armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Խորհրդա-ինդոնեզական հարաբերություններ

Խորհրդա-ինդոնեզական հարաբերություններ, պատմական դիվանագիտական հարաբերությունները Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միության (ԽՍՀՄ) և Ինդոնեզիայի Հանրապետության (ԻՀ) միջև։
Երկրների միջև դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատվեցին 1950 թվականի փետրվարին։ Կնքվեցին առևտրային (1956), տնտեսական և տեխնիկական համագործակցության առաջին (1956) և երկրորդ (1960) գլխավոր համաձայնագրերը, օդային հաղորդակցության (1961), ռադիոհաղորդումների և հեռուստատեսության ասպարեզում համագործակցության (1962), ձկնորսության (1964) վերաբերյալ համաձայնագրեր, 1970-ական թվականներին՝ տնտեսաառևտրական, տեխնիկական համագործակցության համաձայնագրեր ու արձանագրություններ։

Կաղապար:Ինդոնեզիա-անավարտ
Լոխ Նես

Լոխ Նես (անգլ.՝ Loch Ness, գաել.՝ Loch Nis), մեծ խորը քաղցրահամ լիճ Շոտլանդիայում` ձգված 36 կմ երկայնությամբ Ինվերնեսից հարավ-արևմուտք։


== Լոխ Նեսսի հրեշը ==
Լիճը հայտնի է Լոխ Նեսի հրեշի մասին լեգենդի շնորհիվ։ Կան բազմաթիվ առևտրային երթուղիներ լճի ափով զբոսաշրջիկների համար, որոնք ցանկանում են վայելել գեղատեսիլ բնությունը և, միգուցե, տեսնել առասպելական հրեշին։


== Նկարագրություն ==
Լոխ Նեսը ամենամեծ ջրամբարն է Գրեյթ-Գլեն երկրաբանական ճեղքվածքի երկայնությամբ, որն անցնում է հյուսիսից հարավ` Ինվերնեսից մինչև Ֆորտ-Ուիլյամ։ Լիճը Կալեդոնյան ջրանցքի մասն է, որև միացնում է  Շոտլանդիայի արևմտյան և արևելյան ծովափերը։
Լոխ Նեսը, ինչպես նաև Շոտլանդիայի այս մասի շատ այլ լճերը, սառցադաշտային ձագում ունեն։ Լիճը բավականին երկարաձիգ է և խորը, մինչդեռ ջուրը շատ պղտոր է` հողի մեջ տորֆի բարձր պարունակության հետևանքով։
Լոխ Նեսը զբաղեցնում է երկրորդ տեղը Շոտլանդիայի լճերի մեջ ըստ ջրի մակերեսի` այն կազմում է 56 կմ²։ Մինչդեռ, ըստ ջրի ծավալի, այն զբաղեցնում է առաջին տեղը, քանի որ ուրիշ լճերից  ավելի խոր է։ Քաղցրահամ ջրի պաշարը լճում ավելի մեծ է, քան քաղցրահամ ջրի ընդհանուր ծավալն Անգլիայի և Ուելսի տարածքում։ Այս լճի առավելագույն խորությունը կազմում է 230 մ։
Լիճը հանդիսանում է Ֆոյերսի հիդրոէլեկտրակայանների կասկադի մի մաս, որը մտնում է Մեծ Բրիտանիայի ազգային էներգահամակարգը։
Հարավարևմտյան վերջամասում` Ֆորտ-Օգաստուս քաղաքի մոտ տեղակայված է լճի միակ կղզին։ Լճում կան նաև արհեստական կղզիներ` այսպես կոչված կրաննոգներ։
Լճի ափին կա Լոխ Նեսի հրեշի թանգարան։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Tony Harmsworth’s Loch Ness Information Site
Loch Ness Guide
Фотографии «Loch Ness»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2006-04-18-ին  
Google Map on Loch ness
Nessie & Loch Ness links
Շենավան (Արագածոտնի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇենավանՇենավան, Հայաստանի Արագածոտնի մարզում, Արագած լեռան հարավ-Արևելյան ստորոտին, Գեղարոտ գետի հովտում։ Հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 14 կմ հյուսիս, բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1875 մետր։
Նախկինում Բլխեր անվանումով ընդգրկված է եղել Երևանի նահանգի Էջմիածնի գավառի մեջ։ 1950 թվականի ապրիլի 19-ին Բլխերը վերանվանվել է Շենավան։


== Բնակչություն ==
Շենավանի բնակչության մի մասը գաղթել է Պարսկահայաստանից։
Շենավանի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, հացահատիկի, կարտոֆիլի և կերային կուլտուրաների մշակությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղում է գտնվում 18-րդ դարի եկեղեցի։


== Տես նաև ==
Շենավանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արագածոտնի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Պոդոպխաի (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոդոպխաիՊոդոպխաի (ռուս.՝ Подопхаи), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(9624) 1993 FH38

(9624) 1993 FH38, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի մարտի 19-ին UESAC ծրագրի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,418192 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9625 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8739 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1373,52 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,262101 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,09° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9624) 1993 FH38 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ուրբան Լոջիստիք Սերվիսիս

Ուրբան Լոջիստիք Սերվիսիս (կրճ. ՈւԼՍ, անգլ.՝ Urban Logistic Services, կրճ. ULS), առաջին լոգիստիկ 3PL (Third Party Logistics) օպերատորը Հայաստանում։
2015 թվականին «Ուրբան Լոջիստիք Սերվիսիս» ընկերությունն արժանացել է «ԴիջիԹեք 2015» բիզնես–ֆորումի շրջանակներում անցկացված մրցանակաբաշխության մրցանակին՝ «ՏՏ լուծումների լավագույն կիրառումը լոգիստիկ բնագավառում» անվանակարգում։


== Պատմությունը թվերով ==
2015 թվականի դեկտեմբերին ՈւԼՍ և ֆրանսիական Generix Group ընկերությունների միջև պաշտոնապես ստորագրվել է համագործակցության պայմանագիր՝ պահեստի ղեկավարման ժամանակակից GCS WMS համակարգի գործարկման վերաբերյալ։
2015 թվականի հոկտեմբերին Լոգիստիկ համալիրի տարածքում սկսեցել են գործել ՈւԼՍ մաքսային նոր տերմինալն ու մաքսային պահեստը՝ նախատեսված բոլոր տեսակի բեռների սպասարկման համար։
2015 թվականի հուլիսին տեղի է ունեցել «Ուրբան Լոջիստիք Սերվիսիս» լոգիստիկ համալիրի բացման պաշտոնական արարողությունը։ Միջոցառմանը մասնակցություն են ունեցել ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանը, ՀՀ Էկոնոմիկայի նախարար Կարեն Ճշմարիտյանը, ինչպես նաև բարձրաստիճան այրեր, հայաստանյան և արտասահմանյան բիզնես-էլիտայի ներկայացուցչիներ և ավելի քան 500 հյուրեր։
2014 թվականի դեկտեմբերին մեկնարկել են շինարարական աշխատանքների արդյունքում կառուցված Ա դասի պահեստային համալիրի աշխատանքները։
2013 թվականի հունիսին միջազգային թիմի մասնակցությամբ սկիզբ է դրվել լոգիստիկ կենտրոնի ակտիվ շինարարական աշխատանքներին, որոնց նպատակն էր Հայաստանում ժամանակակից լոգիստիկ կենտրոնի և պահեստային համալիրի ստեղծումը, որը կհամապատասխանի միջազգային չափանիշներին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՈւԼՍ ընկերության պաշտոնական կայք
(1368) Նումիդիա

