armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Արքայադուստր Դիանայի հիշատակին նվիրված խաղահրապարակ

Արքայադուստր Դիանայի հիշատակին նվիրված խաղահրապարակ (անգլ.՝ Princess Diana Memorial Playground, նաև անգլ.՝ Diana, Princess of Wales Memorial Playground), մանկական խաղահրապարակ Լոնդոնի Քենսինգթոն և Չելսի շրջանում՝ Քենսինգթոնյան այգիների հյուսիսարևմտյան հատվածում։ Խաղահրապարակը նվիրված է Ուելսի արքայադուստր Դիանային, և նրա պատվին քաղաքում ստեղծված հուշարձաններից մեկն է զբոսանքի ուղու և նրա հիշատակին նվիրված շատրվանի հետ միասին։
Խաղահրապարկը երևում է Քենսինգթոնյան պալատից, որտեղ նախկինում բնակվել է արքայադուստրը։


== Պատմություն ==
Խաղահրապարակը բացվել է 2000 թվականի հունիսի 30-ին։ Բացման արարողությանը ներկա են եղել Մեծ Բրիտանիայի ապագա վարչապետ Գորդոն Բրաունը (այդ ժամանակ եղել է գանձապետության կանցլեր) և Դիանայի եղբայր կոմս Սպենսերն իր ընտանիքի հետ, բայց Բրիտանիայի թագավորական ընտանիքի անդամներն անտեսել են այդ իրադարձությունը։ Խաղահրապարակի ստեղծման ծախսը կազմել է 1,7 մլն ֆունտ ստեռլինգ։


== Նկարագրություն ==
ԽԱղահրապարակը գտնվում է Փիթեր Պենին նվիրված հրապարակի տեղում, որը կառուցվել էր դեռ Ջեյմս Մեթյու Բարրիի կենդանության օրոք՝ 1906 թվականին, սակայն զբաղեցնում է մեծ տարածք։ Ընդ որում՝ հրապարակի դիզայնը հիմնված է Փիթեր Պենին նվիրված գրքի սյուժեի վրա. նրա կենտրոնում տեղակայված է ծովահենների հսկայական փայտե նավ, որի վրա կարող են բարձրանալ երեխաները, իսկ նավի շուրջն ավազ է լցված։ Խաղահրապարակում կան նաև սահուղի, ճոճանակներ, սոնսորային ուղի, երաժշտական այգի, տնակներ, վիգվամ, խաղային տարբեր քանդակներ։ Սահմանափակ կարողություններով երեխաները կարող են խաղալ ինչպես հիմնական հատվածում, այնպես էլ հատուկ կառուցված տարածքում։
Խաղահրապարակը բաց է անվճար այցելությունների համար, և ամեն տարի այնտեղ լինում է ավելի քան մեկ միլիոն այցելու։ Ընդ որում՝ օրվա մեծ մասն այնտեղ կարող են մտնել միայն երեխաներին ուղեկցող մեծահասակներ, իսկ առանց երեխաների մեծահասակների մուտքը թույլատրվում է միայն առավոտյան՝ ժամը 9:30-10:00։ Մեծ թվով այցելուների դեպքում խաղահրապարակի դիմաց ձևավորվում է հերթ։
Խաղահրապարակի մոտ գտնվում է Էլֆին Օուք (Elfin Oak) 900-ամյա կաղնին, որի բնի վրա փորված ու ներկված են թզուկների, էլֆերի ու կենդանիների ֆիգուրներ։


== Փաստեր ==
2014 թվականի օգոստոսին խաղահրապարակ են այցելել Քեյթ Միդլթոնն ու արքայազն Ջորջ։
Խաղահրապարակում են տեղի ունենում «Նոր պահակախումբ» ֆանտաստիկական վեպի տեսարաններից մեկը (գլխավոր հերոսը խաղահրապարակում խմում է գարեջուր՝ զրուցելով կախարդուհի Արինայի հետ)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Описание мемориала на сайте The Royal Parks Archived 2016-11-27 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Описание мемориала на сайте боро Кенсингтон и Челси (անգլ.)
Описание мемориала и отзывы на сайте TripAdvisor
Վինկիատուրո

Վինկիատուրո (իտալերեն՝ Vinchiaturo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Կոմպաբասո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3078 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 87 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 35 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86019, հեռախոսային կոդ՝ 0874։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 0874 34132
Էլեկտրոնային հասցե՝ comune@comune.vinchiaturo.cb.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.vinchiaturo.cb.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Պագուոշյան կոնֆերանսներ

Գիտության և համաշխարհային հարցերի վերաբերյալ պագուոշյան կոնֆերանսներ (անգլ.՝ Pugwash Conferences on Science and World Affairs), խաղաղության, զինաթափման և միջազգային անվտանգության, համաշխարհային միջուկային պատերազմի կանխման և գիտական համագործակցության համար հանգես եկող գիտնականների միջազգային կոնֆերանսներ։
Նախաձեռնողներն էին Ալբերտ Այնշտայնը, Ֆրեդերիկ Ժոլիո-Կյուրին, Բերտրան Ռասելը և ուրիշներ։ 1955 թվականին նրանք կոչով դիմեցին աշխարհի բոլոր գիտնականներին՝ հանդես գալ ատոմային էներգիան ռազմական նպատակներով օգտագործելու դեմ։
1957 թվականին Ս․ Իլոնի ակտիվ աջակցությամբ Պագուոշում (Կանադա) կայացավ առաջին կոնֆերանսը, որտեղ ստեղծվեց պագուոշյան մշտական կոմիտե (նստավայրը՝ Լոնդոն)։ Պագուոշյան կոնֆերանսներ հրավիրվում են ամեն տարի (1-2 կոնֆերանս), աշխարհի տարբեր երկրներում։ 


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ախկոս

Ախկոս, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կաղզվանի գավառում։ Գտնվում էր Խոփերան գյուղից 8-9 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության մաս էին կազմում Բասենից գաղթած ընտանիքներ։ XX դարի սկզբին ուներ 140 բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լերդախոտ ալեհեր

Լերդախոտ ալեհեր (լատ.՝ Teucrium canum), շրթնազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Ամբողջությամբ սպիտակամոխրագույն, կարճ, առսեղմ մազիկների թավոտությամբ, տերևների ստորին մակերեսին ավելի լավ արտահայտված բազմամյա բույս է։ Տերևները պարզ են, երկարավուն-էլիպսաձև, աղեղնաեզր, սեպաձև հիմքով, կարճ կոթերով։ Ընդհանուր ծաղկաբույլը հասկանման է, սակավաթիվ ծաղիկների միմյանցից մի փոքր հեռացած օղակներով։ Բաժակը համարյա կանոնավոր է, զանգակաձև, 5 ատամիկներով։ Պսակը վարդագույն-ծիրանագույն է, հնգատամ, թվում է միաշուրթ, քանի որ վերին շուրթը ճեղքված է մինչև հիմքը և դրա բլթակները մոտեցած են ստորին շուրթին։ Պտուղը կազմված է 4 մասերից` հակաձվաձև էրեմներից։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում հանդիպում է Շիրակի ֆլորիստիկական շրջանում (Արթիկ, Պեմզաշեն)։ Ընդհանուր արեալը, բացի Հայաստանից, ընդգրկում է Դաղստանը, Արևմտյան և Արևելյան Անդրկովկասը։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է միջին լեռնային գոտում` ծովի մակարդակից 1750-1800 մ բարձրությունների վրա, չոր քարքարոտ, կավային լանջերին տափաստաններում։ Ծաղկում է հունիսին-հուլիս ամիսներին, պտղաբերում՝ հուլիսին-օգոստոսին։


== Պահպանություն ==
Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ է։ Կովկասի էնդեմիկ է։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը՝ 10 կմ²-ից պակաս է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված էր որպես հազվագյուտ տեսակ։ CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ընդգրկված չէ։
Պահպանության միջոցառումներ չեն իրականացվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Գուլաբ ջամուն

