armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Զնամենկա (գյուղ, Բելեբեևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶնամենկաԶնամենկա (ռուս.՝ Знаменка, բաշկիրերեն՝ Знаменка), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Բելեբեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2033 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ուլևոլ մարզադաշտ (մետրոյի կայարան)

Ուլևոլ մարզադաշտ, Օսլոյի մետրոպոլիտենի ստորգետնյա կայարան Ուլևոլ մարզադաշտի հարևանությամբ և համանուն միկրոշրջանում։ Ընդգրկված է «Օղակաձև գծում» կազմված թիվ 3, 4 և 6 գծերից։
Բացվել է 1934 թվականի հոկտեմբերի 10-ին որպես տրամվայի կանգառ՝ կապելով Մաջորսթուին (կենտրոն) և Սոգսվան (հյուսիս) կայարանները։
Ֆուտբոլային հանդիպումների ժամանակ, որոնք տեղի են ունենում Ուլևոլ մարզադաշտում, կայարանը մեծ ծանրաբեռնվածությամբ է աշխատում։ Այն ապահովում է մարզադաշտ այցելող ֆուտբոլասերների հոսքի մեծ մասը։

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Թավբլուրի վանք

Թավբլուրի վանք, վանք Փոքր Հայքի Կոկիսոն բերդաքաղաքի մոտ գտնվող Թավբլուր գյուղում։ Այստեղ է իր վերջին օրերն անցկացրել Հայոց կաթողիկոս Խաչիկ Բ Անեցին (1050-1065) և թաղվել վանքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Տուիու

Տուիու (էստ․՝ Tuiu), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Մուստյալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 3 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Վորշա (այլ կիրառումներ)

Վորշա, կարող է վերաբերել.

Վորշա - գետ Ռուսաստանում, հոսում Վոլգոգրադի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կլյազմա գետի ձախ ափին՝ 336 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 71 կմ է։
Վորշա - գյուղ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Սոբինսկի շրջանի կազմում։
TAP Portugal

TAP Portugal, Պորտուգալիայի ազգային ավիափոխադրող, և խոշորագույն ավիաընկերություններից մեկը։ Հիմնական բազան ավիաընկերության գտնվում է Լիսաբոնի Պորտելա օդանավակայանում։ 2005 թվականի մարտի 14-ին ընդգրկվել է Star Alliance-ում։ Պորտելա օդանավակայանից չվերթներ է իրականացնում դեպի Աֆրիկա, Հյուսիսային Ամերիկա և Հարավային Ամերիկա։ Ներկայումս TAP ավիաընկերությունը ընդգրկում է 65 օդանավակայաններ 30 երկրներում։ TAP ավիաընկերությունը օրական իրականացնում է 1600 չվերթ։


== Չվերթ ==
2014 թվականի մայիսի ցուցանիշներով ավիաընկերության միջին տարիքը կազմել է 13 տարի, և բաղկացած է հետևյալ օդանավերից՝։


=== Նախկինում շահագործված ===
Այս տեսակի ինքնաթիռները շահագործել են մինչև 1945 թվականը, և ներկայումս չի օգտագործվում։

Airbus A310
Lockheed L-1011 TriStar
Boeing 737-300
Boeing 737-200
Boeing 727-200
Boeing 727-100
Boeing 707
Boeing 747-200
Sud Aviation Caravelle
Lockheed Constellation
Douglas DC-3
Douglas C-54 Skymaster
Douglas C-53
Douglas C-47
DHC-6


== Դեպքեր ==
1977 թվականին նոյեմբերի 19-ին, Boeing 727 օդանավը վայրէջք է կատարել Մադեիրա օդանավակայանում, և այդ պահին տեղացել է ուժեղ անձրև, ինքնաթիռը դուրս է եկել թռիչքուղուց և բախվել գետնին, ինքնաթիռը սկսել է այրվել։ 164 մարդկանցից մահացել են 131 մարդ օդանավի անձնակազմով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Վիշնյովի (այլ կիրառումներ)

Վիշնյովի, կարող է վերաբերել՝

Վիշնյովի - գյուղ Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Ռադիշչևսկի շրջանի կազմում։
Վիշնյովի - գյուղ Ռուսաստանի Վորոնեժի մարզի Բոգուչարսկի շրջանի կազմում։
Միհրանյաններ

Միհրանյաններ, իշխանական տոհմ Մեծ Հայքի Արցախ և Ուտիք նահանգներում՝ VI դ վերջից մինչև IX դ սկզբին։ Հիմնադրել է պարսիկ Սասանյաններից սերած Միհրը, որը փախչելով պարսից արքա Խոսրով Բ Փարվեզի վրեժխնդրությունից, իր 30 հազար ընտանիքով հաստատվել է Ուտիք նահանգի Գարդման գավառում։ Միհրը և նրա ժառանգները դավով ու խորամանկությամբ կոտորել են հայ Առանշահիկներին, աստիճանաբար գերիշխանության հասել Կուրի ու Արաքսի միջև ընկած տարածքում՝ իրենց վերապահելով Աղվանքի «առաջին իշխանի» տիտղոսը։ Երկու–երեք սերունդ հետո Միհրանյանները ընդունել են քրիստոնեություն, հետզհետե խնամական կապեր հաստատել տեղի հայ իշխանական տների հետ և հայացել։ Միհրանյանները կրել են «Գարդմանից տեր և Աղվանից իշխան» տիտղոսը, որը փոխանցվել է հիմնականում ժառանգաբար։ Կրել են թագ, ունեցել դրոշ և զինանշան։ Առաջին Միհրանյանների դիրքը Ուտիքում և Արցախում կայուն չի եղել, բայց արդեն VII դ, հեռատես և շրջահայաց քաղաքականությամբ կարողացել են պահպանել երկրի ինքնուրույնությունը՝ խազարների կրկնվող արշավանքների, բյուզանդա-պարսկական, ապա բյուզանդա-արաբական հակամարտությունների հետևանքով Անդրկովկասում ստեղծված բարդ իրավիճակում։ Միհրանյաններից առավել նշանավոր են Միհրը, Քաջ Վարդանը, Ջիվանշիրը, Վարագ–Տրդատ Ա։ Ջիվանշիրի օրոք Միհրանյանները հասել են իրենց քաղաքական և տնտեսական հզորության գագաթնակետին։ Միհրանյանների իշխանությունը տարածվել է Աղվանքի նախկին մարզպանության ողջ տարածքի վրա, բարեկամական հարաբերություններ են հաստատվել Բյուզանդիայի, խազարների և Արաբական խալիֆայության հետ։ Ջիվանշիրից հետո սկսում է Միհրանյանների հզորության անկումը։ Վերջին Միհրանյանները ամբողջովին ենթակա էին մերթ Արաբական խալիֆայությանը, մերթ Բյուզանդական կայսրությանը։ Միհրանյանների տոհմի վերջին ներկայացուցիչ Վարագ–Տրդատ Գ, որդու՝ Ստեփանոսի հետ սպանվել է 821 թ։ Վարագ – Տրդատ Գ–ի դստերը՝ Սպրամին, մայրը փախցրել է Խաչեն և ամուսնացել Առանշահիկ Սահլ Սմբատյանի որդու՝ Ատրներսեհի հետ։ Այնուհետև Միհրանյանները վերացել են քաղաքական ասպարեզից, իրենց տեղը զիջելով Աղվանքի նախկին տերերին՝ Առանշահիկներին։
Հայերի դրությունը Թուրքիայում մինչև տերությունների միջամտությունը 1895 թվականին

