armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Անատոլի Գերկ

Անատոլի Անատոլևիչ Գերկ (նոյեմբերի 20, 1984(1984-11-20), Polevskoy, Սվերդլովսկի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս ֆուտբոլիստ, հարձակվող։


== Գործունեություն ==
2001 թվականին Գերկը տեղափոխվել է Բելգիայի Անդերլեխտ ակումբ։ Ակումբում անցկացրած 5 տարում նա խաղացել է ընդամենը 6 խաղ Բելգիայի առաջնությունում։ 2006 թվականին վաճառվել է Թվենթե ակումբին։ 2007 թվականին Գաջի Գաջիևը հրավիրել է նրան Սատուրն ակումբ։ 2008 թվականին Սատուրն երիտասարդական ակումբում անցկացրել է 9 խաղ և խփել մեկ գոլ Շիննիկայի դարպասին։ 2009 թվականի մարտին կնքել է պայմանագիր Ուրալ ակումբի հետ։ 2011 թվականին տեղափոխվում է Մորդովիայի կազմ։ Մորդովայի կազմում եղել է 2011/12 ՖԱԼ առաջնության հաղթող։ 2012-2013 թվականներին նորից հանդես է եկել Ուրալում։ 2014 թվականին Տամբով ակումբը պայմանագիր է կնքել հարձակվող Անատոլի Գերկի հետ։ 2015 թվականից հանդես է եկել Սվերդլովսկի շրջանի առաջնությունում Սևերսկի Տրուբնիկի կազմում։
Ընդունել է Եվրոպայի պատանեկան առաջնության (մինչև 16 տարեկան) հրավերը, մրցության ընթացքում Թուրքիայի հավաքականի դարպասին (1:0) խփել է միակ գոլը հավաքականի կազմում։


== Ձեռքբերումներ ==
ՖԱԼ առաջնության հաղթող (1)։ 2012/13
ՖԱԼ գավաթի դափնեկիր (2)։ 2012, 2013


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը FootballFacts.ru կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը Sportbox.ru կայքում
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Փայտանյութի պլստիկներ

Փայտանյութի պլաստիկներ, նյութեր, որոնք մշակվում են ծլեպված շպոնից, փայտի մամլափշրանքից կամ սինթետիկ խեժերով տոգորված ու բարձր ճնշման տակ սոսնձված թեփից։ Բաժանվում են հետևյալ խմբերի․ փայտաշերտավոր պլաստիկներ (ամրանավորված են, շպոնից ու գործվածքից սոսնձված և մետաղական ցանցով ուժեղացված), պրոֆիլավորված փայտանյութի պլաստիկներ (պատրաստում են մամլակաղապարներում շպոնից՝ փայտաշերտավոր պլաստիկների տեխնոլոգիայով), մամլափշրանքից պատրաստված փայտանյութի պլաստիկներ (ստացվում են փայտի փշրանքը կամ թեփը տաքացվող մամլակաղապարներում մամլելով)։
Թազագյուլ

Թազագյուլ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։ Գտնվում էր Էրզրում քաղաքից 35 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
1877-1878 թվականներին ուներ 48 տուն թուրք բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ղարագյոզ (ներկայացում)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ղարագյոզ (այլ կիրառումներ)Ղարագյոզ (թուրք․՝ ղարա - սև, գյոզ - աչք), ստվերների տիկնիկային թատրոնի ավանդական ներկայացում։


== Անվանում ==
Ղարագյոզ է անվանվել գլխավոր հերոսի անունով։


== Ծագում ==
Ըստ գիտական վերջին ուսումնասիրությունների՝ «Ղարագյոզը» հնագույն երևույթ է և ունի առաջավորասիական ծագում։ Էապես կապված է ոգին ստվերի ձևով պատկերացնելու, մեռնող և հառնող աստվածության պաշտամունքի հետ։
Հայկական միջավայրում Ղազագյոզը տարածում է գտել հատկապես 19-րդ դարից։


== Ծանոթագրություններ ==
Հարություն Հովնաթան

Հարություն Հովնաթան (1937, սեպտեմբերի 18, Սուֆլիս, Ախալցխայի շրջան, Վրաստան), հայ բանաստեղծ, թարգմանիչ, հրապարակախոս։ Հայաստանի գրողների միության անդամ (1974)։ ԽՄԿԿ անդամ 1964 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Հարություն Հովնաթանը ծնվել է 1937 թվականին, Ախալցխայի շրջանի Սու‎ֆլիս (Սուրբ Լույս) գյուղում (Վրաստան)։ Ավարտել է ԵՊՀ բանասիրական ‎ֆակուլտետը։ Աշխատել է «Հայրենիքի ձայն» շաբաթաթերթում, Հայաստանի գրողների միությունում։ Եղել է Մասիսի «Նոր ուղի» շրջանային երկլեզվյան՝ հայերեն և ադրբեջաներեն թերթի գլխավոր խմբագիրը։
Մեծ է Հովնաթանի դերը հայ-վրացական գրական կապերի կայունացման և զարգացման գործում։ Ունի զրույցներ ու հարցազրույցներ Իոսեբ Նոնեշվիլու, Նոդար Դումբաձեի, Մորիս Փոցխիշվիլու, Ջանսուղ Չարկվիանու, ինչպես նաև Հովհաննես Շիրազի, Համո Սահյանի, Տիգրան Մանսուրյանի և ժամանակակից գրական մյուս անհատականությունների հետ։ նրա բանաստեղծությունները տպագրվել են հանրապետական գրական մամուլում։ Հեղինակ է շուրջ 30 գրքի (6-ը՝ թարգմանական)։


== Երկեր ==
Ծիածանվող հոգիներ, Երևան, 2014։
Հոգին հոգու հետ, Երևան, 2013։
Օքրո Օքրոյան. գիրք վերադարձի (վկայություններ բանաստեղծի մասին), Երևան, 2004։
Վարեց Հարություն Հովնաթանը, ցանեց Հովհաննես Շիրազը (զրույցներ), Երևան, 1992։
Ճամփեզրի ծառը, Երևան, 1977։


== Թարգամանություններ (վրացերենից և ռուսերենից) ==
Ջեմալ Ջամելի, Աստղային կանչ (բանաստեղծություններ), Երևան, 2002։
Թեյմուրազ Կոմախիձե, Բարեկամության ուղիներով (ակնարկներ), Երևան, 2000։
Օսիկո Գվարիշվիլի, Ստալինը և տխրահռչակ 1937 թվականը (վավերագրական արձակ), Երևան, 2000։
Իմ Դաղստան (բանաստեղծություններ, արձակ էջեր, թարգմանական համահեղինակությամբ), Երևան, 1980։
Մորիս Փոցխիշվիլի, Բացվի՛ր, երկինք (ժողովածու), Երևան, 1980։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հարություն Հովնաթան, Աստվածհայտնություն Archived 2016-03-06 at the Wayback Machine.
Միշել Հունցիկեր

Միշել Իվոնն Հունցիկեր (գերմ.՝ Michelle Yvonne Hunziker, հունվարի 24, 1977(1977-01-24), Սորենգո), շվեյցարացի (Իտալիայի քաղաքացիություն ընդունած) դերասանուհի, երգչուհի, հեռուստահաղորդավարուհի և ֆոտոմոդել։


== Վաղ կյանք ==
Միշել Իվոնն Հունցիկերը ծնվել է 1977 թվականի հունվարի 24-ին Սորենգոյում (Շվեյցարիայի իտալախոս մասում)՝ նկարիչ, հյուրանոցում որպես կառավարիչ աշխատող Ռուդոլֆ Հունցիկերի (մահացել է 2001 թվականի աշնանը սրտի կաթվածից) և նրա կնոջ՝ հոլանդուհի Ինեկա Հունցիկերի ընտանիքում։
1983 թվականին Միշելն իր ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Օստերմունդիգեն՝ Շվեյցարիայի գերմանախոս հատված (Բեռն կանտոն)։ Այնտեղ Միշելը հաճախել է տարրական դպրոց։ Մոր հետ Միլան տեղափոխվելուց հետո որոշել է մոդել դառնալ։


