armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մոխովայա Յոլ

Մոխովայա Յոլ (ռուս.՝ Моховая Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Կոժվա գետի ձախ ափից 46 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 17 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000064433
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006443
Ավազանի կոդը — 03.05.01.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Ուրցաձոր (այլ կիրառումներ)

Ուրցաձոր եզրը կարող է վերաբերել՝

Ուրցաձոր - գյուղ Հայաստանի Արարատի մարզում
Ուրցաձոր - խաշորացված համայնք Հայաստանի Արարատի մարզում
Լազուր (մարզադաշտ)

Լազուր (բուլղար․՝ Лазур), մարզադաշտ Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում, «Պիրին» ֆուտբոլային ակումբի տնային մարզադաշտն է։ Տեղակայված է Բուրգաս քաղաքում։ 2010 թվականի վերանորոգումից հետո Բուլղարիայի ամենաժամանակակից մարզադաշտն է։ Մարզադաշտի տարողությունը կազմում է 18 307 մարդ և ՈՒԵՖԱ-ի վարկանիշով ունի 3 աստղ։ Մարզադաշտի բացումը իրականացվել է 1967 թվականին, իսկ 1990 և 1997 թվականների միջև մարզադաշտը վերանարոգվել է։ Վերանորոգումից հետո պաշտոնական բացումը իրականացվել է 1997 թվականի ապրիլի 13-ին։ Այդ օրը մարզադաշտում անցկացվել է «Նեխտոխիմիկոմ» և «Լևսկի» ակումնբերի միջև հանդիպումը, որը ավարտվել է 4:1 հաշովով։ Մինչև 2002 թվականը մարզադաշտը կոչվել է «Նեխտոխիմիկ», 2002-2006 թվականներին՝ «Նաֆտեխ», իսկ 2006 թվականից սկսած՝ «Լազուր»։


== Ազգային հավաքականի խաղեր ==


== Բուլղարիայի գավաթի և սուպերգավաթի եզրափակիչներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լազուր մարզադաշտի պաշտոնական կայքէջ
Նաբի Շենսոյ

Նաբի Շենսոյ (թուրքերեն՝ Nabi Şensoy, մայիսի 25, 1945(1945-05-25), Ստամբուլ, Թուրքիա - փետրվարի 7, 2018(2018-02-07), Իզմիր, Թուրքիա), Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում Թուրքիայի նախկին դեսպան։ Նա այդ պաշտոնն զբաղեցրել է 2006-2010 թվականներին։ 2007 թվականի հոկտեմբերին հետ է կանչվել Թուրքիայի կառավարության կողմից, երբ ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատի արտաքին հարաբերությունների հանձնաժողովն ընդունել է Օսմանյան կայսրությունում Հայոց ցեղասպանությունը ժխտող բանաձև։ Ավելի ուշ, վերադարձել է իր պաշտոնին։ Դեսպանի պաշտոնը թողել է 2009 թվականի դեկտեմբերին։


== Կենսագրություն ==
Նաբի Շենսոյն ավարտել է Անկարայի համալսարանի միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետը։ Ամուսնացած է։ 1969-1970 թվականներին ծառայել է Թուրքիայի զինված ուժերում։ 1972 թվականին եղել է Նյու Յորքում Թուրքիայի փոխհյուպատոս, իսկ 1983 թվականից՝ նախարարության բազմակողմ քաղաքական հարցերի, ծովային գործերի և ավիացիայի դեպարտամենտի ղեկավարի տեղակալ, նախարարի խորհրդական։ 1985 թվականին եղել է Լոնդոնում Թուրքիայի հյուպատոս։ 1990 թվականին նշանակվել է Իսպանիայում Թուրքիայի դեսպան։ 1995 թվականին դարձել արտաքին գործերի փոխնախարար։ 1998 թվականին նշանակվել է Ռուսաստանում Թուրքիայի դեսպան, իսկ արդեն 2006 թվականին՝ ԱՄՆ-ում Թուրքիայի դեսպան։
Մահացել է 2018 թվականի փետրվարի 7-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Անթրոպոզոոնոզներ

Անթրոպոզոոնոզներ (հին հունարեն՝ ζῷον - կենդանի + ἄνθρωπος - «մարդ», νόσος - հիվանդություն), մարդկանց և կենդանիների վարակիչ և իևֆեկցիոն ընդհանուր հիվանդությունների խումբ։ Այդ հիվանդություններից են՝ բրուցելոզը, տուբերկուլյոզ, սիբիրախտը, կատաղությունը, տուլարեմիան, խլախտը, դաբաղը, տրիխինելոզը և այլ։
Վարակի հիմնական աղբյուրը գյուղատնտեսական կենդանիներն են, իսկ երբեմն էլ՝ որսի կենդանիները և ձկները։ Շատ անթրոպոզոոնոզների համար բնորոշ է սեզոնայնությունը և հիվանդություններ փոխանցող կենդանիների (կրծողներ, միջատներ) ակտիվ մասնակցությունը։ Նման դեպքերում գոյություն ունի հիվանդությունների բնական օջախավորում։
Անթրոպոզոոնոզներ կենդանիներից մարդկանց փոխանցվում են՝

հիվանդ կենդանիներին խնամելիս, կերակրելիս, նրանցից ստացված մթերքների և հումույթների հետ շփվելիս։
կենդանի փոխանցողների՝ տզերի, պիծակների, կրծողևերի միջոցով
հիվանդ կենդանու կծելուց (հատկապես՝ կատաղության ժամանակ)։Անթրոպոզոոնոզների դեմ պայքարը և կանխարգելիչ միջոցառումներն իրագործում են առողջապահական և անասնաբուժական կազմակերպությունները համատեղ՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով մարդկանց անձնական և ըևդհանուր պրոֆիլակտիկային։


== Գրականություն ==
Руднев Г. П. Антропозоонозы. — М.: Медицина, 1970. — 328 с. — 4600 экз.


== Արտաքին հղումներ ==
Зооантропонозы — Ветеринарный энциклопедический словарь.}
(4001) Պտղոմեոս

(4001) Պտղոմեոս (անգլ.՝ Ptolemaeus), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1949 թվականի օգոստոսի 2-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,287944 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8932 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6826 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1264,06 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինը 0,284797 աստիճան/օր արագությամբ։ 
Ուղեծրի հարթությունը խավարածրի հարթության հետ կազմում են 5.46° անկյուն։


== Անուն ==
Անունն ստացել է ուշ հելլենիզմի հույն աստղագետ, մաթեմատիկոս Պտղոմեոսի (մ.թ.90-168թթ.)պատվին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ (4001-4100)
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4001) Պտղոմեոս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Արենջդերեսի

Արենջդերեսի, կիրճ հայկական Տավրոս լեռնահամակարգում, Մոկսից հարավ։ Ձգվում է արևելքից֊արևմուտք 14֊15 կմ երկար։ Կիրճով հոսում է Մոկսու գետի ձախակողմյան մի վտակը։ Արենջդերեսիի հյուսիս լեռնադաշտում է գտնվում Արենջ գետը
:


== Ծանոթագրություններ ==
Պիոներսկոե (գյուղ, Վիբորգսկի շրջան)

Պիոներսկոե (ռուս.՝ Пионерское), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նինասե

Նինասե (էստ․՝ Ninase), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Մուստյալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 10 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Չասնիկովկա (գյուղ, Լոխովիցայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՉասնիկովկաՉասնիկովկա (ուկրաիներեն՝ Часниківка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չասնիկովկա գյուղում բնակվում էր 350 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1531 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 228,61 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Խաչ (Վան-Տոսպի գավառ Էրզրումում)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խաչ (այլ կիրառումներ)Խաչ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլդշպիտցե

Վիլդշպիտցե (գերմ.՝ Wildspitze, թարգմանաբար նշանակում է Վայրի բարձունք, 3768 մ), լեռ Ավստրիայում, Էցտալյան Ալպերի ու Հյուսիսային Տիրոլի ամենաբարձր գագաթը։ Տեղակայված է Վայսկամ (Weißkamm) լեռնազանգվածում։
Վիլդշպիտցեից հյուսիս տեղակայված է Տաշախֆերներ (Taschachferner) սառցադաշտը, հարավ-արևելքում՝ Ռոֆենկարֆերներ (Rofenkarferner) սառցադաշտը։ Լեռն ունի երկու գագաթ՝ հարավային (3768 մ, այլ տվյալներով՝ 3770 մ) և հյուսիսային (3765 մ)։

Վիլդշպիտցեի գագաթը նվաճելու առաջին գրանցված փորձը եղել է 1847 թվականին, երբ Հերման և Ադոլֆ Շլագինտվեյտները հասել են հավանաբար մինչև 3,552 մ բարձրության լեռան հյուսիսարևելյան կողմից։ Վիլտշպտցեի գագաթն առաջինը բարձրացել է Լեանդեր Կլոտցը (Leander Klotz) 1848 թվականին։ Բարձրանալը դժվար չէ, բայց խոչընդոտներ կարող են առաջացնել սառցի ճեղքվածքները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Wildspitze on Summitpost
Wildspitze on Peakware Archived 2012-02-04 at the Wayback Machine. - photos
Մարա Ռոզա

Մարա Ռոզա (պորտ.՝ Mara Rosa), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Գոյաս նահանգի հյուսիսային մարզում։ Մտնում է Պորանգատուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 11 311 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 703,948կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 6,6 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը 2003 թվականի դրությամբ կազմում է 53 807 188,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականի դրությամբ կազմում է 4 638,95 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը 2000 թվականի դրությամբ կազմում է 0,713 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)
Կակազություն

Կակազություն, խոսքի բարդ խանգարում է։ Արտահայտվում է խոսքի բնականոն ռիթմի խախտումով, խոսելու ժամանակ ակամա դադարներով, առանձին հնչյունների և վանկերի հարկադրական կրկնություններով։ Լինում է ֆունկցիոնալ և օրգանական. ֆունկցիոնալ կակազության դեպքում չեն նկատվում կենտրոնական և ծայրամասային նյարդային համակարգերի խոսքի մեխանիզմների օրգանական ախտահարումներ։ Օրգանական կակազությունը հազվադեպ լինում է կենտրոնական նյարդային համակարգի (գլխուղեղ) վնասվածքների և նյարդային համակարգն ախտահարող վարակիչ հիվանդությունների դեպքում։ Կակազությունը, որպես կանոն, առաջանում է վաղ մանկական հասակում (2—5 տարեկան), ծավալուն, ընդհանրացված ֆրազային խոսքի ձևավորման ընթացքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կակազություն. որո՞նք են պատճառները և ինչպես օգնել երեխային Archived 2014-10-11 at the Wayback Machine.
Չիժովկա (գյուղ, Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՉիժովկաՉիժովկա (ուկրաիներեն՝ Чижівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1863 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Չիժովկա գյուղում բնակվում էր 1 565 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4629 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 338,09 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գրիգոր Մելիք-Սարգսյան

Գրիգոր Համբարձումի Մելիք-Սարգսյան (հունվարի 30, 1952(1952-01-30), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), գրող, իրավաբան, Հայաստանի Գրողների միության անդամ 2003 թվականից։ Նա Ռուսաստանի Դաշնության բնական գիտությունների ակադեմիայի և Բնության ու հասարակության մասին միջազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս է։ Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը, Մոսկվայի և Խարկովի կադրերի կատարելագործման ինստիտուտները։ Նա Հայաստանի ազնվականների միության (1985 թ-ից) անդամ է, շնորհվել է նրան իշխանի կոչում իր մելիք նախապապերի ժառանգության կարգով։ Ունի պրոֆեսորի, արդարադատության խորհրդականի կոչումներ։ Կառուցել է եկեղեցի (2002 թ) և մատուռ (2007 թ)։ Ավանի սուրբ Աստվածածին եկեղեցու ատենապետն է։ Վերաքննիչ դատարանի դատավոր է։
Ստեղծագործությունը.-Հրատարակել է իրավական, խոհական և երգիծական թեմաներով 28 գիրք՝ «Համբարձում», «Ծիծաղացավ», «Զվարճալիք», «Առեղծվածային տեսիլներ», «Հիմարության շքահանդես», «Հանցագործության լաբիրինթոսում», «Հանցավոր աշխարհի ուրվապատկերը», «Հուշարձան կատվին», «Արդյոք ովքե՞ր են», «Զավեշտի հանդես», «Պայազատ», «Հուշերի  և անուրջների առկայծումներ», «Ադամի ճամփան», «Գիժ Համլետի կյանքն ու վախճանը», «Ուստա Սանոյի արկածները», «Հիմարության և խենթության անթոլոգիա», «Հերկեր», «Թույն մի թափեք բաժակիս մեջ», «Ադամորդու կատակարան», «Մարդ արարածը և իր արածը», «Հանաքներ և  ծանակներ», «Երգիծանք և քծնանք», «Հրավառվող վերջալույս», «Դիմաքանդակ», «Խեղկատակները», «Հողմապտույտ», «Գյումրվա տրնգի», «Անցավ վախճան»։ «Ոզնու» կրկնակի դափնեկիր է։ 2014-ին ճանաչվել է Վերաքննիչ քրեական դատարանի տարվա լավագույն դատավոր։ Նա ՀՀ դատախազության մասին օրհներգի տեքստի հեղինակն է։


== Գրականություն ==
Արտեմ Գրիգորյան, «Հավատամք», (մենագրություն գրող Գրիշա Մելիք-Սարգսյանի մասին), Ե., 2004 թ.
Ալբերտ Փարսադանյան, «Դպրոցական ուղեկից», 2008 թ., էջ 183
Հենրիկ Գևորգյան, «Քողարկված դեմքեր» Ե., 1985 թ
Իսաքյոյ

Իսաքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Արաբկիրի գավառակում։ Գտնվում էր Արաբկիր քաղաքից 38 կմ հարավ-հարավ-արևմուտք, Եփրատ գետի աջ կողմում, գետից 9-10 կմ հեռու։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 300 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ավդին

Ավդին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նավուր կամավորական ջոկատ

«Նավուր» կամավորական ջոկատ։ Կազմավորվել է 1988 թվականին Նավուր գյուղում (այժմ՝ ՀՀ Տավուշի մարզում)։ Ունեցել է շտաբ։ 1988-1994 թվականներին ջոկատը մասնակցել է Տավուշի (Այգեպար, Ներքին Կարմիրաղբյուր, Մովսեսգյուղ) շրջանի ինքնապաշտպանական մարտերին։
Ջոկատի հրամանատարը եղել է Ս. Ասրյան, շտաբի պետը՝ Մ. Ասրյան։ Ջոկատից զոհվել է 3 ազատամարտիկ։
Շահումյանովկա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շահումյանովկա (այլ կիրառումներ)Շահումյանովկա կամ Ցկիբին ( աբխազ.` Цкыбын, վրաց.՝ შაუმიანოვკა), գյուղ Աբխազիայի Գուլրիփշի շրջանում, Կոդոր գետի ափին, Գուլրիփշից 10 կմ արևելք։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 120 մ բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
1959 թվականի տվյալներով, Շահումյանովկա գյուղում ապրում էր 1365 մարդ, հիմնականում հայեր։ 1989 թվականին գյուղում ապրում էր 1965 մարդ, կրկին հիմնականում հայեր։ Համաձայն 2011 թվականի հաշվառումների, գյուղն ուներ 2145 բնակիչ։
Բնակիչներն զբաղվում են թեյի և ցիտրուսային կուլտուրաների մշակությամբ, այգեգործությամբ, անասնապահությամբ, թռչնաբուծությամբ, մեղվաբուծությամբ և շերամապահությամբ։ Գյուղն ունի հայկական միջնակարգ դպրոց, գրադարան, ակումբ և բուժկայան։
Հայերը եկել են Տրապիզոնի շրջակայքի գյուղերից` 1898 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Եզնանիստ (լեռ)

