armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վասիլի Չապաև

Վասիլի Իվանովիչ Չապաև (ռուս.՝ Василий Иванович Чапаев, հունվարի 28 (փետրվարի 9), 1887, Բուդայկա, Չեբոկսարսկի ծխական համայնք, Չեբոկսարսկի շրջան, Կազանի գուբերնիա, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 5, 1919(1919-09-05), Լբիշչենսկի շրջան, Ուրալի մարզ, ՌԽՖՍՀ), խորհրդային ռազմական գործիչ, Կարմիր բանակի հրամանատար, Առաջին համաշխարհային և Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի մասնակից, պարգևատրվել է երեք անգամ «Գեորգիևյան խաչ», մեկ՝ «Գեորգիևյան մեդալ» և մեկ՝ Կարմիր դրոշի շքանշաններով։ «Կարմիր դրոշ» (1919) շքանշանի դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1887 թվականի հունվարի 28-ին (փետրվարի 9) Չեբոկսարսկի շրջանի Բուդայկա գյուղում, շինականի ընտանիքում։ Ընտանիքում վեցերորդ երեխան էր։ Մայրը չուվաշ էր, հայրը՝ էրզյա (1854—1921)։ Որոշ ժամանակ անց, կյանքի պայմանները բարելավելու նպատակով, Չապաևների ընտանիքը տեղափոխվել է Սամարայի մարզի Բալակովո գյուղ։ Իվան Չապաևը որդուն տեղավորեց տեղի ծխական դպրոց, որի հովանավորն էր իր մեծահարուստ զարմիկը։ Չապաևների ընտանիքում արդեն կային քահանաներ, և ծնողները ցանկանում էին, որպեսզի Վասիլին նույնպես դառնար հոգևորական։ 
1908 թվականի աշնանը Վասիլին զորակոչվեց բանակ և նրան ուղարկեցին Կիև։ Այնուամենայնիվ, հաջորդ տարվա գարնանը, անհայտ պատճառներով, Չապաևին հեռացրեցին բանակից և տեղափոխեցիn աշխարհազորայինների առաջին խումբ` ըստ պաշտոնական վարկածի, հիվանդության պատճառով։ Փետրվարյան հեղափոխության ժամանակ գտնվել է Սարատովի հիվանդանոցում։ Մինչ Առաջին համաշխարհային պատերազմը, բանակում չի ծառայել։ Աշխատել է որպես ատաղձագործ։ 1912-1914 թթ. Չապաևը ընտանիքով ապրում էր Մելեկես քաղաքում (այժմ՝ Դիմիտրովգրադ, Ուլյանովսկի մարզ), որտեղ ծնվել է նրա որդին՝ Արկադին։ 1914 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Չապաևը ծառայության անցավ Ատկարսկի 159-րդ հրաձգային գնդի պահեստազորում։
Չապաևն Առաջին համաշխարհային պատերազմի ճակատում հայտնվել է 1915 թվականի հունվարից։ 1915 թվականի հուլիսին, ավարտելով ուսումը, ստացել է կրտսեր սերժանտի կոչում, իսկ հոկտեմբերին՝ ավագի։ Պատերազմն ավարտել է սերժանտի կոչումով։ 
«Ցուցաբերած քաջության» համար պարգևատրվել է II, III և IV աստիճանի «Գեորգիևյան խաչ» և IV աստիճանի «Գեորգիևյան մեդալ» շքանշաններով։ 


=== Ազգանվան ծագումը ===
Վասիլի Չապաևի հարազատ եղբոր՝ Միխայիլի վկայությամբ, «Չապաև» ազգանունն ուներ հետևյալ ծագումը։
Վասիլիի պապը՝ Ստեպան Գավրիլովը փաստաթղթերում գրվել է Գավրիլով։ 1882 կամ 1883 թվականին Ստեպան Գավրիլովն ընկերների հետ փայտ էր դասավորում և նրանց մոտ եկավ թափառաշրջիկ Վենյամինովը։ Նրան ընդունեցին։ Ֆերմայում ավագը Ստեպան Գավրիլովն էր։ Որպես ավագ, նա սովորաբար գոռգրում էր ընկերների վրա, բացականչելով «չեպա՜յ, չեպա՜յ» (վերցրո՜ւ, վերցրո՜ւ)։ Երբ վերջացնում էր աշխատանքը, կապալառուն անմիջապես գումարը չէր տալիս։ Գումարը, որպես ավագ, պետք է ստանար և բաժաներ Ստեպանը։ Ծերունին երկար ժամանակ գալիս էր փողի հետևից։ Վենյամինովը վազում էր Ստեպանին փնտրելով։ Մոռանալով նրա անունը, նա բոլորին հարցնում էր. -Տեսե՞լ եք արդյոք գրյազեվսկի ծերունուն (Գրյազեվո՝ Բուդայկա գյուղի այլ անվանումը), գեղեցիկ, գանգրահեր, անընդմեջ կրկնում է «չապայ»։ Չապայը քեզ գումար չի տա։ Հետո, երբ պապը ստացավ աշխատավարձը, փնտրեց Վենյամինովին, տվեց նրան գումարը և հյուրասիրեց։ Այդպես էլ Ստեպանը ստացավ «Չապայ» մականունը։ Այնուհետև հետնորդներն այն դարձրին իրենց պաշտոնական ազգանունը։


== Ծանոթագրություններ ==
London Bridge

«London Bridge», ամերիկացի երգչուհի Ֆերգիի երգը, որը ձայնագրվել է նրա դեբյուտային «The Dutchess» ստուդիական ալբոմի համար։ Երգը գրվել է հենց երգչուհու,  Շոն Գարեթի, Մայք Հարթնետի և պրոդյուսեր Polow da Don-ի կողմից։ Այն թողարկվել է որպես ալբոմի լիդ-սինգլ  2006 թվականի հուլիսի 18-ին՝ ուղիղ ուղարկվելով ԱՄՆ-ի ռադիոկայաններ։ «London Bridge»-ը հիփ-հոփ ոճի երգ է, սակայն պարային երաժշտության մեծ ազդեցությամբ։ Երգը ներկայացնում է ամերիկյան ռիթմ-ն-բլյուզային Tower of Power բենդի «Down to The Nightclub» կոմպոզիցիայից սեմփլ։
Քննադատները երգչուհու դեբյուտային սինգլը խառը արձագանքներ են տվել, ոմանք քննադատել են չափազանց սեքսուալ ենթատեքստը, ինչպես նաև համեմատել Գվեն Ստեֆանիի «Hollaback Girl» երգի հետ, որը թողարկվել է մեկ տարի առաջ։ Այնուամենայնիվ, երգը կոմերցիոն հաջողություն է ունեցել՝ զբաղեցնելով տասնյակ երկրների հիթ-շքերթների վերին հորիզոնականները, ինչպես նաև գլխավորել է ամերիկյան Billboard Hot 100-ը։ Սինգլը երկու պլատինե հավաստագիր է ստացել Ձայնագրող ընկերությունների ամերիկյան ասոցիացիայից՝ վաճառված ավելի քան երկու միլիոն օրինակով։ Երաժշտական տեսահոլովակը նկարահանվել է Լոնդոնում ռեժիսոր Մարկ Ուեբի կողմից։


