Վլադիմիր Կոլոկոլցև

Վլադիմիր Ալեքսանդրևիչ Կոլոկոլցև (ռուս.՝ Влади́мир Алекса́ндрович Колоко́льцев, մայիսի 11, 1961(1961-05-11), Nizhny Lomov, Պենզայի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս պետական գործիչ, իրավաբան։ Ռուսաստանի Դաշնության ներքին գործերի նախարար 2012 թվականի մայիսի 21-ից (2018 թվականի մայիսի 8-ից 18-ը և 2020 թվականի հունվարի 15-ից 21-ը  պաշտոնակատար)։ 2009 թվականի սեպտեմբերի 7-ից մինչև 2011 թվականի մարտի 24-ը Մոսկվայի ներքին գործերի գլխավոր վարչության պետ։
2009 թվականի սեպտեմբերի 7-ից մինչև 2011 թվականի մարտի 24-ը Մոսկվայի ներքին գործերի գլխավոր վարչության պետ։ 2011 թվականի մարտի 24-ից մինչև 2012 թվականի մայիսի 21-ը Ռուսաստանի ներքին գործերի նախարարության Մոսկվայի գլխավոր վարչության պետ, Ռուսաստանի Դաշնության ներքին գործերի մարմինների վաստակավոր աշխատակից, իրավաբանական գիտությունների դոկտոր (2005)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1961 թվականի մայիսի 11-ին Պենզայի մարզի Նիժնի Լոմով քաղաքում՝ բանվորի ընտանիքում։ Աշխատել է որպես բեռնատարի վարորդ, ապա Պենզայի մարզի Աշխատանքի իշխանություն ֆերմերային գործարանի կաթսայատանը ոպոմպային տեղադրման մեքենավար։ 1979 թվականին զորակոչվել է բանակ, ծառայել է ԽՍՀՄ-ի և  Աֆղանստանի սահմանին գտնվող սահմանապահ զորքերում։
1982 թվականին ծառայության է անցել Մոսկվայում հավատարմագրված օտարերկրյա պետությունների դիվանագիտական ներկայացուցչությունների պահպանության միլիցիայի բաժնում։ 1984 թվականին նշանակվել է Մոսկվայի Գագարինի շրջանի ոստիկանության պարեկապահակետային ծառայության առանձին գումարտակի դասակի հրամանատար։
1985 թվականին ընդունվել է ԽՍՀՄ ՆԳՆ Երիտասարդության համամիութենական լենինյան կոմունիստական միության 60-ամյակի անվան բարձրագույն քաղաքական ուսումնարան՝ գերազանցությամբ ավարտելով այն 1989 թվականին։ Ուսումնարանն ավարտելուց հետո վերադարձել է Մոսկվա, սկսել է աշխատել Մոսկվայի Կունցևսկի շրջգործկոմի ՆԳՎ քրեական հետախուզության բաժնի օպերլիազոր։ Ավելի ուշ նշանակվել է Մոսկվայի միլիցիայի 20-րդ բաժանմունքի պետի տեղակալ, ապա՝ միլիցիայի 8-րդ բաժանմունքի պետ։
1992 թվականին տեղափոխվել է Մոսկվայի ՔԿՎ ՔԳՎ 2-րդ բաժնի ավագ օպերլիազորի պաշտոնին։ 1993 թվականի սկզբին նշանակվել է Մոսկվայի միլիցիայի 108-րդ բաժանմունքի պետ։ 1994 թվականին, գտնվելով այդ պաշտոնում, Վլադիմիր Կոլոկոլցևը նկարահանվել է դետեկտիվ հեռուստասերիալում օպերատիվ լիազորության էպիզոդիկ դերում։ Ֆիլմում նրա կերպարը վկաների ներկայությամբ շնորհավորում է միլիցիայի 108-րդ բաժանմունքի (Իգոր Լիվանով) օպերախմբի ղեկավարին, որ չի լինելու չբացահայտված հանցագործություն, քանի որ դեպքի վայրում հայտնաբերվածը հանդիսանում է ինքնասպանը, այլ ոչ թե սպանության զոհը։