(1368) Նումիդիա (անգլ.՝ Numidia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1935 թվականի ապրիլի 30-ին Սիրիլ Ջեքսոնի կողմից Յոհանեսբուրգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,523549 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3671 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,68 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1464,25 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,245859 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,83° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1368) Նումիդիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բարխուդարյան

Բարխուդարյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Ալեքսանդր Վասիլի Բարխուդարյան (1889-1974), թարգմանիչ, լրագրող։
Ալվարդ Կիմի Բարխուդարյան (1952), լեզվաբան, լրագրող։
Անդրեաս Պատվականի Բարխուդարյան (1867-1932), գյուղատնտես։
Արկադի Միսակի Բարխուդարյան (1940), տեխնիկական գիտությունների դոկտոր։
Արշակ Պատվականի Բարխուդարյան (1856-1930-ական թթ. հետո), մշակութային գործիչ, իրավաբան։
Գագիկ Ա. Բարխուդարյան (20-րդ դար), երաժշտագետ։
Գևորգ Նիկողայոսի Բարխուդարյան (1835-1913), թարգմանիչ, բանաստեղծ, մանկավարժ։
Թադևոս Բարխուդարյան (1923-1988), գրող։
Լևոն Վլադիմիրի Բարխուդարյան (1958), տնտեսագետ-մաթեմատիկոս։
Հովհաննես Սողոմոնի Բարխուդարյան (19-րդ դար-?), մանկավարժ։
Մակար Գրիգորի Բարխուդարյան (1823-1906), գրող, հնագետ, ազգագրագետ, հոգևորական։
Մկրտիչ Կարապետի Բարխուդարյան (1862-1927), գրականագետ, թարգմանիչ, խմբագիր-հրատարակիչ։
Նինա Հայկազի Բարխուդարյան (1950), կենսաքիմիկոս։
Պատվական Անդրեյի Բարխուդարյան (1898-1948), կինոռեժիսոր։
Սարգիս Վասիլի Բարխուդարյան (1887-1973), կոմպոզիտոր։
Սեդրակ Գևորգի Բարխուդարյան (1898-1970), հնագետ, պատմաբան, վիմագրագետ։
Ստեփան Բարխուդարյան (19-րդ դար-?), երգիչ։
Վիտուշ Բարխուդարյան (20-րդ դար), թղթակից։
Վլադիմիր Բախշիի Բարխուդարյան (1927-2017), պատմաբան։


== Ծանոթագրություններ ==
Նեպտունի օղակներ

Նեպտունի օղակների համակարգը շատ ավելի թույլ են արտահայտված, քան, օրինակ Սատուրնինը։ Օղակների համակարգում կան հինգ օղակներ։ Այն հայտնաբերվել է, սկզբում որպես աղեղներ, 1984 թվականին Չիլիում, Պատրիս Բուշեյի, Ռեյնհոլդ Հաֆների և Ժան Մանֆրոյդի կողմից Լա Սիլյայի աստղադիտարանում։ Դրանք լուսանկարվել են 1989 թվականին «Վոյաջեր-2» սարքի կողմից։ Նեպտունի օղակների ամենախիտ մասերը համեմատելի են Սատուրնի օղակների առավել նոսր մասերի հետ, ինչպիսիք են C օղակը կամ Կասինիի բաժանումը, սակայն Նեպտունի օղակների համակարգի մեծ մասը բավականին նոսր է, աղոտ և փոշիացված, ավելի շատ նման է Յուպիտերի օղակներին։ Նեպտունի օղակները անվանվել են այն աստղագետների պատվին, ովքեր զգալի ներդրում են ունեցել մոլորակի հետազոտություններում` Գալլե, Լե Վերյե, Լասսել, Արագո և Ադամս։ Նեպունը ունի նաև աղոտ անանուն օղակ, որը ունի Գալատեա արբանյակի ուղեծրին մոտ ուղեծիր։ Այլ երեք արբանյակներ պտտվում են օղակների միջև` Նայադան, Տալասան և Դեսպինան։


== Կազմություն ==
Նեպտունի օղակները կազմված են չափազանց մուգ նյութից, նման օրգանական միացություններին, որոնք ռադիացիայի ազդեցության են ենթարկվել, Ուրանի օղակների նման։ Փոշու մասնաբաժինը օղակներում (20% - 70% միջև) բարձր է, մինչդեռ նրանց օպտիկական խորությունը ցածրից միջին է, պակաս քան 0,1։ Ադամսի օղակը պարունակում է հինգ առանձին աղեղներ, որոնք անվանվել են՝ Ֆրատերնիտե, Էգալիտե 1 և 2, Լիբերտե, և Կուրաժ (անվանումները ֆրանսիական նշանաբանից են՝ «Ազատություն, հավասարություն, եղբայրություն», ավելացնելով «խիզախություն» բառը)։ Աղեղները զբաղեցնում են նեղ ուղեծրի մասը և տարորինակորեն հաստատուն են, իրենց հայտնաբերման ժամանակից միայն մի փոքր են փոխվել։ Թե ինչպես են աղեղները հաստատուն մնում դեռևս քննարկման առարկա է։ Այնուամենայնիվ, նրանց հաստատունությունը հավանաբար պայմանավորված է Ադամսի օղակի և նրա հովիվ արբանյակի, Գալատեայի միջև ուղեծրային ռեզոնանսով։


== Օղակների նկարագիր ==
Համեմատաբար նեղ, մոլորակից ամենահեռու Ադամսի օղակը տեղակայված է 63 000 կմ հեռավորության վրա մոլորակի կենտրոնից, Լևերյեի օղակը գտնվում է 53 000 կմ հեռավորության վրա և ավելի լայն է, ավելի թույլ Գալեյի օղակը գտնվում է 42 000 կմ հեռավորության վրա։ Արագո օղակը գտնվում է 57 000 կմ հեռավորության վրա։ Լևերյե օղակի արտաքին սահմանից մինչև Արագոյի ներքին սահմանը գտնվում ե լայն Լասսելի օղակը։


== Տես նաև ==
Նեպտունի արբանյակներ
Մոլորակների օղակներ
Տիեզերական փոշի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նեպտունի օղակներ ՆԱՍԱ-ի Արեգակնային համակարգի հետազոտությունները
Օղակները և օղակների ճեղքերի անվանումները (Նեպտուն), USGS
Բորկի (գյուղ, Զադոնսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲորկիԲորկի (ռուս.՝ Борки), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Զադոնսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ադի Շարոնի առևանգումը

Ադի Շարոն, 1999 թվականին առևանգողների խմբավորման կողմից առևանգված 13֊ամյա տղա։ Տարիներ շարունակ անցկացրել է նկուղում, և ենթարկվել խոշտանգումների։


