armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մեյ Մորիս

Մերի (Մեյ) Մորիս (մարտի 25, 1862(1862-03-25), Red House - հոկտեմբերի 17, 1938(1938-10-17), Kelmscott Manor, Kelmscott, Արևմտյան Օքսֆորդշիր, Օքսֆորդշիր, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի արհեստավոր, ասեղնագործության դիզայներ, սոցիալիստ և խմբագիր։ Նա դիզայներ և պրեռաֆայելիստ-նկարիչ Ուիլյամ Մորիսի և նրա կնոջ` մոդել Ջեյն Բյորդենի, կրտսեր դուստրն էր։


== Կենսագրություն ==

Մեյ Մորիսը ծնվել է 1862 թվականի մարտի 25-ին՝ Բեքկլիֆում գտնվող Կարմիր տանը։ Նրան անվանում էին Մարիամ, քանի որ  ծնվել էր Ավետման օրը։ Նրա մայրը և հորաքույր Բեսին Բարդենը Մեյին սովորեցնում էին ասեղնագործություն։ 1881 թվականին ընդունվել է Արվեստի ազգային դպրոց, իսկ այնուհետև Արքայական թագավորական քոլեջ` ասեղնագործությունն ուսումնասիրելու համար։
1885 թվականին 23 տարեկան հասակում, նա դառնում է իր հոր հիմնած Morris & Co ընկերության ասեղնագործության բաժնի վարիչ։
1886 թվականին Մեյը սիրահարվեց Սոցիալիստական լիգայի քարտուղար Անրի Հալիդեա Սպարլինգին (1860-1924)։ Չնայած մոր իր ապագա փեսայի նկատմամբ ունեցած անհամաձայնությանը, 1890 թվականի հունիսի 14-ին նրանք ամուսնացան Ֆուլհեմում։
Սակայն 1894 թվականին ամուսնությունը խզվեց նախկին սիրահարի, դրամատուրգ Ջորջեմ Բեռնարդոմ Շոուի և Մեյի սիրավեպի պատճառով։ Սպարլինգը ամուսնալուծվեց 1898 թվականին և Մեյը վերականգնեց իր օրիորդական անունը։
1938 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Մորիսը մահացավ Քելմսկոտ կալվածքում։


== Ծանոթագրություն ==
Թիմարի գավառ

Թիմար, գավառ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթում։ Գտնվում էր Վան քաղաքից հյուսիս, լճի արևելյան ափամերձ շրջանում։ Կենտրոնը Ջանիկ գյուղն էր։
Հայտնի գլխավոր բնակավայրերից էր հարավում՝ Ավանց նավահանգիստը և հյուսիսում՝ Ամյուկ բերդը։


== Աշխարհագրություն ==
Գավառը արևմտյան կողմից խորանալով Վանա լճի մեջ գոյացրել է թերակղզի, որը գավառի անունով կոչվում է Թիմար։ Թիմարն իր մեջ ընդգրկում էր պատմական Վասպուրական աշխարհի Բոգունիք գավառը և Առբերան գավառի որոշ մասը։
Գավառի միջով անցնող գլխավոր գետը Մարմետն է, որն արևելքից թափվում է Վանա լիճը։


== Պատմություն ==
1895 թվականների կոտորածները ծանր անդրադարձ ունեցավ հայերի վրա, որի արդյունքում պակասեց գյուղերի քանակը և նվազեց հայության թիվը։ 1915 թվականի մեծ եղեռնի ժամանակ հայերեից շատերը կոտորվեցին, իսկ մնացածները ակտիվորեն մասնակցեցին Վանի հերոսական ինքնապաշտպանական կռիվներին և շատերի հետ գաղթեիցն արևելյան Հայաստան։ 1970-ական թվականներին թուրքական կառավարությունը զգալի թվով թուրքերի տարել ու վերաբնակեցրել է Կիպրոս կղզու իրենց կողմից զավթած հյուսիս-արևելյան մասի վրա։


== Բնակչություն ==
1881 թվականին գավառն ուներ 38899 հայ և 230 թուրք բնակչություն։


== Տնտեսություն ==
Գավառն ուներ բերրի ու արգավանդ հողեր և ոռոգման բավարար հնարավորություն։
Հայության հիմնական զբաղմունքը հողագործություն, անասնապահությունն ու արհեստագործությունն էր։ Գավառն հայտնի էր իր հացահատիկով։ Մարմետ գետի և նրա ճյուղավորումների հովիտներում մշակում էին նաև խաղող, և տարատեսակ պտուղներ ու բանջարեղեն։ Լճափի գյուղերի բնակիչները նաև զբաղվում էին նավարկությամբ։ Բացի գյուղատնտեսական մթերքներից Արճիշակի լճակից արյունահանում էին բորակ ու տանում Բիթլիս, Արճեշ, Խլաթ և այլ վայրեր վաճառելու համար։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Թիմարն ուներ 65 եկեղեցի և 13 վանք։ Գավառի տարածքում գտնվում էին մի շարք պատմամշակութային հուշարձաններ ու հնավայրեր։


== Կրթություն ==
Գավառում գործում էր 14 հայկական վարժարաններ։


== Վարչական բաժանում ==
1881 թվականին գավառն ուներ 118 գյուղ։ Ըստ Վ. Մաևսկու տվյալներով գյուղերի թիվը 61 էր։ 1916 թվականին Թիմարն ուներ մոտ չորս տասնյակ հայաբնակ գյուղ՝ 3318 հայ բնակչով։
Գավառը բաժանված էր հետևյալ գավառակների.

Արճակ
Թիմար


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Զեմո Նողա

Զեմո Նողա (վրաց.՝ ზემო ნოღა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Սամտրեդիայի շրջան‎ում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 293 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Չուվակի

Չուվակի (ռուս.՝ Чуваки), գյուղ Ռուսաստանի Պերմի երկրամասի Պերմսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աջասրտություն

Աջասրտություն, դեքստրոկարդիա (լատ.՝ dextro - աջ և հուն․՝ χαρδία - սիրտ), սրտի տեղադրության անոմալիա, երբ սրտի գագաթը և մեծ մասը գտնվում են կրծքավանդակի աջ կողմում։
Աջասրտությունը կարող է լինել

բնածին (ներքին օրգանների հակառակ դասավորությունից)
ձեռքբերովի, որը հետևանք է սրտի աջ տեղաշարժի։Վերջինս առաջանում է ձախ թոքամզի խոռոչում գազերի կուտակումից, աջ թոքի թորշոմումից, ինչպես նաև կրծքավանդակի զգալի ձևախախտումներից։ Բնածին աջասրտությունը անհանգստություն չի պատճառում, իսկ ձեռքբերովին ուղեկցվում է սրտի գործունեության խանգարումներով։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեծ Պոլա

Մեծ Պոլա (ռուս.՝ Большая Пола), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում, Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Չետլաս գետի աջ ափին՝ 32 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000112103000044855
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004485
Ավազանի կոդը -   03.02.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Say It’s Not True