Եզնանիստ, լեռ Փոքր Կովկասում, Գանձակի գավառում, Ձեգամի միջին հոսանքում։ Հիշատակված է «Ազգագրական հանդես»-ում։ Բարձրությունը 2066 մետր։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեդիանտ

Մեդիանտ (լատիներեն medians - կիսող), մաժոր և մինոր լադերում գլխավոր աստիճանների՝ տոնիկայի ու դոմինանտի և տոնիկայի ու ստորին սուբդոմինանտի կվինտային տարածությունները «կիսող» 3-րդ և 4-րդ աստիճանները և նրանց վրա կառուցվող եռահնչյունները։ Նշվում է Μ տառով։ Մեդիանտները լադի երանգը բնորոշող կարևոր աստիճաններ են։ Մեդիանտային եռահնչյունները ֆունկցիոնալ առումով գլխավոր եռահնչյունների հարմոնիայից բխող երկակի բնույթ ունեն։
Սպինադեսկո

Սպինադեսկո (իտալերեն՝ Spinadesco), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1535 մարդ, խտությունը կազմում է 90 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 17 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ - 26020, հեռախոսային կոդ - 0372։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Մոթալ (այլ կիրառումներ)

Մոթալ - մատղաշ անասունի մազը հանած կաշի
Մոթալ - Պանրի տեսակ, որը պահվում է տկի մեջ։ Պատրաստվում է պանրի մանրուքից (որոշ վայրերում խառնում են նաև շոռ), որն ամուր սեղմում են տկի մեջ և պահում մառանում։
TAROM

TAROM (ռումիներեն՝ Transporturile Aeriene Române), ազգային ավիափոխադրող, խոշորագույն ավիաընկերություններից է Ռումինիայում։ Իրականացնում է ներքին և արտաքին չվերթներ։ Ավիաընկերությունը հիմնված է Անրի Կոնադա միջազգային օդանավակայանում, որտեղ էլ գտնվում է ընկերության գրասենյակը։ 2010 թվականին հունիսի 25-ին ավիաընկերությունը մտավ SkyTeam դաշնիքի մեջ։


== Չվերթ ==
2010 թվականի օգոստոսի 16-ի դրությամբ ավիաընկերոթյան չվերթը բաղկացած էր հետևյալ օդանավերից՝


== Պատահարներ ==
1974 թվականին դեկտեմբերի 9-ին վթարի է ենթարկվել Ան-24 օդանավը, որը իրականացնում էր ներքին թռիչք Բուխարեստից դեպի Սիբիու։ Ինքնաթիռը բախվել է լեռան վրա 22 կմ դեպի Սիբիուից հարավ։ Վթարի հետևանքով զոհվել են 25 ուղևորները և 5 անձնակազմի անդամները։
1955 թվականի մարտի 31-ին վթարի է ենթարկվել A310-324 պատկանող ինքնաթիռը որը թռչում էր Բուխարեստից Բրյուսել։ Ինքնաթիռը ամբողջությամբ այրվել է։ Վթարի հետևանքով զոհվել են բոլոր 60 ուղևորները։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ավիաընկերության պաշտոնական կայքը
Ռուֆիակ դ'Oդ

Ռուֆիակ դ'Oդ (ֆր.՝ Rouffiac-d'Aude), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 338 մարդ, բնակչության խտությունը` 64.50 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.24 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 640 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 140 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 11 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 250 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 181-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 69։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,4 %։ 181 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 158 անձ (80 տղամարդ և 78 կին)։ Գործազուրկ են եղել 23 անձ (6 տղամարդ և 17 կին)։ 69 անաշխատունակներից 27-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 22-ը` թոշակառուներ, իսկ 20-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սնեժկի (գյուղ, Ստավիշչենի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍնեժկիՍնեժկի (ուկրաիներեն՝ Сніжки), գյուղ Ուկրաինայի Կիևի մարզի Ստավիշչենի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1625 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սնեժկի գյուղում բնակվում էր 479 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,24 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 213,84 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սան Ժոզե դու Պովու

Սան Ժոզե դու Պովու (պորտ.՝ São José do Povo), համայնք Բրազիլիայի Կենտրոնաարևմտյան տարածաշրջանում՝ Մատու Գրոսու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու Գրոսու նահանգի հարավարևմտյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 3139 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 444,106 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 7,1 մարդ/կմ2։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 13.787.935,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 4.446,29 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,699 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրայնյայա Մարտինկա

Կրայնյայա Մարտինկա (ուկրաիներեն՝ Крайня Мартинка), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Իրշավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրայնյայա Մարտինկա գյուղում բնակվում էր 582 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,741 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 785,43 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պողոս առաքյալի երկրորդ նամակը Կորնթացիներին

Պողոս առաքյալի երկրորդ նամակը Կորնթացիներին, Աստվածաշունչ մատյանի Նոր Կտակարանի կանոնի գիրք, Պողոս առաքյալի թվով երկրորդ նամակը Հունաստանի Կորնթոս քաղաքի նորադարձ քրիստոնյաներին։ Նամակը գրվել է Կորնթացիներին ուղղված առաջին նամակից մի քանի ամիս անց։ Նամակի գրության ժամանակն է մ.թ. 57 կամ 58 թվականը։ Ուսումնասիրողների կողմից նամակի նկատմամբ Պողոսի հեղինակ լինելը չի վիճարկվում։
Նամակում Պողոսը պաշտպանում է իր առաքելությունը և գործունեությունը տարբեր քննադատներից։


== Կառուցվածք ==
1։1-11 – Ողջույն
1։12 - 7։16 – Պողոսը պաշատպանում է իր գործունեությունը և առաքելությունը՝ հաստատելով իր ջերմ զգացմունքները Կորնթոսի եկեղեցու անդամների նկատմամբ
8։1 - 9։15 – Երուսաղեմի եկեղեցու համար հանգանակության կազմակերպման վերաբերյալ ցուցումներ
10։1 - 13։10 – Պողոսի կողմից իր առաքելության պաշտպանությունը ավելի վճռական և բանավիճային ոճով
13։11-14 – Եզրափակիչ ողջույներ


== Արտաքին հղումներ ==
Պողոս առաքյալի Կորնթացիներին ուղղված երկրորդ նամակը արևելահայերեն թարգմանությամբ
Խնձորի օր (ԱՄՆ)

