armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Աշելյան մշակույթ

Աշելյան մշակույթ, ստորին պալեոլիթի մշակույթ, որը տարածված է եղել ժամանակակից Սենտ-Աշել քաղաքի տարածքում։ Այստեղ առաջին անգամ քարե գործիքներ են գտնվել։ Հանդիսանալով ստորին պալեոլիթի շելյան փուլի անմիջական շարունակությունն ու զարգացումը, և ժամանակագրական տեսակետից համապատասխանելով մինգելյան։ Սառցակալման ու մինդել-ռիսյան միջսառցային ժամանակաշրջանին, աշելյան մշակույթը մի նոր, ավելի բարձր աստիճան էր մեր նախնիների պատմության մեջ։ Սատանի-դարի, Արեգունի բլրի, Հարավային բլրի։ Հրազդան գետի միջին հոսանքում, Արզնու դարավանդի`Ճատկերանի, Աշիրաբադի, Նռնունիսի (Նուռնուս), Լուսավանի։ Ջրաբերի և այլ վայրերի ստորին պալեոլիթյան կայանները, որոնք արտակարգ հարուստ էին վանակատի արտազեղումներով, տվել են համեմատաբար զարգացած ու բազմապիսի քարե գործիքների բնորոշ ժողովածուներ։ Վերոհիշյալ բոլոր կայաններում գործիքների շելյան տիպերին փոխարինելու են գալիս ավելի հմտորեն, խնամքով պատրաստված և զգալիորեն կատարելագործված գործիքներ։ Աշխատանքի հիմնական գործիքը մնում է ձեռքի հատիչը, որը, սակայն, փոքրանում է, ստանում բարակ (անհետացած) կրունկ, ճշգրիտ նշաձև, ձվածիր, սկավառակաձև կամ եռանկյունի ուրվագիծ, բեկոտման տեխնիկայով մշակված հարթ մակերես։ Նրա կտրող պրոֆիլային կողերն արդեն ոչ թե զիգզագաձև են, այլ ուղիղ և սուր։ Մանրակրկիտ ու նուրբ մշակման շնորհիվ աշելյան հատիչը ստանում է նաև կտրելու հատկություն։ Այս բոլոր հանգամանքները վկայում են գործիքներ պատրաստելու տեխնիկայի զգալի առաջընթացի, վանակատի, կայծքարի հատկություններին խորամուխ լինելու, վարպետի ձեռքի առավել հմտության մասին։ Ձեռքի հատիչը ստորին պալեոլիթի ամենաբնորոշ ու տիպական գործիքն է, որն առանձնապես լայն տարածում է ստանում աշելյան շրջանում։
Աշելյան հատիչներին զուգընթաց կատարելագործվում են նաև ցլեպներից ու մանր կտորներից պատրաստված, այսպես կոչված, կլեկտոնյան և լեվալուայան տիպի գործիքները, սրածայրը, քերիչը, քերթիչը, կտրող դանակը, գայլիկոնը, սկավառակաձև գործիքները, որոնք օգտագործվել են կենցաղում, փայտի ու մորթու մշակման համար։ Ձեռքի հատիչից սրանք տարբերվում են պարզ մշակությամբ։
Աշելյան գործիքները, բացի վանակատից, պատրաստված են նաեւ դիաբազից և դացիտից։ Դրանց վրա, հատկապես բանող եզրերում, կատարված է նաև հետագա լրացուցիչ մշակում (հարդարում)։ Ուշ աշելյան շրջանում հանդիպում են շատ խնամքով մշակված գործիքներ, որոնք ունեն ուղիղ, ճշգրիտ ուրվագծեր


== Աղբյուրներ ==
Հայ Ժողովրդի Պատմություն, Երևան, հատոր 1, 1971, էջ 70
Կելե (մուլտֆիլմ)

Կելե (ռուս.՝ Келе), խորհրդային կարճամետրաժ մուլտֆիլմ, որը նկարահանվաել է 1988 թվականին, ըստ Կելեի և աղջիկների մասին չուկչայական հեքիաթի մոտիվների։ Մուլտֆիլմում օգտագործվել է չուկչայական ազգային երաժշտություն։


== Սյուժե ==
Չուկչայական բնակատեղից երկու աղջիկ որոշում են տայգայից հատապտուղներ հավաքել և լսում են, թե ինչպես է հրեշ Կելեն սրինգ նվագում։ Թողնելով սրինգը` Կելեն գնում է հատապտուղ ուտելու, այդ ժամանակ աղջիկները գտնում են սրինգը և սկսում նվագել։ Շատ տարվելով` նրանք չեն նկատում, թե ինչպես է աղմուկով նրանց մոտենում Կելեն։ Բռնելով աղջիկներին` նա որոշում է հանգստանալ և նրանց կախում է ծառից։ Աղջիկները խնդրում են թռչուններին ազատել իրենց, թռչունները ազատում են նրանց, և նրանք փախչում են։ Արթնանալով` Կելեն վազում է նրանց փնտրելու։ Հասնելով լայն գետին` նա հարցնում է մյուս ափն անցած աղջիկներին, թե ինչպես հասնել նրանց։ 
Նրանք խորհուրդ են տալիս հրեշին խմել գետի ջուրը և, չորացնելով այն, անցնել գետի հատակով։ Հիմար Կելեն այդպես էլ վարվում է, բայց շատ ջուր խմելով` պայթում է։ Աղջիկները երջանիկ վերադառնում են տուն, իսկ Կելեն, կարելով իր տաբատի պատռվածքը, մխիթարվում է սրինգի նվագով։


== Նկարահանող խումբ ==


== Փառատոններ և պարգևներ ==
1991-«ФесАн» կինոփառատոն, «Պոլկան» մրցանակ։


== Վերաթողարկում DVD ձևաչափով ==
Մուլտֆիլմը DVD ձևաչափով վերաթողարկվել է «Masters of Russian Animation Volume 4» մուլտֆիլմերի ժողովածուում։ Ժողովածուում ընդգրկված են եղել հետևյալ մուլտֆիլմերը. «Դուռը» (1986), «Ազատագրված Դոն Կիխոտը» (1987), «Մարտինկո» (1987), «Ստորգետնյա մեծ պարահանդես» (1987), «Կատուն և ծաղրածուն» (1988), «Կելե» (1988), «Երազ» (1988), «Երկրորդ ես» (1989), «Ընկերուհին» (1989), «Կվաժդի կվա» (1990), «Կատուն և Կոն» (1990)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Կելե»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Կելե» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Կելե» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
Михаил Алдашин — Энциклопедия отечественного кино Archived 2017-03-24 at the Wayback Machine.
Мультфильм «Келе» на сайте myltik.ru
Энциклопедия отечественной мультипликации (авт. Сергей Капков, «Алгоритм», 2006)
Ավթանդիլյան

Ավթանդիլյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Անդրանիկ Ավթանդիլյան (1920-ական թթ.-?), թղթակից։
Ավագ Գրիգորի Ավթանդիլյան (1844-1917), լրագրող, մշակութային գործիչ։
Արսեն Մարկոսի Ավթանդիլյան (1910), խորհրդային բանակի գվարդիայի գեներալ-մայոր։
Գառնիկ Հրաչիկի Ավթանդիլյան (1967-1994), ազատամարտիկ, Արցախյան պատերազմի մասնակից։
Երվանդ Ավթանդիլյան (1889-1944), մտավորական։
Թեմիկ Հովհաննեսի Ավթանդիլյան (1922-1945), Խորհրդային Միության հերոս։
Սարինա Բենիկի Ավթանդիլյան (1967), խմբավար, երաժշտագետ։


== Տես նաև ==
Աֆթանդիլյան


== Ծանոթագրություններ ==
(5647) 1990 TZ

(5647) 1990 TZ, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Էլեանորա Հելինի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,424733 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7743 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0752 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1379,1 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,261041 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 21,94° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5647) 1990 TZ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Քրիստիան I

