armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Տինգիր

Տինգիր, քաղաք Մարրոկոյի արևելքում։ Մտնում է Սուս-Մասա-Դրաա շրջանի Տինգիր նահանգի մեջ։ Նահանգը 2009 թվականին  առանձնացել է Ուարզահաթ և Էյր Ռաշիդիա նահանգներից։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը 2004 թվականին կազմել է 36 391 մարդ։ 1994-2004 թվականներին բնակչության թվի միջին աճը եղել է 1,9%։


== Աշխարագրություն ==
Տինգիրը գտնվում է Տոդրայի հովտում, Տոջայի կիրճում։ Տեղանքն իրենից ներկայացնում է 30 կիլոմետր երկարությամբ և 4 կիլոմետր լայնությամբ օազիս։ Կլիման չորային է, տեղումներ հիմնականում լինում են աշնանն ու ձմռանը։ 


== Կրթություն ==
Տինգիրում գործում է 15 բարձրագույն ուսումնական հաստատություն։


== Տնտեսություն ==
Տինգիրում տնտեսապես ակտիվ բնակչության մասնաբաժինը կազմում է ընդամենը 28,1% (10209 մարդ)։ Դա պայմանավորված է բնակչության երիտասարդ խավի արտագաղթի բարձր մակարդակով։  Տնտեսապես ակտիվ բնակչության շրջանում տղամարդկանց թիվը կազմում է 47,2%։ Կանանց թիվն ընդամենը 9,5% է, ինչը պայմանավորված է արևելյան երկրների ավանդական                               

ապրելակերպով, որտեղ կանանց դերը հիմնականում ընտանեկան հոգսերով զբաղվելն է։ Մարդկանց մեծ մասն աշխատում է այնպիսի ոլորտներում, ինչպիսիք են շինարարությունը, կառավարումը, առևտուրը և                               

արդյունաբերությունը` ներառյալ տնայնագործությունը։ Ավելի քիչ աշխատողներ կան հանքարդյունաբերության, գյուղատնտեսության և ծառայությունների ոլորտում։                              
Գյուղատնտեսության ոլորտում մեծամասամբ տարածված են այնպիսի մշակաբույսեր, ինչպիսիք են լոբազգիներն ու հացահատիկային բույսերը։ Քիչ քանակությամբ աճեցնում են եգիպտացորեն, կարտոֆիլ և լոլիկ։ Գյուղատնտեսական տեխնիկայի առկայությունը քիչ է, հիմնականում գյուղատնտեսական բոլոր աշխատանքները կատարվում են արորի և բրիչի օգնությամբ։ ինչ վերաբերՈւմ է անասնապահությանը, տեղի բնակչությունը բուծում է ոչխարներ, կովեր և ձիեր։                              
Քաղաքը համարվում է զբոսաշրջության կենտրոն, ինչն առաջին հերթին պայմանավորված է բնության տեսարժան վայրերով։ Արդյունաբերության մեջ գերակշռում է շինանյութերի և մեխանիկական սարքավորումների արտադրությունը, օրինակ, հյուսնի աշխատանքը։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2018-03-10 at the Wayback Machine. Տինգիրի քաղաքային համայնք (արաբ.)(ֆր.)


== Ծանոթագրություններ ==
Բուրզյանսկի շրջան

Բուրզյանսկի շրջան (ռուս.՝ Бурзянский район, բաշկիրերեն՝ Бөрйән районы), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բաշկորտոստան հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ստարոսուբխանգուլովո։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 4442 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 18166 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4,09 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Վերա (Մատու Գրոսու)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վերա (այլ կիրառումներ)Վերա (պորտ.՝ Vera), համայնք Բրազիլիայի Կենտրոնաարևմտյան տարածաշրջանում՝ Մատու Գրոսու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու Գրոսու նահանգի հյուսիսային մարզում։ Մտնում է Ալտա Ֆլորեստայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 11 499 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 2 950,868 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 3,9 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1986 թվականի մայիսի 13-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 84.212.923,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝8.114,56 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,772 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Լուդորվայ

Լուդորվայ (ռուս.՝ Лудорвай), գյուղ Ռուսաստանի, Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 765 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բոտալի (գյուղ, Ուգրանսկի շրջան)

Բոտալի (ռուս.՝ Боталы), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վիշուր (գյուղ, Ուվինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎիշուրՎիշուր (ռուս.՝ Вишур), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ուվինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 502 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տավուշ (գիրք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տավուշ (այլ կիրառումներ)Տավուշ, Լավրենտի Միրզոյանի կողմից 2010 հրապարակված գիրքը, որը նվիրված է Տավուշի պատմությանը, աշխարհագրությանը, հայտնի անձանց։
Գիրքը հրապարակվել է «Ասողիկ» հրատարակչությունում «Տավուշ» հայրենակցականմիության նախագահության որոշմամբ։


== Տես նաև ==
Լավրենտի Միրզոյան
Սլեպորոդ (գյուղ, Գլուխովի քաղաքային խորհուրդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍլեպորոդՍլեպորոդ (ուկրաիներեն՝ Сліпород), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովի քաղաքային խորհուրդում։
2001 թվականի տվյալներով Սլեպորոդ գյուղում բնակվում էր 290 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կոնստանտին Կունին

Կոնստանտին Իլյիչ Կունին (ռուս.՝ Константин Ильич Кунин, մայիսի 20, 1909(1909-05-20), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 23, 1941(1941-11-23), Մոսկվայի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային գրող, արևելագետ, տնտեսագետ։ Աշխարհագրական հայտնագործությունների պատմության վերաբերյալ գրքերի հեղինակ է։


== Կենսագրություն ==
Կոնստանտին Կունինը ծնվել է 1909 թվականի մայիսի 20-ին Սանկտ Պետերբուրգում։ Չորս  տարեկանից սովորել է օտար լեզուներ, 5 տարեկանում սովորել է կարդալ։ 16 տարեկանում ավարտել է դպրոցը։ Ընդունվել է Լենինգրադի արևելյան կենդանի լեզուների ինստիտուտ, սովորել է չինագիտություն։ 1930 թվականին ավարտել է ինստիտուտը և աշխատանքի է անցել Արտաքին առևտրի մենաշնորհի գիտահետազոտական ինստիտուտում։ Այնտեղ նա գրել է խոշոր աշխատություն «Կաուչուկի համաշխարհային շուկան» թեմայով։ Տպագրվել է 1937 թվականից։ Գրել է մեծ ճանապարհորդների մի շարք կենսագրություններ՝ Վասկո դա Գամա, Կորտես, Մագելան, Աֆանասի Նիկիտինի, Հյուսիսային Ամերիկայի հետազոտողների մասին։ Վերամշակել և համալրել է Լեոնարդ Աուսվեյտի «Ինչպես են բացահայտել երկրագունդը» գիրքը։ Եղել է համամիութենական աշխարհագրական ընկերության և ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ։
Հայրենական մեծ պատերազմի սկսվելուց հետո կամավոր միացել է ԽՍՀՄ գրողների միությանը կից ձևավորված ժողովրդական աշխարհազորի ջոկատին։
144-րդ հրաձգային դիվիզիայի 449-րդ հրաձգային գնդի 2-րդ կարգի թարգմանիչ Կունինը զոհվել է 1941 թվականի նոյեմբերի 23-ին  Մոսկվայի մերձակայքում՝ Իվանևո գյուղի մոտ տեղի ունեցած հարձակման ժամանակ։ Թաղվել է Մոսկվայի մարզի Օդինցովսկի շրջանի Սավվինսկայա Սլոբոդա գյուղում։


