armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
1864

1864 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 1864 թվականն է, 
XIX դարի 64-րդ տարին։


== Դեպքեր ==
Ապրիլի 22՝ Միացյալ Նահանգներում ընդունվում է օրենք, ըստ որի այսուհետ բոլոր դրամների վրա արվում է In God We Trust գրությունը։


== Ծնունդներ ==
Հունվարի 1 - Ստեփան Եգիզարով, հայ օպերային երգիչ (բաս - բարիտոն)
Ապրիլ 14 - Հովհաննես Հովհաննիսյան, բանաստեղծ (վ. 1929)
Հունիս 11 - Ռիխարդ Շտրաուս, գերմանացի կոմպոզիտոր (վ. 1949)
Օգոստոսի 14 - Աննա Ելիզարովա-Ուլյանովա, ռուս հեղափոխական, խորհրդային պետական և կուսակցական գործիչ, Վլադիմիր Իլիչ Լենինի քույրը և զինակիցը
Դեկտեմբերի 3 - Լևոն Մանվելյան, հայ գրող
Աղբյուր Սերոբ (վ. 1899)
Հրայր Դժոխք (վ. 1904՝ Սասունի գոյամարտում)
Մկրտիչ Ավետիսյան- (վ.1896 )


== Մահեր ==
Բուլանովկա (այլ կիրառումներ)

Բուլանովկա, կարող է վերաբերել՝

Բուլանովկա - գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալուգայի մարզում
Բուլանովկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելեբեևսկի շրջանի կազմում
Անդրանիկ Ներսիսյան

Անդրանիկ Ներսիսյան (1977, Աթենք, Հունաստան), հայազգի դաշնակահար։


== Կենսագրություն ==
Անդրանիկ Ներսիսյանը ծնվել է 1977 թվականին Աթենքում։  Ավարտել է Աթենքի Արդի երաժշտության վարժարանը (դասատու՝ Յ. Ջոնգր)։ Է. Գրիգի դաշնամուրի կոնցերտով հանդես է եկել նաև Երևանում։ 
1994 թվականից կատարելագործվել է Նյու Յորքի Ջուլիարդի երաժշտական բարձրագույն դպրոցում (ղեկ.՝ հունգար դաշնակահար Գ. Շանդոր), ապա՝ Լոնդոնի թագավորական երաժշտական քոլեջում (ղեկ.՝ Ջ. Բարսթոու)։ Արժանացել է քոլեջի «Էրիկ Հարիսոն» և «Փավոր» մրցանակներին։ 
Համերգով հանդես է եկել Բեյրութում։ 1994 թվականին Հայաստանի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի հետ կատարել է Ս. Վ. Ռախմանինովի 2-րդ, 1995 թվականին՝ Լ. վան Բեթհովենի 3-րդ կոնցերտները։ Երկացանկում ընդգրկված են Կոմիտասի, Ա. Հովհաննեսի, Լ. Բազիլի, Ռ. Յարդումյանի, Լ. Ճգնավորյանի, Ա. Բաբաջանյանի, Ա. Խաչատրյանի և ուրիշների երկերից։
Վլադիմիրովսկոե (Ադըղեա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎլադիմիրովսկոեՎլադիմիրովսկոե (ռուս.՝ Владимировское, ադըղե.՝ Владимировскэр), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ադըղեայի Հանրապետության Գիագինսկայայի շրջանի կազմում։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը 2019 թվականի տվյալներով կազմում է 94 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պիրոկատեխին

Պիրոկատեխին, օրթnերկօքսիբենզոլ, C6H4(OH)2, երկատոմ ֆենոլ։


== Հատկություններ ==
Անգույն է, բւուրեղներն արագ մգանում են օդում։ Ունի ֆենոլի հոտ։ Հալման ջերմաստիճանը 104 °С է, եռմանը՝ 246 °С։ Լուծվում է ջրում, սպիրտում, եթերում։


== Ստացում ==
Առաջին անգամ ստացվել է արևադարձային կատեխու բույսի տարբեր տեսակների չոր թորումից (1839)։ Ֆտալային անհիդրիդի հետ հալելիս ստացվում են ալիզարին և հիստազարին ներկանյութերը, իզոբութիլենով ալկիլացվում է մինչև երրորդային բութիլպիրոկատեխինի, որը լուսանկարչության մեջ օգտագործվում է որպես հայտածիչ։
Պիրոկատեխինը ադրենափնի ստացման ելանյութ է։ Արդյունաբերության մեջ պիրոկատեխինը ստանում են օրթո-քլորֆենոլը կամ օրթո-ֆենոլսուլֆաթթուները ալկալու միջավայրում հալելիս։


== Տես նաև ==
Հիդրոքինոն


== Գրականություն ==
Panico, R.; & Powell, W. H. (Eds.) (1994)։ A Guide to IUPAC Nomenclature of Organic Compounds 1993։ Oxford: Blackwell Science։ ISBN 0-632-03488-2 
Barner, B. A. «Catechol» in Encyclopedia of Reagents for Organic Synthesis (Ed։ L. Paquette) 2004, J. Wiley & Sons, New York. DOI։ 10.1002/047084289.


== Արտաքին հղումներ ==
International Chemical Safety Card 0411
NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards
IARC Monograph: «Catechol» Archived 2005-10-12 at the Wayback Machine.
IUPAC Nomenclature of Organic Chemistry Archived 2011-06-08 at the Wayback Machine. (online version of the «Blue Book»)
Միքայել Գյուրջյան

Միքայել Գաբրիելի Գյուրջյան (փետրվարի 13, 1928(1928-02-13), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 15, 2000(2000-02-15), Երևան, Հայաստան), հայ նկարիչ, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1986)։
ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ Գաբրիել Գյուրջյանի որդին է։


== Կենսագրություն ==
1949 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը, 1956 թվականին՝ Երևանի Պետական գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։
Ստեղծագործել է հիմնականում բնանկարչության բնագավառում։ Հայրենի բնությունը պատկերել է ազգային իրապաշտպանական արվեստի ավանդույթներով, միաժամանակ ջերմությամբ և քնարականությամբ զուգորդված իր կտավներին հաղորդել իմպրեսիոնիստական լիցք։
Գործերից պահվում են ՀՀ թանգարաններում, Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։


== Ստեղծագործություններ ==
«Վաղ գարուն», 1953
«Սևանն առավոտյան», 1960
«Գետափ գյուղը», 1970
«Արևոտ օր», 1976
«Ածնանային մոտիվ», 1979
«Ուշ աշուն», 1983
«Ամպամած օր Եղեգնաձորում», 1985
«Ձմեռ», 1972, 1999
«Սևանը ձմռանը», 2000
«Գարուն»
«Գետափի գյուղը»


== Գրականություն ==
Միքայել Գյուրջյան (կատալոգ), Ե., 2004:


== Ծանոթագրություններ ==
Մունկինո

Մունկինո (ռուս.՝ Мунькино), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պավլովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նանիկանց

Նանիկանց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Գավաշի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կենգու

Կենգու (անգլ.՝ Kanga), Ալան Միլնի «Վինի Թուխ» (1926) և «Տունը Թուխյան անտառեզրին» (1928) գրքերի կերպար, էգ կենգուրու, Ճստիկ Ռուի մայրը։ Միլնի գրքերի անգլերեն տարբերակում իգական սեռի միակ կերպարն է։


== Նախապատմություն ==

Վինի Թուխի գրքերի մյուս հերոսների նման Կենգուի կերպարը նույնպես կապված է այն խաղալիքի հետ, որը նվիրվել է Միլնի որդուն՝ Քրիստոֆեր Ռոբինին վաղ մանկության տարիներին։ Ընդ որում, Միլնը նշել է, որ որդու մոտ արջի (ապագա Վինի Թուխ), իշուկի (Իա-Իա) և խոզուկի (Դնչիկ) հայտնվելուց հետո, որոնք նրան նվիրել էին տարբեր մարդիկ տարբեր ժամանակներում, վագրն ու կենգուրուն ձեռք են բերվել արդեն ոչ միայն երեխային ուրախություն պատճառելու, այլև դրանց «գրական հնարավորությունների» համար։