Քրիստիան I (դան․՝ Christian I, փետրվար 1426, Օլդենբուրգ, Վայմարյան Հանրապետություն - մայիսի 21, 1481, Կոպենհագենի դղյակ, Կոպենհագեն, Մայրաքաղաքային տարածաշրջան, Դանիա, Կալմարյան ունիա)`1448 թվականի սեպտեմբերի 28-ից  Դանիայի թագավոր, 1449 թվականի նոյեմբերի 20-ից Նորվեգիայի թագավոր և 1457 թվականի հուլիսի 2-ից Շվեդիայի թագավոր (Կալմարյան միություն), Օլդենբուրգների դինաստիայի հիմնադիրը։
Քրիստիանի հայրը՝ Դիտրիխ Երջանիկը ընդլայնեց տոհմական կալվածքները։ 1448 թվականի սկզբին մահացավ Դանիայի, Նորվեգիայի և Շվեդիայի թագավոր Քրիստաֆոր III Բավարսկին։
Ութամսյա միջթագավորությունից հետո շվեդները թագավոր ընտրեցին Կառլ VIII Կնութսոնին, իսկ դանիացիները, կառավարվելով Ռոսկիլլե եպիսկոպոսի կողմից, ընտրությունը կանգնեցրեցին Քրիստիանի վրա, ով նշանվեց իր նախորդի 18 տարեկան այրու հետ։ Մեկ տարի անց տեղի ունեցավ նրանց հարսանիքը, իսկ  երկու օր անց թագադրվեց Դանիայի թագավոր։
Կառլ Կնուտսոնը Նորվեգիայի արքեպիսկոպոս Ասլակա Բոլտայի օգնությամբ թագադրվեց Նորվեգիայի թագավոր։ 1450 թվականին նա գահընկեց արվեց և Թրոնհեյմում Քրիստիանին թագադրեցին Նորվեգիայի թագավոր։ Դանիական ազնվականների և Հյուսիսային Գերմանիայի ազդեցիկ իշխանների օգնությամբ Քրիստիանը վերականգնեց իր իշխանությունը Շվեդիայում (1456-1457 թվականներ)։ Երեք տարի անց Քրիստիանին հաջողվեց միավորել Շլեզվիգի և Գոլշտեյնի դքսությունները։
Շվեդիայի նոր ապստամբությունը խախտեց միությունը, Բունկերբենգի պայքարը 1471 թվականը ընդմիշտ փակեց միության վերականգնումը խաղաղ ճանապարհով։
Դրան միացան Քրիստիանի կռիվները եղբայների հետ և մեծ ֆինանսական դժվարությունները։ Իր թագավորության վերջին տարիներին Քրիստիանը նոր արշավ ձեռնարկեց դեպի Շվեդիա, բայց մահը խանգարեց նրա ծրագրերի իրագործմանը։
Նա օրոք հիմնադրվեց Կոպենհագենի համալսարանը։


== Ընտանիք ==
1449 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Կոպենհագենում Քրիստիան առաջինն ամուսնացել է Դանիայի, Նորվեգիայի և Շվեդիայի նախկին թագավոր Քրիստոֆեր III այրու  հետ։ Նրանք ունեցան հինգ երեխաներ՝

Օլաֆ (1450-1451-ական թթ.)
Կնուդ (1451-1455-ական թթ.)
Յոհան (1456-1486-ական թթ.), Դանիայում և Նորվեգիայում թագավորել է 1481-1513 թթ., իսկ Շվեդիայում 1497-1501 թթ.:
Մարգարիտա (1456-1486-ական թթ.), 1469 թվականին եղել է Շոտլանդիայի թագավոր Հակոբ երրորդի կինը։
Ֆրեդրիկ (1471-1533-ական թթ.), 1523-1533 թվականներին եղել է Դանիայի և Նորվեգիայի թագավոր։


== Գրականություն ==
Христиан I, датский король // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.


== Ծանոթագրություններ ==
Արևիկ Ավդալբեգյան

Արևիկ Թադևոսի Ավդալբեգյան (դեկտեմբերի 13, 1922(1922-12-13), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ - մայիսի 15, 2020(2020-05-15), Ալեսանդրիա, Պիեմոնտ, Իտալիա), հայ երաժիշտ, դաշնակահար, մանկավարժ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1955)։


== Կենսագրություն ==
Արևիկ Ավդալբեգյանը ծնվել է 1922 թվականի դեկտեմբերի 13-ին, Երևանում։ 1933 թվականին էքստեռն ավարտել է Երևանի Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան երաժշտական դպրոցը, 1939-1940 թվականներին՝ Ռ․ Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանը, այնուհետև՝ Երևանի պետական կոնսերվատորիան, ապա ուսումը շարունակել Մոսկվայի Չայկովսկու անվան պետական կոնսերվատորիայի ասպիրանտուրայում, ռուսական դաշնամուրային դպրոցի հիմնադիրներ, երաժիշտ և դաշնակահար Կ. Ն. Իգումնովի մոտ։ Վերադառնալով Երևան՝ զբաղվել է կատարողական և մանկավարժական գործունեությամբ, եղել է իր երկրի երաժշտական բնագավառի նշանակալից իրադարձությունների մասնակիցն ու կենտրոնը։ Համերգային շրջագայություններով և մենահամերգներով հանդես է եկել տարբեր երկրներում բազմաթիվ նվագախմբերի և հանրահայտ դիրիժորների հետ, այդ թվում՝ Կոնդրաշին, Գինզբուրգ, Սիմիոնով, Դուրյան, Մալունցյան, Նիյազի և ուրիշներ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին երկու անգամ եղել է ռազմաճակատում, ելույթներ ունեցել ոչ միայն հայկական Թամանյան դիվիզիայի, այլ բազմազգ բանակի մարտիկների համար՝ իր արվեստով ոգեշնչելով նրանց։ 
1988 թվականից Արևիկ Ավդալբեգյանը բնակվել և ստեղծագործել է Իտալիայում։ Ավդալբեգյանի նշանակալից համերգների թվին է պատկանում Միլանի Վերդիի անվան կոնսերվատորիայի դահլիճում կատարված Բախի երրորդ և չորրորդ կլավեսինի համար գրված կոնցերտները, որը նա իրականացրել է իր երկու դուստրերի՝ Նունե, Տաթևիկ և թոռնիկի՝ Աննա (մի քանի միջազգային մրցույթների դափնեկիր) Հայրապետյանների հետ։ Ավդալբեգյանի համերգային նվագացանկը ընդգրկում է տարբեր ոճերի և ժամանակների կոմպոզիտորների ստեղծագործությունները։


== Համագործակցություն Նիկողայոս Տիգրանյանի հետ ==
Մանուկ հասակից, ծանոթանալով Նիկողայոս Տիգրանյանի հետ, դարձել է նրա ստեղծագործությունների մշտական կատարողը։ 1936 թվականին՝ Նիկողայոս Տիգրանյանի 80-ամյա հոբելյանի ժամանակ, որին մասնակցել են Հայկանուշ Դանիելյանը, Շարա Տալյանը, սիմֆոնիկ նվագախումբը՝ Կոնստանտին Սարաջևի ղեկավարությամբ, Նիկողայոս Տիգրանյանի ցանկությամբ Արևիկ Ավդալբեգյանը, լինելով դեռ մանուկ, կատարել է նրա դաշնամուրային ստեղծագործությունները։ Սա դարձել է նրա մկրտությունը իբրև Նիկողայոս Տիգրանյանի ստեղծագործությունների լավագույն կատարող։ Տիգրանյանի ցուցմունքներն ու խորհուրդները շատ մեծ դեր են խաղացել ավելի խորն ու ճշմարտացիորեն կատարելու նրա ստեղծագործությունները։ Տիգրանյանը բացահայտել է այն հազվադեպ երևույթը, երբ կատարողի մեկնաբանումը գերազանցում է հեղինակի մտահղացմանը։ Տիգրանյանի և Ավդալբեգյանի համագործակցությունը նշանավորվել է նրանով, որ հանձինս Արևիկ Ավդալբեգյանի երաժշտարվեստում առկա է Նիկողայոս Տիգրանյանի ստեղծագործությունների լավագույն կատարող՝ դաշնամուրային արվեստի բարձր մակարդակով և արևելյան մեղեդիների հարազատ շնչով ու ներշնչանքով կատարված գործերով։


