armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Գրաֆենվիզեն

Գրաֆենվիզեն (գերմ.՝ Grafenwiesen), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Վերին Պֆալց վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Կոմունան գտնվում է Կամ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 1585 մարդ, տարածքը՝ 10,23 կմ² (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Պաշտոնական կոդը՝  09 3 72 130։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ստեփանոս Ներսիսյան

Ստեփանոս Հակոբի Ներսիսյան (Ներսեսյան) (1807, Երևան - մարտի 23 (ապրիլի 4), 1884, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն), հայազգի նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
1840-1842 թվականներին ավարտել Է Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիան (դասատուներ՝ Ա․ Զաուերվեյդ և Ա․ Վառնեկ)` ոչ դասական» նկարչի կոչումով։ Ներսիսյանի լուսավորական գաղաֆարների ձևավորմանը նպաստել է նաև նրա մտերմությունը ժամանակի անվանի մտավորականների (Գաբրիել Սունդուկյան, Ս․ Նազարյան, Միրզա Ֆաթալի Ախունդով, Հովհաննես Այվազովսկի, Պերճ Պռոշյան, Գևորգ Ախվերդյան և ուրիշներ) հետ։ 1846-1965 թվականներին (ընդմիջումներով) նկարչություն Է դասավանդել Թիֆլիսի, Շուշիի դպրոցներում։ Ստեղծագործել Է պատմական ու կենցաղաղային պատկերի, դիմանկարի ու բնանկարի բնագավառներում։ Ներսիսյանի «Խնջույք Քուռ գետի ափին» (1860-ական թվականներ) նկարը նոր շրջանի հայ կերպարվեստի առաջին կենցաղապատկերն է։ Նրա Մ. Զ. Արղության-Երկայնաբազուկի (1849), Անհայտ տղամարդու, Ա. Տեր-Ղուկասյանի, Գ. Ակիմյանի և այլ դիմանկարներում առկա է Հ. Մ. Հովնաթանյանի արվեստի որոշակի ազդեցությունը։ «Իշխան Բ. Հ. Բեյբութովի դիմանկարը» (1857) հանդիսային է՝ գեներալի պատվանշանների շեշտադրումով։ «Անհայտ կին», «Մելիք-Ադամյան», «Գ. Իզմիրյան» գործերում պարզորոշ է ժամանակի արվեստի գաղափարական ու գեղագիտիական ազդեցությունը, իսկ «Մեսրոպ Մաշտոց» և «Սահակ Պարթև» (երկուսն էլ՝ 1882) պատկերներն ազգային ինքնագիտակցությունից բխած տրամադրությունների գեղարվեստական արտահայտությունն են։ Ներսիսյանն իր ստեղծագործությամբ ավարտին է հասցրել 17-18-րդ դարերի հայ կերպարվեստի զարգացումը՝ այն կապելով 19-րդ դարի 2-րդ կեսի արվեստի հետ։
Ներսիսյանի գործերը պահվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Սուրբ էջմիածնի Վեհարանում, ԳԱԹ-ում, Վրաստանի արվեստի (Թբիլիսի), Մոսկվայի Արևելքի ժողովուրդների արվեստների թանգարաններում։


== Գրականություն ==
Ղազարյան Մ, Ստեփանս Ներսիսյան, «Տեղեկագիր ՀԽՍՀ ԳԱ, հաս, գիտ», 1962, № 1


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Կրիուշա (Բորովկայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կրիուշա (այլ կիրառումներ)Կրիուշա (ռուս.՝ Криуша), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պիժմա գետի ձախ ափում՝ 10 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկոմու ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Վյատա գետն է, գետի ենթաավազանը Վետկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը Կոտելնիչ գետն է՝ մինչև Կամ.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300412111100036191
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111103619
Ավազանի կոդը - 10.01.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մեծ Վորովսկայա

Մեծ Վորովսկայա (ռուս.՝ Большая Воровская), գետ Կամչատկա թերակղզի՝ Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը 167 կմ է։ Ավազանի տարածքը 3660 կմ2։ Հոսում է Սոբոլևսկի շրջանում և Կամչատկայի երկրամասում։ Թափվում է Օխոտի ծով։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -19080000212120000028222


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Աստերոիդների ցանկ (201201-201300)

Աստերոիդների ցանկ (201101-201200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (201301-201400)
 Աստերոիդների ցանկ (201101-201200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (201301-201400)
Ադամ և Խևա

«Ադամ և Խևա» (ռուս.՝ «Адам и Хева»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ։ Նկարահանվել է ռեժիսոր Ալեքսեյ Կորենևի կողմից Ահմեդխան Աբու Բաքարի սցենարով, որ գրվել է վերջինիս «Ձյունե մարդիկ» վիպակի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գործողությունները ծավալվում են Դաղստանի բարձրլեռնային աուլում։ Գերեզմանափոր Բեքիրը, այրվելով տաք ապուրից, զայրացած տնից վռնդում է կնոջը՝ Խևային, բայց շուտով զղջում է իր արարքի համար ու ցանկանում վերադարձնել նրան։ Սակայն, ըստ շարիաթի օրենքի, դա հնարավոր է միայն այն դեպքում, երբ նա նորից ամուսնանա և տնից վռնդվի նոր ամուսնու կողմից։ Պայմանավորվելով ամուրի վարսավիր Ադամի հետ՝ Բեքիրը ժամանակավորապես նրա հետ ամուսնացնում է իր արդեն նախկին կնոջը, որպեսզի նա կարողանա հնարավորինս շուտ վերադառնալ տուն։
Բայց ո՛չ Ադամը, ո՛չ Խևան չեն ցանկանում բաժանվել։
Բեքիրի ու Ադամի վիճաբանության ժամանակ վերջինս անհետ կորչում է, և Բեքիրին մեղադրում են վարսավիրի սպանության մեջ։ Այդ ժամանակ լեռներում հայտնվում է կապտար՝ սառցե մարդ, որի գոռոցը լսվում է շրջակայքում։ Փրկվելով իշխանությունների հետապնդումներից՝ Բեքիրը փախչում է աուլից և մի անգամ հանդիպում անվնաս Ադամին, որը թաքնվում է լեռներում, և որին մարդիկ համարում էին կապտար։ Գերեզմանափորն ու վարսավիրը հաշտվում են ու վերադառնում աուլ։
Շուտով աուլի բնակիչներն վերաբնակվում են հարթավայրում։ Խևան մնում է Ադամի հետ։


== Դերերում ==
Ֆրունզիկ Մկրտչյան – Բեքիր
Եկատերինա Վասիլևա – Խևա
Գեորգի Գեգեճկորի – Ադամ
Ռամազ Գիորգոբիանի – Չամսուլա
Ավետ Ավետիսյան – Ալի Խուժա
Լյուբով Դոբրժանսկայա – Այբալա
Իվան Կուզնեցով – Կարա Հարթում
Եվգենի Լեբեդև – Խամադար
Անաստասիա Վոզնեսենսկայա – Այշաթ
Դոնարա Մկրտչյան
Վալենտին Բրիլեև
Եվգենի Գուրով – դաղստանցի ծերունի
Եֆիմ Կոպելյան – հեղինակի տեքստ


== Արձագանքներ ==
Բոլոր գլխավոր հերոսների դերասանական վարպետությունն արժանացել է քննադատների բարձր գնահատականին. «Գերեզմանափոր Բեքիրին Մհեր Մկրտչյանը խաղում է զարմանալիորեն ինքնամոռացությամբ, բոլոր իրադրությունների բնականության ցնցող հավատով, որոնց մեջ ընկնում է նրա հերոսը.... Դերի բոլոր առաջարկվող իրավիճակների հանդեպ դերասանի հավատն ապշեցուցիչ է։ Որքան է պետք այդպիսի հավատ, որքան խորը պետք է լինի այն, և հավանաբար իսկապես մանկական, որ ոչ մի վայրկյան չկեղծի, օրինակ՝ այն տեսարանում, երբ Բեքիրը գյուղխորհուրդ է բերում կապված Եվային, որպեսզի (աստված նրանց՝ սովորույթների հետ) իրենց գրանցեն գոնե զագսով»։ Խևայի դերը համարվում է Եկատերինա Վասիլևայի առաջին առավել նշանակալի աշխատանքներից մեկը։


