armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Իվանովսկի Վտորոյ գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Իվանովսկի Վտորոյգյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Іванівська Друга сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բարվենկովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Իվանովսկի Վտորոյգյուղական խորհրդում բնակվում էր 2064 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 160.65 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 12.85 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Բրուքս շրջան (Ջորջիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բրուկս շրջան (այլ կիրառումներ)Բրուքս շրջան (անգլ.՝ Brooks County), ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.279 կմ² է, բնակչությունը՝ 16.450 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քուիտման բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1858 թ.։
Պարախոր

Պարախոր՝ վայր, տարածություն, մաքուր չասոցված հեղուկների (ածխաջրածիններ, եթերներ են) մոլեկուլային զանգվածի, խտության և մակերևութային լարվածության կապն արտահայտող մեծություն։ Արտահայտվում է ֆունկցիայով (անգլերենի գիտիտություն Ա․ Աեգդեն, 1924), որտեղ P-ն պարախորն է, M-ը՝ նյութի մոլեկուլային զանգվածը, pi-ը՝ հեղուկի, իսկ թշ-ը՝ նրա հագեցած գոլորշիների խտությունը (գխմ3), a-ն՝ նրանց բաժանման մակերևույթին հեղուկի մակերևութային լարվածությունը (դին/սմ), չափված միևնույն ջերմաստիճանում։ Պարախորը, մինչև կրիտիկականից 30— 40C ցածր ջերմաստիճանները, գործնականորեն կախված չէ ջերմաստիճանից։ Այն խիստ ձևակերպվածֆիզիկական իմաստ չունի, կրիտիկականից շատ ցածր ջերմաստիճաններում այն մոտավորապես հավասար է հեղուկի մոլային ծավալին, եթե a=l։ Պարախորը ադիտիվ մեծություն է՝ նրա արժեքը կարելի է հաշվել գումարելով մոլեկուլի բաղադրիչների (ատոմներ, ատոմային խմբեր, քիմիական կապեր են) պարախորներները։ Պարախորներն օգտագործում են հեղուկների մակերևութային լարվածությունը մոտավորապես հաշվելու և օրգանական միացությունների մոլեկուլի կառուցվածքը վերծանելու համար։
Երիտասարդ կոմպոզիտորի ճանապարհորդությունը

«Երիտասարդ կոմպոզիտորի ճանապարհորդությունը», «Երիտասարդ կոմպոզիտորի ուղևորությունը (վրաց.՝ ახალგაზრდა კომპოზიტორის მოგზაურობა),  1985 թվականին «Վրացֆիլմ» կինոստուդիայում նկարահանված գեղարվեստական ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը նկարահանվել է Օթարա Չխեիձեի «Անուն չունեցող քամին» վեպի հիման վրա։
Ֆիլմի իրադարձությունները տեղի են ունենում 1907 թվականին։ Ֆիլմի գլխավոր հերոսը՝ Նիկուշան (Լևան Աբաշիձե), ժողովրդական երգեր հավաքագրելու համար ճամփորդում է Վրաստանի գյուղերով։ Ճանապարհին նրան պատահականորեն ուղեկցում է Լեկո Տատաշելին (Գիա Պերաձե), ով կարծում է թե Նիկուշան հեղափոխական է, իսկ գյուղերի պատկերով քարտեզը՝ ապստամբության կազմակերպման պլան։


== Դերեր ==
Լևան Աբաշիձե
Գիա Պերաձե
Լեյլա Աբաշիձե
Զուրաբ Ղիփշիձե
Ռուսուդան Կվլիվաձե
Ռուսլան Միքաբերիձե
Լիլի Իոսելիանի
Թեյմուրազ Ջափարիձե
Կետևան Օրախելաշվիլի
Թեյմուրազ Բւչիաշվիլի
Լևան Տուրմանիձե
Ճաբուա Ամիրեջիբի
Էինաիդա Կբերենչխիալաձե
Մզեչաբուկ Ամրիեջիբի
Ելենա Իոսելիանի
Կետևան Օրախելաշվիլի


== Մրցանակներ ==
Բեռլինի 36-րդ կինոփառատոնի «Արծաթե արջ» մրցանակ լավագույն ռեժիսոր անվանակարգում, 1986


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.megakm.ru/cinema/encyclop.asp?TopicNumber=4077(չաշխատող հղում)
Иное кино
Շևանդինո

Շևանդինո (ռուս.՝ Шевандино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 21 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զորակ

Զորակ (մինչև 1935 թ.` Դոնգուզգյան, 1935-1931 թթ` Զանգիլար),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Արարատի մարզի Մասիսի տարածաշրջանում, Մասիս քաղաքից մոտ 3 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Հեռավորությունը կազմում է Արտաշատից` 25 կմ, Երևանից` 10 կմ։ Զորակ գյուղով է անցնում Մասիս-Էջմիածին մայրուղին։ Գյուղը վերանվել է Զանգիլար 1935 թ. հունվարի 3-ին, Զորակ` 1991 թ. ապրիլի 3-ին։


== Պատմություն ==
Գյուղը հիմնադրվել է 1712 թվականին։ Զորակ համայնքը գտնվում է Արարատյան դաշտում՝ ծովի մակարդակից 840 մ բարձրության վրա, և տեղակայված է Հրազդան գետի ձախափնյա հարթավայրում։ Նախկինում գյուղը կոչվել է Զանգիլար, Դոնգուզգյան, Դոնգուզյան, Մեջիդլի, Շորլու։ Զորակ է վերանվանվել 1991 թվականին։


== Կլիմա ==
Կլիման չոր, խիստ ցամաքային է։ Ձմեռները սկսվում են դեկտեմբերի կեսերին, հունվարյան միջին ջերմաստիճանը տատանվում է -3-ից -5°C։ Ամառը տևական է՝ մայիսից մինչև հոկտեմբեր, օդի միջին ամսական ջերմությունը հասնում է 24-ից 26°C, իսկ առավելագույնը՝ 42°C։ Հաճախ լինում են խորշակներ, որոնք զգալի վնաս են հասցնում գյուղատնտեսությանը։ Մթնոլորտային տարեկան տեղումների քանակը 250-300 մմ է։ Բնական լանդշաֆտները կիսաանապատներ են, որոնք ոռոգման ընթացքում վերածվել են կուլտուր-ոռոգելի լանդշաֆտի։ Ագրոկլիմայական տեսակետից համայնքն ընկած է բացարձակ ոռոգման գոտում։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Զորակի մշտական բնակչությունը կազմել է 1783, առկա բնակչությունը` 1759 մարդ։ Մինչև 1989 թ. բնակվել են հիմնականում ադրբեջանցիներ։
Զորակի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվել է հողագործությամբ և անասնապահությամբ։ Ունեցել է միջնակարգ դպրոց, ակումբ, գրադարան և բուժկետ։1988 թվականին գյուղը վերաբնակեցվել է ադրբեջանից բռնի կերպով տեղահանված հայերով։
Գյուղն ունի առկա 549 տնտեսություն։ Համայնքի տնտեսության մասնագիտացման ճյուղը գյուղատնտեսությունն է։ Բնակչության մեծ մասը զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ, բանջարեղենի արտադրությամբ և անասնապահությամբ։


== Տես նաև ==
Զորակի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Արարատի մարզպետարան Archived 2012-04-13 at the Wayback Machine.
Զորակ Archived 2014-09-12 at the Wayback Machine.
Սասայի շրջան