== Բնավորություն ==
Մյուս կերպարների հետ փոխհարաբերություններում Կենգուն զբաղեցնում է մոր դերը. նրա խնդիրները, ի տարբերություն իմաստուն Բուի, բոլորովին գործնական են։ Օրինակ՝ նա կշտամբում է Բուին նրա տանը տիրող անկարգության պատճառով։ Ընտանեկան գործերով տարվածության պատճառով, ինչով նա տարբերվում է Ճագարից, Կենգուն հաճախ շատ հեռու է գնում՝ լինելով գրքի միակ կերպարը, որը պատիժներ է կիրառում. նա Ռուին լողացնում է սառը ջրով՝ զգուշանալով, որ նա չդառնա «փոքրիկ ու թույլ, ինչպես Դնչիկը», լվանում է նրա երեսը օճառով և տալիս զզվելի դեղ։ Իզուր չէ, որ Քրիստոֆեր Ռոբինը նրան համարում է «ամենակատաղի գազաններից» մեկը։ Դնչիկը պնդում է. «Եթե կատաղի գազաններից մեկից վերցնենք նրա երեխային, ապա նա կդառնա երկու անգամ ավելի կատաղի»։
Կենգուն ու Ռուն գրքի կենդանիների միակ զույգն են, որ պատկանում են նույն տեսակին. նրանց կապն ընդգծված է նաև անունների ներդաշնակությամբ։ Մայրական բնազդը, որն երևում է Ռուին միշտ իր մոտ՝ իր պարկում պահելու ցանկությամբ, արտահայտվում է նաև Կենգուի պատրաստականությամբ՝ իր խնամքի տակ առնելու նոր ժամանած Վագրին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Connolly, Paula T. Winnie-The-Pooh and the House at Pooh Corner: Recovering Arcadia. — Twayne Publishers, 1994. — ISBN 0-8057-8810-7
M. Daphne Kutzer Ch. 4. Imperial Fantasies: Lofting and Milne // Empire's Children: Empire and Imperialism in Classic British Children's Books. — Garland Pub., 2000. — С. 79-105. — 157 с. — (Garland reference library of the humanities: Children's literature and culture. Vol. 16). — ISBN 978-0-8153-3491-0
Շոմա

Շոմա (պարսկերեն՝  شبکه‌ی شما հայերեն՝ Քո ալիքը), իրանական էթնիկական մշակույթի թեմատիկայով ազգային հեռուստաալիք, հիմնվել է 2011 թվականին։ Պարսկական երկրորդ թվային հեռարձակմամբ ալիքն է, հիմնվել է 2011 թվականին «Իրանի Իսլամական Հանրապետության Ձայն» պետական հեռուստառադիոընկերության կազմում։ Հեռուստաալիքը տարածվում է կաբելային և արբանյակային (Արաբսատ) հեռուստատեսությամբ։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2019-11-05 at the Wayback Machine.
Գազ կորաեղջյուրավոր

Գազ կորաեղջյուրավոր (լատ.՝ Astragalus camptoceras), լոբազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
5-20 սմ բարձրությամբ միամյա բույս է։ Տերևը 3-7 սմ երկարությամբ են։ Տերևիկները 7-12-ական զույգ են, սեպաձև և գոգավոր գագաթով։ Ծաղկակիրները 1-2  ծաղիկներով են։ Պսակը դեղնավուն է, 1,5-3 սմ երկարությամբ ունդերը կորացած են, գծային և կեռիկանման թեքված կտուցով։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում աճում է Երևանի (Երևանի և Վեդու շրջակայք) և Դարեղեգիսի (Եղեգնաձոր շրջակայք) ֆլորիստիկական շրջաններում։ Աճում է նաև Նախիջևանում, Անատոլիայում, Իրանում և Միջին Ասիայում։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է ծովի մակարդակից 1000-1500 մ բարձրությունների վրա, միջին լեռնային գոտում, չոր կավային և աղակալված տեղերում, կիսաանապատում և տափաստային բուսականության մեջ։ Ծաղկում է ապրիլ-մայիսին, պտղաբերում է մայիս-հունիս ամիսներին։


== Պահպանություն ==
Վտանգաված տեսակ է։ Հայտնի է միայն երկու ֆլորիստիկական շրջաններում։ Արեալը խիստ մասնատված է։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 500 կմ²-ից պակաս է։ Ընդգրկված չէ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ և CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Պոպուլյացիայի մի մասը պահպանվում է «Էրեբունի» պետական արգելոցի տարածքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Հրանետ

Հրանետ, զենք, որը նախատեսված է թշնամուն այրվող հրախառնուրդով խոցելու համար։ Հրանետը լինում է ձեռքի, ինքնագնաց և տանկային։ Կազմված է հրախառնուրդի ամբարից, սեղմած գազի (օդ, ազոտ) բալոնից, ճկուն փողրակից, փողրակի մետաղե ծայրակալից՝ հանդերձված ապահովիչ հարմարանքով, որը բացառում է պատահական հրանետումը, և մեխանիկական բռնկիչ հարմարանքից։ ժամանակակից ամերիկյան ABC-M9-7 տիպի ձեռքի հրանետիի կշիռն է 22, 7 կգ (լցված վիճակում), հեռահարությունը՝ 20—55 մ, անընդհատ կրակելու տևողությունը՝ 5-7 վրկ։ Ինքնագնաց և տանկային հրանետներն անհամեմատ ավելի հզոր են։ Ml32 տիպի ինքնագնաց հրանետի հեռահարությունը՝ մինչև 180 մ, անընդհատ կրակելու տևողությունը՝ 30—40 վրկ։ Ամերիկյան ժամանակակից տանկային հրանետներից 67-ի հրախառնուրդի պաշարի ծավալը 1400 լ է, հեռահարությունը՝ 230 մ, անընդհատ կրակելու տևողությունը՝ 1 ր։
Աղյուսագործների փողոց (Երևան)

Աղյուսագործների փողոց, փողոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։


== Տվյալներ ==
Սկսվում է Նար-Դոսի փողոցից, ձգվում հարավարևելյան ուղղությամբ և շարունակվում դեպի Սարի թաղի մոտակայք։


== Հատվող փողոցներ ==
Քրիստափորի փողոց
Քրիստափորի փողոց 2-րդ նրբանցք


== Պատկերասրահ ==

		


== Տես նաև ==
Երևանի փողոցների ցանկ
Երևանի վարչական բաժանում


== Աղբյուրներ ==
Երևան քաղաքի հասցեների տեղեկատու, Երևան, 1983, էջեր 369-506, Երևան քաղաքի փողոցների անվանումները
Սերգեյ Ավագյան,  Երևանի փողոցները, Երևան, «ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ», 2010 — 272 էջ։
Շելդոն Բերման

Շելդոն Լեոնարդ «Շերլլի» Բերման (անգլ.՝ Sheldon Leonard «Shelley» Berman, փետրվարի 3, 1925(1925-02-03), Չիկագո, Իլինոյս, ԱՄՆ - սեպտեմբերի 1, 2017(2017-09-01), Bell Canyon, Վենտուրա շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան, կատակերգու և կինոպրոդյուսեր։


== Կենսագրություն ==
Շելդոն Լեոնարդ Բերմանը ծնվել է 1925 թվականի փետրվարի 3-ին Չիկագոյում (Իլինոյս նահանգ, ԱՄՆ) հրեաների ընտանիքում։


== Կարիերա ==
Շերլին 1954 թվականից սկսած նկարահանվել է ֆիլմերում։


== Անձնական կյանք ==
1947 թվականի ապրիլի 19-ից Շելլին ամուսնացած է Սառա Հերմանի հետ։ Ամուսինները 1960-ական թվականներին որդեգրել են 2 երեխա՝ Ջոշուա Բերման (ծնվել է 1965 թվականին-մահացել 1977 թվականին, 12 տարեկան հասակում ուղեղի քաղցկեղից) և դուստր Ռեյչել Բերման։


== Ընտրված ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Шелли Берман (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Ադիմանյան

Ադիմանյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Միխայլովկա (գյուղ, Վեսելինովոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիխայլովկաՄիխայլովկա (ուկրաիներեն՝ Михайлівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վեսելինովոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Միխայլովկա գյուղում բնակվում էր 546 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1091 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ագրակ Հաբեղնոցի

Ագրակ Հաբեղնոցի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Ակնի գավառակում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Միրան Վերին

Միրան Վերին, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Ալաշկերտի գավառակում։ Գտնվում էր Ալաշկերտ քաղաքից հարավ, Միրան գյուղի մոտ։


== Բնակչություն ==
1878 թվականին ուներ 8 տուն քուրդ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ալագոինյասի գավառ

Алагоиньяс (պորտ.՝ Microrregião de Alagoinhas), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Բաիա նահանգի մեջ։ Մտնում է Բաիա նահանգի հյուսիսարևելյան մարզի մեջ։ 2005 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 302 199 մարդ։ Տարածքը՝ 5665,779 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 53,3 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է1 122 591 730,00 (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանասքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 3 814,44 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,648


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ մտնում են հետևյալ համայնքները.

