armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սան Ֆելիու դե Գիշոլս

Սան Ֆելիու դե Գիշոլս (իսպաներեն՝ San Felíu de Guixols, բասկերեն՝ Sant Feliu de Guixols, կատալոներեն՝ Sant Feliu de Guíxols)՝ մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է միջերկրական ծովի ափին և Բաշ-Էմպորդ մարզում՝ Ժիրոնա շրջանում՝ Կատալոնիա ինքնավար մարզում։ Անվանումը եկել է տարածքի Սուրբ Ֆելիքս Ժիրոնի եկեղեցուց։ Եկեղեցին արդի ժամանակներում թանգարան է։
Տարածքը կազմում է 15.92 կմ2։ Բնակչությունը կազմում է 21 975 մարդ՝ 2010 թվականի տվյալներով։ Ադմինիստրատիվ կենտրոնից հեռավորությունը 33 կմ է։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Página web del Ayuntamiento de Sant Feliu de Guíxols
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2005-04-29 at the Wayback Machine.
Información del Institut d'Estadística de Catalunya
Portal web de la ciudad
Rutas a pié y fáciles por San Feliú de Guíxols/Bajo Ampurdán/Costa Brava Archived 2021-03-09 at the Wayback Machine.
Cambra de Comercio, Industria y Navegación de Sant Feliu de Guíxols
Información sobre el puerto de Sant Feliu Archived 2008-03-08 at the Wayback Machine.
Երկրորդ հայկական լեգեոն (Հռոմ)

Երկրորդ հայկական լեգեոն (լատ.՝ Legio Secunda Armeniaca), երկրորդ հայկական լեգեոնը Հռոմեական կայսրությունում։ Գործել է կայսրության գոյատևման վերջին դարերում։ Առաջին անգամ հիշատակվում է «Notitia Dignitatum» աշխատությունում։ Լեգեոնը հավանանաբար ձևավորվել է մ.թ. 2-ից 3-րդ դարերում Փոքր Հայքում՝ կայսրության կազմի մեջ մտնող հայկական հողերը պաշտպանելու նպատակով։ Լեգեոնը մասնակցել է Հուլիանոս Ուրացողի պարսկական արշավանքին (գարուն - ամառ 363 թ.)։


== Գրականություն ==
II Հայկական լեգեոն Archived 2011-05-14 at the Wayback Machine.


== Տես նաև ==
Առաջին հայկական լեգեոն
Բալիկի (գյուղ, Յարցևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲալիկիԲալիկի (ռուս.՝ Балыки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Յարցևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆուտբոլային լիգայի գավաթ 2005-06

Ֆուտբոլային լիգայի գավաթ 2005-06, Ֆուտբոլային լիգայի գավաթի 46-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Մանչեսթեր Յունայթեդ» ֆուտբոլային ակումբը։


== Արտաքին հղումներ ==
Մրցաշարի պաշտոնական կայք Archived 2008-07-03 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Լիգայի գավաթը Football-League.co.uk կայքում (անգլ.)
Լիգայի գավաթը BBC Sport կայքում (անգլ.)
Բրեբյեր

Բրեբյեր (ֆր.՝ Brebières), քաղաք Ֆրանսիայում, որը Օ դե Ֆրանսե շրջանի Պա դը Կալեի վարչական կենտրոնն է։ Քաղաքը գտնվում է Ա1 ավտոմայրուղուց 4 կմ հեռավորության վրա, իսկ Արրաս քաղաքից` 19 կմ դեպի արևելք։
2014 թվականին Բրեբյերի բնակչությունը կազմել է 4899 մարդ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության զբաղվածության կառուցվածքը։

գյուղատնտեսություն - 0.9%
արդյունաբերություն - 28.9%
շինարարություն - 2.9%,
առևտուր, տրանսպորտ և ծառայություններ - 42.6%,
պետական և կոմունալ ծառայություններ - 24.7%2013 թվականի տվյալներով գործազրկության մակարդակը կազմել է 11.9% (Ֆրանսիայում ընդհանուր առմամբ, 12.8%): 2013 թվականի տվյալներով մեկ մարդու համար միջին տարեկան եկամուտը կազմել է 19 613 եվրո (Ֆրանսիայում ընդհանուր առմամբ` 25 140)։


== Վարչակազմ ==
Բրեբյերի քաղաքապետի պաշտոնը 1983 թվականից զբաղեցնում է սոցիալիստական ​​կուսակցության անդամ Ժան-Պիեռ Հեկեթը։ 2014 թվականի ընտրություններում նրա գլխավորած սոցիալիստական ​​բլոկը հաղթեց առաջին փուլում` հավաքելով 52,79% ձայն։


== Դեմոգրաֆիա ==


=== Բնակչության դինամիկան ===


== Տես նաև ==
Պա դը Կալե
Արրաս


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Национальный институт статистики
Результаты муниципальных выборов 2014
Պայքար (թերթ, Թիֆլիս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պայքար (այլ կիրառումներ)«Պայքար», գրական, հասարակական, քաղաքական և տնտեսական լեգալ շաբաթաթերթ (հետագայում՝ օրաթերթ)։ Հրատարակվել է 1915–1919 թվականներին, Թիֆլիսում։ Սոցիալ–դեմոկրատական թերթ էր, որի խմբագրության մեջ սկզբում մտնում են երկու բոլշևիկ (Ասքանազ Մռավյան և Սարգիս Խանոյան) և երկու մենշևիկ (Արամայիս Երզնկյան և Հայկ Ազատյան)։ Մինչև 100 համարը փաստորեն գտնվում էր բոլշևիկների ձեռքին։ Աշխատակցել են Ստեփան Շահումյանը, Արսեն Ամիրյանը, Անաստաս Միկոյանը, Մելիք Մելիքյանը, Հակոբ Հակոբյանը, Արտաշես Կարինյանը, Հակոբ  Կամարին, Գուրգեն Հայկունին, Ա․ Վարդանյանը, Սիմակը և ուրիշներ։ 
Թերթը հետապնդվել է Ռուսաստանի ցարական իշխանությունների կողմից, ինտենսիվ գրաքննության պատճառով հաճախ լույս տեսել դատարկ սյունակներով։ Դրությունը փոխվել է 1917 թվականի Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո։ Թերթը դրական է արտահայտվել ցարական կառավարության տապալման հանդեպ և կոչ է արել ամրապնդել բանվորների ու զինվորների դեպուտատների սովետները։ 
Մեծ տեղ է հատկացրել գրականության ու արվեստի հարցերին, տպագրվել են Մաքսիմ Գորկու, Հակոբ Հակոբյանի, Ազատ Վշտունու, Արազու և ուրիշների երկերը։ Երկրի հետագա զարգացման, քաղաքական իրադրությունների գնահատման հարցերում շուտով դրսևորվեցին լուրջ տարաձայնություններ «Պայքար»-ի խմբագրական կազմում, որը միատարր չէր։ 
Բոլշևիկները մենշևիկների հետ ունեցած տարաձայնությունների պատճառով հեռացել են թերթի խմբագրությունից՝ հետագայում ստեղծելով իրենց օրգանը՝ «Բանվորի կռիվը» (Թիֆլիս)։ 101-րդ համարից «Պայքար»-ն ամբողջապես ձեռք է բերել մենշևիկյան ուղղվածություն։
Սեբենեհ

Սեբենեհ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Արղանամադենի գավառակում։ Գտնվում էր Զիբենե գետի ափին, Դիարբեքիր քաղաքից 33 կմ հյուսիս։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Արագածոտնի մարզի ամրոցների և բերդերի ցանկ

