armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Բելիկուր

Բելիկուր (ֆր.՝ Bellicourt), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վիլլե Կորտե կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Վիլլե Կորտե|Սուասոն։
INSEE կոդը՝ 02065.


== Բնակչություն ==
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 636 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 413 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 292-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 121-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 70,7%, 1999 թվականին եղել է՝ 69,7%)։ 292 աշխատունակ բնակիչներից 251-ը աշխատում էին (140 տղամարդ և 111 կին), անաշխատանք էին 41-ը (16 տղամարդ և 25 կին)։
121 անգործունակ մարդկանցից 34-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 43-ը թոշակառու, 44-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Բելիկուր (ֆր.)
Նիկոլայ Բրունով

Նիկոլայ Իվանովիչ Բրունով (ռուս.՝ Николай Иванович Брунов, նոյեմբերի 13 (25), 1898, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 25, 1971(1971-11-25), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ճարտարապետության խորհրդային պատմաբան, արվեստագիտության դոկտոր (1943), ԽՍՀՄ ճարտարապետության ակադեմիայի թղթակից անդամ (1940)։


== Կենսագրություն ==
Նիկոլայ Բրունովը ծնվել է 1898 թվականի նոյեմբերի 13 (25)-ին Մոսկվայում։ 1920 թվականին ավարտել է Մոսկվայի համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետը, 1934 թվականին դարձել է Մոսկվայի ճարտարապետության ինստիտուտի պրոֆեսոր։ Մեծ հեղինակություն է վայելել գիտական շրջանակներում, արժանացել է բազմաթիվ պետական մրցանակների, այդ թվում՝ Լենինի շքանշանի (1953)։ Հիմնական գիտական հետաքրքրությունները եղել են անտիկ, բյուզանդական և հին ռուսական ճարտարապետությունները։
Նիկոլայ Բրունովը մահացել է 1971 թվականի նոյեմբերի 25-ին Մոսկվայում։ Թաղվել է Մոսկվայի մարզի Կունցևսկի շրջան Իզվարինո գյուղի գերեզմանատանը (ներկայում՝ Մոսկվայի Նովոմոսկովսկի վարչական օկրուգում)։


== Հիմնական աշխատանքներ ==
«Էսսեներ ճարտարապետության պատմության վերաբերյալ» (ռուս.՝ «Очерки по истории архитектуры»), հհ․ 1-2, Մոսկվա, Ակադեմիա, 1935-1937, վերահրատ․՝ Մոսկվա, Центрполиграф, 2003
«Հռոմ։ Բարոկկոյի ճարտարապետություն» (ռուս.՝ «Рим. Архитектура эпохи барокко», 1937)
«Ճարտարապետական ոճերի ալբոմ» (ռուս.՝ «Альбом архитектурных стилей»)
«17-րդ և 18-րդ դարերի Ֆրանսիայի պալատներ» (ռուս.՝ «Дворцы Франции 17 и 18 веков», 1938)
«Հին և միջնադարյան ճարտարապետության համամասնությունները» (ռուս.՝ «Пропорции античной и средневековой архитектуры»)
«Էրեքթեոն» (ռուս.՝ «Эрехтейон»)
«Մոսկվայի Սուրբ Վասիլիի տաճար (Պոկրովսկու տաճար)» (ռուս.՝ «Храм Василия Блаженного в Москве (Покровский собор)», 1988, հետմահու)
«Հին ռուսական ճարտարապետության վարպետներ» (ռուս.՝ «Мастера древнерусского зодчества»)
«Մոսկովյան Կրեմլը» (ռուս.՝ «Московский Кремль»)
«Աթենքի Ակրոպոլիսի հուշարձանները։ Պարթենոն և Էրեքթեոն» (ռուս.՝ «Памятники афинского Акрополя. Парфенон и Эрехтейон», 1973, հետմահու)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Брунов Николай Иванович // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред.  А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978.
Комеч А. И. Памяти Н. И. Брунова // Византийский временник. Т. 34. М., 1973
Любавин А. Н. Н. И. Брунов: специалист в области истории архитектуры // Архитектура и строительство Москвы. 1999. № 1
Պոդի (գյուղ, Լոզովայայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոդիՊոդի (ուկրաիներեն՝ Поди), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովայայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1920 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պոդի գյուղում բնակվում էր 40 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,397 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 100,76 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վալդենյան դարձում

Վալդենյան դարձում, քիմիական փոխարկում, երբ օրգանական մոլեկուլում ասիմետրիկ կենտրոնի կոնֆիգուրացիան փոխվում է տեղակալման ռեակցիայի հետևանքով։
Պաուլ Վալդենը հայտնաբերել է (1898), որ (-) խնձորաթթուն (I) քլորացնելու և ստացված քլորսաթաթթուն (II) հիդրոլիզելու հետևանքով ստացվում է (+) խնձորաթթու (III)(տես նկարը)։
Վալդենյան դարձումը կարևոր է տեսական օրգանական քիմիայում և կենդանի օրգանիզմներում տեղի ունեցող երևույթները պարզաբանելու համար։
Ձիմելլա

Ձիմելլա (իտալերեն՝ Zimella), կոմունա Իտալիայում՝ Վենետո մարզի Վերոնա գավառում։ Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի տվյալներով եղել է 4.946։ Բնակչության խտությունը կազմում է 217 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 20,08 կմ² տարածք։ Սահմանակից է Արկոլե, Կոլոնիա Վենետա, Լոնիգո, Վերոնելլա համայնքներին։ Փոստային ինդեքս՝ 37040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0442։ Քաղաքի տոնը նշվում է սեպտեմբերի 8-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (75201-75300)

Աստերոիդների ցանկ (75101-75200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (75301-75400)
 Աստերոիդների ցանկ (75101-75200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (75301-75400)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (75001)-(80000)»։ www.minorplanetcenter.net
Մերկի (գյուղ, Նեդրիգայլովի շրջան)

Մերկի (ուկրաիներեն՝ Мірки), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մերկի գյուղում բնակվում էր 109 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հետերոզիգոտություն

Հետերոզիգոտություն , հիբրիդային օրգանիզմին բնորոշ վիճակ, երբ հոմոլոգ քրոմոսոմները կրում են այս կամ այն գենի տարբեր ալելներ։«Հետերոզիգոտություն » տերմինն առաջարկել է անգլիացի գենետիկ Ու. Բեյթսոնը, 1902-ին։ Հետերոզիգոտությունը առաջանում է տարբեր որակ, քանակ և գեների կառուցվածքային դասավորություն ունեցող գամետների միաձուլումից։ Հետերոզիգոտությունը, որպես օրենք, սեռական պրոցեսի հետևանք է, սակայն կարող է լինել նաև մուտացիաների հետևանքով։ Հետերոզիգոտության ժամանակ մահացու և վտանգավոր ռեցեսիվ ալելների ազդեցությունը ճնշվում է համապատասխան դոմինանտ ալելի առկայությամբ և կարող է կրկին ի հայտ գալ, երբ նշված գենն անցնի հոմոզիգոտ վիճակի։ Հետերոզիգոտությունը լայնորեն տարածված է բնական պոպուլյացիաներում և հավանաբար հետերոզիսի պատճառներից մեկն է։
Ծեր կախարդի հեքիաթները

«Ծեր կախարդի հեքիաթները» (ռուս.՝ «Сказки старого волшебника»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, ռեժիսոր Նատալյա Զբանդուտի երաժշտական դրաման, որ նկարահանվել է Շառլ Պերոյի հեքիաթների մոտիվներով։


== Սյուժե ==
Հեքիաթային թագավորության թագավորն ու թագուհին ունենում են արքայադուստր։ Չար կախարդուհին, որը վիրավորվում է այն պատճառով, որ իրեն չեն հրավիրել արքայադստեր ծննդյան տոնին, անիծում է, որ այն օրը, երբ լրանա արքայադստեր 16 տարին, նրան ծակի իլիկը, և նա քնի հավերժական քնով։ Թագավորը հրամայում է ոչնչացնել բոլոր իլիկները և 16 թիվը հանել շրջանառությունից։ Սակայն անհնար է փոխել այն, ինչ արդեն որոշված է։ Թագավորությունում հայտնվում է թափառական արքայազնը, որին վիճակված է հարյուր տարի անց վերացնել չար վհուկի կախարդանքը։