== Երգացանկ ==


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրեր ==


== Թողարկան պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Դոյչռոք

Գերմանական ռոք կամ դոյչռոք (գերմ.՝ Deutschrock)՝ տերմին գերմանական երաժշտական մշակույթում, գերմաներեն լեզվով նշանակում է ռոք-երաժշտություն, որպես ինքնուրույն ժանր ծնունդ է առել 1970-ական թվականներին այնպիսի խմբերի ազդեցության տակ, ինչպիսիք են Ihre Kinder-ը և Ton Steine Scherben-ը։ Ժանրը մեյնստրիմի հասել է 1970-ականների կեսերին երգիչ Ուդո Լինդենբերգի շնորհիվ։
Ի տարբերություն կրաուտռոքի, որը 1960-ականների վերջերին և 1970-ականների սկիզբներին կատարում էին գերմանական անգլալեցու երաժշտական համույթները և որը բավականին հոգնեցրել էր գերմանացի հանրությանը, դոյչռոքը ռոքի և բլյուզի ազդեցության տակ կողմնորոշվել էր դեպի էր ուղիղ տեքստերով կարճ երգերը։ Մեկ այլ իմաստով դոյչռոքը սահմանվում է որպես գերմանական երաժշտական ռոք-բեմ, որտեղ խմբերը ռոք կատարում են միայն գերմաներեն լեզվով։
Ժանրի ի հայտ գալը կապվում է 1968 թվականի հետ, երբ անգլո-ամերիկյան ռոք-կանոններից շեղում տեղի ունեցավ, և խմբերը սկսեցին իմպրովիզացիաներ անել։ Այս ուղղության առաջին ներկայացուցիչները սկզբնապես անգլալեզու Amon Düül-ը, Guru Guru-ն, Can,-ը Organisation (Kraftwerk)-ը, Embryo-ն, Tangerine Dream-ը, Percewood’s Onagram-ը, Reinhard Lakomy-ն, Puhdys-ը, Panta Rhei (Karat)-ը, Petra Zieger-ը, Klaus Renft Combo-ն և այլք էին։ Նրանց հետքերով երևան եկավ նաև Ihre Kinder-ը։ Սկզբնապես կրաուտռոքի և դոյչռոքի տարբերությունը շատ աննշան էր, քանի որ մի քանի խմբեր հրաժարվել էին իրենց նախկին երգացանկից և կատարում էին երգեր՝ երկու ժանրերով։ Մեր օրերում ժանրը ներկայացնում են Frei. Wild, Kärbholz, Silbermond, Der W, Fotos և այլ խմբեր։


== Գրականություն ==
Wolfgang Wilholm: Deutschrock- Lexikon. Schwarzkopf + Schwarzkopf 1999. ISBN 3896022121


== Տես նաև ==
Neue Deutsche Härte


== Արտաքին հղումներ ==
Edgar Klüsener.։ «Großväter des Deutschrock» (գերմաներեն)։ Spiegel Online։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-12-30-ին։ Վերցված է 2012-11-11 
«Deutschrock in den Achtzigern - Nichts zu lachen» (գերմաներեն)։ Spiegel Online։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-12-30-ին։ Վերցված է 2012-11-11
Սալոբրենիա

Սալոբրենիա (իսպ.՝ Salobreña), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ալմերիա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 34,91 կմ²։ Բնակչությունը՝ 12821 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Մունիցիպալիտետը մտնում է Կոստա Տրոպիկալի շրջանի (կոմարկա) կազմի մեջ։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 77 կմ հեռավորության վրա։
Սուրբ Խուանն ու սուրբ օրիորդ դել Ռոսարիոն համարվում են քաղաքի հովանավորները։


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Página web del Excmo. Ayuntamiento de Salobreña
Microweb turística de Salobreña realizada por el Patronato de Turismo de Granada Archived 2008-02-29 at the Wayback Machine.
Información variada de Salobreña
Էսկուլուբր

Էսկուլուբր (ֆր.՝ Escouloubre), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 96 մարդ, բնակչության խտությունը` 3.08 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 31.14 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 680 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 175 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 60 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 50 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 23-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 27։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 46,0 %։ 23 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 20 անձ (10 տղամարդ և 10 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (1 տղամարդ և 2 կին)։ 27 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 12-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Թինա Կարոլ

Թինա Կարոլ (ուկրաիներեն՝ Тіна Кароль, հունվարի 25, 1985(1985-01-25), Օրոտուկան, Յագոդինսկի շրջան, Մագադանի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի երգչուհի և դերասանուհի։
2006 թվականին Show Me Your Love երգով ներկայացրել է Ուկրաինան Եվրատեսիլ 2006 երգի մրցույթում և զբաղեցրել 7-րդ հորիզոնականը։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ ===
Show Me Your Love (2006)
Ноченьк (2006)
Полюс притяжения (2007)
9 жизней (2010)


== Ծանոթագրություններ ==
Կրեշևո

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կրեշևո (այլ կիրառումներ)Կրեշևո (բոս․՝ Kreševo), քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայի հարավային հատվածում։ Վարչականերոն գտնվում է Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնությունում։ Համանուն համայնքի վարչական կենտրոնն է։
Գտնվում է Բոսնիա և Հերցեգովինայի հիմնական տրանսպորտային ուղիներից հեռու՝ Ֆոյնիցա և Կիսելյակ լեռների միջև, Սարաևոյից 30 կիլոմետր արևմուտք։ Տեղակայված է Կրեցեևիչցա գետի ափի երկայնությամբ։


== Պատմություն ==
Ներկայիս քաղաքի տեղում առաջին բնակավայրը իլլիրիական ծագման է եղել։ Դեռ այն ժամանակ հռոմեացիները քաղաքի մերձակայքը օգտագործում էին ոսկու, արծաթի, կապարի, երկաթի և սնդիկի արդյունահանման համար։ Առաջին անգամ գրավոր կերպով հիշատակավել է 1432 թվականին։ 14-րդ դարից այստեղ բնակություն են հաստատել ֆրանցիսկները։ 15-րդ դարում այստեղ է գտնվել միջնադարյան բոսնիական հանրապետության թագավորական գավիթը։ Ամենամեծ բարգավաճմանն է հասել մինչև օսմանյան տիրապետության ժամանակաշրջանը։ Օսմանյան տիրապետության 4 դարերի ընթացքում Կրեշևոն մնացել է քրիստոնեական քաղաք մուսուլմանական բնակչության շատ քիչ բաժնով։


== Բնակչություն ==


=== Բնակավայրեր ===


== Հայտնի բնիկներ ==
Դրագուտին Լերման (1863-1918), տրոպիկական Աֆրիկայի հետազոտող։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Савезни завод за статистику и евиденцију ФНРЈ и СФРЈ, попис становништва 1948, 1953, 1961, 1971, 1981 и 1991.


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայք
Տուֆիլո

Տուֆիլո  (իտալերեն՝ Tufillo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 566 մարդ։ Խտությունը՝ 27 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 21 կմ²։ Փոստային ինդեքս 66050։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0873։
Կոմունայի հովանավոր սրբերն են Սուրբ Վիտուսը, ինչպես նաև Սուրբ Հուստան։ Տոնը նշվում է հունիսի 15-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Անդրանիկ Տեր-Ստեփանյան

Անդրանիկ Սմբատի Տեր-Ստեփանյան (մարտի 31, 1918(1918-03-31), Սիմֆերոպոլ, Տավրիկյան նահանգ - մարտի 12, 1996(1996-03-12), Կոլոմնա, Մոսկվայի մարզ, Ռուսաստան), հրթիռային տեխնիկայի բնագավառի կոնստրուկտոր և արտադրության կազմակերպիչ։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1981)։


