armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Արմինե Սարգսյան (երգչուհի)

Արմինե Սարգսյան (սեպտեմբերի 11, 1967(1967-09-11), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Մոսկվայում բնակվող հայազգի ջազային երգչուհի։
Ռաիսա Մկրտչյանի դուստրը։ ՌԴ վաստակավոր արտիստ (2015)։


== Կենսագրություն ==
Արմինե Սարգսյանը ծնվել է 1967 թվականին, Երևանում։ 1985 թվականին ավարտել է Երևանի Պյոտր Չայկովսկու անվան երաժշտական դպրոցի դաշնամուրային բաժինը, 1990 թվականին՝ Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի դաշնամուրային բաժինը։
1990-ականների սկզբին տեղափոխվել է Մոսկվա, որպես մեներգչուհի հանդես է եկել համերգներով։ 1997-2014 թվականներին եղել է Ռուսաստանի Օլեգ Լունդստրեմի անվան պետական կամերային ջազային նվագախմբի մեներգչուհի, համագործակցել է Անատոլի Կրոլի (Ռուսաստան), Գեորգի Գարանյանի (Ռուսաստան), Դանիել Կրամերի (Ռուսաստան), Դեբորա Բրաունի (ԱՄՆ), Ջոն Դաունսի (ՄԹ),  Անտի Ռիսանենի (Ֆինլանդիա), Լեոնիդ Պտաշկայի (Իսրայել), Պեդրիտո Կալվոյի (Կուբա), Էմիլիո Մորալեսի (Կուբա), Վլադիմիր Սպիվակովի ղեկավարած «Մոսկվայի Վիրտուոզներ» պետական կամերային նվագախմբի, Կուբայի ռադիոյի և հեռուստատեսության պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի և այլ հանրահայտ երգիչների, երաժիշտների ու անսամբլների հետ։ 1995-1998 թվականներին սովորել է Մոսկվայի Գնեսինների անվան ռուսական երաժշտական ակադեմիայի էստրադային-ջազային ֆակուլտետում։ Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարանի պրոֆեսոր է, վոկալի ուսուցիչ։ Ռուս-կուբական «Կուբա-Ռուսաստան. Նոստալգիա» երաժշտական նախագծի հիմնադիրն է։ Կատարել է համաշխարհային ջազային ստեղծագործություններ, ֆրանսիական շանսոն, լատինաամերիկյան երգեր, ռուսական ռոմանսներ, հայկական ժողովրդական երգերը ջազային ոճով։


== Մրցանակներ, պարգևներ ==
Հավանայի երաժշտական միջազգային փառատոնի հատուկ մրցանակ, 2012, 2015
ՌԴ վաստակավոր արտիստ, 2015


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
АРМИНЕ САРКИСЯН: ПРОЕКТЫ ПОСЛЕДНИХ ЛЕТ
Armine Sarkisyan & Daniil Kramer - EL CHOCLO (Kiss of Fire)
Սվալյավկա

Սվալյավկա (ուկրաիներեն՝ Свалявка), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Պերոչինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սվալյավկա գյուղում բնակվում էր 162 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6,58 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 24,62 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ստրաշենի

Ստրաշենի (նաև Ստրեշեն, մոլդ.՝ Strășeni, Ստրեշեն), քաղաք և մունիցիպալ Մոլդովայում, Ստրաշենի շրջկենտրոնը։ Քաղաքի կազմի մեջ է մտնում Ֆեգուրեն գյուղը։


== Աշխարհագրություն ==
Ստրաշենին տեղակայված է Քիշնևից 23 կմ հյուսիս-արևմուտք, «Գիդիգիչի ջրամբարի» մոտ (արհեստական ջրամբար, որի տարածքը կազմում է մոտ 1000 հա) ։


== Անվան ծագում ==
Համաձայն առաջին վարկածի՝ քաղաքի անվանումը եկել է straşnic (սարսափելի) ածականից, այն ժամանակ, երբ տվյալ տարածքը ծածկված է եղել անանցանելի ճահճով (տարածքը 20-րդ դարում արհեստականորեն չորացվել է, ԽՍՀՄ-ի կազմում) և մութ անտառով։ Մյուս կողմից, գալիս է strașina (ուկրաիներեն՝ стриха) բառից. տներ, որոնք կառուցվել են երկար քիվերով։


== Պատմություն ==
Բեսարաբիա նահանգի օրոք Ստրաշենին Քիշնևի գավառի մաս է կազմել։ 19-րդ դարի վերջին ունեցել է մոտավորապես 3000 բնակիչ, շատ սեփականատերեր։
1965 թվականի ապրիլի 7-ին Ստրաշենի գյուղը ստացել է քաղաքատիպ ավան բնակավայրի կարգավիճակ, իսկ 1994 թվականին՝ քաղաքի։


== Տնտեսություն ==
ՄԽՍՀ-ի օրոք Ստրաշենում աշխատել են են գուլպաների գործարան, շինանյութի գործարան և այլ ձեռնարկություններ։ 1975 թվականին քաղաքի բնակչությունը կազմել է 14.1 հազար մարդ։
Ներկայումս Ստրաշենին հայտնի է իրենց գինով։ Քիշնևից 12 կմ արևմուտք գտնվող «Ստրաշենիի խաղողի այգում» աճեցվող խաղողի տեսակները օգտագործվում են սպիտակ փրփրուն գինիներ պատրաստելու համար։


== Ծնունդով քաղաքից ==
Վալերի Իսաևիչ Ժերեգի (ծնվ. 1948)՝ մոլդովացի խորհրդային կինոռեժիսոր և սցենարիստ։
Պոլիխրոնի Ագապիևիչ Սիրկու (1855-1905)՝ ռուս պատմաբան, գրականագետ և լեզվաբան։


== Ծանոթագրություններ ==
Վահրամ Փափազյան փողոց (Երևան)

Վահրամ Փափազյան փողոց, փողոց Երևանի Արաբկիր վարչական շրջանում։ Անվանվել է ի պատիվ հայ մեծանուն դերասան Վահրամ Փափազյանի։


== Տվյալներ ==
Սկսվում է Աղբյուր Սերոբի փողոցից և հասնում Հրազդանի կիրճ։
Արաբկիրի նախկին 5-րդ փողոցն է։


== Հատող փողոցներ ==
Վիկտոր Համբարձումյան փողոց
Սարալանջի պողոտա
Ավետ Ավետիսյան փողոց
Գաբրիել Սունդուկյան փողոց
Հրաչյա Քոչարի փողոց
Գրիգոր Արծրունու փողոց
Կոմիտասի պողոտա
Արամ Խաչատրյան փողոց
Մանուշյան փողոց
Հովսեփ Էմինի փողոց
Սևքարեցի Սաքոյի փողոց
Համո Սահյան փողոց
Վահրամ Փափազյան փողոցի նրբանցք


== Նշանակալի օբյեկտներ ==
Վահրամ Փափազյանի կիսանդրի (Երևան) (Կոմիտասի պողոտա Փափազյան խաչմերուկ)
Նոր Արաբկիր հուշահամալիր
Նոր Արաբկիր հուշաղբյուր
Սուրեն Նազարյանի հուշաքարը Վահրամ Փափազյան փողոցում, որտեղ 1969-1991 թթ. ապրել և ստեղծագործել է ժողովրդական նկարիչը
Արամ Խաչատրյանի կիսանդրի
Ռիո Մոլ


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Տես նաև ==
Երևանի փողոցների ցանկ
Երևանի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Երևան քաղաքի հասցեների տեղեկատու, Երևան, 1983, էջեր 369-506, Երևան քաղաքի փողոցների անվանումները
Սերգեյ Ավագյան,  Երևանի փողոցները, Երևան, «ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ», 2010 — 272 էջ։
Գլուրթեփե

Գլուրթեփե , լեռ Թուրքիայում, Դիարբեքիրի շրջանում, նրանից մոտ 53 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք, Արղանա գյուղաքաղաքից մոտ 5 կմ հարավ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պետրովսկոե (գյուղ, Բալակլեյայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետրովսկոեՊետրովսկոե (ուկրաիներեն՝ Петрівське), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բալակլեյայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1731 թվականին։
Չճշտված տվյալներով Պետրովսկոե գյուղում բնակվում էր 3 275 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6565 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պոտինի

Պոտինի (ֆր.՝ Potigny), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1750 մարդ, բնակչության խտությունը` 410.80 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.26 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 190 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 26 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1073 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 787-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 286։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,3 %։ 787 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 681 անձ (377 տղամարդ և 304 կին)։ Գործազուրկ են եղել 106 անձ (45 տղամարդ և 61 կին)։ 286 անաշխատունակներից 88-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 99-ը` թոշակառուներ, իսկ 99-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Գուալտիերի