Հայերի դրությունը Թուրքիայում մինչև տերությունների միջամտությունը 1895 թվականին (ռուս.` "Положение армян в Турции до вмешательства держав в 1895 году"), Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության վիճակին (19-րդ դարի 2-րդ կես) նվիրված հայտնի գիտնականների և հասարակական գործիչների աշխատությունների ժողովածու։ Հրատարակվել է 1896 թվականին Մոսկվայում, ռուսերեն։ Նախաբանը՝ պրոֆեսոր Լ. Ա. Կամարովսկու։ ժողովածուում հրապարակված է 1895 թվականի հուլիսի 26-ին Չեստերի միտինգում Ու. Գլադստոնի արտասանած ճառը՝ Արևմտյան Հայաստանում իրադրության սրման, հայերի ջարդերի վերաբերյալ։
«Հայաստանը, հայերն ու դաշնագրերը» աշխատության մեջ բելգիացի իրավաբան Գ. Ռոլեն-Ժեկմենն ընթերցողին ծանոթացնում է հայ ժողովրդի պատմությանն ու մշակույթին, վիճակագրական տվյալներ հաղորդում արևմտյան Հայաստանի ազգային կազմի մասին, վերլուծում այնտեղ տիրող դրությունը՝ Փարիզի 1856 թվականի դաշնագրից հետո կնքված դիվանագիտական վավերագրերի հիման վրա։
Անգլիացի հասարակական գործիչ, քահանա Մ. Մաքկոլը «Անգլիայի պատասխանատվությունը Հայաստանի առջև» աշխատության մեջ քննում է Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության կացությունը, 1894-95 թթ. հայկական կոտորածների իրական պատճառները, լուսաբանում Մեծ Բրիտանիայի քաղաքականությունը հայկական հարցում։
Ամերիկյան միսիոնեի Ֆ. Դ. Գրինի «Հայկական ճգնաժամը և թուրքերի տիրապետությունը» ուսումնասիրությունը նվիրված է Սասունի 1894 թվականի կոտորածների պատճառների վերլուծությանն ու դեպքերի նկարագրությանը, հայկական հարցի լուծման հնարավոր ուղիներին։
Իռլանդացի հայտնի գիտնական Էմիլ Դիլոնի «Իրադրությունը Թուրքական Հայաստանում» հոդվածում լուսաբանվում են թուրքական իշխանությունների վերաբերմունքը քրիստոնեական փոքրամասնությունների նկատմամբ, 1894-96 թթ. հայկական կոտորածները, վերլուծվում եվրոպական տերությունների դիրքորոշումը հայկական հարցում։
Ժողովածուում տեղ է գտել նաև հայ հրապարակախոս Գ. Ա. Ջանշյանի (Տանշիև) նամակագրությունը (1894) պոլսեցի մի լրագրողի հետ՝ Օսմանյան կայսրությունում հայերի դրության մասին։
Ժողովածուն հետաքրքրությամբ ընդունվեց ռուս հասարակայնության կողմից, որը հնարավորություն ստացավ ծանոթանալ հայկական հարցին նվիրված եվրոպական հեղինակների աշխատություններին։
Գավրիլո (գետ)

Գավրիլո (ռուս.՝ Гаврило), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Օսերեդ գետի աջ ափին՝ 10 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 48 կմ է,ավազանի տարածքը 423 կմ2 է։ :


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոլուչևկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոնի ավազանի վտակներից մինչև Խոպրա։ Ենթավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 05010101012107000004326
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 107000432
Ավազանի կոդը - 05.01.01.010
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 07
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Լաունդես շրջան (Ալաբամա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լաունդես շրջան (այլ կիրառումներ)Լաունդես (անգլ.՝ Lowndes County), ԱՄՆ Ալաբամա նահանգի շրջաններից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.854 կմ² է, բնակչությունը՝ 11.299 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Հեյնվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1830 թ.։


== Ծանոթագրություններ ==
Ասկոպ (Բիթլիսի գավառ)

Ասկոպ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բիթլիսի գավառում։ Գտնվում էր Բիթլիսից 25 կմ հարավ՝ գետահովտում։
Բնակչության մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Տոկարևկա Վտորայա

Տոկարևկա Վտորայա (ուկրաիներեն՝ Токарівка Друга), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դերգաչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1850 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Տոկարևկա Վտորայա գյուղում բնակվում էր 34 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,284 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 119,72 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Միխայիլ Սաբինին

Միխայիլ Պավելի Սաբինին (վանական Գեբրոն, վրաց.՝ მიხეილ საბინინი, 1845, Թբիլիսի — 10 մայիսի, 1900, Մոսկվա), վրաց եկեղեցու պատմաբան։


== Կենսագրություն ==
Միխայիլ Սաբինինը ծնվել է 1845 թվականին Թբիլիսիում, Տվերից եկած վանական Պավել Սաբինինի ընտանիքում։ Մայրը եղել է վրացուհի։ Սովորել է Թիֆլիսի գիմնազիայում (սովորել է մինչև 1868 թվականը, բայց ավարտական քննությունները չի հանձնել), որն ավարտելուց հետո որպես ազատ ունկնդիր ընդունվել է Սանկտ Պետերբուրգի հոգևոր ակադեմիա և ստացել գիտությունների թեկնածուի աստիճան «Վրաց եկեղեցու պատմությունը մինչև VI դարի վերջը» (Սանկտ Պետերբուրգ, 1877)։ Դեռ 1871 թվականին նա հրատարակել էր «Վրաց եկեղեցու սրբերի կյանքը» (ռուս.՝ «Полное жизнеописание святых грузинской церкви», մասամբ վերահրատարակվել է 1994 թվականին)։ Երկու աշխատություններն էլ գրվել են վրացական ձեռագիր աղբյուրների հիման վրա, այդ պատճառով էլ պարունակում են ավելի շատ մանրամասնություններ, քան նախկինում հրատարակված ուսումնասիրությունները (օրինակ՝ Պլատոն Իոսելիանիի ուսումնասիրությունները)։ Սաբինինի հիմնական ու թերևս ամենաարժեքավոր աշխատությունը «Վրաց եկեղեցու հնագույն վավերագրերը», որոնք վերցված են ձեռագրերից և հրատարակվել են վրացերեն՝ Սաբինինի ռուսերեն թարգմանություններով։ Հրատարակվել է Գիտությունների ակադեմիայի կողմից։
Սաբինինն զբաղվել է նաև վրացական եկեղեցիների վերականգնման աշխատանքներով, ինչն արժանացել է եկեղեցական այնպիսի գործիչների հավանությանը, ինչպիսիք են Յոհան Կրոնշտադտսկին ու ապագա պատրիարք Կիրիոն II-ը։
Միխայիլ Սաբինինը շրջել է Վրաստանի գավառներում, ուսումնասիրել քրիստոնեական ճարտարապետական հուշարձաններ, ընդօրինակել որմնանկարներ ու սրբապատկերներ, ձայնագրել լեգենդներ, հավաքել ձեռագրեր։ Սանկտ Պետերբուրգում նա ձեռնադրվել է քահանա ու ստացել Գեբրոն անունը ի պատիվ 10-րդ դարում ապրած վրացական սրբի։ 1882 թվականին հրատարակել է Վրաստանի դրախտը (საქართველოს სამოთხე, Սանկտ Պետերբուրգ, 1882)՝ ծավալուն մի աշխատություն, որում ներկայացրել է վրաց ուղղափառ եկեղեցու կարևոր սրբերի կյանքը։ 1880-ական թվականներին նա ծառայել է Իվիրոնի վանքում, որ գտնվում է Աթոս սուրբ լեռան վրա։ 1882 նա հրատարակել է «Եվստաֆիուս Մծխեթելիի նահատակությունը» (վրաց.՝ ევსთატი მცხეთელი)։
1898 թվականին Միխայիլ Սաբինինը վիճել է Թիֆլիսում Ռուս ուղղափառ եկեղեցու փոխանորդի հետ (Սաբինինը հանդես է եկել ռուսաֆիկացման դեմ), ինչի պատճառով Թիֆլիսից տեղափոխվել է Մոսկվա, որտեղ էլ մահացել է 1900 թվականի մայիսի 10-ին թոքերի բորբոքումից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Михаил Сабинин — подвижник Грузинской церкви. Важа Кикнадзе
Православие.ру
Сабинин, Михаил Павлович // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
Ուտկալևո

