armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մերկապոչուկ թեքահասկ

Մերկապոչուկ թեքահասկ (լատ.՝ Psilurus incurvus), հացազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Բարակ մերկ ցողուններով միամյա խոտաբույս է, որն ունի 7-30 սմ բարձրություն։ Տերևաթիթեղները կարճ են, նեղ գծային, տերևապատյանները՝ համարյա մինչև հիմքը ճեղքված։ Ծաղկաբույլը հասկ է՝ շատ բարակ նուրբ գալարաձև կամ աղեղնաձև թեքված։ 2,5-7 մմ երկարությամբ ստորին ծաղկային թեփն ունի քիստ։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում հանդիպում է միայն Մեղրու ֆլորիստիկական շրջանում (Ագարակ, Մեղրի, Նյուվադի)։ Կովկասում աճում է նաև Ադրբեջանում, Նախիջևանում, Միջերկրածովյան ավազանում, Հարավարևմտյան, Միջին և Կենտրոնական Ասիայում։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է ստորին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 400-700 մ բարձրություններում, ինչպես նաև չոր քարքարոտ կամ մանրահողային լանջերին, գետերի չորացած հուների երկարությամբ, գետեր հղկված գլաքարերի և քարաթափվածքների վրա։ Ծաղկում է մարտ-ապրիլ ամիսներին, պտղաբերում՝ ապրիլ-մայիսին։


== Պահպանություն ==
Խոցելի տեսակ է։ Տարածման շրջանի մակերեսը 100 կմ²-ից պակաս է։ Քանի որ տեսակի հիմնական տարածման շրջանը գտնվում է Հայաստանի սահմաններից դուրս, սպառնալիքի կատեգորիան նվազեցվել է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված չէր։ Ընդգրկված չէ նաև CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Պահպանության միջոցառումներ չեն իրականացվում։ Անհրաժեշտ է ստեղծել նոր ԲՀՊՏ Ագարակ բանավանի (Մեղրու շրջան) շրջակայքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիր Նորմանդի

Վիր Նորմանդի (ֆր.՝ Vire-Normandie), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 17839 մարդ, բնակչության խտությունը` 128.78 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 138.52 կմ² տարածք։
Բնակավայրը ստեղծվել է 2016 թվականի հունվարին` Վիր, Կուլոնս, Մեզոնսել լա Ժուրդան, Ռուլուր, Սեն Ժերմեն դը Տալվանդ լա Լանդ Վոմոն, Տրութմե լը Գրան, Տրութմե լը Պետի և Վոդրի համայնքների միավորման արդյունքում։


== Վարչական բաժանում ==


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Հաղթանակի փողոց (այլ կիրառումներ)

Հաղթանակի փողոց անվանումը կարող է վերաբերել.

Հաղթանակի փողոց (Սովետսկ)
Հաղթանակի փողոց (Կրասնի Սուլին)
Զորե (այլ կիրառումներ)

Զորե անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․

Զորե - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում,
Զորե - գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Սիլվանի գավառակում։
Բայրոնի փողոց (Երևան)

Բայրոնի փողոց, փողոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։ Անվանվել է անգլիացի բանաստեղծ, հայագետ և հայ ժողովրդի բարեկամ, լորդ Ջորջ Բայրոնի անունով։


== Պատմություն ==
2015 թվականի հունվարի 23-ին Բայրոնի փողոցի 1 հասցեում բացվել է Ջորջ Գորդոն Բայրոնի կիսանդրին։


== Հատող փողոցներ ==
Մարկ Գրիգորյան փողոց
Մոսկովյան փողոց


== Նշանակալի կառույցներ ==
Գալա Արտ ցուցասրահ
ԱԿԲԱ-Կրեդիտ Ագրիկոլ բանկ


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Տես նաև ==
Երևանի փողոցների ցանկ
Երևանի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Երևան քաղաքի հասցեների տեղեկատու, Երևան, 1983, էջեր 369-506, Երևան քաղաքի փողոցների անվանումները
Սերգեյ Ավագյան,  Երևանի փողոցները, Երևան, «ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ», 2010 — 272 էջ։
Սպորտային սնունդ

Սպորտային սնունդ, սպորտ սնունդ, մարզիկների, բոդիբիլդերների, ֆիթնես մոդելների կամ առհասարակ առողջ ապրելակերպի հետևորդների կողմից օգտագործվող դիետիկ լրացակերերի և վիտամինային համակարգերի խումբ, սննդային հավելում։ Սպորտային սննդի ընդունումը նախևառաջ կոչված է բավարարելու օգտագործողի սննդային պահանջները՝ կարևոր սննդարար նյութերի բացակայության պայմաններում ապահովելով օրգանիզմի պատշաճ գործունեությունը, ինչպես նաև՝ բարձրացնելու մարդու դիմադրողականությունը և ուժը, լավացնելու մարզական արդյունքները, ամրապնդելու առողջությունը, կարգավորելու կամ կանխելու քաշի աճը, լայնացնելու մկանների չափը և, ի վերջո երկարացնելու կյանքի տևողությունը։
Վիտամինային լրացանյութերի մեջ ամենանեծ օգտագործումն ունեն պրոտեինը, շղթայական ամինաթթուները (BCAA), գլուտամինը, եթերային ճարպաթթուները, սննդի փոխարինողները, կրեատինը, քաշը նվազեցնող մթերքները և տեստաստերոնային խթանիչները։


== Ծանոթագրություններ ==
Վերջին ինդուլգենցիան

«Վերջին ինդուլգենցիան» (լատիշ․՝ Pēdējā indulgence), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ադա Ներետնիեցեն Ռիգայի կինոստուդիայում 1985 թվականին։


== Սյուժե ==
Խանութի տնօրեն Էռնա Զալեին գործնական առաջարկով դիմել է կոշիկի գործարանի ղեկավարը, որն իր ձեռնարկությունում կազմակերպել է չհաշվառված մարզակոշիկների թողարկում։ Յուրաքանչյուր իրացված զույգի համար նրան խոստացվել է եկամուտների մեկ քառորդը։ Կոշիկը մատակարարվում էր կեղծ ապրանքագրով, որը ստուգման դեպքում պետք է փոխարինվեր իսկականով։
Գաղտնի խարդախությունների մասին պատահաբար իմանում է վաճառողուհի Օլգան, որին, հետագա անախորժություններից խուսափելու համար, Էռնա Զալեն որոշում է վերացնել իր մութ բիզնեսի օգնականի՝ Էրիկ Լուբենի միջոցով։ Նա առևանգում է իր գործընկերոջ բեռնատարը և վրաերթի է ենթարկում Օլգային մութ նրբանցքում, որտեղ զոհը կանչվել է նամակով։
Մահափորձից հետո ողջ մնացած Օլգային տեղափոխել են հիվանդանոց։ Ոստիկանությունը, որը վաղուց հետևում էր կասկածելի խանութին, գտնում է ենթադրյալ հանցագործների հետքը։ Հերթով ձերբակալվում են այդ գործին մասնակից բոլոր անձինք։ Դատարանի դահլիճում նրանք փորձում են իրենց մեղքը բարդել Լուբենի վրա, բայց փորձառու քննիչները քայլ առ քայլ վերականգնում են տեղի ունեցած իրադարձությունների ամբողջ շղթան։


