armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Օզյորսկի շրջան (Կալինինգրադի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օզյորսկի շրջան (այլ կիրառումներ)Օզյորսկի շրջան (ռուս.՝ Озёрский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կալինինգրադի մարզում։
Ստեղծվել է 1947 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Օզյորսկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 871 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 16106 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 18,49 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ժողովածու (3138)

Ժողովածու (3138), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3138 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1631 թվականին Շոռոթում։ Ստացողը եղել է Յովհաննէս Շոռոթեցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20.1X12.8 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 376 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորոգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ ստացողի՝ 275ա, 275բ։


== Բովանդակություն ==
Գր. Տաթևացւոյ Համառօտ տեսութիւն ի գիրս Պորփիւրի, Լուծումն ի տեսութիւնն Դաւթի, Լուծումն Առաքինութևանցն Արիստոտ՝լի, լուծումն ի գիրս գրչութեան Արիստակիսի և Գէորգայ Սկեռացւոյ։
Առածք Հինգ։
Դաւթի Վասն բաժանման։
ովհ. Որոտնեցւոյ Վերլուծութիւն Ստորոգութեանցն Արիստոտէլի։
ՅԱշխարհացն լուծմունք։
Մովս. Քերթողի Յաղագս քերականութեան։
Մովս. Քերթողահոր Մեկնութիւն քերականի։
Իշախայ Գիրք ի վերայ բնութեան։
Արուսայիդայ Յաղագս կազմութեան մարդոյ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գանա

Գանա (անգլ.՝ Ghana), Գանայի Հանրապետություն (անգլ.՝ Republic of Ghana), պետություն է Արևմտյան Աֆրիկայում։ Ազգերի համագործակցության անդամ է։ Ունի 24 603 500 բնակչություն։ Չնայած որ, Գանայի պետական լեզուն անգլերենն է, մարդիկ ավելի շատ տիրապետում են ականի, որը Գանայի ազգային լեզուն է։ Մայրաքաղաքը՝ Աքրա։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Արևմուտքում Գանան սահմանակից է Կոտ դ'Իվուարի, հյուսիսում և հյուսիս-արևմուտքում Բուրկինա Ֆասոյի, արևելքում՝ Տոգոյի հետ։ Հարավում ողողվում է Գվինեյան ծոցի ջրերով։ Գանան պետություն է Արևմտյան Աֆրիկայում։ Երկրի մակերևույթը հարթավայրային է (150–300 մ), առավելագույն բարձրությունը՝ 876 մ (Զեբոբո լեռ)։ Հարավից ողողվում է Գվինեական ծոցի ջրերով, ափագիծը թույլ կտրտված է, իսկ ծովափի երկարությամբ ձգվում են Աքրայի և Ականի դաշտավայրերը։ Կան ոսկու, ալմաստի, մանգանի, բոքսիտների պաշարներ։


== Կլիմա ==
Կլիման մերձհասարակածային է՝ խիստ արտահայտված չոր և խոնավ սեզոններով։ Գետային ցանցը հարուստ է։ Խոշոր գետերն են Վոլտան, Անկոբրան, Տանոն, Պրան։


== Ջրային ցանց ==
Միակ լիճը Բոսումտվին է։ Երկրի տարածքի մեծ մասը զբաղեցնում են մշտադալար անտառները, որոնք աստիճանաբար իրենց տեղը զիջում են տնկադաշտերին։ XV դարում Գանայում երևացին առաջին եվրոպացիները, որոնք այստեղից տանում էին մեծ քանակությամբ ոսկի, և երկիրը Եվրոպայում հայտնի դարձավ Ոսկե Ափ անունով։ XIX դարում սկսվեց երկրի զավթումը Անգլիայի գաղութարարների կողմից, և XX դարի սկզբին Գանայի տարածքը դարձավ անգլիական գաղութ՝ Ոսկե Ափ անունով։ 1956 թվականին Ոսկե Ափին միացվեց Տոգոյի մի մասը, որը նույնպես գտնվում էր անգլիական խնամակալության տակ։ 1957 թ-ին Ոսկե Ափը հռչակվեց անկախ պետություն և կոչվեց Գանա։ Գանայի բնակչության 73 %-ը պատկանում է գվինեական լեզվախմբին (էվեներ, գայեր, մոսիներ, ֆունտիներ, աչանտիներ և այլք)։ Երկրի տնտեսության հիմքը հանքարդյունաբերությունը և գյուղատնտեսությունն են։ Գործում են նաև սննդի, տեքստիլ, ծխախոտի, շինանյութերի արդյունաբերության, փայտամշակման ձեռնարկություններ։ Գյուղատնտեսական գլխավոր մշակաբույսը կակաոն է, որի արտադրությամբ և արտահանությամբ Գանան առաջատար տեղ է գրավում աշխարհում։ Մշակում են նաև կոկոսյան արմավենի, ցիտրուսներ, սուրճ, գետնանուշ, շաքարեղեգ և այլն։ Դեռևս հնուց Գանայում զարգացած էին բրուտագործությունը, փայտի փորագրությունը (կարմիր և սև փայտե ոճավորված արձանիկներ), բարձր մակարդակի է հասել ոսկու, արծաթի, բրոնզի գեղարվեստական մշակումը։


== Գանայի պատմությունը, ազատագրական շարժումը ընդդեմ Անգլիայի ==
XV դարում Գանայում երևացին առաջին եվրոպացիները, որոնք այստեղից տանում էին մեծ քանակությամբ ոսկի, և երկիրը Եվրոպայում հայտնի դարձավ Ոսկե Ափ անունով։ XIX դարում սկսվեց երկրի զավթումը Անգլիայի գաղութարարների կողմից, և XX դարի սկզբին Գանայի տարածքը դարձավ անգլիական գաղութ՝ Ոսկե Ափ անունով։ 1956 թ-ին Ոսկե Ափին միացվեց Տոգոյի մի մասը, որը նույնպես գտնվում էր անգլիական խնամակալության տակ։ 1957 թ-ին Ոսկե Ափը հռչակվեց անկախ պետություն և կոչվեց Գանա։


== Ծանոթագրություններ ==
Ոսկե աշուն (Օստրոուխովի նկար)

«Ոսկե աշուն» (ռուս.՝ Золотая осень), ռուս գեղանկարիչ Իլյա Օստրոուխովի նկարը։ Հեղինակը կտավը վրձնել է 1886 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝ 48,2 × 66,3 սմ։ «Ոսկե աշուն» ստեղծագործությունն այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Տրետյակովյան պատկերասրահում 1467 գույքացուցակի ներքո (Մոսկվա, ՌԴ)։


== Պատմություն ==
«Ոսկե աշուն» նկարը հեղինակ Օստրոուխովը նկարել է 1886 թվականին։ Այդ ժամանակ հեղինակը հաճախակի էր այցելում Աբրամցևոյի կալվածատուն, որը պատկանում էր ռուս ձեռնարկատեր և մեկենաս Սավվա Մամոնտովին։ Ըստ էության, նկարի համար որպես սյուժե Օստրոուխովը վերցրել է հենց այդ դաստակերտից բացվող տեսարանները։
Առաջին անգամ «Ոսկե աշուն» ստեղծագործությունը ցուցադրության է ներկայացվել 1887 թվականին 15-րդ Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերությունում, որն անցկացվում էր Պետերբուրգում և Մոսկվայում։ Սա Իլյա Օստրոուխովի անդրանիկ գեղանկարն էր, որը ցուցադրվեց շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերությունում։ Նկարը համակրանքի արժանացավ այցելուների կողմից։
1887 թվականին Պավել Տրետյակովը հեղինակից գնեց «Ոսկե աշուն» ստեղծագործությունը։


== Նկարագիր ==
Նկարում հեղինակը պատկերել է անտառային տեսարան։ Ծառերից պատկերել է թխկիներ, այլ ծառեր, որոնք պատված են աշնանային դեղին սաղարթով։ Ծառերից անդին նկարված է բացատ, որտեղ նկարված են երկու կաչաղակներ։ Դրանց սև-սպիտակ փետրավորությունն առանձնանում է շրջակայքի աշնանային վառ գույներից և ընդգծում է տարածական հեռավորության տպավորությունը։ Արվեստաբանների կարծիքով կտավում հենց սկբից կաչաղակները նկարած չէին. դրանք ավելացվել են հեղինակի ընկերոջ՝ Վալենտին Սերովի առաջարկությամբ։
«Ոսկե աշուն» ստեղծագործությունը դասվում է ռուսական գեղանկարչության «տրամադրություն ստեղծող» կտավներից. այդպիսի նկարներ ստեղծել են Իսահակ Լևիտանն ու Ալեքսեյ Սավրասովը։


