armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հարավաֆրիկյան դրամահատարան

Հարավաֆրիկյան դրամահատարան, մասնավոր դրամահատարան Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում, որը Հարավաֆրիկյան պահուստային բանկի անունից պատասխանատու է Հարավային Աֆրիկայի ռենդ բոլոր մետաղադրամների արտադրության համար։ Գտնվելով Սենտուրիոնում, Գոտենգ նահանգ, Պրետորիայի մոտ, դրամահատարանն արտադրում է մետաղադրամներ և պլանչետներ (ֆլան) ինչպես ներքին, այնպես էլ միջազգային շուկաների համար։


== Պատմություն ==
Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում ոսկու հայտնաբերումից հետո, Վիտվատերսռենդյան ոսկու տենդի  պատճառով, Երկրի նախագահ Պաուլուս Կրյուգերը որոշում է կայացրել դրամահատարան ստեղծել, որը հիմնադրվեց 1890 թվականի հուլիսի 6-ին և բացվեց 1892 թվականին Պրետորիայում։ Մի քանի տարի անց երկիրը գրավեցին բրիտանացիները, որոնք ստեղծեցին Տրանսվաալ գաղութը, իսկ դրամահատարանը փակեցին, երբ ֆունտ ստեռլինգը համարվեց օրինական վճարամիջոց:։ 1919 թվականի Դրամահատման ակտի համաձայն, բրիտանացիները 1923 թվականի հունվարի 1-ին հիմնադրեցին Մեծ Բրիտանիայի արքայական դրամահատարանի մասնաճյուղը, որն արտադրել է 83,114,575 ֆունտ ստերլինգի սովերեն ոսկե մետաղադրամներ։ Երբ Հարավային Աֆրիկան սկսեց խզել կապերը Մեծ Բրիտանիայի հետ, դրամահատարանը 1941 թվականի հունիսի 30-ին փակվեց և հետագայում վերաբացվեց այժմյան Հարավային Աֆրիկայի դրամահատարան անունով։


== Արտադրանք ==
Արտադրանքի մեծ մասը շրջանառության մետաղադրամներ են և հուշադրամներ։ Դրանց թվում են.

Հարավաֆրիկյան ռենդ
Բրոնզապատ պողպատ
Նիկելապատ բրոնզ
Ստերլինգ արծաթ (925Ag), օրինակ EWT մեդալիոններ/Ստերլինգ արծաթե թագ
22 կարատ ոսկի
24 կարատ ոսկի (999.9Au)
Զիմբաբվեի բոնդ մետաղադրամներ
10,20 և 50 Հարավային Սուդանի ֆունտ պիաստրներ, 1 ֆունտ և 2 ֆունտ մետաղադրամներ։Հանրահայտ Կրյուգերանդ ոսկե մետաղադրամները հատվել են այստեղ 1967 թվականին։ 1996 թվականից սկսած Սենտուրիոնում, Գոտենգ, դրամահատարանն իրականացնում է մանրածախ առևտուր, և գործում է թանգարան


== Տես նաև ==
Հարավային Աֆրիկայի տնտեսությունը


== Արտաքին հղումներ ==
official website


== Ծանոթագրություններ ==
Ավետարան (5396)

Ավետարան (5396), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 5396 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1499 թվականին Սուքիաս գրիչի կողմից Ով գյուղում։ Ծաղկող՝ Մկրտիչ Հիզանցի։ Ստացողը եղել է Վարդան կաթողիկոսը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 26X17 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 294 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի տերունական 17, ավետարանիչ 4, խորան 10, կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակն ունի 1 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ բոլորագիծ երկաթագրով, Ավետարան։ Կազմը` լուսանցազարդ ստվարաթուղթ և կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառ կարմիր կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 290ա, 290բ, ծաղկողի՝ 1բ, հետագայի՝ 293ա (16-րդ դար), 230բ, 293ա (1868 թ.), կնիք՝ 230բ (1860 թ.), Ղևոնդ Փիրզալենեան։


== Ծանոթագրություններ ==
Լաշկոյի

Լաշկոյի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դիադինի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Քենքյոյ

Քենքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Հալեպի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր
Կոովելյա

Կոովելյա (էստ․՝ Koovälja), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Սիմեռու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 78 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Նիլս Գադե

Նիլս Վիլհելմ Գադե (դան․՝ Niels Wilhelm Gade, փետրվարի 22, 1817(1817-02-22)[…], Կոպենհագեն, Դանիա - դեկտեմբերի 21, 1890(1890-12-21)[…], Կոպենհագեն, Դանիա), դանիացի կոմպոզիտոր, երաժշտական գործիչ։
Եղել է Կոպենհագենի Թագավորական թատրոնի դիրիժոր, ապա կոնսերվատորիայի տնօրեն։ Գադեն գլխավորել է դանիական կոմպոզիտորական դպրոցը։ Ազգային երաժշտության մեջ ռոմանտիկական ուղղության ներկայացուցիչ է։ Գրել է օպերա («Մարիոտա», բեմադրվել է 1850-ին), երեք բալետ, ութ սիմֆոնիա, այլ ստեղծագործություններ։


== Ծանոթագրություններ ==
Յուոզաս Վայչկուս

Վայչկուս Յուոզաս Իոնասովիչ (լիտ.՝ Juozas Vaičkus, ապրիլի 16, 1885(1885-04-16), Q13194218?, Mažeikiai Rural Eldership, Mažeikiai District Municipality, Լիտվա - ապրիլի 7, 1935(1935-04-07), Կաունաս, Լիտվա), լիտվացի թատերական գործիչ։
1905 թվականին ստեղծել է սիրողական շրջիկ թատերախումբ, մինչև 1914 թվականը հյուրախաղերով հանդես է եկել Լիտվայում։ 1916 թվականին ավարտել է Պետերբուրգի համալսարանի իրավաբանական, ֆակուլտետը և Ալեքսանդրյան թատրոնի ստուդիան։ Նույն թվականին ստեղծել է լիտվական դրամատիկական ստուդիա, որը դարձել է լիտվական առաջին պրոֆեսիոնալ թատրոնը։ 1918 թվականից թատրոնը գործել է Վիլնյուսում, 1919 թվականից՝ Կաունասում։ 1920 թվականին այդ կոլեկտիվի հիման վրա ստեղծվել է «Արվեստի արարիչներ» ընկերության դրամատիկական թատրոնը (1922 թվականին վերակազմավորվել է Պետերբուրգի թատրոնի), ուր Վայչկուսը եղել է ռեժիսոր։ 1923–1932 թվականին Վայչկուսն ապրել է ԱՄՆ-ում։ 1932 թվականին վերադարձել է հայրենիք, աշխատել կինոյում։


== Ծանոթագրություններ ==
Վերիգինո (այլ կիրառումներ)

Վերիգինո, կարող է վերաբերել՝

Վերիգինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Վերիգինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Գոլդան Երգուս