1995 թվականին նշանակվել է Կենտրոնական վարչական շրջանի քրեական հետախուզության վարչության 2-րդ բաժնի պետ։ 1997 թվականին դարձել է Ռուսաստանի ՆԳՆ-ին առընթեր Կազմակերպված հանցավորության դեմ պայքարի տարածաշրջանային 4-րդ տարածաշրջանային վարչության բաժնի պետ։ 1999 թվականին նշանակվել է Ռուսաստանի ՆԳՆ Կազմակերպված հանցավորության դեմ պայքարի գլխավոր վարչությանը կից կազմակերպված հանցավորության դեմ պայքարի կենտրոնական տարածաշրջանային վարչության Հարավ-Արևելյան վարչական շրջանի տարածաշրջանային օպերատիվ-հետախուզական բյուրոյի պետի պաշտոնում։
2001 թվականին նշանակվել է Ռուսաստանի ՆԳՆ Կենտրոնական դաշնային շրջանի գլխավոր վարչության օպերատիվ-հետախուզական բյուրոյի 3-րդ բաժնի պետ։ 2003 թվականին նշանակվել է բյուրոյի պետի տեղակալ։ 2007 թվականի հունվարին նշանակվել է Օրլովի մարզի Ներքին գործերի վարչության պետ։ Մարզում նրա աշխատանքի ընթացքում մեղադրանքներ են ներկայացվել երկու առաջին փոխմարզպետներ Վիտալի Կոչուևին և Իգոր Սոշնիկովին, ինչպես նաև մարզպետարանի ստորաբաժանումների մի քանի ղեկավարների։ Ձերբակալվել և ազատազրկման են դատապարտվել նաև այսպես կոչված վորոբյովյան ԿՀԽ-ի որոշ ակտիվ մասնակիցներ։ 2009 թվականի ապրիլին նշանակվել է Ռուսաստանի ՆԳՆ քրեական հետախուզության վարչության պետի առաջին տեղակալ։
2009 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Ռուսաստանի նախագահի հրամանագրով նշանակվել է Մոսկվայի ներքին գործերի գլխավոր վարչության պետ։ Կոլոկոլցևը փոխել է պաշտոնանկ արված Վլադիմիր Պրոնինին։ Ավելի վաղ՝ ապրիլի 28-ին, Պրոնինը հեռացվել էր պաշտոնից այն բանից հետո, երբ Ցարիցինո-ի վարչության պետ Դենիս Եվսյուկովը կրակ էր բացել մոսկովյան սուպերմարկետում։ Կոլոկոլցևի նշանակումից մոտ չորս ամիս առաջ ՆԳ գլխավոր վարչության պետի պարտականությունները ժամանակավորապես կատարում էր առաջին տեղակալ Ալեքսանդր Իվանովը։
2010 թվականի հունիսի 10-ին շնորհվել Է «միլիցիայի գեներալ-լեյտենանտ» հատուկ կոչում։
Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի 2011 թվականի մարտի 24-ի հրամանագրով Վ.Ա. Կոլոկոլցևին շնորհվել է ոստիկանության գեներալ-լեյտենանտի հատուկ կոչում, և նա նշանակվել է Ռուսաստանի ՆԳՆ Մոսկվայի գլխավոր վարչության պետի պաշտոնում։ Այդ նույն հրամանագրով նա ազատվել է Մոսկվայի ՆԳ գլխավոր վարչության պետի պաշտոնից։ Այդ նույն հրամանագրով նա ազատվել է Մոսկվայի ՆԳ գլխավոր վարչության պետի պաշտոնից։
Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի 2012 թվականի մայիսի 21-ի հրամանագրով նշանակվել է Ռուսաստանի Դաշնության ներքին գործերի նախարար, և նրա ղեկավարությամբ իրավապահ համակարգի բարեփոխումները շարունակվել են։
2018 թվականի ապրիլի 6-ին ներառվել Է ԱՄՆ-ի պատժամիջոցների կրեմլյան ցուցակում՝ Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինին մոտ կանգնած 17 պաշտոնյաների և 7 գործարարների թվում։
2020 թվականի հունվարին կառավարության հրաժարականից հետո Միխայիլ Միշուստինի նոր աշխատասենյակում նախարարի պաշտոնում վերանշանակվել է 2020 թվականի հունվարի 21-ին։