== Կենսագրություն ==
Անդրանիկը ծնվել է Ղրիմի Սիմֆերոպոլ քաղաքում  ջրի փոխադրող Մինաս Բալիկյանի և նրա կնոջ՝ տնային տնտեսուհի Մարիամի  ընտանիքում։ Եղել է ընտանիքի վեցերորդ երեխան։ Ապրել են դժվար պայմաններում, ուստի Մարիամի եղբայրը՝ Սմբատ Տեր-Ստեփանյանը, ով տիկնոջ հետ երեխաներ չուներ, համոզեց Բալիկյան զույգին Անդրանիկին իրեն տալ, և նրան որդեգրեց և տվեց իր ազգանունը։
Անդրանիկի խորթ հայրն աշխատում էր որպես ուսուցիչ, և նա Անդրանիկին տանում է ռուսական դպրոց, որն այն ավարտում է ոսկե մեդալով։ 1941 թվականին Անդրանիկ Տեր-Ստեփանյանն ավարտել է Մոսկվայի Ն. Բաումանի անվան պետական տեխնիկական համալսարանը, սակայն Հայրենական մեծ պատերազմի պատճառով նրան չի հաջողվել դիպլոմ ստանալ և ուղարկվում է Կոլոմնայում գտնվող Վորոշիլովի անվան ռազմական գործարանում աշխատելու, այնուհետև տարհանվել է Կրասնոյարսկ։ Եղել է արտադրամասի  ավագ տեխնոլոգ։ Պատերազմի ավարտից հետո վերադարձել է Բաումանի անվան պետական տեխնիկական համալսարան և 1946 թվականին ստացել դիպլոմ։
1946-1995 թվականներին աշխատել է Կոլոմնայի մեքենաշինական ռազմական ձեռնարկություններում, 1961-1966 թվականներին եղել կոնստրուկտորական բյուրոյի պետ, 1966-1971 թվականներին՝ գլխավոր կոնստրուկտորի, 1971-1995 թվականներին՝ պետի տեղակալ։
Մասնակցել է ռազմական սպառազինության, այդ թվում «Մալյուտկա», «Շտուրմ-Ս», «Շտուրմ-Վ» հակատանկային, «Ստրելա-2», «Ստրելա-2Մ», «Ստրելա-3», «Իգլա-1», «Տոչկա-Ու» մարտավարական, «Օսկա» օպերատիվ-մարտավարական հրթիռային համալիրների մշակմանն ու արտադրությանը։
Մահացել է 1996  թվականին Կոլոմնայում, որտեղ էլ թաղված է։


== Պարգևներ ==
ԽՍՀՄ Պետական մրցանակ, 1969
Լենինյան մրցանակ, 1979
Լենինի շքանշան (2)
Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշան
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան
Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս, 1981


== Գրականություն ==
Армяне-народ созидатель чужих цивилизаций: 1000 известных армян в мировой истории/С.Ширинян.-Ер.: Авт. изд., 2014, стр.337, ISBN 978-9939-0-1120-2.
Саркисян А.Е. Армяне-военные ученые, конструкторы, производственники и испытатели XX века. Ер.,1988, с.100-104.
Саркисян А.Е. Армяне-военные ученые, конструкторы, производственники и испытатели XX века. Ер., 2005, с.111-122.


== Ծանոթագրություններ ==
Ժունինյո Պերնամբուկանո

Անտոնիո Աուգուստո Ռիբեիրո Ռեիս Ժունիոր կամ պարզապես Ժունինյո (պորտ.՝ Antônio Augusto Ribeiro Reis Junior, հունվարի 30, 1975(1975-01-30), Ռեսիֆի, Բրազիլիա), բրազիլացի ֆուտբոլիստ, Բրազիլիայի հավաքականի նախկին կիսապաշտպան և տուգանային հարվածների վարպետ։ Ժունինյոն համարվում է բոլոր ժամանակների լավագույն տուգանային հարվածներ իրացնողներից մեկը։
Ժունինյոի ֆուտբոլային կարիերան սկսվել է «Վասկո դա Գամա» ակումբում, որի հետ նա հաղթել է մի քանի մրցանակներ, որոնց թվում են Բրազիլիայի առաջնությունում երկու հաղթանակները (1997 և 2000)։ 2001 թ.-ին Ժունինյոն տեղափոխվեց ֆրանսիական «Լիոն»։ «Լիոնի» կազմում ֆուտբոլիստը յոթ անգամ անընդմեջ դարձել է Ֆրանսիայի չեմպիոն։ 2009 թ.-ին Ժունինյոն, «Լիոնի» հետ պայմանագրի ավարտից հետո, տեղափոխվում է քաթարական «Ալ-Գարաֆա» ակումբ։ 2011 թվականին Ժունինյոն վերադարձել է «Վասկո դա Գամա», որտեղ սկսել էր իր կարիերան։
Բրազիլիայի հավաքականի կազմում Ժունինյոն անց է կացրել 40 հանդիպում և դարձել 6 գոլի հեղինակ։
Ժունինյոն համարվում է աշխարհի լավագույն տուգանայիններ իրացնողներից մեկը։ «Լիոն»-ի կազմում նա 44 անգամ է տուգանայինից գրավել է մրցակիցների դարպասը։ Նրա հարվածներից հետո գնդակը գրեթե չի պտտվում օդում։ Այն փոխում է իր ուղղությունը անկանխատեսելիորեն, որից հետո դարպասապահը դժվարությամբ է կարողանում պահել գնդակը։


== Աղբյուրներ ==
Ժունինյոի պաշտոնական կայքը Archived 2008-09-05 at the Wayback Machine.
Ժունինյո Պերնամբուկանոն National Football Teams կայքում (անգլ.)
Ժունինյո Պերնամբուկանոն Soccerway.com կայքում (անգլ.)
Բարշի

Բարշի (վրաց.՝ ბარში), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջան‎‎‎ում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1480 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Մեստիայից հեռու է 30 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 54 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ս. Կ. Մորոզովի առանձնատուն

Ս. Կ. Մորոզովի առանձնատուն (ռուս.՝ Особняк С. К. Морозова), առանձնատուն Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում։ Կառուցվել է 1901 թվականին Ս. Կ. Մորոզովի կողմից` ճարտարապետ Ն. Դ. Բուտուսովի նախագծով։ Գտնվում է Մոսկվա, Գորոխովսկի նրբանցք, 14 հասցեով։ Ռուսաստանի ժողովուրդների տարածաշրջանային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ է, պահպանվում է պետության կողմից։


== Պատմություն ==
Երկհարկանի տունը կառուցվել է 1901 թվականին ունևոր գյուղացի Ս. Կ. Մորոզովի կողմից` ճարտարապետ Ն. Դ. Բուտուսովի նախագծով։ Գլխավոր ճակատի վրա տան եզրերում ընդգծվում են երկրորդ հարկի երկու մեծ պատուհանները։ Դրանք շրջանակված են սպիտակ քարից պատրաստված բարդ օրդերի սյուներով։ Դրանք պսակող եռանկյունաձև մեծ ճակտոնները դուրս են ցցվում պատի սահմաններից և ձևավորում են երկու ատտիկոս։
Ճակտոնների տակ, պատուհանների վերին մասում, կա մազերը բուսական նախշով հյուսված աղջիկների գլուխների տեսքով ծեփածո դեկոր։ Աղջիկները նման են լորելեյ մոդեռն ոճում օգտագործվողներին։ Կողային ճակատին կա առմուտք, որը զարդարված է նույնպես մոդեռն ոճով կատարված նախշավոր կոված շվաքարանով։
1914 թվականի ապրիլին տունը վաճառվել է վաճառականների և արդյունաբերողների Բախրուշինների ցեղի ներկայացուցիչ վաճառական Նիկոլայ Պետրովիչ Բախրուշինին։ Տունը ձեռքբերելուց կարճ ժամանակ առաջ նա այրիացել էր և այստեղ բնակություն էր հաստատել կրտսեր երեխաների և ամուսնացած ավագ դստեր ընտանիքի հետ։ Առաջին հարկում Նիկոլայ Պետրովիչի բնակարանի 17 սենյակներն էին, վեցանիստ էրկերը բակի կողմից զբաղեցնում էր ձմեռային այգին։
Հարևան երկհարկանի տանը, առանձնատնից ձախ, գտնվում էր Բախրուշինի փեսայի` բժիշկ և Ֆիրմանովկայում «Նադեժդինո» առողջարանի սեփականատեր Նիկոլայ Ֆեոդորովիչ Պուպիշևի ընդունելությունների աշխատասենյակը։ Կալվածքի բակում, որը զբաղեցնում էր մինչև Գորոխովսկայա փողոց ընկնող տարածքը, տեղակայված էին տնտեսական շինությունները, այդ թվում` թռչնանոցը, ավտոտնակը, ախոռը, խոտանոցը և լվացքատունը։ Այնուհետև դեպի լճակով և զրուցարանով պարտեզ տանող դարպասն էր։
Խորհրդային տարիներին տան մի մասը զբաղեցնում էր «Մեժդունարոդնայա ժիզն» («Միջազգային կյանք») ամսագրի խմբագրությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Особняк С.К.Морозова, 1901 г., архитектор Н.Д. Бутусов»։ Департамент культурного наследия города Москвы։ Արխիվացված է օրիգինալից 2015-11-17-ին։ Վերցված է 2015-07-29 
Левина, Ирина։ «Особняк С.К.Морозова»։ Узнай Москву։ Վերցված է 2015-07-29
Մանազկերտ

