armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կարոլինա Հանսեն

Կարոլինա Գրահամ Հանսեն (նորվ.՝ Caroline Graham Hansen, փետրվարի 18, 1995(1995-02-18)[…], Օսլո, Նորվեգիա[…]), նորվեգացի ֆուտբոլիստուհի, որը որպես կիսապաշտպան հանդես է գալիս իսպանական «Բարսելոնա» ակումբում և Նորվեգիայի կանանց հավաքականում։ Նա 2013 թվականի մրցաշրջանի երկրորդ կեսն անցկացրել է Շվեդիայում՝ խաղալով «Տյուրեսո» ակումբում։ Հանսենը հասցրել է խաղալ Նորվեգիայի տարբեր տարիքային հավաքականներում՝ առաջին անգամ այդտեղ հանդես գալով 2011 թվականին։ 2013 թվականին թիմի հետ դարձել է 2013 թվականի Եվրոպայի առաջնության արծաթե մեդալակիր։


== Ակումբային գործունեություն ==
Ծնվել և մեծացել է Օսլոյում, մինչև 15 տարեկանը խաղացել է տեղի «Լյուն» ակումբում, այդտեղ էլ նվաճել է Նորվեգիայի մինչև 16 տարեկան աղջիկների հավաքականների գավաթը։
Հանսենը 2010 թվականի օգոստոսին տեղափոխվել է «Ստաբեկ» և այդտեղ առաջին անգամ հանդես եկել հենց նույն շաբաթում՝ «Դոննի» դեմ խաղի 73-րդ րոպեին փոխարինման դուրս գալով։ Նա գոլային փոխանցում է արել այդ խաղում, որում նրա թիմը 3։0 հաշվով հաղթանակ է տարել։ «Ստաբեկն» այդ մրցաշրջանում դարձել է Նորվեգիայի չեմպիոն։ Հանսենը այդ թիմի կազմում 2011 թվականին դարձել է Նորվեգիայի գավաթի հաղթող, որի եզրափակչում «Ստաբեկն» առաջ է անցել «Ռյոյայից»՝ լրացուցիչ ժամանակից հետոյի տասնմեկմետրանոցներով։ Հանսենը կարողացել է օգնել Կատրին Պեդերսենին՝ հավասարեցնելու հաշիվը լրացուցիչ ժամանակում, սակայն եղել է «Ստաբեկի» միակ ֆուտբոլիստը, որը վրիպել է տասնմեկմետրանոց հարվածը։
2013 թվականի օգոստոսին Հանսենը պայմանագիր է կնքել շվեդական «Տյուրեսո» ակումբի հետ, որն այդ ժամանակ երկրի գործող չեմպիոնն էր։ Մրցաշրջանի երկրորդ կեսին նա յոթ խաղերից հինգում հանդես է եկել մեկնարկային կազմում և խփել է երեք գոլ։ Նա նաև իր ներդրումն է ունեցել «Տյուրեսոյի»՝ ՈՒԵՖԱ 2013/2014 թվականների կանանց Չեմպիոնների լիգայի քառորդ եզրափակիչ անցնելու մեջ։
Հանսենը «Ստաբեկ» է վերադարձել 2014 թվականի հունվարին, որպեսզի կարողանա ավարտել ավագ դպրոցը, ինչը նա չէր կարող անել Շվեդիայում։ Նա շարունակել է մնալ մի շարք հեղինակավոր եվրոպական ակումբների հետաքրքրության ոլորտում և նախատեսել է կրկին լքել հայրենիքը 2014 թվականի հունիսին դպրոցն ավարտելուց հետո։ Հասկանալով, որ կին ֆուտբոլիստները բավականին գումարներ չեն վաստակում, որպեսզի հոգան իրենց ապագան ֆուտբոլը թողնելուց հետո, Հանսենը պլանավորել է իր ապագան խաղացողի իր գործունեությունն ավարտելուց հետո։
2014 թվականի մայիսի 8-ին գերմանական «Վոլֆսբուրգ» ակումբը հայտարարել է Հանսենի հետ երկամյա պայմանագիր կնքելու մասին։ Նորվեգական ԶԼՄ-ները հայտնել են այն մասին, որ նրա տարեկան եկամուտը կազմում է 100 հազար ֆունտ ստեռլինգ։
Հանսենը «Վոլֆսբուրգի» հետ երկու անգամ դուրս է եկել ՈՒԵՖԱ 2016 և 2018 թվականներ կանանց Չեմպիոնների լիգայի եզրափակիչ, որտեղ երկու անգամ էլ ակումբը զիջել է ֆրանսիական «Լիոնին»։ 2016/17 և 2018/19 թվականների միցաշրջաններում «Վոլֆսբուրգը» կրկին պարտություն է կրել «Լիոնից» քառորդ եզրափակիչ փուլում։
2019 թվականի մայիսին հայտնի է դարձել Հանսենի հետ իսպանական «Բարսելոնայի» կնքած երկամյա պայմանագրի մասին։


== Վիճակագրություն ==
2020 թվականի փետրվարի 22-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Профиль на fotball.no» (նորվեգերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-05-12-ին։ Վերցված է 2020-04-09 
Էջը «Ստաբեկի» կայքում
Էջը «Վոլֆսբուրգի» կայքում
Կամիլ Լակուր

Կամիլ Լակուր (ֆր.՝ Camille Lacourt, ապրիլի 22, 1985(1985-04-22), Նարբոն), ֆրանսիացի լողորդ, ով մասնագիտացած է մեջքի լող սպորտաձևում։ Աշխարհի քառակի և Եվրոպայի եռակի չեմպիոն է։ Կարճ լողի աշխարհի առաջնության մրցանակակիր է։


== Կենսագրություն ==
Կամիլը լողով զբաղվում է հինգ տարեկանից։ 2002 թվականին Ֆրանսիայի 50 մետր երկարությամբ լողի առաջնության ժամանակ նվաճել է բրոնզե մեդալ, հաջորդ տարի դարձել է երիտասարդական ազգային առաջնության երկու բրոնզե մեդալ՝ 50 և 100 մետր լողաձևերում։ 2004 թվականին դարձել է Ֆրանսիայի երիտասարդական առաջնության երկակի չեմպիոն՝ 50 և 100 մետր լողաձևերում։ 2003 թվականին առաջին անգամ մասնակցել է միջազգային առաջնության, սակայն մեդալ չի նվաճել։ 2005 թվականին Ֆրանսիայի առաջնության ժամանակ գրավել է երրորդ հորիզոնականը։ 2006 թվականից նրա մարզիչը դարձել է Ֆիլիպ Լյուկեն։
2009 թվականին ջրային սպորտաձևերի աշխարհի առաջնությունում զբաղեցրել է հինգերորդ հորիզոնականը։
2012 թվականին Լոնդոնի օլիմպիական խաղերի ժամանակ ֆրանսիացին զբաղեցրել է չորրորդ հորիզոնականը՝ 11 վարկյանով ետ մնալով ճապոնացի Ռյոսուկե Իրիյեից։
2013 թվականին Կամիլ Լակուրը դարձել է աշխարհի եռակի չեմպիոն՝ դառնալով 50 մետր երկարությամբ մեջքով լողի չեմպիոն։ Այնուհետև նվաճել է կոմբինացիոն էստաֆետի առաջին հորիզոնականը։ Միևնույն տարում Լակուրը դարձել է Եվրոպայի առաջնության արծաթե մեդալակիր։
2015 թվականին լողորդը նվաճել է երեք մեդալ՝ Ջրային սպորտաձևերի աշխարհի առաջնության ժամանակ։ Նա նվաճել է ոսկե մեդալ՝ 50 մետր երկարությամբ մեջքի լողի ժամանակ, արծաթե մեդալ՝ 100 մետր երկարությամբ լողի մրցաշարում և բրոնզե մեդալ՝ կոմբինացիոն էստաֆետի ժամանակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Профиль на сайте sports-reference.com Archived 2012-12-15 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Լակուրի պաշտոնական կայք էջ(չաշխատող հղում) (ֆր.)
Մալիե Գայնի

Մալիե Գայնի (ռուս.՝ Малые Гайны, բաշկիրերեն՝ Кесе Гәйнә), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միյակինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 82 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆելիքս Նև

