armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ռոժի

Ռոժի (ֆր.՝ Rogy), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 141 մարդ, բնակչության խտությունը` 20.83 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.77 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 100 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 22 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 81 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 61-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 20։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,3 %։ 61 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 55 անձ (29 տղամարդ և 26 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (5 տղամարդ և 1 կին)։ 20 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սիփան հայ մշակութային միություն (Իրան)

Սիփան հայ մշակաթային միություն, հիմնադրվել է 1964 թվականին, Թեհրանում։ Թատերական բաժնի առաջին ղեկավարն էր Ա. Թաշճյանը՝ ներկայացվել են Ա. Աբելյանի, Շիրվանզադեի և այլոց պիեսներ։ Միության թատերական գործունեությունը դադարել է 1966 թվականին։ 1980 թվականին վերսկսվել է Ս. Մնացականյանի ղեկավարությամբ, որի ջանքերով բեմադրվել են ներկայացումներ ըստ Ալեքսանդր Շիրվանզադեի, Դերենիկ Դեմիրճյանի, Րաֆֆու երկերի և այլն։ Ներկայացումներին մասնակցել են Վ. Բաշյանը, Լ. Թաշճյանը, Հ. Շիրինյանը, Վ. Խոսրովյանը, Ա. Ասատրյանը, Լ. Խաչիկյանը, Վ. Մարգարյանը, Ս. Մատթևոսյանը, Մ. Ծաաբյանը, Կ. Օհանյանը, Գ. Բաղումյանը և ուրիշներ։ Միության թատերախումբն այժմ կոչվում է «Մկրտիչ Թաշճյան»։ Գործում է նաև մանկապատանեկան թատերախումբ։
46

46 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երկուշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 46 թվականն է, 
I դարի 46-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Աստերոիդների ցանկ (91501-91600)

Աստերոիդների ցանկ (91401-91500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (91601-91700)
 Աստերոիդների ցանկ (91401-91500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (91601-91700)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (90001)-(95000)»։ www.minorplanetcenter.net
Ռաֆայել Մեգալ

Մելիքյան Ռաֆայել Արմենի - Մեգալ (հունվարի 2, 1983(1983-01-02), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ գեղանկարիչ, ՀՀ վաստակավոր նկարիչ (2013)։


== Կենսագրություն ==
1998-2004 թվականներին սովորել է Երևանի Գեղարվեստի պետական ակադեմիայում։
2008 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է։
Ռաֆայել Մեգալի նկարները գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Մակեդոնիայի ժամանակակից արվեստի թանգարանում, Վատիկանում, Վենետիկի Մխիթարյան միաբանությունում, Երուսաղեմի Սուրբ Հակոբ եկեղեցում, ինչպես նաև այլ ցուցասրահներում և անհատական հավաքածուներում։


== Ցուցահանդեսներ ==
1995 թվականից սկսած ունեցել է բազմաթիվ անհատական ցուցահանդեսներ, ինչպես նաև մասնակցել է մի շարք միջազգային ցուցահանդեսների։
Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել՝

Երևանում
Ֆլորենցիայում
Նյու Յորքում
Տորոնտոյում
Քուվեյթում
Լոնդոնում
Փարիզում
Վենետիկի բիենալեի հայկական տաղավար, ՀԱՊ, 2017


== Մրցանակներ, պարգևներ, կոչումներ ==
ՀՀ Մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալ (2012)
Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր նկարիչ (2013)
ՀՀ սփյուռքի նախարարության «Արշիլ Գորկի» մեդալ (2014)2013 թվականին «Մարութա սար»` չարի և բարու պատերազմը պատկերող մասշտաբային ստեղծագործությամբ Ֆլորնցիայում արժանացել ` Լորենցո Մեդիչիի դիմաքանդակով արծաթե մեդալին։


== Ծանոթագրություններ ==
Վազգեն Վարդանյան

Վազգեն Սուրենի Վարդանյան (մարտի 18, 1974(1974-03-18), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուսաստանցի հայ դաշնակահար։


== Կենսագրություն ==
Վազգեն Սուրենի Վարդանյանը ծնվել է 1974 թվականի մարտի 18-ին Մոսկվայում, ավարտել է Մոսկվայի Պ. Ի. Չայկովսկու անվան պետական կոնսերվատորիան, նրա դասախոսներն էին դաշնակահար Լև Նիկոլայի Վլասենկոն, դաշնակահար և կոմպոզիտոր Դմիտրի Նիկոլայի Սախարովը, Ալլա Զինովիի Տուրյանսկայանը։
Վազգեն Վարդանյանը վերապատրաստվել է Ամերիկայում, Ջուլիարդի դպրոցում Ջերոմ Լովենտալի մոտ, այնտեղ էլ արժանացել է գեղեցիկ արվեստների մագիստրոսի աստիճանի։
Համագործակցել է դիրիժորներ Վալերի Գերգիևի և Կոնստանտին Օրբելյանի, ալտահար Յուրի Բաշմետի, դաշնակահար Նիկոլայ Պետրովի և ամերիկացի կոմպոզիտոր Լուկաս Ֆոսսի հետ։
Մասնակցել է հայտնի փառատոների․

The Festival of the Hamptons և Benno Moiseevich Festival ԱՄՆ-ում
Զատկի փառատոն
Արամ Խաչատրյանի ծննդյան 100-ամյակին նվիրված փառատոն
Վլադիմիր Հորովիցի ծննդյան 100-ամյակին նվիրված փառատոն
Սանկտ Պետերբուրգի պալատներ
Կրեմլը երաժշտական Ռուսաստանում
Pietro Longo փառատոն
Պուլսանո փառատոն (Իտալիա) և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==


=== Տեսանյութ ===
Сюита из балета «Смерть Ростовщика». — Композитор Т. Шахиди. Транскрипция Вазгена Вартаняна.
Vazgen Vartanian Chopin 4 Ballades — Great Hall; Вазген Вартанян ШОПЕН БЗК.
Vazgen Vartanian Chopin 4 Scherzos — Great Hall; Вазген Вартанян ШОПЕН БЗК Вазген ВАРТАНЯН — ШОПЕН «8» — Четыре Баллады, Четыре Скерцо.
Saint-Saens/Liszt/Horowitz — Danse macabre. VAZGEN VARTANIAN (piano).
RACHMANINOV — Elegie op.3 #1. VAZGEN VARTANIAN (Piano).
BACH / BUSONI — Chorale prelude. Vazgen VARTANIAN.
Ստուպկի (գյուղ, Օրատովկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍտուպկիՍտուպկի (ուկրաիներեն՝ Ступки), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Օրատովկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1736 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ստուպկի գյուղում բնակվում էր 59 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,743 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 79,41 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վայրենացած երեխաներ