Մանազկերտ, գյուղաքաղաք Մեծ Հայքի Տուրուբերան նահանգի Ապահունիք գավառում, Արածանիի միջին հոսանքում, ձախ ափին։
Եղել է Ապահունիք գավառի կենտրոնը, Մանավազյան նախարարների աթոռանիստը։
Մանազկերտի դաշտը պատված է հարթ, մի քանի շերտից բաղկացած սև քարերով։ Մատենագրության մեջ Մանազկերտը հիշատակված է որպես գյուղ, գյուղաքաղաք կամ բերդաքաղաք։
Հայկական հնագույն ավանդության համաձայն, մ.թ.ա. 2020 թվականին՝ Հայկ Նահապետի որդի Մանավազը հիմնադրել է Մանազկերտը և անվանել Մանավազակերտ, որը հետագայում կրճատ ձևով կոչվել է Մանազկերտ։ Ենթադրվում է նաև, որ Մանազկերտը Վանի առաջին թագավոր Արամեի նույն Արզաղկուն մայրաքաղաքն է՝ հիմնադրված մթա 9-րդ դարի առաջին կեսին։ Ենթադրվում է, որ Մանազկերտը հիմնադրել է  Մենուա Հայկազունի թագավորը (մ.թ.ա. մոտ 810-778)։
Այստեղ պահպանվել են Մենուայի սեպագիր մի քանի արձանագրություններ, որոնք զետեղված են ուրարտական արձանագրությունների ժողովածուներում։ Մինչև IV դ Մանազկերտին տիրել են Մանավազյանները։ Այս տոհմի բնաջնջումից հետո Հայոց թագավոր Խոսրով Բ Կոտակը Մանազկերտը գավառով հանդերձ, պարգևել է Աղբիանոսյան տոհմին, որը Մանազկերտը դարձել է եպիսկոպոսանիստ քաղաք։ Բյուզանդական Հովհաննես Սկիլիցես պատմագիր (XI դ) հաղորդում է, որ Մանազկերտը եղել է ամենաամուր և անառիկ քաղաք ամբողջ Հայաստանում և ունեցել է սև քարից կառուցած եռաշար, աշտարակավոր ամրակուռ պարիսպներ՝ 5 դարպասներով։
XI-XIII դդ Մանազկերտը Շահ ի-Արմենների ամիրայության երկրորդ կենտրոնն էր և իր նշանակությամբ զիջում էր միայն աթոռանիստ Խլաթ քաղաքին։ Մանազկերտում զարգացած են եղել արհեստները, ներքին ու արտաքին առևտուրը։ Արածանիի հովտով ու Մանազկերտի դաշտով անցող ճանապարհով այն կապված էր Հայաստանի մի շարք քաղաքների հետ։
968 թվականին բյուզանդական զորքը գրավել է Մանազկերտը։ 1000 թվականին Վասիլ կայսրը այն նվիրել է Արծրունի իշխաններին։ 1054 թվականին Մանազկերտի վրա են հարձակվել սելջուկները՝ սուլթան Տուղրիլի գլխավորությամբ։ Մանազկերտի կայազորն ու բնակիչները, Վասակ իշխանի ղեկավարությամբ, սելջուկյան զորքին հարկադրել են նահանջել։ Հյուսիսային Հայաստանը ամբողջապես գրավելով՝ սելջուկյան զորքերը 1071 թվականի օգոստոսի 10-ին Մանազկերտում ընդհարվել են բյուզանդական, հայկական և այլ զորքերի հետ, սելջուկներն ավերել, կողոպտել եմ Մանազկերտը, սրի մատնել բնակչությանը, որից հետո քաղաքը շարունակ անկում է ապրել՝ աստիճանաբար վերածվել սովորական գյուղաքաղաքի։
1915 թվականին ունեցել է 5000 բնակիչ, մեծ մասամբ՝ հայեր, որոնք զբաղվել են հացահատիկի մշակությամբ, մասամբ՝ առևտրով և արհեստագործությամբ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո վերածվել է անշուք գյուղի։ 1915 թվականի Մեծ եղեռնից հետո Մանազկերտի հայ բնակչությունը ևս ենթարկվեց կոտորածների ու տեղահանման, և այնտեղ դադարեց հայկական կյանքը։


== Տես նաև ==
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ վանք (Մանազկերտ)
http://www.planeta.am/?module=article&utility=show_tour&id_article=215&lang=arm&id_category=23&type=places Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Բելայա Կրինիցա (գյուղ, Գլիբոկայայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բելայա ԿրինիցաԲելայա Կրինիցա (ուկրաիներեն՝ Біла Криниця), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Գլիբոկայայի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Շիտրոբովո

Շիտրոբովո (ռուս.՝ Шитробово), գյուղ Ռուսաստանի Վոլոգդայի մարզի Սոկոլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նորոշկա

Նորոշկա (ռուս.՝ Нерошка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալուգայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Իզվեր գետի ձախ ափին 24 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 30 կմ է, ավազանի տարածքը 73,5 կմ2 է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ուգրա, ենթաավազանը՝ Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 09010100412110000021467
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110002146
Ավազանի կոդը - 09.01.01.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ալկաթա

Ալկաթա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Բալուի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆաջետո Լարիո

Ֆաջետո Լարիո  (իտալերեն՝ Faggeto Lario), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում։ Բնակչության թիվը կազմում է 2553 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայան։ Բնակչության խտությունը կազմում է 511 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է՝ 5 կմ² տարածք։ Հեռախոսի կոդ՝ 031։ Փոստային ինդեքս՝ 22070։
Քաղաքի հովանավոր սուրբը Սան Մարտինո դի Տոքուրսն է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 031 378222
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comune.faggetolario.co.it


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Հիմենոլեպիդոզ

Հիմենոլեպիդոզ (լատ.՝ Hymenolepiasis), ցեստոդոզների խմբի հելմինթոզ, հիվանդություն, որը հարուցում է գաճաճ երիզորդը՝ մակաբուծային կյանք վարելով մարդու բարակ աղիներում։


== Պատճառագիտություն ==
Հիվանդությունը պայմանավորված է գաճաճ երիզորդով, որը մակաբուծում է մարդու բարակ աղիներում։ Երեխաները հիվանդանում են 4-5 անգամ ավելի հաճախ, քան մեծահասակները։ Վարակումը՝ կոնտակտային է։ Երիզորդը ունի 1,5-3 սմ երկարություն, շարժական գլուխ (սկոլեքս) 4 ծծաներով և խիտինային կարթերով։ Մարմինը կազմված է մինչև 200-300 հատվածից (պրոգլոտիդ)։ Հատվածները շատ նուրբ են և արագորեն քայքայվում են աղիներում։ Ձվերը, ընկնելով աղիների լուսանցք, դառնում են վարակիչ մարդկանց համար։ Ամբողջ զարգացումը տեղի է ունենում մեկ օրգանիզմի մեջ․ մարդը հանդիսանում է և՛ միջական, և՛ վերջնական տեր։