Գոլդան-Երգուս, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը գտնվում է Ուֆտյուգա գետից 40 կմ ձախ։ Գետի երկարությունը 15 կմ է։


=== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ===
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո-Պեչորսկի ավազանային շրջանին։ Գետի ջրատնտեսական ավազանը Հյուսիսային Դվինան է՝ Վիչեգդա գետի թափվելու վայրից մինչև Վագա գետի թափվելու վայրը, գետի ենթաավազանային գետը Հյուսիսային Դվինաից ներքև Վիչեգդի և Մալի գետախառնուրդում Հյուսիսային Դվինայում։
Գետային ավազանը գետի Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
• Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը — 03020300112103000026121
• Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը — 103002612
• Ավազանի կոդը — 03.02.03.001
• Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը — 03
• Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Լուկավեց (գյուղ, Խիսլավիչսկի շրջան)

Լուկավեց (ռուս.՝ Лукавец), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 23 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աշիտիկի

Աշիտիկի (ռուս.՝ Ашитики), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դևեբոյնու (լեռ, Տավրոս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դևեբոյնու (լեռնագագաթ, Հայկական Տավրոս լեռնահամակարգ (այլ կիրառումներ)Դևեբոյնու, լեռնագագաթ Հայկական Տավրոս լեռնահամակարգի արևմտյան հատվածում, Ծովք լճից հարավ-արևելք, լիճը շրջապատող լեռների ամենաբարձր գագաթն է։
Վինտռի

Վինտռի (էստ․՝ Vintri), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Սալմե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 18 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Չուխուր (Օրդուի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չուխուր (այլ կիրառումներ)Չուխուր, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Օրդուի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Դացին

Դացին (չին. պարզ. 大庆, փինյին Dàqìng), քաղաքային շրջան ՉԺՀ-ի Հեյլունցզյան նահանգում։ Դացին անվանումը բառացիորեն թարգմանվում է որպես «մեծ տոնակատարություն»։


== Պատմություն ==
Ներկայիս քաղաքային շրջանի տարածքում դարերի ընթացքում չկար մշտական բնակչություն, առաջին եկվորները հայտնվեցին միայն XX դարի սկզբին, երբ այստեղ կառուցվեց Չինական արևելյան երկաթուղային կայարանը։ 1913 թվականին հիմնադրվեց Անդա (安达县) գավառը։
1959 թվականից սկսվեց Դացին նավթագազային հանքավայրի շահագործումը և 1960 թվականին Անդա գավառը լուծարվեց, և դրա փոխարեն կազմավորվեց Անդա քաղաքային շրջանը, որը դարձավ երկրի կարևոր նավթաքիմիական բազա։ Հիմնադրման օրվանից ի վեր Դացինը համարվում է օրինակ, որով պետք է առաջնորդվեն բոլոր աշխատող երկրները. Մշակութային հեղափոխության տարիներին Չինաստանում հնչում էր «Արդյունաբերության մեջ սովորել Դացինից» կարգախոսը։
1964 թվականին Անդա քաղաքային շրջանը լուծարվեց և դրա տեղում ստեղծվեց Անդա հատուկ շրջանը (安达特区): 1965 թվականին Անդա հատուկ շրջանի արևելյան մասը նորից վերածվեց Անդա գավառի, իսկ մնացած տարացքից ստեղծվեց Անդա քաղաքը, որն ուղղակիորեն ենթակա էր գավառական կառավարությանը (հենց քաղաքում նրան հաճախ ոչ պաշտոնապես անվանում էին ոչ թե «Անդա», այլ «Դացին»)։ 1979 թվականին Անդա քաղաքը անվանափոխվեց որպես Դացին։
1992 թվականին Ցիցիկար քաղաքային շրջանի կազմից  Անդայի շրջանի մեջ անցան Լինդյան գավառը և Դուրբեդ Մոնղոլական ինքնավար գավառը, ինչպես նաև Չժաոչժոու ու Չժաոյուան գավառները Սինհուա գավառի կազմից տեղափոխվեցին Անդա քաղաքային շրջանի կազմ։


== Տնտեսություն ==
Քաղաքի արևելյան մասը արդյունաբերական տարածք  է, որտեղ գտնվում է Դացինի քիմիական գործարանը, Լունֆունի էլեկտրակայանը, Դացինի պարարտանյութերի և էթիլենի արտադրության քիմիական գործարանը։ Հյուսիս-արևելքում կա երկու ջրամբար և մշակութային շրջան։ Դացինի արևմուտքում գործում են բուհեր և համալսարաններ։ Հարավ-արևմտյան շրջանում գործում է «Լինյուան» նավթավերամշակման գործարանը, «Սինհուա» էլեկտրամատակարարման ընկերությունը և նավթամթերքի վաճառքի գլխավոր կայանը։
Քաղաքի կոմերցիոն օդային ծառայությունները սպասարկում է Սաերտու օդանավակայանը։


== Վարչատարածքային բաժանում ==
Դացինը ըստ վարչատարածքային պլանի բաժանվում է 5 քաղաքային շրջանի, 3 գավառի և 1 ինքնավար գավառի.


== Ազգաբնակչության կազմը ==
2000 թվականի մարդահամարի համաձայն, Դացին քաղաքային շրջանի տարածքում ապրել են հետևյալ ազգությունների ներկայացուցիչներ՝


== Տրանսպորտ ==
Դացինով է անցնում Բինչժոուսյան երկաթուղին։ Խողովակաշարային տրանսպորտը ներկայացված է Սկովորոդինո-Դացին խողովակաշարով, որն իր գործունեությունը սկսել է 2011 թվականից։


== Քույր քաղաքներ ==
Կարամայ (Սինծիան,  Չինաստան)
Դունին (Շանդուն,  Չինաստան)
Կալգարի,  Կանադա ` 1985 թվականի մայիս 16-ից
Չունգջու, Հարավային Կորեա
Տյումեն,  Ռուսաստան `1992 թվականի հունիսի 24-ից
Կրասնոյարսկ,  Ռուսաստան (2002)
Լուգանսկ,  Ուկրաինա
Իստ-Լոնդոն ( Հարավաֆրիկյան Հանրապետություն)