== Դերերում ==
Վիյա Արտմանե – Էռնա Զալե
Տատյանա Պոպե – Օլգա Զիեդկալնե
Յանիս Զարինշ – ոստիկանության մայոր Ռոզնիեկս
Անդրիս Լիելայս – ոստիկանության լեյտենանտ Ստաբինշ
Գիրտ Յակովլև – ոստիկանության կապիտան Վաբոլս
Կառլիս Զուշմանիս – Էրիկ Լուբեն
Օլգերտ Դունկերս – Պյոտր Պետրովիչ
Վլադիմիր Պետրով – Սերգեյ Վերշինին
Լելդե Վիկմանե – Իռենա Կանցանե
Օլգա Բարիշման – Բայբա, Օլգայի դուստրը
Էպիզոդներում՝ Ս. Բլես, Ս. Վիտոլինա, Գ. Կալնմեյերե, Տ. Մաքսիմենկո, Ի. Սաուլիտե, Վ. Ստարժինսկայա, Ս. Ուպմացե, Ի. Չերտկովա, Ա. Ժիրոնկին, Ռ. Զիխմանիս, Ն. Իգնատովիչ, Յ. Օզոլինշ, Ս. Պրովորոնով, Դ. Տիպայնիս


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Կիրիլ Ռապոպորտ, Միերմիլիս Ստեյգա, Նատալյա Գլադկովա
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Ադա Ներետնիեցե
Բեմադրող օպերատոր՝ Հարի Կուկելս
Կոմպոզիտոր՝ Իվարս Վիգներս
Բեմադրող նկարիչ՝ Ինարա Անտոնե
Հնչյունային օպերատոր՝ Գլեբ Կորոտեև
Ռեժիսոր՝ Ռենատա Գինտերե
Օպերատոր՝ Էդգար Աուգուստովիչ
Զգեստների նկարիչ՝ Էլվիրա Վանտերե
Նկարիչ-գրիմարար՝ Միրձա Ցելմա
Մոնտաժող՝ Թամարա Մուսնիցկայա
Խմբագիրներ՝ Ն. Բաստինա, Ն. Զոլոտոնոս
Ասիստենտներ՝ Ռ. Ժուլանովա, Ն. Ռանկա, Դ. Տիպայնիս, Բ. Ռոզենբրիկա, Մ. Սակալովսկիս, Ա. Յասինսկիս
Կասկադյորներ՝ Զ. Մացկևիչ, Ու․ Վեյսպալս, Գ. Տեբերգս, Ա. Ուպելնիեկս, Ի. Լայվինշ
Խորհրդատուներ՝ ոստիկանության գնդապետ Պ. Գլուշնյով, ոստիկանության փոխգնդապետ Գ. Լակին
Տնօրեն՝ Յուրի Եվսեև


== Ծանոթագրություններ ==
(9986) Հիրոկուն

(9986) Հիրոկուն (անգլ.՝ Hirokun), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի հուլիսի 12-ին Յոշիսադա Սիմիձուի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Նաչի-Կացուուրայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,572671 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4258 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7196 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1507,21 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,238851 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9986) Հիրոկուն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սոլոֆրա

Սոլոֆրա (իտալերեն՝ Solofra), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզի Ավելինո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 12082 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 132 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 21 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83029, հեռախոսային կոդ՝ 0825։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.solofra.av.it/new/index.htm Archived 2007-12-04 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Կավ

Կավ, պլաստիկությամբ օժտված նստվածքային ապար, որի մեջ գերակշռում են 0, 01 մմ-ից փոքր մասնիկները։


== Հատկություններ ==
Պլաստիկությունը կավի՝ ջրի հետ պլաստիկ զանգված առաջացնելու հատկությունն է։ Այդ զանգվածը պահպանում է ճնշման տակ իրեն հաղորդած ցանկացած ձևը, իսկ
թրծումից հետո՝ ստանում քարի ամրություն։ Կավի քիմիական գլխավոր բաղադրամասերն են՝ SiO2 (30-70%), AI2O3 (10-40%) և H2O (5-10%), երկրորդականները՝ TiO2, Fe2O3, FeO, MnO, MgO և այլն։ Կավի բաղադրության մեջ կարևոր դեր են խաղում կավային միներալները՝ կաոլինիտը, մոնտմորիլոնիտը, հիդրոփայլարները։ Խսռնուրդների մեծ պարունակության դեպքում կավը փոխակերպվում է նստվածքային այլ ապարների՝ ավազակավերի, մերգելների։ Կավը և կավային թերթաքարերը կազմում են երկրակեղևի նստվածքային բոլոր ապարների կեսից ավելին։


== Առաջացում ==
Կավն առաջանում է սիլիկատային տարբեր ապարների հողմահարումից (էլյուվիալ կավ), հողմահարման նյութերի՝ ջրավազաններում վերանստեցման ճանապարհով (լճային և ծովային կավ), ջրահոսքերի հուներում (ալյուվիալ, պրոլյուվիալ կավ) և սառցադաշտերի միջոցով (մորենային կավ)։ Կավն ունի գործնական խոշոր նշանակություն (օգտագործվում է թղթի, ռետինի, պլաստմասսայի, օծանելիքի արտադրության մեջ, մետալուրգիայում, արդյունաբերության այլ ճյուղերում) և արդյունահանվում է շատ մեծ քանակությամբ։


== Օգտագործում ==
Կավից պատրաստում են կոպիտ խեցեգործական իրեր (ամանեղեն, խողովակներ, աղյուս, կղմինդր և այլն), պլաստիկ տեսակներից՝ անոթներ, արձանիկներ, քանդակների բնօրինակներ, որոնք կամ կերտվում են այլ նյութով (բրոնզ, մարմար, բազալտ, ճենապակի և այլն), կամ թրծվում։
Կավի փափկությունը քանդակագործին հնարավորություն է ընձեռում հասնելու արտահայտչականության բազմազանության։ Ըստ կարևորության, կազմության և տեխնիկական պահանջների բնույթի առանձնացվում է կավի չորս խումբ՝ կոպիտ-կերամիկական, հրակայուն և դժվարահալ, կաոլիններ, մոնտմորիլոնիտային։


== Տարածվածություն ==
Հանքավայրեր կան Ուկրաինայում, Ուրալում, Ղրիմում, Ադրբեջանում, Վրաստանում, Մեծ Բրիտանիայում, Չինաստանում, Գերմանիայում, ԱՄՆ-ում, Իտալիայում և այլն։ Հայաստանում լայնորեն տարածված են կավի տարբեր տեսակներ։
ՀՀ-ում տարածված են կավի տարբեր տեսակներ։ Հայտնի են Նոյեմբերյանի բենթոնիտային կավերի ու ցեոլիթների հանքավայրը, Սարիգյուղի բենթոնիտային կավերի հանքավայրը և այլն։


== Արտաքին հղումներ ==

Կավի մասին հոդվածներ GeoWiki կայքում (ռուս.)


