armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պետրովսկի շրջան (Տամբովի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պետրովսկի շրջան (այլ կիրառումներ)Պետրովսկի շրջան (ռուս.՝ Петровский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Տամբովի մարզում։
Ստեղծվել է 1959 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պետրովսկոե։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1740 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 19074 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 10,96 մարդ/կմ²։


== Հայտնի ծնունդներ ==
Ալեքսանդր Նիկոլաևիչ Լոդիգին - ռուս էլեկտրատեխնիկ, շիկացման լամպի ստեղծողը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Սասունցի Դավթի հրապարակ (Երևան)

Սասունցի Դավթի հրապարակ, հրապարակ Երևանի Էրեբունի վարչական շրջանում։


== Պատմություն ==
Սասունցի Դավթի հրապարակը հարում է երկաթուղային կայարանին։ Գտնվում է Երևանի հարավային մասում՝ Էրեբունի թաղամասի արդյունաբերական և բնակելի հատվածների պայմանական սահմանում։ Կայարանը մայրաքաղաքը կապում է մարզերի և արտերկրի հետ։
Վեհաշուք կառույցը լուծված է կառամատույցին զուգահեռ ուղղանկյուն, երկար ծավալով և դեպի հրապարակ ընկած կենտրոնական ու երկու համաչափ կողային մասնաշենքերով, որոնք կապվում են կամարակապ սյունաշարով։ Կառուցված է ազգային և դասական ճարտարապետության ձևերի համադրությամբ։ Հրապարակի կենտրոնում է գտնվում Սասունցի Դավթի հուշարձանը։ Արձանի հեղինակներն են քանդակագործ Երվանդ Քոչարն ու ճարտարապետ Միքայել Մազմանյանը։ Դավթի պղնձակոփ արձանը տեղադրվել է 1959 թվականին՝ բազալտե ժայռանման պատվանդանին։ Հուշարձանը դասվում է խորհրդային արվեստի լավագույն ձիարձանների թվին, որի համար քանդակագործն արժանացել է ՀԽՍՀ պետական մրցանակի։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Տես նաև ==
Սասունցի Դավիթ (արձան, Երևան)
Սասունցի Դավիթ (մետրոյի կայարան)


== Ծանոթագրություններ ==
(5736) Սանֆորդ

(5736) Սանֆորդ (անգլ.՝ Sanford), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի հունիսի 6-ին Էլեանորա Հելինի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,377274 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7223 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0323 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1338,8 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,268897 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 21,59° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5736) Սանֆորդ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հենրիկ Հրինևսկի

Հենրիկ Հրինևսկի (լեհ.` Henryk Hryniewski, վրաց.` ჰენრიხ ჰრინევსკი, նոյեմբերի 10 (22), 1869, Քութայիս, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - մարտի 4, 1938(1938-03-04), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի նկարիչ, քանդակագործ, հասարակական գործիչ, վրացական քանդակագործության ուսումնասիրող։ 
Հենրիկը բալետի պարուհի Մարիա Պարինի ամուսինն է։


== Կենսագրություն ==
Հենրիկը ծնվել է Քութայիս քաղաքում, լեհ աքսորականի ընտանիքում։ Հոր մահից հետո մոր հետ տեղափոխվել են Իտալիա։ Ավարտել է Ֆլորենցիայի տեխնիկական ուսումնարանը։ Հետո ընդունվել է նկարչական ակադեմիա։ 1889 թվականին ստիված ետ է մեկնում Քութայիս, պարտադիր զինվորական աշխատանքներ կատարելու։ 1898 թվականին մեկնում է Վրաստան և ապրում Թբիլիսիում։
1902 թվականից դասախոսություններ է կատարում նկարչական ուսումնարանում։ 1918-1921 թվականներին եղել է նկարչական ուսումնարանի տնօրեն։ Համարվում է Թբիլիսյան նկարչական ուսումնարանի հիմնադիրներից մեկը։
Ձերբակալվել և հալածվել է 1937 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
М. Хубуа. Поляк с душой грузина.
Տեխնիկական կիբեռնետիկա

Տեխնիկական կիբեռնետիկա, կիբեռնետիկայի մեթոդ, որն ուսումնասիրում է տեխնիկական օբյեկտների օպտիմալ կառավարման ընդհանուր հարցերը։ Տեխնիկական կիբեռնետիկան չի զբաղվում կոնկրետ սարքերի նախագծման և ստեղծման հարցերով, այլ ընդհանրացնում, տեսականորեն հիմնավորում և ձևակերպում է տեխնիկական օբյեկտների կառավարման ընդհանուր խնդիրները։ Մինչև Տեխնիկական կիբեռնետիկայի հիմնական դրույթների մշակումը և Տեխնիկական կիբեռնետիկայի, որպես ինքնուրույն գիտության, ձևավորումը, կառավարման կոնկրետ համակարգերի ստեղծման և դրանց ապարատային իրագործման հարցերով զբաղվում էին ավտոմատ կառավարման և ավտոմատ կարգավորման դիսցիպլինները։ Տեխնիկական կիբեռնետիկայի տեսական հիմքը մաթեմատիկական կիբեռնետիկան է։ Կառավարվող օբյեկտը (ԿՕ) որևէ պրոցես կամ պրոցեսների խումբ է, որի օպտիմալ ընթացքի համար անհրաժեշտ է փոփոխել կամ պահպանել անհրաժեշտ պարամետրերը (ջերմաստիճան, ճնշում, նյութամատակարարում, արագություն և այլն), այսինքն՝ պետք է կառավարել այն։ Կառավարումն իրականացվում է կառավարման ալգորիթմով, այն իրականացնում է կառավարող սարքը (ԿՍ), որը կարող է լինել հաշվողական մեքենա, ինֆորմացիոն մեքենա կամ որևէ ավտոմատ հարմարանք։ Օբյեկտի հետ կապող սարքը (ՕԿՍ) բաղկացած է գործադիր սարքերից (ԳՍ) և փոխակերպման սարքերից (ՓՍ)։ Գործադիր սարքը կատարում է ուղիղ կապի դեր․ կառավարող սարքի տված հրահանգները դարձնում է ազդանշաններ և ըստ դրանց, համապատասխան օրգանների միջոցով, ազդում օբյեկտի վրա՝ փոփոխելով կամ անփոփոխ պահելով պարամետրերը։ Փոխակերպման սարքը կատարում է հետադարձ կապի դեր․ հետևում է այդ պարամետրերի փոփոխման ընթացքին, չափման արդյունքները փոխակերպում համապատասխան ինֆորմացիայի և փոխանցում կառավարող սարքին։ Վերջինը, կառավարվելով նախնական ծրագրով և հետադարձ կապով ստացված ինֆորմացիայով, շարունակում է օբյեկտի կառավարումը։ Մուտքը ծառայում է ծրագիրը ներմուծելու կամ տվյալ կիբեռնետիկական համակարգն այլ համակարգի հետ կապելու, մարդու միջամտությունն իրականացնելու համար։ Տեխնիկական կիբեռնետիկայի հիմնական խնդիրը կառավարման արդյունավետ ալգորիթմի մշակումն է (ապահովում է արդյունավետ կառավարում բոլոր օղակներում) և վերջնական արդյունքին հասնելու համար օպտիմալ պայմանների (պարամետրերի օպտիմալ մեծությունների և նրան օպտիմալ զուգորդությունների) ստեղծումը։ Կառավարվող բոլոր համակարգերը բաժանվում են 2 հիմնական դասերի, ծրագրային կառավարման և ինքնահարմարվող համակարգեր։ Ծրագրային կառավարման համակարգերի դեպքում կառավարումն իրականացվում է ըստ նախօրոք տրված ծրագրի, ենթադրվում է, որ կառավարման ալգորիթմը լրիվ և ամբողջականորեն նկարագրում է պրոցեսը։ Կառավարման ողջ ինֆորմացիան նախապես հայտնի է, իսկ հնարավոր փոփոխությունը կարելի է կանխատեսել և ներառնել կառավարման ծրագրի մեջ։
Իվ Գանդոն

