Իննա Չուրիկովա

Իննա Միխայլովնա Չուրիկովա (ռուս.՝ Инна Михайловна Чурикова, հոկտեմբերի 5, 1943(1943-10-05), Բելեբեյ, Բաշկիրական Խորհրդային Սոցիալիստական Ինքնավար Մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 14, 2023(2023-01-14), Մոսկվա, Ռուսաստան), թատրոնի և կինոյի ռուս դերասանուհի, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1991), Ռուսաստանի Դաշնության պետական մրցանակի (1997), ՌԽՖՍՀ Վասիլև եղբայրների անվան պետական մրցանակի (1986) և Լենինյան կոմերիտմիության մրցանակի (1976) դափնեկիր, «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի լրիվ ասպետ։


== Կենսագրություն ==
Իննա Չուրիկովան ծնվել է 1943 թվականի հոկտեմբերի 5-ին, երբ նրա մայրը տարհանված էր Բաշկիրական ԻԽՍՀ Բելեբեյ քաղաք։ Տասնհինգ տարեկան հասակում մասնակցել է Մոսկվայի Կ. Ստանիսլավսկու անվան դրամատիկական թատրոնին կից երիտասարդական ստուդիայի ներկայացումներին։
Դպրոցն ավարտելուց անմիջապես հետո փորձել է ընդունվել Մ. Ս. Շչեպկինի անվան բարձրագույն թատերական ուսումնարան, բայց չի հաջողվել։ Նույն թվականին փորձել է ընդունվել Մոսկվայի գեղարվեստական թատրոնի ստուդիա, սակայն նույնպես ձախողել է քննությունները։ Միայն երրորդ անգամից ընդունվել է Բ. Շչուկինի անվան թատերական դպրոց։ 1965 թվականին կարմիր դիպլոմով ավարտել է Մ. Ս. Շչեպկինի անվան բարձրագույն թատերական ուսումնարանի դերասանական ֆակուլտետը (ԳԻՏԻՍ-ի և ԲԹՈՒ-ի համատեղ դասընթաց, մանկավարժներ՝ Վենիամին Ցիգանկով և Լեոնիդ Վոլկով)։
1965 թվականին դարձել է Մոսկվայի երիտասարդ հանդիսատեսի թատրոնի դերասանուհի, 1968 թվականից աշխատել է պայմանագրերով, 1975 թվականին դարձել է Մոսկվայի Լենինյան կոմսոմոլի անվան (ներկայում՝ Լենկոմ) թատրոնի դերասանուհի։
Կինոյում նորամուտը կատարել է ուսանողական տարիներին՝ 1960 թվականին նկարահանվելով «Ամպեր Բորսկի վրա» ֆիլմում։ Հետագայում նկարահանվել է բազմաթիվ ֆիլմերում, այդ թվում՝ ամուսնու՝ կինոռեժիսոր Գլեբ Պանֆիլովի ստեղծած ֆիլմերում։
1994 թվականին ռեժիսոր Անդրեյ Կոնչալովսկին նկարահանել է «Ռյաբա հավիկը» (ռուս.՝ «Курочка Ряба») ֆիլմը՝ «Ասյա Կլյաչինայի մասին պատմությունը» ֆիլմի սիքվելը։ Գլխավոր դերը տրվել է դերասանուհի Իա Սավվինային, սակայն նա սցենարն անարժան է համարել։ Այդպես Ասյայի դերը բաժին է հասել Իննա Չուրիկովային։
Իննա Չուրիկովայի առավել հայտնի կինոդերերից են նրա աշխատանքները «Մորոզկո», «Կրակի միջով ճանապարհ չկա», «Սկիզբ», «Այն նույն Մյունխհաուզենը», «Վասա», «Ռազմադաշտային սիրավեպ», «Ցրիչը», «Ադամի կողը», «Ապուշը», «Առաջին շրջանում», «Շիրլի-միրլի» ֆիլմերում։
2007-2009 թվականներին եղել է Անդրեյ Տարկովսկու անվան «Զերկալո» միջազգային կինոփառատոնի նախագահը, որն ամեն տարի անցկացվում է Իվանովո քաղաքում (Ռուսաստան)։
Ռուսաստանի կինեմատոգրաֆիական արվեստների «Նիկա» ակադեմիայի անդամ է, Ռուսաստանի կինեմատոգրաֆիական արվեստների և գիտությունների ազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս։
2015 թվականի սեպտեմբերի 25-ին դերասանուհին մասնակցել է Ա. Պ. Չեխովի ստեղծագործությունների «Չեխովը կենդանի է» թատերական առցանց ընթերցումներին։


