Առնոլդս Բուրովս

Առնոլդս Բուրովս (լատիշ․՝ Arnolds Burovs, ապրիլի 29, 1915(1915-04-29), Ռիգա, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 13, 2006(2006-01-13), Ռիգա, Լատվիա), լատվիացի և խորհրդային ռեժիսոր, բեմանկարիչ և նկարիչ-մուլտիպլիկատոր։ Լատվիական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության ժողովրդական արտիստ։


== Կենսագրություն ==
Առնոլդս Բուրովսը ծնվել է 1915 թվականի ապրիլի 29-ին Ռիգայում, բանվոր Ալբերտ Բուրովսի ընտանիքում։
Հոր մահից հետո նա ստիպված համատեղում է դպրոցն ու աշխատանքը։ Սովորել է Ռիգայի 2-րդ գիմնազիայում, Ռիգայի արվեստագործական գեղարվեստական ուսումնարանում, Ռիգայի ժողովրդական կոնսերվատորիայի ջութակի դասարանում և Լիտվայի կոնսերվատորիայի կոնտրաբասի դասարանում։ Ավարտել է Բուլդուրի այգեգործության դպրոցը (1941 թվական) և Լատվիայի Յազեպ Վիտոլի անվան երաժշտական ակադեմիայի թատերական ֆակուլտետը (1953 թվական)։
Աշխատել է գրահրատարակչության և պոլիգրաֆիկական պետական վարչությունում (1941 թվական), որպես բանվոր աշխատել է Ժողովրդական թատրոնի դեկորացիայի արտադրամասում (1941-1944 թվական)։ Աշխատել է ռեժիսոր և գլխավոր ռեժիսոր Լատվիական տիկնիկային թատրոնում (1944-1964 թվական), Ռիգայի երաժշտական կոմեդիայի թատրոնում (1954-1959 թվական)։ 1964 թվականից աշխատել է Ռիգայի կինոստուդիայում որպես բեմադրող ռեժիսոր, լատվիական մուլտիպլիկացիայի առաջամարտիկներից մեկն է։
Մահացել է 2006 թվականի հունվարի 13-ին, Ռիգայում, 91 հասակում։ Այրին դերասանուհի Էլեոնարա Դուդան է։


== Մրցանակներ և ճանաչում ==
Թատերական բեմականացումների և մուլտիպլիկացիոն ժապավենների համար մասնագիտական մեծաքանակ մրցանակների մրցանակակիր է.

Լատվիական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության պետական մրցանակի դափնեկիր (1987 թվական),
Լատվիական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության ժողովրդական արտիստ (1988 թվական),
«Մեծ Քրիստապ» կինոփառատոնի դափնեկիր,
Երեք աստղ շքանշանի ասպետ (1995 թվական)։


== Ստեղծագործություն ==
Լատվիական տիկնիկային թատրոն

1946 թվական` Յանիս Ժիգուրսի «Ոսկե բանալին կամ Բուրատինոյի արկածները», ըստ` Ալեքսեյ Տոլստոյի հեքիաթի
1948 թվական` Յանիս Ժիգուրսի և Միրձա Քեմպեի «Ռոբինզոն Կրուզոն», ըստ` Դանիել Դեֆոյի վեպի
1950 թվական` «Թիմուրը և իր ջոկատը», ըստ` Արկադի Գայդարի պատմվածքի
1951 թվական` «Ալլադինի կախարդական լամպը», ըստ` Նինա Գերնետի արաբական հեքիաթների մոտիվների
1952 թվական` Պավել Մալյարևսկու «Հրաշալի գանձը»
1957 թվական` Աննա Բրիգադերեի «Սպրիդիտիս»
1959 թվական` Ելիզավետա Տարախովսկայայի «Գայլաձկան հրամանով», ըստ` ռուսական ժողովրդական հեքիաթների մոտիվների
1960 թվական` Բերտոլդ Բրեխտի «Երեք գրոշանոց օպերան»
1963 թվական` Բրունո Սաուլիտիսի «Չորս երաժիշտները», ըստ` Գրիմ եղբայրների հեքիաթի
1964 թվական` Աննա Բրիգադերի «Մայան և Պայան»
1964 թվական` Սոֆյա Պրոկոֆևայի և Վալենտին Անդրիևիչի «Աղբ Քեռին»Երաժշտական կոմեդիայի թատրոն

1953 թվական` Ֆլորիմոնա Էրվեի «Օրիորդ Նիտուշը» (դիպլոմային աշխատանք)
1955 թվական` Ռոբեր Պլանկետի «Կորնևիլյան զանգերը»
1955 թվական` Ա. Վիլների և Հ. Ռեյգերտի «Տրեյմեյտենեսը», ըստ` Ֆրանց Շուբերտի երաժշտության
1957 թվական` Յուրի Միլյուտինի «Չանիտայի համբույրը»
1958 թվական` Ֆրանց Լեհարի «Կոմս Լյուքսեմբուրգը»


== Ֆիլմագրություն ==
Ռեժիսոր

Սցենարիստ

Բեմադրող նկարիչ

1968 թվական` Անսիսի ծաղիկները
1970 թվական` Խառնաշփոթությունը
1973 թվական` Ուզում եմ, ուզում եմ, ուզում եմ
1975 թվական` ԿիսահեքիաթՆկարիչ

1966 թվական` Կի-կե-րի-կու
1967 թվական` SOS
1969 թվական` Բումը և Պիրամիդոնը


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Крыжановский Б. Арнольд Буровс. Мастера мультипликационного кино. Иллюстрации М. Киноцентр 1990 г.


== Արտաքին հղումներ ==
Արնոլդս Բուրովսի կենսագրությունը animator.ru կայքում
[http://www.nfc.lv/lmdb/people/people.php?pep_id=59 Արնոլդս Բուրովսի կենսագրությունը Լատվիական կիոյի թանգարան կայքում(լատիշերեն)](չաշխատող հղում)