== Կարիերա ==
Որպես ֆոտոմոդել իր կարիերան սկսել է 1994 թվականին։ Չնայած նա շատ ծանրաքաշ ու կարճահասակ էր, 17 տարեկանում կեցվածք է ընդունել այնպիսի հայտնի ապրանքանիշների համար, ինչպիսիք են Արմանին, Ռոկկո Բարոկկոն, Լա Պերլան և այլն։
«Մադագասկար» մուլտֆիլմի իտալական տարբերակում հնչյունավորել է Գլորիային։


== Անձնական կյանք ==
1998-2002 թվականներին Միշելն ամուսնացած է եղել երաժիշտ Էրոս Ռամազոտիի հետ։ Նրանք ունեցել են մեկ աղջիկ՝ Ավրորա Սոֆի Ռամազոտին (ծնվել է  1996 թվականի դեկտեմբերի 5-ին)։
2014 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Միշելը երկրորդ անգամ ամուսնացել է Թոմազո Տրուսսարդիի հետ, որի հետ մինչև ամուսնությունը 3 տարի հանդիպել է։ Նրանք ունեցել են 2 աղջիկ՝ Սոլե Տրուսսարդին (ծնված 2013 թվականի հոկտեմբերի 10-ին) և Չելեստե Տրուսսարդին (ծնված 2015 թվականի մարտի 8-ին)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Michelle Hunziker at the Fashion Model Directory
Գոդոյ Կրուս

Գոդոյ Կրուս (իսպ.՝ Godoy Cruz), քաղաք Արգենտինայի արևմուտքում՝ Մենդոսայի մարզում։ Բնակչության թվաքանակը 2022 թվականի հունվար ամսվա տվյալներով եղել է 208 408։ Բնակավայրը մտնում է Մեծ Մենդոսա ագլոմերացիայի մեջ, փաստացի միաձուլվել է հարևանությամբ գտնվող Մենդոսա քաղաքին։


== Տնտեսություն ==
Քաղաքի տնտեսության տիրապետող ճյուղը գինեգործությունն է։ Մեծ է նաև սննդի արդյունաբերության այլ ձեռնարկությունների, հատկապես՝ մրգերի, բանջարեղենի, մսի պահածոյացման ձեռնարկությունների թիվը։ Քաղաքային իշխանությունների ենթակայության տակ գտնվող տարածքում իրականացվում է նաև նավթի արդյունահանում։


== Անվանի անձինք ==
Նեռի Ռաուլ-արգենտինացի ֆուտբոլիստ։ (ծն. 1986)
Խուլիո Կոբոս-արգենտինացի քաղաքագետ։ (ծն. 1955)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայքէջը(իսպ.)
Գարնանային ռուլետ

Գարնանային ռուլետ, ավանդական Հարավչինական և Վիետնամական խոհանոցներում։ Իրենից ներկայացնում է կաղամբ, այլ բանջարեղեններ, միս, ձու։ Նրան հաճախ շփոթում են գարնանային ռուլետի հետ, բայց կա տարբերություն․ գարնանայինում կա բրինձ, իսկ ձվովում՝ ոչ։
(2948) Ամոսով

(2948) Ամոսով (անգլ.՝ Amosov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1969 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,861274 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5518 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1707 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1767,82 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,203641 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,33° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2948) Ամոսով աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գոլա ազգային անտառ

Գոլա ազգային անտառ (անգլ.՝ Gola National Forest), ազգային անտառ Լիբերիայի հյուսիսում գտնվող Գբարպոլու երկրամասում։ Գպարպոլուի այս անտառները հռչակվել են որպես
ազգային անտառ 1960 թվականին, և զբաղեցնում են 2020 կմ² (Քառ.կմ) տարածք։ Գոլա ազգային անտառը կանգնած է վերացման եզրին ապօրինի ծառահատումների պատճառով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Gola National Forests (անգլ.)
[1] (անգլ.)
Պլոսկոե (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊլոսկոեՊլոսկոե (ռուս.՝ Плоское), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1219 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դոնյան

Դոնյան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վատերլանդ (համայնք)

Վատերլանդ (հոլ.՝ Waterland ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Հյուսիսային Հոլանդիա մարզում։ Տարածքը 52,1 կմ² է, բնակչությունը՝ 17.143 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 15.400 եվրո է։
Ելիշևո (գյուղ, Միշկինսկի շրջան)

Ելիշևո (ռուս.՝ Елышево, բաշկիրերեն՝ Йылыш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միշկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 417 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նիկոլայ Դյաչենկո

Նիկոլայ Դյաչենկո (ռուս.՝ Николай Иванович Дьяченко, դեկտեմբերի 2, 1947(1947-12-02), Աշխաբադ, Թուրքմենական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 3, 2020(2020-01-03), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային ​​բասկետբոլիստ, ով խաղում էր կենտրոնական դիրքում։ Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր և ԽՍՀՄ եռակի չեմպիոն, ԽՍՀՄ սպորտի միջազգային կարգի վարպետ։


== Կենսագրություն ==
Նիկոլայ Դյաչենկոն ծնվել է Աշխաբադում։ Մեծացել է Նալչիկում, մանուկ հասակում զբաղվել բռնցքամարտով։ Բասկետբոլ սկսել է խաղալ 15 տարեկանից։ Իր խաղային կարիերան սկսել է Երևանի ֆիզկուլտուրայի ինստիտուտի թիմում (1967-1972)։ 1972-1976 թվականներին Նիկոլայ Դյաչենկոն խաղացել է Մոսկվայի ԲԿՄԱ-ում, նրա կազմում երեք անգամ դարձել ԽՍՀՄ չեմպիոն։ ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում 1973 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում նվաճել է բրոնզե մեդալ։ Իր խաղային կարիերան ավարտել է Գերմանիայի խորհրդային զորքերի խմբի թիմում։
Նիկոլայ Դյաչենկոն ավարտել է Լենինի շքանշանի ֆիզիկական կուլտուրայի պետական ​​կենտրոնական ինստիտուտը։ 1982-1998 թվականներին աշխատել է Մոսկվայի երկաթուղու №1 մանկական մարզադպրոցում՝ որպես մարզիչ։ Այնուհետև որոշ ժամանակ աշխատել է ԱՄՆ-ում։ Վերջին տարիներին նա ապրում էր Մոսկվայում, երկար ժամանակ տառապում էր կողմնային ամիոտրոֆիկ սկլերոզով։
Նիկոլայ Դյաչենկոն մահացել է 2020 թվականի հունվարի 3-ին և թաղվել Նիկոլո-Արխանգելսկի գերեզմանատանը։


== Նվաճումներ ==
Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր (1973)
ԽՍՀՄ չեմպիոն (1973, 1974, 1976)
ԽՍՀՄ առաջնության արծաթե մեդալակիր (1975)
ԽՍՀՄ գավաթակիր (1973)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Николай Дьяченко на сайте БК ЦСКА
Николай Дьяченко на сайте cska.ru
Николай Дьяченко на сайте infosport.ru
Николай Дьяченко на сайте sport-strana.ru
Աշոտ Սաղյան

Աշոտ Սերոբի Սաղյան (ապրիլի 7, 1957(1957-04-07), Չափար, Քելբաջարի շրջան, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), քիմիկոս-օրգանիկ, քիմիական գիտությունների դոկտոր (1997), պրոֆեսոր (2003), Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս (թղթակից անդամ՝ 2006 թվականից)։ 2021 թվականի հունիսի 28-ից՝ Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի նախագահ։


== Կենսագրություն ==
1978 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1979 թվականից ՀՀ ԳԱԱ «Հայկենսատեխնոլոգիա» գիտահետազոտական կենտրոնի տնօրեն (նախկինում ԽՍՀ մանրէաբանական արդյունաբերության Նախարարության «Ամինաթթուների տեխնոլոգիական ԳՀԻ»), 1986 թվականից Կենսատեխնոլոգիա ԳՀԻ ամինաթթուների նմանակների և ածանցյալների սինթեզի լաբորատորիայի վարիչ, 2000 թվականից՝ տնօրեն, միաժամանակ, 2003 թվականից՝ ԵՊՀ դեղագործական քիմիայի ամբիոնի վարիչ, 2001 թվականից՝ ՉԺՀ Սինցզյանի մարզի ԳԱ Մանրէաբանության ինստիտուտի գիտական խորհրդատու և ամինաթթուների ասիմետրիկ սինթեզի լաբորատորիայի հիմնադիր-ղեկավար։