Ֆելիքս Ժան Բատիստ Ժոզեֆ Նև (ֆր.՝ Félix-Jean-Baptiste-Joseph Nève, հունիսի 13, 1816(1816-06-13), Ath, Ա, Էնո, Բելգիա - մայիսի 23, 1893(1893-05-23), Լյուվեն, Լյովեն, Բրաբանտ նահանգ, Բելգիա), բելգիացի արևելագետ, հայագետ։ Փիլիսոփայական գիտությունների տնօրեն (1838)։ Բելգիայի արքունական ակադեմիայի, Պետերբուրգի կայսերական Գիտությունների ակադեմիայի, Հռոմի կաթոլիկական ակադեմիայի, Մխիթարյան միաբանության պատվավոր անդամ։ Հայկական և հնդկական, մատենագրության, սանսկրիտի մասնագետ։
1841 թվականից Լուվենի համալսարանի մատենագրության և արևելյան լեզուների դասախոս։ Նևի հայագիտական գործունեությունն սկսվել է 1841 թվականից՝ «Պատմական ակնարկ հայոց լեզվի և գրականության» հոդվածի և Առաքելոց շարականի ֆրանսերեն թարգմանությամբ։ Նևը անդրադարձել է հայոց լեզվին, այբուբենին, հայ հեթանոսական պաշտամունքի առանձին կողմերին, հայ դպրության սկզբնավորմանը, քրիստոնեական կոթողներին, շարականներին, երգաբանությանը, հայրախոսությանը։
Գրել է Գրիգոր Նարեկացու, Ներսես Շնորհալու, Եղիշեի, Թովմա Մեծոփեցու և այլոց կենսագրությունները՝ նրանց ստեղծագործությունների թարգմանությամբ ու ծանոթագրություններով, նկարագրել մոնղոլական ավերիչ արշավանքները Հայաստանում, լույս ընծայել խաչակրաց արշավանքների մասնակից բելգիացիների մասին հայկական սկզբնաղբյուրներում պահպանված տեղեկությունները, գրել Արծրունիների տան պատմությունը են։ 1855 թվականին, Փարիզի արքունական մատենադարանում պահվող երկու ձեռագրերի հիման վրա հրատարակել է «Ուսումնասիրություն Թովմա Մեծոփեցու և նրա 15-րդ դարի Հայոց պատմության մասին» աշխատությունը, իսկ 1858 թվականին Նևի թարգմանությամբ «Պատմությունը» լույս է տեսել ֆրանսերենով։ Նևի հայագիտական ուսումնասիրություններն ու թարգմանությունները ամփոփված են «Քրիստոնյա Հայաստանը և յուր գրականությունը» (1886) գրքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայկուշ Օհանյան

Հայկուշ Հակոբի Օհանյան (Խաչատրյան), (մայիսի 6, 1958(1958-05-06), Գորիս, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ գրող։


== Կենսագրություն ==
1976—1978 թվականներին սովորել է Վ․ Բրյուսովի անվան ռուսաց և օտար լեզուների ինստիտուտում։ 1978-1995 թվականներին աշխատել է Հայաստանի «Ավիահամալիր» բաժնետիրական ձեռնարկությունում։ Հեղինակ է 11 հեղինակային գրքերի`  «Եզերք»1995թ, «Ծաղկանոցի փերին» 1996թ, «Սրտիս ձայնը» 1997թ., «Անմահ հրեշտակները»1999թ., «Հույսի ծառերը կխոսեն դարերում»  2001թ., «Ճերմակ աղավնիները» 2009թ., «Լուսե հեքիաթներ» 2010թ.,«Գանձասարի մանուշակը» 2011թ., «Սյունյաց աշխարհի թագավորությունը» 2012թ., «Հայի զորեղ արմատներ» 2016թ.,«Ոսկու կարասի առեղծվածը» 2021թ., «Համազարկ վասն նահատակյաց» համահեղինակաքյին գիրք  առաջին հատոր, «Գրական մեղեդիներ» Գ.Լ. ալմանախներում, «Հավերժի բանաստեղծ՝ Եղիշե Չարենց» համահեղինակային գիրք, «Հայուհի» երկհատորյա հանրագիտարան, «Արցախյան պատերազմ» հանրագիտարան, «Գորիս» ալմանախ, «Հրաշեկ լեռներ» ալմանախ, «Մանկան ուրախ կանչ» համահեղինակային գիրք։ Հրատարակվել է մամուլում նրա բազմաթիվ հոդվածները։ 2018թ-ից համահայկական գրողների միության ՀԿ-ի անդամ է, արժանացել է «Հովհաննես  Թումանյան»  ոսկե մեդալի, Պն-ի կողմից  «Մոնթե մելքոնյան» ոսկե մեդալի, «ՅՈՒՆԵՍԿՕ»-ի շրջանակում արժանացոլ է «GOLDEN PEN»-մրցանակի։ «Super  star  - 2022» մրցանակին արժանացել է Բաթումիում կայացած փառատոնի ժամանակ։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Իսաչենկի

Իսաչենկի (ռուս.՝ Исаченки), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Վելիժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կաստելդաչա

Կաստելդաչա (իտալերեն՝ Casteldaccia), կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Պալերմո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 9772 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 270 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 33 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 90014։ Հեռախոսային կոդը՝ 00091։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Նիկողայոս (այլ կիրառումներ)

Սուրբ Նիկողայոս եզրը կարող է վերաբերել.

Սուրբ Նիկողայոս - քրիստոնեական եկեղեցու սուրբ
Սուրբ Նիկողայոս - հայկական քանդված եկեղեցի Կամենեց-Պոդոլսկում, Ուկրաինա
Սուրբ Նիկողայոս - հայկական քանդված եկեղեցի Դոնի Ռոստովում, Ռուսաստան
Սուրբ Նիկողայոս - քանդված ուղղափառ տաճար Դոնի Ռոստովում, Ռուսաստան
Սուրբ Նիկողայոս - հայկական վանք Յաֆայում, Իսրայել
Սուրբ Նիկողայոս - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում
Սուրբ Նիկողայոս - հայկական առաքելական եկեղեցի Թբիլիսիում, Վրաստան
Օզերյանսկի գյուղական խորհուրդ (Կոբելյակսկի շրջան)

Օզերյանսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Озерянська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օզերյանսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1814 մարդ։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ագուձերա

Ագուձերա (վրաց.՝ აგუძერა), գյուղ Աբխազիայի Գուլրիփշի շրջանում, Գուլրիփշից 2 կմ հյուսիս, ներկայումս մտնում է Գուլրիփշ քաղաքատիպ ավանի կազմի մեջ։


== Բնակչություն ==
1959 թվականի տվյալներով, Ագուձերան ուներ 1447 բնակիչ, հիմնականում վրացիներ, հայեր, աբխազներ և ռուսներ։ 1968 թվականին գյուղում ապրում էր 1516 մարդ։
Բնակիչներն զբաղվում էին ծխախոտի, եգիպտացորենի, բանջարբոստանային ու ցիտրուսային կուլտուրաների մշակությամբ, պտղաբուծությամբ, անասնապահությամբ և մեղվաբուծությամբ։ Ագուձերայում կա միջնակարգ դպրոց, գրադարան, հիվանդանոց և հանգստյան տուն։ Այնտեղ է գտնվում Սուխումի ֆիզիկա-տեխնիկական ինստիտուտը, որը հիմնադրվել է 1950 թվականին։
XX դարի սկզբին կառուցվել են առողջարաններ, իսկ 1970-ական թվականներին կառուցվել է Լիտերատուրնայա գազետա («Գրական թերթ») պարբերականի ստեղծագործական տունը, որտեղ հանգստանում էին ԽՍՀՄ արվեստի և գրականության բազում ներկայացուցիչներ` նկարիչներ, գրողներ, բանաստեղծներ, դերասաններ և կոմպոզիտորներ։ Ագուձերայում ամառանոցներ ունեին Կոնստանտին Սիմոնովը, Գեորգի Գուլիան, Եվգենի Եվտուշենկոն, Նոդար Դումբաձեն և այլք։
Հայերը Ագուձերայում ապրում են 1903 թվականից և եկել են Ծեբելդայից։