Ստորև ներկայացվում է Արագածոտնի մարզի բերդերի և ամրոցների ցանկը


== Տես նաև ==
ՀՀ վանական համալիրների ցանկ
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ
ՀՀ տաճարների ու եկեղեցական համալիրների ցանկ
Արցախի վանական համալիրների ցանկ
Տավուշի մարզի ամրոցների և բերդերի ցանկ
Սիսիան համայնքի ամրոցների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Լեոնիդ Գոլուբև

Լեոնիդ Գոլուբև (ռուս.՝ Леони́д Евге́ньевич Го́лубев, հունվարի 6, 1947(1947-01-06)), ռուսական դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1974 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ժողովուրդների բարեկամության համալսարանը և Հավանայի Աբրահամ Լինքոլնի անվան օտար լեզուների բարձրագույն դպրոցը (1977)։ Տիրապետում է անգլերեն, իսպաներեն, ֆրանսերեն և պորտուգալերեն լեզուներին։ Դիվանագիտական գործունեությամբ սկսել է զբաղվել 1993 թվականից։

1974-1990 թվականներին՝ թարգմանիչ, ավագ թարգմանիչ, կրտսեր ռեֆերենտ, ռեֆերենտ, ավագ ռեֆերենտ ԽՄԿԿ Կենտկոմի միջազգային բաժնում։
1990-1991 թվականներին՝ հասարակական-քաղաքական կազմակերպությունների հետ կապերի ԽՄԿԿ Կենտկոմի բաժնի ավագ ռեֆերենտ։
1993- 2001 թվականներին՝ Ռուսաստանի Դաշնության սուբյեկտների, խորհրդարանի և հասարակական միավորումների հետ կապերի վարչության խորհրդական, ավագ խորհրդական, բաժնի պետ։
2001-2008 թվականներին՝ ՌԴ սուբյեկտների, խորհրդարանի և հասարակական-քաղաքական կազմակերպությունների հետ կապերի դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
2008 թվականի ապրիլի 23-ից-2012 թվականի փետրվարի 15՝ Բոլիվիայում Ռուսաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպան։Ամուսնացած է։ Ունի երկու որդի։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2004 թվականի մայիսի 6-ին)։


== Պարգևներ ==
Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար 2-րդ աստիճանի շքանշան (2008 թվականի հունվարի 25)՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին քաղաքական կուրսի իրականացման գործում ունեցած մեծ ավանդի, երկարամյա անբասիր դիվանագիտական ծառայության համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Ռուսաստանի ԱԳՆ կայքում
Կենսագրությունը ՄԺԲՀ շրջանավարտների և ընկերների ասոցիացիայի կայքում Archived 2019-04-23 at the Wayback Machine.
Վաշլիան

Վաշլիան  (վրաց.՝ ვაშლიანი), գյուղ Վրաստանի Կախեթի մարզում՝ Սագարեջոյի շրջանում։ Կենտրոնի բարձրությունը 1050 մետր է։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 19 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վարշավայի ճակատամարտ (1920)

Վարշավայի  ճակատամարտ (լեհ.՝ 1920 Bitwa warszawska), ռեժիսոր Եժի Գոֆմանի պատմական  ֆիլմը։


== Սյուժե ==
Այդ պատմությունը հայտնի ճակատամարտի երկու մասնակիցների ճակատագրի մասին է. շանսոնետկա  Օլյայի (Նատաշա Ուրբանսկա) և նրա փեսացու բանաստեղծ Յանի (Բորիսբ Շից), որ լեհական բանակի ուլան է։
Ֆիլմի գործողություները զարգանում են Վարշավայի ճակատամարտի ֆոնին, երբ Արևմտյան ճակատի կարմիր բանակայինները Միխայիլ Տուխաչեվսկու հրամանատարությամբ ջախջախվել են  Լեհաստանի մայրաքաղաքի մոտ տեղի ունեցած ճակատամարտերում։


== Դերերում ==
Բորիս Շից — Յան Կրինիցկի
Նատաշա Ուրբանսկա  —  Օլյա Ռանևսկա
Դանիել Օլբրիխսկի —  Յուզեֆ Պիլսուդսկիի
Յուզեֆ Դուրյաշ—  Վլադիսլավ Սիկորսկիի
Միխալ Ժեբրովսկիի — պրեմիեր Վլադիսլավ Գրաբսկիի
Ադամ  Ստշելցկիի  —  պրեմիեր Վինցենտ Վիտոս
Յացեկ Պոնեդզյալեկ — գեներալ  Յուզեֆ Գալլեր
Վիկտոր Զբորովսկի —  Շարլ դե Գոլլ
Զբիգնև Զամախովսկի  —  Մացեի Պատայ
Բոգուսլավ Լինդա — Բոլեսլավ Վենյավա-Դլուգոշվսկիի
Վոյցեխ Պշոնյակ  —  Գենեռալ Մաքսիմ Վեինգան
Ալեքսանդր Դոմոգարով — Կրշկին
Օլգա Կաբո — Սոֆյա Նիկոլաևնա
Կշիշտոֆ Գլոբիշ —Ադամսկի
Լուկաշ Գարլիցկի —  Իգնաց Սկորպկա
Վիկտոր Բալաբանով  — Վլադիմիր Լենին
Կշեսիմիր Դեմբսկի  — Ֆելիքս Ձերժինսկի
Կշիշտոֆ Դրաչ —  Լև Տրոցկի
Ադան  Ֆերենց —  անվտանգության աշխատակից Բուկովսկի
Ալեքսանդր Խոշաբաև —  Միխայիլ Տուաչևսկի
Իգոր Գուզուն — Իոսիֆ Ստալին


== Պրեմիերա ==
Լեահական պրեմիերա տեղի է  ունեցել 2011 թվականի սեմպտեմբերի 30-ին։ Ֆիլմ  մասնակցել է Կիևի միջազգային կինոփառատոնին  «Երիտասարդություն» ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքԷջ
Վարշավայի  ճակատամարտ 1920(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Մանուկ Ղազարյան

Մանուկ Ղազարյան (հոկտեմբերի 23, 1983(1983-10-23), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դաշնակահար, կոմպոզիտոր։


== Կենսագրություն ==
Մանուկ Ղազարյանը ծնվել է 1983 թվականի հոկտեմբերի 23-ին, Երևանում։ Դաշնամուր սկսել է նվագել 9 տարեկանից։ 2000 թվականին ավարտել է Սայաթ-Նովայի անվան երաժշտական դպրոցը, իսկ 2004 թվականին` Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիան, մեկ տարի անց հիմնադրել է հիմնադրել է «Art Voices» խումբը։ 2006 թվականին մասնակցել է «Jazz Appreciation Month», իսկ 2007 թվականին` երևանյան ջազ փառատոներին։ 2009 թվականին հաղթել է Բուխարեստի ջազային մրցույթում, նաև նվագել է նաև «Chiko & friends» խմբում։ Համագործակցել է հայ երգարվեստի մի շարք ներկայացուցիչների և երաժիշտների հետ։ 2007-2010 թվականներին աշխատել է «Գոհարափայլ» խմբում։ Առաջին ձայնասկավառակը թողարկել է 2010 թվականին։ 2011 թվականից բնակվում է Մոսկվայում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոզարե

Կոզարե (բուլղար․՝ Козаре), գյուղ Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում։ Վարչականորեն մտնում է Կարնոբատի համայնքի կազմի մեջ։ Համայնքի կենտրոն Կարնոբատ քաղաքից գտնվում է 7 կմ դեպի հարավ-արևելք։ 2011 թվականի Բուլղարիայի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ գյուղում բնակվել է 49 մարդ։


== Բնակչություն ==


== Տես նաև ==
Բուլղարիայի համայնքներ
Կարնոբատի համայնք


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուբեն Կարապետյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռուբեն Կարապետյան (այլ կիրառումներ)Ռուբեն Դրաստամատի Կարապետյան (ապրիլի 10, 1950(1950-04-10), Վաղարշապատ, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), մարզական աշխատող, ըմբշամարտի պատանիների աշխարհի չեմպիոն, ՀՀ սպորտի վաստակավոր աշխատող (2002)։


