Կլոդ Ռեյնս

Ուիլյամ Կլոդ Ռեյնս (անգլ.՝ William Claude Rains, նոյեմբերի 10, 1889(1889-11-10)[…], Քլեպհեմ, Լոնդոն, Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն - մայիսի 30, 1967(1967-05-30)[…], Laconia, Նյու Հեմփշիր, ԱՄՆ), բրիտանացի դերասան, ում կարիերան տևել է գրեթե յոթ տասնամյակ։ «Անտեսանելի մարդը» (1933) ֆիլմում դոկտոր Ջեք Գրիֆինի դերում իր ամերիկյան դեբյուտից հետո նա նկարահանվել է այնպիսի մեծ հեղինակություն վայելող ֆիլմերում, ինչպիսիք են «Ռոբին Հուդի արկածները» (1938), «Միստր Սմիթը մեկնում է Վաշինգտոն» (1939), «Գայլը» (1941), «Կասաբլանկա» և «Քինգս Ռոու» (երկուսն էլ՝ 1942), «Տխրահռչակ» (1946), «Լոուրենս Արաբացի» (1962) և «Երբևէ պատմված ամենահոյակապ պատմությունը» (1965)։
Նա Թոնի մրցանակի դափնեկիր դերասան էր և չորս անգամ առաջադրվել է Օսկար մրցանակի համար՝ որպես լավագույն երկրորդ պլանի դերասան։ Ռեյնսը համարվում էր «լավագույն էկրանավորված հերոս աստղերից մեկը»‚ ով, ըստ «All-Movie Guide»-ի, «բարեկիրթ չարագործների դերում լավագույնն էր»։ Իր երկարատև կարիերայի ընթացքում նրանով հիանում էին իր դերասանական գործընկերներից շատերը, ինչպիսիք են Բեթ Դեյվիսը, Վինսենթ Շերմանը, Ռոնալդ Նիմը, Ալբերտ Դեկերը, Փիտեր Օ'Թուլը, Ջոն Գիլգադը, Չարլզ Լոութոնը և Ռիչարդ Չեմբերլենը։


== Վաղ կյանք ==
Ուիլյամ Կլոդ Ռեյնսը ծնվել է 1889 թվականի նոյեմբերի 10-ին Լոնդոնի Կլապհեմ քաղաքում։ Նրա ծնողներն էին Էմիլի Էլիզան և բեմական դերասան Ֆրեդերիկ Ուիլյամ Ռեյնսը։ Նա ապրում էր Լոնդոնի տնակային ավաններում և, իր իսկ խոսքերով, «Թեմզա գետի սխալ կողմում»։ Ռեյնսը տասներկու երեխաներից մեկն էր, բոլորը, բացի երեքից, նորածին ժամանակ մահացել են թերսնուցումից։ Ընտանիքը պահելու համար մայրը նրան գիշերօթիկ է ընդունել։ Նրա դստեր՝ Ջեսիկա Ռեյնսի խոսքերով, նա մեծացել է «շատ խիստ Քոքնիի առոգանությամբ և խոսքի խանգարումով», որը վերածվել է կակազոցի, ինչի պատճառով նա իրեն անվանել է «Ուիլլի Ուեյնս»։ Նրա առոգանությունն այնքան արտահայտիչ էր, որ դուստրը չէր կարողանում հասկանալ նրա ասածը, երբ երգում էր Քոքնիի հին երգերը կամ դիտավորյալ օգտագործում էր նրան զայրացնելու համար։ Ռեյնսը երրորդ տարում թողեց դպրոցը՝ թերթեր վաճառելու համար, որպեսզի կարողանար մոր համար գրոշներ տուն բերեր։ Նա երգում էր «Farm Street Church» երգչախմբում, որից մի քանի պենս էր ստանում՝ տուն տանելու համար։
Քանի որ հայրը դերասան էր, երիտասարդ Ռեյնսը ժամանակն անց էր կացնում թատրոններում և շրջապատված էր դերասաններով ու բեմի բանվորներով։ Այնտեղ նա հետևում էր դերասաններին, ինչպես նաև թատրոնի ամենօրյա վազքին։ Երբ տասը տարեկան էր, Ռեյնսը կատարեց իր դեբյուտը «Haymarket» թատրոնի «Sweet Nell of old Drury» պիեսում, որպեսզի կարողանար բեմ դուրս գալ բեմադրության մի մասին մասնակցելու համար։ Նա կամաց-կամաց բարելավեց իր դիրքերը թատրոնում՝ դառնալով սպասարկող տղա (դերասաններին տեղեկացնում էր, թե երբ պետք է բարձրանան բեմ) «Նորին Մեծության» թատրոնում, իսկ ավելի ուշ՝ հուշարար, բեմավար, կրկնորդիչ, իսկ հետո ավելի փոքր մասերից՝ լավ ակնարկներով անցում կատարեց ավելի մեծ և ավելի լավ մասերի։