== Ծանոթագրություններ ==
Նեսվոյա

Նեսվոյա (ուկրաիներեն՝ Несвоя), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Նովոսելիցայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նեսվոյա գյուղում բնակվում էր 1 330 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պիկադիլի հրապարակ

Պիկադիլի հրապարակ (անգլ.՝ Piccadilly Circus), հրապարակ Լոնդոնի կենտրոնում` Վեսթմինսթերի շրջանում։ Ստեղծվել է 1819 թվականին Պիկադիլի և Ռիջենթ փողոցների հանգուցակետում։ Հետագայում նրանց ավելացավ ևս մեկ փողոց` Շաֆթսբերի պողոտան։
Երբեմն circus բառը սխալ թարգմանում են «կրկես», սակայն իրականում այն «շրջան» է նշանակում։ Այդ բառով կոչել են Անգլիայում մեծ տարածում գտած շրջանաձև երթևեկությունը փողոցների հանգույցներում։ 1906 թվականից հրապարակի տակ ձևավորվել է մետրոյի երկու գծերի համանուն կայարանը։
Պիկադիլի հրապարակի հիմնական տեսարժան երևույթներն են նեոնային գովազդները և 1892 թվականին տեղադրված քանդակը, որ նվիրված է վիկտորյանական դարաշրջանի նշանավոր բարեգործ լորդ Շեֆտսբերիի գործուեությանը։ Քանդակը պատկերում է Հակաէրոսին, որ, ի տարբերություն թեթևամիտ Էրոսի, խորհրդանշում է հասուն, մտածված սերը։ Հակաէրոսը եղել է Էրոսի երկվորյակ եղբայրը։
Սակայն քանդակի խրթին բացատրությունը հետաքրքրություն չառաջացրեց լայն զանգվածների շրջանում։ Լավ պատկերացում չունենալով դասական դիցաբանության մասին` մարդիկ միահամուռ որոշեցին, որ քանդակում պատկերվածը հենց Էրոսն է (հին հռոմեական դիցաբանության մեջ` Կուպիդոն)` սիրո հունական աստվածությունը։ Փորձելով պահպանել Շեֆտսբերիի քանդակի հեղինակությունը` տարածեցին նաև տեսակետ, որ քանդակը ներկայացնում է քրիստոնեական բարեգթության հրեշտակին։
Ռիջենթի անկյունում գտնվում են Քաունթի Ֆայեր և Սվոն (անգլ.՝ County Fire Office) և Էդգար կառույցները (անգլ.՝ Swan & Edgar):
Հրապարակում 2007 թվականին բացվել է սիրո թանգարան` Սիրո Ամուրը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Շաֆթսբերի պողոտա


== Արտաքին հղումներ ==
Լոնդոնի Պիկադիլի հրապարակը
Ալսիդես Գիջջա

Ալսիդես Էդգարդո Գիջջա Պերեյրա (իսպ.՝  և իտալերեն՝ Alcides Edgardo Ghiggia Pereyra, հայտնի է որպես Ալսիդես Գիջջա (իսպ.՝  և իտալերեն՝ Alcides Ghiggia, Դեկտեմբերի 22, 1926, Մոնտեվիդեո, Ուրուգվայ - Հուլիսի 16, 2015, Մոնտեվիդեո, Ուրուգվայ), ուրուգվայցի և իտալացի նախկին ֆուտբոլիստ, ով առավելապես աչքի է ընկել ուրուգվայական Պենյարոլի և իտալական Ռոմայի կազմում։ Հանդես է եկել նաև Ուրուգվայի և Իտալիայի ազգային հավաքականներում։


== Կարիերա ==
Ալսիդեսը իր պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային կարիերան սկսել է 1946 թվականին ուրուգվայական Սուդ Ամերիկա ակումբում, որից հետո՝ 1947 թվականին Պրոգրեսսո։ 1948 թվականից հանդես է եկել Պենյարոլում, որի կազմում երկու անգամ դարձել է Ուրուգվայի չեմպիոն։ 1953 թվականին տեղափոխվել է իտալական Ռոմա, որի կազմում անցկացրած 201 խաղում դարձել է 19 գոլի հեղինակ, ինչպես նաև նվաճել է Տոնավաճառների գավաթը։ 1961 թվականին տեղափոխվել է իտալական մեկ այլ ակումբ՝ Միլան, որի կազմում անցկացրած 4 հանդիպման ժամանակ Գիջջային չի հաջողվել գրավել մրցակիցների դարպասը, սակայն այնուամենայնիվ հենց այդ մրցաշրջանում դարձել է Իտալիայի չեմպիոն, որից հետո 1962-ին վերադարձավ հայրենիք, որտեղ 6 տարի հանդես եկավ Դանուբիոյի կազմում։
Ուրուգվայի ազգային հավաքականում հանդես է եկել 1950-ից մինչև 1952 թվականը, որի կազմում անցկացրած 12 խաղում դարձել է 4 գոլի հեղինակ, ինչպես նաև հավաքականի հետ միասին 1950 թվականին դարձել է աշխարհի չեմպիոն, եզրափակիչ խաղում բրազիլացիների դարպասը խփելով հաղթական գնդակը։ 1957-ից մինչև 1959 թվականը հանդես է եկել Իտալիայի ազգային հավաքականում, որի կազմում անցկացրել է 5 հանդիպում և դարձել 1 գոլի հեղինակ։


== Կյանքի վերջին տարիները և մահը ==
2012 թվականի հունիսի 30-ին Գիջջան ավտովթարի մեջ ընկավ, որից հետո մի քանի որ մնաց կոմայի մեջ։
2013 թվականի դեկտեմբերի 6-ին մասնակցեց Բրազիլիայում անցկացվելիք աշխարհի 2014 թվականի առաջնության վիճակահանությանը։
Ալսիդես Գիջջան մահացավ 2015 թվականի հուլիսի 16-ին սրտամկանի ինֆարկտից։ Մինչ իր մահը Գիջջան մնում էր 1950 թվականի Ուրուգվայի հավաքականի չեմպիոնական կազմի միակ կենդանի մնացած ֆուտբոլիստը։ Իսկ նա մահացավ վերոհիշյալ հաղթանակի 65-րդ տարեդարձի օրը, որում նա խփել էր հաղթական գոլը։
Ալսիդես Գիջջան համարվում է Ռոմայի «Փառքի Սրահի» ֆուտբոլիստներից մեկը։


== Նվաճումներ ==
Ուրուգվայի չեմպիոն՝ 1949, 1951
Իտալիայի չեմպիոն՝ 1961-62
Տոնավաճառների գավաթ՝ 1960-61
Աշխարհի չեմպիոն՝ 1950


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը National Football Teams-ում (անգլ.)
Վիճակագրությունը Enciclopediadelcalcio.com-ում Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine. (իտալ.)
Գիջջայի մասին հոդվածը 11freunde.de-ում Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine. (գերմ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Խվաստովիչսկի շրջան (Կալուգայի մարզ)

Խվաստովիչսկի շրջան (ռուս.՝ Хвастовичский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կալուգայի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Խվաստովիչի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1413,3 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 10851 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 7,68 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Վիլյամ Ջեյմս Սիդիս

Վիլյամ Ջեյմս Սիդիս (անգլ.՝ William James Sidis, ապրիլի 1, 1898(1898-04-01), Նյու Յորք շրջան, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ - հուլիսի 17, 1944(1944-07-17), Բոստոն, ԱՄՆ)՝ մաթեմատիկական և լեզվաբանական տաղանդներով օժտված ամերիկացի վունդերքինդ։
Որոշ կենսագիրներ համարում են Ջ. Սիդիսին՝ պատմության ամենատաղանդավոր մարդ։ Այդ կարծիքն առաջացել է Սիդիսի հետևյալ ունակությունների պատճառով՝