Գուլաբ ջամուն (հինդի՝ गुलाब जामुन, ուրդու՝ گلاب جامن‎, մարաթհի՝ गुलाबजाम, կան. ಜಾಮೂನು), հնդկական խոհանոցի ավանդական ուտեստ։ Մի պտղունց ալյուրով, գհիի յուղի մեջ տապակած և շաքարի օշարակով մատուցվող քաղցր գնդիկներ։ Հայտնի աղանդեր Հնդկական թերակղզու երկրներում (Հնդկաստան, Պակիստան, Շրի Լանկա, Նեպալ և Բանգլադեշ)։ Գոյություն ունեն ուտեստի մի քանի տարատեսակներ, որոնք Մեծ մողոլների կայսրության ժամանակաշրջանից հայտնի են դարձել Հնդկական թերակղզում։ 
«Գուլաբ» բառը պարսկերենից թարգմանաբար նշանակում է «վարդաջուր»։ Հինդիերենով և ուրդուերենով ջամուն են անվանում ջամբոլան միրգը, որը ձևով նման է ուտեստին։ Համարվում է, որ աղանդերը փոխ է առնված Պարսկաստանից, բայց Հնդկաստանում բաղադրատոմսը շատ է փոփոխվել․ սովորական խմորի փոխարեն սկսել են գործածել չոր կաթ (պարսկական պաղպաղակ ֆալուդեյի և հնդկական ֆալուդա խմիչքի վերափոխման պատմությունները նման են)։ Կա վարկած, որ գուլաբ ջամունի հնդկական տարբերակի բաղադրատոմսը մշակել է հանրահայտ Թաջ Մահալը կառուցած Շահ Ջահանի խոհարարը։
Գուլաբ ջամունը Հնդկաստանում ընդունված է մատուցել կրոնական տոնակատարությունների ժամանակ,  ինչպես հինդուիստական, այնպես էլ մուսուլմանների շրջանում։ Հինդուիստները գուլաբ ջամունը հատկապես շատ են մատուցում Դիվալիի տոնակատարության ժամանակ։ Բանգլադեշում նմանատիպ աղանդերն անվանում են պանտուա։
Կա նաև գուլաբ ջամունի մեկ այլ հայտնի տարբերակ, որտեղ չոր կաթի փոխարեն օգտագործում են փափուկ կաթնաշոռային պանիր։ Այս տարբերակը կոչվում է Լեդիկենի (աղավաղված Լեդի Քանինգ), որովհետև առաջին անգամ այն պատրաստվել է 19-րդ դարի կեսերին Կալկաթայում, Բհիմ Չանդրա Նագոմի խոհարարի կողմից Շարլոտա Քանինգի՝ Հնդկաստանի բրիտանացի գեներալ-նահանգապետ Չարլզ Քանինգի կնոջ համար։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Lachu Moorjani (2005)։ Ajanta: Regional Feasts of India։ Salt Lake City, UT: Gibbs Smith։ ISBN 1-58685-777-0 
Յամունա Դևի․ «Վեդայական խոհարարական արվեստ»
Աստրաիա

Աստրաիա, (հին հունարեն՝ Αστραία), ըստ հունական դիցաբանության արդարադատության տիտանուհի աստվածուհին, որի անունով է հետագայում անվանվել Կույսի համաստեղությունը։ Ըստ ավանդության հանդիսանում է Զևսի և Թեմիսի դուստրը։ Հունական ոսկեդարի ժամանակաշրջանում Աստրաիան ապրել է երկրի վրա՝ մարդկանց հետ։
Սակայն երբ եկավ Երկաթե դարը, մարդիկ սկսեցին զբաղվել կողոպուտով և Աստրաիան հեռացավ երկրից։ Երկրից հեռանալուց հետո նա ստացել է կույսի համաստեղությունը։ Հաճախ նրան պատկերում եմ կշեռքով և աստղերով պատված պսակով։
1985 թվականին Աստրաիայի անունով կոչվել է (5) Աստրեա աստերոիդը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մամեստիայի ճակատամարտ

Մամեստիայի ճակատամարտ - տեղի է ունեցել 1152 թվականին Մամեստիա քաղաքի մոտ Անդրոնիկոս Ա Կոմնենոսի ղեկավարած Բյուզանդական կայսրության և Թորոս Բ-ի ղեկավարած Կիլիկյան Հայաստանի զորքերի միջև։


== Նախապատմություն ==
1137 թվականին Բյուզանդիան գրավում է Դաշտային Կիլիկիան երեսունյոթ օրյա պաշարումից հետո ընկնում է մայրաքաղաք՝ Անարզաբան Լևոն Ա-ն իր ընտանիքի հետ նահանջում է Վահկա բերդ։ Սակայն որոշ ժամանակ անց Լևոն Ա-ն իր կնոջ և որդիներ՝ Թորոսի ու Ռուբենի հետ միասին գերվում է Բյուզանդիայի կողմից և տեղափոխվում Կոստանդնուպոլիս։ Այսպիսով Կիլիկիայի հայկական իշխանությունը ժամանակավորապես «գլխատվում» է։ 1140-ականներին Թորոսին հաջողվում է փախչել գերությունից։ 1145 թ. վերադառնալով հայրենիք իր տիրապետության տակ է առնում Լեռանային Կիլիկիայի մի մասը ներառյալ Վահկա և Ամուդ բերդերը։ Բյուզանդիայի կայսր՝ Մանուիլ I Կոմնենոսը չհանդուրժելով հայերի դիրքերի ամրապնդումը զորավար Անդրոնիկոս Ա Կոմնենոսի հրամանատարությամբ Կիլիկիա է ուղարկում 12-հազարանոց բանակ։


== Ընթացքը ==
Անդրոնիկոսին խոստումներով, ահաբեկումներով հաջողվում իր կողմը քաշել Արևմտյան Կիլիկիայի անջատամետ որոշ հայ իշխանների՝ Պապեռոնի տեր Սմբատ Հեթումյանին, Լամբրոնի տեր Օշին Հեթումյանին (Ներսես Լամբրոնացու հայրը), Բարձրբերդի տեր Վասիլ Նաթանայելյանին և Պռականի տեր Վասիլին։ Զորավարը պաշարում է Մամեստիան և մերժելով Մեծ իշխան Թորոս Բ-ի հաշտության առաջարկը՝ Անդրոնիկոսը հայտարարում է, որ խորտակելու է հայկական իշխանությունը, իսկ Թորոսին իր հոր՝ Լևոն Ա-ի նման, շղթայակապ տանելու է Կոստանդնուպոլիս։ Ըստ բյուզանդական պատմիչ Նիկիտաս Քոնիատի և հայ պատմիչ Գրիգոր Երեցի, հայկական զորաբանակը, Թորոս Բ-ի, նրա եղբայրներ Ստեփանի ու Մլեհի հրամանատարությամբ, անձրևային մի գիշեր դուրս գալով պաշարված քաղաքից, պարտության է մատնում թշնամուն։ Լքելով իր բանակը՝ Անդրոնիկոսը ապաստանում է Անտիոքի դքսի մոտ։ Նիկիտաս Քոնիաթը վկայում է, որ հայ զորականները բյուզանդացիներին գերազանցում էին թե՝ իրենց քաջությամբ, թե՝ հմուտ մարտավարությամբ։


== Հետևանքներ ==
Գերված բյուզանդական հրամանատարներին ու զինվորներին ազատելու համար կայսրությունը վճարում է մեծ փրկագին, որը, ի զարմանս բյուզանդացիների, Թորոս Բ-ն բաժանում է հայ զինվորներին։ Բյուզանդացիների կողմն անցած հայ իշխաններից Սմբատ Հեթումյանը զոհվում է մարտում, մնացածներն անձնատուր եղան Թորոս Բ-ին։ Մամեստիայի ճակատամարտը վճռորոշ նշանակություն ունեցավ Կիլիկյան Հայաստանի անկախությունը պահպանելու գործում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ghazarian, Jacob G: The Armenian Kingdom in Cilicia during the Crusades: The Integration of Cilician Armenians with the Latins (1080–1393); RoutledgeCurzon (Taylor & Francis Group), 2000, Abingdon; ISBN 0-7007-1418-9
Runciman, Steven: A History of the Crusades – Volume II.: The Kingdom of Jerusalem and the Frankish East: 1100–1187; Cambridge University Press, 1988, Cambridge; ISBN 0-521-06162-8
Տալովկա (գետ, թափվում է Օխոտի ծով)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տալովկա (այլ կիրառումներ)Տալովկա , գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կամչատկա երկրամասում։
Գետի երկարությունը կազմում է 458 կմ։ Ջրահավաքի ավազանի մակերեսը կազմում է 24100 կմ²։ Կամչատկա երկրամասի խոշորագույն գետերից է։ Ունի խոշոր վտակներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վերխնի Սարաբիլ

