armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ղազարոս Սարգսյան

Ղազարոս (Ղազար) Հակոբի Սարգսյան (մարտի 18, 1874(1874-03-18), Շուշի, Ելիզավետպոլի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 29, 1960(1960-11-29), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ճարտարապետ։


== Կենսագրություն ==
1900 թվականին ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի քաղաքացիական ճարտարագետների ինստիտուտը։
1900-1924 թվականներին աշխատել է Թիֆլիսում, 1924-1950 թվականներին` Լենինականում։
1902-1921 թվականներին՝ Գեղարվեստը խրախուսող կովկասյան ընկերության անդամ։
1905 թվականին ճամփորդել է Եվրոպայում, ծանոթացել շինարարական նորույթներին, մետաղի, բետոնի կիրառմանը, մոդեռն ոճի կառույցներին։
1919-1923 թվականներին՝ Վրաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի պրոռեկտոր և ճարտարապետության պրոֆեսոր։


== Ստեղծագործական գործունեություն ==

Սարգսյանի նախագծերով կառուցվել են 100-ից ավելի բնակելի, հասարակական, արդյունաբերական  շենքեր Թիֆլիսում և Լենինականում։ 

1902 թվականին շահել է Թիֆլիսում հայտարաված Կ. Հ. Զուբալովի ժողովրդական տան (թատրոնի) և Կովկասյան բանակի սպայական ընկերության հանրախանութի նախագծերի մրցույթների առաջին մրցանակները։
1902 թվականին կառուցել է Աֆրիկյան եղբայրների քարվանսարայը (Արծրունիների կարավանատան վերակառուցում)։
1904 թվականին` երկաթբետոնե հիմնակմախքով «Մանթաշյան առևտրաշարքը» (այժմ՝ կոշիկի ֆաբրիկա), Ալեքսանդր Մանթաշյանի առևտրային դպրոցը։
1905 թվականին՝ բնակելի շենքեր (Մանթաշյան եղբայրներ (1912-1914), Անանյանների, Վարդանյանների (1915), գեներալ Աբելյանի, Ղարաքեշիշյանի, Քալանթարյանի (Քալանթարով) տները։
1924 թվականին հրավիրվել է Լենինական՝ նախագծելու և կառուցելու տեքստիլ կոմբինատի մանվածքային ֆաբրիկան։Սարգսյանը նախաձեռնել և մինչև 1950 թվականը կառուցել է անհեծան, երկաթբետոնե ծածկերով մանվածքային և տեքստիլ ֆաբրիկաների մասնաշենքերը՝ օժանդակ կառույցներով, բնակելի տներով, վարակիչ հիվանդությունների հիվանդանոցը, «Հոկտեմբեր» կինոթատրոնը (1926), մասնակցել Կենտրոնական հրապարակի հատակագծմանն ու կառուցապատմանը։


== Գրկականություն ==
Տիգրանյան Է., Հայ ճարտարապետների գործունեությունը Անդրկովկասում. XIX դարի վերջ - XX դարի սկիզբ, Ե., 2000, էջ 126-148։


== Ծանոթագրություններ ==
Daft Punk

Daft Punk, ֆրանսիական երաժշտական դուետ, որը կազմված է հաուս երաժիշտներ Թոմա Բանգալտերից և Գի-Մանուել դե Օմեմ-Քրիստոից։
Դուետը հայտնի է իր վիզուալ կերպարների շնորհիվ։ Մասնավորապես սկսած 2001 թվականից, բոլոր հասարակական միջոցառումների և իրենց ելույթների ժամանակ նրանք կրել են փայլուն սաղավարտներ և ձեռնոցներ։ Դուետը  նաև շատ հազվադեպ էր հեռուստատեսային շոուների մասնակցում կամ հարցազրույցներ տալիս։


== Գործունեություն ==
Դուետը հիմնադրվել է 1993 թվականին, և մեծ ճանաչվածություն է ձեռք բերել 1990-ականների վերջին։ Հաուս և սինտփոփ ժանրը իրար հետ համատեղելով, դուետի երգերը կարևոր դեր են կատարում ֆրանսիական հաուս երաժշտությունում։
Մինչև Daft Punk-ի ստեղծումը, դուետի անդամներ՝ Թոմա Բանգալտերն և Գի-Մանուել դե Օմեմ-Քրիստոն հանդիսանում էին Darlin' խմբի անդամ։ 1997 թվականին, Daft Punk-ը թողարկում է իր դեբյուտային «Homework» կոչվող ստուդիական ալբոմը, որը երաժշտական քննադատների բարձր գնահատականներին է արժանացել։ Դուետի երկրորդ՝ «Discovery» կոչվող ստուդիական ալբոմը թողարկվել է 2001 թվականին և ավելի մեծ հաջողություններ է գրանցել։ 2005 թվականին թողարկվում է դուետի երրորդ ստուդիական ալբոմը, որը կրում է «Human After All» անվանումը։ Երկու տարի անց՝ 2007 թվականին, թողարկվում է Daft Punk-ի «Alive 2007» կոչվող համերգային ալբոմը, որը Գրեմմիի 51-րդ մրցանակաբաշխությունում արժանացել է «Լավագույն էլեկտրոնային/դանս ալբոմ» մրցանակին։
2013 թվականին թողարկվում է դուետի թվով չորրորդ ստուդիական ալբոմը՝ «Random Access Memories»-ը։ Ալբոմը ոչ միայն արժանացել է երաժշտական քննադատների բարձր գնահատականներին, այլ նաև բավականին մեծ կոմերցիոն հաջողություններ է ունեցել։ Ալբոմը Գրեմմիի 56-րդ մրցանակաբաշխություն արժանացել է «Տարվա ալբոմ», «Լավագույն դանս/էլեկտրոնային ալբոմ» և «Լավագույն նախագծված ալբոմ, ոչ-դասական» մրցանակներին։ Ալբոմի «Get Lucky» երգը, նույն մրցանակաբաշխությունում արժանացել է «Տարվա ձայնագրություն» և «Դուետի/խմբի լավագույն փոփ կատարում» մրցանակներին։
2021 թվականի փետրվարի 22-ին դուետը հայտարարեց իր գործունեության ավարտի մասին։  


== Սկավառակագրություն ==


=== Ստուդիական ալբոմներ ===


=== Համերգային ալբոմներ ===


=== Հավաքածու ալբոմներ ===


=== Սաունդթրեք ալբոմներ ===


=== Ռեմիքս ալբոմներ ===


=== Վիդեո ալբոմներ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Նիկոլայ Վատուտին

Նիկոլայ Ֆեոդորովիչ Վատուտին (ռուս.՝ Никола́й Фёдорович Вату́тин, դեկտեմբերի 3 (16), 1901, Vatunino, Q18401782?, Վալույսկի շրջան, Ostrogozhsk Okrug, Central Black Earth Oblast, ՌԽՖՍՀ - ապրիլի 15, 1944(1944-04-15), Ռովնո, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային զորավար, բանակի գեներալ 1943, Խորհրդային Միության հերոս (ետմահու, 1965)։ ԽՄԿԿ անդամ 1921 թվականից։
Խորհրդային բանակում ծառայել է 1920 թվականից։ Մասնակցել է Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմին։ Ավարտել է Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիան 1929, նույն ակադեմիայի օպերատիվ ֆակուլտետը 1934 և Գլխավոր շտաբի ակադեմիան 1937։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ եղել է Հյուսիս-Արևմտյան ռազմաճակատի շտաբի պետ (1941 թվականի հուլիս - 1942 թվականի մայիս), Գլխավոր շտաբի պետի տեղակալ և Ռազմակայանի լիազոր Բրյանսկի ռազմաճակատում։ Եղել է Վորոնեժի (1942 թվականի հուլիս-հոկտեմբեր, 1943 թվականի մարտ-հոկտեմբեր), Հարավ-Արևմտյան (1942 թվականի հոկտեմբեր - 1943 թվականի մարտ), 1-ին ուկրաինական (1943 թվականի հոկտեմբեր - 1944 թվականի մարտ) ռազմաճակատների զորքերի հրամանատար, ակտիվորեն մասնակցել Վորոնեժի պաշտպանությանը, Ստալինգրադի և Կուրսկի ճակատամարտերին, Զախավնյա Ուկրաինայի, Կիևի ու Աջափնյա Ուկրաինայի ագատագրմանը։
Ծանր վիրավորվելուց հետո մահացել և թաղվել է Կիևում, որտեղ նրան հուշարձան է կանգնեցված։ Պարգևատրվել է Լենինի, Կարմիր դրոշի, Մուվորովի 1-ին, Կուտուզովի 1-ին աստիճանների և չեխոսլովակյան շքանշաններով։


