armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վիլժենյու

Վիլժենյու (ֆր.՝ Villejésus), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 555 մարդ, բնակչության խտությունը` 32.21 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 17.23 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 380 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 80 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 30 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 347 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 257-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 90։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,1 %։ 257 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 238 անձ (124 տղամարդ և 114 կին)։ Գործազուրկ են եղել 19 անձ (9 տղամարդ և 10 կին)։ 90 անաշխատունակներից 22-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 45-ը` թոշակառուներ, իսկ 23-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիլժենյու» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի վիճակագրության և տնտեսագիտական հետազոտությունների ազգային ինստիտուտ։ Վերցված է 2013-8-30 
«Վիլժենյու» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Վերցված է 2013-8-30
Զապորոժիեի մարզ

Զապորոժիեի մարզ (ուկրաիներեն՝ Запорізька область), մարզ Ուկրաինայի հարավում։ Այն հիմնվել է 1939 թ. հունվարի 10-ին։ Տեղաբաշխված է երկրի հարավ արևելքում, հիմնականում զբաղեցնում է Դնեպր գետի ավազանի ստորին հոսանքի ձախ-ափյան տարածքը։ Վարչական կենտրոնն է Զապորոժիե քաղաքը։
Հյուսիսում և հյուսիս-արևմուտքում սահմանակցում է Դնեպրոպետրովսկի մարզին. արևմուտքում՝ Խերսոնի մարզին, արևելքում՝ Դոնեցկի մարզին, իսկ հարավից լվացվում է Ազովի ծովով, ծովփնյա գիծը տարածվում է ավելին քան 300 կմ։ Մարզը տարածվում է հյուսիսից հարավ 208 կմ, և արևելքից արևմուտք 235 կմ։


== Մարզի վարչական կառուցվածք ==


=== Ընդհանուր տեղեկություններ ===
Զապորոժիեի մարզի վարչական կենտրոնն է Զապորոժիե քաղաքը։
Մարզի վարչական միավորների քանակները՝

շրջաններ  - 20;
շրջաններ քաղաքներում  - 7;
բնակավայրեր  - 955, այդ թվում՝
գյուղական  - 918;
քաղաքային  - 37, այդ թվում՝
քաղաքատիպ ավաններ  - 23;
մարզային նշանակության քաղաքներ  - 5;
շրջանային նշանակության քաղաքներ  - 9;
գյուղական խորհուրդներ  - 263։Մարզում տեղական ինքնակառավարումը իրականացվում է Զապորոժիեի մարզային խորհրդի կողմից, գործադիր իշխանությունն է՝ մարզային պետական վարչությունը։ Մարզի ղեկավարն է հանդիսանում մարզային վարչության նախագահը, որը նշանակվում է Ուկրաինայի նախագահի կողմից։


=== Շրջաններ ===


=== Քաղաքներ ===
Մարզային նշանակության քաղաքներ՝

Բերդյանսկ
Զապորոժիե
Մելիտոպոլ
Տոկմակ
ԷներգոդարՇրջանային նշանակության քաղաքներ՝

Վասիլևկա
Վոլնյանսկ
Գուլյայպոլե
Դնեպրոպրուդնոե
Կամենկա-Դնեպրովսկայա
Մոլոչանսկ
Օրեխով
Պոլոգի
Պրիմորսկ


== Բնակչություն ==
Զապորոժիեի մարզում 2012 թվականի մայիսի 1-ի դրությամբ բնակվում էր 1 788 215 մարդ։


=== Բնակչության ազգային կազմ ===
Ուկրաինացիներ  - 1 364 095
Ռուսներ  - 476 748
Բուլղարներ  - 27 764
Բելառուսներ  - 12 655
Հայեր  - 6 411
Թաթարներ  - 5 177
Հրեաներ  - 4 353
Վրացիներ  - 3 899
Ադրբեջանցիներ  - 2 490
Մոլդավացիներ  - 2 476
Գերմանացիներ  - 2 209
Հույներ  - 2 179
Գնչուներ  - 1 887
Լեհեր  - 1 774
Ազգությունը չեն նշել  - 1 123


=== Խոշոր բնակավայրեր ===


== Տես նաև ==
Ուկրաինայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==
Գայլուկը․ կրակի մեջ

Գայլուկը․ կրակի մեջ (անգլ.՝ Teen Wolf: On Fire), ամերիկական վեպ՝ գրված «Նյու Յորք Թայմս»-ի բեսթսելլերների հեղինակ Նենսի Հոլդերի կողմից և հրապարակված 2012 թվականի հուլիսի 17-ին։ Գործողությունը տեղի է ունենում Բիկոն-Հիլս հորինված քաղաքում և պատմում է դպրոցական Սկոթի մասին, ով վերածվել է մարդագայլի Լիկանտրոպի հարձակումից հետո։


== Սյուժե ==
Վեպի գործողությունները տեղի են ունենում առաջին եթերաշրջանի «The Tell» և «Heart Monitor» դրվագներում։ Ըստ տեղի իշխանությունների՝ Բիքոն Հիլս քաղաքը տառապում էր վայրագների հարձակումներից։ Բայց Սկոթը գիտի ճշմարտությունը, իսկ խորհրդավոր Ալֆա-մարդագայլը շարունակում է իր որսը։ Երբ Ջեքսոն Ուիթմոնը Լիդիեյը հետ հանդիպման չեկավ, Սկոթը և Էլիսոնը գնում են փնտրելու իրենց ընկերոջը։ Սթայլզը և Դերեկը, որոնց վրեժի ծարավը հազիվ թե բարի ավարտ ունենար, ևս գնացին փնտրելու մղձավանջային Սկոթին։ Երբ տղաները հասան անտառ, հասկացան, որ մենակ չեն, որից հետո փրկարարական առաքելությունը շուտով վերածվում է գոյության պայքարի, որտեղ ամեն մեկը պետք էր ընտրել, սպանել ուրիշին մնալով ողջ, թե սպանվեր։


== Անձնակազմ ==
Սկոթ ՄակՔոլ (անգլ.՝ Scott McCall), դեռահաս, ում կծում է մարդագալը։ Կծելուց հետո Սկոթը զգում է իր մեջ որոշ փոփոխություններ, նա շատ արագ դառնում է հայտնի, խաղալով հաջող դպրոցական որսագնդակ խաղում։ Սակայն, այս ամեն վատ կողմն էլ կա, Սկոթը փորձում է հաղթահարել ներսում եղած գայլին։
Սթայլզ Սթիլինկի (անգլ.՝ Stiles Stilinski), Սքոթթի լավագույն և հավատարիմ ընկերը, ով միշտ պատրաստ է օգնության հասնել ընկերոջը ամեն կերպ պահել ընկերոջ գաղտնիքը։
Էլիսոն Արջենտ (անգլ.՝ Allison Argent), Բիքոն դպրոցի նորեկ աղջնակ։ Նրա և Սքոթթի միջև անմիջապես մի համակրանք ձևավորվեց, բայց ոչ Էլիսոնը և ոչ էլ Սքոթթը չգիտեին, որ նրա ընտանիքը, մի ամբողջ աբորոգեններ տոհմ է։
Ջեքսոն Ուիթմոն (անգլ.՝ Jackson Whittemore), դպրոցում որսագնդակի աստղ, ինքնավստահ և ամբարտավան։ Նա կարծում է, որ Սքոթթը սպորտի մեջ հաջողությունների է հասել ի շնորհիվ որոշ ստերոիդների։
Դերեկ Հեյլ (անգլ.՝ Derek Hale), խորհրդավոր մարդագալը, որի ընտանիքը մահացել է կրակների մեջ աբորոգենների հարձակումից մի քանի տարի առաջ։ Նա վերադարձավ քաղաք, գտնելու իր քրոջը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Волчонок: В огне» Amazon կայքում
«Волчонок: В огне» Fantastic Fiction կայքում
Գենադի Սուխորուչենկո

Գենադի Անատոլևիչ Սուխորուչենկո (ռուս.՝ Генна́дий Анато́льевич Сухору́ченко, սեպտեմբերի 5, 1934(1934-09-05), Կրոպիվնիցկի, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 11, 2000(2000-04-11), Դոնի Ռոստով, Ռուսաստան), ռուս խորհրդային գրող, հրապարակախոս։ ՌԽՖՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Գենադի Սուխորուչենկոն ավարտել է Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտը։ 1966 թվականից եղել է Ժուռնալիստների միության անդամ, 1978 թվականից՝ Ռուսաստանի գրողների միության անդամ։ Երկար տարիներ ապրել է Տագանրոգում։