Սասայի շրջան (արաբ․՝ ناحية سعسع‎‎), շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի հարավում՝ Ռիֆ Դիմաշկ մարզում։ Հանդիսանում է Կատանայի գավառի երեք շրերջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն Սասա քաղաքն է։ 2004 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմել 45,233 մարդ։ Քաղաքն ու շրջակա ավանները կազմում են 329.08 քառ.կմ տարածք։
Ունի 19 գյուղ և ավան

Աբու Քավուկ (արաբ․՝ أبو قاووق‎‎), բնակչություն՝ 645
Ալ-Ադնանիյա (արաբ․՝ العدنانية‎‎), բնակչություն՝ 238
Բեյթ Սաբեր (արաբ․՝ بيت سابر‎‎), բնակչություն՝ 3,021
Բեյտիմա (արաբ․՝ بيتيما‎‎), բնակչություն՝ 3,366
Դեյր Մակեր (արաբ․՝ دير ماكر‎‎), բնակչություն՝ 3,228
Դենաջի (արաբ․՝ دناجي‎‎), բնակչություն՝ 933
Դուրին (արաբ․՝ دورين‎‎), բնակչություն՝ 750
Համրիթ (արաբ․՝ حمريت‎‎), բնակչություն՝ 737
Հոշ ալ-Նուֆուր (արաբ․՝ حوش النفور‎‎), բնակչություն՝ 363
Ալ-Հուբարիյա (արաբ․՝ الهباريـة‎‎), բնակչություն՝ 771
Ջիսր ալ-Սաֆրա (արաբ․՝ جسر الصفراء‎‎), բնակչություն՝ 704
Քաֆր Հաուր (արաբ․՝ كفر حور‎‎), բնակչություն՝ 2,957
Քանաքեռ (արաբ․՝ كناكر‎‎), բնակչություն՝ 13,950
Մաաս (արաբ․՝ ماعص‎‎), բնակչություն՝ 719
Ալ-Նուֆուր (արաբ․՝ النفور‎‎), բնակչություն՝ 1,203
Ալ-Քլեիաա (արաբ․՝ القليعة‎‎), բնակչություն՝ 533
Ռասեմ ալ-Տաին (արաբ․՝ رسم الطحين‎‎), բնակչություն՝ 455
Սասա (արաբ․՝ سعسع‎‎), բնակչություն՝ 9,945
Ալ-Շավկատլիյա (արաբ․՝ الشوكتلية‎‎), բնակչություն՝ 775


== Ծանոթագրություններ ==
Չարլզ Օքլի

Չարլզ Օքլի (անգլ.՝ Charles Oakley, դեկտեմբերի 18, 1963(1963-12-18), Քլիվլենդ, Օհայո, ԱՄՆ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ։


== Խաղացողի կարիերա ==
Խաղացել է ծանր հարձակվողի և կենտրոնականի դիրքում։ Սովորել է Վիրջինիայի Յունիոն համալսարանում։ 1985 թվականի NBA դրաֆթի ժամանակ ընտրվել է «Կլիվլենդ Կավալիերս» ակումբի կողմից՝ 9-րդ համար ներքո, սակայն միանգամից վերավաճառվել է «Չիկագո Բուլս»-ին։ Հետագայում հանդես է եկել «Նյու Յորք Նիքս», «Տորոնտո Ռեպտորս», «Վաշինգտոն Վիզարդս» և «Հյուստոն Ռոքեթս» ակումբների կազմում։ NBA-ում ընդհանուր առմամբ անցկացրել է 19 մրցաշրջան։ Մեկ անգամ մասնակցել է NBA բոլոր աստղերի խաղին (1994)։ Մեկ անգամ ընդգրկվել է NBA բոլոր աստղերի պաշտպանության առաջին հավաքականի մեջ (1994), ինչպես նաև մեկ անգամ NBA բոլոր աստղերի պաշտպանության երկրորդ հավաքականի մեջ (1998)։ 1986 թվականին ընգրկվել է NBA սկսնակների առաջին հավաքականի մեջ։ NBA կարիերայի ընթացքում ընդհանուր առմամբ խաղացել է 1282 խաղ, որոնցում հավաքել է 12417 միավոր (9,7 մ/խ), կատարել է 12205 անդրադարձ, 1888 փոխանցում, 1351 խլում և 384 բլոկշոտ։


== NBA կարիերայի ցուցանիշներ ==


=== Ամենամյա մրցաշրջան ===


=== Փլեյ Օֆ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը NBA.com կայքում (անգլ.)
Երաժշտական լիգա

«Երաժշտական լիգա», հայկական երաժշտական ընկերություն։ Կազմակերպվել է 1908 թվականին, Թիֆլիսում, Ռոմանոս Մելիքյանի և Ազատ Մանուկյանի նախաձեռնությամբ։ Հիմնականում ընդգրկել է Թիֆլիսի հայկական հանրակրթական դպրոցների երաժշտության ուսուցիչներին։ Նպատակն էր՝ դպրոցների համար ստեղծել գեղարվեստական բարձր արժանիքներով, պարզ ու մատչելի մանկական երգեր, կանոնավորել երաժշտության դասավանդումը։ «Երաժշտական լիգայի» ջանքերով կազմվել են (Ռոմանոս Մելիքյանի «Երաժշտական այբբենարանը» և այլն), մանկական երգերի ժողովածուներ (Ա․ Մանուկյանի «Փնջիկ» տետրերը և այլն), մշակվել մեթոդական ցուցումներ, կազմակերպվել ցուցադրական դասեր, աշակերտների ուժերով բեմականացվել են մանկական օպերաներ և երաժշտական պատկերներ։ Դադարել է գործելուց 1912 թվականին, միավորվելով նորաստեղծ՝ Թիֆլիսի հայոց երաժշտական ընկերությանը։
Լոքերի բանալիները (հեռուստասերիալ)

«Փական և բանալի» (անգլ.՝ Locke & Key), ամերիկական դրամա և սարսափ հեռուստասերիալ, որը ստեղծվել է Քարլթոն Կյուզի, Մերեդիտ Ավերիլի և Արոն Էլի Քոլեյթի կողմից։ Նկարահանվել է նույնանուն կոմիքսի հիման վրա։ Պրեմիերան կայացել է 2020 թվականի փետրվարի 7-ին Նեթֆլիքս հեռուստաալիքում։


== Սյուժե ==
Սյուժեի համաձայն՝ մայրը երեք երեխաների հետ տեղափոխվում է հին ընտանեկան տուն՝ ամուսնու մահից հետո։ Շուտով երեխաները պարզում են, որ տանը լի են գաղտնի դռները, և նրանք կարող են գտնել կախարդական բանալիները։ Բանալիները նաև կարող են տալ իրենց սեփականատերերին կախարդական լիազորություններ։ Բայց, միևնույն ժամանակ, նրանք կարող են արթնացնել մի մեծ մղձավանջ։


== Դերերում ==


=== Հիմնական կազմ ===
Դերբի Սթենչֆիլդ՝ Նինա Լոք
Քոնոր Ջեսափ՝ Թայլեր Լոք
Էմիլիա Ջոնս՝ Քինսի Լոք
Ջեքսոն Ռոբերտ Սքոթ՝ Բոդի Լոք
Փեթրիս Ջոնս՝ Սքոթ Քավենդիշ
Լայսլա դե Օլիվերա՝ Դոջ
Գրիֆին Գլյուկ՝ Գեյբ