Վիլյամը գրել է սովորել մեկ տարեկանում
Չորս տարեկանում կարդացել Հոմերոսի «Ոդիսականի» բնագիրը
Վեց տարեկանում ուսումնասիրում էր Արիստոտելի «Լոգիկան»
4-ից 8 տարեկան հասակում չորս գիրք է գրել
7 տարեկանում անատոմիայի քննություն է հանձնում Հարվարդի բժշկական դպրոցում
8 տարեկան հասակում տիրապետում է 8 լեզվի՝ անգլերեն, լատիներեն, հունարեն, ռուսերեն, եբրայերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն և ևս մեկ լեզվի, որն ինքն է հնարել.
Հասուն տարիքում Սիդիսը տիրապետում էր 40 լեզվի
11 տարեկանում ընդունվում է Հարվարդի համալսարան և քիչ անց լեկցիաներ է կարդում Հարվարդի մաթեմատիկական ակումբում
16 տարեկանում գերազանց ավարտում է Հարվարդի համալսարանը


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Wallace, Amy, The Prodigy: A biography of William James Sidis, America’s Greatest Child Prodigy, New York։ E.P. Dutton & Co. 1986. ISBN 0-525-24404-2 (անգլերեն)


== Արտաքին հղումներ ==
Վեբ-կայք Վ. Սիդիսի մասին (անգլ.)
Սիդիսի կյանքից (անգլ.)
Ժանյակագործուհին (նկար, Վերմեեր)

Ժանյակագործուհին (հոլ.՝ De kantwerkster), հոլանդացի նկարիչ Յան Վերմեերի (1632—1675) նկարը։ Նկարն ավարտել է 1669—1670 թվականներին։ Գտնվում է Լուվրի թանգարանում (Փարիզ)։


== Նկարագրություն ==
Նկարում պատկերված է դեղին հագուստով աղջիկ։ Ձախ ձեռքում բռնել է մի զույգ իլիկ և զգուշությամբ գնդասեղը մտցնում է բարձիկի մեջ, որի վրա ժանյակ է գործում։ «Ժանյակագործուհին» Յան Վերմեերի ամենափոքր և ամենայուրահատուկ նկարն է (24.5 սմ x 21 սմ).
Նկարիչն աղջկան պատկերել է սպիտակ պատին հակառակ նստած։ Ամենայն հավանականությամբ Վերմեերը դա արել է, որպեսզի դիտողը չշեղվի աղջկա կերպարից հետևի ֆոնին պատկերված այլ պատկերների վրա։ Նախքան «Ժանյակագործուհին» նկարելը Վերմեերը հանգամանորեն մտածել է, ինչպես «Աստղագետը» և «Աշխարհագրագետը» նկարները նկարելուց առաջ։ Հնարավոր է, որ նկարը ստեղծելիս նկարիչն օգտագործել է տեսախցիկ-օբսկուրա, քանի որ նկարում կարելի է տեսնել օպտիկական շատ էֆեկտներ, օրինակ՝ լղոզված առջևի պլանը։ Վերմեերը առաջարկել է բարոկկո ժամանակաշրջանի հոլանդական գեղանկարչությանն անսովոր ցայտունության խորության եղանակը, որն արտահայտվում է կտավի՝ ֆոկուսից դուրս գտնվող հատվածները տեսանելի դարձնելու միջոցով։
«Ժանեկագործուհին» նկարում նկարիչը պատկերել է աղջկա կերպարը կազմող տարբեր մասնիկներ, ինչպես նաև օբյեկտներ, որոնց հետ նա աշխատում է աբստրակտ եղանակով։ Աղջկա ձեռքերը, գանգուրները, ինչպես նաև աչքերն ու քիթը պատկերված են աբստրակտ ձևով, որը բնորոշ չէ բարոկկո ժամանակաշրջանի գեղանկարչությանը, որում ապրել և ստեղծագործել է Յան Վերմեերը։ Բացի այդ, նկարում կարմիր և սպիտակ ժանյակները պատկերված են այնպես, ասես թափվում են բարձի կարերից։ Այդ «լղոզված» թելերը հակադրվում են ժանյակի այն ճշգրտությանը, որով աշխատում է աղջիկը։


== Համեմատություն ==

Վերմեերի նկարը հաճախ համեմատվում է հոլանդացի նկարիչ Կասպար Նեչերի համանուն նկարի հետ, չնայած Վերմեերի նկարը խիստ տարբերվում է վերջինից իր տրամադրությամբ։ Կասպար Նեչերի նկարում աղջկա կոշիկներն ու ծնկներին դրված միդիաների խեցիները ունեն սեռական երանգավորում։ Բացի այդ, Նեչերի նկարում կոշիկները հավանաբար աղջկան չեն պատկանում, ինչը ևս մեկ անգամ ակնարկում է սեռական ենթատեքստի մասին։
Պատմաբան Լորենս Գոունգը նշում է.


== Տես նաև ==
Կաթնավաճառուհին (նկար, Վերմեեր)


== Գրականություն ==
Bonafoux, Pascal. Vermeer. New York։ Konecky & Konecky, 1992. BBS Publishing Corporation, 2000, ISBN 1-56852-308-4 (անգլ.)
Gowing, Lawrence. Vermeer. University of California Press, 1950 (անգլ.)
Huerta, Robert D. Giants of Delft. Bucknell University Press, 2003. ISBN 0-8387-5538-0 (անգլ.)
Huerta, Robert D. Vermeer and Plato: Painting the Ideal. Bucknell University Press, 2005. ISBN 0-8387-5606-9 (անգլ.)
Wheelock, Arthur K. Vermeer: The Complete Works. New York։ Harry N. Abrams, 1997. ISBN 0-8109-2751-9 (անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Բոգուչարի շրջան

Բոգուչարի շրջան (ռուս.՝ Богучарский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Վորոնեժի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բոգուչար։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2180 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 38400 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 17,61 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Արսեն Դարբինյան

Արսեն Ռազմիկի Դարբինյան (ապրիլի 26, 1958(1958-04-26), Կիրովական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ՀՀ պետական գործիչ, Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզպետի տեղակալ։


== Կրթություն ==
1965-1975 թթ. - սովորել և ավարտել է Կիրովականի թիվ 17 միջնակարգ դպրոցը։
1975-1980 թթ. - սովորել և ավարտել է Կիրովականի պետական մանկավարժական ինստիտուտի ֆիզիկամաթեմատիկական ֆակուլտետը։
1989 թ. - ավարտել է Երևանի Կ. Մարքսի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտի Կիրովականի մասնաճյուղի մեխանիկական ֆակուլտետը։


== Աշխատանքային գործունեությունը ==
1980-1982 թթ. - եղել է Ստեփանավանի շրջանի Վարդաբլուր գյուղի միջնակարգ դպրոցի մեքենագիտության ուսուցիչ։
1983-1984 թթ. - աշխատել է Կիրովականի թիվ 2985 ավտոշարսյունում՝ որպես տեխնիկական վերահսկողության բաժնի պետ։
1985-1988 թթ. - աշխատել է ՀԽՍՀ առևտրի մինիստրության շինվերանորոգման տրեստի շինիրերի կոմբինատի Կիրովականի մասնաճյուղում՝ որպես արտադրամասի պետի տեղակալ։
1988-1994 թթ. - «Ույուտ» արտադրական կոոպերատիվի նախագահի տեղակալ, այնուհետև՝ նախագահ։
1994-2000 թթ. - ՀՀ տրանսպորտի և հաղորդակցության նախարարության Սպիտակի ճանապարհային շինարարության ու շահագործման պետական ձեռնարկության տնօրեն։
2000-2001 թթ. - «Ճանապարհ» ՓԲԸ-ի գործադիր տնօրեն։
2001 թ. մայիսի 21-ին լրացուցիչ ընտրություններով ընտրվել է ՀՀ Ազգային ժողովի երկրորդ գումարման պատգամավոր թիվ 49 ընտրատարածքից։ Ազգային ժողովի ֆինանսավարկային, բյուջետային և տնտեսական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ «Միասնություն» խմբակցության անդամ։
2003 թ. - ՀՀ վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության բնապահպանության նախարարի տեղակալ։
2007 թ. - ՀՀ վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզպետի տեղակալ։Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ։ Հայաստանի հանրապետական կուսակցության անդամ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Աբեդի Պելե

