armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Դուայթ Հովարդ

Դուայթ Դեյվիդ Հովարդ (անգլ.` Dwight David Howard, դեկտեմբերի 8, 1985(1985-12-08), Ատլանտա), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, կենտրոնական։ Ներկա պահին հանդես է գալիս Բասկետբոլի ազգային ասոցացիայի (NBA) «Լոս Անջելես Լեյքերս» ակումբում։ 
Մինչև NBA-ում հանդես գալը, ունեցել է հաջող կարիերա Ատլանտայի հարավարևմտյան քրիստոնեական ակադեմիայում։ Ակադեմիան ավարտելուց հետո Հովարդը որոշում է բաց թողնել համալսարանային կարիերան և մուտք է գործում 2004 թվականի NBA դրաֆթ` ընտրվելով առաջինը՝ «Օռլանդո Մեջիքի» կողմից։ Կարիերայի ընթացքում Հովարդը 2007–2014 թվականներին ճանաչվել է աստղ և խաղացել բոլոր աստղերի ամենամյա խաղում, գրեթե նույն ժամանակահատվածում ընդգրկվել է «All-NBA» ամենամյա խորհրդանշական հավաքականներում։ 4 անգամ ճանաչվել է բոլոր պաշտպանների թիմի անդամ, 3 անգամ դարձել է տարվա լավագույն պաշտպան, սահմանել է բազմաթիվ ռեկորդներ։ Հաղթել է նաև 2008 թվականի «Սլեմ դանկ մրցույթը»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(անգլ.)
Էջը NBA.com կայքում(անգլ.)
Էջը Բասկետբոլ-ռեֆերենսում Archived 2012-05-27 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Ֆրանսիացին (ֆիլմ, 1988)

«Ֆրանսիացին» (ռուս.՝ «Француз»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է Գալինա Դանելիա-Յուրկովան Եվգենի Դուբրովինի «Սպասելով այծին» (ռուս.՝ «В ожидании козы») վիպակի հիման վրա։ Ֆիլմի նկարահանումները տեղի են ունեցել Կոլոմնայում։ Ֆիլմի սյուժեն, ընդհանուր առմամբ, շատ ավելի լավատեսական է, քան գրքինը։


== Սյուժե ==
Տրագիկոմեդիան պատմում է նախկին ռազմագերու և ֆրանսիական Դիմադրության մասնակցի՝ «Ֆրանսիացի» մականունով մարդու կյանքի մասին, որը պատերազմից հետո տուն է վերադարձել։ Երեխաները գրեթե մեծացել են և չեն հիշում իրենց հորը, կինը պատրաստվում է ամուսնանալ դեղագործի հետ, իսկ շուտով տանը բնակություն է հաստատում տարօրինակ «ազգականը»։ Եվ միայն սիրելիների հանդեպ անկեղծ սերն է օգնում է գտնել փոխըմբռնում և կրկին վերամիավորել ընտանիքը։


== Դերերում ==
Սերգեյ Շակուրով – Անատոլի, հայր
Եվգենյա Սիմոնովա – Աննա, մայր
Լեոնիդ Յարմոլնիկ – քեռի Սևա, «ազգական»
Սեմյոն Ֆարադա – Սեմյոն Աբրամովիչ, դեղագործ
Իգոր Սկլյար – կապիտան, սինլքորների առաջնորդ
Ալեքսանդր Բիրյուկով – Վլադ, որդի
Յուրի Զվյագինցև – Վիկտոր, որդի
Բորիս Գիտին – քեռի Կոստյա, փոստատար
Ալեքսանդր Կոմլև – Մանչուկ
Եվգենի Կռիլով – Դիլդա
Կիրիլ Մասլով – Կրյուչոկ
Մարիա Կուշներյովա – Վիկտորի սիրելի աղջիկը
Կիրիլ Բուդարին – աղջկա երկրպագուն


== Էպիզոդներում ==
Իվան Ռիժով - պահակ
Եկատերինա Օբրազցովա
Ա. Կիրեև
Մարինա Գավրիլկո
Վլադիմիր Շիրյաև
Նինա Գրեբեշկովա - պատմության ուսուցիչ
Վլադիմիր Գուսև
Ի. Սերդեչնիկով


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Սերգեյ Բոդրով ավագ, Գեորգի Դանելիա
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Գալինա Յուրկովա
Բեմադրող օպերատոր՝ Ալեքսանդր Կովալչուկ
Բեմադրող նկարիչ՝ Յուրի Կոնստանտինով
Կոմպոզիտոր՝ Մաքսիմ Դունաևսկի
Երգի տեքստի հեղինակ՝ Գալինա Դանելիա


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Мальшакова Л. До встречи на экране, «Француз»: о новом фильме снятом в Краснодаре // Советская Кубань. — 1987. — 8 нояб.
Ալան Մարշալ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարշալ (այլ կիրառումներ)Ալան Մարշալ (մայիսի 2, 1902(1902-05-02), Noorat - հունվարի 21, 1984(1984-01-21), Մելբուռն, Ավստրալիա), ավստրալիացի գրող։
1930-ական թվականներին հանդես է եկել որպես նովելագիր։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի (1939-1945) տարիներին եղել է ճակատային թերթի թղթակից։ «Սա իմ ժողովուրդն է» (1944) ճամփորդական նոթերի, «Մենք էլ այդպիսի մարդ ենք» (1948) ակնարկների գրքի, «Ի՜նչ գեղեցիկ են քո ոտքերը» (1949) վեպի և մանկական պատմվածքների հեղինակ է։ Մարշալ նովելագիրը զարգացրել է Հ․ Լոուսոնի ավանդույթները («Պատմիր մեզ հնդկահավի մասին, Զո», 1946, «Ինչպե՞ս ես, էնդի», 1956)։ Հեղինակի ինքնակենսագրությունն է «Ես կարող եմ թռչել ջրափոսերի վրայով» (1955), «Սա այն խոտն է, որ աճում է ամենուր» (1962), «Իմ սրտում» (1963) եռերգությունը։ Մարշալն ապրել է Ավստրալիայի բնիկների մեջ, հավաքել ու մշակել նրանց լեգենդները («Անհիշելի ժամանակների մարդիկ», 1952)։ Եղել է ավստրալա-խորհրդային բարեկամության ընկերության փոխնախագահ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կամերային սիմֆոնիա

Կամերային սիմֆոնիա, սիմֆոնիայի տեսակ, որը ձևավորվել է 20-րդ դարի սկզբին։ 
Կամերային սիմֆոնիային բնորոշ են փոքր ծավալը, «կամերային» երաժշտության գաղափարը, որոնցով էլ պայմանավորված է նվագախմբի կազմի նվազեցումը և ձևի կրճատումը (1, հազվադեպ՝ 2-մասանի, տևողությունը՝ 10– 30 ր)։ Առանձնանում է խտացված երաժշտական մտքով, պոլիֆոնիկ շարադրմամբ, նոր արտահայտչամիջոցների որոնմամբ։ 


== Պատմություն ==
Կամերային սիմֆոնիան ձևավորվել է ժամանակակից կամերային երաժշտության ազդեցության տակ, որի հետ այն ավելի մոտ մանրամասն գրության միտումով և արտահայտչականության նոր միջոցների որոնմամբ։ 
Կամերային սիմֆոնիա ժանրը ձևավորվել է Գերմանիայում և Ավստրիայում 20-րդ դարի սկզբին։
ԽՍՀՄ-ում կամերային սիմֆոնիաների նկատմամբ հետաքրքրությունը հատկապես մեծացել է 1960-ականներին՝ տարբեր կերպ արտահայտվելով Դ. Շոստակովիչի, Կ. Կարաևի, Բ. Տիշչենկոյի, Մ. Ս. Վայնբերգի, է. Միրզոյանի, Ռ. Գաբիչվաձեի և այլոց ստեղծագործություններում։
Բացի Ա. Շյոնբերգի, Ֆ. Շրեկերի, Մ. Լաբրոկիի և ուրիշների կամերային սիմֆոնիաներից, ըստ էության, այդ ժանրին են պատկանում նաև որոշ ստեղծագործություններ, որոնց անվանել են սիմֆոնիա (Ա. Վեբեռնի սիմֆոնիան, Դ. Միյոյի 5 փոքր սիմֆոնիաները՝ փոքր նվագախմբի համար, և այլն)։ Հետագայում որոշ նոր հատկանիշներով կամերային սիմֆոնիան նմանվել է սիմֆոնիետին և փոքր սիմֆոնիային (4-մասանի ցիկլ, զույգ կազմով նվագախմբային ստեղծագործության տևողությունը հազվադեպ է գերազանցում 20–30 րոպեն)։