== Արձագանքներ ==
Ալեքսանդր Բենուան իր «Ռուսական գեղանկարչության պատմությունը 19-րդ դարում» այսպես է գրել.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Остроухов Илья Семёнович — Золотая осень» (HTML)։ www.art-catalog.ru։ Վերցված է 04.09.2014
Միրա Նաիր

Միրա Նաիր (անգլ.՝ Mira Nair, հոկտեմբերի 15, 1957(1957-10-15)[…], Ռուռկլա, Սունդարգահ, Հյուսիսային շրջան, Օդիշա (նահանգ), Հնդկաստան), հնդկական ծագումով ամերիկյան կինոռեժիսոր։ Արժանացել է Կաննի կինոփառատոնի «Ոսկե կինոխցիկ», Վենետիկի կինոփառատոնի «Ոսկե առյուծ» և Հնդկաստանի կառավարական Պադմա Բհուշան և այլ պարգևների։


== Կենսագրություն ==
Միրա Նաիրը ծնվել է միջին դասի փենջաբյան ընտանիքում, Հնդկաստանի Օդիշա (նախկին Օրիսա) նահանգի Ռուռկլա քաղաքում, սակայն մանկությունն անցել է Բհուբանեշվար քաղաքում։ Ավարտել է Դելիի համալսարանի սոցիոլոգիայի ֆակուլտետը, խաղացել է սիրողական դրամատիկական թատերախմբում։ 19 տարեկանում մեկնել է ԱՄՆ և շարունակել մասնագիտական ուսումը Հարվարդում։
Միրա Նաիրը նկարահանել է մի քանի վավերագրական կինոնկար։ Դրանցից մեկը՝ «Կաբարե Հնդկաստան» (1985 թ.) ֆիլմը, նկատվել է կինոքննադատների կողմից և արժանացել պարգևների։ Նրա խաղարկային կինոդեբյուտը 1988 թվականին նկարահանված «Սալամ, Բոմբեյ» կինոնկարն էր, որը նրան բերեց միջազգային ճանաչում։
Միրա Նաիրը պատկանում է Արևելքի և Արևմուտքի մշակույթներին։ Դա նրա ֆիլմերի հիմքն է և արտացոլվում է նրա ֆիլմերում ` արտահայտելով ռեժիսորի տեսակետը։ Հնդկական կինոյում Միրա Նաիրը առանձնացնում է ռեժիսոր Ռիթվիկ Գհատակի ստեղծագործությունը և իր «Անվանակիցը» (2006 թ.) կինոնկարը համարում հարգանքի տուրք ի հիշատակ ռեժիսորի։
Միրա Նաիրը աշխատում է և պրոֆեսիոնալ դերասանների և ոչ պրոֆեսիոնալ կատարողների հետ։ Նա աշխատել է հնդկական, ամերիկյան և եվրոպական կինոաստղերի հետ։ Նրա աշխատանքներից են «Պերես ընտանիքը» (1995 թ.), «Կամա Սուտրա. Սիրո պատմություն» (1996 թ.), «Հարսանիք անձրևային սեզոնին» (2001 թ.), «Հիստերիկ կուրություն» (2002 թ.), «Սեպտեմբերի 11» (2002 թ.), «Սնափառության տոնավաճառ» (2004 թ.), «Նյու-Յորք, ես սիրում եմ քեզ» (2008 թ.), «Ամելիա» (2009 թ.) և այլ ֆիլմեր։ 1990 թվականին Միրա Նաիրը Կաննի կինոփառատոնի ժյուրիի կազմում էր, գլխավորել է 2002 թվականի Բեռլինի կինոփառատոնի ժյուրիի կազմը։ Նյու-Յորքյան India Abroad թերթի կողմից համարվել է 2007 թվականի տարվա մարդ։


== Անձնական կյանքը ==
1977 թվականին Միրա Նաիրը ամուսնացել է լուսանկարիչ Միթչել Էփշտեյնի հետ, իսկ 1987 թվականին ամուսնալուծվել են։ 1988 թվականին երկրորդ անգամ ամուսնացել է ուգանդացի քաղաքական մեկնաբան Մահմուդ Մամդանիի հետ։ Նրանք ունեն մեկ որդի։


== Ֆիլմագրության ընտրանին ==


== Ծանոթագրություններ ==
Փետվիսխևի

Փետվիսխևի (վրաց.՝ ფეტვისხევი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Դյու

Դյու, գետակ Արածանիի ավազանում։ Հուսում է Ալաշկերտի դաշտով և, անցնելով Դյու համանուն գավառի միջով, միանում է մայր գետին։


== Ծանոթագրություններ ==
Չափնի (Շահումյանի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չափնի (այլ կիրառումներ)
Չափնի, գյուղ Արցախի Հանրապետության Շահումյանի շրջանում՝ Լև գետի ափին։ Գյուղատեղին այժմ բնակեցված չէ, այն հայտնի է այստեղ հայտնաբերված բազմաթիվ խաչքարերով ու միջնադարյան Սբ. Կարապետ վանքի ավերակով։


== Ընդհանուր բնութագիր ==
Չափնի գյուղի ավերակները գտնվում են Մեյդան վտակի և Լև գետի հետ միախառնվելու վայրից շուրջ 1,7 կմ գետի հոսանքն ի վեր` ձախ կողմում, անտառապատ լեռնալանջի ստորոտում։ Գյուղի ավերակների հյուսիսային բարձրադիր հատվածում մինչև այժմ պահպանվել են Սուրբ Կարապետ վանքի ավերակները։ Լև գետի վրա, դեպի գյուղ բարձրացող հին ճանապարհի սկզբնամասում պահպանվել են միջնադարյան կամուրջի մնացորդները։ Կամրջի մնացորդներից պարզ է դառնում, որ այն կառուցված է եղել անմշակ տեղական քարից և կրաշաղախից։ Կամուրջն ունի 4,1 մ անցուղու լայնություն, իսկ թռիչքի երկարությունը եղել է 10,85 մ։
Վերջին տարիներին կամրջից մոտ 50 մ հեռավորության վրա հարակից բնակավայրերի բնակիչները հայտնաբերել են մի մեծ խաչքարի ստորին մասը։ Ենթադրվում է, որ խաչքարը կանգնեցվել է կամրջի կառուցման ավարտի առթիվ (ենթադրության հիմքն այն է, որ խաչքարը մենավոր է, դրա շրջակայքում գերեզմանոց չի հայտնաբերվել)։ Խաչքարի հյուսիսային կողին եղել է բազմատող արձանագրություն, որից միայն վերջին հատվածն է պահպանվել։


