armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մեկ օր առաջ

«... մեկ օր առաջ» (ռուս.՝ «День до», ռուսական ֆանտաստիկ ֆիլմ, որը նկարահանել են ռեժիսորներ Ալեքսանդր Կոտտը, Վլադիմիր Կոտտը, Ալեքսանդր Կարպովսկին ու Բորիս Խլեբնիկովը։ Գլխավոր դերերում նկարահանվել են Ելենա Լյադովան, Ալեքսանդր Պետրովը և Յուրի Ստոյանովը։


== Սյուժե ==
Սպասվում է գլոբալ աղետ. մեր մոլորակին է մոտենում կարմիր ասուպը։ Մարդիկ խուճապի են մատնվում, որովհետև դա նրանց կյանքի վերջին օրն է։ Տարբեր ազգությունների,հավատքի ու դասակարգերի ներկայացուցիչներ փորձում են արժանավոր կերպով անցկացնել այդ օրը։


== Դերերում ==
Ալեքսանդր Պետրով – Ռոմա
Զոյա Բուրյակ – Ռոմայի մայրը
Դանա Աբիզովա – Յուլյա
Ալեքսանդր Լիկով – Յուլյայի հայրը
Նատալյա Սուրկովա – Յուլյայի մայրը
Իվան Կրասկո – Յուլյայի պապը
Գրիգորի Տատարենկո – Յուլյայի եղբայրը
Պավել Տատարենկո – Յուլյայի եղբայրը
Դարյա Մորոզ – Վերա Տուրիցինա, Միշկայի ու Նաստյայի մայրը
Ելենա Լյադովա – Լարիսա
Անատոլի Բելի – Միշկայի ու Նաստյայի հայրը
Ալեքսեյ Օդինգ – Գրիգորի Ստեպանովիչ Գորբենկո
Ալլա Օդինգ – Օլգա Կորաբլյովա, Բորիսի ամուսինը
Վալերի Կուխարեշին – Բորիս Կորաբլյով, Զերցալովի ընկերը
Յուրի Ստոյանով – Արկադի Զերցալով, բանաստեղծ
Անդրեյ Մալախով – կամեո
Քսենյա Ռապոպորտ – Մաշա
Աննա Պարմաս – Լիդիա Վյաչեսլավովնա, գրող
Սերգեյ Բուրունով – Բասով, կոմպոզիտոր
Սերգեյ Մակովեցկի – Պավել Եվգենեևիչ Գրուշևսկի, մշակույթի նախարար
Իգոր Զոլոտովիցկի – Դանիլա Սերգեևիչ, ռեժիսոր
Եկատերինա Իլինա – Սվետլանա Կրիվոշեևա
Ֆիլիպ Կիրկորով – կամեո
Օլեսյա Ժելեզնյակ – Սոնյա Պարամոնովա
Տատյանա Գրիգորևա – Ռիտա Վլադիմիրովնա Կրիվոշեևա


== Ստեղծման պատմություն ==
Նախագծի մասին առաջին անգամ հայտարարվել է 2014 թվականի ապրիլին, և սկզբում ենթադրվում էր, որ «Մեկ օր առաջ» նախագիծը պետք է լինի վեբ-սերիալ «YouTube» պորտալում, սակայն այդ ձևաչափը չի իրականացվել, որովհետև կես տարի տևած բանակցություններից հետո «Բիլայն» բջջային օպերատորը հրաժարվել է ֆինանսավորել սերիալը։ Դրանից հետո նախնական գաղափարի հիման վրա նախագիծը վերափոխվել է լիամետրաժ ֆիլմի, և նրա համար գրված քսանից ավելի սցենարներից ընտրվել է տարբեր ժանրերի չորս պատմություններ (դրամա, մելոդրամա, կատակերգություն և սոցիալական սատիրա)։ 2015 թվականին ֆիլմն ստացել է ֆինանսավորում Կինոյի հիմնադրամից՝ 25 մլն ռուբլի վերադարձնելու պայմանով և նույնքան էլ անվերադարձ։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2016 թվականի օգոստոսին «Պատուհան դեպի Եվրոպա» կինոփառատոնում։ Կինովարձույթի ֆիլմը պետք է ներկայացվեր 2017 թվականի մարտին՝ 150-200 պատճեն սահմանափակ թողարկումներով, սակայն դրանից երեք ամիս առաջ «Պարադիզ» կինոընկերությունն անհայտ պատճառներով չեղարկել է ցուցադրությունը։ Ըստ Ալեքսանդր Կոտտի՝ ֆիլմի թողարկման հետ կապված դժվարությունները կարող էին կապված լինել նրա հետ, որ Բորիս Խլեբնիկովի նկարահանած նովելում ծաղրվում է մշակույթի նախարարի կերպարը։ Ֆիլմի լայնամասշտաբ պրեմիերան կայացել է 2019 թվականի հունվարի 15-ին ivi.ru օնլայն կինոթատրոնի կայքում։


== Մրցանակներ ==
2016 թվականին ռեժիսոր Բորիս Խլեբնիկովն ու սցենարիստ Պյոտր Տոդորովսկին իրենց «Մարդկության ժառանգությունը» (ռուս.՝ «Наследие человечества») նովելի համար արժանացել են «OMNIBUS» կինոալմանախների մրցույթի դիպլոմ «Կինոշոկ» կինոփառատոնում «մռայլ անդունդի եզրին ծիծաղելու ունակության համար»։


== Ծանոթագրություններ ==
Սայրուս Հոլլ Մակկորմիկ

Սայրուս Հոլլ Մակկորմիկ, (15 փետրվար 1809 — 13 մայիս 1884) ամերիկացի գյուտարար, 

McCormick Harvesting Machine Company ընկերության հիմնադիր, որն ավելի ուշ՝ 1902 թվականին դարձավ International Harvester-ի մասը.։


== Գյուտեր և նվաճումներ ==
Մակկորմիկի հայրը 28 տարի շարունակ աշխատել է ձիու կալսիչի նախագծի վրա, որն այդպես էլ չկարողացավ ավարտին հասցնել։ 1830 թվականին  գծագրերը փոխանցեց իր որդուն, Սայրուսին, որի 21 տարին լրացել էր։ Մակկորմիկը հոր նախագիծը ավարտին հասցրեց մեկ ու կես տարում, կալսիչը աշխատելու ընթացքում ցուցադրեց 1831 թվականին, իսկ 1834 թվականին արտոնագրեց գյուտը։
1847 թվականին Սայրուս Մակկորմիկը տեղափոխվեց Չիկագո և իր երկու եղբայրների հետ հիմնադրեց գյուղատնտեսական սարքավորումների վաճառքի ոչ մեծ ընկերություն։ Մակկորմիկի ստեղծած կալսիչը շատ լավ էր վաճառվում շուկայավարական  ոլորտում եղբայրների հնարամտության շնորհիվ։ Մակկորմիկ եղբայրները հիմնեցին ընկերության ներկայացուցչությունների  ոչ մեծ ցանց, հատուկ պատրաստված մասնագետներով, որոնք կալսիչի աշխատանքը ցուցադրում էին դաշտում։
Իր գործունեության արդյունքում Սայրուս Մակկորմիկը 1918 թվականին ընդգրկվեց ԱՄՆ-ի  60 000 000 դոլար կարողությամբ  ամենահարուստ մարդականց  ցուցակում (657 միլիոն` հաշվի առնելով 2002 թվականի արժեզրկումը)։


== Մրցանակներ ==
Մակկորմիկի ստեղծած կալսիչը ստացավ բազմաթիվ մրցանակներ և հավելավճարներ։
Մակկորմիկը ընտրվել է Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ։
Լոնդոնում անցկացվող Համաշխարհային ցուցահանդեսում կալսիչը ստացավ Ոսկե մեդալ։
1975 թվականին Մակկորմիկը ներկայացվել է ձեռնարկատիրության նվաճումների ամերիկյան փառքի ծառուղիում։
Մակկորմիկի անունով Հարավային Կարոլինայում անվանակոչվել են քաղաք և շրջան։


== Հղումներ ==
McCormick Reaper
Iles, George (1912), Leading American Inventors, New York: Henry Holt and Company, pp. 276—314, https://archive.org/details/leadingamericani00ilesrich 


== Ծանոթագրություններ ==
Մուլակաևո (գյուղ, Բայմակսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄուլակաևոՄուլակաևո (ռուս.՝ Муллакаево, բաշկիրերեն՝ Муллаҡай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 513 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Թանհաուզեն (Բավարիա)