=== Երկրորդական կազմ ===
Բիլ Հեկ՝ Ռենդել Լոք
Աարոն Էշմոր՝ Դունկան Լոք
Շերի Սոմ՝ Էլի Ուեդոն
Թոմաս Միշել Բարնեթ՝ Սեմ Լեսեր
Քևին Ալվես՝ Հավի
Ժենևևա Կենգ՝ Ջեքի Վեդա
Հալեա Ջոնս՝ Էդեն Հոքինս
Աշա Բրոմֆիլդ՝ Զեդի Ուելս
Ջեսի Կամաչո՝ Դագ Բրազել
Էրիկ Գրեյս՝ Լոգան Քելոուեյ
Ֆելիքս Մայյար՝ Լուկաս Կարավաջիո
Սթիվեն Ուիլյամս՝ Ջո Ռիջուեյ
Կոբի Բյորդ՝ Ռուֆուս Ուեդոն


== Եթերաշրջաններ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Լյումանդա (Էստոնիայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լյումանդա (այլ կիրառումներ)Լյումանդա շրջան (էստ․՝ Lümanda vald), շրջան Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Լյումանդա գյուղը։
2014 թվականի դեկտեմբերի 14-ին Լյումանդա, Կեռլա և Կաառմա շրջանները միաձուլվել են դառնալով Լյաենե-Սաառե շրջան։


== Բնակչություն ==
2007 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 876 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 4,39 մարդ/կմ²։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջանի վարչության պաշտոնական վեբ կայքը Archived 2013-06-03 at the Wayback Machine. (էստոներեն)
Սարի (գյուղ, Գադյաչի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սարի (այլ կիրառումներ)Սարի (ուկրաիներեն՝ Сари), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1622 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սարի գյուղում բնակվում էր 2 437 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1913 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1273,92 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Զաքարիա Գոնեյմ

Զաքարիա Գոնեյմ (մասրի՝ زكريا غنيم 1905, Եգիպտոս - հունվարի 2, 1959(1959-01-02), Եգիպտոս), եգիպտագետ և հնագետ։


== Կենսագրություն ==
Մուհամեդ Գոնեյմն ավարտել է Կահիրեի համալսարանը 1934 թվականին, որտեղ սովորել է եգիպտագիտության ամբիոնում, որը հիմնադրել է ռուս եգիպտագետ Վ. Գոլենիշչևը, ով այս բաժնի առաջին ղեկավարն էր 1924-1929 թվականներին։ Համալսարանն ավարտելուց հետո Մուհամեդ Գոնեյմը նախ աշխատում էր որպես Սակկարայի հնությունների բաժանմունքի համադրող, այնուհետև 1939 թվականին նշանակվել է Սակկարայի հնությունների բաժնի գլխավոր տեսուչ։ Որպես հնությունների բաժանմունքի տեսուչ, գիտնականին հաջողվել է աշխատել Ասուանում, Իդֆուում, Լուքսորի Թեբանի նեկրոպոլում, որոշ ժամանակ նա զբաղեցրել է այդ պաշտոնը ողջ Եգիպտոսի հարավային մասի համար։
1951 թվականի մարտի 9-ին Մուհամեդ Գոնեյմը կրկին որպես տեսուչ տեղափոխվել է Սակկարա։ Այս պաշտոնում գիտնականն ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Սակկարայի նեկրոպոլիսի պեղումներին, ինչպես նաև ուսումնասիրել է Մեմփիսի մոտակայքում գտնվող Ունիս տաճարը։ 1951 թվականի սեպտեմբերի 27-ին նա վերադարձել է Սակկարայի պեղումներին, իսկ 1952 թվականի հունվարի 29-ին հայտնաբերել է անավարտ բուրգի մնացորդներ, որոնք ծածկված են եղել անապատի ավազով։ Այս բուրգի պեղումները շարունակվել են մի քանի տարի, և 1954 թվականի մայիսի 31-ին Գոնեյմը մտել է գերեզմանատուն, որտեղ հայտնաբերել է ալաբաստի անձեռնմխելի սարկոֆագ։ Վերլուծելով անոթների կնիքների գրությունները և III տոհմի փարավոնների անավարտ բուրգի և դամբարանների համեմատական վերլուծությունը Գոնեյմը ապացուցել է, որ բուրգի վրա հայտնաբերված անունը հավանաբար պատկանել է Ջոսերի` մինչ այդ անծանոթ ժառանգին` Սեհեմհեթին։ Այդպիսով, Գոնեյմի կողմից բացահայտված բուրգն սկսել է համարվել Եգիպտոսում Ջոսերի երկրորդ ամենահին բուրգը։
Անհիմն կերպով մեղադրվելով հնությունների անօրինական մաքսանենգության համար` Մուհամեդ Զաքարիա Գոնեյմը 1959 թվականին Նեղոսն է նետվել։ Նրա մարմարե կիսանդրին ցուցադրված է Կահիրեի եգիպտական թանգարանի բակում` մեծագույն եգիպտագետների շարքում։


== Հրապատակված աշխատանքներ ==
The buried pyramid. Longmans, Green; — Լ., N. Y., 1956.
The lost pyramid. Rinehart; — N. Y., 1956 (русский перевод: Потерянная пирамида. — Москва: Географгиз, 1959. — 118 с.: илл.).
Excavations at Saqqara: Horus Sekhem-khet, the unfinished step pyramid at Saqqara; Impr. de l’Institut français d’archéologie orientale; Le Caire, 1957


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Струве В. В. Предисловие // Гонейм М. З. Потерянная пирамида. — Москва: Географгиз, 1959.
Замаровский В. Их величества пирамиды / Пер. со словацкого О. И. Малевича; Послесл. Н. С. Петровского. — Изд. 2-е. — М.: Наука (ГРВЛ), 1986. — 448 с. — (По следам исчезнувших культур Востока). — 75 000 экз. (в пер.)
Հաստաոտիկ

Հաստաոտիկ (լատ.՝ Eurytomidae), թաղանթաթևավորների կարգի միջատ։ Չափսերով փոքր միջատներ են։ Երկարությունը հասնում է 1,4-4 մմ-ի, սակայն երբեմն հանդիպում է նաև 6 մմ երկարությամբ հաստաոտիկներ։


== Արտաքին տեսք ==
Պատկանում է խալցիդների վերնաընտանիքին։ Կրծքի և գլխի հատվածը հաճախ լինում մեծ մասամբ լինում է կնճռոտ և անփայլ։ Սակայն փորը ունի փայլուն և հարթ տեսք։
Բեղիկները 11-13 հատվածներ ունեն։ Արուների բեղիկները հաճախ ոստափնջերում հավաքված երկար մազիկներ են։ Ոտքերը հաստ են և այդ իսկ պատճառով միջատը ստացել է իր անվանումը։
Հանդիպում են տարբեր կենսակերպ վարող հաստաոտիկներ։ Այս միջատները հիմնականում բուսակեր են, սակայն կան նաև այս միջատների մակաբույծ տեսակները, որոնք համարվում են մսակեր։ Բուսակեր ձևերից մի քանիսը ապրում և բազմանում են ոլոռի և այլ մշակաբույսերի սերմերում։


