armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սուրբ Կարապետ եկեղեցի (Ջանֆիդա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Կարապետ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Կարապետ եկեղեցի, Հայ առաքելական եկեղեցի Հայաստանի Արմավիրի մարզի Ջանֆիդա գյուղում, կառուցվել է 21-րդ դարում։
Ջանֆիդա գյուղի Սուրբ Կարապետ եկեղեցին հիմնադրվել է 2010 թվականին։ 
Գմբեթավոր տիպի եկեղեցի է կառուցված տուֆ տեսակի քարից։ 
Եկեղեցին կառուցվել է բարերար Կարապետյան եղբայրների կողմից։ Բարերարները եկեղեցին կառուցել են ի հիշատակ իրենց ծնողների։
2014 թվականի մայիսի 10-ին եկեղեցին օծվել է Արմավիրի թեմի Առաջնորդ Տ. Սիոն Եպիսկոպոս Ադամյանի ձեռամբ և ՀՀ ԶՈՒ հոգևոր Առաջնորդի՝ Տ. Վրթանես Եպիսկոպոս Աբրահամյանի ու Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի Լուսարարապետի՝ Տ. Հովնան Եպսիկոպոս Հակոբյանի մասնակցությամբ։
Եկեղեցին մինչև 2016 թվական սկիզբ չի ունեցել հոգևոր հովիվ, որից հետո եկեղեցու հոգևոր հովիվն է դառնում Տեր Արիս քահանա Խաչատրյանը։


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում (չաշխատող հղում)
Համայնքի ղեկավարի Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում(չաշխատող հղում)
Արմավիրի մարզի եկեղեցիների և վանքերի ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Թամանյան (այլ կիրառումներ)

Ալեքսանդր Թամանյան, կարող է վերաբերել՝

Ալեքսանդր Թամանյան - հայ ճարտարապետ, ճարտարապետության ակադեմիկոս (1914), ՀԽՍՀ ճարտարտապետ (1926), հայ նոր ճարտարապետության հիմնադիրը
Ալեքսանդր Թամանյան - ֆիզիկոս, Ղարաբաղյան շարժման գործիչ։ Ճարտարապետ Ալեքսանդր Թամանյանի (1878-1936) թոռը
Ստեփան Պուչինյան

Ստեփան Ֆիլիպի Պուչինյան (նոյեմբերի 28, 1927(1927-11-28), Բաթում, Վրացական ԽՍՀ - հոկտեմբերի 15, 2018(2018-10-15), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային հայ կինոռեժիսոր, դերասան, սցենարիստ, հնչյունային ռեժիսոր, ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (հոկտեմբերի 18, 1991), ՌԴ ժողովրդական արտիստ (1997)։


== Կենսագրություն ==
Ստեփան Պուչինյանը ծնվել է 1927 թվականին Բաթումում։ 1950 թվականին ավարտել է ՎԳԻԿ-ի տնտեսագիտական ֆակուլտետը, այնուհետև 1966 թվականին՝ ռեժիսուրայի ֆակուլտետը՝ Յակով Սեգելի արվեստանոցը։ 1950-1964 թվականներին եղել է Մ․ Գորկու անվան կինոստուդիայի տնօրենը, իսկ 1964 թվականից նույն կինոստուդիայի ռեժիսորը։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ռեժիսոր ===


=== Դերերը կինոյում ===


=== Սցենարիստ ===


=== Պրոդյուսեր ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Степан Пучинян: "Я снимаю доброе кино" (ռուս.)
Ռիդլինգեն

Ռիդլինգեն  (գերմ.՝ Riedlingen, ալեմանյան բարբառ՝ Riadlenga), կոմունա Գերմանիայի Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Մտնում է Բիբերախ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 10 241մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 64,97 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 4 25 097։
Գործում է Երկաթուղային կայարան Ուլմ - Զիգմարինգեն գծի վրա։
Քաղաքը բաժանված է 7 քաղաքային շրջանների։


== Ֆոտոդարան ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Սմոլնոե (գյուղ, Սոսնովսկի շրջան)

Սմոլնոե (ռուս.՝ Смольное), գյուղ Ռուսաստանի Չելյաբինսկի մարզի Սոսնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 476 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պիոմբինո Դեզե

Պիոմբինո Դեզե (իտալերեն՝ Piombino Dese)), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Պադովա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 8603 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը 297 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 29 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 35017։ Հեռախոսային կոդ՝ 049։
Քաղաքի հովանավոր սուրբը համարվում է՝ San Giuseppe։ Տոնական օրը նշվում է մարտի 19-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Լազինո

Լազինո  (իտալերեն՝ Lasino), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1277 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 85 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 15 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 38076։ Հեռախոսային կոդ՝ 0461։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0463 974163
Էլեկտրոնային փոստ՝ protocollo.commezzadura@comuni.infotn.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comunecommezzadura.it Archived 2008-08-28 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunecommezzadura.it/ Archived 2008-08-28 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ջեքսոն շրջան (Այովա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ջեքսոն շրջան (այլ կիրառումներ)Ջեքսոն շրջան (անգլ.՝ Jackson County), ԱՄՆ Այովա նահանգի 99 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.647 կմ² է, բնակչությունը՝ 19.848 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մակուկետա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1837 թ.։
Բուլղարիան Եվրատեսիլ երգի մրցույթում

Առաջին անգամ Բուլղարիան հայտարարել է իր մասնակցությունն մրցույթին 2005 թվականին։


== Մասնակիցներ ==
Մոլինա Ատերնո

Մոլինա Ատերնո (իտալերեն՝ Molina Aterno), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզի Լ'Աքվիլա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 429 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 36 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 12 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 67020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0864։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Նիկոլայ Մարկիլիյսկին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար` 0864 79141


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Պետրե Ամիրանաշվիլի

Պետրե Վառլամի Ամիրանաշվիլի (նոյեմբերի 16, 1907(1907-11-16), Քութայիսի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 26, 1976(1976-11-26), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի սովետական օպերային արտիստ (բարիտոն)։
Ծնվել է նոյեմբերի 3 (16)-ին։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1950)։ ՍՄԿԿ անդամ 1943 թվականից։ 1931 թվականից աշխատում է Թբիլիսիի Փալիաշվիլու անվան օպերայի և բալետի թատրոնում։ 1933 թվականին երգել է Երևանի Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի թատրոնում, հետագայում հյուրախաղերով հանդես է եկել Երևանում։ ՀԽՍՀ Գերագույն սովետի հրամանագրով 1970 թվականին Ամիրանաշվիլին շնորհվել է ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստի կոչում։ Դերերգերից են՝ Ավթանդիլ (Մշվելիձեի «Ասք Տարիելի մասին», ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1947), Սուրման, Քիագո, էնգիչար (Փալիաշվիլա «Աբեսալոմ և էթերի», «Դաիսի», «Լաթավրա»), Օնեգին (Չայկովսկու «Եվգենի Օնեգին»), Ամոնասրո (Վերդիի «Աիդա») և այլն։ Ելույթներ է ունենում նաև որպես կամերային երգիչ։


== Ընտանիք ==
Կինը՝ Նադեժդա Ցոմայա (1904—1973), օպերային երգչուհի, Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1943)
Դուստրը՝ Մեդեա Ամիրանաշվիլի (ծնվել է 1930 թվականին), օպերային երգչուհի, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1976)
Թոռ՝ Մարինե Պարուլավա, երգչուհի


