armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Նիժնեոսինովսկի (խուտոր, Ֆրոլովսկի շրջան)

Նիժնեոսինովսկի (ռուս.՝ Нижнеосиновский), խուտոր Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Ֆրոլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աշկադար (գյուղ, Ստերլիտամակսկի շրջան)

Աշկադար (ռուս.՝ Ашкадар, բաշկիրերեն՝ Ашҡаҙар), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 86 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վաժ Յու

Վաժ Յու (ռուս.՝ Важ-Ю), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Պոինգա գետի աջ ափին 56 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 33 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած Սիկտիվկար քաղաքից մինչև իր գետաբերան, գետի ենթավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային 
Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000019812
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001981
Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Յոգուրտ

Յոգուրտ, Բալկանյան թերակղզու ու հեռավորարևելա—ասիական մոնղոլոիդառասայական երկրների խոհանոցների կաթնաթթվային մթերք։ Յոգուրտի հայրենիքը համարվում է առաջինը Չինաստանը, Կորեան, Ճապոնիան Մոնղոլիան և հետո նոր Թուրքիան, սակայն առաջին անգամ կաթը խմորող միկրոօրգանիզմները կաթից անջատելով Իլյա Մեչնիկովը կարողացավ ստանալ յոգուրտ։ Այդ հայտնագործության համար Մեչնիկովը 1908 թվականին Պաուլ Էրլիխի հետ ստացավ Նոբելյան մրցանակ։


== Բաղադրություն ==

Յոգուրտ է կոչվել Բալկաններում ապրող ժողովուրդների ազգային թթվակաթնային ըմպելիքը։ Յոգուրտ ստանում են այծի կամ կովի կաթից։ Բնական յոգուրտը իր մեջ պարունակում է կաթնաթթվային մանրէներ և վիտամիններ։
3,2 % յուղայնությամբ քաղցր յոգուրտի 100 գ զանգվածի էներգետիկ արժեքը մոտ 80 կկալ է, իսկ սննդային արժեքը՝ 5 գ սպիտակուց, 8,5 գ ածխաջրեր, 3,2 գ ճարպ, պարունակում է նաև կալիում` 147 մգ, կալցիում` 122 մգ, ֆոսֆոր` 96 մգ, մագնիում` 15 մգ, նատրիում` 52 մգ, ծծումբ` 27 մգ, քլոր` 100 մգ, երկաթ 0,1 մգ, միկրոտարրեր` յոդ, կոբալտ, մարգանեց, պղինձ, մոլիբդեն, սելեն, ֆտոր, քրոմ, ցինկ։
Յոգուրտները պարունակում են հիմնականում 3 տեսակի վիտամիններ (A, B, C) և B կոմպլեքսի մի քանի տարատեսակներ (B1, B2, B3, B6, B12)։ Առկա են նաև նիացին և քոլորին վիտամինոզներ։ Բնական յոգուրտը պատրաստումից հետո կարող է օգտագործվել մինչև 30 օր։ Յոգուրտը պահվում է 25 °C ջերմաստիճանում։


== Պատմություն ==
Կաթը խմորող միկրոօրգանիզմները կաթից անջատելով 20-րդ դարի առաջին կեսերին ռուս գիտնական Իլյա Մեչնիկովը կարողանում է հայտնաբերել մի շարք կաթնաթթվային սննդատեսակներ։
Ըստ նախնական տվյալների, մարդը կաթնաթթվային մթերքներ (նաև յոգուրտ) օգտագործել է դեռևս մեզանից 8000 տարի առաջ։ Ըստ բալկանյան մի շարք երկրների, կաթը թթվեցնող խմորիչը դա Աստծո ընծան է իրենց և պետք է մարդիկ օգտագործեին այն որքան հնարավոր է քիչ։
Յոգուրտի մասին առաջին հիշատակումը մարդկությանը հայտնի է 16-րդ դարի ֆրանսիացի պատմիչներից։

Կա նաև վարկած, որ յոգուրտը զետեղված է եղել նաև Հին Հունաստանի խոհանոցում, սակայն հունական խոհանոցում հայտնի է յոգուրտի մի տեսակ որը կոչվում է Աքսիգալա (οξύγαλα)։
Նոբելյան մրցանակակիր երկու գիտնականները ապացուցեցին, որ յոգուրտը առողջարար է նաև աղիներին և նրա մեջ առկա լակտոբացիլինը կանխարգելում է աղիների դիսբակտերիոզը և ուժեղացնում մարդու օրգանիզմի դիմադրողականությունը՝ բարձրացնելով մարդու իմունիտետը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
US National Center for Home Food Preservation: Fermenting Yogurt at Home Archived 2005-04-02 at the Wayback Machine.
Acidified milk in different countries
How to Make Yogurt
Sugar Free Yogurt Archived 2015-07-03 at the Wayback Machine.
Կապույտ սար

Կապույտ սար, լեռ է Երնջակ գավառում, Վերին Անկուզիք գյուղատեղից 4 կմ հյուսիս-արևելք։ Սակավ բուսականությամբ լեռ է և ծովի մակարդակից ունի 2720 մ բարձրություն։


== Գրականություն ==
Ա. Այվազյան,  Նախիջևան. բնաշխարհիկ պատկերազարդ հանրագիտակ։
Կիզիլ-Օզյոկ

Կիզիլ-Օզյոկ (ռուս.՝ Кызыл-Озёк), գյուղ Ռուսաստանի Ալթայի հանրապետության Մայմինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4052 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆրիդրիխ ֆոն Վիզեր

Ֆրիդրիխ ֆոն Վիզեր (գերմ.՝ Friedrich von Wieser, հուլիսի 10, 1851(1851-07-10)[…], Վիեննա, Ավստրիական կայսրություն - հուլիսի 22, 1926(1926-07-22), Brunnwinkl, Sankt Gilgen, Salzburg-Umgebung District, Զալցբուրգ, Ավստրիա), ավստրիացի տնտեսագետ։
1903 թվականին եղել է Վիեննայի համալսարանի պրոֆեսոր։


== Կենսագրություն ==
Ֆրիդրիխ ֆոն Վիզերը ծնվել է 1851 թվականի հուլիսի 10-ին՝ Վիեննայում։ Նրա հայրը մասնակցել է Ավստրո-Հունգարիայի և Իտալիայի միջև 1859 թվականի պատերազմին։
Սկզբնական ումսումը Վիզերը ստացել է Բենեդիկյան վարժարանում, այնուհետև 1868 թվականին ընդունվել է Վիեննայի համալսարան։
1903 թվականին աշխատել է նույն Վիեննայի համալսարանում։ Աշխատել է նաև Փարիզի համալսարանում։
Ֆրիդրիխ ֆոն Վիզերը մահացել է 1926 թվականի հուլիսի 22-ին Բրունվինկելում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Текст «Теории общественного хозяйства» Ф. фон Визера Archived 2009-06-10 at the Wayback Machine.
Լաուկո

Լաուկո (իտալերեն՝ Lauco), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 814 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 26 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 35 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0433։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 0433 74101


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Անորոշ դերանուն

Անորոշ դերանուն, ցույց է տալիս անորոշ անձ, առարկա և կամ անձի ու առարկայի անորոշ հատկություն, քանակ` առանց դրանք անվանելու, անորոշ դերանունները քերականական հատկանիշներ չունեն։

Օրինակ՝Հեռվում ինչ-որ բան էր օրորվում։
Ժամանակակից հայերենում անորոշ դերանուններն են` ինչ-որ, ինչ-ինչ, ոմն, մեկը, մեկնումեկը, մի, մի քանի, մի քանիսը, ուրիշ, այլ, այսինչ, այնինչ, որոշ, որևէ, ովևէ, երբևէ, երբևիցե, որևիցե։
Այն անորոշ դերանունները, որոնք գործածվում են գոյականի փոխարեն, հոդ են ստանում, հոլովվում են` ենթարկվելով ի  հոլովման՝ ուրիշի, մի քանիսից, այսինչինև այլն։
Ոմն  դերանվան միայն հոգնակին է գործածվում գոյական անվան փոխարեն և ենթարկվում է ց հոլովման, այն է` ոմանց, ոմանցից, ոմանցով։
Անորոշ դերանունների հիմնական մասը փոխարինում է ածականին՝  ինչ-որ, այլ։
Որոշիչ հոդով դերանունները, նաև այլ դերանվան հոգնակին՝ այլք, հիմնականում փոխարինում են գոյականին՝ մեկը, ուրիշը։
Երբևէ, երբևիցե  դերանունները փոխարինում են ժամանակի մակբայներին, քանի որ պատասխանում են երբ հարցին։
Մի քանի, մի քանիսը  դերանունները փոխարինում են թվականին և հարաբերակցվելով անորոշ քանակային հատկանիշ են ցույց տալիս՝ որոշ դերանուններ և նախադասության մեջ լինում են որոշոչ՝ երբեմն նաև՝ չափ ու քանակի պարագա, ինչպես՝ Մի քանի կոճղեր դերց կրակին։
Անորոշ դերանունները նախադասության մեջ լինում են`

