armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Say Something (երգ, Քայլի Մինոուգ)

«Say Something», ավստրալիացի երգչուհի Քայլի Մինոուգի երգը, որը թողարկվել է 2020 թվականի հուլիսի 23-ին Darenote և BMG լեյբլներում։ Կոմպոզիցիան դարձել է Քայլի Մինոուգի՝ 2020 թվականի նոյեմբերին լույս տեսած «Disco» 15-րդ ստուդիական ալբոմի առաջին սինգլը։


== Երաժշտություն ==
«Say Something» երգը համադրում է դիսկո, պարային երաժշտություն, էլեկտրոփոփ, փոփ և նյու դիսկո ոճերը։


== Պատմություն ==
Մինոուգը նոր ալբոմի և սինգլի թողարկման մասին հայտարարել է հուլիսի 21-ին և 22-ին։
Երգի պրեմիերան կայացել է հուլիսի 23-ին՝ ժամը 08:30-ին, BBC Radio 2 ռադիոյի BEST ծրագրում՝ The Zoe Ball Breakfast Show շոուի ժամանակ։ Պաշտոնական աուդիոն YouTube-ում ներբեռնվել է նույն օրը, իսկ նրա լիրիկական հոլովակը հայտնվել են հուլիսի 24-ին։


== Կոմերցիոն հաջողություն ==
«Say Something» երգը բրիտանական UK Singles Chart հիթ-շքերթում նորամուտը կատարել է 82-րդ հորիզոնականում։  UK Singles Sales հիթ-շքերթում երգը նորամուտը կատարել է 12-րդ հորիզոնականում , UK Trending Chart հիթ-շքերթում՝ 13-րդ հորիզոնականում։


== Երգացանկ ==
Digital download
"Say Something" – 3:32Digital download – acoustic version
"Say Something" (acoustic) – 3:15
"Say Something" – 3:32Digital download – Syn Cole remix
"Say Something" (Syn Cole remix) – 3:007" վինիլ
"Say Something" – 3:32
"Say Something" (acoustic) – 3:15Այլ տարբերակF9 Remix - 3:38


== Հիթ-շքերթներ ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Say Something» (Official Lyrics Video) ՅուԹյուբում
«Say Something» (Matias Segnini Extended Mix) ՅուԹյուբում
Օստեոմա

Օստեոմա ոսկրի բարորակ ուռուցք։ Գլխավորապես տեղակայվում է դեմքի ոսկրերի հավելյալ ծոցերում (հատկապես ճակատային), երբեմն՝ գանգաթաղի, ստորին ծնոտի, ազդրոսկրի և բազկոսկրի, նախաբազկի և սրունքի ոսկրերի շրջանում։ Օստեոմա նկատվում է հիմնականում երիտասարդ հասակում։ Ստորին ծնոտի, գանգաթաղի և երկար խողովակավոր ոսկրերի օստեոմաները զուգակցվում են ստամոքս՜աղիքային համակարգի տարածուն պոլիպոզով և մաշկի ու փափուկ հյուսվածքների բարորակ ուռուցքներով (Հարդների ախտանշան)։ Դեմքի հավելյալ ծոցերի օստեոմաների կլինիկական պատկերը պայմանավորված է արտազատուկի արտահոսքի խանգարմամբ կամ ակնակապիճի քայքայման հետևանքով ի հայտ եկած ախտանշաններով։ Գանգի հիմքում տեղակայված օստեոմաների դեպքում առաջանում են նյարդային օջախային ախտանշաններ, ինչպես նաև գլխուղեղի կարծր թաղանթի ծոցերի և ներգանգային արյունատար անոթների խցանում։ Բուժումը վիրահատական է։
Դուգլաս շրջան (Հարավային Դակոտա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դուգլաս շրջան (այլ կիրառումներ)Դուգլաս շրջան (անգլ.՝ Douglas County), ԱՄՆ Հարավային Դակոտա նահանգի 66 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.124 կմ² է, բնակչությունը՝ 3.002 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Արմոր բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1873 թ.։
Սթիվ Շիլլ

Սթիվ Շիլլ (անգլ.՝  Steve Shill, 20-րդ դար, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի կինոռեժիսոր, ֆիլմերի սցենարիստ և պրոդյուսեր։


== Կարիերա ==
Նա 1970-ական թվականներին ընդունվել է Անգլիայի՝ Քեզիկսույի վարժարանը։
Նա սովորել է նրբաճաշակ Լիդսկոմի արվեստի համալսարանում, իսկ հետո աշխատել է թատրոնում։
Ռեժիսորի դասընթացի ավարտից հետո նա սկսեց իր հեռուստատեսային կարիերան «Արևելքի վերջի բնակիչները» ֆիլմով, որը հեռարձակվում էր BBC ալիքի եթերում։ Սթիվը «Թեդ և Ալիս» ֆիլմի գաղափարի հեղինակն է։
Նա տեղափոխվեց Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ և սկսեց ստեղծել ֆիլմեր, այդ թվում "Գաղտնալսում", "Մեծ սեր", "Հռոմ", "Բարեկենդան" ֆիլմերը որոնք հեռարձակվել են HBO հեռուստաալիքով։
Նա նկարահանում էր «Tudors» ցուցադրական շարքի փորձնական դրվագը և առաջին սեզոնի ընթացքում աշխատել է որպես մշտական ռեժիսոր։
Շիլլը նաև նկարահանել է մի քանի ֆիլմերի դրվագներ, այդ թվում «Օրենք և կարգուկանոն», «Գիշերվա խռովություն», «Ներխուժում», «Կինը նախագահ», «Առաջին օգնություն» և «Արևմտյան թևը» ֆիլմերը։
2010 թվականին նա նկարահանել է «Լավ կինը» իրավաբանական դրամայի շարքի առաջին եթերաշրջանի հետաքրքիր դրվագները։
Շիլը խաղացել է «Քրիստոսի վերջին գայթակղությունը», «Կինսեյ» և «Եղիր մարդ» ֆիլմերում։
2010 թվականին Շիլը ստացավ «Էմմի» մրցանակ դրամաների լավագույն ռեժիսորի համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սթիվ Շիլլ Internet Movie Database կայքում
Միամիտներին

«Միամիտներին», Հովհաննես Թումանյանի բանսատեղծություններից՝ գրված 1890 թվականին։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1890 թվականի հունիսի 12-ին։
Տ․ Փիրումյանն իր հուշերում տեղեկացնում է, որ հեղինակն այն նվիրել է «խեղճ գյուղացիներին, որոնցից Թիֆլիսի կոնսիստորիայի պաշտոնյանները կաշառք էին վերցնում»։
Ինքնագիրը չի պահպանվել։
Առաջին անգամ «Միամիտներին» բանաստեղծությունը տպագրվել է Մոսկվայում՝ 1890 թվականին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների I հատորում (էջ 95), թվագրված «1890 թ․ հունիսի 12»։ Այնուհետև 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության I հատորում (էջ 42)։
Արտատպվել է Մոսկվայում՝ 1890 թվականին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների I հատորից։


== Ծանոթագրություններ ==
Աֆրիկյան միության դրոշ

Աֆրիկյան միության դրոշ, Աֆրիկյան միության խորհրդանիշը։ Ընդունվել է 2010 թվականի հունվարի 31-ին Ադիս Աբեբայում պետության ղեկավարների և կառավարության Ասամբելայի 14-րդ նստաշրջանում։
Դրոշը կանաչ գույնի ուղղանկյուն պաստառ է, որի կենտրոնում տեղակայված է Աֆրիկա մայրցամաքի կանաչ ուրվապատկերը՝ 53 սպիտակ շողացող ճառագայթներով՝ շրջապատված 53 ոսկեգույն հնգաթև աստղերով։


== Խորհրդանիշների նշանակություն ==
Կանաչ գույնը խորհրդանշում է աֆրիկյան հույսերը և միասնության ձգտումը։
Ոսկեգույնը խորհրդանշում է աֆրիկյան հարստությունը և պայծառ ապագան։
Սպիտակ գույնը ներկայացնում է Աֆրիկայի՝ ամբողջ աշխարհում իրական ընկերներ ունենալու ցանկության մաքրությունը։
53 աստղերը խորհրդանշում են Աֆրիկյան միության անդամ բոլոր պետությունները (2011 թվականի հուլիսին Հարավային Սուդանը դարձավ միության 54-րդ անդամը, Մարոկկոյի անդամակցությունը վերականգնվեց 2017 թվականի փետրվարին)։


== Նախորդ դրոշ ==

Աֆրիկյան միություն կազմակերպության առաջին դրոշը ուղղանկյուն պաստառ էր՝ կազմված հինգ հորիզոնական շերտից։ Վերին և ստորին շերտերը կանաչ էին և կենտրոնական սպիտակ շերտից առանձնանում էին երկու նեղ, ոսկեգույն շերտով։ Դրոշի կենտրոնում տեղակայված էր Աֆրիկյան Միության խորհրդանիշը։ Դրոշն ընդունվել է 1970 թվականին։
Գույների խորհուրդը հետևյալն էր. կանաչը խորհրդանշում էր աֆրիկյան հույսերը և միասնության ձգտումը, ոսկեգույնը նշանակում էր Աֆրիկայի հարստությունն և պայծառ ապագան, սպիտակը ներկայացնում էր Աֆրիկայի՝ ամբողջ աշխարհում իրական ընկերներ ունենալու ցանկության մաքրությունը, իսկ կարմիրը խորհրդանշում էր աֆրիկյան համերաշխությունն և Աֆրիկայի ազատագրման համար թափված արյունը։
2002 թվականին Աֆրիկյան Միություն կազմակերպությունը ձևափոխվեց Աֆրիկյան միության։ 2003 թվականին հայտարարվեց մրցույթ նոր խորհրդանիշի և դրոշի մշակման համար։
Սակայն Աֆրիկյան միության Ասամբլեան 2004 թվականին Ադիս-Աբեբայում կայացած նիստում որոշեց պահպանել Աֆրիկյան Միություն կազմակերպության նախկին խորհրդանիշը։ Նոր դրոշը մշակվեց 2010 թվականին և ավելի հստակ խորհրդանշեց միասնության գաղափարը՝ շնորհիվ Աֆրիկայի ուրվապատկերի մեծ չափի և մայրցամաքի բոլոր պետությունները խորհրդանշող աստղերի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աֆրիկյան միության խորհրդանիշներ
Նովի Վիսելոկ (գյուղ, Գադյաչի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նովի ՎիսելոկՆովի Վիսելոկ (ուկրաիներեն՝ Новий Виселок), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1523 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովի Վիսելոկ գյուղում բնակվում էր 17 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,609 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 27,91 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նատալյա Գոժևա

Նատալյա Անատոլևնա Գոժևա (ռուս.՝ Наталья Анатольевна Гожева, օրիորդական ազգանունը՝ Մալցևա, օգոստոսի 23, 1949(1949-08-23), Տաշքենդ, Ուզբեկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուս արվեստագետ-արևելագետ, պատմաբան, Հարավարևելյան Ասիայի մշակույթի մասնագետ, արվեստագիտության թեկնածու։ «Ռուսական մեծ հանրագիտարանի» (ռուս.՝ Большая Российская энциклопедия) հեղինակներից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Նատալյա Գոժևան ծնվել է Տաշքենդում, ինժեներների ընտանիքում։ 1952 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Ռուսաստան՝ Սամարայի մարզ։ 1966 թվականին Նատալյան ավարտել է հանրակրթական դպրոցը արծաթե մեդալով և միաժամանակ նաև երաժշտական դպրոցի ջութակի դասարանը Նովոկույբիշևսկ քաղաքում։ 1970 թվականին կարմիր դիպլոմով ավարտել է Կույբիշևի երաժշտական դպրոցը հին գործիքներ, ջութակի դասարանի ուսուցչի մասնագիտությամբ։ 1971–1976 թվականներին սովորել է Մոսկվայի Մ․ Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետում, որտեղ ստացել է «արվեստի պատմություն և տեսություն, արվեստագետ» մասնագիտություն։ 2005 թվականին Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի կերպարվեստների տեսության և պատմության գիտահետազոտական ինստիտուտում պաշտպանել է թեկնածուական դիսերտացիա «Բուդդայական կանոնը Լաոսի ավանդական արվեստում»։
Աշխատանքային գործունեությունն սկսել է սովորելու ժամանակ՝ 1968 թվականին՝ աշխատելով որպես ջութակի դասարանի ուսուցիչ նախ Նովոկույբիշևսկում, ապա Մոսկվայի նավթամշակման գործարանին Մշակույթի պալատում։ 1974 թվականին սկսել է աշխատել Արևելքի պետական թանգարանում նախ որպես էքսկուրսավար, ապա Հարավարևելյան Ասիայի բաժնի գիտաշխատող։ Այդ բաժինը ղեկավարել է 1996-2013 թվականներին, հետագայում դարձել է Հեռավոր Արևելքի, Հարավարևելյան Ասիայի և Օվկիանիայի ժողովուրդների արվեստի բաժնի գիտախատող։ ՌԴ մշակույթի նախարարության փորձագետ է Հարավարևելյան Ասիայի մշակութային արժեքների գծով
։ 1992-2000 թվականներին Մոսկվայի № 1158 հանրակրթական դպրոցում դասավանդել է (համատեղության կարգով) համաշխարհային գեղարվեստական մշակույթ։ Որպես այդ բնագավառի մանկավարժ՝ 1998 թվականին Մոսկվայի կրթության հանձնաժողովի կողմից ստացել է բարձրագույն որակավորման կատեգորիա։


== Պարգևներ ==
«Ի հիշատակ Մոսկվայի 850-ամյակի» մեդալ (1998)
«Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի վաստակավոր աշխատող» (1999)
Կեմերովոյի մարզի «Հանուն հավատի և բարության» մեդալ (2012)


== Հիմնական աշխատություններ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Իվան Իվանով (դիվանագետ)

Իվան Իվանով (ռուս.՝ Ива́н Дми́триевич Ивано́в, հունվարի 9, 1934(1934-01-09), Մոսկվա, ԽՍՀՄ - հունվարի 25, 2012(2012-01-25)), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան (1999 թվականի հոկտեմբերի 6)։


== Կենսագրություն ==
1957 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։
1957 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։
Եղել է ԽՍՀՄ ԳԱ համաշխարհային տնտեսության և միջազգային հարաբերությունների ինստիտուտի տնօրենի տեղակալ (1977-1986), ԽՍՀՄ ՊՄԿ-ի նախագահի տեղակալ (1986-1991), Արտաքին տնտեսական հետազոտությունների ինստիտուտի փոխտնօրեն (1991-1994), Բրյուսելում Եվրոպական համայնքի Ռուսաստանի մշտական ներկայացուցչի տեղակալ, Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ (1999-2001), Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի Եվրոպայի ինստիտուտի փոխտնօրեն։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (1999 թվականի հոկտեմբերի 6)


== Հիմնական աշխատանքներ ==
Хозяйственные интересы России и её экономическая дипломатия. М., 2001;
Расширение ЕС на восток: последствия для России // Современная Европа. 2003;
Единый внутренний рынок ЕС: свет, тени, историческая перспектива // Современная Европа. 2004.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջը
Էջը ՌԳԱ արխիվի կայքում
Իվան Իվանովի հոդված
Աթաբասկա (սառցադաշտ)

Աթաբասկա, սառցադաշտը Կոլումբիական սառցադաշտի ութ սառցադաշտերից մեկը, որը գտնվում է Կանադական ժայռոտ լեռներում (Ջասպեր ազգային պարկում)։ Ներկայումս սառույցը նահանջում է տարեկան մոտ 5 մետր արագությամբ և վերջին 125 տարիների ընթացքում կորցրել է իր ծավալի կեսից ավելին։ Հեշտությամբ մատչելի է և Հյուսիսային Ամերիկայում առավել հաճախ այցելվող սառցադաշտն է։ Խորհուրդ չի տրվում ուղևորություն կատարել դեպի սառցադաշտ, եթե պատշաճ կերպով պատրաստված չեն։ Թաքնված ճեղքերը դարձել են անպատրաստ զբոսաշրջիկների մահվան պատճառ։


== Ուսումնական կենտրոն ==
Icefield հետազոտական կենտրոնը, որը փակ է ձմռանը (հոկտեմբերի կեսերից մինչև ապրիլի կեսը), գտնվում է սառույցի դիմաց։ Այն օգտագործվում է որպես տնակ և տոմսերի վաճառակետ՝ սառցադաշտի տեսարժան վայրերը այցելելու համար։ Ավտոբուսները զբոսաշրջիկներին տեղափոխում են սառցադաշտի եզր, որտեղ նրանք առաջ են շարժվում հատուկ մշակված վագոններով։
Սառցադաշտի երկարությունը կազմում է մոտ 6 կմ, տարածքը`6 կմ քառ․։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աթաբասկա
Դուբիշչե (գյուղ, Չուդնևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴուբիշչեԴուբիշչե (ուկրաիներեն՝ Дубище), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չուդնևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դուբիշչե գյուղում բնակվում էր 1 123 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4927 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 227,93 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Փարիզի վարչական բաժանում

Հաճախ Փարիզը անվանում են ֆր.՝ Paris intra-muros, բառացի՝ «պատերի ներսում», իսկ մերձակա արվարձանների հետ՝ ֆր.՝ Paris intra-muros, Մեծ Փարիզ։
Փարիզը բաժանվում է 20 շրջանի, որոնք համարակալված են։ Սկսած կենտրոնից և թվերը աճում են ըստ ժամացույցի սլաքի։ Փոստային ինդեքսներն են սկսած 75001–ից մինչև 75020։ Յուրաքանչյուր շրջան իր հերթին բաժանվում է 4 թաղամասի, որոնցից յուրաքանչյուրը ունի իր ոստիկանությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կուպյանսկ

Կուպյանսկ (ուկրաիներեն՝ Куп'янськ), քաղաք Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1655 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կուպյանսկ քաղաքում բնակվում էր 32 187 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 33,4 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 963,68 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2013-05-04 at the Wayback Machine. (ուկր.)
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Վահե Արսեն

Վահե Արսեն (Վահե Արսենյան, նոյեմբերի 3, 1978(1978-11-03), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բանաստեղծ, թարգմանիչ, գրականագետ, բանասիրական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ։ Հայաստանի գրողների միության անդամ (2004)։


== Կենսագրություն ==
Վահե Արսենյանը ծնվել է 1978 թվականի նոյեմբերի 3-ին, Երևանում։ Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի ռոմանագերմանական բանասիրության ֆակուլտետի անգլիական բաժինը և ասպիրանտուրան, աշխատում է ԵՊՀ ռոմանագերմանական բանասիրության ֆակուլտետի արտասահմանյան գրականության ամբիոնում։ Վահե Արսենի բանաստեղծություններն ու թարգմանությունները (անգլերենից և ռուսերենից), ինչպես նաև գրականագիտական հոդվածները, պարբերաբար տպագրվել են հանրապետական ու արտասահմանյան թերթերում, ամսագրերում և ժողովածուներում։ Նրա ստեղծագործությունները թարգմանվել են անգլերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն, ռուսերեն, հոլանդերեն, ռումիներեն, վրացերեն, տաջիկերեն և այլ լեզուներով։


== Երկեր ==
Դոնկիխոտասպան իմ հայրենիք, կամ Ի սկզբենե էին, Երևան, 2018։
Экспресс “Солнечный Маршрут“, Ереван, 2011.
De Terugkeer van de groene goden, Uitgeverij de Brouwerij Maassluis, Nederlads, 2010.
Կանաչ աստվածների վերադարձը, Երևան, 2007։
Թռչող հեծանիվ, Երևան, 2003։


== Թարգմանություններ (անգլերենից) ==
Խաղը (Արդի սլովակյան գրականություն, ժողովածուի պոեզիայի բաժինը թարգմանել է Վ. Արսենը), Երևան, 2009։


== Պարգևներ ==
Հոլանդական «Jambe-2010» ամենամյա բանաստեղծական մրցանակ`  «Կանաչ աստվածների վերադարձը» (հոլանդերեն) բանաստեղծական ժողովածուի համար, 2010
«Պոեզիայում նորարարության համար» հատուկ մրցանակ` Մոսկվայում կայացած «ԱՊՀ նորամուտների համագործակցություն» միջազգային մրցանակաբաշխության ժամանակ, 2008
«Իրեն Գյուլնազարյան» հիմնադրամի «Տարվա լավագույն բանաստեղծ» մրցանակ, 2006
Միջազգային PEN (ՊԵՆ) կազմակերպության պոեզիայի ամենամյա մրցույթի հաղթող, 2006
«Լավագույն ուսանող-բանաստեղծ» հանրապետական մրցույթի հաղթող, 2002


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վահե Արսենի ստեղծագործություններից gretert.com կայքում
Վահե Արսենի ստեղծագործություններից grakan.am կայքում Archived 2020-03-01 at the Wayback Machine.
Գալինա Սոկոլովա (նկարիչ)

Գալինա Անդրեևնա Սոկոլովա (ռուս.՝ Галина Андреевна Соколова, նոյեմբերի 5, 1919(1919-11-05), Պետրոգրադ, Խորհրդային Ռուսաստան - դեկտեմբերի 24, 2012(2012-12-24)), խորհրդային գեղանկարիչ, Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամ (մինչև 1992 թվականը՝ ՌԽՖՍՀ Նկարիչների միության Լենինգրադյան կազմակերպություն)։


== Կենսագրություն ==
Գալինա Սոկոլովան (օրիորդական ազգանունը՝ Զելենսկայա) ծնվել է 1919 թվականի նոյեմբերի 5-ին Պետրոգրադում։ 1934-1939 թվականներին սովորել է Լենինգրադի գեղարվեստա-մանկավարժական ուսումնարանում։ 1940 թվականին ընդունվել Է Լենինգրադի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի գեղանկարչական ֆակուլտետ, որն ավարտել է 1949 թվականին Վիկտոր Օրեշնիկովի արվեստանոցում՝ գեղանկարչության նկարչի որակավորմամբ։ Դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Սամսոն» շատրվանի վերականգնումը Պետրոպալատում»։
Ցուցահանդեսների սկսել է մասնակցել 1949 թվականին։ Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ է դարձել 1952 թվականին։ Ստեղծել է ժանրային նկարներ, բնապատկերներ, նատյուրմորտներ։ Նա ամուսնացել է նկարիչ Ալեքսանդր Սոկոլովի հետ (1918-1973), որի հետ սովորել է Վ. Օրեշնիկովի արվեստանոցում։ 1973-1990 թվականներին աշխատել է Լենինգրադի գեղանկարչական-ձևավորման արվեստի կոմբինատում։ Առավել մեծ համբավի է արժանացել որպես ծաղիկներով և մրգերով գեղատեսիլ նատյուրմորտների հեղինակ։
Գալինա Սոկոլովայի ստեղծագործությունները գտնվում են Ռուսաստանի, Ֆրանսիայի, ԱՄՆ-ի, Մեծ Բրիտանիայի և այլ երկրների թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում։


== Գրականություն ==
Справочник членов Союза художников СССР. Том 2. — М։ Советский художник, 1979. — с.371.
Справочник членов Ленинградской организации Союза художников РСФСР. — Л։ Художник РСФСР, 1987. — с.123.
Matthew Cullerne Bown. A Dictionary of Twentieth Century Russian And Soviet Painters. 1900 — 1980s. — London։ Izomar Limited, 1998.
Мастера советской живописи. Аукцион № 5. — Санкт-Петербург։ Галерея «Львиный мостик», 18 февраля 2005. — с.11-12.
Иванов С. В. Неизвестный соцреализм. Ленинградская школа. — Санкт-Петербург։ НП-Принт, 2007. — с.398. ISBN 5-901724-21-6, ISBN 978-5-901724-21-7.
Юбилейный Справочник выпускников Санкт-Петербургского академического института живописи, скульптуры и архитектуры имени И. Е. Репина Российской Академии художеств. 1915—2005. — Санкт Петербург։ «Первоцвет», 2007. — с.60.


== Ծանոթագրություններ ==
Լադոն (այլ կիրառումներ)

Լադոն եզրը կարող է վերաբերել.

Լադոն (դիցաբանություն) - հունական դիցաբանության մեջ՝ հեսպերուհիների կախարդական խնձորները պահպանող վիշապ. սպանվել է Հերակլեսի կողմից
Լադոն (գետ) - նույնանուն գետի աստվածություն Արկադիայում, Դափնեի հայրը
Բաշուտինո (գյուղ, Բաբինինսկի շրջան)

Բաշուտինո (ռուս.՝ Башутино), գյուղ Ռուսաստանի Կալուգայի մարզի Բաբինինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Էլմաս

Էլմաս (իտալ. Elmas), կոմունա Իտալիայում՝ Սարդինիա մարզի Կալիարի գավառում։ Սահմանակից է Ասեմինի, Կալիարի, Սեստու համայնքներին։
Բնակչությունը՝ 8475 մարդ (2004 թ.), բնակչության խտությունը՝ 578,83 մարդ /կմ ²։ Համայնքն զբաղեցնում է 13,7կմ² տարածք։ Փոստային հասցե՝ 9030, հեռախոսային կոդ՝ 070։
Քաղաքի հովանավորն է համարվում սուրբ Սեբաստիանը։ Տոնը նշվում է հունվարի 20-ին։


== Կլիմա ==
Էլմասն ունի  չափազանց շոգ, չոր ամառներով ու մեղմ ու խոնավ ձմեռներով միջերկրածովյան կլիմա (Köppen climate classification-ի դասակարգմամբ՝ Csa): Ձյուն խիստ հազվադեպ է տեղում՝ չնայած մերձակա լեռներին։ Տեղումների տեսակետից այդ կլիման մոտ է կիսաչորային պայմաններին


== Հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայքը (իտալ.)
Elmas en comunas.it (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Եվգենի Եվտուշենկո

Եվգենի Եվտուշենկո (ռուս.՝ Евге́ний Алекса́ндрович Евтуше́нко, հուլիսի 18, 1932(1932-07-18), Զիմա, Իրկուտսկի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 1, 2017(2017-04-01), Թալսա), խորհրդային և ռուս պոետ, նաև վիպասան, դրամատուրգ, սցենարիստ, դերասան, խմբագիր, թարգմանիչ և մի քանի ֆիլմի ռեժիսոր։ 1949 թվականին հրապարակվել է առաջին բանաստեղծությունը։  Երեք տարի անց լույս է տեսել նրա առաջին՝ «Ապագայի հետախոյզները» ժողովածուն։ Այդ ժամանակ դա դարձել է ԽՍՀՄ Գրողների միության ամենաերիտասարդ անդամը։ Նա սերտ բարեկամական կապերի մեջ էր խորհրդահայ բանաստեղծների, մասնավորապես՝ Գևորգ Էմինի, Պարույր Սևակի հետ։ Ռուսերեն է թարգմանել Գևորգ Էմինի բանաստեղծությունները։ 1974 թվականին Երևանում Գևորգ Էմինի և Գարիկ Բանդուրյանի թարգմանությամբ հայերեն լույս է տեսել Եվգենի Եվտուշենկոյի բանաստեղծությունների ժողովածուն՝ «Երրորդ հիշողություն» խորագրով, որին 1981 թվականին հաջորդել է «Ես սիբիրցի եմ» ժողովածուն։ 1991 թվականից բնակվում էր  ԱՄՆ-ում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Եվգենի Եվտուշենկոն գրապահարանում
Զագադարասի

Զագադարասի, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 358 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մորդվինովկա (այլ կիրառումներ)

Մորդվինովկա, կարող է վերաբերել՝

Մորդվինովկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիրսկի շրջանի կազմում։
Մորդվինովկա - գյուղ Ռուսաստանի Չելյաբինսկի մարզի Ուվելսկի շրջանի կազմում։
Վիլար սյուր Վար

Վիլար սյուր Վար (ֆր.՝ Villars-sur-Var), կոմունա Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ շրջանի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Նիցցա շրջանի Վանս կանտոնում։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Սեն Մարտեն Վեզյուբի կանտոնի կազմում (Նիցցա) շրջան)։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 25.27 կմ², բնակչությունը՝ 646 մարդ (2006) աճի միտումով։ 667 մարդ (2012), բնակչության խտությունը՝ 26.4 մարդ/կմ²։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 671 մարդ, 2012 թվականին՝ 667 մարդ.

Բնակչության թվաքանակի դինամիկան։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 398 բնակիչներից 292-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 106-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 73.4 %, 1999 թվականին եղել է 71.5 %: Աշխատունակ տարիքի 292 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 249-ը (130 տղամարդ և 119 կին), 43 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (24 տղամարդ և 19 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 106 ոչ ակտիվ բնակիչներից 24-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 43-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 39-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով.:
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 289 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 663.5 մարդ։ Մեկ հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 16 հազար 682 եվրո.:


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (468)

Ժողովածու (468), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 468 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է XII-XIII-րդ դարերում Գրիգոր (փակագիր) գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 17×13 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 283 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Պահպանակը ունի 1 էջ, գրված է թղթի վրա բոլորգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ, աստառը՝ սպիտակ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 115բ (ծածկագիր)։


== Բովանդակություն ==
Գր․ Նիւսացւոյ Տեսութիւն ի մարդոյն կազմութիւն։
Նեմեսիոսի Յաղագս բնութեան մարդոյ։


== Ծանոթագրություններ ==
(5547) Ակադիու

(5547) Ակադիու (անգլ.՝ Acadiau), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի հունիսի 11-ին Կարոլին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,61562 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2939 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9374 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1545,11 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,232993 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,72° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5547) Ակադիու աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
AlphaGo

AlphaGo֊ն(ԱլֆաԳո) Գո խաղացող համակարգչային ծրագիր է, որը մշակվել է Գուգլին պատկանող DeepMind ընկերության կողմից Լոնդոնում։2015 թվականին այն դարձավ առաջին համակարգչային ծրագիրը որ կարողացավ հաղթել պրոֆեսիոնալ Գո խաղացողի 19×19 չափսերի տախտակի վրա, առանց handicap-երի(նախնական առավելություն տվող քարեր)։ 2016թ.֊ին առանց handicap֊երի հաղթեց 9 դան ռեյտինգ ունեցող և աշխարհի լավագույն Գո խաղացողներից մեկը համարվող Լի Սեդոլին. Science ամսագիրը սա համարեղ 2016-ի լավագույն հաջողություններից մեկը ։
ԱլֆաԳոն իր խաղը կառուցում է նախկինում մեքենայական ուսուցման, մասնավորապես արհեստական նեյրոնային ցանցի շնորհիվ սովորած քայլերի հիման վրա։


== Հղումներ ==
Հայ-նորվեգական հարաբերություններ

Հայ-նորվեգական հարաբերություններ (նորվ.՝ Armensk-norske relasjoner), դիվանագիտական հարաբերությունները Հայաստանի և Նորվեգիայի միջև։
Հայաստանի և Նորվեգիայի միջև դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատվել են 1992 թվականին։ Հայաստանը և Նորվեգիան Եվրոպայի անվտանգության և համագործակցության կազմակերպության և Միավորված Ազգերի կազմակերպության լիիրավ անդամներ են։


== Պատմություն ==
Հայաստանի և Նորվեգիայի արտաքին հարաբերությունները սկսվել են զարգանալ 20-րդ դարի վերջին տասնամյակից` Խորհրդային Միության անկումից հետո։ Չնայած այս հանգամանքի՝ ո՛չ Երևանում և ո՛չ էլ Օսլոյում չի գործում դեսպանատուն և Նորվեգիայի շահերը Հայաստանում ներկայացնում է Դանիայի դեսպանատունը։
ՀՀ քաղաքացիները Նորվեգիայի կարճաժամկետ շենգենյան վիզայի համար (առավելագույնը 90 օր կես տարվա ընթացքում) կարող են դիմել Կոպենհագենում Նորվեգիայի դեսպանատուն։
Հայաստանում գործում է Նորվեգիայի պատվո հյուպատոսություն։
2012 թվականի մարտի 12-ին Հրաչյա Աղաջանյանը նշանակվել է Նորվեգիայում ՀՀ դեսպան (նստավայրը՝  Կոպենհագեն)։
2007 թվականի մայիսին Մադս Լանգաարդ Լունդը նշանակվել է Նորվեգիայում ՀՀ պատվավոր հյուպատոս։
2001 թվականի ապրիլին Թիմոթի Դեյվիդ Սթրայթը նշանակվել է Հայաստանում Նորվեգիայի Թագավորության պատվավոր հյուպատոս։


== Հայերը Նորվեգիայում ==

Հայերը Նորվեգիայում սկսել են բնակություն հաստատել 20-րդ դարում՝ 1970-ական թվականներից։ Նորվեգիայում հաստատված առաջին հայերը եղել են գաղթականներ, ովքեր 1990-ական թվականներին գաղթել են Սիրիայից, Իրանից և Լիբանանից։ Նրանց թվում կային նաև գաղթականներ Հայաստանից։
Ներկայումս Նորվեգիայի թագավորության տարածքում ապրում է շուրջ 1000 հայ։ Նորվեգիայի հայկական համայնքը կենտրոնացված է հիմնականում երկրի մայրաքաղաք Օսլոյում, սակայն այս երկրում հայերը բնակվում են ինչպես նաև այլ ծայրամասային քաղաքներում։ Մյուս խոշոր հայաբնակ քաղաքներն են Նարվիկը և Բերգենը։
Նորվեգահայերը զբաղվում են արհեստներով, առևտրով, ինչպես նաև սպասարկման ոլորտի բնագավառներով։ Նորվեգիայում ապրում են մեծ քանակությամբ հայ մանր առևտրականներ։
Օսլոյում գործում է հայ-նորվեգական միությունը, որը կոչված է պաշտպանելու նորվեգահայերի շահերը։ Այն նաև ներկայացնում է Նորվեգիայի հայ համայնքը իշխանությունների առաջ։ Ներկայումս հայ-նորվեգական միության նախագահի պաշտոնը զբաղեցնում է Ֆրեդ Իսլանդարյանը։
Չնայած այն հանգամանքի, որ Նորվեգիայի տարածքում ապրում է 1000-ից ավելի հայ, այնուամենայնիվ, Նորվեգիայի ոչ մի քաղաքում մինչ օրս չի գործում հայկական եկեղեցի։ Հայ համայնքի հոգևոր կարիքները հոգում է հայրապետական պատվիրակությունը, որի կենտրոնը գտնվում է Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայում։ Նորվեգիայում գործում է հայկական կիրակնօրյա դպրոց։
Այնտեղ դասավանդվում է հայոց լեզու և հայոց պատմություն։


== Տե՛ս նաև ==
Հայերը Նորվեգիայում


== Ծանոթագրություններ ==
Կամպուչիայի Ժողովրդական Հանրապետություն

Կամպուչիայի Ժողովրդական Հանրապետություն (քմերեն՝ សាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតកម្ពុជា), երբեմնի պետություն Հարավարևելյան Ասիայում, Հնդկաչին թերակղզու հարավում, Հարավչինական ծովի Սիամի ծոցի ափին։ Սահմանակցում էր Թաիլանդին, Լաոսին և Վիետնամին։ Տարածությունը 181 հազար կմ2 էր։


== Անվանում ==
Ենթադրում են, որ անվանումն առաջացել է քմերների առասպելական նախահոր՝ Կամբուի անունից։ «Կամպուչիա» անվանումը պորտուգալացիները փոխանցել են Կամբոջա ձևով։
Ինքը՝ ժողովուրդը, իր երկիրն անվանում էր Սրոկ Քմեր՝ «Քմերների երկիր»։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆյոդորո-Շուլիչինո

Ֆյոդորո-Շուլիչինո (ուկրաիներեն՝ Федоро-Шулічине), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոլինսկայայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ֆյոդորո-Շուլիչինո գյուղում բնակվում էր 274 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վեսկիդ Մեսեևա Վոժ

Վեսկիդ Մեսեևա Վոժ (ռուս.՝ Веськыд-Мосеева-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը գտնվում է Յորսա գետի ձախ ափին՝ 0,9 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 24 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը ստորին Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000074758
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007475
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Երվանդ Արյան

Երվանդ Արյան (Գասպարյան, 1894, Սեբաստիա - 1931, Փարիզ ), հայ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Կ.Պոլսի գեղարվեստական վարժարանում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի շրջանում անցել է Կիպրոս, այնտեղից Կահիրե և որպես դասատու պաշտոնավարել Գալուստյան վարժարանում։ Ապա մեկնել է Գերմանիա և Ֆրանսիա, կատարելագործվել նկարչության ասպարեզում։ Մասնակցել է Փարիզի «անկախներ» հորջորջմամբ հանդես եկող նկարիչների ցուցահանդեսին։ Նրա արվեստը գերազանցապես ներշնչված է հայ կյանքով ու կենցաղով։ Նկարներից հիշատակության արժանի են «Հայ պառավը», «Կովկասյան թառիստը», «Արևելքի ծաղիկը», «Բոհեմուհին» և այլն։ Մահացել է Փարիզում Շառիթեյի հիվանդանոցում 1931 թվականին 37 տարեկանում։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Վալերիո Վեռե

Վալերիո Վեռե (իտալերեն՝ Valerio Verre; հունվարի 11, 1994(1994-01-11), Հռոմ, Իտալիա), իտալացի ֆուտբոլիստ, Ուդինեզե և Ռոմա ֆուտբոլային ակումբների կիսապաշտպան, վարձավճարով հանդես է գալիս Պերուջա ֆուտբոլային ակումբում։


== Ծանոթագրություններ ==
Մուլեն (Ալյեի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մուլեն (այլ կիրառումներ)Մուլեն (ֆր.՝ Moulins ), համայնք Ֆրանսիայի կենտրոնական մասում։ Երրորդ քաղաքն է իր մեծությամբ Ալյե գավառում։ Բուրբոնների հերցոգության հին մայրաքաղաքն է։ Անվանումը ստուգաբանվում է որպես «ջրաղաց»։ Բնակչությունը 21,9 հազար մարդ է։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03190։


== Աշխարհագրություն ==
Քաղաքը ընկած է Ալյե գետի աջ ափին։ Այն գտնվում է Կենտրոնական ֆրանսիական զանգվածի հյուսիսի թույլ բլրավետ վայրում։ Մուլենը ֆրանսիական այն քիչ կոմունաներից է, որը պատկանում է միանգամից երկու կանտոնների՝ Արևմտյան և Հարավային Մուլեններին։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 723 մարդ։


== Մշակույթ ==

Ժամատան աշտարակ՝ 1656 թվական
Պաշտպանական աշտարակ՝ «Mal-Coiffée»
Աննա դը Բոժյո կառույց Վերածննդի ժամանակների
Արդարադատության պալատ
Ծածկած շուկա՝ XVII դար
Քաղաքապետարանի շենք՝ XIX դարի սկիզբ
Խնայդրամարկղի շենք
Թատրոնի շենք՝ 1840 թվական
Թեոդոր դը Բանվիլի լիցեյ
Բրասերի՝ Le Grand Café (1899 թիվ)
Ամերիկյան բար «Bar américain»՝ 1905 թիվ
Ռեժեմոռտա կամուրջ՝ 1763 թիվ
Երկաթե կամուրջ՝ 1858 թիվ, ոևը կապում է Մոնլյուսոնն ու Մուլենը
Մուլենի եկեղեցական համալիր 1850-ական թվականներ
Հիսուսի սիրտ եկեղեցի՝ 1870 թիվ
Սուրբ Պետրոսի եկեղեցի՝ 1901 թիվ
Աննա դը Բոժյոյի թանգարան
Շինարարության թանգարան


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Henriette Dussourd Histoire de Moulins, d'après la chronique de ses habitants. — Կլերմոն Ֆերրան: Éd. Volcans, 1975. — 292 с. — ISBN 2-85260-037-4


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Site de la mairie
Office de Tourisme de Moulins et de sa région
Le patrimoine architectural et mobilier de la commune sur le site officiel du ministère français de la Culture (Bases Mérimée, Palissy, Mémoire, ArchiDoc), Médiathèque de l'architecture et du patrimoine (archives photographiques) diffusion RMN, et service régional de l'inventaire général de la Région Auvergne
Site de la Direction Régionale de l’Environnement, de l'Aménagement et du Logement (DREAL)
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Մուլեն» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-23-ին։ Վերցված է 2012-6-1
(6716) 1990 RO1

(6716) 1990 RO1, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,791209 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6342 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9483 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1703,28 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,211356 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,65° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6716) 1990 RO1 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Տիրան Աճեմյան

Տիրան Մարտիրոսի Աճեմյան (հուլիսի 21, 1902(1902-07-21), Հալեպ, Օսմանյան կայսրություն - սեպտեմբերի 10, 1991(1991-09-10), Բեյրութ, Լիբանան), հայ ծաղրանկարիչ, դերասան։


== Կենսագրություն ==
Տիրան Աճեմյանը ծնվել է 1902 թվականին Սիրիայի Հալեպ քաղաքում։ Սովորել է Հալեպի գերմանական վարժարանում։ Ծաղրանկարչության առաջին փորձերն արել է 1919 թվականին՝ Կ. Պոլսի «Կավռոշ» երգիծաթերթում։
1921 թվականին Հալեպում կազմակերպել է «Երիտասարդաց միության թատերախումբը», բեմադրել և խաղացել է Շիրվանզադեի «Կործանվածը» (Սենեքերիմ), «Պատվի համար» (Սուրեն), «Նամուս» (Սեյրան), Շանթի «Հին աստվածներ» (Աբեղա) պիեսներում։
1925 թվականին տեղափոխվել է Բեյրութ, ծաղրանկարներով հանդես եկել հայկական, ֆրանսիական և արաբական մամուլում։
«Հայ Գիր» մանկապատանեկան հրատարակչությունը լույս է ընծայել Հովհաննես Թումանյանի «Քաջ Նազարը»՝ Տիրան Աճեմյանի երգիծանկարներով։


== Ցուցահանդեսներ ==
Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Բեյրութում, Հալեպում, Թեհրանում, Նոր Ջուղայում և Երևանում (1975)։


== Ծանոթագրություններ ==
Նարնջագույն բաճկոնով մարդը

«Նարնջագույն բաճկոնով մարդը» (անգլ.՝ The Man in the Orange Jacket), 2014 թվականին ռեժիսոր Հայկ Կարապետյանի և «Roberts Vinovskis Locomotive Productions»-ի նկարահանված գեղարվեստական ֆիլմ։ 2015 թվականին ներկայացվել է Ոսկե ծիրան կինոփառատոնի Հայկական համայնապատկեր ծրագրում։


== Սյուժե ==
Երիտասարդ մարդն ազատվել է ծովի նավահանգստի իր աշխատանքից, նա խոսում է իր տնօրենի և իր գեղեցիկ կնոջ հետ։ Արյունալի իրադարձություններից հետո նա փորձում է փախչել իր անցյալից՝ տեղափոխվելով նախկինում իր տնօրենին պատկանող ճոխ առանձնատուն։ Չարացած երիտասարդը փորձում է գտնել նոր ինքնություն և վարել շքեղ կյանք, բայց ոչինչ չի կարող նրան նախապատրաստել ծանոթ հյուրի այցին, ում հետ այդ անսովոր հանդիպումից հետո տունն այլևս ապահով ապաստարան չէ, այլ աղավաղված և վտանգավոր ծուղակ։


== Դերերում ==
Մաքսիմ Լազարև
Անտա Այզուպե
Արիս Ռոզենտալս


== Նկարահանող խումբ ==
Պրոդյուսեր՝Ռոբերտս Վինովսկիս
Ռեժիսոր՝ Հայկ Կարապետյան
Սցենարի հեղինակ՝ Հայկ Կարապետյան
Օպերատոր՝ Յանիս Էգլիտիս, Յուրգիս Կմինս
Նկարիչ՝ Մարիս Զոմերս, Քրիստապս Կալսերս
Երաժշտությունը` Թոմս Աունինս, Աննա Աունինա
Հնչյունը`	Էռնեստս Անսոնս, Վերներս Բիտերս
Մոնտաժը` Անդրիս Գրանտս


== Մրցանակներ ==
Ժյուրիի մեծ մրցանակ, լավագույն խաղարկային ֆիլմ, լավագույն ռեժիսորական աշխատանք, Ֆանտաստիկ կինոյի փառատոն, ԱՄՆ, 2015


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Նարնջագույն բաճկոնով մարդը» ֆիլմը rottentomatoes.com կայքում
Յակուտական երաժշտություն

Յակուտական երաժշտություն, յակուտների ժողովրդական երգարվեստն ընդգրկում է երկու տիպի երգ՝ ծորուն (դյիերետիի ըրըա) և չափավոր աշխույժ (դեգերեն ըրըա)։
Առաջին տիպի երգերը (դրվագներ օլոնխոյից) ազատ ձևի են, ունեն փոփոխական լսոի։ Բնորոշ են կոկորդային զարդհնչյունները (կըլըսախի)։ Դեգերեն ըրըա տիպի երգերի (քնարական երգեր, պարերգեր են) մեղեդիներն ունեն որոշակի լադ և հստակ ռիթմ։ Ժողովրդական նվագարաններից են կըրըըմպա (յակուտական ջութակ), խոմուս (մետաղե վարգան), կյուպսյուր (թմբուկ), դյունգյուր (շամանական դափ), ռուսներից փոխառնված բալալայկան և հարմոնը։
Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո յակուտական երաժշտական բանահյուսությամբ զբաղվել են Ա․ Սկրյաբինը («Յակուտական երգերի նոտաներ», Մ․, 1927), Ֆ․ Կոռնիլովը («Ցակուտական երգերի ժողովածու», Մ․, 1936), Մ․ ժիրկովը։ 1917 թվականին Ա․ Սկրյաբինը կազմակերպել է յակուտական սիրողական երգչախումբ։


== Հիմնադրում ==
1921 թվականին Յակուտ սկում հիմնադրվել է երաժշտական ստուդիա, 1925 թվականին՝ յակուաական թատերախումբ, որի հիման վրա 1926 թվականին ստեղծվել է Յակուտական ազգային թատրոնը (1934 թվականից՝ Պ․ Օյունսկու անվան), որին կից 1936 թվականից Մ․ Ժիրկովի գլխավորությամբ գործել են ազգային երգչախումբ և գործիքային անսամբլ։
1948 թվականին թատրոնը վերակազմավորվել է երաժշտադրամատի կականի, որից 1971 թվականին առանձնացել է երաժշտական թատրոնը։ Յակուտական պրոֆեսիոնալ երաժշտական արվեստի հիմնադիրն է Ժիրկովը, որը գրել է «Դյուլուրույար նյուրգուն Բոոտուր» ազգային առաջին երաժշտական դրաման (բեմ․ 1940), Դ․ Լիտինսկու հետ ստեղծել «Նյուրգուն Բոոտուր» (բեմ․ 1947), «Սըգըյ Կըրընաաստըրը» (1947) օպերաները և «Դաշտային ծաղիկ» (1947), «Ալ թաշկինակ» (1949) բալետները։
Նշանակալի է Հ․ Գրիգորյանի գործունեությունը ստեղծել է յակուտական երաժշտական արվեստի համար նոր ժանրերի գործեր՝ ջութակի կոնցերտ, 1954, «Տոնական Ցակուտիա» օրատորիան, «Հյուսիսի ծաղիկը» օպերետը (1961), նաե «Լոոկուուտ և Նյուրգուսուն» օպերան (բեմ․ 1959), «Երջանկության քար» բալետը (1961), սիմֆոնիկ և կամերային ստեղծագործություններ, խմբերգեր, երգեր։ 1960-ական թվականներին Յակուտիաում են աշխատում կոմպոզիտորներ Լ․ Վիշկարյովը, Գ․ Կոմրակովը, Վ․ Կացը, Ն․ Բերեստովը, Զ․ Ատեպանովը։
Յակուտական երաժշտության զարգացմանը նպաստել են ռուս դիրիժորներ Մ․ Բենեդիկտովը, Ա․ Կուլեշովը և ուրիշներ։
Յակուտիաի նշանավոր երաժիշտներից են՝

կոմպոզիտորներ Զ․ Վինոկուրովը, Ի․ Մաքսիմովը, Ս․ Պավլովը, Օ․ Իվանովան, Ա․ Ալեքսեեը,երգիչներ Մ․ Լոբանովը, Ա․ Լիտկինան, Ն․ Շեպելյովան, խմբավար Ֆ․ Բաիշեան, բալետի պարուհի Ե․ Սաեպանովան, օպերայի ռեժիսոր Ա․ Եգորովան։Յակուտիայում գործում են (1978)՝ երաժշտական թատրոն (1971), ռադիոյի հ հեռուստատեսության սիմֆոնիկ նվագախումբ (1948), ժողովրդական ստեղծագործության տուն (1933), երաժշտական ուսումնարան (1949), 73 երաժշտական դպրոց։
Աստերոիդների ցանկ (288001-288100)

Աստերոիդների ցանկ (287901-288000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (288101-288200)
 Աստերոիդների ցանկ (287901-288000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (288101-288200)
Թուրքմենաշեն

Թուրքմենաշեն, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դոննա Մերֆի

Դոննա Մերֆի (անգլ.՝ Donna Murphy, մարտի 7, 1959(1959-03-07), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի և երգչուհի։ Նա իր կարիերայում շահել է երկու «Թոնի» մրցանակ. 1994 թվականի «Թագավորն ու ես» մյուզիքի   կատարման ժամանակ և 1996 թվականին Passion-ում դերի համար։  Եվս 3 անվանակարգ է ստացել «Հրաշալի քաղաք»,  LoveMusik և The People in the Picture մյուզիքլների համար։ Բացի դրանից, նա ևս 3 պարգև է ստացել՝ «Դրամա Դեսկ», «Էմմի», CableACE Award:
Մյորֆին նկարահանվել է «Աստղային ճանապարհ. ապստամբություն», «Դայակի օրագրերը», «Սարդ–մարդ 2» «Բորնի Էվոլյուցիան» ֆիլմերում, ձայնագրվել է «Ռապունցել, խճճված պատմություն» մուլտֆիլմում։ Նկարահանվել է «Պրակտիկա», «Էլլի Մակբիլ», «Օրենք և կարգ, հատուկ միավորում», «Բախում», «Տգեղ աղջիկ» հեռուստասերիալներում։ 2012 թվականին նկարահանվել է «Պատրաստված է Ջերսիում» (անգլ.՝ Made in Jersey) հեռուստասերիալում։
2017 թվականի հունիսի 13-ից մինչև 2018 թվականի հունվարի 7-ը (երեքշաբթի, գիշերը) Դոննան «Հելլո, Դոլլի» մյուզիքլում  Բրոդվեյում խաղացել է Դոլլի Գալահեր Լևիի դերը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դոննա Մերֆին (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Տալովսկի շրջան

Տալովսկի շրջան (ռուս.՝ Таловский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Վորոնեժի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Տալովայա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1910 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 43152 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 22,59 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Սառյա

Սառյա (էստ․՝ Sarja), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Աբյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 27 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Աղասի Շահինյան

Աղասի Գևորգի Շահինյան (հունիսի 26, 1889, Ալեքսանդրապոլ (այժմ՝ Գյումրի) - փետրվարի 17, 1919, Վլադիկավկազ), Անդրկովկասում և Հյուսիսային Կովկասում խորհրդային ռեժիմի հաստատման աջակից, ԽՄԿԿ անդամ (1905)։
1906-1908 թվականներին սովորել է Նևշատելի համալսարանի (Շվեյցարիա) իրավաբանական ֆակուլտետում, ավարտել՝ 1914 թվականին՝ Պետերբուրգի նյարդահոգեբուժական ինստիտուտը։ Եղել է Ալեքսանդրապոլի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցական կազմակերպության հիմնադիրներից։ 1914-1916 թվականներին աշխատել է Մոսկվայի հայկական բարեգործական ընկերության Ալեքսանդրապոլի (այժմ՝ Գյումրի), ապա՝ Քաղաքների համառուսական միության Թիֆլիսի բաժանմունքներում։ 
Ծավալել է բոլշևիկյան ագիտացիոն-պրոպագանդիստական անլեգալ գործունեություն։ 1917 թվականին Ստեփան Շահումյանի հանձնարարությամբ քարոզչություն է է տարել Բաքվում՝ մասնակցել Բաքվի խորհրդի ստեղծմանը։ 1918 թվականի ամռանը առողջական վիճակի պատճառով տեղափոխվել է Վլադիկավկազ, ուր նշանակվել է հեղափոխական տրիբունալի նախագահ։ 
Գնդակահարվել է Անտոն Դենիկինի սպիտակգվարդիական ուժերի կողմից։
Լյուդվիգ Գրիգորյան (ազատամարտիկ)

Լյուդվիգ Միքայելի Գրիգորյան (հուլիսի 25, 1940(1940-07-25), Բռուն, Գորիսի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 4, 1993(1993-09-04)), ազատամարտիկ, Արցախյան պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Գրիգորյան Լյուդվիգը ծնվել է 1940 թվականի հուլիսին 25-ին, Գորիսի շրջանի Ակներ գյուղում։ Նա զրկվել է  հորից, երբ մեկ տարեկան էր։ Լյուդվիգ Մանուկյանը սովորել և ավարտել է Վերիշենի միջնակարգ դպրոցի ութերորդ դասարանը, միևնույն ժամանակ մասնակցել է գյուղի  աշխատանքներին։ 1959-1961 թվականներին ծառայել է Խորհրդային բանակում։ 1976 թվականին պայթեցնողի մասնագիտությամբ ավարտել է  Ռուսաստանի Դաշնության Ելեց քաղաքի շինտեխնիկումը։ Վերադարձել է Գորիս, աշխատանքի անցել  ճանապարհների շինվարչությունում։
Ղարաբաղյան շարժումը սկսելուց հետո եղել է ականապատող և ականազերծող։ Ինքնապաշտպանական տարբեր  ջոկատների կազմում մասնակցել է Մարտակերտի, Խոզնավարի, Վաղատուրի, Խնածախի, Շռնուխու պաշտպանական մարտերին, մասնակցել զենքի փորձարկումների և արժանացել խրախուսանքների։ Նա ստացել է «Լիդո պապիկ» մականունը, երբ Շռնուխ գյուղի պահակակետերում  փոխարինել է նորակոչիկ զինվորներին։ Մասնակցել է Կուբաթլիի և Ղոզաչի  գրավմանը։
1993 թվականի սեպտեմբերի 4-ին՝ հերթական ականազերծման  ժամանակ մահանում է ականի պայթունից։