«Say It’s Not True» («Ասա, որ դա ճիշտ չէ»), Queen + Paul Rodgers նախագծի առաջին ստուդիական սինգլը՝ «The Cosmos Rocks» ալբոմից։ Երգը գրվել է Queen-ի թմբկահար Ռոջեր Թեյլորի կողմից։ Խմբի յուրաքանչյուր անդամ երգել է մեկական երկտող։ Թողարկվել է 2007 թվականի դեկտեմբերի 1-ին՝ ՁԻԱՀ-ի դեմ պայքարի համաշխարհային օրը։ Երգը կատարվել է Queen + Paul Rodgers World Tour շրջագայության բոլոր համերգներում, բայց այն ժամանակ Բրայան Մեյը նվագում էր ակուստիկ կիթառի վրա, իսկ Ռոջեր Թեյլորը երգում էր ամբողջ երգը։ Երգը կատարվել է նաև Rock The Cosmos Tour-ի բոլոր համերգային ծրագրերի ժամանակ, այդ թվում Խարկովի «Life Must Go On»-ի համերգին։ Այնուհետեւ Ռոջեր Թեյլորը երգում էր առաջին երկտողը և կրկներգը, Բրայան Մեյը խաղում էր Red Special էլեկտրական կիթառի վրա, երգելով երկրորդ երկտողը։ Երկրորդ տնից հետո կրկներգը փոխարինվեց Մեյի և Թեյլորի դուետով, իսկ երգը մինչև վերջ երգեց Փոլ Ռոջերսը։ Երգը գրվել է հատուկ Նելսոն Մանդելայի և ՁԻԱՀ-ի բոլոր զոհերի համար։ Երգը ներառված է Թեյլորի Fun on Earth (2013) անձնական ալբոմում, կատարված Ջեֆ Բեքի հետ միասին։


== Կենդանի ձայնագրություններ ==
Return of the Champions (2005)
Super Live in Japan, միայն Ճապոնիայում (2006)
Live in Ukraine (2009)


== Չարթերում ==


== Ծանոթագրություններ ==
Իշխանաց (լեռնագագաթ)

Իշխանաց, լեռնագագաթ Հայաստանի Գեղարքունիքի և Տավուշի մարզերի սահմանագլխին, Միափորի լեռներում, Դպրաբակ գյուղից 5 կմ հյուսիս–արևելք։ Բարձրությունը 2337 մ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիիմսի (Էստոնիայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վիիմսի (այլ կիրառումներ)Վիիմսի շրջան (էստ․՝ Viimsi vald), շրջան Էստոնիայի Հարյումաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Վիիմսի գյուղական ավանը։


== Բնակչություն ==
2012 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 18249 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 249,99 մարդ/կմ²։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջանի վարչության պաշտոնական վեբ կայքը (էստոներեն)
1811

1811 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1811 թվականն է, 
XIX դարի 11-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==
Դեկտեմբերի 13 - Ֆրիդրիխ Վինդիշման, գերմանացի նշանավոր արևելագետ (իրանագետ, հայագետ) (վ. 1861)


== Մահեր ==
Մարի Ժոզեֆ Շենիե, ֆրանսիացի գրող, հրապարակախոս։ Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ (1803)
Աբրահամ Մելիք-Աղամալյան, հասարակական գործիչ, Երևանի հայ ազգաբնակչության մելիք, Կոտայքի գավառում տիրել է մի քանի գյուղերի և մեծ համարում է ունեցել խանական արքունիքում
Մարչելգաշ

Մարչելգաշ (ռուս.՝ Марчелгаш, խակ.՝ Марчалыг хас), աուլ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Շիրինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 262 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ուստինովկա (գյուղ, Վելիկոբուրլուկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՈւստինովկաՈւստինովկա (ուկրաիներեն՝ Устинівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1750 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ուստինովկա գյուղում բնակվում էր 182 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,559 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 325,58 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
1461

1461 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1461 թվականն է, 
XV դարի 61-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Իսմագիլովո (գյուղ, Բելեբեևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻսմագիլովոԻսմագիլովո (ռուս.՝ Исмагилово, բաշկիրերեն՝ Исмәғил), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Բելեբեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 124 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սուրճի արտադրությունը Կոլումբիայում

Սուրճի արտադրությունը Կոլումբիայում, ունի մի շարք տարածաշրջանային առանձնահատկություններ։ 2007 թվականից «Կոլումբիական սուրճ» ապրանքանիշը պաշտպանված է Եվրոպական միության օրենսդրությամբ, և կիրառվում է միայն Կոլումբիայի տարածքում աճեցված սուրճի համար։ Կոլումբիան Բրազիլիայից հետո աշխարհում երկրորդ տեղն է զբաղեցնում Արաբիկա տեսակի սուրճի արտահանմամբ, կոլումբիական սուրճի հիմնական սպառողներն են ԱՄՆ-ն, Գերմանիան, Ֆրանսիան, Իտալիան և Ճապոնիան։ Կլիմայի գլոբալ փոփոխության պատճառով սուրճի արտադրությունը նվազում է, 2006 թվականին 12 միլիոն պարկերից (յուրաքանչյուրը 60 կգ) մինչև 2010 թվականին 9 միլիոն պարկ։ Այնուամենայնիվ, սուրճը աճեցվում է երկրի գրեթե ամբողջ լեռնային տարածքում 72° - ից 78° C-ի սահմաններում, դրա արտադրության մեջ աշխատում է առնվազն կես միլիոն մարդ։ 1999 թվականին սուրճի արդյունաբերությունը կազմել է երկրի ՀՆԱ-ի 3,7% - ը՝ ապահովելով գյուղատնտեսության զբաղվածության 37% - ը։ Արտադրության հիմնական ոլորտներն են՝ Նարինյո, Նորտե դե Սանտանդեր, Անտյոկիա, Վալե դել Կաուկա, Կունդինամարկա, Հուիլա, Տոլիմա և այլն։ Պաիսա շրջանում Կոլումբիայի սուրճի մշակութային լանդշաֆտը պաշտպանված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կողմից։


== Պատմություն ==
Ըստ որոշ տեղեկությունների՝ ճիզվիտ վանականները սկսել են սուրճի բուծումը 18-րդ դարի սկզբին։ Ճիզվիտ քահանա Խոսե Գումիլյան նշում է սուրճի մշակումը Տաբախայի Սուրբ Թերեզայի առաքելությունում Օրինոկոյի վրա «Գեղատեսիլ Օրինոկո» գրքում (1730 թվական)։ Կաբալերո ի Գոնգորայի արքեպիսկոպոս-տեղապահի 1787 թվականի զեկույցում ասվում է, որ Կոլումբիայի տարածքում սուրճն աճեցվել է հյուսիս-արևելքում՝ ներկայիս Սանտանդերի և Բոյակայի Մոտակայքում։
1835 թվականին հիմնադրվեց առաջին առևտրային պլանտացիան, որը տվեց 2560 պարկ (յուրաքանչյուրը 60 կգ) բերք։ Սուրճը դուրս է բերվել Վենեսուելայի հետ սահմանին գտնվող Կուկուտա նավահանգստից։ Սակայն սուրճի արտադրության աճ տեղի չի ունեցել ծխախոտի, խինինի և անասնաբուծական մթերքների արտահանման ֆոնին։ 20-րդ դարում տեղի է ունենում սուրճի արտադրության վերածնունդ, հիմնականում Սանտանդերում, Կալդասում և Հյուսիսային Տոլիմայում, սուրճի ֆերմայի հիմքը փոքր տնտեսություններն էին։ 1927 թվականին հիմնադրվեց Կոլումբիայի սուրճ արտադրողների ազգային ֆեդերացիան (իսպ.՝ Federación Nacional de Cafeteros de Colombia)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальная страница Federación Nacional de Cafeteros — Café de Colombia
Diario oficial de la Unión Europea — Registro del «Café de Colombia».
(9635) 1993 XS

(9635) 1993 XS, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Տակեշի Ուրատայի կողմից Օոհիրայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,117039 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5245 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7095 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2010,07 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,179098 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,56° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9635) 1993 XS աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կոմիտասի շորոր

Կոմիտասի շորոր, Կոմիտասի գրառած 8 պարերից մեկը։ Ձայնագրությունը լիովին նոր է՝ «Կարին» համույթի։