Ակաժուտիբա
Ալագոինյաս
Ապորա
Արամարի
Արասաս
Կրիզոպոլիս
Ինյամբուպի
Ռիու Ռեալ
Սատիրու Դիաս


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալագոինյասի mapio.net կայքում
Կիկկուլի

Կիկկուլի (մ. թ. ա. 1300 - անհայտ),  ձիաբուծության և ձիավարժության վերաբերյալ տրակտատի հեղինակ, ծագումով Միտաննիից, հավանաբար ծառայել է խուռիների Սուպպիլուլիումաս Ա  թագավորի պալատում։ «Կիկկուլի Միտանիի երկրից» տրակտատը, որը գրվել է չորս կավե սալերի վրա, գտնվել է Հատտուսայի ավերակներում։ 


== Պատմական ակնարկ ==
Հատտուսայի արխիվում Կիկկուլին ինքն իրեն անվանել է ašuššani, որը ստուգաբանորեն կապված է սանսկրիտական ​​aśvaḥ «ձի» հետ։ Տեքստը գրված է խեթերեն, պարունակում է մի շարք լրացումներ ուրուրական և միթանյան արիական լեզուներից, հիմնական ձևավորումը միտանյան-արիական լեզվից - թվեր  և կոնյունգացիայի հետ կապված տերմինաբանություն։
Տեքստը մանրամասն նկարագրում է 214 օրվա ընթացքում ձիերի ուսուցման ամբողջական ցիկլը, սակայն մեզ հասած տարբերակը ձախողվում է 184 օրվա ընթացքում։ Անկախ նրանից, թե այդ տեքստը Կիկկուլին ձեռքով է գրել, թե արքայական դպիրների կողմից, անհայտ է, ամեն դեպքում, օտարալեզու բառապաշարի առկայությունը խոսում է այն մասին, որ այն կազմելու պահին ձիաբուծության բազմաթիվ ասպեկտների մասին հեթիթյանների անտեղյակությունն է։ Խեթական թագավորության համար տեքստի կարևորությունը նոր հեթիթական ժամանակաշրջանի սկզբին, Միտանիի, Եգիպտոսի և այլ թագավորությունների հետ անվերջ պատերազմների ժամանակահատվածը ՝ պատերազմի կառքերի ակտիվ օգտագործմամբ, անկասկած է։ Տեքստի ժամանակակից նշանակությունը նույնպես մեծ է, ինչը հնարավորություն տվեց լրացնել Միտանիում հնդեվրոպական հիմքերի մասին մեր տեղեկատվությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Դաշնություն

Դաշնությունը (նաև հայտնի որպես ֆեդերալ պետություն) քաղաքական միավոր է, որը բնութագրվում է ինքնակառավարվող պրովինցիաների, նահանգների կամ այլ տարածաշրջանների միությամբ, որոնք գտնվում են կենտրոնական (դաշնային) կառավարության վերահսկողության ներքո։ Դաշնությունում վարչական միավորների ինքնակառավարման կարգավիճակը, ինչպես նաև իշխանության բաժանումը նրանց և կենտրոնական կառավարության միջև ամեն երկրում ունի իր յուրահատկությունը և հիմնականում սահմանվում է սահմանադրորեն։ Այսպիսով դաշնությունը կառավարման ձև է, որտեղ իշխանությանը բաժանված է կենտրոնական կառավարության և որոշակի թվով դաշնային նահանգների միջև, որոնք ունեն որոշակի իրավունքներ և պարտականություններ։
Դաշնության կառավարման մեխանիզմը կոչվում է դաշնային, որը ֆեդերալիզմի օրինակ է համարվում։ Դաշնությանը հակադրվող մեկա այլ համակարգ է համարվում ունիտար պետությունը։ Օրինակ Ֆրանսիան երկար դարեր ունիտար պետություն է։ Ավստրիան երկար տարիներ եղել է ունիտար պետություն, սակայն Ավստրո-Հունգարիայի փլուզումից հետո 1918 թվականի սահմանադրությամբ դարձավ դաշնություն։ Գերմանիան իր 16 մարզերով դաշնության վառ օրինակ է։
Դաշնությունները սովորաբար բազմաէթնիկ պետություններ են մեծ տարածքներով (ինչպիսիք են Ռուսաստանը, ԱՄՆ-ն, Կանադան,  Հնդկաստանը կամ Բրազիլիան), սակայն դա անհրաժեշտ պայման չէ։


== Ժամանակակից դաշնություններ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մաքսիմիլիան II

Մաքսիմիլիան II (հուլիսի 31, 1527(1527-07-31)[…], Վիեննա, Հաբսբուրգի միապետություն - հոկտեմբերի 12, 1576(1576-10-12)[…], Ռեգենսբուրգ, Բավարիա), կայսր՝ 1564 թվականից, ավստրիական էրցհերցոգ։
Ֆերդինանդ I-ի որդին։
Հաբսբուրգների տոհմի անդամների միջև հողերի բաժանումից հետո Մաքսիմիլիան II-ը ստացել է Վերին և Ստորին Ավստրիան, Չեխիայի և Հունգարիայի թագը։ Ֆինանսական հարցերում ամբողջությամբ կախված լինելով ավստրիական, չեխական և հունգարական ֆեոդալներից, հարկադրված մեծ զիջումներ է արել նրանց։ Նրա օրոք հաբսբուրգյան տիրույթներում լայնորեն տարածվել է բողոքականությունը։
Ալարկոն (քաղաք)

Ալարկոն (իսպ.՝ Alarcón), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Կուենկա պրովինցիայի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Կաստիլիա-Լա Մանչա ինքնավար համայնքի մեջ։ Համայնքը մտնում է Մանչուելա կոնկենսե շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 119,96 կմ2։ Բնակչությունը՝ 177 (2010 թվականին)։ Հեռավորությունը վարչական կենտրոնից՝ 87 կմ։


== Պատկերասրահ ==
Խարաբձոր

Խարաբձոր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուզաննա Առաքելյան

Ռուզաննա Հակոբի Առաքելյան (փետրվարի 15, 1959(1959-02-15)), 	բանասեր,  հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչ։ ՀՀ ԱԺ նախկին պատգամավոր։


== Կենսագրություն ==
Ռուզաննա Առաքելյանը ծնվել է 1959 թվականի փետրվարի 15-ին, Երևանում։ 1982 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։
1982-1991 թվականներին աշխատել է «Ավանգարդ» թերթի թղթակից, այնուհետև եղել է բաժնի վարիչ, 1991-1994 թվականներին` «Երկիր» օրաթերթի բաժնի վարիչ։ 1998 թվականից աշխատել է ՀՀ հանրային ռադիոյում։ 2007-2012 թվականներին եղել է ԱԺ պատգամավոր (համամասնական ընտրակարգ, ՀՅԴ), ԱԺ եվրոպական ինտեգրման հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ, «Հայ Յեղափոխական Դաշնակցություն» խմբակցության անդամ։
2018 թվականի մայիսի 16-ին ՀՀ ԱԺ պատգամավոր է ընտրվել ՀՅԴ համապետական ընտրական ցուցակով։


