Լինոր Գորալիկ

Լինոր Գորալիկ (ռուս.՝ Лино́р Гора́лик, ի ծնե Յուլյա Գորալիկ, հուլիսի 9, 1975(1975-07-09), Դնեպր, ԽՍՀՄ), ռուս գրող, բանաստեղծուհի, թարգմանիչ և լրագրող։


== Կենսագրություն ==
Լինոր Գորալիկը ծնվել է 1975 թվականի հուլիսի 9-ին Դնեպրոպետրովսկում ։
1982 թվականից մինչև 1986 թվականը սովորել է համար 67 դպրոցում, 1987 թվականից մինչև 1989 թվականը՝ համար 23 դպրոցում։
1989 թվականից ապրել է Իսրայելում։
1991—1994 թվականներին սովորել է Բեեր Շևայում՝ Բեն Գուրիոնի համալսարանում Համակարգչային գիտություններ մասնագիտությամբ։ Զբաղվել է ինտերնետ-տեխնոլոգիաներով որպես ծրագրավորող, հետո աշխատել է ինտերնետ-մարկետինգի ոլորտում։
2000-ականների սկզբին աշխատում է Մոսկվայում։ Զբաղվում է գրական և լրագրողական գործունեությամբ, ինչպես նաև բիզնես-խորհրդատվությամբ։
Լինոր Գորալիկի թարգմանել է Էդգար Քերետի պատմվածքները և Վիտաուտաս Պրիուրայի բանաստեղծությունները (Ստանիսլավ Լվովսկիի հետ համատեղ)։ Նկարչական ցուցահանդեսների և նախագծերի հեղինակ է. հեղինակ է կոմիքսների շարքի՝ «Նապաստակ ՊՑ-ն և նրա երևակայական ընկերները. ՇՉ, Ֆ, ջեռակն ու խոզի ոլոռով տապական»։
2013 թվականի փետրվարին ձայնագրել է «Հոմոֆոբիայի դեմ» նախագծի համար տեսաուղերձ՝ աջակցություն ԼԳԲՏ համայնքին։
2014 թվականին դարձել է «Բուկնիկ» ինտերնետ-նախագծի գլխավոր խմբագիրը։


== Քննադատական ընկալում ==
Գորալիկի բանաստեղծությունների առաջին գիրքը՝ հրատարակված 1999 թվականին Ալեքսանդր Ժիտինսկու հրատարակչությունում, առաջացրեց երկիմաստ քննադատական արձագանքներ։ Արդյունքում, գրողը ինքն էլ, արտահայտվեց դրա մասին որպես «մանկական, շատ վատ»։ Սակայն նրա արդեն երկրորդ գիրքը՝ «Ոչ տեղացիներ» կարճ արձակների հավաքածուն (2003), մամուլում արժանացավ խանդավառ արձագանքների. «Ինչպես ցանկացած իրական պոետ, Լինոր Գորալիկը շրջապատող իրականությունում գտնում է նրա գաղտնի, գեղեցիկ և սարսափելի շերտերը — այնպես որ՝ շուտով մենք բոլորս կկռահենք, թե ինչպիսի հրաշալի քաղաքում ենք ապրում»։


