armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կորպուս յուրիս ցիվիլիս

Կորպուս յուրիս ցիվիլիս (լատ.՝ Corpus Juris civilis - քաղաքացիական իրավունքի ժողովածու), Հուստինիանոսի կոդիֆիկացիա, բյուզանդական իրավունքի ժողովածու՝ կազմված Հուստինիանոս կայսեր հրամանով, 6-րդ դարում։ Կորպուս յուրիս ցիվիլիս կոչվել է 13-րդ դարում։
Ժողովածուի ստեղծման նպատակն էր հաշտեցնել հռոմեական իրավունքը բյուգանդական կայսրությունում ձևավորվող ֆեոդալիզմի պահանջների հետ, հաշվի առնել կայսրության արևելյան նահանգներում ձևավորված օրենսդրությունը, վերացնել հնաբանությունն ու շրջանառության մեջ դնել Թեոդոսիոսի օրենսգրքին հաջորդած կայսրերի օրենսդրությունը։ Ժողովածուն պարունակում է իրավունքի տարբեր ճյուղերի (պետական, քաղաքացիական, ամուսնա-ընտանեկան, հողային, վարչական, քրեական, դատավարական) նորմեր։
Բաղկացած է՝ 

ինստիտուցիաներից (օրենքի ուժ ունեցող քաղաքացիական իրավունքի տարրական դասագրքեր)
դիգեստներից
Հուստինիանոսի օրենսգրքից
Նովելներից։Կորպուս յուրիս ցիվիլիսը գործել է մինչև Բյուզանդիայի անկումը։ Եղել է հռոմեական իրավունքի ուսումնասիրման գլխավոր աղբյուրը։ Նրա հիման վրա ֆեոդալական Եվրոպայի երկրներում կատարվել է հռոմեական իրավունքի փոխառում։


== Գրականություն ==
Theodor Mommsen, Paul Krüger (Hrsg.)։ Corpus Iuris Civilis, Hildesheim 1889, ISBN 3-296-12101-3
Okko Behrends, Rolf Knütel, Berthold Kupisch und Hans Hermann Seiler (Hrsg.)։ Corpus Iuris Civilis. Text und Übersetzung, Heidelberg 1995 ff., ISBN 3-8114-4533-2 (bisher erschienen։ Institutionen; Digesten 1-34 [Stand Februar 2013])
Okko Behrends, Rolf Knütel, Berthold Kupisch (Hrsg.)։ Corpus Iuris Civilis. Die Institutionen. Text und Übersetzung. 3. überarbeitete Auflage. Müller, Heidelberg u. a. 2007, ISBN 978-3-8252-1764-8, (UTB für Wissenschaft - Uni-Taschenbücher 1764 Rechtswissenschaft).
C.E. Otto, B. Schilling, C.F.F. Sintenis (Hrsg.)։ Das Corpus Juris Civilis. Leipzig ։ Focke, 1830 (alte deutsche Übersetzung) - Digitalisierte Ausgabe der Universitäts- und Landesbibliothek Düsseldorf 1. Band. 2. Band. 3. Band. 4. Band. 5. Band. 6. Band. 7. Band
Corpus iuris civilis ։ Justiniani Institutiones. Mit der Glossa ordinaria des Franciscus Accursius und den Summaria des Hieronymus Clarius. Baptista de Tortis, Venedig 14. VIII. 1495 (Digitalisat)
Corpus iuris civilis ։ Codex Justinianus. Mit der Glossa ordinaria des Accursius. Nürnberg ։ Anton Koberger, 30. I. 1488 (Digitalisat)
Դենիել Լոգան

Դենիել Լոգան (անգլ.՝ Daniel Logan, հունիսի 6, 1987(1987-06-06), Օկլենդ, Նոր Զելանդիա), նորզելանդացի դերասան։ Սկսել է նկարահանվել 11 տարեկան հասակից։


== Կենսագրություն ==
Դենիել Լոգանը ծնվել է 1987 թվականի հունիսի 6-ին` Նոր Զելանդիայի Օքլենդ քաղաքում։ Պատկանում է մաորիների ազգին։ 1990-ականների կեսերին ռեգբիի սիրողական մանկական թիմում մասնակցել է գովազդային տեսահոլովակի նկարահանմանը։ Սյուժեյի համաձայն, փոքրիկ մարզիկը (որ հաստատված էր Լոգանի կողմից) ցեխ էր նետել հայտնի ռեգբիստ Մայքլ Ջոնս[en] վրա։ Երիտասարդ Լոգանը նկատվեց քասթինգ-գործակալի կողմից, և տղան սկսեց  հայտնվել այլ գովազդներում։ 1988 թվականին (Դենիելը 11 տարեկան էր) տեղի ունեցավ դեբյուտը հեռուստատեսությունում, իսկ 2002 թվականին նա առաջին անգամ հայտնվեց մեծ էկրանին` Աստղային պատերազմներ։ Էպիզոդ II։ Կլոնների հարձակումը ֆիլմում, որտեղ խաղաց փոքրիկ դեր, Բոբա Ֆեթայի վարձու որսորդի դերում։ 2003 թվականին նա առաջադրվել է երիտասարդ դերասան[en] մրցանակի համար, սակայն չի ստացել այն։
2012 թվականին Դենիել Լոգանը ստացել է ԱՄՆ-ի քաղաքացիություն և այժմ ապրում է Թաստին (Կալիֆոռնիա) քաղաքում։

		


== Ընտիր ֆիլմագրություն ==


=== Մեծ էկրան ===
2002 - Աստղային պատերազմներ։ Էպիզոդ II։ Կլոնների հարձակումը / Star Wars: Episode II – Attack of the Clones-Բոբա Ֆեթ, վարձու որսորդ
2003 - Ջոն Լինգոյի լեգենդը / The Legend of Johnny Lingo- երիտասարդ Պուա


=== Հեռուստատեսություն ===
1998 - Շոտլանդիայի փողոցում / Shortland Street- Բեն Հոլլինս(մի քանի դրվագներում)
1999 - Հերկուլես.Լեգենդար ճամփորդությունները/ Hercules: The Legendary Journeys-Զայլան (դրվագ 1)
2010-2012 - Աստղային պատերազմներ։ Կլոնների հարձակումը / Star Wars: The Clone Wars- Բոբա Ֆեթ/կլոններ-կադետներ (6-րդ դրվագ. հնչյունավորում)
2016- Ակուլաների տորնադո 4։ Զարթոնք / Sharknado: The 4th Awakens - կապիտան Ֆեթ


=== Ինտերնետ ===
2014 - Աստղային ուղին  շարունակվում է / Star Trek Continues - Էնսայն Տոնգարոա (դրվագ 1)


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Официальный сайт актёра(անգլ.) Архивировано из первоисточника 17 мая 2008
Վայրի խաղող

Վայրի խաղող  (լատ.՝ Ampelopsis), պատկանում է խաղողազգիների (Vitaceae) ընտանիքին։ Հայրենիքը Հյուսիսային Ամերիկան է։


== Կենսաբանական նկարագիր ==
Վայրի խաղողը (A.quinuefolia Mich.) մագլցողների թվում ամենացրտադիմացկուն բնափայտային բույսերից մեկն է, որը աչքի է ընկնում ամենաբարձր դեկորատիվ առանձնահատկություններով։ Այս բույսը հատկապես գեղեցիկ է ուշ աշնանը, երբ տերևները ստանում են անզուգական կինոմոնակարմրավուն երանգ։ Արագաճ բույս է, բարձրությունը հասնում և երբեմն անցնում է 10 մ-ից։ Կառչող բույս է բեղիկներով հեշտությամբ կառչում է պատի աննշան ելուստներին սակայն հենարանի կարիք է զգում։