== Սուրբ Կարապետի վանք ==
Կամրջախելից 770 մ հյուսիս-արևելք գտնվում է գավառի ամենահայտնի վանքերից մեկը` Սուրբ Կարապետի վանքը, որը կառուցվել է 1275 թվականին։ Ուսումնասիրող Սարգիս Ջալալյանցը դեռևս 19-րդ դարակեսին այստեղ հետազոտություններ է կատարել։ Ուսումնասիրողը նկարագրել է հնավայրի կառույցները, ընդօրինակել մահարձանի պատին և մահարձանի վրա կանգնեցված խաչքարի թիկունքին առկա երկու արձանագրություն։ Հնավայրը հետագայում ուսումնասիրել են Մ. Տեր-Մովսիսյանը և Ս. Բարխուդարյանը, սակայն առաջին ուսումնասիրողի թողած նյութին շատ բան չեն ավելացրել։
Եկեղեցու շենքն արտաքնապես քառակուսի ուղղանկյուն խորանով շինություն է, որից կանգուն է միայն հյուսիսային կեսը։ Պատերի կանգուն մասերում արձանագրություններ չեն պահպանվել։ Պատերի հաստությունը 80 սմ է։ Միակ մուտքը գտնվում է արևմտյան ճակատին կցված գավթի մեջ, որն էլ ավելի քայքայված և ավերված է։ Գավթի որմերը պահպանվել են 1 մետր բարձրությամբ։ Հատակագիծը նման է 13-րդ դարի կառույց Օծկա վանքին։
Եկեղեցուց մոտավորապես 24 մ հյուսիս-արևելքում է գտնվում խաչքարով զանգակատուն-մահարձանի թաղակապ շենքը։ Ուսումնասիրողները նկարագրել են հուշարձանը։ 1960-ական թվականներին արված մի լուսանկարից հայտնի է դառնում, որ այդ ժամանակ դեռևս կանգուն էր եկեղեցու երկրորդ մակարդակը ներկայացնող ռոտանդան։ Այժմ բացի քառասյուն զանգակատնից, որի ներքո կանգնեցված էր խաչքարը, մահարձանի մնացած հատվածները թեև քայքայված, սակայն հիմնական մասով կանգուն են։
Մահարձանից 3-4 մ հյուսիս պահպանվել է մի մատուռ, որը հիմնականում ավեր է։ Այդ մատուռը ևս 13-րդ դարի կառույց է։ Բացի այդ, տարածքում կան նաև այլ շինությունների մնացորդներ։ Պահպանվել են մոտ երկու տասնյակ գեղաքանդակ խաչքարեր։ Փլատակների մեջ կան նաև Սուրբ Կարապետ եկեղեցուն պատկանող երեսապատի արձանագիր սրբատաշ մի քանի քարեր։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Վլադիմիր Դալ

Վլադիմիր Իվանովիչ Դալ (նոյեմբերի 10 (22), 1801[…], Լուգանսկ, Slavyanoserbsky Uyezd, Եկատերինոսլավի նահանգ, Ռուսական կայսրություն[…] - սեպտեմբերի 22 (հոկտեմբերի 4), 1872[…], Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն[…]), ռուս գրող, բառարանագիր, ազգագրագետ։


== Հրատարակումներ ==
Մշակել և հրատարակել է «Ռուսական հեքիաթներ, հնգյակ առաջին» (1832), «Եղելություններ և հեքիաթներ» (գիրք 1-4, 1833-1839) ժողովածուները։ Կազակ Լուգանսկի կեղծանվամբ լույս է ընծայել «Սպասյակը» (1845), «Պավել Ալեքսեևիչ Իգրիվի» (1847) ստեղծագործությունները, ապա 1861-1862 «Ռուս ժողովրդի առակները», որը պարունակում է 8000-ից ավելի առակ, առած, ասացվածք։ Դալը անդրադարձել է ժողովրդական բանահյուսության լեզվին, առաջին անգամ կատարել է ռուսերենի բարբառների դասակարգում («Ռուսերենի բարբառների մասին», 1852)։ «Կենդանի վելիկոռուսերենի բացատրական բառարանում» (հատոր 1-4, 1863-1866), որն ընդգրկում է 200000 բառ, իրենց արտացոլումն են գտել 19-րդ դարի ռուսաց գրավոր ու բանավոր լեզուների և բարբառների բառապաշարը, փոխառությունները, դարձվածքները։ Նա նյութը դասակարգել է ըստ բների՝ բառակազմական, իմաստաբանական (նաև ստուգաբանական) ն այլ լեզվաբանական հատկանիշների հիման վրա։ Բառարանն ունեցել է մի քանի հրատարակություն։ Այս աշխատության համար։ Դալը արժանացևլ է Լոմոնոսովի անվան մրցանակի, միաժամանակ նրան շնորհվել է պատվավոր ակադեմիկոսի կոչում (1863)։


== Ծանոթագրություններ ==
Զեմստվո

Զեմստվո (ռուս.՝ земство), տեղական ինքնավարության մարմիններ Եվրոպական Ռուսաստանի մի շարք նահանգներում․ ստեղծվել են 1864 թվականի զեմստվային ռեֆորմի համաձայն։ Զեմստվոյի միջոցով ցարիզմը փորձում էր միապետական կարգը հարմարեցնել զարգացող կապիտալիզմի պահանջներին։ Զեմստվոյի գործունեությունը աշխուժացավ 1890-ական թթ․, երբ այնտեղ մեծ ազդեցություն ձեռք բերեց «երրորդ տարրը»՝ ծառայող մտավորականությունը (ուսուցիչներ, բժիշկներ, գյուղատնտեսներ և այլն)։ 1890 թվականին հրապարակվեց զեմստվոյական նոր կանոնադրություն (գործեց մինչև 1917)։ 1905-1907 թվականների հեղափոխությունից հետո, կառավարությունը Զեմստվո հաստատեց մի շարք արևելյան, բելառուսական և ուկրաինական նահանգներում։ 1914-1918 թվականների Առաջին համաշխարհային պատերազմից առաջ Զեմստվո կային Եվրոպական Ռուսաստանի 43 նահանգներում։ 1914 թվականի հուլիսին, ցարական կառավարությանը պատերազմում օգնելու նպատակով, ստեղծվեց Համառուսաստանյան զեմստվոյական միություն։ Ժամանակավոր կառավարությունը նոր օրենք հրապարակեց Զեմստվոյի իրավունքների ընդլայնման մասին, Զեմստվո ստեղծելով նաև վոլոստներում (գավառակներ)։
Խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո զեմստվոյական հիմնարկությունները վերացվեցին։
Ավետում (նկար, Ռոսսետտի)

«Ավետում» (լատ.՝ Ecce Ancilla Domini), անգլիացի նկարիչ և բանաստեղծ, «Պրեռաֆայելիտների եղբայրության» հիմնադիրներից Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1850 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 73 × 41,9 սմ։ Կտավը պիտի ունենար նաև երկրորդ մաս, որը սակայն չիրագործվեց։ «Ավետում» ստեղծագործությունն այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Թեյթ Բրիտանական պատկերասրահում։


== Պատմություն ==
«Ավետում» ստեղծագործությունը նկարիչ, պրեռաֆայելիտ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտին կտավին հանձնել 1850 թվականին։ Ավարտելուց հետո, նույն թվականին, կտավը ցուցադրության է ներկայացվել լոնդոնյան Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում։ «Ավետում» ստեղծագործությունն այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Թեյթ Բրիտանական պատկերասրահում։


== Սյուժե ==
«Ավետում» կտավում նկարիչը նկարել է նորկտակարանյան այն պատումը, երբ Գաբրիել հրեշտակը Մարիամին հայտնում է անարատ հղացման լուրը։ Ղուկաս Ավետարանիչի մոտ, Նոր Կտակարանում, ներկայացված է հետևյալ պատմությունը, որը և որպես սյուժե է ներկայացրել Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտին.


== Քննադատություն ==
Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտին խիստ կերպով հեռացել է քրիստոնեական ընդունված ավանդույթներից, երբ ստեղծել է «Ավետում» նկարը։ Այդ իսկ պատճառով հասարակական կարծիքը նրա հանդեպ բացասական բնույթ ուներ։ Մարիամ Աստվածածինը նկարում պատկերված է սարսափած և վախեցած հետ թեքված։ Գաբրիել հրեշտակի ձեռքին ձյունաթույր շուշաններ են, որը խորհրդանշում է Մարիամի անարատությունը՝ կուսությունը։ Նկարում գերակշռում է սպիտակ երանգավորումը, այն ժամանակ, երբ Աստվածամոր գույնը դասականորեն ընդունված է երկնագույնը։


== Տե՛ս Նաև ==
Ավետում (Վան Էյքի նկար)
Ավետում (Լեոնարդո դա Վինչիի կտավ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Surtees, Virginia. (1971) Dante Gabriel Rossetti. 2 vols. Oxford: Clarendon Press.
Ash, Russell. (1995) Dante Gabriel Rossetti. London: Pavilion Books ISBN 978-1-85793-412-0; New York: Abrams ISBN 978-1-85793-950-7.
Doughty, Oswald (1949) A Victorian Romantic: Dante Gabriel Rossetti London: Frederick Muller
Fredeman, William E. (Ed.) (2002-8) The correspondence of Dante Gabriel Rossetti. 7 Vols. Brewer, Cambridge.
Hilto, Timoth (1970). The Pre-Raphelites. London: Thames and Hudson, New York: Abrams.
Dinah Roe: The Rossettis in Wonderland. A Victorian Family History. Haus Publishing, London 2011, ISBN 978-1-907822-01-8.
Rossetti, D. G. The House Of Life
Treuherz, Julian, Prettejohn, Elizabeth, and Becker, Edwin (2003). Dante Gabriel Rossetti. London: Thames & Hudson, ISBN 0-500-09316-4.
Todd, Pamela (2001). Pre-Raphaelites at Home, New York: Watson-Giptill Publications, ISBN 0-8230-4285-5.