Վայրենացած երեխաներ (այլ անվանում՝ վայրի երեխաներ), երեխաներ, որոնք մեծացել են սոցիալական ծայրահեղ մեկուսացման պայմաններում՝ մանուկ հասակից մարդկանց հետ կապից դուրս և գրեթե հոգատարություն և սեր չեն զգացել այլ մարդուց, չունեն սոցիալական վարքի և հաղորդակցության փորձ։ Երեխաներին, որոնց լքել են ծնողները, դաստիարակում են կենդանիները կամ նրանք ապրում են մեկուսացման մեջ։
Գրականության մեջ հանդիպում են նման դեպքերի նկարագրություններ, չնայած շատերը կարող էին չհրապարակվել։ Նրանք մեծ հետաքրքրություն են ներկայացնում հետազոտողների և սոցիոլոգների համար։ Կենդանիների դաստիարակած երեխաները ցուցաբերում են (մարդու ֆիզիկական հնարավորությունների սահմաններում) վարքագիծ, որը բնորոշ է իրենց խնամատար ծնողներին, օրինակ՝ վախ մարդու հանդեպ։


== Վերականգնման կանխատեսում ==
Եթե մինչև հասարակությունից մեկուսացումը երեխաների մոտ եղել են սոցիալական վարքագծի որոշ հմտություններ, դրանց վերականգնումը տեղի է ունենում շատ ավելի հեշտ։ Կյանքի առաջին 3,5-6 տարին կենդանիների հասարակության մեջ ապրածները գործնականում չեն կարողանում յուրացնել մարդկային լեզուն, քայլել ուղիղ, իմաստալից շփվել ուրիշների հետ՝ չնայած մարդկային հասարակության մեջ անցկացրած հետագա տարիներին, որտեղ նրանք ստացել են բավական խնամք։ Դա ևս մեկ անգամ ցույց է տալիս, թե երեխայի զարգացման համար որքան կարևոր են նրա կյանքի առաջին տարիները։


== Հորինված և լեգենդար ==
Առասպելները, լեգենդները և այլ գրական ստեղծագործությունները ևս նկարագրում են երեխաների, որոնց դաստիարակել են վայրի կենդանիները, օրինակ՝ գայլերը կամ արջերը։ Հայտնի օրինակներից են Ռեդյարդ Քիփլինգի Մաուգլին,  Էդգար Ռայս Բերոուզի Տարզան>ը, Հռոմուլոս և Հռեմոսը, Բինգո Բոնգոն  Ադրիանո Չելենտանոյի նույնանուն ֆիլմից։ Լեգենդար և գրական «ջունգլիների երեխաները» հաճախ պատկերվում են որպես նորմալ մարդկային խելքով և ֆիզիկական ունակություններով օժտված մարդիկ, մշակույթի բնածին  զգացմամբ, բայց առավել զարգացած գոյատևման բնազդով։


== Տես նաև ==
Հռոմուլոս և Հռեմոս


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Эволюционная психология. Секреты поведения Homo sapiens Джек Палмер, Линда Палмер ([1], [2])
Лубовский В. И. Развитие словесной регуляции действий у детей (в норме и патологии). — М.: Педагогика, 1978. — 224 с.
Йозеф Лангмейер, Зденек Матейчек Психическая депривация в детском возрасте. — Прага: АВИЦЕНУМ, 1984.
Дети-маугли: чужой среди своих Archived 2016-04-19 at the Wayback Machine.
Как в «Книге джунглей»: от настоящих маугли до пиара
(114) Կասանդրա

(114) Կասանդրա (անգլ.՝ Kassandra), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1871 թվականի հուլիսի 23-ին Քրիստիան Պետերսի կողմից Քլինտոնում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,677012 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3108 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0432 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Կասանդրա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,3222 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1599,83 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,225024 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,94° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է T դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
Կասանդրա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վիթ Գրանտի

Վիթ Գրանտի (լատ.՝ Gazella granti), վիթերի տեսակ անտիլոպ ենթատեսակից։ Տարածված են հյուսիսային Տանզանիայից հարավային Սուդան և Եթովպիա, Քենիայի ափից մինչև Վիկտորիա լիճ։ Անունը տրվել է ի պատիվ շոտլանդացի բնագետ Ջեյմս Օգաստաս Գրանտի պատվին (1827—1892)։ Գրանցված են Համաշխարհային Կարմիր գրքում։ 


== Գենետիկան ==

Վիթ Գրանտին ավելի շատ գենետիկական առումով կապված է սոմալի վիթի (լատ.՝ Н. soemmerringii) և Թոմսոնի վիթի հետ (լատ.՝ Eudorcas thomsonii) Վիթ Գրանտին ունի մեծ գենետիկական տատանումներ պոպուլյացիյում, չնայած նրան, որ աշխարհագրական մեկուսացումներն այնքան էլ մեծ չեն։ Հավանաբար, տարբերակումը կարող էր տեղի ունենալ կրկնակի ընդլայման հետ կապված, և միջավայրի պլոստոցենայի նվազման հետևանքով, որտեղ պոպուլյացիաները կարող էին լինել մեկուսացված։


== Արտաքին տեսքը ==
Մարմնի երկարությունը 75-91 սմ է, քաշը՝ 45-65 կգ։ Գույնը մուգ նարնջագույն է, փորի հատվածում սպիտակ գունավորում է նկատվում։ Վիթ Գրանտին նման է վիթ Թոմսոնին, բացի ձևավորված եղջյուրից, որոնց հիմքերը բավական հաստ են և օղակաձև, դրանց երկարությունը հասնում է 45-81 սմ-ի։ Ենթատեսակները բաժանվում են տարբեր ձևաբանական հատկանիշներով, դրանցից են օրինակ եղջյուրների ձևը և գունային տարբերությունները։ Նրանց արագությունը կարող է հասնել 80-90 կմ/ժ։


== Տարածվածություն ==

Վիթ Գրանտին ապրում է Արևելյան Աֆրիկայում, հանդիպում է բաց հարթավայրային տարածքներում, ցածրադիր թփերի տարածքներում, անտառաշատ սավաննայում, խուսափում է բարձր խոտային վայրերից, որտեղ գիշատիչների տեսանելիությունը սահմանափակ է։ Նրանք հանդիպում են նաև չորային շրջաններում, որովհետև համեմատաբար լավ են հարմարվում չոր պայմաններին։ Համարվում են միգրացիոն կենդանիներ, բայց ճանապարհորդում են հակառակ ուղղությամբ, համեմատած մյուս տեսակների հետ։ Նրանք կարող են դիմանալ անջուր պայմաններում և կիսաանապատային վայրերում։ Այստեղ ցածր է նրանց միջև մրցակցությունը։


== Վարքը ==

Վիթ Գրանտին տարածքային առումով միգրացիոն կենդանիների տեսակին է պատկանում։ Միայն արուներն են համարվում որոշ չափով տարածքային։


== Բազմացումը ==
Վիթ Գրանտին հասուն է դառնում 18 ամսականում։ Հղիության շրջանը տևում է 6 ամիս։ Ծննդաբերություն տեղի է ունենում հունվար-փետրվար ամիսներին։ Էգը թողնում է խմբին և ձագերի համար փնտրում ապահով ու փակ տարածք։ Ձագը սկզբնական շրջանում մնում է խոտերի մեջ, իսկ մայրը մնում է մոտակայքում և հետևում նրան։ Երբ ձագը սկսում է քայլել նրանք միասին փնտրում են նախիրին։ Ձագը մինչև վեց ամսականը սնվում է կաթով, իսկ դրանից որոշ ժամանակ անց արդեն դառնում է հասուն։