=== Անձնական կյանք ===

Հայրը՝ Միխայիլ Կուզմիչ Չուրիկովը, եղել է գյուղատնտես-սելեկցիոներ, Մոսկվայի Կ. Ա. Տիմիրյազևի անվան պետական համալսարանի աշխատակից, խորհրդա-ֆիննական և Հայրենական մեծ պատերազմների մասնակից։ Մահացել Է Ալմաթիում։
Մայրը՝ Ելիզավետա Զախարովնա Մանտրովան (1917-2012), եղել է ագրոքիմիկոս, գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր (1967), պրոֆեսոր (1972), Մոսկվայի պետական համալսարանի բուսաբանական այգու աշխատակից։
Ամուսինը՝ Գլեբ Պանֆիլով (Ծն. 1934), կինոռեժիսոր և սցենարիստ, ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1984)։
Որդին՝ Իվան Պանֆիլով (ծնվ.՝ 1978), իրավաբան-միջազգայնագետ, ավարտել է Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը, պրոդյուսեր։


=== Հասարակական դիրքորոշում ===
2001 թվականին ստորագրել է բաց նամակ՝ ի պաշտպանություն ՆՏՎ հեռուստաընկերության։ 2003 թվականին եղել է Ռուսաստանի մշակույթի և գիտության այն գործիչների շարքում, որոնք կոչ են արել Ռուսաստանի իշխանություններին դադարեցնել պատերազմը Չեչնիայում և անցնել բանակցային գործընթացի։ 2006 թվականին միացել է Ռուսաստանից Վրաստանի քաղաքացիների հարկադիր արտաքսումը, դրա հետ կապված էթնիկ խտրականության դեպքերը և երկրների միջև հարաբերությունների ընդհանուր վատթարացումը դատապարտող դիմումին։ Հանդես է եկել Գրիգորի Պասկոյի, Վասիլի Ալեքսանյանի, Սվետլանա Բախմինայի ազատ արձակման օգտին։ Դեմ է արտահայտվել ԱՄՆ քաղաքացիների կողմից Ռուսաստանում որբ երեխաների որդեգրումն արգելող օրենքի ընդունմանը։ Բազմիցս աջակցել է Կենդանիների պաշտպանության նախաձեռնություններին։
2004 թվականի նախագահական ընտրությունների ժամանակ եղել է Իրինա Խակամադայի կողմնակիցների հանրային խորհրդի անդամ։ Մեկնաբանելով 2008 թվականի ընտրությունների արդյունքները՝ դրական է գնահատել Դմիտրի Մեդվեդևին և Վլադիմիր Պուտինին՝ նրանց բնութագրելով որպես «շատ գրավիչ երիտասարդ տղամարդիկ»։


=== Մահ ===
Իննա Չուրիկովան մահացել է սրտի կանգից 2023 թվականի հունվարի 14-ին Մոսվայում։ Դերասանուհու մահվան առթիվ նրա հարազատներին իր ցավակցությունն է հայտնել ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինը։


== Творчество ==


=== Դերեր թատրոնում ===
Մոսկվայի պատանի հանդիսատեսի թատրոն

1966 — «Բանտի պատից այն կողմ», Յուրի Գերման
1970 — «Зайка-зазнайка», Սերգեյ Միխալկով — Աղվես
«Երկու թխկի», Եվգենի Շվարց — Բաբա Յագա
«Трусохвостик», Սերգեյ ՄիխալկովՄոսկվայի «Լենկոմ» պետական թատրոն

