armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
(6177) 1986 CE2

(6177) 1986 CE2, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի փետրվարի 12-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,203461 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,038 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3689 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1194,69 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,301333 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,68° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6177) 1986 CE2 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կառլ Բեգաս

Կառլ Բեգաս (սեպտեմբերի 30, 1794(1794-09-30)[…], Heinsberg, Քյոլնի վարչական շրջան, Գերմանիա - նոյեմբերի 24, 1854(1854-11-24), Բեռլին, Պրուսիայի թագավորություն), գերմանացի նկարիչ ծնված Հեինսբերգում՝ Աախենի մոտակայքում։ Իր հայրը՝ մի թոշակառու դատավոր, նրա համար կանխորոշել էր իրավաբանի մասնագիտությունը, սակայն տղայի հակումները ուղղված էին լրիվ ուրիշ ուղղությամբ։ Նույնիսկ դպրոցում նա աչքի է ընկել նկարչության բնագավառում իր հիանալի ընդունակություններով, և 1812 թվականին նրան թույլատրեցին այցելել Փարիզ, որպեսզի կատարելագործի իր արվեստը։
Բեգասը սովորել է տասնութ ամիս Անտուան Ժան Գրոյի արվեստանոցում, այնուհետև սկսել է աշխատել ինքնուրույն։ 1814 թվականին Պրուսիայի արքան, ով հիացած էր երիտասարդ արվեստագետով և արեց ամեն ինչ նրա առաջխաղացման համար, գնեց Մադոնա դելա Սեդիայի իր օրինակը։ Նա զբաղվում էր մի քանի մեծ աստվածաշնչյան նկարներ նկարելով, և 1825 թվականին՝ Իտալիայից նրա վերադարձից հետո, շարունակեց նկարել նկարներ, որոնք տեղադրված են Բեռլինի և Պոտսդամի եկեղեցիներում։ Նրանցից ոմանք պատմական մասունքներ են, բայց մեծամասնությունը Աստվածաշնչի տեսարանների  պատկերերն են։ Բեգասը նշանավոր է նաև որպես դիմանկարիչ, և արքայական պատկերասրահին մատակարարել է Պրուսիայի հայտնի պաշտոնավոր մարդկանց դիմանկարերի մի ամբողջ շարք։ Իր աշակերտերից է նաև Ջոզեֆ Փետզը։ Իր մահվանից առաջ Բեռլինում նա զբաղեցրել է դատարանում նկարչի պաշտոնը։


== Զավակերը ==
Օսկար Բեգաս (1828–1883) Դիմանկարիչ և Պրուսիայի արվեստի ակադեմիայում պրոֆեսոր.
Ալֆրեդ Բեգաս (1830-1860) սպա
Ռեյնհոլդ Բեգաս (1831-1911) Քանդակագործ
Հելմութ Բեգաս (1833-1893) սպա
Վերոնիկա (1834–1844)
Ադալբերտ Բեգաս (1836-1888) Նկարիչ, մասնագիտացված ժանրային տեսարաններով .
Սյուզան (1839-1848)
Կառլ Բեգաս (1845-1916) Քանդակագործ.


== Ծանոթագրություններ ==
Նիշա (այլ կիրառումներ)

Նիշա, կարող է վերաբերել՝

Նիշա - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում
Նիշա - գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Մոժգինսկի շրջանի կազմում
Պիոբեզի Տորինեզե

Պիոբեզի Տորինեզե (իտալերեն՝ Piobesi Torinese), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 3.232 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 170 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 19 կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 10040։ Հեռախոսային կոդը՝ 011։
Քաղաքի հովանավոր սուրբն է հանդիսանում Santa Maura-ն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 011 9657083
Էլեկտրոնային հասցեն՝ հայտնի չէ
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.piobesi.to.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ալ-Սիսինիայի շրջան

Ալ-Սիսինիայի շրջան (արաբ․՝ ناحية السيسنية‎‎), Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Սաֆիթայի գավառի 6 շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Ալ-Սիսինիա քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանը ունի 22 018 բնակչություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուբեն Նալբանդյան

Ռուբեն Նալբանդյան (մարտի 25, 1959(1959-03-25), Արշալույս, Էջմիածնի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խաչքարագործ վարպետ։


== Կենսագրություն ==
Ռուբեն Նալբանդյանն ապրում ու ստեղծագործում է Արմավիրի մարզի Արշալույս գյուղում։ Որդին՝ Սևակ Նալբանդյանը, նույնպես ստեղծագործում է։
Սկզբնական կրթությունը ստացել է ծննդավայրում։ Քանդակելու և նկարելու ձիրքն արտահայտվել է դեռ մանկուց, լավ նկարել ու գծագրել է դպրոցում։ 1977 թ. ծնողների հորդորով ընդունվել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ավտոճանապարհային բաժինը, սակայն արվեստագետի ոգին հաղթել է, և զինվորական ծառայությունից հետո, ուսումը կիսատ թողնելով՝ վարպետը մեկնել է Լենինգրադ ու երկար դժվարություններից հետո ընդունվել Մուխինայի անվան Լենինգրադի բարձրագույն գեղարվեստաարդյունաբերական ուսումնարանի կիրառական արվեստի ապակու բաժինը։ Ծնողների՝ որդուն հայրենիքում և իրենց կողքին տեսնելու մեծ փափագը, ստիպել է վարպետին կիստա թողնել ուսումը և վերադառնալ հայրենիք։ 1983-1984 թթ. աշխատել է Երևանի գեղարվեստի ֆոնդի քանդակագործական կոմբինատում, որտեղ համատեղել է և՛ աշխատանքը, և՛ ուսումը հայտնի քանդակագործների մոտ։ 1994-1998 թթ. ուսումը շարունակել է Նաղաշ Հովնաթանի անվան արվեստի համալսարանում։ Ռուբեն Նալբանդյանը բազմաթիվ հուշարձանների, խաչքարերի հեղինակ է, որոնք տեղադրված են Հայաստանի, և արտասահմանի տարբեր քաղաքներում։
Նալբանդյանը մասնակցել է Ծաղկաձորում տեղադրված Օրբելի եղբայրների հուշարձանի ստեղծմանը (տաշող վարպետ)։ Նրա առաջին խաչքարի պատվերը տեղադրվել է Ծաղկաձորում։ Նալբանդյանը հեղինակել է Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոց եկեցեղու պուրակում տեղադրված հայտնի խաչտառերը (Օշական)։ Նալբանդյանի աշխատանքների մի մասն էլ գտնվում է Հայաստանից դուրս՝ ԱՄՆ-ում, Ֆրանսիայում և այլուր։

Նալբանդյանը հեղինակել է նաև Ուրուգվայի մայրաքաղաք Մոնտեվիդեոյի «Արմենիա» հրապարակում տեղադրված Հայոց ցեղասպանության հուշարձանը (Ուրուգվայն առաջին երկիրն է, որը 1965 թվականին պաշտոնապես ճանաչել է Հայոց ցեղասպանությունը՝ ապրիլի 24-ը հայտարարելով «Հայ նահատակների հիշատակի օր»)։ Հայազգի վարպետը քանդակել է նաև սլավոնական տառերը, որոնք կտեղադրվեն Բուլղարիայի Շումեն քաղաքում։


== Պարգևներ ==
Էջմիածնի պատվավոր քաղաքացի
Հայաստանի մշակույթի նախարարության «Գրիգոր Նարեկացի» հուշամեդալ
1993 թ. մեդալի է արժանացել Սերբիայի մշակույթի նախարարության կողմից։
2005 թ. մրցանակի է արժանացել Լուժկովի կողմից։
2006 թ. պարգևատրվել է «Զորավար Անդրանիկ» մեդալով