== Տես նաև ==
Խեցեգործություն


== Ծանոթագրություններ ==
Կապրուսարի լեռներ

Կապրուսարի լեռներ, լեռներ Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Բարգուշատի լեռների հյուսիսային ճյուղավորություններից։ Երկարությունը 11 կմ է, ամենաբարձր գագաթը Քարաժայռ լեռն է՝ 2931 մ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գուրգեն Բաբաջանյան

Գուրգեն Հմայակի Բաբաջանյան (սեպտեմբերի 16, 1907(1907-09-16), Բաքու, Ռուսական կայսրություն - մարտի 5, 1983(1983-03-05), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային կենսաբան։ ՀԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1948), կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1954), ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1961)։


== Կենսագրություն ==
Գուրգեն Բաբաջանյանը ծնվել է Բաքվում։ 1932 թվականին ավարտել է միջինասիական բամբակի ինստիտուտը։ 1946–1953 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ ԳԱ գենետիկայի ինստիտուտի տնօրեն, 1948–1953 թվականներին՝ ՀԽՍՀ ԳԱ գյուղատնտեսական գիտությունների բաժանմունքի ակադեմիկոս–քարտուղար և ՀԽՍՀ ԳԱ Նախագահության անդամ, 1956 թվականից՝ ՀԽՍՀ երկրագործության ԳՀԻ բույսերի գենետիկայի բաժնի վարիչ։ Գիտական աշխատանքները նվիրված են գյուղատնտեսական բույսերի բեղմնավորման կենսաբանությանը և գենետիկական հարցերի ուսումնասիրմանը։ Նրա ուսումնասիրություններով հաստատվեց օտարածին փոշոտման արդյունավետ ազդեցությունը ինցուխտի, տրամախաչման և հիբրիդացման վրա։ 1965 թվականից Բաբաջանյան զբաղվում է հետերոզիսի և կենսունակության (լետալության) գենետիկայի հարցերով։ Բացահայտել է լետալ գեների բազմալելության մի շարք օրինաչափություններ, որոնք պայմանավորում են հիբրիդի կենսունակության մակարդակը։ ԽՄԿԿ անդամ 1939 թվականից։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուխինյա

Սուխինյա (ուկրաիներեն՝ Сухиня), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բոբրովիցայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Սուխինյա գյուղում բնակվում էր 418 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 302,02 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Խոլինյա

Խոլինյա (ռուս.՝ Холынья), գյուղ Ռուսաստանի, Նովգորոդի մարզի Նովոգորոդսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 231 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պողոս Բ Գառնեցի

Պողոս Բ Գառնեցի (անհայտ - 1430), Ամենայն Հայոց կաթողիկոս 1418 թվականից։ Հաջորդել է Գրիգոր Ը Խանձողատին։ Ծննդյան թիվն անհայտ է, ծնվել է Այրարատի Գառնի գյուղում։ Մահացել է 1430-ին Սիս քաղաքում։
Կրթությունը ստացել է Տաթևի վանքում՝ աշակերտելով Գրիգոր Տաթևացուն։ 1413-1418 թվականներին եղել է Երուսաղեմի պատրիարք։ 1413 թ.-ին գնել և Երուսաղեմի Սուրբ Հակոբ վանքին է նվիրել Գեթսեմանիի Ձիթենյաց պարտեզը։
1418 թվականին արևելահայ հոգևորականների խնդրանքով մեկնել է Սիս՝ կաթողիկոսարանում տիրող երկպառակություններին վերջ տալու նպատակով։ Նույն թվականին գահընկեց է արել Գրիգոր Ը Խանձողատին և դարձել Ամենայն Հայոց կաթողիկոս։
Իրականացրել է շինարարական աշխատանքներ։ 1423 թվականին կառուցել է նոր հայրապետանոց, ձեռնարկել Սբ. Աննա հայրապետանիստ վանքի վերականգնումը։ 1419 թվականին գրել է տվել Ճառընտիր, 1422 թվականին Հայսմավուրք ու Տարեգիրք, ընդօրինակել տվել այլ ձեռագրեր։
Հայրապետական աթոռն ամրապնդելու և լատինամետ տարրի դեմ պայքարն իրագործելու համար Արևելյան Հայաստանից հրավիրել է եկեղեցու նվիրյալ հոգևորականների։
Թեև Սսի միաբան եպիսկոպոսները ընդունեցին Պողոս Բ Գառնեցու կաթողիկոսությունը, միևնույնն է չհաշտվեցին իրենց զեղծումների դեմ սկսված պայքարի և Արևելյան Հայաստանից եկած աբեղաների և վարդապետների ներկայության հետ, որն էլ պատճառ դարձավ Հայոց հայրապետի եղերական մահվան։ Նա եղավ այն կաթողիկոսներից, որոնց Սսի միաբանները «դեղ մահու արբուցին և ի կենաց աստի հանին»։
Կաթողիկոսական գահին Պողոս Բ Գառնեցուն հաջորդել է Կոնստանդին Զ Վահկացին։


== Գրականություն ==
Օրմանյան Մ., Ազգապատում, հատ. Բ, Ս. Էջմիածին, 2001
Նալիցա (Կուդեբի վտակ)

Նալիցա (ռուս.՝ Налица), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Յարոսլավլի մարզով։ Գետաբերանը գտնվում է Կուդեբ գետի ձախ ափից 45 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 14 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վադնիյե, գետը ենթաավազան չունի, գետի գետային ավազանը Նարվա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 01030000212102000028976
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 102002897
Ավազանի կոդը — 01.03.00.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 2
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
(9303) 1986 QH3

(9303) 1986 QH3, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի օգոստոսի 29-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,515665 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,266 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7653 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1457,4 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,247016 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,1° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9303) 1986 QH3 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Առանձին ինժեներասակրավորական գումարտակ (Արցախ)

Առանձին ինժեներասակրավորական գումարտակ, ՊԲ ստորաբաժանում։ Կազմավորվել է 1993 թվականի օգոստոսի 1-ին՝ ԼՂՀ ԻՊԿ նախագահի հրամանագրով՝ ինժեներասակրավորական (հրամանատար՝ Գրիգորյան) և ինժեներատեխնիկական (հրամանատար՝ Սաֆարյան) վաշտերի հիմքի վրա։ 1991-1994 թվականներին վաշտը, գումարտակը կամ նրա առանձին ստորաբաժանումները մասնակցել են Շուշիի (Շուշի, Քարինտակ. Մալիբեկլու, Բեոլաձոր), Մարտակերտի (Արխավենդ. Գետավան, Տոնաշեն, «Պուշկենյալ» բարձունք), Լաչինի («Մարդասիրական միջանցք»), Մարտունիի («Ուրյանա լեռ» դիրքեր), Քելբաջափ, Աղդամի (Ավդալ-Գյուլափլու, Աղդամ, Շելլի, Մոպանլու, Գյոյթափա, Կըզլքենգեռլի, Բաշ Քսախնդ, Փափոսվենդ), Ֆիզուլիի, Ջաբոսյիլի, Կուբաթլորի շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Մարտական տարբեր գործողությունների ժամանակ հրամանատարներ են եղել Գ. Ազատյանը, Է. Այդինյանը, Ս. Մինասյանը, Ա. Գալստյանը։ ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանով պարգևատրվել են Գ. Ազատյանը (հետմահու), Գ. Դանիելյանը, Կ. Շումանյանը, ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով՝ Ա. Մկրտչյանը, Ա. Սեյոսնյանը և Ա. Սողոմոնյանը (հետմահու), Է. Այդինյանը, Ա. Գալստյանը։
Բուբնովկա (գյուղ, Վոլոչիսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲուբնովկաԲուբնովկա (ուկրաիներեն՝ Бубнівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վոլոչիսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բուբնովկա գյուղում բնակվում էր 1 099 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4,67 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 235,33 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պերեգորշի

Պերեգորշի (ռուս.՝ Перегорши), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 14 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Էյզենհաուերի դոկտրին