Աբեդի Այու (անգլ.՝ Abedi Ayew, առավել հայտնի է Աբեդի Պելե անունով, անգլ.՝ Abedi Pele, նոյեմբերի 5, 1964(1964-11-05), Kibi, Ghana, East Akim Municipal District, Eastern Region (Ghana), Գանա), գանացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Աֆրիկացի լավագույն ֆուտբոլիստներից մեկն է, մտնում է ՖԻՖԱ 100 ցանկի մեջ։ Հայտնի է որպես Գանայի հավաքականի խաղացող և թիմի ավագ։ 1991, 1992, 1993 թվականներին ճանաչվել է Աֆրիկայի տարվա ֆուտբոլիստ։


== Կենսագրություն ==
Աբեդի Պելեն Եվրոպայում աֆրիկյան ֆուտբոլի առաջին ներկայացուցիչներից մեն էր, կարերիայի մեծ մասը խաղացել է Ֆրանսիայում, որտեղ օգնել է «Մարսել» ակումբին 1990-ական թվականների վերջին հաջողության հասնել եվրոպական առաջնություններում։
1982 թվականին Լիբիայում կայացած Աֆրիկայի ազգերի գավաթից հետո հեռացել է Գանայից, որպեսզի պայմանագիր կնքի շվեյցարական «Ցյուրիխ» ակումբի հետ, սակայն երիտասարդ Աբեդին այնտեղ չի հարմարվել և ստիպված է եղել վերադառնալ Աֆրիկա։ Միայն չորս տարի հետո նա իր առաջին պրոֆեսիոնալական պայմանագիրն է կնքել եվրոպական «Նյոր» ակումբի հետ։ Մեկուկես տարի հետո Աբեդի Պելեն վայր է հայտնվել է Մարսելի «Օլիմպիկ» ակումբում։ Դրան հաջորդել են «Լիոն», իտալական «Տորինո» ակումբները, որտեղ Աբեդին արժանացել է  «Տարվա լավագույն օտարերկրացի» կոչմանը։ Այնուհետև խաղացել է «Մյունխեն 1860» ակումբում, որը դարձել է գանացի ֆուտբոլիստի եվրոպական կարերիայի պսակը։ Պելեն հեռացել է, որպեսզի 2-ամյա պայմանագիր ստորագրի Արաբական Միացյալ Էմիրությունների «Ալ-Այն» ակումբի հետ։ Այստեղ նա ճանաչվել է արտասահմանցի լավագույն խաղացողներից մեկը, որը մասնակցել է այս արաբական երկրի առաջնությանը։


== Ձեռքբերումներ ==
Ալ-Սադդ

Քաթարի գավաթակիր։ 1983Ռեալ Տամալե Յունայթեդ'

Բենինի չեմպիոն։ 1985Լիլլ

Ֆրանսիայի չեմպիոն։ 1989, 1990
Ֆրանսիայի գավաթակիր 1989Մարսել

Ֆրանսիայի չեմպիոն։ 1991, 1992
Չեմպիոնների լիգայի գավաթակիր։ 1993
Չեմպիոնների գավաթի եզրափակիչի մասնակից։ 1991Ալ-Այն

Արաբական Միացյալ Էմիրությունների գավաթակիր։ 1999Գանայի հավաքական

Աֆրիկայի գավաթակիր 1982
Աֆրիկայի փոխչեմպիոն 1992Անձնական

1992 թվականի Աֆրիկայի լավագույն ֆուտբոլիստ (ըստ CAF-ի)
1991, 1992 թվականների Աֆրիկայի լավագույն ֆուտբոլիստ (ըստ «Afrique Football’s»-ի)
1991, 1992, 1993 թվականների Աֆրիկայի լավագույն ֆուտբոլիստ (ըստ «France-Football»-ի)
Ըստ IFFHS-ի երրորդ տեղն է գրավում 20-րդ դարի Աֆրիկայի լավագույն ֆուտբոլիստներ տասնյակում
Ըստ BBC-ի` Աֆրիկայի տարվա մարզիկ (1)։ 1992


== Անձնական կյանք ==
Նրա եղբայրները` Կվամե Այուն և Տրատա Այուն, նույնպես պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստներ են։ Որդիները` Անդրե Այուն (Վեստ Հեմ Յունայթեդ), Ջորդան Այուն (Սուոնսի Սիթի) և Աբդուլ Ռահիմ Այուն («Եվրոպա») ևս զբաղվում են պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլով։


== Վիճակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Պերետո

Պերետո  (իտալերեն՝ Pereto), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզի Լ'Աքվիլա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 721 մարդ (2005 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 17,56 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 41,05 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 67064։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0863։
Բնակավայրի հովանավորը սուրբ Գրիգորիոն է։ Նրան նվիրված ամենամյա տոնը տոնվում է ապրիլի 23-ին։
Բնակավայրի տոնը նշվում է սեպտեմբերի 28-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի Պաշտոնական կայք


== Ծանոթագրություններ ==
Պետրովսկի (Ազովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պետրովսկի (այլ կիրառումներ)Պետրովսկի (ռուս.՝ Петровский ), գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանում։ Մտնում է Կագալնիցկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Ազով քաղաքից գտնվում է 5 կմ հեռավորության վրա։
Փոքր Ակեմ

Փոքր Ակեմ (ռուս.՝ Малый Акем), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Շիվերտա գետի ձախ ափով՝ 6 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200312115100007866
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100786
Ավազանի կոդը - 13.01.02.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Վիտիկվեռե

Վիտիկվեռե (էստ․՝ Võtikvere), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Տոռմա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 92 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Օրդինսկի շրջան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օրդինսկի շրջան (այլ կիրառումներ)Օրդինսկի շրջան (ռուս.՝ Ордынский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Նովոսիբիրսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1925 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Օրդինսկոե։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 4389 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 39100 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,91 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Նիգուլի

Նիգուլի (էստ․՝ Niguli), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Հալլիստե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 16 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ես՝ թագավոր, ես՝ ստրուկ, ես՝ որդ, ես՝ Աստված (ֆիլմ, 1915)

Ես՝ թագավոր, ես՝ ստրուկ, ես՝ որդ, ես՝ Աստված (ռուս.՝ Я — царь, я — раб, я — червь, я — Бог), գեղարվեստական համր ֆիլմ, որի ռեժիսորն է Եվգենի Բաուերը։ Ֆիլմը էկրան Է բարձրացել 1915 թվականի դեկտեմբերի 12-ին։ Այլ անունն է «Սպասուհու արկածները»։ Ֆիլմը չի պահպանվել։


== Սյուժե ==
Իվան Ստրոևը որոշում է արձակուրդներն անցկացնել մոր կալվածքում։ Այնտեղ նա սիրահարվում է սպասուհի Լիզային և նրան տանում քաղաք՝ ամուսնանալով նրա հետ։ Լիզան հոգնում է ձանձրալի ամուսնուց և մտերմանում նկարիչ Սերգեյ Ուտկինի հետ։ Իվանը բացահայտում է կնոջ դավաճանությունը և փորձում խեղդել նրան։ Միայն Սերգեյի և նրա ընկերոջ միջամտությունն է փրկում Լիզային։ Իվանը հասկանում է, որ իր կնոջը չի կարող հետ պահել, և Լիզային ու Սերգեյին հայտարարում է, որ չի խանգարի նրանց։ Իվանը վերադառնում է մոր կալվածք։


== Դերերում ==


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր՝ Եվգենի Բաուեր
Օպերատոր՝ Բորիս Զավելև
Պրոդյուսեր՝ Ալեքսանդր Խանժոնկով