== Տե՛ս նաև ==
Թաղանթաթևավորներ
Ցողունային սղոցողներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Никольская М. Н. Хальциды фауны СССР (Chalcidoidea). М. ; Л. : Изд-во АН СССР, 1952. Вып. 44. 576 с. В надзаг.: Определители по фауне СССР, изд. Зоол. ин-том АН СССР.
Зерова М. Д. (2009). Палеарктические виды рода Eurytoma (Hymenoptera, Chalcidoidea, Eurytomidae)։ морфобиологический анализ, трофические связи, таблица для определения. — /Вестник зоологии, отд.вып.24. Институт зоологии им. И. И. Шмальгаузена/. — К., 2009. — 203 с. — 200 экз. — ISSN 1608-4179
Աքսայչին

Աքսայչին (չինարեն ավանդ. 阿克賽欽, հեշտ. 阿克赛钦 , պինին: Ākèsàiqīn, ույգ.՝ ак сай, հինդի՝ अकसाई चिन, ուրդու՝ اکسائی چن‎) , Չինաստանի, Պակիստանի և Հնդկաստանի սահմանին շրջան։ Տարածքը 42 685 կմ² (Ջամու և Քաշմիր նահանգի տարածքի մոտ 20 %-ը)։ Չինաստանի վարչական տարածք է։ Հնդկաստանի և Չինաստանի միջև առկա են երկարամյա տարածքային վեճեր։ 1962 թվականին տարածքային վեճը վերածվել է չին-հնդկական սահմանային պատերազմի։
Աքսայչինը (բառացի ույգուրերեն նշանակում է «սպիտակ ձորակ Չին») ընդարձակ բարձրադիր աղի անապատ է։ Գտնվում է ծովի մակերևույթից 5000 մ բարձրության վրա։ Աշխարհագրորեն Տիբեթյան լեռնաշխարհի մի մասն է։ Մշտական բնակավայրեր և բնակիչներ չկան։ Տեղումները շատ քիչ են, քանի որ մերձակա լեռները արգելում են օդային զանգվածների շարժին։


== Պատմություն ==
Պատմականորեն Աքսայչինը Հիմալայան Լադաքխ թագավորության մասն է եղել, մինչև որ այն 19-րդ դարում գրավել է Քաշիմիրի իշխանությունը։ Հետո մտել է Բրիտանական Հնդկաստանի կազմի մեջ՝ 1914 թվականի մարտի 24-ին Դելիում Տիբեթի և Բրիտանական Հնդկաստանի միջև գաղտնի նամակագրության միջոցով գծվել է Մակ-Մագոնի դեմարկացիոն գիծը։ Չինաստանը չէր ընդունում 1903-1904 թվականների Բրիտանա-Չինական պատերազմի ընթացքում առաջացած Տիբեթի անկախությունը և չընդունեց տվյալ համաձայնագիրը։
1962 թվականին չին-հնդկական սահմանային պատերազմ է սկսել։ Հնդկաստանը հայտնաբերել էր Չինաստանի կողմից վիճելի տարածքում կառուցվող ճանապարհ, որը հատել է Չինաստանի կողմից չընդունված Մակ-Մագոնի գիծը։ Տիբեթն ու Սինցզյան-Ույգուրական ինքնավար շրջանը միացնող Չինական ազգային 219 մայրուղին անցնում էր Աքսայչինի Տյանշույհայ քաղաքով, որի պատճառով վերջինս ռազմավարական մեծ նշանակություն է ձեռք բերել։ Ճանապարհի մեծ մասը ծովի մակերևույթից 4000 մետրից բարձր է։


== Google Earth-ի լանդշաֆտի մոդելը ==
2006 թվականի հունիս ամսին Google Earth-ի արբանյակային լուսանկարում հայտնաբերվել է Աքսայչինի արևելյան հատվածի և նրան հարող Տիբեթի շրջանների 500:1 մասշտաբի մոդել, որը գտնվում է Ինչուան քաղաքից 35 կմ հարավ-արևելք։ Մոդելի կոորդինատներն են՝ 38°16′ հս․ լ. 105°57′ ավ. ե.։
900X700 մ չափերով մոդելը նույնական է Աքսայրինի լանդշաֆտի հետ և շրջապատված է օժանդակ կառույցներով, դիտաաշտարակներով և զինվորական մեքենաներով։ Քանի որ նման մոդելավորումը օգտագործվում է զորավարժությունների համար, ապա տարբեր վարկածներ առաջ քաշվեցին։
Ըստ տեղական իշխանությունների մոդելը 1998-1999 թվականներին կառուցված տանկային հրաձգարան է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Фотографии Аксайчина
The Great China-India Game История вечно неоднозначной границы Индии с Китаем в Аксайчине. (անգլ.)
Aksai Chin: China’s disputed slice of Kashmir
Conflict in Kashmir: Selected Internet Resources by the Library, University of California, Berkeley, USA
Фотографии с Google Earth (չին.)
Պետրյանինո (գյուղ, Ելնինսկի շրջան)

Պետրյանինո (ռուս.՝ Петрянино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մայհինգեն

Մայհինգեն  (գերմ.՝  Maihingen), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դոնաու Ռիս շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 1229 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 14.16 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 79 176։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Անա Բոտին

Անա Բոտին (իսպ.՝ Ana Patricia Botín-Sanz de Sautuola O’Shea, հոկտեմբերի 4, 1960(1960-10-04), Սանտանդեր, Իսպանիա), իսպանացի բանկիր, «Santander» ֆինանսավարկային խմբի տնօրենների խորհրդի նախագահ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Ֆիլադելֆիայի Բրին-Մոր քոլեջի տնտեսագիտության ֆակուլտետը և Հարվարդի համալսարանի մագիստրատուրան։ 1981-1988 թվականներին աշխատել է JP Morgan բանկում, այնուհետև տեղափոխվել է Իսպանիա և սկսել է աշխատել Santander բանկում։
2013 թվականի հուլիսին ընդգրկվել է Coca Cola ընկերության տնօրենների խորհրդի կազմում։ Նա աշխատել է բրիտանական Santander մասնաճյուղի գլխավոր տնօրեն, իսկ 2014 թվականին, հոր՝ Էմիլիո Բոտինի մահից հետո, ընտրվել է ընկերության տնօրենների խորհրդի նախագահ։
2011 թվականին Forbes-ի վարկածով աշխարհի ամենաազդեցիկ կանանց ցանկում զբաղեցրել է 77-րդ տեղը, 2013 թվականին՝ Մեծ Բրիտանիայի ամենաազդեցիկ կանանց շարքում երրորդ տեղը BBC-ի վարկածով, իսկ 2015 թվականին՝ 16-րդ տեղը աշխարհի ամենաազդեցիկ մարդկանց ցանկում՝ Bloomberg-ի վարկածով։


== Անձնական կյանք ==
1983 թվականին Բոտինն ամուսնացել է բանկիր Գիլյերմո Մարտինես Մարիատեգի հետ։ Նրանք ունեն երեք երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==
(4028) Պանկրաց

(4028) Պանկրաց (անգլ.՝ Pancratz), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի փետրվարի 18-ին Լոուրենս Տաֆի կողմից Սոկոռոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,55257 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1708 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9343 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1489,58 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,241678 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,81° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4028) Պանկրաց աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ժողովածու (2594)

Ժողովածու (2594), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2594 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 16-րդ դարում Հարություն գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 26×20 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 205 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` ստվարաթուղթ։ Հիշատակարան գրչի՝ 69ա։


== Բովանդակություն ==
Դիոն. Արիսպագացւոյ Յաղագս երկնային քահանապետութեանց (թրգմ. Ստ. Սիւնեցի)։
Բարթ. Մարաղացւոյ Մեկնութիւն Վեցօրէից։
Կիւրղի Աղեքսանդրացւոյ Գիրք պարապմանց։
Հանգանակ Նիկիոյ։
Ճառք (Թէոդորոս Անկիւբացի, կիւրեղ Աղեքսանդրացի)։
Վկայութիւնք յաղագս Քրիստոսի։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռաշադ Սադիղով

Ռաշադ Սադիղով, (ադրբ.՝ Sadıqov Rəşad Fərhad oğlu, հունիսի 16, 1982(1982-06-16), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի ֆուտբոլիստ, Ադրբեջանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի և Ղարաբաղ ֆուտբոլային ակումբի պաշտպան։
Ադրբեջանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի ավագը և ամենաշատ խաղեր անցկացրած ֆուտբոլիստը։


== Նվաճումներ ==
Երկու տարի շարունակ՝ 2004-2005 թթ., արժանացել է Ադրբեջանի լավագույն ֆուտբոլիստ կոչմանը (ադրբեջանական «Ֆուտբոլ +» շաբաթաթերթ).