ենթակա`
Օրինակ՝Ոմանք նրան մի անունով էին դիմում, ուրիշները՝ մի անունով։

ստորոգյալի մաս`
Օրինակ՝Բարձր գնահատականներ ստացածները մի քանիսն են։

բայի լրացում`
Օրինակ՝Երբևէ չէի մտածել այդ մասին։

գոյականի լրացում`
Օրինակ՝Հետո եկան ուրիշ օրեր։
Անորոշ դերանունների գրությունը

ինչ-ինչ, ինչ-որ  դերանունները գրվում են գծիկով,
մի դերանվան հարադրությամբ կազմվածները գրվում են անջատ՝ մի երկու, մի երկուսը, մի շարք, մի խումբ,
ով, որ, երբ  դերանուններից ու և շաղկապից կազմված ովևէ, որևէ, երբևէ  դերանունները վերջանում են է -ով, որովհետև դրանց վերջին բաղադրիչը է բ այն է, իսկ երբևիցե, որևիցե  դերանունները՝ ե -ով։ Դրանց վերջին բաղադրիչը գրաբարյան իցե բայաձև է։Ինչևէ, ինչևիցե անորոշ տերանոցնները հաճախ կարող են եղանակավորող բառերի արժեք ունենալ։

Օրինակ՝Ինչևէ, (ինչևիցե), անցածը վերադարձնել հնարավոր չէ։ Ինչևէ, հիմա տեսնենք, թե ինչ ենք անելու։


== Տես նաև ==
Դերանուն
Անձնական դերանուն
Ցուցական դերանուն
Հարցական և հարաբերական դերանուններ
Որոշյալ դերանուն


== Ծանոթագրություններ ==

Կատեգորիա:Խոսքի մասեր
Կատեգորիա:Ձևաբանություն
Կատեգորիա:Քերականություն
Գրական մանիֆեստներ

Գրական մանիֆեստներ (լատ.՝  manifestus — բացահայտ), առանձին գրողների կամ գրական խմբավորումների ծրագրային հայտարարությունները իրենց ստեղծագործական սկզբունքների մասին։ Բնորոշ են հատկապես գեղարվեստի զարգացման բեկումնային շրջանների համար։ Գրական մանիֆեստների օրինակ են Վիկտոր Հյուգոյի «Կրոմվել» (1827) դրամայի, Խաչատուր Աբովյանի «Վերք Հայաստանի» (1841) վեպի առաջաբանները։ Գրական մանիֆեստները հռչակեցին նատուրալիզմը, սիմվոլիզմը, ֆուտուրիզմը և ուրիշ գրական հոսանքներ։ Հայտնի է «Մեհյան»-ի գրական մանիֆեստը (1914, հունվար), որը ստորագրել են Դանիել Վարուժանը, Կ․ Զարյանը, Հ․ Քյուֆեճյանը (Օշական), Գ․ Բարսեղյանը և Ահարոնը։ Հայ սովետական գրականության սկզբնավորման շրջանում հրապարակվեց «Երեքի դեկլարացիա»-ն։ Հաճախ գրական մանիֆեստի դեր են խաղացել նաև գեղարվեստական ստեղծագործությունները (օրինակ՝ Եղիշե Չարենցի «Էպիկական լուսաբաց» գրքի մի շարք բանաստեղծություններ, որոնց մեջ արտահայտվել է նոր մարդու պատկերման գեղագիտական ծրագիր)։
Բոլշոե Կարասյովո

Բոլշոե Կարասյովո (ռուս.՝ Большое Карасёво), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 41 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պորոյ (գյուղ, Դոբրովսկի շրջան)

Պորոյ (ռուս.՝ Порой), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոբրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 653 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Երևանի շրջակա միջավայր

Երևանի շրջակա միջավայրին, բոլոր խոշոր քաղաքների նման, բնորոշ են մթնոլորտային օդի և ջրի ավազանների մաքրության, կանաչապատ տարածքների պահպանության ու ընդլայնման հիմնախնդիրները։


== Կանաչապատման աշխատանքներ ==
Երևանում առաջին հեկտարսարակական պարտեզն Անգլիական այգին էր (միակը՝ մինչև 1920 թվականը, այժմ՝ Թատերական այգի)։ Երևանի առաջին (1924 թվական) և հաջորդ բոլոր հատակագծերում հատուկ ուշադրություն է դարձվել կանաչապատման հարցերին։ 1930-ական թվականներին սկսվել է Քանաքեռի, Նորքի և Սարի թաղի լանջերի կանաչապատումը։ Հետագայում ստեղծվել են «Հաղթանակ», «Օղակաձև», Ծիծեռնակաբերդի զբոսայգիները, Ազատության հրապարակի, Շահումյանի պուրակները, Հրազդանի կիրճի, Մալաթիա թաղամասի Ջրաշենի հանգստյան գոտիները և այլն։ 1990 թվականին Երևանն ունեցել է մոտ 1930 հեկտար ծառածածկ տարածք։ Այդուհանդերձ, կանաչապատման աստիճանը չի գերազանցել 11,4 %-ը. նախատեսված էր 40 %։ Միջազգային նվազագույն չափանիշով (50 մ/մարդ) 1,2 միլիոն բնակչություն (1986 թվական) ունեցող քաղաքին անհրաժեշտ է 6000 հեկտար ծառածածկ տարածք, մինչդեռ Երևանում այն 3 անգամ պակաս է ընդունված չափանիշից։ Ավելին, 1991-1995 թթ.-ի էներգետիկ, ճգնաժամի տարիներին Երևանում հատվել է մոտ 470 հեկտար ծառածածկ տարածք՝ 38 հեկտարը՝ լիակատար, 132 հեկտարը՝ համատարած, 300 հեկտարը՝ մասնակի կորուստներով։ 1995 թվականին քաղաքի ընդհանուր՝ 20 հազար հեկտար տարածքից ծառածածկ էր 1460 հեկտարը, կանաչապատման աստիճանը՝ 7,3 %։ 1995-2000 թվականներին կառուցապատման հետևանքով վերացվել է ևս 700 հեկտար ծառածածկ տարածք։ 2004 թվականին քաղաքում մնացել էր 570 հեկտար կանաչ տարածք՝ 60 % միջին ծառածածկով (342 հեկտար), կանաչապատման աստիճանը՝ 1,55 %։

2005-2007 թվականներին վերակառուցվել է շուրջ 120 կմ ջրագիծ, որը մայրաքաղաքում կանաչ տարածքների համեմատաբար լիարժեք պահպանման և հետագայում ավելացման լավ նախապայման է։


== Հետագա ծրագրեր ==
2005-2007 թվականներին Երևանում տնկել են 110 հազար ծառ և 162 հազար թուփ՝ 65-70 % կպչողականությամբ։ Նախատեսված է մինչև 2020 թվականը շարունակել ծառազուրկ տարածքների վերականգնումն ու կանաչապատումը, ինչպես նաև ստեղծել նորերը՝ հիմնականում Շենգավիթ, Մալաթիա-Սեբաստիա, Դավթաշեն վարչական շրջաններում։ Կանաչապատման մեծածավալ աշխատանքներ նախատեսված են Դալմայի այգիներում (256 հեկտար, քաղաքային նշանակության պատմամշակույթային համալիր), ինչպես նաև Հրազդանի կիրճում և այլն։ Տրանսպորտով ծանրաբեռնված պողոտաներում և փողոցներում տնկել են գազադիմացկուն ծառատեսակներ, որոնք զգալիորեն կմեղմեն տրանսպորտային միջոցների արտանետած վնասակար նյութերի ազդեցությունը։ Մայրաքաղաքի հարավային հեկտարտվածում՝ Շենգավիթ, Էրեբունի, Նուբարաշեն, Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջաններում, որտեղ մթնոլորտում զգալիորեն բարձր է փոշու պարունակությունը, նախատեսվում է տնկել փոշեկլանիչ ծառատեսակներ և թփատեսակներ։ Երևանի նոր՝ գլխավոր հատակագծով՝ մինչև 2020 թվականը նախատեսվում է 1300 հեկտարով ավելացնել կանաչ տարածքները։ Մշակվել են առաջիկա 15 տարվա կանաչապատման երկարաժամկետ և կարճաժամկետ ծրագրեր։
Երևանի տարբեր հատվածներում կան 41 զբոսայգի և պուրակ։ 2010 թվականի հոկտեմբերին ավարտվել է Սիրահարների այգու (նախկին Ալեքսանդր Պուշկինի անվան) վերակառուցումը, որն ունի գեղեցիկ արհեստ, լճակներ ու ջրվեժներ, քարե հորինվածքներ ու արձաններ, ինչպես նաև բացօթյա ամֆիթատրոն։
Լաուսուա