== Ծանոթագրություններ ==
Շևչենկո (գյուղ, Կումաչովի գյուղական խորհուրդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇևչենկոՇևչենկո (ուկրաիներեն՝ Шевченко), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ստարոբեշևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շևչենկո գյուղում բնակվում էր 87 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ջեսի Պոլ

Ջեսի Պոլ, մարքեթինգի մասնագետ, հիմանդիր, մարքեթինգի խորհրդատվական ընկերության գործադիր տնօրեն, հանրային խոսնակ, և հեղինակ։ Նախկինում նա Wipro IT Business ընկերության մարքեթինգի տնօրենն էր և Infosys Technologies Ltd.- ի գլոբալ բրենդի մենեջեր։
Պոլ- ը SQS India BFSI Limited- ի տնօրենների խորհրդի անկախ տնօրեն է, հրապարակային ընկերություն, որը գրանցված է Bombay Stock Exchange (BSE) եւ NSE։


== Կրթություն ==
Նա սկսեց իր կրթությունը Դելիի մի տաճարում, 2-ից - 5-րդ դասարանները սովորեց Ավսրալիայի Սիդնեյ քաղաքում, և իր ուսումը ավարտեց հայրենի Նազարեթի Թամիլ Նադուի քաղաքում գտնվող աղջիկների դպրոցում։
Ջեսի Պոլը ունի համակարգչային գիտության բակալավրի աստիճան և Տիրուչիրապալլիի տեխնոլոգիական ազգային ինստիտուտի ինժեներական աստիճան և ստացել է MBA աստիճան  Կալկաթայի մարքեթինգի հնդկաստանի կառավարման ինստիտուտից։


== Կարիերա ==
Տեխնոլոգիական ազգային ինստիտուտն ավարտելուց հետո, նա միացավ տեխնոլոգիական նախագծման ֆիրմաին՝ Թաթա Էլքսսին, որպես մարզիչ և վաճառքի աջակցման թիմի անդամ։
Պոլը աշխատել է գրեթե 15 տարի այնպիսիընկերություններում ինչպիսիք են՝ O&M, Infosys- ը և iGate- ը։ 1998 թվականին, Պոլը աշխատել է Infosys-ում որպես համաշխարհային բրենդի մենեջեր։ Նրա դերը ներառում էր ղեկավարել ընկերության մարքեթինգային թիմի ստեղծումը և դաշտային շուկայավարման ծրագրերը, ինչպիսիք են Wharton Infosys բիզնեսի վերափոխման մրցանակը, որը նա հաստատեց։ Նրա գործունեության ընթացքում Infosys-ը ստացավ ԱՄՆ-ում գործող ՏՏ ծառայությունների շուկայավարման ասոցիացիայի ադամանդի մրցանակը։ Նա նաև այն թիմի մի մասն էր, որը 1999 թվականին ներգրավված էր NASDAQ- ի Infosys- ի ամերիկյան ավանդապահ բաժնետոմսերի ցուցակման մեջ։
Պոլը հեռացել է Infosys-ից, որպեսզի 2003 թվականին միանա back-office firm Quintana Corporation-ին, որպես գլոբալ մարքեթինգի ղեկավար։ Quintant-ը շուտով ձեռք բերվեց iGate Corp- ի կողմից, որտեղ այնուհետև նա աշխատեց ևս երկու տարի։ 2005 թվականին, Պոլը դարձավ մարկեթինգի գլխավոր ղեկավար և ղեկավարել է 50 հոգանոց թիմ` որպես Wipro- ի մարքեթինգի ղեկավար։ Նա ստեղծեց բաժնետիրական շուկայավարման բաժինը և մշակեց ռազմավարություններ Wipro Technologies- ի և Wipro Infotech- ի համար։
2009 թվականին Պոլը հեռացավ Wipro Technologies ընկերությունից՝ սեփական ձեռնարկությունը սկսելու համար՝ Paul Writer Strategic Advisory-ն։ Պոլը ճանաչված է հնդկական տեղեկատվական տեխնոլոգիաների արդյունաբերությունը համաշխարհային ճանաչման բերելու գործում ունեցած ներդրման համար։ Նա ճանաչվել է Հնդկաստանի տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ամենաազդեցիկ կանանցից մեկը։


== Հրատարակություններ ==
Marketing Booster Magazine- Հնդկաստանի առաջին մարքեթինգային ամսագիրը
«Ի՞նչն է քեզ մոտիվացնում»։ - Դեն Արիելի «Պայֆո» գրքի ակնարկը Outlook Business- ում
Ոչ դրամական շուկայավարություն- ցածր բյուջեի մարկեթինգի ուղեցույց


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
Նախագահի մրցանակ, Infosys, 1998
DataQuest- ի Հնդկաստանի ՏՏ ամենահզոր կանանց ցուցակը, 2005 թ
Բիզնեը այսօրվա կանանց ձեռբերումների ցանկը Հնդկաստանում, 2007 թ
ՏՏ ժողովրդական մրցանակ առաջնորդության կանանց համար, 2008
Խոսնակ  Հնդկաստանի խորհրդաժողովում՝ Հարվարդի բիզնես դպրոցում, 2016 թ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Jessie Paul on Twitter
Քաջարան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Քաջարան (այլ կիրառումներ)Քաջարան, քաղաք Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Զանգեզուրի լեռնաշղթայի արևելյան լանջին, Ողջի գետի վերնագավառում, մարզկենտրոնից 26 կմ հարավ-արևմուտք, ծովի մակերևույթից 1850 մ բարձրության վրա։ Քաղաքում Ողջի գետին է միախառնվում Ծակքար վտակը։ Քաղաք է 1958 թվականից։ 1947-1958 թվականներին եղել է քաղաքատիպ ավան, մինչ այդ՝ ավան։ Մինչև 1951 թվականի հուլիսի 4-ը կոչվել է Քաջարանց։
Գեջանան անվանումով ընդգրկված է եղել Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Բնակչություն ==
Քաջարանի բնակչության մի մասը 1946 թվականին գաղթել է Իրանից, Սիրիայից և Կիպրոսից։
Քաջարանի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Տնտեսության հիմնական և առաջատար ճյուղը  հանքարյունաբերությունն է։ Զարգացած են նաև սննդամթերքի և պատրաստի մետաղե պատրաստուկների արտադրությունները։ Քաջարանում է Հայաստանի խոշորագույն հանքարդյունահանող ընկերությունը՝ «Զանգեզուրի պղնձամոլիբդենային կոմբինատ» ՓԲԸ-ն։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Հնություններից են «Գանձասար» բաց հանքում պահպանված հեթանոսական սրբատեղին և 17-րդ դարի կանգուն եկեղեցին։
Տարածքում հայտնաբերվել են բրոնզի դարերի հանքախորշեր, ձուլարանների հետքեր, հանքանյութի թափոններ։
Շրջակայքում են գտնվում Ողջի և Սուրբ Դավիթ գյուղատեղիները։


== Քաջարանի մասին ==
«Քաջարան» վեպ (1965) - Սերո Խանզադյան
«Քաջարան» ֆիլմ (1974) անավարտ - ռեժ. Միքայել Վարդանով


== Տես նաև ==
Քաջարան քաղաքի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)


== Աղբյուրներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ք. Քաջարան Սյունիքի մարզպետարան Archived 2012-04-06 at the Wayback Machine.
Պետրովկա Վտորայա (գյուղ, Ալեքսանդրովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պետրովկա ՎտորայաՊետրովկա Վտորայա (ուկրաիներեն՝ Петрівка Друга), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ալեքսանդրովիում։
2001 թվականի տվյալներով Պետրովկա Վտորայա գյուղում բնակվում էր 538 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(2286) Ֆեսենկով

(2286) Ֆեսենկով (անգլ.՝ Fesenkov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի հուլիսի 14-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։ Անվանվել է ռուս խորհրդային աստղագետ Վասիլի Ֆեսենկովի հիշատակին։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,19284 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9879 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3978 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1186,07 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,303524 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,35° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2286) Ֆեսենկով աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Լուսաձոր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, Հայ Առաքելական եկեղեցու տաճար Հայաստանի Հանրապետության Տավուշի մարզի Լուսաձոր գյուղում։


== Պատմություն ==


== Տես նաև ==
Տավուշի մարզ


== Գրականություն ==
Ռուբեն Սիմոնյան,  Տավուշի մարզ, Երևան, ««Ոսկան Երևանցի»», 2003 — 254 էջ. — 500 հատ։
Լավրենտի Միրզոյան,  Տավուշ, Երևան, «Ասողիկ», 2010 — 856 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վերին Տոզմա

Վերին Տոզմա (ռուս.՝ Верхняя Тозьма), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սուխոնա գետի աջ ափում՝ 91 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 2 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100312103000009487
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000948
Ավազանի կոդը - 03.02.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ստարի Սիբայ

Ստարի Սիբայ (ռուս.՝ Старый Сибай, բաշկիրերեն՝ Иҫке Сибай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3446 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ուտլյուկի լիման

Ուտլյուկի լիման, լիման Ազովի ծովի մոտ, Ուկրաինայի Զապորոժիեի մարզում։
Երկարությունը կազմում է 45 կմ, առավելագույն լայնությունը՝ 20 կմ, խորությունը մինչև 3,5 մ։ Մակերևույթի մակերեսը կազմում է մոտ 400 կմ²։ Լիմանը բաժանված է Ազովի ծովից Ֆեդոտի ցամաքալեզվակով և նրան շարունակող Բիրյուչի կղզի ցամաքալեզվակով, սակայն միանում է ծովի հետ Բիրյուչի կղզու և Արբատի ցամաքալեզվակի միջև ընկած նեղուցով, որի լայնությունը կազմում է 11 կմ։
Լիմանի հյուսիսարևմտյան ափը զառիվեր է, հարավարևելյանը՝ հարթ։
Ուտլյուկի լիման են թափվում Մեծ Ուտլյուկ, Փոքր Ուտլյուկ, Ատմանայ գետերը։ Լիմանի հյուսիսային ծայրամասում, որտեղ թափվում են Մեծ և Փոքր Ուտլյուկ գետերը ջրի աղիության աստիճանը զգալիորեն ցածր է, քան լիմանի մյուս մասերում։


== Բնակավայրերը ==
Ուտլյուկի լիմանի ափերին են գտնվում Գենիչեսկ քաղաքը, Կիրիլովկա ավանը, Դավիդովկա և Ատմանայ գյուղերը, ինչպես նաև մի քանի ավելի փոքր բնակավայրեր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուտլյուկի լիմանը գլխավոր շտաբի 1991 թվականի քարտեզների վրա [1](չաշխատող հղում), [2](չաշխատող հղում), [3] Archived 2014-07-18 at the Wayback Machine..
Պոպկորն

Ադիբուդի (նաև՝ Պոպկորն, Բովհատ, Բոհրած կորեկ), եգիպտացորենի հատիկներից պատրաստվող ուտելիք։


== Պատրաստման ձևը ==
Այն սովորաբար պատրաստում են թավայի մեջ։ Սկզբում թավան տաքացնում են, այնուհետև եգիպտացորների հատիկները լցնելում և սպասում 5-10 րոպե։ Այդ ընթացքում հատիկները ճայթում են և դառնում ադիբուդի։ 1984 թվականից գործածության մեջ է դրվել հատուկ միկրոալիքային վառարան, որը կարողանում է միանգամից մեծ քանակությամբ ադիբուդի արտադրել։ Պոպկորները հայտնի են որպես կինոթատրոնների, սպորտային իրադարձությունների և այլ միջոցառումների ընթացքում հանդիսատեսի կողմից օգտագործվող ուտելիք։
Ստանիսլավ Դուբրովին

Ստանիսլավ Վլադիմիրովիչ Դուբրովին (ռուս.՝ Станисла́в Влади́мирович Дубро́вин, սեպտեմբերի 2, 1974(1974-09-02), Տաշքենդ, Ուզբեկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուս ֆուտբոլիստ, հարձակվող։


== Կարիերա ==
Ֆուտբոլով սկսել է զբաղվել 10 տարեկան հասակում։ Առաջին մարզիչը Վլադիմիր Դմիտրիևիչ Կոմարնիցկի էր։
2001 թվականի հունիսի 17-ին սահմանել է Լատվիայի առաջնության ռեկորդ՝ «Ստալկեր/Զեմեսարձե» ակումբի դեմ խաղում խփելով յոթ գոլ։
2006 թվականին Պետախ-Տիկվայի «Մաքաբի» ակումբից տեղափոխվել է Վլադիկավկազի «Սպարտակ»։ Իսրայելի «Մաարիվ» թերթի գրառմամբ՝ Դուբրովինի աշխատավարձը նոր ակումբում կազմել է տարեկան մոտ 250000 դոլար։
2008 թվականին հանդես է եկել Եկատերինբուրգի «Ուրալ» ակումբում։ 2008 թվականի դեկտեմբերին եռամյա պայմանագիր է կնքել «Ժեմչուժինա-Սոչի» ակումբի հետ։


== Ձեռքբերումներ ==


=== Թիմային ===
Լատվիայի գավաթի եզրափակչի մասնակից - 2001
Իսրայելի լիգայի գավաթի դափնեկի - 2003/04


=== Անձնական ===
Երրորդ դիվիզիոնի երկրորդ գոտու լավագույն ռմբարկու - 1996 (32 գնդակ)
Երկրորդ դիվիզիոնի «Հարավ» գոտու լավագույն ռմբարկու - 2006 (28 գնդակ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը «Ուրալ» ՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
(7666) Կիյակի

(7666) Կիյակի (անգլ.՝ Keyaki), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի նոյեմբերի 4-ին Կ. Քրոսսի կողմից Սենդայիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,7171 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1362 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,298 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1635,9 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,220062 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,68° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7666) Կիյակի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բորգուստա

Բորգուստա (ռուս.՝ Боргуста), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարաչայ-Չերքեզիայի Հանրապետությունում և Ստավրոպոլի երկրամաս։ Գետաբերանը տեղակայված է Պոդկումոկ գետի ձախ ափին՝ 88 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 43 կմ է։ Ավազանի տարածքը 160 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պոդկումոկ գետի ակունքն է, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Բեսստոչնիե շրջանից մինչև Տերեկա, Դոնա և Վոլգա գետեր։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 07010000512108200001837
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 108200183
Ավազանի կոդը - 07.01.00.005
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 08
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Քյոքներ-Բել

Քյոքներ-Բել, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Incentive Software

Incentive Software Ltd. , բրիտանական ընկերություն, որը հիմնադրվել է 1983 թվականին Յան Էնդրյուի կողմից և զբաղվել է համակարգչային խաղերի հրապարակմամբ։ Ընկերությունում աշխատող ծրագրավորողներն էին՝ Շոն Էլլիսը, Սթիվեն Նարքոթթը և Քրիս Էնդրյուն։