== Ախտածագումնաբանություն ==
Հիմենոլեպիդոզի վարակը փոխանցվում է կոնտակտային ճանապարհով։ Հասուն սաղմեր պարունակող գաճաճ երիզորդի ձվերը դուրս են գալիս հիվանդի արտաթորանքով։ Հիգիենայի խախտման հետևանքով ձվերը բերանային ճանապարհով ընկնում են առողջ մարդու օրգանիզմ։ Այնուհետև սաղմերը ներդրվում են բարակ աղիքի պատին և 2 շաբաթ անց վերածվում են սեռահասուն մակաբույծի։


== Կլինիկական դրսևորումներ ==
Հիվանդության կլինիկական պառտկերը․ ախորժակի փոփոխություն, որովայնի ուժեղ, տեղ-տեղ սուր ցավեր, կղանքում արյուն և լորձ։ Այրոց, գխտոց, սրտխառնոց, փսխում, ԿՆՀ խանգարումներ․ գլխացավեր, լացկոտություն, էպիլետիկ ցնցումներ։


== Բուժում ==
Վահանպտեր արական-ի հանուկ։ Բուժումից 2 օր առաջ հիվանդին նշանակվում է դյուրամարս սնունդ։ Պատրաստուկը վերցնելու նախօրեին երեկոյան տրվում է աղի լուծողական լուծույթ։ Բուժման օրվա առավոտյան կատարվում է մաքրող հոգնա։ Հանուկի ամբողջ չափաբաժինը տրվում է երկու դեղաչափով` 15 րոպե ընդմիջումով, 1 ժամ անց նշանակվում է աղի լուծողական լուծույթ։ Թեթև նախաճաշ թույլատրվում է լուծողականից 1,5 ժամ անց։ Բուժման ընթացքը բաղկացած է 3 ցիկլից՝ 7-10 և 12 օր ընդմիջումներով։ Այս ժամանակահատվածում սնունդը պետք է լինի վիտամիններով հարուստ։
Աքրիխին։ Բուժման մեկնարկի նախօրեին և բուժման օրը` առավոտյան, կատարել մաքրող հոգնա։ Աքրիխինի դոզան ընդունվում է դատարկ ստամոքսին 30 րոպեի ընթացքում։ Մեկ ժամ անց տրվում է աղի լուծողական լուծույթ։ Նախաճաշ՝ լուծողականից 2 ժամ անց։ Կուրս՝ 3 ցիկլ՝ 2 շաբաթ ընդմիջումներով։
Պրազիկվանտելոմ։ Հաբը պետք է ընդունել բերանային ամբողջական, առանց ծամելու, ուտելուց առաջ կամ դրա ընթացքում՝ փոքր քանակությամբ հեղուկով։ Հաբը պետք է խմել երեկոյան։ Չափաբաժինը մեկ անգամ 25 մգ է 1 կգ մարմնի քաշի համար։ Պրազիկվանտելոմը հակացուցված է 4 տարեկանից ցածր երեխաների համար։ Բուժման արդյունավետության գնահատակնը կատարվում է 1 ամիս անց, այնուհետև 6 ամիսը մեկ։


== Հայտնի մշակույթում ==
Կա մի անեկդոտ (տարբեր տարբերակներով) այն մասին, թե ինչպես է բժշկական ուսանողը քննության ժամանակ տոմս ստացել հիմենոլեպիդոզի մասին, և նա, չիմանաոլվ թեմայի վերաբերյալ որևէ բան, լատիներենից թարգմանել է այս բառը «կուսաթաղանթի ճարպակալում» և դրա հիման վրա սկսել է կառուցել [<span style="" title="Википедия:Значимость факта">նշանակությունը փաստի?</span>]։


== Նշումներ ==


== Գրականություն ==
Լերներ Պ. Մ. Գլուխ 4. Համաճարակաբանություն, հիմենոլեպիդոզի վերացման գիտական հիմքերը և դրա դեմ պայքարի փորձը Ուզբեկական ԽՍՀ-ում // Համաճարակաբանի գրառումներ. — 2010.
(9212) Կանամարու

(9212) Կանամարու (անգլ.՝ Kanamaru), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,324557 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1003 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5488 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1294,52 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,278095 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,72° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9212) Կանամարու աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Դիտակ (լեռ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դիտակ (այլ կիրառումներ)Դիտակ, լեռ Թուրքիայի Քահրամանմարաշի մարզում, Կիլիկյան Տավրոս լեռներում, Զեյթունի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրոսթիմիգ

Գրոսթիմիգ  (գերմ.՝ Großthiemig), կոմունա Գերմանիայի Բրանդենբուրգ երկրամասում։
Մտնում է Էլբա Էլստեր շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1158 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 20,10 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 12 0 62 208։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Շալիե

Շալիե (ֆր.՝ Chaliers), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 188 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.23 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18.37 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 440 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 95 կմ հարավ, Օրիյակ քաղաքից` 65 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 110 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 86-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 24։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,2 %։ 86 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 81 անձ (49 տղամարդ և 32 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (2 տղամարդ և 3 կին)։ 24 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կանտալ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Վիշնևկա (գյուղ, Բիժբուլյակսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎիշնևկաՎիշնևկա (ռուս.՝ Вишневка, բաշկիրերեն՝ Вишневка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիժբուլյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 30 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պոդսելե (գյուղ, Տյոմկինսկի շրջան)

Պոդսելե (ռուս.՝ Подселье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 14 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գունդա

Գունդա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում։ Գտնվում էր Բոհտան գետից ձախ, լեռնային վայրում, Սղերդ քաղաքից 12 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռյաբոկոնևո (գյուղ, Արբուզինկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌյաբոկոնևոՌյաբոկոնևո (ուկրաիներեն՝ Рябоконеве), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Արբուզինկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1880 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռյաբոկոնևո գյուղում բնակվում էր 476 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3121 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Օքսանա Բաուլինա

Օքսանա Բաուլինա (նոյեմբերի 1, 1979(1979-11-01), Կրասնոյարսկի երկրամաս, ԽՍՀՄ - մարտի 23, 2022(2022-03-23), Կիև, Ուկրաինա, ռուս.՝ Оксана Викторовна Баулина), ռուս լրագրող, The Insider պարբերականի թղթակից, նախկինում կոռուպցիայի դեմ պայքարի հիմնադրամի «Նավալնի Live» YouTube-ալիքի պրոդյուսեր։ Զոհվել է Կիևի գնդակոծության հետևանքով՝ Ուկրաինա Ռուսաստանի ներխուժման ժամանակ։