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուբեն Նալբանդյան, տեսանյութ
Գրհամ բերդ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գրհամ (այլ կիրառումներ)Գրհամ, բերդ Արցախի Հանրապետությունում։
Գրհամը, որի անունը տարածվել էր ողջ գավառի վրա, տարածքի գլխավոր բերդերից մեկն էր և կարևոր դեր է կատարել Սյունյաց իշխանության (821-987 թթ.) և Սյունյաց թագավորության գոյության ընթացքում (987-1170 թթ.)։ Խաչենի իշխան Հասան Գեռաքարեցու (1166-70) օրոք սելջուկները նվաճել են Սյունյաց թագավորության վերջին հենակետերը՝ Գրհամը, Գեղին, Կաքավաբերդը և Բաղաբերդը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռաիսա Ղարագյոզյան

Ռաիսա  Ալբերտի  Ղարագյոզյան (հոկտեմբերի 27, 1948(1948-10-27), Գորիս, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ թարգմանչուհի։ Ուկրաինացի դիվանագետ, թարգմանիչ, հայագետ, Հայաստանի Հանրապետությունում Ուկրաինայի արտակարգ և լիազոր դեսպան (1996-2001, 2005-2010) Օլեքսանդր Բոժկոյի կինը։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը, սովորել Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում, երգել Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան ազգային օպերայի և բալետի թատրոնի երգչախմբում։ 1973 թվականին Կիև տեղափոխվելուց հետո զբաղվել է գեղարվեստական թարգմանությամբ՝ դառնալով բնագրից ուկրաինական գրականությունը հայերենով ներկայացնող առաջին թարգմանչուհին։ Նա թարգմանել է ուկրաինացի գրողների բազմաթիվ գործեր, որոնք տպագրվել են մամուլում։ 1988 թվականից թարգմանում է նաև լեհերենից։ Ուկրաինայի գրողների միության անդամ է, «Գարուն» ամսագրի մրցանակի դափնեկիր (2000), Հայաստանի գրողների միության արտասահմանյան անդամ (2001)։


== Թարգմանությունները ==
«Կենաց ծառը» խորագրյալ ուկրաինական ժամանակակից պատմվածքի անթոլոգիա (1981)
«Կարապի երամը» Վ. Զեմլյակ (1982)
«Եվպրաքսիա» Պ. Զագրեբել (1984)
«Ուկրաինական ժողովրդական հեքիաթներ» (1988)
«Ասպետի մահը» Գ. Թյություննիկ (1989)
«Լեհական ժողովրդական հեքիաթներ» (2006)։


== Ծանոթագրություններ ==
Էլդորադու (Մատու Գրոսու դու Սուլ)

Էլդորադու (պորտ.՝  Eldorado), համայնք Բրազիլիայում՝ Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի հյուսիսարևելյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 11 084 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 017,788 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 10,9 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1976 թվականի մայիսի 13-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 92.084.790,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 8.316,16 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,708 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Ռիզեի մարզ

Ռիզեի մարզ (թուրքերեն՝ Rize ili), նահանգ Թուրքիայի Հանրապետության Սևծովյան տարածաշրջանում։


== Տես նաև ==
Թուրքիայի վարչական բաժանում
Սևծովյան տարածաշրջան
Հագեռի (գյուղական ավան, Կոհիլա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՀագեռիՀագեռի (էստ․՝ Hageri), գյուղական ավան Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Կոհիլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 212 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ստարոդուբովկա (գյուղ, Պերշոտրավնևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍտարոդուբովկաՍտարոդուբովկա (ուկրաիներեն՝ Стародубівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Պերշոտրավնևի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կորոտիշ։ Հիմնադրվել է 1830 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ստարոդուբովկա գյուղում բնակվում էր 788 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դերսովո

Դերսովո (ուկրաիներեն՝ Дерсове), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Թելմանովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դերսովո գյուղում բնակվում էր 400 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սուխանովկա (կայարան, Խասանսկի շրջան)

Սուխանովկա (ռուս.՝ Сухановка), կայարան Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Խասանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 109 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մեեկսի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մեեկսի (այլ կիրառումներ)Մեեկսի (էստ․՝ Meeksi), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Մեեկսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 82 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Singapore Airlines

Singapore Airlines, Սինգապուրի խոշորագույն ավիաընկերություններից է, հիմնադրվել է 1947 թվականի մայիսի 1-ին։ Բնօրինակը անվանում է Malayan Airways։ Արդեն մի քանի տարի է, ավիաընկերությունը ճանաչվել է աշխարհի ամենալավ ավիաընկերություններից Skytrax-ի կողմից։ «Թռչելու հիանալի միջոց» կարգախոսի ներքո Singapore Airlines -ը իր սինգապուրյան գլխավոր հանգույցից թռիչքներ է իրականացնում հինգ մայրցամաքների 32 երկրների 137 ուղղություններով։


== Չվերթը ==

2022 թվականի հունվարի դրությամբ ավիաընկերության օդային նավատորմը բաղկացած է ժամանակակից 146 Էյրբաս և Բոինգ ինքնաթիռներից և առաջիկայում այն կհամալրվի ևս 14 նոր օդանավերով։ Ստորև ներկայացված է ավիաընկերության օդանավերը՝


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ավիաընկերության պաշտոնական կայք
Հաջողության կղզի

«Հաջողության կղզի» (ռուս.՝ Остров везения), ռեժիսոր Կիրիլ Կոզլովի կողմից նկարահանված ռուսական կատակերգություն։


== Սյուժեն ==
Անհաջողակ երիտասարդին հեքիաթային հնարավորություն է տրվում հայտնվել օվկիանոսի նավի տախտակամածին, որտեղ անցկացվելու է գեղեցկության մրցույթի եզրափակիչը։ Բայց նրա հաջողությունը խափանում է անսպասելի իրադարձությունների շարքը, որոնց արդյունքում նրան վիճակված է հայտնվել անմարդաբնակ կղզում, երեք աղջիկների՝ մրցույթի մասնակիցների շրջապատում։
Որպեսզի չդառնա զայրացած աղջիկների «որսը», որոնք զրկվել էին բաղձալի թագը նվաճելու շանսից, տղան խորամանկ ծրագիր է մշակում։ Նա բացատրում է աղջիկներին, որ հենց այդպես էր մտածված եզրափակիչը, և որ իրենց աղջիկներից ուշադիր հսկում են թաքնված տեսախցիկները։ Հետո նա սկսում է հորինել տարբեր մրցույթներ աղջիկների համար՝ նաև փնտրելով փրկության ելք։


== Դերերում ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ակնարկ
Ակնարկ Archived 2015-04-18 at the Wayback Machine.
Ալ-Բատտանի