Լաուսուա (ֆր.՝  Lahoussoye), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 334 մարդ, բնակչության խտությունը` 81.66 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.09 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 125 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 15 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 294 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 230-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 64։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,2 %։ 230 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 217 անձ (114 տղամարդ և 103 կին)։ Գործազուրկ են եղել 13 անձ (5 տղամարդ և 8 կին)։ 64 անաշխատունակներից 25-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 30-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կարլո-Մարկսովո

Կարլո-Մարկսովո (ուկրաիներեն՝ Карло-Марксове), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ենակիևոյի քաղաքային խորհուրդում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Սոֆիևկա։ Հիմնադրվել է 1783 թվականին։
2012 թվականի տվյալներով Կարլո-Մարկսովո քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 9 937 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Սենենկովո (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)

Սենենկովո (ուկրաիներեն՝ Сененкове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սենենկովո գյուղում բնակվում էր 142 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ժողովածու (151)

Ժողովածու (151), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 151 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1653-1654 թվականներին Պողոս գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 17,8x12,2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 197 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Պահպանակը գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ ուղղագիծ երկաթագրով։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի` 55ա, 73ա, 107բ, 169բ, 197բ, հետագայի` 165բ, 194ա, 195բ (1743 թվական)։


== Բովանդակություն ==
Մասունք Նոր կտակարանի
Շարական Եթեսոսի ժողովոյն
Կանոն խաչլուայ առնելոյ


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիգոր Րաբունապետ Կեսարացի

Գրիգոր Րաբունապետ Կեսարացի (անհայտ, Կեսարիա, Թուրքիա - 1636, Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն), մանկավարժ, մատենագետ, եկեղեցական գործիչ, րաբունապետ։ Կրթությունն ստացել է Սրապիոն րաբունապետ Ուռհայեցու մոտ, որը 1595 թվականին Ամիդում նրան վարդապետ է ձեռնադրել։ Եղել է Կ. Պոլսի, Երուսաղեմի, Կեսարիայի առաջնորդ։ Կառուցել է կամուրջ (1621—1632 թթ., Թոմարզայի մոտ Զեյթունի և Կեսարիայի շրջանները իրար միացնող)։ Զբաղվել է գրական և մանկավարժական գործունեությամբ։ Հեղինակ է «Թուականք» (Թվաբանության գիրք), «Պատմութիւն» սկսած Ադամից մինչև 1636 թվականը (չի պահպանվել) գրքերի։ Արաբերենից թարգմանել է աստղաբաշխության մի գիրք։ Գրել է չափածո և արձակ գործեր, գանձեր, տաղեր, ներբողներ, ողբեր իր ուսուցչի հիշատակին։ Նրան է վերագրվում նաև Էվկլիդեսի «Երկրաչափության» («Սկզբունքներ») հայերեն թարգմանությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Փոլ Մորլի

Փոլ Մորլի (անգլ.՝ Paul Morley, մարտի 26, 1957(1957-03-26), Ստոկպորտ, Մեծ Մանչեսթեր, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանական երաժշտական ​​լրագրող, առավել հայտնի է NME (1977-1983) հետ երկար տարիների համագործակցության համար,  գրքերի և քննադատական ​​ակնարկների հեղինակ, ռոք մենեջեր, պրոմոուտեր, հեռուստահաղորդավար և երաժիշտ։


== Կարիերա ==
Հենց Մորլին էր, ի սկզբանե հաջող ZTT Records լեյբլի նախաձեռնողն ու «ուղեղը»,  նրա գաղափարները ապահովել են փոփ խմբին սենսացիոն վերելքը Հոլիվուդում։ Որոշ ժամանակ նա աշխատել է որպես Մանչեստերի The Drones փանկ ռոք խմբի մենեջեր։ Art of Noise փորձնական էլեկտրոնային փոփ նախագիծը մեծ ճանաչում է բերել Փոլ Մորլիին, որի կազմակերպիչներից մեկը նա էր։
Մորլին բազմիցս հաղորդումներ  է վարել բրիտանական հեռուստատեսությունում (The Late Show, BBC 2; Without Walls, Channel 4; Newsnight Review, BBC 2 և այլն)։ «Ինչպե՞ս լինել կոմպոզիտոր» (BBC 2) հեռուստաֆիլմի համար, Մորլին մի տարի անցկացրել է Երաժշտական ​​թագավորական ակադեմիայում, փորձելով երաժշտություն սովորել՝ առանց երաժշտի որևէ հմտություն կամ կրթություն ունենալու։
Փոլ Մորլին «Words and Music: the History of Pop in the Sshape of a City» գրքի հեղինակն է, որում գլխավոր հերոսուհու դերը տրվել է Քայլի Մինոուգին։ Ավելի ուշ, գրքի հիման վրա, DJ Food- ը ստեղծել է մեկ ժամ տևողությամբ երաժշտական ​​թրեք։ Նրա այլ գրքերից են` «Ask: The Chatter of Pop» («երաժշտական ​​հոդվածների ժողովածու») և ինքնակենսագրական «Nothing» գիրքը։
2005 թվականին Փոլ Մորլին, The Auteurs-ի անդամ Ջամս Բանբերիի հետ (անգլ.՝ James Banbury), ստեղծել են Infantjoy խումբը, որը թողարկել է «Where The Night Goes» ալբոմը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
www.serviceav.com, виртуальный рекорд-лейбл Морли и Бэнбери
www.infantjoy.com
Пол Морли о Джоне Пиле
Paul Morley @ spikemagazine.com
Միխայիլ ֆոն դեր Նոննե

Միխայիլ ֆոն դեր Նոննե (մայիսի 12 (24), 1838, Սանկտ Պետերբուրգի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 12, 1919(1919-04-12), Բաքու, Ադրբեջանի Ժողովրդավարական Հանրապետություն), Երևանի նահանգային ճարտարապետ և ճարտարագետ, պետական խորհրդական, գնդապետ, քաղաքային խորհրդի դեպուտատ։


== Կենսագրություն ==

Ծնվել է 1838 թվականի մայիսի 12-ին Պետերբուրգի գավառում։ 1854 թվականի հունիսի 4-ին անցել է զինվորական ծառայության՝ շտաբի փոխտեղակալի կոչումով։
1859 թվականի հուլիսի 16-ին ստացել է սպայի կոչում, 1861 թվականի հուլիսի 25-ին՝ տեղակալի կոչում։ Եղել է վաշտի հրամանատար և մասնակցել 1863 թվականի կովկասյան արշավանքին։ 1866 թվականի հուլիսի 14-ին դարձել է փոխկապիտան, 1871 թվականի օգոստոսի 30-ից՝ կապիտան։
1868 թվականին տեղափոխվել է Երևան։ 1884 թվականի հունիսի 20-ին ստացել է ավագ գնդապետի կոչում։ Ծառայել է ինժեներական զորքերում։ 1876-1909 թվականներին՝ Երևանի գլխավոր ճարտարագետ։ 1898 թվականին 4 տարի ժամկետով ընտրվել է Երևանի քաղաքային դումայի իրավասու։ Միևնույն ժամանակ եղել է Երևանի նահանգի՝ բանտարկյալների հոգաբարձության կոմիտեի նախագահ։


== Մահ ==
Մահացել է 1919 թվականի ապրիլի 12-ին՝ 81 տարեկան հասակում։ Թաղված է Բաքվի լյուտերանական գերեզմանատանը։


