armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Արմյանսկի վեստնիկ (1916-1918)

«Արմյանսկի վեստնիկ» (ռուս.` "Армянский вестник" - «Հայկական լրաբեր»), հասարակական-քաղաքական, գրական պատկերազարդ շաբաթաթերթ ռուսերեն լեզվով։ Հրատարակվել է Մոսկվայում 1916 թվականի հունվարից 1918 թվականի ապրիլը։
Խմբագիր-հրատարակիչ՝ Ի. Ամիրով։ Նրա հետ սերտ գործակցել է Ա. Ջիվելեգովը։ Շաբաթաթերթը հրապարակել է հոդվածներ, ուսումնասիրություններ, գեղարվեստական ստեղծագործություններ, թարգմանություններ, հայ և ռուս հասարակայնության հայտնի ներկայացուցիչների (Լեո, Վ. Թոթոմյանց, Տ. Հախումյան, Խ. Քուչուկ-Հովհաննիսյան, Գ. Ձուբար, Գ. Ձալխուշյան, Ս.Գորոդեցկի, Վ. Բրյուսով, Վ. Նեմիրովիչ-Դանչենկո, Յու. Վեսելովսկի, Ս. Կոտլյարևսկի, Պ. Դոլգորուկով և ուրիշներ) թղթակցությունները, որոնք լուսաբանել են հայ ժողովըրդի հասարակական-քաղաքական կյանքը, բացահայտել Արևմտյան Հայաստանում թուրքական կառավարության քաղաքականության հակահայկական էությունը, անդրադարձել փախըստականների վիճակին, բարձրացրել Հայաստանի տնտեսական վերածննդի հարցեր։ «Արմյանսկի վեստնիկ»-ում հրապարակվել են հայերի 1915 թվականի ցեղասպանության մասին համաշխարհային հասարակայնության արձագանքները, կարևոր ուշադրություն է դարձվել հայկական հարցին, ռուսական Կովկասյան բանակի գործողություններին, հայ կամավորական շարժմանը, հայերի ազգային ինքնորոշման խնդիրներին։
Շաբաթաթերթն ունեցել է մշտական խորագրեր՝ «Հայկական կյանքի ժամանակագրություն», «Պատերազմը Թուրքիայի հետ», «Եվրոպան և հայերը», «Հայկական գաղթավայրերը», «Մամուլի տեսություն» և ուրիշներ։ Թերթը գտնում էր, որ «Թուրքահայաստանը Թուրքիայից անջատել՝ նշանակում է ոչնչացումից փրկել հայերի մնացորդները և սկիզբ դնել երկրամասի խաղաղ զարգացմանը» (1918, N 4-50)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Արշարունի Ա. Մ., Մոսկվայի հայ մամուլը, Ե., 1971։
Давтян А., Юрий Веселовский и армянская литература, Е, 1970։
Киракосян Дж. С., А. К. Дживелегов и его историкопублицистическое наследие, Е, 1986.
Ֆաշինալի գավառ

Ֆաշինալի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Faxinal), գավառ Բրազիլիայի Պարանա նահանգում։ Մտնում է Պարանա նահանգի հյուսիսկենտրոնական մաս (մարզ)ի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 43 165 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Զբաղեցնում է 2264,979 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը 19,1 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը 2003 թվականին կազմել է 353 297 738,00 (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 7 803,40 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,728


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Մարումբի
Ռիու Բոն
Վլադիմիր Հարությունյան (ֆիզիկոս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վլադիմիր Հարությունյան (այլ կիրառումներ)Վլադիմիր Միքայելի Հարությունյան (օգոստոսի 30, 1940(1940-08-30), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 11, 2022(2022-10-11), Երևան, Հայաստան), հայ ֆիզիկոս։ Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր (1979), պրոֆեսոր (1981), ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս (1996, թղթակից անդամ՝ 1990):


== Կենսագրություն ==
Վլադիմիր Հարությունյանը ծնվել է Երևանում։ 1964 թվականին ավարտել է Կիևի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը, 1969 թվականին՝ Հայաստանի գիտությունների ակադեմիայի Էլեկտրոնիկայի և ռադիոֆիզիկայի ինստիտուտի ասպիրանտուրան։ 1965-1974 թվականներին եղել է ՀՀ ԳԱԱ Ռադիոֆիզիկայի և էլեկտրոնիկայի ինստիտուտի ինժեներ, գիտական աշխատող, ինստիտուտի գիտական քարտուղար, ավագ գիտական աշխատող, 1972-1974 թվականներին՝ կիսահաղորդչային սարքերի ֆիզիկայի լաբորատորիայի վարիչ, 1974 թվականից՝ ԵՊՀ կիսահաղորդիչների և դիէլեկտրոնների ամբիոնի վարիչ և դրան կից հիմնախնդիրների լաբորատորիայի գիտական ղեկավար, 2007 թվականից՝ Կիսահաղորդչային սարքերի և նանոտեխնալոգիաների կենտրոնի գիտական ղեկավար։
Աշխատանքները վերաբերում են կիսահաղորդիչների ֆիզիկայի և էլեկտրաքիմիային, կիսահաղորդչային սարքերի, միկրոէլեկտրոնիկայի, օպտոէլեկտրոնիկայի, արեգակնային էներգետիկայի բնագավառներին։ Ուսումնասիրել է անհավասարակշիռ երևույթները կիսահաղորդչային սարքերում, կիսահաղորդչային նյութերի ֆիզիկական և էլեկտորաքիմիական հատկությունները։


== Անդամակցություն ==
Ռուսաստանի բնական գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան անդամ
Ֆրանսիական միջազգային ինժեներական և ֆրանսիական «Արարատ» Գիտությունների ակադեմիաների անդամ
Journal Alternative Energetics and Ecology ամսագրի գիտական խորհրդի անդամ
«Հայկական բանակ» ամսագրի գիտական խորհրդի անդամ
Նյու-Յորքի գիտությունների ակադեմիայի գործող անդամ


== Պարգևներ ==
«Անանիա Շիրակացու» մեդալ
Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի մրցանակ, 2007
ՀՀ Վարչապետի հուշամեդալ, 2009
ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության ոսկե մեդալ


== Երկեր ==
Ֆոտոընդունիչներ. անցյալը, ներկան, ապագան, Երևան, 1986 (համահեղինակ)։
Միկրոէլեկտրոնիկայի ֆիզիկական հիմունքներ։ Ուսումնական ձեռնարկ, Վլադիմիր Միքայելի Հարությունյան, Երևանի համալսարանի հրատարակչություն, 1995։
Կիսահաղորդչային սարքեր։ Երևան, Երևանի համալսարանի հրատարակչություն, 1996 (համահեղինակ)։
Գերբարձր հաճախականային կիսահաղորդչային էլեկտրոնիկայի հիմունքներ։ Ուսումնական ձեռնարկ, Երևանի պետական համալսարան, Երևան, ԵՊՀ հրատարակչություն, 2008 (համահեղինակ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Դրյու Ֆաուսթ

Դրյու Ջիլփին Ֆաուսթ (անգլ.՝ Drew Gilpin Faust, սեպտեմբերի 18, 1947(1947-09-18), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի պատմաբան, Հարվարդի համալսարանի առաջին կին նախագահը (2007-2018)։