== Գրականություն ==
Советская симфония за 50 лет. Л., 1967․
Арановский М. Г., Симфонические искания, Л., 1979․
Сидельникова О. (А.), О советской камерной симфонии 60-х гг., в сб.: Проблемы муз. науки, в. 4, М., 1979.
Анисимова Елена Валерьевна. Жанровый синтез в симфонической музыке композиторов Удмуртии (на примере музыки Н. Шабалина) // Вестник Вятского государственного университета. — 2011. — Вып. 3-2. — С. 162. — ISSN 2541-7606. Архивировано 20 мая 2021 года.
Մ.թ.ա. 786


== Դեպքեր ==
Մ.թ.ա. 786-764՝ Արգիշտի Ա-ին Վանի թագավորության արքա։


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Մենուա - Վանի թագավորությանի արքա մոտ մ.թ.ա. 810 թվականից։ Իշփուինի թագավորի որդին, գահակիցը և հաջորդը։
Վիզմա (գետ)

Վիզմա (ռուս.՝ Визьма), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Անդոգա գետի ափում 264 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 64 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ունժա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Վոլգա գետն է
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010200212110000007913
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110000791
Ավազանի կոդը - 08.01.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Իտչիգուրտ

Իտչիգուրտ (ռուս.՝ Итчигурт), գյուղ Ռուսաստանի, Ուդմուրթական հանրապետության Ուվինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գունկա

Գունկա (ուկրաիներեն՝ Гунька), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Նեմիրովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գունկա գյուղում բնակվում էր 685 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,64 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 259,47 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կաարապո

Կաարապո (պորտ.՝ Caarapó), համայնք Բրազիլիայում՝ Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի հարավարևմտյան մարզում։ Բնակչությունը կազմում է 30.593 մարդ՝ 2020 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 2 089,706 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 9,3 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1958 թվականի դեկտեմբերի 20-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 229.654.039,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 11.487,87 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,715 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Կապույտ մորուք (վեպ)

«Կապույտ մորուք» (անգլ.՝ Bluebeard), ամերիկացի ականավոր գրող Կուրտ Վոնեգութի 1987 թվականին լույս տեսած վեպն է, որում հեղինակը շոշափում է Հայոց ցեղասպանության թեման։


== Ընդհանուր բնութագիրը ==
Կուրտ Վոննեգուտի «Կապույտ մորուք» վեպն իրենից ներկայացնում է հեղինակի կողմից հնարված հայկական ծագմամբ ամերիկացի նկարիչ Ռաբո Կարաբեկյանի (1916-1988 թթ.) կենսագրությունը։ Վեպի հերոսը Հայոց ցեղասպանությունը վերապրած և ԱՄՆ-ում ապաստան գտած հայ ընտանիքի զավակ է։ Հերոսը իր մեջ կրում է 20-րդ դարասկզբի ողբերգության վառ հետքերը, որոնց գումարվում են Երկրորդ աշխարհամարտի արհավիրքները, որին նա մասնակցել է ԱՄՆ-ի բանակի շարքերում։ Այս բոլոր հոգեկան ապրումները Կարաբեկյանը փորձում է պատկերել իր ստեղծագործություններում, սակայն նրան սպասում է նոր հուսահատություն։ Վատ ներկանյութի պատճառով նրա նկարները փչանում են և հերոսն հուսահատված որոշում է այլևս չնկարել։ Հեղինակը մեծ վարպետությամբ և խոր նրբությամբ բացահայտում է Ռաբո Կարաբեկյանի հուսահատությունը և հոգեկան պայքարը, որն ամբողջությամբ ներծծված է Վոննեգութին հատուկ տրագիկոմիզմով։ Վեպը մեծավ մասամբ լավ ընդունելություն գտավ ԱՄՆ-ի գրական շրջանակներում։


== Գլխավոր հերոսներ ==
Ռաբո Կարաբեկյան - նկարիչ,
Ցիրցեյա Բերման - ուսումնասիրում է Ռ. Կարաբեկյանի կենսակերպը,
Պոլ Սլացինգեր - Երկրորդ աշխարհամարտի մասնակից, Ռ. Կարաբեկյանի ընկերը,
Դեն Գրեգորի - Ռ. Կարաբեկյանի աշակերտը,
Մերիլ Քեմպ - Դեն Գրեգորիի, ապա Ռ. Կարաբեկյանի սիրուհին,
Դորոթի Ռոյ - Ռ. Կարաբեկյանի առաջին կինը,
Էդիթ Թաֆթ - Ռ. Կարաբեկյանի երկրորդ կինը,
Էլլիսոն Ուայթ - Ռ. Կարաբեկյանի խոհարարուհին։


== Արտաքին հղումներ ==
7 գեղարվեստական վեպ ցեղասպանության մասին Archived 2015-09-20 at the Wayback Machine. (հայ.)
Կուրտ Վոնեգութ. Կապույտ մորուք (ռուս.)
Կատարժինա Կոբրո

Կատարժինա Կոբրո (հունվարի 26, 1898(1898-01-26)[…], Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 21, 1951(1951-02-21), Լոձ, łódzkie Voivodeship, Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն), 20-րդ դարի երկրորդ քառորդի ռուս և լեհ նկարչուհի, քանդակագործուհի ավանգարդիստ։ Աշխատել է սուպրեմատիզմի, կոնստրուկտիվիզմի և նեոպլաստիցիզմի ոճերով։


== Կենսագրություն ==


=== Մանկություն ===
Կատարժինա (Եկատերինա Նիկոլաևնա) Կոբրո, գերմանառուսական ծագում ունի։ Հայրը գերմանացի նավատեր Նիկոլուս ֆոն Կոբրոն էր, մայրը ռուս, ծնունդով Եվգնիա Ռոզանովան։ Կատարժինան մորից ընդունել է ուղղափառ կրոնը։ Մանկական տարիներն անցել են Ռիգայում։ Գիմնազիա է ընդունվել Վարշավայում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին գիմնազիան տարհանվել է Մոսկվա,  այստեղ՝ 1916 թվականին,  18-ամյա Կատարժինան հոսպիտալում վիրավոր զինվորներին խնամելու ժամանակ հանդիպում է իր ապագա՝ ծագումով լեհ ամուսնուն՝ Վլադիսլավ Ստրժեմինսկուն։


=== Մոսկվա ===
1917-1920 թվականներին Կատարժինան սովորել է Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության դպրոցում, որի հիման վրա բացում են Պետական ազատ գեղարվեստական արվեստանոցները։ Այդտեղ դասավանդում էին Կազիմիր Մալևիչը, Օլգա Ռոզանովան, Վլադիմւիր Տատլինը, Ալեքսանդր Ռոդչենկոն։ Կատարժինային շատ է օգնել Երիտասարդ նկարիչների միավորման նկարիչ-կոնստրուկտիվիստներ Կարլ Յոգանսոնի և Ստենբերգ եղբայրների հետ շփումը։


=== Լեհաստան ===
1920 թվականին Կատարժինա Կոբրոն ամուսնացել է Վլադիսլավ Ստրեժմինսկու հետ, և ամուսնուն «վարակել» արվեստով։ Ամուսինը, որ աշխատում էր ՌՍՖՍՀ Լուսավորության ժողովրդական կոմիսարիատում, 1920 թվականին նոր նշանակում է ստանում և ընտանիքը տեափոխվում է Սմոլենսկ։ Տեղի Ազատ արվեստանոցներում Կատերժինան քանդակի և խեցեգործության մասին դասախսություններ է կարդում, իսկ 1921 թվականից մասնակցում է Վիտեբսկի խմբի սմոլենսկյան բաժանմունքի աշխատանքներին։ Աշխատում է որպես բեմի նկարիչ և պլակատիստ։
1922 թվականին ապրել են նաև Կիևում և Լվովում։ Հետո մեկնում են Լեհաստան և 1924 թվականիքն ընդունում են լեհական քաղաքացիություն։ Երիտասարդ զույգը Լեհաստանում ապրելու առաջին տարիներից լեհական արվեստում առաջատար դիրք են գրավում։ 1924 թվականին Վարշավայում մասնակցում են ( լրիվ՝ «Կուբիստների, սուպրեմատիստների և կոնստրուկտիվիստների բլոկ») ավանգարդիստական խմբի ստեղծմանը, որը թողարկում էր համանուն, ամսագիրը։