Գուալտիերի (իտալերեն՝ Gualtieri), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Ռեջիո Էմիլիա գավառում։
Նա գտնվում է 370 կիլոմետր Հռոմից և Ռեջջո Էմիլիաից 23 կիլոմետր։ Բնակչությունը կազմում է 6634 31.06.2008 թվականի հաշվով)։Կոմունայի տոնը նշվում է ամեն տարի Օգոստոսի 5-ին


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Հյուսիսափայլ (ամսագիր)

«Հյուսիսափայլ» (դասական ուղղագրություն՝ «Հիւսիսափայլ»)՝ գրական-գեղարվեստական ամսագիր, որը լույս է տեսել 1858-1864 թվականներին Մոսկվայում։ Խմբագիրն է եղել Ստեփանոս Նազարյանը։ Այստեղ են առաջին անգամ տպագրվել Միքայել Նալբանդյանի արձակ և չափածո շատ գործեր, հրապարակախոսական-քննադատական հոդվածները և այլն։ Ամսագրին աշխատակցել են նաև Րաֆֆին և Ռափայել Պատկանյանը։
Ամսագրի ծավալը մոտավորապես 64-80 էջ էր, չափը՝ 24х16 սմ։ Տպագրվում էր Լազարյան Ճեմարանի տպարանում։
Ամսագիրն ուներ լուսավորական ու դաստիարակչական ուղղվածություն։ Ամսագրի խմբագիրն էր լուսավորական-հրապարակախոս, Արևելյան լեզուների Լազարյան ինստիտուտի հայ բանասիրության ամբիոնի վարիչ Ստեփանոս Նազարյանը։ Ամսագրին ակտիվորեն աշխատակցում էր հեղափոխական դեմոկրատ Միքայել Նալբանդյանը (գլխավոր աշխատակից)։ Ամսագրում հրապարակվում էին Նալբանդյանի արձակն ու բանաստեղծությունները։ «Հյուսիսափայլը», հռչակելով լուսավորական ու ժողովրդավարական գաղափարները, պահանջում էր հասարակական կյանքի բոլոր ոլորտների բարեփոխումներ, պայքար էր մղում ազգայնական պահպանողականության, ռեակցիոն կղերականների դեմ։ Ենթարկվում էր հետապնդումների գրաքննության և ռեակցիոն հայ մամուլի կողմից։ Հետևելով «Սովրեմեննիկ» ամսագրի օրինակին և հաճախակի օգտվելով դրա նյութերից, «Հյուսիսափայլը» հոդվածներ էր հրատարակում բնագիտական, փիլիսոփայական, պատմական, բարոյա-էթիկական և այլ թեմաներով, գեղարվեստական ստեղծագործություններ։ Տեսական ու կիրառական պայքար վարելով գրաբարի և բարբառներով տարվածության դեմ, «Հյուսիսափայլը» ամրացնում էր նոր գրական լեզվի՝ աշխարհաբարի իրավունքները։ Ամսագիրը զգալի ազդեցություն գործեց հայ գրականության ու քննադատության զարգացման վրա։ Ամսագրի հետ համագործակցում էին նաև Րաֆֆին ու Ռաֆայել Պատկանյանը։

«Հյուսիսափայլի» գլխավոր նորարարությունն էր քննադատական ոգին՝ անցյալի նկատմամբ անհանդուրժողական, քննադատական վերաբերմունքը։ 1864 թվականին՝ «Հյուսիսափայլ»-ի գործունեության ավարտից հետո, Ստեփանոս Նազարյանը լքեց հրապարակախոսական ուղին, ինչի մասին հետագայում ցավով էր արտահայտվում Գրիգոր Արծրունին։ Ըստ նրա, Նազարյանը, լինելով նորարար ու բարեփոխիչ, մնում էր գրասենյակային գիտնական,  ոչ թե «ժողովրդական» գործիչ։ Նա չի եղել պայքարող խոսնակ։ Այդ  պատճառով նա կոտրվել էր հետապնդումներից ու թշնամանքից ու հեռացավ կռվի դաշտից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Զ. Մ. Գրիգորյան, Ա. Ա. Ղազինյան, «Գրականություն», 1992, «Լույս» հրատարակչություն, էջ 299։
Աստանա

Աստանա (ղազ.՝ Астана, ինչը նշանակում է «մայրաքաղաք»), Ղազախստանի Հանրապետության մայրաքաղաքն է 1997 թվականի դեկտեմբերի 10-ից։ Վերանվանվել է Նուր-Սուլթան 2019 թվականի մարտի 20-ին։ 2022 թվականի սեպտեմբերի 16-ին կրկին վերանվանվել է Աստանա։ Բնակչությունը՝ ▲1 239 744 մարդ (հունվարի 1, 2022)։ Բնակչության քանակով Աստանան Ղազախստանի երկրորդ քաղաքն է Ալմաթայից հետո։ Նախկին անվանումներն են՝ Ակմոլինսկ, Ցելինոգրադ, Ակմոլա, Աստանա, Նուր-Սուլթան։


== Քույր-քաղաքներ ==
 Ստամբուլ, Թուրքիա
 Իզմիր, Թուրքիա
 Անկարա, Թուրքիա
 Մոսկվա, Ռուսաստան
 Կազան, Ռուսաստան
 Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան
 Բիշքեկ, Ղրղզստան
 Փիթսբուրգ, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ
 Կիև, Ուկրաինա
 Ամման, Հորդանան
 Ռիգա, Լատվիա
 Գդանսկ, Լեհաստան
 Վարշավա, Լեհաստան
 Թբիլիսի, Վրաստան
 Սեուլ, Հարավային Կորեա
 Տաշքենդ, Ուզբեկստան
 Դուբայ, ՄԱԷ


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Կամենկա-Բուգսկայայի շրջան

Կամենկա-Բուգսկայայի շրջան (ուկրաիներեն՝ Кам’янка-Бузький район), շրջան Ուկրաինայի Լվովի մարզում։
Ստեղծվել է 1944 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կամենկա Բուգսկայա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 867 կմ²։


== Բնակչություն ==
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 57330 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 66,12 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Անահտա աթոռ

Անահտա աթոռ, Աթոռ Անահիտա, Ակդաղ, Աղդաղ, Աղտաղ, Քեշիշդաղ, լեռնագագաթ Հայկական լեռնաշխարհում է Անտիպոնտական համակարգի Սկիդես լեռնաշղթայի արևելյան շարունակությունը կազմող հատվածում Թորթումի աջակողմյան վտակներից մեկի ակունքների շրջանում, Երզնկա քաղաքիցմոտ 20 կմ հյուսիս-արևելք։ Բարձրություն 3557 մ։ Գրականության մեջ երբեմն նույնացնում են (տարբերակների հետ միասին) փոքր-ինչ հյուսիս–արևմուտք գտնվող Սուրբ Գրիգոր (Սպիիկոր) լեռնագագաթի հետ, որ ճիշտ չէ։ Ըստ ավանդության այստեղ գոյություն է ունեցել Անահիտ աստվածուհու տաճար-մեհյանը։ Արևելյան լանջերն անտառապատ են,
մյուսները, անտառազուրկ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նինո Բուրջանաձե

Նինո Ազնորիի Բուրջանաձե (վրաց.՝ ნინო ანზორის ასული ბურჯანაძე, Նինո Անզորիս ասուլի Բուրջանաձե, հուլիսի 16, 1964(1964-07-16), Քութայիս, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի պետական և քաղաքական գործիչ, 2001-2008 թթ. Վրաստանի խորհրդարանի նախագահ, 2003-2004 թթ. և 2007-2008 թթ.` Վրաստանի նախագահի պաշտոնակատար։ 2013 թվականի հոկտեմբերին մասնակցել է Վրաստանի նախագահի ընտրություններին, որում գրավել է երրորդ տեղը` հավաքելով 10%-ից փոքր-ինչ ավելի ձայն։