== Շինարարական նախագծեր ==
Երևանում մի շարք հասարակական և մասնավոր շինարարական նախագծերի հեղինակ է, այդ թվում՝

Երևանի բանտ (1800-ական թվականներ) (կանգուն չէ)
Արական գիմնազիայի շենքի առաջին նախագիծ՝ Աստաֆյան (ներկայումս՝ Աբովյան) փողոցում (1881 թվական)
Միխայիլ ֆոն դեր Նոննեի եկամտաբեր տները Գուբերնսկայա (ներկայումս՝ Հանրապետության) փողոցում (1895 և 1876 թվականներ)
Արական գիմնազիայի շենքը՝ Նազարովսկայա (ներկայումս՝ Ամիրյան) փողոցում (1896 թվական)
Մուրթուզ Ղուլի խանի եկամտաբեր տունը (1900 թվական)
Շուստովի գործարանի սպիրտի զտման մասնաշենքը (1907 թվական)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Архитекторы
Фон дер Нонне Николай Августович – полковник, губернский инженер, городской голова (Баку) Archived 2016-12-03 at the Wayback Machine.
Т. Гумбатова Семья фон дер Нонне
Michael Avgustovich Ernst von der Nonne
«Այլ Երևան» նախագիծ
Նիկոլաև (գյուղ, Բոբրովիցայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիկոլաևՆիկոլաև (ուկրաիներեն՝ Миколаїв ), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բոբրովիցայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Նիկոլաև գյուղում բնակվել է 115 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 81,68 մարդ/կմ²։
Առաջին անգամ հիշատակվել է 1587 թվականին։ Նիկոլաև գյուղը գտնվում է Բոբրովիցայի կենտրոնից մոտ 25 կմ դեպի արևելք։ Բնակավայրի միջին բարձրությունը ծովի մակարդակից 132 մ է։ Գյուղը գտնվում է բարեխառն, բարեխառն մայրցամաքային կլիմայական գոտում։
Ազգային կազմը ներկայացնում են հիմնականում ուկրաինացիները, դավանանքային կազմը՝ քրիստոնյաները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Եգիպտերեն

Եգիպտերեն, հին եգիպտացիների լեզուն։ Պատկանում է սեմա-քամյան ընտանիքի քամյան ճյուղին։ Մ․ թ․ 5-րդ դարից՝ մեռած լեզու։ Գրավոր աղբյուրները հայտնի են մ․ թ․ ա․ 4-րդ հազարամյակից։ Զարգացման հիմնական փուլերն են՝ հին եգիպտերեն (մ․ թ․ ա․ 32-22-րդ դարեր), միջին կամ դասական եգիպտերեն (մ․ թ․ ա․ 22-16-րդ դարե), նոր եգիպտերեն (մ․ թ․ ա․ 16-8-րդ դարեր), դեմոտական եգիպտերեն (մ․ թ․ ա․ 8-րդ դարից-մ․ թ․ 5-րդ դարեր)։ Մ․ թ․ մոտ 3-րդ դարում սկսում է ձևավորվել ղպտիերենը։ Հնչյունական համակարգը քիչ է ուսումնասիրված։ Եգիպտերենի գրության մեջ ձայնավորները չեն արտահայտվել։ Կողմնակի տվյալներից (․ղպտիական, հունական, տառադարձումներ և այլն) ենթադրում են, որ միջին եգիպտերենը ունեցել է երեք հիմնական ձայնավոր։ Վանկը սկսվել ու ավարտվել է մեկական բաղաձայնով։ Բացվանկային ձայնավորը երկար է հնչել, փակվանկայինը՝ կարճ։ Շեշտը դրվել է հիմնականում վերջին, մասամբ՝ վերջընթեր վանկում։ Ունեցել է մոտ 3200 արմատ։ Բառակազմությունը սովորաբար կատարվել է մասնիկավորմամբ, բառիմաստների տարբերակումը՝ նաև ներքին թեքումով (արմատահնչյունի փոփոխությամբ)։ Քերականական կարգերից են եղել սեռը (արական և իգական), թիվը (եզակի, երկակի, հոգնակի), մասնիկավորմամբ հոլովումը բացակայել է։ Բայը ունեցել է երկու սեռ՝ ներգործական և կրավորական։ Խոնարհման համակարգին առավել բնորոշ են կերպային, քան ժամանակային տարբերակումները։ Նոր եգիպտերենում գոյացել են որոշյալ և անորոշ առումների կարգեր։ Հին եգիպտացիները նախապես գործածել են պատկերագիր, ապա՝ հնչյունագրի զարգացում ապրող գաղափարագիր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականությունը ==
Петровский Н․ С․, Египет–ский язык, Л․, 1958;
Коростовцев М․ А․, Египетский язык, М․, 1969;
L е f е- bvre G․, Grammaire de l’egyptien clas- sique, Le Caire, 1955;
Gardiner A․, Egyptian Grammar, L․, 1957․
Գերեք

Գերեք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում։ Գտնվում էր Օլթի քաղաքից 43-44 կմ հարավ-արևմուտք, Ագրակ լճից հարավ, Արաքսի ավազանին պատկանող Արդոստ գետի ակունքի մոտ։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղը տեղակայված էր բարձրադիր և անտառազուրկ վայրում։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 52 տուն հայ բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գերեքն ուներ եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում էր վարժարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հիդալգո շրջան (Տեխաս)

Հիդալգո շրջան (անգլ.՝ Hidalgo County), ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 4.064 կմ² է։ 2008 թվականին բնակչության թիվը կազմում էր 726 604 մարդ։ ԱՄՆ-ի վիճակագրության բյուրոյի համաձայն 2010 թվականին բնակչությունը կազմում էր 774 769 մարդ։ Շրջկենտրոնն է Էդինբուրգ (անգլ.՝ Edinburg) բնակավայրը։ 


== Պատմություն ==
Հիդալգո շրջանը պաշտոնապես կազմավորվել է 1852 թվականին։ Շրջանն իր անվանումը ստացել է հոգևորական Միգել Հիդալգոյի պատվին, ով սկսել է Մեքսիկայի Իսպանիայից անկախացման շարժումը։


== Աշխարհագրություն ==
ԱՄՆ վիճակագրության բյուրոյի տվյալներով Հիդալգո շրջանի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 4100 կմ², որից 4070 կմ²-ն զբաղեցնում է ցամաքը, իսկ 31 կմ²-ն կամ 0,8 %-ը՝ ջրային տարածքները։


=== Հարևան շրջաններ ===


== Բնակչություն ==
2010 թվականի դրությամբ բնակչության թիվը կազմում էր 774 769 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 190 մարդ/կմ²։
Բնակչության թիվը 2000 թվականի դրությամբ կազմում էր 569 463 մարդ։ Առկա էր 156 824 տնային տնտեսություն և 132 829 ընտանիք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 140 մարդ/կմ²։ Հաշվվում էր 192 658 բնակելի շինություն՝ 47 շինություն/կմ² խտությամբ։ Ռասայական կազմը հետևյալն էր՝ սպիտակամորթներ - 77,71 %, սևամորթներ կամ աֆրոամերիկացիներ – 0,49 %, բնիկ ամերիկացիներ (հնդկացիներ) – 0,42 %, ասիացիներ – 0,59 %, խաղաղօվկիանոսյան կղզիների բնակիչներ – 0,02 %, այլ ռասաների ներկայացուցիչներ – 18,64 %, երկու կամ ավելի ռասաների ներկայացուցիչներ – 2,12 %: Իսպանախոսները կամ լատինոամերիկացիները կազմում են բնակչության 88,35 %-ը (անկախ ռասայից)։
Բնակչության տարիքային կազմը հետևյալն էր՝ 35,30 % - մինչև 18 տարեկան, 11,30 % - 18-24 տարեկան, 27,60 % - 25-44 տարեկան, 16,00 % - 45-64 տարեկան և 9,70 % - 65 և ավելի բարձր։ Շրջանի բնակչի միջին տարիքը 27 տարեկան է։ Յուրաքանչյուր 100 կնոջը բաժին է ընկնում 94,40 տղամարդ։ 18 տարեկանից բարձր յուրաքանչյուր 100 կնոջը բաժին է ընկնում 89,90 տղամարդ։
Բնակչության աճի դինամիկան ըստ տարեթվերի․


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Անտոնիո

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սան Անտոնիո (այլ կիրառումներ)Սան Անտոնիո (անգլ.՝ San Antonio), քաղաք ԱՄՆ-ի հարավային մասում՝ Տեխաս նահանգում։ Այն Բեհար շրջանի վարչական կենտրոնն է։ Սան Անտոնիոն իր մեծությամբ երրորդն է Տեխասում և յոթերորդը ԱՄՆ-ում (1,2մլն մարդ 2005 թ-ի տվյալներով)։ Քաղաքը անվանվել է ի պատիվ տարածաշրջանի կուռքի՝ Սուրբ Անտոնիոսի պատվին։


== Դեմոգրաֆիա ==
Քաղաքի բնակչությունը.