«Էյզենհաուերի դոկտրին» (անգլ.՝ Eisenhower Doctrine, երբեմն նաև՝ «Էյզենհաուեր–Դալեսի դոկտրին»), ԱՄՆ 34-րդ նախագահ Դուայթ Էյզենհաուերի կողմից հայտարարված արտաքին–քաղաքական ծրագիր (կոնգրեսի բանաձև), որը նախագահին իրավունք էր վերապահում զինված ուժեր օգտագործելու Մերձավոր և Միջին Արևելքի շրջանում՝ «միջազգային կոմունիզմի վերահսկողության տակ գտնվող» որևէ երկրի ագրեսիվ ոտնձգությունների դեպքում։ Ստորագրել է Էյզենհաուերը 1957 թվականի մարտի 9-ին։ Դոկտրինի մշակմանը մասնակցել է պետքարտուղար Ջոն Ֆոսթեր Դալեսը։ 
«Էյզենհաուերի դոկտրինը» գործնականում դրսևորվեց Սիրիայում (1957) տեղի ունեցած իրադարձությունների, Լիբանանում (1958) ԱՄՆ ռազմական միջամտության, 1967 թվականի Վեցօրյա պատերազմի ժամանակ։ 
Արաբների մեծամասնության կարծիքով դոկտրինը թափանցիկորեն փորձում էր խթանել արևմտյան ազդեցությունը Մերձավոր Արևելքում և զսպել Գամալ Աբդել Նասերի առաջ քաշած արաբական ազգայնականությունը, որն ընդդիմանում էր արևմտյան գերիշխանությանը, և ոմանք, ինչպես սիրիացիները, հրապարակայնորեն դատապարտեցին բանաձևը որպես ամերիկյան իմպերիալիզմի նենգ օրինակ։ Լիբանանում 1958 թվականին սկիզբ առած քաղաքական ճգնաժամից և ԱՄՆ սենատորների՝ տարածաշրջանում կոմունիզմի ենթադրյալ սպառնալիքը ուռճացնելու մեջ Էյզենհաուերի հասցեին մեղադրանքներ հնչեցնելուց հետո վերջինս ոչ հրապարակայնորեն խոստովանեց, որ իրական նպատակը արաբական ազգայնականության դեմ պայքարն էր։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոլոմիցևո (գյուղ, Պրոխորովսկի շրջան)

Կոլոմիցևո (ռուս.՝ Коломыцево), գյուղ Ռուսաստանի Բելգորոդի մարզի Պրոխորովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 862 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վիտուլե

Վիտուլե (ուկրաիներեն՝ Витуле), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբեշովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վիտուլե գյուղում բնակվում էր 311 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,067 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4641,79 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Քիչ մտահոգող տեսակ

Քիչ մտահոգող տեսակ (անգլ.՝ Least concern, LC), կենդանական տեսակների պահպանության կարգավիճակ, որը Բնության պահպանության միջազգային միությունը ներառում է տեսակներ կամ տաքսոններ, որոնք առանձնակի սպառնալիքի տակ չեն գտնվում, ունեն բնության մեջ լայն տարածում։ Սա կարող է վերաբերել ցանկացած կենդանի օրգանիզմի։ Քիչ մտահոգող տեսակներից են մեղրատու մեղուն, մոխրագույն առնետը, թխակապույտ աղավնին։ Որպես կանոն սրանք չեն ներառվում Կարմիր գրքում, բայց առանձին պոպուլյացիաներ և ենթատեսակներ կարող են գտնվել վտանգի տակ։
2006 թվականի տվյալների համաձայն այս կարգավիճակում է գտնվում 15636 տաքսոն։ Այս կատեգորիայում գտնվող կենդանիների տեսակների ընդհանուր թիվը կազմում է 14033 տեսակ։ Ցանկում նաև նշված են 102 ենթատեսակ կենդանական աշխարհից և 1500 տաքսոն ծաղիկների թագավորությունից (1410 տեսակ, 55 ենթատեսակ, 35 սորտեր)։ 2008 թվականին այս կատեգորիային պաշտոնապես դասվեցին մարդիկ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գորիսի Զանգեր հուշարձան

Գորիսի «Զանգեր» հուշարձան, նորակառույց հուշարձան, որը գտնվում է Գորիս-Ստեփանակերտ մայրուղու աջ մասում։


== Պատմություն ==
1980-ական թվականներին հուշարձանի (ճարտարապետ Սևադա Զաքարյան) նախատիպը կառուցվել էր Գորիս քաղաքի մուտքի հուշարձանի տեղում և այն անվանվում էր «Զանգեր»։ 2001 թվականին  հուշարձանը քանդվել է և տեղը կառուցվել նոր հուշարձան։ 2017 թվականի դեկտեմբերին Գորիս-Ստեփանակերտ մայրուղու աջ հատվածում սկսվել են քանդված հուշարձանի վերակառուցողական աշխատանքները և հուլիսին  ավարտվել։ Հուշարձանի բացման արարողությունը տեղի է ունեցել «Գորիսը ԱՊՀ մշակութային մայրաքաղաք» միջոցառումների մեկնարկի օրը՝ հուլիսի 7-ին։ Հուշարձանի ճարտարապետը Սևադա Զաքարյանն է։


== Ծանոթագրություններ ==
Վասիլի (Կամախի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վասիլի (այլ կիրառումներ)Վասիլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կամախի գավառակում։ Գտնվում էր Արևմտյան Եփրատ գետի աջ ափի մոտ, Կամախ գյուղաքաղաքից 13 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Մինչև 1915 թվականի Մեծ եղեռնը եղել է հունաբնակ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Վասիլին ուներ Վասլի կամ Ս. Թագավոր անունով վանք։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հարավային Ադրբեջանի ազգային արթնացման շարժում

Հարավային Ադրբեջանի ազգային արթնացման շարժում, ՀԱԱԱՇ (ադրբ.՝ Güney Azərbaycan Milli Oyanış Hərəkatı), ազգամոլական ադրբեջանական շարժում է, որը պայքարում է Իրանի Արևմտյան և Արևելյան Ադրբեջան նահանգների անկախության համար, որ հետո ստեղծվի միավորված ադրբեջանական պետության, որի մեջ կմտնեն «Հյուսիսային Ադրբեջանը» (ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետությունը) և «Հարավային» (Արևմտյան և Արևելյան Ադրբեջան Իրանի նահանգները)։ Հիմնադրված է 1995 թվականին։ ՀԱԱԱՇ-ի հիմնադրողը և լիդերը Մահմուդալի Չեհրագանլին է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՀԱԱԱՇ-ի պաշտոնական կայքը Archived 2008-03-11 at the Wayback Machine.
Սեն Քրիստոֆ ա Բերրի

Սեն Քրիստոֆ ա Բերրի (ֆր.՝ Saint-Christophe-à-Berry), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վիկ սյուր Էն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Սուասոնը։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02673:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 426 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 265 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 191-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 74-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 72,1 %, 1999 թվականին եղել է 65,5 %)։ 191 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 168-ը (104 տղամարդ և 64 կին), գործազուրկ էին 23 մարդ (11 տղամարդ և 12 կին)։ 74 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 18-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 20-ը՝ թոշակառուներ, 36-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Սեն Քրիստոֆ ա Բերրի (ֆր.)
Սվետլովկա (գյուղ, Բելեբեևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍվետլովկաՍվետլովկա (ռուս.՝ Светловка, բաշկիրերեն՝ Светловка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելեբեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 37 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հաղթանակի զբոսայգի (Կազան)

Կազանի հաղթանակի զբոսայգի (ռուս.՝ Парк Победы),  զբոսայգի Կազանի Նովո-Սավինովսկի շրջանում, գտնվում է Բոնդարենկո փողոցի և Հուսեյն Յամաշևի պողոտայի խաչմերուկում։
Այգին զբաղեցնում է մոտ 50 հեկտար տարածք։


== Պատմություն ==
Այգու զարգացումը սկսվել է 1970-ական թվականներին։ Ճահճոտ վայրերում Հայրենական մեծ պատերազմի օրերի և գիշերների քանակով տնկվել է 1418 ծառ և թուփ։
Հուշահամալիրի կառուցումը սկսվել և ավարտվել է 1995 թվականին` Հայրենական մեծ պատերազմում հաղթանակի 50-ամյակի կապակցությամբ։