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գանդոն (այլ կիրառումներ)Իվ Գանդոն (ֆր.՝ Yves Gandon, հունիսի 3, 1899(1899-06-03)[…], Բլուա - հունվարի 12, 1975(1975-01-12), Փարիզի 9-րդ շրջան, Փարիզ, Փարիզի շրջան), ֆրանսիացի ֆանտաստ գրող։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Սորբոնի համալսարանի գրականության ֆակուլտետը։ Բանաստեղծությունների առաջին գիրքը հրատարակվել է 1922 թվականին։ Առաջին մեծ ստեղծագործությունը՝ «Վերջին սպիտակը» (ֆր.՝ «Le dernier Blanc») վեպը հրատարակվել է 1945 թվականին։ 1948 թվականին «Ժինևրա» վեպի համար արժանացել է Ֆրանսիական ակադեմիայի մեծ մրցանակին։ 1957-1959 թվականներին եղել է Ֆրանսիացի գրականագետների ընկերության, իսկ 1959-1973 թվականներին ՊԵՆ ակումբի (ֆր.՝ PEN Club français) ֆրանսիական բաժանմունքի նախագահ։ 1969 թվականից եղել է Գրաքննադատների միջազգային ընկերության նախագահ։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
2019 թվականի հուլիսին Իվ Գանդոնին անդրադարձել են ուկրաինական զանգվածային լրատվական միջոցները, քանի որ Կիևի վերաքննիչ դատարանը ընդունել է, որ Տետիևի քաղաքապետին «գանդոն» անվանած քաղաքացին, հնարավոր է, որ նկատի է ունեցել ֆրանսիացի գրող Իվ Գանդոնին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Yves Gandon Internet Speculative Fiction Database-ում
Գեներալ Կուռնակովի տուն

Գեներալ Կուռնակովի տուն (ռուս.՝ Дом генерала Курнакова), շենք ՌԴ Ռոստովի մարզի Նովոչերկասկ քաղաքի Ատամանսկայա, 28 հասցեում։ Հիշատակվում է բազմաթիվ պատմական փաստաթղթերում և համարվում է քաղաքի տեսարժան վայրերից մեկը։ Այդ տանը նշվել են զինվորական ազնվականության բոլոր կարևոր ու հիշարժան իրադարձությունները։


== Պատմություն ==
Գեներալ Սեմյոն Կուռնակովի տունը առաջիններից մեկն է հայտնվել Նովոչերկասկ քաղաքում։ Այն կառուցվել է 1810 թվականին, հիշատակվում է 1812 թվականի հունիսի 10-ի փաստաթղթերում, որոնցում ժամանակակիցները նշում են, որ շինությունը լավագույններից մեկն է քաղաքում։ Տան տերը հաճախ է լուծել քաղաքում ճարտարապետական կառույցների շինարարության հետ կապված հարցեր։
1817 թվականի մայիսի 9-ին այս տանը կազմակերպվել է շքեղ տոնակատարություն. ամուսնացել է ատամանի որդի Իվան Մատվեևիչը։ Հարսնացուն մեկ այլ ատամանի` Ստեպան Եֆրեմովի թոռնուհին էր։
1818 թվականին գեներալի տանը կազմակերպել են պարահանդես քաղաք ժամանած Ալեքսանդր I-ի պատվին։ Որոշ ժամանակ անց շենքը դարձել է կազակ Շեյկինի սեփականությունը։ Նա վերակառուցել է նախկին գեներալական տունը, և 1870-ական թվականներին այս շինությունն արդեն հայտնի էր որպես «Եվրոպական» հյուրանոց։ Այնտեղ կանգ էին առնում առավելապես ստեղծագործական մասնագիտությունների ներկայացուցիչները։
1930-ական թվականներին հյուրանոցը վերակազմավորվել է ուսանողական հանրակացարանի։ 
XXI դարում շենքում Հարավռուսական պետական տեխնիկական համալսարանի հանրակացարանն է։


== Նկարագրություն ==
Բարձր ցոկոլով, պատշգամբով և մեծ չափերի սյուներով երկհարկանի քարե շենքի տան դիմաց սկզբնապես նստարաններով հրապարակ էր։ Այժմ այնտեղ է Ալեքսանդրովյան զբոսայգին է։ Պատշգամբն ունի երկաթե ցանցկեն ցանկապատ։ Շենքի ճակատին կան բազմաթիվ պատուհաններ։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (292101-292200)

Աստերոիդների ցանկ (292001-292100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (292201-292300)
 Աստերոիդների ցանկ (292001-292100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (292201-292300)
Դուբրովկա (գյուղ, Պոսելկովսկոե գյուղական բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴուբրովկաԴուբրովկա (ռուս.՝ Дубровка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Երշիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռուդոլֆ Դիզել

Ռուդոլֆ Դիզել (գերմ.՝ Rudolf Diesel), մարտի 18, 1858(1858-03-18)[…], Փարիզ - սեպտեմբերի 30, 1913(1913-09-30), Լա Մանշ), գերմանացի ինժեներ, սեղմումից բռնկվող ներքին այրման շարժիչի ստեղծողը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Ֆրանսիա արտագաղթած գերմանական ընտանիքում։ Բռնկված ֆրանս-պրուսական պատերազմի պատճառով 1870 թ. ամբողջ ընտանիքին աքսորեցին Անգլիա։ Կրթություն ստանալու համար ծնողները Ռուդոլֆին ուղարկեցին Գերմանիա՝ սկզբում Աուգսբուրգ, այնուհետև Մյունխեն, բարձրագույն տեխնիկական դպրոց, որը նա ավարտեց գերազանցությամբ՝ դառնալով սառնարանների տեղավորման ինժեներ։ Ավարտել է Մյունխենի բարձրագույն պոլիտեխնիկական դպրոցը (1878)։ Երիտասարդ Դիզելին հովանավորում էր ինժեներ և ձեռնարկու Կարլ ֆոն Լինդեն, որը 1880 թ. Ռուդոլֆին աշխատանքի տեղավորեց իր ֆիրմայի ֆրանսիական բաժնում։


== Գյուտեր ==

Կտրուկ սեղմված և լայնացած վիճակում գտնվող գազին հետևելը Դիզելին հանգեցրեց շարժիչի գլանում գազի բաղադրության անկայծ բոցավառման մտքին։
Գազի հետ առաջին փորձերից հետո հետազոտողն անցավ վառելիքային հեղուկների փորձարկումներին՝ բոցավառման համար կիրառելով սեղմված օդի բարձր ջերմաստիճանը։
1890 թ. Ռուդոլֆը տեղափոխվեց Լինդեյի ձեռնարկատան բեռլինյան բաժին։ Այստեղ նա ներկայացրեց իր գաղափարների հաշվարկներն ու տեսական հիմնավորումները և 1892 թ. ստացավ արտոնագիր։
1897 թ. Դիզելին հաջողվեց ցուցադրել քսանհինգ ձիաուժ հզորությամբ իր հորինվածքի գործող շարժիչի աշխատանքը։ Բարձր էֆեկտիվությամբ շարժիչը հետաքրքրեց Կրուպպա ֆիրմային, Աուգսբուրգի մեքենաշինարարական գործարաններին։


== Մահը ==
Ռուդոլֆն ունենում է կոմերցիոն հաջողություն, սակայն որոշ ժամանակ անց դադարում են արտոնագրություններ տալ արդեն այլ գյուտարարների կողմից վավերացված կառուցողական հաշվեսխալների հետևանքով։ Հավանաբար, նա մահացել է Լա-մանշ նեղուցում՝ «Դրեզդեն» փոստային շոգենավի խորտակումից։ Առաջ են քաշում մեկ այլ տարբերակ, ըստ որի նա ինքնասպան է եղել ֆինանսական անհաջողությունների պատճառով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուդոլֆ Դիզելի մահվան 150 ամյակը (ռուս.)
Ռուդոլֆ Դիզելի խորհրդավոր մահը — XX դարի 100 մեծագույն գաղտնիքները Archived 2008-09-29 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Ռուդոլֆ Դիզել — մարդ և շարժիչ(չաշխատող հղում) (ռուս.)
Ռուդոլֆ Դիզել— Կենսագրությունը և հետաքրքիր փաստեր կյանքից (ռուս.)
Ազգային գաղափար

