armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Եկատերինա Դաֆովսկա

Եկատերինա Դաֆովսկա (բուլղար․՝ Екатерина Дафовска, նոյեմբերի 28, 1975(1975-11-28), Չեպելարե, Բուլղարիա), բուլղարացի բիաթլոնիստուհի, օլիմպիական խաղերի չեմպիոն (1998) և աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր (1995, 1997)։ Բուլղարացի միակ մարզիկը, որ չեմպիոն է դարձել Ձմեռային օլիմպիական խաղերում։


== Կենսագրություն ==
Եկատերինա Դաֆովսկայան ծնվել է 1975 թվականի նոյեմբերի 28-ին Բուլղարիայի Սմոլյանի մարզի Չեպելարե քաղաքում։Ութ տարեկանում նա սկսել է զբաղվել լեռնադահուկային սպորտով։ 1990 թվականին ընդունվել է մարզադպրոց՝ որոշելով զբաղվել բիաթլոնով։ Շուտով նա ընդգրկվում է Բուլղարիայի պատանեկան ազգային հավաքականում։ Օլիմպիական խաղերին Դաֆովսկան առաջին անգամ մասնակցել է 1994 թվականին Լիլեհամերում (Նորվեգիա), սակայն նշանակալի արդյունքներ ցույց չի տվել (15 կիլոմետրանոց մրցատարածությունում զբաղեցրել է 29-րդ տեղը)։ Սակայն հենց հաջորդ տարի՝ 1995 թվականին, Եկատերինա Դաֆովսկան բրոնզե մեդալ է վաստակում աշխարհի առաջնությունում, որ անցկացվում էր Իտալիայում (Անթոլց, Անտերսելվա)։ Նույն հաջողությունը նա կրկնում է 1997 թվականի աշխարհի առաջնությունում։ Եկատերինա Դաֆովսկայի մարզական կարիերայի գագաթնակետը կարելի է համարել 1998 թվականի, երբ նա Նագանոյում անցկացրած Ձմեռային օլիմպիական խաղերում արժանանում է ոսկե մեդալի։ Բիաթլոնի աշխարհի առաջնության 2002/2003 մրցաշրջանում Դաֆովսկան մոտ էր աշխարհի գավաթի նվաճմանը, սակայն անհաջողությամբ է ավարտում մրցաշրջանի եզրափակիչ մրցավազքերը, ինչը թույլ չի տալիս զբաղեցնել մրցանակային տեղ։ Աշխարհի գավաթի առաջնության ընդհանուր արդյունքներով նա զբաղեցնում է չորրորդ տեղը։ Այդ մրցաշրջանից հետ Եկատերինա Դաֆովսկայի ցույց տված արդյունքները հետզհետե դառնում են ավելի վատը, իսկ 2006/07 մրցաշրջանում նա ընդհանրապես չի մասնակցում աշխարհի գավաթի առաջնությանը։ 2007 թվականին Եկատերինա Դաֆովսկան հայտատարել է, որ ավարտում է իր մարզական կարիերան։
Եկատերինա Դաֆովսկան ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։
2010 թվականի մայիսի 20-ից Եկատերին Դաֆովսկան Բուլղարիայի բիաթլոնի ֆեդերացիայի նախագահն է։


== Ձեռքբերումներ ==
1995 - աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր, Իտալիա
1997 – աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր, Սլովակիա
1998 – Օլիմպիական խաղերի ոսկե մեդալակիր, Նագանո, Ճապոնիա
2002 – հինգերորդ տեղը Օլիմպիական խաղերում, ԱՄՆ
2004 – Եվրոպայի առաջնության ոսկե մեդալակիր, Մինսկ, Բելառուս
2006 – ութերորդ տեղը Օլիմպիական խաղերում, Թուրին, Իտալիա


=== Աշխարհի գավաթի առաջնություն ===
1997/1998 - 15-րդ տեղ (129 միավոր)
1998/1999 - 11-րդ տեղ (232 միավոր)
2000/2001 - 19-րդ տեղ (323 միավոր)
2001/2002 - 11-րդ տեղ (416 միավոր)
2002/2003 - 4-րդ տեղ (644 միավոր)
2003/2004 - 14-րդ տեղ (437 միավոր)
2004/2005 - 21-րդ տեղ (330 միավոր)
2005/2006 - 27-րդ տեղ (217 միավոր)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Օլիմպիական վիճակագրությունը Sports-Reference.com  կայքում Archived 2009-02-01 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Եկատերինա Դաֆովսկայի էջը IBU կայքում Archived 2007-02-05 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Հոդված Ռուսաստանի բիաթլոնիստների միության կայքում Archived 2009-02-09 at the Wayback Machine. (ռուս.)
(2020) Ուկկո

(2020) Ուկկո (անգլ.՝ Ukko), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1936 թվականի մարտի 18-ին Իրյո Վյայսյալյայի կողմից Տուրկուում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,020002 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8099 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2301 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1916,94 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,187799 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,13° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2020) Ուկկո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վեսյոլի Գայ (գյուղ, Ախտիրկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վեսյոլի ԳայՎեսյոլի Գայ (ուկրաիներեն՝ Веселий Гай), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վեսյոլի Գայ գյուղում բնակվում էր 420 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռուբեն Կարապետյան (քանդակագործ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռուբեն Կարապետյան (այլ կիրառումներ)Ռուբեն Ավետիքի Կարապետյան (1935, Ծովասար, Մարտունու շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քանդակագործ, խեցեգործ։


== Կենսագրություն ==
1957 թվականին ավարտել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը։ 1962 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների։ Խեցեգործական դեկորատիվ սկահակների, ծաղկամանների հեղինակ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Լա Լյակունա

Լա Լյակունա (իսպ.՝ La Llacuna)՝ բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Բարսելոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Անոյա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 52.25 կմ2։ Բնակչությունը՝ 937 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2007-09-22 at the Wayback Machine.
Datos estadísticos
Página del pueblo Archived 2007-09-22 at the Wayback Machine.
Información general Archived 2008-05-13 at the Wayback Machine.
Página del pesebre viviente Archived 2014-12-18 at the Wayback Machine.
Ռոքանկուր

Ռոքանկուր (ֆր.՝ Rocquancourt), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 745 մարդ, բնակչության խտությունը` 270.91 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.75 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 200 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 11 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 520 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 411-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 109։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,0 %։ 411 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 378 անձ (192 տղամարդ և 186 կին)։ Գործազուրկ են եղել 33 անձ (18 տղամարդ և 15 կին)։ 109 անաշխատունակներից 41-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 42-ը` թոշակառուներ, իսկ 26-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Տամբատ (այլ կիրառումներ)

Տամբովկա, կարող է վերաբերել՝

Տամբատ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառի Կարաֆիլիսա գավառակի Խամուրի գյուղախմբում։ Գտնվում էր Կարաքիլիսա գյուղաքաղաքից 7 կմ հարավ-արևմուտք, Արածանի գետի առափնյա շրջանում՝ Բագրևանդ վտակի միախառնման տեղից հարավ։
Տամբատ - գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Բաբեկի շրջանում։
Էլագաբալոս

Մարկոս Աուրելիոս Անտոնինոս Օգոստոս (մարտի 20, 203, Հռոմ, Հռոմեական կայսրություն, Emesa և Վելետրի, Հռոմ, Լացիո, Իտալիա - մարտի 11, 222, Հռոմ, Հռոմեական կայսրություն), առավել հայտնի է իր Էլագաբալուս կամ Հելիոգաբալոս անվանմամբ, Հռոմեական կայսր, որը իշխել է 218 թվականից մինչև իր մահը 222 թ.: Նա հանդիսանում էր Սևերոսների դինաստիայի անդամ, ծնվել է Սիրիայում։ Նա Յուլիա Սոաեմիասի և Սքստոս Վարիոս Մարցելլոսի երկրորդ որդին էր։ Էլագաբալուսը սպանվել է ընդամենը 18 տարեկան հասակում և նրան հաջորդել է Ալեքսանդր Սևերոսը։