== Նկարահանող խումբ ==
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Ալեքսեյ Կորենև
Սցենարի հեղինակ՝ Ահմեդխան Աբու Բաքար
Բեմադրող օպերատոր՝ Անատոլի Կուզնեցով
Բեմադրող նկարիչ՝ Բորիս Նեմեչեկ
Կոմպոզիտոր՝ Մուրադ Կաժլաև


== Ծանոթագրություններ ==
Ամյուն

Ամյունը, քաղաք է Լիբանանի հյուսիսարևմտյան մասում, Հյուսիսային Լիբանան պրովինցիայում.։
Քաղաքում ուժեղ ազդեցություն ունեն հույն ուղղափառները։ Քաղաքը հիմնադրվել է դեռևս փյունիկցիների օրոք։


== Ծանոթագրություններ ==
Միխայիլ Կալատոզով

Միխայիլ Կոնստանտինի Կալատոզով (ռուս.՝ Михаи́л Константи́нович Калато́зов, դեկտեմբերի 15 (28), 1903, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - մարտի 27, 1973(1973-03-27)[…] կամ մարտի 26, 1973(1973-03-26), Մոսկվա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային կինոռեժիսոր, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1969)։


== Կյանքը և ստեղծագործությունը ==
Ծնվել է 1903 թվականի դեկտեմբերի 15-ին, Թիֆլիսում։ Տասնչորս տարեկանից աշխատել է որպես փականագործ, իսկ 1923 թվականին կինոցուցադրող, լաբորանտ, օպերատոր։ Նկարել է մի շարքփաստավավերագրական և գեղարվեստական ֆիլմեր։ Առաջին ռեժիսորական աշխատանքը «Նրանց թագավորությունը» (1928) ֆիլմն է, որին հաջորդում է դարեր շարունակ արտաքին աշխարհից կտրված սվանների կյանքը պատկերող «Սվանեթի աղը» (1930) և «Մեխը սապոգի մեջ»։ 1933 թվականին Կալատոզովը մեկնում է Լենինգրադ՝ ուսանելու։ Կալատոզովի ստեղծագործության լավագույն գծերը դրսևորվել են «Վալերի Չկալով» (1941), «Դատապարտվածների դավադրությունը» (1950), 1954 թվականին Կարլովի Վարիում մրցանակի արժանացած՝ նուրբ հումորով հագեցած, քնարական-կատակերգական «Հավատարիմ ընկերները» (1954), խոպանը նվաճող երիտասարդությանը նվիրված «Առաջին էշելոնը» (1956), «Չուղարկված նամակ» (1960) ֆիլմերում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945)  տարիներին Կալատոզովը Սերգեյ Գերասիմովի հետ նկարահանել է «Անպարտելիները»։ Համաշխարհային ճանաչման է արժանացել Կալատոզովի «Թռչում են կռունկները» (1957) կինոնկարը, որը 1958 թվականին Կաննում արժանացավ «Ոսկյա արմավենի» գլխավոր մրցանակին։ Դրամատիկական խոր հագեցվածությամբ ստեղծագործություն է «Չուղարկված նամակ» (1960) կինոնկարը։ «Ես Կուբան եմ» (1964) բեմադրելուց հետո ռեժիսորը նկարահանեց «Կարմիր վրան»-ը (1970, իտալա-խորհրդային համատեղ արտադրություն)։
Մահացել է 1973 թ, մարտի 27-ին, Մոսկվայում։


== Մրցանակներ ==
ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր (1951)։


== Ծանոթագրություններ ==
Լուցկի դեղատուն-թանգարան

Դեղատուն-թանգարան, դեղատուն և թանգարան, որը գտնվում է Դրագամանով (11) փողոցի վրա, շուկայի հրապարակի մոտ գտնվող «Հին Լուցկ» պատմամշակութային արգելոցի մոտ։


== Պատմություն ==
Այժմ հստակ հայտնի չէ, երբ են հայտնվել առաջին դեղատները քաղաքում, սակայն XVI դարում Լուցկում կային որոշ քաղաքային և հիվանդանոցային դեղատներ, իսկ շուկայի հրապարակում կային 6 դեղատնային կրպակներ։ Շենքը, որտեղ գտնվում է դեղատունը-թանգարանը կառուցվել է XVIII դարի վերջում։ 1845 թվականին այնտեղ հրդեհ բռնկվեց։ Այդ ժամանակ քիմիկոս վերլուծաբան Ադամը և նրա եղբայր Պյոտր Զլոցկին վերանորոգեցին շենքը և դեղատուն հիմնեցին։ Դեղատան նկուղում դեղերի և լաբարատորիայի պահեստն էր։ Վերևի մասում գտնվում էր սեփականատիրոջ առանձնասենյակը և առևտրի կենտրոն։ Դեղատանը կային հին լատինական, գերմանական և լեհական գրքեր դեղեր պատրաստելու համար։ XIX դարի վերջում Կոսաչեյի ընտանիքը Լեսյա Ուկրաինկաի հետ ապրում էին քաղաքում, որոշ դեղեր նրանց համար պատրաստում էր այդ դեղատունը։ Այդ ժամանակ դեղատան դեղագործներ էր Գիլյարով Չերվինսկին հետո նրա կինը Ելենան, իսկ սեփականատերը Ֆրանցիշեկ Զլոցկին։
ХХ-րդ դարի առաջին կեսում արտադրվեցին 50-55 քսուքներ, 25-30 թուրմ, 15-20 օշարակ։ Դեղերի արտադրության համար օգտագործվում է 220 բույս։ Բույսերը հավաքելու և պատրաստելու գործով զբաղվում էին դեղատան աշխատողները։ 1935 թվականին դեղատան մոտ 110 մետր խորության վրա կատարվեց հորատանցում և ստացան հանքային ջուր։ Այստեղ ջրին ավելացրին մրգային օշարակ, բերված Գերմանիայից և Պաղեստինից։
1966 թվականին որոշ իրեր դեղատանից տեղափոխեցին Լվովի դեղատուն-թանգարան։ Լուցկի դեղատունը թանգարան ավելի ուշ դարձավ։
Մինչև օրս դեղատունը աշխատում է։ Գործում է նաև լաբարատորիան։ Այստեղ կատարվում է մաշկաբանական դեղերի մասնագիտացված արտադրություն։


== Ճարտարապետություն ==
Դեղատուն-թանգարանը հանդիսանում է մեկ հարկանի տուն, երկհարկանի նկուղով, գլանաձև կամարով։ Հիմնական ճակատը ունի երեք պատուհաններ եւ մուտք։ Տունը զարդարված է թիթեղապատ էլեմենտներով, պատուհանները ճաղերով են, լամպերով։ Պատուհանները ունեն շրջակալ։ Դեղատան կողքին գտնվում են այլ հին քարե տներ։


== Էքսպոզիցիա ==
Դեղատան թանգարանային մասը կազմված է երկու սենյակներից - առևտրի կենտրոնից և տնօրենի առանձնասենյակից։ Այստեղ պահպանված է դեղատան հին ինտերիերը։ Կեչեկեղևից շինված պահարանը, որը տեղադրված է սրահներում պատրաստվել է 150 տարի առաջ։ Պահարանի առաստաղի վրա գտնվում են Սոկրատեսի և Հիպոկրատի կիսարձանները։ Առևտրի սրահում պահպանվում է դրամարկղը The National Cash Register Co, Dayton, Ohio, USA որտեղ պահպանվում են հին փողերը։
Տնoրենի աշխատասենյակում են գտնվում դեղատան սպասքը, հին բաղադրատոմսեր և փաստաթղթեր։ Ինչպես նաև օգնություն դեղեր պատարաստելու համար 1875 թվական, բուսական բուժիչ բույսեր 1883 թվական, հին գրքեր դեղագործական քիմիայի մասին։ Աշխատասենյակում են դրված հին դեղատան գույքը. մեքենա մոմիկներ պատրաստելու համար, տարբեր ձևի սպասք, հին տպագրական մեքենա, հեռախոս և այլն։ Դեղատանն են պահպանվում հերբարիումի Դեղաբույսերը 1942 թվականին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Աղբյուներ ==
Տրոնեվի Պետեր. Оповідання з давньої історії Луцька. — Луцьк, 2006, — с. 89-91. ISBN 966-361-131-6
Առողջություն — Դեղատնից մինչև թանգարան. Նիկոլայ Յակիմենկո(չաշխատող հղում)
Շիդրովկա (Պուկշենգայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շիդրովկա (այլ կիրառումներ)Շիդրովկա (ռուս.՝ Шидровка), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պուկշենգա գետի աջ ափին 29 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 մ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020300412103000034451
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103003445
Ավազանի կոդը - 03.02.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Wild Things