«Ազգային գաղափար» (ռուսերեն՝ Национальная идея), Երևանում տպագրվող երկլեզու (հայերեն և ռուսերեն) ամսագիր։ Տպագրվում է «Քաղաքական հետազոտությունների կենտրոն» ՍՊԸ-ի կողմից և հանդիսանում է տվյալ կենտրոնի նախագծերից մեկը։ Տպագրվել սկսել է 2008 թվի ապրիլ ամսից։ 2009-ին լույս է տեսել միայն հունվարյան համարը, շարունակվել է հրատարակվել 2010-ի փետրվարից։ Գլխավոր խմբագիրը Արտյոմ Խաչատրյանն է։
Ամսագրի յուրաքանչյուր համար հավասարապես բաժանված է երկու մասի. միևնույն հոդվածները տպագրվում են և՛ հայերեն, և՛ ռուսերեն։ Ամսագրի հիմնական խորագրերն են՝

Հետահայաց
Ամսվա քրոնիկա և համարի տեսություն
Աշխարհն ամսվա ընթացքում
Քաղաքականություն
Աշխարհաքաղաքականություն
ԱՊՀ
Պետություն և իրավունք
Հասարակություն և իշխանություն
Տնտեսություն
Բանավեճեր
Գիտություն և կրթություն
Մշակույթ և արվեստ
Պատմություն
Քաղաք և գավառ
Քաղաքական դիմանկարներ
Մեջբերումներ դասականներից
Մամուլ. հետաքրքիրն ամսվա ընթացքումԱմսագիրն ունի նաև էլեկտրոնային տարբերակ, որտեղ, բացի ամսագրում տեղ գտած նյութերից, գոյություն ունի նաև ամենօրյա լրահոս։


== Արտաքին հղում ==
Ամսագրի օնլայն տարբերակը Archived 2012-02-15 at the Wayback Machine.
Անելա

Անելա (իտալերեն՝ Anela), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիայի մարզում՝ Սասսարի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 817 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 22 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 37 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 7010։ Հեռախոսային կոդը՝ 079։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի դինամիկան.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս՝ 079 799046
Էլեկտրոնային փոստ՝ comuneanela@tiscali.it.


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ալեքսեյ Բուրկով

Ալեքսեյ Անատոլևիչ Բուրկով (ռուս.՝ Алексей Анатольевич Бурков, մայիսի 9, 1974(1974-05-09), Նովոսիբիրսկ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս հոկեյիստ, 1997 թվականի հոկեյի աշխարհի առաջնության փոխչեմպիոն։


== Կարիերա ==
Բուրկովը սկսել է իր հոկեյիստի կարիերան «Սիբսելմաշ» թիմում, 1980 թվականին։ 1996-1997 թվականների ընթացքում Բուրկովը հանդես է եկել Ռուսաստանի հոկեյի հավաքականում՝ դառնալով Աշխարհի փոխչեմպիոն։ 1997 թվականին Բուրկովը ընդհատել է իր կարիերան, տեղափոխվելով Համբուրգ։


== Ձեռքբերումներ ==
Ռուսաստանի չեմպիոն - 1995
Ռուսաստանի փոխչեմպիոն - 1994, 1996, 1997
Ռուսաստանի գավաթի եզրափակչի մասնակից - 1994, 1996
Աշխարհի փոխչեմպիոն - 1997
Երիտասարդների աշխարհի առաջնության չեմպիոն - 1994
Ռինկ-Բենդի աշխարհի չեմպիոն - 1998


== Գրականություն ==
Соснин В. И., Щеглов М. И., Юрин В. Л. Хоккей с мячом։ Энциклопедия. — М։ Новые технологии, 2009. — 808 с. — ISBN 978-5-86541-025-6
Բոգդան Իստրու

Բոգդան Իստրու (մոլդ.՝ Bogdan Istru, իսկական անունն ու ազգանունը՝ Իոն Բեդերեու (ռումիներեն՝ Ion Bădărău), 31 մարտի (13 ապրիլի), 1914, Պիստրուենի, Բեսարաբիա, Ռուսական կայսրություն — 1993, Քիշնև, Մոլդավիա), մոլդավացի գրող։ Մոլդավիայի ԽՍՀ ժողովրդական գրող (1982)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Բեսարաբիայի Պիստրուենի գյուղում (ներկայում՝ Մոլդովայի Տելենեշտի շրջան)։
1931 թվականին ավարտել է Յասիի մանկավարժական բարձրագույն ուսումնարանը։
Առաջին բանաստեղծությունները տպագրվել են 1932 թվականին, իսկ արդեն չորս տարի անց Քիշնևում հրատարակվել է Բոգդան Իստրուի բանաստեղծությունների առաջին գիրքը՝ «Հմայություն» (ռումիներեն՝ Blestem, 1937), այնուհետև նույն քաղաքում լույս է տեսել «Արծվի մահը» (ռումիներեն՝ Moartea vulturului, 1938) ժողովածուն։
Բոգդան Իստրուի բանաստեղծություների ու պոեմների ժողովածուներից են՝ «Հայրենիքի ձայնը» (1946), «Ավանգարդում» (1951), «Մի ափից մյուսը» (1958), «Խաղաղության ծառուղի» (1953), «Ընտրյալ բանաստեղծություններ» (1964), «Հազարավոր ձայներ» (1971), «Տատարբունար» (1974) և այլն։
Մոլդավիայի ԽՍՀ-ի ձևավորումից հետո Բոգդան Իստրուի ստեղծագործությունների գլխավոր թեման է դառնում գյուղացիների ու կոլխոզի աշխատողների կյանքը, Հայրենական Մեծ պատերազմի մասնակիցներն ու սոցիալիստական շինարարության աշխատողները (Վոլգա-Դոն ջրանցի վերաբերյալ)։ Լիվիու Դելյանուի հետ մոլդավերեն է թարգմանել ԽՍՀՄ օրհներգը։ Գրել է նաև պատմվածքներ։
Արժանացել է Մոլդավիայի ԽՍՀ պետական մրցանակի «Տատարբունար» (1976) պոեմի համար, որը նվիրված է Տատարբունարի ապստամբությանը (տեղի է ունեցել 1924 թվականին)։ Մոլդովայի Գիտությունների ակադեմիայի թղթակից-անդամ է 1984 թվականից։


== Ժողովածուներ ==
Պոմներ, Քիշնև, 1959։
Բարի ժամի, Մոսկվա, 1959։
Բանաստեղծություններ, Մոսկվա, 1964։
Версурь (բանաստեղծություններ), Քիշնև, 1966։
Pasarea albastra, Քիշնև, 1991։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Իստրու Բոգդան
Ana Bantos. Bogdan Istru și creația scriitorilor tineri. În volumul «Creație și atitudine» (Ed. Literatura artistică, Chișinău, 1985)
George Călinescu. Istoria literaturii române de la origini până în prezent (ed. a II-a, revăzută și adăugită, p. 942)
Մինիստե (Էստոնիայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մինիստե (այլ կիրառումներ)Մինիստե շրջան (էստ․՝ Mõniste vald), շրջան Էստոնիայի Վիրումաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Մինիստե գյուղը։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 1021 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 5,84 մարդ/կմ²։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջանի վարչության պաշտոնական վեբ կայքը Archived 2010-04-26 at the Wayback Machine. (էստոներեն)
Բելոպոլիե (գյուղ, Կազատինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲելոպոլիեԲելոպոլիե (ուկրաիներեն՝ Білопілля), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կազատինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1650 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բելոպոլիե գյուղում բնակվում էր 702 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3158 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 222,29 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կլաուս Գրոտի տուն-թանգարան

Կլաուս Գրոտի տուն-թանգարան (ռուս.՝ Дом-музей Клауса Грота), գերմանացի բանաստեղծ Կլաուս Գրոտի տոհմական տունը, որը գտնվում է Գոլշտեյնի Հայդե քաղաքում։ Այն տեղակայված է Լյութենհայդի փողոցի № 48 տանը, որի մոտակայքում շուկայական հրապարակ է։ 2004 թվականից չի համարվում ինքնուրույն թանգարան, այլ համարվում է Լյութենհայդի թանգարանային համալիրի մի մասը։   