== Գրականություն ==
Grzegorz Sztabiński: Dlaczego geometria? problemy współczesnej sztuki geometrycznej, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2004, ​ISBN 83-7171-729-6​. (լեհ.)
Andrzej Turowski: Budowniczowie świata. Z dziejów radykalnego modernizmu w sztuce polskiej, Universitas, Kraków 2000, ​ISBN 83-7052-673-X​  (լեհ.)
Katarzyna Kobro 1898–1951; w setną rocznicę urodzin – katalog wystawy, Muzeum Sztuki w Łodzi, 1999, ​ISBN 83-906130-9-3​ (լեհ.)
Janusz Zagrodzki: Katarzyna Kobro i kompozycja przestrzeni, PWN, Warszawa 1984 (լեհ.)
Andrzej Turowski: Konstruktywizm polski. Próba rekonstrukcji nurtu 1921–1943, Ossolineum, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź 1981, ​ISBN 83-04-00557-3​ (լեհ.)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կատարժինա Կոբրո
Տեղեկատվություն աշխատանքների մասին
Անդրադարձ աշխատանքներին և կյանքին Archived 2018-06-04 at the Wayback Machine.
Կենսագրական հոդված jstor.org կայքում
Մոդեռն արվեստի միջազգային հավաքածու
Նաղոբլիև

Նաղոբլիև (վրաց.՝ ნაღობილევი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Օզուրգեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 75 մետր բարձրության վրա, շրջկենտրոն Օզուրգեթ քաղաքից՝ 15 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմել է 730 մարդ։ Բնակչության 99,7 % վրացիներ են։


== Տրանսպորտ ==
Գյուղը շրջկենտրոն Օզուրգեթի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Այդտեղով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Բաթում քաղաքում։


== Գրականություն ==
Վրացական Սովետական հանրագիտարան, հատոր 7, էջ 336, Թբիլիսի, 1984 թ.:


== Ծանոթագրություններ ==
Գրինիո

Գրինիո  (իտալերեն՝ Grigno), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2340 մարդ (2008), բնակչության խտությունը՝ 51 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 46 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38055։ Հեռախոսային կոդ՝ 0461։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջոն Ուոթս

Ջոն Ուոթս (անգլ.՝ Jon Watts, հունիսի 28, 1981(1981-06-28), Fountain, Էլ Պասո շրջան, Կոլորադո, ԱՄՆ), ամերիկացի կինոռեժիսոր, պրոդյուսեր և սցենարիստ։ Ամենից շատ հայտնի է որպես «Marvel-ի կինեմատոգրաֆիական տիեզերքի»  «Սարդ-մարդ։ Տունդարձ» և դրան հաջորդող «Սարդ-մարդ. Տնից հեռու» սուպերհերոսների մասին պատմող ֆիլմերի ռեժիսոր։ Նա նաև «Ծաղրածու» սարսափ ֆիլմի, «Ոստիկանական մեքենա» թրիլերի ռեժիսորը և համահեղինակ է, ինչպես նաև Onion News Network հեռուստասերիալի բազմաթիվ դրվագների ռեժիսորը։


== Կենսագրություն ==
Ուոթսը ծնվել և մեծացել է Ֆաունթեինում, Կոլորադո։ Նա ֆիլմերի մասին սովորել է ամեն ինչ Նյու Յորքի համալսարանում։
Մինչ ֆիլմերի ռեժիսոր դառնալը, Ուոթսը գովադներ էր պատրաստում «Պարկ Փիքչըրս» ընկերության համար։
Նա ամուսնացել է պրոդյուսեր Դիան ՄակԳունիգելի հետ։


== Ֆիլմային կարիերա ==
Ուոթսի կարիերան սկսվեց կարճամետրաժ «Կավի հպարտություն․ լինել կավ Ամերիկայում» ֆիլմով։ Վերջինս անիմացիոն ֆիլմ էր, որը գեների հիմնահարցերի մասին երգիծանք էր, որի գլխավոր հերոս Սթիվ Թոմփսոնը հանդես է գալիս որպես «կավ»։ Հաջորդ տասնամյակում Ուոթսը շարունակեց աշխատել կարճամետրաժ ֆիլմերում, ինչպես նաև ռեժիսոր էր տարբեր արտիստների երաժշտական տեսահոլովակների համար, այդ թվում՝ Ֆետբոյ Սլիմի և Հեռուստատեսության ռադիոյի համար։
Ուոթսի գեղարվեստական ռեժիսորական դեբյուտը 2014-ի սարսափ ֆիլմն էր՝ «Ծաղրածուն»։ Ուոթսը և իր ընկերները կեղծ հոլովակ էին պատրաստել այն մասին, որ հայրը վերածվել էր մարդասպան ծաղրածուի՝ նկուղում գտնված հին զգեստները փորձելուց հետո։ Հոլովակը ՅուԹուբում տեղադրելուց հետո Ուոթսը մոտենում էր  Էլի Ռոթին՝ առաջարկելով արտադրել խաղարկային տարբերակ։
Ուոթսի հաջորդ ֆիլմը 2015 թվականի թրիլեր «Ոստիկանների ավտոմեքենան» էր։ Ֆիլմը երկու երիտասարդ տղաների մասին է, որոնք գողանում են լքված ոստիկանական մեքենան, և նրանց սկսում է հետապնդել դրա մարդասպան սեփականատերը՝ Շերիֆը, որը խաղում էր Քեվին Բեկոնը։ Հարցազրույցում Ուոթսը բացատրեց, որ ֆիլմի գաղափարը ծագել է այն երազից, որ նա տեսել է դեռ երեխա ժամանակ։
Հետո Ուոթսը դարձավ «Սարդ-մարդ․ Տունդարձ» ֆիլմի ռեժիսորը։ Ուոթսոնն այնքան վճռական էր տրամադրված դառնալ այդ ֆիլմի ռեժիսորը, որ խոստովանեց, որ ինքը «անհանգստացրել է» Մարվելին՝ ուղարկելով նրանց կեղծ տեսահոլովակներ, որոնք նա պատրաստել էր «Սարդ մարդ» ֆիլմի համար։ Նա նաև խոստովանում էր, որ շատ զարմացած էր և չգիտեր, որ պատրաստվում էր գործը ձեռք բերել մինչև վերջին պահը։
Ուոթսը դարձավ նաև 2019 թվականի «Սարդ-մարդ․ Տնից հեռու» ֆիլմի ռեժիսորը։Ըստ տեղեկությունների՝ նա շատ է կապվել այդ ֆիլմի հետ՝  նույնիսկ սկսելով հավաքել հազվագյուտ սարդերի ընդարձակ հավաքածու։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Լիամետրաժ ֆիլմեր ===


=== Հեռուստատեսություն ===


=== Դերեր ===


=== Այլ պաշտոններ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ջոն Ուոթս Internet Movie Database կայքում
http://jonwatts.tv/ Ջոն Ուոթս. պաշտոնական կայք
Թիարի գավառակ

Թիար, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում։


== Աշխարհագրություն ==
Գավառակը տարածքով մոտավորապես համապատասխանում էր Մեծ Հայքի Կորդուք աշխարհի Այգառք գավառին։


== Բնակչություն ==
1890-ական թվականներին ուներ 75 նեստորական ասորի բնակիչ։


== Վարչական բաժանում ==
1890-ական թվականներին ուներ 6 քրդաբնակ գյուղ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Իստիեա