Վերխնի Սարաբիլ (ռուս.՝ Верхний Сарабиль, բաշկիրերեն՝ Үрге Һарыбил), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Զիանչուրինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 23 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ձախ Բոգուչարկա

Ձախ Բոգուչարկա (ռուս.՝ Левая Богучарка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բոգուչարկա գետի աջ ափին՝ 8,6 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 61 կմ է,ավազանի տարածքը 1110 կմ2 է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոլուչևկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոնի ավազանի վտակներից մինչև Խոպրա։ Ենթավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 05010101212107000004751
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 107000475
Ավազանի կոդը - 05.01.01.012
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 07
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Արթուր Մայա

Արթուր Բրազիլիանո Մայա, ավելի հայտնի է ինչպես Արթուր Մայա (պորտ.՝ Arthur Brasiliano Maia, (հոկտեմբերի 13, 1992(1992-10-13), Մասեյո, Բրազիլիա - նոյեմբերի 28, 2016(2016-11-28), Յա Յունիոն), բրազիլացի ֆուտբոլիստ, ով հանդես է եկել կիսապաշտպանի դիրքում։ Զոհվել է Կոլումբիայում տեղի ունեցած ավիավթարից։


== Կենսագրություն ==
Արթուր Մայան ծնվել է Ալագոաս նահանգի Մասեյո քաղաքում 1992 թվականին։ 11 տարեկանում հայտնվեց Սալվադորի «Վիտորիա» ակումբի ակադեմիայում, և անցկացրել է բոլոր պատանեկան և երիտասարդական տարիները «Վիտորիայի» կազմում։ «Վիտորիայի» կազմում առաջին խաղն անցկացրել է 2010 թվականին հետագայում նրա պայմանագիրը միշտ պատկանել է հարազատ ակումբին։ Չնայած, որ Արթուրը 2013 թվականից հիմնականում խաղացել վարձավճարով ուրիշ ակումբներում՝ «Ժոինվիլ», «Ամերկու», «Ֆլամենգո»։ 2015 թվականին վարձավճարի է տրվել ճապոնական Ջեյ-լիգայի «Կավասալի Ֆրոնտալլեում»։
2016 թվականին երկրորդ անգամ վերադարձավ «Վիտորիա», որից հետո երկրորդ անգամ դարձավ Բաիյա նահանգի չեմպիոն (առաջին տիտղոսը Արթուրը նվաճել է պրոֆեսիոնալ մակարդակում իր դեբյուտի առաջին տարում)։ Մայիսի 14-ին կիսապաշտպանը կրկին վարձավճարով տրվեց, այս անգամ ուրիշ ակումբ Սերիա Ա-ի «Շապեկոենսե» ակումբ։ Նոր ակումբում Արթուր Մայան դարձավ հիմնական կազմի խաղացող և հաջող հանդես եկավ սեզոնում, թիմը համեմատաբար համեստ բյուջեով վստահորեն ընթանում էր Բրազիլիայի առաջնության մրցաշարային աղյուսակի միջնամասում, իսկ միջազգային ասպարեզում հասել է պատմության մեջ իր ամենաբարձր նվաճմանը, դուրս գալով Հարվամերիկյան գավաթի եզրափակիչ։
2016 թվականի նոյեմբերի 28-ին Արթուր Մայան զոհվեց Կոլումբիայում տեղի ունեցած ավիավթարից գրեթե ակումբի ամբողջ անձնակազմի և ակումբի ամբողջ մարզչական շտաբի հետ միասին, որը գնում էր «Ատլետիկո Նասիոնալի» դեմ ՀԱԿ-2016-ի եզրափակչի առաջին խաղին մասնակցելու ։


== Տիտղոսներ և նվաճումներ ==
 Բաիյանոյի լիգայի չեմպիոն (2)՝ 2010, 2016
 Պոտիգուարի լիգայի չեմպիոն (1)՝ 2014
 Սուպեր Կլասիկոս մրցաշարի հաղթող (1)՝ 2015
Հարավամերիկյան գավաթի դափնեկիր (1)՝ 2016 (հետմահու, հակառակորդի խնդրանքով)
 Երիտասարդական Բրազիլիայի գավաթի լավագույն ֆուտբոլիստ (1)՝ 2012


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Arthur Maia: o gol histórico e todos os jogos do meia no América(չաշխատող հղում) (պորտ.)
Gabriel, do Flamengo, lamenta morte de Arthur Maia, da Chapecoense (պորտ.)
Jogador alagoano Arthur Maia ՅուԹյուբում
Կույաչա (գետ)

Կույաչա (ռուս.՝ Куяча), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պեսչանայա գետի աջ ափով՝ 165 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 30 կմ է, ավազանի տարածք՝ 292 կմ²։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  13010200312115100007989
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100798
Ավազանի կոդը -  13.01.02.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մարիա Պոկրովսկայա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պոկրովսկայա (այլ կիրառումներ)Մարիա Պոկրովսկայա (ռուս.՝ Мари́я Ива́новна Покро́вская, 1852, Nizhny Lomov, Պենզայի գուբերնիա, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 3, 1927(1927-01-03) կամ 1922, Սանկտ Պետերբուրգ), Ռուսաստանում ֆեմինիստական շարժման կին առաջին մասնակիցներից մեկը, բժիշկ, հրապարակախոս։ Ողջ կյանքի ընթացքում պայքարել է կանանց իրավունքների համար, եղել է Փոխադարձ բարեգործական  հասարակության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Նախնական միջնակարգ կրթությունը ստացել է տանը 1870 թվականին։ Այնուհետև հաղթահարել է տնային ուսուցչուհու կոչման համար նախատեսված քննությունը և 1876 թվականից սկսել է մասնակցել տեղական բժշկական դասընթացներին։
1882-1888 թվականներին ծառայել է որպես տարածաշրջանի բժիշկ Պսկովի նահանգում։
Հիմնել է Կանանց առաջադիմական կուսակցություն,որի առաջին ժողովը տեղի է ունեցել 1905 թվականի սկզբին։ Կուսակցությունը գոյություն է ունեցել ընդհուպ մինչև 1917 թվականը, բայց քիչ բան է արել կանանց ձայնի իրավունք ստանալու համար։
Նա հրատարակել է մի շարք աշխատություններ, ինչպես, օրինակ, «Բնակչության հիվանդացության և մահացության ստատիկ հետազոտության փորձը` կապված ջրի որակի հետ» և այլն։
Սանկտ Պետերբուրգ ժամանելիս Պոկրովսկայան զբաղվել է տեղի աշխատողների կացարանների ուսումնասիրությամբ և այս խնդրի վերաբերյալ հրատարակել է մի շարք աշխատանքներ «Ընդհանուր հիգիենայի տեղեկագրում» 1895 և 1896 թվականներին։
Մարիա Պոկրովսկայայի վերջին հոդվածը նվիրված է Պետրոգրադի շրջանային դումայի ժողովրդավարական ռուսական առաջին ընտրությունների վերլուծությանը։
1921-1922 թվականներին աշխատել է Պետրոգրադի Նարվա-Պետերհոֆի շրջանում որպես սանիտարական տեսուչ։


== Գրականություն ==
«Մարիա Պոկրովսկայա»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 


== Ծանոթագրություններ ==
Օբուխովկա (գյուղ, Բրատսկոեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕբուխովկաՕբուխովկա (ուկրաիներեն՝ Обухівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բրատսկոեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1894 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Օբուխովկա գյուղում բնակվում էր 487 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2394 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գալինա Արտեմևա

Գալինա Մարկովնա Արտեմևա (ռուս.՝ Галина Марковна Артемьева, հոկտեմբերի 20, 1950(1950-10-20), Kamenka, Պենզայի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս գրող, հոգեբանական վեպերի հեղինակ, բանասեր, բանասիրական գիտությունների թեկնածու։