Խնձորի միջազգային օր (անգլ.՝ Apple Day of USA), ոչ պաշտոնական տոն, որն ամեն տարի անց է կացվում ԱՄՆ-ում, փետրվարի 20-ին։
Հյուսիսային Ամերիկայում այս օրը խոհարարական քոլեջների մեծ մասում անց են կացվում ուրախ տոնական շոուներ և վարպետաց դասեր՝ նվիրված այն ուտեստների պատրաստմանը, որոնց հիմնական բաղադրիչը խնձորն է հանդիսանում։
Այս տոնի ավանդական մասն են դարձել ցանկացած «խնձորային մրցույթները», օրինակ խնձորի վրա նետաձգությունը կամ խնձորի կճեպի մաքրումը, որտեղ հաղթում է նա, ով կարողացել է խնձորից առանձնացնել  ամենաերկար կճեպը (այժմյան ռեկորդը՝ 52 մ 51 սմ, սահմանել է Կետի Վոլֆերը (անգլ.՝ Kathy Walfer) Նյու Յորքում, 1976 թվականին, խնձորը նա մաքրել է 12 ժամում): ԱՄՆ-ում խնձորի միջազգային օրը ոչ աշխատանքային օր չի հանդիսանում։
Չնայած համացանցում շատ կայքեր «Խնձորի օրը» անվանել են «Խնձորի միջազգային օր», դա չի համապատասխանում իրականությանը։ Մի քանի այլ երկրներում կա նմանատիպ տոն, բայց այն նշվում է այլ օրերին, օրինակ Մեծ Բրիտանիայում Խնձորի օրն ամեն տարի նշվում է հոկտեմբերի 21-ին։


== Տես նաև ==
Պարենի միջազգային օր


== Ծանոթագրություններ ==
Միքայել Հրեշտակապետ եկեղեցի (Կամենոլոմնի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միքայել Հրեշտակապետ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Միքայել Հրեշտակապետ եկեղեցի (ռուս.՝ Церковь Михаила Архангела), ուղղափառ եկեղեցի Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանի Կամենոլոմնի գյուղում։ Ենթարկվում է Շախտիի և Միլլերովոյի թեմի Նիժնեդոնսկի գործակալությանը։ Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտ է։ Կոչվում է քրիստոնեությունում ամենապաշտելի հրեշտակապետերից մեկի` Միքայել Հրեշտակապետի անունով։


== Պատմություն ==
Մաքսիմովսկի խուտորի կողքին (Կամենոլոմնի գյուղի հին անվանումը) XIX դարի վերջում կազմավորվել է Նովոգրուշևսկի խուտորը, որը բնակեցված էր Կրիվյանսկայա գյուղի երիտասարդ կազակ ընտանիքներով։ Երկու խուտորները միմյանցից բաժանում էր փոքրիկ առու։ Նովոգրուշևսկիում որոշ ժամանակ անց կառուցվեց տաճար և եկեղեցական-ծխական դպրոց։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին այդ տաճարն ավերվել է, ուստի ժամերգությունները տեղափոխվել են բնակելի տուն, որը շուտով վերակահավորվել է մանկատան։
1948 թվականից սկսած աղոթքի տան ուղղափառ համայնքի անդամները հավաքում են միջոցներ, որոնցով հետագայում գնեցին առանձին հողամասեր և տնատիրություններ։ Տարիների ընթացքում նրանք փոխակերպվեցին տաճարի, որը գործում է մինչ օրս։ Կառուցվեցին տնտեսական կառույցներ, ոսկե գմբեթներով զանգակատուն, հիմնադրվեց նոր կիրակնօրյա դպրոց։
1980-ական թվականներին իրականացվել է տաճարի վերակառուցում, որի ընթացքում նրա պատերը շարվել են կարմիր աղյուսից։
1992 թվականին տաճարի շենքը ճանաչվել է մշակութային ժառանգության տեղական նշանակության օբյեկտ։


== Ծանոթագրություններ ==
Անխելա Գուռիա

Անխելա Գուռիա (իսպ.՝ Ángela Gurría, մարտի 24, 1929(1929-03-24), Մեխիկո, Մեքսիկայի Միացյալ Նահանգներ - փետրվարի 17, 2023(2023-02-17)), մեքսիկացի քանդակագործ։ Եղել է Արվեստի ակադեմիայի առաջին կին անդամը։ Հայտնի է իր աչքի ընկնող քանդակով՝ «Սենյալով», որը տասնութ մետրանոց աշխատանք է՝ ստեղծված 1968 թվականի օլիմպիական խաղերի համար։ Ապրում և աշխատում է Մեխիկոյում։


== Կյանք ==
Գուռիան ծնվել է Մեխիկոյում, շատ ավանդական ընտանիքում (Չիապասից)։ Նրա հայրը՝ Խոսե Մարիա Խուրիան, շատ խիստ է եղել՝ չթողնելով կնոջը տանից հեռու մնալ առանց իրեն։ Նա ուներ 1 տղա և չորս աղջիկ, սակայն կցանկանար աղջիկների փոխարեն ունենալ ավելի մեծ թվով տղաներ։ Անխելը նրանց երեխաներից վերջինն էր։


== Կարիերա ==
Գուռիան մեկն է մեքսիկացի ամենաբեղմնավոր քանդակագործներից։ Նա իր կարիերան սկսել է 1960-ական թվականներին՝ ձգտելով հասնել հաջողության և ճանաչման։ Խուրիան իրեն բացաահայտում է Մեխիկոյի տարբեր մասերում գտնվող աչքի ընկնող հասարակական գործերով։
1952 թվականին Մեխիկոյում վեց տարի աշակերտել է Հերման Կուետոյին։ Ավելի ուշ Խուրիան աշխատել է ձուլման վրա Մարիո Զամորայի ղեկավարությամբ Աբրահամ Գոնսալեսի և Մոնտիելյա Բլանկի արվեստանոցում։ Սակայն կնոջ համար դեռևս դժվար էր քանդակագործությամբ լրջորեն զբաղվելը, այդ պատճառով նա իր աշխատանքները մակագրում էր որպես Ալբերտո Ուրիա ։ Դա վերաբերում էր նրան պատվիրած առաջին աչքի ընկնող ստեղծագործությանը, որ կոչվում էր La famila obrera, որն արված էր 1965 թվականին։ Երբ մրցույթի կազմակերպիչներն իմանում են, որ նա կին է, հրաժարվում են, քանի որ այդ ժամանակ դա կանանց համար անիմաստ աշխատանք էր համարվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայաստանի Հանրապետության Հիվանդությունների վերահսկման և կանխարգելման ազգային կենտրոն

Հայաստանի Հանրապետության Հիվանդությունների վերահսկման և կանխարգելման ազգային կենտրոնը պետական ոչ առևտրային, շահույթ ստանալու նպատակ չհետապնդող, իրավաբանական անձի կարգավիճակ ունեցող կազմակերպություն է, որը գործում է ՀՀ Առողջապահության նախարարության վերահսկման ներքո։ ՀՎԿԱԿ-ը ձեռք է բերել մի շարք հավաստագրեր Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության (ԱՀԿ) կողմից։ ՀՎԿԱԿ-ի ազգային վիրուսաբանական լաբորատորիան ԱՀԿ-ի հավաստագրով ճանաչվել է որպես գրիպի ազգային կենտրոն։ ՀՎԿԱԿ-ը համագործակցում է մի շարք միջազգային և տեղական պետական կազմակերպությունների և հասարակական կազմակերպությունների հետ, որոնց թվում են՝ ԱՀԿ-ն, ՄԱԿ-ի մանկական հիմնադրամը (UNICEF), ՌԴ Սպառողական իրավունքի պաշտպանության և մարդու բարեկեցության դաշնային ծառայությունը, ԱՄՆ պաշտպանության դեպարտամենտի Սպառնալիքների նվազեցման գործակալությունը, ԱՊՀ տարածքի սանիտարական պաշտպանության խորհուրդը, Եվրոպական հիվանդությունների վերահսկման կենտրոնը և այլն։