== Մշակում ==
Հողի նկատմամբ պահանջկոտ չէ, բայց լավ է աճում պարարտ, սննդանյութերով հարուստ հողում։ Պահանջում է առատ հաճախակի ոռոգում։ Հեշտությամբ բազմանում է սերմերով, կտրոններով և հասարակ անդալիսով։ Անդալիսով բազմացնելիս շիվը պառկեցնում են գետնին և կեռկալներով ամրացնելուց հետո հող լցնում վրան։ Հանգույցներից բույսը շիվեր և արմատներ է արձակում։ Հաջորրդ տարի գարնանը դրանք անջատում են միմյանցից և որպես ինքնուրույն բույս տնկում համապատասխան հողամասերում, 30-40 միջբուսային տարախությամբ։ Կտրոններով բազմացնելու դեպքում մեկ տարեկան շիվերը վաղ գարնանը կտրում են 15-20 սմ երկարությամբ, յուրաքանչյուր կտրոնի վրա թողնելով 3-4 աչք, և ջերմատանը կամ ջերմոցում տնկում են այգու ավազախառը հողում։


== Օգտագործում ==
Վայրի խաղողն օգտագործվում է շենքերի ճակատների, պատշգամբների, լոջիաների դեկորատիվ ձևավորման համար։ Օգտագործվում է նաև ճաղապատեր, կամարներ, տաղավարներ բոսկետներ ծածկելու և կենդանի դրասանգներ պատրաստելու համար։


== Տեսակներ ==

Ampelopsis aconitifolia
Ampelopsis arborea
Ampelopsis bodinieri
Ampelopsis brevipedunculata
Ampelopsis cantoniensis
Ampelopsis chaffanjonii
Ampelopsis cordata
Ampelopsis delavayana
Ampelopsis denudata
Ampelopsis glandulosa
Ampelopsis humulifolia
Ampelopsis japonica
Ampelopsis leeoides
Ampelopsis megalophylla
Ampelopsis orientalis
Ampelopsis vitifolia


== Գրականություն ==
Ծաղկաբուծություն և դեկորատիվ այգեգործություն, Հ. Ե. Նարինջյան
Նորվեգական ծով

Նորվեգական ծով, ծայրամասային ծով Հյուսիսային սառուցյալ օվկիանոսում, Սկանդինավյան թերակղզու, Շետլանդական, Ֆարերյան, Իսլանդիա, Ցան Մայեն և Արշի կղզիների միջև։ Մակերեսը 1383 հազար կմ² է, խորությունը՝ մինչև 3734 մ։ Նորվեգական ծովով է անցնում Նորվեգական տաք հոսանքը, որի հետևանքով այն չի սառչում։ Նորվեգական ծովի աղիությունը 34—35,2°/°° է, մակընթացությունը՝ կեսօրյա (ալիքի բարձրությունը՝ մինչև 3,3 մ է)։ Հարուստ է ձկներով։
Հիմնական նավահանգիստներն են Տրոնհեյմը, Նարվիկը։
Հրավիժակ

Հրավիժակ կամ ժայթքալեզու, Արեգակի մակերևույթին բարձրացող և մագնիսային դաշտով պահվող համեմատաբար սառը (համեմատած արևպսակի հետ) նյութի խիտ կուտակումներ։


== Նկարագրություն ==
Հրավիժակների դիտման հնագույն հիշատակությունը կապված է 1185 թվականի մայիսի 1-ի Արեգակի ամբողջական խավարման հետ։ Հրավիժակների հետազոտությունները սկսվել է 1842 թվականի հուլիսի 8-ի Արեգակի խավարումից հետո, երբ Դոմինիկ Ֆրանսուա Արագոն, Ջորջ Բիդել Էրին և այլ աստղագետներ բաց վարդագույն ելուստներ են նկատել Լուսնի սև սկավառակի շուրջ։ 1868 թվականի օգոստոսի 18-ի Արեգակի խավարման դիտման ժամանակ Պիեռ Ժանսենը անկախ Ջոզեֆ Նորման Լոկիերից հրավիժակների դիտման նոր մեթոդ է կիրառել, բացահայտելով դրանց գազային վիճակը։ Արեգակնային հրավիժակների մասին բազմաթիվ արժեքավոր տեղեկություններ են ստացվել դանդաղեցված լուսանկարահանման միջոցով այժմ արեգակնային մթնոլորտում տեղի ունեցող գործընթացները դիտվում և հետազոտվում են արբանյակների և տիեզերակայանների օգնությամբ։
Հրավիժակները լավ երևում են Արեգակի ամբողջական խավարման ժամանակ։ Խավարման բացակայության դեպքում հրավիժակները հետազոտվում են հատուկ լուսապատկերային սարքավորումների՝ հրավիժակի լուսապատկերադիտակների, ինտերֆենցիոն ֆիլտրերի, արտախավարային կորոնոգրաֆների (Լիոի կորոնոգրաֆ), գունոլորտային հեռադիտակների միջոցով։ Արեգակնային սկավառակի վրա պրոյեկցիայի ժամանակ հրավիժակները նկատելի են սև թելիկների տեսքով։


== Գրականություն ==
Galsgaard K., Longbottom, A.W. (1999)։ «Formation of solar prominences by flux convergence»։ Astrophysical Journal 510: 444։ Bibcode:1999ApJ...510..444G։ doi:10.1086/306559 
Low B.C., Fong, B., Fan, Y. (2003)։ «The mass of a solar quiescent prominence»։ Astrophysical Journal 594 (2): 1060։ Bibcode:2003ApJ...594.1060L։ doi:10.1086/377042 
Golub L., Pasachoff J.M. (1997)։ The Solar Corona։ Cambridge University Press։ ISBN 0-521-48535-5 
Tandberg-Hanssen Einar (1995)։ The Nature of Solar Prominences։ Dordrecht: Kluwer Acad.։ ISBN 978-0792333746 


== Ծանոթագրություններ ==
Հունական փողոց (Տագանրոգ)

Հունական փողոց (ռուս.՝ Греческая улица), ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի կենտրոնի հիմնական պատմական փողոցներից մեկը։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Կոմսոմոլսկի ճեմուղու և Մալոսադովի նրբանցքի միջև` հասնելով Գորկու անվան մշակույթի և հանգստի զբոսայգուն։ Երկարությունը 2165 մ է։ Շինությունների համարակալումը սկսվում է Կոմսոմոլսկի ճեմուղուց։
1923 թվականին Հունական փողոցը վերանվանվել է III Ինտերնացիոնալի փողոց։ Նախկին անունը վերադարձվել է 70 տարի անց։


== Փողոցում գտնվում են ==
Չեռնոյարովայի տուն` Հունական փող., 30 
Լոբանովի տուն` Հունական փող., 32
Դավիդովիչի տուն` Հունական փող., 34 
Խանժոնկովի տուն` Հունական փող., 36 
Ֆրանկի տուն` Հունական փող., 38 
«Դոսուգ» քաղաքի շախմատային ակումբ` Հունական փող., 37 
Լասկինի տուն` Հունական փող., 39 
Քաղաքագլուխ Պապկովի տուն, որտեղ մահացել է Ալեքսանդր I կայսրը` Հունական փող., 40 
Ջրային տրանսպորտի աշխատողների հիվանդանոց` Հունական փող., 41, 43 
Լակիերների տուն` Հունական փող., 42 
Լակիերների երկրորդ տուն` Հունական փող., 44 
Յորդանովի տուն` Հունական փող., 46 
Դյոմինայի-Կաչոնիի տուն` Հունական փող., 47 
ՌԴ նկարիչների միության Տագանրոգի բաժանմունքի ցուցասրահ` Հունական փող., 48 
Ավերյինոների տուն` Հունական փող., 50 
Նոմիկոսի տուն` Հունական փող., 53 
Ցիսարենկոյի տուն` Հունական փող., 55 
Չայկովսկու տուն` Հունական փող., 56
Նոտաների գրադարան` Հունական փող., 56 
Դեպի Պուշկինի առափ իջնող Քարե սանդուղք 
Արևի հինավուրց ժամացույց 
Տագանրոգի գույքի կառավարման կոմիտե` Հունական փող., 58 
Պալասովի տուն` Հունական փող., 61 
Պերելեշինի տուն` Հունական փող., 63 
Փերեսթիանիի տուն` Հունական փող., 64
Ֆիստինայի տուն` Հունական փող., 65
Չեբանենկոյի տուն` Հունական փող., 69
Չեբոնենկոյի  տուն` Հունական փող., 71 
Ֆիլևսկու տուն` Հունական փող., 78 
Պագոնատի տուն` Հունական փող., 83 
Սինոդի-Պոպովի տուն` Հունական փող., 84 
Տագանրոգի գանձապետարան` Հունական փող., 86 
Փոստապետի տուն` Հունական փող., 87 
«Տագանրոգսկայա պրավդա» թերթի խմբագրություն` Հունական փող., 90 
Հասարակական ժողովի ակումբ` Հունական փող., 95 
Ռուոկկոյի տուն` Հունական փող., 100 
Մավրոկորդատոյի տուն` Հունական փող., 101 
Կամբուրովի տուն` Հունական փող., 102 
Քաղաքային պոլիկլինիկա № 2` Հունական փող., 104  