== Պատմություն ==
Ընկերության ավելի ուշ հրապարակված խաղերը ստեղծված էին Freescape խաղային շարժիչի հիման վրա։ Հետագայում ընկերությունը անվանափոխվել է դառանալով՝ Dimension International, ինչպես նաև սկսել է մշակել նոր սերնդի խաղային շարժիչը, որը կրում էր Superscape անվնումը։


== Խաղերի ցանկ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Incentive Software MobyGames
Легенды: Incentive Software Ltd
Incentive Software World of Spectrum
Ամանորը Մոլդովայում

Ամանորը Մոլդովայում, մեկն է Մոլդովայի Հանրապետության պետական տոներից։ Նշվում է ամեն տարի հունվարի 1-ին։ Տոնվում է դեկտեմբերի 31-ի գիշերվանից հունվարի 1-ը՝ համաձայն գրիգորյան օրացույցի։ Ամանորի տոնման ժամանակը և ավանդույթը փոփոխություն են կրել վերջին հարյուրամյակի ընթացքում։ Վերջին կեսդարյա ժամանակաշրջանում Նոր տարին դարձել է լայնամասշտաբ ժողովրդայնություն վայելող տոնը երկրում։


== Պատմություն ==
Ամանորի նշումը հունվարի 1-ին հիմնավորվել էր Պետրոս I-ի կողմից և տարածվել նաև Բեսարաբիայում(այժմյան Մոլդովայում 1812 թվականին։ 19-րդ դարում արևելյան սլավոնների բանահյուսության մեջ Ձմեռ պապի ավանդական կերպարի հետ միասին հանդես է գալիս նաևՁյունանուշը` կապված Ամանորի տոնակատարության հետ։ Այդ կերպարները իրենց անվանումն են ստանում մոլդովական բանահյուսության մեջ։ Մոշ Կրեչուն(Ձմեռ պապ) և Ֆատա դե Զեպադե(Ձյունանուշ)։ Ինչպես կարգն է, չար Բաբա Յագան(Բաբա Խիրկա) ձգտում է խանգարել տոնի գալստյանը, բայց վերջիվերջո նրա ծրագրերը ձախողվում են։


== Խորհրդային շրջան ==
1920-1940 թվականներին` Ռումինիայի հետ միացման ժամանակ, հիմնական տոնը Մոլդովայում կաթոլիկական Սուրբ Ծնունդն էր։ 1940-1947 թվականներին Նոր տարին պաշտոնական տոնի կարգավիճակ չուներ։ 1947 թվականին ԽՍՀՄ-ի իշխանությունները Ամանորը մտցրեցին երկրի պաշտոնական տոների շարքը։ Ամանորյա ավանդույթների մեծ մասը Մոլդովայում հաստատվեցին հենց այս շրջանում։ Դրանք հաստատվել էին նաև Ռուսաստանում և Ուկրաինայում։ Մոլդովայում, ինչպես նաև Բալթյան երկրներում Նոր տարվա մուտքը և հանդիպումը նրա հետ ուներ իր առանձնահատկությունը։; Երկրի բնակիչները նրա գալուստը նշում են երկու անգամ։ Առաջին անգամ Մոսկվայի ժամանակով ժամը 22.00 և երկրորդ անգամ տեղական ժամանակով 24.00-ին։ Դա կապված է նրա հետ, որ երկիրը երկար ժամանակ գտնվել է Մոսկվայի ժամային գոտում; Ժողովրդական զբոսանքը տեղի է ունենում մեծ քաղաքների հրապարակներում, որտեղ տեղադրում էին տոնածառ և զարդարում էին փողոցները։ Քիշինևում ամենազարդարվածը հանդիսանում էր Ստեֆան Մեծի մայրուղին։


== Մոլդովական ավանդույթներ ==
Առանձնահատուկ ավանդույթ է ամանորյա ցանկություններով փոքրիկ թերթիկների թխումը։ Մարդիկ ուտում են այդ ամանորյա կարկանդակները, հանում բարեմաղթանքներով թղթերը և իմանում, թե ինչ սպասելիքներ պետք է ունենան Նոր տարվանից։


== Գյուղական բնակավայրեր ==
Քանի որ Մոլդովան հիմնականում գյուղերով հարուստ երկիր է, գյուղական ամանորյա ավանդույթները պահպանվել են մինչև մեր օրերը։ Սեղանները ծանրաբեռնվում են տասներկու ազգային ճաշատեսակներով(ամիսների թվով)։ Գյուղերում պահպանվում էր նաև հարազատների՝ միմյանց այցելելու ավանդույթը։ Նրանք ծպտվում էին այծեմարդու հագուստներում՝ մարմնավորելով չար ոգիներին։


== Ծանոթագրություններ ==
Պեչերսկի վանքը Նիժնի Նովգորոդի մոտ

«Պեչերսկու վանքը Նիժնի Նովգորոդի մոտ» (ռուս.՝ Печерский монастырь близ Нижнего Новгорода, հանդիպում են նաև «Печерский монастырь под Нижним Новгородом» և «Печерский монастырь у Нижнего Новгорода» տարբերակները), ռուս նկարիչ Ալեքսեյ Սավրասովի (1830-1897) նկարը, որն ավարտվել է 1881 թվականին։ Պահվում է Նիժնի Նովագորոդի պատկերասրահում։ Նկարի չափերը՝ 101,5 × 131 սմ։


== Նկարագրություն ==
«Պեչերսկու վանքը Նիժնի Նովգորոդի մոտ» նկարն Ալեքսեյ Սավրասովի՝ Վոլգային նվիրված շարքի առաջին աշխատանքներից մեկն է։ Չափերով այն Սավրասովի խոշորագույն կտավներից է։ Նկարի մեղմ գունային երանգավորումը շեշտում է հանգստություն և խաղաղություն, որ արտացոլում է Վոլգայի լանդշաֆտի վեհությունը։
Նկարում պատկերված է տեսարան դեպի Վոլգայի հարևանությամբ գտնվող Պեչերսկի վանական համալիրը, որը գտնվում է Օկայի հետ միախառնման վայրից ոչ հեռու։


== Պատմություն ==

Ալեքսեյ Սավրասովն սկսել է աշխատել նկարի վրա 1870 թվականի ամռանը՝ Վոլգա կատարած ուղևորության ժամանակ։ Նույն թվականին, հիմնվելով բնօրինակից արված էտյուդի վրա, նա ավարտել է նկարի առաջին տարբերակը, որի վրա շարունակել է աշխատել 1871 թվականին, և նկարն ավարտելուց հետո այն թվագրվել է 1871 թվականով։
1871 թվականին նկարը Պետերբուրգում արժանացել է Նկարիչների խրախուսման ընկերության երկրորդ մրցանակին, և նույն թվականին այն Սավրասովից գնել է Պավել Տրետյակովը  (այլ տվյալներով՝ Տրետյակովը համաձայնել է նկարը գնել դեռևս 1870 թվականի վերջին, երբ Սավրասովն ավարտել է նրա առաջին տարբերակը)։
1932 թվականին կտավը Տրետյակովյան պատկերասրահից փոխանցվել է Նիժնի Նովգորոդի արվեստի թանգարանինո։


== Արձագանքներ ==
Արվեստագետ Նիկոլայ Նովոուսպենսկին նկարի մասին գրել է.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Саврасов Алексей Кондратьевич — Печерский монастырь под Нижним Новгородом, 1871» (HTML)։ www.art-catalog.ru։ Վերցված է 13.11.2014
Զատիշիե (այլ կիրառումներ)

Զատիշիե, կարող է վերաբերել՝

Զատիշիե - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանում
Զատիշիե - գյուղ, Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բոբրովիցայի շրջանում
Զատիշիե - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Շացկի շրջանում
Գոհաբանության օր (Կանադա)

Գոհաբանության օր (անգլ.՝ Thanksgiving Day, ֆր.՝ Jour de l'Action de grâce) Կանադայում պետական տոն, որն անցկացվում է ամեն տարվա օգոստոս ամսվա երկրորդ շաբաթվա ընթացքում։ Պաշտոնապես ընդունված է Կանադայի պառլամենտի կողմից 1957 թվականի հունվարի 31-ին։ Ի սկզբանե համարվում էր քրիստոնեական տոն, այժմ  ունի համազգային նշանակություն։