== Կենտրոնի կառուցվածք ==
ՀՎԿԱԿ-ի կառուցվածքն ունի տնօրեն, տնօրենի տեղակալներ, հիվանդությունների վերահսկման և կանխարգելման 6 բաժիններ, իրավաբանական բաժին, անձնակազմի կառավարման բաժին, ինչպես նաև ֆինանսատնտեսագիտական, հաշվապահական, նյութատեխնիկական ապահովման և տնտեսական բաժիններ։
ՀՎԿԱԿ-ի 6 բաժիններն են՝

Ինտեգրացված համաճարակաբանական հսկողության և ռիսկերի կառավարման բաժին
Իմունականխարգելման և կառավարելի վարակիչ հիվանդությունների համաճարակաբանության բաժին
Վարակիչ հիվանդությունների համաճարակաբանության բաժին
Ոչ վարակիչ հիվանդությունների և ներհիվանդանոցային վարակների համաճարակաբանության բաժին
Շրջակա միջավայրի հիգիենայի բաժին
Փոխանցողով պայմանավորված և մակաբուծային հիվանդությունների համաճարակաբանության բաժինԿենտրոնն ունի նաև մարզային մասնաճյուղեր՝ Լոռիում, Կոտայքում, Գեղարքունիքում, Արագածոտնում և այլ մարզերում։


== Գիտական խորհուրդ ==
ՀՎԿԱԿ-ի գիտական խորհրդի նպատակն է կենտրոնի կառուցվածքային ստորաբաժանումների կողմից իրականացվող գիտական հետազոտությունների շրջանակներում տրամադրել կազմակերպական, գիտամեթոդական և խորհրդատվական աջակցություն։ ՀՎԿԱԿ-ն ունի նաև տարբեր լեզուներով գիտական հրապարակումների և զեկույցների ցանկ, որոնք ներառում են տարբեր հիվանդությունների համաճարակաբանական հետազոտություններ և դրանց արդյունքների վերլուծություններ, հակաբիոտիկների և դեղորայքների հետազոտություններ, ինչպես նաև բուն լաբորատոր և հետազոտական ոլորտին առնչվող խնդիրներ և դրանց վերլուծություններ։  ՀՎԿԱԿ-ն իրականացնում է նաև բազմատեսակ գիտահետազոտական ծրագրեր և 2018թվ․-ին հրապարակված հետազոտություններից մի քանիսի թեմաները ներառում են՝ Բժշկական օգնություն և սպասարկում իրականացնող կազմակերպություններում շրջանառող մանրէների ախտահանիչ նյութերի նկատմամբ զգայունության որոշում, Լեյշմանիոզի իրական տարածվածության հետազոտությունների և հիվանդացության հետահայաց վերլուծություն, Հակամանրէային դեղերի նկատմամբ մանրէային կուլտուրաների զգայունության որոշման և կայունության մեխանիզմների հայտնաբերման ծրագիր, ՀՀ-ում հելիկոբակտեր պիլորիով ներընտանեկան վարակվածության հետազոտություն, ՀՀ-ում հղիների շրջանում լիստերիոզի տարածվածության բացահայտում և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Գրանդ Հոթել Եվրոպա (Սանկտ Պետերբուրգ)

Գրանդ Հոթել Եվրոպա, հինգ աստղանի հյուրանոց Սանկտ Պետերբուրգում, Միխայլովսկի փողոցի վրա, զբաղեցնում է փողոցի ամբողջ ձախ մասը (եթե Նևսկի պողոտայից նայենք դեպի Արվեստների հրապարակ)։ Հյուրանոցը պատկանում է Բելմոնդ ընկերությանը։


== Պատմություն ==
Էկլեկտիկայի ոճով հյուրանոցի շենքը կառուցվել է 1873-1875 թվականներին ճարտարապետ Լյուդվիգ Ֆոնտանայի նախագծով նախկին Կլեե հյուրանոցի հիման վրա։ 1875 թվականի հունվարի 28-ին վերակառուցումից հետո այն բացվեց «Եվրոպա» անվամբ։
1914 թվականի օգոստոսի 19-ին Ֆ․ Լիդվալի գլխավորությամբ փոխվեց ինտերիերը (գլխավոր աստիճանահարթակը, սրահը, ընթերցարանը)։
1918 թվականի վերջերին 1920-ական թվականներին հյուրանոցի շենքում էր գտնվում Մանկական կենտրոնական բաշխման կենտրոնը։ 1932-1934 թվականներին իրականացվեց ամբողջ շենքի վերաձևավորում, ստեղծվեց միանման համարների համակարգ (ճարտարապետ Մ․ Անոլիկ)։ 1933 թվականին հյուրանոցը «Հոթել Լիմիտեդ»-ից փոխանցվեց «Ինտուրիստ» բաժնետիրական ընկերություն։ Լենինգրադի շրջափակման ժամանակ 1941 թվականի սեպտեմբերից մինչև 1942 թվականի ապրիլը շենքում տեղակայվեց № 991 տարհանման հոսպիտալը՝ 1300 անկողնով։ 1945 թվականին վերանորոգումից հետո շենքը կրկին սկսում է գործարկվել որպես հյուրանոց։ 1950 թվականին հյուրանոցում կատարվեցին վերականգնողական աշխատանքներ (ճարտարապետ Իվան Կապցյուգի գլխավորությամբ), որի շրջանակներում դեպի Նևսկի պողոտա դուրս եկող ճակատային մասը վերաձևավորվեց Ռոսսի ոճով։
1989-1991 թվականներին հիմնվեց համատեղ խորհրդա-շվեդական «Եվրոպա Հոթել» ՓԲԸ-ն։ 1991 թվականին ճարտարապետ Վիկտորիա Ստրուզմանի ղեկավարությամբ իրականացվեցին հյուրանոցի վերակառուցման համալիր աշխատանքներ․
կոնֆերանս սրահների նախասրահը ձևավորվեց ФоРУС խմբի գեղանկարիչների նկարներով
հյուրանոցի ներքին բակին ատրիումի ձև տրվեց՝ ապակե գմբեթով, որտեղ տեղավորվեց «Մեզոնին» ռեստորանը։
2005-2008 թվականներին իրականացվեց վերակառուցման երրորդ փուլը, որն արժեցավ մոտ 2 միլիոն ԱՄՆ դոլար։ Սրճարանի և համարների վերակառուցման նախագծի հեղինակը ֆրանսիացի դիզայներ Միշել Ժուանեն էր։
Հյուրանոցն ունի 275 բարձրակարգ համար, որոն մեծ մասը կահավորված է հնաոճ կահույքով։
2009 թվականի նոյեմբերի 8-ին World Travel Awards մրցանակաբաշխությանը (Լոնդոն) «Գրանդ Հոթել Եվրոպա» հյուրանոցը ճանաչվեց որպես Եվրոպայի և աշխարհի ամենաշքեղ հյուրանոցը։


== Գրականություն ==
Богданов И. А. Гранд-отель «Европа» в Санкт-Петербурге. — СПб.: Русско-Балтийский информационный центр «БЛИЦ», 1999.
Богданов И. А. Старейшие гостиницы Петербурга. — СПб.: Искусство-СПб., 2001. — ISBN 5-210-01559-9
Гусаров А. Ю. Петербург — столица фонтанов. Путеводитель по фонтанам Санкт-Петербурга. — СПб., 2008. — ISBN 978-5-901751-87-9