== Ընտանիք ==
Կինը՝ Ռիտա Յակովլևան, զոհվել է 1941 թվականի հոկտեմբերին Վյազմայի մոտ։ Նրանց միակ դուստրը զոհվել է 3 տարեկան հասակում։


== Ստեղծագործություններ ==
Кунин К. И. Мировой рынок каучука. — М.—Л.: Внешторгиздат, 1937.
Кунин К. И. Магеллан. — М.: Молодая гвардия, 1940. — (Жизнь замечательных людей).
Кунин К. И. Васко да Гама. — 2-е изд. — М.: Молодая гвардия, 1947. — (Жизнь замечательных людей).
Кунин К. И. За три моря. Путешествие Афанасия Никитина. — М.: Детская литература, 2009. — (Школьная библиотека). — ISBN 978-5-08-005230-9


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Советские детские писатели. М., 1961.
Բեկրինո

Բեկրինո (ռուս.՝ Бекрино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 203 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սուրբ Գևորգի հուշարձան (Մոզդոկ)

Սուրբ Գևորգի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Георгию Победоносцу), հուշարձան Ռուսաստանի Հյուսիսային Օսիայի Հանրապետություն-Ալանիայի Մոզդոկ քաղաքում։ Նվիրված է հռոմեական բանակի զինվոր, քրիստոնեության նահատակ, սրբադասված, կաթոլիկ, ուղղափառ, Հայ առաքելական եկեղեցիներում ամենաշատ մեծարվող սուրբ, օս ժողովրդի հովանավոր, ամենահայտնի սուրբ զորավարներից մեկին` Սուրբ Գևորգ Զորավարին։ Տեղադրված է Մոզդոկի Կիրովի փողոցում` Սուրբ Գևորգ Զորավարի անվան պուրակում։
Հասցեն՝ Հյուսիսային Օսիայի Հանրապետություն, ք. Մոզդոկ, Սուրբ Գևորգի զբոսայգի։ Հեռավորությունը քաղաքի կենտրոնից 1,16 կիլոմետր է։


== Պատմություն ==
Սուրբ Գևորգ Զորավարը համարվում է օս ժողովրդի հովանավորը։ Նա խիզախ մարտիկ է, որը ճանապարհին միշտ պաշտպանում է ճամփորդներին, նա աղքատների և անապահովների պաշտպանն է, ծառայում է Աստծո և մարդկանց միջև միջնորդ։


== Նկարագրություն ==
Սուրբ Գևորգի բրոնզե քանդակագործական հորինվածքը նրան պատկերում է ձիուն նստած` խաչաձև նիզակը օձի երախը խրելիս։ Ձիաքանդակը կանգնած է քարակույտ հիշեցնող պատվանդանի վրա։


== Հուշարձանը փոստային ծրարի վրա ==
2013 թվականին Ռուսաստանի փոստը թողարկել է Մոզդոկի 250-ամյակին նվիրված փոստային նամականիշված ծրար, որի վրա պատկերված է Սուրբ Գևորգի հուշարձանը։ Ծրարի դիզայնի հեղինակն է Խ. Բետրեդինովան։ Այն թողարկվել է 500000 օրինակով։ Ձևաչափը` 110×220։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոճակների նոր պատերազմը

«Կոճակների նոր պատերազմը» (ֆր.՝ La Nouvelle Guerre des boutons), 2011 թվականի ֆրանսիական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Քրիստոֆեր Բարատիեն գրող Լուի Պերգոյի «Կոճակների պատերազմը» վեպի մոտիվներով։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ բռնազավթված Ֆրանսիայում։  Հարևան երկու գյուղերի երեխաները նույնպես պատերազմ են խաղում։ Գլխավոր մրցանակը, ինչպես նաև նրանց պատերազմի նպատակը կոճակներն են, որոնք նրանք խլում են պարտված մրցակիցներից։ Ով ավելի շատ կոճակներ կունենա, նա էլ կդառնա հաղթող։ Վիոլետան, որը հրեա աղջիկ է, թաքնվում է գյուղերից մեկում, որպեսզի իր ծագման մասին ոչինչ չիմանան նացիստները։ Այս գյուղի տղաների առաջնորդ Լյոբարկը սիրահարվում է նրան։


== Դերերում ==
Լետիցիա Կաստա` Սիմոնա
Գիյոմ Կանե` ուսուցիչ
Կադ Մերադ` Լյոբարկի հայրը
Ժերար Ժյունիո` Ացտեկի հայրը
Ժան Թեշիե` Լյոբարկ
Կլեման Գոդեֆրուա` Պետի (Փոքր) Գիբուս
Մարկ-Անրի Վայնբրեգ` Վլադիմիր
Թեոֆիլ Բաքե` Գրանդ (Մեծ) Գիբուս
Ֆրանսուա Մորել` Բաքայիլի հայրը
Լուի Դյուսոլ` Բաքայիլ
Հարոլդ Վերներ` Քրիք
Նաթան Պարենտ` Կամյու
Իլոնա Բաշելյե` Վիոլետա
Թոմաս Գոլդբերգ` Ացտեկ


== Քննադատություն ==
Ֆիլմը ստացել է խառը արձագանքներ կինոքննադատներից։ Rotten Tomatoes կայքում այն ունի 26 % վարկանիշ, որը հիմնված է 23 գրախոսության վրա, որոնց միջին միավորը 4,8 է 10-ից։ Metacritic կայքում ֆիլմն ունի 40 միավոր 100-ից 14 քննադատների կարծիքների հիման վրա, որը համապատասխանում է «խառը կամ միջին արձագանքներ» կարգավիճակին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Jordan Mintzer (9/21/2011)։ «War of the Buttons (La Nouvelle guerre des boutons): Film Review» (անգլերեն)։ The Hollywood Reporter։ Վերցված է 2017-11-20 
Bert Rebhandl (11.04.2012)։ «Ziemlich beste Feinde» (գերմաներեն)։ Frankfurter Allgemeine Zeitung։ Վերցված է 2017-11-20
Պրուդիշչի (գյուղ, Մուրոմսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊրուդիշչիՊրուդիշչի (ռուս.՝ Прудищи), գյուղ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Մուրոմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 265 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆիլինգեն-Շվենինգեն

Ֆիլինգեն-Շվենինգեն (գերմ.՝ Villingen-Schwenningen), քաղաք Գերմանիայի հարավարևմտյան մասում՝ Բադեն-Վյուրթեմբերգ երկրամասում, որի շրջաններից մեկի վարչական կենտրոնն է։ Մտնում է Շվարցվալդ-Բար շրջանի կազմի մեջ։ Ենթակա է Ֆրայբուրգի վարչական օկրուգին։ Զբաղեցնում է 165,47 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով եղել է 81 022, 2022 թվականի մարտի տվյալներով՝ 87.327։ Պաշտոնական կոդը՝ 08 3 26 074։
Շվարցվալդի խոշորագույն բնակավայրն է։ Կազմավորվել է 1972 թվականին, երբ համայնքային բարեփոխումների արդյունքում Ֆիլինգեն և Շվենինգեն քաղաքները միավորվել են։


== Բնակչություն ==
Աղբյուրը՝ Statistisches Landesamt Baden-Württemberg.