== Կրթություն ==
Ծնվել է Անզոր Բուրջանաձեի ընտանիքում, ով եղել է Թերջոլայի շրջանի առաջին քարտուղարը։ 1981 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Քութայիսի Ակակի Ծերեթելու անվան երկրորդ միջնակարգ դպրոցը, այնուհետև ընդունվել է Թբիլիսիի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։
1986 թվականին համալսարանն ավարտելուց հետո ընդունվել է Մոսկվայի Միխայիլ Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի միջազգային իրավունքի ասպիրանտուրա։ 1990 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական դիսերտացիա միջազգային կազմակերպությունների և միջազագային ծովային իրավունքի խնդրի մասին։ Իրավագիտական գիտությունների թեկնածու է։
1991 թվականից աշխատել է Թբիլիսի պետական համալսարանի միջազգային իրավագիտական ֆակուլտետում որպես դոցենտ։ 1991-1992 թվականներին աշխատել է Միջավայրի պաշտպանության նախարարությունում՝ որպես մասնագետ-֊խորհրդատու։ 1992-1995 թվականներին եղել Վրաստանի խորհրդարանի Արտաքին հարաբերությունների կոմիտեի փորձագետ-խորհրդատու։
Վրացերեն, ռուսերեն և անգլերեն լեզուներով տպագրված ավելի քան 20 աշխատությունների հեղինակ է, այդ թվում նաև 1 մենագրության՝ նվիրված միջազգային միջկառավարական կազմակերպությունների նոր տեսակի իրավական հարցերին։
1995 թվականից Վրաստանի խորհրդարանի անդամ է։ 1995-1998 թվականներին եղել է սահմանադրական, իրավաբանական հարցերի ու օրինականության հանձնաժողովի նախագահի առաջին տեղակալ, իսկ 1998-1999 թվականներին՝ նշված հանձնաժողովի նախագահ։
2000-2001 թվականներին եղել է խորհրդարանի արտաքին հարաբերությունների հանձնաժողովի նախագահ, 1995-1998 թվականներին՝ Վրաստանի խորհրդարանի՝ Մեծ Բրիտանիայի խորհրդարանի հետ համագործակցության մշտական պատվիրակության ղեկավար, իսկ 1999—2002 թվականներին՝ Եվրամիության ու Վրաստանի միջև խորհրդարանական համագործակցության համաներկայացուցիչ։
1998 թվականին ընտրվել է ԵԱՀԿ խորհրդարանական վեհաժողովի ժողովրդավարության, մարդու իրավունքների և հումանիտար հարցերի հանձնաժողովի զեկուցող, 2000 թվականից նրա փոխնախագահն է։
Նոյեմբերից մինչ 2001 թվականի մայիս Նինո Բուրջանաձեն Սևծովյան տնտեսական համագործակցության խորհրդարանական վեհաժողովի նախագահն էր, 2001 թվականի նոյեմբերից մինչև 2008 թվականը՝ Վրաստանի խորհրդարանի նախագահը։ 2007 թվականի նոյեմբերի 25-ից մինչև 2008 թվականի հունվարի 20-ը կատարել է Վրաստանի նախագահի պարտականությունները։ Այնուհետև հայտարարել է մեծ քաղաքականությունից հեռանալու մասին։
2008 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Նինո Բուրջանաձեն հայտնել է քաղաքականություն վերադառնալու և «Ժողովրդավարական շարժում Միացյալ Վրաստան» անվամբ կուսակցություն ստեղծելու մտադրության մասին։ 2008 թվականի նոյեմբերի 23-ին տեղի է ունեցել կուսակցության առաջին համագումարը, որտեղ Բուրջանաձեն, ընտրվելով կուսակցության նախագահ, ասել է, որ այն պետք է լինի «կտրուկ ընդդիմադիր»։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերիքսը Բրիտանիայում

«Աստելիքսը Բրիտանիայում» (ֆր.՝ «Asterix chez les Bretons»), 1986 թվականի ֆրանսիական մուլտֆիլմ։ Մուլտֆիլմը նկարահանել են Asterix in Britain կոմիքսի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Հռոմեական կայսրությունը շարունակում է ջախջախիչ առաջխաղացումը դեպի հյուսիս, և ահա գրեթե ողջ Բրիտանիան արդեն նվաճված էր։ Միայն չեն հանձնվում մի գյուղի բնակիչները, և հենց նրանց օգնության են հասնում Աստելիքսը և Օբելիքսը։ Աստելիքսը և Օբելիքսը իրենց հետ տանում էին «գաղտնի զենք», մի տակառ կախարդական դեղանյութ։


== Դերերը հնչյունավորել են ==
Ռոջեր Կարել - Աստելիքս
Պիեռ Տոռնադե - Օբելիքս
Պանառամիքս
Հոիլիոս Կեսար
Իդեֆիկս
Գրեխեմ Բուշնել - Ժալիտարաքս


== Պրեմիերայի ցուցադրությունը տարբեր երկրներում ==
Ֆրանսիա - 1986 թվականի դեկտեմբերի 3
Նորվեգիա - 1986 թվականի դեկտեմբեր
Գերմանիա - 1987 թվականի մարտի 26
Իսպանիա - 1987 թվականի օգոստոսի 6
Ավստրալիա - 1987 թվականի դեկտեմբերի 26
Հունգարիա - 1988 թվականի հուլիսի 14
Արևելյան Գերմանիա - 1988 թվականի նոյեմբերի 18


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
О мультфильме Archived 2007-09-28 at the Wayback Machine. на сайте asterix.co.nz: описание сюжета, кадры, отличия от оригинального комикса, ссылки на рецензии (անգլ.)
Me & The Rhythm

Me & The Rhythm, ամերիկացի երգչուհի Սելենա Գոմեսի երգը, որը ձայնագրվել է նրա երկրորդ սոլո ստուդիական ալբոմում՝ Revival (2015): Թողարկվել է 2015 թվականի հոկտեմբերի 2-ին iTunes-ով և այլ թվային կրիչներով որպես ալբոմի միակ պրոմոսինգլ։ Երգը գրել են Սելենան, Ջուլիա Մայքլզը, Ջասթին Թրենթերը և պրոդյուսերներ Մաթիասը և Ռոբինը (Mattman & Robin): «Me & The Rhythm»-ը ձայնագրվել է ամենավերջում, որովհետև Սելենան խնդրել էր հետաձգել ձայնագրումը չորս օրով՝ նոր երգեր գրելու համար և արդյունքում երգը դարձել է ալբոմի ամենասիրված երգերից։
«Me & The Rhythm»-ը դիսկո, պարային, R&B, և սինթի փոփ ժանրերում է, նաև օգտագործվել են սթիլփան, խորը բիթերով, պուլսացվող հարվածներով և ստեղնաշարային գործիքներով՝ գործիքավորման տարբերում։ Երգի տեքստը պարահրապարակում ինքն իրեն կորցնելու և ինքդ քո ներսում որոշ ժամանակով ազատ լինելու մասին է։ Քննադատները դրական են արձագանքել երգի մասին։ Նրանք գովել են դիսկոյի վինտաժային ձայները և Գոմեսի վոկալը։ Սելենան կատարել է երգը՝ Come & Get It-ի հետ՝ The Today Show-ի ժամանակ։


== Ձայնագրում և թողարկում ==
Հիթ-շքերթներում Good for You-ի ունեցած անսպասելի հաջողությունից հետո Գոմեսը խնդրել է լեյբլին, որ որոշակի ժամանակով հետաձգեն ողջ ալբոմի միքսացումը՝ Ջուլիա Մայքլզի և Ջասթին Թրենթերի հետ ավելի մեծաքանակ երգեր գրելու համար, այն բանից հետո, երբ նա ասել է, որ՝ «մոլագարվել էի Ջասթինով և Ջուլիայով» և «զգում էի, որ մենք կախարդանք ենք ստեղծում։ Ջուլիան զգում էր իմ նման, իսկ ես՝ ինձ Ջուլիա էի զգում»։ Ջուլիան մեկնաբանել է. «ԵՍ կարծում եմ, որ Սելենան ընդհանրապես նման չէ ինձ և Ջասթինին այն առումով, որ...: Երբ դու գտնում ես մի բան, որին նույնքան կապված ես, դա իրական և ազնիվ է, դա բաց չես թողնի։ Դու տեսնում ես, թե որտեղ կարող է դա քեզ ուղղորդել»։ Լեյբլը համաձայնություն է տվել և նրանք աշխատել են ևս չորս օր՝ երեք այլ երգերի վրա, որոնցից երկուսը ներառվել են ալբոմում։ Hands to Myself-ը և «Me & The Rhythm»-ը, որոնցից երկրորդը դարձել է վերջին երգը, որը ձայնագրվել է Revival ալբոմում, նաև եղել է ալբոմի նրա ամենասիրելի երգերից։ Երգից մի հատված և շապիկը հասանելի են դարձել 2015 թվականի սեպտեմբերի 26-ին։ Հոկտեմբերի 2-ին երգը թողարկվել է որպես ալբոմի առաջին և միակ պրոմոսինգլ։ The Today Show-ում ունեցած ելույթի ժամանակ նա կատարել է այդ և իր նախորդ հիթը՝ Come & Get It-ը։


== Քննադատների արձագանքները ==
Մի շարք հեղինակավոր հրատարակություններ գնահատել են երգը՝ բնութագրելով այն որպես «պարային ակումբներին համապատասխան»։