== Երկեր ==
Արևիկ Ավդալբեգյան. Հուշագրական նոթեր, հոդվածներ, Ե., 2012:


== Ծանոթագրություններ ==
(9736) 1986 QP2

(9736) 1986 QP2, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի օգոստոսի 28-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,155744 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5697 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7418 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2047,63 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175813 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,33° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9736) 1986 QP2 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ժուկովո-Տատարսկի (Կագալնիցկի շրջան)

Ժուկովո-Տատարսկի (ռուս.՝ Жуково-Татарский), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կագալնիցկի շրջանում։ Ռոդնիկովսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։ 
Հիմնվել է 1990 թ.։
Բելի Խոլմ (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բելի Խոլմ (այլ կիրառումներ)Բելի Խոլմ (ռուս.՝ Белый Холм), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լևկովո (գյուղ, Խոլմ-Ժիրովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼևկովոԼևկովո (ռուս.՝ Левково), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 12 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (263101-263200)

Աստերոիդների ցանկ (263001-263100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (263201-263300)
 Աստերոիդների ցանկ (263001-263100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (263201-263300)
Ագարակագո

Ագարակագո, վանք Վրաստանի Ախալցխայի մունիցիպալիտետում։ Այժմ ավերված է։


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Սեբաստիանի ամրոց (Կադիս)

Սան Սեբաստիանի ամրոց (իսպ.՝ Castillo de San Sebastián), ամրոց Իսպանիայի Կադիս քաղաքում, Լա Կալետա ծովափի վերջնամասում։ 1993 թվականին ընդգրկվել է Իսպանիայի մշակութային ժառանգությունների ցանկում (իսպ.՝ Bien de Interés Cultural): Ամրոցի ներսում է գտնվում Կադիսի համալսարանի ծովային հետազոտության լաբորատորիան։


== Պատմություն ==
Ըստ ավանդույթի՝ ամրոցի գտնվելու վայրում եղել է Հադեսի, Զևսի և Պոսեյդոնի, Հեստիայի, Դեմետրայի, Հերայի հոր՝ Կռոնոսի տաճարը։ 1457 թվականին կղզում ժանտախտից ապաքինվող վենետիկյան նավի անձնակազմը մատուռ է կառուցել։ 1706 թվականին սկսվել են ամրոցի կառուցման աշխատանքները, ինչի արդյունքում կառուցվել է անկանոն պատերով տարածք՝ պաշտպանելու քաղաքի հյուսիսային հատվածը ոտնձգություններից։ Փարոսի գտնվելու տեղում իսլամական ժամանակաշրջանում եղել է դիտարան։ Փարոսը 1908 թվականին Ռաֆայել դե Սերդայի նախագծով ստեղծված երկաթյա կառույց է, որը Իսպանիայում էլեկտրական հոսանքով լուսավորվող երկրորդ փարոսն է։ Աշտարակն ունի 41 մետր բարձրություն։
Հետաքրքիր է, որ 1811 թվականին Խուան Բաուտիստա Ասոպարդոյի ղեկավարությամբ մալթայական նավատորմն ապստամբ ռազմագերիների հետ ժամանել է ամրոց և այնտեղ մնացել մինչև 1815 թվականը։
1860 թվականին կղզին և քաղաքը իրար կապելու համար կառուցվել է դամբ։
1985 թվականի հունիսի 25-ին Սան Սեբաստիանի ամրոցը ճանաչվել է մշակութային արժեք։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ամրոցին անդրադարձել են Կադիսում նկարահանված տարբեր ֆիլմերում՝ «Ալարիստե» ֆիլմն ամրոցում նկարահանվել է 2005 թվականին, Հոլիվուդն այս վայրն ընտրել է որպես ընդլայնված գործողությունների տեսարան «Մեռիր, բայց ոչ հիմա» ֆիլմի համար։
Señor Chinarro հնդկական պոպ խումբը "Del Montón" երգում հիշատակում է Սան Սեբաստիանի ամրոցը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Castillo de San Sebastián en 3D para Google Earth(չաշխատող հղում)
1233

1233 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 1233 թվականն է, 
XIII դարի 33-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Միլենիում (մարզադաշտ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միլենիում (այլ կիրառումներ)
Միլենիում (վալ.՝Stadiwm y Mileniwm), մարզադաշտ Կարդիֆ քաղաքում։ Տեղավորում է 74500 հանդիսականի։ Մարզադաշտը ընդունում է Ուելսի ֆուտբոլի և ռեգբիի հավաքականների հանդիպումները։


== Բացումը ==
Մարզադաշտը բացվել է 1999 թվականի հունիսին։ Մարզադաշտում հանդիսականների քանակով ռեկորդ գրանցվել է 2008 թվականի փետրվարի 9-ին, երբ այնտեղ տեղի էր ունենում ռեգբիի հանդիպում ուելսի և Շոտլանդիայի հավաքականների միջև։


== Այլ մարզաձևերի հանդիպումներ ==
2007 թվականի ապրիլի 7-ին այստեղ իր մենամարտն է անցկացրել բռնցքամարտիկ Դերեկ Չիսորան։


== Համապատկերը ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մարզադաշտի պաշտոնական կայքը
Միլենիում մարզադաշտը allstadiums.ru կայքում Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Դունաևցի (այլ կիրառումներ)

Դունաևցի, կարող է վերաբերել՝

Դունաևցի - քաղաք, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դունաևցիի շրջանում
Դունաևցի - քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դունաևցիի շրջանում
Ավդան-Չամդիր

Ավդան-Չամդիր, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռախել Կոհեն-Կագան

Ռախել Կոհեն-Կագան (եբրայերեն՝ רחל כהן-כגן‎, ծննդյամբ` Ռախիլ Յակովլևնա Լյուբարսկայա, փետրվարի 19, 1888(1888-02-19), Օդեսա, Խերսոնի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 15, 1982(1982-10-15), Իսրայել), իսրայելցի քաղաքական գործիչ և սիոնիստական շարժման ակտիվիստ, Իսրայելի անկախության հռչակագիրը ստորագրած երկու կանանցից մեկը։  