== Աղբյուրներ ==
Киричек М.С. По ладоням твоих площадей. — Таганрог: Лукоморье, 2007. — 166 с. — ISBN 978-5-902450-13-9.
Энциклопедия Таганрога. Таганрог: Антон, 1998. — 624 с. — ISBN 5-88040-017-4.
Պոպկովո (այլ կիրառումներ)

Պոպկովո, կարող է վերաբերել՝

Պոպկովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Պոպկովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։
Կորշևեց

Կորշևեց (ուկրաիներեն՝ Коршовець, լեհ.՝ Korszewiec), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լուցկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1577 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կորշևեց գյուղում բնակվում էր 350 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,872 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 401,38 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մեծ Սեպասար

Մեծ Սեպասար (նախկին անվանումը` Մեծ Շիշթափա),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Շիրակի մարզի Աշոցքի տարածաշրջանում, մարզկենտրոն Գյումրիից 40 կմ հյուսիս, Կաթսայաջուր գետի ափին։ Մեծ Սեպասար է վերանվանվել 1946 թ. նոյեմբերի 12-ին։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Մեծ Սեպասարի մշտական բնակչությունը կազմել է 841, առկա բնակչությունը` 719 մարդ։
Բնակիչերը հայեր են, որոնց նախնիների մի մասը եկել է Արևմտյան Հայաստանի Ալաշկերտի գավառակի Շիշթափա և Մոլլա Սլեման գյուղերից։ Հիմնականում հայ-կաթոլիկներ են։
Մեծ Սեպասարի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է հացահատիկի և կերային կուլտուրաների մշակությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Մեծ Սեպասարում են գտնվում Սբ. Ամենափրկիչ եկեղեցին (XIX-XX դարեր) և հին եռակամար կամուրջը (1860 թ.), իսկ գյուղից հյուսիս՝ Դարի սուրբ գյուղատեղին համանուն մատուռով (XIX դար)։
«Դարի սրբի գլխին», այսինքն դարի գագաթին է գտնվում վաղ բրոնզեդարյան հուշարձան սրբարան-բնակատեղին։
2004 թվականից սկսած այնտեղ պեղումներ է իրականացնում Շիրակի երկրագիտական թանգարանը. պեղող հնագետ՝ պ.գ.թ. Լարիսա Եգանյան։ Հուշարձանը սփռված է մոտ մեկ հա տարածքի վրա։ Հուշարձանը պատկանում է «Կուր-արաքսյան» կոչվող մշակույթին։ Հայտնաբերվել են տարածաշրջանում զուգահեռները չունեցող գայլի զոհաբերություններ և թաղումներ։


== Հետաքրքիրև փաստեր ==

Գյուղի տարածքում կան սառնորակ աղբյուրներ, որոնցից մեկը հայտնի որպես Թթու ջուր։


== Տես նաև ==
Մեծ Սեպասարի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տարածաշրջանի քարտեզ
Լավինգ (ֆիլմ)

«Լավինգ» ( անգլ.՝ Loving) ամերիկա-բրիտանական դրամատիկական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր է Ջեֆֆ Նիկոլս։ Ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել 2016 թվականի մայիսի 16-ին Կաննի կինոփառատոնում։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է Լավինգ ամուսինների մասին, որոնց դատապարտում են ազատազրկման ազգամիջյան ամուսնության համար։ Ֆիլմի պատմությունը հիմնված է «Լավինգն ընդդեմ Վիրջինիայի» իրական դատական նախադեպի վրա։
Անգլերեն լեզվով ֆիլմի անունը կրկնակի իմաստ ունի, այն կարելի է թարգմանել նաև որպես «սիրող» (թեև ամուսինների ազգանունը իսկապես Լավինգ է)։


== Դերերում ==
Ջոել Էդգերտոն - Ռիչարդ Լավինգ
Ռութ Նեգգա - Միլդրեդ Լավինգ
Մայքլ Շենոն - Գրեյ Վիլեթ
Նիք Քրոլ - Բերնի Քոեն
Մարտոն Չոկաշ - շերիֆ Բրուքս


== Ընկալում ==
Ֆիլմը դրական արձագանքներ է ստացել կինոլրագրողներից։ Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմն ունի 89% վարկանիշ, որը հիմնված է 208 գրախոսության վրա, որի միջին միավորը 7,6 է 10-ից։


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==
2017 - Լավագույն դերասանուհի Օսկարի անվանակարգում (Ռութ Նեգգա)
2017 թվական - «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի 2 անվանակարգ. Լավագույն դերասան - դրամա (Ջոել Էդգերտոն), լավագույն դերասան - դրամա (Ռութ Նեգգա)
2017 թ. - Քննադատների ընտրության մրցանակի 4 անվանակարգ. Լավագույն ֆիլմ, լավագույն դերասան (Ջոել Էդգերտոն), լավագույն դերասան (Ռութ Նեգգա), լավագույն բնօրինակ սցենար (Ջեֆֆ Նիկոլս)
2017 - Անկախ ոգու մրցանակի 2 անվանակարգ. Լավագույն ռեժիսոր (Ջեֆֆ Նիկոլս), լավագույն դերասանուհի (Ռութ Նեգգա)
2017 - «Արբանյակ» մրցանակ՝ լավագույն դերասանուհի (Ռութ Նեգա), ինչպես նաև 2 անվանակարգ՝ Լավագույն կինոնկար, լավագույն դերասան (Ջոել Էդգերտոն)
2017 - Սթենլի Քրամերի անվան Պրոդյուսերների գիլդիայի պատվավոր մրցանակ։
2017 - ԱՄՆ սցենարիստների գիլդիայի մրցանակ`լավագույն բնօրինակ սցենարի համար (Ջեֆֆ Նիկոլս)
2016 թվական - Կանանց կինոփառատոնի «Ոսկե արմավենու ճյուղ» (Ջեֆֆ Նիկոլս)


== Նշումներ ==


== Հղում ==
Լավինգ(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Կոզիրեկ (Բոկովսկի շրջան)

Կոզիրեկ (ռուս.՝ Козырек), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բոկովսկի շրջանում։ Մտնում է Գրաչևսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ամարա Լաքհոուս

Ամարա Լաքհոուս (Amara Lakhous, 1970[…], Ալժիր, Ալժիր), իտալացի հեղինակ գրող, լրագրող և մարդաբան՝ ծագումով Ալժիրից։ Բնակվում  է Նյու Յորքում։ 


== Կյանքի վաղ տարիներ ==
Լաքհոուսը  ծնվել է 1970 թվականին  Ալժիրի մայրաքաղաք Ալժիրում, Բերբերների բազմանդամ ընտանիքում (բաղկացած 9 երեխաներից)։ Ավարտել է Ալժիրի  համալսարանի փիլիսոփայության բաժինը։ Նա նաև Իտալիայում, Հռոմի Լա Սաբիենցա համալսարանում ստացել է մշակութային մարդաբանության որակավորում, ավարտական թեզի պաշտպանությունը արաբ մահմեդական ներգաղթյալների երկրորդ սերնդի թեմայի վերաբերյալ էր։ 