Թանհաուզեն (գերմ.՝ Thannhausen), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Գյունցբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 6168 մարդ։ Տարածքը կազմում է 20,02 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 74 185։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Չեթ Ֆեյքեր

Չեթ Ֆեյքերը (անգլ.՝ Chet Faker, իրական անունը՝ Նիկոլաս Ջեյմս Մարֆի, անգլ.՝ Nicholas James Murphy, հունիսի 23, 1988(1988-06-23), Մելբուռն, Ավստրալիա), ավստրալիացի էլեկտրոնիկա ժանրի երաժիշտ է։ 2012-ին նա թողարկել է Thinking in Textures ալբոմը և ԱՄՆ-ում գրանցվում է Downtown Records լեյբլում։ 2012-ի հոկտեմբերին նա շահում է Breakthrough Artist of the Year տիտղոսը, իսկ Thinking in Textures-ը շահում է Best Independent Single/EP Australian Independent Records Awards-ում։
2013-ի հունվարին աշխատանքը շահում է 2012-ի համար Լավագույն անկախ թողարկում մրցանակը Rolling Stone Australia Awards-ում։ Բլեքսթրիթի "No Diggity" երգի նրա քավր տարբերակը թողարկվել է 2013-ի Super Bowl commercial-ում Beck's Sapphire-ի համար։ 2014-ի ապրիլին Built on Glass-ը՝ Ֆեյքերի դեբյուտային ալբոմը, առաջին անգամ հանրությանն է ներկայացվել ավստրալիական ARIA Charts-ում առաջին համարի ներքո։


== Կարիերա ==


=== Վաղ տարիներ ===
Մարֆին որոշեց նվագել բեմական անվամբ, երբ մարդիկ արդեն գալիս էին նրա համերգներին՝ մտածելով, որ նա տարբերվող և արդեն իսկ կայացած երաժիշտ է Նիկ Մարֆի անունով։ Նա վերցրեց Չեթ Ֆեյքեր անունը ի պատիվ Չեթ Բեյքերի՝ ասելով. «Ես շատ եմ լսել ջազ և ես մեծ երկրպագուն եմ... նրա երգելաոճի, երբ նա անցնում է մեյնստրիմ երգեցողության։ Նա ունի իսկական փխրուն վոկալ՝ կոտրված, խոշոր պլանի և անձնական ոճ։ Անվանումը պարզապես գովերգ է Չեթ Բեյքերին և երաժշտության այն տրամադրությունը, որ նա օգտագործել է. ես ամենաքիչը կցանկանայի մեծարանքով վճարել իմ իսկ երաժշտության մեջ։» Ֆեյքերը նշեց նաև ուրիշներին, որոնք ազդեցություն են ունեցել իր կյանքում, օրինակ՝ Բոբ Դիլանին, ինչպես նաև իր մայրիկի Motown ալբոմները և հայրիկի "chilled out Ibiza CDs"-ն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.chetfaker.com/ Չեթ Ֆեյքեր. պաշտոնական կայք
Միլովեր Լանդ

Միլովեր Լանդ (գերմ.՝ Milower Land), քաղաք Գերմանիայի Բրանդենբուրգ երկրամասում։
Գտնվում է Հաֆելլանդ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը 4601 մարդ է (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալների)։ Զբաղեցնում է 160,48 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 12 0 63 189։
Քաղաքը ստորաբաժանվում է 17 քաղաքային շրջանի։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Սալնյա

Սալնյա (ռուս.՝ Сальня), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իվանովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տեզա գետի ձախ ափին՝ 70 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 15 կմ է, ավազանի տարածքը 25,7 կմ2։ Ակունքը գտնվում է Միխալյևո գյուղի մոտ, 11 կմ դեպի հարավ-արևմուտք Շույա քաղաքի կենտրոնում։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կլյազմա գետն է։ Գետի ենթաավազանը Օկա և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 09010301112110000033402
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110003340
Ավազանի կոդը - 09.01.03.011
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ադե

Ադե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում։
1986 թվականի դրությամբ գյուղում պահպանվել էր հայկական երկու եկեղեցիներ, որոնցից մեկը կառուցված էր 765 թվականին, իսկ մյուսը 1264 թվականին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աշոտ Մելքումյան

Աշոտ Գալուստի Մելքումյան, (ծն․ 1922, գյուղ Գառնաքար, ԼՂԻՄ Մարտակերտի շրջանում), Փառքի երեք աստիճանների շքանշանների ասպետ (փետրվարի 22, 1944, մայիսի 3, 1945)։


== Անձնական կյանք ==
ԽՄԿԿ անդամ 1943 թվականից։ 1957 թ. հեռակա ավարտել է Երևանի գյուղատնտեսական ինստիտուտը։ Աշխատել է գ. Առաջաձորի (Մարտակերտի շրջան, ԼՂՀ) գյուղխորհրդի նախագահ։ Մահացել է 1984 թ. օգոստոսի 28-ին։ Պարգևատրվել է մեդալներով։


== Ռազմական կարիերա ==
1941 թվականին կամավոր մեկնել է ծառայության Կարմիր բանակում։ 1942 թվականի վերջում, երբ հակառակորդի զորքերը հարձակում գործեցին Հյուսիսային Կովկասի վրա, ռազմաճակատ մեկնեց 89-րդ Հայկական հրաձգային վաշտը, որի հետ էլ սերտորեն կապված է հետախույզ Ա. Մելքումյանի ռազմական ուղին։ 1944 թվականի փետրվարին Ա. Մելքումյանն առաջադրանք է ստացել իր խմբով անցնել հակառակորդի թիկունքն ու տեղեկատվություն ձեռք բերել։ Մեծ դժվարություններ հաղթահարելով` նա ռադիոյով տեղեկացնում է հակառակորդի զորքի տեղակայման մասին, ինչի արդյունքում խորհրդային օդուժը հեռահար կրակով ոչնչացնում է գերմանական զրահամեքենաների սյունաշարը, նյութատեխնիկական բազաներն ու հաղորդակցության միջոցները, «Մեծ Գերմանիա» վաշտի շտաբը։ Այս գործողության հաջողությունն ապահովում է Աշոտ Մելքումյանը, ինչի համար 1944 թվականի փետրվարի 2-ին պարգևատրվում է Փառքի երրորդ աստիճանի շքանշանով։ Ա. Մելքումյանը ռազմական հերոսություններով առանձնացել է նաև Սապուն լեռան շրջանում։ Նա հայտնաբերել է 9 գնդացրային կետեր, որոնք ոչնչացրել է խորհրդային հրետանին, ինչից հետո բացվել է հարձակման ճանապարհը։ Այդ ընթացքում Ա. Մելքումյանը ոչնչացրել է հակառակորդի 13 զինվոր և սպա, ինչի համար պարգևատրվել է Փառքի 2-րդ աստիճանի շքանշանով։ Մելքումյանի ստորաբաժանումն առանձնացել է նաև Լեհաստանի ազատագրման համար մղվող մարտերում, որից հետո նա դարձել է Փառքի շքանշանի ասպետ։ Հակառակորդի դեմ պատերազմելով` Ա. Մելքումյանն անցել է Կովկասյան լեռներից մինչև Բեռլին և պատերազմն ավարտել է Ալբայի ափերին։


== Շքանշաններ ==
Փառքի շքանշաններին արժանացել է Կերչի, Սևաստոպոլի և Լեհաստանի ազատագրման մարտերում ցուցաբերած արիության համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Վալստրոնա

Վալստրոնա (իտալերեն՝ Valstrona), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Պիեմոնտ մարզի Վերբանիո Կուզիո Օսոլայի գավառում։ Բնակչությունը ՝ 1269 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը 26 մարդ./կմ²։ Տարածքը՝ 48 կմ²։ Փոստային ինդեքս 28897։ Հեռախոսային կոդ՝ 0323։
Պետրենի կարգավորող է համարվում Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչը։ Տոնը նշվում է մարտի 19-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0323 87117
Էլեկտրոնային հասցե։ municipio@comune.valstrona.vb.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.valstrona.vb.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակչության թվի պաշտոնական կայք (իտալ.)
ինստիտուտ (իտալ.)(չաշխատող հղում)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Բելտրեմի շրջան (Մինեսոտա)