== Պարաքայլերը ==
Բռնվածքը ճկույթներով է, ձեռքերը պահվում են կրծքավանդակի բարձրությամբ։

Երկու քայլ դեպի առաջ՝ սկսած աջ ոտքից
Կրկնակի հարված աջ ոտքով՝ ձախի զսպանակումներով
Աջ ոտքը ուղիղ անկյան տակ դնել աջի ետևում (միաժամանակ շարժելով մարմինը), ապա ձախը դնել աջի կողքին՝ աջն ուղղելով (տրամաբանորեն ետ գնալով) (կրկնել այս քալը 2 անգամ)
Կրկնել 1-ից 3-րդ քալերը
Գնալ աջ՝ ձախը խաչելով աջ ոտքին, ապա խաղացնել ձախ ոտքը
Գնալ ձախ՝ աջը խաչելով ձախ ոտքին, ապա խաղացնել աջ ոտքը
Կրկնել 5-րդ և 6-րդ քայլերը


== Արտաքին հղումներ ==
Կոմիտասի շորորը «Կարին» համույթի կատարմամբ
«Ուս ուսի» Շորոր
Վիլյաան

Վիլյաան (իսպ.՝ Villahán), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Պալենսիա պրովինցիայում (Կաստիլաի և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Էլ Սեռատո Պալենտինո շրջանում։ Բնակչությունը՝ 114 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ayuntamiento de Villahán
Localización
Ալեքսանդր Իկոննիկով

Ալեքսանդր Իկոննիկով (ռուս.՝ Александр Иконников, մարտի 4, 1974(1974-03-04), Ուրժում, Կիրովի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս գրող։
Նրա գրքերն հրատարակվում են հիմնականում գերմաներեն լեզվով։ Իկոննիկովը ապրում է Ռուսաստանի Կիրով քաղաքում։ Նրա առաջին վեպը՝ «Լիսկան և նրա ամուսինները», լույս է տեսել 2003 թ-ին։


== Ստեղծագործություններ ==
Liska und ihre Männer. ISBN 3-498-03216-X
Taiga Blues. ISBN 3-8286-0150-2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Իկոննիկովը Գերմանիայի ազգային գրադարանում
Միքայել Առաքելյան (բեմանկարիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միքայել Առաքելյան (այլ կիրառումներ)Միքայել Միքայելի Առաքելյան (դեկտեմբերի 18, 1923(1923-12-18), Ալեքսանդրապոլ, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 8, 2009(2009-06-08), Երևան, Հայաստան), հայ բեմանկարիչ, նկարիչ-բեմադրող, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողությունների մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Միքայել Առաքելյանը ծնվել է Լենինականում։ 1940-1942 և 1946-1948 թվականներին սովորել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանում։ 
1942-1946 թվականներին մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին, կռվել Հովհաննես Բաղրամյանի հրամանատարության ներքո։ Առաքելյանը որպես ականանետային դասակի, ապա 120-րդ ականանետային մարտկոցի հրամանատար թշնամու դեմ կռվել է Հյուսիսային Կովկասում, Ուկրաինայում, Բելոռուսիայում, մասնակցել Քյոնիգսբերգի, Պրագայի, Բեռլինի ազատագրմանը։ 2-րդ Ուկրաինական և 3-րդ Բելոռուսական ռազմաճակատներում ցուցաբերած արիության համար արժանացել է գվարդիայի լեյտենանտի կոչմանը, պարգևատրվել «Հայրենական մեծ պատերազմի» առաջին և երկրորդ աստիճանի մեդալներով։ 
1955 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ Ավարտելուց հետո աշխատել է ռեժիսորի ասիստենտ, դեկորատոր, այնուհետև՝ բեմադրող նկարիչ։ Մասնակցել է Երևանի Նկարչի տանը կազմակերպվող ցուցահանդեսներին։


== Ֆիլմերի նկարիչ ==
«Մենք ենք, մեր սարերը»
«Ժայռ»
«Առաջին սիրո երգը»
«Նռան գույնը»
«Բարև, ես եմ»
«Հայրիկ»
«Արփա-Սևան»
«Ճանապարհ», 1961
«Ավդոյի մեքենան», 1966
«Հեղնար աղբյուր», 1970
«Ջուրը մեր հանապազօրյա», 1975
«Ձնծաղիկներ և էդելվեյսներ», 1981


== Պարգևներ ==
Հայրենական մեծ պատերազմի առաջին աստիճանի շքանշան
Հայրենական մեծ պատերազմի երկրորդ աստիճանի շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==
Կնանիք (պատմվածք)

«Կնանիք» (ռուս.՝ Бабы), Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատմվածքը` գրված  1891 թվականին։ Առաջին անգամ հրապարակվել է 1891 թվականի հունիսի 25-ին «Նոր ժամանակ թերթում»։


== Հրապարակումներ ==
Պատմվածքն առաջին անգամ հրատարակվել է 1891 թվականի հունիսի 25-ին  «Նոր ժամանակ թերթի»  № 5502 համարում։ Որոշ փոփոխություններից հետո պատմվածքը ներառվել է Պալատ ժողովածուի թիվ 6 համարում (Սանկտ-Պետերբուրգ, 1893) և ժողովածուի 2-7 հրատարակություններում (1897-1899)։
1891 թվականի հուլիսին Իվան Գորբունով-Պասադովը Չեխովին դիմել է խնդրանքով՝ պատմվածքը հրատարակելու առանձին հրատարակությամբ. «... սա փայլուն պատմություն է տեղացի Տարտյուֆների, նողկալի, անբարոյական, աստվածավախ կեղծավորների մասին»։ Որոշակի ոճական բարելավումներից հետո Չեխովն այն ընդգրկել է իր երկերի ժողովածուի վեցերորդ հատորում, որն Ադոլֆ Մարքսը հրատարակել է 1889-1901 թվականներին։
Պատմվածքը լույս տեսնելուց հետո այն արգելվել է դպրոցում և հանրային գրադարաններում սովորելու համար։ Կրթության նախարարության ակադեմիական կոմիտեի անդամ Դմիտրի Ավերկիևը «Կնանիք» պատմվածքի մասին ասել է. «Պատմությունը լավ է գրված, բայց նրա բարոյական հիմքերը չափազանց անկայուն են համարվում հանրային գրադարանների համար»։
Լև Տոլստոյը «Կնանիք» պատմվածքն ընդգրկել է Չեխովի լավագույն պատմությունների իր անձնական ցուցակում։ Չեխովի կենդանության օրոք պատմվածքը թարգմանվել է հունգարերեն, գերմաներեն և սերբերեն։


