուծվել են Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին և հայրը մեկնել է Անգլիա։ Առաջին անգամ Բեատան կինոյում նկարահանվել է 16 տարեկանում ` «Վրեժ» (1957 թ.) կինոնկարում։ 1960-ական թվականներին նկարահանվել է մի քանի ֆիլմերում, սակայն նրա հաջողությունը Ալեքսանդր Ֆորդի «Ազատության առաջին օրը» (1964 թ.) կինոնկարն էր։ Բեատան նկարահանվել է նաև Անջեյ Վայդայի «Սամսոն» (1961 թ.), «Մոխիր» (1965 թ.) և «Ամեն ինչ վաճառքի» (1968 թ.) կինոնկարներում։ Նա նկարահանվել է լեհական կինոյի ամենահայտնի ռեժիսորների ֆիլմերում։ 1970-ական թվականներին հիմնականում նկարահանվում էր արտասահմանում ` Հունգարիա, Բուլղարիա, ԳԴՀ, ԽՍՀՄ և այլն։
ԽՍՀՄ-ում Բեատան հայտնի դարձավ Անդրեյ Կոնչալովսկու «Ազնվականության բույնը» (1969 թ.) կինոնկարով։ Այդ տարիներին նա նկարահանվել է «Մարիսիան և Նապոլեոնը» (1966 թ.), «Տիկնիկ» (1968 թ.), «Կյանքից առավել թանկ» (1967-1968 թթ.), «Բալզակի մեծ սերը» (1973 թ.) և այլ ֆիլմերում։ Ֆրանսիայում ապրելու տարիներին նկարահանվել է Կլոդ Լելուշի «Էդիտն ու Մարսելը» (1983 թ.) կինոնկարում։
1980-ական թվականներին, վերադառնալով Լեհաստան, Բեատա Տիշկևիչը նկարահանվում էր հիմնականում երկրորդական դերերում։ Նա հանդես է եկել նաև «Նոր ամազոնուհիներ» («Սեքս առաքելություն» 1983 թ.), «Եվրոպական պատմություն» (1984 թ.), «Վա Բանկ 2» (1985 թ.), «Երկու լուսին» (1993 թ.), «44-ի օգոստոսին» (2001 թ.), «Նամակներ Մ-ին» (2011 թ.) և այլ ֆիլմերում։
Ներկայումս Բեատա Տիշկևիչը ապրում է ակտիվ հասարակական կյանքով։ Հաճախ ընդգրկվում է կինոփառատոնների ժյուրիի կազմում, զբաղվում է լուսանկարչությամբ, լեհական «Պարեր աստղերի հետ» մրցույթի ժյուրիի կազմում է։ 2006 թվականին, «Ոսկե դյուցազն» XV միջազգային կինոֆորումի շրջանակներում, Բեատա Տիշկևիչը պարգևատրվել է Սերգեյ Բոնդարչուկի անվան ոսկե մեդալով՝ համաշխարհային կինեմատոգրաֆում կատարած ներդրումների համար։


== Անձնական կյանք ==
Բեատա Տիշկևիչը ամուսնացել է երեք անգամ ` ռեժիսոր Անջեյ Վայդայի, ռեժիսոր Վիտոլդ Օժեխովսկու և Յացեկ Պադլևսկու հետ։ Ունի երկու դուստր` դերասանուհիներ Կարոլինա Վայդան և Վիկտորիա Պադլևսկին։


== Մասնակի ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդրովկա (գյուղ, Իզյումի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդրովկա (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդրովկա (ուկրաիներեն՝ Олександрівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Իզյումի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1886 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսանդրովկա գյուղում բնակվում էր 420 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1063 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 395,11 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Յուհան Սմուուլ

Յուհան Յուրայի Սմուուլ (էստ․՝ Juhan Smuul, մինչև 1954 թ-ը՝ Յոհաննես Շմուուլ, 18 փետրվարի, 1922, Կոգուվա, Մուհու, Էստոնիա — 13 ապրիլի 1971, Տալլին, Էստոնական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), էստոնացի գրող, Էստոնական ԽՍՀ ժողովրդական գրող (1965)։ Լենինյան (1961) և Ստալինյան երրորդ աստիճանի (1952) մրցանակների դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Յուհան Սմուուլը ծնվել է 1922 փետրվարի 18-ին Մուհու շրջանի Կոգուվա գյուղում՝ ձկնորսի ընտանիքում։ 1936 թ. ավարտելով նախնական կրթությունը՝ սկսել է զբաղվել ձկնորսությամբ ու գյուղական տնտեսությամբ։ 1941 թ. զորակոչվել է բանակ, սակայն աչողջական խնդիրների պատճառով ռազմաճակատ չի ուղարկվել և 1944 թ. զորացրվել է։ 1943 թվականից աշխատակցել է էստոնական «Rahva Hääl» («Ժողովրդի ձայնը») թերթին, այնուհետև աշխատել է որպես «Մանգաղ և մուրճ» թերթի խմբագրի տեղակալ և «Պիոներ» ամսագրի խմբագիր։ Եղել է Էստոնիայի ԽՍՀ գրողների միության վարչության նախագահ (1953-1971), ԽՍՀՄ գրողների միության վարչության քարտուղար (1954-1971), Էստոնական ԽՍՀ գերագույն խորհրդի և ԽՍՀՄ V—VI գումարումների Գերագույն խորհուրդի պատգամավոր (1958-1966)։
Յուհան Սմուուլը մահացել է 1971 թ. ապրիլի 13-ին Տալլինում։
1971 թվականից էստոնացի վաստակաշատ գրողներին շնորհվում է Յուհան Սմուուլի անվան մրցանակ։ Թաղվել է Անտառային գերեզմանատանը։