== Կենսագրություն ==
Նա սկսեց իր լրագրողական գործունեությունը  InStyle, Time Out և Glamour ամսագրերում։
2013 թվականին նա միացել է Ալեքսեյ Նավալնիի թիմին Մոսկվայի քաղաքապետի ընտրություններում՝ իր իսկ խոսքով, զբաղվել է ֆոտո և վիդեո քարոզչության ստեղծմամբ, այնուհետև՝ դիտորդների աշխատանքի համակարգմամբ։ 2016 թվականին նա վերադարձավ Նավալնիի ստեղծած կոռուպցիայի դեմ պայքարի հիմնադրամ՝ կատարելով «Նավալնի Live» YouTube ալիքի պրոդյուսերի պարտականությունները։ Մեկնարկել է Կակտուս առավոտյան շոուն, որը վարում էին Լյուբով Սոբոլը և Նիկոլայ Լյասկինը։ 2017 թվականի մարտի 26-ին, երբ Նավալնի Live ալիքը լուսաբանում էր Ռուսաստանում բողոքի ցույցերը, ոստիկանության և արտակարգ իրավիճակների նախարարության աշխատակիցները ընդհատեցին եթերը սկզբում հրդեհային տագնապի պատրվակով այն շենքում, որտեղ ալիքը վարձակալել էր տարածքը, Այնուհետև ռումբի մասին հաղորդագրության պատճառով։ Բաուլինան, FBK-ի մի քանի այլ աշխատակիցների հետ միասին, ձերբակալվել և հետագայում դատարանի կողմից ձերբակալվել է 7 օր՝ արվեստի 1-ին մասով։ Ռուսաստանի Դաշնության վարչական օրենսգրքի 19.3-ը (անհնազանդություն ոստիկանության աշխատակցի օրինական պահանջին)։
Հետագայում համագործակցել է «Ազատություն» ռադիոկայան»ի և «Մեդիազոնա»-ի հետ, 2020 թվականից աշխատել է «Բելսատ» հեռուստաալիքի «Վոտ տակ» նախագծում, տեղափոխվել Վարշավա։ 2021 թվականի նոյեմբերից The Insider-ի լրագրող է։
2022 թվականին Բաուլինան լուսաբանեց Ռուսաստանի ներխուժումը Ուկրաինա The Insider-ի համար։ Մարտի 11-ին նա ժամանել է Լվով, որտեղ ձայնագրել է ռուս ռազմագերիների հետ հարցազրույցները և այլ նյութեր, իսկ մարտի 19-ին տեղափոխվել է Կիև։ 2022 թվականի մարտի 23-ին Բաուլինան զեկուցեց Կիևի Պոդոլսկի շրջանի գնդակոծման հետևանքների և մարտի 21-ի գիշերը Retroville առևտրի կենտրոնի ավերման մասին։ Նա մահացել է՝ ընկնելով նոր գնդակոծության տակ, որը, ենթադրաբար, կատարվել է 120 միլիմետրանոց ականանետից՝ Հոստոմելի կամ Մոշուն գյուղի կողմից։
Մահվան կապակցությամբ ցավակցություն է հայտնել անազատության մեջ գտնվող Ալեքսեյ Նավալնին։ Անդրեյ Լոշակը Բաուլինային նվիրել է 2022 թվականի «Մասնագիտություն-լրագրող» մրցանակը՝ «Վավերագրական ֆիլմ» անվանակարգում։ Լրագրող Ալեքսեյ Կովալևը Օքսանա Բաուլինային նկարագրել է որպես «աներևակայելի համարձակ, բայց երբեք անխոհեմ կամ անպատասխանատու, միշտ առաջնորդելով իր գերմարդկային էներգիան դեպի ամենաարդար գործերը»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Пётр Верзилов (2022-03-24)։ ««Она была рада, что делает самую главную вещь, которую считала самой правильной»»։ Медуза 
Фариза Дударова (2022-03-24)։ ««Невероятно смелая, но никогда не безрассудная»»։ Новая газета 
Егор Сковорода, Елизавета Нестерова, Никита Сологуб, Агата Щеглова (2022-04-03)։ «В Варшаве сегодня прощаются с нашей коллегой Оксаной Баулиной. Что мы знаем о её гибели»։ Медиазона
Սենտ Ալբան (Էն)

Սենտ Ալբան (ֆր.՝ Saint-Alban), կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Էնի գավառի մեջ։ Պոնսեն շրջանի Բուրկ ան Բրես նահանգում։
Կոմունայի կոդը՝ 01331։


== Աշխարհագրություն ==
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 390 կմ հարավ-արևելք, դեպի հյուսիս-արևելք Լիոն քաղաք, 65 կմ է և 22 կմ հարավ-արևելք Բուրկ ան Բրեսից։


== Կլիմա ==
Կլիման կիսախոնավ է, ձմռանը ցուրտ է, իսկ ամռանը՝ տաք։ Կոմունայում անձրևներ հաճախ են լինում, հիմնականում ամռան ամիսներին։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 163 մարդ։


== Վարչակազմ ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 88 մարդկանցից 66-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 22-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 75,0 % է, 1999 թվականին՝ 69.2 %)։ 66 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 62-ը (30 տղամարդ, 32 կին), գործազուրկ է եղել 4 մարդ (2 տղամարդ և 2 կին)։ 22 պասիվներից 11 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 4-ը՝ թոշակառու, 7-ը պասիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Մոնտարոյի ֆեոդալական պալատ
Բոծի միջնադարյան ամրոցի ավերակներ
Սուրբ Ալբանի եկեղեցի
Նորտ դամ դե Կոնֆորի եկեղեցու ավերակներ


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆրանսիայի տնտեսական հետազոտությունների և վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
cassini.ehess.fr. Проверено 9 апреля 2014
Անհանգ ոտանավոր

Անհանգ ոտանավոր, չափածո ստեղծագործություն, որը չունի տողերի համահնչուն վերջավորություններ՝ հանգեր։ Այս տերմինի օգտագործումն հնարավոր է միայն այն ազգային պոեզիայի համար, որոնց համար և չափը և հանգը համարվում են համակարգի բնորոշ առանձնահատկություն։ Այսպես հին հունական պոեզիայում հանգի նման մի բան է առաջանում որպես բացառություն և ընդունված չէ սպիտակ ոտոնավորի մասին խոսել։
Անհանգ ոտանավորի օրինակ են ողջ անտիկ պոեզիան, ժողովրդական վիպերգությունները, բանահյուսական տարբեր ժանրերի ստեղծագործությունները։ Սակայն միջին դարերում էլ գրվել են անհանգ ստեղծագործություններ, հիմնականում՝ չափածո պիեսներ. օրինակ՝ Շեքսպիրի ողբերգություններն ու կատակերգությունները, Ա. Ս. Պուշկինի «Բորիս Գոդունովը» և այլն։ Ժամանակակից անհանգ չափածոն պայմանականորեն կոչվում է նաև սպիտակ ոտանավոր։ Սպիտակ ոտանավորի օրինակներ ունեն Ե. Չարենցը, Պ. Սևակը, Վ. Դավթյանը և ուրիշներ։


== Տես նաև ==
Արձակ
Տաղաչափություն
Ազատ ոտանավոր
Բանաստեղծություն


== Աղբյուրներ ==
Белый стих // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона։ В 86 томах (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
Էդ. Ջրբաշյան, Հ. Մախչանյան, Գրականագիտական բառարան, էջ 18
Փռշնի լերկատերև

Փռշնի լերկատերև (լատ.՝ Celtis glabrata), թեղազգիների ընտանիքի փռշնի ցեղի բույս։ 


== Նկարագրություն ==
Փոքր ծառ կամ խոշոր թուփ է՝ 3-5 մ բարձրությամբ, բաց գորշավուն, երիտասարդ ընձյուղներով։ Տերևները ձվաձև են կամ ռոմբաձև, ամուր, անհավասարակողմ (թփանման ձևերինը գրեթե սրտանման), մանր անհավասարաչափ ատամնասղոցաեզր, վերևից բաց կանաչավուն, ներքևից բաց գույնի, երկու կողմից էլ մերկ, 4֊7 սմ երկարությամբ, 4 սմ լայնությամբ, մերկ կոթունավոր։ Պտուղը կնճռոտ է, նարնջադեղին կամ կարմրավուն, ծածկված կապտավուն խավով։ Պտղակոթունները ևս լերկ են, 1 -2 սմ երկարությամբ (ավելի երկար, քան տերևակոթունները)։ Կորիզը թեթևակի կնճռոտ է, կլորավուն։ Ծաղկում է մարտ-ապրիլ ամիսներին, պտուղները հասունանում են սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Կովկասում, Ղրիմում, սևծովյան ափերին, լեռնալանջերին և ժայռուտներում։ Հայաստանի տարածքում հանդիպում է Արագածի լեռնային զանգվածում, Վայքում, Արարատյան դաշտում, Մեղրիում և Զանգեզուրում, որտեղ աճում է քարքարոտ լեռնալանջերին, ծովի մակերևույթից 2000 մ բարձրության վրա։