== Տնտեսություն ==
Քաղաքում զարգացած են ճշգրիտ հաստոցաշինությունը, մեքենաշինությունը, էլեկտրական տեխնիկայի, կոշկեղենի, խեցեղենի արտադրությունը։


== Քույր քաղաքներ ==
Ֆիլինգեն-Շվենինգենի քույր քաղաքներն են՝

 Գերմանիա, Ֆրիդրիխսթալ (1937 թ.)
 Ֆրանսիա, Պոնտառլիե (1964 թ.)
 Ֆրանսիա, Լա Վալետ դյու Վար (1974 թ.)
 Իտալիա, Սավոնա (1988 թ.)
 Գերմանիա, Ցիտտաու (1990 թ.)
 Ռուսաստան, Տուլա (1993 թ.)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Konrad Spindler։ Der Magdalenenberg bei Villingen, Ein Fürstengrabhügel des 6. vorchristlichen Jahrhunderts, mit Beiträgen von E. Hollstein u. E. Neuffer, Führer zu vor- und frühgeschichtlichen Denkmälern in Baden-Württemberg, Band 5, Theiss-Verlag, Stuttgart u. Aalen 1976, 2. Aufl. 1999. 112 S., 1 Faltbeil. ISBN 3-8062-1381-X


== Արտաքին հղումներ ==
Villingen-Schwenningen: history & pictures Archived 2018-07-01 at the Wayback Machine. (Գերմաներեն)
The siege of Villingen in 1702
գերմ.՝ Ֆիլինգեն-Շվենինգենի պաշտոնական կայքէջը
Ռասայական խտրականության վերացման պայքարի միջազգային օր

Ռասայական խտրականության վերացման համար պայքարի միջազգային օր (ՄԱԿ-ի այլ պաշտոնական լեզուներով` անգլ.՝ International Day for the Elimination of Racial Discrimination, արաբ.՝ اليوم الدولي للقضاء على التمييز العنصري, իսպ.՝ Día Internacional de la Eliminación de la Discriminación Racial, չին.՝ 消除种族歧视国际日, ֆր.՝ la Journée internationale pour l'élimination de la discrimination raciale), նշվում է ամեն տարի մարտի 21-ին։ Այս միջազգային օրը հռչակվել է ՄԱԿ-ի Գլխավոր Ասամբլեայի կողմից 1966 թվականին (թիվ 2142 բանաձև (XXI)): Ամսաթիվն ընտրվել է ի հիշատակ Հարավային Աֆրիկայում տեղի ունեցած ողբերգական իրադարձությունների զոհերի։ 1960 թվականի այդ օրը՝ աֆրիկացիների պարտադիր անձնագրավորման ապարտեյդի ռեժիմի օրենքների դեմ խաղաղ ցույցի ժամանակ, ոստիկանության կողմից սպանվել է 69 մարդ։
Այդ իրադարձությունների կապակցությամբ Հարավային Աֆրիկայում մարդու իրավունքների օրը նշվում է մարտի 21-ին, սակայն շատ երկրներում այն նշվում է դեկտեմբերի 10-ին։ ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարն այդ օրվա հետ կապված իր 2006 թվականի ուղերձում նշում է, որ ռասայական խտրականության դեմ պայքարում հաջողությունը կախված է շարքային քաղաքացիներից, այն հանգամանքից թե որքանով նրանք հանդես կգան անհանդուրժողականության դեմ, որքանով նրանք չեն հաշտվի խտրական գործողություններին իրենց առօրյա կյանքում։


== Միջազգային օրվա ամենամյա թեմաներ ==
2019 - «Աճող նացիոնալիստական պոպուլիզմի և ծայրահեղ գերտերությունների գաղափարախոսությունների մեղմացում և հակազդեցություն»
2018 – «Հանդուրժողականության, ներառականության, միասնության և բազմազանության խթանում ռասայական խտրականության դեմ պայքարի համատեքստում»
2017 – «Ռասայական պրոֆիլավորում և ատելության հրահրում՝ միգրացիայի համատեքստում»
2016 –
2015 – «Ռասայական խտրականության դեմ պայքարելու համար դաս ենք քաղում ողբերգություններից»
2014 – «Առաջնորդների դերը ռասիզմի և ռասայական խտրականության դեմ պայքարում»
2013 –
2012 –
2011 –
2010 — «Ռասիզմի բացառում»
2009 —
2008 —
2007 — «Ռասիզմը և խտրականությունը զարգացման խոչընդոտներն են »
2006 — «Ամենօրյա պայքար խտրականության դեմ»


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ռասայական խտրականության վերացման պայքարի միջազգային օրը 1981 թվականի մարտի 21-ին պատահաբար համընկավ ԱՄՆ-ում պաշտոնապես գրանցված Կու Կլյուքս Կլանի անդամների նկատմամբ Լինչի դատաստանի վերջին գործին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Международный день борьбы за ликвидацию расовой дискриминации 21 марта
Բրոդվեյ (թատրոն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բրոդվեյ (այլ կիրառումներ)Բրոդվեյի թատրոն (անգլ.՝ Broadway theatre), կոմերցիոն թատրոնի արվեստի հատուկ ձև։ Նույնանուն փողոցի մոտ Մանհեթեն կղզու վրա Նյու-Յորքում այսպես կոչված Թատերական կվարտալում կան մոտ 40 մեծ թատրոններ։ Բրոդվեյը համարվում է ամերիկյան թատերական մշակույթի հիմքը։ «Բրոդվեյ» անվանումը դարձել է հասարակ։ Ներկայացումը կամ շոուն անվանվում է «Բրոդվեյում կազմված», եթե այն բեմադրվել է Բրոդվեյի թատրոններից մեկում։ Միայն այդ ներկայացումները կարող են արժանանալ «Թոնի» մրցանակի, որը ամեն տարի շնորհվում է ամերիկյան թատրոնի բնագավառում նոր ձեռքբերումների համար։
Բրոդվեյի ներկայացումները դիտելը համարվում է Նյու Յորք այցելած տուրիստների սիրած զբաղմունքը։


== Գրականություն ==
Վիտալի Վուլֆը գրել է աշխատություն ԱՄՆ-ի թատերական կյանքի մասին, ինչպես նաև 70-ականների մասին։


== Ծանոթագրություններ ==
Միրիչ

Միրիչ (ռուս.՝ Мырыч ), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Եվա գետի ձախ ափին՝ 74 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 30 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  03030000112103000047221 
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004722
Ավազանի կոդը - 03.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Գրիգոր Վահևունի

Գրիգոր Վահևունի (7-րդ դար - 7-րդ դար), հայ նախարար Արմինիա կուսակալությունում, Թեոդորոս Վահևունու որդին, Թեոդորոս Ռշտունու փեսան, Վահևունիների նախարարական տոհմից։