== Բանաստեղծական ժողովածուներ ==
Երիտասարդ ձայներ։ 1959։
Սիրում եմ, երբ հեշտ չէ։ 1962։
Երաժշտություն լուսաբացին։ 1976։
Արևոտ անձրև։ 1981։
Ձեր պայծառ անունը։ 1984։
Գովազդի մյուս կողմը։ 1986։
Երիցուկի կեսօր։ 1984։
Լուսաբացի տերևներ։ 1988։
Կախարդական կղզի։ 1991։
Ռուսական աղաղակ։ 2001։


== Հիշատակ ==
2002 թվականին Դոնի Ռոստովի այն տանը (Վորոշիլովսկի պողոտա 77), որտեղ  ապրել է Գենադի Սուխորուչենկոն, տեղադրվել է հուշատախտակ։


== Աղբյուրներ ==
Энциклопедия Таганрога. - Ростов-на-Дону: Ростиздат, 2003. - 512 с. - ISBN 5-7509-0662-0.


== Արտաքին հղումներ ==
Г. Сухорученко на сайте «Биография. Ру»
Ճառընտիր (4709)

Ճառընտիր (4709), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4709 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 14-րդ դարում Յովանէս Դէոսկորոս գրչի կողմից։ Ստացողը եղել է Էլմէլէքն։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 47.5X32 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 636 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` լուսանցազարդ ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 9բ, 153ա, 36ա, 415ա, 623բ և այլուր, հետագայի՝ 9բ, 42ա և այլուր (15-րդ դար), 612ա (1795թ.):


== Բովանդակություն ==
Ճառք, խրատք (Ոսկեբերան, Յակոբ Դրճեցի, Եփրեմ, Եպիփան, Կիւրեզ Երուսաղէմացի, Եղիշէ, Սարգիս Շնորհալի, Յովհ. Մանդակունի, Եւսերիոս Աղէքսանֆրացի, անանունք),
Ներբողանք (Եփրեմ, Եպիփան, Գրիգոր Սքանչէլագործ, Գրիգոր Նիսւսացի, Եղիշե, Աթանաս, Զենոն ),
Պտմութիւնք Գիւտոյ գլխոյն Յովհաննու, հանդերձիցն Քրիստոսի,
Վարդ. Այդեկցւոյ Վասն անքուն որդանցն,
Թուղթ Պիդատոսի առ Տիբերիոս,
Տեսիլ Սահակայ,
Պողոս Տարոնեցւոյ Ընդդեմ ժողովոյն Քաղկեդոնի,
ՅԱւետարանց մեկնութեանց Սևերիանոսի, Ոսկեբերանի, Զաքարիայի կաթողիկոսի,
Վարք և վկայաբանութիւնք


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոշանովո

Նովոշանովո (ռուս.՝ Новошаново), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գնացք դեպի Փարիզ

«Գնացք դեպի Փարիզ» (անգլ.՝ The 15:17 to Paris), ռեժիսոր Քլինթ Իսթվուդի ամերիկյան դրաման թրիլերի տարրերով։ Այն հիմնված է Ջեֆրի Ե. Ստեռնի, Սպենսեր Սթոունի, Էնթոնի Սեդլերի և Ալեք Սքարլատոսի ինքնակենսագրության վրա, որ կրում է «The 15:17 to Paris: The True Story of a Terrorist, a Train, and Three American Heroes» անվանումը։
Պրեմիերան ԱՄՆ-ում տեղի է ունեցել 2018 թվականի փետրվարի 9-ին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է 2015 թվականի օգոստոսի 21-ին գնացքում տեղի ունեցած ահաբեկչական հարձակման մասին։


== Դերերում ==
Սպենսեր Սթոուն – խաղում է ինքն իր դերըՔոուլ Իշենբերգեր – փոքրիկ Սպենսեր
Էնթոնի Սեդլեր – խաղում է ինքն իր դերըՊոլ-Միքել Ուիլյամս – փոքրիկ Էնթոնի
Ալեք Սքարլատոս – խաղում է ինքն իր դերըԲրայս Գեյզեր – փոքրիկ Ալեքս
Ջուդի Գրիր – Ջոյս Էսկել՝ Սպենսեր Սթոունի մայրը
Ջեննա Ֆիշեր – Հայդի Սքարլատոս
Ռեյ Կորասանի – Այուբ Էլ-Խազանի
Թոնի Հեյլ – մարմնամարզության ուսուցիչ
Թոմաս Լենոն – դպրոցի տնօրեն
Սինկվա Ուոլլս
Վիկտորյա Սիր – VIP հյուր
Պի Ջեյ Բիրն – պարոն Հենրի
Ջելիլ Ուայթ – Գարրեթ Ուոլդեն
Ռոբերտ Պրալգո – պարոն Սքարլատոս


== Քննադատություն ==
Ֆիլմը կինոքննադատների կողմից հիմնականում ստացել է բացասական արձագանքներ։ Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմն ունի 25 % վարկանիշ՝ հիմնված 137 գրախոսությունների ու 10 հնարավորից 4,3 միջին գնահատականի վրա։ Metacritic կայքում ֆիլմը 100 հնարավորից ունի 45 միավոր՝ հիմնված քննադատների 36 գրախոսությունների վրա, որը համապատասխանում է «խառը կամ միջին կարծիք» կարգավիճակին։ CinemaScore կայքում հանդիսատեսները A+-ից մինչև F գնահատման սանդղակով ֆիլմին տվել են B- գնահատական։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.1517toparis.com/ Գնացք դեպի Փարիզ. պաշտոնական կայք
The 15:17 to Paris at History vs. Hollywood
Քվանտային հեղուկ

Քվանտային հեղուկ, հեղուկ, որի հատկությունները որոշվում են քվանտային օրինաչափություններով։ Քվանտային հեղուկի օրինակ է բացարձակ զրոյին մոտ ջերմաստիճաններում գտնվող հեղուկ հելիումը։


== Մեխանիզմը ==
Քվանտային օրինաչափությունները հեղուկում ի հայտ են գալիս շատ ցածր ջերմաստիճաններում, երբ հեղուկի մասնիկների ջերմային շարժման դը Բրոյլի ալիքի երկարությունը դառնում է միջմասնիկային հեռավորությունների կարգի։ Հեղուկ հելիումի համար այս պայմանը բավարարվում է 2-3 К ջերմաստիճաններում։ Համաձայն դասական մեխանիկայի պատկերացումների՝ բացարձակ զրո ջերմաստիճանում նյութի ատոմների տատանումների ամպլիտուդները պետք է ձգտեն զրոյի, և ատոմները պետք է զբաղեցնեն որոշակի դիրքեր, այսինքն՝ ցանկացած մարմին պետք է վերածվի բյուրեղի։ Այդ իսկ պատճառով բացարձակ զրոյին մոտ ջերմաստիճաններում հեղուկների գոյության փաստը կապված է քվանտային օրինաչափությունների հետ։ Քվանտային մեխանիկայի համաձայն՝ նույնիսկ բացարձակ զրո ջերմաստիճանում ատոմները չեն կարող գրավել որոշակի դիրքեր, և նրանց կինետիկ էներգիան հավասար չէ զրոյի, ատոմները կատարում են զրոյական տատանումներ։ Այդ տատանումների ամպլիտուդներն այնքան ավելի մեծ են, որքան փոքր են մասնիկների զանգվածները և փոխազդեցության ուժերը։
Եթե զրոյական տատանումների ամպլիտուդները համեմատելի են միջմասնիկային հեռավորությունների հետ, ապա նյութը մնում է հեղուկ վիճակում, նույնիսկ բացարձակ զրոյին մոտ ջերմաստիճաններում։ Բոլոր նյութերից միայն հելիումի երկու իզոտոպներ՝ 4He-ը և 3He-ը մթնոլորտային ճնշման դեպքում ունեն այնքան փոքր զանգված և թույլ փոխազդեցություն ատոմների միջև, որ մնում են հեղուկ վիճակում, նույնիսկ բացարձակ զրոյին շատ մոտ ջերմաստիճաններում։ Քվանտային հեղուկին բնորոշ հատկություններ ունեն նաև էլեկտրոնները մետաղներում։
Քվանտային հեղուկները բաժանվում են բոզե-հեղուկի և ֆերմի-հեղուկի։ Հայտնի է միայն մեկ բոզե-հեղուկ՝ հեղուկ 4He-ը որի ատոմների սպինը զրո է։ 3He իզոտոպի ատոմները և էլեկտրոնները մետաղներում ունեն կիսամբողջ սպին, հետևաբար այն ֆերմի-հեղուկ է։ Հեղուկ 4He-ը առաջին քվանտային հեղուկ է, որը բավական մանրամասն ուսումնասիրվել է։ 2,171 
ջերմաստիճանում և հագեցած գոլորշիների ճնշման պայմաններում 4He-ը ֆազային անցում է կատարում մի նոր վիճակի՝ Не II-ի, որի դեպքում ի հայտ է գալիս քվանտային նոր հատկություն՝ գերհոսունություն։ He II-ը առանց շփման կարող է հոսել մազական խողովակների և ճեղքերի միջով։ Հեղուկ 3He-ը և էլեկտրոնները ոչ գերհաղորդիչ մետաղներում չունեն գերհոսունության հատկություն։ Միակ և շատ կարևոր գերհոսելի ֆերմի-հեղուկը էլեկտրոններն են գերհաղորդիչ մետաղներում։
Քվանտային հեղուկի հատկություններ է ցուցաբերում նաե 3He-ի և 4He-ի խառնուրդը։
Քվանտային հեղուկի տեսությունից բխում է, որ շատ բարձր ճնշումների և ցածր ջերմաստիճանների դեպքում բոլոր նյութերը պետք է անցնեն քվանտային հեղուկի վիճակի (օրինակ, որոշ աստղերի ընդերքում)։