== Դերերում ==
Անտոն Տաբակով – արքայազն (պատանեկան տարքիում) (երգերը կատարում է Եվգենի Դյադենիստովը)
Իգոր Կվաշա – ծեր Արքայազն
Տատյանա Վասիլևա – չար կախարդուհի
Ռեգինա Ռազումա – փերի Բարի սիրտ
Սերգեյ Յուրսկի – Հեքիաթների պահապան
Ալեքսանդր Դեմյանենկո – Մարդակեր
Արմեն Ջիգարխանյան – կրտսեր նախարար, հետագայում՝ թագավորության ամենագլխավոր նախարար
Իգոր Դմիտրիև – Առաջին նախարար
Եվգենի Եվստիգնեև – ինքնակոչ թագավոր
Վիկտոր Իլիչյով – Սուրհանդակ
Աննա Իսայկինա – Արքայադուստր (երգերը կատարում է Գալինա Սմուչինսկայան)
Յուլյա Կոսմաչևա – Կարմիր գլխարկ
Միխայիլ Սվետին – թագավոր
Լյուդմիլա Կռիլովա – թագուհի
Դմիտրի Պոլոնսկի – արքայազնի աշակերտը
Մարգարիտա Սերգեեչևա – Մոխրոտ
Լյուդմիլա Արինինա – խորթ մայր
Նատալյա Ստրիժենովա – փերի
Ալեքսանդր Շավրին – Կապույտ մորուք
Եվգենյա Սիմոնովա – Կապույտ մորուքի կինը
Գրիգորի Գլադկով – գուսան


== Նկարահանող խումբ ==


== Երգեր ==
Ֆիլմում հնչում են Գրիգորի Գլադկովի երգերը, որոնց տեքստերը հեղինակել է Ալեքսանդր Տիմոֆեևսկին։ Կրտսեր նախարարի երգում օգտագործվել է «Պլաստիլինե ագռավը» (ռուս.՝ «Пластилиновая ворона») մուլտֆիլմի երաժշտությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ծեր կախարդի հեքիաթները»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Песни из фильма
 «Ծեր կախարդի հեքիաթները» ֆիլմը  Օդեսայի կինոստուդիայի պաշտոնական կայքում
Ռիմանյան մակերևույթ

Ռիմանյան մակերևույթ, ֆունկցիաների տեսության հիմնական գաղափարներից․ մուծել է Բեռնարդ Ռիմանը։
Վերացական ռիմանյան մակերևույթը մեկ (կոմպլեքս) չափողականության կոմպլեքս անալիտիկ բազմաձևություն է։ Ամեն մի վերացական ռիմանյան մակերևույթը կարելի է դիտարկել որպես մասնավոր (կոնկրետ) ռիմանյան մակերևույթ, այսինքն՝ М (իրական) երկչափ տոպոլոգիական բազմաձևություն {(Ս, Փ)} ատլասով և F։M—>C արտապատկերումով, որոնց համար FOcФ-¹-ը հաստատունից տարբեր մերոմորֆ ֆունկցիա է բոլոր ф լոկալ պարամետրերի համար։
Տրված ատլասի հետ համաձայնեցված լոկալ պարամետրերի պատշաճ ընտրության դեպքում այսպիսի արտապատկերման գոյությունը հնարավոր է դարձնում ռիմանյան մակերևույթի երկրաչափական նկարագրությունը, այն է՝ С կոմպլեքս հարթության վրա փռված բազմաթերթ մի մակերևույթ, որի կետերի շրջակայքերը կամ հարթ, կամ K-շերտանի (K > 1) շրջաններ են, ընդ որում մակերևույթը կարող է ծածկվել նշված շրջակայքերի հաշվելի ընտանիքով։
Դասական իմաստով, անալիտիկ ֆունկցիայի ռիմանյան մակերևույթը կազմված է նրա ճյուղերի քանակով, հարթ տիրույթներից, որոնք պատշաճ կերպով ընտրված ճեղքերի եզրերով միացված են իրար։
Վորոբևո (այլ կիրառումներ)

Վորոբևո, կարող է վերաբերել՝

Վորոբևո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կրասնոկամսկի շրջանի կազմում։
Վորոբևո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Նովալեդո

Նովալեդո (իտալերեն՝ Novaledo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 920 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը կազմում է 131 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 7 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 38050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0461։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Օգոստինոս Երանելին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0461 721014


== Արտաքին հղումներ ==
Ազգային ինստիտուտի վիճակագրություն (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Կաստել դի Սասսո

Կաստել դի Սասսո (իտալերեն՝ Castel di Sasso), կոմունա Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1193 մարդ։ Բնակչության խտություն կազմում է 60 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 20 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81040, հեռախոսային կոդ՝ 0823։


== Բնակչություն ==


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0823 878008
Էլեկտրոնային փոստ՝ sindaco@casteldisasso.com
Հեռախոս՝ http://www.comune.casteldisasso.ce.it


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Վարդան Մեշտուճյան

Վարդան (Վիկտոր) Գեորգի Մեշտուճյան (1869, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - 1942), ռումինահայ հրապարակախոս, մանկավարժ, գրող, պատմաբան, թարգմանիչ։


== Կենսագրություն ==
Սովորել, ապա դասավանդել է Կ․ Պոլսի Ենի Գափու թաղամասում՝ հոր բացած Մեշտուճյան վարժարանում։ 1890-ական թթ․ կեսին, հետապնդվելով թուրք ոստիկանությունից, անցել է Բուլղարիա, 1896-1897 թվականներին աշխատակցել է «Իրավունք» թերթին, 1898 թվականին գրող Երուխանի հետ հիմնադրել «Շարժում» թերթը։ 1899 թվականին տեղափոխվել է Բուխարեստ։ 1906 թվականին հրատարակել է «Աուրորա», 1924-1942 թթ «Արարատ» ռումինական հայագիտական ամսագրերը։ Եղել է 1920 թվականին Բուխարեստում վերաբացված Միսաքյան ազգային վարժարանի տնօրենը, հայ գաղթականների հարցով զբաղվող «Ռումինիայի հայերի միության» ընդհանուր քարտուղարը, ապա՝ տնօրենը։ Մեշտուճյանը հրապարակել է ռումինական «Նախագծեր և ֆիլմեր» (1913) պատմվածքների ժողովածուն, «Զետտա» (1916) վեպը, «Բուխարեստ Սահարա» (1913), Երուսաղեմ (1914) ուղեգրությունները, «Հայոց պատմություն» (1923-1926) պատմաքննական երկը։ Ռումինիայում է թարգմանել Հ․ Զոհրաբյանի «Հայ եկեղեցու պատմությունը քրիստոնեության մուտքից մինչև մեր օրերը» (1934), «Հայկական պատարագը» (1937), կազմել և թարգմանել «Հայ բանաստեղծների փոքր ժողովածու»-ն (1934)։ Ֆրանսերենից ռումիներեն է թարգմանել Վ․ Հյուգոյի «Թշվառները» (1913), Գի դը Մոպասանի նովելներից։
Քեդքեդի

Քեդքեդի (վրաց.՝ ქედქედი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Խելվաչաուրի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 240 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 458 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Born to Die (ալբոմ)