== Առևանգում ==
Ադի Շարոնը իր հոր՝ իսրայելցի գործարար Իոսիֆ Շարոնի հետ առևանգվել է 1999 թվականի օգոստոսի 23֊ին Մոսկվայում։ Հաջորդ օրը հորն ազատ են արձակել՝ որդու համար պահանջելով 8 միլիոն դոլար փրկագին։
Շարոնը դիմեց Մոսկվայի կազմակերպված հանցագործության դեմ պայքարի տարածաշրջանային գրասենյակին։ Հանցագործները 2 միլիոն դոլարով կրճատեցին փրկագնի չափը։ 2000 թվականի հունվարի 21֊ին Շարոնը ստացավ իր որդու կտրված մատը։ Մայիսի 5֊ին նա ստացավ տղայի երկրորդ կտրված մատը, բայց այս անգամ նախազգուշացումով, որ հաջորդ անգամ նա կստանա տղայի գլուխը։
Մոտ մեկ տարի նա անցկացրեց նկուղում, որտեղ նրա առողջությունը կտրուկ վատացավ։ Ադի Շարոնն ազատ է արձակվել 2000 թվականի հունիսի 1֊ին Պենզայում։ Այդ օրը ձերբակալվեցին 13 հանցագործներ։ Հանցագործության բացահայտման մեջ ներգրավվել է Ներքին գործերի նախարարության աշխատակից Անդրեյ Ալեշինը։
Հանցագործները դատապարտվեցին երկարատև ազատազրկման։ Ռուսլան, Խիզիր և Շամխան Վիտաևները դատապարտվեցին տարբեր ժամկետներով (8-10 տարի)։ Գորյաչևը ազատազրկվեց 10 տարով, Սալյաևը՝ 9։
Իսրայելի վարչապետ Էհուդ Բարաքը շնորհակալություն է հայտնել Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Վլադիմիր Պուտինին, և ասել, «որ ռուսական հատուկ ծառայությունների որոշիչ գործողությունների շնորհիվ բացահայտվել են բոլոր տեսակի ահաբեկչական խմբավորումները»։


== Ծանոթագրություններ ==
Սայրանովո (այլ կիրառումներ)

Սայրանովո, կարող է վերաբերել՝

Սայրանովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իշիմբայսկի շրջանի կազմում։
Սայրանովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չիշմինսկի շրջանի կազմում։
Սայրանովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Ստարիե Տուկմակլի

Ստարիե Տուկմակլի (ռուս.՝ Старые Тукмаклы, բաշկիրերեն՝ Иҫке Туҡмаҡлы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուշնարենկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 909 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մորսասկո

Մորսասկո (իտալ.՝ Morsasco), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է՝ 687 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 67 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 10 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0144։


== Ժողովրդագրություն ==


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0144 73022


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Իլինկա (գյուղ, Դոլգորուկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻլինկաԻլինկա (ռուս.՝ Ильинка), գյուղ Ռուսաստանի, Լիպեցկի մարզի Դոլգորուկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 604 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կանիետե լա Ռեալ

Կանիետե լա Ռեալ (իսպ.՝ Cañete la Real), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Մալագա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Գվադալտրեբա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 165 կմ2։ Բնակչությունը՝ 1990 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Քաղաքի հովանավորն է համարվում սուրբ Սեբաստիանը և Նտրան։


== Արտաքին հղումներ ==
Գլխավոր կայք Archived 2017-10-08 at the Wayback Machine.
Revista oficial del municipio
Mapa
Página no oficial y Foro libre de Cañete
Comarca de Guadalteba Archived 2016-05-05 at the Wayback Machine.
Նորթամբերլենդ շրջան (Փենսիլվանիա)

Նորթամբերլենդ շրջան (անգլ.՝ Northumberland County), ԱՄՆ Փենսիլվանիա նահանգի 67 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.235 կմ² է, բնակչությունը՝ 94.528 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Սանբարի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1772 թ.։
Ռազդոլովկա (այլ կիրառումներ)

Ռազդոլովկա, կարող է վերաբերել՝

Ռազդոլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Արտյոմովսկիում
Ռազդոլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բլիզնյուկովի շրջանում
Ռազդոլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Մուրովանիե Կուրիլովցիի շրջանում
753

753 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է հինգշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 753 թվականն է, 
VIII դարի 53-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
675

675 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 675 թվականն է, 
VII դարի 75-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Կրիժանովկա (գյուղ, Խմելնիկի շրջան)

Կրիժանովկա (ուկրաիներեն՝ Крижанівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Խմելնիկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1710 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կրիժանովկա գյուղում բնակվում էր 70 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,52 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 134,62 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սուրբ աստիճան

Սուրբ աստիճանը (լատ.՝ Scala Sancta, իտալերեն՝ Scala Santa), 28 սպիտակ մարմարից կազմված սանդղավանդակ, որը գտնվում է Հռոմում Լաթերանյան բազիլիկի մոտ։ Այն համարվում է Սուրբ Աթոռի արտատարածքային սեփականություններից մեկը։ Աստիճանները պատված են պաշտպանական փայտե աստիճաններով։ Դրանք տեղակայված են մի կառույցում, որը միանում է հին Լատերանյան պալատին։ Աստիճանները տանում են վեր դեպի (լատ.՝ Sancta Sanctorum), որը հնում համարվում էր պապերի անձնական աղոթատեղին և հայտնի էր որպես Սուրբ Լորենցոյի մատուռ։ Դարեր շարունակ Սուրբ աստիճանները գրավել են քրիստոնյա ուխտավորներին, ովքեր ցանկանում էին պատվել Հիսուսի տառապանքները։


== Պատմություն ==

Աստիճանները բերվել են Հռոմ 326 թվականին Երուսաղեմից Կոստանդիանոս կայսեր մոր՝ Սուրբ Հեղինեի կողմից։
Միջին դարերում աստիճանները հայտնի էին որպես «Պիղատոսի աստիճան» (լատ.՝ Scala Pilati)։ Հին նախագծերից հայտնի է, որ դրանք ծածկված էին հատուկ տանիքով և ընդառաջում էին դեպի Լատերանյան պալատի միջանցք, որը գտնվում էր Սբ. Սիվեստերի Մատուռի մոտ։ 1589 թվականին Սիքստուս V պապը նորը կառուցելու մտադրությամբ քանդեց դրանք, և հրամայեց վերակառուցել Սուրբ Աստիճանները ներկայիս տեղում։


== Ձևավորումը ==

Սուրբ աստիճանները պատված են պաշտպանական փայտով, և դրանց վրա պետք է բարձրանալ ծնկների վրա։ Ընդհանուր օգտագործման համար սանդղավանդակը կողաշարված է 4 հավելյալ աստիճաններով՝ յուրաքանչյուր կողմից երկուական աստիճան՝ կառուցված 1589 թվականին։ Ծնկների վրա աստիճաններ մագլցելը վկայում է ուխտավորների և հավատացյալների պաշտամունքը։ Մի քանի պապեր ևս այդպես են վարվել։ 1933 թվականին որպես Սուրբ Տարվա բացման արարողակարգի մի մաս Կարդինալ Ֆրանչեսկո Մարչետտի Սելվաջջիանին՝ Հռոմի ժողովրդապետը, առաջնորդեց հարյուրավոր մարդկանց, ովքեր Սուրբ աստիճանները բարձրացան ծնկների վրա։ Գերմանացի վանական Մարտին Լյութերը ծնկների վրա մագլցել է աստիճանները 1512 թվականին։
Սիքստուս V պապի գահակալության օրոք «Scala Santa»-ի ձևավորումը հիմնական աշխատանքներից մեկն է եղել, որը գլխավորել են Չեզարե Նեբբիան և Ջիովաննի Գուերրան։ Որմնանկարները պատկանում են այնպիսի նկարիչների ինչպիսին են Ջիովաննի Բաջլիոնին, Ջակոմո Ստելլան, Գիովաննի Բատտիստա Պոցցոն, Պարիս Նոգարին, Պրոսպերո Օրսին, Ֆերրաու Ֆենցոնին, Պաուլո Ջուիդոտտին, Ջիովաննի Բատտիստա Ռիչչին, Չեզարե Տորելլին, Անտոնիո Վիվարինին, Անդրեա Լիլիոն և ուրիշներ։ Աստիճանների վերանորոգում է եղելլ նաև 2007 թվականին, որը իրականացրել է Գետտի հիմնադրամը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Soresini, Giuseppe Maria (1672). De Scala Sancta ante Sancta Sanctorum in Laterano culta opusculum (in Latin). Rome: Ex typographia Varesij.
Eitel-Porter, Rhoda (1997). "Artistic Co-Operation in Late Sixteenth-Century Rome: The Sistine Chapel in S. Maria Maggiore and the Scala Santa". The Burlington Magazine: 452–462.
Ewart Witcombe, Christopher L. C. (1985). "Sixtus V and the Scala Santa". The Journal of the Society of Architectural Historians 44: 368–379. doi:10.2307/990114.
Wikisource-logo.svg Oliger, Livarius (1913). "Scala Sancta (Holy Stairs)". In Herbermann, Charles. Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company.