Իստիեա (հուն․՝ Ιστιαία), փոքր քաղաք Հունաստանում, որը գտնվում է Հիստիեա հնամյա քաղաքի տեղում։ Կառուցվել է ծովի մակարդակից 36 մ բարձրության վրա, Եվբեայի հյուսիսարևմտյան ափին, Տելետրիոյի ստորոտում, Քսիրիասի (Ξηριάς) աջ ափին, Խալկիդայից 67 կմ հյուսիս-արևմուտք, Լամիայից 62 կմ արևելք և Աթենքից 119 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Հնում հայտնի է եղել որպես Կալանտ (Κάλλαντας)։ Իստիեա-Էդիփսոս համայնքի (դիմա) վարչական կենտրոնն է՝ Կենտրոնական Հունաստանի ծայրամասի Եվբեա ծայրամասային միավորում։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ բնակչության թիվը 3609 մարդ է։
Քաղաքի հարավով անցնում է Խալկիդա-Էդիփսոս ազգային ճանապարհ 77-ը։


== Պատմություն ==
Հնագիտական գտածոների համաձայն՝ Հեստիեա կամ Հիստիեա (հին հունարեն՝ Ἑστίαια) հնամյա քաղաքը գտնվել է Կատրո (Κάστρο) բլրի վրա։ Հոմերոսը «Նավերի ցուցակում» հիշատակել է որպես πολυστάφυλος՝ «խաղողով առատ», հավանաբար Հերոդոտոսի և պտղաբեր հարթավայրերի պատճառով։ Ըստ Ստրաբոնի՝ պերեբացիները (հուն․՝ Περραιβοί) Հիստիեոտիդը գրավել են Եվբեայում, որը գտնվել է Հեստիեայի շրջանում և հիստիեացիներին բռնի ուժով հեռացրել Թեսալիա (նաև կոչվում է Հիստիեոտիդ)՝ Պերեբիա (հուն․՝ Περραιβία): Աթենական ծովային միությունից դուրս գալուց հետո աթենացիները Պերիկլեսի առաջնորդությամբ ավերել են այն։ Բնակիչները վտարվել են Մակեդոնիա և ստեղծել Օրեայի (Ὠρεός) կլերուխիան։ Պելոպոնեսի պատերազմից հետո քաղաքը ղեկավարել են սպարտացի օլիգարխները։


== Իստիեայի համայնք ==
Իստիեայի համայնքային միության մեջ են մտնում հինգ բնակավայր։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ բնակչության թիվը 5522 մարդ է։ Մակերեսը 45,531 կմ² է։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Վատ օրեր

«Վատ օրեր», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1892 թվականին։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1892 թվականին։
Ինքնագիրը չի պահպանվել։
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդի № 1355-ում պահվում է Բաքվում՝ 1908 թվականին լույս տեսած Հովաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների ժողովածուի հեղինակի սեփական օրինակը, որտեղ Թումանյանը կատարել է մեկ ուղղում։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1893 թվականին լույս տեսած «Մուրճ» ամսագրի № 3-ում (էջ 421), այնուհետև՝  Թիֆլիսում 1903 թվականին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների ժողովածուում (էջ 22)։ Ապա՝ 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 101)։
Տպագրվել է Բաքվում՝ 1908 թվականին լույս տեսած Հովաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների ժողովածուի հեղինակի ուղղած բնագրից։


== Ծանոթագրություններ ==
Միխայլովկա (Նեկլինովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միխայլովկա (այլ կիրառումներ)Միխայլովկա (ռուս.՝ Михайловка ), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Նեկլինովսկի շրջանում։ Մտնում է Ֆեդերովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Սուջուխ

Սուջուխ, ջերմային մշակման չենթարկված հում մսապուխտ։ Պատրաստման համար որպես հումք օգտագործվում են տավարի և ոչխարի միս (առաջին տեսակի), ինչպես նաև տարբեր համեմունքներ։ Ունի բավականին մեծ տարածում՝ բալկանյան երկրներից մինչև Անդրկովկաս, Միջին Արևելքում և Կենտրոնական Ասիայում։ Հայկական խոհանոցում տարածված սննդամթերք է։
Սուջուխի բաղադրատոմսի գլխավոր տարրերն են աղացած միսը (սովորաբար տավարի կամ ոչխարի, կարելի է հանդիպել խոզի՝ ոչ իսլամական երկրներում, ինչպես նաև ձիու՝ Ղազախստանում և Ղրղզստանում) և համեմունքները (քեմոն, սումակ, սխտոր, աղ և կարմիր կամ սև պղպեղ)։


== Պատրաստման տեխնոլոգիան ==
4-5 օր աղադրված միսը մանրեցվում է մսաղացով, որի անցքերի մեծությունը չպետք է գրեզանցի 2 միլիմետրը։ Աղացած մսի վրա այնուհետև ավելացվում է մանրեցված սխտորը և բաղադրատոմսով նախատեսված մնացած համեմունքները։ Ճարպն աղադրման է ենթարկվում 6-7 օր, որից հետո մանրեցվում է առնվազն 2-3 մմ անցքեր ունեցող մսաղացի վրա և խառնվում մանրեցված մսի հետ։ Խառնուրդը թողնում են հասունանալու 1-ից 2 օր, որից հետո սրսկիչների օգնությամբ լցվում է բարակ աղիներից պատրաստված թաղանթների մեջ։ Սրսկումը սովորաբար իրականացվում է աղի տարողության 75%-ի չափով որից հետո տրվում է 10-15 տրամագիծ ունեցող շրջանի ձև (պայտաձև)։ Լցված բատոնները դրվում են հարթ մակերեսի վրա և մամլվում 3 օր շարունակ՝ 0-2°C։ Սուջուխը կախում են չորացման 12-15 օր՝ 12 °C ջերմաստիճանի պայմաններում։


== Անվանումը տարբեր լեզուներով ==


== Գրականություն ==
Վ. Մ. Հովհաննիսյան, «Մսի և մսեղիքի տեխնոլոգիա»


== Ծանոթագրություններ ==
Ճոբարեթ

Ճոբարեթ (վրաց.՝ ჭობარეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամցխե-Ջավախք մարզի Ասպինձայի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1440 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ասպինձայից հեռու է 25,5 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 290 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Քոթրանլու Վերին

Քոթրանլու Վերին, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Արիոն (բանաստեղծ)

Արիոն (մ.թ.ա. 7-րդ դարի վերջ-6-րդ դարի սկիզբ), հին հույն բանաստեղծ։
Արիոնը եղել է Ալկմանի աշակերտը և խմբերգի հիմնադիրներից մեկը։
Արիոնի անվան հետ է կապված դիթիրամբոսը։ Նա առաջինը կատարելագործեց այն և կատարեց Կորթոսում, որտեղ ապրել է երկար ժամանակ, չնայած ծնվել է Լեսբոսի Մերիմնոս քաղաքում, եղել է նաև Սպարտայում, որտեղ մասնակցել է երաժշտական մրցություններին և հաղթանակ տարել։
Արիոնը հունական երաժշտության պատմության մեջ խոշոր դեմք է։ Նրա մասին ավանդությունը պատմում է, որ Իտալիայից վերադառնալու ժամանակ նավաստիների ընչաքաղցությունը գրգռում է Արիոնի ժողոված հարստությունը։ Նավաստիները նրան սպանել են ցանկանում։ Արիոնը նրանց խնդրում է թույլատրել մահից առաջ երգելու Օրփեոսի նոմոսը. նրա երգը հմայում է ծովի մի դելֆինի, որը բանաստեղծի դիակը տանում է Տենարու հրվանդանը։
Նրա երգերի թիվը հասնում է երկու հազար ոտանավորի, որոնցից աննշան բեկորներ են մեզ հասել։
Արիոնի նշանակությունն այն է, որ ժողովրդական ստեղծագործության մեջ գոյություն ունեցող դիթիրամբոսը նա գեղարվեստորեն մշակեց և նրան կցեց նույնպիսի կատարելագործված ու քնքուշ երաժշտություն, որի ներդաշնակ հնչյունների ներքո խումբը կատարում էր ռիթմիկ շարժումներ՝ Բաքոսի զոհասեղանի առաջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վարաշ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կուզնեցովսկ (այլ կիրառումներ)Վարաշ (ուկրաիներեն՝ Вараш, մինչև 2016 թվականը` Կուզնեցովսկ ուկրաիներեն՝ Кузнецовськ), քաղաք Ուկրաինայի Ռովնոյի մարզի Կուզնեցովսկի քաղաքային խորհուրդում, մարզային նշանակության քաղաք։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Վարաշ։ Հիմնադրվել է 1973 թվականին։
2009 թվականի տվյալներով Վարաշ քաղաքում բնակվում էր 40 500 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11,3 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3505,13 մարդ/կմ²։
2016 թվականի մայիսի 19-ին Ուկրաինայի Գերագույն ռադայի որոշմամբ քաղաքը վերանվանվել է Վարաշ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2018-12-31 at the Wayback Machine. (ուկր.)
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Օյոս դել Էսպինո