== Կենսագրություն ==
Նրա ծնողներն են Քեթերին Ջինան (ի ծնե՝ Մելիք) և Մաքգի Թիսոն Ջիլփիփը՝ Փրինսթոնի համալսարանի շրջանավարտ։ Նախապապը՝ Դրյու Ֆաուստ-Լոուրենս Թիսոնը, Թենեսիի սենատորն էր։ Նա նաև Փրինսթոնի համալսարանի երրորդ ղեկավարի՝ Ջոնաթան Էդվարդսի հետնորդն է։ Նրա ընտանիքը պատկանում է երկրի ֆինանսական և քաղաքական վերնախավին։
Մանկությունն անցկացրել Է Վիրջինիայի Կլարկ-Քանթրի փոքրիկ քաղաքում։
Կրթությունը ստացել է Բրին-Մար քոլեջում (AB, 1968) և Փենսիլվանիայի համալսարանում (մագիստրոս՝ 1971, փիլիսոփայության դոկտոր՝ 1975), այնտեղ սկսվել է նաև նրա գիտական գործունեությունը, որն իրականացվել է ԱՄՆ հարավի պատմության ուսումնասիրությամբ քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ և առաջ։ Նրա հետազոտությունները բարձր են գնահատվել գործընկերների կողմից։
2001 թվականին նա դարձել է Ռեդքլիֆի հեռանկարային հետազոտությունների ինստիտուտի դեկան։ Նա նաև ընդգրկվել է կառավարման և այլ հետազոտական կենտրոնների կազմի մեջ։
2006 թվականի հունիսի 30-ին Հարվարդի այն ժամանակվա նախագահ Լոուրենս Սամերսը հրաժարական տվեց գիտական գործունեության մեջ նրա հաջողությունների վերաբերյալ իր հայտարարությունների հետ կապված սկանդալից հետո։

2007 թվականի փետրվարի 8-ին հայտարարվեց այդ պաշտոնում Դրյու Ֆաուսթի նշանակման մասին։
Նա նաև զբաղեցրել է Լինքոլնի պրոֆեսորի պաշտոնը ամերիկյան պատմության ֆակուլտետի արվեստի և Հարվարդի գիտությունների։
Ամերիկյան ակադեմիայի անդամ։ Ամերիկյան պատմաբանների և ամերիկյան փիլիսոփայական հասարակության անդամ։
2007 թվականին Ֆաուսթը ըստ Time ամսագրի ընդգրկվել է աշխարհի 100 ամենաազդեցիկ մարդկանց ցանկում։ Օքսֆորդի համալսարանի լեզվաբանության պատվավոր դոկտոր (2012)։
Երկու անգամ ամուսնացած է եղել։ Նրա առաջին ամուսինը Ստեֆան Ֆաուսթն էր, նա բժշկության պատմաբան է։ Ֆաուսթը կրծքագեղձի քաղցկեղ ունի, բայց այդ թեմայով նա հրաժարվում է խոսել մամուլի հետ։


== Աշխատանքներ ==
6 գրքի հեղինակ է (ըստ 2012 թվականի)․

This Republic of Suffering: Death and the American Civil War (Knopf, 2008) ISBN 978-0-375-40404-7
Mothers of Invention: Women of the Slaveholding South in the American Civil War (University of North Carolina Press, 1996) ISBN 978-0-8078-5573-7
Southern Stories: Slaveholders in Peace and War (University of Missouri Press, 1992) ISBN 978-0-8262-0975-7
The Creation of Confederate Nationalism: Ideology and Identity in the Civil War South (Louisiana State University Press, 1982) ISBN 978-0-8071-1606-7
James Henry Hammond and the Old South: A Design for Mastery (Louisiana State University Press, 1982) ISBN 978-0-8071-1248-9
A Sacred Circle: The Dilemma of the Intellectual in the Old South, 1840—1860 (University of Pennsylvania Press, 1977) ISBN 978-0-8122-1229-7


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հարվարդի համալսարանի նախագահի պաշտոնական կայքը
Գիտական ֆեմինիզմի հաղթանակը
Ալեքսանդր Պլեմեդյալե

Ալեքսանդր Պլեմեդյալե (ռումիներեն՝ Alexandru Plămădeală, հոկտեմբերի 21, 1888(1888-10-21), Sectorul Buiucani, Քիշնև, Բեսարաբյան գուբերնիա, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 15, 1940(1940-04-15), Քիշնև, Ținutul Nistru, Ռումինիայի թագավորություն), բեսարաբիացի քանդակագործ, մանկավարժ։


== Կենսագրություն ==
Ալեքսանդր Պլեմեդյալեն ծնվել է 1888 թվականի հոկտեմբերի 21-ին (հին տոմարով` հոկտեմբերի 9-ին) Քիշնևի մերձակայքում գտնվող Բոյուկանում (ներկայումս Քիշնևի մաս է կազմում)։ Հայրը եղել է տեղի Միխայլովյան եկեղեցու քահանա Միխայիլ Պլեմեդյալեն, մայրը եղել է Եկատերինա Գեորգիևնան։
Սովորել է Քիշնևի նկարչության դպրոցում, ապա Մոսկվայի` Նկարչության, քանդակագործության ու ճարտարապետության բարձրագույն դպրոցում, քանդակագործ Վոլնուխինի դասարանում։
1911 թվականին համագործակցել է «Բեսարաբիայի գեղարվեստի սիրահարների միության» ստեղծմանը, որպես միության ղեկավար կազմակերպել է գեղարվեստական 11 ցուցահանդես։
1916-1918 թվականներին աշխատել է Պետրոգրադի դրամային տանը։ 1919 թվականից ղեկավարել է կիրառական արվեստի Քիշնևի դպրոցը, որը 1916 թվականին հիմնադրել էր նկարիչ, մանկավարժ Շնեեր Կոգանը։
1934 թվականին ստեղծել է Բենդերի մայր տաճարի ֆրեսկոները։ Պլեմեդյալեի նախաձեռնությամբ 1939 թվականին ստեղծվել է Քիշնևի գեղարվեստի թանգարանը։
Ալեքսանդր Պլեմեդյալեն մահացել է 1940 թվականի ապրիլի 15-ին։ Թաղված է Քիշնևի Կենտրոնական (Հայկական) գերեզմանոցում։
Պլեմեդյալեի կինը` բալետի պարուհի Օլգա Պլեդյալեն, հրատարակել է գիրք` «Ալեքսանդր Պլեմեդյալե կյանքը և ստեղծագործությունը (հուշագրություն)» վերնագրով։


== Ստեղծագործություն ==
Ալեքսանդր Պլեմեդյալեն ավանդական ռեալիզմի կողմնակից է եղել։ Աշխատել է քանդակագործական շատ ժանրերում` դիմանկար, մոնումենտալ քանդակ, կիսանդրի, ժանրային կոմպոզիցիաներ, պլաստիկա։
Կարևոր աշխատանքներից են «Կնոջ դիմանկար» (մարմարից մինիատյուրա, 1916), «Ժայռ» (գիպս, 1928), «Ինքնադիմանկար կնոջս հետ» (1929), Ալեքսեյ Մատեևիչի (բրոնզ, 1934), Ալեքսանդր Դոնիչի և Բոգդան Պետրիչեյկու Հաշդեուի կիսանդրիները։
Պլեմեդյալեի ամենից հայտնի աշխատանքը Շտեֆան Մեծին նվիրված հուշարձանն է (բրոնզ, 1927)։ Արձանի պատվանդանը պատրաստվել է ճարտարապետ Ալեքսանդր Բերնարդացիի նախագծով։ Հուշարձանը գտնվում է Շտեֆան չել Մարե այգում։
Ալեքսանդր Պլեմեդյալեն որբ երեխաներին սովորեցրել է քանդակել։


== Հիշատակ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Александру Плэмэдялэ / С. Бобернагэ, О. Плэмэдялэ, 75 с ил. 21*21 см, Кишинёв: Лит. артистикэ, 1981.
Пламадяла О. — А. М. Пламадяла. Жизнь и творчество (воспоминания) — Кишинев: Картя Молдовеняскэ, 1965 г.(չաշխատող հղում)
Խութ (Խութի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խութ (այլ կիրառումներ)Խութ, գյուղ (ավան) Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խութ-Բռնաշենի գավառակում։ Հանդիսանում էր գավառակի կենտրոնը։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ալբերտ Առաքելյան