== Հիթ-շքերթներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Էդուարդ Բրենցենս

Էդուարդ Բրենցենս (լատիշ․՝ Eduards Brencēns, հուլիսի 2, 1885(1885-07-02), Ռիգայի շրջան, Լիֆլանդիայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 17, 1929(1929-04-17), Ռիգա, Լատվիա), լատվիացի նկարիչ, գրաֆիկ, թատերական նկարիչ, պատկերազարդող, դիզայներ։  Լատվիայի մասնագիտական բեմանկարչության հիմնադիրներից։


== Կենսագրություն ==
Էդուարդ Բրենցենսը ծնվել է գյուղացու ընտանիքում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո 1902 -1909 թվականներին (ընդհատումներով) Պետերբուրգի տեխնիկական նկարչության կենտրոնական դպրոցում (այժմ` Սանկտ Պետերբուրգի Շտիգլիցի անվան գեղարվեստաարդյունաբերական ակադեմիա) ուսանել է ապակու վիտրաժների աշխատանք։ Ուսումն ավարտելուց հետո զարմիկի Կարլիս Բրենցենսի մոտ երկու տարի ուսումնասիրել է վիտրաժների արվեստ և ապակու գեղանկարչություն։ Այնուհետև վերադարձել է Լատվիա։ Սիրողական թատրոններում աշխատել է որպես դերասան և նկարիչ-բեմադրիչ։
Մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին։ 1915 թվականին զորակոչվել է ռուսական բանակ, մասնակցել է մարտական գործողությունների, 1917 թվականին Գալիցիայում ծանր վիրավորում է ստացել։ Առողջանալուց հետո զբաղվել է գեղանկարչությամբ, սկսել է աշխատել Վալմիերայի սիրողական լատիշական դրամատիկական թատրոնում։ 
1918-1919 թվականներին ակտիվորեն մասնակցել է Վալմիերա քաղաքի մշակութային կյանքին, աշխատել է ուսուցիչ  (մինչև 1921 թվականը), դասախոսություններ է կարդացել կերպարվեստի վերաբերյալ, կազմակերպել է ցուցահանդեսներ, աշխատել է իր կողմից ստեղծված  նկարիչների և գրողների միությունում։ 1918 թվականին հիմնել է «Baltā vārna» («Սպիտակ ագռավ») նկարիչների միությունը։
1921 թվականին տեղափոխվել է Ռիգա, որտեղ աշխատել է նկարչության դպրոցական ուսուցիչ։ Բրենցենսը եղել է Անկախ նկարիչների միության անդամ  (1920 թվականից), մասնակցել է «Սադարբս» գեղարվեստական ընկերության ցուցահանդեսներին։
Կյանքի վերջին տարիներին ապրել և դասավանդել է Մադոնա և Ցեսվայն քաղաքներում։
Էդուարդ Բրենցենսը հեղինակ է բնանկարների, դիմանկարների, առասպելական և պատմական կոմպոզիցիաների և գրքային նկարազարդումների։ Մեծ ներդրում ունի լատիշական սցենագրության զարգացման բնագավառում։ 
Բրենցենսի կտավներին և նկարազարդումներին (մասնավորապես, «1905 թվականին»)  բնորոշ է դրամատիկական սիմվոլիկան և կերպարների արտահայտչականությունը։


== Մահ ==
Մահացել է Ռիգայում, որտեղ էլ թաղված է։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Գրականություն ==
Ilustrēts žurnāls - Rīga, 1926 - Nr. 4.
Māksla un arhitektūra biogrāfijās. Atb. red. A. Vilsons - Rīga, 1995 - 1. sēj.
Siliņš J. Latvijas māksla 1915-1940 - Stokholma, 1988 - 1. sēj.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Անտոնիա» դասական արվեստի պատկերասրահ, Էդուարդ Բրենցենս
Ֆինիեռ

Ֆինիեռ (ֆր.՝ Fignières), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում:
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 143 մարդ, բնակչության խտությունը` 21.67 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.6 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 95 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 32 կմ հարավ-արևելք:


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 82 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 66-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 16: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 80,5 %: 66 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 61 անձ (29 տղամարդ և 32 կին): Գործազուրկ են եղել 5 անձ (1 տղամարդ և 4 կին): 16 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Քուչակի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արագածոտնի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արագածոտնի մարզի Քուչակ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ. հաստատվել է ՀՀ կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 27 հուշարձան (17 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Ճապոնական խումբ

Ճապոնական խումբ (հուն․՝ Ὀμάς Ἰαπώνων), 1906-1908 թվականներին Հունաստանի խորհրդարանում ձևաորված քաղաքական խմբի ոչ պաշտոնական անվանում։


== Անվանում ==
Խումբը ստեղծվել է 1906 թվականի հունիսին՝ նույն տարվա խորհրդարանական ընտրություններից հետո։ Ոչ պաշտոնական անունը նրան տվել է լրագրող Վլասիս Գավրիլիդիսը «Ակրոպոլիս» թերթում 1907 թվականի փետրվարի 10-ի իր հոդվածում, որտեղ նա պատգամավորների խմբի եռանդն ու ոգևորությունը համեմատել է ռուս-ճապոնական պատերազմում ճապոնացի զինվորների համառության հետ։


== Անդամներ ==
Ստեֆանոս Դրագումիս, Ատտիկա և Բեոտիա պրեֆեկտուրայի պատգամավոր, Խարլաոս Տրիկուպիս կուսակցություն,
Դիմիտրիոս Գունարիս, Աքեայի անկախ պատգամավոր, ի սկզբանե առաջադրվել էր Գեորգիոս Թեոտոկիսի կուսակցության կողմից,
Պետրոս Պրոտոպապադակիս, Կիկլադների պատգամավոր, Թեոդորոս Դիլիանիանի կուսակցություն,
Չարալամբոս Վոզիկիս, Կինուրիայի անկախ պատգամավոր, ի սկզբանե առաջադրվել է Դիլիանիսի և Ալեքսանդրոս Զաիմիսի կուսակցությունների կողմից,
Ապոստոլոս Ալեքսանդրիս, Կարդիցա պրեֆեկտուրայի անկախ պատգամավոր, առաջին անգամ ընտրվել է 1906 թվականին,
Էմմանուիլ Ռեպուլիս, Դիլիյանիսի կուսակցության Էրմիոնիդա պրեֆեկտուրայի պատգամավոր,
Անդրեաս Պանայոտոպուլոս, Էյալիայի պատգամավոր։Տարեց Դրագումիսը խմբի պատվավոր առաջնորդն էր, բայց խմբի իրական շարժիչ ուժը Դիմիտրիոս Գյունարիսն էր՝ երիտասարդ իրավաբան, Ֆրանսիայում կրթություն ստացած և Գերմանիայում Օտտո Բիսմարկի սոցիալական օրենսդրության ազդեցության ենթարկված։ Պետրոս Պրոտոպապադակիսը ճարտարագետ էր։ Իր ողջ քաղաքական կարիերայի ընթացքում նա մնաց Դիմիտրիոս Գունարիսի սերտ գործակիցը։ Վոզիկիսը հայտնի էր նրանով, որ ընտրվեց խորհրդարան 27 տարեկանում։
Խմբում ընդգրկված էին տարբեր կուսակցությունների և քաղաքական շրջանակների անդամներ։ Սա խոչընդոտ էր առանձին քաղաքական կուսակցության ստեղծմանը։ Այնուամենայնիվ, «ճապոնական խմբի» անդամներն իրենք երբեք լուրջ փորձեր չեն կատարել միավորվել իրական մեծ կուսակցության մեջ, առաջին հերթին քանի որ Գունարիս չէր ուզում ստանձնել առաջնորդի դերը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ուտրեխտի մայր տաճար

Ուտրեխտի մայր տաճար կամ Սուրբ Մարտինի մայր տաճար (հոլ.՝ Dom van Utrecht), գոթական տաճար, որը գտնվում է Նիդերլանդների Ուտրեխտ քաղաքում։
Համարվում է Նիդերլանդների եզակի թվով պահպանված գոթական տաճարներից մեկը, որը գտնվում է Նիդերլանդներ ժամանած զբոսաշրջիկների ուշադրության կենտրոնում։