== Կարերիան ==
Լաքհոուսն իր առաջին գիրքը գրել է 1993 թվականին, որի վերնագիրը «Փայտոջիլները և ծովահենները»-ն էր։ Այն գրված էր Ալժիրի բարբառով և 1999 թվականին հրատարակվել է երկլեզու՝ արաբա-իտալերեն տեքստով։ 1994 թվականին Լաքհոուսը սկսել է Ալժիրի ազգային ռադիոյում աշխատել որպես լրագրող։ Կարճ ժամանակ անց նա մեկնում է Իտալիա մահմեդականների կողմից սպանության սպառնալիքներից հետապնդվելու համար։ 1995 թվականից  աշխատել է Իտալիայում, ներգաղթի ոլորտում որպես մշակութային միջնորդ և թարգմանիչ։ 2001 թվականին գրել է արաբերեն մեկ այլ վեպ, այն պատմում է Հռոմում անցկացրած  անցկացրած իր վաղ տարիները։ Վեպի վերնագիրն էր՝ «Ինչպես թույլ տալ, որ գայլը կերակրի ձեզ»։ Ապա վեպը վերաշարադրեց իտալերեն լեզվով, որը 2006 թվականին հրապարակվել է «Պիացցա Վիտորիա հրապարակի վերելակի մոտ քաղաքակրթությունների բախում»՝ ձեռք բերելով մեծ ճանաչում քննադատների և հասարակության կողմից։ Գիրքը թարգմանվել է  անգլերեն, ֆրանսերեն և հոլանդերեն լեզուներով, իսկ 2008 թվականին գրքի հիման վրա նկարահանվել է ֆիլմ։
2003-2006 թվականների միջև աշխատել է որպես լրագրող  Adnkronos Internetional լրատվական գործակալությունում, որը գտնվում էր Հռոմում։ Լաքհոուսը նոր ձեռագրով խմբագիր է աշխատել նորաստեղծ Shark/Gharp հրատարակչական կազմակերպությունում, որտեղ արաբերեն լեզվով հրատարակվում էին ժամանակակից եվրոպական ստեղծագործությունները։


== Ստեղծագործությունների ընտրանի ==
Le cimici e il pirata, Հռոմ, Արլեմ, 1999, 138 էջ
Come farti allattare dalla lupa senza che ti morda, Ալժիր, 2003
Scontro di civiltà per un ascensore a Piazza Vittorio. Հռոմ  (Պիացցա Վիտորիայի հրապարակի վերելակի մոտ քաղաքակրթությունների բախում, թարգմանվել է Աննա Գոլդսթեյնի կողմից, Եվրոպական խմբագրություններ)
Divorzio all'islamica a viale Marconi. Հռոմ, 2011, 176 (Մահմեդական ոճով ամուսնալուծություն, թարգմանվել է Աննա Գոլդսթեյնի կողմից, Եվրոպական խմբագրություններ), 2012
Un pirata piccolo piccolo Հռոմ, 2011, 176 էջ
Contesa per un maialino italianissimo a San Salvario Հռոմ, 2013, 160 էջ (թարգմանվել է Աննա Գոլդսթեյնի կողմից, Եվրոպական խմբագրություններ ), 2014
La zingarata della verginella di Via Ormea. Հռոմ, 2014, 160 էջ ((Վիա Օրմեայի փոքրիկ կույսերի պճնանքը) թարգմանվել է Էնթոնի Շունգարի կողմից, Եվրոպական խմբագրություններ)
On the quest to write in a third language. Ամարա Լաքհոուսի կանաչ պանրի երազներն ու Նյու Յորք Սիթիում վերածնվելը, մայիսի 4, 2016


== Պարգևներ ==
2006 թվականին Լաքհոուսը նվաճեց Ֆլայանոյի մրցանակ, ինչպես նաև Racalmere-Leonardo Sciascia մրցանակ Պիացցա Վիտորիայի հրապարակի վերելակի մոտ քաղաքակրթությունների բախում-ի համար։ 2008 թվականին նա ձեռք բերեց Ալժիրի գրադարանի մրցանակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրանց Մարկ

Ֆրանց Մարկ (փետրվարի 8, 1880(1880-02-08)[…], Մյունխեն, Գերմանական կայսրություն - մարտի 4, 1916(1916-03-04)[…], Braquis և Վերդեն), գերմանացի գեղանկարիչ հրեական ծագումով, գերմանական Էքսպրեսիոնիզմի վառ ներկայացուցիչ։
Ավգուստ Մակեի և Վասիլի Կանդինսկու հետ միասին հանդիսացել է «Կապույտ հեծյալ» նկարչական միության մասնակից և գլխավոր կազմակերպիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Մյունխենում հայտնի պրոֆեսիոնալ բնանկարիչ Վիլգելմ Մարկի (1839-1907) ընտանիքում։ 1900 թվականին սկսեց ուսումնառությունը Մյունխենի արվեստի ակադեմիայում, որտեղ սովորել է մինչև 1903 թվականը։ Մարկը 1903 թվականին և 1907 թվականին այցելում է Փարիզ, որտեղ ծանոթանում է ֆրանսիական պոստիմպրեսիոնիզմի, մասնավորապես Գոգենի և Վան Գոգի գեղանկարչության հետ, որը մեծ ազդեցություն է ունենում նրա վրա։
Փարիզ կատարած երկրորդ այցելությունից հետո նկարիչը լրջորեն սկսում է ուսումնասիրել կենդանիների անատոմիան, որպեսզի ավելի ամբողջապես արտացոլի բնությունը գեղանկարչության մեջ։ 

1910 թվականի հունվարին Մարկը առաջին անգամ հանդիպում է Ավգուստ Մակեի հետ և այդ թվականի սեպտեմբերին ընդգրկվում է «Մյունխենի նոր նկարչական միություն»-ում։ (գերմ.՝ Neue Künstlervereinigung München). 1911 թվականի փետրվարին նահանդիպում է միության լիդեր՝ ռուս աբստրակցիոնիստ Վասիլի Կանդինսկու հետ, իսկ դեկտեմբերին Մակեի և Կանդինսկու հետ Մարկը անջատվում է «Մյունխենի նոր նկարչական միություն»-ից և ստեղծում է իր սեփական՝ «Երկնագույն հեծյալ» խումբը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆրանց Մարկ
Ֆրանց մարկի թանգարանը Գերմանիայում
Ֆրանց Մարկի կենսագրությունը
Ֆրանց Մարկի աշխատանքները
Նաոմի Շեմեր

Նաոմի Շեմեր (եբրայերեն՝ נעמי שמר‎, հուլիսի 13, 1930(1930-07-13), Kvutzat Kinneret, Իսրայել - հունիսի 26, 2004(2004-06-26), Թել Ավիվ, Իսրայել), իսրայելցի բանաստեղծուհի, երաժիշտ-երգահան, Իսրայելի ոչ պաշտոնական հիմնի՝ «Երուշալայիմ շել զահավ» (Ոսկե Երուսաղեմ) երգի հեղինակ։