Ալբերտ Արամի Առաքելյան (1933, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քանդակագործ։


== Կենսագրություն ==
1954 թվականին ավարտել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը, 1960 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ 1960 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների։


== Ստեղծագործություններ ==
«Մարմնամարզուհին»
«Ղուկաս Ղուկասյան»
«Շինարար Ֆելիքսը»
«Սերգո Օրջոնիկիձեն, Սերգեյ Կիրովը և Ա. Միկոյանը» խմբաքանդակ


== Ծանոթագրություններ ==
Իմպուլս (այլ կիրառումներ)

Իմպուլս, կարող է վերաբերել՝

Իմպուլս - վեկտորական ֆիզիկական մեծություն
Իմպուլս ՖԱ - մասնագիտական ֆուտբոլային ակումբ
Իվանիկի (գյուղ, Գլինկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻվանիկիԻվանիկի (ռուս.՝ Иваники), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Գլինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 17 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տեզորու (Մատու Գրոսու)

Տեզորու (պորտ.՝ Tesouro), համայնք Բրազիլիայի Կենտրոնաարևմտյան տարածաշրջանում՝ Մատու Գրոսու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու Գրոսու նահանգի հարավարևելյան մարզում։ Մտնում է Տեզորու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2082 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 4 017,269 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 0,5 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1953 թվականի դեկտեմբերի 10-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 28.770.903,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 11.225,48 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,759 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)


== Աշխարհագրություն ==
Կլիման տարածքում արևադարձյաին է։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիխրովկա (գյուղ, Դունաևցիի շրջան)

Վիխրովկա (ուկրաիներեն՝ Вихрівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դունաևցիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վիխրովկա գյուղում բնակվում էր 510 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1501 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 339,77 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(5883) Ջոզեֆբլեք

(5883) Ջոզեֆբլեք (անգլ.՝ Josephblack), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի նոյեմբերի 6-ին Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,16708 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6171 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7171 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2058,67 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,17487 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 17,51° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5883) Ջոզեֆբլեք աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Դուգլաս շրջան (Մինեսոտա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դուգլաս շրջան (այլ կիրառումներ)Դուգլաս շրջան (անգլ.՝ Douglas County), ԱՄՆ Մինեսոտա նահանգի 87 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1,643 կմ² է, բնակչությունը՝ 32,821 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ալեքսանդրիա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1858 թ.։
Ալամա դե Արագոն

Ալամա դե Արագոն (իսպ.՝ Alhama de Aragón), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Սարագոսա պրովինցիայի մեջ՝ Արագոն ինքնավար համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կոմունիդատ Դե Կալատայուդ շրջանում։ Տարածքը գրավում է 31,11 կմ², իսկ բնակչությունը կազմում է 1172 մարդ (2010)։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Սոչա

Սոչա (ֆր.՝ Soccia), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Սևի Սորու Չինարկա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Այաչչո շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A282։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 139 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 56 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 26-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 30-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 46,4 %, 1999 թվականին եղել է՝ 47,5 %)։ 26 աշխատունակ բնակիչներից 25-ը աշխատում էին (15 տղամարդ և 10 կին), անաշխատանք էին 1-ը (տղամարդ)։ 30 անգործունակ մարդկանցից 2-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 21-ը թոշակառու, 7-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Սոչա» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-16-ին։ Վերցված է 2011-10-5 
«Սոչա» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-12-ին։ Վերցված է 2013-02-08
Մուլդակաևո (գյուղ, Ուչալինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄուլդակաևոՄուլդակաևո (ռուս.՝ Мулдакаево, բաշկիրերեն՝ Мулдаҡай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուչալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 272 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տրամաբանական-փիլիսոփայական տրակտատ

Տրամաբանական-փիլիսոփայական տրակտատ, ՏՓՏ (գերմ.՝ Logisch-Philosophische Abhandlung), ավստրաանգլիացի փիլիսոփա Լյուդվիգ Վիտգենշթայնի կողմից կենդանության օրոք հրատարակած աշխատություններից խոշորագույնը։ Համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ աշխատություններից մեկը։
Գիրքը լույս է տեսել գերմաներենով 1921 թվականին, առաջին անգամ թարգմանվել է անգլերեն 1922 թվականին Չարլզ Քեյ Օգդենի կողմից (Ֆրենկ Ռամսեյի մասնակցությամբ), հետո թարգմանվել է նաև Դ. Փիրսի և Բ. Մաքգիննեսի կողմից  1961 թվականի հրատարակման համար։


== Ստեղծման պատմություն ==
Տրակտատը գրվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ճակատային փիլիսոփայական նամակների հիման վրա, չնայած Տրակտատի մտահղացումը ծագել էր ավելի վաղ։ Տրակտատի շատ առանցքային դրույթներ այս կամ այն աստիճանով ներկա են ճակատային օրագրերում։ Տրակտատը առաջին անգամ հրատարակվել է Գերմանիայում 1921 թվականին։


== Հիմնական դրույթներ ==
Տրակտատը կազմված է յոթ հիմնական դրույթներից և դրանց մեկնաբանություններից.

Աշխարհը այն ամենն է, ինչը տեղ ունի
Այն, ինչ տեղ ունի, ինչը փաստ է՝ այն ատոմար փաստերի գոյությունն է։
Փաստերի տրամաբանական պատկերը միտքն է։
Միտքը իմաստալից նախադասություն է։
Նախադասությունը տարրական նախադասությունների իսկության ֆունկցիան է։ (Տարրական նախադասությունը՝ ինքն իրենի իսկության ֆունկցիան է)։
Իսկության ֆունկցիայի ընդհանուր ֆորման է՝ [p, x, N(x)]: Դա նախադասության ընդհանուր ֆորման է։
Այն բանի, որի մասին անհնար է խոսել, այդ բանի մասին հարկավոր է լռել։


== Ծանոթագրություններ ==
Իմենի Սվերդլովա

Իմենի Սվերդլովա (ռուս.՝ имени Свердлова), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի, Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9260 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շոթիդա

Շոթիդա  (հունիսի 3, 1978(1978-06-03), Hat Yai, Hat Yai, Songkhla, Թաիլանդ), Թաիլանդի արքայական տան ցանկից է, թագավոր Վաջիրալոնգկորնի չորրորդ կինը։ Իրենց ամուսնությունից առաջ նա եղել է թռիչքի սպասավոր։


== Վաղ կյանք և կրթություն ==
Շութիդան ծնվել է 1978 թվականի հունիսի 3-ին։ Նա ավարտել է  Հաթիայվիթայալայ  Սոմբունկուլկանվայի  Միջին դպրոցը և Ասումփշն համալսարանը՝ ստանալով բակալավրի աստիճան կոմունիկացիայի բնագավառում .։ Շութիդան ավելի վաղ որպես ստյուարդեսա է աշխատել Ջալվեյս Էըլայնսում, որը Ջափան Էըլայնսի մասն է կազմել 2000-2003 թվականից և մինչև 2008 թվականը ։


== Թագաժառանգ արքայազնի թիկնապահ ==
Շութիդան 2014 թվականի օգոստոսից նշանակված է եղել որպես Վաջիրալօնգկորնի ընտանիքի պահակազորի հրամանատար։ Նա ռոմանտիկական կապի մեջ է եղել  թագաժառանգ  արքայազնի հետ՝ նրա Սրիրասմի Սուվադիի հետ ամուսնալուծությունից հետո։ 2016 թվականի հոկտեմբերին միջազգային լրատվամիջոցները նշել են նրանց որպես ամուսնական զույգի, չնայած նրան, որ պալատում պաշտոնապես չէր հայտարարվել նրանց հարաբերությունների մասին։
Շոթիդան հանդիսանում է առաջին կին սպան՝ այդ կոչմանն արժանանալով 2004 թվականից և առաջինը` Ռամա X-ի գահակալման շրջանում։


