armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Էլեա (Էոլիդա)

Էլեա (հին հունարեն՝ Ἐλαία, լատ.՝ Elaea), հնագույն ափամերձ քաղաք Էոլիդայում, Փոքր Ասիայի արևմուտքում, Պերգամոնի նավահանգստում։                         


== Պատմություն ==
Ըստ Ստրաբոնի՝ եղել է աթենական գաղութ, որը հիմնել է Մենեսթեոսը՝ Տրոյական պատերազմից վերադառնալուց հետո։                            
Էլեան գտնվել է Կայիկ գետի ակունքից (այժմ՝ Բագիր) 12 ասպարեզ դեպի հարավ՝ Էլեական ծոցի ափին (այժմ՝ Չանդարլի)։ Կոչվել է նաև Կիդենիս (հին հունարեն՝ Κιδαινίς)։ Եղել է առաջին Աթենական ծովային միության կազմում։                         
Էլեան գրավվել է Ալեքսանդր Մակեդոնացու կողմից, հետագայում պատկանել է Պերգամոնի թագավորությանը։ Հելլենիստական ժամանակաշրջանում հայտնի է եղել որպես Պերգամոնի նավահանգիստ։ Մ.թ.ա․190 թվականին գրավվել է Անտիոքոս III Մեծի կողմից, ապա, մ.թ.ա. 156 թվականին՝ Պրուսիոս I-ի, իսկ մ․ թ․ 90 թվականին ավերվել է երկրաշարժից։                         
Ըստ Պավսանիասի՝ Էլեայում է գտնվել Տերսանդրի արձանը։                         
Հռոմեական ժամանակաշրջանում Էլեայում մետաղադրամներ են հատվել Մենեսթեոսի գլխով և անունով։ Արձանագրությունից հայտնի է դառնում, որ 2-րդ դարում Էլեայում է գտնվել Ասկլեպիոսի սրբավայրը, պրիտանեումը և թագավորական նստավայրը։ Քաղաքը գոյատևել է մինչև XII դարը։ Էլեայում գործել է Եփեսոսի թեմի նստավայրրը։                         
Հայտնի են էլեացի երեք եպիսկոպոսներ՝ Եսայի (451), Օլվիան (787) և Թեոդուլոս (XII դ.)։ IX դարում Էլեայում է ծնվել Սուրբ Պողոս Լատրացին (մահ. 955 կամ 956)։ Ժամանակակից քաղաքից երեք կիլոմետր հարավ պահպանվել են Զեյթինդաղ քաղաքի պարիսպների և նավահանգստի ավերակները։                        


== Գրականություն ==
Обнорский, Николай Петрович (1890–1907)։ «Элея»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ 
Pétridès, Sophron en:s:Catholic Encyclopedia (1913)/Elæa // Catholic Encyclopedia / Charles George Herbermann. — New York: Robert Appleton Company, 1909. — Vol. 5.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Elaea
Մեժևոե (գյուղ, Յասինովատսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄեժևոեՄեժևոե (ուկրաիներեն՝ Межове), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Յասինովատսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մեժևոե գյուղում բնակվում էր 36 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆոնդի

Ֆոնդի (իտալ.` Fondi), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո մարզի Լատինա գավառում։ 
Բնակչությունը` 34910 մարդ (2004), բնակչության խտությունը՝ 222 մարդ/կմ², տարածքը՝ 142 կմ², փոստային ինդեքսը՝ 04022, հեռախոսային կոդը՝ 0771։


== Քույր քաղաքներ ==
 Դաչաու
 Վորդիզլավ Սիլեսիան


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
(7343) Օկեղեմ

(7343) Օկեղեմ (անգլ.՝ Ockeghem), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի ապրիլի 4-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,192648 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8881 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4972 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1185,91 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,303564 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,96° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7343) Օկեղեմ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կուբյակովո (գյուղ, Ուչալինսկի շրջան)

Կուբյակովո (ռուս.՝ Кубяково, բաշկիրերեն՝ Көбәк), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուչալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սրիչ

Սրիչ, մատիտները սրելու հեշտ հարմարանք։ Գոյություն ունեն տարբեր կառուցվածքով սրիչներ՝ սկսած ձեռքի սրիչից, որը կարող է տեղավորվել գրպանում կամ գրչատուփում, վերջացրած մեծ չափերի սրիչներով (մեխանիկական և էլեկտրոնային), որոնք տեղադրվում են գրասենյակներում սեղանների վրա։ Վերջիններս միշտ ունենում են ինչ-որ հատուկ մաս մատիտի տաշեղները պահելու համար (լինում են նաև որոշ գրպանի սրիչների վրա)։ Սրիչները օգտագործելիս կատարվում է առաջ գնացող կամ պտտող շարժումներ։ 


== Պատմություն ==

Մինչ սրիչների հայտնագործումը մատիտները սրում էին դանակով։ Մատիտների սրիչները այդ խնդիրը կատարեցին ավելի հեշտ և ավելի հավասարաչափ։ Մատիտների հատուկ տեսակներ կան, ինչպես օրինակ ատաղձագործական մատիտը, սովորաբար սրում են դանակով, քանի որ ունեն հարթ ձև։
Ֆրանսիացի մաթեմատիկոս Բեռնարդ Լասսիմոնը 1838 թվականին մատիտների սրիչի համար ստացել է առաջին արտոնագիրը (French patent № 2444). Առաջին ամերիկական մատիտների սրիչը արտոնագրվել է Ուոլտեր Էդվարդ Ֆոստերի կողմից 1855 թվականին։. Գրասենյակների համար էլեկտրոնային մատիտների սրիչները ստեղծվել են 1917 թվականին։.
Ժամանակակից սրիչներն ունեն գույների և ձևերի լայն ասպեկտ։


== Ծանոթագրություններ ==
25 կիլոմետր

25 կիլոմետր (ռուս.՝ 25 километр), գյուղ Ռուսաստանի Մուրմանսկի մարզի Մոնչեգորսկի քաղաքային օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 255 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Քվեդա Սաքարա

Քվեդա Սաքարա (վրաց.՝ ქვედა საქარა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Զեստափոնի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1989 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Էլ-ուսուցում

E-learning-ը կամ Է-ուսուցումը ընդգրկում է էլեկտրոնիկայով աջակցվող ուսման և դասավանդման բոլոր ձևերը։ 
Ինֆորմացիան և կապի համակարգերը, անկախ նրանից ցանցային ուսուցում է, թե ոչ, ծառայում են որպես հատուկ միջոցներ իրականացնելու ուսուցման գործընթացը։


== Շուկա ==
Համաշխարհային e-learning ինդուստրիան ամենահամեստ հաշվարկներով գնահատվում է ավելի քան $48 բիլիոն դոլար։ 
Համացանցի և մուլտիմեդիա տեխնոլոգիաների զարգացումը է-ուսուցման հիմնական հնարավորություն ընձեռնողներն են էլեկտրոնային ուսուցման հինգ առանցքային սեկտորների՝ խորհրդատվություն, բովանդակություն, տեխնոլոգիաներ, ծառայություններ և աջակցություն, համար 
:


=== Բարձրագույն կրթություն ===
Արդեն 2006 թ Միացյալ Նահանգների բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում 3.5 միլիոն ուսանող մասնակցում էր on-line ուսուցմանը։ 
Այսպիսով կարելի է ասել, որ e-learning-ը արագորեն զարգանում է և դառնում գերակշռող ձև բարձրագույն կրթության ոլորտում, գոնե Միացյալ Նահանգներում։
Համաձայն Sloan հիմնադրամի զեկույցների, նրանց թիվը տարեկան աճում էր մոտ 12–14 տոկոսով։ 