== Կենսագրություն ==
Գալինա Մարկովնա Արտեմևան ծնվել է Պենզայի շրջանի Կամենկա գյուղում, 2,5 տարեկանից նրան մեծացրել է մորաքույրը Մոսկվայում։ Նա ստացել է գերազանց կրթություն և պաշտպանել ատենախոսությունը իմաստաբանության ոլորտում։ Տիրապետում է գերմաներեն, անգլերեն, իտալերեն և չեխերեն լեզուներին։ Եղել է բառարանագետ, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս Դ. Շմելևի, ինչպես նաև փիլիսոփա Ալեքսեյ Լոսովի աշակերտուհին։
2006-2008 թվականներին եղել է Elle ամսագրի սյունակագիրը։ 2010 թվականից մինչ օրս Գալինա Արտեմևան համագործակցում է «Eksmo» հրատարակչության հետ, որտեղ լույս է տեսնում նրա հեղինակային «Հոգու լաբիրինթոսները» շարքը։ Մինչ օրս մատենաշարով հրատարակվել է ութ գիրք, այդ թվում՝ վեպեր և պատմվածքների ժողովածուներ։ Պիկնիկ հավաքածուի պատմվածքները ճապոներեն թարգմանվել են 2011 թվականի փետրվարին։ Ունի մենագրություններ «Բազմիմաստության տեսակները ժամանակակից ռուսաց լեզվում» և «Բառի բազմիմաստությունը լեզվում և խոսքում» թեմաներով։ «Գիշեր» բառի պատմությունը Օսիպ Մանդելշտամի տեքստերում, որը նվիրված է լեզվի և խոսքի բառի բազմիմաստությանը։ Գործունեության առանձին ոլորտ է հաջողության հոգեբանությունը, ինչպես նաև գենդերային հոգեբանությունը և նեյրո-լեզվական ծրագրավորումը։ 
Հայտնի լրագրող, խորհրդարանական թղթակից, կենսաբան Լև Մոսկովկինը հիացել է Գալինա Արտեմևայի աշխատանքով իր բլոգում։
Ապրում է Բեռլինում և Լյուցեռնում։


== Ընտանիք ==
Առաջին ամուսինը՝ Արտյոմ Արտեմև, ռազմական բժիշկ
Ավագ որդին Զախար Արտեմևն է (ծնվել է 1978 թ. մարտի 21-ին), լրագրող և գրող, աշխատել է «Ռոսիյսկայա գազետա»-յում.
Կրտսեր որդին Պավել Արտեմիևն է (ծնվել է 1983 թվականի փետրվարի 28-ին), «Roots» խմբի նախկին անդամ, երգիչ և երաժիշտ
երկրորդ ամուսինը (1997 թվականից) դաշնակահար Կոնստանտին Լիֆշիցն է (ծնված 1976 թ.)։


== Մատենագրություն ==
Խաղաղության քնքուշ փոշի 1998 («Ռուսական բակ» հրատարակչություն)
Ելք 1999 թ. (հրատարակչություն «կիրակի»)
Տիեզերքի ժապավեն, պոեզիա` 1999 («Մաքս-պրես» հրատարակչություն)
Պիկնին, պատմվածքներ` 2004 (Բայ հրատարակչություն) - ISBN 5-87532-062-1Սերիա «Հոգու լաբիրինթոսներ. Գալինա Արտեմևայի վեպեր («Эксмо» հրատարակչություն)

Նոր տուն՝ յասամանագույն փեղկերով` 2010 թ.
Ով գիշերը խոտ է հնձում` 2010 թ.
Նա, ով գծում է գիծը` 2010 թ. - ISBN 978-5-699-45146-3
Եվ ես հարյուրերորդ անգամ կբարձրանամ` 2011 թ. -  ISBN 978-5-699-46414-2
Անառակ դուստր` 2011 թ. - ISBN 978-5-699-48100-2
Երեք փեսացուների հարսնացուն` 2011 թ. - ISBN 978-5-699-54140-9
Դժբախտ սեր չկա` 2011 թ.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
artemjeva.com Գալինա Արտեմյևայի պաշտոնական կայք. պաշտոնական կայք
Իմ ձախ ոտքը

«Իմ ձախ ոտքը» (անգլ.՝ My Left Foot), ռեժիսոր Ջիմ Շերիդանի գեղարվեստական դրամատիկ ֆիլմը, որի պրեմիերան կայացել է 1989 թվականին։ Գլխավոր դերը կատարել է Դանիել Դեյ-Լուիսը։ «Օսկար» մրցանակի երկակի դափնեկիր է, առաջադրվել է ևս երեք անվանակարգերում՝ ներառյալ տարվա լավագույն կինոնկարի համար։ Բրիտանական կինոյի ինստիտուտի վարկանիշում ֆիլմը 20-րդ դարի բրիտանական 100 լավագույն ֆիլմերի շարքում գրավել է 53-րդ տեղը։


== Սյուժե ==
«Իմ ձախ ոտքը» ֆիլմը հիմնված է հերոսական հաշմանդամի՝ իռլանդացի Քրիստի Բրաունի կյանքի զարմանահրաշ փաստերի վրա։ Նրա ծնունդը հայրն ընկալել էր որպես թյուրիմացություն, չի ճանաչել նրան՝ որպես իր արյան շարունակություն։ Նայելով նրան՝ մարդիկ հաշմանդամ Քրիստիին համարում էին գլխում առանց ուղեղի պակասամիտ և ոչ լիարժեք մարդ, անհրաժեշտ գիտակցական մտածողությունից զուրկ։ Նա եղել է ուղեղային կաթվածի զոհ, մինչև որ մոր ու ընտանիքի սերը, նրա անհատական քաջությունը և համառությունը չեն օգնել նրան սովորել նկարել և գրել ձախ ոտքի մատներով։ Քրիստի Բրաունը, չնայած ճակատագրի բոլոր հարվածներին, կարողացել է գտնել իրական մարդկային երջանկություն և դարձել է իսկական նկարիչ, որը տառապանքով ձեռք է բերել իր արվեստը։


== Դերերում ==
Դանիել Դեյ-Լուիս՝ Քրիստի Բրաուն
Բրենդա Ֆրիկեր՝ Բրիջեթ Բրաուն
Ռեյ Մաքենելլի՝ Պեդդի Բրաուն
Ֆիոնա Շոու՝ բժիշկ Այլին Քոուլ
Հյու Օ’Կոնոր՝ մանուկ Քրիստի Բրաուն
Ռութ Մակքեյբ՝ Մերի Քառ
Քրիստեն Շերիդան՝ Շերոն Բրաուն
Դեկլան Կրոգեն՝ Թոմ Բրաուն
Էլիսոն Ուիլեն՝ Շեյլա Բրաուն
Իննա Մաքլիեմ՝ Բենի Բրաուն
Մերի Քոնրեմ՝ Սեյդի Բրաուն
Սիրիլ Քյուսակ՝ լորդ Քեսլուելանդ


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==
1990` երկու «Օսկար» մրցանակ՝ լավագույն դերասան (Դանիել Դեյ-Լուիս), «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի» (Բրենդա Ֆրիկեր) և առաջադրվել է երեք անվանակարգերում՝ լավագույն ֆիլմ (Նոել Փիրսոն), լավագույն ռեժիսոր (Ջիմ Շերիդան), լավագույն հարմարեցված սցենար (Շեյն Կոնոտոն, Ջիմ Շերիդան)։
1990` «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի առաջադրում երկու անվանակարգերում՝ «Լավագույն դերասան դրամա ժանրում» (Դանիել Դեյ-Լուիս), «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի» (Բրենդա Ֆրիկեր)
1990` BAFTA-ի երկու մրցանակ՝ լավագույն դերասան (Դանիել Դեյ-Լուիս), «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասան» (Ռեյ Մաքենելլի) և երեք անվանակարգ՝ լավագույն ֆիլմ (Նոել Փիրսոն, Ջիմ Շերիդան), լավագույն հարմարեցված սցենար (Շեյն Կոննոտոն, Ջիմ Շերիդան), լավագույն գրիմ (Քեն Ջենինգս)։
1990` «Անկախ ոգի» մրցանակ լավագույն անկախ ֆիլմի համար (Ջիմ Շերիդան)։
1990` առաջադրվել է ԱՄՆ սցենարիստների գիլդիայի մրցանակին՝ որպես լավագույն հարմարեցված սցենարի համար (Շեյն Կոնոտոն, Ջիմ Շերիդան)։
1989՝ ըստ ԱՄՆ կինոքննադատների ազգային խորհրդի վարկածի՝ ֆիլմը ներառվել է տարվա լավագույն ֆիլմերի տասնյակի մեջ։Ֆիլմի թողարկման ժամանակ հեղինակավոր «Entertainment Weekly» ամսագիրը կատարել է նախկինում նախադեպ չունեցող մի քայլ` «Իմ ձախ ոտքը» ֆիլմին A+ ֆիլմերի շարքում տվել է ամենաբարձր գնահատականը։ Այս պահին միայն 2 ֆիլմեր են արժանացել նման հարգանքի՝ «Քաղաքացի Քեյնը» և «Իմ ձախ ոտքը»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Իմ ձախ ոտքը(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Իմ ձախ ոտքը(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
«Իմ ձախ ոտքը»(անգլ.) ֆիլմը Box Office Mojo  կայքում
Արջային պատմություններ

Արջային պատմություններ (ռուս.՝ Медвежьи истории), ռուսական մուլտֆիլմ, որը ստեղծվել է «Օդաչու» ստուդիայում, 2007 թվականին, Էվենկական հեքիաթների հիման վրա։ Մուլտֆիլմը «Գորա սամոցվետով» շարքից է։ Մուլտֆիլմի սկզբում երևում է հետևյալ տողը. «Մենք ապրում ենք Ռուսաստանում, Սիբիր»։


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմում ներկայացվուն են արջային հետևյալ պատմությունները.