== Կարգավիճակ ==

Վիթ Գրանտին դեռևս բավական հասարակ տեսակ է համարվում, չնայած նրան, որ որոշ տարածքներում տեսակները լիովին ոչնչացված են։ Վերացման համար հիմնական վտանգ են հանդիսանում տարածքները և որսորդությունը։ Հանդիսանալով ոչ այնքան վտանգի առջև կանգնած կենդանի գտնվում է ազգային այգիների ուշադրության կենտրոնում։ Հանդիպում են Սերենգետի ազգային այգում և Տանզանիայի պահեստում, Տուրկանայի ազգային այգում և Քենիայի պահեստում։ Պոպուլյացիայում հիմանկան թվաքանակը 14.0000-ից 35.0000 է։ Չնայած նրան, որ հիմնականում ունեն հաստատուն պոպուլյացիա, հանդիպում են նաև նվազեցված պոպուլյացիաներ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Աղբյուրներ ==
Վիթ Գրանտի - Մեր բնությունը


== Ծանոթագրություններ ==
Արճակ (այլ կիրառումներ)

Արճակ եզրը կարող է վերաբերել՝

Արճակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, այժմ՝ Թուրքիա
Արճակ, լիճ Արևմտյան Հայաստանում, այժմ՝ Թուրքիա
Անոկա շրջան (Մինեսոտա)

Անոկա շրջան (անգլ.՝ Anoka County), ԱՄՆ Մինեսոտա նահանգի 87 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1,097 կմ² է, բնակչությունը՝ 298,084 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Անոկա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1857 թ.։
Պուստին (այլ կիրառումներ)

Պուստին, կարող է վերաբերել՝

Պուստին - գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Դմիտրովսկի շրջանի կազմում։
Պուստին - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Արզամասկի շրջանի կազմում։
Պուստին - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Նավաշինսկի շրջանի կազմում։
Պուստին - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Սեմյոնովսկի շրջանի կազմում։
Պուստին - գյուղ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Ալեկսանդրովսկի շրջանի կազմում։
Սուրբ Ներսես Մեծ եկեղեցի (Մարտունի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Ներսես Շնորհալի եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Ներսես Մեծ եկեղեցի, հայ առաքելական եկեղեցի Արցախի Հանրապետության Մարտունու շրջանի Մարտունի քաղաքում, որը ենթակա է Հայ առաքելական եկեղեցու Էջմիածնի կաթողիկոսության Արցախի թեմին։ Եկեղեցին կառուցվել է 2004 թվականին Ալիս Օհանյանի հովանավորությամբ։


== Տեղագրություն ==
Սուրբ Ներսես Մեծ եկեղեցին գտնվում է Մարտունի քաղաքի Ազատամարտիկների և Լեոնարդ Պետրոսյան փողոցների հյուսիս-արևմտյան անկյունում, Մոնթե Մելքոնյան փողոցից մոտ 30 մետր արևելք։


== Կառուցվածք ==
Մարտունու Սուրբ Ներսես Մեծ եկեղեցին խաչաձև կառույց է, որի կենտրոնից մի փոքր հարավ-արևմուտք գտնվող քառանկյուն բրգաձև տանիք ունեցող չորս սյուների վրա բարձրանում է փոքր գմբեթ, որի գագաթին խաչ է։ Եկեղեցու մուտքը արևմուտքից է՝ Պետրոսյան փողոցից, խորանը հյուսիս-արևելյան կողմում է։


== Ծանոթագրություններ ==
Գոհարի խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)

Գոհարի խաչքար, գտնվում է Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզի Գավառ քաղաքի հյուսիսարևելյան հատվածում՝ «Դարի գլուխ» ամրոցի տարածքում գտնվող Սուրբ Ստեփանոս մատուռի գերեզմանոցի արևմտյան մասում, բարձր պատվանդանին։ Հաշվառված է Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների պետական ցանկում (5.1/2.1.14)։


== Տեղադրություն ==
Խաչքարը կանգնեցված է Գավառ քաղաքի հյուսիսարևելյան հատվածում՝ «Դարի գլուխ» ամրոցի տարածքում գտնվող Սուրբ Ստեփանոս մատուռի գերեզմանոցի արևմտյան մասում՝ բարձր պատվանդանին։


== Վիմական արձանագրություն ==
Խաչքարը քիվին և խորանին առկա է 2 տող վիմական արձանագրություն.

ՍԲ ԽԱՉՍ ԲԱՐԷԽ[Ա]ԻՍ ԳՈՀԱՐԻՆ
ԹՎ :ՋՁ: (1531 թվական)Համաձայն արձանագրության խաչքարը կանգնեցվել է 1531 թվականին՝ Գոհարի հիշատակին։


== Տես նաև ==
Գավառ
Շաղուպաթ աղու խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)
Ովանես իրիցի խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)
Ստեփանոսի և Պետրոսի խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)
Պարոն Թաճումի խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)
Պարոն Շահնազարի խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)


== Ծանոթագրություններ ==
Սորոկոլետովո (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սորոկոլետովո (այլ կիրառումներ)Սորոկոլետովո (ռուս.՝ Сороколетово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 50 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Խոտենովո (գյուղ, Յարցևսկի շրջան)

Խոտենովո (ռուս.՝ Хотеново), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Յարցևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 2 մարդ։
Գտնվում է շրջանի կենտրոնական մասում՝ Յարցևոյից 8 կմ հարավ-արևելք, M1 Բելառուս մայրուղուց 7 կմ հարավ, Կոլպենկա գետի ափին։ Գյուղից 4 կմ հյուսիս՝ Մոսկվա-Մինսկ գծի վրա է գտնվում Սվիշչևո երկաթուղային կայարանը։


== Պատմություն ==
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ՝ 1941 թվականի հուլիսին, գյուղը գրավել են նացիստական զորքերը, ազատագրվել է 1943 թվականի սեպտեմբերին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լյաբլա

Լյաբլյա (ռուս.՝ Лябла), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Հյուսիսային Դվինա գետի ձախ ափին՝ 616 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 48 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020300112103000026381
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002638
Ավազանի կոդը - 03.02.03.001'
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Բրեմերհաֆեն

Բրեմերհաֆեն (գերմ.՝ Bremerhaven [bʁeːmɐˈhaːfən], ստորին գերմաներեն՝ Bremerhoben, բառացի թարգմանած՝ նշանակում է «բրեմենյան նավահանգստ»), քաղաք Գերմանիայի հյուսիսարևմտյան մասում՝ Վեզեր գետի աջ արևելյան ափին, նրա էստուարիայի մերձակայքում։ Իրենից 60 կիլոմետր դեպի հարավ ընկած Բրեմեն քաղաքի հետ մեկտեղվելով՝ կազմում է Բրեմեն դաշնային երկրամասն ու Բրեմեն հանզայական ազատ քաղաքը։ 2014 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով Բրեմերհաֆենի բնակչության թվաքանակը եղել է 110 121։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության ազգային կազմը․ գերմանացիներ՝ 91 %, այլ ազգությունների ներկայացուցիչներ՝ 9 % (2011)։
Դավանաբանական կազմը՝ կաթոլիկներ՝ 11 %, բողոքականներ՝ 45 %,  այլք՝ 44 % (2011)։


