armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Գեորգ Վիլհելմ Պաբստ

Գեորգ Վիլհելմ Պաբստ (գերմ.՝ Georg Wilhelm Pabst, օգոստոսի 25, 1885(1885-08-25), Ռոուդնիցե նադ Լաբեմ, Բոհեմիայի թագավորություն, Ցիսլեյտանիա, Ավստրո-Հունգարիա - մայիսի 29, 1967(1967-05-29)[…], Վիեննա, Ավստրիա), գերմանացի կինոռեժիսոր։
Ստեղծագործական գործունեությունն սկսել է 1905 թվականին, դրամատիկական թատրոններում, 1921 թվականից՝ կինոյում, 1923 թվականից՝ ռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Ճանաչվել է «Տխուր նրբանցք» (1925) սուր սոցիալական ֆիլմով։ Ֆաշիստական վարչակարգին նախորդած տարիներին Պաբստը կապված է եղել առաջադեմ կինեմատոգրաֆիստների միջազգային շրջանակներին, եղել Գերմանիայի կինոյի միության անդամ (կազմակերպվել է 1928 թվականին), որը պրոպագանդել է հեղափոխական կինեմատոգրաֆիայի նվաճումները։ «Արևմտյան ռազմաճակատ 1918» ֆիլմով (1930) հակադրվել է այդ տարիներին գերմանական կինոյում տիրող ուղղությանը։


== Աշխատանքներ ==
1931 թվականին ստեղծել է «Երեք գրոշանոց օպերա» (ըստ Բրեխտի) և «Համերաշխություն» (նվիրված ֆրանսիական և գերմանական հանքափորների պրոլետարական եղբայրությանը) ֆիլմերը։ 1933 թ. նացիստների հետապնդումից փախել է Գերմանիայից, աշխատել Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում, 1939 թ. տեղափոխվել Ավստրիա։ Նկարահանել է «Խեղկատակներ» (1941), «Դատավարություն» (1948), «Լռության տուն» (1950) և այլ կինոնկարներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վապոլ

Վապոլ (ռուս.՝ Вапол), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վիչեգդա գետի աջ ափին՝ 853 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 26 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած Սիկտիվկար քաղաքից մինչև իր գետաբերան, գետի ենթավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000014176
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001417
Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Վինցե

Վինցե (էստ․՝ Vintse), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Պադիսե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 22 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Դոբրոգորշչա

Դոբրոգորշչա (ուկրաիներեն՝ Доброгорща), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Խմելնիցկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դոբրոգորշչա գյուղում բնակվում էր 809 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3009 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 268,86 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պետերբուրգի որորները (քանդակ)

«Պետերբուրգի որորները» (ռուս.՝ «Чайки Петербурга»), հուշարձան Ռուսաստանի Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքում։ Այն տեղադրվել է 2013 թվականին Նևա գետի ափին, այն նավամատույցի մոտ, որտեղ նախկինում տեղակայված էր Գետային կայարանը։


== Պատմություն ==
2013 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի կառավարության քաղաքաշինության և ճարտարապետության հանձնաժողովը անցկացրեց քաղաքային քանդակի չորրորդ սիմպոզիումը, որի թեման էր «Ձոն Սանկտ Պետերբուրգին։ 1703-2013»։ Սիմպոզիումի շրջանակներում մրցութային հիմունքներով ստեղծվում են քաղաքային քանդակի ստեղծագործություններ` Սանկտ Պետերբուրգում դրանց հետագա տեղադրումով։ 2013 թվականի մարտի 4-ին ամփոփվեցին սիմպոզիումի առաջին փուլի արդյունքները։ Հայտարարվեցին 8 հաղթող նախագծերը։ Յուլյա Մուրադովայի «Սանկտ Պետերբուրգի որորները» քանդակը զբաղեցրել էր 3-րդ տեղը։ Որպես նյութ պետք է օգտագործվեին բրոնզը կամ արհեստական քարը։ Քանդակները պատրաստելու համար նախագծերը փոխանցվեցին Պուշկին քաղաքում գտնվող քարի մշակման գործարան։ Ենթադրվում էր, որ քանդակները կտեղադրվեն Նևա այգում։
Ի վերջո, մրցույթի հաղթող քանդակը տեղադրվեց Ֆիննական նրբանցքում, ևս 6 աշխատանքներ` Նևա այգում, իսկ «Պետերբուրգի որորները» քանդակը` Օբուխովյան պաշտպանության պողոտայի 195-րդ տան մոտ, Նևա գետի ափին, այն նավամատույցի մոտ, որտեղ նախկինում տեղակայված էր Գետային կայարանը։
2013 թվականի աշնանը քանդակն ապամոնտաժվեց։ Որպես պաշտոնական պատճառ նշվում էր Գետային կայարանի վարչակազմի խնդրանքը, որը ստացվել էր նավարկության ավարտի կապակցությամբ։ 2014 թվականի գարնանը քանդակը վերադարձվեց իր տեղը և այժմ համարվում է շրջանի տեսարժան վայրերից մեկը։ 


== Նկարագրություն ==
Քանդակը պատրաստել են Յուլյա Մուրադովան ու Տարասի Տրոշինը։ Այն պատկերում է երկու որորների, որոնք նստած են կողք կողքի և նայում են տարբեր ուղղություններով։ Քանդակի նյութը գրանիտ է, բարձրությունը պատվանդանի հետ 180 սմ է։ Յուլյա Մուրադովայի խոսքերով` որորները խորհրդանշում են Բալթյան քամին, սեր և ազատություն։


== Տես նաև ==
Չիժիկ-Պիժիկի արձան


== Ծանոթագրություններ ==
Բերեզնյակի (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲերեզնյակիԲերեզնյակի (ռուս.՝ Березняки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 39 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կանալեխաս դե Պենիաֆել

Կանալեխաս դե Պենիաֆել (իսպ.՝ Canalejas de Peñafiel) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալիադոլիդ պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 32,36 կմ2։ Բնակչությունը՝ 299 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 64 կմ հեռավորության վրա։
Տերեսա Լիեյն

Տերեսա Լիեյն (անգլ.՝ Teressa Liane, մարտի 11, 1988(1988-03-11), Մելբուռն, Ավստրալիա), ավստրալիացի դերասանուհի։ Առավել հայտնի է «Վամպիրի օրագրերը» հեռուստասերիալում կատարած Մերի Լուիսի դերով, «Մահվան անապատ» հեռուստասերիալում կատարած Անգելիկայի դերով և «Ռորիմ» ֆիլմում կատարած Ադրիանայի դերով։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1988 թվականի մարտի 11-ին Ավստրալիայի Մելբուռն քաղաքում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տերեսա Լիեյնի պաշտոնական կայքէջը Archived 2021-12-27 at the Wayback Machine.
Տերեսա Լիեյնը՝ Metacritic կայքում
Գետիկ (Բասենի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գետիկ (այլ կիրառումներ)Գետիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում։ Գտնվում էր Խորասան գյուղաքաղաքից 25 կմ հյուսիս-արևելք, Զվին գյուղից հյուսիս-արևելք, Արաքսի ավազանի Զավինչայ գետի ափին։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Խրամ (ավան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խրամ (այլ կիրառումներ)Խրամ, ավան Մեծ Հայքի Վասպուրական նահանգի Նախիջևան գավառում, համանուն քաղաքից հարավ, Արաքսի աջ ափին։