== Տես նաև ==
Գերհոսունություն
Մանուել Մենենկիչյան

Մանուել Մենենկիչյան (մարտի 25, 1941(1941-03-25), Բեյրութ, Լիբանան), հայ երգիչ, դերասան։


== Կենսագրություն ==
Մանուելը ծնվել է 1941 թվականին, Բեյրութում արևմտահայ գաղթականների ընտանիքում։ Մանուելի երաժշտական տաղանդը ի հայտ է եկել դեռ մանկուց։ Ծնողների հետ Փարիզ տեղափոխվելով՝ սովորել է տեղի երաժշտական դպրոցում, սովորել է Դուգլաս Սքոթի մոտ, հաճախել աշխարհահռչակ շանսոնյե Շառլ Ազնավուրի դասերին։
1965 թվականին մասնակցել է երիտասարդ էստրադային կատարողների մրցույթին և ստացել առաջին մրցանակը։ 1967 թվականին, ԽՍՀՄ շրջագայությունից հետո, թողարկվում են նրա երգերը ֆրանսերենով։ 1967-1968 թվականներին Մանուելը ունեցել է շուրջ 75 համերգ, և Խորհրդային Միությունում վաճառվել են նրա ֆրանսալեզու երգերի 2 միլիոն ձայնապնակ։ 1969 թվականին դարձել է Աթենքի միջազգային երաժշտական մրցույթի դափնեկիր։ Ձայնապնակներ է թողարկել նաև անգլերենով և հայերենով։
Մանուելը հանդես է եկել նաև որպես դերասան, համագործակցել է կոմպոզիտոր Զիադ Ռախբանի հետ։ Մանուելի հայտնի կատարումներից են՝

«Երջանկության արցունքները»
«Ալիքներ»
«Նիկոլ»
«Երևան»
«Սիլվա»
«Հեռացար՝ մոռացիր»
«Արարատը մերն է»Մանուել Մենենկիչյանն ապրում և ստեղծագործում է ԱՄՆ-ում։ 1998 թվականին Լոս Անջելեսում Հայկական երաժշտական մրցանակաբաշխության (Armenian Music Awards) ժամանակ կատարել է «Երջանկության արցունքները» երգը։ 2005 թվականին 7-րդ Հայկական երաժշտական մրցանակաբաշխության ժամանակ արժանացել է 1960-ական թվականների լավագույն երգիչ անվանակարգին։


== Ֆիլմեր ==
«Երջանկության արցունքներ», 1973
«Սիրո խոստում», 1974
«Սասունի զավակներ», 1975


== Ալբոմներ ==
«Երգում է Մանուելը»
Manuel À Paris, 1968
«Երջանկության արցունքներ», 1978
«Երևան - Լիբանան», 1979
«Սիրո խոստում», 1982
«Օ, Տեր Աստված», 1984


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Мануэль (Ливан) - Забыть тебя (60-е)
Յարլուկովո (գյուղ, Գրյազինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՅարլուկովոՅարլուկովո (ռուս.՝ Ярлуково), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Գրյազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1636 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բրաուն շրջան (Հարավային Դակոտա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բրաուն շրջան (այլ կիրառումներ)Բրաուն շրջան (անգլ.՝ Brown County), ԱՄՆ Հարավային Դակոտա նահանգի 66 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 4.437 կմ² է, բնակչությունը՝ 36.531 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Աբերդին բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1879 թ.։
Ուլյանովո (այլ կիրառումներ)

Ուլյանովո, կարող է վերաբերել՝

Ուլյանովո - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Տեոֆիպոլի շրջանում
Ուլյանովո - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վեսելինովոյի շրջանում
Տոպկիի շրջան

Տոպկիի շրջան (ռուս.՝ Топкинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կեմերովոյի մարզում։
Ստեղծվել է 1976 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Տոպկի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2690 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 17673 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 6,57 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Դարվինո

Դարվինո (ռուս.՝ Дарвино, բաշկիրերեն՝ Дарвин), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 126 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ենիջե (Ուրֆայի նահանգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ենիջե (այլ կիրառումներ)Ենիջե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սելիմ III

Սելիմ III (օսմ. سليم ثالث‎ — Selîm-i sâlis, թուրքերեն՝ Üçüncü Selim; դեկտեմբերի 24, 1761(1761-12-24), Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - հուլիսի 29, 1808(1808-07-29), Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն), Օսմանյան կայսրության սուլթան 1789 - 1807 թթ.։ Մուստաֆա III-ի որդին է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Alderson, Anthony Dolphin The Structure of the Ottoman Dynasty. — Կաղապար:Oxf.: Clarendon Press, 1956.
Süreyya Mehmed Bey Sicill-i Osmani / ed. Nuri Akbayar. — Istanbul: Tarih Vakfi Yurt Yayınlar, 1996. — Т. 1. — P. 19. — ISBN 975-333-049-5, 975-333-038-3
Basaran, Betul, Selim III, Social Control and Policing in Istanbul at the End of the Eighteenth Century: Between Crisis and Order, Leiden: Brill, 2014
Malecka, Anna. «The mystery of the Nur al-Ayn diamond», in: Gems and Jewellery, August/September 2014, pp. 20–22.
Palmer, Alan. The Decline and Fall of the Ottoman Empire (1992) ch 3
Shaw, Stanford J. «The origins of Ottoman military reform: the Nizam-i Cedid army of Sultan Selim III.» Journal of Modern History (1965): 291—306. in JSTOR
Shaw, Stanford Jay. Between old and new: the Ottoman Empire under Sultan Selim III, 1789—1807 (Harvard University Press, 1971)
Tuncay Zorlu, Sultan Selim III and the Modernisation of the Ottoman Navy (London, I.B. Tauris, 2011).
Պասկովկա (այլ կիրառումներ)

Պասկովկա, կարող է վերաբերել՝

Պասկովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում
Պասկովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում
Ռաշիդ Կարապետյան

Ռաշիդ Կարապետյան (դեկտեմբերի 28, 1937(1937-12-28), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), բալետի հայ արտիստ։ Հայաստանի Թատերական գործիչների միության անդամ (1962 թ.)։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1964 թ.)։


== Կենսագրություն ==
Ռաշիդ Կարապետյանը ծնվել է Երևանում։ 1955 թվականին ավարտել է Երևանի պարարվեստի ուսումնարանը։ Աշխատել է Երևանի Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնում, եղել է բալետի արտիստ։ 1957—1960 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։ Բանակից վերադառնալուց հետո եղել է Հայաստանի պարի պետական անսամբլի մենակատար։ 1967 թվականին «ԽՍՀՄ ժողովուրդների պարեր» ծրագրի շրջանակներում հյուրախաղերով հանդես է եկել Հնդկաստանում, Լաոսում, Կամբոջայում։ Շրջագայել է աշխարհի տարբեր երկրներով։
1970 թվականին հյուրախաղերով եղել է ԱՄՆ-ում։ ԱՄՆ-ից վերադառնալուց հետո ընկել և վնասել է ողնաշարը և դադարեցրել է պարային գործունեությունը։


== Պարացանկ ==
«Բերդ»
«Պոռթկում»
«Լեռնային պար»


== Մրցանակներ ==
ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ, 1964 թ.
Լենինի շքանշան, 1965 թ.
Կամբոջայի թագավորի շքանշան, 1967 թ.
Հունգարիայի մշակույթի նախարարի մեդալ, 1968 թ.
ՀԹԳՄ ոսկե մեդալ, 2013 թ.