«Wild Things», երգ՝ ձայնագրված կանադացի երգչուհի և կոմպոզիտոր Ալեսիա Կարայի կողմից իր դեբյուտային Know-It-All ստուդիական ալբոմի համար, որ թողարկվել է 2016 թվականի փետրվարի 2-ին որպես ալբոմի երկրորդ սինգլ Def Jam լեյբլի կողմից։ Երգը ձայնագրել են՝  Alessia Caracciolo, Coleridge Tillman, Thabiso «Tab» Nkhereanye, James Ho, պրոդյուսերը եղել է՝ Malay: Սինգլը զբաղեցրել  է 13-րդ հորիզոնականը US Dance Club Songs հիթ-շքերթում։ ԱՄՆ-ում վաճառվել է ավելի քան մեկ միլիոն օրինակով և ստացել պլատինե կարգավիճակ։ Երգի տեսահոլովակը առաջադրվել է 2016 MTV Video Music Awards մրցանակի։


== Պատմություն ==
Երգը ստացել է երաժշտության քննադատության և առցանց հրապարակումների դրական ակնարկներ։ Idolator, Rolling Stone, Complex.
Երաժշտական տեսահոլովակը թողարկվել է 2016 թվականի մարտի 7-ին (ռեժիսոր՝ Aaron A): Երաժշտական տեսահոլովակը ներկայացվել է 2016 թվականի  MTV Video Music Awards  մրցանակաբաշխության լավագույն փոփ տեսահոլովակ անվանակարգում։


== Առևտրային հաջողություններ ==
«Wild Things» երգը հասել է 63-րդ հորիզոնականի բրիտանական հիթ-շքերթում։ Այն զբաղեցրել է 50-րդ հորիզոնականը Billboard Hot 100 հիթ-շքերթում։ «Wild Things» երգը նաև հասել է 34-րդ հորիզոնականին Rhythmic (Billboard) և 13-րդ հորիզոնականին  US Dance Club Songs (Billboard) հիթ շքերթում։  ԱՄՆ-ում վաճառվել է ավելի քան 1000000 օրինակով և ստացել պլատինե կարգավիճակ։


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրումներ ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Wild Things» ՅուԹյուբում (62 միլիոն դիտում)
Կինկակու

Կինկակու (Kin.kaku-ji|金閣寺|), Ոսկե տաղավարի տաճար (Temple of the Golden Pavilion), բուդդիստական տաճար Ճապոնիայում։ Այն շատ ժողովրդայնություն վայելող տաճար է, որն ամեն տարի ունենում է բազմաթիվ այցելուներ։ Համարվում է ազգային պատմամշակութային հուշարձան։


== Պատմություն ==
Կիոտոյի Ոսկե տաղավարը Ճապոնիայում սկզբում եղել է բնակավայր, հետո դարձել է մայրաքաղաք, ապա՝ տաճար։ Ոսկե տաղավարը  (Կինկակու),  արտացոլվելով «դիպուկ  հայելային» անվանված լճակում, գրեթե  անդրաշխարհային տեսիլքի է նմանվել։  Յուսիմիդուի բնակավայր կառույցի շինարարությունը սկսվեց 1397 թվականին, երբ Կիոտոն Ճապոնիայի բարգավաճ մայրաքաղաք էր։ 1408 սյոգոնի մահից հետո։ Նրա որդին կառույցը դարձրեց ձեն տաճար, իսկ այսօր այն բուդդայական գթասրտության աստված Յանոնի տաճարն է։
Տաճարը երկու անգամ ավերվել է քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ՝ 1467 և 1567 թվականներին, իսկ 1950 թվականին այն միտումնավոր կրակի մատնվեց Օտանիի համալսարանի մի վանական ուսանողի կողմից, ում կարծիքով դրա գեղեցկությունը չափազանց շատ էր խանգարում հայեցողությամբ զբաղվելուն։ Ներկա տաճարը, որի շինությունը ավերվեց 1955 թվականին, գրեթե ամբողջովին ծածկված էր ոսկեթերթ շերտով, որը ավելի հաստ է՝ համեմատած նախորդների հետ։ Ոսկե տաղավարը իրոք արժանի է իր անվանվանը, թեպետ դրա պաշտոնական անվանումը եղջերուների այգու տաճարն (ռոկուոն) է, որը կապված է այն սյոգունի բուդդայական անվան հետ, ով առաջին անգամ պատվիրեց տաճարի շինարարությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Աշոտ-Սահակ Արծրունի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աշոտ Արծրունի (այլ կիրառումներ)Աշոտ Արծրունի կամ Աշոտ-Սահակ Արծրունի, Վասպուրականի չորրորդ թագավոր (968-991)։ Երբեմն իշխանության ավարտը համարվում է 977 թվականը, երբ նրան գահակից իշխան է նշանակվում եղբայրը՝ Գուրգեն Արծրունին։
Հոր՝ Աբուսահլ Արծրունու մահից հետո (968) թագավորությունը բաժանվում է երեք մասի։ Ավագ որդին՝ Աշոտը, ժառանգում է Արծրունիների թագավորական գահը և կրտսեր եղբայրների հանդեպ գերիշխանությունը։
Աշոտ Արծրունու և իր եղբայրների գահակալության շրջանում Վասպուրականի բնակչությունը հասնում էր մոտ մեկ միլիոնի։ Նույն ժամանակաշրջանում Վասպուրականում կար ավելի քան 8 քաղաք, 4 000 գյուղ, 72 բերդ և ամրոց, 115 վանք ու եկեղեցի։


== Ծանոթագրություններ ==
Լեոնիդ Սենտեբով

Լեոնիդ Սենտեբով (ռուս.՝ Алексей Леонидович Сентебов, հունիսի 28, 1965(1965-06-28)), ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1988 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը։ 1990 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։ Տիրապետում է արաբերենի, անգլերենի և ֆրանսերենի։

2004 թվականից մինչև 2008 թվականը Ստրասբուրգում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության գլխավոր հյուպատոսության հյուպատոս, հյուպատոս-խորհրդական։
2009-ից մինչև 2013 թվականը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության գլխավոր քարտուղարության դեպարտամենտի գլխավոր խորհրդական, բաժանմունքի պետ։
2013 թվականից մինչև 2017 թվականը Հայֆայում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության գլխավոր հյուպատոս։
2017 թվականի օգոստոսի 7-ից Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետությունում համարվում է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2015 թվականի դեկտեմբերի 22)
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2018 թվականի սեպտեմբերի 3)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դեսպանը գիտի ինչ անել
Կախի Կավսաձե

Կախի Դավիթի Կավսաձե (վրաց.՝ კახი დავითის ძე კავსაძე, 5 հունիսի, 1935, Տղիբուլ, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - 27 ապրիլի, 2021, Թբիլիսի, Վրաստան), կինոյի և թատրոնի վրացի խորհրդային դերասան, Թբիլիսիի Շոթա Ռուսթավելու անվան պետական ակադեմիական թատրոնի աստղ։ Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1981)։