== Այգու օբյեկտներ ==


== Հուշահամալիր ==
Մեծ Հայրենական պատերազմի հերոսների հիշատակին նվիրված հուշահամալիր-պանթեոնի կենտրոնում հավերժական կրակն է, որի շուրջ Խորհրդային Միության հերոսների, Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսների և Փառքի շքանշանակիրների անունները հավերժացնող մարմարե հուշատախտակներ։

		
		


=== Ազատության ստելա ===
42 մետր բարձրությամբ հաղթանակի ստելան գտնվում է այգու մուտքի մոտ Յամաշևի պողոտայի ուղղությամբ, որտեղ տեղադրված է սրով զինվորի և մանկան հետ կնոջ հուշարձանը։ Ստելայի վրա դափնեպսակ կա։


=== Ռազմական տեխնիկայի ցուցահանդես ===
Այգում բաց երկնքի տակ կա ժամանակակից և Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակների ռազմական տեխնիկայի ցուցահանդես՝ Т-34-85-ից մինչև Т-80, БРДМ, БТР-1, БТР-2, БМД, հակատանկային հրետանային հրանոթներ, ПТ-САУ СУ-152 «Զվերոբոյ», «Կատյուշա», «Պոլուտորկա», ինքնաթիռներ՝ Пе-2, МиГ-17, Aero L-29 Delfin, По-2, Су-7, МиГ-27, ուղղաթիռներ՝ Ми-8П, Ми-2, «Луна-М» տակտիկական հրթիռային համակարգ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Парк Победы Казань
Парк Победы в г. Казани глазами Виталия Кузьмина Archived 2016-03-14 at the Wayback Machine.
Мемориальный парк Победы в городе Казани
Սեղանք (Քղիի գավառ, ավերակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սեղանք (այլ կիրառումներ)Սեղանք, ավերակ գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Քղիի գավառակում։ Գտնվում էր Սեղանք կանգուն գյուղից 10-12 կմ հյուսիս։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Սեղանքի մոտակայքում կան բերդի և 3 եկեղեցիների ավերակներ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսեյ Անտրոպով

Ալեքսեյ Պետրովիչ Անտրոպով (մարտի 14 (25), 1716, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական թագավորություն - հունիսի 12 (23), 1795, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս նկարիչ, դեկորատիվ մոնումենտալիստ, բարոկկո ոճի ներկայացուցիչ, երկրում առաջին արվեստագետներից մեկը, ով սկսեց նկարել աշխարհիկ դիմանկարներ։


== Կենսագրություն ==
Ալեքսեյ Անտրոպովը ծնվել է 1716 թվականի մարտի 17-ին (25) Սանկտ Պետերբուրգում , աստիճանավոր պաշտոնյայի ընտանիքում։ Նկարչի հայրը ծառայել է Սանկտ Պետերբուրգում գտնվող Շինարարական ընկերությունում։ 1732 թվականից սկսած Ալեքսեյը սովորել է Շինարարական ընկերությունում իր ազգական Մատվեևի, Լ. Կարավակի, Մ. Ա. Զախարովի, Ի. Ա. Վիշնյակիովի մոտ, 1739 թվականից այդտեղ աշխատել է Ի. Վիշնյակիովի «գեղանկարչական խմբակ»-ում։
1742 թվականին Անտրոպովը՝ որպես նկարիչ, մասնակցում է կայսրուհի Էլիզաբեթի թագադրման արարողությանը։ Նրան են պատկանում Սանկտ Պետերբուրգում Անիչկովայա Սլոբոդայի դարպասների նկարները, մասնակցում է Ձմեռային պալատի համար սրբապատկերների ստեղծմանը։ Ջ. Վալերիանիի ղեկավարությամբ աշխատում է Ամառային պալատում, Ցարսկոյե Սելոյում, Պիտերպոմում, Անիչկովի պալատում։ Վալերիանիի և Պերեսինոտտիի ղեկավարությամբ ձևավորում է Օպերայի շենքը։
1752 թվականին ստանում է պատվեր Սբ. Էնդրյուս եկեղեցու գմբեթի և այլ վայրերում սրբապատկերներ ստեղծելու համար։ Այն Ռասթելլի նախագծի շրջանակներում կառուցվել է Կիևում՝ ճարտարապետ Միչուրինի կողմից։ Եկեղեցու գերեզմանատների ամենակարևոր պատկերը մոնումենտալ «Վերջին ընթրիքն» է, որը պատկերված է խորանի զոհասեղանին։
Ալեքսեյ Անտրոպովը ունեցել է սեփական արվեստանոց, որտեղ աշխատել է նաև Մ. Լ. Կոլոկոլնիկովը։
1750-ականներին ուսանել է Պիետրո Ռոտարիից։
Նկարիչը Կիևից մեկնում է Մոսկվա, որտեղ պատկերազարդում է Յաուզայի Գոլովինյան պալատի առաստաղի միջնամասը։ Այստեղ նա հանդիպում է բարերար, Մոսկվայի համալսարանի դասախոս Ի. Շուվալովին։ Շուվալովն արվեստագետին առաջարկում է դասավանդել նոր բացվող արվեստի ֆակուլտետում, իսկ մինչ հիմնադրումը համալրել համալսարանի բնանկարիչների խումբը։ Սակայն Մոսկվայում չունենալով մշտական աշխատանք՝ վերադառնում է Սանկտ Պետերբուրգ։ Շուվալովի օգնությամբ վերահսկիչի պաշտոն է ստանում Սիդոնում՝ պարտավորվելով աշակերտներին անթաքույց կերպով ուսուցանել գեղանկարչության և սրբապատկերներ ստեղծելու հմտությունները։ Անտրոպովի տանը բնակություն են հաստատել ուկրաինացի աշակերտներ, որոնցից մեկը Դմիտրի Լևիցկին էր։
Նրա աշակերտներից է եղել ռուս նկարիչ Դրոժդինը։ 1760 թվականին Անտրոպովը ստացել է վարպետի կոչում։ 1762-1763 թվականներին Մոսկվայում մասնակցել է Եկատերինա 2-րդի թագադրման արարողության նախագծմանը։ Անտրոպովը Սանկտ Պետերբուրգում ունեցել է մասնավոր դպրոց։ 1789 թվականին նա իր տունը տվել է Հասարակական բարեգործական կազմակերպությանը հանրային ուսումնարան ստեղծելու համար։
Ալեքսեյ Անտրոպովը մահացել է 1795 թվականի հունիսի 12-ին Սանկտ Պետերբուրգում։ Թաղվել է Ալեքսանդր Նևսկի Լավրայի անվան մեծ գերեզմանատանը։ Գերեզմանաքարի գրվածքը պահպանվել է։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Վերժոն

Վերժոն (ֆր.՝ Verjon), կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Կոլինի կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի օկրուգը Բուրկ ան Բրեսն է։
Կոմունայի INSEE կոդը՝ 01432։


== Աշխարհագրություն ==
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 360 կմ հարավ-արևելք, Դեպի հյուսիս-արևելք՝ Լիոն քաղաք, 80 կմ է և 19 կմ հյուսիս-արևելք Բուրկ ան Բրեսից։
Կոմունայի տարածքով հոսում է Սոլնար գետը։


== Կլիմա ==
Կլիման ցամաքային է, ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ Անձրևներ լինում են հիմնականում ամռանը։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 250 մարդ։