1974 — «Тиль», Գրիգորի Գորին, բեմադրությունը՝ Մարկ Զախարովի — Նելե (նորամուտը թատրոնի բեմում)
1975 — «Իվանով», Անտոն Չեխով, բեմադրությունը՝ Մարկ Զախարովի — Աննա Պետրովնա, ի ծնե՝ Սառա
1976 — «Համլետ», Շեքսպիր, բեմադրությունը՝ Անդրեյ Տարկովսկու— Օֆելյա
1983 — «Լավատեսական ողբերգություն», Վսևոլոդ Վիշնևսկի, բեմադրությունը՝ Մարկ Զախարովի — Կոմիսար
1985 — «Երկնագույն հագած երեք աղջիկները», Լյուդմիլա Պետրուշևսկայա, բեմադրությունը՝ Մարկ Զախարովի — Իրա
1986 — «Համլետ», Շեքսպիր, բեմադրությունը՝ Գլեբ Պանֆիլովի — Գերտրուդա
1989 — «Իմաստունը», Ալեքսանդր Օստրովսկու «На всякого мудреца довольно простоты» կատակերգության թեմայով, բեմադրությունը՝ Մարկ Զախարովի — Մամաևա
1992 — «…Sorry», Ալեքսանդր Գալին, բեմադրությունը՝ Գ. Պանֆիլովի — Իննա
1994 — «Ճայը», Անտոն Չեխով, ռեժիսոր՝ Մարկ Զախարով — Արկադինա
1997 — «Բարբարոսն ու հերետիկոսը», ըստ Ֆեոդոր Դոստոևսկու «Խաղամոլը» վեպի, ռեժիսորներ՝ Կ. Անտրոպով, Մ. Զախարով — Անտոնիդա Վասիլևնա
2000 — «Միլիոնատերերի քաղաքը», ըստ Էդուարդո դե Ֆիլիպոյի «Ֆիլումենա Մարտուրանո» պիեսի, ռեժիսոր՝ Ռոման Սամգին — Ֆիլումենա
2004 — «Tout payé, կամ Ամեն ինչի համար վճարված է», ըստ Իվ Ժամիակի կատակերգության, ռեժիսոր՝ Էլմո Նյուգանեն — Էլեոնորա
2007 — «Ամուսնություն», Նիկոլայ Գոգոլ, բեմադրությունը՝ Մարկ Զախարովի — Ֆյոկլա Իվանովնա
2010 — «Ակվիտանի առյուծը», Ջեյմս Գոլդմանի «Առյուծը ձմռանը» պիեսի մոտիվներով, բեմադրությունը՝ Գ. Պանֆիլովի — Ալիենորա Ակվիտանացի
2012 — «Սուտ հանուն փրկության», Ալեխանդրո Կասոնայի «Ծառերը կանգնած են մեռնում» պիեսի մոտիվներով, բեմադրությունը՝ Գ. Պանֆիլովի — տատԱզգերի թատրոն

2017 — Աուդիենցիա, Պիտեր Մորգան — թագուհի Եղիսաբեթ IIԱնտրեպրիզային ներկայացումներ

«Պառավ օրիորդ», Նադեժդա Պտուշկինա, ռեժիսոր՝ Բորիս Միլգրամ — Տատյանա (Ն. Կոլեսնիկի անտրեպրիզա, «ТеатрДом» պրոդյուսերական կենտրոն)
«Խառը զգացմունքներ», Ռ. ԲԱեր, ռեժիսոր՝ Լեոնիդ Տրուշկին — Քրիստինա Միլման (Անտոն Չեխովի թատրոն)
«Овечка», Նադեժդա Պտուշկինա — Լիա (Օ. Բերեզովսկու անտրեպրիզա, «Арт-клуб XXI»)


== Ֆիլմագրություն ==


=== Հեռուստաներկայացումներ ===
1966 – Քե՛զ, պատանություն (ռուս.՝ Тебе, юность!) – Իրա
1977 – Լյուբով Յարովայա (ռուս.՝ Любовь Яровая) – Լյուբով
1988 – Երկնագույն հագած երեք աղջիկներ (ռուս.՝ Три девушки в голубом) – Իրա
2004 – Իմաստունը (ռուս.՝ Мудрец) – Մամաևա
2005 – Բարբարոսը և հերետիկոսը (ռուս.՝ Варвар и еретик) – Անտոնիդա Վասիլևնա
2005 – Ճայը (ռուս.՝ Чайка) – Իրինա Նիկոլաևնա Արկադինա
2009 – Միլիոնատերերի քաղաքը (ռուս.՝ Город миллионеров) – Ֆիլումենա Մարտուրանո
2009 – Ամուսնություն (ռուս.՝ Женитьба) – Ֆյոկլա Իվանովնա
2011 – Խառը զգացմունքներ (ռուս.՝ Смешанные чувства) – Քրիստինա Միլման
2013 – Ակվիտանիայի առյուծը (ռուս.՝ Аквитанская львица) – Ալիենորա Ակվիտանացի, թագուհի, Հենրիխ II-ի կինը
2015 – Սուտ հանուն փրկության (ռուս.՝ Ложь во спасение) – տատ