== Արտաքին հղումներ ==
The Rossetti Archive
Birmingham Museums and Art Gallery's Pre-Raphaelite Online Resource Archived 2009-07-13 at the Wayback Machine.
Rossetti's Ecce Ancilla Domini Archived 2014-10-15 at the Wayback Machine., by Ben Pollitt at Smarthistory
www.victorianweb.org (անգլ.)
Մողոշեն

Մողոշեն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Սպերի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(2906) Կալտեխ

(2906) Կալտեխ (անգլ.՝ Caltech), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի հունվարի 13-ին Կարոլին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,167196 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8221 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5122 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2058,78 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,174861 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 30,65° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2906) Կալտեխ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վիլրուժ Տերմենես

Վիլրուժ Տերմենես (ֆր.՝ Villerouge-Termenès), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 158 մարդ, բնակչության խտությունը` 8.14 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 19.41 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 650 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 125 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 32 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 89 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 58-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 31։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 65,2 %։ 58 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 50 անձ (29 տղամարդ և 21 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (5 տղամարդ և 3 կին)։ 31 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 17-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ախզիվ

Ախզիվ ազգային պարկ (եբրայերեն՝ אכזיב‎), հնագիտական օբյեկտ Միջերկրական ծովի ափին՝ Իսրայելի հյուսիսային հատվածում, Լիբանանի սահմանի մոտ գտնվող Ակրա քաղաքում։
Ներկայումս Իսրայելի կազմում ունի ազգային պարկի կարգավիճակ։ Այստեղ գործում է նաև ծովափնյա հանգստավայր, որը հայտնի է «Ախզիվլանդ» անունով։
Պեղումների արդյունքում հայտնաբերված մնացորդները ցույց են տվել, որ այս տարածքները բնակեցված են եղել դեռևս երկու միլիոն տարի առաջ։ Ֆյուրիկյան քաղաքն առաջին հազարամյակում հայտնի է եղել, որպես Հրեական Աստվածաշնչի և Ասորական աղբյուրների միջոցով։ Հրեական աղբյուրներում նշվում է նաև բյուզանդական ժամանակահատվածից մնացած Խեզիվ և Գեսիվ անվանումները։
Այստեղ ոչ մի տեղեկություններ չեն պահպանվել վաղ իսլամական ժամանակաշրջաններից, սակայն հայտնի է, որ խաչակիրները այստեղ ամրոց են կառուցել։ Ախզիվը և շրջակա բնակավայրն ամայացել է 1948 թվականի արաբ-իսրայելական պատերազմի հետևանքով։
Ախզիվի միակ բնակիչը, որը մշտապես ողջունում է այստեղ ժամանած այցելուներին, մի հրեա է, ով հաստատվել է այստեղ 1975 թվականին։
Ախզիվը գտնվում է Նահարիայում, Ակրա քաղաքից 15 կմ դեպի հյուսիս։


== Հիշատակումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ջեջու (այլ կիրառումներ)

Ջեջու անվանումը կարող է վերաբերել.

Ջեջու նահանգ, նահանգ Հարավային Կորեայում։
Ջեջու (քաղաք), քաղաք Հարավային Կորեայի համանուն նահանգում։
Ջեջու կղզի, կղզի Արևելաչինական ծովում, պատկանում է Հարավային Կորեային։
Ստարոնիկոլսկոե (գյուղ, Խոխոլսկի շրջան)

Ստարոնիկոլսկոե (ռուս.՝ Староникольское), գյուղ Ռուսաստանի Վորոնեժի մարզի Խոխոլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 1989 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1912 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սախնի (գյուղ, Բոգոդուխովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍախնիՍախնի (ուկրաիներեն՝ Сахни), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բոգոդուխովի շրջանում։
1991 թվականի տվյալներով Սախնի գյուղում բնակվում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վահանային հրաբուխ

Վահանային հրաբուխ (լատ.՝ scutum volcano), հրաբխի տեսակ է, որը գոյանում է բարձրջերմաստիճանային հեղուկ լավայի բազմակի արտահոսումից. Դրանք ունեն փքուն թեք վահանի ձև, իսկ լանջերի թեքությունը վերնամասում չի գերազանցում 8°, ստորին մասում՝ 6°:
Վահանային հրաբխի վերևում տեղակայված է խառնարանը կամ կալդերան։
Մեր մոլորակի խոշորագույն վահանային հրաբուխը Տամու լեռնազանգվածն է, որը հայտնաբերեց 2013 թվականին։ Տրամագիծը հասնում է 625 կմ-ի, և ունի 4 կմ բարձրություն։ Գտնվում է ջրի տակ՝ Խաղաղ օվկիանոսում՝ Ճապոնիայից 1600 կմ հեռավորության վրա։ Երկար ժամանակ համարվում էր օվկիանոսի հատակի սովորական ելուստ։


== Վահանային հրաբուխների օրինակներ ==
Հավայան կղզիները ձևավորած հրաբուխները. ամենաակտիվներն են՝ Մաունա Լոա (Ստորջրյա խոշորագույն վահանային հրաբուխը) և Կիլաուեա։
Իսլանդիայի հրաբուխները
Մարս մոլորակի Օլիմպ հրաբուխը


== Ծանոթագրություններ ==
Պուտիվլի շրջան

Պուտիվլի շրջան (ուկրաիներեն՝ Путивльський район), շրջան Ուկրաինայի Սումիի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պուտիվլ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1103 կմ²։


== Բնակչություն ==
2001 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 34400 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 31,19 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Ուրտա-Ելգա

Ուրտա-Ելգա (ռուս.՝ Урта-Елга, բաշկիրերեն՝ Уртайылға), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բալտաչևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 50 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կուսսար

Կուսսար կամ Կուշշար (ռուս.՝ Куссар, անգլ.՝ Kussar, Կուսսարա, Կուշշարա), քաղաք-պետություն Փոքր Ասիայի կենտրոնական մասում, մոտավորապես համապատասխանում է Յոզգաթի մարզին։ Մ.թ.ա. 18-րդ դարի կեսերին կենտրոնական Փոքր Ասիայում գերիշխող է դառնում Կուսսար քաղաք-պետության կառավարիչ Անիտտասը, որը հեթական պետության իրական հիմնադիրն է։ Սակայն հեթերը իրենց թագավորական տան և Հեթական պետության հզորության հիմնադիր համարում էին Լապառնասին (կամ Տապառնաս, որն իշխել է, հավանաբար մ.թ.ա. 17-րդ դարում)։ Անիտտասը մոտավորապես մ.թ.ա. 18-րդ դարի առաջին կեսին միավորել է հեթերի քաղաք-պետությունները և ստեղծել Հեթական թագավորությունը։


== Կուսսարի արքայացանկ ==
Պիթհաննաս (մոտ մ.թ.ա. 1790 - 1770).
Անիտտաս, որդին (մոտ մ.թ.ա. 1770 - 1750)մ.թ.ա. 1750 թվականից միավորվել է Հեթական թագավորության մեջ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հեթա-Լուվիական պետություններ՝ Կուսսար (Կուշշար)