Ուտկալևո (ռուս.՝ Уткалево, բաշկիրերեն՝ Үткәл), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 482 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նովոե Կիրկինո

Նովոե Կիրկինո (ռուս.՝ Новое Киркино), գյուղ Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Միխայլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 19 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դեցի

Դեցի-ն (լատ.՝ decimus -«տասներորդ[մաս]» ) (հայերեն նշանակումը՝ դ, միջազգային նշանակումը՝ d) տասնորդական նախածանց է, որը փոքրացնում է ֆիզիկական մեծությունը 10 անգամ, կամ, որ նույնն է, բազմապատկում է 10−1(0.1) արտադրիչով։
Օրինակ՝

1 դեցիմետրը = 0.1 մետրկամ կրճատ գրելաձևով՝

1 դմ = 0.1 մԱռավել հաճախ դեցի նախածանցը օգտագործվում է բել մեծության հետ (դեցիբել), որը SI-ի չափման միավոր չէ։ SI համակարգի միավորներից միայն մետրի հետ է լայնորեն կիրառվում (դեցիմետր)։


== Տես նաև ==
Տասնորդական նախածանցներ
(3323) Տուրգենև

(3323) Տուրգենև (անգլ.՝ Turgenev), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,561902 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,084 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0398 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1497,76 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,240359 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,71° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3323) Տուրգենև աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Էնգ Լի

Էնգ Լի (չինարենի ճիշտ գրելաձևով Լի Ան (անգլ.՝ Ang Lee, չինարեն՝ 李安, փինյին Lǐ Ān, հոկտեմբերի 23, 1954(1954-10-23)[…], Chaozhou, Pingtung County, Taiwan Province), թայվանական կինոռեժիսոր և պրոդյուսեր։ Կրկնակի անգամ արժանացել է «Ոսկե արջ» պարգևին Բեռլինի կինոփառատոնի ժամանակ (1993, 1996), երկու անգամ արժանացել է «Ոսկե առյուծ» պարգևին Վենետիկի կինոփառատոնի ժամանակ (2005, 2007)։ «Ոսկե գլոբուս» (2001) և «Օսկար» (2000, 2006, 2013) մրցանակաբաշխությունների «Այլալեզու լավագույն ֆիլմ» («Գաղտնի վագր, թաքնված վիշապ») անվանակարգում և երկու մրցանակ «Լավագույն ռեժիսոր» անվանակարգում («Սապատավոր լեռ» և «Պիի կյանքը») մրցանակակիր։


== Հանրաճանաչություն ==
Էնգ Լիի ամենահայտնի աշխատանքներից են «Գիտակցություն և զգացմունքներ» պատմական մելոդրաման, «Գաղտնի վագր, թաքնված վիշապ» (2000) ֆենտեզի ֆիլմը, «Սապատավոր լեռ» դրաման (2005) և «Պիի կյանքը» արկածային ֆիլմը (2012)։


== Կենսագրություն ==
Լի Անը ծնվել է 1954 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Պինդունում՝ Թայվանի հարավում։ 1957 թվականին ավարտել է տեղի քոլեջը, որից հետո զորակոչվել է բանակ։ Ուսումը շարունակելու համար մեկնել է ԱՄՆ, որտեղ հաջորդաբար ստացել է բակալավրի աստիճան Իլինոիս նահանգի համալսարանի թատերական արվեստ բաժնում և մագիստրի աստիճան՝ կինոարտադրության մասնագիտությամբ Նյու Յորքի համալսարանում։
Նյու Յորքում սովորելու տարիներին են վերագրվում Էնգ Լիի առաջին քայլերը կինեմատոգրաֆիայում։ Նրա կարճամետրաժ «Լճի ստվերներ» (1982) ֆիլմով առաջնելույթը Թայվանի փառատոնում արժանացել է մրցանակի։ 1983 թվականին Էնգ Լին որպես օգնական մասնակցել է համակուրսեցի Սպայկ Լիի դիպլոմային ֆիլմի ստեղծմանը։ Սպայկը ներկայումս ամերիկյան անկախ ֆիլմերի առաջատարներից է։ Իր սեփական դիպլոմային աշխատանքը 41 րոպեանոց «Բարակ գիծ» (1984) ֆիլմն է, որը Նյու Յորքի համալսարանի ուսանողական ֆիլմերի փառատոնի ժամանակ ճանաչվել է լավագույնն ու արժանացել ռեժիսուրայի համար մրցանակի։
Չնայած իր ուսանողական ֆիլմերի հաջողություններին, Էնգ Լին անաշխատանք է մնացել վեց տարիների ընթացքում։ Վերջապես 1990 թվականին նրա երկու սցենարները հաղթել են Թայվանի կառավարության մասնակցությամբ կազմավորված փառատոնում։ Փառատոնում նրա հաղթանակը մեկնարկ է տալիս նրա ռեժիսորական մասնագիտական կարիերային։ Էնգ Լին կարողացել է գրավել ֆինանսական միջոցներ իր առաջնելույթային «Հարկադրող ձեռքեր» (1992) ֆիլմի ստեղծման համար։
«Ադամանդե աստղի երկրորդ աստիճան» շքանշանի ասպետ է (2006)։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Энг Ли (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Գրիգոր Չիլինկիրյան

Գրիգոր Հովակիմի Չիլինկիրյան (1839, Իզմիր, Այդին, Օսմանյան կայսրություն - փետրվարի 2, 1923(1923-02-02), Իզմիր, Թուրքիա), հայ հրապարակախոս, խմբագիր, թարգմանիչ, հասարակական, գրական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Գրիգոր Չիլինկիրյանը ծնվել է 1839 թվականին Զմյուռնիայում։ Սովորել է Զմյուռնիայի Մեսրոպյան վարժարանում, ինքնակրթությամբ տիրապետել հունարենին, ֆրանսերենին, իտալերենին։ Մեսրոպյան վարժարանում դասավանդել է թուրքերեն։
1861-1867 թվականներին հրատարակել է «Ծաղիկ» հանդեսը։ 1867-1878 թվականներին Չիլինկիրյանի թարգմանությամբ լույս են տեսել Վիկտոր Հյուգոյի, Ալֆոնս դը Լամարթինի, Անտուան Ֆրանսուա Պրևոյի, է. դը Միրգուրիի, է. Այուի, Ժորժ Սանդի և այլոց ստեղծագործություններից։ Գլխավորել է «Տիգրան» մասոնական մասնաժողովի գործունեությունը։ Չիլինկիրյանն առաջ է քաշել արմատական ժողովրդավարական և ազատագրական գաղափարներ։ Հանդիպել է Հնդկաստանից վերադարձող Մ. Նալբանդյանին, քարոզել նրա գաղափարները։
Չիլինկիրյանը պաշտպանել է Վիկտոր Հյուգոյի «հեղաշրջական» հայացքները, համակրանքով արտահայտվել Ջ. Գարիբալդիի և նրա գլխավորած ազատագրական շարժման վերաբերյալ։ Առաջ է քաշել ազգային-սոցիալական հարցերը «զինական հեղափոխությամբ» լուծելու խնդիրը, պաշտպանել է զեյթունցիների պայքարը։
Գրիգոր Չիլինկիրյանի հրապարակախոսության լավագույն էջերից են «Ծաղիկ» հանդեսի առաջնորդողներն ու հոդվածները, «Զմիւռնական նամականի» և «Ուղեւորութիւն ի Կոստանդնուպոլիս» (1883) նամակագրական և գեղարվեստական-հրապարակախոսական երկերը։ Լույս է ընծայել «Վիպակներ եւ ցան ու ցիր գրուածներ» (1920) ժողովածուները։
Նպաստել է ազգային թատրոնի ձևավորմանն ու զարգացմանը, հայ գրականության իրապաշտական ուղղության արմատավորմանը։