== Ծառայություն Թաիլանդի թագավորական բանակում ==
2016 թվականի դեկտեմբերի 1-ից նա նշանակվում է մասնագիտական գործողությունների համար նախատեսված  թագավորական գվարդիայի հրամանատար, ապա հասնում է գեներալի աստիճանի։ ։ Նա դրան հասնում է միայն վեց տարի անց։ Շոթիդան հաջողությամբ իրականացնում է մի քանի զինվորական փորձարարական աշխատանքներ.։


== Ծանոթագրություններ ==
Տիրազուրկ գույք

Տիրազուրկ գույք, քաղաքացիական իրավունքում գույք, որը սեփականատեր չունի, կամ որի սեփականատերն անհայտ է։
Տիրազուրկ է համարվում այն գույքը, որը չունի սեփականատեր, կամ որի սեփականատերն անհայտ է կամ հրաժարվել է դրա նկատմամբ սեփականության իրավունքից։
Ոչ ոքի գույք (լատիներեն Res nullius) հայեցակարգը վերադառնում է հռոմեական իրավունքին, որը թույլ էր տալիս նման բանի նկատմամբ սեփականության հաստատում «օկուպացիայի» միջոցով (առգրավում տիրելու նպատակով (լատիներեն Res nullius cedit primo occupanti)։


== Պատմություն ==
Պատմականորեն վայրի կենդանիները, ձկները, թռչունները, նոր հայտնաբերված կամ նախկինում երբեք մշակված հողերը կոչվում էին ոչ մարդու իրեր. այսօր գործնականում չկան այդպիսի իրեր, որոնք պատկանել են առաջինին, ով դրանք վերցրել է. միայն այն բաները, որոնք սկզբունքորեն անկառավարելի են (օդ) կամ սպառողական արժեք չունեն։ Ժամանակակից իրավական համակարգերում տիրազուրկ իրը քաղաքացիական շրջանառության մեջ վերադարձնելու կարգ է նախատեսված։


=== Տիրազուրկ գույք ԽՍՍՀ-ում ===
Տիրազուրկ գույք դատարանի որոշմամբ վեր է ածվում պետական սեփականության, այդ մասին ֆինանսական մարմինների՝ դատարան դիմելու օրվանից մեկ տարի անցնելուց հետո։ Կոլտնտեսային ծխին պատկանած Տիրազուրկ գույք անցնում է կոլտնտեսությանը (տես ԽՍՍՀ քաղաքացիական օրենսգիրք, հոդված 145)։ Տիրազուրկ գույք տարբերվում է անժառանգ գույքից։


== Տես նաև ==
Օտարում (իրավունք)


== Ծանոթագրություններ ==
Նիժնյայա Յաբլոնկա

Նիժնյայա Յաբլոնկա (ուկրաիներեն՝ Нижня Яблунька), գյուղ Ուկրաինայի Լվովի մարզի Տուրկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1522 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նիժնյայա Յաբլոնկա գյուղում բնակվում էր 2 826 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 657,21 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Թել-Տեր

Թել-Տեր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կիամպո

Կիամպո (իտալերեն՝ Chiampo), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վիչենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 12 578 մարդ, բնակչության խտություն՝ 552 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 22 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս 36072։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0444։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Կիդուսպե

Կիդուսպե (էստ․՝ Kiduspe), գյուղ Էստոնիայի Հիյումաա նահանգի Կիռգեսաառե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 12 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ծաղրող թռչուններ

Ծաղրող թռչուններ, չվող թռչունների խումբ Միմիդե ընտանիքից։ Նրանք առավել հայտնի են այն տեսակների սովորությամբ, որոնք ընդօրինակում են այլ թռչունների երգերը, ինչպես նաև միջատների և երկկենցաղների ձայները հաճախ բարձրաձայն և արագ հաջորդականությամբ։ Գոյություն ունի երկու սեռի մոտ 17 տեսակ, չնայած որ Գալապագոսյան կղզիներից ծաղրող թռչունների երեք տեսակներ նախկինում առանձնացվել էին որպես երրորդ սեռ՝ Նեսոմիմուս։ Ծաղրող թռչունները, ըստ երևույթին, չեն ստեղծում մոնոֆիլետական տոհմ, քանի որ Միմուսն ու Մելանոտիսը միմյանց ամենամոտ հարազատները չեն. փոխարենը, ըստ երևույթին, Մելանոտիսն ավելի սերտ առնչություն թռչունների հետ, մինչդեռ Միմուսի ամենամոտ հարազատ ազգականները թրաշիստներ են։

Միակ ծաղրող թռչունը, որը սովորաբար հանդիպում է Հյուսիսային Ամերիկայում, հյուսիսային ծաղրող թռչունն է (Mimus polyglottos): Հունարեն polyglottos բառը նշանակում է «բազմաթիվ լեզուներ»։ Ծաղրող թռչունները հայտնի են ուշ գիշերով, նույնիսկ կեսգիշերն անց երգելու սովորությամբ։


== Տեսակների դասակարգման կարգ ==
Միմուս՝

Շագանակագույն թիկունքով ծաղրող թռչուն, Mimus dorsalis
Բահամա ծաղրող թռչուն, Mimus gundlachii
Երկարապոչ ծաղրող թռչուն, Mimus longicaudatus
Պատագոնյան ծաղրող թռչուն, Mimus patagonicus
Չիլիի ծաղրող թռչուն, Mimus thenca
Սպիտակ շերտերով ծաղրող թռչուն, Mimus triurus
Հյուսիսային ծաղրող թռչուն, Mimus polyglottos
Սոկորո ծաղրող թռչուն, Mimus graysoni
Արևադարձային ծաղրող թռչուն, Mimus gilvus
Կավիճ-հոնքերով ծաղրող թռչուն, Mimus saturninusՆախկինում Նեսոմիմուսը (Գալապագոսի էնդեմիկ)

Գլխարկը ծաղրող թռչուն, Mimus macdonaldi
Գալապագոս ծաղրող թռչուն, Mimus parvulus
Ֆլորենա ծաղրող թռչուն կամ Չարլզ ծաղրող թռչուն, Mimus trifasciatus
սան Քրիստոբալ ծաղրող թռչուն, Mimus melanotisՄելանոտիս՝

Կապույտ ծաղրող թռչուն, Melanotis caerulescens
Կապույտ-սպիտակ ծաղրող թռչուն, Melanotis hypoleucus


== Չարլզ Դարվին ==

Երբ 1835 թվականի սեպտեմբերից հոկտեմբեր ամիսներին HMS Beagle-ի հետազոտական նավարկությունը այցելեց Գալապագոսյան կղզիներ, բնագետ Չարլզ Դարվինը նկատեց, որ ծաղրող Միմուս Թենկա թռչունները տարբերվում են կղզուց կղզի և արտաքին տեսքով սերտորեն կապված են Հարավային Ամերիկայի մայրցամաքում գտնվող ծաղրող թռչունների հետ։ Մոտ մեկ տարի անց, երբ նա գրեց վերադարձի մասին իր գրառումները, նա ենթադրեց, որ սա, ինչպես  նաև Գալապագոսի կրիաների մասին իրեն ասվածը, կարող է խաթարել տեսակների կայունության ուսմունքը։ Նա տեսակների անփոփոխ լինելու վերաբերյալ իր կասկածների մասին առաջին արտահայտված արտահայտությունն էր, ինչը հանգեցրեց նրան, որ նա համոզվեց տեսակների փոխակերպման և, հետևաբար, էվոլյուցիայի մասին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Mockingbird videos, photographs and sound recordings Archived 2016-04-12 at the Wayback Machine. on the Internet Bird Collection
Պրոֆեսորական անկյուն