== Պատմություն ==
Քաղաքի ներկայիս տարածքում առաջին բնակավայրերը հիմնվել են բազում դարեր առաջ։ Բուն քաղաքը հիմնադրվել է 1827 թվականին։
1830 թվականից շահագործման է հանձնվել Հին նավահանգիստը (der Alte Hafen)։ 1847—1852 թվականներին կառուցվել է Նոր նավահանգիստը (der Neue Hafen)։ 1854 թվականին Բրեմերհաֆենը դարձել է Եվրոպայի ամենամեծ էմիգրանտական նավահանգիստը, 1873—1876 թվականներին կառուցվել է Կայզերհաֆեն I նավահանգիստը (Kaiserhafen I), 1897 թվականին՝ Կայզերշլյոյզե շլյուզը (Kaiserschleuse), 1907—1909 թվականներին՝ Կայզերհաֆեն II և III նավահանգիստները։
1857 թվականին հիմնվել է Norddeutsche Lloyd շոգենավային ընկերությունը, որը այդպիսի խոշորագույն ընկերություն էր աշխարհում։ Ընդհուպ մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտը Գերմանիայի ռազմածովային նավատորմը Բրեմերհաֆենն ակտիվորեն օգտագործել է որպես ժամանակավոր բազա։
1939 թվականին ջուր է իջեցվել Բրեմերհաֆենի «Շիխաու» նավաշինարանում կառուցված «Մարս» բեռնաուղևորատար ջերմանավը, 1940-ական թվականների վերջերին՝ խորհրդային նշանավոր «Վիտյազ» նավը։
2009 թվականի հունիսի 25-ին Բրեմերհաֆենում հանդիսավորությամբ բացվել է կլիմայական գոտիների թանգարանը, որը գիտական ու լուսավորական մեծ աշխատանք է կատարում։


== Քույր քաղաքներ ==
Բրեմերհաֆենի քույր քաղաքներն են՝

 Ռուսաստան, Կալինինգրադ (1992 թվականից)
 Ֆրանսիա, Շերբուր-Օկտվիլ (1960 թվականից)
 Մեծ Բրիտանիա, Գրիմսբի (1963 թվականից)
 Ֆինլանդիա, Պորի (1969 թվականից)
 Դանիա, Ֆրեդերիկսհավն (1979 թվականից)
 Լեհաստան, Շչեցին (1990 թվականից)
 ԱՄՆ, Բալթիմոր (2007 թվականից)


== Կլիմա ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Կլիմայական գոտիների թանգարան


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Бремергафен»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 


== Արտաքին հղումներ ==
Auswandererhaus
Deutsches Schiffahrtsmuseum (in German)
Hochschule Bremerhaven (in English)
Alfred Wegener Institut (in English)
360 QTVR Panos
Fullscreen panos
German Naval Base Bremerhaven 1939–45
20th century timetables
«Քաղաքի պաշտոնական կայքէջը»  
Актуальная статистика по земле Бремен
Գրուշկովկա (գյուղ, Գրեբյոնկայի շրջան)

Գրուշկովկա (ուկրաիներեն՝ Грушківка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գրեբյոնկայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Մեչետ։ Հիմնադրվել է 1738 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գրուշկովկա գյուղում բնակվում էր 242 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,92 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 126,04 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գործող ամենաերկար իշխող ոչ ազնվական, պետական առաջնորդների ցանկ

Սա գործող պետական առաջնորդների ցանկ է, որտեղ անձինք իրենց երկրի կառավարության գլուխը կամ երկրի ղեկավարն են ավելի քան 10 տարի և չունեն ազնվական ծագում։ Ցանկը դասակարգված է ըստ կառավարման տարիների նվազման։
Ցանկում ներառված անձանցից ոչ բոլորն են իրենց երկրի ամենահզոր գործիչը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սանտ Աննա Արեզի

Բուջերու (իտալերեն՝ Buggerru), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիայի մարզում՝ Կարբոնիա-Իգլեզիաս գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2678 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 70 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 37 կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 9010։ Հեռախոսային կոդը՝ 0781։
Բնակավայրի հովանավորը համարվում է սուրբ Հովհաննես Մկրտիչը։ Տոնը նշվում է հուլիսի 26-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության փոփոխություն։


== Կոմունային վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0781 96691
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comune.santannaarresi.ca.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.santannaarresi.ca.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայքը (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Շղագիր

Շղագիր, պնակիտի վրա եղեգնյա գրչով (սրա մի ծայրը տափակ է եղել՝ մոմը հարթելու, իսկ մյուսը շյուղի նման սուր՝ գրելու համար) գրելու եղանակ (շյուղագիր), որը հետագայում դարձել է առանձին գրատեսակ։ Շղագիր կարող էր լինել և՛ գրչագիրը, և՛ երկաթագիրը, և՛ քոչորգիրը. ամեն դեպքում գրի տարրերն ունեին միևնույն հաստությունը։ Որպես առօրյա օգտագործման գրատեսակ ավելի հաճախ շղագրվում էր բոլորգիրը, որն աստիճանաբար կանոնավորվում, ձեռք է բերում յուրահատկություններ և դառնում է գրչության պաշտոնական գիր (11—12-րդ դարեր)։ Շղագիրը դարձյալ մնում է որպես առտնին օգտագործման գիր։ Այդ է պատճառը, որ շղագրով հազվագյուտ մատյաններ են մեզ հասել։ Մեր օրերում հիմնական գրատեսակը շղագիրն է, որը գնդիկավոր գրիչների գործածության պայմաններում ավելի է մոտեցել իր նախնական ձևին, այսինքն՝ հավասար հաստություն ունեն գրի և՛ ուղղաձիգ, և՛ հորիզոնական տարրերը։
Ավարական խանություն

Ավարական խանություն, ֆեոդալական տիրապետություն Դաղստանում 12-19 դարերում։ Ումմա-խանի (մահացել է 1634) օրոք ֆեոդալական խոշոր միություն էր։


== Պատմություն ==
Ավարական խանությունը զորացել է հատկապես 18-րդ դարում, երբ նրան հարկատու են դարձել ոչ միայն Դաղստանի ժողովուրդները, այլև Դերբենդի և Ղուբայի խաները։ Ավարական խանությունում ֆեոդալական հարաբերությունները խճճված էին տոհմատիրական կարգերի մնացուկներով։
16-րդ դարից սկսած ավարական խանութունը մի քանի անգամ ընդունել է Ռուսաստանի հովանավորությունը, իսկ 1803 թվականին մտել նրա կազմի մեջ։ 1864 թվականին ցարական կառավարությունը վերացրել է ավարական խանություն, փոխարենը ստեղծելով Ավարական օկրուգը։


== Ծանոթագրություններ ==
Վանյա Հովհաննիսյան (պատգամավոր)

Վանյա Վաղիկի Հովհաննիսյան (մարտի 3, 1955(1955-03-03), Հրազդան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր։