== Նկարագրություն ==
Թանգարանը ստեղծվել է 1914 թվականին` ի հիշատակ Գրոտի կյանքի և ստեղծագործության։ Քաղաքի կողմից տունը ձեռք բերելուց հետո արդեն այդ ժամանակ խարխրված տանը անց են կացվել նշանակալի վերանորոգումներ, որոնց շնորհիվ 1796 թվականին հաջողվել է պահպանել երկթեք շինության սկզբնական համալիրը։ Տունը կահավորվել է քաղաքացիների կողմից նվիրված համապատասխան դարաշրջանի կահույքով։ Մասնավորապես, Գրոտի տոհմական սենյակը վերակառուցվել է ըստ նկարիչ Օտտո Սպեկտերի նկարի։ 
Թանգարանը պատկերացում է տալիս 19-րդ դարի ջրաղացպանի առօրյա կյանքի մասին։ Գրոտի ընտանիքը ղեկավարել է ալրաղաց այն բանից հետո, երբ Կլաուս Գրոտի պապիկը` Կլաուս Ռեյմեր Գրոտը, ամուսնացել է Կլեն ընտանիքի աղջկա հետ 1790 թվականին։ Մասնավորապես, Լյութենհայդի արհեստավորական նախկին թաղամասում կենցաղը և աշխատավորական կյանքը շատ խիստ միաձուլված էին։ Դրա մասին վկայել են կահավորված սենյակները, ինչպես նաև` ձեռնահարկում ցուցադրված ֆրեզահաստոցները։ 
Հավաքածուն ներառում է օրգինալ փաստաթղթերի մեծ խումբ Գրոտի առանձնատնից, որոնցից որոշները մշտական ցուցադրության մաս են։ Անձնական իրերը, նկարները և լուսանկարները ևս թանգարանի ինվենտարի մաս են։ Մեծ գրադարանը այժմ պահվում է Քիլի պետական գրադարանում։ Այն մասամբ կազմված է բանաստեղծի մասնավոր սեփականությունից և մասամբ` ստեղծագործություններից, որոնք ավելացել են թանգարանի բացումից հետո։ 
Ինչպես և Լյութենհայդի թանգարանային համալիրի բոլոր մասերը, տունը ևս 2017 թվականից ճարտարապետության հուշարձան է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Inge Bichel, Ulf Bichel, Joachim Hartig (Hrsg.): Klaus Groth. Eine Bildbiographie, Heide 1994, ISBN 3-8042-0642-5.
Museumsinsel Lüttenheid (Hrsg.): 100 Jahre Klaus-Groth-Museum, Heide 2014.


== Արտաքին հղումներ ==
Լյութենհայդ թանգարանային կղզու կայքը
Վարդան Վանատուր

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վարդան Ավագյան (այլ կիրառումներ)
Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Ավագյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Վարդան Վանատուր (Վարդ Գրիգորի Ավագյան, հունվարի 14, 1937(1937-01-14), Կուլիկամ, Ախալքալաքի շրջան, Սամցխե-Ջավախեթի մարզ, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 29, 2022(2022-11-29)), հայ բանաստեղծ։ Հայաստանի գրողների միության անդամ (1980)։


== Կենսագրություն ==
Վարդան Վանատուրը ծնվել է 1937 թվականի հունվարի 14-ին, Վրացական ԽՍՀ Ախալքալաքի շրջանի Կուլիկամ գյուղում։ 1952 թվականին ընդունվել և 1955 թվականին ավարտել է Ախալքալաքի Հովհաննես Թումանյանի անվան միջնակարգ դպրոցը, 1958 թվականին՝ Ախալքալաքի գյուղատնտեսական ինստիտուտը, 1967 թվականին՝ Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի հայոց լեզվի և գրականության հայկական բաժինը։ Վանատուրն աշխատել է ՀԽՍՀ ավտոտրանսպորտի նախարարության «Ավտոմեքենա և ճանապարհ», Երևանի էլեկտրալամպերի գործարանի «Իլյիչի լամպեր», Երևանի բժշկական ինստիտուտի «Ապագա բժիշկ» բազմատպաքանակ թերթերի խմբագրություններում։ Աշխատել է «Լույս» և «Սովետական գրող» (1975)  հրատարակչություններում։ Հեղինակել է «Ասք գրոց» պոեմը։


== Բանաստեղծություններ ==
«Լույսի կոհակներ»
«Լեռնաստան»
«Լույսը ձեզ»
«Լույսի արցունքներ»
«Լույսի նժար»
«Լույս իմացեալ»
«Լույսի պատարագ»
«Խորան լուսո»
«Լույս տառապանքի»
«Եվ լույս կլինի»
«Մենախոսություն վերջալույսին»


== Երկեր ==
Լույսի կոհակներ, Երևան, «Հայաստան», 1969, 44 էջ։
Լեռնաստանս, Երևան, «Հայաստան», 1976, 84 էջ։
Լույսը ձեզ, Երևան, «Սովետական գրող», 1980, 184 էջ։
Լույսի պատարագ։ Բանաստեղծություններ և պոեմներ։ Նաիրի, 1994, 250 էջ։
Խորան լուսո։ Բանաստեղծություններ, պոեմ։ Նաիրի, 1997, էջ 238։
Լույս տառապանքի, Երևան, 2000, 71 էջ։
Եվ լույս կլինի, Երևան, 2003, 163 էջ։
Մենախոսություն վերջալույսին, Երևան, 2004։
Անենթակա լռություն, Երևան, 2007։
Մենախոսություն լուսաբացին։ Բանաստեղծություններ, պոեմ։ ՀԳՄ, 2005, 174 էջ։
Խոսքերի աքսորավայր, Երևան, 2011։


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
ՀԳՄ «Հրանտ և Մանուշակ Սիմոնյաններ» մրցանակ, 2013
ՀՀ Մշակույթի նախարարության Ոսկե մեդալ, 2012
Հակոբ Մեղապարտի անվան մեդալ, 2008
ՀԳՄ «Գրական վաստակի համար» մեդալ, 2007


== Ծանոթագրություններ ==
Ռամին Գուլուզադե

Ռամին Նամիգ օկլի Գուլուզադե (ադրբ.՝ Ramin Namiq oğlu Quluzadə, փետրվարի 1, 1977(1977-02-01), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի պետական գործիչ, Ադրբեջանի Հանրապետության տրանսպորտի, կապի և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների նախարար։


== Կենսագրություն ==
Ռամին Գուլուզադեն ծնվել է 1977 թվականին Բաքու քաղաքում։ 1993 թվականին Բաքվի Յասամալ շրջանի թիվ 167 միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Ադրբեջանի պետական տնտեսական ինստիտուտ։ 1997 թվականին ավարտել է նույն ինստիտուտը։ 1999 թվականին ստացել է Տնտեսագիտության ինստիտուտի մագիստրոսի կոչում։ 
Տիրապետում է ադրբեջաներեն, ռուսերեն և անգլերեն։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
2005–2015 թթ. - Աշխատել է Հեյդար Ալիևի հիմնադրամում։
2015 −2016 թթ. - ԱՀ նախագահի հրամանագրով նա նշանակվել է ԱՀ կապի և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների նախարարի առաջին տեղակալ։
2016–2017 թթ. - ԱՀ Նախագահի հրամանով նշանակվել է ԱՀ կապի և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների նախարար։
2017 թվականի փետրվարի 13-ին, Ադրբեջանի Հանրապետության Նախագահի հրամանով, նա նշանակվել է ԱՀ տրանսպորտի, կապի և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների նախարար։
2014 թվականին ԱՀ նախագահի հրամանով նա պարգևատրվել է «Առաջադիմություն» մեդալով ՝ Հեյդար Ալիևի ժառանգությունը պաշտպանելու և խթանելու գործում արդյունավետ աշխատանքի համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Սանֆրոնտ

Սանֆրոնտ  (իտալ․՝ Sanfront), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Սանֆրոնտ
Բնակչությունը կազմում է 2666 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 68մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 39կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0175։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս՝ 0175 948119
Էլեկտրոնային հասցե՝ san.michele.mondovi@reteunitaria.piemonte.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.sanfront.cn.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Կիսահաղորդչային սարքեր

