armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Աթեն (Ստորին Հռենոսի գավառ)

Աթեն (ֆր.՝ Hatten), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1953 մարդ, բնակչության խտությունը` 103.28 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18.91 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 40 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1345 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1028-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 317։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,4 %։ 1028 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 907 անձ (494 տղամարդ և 413 կին)։ Գործազուրկ են եղել 121 անձ (58 տղամարդ և 63 կին)։ 317 անաշխատունակներից 90-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 100-ը` թոշակառուներ, իսկ 127-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Արշամ Տատրյան

Արշամ Գալուստի Տատրյան (փետրվարի 2, 1909(1909-02-02), Չորում, Թուրքիա - հունիսի 19, 1956(1956-06-19), Կահիրե, Եգիպտոս), հայ գրող, հրապարակագիր, խմբագիր։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Կահիրեի Գալուստյան ազգային վարժարանը (1925) և Գրինյոնի (Փարիզի մերձակայքում) երկրագործական բարձրագույն դպրոցը (1932)։ Եղել է Գալուստյան վարժարանի և Կահիրեի ֆրանսիական լիցեյի ուսուցիչ։ 1938 թ. հրատարակել է «Բանաստեղծին ձայնը» (Կահիրե) պարբերագիրքը։ 1948-1955 թթ. խմբագրել է «Զահակիր» գրական, հասարակական շաբաթաթերթը։ Տատրյանը կանգնած էր Սովետական Հայաստանի պաշտպանության դիրքերում։ Նրա բանաստեղծությունները (տպագրված սփյուռքահայ տարբեր պարբերականներում) կրում են Միսակ Մեծարենցի ազդեցությունը, դրանք արտացոլում են 1920-1930-ական թվականները ու հետագա տասնամյակների սփյուռքահայ սերնդի հոգեբանությունը, նրա հայասիրական ոգորումները։
Մահացել է 1956 թվականի հունիսի 19-ին Կահիրեում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆլեթիդ շրջան (Մոնտանա)

Ֆլեթիդ շրջան (անգլ.՝ Flathead County), ԱՄՆ Մոնտանա նահանգի 56 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 13.206 կմ² է, բնակչությունը՝ 74.471 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քալիսպել բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1893 թ.։
Ստրելնիկի (գյուղ, Պուտիվիլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍտրելնիկիՍտրելնիկի (ուկրաիներեն՝ Стрільники), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստրելնիկի գյուղում բնակվում էր 402 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ասիմ Ֆերհատովիչ Հասե (մարզադաշտ)

Օլիմպիական մարզադաշտ «Ասիմ Ֆերհատովիչ Հասե» (բոս․՝  և խորվ.՝ Olimpijski stadion Asim Ferhatović - Hase, սերբ.՝ Олимпиjски стадион Асим Ферхатовић Хасе), ավելի շուտ հայտնի է եղել որպես Օլիմպիական մարզադաշտ (բոս․՝  և խորվ.՝ Olimpijski stadion, սերբ.՝ Олимпиjски стадион) և Կոշևոյի մարզադաշտ (բոս․՝  և խորվ.՝ Koševo, սերբ.՝ Кошево), Բոսնիա և Հերցեգովինայի ամենամեծ մարզադաշտը, որտեղ տեղի է ունեցել 1984 թվականի Ձմեռային օլիմպիական խաղերի բացման արարողությունը։


== Պատմություն ==
Մարզադաշտը կառուցվել է, Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո, 1947 թվականին։ Երեք տարի անց տեղի ունեցավ մարզադաշտի պաշտոնական բացման արարողությունը։ 1954 թվականին մարզադաշտում տեղի ունեցավ Հարավսլավիայի և Թուրքիայի հավաքականների խաղը։
1966 թվականին մարզադաշտում Բալկանյան թերակղզու երկրների միջև անցկացվել են թեթև ատլետիկայի առաջնություններ։ Որոշ առաջնություններ, ինչպես նաև 1984 թվականի Ձմեռային օլիմպիական խաղերի բացման արարողությունը ընդունելու համար, 1984 թվականին մարզադաշտը ամբողջովին վերակառուցվել է։
Չնայած Բոսնիական պատերազմին, 1996 թվականին մարզադաշտը սկսեցին վերականգնել։ 2004 թվականի հուլիսին մարզադաշտը անվանափոխվել է «Սարաևո» ՖԱ հարձակվող Ասիմ Ֆերհատովիչի պատվին։ Մարզադաշտի ներկայիս տարողությունը կազմում է 37500 մարդ, իսկ համերգների ժամանակ մարզադաշտը կարող է ընդունել մինչև 80 հազար մարդ։
Մարզադաշտում խաղում է «Սարաևո» ՖԱ, նաև այն հաճախ օգտագործվում է ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կողմից։ Հաճախելիության ռեկորդը սահմանվել է 1981-82 երկրի ֆուտբոլի առաջնության ժամանակ, երբ «Սարաևո» և «Ժելեզնիչար» ակումբների խաղին եկել էին ավելի քան 60 հազար մարդ։


== Համերգներ ==
Զդրավկո Չոլիչ - սեպտեմբերի 7 1978 (Putujući zemljotres Tour)
U2 - սեպտեմբերի 23 1997 (PopMart Tour)
Դինո Մերլին - հուլիսի 31 2000 (հյուրեր՝ Ադի Լուկովաց & Ornamenti, Իվանա Բանֆիչ, Ամիր Բելանովիչ Տուլա, Միրո Ասոտիչ)
Դինո Մերլին - հուլիսի 31 2004 (հյուրեր՝ Ժելյկո Յոքսիմովիչ, Իվանա Բանֆիչ, Նինա Բադրիչ, Էդո Զանկի, Ալմիր Հուկելիչ, Գանի Տամիր)
Bijelo Dugme - մայիսի 15 2005
Հարիս Ջինովիչ - հունիսի 23 2007 (հյուրեր՝ Ժելյկո Յոքսիմովիչ)
Դինո Մերլին - հուլիսի 19 2008 (Baby Dooks)
Hari Mata Hari - օգոստոսի 10 2009
Ժելյկո Յոքսիմովիչ - հունիսի 12 2010
Զդրավկո Չոլիչ - հուլիսի 31 2010


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ասիմ Ֆերհատովիչի մարզադաշտը «Սարաևո» ֆուտբոլային ակումբի պաշտոնական կայքում Archived 2012-03-15 at the Wayback Machine.
Գրենադա

Գրենադա (անգլ.՝ Grenada [ɡrɪˈneɪdə]), կղզային պետություն Կարիբյան ծովի հարավ-արևելքում։ Բրիտանական համագործակցության անդամ է։


== Աշխարհագրություն ==
Կղզին ունի հրաբխային ծագում, առավելագույն բարձրությունը 840 մ է։ Ընդարձակ տարածքներ են զբաղեցնում մշտադալար անտառները։


== Պատմություն ==
1498 թվականին կղզին հայտնագործել է Քրիստափոր Կոլումբոսը։ Այնուհետև կղզում տիրապետություն հաստատելու համար պայքարել են Մեծ Բրիտանիան և Ֆրանսիան։ 1783 թվականից եղել է Մեծ Բրիտանիայի գաղութ, 1967 թվականից ստացել է «Մեծ Բրիտանիային միավորված պետություն» կարգավիճակ։ Անկախություն է ձեռք բերել 1974 թվականին։
Երկրում մշակում են մշկընկույզ (տալիս է համաշխարհային արտադրության 1/3-ը), բանան, ծխախոտ։ Կան նաև խմիչքների արտադրության կենտրոններ։ Դրամական միավորը արևելակարիբյան դոլարն է։ Պետական լեզուն անգլերենն է։ Կղզին մոտ է գտնվում Սենտ Վինսենտ և Գրենադիներին։


== Տես նաև ==
Հյուսիսային Ամերիկայի երկրների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Խրիստինա Ալչևսկայա

Խրիստինա Դանիլովնա Ալչևսկայա (ապրիլի 4 (16), 1841, Բորզնա, Չեռնիգովի նահանգ - օգոստոսի 15, 1920(1920-08-15), Խարկով, Ուկրաինական ԽՍՀ), ռուս և ուկրաինացի ուսուցիչ, մանկավարժ։
Գործարար և բարերար Ալեքսեյ Ալչևսկու կինը, ճարտարապետության ակադեմիկոս Ալեքսեյ Բեկետովի զոքանչը, գեներալ Նիկոլայ Վուիչի թոռնուհին։