Օյոս դել Էսպինո (իսպ.՝ Hoyos del Espino), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Ավիլա պրովինցիայի մեջ, որը հանդիսանում է Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար մարզի մի մաս։ Բնակչությունը կազմում է 452 մարդ (2010), խտությունը կազմում է 8.5 մարդ/քառ. կմ։ Զբաղեցնում է 52 քառ. կմ տարածք։ Փոստային ինդեքս - 05634։


== Հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայք(չաշխատող հղում)
Քաղաքի պաշտոնական կայք (իսպ.)
www.hoyosdelespino.tk Archived 2007-10-13 at the Wayback Machine.
www.gredos-norte.com Archived 2008-05-02 at the Wayback Machine.
Predicción meteorológica a 7 días para el municipio Archived 2008-03-07 at the Wayback Machine.
Անդրե Սիլվա

Անդրե Միգել Վալենտե դե Սիլվա (պորտ.՝ André Miguel Valente da Silva, նոյեմբերի 6, 1995(1995-11-06), Գոնդոմար), պորտուգալացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։ Հանդես է գալիս իտալական «Միլան»-ի և Պորտուգալիայի ազգային հավաքականի կազմում։


== Ակումբային կարիերա ==
Անդրե Սիլվան «Պորտու» ֆուտբոլային ակումբի սան է։ Թիմի երիտասարդական կազմում իր դեբյուտը նշել է 2013 թվականի օգոստոսի 12-ին՝ «Բեյրա Մար» ֆուտբոլային ակումբի դեմ խաղում։
Թիմի հիմնական կազմում իր դեբյուտը նշել է 2015 թվականի դեկտեմբերի 29-ին՝ «Մարիտիմա»- դեմ խաղում։
Պորտուգալական ակումբի կազմում իր առաջին գոլը խփել է 2016 թվականի օգոստոսի 17-ին՝ «Ռոմայի» դեմ խաղում։
2017թ. իտալական Միլանը հայտարարել է Անդրե Սիլվային ձեռք բերելու մասին, որի համար Պորտուին վճարել են 38 մլն + 2 մլն եվրո բոնուսներ։


== Միջազգային կարիերա ==

2014 թվականին Պորտուգալիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում Սիլվան դարձավ Հունգարիայում  կայածած 19 տարեկան տղաների Եվրոպայի առաջնության արծաթե մեդալակիր։ Առաջնության ընթացքում նա մասնակցել է Իսրայելի, Հունաստանի, Ավստրիայի, Սերբիայի և Գերմանմերի դեմ խաղերին։ Իսրայելի դեմ տնային հանդիպման ժամանակ, Անդրե Սիլվանն ձևակերպել է «պոկեր»
2015 թվականին Պորտուգալիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում Սիլվան մասնակցել է Աշխարհի երիտասարդական առաջնությանը Նոր Զելանդիայում։ Առաջնության ընթացքում նա մասնակցել է Կատարի, Սենեգալի, Նոր Զելանդիայի, Կոլումբիայի և Բրազիլիայի երիտասարդական հավաքականների դմե խաղերին։ Սենեգալցիների, Կատարի և Կոլումբիացիների դեմ խաղում, Անդրեը 4 գոլ է խփել։
Սեպտեմբերի 1-ին Ջիբրալթարի ազգային հավաքականի հետ ընկերական հանդիպման ժամանակ Սիլվան կատարեց իր դեբյուտը Պորտուգալիայի ազգային հավաքականի կազմում, երկրորդ կեսին փոխարինելով Էդերի։ Հոկտեմբերի 7-ին Անդորրայի ազգային հավաքականի դեմ 2018 թվականի Աշխարհի գավաթի ընտրական մրցաշարի հանդիպման ժամանակ նա խփել է իր առաջին գոլը ազգային հավաքականի կազմում։ Երեք օր անց, Ֆարերյան կղզիների հավաքականի դեմ խաղում, Անդրեն ձևակերպել է «հետ-թրիկ»։
2017 թվականին Սիլվան մեկնել է մասնակցելու Ռուսաստանում կայացած Կոնֆեդերացիաների գավաթի խաղարկությանը։ Մրցաշարի ընթացքում նա մասնակցել է Ռուսաստանի, Նոր Զելանդիայի,  Չիլիի և երկու անգամ Մեքսիկայի  ազգային հավաքականների դեմ խաղերին։ Նոր Զելանադիայի դեմ հանդիպման ժամանակ Անդրեն գոլ է խփել։


== Վիճակագրություն ==


== Ձեռքբերումներ ==
Եվրոպայի չեմպիոն (Մ19) - 2014


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը soccerway.com կայքում
National team data(չաշխատող հղում) (պորտուգալերեն)
Վիճակագրություն FIFA-ի կայքում(անգլ.)
Կոլգու

Կոլգու (էստ․՝ Kolgu), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կուուսալու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 0 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Իլյա Ճավճավաձե

Իլյա Ճավճավաձե (վրաց.՝ ილია ჭავჭავაძე, հոկտեմբերի 27 (նոյեմբերի 8), 1837, Ղվարել, Վրացական նահանգ, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 30 (սեպտեմբերի 12), 1907, Ծիծամուր, Թիֆլիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն), Վրաստանի 19-րդ դարի երկրորդ կեսի գաղափարական առաջնորդներից, հրապարակախոս, բանաստեղծ, վրաց նոր գրականության և գրական նոր լեզվի հիմնադիր (Ակակի Ծերեթելիի հետ միասին), վրաց եկեղեցու սուրբ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կախեթի մարզի Ղվարելի գյուղում, մեծահարուստ ֆեոդալի ընտանիքում։ Նախնական կրթությունը ստացել է հայրենի գյուղում, 1848-1951 թթ. ուսանել է Թբիլիսիի մասնավոր պանսիոններից մեկում, 1852-1956 թթ.՝ Թբիլիսիի գիմնազիայում, իսկ 1857-1961 թթ.՝ Պետերբուրգի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում։ 4-րդ կուրսի դասընթացները կիսատ թողնելով՝ վերադարձել է հայրենիք և մինչև 60-ական թթ.-ի վերջը աշխատել արդարադատության բնագավառում, այնուհետև տեղափոխվել Թբիլիսի և ամբողջովին նվիրվել գրական, հասարակական, քաղաքական և կուլտուր-լուսավորական գործունեության։
1906 թվականին ընտրվել է պետական խորհրդի անդամ, հարել դեպուտատներ ձախ թևին։
Սպանվել է 1907 թվականին՝ ցարական ինքնակալության պահնորդական բաժանմունքի գործակալների կողմից։


== Ճավճավաձեն և հայերը ==
Ճավճավաձեն հայտնի էր իր ընդգծված հակահայկական կեցվածքով, որն իր արտացոլումն է գտել 1902 թ. հրատարակված «Հայ գիտնականներն ու հառաչող քարերը» հոդվածում։ Իր ղեկավարած «Իվերիա» պարբերականում վերատպում էր Վ. Վելիչկոյի հայատյաց ակնարկները։