== Վաղ կարիերա և զինվորական ծառայություն ==
Ռեյնսը տեղափոխվեց Ամերիկա 1913 թվականին, ի շնորհիվ Նյու Յորքի թատրոններում առաջարկվող հնարավորությունների։ Այնուամենայնիվ, հաջորդ տարի Առաջին համաշխարհային պատերազմի բռնկման ժամանակ նա վերադարձավ Անգլիա՝ ծառայելու Լոնդոնի շոտլանդական գնդում, գործընկեր-դերասաններ Բեզիլ Ռաթբոունի, Ռոնալդ Քոլմանի, Հերբերտ Մարշալի և Սեդրիկ Հարդվիկի կողքին։ 1916 թվականի նոյեմբերին Ռեյնսը ընկավ գազային հարձակման մեջ Վիմիում, ինչը հանգեցրեց նրան, որ նա ընդմիշտ կորցրեց աջ աչքի տեսողության 90 տոկոսը, ինչպես նաև ձայնալարի վնասվածք ստացավ։ Նա երբեք չվերադարձավ կռվի դաշտ, բայց շարունակեց ծառայել Բեդֆորդշիրի գնդում։ Պատերազմի ավարտին նա հասավ կապիտանի կոչման։
Պատերազմի ավարտից հետո Ռեյնսը մնաց Անգլիայում և շարունակեց զարգացնել իր դերասանական տաղանդները։ Այս տաղանդները ճանաչվել են Դրամատիկական արվեստի թագավորական ակադեմիայի հիմնադիր սըր Հերբերտ Բիրբոմ Թրիի կողմից։ Թրին ասաց Ռեյնսին, որ որպես դերասան հաջողության հասնելու համար նա պետք է ազատվի իր Քոքնիի առոգանությունից և խոսքի խանգարումից։ Դա նկատի ունենալով, Թրին վճարեց արտասանության գրքերի և դասերի համար, որոնք Ռեյնսին անհրաժեշտ էին, որպեսզի օգներ նրան փոխել ձայնը։ Ռեյնսն ամեն օր պարապելուց հետո‚ ի վերջո ազատվեց առոգանության ու խոսքի խանգարումից։

Նրա դուստր Ջեսիկան, նկարագրելով իր հոր ձայնը, ասել է. «Ինձ համար հետաքրքիրն այն էր, որ նա դարձավ այլ մարդ։ Նա դարձավ շատ էլեգանտ տղամարդ, իսկապես արտասովոր միջատլանտյան առոգանությամբ։ Դա «նրա» ձայնն էր, ոչ ոք այդպես չէր խոսում, կիսամերիկյան, կեսանգլիական և մի փոքր էլ Քոքնի առոգանությամբ։ 29 տարեկանում նա խաղացել է Կլարկիսի դերը բրիտանական «Կառուցիր քո տունը» (1920) ֆիլմում, որն իր միակ համր ֆիլմն է։
Վաղ տարիքում Ռեյնսը դասավանդել է Դրամատիկական արվեստի թագավորական ակադեմիայում (RADA): Ջոն Գիլգուդը և Չարլզ Լոութոնը նրա աշակերտներից էին։ «Turner Classic Movies»-ին տված հարցազրույցում Գիլգուդը սիրով հիշատակեց Ռեյսնին.