== Ծանոթագրություններ ==
Կայսերիի տրամվայ

Կայսերիի տրամվայ (պաշտոնական անվանումը՝ Kayseray), ժամանակակից տրամվայի ցանց, որը գտնվում է Թուրքիայի Կայսերի քաղաքում։ Տրամվայի աշխատանքները սպասարկում է «Kayseri Büyüksehir Belediyesi» համայնքային կազմակերպությունը։


== Պատմություն ==
Կայսերիում տրամվայի նախագծի մշակումը սկսվել է դեռևս 1990-ական թվականներին։ 2004 թվականին տրամվայի կառուցման համար հայտարարված մրցույթը շահել են երկու ընկերություններ՝ թուրքական Yapi Merkezi Construction and Industry Incժը և իտալական AnsaldoBreada-ն։ Առաջին ընկերությունը պետք է կառուցել ենթակառուցվածքը, այդ թվում նաև տրամվայի գիծը, կայարանները, հաղորդակցման ցանցը, սիգնալիզացիան, դեպոն և վերանորոգման կետերը, իսկ երկրորդ ընկերությունը պետք է մատակարարեր տեղափոխիչ միջոցները՝ «Sirio» տիպի տրամվայները։
Տրամվայի կառուցման աշխատանքները սկսվել են 2006 թվականին։ Տրամվայի հանդիսավոր բացման արարողությունը տեղի է ունեցել 2009 թվականի օգոստոսի 1-ին։


== Համակարգի նկարագրություն ==
Համակարգը բաղկացած է մեկ գծից, որն ունի 17,8 կիլոմետր երկարություն։ Ռելսերի երկու կողմերի միջև հեռավորությունը կազմում է 1435 մմ, իսկ հաղորդակցման ցանցի լարումը՝ 750 վոլտ մշտական հոսանք։
Տրամվայի միակ գիծն ունի 28 կայարան։ Մուտքը դեպի կայարաններ իրականացվում է պտուտադռնակների (տուրնիկետների) միջոցով։ Կայարաններում կիրառվում են ինչպես կողմնային, այնպես էլ կղզային հենահարթակներ։ Տրամվայի գիծն անցնում է ընդգծված շերտագծով, սակայն ունի միամակարդակ հատումներ նաև ավտոճանապարհների հետ։
Դեպոն գտնվում է վերջին Organize Sanayi վերջին կայարանի մոտ։


== Տեղաշարժվող կազմ ==
Ցանցում կիրառվում են Sirio տիպի 22 տրամվայներ, որոնք արտադրվել են AnsaldoBreda ընկերության կողմից։ Տրամվայները երկկողմանի են, ցածր, բաղկացած հինգ սեկցիաներից։ Տրամվայի երկարությունը կազմում է 22,32 մետր, լայնությունը՝ 2,65 մետր։ Յուրաքանչյուր տրամվայ ունի 64 նստատեղ և 206 կանգնելու տեղեր։


== Գրականություն ==
B.A. Schenk, M.R. Van den Toorn, Trams 2006. Uitgeverij Alk bv (Нидерланды). ISBN 90-6013-456-7
Systems Factfile: No. 27 Kaysei, Turkey // Report by Simon Johnson and Andrew Colebourne, Tramways and Urban Transit No 864, December 2009 (журнал Ассоциации легкорельсвого транспорта).


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2015-08-01 at the Wayback Machine.
Յունիքոյի շրջան (Թենեսի)

Յունիքոյի շրջան (անգլ.՝ Unicoi County), ԱՄՆ Թենեսի նահանգի 95 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 482 կմ² է, բնակչությունը՝ 17.667 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Էրվին բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1875 թ.։
Նաթաժ

Նաթաժ (ֆր.՝ Nattages) կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Բելլե կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի օկրուգը Բելլեն է։
Կոմունայի կոդը՝ 01271։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 564 մարդ։


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
Ռիգուլդի

Ռիգուլդի (էստ․՝ Riguldi), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Նոառոոցի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 6 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Յակովլևկա (գյուղ, Խայբուլինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՅակովլևկաՅակովլևկա (ռուս.՝ Яковлевка, բաշկիրերեն՝ Яковлевка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Խայբուլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 337 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նովոբերեկսկոե

Նովոբերեկսկոե (ուկրաիներեն՝ Новоберецьке), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1675 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովոբերեկսկոե գյուղում բնակվում էր 410 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1069 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 383,54 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռոբինզոն Կրուզոյի կյանքն ու զարմանալի արկածները

«Ռոբինզոն Կրուզոյի կյանքն ու զարմանալի արկածները» (ռուս.՝ «Жизнь и удивительные приключения Робинзона Крузо»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանվել է ռեժիսոր Ստանիսլավ Գովորուխինի կողմից Օդեսայի կինոստուդիայում Դանիել Դեֆոյի «Ռոբինզոն Կրուզո» վեպի մոտիվներով։
Ֆիլմի հիմնական մասը նկարահանվել է Աբխազիայի մերձարևադարձային կլիմայում՝ Սուխումի շրջանում։ Այնուամենայնիվ, ծովից Ռոբինզոնի կղզու գրեթե բոլոր տեսակները Շիկոտան կղզու (Կուրիլյան կղզիներ) Աշխարհի ծայր հրվանդանն է։
ԽՍՀՄ կինոթատրոններում  ֆիլմը դիտել է 26,3 մլն հանդիսատես, ԼԺՀ-ում՝ 1,742 մլն (Լեհաստանում 1970-ականներին ամենահաջող խորհրդային ֆիլմը)։


== Սյուժե ==
Նավաբեկությունից հետո նավաստի Ռոբինզոն Կրուզոն հայտնվում է անմարդաբնակ կղզում։ Նա միակ փրկվածն է․ մնացած բոլորը զոհվել են։ Սկզբում նա ընկնում է հուսահատության մեջ, բայց կյանքը շարունակվում է, և նրան այլ բան չի մնում, քան սկսել ապրել կղզու վրա՝ օգտագործելով նավից փրկված որոշ իրեր, որը մնացել է ծանծաղուտի մեջ խրված ափին մոտ։ Առջևում նրան սպասում են անհավանական արկածներ և բազում փորձություններ։


== Դերերում ==
Լեոնիդ Կուրավլյով – Ռոբինզոն (հնչյունավարող՝ Ալեքսեյ Կոնսովսկի)
Իրակլի Խիզանիշվիլի – Ուրբաթ
Եվգենի Ժարիկով – նավապետ
Վլադլեն Պաուլուս – Վիլ Աթկինս
Վլադիմիր Մարենկով – Ջեք Վուդլի
Ալեքսեյ Սաֆոնով – բոցման
Վալենտին Կուլիկ – նավապետի օգնական
Էրմենգելդ Կոնովալով – Բիլ
Վլադիմիր Գուսև