== Ծանոթագրություններ ==
Անատոլի Մալցև

Անատոլի Մալցև Իվանովիչ (ռուս.՝ Анатолий Иванович Мальцев, նոյեմբերի 14 (27), 1909, Misheronsky, Շատուրսկի շրջան, Մոսկվայի մարզ - հուլիսի 7, 1967(1967-07-07), Նովոսիբիրսկ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային մաթեմատիկոս։ ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1958)։
Ավարտել է Մոսկվայի համալսարանը (1931)։ 1932-1960 թվականներին աշխատել է Իվանովոյի մանկավարժական ինստիտուտում, 1942-1960 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԳԱ Ստեկլովի անվան մաթեմատիկական ինստիտուտում, 1960 թվականից՝ ԽՍՀՄ ԳԱ Սիբիրյան բաժանմունքում և Նովոսիբիրսկի համալսարանում։ Հիմնական աշխատանքները վերաբերում են հանրահաշվին և մաթեմատիկական տրամաբանությանը։ Մալցևը հանրահաշվական համակարգերի ընդհանուր տեսության և մոդելների տեսության ստեղծողներից է։ Նրա այսպես կոչված տեղային (լոկալ) թեորեմները սկիզբ դրեցին հանրահաշվում մաթեմատիկական տրամաբանության մեթոդների հետևողական կիրառմանը։ ԽՍՀՄ IV և V գումարումների Գերագույն սովետի դեպուտատ։ Արժանացել է լենինյան (1964) և պետական (1946) մրցանակների։


== Ծանոթագրություններ ==
Լեոնիդովո (գյուղ, Ելնինսկի շրջան)

Լեոնիդովո (ռուս.՝ Леонидово), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 41 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վլադիմիր Սոսյուրա

Վլադիմիր Նիկոլաևիչ Սոսյուրա (ուկրաիներեն՝ Володи́мир Микола́йович Сосю́ра, դեկտեմբերի 25 1897 (հունվարի 6 1898), Դեբալցևո, Եկատերինոսլավի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 8, 1965(1965-01-08), Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի խորհրդային բանաստեղծ։ ԽՄԿԿ անդամ 1920 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Մասնակցել է 1918-1920 թվականների քաղաքացիական պատերազմին։ Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ եղել է ճակատային թերթի զինվորական թղթակից։ Սոսյուրայի վաղ շրջանի ստեղծագործությունների («Կարմիր ձմեռ» (1921 թ.), «1917 թվական» (1921 թ.), «Օքսանա» (1922 թ.), «1871 թվական» (1923 թ.), «Պատասխան» (1926 թ.), «Պատերազմ պատերազմին» (1930 թ.) պոեմներ. «Երկաթուղի» (1924 թ.), չափածո հերոսապատում և այլն) հիմնական թեմաներն են հեղափոխության ու քաղաքացիական կռիվների հերոսականությունը, սովետական մարդու հոգևոր աճը, միջազգային պրոլետարական համերաշխությունը։ «Կարմիր վարդեր» (1932 թ.), «Նոր բանաստեղծություններ» (1937 թ.), «Սիրում եմ» (1939 թ.) ժողովածուները նվիրված են խորհրդային հայրենասիրությանը, ժողովուրդների բարեկամությանը, սոցիալիստական շինարարությանը։ Հայրենական պատերազմի տարիների հայրենասիրական լիրիկան ամփոփված է «Կարմիր զինվորներին» (1941 թ.), «Ցասման պահին» (1942 թ.) ժողովածուներում, այդ ժամանակ են գրվել «Օլեգ Կոշևոյ» (1943 թ.) և «Իմ որդին» (1944 թ.) պոեմները։ Ետպատերազմյան շրջանում տպագրվել են Սոսյուրաի «Որպեսզի այգիները սոսափեն» (1947 թ., ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1948 թ.), «Սրտի լարերի վրա» (1955 թ.), «Ծիծեռնակներն արևի տակ» (1960 թ., Տ․ Շևչենկոյի անվան ՈւԽՍՀ պետական մրցանակ, 1963 թ.), «Աշխատավոր ընտանիքի երջանկությունը» (1962 թ., Տ․ Շևչենկոյի անվան ՈւԽՍՀ պետական մրցանակ, 1963 թ., ժողովածուները։ Սոսյուրայի պոեզիան աչքի է ընկնում խոր քնարականությամբ, փիլիսոփայական ուղղվածությամբ, դասական պարզությամբ։ Նրա ստեղծագործությունները թարգմանված են ԽՍՀՄ և այլ ժողովուրդների լեզուներով։ Սոսյուրան ուկրաիներեն է թարգմանել Խաչատուր Աբովյանի, Ավետիք Իսահակյանի, Սիլվա Կապուտիկյանի շատ բանաստեղծություններ։ Սոսյուրայի բանաստեղծությունները հայերեն լույս են տեսել «Ուկրաինական քնար» ժողովածուում (1954 թ.)։
Պարգևատրվել է Լենինի 2 և 3 այլ շքանշաններով։


== Ստեղծագործությունները հայերեն ==


=== Մամուլ ===
Բանվորներն են գնում, լսեք քայլքը նրանց։ «Գրական թերթ», 1948, № 2: Թարգմ.՝ Աշոտ Գրաշի։


== Գրականություն ==
Ե. Ադելհեյմ, Վոլոդիմիր Սոսյուրա (ծննդյան 50-ամյակի առթիվ)։ «Գրական թերթ», 1948, № 2:


== Ծանոթագրություններ ==
Կիսելյակ (համայնք, Բոսնիա և Հերցեգովինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կիսելյակ (այլ կիրառումներ)Կիսելյակ համայնք (բոս․՝  և խորվ.՝ Opština Kiseljak, սերբ.՝ Општина Кисељак), համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայում։ Վարչականերոն գտնվում է Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնությունում։ Համայնքի վարչական կենտրոնն է Կիսելյակ քաղաքը։


== Բնակչություն ==
1991 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ համայնքում բնակվել են 24164 մարդ։


== Տես նաև ==
Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնության համայնքներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Савезни завод за статистику и евиденцију ФНРЈ и СФРЈ, попис становништва 1948, 1953, 1961, 1971, 1981. и 1991. године.


== Արտաքին հղումներ ==
Saopćenje Federalnog saveza za statistiku 9.septembar 2009. godine
Կիսելյակ համայնքի պաշտոնական կայքէջ (բոսն.)
Վերին Վելադ