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
The Scala Santa, or Holy Staircase, Rome
The Scala Santa Devotion
Scala Sancta (Holy Stairs)
В Риме завершилась реставрация Святой лестницы, по которой Христос шел на суд к Пилату
Հայաստանի ազգային նվագարանների պետական նվագախումբ

Հայաստանի ազգային նվագարանների պետական նվագախումբ, հիմնադրվել է 2004 թվականին։ 2005 թվականի ապրիլին ստացել է պետական նվագախմբի կարգավիճակ։ Նվագախմբի հիմնադիրներն են Հայաստանի վաստակավոր արտիստ Արա Գևորգյանն ու Հայաստանի վաստակավոր արտիստ, պրոֆեսոր Նորայր Դավթյանը (նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավար ու գլխավոր դիրիժոր)։


== Պատմություն ==
Նվագախմբում ընդգրկված են բարձրագույն երաժշտական կրթությամբ՝ թվով 40 երաժիշտ կատարողներ։ Կատարվում են ժողովրդական և աշուղական, ինչպես նաև ժամանակակից հեղինակների ստեղծագործություններ։
Երգացանկը բազմաբնույթ է և բազմաբովանդակ՝ նվագախմբային պիեսներից մինչև ֆանտազիա, ռապսոդիա և կոնցերտ։ Նվագախմբի կազմում ելույթ են ունենում նաև հրավիրված հայտնի և սիրված երգիչներ Վարդուհի Խաչատրյանը, Պապին Պողոսյանը, Թովմաս Պողոսյանը, Լեյլա Սարիբեկյանը, Արսեն Գրիգորյանները – Մրո և Ասո, Շուշան Պետրոսյանը, Վարդան Բադալյանը, Համլետ Գևորգյանը, Սուսաննա Սաֆարյանը, Արուս Գուլանյանը, Աննա Խաչատրյանը, Արսեն Սաֆարյանը, Սոնա Շահգելդյանը, Գոհար Հովհաննիսյանը և ուրիշներ։
Նվագախումբը բազմաթիվ համերգներ է ունեցել Երևանում, հանրապետության մի շարք քաղաքներում և մարզերում, Արցախում և ՌԴ-ում։ 2014 թվականի ապրիլի 7-ից 12-ը նվագախումբը համերգներով հանդես է եկել Թուրքմենստանի Աշխաբադ և Թուրքմենբաշի քաղաքներում, Հայաստանի Հանրապետության նախագահի պաշտոնական այցի և մշակույթի օրերի շրջանակներում։
2009 թվականին թողարկվեց նվագախմբի առաջին՝ «Առավոտ Լուսո» ձայնասկավառակը։ Նվագախումբը մասնակցել է նաև Վարդան Բադալյանի և Համլետ Գևորգյանի ձայնասկավառակների ձայնագրման աշխատանքներին։ Նվագախումբը մասնակցել է մի շարք տեսահոլովակների ձայնագրման և նկարահանման աշխատանքներին։


== Հիմնադիրներ ==
Արա Գևորգյան - Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր արտիստ։ Կոմպոզիտոր, երաժիշտ։
Նորայր Դավթյան - Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր արտիստ, պրոֆեսոր։ Հայաստանի ազգային նվագարանների պետական նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր դիրիժոր։


== Մրցանակներ ==
«Տարվա լավագույն ժողովրդական համույթ» - 2010 թվական Ազգային երաժշտական մրցանակաբաշխության


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ազգային նվագարանների պետական նվագախմբի անդրանիկ ելույթը
Զուբովա Շչել

Զուբովա Շչել (ռուս.` Зубова Щель), հայաբնակ գյուղ  Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Մեծ Սոչիի Լազարևսկի շրջանում, Չեմիտոկվաջե գետի երկու ափերին։ Գտնվում է շրջկենտրոն հանդիսացող Լազարևսկոյե միկրոշրջանից 19 կմ հարավ-արևելք, իսկ Սոչիի կենտրոնից 52 կմ հյուսիս-արևմուտք, ծովի մակարդակից 175 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
2002 թվականին գյուղն ուներ 266 բնակիչ։ Համաձայն 2010 թվականի տվյալների, գյուղում ապրում էր 253 մարդ, որից 169 (66,8%) հայեր, 39 (15,4%) ռուսներ և 45 (17,8%) այլ ազգերի ներկայացուցիչներ։
Բնակիչներն զբաղվում են ծխախոտի և թեյի մշակությամբ, այգեգործությամբ և բանջարաբուծությամբ։ Գյուղն ունի տարրական դպրոց, մշակույթի տուն և հանգստյան տներ։ Զբոսաշրջության վայր է։


== Պատմությունը ==
1871 թվականին, Չեմիտոկվաջե գետի ներքին հոսանքին հարող տարածքները շնորհվել էին ռուսական բանակի Կովկասյան գումարտակի հրամանատարներից մեկին, ոմն Զուբովին։ 1899 թվականին այդ տարածքները գնել էր կոմս Ալեքսանդր Շերեմետևը։
Գյուղը հիմնադրել են Սամսունի շրջակայքի գյուղերից եկած հայերը` 1919 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակչության` 2010 թվականի համառուսական հաշվառումներ Archived 2014-05-17 at the Wayback Machine.
Կարեն Մարգարյան (ծանրորդ)

Կարեն Մարգարյան (ապրիլի 26, 2001(2001-04-26)), հայ ծանրորդ։ 2018 թվականի ամառային պատանեկան Օլիմպիական խաղերում, 77 կգ քաշային կարգում 
նվաճել է ոսկե մեդալ, որոնք տեղի են ունեցել Բուենոս Այրեսում, Արգենտինա։


== Կենսագրություն ==
Կարեն Մարգարյանը ծնվել է 2001 թվականի ապրիլի 26-ին Էջմիածին քաղաքում։ Սովորել է Գեղակերտի դպրոցում։ Հաճախում է Յուրի Սարգսյանի անվան ծանրամարտի դպրոց։ 2016 թվականին Լեհաստանում Եվրոպայի առաջնությունում գրավել է առաջին հորիզոնականը և ստացել «Լավագույն մարզիկ» կոչումը։
2018 թվականին Իտալիայում կրկին մասնակցել է Եվրոպայի առաջնությանը և գրավել առաջին հորիզոնականը։ Նույն տարում Բուենոս Այրեսում մասնակցել է պատանեկան Օլիմպիական խաղերին, որտեղ դարձել է չեմպիոն։
2019 թվականին Բուխարեստում կայացած ծանրամարտի մինչև 23 տարեկանների և պատանիների Եվրոպայի առաջնությունում բրոնզե մեդալ է նվաճել ձգում վարժությունում՝ 81 կգ քաշով։
Սովորում է Ֆիզիկական կուլտուրայի հայկական պետական ինստիտուտում։ Ազատ ժամանակ զբաղվում է նաև լողով։