== Կենսագրություն ==
Հայտնի լինելով իր անխոնջ աշխատանքով՝ ի շահ հանրակրթության, 1860-ականներից եղել է Խարկովի կիրակնօրյա դպրոցի ղեկավարը, որում, նրա նախաձեռնությամբ, ներդրվել է մանկավարժական խորհուրդների և ուսանողների մանկավարժական օրագրերի համակարգ։
«Ի՞նչ պետք է կարդան մարդիկ» մատենագիտական աշխատությունների համահեղինակն է (3 հատոր, 1888-1906)։ Մեծահասակների գրագիտության ուսուցման մեթոդի հիմնադիրը։
1887 թվականին Բորիս Դմիտրիևիչ և Մարիա Նիկոլաևնա երիտասարդ ամուսինները եկել են Եկատերինոսլավ նահանգի Ալեքսեևկա գյուղ (այժմ՝ Ուկրաինայի Լուգանսկի մարզ)՝ Ալչևսկայայի հանրակրթական դպրոցում աշխատելու։
Ուկրաինական ազգային շարժման առաջնորդներից մեկը Ուկրաինական ազգայնականություն Նիկոլայ Միխնովսկին եղել է նրա աշխատակիցն ու ուսանողը։


=== Երեխաներ՝ ===
Դմիտրի (1865 - 1920)՝ բնական գիտությունների թեկնածու, ձեռնարկատեր։
Գրեգորին (1866 - 1920)՝ սիրված կոմպոզիտոր։
Աննա (1868 - 1931)՝ Ալեքսեյ Նիկոլաևիչ Բեկետովի կինը։
Նիկոլայ (1872 - 1942)՝ թատրոնի քննադատ, մեծահասակների առաջին սովետական ուկրաինական այբբենարանի հեղինակ:
Իվան (1876 - 1917)՝  նկարիչ (երգիչ), «տենորների արքա», Մարիինյան օպերայի թատրոնի մեներգիչ։
Քրիստինա (1882 - 1931)՝ բանաստեղծ, թարգմանիչ և ուսուցիչ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Խրիստինա Ալչևսկայա.
1975 թվականը գրականության մեջ


== Մրցանակներ ==


=== Միջազգային ===
Նոբելյան մրցանակ գրականության համար - Էուջենիո Մոնտալե «Պոեզիայում ունեցած ձեռքբերումների համար, որը աչքի է ընկնում հսկայական թափանցելիությամբ և կյանքի վերաբերյալ հայացքների արտահայտմամբ, բոլորովին զուրկ պատրանքներից»
Ֆենտեզի համաշխարհային մրցանակ լավագույն վեպի համար - Պատրիցիա Մակկիլլիպ, «The Forgotten Beasts of Eld» վեպի համար


=== Մեծ Բրիտանիա ===
Բուքերովյան մրցանակ - Ռութ Ջաբվալա, «Տոթ և փոշի»


=== ԽՍՀՄ ===
Գրականության Լենինյան մրցանակ - չի տրվել
ԽՍՀՄ պետական մրցանակ գրականության ոլորտում
Ֆյոդոր Աբրամով - «Пряслины» եռագրության համար
Անդրեյ Լուպան - «Магистрали» բանաստեղծական շարքի համար
Բորիս Օլեյնիկ - «Стою на земле» բանաստեղծական ժողովածուի համար
Գավրիիլ Տրոեպոլսկի - «Белый Бим Чёрное ухо» պատմվածքի համար
Բորիս Սուչկով - «Исторические судьбы реализма» գրքի համար
Մ.Գորկու անվան մրցանակ - Վիկտոր Աստաֆև, Եվգենի Նոսով, Յուլիա Դրունինա


=== ԱՄՆ ===
Պուլիտցերյան մրցանակ, Թատրոնի համար դրամատիկ ստեղծագործություն կատեգորիա - Էդվարդ Օլբի «Ծովանկար»
Պուլիտցերյան մրցանակ, գեղարվեստական ստեղծագործություններ՝ գրված ամերիկացի գրողների կողմից - Մայքլ Շաարա, «Մարդասպան հրեշտակներ»
Պուլիտցերյան մրցանակ պոեզիայի կատեգորիայում - Հարի Սնայդեր, «Կրիաների կղզի»


=== Ֆրանսիա ===
Գոնկուրյան մրցանակ - Էմիլ Աժար, «Կյանքն առջևում է»
Ռենոդո մրցանակ - Ժան Ժոբեր, L’Homme de sable
Ֆեմինա մրցանակ - Claude Faraggi, Le Maître d’he


== Գրքեր ==


=== Վեպեր ===
«Ամբողջ կյանքն առջևում է» - Էմիլ Աժար
«Գումբոլդի շնորհը» - Սոլ Բելլոու
«Սալիմի բախտը» - Սթիվեն Քինգ
«Վարագույր» - Ագաթա Քրիստի
«Միաեղջյուրի նշանը» - Ռոջեր Ժելյազնի
«Ավազի գիրքը» - Խորխե Լուիս Բորխես
«Նահապետի աշունը» - Գաբրիել Գարսիա Մարկես
«Պարտիզանական պատերազմ» - Վիդիադխար Նայպոլ
«Մեծ մոլորակի լողացող թատրոնները» - Ջեք Վենս
«Ռեգթայմ» - Էդգար Դոկտորոու
«Սյոգուն» - Ջեյմս Քլավելլ
«Դեպի Արարատ» - Մայքլ Արլեն Կրտսեր
«Փողոցում ընկած մի մարդ» - Վահե Քաչա


=== Պոեզիա ===
«Дубовый лист виолончельный» - Անդրեյ Վոզնեսենսկու պոեմների և բանաստեղծությունների ժողովածուն
«Խուսափում» - Էլդրիդ Լունդենի բանաստղծությունների ժողովածուն
«Բանաստեղծություններ» - Բելլա Ախմադուլինայի բանաստեղծությունների ժողովածուն
«Վարժություններ շնչառության համար» - Ռոլֆ Յակոբսենի բանաստեղծությունների ժողովածուն
«Օրերի խորքից» - Մարո Մարգարյանի բանաստեղծությունների ժողովածուն


== Ծնվել են ==
Հունվարի 3 - Դանիել Կելման, ավստրո-գերմանացի գրող
Հոկտեմբերի 27 - Զեդի Սմիթ, բրիտանացի գրող


== Վախճանվել են ==
Փետրվարի 14 - Պելեմ Գրենվիլ Վուդհաուզ, բրիտանացի գրող և դրամատուրգ (ծնվել է 1881 թվականին)
Ապրիլի 17 - Վիգեն Խեչումյան - հայ արձակագիր (ծ. 1916)
Մայիսի 8 - Մյուրրեյ Լեյնսթեր, ամերիկացի ֆանտաստ գրող (ծնվել է 1896 թվականին)
Սեպտեմբերի 20 - Սեն-Ժոն Պերս, ֆրանսիացի բանաստեղծ (ծնվել է 1887 թվականին)
Հոկտեմբերի 9 - Իվո Անդրիչ, հարավսլավացի գրող, Գրականության Նոբելյան մրցանակ դափնեկիր (ծնվել է 1892 թվականին)
Դեկտեմբերի 7 - Տորնտոն Ուայլդեր, ամերիկացի գրող և դրամատուրգ (ծնվել է 1897 թվականին)
.gh

.gh, Գանայի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .gh whois տեղեկություն
(6629) Կուրց

(6629) Կուրց (անգլ.՝ Kurtz), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,177907 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8756 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4802 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1173,97 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,306652 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,13° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6629) Կուրց աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հայաստանի ցուրտ լեռնային կլիմա

Ցուրտ լեռնային կլիմա, ՀՀ-ում ձևավորվում է լեռների բարձրադիր գոտում՝ 2400-3500 մ բարրձրություններում։
Արեգակնային ճառագայթման ինտենսիվությունը բարձր է։ 


=== Ձմեռ ===
Ձմեռը երկարատև է (4-6 ամիս)՝ հաստատուն ձնածածկույթով։ Հունվարին օդի միջին ջերմաստիճանը -10°-ից -13 °C է։