== Գրականություն ==
Фёдорова Е. В. Императорский Рим в лицах. — Ростов-на-Дону: Феникс, 1998. — ISBN 5-222-00178-4
Элий Лампридий Антонин Гелиогабал // Властелины Рима: Биографии римских императоров от Адриана до Диоклетиана / Переводчики: Аристид Доватур, С. Кондратьев. — СПб: Алетейя, 2001. — С. 134-150. — 384 с. — (Античная библиотека. Античная история). — 1500 экз. — ISBN 5-89329-262-6


== Ծանոթագրություններ ==
Նիգավան

Նիգավան, գյուղ Հայաստանի Արագածոտնի մարզում, Արագած լեռան փեշերին։ Հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 39 կմ հյուսիս-արևմուտք, բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 2025 մ։


=== Անվանում ===
Նիգավան է վերանվանվել 1967 թվականի հոկտեմբերի 21-ին։


== Բնակչություն ==
Նիգավանի բնակչության նախնիները գաղթել են Արևմտյան Հայաստանի Կարինի, Մուշի և Պարսկահայաստանի տարբեր շրջանների գյուղերից։
Նիգավանի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Գյուղատնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, հացահատիկի և կերային կուլտուրաների մշակությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Նիգավանի կենտրոնում է գտնվում XIX դարի Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցին, իսկ հյուսիսային մասում՝ XIII-XIV-րդ դարերի «Ժամատեղ» եկեղեցին։ Գյուղից 2 կմ հարավ գտնվում է «Թուխ Մանուկ» մատուռը (XVII-XVIII-րդ դդ.), 2,5 կմ հյուսիս-արևմուտք՝ «Թևաթորոս» մատուռը (XVIII-XIX-րդ դդ.)։


== Տես նաև ==
Նիգավանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արագածոտնի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Նիժնեկուրգանոե

Նիժնեկուրգանոե (ուկրաիներեն՝ Нижньокурганне, Ղրիմի թաթարերեն՝ Aşağı Asma), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սիմֆերոպոլի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Նիժնյայա Ասմա։
2001 թվականի տվյալներով Նիժնեկուրգանոե գյուղում բնակվում էր 70 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մոնտո

Մոնտո (ֆր.՝ Monthaut), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 46 մարդ, բնակչության խտությունը` 6.56 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.01 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 650 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 160 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 28 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 26 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 16-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 10։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 61,5 %։ 16 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 15 անձ (7 տղամարդ և 8 կին)։ Գործազուրկ են եղել 1 անձ (0 տղամարդ և 1 կին)։ 10 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 0-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրեն Ինանց

Ինանց Սուրեն (հունիսի 19, 1956(1956-06-19), Ղրղի, Շամշադինի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), անեսթեզիոլոգ-ռեանիմատոլոգ։ Բժշկական ծառայության պահեստի ավագ լեյտենանտ (1982 թվական)։


== Կենսագրություն ==
Սուրեն Խաչիկի Ինանցը ծնվել է 1956 թվականին, Արծվաբերդ, Տավուշի մարզ)։ Ավարտել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտը։
1980-1985 թվականներին աշխատել է Ապարանի շրջանային կենտրոնական, 1985 թվականից՝ Երևանի 8-րդ կլինիկական (այժմ՝ «Քանաքնռ-Զեյթուն» բժշկական կենտրոն) հիվանդանոցներում։ 1992-1994 թվականներին կամավոր և գործուղումով մեկնել է ԼՂՀ՝ Ստեփանակերտի կենտրոնական, Ֆիզուլիի ռազմադաշտային շարժական հրապիտալներում մասնակցել է վիրավոր ազատամարտիկների և խաղաղ բնակիչների բուժման և վիրահատման աշխատանքներին։
Ջորջթաունի համալսարան

Ջորջթաունի համալսարան (անգլ.՝ Georgetown University), կաթոլիկ (Հիսուսյաններ) մասնավոր համալսարան, որը գտնվում է Վաշինգտոնում։ Ջորջթաունի համալսարանը ստեղծվել է 1789 թվականին կաթոլիկ եպիսկոպոս Քերոլ Ջոնի կողմից և հանդիսանում է հնագույն կաթոլիկ միաբանության համալսարան՝ ԱՄՆ-ի տարածքում։ Գտնվում է Ջորջթաուն շրջանում, քաղաք՝ Վաշինգտոն, որը մինչև 1871 թվականը քաղաքի կարգավիճակ ուներ։ Ջորջթաուն համալսարանի իրավունքի դպրոցը գտնվում է Վաշինգտոնի կենտրոնական շրջանում։
Համալսարանը մասնաճյուղեր ունի Իտալիայում, Թուրքիայում, Կատարում։ Համալսարանը այժմ ուսուցանում է շուրջ 7500 քոլեջի ուսանողների և ավելի քան 10 հազար ասպիրանտների։
Համալսարանի շրջանավարտները ճանաչման են հասել համաշխարհային հասարակական և քաղաքական ասպարեզներում. նրանց թվում 12 նախագահներ (այդ թվում ԱՄՆ-ի նախկին նախագահ Բիլ Քլինթոնը և Ֆիլիպինների նախագահ՝ Մարիա Գլորիա Մակապագալ Առոյոն), 23 նահանգապետներ (ԱՄՆ), 23 սենատոր (ԱՄՆ), թագավորական ընտանիքների 11 անդամ և 79 դիվանագետ դեսպանի պաշտոնում։


== Պատմություն ==


=== Հիմնադրում ===
1634 թվականին անգլիացի կաթոլիկ վերաբնակիչները հաստատվել են Մերիլենդ գավառում։ Անգլիայի քաղաքացիական պատերազմում (1646) միապետականների պարտությունը, հանգեցրեց կաթոլիկների դեմ խիստ կանոնների ընդունմանը, գաղութներից հիսուսյանների վտարմանը և նրանց դպրոցների ոչնչացմանը։ Գաղութային քաղաքականության ընթացքում հիսուսյանները շարունակում էին անօրեն պարապմունքներ անցկացնել կաթոլիկ դպրոցներում։ 1776 թվականին ամերիկյան հեղափոխությունից հետո արգելքի հանումը հնարավորություն ընձեռեց կաթոլիկներին ստեղծել մշտական կրթական հաստատություններ։
Բենժամին Ֆրանկլինի առաջարկությամբ Հռոմի Պապ Պիյ 6-րդը  նախկին հիսուսյան Ջոն Քերոլին նշանակեց Ամերիկայում Հռոմեա-կաթոլիկյան եկեղեցու առաջնորդ։ 1783 թվականին Քերոլն Անապոլիսում սկսեց հանդիպել տեղի հոգևորականներ հետ, որտեղ նրանք սկսեցի նոր համալսարանի մշակումը։ 1789 թվականի հունվարի 23-ին Քերոլը ավարտեց տարածքի գնման գործարքը, որտեղ հետագայում կառուցվեց համալսարանը։ Ապագա կոնգրեսմեն Վիլյամ Գաստոնը դարձավ Ջորջթաունի համալսարանի առաջին ուսանողը, որը սկսեց գործել 1792 թվականի հունվարի 2-ին։