== Ծածկանուններ ==
Հանդես է եկել Պերճ, Վարաժ և այլ ծածկանուններով։


== Գրականություն ==
Ղազարյան Հ., Գրիգոր Չիլինկիրյան, Ե., 1959:


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Հայ Կեանք եւ Գրականութիւն, Յարութիւն Քիւրքճեան, երկրորդական բաժին Ա. տարի, էջ 26։
Յունիատա շրջան (Փենսիլվանիա)

Յունիատա շրջան (անգլ.՝ Juniata County), ԱՄՆ Փենսիլվանիա նահանգի 67 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.020 կմ² է, բնակչությունը՝ 24.636 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Միֆլինթաուն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1831 թ.։
312

312 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երկուշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 312 թվականն է, 
IV դարի 12-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Տյագուն (գյուղ, Իլինեցկոեի շրջան)

Տյագուն (ուկրաիներեն՝ Тягун), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Իլինեցկոեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1750 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Տյագուն գյուղում բնակվում էր 563 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 265,57 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ստուդենիցա (այլ կիրառումներ)

Ստուդենիցա, կարող է վերաբերել՝

Ստուդենիցա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստիշևի շրջանում
Ստուդենիցա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տիվրովի շրջանում
Ստուդենիցա - վանք, Սերբիայի ամենամեծ ու հարուստ ուղղափառ եկեղեցիներից մեկը, որը գտնվում է Ստուդենիցա գետի ափին, Կրալևո քաղաքից 39 կմ հեռավորության վրա։ 1986 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում է ներառվել։
Օսիկովո (գյուղ, Դոբրովելիչկովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕսիկովոՕսիկովո (ուկրաիներեն՝ Осикове), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոբրովելիչկովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օսիկովո գյուղում բնակվում էր 8 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,432 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 18,52 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Միյոշի Ումեկի

Միյոշի Ումեկի (ճապ.՝ 梅木 美代志, անգլ.՝ Miyoshi Umeki, մայիսի 8, 1929(1929-05-08), Օտարու, Ճապոնիա - օգոստոսի 28, 2007(2007-08-28)[…], Լիկինգ, Տեխաս շրջան, Միսսուրի, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի և երգչուհի, որն ԱՄՆ է արտագաղթել Ճապոնիայից 1955 թվականին։


== Կենսագրություն ==


=== Կարիերա ===
Միյոշի Ումեկին ծնվել է 1929 թվականի ապրիլի 3-ին ճապոնական Հոկայդո կղզու Օտարու քաղաքում, ընտանիքի ինը երեխաներից ամենափոքրն էր։ Պատանեկության տարիներին եղել է Կաբուկի թատրոնի և ամերիկյան փոփ երաժշտության երկրպագուն, ինչն էլ հետևաբար նրա կարիերայի ձևավորման վրա մեծ ազդեցություն է ունեցել։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո Միյոշին սկսել է ելույթ ունենալ կաբարեում ՝ որպես երգչուհի՝ այդ ընթացքում օգտագործելով Նենսի Ումեկի կեղծանունը։ Շուտով դրանից հետո նա արել է իր երգերի մի քանի ձայնագրություններ «RCA Victor Japan» ստուդիայում, իսկ 1953 թվականին առաջին անգամ հանդես է եկել «Seishun Jazu Musume» ճապոնական ֆիլմում։
1955 թվականին Միյոշի Ումեկին արտագաղթել է ԱՄՆ, որտեղ որոշել է շարունակել իր դերասանական և երաժշտական կարիերան։ Այնտեղ սկզբնապես նա հանդես է եկել հեռուստատեսությունում, իսկ հետո պայմանագիր է կնքել «Mercury Records» կազմակերպության հետ, որտեղ էլ ձայնագրել է մի քանի  միակատար սինգլներ և երկու ալբոմ։ Շուտով նա իր վրա է սևեռել ռեժիսոր Ջոշուա Լոգանի ուշադրությունը, որն էլ հրավիրել է նրան խաղալ Կացումիի դերը իր «Սայոնարա» ֆիլմում (1957 թվական)։ Այդ դերը 1958 թվականին նրան «Օսկար» մրցանակ է բերել՝ երկրորոդ պլանի լավագույն դերասանուհի անվանակարգում, և  Միյոշի Ումեկին դարձել է առաջին ասիացի դերասանուհին, ով այդ մրցանակն է ստացել։
1958 թվականին նա արժացել է «Թոնի» մրցանակի՝ «Գույների թմբուկի երգը» բրոդվեյան մյուզիքլում իր խաղացած դերի համար։ Ցուցադրությունը տևել է երկու տարի, իսկ 1961 թվականին մյուզիքլը էկրանավորվել է։ «Գույների թմբուկի երգը» կինոտարբերակում իր խաղացած դերի համար դերասանուհին արժանացել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի։ 1961 թվականից հետո նա նկարահանվել է ընդամենը երեք ֆիլմում, որից հետո՝ 1969 թվականից մինչև 1972 թվականը, կատարել է տիկին Լիվինգսթոնի դերը «Էդի հայրիկի խնամքը» սերիալում, իսկ ցուցադրության ավարտից հետո ավարտել է իր կարիերան։


=== Անձնական կյանք ===
Միյոշի Ումեկիի առաջին ամուսինը՝  Ուայն Օպին, որի հետ ամուսնացել է 1958 թվականին, եղել է հեռուստատեսային ռեժիսոր, սակայն 1967 թվականին նրանք ամուսնալուծվել են։ Երկրորդ անգամ դերասանուհին ամուսնացել է մեկ տարի անց ռեժիսոր Ռենդոլա Հուդայի հետ, միասին որդեգրել են Մայքլ անունով մի տղայի։ Զույգը հիմնավորվել է Լոս Անջելեսում, որտեղ նրանք զբաղվել են վարձակալության բիզնեսով։ 1976 թվականին՝ ամուսնու մահից հետո, Միյոշի Ումեկին երկար ժամանակ ապրել է միայնակ Շերման Օքսում,որից հետո տեղափոխվել է Միսսուրի նահանգի Լիկինգ քաղաք՝ որդու ընտանիքի մոտ։ Հենց այնտեղ էլ մահացել է քաղցկեղից 2007 թվականի օգոստոսի 28-ին՝ 78 տարեկանում։


== Ֆիլմերի ընտրանի ==
«Գույների թմբուկի երգը», 1961 թվական – Մեյ Լի
«Սայոնարա», 1957 թվական – Կացումի
«Տամիկո անունով աղջիկը», 1962 թվական – Էյկո


== Պարգևներ ==
1958 թվական — «Օսկար» մրցանակ երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհու համար («Սայոնարա»)