== Կենսագրություն ==

Կախի Կավսաձեն ծնվել է 1935 թվականի հունիսի 5-ին Թբիլիսիում, Վրաստանի երգի ու պարի ժողովրդական անսամբլի ղեկավարի ընտանիքում։
Հայրը՝ Դավիթ Կավսաձեն, ծնվել է երաժիշտ-բանահյուսագետ Սանդրո Կավսաձեի (1873-1939) ընտանիքում, ով Իոսիֆ Ստալինի մոտ ընկերն է եղել Թիֆլիսի սեմինարիայում սովորելու տարիներին։ Սանդրո Կավսաձեն հիմնադրել է Վրաստանի երգի ու պարի ժողովրդական անսամբլը։ Հոր մահից հետո անսամբլի ղեկավար է դարձել Դավիթ Կավսաձեն։
1941 թվականին Դավիթ Կավսաձեն մեկնել է ռազմաճակատ։ Նա մասնակցել է Կերչ-Թեոդոսիայի դեսանտային գործողությանը։ 1943 թվականին գերի է ընկել և ուղարկվել համակենտրոնացման ճամբար Գերմանիայում։ 1944 թվականին Ֆրանսիայում ապրող վրացի գաղթականների ջանքերով ազատվել է և մեկնել Փարիզ, որտեղ կազմակերպել է երգչախումբ։ Վերադարձել է Խորհրդային Միություն, բռնադատման է ենթարկվել, ուղարկվել Սիբիր՝ Ուրալ, որտեղ էլ մահացել է 1952 թվականին։ Կախիին ու նրա եղբորը՝ որպես ժողովրդի թշնամու որդիների, հեռացրել են տաղանդավոր երեխաների համար նախատեսված երաժշտական դպրոցից։ Մայրը եղել է բժիշկ՝ մանկաբույժ, ապա՝ թոքախտաբույժ։ Աշխատել է թոքախտավորների դիսպանսերում։
1959 թվականին Կախի Կավսաձեն ավարտել է Թբիլիսիի Շոթա Ռուսթավելու անվան թատերական ինստիտուտը։ Համամիութենական ճանաչում է ձեռք բերել «Անապատի սպիտակ արևը» (1969) ֆիլմում Աբդուլայի դերը կատարելուց հետո։ 1974-1980 թվականներին նկարահանվել է նկարահանվել է Ռեզո Գաբրիաձեի կարճամետրաժ ֆիլմերի շարքում՝ կատարելով ուժեղ, բայց պարզասիրտ Կախիի դերը։ 1981 թվականին արժանացել է Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստի կոչման։ 1988 թվականին նկարահանված «Դոն Կիխոտի ու Սանչոյի կյանքը» ֆիլմում կատարել է Դոն Կիխոտի դերը։
2001 թվականին Մոսկվայի էստրադայի պետական թատրոնում խաղացել է «Թռչուններ» բեմադրության մեջ՝ ըստ դրամատուրգ Ժենյա Ունգարդի համանուն պիեսի։ Բեմականացմանը մասնակցում էին նաև ռուս դերասաններ Գենադի Խազանովն ու Վյաչեսլավ Վոյնարովսկին։


== Ընտանիք ==
Կինը՝ Բելա Միրիանաշվիլի, դերասանուհի (մահացել է 1992 թվականին),
Եղբայրը՝ Իմերի Կավսաձե, օպերային երգիչ։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կախի Կավսաձեն Internet Movie Database կայքում
Կախի Կավսաձե
Սանտ Էլենա

Սանտ Էլենա (իտալերեն՝ Sant'Elena), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Պադովա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2028 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության միջին խտությունը 227 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 9 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 35040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0429։
Սանտ Էլենան սահմանակից է Էստե, Գրանցե, Մոնսելիս, Սոլեզինո, Վիլա Էստենսե մունիցիպալիտետներին։
Կոմունայում կա Սուրբ Հեղինե եկեղեցի (Սանտ Էլենա, Իտալիա)։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0429 690080
Էլեկտրոնային փոստ՝ segreteria@comune.santelena.pd.it
Պաշտոնական կայք՝ //www.comune.santelena.pd.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Առաջին ալիք (Իրան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Առաջին ալիք (այլ կիրառումներ)Առաջին ալիք (պարսկերեն՝ شبكه’ يك), իրանական ազգային հեռուստատեսության առաջին հեռուստաալիք, պատկանում է Իրանի Իսլամական Հանրապետության Ձայն պետական հեռուստառադիոընկերությանը։ Եթեր է հեռարձակվում 1958 թվականից։


== Տես նաև ==
Երկրորդ ալիք (Իրան)
Երրորդ ալիք (Իրան)
Չորրորդ ալիք (Իրան)
Հինգերորդ ալիք (Իրան)


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (պարսկերեն)
www.IRTVS.com Օնլայն հեռարձակում Archived 2012-11-26 at the Wayback Machine. (պարսկերեն)
Ջաամ-է-Ջամ 1 միջազգային հեռուստաալիքի կայք Archived 2006-09-02 at the Wayback Machine. (պարսկերեն)


== Ծանոթագրություններ ==
Հենրիկ Հարությունյան

Հենրիկ Մարգարի Հարությունյան (1931, ապրիլի 23, Երևան քաղաքում), հայ խորհրդային ֆիզիկոս-տեսաբան։ Ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր (1970 թվականին)։


== Կենսագրություն ==
1955 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ինժեներաֆիզիկական ինստիտուտը։ Աշխատանքները վերաբերում են ֆիզիկական հիդրոդինամիկային, անհամասեռ միջավայրերում պայթյունային ալիքների տարածման տեսությանը, հարվածային խողովակներում հոսքերի հետազոտմանը, հարվածային ալիքների անդրադարձման ու փոխազդեցության ֆիզիկաին և մեխանիկային։ Ուսումնասիրել է հետերոգեն համակարգերի սեղմման պրոցեսները և այդ համակարգերի թերմոդինամիկական ու ձայնագիտական տեսության այլ խնդիրներ, հարվածային ալիքների ազդեցությունը գեր և հիպեր ձայնային արագությամբ շարժվող մարմինների վրա։


== Երկեր ==
Отраженные ударные волны / Г. М. Арутюнян, Л. В. Карчевский. Москва, Машиностроение, 1973.
Многофотонные явления в размерно-квантованных полупроводниках / Г. М. Арутюнян, ЕГУ. Ереван, Б. и., 1976.
Связь между волновыми функциями простейших квантовых систем со скрытой симметрией / Г. М. Арутюнян, М. Г. Арутюнян, Г. С. Погосян, В. М. Тер-Антонян, Ереван. гос. ун-т. Ереван, Б. и., 1977.
Присоединение Восточной Армении к России и его историческое значение: Сборник статей / Ереван. гос. ун-т; Редколл. Г. М. Казарян и др., Ереван, Изд-во Ереванского у-та, 1978.
Размерно-квантованный полупроводник в поле когерентного гиперзвука / Г. М. Арутюнян, М. Г. Арутюнян, А. С. Саакян, ЕГУ. Ереван, Б. и., 1978.
Подбарьерное экситонное поглощение в стационарной сверхрешетке / Г. М. Арутюнян, Х. В. Неркарарян, ЕГУ. Ереван, Б. и., 1979.
Связь между волновыми функциями двухмерных квантовых систем со скрытой симметрией: Препринт ПЛРФ - 79-17 / Г. М. Арутюнян, Л. С. Давтян, Л. Г. Мардоян и др., ЕГУ. Ереван, Б. и., 1979.
Термогидродинамическая теория гетерогенных систем / Г. М. Арутюнян. Москва, Физматгиз, 1994.