Բելտրեմի շրջան (անգլ.՝ Beltrami County), ԱՄՆ Մինեսոտա նահանգի 87 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 6,489 կմ² է, բնակչությունը՝ 39,650 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բեմիջի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1866 թ.։
Մեորե Ճողա

Մեորե Ճողա (վրաց.՝ მეორე ჭოღა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Չխորոծղուի շրջան‎‎‎ում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 220 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Չխորոծղույից հեռու է 10 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 661 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Էստեբան դե Դեյո

Սան Էստեբան դե Դեյո (իսպ.՝ Castillo de San Esteban de Deyo), կոչվում է նաև Մոնջարդին, փլված ամրոց Նավառայում` բլրի վրա` դեպի Վիլլմայոր դե Մոնջարդին նայող։ Ամրոցը գտնվում է 890 մետր բարձրության վրա։ Կառուցվել է հռոմեական ճարտարապետությամբ, բազմիցս վերակառուցվել է դարերի ընթացքում։ Դա Բանյու Գաստի վերջին բերդերից մեկն է, մինչև 914 թվականին թագավոր Սանչո Նավվարացու կողմից գրավվելը պատկանում էր մուսուլմանական դինաստիայի։ Համաձայն «Պատմություն թագավոր Մագնիի և Ռոթոլանդի»` ձեռագրի`գտնված 12-րդ դարում, ամրոցը ակնհայտորեն գրավվել է Ֆուրրե անունով նավվարացի իշխանի կողմից։ Այսօր մնացել են միայն ամրոցի պատերը։ Շատ քարեր վերցվել կառուցելու համար Բարոկկո Ժառանգության էրմիտաժ։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Բոնդարենկովո (ավան, Ալուշտայի քաղաքային խորհուրդ)

Բոնդարենկովո (ուկրաիներեն՝ Бондаренкове, Ղրիմի թաթարերեն՝ Qarabağ), ավան Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ալուշտայի քաղաքային խորհրդում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կարաբախ։
2001 թվականի տվյալներով Բոնդարենկովո ավանում բնակվում էր 16 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Դոսանգ

Դոսանգ (ռուս.՝ Досанг), գյուղ Ռուսաստանի Աստրախանի մարզի Կրասնոյարսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 734 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մ.թ.ա. 166


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Վիլյար դե Սամանիեգո

Վիլյար դե Սամանիեգո (իսպ.՝ Villar de Samaniego), համայնք Իսպանիայում` Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար մարզի Սալամանկա պրովինցիայի Վիտիգուդինո շրջանում։ Զբաղեցնում է 27,98 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը՝ 102 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 81 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Diputación de Salamanca: Índice de municipios Archived 2009-04-23 at the Wayback Machine.
Հայոց ցեղասպանության հուշարձան (Դենվեր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հայոց ցեղասպանության հուշարձան (այլ կիրառումներ)Հայոց ցեղասպանության հուշարձան, խաչքար ԱՄՆ Կոլորադո նահանգապետարանի տարածքում գտնվող հայկական հիշատակի այգում։


== Պատմություն ==
Հուշարձանը տեղադրվել է Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին, 2015 թվականին ապրիլի 24-ին։ Խաչքարը ստեղծվել է 1980 թվականին Արգամ Այվազյանի լուսանկարած Նոր Ջուղայի խաչքարի հիման վրա, որը ավերվել էր 2005 թվականին։
Կոլորադոյի նահանգային իշխանությունն առաջիններից է Միացյալ Նահանգներում, որ ընդունել է հռչակագիր՝ ապրիլի 24-ը հայտարարելով Հայոց նահատակների օր (Կոլորադոյի նահանգապետը նման առաջին հռչակագիրն ընդունել է 1981 թվականի ապրիլի 23-ին)։


== Հեղինակ ==
Խաչքարագործ՝ Վարազդատ Համբարձումյան՝ Վարպետ Վարո


== Ծանոթագրություններ ==
Առաղ (այլ կիրառումներ)

Առաղ, կարող է վերաբերել՝

Առաղ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում, Տարոնում։ Գտնվում է Մուշ քաղաքից 4-5 կմ հարավ-արևելք, Մեղրագետի հովտում՝ Մեղրագետի ձախ վտակներից մեկի ափին
Առաղ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։ Գտնվում է Վանա լճի հյուսիսարևմտյան ափին, Մուշ-Բիթլիս ճանապարհի աջ կողմում
Վիլլի Աեմս

Վիլլի Աեմսը (անգլ.՝ Willie Aames, ի ծնե անունը Ալբերտ Ուիլյամ Ութտոն, հուլիսի 15, 1960(1960-07-15), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան, ֆիլմի և հեռուստահաղորդման ռեժիսոր, հեռուստատեսային պրոդյուսեր և սցենարիստ։ Նա հայտնի է 1970-ականների «Ութը բավական է» հեռուստասերիալում Թոմի Բրեդֆորդի դերով, 1980-ականների «Charles in Charge» սիթքոմում Բուդի Լեմբեքի դերով և «Bibleman» (1995-2003) direct-to-video սերիաներում։


== Կյանք ==
Աեմսը ծնվել է Նյուփորթ Բիչում, Կալիֆորնիա։ Նա հաճախում էր Կալիֆորնիայի Հանթինգթոն Բիչ քաղաքի Էդիսոնի ավագ դպրոցը, երգչախումբ և Մադրիգալ անսամբլը։


== Կարիերա ==
Աեմսը սկսեց խաղալ 1960-ականների վերջերին՝ որպես երեխա-դերասան և հայտնվեց Gunsmoke, «Դիսնեյի հրաշալի աշխարհը», «Ադամ-12» և «Էդիի հոր դատավճիռը» շոուներում։ 1971-ին նա ստեղծեց Լեոնարդ Ունգերի դերը՝ Ֆելիքս Ունգերի (Թոնի Ռանդոլ) որդուն, ABC հեռուստաընկերության «Տարօրինակ զույգը» կոմեդիայի մի մասում, որը հետագայում խաղացել է Լեյֆ Գարեթը։ Հաջորդ տարի նա մարմնավորեց Ջեմի Բոյլի կերպարը «Սպասիր մինչև հայրդ տուն վերադառնա» անիմացիոն սիթքոմում։
Նա հյուր էր տարբեր հեռուստանախագծերում, այդ թվում «Վալթոնները»։ 1974 թվականին նա կրկնօրինակել է Բենջամին Ֆրանկլինին՝ «Բենջամին Ֆրանկլին» մինի սերիալում։ Հաջորդ տարի, նա գլխավոր դերը կիսեց «Շվեյցարիայի Ռոբինսոն ընտանիքը» ֆիլմում։ 1977 թվականին նա ստացավ Թոմի Բրեդֆորդի դերը «Ութը բավական է» կոմեդիա-դրամայում։ Այս ընթացքում նա նվագում էր «Վիլլի Աեմս և Դրախտ» խմբում, որպես մենակատար և կիթառահար։ Երբ Աեմսը միջնակարգ դպրոցում էր, խումբը CBS Custom Label-ի հետ կնքեց ձայնագրման պայմանագիր։ Աեմսն այս ընթացքում հայտնվեց իր առաջին՝ «Scavenger Hunt» ֆիլմում։ Ֆիլմի ավարտից հետո՝ 1981 թվականին, Աեմսը խաղաց ավելի շատ դերեր, այդ թվում «Zapped!»-ը՝ հակառակ Սքոթ Բայոյի և «Դրախտ»-ում՝ Ֆոեբ Քեյթսի հետ։
Նախքան 1984 թվականին «Charles in Charge» սիթքոմում Բուդի Լեմբեքի դերը խաղալը, նա մարմնավորեց Ռոբի Համլինի կերպարը «Գիշերվա ծայրը» սերիալում։ 1983-1985 թվականներին հնչյունավորում էր Հանքի ձայնը «Dungeons & Dragons» մուլտֆիլմում։ 1990 թվականին «Charles in Charge» սիթքոմի ավարտից հետո, Աեմսը հյուրընկալվեց «Կրիպտոնի գործոնը» շոուում։ Աեմսը խաղաց Մայլս Փեթերսոնի դերը «Bibleman» քրիստոնյա հերոսը սերիայում՝ 1995-2003 թվականներին՝ նախքան հեռանալը՝ ընտանիքի հետ ավելի շատ ժամանակ անցկացնելու ցանկության պատճառով։ Նա փոխարինում էր Ռոբերտ Թ.Չլիփին։