Born to Die (թարգ.՝ «Ծնված մահանալու համար»), ամերիկացի երգչուհի Լանա Դել Ռեյի երկրորդ ստուդիական ալբոմը, որը թողարկվել է 2012 թվականի հունվարի 27-ին Interscope, Polydor և Stranger Records լեյբլներում։ Այս ալբոմի վրա երգչուհին աշխատել է այնպիսի պրոդյուսերների հետ, ինչպիսիք են Էմիլ Հեյնին, Պատրիկ Բերգերը, Քրիս Բրայնը, Ռիկ Նոուելսը, Robopop-ը, Էլ Շուքսը, Ջեֆ Բհաքսերը և Ջասթին Պարկերը։ Ձայնապնակի կոմպոզիցիաները ալտերնատիվ ռոք, բարոկկո-փոփ, ինդի փոփ, թրիփ֊հոփ և ռոք ժանրերում են։
Born to Die ալբոմը երաժշտական քննադատների կողմից տարբեր գնահատականների է արժանացել։ Շատերը գովել են նրա արտադրանքը, սական հաճախ դժգոհում էին երաժշտության միօրինակությունից և մելոդրամատիկությունից։ Billboard 200 չարթում ալբոմը երկրորդ հորիզոնականով դեբյուտ է կատարել։ Ավելի ուշ, ԱՄՆ-ում, ալբոմի վաճառքը կազմել է ավելի քան մեկ միլիոն օրինակ և ալբոմը պլատինե հավաստագրում է ստացել։ Ձայնապնակը տասնմեկ երկրների չարթերում առաջին հորիզոնական է հասել։ Ըստ 2015 թվականի տվյալների, ամբողջ աշխարհում մոտավոր վաճառվել է ալբոմի 8,5 միլիոն օրինակ։ Ալբոմը, տասնյակ հրատարակությունների ցուցակներում, ընդգրկվել է 2012 թվականի լավագույն ալբոմների ցանկում, ներառյալ Drowned in Sound, The Guardian, NME և այլն, իսկ Billboard ամսագիրը այն անվանել է «2010-ականների լավագույն 20 ալբոմներ»-ից մեկը։
Ալբոմի հաջողությունը նպաստել է «ՅուԹյուբում սենսացիա» դարձած «Video Games» երգի տեսահոլովակին, որը երեք շաբաթվա ընթացքում կես միլիոն դիտում է հավաքել, ինչպես նաև երգչուհու սեքսուալ կերպարը և երգելու ձևը։ Համացանցում հաջողության հասնելուց հետո, «Video Games» երգը, ալբոմին աջակցելու համար, թողարկվել է որպես առաջին սինգլ։ Որպես սինգլ ալբոմից թողարկվել են նաև «Born to Die», «Blue Jeans», «Summertime Sadness», «National Anthem» և «Dark Paradise» երգերը։ Որպես պրոմո սինգլներ թողարկվել են «Off to the Races» և «Carmen» երգերը։ 2012 թվականի նոյեմբերին Դել Ռեյը թողարկել է ալբոմի վերաթողարկումը՝ The Paradise Edition-ը։ Բացի Born to Die և այլ երգերից, ալբոմը իր մեջ ինը նոր երգ է ներառում։


== Երգացանկ ==
Տվյալները վերցվել են «Born to Die» ալբոմի գրքույկից


== Չարթեր ==


== Հավաստագրում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էրկի Նոոլ

Էրկի Նոոլ (էստ․՝ Erki Nool, հունիսի 25, 1970(1970-06-25), Վիռու, Էստոնական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), էստոնացի թեթև ատլետ, տասնամարտի օլիմպիական չեմպիոն։ Էստոնացի քաղաքական գործիչ, Ռիյգիկոգուի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Էրկի Նոոլը ծնվել է 1970 թվականի հունիսի 25-ին Վիռուում։ 13 տարեկան հասակում սկսել է մարզվել Տալլինի մարզական դպրոց-ինտերնատում։ Էրկի Նոոլի խոսքերով՝ ինքը մարզվել է շաբաթական վեց օր՝ օրական հինգ ժամ, իսկ մարզական ճամբարներում՝ օրական յոթ ժամ։ Չնայած տարբեր առաջնությունների ժամանակ իր վաստակած 23 տիտղոսներին ու 9 մեդալներին՝ տասնամարտիկն ունի մեկ չիրականացած երազանք. նա այդպես էլ չի կարողացել մեկ մրցության ընթացքում հավաքել 9000 միավոր։
Էրկի Նոոլը մանսակցել է չորս Օլիմպիական խաղերի 1992, 1996, 2000 և 2004 թվականներին։ 1996 թվականի խաղերի ժամանակ տասնամարտիկը 8543 արդյունքով զբաղեցրել է վեցերորդ տեղը, 2000 թվականին հռչակվել է օլիմպիական չեմպիոն, իսկ 2004 թվականին Աթենքում անցկացվող Օլիմպիական խաղերի ժամանակ հավաքել է 8235 միավոր և զբաղեցրել 8-րդ տեղը։ 2004 թվականին Էրկի Նոոլը եղել է Էստոնիայի օլիմպիական հավաքականի դրոշակակիրը։
Էրկի Նոոլն իր մարզական կարիերան ավարտել է 2005 թվականին, ինչից հետո սկսել է զբաղվել քաղաքականությամբ։ Նա եղել է Տալլինի քաղաքային խորհրդի պատգամավոր, իսկ հետո դարձել է Ռիյգիկոգուի անդամ։ Էրկի Նոոլը Թեթև ատլետիկայի եվրոպական միության անդամ է և Եվրոպայի օլիմպիական կոմիտեի բժշկական հանձնաժողովի անդամ։
Էստոներենից բացի Էրկի Նոոլը գիտի նաև ռուսերեն, ֆիններեն, անգլերեն և իտալերեն։
Էրկի Նոոլի ավագ որդին նույնպես զբաղվում է թեթև ատլետիկայով։
2001 թվականին թողարկվել է օլիմպիական չեմպիոն Էրկի Նոոլի պատկերով նամականիշ։


== Մարզական ձեռքբերումներ ==
Տասնամարտի օլիմպիական չեմպիոն (2000),
Տասնամարտի աշխարհի առաջնության արծաթե մեդալակիր (2001),
Յոթնամարտի աշխարհի՝ շինության ներսում անցկացվող առաջնության արծաթե մեդալակիր (1997, 1999),
Տասնամարտի Եվրոպայի չեմպիոն (1998),
Յոթնամարտի Եվրոպայի՝ շինության ներսում անցկացվող առաջնության ոսկե մեդալակիր (1996),
Տասնամարտի Եվրոպայի առաջնության արծաթե մեդալակիր (2002),
Տսնամարտի Եվրոպայի գավաթի առաջնության քառակի հաղթող (1994, 1996, 1997, 1998),
Էստոնիայի տասնակի չեմպիոն (վազք 100 մետր՝ 1999, վազք 110 մետր խոչընդոտներով՝ 1998, 1999, ձողացատկ՝ 1989, 1994, 1996, 1997, 2003, տասնամարտ՝ 1990, 1992)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Erki Nool» (էստոներեն)։ Ռիյգիկոգուի պաշտոնական կայք։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-25-ին։ Վերցված է 2012-02-18
Կոսե (գյուղական ավան, Վիռու շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոսեԿոսե (էստ․՝ Kose), գյուղական ավան Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վիռու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 565 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Հույն-չինական հարաբերություններ

Հույն-չինական հարաբերություններ, դիվանագիտական հարաբերությունները Հունաստանի և Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության միջև։
Երկու պետությունների միջև դիվանագիտական հարաբերությունները բավականին երկար պատմություն ունեն։ Ներկայումս Հունաստանի մայրաքաղաք Աթենքում գործում է Չինաստանի, իսկ Պեկինում՝ Հունաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպանություններ։
Բացի այդ, Չինաստանի երեք քաղաքներում գործում է նաև Հունաստանի Հանրապետության պատվո հյուպատոսարաններ։ 2005 թվականից ի վեր Հունաստանի հյուպատոսարան է գործում նաև Շանհայում։


== Ծանոթագրություններ ==
Էմի (ֆիլմ, 2015)