== Ծանոթագրություններ ==
Ջոն Օլքոթ

Ջոն Օլքոթ (անգլ.՝ John Alcott, նոյեմբերի 27, 1930(1930-11-27), Լոնդոն, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն - հուլիսի 28, 1986(1986-07-28), Կանն),  անգլիացի կինոօպերատոր։


== Կենսագրություն ==
Ջոն Օլքոթը ծնվել է 1931 թվականին Այլորթում, Անգլիայում։
Ջոնի հայրը կինոպրոդյուսեր Արթուր Օլքոթն էր։ Ջոնը բավականին երիտասարդ էր երբ հայտնվել էր կինոյում և սկսել էր ամենացածր պաշտոններից։ 1968 թվականին աշխատել է Ջեֆրի Անսուորտի օպերատորական խմբում`Սթենլի Կուբրիկի «2001 թվականի տիեզերական ոդիսականը» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ:Հետագայում նա հայտնի է դարձել այն ֆիլմերի շնորհիվ, որոնցում աշխատել է Սթենլի Կուբրիկի հետ։ 1981 թվականին տեղափոխվել է ԱՄՆ։
Մահացել է կաթվածից։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ճանաչում ==
Առաջադրվել և պարգևատրվել է մի շարք ազգային և միջազգային մրցանակների։ Բրիտանացի կինոպպերատորների հասարակության մրցանակներից մեկը կրում է նրա անունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Джон Олкотт в Интернет-энциклопедии кинооператоров» (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-06-29-ին
Boom Clap

«Boom Clap», բրիտանացի երգչուհի Չարլի ԷքսՍիԷքսի երգը։ Այն թողարկվել է 2014 թվականի հունիսի 15-ին՝ որպես նրա «Sucker» կոչվող երկրորդ ստուդիական ալբոմի առաջին սինգլ։ Այն գրվել է Չարլի ԷքսՍիԷքսի, Ֆրեդրիկ Բերգերի, Պատրիկ Բերգերի և Ստեֆան Գրանսլանդի կողմից։ Երգը «Մեղավոր են աստղերը» ֆիլմի սաունդթրեքն է։
Երգը Մեծ Բրիտանիայի սինգլների հիթ-շքերթում զբաղեցրել է վեցերորդ, իսկ Միացյալ Նահանգների Billboard Hot 100 հիթ-շքերթում՝ ութերորդ հորիզոնականը։


== Տեսահոլովակ ==
Երգի տեսահոլովակը, որի ռեժիսորն է Սինգ Ջեյ Լին, նկարահանվել է Նիդերլանդների մայրաքաղաք Ամստերդամում և ներկայացվել է 2014 թվականի հունիսի 2-ին (մինչև սինգլի թողարկվելը)։


== Երգացանկ ==
Թվային ներբեռնում«Boom Clap» (օրիգինալ տարբերակ) – 2:49Թվային ներբեռնում - Ռեմիքսների մինի ալբոմ«Boom Clap» (Aeroplane Remix) - 5:14
«Boom Clap» (ASTR Remix) - 3:19
«Boom Clap» (Surkin Remix) - 3:40
«Boom Clap» (Elk Road Remix) - 3:40
«Boom Clap» (Cahill Remix) - 5:28CD սինգլ«Boom Clap» (օրիգինալ տարբերակ) - 2:50
«Boom Clap» (Aeroplane Remix) - 5:15


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրեր ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգի տեսահոլովակը ՅուԹյուբ վիդեոհոսթինգում
Երգի տեքստը MetroLyrics կայքում
Բարսուկի (այլ կիրառումներ)

Բարսուկի, կարող է վերաբերել՝


== Ուկրաինայի բնակավայրեր ==
Բարսուկի - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Նովոուշիցկի շրջանում
Բարսուկի - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Գայսինի շրջանում


== Ռուսաստանի բնակավայրեր ==
Բարսուկի - գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Լուխովիցկի շրջանի կազմում։
Բարսուկի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բարսուկի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բարսուկի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի կազմում։
Բարսուկի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Բարսուկի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բարսուկի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բարսուկի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բարսուկի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բարսուկի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բարսուկի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բարսուկի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Արխիպովկա (Կամենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արխիպովկա (այլ կիրառումներ)Արխիպովկա (ռուս.՝ Архиповка), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կամենսկի շրջանում։ Մտնում է Պիխովսկինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Լա Ռոշել 7 (կանտոն)

Լա Ռոշել 7 (ֆր.՝ Canton de La Rochelle-7), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Պուատու Շարանտա շրջանում։ Ծովափնյա Շարանտ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Լա Ռոշել օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 9706 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1748 է։ Կանտոնում կա 1 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Ռուբեն Եսայան

Ռուբեն Թադևոսի  Եսայան (նոյեմբերի 24, 1946(1946-11-24), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), փորձարկող օդաչու, Ռուսաստանի Ավիացիայի Ինստիտուտի թռիչքափորձարարական կենտրոնի ղեկավար, ՈԴ ազգային հերոս։ 2005 թվականին ԲԵ-200 ինքնաթիռով սահմանել է  համաշխարհային հինգ ավիացիոն  ռեկորդ։


== Կենսագրություն ==
Ռուբեն Եսայանը ծնվել է Երևանում։ Ծնողները եղել են անվանի բժիշկներ։ Դպրոցական տարիներին հաճախել է Երևանի  աերոակումբ։ 17 տարեկանում կատարել է իր առաջին թռիչքը։  1968 թվականին ավարտել  է Սասովո քաղաքի ավիաուսումնարանը և գործուղվել Երևան՝ Քաղաքացիական ավիացիայի հայկական  վարչություն, որտեղ էլ աշխատել է 13 տարի։ Այդ տարիներին նա գործուղվում  է Անգոլա, որտեղ քաղաքացիական կռիվներ էին գնում, և նա լինում է Անգոլայի պաշտպանության նախարարի  անձնական օդաչուն։ 1983 թվականին Եսայանը իր ՅԱԿ-40 ինքնաթիռով ինչ-որ վայր պիտի հասցներ կուբացի մասնագետների պատվիրակությանը։ Ցուցարարների արձակած հրթիռը դիպչում է աջ շարժիչին և հրդեհ սկսվում։ Եսայանին հաջողվում է մասնագետներին անվնաս ցած իջեցնել։ Այդ սխրանքի համար Ռուբեն Եսայանը ստանում է իր առաջին պետական պարգևը՝ «Ժողովուրդների բարեկամության»
շքանշանը։  Երեք տարի Անգոլայում աշխատելուց հետո Եսայանը վերադառնում է Երևան և նշանակվում Քաղաքացիական ավիացիայի վարչության օդաչուական-շտուրմանական բաժնի պետ։ Երկուսուկես տարի այդ պաշտոնում աշխատելուց  հետո Ռուբեն Եսայանը իր դիմումի համաձայն ազատվում է  աշխատանքից։ Մի քանի օր հետո, 1987 թվականի հունվարին, Եսայանը դառնում է Քաղաքացիական ավիացիայի պետական գիտահետազոտական ինստիտուտի փորձարկող օդաչու։ Շուտով նա դառնում է ավիաջոկատի առաջատար փորձարկողներից մեկը, ջոկատի հրամանատարի տեղակալը։ Նրա ձեռքի տակով են անցել ԻԼ-96Տ, ԻԼ-96-3ՕՕ, ԻԼ-114- 100, ԻԼ-76-ՄՖ, ԻԼ-96ՄՕ, ԲԵ-200, ՏՈւ334, ՏՈւ100 մակնիշի   ինքնաթիռներ։ Ռուբեն Եսայանը ուսումնասիրել է 1989 թվականի Կրասնովոդսկի , Հալեպի և 1996 թվականի Խաբարովսկի վթարի ենթարկված  ՏՈւ-154 ինքնաթիռների պատճառները։ Մշակել է ինքնաթիռների վթարների կանխման բանաձևեր։ 2001-2004 թվականներին Ռուբեն Եսայանին էր հանձնարարված  փորձարկել Տագանրոգի Գ. Բերիևի անվան ավիացիոն գիտատեխնիկական համալիրում ստեղծված ԲԵ-200 ինքնաթիռը։ Նրա փորձարարական շրջաններից  մեկն անցկացվել է Հայաստանում։ Նրա  վարած ինքնաթիռը սահելով Սևանա  լճի մակերեսով, ընդամենը 14 վայրկյանում  հավաքել  էր 12 տոննա ջուր։ Այդ ինքնաթիռները կիրառվում է հրդեհները մարելու համար։ 2001 թվականին Եսայան նախաձեռնությամբ վերսկսվել են    ռուսական ինքնաթիռների թռիչքները Հարավային բևեռ՝  Անտարկտիդայի Նովոլազերևսկայի կայան։  Անտարկտիդայի  թռիչքների ժամանակ եղել է նաև Արթուր Չիլինգարովի հետ։ 2015 թվականի նոյեմբերին նա ռիսկի է դիմում և ծանրաքարշ ԻԼ-76 ինքնաթիռը իջեցնում Անտարկտիդայի Նովոլազերևսկայի կայան։
1985 թվականին Եսայանին շնորհվել է «Ժողովուրդների բարեկամության» շքանշանը, 1999 թվականին՝ Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր փորձարկող օդաչուի պատվավոր կոչում, 2006 թվականին՝ Ռուսաստանի Դաշնության հերոսի կոչում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Կապտաջինջ երկինքների անվրդով տիրակալը
Լեգենդար օդաչու Ռուբեն Եսայանը 70 տարեկան է
Ժողովածու (1486)