=== Ամառ ===
Ամառը կարճատև է, զով։ Հուլիս-օգոստոսին օդի միջին ջերմաստիճանը մինչև 10 °C է, առավելագույնը՝ 30 °C: 


=== Աշուն ===
Աշունը կարճատև է, ցուրտ, հաճախակի են ձնաբուքը, ամպրոպը, մառախուղը, մերկասառույցը, ճենճառը։ Գերակշռում են ուժեղ քամիները։ 

Անսառնամանիք ժամանակաշրջանը մինչև 70 օր է, 0°C-ից բարձր ջերմաստիճանների գումարը՝ 800-1500 °C
Տարեկան տեղումները՝ 700-800 մմ
Լանդշաֆտը մերձալպյան, ալպյան է։


== Տես նաև ==
Հայաստանի կլիմա
Աննա Կոստրովա

Աննա Ալեքսանդրովնա Կոստրովա (ռուս.՝ Анна Александровна Кострова, օրիորդական ազգանունը՝ Լուկյանովա, նոյեմբերի 22, 1909(1909-11-22), Q25509711?, Aqmola Oblast, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 7, 1994(1994-07-07), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան), խորհրդային նկարիչ, գեղանկարիչ, գրաֆիկ, գրքերի նկարազարդող, ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Աննա Կոստրովան (օրիորդական ազգանունը՝ Լուկյանովա) ծնվել է 1909 թվականի նոյեմբերի 22-ին Օմսկի նահանգի Բելոստոկ գյուղում։
1925 թվականին Աննա Կոստրովան ընդունվել է Օմսկի գեղարվեստա-արդյունաբերական տեխնիկում։ Սովորել է Վ.Տրոֆիմովի և Ս. Ֆելդմանի մոտ։
1930 թվականին տեխնիկումն ավարտելուց հետո Աննա Կոստրովան տեղափոխվել է Լենինգրադ։ Աշխատել է Լենսովետին առընթեր դիտողական ագիտացիայի և պրոպագանդայի կոմբինատում։ Միաժամանակ հաճախել է արվեստի ստուդիաներ Իզո շրջկոմին կից և և Արվեստի աշխատողների կենտրոնական տանը։ Ծանոթ է եղել Միխայիլ Մատյուշինի Կազիմիր Մալևիչի հետ, գրել է հուշեր նրանց մասին։
1933-1936 թվականներին Աննա Կոստրովան նկարիչներ Եվգենի Չարուշինի, Վալենտին Քուրդովի, Յուրի Վասնեցովի, Ալեքսանդր Վեդերնիկովի հետ աշխատել է Լենինգրադի խորհրդային նկարիչների միությանը կից փորձարարական վիմագրական արհեստանոցի երիտասարդական խմբում՝ Գեորգի Վերեյսկու, Նիկոլայ Տիրսայի և Նիկոլայ Լապշինի ղեկավարությամբ։
1934 թվականից Աննա Կոստրովան մասնակցել է ցուցահանդեսների։ Ստեղծել է դիմանկարներ, բնանկարներ, նատյուրմորտներ, նատուրալ էտյուդներ, նկարազարդել գրքեր։ Աշխատել է յուղաներկային գեղանկարչության, ջրաներկի, մատիտի նկարչության, վիմագրության և լինոփորագրության տեխնիկայով։
1930-ական թվականներին իր ամուսնու՝ նկարիչ Նիկոլայ Կոստրովի հետ ստեղծագործական ուղևորություններ է կատարել դեպի Սպիտակ և Բարենցի ծովեր, Ղրիմ, Նովգորոդ, Ուկրաինա։
1940 թվականին Աննա Կոստրովան դարձել է Լենինգրադի խորհրդային նկարիչների միության անդամ։
1950-1970 թվականներին Աննա Կոստրովան նկարազարդել է մանկական գրքեր Մոսկվայի և Լենինգրադի խոշորագույն հրատարակչությունների համար։ Նիկոլայ Կոստրովի հետ նա ստեղծագործական ուղևորություններ է կատարել դեպի Հայաստան, Նորվեգիա, Վոլոգդայի և Վլադիմիրո-Սուզդալյան երկրամասի հին քաղաքներ, կատարել նավարկություն Դանուբով։ Աշխատել է նկարիչների ստեղծագործական տներում՝ «Չելյուսկինսկայա», «Գորչայի Կլյուչ», «Սեդնև», Սենեժում։ Այդ ուղևորությունների տպավորությունները նյութ են դարձել բազմաթիվ գրաֆիկական և գեղանկարչական աշխատանքների համար։
Աննա Կոստրովայի անհատական ցուցահանդեսները տեղի են ունեցել Լենինգրադում (1973, 1977, 1979) և Մոսկվայում (1974, 1983)։
Աննա Ալեքսանդրովնա Կոստրովան մահացել է 1994 թվականի հուլիսի 7-ին Պետերբուրգում՝ կյանքի ութսունհինգերորդ տարում։


== Հավաքածուներ ==
Աննա Կոստրովայի ստեղծագործությունները գտնվում են թանգարաններում և հավաքածուներում Ռուսաստանում, Գերմանիայում, Ֆինլանդիայում և այլ երկրներում։

Ռուսական պետական թանգարան
«Ռուսական հյուսիսի գեղանկարչական մշակույթը» պետական թանգարանային միավորում (Արխանգելսկ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Анна Кострова на сайте «Неизвестный соцреализм. Поиски и открытия»
Ленинградская школа живописи. Очерк истории.
Хронология Ленинградской школы живописи.
Արդվարդ Կանայան (հեղափոխական)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արդվարդ Կանայան (այլ կիրառումներ)Արդվարդ Մկրտչի Կանայան (1884, Իգդիր - 1905, Օդեսա, Խերսոնի նահանգ, Ռուսական կայսրություն), հայ հեղափոխական։
1904 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Լազարյան ճեմարանը, 1904-1905 թվականներին սովորել է Օդեսայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում։ Ճեմարանում Հ. Համբարձումյանի, Մ. Սվեշնիկյանի, Գ. Կարախանյանի, Վահան Տերյանի, Պողոս Մակինցյանի և այլոց հետ։ 1899 թվականին կազմակերպել է գրական֊հասարակական խմբակ, լույս է ընծայել «Մտուդիում» և այլ ուսանողական հանդեսներ։ Այդ շրջանում ընդգրկվել է հեղափոխական սոցիալ-դեմոկրատական շարժման մեջ։ 1905 թվականին Օդեսայում մասնակցել է սևհարյուրակայինների դեմ ուսանողական ցույցերի կազմակերպմանը և զոհվել զինված ընդհարման ժամանակ։
Նամակ խմբագրության (հունվար, 1897)

«Նամակ խմբագրության», Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից մեկը, որը տպագրվել է 1897 թվականի հունվարի 26-ին։


== Պատմություն ==
«Նամակ խմբագրության» հոդվածը տպագրվել է 1897 թվականի հունվարի 26-ին «Տարազ» շաբաթաթերթի № 4-ում։ Ապա հոդվածը տպագրվել է Երևանում 1935 թվականին տպագրված, Նվարդ Թումանյանի կազմած և խմբագրած «Թումանյանը քննադատ» գրքի 62-63-րդ էջերում։ Այնուհետև հրատարակվել է Հովհաննես Թումանյանի «Երկերի ժողովածու վեց հատորով» (1940-1959 թվականներ) շարքի 4-րդ հատորի 49-50-րդ էջերում։
Հոդվածը գրված է ի պատասխան Արշակ Հարությունյանի «Նամակ խմբագրության» հոդվածի, որտեղ ծաղրուծանակի է ենթարկվում երիտասարդ դերասան Կարապետ Գալֆայանը, որը մեկենասների օգնությամբ մեկնել է Փարիզ կատարելագործվելու և, ըստ լրագրային տեղեկությունների, հաջողությունների է հասել։
Թումանյանի երկեր լիակատար ժողովածուի 6-րդ հատորում արտատպվել է «Տարազ» շաբաթաթերթից։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրխու

Կրխու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։


== Բնակչություն ==
1850-ական թվականներին ուներ 100 տուն հայ բնակիչ։ 1882 թ.-ին ուներ 35 տուն՝ 310 հայ բնակչով և 60 տուն քուրդ բնակիչ։ 1909 թ.-ին ուներ 10 տուն հայ բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Կրխուն ուներ 2 եկեղեցի` Տերնաղբեր և Ս. Հակոբ անուններով։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Երկնային երաժշտություն