Պրոֆեսորական անկյուն (ռուս.՝ Профессорский уголок, նախկինում կոչվել է Չոլմեկչի-Ֆիդե-Կորա, ապա՝ Տեռնակ, 19-րդ դարի վերջից՝ Պրոֆեսորական անկյուն, 1920 թվականից՝ Բանվորական անկյուն, այնուհետև՝ կրկին Ternak , 1948 - 2001 թվականներին՝ կրկին Բանվորական անկյուն), Ղրիմի Ալուշտա քաղաքի արևմտյան մասը, որը հայտնվել է 19-րդ դարի կեսերին։
Պրոֆեսորական անկյունում գտնվում են պանսիոնատներ և ամառանոցներ, իսկ ափը հրաշալի լողափ է։ Պրոֆեսորական անկյան տարածքով Ալուշտայից Կաստել անցնում է բարեկարգ լողափերով առափ, իսկ լանջերով՝ մայրուղի։
Նախախորհրդային շրջանում Ալուշտայի և Պրոֆեսորական անկյան միջև գործում էր սեզոնային ձիաքարշ 10 կոպեկ ուղեվարձով։ Այժմ Ալուշտայի կենտրոնից Պրոֆեսորական անկյուն առափով կարելի է հասնել ոտքով, ինչպես նաև երթուղայիններով (թիվ 2, 34, 37) և թիվ 2 տրոլեյբուսով։


== Պատմություն ==
Սկզբնապես Կաստել-Պրիմորսկին Սև ծովի ափին Կաստել լեռան ստորոտին գտնվող ամառանոցային բնակավայր էր, որը գեղարվեստորեն նկարագրել է Եվգենի Մարկովը «Ղրիմի ակնարկներում»։ 1886 թվականին թոշակի անցնելուց հետո Կաստել-Պրիմորսկու իր առանձնատանը բնակություն է հաստատել ռուս հայտնի երկրաբան և մանկավարժ Նիկոլայ Գոլովկինսկին։ Այն բանից հետո, երբ նրա տան հարևանությամբ իրենց ամառանոցները սկսեցին կառուցել շատ հայտնի գիտնականներ, տարածքը ստացավ «Պրոֆեսորական անկյուն» անվանումը։  Պրոֆեսորական անկյունը դարձավ մի վայր, որտեղ հանգստանում, աշխատում և ապրում էին ռուս մտավորականության ներկայացուցիչները՝ պրոֆեսորներ Դ. Ի. Տիխոմիրովը, Ե. Ա. Գոլուբևը, Ա. Ի. Կիրպիչնիկովը և ուրիշներ։ Տարիներ շարունակ այստեղ ապրել է ռուս առաջին կին բժիշկ Նադեժդա Պրոկոֆևնա Սուսլովան։ Նրա նախաձեռնությամբ Պրոֆեսորական անկյունում բացվել է գյուղական երեխաների համար անվճար դպրոց։ Կաստել լեռան ստորոտին, Լազուրնոյե գյուղում, տեղադրված են երկու գիտնականների՝ Ն. Ա. Գոլովկինսկու և Ն. Պ. Սուսլովայի հուշարձանները։
Բանվորական անկյան հետ կապված է ռուս գրող Սերգեյ Սերգեև-Ցենսկու կյանքը։ 1944 թվականին Ալուշտայի քաղաքային խորհրդի գործադիր կոմիտեն գրողին ժամանակավորապես հատկացրել է 1941 թվականին մահացած ճարտարապետության ակադեմիկոս Ալեքսեյ Բեկետովի առանձնատունը։ Այնտեղ ապրելով ավելի քան երկու տարի՝ Սերգեյ Սերգեև-Ցենսկին ավարտել է իր «Թնդանոթները խոսեցին» վեպը, գրել է «Իմ ծանոթությունը Ի. Ե. Ռեպինի հետ» հուշագրությունը։ Այդ շենքի պատին փակցված է հուշատախտակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Тыглиянц П. К. Рабочий уголок. — Симферополь, 1986. — 80 с.
Тыглиянц-Головкинский П. К. Профессорский уголок. — Киев: Издательский Дом "СТИЛОС", 2013. - 288с.


== Արտաքին հղումներ ==
Профессорский (Рабочий) уголок Archived 2009-06-06 at the Wayback Machine.
Карта Профессорского уголка Archived 2011-02-07 at the Wayback Machine.
Ժամանակակից արվեստի թանգարան (Սանտյագո)

Ժամանակակից արվեստի թանգարան (իսպ.՝ Museo de Arte Contemporáneo), գեղարվեստական թանգարան Սանտյագոյում (Չիլի)։


== Թանգարան և հավաքածու ==

Թանգարանը բացվել է 1947 թվականի օգոստոսի 15-ին։ Ներկայում կառավարվում է Չիլիի համալսարանի արվեստների ֆակուլտետի կողմից և գտնվում է երկու վայրում՝ Չիլիի գեղարվեստի ազգային թանգարանի հետնամասում գտնվող Ֆորաստալ զբոսայգում և Կինտա Նորմալ զբոսայգում՝ «Վերսալ պալատ» կոչվող շենքում։
Թանգարանի հավաքածուն պարունակում է ավելի քան երկու հազար արվեստի գործ, այդ թվում՝ 1200 փորագրություն, 450 լուսանկար, շուրջ 600 գեղանկար, շուրջ 200 գծանկար և ջրաներկ և 90 քանդակ։ Հավաքածուն ներառում է 19-րդ դարի վերջից ստեղծագործած նկարիչների գործեր, այդ թվում՝ չիլիացի նկարիչներ Ռոբերտո Մատտայի, Գուլյերմո Նունյեսի, Նեմեսիո Անտունեսի, Մատիլդե Պերեսի և Խոսե Բալմեսի ստեղծագործություններից։ Բացի այդ, հավաքածուում կան արտասահմանցի այնպիսի նկարիչների գործեր, ինչպիսիք են Օսվալդո Գուայասամինը (Էկվադոր), Իսամու Նոգուտին (ԱՄՆ), Ֆրիդենսրայխ Հունդերտվասերը (Ավստրիա), Դևիդ Բաթչելորը (Անգլիա), Խեսուս Ռուիս Նեստոսը (Պարագվայ), Էմիլիո Պետորուտին և Դինո Բրուսոնեն (երկուսն էլ՝ Արգենտինա)։


== Թանգարանի ղեկավարներ ==

Մարկո Ա. Բոնտա (1947-1962)
Նեմեսիո Անտունես (1962-1964)
Լուիս Օյարսուն Պենյա (1964-1965)
Ֆեդերիկո Ասլեր (1965-1968)
Ալբերտո Պերես (1968-1970)
Գիլերմո Նունյես (1971-1972)
Լաուտարո Լաբբե (1972-1973)
Էդուարդո Օսանդոն (1973-1976)
Մարթա Բենավենտե (1976-1980)
Դոլորես Մուխիկա Գարսիա Ույդոբրո (1981-1991)
Ռոսարիո Լետելյեր Վիալ (1991-1998)
Ֆրանցիսկո Բրուգնոլի (1998 թվականից)


== Պատկերասրահ ==
Թանգարանի ցուցասրահները
		
		
		
		
Թանգարանի ցուցանմուշներից
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Museo de Arte Contemporáneo (MAC)
Մհեր Մկրտչյանի դիմանկարը (Արփենիկ Նալբանդյան)