== Պատմություն ==
Առաջին անգամ հիշատակում է Մովսես Խորենացին, ապա պատմիչներ Սեբեոսը և Ղևոնդը՝ արաբների արշավանքի կապակցությամբ։ 643 թ.-ին, գրում է Սեբեոսը, արաբները պաշարում են Նախիջևանը և, չկարողանալով գրավել, հարձակվում են Խրամի բերդի վրա, ոչնչացնում և գերեվարում մեծ թվով կանանց և երեխաների։ 689 թ.-ին արաբները նորից ներխուժում են Հայաստան, ավերում Խրամը, Ջուղան և բնակիչներին հարկադրում ծանր հարկերով։ Հայկական զորքերին հաջողվում է Աշոտ Բագրատունու գլխավորությամբ երկրից դուրս վտարել արաբներին։
703—704 թթ.-ին Նախիջևան քաղաքը և Խրամը նորից ենթարկվում են Հայաստան ներխուժած արաբական զորքերի ավերածություններին։ Ղևոնդ պատմիչի վկայությամբ, արաբ. զորքերի հրամանատար Կասըմը նենգությամբ ձերբակալում է հայ նախարարներին, լցնում Նախիջևանի և Խրամի եկեղեցիները և ողջակիզում։ Այնուհետև Խրամի մասին հիշվում է 972 թ.-ին, երբ ավերված գյուղից տեղափոխվել է Սբ. Հովհաննես Կարապետի նշխարաց մագաղաթյա հիշատակարանը։


== Գրականություն ==
Մելիք-Բախշյան Ս., Հայաստանը VII —IX դարերում, Ե., 1968
Ռոբ Գոնսալվես

Ռոբ Գոնսալվես (անգլ.՝ Robert "Rob" Gonsalves, հունիսի 25, 1959(1959-06-25), Տորոնտո, Կանադա - հունիսի 14, 2017(2017-06-14)), կանադացի նկարիչ՝ մոգական ռեալիզմ-սյուրռեալիզմ ժանրում։ Կանադայի պատվավոր բնակիչ, բազում մրցանակների դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1959 թվականին Տորոնտոյում գնչուների ընտանիքում։ Մանուկ ժամանակ անընդհատ զարգացնում էր նկարչական ընդունակությունները։ 12 տարեկանում ուսումնասիրում է հեռապատկերների տեխնիկան և ճարտարապետության մասին գիտելիքները նրան հնարավորություն են տալիս պատկերել մտածված շենքերը, ինչպես նաև սկսել նկարել իր առաջին նկարները։
Ծանոթանալով Դալիի և Տանգիի ստեղծագործությունների հետ` Գոնսալվեսը նկարում է իր առաջին սյուրռեալիստական նկարները։ Մագրիտի և Էշերի «մոգական ռեալիզմը» մեծ ազդեցություն է ունենում նրա ապագա աշխատանքների վրա։
Քոլեջն ավարտելուց հետո Գոնսալվեսն աշխատում է որպես ճարտարապետ, սակայն միևնույն ժամանակ նկարում է իրականության պատրանք ստեղծող ֆրեսկոներ և թատերական դեկորացիաներ։ 1990 թվականին Տորոնտոյում փողոցային արվեստի ցուցահանդեսում հաջող ներկայանալուց հետո Գոնսալվեսն իրեն լիովին նվիրում է գեղանկարչությանը։


== Նկարներ ==
Թեև Գոնսալվեսի նկարները համարվում են սյուրռեալիստական՝ այնուամենայնիվ, դրանք լիովին այդ ոճով չեն նկարված, որովհետև դրանց կերպարները միշտ հստակ ծրագրված են և գիտակցված մտքի արդյունք են։ Գաղափարները հիմնականում ծնվում են արտաքին աշխարհից և հիմնվում են մարդկային ակտիվության վրա, նկարիչը կիրառում է մանրակրկիտ ճշտված պատրանքային հնարքներ։ Գոնսալվեսը ռեալ տեսարաններին կախարդանք է ավելացնում։ Արդյունքում «մոգական ռեալիզմ» եզրը ճշգրտորեն նկարագրում է նրա աշխատանքները։ Նրա գեղանկարչությունը փորձ է մարդկանց ցույց տալու, որ անհնարինը հնարավոր է։
Շատ ականավոր մարդիկ, հայտնի կազմակերպություններ, դեսպանատներ, ինչպես նաև ԱՄՆ-ի սենատորներից ունեն Գոնսալվեսի հավաքածուն և նրա «limited edition» պաստառները։ Ռոբ Գոնսալվեսը մասնակցել է Նյու Յորքի և Լոս Անջելեսի «Արտ էքսպո»-ին, Ատլանտայի և Լաս Վեգասի «Դեկոր»-ին, կերպարվեստի ֆորումին։ Ցուցահանդեսներ է ունեցել «Դիսքավրի»-ում, «Հադսոն Ռիվ»-ում և «Կալեյդոսկոպ»-ում։


== Զարդապատկերներով գրքեր ==
2003 թվականին Simon & Schuster հրատարակչությունը հրատարակեց զարդանկարներով նրա առաջին գիրքը՝ «Imagine a Night»-ը։ Երկրորդը՝ «Imagine a Day»-ը, հրատարակվեց 2005 թվականին և երրորդը՝ «Imagine a Place»-ը՝ 2008 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
The Magic Realism of Rob Gonsalves at Saper Galleries (sapergalleries.com)
Սեն Ժան դյու Ֆալգա

Սեն Ժան դյու Ֆալգա (ֆր.՝ Saint-Jean-du-Falga), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Արևմտյան Պամիե կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Պամե շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09265։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 2627 մարդ։


== Պատմություն ==
Սեն Ժան դյու Ֆալգան ձևավորվել է 1790 թվականին՝ Fauréjean, Bouffillou, Semaillé, Joucla և Rauly գյուղերի միավորման շնորհիվ։ Այս գյուղերի անվանումները այն մարդկանց ազգանուններն են, որոնք կառուցել են այդտեղ առաջին տները։ Այդ ժամանակ կոմունայում ապրում էին շուրջ 200 բնակիչներ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 1570 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 1120-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 450-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 71,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 65,2 %)։ 1120 աշխատունակ բնակիչներից 1015-ը աշխատում էին (539 տղամարդ և 476 կին), անաշխատանք էին 105-ը (42 տղամարդ և 63 կին)։ 450 անգործունակ մարդկանցից 149-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 157-ը թոշակառու, 144-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Ժամատուն՝ XII դար և գերեզմանատուն


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Սեն Ժան դյու Ֆալգա» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-18-ին։ Վերցված է 2012-1-10 
«Սեն Ժան դյու Ֆալգա» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-23
Սորգիթի

Սորգիթի (վրաց.՝ სორგითი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Օնի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 960 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Օնից հեռու է 8 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Դիմակի որդին

«Դիմակի Որդին» (անգլ.՝ Son of the Mask), 2005 թվականի ֆանտաստիկ կինոկատակերգություն, «Դիմակ» ֆիլմի շարունակությունը։ Ջիմ Քերրին հրաժարվեց մասնակցել, և սցենարիստները ստեղծեցին նոր հերոս և հրավիրեցին դերասան Ջեյմի Քենեդիին՝ գլխավոր դերում։ Նախորդ ֆիլմի վերջում դիմակ-դորի դերը, որն օգտագործվել էր որպես կամեո, այստեղ ընդլայնվեց։ Նաև այստեղ, հերոսը երբ դիմակ դարձավ, ստանում է պլաստիկ մազեր, որը Ջիմ Քերիի մազերի ոճն էր։ Ֆիլմի աշխատանքային վերնագիրն է «Դիմակ 2. Հաջորդ սերունդը»։