== Ծանոթագրություններ ==
Կանլի-Տուրկեևո

Կանլի-Տուրկեևո (ռուս.՝ Канлы-Туркеево, բաշկիրերեն՝ Ҡаңны-Төркәй), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուզդյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 927 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Թեյթ բրիտանական պատկերասրահ

Թեյթ բրիտանական պատկերասրահ (անգլ.՝ Tate Britain), գեղարվեստի թանգարան Լոնդոնում, 1500 թվականից մինչև այսօր բրիտանական արվեստի աշխարհում ամենամեծ հավաքածուն։ Հիմնադրվել է արդյունաբերող Հենրի Թեյթի կողմից։


== Պատմություն ==
Վոկսhոլի կամրջի մոտ պատկերասրահի շենքը կառուցվել է Ս. Սմիթի (անգլ.՝ Sidney R. J. Smith) նախագծով։ Պատկերասրահը բացվել է 1897 թվականի հուլիսի 21—ին և վերահսկվել է  Լոնդոնի ազգային պատկերասրահի հոգաբարձուների խորհրդի կողմից։ Հավաքածուի հիմքում դրված է Թեյթի անձնական հավաքածուները։
1897 թվականի պատկերասրահի ուղեցույցի համաձայն հավաքածուի սկիզբն էր հանդիասնում Թեյթի երեք նկարները, որոնցից մեկը Ու. Դ. Սադլերի «Հինգշաբթին է։ Սկզբնական շրջանում պատկերասրահում ցուցադրվում էին 1790 թվականից հետո ծնված անգլիացի նկարիչների նկարները։
Բացի Թեյթի հավաքածուից, բացման ժամանակ պատկերասրահի հավաքածուի մեջ էին մտնում նաև Հարավային Կենսինգտոնի թանգարանի նկարներից, Վերնոնայի հավաքածուից նկարներ, որոնք ավելի վաղ գտնվում էին Ազգային պատկերասրահում, և Ջորջ Ուոտսի 18 աշխատանքներ, որոնք տրամադրել էր հենց հեղինակը։
1899 թվականին, երբ Թեյթի միջոցներով կառուցվեցին պատկերասրահի ևս 9 սրահներ, պատկերասրահը դարձավ ամենաընդարձակը Լոնդոնում։ 1910 թվականին Ուիլյամ Թյորների աշխատանքների ցուցադրման համար բացվեցին նոր սրահներ։ Նկարչի կտակի համաձայն իր աշխատանքները հանձնել էին պետությանը և մինչև Թեյթի պատկերասրահին հանձնելը պահվում էին Լոնդոնի ազգային պատկերասրահում։ 

1917 թվականին սկսվեց ժամանակակից արտասահմանյան նկարիչների և քանդակագործների աշխատանքների հավաքածուի ստեղծումը։ 1923 թվականին գործարանատեր Սամուել Կուրտոն պատկերասրահին տրամադրեց 50 հազար ֆունտ իմպրեսիոնիզմի և պոստիմպրեսիոնիզմ աշխատանքներ ձեռք բերելու համար։ 1926 թվականի հունիսի 26-ին պատկերասրահի նոր մասնաշենքում  բացվեց արտասահմանյան գեղանկարչության բաժինը։
1987 թվականին բացվեց «Կլոր» պատկերասրահը(Clore Gallery), որտեղ ցուցադրված էր Ուիլյամ Թյորների աշխատանքների լիակատար հավաքածուն։ 1988 թվականին Լիվերպուլում բացվեց պատկերասրահի մասնաճյուղը։
2000 թվականին Թեմզայի հարավային ափին, Սուրբ Պողոսի Տաճարի դիմաց բացվեց Թեյթի ժամանակակից պատկերասրահը, որից հետո «մայր» պատկերասրահը վերանվանվեց «Թեյթ Բրիտանիա»  (Tate Britain):


== Տես նաև ==
Տրետյակովյան պատկերասրահ —ռուսական նմանօրինակը


== Գրականություն ==
Кудрявцев Б. В. Художественные музеи Лондона: Галерея Тейт. Галерея Института Курто. Коллекция Уоллес. Картинная галерея Далидж-Колледжа и Галерея Кенвуд-Хауса / Рецензент И. А. Кузнецова; Художник серии Н. И. Васильев. — М.: Искусство, 1994. — 224 с. — (Города и музеи мира). — 25 000 экз. — ISBN 5-210-02545-4 (в пер.)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թեյթ պատկերասրահի պաշտոնական կայքը
Բադարան

Բադարան  (իսպ.՝ Badarán), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ռիոխա պրովինցիայում՝ Ռիոխա (Լոգրոնիո) ինքնավար համայնքի կազմում։ Մտնում է Նախերա շրջանի (կոմարկայի) կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 20,69 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 626 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 37 կմ հեռավորության վրա։
Կորինթիանս

Սպորտային Ակումբ Կորինթիանս Պաուլիստա (պորտ.՝ Sport Club Corinthians Paulista), հայտնի է նաև որպես պարզապես «Կորինթիանս», բրազիլական ֆուտբոլային ակումբ, հիմնադրվել է 1910 թվականին Սան Պաուլու քաղաքում։


== Նվաճումներ ==
ԳավաթներԱկումբային աշխարհի առաջնություն։ 2000, 2012
Սերիա Ա (Բրազիլիա)։ 1990, 1998, 1999, 2005, 2011
Սերիա Ա (Սան Պաուլու)։ 1914, 1916, 1922, 1923, 1924, 1928, 1929, 1930, 1937, 1938, 1939, 1941, 1951, 1952, 1954, 1977, 1979, 1982, 1983, 1988, 1995, 1997, 1999, 2001, 2003 և 2009
Բրազիլիայի գավաթ։ 1995, 2002, 2009


== Արտաքին հղումներ ==
Ակումբի կայքը
Գայի պողոտա (Երևան)

Գայի պողոտա, պողոտա Երևանի Նոր Նորք վարչական շրջանի սկզբնամասում։ Անվանվել է Գայի անունով, որի հուշարձանը գտնվում է պողոտայի կենտրոնական հատվածում։ Քաղաքային նշանակության փողոց է։


== Կառույցներ ==
Թաթուլ Կրպեյանի անվան զբոսայգի (Երևան)
Հայկ Նահապետի արձան (Երևան)
Գայի (Հայկ Բժշկյանց) հուշարձան (Երևան)
Ավանգարդ մոթորս
«Մեգամոլ» առևտրի կենտրոն
«Պալաս» առևտրի կենտրոն


== Հատվող փողոցներ ==
Աճառյան փողոց
Մարշալ Խուդյակովի փողոց
Դավիթ Մալյանի փողոց
Մոլդովական փողոց
Թոթովենցի փողոց
Նանսենի փողոց
Սամվել Սաֆարյան փողոց
Նելսոն Ստեփանյան փողոց
Բաղյան փողոց
Հովհաննիսյան փողոց
Գյուլիքևխյան փողոց
Քոչարյան փողոց


== Պատկերասրահ ==

		


== Տես նաև ==
Երևանի փողոցների ցանկ
Երևանի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (326801-326900)

Աստերոիդների ցանկ (326701-326800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (326901-327000)
 Աստերոիդների ցանկ (326701-326800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (326901-327000)
Սանսա

Սանսա (ֆր.՝ Sanssat), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Վարեն սյուր Ալյե կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Վիշի շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03266։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 272 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 198 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 133-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 65-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 67,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,7 %)։ 133 աշխատունակ բնակիչներից 119-ը աշխատում էին (71 տղամարդ և 48 կին), անաշխատանք էին 14-ը (4 տղամարդ և 10 կին)։ 65 անգործունակ մարդկանցից 37-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 13-ը թոշակառու, 15-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Սանսա» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-23-ին։ Վերցված է 2012-5-30 
«Սանսա» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-29
Բողոք Էա-նասիրին

