Անդրեյ Պոպով

Անդրեյ Գելևիչ Պոպով (ռուս.՝ Андрей Гельевич Попов, սեպտեմբերի 25, 1959(1959-09-25), Վորկուտա, Կոմի ԻԽՍՀ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային գրող, արձակագիր, բանաստեղծ և թարգմանիչ։ Ռուսաստանի գրողների միության անդամ (1996)։ Սերգեյ Եսենինի անվան միջազգային գրական մրցանակի (2015), ինչպես նաև բազմաթիվ այլ մրցանակների դափնեկիր։ Կոմի հանրապետության վաստակավոր գործիչ (2003)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1959 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Կոմի ԻԽՍՀ Վորկուտա քաղաքում։ 1977-1982 թվականներին սովորել է Կոմի պետական մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետում։ 1982 թվականից միջնակարգ մասնագիտական ուսումնական հաստատության ռուսաց լեզվի և գրականության ուսուցիչ է և Վորկուտայի երիտասարդական ստեղծագործական պալատի մեթոդիստ, 2007 թվականից` Կոմի Հանրապետության գրողների միության խորհրդի նախագահի տեղակալ։ 
1996 թվականից Ռուսաստանի գրողների միության անդամ է։ 1977 թվականից Պոպովի առաջին բանաստեղծական գործերը տպագրվել են «Հյուսիսի երիտասարդությունը» թերթում։ Հետագայում Պոպովը գրել է այնպիսի ստեղծագործություններ, ինչպիսիք են` «Եվ մեզ ամեն ինչ տրված է՝ երիտասարդություն և ուժ» (1993), «Ո՞ւր է հայրենիքի քաղցր ծուխը»։ (1994), «Ո՞վ թունավորեց մեզ կամայականությամբ»։ (1995), «Փշրված սիրտ» (2001), Կոմի գրահրատարակչության կողմից հրատարակվել է «Սիրո և մահվան մասին» և «Ճակատագրի հպարտ աշխարհում» (2008), «Անձրևի և տերևաթափի իմաստը» (2010), «Անվանականչ» (2013), «Մարդկանց որսացողները» (2014) բանաստեղծությունների ժողովածուները։ 2015 թվականին հրատարակվել է «Նշաններ»  տարբեր տարիների բանաստեղծությունների ժողովածուն, «Գետի լռություն» (2017) և «Երկնային ժամանակ» (2018) պոեզիայի ժողովածուները։ Պոպովի ստեղծագործությունները տպագրվել են «Молодая гвардия», «Литературная газета», «Литературная Россия», «Наш современник», «Север», «Московский вестник», «Юность» և «Арион» գրական և արվեստի ամսագրերում, Բելառուսի, Ֆրանսիայի, Գերմանիայի, ԱՄՆ-ի և Ղազախստանի արտասահմանյան գրական ալմանախներում։
2010 թվականին Պոպովին շնորհվել է Կոմի Հանրապետության վաստակավոր գործչի պատվավոր կոչում։ 2013 թվականին գրական գործունեության մեջ ակնառու նվաճումների համար դարձել է Կոմի Հանրապետության կառավարության մրցանակի դափնեկիր գրականության բնագավառում։ 2015 թվականին «Մարդկանց որսացողները» ժողովածուի համար դարձել է Սերգեյ Եսենինի անվան միջազգային գրական մրցանակի դափնեկիր, իսկ «Մարդկանց որսացողները» բանաստեղծությունների գրքում բանաստեղծական խիզախության համար արժանացել է Հարավուրալյան գրական մրցանակի։