== Կիրառություն ==
Դեկորատիվ հատկանիշներով առանձնապես աչքի չի ընկնում։


== Ծանոթագրություններ ==
Բեն 10

Բեն 10 (անգլ.՝ Ben 10), ամերիկական մուլտֆիլմ, որը ստեղծվել է Cartoon Network Studios կազմակերպությունում և «Man of Action» ստեղծագործական խմբի շնորհիվ (խմբի անդամներն են՝ Դունկան Ռուլը, Ջո Քեյսին, Ջո Քելլին և Ստիվեն Տի Սիգալեն)։ Առաջին սերիան նկարահանվել է 2005 թվականի դեկտեմբերի 27-ին, որպես Cartoon Network շաբաթօրյա ծրագրի մաս։ Երկրորդ սերիան ցուցադրվել է Cartoon Network ծրագրի ժամանակ, ուրբաթ օրը 2006 թվականի հունվարի 13-ին, հենց այդ օրն էլ առաջին և երկրորդ սերիաները ցուցադրվել են միմյանց հաջորդելով։ Սերիալի հիմնական երգը գրվել է Էնդի Ստյորմերի կողմից (անգլ.՝ Andy Sturmer), որը կատարել է երգչուհի Մոկսը։ Սերիալը կրկնօրինակվել է ռուսերենով (2005 թվականի փետրվարից) Videofilm International Ltd կինոստուդիայում Cartoon Network-ի պահանջով.ռուսական տարբերակի հեղինակն ու ռեժիսորը հանդիսանում է Տատյանա Սոբլը (Խվոստիկովան)։ Երգի ռուսերեն բառերի հեղինակն է՝ Անդրեյ Կաշկերը (իսպ՝. Բորիս Սոլտանովը)։


== Սյուժե ==
Տասնամյա Բեն Թենիսոնը, նրան հասակակից զարմուհի Գվենը և նրանց խորհրդավոր պապիկ՝ Մակսը, դպրոցական արձակուրդներին գնում են Կեմպինգ (ամառային ճամբար)՝ հանգստանալու բնության գրկում։ Բենը միայն ձանձրույթ էր ակնկալում նման ժամանցից, սակայն անտառում հենց առաջին գիշերը, նա գտնում է օտար սարք՝ Օմինիտրիքս անունով, որը նման էր ձեռքի ժամացույցի և որի շնորհիվ նա կարող էր վերածվել տիեզերքի 10 լավագույն հերոսներից մեկին, ովքեր օժտված էին եզակի կարողություններով։ Ժամանակի ընթացքում լավագույն հերոսների թիվը Օմինիտրիքսում կմեծանա։
Օտար ժամացույց՝ Օմինիտրիքսը, կլանում է իր մեջ Բենի ԴՆԹ-ն և չնայած իր փոքր տարիքին, նա դառնում է Երկիր մոլորակի պաշտպան, պայքարում է հանցագործների և օտար զավթիչների դեմ։ Նրա, քույրիկի և պապիկի համար ամառային արձակուրդները վերածվում են մեծ արկածի։
Բայց շուտով նա բախվում է ուժեղ թշնամու՝ Վիլգակսի հետ, ով ուզում էր այդ սարքի օգնությամբ տիրանալ ամբողջ տիեզերքին։ Բենը կհանդիպի ժամացույցը ստեղծող՝ Ազիմուսի հետ, նրա զարմուհի Գվենը ձեռք կբերի մոգական ունակություն, իսկ պապիկ Մակսը՝ կբացահայտի իր կարևոր գաղտնիքը։
Նրանք երեքով ճանապարհորդում են ամբողջ աշխարհով և երկիրը փրկում այլևայլ օտար ոճրագործներից։


== Արտաքին հղումներ ==
«Բեն-10»(անգլ.) անգլիական կայքCartoon Network
«Բեն-10» Archived 2015-04-22 at the Wayback Machine. ռուսական կայք Cartoon Network
«ԲԵն-10»(անգլ.) կայքում Big Cartoon DataBase
Խաչաղբյուր (լեռ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խաչաղբյուր (այլ կիրառումներ)Խաչաղբյուր, լեռնագագաթ Հայաստանի Լոռու և Տավուշի մարզերի սահմանագլխին, Գուգարաց լեռներում, Ահնիձոր գյուղից 2,5 կմ արևելք։ Ունի 2119 մ բարձրություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Նավոլոկ (գյուղ, Օկուլովսկի շրջան)

Նավոլոկ (ռուս.՝ Наволок), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բորսկի շրջան

Բորսկի շրջան (ռուս.՝ Борский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սամարայի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բորսկոե։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2103 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 24434 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11,62 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Նովոզիրիկովո

Նովոզիրիկովո (ռուս.՝ Новозириково, բաշկիրերեն՝ Яңы Ерек), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 119 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հոլցգյունց

Հոլցգյունց  (գերմ.՝ Holzgünz), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում՝ Ներքին Ալգոյ շրջան։ Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական օկրուգին։ Բնակչությունը կազմում է 1189 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010)։ Զբաղեցնում է 12,10 կմ² մակերես։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 78 151։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ուգի

Ուգի (անգլ.՝ Uggie, փետրվարի 14, 2002(2002-02-14), Ֆլորիդա, ԱՄՆ - օգոստոսի 7, 2015(2015-08-07), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի շուն, կինոդերասան։ Ավելի հայտնի է «Արտիստը» և «Ջուր փղերի համար» ֆիլմերում կատարած դերի համար։


== Կենսագրություն ==
Ուգին առաջին շունն էր, որ արժանացել էր «Ոսկե վզնոց» մրցանակին, ստանալով «Օսկար»-ին նմանօրինակ մրցանակ։
2011 թվականին Կաննի կինոփառատոնում ճանաչվել է լավագույն շուն դերասան, «Արտիստը» ֆիլմի համար և արժանացել է PALM DOG Award մրցանակի։
2012 թվականի հոկտեմբերին նրա «Ուգիի իմ պատմությունը» հուշագրությունը տպագրվել է ԱՄՆ-ում, Մեծ Բրիտանիայում և Ֆրանսիայում։
Ուգին խնդիրներ ուներ շականակագեղձի հետ, ինչի պատճառով նրան քնեցրին՝ տիրոջ որոշմամբ։


== Մահ ==
Ուգիին քնեցրել են 13 տարեկանում, 2015 թվականի օգոստոսի 7-ին, շագանակագեղձի ուռուծք ստանալուց հետո։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուգի Internet Movie Database կայքում
Uggie's Twitter
(8920) 1996 VZ29

(8920) 1996 VZ29, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի նոյեմբերի 7-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,359494 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,973 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7459 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1323,81 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,271942 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,37° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8920) 1996 VZ29 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սմիռնովի նրբանցք (Տագանրոգ)

Սմիռնովի նրբանցք (ռուս.՝ Смирновский переулок), նրբանցք ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի կենտրոնական պատմական մասում։ Անվանված է բանվոր բոլշևիկ Վլադիմիր Սմիռնովի պատվին։