== Սյուժե ==
Անիմացիոն-նկարիչ Թիմ Ավարին գտնում է Լոկիի դիմակը։ Դիմակը օգնում է նրան իրականացնել իրականության երազանքները և հասնել լիակատար ազատության։ Դիմակի առաջին տեղադրումը օգնում է նրան Էլվի անունով մի որդի ունենալ, ով ժառանգել էր հնագույն արվեստի գերբնական հատկությունները։ Լոկիի հայրը՝ Օդին աստվածը պատվիրում է նրան, որ սպառնալիքի տակ գտնվող մահկանացու դիմաը վերցնի։ Գործը բարդացնում է ծնված երեխան։ Լոկին փորձում է վերցնել դիմակը, առաջին փորձը նրա մոտ չի ստացվում։
Կինը՝ Տանյան հեռանում է մի որոշ ժամանակ, և թողնում Թիմին որդու հետ։ Ստացվում է, որ Էլվիին չի սիրում իր հորը, նա ամեն կերպ փորձում էր հասցնել խելագարության, որպեսզի կարողանա իր ունակությունները իմի բերել։ Իսկ Թիմի շունը՝ Օթիսը չէր սիրում Էլվիին և ցանկանում է վերականգնել տերերի  ուշադրությունը իրեն հանդեպ, և նա գիշերները դնում է դիմակը և փորձում ոչնչացնել նրան (երկու փորձերն էլ անհաջող էին)։ Բայց շուտով Թիմը կարողանում հաշտվել որդու հետ, երբ Էլվի փրկում է նրան Լոկիից։
Հետո Լոկին առևանգում է Էլվիին և պահանջում է դիմակի հետ փոխարինել։ Սակայն շուտով Լոկին և Էլվին այնքան ընկերացան, որ Լոկին երեխային չտվեց։ Սակայն Օթիսը վերցնում է դիմակը (Օթիսը իր ատամները մցնում է Լոկիի աճուկի մեջ), և Թիմը կրկին դնում է այն։ Շուտով Թիմ-Դիմակը և Լոկին սկսում են բռնցքամարտել, և Թիմը հաղթում է։ Էլվին կարող էր վերադառնալ Լոկիի մոտ, բայց Թիմը ցույց տվեց, որ սիրում է նրան, իսկ Էլվին վերջապես նրան հայր անվանեց։ Օդինը ստանում է դիմակը և Լոկին խուսափում է պատժից։
Թիմը հանդես է գալիս նոր անիմացիոն շարքով, որը հիմնված էր Օթիսի և Էլվիի միջև տարաձայնությունների վրա, որտեղ շունը և երեխան մրցում են հոր ուշադրության համար։ Իսկ Տանյան կրկին հղի էր։


== Դերերում ==
Ջեյմի Քենեդի — Թիմ Էյվերի/Դիմակ
Ալան Կամինգ — Լոկի
Ռայան Ֆալքոներ — Էլվի Էյվերի
Թրեյլըր Հովարդ — Տանյա Էյվերի
Բոբ Հոսկինս — Օդին
Բեն Սթեյն— բժիշկ Նյուման
Զոի Տաքուել-Սմիթ — տիկին Բեկոկ
Մագդա Շուբանսկի — Բեթի


== Կարծիքներ ==
Քննադատները ֆիլմը չափազանց բացասական են գնահատել, հիմնականում Ջիմ Քերրիի բացակայության և էժան էփեկտների համար։ 7 առաջադրումներ և ստացել են մեկ մրցանակ՝ Ոսկե ազնվամորի։


== Հետաքրքիր ֆաստեր ==
Սկանդինավյան դիցաբանության մեջ Լոկին Օդինի որդին չէր, այլ նրա «կատակերգական նմանակը»։
Ֆիլմի բյուջեն 84 մլն դոլար էր, ինչը 4 անգամ ավելի էր քան առաջին «Դիմակինը»։ Սակայն մեղադրանքները գրեթե 6 անգամ պակաս էին (57,5 միլիոն դոլար, «Դիմակի» 357-ի դիմաց)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Դիմակի որդին»(անգլ.) ֆիլմը allmovie կայքում:
«Դիմակի որդին»(անգլ.) ֆիլմը Metacritic կայքում:
Offizielle Internetpräsenz
Թերեք-Կումայի ջրանցք

Թերեք-Կումայի ջրանցք, ոռոգիչ֊ջրավորող ջրանցք Հյուսիսային Կովկասում։ Սկիզբ է առնում Թերեք գետի ձախ ափից՝ Մոզդոկ քաղաքից վերև և թափվում Կումա գետը՝ Լևոկումսկի պատվարի մոտ։ Բացվել է 1961 թվականին։ Երկարությունը 150.3 կմ է։
Ջրանցքի ջրերով ոռոգվում է շուրջ 100 հազար հա և ջրարբիացվում՝ ավելի քան 1 միլիոն հողատարածություն
:


== Ծանոթագրություններ ==
Բույան (կղզի, Դոն)

Բույան (ռուս.՝ Буян), կղզի, որը գտնվում է Բագաևսկայա ստանիցայի անմիջական հարևանությամբ, համարվում է Ստորին Դոնի հայտնի տեսարժան վայրերից մեկը։


== Լեգենդ ==
Ավանի բնակիչների շրջանում համառորեն լեգենդ է պտտվում այն մասին, որ Ստեպան Ռազինը իր պարսկական գանձը 1669-1670 թվականներին թաղել է հենց այդ կղզում։ Սակայն Ռուսական կայսրության ռազմական քարտեզներում կղզին հայտնվել է միայն 19-րդ դարում տարբեր անուններով՝ Ուգլովատի, Բույնի, Բույան։
18-րդ դարի քարտեզներում կղզին բացակայում է, ինչը կասկածի տակ է դնում պարսկական ոսկու առկայությունը Բագաևսկայա ստանիցայում։


== Աշխարհագրություն ==
Բույանը ժամանակի ընթացքում լվացվել է ավազով և տիղմով՝ հոսանքն ի վար ավելանալով։ Այն ծածկված է խիտ բուսականությամբ, ունի մի քանի գետաբերանի ավազոտ ծովախորշեր, որոնք օգտագործվում են լողալու համար։ Շնորհիվ իր դիրքի՝ կղզին գրեթե միշտ հարմար է եղել սիրողական ձկնորսության համար։
Բագաևսկայան և Բույանը կիսում են Դոնոկ վտակը, որը մինչև 20-րդ դարը Դոն գետի հիմնական նավարկելի հոսանքն էր։ Ցիմլյանսկի ամբարտակի կառուցումից հետո թափոնները գրեթե դադարել են, գյուղի մոտ գետը ծանծաղացել է, և 20-րդ դարի երկրորդ կեսին նավագնացությունը Դոնոկով անհնար է դարձել։ Նախկին Ուգլովատայա վտակը դարձել է Դոնի ժամանակակից նավագնացային հունը։
Կղզի տանում են երկու կամուրջներ՝ «Չուգունե» (հետիոտնային) և «Բետոնե», որը խորհրդային ժամանակներում նախատեսված էր ավտոմեքենաների համար։ Դոնի կողմում պահպանվել են գետի նավամատույցի մնացորդներ, որը մինչև 2008 թվականը ընդունել է նաև ուղևորատար նավեր։ Նավամատույցի մոտ գտնվում է հազվադեպ աշխատող «Ումարի մոտ» սրճարանը՝ տարօրինակ ճարտարապետությամբ։ 


== Իրադարձություններ ==
1913 թվականին կղզու մոտ տեղի է ունեցել ռոստովցի մեծահարուստ Պարամոնովին պատկանող «Պյոտր» շոգենավի խոշոր կողոպուտ։
1941-1942 թվականներին կղզում կառուցվել է Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի պաշտպանության գիծ, որն այդպես էլ չի օգտագործվել։ Թշնամին խորհրդային զորքերի պաշտպանությունը ճեղքել է 1942 թվականի հուլիսին՝ հյուսիս-արևելքից։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Սեպուհ (լեռ)