Կիսահաղորդչային սարքեր, ընդարձակ դասի սարքեր, որոնց աշխատանքը հիմնված է կիսահաղորդիչների տարբեր հատկությունների օգտագործման վրա։ Էլեկտրավակուումային սարքերի համեմատությամբ կիսահաղորդչային սարքերը օժտված են մի շարք առավելություններով, ավելի հուսալի, ունեն փոքր զանգված և իներտություն, մեծ ամրություն, ծառայության ավելի երկար ժամկետ, սպառման փոքր հզորություն։


== Տեսակներ ==
Կիսահաղորդչային սարքերը բաժանվում են հետևյալ խմբերի՝ անանցումային կիսահաղորդչային սարքեր, որոնց գործողությունը հիմնված է կիսահաղորդչի ամբողջ ծավալում ընթացող ֆիզիկական գործընթացների վրա։ Դրանց շարքն են դասվում այն սարքերը, որոնց դիմադրությունը էապես կախված է ջերմաստիճանից,լուսավորվածությունից, կիրառված էլեկտրական լարումից , մեխանիկական ճիգից,էլեկտրամագնիսական ճառագայթման էներգիայից, մագնիսական դաշտի լարվածությունից (մագնիսադիմադրություններ)։
Անանցումային կիսահաղորդչային սարքերից են, որոնք գրգռում են մագնիսական դաշտի լարվածությանը համեմատական էլշու։ Միանցումային կիսահաղորդչային սարքերը, որոնց գործողությունը հիմնված է p-ո անցման տիրույթում ընթացող ֆիզիկական պրոցեսների վրա։ Այդպիսի անցում առաջանում է կիսահաղորդչի տարբեր հաղորդականության (p- և ո- տիպի) երկու տիրույթների սահմանում և բնութագրվում է պոտենցիալային արգելքի առկայությամբ, որից կախված է սարքի դիմադրությունը։
Միանցումային կիսահաղորդչային սարքի թվին են պատկանում կիսահաղորդչային դիողները։
Ծիր Կաթին (ֆիլմ, 2016)

Հարդագողի ճանապարհ (ռուս.՝ Млечный путь), ռեժիսոր Աննա Մատիսոնի ռուսական կատակերգությունը, պրեմիերան կայացել է 2016 թվականի հունվարի 1-ին։


== Սյուժե ==
Ամուսիններ Անդրեյը և Նադեժդան ընտանեկան խնդիրներ ունեն։ Վերջիվերջո նրանք որոշում են ամուսնալուծվել, սակայն ապահարզան ձևակերպելը որևէ կերպ չի ստացվում։ Անդրեյը մեկնում է Մոսկվա, իսկ Նադեժդան երկու երեխաների` Ելիզավետայի և Դմիտիի հետ մնում է Իրկուտսկում։ Բայց Ամանորի նախաշեմին ընտանիքը որոշում է հավաքվել Բայկալի ափին և այնտեղ տոնել Ամանորը։ Այստեղ սկսվում են հրաշքները։ Նախ խորհրդավոր կերպով անհետանում է Անդրեյը, այնուհետև` Նադեժդան։ Երբ նրանք վերջապես գտնում են միմիանց պարզվում է, որ կորել է Դմիտրին։


== Դերերում ==
Սերգեյ Բեզռուկով - Անդրեյ
Մարինա Ալեքսանդրովա - Նադյա
Անաստասիա Բեզռուկովա - Լիզա
Պյոտր Տերեշենկո - Միտյա
Վլադիմիր Վոյտյուկ - Դիմա
Կոտե Տոլորդավա - տաքսու վարորդ
Քրիստինա Բաբուշկինա - Մարինա
Մաքսիմ Կերին - ճանապարհային ոստիկանության աշխատակից
Տատյանա Վեդենևա - Նադյայի մայրը
Բելիկ Դամբաև - Կոլյա
Սերգեյ Սոցերդոտսկի - Սանյա
Վլադիմիր Մենշով - տեղաբնակ
Վալենտին Գաֆտ - շաման
Դենիս Մացուև - կամեո
Դմիտրի Սոկոլով - Կարլ Մարքս


== Նկարահանող խումբ ==
Բեմադրող ռեժիսոր - Աննա Մատիսոն
Հնչյունային ռեժիսորներ - Վլադիմիր Լիտրովնիկ, Վիկտոր Տիմշին և Նիկիտա Կոբելև
Պրոդյուսերներ - Ալեքսեյ Կուբլիցսկի, Մարիա Կարնեևա, Ալեքսանդրա Շահնազարովա, Նատալիա Լավրովնա, Պավել Բիցուրա
Սցենարի հեղինակներ - Աննա Մատիսոն, Տիմուր Էզուգբայա
Կոմպոզիտոր - Մաքսիմ Սերգեև
Ձայների ընտրություն - Միխայիլ Լուկաշով
Բեմադրող օպերատոր - Մաքսիմ Շինկորենկո
Բեմադրող նկարիչներ - Սերգեյ Օնիպենկո, Սերգեյ Վորոբյով
Ֆոտոշոպի և լուսանկարների հեղինակ - Սերգեյ Օնիպենկո
Դիմահարդարներ - Մարինա Դեդովա, Իլոնա Լևիտսկայա
Ոճաբան - Սևերինա Նեդելչուկ
Երկրորդ ռեժիսոր - Անժելա Մամաևա
Նկարահանման հրապարակի երկրորդ ռեժիսոր - Ելենա Շիլովա
Մոնտաժողներ - Իվան Լիսիչկին, Վադիմ Կրասնիցկի
Համակարգչային գրաֆիկայի ղեկավար - Ալեքսանդր Կրավչենկո
Երանգավորողներ - Անդրեյ Մեսնյանկին, Մաքսիմ Մալյավին
Պիրոտեխնիկ - Անդրեյ Բերյոզկին
Քասթինգի տնօրեն - Նատալյա Կրասիլնիկովա
Տնօրեններ - Անատոլի Նիկոնով, Իրինա Բաբայան
երաժշտական խմբագիր - Մարիա Զինչենկո


== Քննադատություններ ==
Ֆիլմի քննադատությունը ուղղված է սյուժեին, որը մասնատված է և հետևում է մեկ այս, մեկ այն սյուժետային գծին, սակայն այդպես էլ չի զարգանում։ Ֆիլմը նաև լիովին ավարտված չէ, քանի որ ֆիլմի վերջում ակնկալվող հերոսների հաշտեցումը ցույց տրված չէ։ Ֆիլմի առավելություններից են կատակները, հուզական և անսպասելի տեսարանները, օպերատորական աշխատանքը և լանդշաֆտների գեղեցկությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ծիր Կաթին (ֆիլմ, 2016)»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Սավոյսկոե (գյուղ, Կոնոտոպի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍավոյսկոեՍավոյսկոե (ուկրաիներեն՝ Савойське), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սավոյսկոե գյուղում բնակվում էր 60 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալեքսանդր Ուլյանով

Ալեքսանդր Իլյիչ Ուլյանով (ռուս.՝ Ульянов, Александр Ильич, մարտի 31 (ապրիլի 12), 1866, Նիժնի Նովգորոդ, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 8 (20), 1887, Schlüsselburg, Ռուսական կայսրություն), 1866, Նիժնի Նովգորոդ - մայիսի 20, 1887, Շլիսելբուրգ (այժմ՝ Պետրոկրեպոստ), Ռուսաստան), հեղափոխական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
1883 թվականին ավարտել է Սիմբիրսկի գիմնազիան և ընդունվել Պետերբուրգի համալսարանի բնական գիտությունների ֆակուլտետը։ Մասնակցել է ուսանողական գաղտնի ժողովներին, ագիտացիոն աշխատանք է կատարել բանվորական խմբակում։
1886 թվականին դարձել է «Նարոդնայավոլյա» կուսակցության «տեռորիստական ֆրակցիայի» անդամ։ Եղել է նրա ծրագրի հեղինակներից։ Բանվոր դասակարգին դիտելով որպես «սոցիալիստական կուսակցության ղեկավար կորիզ»՝ Ուլյանովը միաժամանակ ծրագրում նշել է, որ ինքնակալության դեմ պայքարի նախաձեռնությունը իր վրա պետք է վերցնի հեղափոխական մտավորականությունը։ Որպես պայքարի մեթոդ ընդունել է տեռորը։
Ուլյանովը ընկերների հետ մահափորձ է նախապատրաստել Ալեքսանդր 3-րդի դեմ, սակայն 1887 թվականի մարտի 1-ին ձերբակալվել է։ Դատավարության ժամանակ հանդես է եկել քաղաղաքական ճառով։ Ուլյանովը և նրա ընկերները դատապարտվել են մահվան և կախաղան հանվել։