=== K–12 ուսում ===
E-learning-ը օգտագործվում է նաև Միացյալ Նահանգների պետական K–12 դպրոցներում։ Մի քանի նահանգներում կիբեր և վիրտուալ դպրոց սկզբունքները E-learning-ի համար կիրառվում են համատարած։


=== Կորպորատիվ ===
E-Learning-ից այժմ օգտվում են տարբեր ձեռնարկություններ, իրենց աշխատակիցներին և հաճախորդներին տեղեկացնելու և ուսուցանելու համար։ Էլեկտրոնային ուսուցումը հատկապես արդյունավետ է ձեռնարկությունների մեծ շղթա ունեցող ընկերությունների համար։ 


== Պատմություն ==
1960ականների սկզբում Ստենֆորդի համալսարանի հոգեբանության պրոֆեսորներ Պատրիկ Սապիսը և Ռիչարդ Ատկինսոնը Իստ Պալո Ալտո, Կալիֆորնիա տարրական դպրոցում փորձեցին կոմպյուտերների օգնությամբ երեխաներին մաթեմատիկա և ընթերցանություն ուսուցանել։ Ստենֆորդի Կրթական ծրագիր օժտված պատանիների համար սկիզբ է առել այդ վաղ փորձերից։


=== E-Learning 2.0 ===
Վաղ էլ-ուսուցման համակարգերը հիմնված կոմպյուտերային ուսուցողական ծրագրերի վրա ավտոլիտար էին, ի տարբերություն ավելի ուշ մշակված միասնական կոմպյուտերային ուսուցման, որը խրախուսում է գիտելիքի համատեղ զարգացումը։
Ավանդական Էլ-ուսուցում 2.0 համակարգերը հիմնված են հրահանգների վրա։ Ի հակադրություն նոր էլ-ուսուցման համակարգերը կարևորում են սոցիալական ուսուցումը, սոցիալական մանկավարժությունը և օգտագործում են սոցիալական ծրագրային փաթեթները, ինչպիսիք են՝ բլոգերը, վիքիները։


== Ծանոթագրություններ ==


=== Արտաքին հղումներ ===
ՀՀ ԳԱԱ Գիտակրթական միջազգային կենտրոնի հեռաուսուցման հարթակ
Վլադիմիր Ներկարարյան (պատմաբան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վլադիմիր Ներկարարյան (այլ կիրառումներ)Վլադիմիր Նիկողոսի Ներկարարյան (հունվարի 15, 1914(1914-01-15), Լեռնապատ, Ալեքսանդրապոլի գավառ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 18, 1994(1994-12-18)), հայ խորհրդային պատմաբան, պատմական գիտությունների դոկտոր (1969), պրոֆեսոր (1971)։ ԽՄԿԿ անդամ 1940 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Վլադիմիր Ներկարարյանը ծնվել է 1914 թվականի հունվարի 15-ին Հաջիղարա (այժմ՝ Լեռնապատ) գյուղում։ Ավարտել է Երևանի համալսարանի պատմության ֆակուլտետը (1946)։ Մասնակցել է 1941-1945 թվականների Հայրենական Մեծ պատերազմին։ 1950-1978 թվականներին աշխատել է ԽՄԿԿ Կենտկոմին կից մարքսիզմ-լենինիզմի ինստիտուտի հայկական մասնաճյուղում (տնօրենի տեղակալ արխիվի, ապա՝ գիտության գծով, պատմության սեկտորի վարիչ)։ 1978 թվականից համալսարանի պրոֆեսոր է։ Գիտական աշխատությունները վերաբերում են ԽՄԿԿ, Անդրկովկասում և Հայաստանում հեղափոխական շարժումների և կոմունիստական կազմակերպությունների պատմության հարցերին։ ՌՍԴԲՊ բոլշևիկյան կազմակերպությունները և ոեոլյուցիոն շարժումները Լոռում 1905-1907 թվականներին։ Հայաստանի կոմունիստական կուսակցությունը ժողովրդական տնտեսության վերականգնման ժամանակաշրջանում 1921-1925 թվականներին։ Հայաստանի կոմունիստական կուսակցության պայքարը երկրի ինդուստրացման և գյուղատնտեսության սոցիալիստական վերակառուցման համար (1926-1929 թվականներին)։


== Աշխատություններ ==
ՌՍԴԲՊ բոլշևիկյան կազմակերպությունները և ռևոլյուցիոն շարժումները Լոռում 1905-1907 թվականներին: 1955։
Հովհաննես Սարուխանյան: 1955։
Հայաստանի կոմունիստական պարտիան ժողովրդական տնտեսության վերականգնման ժամանակաշրջանում (1921-1925թթ.): 1956:
Հայաստանի կոմունիստական պարտիայի երրորդ համագումարը, (1924 թ. մայիս): 1958։
Հայաստանի կոմունիստական պարտիայի 4-րդ համագումարը: 1962։
О некоторых закономерностях и особенностях строительства социализма в Армении. 1967.


== Արտաքին հղումներ ==
Հոդվածների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 768


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Մանյակ (այլ կիրառումներ)

Մանյակ, կարող է վերաբերել՝

Մանյակ - վզնոց, կանացի պարանոցի զարդ
Մանյակ - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կրասնոկամսկի շրջանի կազմում
Կովալևսկի (Զիմովնիկի շրջան)

Կովալևսկի (ռուս.՝ Ковалевский), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Զիմովնիկի շրջանում։ Մտնում է Լենինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Մոլոդիյա

Մոլոդիյա (ուկրաիներեն՝ Молодія), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Գլիբոկայայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Պլայ Կուզմինա։
2001 թվականի տվյալներով Մոլոդիյա գյուղում բնակվում էր 3 822 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կոգուլա (գյուղ, Կեռլա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոգուլաԿոգուլա (էստ․՝ Kogula), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Կեռլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 19 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Վերա Անդրիյանենկո

Վերա Իվանովնա Անդրիյանենկո (ուկրաիներեն՝ Віра Іванівна Андріяненко, մարտի 21, 1946(1946-03-21), Հադրութ, Հադրութի շրջան - օգոստոսի 31, 2016(2016-08-31), Լուգանսկ), խորհրդային ուկրաինացի օպերային երգչուհի։ Ուկրաինայի ժողովրդական արտիստ (1993), Լուգանսկի պատվավոր քաղաքացի, բազմաթիվ վոկալ մրցույթների դափնեկիր։ Ապրել է Լուգանսկ քաղաքում։


== Կենսագրություն ==
Վերա Իվանովնան ծնվել է Հադրութ քաղաքում։ Ավարտել է Ալմա-Աթա կոնսերվատորիան։ 1975 թվականից եղել է Լուգանսկի մարզային ֆիլհարմոնիայի մենակատար, դարձել բազմաթիվ վոկալ մրցույթների  դափնեկիր և հաղթող։ 1977 թվականին աշխատել է ուկրաինական երգի 1-ին միջազգային մրցույթի «Երիտասարդ գվարդիա» ժյուրիի կազմում։
Հյուրախաղերով հանդես է եկել Ուկրաինայում, Ռուսաստանում, Բելառուսում, Մերձբալթիկայում, Հունգարիայում, Բուլղարիայում, Ֆրանսիայում, Անգլիայում, Իտալիայում, Իսպանիայում, Թուրքիայում։ Եղել է Լուգանսկի Տ. Շևչենկոյի անվան մանկավարժական ինստիտուտի երաժշտության և մանկավարժական ֆակուլտետի դոցենտ, Արևելաուկրաինական ազգային համալսարանի պրոֆեսոր։ Դասավանդել է Լուգանսկի մշակույթի և արվեստի պետական ինստիտուտում։ Վերա Իվանովնան եղել է Յուրի Բոգատիկովի անվան բարեգործական մշակութային հիմնադրամի  նախագահը։