Սեպուհ, Դարանաղյաց լեռ, Մանայարք, «Մանէայրք», Մանյա այրինք, Մանյա այրք, Մանյա լեռ, Չարդալար, Սեպուհ լեռ, Սեպուռ լեռ, լեռնագագաթ Հայկական լեռնաշխարհում, Անտիպոնտական լեռնաշղթայում, Կամախի բարձրավանդակում, Երզնկայի դաշտի արևմտյան կողմում, պատմական Դարանաղի և Եկեղյաց գավառների միջև։
Լանջերը անտառապատ են, ապառաժոտ։ Ստորոտի խորձանուտում գտնվում է Լուսաղբյուր կոչվող ուխտատեղին։ Տեղ-տեղ կան անդնդախոր ձորեր, քարանձավներ և ծործորներ։ Գագաթային մամսը փոքր-ինչ տափարակ է; Լեռան տարածքում կան հնարավայրեր, բերդեր, վանքեր, գյուղեր, ավերակ բնակավայրեր։ Գրականության մեջ սխալմամբ նույնացնում է Գոհանամ լեռնագագաթի հետ։ Բարձրությունը՝ 3030 մ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սյուզաննա Գուլակյան

Սյուզաննա Արմենի Գուլակյան (հուլիսի 14, 1929(1929-07-14), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), հայ գրականագետ, թարգմանչուհի, բանասիրական գիտությունների թեկնածու, ՀՀ Գրողների միության անդամ 1966 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Սյուզաննա Գուլակյանը միջնակարգ կրթությունն ստացել է Երևանում։ 1952 թվականին ավարտել է Մոսկվայի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ 1952-1958 թվականներին աշխատել է ռուսերեն «Կոմունիստ» թերթի խմբագրությունում՝ որպես գրական աշխատող, ապա պատասխանատու քարտուղարի տեղակալ։ 1958-1969 թվականներին «Լիտերատուրնայա Արմենիա» ամսագրի քննադատական բաժնի վարիչն էր, ապա պատասխանատու քարտուղարը։ Որպես դոցենտ աշխատել է նաև Երևանի Վ․ Բրյուսովի անվան ռուսաց և օտար լեզուների մանկավարժական ինստիտուտում։ 1966 թ. «Դ․ Դեմիրճյանի «Քաջ Նազարը» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։ ԽՄԿԿ անդամ 1956 թվականից։


== Ստեղծագործական կյանք ==
Հայերենից թարգմանում է ռուսերեն։ Սյուզաննա Գուլակյանի թարգմանությամբ ռուսերեն առանձին գրքերով լույս են տեսել Բաղիշ Հովսեփյանի «Սերմնացանները չվերադարձան» (Մոսկվա, 1965), Էդվարդ Ջրբաշյանի «Թումանյանի պոեզիան» (Մոսկվա, 1969)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սադովոե (ավան, Սնիգիրյովկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍադովոեՍադովոե (ուկրաիներեն՝ Садове), ավան Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Սնիգիրյովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սադովոե ավանում բնակվում էր 872 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Սերկևիլենի սովորական

Սերկևիլենի սովորական (լատ.՝ Cydonia Oblonga), վարդազգիներ ընտանիքի, սերկևիլենի ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Մինչև 8 մ բարձրությամբ տերևաթափ ծառեր են, որոնք երբեմն աճում են թփանման, սուր անկյան տակ դեպի վեր ուղղված ճյուղերով։ Կեղևը բարակ է, մուգ մոխրագույն, գորշակարմիր կամ սևադարչնագույն։	 Երիտասարդ ընձյուղները գորշամոխրավուն են, կանաչավուն երանգով և մանր, գորշ ոսպնյակներով։ Ընձյուղները մոխրականաչավուն են, գորշ երանգով, սկզբում'խիստ մազմզուկապատ, հետագայում' մերկ։ Բողբոջները մանր են, 3 մմ երկարությամբ, ծածկված 2 թեփուկով, գորշականաչավուն, թաղիքամազմզուկապատ։ Տերևադասավորությունը հերթադիր է։ Տերևները ձվաձև են, երկարավուն ձվաձև, երբեմն լայն էլիպսաձև, կլորավուն, 5 - 10 (15) սմ երկարությամբ և մինչև 7,5 սմ լայնությամբ, ամբողջաեզր, սեպաձև, երբեմն' կլորավուն կամ թույլ սրտանման հիմքով, բութ գագաթով, թարթիչաեզր, նոր բացված ժամանակ ծածկված սպիտակ, թաղիքանման խիտ մազմզուկներով, որը ավելի ուշ տերևի վերին մակերեսից վերանում է, և տերևը ստանում է մուգ կանաչ գունավորում, իսկ ներքին մակերեսին աղվամազը մնում է մինչև աշուն։ Տերևակոթունը ունի 6 - 12 մմ
երկարություն։ Տերևակիցը հակառակ երկարավուն, ձվաձև է, երբեմն'նշտարաձև, 6 - 12 մմ երկարությամբ, 4-6 մմ լայնությամբ,մազմզուկներով։ Ծաղիկները մեծ մասամբ միայնակ են' սպիտակ կամ վարդագույն պսակով, 4 - 5,5 սմ տրամագծով, առէջները 15-25 (ավելի հաճախ' 20) հատ են, մանուշակագույն կամ դեղին թելիկներով, սռնակները 5-ն են, ազատ, հիմքում թաղիքա- մազմզուկապատ, պտղաթերթիկները 5-ն են' սերտաճած ծաղկակալի, իսկ հիմքում' միմյանց հետ։ Բաժակաթերթիկները ևս 5 հատ են, ամբողջական, երկարավուն, սպիտակ, բրդանման աղվամազով ծածկված։ Պտուղը խնձորանման է, տանձանման, գնդաձև, հաճախ' բութ անկյունավոր, մինչև լրիվ հասունանալը ծածկված է խիտ թաղիքանման մազմզուկներով, հասուն ժամանակ' մերկ, կիտրոնադեղին, երբեմն ծածկված գորշ կետերով, 5 - 12 սմ (վայրի բույսերինը'2,5 - 3,5 սմ) երկարությամբ։ Ծաղկում է մայիս-
հունիս, պտուղները հասունանում են սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին։ Պտղաբերում է ամեն տարի։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Նախակովկասում, Կասպից ծովի արևմտյան ափերին, Թերեք գետի ստորին հոսանքներում, Կուր և Արաքս գետերի ստորին հոսանքներում, Թալիշում, Միջին Ասիայում, Կասպից ծովի հարավային ափերին։ Մշակում են ամենուրեք։ Հայաստանի հյուսիսային շրջաններում, Զանգեզուրում և Մեղրիում հանդիպում է նաև վայրիացած վիճակում, ծովի մակերևույթից մինչև 1200 մ բարձրությունների վրա։


== Կիրառություն ==
Կանաչապատման նպատակներով օգտագործում են խմբերով, ծառուղիների համար և այլն։ Կարելի է առաջարկել մինչև 2000 մ բարձրությունների վրա գտնվող բնակավայրերի կանաչապատման համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Սափոր