== Պատմություն ==
Ի սկզբանե տոնի պատմությունը սկիզբ է առնում եվրոպական ավանդական բերքի տոնից։ Այն Եվրոպայից տեղափոխվեց օվկիանոսից այն կողմ՝ Հյուսիսային Ամերիկա։ Այդպիսի ավանդույթներ ունեին նաև Հյուսիսային Ամերիկայի աբորիգենները։
1578 թվականին անգլիացի ծովագնաց Մարտին Ֆռոբիշերի որոշմամբ ապագա Կանադայի տարածքում կատարվեց Գոհաբանության օրվա առաջին օֆիցյալ տոնակատարություններից մեկը։ Նույն թվականին նրա Հյուսիս-Արևմտյան անցուղու փնտրտուքներն ավարտվեցին ձախողությամբ, արշավախմբի մի մասը մահացավ, իսկ մյուսները, մնալով ողջ, ստիպված էին ափ իջնել։ Այսպիսով տեղի ունեցած առաջին տոնված Գոհաբանության օրը դարձավ և բերքի տոն, և մահից ձերբազատվելու տոն։
XVII դարի սկզբում՝ Կանադայի ապագա տարածքում, Գոհաբանության օրը նշվել է նաև առաջին ֆրանսիացի ներգաղթյալների կողմից՝ Սամուել դե Շամպլենի գլխավորությամբ։


== Մեր ժամանակներ ==
Մեր օրերում Գոհաբանության օրը նշվում է Կանադայի տարածքի մեծ մասում։ Բացառություն են Նոր Շոտլանդիա ու Նյուֆաունդլենդ և Լաբրադոր պրովինցյաները։ Տոնը ընդունվում է Կանադայի բոլոր պետական կազմակերպությունների կողմից։
Սովորաբար տոնական օրերը առիթ են դառնում ընտանեկան հանգստի համար։ Չնայած դրան, որ պաշտոնապես տոնը նշվում է երկուշաբթի, տոնական ընթրիքը կարող է կազմակերպվել եռօրյա ուիքենդի յուրաքանչյուր օրում։ Ընթրիքի համար պատրաստում են ավանդական ուտեստներ, որոնք պատրաստվել են առաջին ներգաղթյալների կողմից։ Այդպիսի ուտեստներ են լցոնած հնդկահավը և դդմային կականդակները։
Ի տարբերություն ԱՄՆ-ի, Կանադայում բացակայում են Գոհաբանության օրը կատարվող տոնահանդիսությունները։ Այնուամենայնիվ Գոհաբանության օրը համընկնում է գարեջրային փառատոնի հետ։ Այն անցկացվում է Կիտչեր և Ուոտերլու քաղաքներում և հեռարձակվում է հեռուստատեսությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գոհաբանության օրը Կանադայում
Կանադայի տոները Archived 2009-03-02 at the Wayback Machine.
Գոհաբանության օր (անգլ.)
Ալեքսանդր Աճեմյան

Ալեքսանդր Վարդանի Աճեմյան (օգոստոսի 25, 1925(1925-08-25), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 10, 1987(1987-10-10), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կոմպոզիտոր։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1984)։
Վարդան Աճեմյանի և Արուս Ասրյանի որդին է, Վարդան Աճեմյանի հայրը։


== Կենսագրություն ==
1955 թվականին ավարտել է Երևանի կոնսերվատորիան, 1971–1987 թթ. դասավանդել է նույն կոնսերվատորիայում։

Հեղինակ է հինգ սիմֆոնիաների, որոնց մեջ կան նաև ծրագրային բնույթի սիմֆոնիաներ՝ «Սասունցի Դավիթ» (5-րդ, 1955-84 թթ.), «Յոթ երգ Հայաստանի մասին»` ըստ Գևորգ Էմինի (6-րդ, 1979 թ.)։ Նրա գրչին են պատկանում նաև «Հովվերգական սիմֆոնիետ» (1984 թ.), «Ռեքվիեմ», Հովհաննես Թլկուրանցու խոսքերով վոկալ շարքը  (1969 թ.), «Լորիկը», «Երևանը» սիմֆոնիաները, «Ռեքվիեմ», պոեմ-ռապսոդիա սիմֆոնիկ նվագախմբի համար (1957 թ.), բալետային սյուիտ (1961 թ.), կոնցերտինո ջութակի և դաշնամուրի համար (1949 թ.), կոնցերտինո շեփորի և դաշնամուրի համար (1951 թ.), սիմֆոնիկ և կամերային գործեր, վոկալ-գործիքային շարք, ռոմանսներ, երգեր, երաժշտություն թատերական ներկայացումների և կինոնկարների համար։ Ալեքսանդր Աճեմյանին հոգեհարազատ էր նաև երգի տարերքը։ Նա հեղինակ է հուզական և քնարական բազում երգերի։
Ալեքսանդր Աճեմյանը հայ երաժիշտներից առաջինն էր, որ սիմֆոնիկ նվագախումբ մտցրեց մարդկային ձայն (սոպրանո), ինչպես օրինակ՝ նրա երկրորդ սիմֆոնիան։
1975 թ. արժանացել է ՀՀ Պետական մրցանակի, 1965 թ.՝ Հայաստանի արվեստի վաստակավոր գործչի, 1984 թ.` ժողովրդական արտիստի կոչման։ Մահացել է Երևանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Քրիստոսի Հարության տաճար (Նիժնի Տագիլ)

Քրիստոսի Հարության տաճար  (ռուս.՝ Храм Воскресения Христова), Ռուս ուղղափառ եկեղեցու Նիժնի Տագիլի թեմի եկեղեցի Նիժնի Տագիլ քաղաքի Ձերժինսկի շրջանում։ Տաճարը գտնվում է քաղաքի մասնավոր հատվածում, Վագոնկայում, Բրգաձև սոճիների բլրի տրամվայի օղակի մոտակայքում, Լեսնայա փողոցի թիվ 20 հասցեում։ Տաճարի տարածքում,  Լեսնայա 20/1 հասցեում է գտնվում հին գյուղական մկրտության եկեղեցին։


== Պատմություն ==
Քրիստոսի Հարության քարե մեծ տաճարը հիմնադրվել է 1992 թվականին Եկատերինբուրգի և Վերխոտուրսկի արքեպիսկոպոս Մելխիսեդեկի նախաձեռնությամբ։ Շինարարությունը դանդաղ էր ընթանում միջոցների անբավարարության պատճառով, այնուամենայնիվ այն ավարտվեց։
Տաճարի շինարարությանը օժանդակություն էին ցուցաբերում բարերարները և զորամասի զինվորականները, որոնց հոգևոր սնունդն ապահովում է Հարության տաճարի վանահայր ավագ քահանա Կոնստանտին Յանովիչը։ 2007 թվականին տաճարում տեղադրվեցին երեք գմբեթներ, իսկ 2008 թվականի օգոստոսի 4-ին ավելացան ևս չորսով, և տաճարը ձեռք բերեց ամբողջական տեսք և վեհություն։ Տաճարի գմբեթները պատրաստվել են «Կոմպոզիտ» ՍՊԸ-ում, իսկ դրանց տեղադրումն իրականացրել է«Տրեստ-88» շինարարական ընկերությունը։ Արտաքին շինարարությունն ավարտվել էր, իսկ ներքին հարդարման աշխատանքներն ավարտվեցին 2008 թվականի վերջին։