== Կենսագրություն ==
Ռախիլ Յակովլևնա Լյուբարսկայան ծնվել է Օդեսայում, քաղաքում հայտնի փաստաբան Յակով (Յանկել  Իոսիֆովիչ) Լյուբարսկու և Միրիամ (Մարիա Մոիսեևնա) Բերնշտեյնի ընտանիքում, որոնք բնակվում էին Պուշկինսկայա փողոցի վրա գտնվող Շլյայնայի տանը։ Ավարտել է գիմնազիան, սովորել է Օդեսայի կանանց Բարձրագույն դասընթացներում, այնուհետև Սանկտ Պետերբուրգում մասնագիտացել է մաթեմատիկայի բնագավառում։ 1913 թվականին  ամուսնանում է բժիշկ Նոա Մոիսեևիչ Կագանի հետ (ծնված Ռիգայում, 1885—?), Բրեսլավսկու համալսարանի շրջանավարտ, որը հաջորդ տարի քրոջ և մոր հետ մեկնում է Պաղեստին։  Ռախիլը մնում է Օդեսայում մինչև 1919 թվականը։ 1919 թվականին «Ռուսլան» նավով գալիս է Հայֆա։ Նա դառնում է Կանանց միջազգային սիոնիստական կազմակերպության (WIZO)  առաջնորդներից մեկը Էրեց-Իսրայելում, 1938 թվականին ընտրվում է Կանանց միջազգային սիոնիստական կազմակերպության ղեկավար։
1932 թվականին  նշանակվում է Հայֆայի քաղաքապետարանի սոցիալական աջակցության կոմիտեի նախագահ և այդ պաշտոնում աշխատում մինչև 1946 թվականը։ 1946 թվականին  նշանակվում է Հրեական ազգային խորհրդի  սոցիալական  բաժնի պետ։ Նա հանդիսանում է Մոէցետ Հա-Ամի անդամ Կանանց միջազգային սիոնիստական կազմակերպությունից, 1948 թվականին ստորագրել է Իսրայելի անկախության հռչակագիրը, դառնալով` ստորագրողների մեջ երկրորդ կինը (հռչակագիրը ստորագրել է նաև Գոլդա Մեիրը)։
Քնեսեթի առաջին ընտրություններում Կանանց միջազգային սիոնիստական կազմակերպությունը ստացավ 1,2 % ձայն և մեկ տեղ, որը զբաղեցրեց Կոհեն-Կագանը։ Հետագայում նա միանում է Լիբերալ կուսակցությանը և 1961 թվականին պատգամավոր դառնում այդ կուսակցությունից։ Կոհեն-Կագանը ուներ երկու երեխա։
Ամուսնու քույրը` իսրայելցի մանկաբույժ, առողջապահության կազմակերպիչ Հելենա Մոիսեևնա Կագանը (1889, Տաշքենդ  — 1978, Երուսաղեմ), Իսրայելի մրցանակի դափնեկիր է (1975), հունգարացի և իսրայելցի ջութակահար Էմիլ Հաուզերի կինը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռախել Կոհեն-Կագան
Լենդ-լիզ

Լենդ-լիզ, (անգլ. lend – տալ փոխարինաբար, և lease – տալ վարձակալության), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի (1939–1945) տարիներին ԱՄՆ–ին դաշնակից հակահիտլերյան կոալիցիայի երկրներին վարձակալությամբ կամ փոխարինաբար սպառազինություն, զինամթերք, ստրատեգիական հումք, մթերքներ և այլ ապրանքներ տալու համակարգ։ Լենդ–լիզի օրենքն ԱՄՆ–ի կոնգրեսը ընդունել է 1941-ի մարտի 11-ին, իսկ մատակարարումների դադարեցման մասին ԱՄՆ–ի կառավարությունը հայտարարել է 1945-ի օգոստ. 21-ին։ Լենդ–լիզով ԱՄՆ–ի ծախսերը 1941–45-ին կազմեցին 46 մլրդ դոլլար (պատերազմի տարիներին ԱՄՆ–ի ռազմական ողջ ծախսերի 13%–ը և արտահանման 50% –ը)։ Լենդ–լիզով Բրիտանական կայսրության երկրներին (հիմնականում Մեծ Բրիտանիային) մատակարարումները կազմեցին 30269 մլն դոլլար, ՍՍՀՄ–ին՝ 9800, Ֆրանսիային՝ 1406, Չինաստանին՝ 631, լատինաամերիկյան երկրներին՝ 421, այլ երկրներին՝ 424 մլն դոլլար։ Իր հերթին, ԱՄՆ–ը հետադարձ Լենդ–լիզի կարգով պատերազմի տարիներին դաշնակից պետություններից ստացավ  7,3 մլրդ դոլլարի տարբեր ապրանքներ և ծառայություններ։ Լենդ–լիզով մատակարարումները զգալիորեն նպաստեցին պատերազմի տարիներին ԱՄՆ–ի արտադրության ընդլայնմանը և կառավարական պատվերների հաշվին մոնոպոլիաների հարստացմանը։ Պատերազմի ավարտից հետո ԱՄՆ–ը Լենդ–լիզը և դրա հետ կապված վճարումները կարգավորելու հարցերն օգտագործեց տնտեսապես և քաղաքականապես Եվրոպայի ու Ասիայի շատ երկրներ ներթափանցելու նպատակով։ 1947-ին և 1960-ին ՍՍՀՄ–ի և ԱՄՆ–ի միջև տեղի ունեցան Լենդ–լիզով վճարումների վերաբերյալ բանակցություններ։ ՍՍՀՄ–ը ԱՄՆ–ին վերադարձրեց ստացած ունեցվածքի մի մասը (օրինակ, ծովային նավերը) և պատրաստակամություն հայտնեց վճարել մնացածը։ Սակայն կողմերը չկարողացան համաձայնության գալ փոխհատուցման չափի վերաբերյալ, քանի որ ԱՄՆ պահանջեց 1,3 մլրդ դոլլարի գումար, որն ուրիշ երկրների վճարումների հետ համեմատած (օրինակ, Մեծ Բրիտանիայի) չափազանցված էր։ Բացի դրանից ամերիկյան կառավարությունը հրաժարվեց վճարումների կարգավորման խնդրի հետ քննարկել և որոշել ՍՍՀՄ–ի ու ԱՄՆ–ի միջև տնտեսական և առևտրական հարաբերությունները նորմալացնելու, որը նախատեսված էր Լենդ–լիզի համաձայնագրով, ինչպես նաև վարկեր տրամադրելու հարցը։ ԱՄՆ–ի նախաձեռնությամբ 1960-ին բանակցություններն ընդհատվեցին։ Դրանք վերսկսվեցին 1972-ին։ ԱՄՆ–ը համաձայնեց էապես իջեցնել վճարումների գումարը, ինչպես նաև դրանք կախման մեջ դնել կողմերի տնտեսական հարաբերությունների զարգացման հաջողությունից։ 1972-ի հոկտ. 18-ին Վաշինգաոնում ՍՍՀՄ–ի և ԱՄՆ–ի միջև միաժամանակ ստորագրվեցին երեք համաձայնագրեր՝ Լենդ–լիզով վճարումների կարգավորման, առևտրի զարգացման և փոխադարձաբար վարկեր տրամադրելու մասին։
Սպուտնիկ (գյուղ, Պեչենեգսկի շրջան)

Սպուտնիկ (ռուս.՝ Спутник), գյուղ Ռուսաստանի Մուրմանսկի մարզի Պեչենեգսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2061 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Քլեյ շրջան (Ալաբամա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Քլեյ շրջան (այլ կիրառումներ)Քլեյ (անգլ.՝ Clay County), ԱՄՆ Ալաբամա նահանգի շրջաններից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.564 կմ² է, բնակչությունը՝ 13.932 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Աշլենդ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1866 թ.։


== Ծանոթագրություններ ==
Լուիս Դոմինգիս

Լուիս Դոմինգիս (պորտ.՝ Luís Domingues), համայնք Բրազիլիայի Հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մարանիան նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Գուրուպի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6.984 մարդ՝ 2020 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 466,762 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 12,2 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 6.707.235,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 1.174,44 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,632 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)


== Ծանոթագրություններ ==
(3803) Տուչկովա

(3803) Տուչկովա (անգլ.՝ Tuchkova), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Լյուդմիլա Ժուրավլյովայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,046782 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8857 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2079 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1942,5 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,185328 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,06° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3803) Տուչկովա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ծաղկավոր բույսերի ցեղեր (P)

Այստեղ ներկայացված են The Plant List տվյալների բազայում 2010 թ. դեկտեմբերի դրությամբ ներառված 904 649 անվանում ծաղկավոր բույսերի 14 038 ցեղերից P տառով սկսվող 3 123-ը։
Աղյուսակի առաջին սյունակում տեղակայված են 3 123 ցեղերի լատիներեն անվանումները (The Plant List տվյալների բազայի վիճակագրության մեջ ասվում է 14 038 ցեղերի մասին)։
Երկրորդ սյունակում նշված է ընտանիքը, որտեղ ներառված է տվյալ ցեղը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Angiosperms (Flowering plants) — all genera // The Plant List
The Plant List (2010). Version 1. Published on the Internet; http://www.theplantlist.org/ (accessed 1st January)(անգլ.)
Լա Կիակա