Սափոր, վազ, վազա (ֆրանսերեն vase, լատիներեն vas — անոթ, աման)
1․ Լայն փորով և նեղ տակով ու բերանով, կժի նման, կավե կամ մետաղե աման՝ հեղուկների համար։ 
2․ Անոթ, որի մեջ պահում են հանգուցյալի դիակի մոխիրը՝ աճյունակալ, աճյունասափոր։ 
3․ Հեղուկ և սորուն նյութերի չափ՝ սափոր կամ փաս։ 
4․ Դեկորատիվ անոթների ընդհանուր անվանումը։
Սափոր են կոչվում նաև հին հունական կավե անոթները, որոնք ըստ ձևի և նշանակության ունեցել են տարբեր անվանումներ։
Սափորների ստեղծումն ու նկարազարդումը եղել է անտիկ արվեստի կարևոր բնագավառ։ Կառուցվածքային պարզությամբ, ձևերի ֆունկցիոնալ արդարացվածությամբ, ներդաշնակ համամասնություններով հին հունական սափորները եվրոպական արվեստի հաջորդ դարաշրջանների համար դարձել են դասական նմուշներ։ Բազմազան ու բազմաբնույթ են տարբեր ժողովուրդների դեկորատիվ և կիրառական գեղարվեստական անոթները (ապակյա, խեցեղեն, մետաղյա և այլ նյութերից սափորներ, գավաթներ, սկահակներ, թասեր, սկիհներ, աղամաններ ևն), որոնց ձևն ու դեկորը ստեղծված է հուզական-կերպարային սկզբունքով։ Ինչպես և դեկորաաիվ-կիրառական արվեստի այլ գործերը, դրանք ծառայում են ինտերիերի պլաստիկական և գունային հարստացմանը, երբեմն նաև՝ որպես մոնումենտալ-դեկորատիվ արվեստի ստեղծագործություններ (օրինակ, ցանկապատի կամ շենքի ճակատի սկահակները), կրում են տվյալ դարաշրջանի գեղագիտական ըմբռնումների, իսկ երբեմն էլ՝ քաղաքական և սոցիալան նշանակալից իրադարձության և գաղափարի կնիքը։
Դութաղի դաշտ

Դութաղի դաշտ, գտնվում է Հայկական բարձրավանդակում, Շարիան, Ծաղկանց, Կոտեկան լեռների միջև։ Երկարությունը մոտ 30 կմ է, լայնությունը՝ 25 կմ, բարձրությունը՝ 1000-1200 մ։ Կազմված է նեոգենի լագունային և լճային նստվածքներից, մասնատված է ձորակներով ու խանդակներով։ Ունի բլրա–թմբային ռելիեֆ։ Տեղ–տեղ զարգացած են բևդլենդները։ Դութեղի դաշտի միջին մասով հոսում է Արածանի գետը։ Կլիման խիստ ցամաքային է, հուլիսի միջին ջերմաստիճանը 22 °C – 24 °C է, հունվարինը՝ -4 °C – -6 °C։ Բուսականությունը կիսաանապատային է։
Մարի Սենգոր Բասե

Մարի Սենգոր Բասսե (ամբողջական անունը` Մարի-Թերեզա Կամիլա Սենգոր Բասսե, ֆրանս. Marie Thérèse Camille Senghor Basse, մարտի 20, 1930(1930-03-20), Rufisque, Դակար, Սենեգալ - 2019), սենեգալցի բժիշկ, մոր և մանկան պաշտպանության կենտրոնի ղեկավար։ 1961-1966 թվականներին ՄԱԿ-ի Պարենի և գյուղատնտեսության կազմակերպությունում եղել է Սենեգալի ներկայացուցիչը։ 


== Կենսագրություն ==
Մարին ծնվել է Սենեգալի Ռյուֆիսկ քաղաքում։ Նա Սենեգալի առաջին նախագահ՝ Լեոպոլդ Սեդար Սենգորի զարմուհին է։ 1957 թվականին ավարտել է Փարիզի  բժշկական ինստիտուտը։
1958-1960 թվականներին աշխատել է Գվինեայի Կոնակրիի հիվանդանոցում։ Վերադառնալով Սենեգալ՝ գլխավորել է Մոր և մանկան պաշտպանության կենտրոնը։ 1961-1966 թվականներին ամուսնու՝ Էդուարդ Կամիլլա Բասեի հետ ներկայացրել է Սենեգալը ՄԱԿ-ի Պարենի և գյուղատնտեսության կազմակերպությունում։ Դրանից հետո աշխատել է որպես տեսուչ Դակարի բժշկական դպրոցում։ 1968 թվականին Մարին հիմնադրել է Սննդի տեխնոլոգիայի ինստիտուտը (l'Institut de Technologie Alimentaire) և դարձել դրա տնօրենը։ Ինստիտուտում աշխատել է հացահատիկային մշակաբույսերի, մրգերի և բանջարեղենի և կենդանական ծագման արտադրանքի վերամշակման հետազոտությունների բնագավառում, հանդես եկել հեռուստատեսությամբ` պրոպագանդելով «տեղական արտադրության» արտադրանքի սպառումը։
Մարին Աֆրիկայում եղել է մշակութային համայնքի կազմակերպության սենեգալյան բաժանմունքի հիմնադիրներից, որը ստեղծել է նիգերիացի դրամատուրգ Վոլե Շոյինկայի հետ համատեղ։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Արջի աղբյուր

Արջի աղբյուր, աղբյուր Արցախի Հադրութի շրջանում, Դիզափայտ լեռան լանջին։ Ավանդության ասելով գյուղի անտառից մի արջ դուրս գալով սկսում է բարձրանալ Դիզափայտ լեռան գագաթը։ Հանկարծ մի աղբյուր է բխում, որից կուշտ ջուր խմելուց հետո շարունակում է իր վերելքը Դիզափայտ լեռը, բայց հասնելուց հետո նա կայծակնահար է լինում և տապալվում գետնին։ Իբր դրա հետ է կապված աղբյուրի անունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Բեգռաս

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բագրաս (այլ կիրառումներ)Բեգռաս (պարսկ. բագրաս), բրդյա բարակ գործվածք, որից Հայաստանում պատրաստել են անձրևային (անջրանցիկ) գլխարկներ։
Ամենայն հավանականությամբ բեգռասի պատրաստման տեխնոլոգիան մոռացված է, քանի որ դեռ 1788 թվականին հնդկահայ հասարակական գործիչ Շահամիր Շահամիրյանի կողմից հրատարակած Հայաստանի սահամանդրաության նախագծում՝ Որոգայթ փառացում, 502-րդ հոդվածի համաձայն «ով որ շնորհ ունենա մեր Հայաստան երկրում վերականգնել կարմիր որդանը. գործել բեգռաս, մահուդ՝ ըստ եվրոպական կերպի ու նմանության...մեկ անգամ միայն Հայոց տան կողմից պետք է շնորհի արժանանա, այսինքն՝ 10.000 արծաթ դահեկան»։


== Ծանոթագրություններ ==
Դեստեռու

Դեստեռու (պորտ.՝ Desterro), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարաիբա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Պարաիբա նահանգի Սերտանի մարզում։ Մտնում է Սեռա դու Տեյշեյրայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 11 229 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 179,388 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 62,6 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1959 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 14.352.686,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.770,19 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,575 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Էստեռի դե Կարդոս

Էստեռի դե Կարդոս (իսպ.՝ Esterri de Cardós, բասկ.՝ Esterri de Cardos), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Լեյդա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Պալյառս Սոբիռա շրջանում։ Տարածքը կազմում է՝ 16,50 կմ2։ Բնակչությունը՝ 75 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
Página web del Ayuntamiento
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Información del Institut d'Estadística de Catalunya
Գևորգ Այվազյան

Գևորգ Այվազյան (անհայտ, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - 1895), հայ խմբագիր, հրապարակախոս։
Ծնվել է Կ. Պոլսում։ Նախնական կրթությունը ստացել է ծննդավայրում։ 1860-ականներից երևացել է պոլսահայ մամուլում, հատկապես հայատառ թուրքերեն «Մանզումեի էֆքյար» և այլ թերթերում։ 1869 թվականին հիմնել է «Մամուլ» երգիծաթերթը, որը շարունակվել է մինչև 1883 թվականին, սուր պայքարի մեջ լինելով Հակոբ Պարոնյանի «Մեղվի» և ապա «Թատրոնի» հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Արցախի պահպանողական կուսակցություն