== Ծանոթագրություններ ==
Ժորժ Կարպանտիե

Ժորժ Կարպանտիե (ֆր.՝ Georges Carpentier, հունվարի 12, 1894(1894-01-12)[…], Լիևեն - հոկտեմբերի 27, 1975(1975-10-27), Փարիզի 17-րդ շրջան, Փարիզ, Փարիզի շրջան, ֆրանսիացի պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտիկ, Եվրոպայի և աշխարհի չեմպիոն։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1894 թվականի հունվարի 12-ին Լևենում՝ աղքատ աշխատողի ընտանիքում։ Նրանց կյանքը կապված էր ածուխի հանքերի հետ։
Սպորտով սկսել է զբաղվել 12 տարեկան հասակում։ Սկզբնական շրջանում հանդես է եկել ֆրանսիական սավատ ոճի  բռնցքամարտում։ 14 տարեկանից սկսել է հանդես գալ  անգլիական բռնցքամարտի մրցամարտերին։
17 տարեկան հասակում սկսել է հանդես գալ սիրողական ռինգում։ Նա այդ տարիքում շրջանցել է այն կանոնը, որ միայն 21 տարին լրացած բռնցքամարտիկները կարող են դառնալ պրոֆեսիոնալ։
4 քաշային կարգում դարձել է Եվրոպայի չեմպիոն.  կիսամիջին քաշային ՝ 1911-1912 թվականներ, միջին քաշային՝ 1911-1912 թվականներ, միջին ծանր քաշային՝ 1912-1913 թվականներ, ծանր քաշային՝ 1913-1922 թվականներ։ Եղել է աշխարհի չեմպիոն միջին ծանր քաշային կարգում 1920-1922 թվականներին։
Ֆրանսիական բանակում մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին։ Եղել է օդաչու։ Պարգևատրվել է Մարտական ծառայության մեդալ (Ֆրանսիա) և Մարտական խաչով (Ֆրանսիա)։ 

1921 թվականին որոշում է ընդունել դառնալ աշխարհի բացարձակ չեմպիոն և մենամարտել Ջեկի Դեմպսիի հետ։ Երկրորդ ռաունդում ծանր  վնասվածք է ստացել, բայց շարունակել է պայքարը։ Չորրորդ ռաունդում նոկաուտի է ենթարկվել, բայց կարողացել է պահպանել աշխարհի չեմպիոնի տիտղոսը միջին ծանր քաշային կարգում։ 1922 թվականի սեպտեմբերի 24-ին կորցրել է այդ տիտղոսը, նոկաուտի ենթարկվելով սենեգալցի Բատտլինգու Սիկիի կողմից։ Մի քանի ամիս անց առանց մարտի աշխարհի չեմպիոնի տիտղոսը անցնում է Կարպանտիեին, որովհետև Սիկին հաջորդ մարտում խախտել էր կանոնները և որակազրկվել։ Սակայն Սիկին դատարան է դիմել և վերադարձրել աշխարհի չեմպիոնի կոչումը։
Ավարտելով իր բռնցքամարտի կարիերան, Կարպանտիեն ռեստորան է բացել Փարիզում։
Մահացել է 81 տարեկանում՝ 1975 թվականի ապրիլի 28-ին՝ սրտի կաթվածից։


== Հիշատակ ==
Ֆրանսիայի մի քանի փողոց և մարզադաշտ կրում են նրա անունը։ Նրա անունով է կոչվում նաև   Ժորժ Կարպանտիեի մարզական սրահը, որը գտնվում է Փարիզի 13-րդ շրջանում։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
«Խոլորձ» մականունը նա ստացել է այդ ծաղիկների հանդեպ ունեցած հակումից։ Կարպանտիեն հաճախ էր դրանք կրում իր կոստյումի դարձածալերում։
Իր կարիերայի վաղ շրջանում եղել է նաև ռինգի մրցավար։ 1915 թվականին եղել է Ջեկ Ջոնսոնի և Ֆրենկ Մորանի միջև տեղի ունեցած մարտի մրցավարը։ Նրանք պայքարում էին ծանր քաշային կարգում աշխարհի չեմպիոնի տիտղոսի համար։
Նկարահանվել է կինոյում։ Ամենահայտնի դերը եղել է ամերիկյան «Հրաշք մարդը» գեղարվեստական ֆիլմում՝ 1920 թվականին։
1920 թվականին գրել է «Դարչնագույն բուի եղբայրները» գիրքը, որը թարգմանվել է մի քանի լեզուներով։


== Տեսանյութ ==
Ժորժ Կարպանտիե — «Խոլորձ».


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Бокс во Франции в лице Жоржа Карпантье
Карпантье Жорж(չաշխատող հղում)
Սեպուհ Ապիկյան

Սեպուհ Ապիկյան (ապրիլի 17, 1975(1975-04-17), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասան, հիմնականում հանդես է գալիս հումորային նախգծերում։


== Կենսագրություն ==
Սեպուհ Ապիկյանը ծնվել է 1975 թվականի ապրիլի 17-ին Երևան քաղաքում։ Սովորել է Երևանի Ա.Չեխովի անվան թիվ 55 միջնակարգ դպրոցում։ 1995 թվականին ավարտել է Երևանի Գ. Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնի թատերական բաժինը, 1996 թվականին՝ Երևանի թատերական ինստիտուտը, 1998 թվականին՝ Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի դաշնամուրի և ջազ-վոկալի բաժինները։ 


== Գործունեություն ==
Որպես դերասան՝ 1996-2001 թվականներին աշխատել է Երևանի Գ. Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնում։ 2007 թվականից աշխատում Երևանի Հ. Մալյանի անվան կինոդերասանի թատրոնում։


=== Ներկայացումներ ===
Սեպուհ Ապիկյանը խաղացել է մի շարք ներկայացումներում՝ Գ. Գորինի «Մոռանալ Հերոստրատին», Ն. Գոգոլի «Ամուսնություն», Ջ.Պատրիկի «Սիրելի Պամելա», Հ. Քոչարի «Կարոտ», «Էդմոնդ Քին», Մ. Իշխանի «Մեռնիլը որքան դժվար է», Լ. Շանթի «Ռեքվիեմ ողջերի համար» և այլն։ 


=== Հեռուստասերիալներ ===
Սեպուհ Ապիկյանը խաղացել է նաև հեռուստասերիալներում։ Խաղացել է «Վերվարածներն ընտանիքում» (2008 թվական), «Բանակում» (2010 թվական), «Անուղղելիները», «Հատուկ բաժին» հեռուստասերիալներում։ Խաղացել է նաև «Yere1» (2012-2014 թվականներ),«Սուպեր Մամա 2», «Հարս Չկա»  հեռուստանախագծերում և գեղարվեստական ֆիլմերում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սեպուհ Ապիկյան
Դերասան Սեպուհ Ապիկյանը վթարի է ենթարկվել
Դերասան Սեպուհ Ապիկյան
Ռակուրս

Ռակուրս (ֆրանսերեն raccourci - կրճատում, raccourcir - կրճատել, կարճացնել), կերպարվեստում՝ պատկերված առարկաների հեռանկարային կրճատումը։ Ռակուրսները հաճախ կիրառվում են շարժումը և տարածությունն առավել պատկերավոր արտահայտելու համար։ Գծագիրը կարող է արվել թղթի, կտավի, լուսանկարչական ժապավենի, թվային մատրիցայի վրա։