Լա Կիակա (իսպ.՝ La Quiaca), քաղաք Արգենտինայում։ Յավի դեպարտամենտի վարչական կենտրոնը։ Բնակչությունը կազմում է 13761 մարդ (2001)։ Քաղաքը մտնում է Յավի դեպարտամենտի կազմում և Ժուժուի պրովինցիայի մեջ։


== Աշխարհագրական դիրքը ==

Քաղաքը գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ Սան Սալվադոր դե Ժուժույից 290 կմ դեպի հյուսիս, գրեթե չորացած Կիակա գետի վրա, որով անցնում է Բոլովիայի հետ ունեցած սահմանը։ Գետի վրա գցված է Օրասիո Գուսման միջազգային կամուրջը, որը միացնում է քաղաքը բոլիվիական Վիլյասոն քաղաքի եհտ։

Լա Կիական 10 հազարից ավելի բնակիչ ունեցող արգենտինական քաղաքներից ամենաբարձրադիրն է։


== Կլիմա ==


== Տրանսպորտ ==
Լա Կիակա օդանավակայան
կոդ ICAO — SASQ
բարձրությունը ծովի մակարդակից՝ 3478 մ
ВПП- 2700 × 30
Երկաթուղային կայարան
Ավտոմայրուղի
RN9 — Սան Սալվադոր դե Ժուժույ
RP5 — Սանտա Կատալինա, Յավի
RP67 — Կանգրեհիլոս


== Ժողովրդագրություն ==
Ըստ վիճակագրության քաղաքի բնակչությունը կազմում է 13761 մարդ, որոնցից տղամարդկանց թիվը կազմում է 6500, իսկ կանան թիվը՝ 7261 մարդ։


== Արտաքին հղումներ ==
Կոմունայի պաշտոնական կայք Archived 2009-04-28 at the Wayback Machine.
Խարդավանքի և սիրո դղյակ

Խարդավանքի և սիրո դղյակ (կարաչ.-բալկ.՝ Сюймеклик къала, ռուս.՝ Замок коварства и любви), բնության հուշարձան, ժայռային գոյացություն Ռուսաստանի Ստավրոպոլի երկրամասի Կիսլովոդսկ քաղաքի շրջակայքում։ Այն Ժայռոտ լեռնաշղթայի ճյուղավորումներից մեկի զառիվայր հրվանդան է` կուեստ, որը վեր է խոյանում Ալիկոնովկա գետի հովտի և նրա ձախ ափի վրա։ Բացարձակ բարձրությունը 950 մ է, հարաբերական բարձրությունը` մոտ 80 մ։ Կազմված է դոլոմիտացած կրաքարից։ Զբոսաշրջային տեսարժանություն է։ Ժայռի մոտ գտնվում է զբոսաշրջային համալիր` 1939 թվականին կառուցված հյուրանոց, որը ոճավորված է որպես հին ամրոց, ռեստորան։ Ժայռի և զբոսաշրջային օբյեկտի անունը գալիս է հին առասպելից, որը պատմում է տեղական իշխանի դստեր և հասարակ հովվի դժբախտ սիրո մասին։


== Պատմություն ==
Խարդավանքի և սիրո դղյակը բարձր լեռ է և ժայռ, որը նման է նստած տղամարդու։ Լեռն այսպես են անվանել տեղացիները։ Որպես բացատրություն ներկայացվում է երկու երիտասարդ սրտերի մեծ սիրո առասպելը։ Շատ տարիներ առաջ սիրահարվում են տեղական իշխանի դուստր Դաուտան և հովիվ Ալին։ Աղջկա հայրը, բնականաբար, դեմ է լինում այդպիսի հարաբերություններին և որոշում է դստերն ամուսնանացնել տարեց հարևանի հետ։ Սակայն հարսանիքի նախօրեին բաժանված սիրահարները որոշում են, որ պետք է ընդմիշտ միասին կլինեն, ուստի անհրաժեշտ է մահանալ։ Բայց Դաուտան վախենում է մահից, իսկ Ալին` ոչ. նա ցատկում է ժայռից և ջարդուփշուր լինում։
Դաուտան ամուսնանում է, բայց շուտով մահանում։ Աղջկա հայրը վշտից քարանում է և վերածվում ժայռի։ Իսկ լեռան տակ գտնվող առվակը դառնում է գետ, որն անվանում են Ալիկոնովկա։ Այսպես ժայռը դառնում է Խարդավանքի և սիրո դղյակ։
20-րդ դարի 30-40-ական թվականներին ժայռի ստորոտում բացվել էր միջնադարյան ամրոցի տեսքով յուրօրինակ ռեստորան։ Նրա արքատին տեսքի որոշ հատվածներ նույնությամբ կրկնում էին բնական դղյակի տարրերը։ Այդ ռեստորանը գոյություն է ունեցել մինչև 1970-ական թվականների վերջ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Хачиков В. А. Экскурсии по живописным местам Северного Кавказа. Изд-во «Кавказская здравница», Минеральные Воды, 2008. С. 47—48.


== Արտաքին հղումներ ==
Kmvline.Ru — Замок коварства и любви
Замок коварства и любви на сайте ООПТ России
Հորադիս (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հորադիս (այլ կիրառումներ)Հորադիս, Կորադիզ, գետ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում։ Սկիզբ է առնում Վայքի լեռների հարավային լանջերից և Խնձորուտ գյուղում ձախից միախառնվում Ճահուկ գետին։ Երկարությունը 14 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեռնուրի շրջան

Սեռնուրի շրջան (ռուս.՝ Сернурский район, մարիներեն՝ Шернур кундем), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մարի Էլ հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1921 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սերնուր։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1032 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 24832 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 24,06 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Բրագա (ֆուտբոլային ակումբ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բրագա (այլ կիրառումներ)Բրագա (պորտ.՝ Sporting Clube de Braga), պորտուգալական ֆուտբոլային ակումբ Բրագա քաղաքից։
Կատկովո (գյուղ, Կրասնինսկի շրջան)

Կատկովո (ռուս.՝ Катково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 38 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(7214) Անտիքլուս

(7214) Անտիքլուս (անգլ.՝ Anticlus), աստերոիդ Յուպիտերի տրոյացիներից։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 5,16318 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 4,9799 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 5,3465 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 4285,23 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,084009 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,47° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7214) Անտիքլուս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աղփունղար (լեռնանցք)

Աղփունղար, լեռնանցք Հայկական լեոնաշխարհում, Անտիպոնտական լեռնահամարգում, Երզնկայից հյուսիս-արևելք և Մամախաթունից հարավ-արևմուտք, Պյուլք գետի ձախակողմյան վտակներից մեկի ակունքների մոտ։ Բարձր մոտ 2322 մ։


== Ծանոթագրություններ ==
Արբուզովկա (Չերտկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արբուզովկա (այլ կիրառումներ)Արբուզովկա (ռուս.՝ Арбузовка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Չերտկովսկի շրջանում։ Մտնում է Ալեքսեևո-Լոզովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Գեղանիստի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (այլ կիրառումներ)

Գեղանիստի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ, կարող է վերաբերել՝

Գեղանիստի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ - Արարատի մարզի Գեղանիստ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը
Գեղանիստի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ - Շիրակի մարզի Գեղանիստ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը
Կոստանդին Լամբրոնացի