=== Հնչյունավորում ===
1974 – Գունավոր երազներ (ռուս.՝ Цветные сны) – կադրից դուրս ձայն
1981 – Խալիֆ արագիլը (ռուս.՝ Халиф-аист, անիմացիոն) – Փարի
1986 – Հովանոց նորապսակների համար (ռուս.՝ Зонтик для новобрачных) – Վերա (Նիյոլե Օժելիտեի դերը)
1988 – Կատուն, որ զբոսնում էր ինքն իր համար (ռուս.՝ Кошка, которая гуляла сама по себе, անիմացիոն) – Կատու
2000 – Ռոմանովներ։ Թագակիր ընտանիքը (ռուս.՝ Романовы. Венценосная семья) – Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնա (Լինդա Բելինգհեմի դերը)
2005 – Ֆրիդան Ֆրիդայի ֆոնին (ռուս.՝ Фрида на фоне Фриды) – Ֆրիդա
2015 – Պահպանիր իմ խոսքն ընդմիշտ (ռուս.՝ Сохрани мою речь навсегда, վավերագրական)


=== Կինոսցենարներ ===
2000 – Ռոմանովներ։ Թագակիր ընտանիքը (ռուս.՝ Романовы. Венценосная семья)


=== Մասնակցություն ֆիլմերում ===
2006 – Գլեբ Պանիլով։ Իր թեման (ռուս.՝ Глеб Панфилов. Своя тема, վավերագրական)
2007 – Ինչո՞ւ քեզանից երկար ապրեցի, սեր իմ (ռուս.՝ Зачем пережила тебя любовь моя..., վավերագրական)
2007 – Միխայիլ Ուլյանով։ Մարդը, որին հավատում էին (ռուս.՝ Михаил Ульянов. Человек, которому верили, վավերագրական)
2008 – Леонид Броневой. Под колпаком у Мюллера (վավերագրական)
2008 – Իմ խաբուսիկ մռայլությունը։ Մարկ Զախարով (ռուս.՝ Моя обманчивая мрачность. Марк Захаров, վավերագրական)
2008 – Իննա Չուրիկովա («Острова» վավերագրական շարքից)
2009 – Ալեքսանդր Աբդուլով։ Սիրավեպ կյանքի հետ (ռուս.՝ Александр Абдулов. Роман с жизнью, վավերագրական)
2009 – Վլադիմիր Իվաշով։ Բալլադ սիրո մասին (ռուս.՝ Владимир Ивашов. Баллада о любви, վավերագրական)
2009 – Նիկոլայ Կարաչենցով։ Սիրո արժեքը որոշված չէ (ռուս.՝ Николай Караченцов. Любви не названа цена, վավերագրական)
2010 – Գրիգորի Գորինի վերջին կատակը (ռուս.՝ Последняя шутка Григория Горина, վավերագրական)
2010 – Ես քայլում եմ Մոսկվայով։ Երիտասարդության հավերժական հմայքը (ռուս.՝ Я шагаю по Москве. Вечное обаяние молодости, «Ֆիլմ ֆիլմի մասին» վավերագրական շարքից)
2011 – Մենախոսություն չորս մասով։ Գլեբ Պանֆիլով (ռուս.՝ Монолог в четырёх частях. Глеб Панфилов, վավերագրական)
2012 – Իմ սիրտը սառցե չէ (ռուս.՝ У меня не ледяное сердце, վավերագրական)
2013 – Ալեքսանդր Զբրուև։ Ոչ մեծ դասամիջոց (ռուս.՝ Александр Збруев. Небольшая перемена, վավերագրական)
2013 – Իննա Չուրիկովա։ «Ոչ թե արքայադուստր, այլ թագուհի» (ռուս.՝ Инна Чурикова. «Не принцесса! Королевна!!!», վավերագրական, կենսագրական ֆիլմ՝ նվիրված դերասանուհու ծննդյան 70-ամյակին, Առաջին ալիք, ռեժիսոր՝ Անդրեյ Լուկով)
2014 – Օլեգ Յանկովսկի։ Վերջին որսը (ռուս.՝ Олег Янковский. Последняя охота, վավերագրական)
2014 – Այն նույն Մյունխհաուզենը (ռուս.՝ Тот самый Мюнхгаузен, «Խորհրդային կինոյի գաղտնիքները» վավերագրական ֆիլմերի շարքից)
2014 – Յանկովսկի (ռուս.՝ Янковский, վավերագրական)
2018 – Մեռած հոգիներ (ռուս.՝ Мёртвые души, «Կինոյի գաղտնիքները» վավերագրական շարքից)
2018 – Փոքրիկ ողբերգություններ (ռուս.՝ Маленькие трагедии, «Կինոյի գաղտնիքները» վավերագրական շարքից)