== Տես նաև ==
Հեթական թագավորություն
Անիտտաս


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի եւ հարակից շրջանների տեղանունների բառարան», Թ.Խ. Հակոբյան, Ստ.Տ. Մելիք-Բախշյան, Հ.Խ. Բարսեղյան։ Երեւանի Համալսարանի Հրատարակչություն, Երեւան, 1991, Հատոր 3, Ցուցակ 1, Էջ 282
Հայ Ժողովրդի Պատմություն, Հատոր 1, Խմբ.` Աղայան Է. Բ., Առաքելյան Բ. Ն., Գալոյան Գ. Ա., Երեմյան Ս. Տ., Խաչիկյան Լ. Ս., Հակոբյան Ա. Մ., Հովհաննիսյան Ա. Գ., Ներսիսյան Մ. Գ.: ՀՍՍՀ ԳԱ Պատմության ին-տ. Երևան։ ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ., 1971 ., էջ 176
Կամպոդարսեգո

Կամպոդարսեգո  (իտալերեն՝ Campodarsego), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Պադովա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 12 209 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը 459 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 25 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 35011։ Հեռախոսային կոդ՝ 049։
Բանակելի տարածքի հովանավոր համարվում է սրբազան Մարտին Տուրսկին։ Ամեն տարի տոնը նշում են նոյեմբերի 11-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակելի տարածքի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Մյաեկյուլա (գյուղ, Կամբյա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄյաեկյուլաՄյաեկյուլա (էստ․՝ Mäeküla), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Կամբյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 60 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
534

534 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 534 թվականն է, 
VI դարի 34-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Մուշե Ա Այլաբերցի (ծ. թ. անհայտ, գ. Այլաբերք-Ալափարս (Կոտայք գավառ) – 534)
Սաղմոսավանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արագածոտնի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արագածոտնի մարզի Սաղմոսավան գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 48 հուշարձան (4 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Մանչիանո

Մալիանո ին Տոսկանա  (իտալերեն՝  Manciano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզում՝ Գրոսետո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 7207 մարդ (ըստ 2008 թվականի տվյալների)։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 19 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 372 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 5814։ Հեռախոսային կոդը՝ 0564։
Բնակավայրի հովանավոր պաշտպանը սուրբ Սան Լեոնարդոոն է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս։ 0564 62531
Էլեկտրոնային փոստ։ manciano@comune.manciano.gr.it
Պաշտոնական կայք։  http://www.comune.manciano.gr.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Տատիկ բոլորի համար (ֆիլմ)

Տատիկ բոլորի համար, գեղարվեստական ֆիլմ, նկարահանվել է 1987 թվին «Վրաստան-կինո» կինոստուդիայում։


== Սյուժե ==
Մանկական պարային անսամբլը մեկնում է Փարիզ համաշխարհային մրցույթին։ Պարողներից մեկի տատիկը պետք է ուղեկցեր նրանց։


== Դերերում ==
Մայոլիկա

Մայոլիկա (իտալերեն maiolica, Majolica-Մալիորկա կղզու հին անվանումից, որի վրայով Իտալիա էր բերվում իսպանա-մավրիտանական խեցեղեն) 

XIV—XVII դարերի գունավոր ծակոտկեն մակերեսով և հում, անթափանցիկ կապարե ջնարակի վրա կատարված, ուղղումներ չվերցնող, սյուժետային զարդանկարով իտալական խեցեղեն իրեր (Ֆլորենցիայի, Սիենայի, Ուրբինոյի և այլ արվեստանոցների արտադրանքը)։
Լայն առումով՝ գունավոր թրծված կավե իրեր, ջնարակապատ, խոշոր ծակոտկեն մակերեսով։ Տարածված էր Հին Արևելքի երկրներում (Եգիպտոս, Բաբելոն, Իրան, Հայաստան), միջին դարերում՝ Միջին, Կենտրոնական և Առաջավոր Ասիայի երկրներում, XIV-XVIII դարերում՝ Եվրոպայի երկրներում (Իսպանիա, Գերմանիա, Ֆրանսիա)։ Հին Ռուսաստանում հայտնի էր XI դարից։ Գեղարվեստական պրակտիկայում Մայոլիկա են անվանում նաև գունավոր ջնարակներով պատված հախճապակյա գունավոր կամ սպիտակ խեցեղենը։
Սևաճակատ շամփրուկ

Սևաճակատ շամփրուկ (Lanius minor), շամփրուկների ընտանիքին պատկանող թռչուն։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Սևաճակատ շամփրուկի ճակատը և կտուցի հիմքից դեպի ծոծրակը տարածող բեզանման շերտերը սև են։ Գլխի վերին մասը, ծոծրակը և մեջքը՝ բաց մոխրագույն, թևերը՝ սև՝ լայնակի սպիտակ շերտով, որը թռիչքի ժամանակ ավելի լավ է երևում։ Պոչը սև է, եզրային փետուրները՝ սպիտակ, որովայնը սպիտակ է՝ վարդագույն երանգով։ Կտուցի ծայրը սուր է և կեռ, ինչպես գիշատիչ թռչուններինը։ Քաշը՝ 47-53 գ, թևի երկարությունը՝ 113-125 մմ։


== Կենսակերպ ==
Հայաստանում բնադրվող, չվող թռչուն է։ Գարնանը վերադառնում է ապրիլի վերջին-մայիսի սկզբին, աշնանը չվում է օգոստոս-սեպտեմբերին։ Չվում է առանձնյականերով։ Գերադասում է բնակվել այգիներում, խուսափում է անտառներից, հաճույքով բնակվում է բաց տարածություններում, որտեղ կան դաշտապաշտպան ծառաշերտեր։ Լայն տարածված է կիսաանապատների և լեռնային տափաստանների գոտում՝ Արարատյան հարթավայրում, Վայքում, Զանգեզուրում և այլուր։


== Բնադրում ==
Բնադրվում է մայիսից մինչև հուլիս, բույնը սարքում է օշինդրի ցողուններից և տեղադրում ծառերին՝ 2-10 մետր բարձրության վրա։ Դնում է 3-7 ձու՝ սպիտակ կամ թույլ կանաչավուն երանգով, մանուշակագույն պտերով։ Թխսակալում է էգը՝ 15-16 օր, ձագերը փետրավորված են լայնակի ալիքավոր շերտերով։


== Սննդառություն ==
Սնվում է բզեզներով և այլ անողնաշարավոր կենդանիներով։ Երբեմն որսում է նաև մանր կրծողներ։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է միջին և հարավային Եվրոպայում, Փոքր Ասիայում, Իրանում։


== Աղբյուրներ ==
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1900-01

Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1900-01 (անգլ.՝ 1900-01 FA Cup), Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթի 30-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Տոտենհեմ Հոտսպուր» ֆուտբոլային ակումբը։


== Եզրափակիչ ==
Մարգարիտ Նավառացի

Մարգարիտ Նավառացի (ֆր.՝ Marguerite de Navarre, ապրիլի 11, 1492, Անգուլեմ - դեկտեմբերի 21, 1549, Օդոս), Նավառայի թագուհի, գրող։ Համակրել է չափավոր Ռեֆորմացիային։ Պաշտպանության տակ է առել նրա կողմնակիցներին։ Մարգարիտ Նավարացու շուրջ խմբված էին ֆրանսիացի ականավոր հումանիստներ (Մարոն, Դեպերյեն, Դոլեն, Ռաբլեն)։


== Ստեղծագործությունները ==

Առավել հայտնի ստեղծագործությունը՝ «Հեպաամերոնը» (1559, գրված է Բոկաչչոյի ազդեցությամբ), պատկերում է 16-րդ դարի կեսի ֆրանսիացի ազնվականության բարքերն ու ապրելակերպը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մարգարետ թագուհու ստեղծագործություններ, անգլերեն
Մարգարետ թագուհի, անգլերեն
Մարգարետ թագուհի, իսպաներեն
Մարգարիտ Նավառացի, ֆրանսերեն Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
Ազիրիս Նունա

«Ազիրիս Նունա» (ռուս.՝ «Азирис Нуна»), 2006 թվականի ռուսական մանկական ֆանտաստիկ ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Օլեգ Կոմպասովը։ Յուլի Բուրկինի և Սերգեյ Լուկյանենկոյի «Остров Русь» եռագրության առաջին մասի՝ «Այսօր, մայրի՛կ» (ռուս.՝ «Сегодня, мама!») վեպի էկրանավորումն է։