Աբու Աբդուլլահ Մուհամմեդ իբն Ջաբիր իբն Սինան ալ-Ռակկի ալ-Հարրանի ալ Սաբի ալ-Բատտանի (արաբ․՝ أبو عبد الله محمد بن جابر بن سنان الحراني الصابي البتاني‎‎‎‎, 858, Խառան, Շանլըուրֆայի մարզ, Թուրքիա - 930, Սամարրա, Saladin Governorate, Իրաք), միջնադարի աստղագետ և մաթեմատիկոս։ Դատելով անունից ծագումով սաբիա է։ Միջնադարյան Եվրոպայում հայտնի է եղել Albategnius լատինականացված անունով։ Ալ-Բատտանին Ալ-Ռակկայում և Դամասկոսում 877 և 919 թվականների միջև անց է կացրել բազմաթիվ աստղագիտական դիտումներ, դրանց արդյունքների հիման վրա կազմել է «Սաբեյական զիջը»։ Ավելի ստույգ, քան Պտղոմեոսը որոշեց դեպի հասարակած արեգակնային ուղեծրի թեքությունը՝ 23°35′41″, և գիշերահավասարի ազդարարումը՝ 54,5″ մի տարով կամ 1° 66 տարում։ Զիջի մեջ մաթեմաթիկական մասում Ալ-Բատտանին նկարագրում է կորնթարդ եռանկյունու հաշման մեթոդները, որը հետագայում զարգացրեցին իսլամական աշխարհի այլ մաթեմատիկոսները։ Ալ-Բատտանին գրել է նաև «Երկնային լուսատունների հեռավորությունների մասին աշխատություն» և մի շարք այլ աստղագիտական աշխատություններ։ Ալ-Բատտանիին նաև հաջողվեց հաշվել արեգակնային տարին, ընդ որում նրա տվյալները լրիվությամբ համապատասխանում են ժամանակակից տվյալներին (24 վայրկյան սխալմամբ)։ Ալ-Բատտանիի Զիջը թարգմանվել է լատիներեն լեզվով 1116 թվականին Պլատոնի (Plato Tiburtinus ) կողմից։ Այն մեծ ազդեցություն է գործել եվրոպական աստղագիտության վրա, ընդհուպ Գեորդ Պուրբախի, Ռեգիոմոնտանի և Նիկոլայ Կոպեռնիկոսի վրա։
Ալ-Բատտանի պատվին Լուսնի վրա խառնարանը կոչեցին ալ-Բատտանի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Колчинский И.Г., Корсунь А.А., Родригес М.Г. Астрономы: Биографический справочник. — 2-е изд., перераб. и доп.. — Киев: Наукова думка, 1986. — 512 с.
Матвиевская Г. П., Розенфельд Б. А. Математики и астрономы мусульманского средневековья и их труды (VIII—XVII вв.). В 3 т.. — М.: Наука, 1983.
Матвиевская Г. П. Очерки истории тригонометрии. — Ташкент: Фан, 1990.


== Արտաքին հղումներ ==
Ал-Батани // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
Հորացիոս Գրիսլի

Հորացիոս Գրիսլի (անգլ.՝ Joseph Horace «Jim» Greasley; դեկտեմբերի 25, 1918(1918-12-25), Իբսթոք, Նորթ Վեստ Լեստերշիր, Լեստերշիր, Լեստերշիր, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - փետրվարի 4, 2010(2010-02-04), Ալֆաս դել Պի), անգլիացի ռազմագերի։ Հայտնի է դարձել նրանով, որ շուրջ 200 անգամ փախել է գերիների ճամբարից՝ ամեն անգամ ետ վերադառնալով այնտեղ։ Բացի այդ, Երրորդ Ռայխի արխիվից հայտնաբերվել է լուսանկար, որտեղ Գրիսլին կանգնած է ՍՍ-ի հրամանատար Հայնրիխ Հիմլերի դիմաց։
Հորացիոսի փախուստի պատճառը եղել է նրա գաղտնի սիրային կապը ճամբարի թարգմանչուհի Ռոզա Ռաուբախի հետ, ով տեղաբնակ է եղել։ Նա ամեն անգամ հետ է վերադարձել ճամբար՝ գնալու տեղ չունենալու պատճառով։ Բացի այդ ճամբարը բոլոր կողմերից շրջափակված է եղել նացիստական ուժերով։ Բանտարկյալները գիտեին նաև, թե ինչ է սպասվում իրենց, եթե փորձեն փախչել այլ երկրներ։


== Ազատ արձակում ==
Գրիսլին գերության մեջ է եղել շուրջ հինգ տարի։ Խորհրդային զորքերը նրան Մեծ Բրիտանիա են ուղարկել՝ ամերիկյան ռազմաբազայի միջոցով։


== Կյանքը պատերազմից հետո ==
Ռոզան մահացել է ծննդաբերության ժամանակ՝ նորածին որդու՝ Յակուբի հետ միասին։ Հորացիոսը ծնողների հաշվին բացել է վարսավիրանոց։ Առաջին կնոջից Հորացիոսը ունեցել է երկու երեխա՝ Սթիվեն և Լեսլի։ Իր երկրորդ կնոջ Բրենդայի հետ ամուսնացել է 1975 թվականին և տեղափոխվել Իսպանիա, որտեղ ապրել է մինչև 91 տարեկան։


== «Դեռ կա՞ն թռչուններ, որոնք երգում են դժոխքում» (ինքնակենսագրություն) ==
2008 թվականի գարնանը գրականագետ Քեն Սքոթը գրի է առել Հորացիոս Գրիսլիի հիշողությունները երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին։ Այդ ժամանակ Հորացիոսը եղել է 89 տարեկան։ Սքոթը հայտարարել է, որ ինքը միայն գրի է առել այն ամենը, ինչը իրեն պատմել է Հորացիոսը, ոչինչ չի ավելացրել։ Գիրքը գրվել և տպագրվել է 2008 թվականի վերջին՝ «Libros International» հրատարակչության կողմից։ Գիրքը պատմում է այն մասին, թե ինչպես է Հորացիոսը որոշել գնալ պատերազմ, նրա գերեվարությունը, կռիվը, կլինիկական մահը, ՍՍ-ի դաժանությունները, իր կյանքի միակ սեր Ռոզա Ռաուբախի ճակատագիրը, փախուստը, ինչպես նաև նրա վերադարձը հայրենի Անգլիա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Greasley, Horace; Scott (2008). «Do the Birds Still Sing in Hell?». Libros International. ISBN 978-1-905988-80-8.


== Արտաքին հղումներ ==
Do the Birds Still Sing in Hell? Libros International. pp. Synopsis. Archived 2012-12-03 at the Wayback Machine. ISBN 978-1905988808.
Լա Ռոտիեռ

Լա Ռոտիեռ (ֆր.՝ La Rothière), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 106 մարդ, բնակչության խտությունը` 14.87 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.13 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 175 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 70 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 37 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 63 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 56-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 7։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 88,9 %։ 56 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 47 անձ (23 տղամարդ և 24 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (4 տղամարդ և 5 կին)։ 7 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 3-ը` թոշակառուներ, իսկ 0-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ալահվերդու գյուղ

Ալահվերդու գյուղ, գյուղ, Երևանի նահանգի Նոր Բայազետի գավառում։ 1986 թ.-ի դրությամբ Կոռչլու անվան տակ գտնվում էր Հրազդանի շրջանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Քաղաքներ և տարիներ (ֆիլմ, 1973)