Կոստանդին Լամբրոնացի (ծննդյան թվականն անհայտ է - 1250), թագադիր իշխան Կիլիկյան Հայաստանում 1226 թվականից։
Ներսես Լամբրոնացու եղբայր Հեթումի որդին։
Լամբրոն բերդի տեր Կոստանդին Լամբրոնացին իր 300 նիզակավոր հեծելակներով 1216 թվականին մասնակցելով սելջուկյան թուրքերի դեմ Շողականի ճակատամարտին՝ գերեվարվեց Իկոնիա։ 1219 թվականի սկզբին Լևոն Բ Մեծ թագավորը փրկագնով ազատեց նրան։ Իբրև հեղինակավոր և հզոր իշխան՝ Կոստանդին Լամբրոնացին ընդդիմացել է իր ազգականներին՝ նորահաստատ Հեթումյան արքայատանը և հավակնել Հայոց գահին։ Կոստանդին Լամբրոնացու հետ հաշտվելու և արքունիքին նեցուկ դարձնելու նպատակով Կոստանդին թագավորահայրը նրան շնորհեց թագադրության գործակալությունը։ 1230 ական թվականներին սատարելով Իկոնիայի սուլթանության ուժերին՝ ապստամբեց Հեթում Ա թագավորի դեմ։ Թաթար-մոնղոլներից Իկոնիայի սուլթանության պարտությունից (1243 թվականին) հետո փորձեց հաշտվել Հեթում Ա-ի հետ, բայց մերժվեց։ Քինախնդիր Կոստանդին Լամբրոնացին 1245 թվականին սելջուկյան թուրքերի գլուխ անցած՝ ավերեց երկրի մի շարք բնակավայրեր և պաշարեց Տարսոն քաղաքը։ Սակայն պարտության մատնվելով՝ փակվեց անառիկ Լամբրոնում։ 1250 թվականին հալածական Կոստանդին Լամբրոնացին սրախողխող սպանվեց իբրև դավաճան, կալվածները միացվեցին արքունիքին։ Տոհմական թշնամությունը վերացնելու համար Հեթում Ա հոր խորհրդով Կոստանդին Լամբրոնացու որդի Հեթումին վերադարձրեց Լամբրոնը, իսկ նրա դուստր Կիռ Աննային (Կեռան) պսակեց իր գահաժառանգ որդի Լևոնի հետ։
Բալցհաուզեն

Բալցհաուզեն (գերմ.՝ Balzhausen), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Գյունցբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1184 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 14,65 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 74 115։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Հյուսիսարևմտյան արշավանք

Հյուսիսարևմտյան արշավանք (չինարեն՝ 长征, բառացիորեն՝ երկար արշավանք) Չինաստանի կարմիր բանակի (ՉԿԲ) հիմնական ուժերի նահանջը Գոմինդանի ուժերից՝ Կենտրոնական և Հարավային Չինաստանի խորհրդային շրջաններից հյուսիսարևմտյան՝ Շենսի և Դանսու նահանգներ։ 
Կենտրոնական խորհրդային շրջանում գտնվող ՉԿԲ գոմինդանական բանակի շրջապատումից դուրս բերելու նպատակով ՉԿԿ ԿԿ 1934 թվականի սեպտեմբերին որոշեց ճեղքել շրջապատումը ՉԿԲ 1-ին ռազմաճակատի գլխավոր ուժերով։ ՉԿԲ 1-ին ռազմաճակատի ուժերը (ՉԿԿ ԿԿ հետ) 1934 թվականի հոկտեմբերի 16-ից, մարտեր մղելով գոմինդանական զորքերի դեմ, շարժվեցին հյուսիսարևմտյան, անցնելով մի քանի նահանգ, 1935 թվականի հունիսի սկզբին Սիչուան նահանգի արևմուտքում միավորվեցին ՉԿԲ 4-րդ ռազմաճակատի զորքերի հետ։ 1935 թվականի օգոստոսի սկզբին ՉԿԿ ԿԿ-ի Քաղբյուրոյի խորհրդակցությունում որոշվեց շարունակել արշավանքը երկու զորասյուների (արլ. և արմ.) միացյալ ուժերով հս.՝ ԽՍՀՄ սահմանի մոտ գտնվող շրջաններ։ Մակայն ՉԿԿ ղեկավարության մեջ պայքարի սրման (Մաո Ցզե Դունի, որը ձգտում էր զավթել կուսակցության և բանակի ղեկավարությունը, և 4-րդ ռազմաճակատի հրամանատարներից Չժան Դո Տաոյի ու նրա կողմնակիցների միջև) հետևանքով կուսակցությունը և նրա զինված ուժերը պառակտվեցին։ 1-ին ռազմաճակատի 1-ին և 3-րդ կորպուսները (մտնում էին արլ. զորասյան մեջ), որոնց հետ էին ՉԿԿ ԿԿ-ի և Քաղբյուրոյի անդամների մի մասը, այդ թվում՝ Մաո Ցզե Դունը, 1935 թվականի հոկտեմբերին հասան Շենսի և Դանսու նահանգների սահմանագծի մոտ գտնվող խորհրդային շրջանը։ ՉԿԲ մնացած զորամիավորումները (արմ. զորասյուն), 2-րդ և 6-րդ կորպուսների (2 ռազմաճակատ) հետ, 1936 թվականի հոկտեմբեր-նոյեմբերին հասան Շենսի և Դանսու նահանգների սահմանամերձ շրջանը։ Հյուսիսարևմտյան արշավանքն ավարտվեց։
Բուտսկայա

Բուտսկայա (ռուս.՝ Бутская), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Լուկոյանովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մուայո

Մուայո (ֆր.՝ Moyaux), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1342 մարդ, բնակչության խտությունը` 82.69 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.23 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 155 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 55 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 788 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 578-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 210։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,4 %։ 578 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 501 անձ (271 տղամարդ և 230 կին)։ Գործազուրկ են եղել 77 անձ (38 տղամարդ և 39 կին)։ 210 անաշխատունակներից 51-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 91-ը` թոշակառուներ, իսկ 68-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆիլէմբրիոգենեզ

Ֆիլէմբրիոգենեզ' (հին հունարեն՝ φῦλον) - ցեղ, սեռ, տեսակ և էմբրիգոնեզ՝ սաղմնաբանություն բառերից), օրգանիզմների անհատական զարգացման՝ օնտոգենեզի փոփոխությունը էվոլյուցիայի ընթացքում։
Տերմինն առաջարկել է Ա․ Ն․ Սներցովը 1910 թվականին։ Համաձայն ֆիլէմբրիոգենեզի տեսության, ֆիլոգենեզի սկզբնապատճառ են հանդիսանում օնտեգենեզի փոփոխությունները, առանց որոնց սերունդները չեն տարբերվի նախնիներից։ Ֆիլոգենեզն, այսպիսով, իրենից ներկայացնում է տարբեր օնտոգենեզների հաջորդականություն։ Ֆիլէմբրիոգենեզի միջոցով կարող է փոփոխվել ինչպես ողջ օրգանիզմի, այնպես էլ նրա առանձին մասերի զարգացման ընթացքը, ընդ որում՝ օնտոգենեզի ցանկացած փուլում։


== Գրականություն ==
Северцов А. Н., Собр. соч., т. 3, М. — Л., 1945, с. 361—452; т. 5, М. — Л., 1949, с. 372—456
Մարչենա

Մարչենա (իսպ.՝ Marchena )՝ մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Սևիլյա պրովինցիայի մեջ՝ Անդալուսիա ինքնավար համայնքում։

Տարածքը՝ 379 կմ² մակերես։
Բնակչությունը՝ 19861 մարդ (2010)
Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 60 կմ հեռավորության վրա։


== Ժողովրդավարություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք


== Ծանոթագրություններ ==
Բարիձոր (գետակ)

Բարիձոր, գետակ Կուրի ավազանում։ Տանձուտ գետի աջակողմյան վտակն է։ Սկիզբ է առնում Փամբակի լեռնաշղթայի հյուսիսային լանջերից։


== Ծանոթագրություններ ==
Պրոֆիլակտորի ՍԱԱԶ (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)

Պրոֆիլակտորի ՍԱԱԶ (ռուս.՝ Профилакторий СААЗ), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սելյալանդսֆոսս