Ադրբեջանի չեմպիոն (2014, 2014/15, 2015/16, 2016/17, 2017/18, «Ղարաբաղ»)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Профиль на сайте клуба «Коджаелиспор» (Турция) Archived 2012-02-14 at the Wayback Machine.
Профиль на сайте клуба «Кайсериспор» (Турция) Archived 2008-06-10 at the Wayback Machine.
Профиль на сайт ТФЛ
Профиль игрока на сайте клуба «Карабах» (Агдам)
Состав сборной Азербайджана по футболу на сайте АФФА Archived 2009-07-23 at the Wayback Machine. (ադրբ.)
Статистика выступлений за сборную
Նովոե Կլինովո

Նովոե Կլինովո (ուկրաիներեն՝ Нове Клинове), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վինոգրադովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոե Կլինովո գյուղում բնակվում էր 314 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1627 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,19 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Օրեխովի (Նեկլինովսկի շրջան)

Օրեխովի (ռուս.՝ Ореховый ), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Նեկլինովսկի շրջանում։ Մտնում է Նիկոլաևսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Վոռստի (գյուղ, Պայուսի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎոռստիՎոռստի (էստ․՝ Vorsti), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Պայուսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 22 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Տալան

Տալան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ժիտոմիրի մարզ

Ժիտոմիրի մարզ (ուկրաիներեն՝ Жито́мирська о́бласть), մարզ Ուկրաինայի հյուսիսային մասում։ Տեղաբաշխված է ուկրաինական Պոլեսյեի տարածքի սահմաններում, իսկ հարավում Մերձդենպրյան բարձրավանդակի սահմաններում։ Սահմանակից է հյուսիսում՝ Բելառուսիայի հետ, արևելքում՝ Կիևի մարզին, հարավում՝ Վիննիցայի մարզին, իսկ արևմուտքում՝ Խմելնիցկիի և Ռովնոյի մարզերին։ Վարչական կենտրոնն է Ժիտոմիր քաղաքը։
Կազմված է 23 շրջաններից։ Մարզում կան 5 մարզային նշանակության քաղաքներ (Բերդիչև, Ժիտոմիր, Կորոստեն, Մալին, Նովգորոդ-Վոլինսկի), 6 շրջանային նշանակության քաղաքներ (Անդրուշևկա, Բարանովկա, Կորոստիշև, Օվրուչ, Օլևսկ, Ռադոմիշլ), 43 քաղաքատիպ ավան, 1613 գյուղական բնակավայր։
Մարզը տեղաբաշխված է երկու բնա-կլիմայական գոտիներում, նրա հյուսիսային մասը գտնվում է անտառային գոտում, իսկ հարավայինը՝ անտառատափաստանում։
Մարզի մակերեսը կազմում է 29,832 հազ. կմ² (Ուկրաինայի ամբողջ տարածքի 4,94 %)։


== Մարզի վարչական կառուցվածք ==


=== Ընդհանուր տեղեկություններ ===
Ժիտոմիրի մարզի վարչական կենտրոնն է Ժիտոմիր քաղաքը։
Մարզի վարչական միավորների քանակները՝

շրջաններ  - 23;
բնակավայրեր  - 1667, այդ թվում՝
գյուղական  - 1613;
քաղաքային  - 54, այդ թվում՝
քաղաքատիպ ավաններ  - 43;
քաղաքներ  - 11, այդ թվում՝
մարզային նշանակության քաղաքներ  - 5;
շրջանային նշանակության քաղաքներ  - 6;
գյուղական խորհուրդներ  - 579։Մարզում տեղական ինքնակառավարումը իրականացվում է Ժիտոմիրի մարզային խորհրդի կողմից, գործադիր իշխանությունն է՝ մարզային պետական վարչությունը։ Մարզի ղեկավարն է հանդիսանում մարզային վարչության նախագահը, որը նշանակվում է Ուկրաինայի նախագահի կողմից։


=== Շրջաններ ===
Անդրուշևկայի շրջան
Բարանովի շրջան
Բերդիչևի շրջան
Բրուսիլովի շրջան
Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջան
Եմելչևի շրջան
Ժիտոմիրի շրջան
Կորոստենի շրջան
Կորոստիշևի շրջան
Լուգինսկի շրջան
Լյուբարսկի շրջան
Մալինի շրջան
Նարոդիչի շրջան
Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջան
Օվրուչի շրջան
Օլևսկի շրջան
Պոպելնյանսկի շրջան
Ռոդոմիշլինսկի շրջան
Ռոմանովսկի շրջան (նախ. Ձեռժինսկի)
Ռուժինսկի շրջան
Չեռվոնոարմեյսկի շրջան
Չեռնյախովսկի շրջան
Չուդնևսկի շրջան


=== Քաղաքներ ===
Մարզային նշանակության քաղաքներ՝

Բերդիչև
Ժիտոմիր
Կորոստեն
Մալին
Նովգորոդ-ՎոլինսկիՇրջանային նշանակության քաղաքներ՝

Անդրուշևկա
Բարանովկա
Կորոստիշև
Օվրուչ
Օլևսկ
Ռադոմիշլ


== Բնակչություն ==
Ժիտոմիրի մարզում 2011 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ բնակվում էր 1,279 միլիոն մարդ, այդ թվում 741,2 հազար մարդ քաղաքային և 537,8 հազար մարդ գյուղական բնակչություն։


=== Բնակչության ազգային կազմ ===


=== Խոշոր բնակավայրեր ===


== Տես նաև ==
Ուկրաինայի վարչական բաժանում
One Last Song

«One Last Song», անգլիացի երգիչ և երգերի հեղինակ Սեմ Սմիթի երգ։ Այն գրվել է Սմիթի, Թայլեր Ջոնսոնի և Չարլզ Էմանուել Սմիթի կողմից, իսկ պրոդյուսերավորվել՝ Սթիվ Ֆիթցմաուրիսի, Ջիմի Նեյփսի և Ջոնսոնի կողմից։ Երգը թողարկվել է 2017 թվականի նոյեմբերի 3-ին Capitol Record-ում որպես Սմիթի 2017 թվականի ստուդիական ալբոմի՝ «The Thrill of It All»-ի երկրորդ սինգլ։


== Առևտրային ցուցանիշներ ==
2017 թվականի նոյեմբերի 10-ին «One Last Song»-ը դեբյուտել է UK Singles Chart-ի 27-րդ հորիզոնականին, վաճառվելով 13,851 օրինակով։ Այն նաև զբաղեցրել է Իռլանդիայի չարթի 36-րդ հորիզոնականը։