== Ռակուրսը կերպարվեստում ==
Ռակուրսը կերպարվեստում՝ պատկերված առարկաների հեռանկարային կրճատումն է։ Դեկորատիվ նկարազարդումներում ռակուրսը հաճախ օգտագործում են շարժումը և տարածությունն առավել ազդեցիկ պատկերելու համար։
«Ռակուրս» տերմինը նաև օգտագործվում է լուսանկարչության և տեսագրության մեջ կետ նշելու համար։
Օրինակ դիմանկարի լուսանկարման կետերը՝ երեսադեմը, դեմուղիղը, կիսադեմը հաճախ անվանում են մեկ ընդհանուր բառով «ռակուրս»։
Զոհրաբ Ղասաբյան

Ակնարկներ բուլղարահայ համայնքի պատմությանԱկնարկներ բուլղարահայ համայնքի պատմությանԶոհրաբ Մարկոսի Ղասաբյան (հունվարի 19, 1919(1919-01-19), Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն - մարտի 9, 2006(2006-03-09), Երևան, Հայաստան), հայ պատմաբան։ Պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր (1985)։


== Կենսագրություն ==
Զոհրաբ Ղասաբյանը ծնվել է 1919 թվականին Կոստանդնուպոլսում։ 1922 թվականին ընտանիքի հետ հաստատվել է Բուլղարիայում։
1940 թվականին ավարտել է Պլովդիվի պետական արդյունաբերական ուսումնարանը, 1953 թվականին՝ Երևանի պետական համալսարանը։
Երկրորդ աշխարհամարտում (1939-1945) պարտիզաններին աջակցելու համար 1941 թվականին 17 ընկերների հետ կալանավորվել է, դատապարտվել 15 տարվա ազատազրկման։
1944 թվականի օգոստոսին ազատվելով բանտից՝ կռվել է 3-րդ ուկրաինական ռազմաճակատում։
1946 թվականին հայրենադարձել է։ 1953-1956 թվականներին գործակցել է ՀԽՍՀ, 1960 թվականից՝ ԽՍՀՄ ՊԱԿ-ի հետ։ 1964-1970 թվականներին կնոջ՝ Ա. Գ. Քեդիյանի հետ արտասահմանում վարել է ընդհատակյա հետախուզական աշխատանք։ 1971-2006 թվականներին Զոհրաբ Ղասաբյանն աշխատել է ՀՀ ԳԱԱ Պատմության ինստիտուտում, 1981-1998 թվականներին՝ սփյուռքահայ համայնքների պատմության և մշակույթի բաժնի վարիչ, ապա՝ թեմատիկ խմբի ղեկավար, առաջատար գիտաշխարտող, միաժամանակ 1997-2004 թվականներին դասախոսել է ԵՊԼՀ-ում, 2002-2005 թվականներին՝ ՀՀ-ում Բուլղարիայի Հանրապետության դեսպանատան գլխավոր խորհրդական։
Աշխատությունները վերաբերում են հայկական գաղթավայրերի, մասնավորապես Բուլղարիայի հայ համայնքի պատմությանը։ Հայաստան-Բուլղարիա մշակութային կապերի ընկերության փոխնախագահ։


== Պարգևներ ==
Հանրապետության Առաջին կարգի «Մադարյան հեծյալ» շքանշան (2003):


== Երկեր ==
Հայ-բուլղարական բարեկամության պատմությունից, Ե., 1976:
Բուլղարիայի հայ համայնքի պատմության ուրվագծեր (1896-1970), Ե., 1986:
Կրակոտ և անտեսանելի ճակատում (հուշեր անցյալից), Ե., 2005:
Ակնարկներ բուլղարահայ համայնքի պատմության, Հայկական ՍՍՀ ԳԱ, 1986 - 304 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գևորգ Եղիազարյան (այլ կիրառումներ)

Գևորգ Եղիազարյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Գևորգ Աշոտի Եղիազարյան (1932-1995), հայ տնտեսագետ։ ԽՍՀՄ գիտության վաստակավոր գործիչ (1980)։
Գևորգ Մյասնիկի Եղիազարյան (1963), հայ նկարիչ։
Զագրեբի սինագոգ

Զագրեբի սինագոգ (Zagrebačka sinagoga), նախկին գլխավոր սինագոգը Զագրեբ քաղաքում։ Եղել է Խորվաթիայի հրեական համայնքի կրոնական երկրպագության հիմնական վայրը։


== Պատմություն ==
Զագրեբում 19-րդ դարի կեսերին հրեական բնակչության թվի ավելացման կապակցությամբ որոշում է կայացվել կառուցել սինագոգ։ Սինագոգի ճարտարապետ է նշանակվել Ֆրանյո Քլեյնը։ Շինարարությունն սկսվել է 1866 թվականին և ավարտվել 1867 թվականին։ Սինագոգը պաշտոնապես բացվել է 1867 թվականի սեպտեմբերի 27-ին։ 1880 թվականի երկրաշարժի ժամանակ սինագոգը աննշան վնասվածքներ է ստացել, որոնք վերանորոգվել են հաջորդ տարի։ 1941 թվականին՝ Հարավսլավական գործողությունից հետո, Հարավսլավիայի Թագավորությունը կազմալուծվել է, և ստեղծվել է Խորվաթիայի անկախ պետությունը։ 1941 թվականի նոյեմբերին Զագրեբի քաղաքապետ Իվան Վերները հրաման է տվել սինագոգի քանդման մասին, իբր այն պատճառով, որ սինագոգը չի սազում քաղաքային բնապատկերին։ Սինագոգի ապամոնտաժումն սկսվել է 1941 թվականի հոկտեմբերի 10-ին և ավարտվել 1942 թվականի ապրիլին։ Շենքի քանդման ողջ գործընթացը լուսանկարվել է քարոզչական նպատակներով, իսկ լուսանկարները Զագրեբում տեղի ւնեցած հակասեմական ցուցահանդեսում ներկայացվել են հանրությանը։ 2001 և 2015 թվականներին Զագրեբի հրեական համայնքը քաղաքապետարանին ներկայացրել է հրեական բազմաֆունկցիոնալ մշակութային կենտրոնի, ինչպես նաև Պրահայի փողոցում սինագոգի կառուցման նոր պլանները։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջուրջու

Ջուրջու (ռումիներեն՝ Giurgiu; բուլղար․՝ Гюргево), քաղաք Ռումինիայի հարավում։ Նույնանուն շրջանի վարչական կենտրոնն է, ունի մունիցիպի (համեմատաբար մեծ քաղաքի) կարգավիճակ։ Ընկած է Դանուբի ձախ ափին՝ բուլղարական Ռուսե քաղաքի դիմաց։ Իր կազմում ունի նաև երեք կղզի, որոնցից ամենաընդարձակի վրա է գտնվում նավահանգիստը՝ Սմարդան։ Ջուրջուն երկրի մայրաքաղաք Բուխարեստից գտնվում է մոտավորապես 60 կիլոմետր հեռավորության վրա և նրա հետ կապված է թե՛ ավտոմայրուղով, թե՛ երկաթուղով, որը շահագործվում է 1869 թվականից ի վեր (Ջուրջուն եղել է Բուխարեստի հետ երկաթգծով կապված առաջին բնակավայրը Ռումինիայում)։ 1952-1954 թվականներին Դանուբի վրա, Խորհրդային Միության աջակցությամբ, կառուցվել է 2800 մետր երկարությամբ կամուրջ, որով Ջուրջուն կապվել է բուլղարական Ռուսեի հետ։ Քաղաքն արտահանում է փայտանյութ, հացահատիկ, աղ, նավթ, ներմուծում է ածուխ, երկաթ, տեքստիլ։


== Բնակչություն ==
2002 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ Ջուրջուի բնակչության թվաքանակը եղել է 69.345։
Քաղաքի բնակչության ազգային կազմը.