Բողոք Էա-նասիրին (UET V 81)), մոտավորապես մ.թ.ա. 1750 թվականին կավե տախտակի վրա գրված նամակ, որն ուղարկվել է հին Ուր։ Պարունակում է Նաննի անունով գնորդի բողոքը Էա-նասիր անունով վաճառականին։ Աքքադերեն սեպագիր տեքստը համարվում է ամենահին հայտնի գրավոր բողոքը։ Ներկայումս այն պահվում է Բրիտանական թանգարանում։
Էա-նասիրը Դիլմունում պղինձ է գնել և Միջագետքում վաճառել։ Մի օր նա պայմանավորվել է պղնձե ձուլակտորներ վաճառել Նաննիին։ Նաննին փողն ուղարկել է իր ծառայի միջոցով, որ գործարքն ավարտի և բերի ապրանքը։ Նաննին պղինձը համարել է անորակ և չի ընդունել այն։
Ի պատասխան Նաննին սեպագիր նամակ է գրել Էա-նասիրին, որը պարունակում է բողոք Էա-նասիրին սխալ նմուշի պղնձի մատակարարման և այլ մատակարարման հետ կապված. Նաննին նաև դժգոհել է իր գործարքը վարող ծառայի նկատմամբ կոպիտ վերաբերմունքից։ Նամակում նա նաև նշել է, որ գրելու պահին ինքը չի ընդունել պղինձը, թեև դրա համար գումարը վճարել է։
Սեպագիր տախտակն ունի 116 մմ բարձրություն, 50 մմ լայնություն, 26 մմ հաստություն և փոքր-ինչ վնասված է։
Տախտակը հայտնաբերել և պահպանել է սըր Լեոնարդ Վուլլին, ով 1922-1934 թվականներին ղեկավարել է հին շումերական Ուր քաղաքում Փենսիլվանիայի համալսարանի և Բրիտանական թանգարանի համատեղ արշավախումբը։
Ենթադրաբար Էա-նասիրի տան ավերակներում այլ տախտակներ էլ են հայտնաբերվել։ Դրանց մեջ կա Արբիթուրամ անունով մի մարդու նամակ, որը բողոքում էր, որ դեռ չի ստացել իր պղինձը, իսկ մեկ այլ նամակում ասվում է, որ գրողը հոգնել է վատ պղինձ ստանալուց։
Մեր ժամանակներում Էա-նասիրը, ով պահում էր անորակ պղնձի մատակարարումից դժգոհություններով տախտակները, դարձել է համացանցային մեմ։ Երբ 2021 թվականին Բլումբերգը զեկուցել է, որ Թուրքիայում մի վաճառական 36 միլիոն դոլարով վաճառել է պղնձի տեսքով ներկված քարեր, համացանցի օգտատերերը նրան համեմատել են Էա-նասիրի հետ։


== Գրականություն ==
Leemans, W.F. Ur: Time of Rim-Sin // Foreign trade in the old Babylonian period as revealed by texts from southern Mesopotamia. — Leiden, NL: E.J. Brill, 1960. — Т. 6. — С. 36–55. — (Studia et Documenta ad Iura Orientis Antiqui Pertinentia).
Old Babylonian Letters: Trade // Letters From Mesopotamia: Official, Business and Private Letters on Clay Tablets from Two Millennia / Oppenheim, A. Leo. — Chicago, IL: University of Chicago Press, 1967. — С. 82–84. — (The Oriental Institute).


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«UET 5, 0081»։ Cuneiform Digital Library Initiative։ University of California, Los Angeles։ CDLI no. P414985։ Վերցված է 2022-09-28 
«16814A | 1953,0411.71»։ UrOnline - The Digital Resource for the Excavation of Ur (անգլերեն)։ The British Museum։ Վերցված է 2022-09-28 
«UET 5 81 [BM 131236 = 1953-04-11, 71 = U.16814a]»։ Archibab։ Collège de France։ Վերցված է 2022-09-28
Դժոխքից դժոխք

Դժոխքից դժոխք (ռուս.՝ Из ада в ад, բելառուս․՝ З пекла ў пекла, գերմ.՝ Von Hölle zu Hölle), ռուս-բելառուսա-գերմանական գեղարվեստական ֆիլմ՝ նկարահանված 1996 թվականին ռեժիսոր Դմիտրի Աստրախանի կողմից։ Բելառուսի կողմից ֆիլմը առաջադրվել է որպես «Օսկարի» 69-րդ մրցանակաբաշխության ներկայացման թեկնածու «Օտարալեզու լավագույն ֆիլմ» անվանակարգում, սակայն չի ընտրվել։


== Սյուժե ==
Ֆիլմում ներկայացվում է երկու երիտասարդ ընտանիքների պատմությունը, որոնցից մեկը հրեաներ են, մյուսը՝ լեհեր։ Լեհերի ընտանիքը երեխա չունի, իսկ հրեաներն ունեն մեկ դուստր։ Երբ գերմանացիները հրեաներին ուղարկում են համակենտրոնացման ճամբարներ, լեհերի ընտանիքը թաքցնում է նրանց դստերը։
Պատերազմի ավարտից հետո աղջկա ծնողներն անսպասելիորեն վերադառնում են։ Հայրը, որին հաջողվել էր փախչել մահվան ճամբարից, կռվել էր պարտիզանական ջոկատի կազմում և այժմ նշանակվում է քաղաքի ոստիկանության ղեկավար։ Հրեաների նախկին տները զբաղեցվել են լեհերի կողմից, աղջիկը համոզված է, որ ինքը լեհ է և չի ընդունում իր իսկական ծնողներին։ Միևնույն ժամանակ լեհերի վերաբերմունքը մահվանից փրկված ու վերադարձած քիչ թվով հրաների նկատմամբ ծայրահեղ բացասական է և վերաճում է կոտորածի։


== Ստեղծման պատմություն ==
Ֆիլմը նկարահանվել է իրական դեպքերի հիման վրա, որ տեղի են ունեցել Լեհաստանի Կելցե քաղաքում 1946 թվականի հուլիսի 4-ին։ Ֆիլմի գաղափարն ու վերնագիրն առաջարկել է կինոպրոդյուսեր Արթուր Բրաուները, որը մասնակցել է ավելի քան 200 ֆիլմի ստեղծման (այդ թվում է նաև «Եվրոպա, Եվրոպա» ֆիլմը)։
Zman.com կայքին տված հարցազրույցում ռեժիսոր Դմիտրի Աստրախանը պատմել է, որ Բրաուների առաջարկած՝ լեհ սցենարիստի սյուժեի հիմնական գաղափարն այն էր, որ կոտորածի հրահրողը եղել է ԽՍՀՄ Պետական անվտանգության կոմիտեն։ Դմիտրի Աստրախանն այդ սյուժեն համարել է պարզունակ և մշակել այն։ Նա ասել է, որ իր համար «կարևոր է ցույց տալ թշնամության «մեխանիկան», այն, թե ինչպես են սովորական մարդիկ մի ակնթարթում վերածվում գազանների»։ Նա չի իդեալականացնում հրեաներին, բայց կարծում է, թե ոչ մի հակասություն չի կարող պատճառ դառնալ կոտորածների կամ զանգվածային սպանությունների համար։