Ժողովածու (1486), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1486 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1597 թվականին Ղազար (Բաբերդցի) գրիչի կողմից, ենթադրաբար Բաբերդում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 26x18 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 211 թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 196ա, 211ա, 1տ (1622 թ.), 211ա(1798թ.):


== Բովանդակություն ==
Կիր. Գանձակեցւոյ Պատմութիւն ժամանակաց։
Համառօտ Պատմութիւն նահապետացն։
Հող, ջուր և օդ։
Յովհ. Դրախստանակերտացւոյ Շար հայրապետացն հայոց։
Եղիշէի Յաղագս Թարոր լերինն։
Մղոնաչափք։
Սամ. Անեցւոյ Հաւաքմունք ի գրոց պատմագրաց։
Թովմ. Մեծոփեցւոյ Պատմութիւն, Յիշատակարան։
Կիր. Բանասիրի Վարք Թովմ. Մեծոփեցւոյ։


== Ծանոթագրություններ ==
Զալց (Ներքին Ֆրանկոնիա)

Զալց (գերմ.՝ Salz), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիայի վարչական կենտրոնին։ Մտնում է Ռյոն Գրաբֆելդ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2338 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010 թվական)։ Զբաղեցնում է 8,65կմ² մակերես տարածք։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Շեքսբիր, Համլետ

«Շեքսբիր, Համլետ» կամ «Շեքսպիր. Համլետ, թարգմ. Գարեգին Հ. Բաբազյան», Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից մեկը, որն առաջին անգամ տպագրվել է 1900 թվականի մարտի 12-ին։


== Պատմություն ==
«Շեքսբիր, Համլետ» հոդվածը տպագրվել է 1900 թվականի մարտի 12-ին «Տարազ» շաբաթաթերթի № 9-ի 129-131-րդ էջերում՝ «Մատենախոսություն» բաժնում։ Ապա հոդվածը տպագրվել է Երևանում 1935 թվականին տպագրված, Նվարդ Թումանյանի կազմած և խմբագրած «Թումանյանը քննադատ» գրքի 81-87-րդ էջերում։ Այնուհետև հրատարակվել է Հովհաննես Թումանյանի «Երկերի ժողովածու վեց հատորով» (1940-1959 թվականներ) շարքի 4-րդ հատորի 69-75-րդ էջերում։
Թումանյանի «Երկերի ժողովածու»-ի 6-րդ հատորում արտատպվել է «Տարազ» շաբաթաթերթից։
Սևագիր-ինքնագիրը պահվում է Ե․ Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանում, Թիֆլիս, № 189։ Թումանյանի թանգարանում պահվում է թարգմանական գրքի Թումանյանի սեփական օրինակը, որից երևում է, թե բանաստեղծը մանրամասն համեմատել է Մասեհյանի և Բաբազյանի թարգմանությունները և սեփական օրինակի լուսանցքներում տեղ-տեղ գրել Բաբազյանի օգտագործած բառերի ու դարձվածքների համարժեքները՝ Մասեհյանի թարգմանությունից։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարիա Անտոնիա Պարմացի

Մարիա Անտոնիա  Պարմացի (նոյեմբերի 28, 1774(1774-11-28), Պարմա, Պարմայի դքսություն - փետրվարի 20, 1841(1841-02-20), Հռոմ, Պապական մարզ), Պարմայի ( գավառ՝ Իտալիայի հյուսիսային՝ Էմիլիա Ռոմանիայի մարզում) արքայադուստր։ Դուքս՝ Ֆերդինանտ I Պարմացու և նրա կին՝ Մարիա Ամալիա Ավստրիացու դուստրը։ Նա չանվանակոչվեց ի պատիվ իր հորաքրոջ՝ Մարի Անտոնետ Ֆրանսիացու ինչպես ենթադրվում էր, այլ իր հոր հորաքրոջ՝ Մարի Անտոնետ Ֆրանսիացու, ով նաև հանդիսանում էր Մարիայի կնքամայրը։


== Կենսագրություն ==
Մարիան իր եղբոր և քույրերի հետ ապրել է Պարմայում, որտեղ նրան քնքշաբար անվանում էին Տոգնինա (Tognina)։ Նա տաղանդավոր նկարիչ էր և ուսումնառություն է ստացել Պարմայի Գեղարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսորներ Գյուզեպպե Բալդրիգիից և Դոմենիկո Մուզիից։
1796 թվականին Պարման մտավ Ֆրանսիայի կազմի մեջ։ Նրա ծնողները պաշտոնապես մնացին իրենց գահին, չնայած գտնվում էին ֆրանսիական պահակախմբի հսկողության տակ։ Մարիա Անտոնիան և նրա քույրը՝ Կառլոտան, վայելում էին իրենց ազատությունը, քանի որ համարվում էին ոչ քաղաքական անձինք։ Ֆրանսիական օկուպացիայի ողջ ընթացքում քույրերը մնացին ծնողների կողքին, որպես աջակցություն։ Երկուսն էլ ժառանգել էին իրենց հոր կրոնապաշտությունն ու մոր ուժեղ կամքը։ Կառլոտան ցանկանում էր Ֆրանսիայի նահանգապետ Ժան-Անդոշ Յունոտի վրա  տպավորություն գործելով ֆինանսական աջակցություն ստանալ իր հասարակական դիրքը պահելու համար։ Ի տարբերություն քրոջ՝ Մարիա Անտոնիան խիստ էր և զուսպ։ 1802 թվականի հոկտեմբերին, մահացավ նրանց հայրը։ Տեղի ունեցավ պաշտոնական հուղարկավորություն, որին ներկա էին ընտանիքի բոլոր անդամները։ Հուղարկավորումից հետո նրանց մայրն աքսորվեց և քույրերը նրան ուղեկցեցին մինչև Պրահա և մնացին նրա կողքին մինչև մահ։ Պրահայում նրանք ապրեցին մենության և մոռացության մեջ՝ իրենց ժամանակն անցկացնելով աղոթքներով։
Մարիա Անտոնիան երբեք չամուսնացավ և 1802 թվականին մտավ Ուրսուլին (Կաթոլիկ եկեղեցու կրոնական ինստիտուտ) որպես սկսնակ։ 1803 թվականի ապչրիլի 22-ին նա պաշտոնապես դարձավ Ուրսուլինի միանձնուհի և անվանակոչվեց քույր Լուիզա Մարի (Լուիջիա Մարիա)։  1804 թվականին, մոր մահից հետո, նրա քույրը տեղափոխվեց Հռոմ։ Մարիա Անտոնիան մնաց Պրահայում մինչև Նապոլեոնի պարտությունը, որից հետո վերադարձավ Պարմա։
Հաջորդ տարիեների ընթացքում նա ապրեց հանգիստ և համեստ կյանքով Պարմայի Ուրսուլին մենաստանում։ 1831 թվականի մայիսի 9-ին նա տեղափոխվեց Հռոմի Սուրբ Ագաթա մենաստան, որտեղ մահացավ 1841 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Քարոզգիրք (2170)

