Արծափի ճակատամարտ

Արծափի ճակատամարտ, ռազմական բախում Մարզպանական Հայաստանի և Սասանյան Պարսկաստանի միջև, որը տեղի է ունեցել 647 թվականին Արծափում։ Նույն թվականին Հայաստան ներխուժած Օսման և Օկբա զորապետերի բանակը ասպատակում է հայոց Միջնաշխարհը, ապա անցնում Վասպուրականի Հարք գավառ, որտեղ անհաջող կերպով պաշարում է նախ Հերևան, ապա Որդսպու բերդերը։ Հաջորդը պաշարման է ենթարկվում Արծափի բերդը, որտեղ հակառակորդին նորից անհաջողություններ էր սպասվում։


== Նախապատմություն ==
622 թվականին՝ Մուհամեդի օրոք, տեղի է ունենում արաբական ցեղերի միավորումը, որից հետո պատմության թատերաբեմ է իջնում բավականին հզոր Արաբական խալիֆայությունը։
640 թվականին արաբական զորքերի հրամատար Իյադ իբն Ղանմը ներխուժեց Հայաստան։ Իյադը իրեն ենթարկեց Աղձնիքը, Կորճայք նահանգի Կորդուք, Տմորիք և Վասպուրականի Անձևացիք գավառները։ Թեոդորոս Ռշտունին, իմանալով արաբների ներխուժման մասին, փորձում է փակել Ձորա պահակի լեռնանցքը, սակայն արաբներ կարողանում են անցնել հյուսիս և ներխուժել Տարոն, որտեղ նրան համառ դիմադրություն է ցույց տալիս Տիրան Մամիկոնյանը՝ իր 8000-անոց զորքի հետ միասին, սակայն արաբները, ունենալով թվային գերակշռություն, կարողանում են հաղթանակ տոնել։ Ի վերջո արաբները գրավում են նաև Դվինը, կողոպտում այն, ապա գերեվարում բազմաթիվ հայերի։
Այս ժամանակ Ներսես Գ Տայեցին դիմում է Բյուզանդիայի կայսրին և նրանից խնդրում ճանաչել Թեոդորոս Ռշտունու իշխանությունը։ Կայսրը իր դիրքերը ամրապնդելու համար կատարում է նրա խնդրանքը և բյուզանդական զորք ուղարկում Հայաստան, որի հրամանատարն էր Պրոկոպիոսը։ Թեոդորոս Ռշտունին ձեռնամուխ է լինում հայոց բերդերի ամրացմամնը, քանի որ կարծում էր, որ միայն երկարատև պաշտպանությամբ և հանկարծակի գրոհներով հնարավոր կլինի ջլատել արաբների ուժերը։
643 թվականին արաբները գրավում են հայոց մարզպանության կազմի մեջ մտնող մարերի աշխարհը և զորքով շարժվում դեպի Արաքսի հովիտ։ Նրանք ասպատակում են Գողթանը և Նախիջևանը, ինչից հետո արաբական զորքը բաժանվում է երկու մասի, որոնցից մեկը ռազմավարի հետ վերադառնում է Ատրպատական, իսկ մյուս մասը շարժվում է դեպի Արտազ գավառ։

Թեոդորոս Ռշտունին փորձում է արաբներին հակահարված հասցնել Կոգովիտ գավառում, սակայն Բյուզանդիայի զորավար Պրոկոպիոսը ծաղրում է նրա նախագիծը, որից հետո նա հրաժարվում է այդ մտքից։

Հեռանալով բյուզանդական ռազմաճամբարից՝ Թեոդորոսը անմիջապես սկսում է քայլեր ձեռնարկել։ Նա հայոց զորքին հրամայում է դարան մտնել Եղբարք Սարակի մոտ, որտեղ տեղի է ունենում ճակատամարտ։ Հայերը կարողանում են հակառակորդին մեծ վնասներ հասցնել։
647 թվականին արաբական ներխուժումները կրկնվում են։ Արաբական մի զորաջոկատ Ատրպատականից ներխուժում են Հայաստան և շարժվում դեպի Այրարատ, ապա Տայք, որեղից էլ շարժվում է դեպի Վիրք և Աղվանք։ Վերադարձին արաբները հարձակվում են Նախիջևանի վրա, սակայն չեն կարողանում գրավել այն։ Դրանից հետո հարձակման է ենթարկվում Խրամի բերդը, որտեղից գերեվարվում են մանուկներ և կանայք։
Արաբական մյուս զորաբանակը ասպատակում է Վասպուրականը և գալիս Տուրուբերան նահանգի Հարք գավառ։


== Արծափի գրավում ==
Հարք ներխուժելուց հետո արաբները պաշարում են Հերևանը։ Չկարողանալով գրավել այն՝ արաբների հաջորդ թիրախ է դառնում Որդսպուն, որտեղ նրանք նույպես անհաջողություններ են կրում։
Հաջորդ անգամ արաբական զորքի թիրախ է դառնում Արծափի բերդը, որը գտնվում է Դարույնքի (Դարոյնք) մոտ։ Չունենալով բավարար ուժեր՝ արծափցիները օգնություն են խնդրում Սմբատ Բագրատունուց, որը նույնպես չուներ բավարար ուժեր, սակայն Արփածի պաշտպանությանն է հատկացնում 40 հոգի։ Նրանց օգնության էր շտապում նաև Թեոդորոս Ռշտունին։
Սակայն արաբները, հետևելով հայերին, կարողանում են իմանալ գաղտնի մուտքի տեղը և գրավել բերդը։

Բերդի պաշտպաններից շատերը զոհվում են, իսկ արաբները գերվարում են կանանց և երեխաներին, որոնց պատրաստվում էին մահապատժի ենթարկել։


== Ճակատամարտ ==
Թեոդորոս Ռշտունին թույլ չի տալիս, որ այդ սպանդը տեղի ունենա։ Նա իր 600 հոգանոց զորաջոկատով մտնում է Արծափ և անակնկալի բերելով հակառակորդին՝ հետ գրավում այն, ինչով Արծափի բնակչությունը փրկվում է կոտորածից։

Ի վերջո արաբների ամբողջ բանակը, հայտնվելով ծուղակում, ամբողջովին ոչնչանում է և տալիս շուրջ 3000 զոհ։ Զոհվում են նաև Օսմա և Օկբա զորապետերը։


== Տես նաև ==
Թեոդորոս Ռշտունի
Արաբական արշավանքները Հայաստան


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==