=== Արխիվային կադրեր ===
2013 – Ալեքսանդր Անտիպենկո («Կղզիներ» (ռուս.՝ «Острова») վավերագրական շարքից)


== Մրցանակներ ==


=== Կոչումներ ===

1977 – ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (23 դեկտեմբերի) – խորհրդային թատերական արվեստի բնագավառում ունեցած վաստակի համար
1985 – ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (3 հուլիսի) – խորհրդային թատերական արվեստի բնագավառում ունեցած վաստակի համար
1991 – ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (16 մայիսի) – խորհրդային թատերական արվեստի բնագավառում ունեցած մեծ վաստակի համար
Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի պատվավոր անդամ


=== Շքանշաններ և մեդալներ ===
1997 – «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» IV աստիճանի շքանշան (օգոստոսի 25) – թատերական արվեստի զարգացման գործում ունեցած մեծ վաստակի համար
2007 – «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» III աստիճանի շքանշան (հուլիսի 27) – թատերական արվեստի զարգացման բնագավառում ունեցած մեծ ավանդի և երկարամյա ստեղծագործական գործունեության համար
2010 – Արվեստի և գրականության շքանշանի սպա (Ֆրանսիա)
2013 – «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» II աստիճանի շքանշան (սեպտեմբերի 13) – հայրենական թատերական արվեստի զարգացման բնագավառում ունեցած ակնառու ավանդի և երկարամյա ստեղծագործական գործունեության համար.
2018 – «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի շքանշան (հունիսի 29) – հայրենական մշակույթի և արվեստի, զանգվածային լրատվության միջոցների զարգացման գործում ունեցած մեծ ավանդի, բազմամյա բեղմնավոր գործունեության համար։


=== Այլ մրցանակներ, պարգևներ և խրախուսանքներ ===


=== Մրցանակներ կինոփառատոններում ===


==== «Նիկա» կինոփառատոն ====
Մրցանակներ
1992, «Կնոջ լավագույն դերակատարում» անվանակարգում, «Ադամի կողը» (1990)
2004, «Երկրորդ պլանի կնոջ լավագույն դերակատարում» անվանակարգում, «Օրհնեցեք կնոջը» (2003)
2013, «Նիկա» փառատոնի հատուկ մրցանակ «Պատիվ և արժանապատվություն» անվանակարգում Գլեբ Պանֆիլովի հետ միասին, հանձնվել է ռուսական կինոյի ականավոր գործիչներին, որոնց անուններն անքակտելիորեն կապված են ոչ միայն համատեղ բեղմնավոր աշխատանքով, այլև ամբողջ կյանքի համար
2016, «Երկրորդ պլանի կնոջ լավագույն դերակատարում» անվանակարգում, «Օզ երկիրը» (2015)
Անվանակարգեր
1994, «Կնոջ լավագույն դերակատարում» անվանակարգ, «Կազանովայի անձրևանոցը» (1993)
1995, «Կնոջ լավագույն դերակատարում» անվանակարգ, «Ռյաբա հավիկը» (1994)


==== «Ոսկե արծիվ» կինոմրցանակ ====
Մրցանակներ
2004, «Երկրորդ պլանի կնոջ լավագույն դերակատարում» անվանակարգում, «Ապուշը» (2004)
2007, «Կնոջ լավագույն դերակատարում հեռուստատեսությունում», «Առաջին շրջանում» (2007)


