Ադելի կյանքը

«Ադելի կյանքը» (ֆր.՝ La vie d'Adèle — Chapitres 1 et 2), ֆրանսիացի ռեժիսոր Աբդելաթիֆ Քեշիշի մելոդրաման, որը հիմնված է Ժյուլի Մարոյի «Կապույտն ամենատաք գույնն է» գրաֆիկական վեպի վրա (ֆր.՝ Le Bleu est une couleur chaude)։ Կաննի 66-րդ միջազգային կինոփառատոնի «Ոսկյա արմավենու ճյուղի» դափնեկիրը (լավագույն ֆիլմի համար առաջին անգամ ռեժիսորի հետ միասին մրցանակ են ստացել նաև գլխավոր դերակատարները)։
Ամռանը՝ փառատոնից հետո, ռեժիսորն աշխատել է ֆիլմի մոնտաժային տարբերակի վրա (Կաննում ցուցադրվել է աշխատանքային տարբերակ)։


== Սյուժե ==


=== Առաջին գլուխ ===
Ադելը (Ադել Էկզարկոպուլոս), ավագ դպրոցի ֆրանսիացի աշակերտուհի է։ Նա ապրում է Լիլ քաղաքի արվարձաններում և ամեն օր հազիվ է հասցնում դպրոց գնացող առավոտյան ավտոբուսին։ Դպրոցում Ադելը հետաքրքրվում է գրականությամբ և լեզուներով։ Ֆիլմում ցուցադրվում է ֆրանսիական գրականության դասից դրվագ, որտեղ քննարկվում է Պիեռ Մարիվոյի «Մարիաննայի կյանքը» վեպը։ Գիրքը մեծ ազդեցություն է թողնում աղջկա վրա։
Ադելի ընկերուհիները դասերից հետո նկատում են, որ ավագ դասարանի աշակերտ Թոման (Ջերեմի Լաերտ) համակրում է Ադելին։ Նա նույնպես դուր է գալիս Ադելին։ Հաջորդ առավոտ նրանք պատահաբար հանդիպում են ավտոբուսում և պայմանավորվում են հանդիպել դասերից հետո։ Հանդիպման ճանապարհին Ադելն ուշադրություն է դարձնում այն աղջկան, որի մազերը ներկված են լինում կապույտ։ Սրճարանից հետո Ադելը և Թոման գնում են կինո։ Վերադառնալով տուն՝ Ադելը հասկանում է, որ Թոմայի հետ այդքան ընդհանուր հետաքրքրություններ չունեն՝ չնայած, որ տղան բարի է, բայց նրան շատ ավելի քիչ է ձգում, քան կապույտ մազերով անծանոթը։
Հաջորդ օրն Ադելը խուսափում է Թոմայից։ Երբ տղան հարցնում է պատճառը, Ադելը համբուրում է նրան և գիշերը անցկացնում է նրա հետ։ Դրանից հետո Ադելը համոզվում է, որ չի կարող լինել Թոմայի հետ։ Նա թողնում է տղային և ցրվելու համար իր գեյ ընկերոջ հետ գնում է գեյ-ակումբ, որտեղ կրկին տեսնում է կապույտ մազերով աղջկան՝ Էմմային (Լեա Սեյդու)։ Էմման համալսարանի արվեստի ֆակուլտետի ուսանող է։
Հաջորդ առավոտ Էմման սպասում է Ադելին դպրոցի ելքի մոտ։ Աղջիկներն զբոսնում են, պատմում են իրենց մասին և թեև նրանք ունենում են քիչ նմանություններ, բայց հավանում են միմյանց։ Ադելի ընկերուհիները, իմանալով աղջկա սեռական կողմնորոշման մասին, իրենց սկսում են պահել ագրեսիվ։
Ադելն ավելի շատ ժամանակ անցկացնում է Էմմայի հետ։ Աղջիկները ծանոթանում են միմյանց ծնողների հետ, ընդ որում Էմման Ադելին ներկայացնում է որպես իր ընկերուհի, իսկ Էմմայի պահպանողական ծնողները Ադելին համարում են պարզապես ընկեր, որն օգնում է պարապել փիլիսոփայության քննությանը։ Էմման կարողանում է լավ նկարել և Ադելը դառնում է նրա գլխավոր մուսան։
Չնայած ամեն ինչին՝ աղջիկները շատ տարբեր են։ Ադելն ունի կյանքի և մանկավարժական գործունեության հստակ պլան, որը հաջողությամբ իրականացնում է։ Էմման փորձում է պատկերացնել իր ապագան որպես նկարչուհի, ինչը շատ ավելի բարդ է։ Երեկույթներ, որտեղ գնում էին Էմմայի ընկերները արվեստի աշխարհից, Ադելին թվում էին ձանձրալի։ Բացի այդ, նա նկատում է, որ Էմման բողոքում է Լիզ անունով հղի հյուրի մոտ, իսկ մի քանի օր անց գիշերն անցկացնում է նրա մոտ։


=== Երկրորդ գլուխ ===
Անցնում է մի քանի տարի։ Էմման զբաղվում է արվեստով, իսկ Ադելը լինում է մանկապարտեզի դաստիարակչուհի։ Էմման ապրում է ազատ, իսկ Ադելը թաքցնում է Էմմայի հետ կապը։
Արդյունքում Ադելը սկսում է գաղտնի հանդիպել իր գործընկերոջ հետ։ Երբ Էմման իմանում է այդ մասին, նրանք բաժանվում են՝ չնայած Ադելի արդարացումներին։ Դրանից հետո Ադելը շարունակում է իր կյանքը ժպիտով, իսկ գիշերը ցույց է տալիս արցունքները։ Նրա զգացմունքները չեն փոխվում նույնիսկ երեք տարի հետո։
Ադելը վերջապես հանդիպում է Էմմայի հետ սրճարանում։ Սիրո խոստովանություն է անում և խնդրում է վերադառնալ։ Էմման՝ արցունքները աչքերին, պատասխանում է, որ հիմա նրա ընտանիքը Լիզն է և նրա երեխան, իսկ Ադելն անցյալում է։ Ադելը գնում է Էմմայի ցուցահանդեսին և հասկանում է, որ նրա կյանքը փոխվել է, նկարների մեծ մասը Լիզինն են։ Ադելը հեռանում է։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==