== Նկարագիր ==
Տաճարը գտնվում է Վագոնկա մասնավոր հատվածի շրջակայքում։ Տաճարը  բավականին զանգվածեղ է, սակայն ոչ շատ բարձր և հեռվից դժվար տեսանելի է։ Տաճարը  յոթ գմբեթանի է, ունի երեք մուտք (հյուսիսային, հարավային և արևմտյան) արևմտյան մուտքի կողմից ունի ոչ մեծ զանգակատուն։ Պատերը սվաղված են, ներկված սպիտակ գույնով, բոլոր գմբեթները սոխաձև են արծաթափայլ ոսկյա խաչերով։ Տաճարի շենքը բոլոր կողմերից ունի ելուստներ, հյուսիսից, հարավից և արևմուտքից   մեծ ուղղանկյուն, իսկ արևելքից  կիսաշրջանաձև։ Տաճարի գլխավոր մուտքը հյուսիսային կողմից է, մյուս մուտքերը ոչ տոնական օրերին փակ են։ Տաճարի տարածքը ցանկապատված է հին մետաղյա պարսպով, ունի միայն մեկ ելք դեպի Լեսնոյ փողոց։ 


== Մկրտության եկեղեցի ==
Տաճարի տարածքում, նրանից դեպի հյուսիս գտնվում է փոքրիկ մեկ գմբեթավոր մկրտության եկեղեցին։ Փոքրիկ եկեղեցին նույնպես ներկված է սպիտակ գույնով, ունի սոխաձև կապույտ գմբեթ։ Եկեղեցու շենքի միակ մուտքը գտնվում է արևմտյան կողմում, մուտքի մոտ կա ոչ մեծ գավիթ միաթեք կտուրով։ Պատուհանները կամարաձև են, վերևից կախված եզրերով։ Արևելյան կողմում է գտնվում ոչ մեծ շրջանաձև ելուստ դեպի զոհասեղանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Տամբովյան կարմիր տավարի ցեղ

Տամբովյան կարմիր տավարի ցեղ (ռուս.՝ Kpacнaя тaмбoвcкaя), կաթնամսատու տավարի ցեղ։ Ստացվել է տեղական տավարի և պաշկովյան (սկզբում), ապա սիմենթալ ցեղերի բարդ վերարտադրական տրամախաչման ճանապարհով։ Որպես ցեղ հաստատվել է 1948 թվականին։ 
Կենդանիների մարմնակազմն ամուր է, թույրը՝ տարբեր երանգների կարմիր։ Ցլերի միջին կենդանի զանգվածը՝ 900-1000 կգ, իսկ կովերինը մինչև 500 կգ է։ Կաթնատվությունը՝ մոտ 4500 (առավելագույնը՝ մինչև 7800) կգ։ Կաթի յուղայնությունը՝ 3,8-3,9%։ Սպանդային ելքը՝ 54-56%։ Ցեղը բուծում են Տամբովի մարզում։
Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1993-1994

Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1993-1994, Լյուքսեմբուրգի 80-րդ ֆուտբոլի առաջնությունը։ Մրցաշարի չեմպիոն է դարձել «Ավենիրը»։ Մրցաշարին մասնակցել է 10 թիմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը RSSSF կայքում
Աննա Պետրյաևա

Աննա Տիմոֆեևնա Պետրյաևա (ռուս.՝ Анна Тимофеевна Петряева, հունվարի 19, 1894(1894-01-19), Սանկտ Պետերբուրգի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 15, 1991(1991-12-15), Սմոլենսկ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), բժիշկ, 1945-1970 թվականներին Սմոլենսկի բժշկական ինստիտուտի մանկաբուժության ամբիոնի վարիչ, պրոֆեսոր, ՌՍՖՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Աննա Պետրյաևան ծնվել է 1894 թվականի հունվարի 19-ին, Սանկտ Պետերբուրգի նահանգի Յամբուրգսկի գավառի Նարովո վոլոստի Ֆիտինկա գյուղում (այժմ՝ Լենինգրադի մարզի Կինգիսեպսկի շրջան)։ 1919 թվականին ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի մանկավարժական ինստիտուտը։ Նա որպես ուսուցիչ աշխատել է Բալակովո քաղաքում։ 1924 թվականին Պետրյաևան ավարտել է Սարատովի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ Արխանգելսկում աշխատել է որպես մանկաբույժ, այնուհետև տեղափոխվել է Սմոլենսկ։ 1930 թվականից աշխատել է Սմոլենսկի պետական բժշկական ինստիտուտի մանկաբուժության ամբիոնում, եղել է ասիստենտ, այնուհետև՝ բաժնի վարիչ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբում Պետրյաևան տարհանվել է Պենզա, այնուհետև տեղափոխվել Ստավրոպոլ, որտեղ դարձել է Ստավրոպոլի բժշկական ինստիտուտի մանկաբուժության նորաստեղծ բաժանմունքի առաջին ղեկավարը։
Սմոլենսկի ազատագրումից հետո Պետրյաևան վերադարձել է աշխատանքի Սմոլենսկի բժշկական ինստիտուտում և մինչև 1970 թվականը ղեկավարել մանկաբուժության ամբիոնը։ Բացի դասավանդումից, մանկական հիվանդությունների ոլորտում նա ակտիվորեն զբաղվել է գիտական գործունեությամբ, ուսումնասիրել է երեխաների մարսողության սուր և քրոնիկ խանգարումները, երեխաների ռևմատիկ հիվանդությունները, հիպովիտամինոզը և վիտամինային անբավարարությունը։ Եղել է 90 գիտական աշխատությունների և 3 մենագրությունների հեղինակ։ Նրա ուսանողներից 21-ը բժշկական գիտությունների թեկնածու են, 2-ը՝ դոկտոր։ Պետրյաևան Սմոլենսկում եղել է մանկական կլինիկական հիվանդանոցի կառուցման նախաձեռնող և նրա նախագծի հեղինակը։
Եղել է Դելիում կազմակերպված Մանկաբույժների I համաշխարհային համագումարի պատվիրակ։
Մահացել է 1991 թվականի դեկտեմբերի 15-ին, թաղված է Սմոլենսկի լեհական գերեզմանատանը։
Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով և մի շարք մեդալներով՝ «Առողջապահություն գերազանցիկ» կրծքանշանով, ՌՍՖՍՀ Գերագույն խորհրդի պատվոգրով։ Եղել է ՌՍՖՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ։


== Աշխատություններ ==
«Роль витаминов в педиатрии и их практическое применение» (1948)
«Туберкулез и ревматизм у детей» (1952)
«Вскармливание детей разного возраста, острые и хронические расстройства пищеварения и питания у детей» (1961)
«Как вырастить здорового ребенка?» (1964)
«Патогенетические основы терапии патологии респираторной системы у детей» (1975)