«Քաղաքներ և տարիներ» (ռուս.՝ «Города и годы»), խորհրդային երկսերիանոց լայնաֆորմատ ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ալեքսանդր Զարխին Կոնստանտին Ֆեդինի համանուն վեպի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի (և համանուն վեպի) գլխավոր հերոսը հումանիստ, մտավորական Անդրեյ Ստարցովն է (Իգոր Ստարիգին), որը խճճվել է իր զգացմունքների մեջ։
Ֆիլմի իրադարձությունները, ի տարբերություն վեպի, տեղի են ունենում ժամանակագրական կարգով։ Բացի այդ, կան էական սյուժետային տարաբերություններ սկզբնաղբյուրից։ Մասնավորապես, ֆիլմում գերի մարկգրաֆ ֆոն ցուր Մյուլեն-Շենաուին՝  հայրենիք մեկնելու համար օգնություն ցուցաբերելը ներկայացված է ոչ թե որպես փաստաթղթերի կեղծիք, այլ որպես սովորական խնդրանք իր ընկեր Կուրտին՝ այդ հարցում աջակցելու վերաբերյալ։ Եվ դրա հետևանքով ֆիլմի ավարտը նույնպես զգալիորեն տարբերվում է վեպի ավարտից․ Կուրտ Վանը վերադառնում է Գերմանիա և, մասնակցելով Նոյեմբերյան հեղափոխությանը, մահանում է՝ գնդակահարվելով ֆոն ցուր Մյուլեն-Շենաուի հրամանատարության ներքո գտնվող ջոկատի կողմից։ Ֆիլմն ավարտվում է Պետրոգրադում բեմադրված թատերականացված ներկայացման ֆոնին՝ գլխավոր հերոսին ուղղված երկու նամակների ընթերցումով. դրանից մեկը գրել էր Կուրտը գնդակահարվելուց առաջ, իսկ մյուսն Անդրեյին լքելուց առաջ թողել էր Ռիտան՝ որոշելով չխանգարել նրա՝ Մարի Ուրբախի հետ նոր կյանք սկսելուն։
1919 թվականի աշնանը Անդրեյ Ստարցովը գալիս է Սեմիդոլա քաղաքից (անունը հորինված է) Պետրոգրադ։ Նա զորակոչվել է բանակ և ժամանել ծառայության վայր, բայց գործող զորամասեր ուղարկելու փոխարեն Անդրեյին թողնում են շտաբում։ Շուտով Անդրեյի մոտ է գալիս Ռիտան, որը նրանից երեխա է սպասում։
1914 թվական։ Ուսանող Անդրեյ Ստարցովը Առաջին համաշխարհային պատերազմի մեկնարկից առաջ ժամանել Էր Գերմանիա։ Պատերազմի սկսվելու պատճառով նա չի կարող հայրենիք վերադառնալ և ապրում է Բիշոֆսբերգ քաղաքում։ Գերմանիայում նա ընկերացել է նկարիչ Կուրտ Վանի հետ (Զիգֆրիդ Գլացեդեր), որն իրեն հոգեհարազատ մարդ է։ Բայց պատերազմի սկսվելուց հետո Կուրտը հեռանում է իր ընկեր Անդրեյից՝ համարելով, որ այլևս իրենք խոսելու բան չունեն։ 


== Դերերում ==


== Նկարահանող խումբ ==
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Զարխի
Սցենարիստներ՝ Վլադիմիր Վալուցկի, Ալեքսանդր Զարխի
Բեմադրող օպերատոր՝ Ալեքսանդր Կնյաժինսկի
Կոմպոզիտոր՝ Ալֆրեդ Շնիտկե
Երգերի տեքստի հեղինակ՝ Միխայիլ Լվովսկի
Բեմադրող նկարիչ՝ Դավիթ Վինիցկի
Դիրիժոր՝ Մարկ Էրմլեր
Երաժշտական խմբագիր՝ Արսենի Լապիսով
Խորհրդատուներ՝ բանակի գեներալ Ալեքսանդր Լուչինսկին, Ալեքսանդր Ժուկ, պրոֆեսոր Դմիտրի Մելնիկով
Տնօրեն՝ Վլադիմիր Կոմարովսկի


== Փաստեր ==
Ֆիլմի պրեմիերան կայացել Է Մոսկվայի 8-րդ միջազգային կինոփառատոնի բացման օրը։
Ֆիլմը նկարահանել են «Մոսֆիլմ» (ԽՍՀՄ) և «ԴԵՖԱ» (ԳԴՀ) կինոստուդիաները համատեղ։
Վեպի սյուժեում առկա են հեղափոխական Ռուսաստանի տեսարաններ (Պետրոգրադ, Մոսկվա, սիբիրյան նահանգ), մարտեր Առաջին համաշխարհային պատերազմի ճակատում, կայզերական Գերմանիայում (Բիշոֆսբերգ հորինված քաղաք)։
Ֆիլմի բոլոր տեսարանները, որոնք վերաբերում են Գերմանիային, նկարահանվել են Վեյմարում և Էրֆուրտում՝ ԴԵՖԱ-ի կինեմատոգրաֆիստների աջակցությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Города и годы» (1973) на сайте RUSKINO Archived 2017-02-28 at the Wayback Machine.
Ռիբոտ

Ռիբոտ (ֆր.՝ Ribaute), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 240 մարդ, բնակչության խտությունը` 25.50 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.41 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 640 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 115 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 26 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 203 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 119-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 84։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 58,6 %։ 119 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 107 անձ (56 տղամարդ և 51 կին)։ Գործազուրկ են եղել 12 անձ (6 տղամարդ և 6 կին)։ 84 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 23-ը` թոշակառուներ, իսկ 51-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Արտաշես Տեր-Հովհաննիսյան

Արտաշես Տեր-Հովհաննիսյան (ապրիլի 10, 1952, Երևան), հայ մտավորական, թարգմանիչ, տնտեսագիտության թեկնածու, ՀՀ թեթև արդյունաբերության տնօրենների խորհրդի նախագահ, արտադրության կազմակերպիչ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Երևանի Վահան Տերյանի անվան թիվ 60 դպրոցը։
1973թ. ավարտել է Երևանի Պետական Համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետը, նույն համալսարանում ավարտել է ասպիրանտուրան, տնտեսագիտության թեկնածու։
1977 - 1987թթ. աշխատել է ՀՀ Պետպլանի թեթև արդյունաբերության բաժնի գլխավոր մասնագետ։
1987 - 2006թթ. «Մետաքս» արտադրական միավորման գլխավոր տնօրեն, 1990 թվականից ՀՀ թեթև արդյունաբերության տնօրենների խորհրդի նախագահ։
Տարբեր ժամանակներում դասավանդել է Երևանի Պետական Համալսարանում։ Առանձին դասախոսություններ է կարդացել Հայաստանի Ամերիկյան Համալսարանում։
Բազմաթիվ հրապարակախոսությունների հեղինակ է. «Ավարայրը սկսված է» (Մունետիկ, 1992թ.), բաց նամակ ՀՀ նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանին (Մունետիկ, 1992թ.) նույն տարվա մեջ վերատպվել է ԱՄՆ-ում լույս տեսնող «Կամարակ» թերթում, «Լի Յակոկա»-ի դասերը («Ազգ» օրաթերթ, 1997թ.), բաց նամակ Նիկոլ Փաշինյանին (Իրավունք, 2019թ., փետրվարի 5) և այլն։
Ամուսնացած է, ունի 2 որդի։