== Գործունեություն ==
1969 թվականին ավարտել է Էջմիածին քաղաքի թիվ 2 միջնակարգ դպրոցը, 1974 թվականին՝ Հայկական պետական ֆիզիկական կուլտուրայի ինստիտուտը՝ մարզիչ-մանկավարժի որակավորմամբ։
1971-1977 թվականներին եղել է "Աշխատանք" կամավոր մարզական ընկերության հունա-հռոմեական ըմբշամարտի մարզիչ,
1977-1995 թվականներին՝ Էջմիածին քաղաքի մանկապատանեկան մարզադպրոցի տնօրեն,
1995-1997 թվականներին՝ Էջմիածնի քաղաքային խորհրդի սպորտկոմիտեի նախագահ,
1997-2002 թվականներին՝ Էջմիածնի քաղաքապետարանի սպորտի և երիտասարդության միացյալ տնօրինության գլխավոր տնօրեն։
1962 թվականից զբաղվել է հունա-հռոմեական ըմբշամարտով։ Երեք տարի եղել է ԽՍՀՄ հունա-հռոմեական ըմբշամարտի պատանեկան հավաքականի անդամ։


== Մարզական նվաճումներ ==
1967-1970 թվականներին մասնակցել է հունա-հռոմեական ըմբշամարտի Հայաստանի առաջնություններին և դարձել բազմակի չեմպիոն։
1969 թվականին Ծաղկաձորում մասնակցել է ԽՍՀՄ պատանիների առաջնությանը և դարձել չեմպիոն։
1969 թվականին ԱՄՆ-ում մասնակցել է պատանիների աշխարհի անդրանիկ առաջնությանը և 70 կիլոգրամ քաշային կարգում դարձել աշխարհի չեմպիոն։
1970 թվականին Ռումինիայի Կոստանցա քաղաքում մասնակցել է "Օլիմպիական հույսեր" միջազգային մրցումներին։
Ուդարնոե (ավան, Խարկովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՈւդարնոեՈւդարնոե (ուկրաիներեն՝ Ударне), ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1967 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ուդարնոե ավանում բնակվում էր 720 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,39 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 517,99 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Հայաստանի մտավոր սեփականության գործակալություն

Հայաստանի մտավոր սեփականության գործակալություն, առանձնացված ստորաբաժանում ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարության կազմում, որը ծառայություններ է մատուցում մտավոր սեփականության բնագավառում, իրականացնում է մտավոր սեփականության օբյեկտների իրավական պահպանության հետ կապված՝ ՀՀ օրենսդրությամբ սահմանված գործողություններ, ապահովում է մտավոր սեփականության բնագավառի կադրերի պատրաստումը, օժանդակում է ՀՀ պետական արտոնագրային հիմնապաշարների համալրմանը, իրականացնում մտավոր սեփականության բնագավառին առնչվող այլ աշխատանքներ։


== Պատմություն ==
Հայաստանում մտավոր սեփականության պահպանության ազգային համակարգը ձևավորվել է 1992 թվականի հունվարին ՀՀ կառավարությանն առընթեր արտոնագրային վարչության և 1993 թվականի դեկտեմբերին Հեղինակային իրավունքի ազգային գործակալության ստեղծմամբ։ 2002 թվականի մարտին այս երկու մարմինների միաձուլմամբ ստեղծվել է Մտավոր սեփականության գործակալությունը՝ որպես Հայաստանի Հանրապետության էկոնոմիկայի նախարարության կազմում գործող առանձնացված ստորաբաժանում, որի բնագավառի իրավական դաշտը կարգավորվում է օրենքներով, ենթաօրենսդրական ակտերով, ՀՀ միջազգային պայմանագրերով։
1993 թվականից Հայաստանը հանդիսանում է Մտավոր սեփականության համաշխարհային կազմակերպության (WIPO) և 1995 թվականից Եվրասիական արտոնագրային կազմակերպության (ЕАПО) անդամ։ Գործակալությունը համագործակցում է Եվրոպական արտոնագրային կազմակերպության (EPO), միջազգային, տարածաշրջանային այլ կառույցների և օտարերկրյա պետությունների գերատեսչությունների հետ։


== Հրատարակություններ ==
Գործակալությունը յուրաքանչյուր ամիս հայերեն և ռուսերեն լեզուներով լազերային սկավառակներով հրատարակում է «Արդյունաբերական սեփականություն» պաշտոնական տեղեկագիրը։
Գործակալությունը հրատարակում է նաև արտոնագրված գյուտերի և օգտակար մոդելների լրիվ նկարագրությունները։
Հայաստանի, Բելառուսի, Վրաստանի, Մոլդովայի, Ուզբեկստանի, Ուկրաինայի, Ռուսաստանի Դաշնության և Եվրասիական արտոնագրային գերատեսչության միջև «Կոմպակտ սկավառակների վրա արտոնագրային տեղեկատվական տարածաշրջանային համատեղ արտադրանքի թողարկման մասին» Մոսկվայում ստորագրված համաձայնագրի շրջանակներում հայերեն, ռուսերեն և անգլերեն լեզուներով հրապարակվում են գյուտերի մասին մատենագիտական տվյալները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Հայաստանի Հանրապետության մտավոր սեփականության գոևծակալություն Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
Հայաստանում աճում է գյուտերի թիվն ու տնտեսության մեջ դրանց կիրառումը(չաշխատող հղում)
Լեսոթո

Լեսոթո, պաշտոնապես Լեսոթոյի թագավորություն (սեսոթո՝  'Muso oa Lesotho), անկլավային, առանց ծովի ելք ունեցող երկիր հարավային Աֆրիկայում, ամբողջովին շրջապատված Հարավ Աֆրիկյան հանրապետությամբ։ Տարածքը մոտ 30.000 կմ քառակուսի, բնակչությունը մոտ երկու միլիոն։ Մայրաքաղաքը և ամենամեծ քաղաքը Մասերուն է։ Լեսոթոն Միավորված ազգերի կազմակերպության, Ազգերի Բրիտանական Համագործակցություն և Հարավային Աֆրիկայի զարգացման հիմնադրամի (SADC) անդամ է։ Լեսոթո անվանումը ուղակիորեն թարգմանվում է երկիր, որտեղ ժողովուրդը խոսում է Սեսոթոերեն։ Երկրի բնակչության մոտ 40%-ը ապրում է աղքատության շեմին` օրական մոտ 1,25 ԱՄՆ դոլար եկամուտով։


== Անվանում ==
1860֊ական թվականների վերջին երկիրը զավթել են անգլիացի գաղութարարները, 1884 թվականին պաշտոնապես հայտարարվել է Մեծ Բրիտանիայի պրոտեկտորատը՝ Բուսուտոլենդ անունով (անգլ.՝ Basutoland, բառացի՝ «բասուտոների երկիր», և Land՝ «երկիր»)։
1966 թվականի հոկտեմբերի 4֊ին Բասուտոլենդը ստացավ անկախություն և նոր սահմանադրությամբ կոչվեց Լեսոթոյի Թագավորություն։


== Պատմություն ==
1966 թվականի հոկտեմբերի 4-ին ստացել է անկախություն։


== Սպորտ ==
Լեսոթան մասնակցում է ամառային օլիմպիական խաղերին, իսկ 1972 թվականին Լեոթոյի աթլետներին հաջողվեց գրանցել ամենաբարձր ցուցանիշը։ Լեսոթոյի օլիմպիական պատմության մեջ Լեսոթոյի մարզիկները երբևէ չեն նվաճել որևէ օլիմպիական մեդալ։
Լեսոթայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը հիմնադրվել է 1932 թվականին, իսկ արդեն 1964 թվականին Լեսոթան անդամագրվել է ՖԻՖԱ և ապա ԿԱՖ Կոնֆեդերացիա։ Լեսոթայի ֆուտբոլիստները երբևէ չեն մասնակցել Աշխարհի կամ Աֆրիկայի առաջնություններին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալմազբեկ Ատամբաև