== Կենդանի ելույթներ ==
Սմիթը կենդանի ելույթ է ունեցել «One Last Song» երգով 2017 թվականի սեպտեմբերի կեսին Լոս Անջելեսում, Նյու Յորքում, Լոնդոնում և Բեռլինում տեղի ունեցած շոուների ժամանակ։ 2017 թվականի նոյեմբերի 8-ին նա հանդես է եկել Միացյալ Նահանգներում՝ «Today» հեռուստաշոուի ընթացքում։2017 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Սմիթը այս երգով ելույթ է ունեցել բրիտանական The X Factor հեռուստաշոուի 14-րդ եթերաշրջանի եզրափակիչ փուլում։


== Չարթեր ==


== Հավաստագրումներ ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ցիռգուպալու

Ցիռգուպալու (էստ․՝ Tsirgupalu), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Ռիուգե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 10 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կաթողիկոսասարի վանք (Թղկասար)

Կաթողիկոսասարի վանք, Թղկասար կամ Մեծ Թղկասար, վանք Արցախի Հանրապետության Մարտակերտի շրջանի Վարնկաթաղ համայնքի վարչական տարածքում, Թարթառ գետի աջ ափին, Տոնաշեն գյուղին արևելքից հանդիպակաց Կաթողիկոսասարի լեռնաշղթայի արևմտյան լանջին առանձնացող անտառապատ բարձունքի հարթ կատարին։ Վանքին մոտենալ հնարավոր է Մատաղիսից դեպի Ջրաբերդ–Երիցմանկանց վանք տանող ավտոճանապարհից, ոտքով պետք է անցնել խիստ թեք, անտառապատ տարածք։ Ճարտարապետական հորինվածքով այն միան բազիլիկ է, խորը նստած կիսաշրջան խորանով։ 


== Պատմություն ==
Աղվանից կաթողիկոսությունը, մասնավորապես Տեր Հովհաննեսը, Պարտավից տեղափոխել է Արցախ՝ Թարթառի աջափնյա «Կաթողիկոսի Քար» կոչվող վայրը, որը նախկինում որպես ամառանոց է ծառայել։  551 թվականից այս վայրը ծառայել է որպես կաթողիկոսական ամառանոց։ Այդ տարիներին Պարտավում արաբական իշխանության տարիներից մահմեդականները ամեն կերպ ցանկացել են հավատափոխ անել հայերին։ Տեր Հովհաննեսը կաթողիկոսությունը փրկելու նպատակով այն տեղափոխել է Դյուտականից ոչ հեռու վանքը (Դյուտականը կոչվել է նաև մայրաքաղաք կամ Բերդակ)։ Պատմաբան Բագրատ Ուլուբաբյանը հաստատել է, որ Վարնկաթաղ և Տոնաշեն գյուղերի արանքում գտնվող Կաթողիկոսի քար կոչվող վայրը եղել է Աղվանից կաթողիկոսների ամառանոցը։ Այս հանգամանքը ևս հաստաել է, որ եթե հարթավայրերում իշխել են նվաճողները, ապա լեռներում տիրապետել են բնիկ հայ իշխանները, որտեղ իրենց ժողովրդի հետ հայերը պահպանել են իրենց ազգային մշակույթը, գիրն ու գրականությունը, հավատքը և այլն։ Վանքի ճակատագրի մասին ստույգ տեղեկություններ է տվել Մխիթար Գոշը իր «Դատաստանագիրք» հիշատակարանում։ Մխիթար Գոշը իր աշխատությունը սկսել է Սբ․ Եղիշեից սկիզբ առնող Աղվանի կաթողիկոսներից, ապա նկարագրել է Գարդմանքում և Արցախում տեղի ունեցած երկրաշարժը։ Երկրաշարժը ամբողջովին ավերել էր Գանձակ քաղաքը։ Երկրաշարժի մասին տեղեկություններ է տվել նաև պատմիչ Կիրակոս Գանձակեցին։


== Շրջակա միջավայր ==
Վանական համալիրը մեզ է հասել հիմնավեր վիճակում, պատված փլատակներով, հողածածկույթի հաստ շերտով, խիտ բուսականությամբ ու անտառով։ Ավերածությունները այնքան շատ են եղել, որ ներկայումս դժվար է խոսել վանական համալիրի շրջանում եղած շինությունների, քանակի և զբաղեցրած տեղի մասին։ Համալիրը բաղկացած է եղել առնվազն երկու եկեղեցիներից, նրանց միջնամասում մեծ ուղղանկյունաձև շինությունից՝ գերեզմանոցից, կենցաղային տարբեր կառույցներից, իսկ այս ամենը եղել է ներսից փակված պարիսպով։ Համալիրի կենտրոնական մասում եղել է գերեզմանոցը, որից այժմ գետնի մակերեսին մնացել են մի քանի տապանաքարեր, տեղահանված ու ծառին հենված մի ամբողջական խաչքար և մի մեծ, խաչքարի քանդակներով պատված ճակտոն։ Այժմ գերեզմանոցը ծածկված է հողաշերտով, գետնի մակերեսի խոտածածկույթի տարբերանշաններից կարելի է ենթադրել, որ այն բավականին խիտ ու ընդարձակ է եղել։ Հարթակի արևմտյան կողմում երևում են իրար հաջորդող, շուրջ 20–25 մետր երկարությամբ երկու շինությունների ավերակներ։ Վերջիններս ուրվագծվում են սենյակներից մնացած բնորոշ փոսորակների ու բլրակների տեսքով, որից կարելի է եզրակացնել, որ համալիրները բաղկացած են եղել իրար կից բազմասենյականոց կացարաններից։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայերեն հնագույն թղթյա ձեռագիր

Հայերեն հնագույն թղթյա ձեռագիր, մեզ հասած հայերեն ամենահին թղթյա ձեռագիրը՝ գրված 981 թվականին։ Բաղկացած է 360 թերթից, ունի 28,5x15,5 սմ մակերես։ Հնությամբ աշխարհում չորրորդն է։ Հայերեն հնագույն թղթյա ձեռագրերը ինքնագրով մեզ հասած առաջին ժողովածուն է և բոլորգրով գրված առաջին ամբողջական մատյանը։ Կազմել է Դավիթ քահանա մատենագիրը, գրել որդին՝ Ղուկասը (հավանաբար՝ Արգինայում)։ Բովանդակում է աստվածաբանական, պատմագրական, տիեզերագիտական, տոմարական, չափագրական, աշխարհագրական, փիլիսոփայական նյութեր, ժամանակագրական, գեղարվեստական առանձին երկեր, հանելուկներ են։ Ընդգրկում է հայ հեղինակների մեծ ցանկեր Գրիգոր Ա Լուսավորիչ, Եղիշե, Մովսես Խորենացի, Հովհաննես Ա Մանդակունի, Աթանաս Տարոնացի (որպես ժամանակագիր առաջին անգամ ենք հանդիպում), Դավիթ Հարքացի, Պետրոս Սյունեցի, Վրթանես Քերթող, Անանիա Շիրակացի, Հովհաննես Գ Օձնեցի, Ստեփանոս Սյունեցի և ուրիշներ։ Այստեղ ընդգրկված են նաև Փիլոն Ալեքսանդրացու, Աթանաս Ալեքսանդրացու, Գրիգոր Նազիանզացու Գրիգոր Նյուսացու, Ապողինար Լաոդիկեցու, Գրիգոր Նյուսացու, Եպիփան Կիպրացու, Հովհան Ոսկեբերանի, Կյուրեղ Ալեքսանդրացու և այլոց երկերից հատվածներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալվար Աալտո