Վերին Վելադ գյուղատեղի Լոռու մարզում։ Այս անվամբ գյուղատեղին գտնվում է Ջիլիզայից ուղիղ գծով 2,3 կմ արևելք՝ անտառածածկ բլրագագաթին և հյուսիսահայաց լանջերին։ Ծովի մակերևույթից բարձր է 1040-1087 մետր։
Շուրջ 30 տնատեղեր պարունակող գյուղատեղիում պահպանվել են նաև ստորգետնյա հորեր։
Եկեղեցին գտնվում է գյուղատեղիի առավել բարձրադիր մասում՝ բլրագագաթին (ծովի մակարդակից 1087 մետր բարձրության վրա)։ Ունի միանավ թաղածածկ բազիլիկ հորինվածք, փռված կիսաշրջանի ձևով խորան և երկու մուտք՝ բացված հարավային և արևմտյան ճակատներից (վերջինս հազիվ է նշմարվում այդ ճակատի փլուզված լինելու պատճառով)։ Երկթեք ծածկը պատված է եղել սպիտակ կրաքարից կերտված կանոնավոր մշակված սրբատաշ ծածկասալերով։ Ունի 6,26×5,03 մետր արտաքին չափեր և 84 սմ որմի հաստություն։
Եկեղեցու արևմտյան կողմում՝ մի քանի մետր հեռավորության վրա, պահպանվում է ակնհայտորեն արևմտյան մուտքից վայր ընկած շինարարական արձանագրությամբ բարավորը (182×58×17 սմ)։ Արձանագրությունը երկլեզվյան է՝ հայերեն և վրացերեն։ Հայերենում մասում գրված է.
«Ես՝ Ենովքս, այս դուռս շինեցի յիշայտակ ինձ, Բախուտին, ով տեսնու, մի բերան ողորմի ասէ, թվին ՌՃԿ (1711), աստուած ողորմի Զալին՝ եկեղեցու շինողին», որը նշանակում է «Քրիստոս, այս տաճարը և դուռը կառուցեցի ես՝ մեղավոր Ենովքս, իմ եղբոր՝ Բախուտին և ինձ հիշատակ, ովքեր կարդան, ողորմի ասեն»։
Գյուղատեղիի գերեզմանոցը զբաղեցնում է եկեղեցու շրջափակը և հատկապես կառույցից հարավ տարածված հարթությանը։ Այստեղ պահպանվել են ավելի քան երկու տասնյակ գերեզմանաքարեր և խաչքար։ Ուղղանկյունաձև մշակված տապանաքարերի մեծ մասն ունի գեղազարդ հարդարանք, մի քանիսը՝ նաև կենցաղային թեմաներով պատկերաքանդակներ։ Գերեզմանական թվակիր հուշարձանները վերաբերում են 1628, 1679, 1681, 1689, 1690, 1705, 1707 թվականներին։ Տեղում առկա են նաև ԺԷ-ԺԸ (XVII-XVIII) դարերին վերաբերող մի քանի անթվակիր տապանաքարեր, որոնք բոլորը միասին՝ ընդամենը 12 միավոր են կազմում։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ս. Կարապետյան, Ջիլիզայի պատմական հուշարձանները, էջ 9-15։
Նեուդաչնոե

Նեուդաչնոե (ուկրաիներեն՝ Неудачне), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կազանկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նեուդաչնոե գյուղում բնակվում էր 107 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,604 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լիզյո 3 (կանտոն)

Լիզյո 3 (ֆր.՝ Lisieux 3e Canton), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Ներքին Նորմանդիա շրջանում։ Կալվադոս դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Լիզյո օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 12851 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1449 է։ Կանտոնում կա 13 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Շեստակովո (գյուղ, Վոլչանսկի շրջան)

Շեստակովո (ուկրաիներեն՝ Шестакове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Նեպոկրիտոե։ Հիմնադրվել է 1675 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Շեստակովո գյուղում բնակվում էր 649 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2184 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 297,16 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պինոֆրանկեադո

Պինոֆրանկեադո (իսպ.՝ Pinofranqueado), բնակավայր և համայնք Իսպանիայի արևմուտքում, Էստրեմադուրայի մաս հանդիսացող Կասերես ինքնավար պրովինցիայի Լաս Ուրդես շրջանում (կոմարկայում)։ Զբաղեցնում է 148,9 կմ² տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2010 թվականի տվյալներով եղել է 1.654: Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ Կասերես քաղաքից հեռավորությունը 115 կիլոմետր է։


== Պատմություն ==
Ըստ փաստաթղթային վկայությունների՝ առաջին տներն այս բնակավայրի տարածքում կառուցվել են 1199 թվականին։
Հին վարչակարգի անկման ժամանակ բնակավայրը դարձել է սահմանադրական մունիցիպալիտետ Էստրեմադուրայի տարածաշրջանի սահմաններում։ 1834 թվականից ընդգրկվել է Գրանադիլյայի դատական տարածաբաժնի կազմում։ 1842 թվականին անցկացված մարդահամարի տվյալներով ունեցել է 160 տուն և 876 բնակիչ։
Խուան Կառլոս I-ն ու Սոֆյա թագուհին 1998 թվականի ապրիլին այցելել են Պինոֆրանկեադո (դա նման բարձրաստիճան առաջին այցն էր Լաս Ուրդես տարածաշրջան 1922 թվականից ի վեր)։ Թագավորն իր ճառում գոհունակություն է հայտնել, որ տարածաշրջանի բնակիչներին հաջողվել է հաղթահարել աղքատությունն ու անցյալի հիվանդությունները։


=== Ժողովրդագրություն ===
1900 թվականից ի վեր՝ Պինոֆրանկեադոյի բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները ըստ տասնամյակների եղել են հետևյալը


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальная страница
Կառավարում (այլ կիրառումներ)

Կառավարում, կարող է վերաբերել՝

Կառավարում - ընդհանուր փիլիսոփայական առումով՝ իրական աշխարհի որոշակի համակարգերում կանոնավորման, կազմավորման և ինքնակարգավորման պրոցես
Կառավարում - տարբեր մակարդակների սոցիալ-տնտեսական համակարգերի և մոդելների ստեղծումը, կառավարումը, հսկումը և առավելագույն կերպով արդյունավետ օգտագործումը
Դոխլա

Դոխլա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պիգմալիոն (ֆիլմ, 1938)

«Պիգմալիոն» (անգլ.՝ Pygmalion), 1938 թվականի բրիտանական սև-սպիտակ կինոֆիլմ, Բերնարդ Շոուի համանուն կատակերգության էկրանավորում։ Գլխավոր դերերում են Ուենդի Հիլերը և Լեսլի Հովարդը։ Ֆիլմի սցենարի ստեղծմանը ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Բերնարդ Շոուն, ով գրել է մի քանի լրացուցիչ տեսարան և էպիզոդ։ Հետագայում հիմանական սցենարի հիման վրա 1956 թվականին ստեղծվեցին «Իմ չքնաղ տիկին» մյուզիքլը և 1964 թվականին համանուն կինոֆիլմը։
Ֆիլմը մեծ հաջողություն ունեցավ շատ երկրներում։ 1938 թվականին ստասավ «Օսկար» մրցանակ լավագույն սցենարի համար (Ջորջ Բերնարդ Շոու, Իեն Դերլիմփլ, Սեսիլ Լյուիս, Ու․ Պ․Լիփսկոմբ)։ Առաջադրվել է ևս երեք անվանակարգերում՝ լավագույն ֆիլմ, լավագույն դերասան, լավագույն դերասանուհի։ Նույն՝ 1938 թվականին Վենետիկի կինոփառատոնում ֆիլմն ստացավ ևս մեկ մրցանակի՝ «Լավագույն տղամարդու դեր»։