Երկնային երաժշտություն (լատ.՝ Musica universalis), աշխարհի կամ տիեզերքի ներդաշնակություն, հնագույն փիլիսոփայական հասկացություն, որը երկնային մարմինների՝ Արեգակի, Լուսնի և մոլորակների շարժումը դիտարկում է որպես երաժշտության (կամ որ լատիներեն բառն է՝ musica) տեսակ։ Այս երաժշտությունը սովորաբար լսելի չի համարվել, այլ ներկայացվել է որպես ներդաշնակ, մաթեմատիկական կամ կրոնական հասկացություն։ Երկնային երաժշտության գաղափարը շատ երկար ժամանակ՝ մինչև Վերածնունդը ընդունվել է տարբեր փիլիսոփաների կողմից, ազդելով շատ դպրոցների, այդ թվում՝ հումանիստների վրա։ Հետագայում գիտական հետազոտությունները բացահայտեցին ուղեծրային որոշակի համաչափություն, որն անվանվեց ուղեծրային ռեզոնանս։


== Պատմություն ==

Երկնային երաժշտությունը հետևում է մետաֆիզիկական այն սկզբունքին, թե՝ մաթեմատիկական հարաբերություններն արտահայտվում են էներգիայի որակի կամ «տոնայնության» փոփոխությամբ, որն արտահայտվում է թվերի, հրեշտակների, ձևի և ձայնի փոփոխություններով։ Այս բոլորը կապված են համաչափության ընդհանուր մի կաղապարով։ Պյութագորասն առաջինն էր, որը ցույց տվեց, որ ձայնի տոնայնությունը կապված է այն առաջացնող լարի երկարությունից իսկ ներդաշնակ ձայնային հաճախությունները կապված են թվային հարաբերություններից։ Իր երկնային երաժշտությանը վերաբերվող տեսության մեջ Պյութագորասը ենթադրում է, որ Արեգակը, Լուսինը և մնացած մոլորակները, բոլորն արձակում են իրենց բնորոշ ձայնը (ուղեծրային ռեզոնանս), որն ուղղակիորեն կապված է այդ մարմինների պտույտի հետ։ Նա նաև ենթադրել է, որ Երկրի վրա կյանքի որակը անմիջականորեն կախված է տիեզերական մարմինների արձակած ձայնի հետ, որը սակայն մարդու ականջի համար անլսելի է։ Վերջապես, Պյութագորասը աստղագիտությունը և երաժշտությունը համարում է «երկվորյակ» գիտություններ, որտեղ աստղագիտությունը նկարագրում է տեսողական ճանաչումը, երաժշտությունը՝ լսողականը, բայց երկուսի համար էլ անհրաժեշտ է թվային համաչափությունների իմացություն։


== Էզոտերիկական քրիստոնեություն ==
Ըստ Բոետիոսի «De Musica» (Երաժշտության մասին) գրքի՝ գոյություն ունի երաժշտության երեք հիմնական տեսակ՝

musica mundana (որը հաճախ համեմատվում է երկնային երաժշտության հետ)
musica humana (մարդու մարմնի ներքին երաժշտությունը)
musica quae in quibusdam constituta est instrumentis (ձայները, որն արձակում են երգիչները կամ երաժշտական գործիքները)


== Ծանոթագրություններ ==
Խոշոր եղջերավոր կենդանիներ

Խոշոր եղջերավոր կենդանիներ, սնամեջ եղջերավորների ընտանիքի երկկճղակավոր, որոճող ընտանի կենդանիներ։ Խոշոր եղջերավոր կենդանիներից են ցուլերի սեռին պատկանող գոմեշները, յակերը և ընտանի տավարի բոլոր ցեղերը։
Ընտանի տավարը (Bos taurus) առաջացել է վայրի տուրից (Bos primigenius), որը մի քանի հազարամյակներ մ. թ. ա. տարածված էր Եվրոպայում, Ասիայում և Աֆրիկայում։ Դրա վերջին ներկայացուցիչներն անհետացել են XVII դարի սկզբներին։ Տուրն ընտելացվել է մոտ 8 000 տարի առաջ, սկզբում Հնդկաստանում, ապա Առաջավոր Ասիայում, Միջերկրական ծովի առափնյա շրջաններում և Կենտրոնական Եվրոպայում։
Ըստ գանգի կազմության առանձնահատկությունների տարբերում են ընտանի տավարի 4 ենթատեսակ․

հարթավայրային և տափաստանային եվրոպական երկարեղջյուր (Bos taurus primigenius)
լեռնային և անտառային գոտիների եվրոպական կարճեղջյուր (Bos taurus brachvceros)
կենտրոնական ասիական (Bos taurus turano-mongolicus)
հարավ-ասիական ու հյուսիս-աֆրիկյան սապատավոր՝ զեբու (Bos taurus indicus)։Կովերի կյանքի տևողությունը մոտ 20 տարի է (երբեմն՝ 35), ցուլերինը՝ 15-20։ Կաթնատու կովերի տնտեսական օգտագործումը՝ 12-13 տարի (այդ ընթացքում մաշվում են ատամները, նվազում է մթերատվությունը)։ Միս ստանալու համար նպատակահարմար է մորթել 1, 5-2 տարեկան բտված կամ գիրացած կենդանիներին։ Վերարտադրության համար տոհմային կենդանիներին կարելի է օգտագործել 5-10 տարի։ Հորթերը սեռահասուն են դառնում 7-9, ցլիկները՝ 6-8 ամսականում։ Երինջներին սերմնավորում են 18-22 ամսականում։ Սերվիս-շրջանը (ծնից մինչև ցանկության սկիզբը) մոտ 3 շաբաթ է։ Հղիության տևողությունը 285 օր է։ Կովերը միապտուղ են։ Կենդանի քաշը 200-600 կգ է (առավելագույնը՝ 1000 կգ), ցուլերինը՝ 300-900 (առավելագույնը՝ 1600 կգ)։ Միջին կաթնատվությունը 3500-4000 կգ է, լավագույն տնտեսություններում՝ մինչև 6000 կգ, ռեկորդը՝ 20 000 կգ (հոլանդական տավար)։ Կաթի յուղայնությունը՝ 3, 6-4%։ Մսատվությունը բարձր է մասնագիտացված մսատու ցեղերի մոտ։ Ի տարբերություն կաթնատուների, դրանք բտվում են կարճ ժամկետում, բարձր է սպանդային ելքը, միսը՝ լավորակ։
Տավարի հիմնական կերը արոտի կանաչն է, ծղոտը, սիլոսը, արմատապտուղները, արտադրական մնացուկները (քուսպ, շրոտ, ժոմ, բարդա և այլն), համակցված, ինչպես նաև հանքային աղերով, պրոտեինով և վիտամիններով հարստացված կերը։ Խոշոր եղջերավոր կենդանիներին բուծվում են բոլոր երկրներում, 1970-1971 թ․-ին աշխարհում կար մոտ 1141 միլիոն գլուխ։ Տարբեր կլիմայական գոտիների համար ստեղծված են բազմաթիվ ցեղեր։
Ալիխանլու

Ալիխանլու, գյուղ Արևելյան Հայաստանում՝ Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառում։
1906 թ.-ին ուներ 130 բնակիչ՝ մեծ մասամբ ադրբեջանցիներ։
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու գյուղատնտեսությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Իվանովկա (գյուղ, Գաֆուրիյսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻվանովկաԻվանովկա (ռուս.՝ Ивановка, բաշկիրերեն՝ Ивановка), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 79 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Tomb Raider (1996, տեսախաղ)

Tomb Raider (հայերեն՝  Դամբարաններ թալանողը), համակարգչային խաղ արկածային մարտախաղ ժանրում և շարքի առաջին խաղը է։ Tomb Raider-ը մշակվել է Core Design-ի կողմից և հրատարակվել է Eidos Interactive-ի կողմից 1996 թվականին հոկտեմբերի 25։