Ալվար Հուգո Հենրիկ Աալտո (փետրվարի 3, 1898(1898-02-03)[…], Կուորտանե, Հարավային Օստրոբոտնիա, Վաասա նահանգ, Ֆինլանդիայի մեծ իշխանություն, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 11, 1976(1976-05-11)[…], Հելսինկի, Ֆինլանդիա), ֆինն ճարտարապետ, Ֆինլանդիայի ակադեմիայի անդամ (1955)։
Ծնվել է փետրվարի 3-ին, Կուորտանեում։
Իր կնոջ՝ ճարտարապետ Այնոյի (1894-1949) գործակցությամբ աշխատել է Ֆինլանդիայում, Շվեդիայում, ԱՄՆ-ում և այլ երկրներում։ Զբաղվել է նաև քաղաքաշինությամբ։ Վաղ շրջանի կառույցների խիստ երկրաչափական ձևերից Աալտոն հանգեց ազգային ավանդույթների, ֆունկցիոնալիզմի և օրգանական ճարտարապետության սկզբունքների ինքնատիպ զուգորդմանը, ծավալա-տարածական ազատ ու ճկուն հորինվածքին, որը հմտորեն մերել է բնական միջավայրի հետ։ Աալտոն մեծ տեղ է հատկացրել փայտի կիրառմանը։


== Աշխատանքներ ==
Առողջարան՝ Պայմիոյում (1929-1933)։
«Ֆինլանդիա» պալատը՝ Հելսինկիում (1967-1971)։


== Հայերեն հրապարակումները ==
Հումանիզմի և մատերիալիզմի երկընտրանքի առջև։ «Գարուն», 2000, թիվ 3, էջ 93։


== Ծանոթագրություններ ==
Գամելսդորֆ

Գամելսդորֆ, (գերմ.՝ Gammelsdorf) Համայնք Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության հարավ-արևելքում՝ Բավարիայի երկրամասի (Վերին Բավարիա) Ֆրայզինգի շրջանում։ Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների, համայնքի բնակչությունը կազմում է 1578 մարդ։
Համայնքը զբաղեցնում է 21,63 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսը՝ 85408։ Համայնքի բնակչության լեզուն համարվում է գերմաներենը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
ՀՌՀ լրաբեր. Հումանիտար և ընդհանուր գիտություններ

Հայ-ռուսական (սլավոնական) համալսարանի լրաբեր. Հումանիտար և ընդհանուր գիտություններ, ընդգրկված է Հայաստանի Հանրապետության բարձրագույն որակավորման հանձնաժողովի (ՀՀ ԲՈՀ) սահմանած դոկտորական և թեկնածուական ատենախոսությունների հիմնական արդյունքների և դրույթների հրատարակման համար ընդունելի պարբերական գիտական հրատարակությունների ցուցակում։


== Աղբյուր ==
Գիտական տեղեկատվական վերլուծության և մոնիթորինգի կենտրոն, Հայաստանում հրատարակվող գիտական պարբերականների ցանկ Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Սլուն

Սլուն (խորվ.՝  Slunj), քաղաք Խորվաթիայում։ Բնակչությունը կազմում է 1 776 մարդ։ Բնակչության 87 %-ը խորվաթներ են, 9,4 %-ը՝ սերբեր։


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==
Սլունը գտնվում է լեռնոտ տարածաշրջանում՝ Պլիտվի լիճ ազգային պարկից 30 կիլոմետր դեպի հյուսիս ու Բոսնիա և Հերցեգովինայից 15 կիլոմետր արևմուտք։ Քաղաքի միջով հոսում է Կորանա գետը։
Սլունի մոտակայքում մեծ թիվ են կազմում ջրվեժները։ Հայտնի է ավստրացի գրող Հայմիթո ֆոն Դոդերերի «Սլունի ջրվեժներ» (գերմ.՝ Die Wasserfälle von Slunj) վեպը, որը լույս է տեսել 1963 թվականին։ Բացի այդ հայտնի են տուրիստական գրավչությամբ քաղաքի հնագույն ջրի գործարանները, որոնցից շատերը կառուցվել են դեռևս 18-րդ դարում։


== Պատմություն ==

Առաջին անգամ Սլունը հիշատակվել է 12-րդ դարում «Սլովին գրադ» (խորվ.՝ Slovin grad) անունով։ 15-րդ դարում այստեղ կառուցվել էր Ֆրանկոպանի ընտանիքի  ամրոցը։ Կողքին միևնույն ժամանակ հիմնադրվել է ֆրանցիսկյան վանքը։ 17-րդ դարի վերջում Սլունը ամբողջովին վերակառուցվել է։
Խորվաթիայի պատերազմի ժամանակ (1991—1995) պատմական քաղաքի կենտրոնին էական վնաս է պատճառվել։ 1991 թվականին այստեղ հռչակվել է ինքնահռչակ Սերբական Կրաինան, որից հետո քաղաքից աքսորվել է խորվաթական բնակչության գրեթե ամբողջ մասը։ Քաղաքը զգալիորեն տուժել է խորվաթական հարձակումների գործողությունների ընթացքում։ Սերբական բնակչությունը աքսորվել է խորվաթական բանակ (պատերազմի ավարտից հետո մի մասը վերադարձել է)։ Պատերազմի ավարտից հետո վերականգնողական աշխատանքները շարունակվել են մի քանի տարի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայք
Տուրիստական տեղեկատվություն Archived 2011-07-21 at the Wayback Machine.
Սանտ Անաստազիա (կոմունա)

Սանտ Անաստազիա (իտալերեն՝ Sant'Anastasia), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Նեապոլի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 28 990 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 1545 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 18 76 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 80048, հեռախոսային կոդ՝ 081։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 081 8930111
Էլեկտրոնային փոստ՝ sindaco@comunesantanastasia.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comunesantanastasia.it/


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Շմիրկի

Շմիրկի (ուկրաիներեն՝ Шмирки), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վոլոչիսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շմիրկի գյուղում բնակվում էր 472 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,12 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 222,64 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Էգվեկինոտ (քաղաքատիպ ավան, Իուլտինսկի շրջան)

Էգվեկինոտ (ռուս.՝ Эгвекинот, չուկ.՝ Ирвыкыннот), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի, Չուկոտկայի ինքնավար օկրուգի Իուլտինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2756 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալեքսանդր դը Ռոդես

Ալեքսանդր դը Ռոդես (ֆր.՝ Alexandre de Rhodes, մարտի 15, 1593(1593-03-15), Ավինյոն, Պապական մարզ - նոյեմբերի 5, 1660(1660-11-05), Սպահան, Սեֆյան Պարսկաստան), ֆրանսիացի միսիոներ-ճանապարհորդ, ուղեգրող։ Հռոմում աստվածաբանական կրթություն ստանալուց (1618) հետո դարձել է ճիզվիտական օրդենի անդամ, քարոզել Հարավային Չինաստանում, Ֆիլիպիններում, Ճապոնիայում, 1654 թվականից՝ Իրանում։ Գրի է առել Հեռավոր Արևելք կատարած իր ուղևորությունը։ 1646 թ. Ճավայից Հռոմ վերադառնալիս անցել է Հայաստանով։ Հետաքրքրություն են ներկայացնում Երևանի, էջմիածնի, Ջուղայի ավերակների (հատկապես գերեզմանոցի, ըստ հեղինակի՝ 10 հզ․ տապանաքարերի) նկարագրությունը։ Ռոդեսի ուղեգրությունն առաջին անգամ հրատարակվել է 1653 թ.։