Ալմազբեկ Շարշենովիչ Ատամբաև (կիրիլիցա՝ Алмазбек Шаршенович Атамбаев, սեպտեմբերի 17, 1956(1956-09-17), Արաշան, Կանտի շրջան, Չույի մարզ, Ղրղզական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ղրղզ քաղաքական գործիչ, Ղրղզստանի Հանրապետության նախագահը 2011 թվականի դեկտեմբերի 1-ից մինչև 2017 թվականի նոյեմբերի 24-ը։ 2010 թվականի սեպտեմբերի 17-ից մինչև 2011 թվականի դեկտեմբերի 1-ը, ինչպես նաև՝ 2007 թվականի մարտի 29-ից մինչև նոյեմբերի 28 զբաղեցրել է երկրի վարչապետի պաշտոնը։ 1999-2011 թվականներին զբաղեցրել է Ղրղզստանի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության ղեկավարի պաշտոնը։
Ծնվել է 1956 թվականին՝ Չուի երկրամասի Արաշան բնակավայրում։ Ավարտել է Մոսկվայի կառավարական ինստիտուտը՝ տնտեսագետի որակավորմամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Զեմո Բոշուրի

Զեմո Բոշուրի (վրաց.՝ ზემო ბოშური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1260 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 30 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 132 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տիգրան Կարապետյան (թարգմանիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տիգրան Կարապետյան (այլ կիրառումներ)Տիգրան Արշակի Կարապետյան (օգոստոսի 14, 1922(1922-08-14), Նոր Բայազետ, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ - մայիսի 5, 1990(1990-05-05), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ, Երևան), հայ թարգմանիչ, բանասիրական գիտությունների թեկնածու (1961), խմբագիր։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1970 թվականից։


== Կենսագրություն ==
1941 թվականին ավարտել է Մելիտոպոլի օդաչուական ուսումնարանը և որպես օդաչու ծառայել բանակում։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։ 1950 թվականին ավարտել է Երևանի թատերական ինստիտուտի թատերագիտական ֆակուլտետը։ Դասախոսել է Հայկական թատերական ընկերությունում։ 1955-1966 թվականներին ՀԽՍՀ ԳԱ հրատարակչությունում եղել է ավագ, ապա գլխավոր խմբագիր, 1966-1978 թվականներին՝ ավագ գիտաշխատող ՀԽՍՀ ԳԱ արվեստի ինստիտուտում։ 1978 թվականից աշխատում է ՀՍՍՀ ԳԱ Մ. Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտում որպես ավագ գիտաշխատող։ 1961 թվականին «Վրաց գրական միտքը Հայաստանի և հայերի մասին» թեմայով ատենախոսություն է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։ ԽՄԿԿ անդամ 1951 թվականից։
Պարգևատրվել է Հայրենական պատերազմի I աստիճանի շքանշանով։
Օգտագործել է Տ. Բունաթյան, Տ. Բունիաթյան ծածկանունները :


== Երկեր ==


=== Գրքեր ===
Վրաց գրական միտքը Հայաստանի և հայերի մասին, Ե., 1962, 163 էջ։
Թումանյանը և Վրաստանը, Ե., 1964, 58 էջ։
Լուսավոր հայացքով (Հովհ. Թումանյանի կյանքն ու ստեղծագործական գործունեությունը), Ե., «Հայաստան», 1969, 209 էջ։
Գաբրիել Սունդուկյանը և Վրաստանը, Ե., «Հայաստան», 1976, 106 էջ։
Անոսկոր հավերը (երգիծական պատմվածքների ժողովածու), Ե., «Հայաստան», 1976, 66 էջ։
Հայոս և Քարթլոս եղբայրները (հայ և վրաց ժողովուրդների բազմադարյա բարեկամությունը հաստատող փաստեր), Ե., Լույս, 1990, 244 էջ։


=== Մամուլ ===
Սպիտակ դրոշակով, «Գրական թերթ», 1969, № 2:


== Թարգմանություններ (ռուսերենից և վրացերենից) ==
Նիկոլոզ Թավարթքիլաձե, Եղել են այսպիսի օրեր (Հայրենական մեծ պատերազմի տարեգրությունից), Ե., Հայաստան, 1965, 130 էջ։
Կոնստանտին Պաուստովսկի, Սպիտակ ծիածանը (նովելներ), Ե., «Հայաստան», 1965, 226 էջ։
Էլիզբար Զեդգինիձե, Գարունը վաղ սկսվեց (վեպ), Ե., «Հայաստան», 1968, 311։
Ռոբեր Մերլ, Կղզին, Ե., «Հայաստան», 1978, 508 էջ։
Նորբերտ Ֆրիդ, Կայսրուհին (վեպ Շառլոտա Մեքսիկացու մասին), Ե., «Սովետական գրող», 1982, 512 էջ։
Պեր Լագերկվիստ, Թզուկը (վեպ, վիպակներ, պատմվածքներ), Ե., Խորհրդային գրող, 1990, 703 էջ։
«Թարգմանչաց արվեստ» շտեմարան։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (119901-120000)

Աստերոիդների ցանկ (119801-119900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (120001-120100)
 Աստերոիդների ցանկ (119801-119900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (120001-120100)
Ապշերոնի շրջան (այլ կիրառումներ)

Ապշերոնի շրջան եզրը կարող է վերբարվել.

Ապշերոնի շրջան, Ադրբեջանական Հանրապետության վարչական միավոր
Ապշերոնի շրջան, Ռուսաստանի Կրասնոդարի երկրամասի վարչական միավոր
Ես այսօր մենակ եմ ուզում գնալ (ֆիլմ, 2014)

«Ես այսօր մենակ եմ ուզում գնալ» (պորտ.՝ Hoje Eu Quero Voltar Sozinho, «Ես այսօր մենակ եմ ուզում գնալ»), Դանիել Ռիբեյրուի բրազիլական դրաման դեռահասների փոխհարաբերությունների մասին է, որը նկարահանվել է 2010 թվականին նկարահանված «Ես չեմ ուզում մենակ վերադառնալ» կարճամետրաժ ֆիլմի մոտիվներով (պորտ.՝ Eu Não Quero Voltar Sozinho)։ Ֆիլմը 2014 թվականի Բեռլինի կինոփառատոնին (այնտեղ փետրվարի 10-ին տեղի է ունեցել պրեմիերան) ստացել է Թեդի մրցանակ «Լավագույն գեղարվեստական ֆիլմ» անվանակարգում և Միջազգային կինոքննադատների ֆեդերացիայի մրցանակ։ Ապրիլի 10-ին տեղի է ունեցել ֆիլմի պրեմիերան։


== Սյուժե ==
Ֆիլմում ցուցադրվում է Լեոնարդո անունով մի կույր տղայի կյանքը, ով պետք է հաղթահարի  խանդը իր նախկին ընկերուհու՝ Ջովաննայի հանդեպ և միաժամանակ փորձի հասկանալ իր՝ նոր առաջացող զգացմունքները նոր ընկերոջ՝ Գաբրիելի հանդեպ։


== Դերասանական կազմ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլայ Մակարով (դիվանագետ)

Նիկոլայ Մակարով (ռուս.՝ Никола́й Валенти́нович Мака́ров, 1962), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ 2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2017 թվականի հունիսի 10)։


== Կենսագրություն ==
1987 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։ Տիրապետում է արաբերենին և անգլերենին։
1987 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