== Սյուժե ==
Լարա Քրոֆթը գնում է փնտրելու մի խորհրդավոր արտեֆակտ, որը կոչվում է Ժառանգություն, որը պատվիրված է նույնքան առեղծվածային (և նաև հարուստ) տիկին Ժակլին Նատլայի կողմից։ Որոնումների ընթացքում պարզվում է, որ երեք կապող մասերից բաղկացած Ժառանգությունը հնության երեք մեծագույն կիսաստված կառավարիչների հնագույն դավադրության ծրագիրն է, ներառյալ ինքը՝ Նատլան, որը դարերի մոռացումից հետո վերադարձել է կյանք և որոշել է հարություն առնել Ատլանտիսի կորցրած մրցավազքը արտեֆակտի օգնությամբ։ Ճշմարտությունը որոնելու համար գլխավոր հերոսը՝ Լարա Քրոֆթը, կայցելի Պերու, Հունաստան, Եգիպտոս, ինչպես նաև Ատլանտիդաի օվկիանոսի մի աննկատ կղզի, որը պարզվում է, Ատլանտիդան՝ թաղված է ջրի սյունի տակ։


== Մակարդակներ ==


=== Պերու ===
1. Քարանձավներ
2. Վիլկաբամբա քաղաք
3. Կորած հովիտ
4. Կուալոպեկի դամբարանը


=== Հունաստան ===
1. Սուրբ Ֆրանցիսկոսի վանք
2. Կոլիզեում
3. Միդաս պալատ
4. Ջրամբարը
5. Տիխոկանի դամբարան


=== Եգիպտոս ===
1. Կոմունաների տաճար
2. Խամունի օբելիսկ
3. Ժառանգության տաճար


=== Ատլանտիդա ===
1. Նատլայի պեղումները
2. Ատլանտա
3. Մեծ բուրգը


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Tombraider.com(անգլ.)
Բոլոնյա (այլ կիրառումներ)

Բոլոնյա, կարող է վերաբերել՝

Բոլոնյա - քաղաք Իտալիայի հյուսիսում
Բոլոնյա - գավառ Իտալիայի Էմիլիա Ռոմանիա մարզում
Էլ Կուերվո դե Սևիլյա

Էլ Կուերվո դե Սևիլյա  (իսպ.՝ El Cuervo de Sevilla) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Սևիլյա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 31 կմ2։ Բնակչությունը՝ 8673 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 72 կմ հեռավորության վրա։


== Արտաքին հղումներ ==
Web del Ayuntamiento de El Cuevo de Sevilla
Información sobre El Cuervo de Sevilla en Internet
Տղան Տիբեթից

Տղան Տիբեթից (անգլ.՝ A Kid From Tibet), 1992 թվականին Չինաստանի Հանրապետության և Հոնկոնգի միացյալ համագործակցության արդյունքում ստեղծված ֆիլմ է, որի պրոդյուսերը և ռեդիսորը Յուեն Բյաոն է։


== Սյուժե ==
Երիտասարդ մի տղա Տիբեթից տեղեկացվում է, որ Հոնկոնգում անցկացվում է մրցույթ, որը հաղթողը պետք է ստանա առասպելական սկահակը։ Լեգենդը պատմում է, որ այդ սկահակը հզոր ուժ ունի և կարող է կատարել միաժամանակ մի քանի ցանկություններ։ Տղան կարողանում է հասնել Հոնկոնգ և համաձայնագիր կնքել Չիու անունով երիտասարդ աղջկա հետ, որի համաձայն որոշակի կապիտալի դիմաց սկահակը նա հանձնում է այդ տղային։ Նրանք չէին էլ կարող մտաել, որ այս ընթացքում չար կախարդը գողացել է հնագույն սկահակը և իր երազանքներում նշել, որ ցանկանում է դառնալ երկրի տիրակալը։


== Դերերում ==
Յուեն Բյաո - Վոնգ Լա
Միշել Լաիս - Չիու Սենգ-Նենգ
Յուեշ Վա - Սորսերեր
Նինի Լի Չի - Սորսերերի քույրը
Ռոյ Չյաո - Ռոբինսոն
Մայքլ Դինգո - Մայքլ
Մա Վու - Վոնգա
Բիլլ Լաու - օդանավակայանի թիկնապահ
Ջեքի Չան - Կամեո


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ֆիլմում հանդես է գալիս նաև հայտնի դերասան Ջեքի Չանը` Կամեոյի դերում։
Ֆիլմը հանդիսանում է Յուեն Բյաոյի եզակի ռեժիսորական և պրոդյուսերական աշխատանքը։


== Արտաքին հղումներ ==
Տղան Տիբեթից ֆիլմի մասին «Internet Movie Database» կայքում
Տղան Տիբեթից ֆիլմի մասին «AllMovie»-ում
Մարիամ Բագրատունի

Մարիամ Բագրատունի, հայոց թագավոր Աշոտ Մեծի (885-890) կրտսեր դուստրը, Սյունիքի իշխանության գահերեց տիրակալի՝ Վասակ Գաբուռի կինը։ Նրա որդիներից Գրիգոր-Սուփանը ժառանգել է հայրական կալվածքը։
Մարիամ իշխանուհու հրամանով կառուցվել է Սևանավանքը։ Ըստ հայոց պատմիչների, Մարիամը ուխտել էր 30 եկեղեցի կառուցել իր վաղամեռիկ ամուսնու հիշատակին։ Հանդիպելով Սևանավանքի վանահայր, ապագա կաթողիկոս Մաշտոց Եղիվարդեցուն, նա հանձն է առնում հովանավորել վանքի նորոգումը և ընդարձակումը և կառուցել սուրբ Առաքելոց և սուրբ Աստվածածին եկեղեցիները։
Ունեցել է 4 եղբայր և 2 քույր՝


== Ընտանիք ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Cyril Tumanoff, Manuel de Généalogie et de Chronologie pour l’Histoire de la Caucasie Chrétienne (Arménie-Géorgie-Albanie)
Հայկական սովետական հանրագիտարան
René Grousset, Histoire de l’Arménie Archived 2015-12-01 at the Wayback Machine.
Continuité des élites à Byzance durant les siècles obscurs
Աստերոիդների ցանկ (4801-4900)

Աստերոիդների ցանկ (4701-4800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (4901-5000)
 Աստերոիդների ցանկ (4701-4800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (4901-5000)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (1)-(5000)»։ www.minorplanetcenter.net
Երաժշտական ֆիլմ

Երաժշտական ֆիլմ, մյուզիքլ կամ օպերետ է, տեղափոխված թատերական բեմից էկրան։ Երաժշտական ֆիլմը հարուստ է երգերով, պարերով, հարուստ գեղեցիկ դեկորացիաներով և շորերով։ Պարտադիր առկա են մելոդրամայի էլեմենտները և հաճախ ավարտվում է « հեփի էնդ» - ով։


== Տես նաև ==
Մյուզիքլ
Օպերետ
Էլեկտրոնային ոսպնյակ

Էլեկտրոնային ոսպնյակ, էլեկտրոնային փնջերի կիզակետման համար քվազիստատիկ էլեկտրական կամ մագնիսական դաշտ ստեղծող էլեկտրոնաօպտիկական սարք։ Ունի պտտական սիմետրիա և կառուցված է այնպես, որ էլեկտրոնի շեղման չափը գծայնորեն աճում է ոսպնյակի առանցքից հեռանալիս։ Գոյություն ունեն էլեկտրաստատիկ և մագնիսական էլեկտրոնային ոսպնյակներ։ էլեկտրաստատիկ պարզագույն էլեկտրոնային ոսպնյակը կազմված է երեք շրջանաձև էլեկտրոդներից, որոնցից յուրաքանչյուրին տրվում է որոշակի լարում։ Մագնիսական էլեկտրական ոսպնյակը երկաթե զրահով պատված հոսանքակիր կոճ է, որի ստեղծած դաշտերն ուժեղացնելու համար կիրառվում են առանցքային սիմետրիա ունեցող փափուկ մագնիսական նյութերից պատրաստված հատուկ ներդիրներ։ Առանց ներդիրի մագնիսական էլեկտրական ոսպնյակը կոչվում է երկարակիզակետ ոսպնյակ, իսկ ներղիրովը՝ կարճակիզակետ։ ժամանակակից էլեկտրոնային մանրադիտակներում, էլեկտրոնաօպտիկական սարքերում հիմնականում կիրառվում են միմյանց հաջորդող երկարակիզակետ և կարճակիզակետ մագնիսական էլեկտրոնային ոսպնյակներ։
Պաֆլագոնիա