== Պարգևներ ==
«Մխիթար Գոշ» մեդալ (2011)
ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալ (2016)
ՀՀ սփյուռքի նախարարության «Մայրենիի դեսպան» մեդալ (2016)


== Գրքեր ==
Երկու գրքի՝ «Ծուխ» և «Հավատամք», և բազմաթիվ հոդվածների հեղինակ է։


== Անդամակցություն ==
ՀՅԴ կուսակցության անդամ, 1989
Հայաստանի ժուռնալիստների միության անդամ, 1989


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է, ունի մեկ զավակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ատլանտիկական Կանադա

Ատլանտիկական Կանադա (կամ Ատլանտիկական նահանգներ), անգլ.՝ Atlantic Canada, Կանադայի շրջան, որը բաղկացած է ատլանտյան ծովափին գտնվող չորս նահանգներից՝ Մերձծովյան նահանգներ (Նյու Բրանսուիկ, Նոր Շոտլանդիա, Էդուարդ արքայազնի կղզի) և Նյուֆաունդլենդ և Լաբրադոր նահանգներ։ Ատլանտյան օվկիանոսին ափին գտնվող Քվեբեկ նահանգը չի մտնում Ատլանտիկական Կանադայի կազմի մեջ։
2016 թվականի դրությամբ Ատլանտյան նահանգների բնակչության ընդհանուր թիվը կազմում էր  2 300 000 մարդ։


== Պատմական ակնարկ ==
Ներկայումս օգտագործվող Ատլանտիկական Կանադա տերմինը ստեղծել է Նյուֆաունդլենդի վարչապետ Ջոի Սմոլվուդը 1949 թվականին՝ Նյուֆաունդլենդ և Լաբրադոր նահանգների Կանադայի կազմի մեջ մտնելուց անմիջապես հետո։ Սմոլվուդը ավելորդ էր համարում սխալ կլիներ նոր նահանգն անվանել «Մերձծովյան տարածքի» մի մաս, քանի որ դրանց կազմի մեջ մտնում են երեք նահանգներ՝ Նյու Բրանսուիկ, Նոր Շոտլանդիա և Էդուարդ արքայազնի կղզի, որոնք ունեն իրենց սեփական պատմությունը և ինքնատիպ մշակութային առանձնահատկություններ։ Նյու Բրանսուիկ և Նոր Շոտլանդիա մտել են Կանադայի Կոնֆեդերացիայի կազմի մեջ 1867 թվականին։ Էդուարդ արքայազնի կղզին՝ 1873 թվականին։


== Քաղաքներ ==

Ստորև ներկայացված է Ատլանտիկական Կանադայի համայնքների (քաղաքների և շրջանների) ցանկը, որոնց բնակչությունը 2016 թվականի դրությամբ կազմում էր  2,300,000 մարդ։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Atlas of Canada — Atlantic Region Archived 2016-07-10 at the Wayback Machine.
Atlantic Canadian cities and Surrounding areas
Atlantic Canada Portal/Portail du Canada Atlantique
Atlantic Canada — A Profitable Place to do Business Archived 2009-02-09 at the Wayback Machine.
Historical Coins of Atlantic Canada
East Coast Proud
Spacing Atlantic — A Blog about urban planning and transportation issues in Atlantic Canada Archived 2018-10-16 at the Wayback Machine.
Պրոֆեսիոնալ Թենիսիստների Ասոցիացիայի (ATP) մրցանակներ

Պրոֆեսիոնալ Թենիսիստների Ասոցիացիայի (ATP) մրցանակներ, իրենից ներկայացնում է այն մրցանակների և մրցանակակիրների ցանկը, ովքեր Պրոֆեսիոնալ Թենիսիստների Ասոցիացիայի կողմից ամենամյա պարգևատրվում են տարբեր անվանակարգերում ականավոր հաջողությունների համար։


== Տարվա թենիսիստ ==


== Տարվա լավագույն զույգ ==


== Տարվա առաջընթաց ==


== Տարվա նորեկ ==


== Տարվա վերադարձ ==


== Տարվա լավագույն թենիսիստ ըստ հանդիսականների վարկածի ==
Ըստ ATPWorldTour.com կայքում քվեարկության արդյունքների։


== Մարզական վարքի և ազնիվ խաղի Ստեֆան Էդբերգի «Կորտի ջենթլմեն» մրցանակ ==


== «Մարդասիրության և բարեգործության համար» Արտուր Էշի մրցանակ ==


== Տարվա մրցաշար ==


== Տես նաև ==
WTA մրցանակներ


== Աղբյուրներ ==
Լուրեր մրցանակների շնորհման մասին-2011 (անգլ.) ATP-ի կայքում
Ցավորիտ

Ցավորիտ (անվանվել է հայտնաբերման վայրի՝ Տանզանիայում գտնվող Ցավո գետի և «Ցավո» ազգային պարկի անունով),  այն մուգ կանաչ, թափանցիկ նռնաքար է։ Առաջին անգամ գտնվել է Աֆրիկայում 1967 թվականին բրիտանացի երկրաբան Կեմպբել Բրիջի կողմից՝ Տանզանիայի հյուսիս–արևմտյան լեռներից։ Հայթայթվում է Տանզանիայում և Քենիայում։ Բավականին թանկարժեք, խորանարդանիստ ակնագործական քար է։
Անվանումը ծագել է Քենիայի ազգային պարկի՝ Ցավո անունից, որի մոտակայքից հայտնաբերվել է։ Երկրաբանական սկզբունքների համաձայն՝ ցավորիտը պատկանում է գրաքարային գղձաքարի տեսակին, որի մարմարե սալիկները հարուստ են քլորական կրածնով։ Ցավորիտը մեծ մասամբ գտնում են այն շերտերում, որտեղ առկա են սկապոլիտ և կվարց։ Ցավորիտի գույնն ու հագեցվածությունը մեծ մասով պայմանավորված են նրա մեջ եղած վանադիումով, սակայն բացառիկ ցավորիտներ իրենց գույնը կարող են ստանալ քրոմից, որը նույնիսկ զմրուխտին կանաչ գույն է հաղորդում։ Զմրուխտագույն առկայծող ցավորիտը հանրությանն  է ներկայացրել «Tiffany & Co.»։ ոսկերչական վերազգային կազմակերպությունը։ Այն սովորաբար հայտնաբերվում է կվարցի և սկապոլիտի շերտերում, սկզբում նրան համարել էին դեմանտոիդ, հետո միայն՝ կանաչ նռնաքարի տարատեսակ։
Դեռ միլիոն տարի առաջ, երբ օվկիանոսը ծածկել էր երկիրը, օրգանական շերտերը նստել են օվկիանոսի հատակին՝ այդպիսով կազմավորելով թերթաքարային կավ։ Հետո երկիրը որոշ ժամանակ ենթարկվել է բարձր ճնշման և բարձր ջերմաստիճանի ազդեցության։ Այս բոլոր գործոնները փոխել են երկրի հատակի մետամորֆիկ կառուցվածքը, որի վրա էլ ծնվել են նոր ծագման նյութեր։ Ծովի հատակի շերտերի մշտական փոփոխությունները առաջացրել են այսպիսի անսովոր թանկարժեք քարեր, որոնք ծագումով Արևելյան Աֆրիկայից են։ Ցավորիտի գույնը պայմանավորված է նրանում եղած վանադիումով։ Լեռնային կրկնակորությունները և բարձր ջերմաստիճանը կործանել են ցավորիտի սիրուն բյուրեղների մի մասը։ Բացառիկ դեպքերում կարելի է հանդիպել հինգ կարատից խոշոր ցավորիտ, իսկ խորանարդանիստ ցավորիտներ՝ երկու կարատից փոքր։ Շատ ցավորիտներ այնքան փոքր են, որ դրանք դժվար է գտնել, քանի որ բյուրեղների շերտերը հատկություն ունեն շատ հանկարծակի հայտնվելու և անհետանալու։ Ցավորիտ ստանում են Քենիայից, Տանզանիայից և Գերմանիայից ( Իդար-Օբեյնշտեյն)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ЦАВОРИТ (ТСАВОРИТ): ОПИСАНИЕ, СВОЙСТВА И ФОТО
Ստեփանավանի դենդրոպարկ