== Անձնական կյանքը ==
Աեմսն ամուսնացել է 3 անգամ։ Նա 1979 թվականին ամուսնացած էր Վիկի Ուոթերմենի հետ և ունեին մեկ երեխա՝ Քրիստոֆերը : 1986  թվականին Աեմսն ամուսնացավ Մայլո ՄքՔասլինի հետ՝ ունենալով մեկ երեխա՝ Հարլեղ Ջինը : Իսկ ներկայումս Աեմսն ամուսնացած է Վիննի Հանգի հետ։
Նա մի քանի տարի պայքարում էր ալկոհոլի կախվածության դեմ : 2008 թվականին նա սնանկացավ և գումար ներդրեց անհաջող հեռուստաշոույում և շարունակեց թմրանյութերի չարաշահումը։ Նրան հաջողվել է ազատվել այդ ամենից և շարունակել հաջողությամբ աշխատել որպես ռեժիսոր և սցենարիստ


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիլլի Աեմս Internet Movie Database կայքում
Բանիջան

Բանիջան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բարվարի գավառակում։


== Պատմություն ==
1913 թվականին գյուղն իսպառ թալանվել է քուրդ հերոսակների կողմից։


== Բնակչություն ==
1909 թվականին ուներ 15 տուն հայ բնակիչ։ 1913 թվականին ուներ 25 տուն հայ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ժիլինա

Ժիլինա (սլովակ.՝ Žilina, հունգ.՝ Zsolna, գերմ.՝ Sillein, լեհ.՝ Żylina), քաղաք Սլովակիայի հյուսիս-արևմուտքում, Վագ, Կիսուցա և Ռայչանկա գետերի գետաբերանում, համանուն Ժիլինսկ շրջանի կենտրոնում։ Քաղաքի բնակչությունը կազմում է մոտավորապես 86 000 մարդ։
Քաղաքում գործում է Ժիլինայի համալսարանը և ավտոմոբիլաշինական Kia Motors Slovakia գործարանը։
Պահպանվել են Բուդանսկի դղյակը, Մարինոյի հրապարակը և բազմաթիվ կոստյոլներ և պալատներ։


== Պատմություն ==

5-րդ դարում տարածաշրջանում բնակվել են սլավոնները։ Քաղաքն առաջին անգամ հիշատակվել է 1297 թվականին, իսկ 1327 թվականին ստացել է քաղաքի իրավունքներ։
13-րդ դարի վերջում Ժիլինան այրվել է մեծ հրդեհից։ Այստեղ են տեղափոխվել գերմանացի գաղութաբնակները, որոնք դարձել են քաղաքի վերակառուցողները։
15-րդ դարում քաղաքը ծաղկում է ապրել։ 16-17-րդ դարերում քաղաքը դարձել է Հունգարիայի ռեֆորմացիոն կենտրոն, իսկ 1686 թվականին սկսվել է քաղաքի վերակառուցումը։
18-րդ դարում քաղաքում եղել են հրդեհներ և համաճարակներ, որից այն շատ է տուժվել։ 19-րդ դարի վերջում քաղաքը սկսել է ծաղկում ապրել, այստեղ կառուցվել են բազմաթիվ գործարաններ և ֆաբրիկաներ։
Հայրենական մեծ պատերազմի ընթացքում քաղաքը ազատագրվեց 1945 թվականի ապրիլի 30-ին ուկրաինական 4-րդ զորքերի գործողության ժամանակ՝ 138-րդ հրաձգային դիվիզիայի հրամանատար Վասիլի Եֆիմովիչ, 17-րդ գվարդիական հրաձգային կորպուսի հրամանատար գեներալ-լեյտենանտ Նիկիֆոր Մեդվեդով, 3-րդ առանձին Չեխոսլովակիայի հետևակային բրիգադի հրամանատար Սելներ Յարոսլավ, Չեխոսլովակիայի 1-ին բանակային կորպուսի բրիգադի գեներալ Կարել Կլապալեկ, 164-րդ թնդանոթի հրետանային բրիգադի հրամանատար գնդապետ Վիկտոր Միրոնով։
Այսօր Ժիլինան Սլովակիայի հինգերորդ խոշորագույն քաղաքն է։ 1960 թվականին հիմնադրվել է Ժիլինա համալսարանը։ Քաղաքի կենտրոնը վերանորոգվել է 1990-ական թվականներին։ 2006 թվականին սկսվել են ավտոմոբիլաշինական Kia Motors Slovakia գործարանի աշխատանքները։


== Բնակչություն ==
Ժիլինա քաղաքի բնակչությունը ՝


== Տրանսպորտ ==
Ժիլինա քաղաքում տրանսպորտային միջոցները ավտոբուսներ են և տրոլեյբուսներ։ 1994 թվականին քաղաքում սկսեցին գործածվել տրոլեյբուսներ։


== Սպորտ ==
Քաղաքում գործում է «Ժիլինա» ֆուտբոլային ակումբը, որը հանդես է գալիս Ցորգոն Լիգայում։


== Եղբայր քաղաքներ ==
 Իզմիր, Թուրքիա (1997)
 Կրասնոյարսկ, Ռուսաստան (2011)
 Բելսկո Բլայա, Լեհաստան
 Բլագոևգրադ, Բուլղարիա
 Կորբի, Մեծ Բրիտանիա
 Կոտոնու, Բենին
 Չեխովիցե Դզեդզիցե, Լեհաստան
 Չանչուն, Չինաստան
 Դնեպր, Ուկրաինա
 Ֆերարա, Իտալիա
 Ֆրիդեկ Միստեկ, Չեխիա
 Գրոդնո, Բելառուս
 Խանյա, Հունաստան
 Կիկինդա, Սերբիա
 Նանտեր, Ֆրանսիա


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт
Жилина сайт Archived 2007-11-23 at the Wayback Machine.
3D карта города Archived 2006-06-20 at the Wayback Machine. (по-словацки)
Замок Будатин Archived 2016-08-02 at the Wayback Machine.
Photo gallery of Žilina
Военном кладбище Красной армии Жилина


== Ծանոթագրություններ ==
Վոյ Վոժ (Իջիդ Սունայոլի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վոյ Վոժ (այլ կիրառումներ)Վոյ Վոժ (ռուս.՝ Вой-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Իջիդ Սունայոլ գետի աջ ափին՝ 35 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 15 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000064280
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006428
Ավազանի կոդը — 03.05.01.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Վտանգավոր կապեր (վեպ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վտանգավոր կապեր (այլ կիրառումներ)Վտանգավոր կապեր (ֆր.՝ Les Liaisons dangereuses), ֆրանսիացի գրող Շոդերլո դը Լակլոյի՝ 1782 թվականին լույս տեսած նամակագրական վեպը։


== Սյուժե ==
Տիկին Վոլանժը ցանկանում է իր դստերը՝ Սեսիլին ամուսնացնել կոմս դը Ժարկուրի հետ։ Դը Ժարկուրի նախկին սիրուհին՝ մարկիզա դը Մերտեյը, ով խիստ բարկացած է իր նախկին սիրեկանի վրա, ցանականում է վրեժ լուծել նրանից և խանգարել նրա ամուսնությունը։ Այս ծրագիրն իրագործելու համար նա դիմում է իր ընկերոջ՝ հայտնի սրտակեր Վիկոնդ դը Վալմոնի օգնությանը, ով պետք է գայթակղեր Սեսիլին և այսպիսով հասարակության ծաղրի առարկա դարձներ կոմս դը Ժարկուրին։ Վիկոնդ դը Վալմոնը համաձայնում է օգտակար լինել իր մտերմուհուն և սկսում է գայթակղել երիտասարդ աղջկան, սակայն շուտով ինքն է ընկնում իր լարած թակարդը՝ սիրահարվելով Սեսիլին։


== Գլխավոր կերպարներ ==
Սեսիլ Վոլանժ - հարուստ ժառանգորդուհի
Տիկին դը Վոլանժ - Սեսիլի մայրը
Սոֆի Կարնե - Սեսիլի մտերիմ ընկերուհին և նրա նամակների հասցեատերը։
Շևալե Դանսենի - Սեսիլի երաժշտության ուսուցիչը
Մարկիզա դը Մերտեյ - Կոմս դը Ժերկուրի նախկին սիրուհին և Վիկոնտ դը Վալմոնի մտերմուհին
Վիկոնդ դը Վալմոն - հարուստ ազնվական և հայտնի սրտակեր
Տիկին դը Ռոզմունդ - Վալմոնի մորաքույրը
Կոմս դը Ժերկուր - հարուստ ազնվական
Նախագահուհի դը Թուրվել - Տիկին դը Ռոզմունդի մտերիմ ընկերուհին
Ազոլան