== Ստեղծման պատմություն ==
1930-ական թվականների կեսերին հունգարացի պրոդյուսեր Գաբրիել Պասկալը դիմեց Բերնարդ Շոուին խնդրանքով՝ տալ հեղինակային թույլատվություն իր ամենահայտնի պիեսի էկրանավորման համար։ Այդ ժամանակաշրջանում Շոուի մի քանի պիեսների էկրանավորումներ գոյություն ունեին, և, հաշվի առնելով դրանց ճնշող գեղարվեստական մակարդակը, Շոուն պահանջեց, որ նկարահանումներն անցնեն ամբողջովին իր վերահսկմամբ։ Պասկալը որոշեց առաջինն էկրանավորել «Պիգմալիոն»-ը։ Շոուն լիովին գոհ մնաց ֆիլմի որակից և թույլատրեց շարունակել շարքը․ հաջորդաբար Պասկալը բեմադրեց «Մայոր Բարբարա», «Կեսար և Կլեոպատրա» և «Անդրոկլն ու առյուծը» պիեսները։
Պիեսի տեխնիկական վերամշակմամբ իրականացրեց Իեն Դերլիմփլը, Ու․ Պ․ Լիփսկոումը և Սեսիլ Լյուիսը սցենարում, մի քանի նոր էական էպիզոդներ գրել է ինքը՝ Բերնարդ Շոուն, այդ թվում պարահանդեսին Էլիզայի հաղթանակի հիմնական տեսարանը։ Ժամանակակից անգլիական պիեսների հրատարակումը սովորաբար ներառում է այդ լրացումներ։ Մի առումով Պասկալը հեռացավ Շոուի դիրքորոշումից. ֆիլմի վերջում, ի տարբերություն պիեսի, Էլիզան վերադարռնում է Հիգենսի մոտ։
Գլխավոր դերի համար հրավիրվեց 26-ամյա թատերական դերասանուհի Ուենդի Հիլերը, որն արդեն բեմում խաղացել էր Էլիզային։
Հանդերձները Ուորտա և Սկիապարելլի նորաձև տներից է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Хескет Пирсон. Бернард Шоу. — Ростов-на-Дону: Феникс, 1997. — 544 с. — (След в истории). — ISBN 5-222-00176-8
George Bernard Shaw, Alan Jay Lerner. Pygmalion / My Fair Lady. — New York: Signet / New American Library, Inc., 1975. — 192 с. — ISBN 9780451519269.
The Great British Films, pp. 45–48, Jerry Vermilye, 1978, Citadel Press, ISBN 0-8065-0661-X


== Արտաքին հղումներ ==
«Շոուի պիեսի տեքստն ամբողջությամբ, ֆիլմի համար լրացումներով» (անգլերեն)։ Վերցված է 2014-04-26 
Pygmalion(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Pygmalion»(անգլ.) ֆիլմը allmovie կայքում:
Pygmalion(չաշխատող հղում) at the TCM Movie Database (անգլ.)
Pygmalion(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում (անգլ.)
Synopsis at filmsite.org (անգլ.)
Criterion Collection essay by David Ehrenstein Archived 2008-10-02 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Սինե

Սինե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Հազրոյի գավառակում։ Գտնվում էր Սասնո գետի աջ վտակներից մեկի հովտում, Հազրո քաղաքից 8 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 60 տուն եզիդի քուրդ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ջեյն Օսթին (ֆիլմ)

«Ջեյն Օսթին» (անգլ.՝ «Becoming Jane» - «Դառնալով Ջեյն»), գեղարվեստական ֆիլմ, ռեժիսոր Ջուլիան Ջարոլդի դրաման անգլիացի գրող Ջեյն Օսթինի և իռլանդացի իրավաբան Թոմաս Լեֆրոյի հարաբերությունների մասին։ Ֆիլմը մի քանի ընկերությունների համատեղ արտադրություն է, ներառյալ BBC Films և Irish Film Board։


== Սյուժե ==
Աղքատ գյուղական քահանայի դուստր Ջեյն Օսթինին, որը երազում է գրող դառնալ, առաջարկություն է անում Ուիզլին՝ իրենց ունևոր հարևանուհի լեդի Գրեշեմի եղբորորդին։ Սակայն Ջեյնը փոխադարձ զգամունքներ չի տածում նրա հանդեպ։
Ջեյնի ծնողները ցանկանում են, որ նա ամուսնանա հաշվարկով․ Անգլիայում 1795 թվականին այլ ընտրություն չի եղել։ Բայց երբ նա ծանոթանում է երիտասարդ Թոմ Լեֆրոյի հետ, նրա միտքն ու գեղեցկությունը հետաքրքրություն են առաջացնում աղջկա մեջ, և նրա կյանքը սկսում է փոխվել։ Նրանց միջև ծնվում են նուրբ զգացմունքները։ Նրանք որոշում են ամուսնանալ, բայց ճակատագիրը նրանց համար այլ ուղի է պատրաստել։ Լեֆրոյի ազգականը, որի խնամակալության տակ է նա գտնվում, չի տալիս իր համաձայնությունը ամուսնության համար։ Հուսահատ Լեֆրոյը Ջեյնին առաջարկում է փախչել իր հետ։ Եվ Ջեյնը որոշում է դիմել այդ հուսահատ քայլին՝ մարտահրավեր նետելով հանրային բարքերին, որոնք շրջապատում են իրեն։ Բայց փախուստի ժամանակ Ջեյնը պատահաբար իմանում է, որ Թոմը դեռ ունի կրտսեր եղբայրներ և քույրեր, որոնց մասին նա պարտավոր է հոգ տանել, և ովքեր ապրում են այն գումարով, որը նրանց տալիս է իրենց ազգականը։ Ջեյնը գիտակցում է, որ իրենց միությունը դատապարտված է, և որոշում է վերադառնալ իր ծնողների մոտ։ Մինչև իր օրերի վերջը Ջեյնը հավատարիմ է մնում Լեֆրոյի հանդեպ ունեցած զգացմունքներին՝ այդպես էլ իր կյանքը չկապելով ոչ մեկի հետ։ Ֆիլմի վերջում Ջեյնը ու Թոմը տարիներ անց կրկին հանդիպում են։ Ջեյնը կարդում է իր վեպից մի հատված Լեֆրոյի դստեր համար, որը նրա տաղանդի երկրպագուներից է։


== Դերերում ==


== Նկարահանումներ ==
«Ջեյն Օսթին» ֆիլմն ունեցել է €12,7 մլն սահմանափակ բյուջե։ Նկարահանումներ տեղի են ունեցել Դուբլինում, իսկ գյուղական տեսարանները նկարահանվել են Իռլանդիայում։ Միայն ֆիլմի սկզբի երկու կադրեր նկարահանվել  են Անգլիայում։ Սկզբում նկարահանումները պլանավորվել են անցկացնել Հեմփշիրում՝ մեծ գրողի ծննդավայրում, սակայն Ջուլիան Ջարոլդը որոշել է, որ Հեմփշիրը շատ է փոխվել այդ ժամանակներից, և այնտեղ բավարար չեն այդ դարաշրջանի գյուղական բնությունն ու հին տնակները։ Ջեյմս Մաքևոյը լիովին կողմ է եղել նրա որոշմանը։ Քանի որ Ջեյն Օսթինի իրական տունը ոչնչացվել էր 1824 թվականին, նկարահանումներն անցկացվել են Հիգինսբրուք Հաուսում, որը կառուցվել է 18-րդ դարում։ Այժմ Հիգգինս Բրուք Հաուսը պատկանում է Քրիստոֆեր Գրեյին։ Հետագայում տունը կրկին օգտագործվել է «Նորթենգերի աբբայություն» ֆիլմի նկարահանումներում։