== Քննադատություն ==
Եվ. Բաուերի «Ես՝ թագավոր, ես՝ ստրուկ, ես՝ որդ, ես՝ Աստված» ֆիլմի գրախոսության մեջ «Պեգաս»-ի հեղինակը նշել է. «Այստեղ պարոն Բաուերը գեղարվեստական տեխնիկայի ճանապարհին կատարել է նաև մի նոր քայլ։ Հանդիսատեսը գիշերը կարող է տեսնել Մոսկվայի համայնապատկերը գիշերով։ Ռեժիսորին հաջողվել է նկարել փողոցը այն ժամերին, երբ վառվում են լամպերի լույսերը, և փայլում են Էլեկտրական ցուցանակները»։ Ըստ Ն. Տ.-ի (հավանաբար Ն. Տուրկինի)՝ «տաղանդավոր ռեժիսորն անխոնջ ձգտում է առաջ շարժվել, փնտրում է նոր հնարավորություններ, բազմազանություն է մտցնում ստեղծագործական տեխնիկայի մեջ», այնուամենայնիվ, «ռեժիսորի կողմից, թերևս, սխալ էր դերը վստահել պարոն Գրոմովին՝ նեղ և ամենևին էլ ոչ ճկուն ձիրքով արտիստին»։
Կինոյի պատմաբան Վենիամին Վիշնևսկին ֆիլմը գնահատել է հետևյալ կերպ. «Ֆիլմը ռեժիսորական հետաքրքիր մտահղացում է, բայց դերասանական խաղը միջակ է. հետաքրքիր են Բ. Զավելևի գիշերային նկարահանումները»։


== Գրականություն ==
Н.Т. Новые постановки Е.Ф. Бауэра // Пегас. — 1915. — № 2. — С. 70–71.
Новые ленты // Сине-Фоно. — 1916. — № 19–20. — С. 149–150.
Вишневский В. Е. Художественные фильмы дореволюционной России. — М.: Госкиноиздат, 1945. — С. 83. — 194 с.
Короткий В. М. Операторы и режиссёры русского игрового кино. 1897—1921. — М.: НИИ киноискусства, 2009. — С. 44. — 430 с.
Устюгова В.В. Стиль модерн в раннем русском кинематографе (на примере творчества  Е.Ф. Бауэра) // Вестник Пермского университета. История. — 2005. — № 5. — С. 133—150.


== Ծանոթագրություններ ==
Chronicles of the Juice Man

«Chronicles of the Juice Man», ամերիկացի ռեփեր Ջուսի Ջեյի դեբյուտային ստուդիական սոլո ալբոմն է, որը թողարկվել է 2002 թվականի հուլիսի 2-ին North North Records լեյբլի կողմից։ Ալբոմը ներառում է զուգերգեր Three 6 Mafia խմբի անդամներ Քրանչի Բլեքի և Լորդ Ինֆեմսի, ինչպես նաև Ջուսի Ջեյի եղբայր՝ Project Pat-ի և ռեփերներ Ֆրայզեր Բոյի և La Chat-ի մասնակցությամբ։ Ալբոմը Billboard 200 հիթ շքերթում զբաղեցրել է 93-րդ հորիզոնականը։


== Հիթ շքերթներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ջուսի Ջեյի պաշտոնական կայք Archived 2014-08-26 at the Wayback Machine.
Մոնակոյի օրհներգ

Մոնակոյի օրհներգ (Hymne Monégasque), Մոնակոյի ազգային օրհներգը, որն ի սկզբանե գրվել է Թեոֆիլ Բելանդո դե Կաստրոյի կողմից 1841 թվականին։ Ժամանակակից երաժշտության  տարբերակը գրել է Շառլ Ալբրեխտը 1896 թվականին, մոնակերեն տեքստը՝ Լուի Նոտարին 1931 թվականին։
Արքայազնի (Իշխանի) հրամանով միայն մոնակերեն տեքստն է համարվում պաշտոնական օրհներգը։ Այն բաղկացած է միայն մեկ (առաջին) քառատողից։ Սովորաբար կատարվում է հիմնի միայն երաժշտությունը, բացառությամբ պաշտոնական արարողությունների, երբ հիմնը նաև երգում են։


== Տեքստը բնօրինակ լեզվով ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Национальный гимн Монако - текст, перевод, слушать онлайн
Hymne monégasque
The Prince's Palace - The official website of the Prince's Palace has an extensive article about the National Anthem, featuring the complete lyrics and an instrumental sound file.
Gare de Monaco - The  official website for the Rail transport in Monaco features a page of videos of the inauguration ceremony for its 1999 reopening, including a choral version of the national anthem.
Streaming audio, lyrics and information for Monaco's national anthem
Քրիստոսը Գալիլեյան ծովում փոթորկի ժամանակ (Ռեմբրանդի նկար)

«Քրիստոսը Գալիլեյան ծովում փոթորկի ժամանակ», Ռեմբրանդի նկարներից, ստեղծվել է 1633 թվականին։ 1990 թվականին նկարը գողացել են Բոստոնի Իզաբելլա Ստյուարտ Գարդների թանգարանից և մինչև օրս նրա գտնվելու վայրը հայտնի չէ։
««Քրիստոսը Գալիլեյան ծովում փոթորկի ժամանակ», Ռեմբրանդի միակ ծովանկարն է։ Նկարում պատկերված է Հիսուս Քրիստոսի կատարած հրաշքներից մեկը` Գալիլեյան ծովում բարձրացած փոթորկի դադարեցումը, երբ Հիսուսն ու  իր աշակերտները նավակով ուղևորվում էին։ Նկարը ստեղծվել է, երբ Ռեմբրանդը Լեյդենից տեղափոխվեց Ամստերդամ։  Նկարիչ և քննադատ Արնոլդ Հոուբրակեն նշել է, որ ավելի շատ գնահատում է Ռեմբրանդի այդ վաղ շրջանի ստեղծագործությունները։ Աշխատանքն իրենից ներկայացնում է ոչ միայն Աստվածաշնչյան դրվագի պատկերում, այլև նավաբեկության դրամատիկ պատկեր։
Նկարը ցուցադրվել է Իզաբելլա Ստյուարտ Գարդների թանգարանում, 1990 թվականի մարտի 18-ին մի քանի գողեր, հագնելով ոստիկանական համազգեստ, թանգարանից  գողացել են հայտնի նկարիչների 13 աշխատանքներ։ Ռեմբրանդի 2 գեղանկարչական կտավներից և մի ճեպանկարից բացի գողացել են նաև Յան Վերմերի «Համերգ» կտավը, Էդուարդ Մանեի և Էդգար Դեգայի աշխատանքներից։ 2013 թվականի մարտի 18-ին Հետաքննությունների դաշնային բյուրոն հայտարարեց, որ գողությունը բացահայտվել է, և  նկարները գողացվել են կազմակերպված հանցագործ խմբի կողմից, սակայն նրանց գտնվելու վայրը մինչև օրս հայտնի չէ։


== Ծանոթագրություններ ==
(8822) Շուրյանկա

(8822) Շուրյանկա (անգլ.՝ Shuryanka), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Լյուդմիլա Կարաչկինայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,534068 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8699 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1982 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1473,42 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,24433 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,04° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8822) Շուրյանկա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նիկոլաս Բիշոփ

Նիկոլաս Բիշոփ (անգլ.՝ Nicholas Bishop, սեպտեմբերի 19, 1973(1973-09-19), Սուինդոն, Ուիլտշիր, Միացյալ Թագավորություն), ավստրալիացի դերասան։ Առավել հայտնի է ավստրիական  «Տան ճանապարհին» (2004-2007) սերիալից՝ Փիթեր Բեյքերի դերով և ամերիկյան «Մարմնի հետաքննություն» (2011-2012) հեռուստասերիալից` Փիթեր Դենլոպայի դերով։


== Կյանք և գործունեություն ==
Բիշոփը մեծացել է Ավստրալիայի Կանբերրա քաղաքում։ Ավարտել է Ավստրալիայի ազգային դրամատիկական ինստիտուտը (1996)։ 1998 թվականից ինտենսիվորեն նկարահանվում է ֆիլմերում։ Նա առավել հայտնի է «Տան ճանապարհին» սերիալից, որտեղ նկարահանվել է 2004-2007 թվականներին։ 2002 թվականի նկարահանվել է «Քայլելով ջրի վրա» ավստրիական ֆիլմում ։ Այլ նախագծերի շրջանակներում նկարահանվել է նաև այնպիսի հեռուստասերիալում, ինչպիսին է «Մակլաուդի դուստրը»։
2010 թվականի սկզբին Բիշոփը նկարահանվել է «Անցյալ կյանք» սերիալում՝ գլխավոր դերեից մեկը, այնուհետև ստացել է գլխավոր դեր՝ քրեական դրամայում՝ «Մարմնի հետաքննություն» Դանա Դիլեյնի հետ։ Բիշոփը սերիալից հեռացվել է 2 եթերաշրջաններից հետո՝ ստեղծագործական հնարքների պատճառով։ Նա մինչ այժմ շարունակում է իր հեռուստակարիերան ԱՄՆ-ում՝ նկարահանվելով «Քլիվլենդի գեղեցկուհիները», «C.S.I. Հանցագործության վայր» և Կասլ (հեռուստասերիալ) սերիալներում։ 2014 թվականին նկարահանվել է «Գաղտնի գործողություններ» սերիալի վերջին եթերաշրջանում։ Բիշոփի մասնակցությամբ վերջին ֆիլմը՝ «Woodlahn» եղել է 2015 թվականի հոկտեմբերին, որտեղ կատարել է Վուդլոնի թիմի գլխավոր դերերից մեկը։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ադլջևազ (գետակ)