== Սյուժե ==
Պատմվածքի գործողությունները տեղի են ունենում Ռայբուժ գյուղում՝ երկաթյա տանիքով երկհարկանի տանը։ Տանն իր ընտանիքի հետ ապրում է սեփականատերը՝ Ֆիլիպ Իվանովի Կաշինը՝ Դյուդյա մականունով։
Քաղքենի Մատվեյ Սավիչը գիշերը մնում է Կաշինի տանը։ Խոսակցությունից Դյուդյան տեղեկանում է, որ Մատվեյ Սավիչն ապրում է քաղաքում, տան սեփականատեր է, որ նա Կուզկինի հետ գնում է նայելու գերմանական գաղութարարներից վարձակալվող այգիները։
Դյուդյան Մատվեյ Սավիչին հարցնում է, թե որտեղից է գտել Կուզկինին։ Մատվեյ Սավիչը նրան պատմում է իր որդեգիր տղայի տարօրինակ ու ցնցող պատմությունը, որը նայում և իրեն պահում է վախեցած սպասուհու նման։
Դա ավելի շատ Կուզկինի մոր՝ Մաշենկայի պատմություն էր, որին Մատվեյ Սավիչը գայթակղել էր, երբ նրա ամուսինը` Վասյան, ծառայում էր բանակում։ Երբ Վասյան վերադարձավ, Մաշան հրաժարվեց վերադառնալ այն մարդու մոտ, որին ատում էր։ Վասյան մահանում է ենթադրաբար խոլերայից։ Այնուհետև գյուղում խոսակցություններ են տարածվում, որ Վասյան մահացել է ոչ թե իր մահով, այլ նրան մոլորեցրել է Մաշենկան։ Խոսակցությունները հասել են ղեկավարությանը։ Վասյային փորել հանել են և որովայնում հայտնաբերել մկնդեղ։ Ոստիկանները Մաշային և Կուզկային տարել են ոստիկանություն։ Մաշենկային բանտարկել են։ Դատարանը որոշում է կայացրել նրան ուղարկել Սիբիր 13 տարվա ազատազրկման։ Բայց նա չի հասել Սիբիր ... հիվանդացել և մահացել է բանտում, իսկ Կուզկային տուն են վերադարձրել։
Հաջորդ օրը Մատվեյ Սավիչը Կուզկայի հետ նստեց սայլակառք և հեռացան բակից։


== Գրականություն ==
Чехов А. П. Бабы // Чехов А. П. Полное собрание сочинений и писем: В 30 т. Сочинения: В 18 т. / АН СССР. Ин-т мировой лит. им. А. М. Горького. — М.: Наука, 1974—1982.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Бабы, բնօրինակ ռուսերեն տեքստ
Бабы, два ранних (1908 и 1918) перевода на английский язык
Խանուկա

Խանուկա (եբրայերեն՝ חֲנֻכָּה), հրեական տոն է՝ նվիրված Երուսաղեմի Երկրորդ սուրբ տաճարին նվիրվածությանը, երբ Մակաբայեցիներն ապստամբեցին Սելևկյանների կայսրության դեմ։ Խանուկան տոնում են ութ օր ու գիշեր՝ սկսելով հրեական քիսլեվ ամսի 25-րդ օրից, որը կարող է համընկնել նոյեմբերի վերջից մինչեւ դեկտեմբերի վերջը հանդիպող ժամանակահատվածին։ Այս տոնը հայտնի է նաեւ որպես Լույսերի եւ նվիրվածության տոն։ Տոնը սկսում են 9-տեղանոց մոմակալի կամ մենորայի մեկ մոմը վառելով եւ շարունակելով ամեն հաջորդ օրվա երեկոյան եւս մեկական մոմ վառելով։
Սովորական մենորան ունի 8 ճյուղ եւ եւս մեկ ակներեւ առանձնացող ճյուղ, որն անվանում են շամաշ եւ որը սովորաբար մնացած ութից բարձր կամ ցածր է լինում։ 1970-ական թվականներից սկսած աշխարհահռչակ Chabad Hasidic շարժումը մենորայի հրապարակային տոնակատարություններ է նախաձեռնում աշխարհի շատ երկրներում։


=== Ծագումնաբանություն ===
Խանուկա բառը ծագում է եբրայերեն խանաղ /חנך/ բայից, որը նշանակում է նվիրել։ Խանուկայի ընթացքում մակաբայեցի հրեաները  վերանվաճեցին Երուսաղեմն ու տաճարը։


=== Պատմական աղբյուրներ ===
Խանուկայի մասին պատմությունը պահպանվել է Մակաբայեցիների առաջին եւ երկրորդ գրքերում, որոնցում մանրամասն նկարագրված են Երուսաղեմի տաճարին կրկին նվիրվածությունն ու մենորայի կամ մոմակալի վառելու ընթացքը։ Այս գրքերը Թանախի կամ հրեաների Աստվածաշնչի մաս չեն կազմում, այնուամենայնիվ Ալեքսանդրյան կրոնական իրավունքի մաս են, բայց նաեւ կաթոլիկ եւ ուղղափառ եկեղեցիների կողմից համարվում են Հին Կտակարանի մաս։
Առաջինը Թալմուդում է նկարագրվում մենորայի հրաշքը, երբ այն վառելու համար նախատեսված մեկ օրվա յուղը բավարարեց ութ օր։ Այս հրաշքի մասին պատմությունը գրվել է Մակաբայեցիների գրքերից 600 տարի անց։


=== Ավանդության տեսանկյուն ===
Երբ Երուսաղեմի երկրորդ տաճարը կողոպտվեց, իսկ մատուցվող կրոնական ծառայությունները դադարեցվեցին, հուդայիզմն արգելվեց։
Ք․ա․ 167 թվականին Անտիոքոսը պատվիրեց Զեւսի արձանը կանգնեցնել տաճարում եւ խոզեր զոհաբերել։ Անտիոքոսի արարքները լայնամասշտաբ ընդվզումների պատճառ հանդիսացան։ Մադաթիան՝ մի հրեա հոգեւորական ու իր հինգ զավակները, ղեկավարեցին ըմբոստությունը՝ ընդդեմ Անտիոքոսի։ Մեկ տարի անց, երբ Մադաթիան մահացավ, նրան փոխարինեց Հուդան։ Եւ միայն մեկ տարի անց հրեաների ըմբոստությունն ընդդեմ Սելեւկյան թագավոր Անտիոքոսի պսակվեց հաջողությամբ եւ տաճարն ազատագրվեց։ Խանուկայի տոնը վերականգնվեց եւ արդեն նշանավորվեց այս հաղթանակի տոնակատարության իրադարձությամբ։ Ձիթապտղի մաքուր ձեթը պետք է օծվեր կոհեն գադոլի կամ ավագ քահանայի կողմից եւ լցվեր մենորայի մեջ։
Ըստ ավանդույթի՝ առաջին օրվա համար գտնում են  ձիթապտղի ձեթի միայն մեկ տապաշիշ, մինչդեռ մենորան վառվում է ութ օր շարունակ։ Այսպիսով, հրեա իմաստունները 8-օրյա տոն են հռչակում այս հրաշքը տոնելու համար։ Այսօր Խանուկան հրեաները համարում են ազգային ազատագրման եւ կրոնական ազատության տոն։


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Պաուլու նահանգի պատկերասրահ

Սան Պաուլու նահանգի պատկերասրահ (Սան Պաուլու նահանգի պինակոտեկ, իսպ.՝ Pinacoteca do Estado de São Paulo), Բրազիլիայի ամենակարևոր արվեստի թանգարաններից մեկն է։ Գտնվում է Սան Պաուլոյի կենտրոնում՝ Լուս զբոսայգում, 1900 թվականին Ռամոս դե Ազևեդոյի և Դոմիզիանո Ռոսսիի նախագծած շենքում, որը նախատեսված էր որպես Սան Պաուլոյի արվեստների ու արհեստների լիցեյի գլխավոր մասնաշենք։ Սան Պաուլոյի ամենահին թանգարանն է, հիմնադրվել է 1905 թվականի դեկտեմբերի 24-ին, որպես պետական թանգարան հաստատվել է 1911 թվականից։
1990-ական թվականներին Պաուլո Մենդես դո Ռոշայի կողմից նախաձեռնված վերանորոգումից հետո թանգարանը դարձավ երկրի առավել դինամիկ մշակութային հաստատություններից մեկը՝ միջազգային ցուցահանդեսով, մշակութային միջոցառումներով և ակտիվ մատենագիտական գործունեությամբ։ Պինակոտեկը մասնաճյուղ ունի նաև Սան Պաուլոյի Բոմ Ռետիրո շրջանում, որը կոչվում է Estação Pinacoteca, որտեղ կազմակերպվում են ժամանակավոր ցուցադրություններ և իրականացվում է կենտրոնի փաստաթղթաշրջանառությունը։
Պինակոտեկն ունի բրազիլական արվեստի լայնածավալ հավաքածու, հիմնականում 19-րդ դարի կտավների և քանդակների խոշոր հավաքածու, երկրում խոշորագույններից մեկը, ինչպես նաև մի շարք բրազիլական ժամանակակից արվեստի ստեղծագործություններ։ Հավաքածուն ներառում է նաև թղթե աշխատանքների առանձին բաժին, ինչպես նաև 19-րդ դարի արվեստագետների եվրոպական գեղանկարներ և քանդակներ։