== Մատենագիտություն ==
И всё дано нам — молодость и сила / Андрей Попов // Север. №5 - 1993
Где сладкий дым отечества? / Андрей Попов // Север. №4 - 1994
Кто же нас отравил своеволием? / Андрей Попов // Север. № 1. - 1995
Сокрушайся, сердце!: стихи / Андрей Попов. - Сыктывкар : Коми книжное изд-во, 2001 г. — 191 с. (Звуки северной лиры). — ISBN 5-7555-0703-1
В гордом мире роковом: стихотворения / Андрей Попов. - Сыктывкар : Анбур, 2008 г. — 255 с. — ISBN 978-5-91669-005-7
О любви и смерти: поэтический сборник / А. Г. Попов. - [Б. м.: б. и.], 2008 г. — 22 с. — ISBN 978-5-9905707-1-9
Смысл дождя и листопада: стихотворения / Андрей Попов. - Сыктывкар : Союз писателей Респ. Коми, 2010 г. — 142 с. — ISBN 978-5-7934-0373-3
Перекличка: литературный молодежный альманах / сост. Попов А. Г. - Сыктывкар : Союз писателей Респ. Коми, 2013
Ловцы человеков: стихи  / Андрей Попов. - Сыктывкар : Союз писателей Республики Коми, 2014 г. — 190 с. — ISBN 978-5-9905707-1-9
Знаки : стихи разных лет / Валерий Вьюхин;  А. Г. Попов. – Сыктывкар : Союз писателей Республики Коми, 2015 г. — 318 с. – (Звезды Севера)
Молчание реки: переводы из коми поэзии / Андрей Попов. - Сыктывкар : Союз писателей Респ. Коми, 2017 г. — 79 с. — ISBN 978-5-9907289-9-8
Небесное время: стихи / Андрей Попов. - Сыктывкар : Коми респ. тип., 2018 г. — 111 с. — ISBN 978-5-7934-0761-8


== Պարգևներ ==
Կոմի Հանրապետության վաստակավոր աշխատող (2010)


== Մրցանակներ ==
Գրականության բնագավառում Կոմի Հանրապետության կառավարության Ի. Ա. Կուրատովի անվան մրցանակի դափնեկիր (2013)
Սերգեյ Եսենինի անվան միջազգային գրական մրցանակի դափնեկիր (2015 թվական, «Մեծ մրցանակ» անվանակարգում «Մարդկանց որսացողները» ժողովածուի համար)
Հարավուրալյան գրական մրցանակի դափնեկիր (2015 թվական՝ «Մարդկանց որսացողները» գրքում դրսևորած բանաստեղծական խիզախության համար)
Ա. Ե. Վանեևի անվան գրական մրցանակի դափնեկիր (2015)
«Ռուսական գրող» մրցանակի դափնեկիր «Պոեզիա» անվանակարգում (2015)
«Լիտերատուրնայա Ռոսիա» շաբաթաթերթի դափնեկիր (2000)


== Գրականություն ==
Писатели Коми: биобиблиографический словарь: в 2 т. / Государственное бюджетное учреждение Республики Коми "Национальная библиотека Республики Коми", Библиографический отдел, Федеральное государственное бюджетное учреждение науки "Институт языка, литературы и истории Коми научного центра УрО РАН", Сектор литературоведения ; науч. рук. Т. Л. Кузнецова ; авторы статей: Т. Л. Кузнецова и др. - Сыктывкар : Анбур, Т. 2: М—Я. - 2001. — 510 с. — С.119-122 — ISBN 5-7934-0007-9
Республика Коми : энциклопедия / УрО РАН. Коми науч. центр; [гл. редакция: М. П. Рощевский (гл. ред.) и др.]. — Сыктывкар : Коми кн. изд-во, Т. 2 : И — Р. — 1999 г. — 573 с. — С.89-90 — ISBN 5-7555-0617-5
Кто есть кто в Республике Коми: Справочник / Ред.-сост. М. и В. Ильины. - Сыктывкар : Сыктывкар. ун-т, 1994 г. — 259 с. — С.106 — ISBN 5-87237-054-7


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Попов, Андрей Гельевич»։ Союз писателей Республики Коми։ Վերցված է 2021-01-30 
«Попов, Андрей Гельевич»։ Национальная электронная библиотека Республики Коми։ Արխիվացված է օրիգինալից 2021-04-20-ին։ Վերցված է 2021-01-30 
«Андрей Попов. Я очень зависим от подстрочников»։ Литературная Россия։ Վերցված է 2021-01-30 
«Литература становится замечательной, когда её замечают»։ Литературная газета։ Վերցված է 2021-01-30