Պափլագոնիա կամ Պաֆլագոնիա (հուն․՝ ἡ Παφλαγονία, լատ.՝ Paphlagonia), պատմական մարզ Փոքր Ասիայում, Սև ծովի հարավային ափին (այժմ՝ Թուրքիայի Սինոպ և Քասթամոնու վիլայեթների տարածքում)։
Արևելքում սահմանակից էր Պոնտոսին, հարավումում՝ Դաղատիային, արևմուտքում՝ Բիթանիային (Բութանիա)։ Պաֆլագոնիայի ծովափնյա մասերում հույն գաղութաբնակները հիմնել են քաղաքներ (ամենանշանավորը` Սինոպ)։ Ներքին շրջաններում տիրապետում էր ասորական ծագում ունեցող գյուղական բնակչությունը։
Մ․ թ․ ա․ 4-րդ դարի Պաֆլագոնիաին տիրել են Լիդիան, ապա Պարսկաստանը, մ․թ․ա․ 4-րդ դ․ վերջին 3-րդ դ. սկզբին՝ Ալեքսանդր Մակեդոնացին և նրա հաջորդները։ Մ․թ․ա․ 281 թվականից Պաֆլագոնիայի ներքին շրջանները կառավարել են տեղական կառավարիչները։ Մ․թ․ա․ 107 թվականին Պաֆլագոնիան, ըստ կտակի, անցել է Միհրդատ 4 Եվպատորին։ Միհրդատյան 3-րդ պատերազմից (մ․թ․ա․ 74-63) հետո Պաֆլագոնիայի ծովափնյա շրջանները մտել են Հռոմի Պոնտոս և Բիթանիա պրովինցիայի մեջ (Լուկուլլոսի Հայաստան կատարած արշավանքի ժամանակ հռոմեացիներին դաշնակցել է, ի թիվս այլոց, նաև Պաֆլագոնիայի զորքը)։
Պաֆլագոնիայի ներքին մարզերը մ․թ․ա․ 6-5-ին միացվել են Դաղատիա պրովինցիային։ Դիոկղետիանոսի ժամանակ Պաֆլագոնիան դարձել է (մ․թ․ 3-րդ դ.) ինքնուրույն պրովինցիա։ 395 թ. մտել է Բյուզանդիայի կազմի մեջ։


== Գրականություն ==
Kiepert H. Lehrbuch der alten Geographie. — I., 1877.
Kiepert H. Atlas antiquus. — 1877.
Hamilton W. J. Researches in Asia minor, Pontus and Armenia.
Hommel. Geographie und Geschichte des alten Orients. (Iw. v. Müller, «Handb. der Klass. Altertumswissenschaft» III, 1897).
Oberhummer E. Geographie und Topographie von Griechenland und den griechischen Colonien. (Iw. v. Müller, «Handb. etc.», III, 2, 1897).
Ramsay W. M. The historical geography of Asia minor., 1890.
Meyer E. Geschichte des Königreiches Pontos. — 1879.
Rambaud. L’empire grec au X siècle., 1870.
Heyd W. Geschichte des Levantehandels im Mittelalter. — Штутгардт, 1879.
Միզորամի օրենսդիր ժողով

Միզորամի օրենսդիր ժողով (հինդի՝ केरल विधान सभा), Հնդկաստանի Միզորամ նահանգի երկպալատ օրենսդիր ժողով։ Միզորամի օրենսդիր ժողովն այժմ ունի 40 ընտրված անդամ։ Միզորամի օրենսդիր ժողովը անդիպում է Միզորամ նահանգի Վիդհան Բհավանում։
Միզորամի օրենսդիր ժողովի անդամներն ընտրվում են նահանգի մեծահասակ բնակիչների կողմից փակ քվեարկությամբ։ Յուրաքանչյուր ընտրատարածք ընտրում է օրենսդիր ժողովի մեկ անդամ։ Ժողովն ընտրվում է հարաբերական մեծամասնության համակարգի կամ պարզ բազմության համակարգի օգտագործմամբ։ Ընտրություններն անցկացվում են Հնդկաստանի կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի կողմից։


== Տես նաև ==
Միզորամի օրենսդիր ժողովի խոսնակների ցանկ
Միզորամի օրենսդիր ժողովի խոսնակի տեղակալների ցանկ
Միզորամի գլխավոր նախարարների ցանկ
Միզորամի գլխավոր նախարարի տեղակալների ցանկ
Հնդկաստանի խորհրդարան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.mizoramassembly.in/ Միզորամի օրենսդիր ժողով. պաշտոնական կայք
[1]
Իոաննիս Նիկոլաիդիս

Իոաննիս Նիկոլաիդիս (հուն․՝ Ιωάννης Νικολαΐδης, հունվարի 4, 1971(1971-01-04)), հույն շախմատիստ։ Գրոսմայստերի կոչմանն արժանացել է 1995 թ.։ Հունաստանի հավաքականի կազմում մասնակցել է 7 օլիմպիադաների. (1994-2006)։


== Մրցելույթների աղյուսակ ==


== Վարկանիշի փոփոխության գծապատկեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Իոաննիս Նիկոլաիդիսի անձնական էջը ratings.fide.com կայքում
Իոաննիս Նիկոլաիդիսի պարտիաները www.chessgames.com կայքում
Իոաննիս Նիկոլաիդիսի անձնական էջը www365chess.com կայքում
Իոաննիս Նիկոլաիդիսի մրցելույթները շախմատային օլիմպիադաներում Archived 2019-08-11 at the Wayback Machine.
Ժողովածու (1439)

Ժողովածու  (1439), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1439 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20,7 X 15 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 123 թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։


== Բովանդակություն ==
Անդրէասի Կապադովկիացւոյ մեկնութիւն յայտնութեանն Յովհաննու։
Վարդ․ Այգեկցւոյ առակք։
Քարոզ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մզե

«Մզե» (վրաց.՝ მზე), վրացական մասնավոր հեռուստաալիք, հիմնած գործարար և քաղաքական գործիչ Վանո Չխարթիշվիլիի կողմից 2003 թվականին։ Ներկայում Վանո Չխարթիշվիլի բնակվում է Լոնդոնում։ Նա հիմնել է մեկ այլ՝ Մզերա հեռուստաալիքը, և ցանկանում է վերադարձնել Մզե հեռուստաալիքը։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2010-06-05 at the Wayback Machine. (վրաց.)


== Ծանոթագրություններ ==
Պավլովի փողոց (Կրասնի Սուլին)

Պավլովի փողոց (ռուս.՝ Улица Павлова), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքի Գոռնյացկի միկրոշրջանում։ Անվանվել է ռուս ֆիզիոլոգ, հոգեբան Իվան Պետրովիչ Պավլովի (1849-1936) պատվին։ Սկիզբ է առնում Ավտոմոբիլիստների փողոցից և ավարտվում Մոկրոուսովի փողոցի հետ խաչմերուկից 180 մետր հեռավորության վրա։ Երկարությունը 1500 մետր է։


== Նկարագրություն ==
Կրասնի Սուլին քաղաքի Պավլովի փողոցը գտնվում է Գոռնյացկի միկրոշրջանում։ Այն սկսվում է Ավտոմոբիլիստների փողոցից, հատում է Սեդովի, Սերաֆիմովիչի, Գլինկայի, Տոլստոյի փողոցները, երկու անգամ՝ Ածխագործների անցուղին, Ռիլեևի փողոցը, երկու անգամ՝ Պողպատագործների անցուղին, Ֆուրմանովի փողոցը, Չայկովսկու անցուղին, Սվետլայա փողոցը և ավարտվում Մոկրոուսովի փողոցի հետ խաչմերուկից 180 մետր հեռավորության վրա։ Երկարությունը 1500 մետր է։ Փողոցում առկա է համարակալված 88 շինություն։
Պավլովի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346356։
Փողոցն անվանվել է ռուս ֆիզիոլոգ, հոգեբան, բարձրագույն նյարդային գործունեության և մարսողության շարժընթացների մասին գիտական տեսությունների հեղինակ, ռուսական խոշորագույն ֆիզիոլոգիական դպրոցի հիմնադիր, բժշկագիտության և ֆիզիոլոգիայի բնագավառում «ֆիզիոլոգիական մարսողության աշխատանքի համար» Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր (1904 թվական) Իվան Պետրովիչ Պավլովի (1849-1936) պատվին։