«Ես շատ բան սովորեցի դերասանության մասին այս պարոնից։ Կլոդ Ռեյնսն իմ ուսուցիչներից մեկն էր ՌԱԴԱ-ում։ Իրականում նա այնտեղի լավագույն և ամենասիրված ուսուցիչներից մեկն էր։ Նա չափազանց գրավիչ էր և ավելորդ է ասել, որ իմ դասարանի բոլոր աղջիկները անհույս սիրահարված էին նրան։ Նա ուներ աչք զարնող մուգ աչքեր և գեղեցիկ կոկորդային ձայն, թեև նա, ինչպես Մառլեն Դիտրիխը, որոշ խնդիրներ ուներ «R» տառի հետ։ Նա ցածրահասակ էր,ուստի կոշիկների տակ տակացուներ էր կրում, որպեսզի բարձրահասակ լիներ։Կարճահասակ և ամրակազմ, բայց գեղեցկադեմ Ռեյնսն ուներ լայն ուսեր և խիտ շագանակագույն մազեր, որոնք սանրում էր մի աչքի ուղությամբ։ Բայց երբ ես առաջին անգամ հանդիպեցի նրան 1920-ական թվականներին, նա արդեն որպես դերասան մեծ պահանջարկ էր վայելում Լոնդոնում։ Ես հասկացա, որ բավականին օգտակար և խրախուսելի է աշխատել նրա հետ։ Սկզբնական տարիներին ես միշտ փորձում էի որպես դերասան նրան կրկնօրինակել‚ մինչև որ որոշեցի ընդօրինակել Նոել Քաուարդին»։


== Կարիերա ==
Լոնդոնի թատրոնում նա հաջողության հասավ Ջոն Դրինքուոթերի «Ուլիսես Ս. Գրանտ» պիեսի գլխավոր դերում, որը նույն դրամատուրգ Աբրահամ Լինքոլնի շարունակությունն էր։ Ռեյնսը Ֆոլքլենդին մարմնավորել է Ռիչարդ Բրինսլի Շերիդանի «Հակառակորդները» ֆիլմում, որը ներկայացվել է Լոնդոնի Լիրիկական թատրոնում 1925 թվականին։ 1927 թվականին նա վերադարձել է Նյու Յորք և նկարահանվել Բրոդվեյի մոտ 20 դերերում, որոնք ներառում են Ջորջ Բեռնարդ Շոուի «Խնձորի սայլը» և «Կոնստանտ Նիմֆ»-ի և Պերլ Ս. Բաքի «Լավ երկիր» վեպի դրամատիզացիաները (որպես չինացի ֆերմեր)։
Չնայած նա «Կառուցիր քո տունը» (1920) համր ֆիլմում խաղացել է երկրորդական դեր, Ռեյնսը համեմատաբար ուշ հայտվեց կինոդերասանության մեջ։