Էդմոն Լեոնովիչի անվան Սոճուտ դենդրոայգի, հայտնի նաև որպես Ստեփանավանի դենդրոպարկ, գտնվում է Լոռու մարզի Գյուլագարակ գյուղում, Ստեփանավան քաղաքից 12 կմ հեռավորության վրա, Երևանից 155 կմ հյուսիս, ծովի մակերևույթից շուրջ 1450 մետր բարձրության վրա։


== Պատմություն ==
Այգին հիմնադրել է 1931 թվականին լեհ ինժեներ-անտառագետ Էդմոն Լեոնովիչը։ Տարածքը կազմում է շուրջ 35 հա։ Լեոնովիչն աշխատել է որպես բուսաբանական այգու տնօրեն մինչև 1984 թվականը, որից հետո այդ պաշտոնը ստանձնել է նրա որդին։ 1998 թվականին տարածքը նշանակվել է որպես հատուկ պահպանման գոտի։

Այգու 17.5 հա տարածքը բնական անտառ է, իսկ 15 հա զարդանախշերով ծառեր։
Բուսաբանական այգու տարածքը կազմում է շուրջ 35 հա։ Այն բաղկացած է բնական անտառից, զարդանախշերով բույսերից, փոքրատերև լորենու ծառուղիներից և վայրի ծագում ունեցող այլ բուսատեսակներից։ Բույսերի մեծ մասը բերվել է Երևանի բուսաբանական այգուց, ինչպես նաև բազմաթիվ այլ երկրներից՝ Վրաստան, Ուկրաինա, Ռուսաստան, հեռավոր արևելք և այլն։

Բույսերի բազմաթիվ տեսականիներ են ստացվել նաև Գերմանիայից, Ֆրանսիայից, Պորտուգալիայից, Չինաստանից և ԱՄՆ-ից։ Ներկայումս, այստեղ ներկայացված է ավելի քան 500 բուսատեսակ։
Իր գոյության ընթացքում ավելի քան 2500 բուսատեսակներ են փորձարկվել՝ ձգտելով գտնել նոր տեսակներ, որոնք կարող են աճել այստեղ։ Ներկայումս միայն 500 բուսատեսակ է հարմարվել այս ծայրահեղ բնական պայմաններ ունեցող տարածաշրջանում։

Հատուկ արժեք ունի կալիֆորնիական սեքվոյան։ Իրար մոտ տնկած 5 վիթխարի ծառերը դեռ երիտասարդ են և բարձրություն են հավաքելու մի քանի հարյուր տարվա ընթացքում։


== Կլիմա ==
Դենդրոպարկը գտնվում է ծովի մակարդակից 1450 մ բարձրության վրա և ունի ցուրտ կլիմա։ Անձրևի տեղումները կազմում են տարեկան 550 մմ։ Դեկտեմբեր ամսից մինչև մարտ այստեղ ձյուն է նստած։ Բույսերի այս հավաքածուն իրենից գիտական մեծ հետաքրքրություն է ներկայացնում՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել նոր կլիմայական պայմաններում աճող բույսերի զարգացման փոփոխությունները։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էկոթերապիա. Ստեփանավանի «Սոճուտ» դենդրոպարկ (լուսանկարներ)
Աշնան երանգները Ստեփանավանի դենդրոպարկում
Դաչա (գյուղ, Օնուֆրիևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴաչաԴաչա (ուկրաիներեն՝ Дача), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Օնուֆրիևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դաչա գյուղում բնակվում էր 16 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գեորգի Դիտրիխ

Գեորգի Դիտրիխ (ռուս.՝ Дитрих, Георгий Станиславович, հունվարի 15, 1906(1906-01-15), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - 1943, Արխանգելսկի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուս մանկագիր և հրապարակախոս։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1906 թվականի հունվարի 15-ին, Պետերբուրգում, հասարակ աշխատավորի ընտանիքում։ Ազգությամբ գերմանացի է։
12 տարեկանից աշխատել է վարձով։ Ավարտել է դպրոցը ինստիտուտի մեկ կուրս։ 1920 թվականին Դոնսկի մարզում կազմակերպել է մանկական ակումբը և դարձել է Հատուկ նշանակության մասերի օժանդակության երիտասարդ կոմունիստների շտաբի պետ։ 1921 թվականին վերադարձել է Պետրոգրադ, քաղաքում առաջինն է ստեղծել պիոներական գունդը` «Կարմիր դրոշակ» գործարանին կից։ «Լենինյան կայծեր» թերթի հիմնադիրներից մեկն է։ Գրական գործունեությունը սկսել է 1922 թվականին։ 1924 թվականին դարձել է Կոմունիստական կուսակցության անդամ։ Եղել է երեխաների համար ստեղծված «Ոզնին» և «Տարինոսը» հումորային ամսագրերի խմբագրակազմում։
1936 թվականի հուլիսի 13-ին հեռացվել է Կոմունիստական կուսակցությունից` «կուսակցության թշնամիների հետ կապ ունենալու պատճառով»։ Ձերբակալվել է 1937 թվականին և ազատ է արձակվել 1938 թվականին։ 
1940 թվականի հուլիսի 11-ին ձերբակալվել է Լենինգրադի շրջանային ԽՍՀՄ Ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատի կողմից։ Մեղադրվել է ՌԽՖՍՀ քրեական օրենսգրքի 121-րդ հոդվածով։
Ըստ 1940 թվականի հոկտեմբերի 19-ի ԽՍՀՄ Ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատի հատուկ ժողովի որոշման` դատապարտվել է 5 տարվա ազատազրկման ուղղիչ աշխատանքային գաղութում։ Պատիժը կրել է Արխանգելսկի մարզում։ Գործին կցված էր բողոք, ըստ որի, որ Գեորգի Դիտրիխը մահացել է 1943 թվականի մարտի 23-ին։
Լենինգրադի քաղաքային դատարանի նախագահության 1962 թվականի օգոստոսի 7-ի որոշմամբ 1940 թվականի հոկտեմբերի 19-ի ԽՍՀՄ Ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատի հատուկ ժողովի որոշումը Գ. Դիտրիխի վերաբերյալ չեղարկվել է, և գործը կրճատվել է` հանցակազմի բացակայության պատճառով։ 
Գեորգի Դիտրիխը տվյալ գործով արդարացվել է։


== Ընտանիք ==
Կինը` Վալենտինա Նիկիտինա
Առաջին դուստրը` Գալինա Դիտրիխ
Երկրորդ դուստրը` Օլգա Դիտրիխ


== Մատենագրություն ==
Военизация в пионеротряде. Л., 1928 и др. изд.
Конец и начало: Из истории детского движения в Ленинграде. М. — Л., 1929.
Казачата: Повесть. М — Л., 1930 и др. изд.
Военизация в пионеротряде и школе: Опыт военной работы пионеротрядов, школ и детдомов. М — Л., 1931.
Особенный день. Л., 1931. — в соавторстве с Е. Шварцем.
Через границы. Л., 1932.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը բռնաճնշումների զոհերի հիշատակի կայքում
Բռնաճնշված գրողներ և բանաստեղծներ
Զիգիտյակ

Զիգիտյակ (ռուս.՝ Зигитяк, բաշկիրերեն՝ Егетәк), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 305 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ուսոտանիներ