=== Զարգացում ===
1851 թվականին հիմնադրվել է Ջորջթաունի բժշկական դպրոցը, որը 1903 թվականին իր մեջ ընդգրկել է բուժքույրերի դպրոց։
1870 թվականին բացվել է Իրավունքի դեպարտամենտ, որն այժմ առանձնացել է դառնալով՝ Ջորջթաունի իրավունքի դպրոց։ Արտասահմանյան սպասարկման դպրոցը (SFS), երկրի լավագույն դիվանագիտական դպրոցներից է, որը բացվել է 1919 թվականին Էդմոնդ Ուոլշի կողմից։ 1957 թվականին հիմնադրվել է Բիզնեսի դպրոցը, իսկ 1998 թվականին կոչվել է ՄակԴոնի բիզնեսի դպրոց։
2009 թվականի ապրիլի 14-ին համալսարանում ելույթով հանդես է եկել ԱՄՆ-ի նախագահ Բարաք Օբաման։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Համալսարանի կայքը
Դելիլեր

Դելիլեր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Պելյանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր
Իլյինով (Մարտինովսկի շրջան)

Իլյինով (ռուս.՝ Ильинов), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մարտինովսկի շրջանում։ Իլյինովսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոննէ։
Սամվել Մարտիրոսյան

Սամվել Մարտիրոսյան (սեպտեմբերի 14, 1973(1973-09-14), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), տեղեկատվական անվտանգության մասնագետ, մեդիա փորձագետ, Ditord.org-ի համահեղինակ և համակարգող, Արեգնազան կրթահամալիրի համահիմնադիրներից մեկը, Երևանի պետական համալսարանի դասախոս։


== Կենսագրություն և կրթություն ==
Ծնվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Երևանում։ 1980 թվականից ուսում է ստացել Անտոն Չեխովի անվան դպրոցում, ապա այն ավարտելով՝ ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի մաթեմատիկայի ֆակուլտետը՝ ավարտելով հավանականության տեսության ամբիոնը։ Հետագայում ավարտել է ՀՊՃՀ-ի մագիստրատուրան և ասպիրանտուրան, նորից մաթեմատիկայի գծով, բայց ֆունկցիոնալ անալիզի ուղղությամբ։ Սովորել է նաև Երևանի հումանիտար համալսարանի մշակութաբանության և փիլիսոփայության բաժիններում։ Զբաղվել է իրավապաշտպանական գործունեությամբ, նաև լրագրությամբ։ Հայաստանում եղել է նաև մի շարք արտասահմանյան թերթերի թղթակիցը։ Զբաղվում է սոցիալական մեդիայով և մարքեթինգով։ Դասախոսում է մի քանի համալսարաններում և դպրոցներում։ Արեգնազան կրթահամալիրի համահիմնադիրներից մեկն է։ Բազմիցս հանդես է եկել տեղեկատվական անվտանգության վերաբերյալ մամուլի ասուլիսներով, հրապարակումներով։


== Աշխատանք ==
1994-1995 թվականներին բացել է գրախանութ և գրքերի վաճառքով է զբաղվել, եղել է առաջինը Հայաստանում, որ առևտրի ոլորտում զեղչեր է կիրառել։ Զբաղվել է նաև շինարարությամբ։


== Անձնական կյանք ==
1993 թվականին ամուսնացել է Թամարա Հովնանյանի հետ։ Ունի 3 երեխա՝ երկու աղջիկ և մեկ տղա։


== Հետաքրքրություններ ==
Հիմնական հետաքրքրությունները՝ բլոգներ, սոցիալական ցանցեր, նոր մեդիա, տեղեկատվական անվտանգություն։ Սիրում է ֆանտաստիկ ժանրի ֆիլմեր։ Տիրապետում է հայերենի, անգլերենի և ռուսերենի։


== Մտքեր ==
«Մարդ պետք է միշտ ապրի այնպես, ինչպես պատերազմի ժամանակ»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Twitter
Telegram
Facebook
Instagram
Զազին մետրոյում

Զազին մետրոյում (ֆր.՝ Zazie dans le métro), ֆրանսիացի գրող Ռայմոն Քենոյի 1959 թ.-ին լույս տեսած վեպը։


== Սյուժեն ==
Վեպում պատմվում է 12- ամյա Զազի անունով ֆրանսիացի աղջնակի մասին, ով առաջին անգամ եկել է Փարիզ և գաղտնի նպատակ ունի իրականացնել իր երազանքը՝ սեփական աչքերով տեսնել մետրոն։ Նա ինքնակորույս տեղաշարժվում է ողջ Փարիզով, ամեն անգամ հայտնվում ծիծաղելի իրադարձությունների կենտրոնում։ Վեպը ներկայացվում է կատակերգական-աբսուրդ ոճով, որտեղ բավական շատ են գրքի հերոսների երկխոսությունները։


== Հիշատակումներ ==
«Զազին մետրոյում» վեպը զբաղեցրել է 36-րդ հորիզոնականը «Լը Մոնդ» թերթի կողմից 1999 թ.-ին կազմած «XX դարի 100 լավագույն գրքերը» ցանկի։


== Էկրանավորումը ==
1960 թ.-ին վեպը էկրանավորվել է ֆրանսիացի ռեժիսոր Լուի Մալի կողմից։


== Տես նաև ==
Դարի 100 գրքերն ըստ Լը Մոնդ օրաթերթի


== Արտաքին հղումներ ==
Վեպի ռուսերեն թարգմանությունը Մաքսիմ Մոշկովի գրադարանում
Apibeursdé Touillou Zazie! Komment K'tu causes ? avec Marie Desplechin - Jeu-concours du 15 septembre au 6 décembre 2009(չաշխատող հղում)
Ressources pédagogiques sur le film, sur le site « Lettres volées
Սամուիլ Գոդիներ

Սամուիլ (Շմուէլ-Նիսն) Դավիդովիչ Գոդիներ (եբրայերեն՝ שמואל ניסן גודינר‎1892, Տելեխանի, Pinsky Uyezd, Մինսկի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - 1941, Մոսկվայի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային հրեա գրող։ Գրել է իդիշ լեզվով։


== Կենսագրություն ==
Սամուիլ Գոդիները ծնվել է 1892 թվականին Մինսկի նահանգի Տելեխանի տեղավայրում։ Ստացել է հրեական ավանդական կրթություն։ 1912 թվականից ծառայել է ռուսական բանակում։ Եղել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակից։ 1918 թվականին գերի է ընկել ավստրիացիներին։ Գերությունից փախել է և մտել Կարմիր բանակ, եղել է կոմունիստական կուսակցության անդամ։ Մասնակցել է Ուկրաինայում մղվող քաղաքացիական պատերազմին։ Գոդիների ռազմական կոնֆլիկտներին մասնակցությունը հետագայում իր արտահայտությունն է գտել նրա գլխավոր ստեղծագործություններում։
1912-1923 թվականներին սովորել է Մոսկվայի գրականության ինստիտուտում։ Իր առաջին «Րոպեներ» պատմվածքը տպագրել է 1921 թվականին “Դեր Էմես” թերթում, հետագայում նրա երեք պատմվածքները` «Տիկնիկներ», «Մերկություն» և «Իվանգորոդ» տպագրվել են «Поток»-ում։ 1924 թվականին լույս է տեսել Գոդիների պատմվածքների առաջին ժողովածուն, 1928 թվականին` «Հրազենով մարդը» վեպը, որն իր առանձնահատուկ տեղն է գրավել նոր եբրայերեն գրականության մեջ։ Գոդիների ստեղծագործությունների հիմնական թեման եղել է Առաջին համաշխարհային պատերազմը։
Առաջին համաշխարհային և քաղաքացիական պատերազմի թեմաներից հեռանալով` Գոդիները գրել է «Հրեական դատարան», «Մոսկովյան փողոց» ստեղծագործությունները։ Իդիշ լեզվով թարգմանել է Յուրի Օլեշայի, Ֆեոդոր Գլադկովի, Լիդիա Սեյֆուլինայի ստեղծագործությունները։
Մեծ հայրենական պատերազմից հետո դարձել է պարտիզան։ Մահացել է 1941 թվականին Մոսկվայի ճակատամարտում։


== Երկեր ==
Человек с винтовкой. Вступ. ст. Я. Бронштейна, кн. 1-2, М. - Л., 1929-33;
Повести и рассказы, М., 1961.