== Իլյա Ճավճավաձեն հայերեն ==
Գարուն (թարգմ.՝ Հովհաննես Թումանյան), Էլեգիա (թարգմ.՝ Հովհաննես Թումանյան), 1871 թիվ 23 մայիսի (թարգմ.՝ Վահագն Դավթյան), Բանաստեղծը (թարգմ.՝ Գևորգ Ասատուր), Ո՜վ գեղեցիկ իմ աշխարհ (թարգմ.՝ Գևորգ Ասատուր), Ղվարեկիի լեռներին (թարգմ.՝ Նաիրի Զարյան), Բազալեթի լիճը (թարգմ.՝ Սողոմոն Տարոնցի), Ալազանի գետին (թարգմ.՝ Վահագն Դավթյան), Ճգնավորը (թարգմ.՝ Վահագն Դավթյան), Մա՞րդ է արդյոք (թարգմ.՝ Տիգրան Կարապետյան)։ Վրաց գրականության ընտիր էջեր, Ե., Հայպետհրատ, 1961, էջ 142-154։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոկրիմսկոե

Նովոկրիմսկոե (ուկրաիներեն՝ Новокримське, Ղրիմի թաթարերեն՝ Borlaq Tama), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բորլակ-Տամա, Նոգայ-Տամա, Տատարկոյ։
2001 թվականի տվյալներով Նովոկրիմսկոե գյուղում բնակվում էր 1 273 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Չխեր (Խարագաուլի շրջան)

Չխեր (վրաց.՝ ჩხერი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խարագաուլի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 640 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խարագաուլից հեռու է 5 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 295 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կերգելեն կղզիներ

Կերգելեն կղզիներ (ֆր.՝ Îles Kerguelen [kɛʁɡeˈlɛn]), ֆրանսիայի տիրապետության տակ գտնվող կղզիների խումբ։ Տարածքը 7215² կիլոմետր է։ Պետական լեզուն ֆրանսերենն է։


== Անվանում ==
Անվանվել է ի պատիվ 1772 թվականին այն հայտնագործած ֆրանսիացի ծովագնաց Իվ Ժոզեֆ դը Կերգելեն։


== Պատմություն ==
Կղզիախումբը հայտնաբերվել է 1772 թվականի փետրվարի 13-ին ֆրանսիացի ծովագնաց Իվ Ժոզե դե Կերգելենի կողմից։ 1776 թվականին կղզիախումբ է այցելել հանրահայտ Ջեյմս Քուքը։
Կղզին XX դարի սկզբին ծառայել է որպես փոկի որսատեղի և գործարան նավ, հիմա գործնականորեն կենդանիները լիովին չեն ոչնչացել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Կերգելեն կղզիախումբը
Սիմոնե Մինելի

Սիմոնե Մինելի (անգլ.՝ Simone Minelli, հունվարի 8, 1997(1997-01-08), Իտալիա), իտալացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։ Հանդես է գալիս իտալական «Ֆիորենտինա» ֆուտբոլային ակումբի կազմում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== «Ֆիորենտինա» ===
Մինելին իտալական «Ֆիորենտինա ՖԱ»-ի ակադեմիայի սան է։ Թիմի հիմնական կազմում նա իր դեբյուտը նշել է Եվրոպայի լիգայի շրջանակներում կայացած «Դինամո Մինսկ»-ի դեմ խաղում։ Նա այդ խաղի 24-րդ րոպեին փախրինել է Խուան Կուադրադոյին, ինչպես նաև դարձել է գոլային փոխանցման հեղինակ՝ օգնելով գոլի հեղինակ դառնալ Մարկո Մարինին։ Իսկ հանդիպումն ավարտվել է 1-2 հաշվով։


=== «Ալբինոլոֆե» ===
2016 թվականի օգոստոսի 30-ին Մինելին վարձավճարով տեղափոխվել է Սերիա C-ում հանդես եկող «Ալբինոլոֆե»։ Նոր թիմի կազմում ֆուտբոլիստը իր դեբյուտը նշել է սեպտեմբերի 3-ին՝ «Կալցիո»-ի դեմ խաղում։ Նա 86-րդ րոպեին փոխարինել է Ֆերդինանդո Մաստրոյանիին, իսկ հանդիպումն ավարտվել է 1-1 հաշվով։ Սեպտեմբերի 13-ին Սիմոնեն անցկացրել է իր առաջին ամբողջական հանդիպումը՝ մասնակցելով «Ֆորլի»-ի դեմ խաղին, որն ավարտվել է 2-2 հաշվով։
2016-2017 մրցաշրջանի ընթացքում Մինելին մասնակցել է 26 հանդիպման, որոնցից 7-ում խաղը սկսել է մեկնարկային կազմում։


=== «Տրապանի» ===
2017 թվականի հուլիսի 20-ին մեկ տարի վարձակալության ժամկետով ֆուտբոլիստը տեղափոխվել է «Տրապանի»։ Սիմոնե Մինելին իր դեբյուտը նշել է օգոստոսի 26-ին՝ մասնակցելով «Սիրակուսա»-ի դեմ խաղին, որի ընթացքում փոխարինել է Մանուել Մարասին։ Սեպտեմբերի 30-ին նա խփել է իր առաջին պրոֆեսիոնալ գոլը՝ «Կասերտանա»-ի դարպասը։ 2018 թվականի հունվարի 21-ին Մինելին կարմիր քարտ է ստացել «Սիկուլա»-ի դեմ խաղում։
Սիմոնեն ավարտել է մրցաշրջանը մասնակցելով 17 հանդիպման և դառնալով 1 գոլի հեղինակ։


== Միջազգային կարիերա ==
Սիմոնե Մինելին հանդես է եկել Իտալիայի հավաքականի բոլոր տարիքային խմբերում։ 2015-2016 թվականներին հանդես է եկել Իտալիա Մ19 հավաքականի կազմում։


== Վիճակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ուսուցչի միջազգային օր

Ուսուցչի միջազգային օր (անգլ.՝ World Teachers' Day), ուսուցիչներին նվիրված տոն, որը նշվում է ամեն տարի սկսած՝ 1994 թվականի հոկտեմբերի 5-ին։ Տոնի գլխավոր առաքելությունը ուսուցիչներին աջակցելն է, համոզվելը, որ ուսուցիչները կարողանում են բավարարել ապագա սերնդի պահանջները։ Օրվա ընտրությունը կապված էր այն հանգամանքի հետ, որ 1966 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Փարիզում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի և Աշխատանքի միջազգային կազմակերպության կողմից հրավիրված համատեղ կոնֆերանսում ընդունվել է «Ուսուցչի կարգավիճակի հետ կապված ուղեցույց» (Recommendation concerning the Status of Teachers) վերտառությամբ փաստաթուղթը, ինչն էլ ուսուցիչների աշխատանքը կարգավորող առաջին միջազգային փաստաթուղթն էր։
Ըստ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի՝ Ուսուցչի օրը խորհրդանշում է ուսուցիչների՝ կրթության և զարգացման բնագավառում ունեցած հսկայական ներդման ճանաչումը, ընդունումը և գնահատումը։
Էդյուքեյշն Ինթերնեշնլը (ԷԻ, անգլ.՝ Education International (EI)) ամբողջ աշխարհում գտնվող դասավանդողների միջազգային միությունը, գտնում է, որ Ուսուցչի օրը պետք է միջազգայնորեն ճանաչվի և նշվի։ ԷԻ-ն նշում է, որ 1966 և 1997 թվականին ընդունված Խորհուրդները պետք է իրականացվեն բոլոր երկրներում։
Ուսուցիչների տոնը նշվում է ավելի քան 100 երկրներում, այդ թվում նաև Հայաստանում։ Էդյուքեյշն Ինթերնեշնլի և կազմի մեջ մտնող 401 անդամ-կազմակերպությունների ջանքերով տոնը լայնորեն ճանաչվում է։ Ամեն տարի ԷԻ-ն սկսում է տոնի հասարակական ճանաչումը բարձրացնող արշավ՝ ուսուցիչների ներդրումը ընդգծելու համար։


== Հայաստան ==
Հայաստանում Ուսուցչի օրը ՀՀ կառավարության 2001 թվականին հոկտեմբերի 1-ի N 919 որոշմամբ նշվում էր հոկտեմբերի առաջին կիրակի օրը, որպես «Ուսուցչի տոն»։ Հետագայում 2010 թվականի մայիսի 21-ի օրենքի Պ-911-21.05.2010-ԳԿ-010/0 լրացմամբ այն տոնվում է հոկտեմբերի 5-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուսուցչի միջազգային օր Archived 2019-10-22 at the Wayback Machine.
Բակո (Խուլոյի շրջան)