2011 թվականից մինչև 2018 թվականը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության Մերձավոր Արևելքի և Հյուսիսային Աֆրիկայի դեպարտամենտի բաժնի պետ, տնօրենի տեղակալ։
2018 թվականի օգոստոսի 17-ից Քուվեյթում հանդիսանում է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2017 թվականի հունիսի 10)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Ռուսաստանի ԱԳՆ-ի կայքում
Լիսիչովո

Լիսիչովո (ուկրաիներեն՝ Лисичово), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Իրշավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լիսիչովո գյուղում բնակվում էր 3 187 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8929 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 356,93 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պրիվոլե (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊրիվոլեՊրիվոլե (ռուս.՝ Приволье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 120 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հենրիկ Խալաթյան

Հենրիկ Ավետիքի Խալաթյան (ապրիլի 1, 1937(1937-04-01), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
1967 թվականին ավարտել Է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ 1982-2000 թվականներին եղել է ՀՀ հեռուստառադիոպետկոմի գլխավոր նկարիչը։ Որպես ձևավորող նկարիչ մասնակցել է մի շարք ներկայացումների և ֆիլմերի ստեղծմանը, Փարիզի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցու բակի պատի հարդարմանը (որմնանկար-եռանկար, 1995)։


== Ստեղծագործություններ ==
Հեղինակ է գրաֆիկական գործերի՝

«Համբարձում», 1973
«Անհայտություն», 1974
«Ճիչ», 1976
«Անդորր», 1989կոմպոզիցիաների՝

«Հերթափոխ», 1987
«Ֆիզիկոսներ», 1985դիմանկարների`

«Խորեն Պալյան», 1988


== Ծանոթագրություններ ==
Իբն Միսքավայհ

Իբն Միսքավայհ, Իբն Միշքույե (պարսկերեն՝ مُسْکُـوْيَه, լրիվ անուն՝ Աբու Ալի Ահմադ իբն Մուհամմադ իբն Յաʿքուբ իբն Միշքույե 932, Ռեյ, Աբասյան խալիֆայություն - 1030[…], Սպահան, Իրան), արաբ պատմիչ։ Ծագումով՝ պարսիկ։ 
Եղել է Բուվայհիների պետության վեզիր։ Գրել է «Ազգերի փորձի մատյան» («Տաջարիբ ալ–ումամ») բազմահատոր աշխատությունը, որի սկզբի մասը Թաբարիի և այլոց տեղեկությունների վերաշարադրանքն է։ 912 կամ 913–982 կամ 983-ի դեպքերի նկարագրությունն ինքնուրույն է և արժեքավոր (օգտագործել է պետական դիվանատների վավերագրերը)։
Արժեքավոր են նրա տեղեկությունները Հայաստանի Բագրատունյաց ժամանակաշրջանի, առավելապես՝ Հայոց թագավորության և դրացի մուսուլմանական երկրների հարաբերությունների վերաբերյալ։


== Երկեր ==
The Tajarib al-umam or history of  Ibn Miskawayh…, 1–6, Leiden, 1909–19.


== Ծանոթագրություններ ==
Տաշտուն (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տաշտուն (այլ կիրառումներ)Տաշտուն, Դաշտոն, Դաշտուն, Տաշտոն, գետ Հայաստանի Սյունիքի մարզում։ Սկիզբ է առնում Մեղրու լեռներից և աջից միախառնվում Գոզգոզ գետին։ Երկարությունը՝ 13 կմ Հովտում գտնվում էր Տաշտուն գյուղը։


== Ծանոթագրություններ ==
Գուդիմի (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)

Գուդիմի (ուկրաիներեն՝ Гудими), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գուդիմի գյուղում բնակվում էր 678 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վերոլավեքիա

Վերոլավեքիա (իտալերեն՝ Verolavecchia), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3814 մարդ, խտությունը՝ 191 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 20 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25029։ Հեռախոսային կոդ՝ 030։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunediverolavecchia.it/ Archived 2009-06-13 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Միմոզա

Միմոզա (լատ.՝ Mimosa), ընդավորների ընտանիքի միմոզայինների ենթաընտանիքի հաճախ փշոտ, բազմամյա խոտաբույսերի, թփերի կամ ծառերի ցեղ։ Հայրենիքը Անտիլյան կղզիները և Հարավային ու Միջին Ամերիկան են ։
Հայաստանում ջերմոցային պայմաններում մշակվում է միմոզայի մեկ տեսակ՝ պատկառուկը (լատ.՝ minosa pudica)։ Վերջինս չափից դուրս զգայուն բույ է, և թեկուզ մեկ հպումից փոքր տերևները հավաքվում, կուչ են գալիս և կախվում ներքև։


== Նկարագրություն ==
Տերևները կրկնափետրաձև են, ծաղիկները՝ փոքրիկ, հասկաձև կամ գլխիկավոր ծաղկաբույլերով։ Պտուղը կաշեկերպ կամ թաղանթավոր ունդ է։ Հայտնի է միմոզայի 450—500 տեսակ։ Միմոզայի առանձին տեսակների տերևները ընդունակ են շարժվելու՝ նաստիաների․ օրինակ, ամոթխած պատկառուկի (M․ pudica) տերևիկները հպումից, հարվածից կամ մութն ընկնելուց զույգ առ զույգ ծալվում են, և ամբողջ բարդ տերևն իջնում է։


== Ծանոթագրություններ ==
Լևոն I (Բյուզանդիայի կայսր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լևոն I (այլ կիրառումներ)Լևոն I (լատ.՝ Flavius Valerius Leo Augustus) (401 - հունվարի 19, 474, Կոստանդնուպոլիս), Բյուզանդիայի կայսր 457-474 թթ.։ Ծնունդով Դակիայից, այդ պատճառով հայտնի է նաև որպես Լևոն Թրակիացի (հուն․՝ Λέων ο Θράξ)։ Վարել է ակտիվ արտաքին քաղաքականություն՝ ուղղված Արևելյան Հռոմեական կայսրության հզորության պահպանմանը, այդ նպատակով աջակցել է Արևմտյան Հռոմեական կայսրությանը գերմանական ցեղերի և հոների դեմ պայքարում։


== Ծանոթագրություններ ==
Պետրովկա (գյուղ, Կրոլևեցի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետրովկաՊետրովկա (ուկրաիներեն՝ Петрівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պետրովկա գյուղում բնակվում էր 109 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆրանկ Ուիգլսուորտ Կլարկ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կլարկ (այլ կիրառումներ)Ֆրանկ Ուիգլսուորտ Կլարկ (անգլ.՝ Frank Wigglesworth Clarke, մարտի 19, 1847(1847-03-19), Բոստոն, ԱՄՆ - մայիսի 23, 1931(1931-05-23), Վաշինգտոն, Կոլումբիայի շրջան, ԱՄՆ), ամերիկացի երկրաքիմիկոս։
ԱՄՆ-ի Արվեստների և գիտությունների ակադեմիայի անդամ (1911)։ Ավարտել է Հարվարդի համալսարանը (1867)։ 1874-1883 թվականներին եղել է Ցինցինատիի համալսարանի պրոֆեսոր, 1883-1924 թվականներին՝ ԱՍՆ-ի երկրաբանական կոմիտեի գլխավոր քիմիկոս։


== Ստեղծագործություն ==
Հիմնական աշխատությունները նվիրված են տարբեր անօրգանական բնական առաջացումների և ամբողջությամբ երկրակեղևի կազմի որոշմանը։ Իր մշակած մեթոդով կատարել է երկրակեղևի միջին կազմի բազմաթիվ հաշվարկներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
F. W. Clarke, «Quarterly Journal of the Geological Society of London», 1932, v. 88;
L. М. Dennis, F. W. Clarke, «Science», 1931, v. 74, p. 212-13.
Մեծ Պոժեմիսյոլ

Մեծ Պոժեմիսյոլ (ռուս.՝ Большая Пожемысьёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Պոստ գետի ձախ ափին 26 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 12 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000076097
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007609
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Երվանդ Թորոսյան