«Էմի»  (անգլ.՝ Amy), Ասիֆ Կապադիայի բրիտանական փաստավավերագրական ֆիլմը՝ երգչուհի Էմի Ուայնհաուսի մասին, որի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2015 թվականի՝ «Սանդենս» կինոփառատոնի ժամանակ, իսկ հեռուստատեսությամբ՝ 2015 թվականի մայիսի 4-ին՝ HBO հեռուստաալիքով։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է երգչուհի Էմի Ուայնհաուսի մասին, ում ձայնը դարձել է աշխարհում ամենաճանաչելիներից մեկը։


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==
Մրցանակ «Օսկար», որպես լավագույն լիամետրաժ փաստագրական ֆիլմ (Ասիֆ Կապադիա և Ջեյմս Գեյ-Ռիս).
Մրցանակ BAFTA, որպես լավագույն փաստագրական ֆիլմ (Ասիֆ Կապադիա և Ջեյմս Գեյ-Ռիս)
BAFTA մրցանակի նոմիանացում, որպես լավագույն բրիտանական ֆիլմ (Ասիֆ Կապադիա և Ջեյմս Գեյ-Ռիս)
Մրցանակ «20th Satellite Awards», որպես լավագույն փաստագրական ֆիլմ.
2015 թվականի եվրոպական կինոակադեմիայի մրցանակ, որպես լավագույն փաստագրական ֆիլմ (Ասիֆ Կապադիա).
Մրցանակ «Կայսրություն», որպես լավագույն փաստագրական ֆիլմ
Մրցանակ MTV Movie Awards, որպես լավագույն փաստագրական ֆիլմ


== Տես նաև ==
«Էմի Ուայնհաուս։ Վերադառնում եմ սևին» (2018)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
«Էմի»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Էմի» Rotten Tomatoes կայքում
«Էմի» Allmovie կայքում
Նատալյա Գորբանևսկայա

Նատալյա Գորբանևսկայա (ռուս.՝ Ната́лья Евге́ньевна Горбане́вская, մայիսի 26, 1936(1936-05-26), Մոսկվա, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 29, 2013(2013-11-29), Փարիզ, Ֆրանսիա), ռուս բանաստեղծուհի, թարգմանչուհի, իրավապաշտպան, ԽՍՀՄ-ում այլախոհական շարժման մասնակից։ Հեղինակ է բանաստեղծությունների մեկուկես տասնյակ գրքերի, թարգմանել է լեհերենից, չեխերենից, սլովակերենից և ֆրանսերենից։
1953 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետ։ 1956 թվականին ձերբակալվել է Հունգարիայում խորհրդային ներխուժման դեմ ընդվզող Անդրեյ Տերեխինի և Վլադիմիր Կուզնեցովի հետ ծանոթ լինելու պատճառով։ Երեք օր անց նրան բաց են թողել, բայց 1957 թվականին հեռացրել են համալսարանից՝ իբր դասերին չներկայանալու համար։ 1958 թվականին ընդունվել է Լենինգրադի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետ, ավարտել 1964 թվականին։ Աշխատել է Մոսկվայում՝ գրադարանավար, մատենագետ, տեխնիկական և գիտական թարգմանիչ։ Ծանոթ է եղել Ալեքսանդր Գինզբուրգի և Յուրի Գալանսկովի հետ, տպագրել է սամիզդատային նյութեր։ Խորհրդային մամուլում նրա բանաստեղծությունները գրեթե չեն հրատարակվել։ 1969 թվականից Արևմուտքում լույս են տեսնում նրա բանաստեղծական ժողովածուները։
Եղել է մարդու իրավունքների ակտիվ պաշտպան։ 1968 թվականի օգոստոսի 25-ին երեխան գրկին մասնակցել է Չեխոսլովակիա խորհրդային զորքեր մտցնելու դեմ կազմակերպված բողոքի ցույցին։ Ձերբակալվել է, բայց ազատ է արձակվել կրծքի երեխա ունենալու պատճառով։ Ցույցի մասին նրա ստեղծած փաստավավերագրական գիրքը թարգմանվել է եվրոպական լեզուներով։ Ձերբակալվել է 1969 թվականի դեկտեմբերի 24-ին՝ մեղադրվելով հակախորհրդային գաղափարախոսության համար։ Պատիժը կրել է Բուտիրյան բանտում։ 1971 թվականի հունվարից մինև 1972 թվականի փետրվարը հարկադիր բուժման է ուղարկվել հատուկ հոգեբուժարան։ 1975 թվականին Գորբանևսկայան արտագաղթել է ԽՍՀՄ-ից։ Ապրել է Փարիզում, աշխատել հանդեսների խմբագրություններում և «Ազատություն» ռադիոկայանում։
Ռուսաստանում Գորբանեւսկայան հրատարակվում է 1990 թվականից։ Հետխորհրդային ժամանակաշրջանում հաճախ է այցելել հայրենիք։ 2008 թվականին նրան շնորհվել է Լյուբլինի համալսարանի պատվավոր դոկտորի կոչում։ 2010 թվականին «Ռուսկայա պրեմիա» միջազգային գրական մրցանակ է ստացել «պոեզիա» անվանակարգում։ Արժանացել է մի շարք այլ մրցանակների։
Թաղված է Փարիզում, Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը։


== Նատալյա Գորբանևսկայան հայերեն ==
«Տե՛ր, նրանց վրա գիշեր է իջել...»; Դասական բալլադ; «Վառարանի մեջ վերջին կրակն է...»; «Այս աշխարհն է...»; «Երբ լռում են արքաները...»; «Առավոտ է։ Քամի: Պտտվում է...»; «Եվ զանգեր են, և գմբեթներ...»; «Գժանոցում գնա պառկիր...»; «Այտերդ մաքրիր երանությունից կեսքուն վիճակիդ...»; «Քսաներորդ դարում՝ ինձ հարազատ այսքան...»; «Ընդմիշտն ի՞նչ է...»; «Եվ խուլ լեռներ, և հովիտներ վայրի...»; «Ինչպես հալածյալ եղնիկն է փախչում...»: Ռուս այլախոհական պոեզիա, Ստեփանակերտ, «Ոգի-Նաիրի», 2015, էջ 124-140։ Թարգմ.՝ Խորեն Գասպարյան։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուվորովկա (այլ կիրառումներ)

Սուվորովկա, կարող է վերաբերել՝

Սուվորովկա - գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում
Սուվորովկա - գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Ելեցկի շրջանի կազմում
Սուվորովկա - գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովայա Օդեսայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Դիկի (Բուլգարսկի), Սուվորով (Սուվորովսկի)
Պոպլևինսկի

Պոպլևինսկի (ռուս.՝ Поплевинский), գյուղ Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Սկոպինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 513 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մոլլագյուղ (Երզնկայի գավառ)

Մոլլագյուղ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։ Գտնվում էր Երզնկա քաղաքից 12-15 կմ հեռու։


== Բնակչություն ==
1914 թվականին ուներ 100 տուն բնակիչ, որից 50 տունը հայեր էին։


== Օգտակար հանածոներ ==
Գյուղի մոտ կան հրաբուխ աղբյուրներ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Մոլլագյուղն ուներ հայկական եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Գյուղն ուներ վարժարան։ Բնակչության կեսը գրագետ էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Թադևոս Անտիկյան

Թադևոս Ավետիքի Անտիկյան (Թաթոս Անտիկենց, 1835, Գյումրի, Ալեքսանդրապոլի գավառ - 1899, Ալեքսանդրապոլ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն), հայ որմնադիր, քանդակազարդող վարպետ։