== Կենսագրություն ==
Նաոմի Շեմերը ծնվել է 1930 թվականին Մանդատային Պաղեստինի Կվուցատ Կիներետ կիբուցում, Ռիվկա և Մեիր Սապիրների ընտանիքում, որոնք 1920-ական թվականներին Վիլնոյից տեղափոխվել են Իսրայելական հող և ծանոթացել են կիբուցում։ Որպես սիոնիստական աշխատանքային շարժման մասնակիցներ, նրանք կրոնական ավանդույթներ չէին պահպանում։ Նաոմին ունեցել է կրտսեր քույր՝ Ռութը և եղբայր Յակովը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո հայրը փրկվել է և Պաղեստին ուղարկվել «Բրիխա» («Փախուստ») կազմակերպության կազմում։
Նաոմին երաժշտության դասեր է առել Հայֆայում։ 1950-ական թվականներին ծառայել է Իսրայելի պաշտպանության բանակի «Նահալ» ժամանցային թատերախմբում, այնուհետև ավարտել է Երուսաղեմի երաժշտության և պարի ակադեմիան և վերադարձել կիբուց երեխաներին երաժշտություն դասավանդելու։ Այդ ժամանակ էլ սկսել է երգեր գրել։
Նաոմին իր երգերի խոսքերի ու երաժշտության հեղինակն է, երբեմն ոգեշնչվում էր տարբեր երկրների երաժշտություններով ու երգերով, որտեղից հրեաները վերադառնում էին Իսրայել։ Հայտնի բանաստեղծությունները վերածում էր երգերի, այդ թվում իսրայելցի բանաստեղծ Ռաքելի և ամերիկացի բանաստեղծ Ուոլթ Ուիթմենի ստեղծագործություններից։ Եբրայերեն էր թարգմանում և ադապտացնում հայտնի երգեր, այդ թվում Բիթլզի Let It Be երգը 1973 թվականին։
1963 թվականին գրել է "Hurshat Ha'Eucalyptus" («Նվենիների պուրակ») երգը։ 1967 թվականին գրել է «Երուշալաիմ շել զահավ» (Ոսկե Երուսաղեմ) հայրենասիրական երգը, որը կատարել է Շուլի Նաթանը։ Երգը գրել է Իսրայելի երաժշտական փառատոնի համար։ Վեցօրյա պատերազմում Իսրայելի հաղթանակից հետո ավելացրել է ևս մեկ հատված՝ նշելով Երուսաղեմի վերամիավորումը։ Երգը «ստացել է ոչ պաշտոնական երկրորդ օրհներգի կարգավիճակ»։


== Անձնական կյանք ==
Առաջին անգամ Նաոմին ամուսնացել է դերասան Գիդեոն Շեմերի հետ և ունեցել է մի աղջիկ՝ Լալին։ Նրանք հետագայում ամուսնալուծվել են։ Հետագայում ամուսնացել է փաստաբան Մորդեխայ Հորովիցի հետ։ Ունեցել են որդի՝ Արիել Հորովիցը, ով նույնպես դարձել է երաժիշտ։

Շեմերը շարունակել է գրել իր սեփական երգերը։ Մահացել է 2004 թվականին, 73 տարեկանում քաղցկեղից։ Մահից որոշ ժամանակ առաջ նա գրել է ընկերոջն`ասելով, որ 1967 թվականի «Ոսկե Երուսաղեմ» «օրհներգի» հիմքում օգտագործել է բասկերի ժողովրդական մեղեդի, ինչը նախկինում նա միշտ հերքել է։ Ընկերն ու նրա ընտանիքը որոշել են հրապարակել դա։ 1962 թվականին երաժիշտ Պակո Իբանեսը Իսրայելում կատարել է «Pello Joxepe» (Հիմար Յոզեֆ) երգը, որը Շեմերը, հավանաբար, լսել է։


== Պարգևներ ==
1983 թվականին Շեմերն արժանացել է Իսրայելի մրցանակի եբրայերեն երգերի համար (խոսք և երաժշտություն)։


== Հիշատակ ==
2005 թվականին Նաոմի Շեմերի հիշատակին, Իսրայելի մետաղադրամների և մեդալների կորպորացիան թողարկել է 1, 2 և 10 շեքել արժողությամբ ոսկե և արծաթե հուշադրամներ։


== Գրականություն ==
Elinor Slater, Robert Slater. Great Jewish Women. — Jonathan David Publishers, 2015. — ISBN 978-0824603700.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Obituary for Naomi Shemer, Jewish Federations
Tikkun Toronto
Պովենեց

Պովենեց (ռուս.՝ Повенец, ֆիններեն՝ Poventsa), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Մեդվեժեգորսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2209 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անդրեյ Բուդնիկ

Անդրեյ Բուդնիկ (ռուս.՝ Андре́й Серге́евич Бу́дник, փետրվարի 2, 1953(1953-02-02), Մոսկվա, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 10, 2018(2018-08-10), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային, ռուսական դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը (1975)։ Տիրապետում է անգլերեն և հինդի լեզուներին։ Դիվանագիտական գործունեությամբ սկսել է զբաղվել 1978 թվականից։

1978-1984 թվականներին՝ Հնդկաստանում ԽՍՀՄ դեսպանատան երրորդ քարտուղար։
1990-1992 թվականներին՝ Հնդկաստանում ԽՍՀՄ դեսպանատան խորհրդական (1991 թվականից՝ Ռուսաստան)։
1995-1999 թվականներին՝ Ռուսաստանի գլխավոր հյուպատոս Մումբայում (Հնդկաստան)։
2001 թվականի ապրիլից-2004 թվականի օգոստոսը՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ Ասիայի երրորդ դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
2004 թվականի օգոստոսից-2008 թվականի հոկտեմբերը՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ Ասիայի երկրորդ դեպարտամենտի փոխտնօրեն։
2008 թվականի սեպտեմբերի 30-ից-2013 թվականի դեկտեմբերի 14-ը՝ Պակիստանում Ռուսաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2013-2015 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ Ասիայի երկրորդ դեպարտամենտի փոխտնօրեն։
2015 թվականի սեպտեմբերի 14-ից-2018 թվականի օգոստոսի 10-ը՝ Նեպալում Ռուսաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպան։Ամուսնացած է։ Ունի որդի և դուստր։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2000 թվականի հոկտեմբերի 21)
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2018 թվականի հունիսի 13)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությւոնը՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ կայքում
Կենսագրությունը Սինգապուրում Ռուսաստանի դեսպանատան կայքում
Ռուսաստանի ԱԳՆ հաղորդագրությունը Բուդնիկի մահվան մասին
Ծառայողներ

Ծառայողներ, ոչ ֆիզիկական, մտավոր աշխատանքով զբաղվող անձինք։
Բաժանվում են մի շարք խոշոր պրոֆեսիոնալ խմբերի՝ 

վարչա-կառավարչական կադրեր (ղեկավար ծառայողներ)
ինժեներա-տեխնիկական աշխատողներ
դիպլոմավոր մասնագետների այլ խմբեր (գիտաշխատողներ, դասախոսներ, ուսուցիչներ, բժիշկներ)
առևտրի և գրասենյակային աշխատողներ


== Պատմություն ==
Ծառայողների մասնագիտությունները տարածուն բնույթ են ստացել հասուն արդյունաբերական կապիտալիզմի փուլում, XIX դարի վերջին, հասարակական աշխատանքի բաժանման, վարձու աշխատողներին կառավարման ֆունկցիաներ տալու հետևանքով։ Ծառայողների թվի ավելացման գործոններ էին համարվում՝ 

տնտեսության զարգացումը
կրթական համակարգի, բժշկական սպասարկման, ծառայությունների ոլորտի ընդլայնումը
պետական մոնոպոլիստական կապիտալիզմի զարգացումըԾառայողների առանձին խմբերի աշխատանքի և կյանքի պայմանները տարբեր են։ 


== Տես նաև ==
Ծառայություններ
Մոնտոդինե

Մոնտոդինե (իտալերեն՝ Montodine), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2217 մարդ, խտությունը կազմում է 202 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 11 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ - 26010, հեռախոսային կոդ - 0373։


== Ծանոթագրություններ ==
Բերենֆանգ

Բերենֆագ (գերմ.՝ Bärenfang (արջի որս)) գերմանական ազգային խմիչք է, որը առաջ անում էին արևմտյան պրուսական ընտանիքները։ Հիմա նույնպես արտադրվում է Մեկլենբուրգում։
Բաղկացած է մեղրից, որը խառնում են օղու հետ կամ ուրիշ բարձր սպիրտայնություն ունեցող խմիչքների հետ։ Մի քանի օր մնում է լիմոնի կեղևի և կորիցայի փայտի հետ։ Լիկյորը չպիտի մնա սառը պայմաններում, քանի որ մեղրը ավելի կքաղցրանա։