Երվանդ Սիոնի Թորոսյան (ապրիլի 5, 1900(1900-04-05), Ճլոխան, Ալեքսանդրապոլի գավառ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 18, 1943(1943-08-18), Ագարակ, Ղափանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ գրականագետ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1939 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Ճլոխան (այժմ՝ Բենիամին, Շիրակի մարզ) գյուղում։ Սովորել է Ալեքսանդրապոլի (այժմ՝ Գյումրի) ծխական դպրոցում, ապա իբրև գրաշար աշխատել Ափինյանների տպարանում։ 1924-1927 թվականներին սովորել է Լենինականի Մռավյանի անվան բանֆակում։ Այնուհետև ուսուցչություն է արել տարբեր վայրերում։ 1931-1936 թվականներին սովորել է Երևանի համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետում, միաժամանակ, որպես պատմության ուսուցիչ, աշխատել Երևանի ինդուստրիալ բանֆակում։ 1938-1940 թվականներին եղել է Էջմիածնի, ապա Երևանի մատենադարանի տնօրեն։ 1939-1942 թվականներին դասախոսել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտում։
Մկրտիչ Մկրյանի հետ կազմել է Ֆրիկի «Բանաստեղծություններ» ժողովածուն (Երևան, 1941)։ Կազմել է նաև հայ գրականության դասագրքեր միջնակարգ դպրոցի համար։ Հավաքել ու գրի է առել առակներ, հեքիաթներ, մանրավեպեր։ Մահացել է Ղափանի շրջանի Ագարակ գյուղում։ Աճյունը տեղափոխվել է հայրենի գյուղ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովա Վենեզա (Գոյաս)

Նովա Վենեզա (Գոյաս) (պորտ.՝ Nova Veneza), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ, Գոյաս նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Անապոլիսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 7457 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 123,376 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 60,4 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է նոյեմբերի 14-ին։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1958 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը 2003 թվականի դրությամբ կազմում է 33 809 811,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականի դրությամբ կազմում է 4 844,51 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը 2000 թվականի դրությամբ կազմում է 0,732 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)


== Աշխարհագրություն ==
Տեղանքի կլիման արևադարձային է։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Նովա Վենեզայի (Գոյաս)մասին Archived 2016-10-23 at the Wayback Machine.
Դոլինսկայայի շրջան (Կիրովոգրադի մարզ)

Դոլինսկայայի շրջան (ուկրաիներեն՝ Долинський район), շրջան Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզում։
Ստեղծվել է 1932 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Դոլինսկայա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1200 կմ²։


== Բնակչություն ==
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 35166 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 29,31 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Պուերտո դե լա Սելվա

Պուերտո դե լա Սելվա (իսպ.՝ Puerto de la Selva), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիաում, մտնում է Կատալոնիա ինքնավար համայնքի կազմում գտնվող Ժիրոնա պրովինցիայում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալտ Էմպորդա շրջանի (կոմարկի) կազմում։ Զբաղեցնում է 41,62 կմ² մակերես։ Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ բնակչությունը 993 մարդ է։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 7 կմ է։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 79 թվականին։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք Archived 2021-01-27 at the Wayback Machine.
Página web del Ayuntamiento
Información de la Generalidad de Cataluña
Información del Instituto de Estadística de Cataluña
Հայ Մարմնամարզական Միություն

Հայ Մարմնամարզական Միություն, տարածված հապավումը ՀՄՄ (արևմտահայերեն՝ Հայ Մարմնամարզական Միութիւն, անգլերեն՝ անգլ.՝ Homenmen, տարածված հապավումը՝ HMM), 1921 թ հիմնադրված Հալեպ, Սիրիա-ում իբր հայկական մարզական և սկաուտական սփյուռքահայ կազմակերպություն։ Նաև գործում է Հայաստանում։
ՀՄՄ-ը անկուսակցական կազմակերպություն է, սակայն վայելում է Սոցիալ-դեմոկրատ Հնչակյան կուսակցության հովանավորությունը։ Միությունն ունի ծրագիր և կանոնադրություն, առաջնորդվում է ազգային ժողովրդական հիմունքներով և ապակենտրոնացման սկզբունքով։ ՀՄՄ Կենտրոնական վարչությունը միության մասնաճյուղերի գործունեությունը համադրող մի մարմին է։ ՀՄՄ մասնաճյուղեր են գործում (1999) հայաշատ գաղութներ ունեցող երկրներում՝ Լիբանանում, Սիրիայում, Եգիպտոսում, Քուվեյթում, Անգլիայում, Շվեյցարիայում, Արգենտինայում, Բրազիլիայում, Ուրուգվայում, ԱՄՆ-ում, Կանադայում։ Բյուջեն գոյանում է անդամավճարներից, տարբեր միջոցառումների հասույթներից և նվիրատվություններից։
ՀՄՄ ունի ֆուտբոլի, բասկետբոլի, վոլեյբոլի, թենիսի, հեծանվավազքի և թեթև աթլետիկայի խմբեր։ Հատկապես Լիբանանում և մասամբ Սիրիայում զգալի հաջողությունների են հասել ՀՄՄ ֆուտբոլիստներն ու հեծանվորդները, որոնք բազմիցս հաղթել են երկրի առաջնություններում։ Բեյրութի «Հոմենմեն» ֆուտբոլի թիմը Լիբանանի բազմակի չեմպիոն է և գավաթակիր։ Անցյալում ՀՄՄ ունեցել է նաև սահմանափակ մշակութային գործունեություն։
ՀՄՄ մեծ ավանդ ունի հայրենիք-սփյուռք մարզական կապերի սերտացման բնագավառում։ 1959 թվականին, միության հրավերով առաջին անգամ Սիրիա և Լիբանան է այցելել Երևանի «Սպարտակ» ֆուտբոլային թիմը։


== Արտաքին Հղումներ ==
Հայ Մարզական Միություն Archived 2017-09-15 at the Wayback Machine.
Վոլկովո (այլ կիրառումներ)

Վոլկովո, կարող է վերաբերել՝

Վոլկովո - գյուղ, Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Ուժգորոդի շրջանում
Վոլկովո - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոարմեյսկիում
Վոլկովո - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լիպովա Դոլինայի շրջանում
Ռուդնյա-Գորոդեցկայա

Ռուդնյա-Գորոդեցկայա (ուկրաիներեն՝ Рудня-Городецька), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոդոմիշլինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռուդնյա-Գորոդեցկայա գյուղում բնակվում էր 62 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,232 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 267,24 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լյութերական եկեղեցի (Տագանրոգ)

Լյութերական եկեղեցի (ռուս.՝ Лютеранская церковь), պաշտամունքային կառույց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում, որը հիմնադրվել է 1864 թվականին և գոյատևել է մինչև 1923 թվանակը։