«Մհեր Մկրտչյանի դիմանկարը», ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարչուհի Արփենիկ Նալբանդյանի 1961 թվականին ստեղծած կտավը։ Գտնվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահի հավաքածուում։
Կտավն ունի 50,5 սմ բարձրություն, 55 սմ լայնություն, նյութը՝ կտավ, յուղաներկ։


== Նկարագրություն ==
«Մհեր Մկրտչյանի դիմանկարը» կտավը Արփենիկ Նալբանդյանը ստեղծել է 1961 թվականին։ Կտավում նկարչուհին պատկերել է Մհեր Մկրտչյանի հոգեկան և զգայական ապրումները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արփենիկ Նալբանդյանի էջը Էդուարդ Իսաբեկյան կայքում
Միկրոշարժիչ (գործարան)

«Միկրոշաժիչ» գործարան, խորհրդային շրջանի էլեկտրատեխնիկական արդյունաբերական ձեռնարկություն Գորիսում։ 
Հիմնադրվել է 1959 թվականին։ Արտադրել է փոքր հզորության էլեկտրաշարժիչներ և առաստաղային օդափոխիչներ։ 1969 թվականին մտել է «հայ-էլեկարաշարժիչ» արտադրական միավորման կազմի մեջ։
(1952) Հեսբուրգ

(1952) Հեսբուրգ (անգլ.՝ Hesburgh), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1951 թվականի մայիսի 3-ին Ինդիանայի համալսարանի կողմից Բրուկլինում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,112652 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6794 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5459 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2005,83 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,179477 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,23° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1952) Հեսբուրգ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լը Բլան (կանտոն)

Լը Բլան (ֆր.՝ Le Blanc), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Կենտրոն շրջանում։ Էնդր դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Լը Բլան օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 11383 մարդ էր։Կանտոնի համարը 3605 է։ Կանտոնում կա 9 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Կատինգեյրա

Կատինգեյրա (պորտ.՝ Catingueira), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարաիբա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Պարաիբա նահանգի Սերտանի մարզում։ Մտնում է Պիանկո գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 4415 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 529,456 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 8,3 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1959 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 12.662.829,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 2.772,07 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,555 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Ստարիե Բեյզիմի

Ստարիե Բեյզիմի (ուկրաիներեն՝ Старі Бейзими), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Շեպետովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստարիե Բեյզիմի գյուղում բնակվում էր 161 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,058 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2775,86 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(9180) Սամսագան

(9180) Սամսագան (անգլ.՝ Samsagan), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի ապրիլի 8-ին Էլեանորա Հելինի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,182745 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,0107 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3548 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2073,96 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,173581 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 15,71° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9180) Սամսագան աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ռումինիան Եվրատեսիլ երգի մրցույթում

Ռումինիան Եվրատեսիլ երգի մրցույթին առաջին անգամ մասնակցել է 1994 թվականին։ Այդ տարի երկիրը ներկայացնող Դան Բիթմանը գրավեց 21-րդ հորիզոնականը։


== Մասնակիցներ ==


== Մեկնաբաններ և խոսնակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Եղնաջուր

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Եղնաջուր (այլ կիրառումներ)Եղնաջուր (նախկին անվանումը` Չիվինլի),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Շիրակի մարզի Ամասիայի տարածաշրջանում, Եղնաջուր գետակի ափին, Արփի լճից հյուսիս-արևմուտք` Գառնառիճ գյուղից 4 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Վերանվանվել է Եղնաջուր 1991 թ. ապրիլի 3-ին։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Եղնաջուրի մշտական բնակչությունը կազմել է 27, առկա բնակչությունը` 31 մարդ։ Մինչև 1989 թ. բնակեցված է եղել ադրբեջանցիներով։
Եղնաջուրի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Աշխարհագրություն ==
Համաձայն maps.google.com կայքի ուղիղ գծով մոտակա քաղաքից՝ Գյումրիից գտնվում է 33,2 կմ հեռավորության վրա։ Այդ չափանիշով (ուղիղ գծով հեռավորությունը մինչև մոտակա քաղաքը Հայաստանի տարածում) գյուղը հանդիսանում է երկրորդը ամբողջ Հայաստանի տարածքում՝ զիջելով Սարագյուղին, որը գտնվում Գյումրի քաղաքից է 33,4 կմ հեռավորության վրա։ Հայաստանի Հանրապետության ամենաարևմտյան գյուղն է։


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ և կերային կուլտուրաների մշակությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Եղնաջուրն ունի միջնադարում կառուցված եկեղեցի։


== Տես նաև ==
Եղնաջուրի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Քաշքշենք

Քաշքշենք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սասունի Փսանք գավառակում։
1894 թվականին ուներ 18 տուն հայ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Յարոսլավ Դրոբնի

Յարոսլավ Դրոբնի (չեխ․՝ Jaroslav Drobný, հոկտեմբերի 18, 1979(1979-10-18), Počátky), չեխ ֆուտբոլիստ, չեխական Չեսկե Բուդեյովիցե քաղաքը ներկայացնող «Դինամո» ֆուտբոլային ակումբի դարպասապահ։ Հանդես է եկել Չեխիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում։


== Կարիերա ==
2005 թվականի սկզբներին Դրոբնին կնքել է պայմանագիր և համաձայնության է եկել անգլիական «Ֆուլհեմ» ֆուտբոլային ակումբի հետ։ Երբ Էդվին վան դեր Սարը «Ֆուլհեմից» տեղափոխվեց «Մանչեսթեր Յունայթեդ», Դրոբնին սկսեց հանդես գալ հիմնական կազմում։ Պայմանագիրը կնքվել էր 3 տարով։
2006 թվականի հունվարին Դրոբնին վարձավճարով տեղափոխվեց հոլանդական «ԱԴՈ Դեն Հաագ» ֆուտբոլային ակումբ։ Նույն թվականի փետրվարի 8-ին Դրոբնին իր առաջնախաղն անցկացրեց հոլանդական թիմում՝ «ՆԱԿ» ֆուտբոլային ակումբի դեմ խաղում։ Հանդիպումն ավարտվեց «ԱԴՈ Դեն Հաագ»-ի պարտությունով (0:3)։ 12 խաղերի ընթացքում չեխ դարպասապահը բաց է թողել 17 գնդակ։ 
2010 թվականի հուլիսի 5-ին պայմանագիր է կնքել Համբուրգի հետ՝ որպես ազատ գործակալ։
2016 թվականի հունիսին որպես ազատ գործակալ տեղափոխվել է բրեմենյան «Վերդեր»՝ մեկամյա ժամկետով։
2017 թվականի հունիսին հայտնի դարձավ, որ Դրոբնին կմնա բրեմենյան ակումբում ևս 1 տարի։
2019 թվականի հոկտեմբերին վերադարձել է չեխական Չեսկե Բուդեյովիցե քաղաքը ներկայացնող «Դինամո» ֆուտբոլային ակումբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կայքէջը «Դինամոյի» պաշտոնական կայքում(չեխ.)
Կայքէջը «Չեխիայի ֆուտբոլի հավաքականի» կայքում(չեխ.)
Կայքէջը «Առաջին Լիգայի» կայքում(չեխ.)
Երևանի ադրբեջանական պետական շրջիկ թատրոն

Երևանի ադրբեջանական պետական շրջիկ թատրոնը բացվել է 1928 թվականի ապրիլի 14-ին Մոլիերի «Ակամա բժիշկ» կատակերգությամբ ռեժիսոր Մկրտիչ Ջանանի և դերասան Յունուս Նուրիի ջանքերով։ Թատրոնի ղեկավարն էր Մկրտիչ Ջանանը։