18 տարեկանից ցածր - 28,5 %
18-24 տարեկան - 10,8 %
25-44 տարեկան - 30,8 %
45-64 տարեկան - 19,4 %
65 և ավելին - 10,4 %


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Քույր քաղաքներ ==
 Լաս Պալմաս դե Գրան Կանարիա (իսպ.՝ Las Palmas de Gran Canaria), Իսպանիա
 Սանտա Կրուս դե Տեներիֆե (իսպ.՝ Santa Cruz de Tenerife), Իսպանիա
 Գաոսյուն, Թայվան
 Կումամոտո (ճապ.՝ 熊本市), Ճապոնիա
 Գվադալախարա (իսպ.՝ Guadalajara), Մեքսիկա
 Մոնտերեյ (իսպ.՝ Monterrey), Մեքսիկա
 Քուանջու (կորեերեն՝ 광주), Հարավային Կորեա
 Թբիլիսի (վրաց.՝ თბილისი), Վրաստան
Մ.թ.ա. 790


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
L'Officiel

L’Officiel (lɔfisjɛl), ֆրանսիական ամսագիր նորաձևության մասին։ Հրատարակվում է Փարիզում 1921 թվականից, կողմնորոշված է բարձր եկամտով, 25-49 տարեկան, կրթված կանանց համար։ 2006 թվականին այն ուներ 101 179 օրնակ տիրաժ։ Նաև թողարկվում է տղամարդկանց համար և 11 օտար երկրներում։ Ամսագրի լրիվ անունը՝ «L’Officiel de la couture et de la mode de Paris»:


== Պատմություն ==
L’Officiel-ը առաջին անգամ հրատարակել է Անդրե Կաստանյեն 1921 թվականին։ 1932 թվականին որպես գեղարվեստի ղեկավար ամսագրին միացավ Ժորժ Ժալուն։ Դրանից հետո շուտով L’Officiel-ը Ժողովրդին տվեց այնպիսի դիզայներներ, ինչպիսիք են Պիեր Բալմաինը, Քրիստոբալ Բալենսիագան, Քրիստիան Դիորը և Իվ Սեն Լորենը։ Ամսագիրը դարձավ «նորաձևության և բարձր հասարակության հանրագիտարան»։
Հետո Ժալուն դարձավ ամսագրի գլխավոր տնօրենը և վերջնական արդյունքում գնեց ամսագիրը։ 1986 թվականին նա փոխանցեց L’Officiel-ը իր 3 երեխաներին։ Լորանը դարձավ Editions Jalou-ի տնօրենը, Մարի-Ժոզեն ստացավ խմբագրման նյութերի ղեկավարումը, իսկ Մաքսիմը դարձավ հրապարակման պատասխանատուն։ Լորանի մահից հետո 2003 թվականին ընկերության նախագահը դարձավ Մարի-Ժոզե Սասկինդ-Ժալուն։ Վերջին տարիներին հրատաակչությունը սկսեց ավելի երիտասարդ և էներգետիկ մոտենալ նորաձևությանը։


== Ուրիշ հրատարակումներ ==
1996 թվականից սկսած L’Officiel-ը սկսեց լիցենզավորել իր բրենդը Ֆրանսիայից դուրս։ L’Officiel-ը հրատարակվում է Ճապոնիայում, Հնդկաստանում, Չինաստանում, Արաբական Միացյալ Էմիրություններում, Բրազիլիայում, Հունաստանում, Լիտվիայում, Լիտվայում, Նիդեռլանդներում, Ուկրաինայում, Սերբիայում, Միջին Ասիայում, Թուրքիայում, Իտալիայում, Ռուսաստանում։ 1998 թվականից մինչև 2010 թվականը ամսագրի ռուսական տարբերակի գլխավոր խմբագրի տեղը զբաղեցրեց Էվելինա Խրոմչենկոն։ 2014 թվականի դեկտեմբերին ռուսական L’Officiel-ի գլխավոր խմբագիրը դարձավ Քսենիա Սոբչակը։ Փարիզում հրատարակվում է նաև տղամարդկանց համար՝ L’Officiel Hommes անվան տակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ամսագրի կայքը Archived 2016-08-07 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Կիմ Ջուն Հյուն (դերասան)

Կիմ Ջուն Հյուն (կորեերեն՝ 김정현, ապրիլի 5, 1990(1990-04-05), Բուսան, Հարավային Կորեա), հարավկորեացի դերասան։ Նկարահանվել է այնպիսի դորամաներում, ինչպիսիք են՝ «Խանդի մարմնացում», «Ապստամբը» և առավել հայտնի է՝ «Գերմարդ», «Դպրոց 2017» KBS2-ի հիթային պատանեկան դրամայում, «Բարի գալուստ Վայկիկի» JTBC-ի երիտասարդական  սերիալում, «Ժամանակ» MBC-ի մելոդրամայում և tvN-ի «Crash Landing on You» ռոմանտիկ դրամայում խաղացացած իր դերերով։ «Crash Landing on You»-ն կաբելային հեռուստատեսության պատմության մեջ ամենաբարձր գնահատվող երկրորդ կորեական դրաման է։
Իր դերերի ընտրության և դերասանության խորության միջոցով Կիմը ապացուցեց, որ իր սերնդի ամենաբազմակողմանի դերասաններից մեկն է։


== Կարիերա ==
Կիմը իր առաջին դերը կատարեց «Գերմարդ» ֆիլմում, որի պրեմիերան տեղի ունեցավ 2015 թվականի Բուսանի միջազգային կինոփառատոնում։ Նա, որպես դերասան ուշադրություն գրավեց 2016 թվականին՝ «Խանդի մարմնացում» ռոմանտիկ կատակերգության մեջ Գոն Հյո Ջինի եղբոր դերով։
Դրանից հետո նա նկարահանվեց «Ապստամբը» պատմական դրամայում՝ խաղալով Յուն Կյուն Սանի մրցակցի դերը։ Նույն թվականին նա Հան Սո Հուայի հետ նկարահանվեց MBC-ի «Եվ Գարուն» 2 էպիզոդներից բաղկացած սերիալում։
2017 թվականին նա խաղացել է KBS2-ի «Դպրոց 2017» պատանեկան դրամայի գլխավոր դերը։ Նույն տարում, սակայն ավելի ուշ, Կիմը գլխավոր դեր ստանձնեց KBS2-ի «Կարճ սեր» հատուկ դրամայում, որը հեռարձակվեց նոյեմբերին։
2018 թվականին Կիմը նկարահանվեց JTBC-ի «Բարի գալուստ Վայկիկի» երիտասարդական սերիալում, որին հաջորդեց MBC-ի «Ժամանակ» մելոդրաման։
2019 թվականի հուլիսի 15-ին, Կիմի գործակալությունը հաստատեց, որ նա կխաղա առաջիկա tvN-ի «Crash Landing on You» դրամայում՝ Հյուն Բինի, Սոն Յե Ջինի և Սո Ջի Հեի հետ։ Դրաման ամբողջ ընթացքում գլխավորեց վարկանիշային աղյուսակը և դարձավ կաբելային հեռուստատեսության պատմության մեջ ամենաբարձր վարկանիշ ունեցող Կորեական երկրորդ դրաման։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմ ===


=== Հեռուստատեսություն ===


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սվետլանա Ալեքսանյան

Սվետլանա Վլադիմիրի Ալեքսանյան (հունվարի 31, 1965(1965-01-31), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), կոմպոզիտոր, Հայաստանի կոմպոզիտորների միության անդամ, նույն միության պատասխանատու քարտուղար (1991, 2013-2016)։