1932 թվականին թատերական գիլդիայում աշխատելու ընթացքում նրան առաջարկեցին Universal Pictures-ի հետ էկրանի փորձարկում անցնել։ Նրա էկրանային թեստը A Bill of Divorcement-ի(1932) և Նյու-Յորքի RKO-ի ներկայացուցչի համար անհաջող էր, բայց, ըստ որոշ տվյալների, դա բերեց նրան որ, Ջեյմս Ուեյլի «Անտեսանելի մարդը» (1933թ.) ֆիլմում գլխավոր դերը խաղալուց հետո, նրա էկրանի փորձարկումն ու յուրահատուկ ձայնը ակամա լսվեցին կողքի սենյակից։ Նրա գործակալը՝ Հարոլդ Ֆրիդմանը, Կարլ Լեմլի ընտանիքի ընկերն էր, ով այդ ժամանակ վերահսկում էր Universal Pictures-ը և Լոնդոնում ծանոթացել էր Ռեյնսի հետ և ձգտում էր նրան դեր տալ։ Ըստ Ռեյնսի դստեր՝ սա իր ֆիլմերից միակն էր որ տեսել է։ Նա նաև չի գնացել տեսնելու օրվա նկարահանումի չմոնտաժված կադրերը «քանի որ նա ինձ ասում էր, որ ամեն անգամ գնալիս սարսափում էր հսկայական էկրանի վրա իր վիթխարի դեմքից, ուստի նա երբեք հետ չի վերադարձել»։
1935 թվականի նոյեմբերի 27-ին Ռեյնսը երկարաժամկետ պայմանագիր ստորագրեց «Warner Bros»-ի հետ, որը նրան այլ ստուդիաներից փոխառություն կատարելու իրավունք կտար, իսկ Ռեյնսը յոթ տարվա ընթացքում կունենար մինչև $750,000 պոտենցիալ եկամուտ։ Նա խաղացել է արքայազն Ջոնի չարագործ դերը «Ռոբին Հուդի արկածները» (1938) ֆիլմում։ Ռոդի Մակդոուոլը մի անգամ հարցրեց Ռեյնսին, թե արդյոք նա միտումնավոր է ծաղրել Բեթ Դեյվիսին արքայազն Ջոնի դերում, և Ռեյնսը ընդամենը «առեղծվածային ժպիտով» ժպտաց։ Ավելի ուշ Ռեյնսը հայտնեց իր դստերը, որ նա հաճույք էր ստանում խաղալ արքայազնի դերը որպես համասեռամոլ՝ օգտագործելով քնքուշ շարժուձև։ Ավելի ուշ Ռեյնսը կինոդերասանության ավելի թերագնահատված պահանջները, կամ «ինչ չի կարելի անել տեսախցիկի առջև» ուսուցումը վերագրեց ֆիլմի համառեժիսոր Մայքլ Քերթիզին։ «Columbia Pictures»-ից փոխառությամբ նա մարմնավորել է կոռումպացված ԱՄՆ սենատորին «Պարոն Սմիթը գնում է Վաշինգտոն» (1939) ֆիլմում, որի համար նա ստացել է իր առաջին Օսկար անվանակարգը երկրորդ պլանի լավագույն դերասան անվանակարգում:«Warner Bros»-ի համար նա խաղացել է բժիշկ Ալեքսանդր Թաուերի դերը՝ «Kings Row» ֆիլմում (1942), ով սպանություն-ինքնասպանություն է գործում՝ իր դստերը խելագարությունից փրկելու համար և ցինիկ ոստիկանապետ Կապիտան Ռենոյի դերը «Կասաբլանկա»-ում (նույնպես 1942)։ Կրկին փոխառությամբ Ռեյնսը Universal-ի «Օպերայի ուրվականը» (1943) ռիմեյքում մարմնավորել է գլխավոր դերը։
1987 թվականի իր հուշերում՝ «This 'N That»-ում‚ Բեթ Դեյվիսը բացահայտեց, որ Ռեյնսը (որի հետ նա չորս անգամ նկարահանվել է «Juarez»‚ «Now»‚ «Voyager»‚ «Mr. Skeffington» և «Deception» ֆիլմերում) իր սիրելի դերակատարն է։ Ռեյնսը դարձավ առաջին դերասանը, ով ստացավ մեկ միլիոն դոլար աշխատավարձ, երբ Բրիտանիայում մեծ բյուջեի դիմաց մարմնավորեց Հուլիոս Կեսարին, բայց Շոուի «Կեսարը և Կլեոպատրան» (1945) ֆիլմի անհաջող տարբերակում։ Ըստ երևույթին, Շոուն ընտրեց նրան այդ դերի համար, թեև Ռեյնսն ինտենսիվորեն չէր սիրում Գաբրիել Պասկալին՝ ֆիլմի ռեժիսորին և պրոդյուսերին։ Ռեյնսը շարունակեց Ալֆրեդ Հիչքոքի «Տխրահռչակ» (1946) ֆիլմը՝ որպես փախստական, նացիստական գործակալ, Քերի Գրանտի և Ինգրիդ Բերգմանի հետ։ Վերադառնալով Բրիտանիա նա հայտնվեց Դեյվիդ Լինի «Կրքոտ ընկերները» (1949) ֆիլմում։
Նրա միակ երգող և պարող դերը եղել է 1957 թվականին Ռոբերտ Բրաունինգի «The Pied Piper of Hamelin» հեռուստատեսային երաժշտական տարբերակում, որտեղ Վան Ջոնսոնը մարմնավորել է Փայփերին։