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գրանդ Հոթել Եվրոպայի պաշտոնական կայք
Հյուրանոցի ինտերիերը
И. А. Богданов։ ««Европа», гранд-отель»։ Энциклопедия Санкт-Петербурга։ Վերցված է 2012 թ․ մարտի 13
Ակսակովո (գյուղ, Բելեբեևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱկսակովոԱկսակովո (ռուս.՝ Аксаково, բաշկիրերեն՝ Аксаков), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելեբեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3066 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պետրովսկի կղզի (Սանկտ Պետերբուրգ)

Պետրովսկի կղզի (ռուս.՝ Петровский остров), կղզի Ռուսաստանի Դաշնության Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքում՝ Նևա գետի դելտայում։ Ողողվում է Փոքր Նևա, Ժդանովկա, Փոքր Նևկա գետերով և Ֆիննական ծոցի ջրերով։


== Պատմություն ==
Կղզու ֆիննական անունն է Պատսաարի՝ սյան կղզի (ֆիններեն՝ Patsassaari)։ Սանկտ Պետերբուրգի հիմնադրումից առաջ կղզին ռուսերենում ևս կոչվում էր այդպես (ռուս.՝ Столбовой остров)։ Ամենայն հավանականությամբ ֆիններենով և ռուսերենով կղզին այդպես է կոչվել իր ձգված տեսքի պատճառով.
Կղզին իր ժամանակակից անունը ստացել է երեք հարյուր տարի առաջ՝ 1713 թվականին։


== Կամուրջներ ==

Այլ կղզիների հետ Պետրովսկի կղզին միանում է հետևյալ կամուրջներով՝

Ժդանովի կամուրջ
Կարմիր կուրսանտի կամուրջ
4-րդ Ժդանովի կամուրջ
Փոքր Պետրովսկի կամուրջ
Մեծ Պետրովսկի կամուրջ


== Տեսարժան վայրեր ==
«Պետրովսկի» սպորտային համալիր՝
Պետրովսկի մարզադաշտ
Պետրովսկի այգի
Պետրովսկի լիճ
Բեմի վետերանների տուն
«Լոկոմոտիվ» մարզադաշտ
«Գեղասահքի կենտրոն»
«Ալմազ» նավաշինական գործարան


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Горбачевич К.С., Хабло Е.П.։ Почему так названы?, 2002
Даринский А.В., География Ленинграда, Л., 1982
Ленинград. Историко-географический атлас, М., 1981
Санкт-Петербург։ Энциклопедия, М., 2006
Ջին Հերշոլտի անվան մրցանակ

Ջին Հերշոլտի անվան մրցանակը (անգլ.՝ Jean Hersholt Humanitarian Award) հանձնվում է «Օսկար» մրցանակաբաշխության ժամանակ «Կինոարվեստի և գիտության ակադեմիայի» կողմից՝ կինոարվեստում և կինոգիտության մեջ խոշոր վաստակի հավար։ Առաջադրվողները և հաղթողները որոշվում են ակադեմիկոսների կողմից։ Մրցանակը ստացել է իր անունը դերասան Ջին Հերշոլտի պատվին, որը 18 տարի եղել է Motion Picture & Television Fund բարեգործական կազմակերպություն նախագահ, իսկ 4 տարի եղել է «Կինոարվեստի և գիտության ակադեմիա»-ի նախագահ։


== Մրցանակակիրների ցուցակը ==
Նշում։ Ում անվան կողքը կա այսպիսի նշան †, ապա նա մրցանակը ստացել է հետմահու։

29-րդ 1957 թ. Յանգ Ֆրենկ Ֆրիման
30-րդ 1958 թ. Սեմյուել Գոլդվին
32-րդ 1960 թ. Բոբ Հոուպ
33-րդ 1961 թ. Սոլ Լեսսեր
34-րդ 1962 թ. Ջորջ Սիթոն
35-րդ 1963 թ. Սթիվ Բրոուդի
38-րդ 1966 թ. Էդմոնդ դե Պատյե
39-րդ 1967 թ. Ջորջ Բագնալլ
40-րդ 1968 թ. Գրեգորի Պեկ
41-րդ 1969 թ. Մարտա Ռեյ
42-րդ 1970 թ. Ջորջ Ջեսսել
43-րդ 1971 թ. Ֆրենկ Սինատրա
45-րդ 1973 թ. Ռոզալինդ Ռասսել
46-րդ 1974 թ. Լյու Վասերման
47-րդ 1975 թ. Արթուր Կրիմ
48-րդ 1976 թ. Ջուլիա Սթեյն
50-րդ 1978 թ. Չառլթոն Հեսթոն
51-րդ 1979 թ. Լեո Ջաֆֆե
52-րդ 1980 թ. Ռոբերտ Բենջամեն †
54-րդ 1982 թ. Դեննի Քեյ
55-րդ 1983 թ. Ուոլտեր Միրհ
56-րդ 1984 թ. Միթչել Ֆրանկովիչ
57-րդ 1985 թ. Դեյվիդ Ուոլփեր
58-րդ 1986 թ. Չարլզ Ռոդջեր
62-րդ 1990 թ. Հովարդ Կոհ
65-րդ 1993 թ. Օդրի Հեփբերն † և Էլիզաբեթ Թեյլոր
66-րդ 1994 թ. Փոլ Նյուման
67-րդ 1995 թ. Քուինսի Ջոնս
74-րդ 2002 թ. Արթուր Հիլլեր
77-րդ 2008 թ. Ռոջեր Մայեր
79-րդ 2007 թ. Շերի Լենսինգ
81-րդ 2009 թ. Ջերի Լյուիս
84-րդ 2012 թ. Օպրա Ուինֆրի
85-րդ 2013 թ. Ջեֆրի Կատցենբերգ
86-րդ 2014 թ. Անջելինա Ջոլի
Պլոշչի

Պլոշչի (ուկրաիներեն՝ Площі), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Պուտիլայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պլոշչի գյուղում բնակվում էր 283 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Զինակեր (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զինակեր (այլ կիրառումներ)Զինակեր, գետ Հայկական լեռնաշխարհում, Ճորոխի ավազանում, նրա վտակ Թորթումի ձախ օժանդակը։ Հոսում է Զինակեր գյուղի միջով։


== Ծանոթագրություններ ==
Capital Cities

Capital Cities, ամերիկյան ինդի փոփ դուետ Լոս Անջելեսից, Կալիֆորնիա։ Դուետը ձևավորվել է 2008 թվականին, և կազմված է ամերիկացի երգիչ Ռայան Մերչանտից (վոկալ, ստեղնաշարային գործիքներ) և հայազգի երգիչ Սեպուհ Սիմոնյանից (վոկալ, ստեղնաշարային գործիքներ)։ Դուետը համաշխարհային ճանաչում է ձեռք բերել իր 2011 թվականին թողարկված «Safe and Sound» երգի շնորհիվ, որը միջազգային մի շարք հիթ շքերթներում զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականներ և ստացել է մի քանի սերտիֆիկատ։ 2013 թվականի հունիսի 4-ին դուետը թողարկել է իր դեբյուտային՝ «In a Tidal Wave of Mystery» ստուդիական ալբոմը։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ստուդիական ալբոմներ ===


=== Մինի ալբոմներ ===


== Մրցանակներ և առաջադրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Սպորրան