Սելյալանդսֆոսս, հայտնի ջրվեժ Իսլանդիայում։ Սելյալանդսֆոսսը գտնվում է Իսլանդիայի հարավային մասում՝ մայրուղի 1-ի վրա, որը տանում է դեպի Տոուրսմյորկ (իսլ.՝ Þórsmörk) 249 մայրուղի։ Ջրվեժն Իսլանդիայի բնական հրաշալիքներից մեկն է։ Բարձրությունը կազմում է 60 մետր (197 ֆուտ) և այն Սելջալանդ գետի մի մասն է, որը առաջանում է Էյաֆյաթլայոքուլ (իսլ.՝ Eyjafjallajökull) հրաբխային սառցադաշտից։ Այս ջրվեժի հետաքրքրություններից մեկն այն է, որ այցելուները կարող են քայլել նրա հետևում գտնվող քարայրով և դիտել ջրվեժը բոլոր կողմերից։


== Մշակույթ ==
Այն կարելի հանդիպել «Ես ցույց կտամ քեզ» (անգլ.՝ I'll Show You) երգի պաշտոնական տեսահոլովակում, որտեղ պատկերված են հարավային Իսլանդիայի ծովալճակները և գետերը, որոնց թվում է նաև Սելյալանդսֆոսսը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
More information and photos about Seljalandsfoss on Hit Iceland Archived 2018-07-26 at the Wayback Machine.
Seljalandsfoss(չաշխատող հղում) at the IMDb
Seljalandsfoss panoramic virtual tour Archived 2016-04-28 at the Wayback Machine.
ABC (սինգլ)

«ABC», ամերիկյան Jackson 5 խմբի երգը։ Այն եղել է գրավել է տեղը ԱՄՆ-ում 1970 թվականին։
«ABC» երգը, որը կատարում է Jackson Five խումբը «I Want You Back» երգի հետ մտնում է '500 Songs That Shaped Rock and Roll ցանկի մեջ։
2015 թվականին ամերիկյան Billboard տեղադրեց «ABC» երգը 9-րդ տեղը իր «Michael Jackson's Top 50 Billboard Hits» ցանկում։
Բացի դրանից 2017 թվականին սինգլը երգի հետ միասին The Jackson 5 (1970 թվական) կատարմամբ մտավ Գրեմի մրցանակի փառքի սրահը.


== Շքրեթներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Overview of ABC Archived 2014-10-20 at the Wayback Machine. All the picture sleeves, Song and remixes to listen
"ABC" song review from Allmusic website
"ABC" Archived 2009-06-17 at the Wayback Machine. as listed on the Rock Band song library.
Լուկար

Լուկար (իսպ.՝ Lúcar), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ալմերիա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Վալիե դել Ալիմանսորա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 95 կմ2։ Բնակչությունը՝ 885 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 127 կմ հեռավորության վրա։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Lúcar Archived 2006-08-19 at the Wayback Machine.
Lúcar Archived 2014-11-11 at the Wayback Machine.
Օչե

Օչե (վրաց.՝ ოჩე), գյուղ Վրաստանում: Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մարտվիլի շրջան‎‎‎ում:


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 283 մարդ:


== Ծանոթագրություններ ==
Ցոլակ Հակոբյան

Ցոլակ Գրիգորի Հակոբյան (փետրվարի 1, 1916(1916-02-01), Ֆանտան, Հայաստան - հոկտեմբերի 1, 1977(1977-10-01), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), երկրաֆիզիկոս։ Երկրաբանահանքաբանական գիտությունների դոկտոր (1967)։ Ավարտել է ԵՊՀ (1941)։ 1961-1973 թվականներին ղեկավարել է Լենինականի երկրաֆիզիկայի և ինժեներային սեյսմոլոգիայի ինստիտուտը, 1973 թվականից՝ նույն ինստիտուտի Գառնիի երկրաֆիզիկական դիտակայանը։ Աշխատություններում լուսաբանված են մագնիսաչափությունը, հնամագնիսական դաշտերին վերաբերող և երկրաֆիզիկական այլ հարցեր։
Պատրիարք

Պատրիարք, ուղղափառ եկեղեցու բարձրագույն առաջնորդի տիտղոս մի շարք երկրներում։ Սահմանվել է Քաղկեդոնի եկեղեցական ժողովում 451 թվականին։ 1054 թվականին քրիստոնեական եկեղեցու բաժանումից (կաթոլիկ և ուղղափառ) հետո այն տրվել է ուղղափառ եկեղեցու հոգևոր պետերին։
Հայ եկեղեցում կաթողիկոսը համարվում է Ծայրագույն Հայոց Պատրիարք։ Պատրիարք են Կոստանդնուպոլսի և Երուսաղեմի հոգևոր առաջնորդները, որոնք եպիսկոպոսներից տարբերվում են նախաթոռությամբ (նրանց տիտղոսը պահպանվում է նաև պաշտոնից հրաժարվելուց հետո)։
Սիամանթոյի անվան թիվ 162 միջնակարգ դպրոց

Սիամանթոյի անվան թիվ 162 միջնակարգ դպրոց, 1973 թվականին Երևան քաղաքի, Հարավարևմտյան թաղամասի Ա2 թաղամասի, Անդրանիկի 4 հասցեում բացվեց Սիամանթոյի N 162 միջնակարգ դպրոցը։


== Ընդհանուր նկարագիր ==
Դպրոցն ունի 9 մասնաշենք, որը բավարարել է կաբինետային համակարգով աշխատելուն։ Դպրոցի հիմնադիր տնօրենը եղել է ՀԽՍՀ վաստակավոր ուսուցիչ Գրիգոր Մաթևոսի Մաթևոսյանը։ Կրթօջախն աշխատել է վարժարանային համակարգով՝ մասնագիտական կողնորոշում տալով իր սաներին։
Դպրոցի պատմությունը կերտելու մեջ իրենց ավանդն են ունեցել նաև Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից ուսուցիչները՝ Գրիգոր Մաթևոսյանը, Հարություն Զոհրաբյանը, Պատվական Աճեմյանը, Գուրգեն Սաղյանը, Արշամ Խաչատրյանը, Սուրեն Տոնոյանը, որոնց արժանի հետևորդները դարձան դպրոցի մի շարք շրջանավարտներ՝ հերոսանալով Արցախյան ազատամարտում։
2015 թվականի ապրիլի 16-ին դպրոցի բակում բացվեց Սիամանթոյի կիսանդրին։


== Կոչումներ և տիտղոսներ ==

Հիմնադիր տնօրենի գործը շարունակել է նույն դպրոցի փոխտնօրեն Ս. Վ. Հակոբյանը։ 2001-2002 թվականների ուստարում ՀՀ Կրթության վարչության կողմից դպրոցն արժանացել է «Տարվա լավագույն դպրոց» կոչմանը։ 2004-2005 ուստարում տնօրեն Սիլվա Հակոբյանն արժանացել է «Տարվա լավագույն տնօրեն» կոչմանը։


== Դպրոցի ավանդույթները ==
1994 թվականին դպրոցն անվանակոչվել է արևմտահայ մեծանուն բանաստեղծի՝ Սիամանթոյի (Ատոմ Յարճանյան) անունով։
Սիամանթոյի անվան դպրոցը հաջողություններ է ունեցել շրջանային, քաղաքային և հանրապետական օլիմպիադաներում։ Դպրոցի սաները օլիմպիադաներում բազմիցս հաղթող են ճանաչվել։ Անվանակոչումից հետո դպրոցում ավանդական է դարձել Սիամանթոյական շաբաթի անցկացումը։
Իր պատմության ընթացքում դպրոցը ստեղծել է բազմաթիվ ավանդույթներ՝ ուսուցչի երդման և օծման արարողություն, առաջին դասարանցիների օծման օր, «Ծաղկի տոն», «Ինքնակառավարման օր», երգի և ասմունքի փառատոն, նորաձևության մրցույթ։ Դպրոցը կարևորում է ոչ միայն գրական-գեղարվեստական, այլև ռազմահայրենասիրական դաստիարակություն ապահովող միջոցառումները։
Դպրոցի թատերական խմբակի փոքրիկ դերասանները մասնակցել են «Նռան հատիկ» փառատոնին, բեմադրվել են շատ ներկայացումներ, որոնցից մի քանիսը ցուցադրվել են նաև հեռուստատեսությամբ։ Դպրոցում բեմադրվել են ոչ միայն հայ, այլև համաշխարհային դասականների ստեղծագործություններից՝ «Հին աստվածներ», «Անուշ», «Աշնան արև», «Իմ զոքանչը», «Փոքրիկ իշխանը», «Ատամնաբույժն արևելյան», «Ջեյն Էյր», «Դիմակահանդես», հատվածներ «Սամվելից»։ Կազմակերպվել են ցերեկույթ-բեմականացումներ՝ նվիրված հայ գրողների կյանքին և ստեղծագործությանը՝ Եղիշե Չարենց, Վիլյամ Սարոյան, Սիամանթո, Խաչիկ Դաշտենց, Գրիգոր Նարեկացի, Ակսել Բակունց, Հովհաննես Թումանյան, Սայաթ-Նովա։ Կազմակերպվել են հանդիպումներ գրողների, երգիչների, դերասանների հետ։ Դպրոցը հրատարակում է իր թերթը «Դասամիջոց» վերնագրով։