Մայրենի լեզու են հայտարարել՝

Քաղաքի բնակչության կազմը ըստ դավանանքի.


== Քույր քաղաքներ ==
 Դունաույվարոշ, Հունգարիա
 Իզմիր, Թուրքիա
 Ինեգյոլ, Թուրքիա
 Ադրիանապոլիս, Թուրքիա
 Պերիստերիոն, Հունաստան
 Պեշկոպիա, Ալբանիա
 Ռամատ Գան, Իսրայել
 Ռուսե, Բուլղարիա 


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքէջը Archived 2017-02-24 at the Wayback Machine.
Միջնադարյան բերդի տեսարաններ Archived 2006-04-30 at the Wayback Machine.
Այլընտրանքային պատմության ռումինական խմբի կայքէջը
Дані про місто Джурджу на сайті Ghidul Primăriilor
Ֆրանչեսկո Ռեդի

Ֆրանչեսկո Ռեդի (իտալերեն՝ Francesco Redi, փետրվարի 18, 1626(1626-02-18)[…], Արեցո, Տոսկանա, Իտալիա - մարտի 1, 1699(1699-03-01), Պիզա, Տոսկանա, Իտալիա), իտալացի (տոսկանացի) բժիշկ և բնագետ։ Կրթություն է ստացել Պիզայում՝ փիլիսոփայության և բժշկության ոլորտներում։ Ֆերդինանդո II Մեդիչի դուքսի օրոք ծառայել է որպես Տոսկանական արքունիքի գլխավոր բժիշկ և դքսության գլխավոր դեղագործ։


== Գիտական ​​գործունեություն ==

Նա հիմնել է կենսաբանության պատմության մեջ առաջին փորձերը՝ հերքելով Արիստոտելի գաղափարները կյանքի ինքնածնության վերաբերյալ։ Փորձնականորեն ապացուցել է փտած մսից ճանճերի ինքնածնության անհնարինությունը (փտած մսով ամանների մի մասը շղարշով փակելով՝ նա կարողացավ կանխել ճանճերի ձվադրումը)։ Փորձերի արդյունքները հրատարակվել են 1668 թվականին՝ «Փորձեր միջատների ծագման վերաբերյալ» աշխատության մեջ (իտալերեն՝ Esperienze Intorno alla Generazione degl'Insetti): Հայտնի է նաև օձի թույնի և մակաբույծների (որդերի) հետազոտություններով։
Կարլո Ռոբերտո Դատիի հետ միասին կատարել են առաջին ուսումնասիրությունը ակնոցի գյուտի պատմության վերաբերյալ։


== Գրական գործունեություն ==
1655 թվականից մասնակցել է Դելլա Կրուսկա ակադեմիայի աշխատանքներին և հրատարակված իտալալեզու բառարանի երրորդ հրատարակության նախապատրաստմանը։ Եղել է Արկադիական ակադեմիայի առաջին անդամներից մեկը։ Նա հրատարակել է մի շարք բանաստեղծական աշխատություններ, որոնցից ճանաչում ունի «Բաքոսը Տոսկանայում» բանաստեղծությունը (իտալերեն՝ Bacco in Toscana, 1685):


== Հիշատակ ==
Ի պատիվ Ռեդիի անվանվել են.

խառնարան Մարսի վրա
կենդանաբանության իտալական ամսագիր Redia
թունաբանության միջազգային հասարակութուն մրցանակ (International Society on Toxinology) — Redi Award
եվրոպական վիպերի ենթատեսակներ Vipera aspis francisciredi


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Andrea Corsini, "Sulla vita di Francesco Redi. Nuovo contributo di notizie," Rivista di storia delle scienze mediche e naturali, 13 (1922), 86-93.
Ugo Viviani, Vita ed opere inedite di Francesco Redi, 3 vols., (Arezzo, 1924-1931).
Luigi, Belloni, "Francesco Redi, biologo," in Celebrazione dell'Accademia de Cimento nel tricentenario della fondazione, Dormus Galileiana, 19 Giugno 1957, (Pisa, 1958), pp. 53–70.
Paula Findlen, "Controlling the Experiment: Rhetoric, Court Patronage and the Experimental Method of Francesco Redi," History of Science, 31 (1993), 35-64.


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆրանչեսկո Ռեդի հոդվածը Սովետական մեծ հանրագիտարանում
Պերելյուբի շրջան

Պերելյուբի շրջան (ռուս.՝ Перелюбский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սարատովի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պերելյուբ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3700 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 14750 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3,99 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Դոլինովկա (գյուղ, Գայվորոնի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴոլինովկաԴոլինովկա (ուկրաիներեն՝ Долинівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Գայվորոնի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դոլինովկա գյուղում բնակվում էր 1 053 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Միսոխոր

Միսոխոր, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մասու (գյուղ, Հանիլա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄասուՄասու (էստ․՝ Massu), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Հանիլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 35 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Անվերջանալի գիշեր

«Անվերջանալի գիշեր» (անգլ.՝ Endless Night), անգլիացի գրող Ագաթա Քրիստիի դետեկտիվ վեպը, որը հրատարակվել է 1967 թվականին՝ «Collins Crime Club» հրատարակչության կողմից:


== Անվանում ==
Ստեղծագործության անվանումը հեղինակը վերցրել է անգլիացի բանաստեղծ, խորհրդապաշտ և նկարիչ Ուիլյամ Բլեյքի «Անմեղության խոսքերը» բանաստեղծության տողերից։
Վեպի վերջին երկու տողերը վերցված են «The Doors» խմբի «The Doors» համանուն երաժշտական ալբոմի «End of the Night» (հայերեն՝ Գիշերվա ավարտը) ստեղծագործությունից, որն առաջին անգամ Միացյալ Նահանգներում թողարկվել է 1967 թվականին։ Հայտնի չէ, թե որն է հեղինակ Ջիմ Մորիսոնի ստեղծագործության սկզբնաղբյուրը, սակայն վեպի և ալբոմի թողարկման համընկնումը պատահական չէր։