== Մասնագիտական անդամակցություն ==
Եվրոպական «Սննդի գիտություն և տեխնոլոգիա» ֆեդերացիայի դեսպան Հայաստանում
ՀՀ «Կենսատեխնոլոգների հայկական ասոցիացիա» հասարակական կազմակերպության նախագահ
ՀՀ «Հայկական քիմիական ասոցիացիա» հասարակական կազմակերպության փոխնախագահ
ՀՀ ԲՈՀ-ի 010 և 018 մասնագիտական խորհուրդների անդամ
ՀՀ ԳԱԱ «Հայաստանի քիմիական հանդեսի» գլխավոր խմբագիր


== Ստեղծագործական ուղի ==
Աշխատանքները վերաբերում են ոչ սպիտակուցային ամինաթթուների կենսանմանակման սինթեզի բնագավառին։ Մշակել է ֆերմենտային լուծույթներից կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների անջատման ու մաքրման տեխնոլոգիաներ և օպտիկապես ակտիվ սպիտակուցային ու ոչ սպիտակուցային D-ամինաթթուների քիմիամանրէաբանական եղանակներ։ Սինթեզել է 80-ից ավելի ոչ սպիտակուցային ամինաթթուներ, որոնք ներառված են արտասահմանյան հայտնի ֆիրմաների («Ակրոս», ԱՄՆ, «Կալբիոխեմ», Շվեյցարիա) քարտագրացուցակներում։


== Աշխատություններ ==


=== Գրքեր ===
Ամինաթթունների, պեպտիդների և սպիտակուցների քիմիա.- Երևան։ ԵՊՀ հրատ., 2010.- 392 էջ։
Կենսատեխնոլոգիա.- Երևան։ ԵՊՀ, 2013.- 408 էջ։
Ամինաթթունների, պեպտիդների և սպիտակուցների քիմիա.- Երևան։ ԵՊՀ հրատ., 2015.- 450 էջ։
Энантиомерно чистые небелковые аминокислоты: Способы получения.- Москва: Наука, 2010. - 341 с.


=== Մամուլ ===
Հոդվածների մատենագիտություն։


== Պարգևներ ==
Եվրոպական Միության Դեկարտի անվան մրցանակ (2001)
ՉԺՀ կառավարական «Բարեկամություն» շքանշան (2002)
Պողոսյան մրցանակ (2005)
Պողոսյան մրցանակ (2012)
Հայաստանի Հանրապետության գիտության վաստակավոր գործիչ (2013)
Հայաստանի պետական մրցանակ (2015)


== Երկեր ==
Вардапетян С. М., Сагиян А. С., Геолчанян А. В., Мангасарян К. А., Лонг Тао, Цуи Вейдонг, Ши Ю-Ху, Вей ДонгАсимметрический синтез N,N’-диметиламино-(R)-аланина N,N’-диэтиламино-(R)-аланина через хиральный Ni2+ комплекс оснований Шиффа дегидроаланина | Химический журнал Армении 2003 г., т.56, №1-2, с.114


== Ծանոթագրություններ ==
Սիբել Սիբեր

Սիբել Սիբեր (ծննդյան ազգանունը՝ Ադադեմիր,  թուրքերեն՝ Sibel Siber, դեկտեմբերի 13, 1960(1960-12-13), Նիկոսիա, Նիկոսիայի շրջան, Կիպրոս), միայն Թուրքիայի կողմից ճանաչված Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետության քաղաքական գործիչ։ Զբաղեցրել է ՀԿԹՀ վարչապետի պաշտոնը 2013 թվականի հունիսից՝ դառնալով առաջին կինը, որն այդ պաշտոնն զբաղեցրել է 2011 թվականի նոյեմբերից հետո։ 2013-2018 թվականներին եղել է ՀԿԹՀ ընդհանուր ժողովի նախագահ։ Սիբերը Ֆաթիմա Էկենօղլուից հետո երկրորդ կինն է եղել այդ պաշտոնում։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1960 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Նիկոսիայում։ Նրա հայրը՝ Ալթայ Ադադեմիրը, եղել է Մելուսեյա գյուղից տարրական դասարանների ուսուցիչ, մայրը՝ Այսելը, տնային տնտեսուհի էր Կլավդիից։ Քանի որ հորը ժամանակ առ ժամանակ տարբեր դպրոցներում են նշանակել, ընտանիքը մշտապես տեղափոխվել է։
16 տարեկանում Սիբելն ընդունվել է Ստամբուլի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետ, այդ ժամանակ ընթացել է ուսանողների մասնակցությամբ քաղաքական բուռն միջադեպեր։ 1983 թվականին ավարտել է համալսարանը՝ ստանալով բժշկի որակավորում։ 1987 թվականին նա ավարտել է բժշկական մասնագիտացումը՝ դառնալով ներքին հիվանդությունների մասնագետ, փորձաշրջանն անցկացրել է Շիշլի Էթֆալի հոսպիտալում։ Ուսումն ավարտելուց հետո վերադարձել է Կիպրոս և աշխատել մասնավոր կլինիկայում։ 1989 թվականին դիաբետ և էնդոկրինոլոգիա է սովորել Վիրջինիայի համալսարանում։
1983 թվականին թերթում հրատարակել է այդ ժամանակ ամենաբարձր հետաքրքրությունն առաջացրած հոդված, որում քննադատել է Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետության առողջապահական համակարգը։
2015 թվականին թեկնածություն է ներկայացրել ՀԿԹՀ նախագահի պաշտոնի համար, սակայն պարտվել է՝ ըստ հավաքած ձայների քանակի զբաղեցնելով 3-րդ տեղը Դերվիշ Էրօղլուից և Մուստաֆա Ակինջիից հետո։


=== Անձնական կյանք ===
1984 թվականին ամուսնացել է ուրոլոգ (միզատար խողովակների հիվանդությունների մասնագետ) Ռիֆաթ Սիբերի հետ։ Ունեն մեկ դուստր՝ Սյումերը (ծնվել է 1985 թվականին)։


== Ծանոթագրություններ ==
Օլեֆիրովկա (գյուղ, Միրգորոդի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕլեֆիրովկաՕլեֆիրովկա (ուկրաիներեն՝ Олефірівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օլեֆիրովկա գյուղում բնակվում էր 165 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սկոլլ (արբանյակ)

Սկոլլ, Սատուրնի անկանոն արբանյակն է, հայտնաբերվել է Սքոթ Շեփարդի կողմից 2006 թվականին։
Նիկոլաս Բլոմբերգեն

Նիկոլաս Բլոմբերգեն (հոլ.՝ Nicolaas Bloembergen, մարտի 11, 1920(1920-03-11)[…], Դորդրեխտ, Հարավային Հոլանդիա, Նիդերլանդներ - սեպտեմբերի 5, 2017(2017-09-05)[…], Թուսոն, Արիզոնա, ԱՄՆ), հոլանդա-ամերիկյան ֆիզիկոս, Ազգային ակադեմիայի անդամ (1960), Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր (1981)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Դորդրեխտում (Նիդեռլանդներ)։ Ավարտել է Ուտրեխտի համալսարանը (1943)։ 1947-1949 թվականներին աշխատել է Լեյդենի, 1949 թվականից՝ Հարվարդի համալսարաններում (1957 թվականից՝ պրոֆեսոր)։
Աշխատանքները նվիրված են միջուկային մագնիսկան և էլեկտրոնային պարամագնիսկան ռեզոնանսին, քվանտային էլեկտրոնիկային, ոչ գծային օպտիկային և լազերային սպեկտրադիտմանը։
1956 թվականին առաջարկել է երեք մակարդակների մեթոդն օգտագործել քվանտային ուժեղացուցիչներում (պարամագնիսական, մազեր) և տվել է անընդհատ գործողության պնդամարմին մազերի սխեման։ Խորհուրդ է տվել օգտագործել որպես գործող մարմին մազերի համար գադոլինիումի էթիլսուլֆատի միաբյուրեղները (այն կառուցեց 1957 թվականին)։ 1948 թվականին, Է. Պարսելի և Ռ. Պաունդի հետ մուծել է սպինային ջերմաստիճանի մասին հասկացությունը, հիմք է դրել միկրոօպտիկային։
1949 թվականին մուծել է սպինի դիֆուզիայի հասկացությունը։ Ջ Վեբերից անկախ մշակել է (1959 թվականին) քվանտային հաշվիչները, 1960 թվականին առաջարկել է որպես հաճախության նմուշ օգտագործել մազերը՝ զրոյական դաշտով։
Ս. Պերջունի հետ, Ն. Կրոլից ու Ռ. Խոխլովից անկախ, մշակել է ոչ գծային միջավայրի օպտիկան։ Փորձով դիտել է երկրորդ հարմոնիկան սուտակային լազերում կիսահաղորդչային գալիումի արսենիդից անդրադառնալիս (1963) հարկադրված կոմբինացված ցրումը։ Արթուր Շավլովից անկախ 1974 թվականին դիտել է նեղ երկֆոտոնային ռեզոնանսներիը, դրանով իսկ հիմք դնելով երկֆոտոնային սպերկտրադիտմանը։
Լազերային սպեկտրադիտման բնագավառում կատարած զգալի աշխատանքների համար 1981 թվականին արժանացել է Նոբելյան մրցանակի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Պավել Ծատուրյան, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ. 1901-2000, գիրք Ա, Երևան, «ՎՄՎ-Պրինտ» հրատարակչություն, 2007, էջ 214-215։
Արգոլիդա