== Կենսագրություն ==
Վանյա Հովհաննիսյանը ծնվել է 1955 թվականի մարտի 3-ին Հրազդանի շրջանի Բջնի գյուղում։ 1980 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ Ստացել է ինժեներ-շինարարի որակավորումը։ 1973-1975 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1976-1980 թվականներին «Հայպետնախագիծ» ինստիտուտում աշխատել է ավագ տեխնիկ, 1980-1983 թվականներին Չարենցավանի հաստոցաշինական ԱՄ-ի «Վերչին» վարչությունում՝ աշխատել է վարչության պետ, արտադրամասի պետ։ 1983-1988 թվականներին Չարենցավանի քաղխորհրդում՝ կապիտալ շինարարության բաժնի պետ, իսկ 1989-1992 թվականներին՝ Չարենցավանի «Արդշինբանկում» աշխատել է գլխավոր ինժեներ։ 1991-1995 թվականներին եղել է Չարենցավանի քաղխորհրդի և Բջնի գյուղխորհրդի պատգամավոր։ 1999 թվականին մայիսի 30-ին ընտրվել է Ազգային ժողովի պատգամավոր՝ «Միասնություն» դաշինքի համամասնական ընտրացուցակով (ՀԺԿ)։ Եղել է Ազգային ժողովի պետական իրավական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ Եղել է ԺԴԿ-ի վարչության անդամ ։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի երեք երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==
Սավինոնե

Սավինոնե  (իտալերեն՝ Savignone), կոմունա Իտալիայի Լիգուրիա մարզում։ Գտնվում է Ջենովա գավառում։ Բնակչության թիվը կազմում է 3177 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն։ Բնակչության խտությունը կազմում է 146 մարդ/ կմ²։ Զբաղեցնում է՝ 22 կմ² ։ Հեռախոսի կոդ՝ +39 010։ Փոստային ինդեքս՝ 16010։
Քաղաքի հովանավոր սուրբը Սանտ Ագոստինոն է (Sant’Agostino)։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճ


== Տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 010 9360103
Էլեկտրոնային փոստ՝ segreteria@comune.savignone.ge.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.savignone.ge.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
վիճակագրական ինստիտուտ (իտալ.)(չաշխատող հղում)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Իրիդիումի յոդիդ(I)

Իրիդիումի յոդիդ(I), անօրգանական միացություն, իրիդիումի ու յոդաջրածնական թթվի աղը` IrI բանաձևով, սև փոշի։


== Ստացում ==
Տաքացման պայմաններում իրիդիումի յոդիդի(III) քայքայումից.
  
    
      
        
          
            I
            r
            
              I
              
                3
              
            
             
            
              
                →
                
                  
                    355
                    
                      o
                    
                  
                  C
                
              
            
             
            I
            r
            I
            +
            
              I
              
                2
              
            
          
        
      
    
    {\displaystyle {\mathsf {IrI_{3}\ {\xrightarrow {355^{o}C}}\ IrI+I_{2}}}}
  


== Ֆիզիկական հատկություններ ==
Իրիդիումի յոդիդը իրենից ներկայացնում է սև փոշի` իրիդիումի բրոմիդին(I) նման հատկություններով։


== Գրականություն ==
Ливингстон С. Химия рутения, родия, палладия осмия, иридия, платины. — М.: Мир, 1978. — 368 с.
Նիիդու

Նիիդու (էստ․՝ Niidu), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Առե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 118 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կուսի (Արդենների գավառ)

Կուսի (ֆր.՝ Coucy), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 514 մարդ, բնակչության խտությունը` 80.44 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.39 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 170 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 65 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 35 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 334 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 236-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 98։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,7 %։ 236 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 219 անձ (125 տղամարդ և 94 կին)։ Գործազուրկ են եղել 17 անձ (7 տղամարդ և 10 կին)։ 98 անաշխատունակներից 26-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 26-ը` թոշակառուներ, իսկ 46-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Լևոն Թյությունճյան

Լևոն Ռուբենի Թյությունճյան (դեկտեմբերի 24, 1892(1892-12-24) - ապրիլի 6, 1977(1977-04-06)), հայ գրող, հրապարակագիր, հասարակական-մշակութային գործիչ։
Սովորել է Վենետիկի Մխիթարյանների Քաղկեդոնի վարժարանում, ապա՝ Պոլսի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում։ 1917 թ.-ին Թիֆլիսում Անդրանիկ Օզանյանի և Վահան Թոթովենցի հետ հիմնել է «Հայաստան» օրաթերթը։ 1920-ականների կեսերից հաստատվել է Շվեյցարիայում։ Հրատարակել է «Հուշեր ահավոր տարիներեն», «Հայաստանյաց եկեղեցվո մեջ ամբողջեն անջատ հասարակություն չկա» (1956 թ.) և այլ գրքեր, «Հարություն ամիրա Պեզճյան և իր ժամանակները» (1971 թ.) պատմական ուսումնասիրությունը։ Թյությունճյանը զբաղվել է նաև նկարչությամբ։ 1928-1949 թթ.-ին նրա կտավները ներկայացվել են ցուցահանդեսներում։ 1972 թ.-ին այցելել է Հայաստան։
(163) Էրիգոնե

(163) Էրիգոնե (անգլ.՝ Erigone), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1876 թվականի ապրիլի 26-ին Ժոզեֆ Պերոտենի կողմից Թուլուզում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,366598 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9144 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8188 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Էրիգոնե աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,9375 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1329,8 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,270718 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,81° անկյուն։
Էրիգոնե աստերոիդը գլխավորում է Էրիգոնեի աստերոիդների ընտանիքը, որը տեղաբաշխված է հիմնական աստերոիդների գոտում։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(163) Էրիգոնե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Իզաբելլա Բլյում

Իզաբելլա Բլյում (մայիսի 22, 1892(1892-05-22), Բաուդուր, Սեն Գիսլեն, Մոնս, Էնո, Բելգիա - մարտի 12, 1975(1975-03-12), Բրյուսել, Բելգիա), բելգիացի հասարակական գործիչ, մասնագիտությամբ պատմության և գրականության ուսուցիչ։ 1918–1951 թվականներին եղել է բելգիական սոցիալիստական կուսակցության (ԲՍԿ) անդամ, որից հեռացվել է խաղաղության կողմնակիցների համաշխարհային երկրորդ կոնգրեսին մասնակցելու համար։ Ինչպես նաև եղել է խաղաղության պաշտպանության Բելգիական միության գործադիր կոմիտեի և Խաղաղության համաշխարհային խորհըրդի անդամ։ 1953 թվականին դարձել է «ժողովուրդների միջև խաղաղության ամրապնդման համար» միջազգային լենինյան մրցանակի դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Իզաբելլա Բլյումը ծնվել է 1892 թվականի ապրիլի 22-ին, Բելգիայի Բաուդոուր գյուղում։ 1911 թվականին Լիեժում ստանում է ուսուցչի որակավորում։ Այնուհետև Ժնևում սկսել է ուսումնասիրել աստվածաբանություն։ Նրա հայրը եղել է քահանա։ Իզաբելլան 1913 թվականին ամուսնանում է հոգևոր հովիվ Դավիդ Բլումեի հետ։ Ամուսինը եղել է Բելգիայի ազգային գրադարանի գլխավոր տնօրենը։ Նրանք ունեին երեք զավակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վանա-Վասցելիինա