== Գրականություն ==
Левин Н., О новой книге Годинера, альм. «Советиш», 1941, № 13.


== Ծանոթագրություններ ==
Տերենուս

Տերենուս (պորտ.՝ Terenos), համայնք Բրազիլիայում՝ Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի հյուսիսարևելյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 22.269 մարդ՝ 2020 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 2 841,240 կմ2 տարածք։ Բնակչության միջին խտությունը կազմում է՝ 7,5 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1924 թվականի մայիսի 8-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 217.077.586,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 17.608,50 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,731 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեմյոն Սմիրենսկի

Սեմյոն Միխայլովիչ Սմիրենսկի (ռուս.՝ Семен  Михайлович Смиренский, 1881 - 1971), ռուս անասնաբույժ-անատոմ։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1946), պրոֆեսոր (1926)։ ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1948)։


== Կենսագրություն ==

Ավարտել է Կազանի անասնաբուժական ինստիտուտը (1908 թ.)։ Մասնակցել է 1905-1907 թվականների հեղափոխական շարժումներին։ 1908 թվականից աշխատել է Վարշավայի, Մոսկվայի (1920-1925 թթ.), Լենինգրադի (1925-1926 թթ.), Վիտեբսկի (1926-1928 թթ.), 1928-1963 թվականները՝ Անդրկովկասի (այժմ՝ Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական) ինստիտուտներում։ Սեյմոնի գիտական աշխատանքները վերաբերում են գյուղատնտեսական կենդանիների անատոմիայի հարցերին։ Ուսումնասիրել է Անդրկովկասում տարածված գոմեշի համեմատական անատոմիան, Հայաստանի բնաշխարհիկ միասմբակավորների, մսակերների, խոշոր ու մանր եղջերավորների ոսկրակազմը, մազեխ և բալբաս ցեղի ոչխարների պոչի մակաճարպի (դմակ) անատոմիան, խոշոր եղջերավորների և ընտանի թռչունների վեգետատիվ նյարդային համակարգը, խնամքի ու կերակրման տարբեր պայմաններում բուծվող տեղական, խառնածին և մաքրող կենդանիների մարմնամասերի մորֆոլոգիան ևն։ Նրա նախաձեռնությամբ ՀԽՍՀ-ում ստեղծվել են առաջին անասնաբուժաանատոմիական և ուսումնական թանգարաններ։ 


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի 2 շքանշանով։
Տրուդովոե (գյուղ, Պուտիվիլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏրուդովոեՏրուդովոե (ուկրաիներեն՝ Трудове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տրուդովոե գյուղում բնակվում էր 25 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աստերոիդների ցանկ (8701-8800)

Աստերոիդների ցանկ (8601-8700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (8801-8900)
 Աստերոիդների ցանկ (8601-8700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (8801-8900)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (5001)-(10000)»։ www.minorplanetcenter.net
Արևելյան Սևանի լեռներ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սևան (այլ կիրառումներ)Արևելյան Սևանի լեռներ , Արևելյան Սևանի լեռնաշղթա, Կոնգուր, Քոնկուր, Գոնտուր, Գունտուր, լեռներ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզի և Արցախի սահմանագլխին, Փոքր Կովկասի լեռնաճյուղը Սևանա լճի և Թարթառ գետի վերին հոսանքի միջև։ Սևանի լեռներից հարավ-արևմուտք ուղղությամբ ձգվում է մինչև Մեծ Ծարասարի լեռնահանգույցը շուրջ 40 կմ երկարությամբ։ Առավելագույն բարձրությունը 3441 մ է։
Կազմված է կավճի, պալեոգենի և միոցենի հրաբխային ապարներից։ Կան ոսկու պաշարներ (Զոդի ոսկու հանքավայր)։ Արևելյան լանջերին հանդիպում են անտառներ, արևմտյան լանջերին տափաստանային բուսականություն է։
Արևելյան Սևանի լեռնաշղթայում է Սոթքի լեռնանցքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Եսայի Յաղուբյան

Եսայի Յաղուբյան Սարգսի (1878 - 1957, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Մուսա լեռան ինքնապաշտպանական մարտերի ղեկավարներից։
Պայքարել է թուրքական կառավարության հայահալած գործողությունների դեմ և 1902 թ.-ին ստիպված հեռացել ԱՄՆ։ Երիտթուրքական հեղաշրջումից (1908 թ.) հետո վերադարձել է հայրենի գյուղ՝ Յողունօլուք (Մուսա լեռան շրջակայքում)։ Հերոսամարտի նախօրեին հայթայթել է զենք և զինամթերք։ Տեղահանության մասին թուրքական կառավարության հրահանգից հետո եղել է ինքնապաշտպանության գաղափարի պաշտպաններից և կազմակերպիչներից։ Հերոսամարտի ժամանակ գտնվել է առաջավոր գծում, ցուցաբերել մեծ արիություն։ 1947 թվականին ներգաղթել է Խորհրդային Հայաստան որտեղ աշխատել է որպես պահակ Երևանի դպրոցներից մեկում։
Հանչժոու

Հանչժոու (չինարեն՝ 杭州, ու՝ 杭州 [ɦaŋ tsei]), Արևելյան Չինաստանի Չժեցզյան նահանգի մայրաքաղաքը և խոշորագույն քաղաքը։ Այն գտնվում է Հանչժոու ծոցի ափին, որը միմյանցից բաժանում է Շանհայ և Նինբո քաղաքները։ Հանչժոուն զարգացել է որպես Մեծ ջրանցքի հարավային դարպաս և վերջին հազարամյակում եղել է Չինաստանի ամենահայտնի և բարգավաճ քաղաքներից մեկը։ Քաղաքի տարածքում գտնվող Արևմտյան լիճը, որը ներառված է ՅՈՒՆԵՍԿՈ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում, բնակավայրի ամենահայտնի վայրերից մեկն է։ Հանչժոուն ունի միջնահանգային նշանակության քաղաքի կարգավիճակ և իր շուրջ ձևավորել է Հանչժոուի քաղաքային ագլոմերացիան, որն իր մեծությամբ չորրորդն է Չինաստանում։ Ըստ Չինաստանում 2010 թվականին անցկացված մարդահամարի տվյալների, 34,585 կմ2 տարածք զբաղեցնող ագլոմերացիայում ապրում է 21.102 մլն մարդ։ 2015 թվականին բուն քաղաքի բնակչությունը կազմել է 9,018,000 մարդ։
2015 թվականի սեպտեմբերին Հանչժոուն իրավունք ստացավ անցկացնելու 2022 թվականի ասիական խաղերը։ Այն կլինի Չինաստանի երրորդ քաղաքը Պեկինից (1990) և Գուանչժոուից (2010) հետո, որը կհյուրընկալի ասիական խաղերը։ Հանչժոուն, որը բարձր տեխնոլոգիաների կենտրոն և էլեկտրոնային առևտրի գիգանտ Alibaba խմբի տեղակայման վայրն է, ընդունել է նաև 2016 թվականին G-20-ի գագաթնաժողովը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հանչժոու քաղաքի պաշտոնական կայք
Այուսազովո