NBC-ի գունավոր հատուկ հաղորդումը, որը հեռարձակվում էր որպես ֆիլմ, այլ ոչ թե ուղիղ կամ տեսանկարահանված հաղորդում, մեծ հաջողություն ունեցավ հանրության շրջանում։ Իր առաջին հեռարձակումից հետո այն վաճառվել է սինդիկացիայի մեջ և ամեն տարի կրկնվել է բազմաթիվ տեղական ԱՄՆ հեռուստաընկերությունների կողմից։
Ռեյնսը գործունյա մնաց որպես կերպարային դերասան 1950-ական և 1960-ական թվականներին՝ նկարահանվելով ֆիլմերում և որպես հյուր՝ հեռուստասերիալներում։ Նա ձեռնամուխ եղավ գիտաֆանտաստիկ գրականությանը՝ Իրվին Ալենի «Կորուսյալ աշխարհը» (1960) և Անտոնիո Մարգերիտիի «Աշխարհների ճակատամարտը» (1961) ֆիլմերի համար։ Նրա վերջին երկու էկրանային դերերից էին Դրայդենը, ցինիկ բրիտանացի դիվանագետի կերպարը «Լոուրենս Արաբացի ֆիլմում» (1962) և Հերովդես թագավորի կերպարը «Երբևէ պատմված ամենահոյակապ պատմությունը» (1965) ֆիլմում, որը նրա վերջին ֆիլմն էր։ CBS-ի Rawhide-ում նա մարմնավորել է ուրվականների քաղաքի փաստաբան Ալեքսանդր Լանգֆորդին «Դատաստանի օրվա միջադեպը» (1963) դրվագում։
Նա նաև մի քանի աուդիո ձայնագրություններ է արել՝ պատմելով Աստվածաշնչի որոշ պատմություններ երեխաների համար Capitol Records-ում և արտասանելով Ռիչարդ Շտրաուսի պատմողական դրվագը և Թենիսոնի «Էնոք Արդեն» դաշնամուրային դրվագը՝ Գլեն Գուլդի դաշնամուրային մեներգերով։ Նա նկարահանվել է The Jeffersonian Heritage-ում, 1952 թվականի տասներեք ու կես ժամանոց ռադիոհաղորդումների շարքում, որը ձայնագրվել է Կրթական հեռարձակողների ազգային ասոցիացիայի կողմից և սինդիկացվել է առևտրային հեռարձակման համար կայուն (այսինքն՝ առանց գովազդի) հիմունքներով։


== Հուշեր Ռեյնսի մասին ==
Ջեսիկա Ռեյնսը հիշում էր հոր աշխատանքային էթիկան.

Բեթ Դեյվիսը Դիկ Քավեթին տված հարցազրույցում ասել է Ռեյնսի մասին.

Ավելի ուշ Դևիսը շարունակեց նկարագրել նրան. «Կլոդը սրամիտ էր, զվարճալի և գեղեցիկ, իսկապես գեղեցիկ էր, ամբողջովին հիացնում էր իր փայլով»։ Նա նաև գովաբանեց նրա կատարումները. «Նա սքանչելի էր «Deception»-ում, և արժեր այդ ամենը, քանի որ պատկերն այնքան էլ լավը չէր, բայց նա այնքան հիասքանչ էր, իսկ ռեստորանային տեսարանը, որտեղ նա խոսում է ուտելիքի մասին... փայլուն էր և‚ իհարկե‚ «Mr. Skeffington»-ում նա որպես ամուսին բացարձակապես փայլում էր‚ պարզապես փայլում»։
Ռիչարդ Չեմբերլենն աշխատել է Ռեյնսի հետ իր վերջին՝ «Պատվո մթնշաղ» ֆիլմում։ Երբ հարցազրույց է տվել «Turner Classic Movies»-ին, Չեմբերլենն ասել է.

«Պատվո մթնշաղում» Ռեյնսը խաղացել է թոշակի անցած փաստաբանի կերպար‚ ով հանդես էր գալիս Չեմբերլենի կերպարի դաստիարակ։ Հիշելով Ռեյնսի հետ իր աշխատանքի մասին՝ Չեմբերլենն ասաց.

Շատ տարիներ անց այն բանից հետո, երբ Ռեյնսը գնաց Հոլիվուդ և դարձավ հայտնի կինոդերասան, Ջոն Գիլգուդը, ինչպես հայտնի է, մեկնաբանել է. «Կար մեկը, ով ինձ շատ բան է սովորեցրել դրամատիկական դպրոցում, և ես, անկասկած, շնորհակալ եմ նրան իր բարության և ուշադրության համար։ Նրա անունն էր Կլոդ Ռեյնս։ Ես չգիտեմ, թե ինչ պատահեց նրա հետ։ Կարծում եմ, որ նա ձախողվեց և ստիպված էր գնալ Ամերիկա»։ Այնուամենայնիվ, Գիլգուդը հետագայում շարունակեց հիշել մի ժամանակ, երբ նա Նյու Յորքում էր և միջոցառման ժամանակ՝ հանդիսատեսի առջև, որը գրավում էր Բեթ Դևիսի ուշադրությունը։