Վանա-Վասցելիինա (էստ․՝ Vana-Vastseliina), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վասցելիինա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 147 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Վահագնաձոր

Վահագնաձոր (նախկին անվանումը` Շահալի կայարան),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Գուգարքի տարածաշրջանում։ 2021 թվականին  ընդգրկվել է Փամբակ համայնքի կազմում։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղը տեղակայված է Փամբակ գետի ափին՝ ծովի մակերևույթից 1040 մ բարձրության վրա։ Գտնվում է մարզկենտրոն Վանաձորից մոտ 10 կմ հյուսիս-արևելք և Վանաձոր-Ալավերդի ճանապարհի 20-րդ կմ-ի վրա։ Գյուղի կենտրոնով հոսում են Փամբակ գետը, ինչպես նաև Զամառլու և Սիսի կոչվող փոքրիկ գետերը։ Փամբակ գետը համայնքը բաժանում է երկու թաղամասերի։ Գետի վրա կառուցված երեք կամուրջները թաղամասերը կապում են միմյանց հետ։ Կլիման ձմռանը մեղմ է, ամռանը՝ զով։  
Համայնքը սահմանակցում է Վահագնի, Եղեգնուտ և Փամբակ գյուղերին։ 


== Պատմություն ==
Նախկին Շահապի կայարան գյուղը բնակեցվել է 1980 թվականին։ Սակայն գյուղը ավելի հին հիմքեր ունի, որի մասին է խոսում գյուղում կառուցված երկաթգծի Զամառլու կոչվող կամուրջը։ Համայնքը նախկինում միացված է եղել Վահագնի գյուղին։ 1990 թվականից համարվել է առանձին համայնք։
Նախկինում եղել է երկաթուղային կայարանին կից ավան։ Վերանվանվել է Վահագնաձոր 1978 թվականի հունվարի 25-ին։


=== Պատմամշակութային հուշարձաններ ===
Գյուղում գտնվում է 19-րդ դարի կամուրջ։ 2015 թվականի հոկտեմբերի 17-ին ձեռամբ Գուգարաց թեմի առաջնորդ Տեր Սեպուհ արքեպիսկոպոս Չուլջյանի օծվել է Սուրբ Մարիամ Աստվածածին եկեղեցին, որը կառուցվել է համայնքաբնակ Արտուշ Փարեմուզյանի և նրա ընտանիքի բարերարությամբ։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թվական մարդահամարի արդյունքների` Վահագնաձորի մշտական բնակչությունը կազմել է 300, առկա բնակչությունը` 295 մարդ, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունն զբաղվում է անասնապահությամբ և երկրագործությամբ։


== Տես նաև ==
Վահագնաձորի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Աչու-Ելգա

Աչու-Ելգա (ռուս.՝ Ачу-Елга, բաշկիրերեն՝ Асыуйылға), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տատիշլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 71 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լազարև (քաղաքատիպ ավան, Նիկոլաևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լազարև (այլ կիրառումներ)Լազարև (ռուս.՝ Лазарев), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի, Խաբարովսկի երկրամասի Նիկոլաևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1298 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տարասովկա (գյուղ, Ժիտոմիրի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏարասովկաՏարասովկա (ուկրաիներեն՝ Тарасівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ժիտոմիրի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տարասովկա գյուղում բնակվում էր 156 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,077 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2025,97 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(4515) Խրեննիկով

(4515) Խրեննիկով (անգլ.՝ Khrennikov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,413715 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0429 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7845 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1369,71 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,26283 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,96° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4515) Խրեննիկով աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բաստա

Բաստա (իսկական անունը, ռուս.՝ Васи́лий Миха́йлович Вакуле́нко, ապրիլի 20, 1980(1980-04-20), Դոնի Ռոստով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս ռեփեր, կոմպոզիտոր, հաղորդավար, դերասան, սցենարիստ, ռեժիսոր և պրոդյուսեր։ Հայտնի է նաև որպես Նոգաննո և N1NT3ND0:
Նախկինում հաղորդավար էր Next FM ռադիոյում։ Հանդիսանում է մի շարք ֆիլմերի ռեժիսոր։ 2007 թվականին հիմնադրել է Gazgolder լեյբլը և հանդիսանում է դրա սեփականատեր-տնօրենը։ Նախկինում եղել է «Կաստա» խմբի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1980 թվականին Դոնի Ռոստովում զինվորականների ընտանիքում։ Սովորել է հանրակրթական դպրոցում և ստացել է նաև երաժշտական կրթություն։ Առաջին անգամ ռեփ գրել է 15 տարեկանում։ Նա կարևորում է նաև հիփ-հոփի դերը իր կյանքում։ 16-17 տարեկան հասակում նա լսում էր տարբեր երգեր։ 18 տարեկանում գրել է իր ամենահայտնի երգերից մեկը՝ «Моя игра»-ն։ 2007 թվականին Բաստայի ընկերներից մեկը առաջարկում է նրան հենց իր տանը ստեղծել ստուդիա և ձայնագրել իր երգերը։
Այժմ Բաստան ապրում է Մոսկվայում, սակայն երբեմն լինում է Դոնի Ռոստովում։ Համերգներ է տալիս ամենուրեք։ Վերջին համերգը կայացել է ապրիլի 20-ին (2015 թվական)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Gazgolder»-ի պաշտոնական կայք
Gazgolder
Օգոստոսի 29

Օգոստոսի 29, տարվա 241-րդ (նահանջ տարիներին՝ 242-րդ) օրն է։

Տարվա ավարտին մնում է 124 օր։


== Դեպքեր ==
1541 - օսմանյան զորքերը գրավում են հունգարական թագավորության մայրաքաղաք Բուդան
1831 - Մայքլ Ֆարադեյը բացահայտում է էլեկտրամագնիսական ինդուկցիայի երևույթը
1907 - Քվեբեքում փլուզվում է կառուցվող կամուրջը, զոհվում է 75 աշխատող
1941 - նացիստական Գերմանիան գրավում է Էստոնիայի մայրաքաղաք Տալլինը
2004 - XXVII Ամառային Օլիմպիական խաղերի փակմանը արարողությունը Աթենքում, Հունաստան