== Քնադատություն ==
Ֆիլմն արժանացել է  կինոքննադատների խառը արձագանքների։ Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմն ունի 58 % վարկանիշ՝ հիմնված է 139 կարծիքի վրա, որոնց միջին միավորը 10 հնարավորից 6 է։ Metacritic կայքում ֆիլմն ունի 100-ից 55 միավոր՝ 34 քննադատությունների հիման վրա, ինչը համապատասխանում է «խառը կամ միջին արձագանքներ» կարգավիճակին։


== Ծանոթագրություններ ==
Թույսուս

Թույսուս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։ Գտնվում էր Էրզրում քաղաքից 40-44 կմ հարավ-արևմուտք, Թուզլու գետի ավազանի գետակներից մեկի աջ կողմում։


== Աշխարհագրություն ==
Տարածքը սարահարթային էր։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 30 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վերիեռ (Շարանտի գավառ)

Վերիեռ (ֆր.՝ Verrières), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 367 մարդ, բնակչության խտությունը` 27.45 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.37 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 125 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 35 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 233 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 186-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 47։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,8 %։ 186 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 169 անձ (85 տղամարդ և 84 կին)։ Գործազուրկ են եղել 17 անձ (6 տղամարդ և 11 կին)։ 47 անաշխատունակներից 18-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 20-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Բորգոսեզիա

Բորգոսեզիա  (իտալերեն՝ Borgosesia), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզում։ Մտնում է Վերչելի գավառի կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 40 58 կմ² տարածք։ Բնակչությունը 2008 թվականի տվյալներով 13473 մարդ է։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 0163։ Փոստային ինդեքս 13011։ Խտությունը՝ 332 մարդ/կմ²։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճ.


== Տվյալներ ==
Հեռախոսային համար - 0163 22205
Էլեկտրոնային փոստ -borgosesia@reteunitaria.piemonte.it
Պաշտոնական կայք - http://www.comune.borgosesia.vercelli.it


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Պրեո (Արդեշի գավառ)

Պրեո (ֆր.՝ Préaux), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 585 մարդ, բնակչության խտությունը` 26.20 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 22.33 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 450 կմ հարավ-արևելք, Լիոն քաղաքից` 70 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 50 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 414 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 301-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 113։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,7 %։ 301 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 269 անձ (146 տղամարդ և 123 կին)։ Գործազուրկ են եղել 32 անձ (18 տղամարդ և 14 կին)։ 113 անաշխատունակներից 30-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 51-ը` թոշակառուներ, իսկ 32-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
490

490 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է կիրակի օրը։ Սա մեր թվարկության 490 թվականն է, 
V դարի 90-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Մոնիկա Կրիմադի

Մոնիկա Կրիմադի (ալբ․՝ Monika Kryemadhi, ապրիլի 9, 1974(1974-04-09), Տիրանա, Ալբանիա), ալբանացի քաղաքական գործիչ, Ալբանիայի խորհրդարանի պատգամավոր, Ինտեգրացման սոցիալիստական շարժում կուսակցության առաջատար անդամներից ։


== Կենսագրություն ==
Մոնիկա Կրիմադին ծնվել է 1974 թվականին Տիրանայում։ 1992 թվականին իրավունք է ստացել սովորելու Տիրանայի համալսարանի բնագիտական ֆակուլտետի բիոքիմիայի բաժնում, 1999 թվականին Գարմիշ-Պարտենկիրխենի Ջորջ Մարշալի կենտրոնում տարածաշրջանային անվտանգության քաղաքականության համար կատարել է ուսումնասիրություններ։ 2000-2002 թվականներին բիզնես վարչարարություն է ուսանել Տիրանայի համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետում՝ համագործակցելով Նեբրասկայի համալսարանի հետ։ Կատարել է նաև ասպիրանտական այլ աշխատանքներ։


== Քաղաքականություն ==
Քաղաքական գործունեությունն սկսել է 1991 թվականին, եղել է FRESSH-ի (Ալբանիայի սոցիալիստական կուսակցության երիտասարդական կազմակերպություն) հիմնադիրներից։ 1992 թվականի հունվարին ընտրվել է նախագահության անդամ, նույն տարվա մայիսին՝ FRESSH-ի I և II համագումարի գլխավոր քարտուղար։ Մինչև 2002 թվականի ապրիլ եղել է FRESSH-ի նախագահ, 1995-2000 թվականներին ընտրվել է Երիտասարդ սոցիալիստների միջազգային միության փոխնախագահ, 1991-2004 թվականներին՝ Ալբանիայի սոցիալիստական կուսակցության անդամ, միաժամանակ՝ 2001-2005 թվականներին՝ Ալբանիայի խորհրդարանի պատգամավոր, ինչպես նաև երկու անգամ ընտրվել է Տիրանայի քաղաքային խորհրդի անդամ, որտեղից ընտրվել է Եվրոպայի խորհրդի տեղական կառավարական պատվիրակության քարտուղար։ 2004 թվականի սեպտեմբերին եղել է Սոցիալիստական ինտեգրացման շարժում կուսակցության (LSI) համահիմնադիրներից։ Սոցիալիստական ինտեգրացման շարժում կուսակցության Տիրանայի մասնաճյուղի գլխավոր քարտուղարն է և Սոցիալիստական ինտեգրացման շարժում կուսակցության անդամ։


== Ընտանիք ==
Մոնիկա Կրիմադին ամուսնացած է Իլիր Մետայի հետ։ Զույգն ունի երեք երեխա՝ Բորան, Բեսարը և Էրան։


== Հեռուստատեսություն ==
2005 թվականին Kënga Magjike երաժշտական մրցույթի ժամանակ դուետով հանդես է եկել Մայլինդա Բրեգուի հետ։ Նույն մրցույթում հանդես է եկել նաև ժյուրիի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
MONIKA KRYEMADHI INTERVISTA ABC NEWS 30 PRILL
Նես (Ակերսհուս)

Նես (նորվ.՝ Nes), կոմունա Նորվեգիայի Ակերսհուս ֆյուլքեյում։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Օրնես քաղաքն է։ Պաշտոնական լեզուն բուկմոլն է։ Զբաղեցնում է 637.34 կմ² տարածք։
Նախկինում կոմունայի անվանումը գրվում էր "Neas": Այստեղ է գտնվում հնագույն եկեղեցու ավերակներ, որոնք հանդիսանում են կոմունայի տեսարժան վայրերից։


== Նեսի զինանշանը ==
Նես կոմունայի զինանշանը հաստատվել է 1988 թվականին և իրենից ներկայացնում է կանաչ գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա պատկերված է դեղին գույնի ծառի 3 գերան, որը խորհրդանշում է հույս և երիտասարդություն։


== Բնակչություն ==
Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Նես կոմունայում բնակվում է 18510 մարդ։ Կոմունայի բնակչության քանակը վերջին 60 տարում աճ է գրանցել։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Աղբյուրներ ==
Store norske leksikon. (նորվեգերեն)


== Արտաքին հղումներ ==
Կոմունայի վիճակագրական տվյալները վերցված Նորվեգիայի վիճվարչությունից: (նորվեգերեն)