== Այժմյան դպրոցը ==
2008 թվականին դպրոցի տնօրենն է Աննա Ստեփանյանը։
Բոլվանիչի

Բոլվանիչի (ռուս.՝ Болваничи), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 13 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շեստակովա (գետ)

Շեստակովա (ռուս.՝ Шестакова), գետ Ռուսաստանում,Կամչատկայի երկրամասի հյուսիս-արևմտյան մասում։ Գետի երկարությունը մոտ 40 կմ է։ Հոսում է Պենժինսկի շրջանում և Կամչատկայի երկրամասում։ Թափվում է Օխոտի ծով։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ցիստարակիս մզկիթ

Ցիստարակիս մզկիթ (հուն․՝ Τζαμί Τζισταράκη, թուրքերեն՝ Cizderiye Camii), օսմանյան մզկիթ, որը կառուցվել է 1759 թվականին՝ Աթենքի կենտրոնում գտնվող Մոնաստիրակի հրապարակում։
Ներկայումս մզկիթի ներսում գտնվում է հունական ավանդական արվեստի թանգարանը, որը ստեղծվել է Հունաստանի մշակույթի նախարարության հովանավորությամբ։


== Պատմություն ==
Ցիստարակիս մզկիթը կառուցվել է 1759 թվականին Աթենքի մարզպան Մուստաֆա աղա Ցիստարակիսի կողմից։ Ըստ ավանդության, մզկիթի կառուցման ժամանակ, որպես հիմք օգտագործվել է Զևսի օլիմպիական տաճարի սյուներից մեկը։
Սակայն առավել հավանական է, որ կրոնական կառույցի հիմքում ընկած է մոտակայքում գտնվող Հադրիանոսի գրադարանի սյունքերից մեկը։ Այս քայլը սրբապղծություն էր թուրքերի կողմից։
Ցիստարակիսի մզկիթը նաև հայտնի է «ստորին շատրվանի մզկիթ» (հուն․՝ ζαμί του Κάτω Σιντριβανιού) կամ «ստորին շուկայի մզկիթ» (հուն․՝ Τζαμί του Κάτω Παζαριού) անվանումներով։ Հունաստանի ազգային ազատագրական պայքարի տարիներին այն օգտագործվել է, որպես զինանոց։
Հունաստանի դրածո թագավոր Օտտոյի հրամանով այստեղ է կենտրոնացվել Աթենքի գլխավոր զինակայաններից մեկը։ Դրան հաջորդած ժամանակահատվածներում այն օգտագործվել է որպես բանտ և պահեստ։
1915 թվականին կառույցը մասամբ վերակառուցվել է և օգտագործվել է, որպես հունական ձեռագրերի պահոց-թանգարան։ 1923 թվականին այն վերանվանվելով դարձել է Աթենքի ազգային դեկորատիվ արվեստի թանգարան (այդ անվանումը պահպանվել է մինչև 1973 թվականը։
1966 թվականին այն պայմանականորեն վերանորոգվել է, որի արդյունքում որոշակի տեղ է հատկացվել Հունաստանի իսլամադավաններին և այն ծառայել է, որպես փոքրիկ աղոթատեղի։
1973 թվականին թանգարանը տեղափոխվել է այլ հասցե, իսկ մզկիթի շենքը մնացել է, որպես դրա հավելվածք։ Այնուամենայնիվ թանգարանի խեցեղենի հավաքածում շարունակվել է մնալ նույն տեղում։ 1981 թվականին այս կառույցը վնասվել է երկրաշարժի հետևանքով։ Այն վերստին բացվել է 1991 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլասկի

Վիլասկի (էստ․՝ Vilaski), գյուղ Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Տիլլիստե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 21 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ֆեյսալ I

Ֆեյսալ I, (որոշ աղբյուրներում նաև՝ Ֆայսալ, արաբ․՝ فيصل بن حسين‎‎, մայիսի 20, 1883(1883-05-20)[…], Էթ Թաիֆ, Մեքքայի շրջան, Սաուդյան Արաբիա և Մեքքա, Hejaz Vilayet, Օսմանյան կայսրություն - սեպտեմբերի 8, 1933(1933-09-08), Բեռն, Շվեյցարիա), Սիրիայի (1920-ին) և Իրաքի (1921-1933 թթ.) թագավոր Հաշիմյանների դինաստիայից։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի (1914-1918 թթ.) ժամանակ ամիրա Ֆեյսալը գլխավորել է արաբական ապստամբների հյուսիսային բանակը, որը 1918 թվականին թուրքերից ազատագրել է Սիրիայի և Անդրհորդանանի տարածքը։ Փարիզի խաղաղության վեհաժողովի ընթացքում ստորագրել է արաբա-հրեական համաձայնագիր Խայիմ Վեյցմանի հետ։
1918-1920 թթ. Ֆեյսալը գլխավորել է Սիրիայի արաբական վարչությունը, 1920 թվականի մարտին հռչակվել Սիրիայի թագավոր։ Սիրիայի ֆրանսիական օկուպացիայից հետո, 1920 թվականի հուլիսի վերջին, վտարվել է երկրից։ 1921 թվականի օգոստոսին անգլիական գաղութային իշխանությունների աջակցությամբ հռչակվել է Իրաքի թագավոր։


== Ծանոթագրություններ ==
Լի Ին Ջու

Լի Ին Ջու (նոյեմբերի 16, 1980(1980-11-16) կամ դեկտեմբերի 22, 1980(1980-12-22), Գունսան, Հյուսիսային Ջոլա, Հարավային Կորեա - փետրվարի 22, 2005(2005-02-22), Bundang, Սոնգնամ, Գյոնգի, Հարավային Կորեա, հանգըլ՝ 이은주), հարավկորեացի դերասանուհի։


== Կարիերա և մահ ==
Լի Ին Ջուն 1997 թվականից նկարահանվել է ֆիլմերում և մինչև 2004 թվականը խաղացել է 15 ֆիլմում։
2004 թվականին, այն բանից հետո, երբ Ին Ջուն նկարահանվել է «Ալ կարմիր տառ» դետեկտիվ ֆիլմում, նրա հարաբերությունները բարեկամների հետ վատացել է։ Նրանք բարկացել և դատապարտել են դերասանուհուն, բաց անկողնային տեսարաններում նկարահանվելու համար։


=== Ինքնասպանություն ===
Ընտանեկան հարաբերությունների հետ կապված խնդիրները Լիին դեպրեսիայի են ենթարկել, որը ունեցել է տխուր ավարտ։ Դանկուկի համալսարանն ավարտելուց ընդամենը մի քանի օր անց, 2005 թվականի փետրվարի 21-ի` լույս 22-ի գիշերը, 24-ամյա դերասանուհին ինքնասպան է եղել` կտրել է դաստակները և այնուհետև կախվել է Պունդանի իր բնակարանում։


== Արտաքին հղումներ ==
Լի Ին Ջու (անգլ.) Internet Movie Database կայքում


== Ծանոթագրություններ ==