Այուսազովո (ռուս.՝ Аюсазово, բաշկիրերեն՝ Айыуһаҙ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աբզելիլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 192 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մայկոն Պերեյրա դե Օլիվեյրա

Մայկոն Պերեյրա դե Օլիվեյրա (պորտ.՝ Maicon Pereira de Oliveira, մայիսի 8, 1988(1988-05-08), Ռիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա - փետրվարի 8, 2014(2014-02-08), Դոնեցկ, Ուկրաինա), բրազիլացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։ Հանդես է եկել «Վոլինում» և «Շախտյորում»։ Դարձել է Ուկրաինայի լավագույն ռմբարկու։


== Կենսագրություն ==
Մայկոնը ծնվել է 1988 թվականի մայիսի 8-ին Ռիո դե Ժանեյրոյում։ Նա սկսել է ֆուտբոլ խաղալ բակում՝ ընկերների հետ։ Ընդունվել է «Ֆլամենգոյի» ակադեմիա, որտեղ էլ սկսել է իր կարիերան։


== Ակումբնային կարիերա ==


=== «Վոլին» ===
2009 թվականին Մայկոնը պայմանագիր է կնքել ուկրաինական «Վոլինի» հետ։ Իր առաջին մրցաշրջանում նա թիմի կազմում մասնակցել է 18 հանդիպման և դարձել է 13 գոլի հեղինակ :


=== «Ստյաուա» ===
2011 թվականի փետրվարի 21-ին Մայկոնը վարձավճարով տեղափոխվել է ռումինական «Ստյաուա»։
2011 թվականի ապրիլի 13-ին նա ռումինական թիմի կազմում իր երկրորդ խաղում խփել է իր առաջին գոլը՝ «Օտելուլ Գալաթիի» դեմ խաղում։


=== «Շախտյոր Դոնեցկ» ===
2012 թվականի ամռանը ազատ գործակալի կարգավիճակով տեղափոխվել է «Շախտյոր Դոնեցկ»։ Շախտյոր Դոնեցկ|Դոնեցկյան ակումբի հետ ֆուտբոլիստը կնքել է 3-ամյա պայմանագիր։


=== «Զարյա» ===
Դոնեցկյան ակումբի կազմում մրցաշրջանի առաջին կեսն անցկացնելուց հետո բրազիլացին տեղափոխվել է «Զարյա»։ Իր դեբյուտը նշել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 15-ին՝ «Դոնեցկի» դեմ խաղում։ «Զարյան» այդ խաղում պարտվել է 3:0 հաշվով։


== Ձեռքբերումներ ==


=== Ակումբային ===
Ուկրաինայի չեմպոին - 2012/13
Ուկրաինայի սուպերգավաթակիր - 2013
Ռումինիայի չեմպիոն - 2010/11


=== Անձնական ===
Ուկրաինայի առաջնության լավագույն ռմբարկու - 2011/12


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը «Դոնեցկի Շախտյորի» պաշտոնական կայքում
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում
Պրոֆիլը romaniansoccer.ro կայքում
Պրոֆիլը zerozerofootball.com կայքում(չաշխատող հղում)
Վիճակագրությունը Ուկրաինայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի պաշտոնական կայքում
Հռոմի լյութերական եկեղեցի

Հռոմի լյութերական եկեղեցի (իտալերեն՝ La chiesa Evangelica Luterana di Roma), հայտնի է նաև որպես Քրիստոսի եկեղեցի (գերմ.՝ Christuskirche, իտալերեն՝ Chiesa di Cristo)), եկեղեցական կառույց Հռոմում, որը պատկանում է լյութերական համայնքին։ Վերջինս մտնում է Իտալիայի Ավետարանչական-լյութերական եկեղեցու կազմում։ Տեղակայված է Վիա Սիցիլիա և Վիա Տոսկանա փողոցների անկյունում։


== Պատմություն ==
Հռոմում Ավետարանչական համայնքը գործում է 1819 թվականից, սակայն շուրջ 100 տարի շարունակ այն չի ունեցել եկեղեցական կառույց։ 20-րդ դարի սկզբում ապագա եկեղեցու նախագծի ստեղծման աշխատանքում ներգրավվեց գերմանացի ականավոր ճարտարապետ Ֆրանց Շվեխտենը, որը կառուցել էր Կայսր Վիլհելմի Հիշատակության եկեղեցին Բեռլինում։ Եկեղեցու շինարարությունը ընթացել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, ըստ այդմ կառուցումը տևել է 12 տարի։ 1922 թվականին շինությունը լուսավորվեց և սկսեց գործել։


== Նկարագրություն ==

Որպես լյութերական եկեղեցական ճարտարապետության օրինակ՝ կառույցն ինքնատիպ է։ Ունի ոչ թե մեկ ամ երկու, այլ երեք աշտարակ, երկուսը՝ ճակատամասի կողմերում, իսկ երրորդը՝ ամենաբարձրը, գտնվում է շինության խորանի կողմում։ Ճակատամասի կամարամուտքի վերևում կերտված են երեք արձաններ՝ Հիսուսինը, Պողոս և Պետրոս առաքյալներինը։
Ներսակողմում կառույցը բաժանված է երեք նավի։ Խորանի հատվածը զարդարված էր խճանկարով, որում պատկերված է Հիսուսը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Страница лютеранской общины Рима на сайте ЕЛЦИ(չաշխատող հղում)
Ակուդիբաշևո

Ակուդիբաշևո (ռուս.՝ Акудибашево, բաշկիրերեն՝ Акудибаш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 309 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Չիպոլինոյի արկածները

Չիպոլինոյի արկածները (իտալերեն՝ Il romanzo di Cipollino, 1951, 1957 թվականին հրատարակվել է «Le avventure di Cipollino» վերնագրով), իտալացի գրող Ջաննի Ռոդարիի հեքիաթը։
Հեքիաթի հերոսներն անձնավորված բանջարեղեններ և մրգեր են՝ կոշկակար Խաղող, քավոր Դդում, աղջիկ Բողկ, տղա Բալուկ և այդպես շարունակ։ Գլխավոր հերոսը սոխ-տղա Չիպոլինոն է, որը պայքարում է հարուստների կողմից (սինյոր Պոմիդոր, իշխան Լիմոն) աղքատների ճնշման դեմ։


== Սյուժե ==
Չիպոլինոյի հայրը՝ ծեր Չիպոլոնեն, բանտարկվում է իշխան Լիմոնի ոտքի կոշտուկը պատահաբար տրորելու պատճառով։ Չիպոլինոն խոստանում է հորն ազատել բանտից, այդ պատճառով էլ հեռանում է տնից և ճանապարհորդում այն երկրում, որը կառավարում էին իշխան Լիմոնը և կոմսուհի Բալերը։ Նա կոնֆլիկտի մեջ է մտնում կոմսուհու կառավարչի՝ ասպետ Պոմիդորի հետ և ձեռք բերում նոր ընկերներ, որոնց օգնությամբ ի վերջո հաղթում է սինյոր Պոմիդորին, իշխանին և կոմսուհիներին։


== Կերպարներ ==


== Էկրանավորում ==
1961 - Չիպոլինո, «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմ
1964 - Չիպոլինո, դիաֆիլմ 2 մասով
1973 - Չիպոլինո, ԽՍՀՄ ֆիլմ