== Գրականություն ==
Ульянова-Елизарова А. И. О В. И. Ленинеи семье Ульяновых: Воспоминания, очерки, письма, ст. — М.: Политиздат, 1988. — 415 с. — ISBN 5-250-00169-6
Ульянов Д. И. Очерки разных лет: Воспоминания, переписка, ст. — 2-е изд., доп. — М.: Политиздат, 1984. — 335 с.
Ульянова М. И. О Владимире Ильиче Ленине и семье Ульяновых: Воспоминания. Очерки. Письма. — 2-е изд., доп. — М.: Политиздат, 1989. — 384 с. — ISBN 5-250-00661-2
Осипов В. Д. Река рождается ручьями: Повесть об Александре Ульянове.: Политиздат. Пламенные революционеры, 1971 (2-е изд. — 1978).
Вл. Канивец. Александр Ульянов. Жизнь замечательных людей. — Молодая гвардия, 1961.
В. Сутырин Александр Ульянов - Издательство политической литературы. - Москва, 1971.
Մալոֆեդորովկա (այլ կիրառումներ)

Մալոֆեդորովկա անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․

Մալոֆեդորովկա (Լակեդեմոնովսկոյե գյուղական համայնք) - գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Նեկլինովսկի շրջանում,
Մալոֆեդորովկա (Ֆեդորովսկոյե գյուղական համայնք) - գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Նեկլինովսկի շրջանում։
Շակիա Գանն

Շակիա Գանն (անգլ.՝ Sakia Gunn, մայիսի 26, 1987(1987-05-26), Նյու Ջերսի, ԱՄՆ - մայիսի 11, 2003(2003-05-11), Նյուարկ, Նյու Ջերսի, ԱՄՆ), 15-ամյա աֆրոամերիկացի լեսբուհի Նյուարկից (Նյու Ջերսի, ԱՄՆ), որը դանակով մահացու վիրավորվել է այն բանից հետո, երբ հայտնել է իր սեռական կողմնորոշման մասին։


== Սպանություն ==
Շակիան իր ընկերուհու հետ ավտոբուսի էր սպասում, երբ նրանց մոտեցան երկու տղամարդ՝ ծանոթանալու ակնկալիքով։ Աղջիկները մերժել նրանց, ասելով, որ նրանք լեսբուհիներ են։ Վեճ է ծագում, որի արդյունքում Շակիան դանակով ծանր վնասվածք է ստանում կրծքի հատվածում։ Դրանից հետո մարդասպանները մեքենայով դիմել են փախուստի՝ աղջկան թողնելով այդ վիճակում։ Շակիայի ընկերուհիները ավտոմեքենա են կանգնեցրել և նրան տեղափոխել մոտակայքում գտնվող հիվանդանոց, որտեղ նա մահացել է ծանր վնասվածքներից։


== Դատարանի դատավճիռը ==
Հանցագործներից մեկը՝ 29-ամյա Ռիչարդ Մակկաֆը, ձերբակալվել է 2003 թվականի մայիսի 16 և ճանաչվել սպանության ականատեսների կողմից։ Սպանությունը «ատելության հանցանք» էր, ինչը դարձավ ծանրացուցիչ հանգամանք։ 2005 թվականի ապրիլի 21-ին Ռիչարդ Մակկաֆը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել է 20 տարվա ազատազրկման։


== Կերպարը արվեստում և լրագրության մեջ ==
Շակիա Գաննի կյանքին նվիրվել Կ․ Բ․ Զուկ (Kristal Brent Zook) գրքի հրատարակություան բաժիններից մեկը՝ «Սև կանանց կյանքը։ պատմություններ ցավի և տոկունության մասին» (Black Women’s Lives: Stories of Pain and Power)։
Նրա մասին վավերագրական ֆիլմ է նկարահանվել՝ «Dreams Deferred» անվանմամբ, որը ցուցադրվել է 2008 թվականի Նյու Յորքի փառատոնի ժամանակ։
Նրա անունը շրջանառվում է նաև մի շարք թերթերի հրապարակումներում, որպես օրինակ անհանդուրժողականության զոհ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
She didn't have to die by Keith Boykin
Sakia Gunn Remembered by Keith Boykin
Sakia Gunn's Killer Pleads Guilty
The Sakia Gunn Film Project
The poem "The Other Black Man" by T. Miller references Sakia Gunn
Հանճարեղություն

Հանճարեղություն, մարդու ստեղծագործական օժտվածության, ընդունակությունների զարգացման բարձրագույն աստիճանը։ Հանճարին բնորոշ են բացառիկ նորարարությունն ու ինքնատիպությունը, հասարակության զարգացման համար նրա ստացած արդյունքների պատմական հատուկ նշանակությունը։ Հանճարի միտքը մակածական է, համադրական և ինտուիտիվ, նրա ստեղծագործական գործընթացները աչքի են ընկնում մեծ ինտեսիվությամբ, մտքի փայլատակումներով և դրանց շնորհիվ ստացած մտահղացումների ու վարկածների առատությամբ։


== Տես նաև՝ ==
Տաղանդ
Ընդունակություններ
Օժտվածություն
Արտակարգ ընդունակություններ
Վարպետություն
Բթամտություն


== Աղբյուրներ ==
Սիստելյա

Սիստելյա (իսպ.՝ Cistella) բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ժիրոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալիտ Էմպորդա շրջանում։ Բնակչությունը՝ 251 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Página web del Ayuntamiento de Cistella Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Comunidad virtual de vecinos de Cistella
Նոա Միլս

Նոա Միլս (անգլերեն՝ Noah Mills, ապրիլի 26, 1983(1983-04-26), Տորոնտո, Կանադա), ամերիկացի մոդել և դերասան։


== Կարիերա ==
Նոայի կարիերան սկսվել է 2003 թվականին, երբ նրա քույրը նրան ուղարկեց Վանկուվեր լուսանկարվելու մոդելային գործակալություններից մեկի համար։ Մինչև այսօր նա եղել է Dolce & Gabbana, Calvin Klein, Emporio Armani, Tom Ford և Lacoste ընկերությունների գովազդային դեմքը։
2010 թվականից սկսած նկարահանվել է 6 ֆիլմերում։
Ահմադ Նուրիզադե

Ահմադ Նուրիզադե (պարսկերեն՝ احمد نوری‌زاده, օգոստոս 1951, Բանդարե Անզալի, Գիլան, Իրան - օգոստոսի 23, 2021(2021-08-23)), իրանցի հայագետ, թարգմանիչ, բանաստեղծ։


== Կենսագրություն ==
Ահմադ Նուրիզադեն ծնվել է 1957 թվականին Իրանի Բանդարե Անզալի նավահանգստային քաղաքում։ Մանկության և պատանեկության տարիներին շփվելով հայկական համայնքի հետ՝ յուրացրել է հայերենը, իսկ հետագայում հաճախելով Սպահանի համալսարան հայագիտական բաժնում ուսումնասիրում հայոց մշակույթն ու պատմությունը։
1990 թվականին Թեհրանում լույս է տեսել Ահմադ Նուրիզադեի «Հարյուր տարվա հայկական պեոզիա» թարգմանությունների գիրքը (1154 էջ), որի վրա աշխատել է երեք տարի։ Հրատարակել է նաև «Հայաստանի պատմությունն ու մշակույթը» գիրքը (պարսկերեն) և «Հարյուր տարվա հայ արձակ» թարգմանական ժողովածուն, որում 20 վիպակ է ներկայացված։
Հայկական բովանդակությամբ 15 գիրք է հրատարակել պարսկերեն։ Հեղինակել է հայերեն «Բարև ձեզ, հայեր» բանաստեղծությունների ժողովածուն։
Նուրիզադեի «Բարև ձեզ, հայեր» բանաստեղծությունների ժողովածուի բնաբանը՝ 