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Ֆելիքս Միրոներ
Ռեժիսոր՝ Ստանիսլավ Գովորուխին
Օպերատոր՝ Օլեգ Մարտինով
Նկարիչ՝ Սերգեյ Յուկին
Երաժշտություն՝ Եվգենի Գևորգյան, Անտոնիո Վիվալդի, Անդրեյ Գևորգյան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Жизнь и удивительные приключения Робинзона Крузо» на сайте «Энциклопедия отечественного кино»
 Фильм «Жизнь и удивительные приключения Робинзона Крузо»  на официальном канале Одесской киностудии
Գլիցինիա

Գլիցինիա (լատ.՝ Glicinia Wistaria), պատկանում է լոբազգիների (Leguminosae) ընտանիքին։ Հայրենիքը Չինաստանը և Ճապոնիան է։


== Կենսաբանական նկարագիր ==
Ամենագեղեցիկ փաթաթվող բույսերից մեկն է, որը հասնում և անցնում է 6 մ-ից։ Երևանի կլիմայական պայմաններում առանց ծածկոցի բավական հաջող է ձմեռում, բացառությամբ արտակարգ ցուրտ ձմեռների, երբ մասամբ ցրտահարվում է։ Ունի ամուր, ճկուն ցողուն, որի խիտ ճյուղերը գարնանից ծածկվում են գեղեցիկ փետրավոր տերևներով։ Բույսի սաղարթը իր դեկորատիվության գագաթնակետին հասնում է, երբ մասսայական կարգով բացվում են երկնակապտավուն ծաղկաողկույզները, որոնք անզուգական կոնտրաստ են առաջացնում տերևների գեղեցիկ մոզաիկայի հետ։ Եթե այս բոլորին ավելացնենք նաև գլիցինիայի ուժեղ բուրմունքը, ապա պատկերը կատարյալ կլինի։


== Մշակում ==
Մշակության մեջ հանդիպում է չինական գլիցինիան (Gi chinensis Sweet.), որը բազմանում է արմատածիլերով, անդալիսով և կտրոններով՝ ջերմատանը։ Օգտագործվում է շենքերի պատերը, տաղավարները, պատշգամբները ծածկելու և գեղեցկացնելու համար։ Ծաղկումը դադարելուց հետո բույսի տարեկան կողային շիվերը անհրաժեշտ է կտրել իրենց երկայնքի ⅓ չափով, որը ծաղկաբողբոջներին հնարավորություն կտա ավելի լավ զարգանալ։ Ծաղիկները կտրած վիճակում չեն օգտագործվում, քանի որ շատ շուտ են թառամում։ Նախընտրում է լուսավոր, տաք հողամասեր, սննդանյութերով հարուստ հողեր, առատ խոնավություն, սակայն աշնանը ոռոգումը շուտ պետք է դադարեցնել, որպեսզի միամյա շիվերը փայտանան և բույսը դիմանա սառնամանիքներին։ Գլիցինիան կարելի է աճեցնել նաև ջերմատնային պայմաններում, փայտյա տակառիկների մեջ, որոնք լավ խնամքի դեպքում սովորաբար ծաղկում են փետրվար-մարտ ամիսներին։


== Տեսակներ ==
Wisteria brachybotrys
Wisteria brevidentata
Wisteria floribunda
Wisteria frutescens
Wisteria macrostachya
Վիստերիա չինական
Wisteria venusta
Wisteria villosa


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Գրականություն ==
Ծաղկաբուծություն և դեկորատիվ այգեգործություն, Հ. Ե. Նարինջյան
Վլաստա Պավիչ

Վլաստա Պավիչ (խորվ.՝ Vlasta Pavić, մայիսի 24, 1957(1957-05-24), Զագրեբ, Խորվաթիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ), խորվաթ քաղաքական գործիչ, Խորվաթիայի Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամ, 2002-2005 թվականներին Զագրեբի քաղաքապետ։
Պավիչը 2002 թվականի մարտի 1-ին ընտրվել է Զագրեբի քաղաքապետ այն բանից հետո, երբ Միլան Բանդիչը (նույնպես Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամ) ստիպված էր սկանդալի պատճառով հրաժարական տալ։ Նա ընտրվել է Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության և Լիբերալ-դեմոկրատների կուսակցության իշխող կոալիցիայի անդամների քաղաքային ժողովի աջակցությամբ։ Ստանձնելով պաշտոնը նշել է, որ մտադիր է շարունակել Բանդիչի սկսած նախագծերը։ Ընտրություններից կարճ ժամանակ անց Միլան Բանդիչը նշանակվել է Վլաստա Պավիչի երկու տեղակալներից մեկը։ Քաղաքապետի պաշտոնում գտնվելու ամբողջ ընթացքում Պավիչը կոնֆլիկտ է ունեցել Բանդիչի հետ։ Նա հրապարակայնորեն մեղադրել է նրան՝ ընտրությունների ժամանակ խախտումներ թույլ տալու մեջ։
2003 թվականի մայիսին «Nacional» շաբաթաթերթը հայտնել է, որ Պավիչին վարկաբեկելու քարոզարշավի ժամանակ Բանդիչը կապված էր աջ ընդդիմության հետ։
2004 թվականի մարտին նա Բանդիչից պահանջել է հրապարակայնորեն ներողություն խնդրել այն բանի համար, որ իբր վիրավորել է իր մորը «գռեհիկ և շատ պարզունակ» ձևով։ Նա հայտարարել է, որ քաղաքի և կոալիցիայի շահերից ելնելով շատ բան չի հայտարարել, բայց այլևս չի կարծում, որ պետք է լռել։
Ի վերջո, մրցակիցները պայմանավորվել են, որ Վլաստա Պավիչը չի առաջադրի իր թեկնածությունը հաջորդ ընտրություններում։ Այնուամենայնիվ, Բանդիչը ձգտում էր հասնել արտահերթ ընտրությունների անցկացմանը, որոնք տեղի ունեցան 2005 թվականի մայիսի 15-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ադամխան (գետակ)

Ադամխան, Ադամ-դարասի, գետակ Սևանա լճի ավազանում, լիճն է թափվում Վարդաձոր գյուղի մոտակայքում, նրանից հյուսիս-արևելք։ Ալիշամի ենթադրությամբ կարող է նույնացվել Զագ կոչված գետակներից մեկի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլ Աղբալյան

Նիկոլ Պողոսի Աղբալյան (մարտի 24, 1875(1875-03-24), Թիֆլիս, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 15, 1947(1947-08-15), Բեյրութ, Լիբանան), հասարակական-քաղաքական գործիչ, գրականագետ, մանկավարժ, ՀՅԴ կուսակցության անդամ։
Հայաստանի առաջին հանրապետության կրթության նախարար։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1873 թվականին Թիֆլիսում։ Նախնական կրթությունը ստացել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցում, այնուհետև՝ Գևորգյան ճեմարանում։ Ուսանել է Մոսկվայի, Լոզանի, Սորբոնի համալսարաններում։ Ուսուցչություն է արել Կաղզվանում, Շուշիում, Թիֆլիսում և այլուր։ Առաջին աշխարհամարտի սկզբից դարձել է Ազգային Բյուրոյի, ապա՝ խորհրդի և կամավորական գնդերի կարգադրիչ անդամ, զբաղվել է հայ գաղթականների տեղափոխման հարցերով։ 1918-1920 թվականներին եղել է ՀՀ խորհրդարանի անդամ, իսկ 1919 թվականին նշանակվել է լուսավորության և արվեստի նախարար։
Եղել է Վերնատան և Հայ գրողների ընկերության անդամ։ Աշխատակցել է «Մուրճ», «Հորիզոն», «Նոր Հոսանք», «Հանդես ամսօրյա» և այլ պարբերականների։ Հայաստանում խորհրդային իշխանություն հաստատվելուց հետո՝ 1921 թվականին, նախ բանտարկվել է, ապա Խորհրդային Հայաստանից տարագրվել է արտասահման։ 1930 թվականից բնակություն է հաստատել Բեյրութում և եղել է Համազգայինի Նշան Փալանճյան Ճեմարանի հիմնադիրը՝ Լևոն Շանթի հետ, որտեղ և դասավանդել է մինչև կյանքի վերջը ։ Նիկոլ Աղբալյանը մահացել է 1947 թվականին Բեյրութում։


== Հիշատակ ==
Երևանում 1991 թվականից գործում է ՀՅԴ «Նիկոլ Աղբալյան» ուսանողական միությունը, Աղբալյանի անունով է կոչվել թիվ 19 միջնակարգ դպրոցը։