== Քաղաքապետեր ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 155 մարդկանցից 119-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 36-ը` պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 76.8% է, 1999 թվականին՝ 72,0%)։ 119 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 112-ը (55 տղամարդ, 57 կին), գործազուրկ եղել են 7-ը (2 տղամարդ, 5 կին)։ 36 պասիվներից 6 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 24-ը՝ թոշակառու, 6 պասիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սբ. Իպոլլիտայի եկեղեցի (XV դար)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Вержон» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի վիճակագրության և տնտեսագիտության ազգային ինստիտուտ։ Վերցված է 2014-04-06 
«Вержон» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Վերցված է 2014-04-06
Նովոնիկոլաևսկոե (գյուղ, Կուգարչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոնիկոլաևսկոեՆովոնիկոլաևսկոե (ռուս.՝ Новониколаевское, բաշկիրերեն՝ Яңы Николаевский), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 322 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սոլոնեչնո-Տալոե

Սոլոնեչնո-Տալոե (ռուս.՝ Солонечно-Талое), գյուղ Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Պարտիզանսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Թրևանթե Ռոդս

Թրևանթե Նեմոր Ռոդս (անգլ.՝ Trevante Nemour Rhodes, փետրվարի 10, 1990(1990-02-10), Փանչաթուլա, Լուիզիանա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան և նախկին թեթևատլետ, ով մասնագիտացված է եղել կարճ վազքուղիներում։


== Կյանքը և կարիերան ==


=== Վաղ կյանք և կարիերայի սկիզբ ===
Թրևանթե Ռոդսը ծնվել է Լուիզիանա նահանգի Փանչաթուլա քաղաքում։ Նրա ծնողները բաժանվել են, երբ նա եղել է 4 տարեկան, իսկ 10 տարեկանում մոր հետ տեղափոխվել է Տեխաս նահանգի Լիթլ Էլմ քաղաք։ Նա հաճախել է Լիթլ Էլմի ավագ դպրոց, որն ավարտելուց հետո ընդունվել է Տեխասի Օսթին քաղաքի համալսարանը։
Նախքան դերասանական կարիերան սկսելը, Ռոդսը եղել թեթևատլետ՝ մասնագիտացված կարճ վազքուղիներում։ 2009 թվականին մասնակցել է Պանամերիկյան պատանեկան աթլետիկայի առաջնությանը, որտեղ 100 մետր վազքուղում նվաճել է ոսկե մեդալ։
2012 թվականին համալսարանն ավարտելուց հետո, Ռոդսը տեղափոխվեց Լոս Անջելես և սկսեց իր դերասանական կարիերան։ Նա նկարահանվեց մի քանի ֆիլմերում և հեռուստասերիալներում, որոնցից են` «Բաց պատուհաններ», «Այդքան էլ ուշ գիշեր չէ» և «Եթե քեզ սիրելը սխալ է»։


=== Ճանաչում ===
Ռոդսն մեծ ճանաչում ձեռք բերեց 2016 թվականին էկրան բարձրացած «Լուսնի լույս» ֆիլմում նկարահանվելուց հետո, որը ստացել է բազմաթիվ մրցանակներ, այդ թվում՝ Ոսկե գլոբուս «Լավագույն դրամա ֆիլմ», Օսկար «Տարվա լավագույն ֆիլմ» և «Լավագույն ադապտացված սցենար» անվանակարգերում։ Այդ ֆիլմում նա մարմնավորում է գլխավոր հերոս Շայրոնին, ով առնչվում է իր սեռական կողմնորոշման և ինքնության հետ կապված դժվարությունների։ Հարցազրույցներից մեկում խոսելով այդ ֆիլմի մասին, նա ասել է. «Սևամորթ լինելը Ամերիկայում դժվար է, գեյ լինելը ևս դժվար է Ամերիկայում, իսկ սևամորթ գեյ լինելը որոշ մարդկանց համար ամենասարսափելին է։ Այդ պատճառով էլ ես ուզում եմ, որ մարդիկ դիտեն «Լուսնի լույս» ֆիլմը։ Ես չեմ կարծում, որ մեր խնդիրներին լուծում կա, սակայն այս ֆիլմը միգուցե կփոխի մարդկանց»։ 2017 թվականի փետրվարին Ռոդսն այդ ֆիլմի դերասաններ Մահերշալալհաշբազ Ալիի, Էշթոն Սենդերսի և Ալեքս Հիբերթի հետ նկարահանվեց «Քելվին Քլայն» ապրանքանիշի անդրավարտիքի գարնանային հավաքածուի գովազդում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թրևանթե Ռոդսը Internet Movie Database կայքում
Ժովտնևոե (գյուղ, Նովի Բուգի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԺովտնևոեԺովտնևոե (ուկրաիներեն՝ Жовтневе), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովի Բուգի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ժովտնևոե գյուղում բնակվում էր 1 532 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,25 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ստարայա Պուստոշ

Ստարայա Պուստոշ (ռուս.՝ Старая Пустошь), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 23 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սեդա Վոժ

Սեդա Վոժ (ռուս.՝ Седа-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Այյուվա գետի աջ ափին՝ 131 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 21 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000076233
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007623
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Նոր Ջուղայի հայկական գերեզմանատուն

Նոր Ջուղայի հայկական գերեզմանատուն, պատմական հայկական գերեզմանատուն Իրանի Սպահան քաղաքի Նոր Ջուղայի հայկական թաղամասի մոտ։


== Գերեզմանատան թաղվածներ ==
Այստեղ թաղվածների թվում են.

Ուիլյամ Բել (1591–1624) – Բրիտանական արևելահնդկական ընկերության բրիտանացի գործիչ Սպահանում։
Յոհան Ռուդոլֆ Շտադլեր (1605–1637) - Շահ Սաֆիի շվեյցարացի ժամագործ, ով սպանեց իր տուն մտած տղամարդուն։ Իսլամ ընդունելու փոխարեն նա նախընտրեց մահապատժի ենթարկվել և մահացավ որպես քրիստոնյա նահատակ։
Ալեքսանդր դը Ռոդս (1591–1660) - ֆրանսիացի ճիզվիտ միսիոներ, ով Վիետնամում երկարատև ազդեցություն է ունեցել քրիստոնեության վրա։
Ֆրենսիս Վերնոն (1637–1677) – անգլիացի ճանապարհորդ
Թադեուշ Միրոնովիչ (մահացել է 1686 թ.) - Լեհաստանի թագավոր Յան Սոբեսկիի սուրհանդակը Պարսկաստանի Սեֆյան պալատում
De l'Estoile ընտանիքի անդամները
Ժակ Ռուսո (1770–1838) - Ժնևի ժամագործ և դիվանագետ
Իսիդոր Բորովսկի (1770–1838) – ծագումով լեհ գեներալ Ղաջարական Պարսկաստանում։
Էդվարդ Հենրի Ֆիլիպ Գլովեր (1843–1898) – Սպահանում հեռագրային գրասենյակի հիմնադիր։
Էռնստ Հելցեր (1835–1911) - գերմանացի ինժեներ և լուսանկարիչ
Հովհաննես Աբքարյան, (1875–1931) – երաժիշտ
Դոկտոր Լեսլի Գրիֆիթս (1899–1942) – Եկեղեցու միսիոներական ընկերության ավստրալացի միսիոներ, ով իր 10-ամյա որդու՝ Յանի և Սպահանում բրիտանական փոխհյուպատոս Ռոբերտ Քրիստոֆեր Սքիփուորթ Հարիսի (1907–1942) հետ սպանվել է Լոռեսթանում, որտեղ որոնում էին Լոռեսթանի լեռներում դաշնակցային ուժերի կործանված ռազմական ինքնաթիռի մնացորդները։
Էռնստ Յակոբ Քրիստոֆել (1876–1955) - գերմանացի ավետարանական հովիվ, ով հիմնել է Քրիստոնեական կույր առաքելություն և կառուցել տներ կույր երեխաների, որբերի, ֆիզիկական հաշմանդամների և խուլերի համար։
Մաթեոս Կարախանյան (1860–1947) – լուսանկարիչ
Լևոն Մինասեան (1920–2012) – գիտնական։
Զաւէն Ղուկասյան (1950–2015) – կինոռեժիսոր և քննադատՄիջազգային հուղարկավորությունների ամբողջական ցանկը տես այստեղ