== Դերերում ==


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==
Ֆիլմը ներկայացվել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի և արժանացել «Կինոտավր» փառատոնի մրցանակի «Տղամարդու լավագույն դերակատարման համար» անվանակարգում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դժոխքից դժոխք(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Դժոխքից դժոխք» ֆիլմը Archived 2016-03-07 at the Wayback Machine. «Энциклопедия отечественного кино» կայքում (ռուս.)
Михаль Арье.։ «О ФИЛЬМЕ «ИЗ АДА В АД»»։ evrey.com։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-09-15-ին։ Վերցված է 2013-08-29
Հմայակ Վարդանյան

Հմայակ (Համո) Արմենակի Վարդանյան (1902, Ներքին Ախտա, [այժմ՝ ք․ Հրազդան] - 1938), Հայաստանում խորհրդային ռեժիմի հաստատման աջակից, ԽՄԿԿ անդամ (1918)։ 
Ավարտել է Երևանի արական գիմնազիան (1918)։ Եղել է Հայաստանում «Սպարտակ» կոմունիստական երիտասարդական միության կազմակերպիչներից։ Մասնակցել է 1920 թվականի Երևանի մայիսմեկյան ցույցերին, որի համար բանտարկվել է։ Հայաստանում 1921 թվականի քաղաքացիական կռիվներից հետո ընտրվել է Հայաստանի կոմերիտական կազմակերպության առաջին քարտուղար։ 1928 թվականին ընտրվել է Կոմունիստական երիտասարդական ինտերնացիոնալի գործադիր կոմիտեի և քարտուղարության անդամ։ Կուսակցական բարձրագույն դասընթացներն ավարտելուց հետո պատասխանատու աշխատանք է տարել Գորկիում և Իրկուտսկում։
Դուլիբի (գյուղ, Տուրիի շրջան)

Դուլիբի (ուկրաիներեն՝ Дуліби), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Տուրիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1454 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դուլիբի գյուղում բնակվում էր 505 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,959 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 526,59 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գեյ փրայդ

Գեյ փրայդ (անգլ.՝ Gay pride, նաև գեյ շքերթ), ԼԳԲՏ (լեսբի, գեյ, բիսեքսուալ, տրանսգենդեր) համայնքի խաղաղ ակցիա ընդդեմ խտրականության և ԼԳԲՏ մարդկանց նկատմամբ հասարակության բացասական վերաբերմունքի։ Շքերթի նպատակը մարդկանց հավասար իրավունքների հաստատումն է՝ անկախ սեռական կողմնորոշումից ու գենդերային ինքնությունից, նաև, սեփական արժանապատվության, անձնական ազատության ու ԼԳԲՏ համայնքի միասնության տոն։
Փրայդերը սովորաբար անցկացվում են պատմականորեն համայնքի հետ կապված որևէ իրադարձության օրերին։ Օրինակ՝ Մոսկվայի մայիսյան գեյ շքերթը 1993 թվականի նույնասեռականության դեկրիմինալիզացիայի տարեդարձի հետ էր կապված։ Որոշ դեպքերում փրայդերն ուղեկցվում են երթերով, միթինգներով, պարային խնջույքներով ու փառատոներով, ինչպես օրինակ Սիդնեյի Մարդի Գրան, որը երբեմն տևում է մի քանի շաբաթ։
Փրայդի ընդունված սիմվոլներն են ծիածանագույն դրոշը, հունական այբուբենի փոքրատառ լյամբդան (λ), վարդագույն և սև եռանկյունները։ Վերջիններս վերցվել են նացիստական համակենտրոնացման ճամբարներում օգտագործվող «ամոթանքի պիտակներից»։


== Տես նաև ==
Հպարտության շքերթ


== Արտաքին հղումներ ==
Interpride - an international Pride organization
Gay Pride Coast To Coast(չաշխատող հղում) – photos by CBS News


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոգանսկոե

Ռոգանսկոե (ուկրաիներեն՝ Роганське), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սլավյանսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Ռոգանսկոե գյուղում բնակվում էր 206 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վիվիան Կուբրիկ

Վիվիան Վանեսա Կուբրիկ (անգլ.՝  Vivian Vanessa Kubrick, օգոստոսի 5, 1960(1960-08-05), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ, հանդես է եկել նաև Էբիգեյլ Միդ կեղծանունով, անգլ.՝ Abigail Mead), ամերիկացի կոմպոզիտոր, կինոռեժիսոր, կինոօպերատոր և կինոմոնտաժող։


== Կենսագրություն ==
Վիվիան Վանեսա Կուբրիկը ծնվել է 1960 թվականի օգոստոսի 5-ին Լոս Անջելեսում (Կալիֆորնիա նահանգ, ԱՄՆ) ռեժիսոր Սթենլի Կուբրիկի (1928—1999) և դերասանուհի Քրիստիանա Կուբրիկի (օրիորդական ազգանունը՝ Հարլան, 1932) ընտանիքում, որոնք ամուսնացած են եղել 1958 թվականից մինչև Սթենլի Կուբրիկի մահը։ Վիվիանն ունեցել է ավագ քույր՝ Անյա Կուբրիկը (1959—2009) և մոր առաջին ամուսնությունից խորթ ավագ քույր՝ Կատարինա Կուբրիկը (1953)։ Հոր ընտանիքը հրեա է։


== Գործունեություն ==
1968-1987 թվականներին Վիվիանը խաղացել է 4 ֆիլմում, որոնցից ամենահայտնին «Փայլատակում» (1980) պարահանդեսի ժամանակ բազմոցին նստած ծխող հյուրի դերն է։ Դերասանուհու կարիերան ավարտելուց հետո Կուբրիկը հանդես է եկել որպես 4 ֆիլմեր կոմպոզիտոր, ռեժիսոր, օպերատոր և մոնտաժող։


=== Ֆիլմագրություն ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիվիան Կուբրիկ Internet Movie Database կայքում
Գարեգին Զարպհանալյան

Գարեգին Զարպհանալյան (Զարբհանալյան, դեկտեմբերի 4, 1827(1827-12-04), Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - փետրվարի 13, 1901(1901-02-13), Վեդի, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն), հայ բանասեր, մատենագետ, գրականագետ, պատմաբան, թարգմանիչ, Վենետիկի Մխիթարյան միաբանության անդամ 1848 թվականի հունվարի 17-ից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կ. Պոլսում։ Փոքր հասակից տեղափոխվել է Վենետիկի Մխիթարյանների Սուրբ Ղազար վանքը, որտեղ ստացել է կրթությունը, հմտացել անտիկ լեզուների մեջ, խորապես ուսումնասիրել հայ հին գրականությունը։ Եղել է ուսուցիչ վանքի դպրոցում, միաժամանակ պատրաստել ուսումնական մի շարք ձեռնարկներ։ 1850-ականների սկզբներից «Բազմավեպում» հրատարակել է պատմա-բանասիրական հոդվածներ։ 1856 թվականին Վենետիկում լույս է տեսել նրա «Պատմություն մատենագրության հունաց, հռոմայեցվոց» գիրքը, որը հանդիսացել է դասագիրք հայկական դպրոցների համար։ 1865 թվականին հրատարակել է «Պատմություն հայկական հին դպրությանց» գիրքը, որի Բ տպագրությունը, բարեփոխված և ճոխացած, լույս է տեսել 1886 թվականին, Գ տպագրությունը՝ 1897 թվականին։ Մի քանի տպագրության է արժանացել նաև նույն աշխատության Բ հատորը («Նոր մատենագրություն»)։ Նրա գրչին է պատկանում նաև «Պատմություն մատենագրության միջին և նոր դարուց յարևմուտս» երկհատոր ձեռնարկը, որը լույս է տեսել 1874 թվականին։ Ուշագրավ աշխատություններից պետք է համարել «Հայկական մատենագիտությունը», որը լույս է տեսել 1883 թվականին և հանդիսանում է այբբենական ցուցակ՝ տպագրության գյուտից մինչև 1880-ականները հրատարակած հայերեն գրքերի։ Գրեթե նույնպիսի բնույթ ունի «Մատենադարան հայկական թարգմանությանց նախնյաց» աշխատությունը, որտեղ ժամանակագրական կարգով տրվում են IV-XIII դարերում օտար լեզուներից կատարված թարգմանությունները։ Դարձյալ նույնպիսի աշխատություն է «Պատմություն հայկական տպագրության» գիրքը (1895), որտեղ խոսվում է հայկական տպարանների մասին, սկզբից մինչև նոր ժամանակները (Իտալիա, Ֆրանսիա, Հոլանդիա, Ռուսաստան, Պարսկաստան, Թուրքիա և այլն)։ Կատարել է նաև թարգմանություններ։