== Կենսագրություն ==
Անտիկենց Թաթոսը ծնվել է Ալեքսանդրապոլում։ Տներ է կառուցել Ալեքսանդրապոլում, Կարսում, Էջմիածնում, մասնակցել է Գևորգյան Ճեմարանի շինարարությանը, Գյումրիում՝ բերդերի և թաղակապ ստորերկրյա անցուղիների շինարարությանը։ Ժողովրդական ճարտարապետության արժեքավոր նմուշ է Անտիկյան սեփական երկհարկանի տան նկուղի քարե զանգվածեղ առաստաղը, որը չի փլվել անգամ 1926 թվականի երկրաշարժից։
1858-1876 թվականներին Անտիկյանին հանձնարարվել է Անիի կաթողիկե Մայր տաճարի տիպարով Ալեքսանդրապոլում Սուրբ Փրկիչ (Ամենափրկիչ) եկեղեցու կառուցումը, որն այդ ժամանակվա Հայաստանի ամենամեծ եկեղեցին էր (բարձրությունը՝ 36 մ)։
Մասնակցել է Հառիճավանքի վերանորոգումներին, դպրոցի, աղբյուրի կառուցմանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Լաժեադու (Տոկանտինս)

Լաժեադու (Տոկանտինս) (պորտ.՝ Lajeado), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևելյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Պորտու Նասիունալ գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3513 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 322,481 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 10,9 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է մայիսի 5-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 12.624.087,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 4.240,54 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,715 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Լաժեադուի (Տոկանտինս)մասին
Մեժիրեչկա (գյուղ, Կորոստենի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄեժիրեչկաՄեժիրեչկա (ուկրաիներեն՝ Межирічка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1616 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մեժիրեչկա գյուղում բնակվում էր 233 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1708 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 136,42 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մածնաբերդի վանք

Մածնաբերդի վանք, Մլզնաբերդի վանք, միջնադարյան հայկական վանական համալիր, ներկայումս՝ Ադրբեջանի Հանրապետության Դաշքեսանի շրջանում, պատմական Մեծ Հայքի Ուտիք նահանգի Գարդման գավառում։ Գտնվում է Հարցհանգիստ (այժմ՝ Չովդար) գյուղից 2,2 կմ հարավ-արևելք՝ շրջապատի նկատմամբ առանձնացած լեռան գագաթին (ծովի մակերևույթից 1648 մ)։


== Անվանում ==
Վանքը իր անվանումը ստացել է մոտակայքում գտնվող Մածնաբերդ ամրոցից և այդ պատճառով անվանվում է «Մածնաբերդի վանք»։


== Համալիր ==
Վանքը բաղկացած է մեկ եկեղեցուց, որը հայտնի է Սբ. Վարդանանց զորավարաց և Սբ. Սարգիս անուններով (եկեղեցու 1891 թ. նորոգության արձանագրության մեջ)։


== Տես նաև ==
Մածնաբերդ


== Ծանոթագրություններ ==
Եղիա Տոլբակյան

Եղիա Հովհաննեսի Տոլբակյան (Դոլբակյան, փետրվարի 16, 1908(1908-02-16), Այնթապ, Թուրքիա - մայիսի 8, 1982(1982-05-08), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ գրող, պատմաբան, հրատարակիչ, խմբագիր, թարգմանիչ, հասարակական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Եղիա Տոլբակյանը (Դոլբակյան) ծնվել է 1908 թվականի փետրվարի 16-ին Կիլիկիայի Այնթապ քաղաքում։ 6 տարեկանում նա կորցրել է հորը։ 1918 թվականին Հայոց ցեղասպանության սարսափները տեսած Տոլբակյանների ընտանիքը (երեք երեխա ունեցող մայրը) ապաստան է գտել Հալեպում (Սիրիա)։
1918-1920 թվականներին Եղիա Տոլբակյանը եղել է «Հայկական կացարանի» սանը, որից հետո 1921-1924 թվականներին ավարտել է ուսումը հայկական միջնակարգ դպրոցում։
1926 թվականին ավարտել է Հալեպի ֆրանսիական լիցեյը։ 1926-1928 թվականներին եղել է Հալեպի բաղդադյան երկաթուղու ծառայող։
1929-1946 թվականներին եղել է ուսուցիչ և տնօրեն Բեյրութի Նուբարյան, Աբգարյան, Սահակյան, Սահակ Մեսրոպ հայկական վարժարաններում։
1938 թվականին Բեյրութում հիմնադրել է «Լուսարձակ» տպարանը և հրատարակչությունը, որտեղ տպագրվել են գեղարվեստական գրքեր, դասագրքեր։ 1930 թվականին Տոլբակյանը լույս է ընծայել «Պատկերազարդ օրագիր» պարբերագիրքը, 1935 թվականին կազմել, խմբագրել և հրատարակել է «Լիբանանահայ պատկերազարդ օրացոյցը, 1936», 1937-1943 թվականներին՝ որպես վերջինիս շարունակություն՝ «Ամէնուն նոր տարեցոյց»-ը (7 գիրք), 1946 թվականին՝ «Հայրենական օրացոյցը»։ 1946 թվականին Տոլբակյանը հայրենադարձել է, շարունակել մանկավարժական գործունեությունը Երևանում։ Տասնամյակներ շարունակ աշխատել է Երևանի Րաֆֆու անվան միջնակարգ դպրոցում որպես ֆրանսերենի ուսուցիչ։
1948-1950 թվականներին Տոլբակյանը սովորել է մարքսիզմ-լենինիզմի երեկոյան համալսարանում, իսկ 1954-1960 թվականներին՝ Երևանի մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետի հեռակա բաժնում։
1960-ական թվականներին Հայաստանում ստեղծվել է Այնթապի հայերի հայրենակցական միության մասնաճյուղ և, ինչպես Բեյրութում, Եղիա Տոլբակյանը դարձել է նրա քարտուղարը։ Հիմնականում նրա ջանքերով Երևանին հարակից գյուղերից մեկը վերանվանվել է Նոր Այնթապ, իսկ աշխարհասփյուռ այնթապցիների նվիրատվություններով այնտեղ կառուցվել է ժանյակագործական գործարան։
Եղիա Տոլբակյանը մահացել է 1982 թվականի մայիսի 8-ին։


== Աշխատություններ ==
Լույս են տեսել Տոլբակյանի «XVIII դարի հայ ազատագրական շարժումները և ռուսական կողմնորոշումը. Պետրոս Ա-ն և հայերը» (2005) աշխատությունը, «Պատմութիւն Սուրիոյ եւ Լիբանանի» (1940, Բեյրութ, «Լուսարձակ» տպարան), «Աշխարհագրութիւն Լիբանանի» (1938, Բեյրութ, «Արաքս» տպարան) դասագրքերը։
Ֆրանսերենից թարգմանել է Կլոդ Բերժեի «Նապոլեոնի պատմութիւնը։ Կեանքը եւ պատերազմները» (1939), Ժան-Ժակ Ռուսոյի «Հասարակական դաշինք» (1939) երկերը, Պ. Սալի «Ցեղապետներու աղջիկը» (1940, երեքն էլ՝ Բեյրութ) վեպը, Օնորե դը Բալզակի «Մնաք բարով», «Անաստվածի պատարագը» (երկուսն էլ՝ 1957) վիպակները, «Մոդեստա Մինիոն» (1960) վեպը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Պիետրո դի Ֆելետո

Սան Պիետրո դի Ֆելետո (իտալերեն՝ San Pietro di Feletto), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզի Տրևիզո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4878 մարդ, խտությունը՝ 257 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 19 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 31020, հեռախոսային կոդ՝ 0438։


== Ծանոթագրություններ ==
Զապադնայա Դվինայի շրջան

Զապադնայա Դվինայի շրջան (ռուս.՝ Западнодвинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Տվերի մարզում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Զապադնայա Դվինա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2816 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 16249 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,77 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Վալմիերայի շրջան

Վալմիերայի շրջան (լատիշ․՝ Valmieras rajons), Լատվիայի հյուսիսի նախկին վարչական շրջանը՝ Վիդզիմիեի շրջանում։ Սահմանակցում է Լատվիայի Լիմբաժի, Ցեսիսսկիի և Վալսիի շրջանների, ինչպես նաև Էստոնիայի հետ։
Շրջանը ավերվել է 2009 թվականի բարեփոխումների արդյունքում։