== Պատմություն ==
Ուտրեխտի տաճարը կառուցվել է 1254 թվականին, որպես Ուտրեխտի եկեղեցական թեմի կրոնական կառույց։ Ունի ընդհանուր հաշվով 112 մետր բարձրություն։
Նիդերլենդներում Մարտին Լյութերի ուսմունքի՝ Ռեֆորմացիայի տարածումից հետո այն ծառայել է, որպես բողոքական տաճար։ 1672-1673 թվականներին Ֆրանսիայի կողմից Նիդերլանդների օկուպացումից հետո այն վերստին դարձել է կաթոլիկ տաճար։
Այնուհետև՝ մի որոշ ժամանակ այն ընդհանրապես չի օգտագործվել կրոնական նկատառումներով։ Այն ծառայում էր, որպես զբոսաշրջային կարևոր և տեսարժան օբյեկտ Ուտրեխտ քաղաքում։
Ֆրանսիայի կայսր Նապոլեոն Բոնապարտը 1811 թվականին բաժանել է տաճարը աշտարակից՝ այն դարձնելով առանձին շինություն։


== Տե՛ս նաև ==
Քյոլնի տաճար


== Ծանոթագրություններ ==
Լիտվայի օպերայի և բալետի ազգային թատրոն

Լիտվայի օպերայի և բալետի ազգային թատրոն (լիտ.՝ Lietuvos nacionalinis operos ir baleto teatras), օպերայի և բալետի թատրոն Լիտվայի մայրաքաղաք Վիլնյուսում։ Տեղակայված է «Վենուոլյո» 1 հասցեում։
2002 թվականից թատրոնը ղեկավարում է դաշնակահար Գինտաուտաս Կևիշասը, երաժշտական ղեկավար՝ դիրիժոր Ռոբերտաս Շյարվյանիկաս (2008 թ.), բալետի գեղարվեստական ղեկավար՝ բալերինա և բալետմեյստեր Պաստոր Կշիշտոֆ (2011 թ.)։


== Պատմություն ==
1920 թվականին Լիտվայի արվեստասեր հասարակության կողմից Կաունասում հիմնվում է թատրոն և բեմադրվում է Վերդիի «Տրավիատա» օպերան։ 1941 թվականին թատրոնը ստանում է Օպերայի և բալետի դրամատիկ թատրոն անվանումը, 1941-1944 թվականներին՝ Կաունասի մեծ թատրոն, 1944 թվականին՝ Լիտվայի ԽՍՀ օպերայի և բալետի պետական թատրոն։ 1948 թվականին թատրոնը փոխադրվում է Վիլնյուս և տեղակայվում Պագուլյանկա փողոցում։
1974 թվականին կառուցվել է թատրոնի նոր շենքը։ 1998 թվականից թատրոնը կոչվում է Օպերայի և բալետի ազգային թատրոն։
Թատրոնում աշխատել են այնպիսի նշանավոր անձինք, ինչպիսիք են օպերային երգիչ, բարիտոն ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Յոնաս Ստասյունասը, երգիչներ Էդուարդաս Կանյավան (բարիտոն), Անտանաս Սատկունասը (տենոր), Վիրգիլյուս Նորեյկան (տենոր), Սերգեյ Լարինը (տենոր), Վացլովաս Դաունորասը (բաս), Ռոմանաս Մարիյոշյուսը (բարիտոն), երգչուհիներ Ռեգինա Տումալյավիչյուտեն, Իրենա Իլենեն, Ելենա Չուդակովա, Յադվիգա Պյատրաշկյավիչյուտեն (սոպրանո), Բիրուտե Ալմոնայտիտեն, Նիյոլե Ամբրազայտիտեն (մեցցո-սոպարանո) և այլք։


== Շենքը ==
Թատրոնի շենքը 1974 թվականին կառուցվել է Էլյանա Բուչյուտեի նախագծով։ Շենքը զբաղեցնում է 120,5 հազար մ³ տարածք։ Այն Վիլնյուսի ամենամեծ մշակութային կառույցն է։
Թատրոնի առջև Վիլնյաուս փողոցի կողմից 1974 թվականին տեղադրվել է Լիտվայում պրոֆեսիոնալ օպերայի հիմնադիրներից մեկի՝ հայտնի երգիչ Կիպրաս Պետրաուսկասի 3 մետր բարձրությամբ բրոնզե արձանը (քանդակագործ՝ Գեդիմինաս Յակուբոնիս, ճարտարապետ՝ Ալեքսանդրաս Լուկշաս)։
Թատրոնի շենքի դեպի Վիլիա գետ նայող հատվածում 1987-1989 թվականներին տեղադրվել են օպերայի և բալետի հերոսների քանդակները (քանդակագործ՝ Անտանաս Ժուկաուսկաս, Յոնաս Նորաս-Նարուշյացիչյուս)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Opera Base
http://www.opera.lt/english Լիտվայի օպերայի և բալետի ազգային թատրոն. պաշտոնական կայք  (անգլերեն)
Մահմուդ Դահուդ

Մահմուդ Դահուդ (գերմ.` Mahmoud Dahoud, հունվարի 1, 1996(1996-01-01), Amoudah, Ամուդայի շրջան), գերմանացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է գալիս գերմանական «Բորուսիա Դորտմունդի» և Գերմանիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== «Բորուսիա Մյոնխենգլադբախ» ===
2014 թվականի օգոստոսի 28-ին 18-ամյա Դահուդը իր դեբյուտն է նշել գերմանական ակումբի կազմում` Եվրոպայի լիգայի շրջանակներում կայացած «Սարաևո»-ի դեմ կայացած խաղում։ Հանդիպումն ավարտվել է 7-0 հաշվով` գերմանական ակումբի հաղթանակով։
2015 թվականի սեպտեմբերի 23-ին Մահմուդ Դահուդը իր առաջին գոլն է խփել Բունդեսլիգայի շրջանակներում` «Աուգսբուրգ»-ի դեմ խաղում։ Մի քանի հրաշալի հանդիպումներ անցկացնելուց հետո Դահուդի տրանսֆերային արժեքը 600000 եվրոյից հասավ 2.5 միլիոն եվրոյի, իսկ 2016 թվականի ամռանը 15 միլիոն եվրոյի։
2016 թվականին ֆուտբոլիստով սկսեցին հետաքրքրվել անգլիական «Չելսին», «Լիվերպուլնը», ֆրանսիական «ՊՍԺ»-ն և իտալական «Յուվենտուսը»։


=== «Բորուսիա Դորտմունդ» ===
2017 թվականի մարտի 30-ին պաշտոնապես հայտնի դարձավ, որ ֆուտբոլիստը պայմանագիր է կնքելու «Բորուսիա Դորտմունդ»-ի հետ։ Դահուդը թիմի հետ կնքելու էր 5 տարվա պայմանագիր։
2017 թվականի հուլիսի 12-ին գերմանական «Բորուսիա Դորտմունդ»-ը պաշտոնապես հայտնեց Դահուդին գնելու մասին։ Ֆուտբոլիստի տրանսֆերը կազմել է 12 միլիոն եվրո, իսկ նա թիմում ստացել է 19 համարի մարզաշապիկը։
Մահմուդ Դահուդը իր դեբյուտը նշել է օգոստոսի 6-ին` «Բավարիայի» դեմ խաղում։


== Վիճակագրություն ==


== Ձեռքբերումներ ==
Եվրոպայի չեմպիոն (Մ21) - 2017


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Դուբովոյ (այլ կիրառումներ)

Դուբովոյ, կարող է վերաբերել՝

Դուբովոյ - գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բոկովսկի շրջանում
Դուբովոյ - գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանում
Դուբովոյ - գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանում
Դուբովոյ - գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կամենսկի շրջանում
Դուբովոյ - գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Օբլիվսկի շրջանում
Պիրենգա (գյուղ, Պոլյարնիե Զորի քաղաքային օկրուգ)

Պիրենգա (ռուս.՝ Пиренга), գյուղ Ռուսաստանի Մուրմանսկի մարզի Պոլյարնիե Զորի քաղաքային օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մոհամադ Խաթամի