== Ծնունդներ ==
1619 - Ժան Բատիստ Կոլբեր Jean-Baptiste Colbert ֆրանսիացի քաղաքական գործիչ
1632 - Ջոն Լոկ John Locke բրիտանացի մանկավարժ և փիլիսոփա
1780 - Դոմինիկ Էնգր Jean-Auguste-Dominique Ingres ֆրանսիացի նկարիչ
1862 - Մորիս Մետերլինկ Maurice Maeterlink բելգիացի թատերագիր, բանաստեղծ և էսեների հեղինակ
1897 - Լևոն Գենչ, խորհրդային շրջանի հայ նկարիչ
1899 - Ստեփան Թարյան (Թարխարարյան), բեմանկարիչ և քանդակագործ (մ. 1954 թ.)
1915 - Ինգրիդ Բերգման Ingrid Bergman շվեդ դերասանուհի
1928 - Չարլզ Գրեյ Charles Gray անգլիացի դերասան
1935 - Ուիլյամ Ֆրիդքին William Friedkin ամերիկացի ռեժիսոր և փրոդյուսեր
1946 - Բոբ Բիմոն Bob Beamon ամերիկացի թեթևաթլետ
1951 - Հարություն Մովսիսյան, դերասան
1958 - Մայքլ Ջեքսոն Michael Jackson ամերիկացի երգիչ (մ. 2009)։
Արցախի պատերազմի մասնակիցներ՝
1961 - Վալերի Աղաջանյան
1965 - Կարինե Մինասյան, պետական գործիչ
1982 - Կառլոս Դելֆինո Carlos Delfino արգենտինա-իտալացի բասկետբոլիստ
1990 - Նիքոլ Անդերսոն Nicole Gale Anderson ամերիկացի դերասանուհի
1993 - Լիամ Փեյն Երգիչ


== Մահեր ==

886 - Բյուզանդիայի հայազգի կայսր Բարսեղ Ա
1780 - Ժակ Ժերմեն Սուֆլո,ֆրանսիացի ճարտարապետ
1904 - օսմանյան 33-րդ սուլթան (1876-1904 թթ.) Մուրադ V
1938 - ֆրանսիացի բանասեր Ժոզեֆ Բեդիե
1953 - դերասան, ռեժիսոր Տիգրան Շամիրխանյան
1959 - դերասան Լևոն Զոհրաբյան (* 1894 թ.)
1966 - եգիպտացի աստվածաբան, փիլիսոփա և գրող Սայիդ Կութուբ
1982 - շվեդ դերասանուհի Ինգրիդ Բերգման
Արցախի պատերազմի մասնակիցներ՝
1990 - Երևանում սպանված ազատամարտիկներ՝
Գեղազնիկ Միքայելյան
Վիտյա Այվազյան


== Տոներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Լոտան

Լոտան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Ճապաղջրի գավառակում։ Գտնվում էր Բալու քաղաքից 45 կմ հյուսիս-արևելք, Արածանի գետի աջ կողմում՝ անտառապատ ու գեղատեսիլ վայրում։
XX դարի սկզբին ուներ 30 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պաիստու

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պաիստու (այլ կիրառումներ)Պաիստու (էստ․՝ Paistu), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Պաիստու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 327 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Խուան Խոսե Գամես

Խուան Խոսե Գամես Ռիվերա (իսպ.՝ Juan José Gámez Rivera, հուլիսի 8, 1939(1939-07-08), Պունտարենաս, Կոստա Ռիկա - սեպտեմբերի 25, 1997(1997-09-25), Pérez Zeledón Canton, Սան Խոսե, Կոստա Ռիկա)՝ կոստառիկացի, եղել է ֆուտբոլային մարզիչ և կիսապաշտպան։
Ալախուելենսեի կազմում երկրի առաջնությունում անց է կացրել ավելի քան 200 հանդիպում, իսկ միջազգային ասպարեզում՝ 121 հանդիպում։ Կոստա Ռիկայի հավաքականի կազմում անց է կացրել 45 հանդիպում և խփել 7 գոլ։
Որպես մարզիչ առավել հայտնի է Ալախուելենսե, Կարտախինես ակումբներում և Կոստա Ռիկայի հավաքականում աշխատանքով։


== Հղումներ ==
Տեղեկաքարտ և տվյալներ Խուան Խոսե Գամես lda.cr, nacion.com 1 Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine., 2 Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine., unafut.com 1 Archived 2016-03-03 at the Wayback Machine. 2 Archived 2016-08-26 at the Wayback Machine. (es), rsssf.com, fifa.com Archived 2015-07-30 at Archive.is (en)
Ջինս

Ջինս, ամենօրյա հագուստ՝ խիտ բամբակյա կտորից։ Առաջին անգամ պատրաստվել է 1853 թվականին Լիվայ Ստրաուսի կողմից՝ որպես ֆերմերների աշխատանքային հագուստ։
Սկզբում ջինսերը կարում էին անգլիական կամ ամերիկյան արտադրության կանեփի պարուսինից։ Հետագայում կանեփը փոխվեց բամբակի և «ջինսային հեղափոխության» ժամանակ (1960-ական թվականներ) կանեփային կտոր չէր օգտագործվում արտադրությունում։


== Ծագումնաբանություն ==
Դեռ 16-րդ դարում Եվրոպայում հայտնի էր jean բամբակյա սարժ, անկյունագծային հյուսվածքով։ Հին ֆրանսերենում առաջացավ «jane» բառը իտալական «gene» բառից և այդտեղից անցավ անգլերենին։
Կտորի անունը առաջացել է Ջենովա տեղանունից։ Կտորը վերամշակում էին Ֆրանսիայում, Նիմ քաղաքում (de Nimes)։ Ջենովան տալիս էր լեղակ ներկանյութ։


== Պատմություն ==
Պատմաբանները վաղուց հետազոտեցին ջինսի ծագումը իրենց անուններով անգլերենում՝ denim և jeans: Առաջինը ցույց է տալիս ֆրանսիական Նիմ ազգին, որը հայտնի էր իր պինդ կտորներով, երկրորդը՝ իտալական Ջենովային, տեքստիլ գործարաններով։

Առաջին ջինսերը հայտնվեցին ամերիկացի բեռնակիրների մոտ։ Հնագիտական որոնումները դեռ ոչինչ չտվեցին, գրավոր աղբյուրներում մնացին միայն քիչ տեղեկություններ այն մասին որ 17-րդ դարի կեսերին Ջենովայից այդ տիպի էժան կտորներ էին մատակարարում հյուսիսային Եվրոպա (հատկապես Անգլիա)։ Ջինսին նմանատիպ կտորի լուսանկարներ արվեստագետների կողմից գտնվել են 17-րդ դարի անհայտ իտալական վարպետի լուսանկարներում։

Ջենովայից Մեծ Բրիտանիա ներմուծեցին կտոր, որը հետագայում ստացավ «դենիմ» անունը։ Տաբատները կարում և ծախում էին ամբողջ Եվրոպայով «ջեյն» կամ «ջին» անունի տակ։
1750 թվականին Ջոն Հոլկերը գրեց «Ֆրանսիայի տեքստիլ արդյունաբերության օրինակների գիրք», որտեղ նկարագրված և պատկերված էին տաբատի 8 մոդել, հիշեցնող ժամանակակից ջինս։ Մոտավոր 1300 թվականին ֆրանսիական Նիմ քաղաքում պատրաստում էին serge de Nimes կտավը։ 150 տարուց այդ կտորից «denim» անվան տակ սկսեցին կարել ջինսեր։ Մոտավոր 1492 թվականին Քրիստափոր Կոլումբոսի գիտարշավը ուղևորվեց դեպի Հնդկաստան տանող ճանապարհի որոնմանը։ Նավի առագաստները նույնպես պատրաստված էին serge de Nimes կտորից։
1597 թվականին իտալական նավաստիները Ջենովա քաղաքից տաբատները հագնում էին պարուսինից։ Ժամանակի ընթացքում պարուսինից տաբատները սկսեցին ասել «ջենես», կամ ամերիկական ձևով՝ «ջինս»։