Ուսոտանիներ (լատ.՝ Brachiopoda), անողնաշարավոր կենդանիների տիպ։ Ծովային նստակյաց ձևեր են։ Մինչե 10 սմ երկարությամբ մարմինը փորի և մեջքի կողմից պարփակված է կրային խեցու մեջ, որի երկու փեղկերը միանում են իրար հատուկ մկաններով կաս ատամիկներից և փոսիկներից կազմված փականով։ Հատակին ամրանում են մարմնի ետին մասից դուրս եկող ցողունիկով։ Մարմինը գրավում է խեցու ետին մասը, իսկ առջեի մասը պատված է թիկնոցով և կրում է իր մեջ 1 զույգ երկար, ոլորված հավելված՝ «ձեռքեր»։ Դրանց վրա կան թարթչապատ շոշափուկներ, որոնք թիկնոցի խոռոչում ջրի հոսք առաջացնելով, ապահովում են ուսոտանիներին սննդով և թթվածնով։ Բերանը տեղավորված է «ձեռքերի» հիմքում, որոշ տեսակների աղիքը կույր է վերջանում։ Ունեն մարմնի երկրորդային խոռոչ, արյունատար համակարգ, շուրջկլանային նյարդային հանգույց և նյարդեր։ Բաժանասեռ են, զարգանում են կերպարանափոխությամբ, թրթուրն ազատ լողացող է։ Հայտնի է ուսոտանիների շուրջ 200 ժամանակակից և 7000 բրածո տեսակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կազիմիր Ալխիմովիչ

Կազիմիր Ալխիմովիչ (լեհ.՝ Kazimierz Alchimowicz, դեկտեմբերի 20, 1840(1840-12-20)[…], Dembrava, Լիդսկի գավառ, Գրոդնոյի նահանգ, Վիլնայի գլխավոր նահանգապետարան, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 31, 1916(1916-12-31), Վարշավա, Ռուսական կայսրություն), լեհ և բելառուս նկարիչ։ 


== Կյանք և ստեղծագործություն ==

Ալխիմովիչն դպրոցն ավարտել է Վիլնոյում։ 1863 թվականին նա որպես զինվոր մասնակցել է Լիտվայում տեղի ունեցած հակակառավարական ապստամբությանը, որի համար աքսորվել է Սիբիր, որտեղ էլ սկսել է նկարել։ 1869 թվականին վերադառնալուց հետո նա ապրել է Վարշավայում, որտեղ նկարչության դասեր է անցել նկարիչ Վոյցեխ Գերսոնի մոտ։ 1873-1875 թվականներին նկարչական ուսումը շարունակել է Մյունխենում, 1876-1877 թվականներին ապրել է Ֆրանսիայում, իր նկարները ցուցադրել փարիզյան սրահներում։ 1877 թվականից հիմնականում ապրել է Վարշավայում։ 1890 թվականին սկսել է դասավանդել Պոսվիկովայի գծագրության և փորագրության մասնավոր դպրոցում։ 
Ալհիմովիչը համարվում է լեհ ռոմանտիկ  վերջին նկարիչներից մեկը։ Նրա գեղարվեստական ոգեշնչումը հիմնականում գալիս էր գյուղացիական կյանքից և պատմությունից։ Նկարել է պատմական և դիցաբանական թեմաներով նկարներ, Լիտվայի և Տատրայի բնապատկերներ, կրոնական կտավներ, ժանրային տեսարաններ։ Նրա նկարները ցուցադրվել են Վարշավայում, Մյունխենում, Օդեսայում, Կրակովում, Վիեննայում։ Նրա «Գեդիմինայի հուղարկավորությունը» (1888 թ.) կտավը և «Փուլում» կտավը երկու անգամ արժանացել են մրցանակների։ Նկարչությունից բացի Ալխիմովիչը սիրում էր նկարազարդել ճենապակի և հախճապակի, ինչպես նաև զբաղվում էր փայտի փորագրությամբ։ Ալխիմովիչի մեծաքանակ գործեր պահվում են Վարշավայի ազգային թանգարանում։ 
Հիացինտ Ալխիմովիչը նկարչի մեծ եղբայրն է։ 
Ալխիմովիչի անունով է կոչվել Գրոդնոյի փողոցներից մեկը։


== Ծանոթագրություններ ==
Չերվոնոե Զնամենո

Չերվոնոե Զնամենո (ուկրաիներեն՝ Червоне Знамено), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1928 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնոե Զնամենո գյուղում բնակվում էր 668 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1148 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 581,88 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(5069) Տոկեյդայ

(5069) Տոկեյդայ (անգլ.՝ Tokeidai), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի օգոստոսի 16-ին Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Սապորոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,252194 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9565 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5479 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1234,55 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,291605 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5069) Տոկեյդայ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
ԵրԱԶ-762

ԵրԱԶ-762 (ռուս.՝ ЕрАЗ-762), խորհրդային շրջիկ ավտոֆուրգոն, որն արտադրվել է 1967 թվականից մինչև 1996 թվականը, Երևանի ավտոմոբիլային գործարանում` ԳԱԶ-21 «Վոլգա» մակնիշի ավտոմեքենայի հենահարթակի վրա։ Ի սկզբանե նախագծվել է որպես ՌԱՖ-977Կ։


== Պատմություն ==
ՌԱՖ-977Կ մեկ տոննայանոց ավտոֆուրգոնների առաջին խմբաքանակը թողարկվել է Ռիգայի ավտոբուսային ֆաբրիկայում` 1966 թվականին, ՌԱՖ-977Դ «Լատվիա» միկրոավտոբուսի հիման վրա։ ՌԱՖ-ի արտադրական սահմանափակ հզորությունը այն ժամանակ թույլ չէր տալիս սկսելու սերիական արտադրություն և այդ մոդելը փոխանցեցին Երևանի ավտոմոբիլային գործարանին։ Պատմականորեն 1950-ական թվականներին պատկանող այդ մոդելը, չնայած իր հնաձևությանը, Երևանում թողարկվեց մինչև 1996 թվականը, քանի որ փոքր բեռնատարողությամբ շրջիկ ավտոֆուրգոնները ժողովրդական տնտեսություններում ունեին ծայրահեղ պահանջարկ։
Փաստացի, արտադրման երեսուն տարիների պատմության ընթացքում, գործարանի նշված արտադրանքը արդիականացվել էր աննշան կերպով։ 1966 թվականից մինչև 1979 թվականը, թողարկվել են նշված մոդելի մի քանի մոդիֆիկացիաներ։ Օրինակ, ԵրԱԶ-762-ը թողարկվում էր թափքի հարթ պատերով, ԵրԱԶ-762Ա մոդելն արդեն ուներ թափքի պատերին և բեռնասրահի դռների վրա տեղադրված պատուհաններ։ ԵրԱԶ-762Բ-ն ստացել էր ԳԱԶ-24 «Վոլգա» ավտոմեքենայի ագրեգատներ և դետալներ։
Մինչ մեր օրերը հասել են շատ քիչ թվով ԵրԱԶ ավտոմեքենաների նմուշներ, որոնք հիմնականում ԽՍՀՄ վերջին տարիների թողարկվածներն են։ Բացի այդ, նշված ավտոմեքենաների շահագործման ժամկետը սահմանափակվում էր հինգ տարով։ Դա հիմնականում կապված էր թողարկվող ավտոմեքենաների ոչ բարձր որակի հետ։ Ինչևէ, ԵրԱԶ ավտոմեքենաները հայ իրականության մեջ մնացին այն միակ, առաջին ու վերջին ծիծեռնակները, որից հետո ավտոարդյունաբերությունը Հայաստանում իսկապես դարձավ երազ։


== Մոդիֆիկացիաներ ==
ԵրԱԶ-762 (1966-1971)
ԵրԱԶ-762Ա (1971-1976)
ԵրԱԶ-762Բ (1976-1981)
ԵրԱԶ-762Վ (1981-1996)
ԵրԱԶ-762ՎԳՊ (1988-1996) հինգ տեղանոց ֆուրգոն
ԵրԱԶ-762ՎԴՊ (1992-1996) հինգ տեղանոց պիկապ
ԵրԱԶ-762Ռ  (սառնավագոն)


== Տեխնիկական բնութագիր ==
Երկարությունը - 5060 մմ
Լայնությունը - 1790 մմ
Բարձրությունը - 2060 մմ
Առջևի անվածիրը - 1410 մմ
Հետին անվածիրը - 1420 մմ
Բեռնատարողությունը - 1000
Բենզաբակի տարողությունը - 37-55 լ
Զանգվածը - 2625 կգ


== Գրականություն ==
Шугуров Л. М. Автомобили России и СССР. — М.: ИЛБИ, 1994. — Т. 2. — С. 13, 15. — ISBN 5-87483-006-5


