Փնտրելով Նևերլենդը

«Փնտրելով Նևերլենդը» (անգլ.՝ Finding Neverland), ռեժիսոր Մարկ Ֆոսթերի՝ 2004 թվականին ստեղծված կենսագրական դրաման Փիթեր Պենի կերպարի ստեղծող Ջեյմս Մեթյու Բարրիի մասին։ Սցենարը գրել է Դևիդ Մեգին Ալլանա Նիի «Մարդը, որ եղել է Փիթեր Պենը» պիեսի հիման վրա։
Ֆիլմը ներկայացվել է «Օսկար» մրցանակի յոթ անվանակարգերում։
Ֆիլմը ներշնչման աղբյուր է ծառայել 2012 թվականի համանուն մյուզիքլի համար։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի սկզբում ցուցադրվում է, թե ինչպես է բեմադրվում Ջեյմս Բարրիի պիեսը, որը ձախողվում է։ Դրանից հետո Բարրի հարաբերությունները կնոջ հետ վատանում են, սակայն նրանք երկուսն էլ փորձում են թաքցնել այդ։ Մի անգամ այգում զբոսնելիս Ջեյմսը ծանոթանում է Դևիս ընտանիքի՝ Սիլվիայի ու նրա չորս երեխաների հետ։ Ջեյմսի համար ամենատարբերվողը Սիլվիայի երրորդ որդին է՝ Փիթերը, որը հոր մահվանից հետո երազում է շուտ մեծանալ, որովհետև կարծում է, որ մեծահասակներն ավելի հեշտ են դիմանում կորստի ցավին։ Ջեյմսը մտերմանում է տղաների ու նրանց մոր հետ, իսկ Փիթերն ամեն կերպ փորձում է հեռու մնալ նրանից, որովհետև մտածում է, որ Ջեյմսն ուզում է փոխարինել իրենց հորը, բայց կարճ ժամանակ անց նրանք դառնում են լավ ընկերներ։ Դևիսների հետ ընկերությունն իր ազդեցությունն է ունենում Բարրիի ստեղծագործության վա, նա սկսում է գրել նոր պիես, որը կոչում է «Փիթեր Պեն»։ Սկզբում բեմադրող ռեժիսորն ու դերասանները պիեսը համարում են «պարզապես մղձավանջային», սակայն չեն կարողանում հրաժարվել, որովհետև նրանց համոզում է Բարրիի հավատն ապագա հաջողության նկատմամբ։
Անսպասելիորեն հիվանդանում է Սիլվիան, որն սկսում է սարսափելի հազալ ու օրեցօր թուլանում է, բայց հրաժարվում է անալիզներ հանձնել։ Միայն այն ժամանակ, երբ նրա ավագ որդին վնասում է ձեռքն ու պահանջում, որ նա գնա բժշկի մոտ՝ սպառնալով հակառակ դեպքում ինքը ևս չգնալ բժշկի, Սիլվիան իմանում է, որ մահացու հիվանդ է։ «Փիթեր Պենի» պրեմիերային գնում է միայն Փիթերը, իսկ մյուսները մնում են տանը։ Սիլվիայի մայրը, որն այնքան էլ չէր սիրում Ջեյմսին, պատրաստ է ընդունել, որ սխալվել է նրա հարցում, եթե նա այցելի Սիլվիային, բայց կարծում է, թե «շշմեցուցիչ  պրեմիերայից հետո նրան հազիվ թե պետք լինի Սիլվիան»։ Սակայն նա սխալվում է։ Ջեյմսը ոչ միայն այցելում է հիվանդին, այլև նրա տանը կազմակերպում է Փիթեր Պենի փոքր բեմադրություն։ Տեսնելով Նևերլենդը՝ Սիլվիայի դեմքը պայծառանում է, և ցուցադրվում է, թե ինչպես է նա գեղեցիկ զգեստով քայլում այն նույն Նևերլենդում գտնվող կանաչ մարգագետնում։
Հաջորդ տեսարանում ներկայացվում է Սիլվիայի թաղումը, և հայտնի է դառնում, որ ըստ նրա կտակի՝ երեխաների խնամակալությունը հանձնվել է Սիլվիայի մորն ու Ջեյմսին, որը դրանից կարճ ժամանակ առաջ բաժանվել էր կնոջից։ Տղաների տատն ասում է, որ ինքը միայնակ էլ կարող է հոգ տանել երեխաների մասին, բայց Ջեյմսն ասում է, թե միթե նա կարծում է, որ ինքը կարող է լքել նրանց։
Ֆիլմի ավարտին Ջեյմսը նստում է նստարանին՝ Փիթերի կողքին, և տղան նրան ցույց է տալիս իր պիեսի ձեռագիրը, որի ստեղծմանը ոգեշնչել էր Ջեյմսը։ Պիեսը բավական լավն է, բայց ֆիլմի կեսերին տղան զայրույթից պատռել էր այն, իսկ վերջում պարզվում է, որ Սիլվիան սոսնձել էր բոլոր թղթերն ու վերադարձրել որդուն։ Տղան Ջեյմսին հարցնում է, թե ինչու է մահացել մայրը, և Ջեյմսը պատասխանում է, թե չգիտի, բայց Փիթերը միշտ կարող է գտնել նրան Նևերլենդում, եթե միայն հավատա դրան։ Փիթերն ասում է, որ տեսնում է մորը, իսկ Ջեյմսը գրկում է տղային՝ նրան քնքշորեն կոչելով «իմ տղա»։ Հաջորդ տեսարանում նրանք երկուսն էլ անհետանում են, կարծես տեղափոխվում են Նևերլենդ։