== Հայտնի մարդիկ ==


=== Քաղաքում ծնվել են ===
Ռիչարդ Զարինշ (1869-1939 թվականներ) - նկարիչ, ժամանակացույց, Լատվիայի ազգային արվեստի ժողովրդականացնող
Յանիս Էնդզելինս (1873-1961 թվականներ) - լեզվաբան, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, բալթյան լեզուների հետազոտող
Յանիս Ասարս (1877-1908 թվականներ) — գրական և գեղարվեստական քննադատ, հրապարակախոս
Հարիյ Լիեպինշ (1927-1998 թվականներ) — կինոյի և թատրոնի դերասան, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ
Ուլդիս Ժագատա (ծնվել է 1928 թվականին) — բալետի արտիստ, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Валмиерский район
Ռամոս դե Ազևեդո

Ռամոս դե Ազևեդո (պորտ.՝ Francisco de Paula Ramos de Azevedo, դեկտեմբերի 8, 1851(1851-12-08), Սան Պաուլո, Բրազիլիա - հունիսի 1, 1928(1928-06-01), Guarujá, Սան Պաուլու, Բրազիլիա),  բրազիլացի ճարտարապետ, որը հայտնի է Սան Պաուլոյում տարբեր շենքերի նախագծման համար, ինչպիսիք են Քաղաքային թատրոնի, շուկայի շենքերը, Սան Պաուլու նահանգի պատկերասրահը։ Եղել է Սան Պաուլոյի համալսարանի պոլիտեխնիկական դպրոցի տնօրենը և հիմնադիրներից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Ռամոս դե Ազևեդոն ծնվել է Կամպինասից Սան Պաուլոյում հաստատված հարուստ ընտանիքում։ 1878 թվականին նա մեկնել է Բելգիայի Գենտ քաղաք, սովորել տեղի École Speciale du Génie Civil et des Arts et Manufactures քաղաքացիական ճարտարագիտության բաժնում։ Նրա կենսագիրների խոսքերով Ճարտարապետության դպրոցի տնօրենը զարմացած էր Ազևեդոյի աշխատանքների որակով և պահանջեց, որ նա փոխի իր կարիերան։ Դպրոցում սովորել է դասական ճարտարապետություն՝ հետևելով ճարտարապետական էկլեկտիզմին։ 1886 թվականին ավարտել է այս դասընթացը։
Բրազիլիա վերադառնալով՝ Ռամոս դե Ազևեդոն հաստատվել է Կամպինասում, որտեղ իրականացրել է իր առաջին նախագծերը։ Նա պատասխանատու է եղել քաղաքի գլխավոր տաճարի շինարարության ավարտի համար, որը նրա առաջին մեծ գործերից է։

19-րդ դարի վերջին Ռամոս դե Ազևեդոին հրավիրել են նախագծելու Սան Պաուլոյի էլիտայի որոշ անդամների տներ։ Ռամոս դե Ազևեդոն որոշել է Սան Պաուլոյում հիմնել իր անունով տեխնիկական գրասենյակ, որը շուտով դարձել է տեղական ճարտարապետության հիմնական թելադրողը։
Սան Պաուլոյի առաջադեմ քաղաքական հոսանքների հետ կապակցված արիստոկրատների հետ միասին Ռամոս դե Ազևեդոն հիմնադրել է Պոլիտեխնիկական դպրոցը՝ եվրոպական նմանատիպ մոդելի օրինակով։ Կրթության բնագավառում ներգրավվել է՝ դառնալով Սան Պաուլոյի արվեստի և արհեստների դպրոցի (պորտ.՝ Liceu de Artes e Ofícios) տնօրեն, որտեղ նրա իրականացրած կրթական բարեփոխումները դպրոցը դարձրել են ինքնուրույն և հայտնի երկրում։
Սան Պաուլո քաղաքում կատարած կարևոր աշխատանքների համար Ռամոս դե Ազևեդոյի պատվին Սան Պաուլոյի արվեստի և արհեստների դպրոցի դիմաց կանգնեցվել է նրա հուշարձանը։ 1970-ական թվականների մետրոպոլիտենի աշխատանքների պատճառով այս հուշարձանը տեղափոխվել է Սան Պաուլոյի համալսարանի կամպուսի տարածք և այժմ գտնվում է Պրասա Ռամոս դե Ազևեդո պողոտայում՝ Պոլիտեխնիկական դպրոցի դիմաց։


== Հայտնի նախագծեր ==
Հոգեբուժական հիվանդանոց (1895–1898)
Քաղաքային թատրոն (1903–1811)
Սան Պաուլոյի համալսարանի պոլիտեխնիկական դպրոց (1893)
Արդյունաբերական պալատ (1920)
Կոնսոլասաոյի գերեզմանատուն (ճակտոն) (1870)
Fazenda Pau d'Alho (1920s)
Կամպինասի տեխնիկական քոլեջ (1920)
Կասա դաս Ռոսաս թանգարան
Բենտո Կիրինոյի անվան  պոլիտեխնիկական քոլեջ (1920)
Սիոն քոլեջ (1920)
Սան Պաուլու նահանգի պատկերասրահ (1893)
Ռոռեոսի պալատ(1920s)
Կամպինասի թեմական տաճար (1880-ական թթ.)
Կամպինասի քաղաքային շուկա (1902)
Սան Պաուլոյի քաղաքային շուկա (1928)
Սան Պաուլոյի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետ (1905)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ramos de Azevedo at Itaú Cultural
Սամբեկ (Նեկլինովսկի շրջան)

Սամբեկ (ռուս.՝ Самбек ), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Նեկլինովսկի շրջանում։ Մտնում է Սամբեկսկի գյուղական համայնքի կենտրոնի կազմի մեջ։
2002 թ. տվյալներով Բնակչությունը կազմում է 5286 մարդ։ Հիմնվել է 1785 թ.։
Ժողովածու (550)

Ժողովածու (550), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 550 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1710 թվականին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15x10 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 131 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգիրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ։


== Բովանդակություն ==
Աբուսիադայ Յ աստաղաաղագս կազմութեան մարդոյ։
Յաղագս բնութեան մարդոյ (ի չորից դոյացեալ),
Բժշկարանք։
Փոխանորդ դեղոց։
Յաղագս ձիոյ մարազի։
Գազիանոսի Կանոնք աստղաբաշխականք։
Բառք ամենայն բժշկական դեղոց։
Ամենուանք ցաւոց տաճիկ բառիւք։
Նամէի շէրիֆ (Հայատառ թուրքերեն)։
Քիմիականք։


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Մատեո (գավառ)

Սան Մատեո (իսպ.՝ San Mateo), գավառ Կոստա Ռիկայի Ալախուելա նահանգում։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է նահանգի հարավային մասում։ Հյուսիս-արևմուտքում սահմանակից է Պունտարենաս նահանգին։ Վարչական կենտրոնը Սան Մատեո քաղաքն է։
Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է 6 136 մարդ։ Տարածքը՝ 125,9 կմ²։


== Շրջաններ ==
Գավառը բաժանված է 4 շրջանների՝

Սան Մատեո
Դեսմոնտե
Խեսուս Մարիա
Լաբրադոր


== Պատմություն ==
Գավառը հիմնադրվել է 1868 թվականի օգոստոսի 7-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Հուլավուների դինաստիա

Հուլավուների դինաստիա, կառավարող դինաստիա իշխանությունում (1256- 14 դարի կես)։ Կոչվել է հիմնադիր Հուլավու խանի անունով։ Իշխել է Իրանում, Հայաստանում և Առաջավոր Ասիայի մեծ մասում։ Հուլավյան դինաստիաի ամենաակնառու ներկայացուցիչը Ղազան խանն էր, որի օրոք վերացավ ձևական կախումը մոնղոլական կենտրոնական պետությունից։ Իրական իշխանությամբ օժտված վերջին իլխանը ԱբուՍաիդ Բահաւռուր խանն էր։ Հաջորդ ութ իլխանները գործիք էին միմյանց հետ մըր- ցակցող ամիրայական հզոր տոհմերի՝ Չոբանյանների և Զելայիրյանների ձեռ- քին։ Ըստ հայկական աղբյուրների, Հուլավյան դինաստիաի որոշ ներկայացուցիչներ (Աբաղա, Արդուն և ուրիշներ) սիրաշահել են քրիստոնյաներին, օգտվել հայերի ծառայություններից՝ մամլուքների դեմ եվրոպական պետությունների հետ բանակցություններ վարելու ժամանակ։ Հուլավյան դինաստիաի ժամանակաշրջանում պահպանվել է Կիլիկիայի հայկական թագավորության հետ մոնղոլների կնքած զինադաշինքը։ Թագավորության կարևոր ներկայացուցիչների