== Գործունեություն ==
Երգչուհու երգացանկում տեղ են գտել Ջովաննի Բատիստա Պերգոլեզիի, Քրիստոֆ Վիլիբալդ Գլյուկի, Կլոդ Դեբյուսիի, Մորիս Ռավելի, Նիկոլայ Ռիմսկի-Կորսակովի կամերային ստեղծագործությունները։ Վոկալ երգացանկում ընդգրկված են եղել  ուկրաինական և ռուսական ժողովրդական երգեր, Ֆեոդոր Նադենկոյի, Ալեքսանդր Ժուրբինի, Լև Կոլոդուբի, Լես Դիչկոյի ռոմանսները։


== Պարգևներ, կոչումներ ==
Ուկրաինայի ժողովրդական արտիստ, 1993
Լուգանսկի պատվավոր քաղաքացի
Միջինասիական հանրապետությունների և Ղազախստանի միջազգային մրցույթի հաղթող, Ֆրունզե, 1972
Կամերային երգիչների հանրապետական «Ոսկե աշուն», մրցույթի հաղթող, Կիև, 1979
Գլինկայի անվան վոկալիստների համամիութենական մրցույթի հաղթող, Թբիլիսի, 1975
Վորոշիլովգրադի կոմերտմիության դափնեկիր, Վորոշիլովգրադ, 1984


== Գրականություն ==
Вони прославили наш край. - Луганськ: Світлиця, 1998. - С. 26
Г. С. Довнар, В. С. Волков. Отцы и правнуки Луганска. - Луганск
Спектор В. Мелодия на два голоса в контексте жизни и любви. РАКУРС-плюс. - 2005. - № 56. - С. 8
Парамоненко Л. Дарить счастье людям. ЭКСПРЕСС-КЛУБ. - 2006. - № 10. - С. 10
Стрельцова Р. Весна певицы продолжается. ЭКСПРЕСС-КЛУБ. - 2006. - № 18. - С. 4
Чубенко М. И жена, и мать, и народная артистка Украины. ЗАКРЫТЫЙ КЛУБ. - 2006. - № 5. - С. 2
Спектор В. Мелодия на два голоса в контексте жизни и любви. ЖИЗНЬ ЛУГАНСКА. - 2006. - № 46. - С. 5
Միհրան Բաստանջյան

Միհրան Միհրանի Բաստանջյան (1913, Սուխում, Սուխումի օկրուգ, Ռուսական կայսրություն - 1958, Սուխում, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողությունների մասնակից, Խորհրդային Միության հերոս (փետրվարի 22, 1944 թվական), կարմիրբանակային։


== Կենսագրություն ==
Միհրան Բաստանջյանը ծնվել է 1913 թվականին Ռուսական կայսրության Քութայիսի նահանգի Սուխում քաղաքում (այժմ Աբխազիայի ինքնահռչակ և մասամբ ճանաչված հանրապետության մայրաքաղաքը)՝ աշխատավորի ընտանիքում։ Ավարտել է միջնակարգ դպրոցը, աշխատել գործարանում։
1941 թվականի վերջին կամավոր անդամագրվել է Կարմիր բանակի շարքերում, որի կազմում 1942 թվականից եղել է Գերմանա-խորհրդային պատերազմի մարտադաշտերում։ Ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Կովկասի, Ուկրաինայի և Բելառուսի մարտերում, եղել Ստալինգրադի ճակատամարտի մասնակից։ Մարտերի ժամանակ ցուցաբերել է արիություն և հերոսություն։ Հատկապես աչքի է ընկել Դնեպրի ուժեղացման գործողության ժամանակ։ 1943 թվականի նոյեմբերի 26-ին Դնեպրով անցնելու ժամանակ 333-րդ Կարմրադրոշ Սինելնիկովյան դիվիզիայի 1118-րդ հրաձգային գնդի 1-ին հրաձգային գումարտակի մարտիկ շարքային Բաստանջյանը, ոչնչացնելով առաջնորդող պահակախումբը, սկսեց առաջ շարժվել։ Հակառակորդն անսպասելի անցավ հակագրոհի, սակայն չհուսահատվելով և խուճապի չմատնվելով՝ շարքայինը, գտնվելով գումարտակի ձախ թևում, կազմակերպեց թևի պաշտպանությունը՝ հետ մղելով թշնամու երեք հակագրոհ։ Այդ կերպ նա թույլ չտվեց թշնամուն մասնատել գումարտակը։
1943 թվականի նոյեմբերի 27-ին՝ գերմանական զորքերի հարձակման ժամանակ, Բաստանջյանը ստորաբաժանումում հակագրոհ սկսեց և հետ մղեց թշմանու առաջխաղացումը։ Ստորաբաժանման գործողությունների արդյունքում հակառակորդը մարտի դաշտում թողեց ավելի քան 1000 սպանված զինվոր և սպա։
Պատերազմից հետո Միհրան Բաստանջյանը վերադարձավ Սուխումի, որտեղ 1958 թվականին՝ 45 տարեկան հասակում, հանկարծամահ եղավ։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
Միհրան Բաստանջյանի զինվորական հմտությունները աննկատ չմնացին․ 1943 թվականի նոյեմբերի 30-ին զինվորական ղեկավարության առաջարկով շարքայինը ներկայացվեց պարգևատրման՝ Խորհրդային Միության բարձրագույն պարգևով։
1944 թվականի փետրվարի 22-ին ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության հրամանագրով «ռազմաճակատում գերմանական ֆաշիստական ​​զավթիչների դեմ պայքարում հրամանատարական մարտական առաջադրանքների օրինակելի կատարման և ցուցաբերած քաջության ու հերոսության համար» շարքային Միհրան Միհրանի Բաստանջյանին շնորհվեց Խորհրդային Միության հերոսի կոչում՝ պարգևատրվելով Լենինի շքանշանով և «Ոսկե աստղ» մեդալով (№ 3444)։


=== Շքանշաններ ===
Լենինի շքանշան
Շքանշան «Ստալինգրադի պաշտպանության համար»
այլ շքանշաններ


== Տես նաև ==
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ Խորհրդային Միության հերոսի կոչում ստացած հայերի ցանկ
Հայրենական մեծ պատերազմ
Ստալինգրադի ճակատամարտ
Սուրեն Պետրոսյան (զինվորական գործիչ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Амирханян М. Д. Армяне — Герои Советского Союза. — Ереван, 2005. — 202 с. — ISBN 99930-4-342-7
Саркисян С. Т. Энциклопедия Арцах-Карабаха. Спб., 2005. — 312 с. — ISBN 5-9676-0034-5


== Արտաքին հղումներ ==
 Միհրան Բաստանջյան «Երկրի հերոսներ» կայքում
Լիսի

Լիսի կամ Ակտողան (հուն․՝ Λύση, թուրքերեն՝ Akdoğan), գյուղ Կիպրոս կղզու հյուսիս-արևելքում՝ Կիպրոսի Հանրապետության Ֆամագուստայի շրջանում։
1974 թվականին Թուրքիայի կողմից Հյուսիսային Կիպրոսի ռազմակալումից հետո գյուղը դե ֆակտո մտնում է անկախ Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետության մեջ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմում է 2591 մարդ, հիմնականում՝ թուրքեր։


== Ծանոթագրություններ ==
Բունիկ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բունիկ (այլ կիրառումներ)Բունիկ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն բունի՝ «փոքրիկ բույն» ձևից։


== Գործածություններ ==
Բունիկ, նվիրատու Արջոյառիճի վանուց (թվականն անհայտ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոլիդերի գավառ