Արգոլիդա, Արգոլիս (լատ.՝ Αργολίδα, ՄՀԱ։ [arɣɔˈliða]; հուն․՝ Αργολίς), Պելոպոնես վարչական շրջանի նոմոսներից մեկն է, որը գտնվում է թերակղզու հյուսիս- արևելքում։ Նոմոսի մայրաքաղաքը Նաֆպլիոնն է։


== Աշխարհագրություն ==
Հնում Արգոլիդան Արգոս շրջանն էր իր կենտրոնով։
Արգոլիդայի տարածքը ձևավորվել է լայն հովտի վրա, որտեղ տեղակայված են Արգոսը, Միկենեն, Տիրինսը, և Էգեյան ծովի հայտնի թերակղզի Ակտեն։ Այդ թերակղզու հյուսիս- արևելքում Սարոնիկոս ծովածոցն է, որի ափին տեղակայված են Թրեզեն և Էպիդավր քաղաքները։ Թերակղզու հարավ-արևելքում Արգոլիսյան ծովածոցն է, որի խորքում Նաֆպլիոն քաղաքն է, իսկ ծովից քիչ հեռու՝ Արգոսը։
Արգոլիդայից հարավ նրա ոխերիմ թշնամի Սպարտան է, որից Արգոլիդան բաժանվում է ոչ մեծ տարածքով՝ մշտական վեճերի առարկա Կինուրիով։ Արգոլիդայից արևելք Պելոպոնեսի կենտրոնական մասն է՝ Արկադիան։


== Պատմություն ==
Այդ տարածաշրջանում առաջին բնակեցումները եղել են արդեն նեոլիթի ժամանակաշրջանում, բրոնզե դարում այն համարվում էր Հունաստանի ամենախիտ բնակեցված և զարգացած շրջանը։ Այստեղ են գտնվել Միկենե и Տիրինս քաղաքները։ Արդեն միկենյան դարաշրջանում Արգոլիդայի գլխավոր քաղաքը դարձավ Արգոսը, որը, համաձայն լեգենդի, այդպես է կոչվում ի պատիվ դիցաբանական հերոս Արգոսի՝ Զևսի և Նիոբեի որդու։ Վերոնշյալ քաղաքներից էին Հոմերոսի պոեմների հերոսները։ Ագամեմնոնը գահակալել է Միկենեյում։ Հոմերոսը և հին հունական մի քանի հեղինակներ որպես Արգոս բնորոշում էին ողջ Հունաստանը կամ Պելոպոնեսը, և, «արգոսցիներ» անվանում էին ոչ միայն Արգոսի բնակիչներին, այլև հույներին ընդհանրապես։
Դորիացիների ներխուժումը ոչնչացրեց այդ քաղաքները և դրանցից մնացին սոսկ ավերակներ։ Դրանից հետո տարածաշրջանի կենտրոնը դարձավ Արգոսը։ Արգոլիդայից հյուսիս ընկած էին Կորինֆ և Սիկիոն նահանգները։
Արգոսը, Ֆեդոնի (մ. թ. ա. 7- րդ դար) գահակալության շրջանում հասնելով քաղաքական ոչ մեծ հզորության, դարերի ընթացքում մրցակցել է Սպարտայի հետ՝ տարածաշրջանում իշխող դիրք գրավելու համար։ Սկսած մ. թ. ա. 229 թ.- ից այն ընդգրկվեց Արխեյան միության կազմում, մ. թ. ա. 147 թ. համառ դիմադրություն ցույց տվեց հռոմեացիներին, բայց արդյունքում մտավ հռոմեական պետության կազմի մեջ։ 267 և 395 թթ. քաղաքն ավերվեց գոթերի կողմից։ Բյուզանդիայի տիրապետության ժամականաշրջանում աճեց Նաֆպլիոնի դերը, որն էլ դարձավ Հունաստանի ամենակարևոր նավահանգիստներից մեկը։ Բյուզանդիայի գերիշխանության օրոք այստեղ կառուցվեց մի ամրոց (1711—1714), որը կանգուն է մինչ օրս։


== Ծանոթագրություններ ==
.az

.az, Ադրբեջանի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։
Երկրորդ մակարդակի դոմեններ են՝ com.az, net.az, int.az, gov.az, org.az, .edu.az, .info.az, .pp.az, .mil.az, .name.az, .pro.az և biz.az։


== Արտաքին հղումներ ==
Վեբկայքը
Կանոնավորումներ Archived 2009-02-16 at the Wayback Machine.
IANA .az whois տեղեկություն
Տիգրան էֆենդի (դեղագործ)

Տիգրան էֆենդի (1873, Սեբաստիա - հունվարի 2, 1917(1917-01-02), Սեբաստիա), հայ բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1873 թվականին, Սեբաստիա նահանգի կենտրոն Սե­բաս­տիա քաղաքում։
Բժշկական կրթություն է ունեցել և բժիշկ աշխատել։
1914 թվականին, Առա­ջին հա­մաշ­խար­հա­յին պա­տե­րազ­մի ժամանակ զորակոչվել է օսմանյան բանակ և Սեբաստիայի հիվանդանոցին կից
Կայադիբիի բուժարանում բժիշկ ծառայել՝ կապիտանի աստիճանով։
1917 թվականի հուն­վա­րի 2-ին սպանվել կամ մահացել է Սեբաստիայում՝ 44 տարեկանում։


== Գրականություն ==
Ատաշ Ադնան, 20-րդ դարի նահատակ եղած բժիշկները (թուրքերեն), Թուրքիա, 1997։
Յարման Արսեն, Հայերը օսմանյան առողջապահության ծառայության մեջ և պատմություն սուրբ Փրկիչ հայոց հիվանդանոցի (թուրքերեն), Ստամբուլ, 2001։


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։


== Գրականություն ==
Ատաշ Ադնան, 20-րդ դարի նահատակ եղած բժիշկները (թուրքերեն), Թուրքիա, 1997։
Յարման Արսեն, Հայերը օսմանյան առողջապահության ծառայության մեջ և պատմություն սուրբ Փրկիչ հայոց հիվանդանոցի (թուրքերեն), Ստամբուլ, 2001։
Մեծ Ֆիսկար (կղզի)

Մեծ Ֆիսկար (շվեդերեն՝ Stora Fiskär, ֆիններեն՝ Kiuskeri), ռուսական կղզի Ֆիննական ծոցի հյուսիս-արևելքում։ Վարչականորեն ենթարկվում է Լենինգրադի մարզի Վիբորգյան շրջանին ։ Համարվում է Մեծ Ֆինսկար կղզեխմբի ամենաարևելյան կղզին , իսկ հարևան կղզուց հեռավորությունը 100 մետր է։
Մեծ Ֆիսկարը Շվեդիայից Ռուսաստանին է անցել 1721 թվականին Նիշտադտի հաշտության պայմանագրով։ 1920-1940 թվականներին պատկանել է Ֆինլանդիային։ 1940 թվականի Խորհրդա-ֆինլանդական պատերազմի ժամանակ այն զբաղեցված էր խորհրդային ծովային հետևակի կողմից, մարտի 4։ Նույն թվականի մարտի 10-ին ֆիննական զորքերը գրոհեցին, որպեսզի հետ վերադարձնեին կղզին։
Հայրենական մեծ պատերազմում խորհրդային զորքերը թողեցին կղզին 1941 թվականի օգոստոսին։ 1943 թվականի հուլիսին Բալթիական նավատորմը տեղադրեց ականներ, որոնցից, 1944 թվականին ոչնչացվեցին գերմանական ԱԴԲ ստորաբաժանումը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոթկաքար

Կոթկաքար, Ալուչալութափա, բլուր Սևանա լճի հարավային կողմում, Կոթիկ գետի ստորին հոսանքի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Տուրնեէլվեն

Տուրնեէլվեն (Տուրնե-էլեվ, Տուրնեէլվ։ շվեդերեն՝ Torne älv, в низовье Տորնիոնիոկի, Տօրնիո-Ըոկի։ ֆիններեն՝ Tornionjoki), գետ Հյուսիսային Շվեդիայում և Ֆինլանդիայում, ջրավազանի մակերեսը 40,2 հզ.կմ², միջին ջրածախսը՝ 380 մ³/վրկ։
Տուրնեէլվը սկիզբ է առնում Նորվեգիային սահմանակից Շվեդիայի Սկանդինավյան լեռներում գտնվող Տուրնետրեսկ լճից և Լապլանդյան սարահարթի միջով հոսում է հարավարևելյան ուղղությամբ մինչև Բոտնիկական ծովածոցը։ Իր մեջ ընդունելով Մունիոելվեն խոշորագույն վտակը՝ ձևավորում է Ֆինլանդիայի հետ սահմանը։  
Գետի երկարությունը կազմում է 565 կմ (Մուոնիոելվենի ակունքից հաշված)։ Վերին հոսանքներում ունի ջրվեժներ, սահանքներ և բազմաթիվ լճեր։ Սառչում է նոյեմբերից մինչև մայիս ամիսները։ 
Յունոսուանդոյի շրջանում  ձևավորում է մեծությամբ երկրորդ բիֆուրկացիան Հարավային Ամերիկայում գտնվող Կասիկյարեից հետո։ Ջրի ավելի քան կեսը գնում է դեպի Տերենդէլվեն վտակը, որը Կալիկսելվեն է թափվում։ 
Գետը զբոսաշրջային գրավչություն ունի։  Գետաբերանին հարակից գտնվում է ծովային Տորնիո  (Ֆինլանդիա) և Խապարանդա (Շվեդիա) ծովային նավահանգիստները, որոնց միջև գցված է երկաթուղային կամուրջ։
Գետում կան արդյունաբերական ձկներ՝ սաղմոն (մինչև 43 կգ քաշով), խարիուս, կումժա։
Գետի ափերին գտնվող հնագույն բնակավայրերն առաջացել են մ.թ. 5-6 հազար տարի առաջ։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Մալիի դրոշ

Մալիի դրոշը Մալիի Հանրապետության պետական խորհրդանիշներից է։ Այն սահմանված է Մալիի Սահմանադրությամբ և դրոշի մասին օրենքով։ Կազմված է կանաչ, դեղին, կարմիր, գույներից՝ լայնքի և երկայնքի 1։2 հարաբերակցությամբ։ Ընդունվել է 1961 թվականին։
Սեսա Չիլենտո

Սեսա Չիլենտո (իտալերեն՝ Sessa Cilento), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Սալեռնո գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 1466 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 81 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 18 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 84074, հեռախոսային կոդ՝ 0974։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Ստեփանոս Առաջին նահատակը։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 3-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0974 836055


== Արտաքին աղբյուրներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Օկոնոմիյակի

Օկոնոմիյակի (ճապ.՝ お好み焼き), հայտնի ճապոնական ուտեստ, «արագ սննդի» շարքին է դասվում, տապակած բլիթի վրա կան տարբեր բաղադրիչներ և քսված է հատուկ սոուս, վրան շաղ տված կտրատած չոր թյունոս(ձուկ)։ Օկոնոմիյակին տապակում են տեպպանեի վրա՝ տաք մետաղե սալաքար։ Հաճախակի ճապոնական ռեստորաններում տաք սալոջախը տեղադրվում է այցելուի սեղանի վրա, որոնք էլ տապակում են պատրաստված բլիթները։


== Բաղադրություն ==
Օկոնոմիյակիի հիմնական բաղադրիչները՝ ջուր, ալյուր, ձու, կաղամբ, թյունոսի փոշի, մնացաց բաղադրիչները ըստ համի (օրինակ՝արիշտա, միս, ձուկ և ուրիշ ծովամթերքներ, պանիր, բանջարեղեններ)։


== Անվան ծաքումը ==
Ինչը վերաբերվում է ուտեստի անվանը, ծագել է 2 բառից, okonomi, ՝ որը նշանակում է «ինչ դուք ուզում եք» կամ «ինչ դուք սիրում եք» և տիպօրինակ տապակած ուտեստների համար տարր yaki։
Երբեմն օկոնոմյակին անվանում են «ճապոնական պիցցա»։


== Ծագումը և տարածումը ==
Շատ հաճախ օկոնոմիյակին կապակցվել է Կանսայի և Խիռոսիմայի մարզերում։ Այսօր այդ բլիթները տարածված են ամբողջ Ճապոնիայում, սակայն միջուկները տարբեր են, կախված նրանց տարածքից։ Բացի այդ օրինակ Տոկիոյում այդ բլիթների չափերը փոքր են քան Խիռոսիմայի կամ Կանսայի։


== Տես նաև ==
Բան Խեո
Բինդաետեոկ
Egg foo young
Հիռայաչի
Ջեոն
Պաճոն
Պանեկոեկ
Տակոյակի
Տեպենոյակի


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Գրականություն ==
Heibonsha (1964)։ 世界百科事典(Sekai hyakka jiten)  (world encyclopedia, in Japanese)
Kumakura Isao(熊倉功夫) (2007)։ Nihon ryori no rekishi (日本料理の歴史) (snippet)։ Yoshikawa Kobunkan (吉川弘文館) 


== Արտաքին հղումներ ==
Rick LaPointe, Okonomi-yaki, as you like it, and you will. The Japan Times: July 28, 2002 Archived March 15, 2003, at the Wayback Machine.
Hiroshima style okonomiyaki (Photos) Archived 2014-05-13 at the Wayback Machine.
Fukuoka-style Okonomiyaki (Photo) Archived 2008-08-28 at the Wayback Machine.
Michan Okonomiyaki Hiroshima — English menu Archived 2012-02-05 at the Wayback Machine.
Otafuku Foods
Կորչա

Կորչա (ալբ․՝ Korçë, հուն․՝ Κορυτσά, մակեդոներեն՝ Горица, առում.՝ Curceaua, իտալերեն՝ Corizza), քաղաք Հարաարևելյան Ալբանիայում։ Բնակչությունը՝ 51 152 մարդ (2011)։ Հանդիսանում է համանուն գավառի ու շրջանի վարչական կենտրոնը։ Տեղակայված է ծովի մակարդակից 850 մ բարձրության վրա։ 


== Բնակչություն ==
Քաղաքի բնակչության մեծամասնությունը կազմում են ալբանացիները, որոնցից բացի կան նաև ռումինացիներ, հույներ ու մակեդոնացիներ։ Ալբանացիների շրջանում շատ են ուղղափառները։ Սակայն 1913 թվականի տվյալներով՝ քաղաքում ապրում էր 16 հազար մարդ, որոնցից 11 հազարը հույներ էին և միայն 4 հազարն էին ալբանացիներ։ Քաղաքը հունական զորքերի կաղմից գրավվել է ինչպես առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, այնպես էլ 1940 թվականին՝ հունաիտալական պատերազմի ժամանակ, որն ավարտվեց հույների հաղթանակով։