== Թարգմանություններ ==
Բուսիդո։ Սամուրայի վարքագիրքը / Յամամոտո Ցունէտոմո, Ճապոնական ռազմիկների գրառումներ. Կանոններ և պատգամներ; 2014թ. - 380 էջ։
Իմաստասիրական խոհեր։ Երկերի լիակատար Ժողովածու / Սենեկա Լուցիուս Աննեուս; 2019թ. - 1162 էջ։
Մասոնություն; 2016թ. - 1006 էջ։
Նամակներ Լուցիլիուսին բարոյական կյանքի մասին / Սենեկա Լուցիուս Աննեուս; 2011թ. - 400 էջ։
Ստրատեգիայի արվեստը / Սուն Ցզի; 2013թ. - 176 էջ։
Սուրբ Հեղինե կղզում գերության մեջ գտնվողի մաքսիմներն ու աֆորիզմները հայտնաբերված Լաս Կազի ձեռագրերում։ / Նապոլեոն Բոնապարտ; 2017թ. - 318 էջ։
Պատերազմի մասին / Կլաուզեվիթց Կառլ; 2020թ. - 929 էջ։
Իմ պայքարը / Ա. Հիտլեր; 2015թ. - 809 էջ։
Գաղտնախորհուրդ Սիոնը։ Հրեական հարցի 2500 տարին / Դուգլաս Ռիդ; 2012թ. - 1192 էջ։
Սինգապուրյան հրաշքի պատմությունը / Լի Կուան Յու; 2017թ. - 1300 էջ։
Մեծ Գաղտնատեսներ / Էդուարդ Շյուրե; 2016թ. - 716 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
«Ստրատեգիայի արվեստը» թեմայով դասախոսություն
Ավարտվեց «Ստրատեգիայի արվեստը» թեմայով վերապատրաստման դասընթացը
Սինգապուրյան հրաշքի հետքերով․ Լի Կուան Յուն՝ հայերենով Archived 2017-07-19 at the Wayback Machine.
Պերճ Պռոշյանի տուն-թանգարան

Պերճ Պռոշյանի տուն-թանգարան, հիմնադրվել է 1948 թվականին, Աշտարակում, հայ դասական գրող Պերճ Պռոշյանի (1837-1907 թթ.) հայրական տան հիման վրա։ Ե. Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի մասնաճյուղն է։ Ընդգրկված է Աշտարակի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։


== Պատմություն ==
Թանգարանը հիմնադրվել է 1948 թվականի մայիսի 16-ին մեծանուն գրողի ծնված տան տեղում։ Սկզբում թանգարանն իրենից ներկայացրել է Պռոշյանների տան հացատունն ու երկու փոքրիկ սենյակները, հետագայում՝ 1965 թվականին կառուցվել է ևս մեկ սենյակ։ Թանգարանի երկհարկանի շենքը կառուցվել է 1990 թվականին։ Շենքում կա նաև մառան, թոնրատուն, որտեղ հավաքված են 18-19-րդ դդ. պղնձե, կավե, փայտյա կենցաղային իրեր, սպասք։ Մյուս սրահներում ցուցադրված են Պռոշյանի կյանքին, գրական-հասարակական գործունեությանը վերաբերվող նյութեր, նկարներ, անձնական իրեր։


== Ցուցադրություն ==
Հուշային տանը կից կառուցվել է երեք ցուցասրահ, որոնցից մեկը կահավորված է գրողի անձնական իրերով, մյուս երկուսում ցուցադրված են նրա կյանքին ու գործունեությանը վերաբերող նյութեր, որոնք հիմնականում ձեռք են բերվել Պռոշյանի ժառանգների նվիրատվությամբ։
Տուն-թանգարանն ունի 2000-ից ավելի հուշային և օժանդակ նյութեր, որոնք ներկայացնում են Պռոշյանի գրական, մանկավարժական, հասարակական գործունեությունը։ Տուն-թանգարանը վերանորոգվել է 2008 թվականին, նորացվել է նաև ցուցադրությունը։
Թանգարանի բակում է գտնվում Պերճ Պռոշյանի հուշարձանը (քանդակագործ՝ Սուրեն Ստեփանյան)։


== Միջոցառումներ ==
Թանգարանը համարվում է Աշտարակի գործուն մշակութային օջախներից է մեկը։ Այստեղ պահպանվում է Պռոշյանի հիշատակը, պրոպագանդվում նրա ստեղծագործությունը, կազմակերպվում են միջոցառումներ։


== Հասցե ==
Թանգարանը գտնվում է Արագածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքում, Պռոշյան 4 հասցեում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ե. Չարենցի անվան գրականության  և արվեստի թանգարանի կայքը, Պերճ Պռոշյանի տուն-թանգարան
Թանգարանի վիրտուալ տուրը
Վերադարձ (այլ կիրառումներ)

Վերադարձ, կարող է վերաբերել՝

Վերադարձ - 1972 թվականին «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի նկարահանած ֆիլմ
Վերադարձ - դրամատիկական ժանրի վրացական կարճամետրաժ ֆիլմ` ստեղծված 1977 թվականին «Վրացֆիլմ» ստուդիայում
Վերադարձ - Պեդրո Ալմոդովարի ֆիլմը (2006 թ.)
Վերադարձ - հայկական հեռուստասերիալ (2010թ.)
Յալգուբա

Յալգուբա (ռուս.՝ Ялгуба, ֆիններեն՝ Jalolahti), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Պրիօնեժսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մոլիա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մոլիա (այլ կիրառումներ)Մոլիա (իտալերեն՝ Mollia), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզում։ Մտնում է Վերչելի գավառի կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 14 կմ² տարածք։ Բնակչությունը 2008 թվականի տվյալներով 100 մարդ է։ Հեռախոսային կոդը՝ 13023։ Փոստային ինդեքս 0163։ Խտությունը՝ 7 մարդ/կմ²։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչը։ Տոնը նշվում է հունիսի 24-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության դինամիկա 

։
Late Nights

«Late Nights», ամերիկացի երգիչ Ջերեմայի երրորդ ալբոմը։ Այն թողարկվել է 2015 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Def Jam Recordings լեյբլի կողմից։ Ալբոմում իրենց մասնակցությունն ունեն Ջեյ Քոլը, Ty Dolla Sign-ը, Migos-ը, Բիգ Շոնը, Future-ը, Feather-ը, YG-ն, Ջուսի Ջեյը, Twista-ն և Ջենեյ Այկոն։


== Երգացանկ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ջերեմայի պաշտոնական կայք Archived 2016-01-07 at the Wayback Machine.
Աստերոիդների ցանկ (179801-179900)

Աստերոիդների ցանկ (179701-179800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (179901-180000)
 Աստերոիդների ցանկ (179701-179800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (179901-180000)
Բուլկիզայի շրջան

Բուլկիզայի շրջան (ալբ․՝ Rrethi i Bulqizës), շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Ալբանիայի Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի հյուսիսարևմտյան մասում։ Հանդիսանում է Դիբարի գավառի երեք շրջաններից մեկը։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Բուլկիզայի շրջանի տարածքը կազմված է երկու դաշտից, որոնք գտնվում են Դիբարի շրջանից հարավ-արևմուտք՝ Դրին գետին կից։ Արևելյան սահմանը համընկնում է ալբանա-մակեդոնական սահմանի հետ։ Դրին գետի հովտում ալբանական գյուղերից բացի կան նաև մակեդոնաբնակ գյուղեր։ Վերջիններս շատ են Գոլլոբորդա կոչվող տեղանքում։
Շրջանի տարածքը լեռնային է։ Դրին գետից 450 մ հեռավորության վրա կան 2000 մ բարձրության լեռներ։ Բուլկիզան լեռնարդյունաբերական քաղաք է, և այստեղից բացի բնակչությունը հիմնականում ապրում է գետի հովտում։
21-րդ դարի սկզբին տեղի ունեցած վարչաքաղաքական վերջին փոփոխությունից հետո շրջանի մեջ է մտնում նաև Մարտանեշի համայնքը և լեռնարդյունաբերական քաղաք Կրաստան։ Վերջինս գտնվում է Մատի գետի հովտում։