== Պատմություն ==
Լյութերական համայնքը որոշել է սեփական կարիքների համար Տագանրոգում հիմնել եկեղեցի։ 1864 թվականին այդ նպատակով ձեռք է բերվել հողամաս Նիկոլայի փողոցի և Կամպենհաուզենի նրբանցքի անկյունում։ Հողամասի և նրա վրայի շինությունների արժեքը կազմել է 4600 ռուբլի։ Այն ժամանակ հողամասը շրջապատող տարածքը խիտ կառուցապատված չէր։ Հարևան թաղամասերում կար 2-3 տուն, մոտակայքում առևտրային շարքեր էին։ Եկեղեցին շրջապատված էր եղրևանու թփուտներով։ Արհեստանոցի շենքը սկսեցին օգտագործել որպես ավետարանական-բողոքական աղոթքի տուն։
Եկեղեցու բացման պահին այնտեղ բնակվել է բողոքական դավանանքի 84 անձ։ Նրանցից 53-ը տղամարդ էր, 31-ը՝ կին։ Դրանք դեսպանատների ծառայողներ էին, գործարանների աշխատակիցներ, արհեստավորներ և առևտրականներ։ Եկեղեցի էին այցելում Տագանրոգի բազմաթիվ ձեռնարկությունների տնօրեններ՝ կանանց և երեխաների հետ, այդ թվում՝ Տագանրոգի գարեջրի գործարանի հիմնադիր Քրիստիան Ֆրիդրիխովիչ Բիլլեն ընտանիքի հետ, կաշվի գործարանի տնօրեն Էմիլ Ֆեյտը կնոջ՝ Օլգա Տիսսենի հետ։
Նախկին արհեստանոցն աստիճանաբար կահավորել են և հարմարեցրել ծիսակատարություններ անցկացնելու համար։ Դրա համար աշխատանքները տարվել են մշտապես։ 1887 թվականին տարածքը խիստ վերափոխվել է։ Փոխվել է բազմաթիվ բակային շինությունների տեսքը, իսկ նախկին ատաղձագործական արհեստանոցի ներքին տարածքը բարեկարգվել է. շինության ճակատն այժմ փակում էր թուջե հյուսածածկով դարպասը։ Եկեղեցուց աջ գտնվում էր եկեղեցական-ծխական դպրոցի շենքը, որը կարելի է տեսնել և 21-րդ դարում։ Պարսպի մետաղական սյունակը, որը կառուցվել էր գոթական ոճով, ևս պահպանվել է. այն կարելի է տեսնել գոյություն ունեցող կոշիկի ֆաբրիկայի շենքի մոտակայքում։
Լյութերական եկեղեցու շենքում շատ փոփոխություններ տեղի են ունեցել 1879 թվականին, երբ հովիվ է դարձել պրոբստ (ավագ քահանա) Նիկոլայ Շտրաուսը։ Այդ ժամանակ նկարիչ Շխիտկոն պատկերել և եկեղեցուն է նվիրաբերել «Ջրերի վրայով քայլելը» սրբապատկերը։ Նիկոլայ Շտրաուսը շարունակում էր ծառայել եկեղեցում նաև 20-րդ դարի սկզբին։ Նա ծիսակատարություններ էր անցկացնում ոչ միայն Տագանրոգի, այլև մոտակա բնակավայրերի բնակիչների համար, քանի որ Տագանրոգի Լյութերական եկեղեցին միակն էր շրջանում։
1923 թվականին եկեղեցին դադարել է գոյություն ունենալուց։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլման

Վիլման (ֆր.՝ Villemagne), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 275 մարդ, բնակչության խտությունը` 25.72 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.69 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 620 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 145 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 26 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 185 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 136-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 49։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,5 %։ 136 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 112 անձ (68 տղամարդ և 44 կին)։ Գործազուրկ են եղել 24 անձ (15 տղամարդ և 9 կին)։ 49 անաշխատունակներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 21-ը` թոշակառուներ, իսկ 16-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Իսլանդիայում բանանի արտադրություն

Իսլանդիայում բանանի արտադրություն, Իսլանդիայի տնտեսության ճյուղ, որն իրականում գոյություն է ունեցել կարճ ժամանակ, իսկ այժմ դարձել է քաղաքային լեգենդ։


== Պատմություն ==
Թեև Իսլանդիայի տնտեսության հիմքը ավանդաբար համարվում են ձկնորսությունը, զբոսաշրջությունը և ալյումինի արտադրությունը, ջերմոցներում մրգերի և բանջարեղենի արտադրությունը տնտեսության աճող ոլորտ է։ Որոշակի ժամանակ իսլանդական ջերմոցներում սկսեցին աճեցնել նաև բանան։ Իսլանդիայում բանան աճեցնելու առաջին փորձերը վերաբերում են 1930 թվականին։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո էժան Երկրաջերմային էներգիայի, որն այն ժամանակ նոր էր դարձել հասանելի, և ներմուծվող մրգերի բարձր գների համադրությունը հանգեցրին մի շարք ջերմոցների կառուցմանը, որտեղ 1945 թվականից սկսվեց բանանի առևտրային մշակում, որը շարունակվեց մինչև 1958 թվականի վերջը կամ, հնարավոր է, 1959 թվականը։ 
1960 թվականին կառավարությունը վերացրեց մրգերի ներմուծման մաքսատուրքերը։ Արդյունքում ներքին շուկայում աճեցրած բանանն այլևս ի վիճակի չէր մրցակցելու ներկրվողի հետ և շուտով վերացավ շուկայից։ Իսլանդիայում բանանի մշակումը շատ ավելի դանդաղ էր, քան արևադարձային երկրներում՝ լույսի ցածր մակարդակի պատճառով. իսլանդական բանանի հասունացման համար պահանջվում էր երկու տարի, մինչդեռ հասարակածային գոտում դրանք հասունանում են մի քանի ամսում։


== Առասպել ==
Քաղաքային լեգենդն այն մասին, որ Իսլանդիան ներկայումս Եվրոպայի ամենամեծ բանան արտադրող և/կամ արտահանողն է, տարածվել է տարբեր գրքերի, ինչպես նաև լրատվամիջոցների կողմից։ Այդ մասին նշվել է, օրինակ, BBC-ի QI վիկտորինայի մի դրվագում, այնուհետև այդ շոուի հետ կապված ֆորումում։ Այնուամենայնիվ, ըստ Պարենի և գյուղատնտեսության կազմակերպության (FAO) վիճակագրության՝ այժմ (և տասնամյակներ շարունակ) եվրոպական ամենամեծ բանան արտադրողը Իսպանիան է, որը կազմում է Եվրոպայում ընդհանուր արտադրության մոտ 90%-ը (թեև արտադրությունը հիմնականում կենտրոնացած է Կանարյան կղզիներում, որը գտնվում է Աֆրիկայի ափերի մոտ)։ Եվրոպայում բանան արտադրող մյուս երկրներն են Պորտուգալիան, Հունաստանը և Իտալիան։
Այսպիսով, թեև իսլանդական ջերմոցներում փոքր քանակությամբ բանան դեռ աճեցվում է և ամեն տարի պտուղ է տալիս, այնուամենայնիվ, Իսլանդիան ներմուծում է երկրում սպառված գրեթե բոլոր բանանները (ներմուծումը 2009 թվականին մեկ շնչի հաշվով ավելի քան 18 կգ էր)։ 
Իսլանդիայի գյուղատնտեսական համալսարանում գործում է երկրի վերջին ֆերման, որի արևադարձային ջերմոցում աճեցվում են 600-700 բանանային մշակաբույսեր։ Դրանք ստացվել են որպես նվիրատվություն նախկին բանան աճեցնողներից, երբ նրանք փակել են իրենց ջերմոցները։ Բանանն աճեցվում և սպառվում է համալսարանի ուսանողների և աշխատակազմի շրջանում և չի վաճառվում։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Շամբի ջրամբար

Շամբի ջրամբար, Շամբ, Շամբի լիճ, ջրամբար (արհեստական լիճ) Հայաստանի Սյունիքի մարզում՝ Որոտան գետի վրա՝ Շամբ գյուղի մոտակայքում՝ մոտ 1350 մ բարձրության վրա։ Շահագործման է հանձնվել 1970 թ.-ին։ Ընդունում է Շամբի ջրէկից դուրս եկած ջրերը և Որոտան գետի հոսքը, որով կարգավորվում են Տաթևի ջրէկ մտնող ջրի ելքերը, և կուտակված ջրի մի մասն օգտագործվում է ոռոգման նպատակով։ Մակերեսը 1,26 կմ2 է, ջրատարողությունը՝ 13,6 միլիոն մ3, օգտակարը՝ 11,8 միլիոն մ3։ Պատվարը քարակոպիճային է՝ ավազակավային միջուկով, երկարությունը 107 մ է, առավելագույն բարձրությունը՝ 47 մ։ Ջուրը բաց է թողնվում ձախ ափում կառուցված աշտարակային ջրընդունիչի (ջրթողքը՝ 25 մ3/վ) և ոչ ճնշումային թունելի միջոցով։ Աղետային ջրերը հեռացվում են «Մարգարիտկա» տիպի հորանային ջրթողի (216 մ3/վ) և 6 թունելային անցքերի (100 մ3/վ) միջոցով։ Լճում բուծում են իշխան, կարմրախայտ Ե այլ ձկնատեսակներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Էսկվիլին (բլուր)

