Ունբիհեքսիում

Ունբիհեքսիում (լատ.՝ Unbihexium, Ubh) , համակարգային ժամանակավոր անվանում ՝ հիպոտետիկ քիմիական տարրի համար , Դ. Ի. Մենդելեևի պարբերական աղյուսակում, ժամանակավոր նշանակումը ՝ Ubh , ատոմական համար ՝ 126 և կարգաթիվ ՝ 126:
Համար 126 տարրը ներկայացնում է առանձնահատուկ հետաքրքրություն գերծանր տրանսակտինոիդների (Տրանսուրան տարրեր) և սուպերակտինոիդների համար, քանի որ այն միաժամանակ գտնվում է այսպես կոչված կայուն կղզում, որը կանխորոշում է համեմատաբար ավելի երկար ալֆա տրոհման ժամանակ և թաղանթային կառուցվածքի տեսության համաձայն պետք է ունենա այսպես կոչված միջուկի «կրկնակի մոգական» կայունություն։ Սակայն կան հաշվարկներ , որոնք ժխտում են 126 թվի մոգականությունը պրոտոնների համար։ Ժամանակակից հաշվարկների համաձայն , երկարակյաց կարող են լինել ունբիհեքսիումի 307, 318, 319, 320 և 323-326 զանգվածային թվերով իզոտոպները։


== Անվանման ծագումը ==
«Ունբիհեքսիում» բառը կազմված է լատիներեն և հունարեն թվականների արտասանությամբ , և նշանակում է «մեկ-երկու-վեց» (լատիներեն «հարյուր քսանվեցերորդը» ուրիշ կերպով է կազմվում)։ Ենթադրվում է, որ ապագայում անվանումը կփոխվի։


== Պատմությունը ==
126 տարրը սինթեզելու առաջին փորձը կատարվել է 1971 [1] թվականին[1]թվականին Ռ. Բիմբոյի ղեկավարությամբ դ'Օրսե միջուկային ֆիզիկայի ինստիտուտում՝ ֆրանսիացի գիտնականների կողմից ։ Օգտագործվել է տաք միաձուլման ռեակցիան։

  
    
      
        
          
            Th
            
            
            
            90
            232
          
          

          
          +
          

          
          
            Kr
            
            
            
            36
            84
          
          ⟶
          

          
          
            Ubh
            
            ∗
            
            126
            316
          
        
      
    
    {\displaystyle {\ce {^{232}_{90}Th{}+{}_{36}^{84}Kr->{}_{126}^{316}Ubh^{\ast }}}}
  Փորձարկումների ընթացքում արձանագրվել են բարձր էներգականությամբ ալֆա մասնիկներ, որոնք ընկալվում են ՝ որպես 126 տարրի սինթեզի հնարավոր ապացույց։ Ընթացիկ հետազոտությունը ցույց է տալիս, որ դա շատ քիչ հավանական է, քանի որ 1971 թվականին կատարված փորձերի զգայունությունը մի քանի անգամ ցածր էր նրանից , որոնք պահանջում են ժամանակակից անհրաժեշտ տվյալները։


== Հնարավոր բացահայտումը բնության մեջ ==
1976 թ. Ռոբերտ Ջենթրիի գլխավորությամբ մի խումբ ռադիոքիմիկոսներ ուսումնասիրել են բիոտիտի նմուշներ մոնացիտի բյուրեղներով ՝ շրջապատված հսկայական միկրոսկոպիկ գնդաձև թաղանթով։ Նրանք ճառագայթում էին բյուրեղները արագացված պրոտոններով և ուսումնասիրում բյուրեղին բնորոշ ռենտգենյան ճառագայթումը։ Արդյունքում գիտնականները հայտնեցին լուսակի հայտնաբերման մասին 22-28 ԷՎ գոտում։ Սակայն, նմուշների հետագա հետազոտությունը սինխրոտրոն ճառագայթումով , չհաստատեց գերծանր էլեմենտների առկայությունը 126 տարրում ։ Ենթադրվում է, որ լուսակները , որնոք ստացել է Ջենթրին , իրականում պատկանել են ռուբիդիումի (Rb) , ծարիրի (Sb) և տելուրի (Te) ատոմներին։


=== Էլեկտրոն-վոլտ ===
1 էՎ = 1,602 176 6208(98)×10−19Ջոուլ = 1,602 176 6208(98)×10−12 էրգ։


== Քիմիա ==


=== Օրբիտալներ ===
126 տարրը ենթադրաբար պետք է պատկանի նոր օրբիտալների խմբին ՝ g խմբին ։ Սպասվող էլեկտրոնային կոնֆիգուրացիա ՝ [Og] 5g6 8s2, նաև էներգիաների նմանությունից էլեկտրոնները հանգիստ կարող են 5g-օրբիտալից անցնել 7d-օրբիտալի։
Հաշվարկները, որոնք անցկացրեց Միտչ Ջակոբին (Mitch Jacoby) 2006 թվականին , ցույց տվեցին , որ ունբիհեքսիումը կկարողանա կազմել ամուր մոնոֆտորիդ ՝ UbhF , ի շնորհիվ ունբիհեքսիումի 5g և ֆտորի 2p օրբիտալների փոխազդեցությանը  : Ունբիհեքսիումի համար նաև կանխագուշակվում են III, IV, VI և VIII վալենտականությունները ։


== Ծանոթագրություններ ==