== Սյուժե ==
Մի անգամ քաղաքային հնագիտական թանգարան են բերում քարե մեծաբեկորներ, որի վրա փորագրված են կիսաջնջված հին եգիպտական հիերոգլիֆներ։ Թանգարանի պահակը, ի զարմանս իրեն, քարաբեկորի մեջ հայտնաբերում է ճաք, որտեղից երևում է խորհրդավոր մետաղե իր։
Երկու եղբայրներ՝ Ստասն ու Կոստյան, իմանալով մեծաբեկորի կասկածելի կտորի մասին, գիշերը գնում են թանգարան։ Նրանք քարի մեջ գտնում են տարօրինակ մետաղական ձվաձև պարկուճ, հայտնվում դրա մեջ  և անհասկանալի կերպով մեկնում ճանապարհորդության ժամանակ մեջ։
Սկզբում նրանք հայտնվում են 2506 թվականին, որտեղ դառնում են «Տիեզերական բանտի» բանտարկյալներ, ծանոթանում ապագայի անսովոր մարդկանց հետ, անհավանական խաղ են խաղում, հայտնվում ֆանտաստիկ սֆինքս Շիդլայի թաթերի մեջ, որը նրանց փրկում է սարսափելի վտանգներից։ Եղբայրները շարունակում են իրենց ճանապարհորդությունը ժամանակի մեքենայով, որը նրանց տանում, է մ.թ. ա. 1506 թվականի Հին Եգիպտոս։ Այնտեղ նրանց սպասում է ծանոթություն բռնապետ փարավոն Նեմենհոտեպ IV-ի հետ, որը կարգադրում է նրանց զոհաբերել իր ամուսնության օրը։ Հերթական անգամ փրկվելով հին եգիպտացիներից՝ Ստասն ու Կոստյան կրկին հայտնվում են  պարկուճի մեջ և վերադառնում են իրենց ծնողների մոտ։


== Դերերում ==


== Սաունդթրեկ ==
Հատուկ ֆիլմի համար «Թայմ Աութ» (ռուս.՝ «Тайм-Аут») խումբը ձայնագրել է Վ. Չերնիշևի և Ռ. Ռոժդեստվենսկու «Этот большой мир» երգի քավերը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Олег Компасов Три года назад такой фильм был бы невозможен // Если : журнал. — Москва: Любимая книга, 2005. — № 8. — С. 176—179. — ISSN 0136-0140.
Александр Чекулаев Рецензия на фильм: Азирис Нуна // Мир фантастики : журнал. —Москва, 2006. — № 5. — ISBN 9-771810-224009.
Михаил Попов Наше кино. «Азирис Нуна» // Мир фантастики : журнал. —Москва, 2006. — № 3. — ISBN 9-771810-224009.
«Художественный фильм «Азирис Нуна». 2006 год»։ Официальный сайт Сергея Лукьяненко։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017-02-20-ին։ Վերցված է 2022-06-22 


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական DVD կայք
«Азирис Нуна» на сайте «Энциклопедия отечественного кино»
«Ազիրիս Նունա»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում 
Зельбин, Вадим (2006-03-16)։ «В Москве мумия напала на подростков»։ Газета.ru։ Վերցված է 2016-12-23 (չաշխատող հղում)
Маслова Л. С. Идея-сфинкс // Коммерсантъ. — 17 марта 2006. — № 46. — С. 21.
Ֆլավոն

Ֆլավոն (իտալերեն՝ Flavon), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 535 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 76 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 7 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0461։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0461 652151
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comune.flavon.tn.it
Պաշտոնական կայք՝ http://comune.flavon.tn.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
(5268) Չեռնոհորսկի

(5268) Չեռնոհորսկի (անգլ.՝ Cernohorsky), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1971 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Լյուբոշ Կոհոուտեկի կողմից Բերգդորֆում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,64499 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9574 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3326 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1571,21 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,229123 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,33° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5268) Չեռնոհորսկի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պոբեդնոե (այլ կիրառումներ)

Պոբեդնոե, կարող է վերաբերել՝

Պոբեդնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանում
Պոբեդնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սակիի շրջանում
Stand For

«Stand For», ամերիկացի երգիչ-ռեփեր Ty Dolla Sign-ի երգն է։ Այն որպես սինգլ թողարկվել է 2014 թվականի նոյեմբերի 17-ին Taylor Gang Records և Atlantic Records լեյբլներից կողմից։ Երգի պրոդյուսերներն են DJ Dahi-ն և Diplo-ն։
Երգի տեսահոլովակը, որի ռեժիսորն է The Sacred Egg դուետը, ներկայացվել է 2014 թվականի դեկտեմբերի 1-ին։


== Հիթ շքերթներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգի տեսահոլովակը ՅուԹուբում
Stoner

«Stoner», ամերիկացի ռեփեր Յանգ Թագի երգն է։ Այն թողարկվել է 2014 թվականի փետրվարի 4-ին, որպես նրա դեբյուտային սինգլ։ Երգի խոսքերը գրվել են Յանգ Թագի կողմից, իսկ երգի պրոդյուսերն է Դան Դիլը։ Երգը Billboard Hot 100 հիթ շքերթում զբաղեցրել է 47-րդ հորիզոնականը։
Երգի տեսահոլովակը, որի ռեժիսորն է Բի Էլ Բին, թողարկվել է 2014 թվականի մայիսի 10-ին։


== Երգացանկ ==
Թվային ներբեռնում


== Հիթ շքերթներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգի տեսահոլովակը ՅուԹուբում
Շիվազի

Շիվազի (փետրվարի 19 (մարտի 1), 1627, Shivneri Fort, Ahmadnagar Sultanate, Հնդկաստան - ապրիլի 3 (13), 1680, Raigad Fort), Հնդկաստանում մարատհների պետության հիմնադիր (1674), մարատհների անկախության պայքարի առաջնորդ։ Խոշոր ֆեոդալի և զորահրամանատարի որդի։ 1640— 1670-ական թթ․ Մեծ մոնղոլների և ֆեոդալ, տարբեր իշխանությունների դեմ հաջող պայքարի հետևանքով ստեղծել է մարատ֊հական պետություն, որի մեջ ընդգրկվել են Միջին Հնդկաստանի արևմտյան մասի զգալի տարածություններ։ 1674 թվականին Շիվազին թագադրվել է իբրև Մահարաշտրայի (մարատհների երկիրը) գերագույն կառավարիչ։ Նրա մի շարք միջոցառումները (հողագրանցում, ֆեոդալական հիերարխիայի միջանկյալ օղակների վերացում, կառավարման կենտրոնացում) զգալիորեն թեթևացրել են ֆեոդալ, շահագործման լուծը մարատհների համար։ Միևնույն ժամանակ Շիվազին դաժանորեն կողոպտել է նվաճած տարածքների բնակչությանը։ Կարևոր դեր է խաղացել Մեծ մոնղոլների կայսրության թուլացման գործում։ Շիվազին մեծարվում է իբրև մարատհների ազգային հերոս։


== Ծանոթագրություններ ==
Կումշա (գետ)

Կումշա (ռուս.՝ Кумша), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Թափվում է Չիրկա Չիրկա լիճ։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կեմ գետի ակունք է սկսած Յուշկոզերսկի հիդրոհանգույցից մինչև Կրիվոպորոժսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 02020000912102000003662
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102000366
Ավազանի կոդը - 02.02.00.009
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Լենկորան լուսանկարչական տուն

Լենկորան լուսանկարչական տունը, 19-րդ դարի վերջին - 20-րդ դարի սկզբին Բաքվում գործող լուսանկարչական տներից մեկը։
Գտնվել է Բազարնայա փողոցում՝ Ժիրկովի տանը։ Լուսանկարչական տունը պատկանել է Քրիստափոր Միրաբյանին։
Միրաբյանն ազգությամբ հայ էր՝ Բաքվում գործող ազգությամբ հայ բազմաթիվ լուսանկարիչներից մեկը։


== Հղումներ ==
Фотоателье дореволюционные (Баку) Archived 2014-08-04 at the Wayback Machine.
ԽԱՉԱՏՈՒՐ ԴԱԴԱՅԱՆ - ՀԱՅԵՐԸ ԵՎ ԲԱՔՈՒՆ (1850-ական թթ. - 1920 թ.), Երևան 2006, ISBN 99941-961-6-2
Ախտանգ