== Ծանոթագրություններ ==
(1610) Միրնայա

(1610) Միրնայա (անգլ.՝ Mirnaya), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1928 թվականի սեպտեմբերի 11-ին Պելագեյա Շայնի կողմից Սիմեիզում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,202875 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7657 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6401 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1194,22 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,301453 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,2° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1610) Միրնայա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ալեուս (այլ կիրառումներ)

Ալեուս, կարող է վերաբերել՝

Ալեուս - դաշտ Արևմտյան Հայաստանում, Չորրորդ Հայք աշխարհի Հանձիթ գավառում
Ալեուս - գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, ՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը
Ալեուս - գետ Կիլիկիայում, Սարոսի վտակը
Կոնստանտինոս Խարամլաբիդիս

Կոնստանտինոս Խարամլաբիդիս (հուն.՝ Κώστας Χαραλαμπίδης, հուլիսի 25, 1981(1981-07-25)[…], Նիկոսիա, Կիպրոս), կիպրոսցի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է գալիս «ԱԵկ»-ի և Կիպրոսի ազգային հավաքականի կազմում։


== Ակումբային կարիերա ==
Կոնստանտինոսը սկսել է իր ֆուտբոլային կարիերան «ԱՊՕԷԼ»-ի կազմում։ Թիմի հիմնական կազմում հանդես է եկել 1997-2004 թվականների ընթացքում։ Մասնակցել է 101 հանդիպման՝ դառնալով 25 գոլի հեղինակ։
2004 թվականին Կոնստանտինոսը տեղափոխվել է հունական «Պանաթինաիկոս»։ Թիմի կամզում անցկացրել է 3 մրցաշրջան և դարձել 1 գոլի հեղինակ։
2006 թվականին Խարամլաբիդիսը վարձակալական հիմուքներով հանդես է եկել «ՊԱՕԿ»-ի կազմում։
2007/08 մրցաշրջանը Կոնստանտինոս Խարամլաբիդիսը անցկացրել է գերմանական «Կառլ Ցեյս»-ի կազմում»։
2008 թվականին Կոնստանտինոսը վերադարձել է հարազատ «ԱՊՕԷԼ»։ Նա թիմի հետ կնքել է 4-ամյա պայմանագիր։ Թիմի կազմում մասնակցել է 2009/10 մրցաշրջանի Չեմպիոնների լիգայի բոլոր հանդիպումներին։
2016 թվականի հունիսի 1-ին Կոնստանտինոս Խարամլաբիդիսը պայմանագիր է կնքել «ԱԵԿ»-ի հետ։


== Միջազգային կարիերա ==
Կոնստանտինոս Խարամլաբիդիսը 2003 թվականից հանդես է գալիս Կիպրոսի ազգային հավաքականի կազմում։


== Ձեռքբերումներ ==
Կիպրոսի չեմպիոն - 2001/02, 2003/04, 2008/09, 2010/11, 2012/13, 2013/14, 2014/15, 2015/16
Կիպրոսի գավաթակիր - 2007/08, 2013/14, 2014/15
Կիպրոսի սուպերգավաթակիր - 2002, 2004, 2008, 2009, 2011, 2013


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրութունը National Football Teams կայքում(անգլ.)
Մոսբախ (Վերին Պֆալց)

Մոսբախ (գերմ.՝ Moosbach), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։ Ենթարկվում է Վերին Պֆալց վարչական շրջանին։ Մտնում է Վալդնաբի Նոյշթաթ շրջանի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2487 մարդ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով։ Զբաղեցնում է 63,74 կմ2 տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 3 74 137։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ռուզաննա Ֆրանգուլյան

Ռուզաննա Ռոբերտի Ֆրանգուլյան (սեպտեմբերի 26, 1964(1964-09-26), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բժիշկ, թոքաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (2002)։


== Կենսագրություն ==
1987 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1993-1994 թվականներին աշխատել է Ազգային առողջապահության ինստիտուտի բժշկական չափորոշիչների ամբիոնում, 1994-2002 թվականներին՝ «Դիագնոստիկա» բժշկական միավորումում։ 2002-2004 թվականներին եղել է Էդինբուրգի համալսարանական կլինիկայի շնչառական բժշկության բաժանմունքում գիտաշխատող, 2004 թվականից՝ Էդինբուրգի Ռոյալ Ինֆայմըրի (Royal Infirmary of Edinburgh) հիվանդանոցում։
1997 թվականից թոքաբանների եվրոպական, 2002 թվականից՝ բրիտանական ընկերությունների անդամ։
Աշխատանքները վերաբերում են թոքերի քրոնիկական փակողական (օբստրուկտիվ) հիվանդությունների ժամանակ սրտի աջ փորոքի և արյան փոքր շրջանառության կառուցվածքաֆունկցիոնալ փոփոխությունների վաղ ախտորոշմանը։ Մշակել է դեղորայքային կարգավորման նոր մոտեցումներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սկվերետա

Սկվերետա (ռուս.՝ Скверета), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սամվել Խաչատրյան (զինծառայող)

Սամվել Անդրանիկի Խաչատրյան (մարտի 27, 2002(2002-03-27), Բենիամին, Շիրակի մարզ, Հայաստան - հոկտեմբերի 3, 2020(2020-10-03), Արցախ), 2020 թվականի 44-օրյա պատերազմի մասնակից, հրետանու լիցքավորող, զոհվել է մարտական գործողությունների ժամանակ։ Հետմահու պարգևատրվել է «Արիության համար» մեդալով։


== Կենսագրություն ==
Սամվել Խաչատրյանը ծնվել է 2002 թվականի մարտի 27-ին Շիրակի մարզի Բենիամին գյուղում։ 8 տարի սովորել է տեղի միջնակարգ դպրոցում, ապա տեղափոխվել Գյումրու Օլիմպիական հերթափոխի պետական մարզական քոլեջ։ Հաճախել է նաև ատլետիկայի, արժանացել մեդալների և պատվոգրերի։ Նպատակ ուներ ծառայությունն ավարտելուց հետո ընդունվել Հայաստանի ֆիզիկական կուլտուրայի հայկական պետական ինստիտուտ՝ կյանքը շարունակելով սպորտում։
2020 թվականի հուլիսի 28-ին ծառայության է անցել Մարտակերտի շրջանի Ներքին Հոռաթաղ գյուղում։ Պատերազմի առաջին օրվանից եղել է Հոռաթաղի դիրքերից մեկում՝ որպես հրետանու լիցքավորող։ 
Զոհվել է 2020 թվականի հոկտեմբերի 3-ին՝ մարտական գործողությունների ժամանակ՝ զոհելով իր կյանքը հանուն հայրենիքի։ Ընտանիքը դեպքի մասին իմացել է հոկտեմբերի 8-ին։ Հուղարկավորությունը տեղի է ունեցել հոկտեմբերի 10-ին Բենիամին գյուղում։


=== Ընտանիք ===
Սամվել Խաչատրյանն ամուսնացած չէր։ Հայրը Անդրանիկ Խաչատրյանն է, մայրը՝ Լալա Անտոնյանը, ունի մեկ եղբայր և մեկ քույր՝ Արթուր և Ջուլետա Խաչատրյաններ։


== Պարգևներ ==
2020 թվականի դեկտեմբերի 2-ին ՀՀ Պաշտպանության նախարարի կողմից հետմահու պարգևատրվել է «Արիության համար» մեդալով։


== Հիշատակ ==


=== Խաչքարի և դասասենյակի բացում ===
2021 թվականի սեպտեմբերի 18-ին Բենիամին գյուղի մշակույթի տան տարածքում տեղի է ունեցել 44-օրյա պատերազմում զոհված հայորդիների հիշատակը հավերժացնող խաչքարի բացումը։ Նույն օրը Բենիամինի միջնակարգ դպրոցի ռազմագիտության դասասենյակն անվանակոչվել է Սամվել Խաչատրյանի, Հակոբ Հովհաննիսյանի և Իշխան Պապիկյանի անուններով։ 


=== 20-ամյակ և գրքի շնորհանդես ===
2022 թվականի մարտի 27-ին Բենիամին գյուղի մշակույթի տանը տեղի է ունեցել Սամվել Խաչատրյանի 20-ամյակին նվիրված հուշ-միջոցառում, որի ժամանակ հերոսի քույրը՝ Ջուլետա Խաչատրյանը, ներկայացրել է եղբոր մասին «Անվերջ սպասում» վերնագրով հեղինակային գիրքը։ 
Հեղինակը նշել է, որ գրքում գրել է եղբոր կենսագրության, իրենց մանկության ու պատանեկության, եղբոր զոհվելու և այդ լուրն իմանալու մասին, ապա պատմել, թե ինչպես է շարունակում կյանքը դրանից հետո։


== Հուշեր ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տեսանյութ խաչքարի և հուշարձանի բացման օրվանից
Ձեզ բացակա չենք դնի․ Սամվել Անդրանիկի Խաչատրյան
Սամվելը կդառնար 19 տարեկան
20-ամյակն ու գրքի շնորհանդեսը
Սլակ (այլ կիրառումներ)