== Պատկերասրահ ==
Կտավներ
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Official site Archived 2015-05-07 at the Wayback Machine.
Encyclopaedia Itaú Cultural Visual Arts
Կաբարիո

Կաբարիո (ֆր.՝ Cabariot), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Տոննե Շարանտ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ռոշֆոր շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17075։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 1307 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Կաբարիո (ֆր.)
Լուչ (այլ կիրառումներ)

Լուչ, կարող է վերաբերել՝


== Ուկրաինայի բնակավայրեր ==
Լուչ - ավան, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Ժովտնևի շրջանում
Լուչ - ավան, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցի շրջանում


== Ռուսաստանի բնակավայրեր ==
Լուչ - խուտոր Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիրսկի շրջանի կազմում։
Լուչ - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Զիանչուրինսկի շրջանի կազմում։
Լուչ - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Նիժնի Նովգորոդ քաղաքային օկրուգի կազմում։
Տլյարատա (գյուղ, Տլյարիտինսկի շրջան)

Տլյարատա (ռուս.՝ Тлярата), գյուղ Ռուսաստանի Դաղստան հանրապետության Տլյարիտինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1773 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ուլնիձոր (գետ)

Ուլնիձոր, գետակ Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Խոտ գետի օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Սյունիքի բարձրավանդակից և Խոտ գյուղից 2 կմ արևմուտք միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը՝ 6,5 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բուրգեբուս

Բուրգեբուս (ֆր.՝ Bourguébus), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1384 մարդ, բնակչության խտությունը` 250.72 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.52 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 200 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 9 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 936 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 718-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 218։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,7 %։ 718 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 655 անձ (345 տղամարդ և 310 կին)։ Գործազուրկ են եղել 63 անձ (29 տղամարդ և 34 կին)։ 218 անաշխատունակներից 108-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 67-ը` թոշակառուներ, իսկ 43-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Իսկիա (կոմունա)

Իսկիա (իտալերեն՝ Ischia), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Նեապոլի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 18 509 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 2314 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 8 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 80077, հեռախոսային կոդ՝ 081։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 081 3333111/3333201
Էլեկտրոնային փոստ՝ sito@comuneischia.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comuneischia.it


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Պոլևսկոյ գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Պոլևսկոյգյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Полівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դերգաչյովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոլևսկոյգյուղական խորհրդում բնակվում էր 2773 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 57.14 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 48.53 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
(9462) 1998 HC37

(9462) 1998 HC37, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1998 թվականի ապրիլի 20-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,376485 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8518 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9012 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1338,14 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,269031 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,57° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9462) 1998 HC37 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աբեոկուտա

Աբեոկուտա (անգլ.՝ Abeokuta), Օգուն նահանգի վարչական կենտրոնը, գտնվում է Նիգերիայի հարավ-արևմուտքում։ Բնակչությունը՝ ▲888 924 մարդ (2012)։


== Աշխարհագրություն ==
Քաղաքը գտնվում է Լագոսից 90 կմ դեպի հյուսիս՝ Օգուն գետի վրա, որը մոտ 200 մետր լայնություն ունի քաղաքի տարածքում։ Քաղաքն ունի նաև փոքր նավերի նավարկելու համար հատվածներ Օլումո լեռների մոտ, որոնք նրա համար հանդիսանում են բնական պաշտպանիչ պարիսպ։
Բնակավայրի կենտրոնի բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 66 մետր։


== Տնտեսություն ==
Ագրարային շրջանի կենտրոնը մասնագիտացված է կակաոյի և բամբակի մշակման գործում։ Զարգացած է սննդի (արմավենու յուղի արտադրություն, գարեջուր, պահածոներ, կակաոյի, լոբու վերամշակում) արդյունաբերությունը, ցեմենտի արդյունաբերությունը, հեծանվի անվադողերի արտադրությունը, փայտամշակումը։ Պահպանվում է նաև գործվածքների և ներկանյութերի ավանդական տնայնագործական արտադրությունը։ Կատարվում է գյուղատնտեսական արտադրանքների առևտուր (կակաո, բանան, ցիտրուս)։
Աբեոկուտան Լագոս-Կանո երկաթուղային մայրուղու և ավտոճանապարհի տրանսպորտային հանգույց է։


== Պատմություն ==
Նախկինում եղել է էգբե ժողովրդի գլխավոր քաղաքը՝ Վերին Գվինեայի արևելյան մասում։ 19-րդ դարում քաղաքը շրջապատվել է 20 կմ երկարությամբ հողե պարսպով։ 130 000 բնակչից շուրջ 2000-ը քրիստոնյաներ էին։ Քաղաքը և նրա շրջակայքը գտնվում էին Ալ-Ակե ցեղի առաջնորդներից մեկի իշխանության տակ։ Ֆելատտա ժողովրդի կողմից յորուբաների իշխանության կործանումից հետո այնտեղից փախչող էգբեները 1825 թվականին հիմնադրեցին Աբեոկուտու քաղաք-պետությունը, որն արագ հասավ ծաղկուն վիճակի և 1851 ու 1864 թվականներին անպարտելիորեն հակահարված տվեց դագոմեյցիների հարձակումներին։
1840-ական թվականներից Աբեոկուտայում գոյություն ունեին եվրոպական քրիստոնեական միսիա և առևտրական կենտրոն (արտահանում էին փղոսկր և կաուչուկ, ներկրում՝ մանուֆակտուրային շինվածքներ)։ 1867 թվականի հոկտեմբերին տեղի ունեցած հեղաշրջումից հետո անգլիացի միսիոներներն արտաքսվեցին քաղաքից։
19-րդ դարի երկրորդ կեսին Աբեոկուտայի բնակչությունը աճեց՝ ի հաշիվ Սիերա Լեոնեից տեղափոխված ազատագրված ստրուկների ժառանգների։ 1893 թվականին քաղաքում ձևավորվելց էգբե ժողովրդի Միացյալ կառավարությունը, որը ճանաչվեց անգլիական գաղութային իշխանությունների կողմից։ 1914 թվականին այն դարձավ Նիգերիայի բրիտանական գաղութի մի մասը։
1960 թվականից Աբեոկուտուն ընդգրկված է անկախ Նիգերիայի կազմում։


== Սոցիալական ոլորտ ==
Աբեոկուտայում գործում են պոլիտեխնիկական (1979 թվականից) և գյուղատնտեսական (1988 թվականից) ինստիտուտներ։


== Ժողովրդագրություն ==
Քաղաքի բնակչության թիվը՝ ըստ տարիների։


== Նշանավոր բնակիչներ ==
Աբեոկուտայում ծնվել են բազմաթիվ հայտնի նիգերիացիներ, ինչպիսիք են երգահան և երգիչ Ֆելա Կուտին, գրող Ամոս Տուտուոլան, գրող և նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Վոլե Շոյինկան, արքեպիսկոպոս Պիտեր Ակինոլան, Նիգերիայի նախագահը` Օլուսեհուն Օբասանջոն (1999-2007)։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Гофман В. Abbeokuta. Берлин, 1859.
Буртон A. Abbeokuta and the Cameroons mountains. Лондон, 1863.