== Հայտնի բնակիչներ ==
Լեոնիդաս Սամպանիս (հունարեն՝ Λεωνιδας Σαμπανης, ծնվ.՝ 1971), հույն ծանրորդ, 1996 թվականին Ատլանտայում անցկացված ու 2000 թվականին Սիդնեյում անցկացված Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր
Իոանիս Պանգաս (հունարեն՝ Ιοαννης Παγκας, 1914—1895), հույն գործարար, Աթենքում ու Կորչայում կառուցել է դպրոցներ, որ կրում են իր անունը
Պանտելեիմոն Արգիրոկաստսկի, աշխարհում հայտնի է որպես Քրիստոս Կոտոկոս (հունարեն՝ Χρηστος Κοτοκος, 1890—1968), Արգիրակաստրայի մետրոպոլիտ, վտարվել է իտալացի նվաճողների կողմից 1941 թվականին
Պարֆենի Օրխիդսկի - Օրխիդական արքեպիսկոպոս XVII դարի երկրորդ կեսին
Ալեքսանդեր Ասդրենի (1872—1947) — ալբանական ծագում ունեցող մակեդոնական-ռումինական բանաստեղծ, հրատարակիչ, Ալբանիայի ազգային հիմնի տեքստի հեղինակը
Ֆաթմիր Գյատա (1922—1989) — ալբանացի գրող
Նաում Վեքիլխարջի (1797-1846) — ալբանացի գրող, ալբաներենի այբուբենի հեղինակը


== Ծանոթագրություններ ==
(9977) 1994 AH

(9977) 1994 AH, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի հունվարի 2-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,934219 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,733 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1355 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1835,85 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,196094 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,75° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9977) 1994 AH աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Եֆիմ Լյացկի

Եֆիմ Էլմովիչ Լյացկի (ռուս.՝ Ефим Эльмович Ляцкий, փետրվարի 24, 1929(1929-02-24), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - 1977, Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային նկարիչ, Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Եֆիմ Լյացկին ծնվել է 1929 թվականի փետրվարի 24-ին Լենինգրադում։ 1945-1953 թվականներին սովորել է Լենինգրադի Վ. Մուխինայի անվան գեղարվեստա-արդյունաբերական Բարձրագույն ուսումնարանի մոնումենտալ-դեկորատիվ գեղանկարչության բաժնում՝ Ալեքսանդր Լյուբիմովի, Կոնստանտին Բելոկուրովի, Կիրիլ Իոգանսենի, Իվան Ստեպաշկինի մոտ։ Ուսումնարանն ավարտել է Անատոլի Կազանցևի արվեստանոցում, դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Սպարտակ» մոնումենտալ պաննոն Լենինգրադի կինոթատրոնի նախասրահի համար։
Ուսումն ավարտելուց հետո աշխատել է ՌԽՖՍՀ գեղարվեստական հիմնադրամի Լենինգրադի մասնաճյուղի արվեստանոցներում։ Զբաղվել է մոնումենտալ, ինչպես նաև հաստոցային գեղանկարչությամբ, առավելապես բնանկարի ժանրում։ Դասավանդել է Լենինգրադի թատերական ինստիտուտում։ Մասնակցել է ցուցահանդեսների 1955 թվականից՝ ցուցադրելով իր աշխատանքները Լենինգրադի կերպարվեստի առաջատար վարպետների ստեղծագործությունների հետ միասին։ 1957 թվական ընդունվել է Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։ Նրա ստեղծագործությունների են՝ «Գարնանային էտյուդ» (1955), «Փողոց», «Գարուն» (երկուսն էլ 1956), «Տեսարան պատուհանից», «Տանիքներ» (երկուսն էլ 1957), «Արվեստանոցի պատուհանից», «Միխայլովսկի ամրոց» (երկուսն էլ 1958), «Ամպամած օր», «Հին Պսկով» (երկուսն էլ 1960), «Նևսկի պողոտայում» (1961), «Երեկոյան մոտ» (1962), «Նևա տոնական» (1964), «Հին Լադոգա», «Քաղաք» (երկուսն էլ 1965), «Բակ», «Հին Տալլին» (երկուսն էլ 1968), «Նոր որս» (ռուս.՝ «Новая охота»)(1970), «Լենինգրադյան պատուհան» (ռուս.՝ «Ленинградское окно», 1971), «Կեսօր» (1972), «Հին Լադոգա», «Ամպամած» (երկուսն էլ 1973), «Ամռանը» (1976) և այլն։
Մահացել է 1977 թվականին Լենինգրադում։
Ե. Լյացկու ստեղծագործությունները գտնվում են տարբեր թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում Ռուսաստանում, Ֆինլանդիայում, Ճապոնիայում, Գերմանիայում, Ֆրանսիայում և այլ երկրներում ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Պալպալա (դեպարտամենտ)

Պալպալա  (իսպ.՝ Departamento de Palpala), դեպարտամենտ Արգենտինայում, Ժուժույ պրովինցիայի կազմում։ Տարածքը՝ 467 կմ2։ Ըստ վիճակագրության Ազգային ինստիտուտի և Արգենտինայի բնակչության 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ դեպարտամենտի բնակչությունը կազմում է 4463 մարդ՝ 2001 թվականի 52631-ի փոխարեն, որը կազմում է 9,2% անկում։ Բնակչության խտությունը՝ 112,7 մարդ/կմ2։ Վարչական կենտրոնը Լա Պուերտան է։


== Աշխարդագրություն ==
Դեպարտամենտը գտնվում է Ժուժույ պրովինցիայի արևելքում։ Սահմանակից է՝

արևելքում՝ Սան Պեդրո դեպարտամենտին,
հարավում՝ Էլ Կարմեն դեպարտամենտին,
հարավ-արևմուտքում՝ Սան Անտոնիո դեպարտամենտին,
հյուսիս-արևմուտքում՝ Դոկտոր Մանուել Բելգարանո դեպարտամենտին


== Խոշորագույն բնակավայրեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Պուշկինո (գյուղ, Սովետսկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊուշկինոՊուշկինո (ուկրաիներեն՝ Пушкіне, Ղրիմի թաթարերեն՝ Eseniki), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սովետսկիի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Էսման։
2001 թվականի տվյալներով Պուշկինո գյուղում բնակվում էր 1 386 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռամզես VIII

Ռամզես VIII, Հին Եգիպտոսի XX արքայատոհմի փարավոն (Ռամեսիդա)։ Նա կառավարել է մ.թ.ա. 1127 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ռամզես VIII-ը, հավանաբար, գահը զավթել է, ոչ թե նրան փոխանցվել է կառավարող ընտանիքից։ Նա կառավարեց մոտ երկու տարի։ Նրա հիշատակը հալածված էր և նրա թագավորության նշանավոր հուշարձանները գրեթե չեն պահպանվել։
Մեկ այլ տեսություն պնդում է, որ այս փարավոնը հզոր Ռամսես III-ի որդին էր և գահի նկատմամբ նրա պահանջները օրինական էին և արդարացված։
Մատենադ-Աբու տաճարի արձանագրություններում թագավորի հիշատակումները կան, նրա շիրմաքարը չի հայտնաբերվել, ճակատագիրը և նրա մումիաները անհայտ են։ Ռամսեսի VIII-ի անունը պահպանվել է անհայտ ծագման կահույքի և մի քանի սալիկների վրա։
Եգիպտացի տարբեր գիտնականների համաձայն տրվում է նրա թագավորության որոշ ժամանակներ (ամսաթվերը տրված են մ.թ.ա.).

1125-1123 թվականներ (2 տարի) - Յու Վոն Բեքերատի կողմից
1129-1127 թվականներ (2 տարի) - Է. Հորնունգի կողմից
1137-1130 թվականներ(7 տարի) - Ռ. Պարկերի կողմից
1127-1126 թվականներ (1 տարի) - Է. Ֆ. Վեստեի կողմից
1128-1126 թվականներ (2 տարի) - Ռ. Կրաուսուսի կողմից


== Գերեզման ==
Ռամզես VIII-ի գերեզմանը Թագավորական հովտում չի հայտնաբերվել։ Կա ենթադրություն, որ Թագավորական հովտի 19 (KV19) Մենտուհերփեշեֆայի համար, Ռամզես IX-ի որդին է նախապես կառուցել Ռամզես VIII-ի համար, մինչև նրա գահ բարձրանալը։ 2007 թվականին եգիպտական արշավախումբը, որը ղեկավարում էր Աֆիֆ Ռոեմենը և Եգիպտոսի Հնագույն Եկեղեցու Գերագույն խորհրդի ղեկավար Զահի Հավասը, փորձել են գտնել փարավոնի գերեզմանը։
Ռամզես VIII-ի համար պատրաստվել է գերեզման Թագավորական հովտի 43-ում (QV43), նախքան նրա փարավոն դառնալը։ Սակայն գերեզմանը երբեք չի օգտագործվել։