== Թատերական ներկայացումներ ==
1974 - Չիպոլինո - բալետ 3 գործողությունից, համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել Կիևի Տարաս Շևչենկոյի անվան օպերայի և բալետի պետական ակադեմիական թատրոնում։ Կոմպոզիտոր՝ Կարեն Խաչատրյան, լիբրետոն՝ Գենադի Ռիխլովի, պարուսույց-բեմադրող՝ Հենրիխ Մայորով, նկարիչ՝ Ալլա Կիրիչենկո, դիրիժոր՝ Կոնստանտին Երեմենկո։
1977 - Չիպոլինո - բալետ 3 գործողությունից, պրեմիերան տեղի է ունեցել Մեծ թատրոնում, կոմպոզիտոր՝ Կարեն Խաչատրյան, լիբրետո՝ Գենադի Ռիխլով, պարուսույց-բեմադրող՝ Հենրիխ Մայորով, նկարիչ՝ Վալերի Լևենտալ, դիրիժոր՝ Ալեքսանդր Կոպիլով։


== Ծանոթագրություններ ==
Տիկին սպասուհի (ֆիլմ)

Տիկին սպասուհի (անգլ.՝ Maid in Manhattan), ամերիկյան մելոդրամա։ Ֆիլմը նկարահանել է ռեժիսոր Ուեն Վանը։ Գլխավոր դերերում են Ջենիֆեր Լոպեսը և Ռեյֆ Ֆայնսը։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Госпожа горничная(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Բալախնայի շրջան

Բալախնայի շրջան (ռուս.՝ Балахнинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Նիժնի Նովգորոդի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բալախնա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 958 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 77892 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 81,31 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Աստերոիդների ցանկ (17801-17900)

Աստերոիդների ցանկ (17701-17800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (17901-18000)
 Աստերոիդների ցանկ (17701-17800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (17901-18000)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (15001)-(20000)»։ www.minorplanetcenter.net
Հովհաննես Մարգարյան (այլ կիրառումներ)

Հովհաննես Մարգարյան անվամբ հայտնի են մի քանի անձնավորություններ.

Հովհաննես Մարգարյան (ճարտարապետ) — հայ ճարտարապետ։
Հովհաննես Հայկի Մարգարյան — հայ քաղաքական գործիչ։
Ժիրայր Ավետիսյան (այլ կիրառումներ)

Ժիրայր Ավետիսյան կարող է վերաբերել՝

Ժիրայր Գրիգորի Ավետիսյան (1927-2011),հայ կինոռեժիսոր։
Ժիրայի Կարապետի Ավետիսյան (1911-199?), ռեժիսոր։
Ժիրայր Նորայրի Ավետիսյան, 1932-ին ծնված հայ դրամատուրգ, բանաստեղծ, արձակագիր, թարգմանիչ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նիժնյայա Կրիվոտին

Նիժնյայա Կրիվոտին (ռուս.՝ Нижняя Кривотынь), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շևալյե դը Մեզոն Ռուժ (վեպ)

«Շևալյե դը Մեզոն Ռուժ» վեպը պատկանում է Ալեքսանդր Դյումայի վեպերի շարքին ֆրանսիական մեծ հեղափոխության մասին և կապվում է «Բժշկի նշումները» շարքի հետ, սակայն նրա հետ ուղղակիորեն չի առնչվում։ Հերոսը՝ Արման Մեզոն Ռուժը կրում է նույն ազգանունը, ինչպես որ «Ժոզեֆ Բալզամո» վեպի հերոս Ֆիլիպ դե Տավեռնե դե Մեզոն Ռուժը, բայց Արմանի հետ բարեկամական կապերի գրքում չի խոսվում։
Գլխավոր հերոսի նախատիպը եղել է ազնվական Ալեքսանդր դե Ռուժվիլը (ֆր.՝ Alexandre de Rougeville)։ Վեպում նկարագրվում է այսպես կոչված «Մեխակների դավադրությունը»
(Complot de l'œillet), որին նա մասնակցել է։


== Սյուժեն ==
Գործողությունները տեղի են ունեցել 1793 թվականին։ Դավադիրները փորձում են փրկել պատժից թագուհի Մարի Անտուանետին։ Վեպը ողբերգական ավարտ է ունենում. Արմանը ինքնասպան է լինում տախտակամածի տակ թագուհու գլխատման ժամանակ։ Նրա ընկերները՝ Մորիսը, Լորենը և Ժենեվյեվան գտնում են իրենց մահը գիլյոտինում։


== Արտաքին հղումներ ==
Վեպի բնօրինակ տեքստը ֆրանսերենով Վիքիքաղվածքում
Պիտարգու

Պիտարգու (հուն․՝ Πιταργού), լքված, նախկինում թուրք կիպրացիներով բնակեցված գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Պաֆոսի շրջանում։ Տեղակայված է Լետիմվու քաղաքից 3 կմ դեպի հարավ։ Գյուղը նաև հնագիտական պեղումների վայր է։ Գյուղի փոստային ինդեքսը 8882 է։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2001 թվականի տվյալների գյուղը լքվել է։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Նինա Մուրադյան

Նինա Օլեգի Մուրադյան (օգոստոսի 17, 1954(1954-08-17), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և գերմանացի վոլեյբոլիստուհի, ԽՍՀՄ (1976-1978) և Գերմանիայի (1989) կանանց հավաքականների խաղացող։ 1976 թվականի Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր, 1977 թվականի Եվրոպայի չեմպիոն, ԽՍՀՄ կրկնակի չեմպիոն։ ԽՍՀՄ միջազգային կարգի սպորտի վարպետ (1971)։


== Կենսագրություն ==
Նինա Մուրադյանն իր մարզական կարիերան սկսել է Երևանի «Բուրևեստնիկ» ակումբում, իսկ 1974-1982 թվականներին հանդես է եկել Մոսկվայի «Դինամոյի» կազմում։

ԽՍՀՄ կրկնակի չեմպիոն (1975, 1977)։
ԽՍՀՄ առաջնությունների արծաթե (1981) և կրկնակի բրոնզե (1978, 1979) մրցանակակիր։
Եվրոպական մրցաշարերի գավաթի կրկնակի հաղթող (1975, 1977)։ԽՍՀՄ 1976 թվականի առաջնության բրոնզե մեդալակիր՝  ԴՍՈ «Դինամո» թիմի կազմում։
1976-1978 թվականներին հանդես է եկել ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում․

1976 թվականի Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր,
1978 թվականի Աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր, Եվրոպայի չեմպիոն (1977)։1982 թվականին ստացել է ծնկի լուրջ վնասվածք, որի հետևանքով 5 տարի շարունակ չի կարողացել խաղալ։ 1987 թվականին ամուսնացել և տեղափոխվել է Գերմանիա, որտեղ վերսկսել է մարզական կարիերան։ 1987 թվականին հանդես է եկել «Թուրք Գյուջյու» (Մյունխեն) թիմում, իսկ 1987-1990 թվականներին՝ «Բայերն Լոհհոֆում» (Ունթերշլայսհայմ), որի կազմում դարձել է Գերմանիայի 1988 թվականի չեմպիոն։
1988 թվականին թողեց վոլեյբոլը և Զավացկի (Sawatzki) անվամբ հանդես եկավ Գերմանիայի հավաքականում՝ 1989 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում։
1990 թվականին տեղափոխվել է մարզչական աշխատանքի։ 1990-2003 թվականներին մարզել է Գերմանիայի կանանց պատանեկան հավաքականը, իսկ 2003-2007 թվականներին՝ այդ երկրի տղամարդկանց պատանեկան հավաքականը։ 2007 թվականից մարզել է Ավստրիայի տղամարդկանց պատանեկան հավաքականը։ Ներկայումս աշխատում է երիտասարդ վոլեյբոլիստների հետ ավստրիական «Հոթ Վոլեյս» (Վիեննա) ակումբում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Нина Мурадян на сайте ЖВК «Динамо» (Москва)
Нина Мурадян на сайте Sports-reference.com Archived 2011-08-28 at the Wayback Machine.
Волейбол: Энциклопедия / Сост. В. Л. Свиридов, О. С. Чехов. — Томск: Компания «Янсон», 2001.
Զեեոն Զեեբրուք