== Ստեղծագործությունը ==
Յուհան Սմուուլն ստեղծագործել սկսել է 1943 թ.։ Հրատարակել է էստոներեն բանաստեղծություների ժողովածուներ՝ «Դաժան երիտասարդություն» (1946), «Որ խնձորենիները ծաղկեն» (1951), պոեմներ՝ «Փոթորկի որդին», «Ինչի մասին էր խոսում ձկնորսը» (1947), «Կարմիր գնացք Կոգուվա գյուղից» (1947), «Յառվեսուուցի տղաների բրիգադը» (1948), «Պոեմ Ստալինին» (1949)։ Վերջին երկուսն ընդգրկվել են «Բանաստեղծություններ, պոեմներ» (1951) ժողովածուի մեջ։ Ռուսերեն լույս են տեսել «Բանաստեղծություններ», «Հատընտիր» ժողովածուները, ինչպես նաև «Էստոնական պոեմ» գիրքը։ «Ես կոմսոմոլ եմ» (1953) գիրքը նվիրված է Հայրենական Մեծ պատերազմին։ Յուհան Սմուուլը շատ է ճանապարհորդել. նրա ճանապարհորդական տպավորություններն արտացոլվել են «Սառցե գիրք» (1958), «Ճապոնական ծով, դեկտեմբեր» (1963) գրքերում։
Առավել լայն ճանաչում է ստացել որպես արձակագիր։ Գրել է նաև պիեսներ՝ «Ատլանտյան օվկիանոս» (բեմադրվել է 1956, հրատարակվել 1957), «Լեա» (1959), «Ցըինը Կիխնու կղզուց.. (1964), «Գնդապետի այրին...» (1965, բեմադրվել 1966) և «Պինգվինների կյանքը» (1969) պիեսներում Սմուուլն այլաբանական-գրոտեսկային ձևով քննարկել է ժամանակակից գաղափարախոսական, քաղաքական և բարոյական խնդիրներ։ Այս պիեսների հետ գեղարվեստորեն կապված է «Մենախոսություններ» (1968) երգիծական գիրքը։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է Լենինի և 2 այլ շքանշաններով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Juhan Smuul unustas “Poeemi Stalinile” käsikirja Moskva rongi. Õhtuleht. 2000-08-11.
Զեմլյանկի (գյուղ, Կեգիչևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶեմլյանկիԶեմլյանկի (ուկրաիներեն՝ Землянки), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կեգիչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1885 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Զեմլյանկի գյուղում բնակվում էր 172 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,34 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 128,36 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վիկտոր Զոտին

Վիկտոր Զոտին (ռուս.՝ Ви́ктор Гаври́лович Зо́тин, դեկտեմբերի 4, 1947(1947-12-04)), ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1974 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը։ 1974 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1994-1996 թվականներ՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության Ասիայի երրորդ դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
1996-1998 թվականներին եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության ԱՊՀ երկրների երրորդ դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
1998 թվականի հունվարի 22-ից մինչև 2001 թվականի մարտի 21-ը Շրի Լանկայում և Մալդիվներում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2001 թվականից մինչև 2006 թվականը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության ԱՊՀ երկրների երրորդ դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
2006 թվականի դեկտեմբերի 14-ից մինչև 2012 թվականի փետրվարի 20-ը Յամայկայում և Դոմինիկայում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2006 թվականի դեկտեմբերի 20-ից մինչև 2012 թվականի փետրվարի 20-ը Անտիգուա և Բարբուդայում եղե; է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2007 թվականի հունվարի 17-ից մինչև 2012 թվականի փետրվարի 20-ը Սենթ Լյուսիայում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2007 թվականի հունվարի 22-ից մինչև 2012 թվականի փետրվարի 20-ը Սենթ Քիթս և Նևիսյում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1991 թվականի փետրվարի 18)
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2001 թվականի մարտի 11)
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2012 թվականի փետրվարի 10)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Биография на сайте Ассоциации выпускников МГИМО