Հուլավու (1256-65),
Աբաղա (1265-82),
Ահմադ (Թագոլդար, 1282-84),
Արղուն (1284-91),
Քեյղաթու (1291-95),
Բայդոլ (1295),
Մահմուդ Ղազան (1295-1304),
Ուլշեյթոլ Մուհամմադ Ւասդաբանդա (1304 - 16),
Աբոլ-Սաիդ (1316-35)։
Չերվոնոնիվսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Չերվոնոնիվսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Червононивська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բոգոդուխովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնոնիվսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 474 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 20.71 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 22.89 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Պնևմագործիքներ

Պնևմագործիքներ, պնեմատիկ շարժիչով ձեռքի մեքենաներ։ Նախատեսված են շինարարության, մեքենաշինության, մետաղամշակման մեջ, լեռնային արդյունաբերությունում և տրանսպորտում ձեռքի աշխատանքի մեքենայացման համար։ Առավել լայն տարածում են ստացել մուրճերը, ծակատիչները, բետոնաջարդիչները, մանեկադարձիչները, սղոցները, մկրատները, հղկիչ և գայլիկոնիչ մեքենաները։ Սովորաբար ունեն 2-10 կգ զանգված, համեմատաբար ցածր օ․գ․գ․ (10-15%)։ Պնևմագործիքներ մեծ տարածում են ստացել՝ անվտանգության, գործողության անխափանության և հուսալիության, գերբեռնվածքների նկատմամբ ոչ զգայուն լինելու, բարձր խոնավության, փոշու, պայթյունավտանգ պայմաններում աշխատելու շնորհիվ։
Ալիֆե

Ալիֆե (իտալերեն՝  Alife), քաղաք Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։ Սահմանակից է Պիեդիմոնտե Մատեզեի, Սան Պոտիտո Սանիտիկոյի, Դրագոնիի, Ալվինյանոյի, Սանտ Անջելո դ’Ալիֆեի, Ջոյա Սանիտիկայի, Բաիա է Լատինայի հետ։
Բնակչությունը կազմում է 7 372 մարդ (2004)։ Բնակչության խտությունը կազմում է 112 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 63 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81011, հեռախոսային կոդ՝ 00823։ Քաղաքի տոնը նշվում է ամեն տարվա օգոստոսի 11-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները 1861-2001 թթ.


== Ծանոթագրություններ ==
Մատ վերջին հորիզոնականում

Մատ վերջին հորիզոնականում, շախմատային պարտիայում կամ խնդիրներում մատի տարատեսակ, որն անում է թագուհին կամ նավակը (երկուսն էլ կարող են առաջանալ զինվորի վերածումից հետո) 8-րդ հորիզոնականում, եթե մատ են անում սպիտակները, և 1-ին հորիզոնականում, եթե մատ են անում սևերը, երբ արքան չի կարող տեղափոխվել առջևի հորիզոնական, քանի որ այնտեղ կանգնած են սեփական զինվորները։


== Օրինակներ ==

Որպես կանոն, մատը վերջին հորիզոնականում հայտարարում են նավակի կամ թագուհու քայլով։ Սակայն հնարավոր է դեպք, երբ զինվորը վերածվում է ծանր խաղաքարի և հայտարարում մատ։ Օրինակը բերված է տրամագրում։

1. a8=Թ#կամ 

1. a8=Ն#

1914 թվականին Օսիպ Բեռնշտեյնի դեմ Խոսե Ռաուլ Կապաբլանկան անցկացրեց վերջին հորիզոնականում մատով ավարտվող հիանալի կոմբինացիա։ Նա խաղում էր սևերով և 29-րդ քայլում խաղաց

29… Թb2!Արդյունքում սպիտակները հաշտվեցին նավակի կորստի հետ. 30. Թ։b2?? Նd1x; 30. Թе1 Թ։с3 մատով. 30. Նс2-ին սևերը խաղում են 30… Թb1+ 31. Թf1 Թ։с2.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մատ վերջին հորիզոնականում Archived 2014-07-02 at the Wayback Machine.
Բորիս Կոչկին

Բորիս Ալեքսանդրովիչ Կոչկին (ռուս.՝ Борис Александрович Кочкин, օգոստոսի 28, 1982(1982-08-28), Պրիմորիեի երկրամաս, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուսական ֆուտբոլիստ, հարձակվող։ Նախոդկայի «Օկեան» ֆուտբոլային ակումբի սան է։


== Կարիերա ==
Բորիս Կոչկինը Նախոդկայի «Օկեան» ֆուտբոլային ակումբի սան է։ 2007 թվականին խաղացել է Առաջին դիվիզիոնի «Սկա-Էներգիա» ակումբում։ 2010 թվականին տեղափոխվել է Բանգլադեշի «Մուկտիժոդդա Սանգսադ ԿՍ», որի կազմում դարձել է Բանգլադեշի առաջնության արծաթե մեդալակիր։
2013 թվականին խաղացել է Պրիմորիեի երկրամասի առաջնությունում Վլադիվոստոկի «Զալիվ» թիմի կազմում։ 2014 թվականին խաղացել է Մալայզիայի Երկրորդ դիվիզիոնի վերջին տեղը զբաղեցնող «PERBADANAN BEKALAN AIR PULAU PINANG FC» ակումբում։ 2014 թվականին «Օկեանի» հետ միասին հաղթել է Պրիմորիեի երկրամասի առաջնությունում։ 2017 թվականին սկսել է խաղալ «Շախտյոր ՍՈՒԵԿ» ակումբում։ 2019 թվականին հաղթել է Պրիմորիեի երկրամասի մինի ֆուտբոլի վետերանների առաջնությունում Վլադիվոստոկի «Բորդո» ակումբի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը soccer.ru կայքում Archived 2015-09-24 at the Wayback Machine.
Ֆուտբոլիստի էջը sportbox.ru կայքում
Հայոց ցեղասպանության հուշակոթող (Սիդնեյ, Ավստրալիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հայոց ցեղասպանության հուշակոթող (այլ կիրառումներ)Հայոց ցեղասպանության հուշակոթող, հուշակոթող Ավստրալիայի Սիդնեյ քաղաքում Մաքուարի այգու հայկական գերեզմանոցի տարածքում։


== Պատմություն ==
Հուշակոթողը կառուցվել է ի հիշատակ հայոց ցեղասպանության զոհերի։ Հուշարձանը կառուցվել է Սիդնեյի հայկական Սուրբ Հարություն եկեղեցու և Հույսի հայկական ընկերության ջանքերով։ Քանդակը բաղկացած է երկու քարե սալով շրջապատված մեծ երկաթե խաչից։ Հուշարձանը կանգնեցվել է Ամենայն հայոց կաթողիկոս Վազգեն Առաջինի աջակցությամբ և Ավստրալիայի Թեմի առաջնորդ եպիսկոպոս Աղան Բալիոզյանի օրհնությամբ և կառուցվել է Մերձավոր Արևելքի հայ համայնքի և Սիդնեյ հայկական եկեղեցու օժանդակությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոճորնա

Բոճորնա (վրաց.՝ ბოჭორნა), բարձրադիր գյուղ Վրաստանի հյուսիսային հատվածում՝ Կախեթի մարզի Ախմետայի շրջանում։ Տեղակայված է Կովկասյան լեռներում՝ ծովի մակարդակից 2,345 մետր բարձրության վրա։
Բոճորնան ամենաբարձր բնակեցված տարածքն է Վրաստանում, ինչպես նաև Եվրոպայում՝ որպես մշտական բնակչություն ունեցող բնակեցված տարածք (Ըստ 2014 թվականի տվյալների` գյուղի բնակչությունը կազմում է 1 մարդ)։


== Աշխարհագրություն ==
Բոճորնայի տարածքը ընկած է Մակրետելա լեռնաշղթայի հարավային լանջերին՝ Գոմերցարիի ձորում։ Այն գտնվում է 80 կմ հյուսիս-արևելք շրջեկնտրոն Ախմետա քաղաքից։
Վարչականորեն Բոճորնա բարձրադիր գյուղը գտնվում է Վրաստանի Կախեթի մարզի Ախմետայի շրջանի կազմում։ Բնակավայրի շրջակայքը մտնում է Թուշեթի ազգային պարկի տարածքի մեջ։


== Գրականություն ==
ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, გვ. 496, თბ., 1977 წელი.