==== «Կինոտավր» կինոփառատոն ====
Մրցանակներ
1994, «Կնոջ լավագույն դերակատարում» անվանակարգում, «Շան տարի» (1994)
1994, «Կնոջ լավագույն դերակատարում» անվանակարգում, «Կազանովայի անձրևանոցը» (1993)


==== Բեռլինի կինոփառատոն ====
«Արծաթե արջ» մրցանակ
1984, «Կնոջ լավագույն դերակատարում» անվանակարգում, «Ռազմադաշտային սիրավեպ» ֆիլմ


=== Այլ մրցանակներ, պարգևներ և խրախուսանքներ ===
1969 – Լոկառնոյի միջազգային կինոփառատոնի մրցանակ կնոջ դերի լավագույն կատարման համար («Կրակի միջով ճանապարհ չկա» ֆիլմ, 1967)
1970 – «Տարվա լավագույն դերասանուհի» կոչում «Սովետսկի էկրան» ամսագրի հարցման համաձայն («Սկիզբը» ֆիլմում կատարած Պաշա Ստրոգանովայի դերի համար, 1970)
1976 – Լենինյան կոմերիտմիության մրցանակ – կինոյում ժամանակակիցների կերպարներ ստեղծելու համար
1984 – Վալյադոլիդի միջազգային կինոփառատոնի մրցանակ «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհու համար» («Ռազմադաշտային սիրավեպ» ֆիլմ, 1983)
1986 – ՌԽՖՍՀ Վասիլև եղբայրների անվան պետական մրցանակ՝ «Վասա» ֆիլմում կատարած գլխավոր դերի համար
1991 – Կինոյի միջազգային ֆեդերացիայի մրցանակ «Տարվա լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում («Ադամի կողոսկրը» ֆիլմ, 1990)
1993 – Կինոյի միջազգային ֆեդերացիայի մրցանակ «Տարվա լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում («Կազանովայի անձրևանոցը» ֆիլմ, 1993)
1993 – «Տրիումֆ» մրցանակ «Տարվա դերասանուհի» անվանակարգում
1994 – Նաբերեժնիե Չելնի քաղաքում անցկացված «Կանանց աշխարհ» կինոփառատոնի մրցանակ – «ռուս կնոջ կերպարի դասական մարմնավորման համար» («Շան տարի» ֆիլմ, 1994)
1994 – Սանկտ Պետերբուրգի «Փառատոնների փառատոն» միջազգային կինոփառատոնի մրցանակ կնոջ լավագույն դերակատարման համար («Շան տարի» ֆիլմ, 1994)
1994 – «Էքսպրես-կինո» հեռուստահաղորդման մրցանակ «Կանացիության, տաղանդի, մարդկայնության համար» Սանկտ Պետերբուրգի միջազգային կինոփառատոնում («Շան տարի» ֆիլմ, 1994)
1995 – «Բյուրեղապակե Տուրանդոտ» մրցանակ «Կնոջ լավագույն դերակատարում» անվանակարգում, «Լենկոմ» «Ճայը» ներկայացման մեջ Արկադինայի դերը կատարելու համար
1997 – Ռուսաստանի Դաշնության պետական մրցանակ գրականության և արվեստի բնագավառում 1996 թվականի համար (1997 թվականի մայիսի 29) – Մոսկվայի «Լենկոմ» պետական թատրոնում Ա. Չեխովի պիեսի հիման վրա բեմադրված «Ճայը», Մ. Անդերսոնի «Աննա Բոլեյնի 1000 օրը» պիեսի մոտիվներով բեմադրված «Թագավորական խաղեր» ներկայացումներում գլխավոր դերերի կատարման համար
1997 – «Բյուրեղապակյա Տուրանդոտ» մրցանակ «Լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում, «Լենկոմ» թատրոնի «Բարբարոսը և հերետիկոսը» ներկայացման մեջ Անտոնիդա Վասիլևնայի դերը կատարելու համար
1997 – Ստանիսլավսկու միջազգային մրցանակ (Կ. Ստանիսլավսկու միջազգային հիմնադրամ, 1997) – Հայրենական և համաշխարհային թատերական արվեստի զարգացման գործում ունեցած նշանակալի ավանդի, «Լենկոմ» թատրոնի «Բարբարոսը և հերետիկոսը» ներկայացման մեջ դերակատարման համար