== Ծանոթագրություններ ==
Զոյա և Ալեքսանդր Կոսմոդեմյանսկիների հուշարձան

Զոյա և Ալեքսանդր Կոսմոդեմյանսկիների հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Зое и Александру Космодемьянским), հուշարձան Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը նվիրված է Հայրենական մեծ պատերազմում զոհված Խորհրդային Միության հերոսներ, քույր և եղբայր Զոյա և Ալեքսանդր Կոսմոդեմյանսկիներին։ Հուշարձանը տեղադրվել է այն տան տեղում, որտեղ նրանք ապրել են` Նովոպոդմոսկովնայա փողոցում, որը 1960 թվականի մայիսի 9-ից կոչվում է նրանց անունով։
Հուշարձանի բացումը տեղի է ունեցել որոշ աղբյուրների համաձայն 1969 թվականին, այլ տվյալներով` 1981 թվականին։ Նախագծի հեղինակներն են քանդակագործ Սեմյոն Անդրեևիչ Լոյկը և ճարտարապետներ Սերգեյ Գեորգիևիչ Դեմինսկին ու Յ. Յ. Ուսպենսկին։ Հուշարձանը պատրաստված է ողորկված կարմիր գրանիտից։ Հուշարձանի դիմերեսին կոնտրռելիեֆի տեխնիկայով փորագրված են Ալեքսանդրի և Զոյայի դիմանկարները և հետևյալ ձոնական գրությունը. «Այս վայրում կանգնած է եղել այն տունը, որտեղ 1933-1941 թվականներին ապրել են Խորհրդային Միության հերոսներ Զոյա և Ալեքսանդր Կոսմոդեմյանսկիները»։ 2015 թվականին հուշարձանը վերանորոգվել է։
Նույն անունով գոյություն ունի մեկ այլ հուշարձան, որը հայտնի է նաև որպես Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին հայրենիքի համար զոհված թիվ 201 դպրոցի աշակերտների և ուսուցիչների հուշարձան։ Տեղադրված է գիմնազիայի բակում, բացվել է 1981 թվականին։ Նախագծի հեղինակներն են քանդակագործ Օլեգ Անտոնովիչ Իկոննիկովը և ճարտարապետ Կարո Սերգեյի Շեխոյանը։ Հուշահամալիրը գրանիտե պատ է, որի վրա փորագրված են զոհվածների անունները։ Նրա խոռոչներում տեղադրված են Զոյա և Ալեքսանդրա Կոսմոդեմյանսկիների կիսանդրիները։ Զոհվածներից չորսը ստացել են Խորհրդային Միության հերոսի կոչում` Զոյա և Ալեքսանդր Կոսմոդեմյանսկինորը, Գեորգի Լաշինը և Պավել Գրաժդանինովը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Вострышев М. И. Москва: все культурные и исторические памятники. — М.: Алгоритм, Эксмо, 2009. — 512 с. — ISBN 978-5-699-31434-8
Демин М. Т., Всероссийское добровольное научно-исследовательское и культурно-просветительское общество «Энциклопедия российских деревень», Аграрный институт РАСХН, Префектура Северного административного округа Москвы. Северный округ Москвы - век XX. — в: Энциклопедия российских деревень, 1997. — 733 с.
Ефремов Г. К., Пегов А. М. Имена московских улиц. — М.: Московский рабочий, 1985. — 460 с.
Зайцев А.Д., Рощин И. И., Соловьёв В. Н. Зачислен навечно: Биографический справочник. — М.: Политиздат, 1990. — Т. 1. — 383 с. — ISBN ISBN 5250004105, 9785250004107
Народный комиссариат просвещения, Министерство просвещения, Министерство образования, Российская академия образования, Российское педагогическое общество Народное образование. — М.: Учпедгиз, 2005. — Т. 4—6.
Министерство просвещения, Руссиан С.Ф.С.Р. Министерство просвещения Воспитание школьников. — М.: Просвещение, 1987.
Смигельская С. В. Москва: атлас туриста. — М.: Главное управление геодезии и картографии при Совете Министров СССР, 1990. — 208 с.
Шокарев С., Вострышев М. Вся Москва от А до Я. — 2018. — ISBN 5041013799, 9785041013790
Անոսովո (գյուղ, Նովոդուգինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱնոսովոԱնոսովո (ռուս.՝ Аносово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 39 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տերունի

Տերունի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տերունի (իշխանական տոհմ)
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռապսոդիա

Ռապսոդիա (հուն․՝ դյուցազնական երգ), գործիքային կամ վոկալային ստեղծագործություն գրված ազատ, ինպրովիզացված, դյուցազնական ոճում։
19-րդ դարում ռապսոդիան դառնում է գործիքային երաժշտության հայտնի ժանրերից մեկը․ազատ կառուցվածք ունեցող ստեղծագործություն է, վառ կոնտրաստային էպիզոդների հերթափոխով՝ լիրիկական, էպիկական, հերոսային-դրամատիկական կամ ուրախ-տոնական։ 
Ռապսոդիան գործիքային ֆանտազիայի ձև է ժողովրդական հյուսվածքի թեմաներով։ Այդ տերմինը հին հունական ծագում ունի։ Հնում «ռապսոդներ» անվանվել են ժողովրդական երգիչները, հերոսա-էպիկական ասույթների կատարողները ( նրանց կերպարները նկարագրված են Լիստի էպիզոդական ռապսոդիաներում)։ Թեև «ռապսոդիա» տերմինը օգտագործվել է արդեն հարյուրամյակի սկզբում որոշ չեխ հեղինակների կողմից, այդ ժանրի հիրավի ստեղծողը համարվում է Ֆ.Լիստը։ Նրա հունգարական ռապսոդիաների մեծամասնությունը հիմնված է դանդաղ երգեցիկ մեղեդիների վրա, որոնց հաջորդում են ռեչիտատիվային հատվածները և ավարտվում են շատ արագ պարերով (սովորաբար ժողովրդական պարային թեմաների վարիացիաների տեսքով) ։
Ռապսոդիաները իրենց մասշտաբովբազմատեսակ են։ Դրանց մեջ կան համեմատաբար ոչ այնքան մեծ պիեսներ, ինչպիսին է Լիստի հայտնի Վեցերորդ հունգարական ռապսոդիան։ Սակայն նույն անվանումն է տրվում նաև բավականին լայնածավալ պիեսներին, ինչպիսին են Ռախմանինովի նվագախմբային «Պագանինիի թեմայով ռապսոդիան» դաշնամուրի համար կամ Կարա Կարաևի սիմֆոնիկ «Ալբանական ռապսոդիան» ։
Իտալիան Նոր ալիք երգի մրցույթում

Իտալիան Նոր Ալիք երգի մրցույթին մասնակցում է 2006 թվականից։ Առաջին անգամ Իտալիան այս մրցույթում ներկայացրել է Ջիանի Ֆիորելինոն։


== Մասնակցություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մրցույթի պաշտոնական կայքը
Սալտա (դեպարտամենտ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սալտա (այլ կիրառումներ)Սալտա (իսպ.՝ Departamento de Salta), մայրաքաղաքային դեպարտամենտ Արգենտինայում, Սալտա պրովինցիայի կազմում։
Տարածքը՝ 1722 կմ2։ Բնակչությունը՝ 473000 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 274,7 մարդ/կմ2։
Վարչական կենտրոնը Սալտան է։


== Աշխարհագրություն ==
Դեպարտամենտը գտնվում է Սալտա պրովինցիայի կենտրոնական մասում։ Սահմանակից է՝

հյուսիսում` Լա-Կալդերա դեպարտամենտին,
արևելքում` Խեներալ-Գուէմես դեպարտամենտին,
հարավ-արևելքում՝ Մետան դեպարտամենտին,
հարավում՝ Լա-Վինյա դեպարտամենտին,
հարավ-արևմուտքում՝ Չիկոանա դեպարտամենտին,
արևմուտքում՝ Ռոսարիո-դե-Լերմա դեպարտամենտին,
հյուսիս-արևմուտքում՝ Սեռիլոս և Ռոսարիո-դե-Լերմա դեպարտամենտներին։


== Խոշորագույն բնակավայրեր ==
Անժե ան Սանտեր

Անժե ան Սանտեր (ֆր.՝  Hangest-en-Santerre), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 997 մարդ, բնակչության խտությունը` 66.11 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.08 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 105 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 28 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 634 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 480-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 154։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,7 %։ 480 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 443 անձ (240 տղամարդ և 203 կին)։ Գործազուրկ են եղել 37 անձ (22 տղամարդ և 15 կին)։ 154 անաշխատունակներից 50-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 53-ը` թոշակառուներ, իսկ 51-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Բադալուկո

Բադալուկո (իտալերեն՝ Badalucco), կոմունա Իտալիայի Լիգուրիա մարզի Իմպերիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1253 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 79 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 16 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 18010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0184։
Քաղաքի հովանավորն է հանդիսանում սուրբ San Giorgio։


== Ժողովրդագրություն ==


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0183 54041
Էլեկտրոնային հասցեն՝ aurigo@uno.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Սամոլյուբովո (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍամոլյուբովոՍամոլյուբովո (ռուս.՝ Самолюбово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 326 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Mia Boyka