== Աշխարհագրություն ==
Սկսվում է Ֆրունզեի փողոցից (Ապստամբության հրապարակ) և ձգվում հյուսիս-արևելքից դեպի հարավ-արևմուտք` մինչև ծովափ։ Երկարությունը 2580 մ է։ Տների համարակալումը սկսվում է Ֆրունզեի փողոցից։ Տրամվայի գծերն անցկացված են Ֆրունզեի փողոցից մինչև Ինստրումենտալնայա փողոց։


== Պատմություն ==
Նրբանցքն անվանվել է ի պատիվ բանվոր բոլշևիկ Վլադիմիր Սմիռնովի 1922 թվականին։ Նախկինում կոչվել է Կլադբիշչենսկի (Գերեզմանոցային)` մերձակայքում գտնվող քաղաքային հին գերեզմանոցի պատճառով (թաղումների համար փակվել է 1971 թվականին)։ Նախկինում նրբանցքը կոչվել է նաև Բարյերնի, իսկ գերմանական օկուպացիայի ժամանակ` Սևաստոպոլսկի)։


== Նրբանցքում գտնվում են ==
«Ռադուգա» ապրանքային շուկա
«Ռադուգա» մարզադաշտ
Տագանրոգի կաթի գործարան
Կլոր շենք` Ալեքսանդրի փողոց, 107 (Սմիռնովի նրբանցքի և Ալեքսանդրի փողոցի անկյուն)
Տրամվայի-տրոլեյբուսի վարչություն՝ Սմիռնովի նրբանցք, 52
Աղյուսի գործարան՝ Սմիռնովի նրբանցք, 118


== Հուշարձաններ ==
Սմիռնովի նրբանցքի և Ալեքսանդրի փողոցի խաչմերուկում տեղադրված է Վ. Ս. Սմիռնովի կիսանդրին։ Հուշարձանի առաջին տարբերակը բացվել է 1958 թվականի հունվարին՝ քաղաքում խորհրդային իշխանություններ հաստատելու 40-ամյակի առթիվ։ Կիսանդրու հեղինակը քանդակագործ Վալենտինա Ռուսոն էր։ 1980 թվականին կիսանդրին փոխարինվեց քանդակագործ Բ. Չարկինի նոր ստեղծագործությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Երևանի թիվ 144 հիմնական դպրոց

Երևանի թիվ 144 հիմնական դպրոց, ուսումնական հաստատություն Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանում։ Հիմնադրվել է 1969 թվականին Վերին Շենգավիթ թաղամասում։ Աշակերտների թիվը՝ 20։
1969 թվականի սեպտեմբերից մինչև 1977 թվականի սեպտեմբերը դպրոցի տնօրենն է եղել Վարդուհի Բախշինյանը, 1977 թվականի սեպտեմբերից մինչև 1993 թվականի սեպտեմբերը՝ Կիմ Ամարյանը։ Դպրոցի ներկայիս տնօրենն է Կարինե Գասպարյանը։
Դպրոցն անվանակոչված չէ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոնտոս (դիցաբանություն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պոնտոս (այլ կիրառումներ)Պոնտոս, Պոնտուս (հին հունարեն՝ Πόντος — "ծով"), հին հունական դիցաբանության մեջ, ներքին, խորքային ծովի անձնավորող Սկզբնական աստվածություն է, Գեայի ծնունդ։ Ըստ Հետիադոսի Պոնտոսը հայր չի ունեցել։ Երկրի և Պոնտոսի միությունից ծնվել են ծերունի Ներեոսը, ծովային հսկա Թավմասը, փոթորկոտ ծովի տիրակալ Փորկիսը և Կետոին ու Եվրիբիա տիտանուհիները։ Օլիմպոսյան կրոնում Պոնտոսը գրավում է երկրորդական տեղ։

 
Հռոմական խճանկարի վրա նա պատկերված է որպես ծովից բարձրացող, մեծ գլխով, ծովախեցգետնի ճիրաններով-եղջյուրներով, ջրային մոխրագույն մորուքով զարդարված հաղթանդամ տղամարդ։
Հեսիոդոսի համար Պոնտոսն ավել էր քան ծովի մարմնավորում։
Երբեմն նրան համեմատում են տիտան Օվկիանոսի հետ, որը ավելի մեծ հարգանք էր վայելում հույների մոտ, քան Պոնտոսը։


== Տոհմածառ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
PONTOS
Սլոբոդա (գյուղ, Նովոսելիցայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍլոբոդաՍլոբոդա (ուկրաիներեն՝ Слобода), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Նովոսելիցայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սլոբոդա գյուղում բնակվում էր 855 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ագարակ (Ակնի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ագարակ (այլ կիրառումներ)Ագարակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Ակնի գավառակում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գևորգյան Վարդան Ֆերդինանտի

Գևորգյան Վարդան Ֆերդինանտի(1966թ., ք. Սիսիան), ՀՅԴ կուսակցության անդամ, քաղաքական գործիչ


== Կյանքը ==
Վարդան Գևորգյանը ծնվել 1966թ.-ին Սիսիան քաղաքում։
Երբ ժայթքեց 88-ի Ղարաբաղյան հզոր շարժումը, Վարդան Գևորգյանը չէր կարող միայն կողքից դիտողի դերում լինել։ Շարժման առաջին օրերին, երբ ժողովրդի մեծ մասը դեռևս հավատում էր, որ Մոսկվան դրական լուծում կտա հարցին, քչերն էին գիտակցում, որ միայն զենքով և ուժով կարելի է Ադրբեջանին արդարություն ու խաղաղություն պարտադրել։ Վարդան Գևորգյանն այդ քչերից մեկն էր։
1988թ.-ին Վարդան Գևորգյանը մտավ Սիսիանի կամավորական ջոկատ։ 1990թ.-ից նա դարձավ ՀՀ հատուկ գնդի` Սիսական ջոկատի մարտիկ։ Նույն թվականին անդամագրվեց Հայ Հեղափոխական Դաշնակցությանը, այն միակ քաղաքական ուժին, որն իր բոլոր հնարավորությունները նետել էր պատերազմի դաշտ։ Իր մարտական ընկերների հետ միասին են անցել ռազմադաշտի տարբեր ուղղություններով։ Նրա ստացած պարգևներն ու շքանշանները մարտական կենսագրության վկայականն են։
1997թ.-ից բնակության է տեղափոխվել մայրաքաղաք Երևան, սակայն հարազատ Սյունյաց աշխարհի հետ նրա անմիջական կապը երբեք չի դադարել։
Վարդան Գևորգյանը հետպատերազմյան տարիներին զբաղվել է գործարարությամբ՝ ավելի քան 200 աշխատատեղ ստեղծելով գործազրկության վհատեցնող թվեր գրանցող մեր երկրում։
Վարդան Գևորգյանն ամուսնացած է, ունի երեք զավակ, որոնց մեծացրել ու դաստիարակել է որպես իսկական հայ երիտասարդներ, որպես ՀՀ հպարտ քաղաքացիներ։
Չնայած ոչ երիտասարդ տարիքին՝ 2016թ.-ի ապրիլին Վարդան Գևորգյանն ընկերների հետ մեկ անգամ էլ մարտադաշտում հայտնվեց, երբ Ադրբեջանը կրկին պատերազմական գործողություններ ծավալեց Արցախի սահմաններին։ Գնաց, որ իր մարտական փորձով օգնի, թիկունք կանգնի մեր հերոս զինվորներին, իսկ տեղն եկած պահին առաջ անցնի։


== Պարգևներ ==
1.      «Արիության համար» մեդալ
2.      «Վազգեն Սարգսյան» մեդալ
3.      «Մարշալ Բաղրամյանի անվան» մեդալ
4.      «Ազատագրում» մեդալ
5.      «Մայրական երախտագիտության» մեդալ
6.      «Մարտական գործողությունների մասնակից» կրծքանշան
7.      «Հայաստանի երկրապահ» հուշամեդալ