== Բնակչություն ==
Վարչական կենտրոնը Բուլկիզա քաղաքն է։ 2010 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 28 374 մարդ։ Քաղաքն ու շրջակա գյուղերը կազմում են 469 քառ.կմ տարածք։ Բնակչության մեծամասնությունը մուսուլմաններ են՝ բեկթաշիներ։ 5-10 տոկոսը մակեդոնացիներ են։


== Տնտեսություն ==
Միջերկրածովյան լեռնային կլիման նպաստում է գյուղատնտեսության զարգացմանը։ Շրջանի հիմնական բնակչությունը ապրում է 63 գյուղերում և զբաղվում երկրագործությամբ՝ այգեգործությամբ, ձիթենու ու խաղողի արտադրությամբ, իսկ լեռնային շրջաններում զարգացած է անասնապահությունը։ Հայտնի են տեղական կարմրաբուրդ ընտանի այծերը։
Շրջկենտրոն Բուլկիզան, որն իրենից առանձին համայնք է ներկայացնում, ունի սննդի արդյունաբերություն, որոշակի զարգացման վրա է սպասարկման ոլորտը։ Նրանից ոչ հեռու գտնվում է նիկելի հանք՝ ծովի մակարդակից 837 մ բարձրության վրա։


== Վարչական բաժանում ==
Բուլկիզայի շրջանը բաղկացած է 8 համայնքներից՝ Բուլկիզա, Բուլկիզա, Զերկան, Գյորիցա, Մարտանեշ, Օստրեն, Շուպենզա, Տրեբիշտ և Ֆուշա-Բուլկիզա։


== Ծանոթագրություններ ==
Սենտ Էտիեն Կանտալե

Սենտ Էտիեն Կանտալե (ֆր.՝ Saint-Étienne-Cantalès), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 140 մարդ, բնակչության խտությունը` 12.49 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.21 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 440 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 115 կմ հարավ-արևմուտք, Օրիյակ քաղաքից` 18 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 102 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 77-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 25։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,5 %։ 77 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 70 անձ (39 տղամարդ և 31 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (2 տղամարդ և 5 կին)։ 25 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կանտալ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ավշարվիրեն

Ավշարվիրեն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսեյ Սուքոյան

Ալեքսեյ Արշալույսի Սուքոյան (ապրիլի 18, 1958(1958-04-18), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ իրավաբան, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր։


== Կրթություն ==
1977-1982 թթ. սովորել և ավարտել է ԵՊՀ ռուսաց լեզվի և գրականության ֆակուլտետը։
1985-1990 թթ. սովորել և ավարտել է ԵՊՀ իրավաբանական ֆակուլտետը։


== Աշխատանքային գործունեությունը ==
1988-1991 թթ. - ՀԽՍՀ Գլխավոր դատախազության իրավախորհրդատու, ապա՝ առաջին բաժնի պետի պաշտոնակատար։
1991-1996 թթ. - ՀՀ Բնապահպանության դատախազության դատախազի օգնական, ապա՝ ավագ օգնական։
1996-1999 թթ. - Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքի դատախազի ավագ օգնական։
1999-2003 թթ. - Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի դատավոր։
2002-2008 թթ. - ՀՀ Տնտեսական դատարանի անվճարունակության մասին գործեր քննող դատավոր։
2008-2009 թթ. - Երևանի քաղաքացիական դատարանի դատավոր։
2009 թ. փետրվարի 27-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր՝ դադարեցնելով Երևանի քաղաքացիական դատարանի դատավորի լիազորությունները։


== Ծանոթագրություններ ==
(20831) Ժանգյուի

(20831) Ժանգյուի , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս աստերոիդը հայտնաբերվել է 2000 թվականի հոկտեմբերի 24-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(20831) Ժանգյուի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Արտավան Ե Պարթև

Արտավան Ե Պարթև (պարթ.` 𐭍𐭐𐭕𐭓, Ardawān, 2-րդ դար, Parthia Satrapy - 224, Parthia Satrapy), Պարթևստանի վերջին արքայից արքան (213-224)։
Վաղարշ Դ-ի կրտսեր որդին, Վաղարշ Ե-ի եղբայրը, Պարթև Արշակունիների արքայական հարստությունից։


== Կենսագրություն ==


=== Գահակալական կռիվներ ===
Արտավանի հոր՝ Վաղարշ Դ-ի մահից հետո (208), Պարթևստանի գահին բազմում է նրա ավագ որդին՝ Վաղարշ Ե-ն։ 213 թվականին Արտավանը իրեն հռչակում է արքայից արքա և գահակալական կռիվներ է սկսում մղել եղբոր դեմ, որը ավարտվում է 222 թվականին՝ Արտավանի հաղթանակով։
Ըստ հայ պատմիչների, Մեծ Հայքի արքա Խոսրով Ա-ն և նրա որդի Տրդատ Բ-ն Արտավանի դաշնակիցներն էին և նրա հետ միասին պայքարում էին Վաղարշ Ե-ի և Պարսքում հեղաշրջում կատարած Պապակի և նրա որդու՝ Շապուհի դեմ։ Ըստ Ագաթանգեղոսի և Մովսես Խորենացու՝ Խոսրով Ա-ն մի շարք արշավանքներ է ձեռնարկում դեպի հարավ՝ Պապակի դեմ և վերադառնում հարուստ ավարով։ Հավանական է համարվում, որ Խոսրով Ա-ն արշավանքներ է ձեռնարկել նաև Արտավանի մրցակից Վաղարշ Ե-ի դեմ։ Ի վերջո, Վաղարշ Ե-ն պարտության է մատնվում եղբորը և հեռանում Տիզբոնից։ Արտավան Ե-ն հաստատվում է մայրաքաղաք Տիզբոնում և փորձում է ամրացնել իր դիրքերը։


=== Հռոմեա-պարթևական պատերազմ ===

Հռոմում Անտոնինոս Կարակալլային հաջորդած Մակրինոս կայսրը (217-218) փորձում է շարունակել վերջինիս պատերազմը Արտավան Ե-ի դեմ։ Մծբինի մոտ տեղի ունեցած ճակատամարտում Արտավանը կրկին պարտության է մատնում հռոմեական զորքերին։ Մակրինոս կայսրը ստիպված է լինում հաշտության պայմանագիր կնքել։ Ըստ պայամանգրի՝ հռոմեացիները վերադարձնում են պարթևական ռազմագերիներին, Մակրիանոսը Արտավանին վճարում է 5000 բյուր դրախմե ռազմատուգանք, քանի որ «ինքը պարտվել էր»։ Երկու տերությունների միջև հաստատվում է խաղաղություն։ Հռոմին է անցնում Միջագետքը, որով էլ սահմանափակվում են հռոմեացնիների հավակնությունները տարածաշրջանում։ Արտավան Ե-ի այս հաղթանակները, սակայն, պարթևների վերջին հաջողություններին էին՝ նրանց թագավորության անկման նախօրյակին։


=== Սասանյանների ապստամբություն ===
220-ական թվականներին ուժեղանում է Պարսքում իշխող Սասանյան տոհմը, որի առաջնորդ և հիմնադիր Արտաշիր Պապականը ապստամբություն է բարձրացնում Արտավան Ե-ի դեմ։ Արտաշիր Պապականը չորս տարավա ընթացքում կարողանում է ջլատել թուլացած պարթև Արշակունիների վերջին ուժերը։ 224 թվականի ապրիլի 28-ին տեղի ունեցած Որմիզդականի ճակատամարտում պարտվում և սպանվում է Պարթևստանի վերջին թագավոր Արտավան Ե-ն, որով կործանվում է Պարթևստանը և սկզբնավորվում է Սասանյան տերությունը։
Պարթևական շատ իշխաններ անցնում են Սասանյանների կողմը։ Արտավան Ե-ի որդի Արտավազդը ամրանում է Ատրպատականում և մի քանի տարի դիմադրում է Սասանյաններին՝ Մեծ Հայքի արքա Տրդատ Բ-ի օգնությամբ, ով ստանձնել էր Արշակունյաց արքայատան գլխավոր միապետի դերը։ Բայց ի վերջո Արտավազդը պարտվում է և Ատրպատականն էլ է նվաճվում Արտաշիր Պապականի կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==
Սթեն (չափման միավոր)