Սլակ, կարող է վերաբերել՝

Սլակ - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ալշեևսկի շրջանի կազմում։
Սլակ - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չիշմինսկի շրջանի կազմում։
Զուևո (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶուևոԶուևո (ռուս.՝ Зуево), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 14 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բոգուրաև (Բելոկալիտվինսկի շրջան)

Բոգուրաև (ռուս.՝ Богураев), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանում։ Բոգուրաևսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։ Բելայա Կալիտվա քաղաքից գտնվում է 12 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղում

բնակավայրի կայքը
Մարգագետին

Մարգագետին, բիոգեոցենոզ, որի բուսածածքը կազմված է առավելապես բազմամյա մեզոֆիլ (միջին խոնավությանը հարմարված) խոտաբույսերից, որոնք աճում են ամբողջ վեգետացիայի ընթացքում (առանց ամառվա ընդմիջման, որը հատուկ է տափաստանային բույսերին)։ Բնական մարգագետիններն առաջանում են բազմամյա մեզոֆիլ խոտաբույսերի համար նպաստավոր կլիմայական և հողային պայմաններ ունեցող վայրերում՝ երկարատև ողողվող հովիտներում, բարձրլեռնային գոտում, մերձարկտիկայի և մերձանտարկտիդայի ծովափնյա շրջաններում, տափաստանային ու կիսաանապատային գոտիների լիմաններում։
Տարբերում են՝

մայրցամաքային
ողողվող
լեռնային մարգագետիններՄայրցամաքային մարգագետինները տեղադրված են հարթավայրերում (ողողվող հովիտներից դուրս) և լինում են անջրդի հովիտների ու ցածրավայրերի մարգագետիններ։
Ողողվող մարգագետինները տարածված են տունդրայից մինչև անապատներ (հատկապես անտառային և անտառատափաստանային գոտիներում)։ Ավելի բերքատու և բազմազան են, քան մայրցամաքային մարգագետինները։
Լեռնային մարգագետինները տարածված են խոնավ, չափավոր կլիմա ունեցող շրջաններում, անտառի վերին սահմանից բարձր (ենթալպյան ու ալպյան մարգագետիններ) և անտառային գոտում, ոչնչացված անտառների տեղում (ետանտառային մարգագետիններ)։ Մարգագետինները չոր խոտի և արոտային լիարժեք կանաչ կերի աղբյուր են։ Խոտակացքը բաղկացած է հացազգի և բակլազգի խոտաբույսերից, տարախոտերից, երբեմն՝ բոշխերից ու մամուռներից։ Կերօգտագործման տեսակետից արժեքավոր են առաջին երկու խումբը։
Հայաստանում մարգագետինները տարածված են հիմնականում Արագածի, Գեղամա լեռնաշղթայի, Կապուտջուղի և այլ լեռնազանգվածներին ու դրանց լանջերին (ծովի մակերևույթից 2200 մ և ավելի բարձրության վրա)։ Հայաստանումում խոտհարքների մոտ 75%-ը գտնվում է ենթալպյան, ետանտառային մարգագետնատափաստանային, իսկ արոտների 90%-ը՝ ալպյան, ենթալպյան, լեռնատափաստանային, մարգագետնատափսատանային և ետանտառային գոտիներում։ Մարգագետինների միջին բերքատվությունը խոտհարքներում 15-25 ց\հա է (չոր խոտ), արոտավայրերում՝ 10-15 ց\հա։
Պիետրավայրանո

Պիետրավայրանո (իտալերեն՝ Pietravairano), քաղաք Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3017 մարդ։ Բնակչության խտություն կազմում է 91 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 33 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81050, հեռախոսային կոդ՝ 0823։
Բնակավայրի հովանավոր սուրբը Սան Էրակլիոն է։ Տոնը նշվում է ամեն տարի սեպտեմբերի 1-ին։
Անկովո (գյուղ, Իլյինսկի շրջան)

Անկովո (ռուս.՝ Аньково), գյուղ Ռուսաստանի Իվանովոյի մարզի Իլյինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2845 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սան Մարչելո Պիստոյեզե

Սան Մարչելո Պիստոյեզե (իտալերեն՝ San Marcello Pistoiese), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Պիստոիայի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 6917 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 82 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 85 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 51028։ Հեռախոսային կոդ՝ +39 0573։
Բնակավայրի հովանավորն է Մարսելո առաջինը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0573 62121
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.sanmarcellopistoiese.pt.it/ Archived 2011-07-20 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.sanmarcellopistoiese.pt.it/ Archived 2011-07-20 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
405

405 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 405 թվականն է, 
V դարի 5-րդ տարին։


== Դեպքեր ==
Մեսրոպ Մաշտոցը ստեղծեց հայկական այբուբենը։


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Վիլլի Հերման

Վիլլի Հերման (1941, Լյուցերն, Շվեյցարիա), շվեյցարացի ռեժիսոր և սցենարիստ։ 1969 թվականին նա ստացել է Լոնդոնի կինոտեխնոլոգիական դպրոցի աստիճան։ Աշխատել է Շվեցարական հեռուստաընկերությունում։ 1961 թվականին ստեղծել է  Imagofilm Lugano ընկերությունը։  Իր 1981 թվականին «Անտունը» ֆիլմը մասնակցել է Մոսկվայի 13-րդ միջազգային կինոփառատոնին։ Նրա 1989 թվականի «Բանկոմատ» ֆիլմը մասնակցել է Բեռլինի 39-րդ միջազգային կինոփառատոնին։ Ակտիվ ներգրաված է Միջազգային քաղաքացիական ծառայության աշխատանքներում։


== Ընտրյալ ֆիլմեր ==
Անտունը (1981)
Բանկոմատ (1989)


== Ֆիլմարտադրություն ==
Bataille d'Alger, un film dans l'Histoire (2017) by Malek Bensmaïl
La fin da la val l'è mia la fin dal mund (2018) by Peter Frei
Cronofobia (2018) by Francesco Rizzi
Atlas (2020) by Niccolò Castelli


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Villi Hermann Internet Movie Database կայքում
«Villi Hermann : «Greina»»։ filmkollektiv.ch (անգլերեն)։ Վերցված է 2020-08-29
Մայրփաշա

Մայրփաշա, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն մայր և թուրքերեն փաշա բառերից։ Մերփաշա ձևով մեկ անգամ հիշատակվել է 1664 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Էկոգյուղ

Էկոգյուղ․ միջազգային համայնք, որի նպատակը սոցիալապես, տնտեսապես և էկոլոգիապես ավելի կայուն դառնալն է։ Հիմնականում էկոգյուղերի բնակչությունը տատանվում է 50֊ից 150 անհատների սահմաններում, չնայած կան ավելի փոքր, ինչպես նաև մինչև 2000 բնակիչներ ունեցողները, որոնք ավելի փոքր ենթահամայնքների ցանց են կազմում։ Որոշ էկոգյուղեր աճում են այն անհատների, ընտանիքների և այլ փոքր խմբերի հաշվին, ովքեր անպայմանորեն այդ գյուղերի անդամներ չեն, սակայն բնակվում են տվյալ համայնքների ծայրամասերում և արդյունավետ կերպով մասնակցում են վերջիններիս կյանքին։ 
Էկոգյուղերը միավորվում են էկոլոգիական, սոցիալ տնտեսական և մշակութային համատեղ արժեքներով [1]: Ավելի կոնկրետ էկոգյուղացիները փնտրում են էկոլոգիապես  վնասակար էլեկտրական, ջրային, տրանսպորտային և աղբահավաք համակարգի այլընտրանքային ձևեր, ինչպես նաև ավելի ընդարձակ սոցիալական համակարգեր, որ արձագանքում և աջակցում են նրանց։ Շատերը կարծում են, որ համայնքի ավանդական ձևերի, սպառողական վատնող կյանքի, բնական միջավայրի ոչնչացման, ուրբանիստական աճի, գործարանների ձևավորման և բրածո վառելիքի չարաշահման անկումը էկոլոգիական աղետները կանխելու միջոցներ են։ Էկոգյուղացիները որպես այլընտրանք առաջարկում են փոքրամաշստաբ համայնքներ նվազագույն էկոլոգիական ազդեցությամբ կամ ռեգեներացնող ազդեցությամբ։ Այնուամենայնիվ այսպիսի համայնքները հաճախ սեփական ցանցի մեջ համագործակցում են զուգահեռ գյուղերի հետ (օրինակ՝ Էկոգյուղերի գլոբալ ցանցը)։ Հավաքական գործունեության այս մոդելը նման է նման է Տասը հազար գյուղերին, որոնք աջակցում են արդար առևտրին ամբողջ աշխարհում։