== Գրականություն ==
Divers voyages et missions du P․ Alexandre de Rhodes en la Chine et autres royaumes de 1’Orient avec son retour en Europe par la Perse et ГАгтёше, Lille, 1884


== Ծանոթագրություններ ==
Տրոիցկո-Պեչորսկի շրջան

Տրոիցկո-Պեչորսկի շրջան (ռուս.՝ Троицко-Печорский район, կոմի՝ Мылдін район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կոմի Հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1931 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Տրոիցկո-Պեչորսկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 40700 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 15243 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,37 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Կոստյուկովկա (այլ կիրառումներ)

Կոստյուկովկա, կարող է վերաբերել՝

Կոստյուկովկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում
Կոստյուկովկա - գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տեպլիկի շրջանում
Աստերոիդների ցանկ (118001-118100)

Աստերոիդների ցանկ (117901-118000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (118101-118200)
 Աստերոիդների ցանկ (117901-118000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (118101-118200)
Սորգա (Յոնտալայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սորգա (այլ կիրառումներ)Սորգա (ռուս.՝ Сорга), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Յոնտալա գետի վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020300112103000026060
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002606
Ավազանի կոդը - 03.02.03.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սիսիանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Հայաստանի Սյունիքի մարզի Սիսիան քաղաքի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թվականին հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 78 հուշարձան (34 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Էուկլիդիս դա Կունյա

Էուկլիդիս դա Կունյա (պորտ.՝ Euclides da Cunha) համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Բաիա նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Բաիա նահանգի հյուսիսարևելյան մարզը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Էուկլիդիս դա Կունյաի գավառի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 55 397 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 2 324,965 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 23,8 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 121 967 915,00 (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 2 229,68 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,596
Ֆրիքինգեն

Ֆրիքինգեն  (գերմ.՝ Frickingen), կոմունա Գերմանիայի Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Մտնում է Բոդենզե շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 2745 մարդ(ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի). ։ Տարածքը կազմում է 26,46 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 4 35 015։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Բազլիկ (Մենեուզի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բազլիկ (այլ կիրառումներ)Բազլիկ (բաշկիրերեն՝ Баҙлык), ռուսական գետ, հոսում է Բաշկորտստանի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Մենեուզա գետի աջ ափին՝ 12 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 21 կմ։
Գետը սկզբից չոր հովիտ էր։


== Շրջանները ==
գյուղ Կունակուլովո
գյուղ Կասիմովկա
գյուղ Եգորովկա
գյուղ Բազլիկ
գյուղ Մուսինո


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Կամսկին ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Դյոմա, գետի ենթաավազանը՝ Բոչկարյովա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը ստորին Բելայա, գետի գետային ավազանը Կամա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 10010201312111100024694
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 111102469
Ավազանի կոդը — 10.01.02.0131
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 11
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 1


== Ծանոթագրություններ ==
Աթամանյան

Աթամանյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Բարսեղ Աթամանյան, թարգմանիչ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (641)

Ժողովածու (641), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 641 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում Աբրահամ գրիչի կողմից։ Ստացողները եղել են Սահակը, Տեր Գրիգորը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 19×14.2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 299 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորագրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 227ա, 291բ, ստացողի՝ 83բ, 227ա, հետագայի 253բ(17-րդ դ․):


== Բովանդակություն ==
Խրատք, Ճառք (Գր․ Լուսաւորիչ, Անահիտ, Եզնիկ Կողբացի, Եղիշէ, Յովհ․ Գառնեցի, Յովհ․ Երզնկացի, Յակ․Արճեցի, Եփրեմ, Ոսկեբերան, անանուն)։
Խրատ Թաթլոյ առ Թումաս։
Հարցմունք Աթանասի և պատասխանիք Կիւրղի։
Հարցմունք Արձանայ և պատասխանիք Եզնկայ։
Հարցմունք երիտասարդին և պատասխանիք ծերոյն Մակտրայ։
Քարոզք։
Օրհնութիւնք։
Սահմանադրութիւն դաստիարակութեան։
Տեսիլք Յովհ․ Կոզեռնի, Մարիամու։
Թուղթ երկնառաք։
Ադաթոնի Վասն վերջին ժամանակին։
Յակ․ Ղրիմեցւոյ Յաղագս ազգականութեան։
Գր․ Անաւարզեցոյ Ներբողեան ի պատիւ սրբոց։


== Ծանոթագրություններ ==
Տոր (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տոր (այլ կիրառումներ)Տոր  (ռուս.՝ Тор ), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Նուգուշ գետի աջ ափին՝ 5 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 54 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության․

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  10010200412111100018077
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111101807
Ավազանի կոդը - 10.01.02.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Օբավա

Օբավա (ուկրաիներեն՝ Обава), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մուկաչևոյի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1600 թվականին։
Չճշտված տվյալներով Օբավա գյուղում բնակվում էր 990 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,76 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 562,5 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Շագովա

Շագովա (ուկրաիներեն՝ Шагова), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շագովա գյուղում բնակվում էր 107 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,45 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 237,78 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Արտաշես Հունանյան

Արտաշես Արմենակի Հունանյան (սեպտեմբերի 15, 1922(1922-09-15), Ծաղկաբեր, Լոռու մարզ - հոկտեմբերի 19, 1994(1994-10-19), Գլենդեյլ, Լոս Անջելես շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), հայ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
1956 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ 1960-1982 թթ. դասավանդել է Երևանի Խ. Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտի գեղանկարչության ֆակուլտետում։
Արտաշես Հունանյանի աշխատանքներից գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։


== Ստեղծագործական գործունեություն ==
Ստեղծագործել է գեղանկարչության, բեմանկարչության, հաստոցային և գրքի գրաֆիկայի բնագավառներում։ Աշխատանքներից են «Քաղաք» (1960-1961), «Վլադիվոստոկում» (1971), «Սախալինյան հուշեր» (1971), «Հայաստան, երկիր դրախտավայր» (1970-1988) նկարաշարերը, Դանթեի «Աստվածային կատակերգություն» (1961), Եղիշեի «Վասն Վարդանայ և Հայոց պատերազմին» (1962) նկարազարդումները, «Գեղարդ» (1963), «Խաչքար» (1968) գրաֆիկ թերթերը և այլն։ Հունանյանի արվեստին բնորոշ են թեմատիկ բազմազանությունը, դասական և արդիական ձևամտածողության նուրբ համադրումները։ Գրել է բանաստեղծություններ («Պահպանակ», 1994)։


== Ցուցահանդեսներ ==
1968 թվականին անհատական ցուցահանդես է ունեցել Երևանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արտաշես Հունանյան
Արտաշես Հունանյան - Երևանի Ժամանակակից արվեստի թանգարան
Ապուարեմա

Ապուարեմա (պորտ.՝ Apuarema), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիա նահանգի հյուսիսարևելյան մարզում։ Մտնում է Ժեկիեի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6835 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 150,686 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 45,4 մարդ/կմ²։ Համայնքի տոնը նշվում է հունիսի 13-ին։


== Պատմություն ==
Համայնքի ստեղծվել է 1989 թվականին


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 16.092.445,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.625,83 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,588 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։