2001 – «Ոսկե դիմակ» մրցանակի դրամատիկական թատրոնի և տիկնիկային թատրոնի ժյուրիի հատուկ մրցանակ, «Լենկոմ» թատրոնում Է. դե Ֆիլիպոյի պիեսի հիման վրա բեմադրված «Միլիոնատերերի քաղաք» ներկայացման մեջ կատարած դերի համար (Ա. Ջիգարխանյանի հետ միասին)
2002 – Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի շնորհակալագիր (2002 թվականի սեպտեմբերի 16) – թատերական արվեստի զարգացման գործում մեծ ներդրման համար
2003 – «ՏԷՖԻ» մրցանակ «Հեռուստատեսային ֆիլմում/սերիալում կնոջ դերակատար» անվանակարգում («Ապուշը» ֆիլմ, 2003)
2003 – Կինոքննադատության և կինոմրցանակաբաշխության «Ոսկե խոյ» ազգային մրցանակ «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում («Օրհնեցեք կնոջը» ֆիլմ, 2003)
2004 – Թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության բնագավառում «Տարվա կուռքը» դերասանական մրցանակ «Լենկոմ» թատրոնի «Tout paye, Կամ ամեն ինչի համար վճարված է» ներկայացման մեջ Էլեոնորայի դերի կատարման, ինչպես նաև «Ապուշը» հեռուստասերիալում (2003) գեներալի կնոջ՝ Եպանչինայի դերի կատարման համար
2004 – Ցարսկոյե Սելոյի արվեստի մրցանակ – ռուսական մշակույթի ու արվեստի զարգացման և միջազգային մշակութային կապերի ամրապնդման գործում ստեղծագործական ներդրման համար
2004 – Նիկոլայ Մորդվինովի անվան «Золотой Витязь» II միջազգային թատերական ֆորումի ոսկե մեդալ – թատերական արվեստում ունեցած նշանակալի ավանդի համար
2009 – Սանկտ Պետերբուրգում անցկացված «Վիվատ, Ռուսաստանի կինո» կինոփառատոնի մրցանակ «Կնոջ լավագույն դերակատարման» համար («Պալատական հեղաշրջումների գաղտնիքները։ Ֆիլմ 7 «Վիվատ, Աննա»», 2008)
2011 – «ЖЖивой театр» հանդիսատեսի մրցանակ «Տարվա դերասանուհի» անվանակարգում, Լենկոմի թատրոնի «Ակվիտանիայի առյուծը» ներկայացման մեջ կատարած դերի համար
2011 – «Բյուրեղապակյա Տուրանդոտ» 20-րդ հոբելյանական մրցանակաբաշխության մրցանակ «Թատերական Ժառանգություն» անվանակարգում
2011 – «Звезда Театрала» անկախ մրցանակ «Կնոջ լավագույն դերակատարում» անվանակարգում «Լենկոմ» թատրոնի «Ակվիդանիայի առյուծը» ներկայացման մեջ կատարած դերի համար
2013 – Ռուսաստանի Անդրեյ Միրոնովի անվան «Ֆիգարո» ազգային դերասանական մրցանակ – ռուսական խաղացանկային թատրոնին ծառայելու համար
2017 – «Բյուրեղապակյա Տուրանդոտ» մրցանակ «Կնոջ լավագույն դերակատարում» անվանակարգում Ազգերի թատրոնի «Аудиенция» ներկայացման մեջ Մեծ Բրիտանիայի թագուհի Եղիսաբեթ II-ի դերի կատարման համար
2019 – «Ոսկե դիմակ» մրցանակ – թատերական արվեստում ակնառու ներդրման համար


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Гербер А. Е. Инна Чурикова: судьба и тема. — М.: АСТ, 2013. — 254 с., 3000 экз., ISBN 978-5-17-079625-0


== Արտաքին հղումներ ==
Իննա Չուրիկովան Լենկոմի թատրոնի կայքում
Իննա Չուրիկովան «Наш Фильм» կայքում
«Золотая маска — 98»
Իննա Չուրիկովա — կենսագրությունը և հարցազրույց 7Дней.ру կայքում
Իննա Չուրիկովայը հոբելյանը «Сегодня вечером» հաղորդման ժամանակ, 2013 թվականի հոկտեմբերի 19-ի թողարկում
Сегодня вечером. Инна Чурикова: Я абсолютно радостный человек. 2019 թվականի ապրիլի 20-ի թողարկում