== Լեհական բաժին ==

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ (1942-1945) Խորհրդային Միությունից հարյուրավոր լեհ որբեր Աֆրիկա կամ Նոր Զելանդիա ուղարկելու ճանապարհին Սպահանի միջով անցան Պարսից ծոցի նավահանգիստներ։ Նրանց մի մասը սկզբից մինչև պատերազմի ավարտն ապրել է Սպահանում, մյուսները երկար չեն մնացել այնտեղ։
Այն լեհերի գերեզմանները, ովքեր չեն կարողացել տուն վերադառնալ, գտնվում են գերեզմանատան արևելյան սահմանի մոտ գտնվող առանձին հատվածում, գերեզմանատունը բաժանող գլխավոր ծառուղում և շրջապատված են բավականին ցածր պատով։ Նրա աջ սահմանին կան երկու շարք առանձին գերեզմաններ։ Բաժինը ներառում է ընդհանուր առմամբ 18 հուղարկավորություն (1 զինվորական և 17 քաղաքացիական անձ)։ Լեհական հատվածի հիմնական օբյեկտը կենտրոնական հուշարձանն է, որի վրա փորագրված է Լեհաստանի զինանշանը։ Այն գտնվում է Թադեուշ Միրոնովիչի գերեզմանի մոտ։


== Տես նաև ==
Նոր Ջուղա
Իրանահայեր
Հայկական գերեզմանոց Հին Ջուղայում


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
BOROWSKY, ISIDORE – Encyclopaedia Iranica
Ռուիսի (Քարելի շրջան)

Ռուիսի (վրաց.՝ რუისი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Քարելի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 670 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քարելից հեռու է 7 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 5139 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Արծվաբերդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, ամբողջապես ոչնչացված Հայ Առաքելական եկեղեցու տաճար Հայաստանի Հանրապետության Տավուշի մարզի Արծվաբերդ գյուղում։


== Տես նաև ==
Տավուշի մարզ


== Գրականություն ==
Ռուբեն Սիմոնյան,  Տավուշի մարզ, Երևան, ««Ոսկան Երևանցի»», 2003 — 254 էջ. — 500 հատ։
Լավրենտի Միրզոյան,  Տավուշ, Երևան, «Ասողիկ», 2010 — 856 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Այծպտկունք (այլ կիրառումներ)

Այծպտկունք, կարող է վերաբերել՝

Այծպտկունք - լեռնագագաթ Հայկական լեռնաշխարհում, Հայկական պարի արևմտյան հատվածում
Այծպտկունք - լեռնաշղթա Հայկական լեռնաշխարհում, Հայկական պարի արևմտյան հտվածում
(21404) Ատլուրի

(21404) Ատլուրի (անգլ.՝ Atluri), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1998 թվականի մարտի 20-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(21404) Ատլուրի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Օմելչենկի (գյուղ, Բելոպոլիեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕմելչենկիՕմելչենկի (ուկրաիներեն՝ Омельченки), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բելոպոլիեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օմելչենկի գյուղում բնակվում էր 12 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կարագյոզյան որբանոց

Կարագյոզյան որբանոց (Գարագյnզյան որբանոց), գիշերօթիկ նախակրթարան-որբանոց, հիմնվել է 1913 թվականին, Կոստանդնուպոլսի Շիշլի արվարձանում, Տիգրան Կարագյոզյանի կտակած միջոցներով։ Առաջին տնօրենը Գրիգոր Մարգարյանն էր։ Սովորել են Կոստանդնուպոլսի և շրջակա գավառների 7-17 տարեկան որբ երեխաներ։ Ուսուցումը տարվել է 6-ամյա ծրագրով։ Ավանդվել է կրոն, հայերեն, թուրքերեն, ֆրանսերեն, պատմություն, աշխարհագրություն, առողջապահություն, մաթեմատիկա, բարոյագիտություն, գեղագրություն, նկարչություն, ձեռարվեստ։ Մեծ տեղ է հատկացվել մարմնամարզությանը, արհեստների ուսուցմանը։ Սաներն զբաղվել են նաև երկրագործությամբ ու անասնապահությամբ։ Կոստանդնուպոլիսում կային գրադարան, գեղարվեստ, աշխատանոց, արհեստանոցներ, թատերախումբ, երգչախումբ։ 1916-1917 թվականներին ուսումնական տարում ուներ 145, 1920-1921 թվականներին՝ 175 սան (նախակրթարանի վեց և նախապատրաստականի երկու դասարաններ)։ 1926 թվականին հիմնվել է Գարագյոզյան սանուց միությունը, որը 1967-1968 թվականներին հրատարակել է «Մեր տունը» ամսօրյան։ 1930-ական թվականներին սկզբներից, կալվածքների հասույթների նվազման հետևանքով, որբանոցը անկում է ապրել։ 1938 թվականին Կարագյոզյան և Սկյուտարի խնամատարական որբանոցները միացվել են և ստացել «Կարագյոզյանի-Խնամատարական» միացյալ որբանոց անունը։ 1940 թվականից նորից կոչվել է Կարագյոզյան։ Պահվում է կալվածքների հասույթներով և նվիրատվություններով, որոնք տնօրինում է խնամակալությունը։ 1976 թվականին Կարագյոզյան որբանոցը ուներ 189 սան։ 1974 թվականից տնօրենն էր Արուսյակ-ժակլին Մալխասյանը։
Մատեուս Կունյա

Մատեուս Կունյա (պորտ.՝ Matheus Cunha, մայիսի 27, 1999(1999-05-27), Ժուան Պեսոա, Բրազիլիա), բրազիլացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս ՌԲ Լայպցիգի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական հարձակվողի դիրքում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Սյոն ===
Կունյան Կուրիտիբայի ակադեմիայի սան է։ 2017 թվականի ամռանը նա միացավ Սյոնին։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը Կունյան նշեց հուլիսի 27-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի որակավորման երրորդ փուլի Սուդուվայի դեմ խաղում։ Առաջին հանդիպումը Շվեյցարիայի առաջնությունում անցկացրեց օգոստոսի 10-ին՝ Սյոնի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Ցյուրիխի դեմ խաղում։ Իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում խփեց օգոստոսի 27-ին՝ Բազելի դեմ խաղում։ 2018 թվականի մարտի 11-ին Կունյան գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Թունի դեմ խաղում։ Ապրիլի 15-ին բրազիլացին խփեց Լյուցերնի դեմ հանդիպման միակ գնդակը՝ 1-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին։ Ապրիլի 22-ին Կունյան գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Բազելի դեմ խաղում, իսկ հանդիպումն ավարտվեց 2-2 հաշվով։ Մայիսի 19-ին նա հետ-տրիկ ձևակերպեց Թունի դեմ խաղում։ Սյոնի կազմում Կունյան անցկացրեց 32 հանդիպում՝ դառնալով 10 գոլի և 8 գոլային փոխանցման հեղինակ։