== Պարգևներ ==
Մովսես Խորենացու մեդալ (2001)
ՀԳՄ «Կանթեղ» մրցանակ


== Արտաքին հղումներ ==
Ահմադ Նուրիզադեն Գրանիշում


== Ծանոթագրություններ ==
Շեհզադե (մզկիթ)

Շեհզադեի մզկիթ (թուրքերեն՝ Şehzade Camii), Շեհզադեբաշ (թուրքերեն՝ Şehzadebaşı Camii) կամ Շեհզադե Մեհմեդի մզկիթ (թուրքերեն՝ Şehzade Mehmet Camii), գործող մզկիթ Ստամբուլի Ֆաթիհ շրջանում։ Գտնվում է քաղաքի եվրոպական հատվածում։


== Կառուցում ==
Երբ 1543 թվականին մահացել է Սուլեյման I-ի որդին՝ Շեհզադե Մեհմեդը (թուրքերեն՝ şehzade՝ արքայազն, ժառանգ), հայազգի ճարտարապետ Միմար Սինանը 1543- 1548 թվականներին կառուցել է Շեհզադեի մզկիթը։


== Առանձնահատկություններ ==
Մզկիթի գմբեթի տրամագիծը կազմում է 18,42 մետր։ Մզկիթը ունի նաև 4 փոքր գմբեթներ։ Մզկիթն ունի երկու մինարեթներ, որոնք ունեն 55 մետր բարձրություն։ Մզկիթի հիմքի բարձրությունը գրեթե հավասար է կառույցի բարձրությանը։ Հատակի տակ կա ավազան, որի շնորհիվ ամռանը այստեղ սառն է, իսկ ձմռանը՝ տաք։
Այստեղ՝ Շեհզադե Մեհմեդի թյուրբեում, շեհզադեի հետ միասին թաղված է նաև նրա եղբայրը՝ Շեհզադե Ջիհանգիրը, ինչպես նաև դուստրը Հյումա Շահ սուլթանը։ Մզկիթում հայտնաբերվել են նաև երեք չճանաչված անձանց մնացորդներ։ Նախկինում համալիրի կազմում մտել են նաև մի քանի դամբարաններ, որտեղ թաղված են եղել Ռուստեմ փաշան և Մուստաֆա Դեստերի փաշան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Мечеть Шах-заде зодчего Синана(չաշխատող հղում)
Turkish Museum of Architecture Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine.
Հերման Աբենդրոթ

Հերման Պոլ Մաքսիմիլիան Աբենդրոթ (գերմ.՝ Hermann Paul Maximilian Abendroth; հունվարի 19, 1883(1883-01-19)[…], Ֆրանկֆուրտ, Վիսբադեն, Հեսսե-Նասաու, Պրուսիայի թագավորություն, Գերմանական կայսրություն - մայիսի 29, 1956(1956-05-29)[…], Ենա, Gera District, Արևելյան Գերմանիա), գերմանացի դիրիժոր, Գերմանական արվեստի ակադեմիայի անդամ, ԳԴՀ ազգային մրցանակի դափնեկիր (1949 թ.)։ 


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1883 թ. հունվարի 19–ին, Մայնի Ֆրանկֆուրտում, գրավաճառի ընտանիքում։  Հայրենի քաղաքում գիմնազիան ավարտելուց հետո հոր խորհրդով որոշ ժամանակ գրավաճառի մասնագիտություն է ուսումնասիրել, այնուհետև ընդունվել է Մյունխենի կոնսերվատորիան (Münchner Konservatorium), որտեղ 1900-ից 1903 թվականներին շատերի թվում նրան դասախոսել են նաև Լյուդվիգ Տուիլեն, Աննա Հիրտցել Լանգեհամը, Ֆելիքս Մոտլը։ Այնուհետև որպես կապելմայստեր, դիրիժոր կամ երաժշտական տնօրեն պաշտոնավարել է Լյուբեկում, Էսսենում, Քյոլնում, Բոննում։ Լայպցիգի կոնսերվատորիայի տնօրենն էր և Գևանդհաուզի դիրիժորը (1934–1945 թթ.)։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո՝ գլխավոր երաժշտական տնօրեն և բարձրագույն երաժշտական դպրոցի պրոֆեսոր Վայմարում (1946 թվականից)։ Աբենդրոթը գերմանական դասական երաժշտության ականավոր մեկնաբան էր։ Մահացել է 1956 թ. մայիսի 29–ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Hermann Abendroth discography
Hermann Abendroth profile
[1]
Բորկի (գյուղ, Վելիկա Բոգաչկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲորկիԲորկի (ուկրաիներեն՝ Бірки), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկա Բոգաչկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1729 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բորկի գյուղում բնակվում էր 508 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1021 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 497,55 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(1187) Աֆրա

(1187) Աֆրա (անգլ.՝ Afra), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1929 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,640381 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0552 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2255 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1567,11 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,229723 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,72° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1187) Աֆրա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Առ որս ճառք (61, Գրիգոր Աստուածաբան)

Գրիգոր Աստուածաբան (61), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 61 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1688 թվականին Հովհաննես Իսպահանցի գրիչի կողմից, ենթադրաբար Նոր Ջուղայում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15,9X10 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 176 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։
Ունի կիսախորան մանրանկարներ։ Կազմը` կաշպատ տաղտակ դրոշմազարդ՝ 1688թ. մակագրությամբ, աստառը՝ շերտազարդ մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ 183բ, 206ա, ստացողի՝ կազմ Բ, հետագայի՝ 1բ (1811 թվական)։


== Բովանդակություն ==
Գէորգայ Երզնկացւոյ Լուծմունք Աստուածբանին ի բանից Յովհ. Որոտնեցւոյ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ամուտեղի եկեղեցի

Ամուտեղի եկեղեցի, Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, գտնվում է Արցախի Հանրապետության, Քաշաթաղի շրջանի, Ուռեկան գյուղից դեպի հյուսիս, կառուցվել է 17-րդ դարում։
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմից հետո Քաշաթաղի շրջանի օկուպացվել է Ադրբեջանի կողմից։
Այս եկեղեցու մասին առաջին հիշատակումը կատարվել է Մ. Բարխուդարյանի կողմից։ Պատմելով համանուն գյուղի ամրոցի մասին, նաև խոսում է այս եկեղեցու մասին։  Իսկ  Ս. Կարապետյանը իր  նկարագրությունների մեջ ներկայացվում է  որպես փոքրիկ եկեղեցի և թվագրվում  է 17-ից 18-րդ դարերի։
Եկեղեցին միանավ բազիլիկ կառույց է, ուղղանկյունաձև խորանով և թաղածածկ, կառուցվել է կրաքարով և կրաշաղախով։ Միակ մուտքը արևմտյան կողմից է, քարերն ու բարավորը սրբատաշ են։ Ունի նաև մեկ պատուհան արևելյան կողմից։
Եկեղեցու արտաքին չափերն են  7,67x4,79 մետր։
2019 թվականին եկեղեցին վերանորոգվել և վերաօծվել է Սուրբ Վարդան անունով։
Արցախյան երրորդ պատերազմի ռազմական գործողությունների ընթացքում եկեղեցին չի տուժել, հետպատերազմյան վիճակի մասին տեղեկություններ չկան։


== Ծանոթագրություններ ==
Ինչո՞ւ են եկել կետերը

«Ինչո՞ւ են եկել կետերը» (անգլ.՝ Why the Whales Came), մանկական պատմություն, որը գրվել է Մայքլ Մորպուրգոյի կողմից և առաջին անգամ լույս է տեսել 1985 թվականին՝ Ուիլյամ Հայնեմանի (Մեծ Բրիտանիա) և Սքոլաստիկի (ԱՄՆ) կողմից։ Դեպքերը տեղի են ունենում Բրայհերի կղզում՝ Սիլլի կղզիներից մեկում՝ Կոռնուոլի ափին, 1914 թվականին։