Մոհամադ Խաթամի (պարսկերեն՝ محمد خاتمی, Mohammad Xâtami, սեպտեմբերի 29, 1943(1943-09-29), Ardakan, Յազդի նահանգ, Իրան), Իրանի Իսլամական Հանրապետության հինգերորդ նախագահը` 1997-2005թթ։ Նախագահ է ընտրվել է 1997 թվականին, երկրորդ անգամ վերընտրվել է 2001 թվականին։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1943 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Յազդ օսթանի Արդական քաղաքում` այաթոլայի ընտանիքում։ Կրտսեր եղբայրը՝ Մոհամադ Ռեզա Խաթամին 1983 թվականից ամուսնացած է այաթոլա Խոմեյնի Զահրայի թոռնուհու հետ։
19 տարեկանում մեկնել է Ղոմ, որտեղ ուսումնասիրում է աստվածաբանություն։ 1965 թվականին ընդունվել է Սպահանի համալսարան, 1969 թվականին ստացել է փիլիսոփայության բակալավրի աստիճան։ Նույն թվականին Իրանի զինված ուժերում զորակոչվել է ծառայության։ 1970 թվականին ուսումը շարունակել է Թեհրանի համալսարանում, որից հետո վերադարձել Ղոմ։
1970-ական թվականներին սկսել է համագործակցել շահ Մուհամեդ Ռեզա Պահլավիին հակառակ ուժերի հետ։ 1978 թվականին ընտրվել է Գերմանիայի Համբուրգ քաղաքում գտնվող Իսլամական կենտրոնի ղեկավար։ Իսլամական հեղափոխության հաղթանակից հետո ընտրվել է պատգամավոր Արդականից։ 
1982-1992 թվականներին եղել է Իրանի մշակույթի նախարար։ 1992 թվականին նշանակվել է նախագահի խորհրդական և Ազգային գրադարանի տնօրեն։ Դասավանդել է Իրանի բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում։
1997 թվականի մայիսի 23-ին ընտրվել է Իրանի նախագահ՝ ստանալով ձայների 69,5%-ը (Աքբար Նաթեկ-Նուրին պարտվել է)։ Նա հռչակել է մշակույթի նկատմամբ հանդուրժողական վերաբերմունքի քաղաքականության սկիզբը և արևմտյան երկրների հետ ավելի սերտ կապեր հաստատել։ 2001 թվականին վերընտրվել է երկրորդ անգամ (Ահմադ Թավակոլին պարտվել է)։
Խաթամին խոսում է պարսկերեն, արաբերեն, անգլերեն և գերմաներեն։ Ամուսնացած է, ունի երեք երեխա։


== Ելույթներ ==
2006 թվականի սեպտեմբերի 11-ին ելույթ է ունեցել Հարվարդի համալսարանում, նշել է, որ իսլամում համասեռամոլությունը հանցագործություն է և հանցագործությունները պետք է պատժվեն։ Միևնույն ժամանակ ասել է, որ համասեռամոլների համար մահապատժի կիրառումը կարող է քննարկման առարկա դառնալ։ Հարցին, թե ինչպես է նա գնահատում 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ի իրադարձությունները, Խաթամին պատասխանել է, որ «նրանք, ովքեր ուրիշներին դժոխք են նետում, երբեք չեն հասնի դրախտ»։


== Մրցանակներ ==
2002 թվականին շնորհվել է «Քաղաքակրթությունների երկխոսություն» միջազգային մրցանակը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Յան Քրիստիան Սմետս

Յան Քրիստիան Սմետս (մայիսի 24, 1870(1870-05-24)[…], Riebeek West, Կապի գաղութ - սեպտեմբերի 11, 1950(1950-09-11)[…], Irene, Հարավաֆրիկյան Միություն), Հարավաֆրիկյան Հանրապետության (մինչև 1961 թվականի մայիսը՝ Հարավ-Աֆրիկյան Միություն) պետական և քաղաքական գործիչ, փիլիսոփա-իդեալիստ։
1919–1924 թվականներին և 1939–1948 թվականներին՝ վարչապետ։ Բրիտանական ֆելդմարշալ (1941 թվականից)։ Վարել է ապարտեյդի քաղաքականություն։ Ազգերի լիգայի կանոնադրության հեղինակներից և մանդատային համակարգի ստեղծման նախաձեռնողներից էր։ 
Հանդիսացել է «ամբողջականության փիլիսոփայության» հիմնադիրներից։
Կաղապար:ՀԽՀ


== Ծանոթագրություններ ==
Միխայիլ Դրույան

Միխայիլ Դրույան (ռուս.՝ Михаи́л Заха́рович Друя́н, հոկտեմբերի 17, 1911(1911-10-17), Խարկով, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 7, 2000(2000-07-07), Մոսկվա, Ռուսաստան), ռուս-խորհրդային օպերատոր, մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերի բեմադրիչ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ Նկարահանել է ավելի քան երեք հարյուր ֆիլմ, որոնցից շատերը դարձել են դասական մուլտիպլիկացիայի օրինակ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1911 թվականի հոկտեմբերի 17-ին, Խարկովում։ Լինելով միայնակ, առանց գոյության որևէ միջոցի դեռահաս` տեղափոխվում է Մոսկվա։ Անապաստան էր։ 1932 թվականից աշխատել է որպես օպերատորի օգնական «Վոենտեխֆիլմ» ստուդիայի մուլտիպլիկացիայի բաժնում։ Նրա առաջին նկատելի աշխատանքը եղել են մուլտիպլիկացիոն լուսագրերը Գրիգորի Ալեքսանդրովի «Ուրախ երեխաներ» երաժշտական կոմեդիայում։
1936 թվականին ընտրվելով ռեժիսոր Իվան Իվանով-Վանոյի կողմից գլխավորած հանձնաժողովի կողմից` դառնում է «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի օպերատոր։ 1941 թվականին որպես կամավոր մեկնում է ռազմաճակատ, կռվում Հատուկ նշանակության մոտոհրաձգային առանձին ջոկատի կազմում։ 1945 թվականի դեկտեմբերին զորացրվելով` վերադառնում է «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիա։ 
1975 թվականին պարգևատրվել է ՌՍՖՍՀ-ի Մշակույթի վաստակավոր գործիչ կոչումով։ 
1996 թվականին կաթված ստանալուց հետո չի կարողացել շարունակել աշխատանքը և ստիպված էր թողնել մուլտիպլիկացիան։ 
Մահացել է 2000 թվականի հուլիսի 12-ին։ Թաղված է Մոսկվայի Դանսկոյ գերեզմանատան առաջին մասում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Գրականություն ==
Сергей Капков Энциклопедия отечественной мультипликации. — М.: Алгоритм, 2006. — 816 с. — 3000 экз. — ISBN 5-9265-0319-4 Стр. 245-246.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Михаил Друян — Энциклопедия отечественного кино(չաշխատող հղում)
Друян, Михаил Захарович в базе данных Аниматор.ру
Михаил Друян (1911—2000) (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
17 октября 2001 г. Сегодня легендарному оператору Михаилу Друяну исполнилось бы 90 лет
(5866) Սաչսեն

(5866) Սաչսեն (անգլ.՝ Sachsen), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի օգոստոսի 13-ին Ֆրեյմուտ Բորնգենի կողմից Տաուտենբուրգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,791392 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5644 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0184 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1703,45 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,211336 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,09° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5866) Սաչսեն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Դիսնեյլենդ Փարիզ

Դիսնեյլենդ «Փարիզ» (ֆր.՝ Disneyland Paris), միջազգային զբոսայգի և ժամանցի հանգստավայր Ֆրանսիայի Փարիզ քաղաքում։ Զբոսայգին գտնվում է Փարիզի կենտրոնից 32 կմ դեպի արևելք։
Համարվում է Ֆրանսիայի և ամբողջ Եվրոպայի տարեկան ամենաշատ այցելուներ ունեցող զբոսայգին։ Ժամանցի հանգստավայրը պատկանում է միջազգային ճանաչում ունեցող Ուոլթ Դիսնեյ ընկերությանը։
Փարիզի Դիսնեյլենդ զբոսայգին զբաղեցնում է 32 կմ (20 մղոն) տարածք։ Նրա տարածքում է գտնվում երկու թեմայի այգիներ, մի քանի հյուրանոցներ, գնումների կենտրոններ, ռեստորաններ և զվարճանքի համալիր՝ գոլֆի դաշտ և այլն։
Դիսնեյլենդի այգում 1992 թվականի ապրիլի 12-ին բացվել է առողջարանային համալիր։


== Ծանոթագրություններ ==
Գևորգ Գևորգյան (դրամատուրգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գևորգ Գևորգյան (այլ կիրառումներ)Գևորգ Լևոնի Գևորգյան (սեպտեմբերի 15, 1924(1924-09-15), Մաստարա, Էջմիածնի գավառ, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դրամատուրգ, դերասան։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1968 թվականից։ ԽՄԿԿ անդամ 1967 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Գևորգ Գևորգյանը ծնվել է 1924 թվականի սեպտեմբերի 15-ին՝ ՀԽՍՀ Թալինի շրջանի Մաստարա գյուղում, մահացել է 1990թ. ապրիլի 4-ին Երևանում։ 1941 թվականին ավարտել է Մաստարայի միջնակարգ դպրոցը և հետագա չորս տարիներին աշխատել նույն դպրոցում որպես ուսմասվար և հայոց լեզվի ու գրականության ուսուցիչ։ Սովորել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի լեզվագրական ֆակուլտետում։ 1945 թվականից որպես դերասան սկսել է աշխատել Հայաստանի տարբեր թատրոններում։ 1959-1972 թվականներին աշխատել է Կիրովականի այժմ Վանաձոր Հովհ. Աբելյանի անվան թատրոնում, 1973-1974 թվականներին եղել է Կամո քաղաքի թատրոնի ռեժիսորը, 1974-1979 թվականներին՝ Ղափանի թատրոնի տնօրենը։ 1980 թվականից աշխատում է Արտաշատի պետական թատրոնում։