== Պատմություն ==
1935 թվականից կոչվել է Ջ․ Ջաբարլիի անվան։ Խաղացանկում եղել են Ջ․ Մամեդկուլիզադեի, Մ․ Իբրահիմովի, Ս․ Վուրղունի, Ս․ Ռահմանի, Բ․ Լավրենյովի, Ս․ Շանշիաշվիլի, Ա․ Շիրվանզադեի, Վ․ Վաղարշյանի և ուրիշների պիեսներ։ Տարբեր տարիներ թատրոնում աշխատել են դերասաններ Յու․ Նուրին, Մ․ Կարախանովը, Զ․ Տերյանը, Ք․ Զիյան, Կ․ Հակկին, Ի․ Դաղըստանլին, Ա․ Զհյնալովը, Ն․ Ալիխանյանը, Զ․ Ալիևը, ռեժիսորներ Բ․ Քալանթարլին, Ա․ Շահսաբահլին։ Բեմադրություններ են տվել նաև Ա․ Գուլակյանը, Վ․ Աճեմյանը, Վ․ Վարդանյանը, Տ․ Շամիրխանյանը, Վ․ Վաղարշյանը, կոլեկտիվի հետ ելույթներ են ունեցել Հ․ Աբելյանը, Ա․ Ավետիսյանը, Հ․ Ներսիսյանը, Վ․ Փափազյանը։
1949 թվականին թատրոնը փակվել է և վերաբացվել 1967 թվականին՝ Ջ․ Ջաբարլիի «Սևիլ» նորկայացումով։ Թատրոնի նոր շրջանի ստեղծագործական կազմը հիմնականում Բաքվի Մ․ Ալինի անվան արվեստների ինստիտուտի շրջանավարտ դերասաններից էր։ Ադրբեջանական հանրապետությունից դուրս գործող միակ ազգային թատրոնը իր բեմադրություններով արձագանքել է հանդիսատեսին հուզող խնդիրներին, ամրապնդել ժողովուրդների և թատերական գործիչների բարեկամությունն ու ստեղծագործական կապերը։ 1975 թվականին թատրոնի կազմում էին ռեժիսոր Հ․ Հասանովը, դերասաններ Թ․ Աբդուլլաևան, Շ․ Դեմիրչիևը, Վ․ Ալիևը, Մ․ Բայրամովը, Է․ Իսմայլովան, Զ․ Փաշաևը։ Հյուրախաղերով հանդես էր գալիս Հայաստանի, Ադրբեջանի և Վրաստանի քաղաքներում ու շրջաններում։
Փակվելուց հետո՝ 1989 թվականից, թատրոնն իր գործունեությունը շարունակում է Բաքվում՝ Ադրբեջանի դրամատիկական թատրոնին կից թատերական ստուդիայում։ 1994 թվականին Ադրբեջանի նախագահ Հեյդար Ալիևի հրամանագրով թատրոնը դարձել է պետական։


== Թատրոնի ստեղծագործական կազմ ==
Մամեդբագիր Կարախանով
Աշրաֆ Յուսուպով
Համիդ Իբրահիմով
Մ. Սակյուրով
Ռահիմ Աբրահիմով
Յունուս Նուրի
Զարիկ Տերյան
Ադրիկ Դերձակյան
Ասյա Շիրինյան
Նվարդ Ալիխանյան
Իսմայիլ Դաղստանլի
Ալի Զեյնալով
Զաքիր Շահբազով
Իսֆանդիյար Հուսեյնով
Քազիմ Զիյա
Կաֆար Հակկի
Նվարդ Ալիխանյան
Ջամիլ Ալիև
Բախշի Քալանթարլի (ռեժիսոր)
Ալի Շահսաբահլի (ռեժիսոր)


== Ներկայացումներ ==
Ջ․ Ջաբարլիի «Թառամած ծաղիկներ»
Ջ․ Ջաբարլիի «Այդն»
Ս․ Ռահմանի «Ալիգուլին ամուսնանում է»
Շ․ Կուրբանովի «Առանց քեզ»
Ու․ Հաջիբեկովի «Մաշադի Իբաթ»
Ն․ Վեզիրովի «Հաջի Գամբար»
Մ․ Ախունդովի «Մոլլա Իբրահիմ Խալիլ ալքիմիկ»
Գ․ Խուգաևի «Իմ զոքանչը»
Հակոբ Պարոնյանի «Պաղտասար աղբար»
Գ․ Բորյանի «Նույն հարկի տակ»
Գաբրիել Սունդուկյանի «Էլի մեկ զոհ»


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
(9905) Տիցիանո

(9905) Տիցիանո (անգլ.՝ Tiziano), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,402969 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,089 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7169 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1360,57 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,264595 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,73° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9905) Տիցիանո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բրասլավյան լճեր (ազգային պարկ)

Բրասլավյան լճեր ազգային պարկ (բելառուս․՝ Браслаўскія азёры), ազգային պարկ Բելառուսի հյուսիս-արևմուտքում։ Ազգային պարկը ծառայում է հազվադեպ հանդիպող բնական համալիրները մարդու տնտեսական գործունեությունից պաշտպանելու համար, պահպանելով այն հաջորդ սերունդների համար։ Ստեղծվել է 1995 թվականի օգոստոսին։ Պարկի ստեղծման հիմք են հանդիսացել Բրասլավյան լճերը։ Պարկի կազմ է մտել Բրասլավյան շրջանի հարավային հատվածը։ Ազգային պարկի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 71500 հա։ Հյուսիսից հարավ այն ձգվում է 56 կմ` 7-29 կմ լայնությամբ։ Պարկի տարածքի մոտ 17 տոկոսը զբաղեցնում են լճերը, 46 տոկոսը կազմում են անտառները։
Ազգային պարկի սահմաններին կան բնության մի շարք հետաքրքիր հուշարձաններ։ Դրանցից են ռելիեֆի վառ արտահայտված սառցադաշտային ձևերը, մեծ գլաքարերը, լճերում գտնվող կղզիները, հազվադեպ հանդիպող ծառերի խմբերը։ Կան բազմաթիվ մշակութային և պատմական հուշարձաններ․ տարբեր դարաշրջանների հնագույն բնակավայրեր, գերեզմանոց, կրոնական շինություններ։
Բուսաբանները պարկի տարածքում հաշվել են մոտ 500 բույսի տեսակ, որից 20-ը հազվադեպ են հանդիպում Բելառուսում։
Ազգային պարկն իրականացնում է գիտական գործունեություն, ինչպես նաև բնապահպանական աշխատանքներ։ Ազգային պարկի կենտոնը Բրասլավ քաղաքն է, որտեղ գտնվում են ղեկավարությունն ու գիտական կենտրոնը։ Ազգային պարկն ունի մոտ 600 աշխատակից։
Ազգային պարկն ունի հարուստ և բազմատեսակ կենդանական աշխարհ․ այստեղ հանդիպում են թռչունների 189 տեսակ, որից 45-ը հազվադեպ են հանդիպում կամ գտնվում են ոչնչացման եզրին։
Կենդանիներից, որոնք գրանցված են Բելառուսի Կարմիր գրքում առանձնանում են գորշուկը (Meles meles), լուսանը (Lynx lynx), շագանակագույն արջը (Ursus arctos), սև արագիլը (Ciconia nigra), մոխրագույն կռունկը (Grus grus), թշշան կարապը (Cygnus olor), սովորական ճայը (Larus canus), ջրատատրակը (Calidris alpina)։
Բրասլավյան անտառների մյուս բնակիչներն են՝ գայլը (Canis lupus), վարազը (Sus scrofa), եղնիկը (Capreolus capreolus), սովորական աղվեսը (Vulpes vulpes), որմզդեղնը (Alces alces), ջրարջանման շունը (Nyctereutes procyonoides), կզաքիսները (Martes foina) և այլն։
Ազգային պարկի հյուսիսային մասում է գտնվում Վասիլկիշկի խուտորը։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
The Braslav National Park Archived 2012-03-03 at the Wayback Machine. Պաշտոնական կայք
Բրասլավյան լճեր ազգային պարկ Archived 2020-05-20 at the Wayback Machine.
Ացտեկական նոր տարի