== Լցնովի բերենֆագ ==
Գիտակները նախընտրում են լցնովի բերենֆագ, որը գինետների տերերը իրենց իսկ ձեռքով են պատրաստել այն։ Սակայն կարելի է նաև գնել գործարանային մեղրային շնապս։
Ամենա հայտնին «Տոյկե Կյոնիգ» գործարանը Կյոնգսբերգ]ում, որը արտադրում էր այդ լիկյորը։ Վաճառքի կային նաև ֆիրմային տերմոսներ։ Յուրաքանչյուր արտադրող ուներ իր սեփական պիտակը։ Պիտակների վրա հիմնականում պատկերված էին մեղվի բույնը քանդող արջ։ Պիտակի վրա նաև կարելի էր կարդալ պոքրիկ քառյակներ։
Զելիմխան (գյուղ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զելիմխան (այլ կիրառումներ)Զելիմխան (ադրբ.՝ Zəlimxan), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Աղստևի շրջանում։


== Բնակչություն ==
2009 թվականի մարդահամարի համաձայն գյուղում բնակվում է 1163 մարդ։


== Տես նաև ==
Աղստևի շրջան


== Ծանոթագրություններ ==
Չերվոնի Շախտյոր (այլ կիրառումներ)

Չերվոնի Շախտյոր, կարող է վերաբերել՝

Չերվոնի Շախտյոր - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Իզյումի շրջանում
Չերվոնի Շախտյոր - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովայայի շրջանում
Լիդիա Գևորգյան

Լիդիա Գևորգյան (1940, հունիսի 14, Կոմոդինի, Հունաստան), հայ բեմանկարիչ։
Կինոռեժիսոր Էռնեստ Մարտիրոսյանի կինն է։


== Կենսագրություն ==
Լիդիա Գևորգյանը ծնվել է 1940 թվականին, Հունաստանի Կոմոդինի քաղաքում։ 1946 թվականին հայրենադարձել է։ 1960-1965 թվականներին սովորել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի գունանկարի բաժնում։ 1966-2005 թվականներին աշխատել է «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում՝ որպես բեմադրող նկարիչ։ Եղել է բազմաթիվ ֆիլմերի, բեմադրական համերգների, տեսահոլովակների բեմադրող նկարիչը։ Որպես բեմադրող նկարիչ հանդես է եկել «Էրեբունի-Երևան», «Մեկ ազգ, մեկ մշակույթ» և այլ միջոցառումների ժամանակ։


== Ֆիլմեր ==
«Արշակ Երկրորդ»
«Կտոր մը երկինք»
«Մայրական տուն»
«Ճերմակ անուրջներ»
«Ծաղրածուի ժպիտը»
«Ախթամար»
«Ավդոյի ավտոմեքենան»
«Տերը»
«Որտե՞ղ էիր, մարդ աստծո»
«Ատամնաբույժն արևելյան»
Մեզանից երեքը
Լաբիրինթոս
Քույրիկը Լոս Անջելեսից


== Մրցանակներ ==
ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալ, 2010


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լիդիա Գևորգյանի մասին imdb.com կայքում
Բժշկարան (3579)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բժշկարան (այլ կիրառումներ)Բժշկարան (3579), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3579 թվի տակ։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21x15 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 154 թերթից։ Գրված է միասյուն։ Կազմը` լս ։


== Բովանդակություն ==
Քաղուածք ի բազում բժշկարանաց (Յաղագս բնութեան մարդկան։
Անուանք գեղոց։
Յաղադս դեղաբուսոց։
Դեղագիրք


== Ծանոթագրություններ ==
Շավարշ Բասենցյան

Շավարշ Պապոյի Բասենցյան, հայտնի է նաև որպես Խմբապետ Շավարշ (1874, գ. Խաչլու (Ալաշկերտի մոտ) – նոյեմբերի 13, 1937, Երևան), հայ ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ։ Եղիշե Չարենցի «Խմբապետ Շավարշը» (1929) էպիկական պոեմի հերոսը։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Շուշիի թեմական դպրոցը, ՀՀԴ Սոֆիայի ռազմական վարժարանը։ Մասնակցել է Արևմտյան Հայաստանում մղված ազատագրական պայքարին, 1903 թվականին գերվել է, դատապարտվել 101 տարվա ազատազրկման։ 1908 թվականին համաներմամբ ազատվել է Էրզրումի բանտից։ Քեռու կամավորական գնդում եղել է հեծյալ վաշտի հրամանատար, 1915 թվականից՝ Անդրանիկի զորաջոկատում խմբապետ։
Հայաստանում խորհրդային իշխանության հաստատվելուց (1920 թվականի դեկտեմբերի 2) հետո ձերբակալվել է, ազատվել 1921 թվականի փետրվարի ապստամբության ժամանակ և դարձել Ղամարլուի ճակատի հրամանատարի տեղակալ։ Ապստամբության պարտությունից հետո՝ (ապրիլի 2-ին) անցել է Իրան։
1922 թվականին՝ համաներումից հետո, վերադարձել է Երևան և շատ չանցած ձերբակալվել է։ Մեկ ու կես տարի անց ազատվել է, աշխատել Երևանի քաղխորհրդում։
Ձերբակալվել է 1937 թվականի օգոստոսի 27-ին, գնդակահարվել, 1960 թվականին հետմահու արդարացվել։
Չարենցը ընդհատակում երեք ամիս ապրել է Շավարշ Բասենցյանի բնակարանում։


== Երկեր ==
Արկածալի կյանք (հիշողություններ, օրագրեր, հոդվածներ), (կազմ., խմբ. և ծնթգր. Վ. Գրիգորյանը), Երևան 2005։


== Ծանոթագրություններ ==
Վայդհոֆեն (Բավարիա)

Վայդհոֆեն (գերմ.՝ Waidhofen), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա երկրամասին։ Գտնվում է Նոյբուրգ Շրոբենհաուզեն շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 2188 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Տարածքը 27.32 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 85 166։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(չաշխատող հղում)
Չաբանո

Չաբանո (վրաց.՝ ჩაბანო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Թիանեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1180 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Թիանեթից հեռու է 8 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 174 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Իզեր (կանտոն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իզեր (այլ կիրառումներ)Իզեր (ֆր.՝ Yzeure), կանտոն Ֆրանսիայում։ Գտնվում է Օվերն մարզի Ալյե դեպարտամենտում։ Մտնում է Մուլեն շրջանի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 0333։
Իզեր կանտոնի մեջ հաշվվում է 6 կոմունա, որից գլխավորն է Իզերը։


== Կանտոնի կոմունաներ ==


== Բնակչություն ==
Կանտոնի բնակչությունը 2006 թվականին կազմում էր 16 571 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Ալյե դեպարտամենտի կոմունաների բնակչությունը INSEE կայքում
Իզեր կանտոնի տեղադիրքը Ֆրանսիայի քարտեզի վրա(չաշխատող հղում)
Տեգերմենևո

Տեգերմենևո (ռուս.՝ Тегерменево, բաշկիրերեն՝ Тигермән), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարաիդելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 472 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իլինովկա (գյուղ, Ֆյոդորովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻլինովկաԻլինովկա (ռուս.՝ Ильиновка, բաշկիրերեն՝ Ильиновка), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Ֆեոդորովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 45 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հին թաթարերեն

Հին Թաթարերեն (İske imlâيسكى تاتار تلى, նաև Հին Բաշկիր լեզու ), գրական լեզու է, որն օգտագործվել է Վոլգա-Ուրալ շրջանի (Թաթարներ, Բաշկիրներ և այլք) որոշ էթնիկական խմբերի կողմից՝ Միջնադարից սկսած մինչև 19-րդ դար։ Այն եղել է Turki տարածաշրջանային տարատեսակ, գրավոր թյուրքական լեզու՝ ողջ թյուրքական աշխարհի կողմից օգտագործվող։
Հին Թաթարերենը թյուրքական լեզուների Կիպչակ (կամ Հյուսիս-Արևմտյան) խմբի անդամ է, չնայած այն մասամբ բխում է հինբուլղարական լեզվից (առաջին բանաստեղծությունը, գրված Հին Թաթարերենով Քոլ Գալիի կողմից, թվագրվում է Վոլգա Բուլգարիայի ժամանակաշրջանին)։ Այն ներառում է բազմաթիվ պարսկական և արաբական փոխառություններ։
Այս լեզվի գրավոր տարբերակը տարբեր էթնիկական խմբերի համար եղել է միատեսակ  ուղղագրությամբ, սակայն արտասանությունը եղել է տարբեր։ Այս լեզվի գրավոր տարբերակը եղել է համընդհանուր տարբեր լեզուների համար։ Այս համընդհանուր գործածության հիմնական պատճառը եղել է այն, որ Կիպչակ խմբի լեզուների միջև գլխավոր տարբերությունները արտահայտված են եղել ձայնավորների արտասանության մեջ, որոնք համարժեքորեն չեն ներկայացվել Արաբական ձեռագրի կողմից։
Լեզուն նախկինում օգտագործել է Արաբական ձեռագիր, այնուհետև ավելի ուշ այդ ձեռագրի İske imlâ տարբերակը։ Հին թաթարերենը Idel-Ural պոեզիայի և գրականության լեզուն է։ Օսմանյան Թուրքիայի, Ազերիի, Կիպչակի, Ույղուրերենի և Չագատայի հետ միասին, նրանք եղել են միջնադարում գործածվող միակ Թյուրքական գրական լեզուները։