== Արտաքին հղումներ ==
Աբեոկուտայի պատմությունը(անգլ.)
Լուսաֆիլտր

Լուսաֆիլտր, լուսազտիչ, օպտիկական հարմարանք, որը փոխում է իր միջով անցնող լուսային էներգիայի հոսքը և սպեկտրային բաղադրությունը։ Լուսֆիլտրերի գործողությունը հիմնված է լույսի կլանման (կլանող Լուսֆիլտր), անդրադարձման (անդրադարձնող Լուսֆիլտր), ինտերֆերենցիայի (ինտերֆերենցիոն Լուսֆիլտր, լինում է նաև ինտերֆերենցիոն-բևեռացնող Լուսֆիլտրեր), դիսպերսիայի (դիսպևրսիոն Լուսֆիլտր) և այլ երևույթների վրա։ Լուսֆիլտրի հիմնական բնութագիրը թողունակության τ գործակցի (կամ օպտիկական խտության՝ D=-lgτ) կախումն է լույսի հաճախականությունից։ Լուսֆիլտրերը սովորաբար պատրաստում են գունավոր ապակուց՝ բարակ թիթեղների ձևով կամ ժելատինի թաղանթներից, որոնք ներկվում են ուժեղ կլանող նյութերով։ Որոշ դեպքերում որպես Լուսֆիլտր օգտագործում են մաքուր հեղուկներ կամ ներկերի և անօրգանական աղերի լուծույթներ, առավել սակավ՝ գազեր և գոլորշիներ։ Ընտրողունակ (սելեկտիվ) Լուսֆիլտրը նախատեսված է սպեկտրի որևէ հատվածի ջոկման կամ անջատման համար։ Չեզոք Լուսֆիլտրը հավասարաչափ թուլացնում է ճառագայթման հոսքը սպեկտրի որոշակի հատվածում։ Լուսֆիլտրերը կիրառվում են աստղաֆիզիկայում, լուսանկարչության, սպեկտրալուսաչափության մեջ, գրեթե բոլոր օպտիկական սարքերում։
Լուսաստվերի հնարքներին դիմել են դեռևս անտիկ շրջանի գեղանկարիչները։ Լուսաստվերը և նրա տեսությունը մշակել են Վերածննդի վարպետները (հատկապես՝ Լեոնարդո դա Վինչին)։
Քյոն Հի համալսարան

Քյոն Հի համալսարան (կոր.՝ 경희대학교, 慶熙大學校, անգլ.՝ Kyung Hee University), մասնավոր համալսարան Հարավային Կորեայում։ Կամպուսներ ունի Սեուլում և Սուվոնում։ Քյոն Հի համալսարանը Քյոն Հի  համալսարանական համակարգի մի մասն է, որն առաջարկում է բազմակողմանի կրթություն՝ մանկապարտեզից մինչև ասպիրանտուրա։   
2018 թվականի դրությամբ համալսարանը ներառում է բակալավրիատի 23 քոլեջ, 1 ընդհանուր մագիստրատուրա, 13 մասնագիտացված մագիստրատուրա և 49 օժանդակ գիտահետազոտական հաստատություն։ Համալսարանն առաջարկում է արտերկրում ուսման ծրագրեր՝ համագործակցելով 69 երկրների 434 քույր համալսարանների հետ։
Քյոն Հի  համալսարանը հայտնի է իր հեղինակավոր կորեական բժշկության քոլեջով, որը համարվում է ավանդական կորեական բժշկության և ասիական այլ ավանդական բժշկական պրակտիկայի առաջատար դպրոց։


== Վարկանիշ ==
Ըստ QS World University Rankings-ի 2020 թվականին գնահատականի՝ Քյոն Հի համալսարանը զբաղեցրել է 6-րդ տեղը Հարավային Կորեայում, 40-րդը՝ Ասիայում և 247-րդը՝ աշխարհում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Կրթությունը Հարավային Կորեայում
Վելյակյուլա (գյուղ, Վալյալա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎելյակյուլաՎելյակյուլա (էստ․՝ Väljaküla), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Վալյալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 23 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ազգային հիշողության թանգարան

Ազգային հիշողության թանգարան  (ռումիներեն՝ Muzeul Memoriei Neamului), թանգարան Քիշնևում, Մոլդովայում։ Նվիրված է Բեսարաբիայի և Հյուսիսային Բուկովինայի` խորհրդային օկուպացիայի զոհերին, ինչպես նաև` ոգեկոչում է տարածաշրջանում հակակոմունիստական դիմադրության զոհերի հիշատակը։ 


== Ընդհանուր նկարագիր ==
Հիմնադրվել է նախկին քաղբանտարկյալ և այլախոհ Վադիմ Պիրոգանի կողմից։ Թանգարանը տեղակայված է Կոստակե Նեգրուցի փողոց, համար չորս հասցեում և աջակցություն է ստանում «Կոմունիստական ռեժիմի և ռումինական բանակի պատերազմի վետերանների ասոցիացիա» հասարակական կազմակերպության կողմից։
1990-ական թվականներին Միհայիլ Ուրսակեն, որը գրավված Բեսրաբիայում 1940-ական թվականների "Arcașii lui Ștefan" դիմադրության կազմակերպության անդամ էր, հիմնադրել է փոքր թանգարան, որն ուներ երկու սենյակ։ Ասոցիացիան կազմալուծվել է, և դրա ցուցանմուշները դարձել են Պատմության ազգային թանգարանի հիմքը։ 3-4 տարի անց, նախկին քաղբանտարկյալ Վադիմ Պիրոգանը, որը Խորհրդային Միության կողմից 1941 թվականին դատապարտվել էր հինգ տարվա աշխատանքային ճամբարի Իրկուտսկում, որոշել է Նիկոլաս Կեիրակի հետ միասին վերակառուցել թանգարանն իրենց վարձակալած 70 մ. քառակուսի սենյակում։ 
2010 թվականի Մոդովայի կառավարությունը որոշել է ստեղծել Կոմունիզմի զոհերի առանձին թանգարան, ամենուայնիվ, 2015 թվականի դրությամբ այդպիսի թանգարան դեռևս չի բացվել։


== Ծանոթագրություններ ==


== External links ==
Ազգային հիշատակի թանգարանի կայքը
Կոպանկի (գյուղ, Մալովիսկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոպանկիԿոպանկի (ուկրաիներեն՝ Копанки), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Մալովիսկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոպանկի գյուղում բնակվում էր 612 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալեքսանդր Հարությունով