Ինչո՞ւ բուրունդուկի մեջքի վրա շերտագիծ կա. որովհետև արջը իր թաթով նրա մեջքը շոյել է։
Ինչո՞ւ է ծածանը տափակ. որովհետև արջը նրան թաթով տափակեցրել է։
Ինչի՞ց են մայրահավերը նիհար. որովհետև մայրու կոները տարել են, և արջը նախատել է նրանց։Ոչ մի անտառային պատմություն առանց արջի չի լինի։ Իզուր չէ, որ նրան անվանում են տայգայի տեր։


== Նկարահանող խումբ ==


== Մրցանակներ և Փառատոներ ==
2007 թվական՝ մուլտֆիլմը մասնակցել է Սուզդալի անիմացիոն ֆիլմերի ռուսական բաց փառատոնի մրցանակային ծրագրին։
2007 թվական՝  «Ոսկե ձկնինկ» միջազգային կինոփառատոն, ժյուրիի հատուկ մրցանակ։
2007 թվական՝ «Անիմակոր» միջազգային կինոփառատոն Իսպանիայում, ժյուրիի երկրորդ մրցանակ։
2007 թվական՝ Անիմացիոն արվեստի 5-րդ միջազգային «Մուլտիվիդենիյա» փառատոն, առաջին մրցանակ։
2008 թվական՝ «Ոսկե արծիվ» մրցանակ` լավագույն անիմացիոն ֆիլմ անվանակարգում` «Գոռա սամոցվետով»։ Մրցանակի դափնեկիրը դարձել է «Օդաչու» ստուդիայի ռեժիսորական խումբը՝ Ինգա Կորժնևա, Սերգեյ Մերինով, Ելենա Չերնովա («Նապաստակ–սպասավորը»), Մարինա Կարպովա («Արջային պատմություններ»), Լեոն Էստրին («Չեպոգի»)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Արջային պատմություններ» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Արջային պատմություններ»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Արջային պատմություններ» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
 «Արջային պատմություններ»
Ուեյլոն (երգիչ)

Ուեյլոն (անգլ.՝ Waylon), իրական անունը Վիլեմ Բիքերկ (հոլ.՝ Willem Bijkerk, ապրիլի 20, 1980(1980-04-20), Ապելդորն, Խելդեռլանդ, Նիդերլանդներ), նիդերլանդացի երգիչ, ով Իլսե Դե Լանգի հետ միասին ներկայացրեց Նիդերլանդները «Եվրատեսիլ 2014» երգի մրցույթում, «Common Linnets» խմբի անվամբ։ Նա է ներկայացրել Նիդերլանդները «Եվրատեսիլ 2018» երգի մրցույթում` «Outlaw in 'Em» երգով, զբաղեցնելով 18-րդ հորիզոնականը։


== Անձնական կյանք ==
Ուեյլոնը ամուսնացավ 2002 թվականին, ծնվեց նրա առաջնեկը՝ Դիլան, սակայն նա ամուսնալուծվեց երեք տարի ամուսնությունից հետո։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ ===


=== Սինգլեր ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուեյլոն (երգիչ) Ֆեյսբուքում
Ստեպովոե (ավան, Կրասնոկուտի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍտեպովոեՍտեպովոե (ուկրաիներեն՝ Степове), ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոկուտի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1801 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ստեպովոե ավանում բնակվում էր 9 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,322 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 27,95 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Աղջաղալա (բերդ, Վանի նահանգ)

Աղջաղալա, Ագնագալա, — ավերակ բերդ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի նահանգի Խոշաբի դավառում, Հոգվոց վանքից 20—25 կմ հեռավորության վրա։ Տեղադրված էր լեռան վրա և հավանաբար ավերվել է XVII—XVIII-րդ դդ։ Աղջաղալայի ավերակները մինչև XIX-րդ դարի սկզբները բավական լավ պահպանված էին։


== Ծանոթագրություններ ==
Բասկեր

Բասկեր (բասկ.՝ euskaldunak, իսպ.՝ vascos, ֆր.՝ basques)՝ ազգություն, որը բնակվում է բասկյան հողերում՝ Իսպանիայի հյուսիսային և Ֆրանսիայի հարավարևմտյան մասում։ Հնդեվրոպական լեզվախմբի լեզվով չխոսող միակ արևմտաեվրոպական ազգն է։


== Մարդաբանակ գծեր ==


== Ծագում ==
Բասկ ժողովրդի ծագման վերաբերյալ գոյություն ունի մի քանի տեսակետ։ Սակայն ամենա հավանականը նրանց Հայկական ծագումն է, ինչի մասին փաստում են այդ ժողովրդի շատ ներկայացուցիչներ, պատմական վկայություններ, լեզվական և տեղանունային ընդհանրություններ։


== Լեզու ==


== Կրոն ==


== Տես նաև ==
Բասկերի երկիր
Նավառա (ինքնավար համայնք)
Բասկերի հողեր
Բասկերեն
Բասկ ժողովրդի Հայկական ծագման տեսությունը


== Ծանոթագրություններ ==
Open Broadcaster Software

OBS Studio-ն (նախկինում՝ Open Broadcaster Software կամ OBS) անվճար, բաց կոդով և միջպլատֆորմային էկրանային հեռարձակման և հոսքային հավելված է։ Այն հասանելի է Windows-ի, macOS-ի, Linux-ի և BSD-ի համար։ OBS Project-ը միջոցներ է հավաքում Open Collective-ում և Patreon-ում։


== Պատմություն ==
Open Broadcaster Software-ը սկսվեց որպես փոքր նախագիծ, որը ստեղծվել էր Հյու «Ջիմ» Բեյլիի կողմից, բայց շատ եռանդուն ներդրումների շնորհիվ արագ աճեց՝ լայնորեն տարածելով ծրագիրը և աշխատելով այն բարելավելու ուղղությամբ։ 2014-ին զարգացումը սկսվեց զրոյից վերագրված տարբերակի վրա, որը կոչվում էր OBS Multiplatform (հետագայում վերանվանվեց OBS Studio), որպեսզի աջակցի խաչաձև հարթակներին, ավելի առաջադեմ ֆունկցիոնալությանը և API-ներին։ OBS Studio v18.0.1-ի դրությամբ OBS Classic-ն այլևս չի աջակցվում, բայց դեռ հասանելի է ներբեռնման համար։


== Առանձնահատկություններ ==
OBS-ը անվճար և բաց կոդով տեսագրման և հոսքային ծրագրային փաթեթ է։ C-ով և C++-ով գրված OBS-ն ապահովում է իրական ժամանակի գաղտնալսում սարքերից և աղբյուրներից, տեսարանի կազմը, վերծանումը, ձայնագրումը և հեռարձակումը։ Օրինակ, OBS-ը IP տեսախցիկի հետ միասին կարող է օգտագործվել տեսահսկման համար։ Տվյալների փոխանցումն իրականացվում է հիմնականում իրական ժամանակում հաղորդագրությունների փոխանցման արձանագրության (RTMP) միջոցով, և տվյալները կարող են փոխանցվել ցանկացած աղբյուրի, որն աջակցում է RTMP-ին. ծրագիրն ունի պատրաստի նախադրյալներ YouTube, Twitch.tv, Instagram և այլ նախագծերի ուղիղ հեռարձակման համար։ [6]
OBS-ը կարող է օգտագործել անվճար x264 (H264),[7] Intel Quick Sync Video (QSV), Nvidia NVENC H.264 (նոր) և AMD Video Coding Engine գրադարանը՝ H.264/MPEG-4 AVC և H վիդեո հոսքերը կոդավորելու համար։ 265/HEVC: Ձայնը կարող է կոդավորվել MP3 կամ AAC կոդեկների միջոցով։ Ընդլայնված օգտվողները կարող են ընտրել ցանկացած կոնտեյներ և կոդեկներ, որոնք հասանելի են libavcodec / libav ձևաչափով, ինչպես նաև հոսքային ելք ffmpeg-ի միջոցով դեպի URL:


== Օգտագործողի ինտերֆեյս ==
Օգտվողի միջերեսը բաժանված է հինգ բաժինների՝ տեսարաններ, աղբյուրներ, աուդիո խառնիչ, տեսարանների անցումներ և ձայնագրման կառավարման վահանակ։ Տեսարանները հոսքերի մի խումբ են, ինչպիսիք են կենդանի կամ ավարտված տեսանյութը, տեքստը և աուդիոն։ Խառնիչի վահանակը թույլ է տալիս օգտվողին կառավարել ձայնի մակարդակները, անջատել ձայնը և կիրառել էֆեկտներ՝ սեղմելով անջատման կոճակի կողքին գտնվող հանդերձում։ Կառավարման վահանակը պարունակում է կոճակներ՝ ձայնագրումը կամ հեռարձակումը սկսելու/դադարեցնելու համար, ինչպես նաև կոճակ՝ OBS-ը պրոֆեսիոնալ ստուդիայի ռեժիմին անցնելու համար (տես ստորև), կոճակ՝ կարգավորումների ընտրացանկը բացելու և ծրագիրը փակելու համար։ Վերևի հատվածը պարունակում է հեռարձակման նախադիտում՝ ընթացիկ տեսարանը դիտելու և խմբագրելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==
ԳրինՋոլլի

ԳրինՋոլլի (GreenJolly), ուկրաինական խումբ։ Խմբի անդամներն են Ռոման Կալինը և Ռոման Կոստյուկը։ Խումբը իր գործունեությունը սկսել է 1997 թվականից։
2004 թվականին դուետը Разом нас багато երգով ներկայացրել է Ուկրաինան Եվրատեսիլ 2004 երգի մրցույթում և զբաղեցրել 19-րդ հորիզոնականը։
Գրեյսոն շրջան (այլ կիրառումներ)

Գրեյսոն շրջան, կարող է վերաբերել՝

Գրեյսոն շրջան - ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը
Գրեյսոն շրջան - ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը
Տագանաևո

Տագանաևո (ռուս.՝ Таганаево, բաշկիրերեն՝ Тағанаев), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուշնարենկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բրատովո

Բրատովո (բուլղար․՝ Братово), գյուղ Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում։ Վարչականորեն մտնում է Բուրգասի համայնքի կազմի մեջ։ Համայնքի կենտրոն Բուրգաս քաղաքից գտնվում է 14 կմ դեպի արևմուտք։ 2011 թվականի Բուլղարիայի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ գյուղում բնակվել է 146 մարդ, բնակչությունում գերակշռում են բուլղարները։


== Բնակչություն ==


== Տես նաև ==
Բուլղարիայի համայնքներ
Բուրգասի համայնք


== Ծանոթագրություններ ==
Այոս Նիկոլաոս (Ֆամագուստայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Այոս Նիկոլաոս (այլ կիրառումներ)Այոս Նիկոլաոս (հուն․՝ Αγιος Νικόλαος, թուրքերեն՝ Yamaçköy), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Ֆամագուստայի շրջանի հյուսիսային մասում։ Գյուղը դե ֆակտո գտնվում է Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետություն կոչվող պետության վերահսկողության ներքո։ Տեղակայված է 1 կմ դեպի արևմուտք Մելունտա գյուղից։ Ըստ 2011 թվականի, բնակչության մեծամասնությունը թուրք կիպրացիներ են, իսկ գյուղի եկեղեցին 1974 թվականից դարձել է մզկիթ։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Էդուարդ Վարդանյան

Էդիկ Վարդանյան (ապրիլի 15, 1946(1946-04-15), Թալին, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ գեղանկարիչ, մանկավարժ, Հայաստանի մշակույթի վաստակավոր գործիչ, պրոֆեսոր (1996)։


== Կենսագրություն ==
Էդիկ Վարդանյանը ծնվել է 1946 թվականին Թալինում, 1976 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի գեղանկարչության բաժինը։ 1977 թվականից մասնակցել է Հանրապետական համամիութենական և միջազգային ցուցահանդեսների։ 1980 թվականից դասավանդում է Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայում։ 1982 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է։ 2012 թվականից Երևանի Գեղարվեստի պետական ակադեմիայի կերպարվեստի ֆակուլտետի դեկանն է։
Նկարները գտնվում են Հայաստանի, Ռուսաստանի, Ուկրաինայի պետական թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում (Ֆրանսիա, Գերմանիա, ԱՄՆ, Ֆինլանդիա, Սիրիա և այլն)։


== Հիշատակումներ մամուլում ==
Արտաշես Արամ, «Ոգեղեն գույների տարաշխարհիկ երթը», «Նարցիս» գրական, գեղարվեստական, մշակութային հանդես №6.2011
Արտաշես Արամ, «Ծաղկազարդ ծեսերի ասացողը», «Կերպարվեստ» №2, 2006
«Էդիկ Վարդանյան», «Նոր Ոճ» №5, 2006
Վիգեն Ղազարյան, «Էդվարդ Վարդանյանի գեղարվեստական աշխարհը», «Հայ արվեստ» մշակութային հանդես №2, 2006
«В сказочном мире Едуарда Варданяна»«Голос Армении» 27 января 2011 (ռուս.)
Марина Степанян, «Идеальный мир Едуарда Варданяна», «Голос Армении» 15 апреля 1999 (ռուս.)
Зара Тер-Акобян, «Ангел на крише», «Республика Армения» 15 марта 2001 (ռուս.)
Зара Тер-Акобян, «Родом из детства», «Голос Армении» 25 мая 2006 (ռուս.)
Զուլֆա Օհանյան, «Հեքիաթային եղելություն», Панорама.аm
Էլմիրա Բաղդասարյան, «Հեթանոս նկարչի հեքիաթները», «Ժամանակ» 5 մայիսի 1999
ԱԿՕՍ 2009
Մելանյա Բադալյան, «Տեսիլքների, անուրջների նկարիչը», «Ազգ» 3 մայիսի 2011
«Սրտի Թրթիռից և գույներից հյուսված հիշողություններ», «Լրագիր» 12.11.1996 թ.
Արտաշես Արամ, «Լույսի, երազի,կարոտի նկարիչը», «Հայք» 7.10.1994
Քնարիկ Վարդանյան, «Գեղանկարիչ Էդվարդ Վարդանյանի անհատական ցուցահանդեսում», «Երկիր» ապրիլ 1999 թ.
Լիլիթ Սեդրակյան, «Ես ավանդույթների կողմնակրց եմ», «Ժամանակ» 10 ապրիլի 1999 թ.
Մելանյա Բադալյան, «Արարատի առեղծվածը Էդվարդ Վարդանյանի կտավներում», «Ազգ» 8 հոկտեմբերի 2003 թ.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էդվարդ Վարդանյան
Երբ հեքիաթներ են գրվում… գույներով. «Ես իմ ծննդավայրը թաքցրել եմ իմ հոգում»
https://www.youtube.com/watch?v=KDHzU9bUmLA
https://www.facebook.com/profile.php?id=100050621507205
https://orer.am/?p=207953&l=am
https://www.1tv.am/hy/video/%D5%84%D5%A5%D6%80%D5%B8%D5%B6%D6%84-%D4%B7%D5%A4%D5%AB%D5%AF-%D5%8E%D5%A1%D6%80%D5%A4%D5%A1%D5%B6%D5%B5%D5%A1%D5%B6/48443
https://old.hayernaysor.am/archives/187817
https://www.panorama.am/am/news/2014/03/07/e-vardanyan/337425
https://bravo.am/news/%D5%A7%D5%A4%D5%BE%D5%A1%D6%80%D5%A4-%D5%BE%D5%A1%D6%80%D5%A4%D5%A1%D5%B6%D5%B5%D5%A1%D5%B6
https://twitter.com/fineartsarmenia/status/1197795189303205888
https://www.shoghakat.am/am/telecasts/9043
https://newstyle-mag.com/artbeep-edik-vardanyan/
Կուլդիգայի շրջան