== Հղումներ ==


== Աղբյուրներ ==
(Tatar)Կաղապար:TES
Չորրորդ բանակային կորպուս (Ադրբեջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չորրորդ բանակային կորպուս (այլ կիրառումներ)Չորրորդ բանակային կորպուս (ադրբ.՝ 4-cü Ordu Korpusu), Ադրբեջանական Հանրապետության զինված ուժերի հինգ բանակային կորպուսներից մեկը։ Տեղակայված է Բաքու քաղաքում։


== Կազմ ==
Չորրորդ բանակային կորպուսի կազմի մեջ է մտնում երեք մոտոհրաձգային բրիգադ.

Մոտոհրաձգային բրիգադ (Զեյնալաբդին) ,
Մոտոհրաձգային բրիգադ (Ղուսար),
Մոտոհրաձգային բրիգադ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վլադլեն Սեմիվոլոս

Վլադլեն Սեմիվոլոս (ռուս.՝ Владле́н Станисла́вович Семиволо́с, նոյեմբերի 27, 1961(1961-11-27), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1983 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ Տիրապետում է ինդոնեզերենին, մալայերենին և անգլերենին։
1983 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1985 թվականից մինչև 1989 թվականը Սինգապուրում եղել է ԽՍՀՄ դեսպանության քարտուղար-ռեֆերենտ։
1995-ից մինչև 1998 թվականն Ինդոնեզիայում հանդիսացել է Ռուսաստանի Դաշնության դեսպանության առաջին քարտուղար։
2001 թվականից մինչև 2004 թվականն Ինդոնեզիայում հանդիսացել է Ռուսաստանի Դաշնության դեսպանության խորհրդական։
2004-ից մինչև 2007 թվականը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության ԱՍԵԱՆ երկրների դեպարտամենտի և համասիական խնդիրների բաժնի պետ։
2007-2011 թվականներին Կամբոջայում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության դեսպանության խորհրդական-դեսպանորդ։
2011 թվականի մայիսից մինչև 2015 թվականի հունվարը հանդիսացել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության ասիական և խաղաղօվկիանոսյան համագործակցությունների դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
2015 թվականի հունվարի 30-ից մինչև 2019 թվականի հունիսի 26-ը Բրունեյում զբաղեցրել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի մեկ դուստր։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2009 թվականի հունիսի 1)
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2018 թվականի դեկտեմբերի 28)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Биография на сайте МИД России
Биография на сайте Посольства России в Брунее
Սերգեյ Վելիչկին

Սերգեյ Վելիչկին (ռուս.՝ Серге́й Васи́льевич Вели́чкин, հունվարի 11, 1949(1949-01-11)), ռուսական դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1971 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ ԱԳՆ Մոսկվայի Միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը։
Դիվանագիտական աշխատանքով սկսել է զբաղվել 1973 թվականից։

1973-1978 և 1985-1990 թվականներին՝ Հնդկաստանում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից։
1992-1997 թվականներին՝ Բանգլադեշում Ռուսաստանի դեսպանատան դեսպանորդ-խորհրդական
1998-2000 թվականներին՝ Ռուսաստանի Պետական դումայի միջխորհրդարանական կապերի վարչության պետի տեղակալ։
2000-2005 թվականներին՝ Ստամբուլում Ռուսաստանի գլխավոր հյուպատոս (Թուրքիա)։
2005-2010 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ Ասիայի երկրորդ դեպարտամենտի փոխտնօրեն։
2010 թվականի նոյեմբերի 8-ից-2015 թվականի սեպտեմբերի 14-ը՝ Նեպալում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։Ամուսնացած է։ Ունի երկու որդի և երկու դուստր։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1993 թվականի սեպտեմբերի 22)։
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2004 թվականի օգոստոսի 25)։
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2015 թվականի օգոստոսի 25)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Նեպալում Ռուսաստանի դեսպանատան կայքում Archived 2012-03-06 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Կենսագրությունը Ռուսաստանի ԱԳՆ կայքում
Սպեկտրասկոպիա

Սպեկտրասկոպիա, ֆիզիկայի բաժին, նվիրված էլեկտրամագնիսական ճառագայթման սպեկտրների ուսումնասիրմանը, ավելի լայն իմաստով՝ տարբեր տեսակների ճառագայթումների սպեկտրների ուսումնասիրմանը։ Սպեկտրասկոպիայի մեթոդները օգտագործվում են ատոմների, մոլեկուլների, և նրանցից կազմված մարմիների էներգետիկ կառուցվածքների հետազոտման համար։ Սպեկտրասկոպիան օգտագործվում է այնպիսի մակրոսկոպիկ հատկությունների հետազոտություների համար ինչպիսիք են ջերմաստիճանը և խտությունը, իսկ վերլուծական քիմիայում՝ համապատասխան նյութերի հայտնաբերումը։
Սպեկտրասկոպիայի առավելութույններից է in situ հետազոտման հնարավորությունը, այսինքն առանց անմիջական հպման, հեռավորության վրա և առանց նյութի համապատասխան պատրաստման։ Այդ իսկ պատճառով նա մեծ թափով զարգացում է ստացել և լայն տարածում է գտել, օրինակ՝ լայն կիռառություն ունի աստղագիտության մեջ։


== Սպեկտրասկոպիայի խնդիրներ ==
Ուղիղ խնդիր՝ սպեկտրի տեսակի կանխատեսումը կախված նյութի տեսակից, կազմությունից և այլ նման պարամետրերից։
Հակադարձ խնդիր՝ որոշել նյութի նյութագրական հատկություները կախված սպեկտրի հաթկություներից։


== Սպեկտրասկոպիայի տեսակներ և մեթոդներ ==
Սպեկտրասկոպիայի հետազոտման տեսակները լինում են տարբեր և այդ տեսակները ունեն իրեն մեթոդների հավաքածուն։

ատոմական սպեկտրասկոպիա՝ հետազոտում է էլեկտրոնների էներգետիկ անցումները ատոմական օրբիտաներում։
Ատոմա-աբսորբցիոն սպեկտրոսկոպիա
Ատոմա-էմիսիոն սպեկտրոսկոպիա
Ատոմային ֆլուրոսցենցիա
մոլեկուլային սպեկտրասկոպիա՝ հետազոտում է էներգետիկ անցումները էլեկտրոնների միջև, մոլեկուլների տատանողական և պտտողական էներգետիկական մակարդակներում։
Ֆոտոէլեկտրոնային սպեկտրասկոպիա
Օպտիկական սպեկտրասկոպիա (ալիքների տեսանելի տիրույթում)
Ենթակարմիր սպեկտրասկոպիա
Անդրամանուշակագույն սպեկտրասկոպիա
Ռենգենյան սպետրասկոպիա
Տերահերցային սպեկտրասկոպիա
Միկրոալիքաին սպեկտրասկոպիա
Մյոսբաուերյան սպեկտրասկոպիա
Մաս-սպեկտրոսկոպիա
Լույսի կոմբինացված տարալուծման սպեկտրասկոպիա
Միջուկամագնիսական ռեզոնանս
Էկոկտրոնային պարամագնիսական ռեզոնանս