== Սյուժե ==
Պատմությունը գրված է Մայքլ Ռոջերսի կողմից, մի հավակնոտ երիտասարդի, որն առաջին հայացքից սիրահարվում է Ֆենելա Գութմանին։ Նա հանդիպում է վերջինիս՝ այսպես կոչված գնչուական բակում։ Տեղացիները այդ հողակտորին այդպես են անվանում, քանի որ այնտեղ, ըստ հնագույն լեգենդի, իշխում է անեծքը։ Երիտասարդներն, ամուսնանալով, պատրաստվում են գնել հողը և դրա վրա տուն կառուցել։
Հանկարծ Մայքլը իմանում է, որ իր երիտասարդ կին Ֆենելա Գութմանին Անգլիայի ամենահարուստ հարսնացուներից մեկն է և նա արդեն գնել է տուն այդ անիծված վայրում և կառուցել իրենց երազանքների տունը։
Կարծես թե սա իրական երջանկություն է։ Սակայն կարծես թե հին գնչուական անեծքն սկսում է իրագործվել։

|Ագաթա Քրիստի


== Էկրանավորում ==
1972 թվականին Ագաթա Քրիստիի վեպն էկրանավորվել է «EMI Films» կինոընկերության կողմից։ Ֆիլմի դերակատարներն էին Ջորջ Սանդերսը, Բրիթ Էկլանդը և Հեյլ Միլսը։ Ֆիլմի սյուժեն հիմք է ծառայել «Ագաթա Քրիստիի Միսս Մարփլ» հեռուստասերիալի ստեղծման համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անվերջանալի գիշեր
Կրասնոե (գյուղ, Ուգրանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրասնոեԿրասնոե (ռուս.՝ Красное), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 44 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շոսնակ

Շոսնակ (ֆր.՝ Chaussenac), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 238 մարդ, բնակչության խտությունը` 14.76 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.13 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 410 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 95 կմ հարավ-արևմուտք, Օրիյակ քաղաքից` 31 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 134 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 92-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 42։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,7 %։ 92 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 85 անձ (53 տղամարդ և 32 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (4 տղամարդ և 3 կին)։ 42 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 22-ը` թոշակառուներ, իսկ 15-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կանտալ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆոյանո դի Վալ Ֆորտորե

Ֆոյանո դի Վալ Ֆորտորե (իտալերեն՝ Foiano di Val Fortore), կոմունա Իտալիայի Կամպանիա մարզի Բենևենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1549 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 39 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 24,41 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 82020, հեռախոսային կոդ՝ 0824։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2007-03-11 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Տուբյակ-Տազլարովո

Տուբյակ-Տազլարովո (ռուս.՝ Тубяк-Тазларово, բաշկիրերեն՝ Төбәк-Таҙлар), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 52 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տաքսի (ֆիլմ, 2015)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տաքսի (այլ կիրառումներ)«Տաքսի» (պարսկերեն՝ تاکسی), Իրանական կինեմատոգրաֆ դրամատիկական ֆիլմ, լույս տեսած 2015 թվականին։ «Ոսկե արջ»-ի մրցանակակիր 1965-ականների Բեռլինական կինոփառատոնին։
Ռեժիսորը և ֆիլմի գլխավոր դերակատարը եղել է Պանախի Ջաֆարը։ Սա արդեն նրա 3-րդ ֆիլմն է «Սա ֆիլմ չէ» և «Փակ վարագույր» ֆիլմերից հետո։ Նկարահանվել է Իրանական կինեմատոգրաֆի հրամանով։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի հիմնական մասը կատարվում է տաքսիում, որն ընթանում է Թեհրանի փողոցներով։ Այնտեղ տաքսիստը հանդիպում է տարբեր մարդկանց, վիրավոր մոտոցիկլավարին իր կնոջ հետ, զարմիկներին, նախկին հարևաններին, ծեր կանանց։


== Մրցանակներ ==
1965-ականների Բեռլինի միջազգային կինոփառատոնին
Ոսկե արջ;


== Ծանոթագրություններ ==
Օրթուլու (այլ կիրառումներ)

Օրթուլու, կարող է վերաբերել՝

Օրթուլու - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառակում
Օրթուլու - գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում
Օրթուլու - գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Օլթիի գավառում
Չամըռլու

Չամըռլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Ալաշկերտի գավառակում։ Գտնվում էր Չամըռլու գետի ափին։


== Բնակչություն ==
Գյուղն ունեցել է 150 տուն բնակիչ, որոնք գաղթել են Կովկաս։ XX դարի սկզբին գյուղն ուներ 43 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Զավետնոե (գյուղ, Կիվերցիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶավետնոեԶավետնոե (ուկրաիներեն՝ Завітне), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կիվերցիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1964 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Զավետնոե գյուղում բնակվում էր 445 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1525 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 291,8 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աստերոիդների ցանկ (269601-269700)

Աստերոիդների ցանկ (269501-269600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (269701-269800)
 Աստերոիդների ցանկ (269501-269600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (269701-269800)
Լուկա Վոլոնտե

Լուկա Վոլոնտե (մարտի 17, 1966, Սարոնո, Իտալիա) իտալացի քաղաքական գործիչ, Եվրոպական ժողովրդական կուսակցություն (ԵԺԿ) ԵԱՀԿ խմբակցության նախկին նախագահ։ Ավարտել է Միլանի համալսարանի քաղաքագիտության բաժինը։ Քրիստոնեա ու կենտրոնամետ դեմոկրատների միության անդամ։


== Քաղաքական կարիերա ==
1994 թվականին Լուկա Վոլոնտեն դարձել է Իտալիայի Ժողովրդական Կուսակցության (ԻԺԿ) տեղական կառույցների պատասխանատուն։ Նա հետևել է Ռոկո Բուտիլիոնեին ԻԺԿ-ն լքելու ընթացքում ու դարձել նորաստեղծ Քրիստոնեա դեմոկրատների միության հինադիր անդամ։
Լուկա Վոլոնտեն ընտրվել է Պատգամավորների պալատի անդամ Լոմբարդիայի երկրորդ ընտրատարածքից 1996 թվականի ընտրությունների ժամանակ։ Նա վերընտրվել է 2001, 2006 և 2008 թվականներին։ 2010 – 2013 թվականներին նա զբաղեցրել է Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովում Եվրոպական ժողովրդական կուսակցության խորհրդարանական խմբի նախագահի պաշտոնը։