Ադլջևազ, գետակ Հայկական լեռնաշխարհում։ Վանա լճի ավազանում։ Լիճ է թափվում հյուսիսային կողմից՝ Արծկե (Ադլջևազ) քաղաքից հարավ։ Կոչվում է նաև Ադելջևազ, Ադիլջևազ և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==
Անվանական

Անվանական կամ նոմինալ, անվանական արժեք, որ նշված է արժեթղթերի, բանկատոմսերի (բանկնոտների), դրամի վրա։ Տարադրամի կուրս կամ դրույքատոկոս, որ հաշվի չի առնում արժեքազրկման (ինֆլացիայի) մակարդակը (իրականը՝ արժեքազրկումը հաշվի առնելով)։


== Ծանոթագրություններ ==
Լենինգրադյան փողոց (Երևան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լենինգրադյան փողոց (այլ կիրառումներ)Լենինգրադյան փողոց, փողոց Երևանի Աջափնյակ և Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջաններում։


== Տվյալներ ==
Սկսվում է Կիևյան կամուրջից և ավարտվում Սեբաստիայի-Գ. Հասրաթյան-Ա. Սարգսյան խաչմերուկում։


== Նշանակալի օբյեկտներ ==
Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազություն
ՀԱՊԿ ինստիտուտ
«Վալեմ պլազա»
Հայփոստի 0031 բաժանմունք


== Հատվող փողոցներ ==
Շինարարների փողոց
Սիսակյան փողոց
Հասմիկի փողոց


== Պատկերասրահ ==


== Տես նաև ==
Երևանի փողոցների ցանկ
Երևանի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Սերգեյ Ավագյան,  Երևանի փողոցները, Երևան, «ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ», 2010 — 272 էջ։
Կուրագինո

Կուրագինո (ռուս.՝ Курагино), գյուղ Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Կուրագինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 14767 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լուն Վոժ (Անիբ Յուի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լուն Վոժ (այլ կիրառումներ)Լուն Վոժ (ռուս.՝ Лун-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Անիբ Յու գետի ձախ ափին 55 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 23 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000016392
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001639
Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Չերվոնոսյոլկա (գյուղ, Օվրուչի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՉերվոնոսյոլկաՉերվոնոսյոլկա (ուկրաիներեն՝ Червоносілка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օվրուչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնոսյոլկա գյուղում բնակվում էր 22 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,284 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 77,46 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վերխնեվեսյոլոյե

Վերխնեվեսյոլոյե (ռուս.` Верхневесёлое), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Մեծ Սոչիի Ադլերի շրջանում, Մզիմթա գետի ձախ ափին։ Գտնվում է Ադլեր շրջկենտրոնից 7 կմ արևելք, իսկ Սոչիի կենտրոնից 25 կմ արևելք, ծովի մակարդակից 50 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
Համաձայն 2010 թվականի տվյալների, գյուղն ուներ 2374 բնակիչ` հայեր և ռուսներ, որոնք զբաղվում էին բանջարաբուծությամբ և այգեգործությամբ։


== Պատմությունը ==
Գյուղը հիմնադրել են շրջակա գյուղերից եկած հայերը` 1948 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարսիա Հայդե

Մարսիա Հայդե (պորտ.՝  Márcia Haydée Salaverry Pereira da Silva, ապրիլի 18, 1937(1937-04-18)[…], Նիտերոյ, Ռիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա), բրազիլացի բալետի պարուհի, պարուսույց, բալետի ռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Մարսիա Հայդեն ծնվել է 1937 թվականի ապրիլի 18-ին Նիտերոյում (Բրազիլիա)՝ բժիշկի ընտանիքում։ Երեք տարեկան հասակում սկսել է զբաղվել պարով։ Բալետային կրթությունն ստացել է Թագավորական բալետի դպրոցում (Լոնդոն)։ 1953 թվականից պարել է Ռիո դե Ժանեյրոյի քաղաքային թատրոնում, իսկ 1957-ից՝ Մարկիզ դե Կուևասի բալետում (Մոնակո)։ 1961 թվականից Ջոն Կրանկոյի գլխավորությամբ աշխատել է Շտուտգարտի բալետում, իսկ 1962 թվականից համարվել է այդ բալետի պարուհի։ Նաև պարել է Մորիս Բեժարի «XX դարի բալետում»։
1976-1995 թվականներին գլխավորել է Շտուտգարտի բալետը։


=== Անձնական կյանք ===

Մարսիա Հայդեն ամուսնացած է եղել պարող Ռիչարդ Կրեգանոմի հետ։ 1995 թվականին ամուսնացել է յոգայի ուսուցիչ Գյունտեր Շյոբերլի հետ։


== Երկեր ==
Marcia Haydée. John Cranko. Belser, Stuttgart 1973
Marcia Haydée. Mein Leben für den Tanz. DVA, Stuttgart 1996


== Մրցանակներ ==
«Բադեն-Վյուրթեմբերգ երկրամասին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշան
«Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի սպայական մեծ խաչ
Շտուտգարտի համալսարանի պատվավոր դոկտոր


== Ֆիլմագրություն ==
M. for Marcia. Marcia Haydée — die Tanzlegende des 20. Jahrhunderts (2006)
Marcia Haydée — Das Schönste kommt noch! (2007)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Cornelia Stilling-Andreoli: Marcia Haydée – Divine. Fotografien von Gundel Kilian, Henschel-Verlag, Berlin 2005, 216 pp. 3-89487-504-6
Felipe J. Alcoceba und Brigitte Schneider: Dance & dancers Stuttgart Ballet. Edition Braus, Heidelberg 1997 Catalogue of an exhibition at the Württembergische Landesbibliothek in collaboration with the Stuttgarter Ballett for the Stuttgart Ballet Festival: Hommage à John Cranko and the project TanzRegion of the cultural region Stuttgart 1997), 3-89466-205-0
Maurice Béjart und Rainer Woihsyk (ed): Marcia Haydée. Belser, Stuttgart, Zürich 1987, 136 p., 3-7630-9041-X
Hannes Kilian: Stuttgarter Ballett. Auf neuen Wegen. Kunstverlag Weingarten, Weingarten 1981, 271 pp. 3-921617-45-6
Hannes Kilian, Heinz-Ludwig Schneiders, Horst Koegler, John Percival: Marcia Haydee. Porträt einer großen Tänzerin. Thorbecke Verlag, Sigmaringen 1975, 3-7995-2002-3


== Արտաքին հղումներ ==
Հոդված կանանց կենսագրական բառարանում(գերմ.)
Հարցազրույց, 2001(անգլ.)
Մարիա Կալաս(գերմ.)
Բենուա դե լյա դանս կայքում Archived 2014-07-15 at the Wayback Machine.(ռուս.)
Stairway to heaven (երգ)