== Պատմություն ==
Համայնքների նկատմամաբ մերօրյա հետաքրքրությունը բնութագրվում է 1960֊ականների և 70֊ականների համայնքային շարժմամաբ, որն ավելի կենտրոնացած և կազմակերպված էր գործում 1980֊ականների այլընտրանքային համայնքային շարժումներում և համակեցության մեջ։ Հետագայում Ռոբերտ Ջիլմանը և Դիանե Ջիլմանը համահեղինակեցին «Էկոգյուղեր և կայուն համայնքներ» սաղմնային աշխատությունը։
Էկոգյուղային շարժումները սկսեցին միավորվել 1995 թ․ Շոտլանդիայում։


== Արտաքին հղումներ ==
Էկոգյուղերի ցանց Արցախում Archived 2017-12-29 at the Wayback Machine.
Բոյանչուկ

Բոյանչուկ (ուկրաիներեն՝ Боянчук), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Զաստավնայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բոյանչուկ գյուղում բնակվում էր 1 033 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Թուզլա (Դերջանի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Թուզլա (այլ կիրառումներ)Թուզլա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դերջանի գավառակում։ Գտնվում էր Եփրատի ձախ կողմում, Թուզլու գետի աջ ափին։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դեղին գորգով տունը (ֆիլմ)

«Դեղին գորգով տունը» (իտալերեն՝ La Casa Del Tappeto Giallo), իտալական հոգեբանական թրիլեր՝ նկարահանված 1982 թվականին։ Կինոնկարի ռեժիսորը Կառլո Լիցցանին է։ Սյուժեի հիմքում ընկած է Ալդո Սալերիի «Թատրոնը տանը» (Teatro a domicilio) պիեսը։


== Սյուժե ==
Ֆրանկան և իր ամուսինը՝ Անտոնիոն որոշում են վաճառել իրենց տան հին դեղին գորգը, որը Ֆրանկայի խորթ հոր նվերն էր։ Անտոնիոն անընդհատ խանդի տեսարաններ է ստեղծում, ինչի պատճառով էլ որոշում են վաճառել գորգը։ Նրանք հայտարարություն են տալիս։ Եվ մի անգամ, երբ Անտոնիոն տանը չէր, զանգահարում է տարօրինակ մի մարդ և ներկայանում որպես պրոֆեսոր։ Վերջինս ցանկություն է հայտնում գնել գորգը։ Սակայն գալով տուն՝ առևանգում է Ֆրանկային և հայտարարում, որ իր կնոջը սպանել է հենց այսպիսի դեղին գորգի վրա։ Ֆրանկան կարողանում է սպանել այդ մարդուն։ Բայց իրականում ի՞նչ է եղել և ի՞նչ գաղտնիք է թաքցնում դեղին գորգը։


== Դերերում ==
Էրլանդ Յուզեֆսոն - պրոֆեսոր
Բեատրիս Ռոման - Ֆրանկա
Վիտորիո Մեցցոջորնո - Անտոնիո
Միլենա Վուկոտիչ - հոգեբույժ


== Մրցանակներ ==
1983 թվականին «Դեղին գորգով տունը» ներկայացվել է միստիկական և գոթական ֆիլմերի «Միստֆեստ» իտալական կինոփառատոնին որպես «Լավագույն ֆիլմ», սակայն մրցանակ չի ստանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարաբրուն (թերակղզի Ալբանիայում)

Կարաբրուն (ալբ․՝ Gadishulli i Karaburunit), Ալբանիայի ամենամեծ թերակղզին, ազգային պարկ և ռազմական գոտի, մշտական բնակչություն չունի։


== Նկարագրություն ==
Ալբանիայի ամենամեծ թերակղզին, որը գտնվում է երկրի հարավ–արևմտյան մասում։ Երկարությունը՝ 16 կմ, լայնությունը՝ 3-4․5 կմ, մակերեսը՝ 62 կմ²։ Վարչականորեն պատկանում է Վլյորա շրջանին, ողողվում է Ադրիատիկ և Հոնիական ծովերի ջրերով, որոնք համարվում են Կարաբուրուն–Սազանի ջրային ազգային պարկի մի մասը։ Թերակղզուց հինգ կիլոմետր դեպի հյուսիս գտնվում է պետության ամենամեծ կղզին՝ Սազանին։ Սազանին համարվում է Ալբանիայի ամենաարևմտյան կետը։
Կղզու ամենաբարձր կետը Կորետա լեռն (826 մ) է, որի վրա 2000–ական թվականներին տեղադրեցին հեռահաղորդակցման ալեհավաք։
Հայտնի է, որ թերակղզի են այցելել այնպիսի պատմական դեմքեր, ինչպիսիք են Մարկոս Անտոնիոսը և Մանուել II–ը։ Պարզ եղանակին Կարաբուրունի բարձունքներից անզեն աչքով երևում է իտալական կղզի Սալենտինան և քաղաք Օտրանտոն։
Խմելու ջրի աղբյուրներ թերակղզում չկա։ Թերակղզին հարուստ է կենդական և բուսական աշխարհով։
2008 թվականից մշակվում է շինարարության նախագիծ։ Համաձայն ծրագրի թերակղզու վրա պետք է կառուցվեն հողմաէլեկտրակայաններ։ Սակայն այս նախագիծը հանգեցրել է Ալբանիայի ընդդիմության բողոքների և ցույցերի։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Le coste dell'Albania — Linea Blu — Penisola Karaburun youtube.com կայքում (видео 0։06։34)
Jak Kamping — Bukurite e Karaburunit-South Albania, Karaburun Peninsula youtube.com կայքում (видео 0։12։36)
Management Plan: Llogora-Rreza e Kanalit-Dukat -Orikum-TragjasRadhime-Karaburun (անգլ.) vinc.s.free.fr կայքում
Ալեքսանոր առագաստաթիթեռ

Ալեքսանոր առագաստաթիթեռ (լատ.՝ Papilio alexanor), առագաստաթիթեռների ընտանիքին պատկանող միջատ, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Խոշոր չափի թիթեռ է, որին բնորոշ է սեռական երկձևություն։ Էգերի թևերի ընդհանուր գուներանգը բաց դեղին է, արուներինը՝ օքրադեղնավուն։ 35-58 մմ երկարությամբ առջևի թևերի վրա կան ծայրային և 2 լայնակի սև զոլեր, ինչպես նաև սկավառակային (դիսկալ) և կենտրոնական (մեդիալ) գծեր։ Հետին թևերն ունեն վերևից դեղին և երկնագույն թեփուկներով ծածկված լայն արտաքին լայնակի և նեղ հիմնային զոլեր, իսկ նեղ և երկար ելուստներով եզրը բնահատուկ կտրտված է։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Հարավային Եվրոպայում, Փոքր և Միջին Ասիայում, Իրանում, Աֆղանստանում և Հայաստանում (Արագած, Հատիս և Արայի լեռների հարավային լանջեր, «Խոսրովի անտառ» պետական արգելոց), Կոտայքի (Արզական, Գառնի, Գեղադիր, Ջրվեժ), Վայոց ձորի (Վայք, Գնիշիկ) և Սյունիքի (Մեղրի) մարզերի մի շարք վայրեր։


== Էկոլոգիա ==
Ապրում է ծովի մակարդակից 1000-2000 մ բարձրություններում, կիսաանապատներում, քսերոֆիտներում և անտառի վերին եզրի քարքարոտ հատվածներում, հանդիպում՝ մայիսի կեսից մինչև հուլիսի կեսը։
Տարվա ընթացքում տալիս են մեկ սերունդ։ Ձվադրում են Ferula orientalis, F․ rigidula բույսերի կոկոնների և ծաղիկների վրա։ Բարձր հասակի թրթուրները սնվում են հիմնականում գիշերը, իսկ ցերեկը թաքնվում են բույսի տերևանութային կամ ստորին մասերում։ Ձմեռում են հարսնյակները։