Կոլիդերի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Colíder), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Մատու Գրոսու նահանգի մեջ։ Մտնում է Մատու Գրոսու նահանգի հյուսիսային մարզի մեջ։ 2006 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 125 113 մարդ։ Զբաղեցված տարածքը 42 462,202 կմ²։ Բնակչության խտությունը 2,9 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 655 768 195,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 5 190,84 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,741։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Կոլիդեր
Գուարանտան դու Նորտի
Մատուպա
Նովա Կանան դու Նորտի
Նովա Գուարիտա
Նովու Մունդու
Պեյշոտու դի Ազևեդու
Տեռա Նովա դու Նորտի
Վերխնյայա Կուրմազա

Վերխնյայա Կուրմազա (ռուս.՝ Верхняя Курмаза, բաշկիրերեն՝ Үрге Көрмәҙе), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիժբուլյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 69 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հարի Փոթեր (այլ կիրառումներ)

Հարի Փոթեր, կարող է վերաբերել՝

Հարի Փոթեր - հորինված գործող անձ, բրիտանացի գրող Ջոան Ռոուլինգի վեպի գլխավոր հերոս
Հարի Փոթեր - բրիտանացի գրող Ջոան Ռոուլինգի հայտնի 7 մասից բաղկացած վիպաշար
Դահուկացատկ ցատկահարթակից, աշխարհի առաջնություն 2019 (կանայք)

Ավստրիայի Զեֆելդ քաղաքում կայացած դահուկավազքի 2019 թվականի փետրվարի 27-ի աշխարհի առաջնությունում անց են կացվել ցատկահարթակի կանանց մրցումներ։
2018 թվականի Օլիմպիական չեմպիոն Մարեն Լունդբյուն առաջին անգամ դառնում է աշխարհի չեմպիոն։ Ավելի վաղ անհատական առաջնությունում 4-րդ տեղից բարձր չէր հաջողվում բարձրանալ։


== Մեդալակիրներ ==


== Արդյունքներ ==


=== Եզրափակիչ փուլ ===
Որակավորումը սկսվել է ժամը 15.00-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Результаты соревнований на сайте FIS


== Ծանոթագրություններ ==
Տենելիեռ

Տենելիեռ (ֆր.՝ Thennelières), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 336 մարդ, բնակչության խտությունը` 49.93 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.73 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 150 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 80 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 8 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 213 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 167-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 46։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,4 %։ 167 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 161 անձ (79 տղամարդ և 82 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (3 տղամարդ և 3 կին)։ 46 անաշխատունակներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 23-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուդոլֆ Վաթինյան

Ռուդոլֆ Վաթինյան (մայիսի 12, 1941(1941-05-12), Դիլիջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 2, 2021(2021-01-02), Երևան, Հայաստան), հայ կինոօպերատոր, աշխատել է Ալբերտ Մկրտչյանի, Վիգեն Չալդրանյանի և այլ հայտնի ռեժիսորների հետ։


== Կենսագրություն ==
Ռուդոլֆ Վաթինյանը ծնվել է 1941 թվականին Դիլիջանում։ 1959 թվականին ավարտել է Դիլիջանի թիվ 1 միջնակարգ դպրոցը։ Փոքր տարիքից զբաղվել է նկարչությամբ, քանդակագործությամբ և մոդելագործությամբ։ Ընկերներով ակտիվորեն հետևել են Վանիկ Շարամբեյան գործունեությանը։ Հետագայում  զբաղվել է լուսանկարչությամբ և ընդունվել աշխատանքի տեղական թերթի խմբագրություն։ 1965-1970 թվականներին սովորել է Մոսկվայի կինեմատոգրաֆիստների համամիութենական ինստիտուտի օպերատորականում բաժնը (ՎԳԻԿ)։ 1970 թվականից աշխատել է «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում որպես օպերատոր։ Ավարտելուց հետո աշխատել է որպես երկրորդ օպերատոր Սերգեյ Իսրայելյանի մոտ՝ «Խաթաբալա» ֆիլմում, որի ռեժիսորն է Յուրի Երզնկյանը։ Այդ ֆիլմից հետո Ռուդոլֆ Վաթինյանը երկար տարիներ աշխատել է Յուրի Երզնկյանի հետ։ Երզնկյանի հետ միասին աշխատել են «Այս կանաչ, կարմիր աշխարհը» ֆիլմում, որը շատ բարձր էր գնահատել Սերգեյ Փարաջանովը։ Շատ ֆիլմերում են աշխատել ռեժիսոր Կարեն Գևորգյանի հետ, որը նախկինում եղել էր օպերատոր։ Այդ ֆիլմերից են «Օգոստոս» և «Պուտիկավոր շունը, որը վազում է ծովի եզրով», որը հիմնված է Չինգիզ Այթմատովի պատմվածքի վրա։ Կրկնակի պարգևատրվել է պետական մրցանակով։ Աշխատել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում, եղել է Հայաստանի կինեմոտոգրաֆիստների միության քարտուղարը։ Լավագույն օպերատոր է ճանաչվել և մրցանակի արժանացել «Սիրով և երախտագիտությամբ», «Օգոստոս», «Տեր, ողորմյա» ֆիլմերի համար։
Մահացել է 2021 թվականի հունվարի 2-ին, երևանում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Հղումներ ==
Ռուդոլֆ Վաթինյան


== Պարգևներ ==
Մովսես Խորենացու մեդալ (2009)։


== Ծանոթագրություններ ==
Վեդնոե (այլ կիրառումներ)

Վեդնոե, կարող է վերաբերել՝

Վեդնոե - գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Չապլիգինսկի շրջանի կազմում։
Վեդնոե - գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Ռամեշկովսկի շրջանի կազմում։
Ուայթ շրջան (Արկանզաս)

Ուայթ (անգլ.՝ White County), ԱՄՆ Արկանզաս նահանգի շրջաններից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.678 կմ² է, բնակչությունը՝ 77.076 մարդ (2007 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Սերսի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1835 թ.։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղում ==
Տվյալներ ԱՄՆ վիճակագրության բյուրոյի կայքումArchived 2011-06-07 at the Wayback Machine.
Պերիպտեր

Պերիպտեր, ճիշտը՝ պերիպտերոս ( հուն․՝ περίπτερος — սյուներով շրջափակված, պերի․․․ և հուն․՝ πτερόυ— կողմից սյունաշարով), հին հունական տաճարի տիպ։ Պերիպտերը ուղղանկյուն հատակագծով, չորս կողմից սյունաշարով շրջափակված կառույց է։ Ներսում պերիպտերը բաղկացած էր պրոնաոսից (մուտքի մասը), նաոսից՝ լատիներեն ցելլայից (գլխավոր սենյակը, որտեղ դրված էր պաշտամունքային արձանը) և օպիսթոդոմոսից (նաոսի ետևի սենյակը)։ Պերիպտերը կազմավորվել է մ․ թ․ ա․ 7-րդ դ. և լայն տարածում գտել արխայիկ (օրինակ, Դեմետրայի տաճարը Պոսեյդոնիայում, մ․ թ․ ա․ 6-րդ դ. կես) և դասական (օր․, Պարթենոնը) դարաշրջաններում։ Պերիպտեր է Գառնիի հեթանոսական տաճարը (1-ին դար)։
(4504) Ջենկինսոն

(4504) Ջենկինսոն (անգլ.՝ Jenkinson), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի դեկտեմբերի 21-ին Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,601432 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,258 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9449 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1532,56 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,234901 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,84° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4504) Ջենկինսոն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հայրավանք (գյուղ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հայրավանք (այլ կիրառումներ)Հայրավանք (Գեղարքունի բերդ, Այրիվան), գյուղ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում, Սևանա լճի արևմտյան ափին, մարզկենտրոն Գավառից 12 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Բնակավայրը գտնվում է ծովի մակերևույթից 1940 մ բարձրության վրա։ Հայրավանք է վերանվանվել 1991 թվականի օգոստոսի 8-ին։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Հայրավանքի մշտական բնակչությունը կազմել է 680, առկա բնակչությունը` 612 մարդ։ Մինչև 1918 թ. բնակեցված է եղել ադրբեջանցիներով, 1930-ական թվականներից սկսած զուտ հայաբնակ է։
Հայրավանքի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, հացահատիկի և կարտոֆիլի մշակությամբ։