Կուլդիգայի շրջան (լատիշ․՝ Kuldīgas novads), վարչա-տարածքային միավոր Լատվիայի Հանրապետության կենտրոնական մասում՝ Կուրզեմե տարածաշրջանում։ Շրջանը բաղկացած է տասներեք վոլոստներից, վարչական կենտրոնն է Կուլդիգա քաղաքը։ Շրջանը ստեղծվել է 2009 թվականի հուլիսի 1-ին։ Տարածքը կազմում է 1756,7 կմ²։ Սահմանակից է Ալսունգայի, Վենտսպիլսի, Տալսիի, Կանդավայի, Սալդուսի, Սկրունդայի, Այիզպուտեի և Պավիլոստայի շրջանների հետ։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ շրջանի բնակչությունը կազմում էր 27 213 մարդ։
2011 թվականի Լատվիայի բնակչության մարդահամարի արդյունքներով ազգային կազմն էր՝


== Տարածքային բաժանում ==
Կուլդիգա (լատիշ․՝ Kuldīga)
Վարմեի վոլոստ (լատիշ․՝ Vārmes pagasts)
Գուդենիեկի վոլոստ (լատիշ․՝ Gudenieku pagasts)
Իվանդեի վոլոստ (լատիշ․՝ Īvandes pagasts)
Կաբիլեի վոլոստ (լատիշ․՝ Kabiles pagasts)
Կուրմալեի վոլոստ (լատիշ․՝ Kurmāles pagasts)
Լայդուի վոլոստ (լատիշ․՝ Laidu pagasts)
Պադուրեի վոլոստ (լատիշ․՝ Padures pagasts)
Պելչի վոլոստ (լատիշ․՝ Pelču pagasts)
Ռենդայի վոլոստ (լատիշ․՝ Rendas pagasts)
Ռումբայի վոլոստ (լատիշ․՝ Rumbas pagasts)
Սնեպելի վոլոստ (լատիշ․՝ Snēpeles pagasts)
Տուրլավայի վոլոստ (լատիշ․՝ Turlavas pagasts)
Էդոլի վոլոստ (լատիշ․՝ Ēdoles pagasts)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջանի պաշտոնական կայքը (լատիշերեն)
Քսիլոտիմվու

Քսիլոտիմվու (հուն․՝ Ξυλοτύμπου), քաղաք Կիպրոսի Հանրապետության Լառնակայի շրջանում, հարավարևելյան Կիպրոսում։ Այս փոքր քաղաքը և ևս 2 գյուղ էքսկլավներ են Բրիտանական անդրծովյան տիրույթ Ակրոտիրի և Դեկելիայում։ Մինչ 1917 թվականը եղել է Ֆամագուստայի շրջանի էսկլավը, սակայն այդ թվին որոշում կայացվեց դրանք Լառնակայի շրջան տեղափոխելու մասին։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2011 թվականի տվյալների քաղաքի բնակչությունը կազմել է 3,655 մարդ, մեծամասնությունը հույն կիպրացիներ են։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Տուրովեց (գյուղ, Ժիտոմիրի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տուրովեց (այլ կիրառումներ)Տուրովեց (ուկրաիներեն՝ Туровець), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ժիտոմիրի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տուրովեց գյուղում բնակվում էր 244 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1259 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 193,8 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դավիթ Անանյան

Դավիթ Սանասարի Անանյան (հոկտեմբերի 10, 1971(1971-10-10), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ պետական գործիչ, տնտեսագետ, ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի նախկին նախագահ։


== Կրթություն ==
1988-1993 թվականներին սովորել է Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանում։ Ստացել է «ֆինանսներ և վարկ» մասնագիտացում, տնտեսագետի որակավորում։ 2003-2004 թվականներին եղել է ՀՀ ֆինանսների և էկոնոմիկայի նախարարության Տնտեսական հետազոտությունների ինստիտուտի հայցորդ։ 2004 թվականին ստացել է տնտեսագիտության թեկնածուի գիտական աստիճան։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
2004 թվականից դասավանդել է «Հայաստանում ֆրանսիական համալսարան» հիմնադրամում, «Հաշվապահների ուսուցման միջազգային կենտրոն» հիմնադրամում և Երևանի պետական համալսարանում։
2016-2018 թվականներին զբաղեցրել է ՀՀ ֆինանսների նախարարի տեղակալի պաշտոնը։
2018 թվականի մայիսին ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի որոշմամբ նշանակվել է ՀՀ ՊԵԿ նախագահ։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է, ունի երկու դուստր և որդի։


== Ծանոթագրություններ ==
Ցիռգումյաե

Ցիռգումյաե (էստ․՝ Tsirgumäe), գյուղ Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Տահևա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 112 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Առնաուտքյոյ

Առնաուտքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆլեյտա-ողնաշար

«Ֆլեյտա-ողնաշար» (ռուս.՝ Флейта-позвоночник), պոեմ, որի հեղինակը Վլադիմիր Մայակովսկին է։ Գրվել է 1915 թվականի աշնանը։


== Ստեղծման պատմությունը ==
Պոեմի վրա Մայակովսկին սկսել է աշխատել 1915 թվականի աշնանը։ Հայտնի է, որ նույն թվականի նոյեմբերից ոչ ուշ այն արդեն ավարտված էր։
Ի սկզբանե ստեղծագործության անվանումը «Նամակներ նրան» էր։ Հեղինակն իր պոեմը նվիրել է Լիլիա Բրիկին։ Ստեղծագործության առաջին մասում, որը տպագրված է «Взял» ալմանախում, թագավորական ցենզուրայի կողմից հանվել են որոշ հատվածներ։
Կրճատումները վերականգնվել են միայն երկհատոր «Все сочиненное Владимиром Маяковским» ժողովածուում, որը հրատարակվել է 1919 թվականին։ Այդտեղ պոեմը տպագրված է «Ողնաշարի ֆլեյտան» անունով («Флейта позвоночника»)։
Պոեմի առանձին հրատարակումը իրականացվել է հեղինակի կողմից։ Այդ եզակի ձեռագիր-գիրքը նկարազարդվել է հենց Մայակովսկու կողմից։ Տիտղոսաթերթի տեքստը գրված է պոետի կողմից վրձինով․ «Ողնաշարի ֆլեյտա։ Ստեղծ. Մայակովսկու. Նվիրվում է Լ․Յու. Բրիկին։ Արտագրել է Լ․Յու. Բրիկը։ Նկարել է Մայակովսկին»։ Տիտղոսաթերթի վերևում նա թողել է ստորագրություն․ «Այս գիրքը գրել եմ ես։ Վլ․ Մայակովսկի։ 21. XI. 19 թ.».


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Маяковский В. В. Полное собрание сочинений: В 13 т. / АН СССР. Ин-т мировой лит. им. А. М. Горького. — М.: Гос. изд-во худож. лит., 1955—1961.
Маяковский В. В. Полное собрание сочинений: В 13 т. / Т.1. [Стихотворения, трагедия, поэмы и статьи 1912—1917 годов] / Подгот. текста и примеч. В. А. Катаняна; Ред. З. Паперный. — М.: Гос. изд-во худож. лит., 1955. — 464 с.


== Արտաքին հղումներ ==
Владимир Маяковский։ «Том 1. Стихотворения, поэмы, статьи 1912-1917»։ Ruslit.traumlibrary.net։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-09-04-ին 
Ֆլեյտա֊ողնաշարի վիդեո էկրանավորումը Vimeo կայքում. https://vimeo.com/139731399
Էմանուել Դենիս

Էմանուել Բոնավենտուրե Դենիս (անգլ.՝ Emmanuel Bonaventure Dennis, նոյեմբերի 15, 1997(1997-11-15), Աբուջա, Նիգերիա), նիգերացի ֆուտբոլիստ, «Ուոթֆորդ» ակումբի և Նիգերիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի հարձակվող։