== Աղբալյանի խոսքերից ==


== Աշխատություններ ==
«Բանասէրի յուշագիրը» (1937-38)
«Պատմութիւն հայոց գրականութեան» (1944)
«Ամբողջական երկեր», 4 հատոր (1959-1970)
Նամակներ, պաշտոնական գրություններ։ Հայաստան, 2003 - 275 էջ։


== Գրականություն ==
Լազյան Գ., Դէմքեր հայ ազատագրական շարժումէն, Կահիրե, 1949։
Գառնիկ Անանյան, Նիկոլ Աղբալյան, կյանքը և գրական-հրապարակախոսական գործունեությունը, Երևան, 2002։
Խաչիկյան Յա., Գեղագիտության հարցերը Նիկոլ Աղբալյանի աշխատություններում, Երևան, 2003։
Անահիտ Պետրոսյան։ Նիկոլ Աղբալյան։ Գրականագիտական հայացքները։ Եր. համալս. հրատ, 2005 - 208 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
(2766) Լեուվենհոեկ

(2766) Լեուվենհոեկ (անգլ.՝ Leeuwenhoek), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի մարտի 23-ին Զդենկա Վավրովայի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,545669 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,081 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0103 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1483,55 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,242662 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,54° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2766) Լեուվենհոեկ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ժիրայր Քոչարյան

Ժիրայր Արամի Քոչարյան (փետրվարի 15, 1955(1955-02-15), Նոր Ջուղա, մարզ 5, Սպահան, Իրան), հայ հասարակական-քաղաքական գործիչ, աշխարհագետ, քարտեզագետ, բանասեր։ Բեռլինի ազատ համալսարանի դասախոս։


== Կենսագրություն ==
Ժիրայր Քոչարյանը ծնվել է 1955 թվականին Նոր Ջուղայում։ 1981 թվականին ավարտել է Բեռլինի ճարտարագիտատեխնիակական համալսարանը, 1987 թվականին` Պետական ազատ համալսարանը։ 1987 թվականից նույն համալսարանի Հնդեվրոպական և համեմատական լեզվաբանության ինստիտուտի հայկական բաժնի դոցենտ է։ 1985 թվականին գերմանացի գիտնական Թեսա Հոֆմանի հետ Բեռլինում հիմնել են Հայկական տեղեկատվության և փաստագրության կենտրոն։ 1999 թվականին Բեռլինում ստեղծված Ցեղասպանության ճանաչման հանձնախմբի նախաձեռնողներից է։ 2001 թվականից Բեռլինում «Նախիջևան» հայրենակցական միության ներկայացուցիչ է։
Հեղինակ է հայ ժողովրդի պատմության, հայոց ցեղասպանության հիմնահարցերին նվիրված մենագրությունների և հոդվածների։


== Աշխատություններ ==
Հայաստանի և հայերի կողմից բնակեցված տարածքներն ըստ քաղաքական-պատմական ազդակների` սկսած Բեռլինի վեհաժողովից (1878), գերմաներեն, 1989։
Հայոց ցեղասպանությունը 1915-1917 թվականներին, գերմաներեն, 2004։
Հոֆման, Թեսսա (1991) Ժիրայր Քոչարյան, Հայ ժողովրդի բնատարածքը պատմաքաղաքական իրադարձության ներքո, սկսյալ Բեռլինի Վեհաժողովից (1878). մի քաղաքական-աշխարհագրական վերլուծություն և փաստագրություն, Dietrich Reimer հրատարակչություն, 1989 (աշխարհագրության ինստիտուտի մատենաշար, Բեռլինի Ազատ համալսարան), 317 էջ, 9 քարտեզ։ Լրաբեր Հասարակական Գիտությունների, № 1 . pp. 169–171. ISSN 0320-8117:


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիդինո (գյուղ, Խոլմ-Ժիրովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳրիդինոԳրիդինո (ռուս.՝ Гридино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 34 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իրինա Կորոտեևա

Իրինա Օլեգովնա Կորոտեևա (ռուս.՝ Ирина Олеговна Коротеева, սեպտեմբերի 29, 1969(1969-09-29), Դոնի Ռոստով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռոստովցի գրող և բանաստեղծուհի, սցենարիստ և ռեժիսոր, Ռուսաստանի գրողների միության անդամ 2011 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Իրինա Կորոտեևան մանկուց ստեղծագործել է։ 1993 թվականին ավարտել է Դոնի պետական տեխնիկական համալսարանը «Ռոբոտատեխնիկական համակարգեր և համալիրներ» մասնագիտությամբ, իսկ 2007 թվականին՝ նույն համալսարանը «Տնտեսությունը և կառավարումը ձեռնարկությունում» մասնագիտությամբ։ Հեղինակն ապրում և աշխատում է Դոնի Ռոստովում։ Նա աշխատում է գազարդյունաբերության ոլորտում, 1994 թվականից աշխատել է «Ռոստովգորգազ» ԲԲԸ-ում, իսկ 2004 թվականից առ այսօր՝ «Գազպրոմի» Դոնի Ռոստովի տարածաշրջանային մասնաճյուղում։
2014 թվականին ձայնագրվել է ռադիոհաղորդում Իրինա Կորոտեևայի ստեղծագործությունների վերաբերյալ։


== Մրցանակներ ==
Իրինա Կորոտեևան առաջին տեղն է զբաղեցրել «Հայրենիքի հանդեպ սիրո մասին» համառուսաստանյան գրական մրցույթի «Մանրապատկերներ սիրո մասին» անվանակարգում, դարձել է Նիժնի Նովգորոդի մարզի Բոլշոյե Բոլդինո պուշկինյան գյուղում կայացած գրական փառատոնի դափնեկիր։ 2013 թվականին Կորոտեևան դարձել է Դմիտրի Օգմայի անվան «Վերջին ալիք» պատմվածքների միջազգային գրական մրցույթի հաղթող։ Նա մասնակցել և մրցանակներ է նվաճել մի շարք այլ մրցույթներում։ Կորոտեևայի արձակը ևս արժանացել է մրցանակների։ Հեղինակի բանաստեղծական և արձակ գործերը տպագրվել են ժողովածուներում, ալմանախներում և գրական թերթերում։


== Երկեր ==
Дом из облаков. Стихи. Издательство "Донской писатель", 2016.
Зелёная река. Стихи. Издательство "Донской писатель", 2016.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Իրինա Կորոտեևայի բանաստեղծությունները
Իրինա Կորոտեևայի կենսագրությունը և բանաստեղծությունները
Յումունջակ

Յումունջակ, գյուղ պատմական Փոքր Հայքում, իսկ ապա Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում։ Գտնվում էր Շապին Գարահիսար քաղաքից 16 կմ հարավ-արևմուտք, Կարակայա լեռան հյուսիսային փեշերին։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ժորժ Բոշամ

Ժորժ Դելմետիա Բոշամ (անգլ.՝ George Delmetia Beauchamp, մարտի 18, 1899(1899-03-18), Քոլմեն շրջան, Տեխաս, ԱՄՆ - մարտի 30, 1941(1941-03-30), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի երաժիշտ և գործարար, էլեկտրակիթառի գյուտարարը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Տեխասի Քոլմեն շրջանում։ Գործունեությունը սկսել է 1920-ական թվականներին որպես երաժիշտ, նվագել է ջութակ և լէպ-սթիլ կիթառ, որից հետո ավարտել է էլեկտրատեխնիկայի դասընթացները և զբաղվել էլեկտրականության օգնությամբ տողերի տատանումների ուժեղացման փորձերով։ Բացի այդ, Բոշամը Դոպերի եղբայրների հետ զբաղվել է ռեզոնատորի կիթառի մշակմամբ։ 1929 թվականին Բոշամը ստացել է մեկ կոն ունեցող ռեզոնատորային կիթառի դիզայնի արտոնագիր։