== Կոռուպցիոն սկանդալ ==
2016 թվականի հունիսին «Խավիարային դիվանագիտության» վերաբերյալ Եվրոպական կայունության նախաձեռնության հրապարակած հետաքննական զեկույցներից հետո Միլանի դատախազությունը մեղադրանք է առաջադրել Լուկա Վոլոնտեին երկու՝ փողերի լվացման և կաշառք ընդունելու փաստերի առիթով։ 2017 թվականին պարզվեց նաև, որ Վոլոնտեն ներգրավված է եղել ադրբեջանական լվացքատան սկանդալում՝ փողերի լվացման մի բարդ սխեմայում, որն օգտագործվում էր եվրոպացի քաղաքական գործիչներին կաշառելու համար՝ փորձելով մաքուր պահել Ադրբեջանի հեղինակությունը արտերկրում։ Դատախազության տվյալներով՝ Վոլոնտեն ստացել է 2,39 միլիոն եվրո՝ Եվրոպայի խորհրդում ադրբեջանցի պաշտոնյաներին աջակցություն կազմակերպելու համար։
2021 թվականի հունվարին Միլանի դատարանի X քրեական բաժինը Լուկա Վոլոնտեին դատապարտեց չորս տարի ազատազրկման՝ ադրբեջանցի քաղաքական գործիչներից կաշառք վերցնելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Նաումով (այլ կիրառումներ)

Նաումով, կարող է վերաբերել՝

Նաումով - գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանում
Նաումով - գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Սովետսկի շրջանում
Իռլանդիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական

Իռլանդիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական, ֆուտբոլի ազգային հավաքական, որը ներկայացնում է Իռլանդիան միջազգային ֆուտբոլային մրցաշարերում։ Այն հսկվում է Իռլանդիայի ֆուտբոլի ասոցացիայի կողմից։ պաշտոնական անվանումը՝ Իռլանդիայի Հանրապետության հավաքական։ Ներկայումս տնային մարզադաշտը Դուբլինում գտնվող «Ավիվան» է, որը բացվել է 2010 թվականի մայիսին։ Իր առաջին հանդիպումը հավաքականը անցկացրել է 1926 թվականի մարտի 21-ին Իտալիայի հավաքականի դեմ։ Ամենախոշոր հաշվով հաղթանակը տարել է 1983 թվականի նոյեմբերի 16-ին՝ Մալթայի դեմ խաղում, որը ավարտվել է 8:0 հաշվով։ Ամենախոշոր հաշվով պարտությունը կրել է 1982 թվականի մայիսի 27-ին՝ Բրազիլիայի դեմ խաղում, որը ավարտվել է 7:0 հաշվով։


== Աշխարհի առաջնություններ ==


== Եվրոպայի առաջնություններ ==


== Եվրո 2012 որակավորման փուլ ==


== ԱԱ 2014 որակավորման փուլ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Իռլանդիայի հավաքականի միջազգային խաղերը
Նարկիզլիք

Նարկիզլիք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Պելյանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր
Լեսովոե (գյուղ, Ռուժինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼեսովոեԼեսովոե (ուկրաիներեն՝ Лісове), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռուժինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լեսովոե գյուղում բնակվում էր 50 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,409 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 122,25 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հասկնջավ

Հասկնջավ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Մոկսի գավառում։ 1909 թվականին ուներ 15 տուն հայ բնակիչ։ Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։ Հասկնջավ գյուղի բնակիչների մեծ մասը զոհվել է 1915 թվականին, Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Փրկվածները բնակություն են հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (318901-319000)

Աստերոիդների ցանկ (318801-318900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (319001-319100)
 Աստերոիդների ցանկ (318801-318900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (319001-319100)
Բուտովկա (գյուղ, Գորոդնյայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲուտովկաԲուտովկա (ուկրաիներեն՝ Бутівка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Գորոդնյայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Բուտովկա գյուղում բնակվում էր 317 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 108,93 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վոլոդյա Ոսկանյան

Վոլոդյա Երջանիկի Ոսկանյան (հոկտեմբերի 18, 1932(1932-10-18), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կենսաբան-էկոլոգ։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1987): ՀԳԳԱ թղթակից անդամ (1996):


== Կենսագրություն ==
Վոլոդյա Ոսկանյանը ծնվել է 1932 թվականի հոկտեմբերի 18-ին, Երևանում։ 1958 թվականին ավարտել է Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտը։ 1959-1981 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ բուսաբանության ինստիտուտում։ 1981-1991 թվականներին եղել է Բնության պահպանության և արգելոցային գործի ՀամԳՀԻ Հայաստանի բնության պահպանության բաժնի, բուսաշխարհի պահպանության լաբորատորիայի, ապա՝ բաժնի վարիչ։ 1991- 1998 թվականներին եղել է  ՀՀ բնապահպանության նախարարության արգելոցապարկային համալիրի տնօրեն, 2002 թվականից՝ ավագ գիտաշխատող, 2000-2002 թվականներին՝ էրեբունի արգելոցի պետ։
Աշխատանքները վերաբերում են ՀՀ բարձրլեռնային արոտավայրերի պահպանության, բերքատվության բարձրացման, արդյունավետ օգտագործման, բուսական  պաշարների վերականգնման խնդիրներին, Էրեբունի արգելոցի բուսականության, ֆլորայի, բուսական պաշարների հետազոտմանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սենա

Սենա, քաղաք Իսպանիայում, Ուեսկա համայնքի կազմի մեջ է մտնում։ Մտնում է նաև Մոնեգրոս համայնքում։ Զբաղեցնում է 104,7 քկմ տարածք։ Բնակչությունը 2010 թվականին ընդամենը 548 մարդ էր։
Գեորգիևկա (գյուղ, Վելիկոնովոսյոլկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳեորգիևկաԳեորգիևկա (ուկրաիներեն՝ Георгіївка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վելիկոնովոսյոլկովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գեորգիևկա գյուղում բնակվում էր 211 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռաֆալովկա

Ռաֆալովկա (ուկրաիներեն՝ Рафалівка), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Ռովնոյի մարզի Վլադիմիրեցի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Պոլիցի, Նովայա Ռաֆալովկա։ Հիմնադրվել է 1902 թվականին։
2008 թվականի տվյալներով Ռաֆալովկա քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 3 327 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12,26 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 271 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ավելինո

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ավելինո (այլ կիրառումներ)Բոնիտո (իտալերեն՝ Avellino), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզի Ավելինո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 57 068 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 1 876 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 30,41 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83100, հեռախոսային կոդ՝ 0825։
Բնակավայրի հովանավոր սուրբն է Սուրբ Մոդեստինը, տոնը նշվում է ամեն տարվա փետրվարի 14-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.) Մեդիաֆայլեր Avellino թեմայով Վիքիպահեստում:


== Ծանոթագրություններ ==
Կարթլուղ

Կարթլուղ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սելվա դի Կադորե

Սելվա դի Կադորե (իտալերեն՝ Selva di Cadore), կոմունա Իտալիայում։ Տեղակայված է Վենետո մարզում, Բելունո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 523 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 16 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 33 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 32020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0437։ Քաղաքի հովանավոր պաշտպանն է սուրբ Լավրենտին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0437 720100 — 0437 720240
Էլեկտրոնային փոստ՝ selva.cadore@agordino.bl.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.selvadicadore.bl.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Բոնչո Գենչև