Քարոզգիրք (2170), Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2170 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դար, (1706 թ.), Ներսես գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 14,7x10 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 349 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգիրով։ Ունի լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի 24բ, 178ա և այլուր, կնիք՝ 122ա (1706 թվական, Պետրոս վարդապետ), 126բ (1706 թվական Օվանէս վարդապետ)։


== Բովանդակություն ==
Քարոզ(Գր. Տաթևացի,Մատթ. Ջուղայեցի,Առ. Սիւնեցի,Յովհ. Որոտնեցի)։
Գր. Տաթևացւոյ Ի թաղումն Յովհ. Որոտնեցւոյ։
Վկայութիւնք ի ս. Գրոց ի պէտս քարոզից։


== Ծանոթագրություններ ==
Խևսուրեթի

Խևսուրեթի, Խևսուրեթիա (վրաց.՝ ხევსურეთი, վրաց.՝ ხევი-ից՝ կիրճ), պատմական շրջան Վրաստանի հյուսիս-արևելքում։ Խևսուրեթիի բնակիչները խևսուրներն են (վրաց.՝ 'ხევსურები')՝ վրացիների ազգագրական խումբ, որ ավանդաբար բնակվել են բարձր լեռնային համայնքներում, որտեղ դասային տարբերություն գոյություն չի ունեցել։ Միջնադարում և ավատատիրական ժամանակաշրջանում խևսուրները ազատվել են հարկերից, սակայն պարտավոր էին պահպանել Վրաստանի հյուսիսային սահմանները։ Քարթլիի և Կախեթի վրա արշավանքների ժամանակ խևսուրները զորքեր են ուղարկել Քարթլի և Կախեթի թագավորներին օգնության։ Խևսուրները կարևորագույն դեր են կատարել 1659-1660 թվականների Բախտրիոնյան ապստամբության ժամանակВ:
Չնայած նրան, որ խևսուրները դավանում են քրիստոնեություն և վրացական եկեղեցու հետևորդներ են համարվում, խևսուրների կյանքում կարևոր դեր են կատարում հնամյա մինչքրիստոնեական ավանդույթները։ 1876 թվականին հանրահայտ գերմանացի ճանապարհորդ Գուստավ Ռադեն, լինելով Խևսուրեթիում, գրեց «Chewsuren und ihr Land» (Kassel, 1878) գիրքը, որը Խևսուրեթին ներկայացրեց արևմտյան ընթերցողին։ Խևսուրեթիի նշանավոր վայրերից են Շատիլի և Մուցո գյուղերը՝ իրենց միջնադարյան ամրոցներով, ինչպես նաև Խախմաթի, Ախիելի և Լեբաիս Կարի ամրությունները։
Խևսուրները միջինից բարձր հասակ ունեն, կապույտ, երբեմն՝ կանաչ աչքեր և բաց գույնի մազեր։
1950-ական թվականներին խևսուրներին հարկադրաբար տեղափոխում էին հարթավայրեր, ինչի արդյունքում շատ բարձր լեռնային գյուղեր դատարկվել են։
Խևսուրների հիմնական զբաղմունքը խոշոր եղջերավոր անասունների բուծումն է, ոչխարաբուծությունը և հողագործությունը, հացահատիկային կուլտուրաների մշակումը։
Խևսուրները վարպետորեն մշակում են բուրդը. կտորներ են կարում և գուլպաներ գործում։ Բացի այդ՝ զարգացած է կարուձևի արհեստը, ծառեր կտրելը, դարբնագործությունը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Խևսուրեթիի նկարագրություն
Պերցով Վ.։ «Ամպերը վերևից ևներքևից»։ // Աշխարհի շուրջը, №2 (2533),փետրվար 1970։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-03-04-ին։ Վերցված է 2011-5-23
Աղինձոր

Աղինձոր, վայր Արևմտյան Հայաստանում, պատմական Տայքում, Խոտրջրի շրջանում, Խոտրջուր գետի աջ կողմում։


== Ծանոթագրություններ ==
Օննիկ Տեր-Պողոսյան

Օննիկ Վահրամի Տեր-Պողոսյան (1911, Վան, Վանի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն), հայ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Օննիկ Տեր-Պողոսյանը ծնվել է Վանում 1911 թվականին։ 1930 թվականին ավարտել է Երևանի Գեղարվեստի տեխնիկումը։ Նույն թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների։ Զբաղվել է նաև մանկավարժությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ակոբ Նկարող

Ակոբ  (Ակոբ Նկարող, ծննդյան և մահվան թվականները անհտայտ), XVI դարի քանդակազարդող հայ վարպետ։


== Ստեղծագործություններ ==
Նրա ստեղծագործությունները (1526-1549) պահպանվել են Սյունիքի մարզի Անգեղակոթ գյուղում։ 4 տապանաքար գտնվում է գերեզմանատանը, մի նշանավոր տոհմի գերդաստանի ննջեցյալների վրա (որոնցից Փիրնտարը, իր կենդանության օրոք, վերաշինել է ավերված գյուղը)։
Տապանաքարերին Ա քանդակել է որսի և ուրախության տեսարաններ, մեկը թվագրել է ՋՀԵ (1526), իսկ Փիրնտարինը՝ ՋՂԸ (1549, խաչքա­­րը գերեզմա­նո­ցից տեղափո­խել են Սիսիան) և ստորագրել Ակոբ։ Աչքի են ընկնում ճոխ ու նուրբ քանդակներով նրա երկու խաչքարերը, որոնցից մեկը Ս. Աստվածածին եկեղեցու մոտ է, ստորագրված՝ Ակոբ Նկարող, թվագրված՝ ՋՂԸ (1549), մյուսն ագուցված է Ս. Ստեփանոս եկեղեցու պատի մեջ, թվագրված՝ ՋՂԸ (1549)։


== Ծանոթագրություններ ==
Չեռնյախովսկի շրջան (Ժիտոմիրի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չեռնյախովսկի շրջան (այլ կիրառումներ)Չեռնյախովսկի շրջան (ուկրաիներեն՝ Черняхівський район), շրջան Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Չերնյախով։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 850 կմ²։


== Բնակչություն ==
2005 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 33700 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 39,65 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Վռան