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուջերո Լեոնկավալո

Ռուջերո Լեոնկավալո (իտալերեն՝ Ruggero Leoncavallo, ապրիլի 23, 1857(1857-04-23)[…], Նեապոլ, Իտալիա - օգոստոսի 9, 1919(1919-08-09)[…], Մոնտեկատինի Տերմե, Պիստոիա, Տոսկանա, Իտալիա), իտալացի երգահան, «վերիզմի» ուղղության հետևորդ և ականավոր ներկայացուցիչ։ Գրել է 20-ից ավելի օպերա, որոնցից ամենահայտնին շրջիկ թատերախմբի մասին պատմող «Պայացներ» օպերան է (սեփական լիբրետտոյի հիման վրա, 1892 թ., առաջին բեմադրությունը՝ «Դալ Վերմե» թատրոն, Միլան)։ Արժանի են հիշատակման նաև նրա «Բոհեմ» (1897 թ.), «Զազա» (1900 թ.) օպերաները։ Գրել է նաև «Վարդերի թագուհի» (1912 թ.) օպերետը, «Մարիոնետի կյանքը» բալետը, ռոմանսներ, դաշնամուրային ստեղծագործություններ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոե Իստոմինո

Նովոե Իստոմինո (ռուս.՝ Новое Истомино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 21 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բնաբանք քարոզից (4478)

Բնաբանք քարոզից (4478), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4478 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1782 թվականին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 28X20 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 50 թերթից։ Գրված է երկսյուն։ Կազմը` լաթապատ ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ՝ 50ա։


== Բովանդակություն ==
Բնաբանք քարոզից (արտահանեալ ի գրոց Պետ. Արագոնացւոյ, Կուսնելիուսի, Մատթ. Զուղայեցւոյ, Յակ. Նալեան, Սարգսի Շնորհալոյ և այլոց բազմաց)։
Գաբրիել Խուղուլչանցւոյ քարոզ։


== Ծանոթագրություններ ==
(9010) Կանդելո

(9010) Կանդելո (անգլ.՝ Candelo), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի ապրիլի 27-ին Վինչենցո Զապալայի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,280045 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0259 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5342 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1257,52 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,286279 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,53° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9010) Կանդելո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Իվան Շմալգաուզեն (կենսաբան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իվան Շմալգաուզեն (այլ կիրառումներ)Իվան Իվանովիչ Շմալգաուզեն (ռուս.՝ Иван Иванович Шмальгаузен, ապրիլի 11 (23), 1884, Կիև, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 7, 1963(1963-10-07), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային կենսաբան, էվոլյուցիոն ուսմունքի տեսաբան։ ԽՍՀՍ ԳԱ (1935) և ուկրաինական ԽՍՀ ԳԱ (1922) ակադեմիկոս։ Ուկրաինական ԽՍՀ գիտությունների վաստակավոր գործիչ (1935)։
Ի․Ֆ․ Շմալգաուզենի որդին է։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Կիևի համալսարանը (1907), աշակերտել Ա․ Սևերցովին։ Եղել է Վորոնեժի (1918), Կիևի (1921) և Մոսկվայի (1939-1948) համալսարանների պրոֆեսոր։ 1930-1941 թվականներին Ուկրաինական ԽՍՀ ԳԱ կենդանաբանության և կենսաբանության, 1936— 1948 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԳԱ էվոլյուցիոն մորֆոլոգիայի համալսարանների տնօրեն։ Շմալգաուզենի գիտական աշխատանքները հիմնականում վերաբերում են կենդանիների համեմատական անատոմիայի ու սաղմնաբանության, էվոլյուցիոն մորֆոլոգիայի և այլքան, ինչպես նաև էվոլյուցիայի գործոնների ու օրինաչափությունների կենսակիբեռնետիկայի հարցերին։ Շմալգաուզենը ուսումնասիրել է օրգանիզմի ամբողջականությունը անհատական, պատմական զարգացման ընթացքում և տվել կայունացնող ընտրության տեսությունը, հետազոտել ինչպես էվոլյուցիոն պրոցեսի, այնպես էլ անհատական զարգացման մեխանիզմները, որպես ինքնակարգավորող համակարգեր։ Դրանով Շմալգաուզենը հարստացրել է Չ․ Դարվինի էվոլյուցիոն մատերիալիստական տեսությունը։ Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով, ԽՍՀՄ ԳԱ Ի․ Մեչնիկովի անվան ոսկե և գերմանացի բնագետների «Լեոպոլդինա» ակադեմիայի Դարվինի անվանական մեդալով։


== Ծանոթագրություններ ==
Մադաթ Պետրոսյան

Մադաթ Պետրոսյան (1867 - 1944, Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ արձակագիր, Վրացական ԽՍՀ աշխատանքի հերոս (1928), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թ.-ից։ ԽՄԿԿ անդամ 1918 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կոթի (հետո Նոյեմբերյանի շրջանի Շավարշավան) գյուղում։ 1886 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի արհեստավորաց դպրոցը, ապա աշխատանքի անցել Ավճալայի ջրմուղում որպես մեքենավար։ Խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո բնակվելով Թիֆլիսում, զբաղվել է հասարակական աշխատանքով, ղեկավարել Թիֆլիսի կաշվի գործարանի գրական խմբակը, աշխատակցել տեղի պարբերականներին։ Մահացել է 1944 թ.-ին, Թբիլիսիում։


== Մ. Պետրոսյանի երկերի մատենագիտություն ==
Պատմվածքներ, Թիֆլիս, տպարան «Հերմես», 1906, 112 էջ։
Պատմվածքներ, գրքույկ երկրորդ, Թիֆլիս, տպարան «Էպոա», 1911, 72 էջ։
Նոր դարբնոց, Թիֆլիս, հայ պրոլետգրողների ասոցացիա, 1925, 32 էջ։
Պատմվածքներ, Երևան, Պետհրատ, 1930, 187 էջ։
Պատմվածքներ, գիրք երկրորդ, Երևան, Պետհրատ, 1931, 157 էջ։
Պիոներները հնգամյակում, Թիֆլիս, Սախելգամի, 1932, 48 էջ։
Միշտ պատրաստ (պատմվածք), Երևան, Պետհրատ, 1932, 16 էջ։
Փոքրիկ մեքենավարը, Թիֆլիս, Սախելգամի, 1934, 60 էջ։
Պատմվածքներ, Թիֆլիս, հրատ. «Պրոլետար» օրաթերթի, 1935, 45 էջ։
Մանկություն, Թիֆլիս, Սախելգամի, 1935, 115 էջ։
Մանկական պատմվածքներ, Երևան, Հայպետհրատ, 1940, 32 էջ։
Պատմվածքներ, Երևան, Հայպետհրատ, 1949, 116 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Իվայպորանի գավառ

Իվայպորան (պորտ.՝ Microrregião de Ivaiporã), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Պարանա նահանգի մեջ։ Մտնում է Բայշու Ամազոնաս նահանգի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 128 261 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 6 154,282 կմ²։ Բնակչության խտությունը 20,8 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 934 892 147,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 6 788,39 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,714։


== Գավառի կազմը ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Իվայպորան
Նովա Տեբաս