Էսկվիլին բլուր (լատ.՝ Collis Esquilinus, իտալերեն՝ Esquilino), Հռոմի յոթ բլուրներից մեկը։ Էսկվիլին բլուրը ընդգրկում է երեք լեռնագագաթ՝ Ցիսպիուս (հյուսիսային), Օպպիոս (հարավային) և Ֆագուտալ (արևմտյան)։ Էսկվիլինը շքեղ բնակելի շրջան էր, քանի որ մոտ էր այն հովտին, որտեղ հետագայում կառուցվեց Կոլիզեումը։


== Ստուգաբանություն ==
Էսկվիլին անվան առաջացումը դեռևս վիճելի է։ Կան տարբեր տեսակետներ։ Մեկն այն է, որ բլուրն անվանվել է տեղի իտալական կաղնիների՝ aesculi առատության պատճառով։ Մեկ այլ տեսակետով էլ՝ նորաստեղծ Հռոմի ժամանակաշրջանում Կապիտոլիումը, Պալատինը և Ցելիումի հյուսիսային եզրերը ամենաբնակեցված տարածքներն էին, որոնց բնակիչները համարվում էին քաղաքաբնակներ (իտալերեն՝ inquilini), իսկ Ավրելիան, Օպյան, Ցիսպյան և Ֆագուտալ շրջաններում ապրողները՝ արվարձանաբնակներ (իտալերեն՝ exquilini)։


== Պատմություն ==

Ըստ Տիտոս Լիվիոսի՝ Էսկվիլինի վրա բնակավայրը տարածվեց Հռոմի 6-րդ թագավոր Սերվիոս Տուլիոսի օրոք Ք.ա. 6-րդ դարում։ Արքան ևս իր բնակավայրը տեղափոխեց բլրի վրա, որպեսզի բարձրացնի նրա հեղինակությունը։Քաղաքական հարցերով խորհրդատու և արվեստի հովանավոր Գայոս Մեկենասը (մ.թ.ա. 74-64 - մ.թ. 8) իր հանրահայտ այգիները տեղակայեց Էսկվիլին բլրի վրա, Սերվիան Պատի վերևում, Լամիայի պարտեզների կողքին։ Այն ներառում էր պատշգամբներ, գրադարաններ և հռոմեական մշակույթի այլ ասպեկտներ։Օպյան լեռնաճյուղի վրա Ներոնը (37-68 թթ.) առգրավում է ունեցվածք, որպեսզի կառուցի իր «Ոսկե Տունը», իսկ հետագայում Տրայանոսը (53-117 թթ.) կառուցեց իր բաղնիքային համալիրը, և այսօր երկուսի ավերակներն էլ տեսանելի են այնտեղ։3-րդ դարում Horti Liciniani այգիների խումբ հիմնվեցին Էսկվիլին բլրի վրա։Հետագայում բլրի հյուսիսարևելյան մասում, Ցիսպիուսի գագաթին կառուցվեց Սանտա Մարիա Մաջորե բազիլիկը։1781 թվականին Միրոնի հայտնի մարմարե «Սկավառականետորդ» արձանը հայտնաբերվեց Էսկվիլին բլրի վրա Վիլլա Պալոմբարայում՝ Մասսիմո ընտանիքի կալվածքում։Հանրահայտ Tesoro dell'Esquilino (բառացի՝ Էսքվիլին գանձը), որը ներկայումս Բրիտանական թանգարանում է, նույնպես հայտնաբերվել է Էսկվիլին բլրի վրա։


== Եկեղեցիներ և բազիլիկներ ==

Սանտա Մարիա Մաջորե
Սան Պիետրո ին Վինկոլի
Սանտա Պրեսսեդե բազիլիկ
Սանտա Պուդենցիանա բազիլիկ
Santa Babiana
San Martino ai Monti
Sant’Alfonso all’Esquilino
Sant'Antonio abate all’Esquilino
Basilica di Sant'Antonio da Padova all'Esquilino
Chiesa di Sant'Eusebio


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Обнорский, Николай Петрович, (1890–1907)։ «Эсквилинский холм»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ
Կաբանսկոե (գյուղ, Պերեսլավսկի շրջան)

Կաբանսկոե (ռուս.՝ Кабанское), գյուղ Ռուսաստանի, Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 50 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(2468) Ռեպին

(2468) Ռեպին (անգլ.՝ Repin), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1969 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,328024 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9659 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6902 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1297,42 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,277474 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,72° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2468) Ռեպին աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սահա (գյուղ, Յիելեհտմե շրջան)

Սահա (էստ․՝ Saha), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Յիելեհտմե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 150 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սեյդավար

Սեյդավար, գյուղ Պարսկահայքի Տեր (Խոյ) գավառում։ XX դ․ սկզբին ուներ 480 հայ բնակիչ (80 տուն)։ Զբաղվում էին այգեգործությամբ, պարտիզպանությամբ, հացահատիկի մշակությամբ, անսսնապահությամբ, արհեստներով։ Գյուղում կար եկեղեցի՝ կից դպրոցով։ Հայ բնակիչները մասամբ զոհվել են 1918-ին՝ թուրքերի ներխուժումների հետևանքով, մնացածները հեռացել են Իրանի խորքերը։
Էսկամբիա շրջան (Ֆլորիդա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Էսկամբիա շրջան (այլ կիրառումներ)Էսկամբիա շրջան (անգլ.՝ Escambia County), ԱՄՆ Ֆլորիդա նահանգի 67 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.720 կմ² է, բնակչությունը՝ 297.619 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Փենսակոլա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1821 թ.։
Դոգադա (մուլտֆիլմ)

Դոգադա (ռուս.՝ Догада), ռեժիսոր Ստանիսլավ Սոկոլովի տիկնիկային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմը։ Ֆիլմում պահպանվել է ռուսական ժողովրդական արվեստի ավանդույթների ոգին։ Ֆիլմի լուսագրում մուլտֆիլմի վերնագիրը գրված է «Догада. Народные потешки» («Դոգադա։ Ժողովրդական կատակներ»)։ Ֆիլմը թողարկվել է 1977 թվականին «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի կողմից։


== Սյուժե ==
Տարօրինակ ծաղրածու Պոտեշնիկը հանրությանն է ներկայացնում իր տիկնիկային ներկայացումը և դրա օգնությամբ ուսուցողական պատմություն է պատմում երիտասարդ Դորոնի արկածների ու ամուսնության մասին։ Դորոնյան, որ շրջապատված էր ինքնաբավ հասարակ գյուղացիներով, համարձակ էր և խելացի, ինչի համար էլ արդյունքում ստանում է պատվավոր Դոգադա կոչումը։


== Հեղինակներ ==


== Պարգևներ ==
Երևանում կայացած համամիութենական կինոփառատոնի մրցանակ` «Լավագույն ռեժիսորական դեբյուտ» անվանակարգում, 1978 թվական։


== Թողարկում ==
1995 թվականին թողարկվել է VHS տեսաերիզներով` «Սոյուզ Վիդեո» ստուդիայի կողմից, մի քանի այլ մուլտֆիլմերի հետ միասին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Դոգադա» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Դոգադա» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
Մուլտֆիլմ