Ախտանգ (ռուս.՝ Ахтанг), Ռուսաստանի Կամչատկայի շրջանում գտնվող վահանաձև հրաբուխ։
Տեղակայված է Սուխարիկի և Կարակովայի գետերի միջև ընկած տարածքում՝ մոտավորապես նրանց միջին հոսանքում։ Համարվում է տվյալ շրջանի ամենամեծ հրաբուխը։ Բացարձակ բարձրությունը կազմում է 1956,2 մ (ժամանակակից քարտեզներում՝ 1954 մ), հարաբերական բարձրությունը կազմում է մոտավորապես 1250 մ։ Աշխարհագրական պլանով տեղանքն ունի օվալաձև տեսք, որը ձգված է դեպի հյուսիս-արևելք 15 × 10 կմ, մակերեսը կազմում է 85 կմ², ժայթքված նյութի ծավալը մոտավորապես կազմում է 30 կմ³։
Ախտանգ հրաբուխն իրենից ներկայացնում է ոչ մեծ հրաբխային զանգված, որի հիմքում ընկած է վահանաձև հիմք։ Գագաթնային մասն իրենից ներկայացնում է կոն։ Հյուսիսային լանջերը մինչ գագաթը ավերված են դեպի մոտակա հովիտներն իջնող քարամներով։ Հյուսիսային և արևելյան շրջանները թույլ են զարգացած և ունեն առաջնային հրաբխի տեսք։ Հրաբխի գագաթն ավերված է։ Պահպանվել է ոչ մեծ հարթ հովիտ, որը, երևակայիս, ռելիկտային հրաբխի խառնարանն է։ Ախտանգ հրաբխի առաջնային ժայթքումնրը հիմնականում ներկայացված են բազալտի տեսքով, գագաթնային մասը, որում արդեն հիմնական մասը զբաղեցնում են պիրոկլաստիկ զանգվածը, ներկայացված է անդեզիտո - բազալտի տեսքով։ Հրաբխի տարիքը վերին չորրորդային է։
Ախտանգ հրաբխի լանջերին և նրա ստորոտի մոտակայքում տեղակայված են տվյալ տեղանքին հատուկ խառամե կոնաձև մարմիններ, որոնց առանձնահատկությունն այն է, որ կատարյալ պահպանվում են։ Ախտանգի վերջին ժայթքումը տեղի է ունեցել 2002 թվականին։


== Արտաքին հղումներ ==
Volcano Live — John Search
Volcano World
Volcanodb.com Archived 2012-03-30 at the Wayback Machine.
Mountain-Forecast.com
Вулканы Камчатки. Вулкан Ахтанг
Տոնյան ընդդեմ բոլորի

«Տոնյան ընդդեմ բոլորի» (անգլ.՝ «I, Tonya», թարգմանվում է որպես«Ես՝ Տոնյան»), ամերիկյան կենսագրական սպորտային ֆիլմ «սև կոմեդիայի» ժանրում, որ նկարահանվել է ռեժիսոր Քրեյգ Գիլեսպիի կողմից 2017 թվականին։
Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2017 թվականի սեպտեմբերի 8-ին Տորոնտոյի միջազգային կինոփառատոնում (Կանադա)։ Միացյալ Նահանգներում ֆիլմի վարձույթն սկսվել  2017 թվականի դեկտեմբերի 8-ին։


== Սյուժե ==
Տոնյա Հարդինգն աշխարհի ամենահայտնի ու անկասկած ամենասկանդալային գեղասահորդն էր 1990-ական թվականներին։ Նա ունեցել է բազմաթիվ հաղթանակներ և արժանացել ամենահեղինակավոր մրցանակներին, սակայն առավելապես հիշվել է բացասական կողմից։
1994 թվականի ԱՄՆ գեղասահքի առաջնության ժամանակ Տոնյայի նախկին ամուսին Թոնի Ջեֆ Գիլոուլին ու թիկնապահ Շոն Էկարդտը համոզել են ոմն Շեյն Սթենտի, որ նա ջարդի Տոնյայի ամենամոտ մրցակցի՝ Նենսի Քերիգանի աջ ոտքը, որպեսզի նա չկարողանա մասնակցել առաջնությանը։ Շեյնը միայն վնասում է Նենսիի ոտքը, բայց այ վնասվածքը նրան ստիպում է հրաժարվել ազգային առաջնությանը մասնակցելուց։


== Դերերում ==
Մարգո Ռոբբի — Տոնյա Հարդինգ, ամերիկացի գեղասահորդուհի
Մաքեննա Գրեյս — Տոնյա (մանկության տարիներին)
Սեբաստիան Սթեն — Ջեֆ Գիլոուլի, Տոնյայի նախկին ամուսինը
Էլիսոն Ջեննի — Լավոնա Ֆեյ Գոլդեն, Տոնյայի մայրը
Ջուլիանա Նիքոլսոն — Դիանա Ռոուլինսո, գեղասահքի մարզիչ
Քեյթլին Քարվեր — Նենսի Քերիգան, Հարդինգի մրցակցուհին ու հանցանքի զոհը
Բոյանա Նովակովիչ — Դոդի Տիչման, Տոնյայի երկրորդ մարզիչը
Փոլ Ուոլթեր Հաուզեր — Շոն Էկարդտ, Գիլոուլիի ընկերն ու թիկնապահը
Բոբի Կանավալե — Մարտին Մեդոքս, հեռուստապրոդյուսեր
Դեն Տրիանդիֆլու — Բոբ Ռոուլինսոն


== Քննադատություն ==
Ֆիլմն արժանացել է կինոքննադատների ճանաչմանը։ Rotten Tomatoes կայքում այն ունի 89 % վարկանիշ՝ հիմնված 310 գրախոսությունների վրա 10 հնարավորից 7,7 միջին միավորով։ Metacritic կայքում ֆիլմն ունի 100 հնարավորից 77 միավոր՝ հիմնված քննադատների 44 գրախոսությունների վրա, ինչը համապատասխանում է «ընդհանուր առմամբ դրական արձագանքներ» կարգավիճակին։


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Տոնյան ընդդեմ բոլորի» («I, Tonya»), ԱՄՆ, 2017 թվական. ֆիլմի պաշտոնական կայքը Archived 2018-08-03 at the Wayback Machine. // itonyamovie.com
Միքայել Պատկանյան

Միքայել Սերեվբեի Պատկանյան (հոկտեմբերի 2, 1814(1814-10-02), Աստրախան, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 1, 1895(1895-05-01), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն), հայ դրամատուրգ, թատերական գործիչ, թարգմանիչ։
Սերովբե Պատկանյանի որդին է, Գաբրիել Պատկանյանի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
Նախնական կրթությունն ստացել է Աստրախանի Աղաբաբյան դպրոցում։ 1834 թվականին ավարտել է Լազարյան ճեմարանը, երեք տարի սովորել Մոսկվայի բժշկավիրաբուժական ակադեմիայում։ 1840 թվականին տեղափոխվել է Կովկաս, պաշտոնավարել Ստավրոպոլում, Էջմիածնում, ապա հաստատվել Թիֆլիսում, ռուսաց լեզու և պատմություն դասավանդել Ներսիսյան դպրոցում։ 1846-1847 թվականներին մասնակցել է «Կովկաս» շաբաթաթերթի խմբագրման աշխատանքներին։ 1851 թվականին լույս է տեսել նրա «Պարգև մանկանց» դասագիրքը։ 1850-ականներին մասնակցել է արևելահայ թատրոնի կազմակերպման և ստեղծման գործին, դարձել թատրոնի սկզբնավորողներից մեկը Թիֆլիսում։ Թե՛ իր ստեղծած և թե՛ փոխադրած պիեսներում շոշափել է այն հարցերը, որոնք հետագայում արծարծվել են հայ ռեալիստական դրամատուրգիայում։