Մի շարք անհաջող փորձերից հետո Բոշամը 1931 թվականին հայտնաբերել է առաջին սերիական էլեկտրամագնիսական ձայնագրիչը։ Այն խոսափող էր՝ նալի տեսքով երկու մագնիսով, որոնք միացած էին կոճով։ Դրանց մեջ ձգված էին լարերը։ 1932 թվականին Բոշամը Ադոլֆ Ռիկենբեկերի հետ հիմնադրել է «Ro-Pat-In» ընկերությունը, որը հետագայում անվանափոխվել է «Electro String», բայց շուկայում հայտնվել է «Rickenbacker» բրենդով՝ հավանաբար ազգանվան հայտնիության արդյունքում (Էդի Ռինկենբեյկերը՝ Ադոլֆի հեռավոր ազգականը, Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ հայտնի օդաչու էր)։ Ընկերությունը զանգվածային շուկայի համար սկսել է արտադրել էլեկտրակիթառներ, որոնք ալյումինից պատրաստված լինելու արդյունքում երաժշտների կողմից ստացել էին «frying pans» («թավաներ») անունը։ Բոշամն ու Ադոլֆ Ռիկենբեկերը 1932 թվականին սկսել են վաճառել «թավաները», սակայն Բոշամը կարողացել է ստանալ էլեկտրական կիթառի արտոնագիրը միայն 1936 թվականին, ինչը թույլ է տվել այլ ընկերություններին այդ շրջանում արտադրել էլեկտրակիթառների իրենց տարբերակները։
1931 թվականին սկսվել է բակելիտի պատյանով հավայական էլեկտրակիթառների արտադրությունը, որից հետո թողարկվել է իսպանական կիթառը (Էլեկտրո, մոդել B): Հետագայում էլեկտրաֆիկացվել են մյուս գործիքները՝ ջութակը, կոնտրաբասը, և նույնիսկ Հարպո Մակսի համար արֆան։
Ժորժ Բաշամը մահացել է 1941 թվականի մարտի 30-ին՝ ձկնորսության ժամանակ, սրտային նոպայից։


== Գյուտեր ==
1929․ «Դոբրո» կիթառի արտոնագիր, Արտոնագիր #1,808,756
1934․ «Թավա կիթառի» արտոնագիր, Արտոնագիր #2,089,171
1936․ Էլեկտրակիթառի արտոնագր
1936․ Էլեկտրաջութակի արտոնագիր


== Տես նաև ==
Էլեկտրակիթառ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Richard R. Smith, The Complete History of Rickenbacker Guitars, Centerstream Publishing, 1987, 256 p.


== Արտաքին հղումներ ==
Rickenbacker International Corporation
The Earliest Days of the Electric Guitar
Which Came First- Electric Guitar or Amp?
Digital Violin
Տոռեսի նեղուց

Թորեսի նեղուց (իսպ.՝ estrecho de Torres, անգլ.՝ Torres Strait), բաժանում է Նոր Գվինեա կղզին և Ավստրալիայից։ Միացնում է Հնդկական և Խաղաղ օվկիանոսները (համապասխանաբար Կորալյան և Արաֆուրյան ծովերը)։ Լայնությունը ամենանեղ մասում ընդամենը 150 կմ է։ Կան շատ կղզիներ, ժայռեր, խութեր։ Զմռանը հոսանքներն ուղղված են դեպի արևելք, ամռանը՝ արևմուտք, արագությունը՝ մինչև 1 կմ/ժ։ Անվանվել է ի պատիվ իսպանացի ծովագնաց Լուիս Վաես դե Թորեսի (1560-1614): Հարավում տարածվում է Քեյփ-Յորք թերակղզին, որը ավստրալիական Քվիսլենդ նահանգի ամենահյուսիսային մասն է։ Հյուսիսում է գտնվում Նոր Գվինեան՝ Պապուա պետության Արևմտյան պրովինցիան։


== Աշխարհագրությունը ==
Նեղուցը միացնում է Կորալյան ծովի արևելքում Արաֆուրյան ծովին արևմուտքում։ Նեղուցը ծատ նեղ է, իսկ խութերն ու կղզիները դարձնում են այն ավելի վտանգավոր։ Թորենսի նեղուցում տարածվում են մի շարք կղզիեխմբեր, որոնք կոչվում են Թորենսի նեղուցի կղզիներ:Դրանց թիվը 274 պակաս չէ, որոնցից 17 այսօր բնակեցված են։ 
Կղզիներն իրենց էկոհամակարգով և ձևավորմամբ տարբեր են։ Նոր Գվինեա կղզուն մոտ գտնվող կղզիները զառիթափ ռելիեֆ ունեն, կազմված են ծովերը թափվող գետերի ալյուվիալ նստվածքներից։ Կղզիներից շատերը արևմուտքում ժայռոտ են, ձևավորված են հիմնականում գրանիտից, որոնք իրենցից ներկայացնում են Մեծ արգելախութի կատարներ, որոնք վերջին սառցայի ժամանակաշրջանում դարձել են կղզիներ՝ ծովերի բարձրացման հետևանքով։ Կենտրոնական կղզիները հիմնականում կորալային խութեր են, իսկ արևելքում հրաբխածին են։ 
Թորեսի նեղուցի բնիկները մալայզիական ժողովուրդներ են, Նոր Գվինեայի պապուասների ազգակիցները։ Աբորիգենների հիմնական լեզուն կալա-լագավ-յան և մերիամ-միր, ինչպես նաև բրոկան՝ Թորենսի նեղուցի կրեոլական լեզուն։ 2001 թվականի ավստրալիական գրանցվածների տվյալների համաձայն բնակչությունը կազմում է 8089 մարդ։


== Պատմությունը ==
Նեղուցով նավարկած առաջին եվրոպացին Լուիս Վաես դե Թորեսն է,արշավախմբի հրամանատարի տեղակալ իսպանացի ծովահեն Պեդրո Ֆերնանդես Կիրոսն էր, ով Պերուից լողալով 1605 թվականին հասավ Խաղաղ օվկիանոսի հարավ։ Այն բանից հետո, երբ Կիրոսի նավը վերադարձավ Մեքսիկա, Թորեսը առաջարկեց ծրագրել ճանապարհորդություն Մանիլա Մոլուքյան կղզիներով։ Նա լողաց Նոր Գվինեայի ծովափով, հնարավոր է, որ այցելած լիներ Ավստրալիայի հյուսիսը, թեև դրա մասին վկայող տեղեկություններ չեն պահպանվել։  
1769 թվականին շոտլանդացի աշխարհագրագետ Ալեքսանդր Դալրիմպլը կարդաց Թորեսի նավարկության մասին և նեղուցն անվանեց ի պատիվ Թորենսի։
1770 թվականին, երբ Ջեյմս Կուկը միացրեց ողջ արևելյան Ավստրալիան Բրիտանական թագավորությանը, նա նավարկեց ավստրալիական ծովափը նեղուցի կողմով։ 1879 թվականին Թորեսի  նեղուցի կղզիները միացրեցին Քվիսլենդին։ Արդյունքում դրանք դարձան բրիտանական Քվիսլենդ գաղութի մասը, թեև դրանցից շատերը գտնվում են Նոր Գվինեայի ծովափին մոտ։


== Մշակույթում ==
Թորեսի նեղուցը հիշատակվում է Ժյուլ Վեռնի « Քսան հազար լյո ջրի տակ » վեպում, որպես վտանգավոր նեղուց։


== Տես նաև ==
Острова Торресова пролива
Островитяне Торресова пролива


== Ծանոթագրություններ ==
Սիվանքե

Սիվանքե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դաստակերտ (ագարակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դաստակերտ (այլ կիրառումներ)Դաստակերտ, ձեռակերտ, ագարակ, կալվածատուն, 