== Պատմամշակութային կառույց ==
Հայրավանքից հյուսիս-արևելք գտնվում է Հայրավանքի վանական համալիրը (IX-XIII դդ.), իսկ 1 կմ արևմուտք՝ 1274 թվականին ստեղծված «Աղջիկ տղի քար» խաչքարը։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայ-ուզբեկական հարաբերություններ

Հայ-ուզբեկական հարաբերությունները վերաբերում են Հայաստանի և Ուզբեկստանի միջև դիվանագիտական հարաբերություններին։ Հայաստանն ու Ուզբեկստանը համեմատաբար ամուր հարաբերություններ ունեն, որոնք երբեմն համարվում են Հայաստանի և այլ թյուրքական պետությնների միջև եղած ամենահարուստ հարաբերություններից մեկը։ Երկու երկրների դեսպանությունները հավատարմագրված են Մոսկվայում։


== Պատմություն ==
Հայերը Կենտրոնական Ասիայում ներկա են արդեն երկար ժամանակ՝ սկսած անտիկ ժամանակներից, երբ նրանք՝ հիմնականում առևտրականները, առևտրատնտեսական կապեր էին հաստատում Կենտրոնական Ասիայի թուրքերի հետ։ Այդ ամենը շարունակվել է կարճ ընդմջումներով, չնայած Հայաստանը անցել է Բյուզանդական կայսրության, Սեֆյանների, ապա նաև Ռուսական կայսրության ձեռքը։
Մեծ թվով հայ ներգաղթյալներ տեղափոխվել են Կենտրոնասիական տարածաշրջան, հատկապես առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, երբ տեղի է ունեցել Հայոց ցեղասպանությունը։ Ցարական Ռուսաստանի, իսկ հետո Խորհրդային Միության կազմում էթնիկ հայերը շարունակել են ներգաղթել այդ տարածաշրջան, ինչի արդյունքում հայկական ներգաղթը որոշ փոքր դիմադրությունների է հանդիպել տեղի ուզբեկների կողմից։ Ուզբեկներն ու հայերը մինչև 1990-ական թվականները, երբ տեղի է ունեցել Էթնիկ ազգայնականության վերելքը, կարողանում էին լավ ապրել կողք կողքի, սակայն այդ ժամանակ բախումներ են սկսվում հայերի և մուսուլման ժողովուրդների, հիմնականում տաջիկների, ինչպես նաև փոքրաթիվ ուզբեկների միջև։ Այդ բախումներն ավարտվել են մահացու ելքով։
Սակայն Տաջիկստանի քաղաքացիական պատերազմի սկսվելուց հետո նորանկախ Ուզբեկստանը հանդուրժել և խրախուսել է այդ պատերազմում Տաջիկստանի կողմից աջակցվող ուժերի՝ հիմնականում իսլամիստների դեմ պայքարող հայերին։ Ուստի Ուզբեկստանն ուներ իր սեփական հայ աշխարհազորայինները, որոնք կռվում էին Տաշքենդի կողմում, որը շուտով ճանաչում է ստացնում Ուզբեկստանի քաղաքացիների շրջանում։
Ուզբեկստանը տարանցիկ երկրի ծառայություն է մատուցել 1990-ական թվականներին՝ Արցախյան պատերազմի ողջ ընթացքում, ադրբեջանական զինված ուժերի դեմ մարտնչած հայկական զորքերին զենք, զինամթերք և օժանդակ միջոցներ տեղափոխող հայերի համար։


== Այսօր ==
Այդ մտերմության շնորհիվ Հայաստանն ու Ուզբեկստանը պաշտոնական կապեր են հաստատել ԽՍՀՄ փլուզումից հետո։ Այդ սերտ հարաբերություններին հաջորդեց այն, որ Ուզբեկստանն ընդունել է երկրի ներսում հայ էթնիկ փոքրամասնությանը, իսկ նրա հայ փոքրամասնությունը երկրում ամենամյա փառատոներ է անցկացնում։ Ուզբեկստանում կան մի քանի հայկական եկեղեցիներ, որոնք երկուսն էլ լավ են ընկալվում հյուրընկալող երկրի կողմից։
Ուզբեկստանին մոտ գտնվող եղբայրական թյուրքական ժողովուրդը՝ Ադրբեջանը, իր մտահոգությունն է հայտնել Ուզբեկստանում հայերի գործունեության կապակցությամբ, որը, ինչպես կարծում էին, նպաստել Է Ուզբեկստանում հակաադրբեջանական քարոզչության տարածմանը։


=== Արցախ ===
Ուզբեկստանը Արցախյան սառը պատերազմի ժամանակ կանգնել է Ադրբեջանի կողքին, բայց զերծ է մնացել Հայաստանի հասցեին քննադատություն հնչեցնելուց՝ փոխարենը երկու կողմերին՝ Հայաստանին ու Ադրբեջանին, կոչ անելով գտնել այդ խնդիրների լուծման ճանապարհը։


== Տես նաև ==
Հայերը Կենտրոնական Ասիայում


== Ծանոթագրություններ ==
Սեբաստիան Կուրց

Սեբաստիան Կուրց (գերմ.՝ Sebastian Kurz, օգոստոսի 27, 1986(1986-08-27)[…], Վիեննա, Ավստրիա), Ավստրիայի ներկայիս  կանցլեր, պետական և քաղաքական գործիչ։ 2013 թվականի դեկտեմբերի 13-ից պաշտոնավարում է Ավստրիայի արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնում։ Համարվում է աշխարհի ամենաերիտասարդ ղեկավարը։


== Վաղ տարիներ և կրթություն ==
Սեբաստիան Կուրցը ծնվել է 1986 թվականի օգոստոսի 27-ին Վիեննայում։ Հայրը եղել է ինժեներ, մայրը՝ ուսուցչուհի։ Մեծացել է Վիեննայի Մայդլինգ շրջանում, որտեղ մինչ օրս բնակվում է։ 1996 թվականին ընդունվել է Bundesgymnasium und Bundesrealgymnasium Erlgasse: 2004 թվականին ավարտելով բուհը՝ մեկ տարի ծառայել է Ավստրիա ԶՈՒ-ում։ Այնուհետև սովորել է Վիեննայի համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետում և երբ 2011 թվականին նշանակվեց ինտեգրացիայի հարցերով պետական քարտուղարի պաշտոնում, ընթանում էր նրա ուսումնառության 13-րդ սեմեստրը։


== Երիտասարդ քաղաքական գործիչ ==
17 տարեկանում Կուրցը դարձել է Ավստրիական ազգային կուսակցության (ԱԱԿ) անդամ, իսկ 23 տարեկանում գլխավորել է կուսակցության Վիեննայի կոմիտեն։ 2009 թվականին ընտրվել է ԱԱԿ-ի երիտասարդական թևի առաջնորդ։ 2010-2011 թվականներին եղել է Վիեննայի քաղաքային խորհրդի անդամ։
2011 թվականի ապրիլին դարձյալ նշանակվել է ինտեգրացիայի հարցերով պետական քարտուղարի պաշտոնում։ 2013 թվականին ընտրվել է Ավստրիայի խորհրդարանի անդամ։