== Գրքեր ==

«Մեջբերումներ» (բանաստեղծությունների գիրք, 1999, ISBN 5-7559-0048-5),
«Ոչ տեղացիները» (2003, ISBN 5-94128-071-8),
«Ոչ» (վեպ, Սերգեյ Կուզնեցովի հետ համատեղ, 2004, ISBN 5-94278-419-1),
«Երկնքի կեսը» (վեպ, совместно со Станиславом Львовским, ISBN 5-94145-266-7),
«Ասում է» (2004, ISBN 5-94128-090-4),
«Ոչ մանկական կերակուր» (2004, ISBN 5-94282-231-X),
«Մենակության գիրք» (2004, Մաքս Ֆրայեմի հետ համատեղ),
«Դատարկ կինը. Բարբիի աշխարհը. ներսից և դրսից» (2005, ISBN 5-86793-418-7),
«Մարտինը չի լացում» (հեքիաթ, 2007, ISBN 5-86793-508-6),
«Բռնիր, Պետրուշա» (բանաստեղծությունների գիրք, 2007, ISBN 5-86856-139-2),
«Ոչ մանկական կերակուր։ Առանց քաղցրի» (2007, ISBN 978-5-94282-408-2),
«Նապաստակ ՊՑ» (կոմիքս, 2007, ISBN 978-5-9689-0099-9),
«ՆապաստակՊՑ 2.0» (կոմիքս, 2008),
«Կարճ ասած» (կարճ արձակների հավաքածու, 2008, ISBN 978-5-86793-617-4),
«Ագաթան վերադառնում է տուն» (հեքիաթ, 2008, ISBN 978-5-9689-0150-7),
«Նապաստակ ՊՑ 3.0» (կոմիքս, 2008),
«Վալերի» (վիպակ, 2011),
«Մ1 ոլորտի բնակիչների ժողովրդական բանահյուսությունը» (կարճ արձակների և բանաստեղծությունների հավաքածու, 2011),
«Աստվածաշնչյան կենդանաբանական այգի», «Չեյսովսյան հավաքածու» շարք Մ.. Տեքստ, 2012,
«Ճանապարհորդական ուղեցույց Իսրայելով (միայն և բացառիկ) երեխաների համար», Տեքստ, 2013,
«Այսինքն՝ դա զանգ էր»՝ Ozolnieki: Literature Without Borders, 2015. — 64 էջ՝ (Գրականություն առանց սահմանների),
«Գիշերային գազան»՝ Ozolnieki: Գրականություն առանց սահմանների, 2019;
«Բոլորը՝ շունչ շնչելու ունակ» (վեպ. Մ.: ԱՑՏ, 2019, ISBN 978- 5-17-112269-0):


== Հրապարակումներ պարբերականներում ==
Ներկա պահին վարում է հեղինակային էջ և հրապարակում ակնարկներ «Վեդոմոստի» թերթում, հանդիսանում է «Գրական նոր տեսություն» և «Նորաձևության տեսություն» ամսագրերի, ինչպես նաև «Սնոբ» նախագծի մշտական հեղինակ։
2014 թվականից «Բուկնիկ» կայքում հանդիսանում է գլխավոր խմբագիր։
2001 թվականից մինչև 2003 թվականը վարել է հեղինակային էջ՝ Գռանի.ռու կայքում։ Կանոնավոր հանդես էր գալիս «Ռուսական ամսագրում», «Շաբաթաթերթում», «Կիսադեմ», «Գրքային ակնարկում», «Անկախ թերթում», «TextOnly» և «Ժամանակակից ռուս գրականություն Վիչեսլավ Կուրիցինի հետ» օնլայն հրապարակումներում։ 2006 թվականից «Վոզդուխ» ամսագրի յուրաքանչյուր համարում հրապարակում է ժամանակակից ռուս պոետների հետ հարցազրույցների ցիկլ։


== Մրցանակներ ==
«Տրիումֆ» երիտասարդական մրցանակի դափնեկիր։
«Գլխավոր մուտք» (2012) մրցանակի դափնեկիր «Մ1 ոլորտի բնակիչների բանավոր ժողովրդական բանահյուսությունը» գրքի համար։
«Ջութակահարը տանիքում» «ՌՀՀՖ»-ի մրցանակի դափնեկիր (2013)՝ «Ճանապարհորդական ուղեցույց Իսրայելով (միայն և բացառիկ) երեխաների համար» գրքի համար։
«Քնարերգություն» նոմինացիայում Իոսիվ Բրոդսկիի անվան թոշակառու (2016)։
Ճգնաժամային ակադեմիայի «Նոր բառապաշար» մրցանակի հաղթող՝ «Բոլորը՝ շունչ շնչելու ունակ» գրքի համար (2019)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լինոր Գորալիկի պաշտոնական էջ
Линор Горалик на сайте «Вавилон»
Страница Линор Горалик на «Литрадио»
Линор Горалик на проекте «Сноб» Archived 2009-08-31 at the Wayback Machine.
«Школа злословия» с участием Линор Горалик
Линор Горалик на «45-й параллели»