Սպորրան (անգլ.՝ sporran; գելական շոտլանդերեն՝ Gàidhlig, թարգ.՝ դրամապանակ), շոտլանդական տղամարդու ժողովրդական զգեստի ավանդական պայուսակ-տոպրակ։ Սպորրան սովորաբար լինում է կաշվից, հագնում են գոտկատեղին՝ կախում են քիլթի գոտուց կամ առանձին նեղ շղթայից։ Պատմականորեն սպորրանը օգտագործվում էր փոքր իրերի պահպանման համար կամ էլ որպես դրամապանակ, քանի որ քիլթը կամ շոտլանդական մեծ շալը (Great Plaid) գրպաններ չունեն։ Այսօր սպորրան շոտլանդացիների, ինչպես նաև իռլանդացիների, ավանդական հագուստի անբաժանելի մասն է։
Վիրյու

Վիրյու (ռուս.՝ Вырью), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Տուժինսկի շրջան Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վիչեգդա գետի աջ ափին՝ 1014 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 21 կմ է։
Գետի ակունքը գտնվում է արևելքում Նիկոլա գյուղում, Յրանսկա գյուղից 18 կմ հյուսիս-արևելք։ Գետը հոսում է հյուսիս-արևմուտք։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020200112103000013650
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103001365
Ավազանի կոդը - 03.02.02.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
(9964) Հիդեյոնոգուչի

(9964) Հիդեյոնոգուչի (անգլ.՝ Hideyonoguchi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի փետրվարի 13-ին Ցուտոմու Սեկիի կողմից Գեյսեյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,470536 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1003 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8407 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1418,36 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,253815 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,22° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9964) Հիդեյոնոգուչի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նոր Հաճն կամավորական ջոկատ

«Նոր Հաճն» կամավորական ջոկատ։ Կազմավորվել է 1989 թվականին Նոր Հաճնում (այժմ՝ ՀՀ Կոտայքի մարզում)։ 1989-1994 թվականներին ջոկատը կամ նրա առանձին խմբեր մասնակցել են ՀՀ Նոյեմբերյանի, Տավուշի (Ներքին Կարմիրաղբյուր, Այգեպար), Մեղրիի և Արցախի շրջան Մարտակերտի (Զագլիկ, Վաղուհաս, Խնգութալա, Գետավան, Զարդախաչ, Չափար, Հաթերք, Մաղավուզ), Շուշիի, Քաշաթաղի («Մարդասիրական միջանցք»), Աղդամի, Քարվաճառի (Օմարի լեռնանցք) շրջանների, Բերդաձորի ենթաշրջանի ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Ընդհատակում կազմակերպել են զենքի արտադրություն («Հաճն» օպտիկական նշանառությամբ «Կարաբին»՝ Կ-11, Կ-8 հրացան և Ա-10 հրթիռ)։ Ջոկատի հրամանատարն է եղել Հ. Թաթիլյանը։ Ջոկատից զոհվել է 2 ազատամարտիկ։
781

781 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է հինգշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 781 թվականն է, 
VIII դարի 81-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Մանուկ Վարդանյան

Մանուկ Ռազմիկի Վարդանյան (մարտի 16, 1961(1961-03-16), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ճարտարապետ, ՀՀ պետական և քաղաքական գործիչ։


== Կրթություն ==
1978-1983 թթ. սովորել և ավարտել է Մոսկվայի հողաշինարարության ինժեներիների ինստիտուտը՝ ինժեներ-հողաշինարարի մասնագիտությամբ։
1990-1991 թթ. սովորել և ավարտել է գյուղատնտեսության աշխատողների և մասնագետների որակավորման բարձրացման հեռակա ինստիտուտի տնտեսագիտության ֆակուլտետը։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
1983-1985 թթ. - աշխատել է «Հայպետհողշիննախագիծ» ինստիտուտում որպես ինժեներ-հողաշինարար։
1985-1995 թթ. - Հրազդանի շրջգործկոմի գլխավոր հողաշինարար։


== Պետական և քաղաքական գործունեությունը ==
1995 թ. ընտրվել է ՀՀ Ազգային ժողովի 1-ին գումարման պատգամավոր։ ԱԺ «Բարեփոխումներ» պատգամավորական խմբի անդամ։
1996-1997 թթ. - ՀՀ քաղաքաշինության նախարարությունում վարչության պետ։
1997-1999 թթ. - ՀՀ Անշարժ գույքի միացյալ պետական կադաստրի վարչության պետ։
1999 թ. նշանակվել է ՀՀ ԿԱ Անշարժ գույքի կադաստրի պետական կոմիտեի նախագահ։
2009 թ. ապրիլի 2-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով ազատվել է ՀՀ ԿԱ Անշարժ գույքի կադաստրի պետական կոմիտեի նախագահի պաշտոնից։
2009 թ. ապրիլի 2-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է ՀՀ Նախագահի խորհրդական։
2010 թ. հունվարի 15-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով ազատվել է ՀՀ Նախագահի խորհրդականի պաշտոնից։
2010 թ. հունվարի 15-ին դարձել է «Օրինաց երկիր» կուսակցության անդամ։
2010 թ. հունվարի 15-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է ՀՀ տրանսպորտի և կապի նախարարի պաշտոնում՝ պաշտոնավարելով մինչև 2012 թ. հունիսի 16-ը։


== Գիտական գործունեություն ==
22 գիտական հոդվածների հեղինակ։
Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր։
Զեկույցներով է հանդես եկել 9 միջազգային համաժողովներում։
Բնության և հասարակության մասին միջազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս (2003)։


== Պարգևներ ==
Ներսես Շնորհալի մեդալ, 2012


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (203201-203300)

Աստերոիդների ցանկ (203101-203200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (203301-203400)
 Աստերոիդների ցանկ (203101-203200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (203301-203400)
Վարվարովկա (գյուղ, Դոլինսկայայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎարվարովկաՎարվարովկա (ուկրաիներեն՝ Варварівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոլինսկայայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վարվարովկա գյուղում բնակվում էր 959 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8175 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 117,31 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մակար Բարխուդարյան

Մակար Բարխուդարյան (1823, Խնածախ - փետրվարի 6 (19), 1906, Նախիջևան, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն), XIX դարի հայազգի գրող, հնագետ, ազգագրագետ, հոգևորական (եպիսկոպոս)։ Անգնահատելի ավանդ ունի Արցախի և շրջակա գավառների հայության բազմադարյան պատմության, կենցաղի և պատմամշակութային հուշարձանների ուսումնասիրման բնագավառում։ Մակար վարդապետը բնակվել և ստեղծագործել է Շուշի քաղաքում։ Սակայն նա նաև շրջել է Անդրկովկասի, հատկապես այն ժամանակվա Ելիզավետպոլի նահանգի գրեթե բոլոր վայրերում, Երասխի ափերից մինչև Դերբենդ և Հնարակերտից մինչև Մուխանք գավառը։ Հավաքել է հարյուրավոր վիմագրական արձանագրություններ, արտագրել ձեռագիր հիշատակարաններ, նկարագրել համարյա բոլոր բերդերը, վանական շինությունները, շեն կամ ավերակ ու լքված բնակավայրերը և այս ամենի հիման վրա գրել է ուսումնասիրություններ, որոնք առաջինն էին իրենց տեսակի մեջ։