== Ծանոթագրություններ ==
Կեշտազ

Կեշտազ(այժմ կոչվում է՝ Չեմենլու ադրբ.՝ Çəmənli), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Շարուրի շրջանում։


== Տես նաև ==
Շարուրի շրջան


== Արտաքին հղումներ ==
Կեշտազ բնակավայրը «GEOnet Names Server» կայքում։


== Գրականություն ==
Արգամ Այվազյան,  Նախիջևան։ Բնաշխարհիկ պատկերազարդ հանրագիտակ։, Երևան, ««Հուշարձան» և ՀՀ ԳԱԱ «գիտություն»», 1995 — 367, էջեր 367 — 367 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Լեժե սու Մարժերի

Սեն Լեժե սու Մարժերի (ֆր.՝ Saint-Léger-sous-Margerie), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 59 մարդ, բնակչության խտությունը` 8.97 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.58 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 165 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 50 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 45 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 35 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 26-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 9։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,3 %։ 26 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 24 անձ (14 տղամարդ և 10 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (2 տղամարդ և 0 կին)։ 9 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 0-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ժոնզակ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ժոնզակ (այլ կիրառումներ)Ժոնզակ (ֆր.՝ Jonzac ), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Ժոնզակ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ժոնզակ շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17197։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 3480 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Ժոնզակ (ֆր.)
Լիլիթ (ֆիլմ, 1964)

«Լիլիթ» (անգլ.՝ Lilith), դրամա (1964). գլխավոր դերերում՝ Ջին Սիբերգ և Ուորեն Բիթի։


== Սյուժե ==
Կորեական պատերազմի վետերան Վինսենթ Բրյուսը վերադառնում է Մերիլենդ և դառնում Ռոքվիլում գտնվող հոգեբուժական կլինիկայի բուժեղբայր հոգեկան այն հիվանդների համար, որոնք կարողունակ են։ Ինչպես ավելի ուշ է պարզվում, աշխատանքի ընտրությունն ունեցել է անձնական դրդապատճառներ. նրա մայրը տառապել է հոգեկան հիվանդությամբ։ Երբ նա գալիս է, իր շուրջը տեսնում է վախեցնող կերպարներ. դեմքի դատարկ արտահայտություն ունեցող մարդիկ, որոնց հայացքը քարացած է, շարժումները՝ զոմբիացած, հոգեպես կոտրված արարածներ, որոնց համար Chestnut Lodge-ն իրենց կյանքի վերջն է։ 
Կլինիկայում նա հանդիպում է Լիլիթ Արթուր անունով բուժվող հիվանդին, որը գեղեցիկ է, երիտասարդ, բայց քմահաճ է և ապրում է իր հորինած փխրուն աշխարհում։ Շուտով պարզ է դառնում, որ հաշվի առնելով սեփական անցյալը՝ Բրյուսն ինքն էլ էմոցիոնալ առումով առանձնապես դիմացկուն չէ։ Նա սիրահարվում է Լիլիթին, և երկուսի միջև սիրավեպ է սկսվում։ Լիլիթի առեղծվածային, ջրահարսի նմանվող անձը գնալով ավելի ու ավելի է տիրում նրան։ Երբեմն նա հանդես է գալիս որպես ընկեր, երբեմն՝ որպես անծանոթ, երբեմն անտեսում է և ապա կրկին հրապուրում։ Բայց միայն Վինսենթին չէ, որ անզսպելիորեն ձգում է Լիլիթը. շուտով հայտնի է դառնում, որ բուժվող հիվանդ տիկին Միգանի և Լիլիթի միջև լեսբիական կապ կա, իսկ հիվանդ Սթիվեն Էվշևսկին ևս սիրահարված է նրան։ Երբ Լիլիթը մերժում է Էվշևսկուն, վերջինս ինքնասպան է լինում, և նրա մահը Լիլիթի համար իսկական խելագարության խթան է դառնում։


== Դերերում ==
Ջին Սիբերգ՝ Լիլիթ Արթուր
Ուորեն Բիթի՝ Վինսենթ Բրյուս
Փիթեր Ֆոնդա՝ Սթիվեն Էվշևսկի
Քիմ Հանթեր՝ Բժիշկ Բի Բրայս
Էնն Միչամ՝ Տիկին Իվոն Միգան
Ջեսիկա Ուոլթեր՝ Լաուրա
Էլիզաբեթ Լոուրենս


== Անվանակարգեր ==
1965 թվականին Ջին Սիբերգն առաջադրվել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի՝ որպես դրամայի լավագույն դերասանուհի։


== Ֆիլմի շուրջ ==
Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1964 թվականի սեպտեմբերի 27-ին։ Ավստրիայում ֆիլմը ցուցադրվեել է 1965 թվականի մայիսի 28-ին, Գերմանիայում՝ նույն թվականի դեկտեմբերի 19-ին։
Այս ֆիլմը նշանավորում է Ջին Հեքմենի առաջին բեմելը էկրանին։
Սա Ռոբերտ Ռոսենի վերջին ֆիլմն է։
Ֆիլմը 100% դրական արձագանքներ է ստանում Rotten Tomatoes կայքում և 7.1/10-ից՝ IMDB-ում։


== Արձագանքներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմի մասին՝ TCMDB.com(անգլ.)
Գրախոսություն՝ Popmatters.com(անգլ.)
Գագիկ Կարապետյան (բժիշկ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գագիկ Կարապետյան (այլ կիրառումներ)Գագիկ Ռաֆիկի Կարապետյան (դեկտեմբերի 2, 1957(1957-12-02), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ֆիզիոթերապևտ, մանուալիստ։ ՌԴ բժշկատեխնիկական գիտությունների ակադեմիայի իսկական անդամ, ակադեմիկոս։ ՀՀ ժողովրդական (ստեղծագործող) ուսուցիչ։


== Կենսագրություն ==
Գագիկ Կարապետյանը ծնվել է 1957 թվականին Լենինականում (այժմ` Գյումրի)։ Սովորել է Մոսկվայի ԽՍՀՄ ՄԳԱ ֆիզիոլոգիայի և հիգիենայի գիտահետազոտական ինստիտուտի ասպիրանտուրայում և դոկտորանտուրայում։ Վերապատրաստվել է Սուրեն Ավդալբեկյանի անվան առողջապահական ազգային ինստիտուտում։
Կարապետյանն աշխատանքային գործունեություն է ծավալել Մոսկվայում, Ստամբուլում, Փարիզում, Մեխիկոյում, Դուբայում, Լոս Անջելեսում, ինչպես նաև աշխատանքային այցերով եղել տարբեր երկրներում։


== Գրական գործունեություն ==
Հեղինակ է հարյուրից ավելի գիտական աշխատությունների, երեք հազար ռադիոհեռուստատեսային հաղորդումների, երկու գեղարվեստական գրքերի։ Կարապետյանի «Դժոխք» պոեմը նվիրված է 1988 թվականի դեկտեմբերի 7-ի երկրաշարժի զոհերի հիշատակին։ Ժողովրդական արտիստ Վլադիմիր Աբաջյանի կատարմամբ պոեմն ընդգրկվել է Հայաստանի հանրային ռադիոյի «Ոսկե ֆոնդում»։