== Էկրանավորում ==
1959 - «Վտանգավոր կապեր», ռեժիսոր՝ Ռոժե Վադիմ (Roger Vadim)
1988 - Վտանգավոր կապեր, ռեժիսոր՝ Սթիվեն Ֆրիրզ (Stephen Frears)
1989 - «Վալմոն», ռեժիսոր՝ Միլոշ Ֆորման (Miloš Forman)
1999 - «Դաժան խաղեր», ռեժիսոր՝ Ռոջեր Քամբլ (Roger Kumble)
2002 - «Վտանգավոր կապեր», ռեժիսոր՝ Ժոզե Դայան (Josée Dayan)
2003 - «Գաղտնի կապեր», ռեժիսոր՝ Է. Ժ. Յոնգ(E J-yong)
2012 - «Վտանգավոր կապեր», ռեժիսոր՝ Հու Ժին-Հո(Hur Jin-ho)
2016 - «Վտանգավոր կապեր» (հեռուստասերիալ), ռեժիսոր՝ Մանուելա Դիաս (Manuela Dias)


== Հայերեն թարգմանություն ==
«Վտանգավոր կապեր կամ մի խումբ մարդկանց մոտ հավաքված նամակներ, որոնք հրապարակվում են պարոն Շ. դը Լ.-ի կողմից առ ի խրատս ոմանց», Ֆրանս. թարգմ.՝ Ալեքսանդր Թոփչյան, Երևան, Սովետական գրող, 1982։


== Գրականություն ==
Anne Brüske: Das weibliche Subjekt in der Krise: Anthropologische Semantik in Laclos’ Liaisons dangereuses. Winter, Heidelberg 2010 (Studia Romanica 159)
Kirsten von Hagen: Intermediale Liebschaften: Mehrfachadaptionen von Choderlos de Laclos „Les Liaisons dangereuses“. Stauffenburg Verlag, Tübingen 2000, ISBN 3-86057-535-X
H. Knufmann: Das Böse in den Liaisons dangereuses des Choderlos de Laclos. München 1965
Gert Pinkernell: Zur Funktion und Bedeutung der Dreieckskonstellation in den „Liaisons dangereuses“ von Choderlos de Laclos. In: G. P.: Interpretationen. Universitätsverlag Winter, Heidelberg 1997
Anke Wortmann: Choderlos de Laclos: Les Liaisons dangereuses (1782). In: Dietmar Rieger (Hrsg.)։ Französische Literatur. 18. Jahrhundert I: Roman. Stauffenburg, Tübingen 2000, S. 253–302
Joelle Jean: Les Liaisons dangereuses de Laclos. Reihe Balises oeuvres. Fernand Nathan, Paris 1993 ISBN 2877141535
Götz von Seckendorff: Handkolorierte Lithographien zu Choderlos de Laclos Liaisons dangereuses. 10 Tafeln in Mappe, 120 nummerierte Exemplare. Banas & Dette Verlag, Hannover 1920


== Ծանոթագրություններ ==
Ջոնին վերցրեց զենքը (ֆիլմ, 1971)

«Ջոնին վերցրեց զենքը» (անգլ.՝ Johnny Got His Gun, 1971), ամերիկացի սցենարիստ Դալթոն Տրամբոյի ռեժիսորական դեբյուտային ֆիլմը։ Հակապատերազմական ֆիլմ, որը նկարահանվել է իր համանուն վեպի հիման վրա (1939 թ.).


== Սյուժե ==
Ամերիկացի երիտասարդ զինվոր Ջո Բոնեմն առաջին համաշխարհայինի ժամանակ առաջնային ճակատում ծանր վնասվածք է ստացել. նրա ձեռքերը և ոտքերը կտրում են, նա զրկվում է գրեթե բոլոր զգայարաններից։ Ըստ ռազմական բժիշկ Թիլերի՝ «անհայտ զինվոր № 47՝ արարած, ով ցավ ու հաճույք չի զգում, չունի հիշողություն, չի կարողանում երազել»։ Մեկուսացած ամերիկյան ռազմական բազայի հոսպիտալի հիվանդներից՝ Ջոն աստիճանաբար սկսում է ինքնագիտակցության գալ և հասկանալ իր վիճակի լրջությունը։ Նա կարողանում է զգալ հպումը, թրթիռը և արևի լույսը։ Ջոյի հուշերում, երևակայություններում և վախերում հայտնվում են նրա հարսնացուն՝ Կարինը, հայրը և Քրիստոսը։ Սակայն բուժանձնակազմի համար նա լոկ բժշկական առումով հետաքրքրության արժանի սովորական մարդ էր։ Բուժքույրերից միայն մեկն է հասկանում, որ իր դիմաց շնչող, մտածող և զգայուն մարդ է։ Ոգևորված նրա հպումից՝ Ջոն հասկանում է, որ կարող է Մորզեի այբուբենով շփվել շրջապատի հետ՝ գլխի շարժումների օգնությամբ։ Ջոն հավաքված զինվորներից խնդրում էր իրեն համընդհանուր ճանաչել կամ սպանել։ Բայց զինվորները չեն կարող կատարել նրա թե՛ առաջին, թե՛ երկրորդ խնդրանքը։ Բուժքրոջ փորձերը ընդհատելու նրա տառապագին գոյությունն ավարտվում է անհաջողությամբ։ Ջոյին, ով հասկանում էր, որ մինչ ի մահ մնալու է փակ պալատում, մնում էր միայն մթության և լռության մեջ կրկնել՝ «S.O.S… Օգնեցեք… S.O.S… Օգնեցեք…»:


== Դերերում ==
Տիմոտի Բոթոմս՝ Ջո Բոնեմ
Ջոյսոն Ռոբարդս՝ Ջոյի հայրը
Մարշա Հանթ՝ Ջոյի մայրը
Դոնալդ Սազերլենդ՝ Քրիստոս
Դայանա Վարսի՝ չորրորդ բուժքույր
Քեթի Ֆիլդս՝ Կարին
Էդուարդ Ֆրանց՝ Թիլերի
Դավիթ Սոուլ՝ Շվեդ


== Գեղարվեստական առանձնահատկություններ ==
Ջոյի հուշերը, երևակայությունները և վախի տեսարանները նկարահանվել են հիվանդանոցում, սև-սպիտակ ժապավենի վրա։


== Մրցանակներ և նոմինացիաներ ==
1971 թ.— Կաննի կինոփառատոն։ Արժանացել է Գրան-Պրիի և ՖԻՊՐԵՍԻ մրցանակի։ Նոմինացիա՝ «Ոսկյա արմավենու ճյուղ»
1972 թ.— Արժանացել է «Ոսկե Գլոբուս» նոմինացիային լավագույն դերասանական խաղի համար (Տիմոտի Բոթոմս)
1974 թ.— Մրցանակ «Ընթերցողների ընտրություն» ճապոնական «Սինեմա Ձյումպո» ամսագրում արժանացել է օտար լեզվով լավագույն ֆիլմի տիտղոսին։


== Արտացոլումը մշակույթում ==
Ֆիլմի տեսարանները օգտագործվել են Metallica խմբի «One» երգում(1989 թ.), որը գրվել է «Ջոնին վերցրեց զենքը» վեպի ազդեցության տակ։ Ֆիլմը, որը ոչ մի արդյունքի չէր հասել էկրանավորումից հետո, կտրուկ աճ գրանցեց տեսահոլովակում երևալուց հետո։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստավրոպոլյան բարձրավայր

Ստավրոպոլյան բարձրավայր, Ստավրոպոլյան բարձրություն  (ռուս.՝ Ставропольская возвышенность), սարավանդաձև բարձրություն Ռուսաստանի Դաշնության Ստավրոպոլի երկրամասում, Նախակովկասի կենտրոնական մասում։ Գտնվում է Կուբան, Կումա գետերի և Կումա-Սանիչի իջվածքի միջև։ 
Տիրապետում են 300—600 մ բարձրությունները (առավելագույնը՝ 831 մ/՝ Ստրիժամենտ լեռ)։ Գետահովիտներով և հեղեղատներով մասնատված է սեղանաձև լեռների։ Կազմված է կավերից, ավազաքարերից և կրաքարերից։ Տափաստանները հերկված են։ Առավել բարձրադիր մասերում տարածված են անտառատափաստանները։ 
Ջրարբիացված է Կուբան-Եգոռլիկի համակարգով և Ստավրոպոլի մեծ ջրանցքով։