Զեեոն Զեեբրուք (գերմ.՝ Seeon-Seebruck), գերմանական կոմունա Բավարիայում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Տրաունշտայն շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 4618 մարդ (ըստ 31 դեկտեմբերի 2010 թվականի տվյալով)։ Զբաղեցնում է 47.92 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 89 143։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
(6135) Բիլլօուեն

(6135) Բիլլօուեն (անգլ.՝ Billowen), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,429859 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1227 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,737 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Բիլլօուեն աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,1571 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1383,47 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,260215 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,32° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6135) Բիլլօուեն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հնդկական օվկիանոսի բրիտանական տարածքների դրոշ

Հնդկական օվկիանոսի բրիտանական տարածքներյի դրոշը Հնդկական օվկիանոսի բրիտանական տարածքների պետական խորհրդանիշերից է։ Դրոշը ընդունվել է 1990 թվականի նոյեմբերիի 8-ին։ Լայնքի և երկայնքի հարաբերակցությունը 1։2 է։ Դրոշի մեջ գերակշռում են կապույտ, սպիտակ և կարմիր գույները։


== Պատկերասրահ ==
Ռոսոն

Ռոսոն (իսպ.` Rawson), քաղաք է Արգենտինայի հարավում, Ռոսոն դեպարտամենտում։ Արգենտինական Չուբուտ պրովինցիայի վարչական կենտրոնն է։ Ըստ 2001 թվականի մարդահամարի տվյալների քաղաքում ապրում էր 26306 մարդ։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1865 թվականի սեպտեմբերի 15-ին։ Հիմնադիրներն են համարվում ուելսցի վերաբնակները։ Անվանումը տրվել է ի պատիվ Արգենտինայի ներքին գործերի նախարար Գիլիերմո Ռոսոնի։ Սկզբնական շրջանում կոչվել է Trerawson, որը, թերևս, ցայսօր էլ արդիական է և կիրառելի։ 1957 թվականից դարձավ Չուբուտ պրովինցիայի մայրաքաղաքը։


== Աշխարհագրություն ==
Քաղաքն ընկած է մայրաքաղաք Բուենոս Այրեսից 1500 կմ հարավ, Չուբուտ գետի վրա, գետաբերանից 8 կմ վերև։ Մի քանի կիլոմետր հեռավորության վրա ընկած է Playa Unión լողափը։


== Կլիման ==


== Բնակչություն ==
Ըստ 2012 թվականի մարդահամարի տվյալների բնակչությունը կազմել է 26 306 մարդ, իսկ արվարձանների հետ միասին շուրջ 40 000 մարդ։ Քաղաքացիների գրեթե կեսը ուելսցի գաղութարարների հետնորդներն են, սակայն ուելսերենը քիչ տարածում ունի։


== Տնտեսություն ==
Սկզբնական շրջանում ուելսցի ներգաղթյալների առջև, որոնք բնակություն հաստատեցին դաժան կլիմա ունեցող Պատագոնիայում, երկու տեսակի հիմնախնդիրներ ծառացան։ Առաջինը չորային կլիման էր։ Դրա լուծումը գտան, երբ Չուբուտ գետի վրա` հողաբարելավման նպատակներով, կառուցեցին անհրաժեշտ շինություններ և անջրդի հողերը սկսեցին ոռոգել։ Երբ արդեն սկսեցին ցորեն մշակել, անհրաժեշտություն առաջացավ այդ պարենմթերքը արտահանել, սակայն չկար հարմար ոչ մի նավահանգիստ. գետաբերանի մոտ ամենահարմար մասում ավազային թմբեր են, որոնք հարմար չեն նավերի համար։ Այդտեղով միայն փոքր ձկնորսական նավակներ կարող են անցնել։ Հետագայում այդ խնդիրն էլ իր լուծումը ստացավ։ 1893 թվականին կառուցվեց երկաթուղի դեպի խորջրյա Պուերտո Մադրին նավահանգիստը։ Այդ բանից հետո տեղի գյուղատնտեսները, ովքեր զբաղվում էին անասնապահությամբ և բուսաբուծությամբ, կարողացան իրենց գյուղապրանքը հանել համաշխարհային շուկա։
Ներկայից քաղաքի տնտեսությունը էապես փոխվեց այն բանից հետո, երբ այն հռչակվեց պրովինցիայի մայրաքաղաք ու հիմնական ճյուղը դարձավ սպասարկումը։ Հիմա տնտեսապես ակտիվ բնակչության կեսը զբաղված է հիմնականում առողջապահական և կրթական համակարգում։


== Մշակույթը ==
Քաղաքում կան գործող հետևյալ թանգարանները.

քաղաքային թանգարանը, որտեղ ցուցադրվում են պատմական իրեր և լուսանկարների հավաքածու
Don Bosco թանգարան՝ նվիրված քաղաքի պատմությանը


== Գրականությունը ==
«Rawson». Encyclopædia Britannica from Encyclopædia Britannica 2007 Ultimate Reference Suite (2007).


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայք Archived 2019-10-22 at the Wayback Machine.
Կապույտ մզկիթ (Ստամբուլ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կապույտ մզկիթ (այլ կիրառումներ)

Կապույտ մզկիթը կամ Սուլթանահմեդ մզկիթը (թուրքերեն՝ Sultanahmet Camii), չափսերով ամենամեծ և ամենագեղեցիկը համարվող մզկիթն է Ստամբուլում։ Ունի 4 մինարե։ Գտնվում է Ստամբուլի Սուլթանահմեդ թաղամասում՝ հանրահայտ Սուրբ Սոֆիայի տաճարի հակառակ կողմում։ Կառուցվել է 1609- 1616 թթ. Ահմեդ I-ի պատվերով։ Մզկիթի ճարտարապետը ազգությամբ հայ Միմար Սինանն էր։ Մզկիթը գտնվում է Մարմարա ծովի ափին։


== Ծանոթագրություններ ==
Քաղաքական բլեֆ

Քաղաքական բլեֆ (անգլ.՝ bluff-խաբեություն) քաղաքական գործունեության մեջ բավականաչափ հաճախ հանդիպող և քաղաքական զործչի անձնային որակներին վերաբերող երևույթ, երբ մրցակիցներին կամ հակառակորդներին վախեցնելու կամ խաբելու նպատակով օգտագործվում է հնարանք. պարծենկոտություն գոյություն չունեցող կամ ուռճացված ուժերի ու միջոցների վերաբերյար։ Բլեֆը հակառակորդի վրա քաղաքական ներգործության եղանակներից է։ Քաղաքական իրադարձությունների և կուսակցությունների ու դրանց առաջնորդների գործողությունների քաղաքագիտական վերլուծությունը ենթադրում է վերջիններիս կողմից հնարավոր բլեֆի հաշվի առնումը և համապատասխան (այդ թվում՝ կանխարգելիչ) արձագանքումը։


== Աղբյուրներ ==
Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, հատոր 1-12, 1974-1986 թթ, Երևան
Է․ Աղայան «Արդի հայերենի բացատրական բառարան», հատոր 1-2, 1976 թ, Երևան
А․ Б. Барихин "Большой юридический словарь", 2002 թ, Москва
Կերամիկ (գյուղ, Տոսնենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կերամիկ (այլ կիրառումներ)Կերամիկ (ռուս.՝ Керамик), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Տոսնենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 14 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անդրեյ Կուլիկ