== Կենսագրություն ==
Դենիսը հանդիսանում է Աբուջայի ակադեմիայի սան։ 2016 թվականի մարտին պայմանագիր է կնքել Լուգանսկի «Զարիա» ակումբի հետ ։
2016 թվականի հուլիսի 24-ին՝ Զարիայի կազմում իր առաջին պաշտոնական հանդիպմանը, դարձել է գոլի հեղինակ 2016/2017 Ուկրանիայի ֆուտբոլի առաջնության առաջին տուրում՝ Դոնեցկի «Օլիմպիկի» դարպասին։
2017 թվականի մայիսի 30-ին «Զարիայի» հարձակվողը 4 տարով պայմանագիր է կնքել բելգիական «Բրյուգեի» հետ։ Տրանսֆերի ֆինանսական պայմանները չեն հրապարակվել (ըստ Transfermarket-ի տվյալների՝ տեղափոխության արժեքը կազմել է 1․4 միլիոն եվրո, շուկայական գինը տեղափոխության պահին կազմել է 1․2 միլիոն եվրո)։
2021 թվականի հունվարի 25-ին վարձակալական հիմունքներով տեղափոխվել է գերմանական «Քյոլն» ակումբ։
2021 թվականի հունիսի 22-ին՝ «Բրյուգեի» հետ պայմանագրի ավարտից մոտ մեկ տարի առաջ, հայտնի է դարձել անգլիական «Ուոթֆորդ» Դենիս Բոնավենտուրայի տեղափոխության մասին (պաշտոնապես հուլիսի 1-ից)։ Թիմը համալրել է Անգլիայի Պրեմիեր Լիգայի ակումբների շարքերը 2021/22 մրցաշրջանում։ «Հորնեթսը» չի հրապարակել 23-ամյա նիգերացի ֆուտբոլիստի տրանսֆերի գումարը, ինչպես նաև անձնական պայմանագրի պայմանները։ Ըստ Transfermarkеt-ի տվյալների՝ խաղացողի փոխհատուցման գումարը 4․00 միլիոն եվրո (տրանսֆերի պահին 5․00 միլիոն եվրո շուկայական արժեքով) էր։
2021 թվականի օգոստոսի 14-ին՝ Անգլիական Պրեմեիեր Լիգայի իր նորամուտի խաղում, 23-ամյա նիգերացին աչքի է ընկել Բիրմինգհեմից «Աստոն Վիլլայի» դարպասին խփած գոլով, որով դարձել է նորամուտի խաղում գոլ խփած 4-րդ նիգերացին (ավելի վաղ դա արել են Ջոն Ուտական, Փիթեր Օդենվինգիեն և Իգալո Օդիոն)։ Այդ խաղում նաև դարձել է գոլային փոխանցման հեղինակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Սոոկյուլա (այլ կիրառումներ)

Սոոկյուլա անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Սոոկյուլա - գյուղ Էստոնիայի Հյաադեմեեստե շրջանի կազմում։
Սոոկյուլա - գյուղ Էստոնիայի Լասվա շրջանի կազմում։
Յալտա (գյուղ, Վելիկոնովոսյոլկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՅալտաՅալտա (ուկրաիներեն՝ Ялта), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վելիկոնովոսյոլկովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Յալտա գյուղում բնակվում էր 143 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կրիստինա Պիմենովա

Կրիստինա Ռուսլանովնա Պիմենովա (ռուս.՝ Кристина Руслановна Пименова, դեկտեմբերի 27, 2005(2005-12-27), Մոսկվա, Ռուսաստան), ռուս մոդել։


== Կենսագրություն ==
Կրիստինա Պիմենովնան ծնվել է 2005 թվականի դեկտեմբերի 27-ին, Մոսկվայում։ Մինչև մեկ տարեկանը ապրել է Ֆրանսիայում, ապա ծնողների հետ տեղափոխվել է Մոսկվա։ Իր մոդելային կարիերան սկսել է 2009 թվականի նոյեմբերից։ Կրիստինայի հայրը՝ Ռուսլան Պիմենովը ֆուտբոլիստ է, խաղացել է Դինամո, Լոկոմոտիվ և այլ ակումբներում, ինչպես նաև խաղացել է Ռուսաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում։ Մայրը՝ Գլիկերիա Պիմենովան տնային տնտեսուհի է։ Նրա ավագ քույր Նատալիան սովորում է Մեծ Բրիտանիայում։
Կրիստինան համարվում է Ռուսաստանի ամենահայտնի և ամենապահանջված երեխա մոդելներից մեկը։ Մոդելային կարիերան սկսել է այն բանից հետո, երբ նրա մայրը նրա հետ անցկացրել էր ֆոտոսեսիա և նկարները ուղարկել «President Kids» մոդելային ընկերություն:Նա համագործակցում է այնպիսի հայտնի ապրանքանիշների հետ, ինչպիսիք են՝ Prada, Burberry, Silvian Heach, Armani: Նկարահանվել է ավելի քան 20 գովազդային հոլովակնեում։ Բացի ռուսերենից, խոսում է նաև իտալերեն։ Զբաղվում է գեղարվեստական գիմնաստիկայով (մարզիչը Օլգա Կապրանովան է)։ Իր հասակակիցների շրջանում մրցույթներում եղել է ոսկե մեդալակիր։ Ռուսաստանում Ferrero ընկերության դեմքն է։ 2011 թվականի արդյունքերում ուկրաինական Google-ում Կրիստինան հայտնվել է 3-րդ հորիզոնականում՝ ամենափնտրված անձանց շարքում։ Մասնակցել է «Մթնշաղ. Լուսաբաց՝ Մաս 1» ֆիլմի լսումներին, բայց նրա վատ անգլերենի պատճառով դերը տվել են ամերիկացի մոդել Մաքենզի Ֆոյին։
2014 թվականի վերջում անցկացված հարցումների արդյունքում Կրիստինան ճանաչվել է, որպես աշխարհի ամենագեղեցիկ աղջիկ։
ԶԼՄ-ներում չեն դադարում բանավեճերը, որ նրա ծնողները արհեստականորեն ստեղծում են աղջկա չափազանց սեքսուալ կերպարը, որը համապատասխան չէ նրա տարիքին։ Մոդելի մայրը ժխտում է նման կարծրատիպերը։
10 տարեկանում տեղափոխվել է ԱՄՆ-ի Կալիֆորնիա նահանգ և պայմանագիր է կնքել LA Models մոդելային գործակալության հետ։ Կրիստինա Պիմենովնան այժմ համարվում է աշխարհի ամենագեղեցիկ երեխաներից մեկը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Simon Keegan (2014-11-28)։ «Supermodel aged NINE called 'world's most beautiful girl' but critics say she's too young»։ The Daily Mirror 
Natasha Bird (2014-11-28)։ «Kristina Pimenova: 9-Year-Old Dubbed 'Most Beautiful Girl In The World', Is This Wrong?»։ Yahoo! Lifestyles Network 
Юлия Верби (2014-11-27)։ «Топ-модель из песочницы»։ Lenta.ru 
Caroline Zielinski (2014-12-03)։ «Cute or creepy? Kristina Pimenova may be eight, but she’s already a supermodel»։ news.com.au։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-12-31-ին։ Վերցված է 2016-09-03 
Юлия Машнич (2014-12-20)։ «Кристина Пименова: как восьмилетняя девочка стала супермоделью»։ Сноб 
Марина Стахина (2014-03-28)։ «8-летняя русская модель покоряет модную индустрию»։ woman.ru 
Настя Тифферт (2014-12-26)։ «Красавица Кристина»։ Русская Германия
Պետրոս Ղամբարյան

Պետրոս Պողոսի Ղամբարյան (մայիսի 3, 1899(1899-05-03), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 8, 1934(1934-02-08)), հայ խորհրդային երկրաբան։
Ստեփան Ղամբարյանի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
1922-1927 թվականներին սովորել է Սորբոնի համալսարանում, աշակերտել անվանի երկրաբան Բռնեին, ընտրվել Ֆրանսիայի հանքաբանական ընկերության իսկական անդամ։ 1927-1930 թվականներին աշխատել է Երևանի համալսարանում որպես քիմիայի լաբորատորիայի վարիչ և երկրաբանական առարկաների դասախոս, իսկ 1930-1933 թվականներին՝ պոլիտեխնիկական ինստիտուտում։ Ղամբարյանը մանկավարժական աշխատանքին զուգընթաց կատարել է գիտական հետազոտություններ։ 1928-1933 թվականներին ուսումնասիրել է Մերձերևանյան շրջանի երկրաբանական կառուցվածքը և օգտակար հանածոները (դիատոմիտ, մարմար, կավ, բազալտ և այլն)։ 1929 թվականին մասնակցել է ԽՍՀՄ ԳԱ անդրկովկասյան արշավախմբի աշխատանքներին իբրև Երևանի ջոկատի պետ, հետազոտել Հրազդան գետի միջին հոսանքի երկրաբանական կառուցվածքը, կազմել այդ տարածքի երկրաբանական քարտեզը։ Ղամբարյանը զոհվել է ինքնաթիռի աղետի ժամանակ։
Ղարափունղար

Ղարափունղար, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==