=== Պոեզիա ===
Սեր և խռովք
Դժոխք
Հանդիպում
Գուգոն


== Էքսպրոմտ` նվիրված Գագիկ Կարապետյանին ==
Ողնաշարը ջարդված ազգի մեծ փրկիչ է Գագիկը,
Գոտկատեղից ներքև խփված ազգի խիղճ է Գագիկը,
Մեր վիզը ծուռ ժողովրդի վիզն է ուղղում իր ձեռքով,
Ծնկի եկած ազգի համար` ամեն ինչ է Գագիկը։Դժոխք տեսած Գյումրեցի է` ցավեր ունի իր ներսում,
Բայց շատերի ցավն է հանում` կատարելով նուրբ մերսում,
Գիտնական է, բանաստեղծ է, հումորով է նա խոսում,
Մեր ջղային ազգի համար` բուժող լիճ է Գագիկը։Նախանձում եմ ես Գագիկին` մտքով ջինջ է Գագիկը,
Նա գերել է կանանց հոգին` հմայիչ է Գագիկը…
Արամայիս Սահակյան


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
Չիժևսկու մրցանակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
ՀԱՆԴԻՊՈՒՄ Գագիկ Կարապետյան
Յանուս (արբանյակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Յանուս (այլ կիրառումներ)Յանուս (հին հունարեն՝  Ἰαπετός), Սատուրնի արբանյակն է, հայտնաբերվել է Օդուեն Դոլֆյուսի կողմից 1966 թվականին։
Բակարդի (կոկտեյլ)

«Բակարդի» (իսպ.՝ Bacardi), ալկոհոլային կոկտեյլ-ապերիտիվ, որի հայրենիքը Կուբան է։ Հիմնական  բաղադրիչներն են՝  բաց ռոմ (սովորաբար Bacardi), գրենադին և կիտրոնի հյութ։ Սովորաբար մատուցվում է  ընթրիքից առաջ։ Բարմենների միջազգային ասոցիացիայի (IBA) պաշտոնական կոկտեյլների թվում է՝  «Անմոռանալիների» բաժնում (անգլ.՝ Unforgettables):
Բաղադրությամբ նման է կուբայական Դայկիրի կոկտեյլին, որում գրենադինի փոխարեն օգտագործում է շաքարի օշարակ։


== Բաղադրություն և տարատեսակություն ==


=== Բաղադրություն ===
Բաց ռոմ 45 մլ
Գրենադին (նռան օշարակ) 10 մլ
Լայմի հյութ 20մլ
ՍառույցԲաղադրիչնեը թափահարում են շեյքերի օգնությամբ և դատարկում կոկտեյլի բաժակի մեջ։ Կոկտեյլը ձևավորում են լայմի կտորով։


=== Տարատեսակություն ===
Կոկտեյլ Բակարդի Անտիֆրիզ՝ ռոմ Bacardi, նարնջի հյութ, ձմերուկի լիկյոր, սաուեր/ sour mix, շաքարի օշարակ, մանր աղացած սառույց
Կոկտեյլ Բակրդի Ակապուլկո՝ ռոմ Bacardi, նարնջի հյութ, տեկիլա, թուրինջի հյութ
Կոկտեյլ Բակարդի Լիմոնադ՝ ռոմ Bacardi և լիմոնադ
Կոկտեյլ Բակարդի Aloha՝ ռոմ Bacardi, կոնյակ, մարտինի, ջին, լայմի հյութ, գազավորված ջուր


== Կոկտեյլի ստեղծման պատմություն ==
20-րդ դարի սկզբին կոկտեյլը Bacardi ընկերության դեմքն էր, այստեղից էլ ծագել է կոկտեյլ անվանումը։ Բակարդի կոկտեյլն արտաքուստ նման է Կոսմոպոլիտան կոկտեյլին, իսկ բաղադրությամբ՝ Դայկիրի կոկտեյլին։
Washington Post-ի համաձայն՝ Բակարդի կոկտեյլն առաջացել է 1937 թվականին՝ «չոր օրենքի» դարաշրջանի վերջում։ Ընկերությունը թողարկել է իր նոր ռոմը, և որպեսզի այն դառնա ավելի հայտնի, հորինել է կոկտեյլ, որի հիմնական բաղադրիչը եղել է այդ ռոմը։ Բակարդի կոկտեյլն, ինչպես և Դայկիրի կոկտեյլն ի սկզբանե, պարունակում էր ռոմ, լայմի հյութ և շաքար։ Գրենադինի տարբերակը ծագել է ավելի ուշ՝ ԱՄՆ-ում, իսկ կոկտեյլի բնօրինակը բաղադրատոմսը ծագել է Կուբայում։ 1940-ական թվականներին տեղի է ունեցել դատավարություն՝ Բակարդի կոկտեյլի բաղադրատոմսի հեղինակային իրավունքի համար։ Դատարանը որոշել է Բակարդիի ընտանիքի համար ընդունել կոկտեյլի բոլոր իրավունքները։ Որոշ ժամանակ անց Նյու Յորքում օրենք է հրապարակվել, որի համաձայն Բակարդի կոկտեյլում պետք է օգտագործվի միայն Բակարդի տեսակի ռոմ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Брум Д. Крепкие алкогольные напитки мира. — М.: Эксмо, 2004. — 121 с.


== Արտաքին հղումներ ==
Сайт Международной ассоциации барменов Archived 2017-03-09 at Archive.is(անգլ.)
Коктейль Bacardi на сайте IBA(անգլ.)
Коктейль Bacardi на сайте Барменской ассоциации России
Օսմանվիլ

Օսմանվիլ (ֆր.՝ Osmanville), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում:
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 591 մարդ, բնակչության խտությունը` 54.32 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.88 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 260 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 55 կմ արևմուտք:


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 403 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 280-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 123: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,5 %: 280 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 240 անձ (136 տղամարդ և 104 կին): Գործազուրկ են եղել 40 անձ (12 տղամարդ և 28 կին): 123 անաշխատունակներից 40-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 48-ը` թոշակառուներ, իսկ 35-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
(3933) Պորտուգալիա

(3933) Պորտուգալիա (անգլ.՝ Portugal), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի մարտի 12-ին Ռիչարդ Վեստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,247622 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,9353 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5599 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2137,7 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,168405 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,7° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3933) Պորտուգալիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Երկրաշարժ Նոր Զելանդիայում (2016)

Երկրաշարժ Նոր Զելանդիայում, բնական աղետ, որը տեղի է ունեցել 2016 թվականի նոյեմբերի 14-ին Նոր Զելանդիայի Կուլվերդեն բնակավայրի մոտ։ Երկրաշարժը տեղի է ունեցել կեսգիշերից երկու րոպե անց։ Ցնցումը եղել է 7.5- 7.8 մագնիտուդ ուժգնությամբ։ Հիպերկենտրոնը եղել է 15 կիլոմետր խորության վրա։ Երկրաշարժը տեղի է ունեցել Հարավային կղզում։ Գլխավոր ցնցումը եղել է երկու երկրաշարժերի արդյունքՄեծապես տուժել են Կուլվերդեն և Կաիկուրա բնակավայրը։ Զոհերը երկուսն են, որոնցից մեկը մահացել է սրտի կաթվածից։ Վիրավորների մասին դեռևս տեղեկություն չկա։


== Երկրաշարժ ==
Երկու երկրաշարժեր 7.5- 7.8 մագնիտուդ ուժգնությամբ տեղի են ունեցել նոյեմբերի 13-ի լույս 14-ի գիշերը ժամը 00:02:56 15 կիլոմետր խորության վրա՝ Կուլվերդեն բնակավայրից հյուսիս- արևելք և Քրիստչարչ բնակավայրից 95 կիլոմետր հեռավորության վրա։