== Ծանոթագրություններ ==
Դիեզ

Դիեզ (ֆր.՝ dièse՝ ըստ հին հունարեն՝ δίεσις՝ «դիեսա» բառի), երաժշտական նոտագրության մեջ ալտերացիայի նշան, որը նշանակում է այդ նշանից աջ կանգնած նոտայի բարձրացում մեկ կիսատոնով։
Դիեզը դրվում է կամ երաժշտական բանալուց հետո կամ առանձին նոտայից առաջ։ Առաջին դեպքում այն գործում է մինչև հաջորդ բանալին, երկրորդ դեպքում՝ մինչև տակտի ավարտը կամ չեղարկվում է բեկարի նշանով։ Դիեզը նշանակում են վանդականիշով (
  
    
      
        ♯
      
    
    {\displaystyle \sharp }
  ): Երբեմն անհրաժեշտություն է առաջանում նոտան բարձրացնելու մեկ ամբողջ տոնով։ Դրա համար կիրառվում է դուբլ դիեզը, որն ունի ծայրերում փոքրիկ քառակուսիներով x-անման խաչի տեսք ():
Յունիկոդի սիմվոլների աղյուսակում դիեզի համար կա հատուկ նշան «♯» (համարը տասնվեցական համակարգում՝ 266F), որը տարբերվում է օկտոտորպի նշանից (վանդականիշից) «#», ուստի խորհուրդ չի տրվում դիեզի նշանի փոխարեն օգտագործել օկտոտորպը։ Դուբլ դիեզի նշանը (𝄪) Յունիկոդում ունի տասնվեցական համակարգի 1D12A համարը։
Նախկինում դուբլ դիեզի գործողությունը կիսով չափ չեղարկելու (դուբլ դիեզով նոտան կես տոնով իջեցնելու) համար գործածվել է նաև բեկար դիեզ նշանը 
  
    
      
        ♮
        ♯
      
    
    {\displaystyle \natural \sharp }
  : Ներկայումս դրա փոխարեն օգտագործվում է սովորական դիեզը։


== Պատկերասրահ ==

		


== Տես նաև ==
Բեմոլ
Նոտագրություն
Տոնայնություն


== Արտաքին հղումներ ==
Ն. Ֆ. Սոլովյով (1890–1907)։ «Դիեզ, երաժշտական նշան»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ
Տղամարդիկ (արձանախումբ, Երևան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տղամարդիկ (այլ կիրառումներ)«Տղամարդիկ» արձանախումբ, գտնվում է Երևանի կենտրոնում՝ Ստեփան Զորյան փողոցում, Մարտիրոս Սարյանի հուշարձանի հետնամասում։ Պատկերում է Էդմոնդ Քեոսայանի 1972 թվականին նկարահանած նույնանուն կինոնկարի հերոսներին՝ Սուրենին (դերասան՝ Մհեր Մկրտչյան), Վազգենին (Ազատ Շերենց), Արամին (Ավետիք Գևորգյան) և Սաքոյին (Արմեն Այվազյան), տեղադրվել է 2007-ին։


== Հեղինակներ ==
Քանդակագործ՝ Դավիթ Մինասյան


== Տվյալներ ==
Հուշարձանը կառուցված է բրոնզից, բարձրությունը 1,97 մետր է։ Կինոժապավենի տեսքով պատրաստված պատվանդանին ռուսերեն գրված են կինոնկարի ստեղծագործական խմբի անդամների անունները։


== Պատմություն ==
Արձանի գաղափարը պատկանում է ռեժիսոր Էդմոնդ Քեոսայանի որդիներին՝ Դավիթին և Տիգրանին, որոնք ցանկանում էին Երևանում հուշարձան տեղադրել՝ նվիրված իրենց հոր 70-ամյակին և ֆիլմի ստեղծման 35-ամյակին։ Նրանք որոշեցին, որ ճիշտ կլինի տեղադրել իրենց հոր ստեղծած ամենահայտնի ֆիլմերից մեկի կերպարներին։ «Տղամարդիկ» ֆիլմի չորս հերոսներին որոշվեց տեղադրել հենց այն վայրում, որտեղ նկարահանվել է ֆիլմը։ Որպես արձանի հեղինակ հրավիրեցին իրենց ընկեր քանդակագործ Դավիթ Մինասյանին։
Նախապատրաստական աշխատանքները սկսվել են 2006 թվականին։ Որպես բնորդ մի քանի անգամ ծառայել է Արամոն, որը շատ նման է հորը՝ Արամի դերակատար Ավետիք Գևորգյանին։
Բացման արարողությունը տեղի է ունեցել 2007 թվականի հոկտեմբերի 13-ին։ Ներկա էին ռեժիսորի ընտանիքի անդամները՝ կինը՝ դերասանուհի Լաուրա Գևորգյանը, որդիները Դավիթ և Տիգրան Քեոսայանները, արձանախմբում պատկերվածներից այդ պահին միակ ողջ դերասանը՝ ծանր հիվանդ Արմեն Այվազյանը, որը դրանից մեկ ամիս անց մահացավ։ Արձանը դիտելու էին եկել բազմաթիվ արվեստագետներ՝ դերասան Հրանտ Թոխատյանը, դրամատուրգ, գրող-երգիծաբան Վահրամ Սահակյանը, լուսանկարիչ Սամվել Սևադան, դերակատարներից Արամի որդին՝ երգիչ Արամոն, նրա կինը՝ երգչուհի Էմմա Պետրոսյանը, արվեստաբան Հենրիկ Իգիթյանը, այլք։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Սերգեյ Հարությունյան

Սերգեյ Իվանի Հարությունյան (ապրիլ, 1937, Երևան - հունվարի 19, 2000, ք. Սիսիան (Սյունիքի մարզ)), հայ վիրաբույժ։ Բժշկական գիտությունների թեկնածու (1975)։


== Կենսագրություն ==
1960 թվականին ավարտել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտը։ 1968-1988 թվականներին աշխատել է Կամպի շրջանի բուժմիավորումում, Անդրկովկասի երկաթուղային վարչության Երևանի բաժանմունքի կլինիկական հիվանդանոցում, Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտում, Հանրապետական հիվանդանոցի վիրաբուժական բաժանմունքում։
1991-2000 թվականներին կամավոր և գործուղումով մեկնել է ՀՀ սահմանամերձ շրջաններ և ԼՂՀ ռազմադաշտային շարժական և կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալներում վիրաբուժական օգնություն է ցույց տվել բազմաթիվ վիրավոր ազատամարտիկների և խաղաղ բնակիչների։


== Մահը ==
Զոհվել է ուղղաթիռի վթարից (Երևան-Սիսիան-Ստեփանակերտ չվերթ)՝ հերթական առաջադրանքը կատարելիս։
Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Արիության համար» մեդալով։ Թաղված է Եռաբլուրում։
Կաստաներ

Կաստաներ (պորտ.՝ casta - տոհմ, սերունդ, լատ.՝ castus - մաքուր, սանսկրիտ համարժեքը՝ ջատի), իրար հետ սահմանափակ հաղորդակցմամբ, անփոփոխ մասնագիտությամբ և ընդհանուր առասպելական նախահայր ունեցող մարդկանց ներամուսնական խմբեր։ Կաստաների համակարգի ձևավորման վրա մեծապես ազդել է աշխատանքի հասարակական բաժանումը։ Կաստայական բաժանման առանձին նշաններ եղել են Հին Եգիպտոսում, Իրանում, Չինաստանում, Ճապոնիայում և այլուր։ Այնուամենայնվ, կաստաների համակարգը առավելապես զարգացել և պահպանվել է Հնդկաստանում։ Կաստաներ գոյություն են ունեցել դեռևս Հին Հնդկաստանում և օրինականացվել են կրոնի կողմից։ Միջնադարյան Հնդկաստանում կաստաները դարձել են ֆեոդալական հասարակության հիերարխիական կառուցվածքի հիմքը՝ փոխարինելով վարնաներին։ Կաստայական հիերարխիայի վերին աստիճանին գտնվել են հոգևոր և աշխարհիկ ֆեոդալների կաստաներ, նրանցից ցած՝ համայնքների լիիրավ անդամների ռազմա-երկրագործական կաստաներ և քաղաքային առևտրա-վաշխառուական կաստաներ, ավելի ցած՝ արհեստավորների և համայնքների ոչ լիիրավ անդամների կաստաներ, ամենացածում՝ կիսաստրուկ-կիսաճորտերի կաստաներ, որոնք, բացի երկրագործությունից, զբաղվել են «անմաքուր» մասնագիտություններով (ավլողներ, կաշեգործներ, կոշկակարներ և այլն) և կոչվել են «անձեռնմխելիներ»։ Կաստաների գլուխ կանգնած էին կաստայական խորհուրդները, որոնք վերահսկել են կաստաների անդամների տնտեսական և հասարակական գործունեությունը, հետևել կաստայական օրենքների կատարմանը և իրագործել արդարադատությունը։ Անգլիական գաղութարարները ձգտել են պահպանել կաստայական կարգը Հնդկաստանում՝ աշխատավորների շահագործումն ուժեղացնելու և ազգային-ազատագրական շարժումը պառակտելու համար։ Սակայն կապիտալիստական հարաբերությունների զարգացումը երկրում խախտել է կաստաների հասարակական-տնտեսական հիմքը։ Հնդկական հանրապետության սահմանադրությունը (1950) ճանաչել է կաստաների իրավահավասարությունը։
118 (թիվ)