== Ստեղծագործություններ ==
Գրել է «Աշոտ Երկաթ», «Անուշ տատիկը», «Նախագահի որդին», «Կապույտ ձիավորը», «Հայաստանն անուշ է», «Լոռվա ձորը», «Հովնան խութեցի», «Պատիվ», «Խիղճը», «Լույսը հյուսիսից», «Սերժանտ Կարո» (ըստ Մկրտիչ Սարգսյանի համանուն վիպակի) դրամաները, որոնք բեմադրվել են շրջանային և քաղաքային թատրոններում։ ՛՛Դաշտադեմ՛՛ դրաման բեմադրվել և ցուցադրվել է հանրային հեռուստատեսության ՛՛Հեռուստաթատրոն՛՛ հաղորդաշարով https://www.youtube.com/watch?v=7saDauCJil0:


== Ծանոթագրություններ ==
Մուխինո (գյուղ, Վիբորգսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄուխինոՄուխինո (ռուս.՝ Мухино), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 34 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սոլժենիցինի պողոտա (Դոնի Ռոստով)

Սոլժենիցինի պողոտա (ռուս.՝ Проспект Солженицына), պողոտա Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքի Լևենցովսկի կառուցվող միկրոշրջանում։ Անվանվել է ռուս մեծանուն արձակագիր, հրապարակախոս, հասարակական գործիչ, 1970 թվականի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Ալեքսանդր Սոլժենիցինի անունով։ Սկիզբ է առնում Երյոմենկոյի փողոցի հետ ստեղծած օղակաձև հանգույցից և ավարտվում Դովատորի փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 570 մետր է։


== Պատմություն և նկարագրություն ==
Նորակառույց Լևենցովսկի միկրոշրջանի կենտրոնական պողոտան Ալեքսանդր Սոլժենիցինի անունով կոչելու հրամանը 2008 թվականին ստորագրել է Դոնի Ռոստովի քաղաքապետ Միխայիլ Չեռնիշովը։ Ամբողջ Լևենցովսկի միկրոշրջանով անցնող պողոտան ունի չորս շարք, որոնք բաժանված են սիզամարգով։
Պողոտան սկսվում է Երյոմենկոյի փողոցի հետ ստեղծած օղակաձև հանգույցից և ավարտվում Դովատորի փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 570 մետր է։ Պողոտայում կա համարակալված 3 շինություն։
Սոլժենիցինի պողոտայի փոստային դասիչն է՝ 344049։
Պողոտան անվանվել է ռուս մեծանուն արձակագիր, հրապարակախոս, հասարակական գործիչ, 1970 թվականի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Ալեքսանդր Սոլժենիցինի անունով։ Գրողը Դոնի Ռոստովում անցկացրել է մանկությունն ու պատանեկությունը. այստեղ նա ավարտել է դպրոցը և համալսարանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Проспект Солженицына в Ростове-на-Дону


== Արտաքին հղումներ ==
Почтовый индекс Проспект Солженицына, г. Ростов-на-Дону
Դժնիկազգիներ

Դժնիկազգիների ընտանիք (լատ.՝ Rhamnáceae) ընդգրկում են մոտ 50 ցեղ և 500 տեսակ, որոնք տարածված են երկրագնդի բարեխառն գոտում, առանձնապես արևադարձային և մերձարևադարձային շրջաններում։


== Կենսաբանական նկարագիր ==
Դժնիկազգիները ցածրաճ ծառեր են։ Շատ ներկայացուցիչներ փշավոր են, հերթադիր կամ հակադիր տերևադասավորությամբ։Տերևներն պարզ են, ամբողջական։Ծաղիկները մանր են, թույլկանաչավուն։
Պտուղը կորիզապտուղ է։


== Ցեղ ցաքի ==
Հայտնի է Ցաքի ցեղի 6 տեսակ։ Հայաստանում բնականորեն աճում է սովորական ցաքին-P.spina-christi Mill.։ Տերևաթափ, առատ փշավոր թուփ է՝ մինչև 2-3 մ բարձրությամբ։


=== Տարածում ===
Տարածված է Կովկասում,Արևմտյան Եվրոպայում, Միջերկրյան ծովի ափերին և այլուր։ Հայաստանում հանդիպում է հյուսիսարևելյան անտառային շրջաններում, մինչև 1200 մ բարձրության չոր, քարքարոտ լեռնալանջերին։ Աճում են սրաթեփուկ գիհու, ղաժու, չորադիմացկուն այլ ծառատեսակների հետ համատեղ։ Բազմանում են սերմերով և ցողունային մացառներով։ Պիտանի է չոր, քարքարոտ և էրոզացված լեռնալանջերը անտառապատելու համար։


== Ցեղ ունաբի ==
Հայտնի է մոտ 50 տեսակ, որոնք տարածված են երկրագնդի արևադարձային և մերձարևադարձային շրջաններում։ Հայաստանում աճում է 1 տեսակ, որը տերևաթափ, ցածրաճ ծառ է։ Ծաղիկներն աստղաձև են։Պտուղները երկարավուն օվալաձև են, կարմրավուն, փայլուն։ Շաղկում է հունիս-հուլիսին, պտուղները հասունանում են օգոստոսին։


=== Տարածում ===
Տարածված է Կովկասում, Փոքր Ասիայում,Իրանում, և այլուր։ Հայաստանում քիչ է տարածված։ Հանդիպում է ստորին լեռնային գոտու չոր, քարքարոտ թեքությունների վրա։ Ունաբին արտաքին հաբիտոսով շատ նման է ցաքուն, նրա նման փշոտ է, սակայն ավելի փարթամ է, փշերը խոշոր են։ Պտուղները արտաքինից շատ նման են փշատենու պտուղներին։ Վերջիններս համեղ են, օգտագործվում են հրուշակեղենի արտադրությունում։ Համեղ են և սննդարար, ունեն նաև բուժիչ հատկություն։ Ջերմասեր է և լուսասեր, չորադիմացկուն, հողի նկատմամբ պահանջկոտ չէ։ Բազմանում է սերմերով,արմատային մացառներով։ Գոյություն ունեն ունաբիի բազմաթիվ մշակովի սորտեր։


== Ցեղ բեկտենի ==
Բեկտենին ընդգրկում է ավելի քան 50 տեսակ։ Հայաստանում աճում է 1 տեսակ։ Տերևները երկարավուն են, էլիպաձև։ Ծաղիկները 2-7-ական են։ Պտուղը գնդաձև է։ Ծաղկում է աստիճանաբար։ Միևնույն ողկույզի վրա կարելի է նկատել չբացվաց և բացված ծաղիկներ։ Պտուղները թունավոր են։


=== Տարածում ===
Տարածված են Կովկասում,Սիբիրում,Չինաստանում և այլն։ Հայաստանում աճում է գրեթե ամենուրեք։ Ցրտադիմացկուն է, հողի նկատմամբ քիչ պահանջկոտ։ Բազմանում է սերմերով և արմատային մացառներով։ Գեղազարդ է, հատկապես, վառ կանաչ, փայլուն տերևների և հասունացման տարբեր փուլերում տարբեր գունավորում ունեցող պտուղների շնորհիվ։


== Ցեղ դժնիկ ==
Հայտնի են դժնիկ ցեղի շուրջ 150 ներկայացուցիչներ։ Դրանք հիմանակնում ցածր աճեցողություն ունեցող տերևաթափ ծառեր են, հազվադեպ հանդիպում են մշտադալար տեսակներ։ Որոշ տեսակներն ունեն փշեր։ Տերևները պարզ են, ամբողջական։ Ծաղիկները մանր են։ Պտուղը հյութալի կորիզապտուղ է։


== Գրականություն ==
Ծառագիտություն, Ժ. Հ. Վարդանյան


== Արտաքին հղումներ ==
Rhamnaceae Կենսաբանական հանրագիտարանում
Крушиновые Archived 2006-11-01 at the Wayback Machine. на Watson, L., and Dallwitz, M.J. 1992 onwards. The families of flowering plants: descriptions, illustrations, identification, and information retrieval. Version: 24th October 2009 (անգլ.)
Դեյվիդ Կոպերֆիլդ (իլյուզիոնիստ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դևիդ Կոպպերֆիլդ (այլ կիրառումներ)Դեյվիդ Կոպերֆիլդ (անգլ.՝ David Copperfield, իսկական անունը Դեյվիդ Սեթ Կոտկին (անգլ.՝ David Seth Kotkin), ծնվել է 1956 թվականի սեպտեմբերի 16-ին, Մետաչեն, Նյու Ջերսի, ԱՄՆ), ամերիկացի իլյուզիոնիստ և հիպնոսացնող, հայտնի է իր տպավորիչ հնարքներով և օրիգինալ մեկնաբանություններով։ Կոպերֆիլդը հայտնի է նաև «Դավինո» մականունով։