== Աղբյուրներ ==
Улица Павлова в Красном Сулине
Подробная карта Улица Павлова, город Красный Сулин со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты


== Արտաքին հղումներ ==
г. Красный Сулин, улица Павлова(չաշխատող հղում)
Կովիլենսկի (Օբլիվսկի շրջան)

Կովիլենսկի (ռուս.՝ Ковыленский ), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Օբլիվսկի շրջանում։ Մտնում է Օբլիվսկոյե գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Նատալյա Քելլի

Նատալյա Քելլի (Natália Kelly, դեկտեմբերի 18, 1994(1994-12-18), Կոնեկտիկուտ, ԱՄՆ և Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ավստրիացի երգչուհի, ով 2013 թվականին Shine երգով ներկայացրել է Ավստրիան Եվրատեսիլ 2013 երգի մրցույթում։


== Կենսագրություն ==
Նատալիան Կելլին ծնվել է 1994 թվականի դեկտեմբերի 18-ին ԱՄՆ-ում։ 6 տարեկան հասակում նա ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Ավստրիա։ Նատալիայի հայրը բիզնեսմեն է, իսկ մայրը բրազիլուհի։


== Երաժշտական կարիերա ==


=== 2005-07: Gimme 5 ===
2005 թվականից մինչև 2007 թվականը Նատալիան եղել է Gimme 5 մանկական փոփ խմբի անդամ։


=== 2011: The Voice ===
2011 թվականին մասնակցել է The Voice մրցույթի ավստրիական տարբերակին։


=== 2013: Եվրատեսիլ երգի մրցույթ և դեբյուտային ալբոմ ===
2013 թվականի փետրվարի 15-ին Նատալիան Shine երգով ընտրվել է Եվրատեսիլ 2013 երգի մրցույթում Ավստրիայի ներկայացուցիչ։ Նա մասնակցելով է մրցույթի առաջին կիսաեզրափակչին զբաղեցրել է 14 -րդ հորիզոնականը 27 միավորով՝ ինչը թույլ չի տվել որպեսզի նա նաև հանդես գա եզրափակիչ փուլում։
Նատալիան իր դեբյուտային ալբոմը թողարկել է 2013 թվականի ապրիլի 12-ին։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ ===


=== Սինգլներ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ամապայի գավառ

Ամապայի գավառ (պորտ.՝ Microrregião do Amapá) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Ամապա նահանգի մեջ։ Մտնում է Ամապա նահանգի հյուսիսային մարզի մեջ։ 2006 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 19 307 մարդ։ Տարածքը կազմում է 20 837,476 կմ²։ Բնակչության խտությունը՝ 0,9 մարդ/կմ²։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Ամապա
Տարտարուգալզինյու
Լա Վալլե օ Բլե

Լա Վալլե o Բլե (ֆր.՝ La Vallée-au-Blé), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Մարլ կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Վերվեն։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02759:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ բնակչությունը կազմում է 347 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 209աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչների 127-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 82-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 60,8%, 1999 թվականին եղել է 63,5%)։ 124 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 109-ը (60 տղամարդ և 79 կին), գործազուրկ էին 18 մարդ (11 տղամարդ և 7 կին)։ 82 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 17-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 33-ը՝ թոշակառուներ, 32-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արատքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Լա Վալլե o Բլե (ֆր.)
Մ.թ.ա. 61


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Մանֆրեդոնիա

Մանֆրեդոնիա (իտալերեն՝ Manfredonia), քաղաք և կոմուննա Իտալիայի Խորհրդարանական Հանրապետության Ֆոջա գավառի Ապուլիա մարզում։ Գտնվում է Իտալիայի հարավարևելյան մերձծովյան հատվածում։ Արևելքում ափերը ողողում են Ադրիատիկ ծովի ջրերը։ 2009 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 57,2 հազար մարդ։
Քաղաքը հնագույն ժամանակներում բնակեցված է եղել հույների կողմից։ Մ.թ.ա. 335 թվականին այս վայրում պատերազմ է մղել Ալեքսանդր Էպիրուստը։ Մութ ժամանակահատվածում այն տուժել է ծովահենների, սլավոնների և վարյագների արշավանքների արդյունքում։ Հետո այս քաղաքը հանձնվել է Նորմանների թագավորությունը, որը այս շրջանում աճել է մեծ տեմպերով։
1223 թվականի երկրաշարժից հետո քաղաքի զարգացումը կանգ առավ։ 1528 թվականին եղել է ֆրանկների, իսկ 1620 թվականին թուրքերի տիրապետության տակ։ Թուրքական կառավարությունը նպաստեց քաղաքի արագ ոչնչացմանը։ 19-րդ դարում Իտալիայի վերամիավորումից հետո քաղաքը անցավ Իտալիային և մինչ օրս այն համարվում է Իտալական նավահանգիստ` Ադրիատիկ ծովի ափին։ Քաղաքում զարգանում է զբոսաշրջությունը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Գրականություն ==
A. Beltramelli, Il Gargano (Bergamo, 1907)
Westermann, Großer Atlas zur Weltgeschichte


== Արտաքին հղումներ ==

Մանֆրեդոնիա քաղաքի պաշտոնական կայքը
Նորություններ Իտալիայի Մանֆրեդոնիա քաղաքից Archived 2007-03-22 at the Wayback Machine.
Մանֆրեդոնիա քաղաքում զբոսաշրջությունը
Անձնավորության պառակտում (ալբոմ)

Անձնավորության պառակտում (ռուս.՝ Раздвоение личности), ռուսական Սպլին ռոք-խմբի իններորդ ստուդիական ալբոմ։ Թողարկվել է 2007 թվականի փետրվարի 7-ին «Նավիգատոր Ռեքորդս» լեյբլի կողմից։ Սկավառակը բաղկացած է 17 երգերից։


== Երգացանկ ==
Բոլոր երգերի հեղինակն է Ալեքսանդր Վասիլյև. 


== Արտաքին հղումներ ==
Ալբոմը խմբի պաշտոնական կայքում Archived 2012-11-03 at the Wayback Machine. (ռուս.)


== Ծանոթագրություններ ==
Սորենժա

Սորենժա (ռուս.՝ Соренжа), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում, Չերեպովեցկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ռիբինսկի ջրամբարի ափում։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Մոլոգա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Վերին Վոլգայից մինչև Կույբիշի։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010200412110000007379
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110000737
Ավազանի կոդը - 08.01.02.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Նա մենակ չէր

«Նա մենակ չէր» (ռուս.՝ «Он был не один»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ Հայրենական մեծ պատերազմի մասին, որը նկարահանել է ռեժիսոր Զագիդ Սաբիտովը 1969 թվականին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում Հայրենական մեծ պատերազմի վերջին ամիսներին Սկանդինավիայի հյուսիսում, որտեղ գերմանական զորքերը դեռ փորձում են պահպանել իրենց վերջին սահմանը։ Հենց այդտեղ է հանգամանքների բերումով հայտնվում ուզբեկ օդաչու-շտուրման Ակբար Իբրահիմովը։ Նրա ինքնաթիռը խփվել է օդային մարտում։ Իբրահիմովը միանում է դիմադրության մասնակիցներին։ Շուտով նա կարողանում է ներկայանալ որպես գերմանացի սպա, հայտնվել գերմանական սուզանավում և ավելի ուշ ռադիոյով զեկուցել հակառակորդի գաղտնի բազաների մասին…


== Դերերում ==
Շուխրատ Իրգաշև – Ակբար Իբրահիմով, օդաչու-շտուրման, նույն ինքը՝ կապիտան Ֆեռնանդո Խիմենես
Ռուդոլֆ Ալլաբերտ – Շտյուրմեր, նավաստի
Գեորգի Շևցով – ֆոն Շերներ, սուզանավի նավապետ
Միխայիլ Պոգորժելսկի – ռուս ձկնորս
Կլյոն Պրոտասով – ռուս ձկնորս
Օլև Էսկոլա – «Ծովակալ»
Մերիուս Ռաուս – Գենինգ
Օլեգ Գլինկա – գերմանական սուզանավի նավապետ
Յանիս Գրանտինշ
Վոլոդյա Պրոխորով
Վլադիսլավ Ստրժելչիկ – ձկնորսական նավի նավապետ, ռուս
Էվե Քիվի – Ֆեռնանդո Խիմենեսի ընկերուհին
Վելտա Լինե – նավապետի այրին, որի բնակարանում կանգ է առել Իբրահիմովը
Կազիմիր Շիշկին – էպիզոդ