== Աշխատություններ ==
Հ. Գարեգին Զարպհանալեան, Մատենադարան հայկական թարգմանութեանց նախնեաց (դար Դ-ԺԳ), Վենետիկ-Սբ. Ղազար, 1889։
Հ. Գարեգին Զարպհանալեան, Պատմութիւն հայկական տպագրութեան սկզբնաւորութենէն մինչ առ մեզ, Վենետիկ-Սբ. Ղազար, 1895։
Հ. Գարեգին Զարպհանալեան, Ուսումնասիրութիւնք հայ լեզուի եւ մատենագրութեան յԱրեւմուտս (ԺԴ-ԺԹ դար), Վենետիկ-Սբ. Ղազար, 1895։
Հ. Գարեգին Զարպհանալեան, Հայկական հին դպրութեան պատմութիւն (Դ-ԺԳ դար), Բարձրագոյն դպրոցաց համար, Վենետիկ-Սբ. Ղազար, 1897։


== Ծանոթագրություններ ==
Ագապի Նասիբյան

Ագապի Նասիբյան (1929, Կիպրոս - դեկտեմբերի 1, 2018(2018-12-01), Լիմասոլ, Լիմասոլի շրջան, Կիպրոս), պատմաբան։ Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր (1981)։ Բրիտանական ակադեմիայի անդամ (2002, Լոնդոն)։
Ավարտելով Նիկոսիայի Մելգոնյան վարժարանը՝ պատմություն է դասավանդել այդ վարժարանում։ Հետագայում ուսումը շարունակել է Լոնդոնի և Գլազգոյի համալսարաններում, Օքսֆորդի համալսարանում պաշտպանել է դոկտորական դիսերտացիա և ստացել փիլիսոփայության դոկտորի գիտական աստիճան (1981 թ․)։ 1985-1989 թվականներին եղել է Մելգոնյան վարժարանի տնօրեն։ 1984 թ․-ին լույս է տեսել Նասիբյանի «Բրիտանիան և Հայկական հարցը. 1915-1923» աշխատությունը (անգլերեն), որը գրել է լայնորեն օգտագործելով բրիտանական արխիվներից վերցված փաստաթղթերը։ Աշխատության մեջ մանրազնին վերլուծել է Մեծ Բրիտանիայի քաղաքականությունը հայկական հարցում, ցույց տվել անգլերեն տարբեր բարեգործական կազմակերպությունների, բրիտանական հասարակայնության ներկայացուցիչների գործունեությունը Թուրքիայից տեղահանված հայ գաղթականներին օգնություն ցույց տալու համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Սենտ Տերանս

Սենտ Տերանս (ֆր.՝ Sainte-Thérence), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Մարսիյյա ան Կոմբրայ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մոնլյուսոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03261։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 203 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 121 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 92-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 29-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 76,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 71,7 %)։ 92 աշխատունակ բնակիչներից 83-ը աշխատում էին (49 տղամարդ և 34 կին), անաշխատանք էին 9-ը (2 տղամարդ և 7 կին)։ 29 անգործունակ մարդկանցից 9-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 10-ը թոշակառու, 10-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սեն Տերանս եկեղեցի (XI—XII դարեր)
Եկեղեցական հրապարակի դամբարան
Ուր ամրոցի ավերակներ (X—XI դարեր)
Պրա ամբարտակ՝ 1968—1970 թվականներ
Սեն Ժուլյեն եկեղեցի


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Սենտ Տերանս» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-06-ին։ Վերցված է 2012-7-3 
«Սենտ Տերանս» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-30
Կուսեևո

Կուսեևո (ռուս.՝ Кусеево, բաշկիրերեն՝ Күсәй), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 508 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վասկովո (գյուղ, Պրոմիշեննովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎասկովոՎասկովո (ռուս.՝ Васьково), գյուղ Ռուսաստանի Կեմերովոյի մարզի Պրոմիշեննովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալատորկա (գյուղ, Իգլինսկի շրջան)

Ալատորկա (ռուս.՝ Алаторка, բաշկիրերեն՝ Апатор), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 798 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
1390

1390 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 1390 թվականն է, 
XIV դարի 90-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Գուդասխև

Գուդասխև, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սուվերետո

Սուվերետո  (իտալերեն՝ Suvereto), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Լիվոռնո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3007 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 33 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 92 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 57028։ Հեռախոսային կոդ՝ 0565։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Մկրտիչը։


== Ժողովրադգրություն ==
Բնակչության աճը։


== Կոմունային վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0565 829923
էլեկտրոնային հասցե։ suvereto@comune.suvereto.li.it
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.suvereto.li.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Կրասնոգոր (գյուղ, Կրասնոբակովսկի շրջան)

Կրասնոգոր (ռուս.՝ Красногор), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Կրասնոբակովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դամլիկ

Դամլիկ, լեռնագագաթ Հայաստանի Կոտայքի և Արագածոտնի մարզերի սահմանին։ Լեռնագագաթից է ձևավորվում Ծաղկունյաց լեռնաշղթան և ձգվում է հարավ-արևելք։


== Ծանոթագրություններ ==
Չերմասոլա

Չերմասոլա (ռուս.՝ Чермасола), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում, Չերեպովեցկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Յագորբա գետի ձախ ափում՝ 17 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 25 կմ է։ Ավազանի տարածքը 148 կմ² է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Մոլոգա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Վերին Վոլգայից մինչև Կույբիշի։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010200412110000008192
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110000819
Ավազանի կոդը - 08.01.02.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Զելայի գավառակ

Զելա, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթում։ Գտնվում էր Եվդոկիայի գավառի արևմտյան կողմում։ Կենտրոնը Զելա քաղաքն էր։


== Աշխարհագրություն ==
Գավառակի տարածքը հիմնականում մտնում է Արքօվա դաշտի մեջ։ Զելան ունի ջրառատ և արգավանդ հողատարածություններ։ Գավառակի հարավում էր գտնվում Դևեջի լեռը։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 53 478 բնակիչ։ Բնակվում էին թուրքեր, հայեր, հույներ և գնչուներ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը մշակում էր հացահատիկներ, հաշիշ և ծխախոտ։


== Վարչական բաժանում ==
1915 թվականի Մեծ եղեռնը գավառակն ուներ 130 գյուղեր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ալֆրեդո Վարելա

Վարելա Ալֆրեդո (Varela, սեպտեմբերի 24, 1914(1914-09-24), Բուենոս Այրես, Արգենտինա - փետրվարի 25, 1984(1984-02-25), Մար-դել-Պլատա, Բուենոս Այրես, Արգենտինա), արգենտինացի գրող և հասարակական գործիչ։