Բակո (վրաց.՝ ბაკო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Խուլոյի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1380 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 258 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բրայան Ջոնսոն

Բրայան Ջոնսոն (անգլ.՝ Brian Johnson, հոկտեմբերի 5, 1947(1947-10-05), Դանստոն, Gateshead, Թայն ընդ Ուեր, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի երգիչ և երգահան։ 1980 թվականից եղել է ԷյՍիԴիՍի ռոք խմբի մենակատարը։
Բրայանը ծնվել է 1947 թվականին անգլիական Դանսթոն քաղաքում։ Նրա հայրը ավագ սերժանտ էր անգլիական բանակում, իսկ նրա մայրը՝ իտալուհի։ Փոքր տարիքում Բրայանը երգում էր տեղի եկեղեցու երգչախմբում, նա նույնիսկ հայտնվել էր հեռուստատեսային հայտնի հաղորդման մեջ։
Բրայանի առաջին խումբը եղել է Gobi Desert Canoe Club, ավելի ուշ երգել է Fresh խմբում, սակայն նրա գրած առաջին ալբոմը՝ I Can't Forget You Now-ն եղել է Geordie խմբի կազմում։ Բայց դա նրան հաջողություն չի բերել։ Դրան հաջորդող երկու տարիների ընթացում նա զբաղվում էր ավտոմեքենաների վերանորոգմամբ։ ԷյՍիԴիՍի խմբի նախկին մենակատարի՝ Բոն Սքոթի մահվանից հետո, երբ խումբը փնտրում էր նոր անդամի, Բրայանը հայտ է ուղարկում և հրավիրվում խումբ։
Ջոնսոնն առաջին անգամ ամուսնացել է 1968 թվականին Կարոլինայի հետ, նրանք ունեցել են երկու երեխա, սակայն ամուսնալուծվել։ 2009 թվականի սեպտեմբերին նրա մոտ հայտնաբերվել է Բարրեթի ախտանիշ, որի պատճառով չեղյալ են հայտարարվել համերգային մի քանի շրջագայություններ։ Բրիտանական "Կիրակնօրյա" թերթի 2011 թվականի հարուստ մարդկանց ցուցակի համաձայն՝ Բրայանի կարողությունը կազմում էր 50.000.000£:


== Geordie խմբի կազմում թողարկված ալբոմներ ==


=== AC/DC խմբի կազմում թողարկված ալբոմներ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Մանվիե Նորե

Սեն Մանվիե Նորե (ֆր.՝ Saint-Manvieu-Norrey), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1715 մարդ, բնակչության խտությունը` 207.13 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.28 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 220 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 10 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1166 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 885-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 281։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,9 %։ 885 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 822 անձ (432 տղամարդ և 390 կին)։ Գործազուրկ են եղել 63 անձ (32 տղամարդ և 31 կին)։ 281 անաշխատունակներից 114-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 110-ը` թոշակառուներ, իսկ 57-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Արալ

Արալ, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Արեշի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 760 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պետրովսկոե (գյուղ, Ալեքսանդրիայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետրովսկոեՊետրովսկոե (ուկրաիներեն՝ Петрівське), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պետրովսկոե գյուղում բնակվում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Էրզին

Էրզին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգի Ջեբելբերեքեթի գավառում։ Գտնվում էր Հայոց ծոցի հյուսիսային անկյունում՝ Կարակայա վայրի մոտ։


== Բնակչություն ==
XIX դարի կեսերին հայաբնակ էր։ Մոտական Բաղչե, Էյրեզ, Յուզերլիք, Չոք Մերչեմեն և Օջակլի հայկական բնակավայրերի հետ XIX դարի կեսերին ուներ 1200 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Տանը մենակ 5։ Տոնական գողություն

Տանը մենակ 5։ Տոնական գողություն, ընտանեկան ֆիլմ, որի պրեմիերան կայացել է 2012 թվականի նոյմեբերի 25-ին ABC Family հեռուստաալիքով։ Նկարը լայն վարձույթով չէին թողարկել, ինչպես ֆիլմի նախորդ երկու սերիաները։ Սա «Տանը մենակ 3» ֆիլմից հետո երկրորդն է, որը անտեսել է առաջին երկու ֆիլմերի պատմությունները։


== Սյուժե ==
Ամանորի նախաշեմին, Արևոտ Կալիֆորնիայից Մեն նահանգ տեղափոխվելուց հետո տաս տարեկան Ֆիննը՝ ընտանիքի ամենափոքր երեխան, շատ անսովոր և մտահոգ էի զգում իրեն այդ նոր տանը։ Նրան թվում է, թե այդ առանձնատնից սարսափելի ոչինչ չի կարող լինել։ Համոզված լինելով, որ այստեղ ապրում են կողմնակի երևույթներ, հանուն ընտանիքի անվտանգության, նա թակարդներ է պատրաստում, որով անպայման պետք է որսա հոգիներին։ Տանը մենակ մնալով իր քրոջ հետ, տղան որոշում է ակտիվացնել իր պատրաստած սարքերը և թակարդները, որի մեջ որ թե հոգիներն են ընկնում, այլ հանցագործների մի խումբ։


== Դերերում ==
Քրիստիան Մարտին- Ֆինն Բակստեր
Ջոել Ֆերլանդ- Ալեքսիս Բակստեր
Մալքոլմ Մաքդաուել - Սինկեր
Դեբի Մեյզար- Ջեսսիկա
Էդդի Ստիպլզ- պարոն Խյուզ
Էլլի Հարվի- Քեթրին Բակստեր՝ Ֆիննի մայրը
Դագ Մյուրրեյ- Կյորտիս Բակստեր՝ Ֆիննի հայրը
Պիտեր Դակունա- Մեյսոն
Էդվարդ Ասներ- պարոն Կարսոն


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Տանը մենակ 2։ Նյու Յորքում կորածը
Տանը մենակ 4


== Արտաքին հղումներ ==
«Один дома 5: Праздничное ограбление» Archived 2019-05-02 at the Wayback Machine. на сайте Collider
Կաստիլիոնե դեի Պեպոլի

Կաստիլիոնե դեի Պեպոլի (իտալերեն՝ Castiglione dei Pepoli), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Բոլոնյա գավառում։
Բնակչությունը 5957 մարդ է (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 91 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 66 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 40035, հեռախոսային կոդ՝ 0534։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0534 801611
Էլեկտրոնային հասցեն՝ urp4@comune.castiglionedeipepoli.bo.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.castiglionedeipepoli.bo.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Խուստո (Բուենոս Այրես)

Սան Խուստո (իսպ.՝ San Justo), քաղաք Արգենտինայի  Բուենոս Այրես պրովինցիայի Լա Մատանսա համայնքում։ Մեծ Բուենոս Այրես ագլոմերացիայի մի մասն է դարձել։


== Պատմություն ==
Լա Մատանսա շրջանը գոյություն է ունեցել 1501 թվականից, բայց վարչական կենտրոն հանդիսացող քաղաք երկար ժամանակ չի ունեցել։ 1852 թվականին դատավոր Լին Դակոսը ստորագրել է մի պայմաննագիր, որի համաձայն հող էր հատկացվելու քաղաք կառուցելու համար։ Քաղաքը հիմնադրվել է 1856 թվականի դեկտեմբերի 25-ին։
1857 թվականի հունվարի 28-ին կառուցվել է Սան-Խուստոյի քաղաքապետարանը։ 1857 թվականի նոյեմբերի 13-ին գծանշվել են քաղաքի սահմանները։ Քաղաքի կենտրոնը կառուցվել է իսպանական ոճով՝ զբոսայգով ու ռատուշայով։ Քաղաքում կառուցել են բանկ և ոստիկանատուն։
1860 թվականին կառուցվել է առաջին եկեղեցին։
1955 թվականին Սան Խուստոյին շնորհվել է քաղաքի կարգավիճակ։
Այժմ Սան Խուստոն համարվում է քաղաք բազմաթիվ խանութներով և մի շարք ուսումնական հաստատություններով։ Ծննդավայրն է հայտնի արգենտինացի գրող՝ Պեդրո Բոնիֆասիո Պալասիոսի։