== Ծանոթագրություն ==


== Գրականություն ==
История Древнего Востока. Зарождение древнейших классовых обществ и первые очаги рабовладельческой цивилизации. Часть 2. Передняя Азия. Египет / Под редакцией Г. М. Бонгард-Левина. — М.: Главная редакция восточной литературы издательства «Наука», 1988. — 623 с. — 25 000 экз.
Древний Восток и античность. // Правители Мира. Хронологическо-генеалогические таблицы по всемирной истории в 4 тт. / Автор-составитель В. В. Эрлихман. — Т. 1.Рамсес 08
Рамсес 08
Категория:Правители Африки XII века до н. э.
Ուրալ (գյուղ, Գաֆուրիյսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՈւրալՈւրալ (ռուս.՝ Урал, բաշկիրերեն՝ Урал), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 54 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դինդինո

Դինդինո (ռուս.՝ Диндино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սվիրիդովկա (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍվիրիդովկաՍվիրիդովկա (ռուս.՝ Свиридовка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մանրակերտ

Մանրակերտ՝ ճարտարապետության և բեմանկարչության մեջ, մակետ,


== Ճարտարապետություն ==
Ճարտարապետության մեջ, կառուցված կամ նախագծվող շենքի, անսամբլի, քաղաքի ծավալա-տարածական կերտվածքը (գիպսից, փայտից, պլաստմասսայից, ստվարաթղթից և այլ նյութերից)։ Մանրակերտները լինում են տարբեր մասշտաբների (առանձին դեպքերում մանրակերտ արվում է բնական չափով)։ Բնօրինակը վերաստեղծում են մոտավոր ձևով կամ բոլոր մանրամասնություններով (այդպիսի մանրակերտը կոչվում է Մոդել) արվում է ճարտարապետական հորինվածքը ստուգելու և կատարելագործելու նպատակով։ Մանրակերտները թանգարանների կարևոր ցուցանմուշներից են։
Հայ ճարտարապետության մեջ մանրապատկերները լայնորեն տարածված են եղել դեռես վաղ միջնադարում։ Դրանք ըստ բնույթի չորս տեսակ են՝ նվիրան, նշխարատուփ, նախակերպար-մանրակերտ և ճակտոնազարդ։ Նվիրան մանրակերտները շենքերի ճակատների հարթաքանդակների բաղկացուցիչ մասն են, պատկերված մեկենասի, թագավորի կամ իշխանի ձեռքին ( Աթենի՝ 6-րդ դար, Աղթամար, Հաղպատ, Սանահին՝ 10-րդ դար, Գագկաշեն՝ 11-րդ դար, Հաղարծին, Գանձասար, Դադիվանք՝ 13-րդ դար)։ Մանրակերտ նշխարատուփերը դրվել են եկեղեցիների ներսում (Հաղպատ, Սանահին)։ Նախակերպար-մանրակերտները ծառայել են կառուցվող շենքերի ծավալային նախագծման համար (գտնված՝ Անգեղակոթում՝ 7-րդ դար, Անիում՝ 12-րդ դար, Սիսիանում՝ 13-րդ դար)։ Մանրակերտ ճակտոնազարդերը դրվել են եկեղեցիների տանիքներին, որպես կառույցի զարդարանքի տարր (Հաղպատ, Բարձրաքաշ վանք՝ 10-րդ դար, Գեղարդ, Ամաղու Նորավանք, Գանձասար՝ 13-րդ դար, Երևանի Զորավոր՝ 17-րդ դար), հաճախ ամենայն մանրամասնությամբ վերարտադրելով շենքի հորինվածքը և նույնիսկ հարդարանքը (Հառիճավանք՝ 13-րդ դար)։


== Բեմանկարչություն ==
Բեմանկարչության մեջ ներկայացման որևէ գործողության կամ պատկերի տարածական, դեկորատիվ գունային լուծման վերաստեղծված բնօրինակը փոքր չափերով, երբեմն՝ գործող անձանց ֆիգուրներով։ Պատրաստվում է բեմանկարչի էսքիզներով, որի հիման վրա ստեղծվում են բեմադրության դեկորների աշխատանքային գծագրերը։
Գանթիադի (Ծալկայի շրջան)

Գանթիադի (վրաց.՝ განთიადი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Ծալկայի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1550 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ծալկայից հեռու է 12 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 583 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գեյմանովսկայա

Գեյմանովսկայա (ռուս.՝ Геймановская), ստանիցա Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Տբիլիսկայայի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կամսկոյե Ուստյեի շրջան

Կամսկոյե Ուստյեի շրջան (ռուս.՝ Камско-Устьинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Թաթարստան հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1965 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կամսկոե Ուստյե։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1199 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 16776 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 13,99 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Cold

«Cold», ամերիկյան Maroon 5 փոփ-ռոք խմբի պրոմո սինգլը Future-ի մասնակցությամբ։ Թողարկվել է որպես խմբի Red Pill Blues վեցերորդ ստուդիական ալբոմի սինգլ։ Սակայն երգը ալբոմում ընդգրկվել է միայն որպես բոնուս թրեք։
Երգի տեսահոլովակը նկարահանվել է 2017 թվականի դեկտեմբերին Լոս Անջելեսում և թողարկվել է 2017 թվականի փետրվարի 15-ին Vevo ալիքով։ Տեսահոլովակում նկարահանվել է Ադամ Լևինի կինը՝ Բեհատի Փրինսլուն։ Ռեժիսորը եղել է Ռիչ Լին։ Մինչ 2017 թվականի ամառ տեսահոլովակը հավաքել 100 միլիոն դիտում։
Երգի առաջին կենդանի կատարումը հեռուստատեսությամբ եղել է 2017 թվականի փետրվարի 15-ին Էլեն Դեջեներեսի շոուում։ 2017 թվականի մարտին «Cold» երգը կատարվել է Ջիմմի Ֆելլոնի շոուի եթերում։


== Երգացանկ ==


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրումներ ==


== Թողարկման ժամանակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Անձինք Եմենի մետաղադրամների վրա

Անձինք Եմենի մետաղադրամների վրա։ 
Խստորեն հետևելով իսլամի կանոններին, Եմենի նախա-հանրապետական (տեղական էմիրությունների) դրամների վրա անձինք չէին պատկերվում։ Այդ ավանդությանը հետևեց նաև գաղութատեր Բրիտանիան, որը նույնպես չէր պատկերում իր միապետների կերպարները մետաղադրամների երեսակողմի վրա, ինչը գրեթե պարտադիր էր բոլոր բրիտանական մետաղադրամների վրա։ Միայն անկախություն ստանալուց հետո Եմենի (այդ թվում՝ Եմենի Արաբական Հանրապետություն և Եմենի Ժողովրդական Դեմոկրատական Հանրապետություն) դրամների վրա սկսեցին պատկերվել անձինք։


== Աղբյուրներ ==
Chester L. Krause and Clifford Mishler. Standard Catalog of World Coins. Iola, WI. 2002 Edition (20th Century), Pages 2014, 2016
Լանգքվայդ

Լանգքվայդ  (գերմ.՝ Langquaid), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դոնաու Ռիս շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 5205 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 56.63 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 2 73 141։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Ցյուրուպա (ավան, Վոլչանսկի շրջան)

Ցյուրուպա (ուկրաիներեն՝ Цюрупа), ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Կոչկիի շրջան

Կոչկիի շրջան (ռուս.՝ Кочковский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Նովոսիբիրսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1925 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կոչկի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2518 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 16002 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 6,36 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Վիլեն Ալեքսանյան

Վիլեն Տաճատի Ալեքսանյան (մայիսի 15, 1927(1927-05-15), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 9, 1983(1983-03-09), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), քիմիկոս, քիմիական գիտությունների դոկտոր (1970), պրոֆեսոր (1972)։
ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ Տաճատ Ալեքսանյանի որդին է, բալետի արտիստուհի, ՀՀ վաստակավոր արտիստ Դոնարա Ալեքսանյանի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
1948 թվականին ավարտել է Լենինգրադի համալսարանը։ 1965-1983 թվականներին՝ Մոսկվայի տարրօրգանական միացությունների ինստիտուտի մոլեկուլային սպեկտրադիտման լաբորատորիայի վարիչ։
Աշխատանքները վերաբերում են տատանող-պտտողական փոխազդեցության և բազմատոմ մոլեկուլների ենթակարմիր սպեկտրների կլանման շերտերի ինտենսիվության հարցերին։


== Երկեր ==
Каталог спектров комбинационного рассеяния углеводородов, 1976, т.л. (В. Т. Алексанян); конц. (Алексанян, Вилик Таджатович).
Лекции по молекулярной спектроскопии, 1976 : (Алексанян Вилен Тачатович).
Raman Spectra of Hydrocarbons: Oxford: Pergamon Press, 1980, t.p. (Aleksanyan, V. T.).