== Դերերում ==


=== Մրցանակներ և անվանակարգեր ===


== Արձագանքներ ==


=== Շահույթ ===
Ֆիլմի բյուջեն կազմել է 25 միլիոն դոլար։ Համաշխարհային շահույթը գերազանցել է 115 միլիոն դոլարը, որից 51,676,606 դոլարը եղել է ԱՄՆ-ի վարձույթի շահույթը։


=== Քննադատություն ===
Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմն ունի 83 % վարկանիշ՝ 207 գրախոսությունների հիման վրա, որոնց միջին միավորը 10-ից 7,5 է։
The Times-ի համար իր գրախոսության մեջ Ուենդի Իդեմ ֆիլմը կոչել է «հմայիչ, բայց բավականին յուրահատուկ» և հավելել. «Ներքին դրամայի, ողբերգության և բուռն ֆանտազիայի համադրությունը հուզիչ նոստալգիա է ստեղծում»։
The New York Times-ից Մանոհլա Դարգիսը գրել է, որ այն «ֆիլմ է, որում արտացոլվել են նույնիսկ ամենափոքր ճաքերը։ Վատ սովորությունների և կենցաղային պահերի փոխարեն նման ֆիլմերը մեզ տալիս են գեղեցկություն և պատմություններ, որոնք նախատեսված են մեզ մտածել ստիպելու համար»։
San Francisco Chronicle պարբերականից  Միք Լասալը նկատել է, որ ֆիլմը «այնքան գեղեցիկ է ավարտվում, այնքան խորն ու դիպուկ, որ մեծ գայթակղություն է առաջանում մոռանալու, որ եզրափակչին նախորդածի մեծ մասը հոգնեցուցիչ շաղակրատանք է, որ Ջոնի Դեփի աշխատանքը թանկ է, բայց աննկատ, և որ ֆիլմի գրեթե ողջ կախարդանքը բխում է անմիջապես Բարիի պիեսի տեսարաններից»։
Rolling Stone-ից Փիթեր Թրևերսը ֆիլմին տվել է 4 աստղից 3,5-ը և այն անվանել «հրաշալի զվարճանք, կախարդական, այլ ոչ թե ծիծաղելի»։ Ջոնի Դեփի մասին նա ասել է. «Դեռ վաղ է խոսել այն մասին, թե ինչպես է նա աճելու որպես դերասան»։
Los Angeles Times-ից Կարինա Չոկանոն ֆիլմը նկարագրել է որպես «նրբորեն գայթակղիչ, իսկապես քնքուշ և դինամիկ, առանց փչանալու», և ավելացրել. «Դեփը և Ուինսլեթը տալիս են հազվագյուտ հոգևորի, երկրայնության և կտրուկ, բոցաշունչ բանականության համադրություն»։


== Փաստեր ==
Բարիի դերի համար սկզբնապես քննարկվել է Ջիմ Քերրիի թեկնածությունը։
Ֆիլմը պատրաստ է եղել թողարկման դեռ 2003 թվականի աշնանը, սակայն Փիթեր Պենի՝ Փ. Ջ. Հոգանի տարբերակի պրոդյուսերներն արգելել են նրա ստեղծողներին ֆիլմի երկխոսություններում օգտագործել Ջեյմս Բարրիի բնօրինակ տեքստը։ Արդյունքում համաձայնություն է կնքել, որ Մարկ Ֆորստերի ֆիլմի թողարկումը հետաձգվի մեկ տարով, բայց դրա փոխարեն հեղինակներն ստանում են գրողի վեպը հիշատակելու պաշտոնական իրավունք։
Ջոնի Դեփն այդ դերի համար հատուկ ուսումնասիրել է շոտլանդական առոգանությունը։
Ֆիլմի սցենարն ստեղծվել է Ալան Նիի «Մարդը, որ եղել է Փիթեր Պենը» պիեսի հիման վրա։
Դասթին Հոֆմանը կատարել է կապիտան Կրյուկի դերը 1991 թվականի «Կապիտան Կրյուկ» ֆիլմում, որը «Փիթեր Պեն» վեպի ազատ շարունակությունն է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Փնտրելով Նևերլենդը(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Փնտրելով Նևերլենդը(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
«Փնտրելով Նևերլենդը»(անգլ.) ֆիլմը Metacritic կայքում:
«Փնտրելով Նևերլենդը»(անգլ.) ֆիլմը Box Office Mojo  կայքում