== Կյանք և գործունեություն ==
Ծնվել է 1914 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Բուենոս Այրեսում։ Արգենտինայի կոմկուսի անդամ 1934 թվականից, ԱԿԿ-ի կենտկոմի անդամ 1963 թվականից։ Խաղաղության կողմնակիցների շարժման նախաձեռնողներից, Խաղաղության համաշխարհային խորհրդի (ԽՀԽ) անդամ (կազմակերպման օրից), 1956 թվականից՝ ԽՀԽ բյուրոյի անդամ, 1969 թվականից՝ ԽՀԽ քարտուղար։ Արգենտինայի խաղաղության խորհրդի փոխպրեզիդենտ։ Բազմիցս բանտարկվել է։ Մահացել է 1984 թվականի փետրվարի 26-ին՝ Արգենտինայում։


== Ստեղծագործություն ==
Վարելայի «Սև գետ» (1943 թվական) վեպը նվիրված է բատրակների կյանքին ու հեղափոխական պայքարին։ 1948 թվականին գրել է «Արգենտինացի ժուռնալիստը Սովետական Միությունում» գիրքը։ «Գուեմեսը և գաուչոների պատերազմը» (1944 թվական), «Խորխե Կալվո, հերոսական երիտասարդություն» (1952 թվական) վավերագրական վիպակների հեղինակ է։ Նրա բազմակողմանի հրապարակախոսությունը նվիրված է խաղաղության, սոցիալիզմի, առաջադեմ մշակույթի համար մղվող պայքարին։ «ժողովուրդների միջև խաղաղության ամրապնդման համար» ստացել է Լենինյան մրցանակ (1972 թվական)։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարգալի Վերին

Կարգալի Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Արղանամադենի գավառակում կամ Էրզրումի վիլայեթի Քղիի գավառակում։ Գտնվում էր Կարգալի Ներքին գյուղի մոտ, Բալու քաղաքից 30-32 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ալուշտայի ակվարիում

Ալուշտայի ակվարիում (ռուս.՝ Алуштинский аквариум), քաղցրահամ ջրերի և ծովային ձկների մեծ հավաքածուով ակվարիում Ղրիմի Ալուշտա քաղաքում։


== Պատմություն ==
2003 թվականին Ալուշտայում մի խումբ երիտասարդ մասնագետ ձկնաբաններ Վիկտոր Ժիլենկոյի գլխավորությամբ ստեղծեցին ձկների առաջին ցուցահանդեսը։ Սկզբում դա Սև և Ազովի ծովերի ձկներով ընդամենը մեկ սրահ էր։
Սակայն արդեն 2005 թվականին այն իրավունք նվաճեց կոչվելու Ղրիմի Հարավային ափի ամենամեծ ակվարիումը։ Իսկ 2007 թվականին ակվարիումը հավաքեց ամենամեծ ցուցադրական հավաքածուն Ուկրաինայում։ 2008 թվականին ցուցադրությունը լրացրեց և սկսեց զարդարել ծովախեցիների և բուստերի հավաքածուն ամբողջ աշխարհից։
Ներկայում տրոլեյբուսային դրամարկղերի շենքի անմիջապես տակը գտնվում է ստորջրյա թագավորություն, որում բնակվում են ավելի քան 250 տարբեր տեսակի ձկներ աշխարհի բոլոր անկյուններից, ինչպես նաև 3 տեսակի կոկորդիլոս, 5 տեսակի ծովախեցգետին և 8 տեսակի կրիա։


== Ցուցասրահներ ==
Ալուշտայի ակվարիումը բաղկացած է ջրային բնակիչներով 4 ցուցասրահից և խեցիների ու բուստերի ցուցադրությունից։ Առաջին ցուցասրահը նման է ստորջրյա քարանձավի, որտեղ ապրում են երկու ծովերի` Սև և Ազովի զանազան բնակիչները։ Այստեղ կարելի է տեսնել ծովաձի, ծովային շուն, ծովային կով (կամ բծավոր աստղահմա), ծովային վիշապիկ, ծովային կատու (կամ ցցապոչ-կատվաձուկ) և շատ ուրիշներ։
Երկրորդ և երրորդ ցուցասրահներում հավաքված են քաղցրահամ ջրերի ձկներն ամբողջ աշխարհից։ Այստեղ կարելի է տեսնել և՛ արյունռուշտ նատերերա պիրանիաներ, և՛ քաղցրահամ ջրերի աշխարհի խոշորագույն ձուկը` ապարաիմա գիգասը, որի երկարությունը հասնում է ավելի քան 3 մետրի, և՛ մոլորակի ամենաշատ ատամներ ունեցող ձուկը` հիդրոսինուս վիտատուսը, և՛ քաղցրահամ մուրենա։ Ցուցասրահներում ներկայացված տեսակների մեծ մասը գրանցված է Կարմիր գրքում։ Նշվածներից բացի, այստեղ ցուցադրված են կոկորդիլոսներ, որոնցից առավել ագրեսիվը կուբայականն է, կրիաներ, որոնք ապրում են մինչև 250 տարի, ինչպես նաև մեր մոլորակի բազմաթիվ այլ բնակիչներ։
4-րդ ցուցասրահում ներկայացված են Կարմիր ծովի և Հնդկական և Խաղաղ օվկիանոսի ավազանի ձկները։ Այստեղ ցուցադրված են վտանգավոր թևավոր ձուկը, կպչան ձուկը, որը, շնորհիվ գլխին ունեցած ծծիչի, կարող է ճամփորդել շնաձկների և ծովային կրիաների հետ, երկչոտ balistidae ձուկը, որը բուստ է կրծում, սարդերի հնագույն ծովային ազգականը` կարիբյան թրագին, որը ոտքերով քայլում է ծովի հատակին, իսկ լողում է փորը դեպի վեր, ծովային աստղեր և ծովոզնիներ։
2015 թվականին Ալուշտայի ակվարիումում բացվել է ևս մեկ ցուցասրահ` «Ջունգլիի աշխարհը»։ Այն զբաղեցնում է շենքի երկրորդ հարկը, անմիջապես ակվարիումի վերևում, և այնտեղ ցուցադրված են վայրի բնության ներկայացուցիչներ` կապիկներ, երկարառունգներ, ջրարջեր և շատ թռչուններ։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալուշտայի ակվարիումի կայքը Archived 2020-08-12 at the Wayback Machine.
(7013) 1988 RS4

(7013) 1988 RS4, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,745771 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5425 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,949 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1661,86 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,216625 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,11° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7013) 1988 RS4 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նեզվիր

Նեզվիր (ուկրաիներեն՝ Незвір), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռոժիշչեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նեզվիր գյուղում բնակվում էր 238 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,005 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 47,6 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Միդլսբրո

Միդլսբրո (անգլ.՝ Middlesbrough [ˈmɪdəlzbrə]) — մեծ քաղաք, գտնվում է Տիս գետի հարավային ափին Հյուսիսային Յորքշիր կոմսությունում, Անգլիայի հյուսիս-արևմուտքում, խոշորագույն արդյունաբերական կենտրոն։ Տեղական ինքնակառավարման մարմինը Միդլսբիրյան քաղաքային խորհուրդն է։
1889 թվականից սկսած Միդլսբրոն քաղաք-կոմսություն էր Յորքշիրում, սակայն 1968 թվականին այն դարձավ Տիսսայդ կոմսության կենտրոնը, որը հետագայում Կլիվլենդ կոմսության մեջ է ներառվում 1874 թվականին։ 1996-ին Միդլսբրոն դառնում է միասնական միավոր Հյուսիսային Յորքշիր կոմսությունում։ "Erimus" ("Մենք կլինենք"), լատիներենով, ընտրվել է որպես քաղաքի կարգախոս 1830 թվականին, որպեսզի ցույց տան քաղաքի կամքի ուժը։