== Ավստրիայի արտաքին գործերի նախարար ==
2013 թվականի դեկտեմբերի 16-ին նշանակվել է արտաքին գործերի նախարար՝ Վերներ Ֆայմանի կառավարության օրոք։ Կուրցի խնդրանքով նախարարությանն են կցվել նաև սոցիալական ինտեգրացիայի վերաբերող պետական լիազորությունները։ համարվել է ամենաերիտասարդ արտաքին գործերի նախարարը ոչ միայն ամբողջ աշխարհում, այլ նաև Ավստրիայի ողջ պատմության ընթացքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սեբաստիան Կուրցի անձնական կայք
Կոլբինո (գյուղ, Վսևոլոժսկի շրջան)

Կոլբինո (ռուս.՝ Колбино), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 97 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պորտուգալիայի օրհներգ

Պորտուգալիայի պետական օրհներգը «Պորտուգեզան» (պորտ.՝ A Portuguesa), գրվել է 1890 թվականին և, որպես պետական օրգներգ, պաշտոնապես հաստատվել է 1911 թվականի հուլիսի 19-ին։ 1957 թվականին թողարկվեց ժամանակակիղ օրհներգի տեսակը (այս տարբերակում, համեմատաբար բուն տարբերակի, տեղի են ունեցել որոշակի փոփոխություններ)։
Տեքստ. Էնրիկե Լոպեշ դե Մենդոնսի
Երաժշտությունը. Ալֆրեդո Կեյլի


== Աղբյուրներ ==

Օրհներգի երաժշտությունը (առանց բառերի)
Այստեղ մի վսեմ խորհուրդ է ապրում

«Այստեղ մի վսեմ խորհուրդ է ապրում», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից։ Ինքնագիրը չի պահպանվել։ Առաջին անգամ տպագրվել է 1949 թվականին «Գրական թերթում»։


== Ստեղծում ==
Հովհաննես Թումանյանի մասին իր հուշերում Բենյամին Ցրտատարյանը նկարագրում է Օշականում 1904 թվականի Թարգմանչաց տոնին նվիրված հանդեսը և վկայում․

Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի Ֆոնդ №1521 ա-ում պահվում է բացիկ Մ․ Խրիմյանի դիմանկարով, որտեղ Թումանյանը գրել է․ 

Այսինքն՝ Թումանյանը հունիսի 21-ին արդեն գտնվել է Էջմիածնում։ Ենթադրվում է, որ Թումանյանը հունիսի 19-ի Թարգմանչաց տոնի հանդիսություններին մասնակցելուց հետո է Օշականից մեկնել Էջմիածին։ Դրանից հետևում է, որ բանաստեղծությունը պիտի գրված լինի Օշականում հունիսի 19-ին կամ 20-ին։ Բանաստեղծությունն առաջին անգամ տպագրվել է «Գրական թերթում» 1949 թվականին, թվագրված՝ «1904 թվական Երևան»։


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլսկոե (գյուղ, Սիչովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիկոլսկոեՆիկոլսկոե (ռուս.՝ Никольское), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 301 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(7946) 1991 RV13

(7946) 1991 RV13, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի սեպտեմբերի 13-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,370267 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0863 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6542 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1332,89 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,27009 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,83° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7946) 1991 RV13 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կլինովկա (գյուղ, Ալշեևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կլինովկա (այլ կիրառումներ)Կլինովկա (ռուս.՝ Клиновка, բաշկիրերեն՝ Клиновка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ալշեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հովհաննես Զ Ասեցի

Հովհաննես Զ Ասեցի (- մայիսի 2, 1219(1219-05-02)), Հայոց կաթողիկոս 1203 թվականից։ Սերում Էր Հեթումյան տոհմից։ Եղել Է Սսի արքեպիսկոպոս, Դրազարկի վանքի վանահայր։ Նպաստել Է հայ եկեղեցու ծխական, դավանական հնավանդ սովորությունների պահպանմանը։ Գումարներ Է ներդրել Հռոմկլայի բերդի ամրացման համար։ 1208 թվականին ամիրսպասալար Զաքարե Զաքարյանը դիմել Է Հովհաննես Զ Ասեցուն, խնդրել պարզել դավանական որոշ խնդիրներ, մասնավորապես վիրահայկական զորքի հայ ռազմիկների համար մատուցվող պատարագների, հաղորդության հետ կապված միջոցների (շարժական սեղան, խորանաձև վրան ունենալը ևն) հետ կապված հարցեր։ Հովհաննես Զ Ասեցին կատարել Է Զաքարեի խնդրանքը` ուղարկելով հոգևորականների՝ անհրաժեշտ սպասքներով։ 1218 թվականին կաթողիկոսական գահը Հռոմկլա բերդաքաղաքից տեղափոխել Է Դրազարկի վանք։
Մեկուսացած լեզու

Մեկուսացված լեզուն այն լեզուն է, որը չի մտնում այժմ հայտնի որևէ լեզվաընտանիքի մեջ։ Այդպիսով մեկուսացված լեզուն կազմում է առանձին ընտանիք, որը կազմված է միայն այդ լեզվից։ Ամենահայտնի օրինակներն են՝ շումերերենը, նիվհերենը, էլամերենը, հաձան, բուրուշասկին։ Մեկուսացված կոչվում են միայն այն լեզուները, որոնց համար գոյություն ունեն բավականին տվյալներ և ընդգրկումը որևէ ընտանիքի մեջ ապացուցված չի եղել նույնիսկ ուժեղացված փորձերից հետո։ Այլ դեպքում այդպիսի լեզուները կոչվում են չդասակարգված լեզուներ։
Կազորատե Սեմպիոնե

Ալբիձատե (իտալերեն՝ Casorate Sempione, լոմբ.՝ Casoraa Sempiùn), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզում՝ Վարեզե գավառում։
Բնակչությունը 5334 մարդ է։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 845 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 6 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 21011։ Հեռախոսային կոդը՝ 0331։


== Քույր քաղաքներ ==
 Սենտ Էտենն դե Սեն Ժուար, Ֆրանսիա
 Սեն Ժուար, Ֆրանսիա
 Սեն Միշել դե Սեն Ժուար, Ֆրանսիա


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Գլորիա Հենդրի

Գլորիա Հենդրի (անգլ.՝ Gloria Hendry, մարտի 3, 1949(1949-03-03), Winter Haven, Փոլկ շրջան, Ֆլորիդա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան, մոդել։


== Կենսագրություն ==
Գլորիա Հենդրին ծնվել է 1949 թվականի մարտի 3-ին Ուիստեր շրջան (Մերիլենդ)ում, Ֆլորիդիա։
Գլորիա Հենդրին իր դերասանի կարիերան սկսել է 1968 թվականին «For Love of Ivy» ֆիլմով։ Նրա մասնակցությամբ ամենահայտնի ֆիլմերից է «Ապրիր և թող մահանամ» ֆիլմը, որում նա խաղացել է Ռոզա Կարվերի դերը։ Հետագայում 1970-ականներին նա նկարահանվել է մի քանի Blaxploitation ֆիլմերում, օրինակ՝ «Black Caesar» կամ «|Hell Up in Harlem»:


== Ֆիլմագրություն ==
«Բացարձակ չարիք» (2009)
«Յոթ կարապները» (2005)
«Իտալական մաֆիա» (1998)
«South Bureau Homicide» (1996)
«Դդմագլուխներ 2։ Արյունթոտ թևեր» (1994)
«Seeds of Tragedy» (1991)
«Բժիշկ Դուգի Հաուզեր» (սերիալ) (1989—1993)
«Doin' Time on Planet Earth» (1988)
«Որսորդ» (սերիալ) (1984—1991)
«Ֆելկոն Կրեստ» (սերիալ) (1981—1990)
«Brady Brides, The» (սերիալ)(1981)
«Bare Knuckles» (1977)
«Blue Knight, The» (սերիալ) (1975—1976)
«Վայրի քույրեր» (1974)
«Ջոնս- սև գոտի» (1974)
«Խառնաշփոտ Հարլեմում» (1973)
«Slaughter's Big Rip-Off» (1973)
«Ապրի՛ր, և թո՛ղ մահանամ» (1973)
«Black Caesar» (1973)
«110 փողոցի այն կողմում» (1972)
«Հողատեր» (1970)
«Ամերիկական սեր» (սերիալ) (1969—1974)
«For Love of Ivy» (1968)