== Ստեղծագործական աշխատանք ==
1853 թվականին գրել է առաջին պիեսը՝ «Միջի մարդ կամ մոցիքուլ» (բեմադրվել՝ 1853 թվականին, հրատարակվել՝ 1859 թվականին) կատակերգությունը, որի նյութը թիֆլիսահայ կյանքն է՝ 1850-ականներին բնորոշ արտահայտություններով։ «Մեկը նշանած, մյուսը կին», «Սատանի փայ», «Շուշանիկ» (պատմական դրամա) պիեսները, որոնք ժամանակին կրքերի բախումներ են առաջ բերել, միայն հատվածաբար պահպանվել են քննադատների հոդվածներում։ Հանդես է եկել կատակերգության կատարելիք դերի և ընդհանրապես թատերական քննադատության մասին հոդվածներով և, լայնորեն օգտագործելով Վ. Բելինսկու «Գրական երազանքները», փորձել է հայ ընթերցողին ծանոթացնել նրա հայացքներին, հանդես եկել քննադատական ռեալիզմի տարրեր պարունակող գեղագիտական որոշակի ծրագրով։ 1861 թվականին լույս է տեսել գրողի «Կրիտիք Հակոբա Կարենյանց հեղինակության վրա» քննադատական աշխատությունը։ Ռուսերենից և ֆրանսերենից թարգմանել է շատ կատակերգություն-վոդևիլներ և Գալուայի «Ինկվիզիցիայի պատմությունը» (Հ. Կարենյանի հետ, 1854)։ Թղթակցել է «Մեղու Հայաստանի» և «Կավկազ» թերթերին։


== Գրականություն ==
Վահրամ Թերզիբաշյան, Հայ դրամատուրգիայի պատմություն, հ․ 2, Ե․, 1964։ Մ․ Սադյան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Միքայել Պատկանյան
Ջորջ Դոու

Ջորջ Դոու, անգլիացի նկարիչ, փորագրող Հենրի Էդվարդ Դոյի ավագ եղբայրը։
Նա 1819-1829 թվականներին աշխատել է Սանկտ Պետերբուրգում, որտեղ (ռուս գեղանկարիչներ Վիլհելմ Օգոստինոս Գոլիկեի և Ալեքսանդր Պոլյակովի օգնությամբ) պատկերել է 1812 թվականի Հայրենական պատերազմի և 1813-1814 թվականների արտասահմանյան արշավների մասնակից 329 գեներալների նկարազարդ դիմանկարները, Միխայիլ Կուտուզովին և Միխայիլ Բարկլայ-դը-Տոլի (1829) մեծ դիմանկարները, վետերան զինվորների 4 դիմանկարները (1828), որոնք ցուցադրված են Ձմեռային պալատի Ռազմական պատկերասրահում[8]  :


== Կենսագրություն ==
Ջորջ Դոուն ծնվել է 1781 թվականի փետրվարի 8-ին Սենտ Ջեյմս ծխական համայնքում, Արքայազն Ֆիլիպի և Ջեյն Դոների ընտանիքում։ Ֆիլիպ Դոուն Մեցցո-տինտոյում նկարիչ և փորագրիչ էր, աշխատում էր Ուիլյամ Հոգարթի և Ուիլյամ Թըրների հետ, նաև նկարում էր քաղաքական ծաղրանկարներ Ամերիկայի կյանքի մասին։ Ջորջն ընտանիքի ավագ երեխան էր։
Դոուն մկրտվել է 1781 թվականի փետրվարի 25-ին Փիքադիլի փողոցում գտնվող Սուրբ Ջեյմս եկեղեցում։ Հետագայում նա դարձավ իր սերնդի ամենահաջողակ արտիստներից մեկը՝ ձեռք բերելով լայն համբավ։
Սկզբում Ջորջը հոր մոտ սովորել է փորագրություն, սակայն հետագայում սկսել է հետաքրքրվել նկարչությամբ և սովորել Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում։ 1809 թվականին Դոուն դառնում է Արվեստի ակադեմիայի անդամ, իսկ 1814 թվականին՝ ակադեմիկոս։
Նա օգտագործում էր Քենթի դուքսի և դքսուհու հովանավորությունը։ 1819 թվականին նա Քենտի դուքսի հետ մեկնում է Եվրոպա ուղևորության, որի ընթացքում գրավում է Ալեքսանդր I-ի ուշադրությունը։ Կայսրը նկարչին հանձնարարել է նկարել ռուս գեներալների դիմանկարները, ովքեր մասնակցել են Նապոլեոն Բոնապարտի հետ պատերազմին։
1826 թվականին Նիկոլայ I-ը Դոուին հրավիրեց իր թագադրմանը, իսկ 1828 թվականին Ջորջը պաշտոնապես նշանակվեց Կայսերական արքունիքի առաջին նկարիչ։
1828 թվականին նա վերադարձավ Անգլիա, որտեղ մնաց մի քանի ամիս։ 1829 թվականին Դոուն վերադարձավ Սանկտ Պետերբուրգ, բայց շուտով նրա շնչառական խնդիրները սրացան։ Ջորջն իր ողջ կյանքի ընթացքում ուներ թոքային անբավարարություն մանուզկ հասակում ունեցած հիվանդության պատճառով։ Դոուն վերադարձավ Լոնդոն 1829 թվականի օգոստոսին և մահացավ հոկտեմբերի 15-ին։
Ջորջ Դոուին հուղարկավորել են Սուրբ Պողոս տաճարի դամբարանում։ Հուղարկավորությանը ներկա էին բազմաթիվ արվեստագետներ և Ռուսական դեսպանության ներկայացուցիչներ։


== Հիշատակումներ գրականության մեջ ==
Ջորջ Դոուն հիշատակվել է Վ.Մ.Գլինկայի «Պալատական ​​գրենադերի ճակատագիրը» պատմավեպում և ներկայացվել խիստ բացասական կողմից։ Ըստ նրանց՝ նա շահագործում էր ռուս երիտասարդ նկարչի՝ մի բնիկ գյուղացի, ում տաղանդը նա փչացրեց՝ ստիպելով երիտասարդին կրկնօրինակել ուրիշների դիմանկարները և ներկայացնելով որպես իր սեփական աշխատանքները, ինչից էլ պարզ դարձավ, որ մեծ մասը վարպետի դիմանկարները կատարել են նրա ենթակաները։


== Ջորջ Դոուի պատկերած դիմանկարները ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Գրականություն ==
Андреева Г. Б. Гений войны, блага и красоты. Писал Королевский академик Джордж Доу. М.: Пинакотека, 2012. — 288 с., 210 ил., ISBN 978-5-903888-22-1.
С. Н. Кондаков Юбилейный справочник Императорской Академии художеств. 1764-1914. — Спб.: Товарищество Р. Голике и А. Вильборг, 1915. — Т. 2 (Часть биографическая). — С. 58. — 459 с.


== Ծանոթագրություններ ==
Սիդորենկովո (գյուղ, Լիպովա Դոլինայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍիդորենկովոՍիդորենկովո (ուկրաիներեն՝ Сидоренкове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լիպովա Դոլինայի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Թռչուններ քաղաքի վրա

«Թռչունները քաղաքի վրա» (ռուս.՝ «Птицы над городом»), խորհրդային մանկական դրամա, որը նկարահանվել է 1974 թվականին ռեժիսոր Սերգեյ Նիկոնենկոյի կողմից։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է 5-րդ դասարանի պիոներների մասին, որոնք մակուլատուրայի հավաքման ժամանակ թղթերի կույտի մեջ գտել են պատերազմի մասին «Հարձակում» (ռուս․՝ «Атака») պատմվածքների մեքենագիր ժողովածու։ Հետաքրքրվելով ժողովածուի վերնագրով՝ տղաներից մեկը այն տանում է տուն։ Կարդալուց հետո նա ժողովածուն տալիս է իր ընկերների, և, ի վերջո, նրանք իմանում են, որ հեղինակը իրենց հարևանն է` պատերազմի մասնակից Ալեքսանդր Բուկինը։ Նա պայքարում է անտառների պահպանության համար, իսկ ազատ ժամանակ գրում է Հայրենական մեծ պատերազմի մասին։ Այնուհետև նա տղաներին պատմում է այն, ինչ չի գրվել իր ժողովածուներում։


== Դերերում ==


== Փառատոն ==
«Թռչունները քաղաքի վրա» ֆիլմը ցուցադրվել է Մոսկվայի կինոփառատոնում 2011 թվականի հունիսի 27-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Թռչունները քաղաքի վրա» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
«Թռչունները քաղաքի վրա»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում