armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Տիգրանակերտ (Արցախ)

Տիգրանակերտ, պատմական հայկական քաղաք Արցախի Հանրապետության Ասկերանի շրջանի հարավ-արևելքում, Խաչեն գետի աջ ափին։ Կառուցվել է մ.թ.ա. 1-ին դարում հայոց արքա Տիգրան Մեծի կողմից, ով նորաստեղծ հայկական կայսրության մեջ հիմնել էր իր անունը կրող չորս քաղաք։
Արցախի Տիգրանակերտի մասին հիշատակել են 7-րդ դարի պատմիչներ Սեբեոսը և Մովսես Կաղանկատվացին։ Այն որպես բնակավայր գոյություն է ունեցել մինչև ուշ միջնադար և գտնվել է Խաչենի իշխանության տարածքում։ Այս շրջանից Խաչենագետի ներքին հովիտը կոչվել է Տիգրանակերտի դաշտ։ Տեղացի ժողովրդի մոտ պահպանել էր «Տկռակերտ» անվանաձևը։
Խորհրդային շրջանում Տիգրանակերտը գտնվում էր Աղդամի շրջանի տարածքում, որը ազատագրվել է Արցախյան պատերազմի ժամանակ հայկական զինված ուժերի կողմից։ 2020 թ․ Արցախում հրադադարի մասին եռակողմ հայտարարության պայմաններով անցել է ադրբեջանական վերահսկողության տակ։
Տիգրանակերտի ճշգրիտ տեղանքը հայտնաբերվել է 2005 թվականին։ Այն գտնվում է Վանքասար անունով սարի և «Արքաների աղբյուր» կոչված աղբյուրի մոտակայքում։ Տիգրանակերտի հանդիման՝ Խաչենագետի ձախ ափին նկատվել են մեկ այլ հնավայրի հետքեր։
2006 թվականին սկսվել են Արցախի Տիգրանակերտի պեղումները։ Արդյունքում գտնվել և ուսումնասիրվել են քաղաքի միջնաբերդը, պարիսպները, քաղաքի կենտրոնական մասը և վաղ միջնադարյան բազիլիկ եկեղեցի։ Քաղաքը հիմնականում կառուցված է սպիտակ կրաքարով։ Յուրահատուկ է պարիսպների որմնաքարերի հանգույցների «ծիծեռնակապոչ» ձևը։
Պեղումների ամենակարևոր գտածոներից մեկն է 2008 թվականի հուլիսի 15-ին հայտնաբերված հայերեն արձանագրությունը։
Քաղաքի պեղումները կատարվում են ՀԳԱԱ Արցախի արշավախմբի կողմից, ֆինանսավորվում են Արցախի Հանրապետության կառավարության և «Երկիր» միության կողմից։

2010 թ մայիսին Տիգրանակերտի տարածքում գտնվող ուշ շրջանի կանգուն ամրոցում բացվել է պեղումների թանգարանը, որը այցելուներին ներկայացնում է 5-ամյա աշխատանքների ընթացքում հայտնաբերված ցուցանմուշները։
2010 թվականին Տիգրանակերտի պեղումներն ընթանում են 3 հիմնական հատվածում.

ամրացված թաղամասում, որը ստեղծվել է Տիգրան Մեծի օրոք, բացվում է հյուսիսային պարսպապատը,
երկրորդը միջնաբերդի հատվածի պեղումներն են, որտեղ բացվում են ժայռափոր համալիրները,
երրորդը, որը հիմնական տեղամասն է, բազիլիկ եկեղեցու պեղումներն են, որտեղ հարավից եկեղեցուն կցված է եղել բաց սյունասրահ։ Արդեն իսկ գտնվել է 600 լիտր տարողությամբ անտիկ կարաս՝ վրան օձապատկեր։


== 2011 թվականի պեղումները ==
2011 թվականի պեղումներն իրականացվել են 60 օր՝ հունիսից-օգոստոս ընկած ժամանակահատվածում։ Բազիլիկ եկեղեցու կենտրոնական հատվածում հայտնաբերվել են միջնադարյան տարբեր արհեստանոցների հետքեր։ Գտնվել են արորի խոփի երկաթե առաջամաս։ Հնագետները հայտնաբերել են նաև գունավոր ապակու արհեստանոցի հետքեր, պեղվել է ապակու մեծ հավաքածու, հայտնաբերվել են 30-40 ապարանջանների բեկորներ։ Ապարանջանների մեծ մասը 12-13-րդ դարերին է վերաբերում. այդ ժամանակաշրջանում ապարանջանները բավականին տարածված էին։
Պեղումների արդյունքում հայտնաբերել են մոզաիկ ապակու բեկորներ։ Տիգրանակերտի տարածքում հնագետները գտել են նաև ջնարակապատ խեցեղենի մեծ հավաքածու՝ տարբեր բույսերի ու թռչունների պատկերներ։


== Պատկերասրահ ==


== Տես նաև ==
Տիգրանակերտ (մայրաքաղաք)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
www.Տիգրանակերտ.am
Սկսվել են Արցախի Տիգրանակերտի 2007 թվականի պեղումները(չաշխատող հղում)
Օրեխով (այլ կիրառումներ)

Օրեխով, կարող է վերաբերել՝

Օրեխով - գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Բոկովսկի շրջանում
Օրեխով - քաղաք Ուկրաինայի Զապորոժիեի մարզի Օրեխովի շրջանում
Սալու (այլ կիրառումներ)

Սալու անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Սալու - գյուղ Էստոնիայի Ռաե շրջանի կազմում։
Սալու - գյուղ Էստոնիայի Հալինգա շրջանի կազմում։
Սալու - գյուղ Էստոնիայի Օռիսաառե շրջանի կազմում։
Սալու - գյուղ Էստոնիայի Տառտու շրջանի կազմում։
Թռչունների ժանտախտ

Թռչունների ժանտախտ (Pestis avium), սուր վարակիչ հիվանդությունների անվանում, միավորում է թռչունների եվրոպական կամ դասական ժանտախտը և ասիական կամ կեղծ ժանտախտը։ 

Թռչունների դասական ժանտախտը (թռչունների գրիպ) բնորոշվում է ստամոքս-աղիքային համակարգի լորձաթաղանթի բորբոքա–մեռուկային ախտահարումով, դեգեներատիվ փոփոխություններով և հավերի ընտանիքի բոլոր տարիքի թռչունների անկման բարձր տոկոսով։ Հանդիպում է Հյուսիսային Աֆրիկայի երկրներում, իսկ սպորատիկ ձևով՝ Եվրոպայում։ Պատճառում է տնտեսական մեծ վնաս։Հարուցիչը օրթոմիքսովիրուսների խմբի վիրուսն (A գրիպ) է։ Հիվանդանում են հավերը, խայտահավերը, հնդկահավերը, փասիանները, սիրամարգերը, ինչպես նաև բադերը և սագերը, վայրի թռչուններից՝ ճնճղուկը, թութակը, կաքավը ևն։ Ունի համաճարակային բնույթ։ Վարակի հարուցիչների աղբյուրը հիվանդ թռչուններն են, իսկ փոխանցման գործոնները՝ վարակված կերը, ջուրը, խնամքի առարկաները։ Վիրուսի թափանցման ուղիներն են բերանի և քթի խոռոչները, ակնաթաղանթը և կոյանոցը։ Գաղտնի շրջանը 1–3 օր է։ Թռչունները թորշոմում են, դառնում քնկոտ, նկատվում է քթից և բերանից լորձահոսություն, լուծ, 1–3 օր հետո 80–90 %–ը սատկում է։ Ախտորոշում են էպիզոոտոլոգիական, կլինիկական, ախտաբանա–անատոմիական և լաբորատոր հետազոտության տվյալներով։ Կանխարգելման նպատակով թռչնանոցներն ախտահանում են, արգելում կողմնակի մարդկանց մուտքը, կիրառում զոո–հիգիենիկ կանոններ, անապահով տնտեսություններում՝ կարանտին, հիվանդ և կասկածելի թռչունների, դրանցից ստացված մթերքի ոչնչացում ևն։ Կարանտինը հանվում է հիվանդության վերջին դեպքից 4 շաբաթ հետո։ 

Ասիական կամ կեղծ ժանտախտ (Նյուքասլի հիվանդություն), հայտնաբերված է Եվրոպայում, ԱՄՆ–ում, Ավստրալիայում և Ասիայի մի շարք երկրներում։ Ռուսաստանում արձանագրված է 1944-ին։ Հիվանդության հարուցիչը պարամիքսովիրուսների խմբի վիրուսն է։ Հիվանդության ընթացքը, կլինիկական նշանները և ախտանատոմիական փոփոխությունները շատ նման են եվրոպական ժանտախտին։ Կանխարգելման միջոցառումները նույնն են, ինչ եվրոպական ժանտախտինը։


== Տես նաև ==
Վարակիչ հիվանդություններ
Ֆիլիմոնովկա (գյուղ, Վրադիևկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ֆիլիմոնովկա (այլ կիրառումներ)Ֆիլիմոնովկա (ուկրաիներեն՝ Филимонівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վրադիևկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1791 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ֆիլիմոնովկա գյուղում բնակվում էր 126 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,653 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(7305) Օսակաջուստո

(7305) Օսակաջուստո (անգլ.՝ Ossakajusto), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի փետրվարի 8-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,741977 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1221 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3618 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1658,42 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,217074 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,46° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7305) Օսակաջուստո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բրազաբրանտիս

Բրազաբրանտիս (պորտ.՝ Brazabrantes), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-արևելյան նահագի Գոյաս մարզում։ Մտնում է Արագարսաս գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3096 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 123,548 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 25,1 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1958 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 15.488.076,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 5.255,54 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,749 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Փլուզում (ֆիլմ)

Փլուզում, 1959 թվականին «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի նկարահանած ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Թունելի շինարարության հետ առնչվող իրադարձությունների համապատկերում Վարդանի ճակատագրի պատմությունն է։ Վերջինիս թվում էր, թե մարդիկ կյանքում ամեն ինչ սեփական շահին են ծառայեցնում։


== Դերերում ==
Սեդա – Տամարա Կոկովա
Վարդան – Խորեն Աբրահամյան
Կարինե – Ի. Հայրիյան
Հակոբ – Արմեն Ջիգարխանյան
Տիգրան – Գեղամ Հարությունյան
Բագրատ – Օրի Բունիաթյան
Անահիտ – Լ. Փաշինյան
Աշոտ – Ավետ Ավետիսյան
Կարինեի հայրը – Գեորգի Հակոբյան
Մայիս – Է. Մնացականյան


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ - Արմեն Զուրաբով
Բեմադրող ռեժիսոր - Գրիգորի Սարկիսով
Բեմադրող օպերատոր - Ս. Գևորգյան
Բեմադրող նկարիչ - Հ. Մեքինյան
Կոմպոզիտոր - Էդուարդ Միրզոյան
Հնչյունային օպերատոր - Ն. Ջալալյան
Երգերի տեքստի հեղինակ - Գ. Ռեգիստան
Տնօրեն - Ռ. Սարոյան


== Ծանոթագրություններ ==
Climie Fisher

Climie Fisher, բրիտանական երաժշտական խումբ, Սայմոն Կլայմիի (վոկալ) և Ռոբ ֆիշերի (ստեղնաշարային գործիքներ) դուետ։
Ինչպես գրում է AllMusic երաժշտական կայքը, խումբը եղել է ներկայումս մոռացված 1980 թվականների վերջերի «Բրիտանական ներխուժումի» մի մասը, երբ այնպիսի բրիտանական խմբերը, ինչպիսին են «Johnny Hates Jazz»-ը, «Waterfront»-ը և «Curiosity Killed the Cat»-ը գրավել փոխել ամերիկյան հանդիսատեսին։
Մինչև «Climie Fisher» Ֆիշերը եղել է «Naked Eyes» դուետի մասնակից։ Կլայմին և Ֆիշերը հանդիպել են սեսիոն ձայնագրությունների ժամանակ Անգլիայում Abbey Road Studios-ում։ Միասին խորհրդակցելով ժամանակակից վատ պոպ-երաժշտության վերաբերյալ, նրանք որոշեցին աշխատել միասին։
Վարձելով պրոդյուսերներ, նրանք սկսեցիn աշխատել երգերի վրա։ Որոշ երգերում, այդ թվում նաև այն երկու երգերը որոնք ապագյում դարձան նրանց լավագույն հիթերը— «Love Changes (Everything)» և «Rise to the Occasion» — Կլայմին և Ֆիշերը օգնություն խնդրեցին երգերի հեղինակ Դենիս Մորգանից։
Ամերիկայում դուետի ամենահայտնի երգը — «Love Changes (Everything)» երգն է։ Մեծ Բրիտանիայում այն գրավել է երկրորդ տեղ չարտում։
Խումբը բաժանվեց երկրորդ ալբոմից հետո, Coming In for the Kill (դուրս է եկել 1989 թվականին)։
1999 թվականին Ֆիշերը մահացավ։ Նա 39 տարեկան էր (Ըստ այլ տվյալների 42 տարեկան էր)։
Ջարդերը Հայաստանում (գիրք)

Ջարդերը Հայաստանում (անգլ.՝ Martyred Armenia), Ֆայեզ Ղոսեյնի 1918 թվականին Նյու Յորքում հրատարակած գիրքն է։


== Բովանդակություն ==
Ֆայեզ Ալ-Ղուսեյնն իր «Ջարդերը Հայաստանում» (Ականատեսի վկայություններ) գրքի նախաբանում ընդգծել է, որ իր բոլոր պատմություններն առավել քան հավաստի են։ Դա միայն մի փոքր մասն է այն բոլոր գազանությունների, որոնք իրագործել են թուրքերը հայ ազգի նկատմամբ։ Ֆայեզ Ալ-Ղուսեյնն անդրադարձել է թուրքական կառավարության ծրագրին, հայերի տեղահանության մանրամասներին։ Նա փորձել է իր փաստացի պատմություններով մերժել այն բոլոր մեղադրանքները, որոնք կարող էին ուղղվել իսլամի դեմ և հայերի հանդեպ կատարվածի միակ մեղավոր հայտարարել իշխող թուրքական կառավարությունը։ Առանձին ներկայացվել են նաև դեպքերի մասին թուրքերի տված մեկնաբանությունները։ Ալ-Ղուսեյնը զանգվածային ջարդարարների մեջ առանձնացնում է օսմանյան այն պաշտոնյաներին, ովքեր հրաժարվել են կատարել կառավարության հրահանգները և նշել, որ նրանք, որպես կանոն, թուրքեր չեն եղել։ Առանձին անդրադարձ է կատարվել սիրիական անապատներում հայերին ոչնչացնելու գործընթացում քրդերի ունեցած դերին, Գերմանիայի ունեցած մեղսակցությանը։
Անդրադարձել է Օսմանյան խորհրդարանի հայ պատգամավորներ Վարդգեսի և Գրիգոր Զոհրապի աքսորին, նրանց սպանություններին։ Առանձին ենթագլխում ներկայացրել հայկական հոգևոր մշակությային արժեքների ոչնչացման թուրքական դրսևումները։ Վերջում զետեղված են հայ ժողովրդի ունեցած մարդկային և նյութական կորուստների վերաբերյալ վիճակագրական տվյալներ։


== Հեղինակ ==
Ֆաեզ Ալ-Ղուսեյն (1883-1968). Սիրիայի Հաուրանի շրջանի արաբական Սուլութ ցեղի ներկայացուցիչ։ Սովորել է Ստամբուլի ցեղապետերի համար գործող հատուկ դպրոցում։ Երեք տարի Խարբերդում զբաղեցրել է կայմակամի պաշտոնը, որը նրան հնարավորություն է տվել մանրամասն ծանոթանալ դեպքերին ու ակամայից ականատես լինել հայերի դժբախտությանը։ 1915 թվականին հրաման է ստացել մեկնել Էրզրում, սակայն Դիարբեքիրում մեկուկես ամիս ձերբակալված է եղել։ Բանտում, հետագայում նաև քաղաքում ապրելով նա գրի է առել ականատեսի իր վկայությունները։


== Քաղվածքներ գրքից ==


== Հրատարակություններ ==
Գիրքն առաջին անգամ ֆրանսերենով լույս է տեսել 1917 թ. Բոմբեյում, թարգմանվել և տպագրվել է անգլերեն /Լոնդոն, 1918 թ./, որոշ հավելումներով գերմաներեն /Ցյուրիխ, 1918 թ./, 1922 թ. վերահրատարակվել է Պոտսդամում։ Գիրքը թարգմանվել է նաև հայերեն /Նոր Ջուղա, 1920 թ./, վերահրատարակվել Կահիրեում 1960 թ.։


== Ծանոթագրություններ ==
Դուբովոե (այլ կիրառումներ)

Դուբովոե, կարող է վերաբերել՝


== Ուկրաինայի բնակավայրեր ==
Դուբովոե - ավան, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Շախտյորսկի քաղաքային խորհրդում
Դուբովոե - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բլիզնյուկովի շրջանում
Դուբովոե - գյուղ, Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Ստորոժինեցի շրջանում
Դուբովոե - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանում
Դուբովոե - քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Տյաչևի շրջանում


== Ռուսաստանի բնակավայրեր ==
Դուբովոե - գյուղ Ռուսաստանի Բելգորոդի մարզի Բելգորոդի շրջանի կազմում։
Դուբովոե - գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոբրինսկի շրջանի կազմում։
Դուբովոե - գյուղ Ռուսաստանի Պերմի երկրամասի Բերյոզովսկի շրջանի կազմում։
Իլիչա (այլ կիրառումներ)

Իլիչա, կարող է վերաբերել՝

Իլիչա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կոնստանտինովսկիում
Իլիչա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դերգաչևի շրջանում
(4239) Գուդման

(4239) Գուդման (անգլ.՝ Goodman), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի հուլիսի 17-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,174072 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7706 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5776 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1170,87 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,307463 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,28° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4239) Գուդման աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Արարատ Խրիմյան

Արարատ Վարդանի Խրիմյան (հոկտեմբերի 21, 1951(1951-10-21), Ախալցխա, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 13, 2012(2012-09-13), Համբուրգ, Գերմանիա), ՀՀ քաղաքական և պետական գործիչ։


== Կրթություն ==
Ավարտել է Ախալցիխեի միջնակարգ դպրոցը։
1969-1974 թթ. սովորել և ավարտել է Կ. Մարքսի անվան Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի էլեկտրատեխնիկական ֆակուլտետը՝ ինժեներ-մեխանիկի որակավորմամբ։


== Աշխատանքային գործունեությունը ==
1979-1990 թթ. - աշխատել է ՀԽՍՀ ավտոմոբիլային տրանսպորտի մինիստրության թիվ 3 Ավտոտրեստի ավտոտրանսպորտային միավորումում որպես մեխանիկ, ապա գլխավոր մեխանիկ, գլխավոր ինժեներ։
2004 թ. ապրիլի 23-ից - 2008 թ. հունիս - «Հայկական երկաթուղի» փակ բաժնետիրական ընկերության գլխավոր տնօրեն։
2008 թ. հուլիսից 2012 թ. սեպտեմբեր - «Ռուսական երկաթուղիներ» բաց բաժնետիրական ընկերության նախագահի խորհրդական։


== Պետական և քաղաքական գործունեությունը ==
1991 թ. - ընտրվել է Երևանի Օրջոնիկիձեի շրջանային խորհրդի գործադիր կոմիտեի նախագահի տեղակալ։
1991 թ. - ընտրվել է Երևանի Էրեբունու շրջանային խորհրդի գործադիր կոմիտեի նախագահի տեղակալ։
1995 թ. - ընտրվել է ՀՀ Ազգային ժողովի 1-ին գումարման պատգամավոր թիվ 19 ընտրատարածքից։ Աժ պաշտպանության, ազգային անվտանգության եւ ներքին գործերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ «Հանրապետություն» խմբակցության անդամ։ ՀՀՇ անդամ։
1996 թ. - ընտրվել է Երևանի Էրեբունի համայնքի ղեկավար։
2000 թ. - նշանակվել է ՀՀ տրանսպորտի և կապի նախարարության երկաթուղու դեպարտամենտի պետ։
2000-2002 թթ. - ՀՀ տրանսպորտի և կապի նախարարի տեղակալ-երկաթուղու հարցերով դեպարտամենտի պետ։
2002-2004 թթ. - ՀՀ տրանսպորտի և կապի նախարարի տեղակալ-«Հայկական երկաթուղի» փակ բաժնետիրական ընկերության գլխավոր տնօրեն։
2004 թ. ապրիլի 23-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ ազատվել է ՀՀ տրանսպորտի և կապի նախարարի տեղակալի պաշտոնից։


== Մասնակցություն մարտական գործողություններին ==
1991-1994 թթ. մասնակցել է Արցախի ազատագրական պայքարին։
1995-2000 թթ. ԵԿՄ Էրեբունու բաժանմունքի նախագահ։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
Մարտական ծառայության մեդալ։
«Մայրական երախտագիտություն» մեդալ։
ՀՀ ՊՆ պատվոգիր։
Պատվավոր երկաթուղայինի նշան։
«Հարավկովկասյան երկաթուղի» ընկերության առաջին անվանական լոկոմոտիվը կրում է «Արարատ Խրիմյան» անվանումը։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած էր, ուներ մեկ դուստր։


== Մահը ==
Վախճանվել է 2012 թ. սեպտեմբերի 13-ին Համբուրգում՝ երկարատև և ծանր հիվանդությունից հետո։

Կաղապար:Հայկական երկաթուղու ղեկավարները


== Ծանոթագրություններ ==
Մոշենի քարոտ

Մոշենի քարոտ (լատ.՝ Rubus saxatilis), վարդազգիների ընտանիքին պատկանող դեղաբույս։


== Նկարագրություն ==
Մինչև 50 մ բարձրությամբ սողացող կոճղարմատներով բազմամյա խոտաբույս է։ Ասեղնաձև փշերն ու գեղձիկները գտնվում են երկար, փռված, արմատակալող, գլանաձև մազախատ ցողունների վրա։ Երկար կոթուններով եռամասնյա կանաչ տերևները ատամնաեզր են։ Վահանիկաձև, գագաթնային ծաղկաբույլերում հավաքված են սպիտակ պսակաթերթիկներով հնգանդամ ծաղիկները։ Հեշտությամբ իրարից առանձնացվող վառ կարմիր կորիզապտուղները խոշոր են։


== Տարածվածություն ==
Աճում է վերին լեռնային և մերձալպյան գոտիների թփուտներում, անտառաեզրերին, քարքարոտ լանջերին և մարգագետիններում։ Հանդիպում է Լոռու, Տավուշի, Գեղարքունիքի, Սյունիքի մարզերում և Արցախում։


== Նշանակություն ==
Բուժական նպատակներով օգտագործում են պտուղները, տերևներն ու ցողունները։ Տերևները հարուստ են C վիտամին, շաքարներ, օրգանական թթուներ, միկրոտարրեր։ Պտուղներից օգտագործում են մուրաբա, հյութ, կիսել, մորս, սառնադոնդող, ինչպես նաև համեմունք տարբեր կերակրատեսակների համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Գերդադաղ

Գերդադաղ, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Էրզրումի նահանգի Բայազետի գավառում, Ծաղկանց լեռների լեռնահամակարգում։ Այստեղից սկիզբ են առնում մի քանի գետակներ, որոնց թվում Արածանիի մի վտակը։


== Ծանոթագրություններ ==
Տրուդկի

Տրուդկի (ռուս.՝ Трудки), գյուղ Ռուսաստանի Օրյոլի մարզի Պոկրովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(6077) Մեսներ

(6077) Մեսներ (անգլ.՝ Messner), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Զդենկա Վավրովայի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,790922 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4885 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0934 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1703,02 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,211389 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,3° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6077) Մեսներ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ալարկոտ և անբան Վլասի մասին

Ալարկոտ և անբան Վլասի մասին (ռուս.՝ История Власа — лентяя и лоботряса), խորհրդային սատիրական տիկնիկային մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է 1959 թվականին, ըստ Վլադիմիր Մայակովսկու համանուն բանաստեղծության (1926)։ Բացի Վլասից, կադրում չի հայտնվում ոչ մի կերպար։


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմը պատմում է մի ալարկոտ և անպատասխանատու տղայի մասին, որի անունը Վլաս Պրագուլկին էր։ Քնից առաջ նա կարդում էր ամսագիր` իրեն պատկերացնելով նախ հնդկացի, հետո` ծովահեն, դրանից հետո` կովբոյ և վերջապես` ավազակ։ Առավոտյան նա ժամանակին չի արթնանում, իսկ դպրոց գնալու ճանապարհին կարդում է «Հագուստի» խանութի ցուցանակը և չարություն է անում։ Դպրոցից ուշանալով` Վլասը որոշում է խաղալ գումարով և պարտվում է։ ԴԱսերին նա չի հասնում, իսկ ծնողներին ասում է, թե իբր գլուխը ցավում է։
Բնականաբար, Վլասը չի կարող լավ սովորել ո՛չ դպրոցում, ո՛չ բուհում և ո՛չ էլ տեխնիկումում։ Նրան հեռացնում են բոլոր ուսումնական հաստատություններից։ Արդյունքում Վլասը տեղավորվում է գործարանում աշխատանքի, բայց այնտեղ պետք է աշխատել և պահպանել կարգապահություն, իսկ Վլասը չի պատրաստվում այդպես անել։ Վերջիվերջո, գլխավոր հերոսը հասնում է հարբեցողության և ցանկապատների տակ գիշերելուն։
Ֆիլմի վերջում հնչում է հեղինակի կոչը` օգտակար ընթերցանության և դպրոցում լավ սովորել մասին։ Դա յուրաքանչյուր աշակերտի համար մասնագիտության լայն ընտրության հնարավորություն է բացում։


== Հեղինակներ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Նիկոլայ Խալատով
Ռեժիսոր՝ Գրիգորի Լոմիձե
Բեմադրող նկարիչ՝ Գրիգորի Կոզլով
Օպերատոր՝ Իոսիֆ Գոլոմբ
Կոմպոզիտոր՝ Լև Սոլին
Հնչյունային օպերատոր՝ Բորիս Ֆիլչիկով
Նկարիչ՝ Ա․ Դուրակով
Խմբագիր՝ Ռաիսա Ֆրիչինսկայա
Տիկնիկները պատրաստել են՝
Վ. Կուրանով
Վ. Կալաշնիկովա
Ն. Ցելիկով
Վ․ Գուսև
Բ. Չերնիխովա
Օ. Պլյուսցինսկայա
Մ․ Չեսնոկովա
Վ. ՉերտինսկայաՌոման Գուրովի ղեկավարությամբ

Տիկնիկներով խաղում են՝ Վ․ Կուսով, Վլադիմիր Պուզանով, Վ․ Զակրևսկի
Տեքստը կարդում է՝ Յուրի Միշկինը
Մուլտֆիլմի տնօրեն՝ Նատան ԲիտմանՀեղինակները ներկայացված են ըստ մուլտֆիլմի լուսագրերի։


== Պարգևներ ==
1960 թվական` Բուխարեստի տիկնիկային և խամաճիկների ֆիլմերի 2-րդ միջազգային փառատոնի դիպլոմ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ալարկոտ և անբան Վլասի մասին» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Տուրեն օյա

Տուրեն օյա (ռուս.՝ Турен-оя), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Թափվում է Պանո յարվի Կեմ լիճ։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կեմ գետի ակունքն է սկսած Յուշկոզերսկի հիդրոհանգույցից մինչև Կիրվոպորոժսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 02020000912102000004522
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102000452
Ավազանի կոդը - 02.02.00.009
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Պաղտասար աղբար (պիես)

Պաղտասար աղբար, Հակոբ Պարոնյանի կատակերգություններից։ Պիեսը գրվել է 1886 թվականին Կ.Պոլսում, սակայն բեմադրվել է միայն տասը տարի անց արևելահայ թատրոնում՝ դառնալով հայ թատրոնում ամենաշատ բեմադրվող պիեսներից մեկը։


== Սյուժեն ==
Պաղտասար աղբարը հարուստ պոլսահայ է։ Նա դիմում է դատարան՝ ցանկանալով ամուսնալուծվել, ինչի պատճառը կնոջ՝ Անույշի դավաճանությունն է։ Սակայն Անույշը չի ցանկանում զրկվել ամուսնու հարստությունից ու դիմում է բազմաթիվ խաբեությունների։ Պաղտասար աղբարը հասկանում է, որ շուրջն ամեն ինչ կեղծիք է, սակայն որքան էլ ձգտում է, չի կարողանում ապացուցել իր ճշմարտացիությունը։


== Մեջբերումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
(8147) Կոլեմանհոկինս

(8147) Կոլեմանհոկինս (անգլ.՝ Colemanhawkins), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Բրայան Սկիֆի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,640315 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,811 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4697 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1567,05 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,229731 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,78° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8147) Կոլեմանհոկինս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գեորգի Կոնստանտինովսկի

Գեորգի Կոնստանտինովսկի (մակեդոներեն կյուրեղագիր Георги Константиновски, հուլիսի 29, 1930(1930-07-29), Կարգուևաց, Սերբիա - դեկտեմբերի 12, 2020(2020-12-12), Սկոպիե, Հյուսիսային Մակեդոնիա), մակեդոնացի ժամանակակից ճարտարապետ


== Կենսագրություն ==
Գեորգի Կոնստանտինովսկին ճարտարապետություն է սովորել Հյուսիսային Մակեդոնիայի մայրաքաղաք Սկոպիեում, ապա՝ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում՝ Եյլի համալսարանում, որն ավարտել է 1956 թվականին՝ ստանալով մագիստրոսի աստիճան։ Ստեղծագործական գործունեության սկզբնական շրջանում համագործակցել է ճարտարապետներ Ի. Մ. Պեյի, Հենրի Քոբի, Արալդո Կոսուտայի հետ։ Նրա՝ բրուտալիզմի ոգով ստեղծված աշխատանքները բարձր են գնահատվել, հեղինակին բերելով լայն ճանաչում, համբավ, մակեդոնական ու հարավսլավական մրցանակներ ու այլ պարգևներ։ Դրանց թվում են՝ 

1969 - հարավսլավական «Բորբա» թերթի մրցանակ՝ Սկոպիեի արխիվի շենքի համար
1969 - Հոկտեմբերի 11-ի ազգային մրցանակ Սկոպիեի արխիվի շենքի համար
1972 - հարավսլավական «Բորբա» թերթի մրցանակ՝ Սկոպիեի «Գոչե Դելչև» ուսանողական հանրակացարանի համար
1981 - հարավսլավական «Բորբա» թերթի մրցանակ՝ Դելչևոյի մերձակայքում՝ Ռազլովցիի ապստամբության հուշատան համար
1981 - BIMAS-ի ոսկե պարգև՝ Ռազլովցիի ապստամբության հուշատան համար
1988 - Աշխատանքի մեդալ՝ ոսկե պսակով
1995 - BIMAS-ի ոսկե պարգև՝ Սկոպիեի Unija պալատի համար
1999 - Andrea Damjanov մրցանակ՝ ստեղծագործական ողջ կյանքի ընթացքում ձեռք բերած նվաճումների համար
2005 - Մեծ մրցանակ ճարտարապետության բնագավառում՝  ASNOM հուշաթանգարանի համարԳեորգի Կոնստանտինովսկին հետագայում դարձել է Սկոպիեի համալսարանի ճարտարապետական ֆակուլտետի դեկան, Հյուսիսային Մակեդոնիայի մայրաքաղաքի տարածական պլանավորման կոմիտեի նախագահ...


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Աննա Կաստերովա

Աննա Ռոմանովնա Կաստերովա (ռուս.՝ А́нна Рома́новна Касте́рова, սեպտեմբերի 21, 1984(1984-09-21), Զելենոգրադ, Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս լրագրող և հեռուստահաղորդավարուհի։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Մոսկվայի քաղաքային դասավանդման համալսարանի «հոգեբանության» ֆակուլտետը։
Հեռուստատեսային կարիերան սկսել է 22 տարեկան հասակում որպես «ТНТ» հեռուստաալիքով հեռարձակվող «Москва: Инструкция по применению]]» հեռուստահաղորդման խմբագիր։ ТНТ-ում մեկ տարի աэխատելուց հետո որոշել ՝ տեղափոխվել է ВГТРК հեռուստաալիքի «Вести» հաղորդում (հետո՝ «Россия-24»), որտեղ աշխատել է հարցազրուցավար և Մոսկվայում թղթակից։
Հայտնիություն ստացել է «Россия-2» հեռուստաալիքում աշխատելու ժամանակ, որտեղ 2010 թվականից սկսած հանդես է եկել որպես «Вести.ру» տեղեկատվական հաղորդման և ամենշաբաթյա «Вести.ru. Пятница» հաղորդման վարող, որտեղ խոսել է գիտության և զարգացման վերաբերյալ հետաքրքիր և ակտուալ թեմաներից։ Բացի այդ, հաճախ եղել է ֆուտբոլային «Գլխով հարված» ստուդիայի հյուր։
2012 թվականի հոկտեմբերին տեղափոխվել է НТВ հեռուստաալիք և Վադիմ Տակմյոնովի հետ դարձել է եռաժամյա «Центральное телевидение» հեռուստահաղորդման գլխավոր դեմքը։
2013 թվականի հունիսին վերադարձել է «Россия-2» հեռուստաալիքի «Большой спорт» հաղորդում, որտեղ աշխատել է մինչև 2015 թվականը։ 2014 թվականի սեպտեմբերի 7-ից հոկտեմբերի 21-ն ընկած ժամանակահատվածում աշխատել է նորպես հեռուստահաղորդավար նույն հեռուստաալիքի «Ես ոստիկան եմ» ռեալիթի շոուում։


=== Անձնական կյանք ===
հանդիպել է Տիմուր Սոլովյովի հետ։ Հետո հանդիպել է հոքեյիսթ Եվգենի Մալկինի հետ։ Մայիսին զույգն ամուսնացել է ԱՄՆ-ում։ 2016 թվականի մայիսի 31-ին զույգն ունեցել է որդի՝ Նիկիտա։


== Հեռուստատեսությունում ==
«Вести.ru» և «Вести.ru. Пятница» (Россия-2, 2010-2012 թվականներ, հեռուստահաղորդման վարող)։
«PROтуризм» (Россия-24, 2012 թվական, Ալեքսանդր Ռադկովի հետ հեռուստահաղորդման վարող)։
«Գլխով հարված» ֆուտբոլային շոու (Россия-2, 2011-2012 թվականներ, հեռուստահաղորդման հյուր, վարող՝ Յուրի Դուձ)։
«Академия GT» (Россия-2, 2012 թվական (աշուն), Ռոման Ռուսինովի և Դանիիլ Մովեյի հետ ռեալիթի շոուի վարող)։
«Центральное телевидение» (НТВ, 2012 թվական, Վադիմ Տակմենյովի հետ հեռուստահաղորդման վարող)։
«Մեծ Սպորտ» և «Օրվա տեսադաշտ. Live» (Россия-2, 2013-2015).
«Ես ոստիկան եմ» (Россия-2), 2014 թվական (աշուն), հեռուստահաղորդման վարող։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աննա Կաստերովայի ոչ պաշտոնական կայքէջը՝ kasterova.ru
Աննա Կաստերովա. նոր փորձից կարող է հրաժարվել միայն խելագարը
Աննա Կաստերովայի լուսանկարները
Կլարա Լագո

Կլարա Լագո (իսպ.՝ Clara Lago, մարտի 6, 1990(1990-03-06), Մադրիդ, Իսպանիա), իսպանացի դերասանուհի, որը նկարահանվել է այնպիսի դերերում, ինչպիսիք են՝ «Բունկերը» (2011), «Աշխարհի վերջը» և «Երկնքից երեք աստիճան բարձր»։ Կլարա Լագոն հայտնի դերասանուհի է, նաև՝ երաժիշտ։ Առավել հայտնի է դարձել «Երկնքից երեք աստիճան բարձր» ֆիլմում, որտեղ խաղացել է Ժինևրայի դերը (2012)։


== Ֆիլմեր ==
2000 - «Թշվառ կյանքը»
2002 - «Քերոլի ուղեվորությունը»
2004 - «Աոջևում»
2006 - «Խաղը կախեցին»
2007 - «Ինքնասպանների ակումբ»
2009 - «Նվեր»
2011 - «Բունկեր»
2012 - «Երկնքից երեք աստիճան բարձր»
2012 - «Աշխարհի վերջ»
2014 - «Ութ բասկերի ազգանունները»


== Ծանոթագրություններ ==
Սառա Պարեցկի

Սառա Պարեցկի (անգլ.՝ Sara Paretsky, հունիսի 8, 1947(1947-06-08)[…], Ames, Ստորի շրջան, Այովա, ԱՄՆ), դետեկտիվ ժանրի ամերիկացի գրող։


== Կենսագրություն ==
Սառա Պարեցկին ծնվել է 1947 թվականի հունիսի 8-ին, Այովա նահանգի Էյմս քաղաքում։ Նա մեծացել է Կանզասում, սովորել է տեղի համալսարանում, ստացել  քաղաքական գիտությունների դոկտորի աստիճան։ Նրա հարաբերությունները ծնողների հետ եղել են լարված, մայրը եղել է հարբեցող։ Սառա Պարեցկին նաև սովորել է Չիկագոյի համալսարանում և ստացել պատմության դոկտորի կոչում, իսկ ավելի ուշ՝ ֆինանսների մագիստրոսի կոչում։ Համալսարանից հետո նա աշխատել է որպես մենեջեր ապահովագրական ընկերությունում։ Նրա ամուսինը եղել է Չիկագոյի համալսարանի ֆիզիկայի պրոֆեսոր։
Սառա Պարեցկիի րական գործունեության սկիզբը հաջող չի եղել․ 1982 թվականին թողարկված նրա առաջին վեպը՝ «Միայն փոխհատուցում», վաճառվել է մի քանի հազար օրինակով, հիմնականում գրադարաններում։ Նրա հաջողության պատճառ է դարձել գրողի դետեկտիվ հերոսուհին՝ Իտալիայից ներգաղթյալի դուստրը և Լեհաստանից ներգաղթյալների ժառանգ Վ. Ի. Վարշավսկին.։
Սառա Պարեցկին եղել «Sisters in Crime» կազմակերպության համահիմնադիրներից, 1986 թվականին ընտրվել է կազմակերպության առաջին նախագահ։ 2015 թվականին Պարեցկին նախագահել է ԱՄՆ դետեկտիվ գրողների ասոցիացիան։
1991 թվականին Սառա Պարեցկիի «Վ. Ի. Վարշավսկի» գրքի հիման վրա նկարահանվել է համանուն ֆիլմը։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոլդիրևկա (Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բոլդիրևկա (այլ կիրառումներ)Բոլդիրևկա (ռուս.՝ Болдыревка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջանում։ Բոլդիրևսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
Մարկո Իլսյո

Մարկո Իլսյո (անգլ.՝ Marco Ilsø, սեպտեմբերի 29, 1994(1994-09-29), Դանիա), դանիացի դերասան և ֆուտբոլիստ։   


== Կենսագրություն ==
Մարկոյի ծնողները՝ Էլզա Իլսյո Լարսենը և Ֆինն Իլյսոն, մարզիկներ էին։ Ֆինն Իլսյոն պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ էր «Բ-93» ակումբում, իսկ Էլզա Իլսյո Լարսենը խաղում էր հանդբոլի երիտասարդական խմբում։ Մարկոն ունի երկու ավագ եղբայր՝ Նիկը և Քենը։ Վերջինս պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ է։ Մարկոն նաև Քեննեթ Էմիլ Պետերսենի զարմիկն է։
Պատանեկության տարիներին Մարկոն խաղում էր «Ֆրիխեդենի» կազմում, իսկ 2009 թվականի գարնանը տեղափոխվել է «Կյոգե»։ Ներկա պահին խաղում է «Կարլսլունդե» թիմում։
14 տարեկանում Իլսյոն դանիական «Միկկելը և ոսկե քարտը» հեռուստասերիալում խաղացել է գլխավոր դերը։ 2016 թվականին «Վիկինգներ» հեռուստասերիալում ստացել է Խվիցերկի մշտական դերը։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աբաետե

Աբաէտե  (պորտ.՝  Abaeté), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մինաս Ժերայս նահանգի հյուսիսարևելյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 23 595 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 816,856 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 13,0 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1870 թվականի սեպտեմբերի 5-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 114.540.347,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 4.973,74 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,778 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սողոմոն Սողոմոնյան (քաղաքական գործիչ)

Սողոմոն Սողոմոնյան (մարտի 4, 1960(1960-03-04), Մարտունի, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավոր։ 2019 թվականի փետրվարի 2-ից մինչև փետրվարի 13 եղել է ԱԺ Տարածքային կառավարման, տեղական ինքնակառավարման, գյուղատնտեսության և բնապահպանության հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ 2019 թվականի փետրվարի 13-ից եղել է ԱԺ Պաշտպանության և անվտանգության հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ, իսկ մայիսի 31-ից 2016 թվականի ապրիլին ծավալված ռազմական գործողությունների հանգամանքները ուսումնասիրող քննիչ հանձնաժողովի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Սողոմոն Սողոմոնյանը ծնվել է Մարտունիում՝ 1960 թվականի մարտի 4-ին։
1981-1983 թվականներին ծառայություն է իրականացրել ԽՍՀՄ զինված ուժերում։ Պահեստազորի լեյտենանտ է։
Միչև 1981 թվականը սովորել է Երևանի անասնաբուժական-անասնաբուծական ինստիտուտի կաթի և կաթնամթերքի տեխնոլոգիա ֆակուլտետում։ Ճարտարագետ-տեխնոլոգ է։
1981 թվականներին աշխատել է Մարտունու սննդի կոմբինատում որպես գլխավոր ճարտարագետ, իսկ 1984-1988 թվականներին՝ Մարտունու գյուղաշխատողների արհմիության շրջկոմում որպես քարտուղար և նախագահի տեղակալ։ 1989-2003 թվականներին տնօրինել է «Հայձուկ» արտադրագիտական միավորման Լիճքի ձկնաբուծական գործարանը։ 2003-2007 թվականին նախագահել է «Հայձուկ» միավորման «Գոս» ՓԲԸ խորհուրդը, իսկ 2007-2014 թվականներին եղել է ՀՀ բնապահպանության նախարարության աշխատակազմի բնապահպանական պետական տեսչության Գեղարքունիքի տարածքային բաժնի պետ։


== Քաղաքական գործունեություն ==
2018 թվականի դեկտեմբերի 9-ին ընտրվել է Ազգային Ժողովի պատգամավոր «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության համապետական ընտրական ցուցակով։


== Ընտանիք ==
Սողոմոն Սողոմոնյանը ամուսնացած է և ունի երեք զավակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Յան Հանլո

Յան Հանլո, իրական անունը՝ Յոհաննես Բեռնարդուս Մարիա Ռաֆայել Հանլո (հոլ.՝ Jan Hanlo, Johannes Bernardus Maria Raphael Hanlo, մայիսի 29, 1912(1912-05-29), Բանդունգ, Ինդոնեզիա - հունիսի 16, 1969(1969-06-16), Մաստրիխտ, Նիդերլանդներ), հոլանդացի գրող։


== Կենսագրություն ==
Բանդունգի քաղաքային խորհրդի նախագահի որդին։ 1927 թվականից նա բնակվում էր Հոլանդիայում։ 1942 թվականից ուսանել է Ամստերդամի համալսարանում հոգեբանություն։ 1947 թվականին՝ հոգեվիճակի սրման հետ կապված, նրան պահեցին հոգեբուժական կլինիկայում։ Նա աչքի ընկավ համասեռամոլության և մանկապղծության համար։ Նա կրքոտ կաթոլիկ էր։


== Ստեղծագործություններ ==
Օտար երկիրը (1951)
Սպասեք (1952)
Մաարեն հպում (1957)
Հավաքած բանաստեղծություններ (1958)
Նորմալ մեքենայում (1966)
Մյուլլեր (1967)


== Հետմահու հրատարակություններ ==
Հավաքած բանաստեղծություններ (1970)
Գնացեք մզկիթ (1971)
Առանց բախտի ոչ ոք տանիքից չի ընկնում (1972)
Իմ անունը (1974)
Նամակներ 1931-1962 (1989)
Նամակներ 1963-1969 (1989)
Հավաքած արձակ (2012)


== Ճանաչում ==
1999 թվականից Հոլանդիայում մրցանակ է շնորհվել Յան Հանլոյի մրցույթի շարադրությունների ուսումնասիրության համար ([1]):


== Գրականություն ==
Renders H. Zo meen ik dat ook jij bent: biografie van Jan Hanlo. Amsterdam: De Bezige Bij. 2007. 671 p., [24] p.pl. (биография)


== Արտաքին հղումներ ==
В Дигитальной библиотеке нидерландской литературы(նիդեր.)
Стихотворение Яна Ханло на стене дома в Софии


== Ծանոթագրություններ ==
Սելեթ (Շարանտի գավառ)

Սելեթ (ֆր.՝ Cellettes), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 447 մարդ, բնակչության խտությունը` 47.71 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.37 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 380 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 85 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 24 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 277 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 206-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 71։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,4 %։ 206 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 173 անձ (100 տղամարդ և 73 կին)։ Գործազուրկ են եղել 33 անձ (14 տղամարդ և 19 կին)։ 71 անաշխատունակներից 19-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 22-ը` թոշակառուներ, իսկ 30-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Տաթևիկ Օհանյան

Տաթևիկ Բակուրի Օհանյան (օգոստոսի 1, 1985(1985-08-01), Կիրովական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ լրագրող, ՀՀ պետական գործիչ, 2011-2015 թթ. ՀՀ Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի անդամ։


== Կրթություն ==
2002-2006 թթ. սովորել և ավարտել է ԵՊՀ ռոմանագերմանական բանասիրության ֆակուլտետի բակալավրիատը։
2006-2008 թթ. սովորել և ավարտել է ԵՊՀ ռոմանագերմանական բանասիրության ֆակուլտետի մագիստրատուրան՝ անգլերեն լեզվի մագիստրոսի որակավորմամբ։
Վերապատրաստվել է Կահիրեի պետական համալսարանի զանգվածային լրատվության ֆակուլտետում, ինչպես նաև Դելիի ֆինանսների ինստիտուտում։
2012 թ. վերապատրաստվել է ԱՄՆ Ինդիանա նահանգի օրենսդիր մարմնում։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
2004-2007 թթ. - «ԱԼՄ» հեռուստաընկերության լրատվական-վերլուծական ծրագրի մեկնաբան, մշակութային ծրագրի համահեղինակ, հաղորդավար։
2009 թ. - Հայկական երկրորդ հեռուստաալիքի ժամանցային ծրագրի հաղորդավար։
2007-2011 թթ. - Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի նախագահի մամուլի քարտուղար։
2011 թվականից - Եվրամիության Արևելյան գործընկերության և Եվրոպայի խորհրդի համատեղ ծրագրի՝ ընտրական վարչարարության ոլորտում հայաստանյան կողմի համակարգող։
Իրականացրել է ընտրությունների գնահատման և դիտորդական առաքելություններ Չեռնոգորիայում, Պորտուգալիայում, Հունգարիայում, Ղազախստանում, Ռուսաստանում, ԱՄՆ-ում։
2011 թ. հուլիսի 13-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով ՀՀ մարդու իրավունքների պաշտպանի առաջարկությամբ նշանակվել է ՀՀ Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի անդամ՝ հինգ տարի ժամկետով։
2015 թ. հուլիսի 11-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով լիազորությունները համարվել են դադարած՝ հանձնաժողովի անդամի պաշտոնից ինքնաբացարկի մասին դիմում ներկայացնելու կապակցությամբ։
Հայաստանի ժուռնալիստների միության անդամ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Էդուարդ Ավագյան (պետական գործիչ)

Էդուարդ Փաշոյի Ավագյան (1934, Բերդ, Շամշադինի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - 1991, Երևան), հայ պետական և քաղաքական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Էդուարդ Ավագյանը ծնվել է 1934 թվականին Շամշադինի Բերդ ավանում (այժմ՝ Տավուշի մարզ)՝ նորաշենցիների ընտանիքում։ 1941 թվականին ընդունվել է Երևանի № 40 միջնակարգ դպրոցը։ 1951 թվականին գերազանց առաջադիմությամբ ավարտել է այն։ Ընդունվել է պոլիտեխնիկական ինստիտուտի շինարարական ֆակուլտետը։ 1957 թվականին աշխատանքի է ընդունվել ՀԽՍՀ արդյունաբերական շինարարության նախարարությունում, իսկ հետո՝ Երևանի Լենինյան (Շենգավիթի) շրջխորհրդի կոմիտեում։ 1960-1963 թվականներին ՀԽՍՀ Պետշինում պաշտոններ է վարել, աշխատել է վերահսկողության կոմիտեում, աշխատել է նաև Երևանի Օրջոնիկիձեի (Էրեբունի) կուսշրջկոմի արդյունաբերական բաժնի վարիչ, եղել է ՀԿԿ կենտկոմի շինարարության բաժնի հրահանգիչ։
1967 թվականներին Էդուարդ Ավագյանը ավարտել է կուսակցական բարձրագույն դպրոցը և աշխատանքի է անցել ՀԿԿ-ում որպես տեսուչ։ 1968 թվականին Էդուարդը ընտրվել է Օրջոնիկիձեի շրջխորհրդի գործկոմի նախագահ։ Նա նաև եղել է ՀԽՍՀ նախարարների խորհրդի տնտեսական վարչության պետ, 1971-1971 թվականներին եղել է գյուղական շինարարությունների նախարարի տեղակալ, 1972-1974 թվականներին՝ Խորհրդային շրջխորհրդի գործկոմի նախագահ, 1974-1979 թվականներին՝ Աբովյանի կուսշրջկոմի առաջին քարտուղար, 1979-1985 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ արդյունաբերական շինարարության նախարար։
1985 թվականին Էդուարդ Ավագյանը Երևանի քաղխորհրդի գործկոմի նախագահ է ընտրվել և այդ պաշտոնում աշխատել է մինչև 1989 թվականը։
1989-1990 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահության գործերի կառավարիչը։
Եղել է ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր, մահացել է 1991 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոյաուշևո (այլ կիրառումներ)

Նովոյաուշևո, կարող է վերաբերել՝

Նովոյաուշևո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մեչետլինսկի շրջանի կազմում։
Նովոյաուշևո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ֆեոդորովսկի շրջանի կազմում։
Վիլլարդ Բոյլ

Վիլլարդ Բոյլ (անգլ.՝ Willard Boyle, օգոստոսի 19, 1924(1924-08-19), Ամհերստ, Նոր Շոտլանդիա, Կանադա - մայիսի 7, 2011(2011-05-07), Wallace, Քամբերլենդ, Նոր Շոտլանդիա, Կանադա), կանադական ծագմամբ ամերիկացի ֆիզիկոս, աշխատել է Բելլի լաբորատորիայում։ 2009 թվականի Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր, համատեղ Ջորջ Սմիթի հետ ստացել է մրցանակի կեսը «ԼԿՍ մատրիցաների օպտիկական կիսահաղորդիչ տվիչների նախագծման համար»։ Մրցանակի երկրորդ կեսը ստացել է Չարլզ Կաոն։


== Մրցանակներ ==
Ստյուարտ Բալանտայնի մեդալ (1973)
Մորիս Լիբմանի մրցանակ (1974)
Ամերիկայի լուսանկարչական միության առաջխաղացման մեդալ (1986)
Չարլզ Ստարկ Դրեյպերի մրցանակ (2006)
Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ (2009)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Նոբելյան կոմիտեի կայքում (անգլ.)
Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ — 2009 // Элементы.ру, 12.10.2009 (ռուս.)
Հասանյան

Հասանյան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վալոնգու

Վալոնգու (Valongo), քաղաք Պորտուգալիայում։ Գտնվում է Պորտուգալիայի խոշոր քաղաքական ագլոմերացիայի Մեծ Պորտուի կազմում։ Ըստ հին վարչական բաժանման մտնում է Դորու-Լիտորալ պրովինցիայի մեջ։ Ներառված է տնտեսագիտության և վիճակագրության ենթաշրջան Մեծ Պորտուի մեջ, որը գտնվում է Հյուսիսային շրջանում։ Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 18 հազար մարդ (քաղաք), 94,3 հազար (մունիցիպալիտետ)։ Ընդգրկում է 72,99 կմ տարածք։
Քաղաքի հովանավորը համարվում է Սուրբ Մուհամմեդը (պորտուգալերեն` São Mamede): Քաղաքի տոնը հունիսի 24-ին է։


== Տեղագրություն ==
Քաղաքը գտնվում է 10 կմ դեպի արևելք Պորտու քաղաքի վարչական կենտրոնից։
Մունիցիպալիտետը սահմանակից է.

հյուսիսում՝ Սանտու-Տիրսուի մունիցիպալիտետը
հյուսիս-արևելքում՝ Պասուշ դե Ֆերեյրի մունիցիպալիտետը
արևելքում՝ Պարեդեշի մունիցիպալիտետը
հարավ-արևմուտքում՝ Գոնդոմարի մունիցիպալիտետը
արևմուտքում՝ Մայայի մունիցիպալիտետը


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1836 թվականին։


== Բնակչություն ==


== Մունիցիպալիտետի կազմ ==
Մունիցիպալիտետի մեջ են մտնում հետևյալ շրջանները.

Ալֆենա
Կամպու
Էրմեզինդե
Սոբրադու
Վալոնգու


== Ծանոթագրություններ ==
Իիձուկա

Իիձուկա (ճապ.՝ 飯塚市 Iizuka-shi), քաղաք Ճապոնիայում՝ Ֆուկուոկա պրեֆեկտուրայի կենտրոնում։ Գտնվում է Հոնամի և Օնգա գետերի խաչման վայրում։ Հիմնադրվել է 1932 թվականի հունվարի 20-ին։


== Աշխարհագրություն և բնակչություն ==
2006 թվականի մարտի 26-ին Իիձուկայի տարածքի մեջ են ներառվել Տիկուհո, Հոնամի, Կաիտա և Սյոնաի բնակավայրերը՝ քաղաքը խոշորացնելու նպատակով։
2016 թվականի օգոստոսի 31-ի տվյալների համաձայն, քաղաքի բնակչությունը կազմում է 130 015 մարդ, իսկ բնակչության խտությունը՝ 607,35 մարդ/կմ2։  Քաղաքը զբաղեցնում է 214,07 կմ2 տարածք։


== Կլիմա ==
Իիձուկայի կլիման մերձարևադարձային մուսսոնային (Կյոպպենի կլիմաների դասակարգում Cfa) է։ Բնութագրվում է շոգ ամառներով և զով ձմեռներով։ Տեղումները նկատվում են ողջ տարվա ընթացքում, սակայն ավելի առատ են ամռան ամիսներին, քան ձմռան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Իիձուկա քաղաքի պաշտոնական կայք (ճապոներեն)
Kyushu Institute of Technology Iizuka campus (անգլերեն)
Օնոխինո

Օնոխինո (ռուս.՝ Онохино), գյուղ Ռուսաստանի Տյումենի մարզի Տյումենսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռիմբախ (Ստորին Բավարիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռիմբախ (այլ կիրառումներ)Ռիմբախ (գերմ.՝ Rimbach), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Ռոտալ Ին շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 860մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010 թվական)։ Զբաղեցնում է 22,69 կմ² մակերես տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 2 77 141։
Քաղաքապետարանը բաժանված է 3 գյուղական շրջանների։


== Ծանոթագրություններ ==
Լիդս Յունայթեդ

Լիդս Յունայթեդ (անգլ.՝ Leeds United), անգլիական պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբ Լիդս քաղաքից։ Որը հանդես է գալիս Ֆուտբոլային լիգայի առաջնությունում։ Այս թիմը ունի ընդհանուր հաշվարկով 45 տիտղոս։


== Ծանոթագրություններ ==
Դաշինք (թերթ)

«Դաշինք», գրական-քաղաքական օրաթերթ։ Հրատարակվել է 1909—1915 թվականներին և 1919 թվականին, Զմյուռնիայում, իբրև շարունակություն «Արևելյան մամուլ»-ի (1871 —1909 թվականներին)։ Խմբագիր՝ Ս․ Պարթևյան։ «Դաշինք» ռամկավար կուսակցության դիրքերից անդրադարձել է արևմտահայության հասարակական-քաղաքական խնդիրներին, լուսաբանել գավառի ազգային և տնտեսության, Թուրքիայի ներքին ն արտաքին կացությունը, պայքարել երիտթուրքերի հակահայ գործունեության դեմ։ 
Տպագրել է քննադատական ու տեղեկատու նյութեր զմյուռնահայության, բնաշխարհի և Կոնստանդինոպոլսի սահմանադրական մարմինների գործունեության մասին։ «Դաշինք»-ը ներկայացրել է հայ, ռուս և եվրոպական գրողների ստեղծագործությունները, տնսական հոդվածներով լուսաբանել ազգային մշակույթի և արվեստի զարգացման խնդիրներ։ Աշխատակցել են Ա․ Հարությունյանը, Մ․ Պարսամյանը, Հ․ Ալփիարը, Մ․ Կյուրճյանը, Կ․ Պալապանյանը և ուրիշնևր։ 1919—1922 թվականներին լույս է տեսել «Արևելյան մամուլ» անունով։


== Ծանոթագրություններ ==
Կողակ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կողակ (այլ կիրառումներ)Կողակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բուլանըխի գավառակում։ Ուներ գեղեցիկ դիրք, բերքառատ հողեր և փարթամ մարգագետիններ։


== Բնակչություն ==
20-րդ դարի սկզբին գյուղն ուներ 40 տուն հայ բնակիչ։ Բնակչությունը բռնությամբ տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղում կար քարաշեն հին եկեղեցի (Ս. Աստվածածին)՝ երեք խորանով։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ընկերության թևկապ

Ընկերության թևկապ կամ բարեկամության թևկապ, թևնոց, որը մեկ անձից տրվում է մյուսին՝ որպես ընկերության և բարեկամության նշան։ Ընկերության թևկապերը հաճախ ձեռագործ են, հիմնականում ձեռագործ թելի շարաններից։ Թևնոցների համար կան մի շարք տարբեր ոճեր և նախշեր, բայց մեծ մասը հիմնված են պարզ հանգույցների վրա։
Ընկերության թևկապերը առաջին անգամ հայտնի են դարձել Միացյալ Նահանգներում, 1970 ականներին։ Այն կրում են թե աղջիկ, և թե տղա դեռահասները։ Դրանք հիմա հայտնի են ամբողջ աշխարհում, և կրում են ոչ միայն դեռահասները, այլ նաև մեծերը, այն օգտագործում են նաև նշանավոր մարդիկ։ Ընկերության թևկապը կարելի է կրել տարբեր առիթներով։ Օրինակ՝ դրանք շատ ժամանակակից աքսեսուարներ են լողափերում։ Դրանք այնպիսի նյութերից են պատրաստված, որոնք հեշտ չեն քայքայվում և որոնցով կարելի է ազատ լողալ։


== Ավանդույթ ==
Ընկերության թևկապերը շատ խորհրդանշաններ ու իմաստներ ունեն։ Որոշ նախշեր վերցված են Չինաստանից։ Ավանդույթի համաձայն՝ ընկերներից մեկը մյուսի դաստակին կապում է թևնոցը, իսկ մյուս ընկերը այդ պահին ցանկություն է պահում։ Թևնոցը պետք է թևին մնա այնքան ժամանակ, մինչև այն լիովին մաշվի, այդ ժամանակ ենթադրվում է, որ պահված ցանկությունը կատարվում է։


== Գույների նշանակություն ==
Կարմիր - սեր, արյուն, կրակ, էներգիա
Ալ կարմիր - ագրեսիվություն
Վարդագույն - սեր, կիրք, նրբություն
Նարնջագույն - խաղաղասիրություն
Դեղին - արև, հավատ, գեղեցկություն, ամառ
Կանաչ - երիտասարդություն, բնություն, անտառ, բույս
Մոխրականաչ - կոտրված հույսեր
Երկնագույն - ընկերություն, հանդարտություն, հույս, երկինք, ջուր
Կապույտ - հանդարտություն, ընկերասիրություն, բաց հոգի
Մանուշակագույն - երազանքներ, խելացիություն, երևակայություն
Շագանակագույն - հող, երկիր, տան հարմարավետություն
Սպիտակ - անմեղություն, մաքրություն, ազատություն
Մոխրագույն - համեստություն, տխրություն, մտքի միայնություն
Սև - մթություն, տխրություն, միայնություն, խավար


== Աղբյուրներ ==
Уроки, схемы плетения фенечек из мулине, кумихимо
Блог о плетении фенечек
Сайт с уроками и схемами плетения фенечек Archived 2014-05-23 at the Wayback Machine.
Сайт со схемами, фото и видео уроками по плетению


== Ծանոթագրություններ ==
Անտոֆագաստա դե լա Սիեռա (դեպարտամենտ)

Անտոֆագաստա դե լա Սիեռա (իսպ.՝ Departamento de Antofagasta de la Sierra), դեպարտամենտ Արգենտինայում, Կատամարկա պրովինցիայի կազմում։ Տարածքը՝ 28097 կմ2։ Ըստ վիճակագրության Ազգային ինստիտուտի և Արգենտինայի բնակչության 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ դեպարտամենտի բնակչությունը կազմում է 1436 մարդ՝ 2001 թվականի 1282-ի փոխարեն, որը կազմում է 12,0% աճ։ Բնակչության խտությունը՝ 0,05 մարդ/կմ2։ Վարչական կենտրոնը Անտոֆագաստա դե լա Սիեռան է։


== Աշխարհագրություն ==
Դեպարտամենտը գտնվում է Կատամարկա պրովինցիայի հյուսիսում։ Սահմանակից է՝

հյուսիսում և արևելքում` Սալտա պրովինցիային,
հարավ-արևելքում` Բելեն դեպարտամենտին,
հարավում` Տինոգաստա դեպարտամենտին,
արևմուտքում` Չիլիին։


== Խոշորագույն բնակավայրեր ==


== Ծանոթագրություններ ==