== Գրականություն ==
Paul Louis (2008)։ «Gloria Hendry»։ Tales From the Cult Film Trenches; Interviews with 36 Actors from Horror, Science Fiction and Exploitation Cinema։ Detroit: Wayne State University Press։ էջեր 90–97։ ISBN 978-0-7864-2994-3 


== Արտաքին հղումներ ==
Gloria Hendry (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
The Gloria Hendry Interview Archived 2005-04-25 at the Wayback Machine. (about Live and Let Die)
Gloria Hendry’s Fansite Archived 2013-01-12 at Archive.is (in French)
Գրիգոր Համբարյան

Գրիգոր Համբարյան (ծնվ.՝ Ախալցայի շրջան, Վրացական ԽՍՀ), հայ հայրենասիրական և ազգագրական երգերի կատարող։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Ախալցխայի շրջանում, Վրացական ԽՍՀ։ Պապերը Ջավախք են եկել 1915 թվականին Կարինից, փրկվելով Մեծ Եղեռնից։
Ավելի քան 20 տարի զբաղվում է երգարվեստով։ Առավելապես հայտնի է որպես ազգագրական, հայրենասիրական երգերի կատարող «Գանձեր» համույթի մեներգիչ։ Համույթը հետագայում «Շարական» անվանվեց և Գրիգոր Համբարյանը սկսեց կատարել նաև հոգևոր երգեր։ Այժմ Աբովյանում գործող «Էրզրում» մանկական երգչախմբի ղեկավարն է։ Հանդես է գալիս ինչպես մենահամերգներով, այդպես էլ՝ մանկական երգչախմբի հետ։ Համերգներով հանդես է եկել Հայաստանի ամբողջ տարածքում (այդ թվում Արցախում) և ԱՄՆ-ի բազմաթիվ քաղաքներում։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի երկու դուստր։ Մեծ դուստրը նկարչուհի է, իսկ փոքրը՝ երգչուհի ու պարուհի։ Կինը ասմունքող է ու նաև հեռուստալրագրող։


== Ծանոթագրություններ ==
Անդրեյ Վդովին

Անդրեյ Վդովին (ռուս.՝ Андре́й Валенти́нович Вдо́вин, նոյեմբերի 21, 1949(1949-11-21)), ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1972 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ ԱԳՆ Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտ։ 1972 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործուեությամբ։ Տիրապետում է ֆրանսերեն, անգլերեն, իտալերեն և արաբերեն լեզուներին։

1972-1977 թվականներ՝ Լիբանանում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից։
1979-1984 թվականներին՝ Սիրիայում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից։
1990-1992 թվականներին՝ Փարիզում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ին կից ԽՍՀՄ, ապա Ռուսաստանի մշտական ներկայացուցչության խորհրդական։
1992-1995 թվականներին՝ Իտալիայում Ռուսաստանի դեսպանատան խորհրդական։
1995-1998 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ Մերձավոր Արևելքի և Հյուսիսային Աֆրիկայի դեպարտամենտի տնօրեն։
1998 թվականի հոկտեմբերի 13-ից 2001 թվականի մայիսի 31-ը՝ Ստրասբուրգում (Ֆրանսիա) Եվրոպայի խորհրդին կից Ռուսաստանի Դաշնության մշտական ներկայացուցիչ։
2001 թվականի մայիսից 2003 թվականի սեպտեմբեր՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ հատուկ հանձնարարություններով դեսպան, ՌԴ ԱԳ նախարարի մերձավորարևելյան կարգավորման հարցերով հատուկ ներկայացուցիչ։
2003 թվականի նոյեմբերի 17-ից 2008 թվականի դեկտեմբերի 24-ը՝ Հունաստանում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2009-2011 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ հատուկ հանձնարարությունների գծով դեսպան Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու հետ կապերի գծով։2011 թվականի մարտից անցել է թոշակի։ Ամուսնացած է, ունի որդի և դուստր։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1995 թվականի դեկտեմբերի 10)
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1996 թվականի դեկտեմբերի 11)
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (1998 թվականի հուլիսի 27)


== Պարգևներ ==
Պատվո շքանշան (1998 թվականի մայիսի 12)՝ Ռուսաստանի արտաքին քաղաքական կուրսի անցկացման գործում ունեցած մեծ ավանդի և երկարամյա բարեխիղճ աշխատանքի համար։
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» IV աստիճանի շքանշան (2007 թվականի հուլիսի 14)՝ Ռուս-հունական հարաբերությունների զարգացման և ամրապնդման գործում ունեցած մեծ ավանդի համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Եվրոպայի խորհրդին առընթեր Ռուսաստանի մշտական ներկայացուցչության կայքում
Կենսագրությունը az-libr.ru կայքում
Ռիալտո (մունիցիպալիտետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռիալտո (այլ կիրառումներ)Ռիալտո (իտալերեն՝ Rialto) կոմունա Իտալիայում, Լիգուրիա մարզում՝ Սավոնա գավառում։ Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է 568 մարդ, խտությունը՝ 29 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 20 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 17020։ Հեռախոսային կոդ՝ 019։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 019 65114
Էլեկտրոնային հասցե՝ info@comunedirialto.it
Գլխավոր կայք՝ http://www.comunedirialto.it/ Archived 2007-04-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunedirialto.it/ Archived 2007-04-07 at the Wayback Machine.
Ազգային ինստիտուտի վիճակագրություն (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Նիկոլայ Պլավյուկ

Նիկոլայ Պլավյուկ (ուկրաիներեն՝ Микола Васильович Плав'юк, հունիսի 5, 1925(1925-06-05), Ռուսով, Սնյատինի շրջան, Իվանո-Ֆրանկովսկի մարզ - մարտի 10, 2012(2012-03-10), Համիլտոն, Օնտարիո, Կանադա), արտագաղթած ուկրաինացի քաղաքական գործիչ, Ուկրանիայի ժողովուրդների Հանրապետության կառավարության վերջին աքսորված ղեկավարն էր։ Իր լիազորությունները դադարեցրել է 1992 թվականի օգոստոսի 22-ին և այն պաշտոնապես փոխանցել է անկախ Ուկրաինայի առաջին նախագահ Լեոնիդ Կրավչուկին։