== Տնտեսություն ==
Քաղաքը վերջին տասնամյակում ապրում է ծանր տնտեսական խնդիրներով։ 1940-1950 թվականներին քաղաքը բիզնեսների արդյունքում բարգավաճեց, բայց ճգնաժամի ընթացքում բիզնեսները վերացան։ Քաղաքում ավելացել էր աղքատ թաղամասերի քանակը։
Սակայն մինչև հիմա Սան-Խուստոն մնում է կարևոր արդյունաբերական կենտրոն, որն արտադրում է ավտոմոբիլային մասեր, թուղթ, ռետինե արտադրանք։ Այսօր կան ֆերմաներ որտեղ աճեցնում են ցորեն, եգիպտացորեն, գարի և առվույտ, ինչպես նաև պահում են կենդանիներ։


== Կրթություն ==

Սան Խուստոն ունի զարգացած կրթական համակարգ՝ մի շարք հայտնի դպրոցներով։ Արգենտինայում լավագույններից են համարվում «Ալմաֆուրետ»  և «Պարոկիալ դե Սան-Խուստո» դպրոցները։ Ընդհանուր առմամբ քաղաքն ունի 10 մանկապարտեզ և 34 դպրոց։
1989 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Սան Խուստոյում հիմնադրվել է Լա Մատանսայի համալսարանը, որն այժմ ունի մոտ 33 հազար ուսանող, 15 մասնագիտություններով և հազարից ավելի դասախոսներով։


== Վարչական բաժանում ==
Սան-Խուստոն բաժանվում է 5 շրջանների։

Մոնթե-Դորրեգո (իսպ.՝ Monte Dorrego)
Սան-Ալբերտո (իսպ.՝ San Alberto)
Սան-Նիկոլաս (իսպ.՝ San Nicolás)
Վիլիա-Կոնստրուկտորա (իսպ.՝ Villa Constructora)
Վիլիա-Ինդուստրիալ (իսպ.՝ Villa Industrial)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Информация про город(իսպ.)
Сайт округа Ла-Матанса Archived 2006-11-02 at the Wayback Machine.(իսպ.)
Сайт района Вилья-Конструктора Archived 2014-12-18 at the Wayback Machine.(իսպ.)
Путеводитель по Сан-Хусто(իսպ.)
Сайт о городе(իսպ.)
Сайт Национального университета Ла-Матанса(իսպ.)
Город и его границы на картах google (իսպ.)
Կեեդիկա

Կեեդիկա (էստ․՝ Keedika), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Օռու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 34 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սոֆյա Թամամշյան

Սոֆյա Թամամշյան (հունիսի 18, 1900(1900-06-18), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - 1981), խորհրդային հայ գիտնական-բուսաբան, կազմաբանության, հովանոցավորների և բարդածաղկավորների մասնագետ։


== Կենսագրություն ==
1936 թվականին Սոֆյա Թամաշյանը, առանց դեսերտացիայի պաշտպանման դարձել է կենսաբանական գիտությունների թեկնածու։ 1946 թվականից նա աշխատել և սովորել է Լենինգրադի Վլադիմիր Կոմարովի անվան Բուսաբանական ինստիտուտում, զբաղվել՝ «Հովանոցավորների ընտանիքի նախահայրերն ու սերունդները» դոկտորական դեսերտացիայով։
Մասնակցել է «ԽՍՀՄ-ի ֆլորա», «Կովկասի ֆլորա», նաև Flora iranica մենագրությունների համար տարբեր տեսակաների մշակմամբ։ 1952 թվականին Թամամշյանը դարձել է բուսական ռեսուրսների բաժնի կրտսեր գիտաշխատող, 1954 թվականին՝ բույսերի սիստեմատիկայի և աշխարհագրության ավագ գիտաշխատող։
1954 թվականին Սոֆյա Թամամշյանը գլխավորել է դեպի հարավային Կովկաս գիտական արշավը, որպեսզի ուսումնասիրեն թունդ բուրմունքով ու համով բույսերին։
1963 թվականին հեռացավ Բուսաբանական ինստիտուտից և թոշակի անցավ, այնուհետև տեղափոխվեց Մոսկվա։
Սոֆյա Թամամշյանը «Բուսաբանական ամսագրում», «Խորհրդային բուսաբանությունում» հրատարակել է բազմաթիվ հոդվածներ։ Հրապարակել է Astrodaucus, Phlojodicarpus, Stenocoelium, Grammosciadium տեսակնրի սիստեմատիկայի տարբերակներ։


== Բույսերի տեսակներ, որոնք անվանակոչվել են Ս․ Թամամշյանի պատվին ==
Tamamschjania Pimenov & Kljuykov, 1981
Tamamschjanella Pimenov & Kljuykov, 1996


== Գիտական որոշ հրապարակումներ ==
Тамамшян С. Г., Пименов М. Г. Род Eryngium L. в Закавказье, Средней Азии, Иране и Афганистане // Флора, растительность и растительные ресурсы Армянской ССР. — 1987. — Вып. 10. — С. 26—49.


== Գրականություն ==
Виноградова В. М. Софья Георгиевна Тамамшян (к 105-летию со дня рождения) // Ботанический журнал. — 2006. — Т. 91, № 11. — С. 1764—1769.
Առտեր կղզի

Առտեր կղզի (թուրքերեն՝ Kuş Adası, թարգմանաբար՝ "թռչնի կղզի"), փոքր կղզի Վանա լճում՝ Աղթամար կղզու հարևանությամբ։ Գտնվում է Թուրքիայի Հանրապետության տարածքում։ Այնտեղ ևս, ինչպես և Վանա լճի մյուս 3 կղզիներում (Կտուց, Աղթամար, Լիմ) ժամանակին եղել է հայկական եկեղեցի։ Նրանից այժմ մնացել են ավերակներ։


== Տես նաև ==
Վանա լիճ
Կտուց կղզի
Լիմ կղզի
Աղթամար կղզի
Սպարտակ Սաֆյան

Սպարտակ Գևորգի Սաֆյան (փետրվարի 15, 1929(1929-02-15), Բռնակոթ, Հայաստան - հունիսի 24, 2001(2001-06-24), Երևան, Հայաստան), հայ նկարիչ, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1975)։


== Կենսագրություն ==
1957 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ 1978-1980 թվականներին և 1982-1987 թվականներին եղել է «Սովետական գրող» հրատարակչության գեղարվեստական խմբագիր, 1987-1991 թվականներին՝ «Արևիկ» հրատարակչության գեղարվեստական խմբագիր, 1980-1982 թվականներին՝ «Հայաստան» հրատարակչության բաժնի վարիչ։ 1993-2001 թվականներին դասավանդել է Երևանի գեղարվեստի ակադեմիայում, պրոֆեսոր 2000 թվականից։


== Ստեղծագործություններ ==
Ստեղծագործել է հաստոցային գրաֆիկայի և գրքի ձևավորման բնագավառներում։
Գործերից են՝

«Երիտասարդություն», 1965
«Գարուն», 1960
«Կոմիտաս», նկարաշար, 1969
«Գուրգեն Ադամյանի դիմանկարը», 1971
«Հորովել»
«Արփա-Սևան»
«Աշխատանք»
«Նոր թաղամաս»Գրքերի ձևավորումներ՝

Խնկո Ապոր «Առակները», 1985
Հովհաննես Թումանյանի «Չարի վերջը», 1987
Դերենիկ Դեմիրճյանի «Պույ-պույ մուկիկը», 1986, 1992


== Ծանոթագրություններ ==
Մերիկուր սյուր Սոմ

Մերիկուր սյուր Սոմ (ֆր.՝  Méricourt-sur-Somme), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 164 մարդ, բնակչության խտությունը` 22.97 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.14 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 120 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 27 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 121 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 82-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 39։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,8 %։ 82 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 76 անձ (43 տղամարդ և 33 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (2 տղամարդ և 4 կին)։ 39 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 24-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==