== Կենսագրություն ==
Սվետլանա Ալեքսանյանը ծնվել է 1965 թվականի հունվարի 31-ին, Երևան քաղաքում։ Ավարտել է Երևանի Չայկովսկու անվան երաժշտական դպրոցի տեսության (1982, դասատու՝ Է. Բաղդասարյան), Երևանի պետական կոնսերվատորիայի դաշնամուրի (Ն. Շամախյանի դասարան), կոմպոզիցիայի (Ղ. Սարյանի դասարան) բաժինները (1988) և ասպիրանտուրան (1991)։ Սվետլանա Ալեքսանյանը վարպետության դասեր է առել անգլիացի կոմպոզիտոր Ջ. Մաքլաուդից։ 1988–2009-ին դասավանդել է Երևանի պետական կոնսերվատորիաում։ Գրել է «Պիոներական քայլերգ» (1979), «Մոխրոտը» (2008, ըստ Շառլ Պեռոյի, բեմադրությունը՝ Երևանի երաժշտական կամերային թատրոն, 2008) մյուզիքլը, «Գիշերային զրույց Նարեկացու հետ» (1987–88, ըստ Վահագն Դավթյանի)՝ սիմֆոնիկ նվագախմբի, խառը երգչախմբի, ձայնի, ասմունքողի, «Նվիրումի խորալ մեդիտացիա Ղազարոս Սարյանի հիշատակին» (2008)՝ կամերային նվագախմբի համար, խմբերգի երկեր (ըստ Վահագն Դավթյանի, Միսաք Մեծարենցի, Ներսես Շնորհալու, Ներսես Մոկացու, Նաղաշ Հովնաթանի), դաշնամուրային գործեր՝ «Միտք» (1984–1985, 3 դաշնամուրային պիես), «Տարափոխումներ» (2008–09, «Էլեգիա», «Արևին», «Հ. Գ. Հրաժեշտ») կոմպոզիցիան՝ ջութակի և դաշնամուրի, «Twilight» (2009, ըստ Ջ. Բայրոնի)՝ ձայնի և դաշնամուրի, սոնատ (1983–84)՝ թավջութակի և դաշնամուրի համար, «Երեք երգ Սոնա Վանի խոսքերով» (2013), շուրջ 30 էստրադային երգեր ու կոմպոզիցիաներ։
Արժանացել է Համամիութենական երաժշտական ընկերության հատուկ (1985, Մոսկվա), «Nashville International Stroke Conference» միջազգային (2009–10, ԱՄՆ), Հանրապետական երիտասարդական երգի (1987, Երևան) մրցույթների 3-րդ մրցանակների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Երաժշտական ամառ» մանկապատանեկան նախագիծը կավարտվի Դիլիջանում
Չին արվեստագետները տպավորված էին հայ երաժշտությամբ, ճարտարապետությամբ ու կինոյով
Կուբիկ (Սղերդի գավառ)

Կուբիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում։ Գտնվում էր գավառի հարավ-արևմուտքում, Տիգրիս գետի ձախ վտակ Ռեդվանի աջ ափից 6 կմ արևմուտք՝ Կյավանշի լեռնաշղթայի հարավարևելյան լանջին։
Բնակավայրի արևմուտքում անցնում էր խճուղի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կարմիր տերևներ

«Կարմիր տերևներ» (ռուս.՝ «Красные листья»), ռեժիսոր Վլադիմիր Կորշ-Սաբլինի գեղարվեստական ֆիլմը, որ նկարահանվել է «Բելառուսֆիլմ» կինոստուդիայում 1958 թվականին։ Պրեմիերան կայացել է 1958 թվականի դեկտեմբերի 8-ին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գործողությունները ծավալվում են Արևմտյան Բելառուսում, 20-րդ դարի երեսնական թվականների կեսերին։ Վոևոդություններից մեկում բռնկվում է ապստամբություն, որ ճնշվում է ոստիկանության կողմից։ Ինքնապաշտպանության ջոկատների փրկված դրուժիննիկներն ապաստան են գտնում մոտակա անտառներում։
Ընկերների մոտ է գնում կապավորը, որը վիրավորվելուց հետո ստիպված է թաքնվել խուտորներից մեկում։ Հիվանդությունից զառանցելով՝ նա բացահայտում է գաղտնի գրության բովանդակությունը։ Վարձված սադրիչը նրա անունից խոստովանական ցուցմունք է տալիս դատարանում։ Թշնամիներն Անդրեյ Մետելսկուն (նախատիպը՝ Սերգեյ Պրիտիցկի) համարում են յուրային, իսկ յուրայինները՝ թշնամի։
Հագնելով բանակային սպայի համազգեստ՝ Անդրեյը մտնում է դատարանի սրահ և կրակում զրպարտիչի վրա։ Հանդուգն մահափորձի համար նրան դատապարտում են մահապատժի։ Հազարավոր բանվորներ դուրս են գալիս բողոքի ցույցի՝ պահանջելով չեղարկել անարդար դատավճիռը։ Վախեցած իշխանությունները որոշում են փոխել պատիժը։


== Դերերում ==


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Արկադի Կուլեշով, Այզիկ Կուչար
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Վլադիմիր Կորշ-Սաբլին
Բեմադրող օպերատոր՝ Յուլի Ֆոգելման
Կոմպոզիտոր՝ Նիկոլայ Կրյուկով
Բեմադրող նկարիչ՝ Վլադիմիր Բելոուսով, Արմեն Գրիգորյանց
Հնչյունային օպերատոր՝ Կ. Բակ
Ռեժիսոր՝ Ն. Բրիլիանտշչիկովա
Լենինգրադի Ս. Կիրովի անվան օպերայի և բալետի թատրոնի նվագախումբ
Դիրիժոր՝ Յուրի Բելզացկի
Հագուստների նկարիչ՝ Մ. Բերկովիչ
Նկարիչ-գրիմարար՝ Վ. Անտիպով
Խմբագիր՝ Մ. Ֆրայման
Խորհրդատուներ՝ Ս. Անիսիմով, Ա. Լոզիցկի
Երգերի կատարղ՝ Էդիտա Պիեխա
Երգերի տեքստերի հեղինակ՝ Յակով Խելեմսկի
Տնօրեն՝ Ս. Տուլման


== Փաստեր ==
Ցույցի ճնշման տեսարանում նախապատերազմյան զրահապատ ավտոմեքենայի դերը կատարում է БА-64 մեքենան, որն այդ ժամանակ դեռ չէր թողարկվել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Красные листья» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
D (այլ կիրառումներ)

D, կարող է վերաբերել՝

D - օբյեկտակողմնորորշված, համակարգային ծրագրավորման լեզու
D - լատինական այբուբենի չորրորդ տառը
D - ճապոնական ռոք խումբ
Սվալբարդի միջազգային համալսարան

Սվալբարդի միջազգային համալսարան (հակիրճ՝ UNIS, նորվ.՝ Universitetssenteret på Svalbard), Նորվեգիայի բարձրագույն ուսումնական հաստատություն։ Գտնվում է Շպիցբերգեն կղզեխմբի Լոնգյիր բնակավայրի մոտ՝ հյուսիսային լայնության 78°: Համարվում է աշխարհի ամենահյուսիսային ուսումնական հաստատությունը։
Սվալբարդի միջազգային համալսարանը գտնվում է Օսլոյի, Բերգենի, Թրոմսյոյի և NTNU համալսարանների խնամակալության ներքո։
Համալսարանը հիմնադրվել է 1993 թվականին։ Դասավանդվում են արկտիկական կենսաբանություն, երկրաբանություն, երկրաֆիզիկա և տեխնոլոգիա։ Ուսումնական հաստատության տեղադրությունը հնարավորույթուն է ընձեռում շրջակա միջավայրը օգտագործել որպես ուսումնական լաբարատորիա։ Սվալբարդի միջազգային համալսարանում սովորում են շուրջ 350 ուսանողներ, որոնցից կեսը նորվեգացիներ են, իսկ մնացած մասը՝ տարբեր երկրների քաղաքացիներ։ Դասախոսական կազմը բաղկացած է 20 պրոֆեսորից, 21 ասիստենտից և 120 հրավիրյալ դասախոսից։ Հաշվի առնելով, որ համալսարանը գտնվում է բարդ կլիմայական տեղադրություն ունեցող վայրում՝ բոլոր ուսանողները պետք է ներկայացնեն առողջության վերաբերյալ տեղեկություններ յուրաքանչյուր ուսումնական տարվա սկզբին։ Բոլորի համար պարտադիր է զենքի տիրապետման կարճ դասընթացը, քանի որ համալսարանի մոտակայքում բնակվում են բազմաթիվ գիշատիչ կենդանիներ, որոնցից է սպիտակ արջը։
Սվալբարդի միջազգային համալսարանը մասնակցում է «Արկտիկայի համալսարան» միջազգային նախագծին, որը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել շուրջբևեռային տարածաշրջանը։


== Ֆակուլտետներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Համալսարանի պաշտոնական կայք:
Իմ սիրուն

«Իմ սիրուն» (ֆր.՝ Ma Jolie), Պաբլո Պիկասոյի սինթետիկ կուբիզմի կտավներից, որը ստեղծվել է 1914 թվականին։ Գտնվում է Ինդիանապոլիսի արվեստի թանգարանում։ 
«Իմ սիրուն»-ը ֆրանսիական հայտնի երգ է՝ հետևյալ կրկներգով. «Օ՜ Մանոն, ի՛մ սիրուն, իմ սիրտը քեզ ասում է բարև»։ 20-րդ դարի ակզբին այս երգը հնչել է Փարիզի մյուզիք-հոլլերում։ Պիկասոյի այս կտավը կապվում է Եվա Գուելի անվան հետ, ում Պիկասոն քնքշորեն անվանում էր «Իմ սիրուն»։ Արտահայտելով իր սերը Եվա Գուելի հանդեպ՝ Պիկասոն իր կոմպոզիցիայում նշել է երգի անունը՝ շագանակագույն տառերով։ Կանաչ գույնով առանձնացված նոտաների ֆոնին նկարիչը պատկերել է միմյանց համընկնող երկրաչափական հարթությունները, շրջապատերը, աղեղներն ու գծերը, որոնցում նշմարվում են կիթառը, ֆլեյտերը, բաժակներն ու շշերը, որոնք ցուցադրվում են միաժամանակ տարբեր տեսանկյուններից։ Կիթառի ձախ կողմում շշի ֆոնին մուգ մոխրագույն գույնով ցուցադրվում է «Բաս» մակագրությամբ հարթ ուղղանկյուն առարկա։ Վերևի մասում պատկերվածը նման է կիթառի և ջութակի։ Հավանաբար դրանով նկարիչը ցանկացել է ցույց տալ շշի՝ երաժշտական գործիքի նմանությունը։ Կոմպոզիցիայի ստորին մասում դրված է խոշոր վերնագրով ծալված թերթ։ Տառերի վերևից կտրված մասը թույլ չի տալիս կարդալ բառը։ Պիկասոն օգտագործել է սահմանափակ գույներ, որպեսզի ուշադրություն հրավիրվի կտրտված և հատվածաբար ներկայացված առարկաներին։ 
Նկարը ստեղծումից անմիջապես հետո՝ 1914 թվականին, այն ձեռք է բերում նկարիչ Անրի Դանիել Կանվեյլերը։ 1961 թվականից կտավը գտնվում է Ինդիանապոլիսի արվեստի թանգարանի մշտական հավաքածուում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստանգելլա

Ստանգելլա (իտալերեն՝ Stanghella), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Պադովա գավառում։
Բնակչությունը 4458 մարդ, բնակչության խտությունը 235 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 19 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 35048: Հեռախոսային կոդը՝ 0425:
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Եկատերինա Ալեքսանդրացին։ Տոնը նշվում է նոյեմբերի 25-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Աոստա

Աոստա listen  (իտալերեն՝ Aosta, ֆր.՝ Aoste, քաղաք է Իտալիայում, Վալլե դ'Աոստա երկրամասի վարչական կենտրոնը։


== Պատմություն ==

Աոստան հին ժամանակներում սալասների գլխավոր քաղաքն էր։ Քաղաքը հռոմեացիների Գալիա արշավելու ճանապարհին էր ընկած, այդ պատճառով Ապիուս Կլավդիոսը մ․թ․ա․ 143 թվականին հարձակվել է քաղաքի վրա։ մ․ թ․ 23 թվականին Օգոստոս կայսեր հրամանով հռոմեացիները գրավում են քաղաքը և կործանում այն։ Նույն տեղում հետագայում պրետորյանական 3000 զինվորների ջանքերով կառուցվում է նոր ամրոց, որը կոչում են «Augusta Prætoria Salassorum»։ Հետագա տարիներին քաղաքը կազմում է իտալական սահմանային շրջանների և լոնգոբարդների պատմության մի մասը։


== Աղբյուրներ ==
Аоста // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907. (ռուս.)
Յոհան Բայեր

Յոհան Բայեր (գերմ.՝ Johann Bayer, 1572[…], Ռայն, Դոնաու Ռիս, Շվաբիա, Բավարիա - մարտի 7, 1625(1625-03-07), Աուգսբուրգ, Բավարիա), գերմանացի աստղագետ և փաստաբան։
1592 թվականին սկսել է ուսումնասիրել փիլիսոփայություն Ինգոլշտադում, ավելի ուշ տեղափոխվել է Աուգսբուրգ, փաստաբան աշխատելու համար։ Աստղագիտությամբ սկսել է հետաքրքրվել Աուգսբուրգում։ Վերջնական արդյունքում՝ 1612 թվականին նա դարձավ փաստաբանի խորհրդատու քաղաքային խորհրդում։
Նրա աշխատանքներից առավել ճանաչված դարձավ աստղային ատլաս՝ «Ուրանոմետրիա» («Uranometria»), տպագրված 1603 թվականին, այն դարձավ առաջին ատլասը, որը ընդգրկում էր ամբողջ երկնային համակարգը։ Նա ներմուծեց լատինական տառերի օգնությամբ աստղերը նշելու համակարգը, ինչպես նաև մի քանի համաստեղություններ։

Բայերի պատվին կոչել են Լուսնի խառնարաններից մեկը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Байер, Иоганн»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Քարավան

Քարավան (գերմ.՝ karawane, պարսկերեն՝ كاروان, հնարավոր է քրդ.՝ kar՝առաքելություն +van`մարդ, մարդիք, կամ  սանսկրիտ՝ karabhah՝ երիտասարդ ուղտ կամ փիղ), միմյանց հետ միավորված մարդկանց խումբ, իրենց որոճացող կենդանիների մեծ խմբով (ուղտ,ձի,ավանակ), որոնք միացել են իրար դժվար և երկար ճամփորդության օգնելու նպատակով։
Պատմական ժամանակներում Արևելյան Ասիան և Եվրոպան կապող քարավանները հաճախ շքեղ եւ եկամտաբեր ապրանքներ էին բերում, ինչպիսիք են մետաքսը կամ ոսկերչական իրերը։ Ուստի քարավանները  շահադիտական թիրախ էին ավազակախմբերի համար։ Արդյունավետ, հաջողված ճանապարհորդության շահույթը կարող է հսկայական լինել, համեմատելի եվրոպայում համեմունքների առևտրի հետ։ Քարավանների կողմից բերված շքեղ ապրանքները շատերին էին ներգրավում կարևոր առևտրային ճանապարհներով՝ քարվանսարաներ կառուցելու համար։ Քարվանսարա էին ճանապարհային կայանները, որոնք աջակցում էին առևտրին, տեղեկատվության հոսքին, ինչպես նաև Ասիա, Հյուսիսային Աֆրիկա և հարավ-արևելյան Եվրոպա, մասնավորապես Մետաքսի ճանապարհի վրա գտնվող առևտրային երթուղիների ցանցի մարդկանց։ Քարավանսարաները ջուր էին մատակարարում մարդու և կենդանիների սպառման համար, լվացքի և անձնական խնամքի համար։ Երբեմն նրանք կառուցում էին լոգարաններ։ Նրանք նաև ունեին կենդանիների համար սնունդ և զբոսաշրջիկների համար խանութներ, որոնց համար նրանք կարող էին ձեռք բերել նոր մատակարարներ։