== Կենսագրություն ==
Նիկոլայ Պլավյուկը ծնվել է 1925 թվականի հունիսի 5-ին Լեհաստանի Ռուսով գյուղում (ներկայումս Ուկրաինայի Իվանո-Ֆրանկովսկի մարզի մի մասն է)։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Նիկոլայը, Արևմտյան Ուկրաինայում սկաուտական «Պլաստ» շարժման ակտիվիստն էր, որն ըստ էության ուկրաինացի ազգայնականների կազմակերպության երիտասարդական բաժինն էր։ Պատերազմից հետո փախել է արևմտյան Գերմանիա, որտեղ ստացել է տնտեսագիտության գծով Մյունխենի համալսարանի դիպլոմը։ 1949 թվականին գաղթել է Մոնրեալ (Կանադա) և դարձել Կանադայի ուկրաինական սփյուռքի ակտիվ անդամ։
1960-ական թվականների կեսերին նա ազատ ուկրաինացիների համաշխարհային կոնգրեսի կազմակերպիչներից էր։ 1967-1969 թվականներին եղել է գլխավոր քարտուղար, այնուհետև՝ փոխնախագահ (1973-1978 թվականներ) և, վերջապես, նախագահ (1978-1981 թվականներ)։ Եղել է Ուկրաինայի Ժողովրդական Հանրապետության աքսորի կառավարության անդամ։
Արտաքսման մեջ ՈւԺՀ-ի գործող կառավարության ղեկավար Նիկոլայ Լիվիցկու մահից հետո Պլավյուկը դարձել է նրա իրավահաջորդը, պաշտոնը զբաղեցրել է 1989 թվականի դեկտեմբերի 8-ից մինչև 1992 թվականը։ 1992 թվականի օգոստոսի 22-ին Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի արարողակարգային նստաշրջանում Նիկոլայ Պլովյուկը պաշտոնապես ՈւԺՀ-ի պետական ռեգալիաները փոխանցեց անկախ Ուկրաինայի առաջին նախագահ Լեոնիդ Կրավչուկին, որն ընտրվել էր 1991 թվականի դեկտեմբերի 1-ին։ Նա նաև պատվոգիր է հանձնել այն մասին, որ 1991 թվականի օգոստոսի 24-ին հռչակված անկախ Ուկրաինան` Ուկրաինայի Ժողովրդական Հանրապետության իրավահաջորդն է։
1993 թվականի մայիսի 18-ին Նիկոլայ Պլյուկիին շնորհվել Է Ուկրաինայի քաղաքացիություն։ Նա արժանացել է նաև Իշխան Յարոսլավ Իմաստունի I (2007 թվական) և II (2002 թվական) աստիճանների, «Արժանիքների համար» III աստիճանի շքանշանների (1996 թվական)։ 1981 թվականից մինչև մահ եղել է ուկրաինացի ազգայնականների կազմակերպության ղեկավարը։ Ամուսնացած էր, ուներ երկու որդի և երկու դուստր։ Ապրել Է Կիևում և Կանադայում։
Մահացել է 2012 թվականի մարտի 10-ին Կանադայում։ Թաղվել է Օկվիլում գտնվող Սուրբ Վլադիմիրի գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Глава Организации Украинских Националистов Николай Плавьюк» (archived version) (ուկրաիներեն)։ www.mplawiuk.kiev.ua։ Արխիվացված է օրիգինալից 2004-12-04-ին։ Վերցված է 2009-03-25
Մեղադրանք

Մեղադրանք, 1․ քրեական դատավարությունում իրավասու մարմինների կամ անձանց դատավարական գործունեությունը՝ ուղղված քրեական պատասխանատվության կանչված անձի մեղավորությունն ապացուցելուն։ Խորհրդային օրենսդրությունը տարբերում է մեղադրանքի երեք տեսակ՝ պետական, հասարակական և մասնավոր։ Պետական մեղադրանքը պաշտպանում է դատախազը, հասարակական մեղադրանքը՝ աշխատավորների կազմակերպության լիազորված ներկայացուցիչը (հասարակական մեղադրող), մասնավոր մեղադրանքը՝ տուժողը, կամ նրա ներկայացուցիչը։
Որոշակի դեպքերում մասնավոր մեղադրանքի գործերով, տուժողի կամ նրա ներկայացուցչի հետ զուգահեռ, որպես մեղադրող, կարող է հանդես գալ նաև դատախազը։
2․ Անձին Մեղադրող առաջադրելու մասին որոշմամբ ձևակերպված մեղադրական թեզիսի բովանդակությունը։
Յովան Ցվիյիչի հիշատակային թանգարան

Յովան Ցվիյիչի հիշատակային թանգարան (սերբ.՝ Меморијални музеј Јована Цвијића), թանգարան Սերբիայի մայրաքաղաք Բելգրադում։ Գտնվում է սերբ գիտնական և աշխարհագրագետ Յովան Ցվիյիչի (1865-1927) ընտանեկան տանը։ Այն գտնվում է Կոպիտարևա գրադինայում՝ Բելգրադի Ելենա Չետկովիչի փողոցի թիվ 5 հասցեում։ 


== Պատմություն ==

Տունը կառուցվել է 1905 թվականին և 1963 թվականից գտնվում է պետության պահպանության ներքո (հռչակված է մշակույթի հուշարձան)։ Եզակի է իր ներքին հարդարանքով, որի ձևավորումը վերագրվում է Դրագուտին Ինկիոստրի Մեդենյակին, որը համարվում է ազգային դեկորատիվ արվեստի հիմնադիրներից մեկը։ Ըստ նրա՝ Ցվիյիչը կիսում էր այն ժամանակվա մտավորականության՝ բալկանյան բանահյուսական տարրերի վրա հիմնված ազգային ոճ ստեղծելու անհրաժեշտությանն ուղղված ոգևորությունը։ Տունը բաղկացած է նախասրահից, հյուրասենյակից, նրա կնոջ՝ Լյուբիցայի սենյակից և աշխատասենյակից, իսկ բակում կա բարեկարգ պարտեզ։


== Թանգարան ==
Այսօր տանը պահվում է Յովան Ցվիյիչի ժառանգությունը, որը բաղկացած է 1476 իրից, ներառյալ՝ ձեռագրեր, նամակներ, տետրեր, լուսանկարներ, քարտեզներ, քարտեզագրքեր, գրքեր, նկարներ, անձնական իրեր և այլն։ 
Թանգարանում ժամանակ առ ժամանակ կազմակերպվում են դասախոսություններ։ Դրագուտին Ինկիոստրին պատերն ու առաստաղները նկարազարդել է al seco տեխնիկայով, իսկ նախշերը ներշնչված են բուսական և կենդանական աշխարհի մոտիվներից և Դալմաթիայի, Մակեդոնիայի և Սերբիայի ավանդույթներից։ Նույն մոտիվները հանդիպում են տան կահույքի յուրաքանչյուր առարկայում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
 


== Արտաքին հղումներ ==
Презентација на страници Града Београда (језик: српски)
Презентација на станици Музеја града Београда (језик: српски)
Отвара се Музеј Јована Цвијића (Б92, 18. март 2017)
Մեծ Վաչժիգա

Մեծ Վաչժիգա (ռուս.՝ Большая Вачжига), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Իլիչ գետի աջ ափից 277 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 27 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը 
Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100112103000058488
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103005848
Ավազանի կոդը — 03.05.01.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոկետա Լիգուրե

Ռոկետա Լիգուրե  (իտալերեն՝ Rocchetta Ligure), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 224 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 22 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 10 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15060։ Հեռախոսային կոդ՝ 0143։
Կոմունայի հովանավոր սրբերն են Հովակիմն ու Աննան։ Տոնը նշվում է հուլիսի 26-ին։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոդնիկի (քաղաքատիպ ավան, Ռամենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌոդնիկիՌոդնիկի (ռուս.՝ Родники), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Ռամենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4176 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կոճողոտի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Մարտակերտի շրջան)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արցախի Հանրապետություն Մարտակերտի շրջանի Կոճողոտ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 59 հուշարձան։

 


== Տես նաև ==
Արցախի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Դիմային նյարդ

Դիմային նյարդ, գլխուղեղային 7-րդ զույգ նյարդը, սկսվում է ուղեղաբնում տեղավորված երեք կորիզներից, ապա անցնելով քունքոսկրի համապատասխան խողովակով, գանգից դուրս է գալիս և մտնում հարականջային թքագեղձի մեջ, ուր բաժանվում է բազմաթիվ ճյուղերի և նյարդավորում միմիկայի մկանները։ Նրա կազմում կան նաև ճաշակելիքի նյարդեր և ենթալեզվային ու ենթածնոտային թքագեղձերը նյարդավորող սեկրետոր նյարդաթելեր։