=== ՌԲ Լայպցիգ ===
2018 թվականի հունիսի 24-ին Կունյան 5 տարվա պայմանագիր կնքեց ՌԲ Լայպցիգի հետ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց հուլիսի 26-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի որակավորման երկրորդ փուլի Հեկենի դեմ խաղում՝ այս խաղում դառնալով գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ։ Առաջին հանդիպումը Բունդեսլիգայում անցկացրեց օգոստոսի 26-ին՝ փոխարինելով Ժան-Քևին Օգյուստենին Բորուսիա Դորտմունդի դեմ խաղում։ Իր դեբյուտը Եվրոպայի Լիգայում նշեց սեպտեմբեր 20-ին՝ Ռեդ Բուլ Զալցբուրգի դմե խաղում։ Գերմանիայի առաջնությունում իր առաջին գոլը խփեց նոյեմբերի 3-ին՝ Հերթա Բեռլինի դեմ խաղում։ Դեկտեմբերի 13-ին Կունյան գոլի հեղինակ դարձավ Եվրոպայի Լիգայի խմբային փուլի Ռուսենբորգի դեմ խաղում, իսկ հանդիպումն ավարտվեց 1-1 հաշվով։


== Միջազգային կարիերա ==
Կունյան ներկայացրել է Բրազիլիան մինչև 20 տարեկանների երիտասարդական հավաքականում։


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
2018 թվականի դեկտեմբերի 26-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կունյայի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Կունյան transfermarkt-ում
Կունյան soccerbase.com-ում
Կունյան WhoScored.com կայքում
Կունյան ՌԲ Լայպցիգի պաշտոնական կայքում
Կունյան ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
Պետրովկա (գյուղ, Վեսելինովոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետրովկաՊետրովկա (ուկրաիներեն՝ Петрівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վեսելինովոյի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1900 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պետրովկա գյուղում բնակվում էր 118 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,296 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տովա (այլ կիրառումներ)

Տովա, կարող է վերաբերել՝

Տովա - գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Լունդոնգա գետի ձախ ափում՝ 23 կմ հեռավորության վրա
Տովա - գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում, Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեզեն գետի ձախ ափին
Յուոզաս Կազիցկաս

Յուոզաս Կազիցկաս (հունիսի 16, 1918(1918-06-16), Սարատովի նահանգ, Խորհրդային Ռուսաստան - հուլիսի 10, 2014(2014-07-10), East Hampton, Իստ Հեմմտոն, Սաֆոլկ շրջան, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկյան լիտվացի գործարար։ Միլիարդատեր է, Լիտվայի ամենահարուստ մարդկանցից մեկը, բարեգործ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1863 թվականի ապստամբության ժամանակ արտաքսված մասնակիցների ժառանգների ընտանիքում։ 1922 թվականին ծնողների հետ վերադարձել է Լիտվա։ 1937-1940 թվականներին սովորել է Վիտովտ Մեծի և Վիլնյուսի համալսարանում։ 1944 թվականին գաղթել է Գերմանիա, երեք տարի անց տեղափոխվել ԱՄՆ։
Իր կապիտալի հիմնական մասը կուտակել է ԱՄՆ-ում։


== Գործունեություն ==
Օգտվելով ԱՄՆ բարձրագույն քաղաքական շրջանակներում իր ազդեցությունից՝ նա ժամանակին ֆինանսավորել է լիտվական «Սայուդիսը» և կարևոր դեր է խաղացել 90-ականներին Լիտվայի միջազգային ճանաչման գործընթացում։
1990-ականների սկզբին վերադարձել է Լիտվա և հիմնել Լիտվայում առաջին մասնավոր հեռահաղորդակցային «Litcom» ընկերությունը (այժմ «Omnitel»` Լիտվայում բջջային կապի առաջատար օպերատոր)։
Յուոզասը Լիտվա է բերել «Մոտորոլա», «Կոկա-Կոլա», «Ֆիլիպ Մորիս» ընկերությունները, նպաստել «Williams International» նավթային ընկերության մուտքին, «Orlen Lietuva» ամերիկյան ընկերության սեփականաշնորհման շուրջ բանակցություններում հանդիսացել է ակնհայտ և ակտիվ միջնորդ (Կազիցկասը Լիտվայի նախագահ Վ. Ադամկուսի և «Վիլյամս Ինթերնեշնլ» ընկերության նախագահ Ջ. Բումգարների վաղեմի ընկերն է)։
Օգտվելով իր կապերից՝ Կազիցկասը կազմակերպել է նախկին վարչապետ Կ. Պրունսկենի ոչ պաշտոնական հանդիպումը ԱՄՆ նախագահ Ջորջ Բուշի հետ, եվրոպական խոշոր պետությունների ղեկավարների՝ Ֆրանսիայի նախագահ Ֆրանսուա Միտտերանի և Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ Մարգարետ Թետչերի հետ։
Կազիցկասը 2004 թվականի սեպտեմբերին ձեռք է բերել «Baltnetos komunikacijos»-ի բաժնետոմսերի 100%-ը։


== Բարեգործություն ==
Կազիցկասի ընտանիքի հիմնադրամը ֆինանսավորել է «Լիտվայի լուսավորության ծրագրի» մրցույթը։ Այս ծրագրի նպատակն է համակարգչային տեխնիկայի և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների օգտագործման համար պայմաններ ստեղծել ոչ միայն ինֆորմատիկայի դասարաններում, այլև այլ առարկաների ուսումնական գործընթացներում։


== Մրցանակներ ==
Հունվարի 13-ի հիշատակի մեդալ  (փետրվարի 12, 1992)
Լիտվայի Մեծ իշխան Գյադիմինասի շքանշանի հրամանատար (հուլիսի 14, 1995)
Լիտվայի Մեծ իշխան Գյադիմինասի շքանշանի Մեծ խաչի ասպետ (փետրվարի 10, 1998)
Մեծ խաչի ասպետ «Լիտվային մատուցած ծառայությունների համար» (ապրիլի 16, 2008)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լիտվայի նավթամուղի սեփականաշնորհում
Արտագաղթողների հիմնադրամը շարունակում է աջակցել դպրոցներին
«Juozas Petras Kazickas»։ Kazickas Family Foundation (լիտվերեն)։ Kazickas Family Foundation։ Վերցված է 2021-01-03
Վիկտոր Գորբատկո

Վիկտոր Վասիլևիչ Գորբատկո (ռուս.՝ Ви́ктор Васи́льевич Горбатко́, դեկտեմբերի 3, 1934(1934-12-03), Վենցի, Գուլկևիչիի շրջան, ԽՍՀՄ և Կրասնոդարի երկրամաս, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մայիսի 17, 2017(2017-05-17), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային տիեզերագնաց-օդաչու, գնդապետ, Խորհրդային Միության հերոս (1969)։ 
Ավարտել է Ժուկովսկու անվան ռազմաօդային ակադեմիան (1968)։ ԽՍՀՄ տիեզերագնացների ջոկատի անդամ է 1960-թվականից։
1969 թվականի հոկտեմբերի 12-17-ին Անատոլի Ֆիլիպչենկոյի և Վլադիսլավ Վոլկովի հետ, որպես հետազոտող ինժեներ, թռիչք է կատարել «Սոյուզ-7» տիեզերանավ-արբանյակով, մասնակցելով «Սոյուզ-6» և «Սոյուզ-8» տիեզերանավերի խմբակային թռիչքին։ Երկրի շուրջը կատարել է 80 պտույտ։
Պարգևատրվել է Լենինի և Կարմիր աստղի շքանշաններով։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոժուխովկա (գյուղ, Տեպլիկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոժուխովկաԿոժուխովկա (ուկրաիներեն՝ Кожухівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տեպլիկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոժուխովկա գյուղում բնակվում էր 306 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,1 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3060 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)