== Ծանոթագրություններ ==
Պոզիտիվ (կինոտեխնիկա)

Պոզիտիվ (լատ.՝ positivus - դրական), կինոտեխնիկայում և լուսանկարչության մեջ, լուսանկարչական պատկեր, որում լույսի պայծառությունը, իսկ գունավոր Պոզիտիվում նաև գույների հարաբերական բաշխումը համապատասխանում է լուսանկարված առարկայի վրա նրա բաշխմանը (տես նաև Նեգատիվ)։ Պոզիտիվային պատկերներն ստանում են անթափանց (թուղթ, հախճապակի, մետաղ և այլն) կամ թափանցիկ (ապակի, ժապավեն և այլն) աստառանյութի վրա նստեցված լուսազգայուն թաղանթներում։ Պոզտիվի որակը գնահատվում է նրա սևացած մասերի օպտիկական խտությամբ, շղարշաշերտի մգությամբ, գույների հարաբերական պայծառությամբ, առարկայի իրական գույների հետ նրանց համապատասխանությամբ։ Պոզիտվի ստացումը՝ պոզիտիվային պրոցեսը, ներառնում է պոզիտիվային ժապավենի (թղթի, թիթեղի) լուսակայումը (տպագրություն) և նրա հետագա քիմիական վերամշակումը (հայտածում, ամրացում, լվացում և այլն)։ Տպագրությունն իրականացնում են հպատպման և հեռատպման (պրոյեկցիոն) եղանակներով։ Առաջին դեպքում պոզիտիվային լուսազգայուն թաղանթը հպում են նեգատիվի էմուլսիոն շերտին, երկրորդ դեպքում՝ նեգատիվային պատկերը պրոյեկտում են պոզիտիվային թաղանթի վրա օպտիկական խոշորացնող սարքի օգնությամբ։ Տպագրելիս նեգատիվով անցնող լույսն ընկնում է պոզիտիվային թաղանթի վրա՝ լուսակայում, որի տևողությունը պայմանավորված է նեգատիվի օպտիկական խտությամբ, լույսի պայծառությամբ, թաղանթի լուսազգայնությամբ և որոշվում է փորձով։ Գունավոր Պոզիտիվներ ստացվում են բազմաշերտ գունավոր պոզիտիվային թաղանթներ և գունավոր նեգատիվներ օգտագործելով (տես Գունավոր լուսանկարչություն)։ Վերջին 30 տարիներին լայն տարածում են գտել դարձելի լուսազգայուն թաղանթները, որոնց քիմիական վերամշակմամբ, առանց նեգատիվներ օգտագործելու, ստանում են Պոզիտիվ։
Հելլամաա (գյուղ, Մուհու շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՀելլամաաՀելլամաա (էստ․՝ Hellamaa), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Մուհու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 115 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
S/2004 S 12

S/2004 S 12, Սատուրնի անկանոն բնական արբանյակներից է, ունի հակադարձ շարժում։
Տերավեկիա

Տերավեքիա  (իտալերեն՝  Terravecchia) կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Կոզենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 957 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 47 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 20 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 87060։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0983։


== Ծանոթագրություններ ==
Միտեցովկա

Միտեցովկա (ռուս.՝ Мытьецовка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Նագորսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ֆյոդորովկա գետի աջ ափին՝ 13 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 25 կմ է, ավազանի տարածքը 65 կմ2։
Գետի ակունքը գտնվում է անտառում, Կոմի Հանրապետության սահմանի մոտակայքում, Միտեց գյուղից 11 կմ հարավ-արևմուտք։ Գետը հոսում է անմարդաբնակ, ճահճոտ անտառային վայրում հարավ-արևելք, գետին զուգահեռ հոսում է Պերևանկա գետը։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300212111100031228
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111103122
Ավազանի կոդը - 10.01.03.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Հոբարթ

Հոբարթ (անգլ.՝ Hobart), քաղաք և նավահանգիստ Ավստրալիայում։ Տասմանիա նահանգի վարչական կենտրոնն է։ 2020 թվականի տվյալներով, բնակչությունը կազմում է մոտ 233 հազար։ Տրանսպորտային հանգույց է։ Զարգացած է էլեկտրամետալուրգիան, նավա և ավտոշինությունը, փայտասղոցման, սննդի արդյունաբերությունը։ Ունի համալսարան։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոտրոիցկայա (գյուղ, Կույուրգազինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոտրոիցկայաՆովոտրոիցկայա (ռուս.՝ Новотроицкая, բաշկիրերեն՝ Яңы Троицкий), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 64 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալեքսանդրովկա (քաղաքատիպ ավան, Վոզնեսենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդրովկա (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդրովկա (ուկրաիներեն՝ Олександрівка), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վոզնեսենսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1774 թվականին։
2011 թվականի տվյալներով Ալեքսանդրովկա քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 5 465 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,5 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ես չեմ ուզում մենակ վերադառնալ (ֆիլմ, 2010)

«Ես չեմ ուզում մենակ վերադառնալ» (պորտ․՝ Eu Não Quero Voltar Sozinho ), բրազիլիացի ռեսիժոր Դանեիել Ռիբեյրիի կարճամետրաժ ֆիլմը։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի սյուժեի հիմքում  երեք դեռահասների ռոմանտիկ հարաբերություններն են։ Դասարանում նոր աշակերտի՝ Գաբրիելի հայտնվելուց հետո ամբողջովին փոխվում է Լեո անունով մի կույր դեռահաս տղայի կյանքը, ով հիմա պետք է գործ ունենա խանդոտ ընկերուհի Ջովաննայի հետ։ Լեոն  պետք է  հասկանա իր զգացմունքները նոր ընկերոջ նկատմամաբ և հասկանա՝ արդյոք երես չի թեքի իրենից։ Դպրոցից տուն վերադառնալու  ճանապարհին՝ տնայինները կատարելով, խաղալով դեռահասների հուզական կապը ուժեղանում է։ Ի զարմանս Լեոյի պարզվում է, որ Գաբրիելը հոմոսեքսուալ է և պարզվում է՝ իրենց զգացմունքները փոխադարձ են։
2014 թվականին նույն սյուժեի հիման վրա Դանիել Ռիբեյուն նկարահանեց «Ճանապարհ, որը նա ընտրեց» (Ես այսօր մենակ եմ ուզում գնալ (ֆիլմ, 2014))


== Գրաքննություն ==
Ֆիլմը պատրաստվում էին ցուցադրել Բրազիլիայի դպրոցներում կրթական ծրագրերի շրջանականերում, սակայն Ակրի նահանգի կրոնական առաջնորդները հասան այն բանին, որ իշխանությունները արգելեցին ֆիլմի ցուցադրությունը այդ նահանգի դպրոցներում։


== Դերերում ==
Օլխովցի (գյուղ, Սիչովսկի շրջան)

Օլխովցի (ռուս.՝ Ольховцы), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր  մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իլինո (գյուղ, Խոլմ-Ժիրովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻլինոԻլինո (ռուս.՝ Ильино), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 28 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)