Արցախի պահպանողական կուսակցություն, քաղաքական կուսակցություն Արցախի Հանրապետությունում, ստեղծվել է 2019 թվականի փետրվարի 26-ին։ Կուսակցության նախագահն է քաղաքագետ, պատմական գիտությունների դոկտոր Դավիթ Բաբայանը։


== Հիմնադրում ==
2019 թվականի ապրիլի 17-ին Ստեփանակերտ քաղաքի թիվ 8 դպրոցի դահլիճում տեղի է ունեցել Արցախի պահպանողական կուսակցության  հիմնադիր  համագումարը, որի ժամանակ Դավիթ Բաբայանն ընտրվել է Կուսակցության նախագահ։ Նույն թվականի ապրիլի 30-ին կուսակցությունը ստացել է պետական գրանցում։


== Գաղափարախոսություն ==
Արցախի պահպանողական կուսակցությունը (ԱՊԿ) ազգային պահպանողական կուսակցություն է։ Կուսակցության գերնպատակն է Արցախի Հանրապետության զարգացումն ու զորացումը, նրա անվտանգության բարձր մակարդակի ապահովումը, Արցախի միջազգային ճանաչումը, Հայաստան-Արցախ-Սփյուռք կապերի հետեւողական ամրապնդումը, ազգային արժեքների, նվաճումների եւ հաղթանակների պահպանումը, սոցիալական արդարության, օրենքի գերակայության ապահովումը, հասարակության եւ տնտեսության դինամիկ զարգացմանը նպաստելը, կայացած ժողովրդավարական ու քաղաքացիական հասարակության կերտումը։  
Արցախի պահպանողական կուսակցության համար միասնական հայրենիք` հզոր, զարգացած, միացյալ Հայաստան կերտելը պետականաշինության վերջնանպատակն է։ 
Արցախի պահպանողական կուսակցությունը բարձր է գնահատում Հայ Առաքելական Եկեղեցու դերն Արցախի եւ հայ ժողովրդի կյանքում, սփյուռքում հայ ազգային ինքնության պահպանման գործում՝ ազգային եկեղեցին համարելով պետականության զարգացման ու զորացման, համահայկական միասնականության կարեւորագույն հիմքերից։


== Դրոշը եւ խորհրդանշանը ==
Կուսակցության դրոշը՝ սպիտակ, լայնության եւ երկարության չափերի 1:1.5 հարաբերակցությամբ պաստառ է, որի կենտրոնում պատկերված է ԱՊԿ խորհրդանշանը։ 
ԱՊԿ խորհրդանշանը պատկերում է Արցախի ավելի քան 2000 տարեկան տնջրի ծառը՝ սաղարթախիտ վիճակում, որը խորհրդանշում է մի կողմից Արցախի բազմադարյա պատմությունը, նրա խոր արմատները եւ զորությունը, մյուս կողմից՝ փխրունությունն ու պահպանման անհրաժեշտությունը։ 
Տնջրու առջեւ պահապան հրեշտակն է, որի աջ ձեռքում սուրն է՝ խորհրդանշելով երկիրը պաշտպանելու ու պահպանելու ժողովրդի պատրաստակամությունը եւ ուժը, ձախ ձեռքում՝ գիրքը, որը խորհրդանշում է հավատքը եւ օրենքի գերակայությունը։ 
Հրեշտակի աջ կողմում պատկերված է հայոց արեւախաչը՝ ութ թերթիկներով, որոնցից յուրաքանչյուր զույգը ներկված է Արցախի դրոշի գույներով, եւ որից սկիզբ է առնում Արցախի Հանրապետության դրոշը։ 
Խորհրդանշանը եզերված է «Արցախի պահպանողական կուսակցություն» գրությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արցախի պահպանողական կուսակցություն. Դավիթ Բաբայանը քաղաքական նոր ուժ է ստեղծում՝ մասնակցելով ընտրություններին
Ստեփանակերտում տեղի է ունեցել Արցախի Պահպանողական կուսակցության հիմնադիր համագումարը
Արցախի 2000 տարեկան տնջրի ծառը, պահապան հրեշտակը՝ ձեռքին սուր ու գիրք. Դավիթ Բաբայանը ներկայացնում է իր կուսակցության խորհրդանիշերը Archived 2019-07-16 at the Wayback Machine.
Դիվան (Ջանիկի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դիվան (այլ կիրառումներ)Դիվան, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Քաղբերդ

Քաղբերդ, այժմ կոչվում է Աղդաշ (ադրբ.՝ Ağdaş), քաղաք ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետությունում, Աղդաշի շրջանի վարչական կենտրոն։
Աղդաշ անվանումով ընդգրկված է եղել Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Արեշի գավառում։ Հանդիսացել է վերջինիս կենտրոնը։


== Ծանոթագրություններ ==
(21723) Յիյյինվու

(21723) Յիյյինվու, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս աստերոիդը հայտնաբերվել է 1999 թվականի սեպտեմբերի 9-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(21723) Յիյյինվու աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ալեքսանդր Սերպեգա

Ալեքսանդր Սերպեգա (ծննդյան թիվը անհայտ է - 1578), Հյուսիսային Ռումինիայի (Մոլդովա) իշխան, ծագումով հայ։


== Կենսագրություն ==
Առաջնորդելով ուկրաինական կազակներին և մոլդովական գյուղացիությանը՝ Ալեքսանդր Սերպեգան 1578 թվականի փետրվարի 9-ին անցավ Դնեստր գետը և մտավ Մոլդովայի մայրաքաղաք Յասսի, արտաքսելով թուրքամոլ Պետրու Կաղ իշխանին։ Ալեքսանդր Սերպեգայի ավագ եղբայրը՝ Մոլդովայի իշխանական գահի թեկնածու Կոնստանտինը, նույնպես եռանդով պայքարում էր թուրքերի դեմ։
Մուրադ III սուլթանը, սպառնալով Լեհաստանի թագավոր Ստեփան Բատորիին, պահանջում էր լուրջ միջոցներ ձեռք առնել Սերպեգա եղբայրների դեմ։ Ալեքսանդր Սերպեգան դեռ չէր կազմակերպել իր զորքը, երբ նրա դեմ դուրս եկավ թուրքական մի մեծ բանակ։ Թուրքերին միացած տրանսիլվանցիները և վալաքները ներխուժեցին Յասսի։
Ալեքսանդր Սերպեգան ստիպված էր 2000-անոց զորքով ապաստանել քաղաքում։ Կամենեց-Պոդոլսկ քաղաքի հայ ժամանակագիրը վկայում է, որ Ալեքսանդր Սերպեգայի զորքը համառորեն դիմադրել է երկու ամիս։ Բոլորովին զրկված լինելով զինապաշարից՝ Ալեքսանդր Սերպեգան 1578 թվականի մարտի 12-ի գիշերը փորձել է ճեղքել պաշարումը, բայց նենգությամբ ձերբակալվել է և յուրայինների հետ Կ. Պոլիս տարվելիս ճանապարհին ցցահան արվել։


== Գրականություն ==
Ալիշան Ղ., Կամենից. Տարեգիրք հայոց Լեհաստանի և Ռումենիոյ, Վնտ., 1896, էջ 49։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրապիվինսկի շրջան

Կրապիվինսկի շրջան (ռուս.՝ Крапивинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կեմերովոյի մարզում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կրապիվինսկիյ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 6930 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 25809 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3,72 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Պուշկինո (գյուղ, Դոբրինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊուշկինոՊուշկինո (ռուս.՝ Пушкино), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոբրինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վալե Աուրինա