Բեթ Դեյվիսը հաճախ նշում էր որ‚ Ռեյնս իր սիրելի դերասաններից և գործընկերներից մեկն է։ Գիլգուդը մեկնաբանել է, որ մի անգամ գրել է. «Լոնդոնյան բեմը մեծ կորուստ ունեցավ, երբ Կլոդ Ռեյնսը հեռացավ ֆիլմերից», բայց ավելի ուշ նա շարունակեց ասել, «բայց երբ ես տեսնում եմ նրան հիմա էկրանին և հիշում եմ նրան, պետք է խոստովանեմ‚ որ լոնդոնյան բեմի կորուստը կինոյի ձեռքբերումն էր։ Եվ այն ապշեցուցիչ վիրտուոզությունը, որին ես ականատես եղա որպես երիտասարդ դերասան, այժմ հանդիսատեսի համար միշտ և ամենուր է տեսնելու համար։ Ես շատ ուրախ եմ դրա համար»։


== Անձնական կյանք և մահ ==
1939 թվականին Ռեյնսը դարձավ Միացյալ Նահանգների օրինական քաղաքացի։ Նա ունեցել է վեց ամուսնություն և բաժանվել առաջին հինգ կանանցից՝ Իզաբել Ջինսից (ամուսնացած 1913-1915 թվականները), Մերի Հեմինգուեյից (ում հետ Ռեյնսը ամուսնացած է եղել մեկ տարուց քիչ՝ 1920 թվականին), Բեատրիքս Թոմսոնից (1924-1935 թվականի ապրիլի 8-ը), Ֆրանսիս Փրոփերից (1935 թվականի ապրիլի 9-ից-1956 թվականը), և դասական դաշնակահար Ագի Յեմբրից (1959 թվականի նոյեմբերի 4-ից-1960 թվականը)։ 1960 թվականին նա ամուսնացավ Ռոզմերի Քլարք Շրոդի հետ, ում հետ մնաց ամուսնացած մինչև կյանքի վերջ՝ 1964 թվականի Դեկտեմբերի 31-ը։ Նրա միակ երեխան՝ Ջենիֆերը, ծնվել է 1938 թվականի հունվարի 24-ին՝ Ֆրանսիս Փրոփերի դուստրը։ Որպես դերասանուհի նա հայտնի էր Ջեսիկա Ռեյնս անվամբ։
1941 թվականին նա ձեռք բերեց 380 ակր (1,5 կմ²) «Stock Grange» ֆերման, որը կառուցվել է 1747 թվականին Փենսիլվանիայի Վեսթ Բրեդֆորդ Թաունշիփում (Քոութսվիլից անմիջապես դուրս)։ Ֆերման դարձավ նրա կյանքի «ամենամեծ հպարտություններից» մեկը։ Այսպիսով, նա դարձավ «ջենթլմեն ֆերմեր», և կարող էր հանգստանալ և վայելել ֆերմերական կյանքը ներկայի կնոջ հետ (Ֆրանսիսի)՝ կարագ հարելով, նրանց աղջիկը հավաքում էր ձվերը, ինքը՝ Ռեյնսը, վարում էր դաշտերը և մշակում բանջարանոցը։ Նա՝ ֆիլմերի նկարահանումների միջև իր ժամանակի մեծ մասը անցկացնում էր կարդալով գյուղատնտեսական տեխնոլոգիաների մասին, որպեսզի կարողանար փորձարկեր այն, երբ տուն գնար։ Նա վաճառեց ֆերման, երբ 1956 թվականին ավարտվեց Փրոփերի հետ ամուսնությունը։ Այժմ շենքը, ինչպես այն ժամանակ, անվանում են «Ռեյնսի բնակավայր»։ Ռեյսն անցկացրել է կյանքի վերջին տարիները Նյու Հեմփշիր նահանգի Սենդվիչ քաղաքում։
Իր կյանքի վերջին տարիներին նա որոշեց գրել իր հուշերը և դիմեց լրագրող Ջոնաթան Ռութի օգնությանը։ Ռեյսնի առողջական վիճակի վատթարացումը հետաձգեց իրենց աշխատանքի ավարտը, և 1967 թվականի մարտին Ռութի մահով նախագիծն այդպես էլ չավարտվեց։ Քրոնիկ ալկոհոլիկ Ռեյնսը մահացավ լյարդի ցիռոզից։ Ռեյնսը մահացավ որովայնի արյունահոսությունից 1967 թվականի մայիսի 30-ին, Լակոնիայում, 77 տարեկան հասակում։ Նրա դուստրն ասել է. «Եվ, ինչպես դերասաններից շատերը, նա մահացավ՝ սպասելով իր գործակալի զանգին»։ Նա թաղված է Նյու Հեմփշիր նահանգի Մուլթոնբորո քաղաքի «Red Hill» գերեզմանատանը։ Հենց ինքն է նախագծել է իր տապանաքարը, որի վրա գրված է. «Ամեն ինչ մեկանգամյա է, ամեն ինչ հավերժ է։ Հոգին, երբ ապրում է, ապրում է հավերժ»։
2010 թվականին Ռեյնսի անձնական իրերից շատերը աճուրդի են հանվել «Heritage Auctions-ում», ներառյալ՝ նրա 1951 թվականի Թոնի մրցանակը, հազվագյուտ պաստառները, նամակները և լուսանկարները։ Աճուրդում ներառված էին նաև նրա անձնական կաշվե մատյանների բազմաթիվ հատորներ, որոնք պարունակում էին նրա կարիերայի սկզբից մնացած բազմաթիվ տպագրություններ և ակնարկներ։ Իրերի մեծ մասն օգտագործվել է Դեյվիդ Ջ. Սկալին օգնելու նպատակով, որպեսզի գրի Ռեյնսի մասին՝ «Դերասանի ձայն» գիրքը։ Կասաբլանկա ֆիլմում, կապիտան Ռենոյի կերպարի համար կրած փղոսկրյա զինվորական համազգեստը (ամբողջական շքանշաններով) 2011 թվականին աճուրդի է հանվել, երբ հայտնի դերասանուհի և կինոպատմաբան Դեբի Ռեյնոլդսը վաճառեց հոլիվուդյան տարազների և հուշանվերների իր հավաքածուն, որը նա հավաքել էր 1970թ. «MGM» աճուրդից։