Բոնչո Գենչև (բուլղար․՝ Бончо Генчев, հուլիսի 7, 1964(1964-07-07), Գեներալ Տոշևո, Դոբրիչի մարզ, Բուլղարիա), բուլղարացի ֆուտբոլիստ, հարձակողական ոճի կիսապաշտպան։ Բուլղարիայի ազգային հավաքականի կազմում մասնակցել է 1994 թվականի Աշխարհի առաջնությանը և 1996 թվականի Եվրոպայի առաջնությանը։


== Ակումբային կարիերա ==
Բոնչո Լյուբոմիրով Գենչևը ծնվել է 1964 թվականի հուլիսի 7-ին Բուլղարիայի Դոբրիչի մարզի Գեներալ Տոշևո քաղաքում։ Ֆուտբոլային կարիերան սկսել է տեղի «Սպորտիստ» ակումբում։
1981 թվականին կայացել է Գենչևի պրոֆեսիոնալ նորամուտը Դոբրիչի «Դոբրուջա» թիմում։ Այնուհետև խաղացել է բուլղարական «Լիտեքս» (1982-1983), «Լոկոմոտիվ» (Գոռնա Օրյախովիցա) (1983-1986), «Էտիր» (1987-1991) ակումբներում։
1991 թվականին պայմանագիր է կնքել պորտուգալական «Սպորտինգի» հետ, որի կազմում անցկացրել է ընդամենը 2 խաղ։ Մրցաշրջանի ավարտից հետո նա տեղափոխվել է Անգլիա, որտեղ խաղացել է «Իփսվիչ Թաունում» (1992-1995) և «Լութոն Թաունում» (1995-1997)։ 1997-1999 թվականներին խաղացել է բուլղարական ԲԿՄԱ-ում։ Այնուհետև Գենչևը կրկին տեղափոխվել է Անգլիա, որտեղ «Հենդոնում» և «Քարշոլթոն Աթլետիկում» խաղալուց հետո 2007 թվականին ավարտել է ֆուտբոլիստի կարիերան։
Որոշ ժամանակ աշխատել է որպես միջազգային դեսպան «Իփսվիչ Թաունում»։
2016 թվականին Բոնչո Գենչևը նշանակվել է բուլղարական «Էտիր» ակումբի գլխավոր մարզիչ, բայց պաշտոնը թողել է մարտի 7-ին՝ դառնալով Բուլղարիայի ֆուտբոլային միության շրջանային խորհրդի նախագահը Վելիկո Տիռնովոյում։


== Կարիերա ազգային հավաքականում ==
1990-1996 թվականներին Բուլղարիայի ազգային հավաքականում անցկացրել է 12 հանդիպում՝ չխփելով ոչ մի գոլ։
1994 թվականի աշխարհի առաջնության 1/8 եզրափակչի Մեքսիկայի ազգային հավաքականի դեմ խաղում Բոնչոն փոխարինման է դուրս եկել և հետխաղյա 11-մետրանոցների հարվածաշարում անրեպ իրացրել է իր փորձը։
Գենչևը եղել է 1996 թվականի Եվրոպայի առաջնության ազգային ընտրանու հայտացուցակում, որտեղ մեկ րոպե է խաղացել խմբային փուլի Ռումինիայի դեմ խաղում, որն ավարտվել է բուլղարացիների հաղթանակով։


== Անձնական կյանք ==
Խաղային կարիերայի ավարտից հետո Բոնչոն որոշ ժամանակ ղեկավարել է «Սթրայքերներ» սրճարան-բարը Վեսթ Քենսինգթոնում։
Ամուսնացած է։ Նրա երկու որդիները՝ Լյուբոմիրը և Յավորը, նույնպես դարձել են ֆուտբոլիստներ։


== Նվաճումներ ==


=== Ակումբային ===
«Էտիր»Բուլղարիայի չեմպիոն՝ 1990/91ԲԿՄԱ (Սոֆիա)Բուլղարիայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր՝ 1997/98
Բուլղարիայի գավաթի խաղարկության արծաթե մեդալակիր՝ 1998


=== Անձնական ===
Բուլղարիայի առաջնության լավագույն ռմբարկու՝ 1997/98


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը Archived 2018-03-08 at the Wayback Machine. ՖԻՖԱ-ի կայքում
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ կաթողիկե եկեղեցի (այլ կիրառումներ)

Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ կաթողիկե եկեղեցի անունով հայ կաթողիկե կառույցներ կան հետևյալ քաղաքներում.

Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ կաթողիկե եկեղեցի, Լիբանանի մայրաքաղաք Բեյրութում
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ կաթողիկե եկեղեցի, ԱՄՆ-ի Գլենդել քաղաքում (Կալիֆոռնիա)
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ կաթողիկե եկեղեցի, Իրանի մայրաքաղաք Թեհրանում


== Տես նաև ==
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)
Կրասնի Խոլմի շրջան

Կրասնի Խոլմի շրջան (ռուս.՝ Краснохолмский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Տվերի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կրասնիյ Խոլմ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1496 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 12486 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,35 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Գմբեթ (Բալուի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գմբեթ (այլ կիրառումներ)Գմբեթ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բալուի գավառակում։ Գտնվում էր Մաղարա լեռնաշղթայի հյուսիսային լանջին, Բալու քաղաքից 11-12 կմ հյուսիս։


== Պատմություն ==
Բնակչությունը կոտորվեց և տեղահան եղավ 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
1915 թվականին ուներ 38 տուն` 304 հայ բնակչով։


== Պատմություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահություն, երկրագործություն, պարտիզպանություն և արհեստագործությունն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գմբեթն ուներ Ս. Աստվածածին անունով եկեղեցի։ Բնակավայրից արևելք պահպանվում էր Ս. Ավետման եկեղեցու ավերակները, իսկ լեռան վրա նշմարվում էր հին բերդի մնացորդները։


== Կրթություն ==
Գյուղն ուներ ուսումնարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լասի (Կալվադոսի գավառ)

Լասի (ֆր.՝ Lassy), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 344 մարդ, բնակչության խտությունը` 27.30 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.6 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Սեն Ժան լը Բլան և Սեն Վիգոր դե Մեզրե համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Տեր դը Դրուանս համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 230 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 38 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 218 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 158-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 60։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,5 %։ 158 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 134 անձ (73 տղամարդ և 61 կին)։ Գործազուրկ են եղել 24 անձ (12 տղամարդ և 12 կին)։ 60 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 31-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Շոմոկսա

Շոմոկսա (ռուս.՝ Шомокса), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Հյուսիսային Դվինա գետի աջ ափում՝ 727 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 67 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100312103000013477
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103001347
Ավազանի կոդը - 03.02.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.