Վալե Աուրինա (իտալերեն՝  Valle Aurina), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզում՝ Բոլցանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5697 մարդ (2004 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը կազմում է 30 մարդ/կմ²։ Տարածքը 187  կմ² է։ Փոստային ինդեքս՝ 39051։ Հեռախոսային կոդ՝ 0474։
Մտնում է Վալ Պաստերտալ և միաժամանակ Վալե դի Տաուեր լեռների կազմի մեջ։ Այն համարվում է ամբողջ Հարավային Տիրոլի ամենաանմշակ հովիտներից մեկը, քանի որ շրջապատված է ավելի քան 80 լեռներով, որոնք հասնում և գերազանցում են երեք հազար մետր բարձրությունը (արևմտյան Տաուերն Ալպեր), այն անփոփոխ է պահել ալպյան բնակչության սովորույթներն ու ավանդույթները։ 
Արնտալը սահմանակից է հետևյալ մունիցիպալիտետներին՝ Մյուլվալդ, Պրետաու, Սանդ Տաուֆերսում, Բրանդբերգ (Ավստրիա), Ֆինկենբերգ (Ավստրիա) և Մայրհոֆեն (Ավստրիա)։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը։


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հռեախոսահամար։ 0474 651500
Էլեկտրոնային հասցե։ info@gemeinde.ahrntal.bz.it
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.valleaurina.bz.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
ազգային ինստիտուտ(անգլ.)(չաշխատող հղում)
Պուբլիլիոս Սիրոս

Պուբլիլիոս Սիրոս (լատ.՝ Publilius կամ Publius Syrus), մ.թ.ա. առաջին դարում ապրած հռոմեացի բանաստեղծ, ծնունդով Ասորիքից։ Որպես ստրուկ բերվել է Հռոմ, որտեղ և հետագայում ազատություն է ստացել։ Գրել է մի շարք միմեր / բեմականացման համար նախատեսված մանրապատումներ/, որոնցից հետագայում առանձնացվել և հրատարակվել են խրատական բնույթի ասացվածքներ։ Ասացվածքների այդ ժողովածուն մեծ ժողովրդականություն էր վայելում հնում և միջին դարերում։
Օմերլուբողազ

Օմերլուբողազ, Էոմերլուպողագ, լեռնանցք Կլիկիայամ, Կիլիկյսւն Տավրոս լեռնաշղթաում, Տորոսի Պար լեռներում, Քերքիճի գետի հոփտում, նրա և Կորկուն գետերի ջրբաժանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Վեդնոե (գյուղ, Չապլիգինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎեդնոեՎեդնոե (ռուս.՝ Ведное), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Չապլիգինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ադամածառ

Ադամածառ (լատ.՝ Paulównia), Ադամածառազգիներ (Paulowniaceae) ընտանիքին պատկանող բույսերի ցեղ  (նախկինում այս ցեղը երբեմն վերագրվում էր Փողածաղկազգիների և Խլածաղկազգիների ընտանիքին)։
Paulownia անվանումն առաջացել է գերմանացի բնագետներ Ֆիլիպ Զիբոլդի և Յոզեֆ Ցուկարինիի սխալի պատճառով. նրանք ուզում էին բույսին անվանել կայսեր Պավել I-ի դստեր Աննա Պավլովնայի (1795-1865 թթ.) անունով, բայց Anna բառով անվանել ցեղն անհնարին էր, քանի որ նման ցեղ արդեն գոյություն ուներ, իսկ Պավլովնա հայրանունը երկրորդ անուն համարեցին։


== Նկարագրություն ==

Ադամածառերը տերևաթափ բարձր ծառեր են։
Բունն ուղիղ է, սաղարթը (պսակը)՝ ճյուղատարած։
Տերևները հակադիր են, երկար կոթիկների վրա։ Տերևաթերթիկը (վահանիկը) խոշոր է, խորնատամնավոր կամ եռաբլթակ։ Տերևներն ամբողջաեզր են։ Տերևակիցներ չկան։
Ծաղիկները խոշոր են, մանուշակա-եղրևանեգույն, երբեմն՝ գրեթե սպիտակ, ընձյուղների ծայրերին հուրանավոր ծաղկաբույլերում են։ Ծաղկաբաժակը զանգակաձև է։
Պտուղը սերմնատփիկ է։ Սերմերը փոքր են, թևավոր։


== Տարածագոտի ==
Աճում է Հեռավոր Արևելքում և Հարավարևելյան Ասիայում. Չինաստան (Անհույ, Ֆուցզյան, Գուանդուն, Հուբեյ, Ցզյանսի, Սիչուան, Յուննան), Կորեա, Թայվան, Լաոս, Վիետնամ։
Եվրոպայի և Հյուսիսային Ամերիկայի այգիներում և պուրակներում աճեցվում է Ադամածառ թաղիքանման, կամ կայսերական (Paulownia tomentosa)՝ 15—20 մ բարձրությամբ ծառ՝ լայն պսակով և երկար կոթևների վրա գտնվող խոշոր (մինչև 30 սմ երկարությամբ և մինչև 25 սմ լայնությամբ) ամբողջածայր տերևներով։ Ծաղիկները գունատ մանուշակագույն են, ուղղաձիգ բրգաձև ծաղկաբույլերում։ Ծաղկումը տևում է մինչև տերևների հայտնվելը։ Սերմնատփիկները երբեմն մնում են ծառի վրա մինչև հաջորդ ամառ։


== Բուսաբանական դասակարգում ==
Ըստ GRIN կայքի՝ ցեղը բաղկացած է 7 տեսակից.

Paulownia elongata S.Y.Hu
Paulownia fortunei (Seem.) Hemsl., հոմանիշներ՝ Paulownia duclouxii Dode, Paulownia mikado T.Ito
Paulownia kawakamii T.Ito
Paulownia speciosa hort.
Paulownia tomentosa (Thunb.) Steud., հոմանիշ՝ Paulownia imperialis Siebold & Zucc.
Paulownia catalpifolia T.Gong ex D.Y.Hong
Paulownia taiwaniana T.W.Hu & H.J.ChangԸստ The Plant List կայքի՝ ցեղը ներառում է 8 տեսակ.

Paulownia catalpifolia T.Gong ex D.Y.Hong — Ադամածառ կատալպատերև
Paulownia elongata S.Y.Hu — Ադամածառ երկարավուն
Paulownia fargesii Franch. — Ադամածառ Ֆարժեսի
Paulownia fortunei (Seem.) Hemsl. — Ադամածառ Ֆորչունի
Paulownia kawakamii T.Itô — Ադամածառ Կավակամիի — 1997 թվականին տեսակը վայրի բնության մեջ ուներ ընդամենը 13 հասուն ծառ (բոլորը Թայվան կղզում) և վտանգված էր։
Paulownia taiwaniana T.W.Hu & H.J.Chang (հայերեն՝ Ադամածառ թայվանական)
Paulownia tomentosa Steud. — Ադամածառ թաղիքանման
Paulownia tomentosa var. tsinlingensis (Pai (Bai)) T.Gong


== Կիրառում ==
Արժեքավոր այգեպուրակային ծառ է տաք և խոնավ կլիմա ունեցող գոտիներում աճեցնելու համար։
Ադամածառի փայտը թեթև է, փափուկ. Չինաստանում և Ճապոնիայում այն օգտագործվում է երաժշտական գործիքներ, կահույք, մանր շինվածքներ, կտրատման տախտակներ, դահուկներ և ձնասահքի տախտակներ պատրաստելու համար։
Օգտագործվում է սեղանի թենիսի ռակետների հիմքերի պատրաստման համար։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Paulownia. տեղեկություն տաքսոնի մասին «Плантариум» նախագծում։
Ադամածառը USDA NRCS կայքում
Ձորաղբյուր