Ալեքսանդր Իվանի Հարությունով (հունվարի 3, 1904(1904-01-03), Երևան, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 5, 1975(1975-06-05), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային նյարդավիրաբույժ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1944), պրոֆեսոր (1945), Ուկրաինայի ԽՍՀ գիտությունների վաստակավոր գործիչ, ԽՍՀՄ ԳԱԱ իսկական անդամ (1967), սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1974)։ ԽՄԿԿ անդամ 1940 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1904 թվականի հունվարի 3-ին Երևանում։ 1929 թվականին ավարտել է Դոնի Ռոստովի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին, 1941-1944 թվականներին եղել է տարբեր ռազմաճակատների գլխավոր վիրաբույժ, 1944-1945 թվականներին՝ խորհրդային բանակի ռազմա-սանիտարական գլխավոր վարչության ավագ վիրաբույժ-խորհրդատու։ 1945 թվականից ղեկավարել է Կիևի բժիշկների կատարելագործման ինստիտուտի նյարդավիրաբուժության ամբիոնը։ 1950 թվականից Ուկրաինայի ՄԱՀ նյարդավիրաբուժության ԴՀԻ-ի, 1964 թվականից՝ ԱԱՀՄ ԲԴԱ Ն. Ն. Բուրդենկոյի անվան նյարդավիրաբուժության ԴՀԻ-ի տնօրեն, 1965 թվականին՝ նաև Բժիշկների կատարելագործման կենտրոնական ինստիտուտի նյարդավիրաբուժության ամբիոնի վարիչ։ 1965 թվականին ընտրվել է Նյարդավիրաբույժների համաշխարհային միության առաջին փոխնախագահ, իսկ 1969 թվականին՝ պատվավոր նախագահ։
Եղել է Նյարդավիրաբույժների համամիութենական միության նախագահը, ինչպես նաև «Նյարդային համակարգի հիվանդությունների վիրաբուժական ախտաբանություն» համամիութենական կոմիտեի նախագահը, Չեխոսլովակիայի, Իսպանիայի, Պորտուգալիայի, Հարավսլավիայի, Լիտվայի, Էստոնիայի նյարդավիրաբույժների միության պատվավոր անդամ։
Մահացել է 1975 թվականի հունիսի 5-ին Մոսկվայում։


== Գիտական աշխատանքներ ==
Հարությունովի գիտական աշխատանքները նվիրված են նյարդային համակարգի ուռուցքների վիրահատական բուժման հարցերին։ Հարությունովը մշակել է գլխուղեղի անոթների անևրիզմների և արյունազեղումային կաթվածների բուժման, ռազմական և խաղաղ ժամանակաշրջանների նյարդատրավմատոլոգիայի հարցերը։

Туберкуломы головного мозга (1959)
Опухоли головного и спинного мозга (1963)
Тотальная церебральная ангиография (1971)


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է Լենինի, Աշխատանքային կարմիր դրոշի 2 շքանշաններով։ Հարությունովը եղել է Նյարդավիրաբույժների համամիութենական գիտական ընկերության նախագահ, Նյարդավիրաբույժների համաշխարհային ֆեդերացիայի պատվավոր նախագահ, Չեխոսլովակիայի բժշկական ընկերության պատվավոր անդամ, ԱՄՆ-ի, Հարավսլավիայի և այլ երկրների նյարդավիրաբույժների գիտական ընկերության անդամ։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայագիտական հետազոտությունների ինստիտուտ


== Պատմություն ==
Հայագիտական հետազոտությունների ինստիտուտը (ամբողջական անվանումը՝ ԵՊՀ Հայագիտական հետազոտությունների ինստիտուտ) ստեղծվել է 2008 թ. հուլիսի 10-ին Երևանի պետական համալսարանի գիտական խորհրդի կողմից։
Ինստիտուտի կազմի մեջ են ներառվել համալսարանի հայագիտական հետազոտությունների կենտրոնը, հայ-վրացական կապերի կենտրոնը, Հայաստանի պատմական աշխարհագրության և քարտեզագրության լաբորատորիաները, հնագիտական հետազոտությունների և հայ-օսմանական առնչությունների բաժինը։ Արդյունքում ՀՀԻ կազմում ձևավորվել են նոր բաժիններ։


== ՀՀԻ-ի տնօրինություն ==
ՀՀԻ-ի տնօրենն է ԵՊՀ ռեկտոր, ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ, պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Արամ Սիմոնյանը։
ՀՀԻ-ի փոխտնօրենն է պատմական գիտությունների թեկնածու Մհեր Սուրենի Հովհաննիսյանը։


== ՀՀԻ-ի բաժինները ==
Հայոց պետականության պատմության հիմնահարցերի հետազոտության բաժին
Բ. Հարությունյանի անվան Հայաստանի պատմական աշխարհագրության և քարտեզագրության լաբորատորիա
Հնագիտական հետազոտությունների լաբորատորիա
Ցեղասպանագիտության բաժին
Վիրտուալ հայագիտության և տեղեկատվության բաժին
Հայ-վրացական հարաբերությունների բաժին
Հայ-օսմանական առնչությունների բաժին
Հայ-քրդական առնչությունների բաժին


== Արտաքին հղումներ ==
ՀՀԻ պաշտոնական կայքը
Բրյոհանի թանգարան

Բրյոհանի թանգարան (գերմ.՝ Bröhan-Museum), գեղարվեստի թանգարան Բեռլինում։ Անվանվել է ի պատիվ իր հիմնադրի՝ արվեստի հավաքորդ Կարլ Բրյոհանի։ Այն նվիրված է ժամանակակից ժամանակաշրջանի դեկորատիվ արվեստներին՝ մոդեռն, ար-դեկո և ֆունկցիոնալիզմ, թեև թանգարանի հիմնական ուշադրության կենտրոնում և ամենահայտնի հավաքածուները մոդեռն ստեղծագործություններ են։ Թանգարանը տեղավորված է Բեռլինի Շառլոտենբուրգ թաղամասում գտնվող նեոդասական ոճի նախկին զորանոցի շենքում՝ Շառլոտենբուրգյան պալատի դիմաց։
Թանգարանը ներկայացված է «սենյակային անսամբլներով», որոնցից յուրաքանչյուրն ներառում է ուշ 19-րդ դարի/20-րդ դարի արվեստի պատմության որոշակի փուլերից արվեստի, դիզայնի և կահույքի նմուշներ։ Նկարների կողքին համապատասխանաբար կահավորված սենյակներում ցուցադրվում են ապակյա, մետաղյա և կերամիկական նմուշներ։ Թանգարանում կազմակերպվում են նաև թեմատիկ ժամանակավոր ցուցադրություններ։
Թանգարանում ներկայացված են դեկորատիվ արվեստի և կահույքի պատրաստման պատմության մեծագույն գործիչներ, այդ թվում` Ֆրիդրիխ Ադլերը, Պետեր Բերենսը, Էմիլ Գալեն, Յոզեֆ Հոֆմանը, Գեորգ Յենսենը, Արչիբալդ Նոքսը, Բրունո Պաուլը և Անրի վան դե Վելդեն։
Նկարչական հավաքածուն հիմնականում կենտրոնացած է Բեռլինի սեցեսսիոնիզմի վրա և ներառում է Հանս Բալուշեկի, Վալտեր Լեյստիկովի, Լեսեր Ուրիի և Կարլ Հագեմայստերի ստեղծագործություններից։
Թանգարանի հիմնադիր Կարլ Հ. Բրյոհանը 1981 թվականին իր հավաքածուն նվիրել է Բեռլին քաղաքին։ Այն 1973 թվականից արդեն ցուցադրվել է Դալեմում, նախքան 1983 թվականին իր ներկայիս վայր տեղափոխվելը։


== Գրականություն ==
30 Jahre Bröhan-Museum Berlin. Kunsthandwerk und Industriedesign. Bildergalerie. Berlin/Leipzig, 2002, 3-9807894-2-X. (գերմ.)
Bröhan-Museum Berlin – Jugendstil – Art Déco – Funktionalismus. Prestel, Munich, 2006, 3-7913-3573-1. (գերմ.)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (անգլերեն)
Mr. Saxobeat

«Mr. Saxobeat», ռումինացի երգչուհի Ալեքսանդրա Ստանի սինգլը՝ թողարկված 2010 թվականին։ Երգը հաջողության է արժանացել Ռումինիայում, որտեղ մի քանի շաբաթ զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը սինգլների հիթ-շքերթներում։ Երգը հաշվով երրորդն է, որը Ստանը թողարկել է իր ողջ կարիերայի ընթացքում։