Stairway to Heaven (երգ), բրիտանական Led Zeppelin խմբի երգերից է, գրվել է 1971 թվականի վերջին։ Այն գրվել է խմբի կիթառիստ Ջիմմի Փեյջի և վոկալիստ Ռոբերտ Փլանթի կողմից՝ խմբի 4-րդ ալբոմի համար (հայտնի է Led Zappelin IV անունով)։ Այն շատ հաճախ համարում են ռոք ժանրում աշխարհի լավագույն երգերից։ 8 րոպե և երկու վայրկյան տևողությամբ երգն ունի երեք բաժին, յուրաքանչյուրն աճող տեմպով և ձայնով։ Երգը սկսվում է որպես դանդաղ ակուստիկ-բաս ֆոլկ մեղեդիով։ Վերջին մասը արդեն ծանր ռոք ժանրում է, գործիքավորված է Փեյջի սոլո կիթառի համար և ավարտվում է Փլանթի միայնակ երգով՝ «And she's buying a stairway to Heaven» տողով։ «Stairway to Heaven» երգը 2000 թվականին VH1 ընկերության կողմից ընդգրկվել է լավագույն ռոք երգերի հարյուրյակում, զբաղեցրել է 31-րդ հորիզոնականը «Rolling Stone magazine»-ի՝ Բոլոր ժամանակների լավագույն 500 երգերը ցուցակում։ 1970-ական թվականներին ԱՄՆ-ում այն համարվում էր FM ռադիոյում ամենամեծ պահանջարկն ունեցող երգը։


== Երգի ստեղծման պատմությունը ==

Երգը ստեղծվել է 1970 թվականին, երբ Ջիմի Փեյջն ու Ռոբերտ Պլանտը Ամերիկայում իրենց 5-րդ համերգային շրջագայությունից հետո հանգստանում էին Bron-Yr-Aur ամառանոցում։ Ինչպես հիշում է Փեյջը, գործիքային մասը գրելու համար իրենից պահանջվել է բավականին երկար ժամանակ, սակայն, ի տարբերություն դրա, երգի երաժշտությունը գրվել է ընդամենը մեկ գիշերվա ընթացքում։ Փեյջն իր հետ վերցրել էր ձայնարկիչ, և կոմպոզիցիան նրա մոտ ծնվեց դրանով ձայնագրված մի քանի հատվածներն իրար միացնելով։


=== Ձայնագրումը ===
«Stairway to Heaven» երգի ձայնագրումը սկսվել է 1970 թվականի դեկտեմբերին, Իռլանդիայի «Basing Street Studios» անգլիական ստուդիայում։ Ձայնագրումն ավարտվեց այն ժամանակ, երբ Ռոբերտ Փլանթը 1971 թվականին Հեմփշիրում գրեց երգի բառերը։ Դրանից հետո նա վերադարձավ ստուդիա և գրեց կիթառի մենանվագը (սոլոն)։


=== Երգը բառերի ստեղծումը ===
Փլանթը երգի բառերի ստեղծման մասին ասել է.

Ինչպես հետագայում հաստատել է Փեյջը, Փլանթի մոտ շատ հաճախ է եղել այն զգացումը, թե իր ձեռքը երգերի բառերը գրելիս «ինչ-որ առեղծվածային ուժ» է շարժում։
Փեյջն այս երգը համարում է իրենց խմբի լավագույն երգն ու այցեքարտը։


== Մրցանակներ ==
(*) designates unordered lists.


== Ծանոթագրություններ ==
Հայաստանը Մանկական Եվրատեսիլ 2014 երգի մրցույթում

Հայաստանն այս մասնակցին ընտրել է Մանկական Եվրատեսիլ 2014 մրցույթի ազգային նախընտրական փուլում 2014 թվականի սեպտեմբերի 14-ին։ Բեթթին ներկայացրեց Հայաստանը Մանկական Եվրատեսիլ երգի մրցույթում և զբաղեցրեց 3-րդ տեղը։


== Արդյունքները ==


=== Հայաստանի տված միավորները ===
Ոճաչափություն

Ոճաչափություն, լեզվաբանական ոճի, հատկապես գրավոր լեզվի հետազոտությունը (ներառյալ վիճակագրական հետազոտությունը), որը հաջողությամբ կիրառվում է նաև երաժշտության և կերպարվեստի մեջ։ Ոճաչափությունը հաճախ օգտագործվում է անհայտ փաստաթղթերի հեղինակներին պարզելու համար։ Ոճաչափությունն ունի իրավաբանական, ակադեմիական և գրական կիրառություն՝ Շեքսպիրի ստեղծագործությունների իրական հեղինակի ճշտումից մինչև դատական լեզվաբանություն։


== Պատմություն ==
Ոճաչափությունը ծագել է տեքստերի հեղինակին պարզելու համար օգտագործվող վերլուծության վաղ մեթոդներից։ Ամենավաղ օրինակներից մեկը Լորենցո Վալլայի 1439 թվականի ապացույցն է, ըստ որի «Կոստանդիանոսի նվիրատվությունը» կեղծիք է։ Լորենցոն այս փաստն ապացուցել է՝ փաստաթղթի լատիներենը համեմատելով 4-րդ դարից պահպանված փաստաթղթերի տեքստի հետ։
Ոճաչափության ժամանակակից զարգացումը տեղի է ունեցել առավելապես անգլիական վերածննդի շրջանի դրամայի հեղինակներին պարզելու վերլուծությունների շնորհիվ։ Հետազոտողները և ընթերցողները նկատել էին, որ այդ ժամանակաշրջանի որոշ դրամաներ ունեն լեզվական տարբերվող օրինաչափություններ, և օգտագործել էին այդ օրինաչափություններն անհեղինակ, համահեղինակներ կամ անհայտ հեղինակ ունեցող տեքստերի հեղինակին պարզելու համար։
Ոճաբանության հիմքերը սահմանել է լեհ փիլիսոփա Վինցենտի Լյուտոսլավսկին իր «Ոճաչափության սկզբունքները» (Principes de stylométrie) (1890) աշխատության մեջ։ Լյուտոսլավսկին այս մեթոդն օգտագործել է Պլատոնի «Երկխոսությունների» ժամանակագրությունը պարզելու համար։
Համակարգիչների զարգացումը և մեծ քանակով տվյալների վերլուծության հնարավորությունը նպաստեցին ոճաչափական հետազոտությունների զարգացմանը։ Համակարգիչների այսպիսի կարողությունը, սակայն, չէր ապահովում որակյալ արդյունք։ 1960-ական թվականների սկզբին Էնդրյու Քուին Մորթոնը վերլուծեց Պողոսի 14 նամակները և ցույց տվեց, որ դրանք գրել են 6 տարբեր հեղինակներ։ Այս նույն մեթոդը հետագայում կիրառվեց նաև Ջեյմս Ջոյսի աշխատությունների համար, որի շնորհիվ պարզվեց որ «Ուլիսեսը» գրել են հինգ տարբեր անձինք, որոնցից ոչ ոք չի մասնակցել «Երիտասարդ նկարչի դիմանկարը» աշխատության ստեղծմանը։
Ժամանակի ընթացքում հետազոտողները զարգացրին ոճաչափության մեթոդները՝ ապահովելով ավելի լավ արդյունքներ։ Առաջին նշանակալի արդյունքներից էր, օրինակ, Ֆրեդերիկ Մոսթելլերի և Դեյվիդ Ուոլասի կողմից 12 «Դաշնայնական փաստաթղթերի» հեղինակների պարզաբանումը։ Ժամանակակից հետազոտությունների օրինակ է Ռոնալդ Ռեյգանի անհայտ հեղինակ ունեցող ռադիոմեկնաբանությունների վերլուծությունը։
2015 թվականի ապրիլին, օգտագործելով ոճաչափական մեթոդները, հետազոտողները նույնականացրին, որ «Կրկնակի սուտ» դրամայի հեղինակը Ուիլյամ Շեքսպիրն է։


== Ծանոթագրություններ ==
Աղտամալյան

Աղտամալյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Թորոս Աղտամալյան (1936-1988), ասմունքող։


== Տե՛ս նաև ==
Աղտամլյան
Աղդամլյան


== Ծանոթագրություններ ==
Շլուխզե (Շվարցվալդ)

Շլուխզե (Շվարցվալդ)  (գերմ.՝ Schluchsee), կոմունա Գերմանիայի Բադեն-Վյուրթեմբերգ երկրամասում։
Ենթարկվում է Ֆրաիբուրգ շրջանին։ Մտնում է Բրայսգաու Վերին Շվարցվալդի շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2538 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 69,44 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 3 15 102։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Կոլպինո (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոլպինոԿոլպինո (ռուս.՝ Колпино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 30 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)