118 (հարյուր տասնութ), բնական թիվ, որը գտնվում է 117-ի և 119-ի միջև։


== Մաթեմատիկայում ==
118-ի թվանշանների գումարը հավասար է 10-ի
118-ի թվանշանների արտադրյալը հավասար է 8-ի
Ունունոկտիում տարրի ատոմային համարը


== Այլ ոլորտներում ==
118 թ., Մ.թ.ա. 118 թ.
ASCII-ում «v» տառի կոդը


== Ծանոթագրություններ ==
Վասիլի Ֆեսենկով

Վասիլի Գրիգորի Ֆեսենկով (ռուս.՝ Василий Григорьевич Фесенков, հունվարի 1 (13), 1889, Նովոչերկասկ, Դոնի զորքի մարզ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 12, 1972(1972-03-12), Մոսկվա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), սովետական աստղագետ, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1935), Ղազախական ԽՍՀ ԳԱ անդամ (1946)։ Ղեկավարել է ԽՍՀՄ ԳԱ աստղագիտության խորհուրդը և Երկնաքարերի ուսումնասիրման կոմիտեն։
1911 թ. ավարտելով Խարկովի համասլարանը ընդունվել է Սորբոնի համալսարան, որտեղ 1914 թ. պաշտպանելով ատենախոսությունը ստացել է գիտությունների դոկտորի կոչում։
Հիմնական աշխատանքները վերաբերում են մոլորակների ֆիզիկական հատկությունների, երկնաքարային նյութի, Արեգակի և աստղերի ֆիզիկայի, աստղերի էվոլյուցիայի, գազափոշային միգամածությունների կազմության, մեր Գալակտիկայի կառուցվածքի, կոսմոգոնիայի պրոբլեմների, մթնոլորտային օպտիկայի ուսումնասիրմանը։
Ֆեսենկովն առաջիններից մեկն է զբաղվել Կենդանաշրջանային լույսի լուսաչափությամբ։ Առաջ է քաշել աստղերի կորպուսկուլային ճառագայթման վարկածը և միջաստղային գազափոշային միջավայրից աստղերի առաջացման գաղափարը։
Պարգևատրվել է Լենինի 3 շքանշանով։ Նրա անունով է կոչված աստերոիդների հիմնական գոտու (2286) Ֆեսենկով աստերոիդը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ԽՍՀՄ ԳԱ կայքում


== Աշխատություններ ==
Критерий приливной устойчивости и его применение в космогонии, «Астрономический журнал», 1951, т. 28, № 6
Образование звезд из волокон газово-пылевых туманностей, там же, 1952, т. 29, № 4 (совместно с Д. А. Рожковским)
Корпускулярная радиация как фактор эволюции Солнца и звёзд, М., 1952; Солнце и солнечная система. Избр. труды, М., 1976
On the corpuscular emission theory of stellar evolution, «Annales d’Astrophysique», 1959, № 8 (Г. М. Идлисом հետ համատեղ)
Василий Григорьевич Фесенков / Вступит. статья Н. Б. Дивари. Библиогр. сост. О. В. Исаковой. — М.։ Издательство Академии наук СССР, 1961. — 116 с.; 1 л. портр. — (Материалы к биобиблиографии ученых СССР. Серия астрономии; Вып. 1).
Life in the universe by A. Oparin and V. Fesenkov, New York, Twayne Publishers, 1961
Soviet IGY studies in zodiacal light by Fesenkov V.G., New York, U. S. Joint Publications Research Service, 1959


== Գրականություն ==
Воспоминания о Василии Григорьевиче Фесенкове։ [Сборник]։ К 100-летию со дня рождения / [АН СССР]; Сост. З. В. Карягина. — М.։ Наука, 1989. — 270, [2] с., [1] л. портр. — (Ученые СССР. Очерки, воспоминания, материалы). — ISBN 5-02-000692-0.
Մ.թ.ա. 477


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Զազդրովկա

Զազդրովկա (ուկրաիներեն՝ Заздрівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զազդրովկա գյուղում բնակվում էր 79 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,234 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 337,61 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Զինանշանագիտություն

Զինանշանագիտություն կամ գերբագիտություն, հերալդիկա, պատմագիտության օժանդակ մասնաճյուղ։ Ուսումնասիրում է գերբերն ու զինանշանները իբրև սկզբնաղբյուրներ։ Նպաստում է ձեռագրերի, զինանշան կրող հուշարձանների, արվեստի և այլ առարկաների ծագման, պատկանելության, ժառանգման ճանապարհի, տնտեսական մշակութային կապերի պարզաբանմանը։ Իբրև գիտաճյուղ կապված է սերնդաբանության, դրամագիտության, հնագրության, կնքագիտության հետ։ Զինանշանագիտության տվյալները օգտագործվում են պատմական գիտության տարբեր բնագավառներում։
Անկախ պետությունների դրոշներ

Ստորև ներկայացված են աշխարհի բոլոր անկախ պետությունները իրենց դրոշներով՝ դասավորված ըստ այբբենական կարգի։
Շեղատառով նշված են ՄԱԿ-ի անդամ չհանդիսացող պետությունները:


== Ա ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Բ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Գ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Դ ==

		
		


== Ե ==

		
		


== Զ ==

		


== Է ==

		
		


== Թ ==

		
		
		


== Ի ==

		
		
		
		
		
		
		


== Լ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Խ ==


== Կ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Հ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ղ ==

		


== Ճ ==

		


== Մ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ն ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Շ ==

		
		


== Չ ==

		
		
		
		


== Պ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ջ ==


== Ռ ==

		
		


== Ս ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Վ ==

		
		
		
		


== Տ ==

		
		
		
		
		
		


== Ու ==

		
		
		


== Ք ==

		


== Օ ==


== Ֆ ==

		
		
		


== Տես նաև ==
Ինքնիշխան պետությունների ցանկ
Աշխարհի երկրներն ըստ տարածքի
Աշխարհի երկրներն ըստ եկամտային տարբերության


== Արտաքին հղումներ ==
Դրոշների մասին դասարան․ամ կայքում Archived 2016-09-06 at the Wayback Machine.
Флаги стран мира. Картинки и фото всех флагов мира
Պատմություն աղջկա մասին, որը տրորել էր հացը

«Պատմություն աղջկա մասին, որը տրորել էր հացը» (ռուս.՝ «История про девочку, которая наступила на хлеб»), կարճամետրաժ մուլտֆիլմ, որ ստեղծվել է «Կիևնաուչֆիլմ» ստուդիայում։ Նկարահանվել է Հանս Քրիստիան Անդերսենի «Աղջիկը, որ տրորել էր հացը» հեքիաթի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Մի քաղաքում իր մոր հետ ապրում է Ինգե անունով մի աղջիկ։ Նա շատ կոպիտ էր ու ոչ ոքի չէր սիրում։ Մի անգամ մայրը նրան խնդրում է տատին համար հաց տանել, Ինգեն երկար ժամանակ մերժում է, բայց ի վերջո համաձայնում է՝ պայման դնելով, որ կհագնի իր նոր կոշիկները։ Ճանապարհով գնալիս Ինգեն տեսնում է մեծ ջրափոս։ Ինգեն հացը նետում է ջրափոսի մեջ և տրորում այն։ Դրանից հետո նա ինքն էլ ընկնում է ջրափոսն ու հայտնվում այնտեղի թագավորությունում, որի տերը  զայրացել էր Ինգեի արարքից և նրան վերածել թռչնակի՝ հրամայելով հավաքել այնքան հացահատիկ, որքան օգտագործվել էր իր տրորած հացը պատրաստելիս։ Ինգեն հավաքում է հացահատիկն ու նորից վերածվում աղջկա, բայց դառնում է բարի ու հոգատար։