== Հղումներ ==
«Автомодельное бюро». ЕрАЗ-762 (ռուս.)
Թին վիսլ

Թին վիսլ (անգլ.՝ tin whistle, իռլանդերեն՝ feadóg stáin), ֆլեյտաների ընտանիքին պատկանող ազգային երաժշտական գործիք, որը լայն տարածում ունի Բրիտանական կղզիներում, Իռլանդիայում և Շոտլանդիայում։ Գործիքը պատրաստվում է փայտից և մետաղից։ Այն ունի շատ մեղմ և նուրբ հնչողություն և նմանվում է հայկական սրնգին։


== Օգտագործումը ==
Ինչպես արդեն հայտնի է, ֆլեյտան համարվում է ամենահին երաժշտական գործիքներից մեկը։ Բոլոր երկրներում այս գործիքն առաջինն է մտել գործառության մեջ։ Դժվար է ասել, թե որտեղից է վիսլը հայտնվել Իռլանդիայում և դրան հարող տարածքներում, բայց այն օգտագործվում է արդեն շատ վաղ ժամանակներից։
Երրորդ դարից սկսած Անգլիայում և Իռլանդիայում օգտագործվում էին ոսկրից պատրաստած փոքր ֆլեյտաներ։ Այնուհետև շրջանառության մեջ մտան իտալական տարբեր չափսի ֆլեյտաներ։ 14-րդ դարում Շոտլանդիայում օգտագործվում էր Տուսկուլում վիսլ անունով գործիք, որը ուներ մետաղյա տասնչորս սանտիմետր երկարության խողովակ։
17-րդ դարում այս տիպի ֆլեյտաները սկսեցին անվանվել ֆլաժոլետներ, ինչպես դրանք անվանվում էին Ֆրանսիայում։ Ֆլաժոլետ տերմինը օգտագործվում է մինչ օրս։ 19-րդ դարից սկսվում է օգտագործվել թին վիսլ անունը։ Գոյություն ուներ այս գործիքի մեկ այլ տարատեսակ՝ փեննի վիսլը, որը օգտագործվում էր որպես խաղալիկ։ Երեխաները այս գործիքը նվագում էին փողոցներում փող աշխատելու նպատակով։ Այստեղից էլ գալիս է տերմինի բացատրությունը՝ փեննի նշանակում է մանրադրամ։ Գործիքն արագ սկսում են օգտագործել Անգլիայում, Շոտլանդիայում և Իռլանդիայում։ Այն օգտագործվում էր ազգային երաժշտության մեջ։ Գործիքի ոչ թանկ գնի շնորհիվ այն կարելի էր գտնել գրեթե բոլոր տներում։ Այն դառնում է շատ հայտնի։ Տարբեր ֆլեյտա պատրաստողներ վիսլը պատրաստում են նաև պղնձից։
Վիսլի խողովակի ծայրին միանում է լեզվակը, որը կարող է լինել մետաղից կամ պլաստմասայից։ Հանդիպում են տարբեր գույնի լեզվակներ։
Գործիքը լայն օգտագործում ունի Իռլանդական և Շոտլանդական ազգային երաժշտական խմբերում։ Բացի ազգային երաժշտությունից այն նաև օգտագործվում է ֆոլկ ռոք և ֆոլկ մետալ երաժշտական ժանրերում։
Կուվեճլի

Կուվեճլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Յոզղաթի գավառում։


== Պատմություն ==
Կուվեճլիի հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ Եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է բռնագաղթի ճանապարհին։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 280 (45 ընտանիք) հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Կուվեճլիմ ուներ Ս. Հակոբ անունով եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում էր վարժարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ներքին Բազմաբերդ

Ներքին Բազմաբերդ, գյուղ Հայաստանի Արագածոտնի մարզում, մարզկենտրոնից՝ 37 կմ հյուսիս-արևմուտք, բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1600 մ։


== Բնակչություն ==
Ներքին Բազմաբերդի ազգաբնակչության փոփոխությունը
Բնակիչների նախնիները գաղթել են Սասունի՝ Արծվիք, Կծանք, Քաշքշենք, Շահվերդի Ռմգանք և Մուշի գյուղերից։


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ և դաշտավարությամբ։


== Շինություններ ==
Գյուղից 1,5 կմ հվ-արմ. գտնվում է մ.թ.ա. II-I-ին հզմ. Սև բերդ ամրոցը։


== Տես նաև ==
Ներքին Բազմաբերդի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արագածոտնի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Մերկ ճշմարտություն

Մերկ ճշմարտություն (անգլ.՝ The Ugly Truth), ռոմանտիկ կատակերգություն Ջերարդ Բատլերի և Քեթրին Հայգլի մասնակցությամբ։ Ռուսաստանում ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2009 թվականի սեպտեմբերի 17֊ին։


== Սյուժե ==
Էբի Ռիխտերը նույն Քեթրին Հեյգլը՝ երիտասարդ է և հավակնոտ։ Նա աշխատում է առավոտյան թոք շոույում՝ «A.M. Sacramento» հեռուստատեսությունում, որպես պրոդյուսեր։ Էբին հպարտանում է, որ վայրկյանապես կարողանում է ցանակացած իրավիճակի լուծում տալ և լուծել ցանկացած խնդիր, բացառությամբ իր անձնական կյանքի, նա հիանալի է, բայց միայնակ։ Արդյոք արժի աղջկան գնալ ժամադրության, երբ նրան հետապնդում է անհաջողություն անհաջողության հետևից։
Նրա շոուի վարկանիշն օր օրի ընկնում էր և որպեսզի բարելավվի վիճակը, որոշում են հրավիրել հաղորդմանը հատուկ խմբակցի՝ Մայք Չադվեյին, ում հետ Էբին պարտավորված էր կիսել ստուդիան։ Նա գիտեր Էբիի թերությունները։ Նրա շոուն «Մերկ Ճշմարտություն» կոչված է կանանց աչքերը բացել բոլոր այն բաների վրա ինչը նյարդայնացնում է տղամարդկանց։ Անլուրջ կատակները, որոնք թույլ էր տալիս իրեն Մայքը ուղիղ եթերով շոկի էր ենթարկում Էբիին։ Չնայած այս ամենին ռեյտինգը բարձրանում էր։ Եվ որոշում է կայացվում Մայքին թողել եթերում։ Այդ ժամանակ Էբիի կյանքում հայտնվում է երիտասարդ, բարետես և միայնակ Քոլին, ով բնակվում է Էբիի հարևանությամբ։ Նա արտակարգ դաստիարակված և հարգանքով է բոլորի նկատմամբ, և հանդիսանում է Մայքի հակապատկերը։ Այս անգամ Էբին չի պատրաստվում կորցնել իր շանսը։ Նա դիմում է Մայքի օգնությանը։ Այսպիսով Մայքը դառնում է նրա խորհրդատուն և դաստիարակը, իսկ Էբին էլ լսում և սովորում է նրա տված բոլոր խորհուրդները։


== Դերերում ==
Քեթրին Հենգլ՝ Էբի Ռիխտլեր֊առավոտյան շոուի պրոդյուսեր,
Ջերարդ Բատլեր, Մայք Չեդվե Թյորներ,
Բրի Թրներ՝ Ջոյ,
Նիկ Սիրսի՝ Ստյուարտ
Էրիկ Վինտեր՝ Էրիկ,
Շերիլ Հանս՝ Ջորջիա,
Ջոն Մայքլ Հիգինս՝ Թյորներ,
Բրի Թրներ՝ Ջոյ,
Քեվին Կոնոլի՝ Ջիմ