== Պահպանություն ==
Բնության պահպանության միջազգային միության Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով գնահատվում է որպես խոցելի տեսակ։ Ընդգրկված է Բեռնի կոնվենցիայի 2-րդ հավելվածում։
Թվաքանակը բավական բարձր է, իսկ վիճակը մարդու գործունեությամբ չվնասված վայրերում բավականաչափ բարվոք է։ Կերաբույսի վեգետացիոն շրջանի տևողությամբ պայմանավորված նկատվում են թվաքանակի խիստ տատանումներ։
Սպառնացող վտանգներից է անասունների գերարածեցմամբ պայմանավորված էկոհամակարգերի դեգրադացումը։
Պահպանվում է Խոսրովի անտառ պետական արգելոցում և Արևիք ազգային պարկում։


== Ծանոթագրություններ ==
Բորդոլանո

Բորդոլանո (իտալերեն՝  Bordolano), կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում։ Բնակչությունը հասնում է 589 մարդու, 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն։ Տարածքը կազմում է 8 կմ², կենտրոնի բարձրությունը 64 մ է։ Հեռախոսային կոդն Է 0372, իսկ փոստային ինդեքսը 26020։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար։ 0372 95926
Էլեկտրոնային հասցե։ comune.bordolano@libero.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comunebordolano.it/


== Ծանոթագրություններ ==
Բուկեյե համայնք

Բուկեյե համայնք (Ֆրանսերեն՝ Commune de Bukeye), մեկն է Բուրունդիի Հանրապետության 117 համայնքներից։ Մտնում է Մուրամվյա շրջանի մեջ՝ որպես համայնք։


== Աղբյուրներ ==
Կանանց ուսումնասիրություններ

Կանանց ուսումնասիրություններ (անգլ.՝ women’s studies, ինչպես նաև ֆեմինոլոգիա) գիտական հասկացություն, որն ուսումնասիրում է կանանց դիրքն ու կարգավիճակն աշխարհում կոնկրետ հանրության մեջ կամ որոշակի պատմական ժամանակահատվածում ։ Գիտական տվյալ ուղղվածության մեջ կանանց կյանքի փորձը դիտարկվում է հանրային և մշակութային իրականության համատեքստում։
Կանանց ուսումնասիրություններում առանձնացվում է չորս փուլ։

1960-ականների վերջ-1970-ականներ։ Այս շրջանում վիզուալիզացվում է կանանց փորձը, գործընթացների, երևույթների և  փաստերի վերլուծության կանացի մոտեցումը։ Կանանց ուսումնասիրությունների նորագույն մոտեցումը ցույց էր տալիս, որ հասարակական գիտությունների և հումանիտար գիտությունների ավանդական հասկացությունները եղել են կույր-գենդերային և անտեսել են կանացի կենսափորձը,  արտացոլում են միայն տղամարդկանց նախապաշարմունքները։ Այս փուլը բնութագրվում է որպես նոր ակադեմիական դաշտի ստեղծման փուլ։ 1977 թվականին ԱՄՆ-ում հիմնադրվում է Կանանց ուսումնասիրությունների ազգային ասոցացիան, որը նպաստում էր նոր կրթական ծրագրերի տարածմանը։ Ասոցիացիան հրապարակում էր «NWSA Journal» ամսագիրը (այժմ՝ «Feminist Formations»), կազմակերպում էր ամենամյա կորֆերանսներ, զբաղվում էր բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ծրագրերով և ստացված տեղեկատվության վիճակագրությամբ։
1980-ական թվականների սկիզբ՝ ավանդական գիտելիքի կրթական ծրագրերի վերանայման շրջան։ Այս ժամանակաշրջանում բարձրացվում են նոր հարցեր անձնական կյանքի, բռնության, հայրիշխանության ոլորտում և այլն։ Ուսումնասիրող կանանց ուշադրության կենտրոնում հայտնվեցին այնպիսի հարցեր, ինչպիսիք էին տղամարդկանց արտոնությունների ազդեցությունը՝ հետազոտված  արական սեռի գիտնականների կողմից։ Այս փուլում կանանց ուսումնասիրությունները սկսում են  ներառվել ԱՄՆ-ի համալսարանների ծրագրերում, զարգանում են  գենդերային հավասարակշռությանը միտված ուսումնական ծրագրերը։ Ստեղծվում են կանանց ուսումնասիրությունների ամսագրեր, որոնց թվում էին Feminist Studies[en], Signs[en], Sex Roles[en], Women’s Studies Newsletter[en]և այլն։ Սկսում են հրապարակվել կանանց ուսումնասիրությունների անթոլոգիաներ և քրեստոմատիաներ։
1980-ական թվականներ՝ կանանց միջև անհավասարության և տարբերությունների ուսումնասիրման շրջան՝ պայմանավորված ռասայական և էթնիկական խմբավորումներով, սոցիալական խավերով, կանանց համընդհանուր փորձի և էսսենցիալիզմի ժխտման ֆեմինիստական գաղափարներով։ Այս փուլում կանանց ուսումնասիրություններում քննադատության է ենթարկվում հետերոսեքսուալությունը, ինչպես նաև կանացի ինքնությունների բազմազանությունները։
1990-ական թվականներ՝  կանանց միջազգային խնդիրների և գլոբալ ենթակառուցվածքների հանդեպ ուշադրության բարձրացման շրջան։ Կապված հետգաղութային պետականությունների ի հայտ գալու հետ՝ կանանց ուսումնասիրություններում մեծ թվով հրապարակումներ են արվում քաղաքական հարցերի վերաբերյալ, միլիտարիզմի խնդիրների, վերարտադրողական իրավունքների և սոցիալ-տնտեսական զարգացման խնդիրների վերաբերյալ ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Малкина-Пых, И. Г. Гендерная терапия. — М.: «Эксмо», 2006. — 928 с. — (Справочник практического психолога). — ISBN 5-699-14636-9
Головашенко, І. О. (2004). Становлення теорії ґендеру. Основи теорії ґендеру: Навчальний посібник (с. 79—108). Київ: «К.І.С.».
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1963-64

Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1963-64 (անգլ.՝ 1963-64 FA Cup), Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթի 83-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Վեստ Հեմ Յունայթեդ» ֆուտբոլային ակումբը։


== Եզրափակիչ ==
Ունանիմիզմ

Ունանիմիզմ (ֆր.՝ Unanimisme, լատ.՝  unanimus), գրական ուղղություն՝ ֆրանսիական գրականության մեջ։ Առաջացել է վաղ 1900-ականներին՝ համախմբելով Ժյուլ Ռոմենին, Ժորժ Դյուամելին, Ժ․ Ռ․ Արկոսին, Ժ․ Շենևիեռին, Շ․ Վիլդրակին, Լ․ Դյուրտենին և ուրիշների։ Իրենց հայտարարելով սիմվոլիզմի հակառակորդներ՝ նրանք ձգտում էին կյանքի ճշմարտացի պատկերման, ոճի պարզության։ Քարոզում էին ժողովուրդների միաբանություն, բնության հետ մարդու միաձուլում։ Ունանիմիզմի փիլիսոփայության հիմքն են կազմել Է. Դյուրկհեյմի սոցիոլոգիան, Ա․ Բերգսոնի փիլիսոփայության սկզբունքները, ինչպես և ամերիկյան պրագմատիզմի որոշ դրույթներ։ Ունանիմիզմի համար գրական օրինակ է ծառայել Ու․ Ուիտմենի և Է․ Վերհարնի պոեզիան։ Չնայած իդեալիստական կողմնորոշմանն ու ելակետային հակասություններին, ունանիմիզմ իր առաջացման շրջանում դրական ազդեցություն է գործել ֆրանիսական գրականության զարգացման վրա։
Սեմյոնովկա (գյուղ, Պերեսլավսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍեմյոնովկաՍեմյոնովկա (ռուս.՝ Семёновка), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)