== Աղբյուրներ ==
Էդուարդ Զոհրաբյան, Համլետ Միրզոյան, Գորիսի հանրագիտարան
Գվինեթ շրջան (Ջորջիա)

Գվինեթ շրջան (անգլ.՝ Gwinnett County), ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.121 կմ² է, բնակչությունը՝ 757.104 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Լոուրենսվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1818 թ.։
Յուզեֆ Ռիշկևիչ (հայր)

Յուզեֆ Ռիշկևիչ (հայր) (լեհ.՝ Józef Ryszkiewicz (ojciec), նոյեմբերի 19, 1856(1856-11-19), Վարշավա, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 19, 1925(1925-05-19), Վարշավա, Լեհաստանի Երկրորդ Հանրապետություն), 19-20-րդ դարերի լեհ նկարիչ։ 
Նկարիչ Յուզեֆ Ռիշկևիչ-Որդու հայրը


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Վարշավայի նկարչական դպրոցում, որտեղ աշակերտել է Վոյցեխ Գերսոնին, Ցիպրիան Լախնիցկուն։ Մասնագիտական կրթությունը 1875 թվականից շարունակել է Սանկտ Պետերբուրգի ու Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիաներում (համապատասխանաբար՝ Բոգդան Վիլեվալդեգոյի և Շանդոր Վագների դասարաններում)։ Վարշավա վերադառնալուց որոշ ժամանակ անց ընտրվել է Գեղարվեստի խրախուսման ընկերության վարչության անդամ, 1900-1912 թվականներին ղեկավարել է Վարշավայի արվեստագետների ընկերությունը։ Իր ստեղծագործությունները ցուցադրել է վարշավյան գեղարվեստական Զախենցե ընկերության, իսկ 1897-1901 թվականներին՝ Կրակովի Գեղարվեստի բարեկամների ընկերության ցուցասրահներում։ Նրա «Մարկետանտուհու մահը» կտավն արժանացել է Փարիզի 1900 թվականի Համաշխարհային ցուցահանդեսի բրոնզե մեդալին։ Արվեստագետի հիշարժան աշխատանքներից են նաև «Դիակապուտներ», «Վիրավորներին հավաքելը», «Լեշկի մահը», «Հանգիստ» նկարները, «Չենստոխովի վանքի պաշարումը» համայնապատկերը։
Յուզեֆ Ռիշկևիչը գլխավորապես պատկերել է բնության, ռազմի, պատմական և ժանրային տեսարաններ։


== Գրականություն ==
«Рышкевич, Иосиф»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Biografia


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նապոլեոն Քարաքաշյան

Նապոլեոն Կարլի Քարաքաշյան (ուկրաիներեն՝ Наполеон Карлович Каракашьян, 1919, Սլովանսկ, Իզյումսկի գավառ, Խարկովի նահանգ - ապրիլի 25, 1967(1967-04-25), Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), արմատներով հայ խորհրդային բասկետբոլիստ, մարզիչ, բժիշկ, սպորտի վարպետ (առաջին ուկրաինացի բասկետբոլիտը, որն արժանացել է սպորտի վարպետի կոչմանը), ՈւԽՍՀ և ԽՍՀՄ վաստակավոր մարզիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Սլովյանսկում՝ հայի ընտանիքում։ Կիևի գերմանական օկուպացիայի ժամանակ ընդհատակյա գործունեությամբ է զբաղվել Կիևում։ Բաբի Յարում կրակոցների սկսվելուց հետո նա ընդհատակյա գործուղվել է Օդեսա, որտեղ ստեղծվել է պարտիզանական ջոկատ, և բժիշկ է նշանակվել 22-ամյա Նապոլեոնը։
1945 թվականի սեպտեմբերին ՈւԽՍՀ սպարտակիադայում հանդես է եկել Օդեսայի բասկետբոլի հավաքականի կազմում, որտեղ նրա հավաքականը զբաղեցրել է 1-ին տեղը։ Որպես մարզիչ ղեկավարել է ՈւԽՍՀ բասկետբոլի ազգային հավաքականը Ավստրիայի, Բուլղարիայի, ԳԴՀ, Լեհաստանի, Չեխոսլովակիայի և այլ երկրների առաջնություններում։
1960-1966 թվականներին եղել է Կիևի «Բանակի Մարզական Ակումբի» գլխավոր մարզիչը։


== Մահ ==
1967 թվականի ապրիլի 25-ին (որոշ աղբյուրներում՝ 24) Պատոնա կամրջից երթուղային ավտոբուսն ընկել է Դնեպր գետը։ Մի քանի տասնյակ մահացածների թվում էր նաև Նապոլեոնը։ Թաղվել է Կիևի Բայկովի գերեզմանոցում։ Նրա մահից երկու օր անց՝ 1967 թվականի ապրիլի 27-ին, մարզական թերթում լույս է տեսել մահախոսականը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նապոլեոն Քարաքաշյան (1919-1967)
Նապոլեոն Կարլի Քարաքաշյանը չէր սիրում, երբ իրեն դիմում էին անուն-հայրանունով(չաշխատող հղում)
Կենսագրություն
Կուկի կղզիների դրոշ

Կուկի կղզիների դրոշը այդ ինքնավար պետության պետական խորհրդանիշերից է։ Ընդունվել է 1979 թվականի օգոստոսի 4-ին։ Լայնքի և երկայնքի հարաբերակցությունը 1։2 է։ Կուկի կղզիները ունեցել է պատմական մի շարք դրոշներ։


== Տեսեք նաև ==
Նոր Զելանդիայի դրոշների ցանկ
Կաղապար:FOTW
Կուկի կղզիներ


== Աղբյուրներ ==
Սիսակ Բաբախանյան

Սիսակ Հակոբի Բաբախանյան (Նիկոլայ Բաբախան, հունիսի 24 (հուլիսի 6), 1892, Վերին Ղամարլու, Հայաստան - հոկտեմբերի 5, 1936(1936-10-05), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), հեղափոխական, կուսակցական և պետական գործիչ, պրոֆեսոր։ ԽՄԿԿ անդամ 1917 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Երևանի և Բաքվի գիմնազիաներում, ապա՝ Պետրոգրադի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում։ Փետրվարյան հեղափոխության ժամանակ (1917) մասնակցել է Նիկոլայ II-ի ձերբակալմանը, Հուլիսյան օրերին՝ մայրաքաղաքի կայազորի հուզումներին։ 1917 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Բաբախանյանը գտնվում էր Ձմեռային պալատը գրոհողների շարքերում։ Նոյեմբերին նշանակվել է Կենտրոնական շրջանների տրանսպորտի կոմիսար։
1918 թվականի ապրիլին ընտրվել է ՌԿ(բ)Կ Մոսկվայի Կրասնայա Պրեսնյայի շրջկոմի քարտուղար։
1919 թվականի մայիսին խորհրդային հանրապետության լիազոր–ներկայացուցիչն էր Հյուսիսային Կովկասում և Ղրիմում։ Հունիսին, սպիտակգվարդիականների կողմից Ղրիմը գրավելուց հետո, եղել է Ղրիմի ընդհատակյա մարզային կոմիտեի քարտուղար, ապա՝ ընդհատակյա ռազմահեղափոխական կոմիտեի նախագահ։
Բաբախանյանի ղեկավարությամբ Ղրիմի անտառներում կազմակերպվել է «Կանաչներ» պարտիզանական բանակը։ 1920 թվականին Մոսկվայում ՌԿ(բ)Կ Կենտկոմին զեկուցել է Ղրիմի ընդհատակյա կոմիտեի աշխատանքների մասին, հանդիպել Վլադիմիր Լենինի հետ։
1921-1924 թվականներին սովորել է Կարմիր պրոֆեսուրայում, ավարտելուց հետո աշխատել է պետական պլանավորման մարմիններում, եղել է ԽՍՀՄ աշխատանքի ն պաշտպանության խորհրդի գիտական բաժնի պետ։


== Ծանոթագրություններ ==