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ձորաղբյուր (այլ կիրառումներ)Ձորաղբյուր, գյուղ ՀՀ Կոտայքի մարզում, մարզկենտրոնից 46 կմ հարավ-արևմուտք, Երևանից 15 կմ հեռավորության վրա։
Ձորաղբյուր է վերանվանվել 1946 թ.-ի ապրիլի 4-ին։


== Պատմական ակնարկ ==
Ձորաղբյուր գյուղական համայնքը գտնվում է Կոտայքի մարզում, սահմանակից է Երևան քաղաքին և մարզի 6 գյուղերի վարչական տարածքներին։ Գտնվում է մարզկենտրոն Հրազդանից 45, իսկ ՀՀ պետական սահմանից 27 կմ հեռավորության վրա։ Այստեղով են անցնում Երևան-Զովք-Մայակովսկի և Աբովյան-Գառնի ճանապարհները։ Ձորաղբյուր գյուղի ներկայիս բնակչության նախնիները գաղթել Պարսկաստանի Խոյ և Սալմաստ գավառներից 1828 թ.-ին։ Նախկինում գյուղը կոչվել է Տաճարապատ, հետո Թեժրաբեկ, այժմ՝ Ձորաղբյուր։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Ձորաղբյուրը ծովի մակերևույթից բարձր է 1530 մ։ Վարչական տարածքը կազմում է 2695,7 հա։ Գյուղի աշխարհագրական դիրքը նախալեռնային է, կլիմայական պայմանները՝ համեմատաբար անբարենպաստ։ Տարվա եղանակներից համեմատաբար լավ է գարունը, ամռանը տաք է, առանց տեղումների։ Տարեկան տեղումները քիչ են, վերջին տարիներին նկատվում է ձյան սակավություն։ Լինում է նաև կարկտահարություն։


== Բնակչություն ==
Բնակչության նախնիների մի մասը գաղթել է 1828-1830 թթ.-ին գաղթել է Խոյից և Ալաշկերտից։
Ձորաղբյուրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը հողագործություն, այգեգործություն և անասնապահություն։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Ձորաղբյուրի շրջակայքում պահպանվել են “Պատվար” ամրոցի ավերակները (մ.թ.ա. 2-րդ-1-ին հազարամյակ) և Սբ.Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցին (XVIII-XIX դարեր)։


== Հասարակական կառույցներ ==
Ձորաղբյուրն ունի դպրոց, բուժ. ամբուլատորիա, գրադարան։


== Տես նաև ==
Ձորաղբյուրի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Կոտայքի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Ձորաղբյուրի գյուղապետարանի տվյալներ
Դերենիկ Աբրահամյան (այլ կիրառումներ)

Դերենիկ Աբրահամյան, կարող է վերաբերել՝

Դերենիկ Աբրահամյան - հոգեբանական գիտությունների դոկտոր (1994), պրոֆեսոր (1996)
Դերենիկ Աբրահամյան - Արցախյան շարժման մասնակից, Ատոմ
Կրիվոյ Շոր

Կրիվոյ Շոր (ռուս.՝ Кривой Шор), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վելյու գետի ձախ ափին՝ 258 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 30 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազան՝ ը Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300212103000082875
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103008287
Ավազանի կոդը — 03.05.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
(5003) Սիլվանոմինուտո

(5003) Սիլվանոմինուտո (անգլ.՝ Silvanominuto), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի մարտի 15-ին Վալտեր Ֆերերիի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,251213 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0444 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,458 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1233,74 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,291796 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,85° անկյուն։


== Անվանում ==
Այս աստերոիդն անվանել է ի պատիվ սիրողական աստղագետ Սիլվանո Մինուտոյի (իտալերեն՝ Silvano Minuto), ով հանդիսանում է Գալիլեո Գալիլեյի անվան աստղադիտարանի (իտալերեն՝ Osservatorio astronomico Galileo Galilei) հիմնադիրը։ Նա նախաձեռնել է լուսային աղտոտման դեմ մի շարք տարածաշրջանային օրենքների ընդունումն Իտալիայում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5003) Սիլվանոմինուտո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ֆայսոլ Գնոնլոնֆին

Ֆայսոլ Գնոնլոնֆին (անգլ.՝ Faissol Fahad Bolade Gnonlonfin, ապրիլ 1985, Պորտո Նովո, Բենին), բենինցի կինոռեժիսոր և պրոդյուսեր:


== Կենսագրություն ==
Դպրոցն ավարտելուց հետո Ֆայսոլն ուսումը շարունակել է գիտատեխնիկական ուղղություն ունեցող բարձրագույն ուսումնական հաստատությունում, սակայն որոշ ժամանակ անց մտափոխվել է և 2006 թվականին ընդունվել տեսա-լսողական արվեստների բարձրագույն ինստիտուտ (Institut supérieur des métiers de l'audiovisuel et du cinéma (ISMA), ապա՝ Կոտոնուում գործող կինոդպրոցը՝ ռեժիսորական հմտությունները բարելավելու համար: Հետագայում սովորել է նաև Նիամեյի Աբդու Մումունիի անվան համալսարանում և Ստենդալի անվան ֆրանսիական համալսարանում, ստացել տեսա-լսողական արվեստների ու ստեղծագործական վավերագրության մագիստրոսի, ինչպես նաև կինոարտադրության մագիստրոսի աստիճան: 
Ֆայսոլ Գնոնլոնֆինի վավերագրական ֆիլմերից շատերը բազմաթիվ մրցանակներ են շահել: Հիշարժան է հատկապես 52 րոպեանոց «Օբալեն՝ որսորդը» (Obalé le chasseur ) կինոնկարը ·: 
Վարպետ վավերագրողը 2014 թվականից սկսած՝ ստեղծել է նաև գեղարվեստական կինոնկարներ, որոնցից Wallay-ը մրցանակի է առաջադրվել 2017 թ. կարթագենյան կինոփառատոնում In March 2018, Gnonlonfin led a film production workshop in Burkina Faso.:
Ֆայսոլ Գնոնլոնֆինը երիտասարդ ստեղծագործողներին խրախուսելու նպատակով հիմնել է կինոարտադրության Merveilles Production ընկերությունը: Նա հիմնականում ապրում է Ֆրանսիայում, սակայն տարվա մեջ առնվազն երկու ամիս անց է կացնում հայրենի Բենինում: 


== Ֆիլմագրություն ==
2017 : Wallay,
2017 : Dia
2014 : Souffrance est une école de sagesse (La)
2016 : Colère dans le vent (La)
2017 : Ma petite Haïti
2018 : Ma petite Haïti
2018 : Korèduga
2019 : Chez Nous!(Iwacu!)([projet de film])
2017 : Vivre riche
2012 : Obalé le chasseur 
2013 : Sans ordonnance
2013 : Vues d'Afrique


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Faissol Gnonlonfin at the Internet Movie Database
Պրոդուբիևկա

Պրոդուբիևկա (ուկրաիներեն՝ Продубіївка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստիշևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պրոդուբիևկա գյուղում բնակվում էր 137 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,786 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 174,3 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
199 (թիվ)

199 (հարյուր իննսունինը), բնական թիվ է։ 
Կենտ թիվ է։
Պարզ թիվ է։
Թվանշանների գումարը 19 է։ 


== Աստղագիտության մեջ ==
(199) Բիբլիսը Աստերոիդների գլխավոր գոտու S դասի աստերոիդ է։


== Այլ ոլորտներում ==
Յունիկոդում 00C716-ը «Ç» (Latin Capital Letter C With Cedilla) նշանի կոդն է։
Տարվա 199-րդ օրը հուլիսի 18-ն է (նահանջ տարիներին՝ հուլիսի 17-ը)


== Տես նաև ==
199 թ.,
Մ.թ.ա. 199 թ.