== Տեսահոլովակ ==
Պաշտոնական տեսահոլովակի թողարկումը կայացել է 2010 թվականի նոյեմբերի 15-ին։


== Քննադատների արձագանքը ==
Illvibes-ն ասել է, որ երգը նրան դուր է եկել, անվանելով այն «վարակիչ»։


== Հիթ-շքերթներ ==
Երգը ունեցել է մեծ հաջողություն երգչուհու հայրենիքում՝ Ռումինիայում, որտեղ նա հասել է առաջին հորիզոնականի, և մնացել է այնտեղ ութ շաբաթ անընդմեջ, և դարձել է 2010 թվականին առաջինը Ռումինիայում այդ հորիզոնականն ամենաերկարն զբաղեցրած երգերի շարքում։
Ֆրանսիայում «Mr. Saxobeat»-ը ընդգրկվել է պաշտոնական թվային ներբեռնմամբ, ստեղծված SNEP-ի կողմից, երկու շաբաթվա ընթացքում հասնելով այնտեղ իներորդ հորիզոնականի։
Իսպանիայում երգը ներբեռնվել է 47-րդ հորիզոնակնում տեղային սինգլների հիթ-շքերթներում։ ԱՄՆ-ի Billboard Hot 100 հիթ-շքերթում երգը հասել է երկրորդ հորիզոնականի։


== Համերգային կատարում ==
Ալեքսանդրա Ստանը կատարել է երգը L!ve Revolution-ում, նվիրված Ամանորին։ Ելույթը դրական է գնահատվել MTV-ի կողմից, որը Ստանին անվանել է ամբողջ շոուի ամենահամարձակ երգչուհի։


== Թողարկման պատմություն ==


== Երգացանկ ==


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
(6556) Արքիմբոլդո

(6556) Արքիմբոլդո (անգլ.՝ Arcimboldo), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,200456 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9069 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,494 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1192,25 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,30195 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,99° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6556) Արքիմբոլդո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ամաղու (ձորահովիտ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ամաղու (այլ կիրառումներ)Ամաղու, Ամաղվա ձոր, Զյանգեզուր, Զյանկեզուր, Ուփա ձոր, ձորահովիտ Հայկական լեռնաշխարհում, Արաքսի ավազանի Արփա գետի ձախակողմյան օժանդակ Գնիշիկի ավազանում։ Բավական խորն է և բուսականությամբ աղքատ։ Միայն ստորին հատվածը՝ Նորավանքի շրջակայքը, կանաչապատ է, որտեղ աճում են խաղող, ընկուզենի, բալենի ու այլ պտղատու ծառատեսակներ։ Միջին դարերում այստեղ են գտնվել Հրաշակաբերդ բերդը և Ամաղու գյուղը։


== Ծանոթագրություններ ==
Խոտի դեզ Ժիվերնիում (նկար)

«Խոտի դեզ Ժիվերնիում» («ֆր.՝ Une meule près de Giverny»), ֆրանսիացի իմպրեսիոնիստ նկարիչ Կլոդ Մոնեի նկարը, որը ներկայում ընդգրկված է Մոսկվայի Ալեքսանդր Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարանի հավաքածուում։


== Նկարագրություն ==
Նկարում պատկերված է խոտի դեզ՝ մասամբ ստվերված մարգագետնում, նկարի խորքում՝ ձախ կողմում, գտնվում է ևս մեկ դեզ՝ լուսավորված արևի լույսով։ Մարգագետնի սահմանի երկայքնով բարդիների շարք է, հեռավոր պլանում՝ բլրի լանջ։ Ձախ կողմի ներքևի անկյունում նարնջագույն ներկով արված է նկարչի ստորագրությունը՝ Claude Monet։


== Պատմություն ==
Կլոդ Մոնեն Ժիվերնիում բնակություն է հաստատել 1883 թվականին և այնտեղ ստեղծել է դեզեր պատկերող բազմաթիվ նկարներ, ներառյալ «Դեզեր» հայտնի շարքը, որն ստեղծել է 1889-1891 թվականներին։ Պուշկինի թանգարանում պահվող կտավը չի մտնում այդ շարքի մեջ, և համարվում է, որ այն ստեղծվել է 1884-1889 թվականների ընթացքում։
19-րդ դարի վերջին նկարը հայտնվել է ֆրանսիացի դերասան Ժան Բատիստ Ֆորի հավաքածուում, ընդ որում՝ նրա մոտ գտնվելու ընթացքում նկարը համարվել է 1889 թվականին ստեղծված։
1906 թվականին նկարը գնել է Պոլ Դյուրան Ռուելը և 1907 թվականի գարնանն այն վաճառել ռուս արդյունաբերող և կոլեկցիոներ Իվան Մորոզովին։ Պահպանվել է Դյուրան Ռուելի նամակը, որը թվագրվում է 1907 թվականի մայիսի 27-ով, որում նա հաստատում է Իվան Մորոզովի կողմից 50000 ֆրանկ ստանալը Մոնեի երկու նկարների համար։ Նույն թվականի հոկտեմբերի 2-ին նկարը հասել է Մոսկվա։ Հիշատակված երկրորդ նկարը՝ «Այգու անկյուն Մոնժերոնում» նկարն է, որը ներկայում գտնվում է Էրմիտաժի հավաքածուում։ Հայտնի է, որ նրա համար Մորոզովը վճարել է 40000 ֆրանկ, հետևաբար «Խոտի դեզ Ժիվերնիում» նկարն արժեցել է 10000 ֆրանկ։ Բորիս Տերնովեցը Նոր արևմտյան արվեստի թանգարանի ձեռագիր կատալոգում սխալմամբ նշել է, որ Մորոզովը նկարը 1908 թվականին ձեռք է բերել 25000 ֆրանկով։
Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո Մորոզովի հավաքածուն ազգայնացվել է։ Այլ նկարների հետ իասին «Խոտի դեզ Ժիվերնիում» կտավը հայտնվել է Նոր արևմտյան արվեստի պետական թանգարանում իսկ 1948 թվականին թանգարանի լուծարումից հետո փոխանցվել է Ալեքսանդր Պուշկինի անվան գեղարվեստի պետական թանգարանին։
Գոյություն ունեն նկարի մի քանի տարբերակներ, որոնք միմյանցից տարբերվում են լուսավորությամբ, դեզերի թվով (մեկից երեք) և ստաֆաժային ֆիգուրների ավելացմամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Барская А. Г., Костеневич, А. Г. Французская живопись. Вторая половина XIX — XX век. Каталог (Государственный Эрмитаж. Собрание западноевропейской живописи). — Л.: Искусство, 1991. — 473 с.
Бессонова М. А., Георгиевская Е. Б. Франция второй половины XIX — XX века. Собрание живописи / Государственный музей изобразительных искусств имени А. С. Пушкина. — М.: Красная площадь, 2001. — 399 с. — ISBN 5-900743-58-6
Братья Морозовы. Великие русские коллекционеры: каталог выставки / Государственный Эрмитаж; Государственный музей изобразительных искусств имени А. С. Пушкина. — СПб.: Изд-во Гос. Эрмитажа, 2019. — 368 с. — ISBN 978-5-93572-861-8
(2630) Հերմոդ

(2630) Հերմոդ (անգլ.՝ Hermod), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Աստղաֆիզիկայի ինստիտուտի կողմից Վերին Պրովանսում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,074825 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7033 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4464 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1969,38 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,182799 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,91° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2630) Հերմոդ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)