Անդրեյ Կուլիկ (ռուս.՝ Андре́й Бори́сович Кули́к, հունվարի 13, 1953(1953-01-13) կամ 1953), ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է ԽՍՀՄ ԱԳՆ Մոսկվայի Միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը (1976)։ Տիրապետում է չինարենի և անգլերենի։ Պատմական գիտությունների թեկնածու։ Դիվանագիտական գործունեությամբ սկսել է զբաղվել 1976 թվականից։
1976-1980 և 1983-1989 թվականներին՝ Չինաստանում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից։
1993-1996 թվականներին՝ Չինաստանում Ռուսաստանի դեսպանատան աշխատակից։
1996-2011 թվականներին՝ բաժնի պետ, Ռուսաստանի ԱԳՆ Ասիայի առաջին դեպարտամենտի փոխտնօրեն։
2011-2018 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ Ասիայի առաջին դեպարտամենտի տնօրեն։
2018 թվականի հուլիսի 18-ից՝ Կորեայի Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2002 թվականի հունվարի 15)
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2012 թվականի դեկտեմբերի 14)
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2018 թվականի դեկտեմբերի 28)


== Պարգևներ և պատվավոր կոչումներ ==
Բարեկամության շքանշան (2013 թվականի դեկտեմբերի 21)՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին քաղաքական կուրսի իրականացման գործում ունեցած մեծ ավանդի, գիտամանկավարժական գործունեության մեջ ունեցած վաստակի և երկարամյա բարեխիղճ աշխատանքի համար
Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության պատվավոր աշխատակից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Ռուսաստանի ԱԳՆ կայքում
Նաիրա Ավագյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Ավագյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Նաիրա Մակիչի Ավագյան (օգոստոսի 4, 1967(1967-08-04), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), բանասեր, լեզվաբան, թարգմանիչ, ԵՊՀ ռոմանագերմանական բանասիրության ֆակուլտետի անգլիական բանասիրության ամբիոնի դոցենտ, 60-ից ավելի գրքերի և գիտական հոդվածների հեղինակ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1967 թվականի օգոստոսի 4-ին՝ Երևանում։ Միջնակարգ կրթությունը ստացել է Երևանի Խաչիկ Դաշտենցի անվան թիվ 114 ավագ դպրոցում։ Ստացել է երաժշտական կրթություն Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան երաժշտական մասնագիտական դպրոցում։ 1985 թվականին ընդունվել, 1990 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը ռոմանագերմանական լեզուներ և գրականություն մասնագիտությամբ՝ ստանալով բանասեր, մանկավարժ և թարգմանչի որակավորում։


=== Ընտանիք ===
Ամուսնացած է, ունի երկու դուստր։


== Մանկավարժական գործունեություն ==
1991-1993 թվականներին աշխատել է «Անանիա Շիրակացի» համալսարանում։ 1991 թվականից դասախոսում է ԵՊՀ ռոմանագերմանական բանասիրության ֆակուլտետի անգլիական բանասիրության ամբիոնում։ 2013 թվականին շնորհվել է դոցենտի գիտական կոչում՝ լեզվաբանություն մասնագիտությամբ։


== Գիտական գործունեություն ==
Նաիրա Ավագյանը հեղինակ է մի քանի տասնյակ գրքերի, հոդվածների և այլ գիտական աշխատությունների։ Համահեղինակ է 2013 թվականից 2017 թվականների անգլերենի պետական ավարտական միասնական քննությունների շտեմարաններին։
Համահեղինակ է 2004 թվականին տպագրված «A Practical English Grammar», 2011 թվականին տպագրված «A Basic English Grammar. Syntax (with exercises)» և «A Basic English Grammar. Morphology (with exercises)» դասագրքերին։ 2014 թվականին տպագրվել է «A Step to Wider English» ուսումնական ձեռնարկը բուհերի ուսանողների համար։ 2016 թվականին լույս է տեսել «Legends and Tales» ձեռնարկը տնային ընթերցանության համար։ 2017 թվականին հրատարակվել է «Philosophical Quotes» գիրքը։ Տասնյակից ավել անգլերեն դասագրքերի, ուսումնական և ուսումնամեթոդական ձեռնարկների խմբագիր է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նաիրա Մակիչի Ավագյան
Նաիրա Ավագյանի աշխատությունների ցանկը haygirk.nla.am կայքում
Մարիսկա Ադի

Մարիսկա Ադի (հունգարերեն՝ Ady Mariska, փետրվարի 26, 1889(1889-02-26), Hodod, Սատու Մարե, Ռումինիա - փետրվարի 4, 1977(1977-02-04), Բուդապեշտ, Հունգարական Ժողովրդական Հանրապետություն), հունգար բանաստեղծուհի, գրող, մի քանի հատոր գրվածքների հեղինակ։ 
Հունգար անվանի գրող Էնդրե Ադիի զարմուհին է։


== Ստեղծագործություններ ==
Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին՝ 1914-1918 թվականներին բանաստեղծություններ է գրել՝ պատկերելով պատերազմի սարսափները։ Այդ բանաստեղծություններն սկզբում լույս են տեսել Շիլաջի գավառի, այնուհետև՝ Տրանսիլվանիա երկրամասի և համահունգարական ամսագրերում. թերթերում ու այլ պարբերականներում։ Նրա քնարական որոշ բանաստեղծություններում և ընդհանրապես գեղարվեստական գրականության մասին հայացքներում զգացվում է զարմիկի՝ Էնդրե Ադիի ազդեցությունը։ Նրանցից բացի՝ Ադի տոհմը գրական այլ գործիչներ չի տվել ։


== Ընտանիքը ==
Մարիսկան տրանսիլվանական Հադադ (Հադոդ) քաղաքի հանրային նոտար Շանդոր Ադիի դուստրն էր։ Դպրոցն ավարտելուց հետո կրթությունը շարունակել է Բուդապեշտում, ստացել տարրական դպրոցի ուսուցչի որակավորում։ Նրա ամուսինը՝ Լայոշ Լանդտը, զոհվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի կռիվներում, և երեք երեխաներին մեծացնելու ամբողջ հոգսը ընկել է Մարիսկայի ուսերին։ Հեշտ չէ պատկերացնել, թե ինչ դժվարությունների միջով է անցել միայնակ, աննեցուկ մնացած կինը, մանավանդ, եթե հաշվի առնենք, որ հիվանդ լինելու պատճառով ստիպված է եղել շատ վաղ հրաժեշտ տալ տարրական դպրոցի ուսուցչի պաշտոնին։


== Մատենագրություն ==
Sok ború – kevés derű (Շատ խավար, քիչ լույս (պատմվածքներ, էսքիզներ), Zilah/Zalău, 1907)
Én az őszben járok (Անցնում եմ աշնան միջով, բանաստեղծություններ, Cristuru Secuiesc/Székelykeresztúr, 1924)


== Ծանոթագրություններ ==
Գյուլահմեդ

Գյուլահմեդ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
236

236 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 236 թվականն է, 
III դարի 36-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Վոլտիդո

Վոլտիդո (իտալերեն՝ Voltido), կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում։ Բնակչությունը հասնում է 452 մարդու, 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն։ Տարածքը կազմում է 12կմ²։ Հեռախոսային կոդն Է 00, իսկ փոստային ինդեքսը 26030։
Վոլտիդոն սահմանակից է Կա դ'Անդրեա, Դրիցոնա, Պիադենա, Սան Մարտինո դել Լագո, Սոլարոլո Ռայներիո, Տոռե դե Պիչենարդի մունիցիպալիտետներին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար։ 0375 389762
Էլեկտրոնային հասցե։ anagrafe@comunedivoltido.191.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==