== Տարբերություններ գրքից ==
Էկրանավորումից հանվել է կրոնական ամբողջ համատեքստը։ Ֆիլմի վերջում գլխավոր հերոսուհին չի հայտնվում դրախտում, այն վերադառնում է տուն արդեն ուղղված։


== Նկարահանող խումբ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Девочка, которая наступила на хлеб
История о девочке, наступившей на хлеб 
Энциклопедия отечественной мультипликации (авт. Сергей Капков, Алгоритм, 2006)
Книги, которые читают наши дети (авт. Юрий Юрьевич Поринец, Сатись Держава, 2004)
Գրուզինովկա (Նեկլինովսկի շրջան)

Գրուզինովկա (ռուս.՝ Грузиновка ), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Նեկլինովսկի շրջանում։ Մտնում է Անդրեևո-Մալենտևսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Աջ Ռադուգա

Աջ Ռադուգա (ռուս.՝ Правая Радуга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կամչատկայի երկրամասում։ Գետի երկարությունը 25 կմ է։ Այն հոսում է Ռադուգագ ետի ձախ մասում 60 կմ հեռավորության վրա։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիրո-Կոլիմսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  19070000112220000018187


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
[1]
Քանի դեռ երիտասարդ ենք (ֆիլմ)

«Քանի դեռ երիտասարդ ենք» (անգլ.՝ While We're Young), ամերիկացի ռեժիսոր և սցենարիստ Նոյ Բաումբախի կատակերգական դրաման։ Գլխավոր դերերում են` Բեն Սթիլերը, Նաոմի Ուոթսը, Ադամ Դրայվերը և Ամանդա Սեյֆրիդը։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2014 թվականի սեպտեմբերի 6-ին Տորոնտո կինոփառատոնում։ Դա Նոյ Բաումբախի և Բեն Սթիլերի երկրորդ համատեղ նախագիծն է` «Գրինբերտ» կատակերգական դրամայից հետո։


== Սյուժե ==
Միջին տարիքի բարեկեցիկ զույգի` Ջոշի և Քորնելիայի (Բեն Սթիլերի և Ուոթսի Նաոմի ) կյանքը իրար է խառնվում երիտասարդ հիփստերի (Դրայվերի) և նրա ընկերուհու (Սեյֆրիդի) ծանոթությունից հետո։


== Դերերում ==


== Արտադրություն ==


=== Ֆիլմեր ===
Ֆիլմի նկարահանումները սկսվել են Նյու Յորք քաղաքում, 2013 թվականի սեպտեմբերի 17-ին։


=== Երաժշտություն ===
Ֆիլմի երաժշտությունը ստեղծել է Ջեյմս Մերֆին։

"Golden Years" – Ջեյմս Մարֆի
"Concerto for Lute, 2 Violins and Continuo in D, RV. 93" – Անտոնիո Վիվալդի
"All Night Long (All Night)"– Լիոնել Ռիչի
"Buggin' Out" – A Tribe Called Quest
"The Ghost in You" – Փսեդելիք Ֆուրս
"The Inch Worm" – Դանի Քեյ
"Only the Stars Above Welcome Me Home" – Ջեյմս Մարֆի
"Falling (Duke Dumont Remix)" – Հեյմ
"Eye of the Tiger" – Սուրվայվոր
"Andante du Concerto Pour Flautino en ut Majeur" (from the MGM film The Wild Child) – Անտոնիո Վիվալդի
"Waiting for a Girl Like You" – Ֆորիջներ
"Nineteen Hundred and Eighty-Five" – Փաուլ ՄքՔարթնեյ և Վինգս
"We Used to Dance" – Ջեյմս Մարֆի
"Golden Years" – Դեյվիդ Բովի


== Թողարկում ==
Ֆիլմը ցուցադրվել է 2014 թվականի սեպտեմբերի 6-ին, 2014 թվականի Տորոնտո միջազգային կինոփառատոնում։ Կարճ ժամանակ անց A24-ը ձեռք բերեց ֆիլմի ցուցադրման իրավունք 4 միլիոն դոլլարով։


== Շահույթ ==
Ֆիլմի սահմանափակ ցուցադրությունը կայացել է 2015 թվականի մարտի 27-ին և բերել է 227,688 դոլլարի շահույթ, շաբաթվա վերջում շահութաբերությամբ եղել է 24-րդը աղյուսակում։ Ապրիլի 17-ին ֆիլմը զանգվածային թողարկում ունեցավ և 1,438,384 դոլլարի շահույթ ունեցավ` լինելով 12-րդը աղյուսակում. : Ֆիլմը վերջիվերջո 7,587,485 դոլլարի շահույթ ունեցավ, ավելի քան Բաումբաչի նախորդ ֆիլմերը Միացյալ Նահանգների ունեցած շահութաբերությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://while-were-young.com/ Քանի դեռ երիտասարդ ենք (ֆիլմ). պաշտոնական կայք
While We're Young(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«While We're Young»(անգլ.) ֆիլմը Box Office Mojo  կայքում
While We're Young(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
«While We're Young»(անգլ.) ֆիլմը Metacritic կայքում:
Մեղեդի (ֆիլմ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մեղեդի (այլ կիրառումներ)«Մեղեդի», վավերագրական կինոնկար Հայաստանի երգի պետական թատրոնի հիմնադիր և տնօրեն, կոմպոզիտոր Արթուր Գրիգորյանի կյանքի և ստեղծագործության մասին։ Կինոնկարը «Արվեստակիրներ» ֆիլմաշարից է։ Եթեր է հեռարձակվել 2011 թվականին։


== Ստեղծագործական անձնակազմ ==
Ռեժիսոր - Գարիկ Մաշկարյան
Պրոդյուսեր - Ռուբեն Ջաղինյան
Սցենարիստ - Սոնա Ալեքսանյան
Նախագիծն իրականացվել է «Հայկական վեկտոր» մշակութային հիմնադրամի մասնակցությամբ և AGBA բանկի աջակցությամբ


== Արտաքին հղումներ ==
«Արվեստակիրներ» ֆիլմաշարը Շարմ Հոլդինգի պաշտոնական կայքում Archived 2012-06-16 at the Wayback Machine.
Դիտել «Մեղեդի» ֆիլմը Sharm Pictures կայքում(չաշխատող հղում)
Մակսիմովշչինա (գյուղ, Օրոժիցյայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄակսիմովշչինաՄակսիմովշչինա (ուկրաիներեն՝ Максимівщина), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Օրոժիցյայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մակսիմովշչինա գյուղում բնակվում էր 49 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,605 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 80,99 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գալեևո (գյուղ, Բայմակսկի շրջան)

Գալեևո (ռուս.՝ Галеево, բաշկիրերեն՝ Ғәле), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 22 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դիադինի գավառակ

Դիադին, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում։ Գտնվում էր Արածանիի ակունքների շրջանում։
Դիադինը տարածքով համապատասխանում է Ծաղկոտն գավառին։ Կենտրոնը Դիադին գյուղաքաղաքն էր։


== Պատմություն ==
Դիադինի բնակչության մեծ մասը զոհ գնաց 1915 թվականի Մեծ եղեռնին, իսկ քչերին հաջողվեց գաղթել Արևելյան Հայաստան։


== Բնակչություն ==
1878 թվականին Դիադին գավառն ունեցել է 78 բնակավայր՝ 1600 տուն՝ 12 000 բնակչով։


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունն հիմնականում զբաղվում էր անասնապահությամբ, երկրագործությամբ և մասամբ էլ առևտրով։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոակտաու

Նովոակտաու (ռուս.՝ Новоактау, բաշկիրերեն՝ Яңы Ахтау), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուզդյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 153 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կավետչինա

Կավետչինա (ուկրաիներեն՝ Каветчина), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կավետչինա գյուղում բնակվում էր 120 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,371 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 323,45 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)