== Տե՛ս նաև ==
Սպեկտրալ անալիզ
Սպեկտրաֆոտոմետրիա
Միջուկային ֆիզիկա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт Института спектроскопии Российской академии наук
Ներքին Մծարա

Ներքին Մծարա ( վրաց.` ქვემო მწარა, Քվեմո Մծարա), գյուղ Աբխազիայի Գուդաութայի շրջանում, Գուդաութայից 12 կմ հյուսիս-արևելք։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 250 մ բարձրության վրա։ Մտնում է Մծարայի գյուղական խորհրդի կազմի մեջ։


== Բնակչությունը ==
1959 թվականի տվյալներով, գյուղում բնակվում էր 348 մարդ, հիմնականում հայեր, իսկ 1989 թվականին` 254 մարդ, կրկին հայեր։
Բնակիչներն զբաղվում են ծխախոտի և եգիպտացորենի մշակությամբ, այգեգործությամբ, անասնապահությամբ և մեղվաբուծությամբ։ Գյուղն ունի հայկական տարրական դպրոց։
Հիմնադրել են Սամսունից և նրա շրջակա գյուղերից եկած հայերը` 1879 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Օլեգ Կովալչուկ

Օլեգ Կովալչուկ (ռուս.՝ Оле́г Влади́мирович Ковальчу́к, մայիսի 31, 1956(1956-05-31)), ռուսական դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը (1978)։ Դիվանագիտական գործունեությամբ սկսել է զբաղվել 1978 թվականից։ Տնտեսական գիտությունների թեկնածու։ Տիրապետում է անգլերեն և ֆրանսերեն լեզուներին։

1998-2000 թվականներին՝ Նամիբիայում Ռուսաստանի դեսպանատան դեսպանորդ խորհրդական։
2001-2002 թվականներին՝ Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում Ռուսաստանի դեսպանատան դեսպանորդ խորհրդական:
2002-2006 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ Աֆրիկայի դեպարտամենտի փոխտնօրեն:
2006 թվականի հունիսի 8-ից 2010 թվականի հոկտեմբերի 29-ը՝ Կոտ դ ' Իվուարում և Բուրկինա Ֆասոյում Ռուսաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպան համատեղության կարգով։
2010-2013 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ Աֆրիկայի դեպարտամենտի փոխտնօրեն:
2013 թվականի մայիսի 31-ից 2017 թվականի օգոստոսի 7-ը՝ Բենինում Ռուսաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպան՝ համատեղության կարգով։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2008 թվականի դեկտեմբերի 17)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Ռուսաստանի ԱԳՆ կայքում
Կենսագրությունը Բենինում Ռուսաստանի դեսպանատան կայքում
Բարսուկի (գյուղ, Գայսինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲարսուկիԲարսուկի (ուկրաիներեն՝ Борсуки), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Գայսինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1700 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բարսուկի գյուղում բնակվում էր 332 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1053 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 315,29 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կովկաս (տիրակալ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կովկաս (այլ կիրառումներ)Կովկաս տիրակալ (հուն. Kaijxaaog), համանուն լեռնաշխարհի առասպելական տիրակալն ու անվանադիրը։ «Կովկաս տիրակալ» անունն առաջին անգամ հիշատակվում է Հեսիոդոսի (մ.թ.ա. VIII դար) Թեոգոնիայում։ Հին հույների պատկերացմամբ աշխարհի եզրին գտնվող Կովկաս «երկնաքեր լեռանը» Զևսի հրամանով գամվել է Պրոմեթեոսը։ Վրացական ավանդության համաձայն, Թորգոմ նահապետի ժողովուրդը, բազմանալով «Մասիսի և Արագածի երկրում»՝ Հայաստանում, տարածվել է Կովկասյան լեռների, Սև և Կասպից ծովերի միջև։ Թորգոմի դյուցազն որդիներ Հայոսը, Քարթլոսը, Բարդոսը, Մովականը, Լեկոսը, Հերոսը, Կովկասը, Եգերոսը, ապստամբելով աշխարհի առաջին բռնակալ Նեբրովթի դեմ և սպանելով նրան, միմյանց միջև բաժանել են հայրենի կալվածները և անկախորեն իշխել իրենց երկրներում, որոնք իբր, կոչվել են նրանց անուններով։
Տորիլ

Տորիլ (իսպ.՝  Toril (Cáceres)) քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Կասերես պրովինցիայի Էստրեմադուրա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կամպո Արանուելո շրջանում։ Տարածքը կազմում է 149.76 կմ2, բնակչությունը՝ 178 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ալլաս Շամպայն

Ալլաս Շամպայն (ֆր.՝ Allas-Champagne), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Արշյակ համայնքի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ժոնզակ շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17006:


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 254 մարդ։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ․ Ալլաս Շամպայն (ֆր.)
Չաչուր

Չաչուր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիգոր Բադիրյան

Գրիգոր Գալուստի Բադիրյան (ծնվել է (26) մայիսի 14, 1903, Գորիս - ), հայ խորհրդային տնտեսագետ։ Տնտեսական գիտությունների դոկտոր (1952), պրոֆեսոր (1953), ՌՍՖՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1963)։ ԽՄԿԿ անդամ 1930 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի գյուղատնտեսական ֆակուլտետը (1926)։ Երկար տարիներ մանկավարժական աշխատանք է կատարել Մոսկվայի բուհերում։ Եղել է ԽՍՀՄ գյուղատնտեսության մինիստրության անասնաբուծության գլխավոր վարչության պետի տեղակալ (1937–1941)։ 1959 թվականից եղել է Համամիութենական հեռակա գյուղատնտեսական ինստիտուտի գյուղատնտեսության էկոնոմիկայի ամբիոնի վարիչ։ Աշխատությունները նվիրված են ԽՍՀՄ գյուդատնտեսության զարգացման և էկոնոմիկայի հարցերին։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։


== Երկեր ==
Экономика социалистического сельского хозяйства, М., 1971.


== Ծանոթագրություններ ==
Իգուբաևո

Իգուբաևո (ռուս.՝ Игубаево, բաշկիրերեն՝ Игөбай), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 190 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անհատական հակաքիմիական փաթեթ

Անհատական հակաքիմիական փաթեթ, մաշկի և հագուստի վրա ընկած թունավոր նյութերի (ԹՆ) վնասազերծման (գազազերծման) համար օգտագործվող անհատական միջոց։ Օգտագործվում է հնարավոր ախտահարումները կանխելու նպատակով։
Անհատական հակաքիմիական փաթեթը սովորաբար պարունակում է հատուկ փաթեթավորված ունիվերսալ գազազերծող հեղուկ, փաթեթից օգտվելու կանոնները, երբեմն՝ հակաթույներ։ Անհատական հակաքիմիական փաթեթը նախատեսված է մեկանգամյա օգտագործման համար։
Կորդենոնս

Կորդենոնս (իտալերեն՝ Cordenons), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզում՝ Պորդենոնե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 18 476 մարդ, բնակչության խտություն՝ 330 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 56 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33080։ Հեռախոսային կոդ՝ 0427։
Կոմունայում սեպտեմբերի 8-ին հատկապես նշում են Սուրբ Աստվածածնի ծննդյան տոնը։ Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Պետրոս Առաքյալը։ Տոնը նշվում է հունիսի 29-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0434 586911
Էլեկտրոնային փոստ՝ sindaco@comune.cordenons.pn.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.cordenons.pn.it


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Պիաչենցա (գավառ)

Պիաչենցա, (իտալերեն՝ Provincia di Piacenza) գավառ Իտալիայի Էմիլիա Ռոմանիա մարզում։ Մայրաքաղաքը Պիաչենցան է։ Գավառը զբաղեցնում է 2,589 կմ2 տարածք, բնակչությունը կազմում է 291,700 մարդ (2012 թ.)։ Գավառն ունի 48 կոմունա ։ Հիմնական կոմունաները հետևյալներն են `


== Տես նաև ==
Պիաչենցա գավառի կոմունաները
Պիացենզա գավառի պաշտոնական կայք Archived 2004-12-07 at the Wayback Machine.