Ացտեկական նոր տարի (իսպ.՝ Año Nuevo Mexicano կամ Año Nuevo Azteca; ացտ.՝ Yancuic Xīhuitl), նոր տարվա տոնումն ըստ ացտետական օրացույցի։ Ամսաթիվը, որին համապատասխանում է այդ տոնը Գրիգորյան օրացույցով, կախված է օգտագործվող օրացույցի տեսակից, սակայն ընդունված է համարել, որ այն նշվում է մարտի 12-ի առավոտյան։ Տոնը նշվում է Նաուա ցեղի կողմից, որոնք ապրում են ներկայիս Մեքսիկայի որոշ շրջաններում։ Տոնակատարման համար օգտագործվում է Մոնտեսումայի սոճին (սոճու տեսակներից մեկը), որի վրա նոր տարվա նախօրեին վառում են մոմեր, սրան զուգահեռ տեղի են ունենում հրավառություններ, նվագում են թմբուկ և երգում են երգեր։ Որոշ կարևորագույն տոնական միջոցառումներ տեղի են ունենում Ուաուչինանգոյում, Նաուպանեում, Մեխիկոյում, Զոնգոլիկեում և Հիկոտեպեկեում։
Ավելի ուշ և ավելի ընդունված է Մարդաբանության և պատմության ազգային ինստիտուտի պրոֆեսոր Ռաֆայել Տենի տարբերակը, որը հիմնված է Դուրանի, Սահագունի և Ալֆոնսո Կասոյի ուսումնասիրությունների վրա։ Նրա հաշվարկները հաստատում են, որ մեքսիկական տարվա առաջին օրը եղել է փետրվարի 13-ը, որը համապատասխանում է հին Հուլյան օրացույցին կամ փետրվարի 23-ին` ըստ ներկայիս Գրիգորյան օրացույցի։ Օգտագործելով այդ հաշվարկները` դրանցով ստուգվում է Ուիցիլոպոչտիլիի ծննդյան տարեդարձը, տարվա վերջը և «Տարվա ավարտ» բոլորաշրջանը, նոր կրակի արարողությունը և «2 Ատակլ» տարվա «1 Տեպչատլ» օր-նշանը, որը համապատասխանում է փետրվարի 22-ին։
Այդ 365 օր ունեցող տարին կապվում էր արեգակնային տարվա հետ և բաժանվում էր 18 ամսվա և 20 օրվա մեջ, ինչպես նաև` լրացուցիչ 5 օր տարվա վերջում։ Բացի այդ, կան որոշ ձեռագրեր, որոնցում հաստատվում է նահանջ տարվա գոյությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (261901-262000)

Աստերոիդների ցանկ (261801-261900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (262001-262100)
 Աստերոիդների ցանկ (261801-261900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (262001-262100)
Բելֆորի տարածք

Բելֆորի տարածք (ֆր.՝ Territoire de Belfort), դեպարտամենտ Ֆրանսիայի արևելքում։

Բելֆորի տարածք դեպարտամենտի կարգային թիվն է՝ 90։


== Պատմություն ==

Բելֆորի տարածք ադմինիստրատիվ շրջանը ձևավորվել է 1871 թ. Ֆրանքֆուրթի համաձայնագրով։ Տարածքը Ֆրանսիային հանձնելը հնարավոր դարձավ այն բանի շնորհիվ, որ այստեղի բնակչությունը ֆրանսախոս էր։ Պաշտոնապես որպես Ֆրանսիայի 9-րդ դեպարտամենտ Բելֆորը ճանաչվել է 1922 թ.։ Բնակչությունը 144.6 հազար մարդ է։


== Աշխարհագրական տվյալներ ==
Տարածքը 7 431 քառ.կմ է, կազմված է միայն մի արոնդիսմենթից, ունի 15 կանտոն 101 համայնք։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Տեդռե

Տեդռե (էստ․՝ Tedre), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Մեռեմյաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 1 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Գեղարվեստական գործվածքներ

Գեղարվեստական գործվածքներ, ձեռքի կամ մեքենայական արտադրության գործվածքներ, որոնք աչքի են ընկնում գեղարվեստական զարդարանքով, մշակման բարձր արվեստով։ Դեկորատիվ - կիրառական արվեստի ստեղծագործություններ են։ Գործածվում են որպևս վարագույրներ, սփռոցներ, շալեր, զգեստներ, եկեղեցական հարդարանքներ։ Գործվածքների գեղարվեստական ձևավորումը պայմանավորված է դրանց կիրառությամբ և արտադրության տեխնիկական հնարավորություննևրով։ Գեղարվեստական գործվածքնրի զարդանկարները պարունակում են սոցիալական, կենցաղային, կրոնական տարրևր, բնորոշվում են տեղական, ազգային, ինչպես և ոճական յուրահատկություններով։ Գործվածքի զարդանկարը ստեղծվում է որոշակի մոտիվների ռիթմիկ կրկնությունների շնորհիվ (ռապպորա)՝ կամ թելերի հյուսվածքով, կամ ասեղնագործելով, կամ էլ դաջելու միջոցով։ Տնագույն ժամանակներից այս երեք եղանակները հայտնի են եղել գրեթե բոլոր ժողովուրդներին, այդ թվում նաև հայերին։ Բարձր գեղարվեստականությամբ են աչքի ընկել եգիպտական (4-7-րդ դարերում ղպտական), չինական (հատկապես մետաքսյա), ճապոնական, հնդկական, իրանական (մետաքսյա և «ոսկյա»), բյուգանդական, արաբ, (առանձնապես աթլասը) նախշազարդ գործվածքները։ Արևելքի հետ են առնչվում իսպանական գործվածքները։ Իտալական գեղարվեստական գործվածքները զարգացման բարձր մակարդակի են հասել 16-17-րդ դարերում (վենետիկյան բուսական մանր նախշևրով «կամկաները», թավիշը)։ 18-րդ դարից իտալալացի գործվածքների հետ մրցել են ֆրանսիական գեղարվեստական գործվածքները (Լիոնի մետաքսե գործվածքները՝ թավիշ, աթլաս, «կամկա»), որոնց զարդամոտիվներում ռեալիստորեն կերպավորված են ծաղիկներ, ճարտարական մոտիվներ, ժանրային պատկերներ։ 
Գեղարվեստական գործվածքնևրի հնագույն ավանդույթներ ունեն Հարավային Կովկասի, Միջին Ասիայի, Մերձբալթիկայի ժողովուրդները, ռուսները, ուկրաինացիները, բելառուսները և այլն։ Գործվածքների արտադրության գործարանային եղանակի զարգացմամբ և զարդապատելու տեխնիկայի կատարելագործմամբ բարձրացել է մասսայական արտադրության որակը։ Կտորեղենի զարդերը ստեղծում են նկարիչնևրը։ Սովետական տեքստիլ արդյունաբերության ֆաբրիկաներին կից կան գեղարվեստական արվեստանոցներ։ Տարբեր բնույթի գործվածքների համար նկարիչներն ստեղծում են բազմազան զարդանախշեր (բուսական, երկրաչափական, սյուժետային և այլն) և ստեղծագործաբար յուրացնում ժողովրդական արվեստի ավանդույթները, դրանք հարստացնում նոր մոտիվներով և հորինվածքներով։