== Ֆիլմագրություն ==


== Սկավառակագրություն ==


== Ռադիո ելույթներ ==


== Նշանավոր թատերական ներկայացումներ ==
Ռեյնսն իր կարիերայի ընթացքում նկարահանվել է բազմաթիվ բեմադրություններում՝ խաղալով մի շարք առաջատար և երկրորդական դերեր։ Երբ նրա կինոկարիերան սկսեց ծաղկել, նա ավելի քիչ ժամանակ ուներ թատրոնում հանդես գալու համար ինչպես Անգլիայում, այնպես էլ Ամերիկայում։ 


== Մրցանակներ և Անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Harmetz Aljean (1992)։ Round Up the Usual Suspects: The Making of "Casablanca" (hardcover) (First ed.)։ Westport, CT: Hyperion։ ISBN 978-1-56282-941-4  
Soister John T., Wioskowski JoAnna (2006)։ Claude Rains: A Comprehensive Illustrated Reference to His Work in Film, Stage, Radio, Television and Recordings (softcover) (Reprint ed.)։ Jefferson, NC: McFarland։ ISBN 978-0-7864-2855-7։ OCLC 41580407 
Skal David J. (2008)։ Claude Rains: An Actor's Voice (hardcover) (First ed.)։ Lexington, KY: The University Press of Kentucky։ ISBN 978-1-7200-3837-5։ JSTOR j.ctt2jcg4f 


== Գրականություն ==
Alistair Rupert (2018)։ «Claude Rains»։ The Name Below the Title : 65 Classic Movie Character Actors from Hollywood's Golden Age (softcover) (First ed.)։ Great Britain: Independently published։ էջեր 215–217։ ISBN 978-1-7200-3837-5 
Felice Carmella (2006)։ The Life and Times of Claude Rains (softcover) (First ed.)։ Bloomington, IN: AuthorHouse։ ISBN 978-1-4259-5301-0 


== Արտաքին հղումներ ==
Կլոդ Ռեյնս, IMDb
Կլոդ Ռեյնս, AllMovie
Կլոդ Ռեյնս, British Film Institute
Կլոդ Ռեյնս, British Film Institute, Screenonline
Կլոդ Ռեյնս, Internet Broadway Database
Performances listed in Theatre Archive of the University of Bristol