=== Ցունամիի վտանգ ===
Ժամը 01:32 (Նոր Զելանդիայի ժամանակով) երկրի Քաղաքացիական պաշտպանության և արտակարգ իրավիճակների կառավարման նախարարությունը զգուշացրեց ցունամիի վտանգի մասին, որը կարող է վնասել Հյուսիսային և հարավային կղզիների արևելյան ափերը, ինչպես նաև Չաթեմ կղզիները։ Ալիքը հարվածել է Հարավային կղզու հյուսիս- արևելյան ափը, սակայն որոշ շրջաններում վտանգի աստիճանը հետագայում նվազեցվել է։ Ալիքը, որը ուներ 2.5 մետր գրանցվել է Կաիկոուրայում։


== Ծանոթագրություններ ==
Գանձասար (լեռ, Մռավ լեռնահամակարգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գանձասար (այլ կիրառումներ)Գանձասար, լեռ Ղարաբաղում, Մռավի լեռնաշղթայգում, Սևանա լճից հյուսիս-արևելք, պատմական Խաչեն գավառում։ Գեղատեսիլ է, նրա բարձրադիր լանջին է գտնվում Գանձասարի վանքը։ Ընդերքում կան արծաթի պաշարներ, որի համար էլ ևս լեռը և լեռան վրա գտնվող վանքն ստացել են այդ անվանումը։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոդդուբցի (այլ կիրառումներ)

Պոդդուբցի, կարող է վերաբերել՝

Պոդդուբցի - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանում
Պոդդուբցի - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լուցկի շրջանում
Կոսավա

Կոսավա (բելառուս․՝ Ко́сава, լեհ.՝ Kosów Poleski, լիտ.՝ Kosovas, ռուս.՝ Кóссово , իդիշ՝ קאסעוו), քաղաք Բելառուսում՝ Բրեստի մարզի Իվացևիչիի շրջանում, շրջկենտրոնից՝ Իվացևիչի քաղաքից մոտավորապես 15 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Մոտակա Մերեցևշչինա գյուղում է ծնվել Տադեուշ Կոսցյուշկոն։ Մերձակայքում են գտնվում Կոսավայի ամրոցի ավերակները (ամրոցը 1830 թվականին կառուցել են Պուսլովսկի ազնվականական տոհմի ներկայացուցիչները)։
2017 թվականին Կոսավան ունեցել է 1844, 2021 թվականի հունվարի 1-ին՝ 1919 բնակիչ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Պատմություն ==
Ներկայիս Կոսավայի տարածքում մարդիկ բնակություն են հաստատել X—XI դարերում։ Պահպանվել են X—XII դարերի ոչ մեծ քաղաքի մնացորդները։ Պատմական փաստաթղթերում Կոսավան առաջին անգամ հիշատակվել է 1494 թվականին մեծ իշխան Ալեքսանդր Յագելոնչիկի ընծայագրում։
1510 թվականին մեծ իշխան Սիգիզմունդ Առաջինը քաղաքին, որն արդեն շրջկենտրոնի կարգավիճակ ուներ, առևտուր և տոնավաճառներ կազմակերպելու իրավունք է շնորհել։ 1565—1566 թվականներին Կոսավան հայտնվել է Լիտվայի մեծ իշխանության Նովոգրուդեկի վոևոդության, 1795 թվականին՝ Լեհաստանի երրորդ բաժանման արդյունքում՝ ռուսական կայսրության կազմում։ 1825—1855 թթ. այստեղ գործել է գործվածքեղենի, 1845-ից՝ գորգագործական ֆաբրիկա, տարիների ընթացքում բացվել են նաև այլ ձեռնարկություններ. ընդհանուր առմամբ քաղաքի հիմնարկ-ձեռնարկություններում աշխատել է մոտավորապես 2.000 մարդ։ 1865 թվականին Կոսավայում բացվել է ժողովրդական ուսումնարան։ 1868 թվականին կառուցվել է սբ. Անտոնիոսի եկեղեցին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Fotos en Radzima.org (անգլերեն)
Página web sobre el castillo de Kosava (անգլերեն)
Kosava, Bielorrusia en JewishGen (անգլերեն)
Կապույտ շնաձուկ

Կապույտ շնաձուկ (լատ.՝ Prionace glauca), կարկարինակերպերի և մոխրագույն շնաձկների ընտանիքին պատկանող կռճիկային ձկնատեսակ, որը համարվում է օվկիանոսային ձկան տիպիկ օրինակ։
Տարածված է Համաշխարհային օվկիանոսում։ Մարդու համար վտանգավոր է։ Կապույտ շնաձուկն ունի ոչ մեծ արդյունագործածական նշանակություն։ Միսը օգտագործվում է միայն Ճապոնիայում։
Կապույտ շնաձուկը սնվում է ձկներով և փափկամարմիններով։ Որոշ դեպքերում կապույտ շնաձուկը կարող է հետևել լողացող նավերին և սնվել նավերից թափված ուտելիքի մնացորդներով։
Կենդանածին կենդանի է։ Ձագերի քանակը հասնում է 4-54-ի, որոնցից յուրաքանչյուրի երկարությունը կազմում է 30 սմ։


== Տարածվածություն ==
Կապույտ շնաձուկը ամենալայն տարածքում ունեցող կռճիկային ձուկն է։ Այն հայտնաբերվել է գրեթե ամենուր՝ բարեխառն ջրերից մինչև արևադարձային ջրեր։
Ապրում է մինչև 350 մետր խորություններում։ Նախընտրում են բնակվել ծովի խորքերում։ Ընդունված է կապույտ շնաձկան տարածվածության սահմանը համարել Չիլիից հյուսիս ընկած Համաշխարհային օվկիանոսի ջրերը։ Այս կռճիկային ձկները հայտնաբերվել են բոլոր մայրցամաքներում, բացի Անտարկտիդայից։ Ամենաբարձր կենտրոնացումը նկատվել է Խաղաղ օվկիանոսում։
Տարածման արեալը ենթակա է ուժեղ սեզոնային տատանումների։ Նախընտրում են ապրել 7-16 °C ջերմաստիճանային պայմաններում, սակայն կարող են բնակվել մինչև 21 °C-ի պայմաններում։ Կա ապացույց, որ կենդանիների կանոնավոր միգրացիան Ատլանտյան օվկիանոսի ջրերում տեղի է ունենում ժամսլաքի ուղղությամբ։
Օրինակ՝ Նոր Զելանդիայի ափամերձ ջրերից կանոնավոր շարժվելով նա կհաստատվի Չիլիի ջրերում։


== Նկարագրություն ==
Մարմնի երկարությունը հասնում է 4-ից 6 մետրի։ Մարմինը ունի համաչափ կառուցվածք։ Գույնը վերևից մուգ է, կապտավուն, ներքևից՝ սպիտակ։ Կապույտ շնաձկան քաշը կազմում է 204 կգ, սակայն կան որոշակի առանձնյակներ, որոնց մարմինը կշռում է մինչև 391 կգ։
Ատամները սուր են՝ եռնակյունաձև։ Ունի բավականին հզոր և երկար պոչ։ Օգնում է կենդանուն տեղաշարժվել օվկիանոսի ջրերի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Օստրովկի (գյուղ, Մանևիչի շրջան)

Օստրովկի (ուկրաիներեն՝ Островки), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1577 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Օստրովկի գյուղում բնակվում էր 233 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12,95 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 17,99 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վլադիմիր Ալբիցկի