== Ծանոթագրություններ ==
Մագնեզիումի օրգանական միացություններ

Մագնեզիումի օրգանական միացություններ մոլեկուլում ածխածին-մագնեզիում կապ պարունակող օրգանական նյութեր են։ Հայտնի են R2Mg և RMgX տիպի մագնեզիումի միացություններ, որտեղ R-ը օրգանական ռադիկալն է, X-ը հալոգենը։ Մագնեզիումի երկարիլ և երկալկիլ միացությունները թթվածնի, ածխաթթվի և խոնավության առկայության պայմաններում ինքնաբոցավառվող, բյուրեղական նյութեր են։ Օրգանական սինթեզում չեն օգտագործվում։
Խառը մագնեզիումի միացությունները՝ Դրինյարի ռեակտիվները, մագնեզիումի ալկիլ և արիլհալոգենիդներն են։ Ֆ. Գրին յարը (1900 թ.) առաջինը պարզեց, որ բացարձակ (ջրազուրկ) եթերում մագնեզիումը միանում է ալկիլ և արիլհալոգենիդների (RX) հետ, առաջացնում եթերում լուծվող միացություններ։ Լուծույթում խոնավության և թթվածնի բացակայության դեպքում խառը մագնեզիումի միացությունները կայուն են, լուծույթից անջատելիս՝ անկայուն, այդ պատճառով օգտագործվում են նրանց լուծույթները։ Վինիլհալոգենիդները (CH2 = СНХ) մագնեզիումի հետ միանում են տետրահիդրաֆուրանում։ Մագնեզիումի ացետիլենիլհալոգենիդներն ստացվում են ալկիլմագնեզիում հալոգենիդների և ացետիլենի ածանցյալների (օրինակ՝ ֆենիլ) փոխազդմամբ (ըստ ժ. Ն. Իոցիչի)։ Խառը մագնեզիումի միացություններ լայնորեն օգտագործվում են օրգանական սինթեզում (տես՝ Գրինյարի ռեակցիա)։ Արդյունաբերության մեջ մագնեզիումի միացությունների միջոցով ստանում են հոտավետ նյութեր, դեղանյութեր և սիլիցիում օրգանական նյութեր։
Սուպոնևո (գյուղ, Բրյանսկի շրջան)

Սուպոնևո (ռուս.՝ Супонево), գյուղ Ռուսաստանի Բրյանսկի մարզի Բրյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8695 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կիիռու (այլ կիրառումներ)

Կիիռու անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Կիիռու - գյուղ Էստոնիայի Կիհելկոննա շրջանի կազմում։
Կիիռու - գյուղ Էստոնիայի Մեռեմյաե շրջանի կազմում։
Ռաունայի շրջան

Ռաունայի շրջան (լատիշ․՝ Raunas novads), վարչատարածքային միավոր Լատվիայի հյուսիսային մասում՝ Վինձեմե մարզում։ Շրջանը բաղկացած է երկու ավաններից և Ռաունա քաղաքից, որն էլ համարվում է շրջանի վարչական կենտրոնը։
Սահմանակցում է Պրիեկուլեյի, Սմիլտենեի, Գուլբենեի, Յաունպիելբալգայի և Վեցպիեբալգայի հետ։
Բնակչությունը ըստ 2010 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով կազմում է 4008 մարդ։
Շրջանի մակերեսը կազմում է 309 կմ²։
Շրջանը կազմավորվել է 2009 թվականի հուլիսի 1-ին։


== Ազգային կազմ ==
2011 թվականին Լատվիայում անցկացված մարդահամարի արդյունքներով՝ շրջանի ազգային կազմն ու այս տեսքը։


== Տարածքային բաժանում ==
Դրուտսկյան ավան (լատիշ․՝ Drustu pagasts)
Ռաունսկյան ավան (լատիշ․՝ Raunas pagasts)


== Տես նաև ==
Լատվիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռաունայի շրջանի պաշտոնական կայք Archived 2021-01-17 at the Wayback Machine. (լատիշերեն)
Բոլշեուկովսկի շրջան

Բոլշեուկովսկի շրջան (ռուս.՝ Большеуковский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Օմսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1925 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բոլշիե Ուկի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 9500 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 8472 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,89 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Բեբետո

Բեբետո (պորտ.՝ Bebeto, ամբողջական անունը՝ Ժոզե Ռոբերտու Գամա դե Օլիվեյրա (պորտ.՝ José Roberto Gama de Oliveira), փետրվարի 16, 1964(1964-02-16), Սալվադոր, Բրազիլիա), բրազիլացի ֆուտբոլիստ։


== Կենսագրություն ==
Բեբետոն իր պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է 1983 թվականին։  Հանդես է եկել բրազիլական  Վիտորիա|«Վիտորիա», (Սալվադոր) «Ֆլամենգո», «Վասկո դա Գամա», «Բոտաֆոգո», իսպանական «Դեպորտիվո Լա Կորունյա», «Սևիլյա», մեկսիկական  «Տորոս Նեսա», ճապոնական «Կասիմա Անտլերս» և Սաուդյան Արաբիայի «Ալ Իտտիհադ»  ակումբներում։
Իր նորամուտը Բրազիլիայի հավաքականում կատարել է 1985 թվականին։ Մասնակցել է 1990, 1994 և 1998 թվականների աշխարհի առաջնություններին և 1994 թվականին դարձել է աշխարհի չեմպիոն։ 1988 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր է և 1996 թվականի Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր։ Ընդհանուր առմամբ ազգային հավաքականում անցկացրել է 76 խաղ և խփել 42 գոլ։
1989 թվականին Բեբետոն ճանաչվել է Հարավային Ամերիկայի լավագույն ֆուտբոլիստ։
1994 թվականի աշխարհի առաջնությունից հետո հայտնի է դարձել Բեբետոյի ժեստը, որով նա քառորդ եզրափակչում նշել է Հոլանդիայի հավաքականի դարպասը խփած գոլը։ Նրա կինը խաղից 3 օր առաջ ծննդաբերել էր, և դարպասի գրավումից հետո Բեբետոն վազել է դեպի եզրագիծը, ծալել ձեռքերը և ձևացրել երեխային օրորելու շարժում։  Անմիջապես նրան են միացել Ռոմարիոն և Մազինիոն։
2010 թվականին Բեբետոն ընտրվել է Ռիո դե Ժանեյրոյի կոնգրեսի անդամ։


== Ձեռքբերումներ ==
Թիմային
 Ֆլամենգո

Ռիո դե Ժանեյրո նահանգի չեմպիոն – 1986
Բրազիլիայի չեմպիոն – 1987, 1989 Դեպորտիվո Լա Կորունյա

Իսպանիայի գավաթի դափնեկիր – 1995
Իսպանիայի Սուպերգավաթի դափնեկիր – 1995 Վիտորիա

Բայա նահանգի չեմպիոն – 1997 Բոտաֆոգո

Ռիո-Սան-Պաուլո մրցաշարի չեմպիոն – 1998 Բրազիլիայի հավաքական

Աշխարհի չեմպիոն (մինչև 20) – 1983
Նախաօլիմպիական մրցաշարի հաղթող – 1987
Պանամերիկյան խաղերի չեմպիոն – 1987
Օլիմպիական խաղերի փոխչեմպիոն – 1988
Ամերիկայի գավաթի դափնեկիր – 1989
Աշխարհի չեմպիոն – 1994
ՖԻՖԱ Կոնֆեդերացիաների գավաթի հաղթող – 1997
Աշխարհի փոխչեմպիոն – 1998Անձնական

Ռիո դե Ժանեյրո նահանգի լավագույն ռմբարկու – 1988, 1989
Հարավային Ամերիկայի լավագույն ֆուտբոլիստ – 1989 («El Pais»-ի վարկածով)
Ամերիկայի գավաթի խաղարկության լավագույն ֆուտբոլիստ – 1989
«Արծաթե գնդակի» դափնեկիր («Պլակար» ամսագրի վարկածով) – 1992
Իսպանիայի առաջնության լավագույն ռմբարկու – 1993
«Դեպորտիվո Լա Կորունյայի» պատմության լավագույն ռմբարկու – 101 գոլ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում(անգլ.)Բեբետոյի կենսագրությունը (չաշխատող հղում — պատմություն, կրկնօրինակ)
Белое золото Бразилии Archived 2018-08-17 at the Wayback Machine.
Խանտի-Մանսիյսկի շրջան

Խանտի-Մանսիյսկի շրջան (ռուս.՝ Ханты-Мансийский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Խանտի-Մանսիական ինքնավար օկրուգում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Խանտի-Մանսիյսկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 46400 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 16358 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,35 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)