== Քարավանի ուղղակի նշանակություն ==
Քարավանը սովորաբար գլխավորում է քարավանի ավագը  և պաշտպանված է զինված պահակախմբով։
Ամենահայտնի հնադարյան և միջին դարերի  քարավանային երթուղին համարվում է, մ.թ.ա. II դարից հայտնի՝ Չինաստանը Միջին Ասիային միացնող,  Մեծ մետաքսե ճանապարհը։
Անցյալում հայտնի քարավանները, վերածնվեցին 1980 թվականներին, աղվանական պատերազմի ժամանակ, երբ դրանք օգտագործվում էին պակիստանի սահմանով աղվանստանի խորքերը  զենք ու զինամթերք տեղափոխելու համար։ Այդպիսով, ապահովվում էր գաղտնիությունը և անհասանելի տարածքները թափանցելու հնարավորությունը։
Մինչ այսօր այն օգտագործվում է թմրանյութերի գաղտնի տեղափոխման համար, մասնավորապես «Ոսկե եռանկյուն»-ուց Հարավ-Արևելյան Ասիա տեղափոխելու համար։


== Ջրային փոխադրամիջոցներով քարավան ==
Նավերի քարավան, մեծ հեռավորության վրա բեռներ տեղափոխող բեռնաատար նավերի շարասյուն։
Պարտադիր չէ, որ նրա կազմում լինեն ռազմանավեր։
Հյուսիսային ծովային ճանապարհով նավերը տեղափոխվում են սառցահատի օգնությամբ, նրա հետևից քարավան կազմած։
Գետային քարավան, մի քանի իրար կցված լաստեր կամ ինքնուրույն չշարժվող նավերշարժվում են քարշակի օգնությամբ։
Այդպիսպ քարավանների մշտական մասնակիցները, իրենց տոնը նշում են սեպտեմբերի 24-ին։


== Քարավան (այլ նշանկություն) ==
Եվրոպայում, և վերջերս նաև Ռուսաստանում, քարավան են կոչում ինքնագնաց և կցորդվող ավտոտներիշարասյանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Հարդի շրջան (Արևմտյան Վիրջինիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հարդի շրջան (այլ կիրառումներ)Հարդի շրջան (անգլ.՝ Hardy County), ԱՄՆ Արևմտյան Վիրջինիա նահանգի 55 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1, 510 կմ² է, բնակչությունը՝ 14, 025 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մուրֆիլդ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1786 թ., Հեմփշիր շրջանից և անվանակոչվել 18-րդ դարավերջի վիրջինիացի պետական գործիչ Սեմյուել Հարդիի պատվին։


== Ծանոթագրություններ ==
4:44: Վերջին օրը երկրագնդի վրա

4:44. Երկրագնդի վրա վերջին օրը (անգլ.՝ 4:44 Last Day on Earth), 2011 թվականին Աբել Ֆեռարայի նկարահանած դրամատիկ ֆիլմ, որի պրեմիերան կայացել է 2011 թվականի սեպտեմբերի 7-ին, Վենետիկի 68-րդ կինոփառատոնում, ԱՄՆ-ում՝ մարտի 15-ին, Ռուսաստանում՝ 2012 թվականի հուլիսի 19-ին։


== Սյուժե ==
Օզոնային շերտի սպառումը հանգեցրել է գլոբալ խառնաշփոթի, հաջորդ օրը ժամը 4:44 աշխարհի վերջը կլինի։ Թմրանյութերին վերջ տված թմրամոլ Սիսկոն և իր ընկերուհի Սքայը ապրում են Մանհեթենում՝ փենթհաուսում։ Նրանք զանգում են հարազատներին Սկայպով և միասին անց են կացնում վերջին օրը երկրագնդի վրա։


== Դերերում ==
Ուիլլեմ Դեֆո — Սիսկո
Շենին Լի — Սքայ
Նատաշա Լաիոնն — Թինա
Անիտա Փալլենբերգ — Դիանա


== Առաջադրումներ ու մրցանակներ ==
Ֆիլմը առաջադրվել է Վենետիկի 68-րդ կինոփառատոնի «Ոսկի առյուծ» մրցանակի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
4:44 Last Day on Earth(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Փասլի

Փասլի, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Շեմյակ (Կարմասանի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շեմյակ (այլ կիրառումներ)Շեմյակ (ռուս.՝ Шемяк), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Բաշկորտոստանի շրջանով։ Գետաբերանը գտնվում է Կարմասան գետի ձախ ափից 60 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 13 կմ, ավազանի տարածքը 66,8 կմ2 է։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Կամսոկումի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Բելայա, գետի ենթաավազանը Բիրսկ գետն է մինչև թափվելը Բելայա, գետի գետային ավազանը Կամա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 10010201512111100025118
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 111102511
Ավազանի կոդը — 10.01.02.015
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 11
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 1


== Ծանոթագրություններ ==
Նվեր Թորոսյան

Նվեր Սուրենի Թորոսյան (1962, հունվարի 1, Ապարանի շրջան, Արագած (Ապարանի տարածաշրջան) գյուղ/ հասարակական գործիչ, գործարար, տեխնիկական գիտությունների թեկնածու (15.01.2008 թ.), Ռուսաստանի Դաշնության ազգային անվտանգության հիմնախնդիրների միջազգային ակադեմիայի գեներալ-մայոր (1999 թ.), Կազակական զորքերի գեներալ-լեյտենանտ (2008 թ.), Աշխարհի ժողովուրդների հոգևոր միասնության միջազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս (2001 թ.), բարեգործ։


== Կրթություն ==
1979 թ. ավարտել է Արագած (Ապարանի տարածաշրջան) գյուղի Դերենիկ Դեմիրճյանի անվան միջնակարգ դպրոցը, 1984 թ. Երևանի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտի ֆինանսահաշվային ֆակուլտետը, 1999 թ. Մոսկվայի Լազարյանների անվան արևելագիտության ինստիտուտի միջազգային դիվանագիտության ֆակուլտետը։


== Աշխատանքային գործունեությունը ==
1985-1986 թթ-ին ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1979-1980 թթ-ին եղել է Աշտարակի թիվ 2 շարժական մեքենայացված շարասյան բանվոր։ 1984-1985 և 1986-1997 թվականներին աշխատել է Ապարանի շրջկոոպում։ 1984-1988 թթ-ին եղել է տնտեսագետ, 1988-1989 թթ-ին պլանտնտեսագիտական բաժնի պետ, 1989-1997 թթ-ին վարչության նախագահի տեղակալ։


== Հասարակական գործունեությունը ==
1999 թ-ին Երևանում հիմնել է "Եվրասիա" բարեգործական միությունը։ 2000 թ-ին ընտրվել է "Նոբելյան դասախոսություններ-100" միջազգային բարեգործական հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի կազմակերպական կոմիտեի անդամ։ 2002 թ-ին նշանակվել է Միջազգային հայ կազակական միավորման գլխավոր շտաբի պետ, 2008 թ-ին ՀԱՊԿ տեղեկատվական աջակցության միջազգային հասարակական կենտրոնի Հայաստանի ազգային ներկայացուցչության կենտրոնի տնօրեն։


== Բարեգործական գործունեությունը ==
Մասնակցել ու մասնակցում է տարբեր բարեգործական միջոցառումների Հայաստանում ու Արցախում։ Մի շարք ծրագրերի ու գրքերի հրատարակության հովանավոր է։


== Պարգևատրվել է ==
ՀՀ ՊՆ "Մարշալ Բաղրամյան" գերատեսչական մեդալով (1997 թ.),
Ռուսաստանի Դաշնության ազգային անվտանգության հիմնախնդիրների միջազգային ակադեմիայի Անբասիր ծառայության 1-ին, 2-րդ, 3-րդ աստիճանի գերատեսչական մեդալներով,
Ռուսաստանի Կազակական միավորումների նախագահության "Նիկոլայ Երկրորդ" գերատեսչական մեդալով։
ԼՂՀ ներքին գործերի նախարարի հրամանով պարգևատրվել է անհատական զենքով (03.07.2003 թ.)։


== Գրականություն ==
Տիգրան Հայազն, Գարեգին Ղազարյան, 1000 հայազգի գեներալներ, ծովակալներ։ Երևան, 2009 թ., էջ 665-666։
(1312) Վասսար

(1312) Վասսար (անգլ.՝ Vassar), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1933 թվականի հուլիսի 27-ին Ջորջ վան Բիսբրուկի կողմից Ուիլիամս Բեյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,092613 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4214 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7638 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Վասսար աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,5353 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1986,49 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,181224 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 21,9° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1312) Վասսար աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մուսորկա (այլ կիրառումներ)

Մուսորկա, կարող է վերաբերել՝

Մուսորկա - գյուղ Ռուսաստանի Սամարայի մարզի Ստավրոպոլսկի շրջանի կազմում
Մուսորկա - գետ Ռուսաստանում, Մեծ Յուգի վտակը