Մարիա Բոյկո, ավելի հայտնի է որպես MIA BOYKA (կամ Միա Բայկա, փետրվարի 15, 1997(1997-02-15), Zakhonye-2, Bolshelutskoye rural settlement, Կինգիսեպսկի շրջան, Լենինգրադի մարզ, Ռուսաստան), ռուս երգչուհի (հեղինակ-կատաչող) և արտիստ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1997 թվականի փետրվարի 15-ին։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Ռուսաստանի Գ. Վ. Պլեխանովի անվան տնտեսագիտական համալսարան՝ Բիզնեսի ֆակուլտետ։ Բուհն ավարտելուց հետո ուսումը շարունակել է «Ինովացիոն ձեռներեցության մենեջմենթի» ֆակուլտետում։ Երգեր է գրում դեռ դպրոցական տարիներից։
T-killah-ը, նկատելով աղջկա տաղանդը, որոշել է աշխատել նրա հետ որպես պրոդյուսեր։ Նրանք ունեն նաև համատեղ երգեր, մասնավորապես, «Мама не в курсе» և«Лёд и ночь», որոնք թողարկվել են առանձին սինգլներով 2019 թվականի հունիս-հուլիս ամիսներին և ընդգրկվել են Բոյկայի՝ հանրությանը շուտով ներկայացված «Дикая ламба» դեբյուտային մինի-ալբոմում։
Օգոստոսի 23-ին T-killah-ի պաշտոնական YouTube-յան ալիքում ներկայացվել է «Мама не в курсе» երգի տեսահոլովակը։

Իսկ իրականում Միա Բոյկայի «կրակոցը» նույն 2019 թվականին նկարահանած «Ананас Адидас» երգն էր, որը թողարկվել է հոկտեմբերի 1-ին առանձին սինգլով։
Երգչուհին նաև հայտնի է «Эмэмдэнс» («Самурай») երգով, որը թողարկվել է 2020 թվականի մայիսին և դարձել է հատկապես հայտնի TikTok-ում։
Իսկ 2020 թվականի ամռանը Եգոր Շիպը երգչուհու հետ դուետ է թողարկել՝ «Пикачу», որը TopHit պորտալի կողմից հրապարակվող YouTube-ի ամենահայտնի երաժշտական տեսահոլովակում հասել է 1-ին հորիզոնականին և Top Radio & YouTube Hits համահավաք չարթում 2-րդ հորիզոնականին նույն պորտալից։ Այս երգի տեսահոլովակի բյուջեն ընդամենը 50 հազար ռուբլի էր, գրեթե 100 մլն դիտում է հավաքել YouTube-ում՝ առաջ անցնելով Մորգենշտերնից՝ նրա «Cadillac» երգի տեսահոլովակով։
2020 թվականի դեկտեմբերի 10-ին թողարկել է ամանորյա «Снежинка» երգը Անյա Պոկրովի հետ համատեղ։
2021 թվականի փետրվարի 3-ին երաժշտական հարթակներում հայտնվել է Mia Boyka-ի համատեղ աշխատանքը «Би-2» խմբի հետ։ Այն դարձել է «Последний герой» կուլտային երգի ռեմիքսը, որը թարմացվել է երգչուհու կատարմամբ երկու բոլորովին նոր երկտողերով։ Երգը դարձել է «Последний герой» («Чемпионы против новичков») ռեալիթի-շոուի 9-րդ եթերաշրջանի գլխավոր ստեղծագործությունը։


== Մրցանակներ և վարկանիշներ ==
Top Hit Music Awards 2021 անվանակարգում՝ Ռուսաստանում YouTube-ի տարվա բացահայտում
Муз-ТВ 2021 մրցանակաբաշխություն՝ «Տարվա առաջընթաց» անվանակարգ
2020 թվականին YouTube-ի Թոփ-10 երաժշտական տեսանյութեր հրապարակած ռուս օգտատերեր


== Սկավառակագրություն ==


=== Մինի ալբոմներ (EP) ===


=== Սինգլներ և ընտրանիներ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (783)

Ժողովածու (783), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 783 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1590, 1605 թվականներին Ստեփաննոս երեց (Ա) գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Մաղաքիա վարդապետը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21.3×15 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 345 թերթից։ Գրված է երկսյուն, միասյուն, նոտրգիր, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ բոլորագիծ երկաթագրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կարմիր կտավ։ Հիշատակարաններ նախագաղափար՝ 325ա (1359 թվական, Կաֆա. Անտոն գրիչ), գրիչ՝ 265ա ,296ա, 300բ, (1596 թվական), 200ա (1605 թվական), հետագայի՝ 3բ, 256ա (1664 թվական), 325ա (17-րդ դար)։


== Բովանդակություն ==
Կանոնգիրք Հայոց։
Գաւազանագիրք կաթողիկոսաց։
Եպիսկոպոսք Արշարունեաց, Երուսաղեմի, Կ. Պոլսի։
Թուղթ Յակոբոսի առ Կոտրատիոս։
Ագաթանգեղոսի ի բանէն, որ զԿայենէ։
Մեսրոպայ Գանձակեցւոյ Բարեոք ողբայր ոմն։
Յովհ. Իմաստասիրի Յիշատակարան։
Աւանդութիւն Հրէից։
Յովհ. Մանդակունւոյ Ցաղուհացսն գշաբաթսն և զկիրակին ոչ զատել։
Պատճառք պահոց։
Թովմ. Մեծոփեցւոյ Պատմութիւն, Յիշատակարան։
Քարոզք։
Ի Հարանց վարուց։
Հարցումն Յոբնազի և պատասխանիք Մովսիսի և Դաւթի։


== Ծանոթագրություններ ==
Սերդոբինո

Սերդոբինո (ուկրաիներեն՝ Сердобине), ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1640 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սերդոբինո ավանում բնակվում էր 38 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,319 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 119,12 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Կաստելֆրանչի

Կաստելֆրանչի (իտալերեն՝ Castelfranci), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզի Ավելինո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2524 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 229 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 11 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83040, հեռախոսային կոդ՝ 0827։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Զարիշատի դաշտ

Զարիշատի դաշտ, դաշտ Հայկական լեռնաշխարհում, Կարսի սարահարթի մի մասը։ Փռված է վերջինիս հյուսիսային կողմում։ Նույնացնում են հին Մեծ Դաշտի (Այրարատ աշխարհի Վանանդ գավառում) հետ, որը հիշատակում է Մովսես Խորենացին։


== Ծանոթագրություններ ==
Սերմնագռավները վերադարձան

Սերմնագռավները վերադարձան (ռուս.՝ Грачи́ прилете́ли), Ալեքսեյ Սավրասովի 1871 թվականին ստեղծած կտավն է։ Ստեղծագործությունը ցուցադրվում է Մոսկվայի Տրետյակովյան պատկերասրահում։ Սավրասովի ամենահայտնի ստեղծագործությունն է։ Այն Սավրասովի բնապատկերային խնդիրների որոնումների հանրագումարն է։


== Ստեղծագործության նկարագիրը ==
Կտավի էսքիզը նկարվել է Կոստրոմովսկի մարզի Մոլվիտինո գյուղում (այժմ Կոստրոմովսկի մարզի Սուսանինո ավան)։ Կտավում պատկերված է Սուրբ Հարություն եկեղեցին (ներկայումս եկեղեցում է գտնվում Իվան Սուսանինի թանգարանը)։ Նկարը ստեղծվել է Մոսկվայում, նկարչի արվեստանոցում։ 1871 թվականի վերջում «Սերմնագռավները վերադարձան» կտավը ցուցադրվել է «Ճամփորդող արվեստի ցուցահանդես ընկերակցությունում»։ Պավել Տրետյակովն անմիջապես ձեռք է բերել աշխատանքը՝ իր հավաքածուի մեջ ներառելու համար։ 1872 թվականին Սավրասովին պատվիրեցին ստեղծել «Սերմնագռավները վերադարձան» կտավի կրկնությունը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Грачи прилетели. 1871. История создания
Грачи прилетели // Мальцева Ф. С. А. К. Саврасов. — Л.։ Художник РСФСР,1984. 192 с.
Картина «Грачи прилетели» в GoogleArtProject