մասնատիրական տնտեսություն հին և միջնադարյան Հայաստանում։ Սկզբնապես ունեցել է «ձեռքով ստեղծված» (ձեռակերտ) իմաստը։ Դաստակերտ են կոչվել թագավորների կամ իշխանների հիմնած քաղաքները, գյուղերը, ավանները, այգիները ևն։ Դաստակերտները որպես տնտ․ միավոր պատկանել են թագավորներին, նախարարներին, ազատներին, քաղաքներին, գյուղերին, բերդերին, տաճարներին ևն։ Թագավորական Դաստակերտների միջին մասում բնակվել են մշակները, որոնք ունեցել են իրենց հողաբաժինը, «երդը», պատկանել են դաստակերտին։ Նրանց բնակավայրերի շուրջը եղել են պարտեզներ, այգիներ, վարելադաշտեր։ Դաստակերտի բարձրադիր մասում է կառուցվել թագավորի կամ նախարարի ապարանքը։ Դաստակերտները ըստ տարածքի ունեցել են տարբեր տնտ․ նշանակություն։ Մեկում կարող էր գերակշռել հացաբույսերի մշակությունը, մյուսում՝ այգեգործությունը, անասնապահությունը ևն։ Հայ մատենագրության մեջ Դաստակերտ բառը երբեմն օգտագործվել է նաև փոխաբերական իմաստով (օրինակ, Հայաստանը կոչվել է Դաստակերտ)։ Ձգտելով տալ առավել սպառիչ բացատրություն «Դաստակերտ» տերմինի բոլոր առումներին՝ Ա․ Փերիխանյանը այն սահմանում է որպես իրավազոր հռչակված տիրույթ կամ անձ (Периханян А․ Г․, Сасанидский судебник, 1973, с․ 458–59)։
Բնակելի համակառույց հողամասով։ Անցյալում տարբերվել են իշխանական-կալվածատիրական ն գյուղացիական դաստակերտներ։ Բազմաթիվ ավերակներ ցույց են տալիս, որ դրանք եղել են ամրափակ դղյակներ։ Դղյակն իր բարեկարգ շրջապատով հավանաբար նույնպես կոչվել է դաստակերտ։ Գյուղացիների դաստակերտները սակավաթիվ են եղել, բանի որ հայկ․ գյուղերը, մանավանդ լեռնայինները, չափազանց խիտ են կառուցապատվել։ Դաստակերտի համակառույցը ցանկապատվել է։ Համակառույցի մեջ մտել են ինչպես բնակելի, այնպես էլ տնտ․ շինությունները։ Դաստակերտները գյուղերում տարածվել են հատկապես XIX–XX դդ․ և ունեցել տեղանքին համապատասխան դասավորություն։ Կանոնավոր կառուցապատում են ունեցել XIX դ․ 2-րդ կեսի ն XX դ․ սկզբի քաղաքներն ու ավանները։ Բարեկարգ, ինքնատիպ ու հարուստ ճարտարապետությամբ դաստակերտներով աչքի է ընկել հատկապես Գորիսը։


== Գրականություն ==
Հակոբյան Ս․ Ե․, Հայ գյուղացիության պատմություն, հ․ 1, Ե․, 1957, Էջ 238–46։
Саркисян Г․ X․, О двух значениях термина дастакерт в ранних армянских источниках, в сб․։ Эллинистический Ближний Восток, Византия и Иран, М․, 1967․
Վիլհելմ Մաթևոսյան

Վիլհելմ Հարությունի Մաթևոսյան (հունվարի 31, 1931(1931-01-31), Բաքու, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 18, 2001(2001-09-18), Երևան, Հայաստան), հայ արվեստաբան։ Արվեստագիտության թեկնածու (1963)։


== Կենսագրություն ==
1955 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1961 թվականից աշխատել է ՀՀ ԳԱԱ Արվեստի ինստիտուտում։
Զբաղվել է գլխավորապես XX դարի հայ ականավոր նկարիչների ժառանգության պատմատեսական ուսումնասիրությամբ։ Մաթևոսյանը հայ նկարիչների արվեստը դիտարկել է համաեվրոպական մշակույթի զարգացման համատեքստում։ Նրա հետազոտական մեթոդի հիմքում արվեստի ինքնակա էության և իրականության զուգահեռության գաղափարն է։


== Երկեր ==
Սեդրակ Առաքելյան, Ե., 1963։
Հակոբ Կոջոյան. Արվեստը, Ե., 1971։
Մարտիրոս Սարյան (հայերեն, ռուսերեն, անգլերեն), Ե., 1975։
Մարտիրոս Սարյանի էսթետիկական հայացքները, Ե., 1980։
Մարտիրոս Սարյան. գրքային նկարազարդումները, Ե., 1980։
Մարգարե, Ե., 1990։
Երեք կիսադեմ, Ե., 2002։
Հակոբ Կոջոյան, Ե., 2003:


== Ծանոթագրություններ ==
Դեցիմուս Յունիուս Յուվենալիս

Դեցիմուս Յունիուս Յուվենալիս (ավանդական հայերեն՝ Յոբնաղ, լատ.՝ Decimus Junius Juvenalis, մոտ 60 - մոտ 130), հռոմեացի բանաստեղծ երգիծաբան, 5 գրքում ամփոփված 16 սատիրաների հեղինակ։ Յուվենալիսի սատիրաներում արտացոլված են Ներոն կայսրից մինչև Հադրիանոս կայսեր գահակալության ժամանակաշրջանի իրողությունները։ Դրանցում հեղինակը ծաղրում ու մերկացնում է իր ժամանակի հասարակական կյանքի հոռի կողմերը։
Սկսել է գրել Դոմիցիանոս կայսեր մահից չորս տարի հետո, այսինքն` շուրջ 100 թվականից։ Առաջին սատիրան գրել է 101 թվականից ոչ վաղ, իսկ 16-րդ սատիրան՝ շուրջ 128 թվականին, երբ հռոմեական գահին Հադրիանոս կայսրն էր։
Առաջին ինը սատիրաները (1-3-րդ գրքեր) աչքի են ընկնում իրենց սրությամբ, 10-16-րդ սատիրաները (գիրք 4 և 5) չունեն առաջին իննի երգիծական թափն ու ուժգնությունը. դրանք առավելապես փիլիսոփայական, բարոյախոսական բնույթ են կրում, դաստիարակչական-խրատական խոհեր են։
Յուվենալիսի սատիրաները հագեցած են չարությամբ ու դառնությամբ՝ ուղղված առավելապես հռոմեական հարուստ խավի ներկայացուցիչներին, այլասերված վերնախավին։ Նա խարազանում է աներկյուղորեն, նրա ծաղրը դառն է ու սպանիչ։ Շարադրման արտակարգ սուր ոճին և բնուրույն սարկազմին միանում են չափազանցությունները, օրինակները դիցաբանությունից, ճարտասանական հարցումները, վառ պատկերները, համեմատությունները, որոնք սատիրաների կառուցվածքն օժտում են յուրահատուկ արտահայտչականությամբ և հետաքրքրությամբ։


== Աղբյուրներ ==
Ա. Առաքելյան, Հռոմեական գրականության պատմություն, Երևան, 1975։


== Ծանոթագրություններ ==
Լագոա Սեկա

Լագոա Սեկա (պորտ.՝ Lagoa Seca), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարաիբա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Պարաիբա նահանգի գյուղատնտեսական շրջան (մարզ)ում։ Մտնում է Կամպինա Գրանդիի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 26 275 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 109,342 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 237,8 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1964 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 48.700.651,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.936,25 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,612 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Լագոա Սեկայի մասին
(6270) Կաբուկուրի

(6270) Կաբուկուրի (անգլ.՝ Kabukuri), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի հունվարի 18-ին Սիգերու Ինոդայի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Կարասույամայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,358113 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1365 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5798 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1322,65 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,272181 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,8° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6270) Կաբուկուրի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Շումանի պլան (ծրագիր)

«Շումանի հռչակագիր», «Շումանի պլան» (անգլ.՝ Schuman Plan), արևմտաեվրոպական մի շարք պետությունների քարածխի, երկաթի հանքաքարի և մետալուրգիական արդյունաբերության միավորման ծրագիր, որ 1950 թվականին առաջարկեc Ֆրանսիայի արտաքին գործերի նախարար Ռոբերտ Շումանը (1886—1963)։ «Շումանի պլան»-ի հիման վրա Արևմտյան Գերմանիայի (ԳՖՀ), Ֆրանսիայի, Իտալիայի, Բելգիայի, Նիդերլանդների ու Լյուքսեմբուրգի կառավարությունները 1951 թվականի ապրիլի 18-ին Փարիզում կնքեցին Ածխի և պողպատի եվրոպական ընկերակցությունը (ԱՊԵԸ) ստեղծելու պայմանագիր, որին 1973 թվականին միացան նաև Մեծ Բրիտանիան, Իռլանդիան և Դանիան։ «Շումանի պլան»-ի իրականացումը փաստորեն դարձավ արևմտաեվրոպական ինտեգրացման պրոցեսի սկիզբը։