Հայտնվելով 19-րդ դարի կեսերին որպես քովբոյների և ոսկի փնտրողների համազգեստ, հիմա պրակտիկ ջինսերը գրավեցին ամբողջ աշխարհը։


== Դասակարգում ==


=== Ջինսի տիպերը ===


=== Ջինսե կտորի տեսակները ===
Դենիմ - ամենաթանկ կտորը, կոշտ, լվանալուց հետո դառնում է փափուկ։
Շամբրի - դենիմի տարատեսակ։
Կոտրատված սարժ։
Ջին - էժան, հավասար ներկված կտոր, դենիմի տարատեսակ։
Ստրետչ - բամբակ լայկրայի հետ։
Բնական ստրետչ - ռամի, 44-45 %, բամբակի հետ։
Էկրյու (ֆր.՝ écru) - չներկված բամբակե կտոր, բնական ջինս։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ջինսը դարձել են հիպիի ֆիրմային հագուստը։
Ջինսը դեֆիցիտ էր ԽՍՀՄ-ի ժամանակ։
2001 թվականին Levi Strauss & Co ընկերությունը աուկցիոնում ծախսեց 45 հազար դոլար, որպեսզի գնի մի զույգ ջինս, որը արտադրել է հենց ինքը մոտավորապես 1880 թվականին, որը գտնված էր հանքափորի գյուղում Նևադա նահանգում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Denimology — անգլերեն ինֆորմացիոն ռեսուրս դենիմի մասին:
Մարիա դել Կարմեն Պերես Դիե

Մարիա դել Կարմեն Պերես Դիե (իսպ.՝ María del Carmen Pérez Díe, 1953, Մադրիդ, Իսպանիա), իսպանացի եգիպտագետ, ֆոնդապահ և հետազոտող։ 1980 թվականից աշխատում է Ազգային հնագիտական թանգարանում որպես Մերձավոր Արևելքի և եգիպտական հնաոճ իրերի բաժնի պետ-ֆոնդապահ։ 1991-1997 թվականներին ստանձնեց թանգարանի ղեկավարի պաշտոնը։
Ներկայումս (2015) այնպիսի կոմիտեների և միությունների անդամ է, ինչպիսիք են Comité International pour L'Egyptologie-ն, Եգիպտագիտության իսպանական միությունը, Comité Español para el salvamento de Tiro-ն։


== Կարիերա ==
Փարիզում և Եգիպտոսում մասնագիտանալով եգիպտագիտության և թանգարանագիտութան մեջ՝ Պերես Դիեն շարունակեց ուսումը Մադրիդի Կոմպլուտենսե համալսարանում, որտեղ 1990 թվականին ստացավ գիտությունների դոկտորի աստիճան՝ «Հերակլեոպոլիս Մագնան երրորդ միջանկյալ շրջանում» թեմայով ատենախոսության համար։ Ատենախոսությունը հիմնված էր Հերակլեոպոլիս Մագնայի պեղումների վրա, որը 1984 թվականից ղեկավարում է հենց Մարիա դել Կարմենը։
Ունի ավելի քան 100 հրատարակություններ եգիպտագիտության և թանգարանագիտության վերաբերյալ։ Դասախոսում է համալսարաններում, թանգարաններում և կոնգրեսներում, կազմակերպում է բազմաթիվ ցուցահանդեսներ Եգիպտոսի, Սուդանի և Մերձավոր Արևելքի վերաբերյալ։


== Պարգևներ ==
Մարիա դել Կարմեն Պերես Դիեն ստացել է մի շարք պարգևներ՝

Իսպանիայի աշխարհագրական միության ազգային մրցանակ (2009)
 Իսպանիայի Արտաքին գործերի նախարարության կողմից Կաթոլիկ Իզաբելլայի շքանշան (2009)
Եգիպտոսի հնաոճ իրերի գերագույն խորհրդի կողմից ոսկե մեդալ (2010)


== Հիմնական հրատարակություններ ==
Un nuevo vaso egipcio de alabastro en España. Homenaje al prof. Martín Almagro Basch, Vol. 2, 1983, ISBN 84-7483-348-5
EL túmulo 1 de la necrópolis de "Las Cumbres" (Puerto de Santa María, Cádiz) con Diego Ruiz Mata. Tartessos: Arqueología protohistórica del bajo Guadalquivir / coord. por María Eugenia Aubet Semmler, 1989, ISBN 84-86329-48-5
V Congreso Internacional de Egiptología. Sefarad: Revista de Estudios Hebraicos y Sefardíes, ISSN 0037-0894, Año 49, Nº. 1, 1989
Excavaciones de la misión arqueológica española en Heracleópolis Magna. Archivo español de arqueología, ISSN 0066-6742, Vol. 61, Nº 157-158, 1988
Ehnasya el Medina (Heracleopolis Magna): yacimiento de la misión arqueológica española. Treballs d'Arqueologia, ISSN-e 1134-9263, Nº. 2, 1992
Precisiones sobre la existencia en Madrid de una momia egipcia presunta hija de Ramses II. Revista de arqueología, ISSN 0212-0062, Nº 182, 1996
Arqueología en Egipto y Sudán: el proyecto de investigación de Ehnasya el Medina (Heracléopolis Magna), Egipto. Arbor: Ciencia, pensamiento y cultura, ISSN 0210-1963, Nº 635-636, 1998
El Proyecto "Heracleópolis Magna": investigación arqueológica y restauración con María Antonia Moreno Cifuentes Patrimonio cultural de España, ISSN 1889-3104, Nº. 2, 2009
Heracléopolis Magna. Sociedad Geográfica Española, ISSN 1577-3531, Nº 36, 2010,
Memoria de los trabajos realizados en Heracleópolis Magna (Ehnasa el Medina), Egipto. Informes y Trabajos, Nº. 9, 2012


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
María del Carmen Pérez Díe
Կոստիրի

Կոստիրի (ռուս.՝ Костыри), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 170 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վիգնանկա (գյուղ, Լյուբոմլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎիգնանկաՎիգնանկա (ուկրաիներեն՝ Ви́гнанка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբոմլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վիգնանկա գյուղում բնակվում էր 250 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,92 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 271,74 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լաանե (գյուղ, Կիուե շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼաանեԼաանե (էստ․՝ Laane), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կիուե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 2 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Մալինովկա (գյուղ, Բախչիսարայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄալինովկաՄալինովկա (ուկրաիներեն՝ Малинівка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Qobazı), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բախչիսարայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կոբազի։
2001 թվականի տվյալներով Մալինովկա գյուղում բնակվում էր 367 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,15 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կրիուշա (այլ կիրառումներ)

Կրիուշա, կարող է վերաբերել՝

Կրիուշա - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Արզամասկի շրջանի կազմում։
Կրիուշա - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պավլովսկի շրջանի կազմում։
Կրիուշա - գյուղ Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Կլեպիկովսկի շրջանի կազմում։