Վռան, մեքենայի՝ առանցքային անցքով գլանաձև կամ կոնաձև դետալ, որի անցքի մեջ է մտնում կցորդվող դետալը։ Այն պատկանում է պտտական մարմինների դասին։ Ըստ նշանակման լինում են սահքի առանցքակալների, պնդիչ (գլորման առանցքակալների օղակների, ինչպես նաև լիսեռների և սռնիների գլանաձև տեղամասերում գտնվող այլ դետալների ամրակցման համար), անցումային (կոնաձև պոչով գործիքը հաստոցի իլում տեղադրելու համար) և այլ վռաններ։
Սկոպա (Վերչելի)

Սկոպա (իտալերեն՝ Scopa), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզում։ Մտնում է Վերչելի գավառի կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 22 կմ² տարածք։ Բնակչությունը 2008 թվականի տվյալներով 371 մարդ է։ Հեռախոսային կոդը՝ 0163։ Փոստային ինդեքս 13027։ Խտությունը՝ 17 մարդ/կմ²։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Բարդուղիմեոս առաքյալը։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 24-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճ.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ազգային վիճակագրության ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Թոխմախդյուզ

Թոխմախդյուզ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Օրդուի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Shake away (երգ)

Շաքեի Հեռու (անգլ.՝ Shake Away, իսպ.՝ Ojo de Culebra), Մեքսիկացի երգչուհի Լիլա Դաունս թվով 6-րդ ալբոմն է, որը լույս է տեսնել 2008 թ. սեպտեմբերի 2-ին։ Ալբոմը ներառում 16 երգ, այդ թվում նաև Ojo de Culebra և Black Magic Woman։


== Երգերի ցանկ ==
Սիբեխ սովորական

Սովորական սիբեխ (լատ.՝ Falicaria vulgaris bern), նեխուրազգիների ընտանիքի երկշաքիլավոր, երկամյա բույս է՝ միամյա ձևերով։ Ցողունները ուղղականգուն են, թխականաչ, 30-60 սմ բարձրությամբ, լերկ։ Տերևները շատ ամուր են ու փետրաձև հատված, սղոցաեզր ու մերկ։ 1000 սերմը կշռում է 1,25-2,5 գրամ։ Բույսը աճում ու բազմանում է (առանց բացառության) սերմերով։ Նույն տարվա սերմերն ավելի վատ են ծլում, քան արդեն ձմեռածները, որոնք առաջին տարին ձմեռում են կոշտ տերևներով վարդակի փուլում։ Ծաղկում է հուլիս-օգոստոս ամիսներին և պտղաբերում օգոստոսի վերջին։


== Աղբյուրներ ==
Ռ.Ս.Կարապետյան - «Հայաստանում տարածված մոլախետերի ատլաս», «Լույս» հրատարակչություն, Երևան, 1980
Ստիլոբատ

Ստիլոբատ (հին հունարեն՝ στυλοβάτης, στήλος՝ սյուն և βαίνο՝ այստեղ՝ ամուր կանգնել), հին հունական տաճարի աստիճանավոր պատվանդանի՝ ստերոբատի վերին հարթությունը։ Երբեմն ստիլոբատ են անվանում ստերեոբատի վերին աստիճանն ամբողջությամբ։ Սկզբնական նշանակությամբ՝ ստիլոբատը սյան տակի քարե սալն էր։
Ջամիլ Ալիև

Ջամիլ Ազիզ օկլի Ալիև (ադրբ.՝ Cəmil Əziz oğlu Əliyev, մարտի 30, 1946(1946-03-30), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, Ադրբեջանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս, Գիտության վաստակավոր գործիչ, ԱՀ առողջապահության նախարարության ուռուցքաբանության ազգային կենտրոնի գլխավոր տնօրեն։


== Կենսագրություն ==
Ջամիլ Ալիևը ծնվել է 1946 թվականի մարտի 30-ին Բաքվում `գիտնական և հասարակական գործիչ Ազիզ Ալիևի ընտանիքում։ 1968 թվականին ավարտել է Ադրբեջանի պետական բժշկական ինստիտուտը։ 1973 թվականին պաշտպանել է դիսերտացիան Բաքվում։ 1978 թվականին Մոսկվայի ԽՍՀՄ բժշկական գիտությունների ակադեմիայի ուռուցքաբանության գիտական ​​կենտրոնում պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն և արժանացել բժշկական գիտությունների դոկտորի կոչման։ 
1987 թվականին ԽՍՀՄ Գերագույն ատեստավորման հանձնաժողովի որոշմամբ նրան շնորհվել է պրոֆեսորի կոչում՝ գիտական ​​կադրերի պատրաստման ոլորտում արդյունավետ աշխատանքի համար։ Ջ. Ալիևը հեղինակ է ավելի քան 600 գիտական ​​հոդվածների, 10 գյուտերի, 18 մենագրությունների և ուսանողների համար նախատեսված դասագրքերի։
Ջ. Ալիևը Նյու Յորքի Գիտությունների Ակադեմիայի լիիրավ անդամ, Ռուսաստանի Գիտությունների Ակադեմիայի արտասահմանյան անդամ, Եվրոպական Բնական Ակադեմիայի լիիրավ անդամ, Ռուսաստանի Բնական Գիտությունների Ակադեմիայի լիիրավ անդամ, Վրաստանի Գիտությունների Ազգային Ակադեմիայի իսկական անդամ, Էկոէներգետիկայի Միջազգային Ակադեմիայի լիիրավ անդամ, ԱՄՆ-ի Անդերսոն կենտրոնի պատվավոր պրոֆեսոր, Համերսմիթ համալսարանական հիվանդանոցի պատվավոր դոկտոր է։ 
2000 թվականին նրան շնորհվել է «Գիտության վաստակավոր գործիչ» պատվավոր կոչում։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Յուբրեյ

Յուբրեյ  (ֆր.՝ Ubraye, օքս.՝ Ubraia), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Աննո կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Կաստելան։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04224։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 105 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 69 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 43-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 26-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 62,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 66,7 %)։ 43 աշխատունակ բնակիչներից 38-ը աշխատում էին (21 տղամարդ և 17 կին), անաշխատանք էին 5-ը (4 տղամարդ և 1 կին)։ 26 անգործ մարդկանցից 4-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 12-ը թոշակառու, 10-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սեն Ժյուլեն ծխական եկեղեցին ռոմանական ոճում (XIII դար)
Յուբրեյ ռոմանական մատուռ
Սեն Պոն եկեղեցի
Ռուեննետ եկեղեցի
Օրատորիյ


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Յուբրեյ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-01-ին։ Վերցված է 2012-8-5 
«Յուբրեյ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-01-13-ին։ Վերցված է 2013-01-02
Յանգի-Աուլ (գյուղ, Աբզելիլովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Յանգի-ԱուլՅանգի-Աուլ (ռուս.՝ Янги-Аул, բաշկիրերեն՝ Яңауыл), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աբզելիլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 314 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պաչան

Պաչան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում։ Գտնվում էր Վան քաղաքից 58 կմ հարավ-արևելք, Խոշաբ գետի աջակողմյան վտակներից մեկի ակունքի տարածքում, լեռնալանջի վրա։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(8395) Ռեմբաուտ

(8395) Ռեմբաուտ (անգլ.՝ Rembaut), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,236017 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0231 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4489 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1221,27 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,294776 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,88° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8395) Ռեմբաուտ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վան Զանդտ շրջան (Տեխաս)

Վան Զանդտ շրջան (անգլ.՝ Van Zandt County), ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.199 կմ² է, բնակչությունը՝ 48.140 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Կանտոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1848 թ.։
Բարիսայա

Բարիսայա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում։ Գտնվում էր Վերին Միջագետքում, Սղերդ քաղաքից 52 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==