Սթեն, ուժի միավորը ՄՏՎ (մետր-տոննա-վայրկյան) համակարգում։ 1 Սթեն հավասար է այն ուժին, որը 1 տ զանգվածով մարմնին ուժի ազդման ուղղությամբ հաղորդում է 1 մ/վրկ2 արագացում։ 1 Ս= 1000 ն = = 101, 972 կգ։ ՄՏՎ համակարգը գործածությունից դուրս է եկել, և Սթեն միավորն այլևս չի կիրառվում։
Պոմոնի

Պոմոնի (արաբերեն՝ ادونی), քաղաք Կոմորոսի արևելքում գտնվող Անյուան կղզում։ Քաղաք բնակչությունը կազմում է 9.896 մարդ՝ 2010 թվականի տվյալներով։
Քոդի Զելլեր

Պորտլենդ Թրեյլբլեյզերս (2021–2022)
| Մրցանակներ = 
NBA All-Rookie երկրորդ թիմ (2014)
Կոնսենսուս All-American երկրորդ թիմ (2013)
Առաջին թիմ All-Big Ten (2013)
Երկրորդ թիմ All-Big Ten (2012)
Մեծ տասնյակի տարվա առաջինկուրսեցի (2012)
Ինդիանայի Միստր Բասկետբոլ (2011)| Կարիերայի ցուցանիշներ =
| Մեդալներ = 
}}
Քոդի Ալեն Զելլեր (անգլ.՝ Cody Allen Zeller, ծնվ.՝ հոկտեմբերի 5, 1992 թ.), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ։ Հանդես է եկել Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայում (NBA)։ Խաղում է ծանր հարձակվողի և կենտրոնականի դիրքերում։
Հաճախել է հայրենի Վաշինգտոն (Ինդիանա նահանգ) քաղաքում գտնվող համանուն ավագ դպրոցը։ Համալսարանային առաջնություններում ներկայացրել է Ինդիանայի համալսարանը, որի կազմում 2 տարի անցկացնելուց հետո 2013 թվականի NBA դրաֆթում ընտրվել է 4-րդ համարի ներքո՝ «Շառլոթ Բոբքեթսի» (այժմ՝ «Հորնեթս») կողմից։
Զելլերն ունի ավագ եղբայրներ՝ Թայլեր և Լյուք անուններով, որոնցից առաջինը ներկա պահին հանդես է գալիս «Կլիվլենդ Կավալիերսում», իսկ երկրորդը նախկինում խաղացել է «Ֆինիքս Սանսի» կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը NBA.com կայքում
CYGO

CYGO (իրական անուն՝ Լեոնիդ Ալեքսեևիչ Վակուլչուկ. հունիսի 6, 1998, Մոգիլյով, Բելառուս), բելառուս ռեփեր, հեղինակ-կատարող և գրող։
Հայտնի է դարձել 2018 թվականին, կատարելով «Panda E» երգը, որը դարձել է ՎԿ-ի տարվա ամենահայտնի երգը։


== Կենսագրություն ==
Լեոնիդ Վակուլչուկը ծնվել է 1998 թվականի հունիսի 6-ին Մոգիլյովում (Բելառուս) ֆուտբոլային գործակալի և տնային տնտեսուհու ընտանքիում։ Տաղանդավոր երեխա է մեծացել, 5-րդ դասարանից մասնակցել է վոկալի և ասմունքի վարպետների կոնկուրսների, որտեղ զբաղեցրել է մրցանակային տեղեր։ Երբ նա 10 տարեկան էր, ծնողները բաժանվեցին։ Լեոնիդը որոշեց ապրել հոր հետ և տեղափոխվեց Բրեստ։
2018 տվականի ամռանը ներկայացրեց «Panda E» երգը, որն առաջատար տեղեր զբաղեցրեց չարթերում։ Երգը մտավ Apple Music-ի չարթերը (1-ին տեղ), Boom (1-ին տեղ), Top YouTube Hits (1-ին տեղ), Top Radio Hits (5-րդ տեղ), iTunes (9-րդ տեղ), Յանդեքսի Երգեր (14-րդ տեղ)։ Երգի վրա նկարահանվել է տեսահոլովակ, նոյեմբերի 26-ին տեղադրված GYGO պաշտոնական YouTube-ի ալիքում, որը 2019 թվականի վերջում դիտել են ավելի քան 25 միլիոն անգամ։ Ուկրաինական կատակերգական նախագիծը Chotky Pats- ը, դերասան Ալեքսանդր Ժերեբկոյի հետ միասին, կազմեցին այս կազմի պարոդիա։ «Trueիշտ է» տեսահոլովակը պրեմիերայից անմիջապես հետո հայտնվել է YouTube- ում «Թրենդ» հատվածում։
Նույն տարում հրապարակվեց Վալուլչուկի երկրորդ երգը՝ «Հիմա տաքացումներ է»։ Հաջորդը՝ «Գլխից հիվանդ»։
2019 թվականին կատարողը հրապարակեց «Խենթը առանց նրա չի կարող» վերնագրով ալբոմ։ Ալբոմի մեջ մտան 4 երգեր՝ «Խենթը առանց նրա չի կարող», «Սև վարդ», «Դու հանցանք ես» և «Աաա»։ Հաջորդ թողարկումն է «Սև վարդ» տեսահոլովակը՝ Լյուբով Ուսպենսկայայի հետ համատեղ, այնուհետև թողարկվում է Love Love ալբոմը և «Թռի՛ր» երգը՝ Էլլայի հետ համատեղ։
«ЖАРА Music Awards» մրցանակի 2019 թվականի դափնեկիր է։
2020 թվականի փետրվարի կեսերին դուրս եկավ «Գեղեցիկ աչքերով աղջիկը» տրեկը։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ ===


== Տարեկան չարթեր ==


== Տեսահոլովակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումեր ==
CYGO Ինստագրամում
Յարոպովիչի

Յարոպովիչի (ուկրաիներեն՝ Яроповичі), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Անդրուշևկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1740 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Յարոպովիչի գյուղում բնակվում էր 1 117 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 61388 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 18,2 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սուրբ Իսիդրոյի ճգնարան

Սուրբ Իսիդրոյի ճգնարան (իսպ.՝ Ermita de San Isidro), ճգնարան Ալկալա դե Էնարես քաղաքում, Իսպանիա։ 1994 թվականին ճանաչվել է որպես Իսպանիայի պատմամշակութային հուշարձան, որն այժմ ծառայում է որպես ծխական եկեղեցի։


