Ֆանի Էլոֆ

Ֆանի Էլոֆ (անգլ.՝ Stephanus Johannes Paulus Eloff, հոկտեմբերի 7, 1885(1885-10-07), Պրետորիա, ՀԱՀ - նոյեմբերի 20, 1947(1947-11-20), Պրետորիա, ՀԱՀ), հարավաֆրիկացի քանդակագործ։


== Կենսագրություն ==
Ստեֆանուս Իոհաննես Պաուլուս Էլոֆը Ֆրեդերիկ Քրիստոֆել Էլոֆի (Frederik Christoffel Eloff) և Էլսի Ֆրանցինա Էլոֆի (Elsie Francina Eloff, ծննդյան անունը՝ Կրյուգեր) ընտանիքում եղել է վեցերորդ երեխան և երկրորդ որդին։ Մոր հայրը Հարավաֆրիկյան Հանրապետության 5-րդ նախագահ (1883-1900) Պաուլուս Կրյուգերն էր, որը բնակվում էր նրանցից ոչ հեռու։

Երիտասարդ տարիներին Ֆանի Էլոֆը հարավաֆրիկացի ապագա նկարիչներ Յակոբ Հենդրիկ Պենիֆի (Jacobus Hendrik Pierneef), Ժերար Մուրդեյկի (Gerard Moerdijk) և Գորդոն Լեյթի (Gordon Leith) հետ միասին, մինչև Անգլո-բուրական պատերազմի (1899-1902) սկսվելը հաճախել է Պրետորիայի Staats Model School մոդելային դպրոցը։ Պրետորիայի անկումից հետո 1900 թվականի սեպտեմբերի 3-ին Էլոֆը ընտանիքի և Պաուլ Կրյուգերի հետ միասին գաղթում են Շվեյցարիա։ Կրյուգերի մահից հետո 1904 թվականին ընտանիքը վերադարձել է Պրետորիա և Ֆանի Էլոֆն ավարտել է ուսումը։ Այնուհետև նա ընդունվել է Յոհաննեսբուրգի Հարավաֆրիկյան հանքարդյունաբերության դպրոց, այնտեղ երկրաբանություն ուսումնասիրելու նպատակով։

1908 թվականին Ֆանի Էլոֆը ուսումը շարունակել է Եվրոպայում, Փարիզի Սորբոնի համալսարանում։  Ծանոթանալով հանրահայտ ֆրանսիացի քանդակագործների ստեղծագործություններին, նա որոշեց նվիրվել քանդակագործությանը։ Փարիզում նա ընդունվեց Jardin Des Plantes-ի անատոմիական դասընթացներ և Պիտեր Դևիդ Էդսրոմի (Peter David Edstrom) գեղարվեստական դպրոցի քանդակագործական դասարան։
Կերպարվեստի և պարարվեստի հանդեպ ունեցած սիրո շնորհիվ Էլոֆը ծանոթանում է բալետի փարիզյան դպրոցի վարպետների հետ։ Շատ պարուհիներ նրա համար կեցվածք էին ընդունում, իսկ քանդակագործը հայտնի դարձավ մերկ պարուհիների և մարզիկների քանդակներով։
1924 թվականին  քանդակագործը մասնակցեց Փարիզի Օլիմպիադայի շրջանակներում անցկացվող գեղարվեստական մրցույթին։ Այնտեղ ներկայացվեցին նրա «Նիզակ նետողը» և «Բռնցքամարտիկը» աշխատանքները, սակայն քանդակները մրցանակային տեղեր չգրավեցին։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին (1939-1945) Փարիզը գրավել էին գերմանացիները, և Էլոֆը վերադարձավ Հարավային Աֆրիկա։ 1945 թվականին Հարավաֆրիկյան գիտությունների և արվեստի ակադեմիան, արվեստի բնագավառում ունեցած վաստակի համար քանդակագործին պարգևատրեց պատվո մեդալով։ Այդ ժամանակ նրա առողջությունը վատացավ և Էլոֆը արդեն չէր կարող երկար աշխատել։
1947 թվականի նոյեմբերի 20-ին քանդակագործը մահացավ Պրետորիայի հիվանդանոցում, վիրահատության ժամանակ։ Նրա ողջ անշարժ գույքը, ներառյալ Փարիզի արվեստանոցը, 1948 թվականին աճուրդի հանվեցին։ Քանդակագործը թաղված է Պրետորիայի Արևմտյան գերեզմանոցում։ 


== Ցուցահանդեսներ ==
Անհատական ցուցահանդես Pretoria City Hall (1912 թ.)
Ֆանի Էլոֆի և բնանկարիչ Յակոբ Հենդրիկ Պենիֆի համատեղ ցուցահանդեսը Jewish Guild Hall-ում, Յոհաննեսբուրգում (1929)
Eloff и Pierneef в Pierneef’s House Elangen, համատեղ ցուցահանդես Պրետորիայում (1941)
Նախաաճուրդային  ցուցահանդես Christie’s Gallery-ում, Յոհաննեսբուրգ (1948)
Նկարչի աշխատանքների հետահայաց ցուցադրություն Mapungubwe Museum-ում, Պրետորիայի համալսարան (2011)


== Քանդակներ ==
Ներկայումս պահպանվել են քանդակագործի շուրջ 102 աշխատանքներ։ Դրանց որոշ մասը գտնվում է այնպիսի հանրահայտ գեղարվեստական թանգարանների հավաքածուներում, ինչպիսիք են, Պրետորիայի արվեստի թանգարանը, Պրետորիայի համալսարանը, Ժորժ Պոմպիդուի կենտրոնը, Մշակույթի պատմության ազգային թանգարանը,  Պ. Կրյուգերի տուն-թանգարանը, Արվեստի ազգային  պատկերասրահը Քեյփթաունում, Գիտության և արվեստի հարավաֆրիկյան ակադեմիան։


== Գրականություն ==
Ensiklopedie van Suidelike Afrika, Eric Rosenthal, 1967.
Van Heerden, Rachel Jacoba «Fanie Eloff as beeldhouer». Pretoria. 1963


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Sculptors (Fanie Eloff)