== Քույր քաղաքները ==
 Միդլսբրո (Կենտուկի), Կենտուկի, ԱՄՆ
 Օբերհաուզեն, Գերմանիա (1974)
 Դյունկերկ, Ֆրանսիա (1976)
 Մասվինգո, Զիմբաբվե (1990)
Ռիչարդ Ադամս

Ռիչարդ Ադամս (անգլ.՝ Richard George Adams, մայիսի 9, 1920(1920-05-09)[…], Նյուբերի, Բերկշիր, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - դեկտեմբերի 24, 2016(2016-12-24)[…], Օքսֆորդ, Հարավարևելյան Անգլիա, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի գրող, ով համաշխարհային հռչակ է ձեռք բերել իր «Բլուրների բնակիչները» և «Շարդիկ» ֆենտեզիի ժանրին պատկանող վեպերով։


== Կենսագրություն ==
1940-1946 թվականներին ծառայել է բրիտանական բանակում, որի կազմում մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին: 1948 թվականին ընդունվել է Օքսֆորդի համալսարան, որտեղ ուսումնասիրել է նորագույն պատմություն և գրականություն։ 1948-1974 թվականներին աշխատել է Մեծ Բրիտանիայի Բնապահպանության նախարարությունում։ Իր «Բլուրների բնակիչները» և «Շարդիկ» վեպերի հրատարակությունից հետո Ադամսը թողնում է աշխատանքը նախարարությունում և իրեն ամբողջապես նվիրում գրականությանը և տեղափոխվում Մեն կղզի։
Ռ. Ադամսը հանդիսանում է Կենդանիների պաշտպանության թագավորական ընկերության նախագահ։ Իր թեկնածությունն է առաջադրել Մեծ Բրիտանիայի խորհրդարանական ընտրություններում՝ որպես անկախ-պահպանողական պատգամավոր։ Նա հանդես է եկել Անգլիայում աղվեսի որսի արգելման և կենդանիների իրավունքների պաշտպանության օգտին։
1972 թվականին «Բլուրների բնակիչները» վեպի համար, Ադամսը ստացել է «Կարնեգի» շքանշան։
Այժմ իր կնոջ՝ Էլիզաբեթի հետ, բնակվում է Իռլանդիայի Ուայտչյորչ գյուղում։


== Ստեղծագործություն ==
1972 Բլուրների բնակիչները (Watership Down)
1974 Շարդիկ (Shardik)
1976 Երկու վագրերի ճանապարհորդությունը (The Tiger Woyager)
1980 Աղջիկը ճոճանակի վրա (The Girl in a Swing)
1980 Երկաթե գայլը և ուրիշ պատմություններ (պատմվածքների ժողովածու) (The Iron Wolf and others Stories)
1982 Տե Տունայի առասպելը (The Legend of Te Tuna)
1984 Մայա (Maia)
1988 Ճանապարհորդը (Traveller)
1999 Տարօրինակ ասպետը (The Outlandish Knight)
2006 Դենիել (Daniel)


== Ֆիլմագրություն ==
1978 թվականին, Բլուրների բնակիչները վեպի հիման վրա, ռեժիսոր Մարտին Ռոզենը նկարահանեց անիմացիոն ֆիլմ «Վտանգավոր ճանապարհորդություն» վերնագրով [1]:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գրադարան
Մուդյուգա (Օնեգայի վտակ)

Մուդյուգա (ռուս.՝ Мудьюга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Օնեգայ գետի ձախ ափին՝ 642 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 119 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03010000112103000003810
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000381
Ավազանի կոդը - 03.01.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Հնազանդություն (վեպ)

Հնազանդություն (ֆր. Soumission), ֆրանսիացի գրող Միշել Ուելբեքի վեպը։ Գիրքը Ֆրանսիայում հրատարակվել է 2015 թվականի հունվարի 7-ին «Ֆլամարիոն» հրատարակչության կողմից։


== Սյուժեն ==
Վեպի իրադարձությունները ծավալվում են 2022 թվականին։ Վեպի գլխավոր հերոս Ֆրանսուան Սորբոնի համալսարանի գրականագիտության պրոֆեսոր է։ Հյուիսմանսի գրականության գիտակը մասնագիտական գործունեության և սեքսի առումով ճգնաժամի մեջ է գտնվում։ Ֆրանսուայի ծնողները մահանում են, իսկ նրա ընկերուհին գաղթում է իր նախնիների հայրենիք Իսրայել։ Ֆրանսուան ընկճախտի մեջ է ընկնում և հայտնվում է ինքնասպանության եզրին։ Միևնույն ժամանակ «Մուսուլմանական եղբայրություն» կազմակերպության առաջնորդ Մոհամեդ բեն Աբեսը Ֆրանսիայի նախագահական ընտրությունների երկրորդ փուլում հաղթանակ է տանում և դառնում երկրի նախագահ։ Հատկանշական է այն փաստը, որ «Մուսուլմանական եղբայրություն» կազմակերպությունը որևէ առնչություն չունի ծայրահեղականության հետ, իսկ քաղաքական ուժի անդամներն էլ «չափավոր մուսուլմաններ» են։ Նոր նախագահը միանգամից ձեռնամուխ է լինում ֆրանսիական օրենսդրության արմատական փոփոխությանը՝ համալսարանները մասնավորեցվում են, վերացվում է տղամարդկանց և կանանց հավասարությունը, թույլատրվում է բազմակնությունը։ «Մուսուլմանական եղբայրություն» կուսակցությունը ձգտում է Եվրոպական Միությունը վերաձևել Հռոմեական կայսրության, որի գլխավոր ուժը պետք է Ֆրանսիան դառնար։ Մոհամեդ բեն Աբեսի նախագահ դառնալուց հետո նպատակ է դրվում ընդլայնել կառույցի սահմանները՝ դրանում ներառելով Մարոկկոն, Թունիսը, Ալժիրը, Թուրքիան և այլն։ Գլխավոր հերոս Ֆրանսուան երկար մտատանջումներից հետո իր գործընկերների նման որոշում է իսլամ ընդունել և ինքը ևս օգտվի դրա համար հատկացվող արտոնություններից։ Վեպում հորինված հերոսներին զուգահեռ կան նաև իրական կերպարներ՝ Ֆրանսուա Օլանդ, Մարին Լը Պեն, Ֆրանսուա Բայրու և այլն։


== Վեպը և Շառլի Էբդո ամսագրի վրա հարձակումը ==
Ֆրանսիական երգիծական Շառլի Էբդո (ֆր.՝ Charlie Hebdo) ամսագրի հերթական համարը պետք է լույս տեսներ 2015 թվականի հունվարի 7-ին. դրանում անդրադարձ էր կատարվում նաև Մ. Ուելբեքի «Հնազանդություն» վեպին։ Պարբերականի առաջին էջին վեպին նվիրված ծաղրանկարը ուղեկցվում էր «Կախարդ Ուելբեքի գուշակությունները. 2015 թվականին ես կկորցնեմ ատամներս, իսկ 2022 թվականին ես արդեն ռամադանի պահքին եմ հետևում» գրությամբ։ Հենց հունվարի 7-ին էլ Շառլի Էբդոն ենթարկվեց մուսուլման ահաբեկիչների հարձակմանը, ինչի հետևանքով սպանվեց 12 մարդ, վիրավորվեց 11-ը։ Զոհվածների թվում էր նաև Մ. Ուելբեքի ընկերը՝ տնտեսագետ Բեռնար Մարին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Փարիզի Աստվածամոր մզկիթը (վեպ)
Զաուլգրուբ

Զաուլգրուբ  (գերմ.՝ Saulgrub), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Գարմիշ Պարտենկիրխեն շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1648 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 35,49 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 80 129։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Լիլու (այլ կիրառումներ)

Լիլու անվանումը կարող է վերաբերել.