== Գրական ստեղծագործություններ ==
Մակար վարդապետի առաջին ստեղծագործությունները վիպական բնույթ ունեին և գրված էին Արցախական բարբառով։ Դրանցից են օրինակ. «Արազը տարին կատարի», «Պըլը-Պուղի», «Չոբանն ու նշանածը», «Բարոյական առածներ»։
Սակայն նա առաջին անգամ հայտնի դարձավ «Գաղտնիք Ղարաբաղի» կես-պատմական, կես-գրական ծավալուն գրքով։ Այն ընթերցողին է ներկայացնում հայ ժողովրդի մի խոշոր հատվածը՝ իր ուրույն կյանքով և անկախության ու ազգային ինքնուրույնության համար մղած պայքարի հերոսական դրվագներով։ Արցախի լեռնային իշխողների կյանքն ու գործողությունները այստեղ ստացել են արկածային վեպի գույներ, խիստ ընդգծված հերոսականությամբ, որն երբեմն հասնում է հեքիաթաբանության։ Այս առիթով այն իր վրա է հրավիրել ականավոր պատմաբանների (Լեո, Րաֆֆի) քննադատությունը, սակայն շարքային ընթերցողին (այն ժամանակվա ընթերցողին՝ հատկապես) այսպիսի գրքերն ավելի էին գրավում, քան կյանքի դաժան ճշմարտությունների արտացոլումը։


== Պատմահնագիտական աշխատանքներ ==
Մակար Բարխուդարյանը հետագայում ավելի շատ զբաղվել է հնագիտական և ազգագրական աշխատություններ հրատարակելով։ Նրան հատկապես մտահոգում էր մարդկանց անտարբերությունը պատմամշակութային հուշարձանների նկատմամբ, որից օգուտ են քաղում օտարները։ Այս բնագավառում նրա առաջին կարևոր աշխատություն էր «Աղվանից երկիր և դրացիք» երկհատորյակը (Թիֆլիս, 1893), որը կազմում էր Հայաստանի արևելյան գավառների (պատմական Ուտիք և Արցախ նահանգների) պատմությունը, ազգագրությունը, նյութական և հոգևոր մշակույթի հուշարձանները։
Երկրորդ և առավել բարձրարժեք հրապարակումն էր «Արցախ» գիրքը (1895), որն այսօր էլ դեռ աղբյուրագիտական անգնահատելի նշանակություն ունի (մասնավորապես այն պատճառով, որ շատ արժեքավոր հուշարձաններ չեն պահպանվել)։ Մակար Բարխուդարյանը ներշնչում է իր ընթերցողին տեր կանգնել սեփական հայրենիքին, ճանաչել նրա պատմական ժառանգությունը, բնությունը և բնակիչներին։


== Աղբյուրներ ==
Մակար եպիսկոպոս Բարխուդարյանց, Արցախ. «Ամարաս» տպարան - Երևան 1996.
Մակար Բարխուտարեանց, Աղվանից երկիր և դրացիք, հատոր Ա, Վաղարշապատ 1903.
Մակար Բարխուտարեանց, Աղվանից երկիր և դրացիք, հատոր Բ, Թիֆլիս 1907.
Բագրատ Ուլուբաբյան, Խաչենի իշխանությունը X-XVI դարերում, Հայկական ՍՍՀ ԳԱ հրատարակչություն, Երևան 1975.


== Արտաքին հղումներ ==
Մակար Բարխուդարյան, Արցախ
Մակար Բարխուդարյան, Աղվանից երկիր և դրացիք։ Արցախ
Բիստրեևկա (այլ կիրառումներ)

Բիստրեևկա, կարող է վերաբերել՝

Բիստրեևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոդոմիշլինսկի շրջանում
Բիստրեևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռուժինսկի շրջանում
Պիսցովո

Պիսցովո (ռուս.՝ Писцово), գյուղ Ռուսաստանի Իվանովոյի մարզի Կոմսոմոլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3629 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սան Մարտին Սասգայոլաս

Սան Մարտին Սասգայոլաս  (իսպ.՝ Sant Martí Sesgueioles , բասկ.՝ Sant Marti Sesgueioles)՝ մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Կատալոնիա ինքնավար համայնքի մեջ՝ Բարսելոնա պրովինցիայում։ Գտնվում է Անոյա շրջանում։ Զբաղեցնում է 3,80 կմ² մակեերես։ Բնակչությունը կազմում է 381 (2010 թվական)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղում ==
Página web oficial del Ayuntamiento
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-10-09 at the Wayback Machine.
Información de l'Institut d'Estadística de Catalunya
(22) Կալիոպե

(22) Կալիոպե (անգլ.՝ Kalliope), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1852 թվականի նոյեմբերի 16-ին Ջոն Հինդի կողմից Լոնդոնում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,908662 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6167 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2006 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Կալիոպե աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,63 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1811,92 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,198685 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,72° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է M դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
Կալիոպե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մի պտղունց պղպեղ

«Մի պտղունց պղպեղ» (հուն․՝ Πολίτικη Κουζίνα), 2003 թվականի հունական դրամա ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Գլխավոր հերոսի՝ Ֆանիսի պապը Ստամբուլի կրպակներից մեկում համեմունքներ է վաճառում։ Նա 7 տարեկան Ֆանիսին է փոխանցում իր գիտելիքները և սերը խոհարարության նկատմամբ։ Ֆանիսը սիրում է Սայմեին, ում համար նա տարբեր ճաշատեսակներ է պատրաստում։
1964 թվականին թուրքական կառավարությունը որոշում է ընդունում արտաքսել Հունաստանի բոլոր քաղաքացիներին։ Ֆանիսի ընտանիքը Աթենքը է գնում, իսկ պապը, ով Թուրքիայի քաղաքացի է, մնում է։
Ֆանիսը մեծ դժվարությամբ է սովորում Հունաստանում ապրելուն։ Պապը և Սայմեն խոստանում են, որ հետո կայցելեն Ֆանիսին և դրանով ոգեշնչված նա սկսում է շատ ժամանակ անցկացնել խոհանոցում։ Դա նրա ծնողներին և ուսուցչուհուն անհանգստություն է պատճառում և Ֆանիսին արգելում են որևէ բան պատրաստել։ Սակայն նա շարունակում է ծնողներից թաքուն դա անել, ինչպես նաև օգնում է ուրիշներին խոհարարական խորհուրդներով։ Ֆանիսին նաև որոշ խնդիրներ է ունենում հարկավոր հայրենասիրության պակասի պատճառով։
Ֆանիսը աստղաֆիզիկոս է դառնում և դասախոսում է համալսարանում։ Նա երբեք չի հանդիպել պապին։
Պապը հիվանդանոց է պառկում։ Ֆանիսը մահացող պապին տեսնելու համար Ստամբուլ է մեկնում, որտեղ նա հանդիպում է արդեն ամուսնացած Սայմերին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալավերդու պատկերասրահ

Ալավերդու պատկերասրահ, հիմնադրվել է 1987 թվականին։
Պատկերասրահը հանդիսանում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահի մասնաճյուղ։ 2009 թվականի նոյեմբերի 14-ին մասնաճյուղը վերաբացվել է «Հայկական բնանկարը» խորագիրը կրող ցուցահանդեսով։


== Հասցե ==
Պատկերասրահը գտնվում է Լոռու մարզի Ալավերդի քաղաքի Կախոյանի 7 հասցեում։


== Արտաքին հղումներ ==
Ալավերդու պատկերասրահ
Նոա Շնափ

Նոա Շնափ (անգլ.՝ Noah Schnapp, հոկտեմբերի 3, 2004(2004-10-03), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան։ Առավել հայտնի է Նեթֆլիքսի «Տարօրինակ դեպքեր» հեռուստասերիալում Ուիլ Բայերսի դերով։ Նա հնչյունավորել է Չարլի Բրաունի դերը «The Peanuts Movie» մուլտֆիլմում (2015) և խաղացել է Ռոջեր Դոնովանի դերը «Լրտեսների կամուրջը» (2015) ֆիլմում։ Նկարահանվել է ամերիկյան Panic! At the Disco ռոք խմբի «LA Devotee» երգի տեսահոլովակում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==