== Պատմություն ==
Հիմնադրվել է 1650 թվականին դոն Խուան Կաստիլյեխոյի կողմից որպես դոն Դիեգո Պորտիլյայի կամքի ի կատար ածում։ Շենքը պատկանում էր Սուրբ Իսիդրոյի եղբայրությանը, որը նախկինում կոչվում էր Էրմանդադ դե Լաբրադորես (իսպ.՝ Hermandad de Labradores) մինչև 1967 թվականին դարձավ ծխական եկեղեցի։ 1994 թվականի դեկտեմբերի 12-ից համարվում է Իսպանիայի պատմամշակութային հուշարձան։ Եկեղեցին գտնվում էր Ալկալա դե Էնարես քաղաքից հյուսիս-արևմուտք՝ հրեաների հին գերեզմաններից ոչ շատ հեռու և շատ մոտ Վիլյամալեայի ջրանցքին և Կանյո Գորդո աղբյուրին։ Այժմ ճգնարանը գտնվում է բնակելի վայրում․ շուրջ բոլորը բազմահարկ բնակելի շենքեր են և զբոսայգի։
Կառույցն իրենից ներկայացնում է մադրիդյան բարոկկո ոճի շինություն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալկալա դե Էնարեսի Սուրբ Իսիդրոյի ճգնարանի պաշտոնական կայքը Archived 2008-05-10 at the Wayback Machine.
Զգայարանների սպեցիֆիկ էներգիայի օրենք

Զգայարանների սպեցիֆիկ էներգիայի օրենք, տերմին, որով ընդունված է նշել զգայության յուրահատկությունը, ըստ զգայական օրգանի (կամ դրան համապատասխան նյարդի) գրգովածության։ Առաջին անգամ զգայարանների սպեցիֆիկ էներգիայի օրենքի մասին հիշատակել է 19–րդ դարի առաջին կեսի անգլիացի ֆիզիոլոգ Չ․ Բելլը, ապա այն մշակել է գերմանացի ֆիզիոլոգ Յ. Մյուլլերը։
Միևնույն արտաքին պատճառը ներգործելով զգայության տարբեր օրգանների վրա, առաջացնում է տարբեր զգայություններ։ Ձայնային տատանումներն առաջացնում են լսողական, էլեկտրամագնիսական-լուսայինը՝ տեսողական, քիմքային հատկությունները՝ համի և հոտի, օրգանիզմի ներքին միջավայրում կատարվող պրոցեսները, որոնք արտացոլվում են ինտերոցեպտորների և պրոպրիոցեպտորների միջոցով, առաջացնում են օրգանական, շարժողական զգայություններ։ Կան գրգռիչներ (այսպես կոչված ունիվերսալ գրգռիչներ՝ էլեկտրական, մեխանիկական), որոնք ներգործելով զգայարանների վրա, առաջացնում են յուրահատուկ զգայություն (գրգռիչն էլեկտրական հոսանք է, թե մեխանիկական հարված, աչքի վրա ազդելիս առաջացնում է տեսողական, ականջի վրա՝ լսողական)։ Այս երնույթը գերմանացի ֆիզիոլոգ Յ․ Մյուլլերը (1801—1858 թ․) անվանեց «Զգայարանների սպեցիֆիկ էներգիայի օրենք»։ Նա և Հ․ Հելմհոլցը (1821—1894 թ․) հանգեցին իդեալիստական եզրակացության, զգայությունը համարելով ներքին հատկության («սպեցիֆիկ էներգիայի») արդյունք, լոկ նշան, սիմվոլ, որը արտաքին աշխարհի մասին ճիշտ պատկերացում տալ չէր կարող։
Այս տեսությունը քննադատել է Վ․ Ի․ Լենինը «Մատերիալիզմ և էմպիրիոկրիտիցիզմ» աշխատության մեջ (1908 թ, հրատարակվել է 1909 թ)։ Օրգանիզմի հարմարումը միջավայրին պահանջում է արտաքին աշխարհի նուրբ տարբերակում։ Զգայարաններն ունեն բարձր զգայունակություն, միայն համապատասխան (ադեկվատ) գրգռիչների նկատմամբ։ Ոչ ադեկվատ ունիվերսալ գրգռիչներն առաջացնում են կոպիտ, անորոշ զգայություններ, որոնք ռեֆլեկտոր օրենքի համաձայն առանձնահատուկ են։
Սեն Պիեռ Լավալ

Սեն Պիեռ Լավալ (ֆր.՝ Saint-Pierre-Laval), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Լապալիս կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Վիշի շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03250։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 367 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 220 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 150-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 70-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 68,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 67,9 %)։ 150 աշխատունակ բնակիչներից 133-ը աշխատում էին (72 տղամարդ և 61 կին), անաշխատանք էին 17-ը (6 տղամարդ և 11 կին)։ 70 անգործունակ մարդկանցից 20-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 27-ը թոշակառու, 23-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Մոնումենտալ խաչ
Սուրբ Պետրոսի ռոմանական եկեղեցի
Ֆեյժ դղյակ (XVII դար)
Լա Տուր դղյակ (XVI դար)


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Սեն Պիեռ Լավալ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-26-ին։ Վերցված է 2012-6-20 
«Սեն Պիեռ Լավալ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-30
Օխչի

Օխչի, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Արդահանի գավառում։ Գտնվում է Արդահան քաղաքից 35 կմ հարավ, Կուր գետի վերին հոսանքի շրջանում։


== Բնակչություն ==
1907 թվականին ուներ 226 բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Ծանոթագրություններ ==
Ղրղզական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն

Ղրղզական (Կիրգիզական) Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, Կիրգիզիա (Ղրղզական ԽՍՀ, ՂԽՍՀ ղրղզ.՝ Кыргыз Советтик Социалисттик Республикасы, ռուս.՝ Киргизская Советская Социалистическая Республика), ԽՍՀՄ վարչատարածքային միավոր Միջին Ասիայի հյուսիսարևելյան մասում, 15 միութենական հանրապետություններից մեկը։ Տարածքը կազմել է 198,5 հզ․ կմ², բնակչությունը 1989 թվականի դրությամբ կազմել է 4 257 800 մարդ։ Ազգային կազմը (1979-ի մարդահամարով, հզ․ մարդ) ունեցել է հետևյալ պատկերը․ ղրղզներ՝ 1,687, ռուսներ՝ 912, ուզբեկներ՝ 426, ուկրաինացիներ՝ 109, գերմանացիներ՝ 101, թաթարներ՝ 72, և այլն։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 1 կմ² վրա 19,2 մարդ (1983)։ Մայրաքաղաքը՝ Ֆրունզե (590 հզ․ մարդ, 1984)։ Խոշոր քաղաքներ են համարվել Օշը (188 հզ․ բն․), Ջալալ-Աբադը (59)։
Պարգևատրվել է Լենինի 2 (1957, 1963), Ժողովուրդների բարեկամության (1972) և Հոկտեմբերյան հեղափոխության (1974) շքանշաններով։
Ղրղզական ԽՍՀ կոմունիստական կուսակցությունը ղեկավարել է հանրապետությունը 1936 թվականից մինչև 1990 թվականը։
1990 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Կիրգիզական ԽՍՀ-ն վերանվանվեց Ղրղըզստանի Սոցիալիստական Հանրապետություն, դեկտեմբերի 15-ին, ինքնիշխանությունը հռչակելուց հետո, այն վերանվանվեց Ղրղզստանի Հանրապետություն։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Բախմաչ (այլ կիրառումներ)

Բախմաչ, կարող է վերաբերել՝

Բախմաչ - գյուղ, Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բախմաչի շրջանում
Բախմաչ - քաղաք, Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բախմաչի շրջանում
(5172) Յոշիյուկի

(5172) Յոշիյուկի (անգլ.՝ Yoshiyuki), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,313789 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9211 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7065 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1285,54 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,280039 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,8° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5172) Յոշիյուկի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)