Վլադիմիր Ալբիցկի (ռուս.՝ Владимир Александрович Альбицкий, հունիսի 4 (16), 1891, Քիշնև, Բեսարաբյան գուբերնիա, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 15, 1952(1952-06-15)), սովետական աստղագետ, աշխատել է Պուլկովոյի և Ղրիմյան աստղաֆիզիկական աստղադիտարաններում։
Ծնվել է հոգևորականի ընտանիքում։ Ավարտել է Մոսկվայի համալսարանի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետը 1916 թվականին և մնացել է այնտեղ պրոֆեսորական պաշտոնի համար պատրաստվելու։ 1915-ից 1922 թվականներին աշխատել է Օդեսայի աստղադիտարանում, 1922 թվականից սկսել է աշխատել Սեմեիզի աստղադիտարանում, իսկ 1934 թվականից դարձելէ նրա ղեկավար։ 1951 թվականին պաշտպանել է իր դոկտորական աշխատությունը։
Ալբիցկու անունով են անվանվել (1783) Ալբիցկի աստերոիդը։
Իր հայտնաբերած (1022) Օլիմպիադա աստերոիդը նա անվանել է մոր պատվին, իսկ (1028) Լիդինան կնոջ, Լիդիա Ալբիցկայայի պատվին։


== Արտաքին հղումներ ==
Դավթաշեն (գյուղ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դավթաշեն (այլ կիրառումներ)Դավթաշեն, գյուղ Հայաստանի Արագածոտնի մարզում, Թալինի տարածաշրջանում, ընկած է Թալին-Աշտարակ ավտոմայրուղու վրա, մարզկենտրոնից 40 կմ հեռավորության վրա, Արագածի հարավ-արևտմյան փեշերին։ Բարձրությունը ծովի մակերևույթից` 1730 մ։


== Բնակչություն ==
Գյուղի նախնիները գաղթել են Սասունից 1916-1920 թվականներին։
Դավթաշենի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը ծխախոտագործություն, հացահատիկի արտադրություն, պտղաբուծությունն ու անասնապահությունն է։


== Տես նաև ==
Դավթաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արագածոտնի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
75 մմ-անոց գերմանական տանկային թնդանոթ

75 մմ-անոց գերմանական տանկային թնդանոթ (գերմ.՝ 7,5 cm KwK 37), գերմանական 75 մմ–անոց տանկային թնդանոթ, որը գլխավորապես օգտագործվել է որպես միջին PzKpfw IV,PzKpfw III տանկերի և Sturmgeschütz III գրոհիչ զենքի հիմնական սպառազինություն 1939-1943 թվականներին։ Տանկաշինության զարգացման և հատկապես Խորհրդային Միության դեմ պատերազմի սկզբին թնդանոթը ցույց է տվել իր թուլությունը զրահահար արկի ցածր արագության և կումուլտիվ արկի հրաձգության ցածր հեռահարության արդյունավետության պատճառով։ 1941–ական թվականների վերջին զենքն օգտագործել են որպես աջակցություն հետևակին, թշնամու կենդանի ուժը և թույլ ամրացված պաշտպանողական կետերը ոչնչացնելու համար։ Դրա գինն արժեր 8 հազար ռեյխսմարկ։
Արդյունքում փոխարինվել է 7,5 սմ-անոց KwK 40 L/43–ով, իսկ հետագայում` ամենազանգվածային տանկային 7,5 cm KwK 40 L/48 թնդանոթով։


== Ռազմամթերք ==
K.Gr.rot.Pz. (զրահահար` պաշտպանիչ ծայրապանակով)
Gr.38 Hl/A (կուտակային)
Gr.38 Hl/B (կուտակային)
Gr.38 Hl/C (կուտակային)
7,5 cm Sprgr.34 (բեկորաֆուգասային)


== Զրահատեխնիկա ==
SdKfz 141/2 Panzerkampfwagen III Ausf. N
SdKfz 142 Sturmgeschütz III Ausf. A, B, C, D, E
SdKfz 161 Panzerkampfwagen IV Ausf. A, B, C, D, E, F1
SdKfz 233 Schwerer Panzerspähwagen «Stummel»
SdKfz 234/3 Schwerer Panzerspähwagen «Stummel»
SdKfz 251/7 Mittlerer Schutzenpanzerwagen mit 7,5 cm KwK 37
SdKfz 250/8 Leichter Schützenpanzerwagen mit 7,5 cm KwK 37


== Ծանոթագրություններ ==
(297) Սաեսիլիա

(297) Սաեսիլիա (անգլ.՝ Caecilia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1890 թվականի սեպտեմբերի 9-ին Օգյուստ Շարլուայի կողմից Նիցայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,163912 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7103 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6175 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2055,58 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175133 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,55° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(297) Սաեսիլիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վերգինե Միքայելյան

Միքայելյան Վերգինե Գևորգի (դեկտեմբերի 27, 1903(1903-12-27), Ալեքսանդրապոլ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - 1990), հայ խորհրդային մանրէաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1950), պրոֆեսոր (1952), ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1961)։ 


== Կենսագրություն ==
1927 թվականին ավարտել է Երևանի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ 1929-1935 թվականներին եղել է Երևանի քաղառբաժնի համաճարակագետը, 1935-1938 թվականներին և 1944-1950 թվականներին աշխատել Երևանի բժշկական ինստիտուտի համաճարակագիտության ամբիոնում, 1938-1944 թվականներին՝ ինստիտուտի տնօրեն, 1950-1954 թվականներին՝ տնօրենի տեղակալ, 1952-1954 թվականներին՝ սննդի հիգիենայի, 1954-1976 թվականներին՝ մանրէաբանության ամբիոնների վարիչ, 1975 թվականից՝ գիտական խորհրդատու։ Աշխատանքները վերաբերում են Հայաստանում աղիքային (որովայնային տիֆ, պարատիֆեր, դիզենտերիա) և մանկական վարակիչ հիվանդությունների համաճարակագիտության ուսումնասիրությանը, կանխարգելիչ միջոցառումների մշակմանը, իմունիտետի վրա անտիբիոտիկների ազդեցության և իմունոգենեզում հիպոթալամուսի դերի բացահայտմանը։ Ի․ Մեչնիկովի անվան համաճարակագիտության և մանրէաբանության համամիութենական գիտաբժշկական ընկերության վարչության անդամ է, դրա հայկական բաժանմունքի նախագահը։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի և «Պատվո նշան» 2 շքանշաններով։


== Գրականություն ==
Айриян А. П. Армянские учёные-медики. - Ер., 1998 - 276 с. ISBN 99930-1-001-7


== Ծանոթագրություններ ==
Գարուն (ամսագիր, Քյոլն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գարուն (այլ կիրառումներ)«Գարուն», եռալեզու (հայերեն, գերմաներեն, թուրքերեն) ամսագիր։ Լույս է տեսնում 1995 թվականից, Քյոլնում, Գերմանիա։ Հրատարակիչն է Հարություն Օրմանճյանը, խմբագիրը՝ Արթին Օրմանճյանը։
Լուսաբանում է գերմանահայ, մասնավորապես՝ Քյոլնի համայնքի կյանքը, անդրադառնում է Հայաստանում և աշխարհում տեղի ունեցող կարևոր իրադարձություններին, մշակութային, մարզական նորություններին։
(7112) Ղիսլան

(7112) Ղիսլան (անգլ.՝ Ghislaine), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի ապրիլի 3-ին Կարոլին Շումեյկերի և Յուջին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,762751 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,355 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1705 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1677,3 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,21463 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 16,43° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7112) Ղիսլան աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)