== Քննադատություն ==
2013 թվականի փետրվարի 10-ին Վլադիմիր Կոլոկոլցևը Կիրիլ Պոզդնյակովին տված հարցազրույցում ՆՏՎ ալիքի ամփոփիչ ծրագիրը արտահայտվել է այն ոգով, որ դեմ չէ Ռուսաստանում մահապատժի վերադարձին՝ հայտարարելով հետևյալը.

Այս հայտարարությունն արվել է նախօրեին կատարված աղմկահարույց հանցագործությունների՝ Նաբերեժնիե Չելնիում 8-ամյա Վասիլիսա Գալիցինայի առևանգման և սպանության, ևս մեկ աղջկա առևանգման և սպանության պատճառով, այս անգամ Չեչնիայում։ Այս հայտարարությունը խիստ քննադատության ենթարկվեց Յաբլոկո կուսակցության կողմից, որի կայքում հայտնվել էր նախարարին պաշտոնանկ անելու առաջարկը, սակայն կային նաև նրանք, ովքեր պաշտպանեցին իրենց կարծիքն արտահայտելու նախարարի իրավունքը։
Վլադիմիր Կոլոկոլցևը իրավաբանական գիտությունների դոկտոր է, ատենախոսության թեման՝ Ռուսաստանի պետական շահերի ապահովումը Ազգային անվտանգության հայեցակարգի համատեքստում (2005)։ Ըստ դիսերնետի վերլուծության, Կոլոկոլցևի դոկտորական ատենախոսությունը պարունակում է չորս ատենախոսությունների ընդգրկուն ոչ փաստագրված փոխառություններ։ Բացի այդ, Դիսնետ համայնքի փորձաքննությունները ցույց են տալիս փոխադարձ փոխառությունների առկայությունը Վ. Կոլոկոլցևի և Ռուսաստանի ԱԴԾՆ-ի նախկին ղեկավար Վիկտոր Իվանովի գիտական աշխատանքներում։
Վլադիմիր Կոլոկոլցևը ներկա է գտնվել Միասնական Ռուսաստան կուսակցության համագումարին, որը տեղի է ունեցել 2018 թվականի դեկտեմբերի 7-ին և 8-ին։ Ըստ Պավել Չիկովի, դա խախտում է դաշնային օրենքի 2011 թվականի փետրվարի 7-ի № 3-ԴՕ Ոստիկանության մասին, արգելելով ոստիկանության աշխատակցին մասնակցել քաղաքական կուսակցությունների գործունեությանը (7-րդ օրենքի 2-րդ  հոդվածի մաս)։ ВКонтакте սոցիալական ցանցում Ոստիկանության օմբուդսմեն հասարակական կազմակերպության ադմինիստրատոր Վլադիմիր Վորոնցովը, իսկ ավելի ուշ Իլյա Յաշինը դիմել են գլխավոր դատախազություն և նախագահի աշխատակազմ։ ՆԳ նախարարության պաշտոնական ներկայացուցիչ Իրինա Վոլկը հայտարարել է, որ Կոլոկոլցևը համագումարին ներկա է եղել որպես հյուր, և դա օրենսդրության խախտում չէ։ Միասնական Ռուսաստանի ղեկավար կազմի անդամ Իգոր Սելիվերսթովը հայտարարել է, որ Միասնական Ռուսաստան կուսակցության համագումարում Կոլոկոլցևի ներկայությունը չի նշանակում մասնակցել դրան և նախարարի անձնական գործն է։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ։

Կինը՝ Վերա Իվանովնա Կոլոկոլցևա։
Որդին՝ Ալեքսանդր Վլադիմիրի Կոլոկոլցև (ծնված՝ 1983), գործարար, նախկին ոստիկան։ Հանդիսանում է գործընկեր մի շարք համատեղ ընկերություններում՝ անշարժ գույքի ոլորտում Գենադի Ստեփանյանի և նրա հարազատների (Ստինկոմ, Ստրելա), ռեստորանային բիզնեսում և պարենամթերքի (Իլ ֆորնո և Բրինդե), ՏՏ տեխնոլոգիաներում (ՖԲ գրուպ)։
Դուստրը՝ Եկատերինա Վլադիմիրևա Կոլոկոլցևա (ծնվ. 1988), ՄՄՀՊԻ շրջանավարտ, լրագրող։


== Ծանոթագրություններ ==