Վալենտինա Տոլկունովա

Վալենտինա Տոլկունովա (հուլիսի 12, 1946(1946-07-12), Արմավիր, Կրասնոդարի երկրամաս, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 22, 2010(2010-03-22), Մոսկվա, Ռուսաստան), ռուս երգչուհի, սոպրանո։ ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1987 թ.)։


== Կենսագրություն ==
18 տարեկանում Վալենտինա Տոլկունովան ընդունվել է Մոսկվայի արվեստի և մշակույթի պետական համալսարան։ 1966 թվականին դարձել է Յուրի Սաուլսկիի ջազ խմբի անդամ VIO-66, հանդես է եկել որպես սոլիստ և ջազ երգչուհի։ 1971 թվականին ավարտել է Գնեսինի անվան պետական երաժշտական քոլեջը և երգեր է ձայնագրել հեռուստաֆիլմերի համար։ 1972 թվականը Տոլկունովայի համար բեկումնային է լինում, Վլադիմիր Շաինսկու երգերի կատարումով սկիզբ է դրվում նրա ռադիո-հեռուստատեսային երգի կարիերային։ 1973 թվականին Տոլկունովան համագործակցում է Մոսկվայի պետական ֆիլհարմոնիկի հետ, 1989 թվականին հիմնադրում և նախագահում է իր թատրոնը։ 30 տարիների ընթացքում թողարկում է շուրջ 13 ձայներիզներ։ Բազմաթիվ մրցանակների է արժանացել Խորհրդային պետություններում և 23 անգամ արժանացել է «Տարվա երգ» հեռուստատեսային մրցույթի մրցանակին։
1975 թվականին «Հարսնացու հյուսիսից» երաժշտական-քնարական կատակերգությունում կատարում է «Пушинка белая (Ах, тополиный пух)» (Սպիտակ բմբուլ (Վախ, կաղամախի բմբուլ)) երգը։


== Հիվանդություն, մահը ==
2010 թվականի փետրվարի 16-ին բելառուսական Մոգիլև քաղաքում կայացած համերգից հետո Տոլկունովան տեղափոխվել է հիվանդանոց։ Երգչուհու մոտ բժիշկներն ավելի վաղ ախտորոշել էին կաթնագեղձի ուռուցք, որի մետաստազները տարածվել էին մինչև երիկամները, թոքերն ու գլխուղեղ։ Մարտի 22-ին Մոսկվայի հիվանդանոցներից մեկում երգչուհին մահացել է գլխուղեղի ուռուցքից։ Թաղված է Մոսկվայի Տրոեկուրովյան գերեզմանատանը։


== Պարգևներ ==
ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ
ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ
Լենինյան մրցանակի դափնեկիր
Պատվավոր երկաթուղայինի կոչում
ՌԴ պատվո շքանշան
ՌԴ բարեկամության շքանշան
Մոսկվայի «850-ամյա հիշատակի» մեդալ
Իշխանուհի Օլգայի շքանշան


== Դիսկոգրաֆիա ==
1972 - «Стою на полустаночке»;
1973 - «Во всём мне хочется дойти до самой сути»;
1974 - «Пушинка белая»;
1974 - «Год любви»;
1975 - «Комсомолу посвящается»;
1977 - «Носики-курносики»;
1982 - «Диалог у новогодней ёлки»;
1985 - «Если б не было войны» (двойной альбом);
1986 - «Разговор с женщиной» (двойной альбом);
1989 - «Серёжа»;
1992 - «Сорок пять»;
1995 - «Я не могу иначе»;
1997 - «Я деревенская»;
1997 - «Сон-трава»;
2002 - «Мой придуманный мужчина»;
2011 - «Как быть счастливой» (вышел уже после смерти певицы).


== Ընտանիք ==
Հայրը՝ Վասիլի Անդրևիչ Տոլկունովը, եղել է զինվորական)
Մայրը՝ Եվգենիա Նիկոլաևնա Տոլկունովա (Սմիրնովա) (1925 թ.)
Պապը՝ Նիկոլայ Վասիլևիչ Սմիրնովը, եղել է բռնադատված և 17 տարի ապրել է ճամբարներում
Տատը՝ Անիսյա Նիկանորովնա Սմիրնովա (Ստրիժակ)Վալենտինա Տոլկունովան ամուսնացած է եղել 2 անգամԱռաջին ամուսինը եղել է Յուրի Սերգևիչ Սաուլսկին (1928-2003 թթ.), կոմպոզիտոր, դիրիժոր։ Ամուսնացած են եղել 5 տարի։
1977 թվականին ամուսնացել է գրող, լրագրող Յուրի Նիկոլաևիչ Պապորովի հետ (1923-2010 թթ.)։ Ունեն որդի՝ Նիկոլայ Պապորովը (10.10.1977 թ.), ով Մոսկվայի երաժշտական թատրոնի նկարիչն է։
Յուրի Պապորովը մահացել է կնոջ մահից մեկ ու կես ամիս անց։
Երգչուհու կրտսեր եղբայրը՝ Սերգեյ Վասիլևիչ Տոլկունովը (1949 թ., հուլիսի 6) երգիչ է, ՌԴ վաստակավոր արտիստ, քրոջ հետ հանդես է եկել համերգներով։ Վալենտինա Տոլկունովայի անվան ժամանակակից արվեստի աջակցման բարեգործական հիմնադրամի նախագահն է։


== Գրականություն ==
Валентина Толкунова. «Я не могу иначе».


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Valentina Tolkunova: creativity and destiny
Интервью с В. Толкуновой
Valentina Tolkunova on YouTube
Links to her CDs(չաշխատող հղում)