== Կենսագրություն ==
Դեյվիդ Կոտկինը ծնվել է ամերիկական Մետաչեն քաղաքում, Նյու Ջերսի նահանգում, 1956 թվականի սեպտեմբերի 16-ին հրեական ընտանիքում։ Երեխայի մայրը (ծնված Երուսաղեմում)՝ ապահովագրական գործակալ, հայրը՝ Խայման Կոտկին հագուստի խանութի սեփականատեր էր։
Փոքրիկ Դեյվիդը ունեցել է եզակի հիշողություն, նա լսելով հիշեց ամբողջ Տորան։ Նա ընդամենը 4 տարեկան էր, երբ իր պապիկը ցույց տվեց նրան խաղաքարտերով հնարք, երեխան նույն վայրկյանին կրկնեց այն։ Նա 7 տարեկանում արդեն ցույց էր տալիս իր մտածած հնարքները ծխախոտով։
Դեյվիդը 12 տարեկանում դարձավ պրոֆեսիոնալ իլյուզիոնիստ։ Միևնույն ժամանակ նա անդամագրվեց ամերիկյան մոգերի ընդհանրություն և դարձավ խմբի ամենաերիտասարդը։ 16 տարեկանում Նյու Յորքի համալսարանում սովորեցնում է ուսանողներին մոգություն։
Այդ ժամանակ նա վերցրեց իր մականունը՝ Դեյվիդ Կոպերֆիլդ։ Շուտով Դեյվիդը թողեց համալսարանը և սկսեց իլյուզիոնիստի աշխատանք փնտրել։

1978 թվականին, երբ Դեյվիդը 22 տարեկան էր, նրան հրավիրեցին հեռուստատեսություն, «The Magic of ABC» ABC հեռուստաալիքում։
Որոշ ժամանակ հետո ստեղծվեցին ավելի հայտնի հնարքներ, որոնցից էին՝ թռիչք Մեծ Կիրճից, անցումը հայտնի Չինական Պատի միջով, հայտնի Ալկատրասա բերդից փախուստ, թռիչք և այլն։
Նյու Յորքում Կոպերֆիլդը բացեց իր սրճարանը։ Մատուցողներ այնտեղ չկան։ Ձայնը խավարից հարցնում է, թե հաճախորդները ինչ են ուզում պատվիրել, հետո պատվերը կարծես երկնքից է իջնում հաճախորդի մոտ։


== Անձնական կյանք ==
Կոպերֆիլդը չէր ցուցադրում իր կյանքը, հայտնի է միայն 2 վեպ։ Առաջինը՝ Կլաուդիա Շիֆերի հետ։ 1993 թվականին նրանք ամուսնացան, իսկ 1999 թվականին բաժանվեցին, երկրորդը՝ Ամբրե Ֆրիսկի հետ։ Նրա 2 աղջիկները եղել են ֆոտոմոդելներ, զույգը նորից բաժանվում է։
2011 թվականի օգոստոսին տեղեկություն տարածվեցն այն մասին, որ 2010 թվականին Դեյվիդ Կոպերֆիլդը և 26 տարեկան ընկերուհին՝ մոդել Կլոե Գոսելենը աղջիկ են ունեցել։ Աղջկա անունը Սկայ է։


== Տես նաև ==
Դեյվիդ Բլեյն
Միջազգային մոգերի ընդհանրություն


== Ծանոթագրություններ ==
Օքրոսոփելի

Օքրոսոփելի (վրաց.՝ ოქროსოფელი), գյուղ Վրաստանում: Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Քարելի շրջանում:


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 840 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քարելից հեռու է 16 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 10 մարդ:


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆիրենցուոլա (քաղաք)

Ֆիրենցուոլա (իտալերեն՝ Firenzuola), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Ֆլորենցիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4921 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 18 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 272 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 50033։ Հեռախոսային կոդ՝ 055։
Ֆիրենցուոլան սահմանակից է Բարբերինո դի Մուջելլո, Բորգո Սան Լորենցո, Կաստել դել Ռիո, Կաստիլիոնե դե Պեպոլի, Մոնգիդորո, Մոնտերենցիո, Պալացուոլո սուլ Սենիո, Սան Բենեդետո Վալ դի Սամբրո, Սկարպերիա մունիցիպալիտետներին։
Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչը հարգվում է որպես համայնքի հովանավոր։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 055 819941
Պաշտոնական կայքը՝ http://www.comune.firenzuola.fi.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ջեյքոբ Արտիստ

Ջեյքոբ Արտիստ (անգլ.՝ Jacob Artist, հոկտեմբերի 17, 1992(1992-10-17), Բուֆֆալո, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան, երգիչ և պարող, որն առավել հայտնի է «Glee» (2012—2015) հեռուստասերիալում կատարած Ջեյք Փաքերմանի  և «Քուանտիկո» (2015—2016) հեռուստասերիալում կատարած Բրենդոն Ֆլեթչերի դերերով։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Let It Go (երգ, Ջեյմս Բեյ)

«Let It Go», բրիտանացի երգիչ, երգահան և կիթառահար Ջեյմս Բեյի երգը։ Թողարկվել է 2014 թվականի մայիսի 12-ին։ Երգը ներառված է Բեյի դեբյուտային ստուդիական Chaos and the Calm (2015) ալբոմում։ Գրվել է Ջեյմս Բեյի և Փոլ Բերիի կողմից, պրոդյուսերն է Jacquire King-ը։ Երգը գրավել է 57-րդ տեղը UK Singles Chart-ում և 8-րդ տեղը Ավստրալիայում։


== Տեսահոլովակը ==
Let It Go երգի տեսահոլովակը Յութուբում հայտնվել է 2015 թվականի մարտի 23-ին, 4։18 տևողությամբ
։


== Երգացանկ ==
Թվային ներբեռնում


== Հիթ-շքերթներ և հավաստագրումներ ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կոլոդնյա (Մոլոգայի վտակ)

Կոլոդնյա (ռուս.՝ Колодня), գետ Ռուսաստանում, Մոլոգայի ձախ վտակը։ Հոսում է Վոլոգդայի մարզով։  Երկարությունը 57 կմ է, ջրհավաք ավազանի մակերեսը՝ 418 կմ²։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի պետական ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային հատվածը՝ Մոլոգա գետն է՝ ակունքից մինչև գետաբերան, գետային ենթաավազանը՝ Ռիբինի ջրամբարի ավազանի գետերը։ Գետի գետային ավազանը՝ Վերին Վոլգայից մինչև Կույբիշևի ջրամբար (առանց Օկայի ավազանի)։
Ըստ ՌԴ ջրատնտեսական շրջանացման գեոինֆորմացիոն համակարգի տվյալների, որոնք պատրաստել է Ջրային ռեսուրսների դաշնային գործակալությունը՝

Ջրային օբյեկտի կոդը պետական ջրային գրանցամատյանում - 08010200112110000005637
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդ - 110000563
Ավազանի կոդ - 08.01.02.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հրատարակություն - 0


== Ծանոթագրություններ ==
Տերնի Սորնի

Տերնի Սորնի (ֆր.՝ Terny-Sorny), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Ֆեր ան Տարդենուա կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Սուասոն։
INSEE կոդը՝ 02739:


== Բնակչություն ==
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 304 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 204 աշխատունակ բնակիչներից 146-ը (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ են, 58-ը՝ պասիվ (ակտիվության ինդեքսը՝ 71,6 %, 1999 թվականին 58,7 % էր)։ 146 ակտիվ բնակիչներից 134-ը (80 տղամարդ և 54 կին) աշխատում են, գործազուրկ էր 12-ը (6 տղամարդ և 6 կին)։ 58 պասիվներից 19-ը աշակերտներ և ուսանողներ են, 19-ը՝ թոշակառուներ, 20-ն էլ պասիվ են այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ — Տերնի Սորնի (ֆր.)
Բարիշևո (այլ կիրառումներ)

Բարիշևո, կարող է վերաբերել՝

Բարիշևո - գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Բարիշևո - գյուղ Ռուսաստանի Նովոսիբիրսկի մարզի Նովոսիբիրսկի շրջանի կազմում։
Բարիշևո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Յաշասեն

Յաշասեն (ռուս.՝ Яшасен, բաշկիրերեն՝ Йәшәһен), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միյակինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)