Լիլու (երգչուհի), հայ երգչուհի,
Լիլու (գյուղ), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Տաբիվեռե շրջանում։
Ժյուլ Վալես

Ժյուլ Վալես (ֆր.՝ Jules Vallès, հունիսի 11, 1832(1832-06-11), Լե Պյուի ան Վելե - փետրվարի 14, 1885(1885-02-14)[…], Փարիզի 5-րդ շրջան, Փարիզ), ֆրանսիացի գրող, քաղաքական գործիչ։ Հարել է պրուդոնիզմի ձախ թևին։ Առաջին ինտերնացիոնալի անդամ։ Երկրորդ կայսրության տարիներին հանդես է եկել բոնապարտական վարչակարգի դեմ։ «Փող» (1857) պարսավագրում դեմ է արտահայտվել ֆինանսիական պլուտոկրատիայի դեմ, պահանջել աշխարհի սոցիալական վերակառուցում։ Գրել է մտավորականության ծանր վիճակի («Անհնազանդներ», 1865, «Փողոց», 1866, ակնարկներ), կալվածատեր-ազնվականների դեմ գյուղացիների պայքարի («Ազնվական», 1869, հրատարակվել է 1932 թվականին, վիպակ) մասին։


== 1860-1870-ական թվականներ ==
1860-1870-ական թվականներին հրատարակել է «Լա Ռյու» («La Rue»), «Լը փյոփլը» («Le Peup1е») դեմոկրատական թերթերը։ 1870 թվականի սեպտեմբեր 4-ի հեղափոխությունից հետո հիմնել է «Լը քրի դյու փյոփլը» («Le Cri du Peuple») թերթը, որն արգելվել է 1871 թվականի մարտի 12-ին և վերահրատարակվել կոմունայի ժամանակ։ Ժ.Վալեսը մասնակցել է 1871 թվականի մարտի 18-ի ապստամբությանը, ընտրվել է Փարիզյան կոմունայի և նրա լուսավորության հանձնաժողովի անդամ։ Կոմունայի պարտությունից հետո տարագրվել է Անգլիա։ «Լոնդոնյան փողոցը» (1884) ակնարկների գրքում և «Սովը Բյուզանսեում» (հրատարակվել է 1919 թվականին) վեպում մոտեցել է բանվոր դասակարգի պատմական դերի ըմբռնմանը։ 1880 թվականի ներումից հետո վերադարձել է Ֆրանսիա, 1883 թվականից նորից հրատարակել է «Լը ՔՐԻ դյու փյոփլը» թերթը։ Ժ. Վալեսի լավագույն ստեղծագործությունը «Ժակ Վենտրա» [մաս 1 «Երեխան» վերնագրով, 1879 (հրատարակվել է Ժան Լյա Ռյու կեղծանունով), մաս 2՝ «Բակալավր», 1881, մաս 3՝ «Ապստամբը», 1886 ] ինքնակենսագրական եռերգությունն է՝ նվիրված Փարիզյան կոմունայի նախապատմությանն ու պատմությանը։ Նա պայքարել է նատուրալիզմի և դեկադանսի դեմ («Իլյուզիոնիստները», 1867, հոդված), արվեստի առավելությունը տեսնում էր աշխատավոր մարդու շահերին ծառայելու («Ժողովրդական պոեզիա», 1881) և ժողովուրդների ազատագրմանը աջակցելու մեջ («Ժողովրդի զավակները», 1879)։


== Ծանոթագրություններ ==
Մունիս Ֆեռեյրա

Մունիս Ֆեռեյրա (պորտ.՝ Muniz Ferreira), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Սանտու Անտոնիու դի Ժեզուցի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 7423 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 113,706 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 65,3 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է փետրվարի 25-ին։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1962 թվականի հուլիսի 30-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 14.700.669,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 2.041,19 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,653 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայերն Իռլանդիայում

Հայերն Իռլանդիայում (իռլանդերեն՝ Airméinis in Éirinn, անգլ.՝ Armenians in Ireland), ազգային փոքրամասնություն Իռլանդիայի Հանրապետությունում։


== Պատմություն ==
Բրիտանական կղզիներում հայերի ներկայության վերաբերյալ տեղեկությունները վերաբերում են վաղնջական ժամանակներին։ Անգլիայի հնագույն տարեգրության՝ 8-րդ դարի Անգլո-սաքսոնական քրոնիկոնում գրված է.«Կղզու առաջին բնակիչները եղել են բրիտները, ովքեր եկել են Արմենիայից ու ի սկզբանե բնակվել են Բրիտանիայի հարավում»։ Թերևս այդ իրողությամբ են բացատրվում հայ-կելտական մշակութային նմանությունները, խաչքարերի առկայությունն Իռլանդիայում։ Ուշագրավ է, որ իռլանդական եկեղեցու ծիսակարգը կատարվում է հայերեն և արարողության ժամանակ Աստծուց բարօրություն են խնդրում նաև Հայաստան աշխարհի համար։ Բացի այդ, Իռլանդիան ու Հայաստանն ընդհանուր գծեր ունեն հատկապես Սփյուռք ունենալու փաստով. իռլանդական 80 միլիոնանոց սփյուռքը, ինչպես Հայաստանի դեպքում, շուրջ 13 անգամ գերակաշռում է Իռլանդիայի մշտական բնակչությանը։
Հայ-իռլանդական հարաբերությունների զարգացման գործում մեծ ավանդ ունի Գալուստ Կյուլպենկյան հիմնարկության լոնդոնյան գրասենյակի տեսուչ, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի հայ համայնքների բաժանմունքի ղեկավար, մեծ բարերար Գալուստ Կյուլպենկյանի ծոռ Մարտին Եսայանը։
Ներկայումս Իռլանդիայի Հայերը կազմում են 300 մարդ որոնք բնակվում են Դուբլինում և Քորքում։ 2009 թվականին Իռլանդիայում Հայաստանի Հանրապետության նորանշանակ պատվո հյուպատոսի նախաձեռնությամբ և հայ համայնքի ջանքերով բացվել է կիրակնօրյա դպրոց։ Քննարկվում է հայկական եկեղեցի, դպրոց և կազմակերպություն հիմնել Դուբլինում։ Դիվանագիտական հարաբերությունները Հայաստանի և Իռլանդիայի միջև հաստատվել են 1996 թվականի հունիսի 28-ին։ Իռլանդիայում բնակվող հայերը փորձում են կազմակերպված համայնք ձևավորել։


== Տես նաև ==
Հայերը Իսլանդիայում
Հայերը Մեծ Բրիտանիայում


== Արտաքին հղումներ ==
Իռլանդիահայկական կայք
Սուրբ Հռիփսիմե կիրակնօրյա դպրոցի կայք Archived 2013-04-16 at the Wayback Machine.
Կոիվա (գյուղ, Տահևա շրջան)

Կոիվա (էստ․՝ Koiva), գյուղ Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Տահևա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 11 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)