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Իգոր Լուկովսկի, Զագիդ Սաբիտով
Ռեժիսոր՝ Զագիդ Սաբիտով
Օպերատոր՝ Լեոնիդ Տրավիցկի
Նկարիչ՝ Վալենտին Սինիչենկո
Կոմպոզիտոր՝ Ալբերտ Մալախով


== Տեխնիկական տվյալներ ==
Արտադրություն՝ Ուզբեկֆիլմ
Գեղարվեստական ֆիլմ, մեկ սերիա, հեռուստատեսային, սև և սպիտակ


== Ծանոթագրություններ ==
Մարտունաշեն (Քաշաթաղի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարտունաշեն (այլ կիրառումներ)

Մարտունաշեն, գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում։ Տեղաբաշխված է հանրապետության հարավարևմտյան հատվածում։ Բերձոր շրջկետնտրոնից գտնվում է 39 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 89 կմ հեռավորության վրա։


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը հարթավայրային է, ունի 585,0 հա տարածք, որից 548,4 հա գյուղատնտեսական նշանակություն։ Մարտունաշեն համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Հագարի գետը։
Բնակավայրի տարածքում խմելու ջրի համար առկա են թվով 3 գործող անհատական ջրհորներ։


== Պատմություն ==
1988 թվականին հայ ազգաբնակչությունը վտարվեց Ադրբեջանի ԽՍՀ հարևան գյուղերից, բայց Մարտունաշենի և հարևան Չայքենդ քաղաքի բնակիչները հրաժարվեցին լքել իրենց տները։
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի հետևանքով գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։


== Բնակչություն ==
Մարտունաշեն համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 76 մարդ, կա 22 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։


== Հասարարակական կառույցներ ==
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, միջնակարգ դպրոց, որտեղ սովորում են 23 աշակերտներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բերեզնիկի (գյուղ, Դանիլովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲերեզնիկիԲերեզնիկի (ռուս.՝ Березники), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Դանիլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Քարխ

Քարխ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բերսոնե

Բերսոնե  (իտալերեն՝ Bersone), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 295 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 33 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 9 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38085։ Հեռախոսային կոդ՝ 0465։
Կոմունայի հովանավորներն են Հռոմի պապ Սուրբ Ֆաբիանոսը և Սուրբ Սեբաստիանը։ Տոնը նշվում է հունվարի 20-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0465 674113
Էլեկտրոնային փոստ՝ c.bersone@comuni.infotn.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.bersone.tn.it/ Archived 2006-09-01 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.bersone.tn.it/ Archived 2006-09-01 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Մալաբերման

Մալաբերման, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Գենջի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կևին Կուսկե

Կևին Կուսկե (գերմ.՝ Kevin Kuske, հունվարի 4, 1979(1979-01-04), Պոտսդամ, Բրանդենբուրգ), գերմանացի բոբսլեյիստ, հանդես է եկել Գերմանիայի հավաքականում 1999 թվականին։ Մասնակցել է հինգ Օլիմպիադաներում և հաղթել է չորս ոսկե և երկու արծաթե մեդալներ (ոսկի՝ մեկը Սոլթ Լեյք Սիթիի Օլիմպիադայի քառորդում, երկուսը Թուրինի՝ երկյակում և քառորդում և մեկը Վանկուվերի երկյակում; արծաթ․ մեկը Վանկուվերի քառորդում, մեկը Փհենչհանի քառորդում)։
Կուսկեն ունի աշխարհի չեմպիոնատի 13 մեդալ, այդ թվում՝ յոթ ոսկի (տղամարդկանց երկյակում․ 2003 թվական, 2007 թվական, 2008 թվական; տղամարկանց քառորդում՝ 2003 թվական, 2004 թվական, 2005 թվական, 2008 թվական)։ Ինչպես նաև Կուսկեն նվաճել է Եվրոպայի չեմպիոնատիի 21 մեդալ, որոնցից 6-ը ոսկի են։
Նախքան բոբսլեյիստ դառնալը, Կուսկեն զբաղվել է թեթև աթլետիկայով՝ առավելապես սպրինտով։ 1998 թվականի երիտասարդական թեթևաթլետիկական չեմպիոնատում արժանացել է բրոնզե մեդալի 4×100 մետր վազքամրցումում։
2014 թվականին Կուսկեն մասնակցել է Սոչիի Օլիմպիական խաղերին, որտեղ զբաղեցրել է 11-դր տեղը և յոթերորդը՝ քառորդում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կևին Կուսկե – օլիմպիական վիճակագրությունը Sports-Reference.com կայքում (անգլ.)
2010 թվականի Ձմեռային Օլիմպիական խաղերի կայքում պրոֆիլը
Կախարդական ջրհորը

Կախարդական ջրհորը (ռուս.՝ Чудесный колодец), խորհրդային տիկնիկային մուլտֆիլմ` նկարահանված 1956 թվականին։ Ռեժիսոր Վլադիմիր Դեգտյարյովի առաջին գործերից է։ Մուլտֆիլմում հաջողությամբ օգտագործվել է ժողովրդական նկարչությունը։ Մուլտֆիլմը նկարահանվել է ռուսական հեքիաթի մոտիվներով, Ձմեռ պապի կերպարն այստեղ ամփոփոխ է։


== Սյուժե ==
Մի ժամանակ մի կին էր ապրում` իր երկու աղջիկների հետ։ Խորթ աղջիկը ձեռագործուհի էր, իսկ հարազատ աղջիկը ծույլ էր։ Ձեռագործուհին ողջ օրն աշխատում էր, իսկ ծույլը քնում էր։ Մի անգամ նրանք դույլիկը գցում են կախարդական ջրհորը, իսկ խորթ աղջիկը ստիպված էր գնալ դրա հետևից։ Եվ նա հայտնվում է հենց Ձմեռ պապի թագավորությունում։ Եվ քանի որ նա սովոր էր առավոտից երեկո աշխատելուն, նա Ձմեռ պապի տունը կարգի է հրավիրում, ինչի համար էլ Ձմեռ պապը պարգևատրում է նրան։ Մայրը նախանձում է խորթ աղջկան և հարազատ աղջկան ուղարկում է Ձմեռ պապի մոտ` նվերների հետևից։


== Նկարահանող խումբ ==


== Դերերը հնչյունավորել են ==
Մարգարիտա Կորաբելնիկովա` ձեռագործուհի
Մարիա Վինոգրադովա` ծույլ աղջիկ
Յուրի Խրժանովսկի` արջի քոթոթ
Իրինա Պոտոցկայա` նապաստակ
Ելենա Դենիսովա` խորթ մայր
Վասիլի Շելոկով` Ձմեռ պապ


== Մրցանակներ ==
1957 - Էդինբուրգի 11-րդ կինոփառատոնի մրցանակ (Շոտլանդիա)։


== Վերաթողարկում ==
1990-ական թվականներին մուլտֆիլմը թողարկվել է Studio PRO Video-ի` խորհրդային մուլտֆիլմերի լավագույն հավաքածուներում, 1994 թվականից ներառվել է «Союз» ստուդիայի հավաքածուներում։
2006 թվականին թողարկվել է DVD ձևաչափով մուլտֆիլմերի հավաքածուում։ Տեխնիկական բնորոշիչներ.

Փաթեթավորման տեսակ - Keep case
Ներկայացուցիչ - СОЮЗ Видео
Տարածաշրջանային կոդ - 5
Պատկերի ձևաչափ - Standart 4:3 (1,33:1)
Հնչյունավորումը - Русский Dolby Digital StereoՀավաքածուի մեջ մտնում էին «Կախարդական ջրաղաց», «Կախարդական զանգակ», «Աքաղաղը և բոյարինը», «Ծերունին և կռունկը», «Կախարդական ջրհոր», «Մատնաչափիկ» մուլտֆիլմերը։


== Գրականություն ==
«Волшебный колодец», авт. А.Любарская, изд. Детгиз, 1945 — Всего страниц: 237.
Фильмы-сказки: сценарии рисованных фильмов. Выпуск 6.. — М.: Искусство, 1961. — 320 с. — 100 000 экз.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Կախարդական ջրհորը» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Կախարդական ջրհորը» ՅուԹյուբում