== Ծանոթագրություններ ==
Էմիլ Արթին

Էմիլ Արթին (Արթինյան, գերմ.՝ Emil Artin, մարտի 3, 1898(1898-03-03)[…], Վիեննա, Ավստրո-Հունգարիա - դեկտեմբերի 20, 1962(1962-12-20)[…], Համբուրգ, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն), 20-րդ դարի առաջատար հայազգի մաթեմատիկոս, Էմմի Նյոթերի հետ միասին համարվում է ժամանակակից աբստրակտ հանրահաշվի հիմնադիր և 1932 թվականին նրա հետ միասին ստացել է Աքերման-Թոյբների հիշատակի մրցանակը։


= Կենսագրություն =
Էմիլ Արթինը ծնվել է 1898 թվականին Վիեննայում։ Նրա հորը նույնպես անվանում էին Էմիլ, նա արվեստի գործերի վաճառական էր, մայրը՝ Էմմա Լաուրա-Արթինը, օպերային երգչուհի էր։ Արթինի որդու՝ Մայքլի խոսքով «Արթինը» հայկական Արթինյան ազգանվան կրճատ տարբերակն է։


== Վաղ շրջան ==
1904 թվականի սեպտեմբերին ընդունվեց դպրոց, հավանաբար Վիեննայում։ Երբ Էմիլն ութ տարեկան էր, մահացավ նրա հայրը։ 1907 թվականի հուլիսի 15-ին մայրն ամուսնացավ գերմանախոս Ռայխենբերգից (ներկայումս՝ Չեխիայի Լիբերեց քաղաք) հաջողակ գործարար Ռուդոլֆ Հուբների հետ։ 1907 թվականի սեպտեմբերին Էմիլն ընդունվեց Ավստրիայի սահմանին մոտ հարավային Չեխոսլովակիայում գտնվող փոքրիկ Ստրոբնից քաղաքի դպրոց, որտեղ սովորելու համար ապրում է տնից հեռու, տեղական ագարակներից մեկում։ Հաջորդ տարի նա վերադարձավ Ռայխենբերգ, որտեղի դպրոցում էլ սովորեց մինչ 1916 թվականը։


== Համալսարանական տարիներ ==
1916 թվականի հոկտեմբերին Էմիլն ընդունվեց Վիեննայի համալսարան՝ կենտրոնանալով մաթեմատիկայի վրա։


== Աշխատություններ ==
Artin, Emil (1947), «Theory of braids», Ann. of Math. (2) 48:  101–126, doi:10.2307/1969218, ISSN 0003-486X, http://links.jstor.org/sici?sici=0003-486X%28194701%292%3A48%3A1%3C101%3ATOB%3E2.0.CO%3B2-A 
Artin, Emil (1998), Galois Theory, Dover Publications, Inc., ISBN 0-486-62342-4, http://projecteuclid.org/euclid.ndml/1175197041  (Reprinting of second revised edition of 1944, The University of Notre Dame Press).
Artin, Emil (1958), A Freshman Honors Course in Calculus and Analytic Geometry, University of Buffalo, ISBN 0-923891-52-8 
Artin, Emil (1988), Geometric algebra, Wiley Classics Library, New York: John Wiley & Sons Inc., pp. x+214, ISBN 0-471-60839-4  (Reprint of the 1957 original; A Wiley-Interscience Publication)
Artin, Emil. (1898–1962) Beiträge zu Leben, Werk und Persönlichkeit, eds., Karin Reich and Alexander Kreuzer (Dr. Erwin Rauner Verlag, Augsburg, 2007).
Artin, Emil; Tate, John (2009), Class field theory, AMS Chelsea Publishing, Providence, RI, pp. viii+194, ISBN 978-0-8218-4426-7  (Reprinted with corrections from the 1967 original)


== Տես նաև ==
List of things named after Emil Artin


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Schoeneberg Bruno (1970)։ «Artin, Emil»։ Dictionary of Scientific Biography 1։ New York: Charles Scribner's Sons։ էջեր 306–308։ ISBN 0-684-10114-9 
Hans Zassenhaus (Jan 1964)։ «Emil Artin, His Life and His Work»։ Notre Dame Journal of Formal Logic 5 (1): 1–9։ doi:10.1305/ndjfl/1093957731
Լորինա Շահումյան

Լորինա Վահրամի Շահումյան (հունվարի 18, 1935(1935-01-18), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), հայ ճարտարագետ-երկրաբան։ Երկրաբանա-հանքաբանական գիտությունների դոկտոր (1984)։


== Կենսագրություն ==
Լորինա Շահումյանը ծնվել է 1935 թվականին Մոսկվայում։ 1953 թվականին ավարտել է Մոսկվայի թիվ 122 միջնակարգ դպրոցը, 1958 թվականին` Մոսկվայի պետական համալսարանը, 1965-1968 թվականներին սովորել է նույն համալսարանի ասպիրանտուրայում։ 1968 թվականից աշխատում է Մոսկվայի պետական համալսարանի երկրաբանական ֆակուլտետում։ 1969 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն` «Տալնախի հանքավայրի ժայռային զանգվածների ճարտարագիտական և երկրաբանական ուսումնասիրություն» թեմայով։ 1978-1987 թվականներին եղել է ավագ դասախոս, 1987 թվականից՝ դոցենտ։ 1984 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն` «Ժայռային զանգվածների ֆիզիկական և մեխանիկական հատկությունների բնույթը» թեմայով։
Աշխատանքները վերաբերում են լեռնային զանգվածների և մետաղական օգտակար հանածոների հանքավայրերի ճարտարագիտական երկրաբանության հարցերին։


== Երկեր ==
Инженерно-геологическое исследование массивов скальных горных пород Талнахского месторождения: Дисс. канд. геол.-мин. наук. 1969.
Природа физико-механических свойств массивов скальных грунтов: Дисс. докт. геол.-мин. наук. 1984.
Природа физико-механических свойств массивов горных пород / Л. В. Шаумян; МГУ им. М. В. Ломоносова, Геол. фак. М., 1988.


== Ծանոթագրություններ ==
Առաջին ԼԱՎ ալբոմ

Առաջին ԼԱՎ ալբոմ, հայկական Լավ էլի ռոք-խմբի երրորդ ալբոմն է, թողարկվել է 1999 թվականին՝ «Pomegranate» լեյբլից։ Ալբոմը բաղկացած է 21 երգից, տևողությունը՝ 90 րոպե։


== Երգացանկ ==
«Գնացքը»
«Առաջին LAV երգ» (Գտա քեզ երկնքում)
«Քո Աչքերը»
«Աղջիկները չունեն (խելք)»
«Դե Գնա»
«Սառնարանը» (Կարոտ)
«Գրկաբաց երգ»
«Պարերի արքան»
«Կլինես դու իմը»
«Ասք Լուսնի մասին»
«Գարուն է եկել»
«The Blue Mouse»
«Superstitious»
«F.U. OL»
«2nd LAV Song»
«The Red Hill»
«No. 6»
«One Million Broken Hearts»
«The Fine Line»
«Wet»
«Elaborate Plans»


== Ձայնագրել են ==
Մհեր Մանուկյան - վոկալ, կիթառ, շրթհարմոն
Գոռ Մխիթարյան - առաջատար/ռիթմ կիթառ, վոկալ
Վահե Տերտերյան - բաս-կիթառ
Դավիթ Գրիգորյան - հարվածային
Էդիկ Բաբաջանյան - ձայնային ռեժիսոր, մոնտաժ


== Արտաքին հղումներ ==
Ալբոմը խմբի պաշտոնական կայքում Archived 2012-04-02 at the Wayback Machine.