== Բովանդակություն ==
«Ինչո՞ւ են եկել կետերը» գիրքը տասը տարեկան Գրեյսի Ջենքինսի մասին է, որն ապրում էր Բրայհերում՝ Բրիտանիայի արևմտյան ափի փոքրիկ կղզում։ «Հեռու մնա Բիրդմանից», զգուշացնում էր նրան իր հայրը։ Բիրդմանն ապրում էր միայնակ, մի տնակում, որը մենակ կանգնած էր կղզու հարավային մասում գտնվող բլրի վրա։ Գրեյսիի հայրը գիտեր նրա մասին պատմություններ, որոնք, ըստ նրա, չափազանց սարսափելի էին աղջկան պատմելու համար։ Բիրդմանը նախկինում բնակվում էր Սամսոն կղզում, որի մասին մարդիկ ասում էին, որ անեծք կա։
Գրեյսին և նրա ընկեր Դանիելն իրենց պատրաստած խաղալիք նավակներ ունեին։ Երբ այն լիճը, որտեղ նրանք սովորաբար նավարկում էին, նվաճում են վատ կարապները, Դանիելը խոսում է Գրեյսիի հետ, որ նա իր հետ գնա Բիրդմանի քոթեջի մոտ։ Նա վախեցած էր, բայց վերջապես համաձայնվում է։ Շուտով նրանք ընկնում են իրենց կյանքի ամենասարսափելի արկածի մեջ։
Վեպում հանդիպող կետերը կենտեղջյուրներ են, գլխի առջևի մասում գտնվող երկար, պարուրաձև եղջյուր ունեցող կետերի տեսակ։ Իրենց արկածի մեջ Գրեյսը և Դանիելը գտնում են կենեղջյուրի եղջյուրը։ Հետագայում նրանք պետք է որոշեին` օգնել կենտեղջյուրին, թե ոչ։ Այնուհետև նրանք փրկում են նրան։ Հետագայում Բիրդմանը վերադառնում է Բրայհեր, և նրան բոլորը գրկաբաց դիմավորում են։


== Կերպարներ ==
Գրեյսի Ջենքինս` Նախ Գրեյսին մշտապես վախեցած աղջիկ էր, որը հավատում էր Բիրդմանի մասին իրեն պատմած ցանկացած պատմությանը։ Նա նաև հավատում էր Սամսոն կղզու ուրվականներին։ Նրա լավագույն ընկերը Դենիել Պենդերն է։
Դանիել Փենդեր` Դանիելը ամրակազմ տղա է, բայց նա չափազանց արկածախնդիր և շփվող։ Նա նաև վախենում է մթությունից։
Զախարիա Վուդքոք` Խուլ ծերուկ, որն ապրում է կղզու բոլոր մարդկանցից հեռու գտնվող տնակում, նա հայտնի է նաև որպես Բիրդմեն։ Նա նաև հիանալի փայտամշակող է, որը թռչունների քանդակներ է պատրաստում։ Վուդքոքը սիրում է ծովով ճամփորդել Սամսոն կղզով իր շան` Փրինսի հետ։
Փեթեր Ջենքինս` Գրեյսիի հայրը, նա պատմվածքում փոքր-ինչ բարկացած կերպար է, բայց միևնույն ժամանակ նաև լավ ստախոս-դերասան է։
Քլեմիե Ջենքինս` Գրեյսիի մայրը. նա հանգիստ, բայց «տարօրինակ» կերպար է։ Պատմության մեջ այնքան էլ դերասան չէ, բայց իսկապես վախկոտ է։
Թրևե Փենդեր` Դանիելի հայրը։ Պատմվածքում հաճախ է ապտակում Դանիելին։ Նրա մասին շատ բան նշված չէ։
Մերի Փենդեր` Դանիելի մայրը։ Պատմության մեջ նրա մասին շատ բան չի նշվում։
Միստր Վելբիլովդ` Գրեյսիի և Դանիելի ուսուցիչը, որը դատում է յուրաքանչյուր ուսանողի թվաբանությամբ։ Նա կանխատեսում է պատերազմի սկիզբը։ Դա ավելի ուշ իրականություն է դառնում պատմվածքում։
Թիմ Փենդեր` Թիմը կռվարար է Գրեյսիի և Դանիելի հանդեպ։ Դանիելի եղբայրն է։


== Ներկայացումներ ==
Գիրքը նույն վերնագրով էկրանավորվել է 1989 թվականին, ինչպես նաև` ներկայացում է բեմադրվել 2003 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Զեստափոնի (ֆուտբոլային ակումբ)

«Զեստափոնի» Ֆուտբոլային Ակումբը մասնագիտական ֆուտբոլային ակումբ է, որը հանդես է գալիս Զեստափոնում։


== Պատմություն ==
«Զեստաֆոնի» Ֆուտբոլային Ակումբը հիմնադրվել է 2004 թվականին, Զեստափոն քաղաքում։


== Նվաճումներ ==
Ումաղլեսի Լիգա
 (2) 2010-11, 2011-12
 (1) 2013-14
 (2) 2007-08, 2009-10Վրաստանի Գավաթ
 (1) 2007-08
 (4) 2004-05, 2005-06, 2006-07, 2011-12Վրաստանի Սուպերգավաթ 
 (2) 2010-11, 2011-12
 (1) 2007-08


== Ներկա կազմ ==
Մայիսի 30, 2010
Նշում. Դրոշները ցույց են տալիս ազգային հավաքականը ինչպես սահմանված է ՖԻՖԱ-ի իրավասության կանոններում: Խաղացողները կարող են ունենալ 1-ից ավելի ոչ-ՖԻՖԱ-ի քաղաքացիություն:


== Արտաքին հղումներ ==
Զեստափոնի ՖԱ-ի պաշտոնական կայքէջը (վրաց.), (ռուս.), (անգլ.)
Էդմոնդ Լոկարդ

Էդմոնդ Լոկարդ (ֆր.՝ Edmond Locard դեկտեմբերի 13, 1877(1877-12-13), Սեն-Շամոն - մայիսի 4, 1966(1966-05-04), Caluire-et-Cuire), դատաբժշկական պիոներ, որը հայտնի դարձավ որպես «ֆրանսիացի Շերլոք Հոլմս»։ Նա ձևակերպել է դատական բժշկության հիմնական սկզբունքը. «Յուրաքանչյուր շփում հետք է թողնում»։ Սա հայտնի դարձավ որպես «Փոխանակման լոկարյան սկզբունք»։
Լոկարդը բժշկություն և իրավագիտություն է ուսումնասիրել Լիոնում՝ ի վերջո դառնալով քրեագետ և ուսուցիչ Ալեքսանդր Լակասանի օգնական։ Այս պաշտոնը նա զբաղեցնում էր մինչև 1910 թվականը, երբ սկսեց հիմնել իր լաբորատորիան՝հանցագործությունների ուսումնասիրության նպատակով։ Նա  յոթհատորյակի հուշարձան Traité de Criminalistique աշխատության հեղինակն է և 1918 թվականին մշակել է 12 համապատասխան գաղափարներ մատնահետքերի նույնականացման համար։ Հետազոտությունը նա շարունակեց մինչև իր մահը՝ 1966 թվականը ։
1910 թվականին Լոկարդին հաջողվեց համոզել Լիոնի (Ֆրանսիա) ոստիկանության բաժանմունքին `իրեն երկու սենյակ տալ ձեռնահարկում և երկու օգնական` սկսելով այն, ինչը դարձավ աշխարհում ոստիկանության առաջին լաբորատորիան։ 
Երիտասարդ Ժորժ Սիմենոնը, ով հետագայում դարձավ հայտնի դետեկտիվ գրող, մասնակցեց Լոկարդի որոշ դասախոսությունների 1919 կամ 1920 թվականներին։


== Գրականություն ==
Вэл Макдермид Анатомия преступления: Что могут рассказать насекомые, отпечатки пальцев и ДНК. = Val Mcdermid: “Forensics: The Anatomy of Crime”. — М.: Альпина Нон-фикшн, 2016. — 344 p. — ISBN 978-5-91671-591-0


== Ծանոթագրություններ ==
Կարցևո (այլ կիրառումներ)

Կարցևո, կարող է վերաբերել՝

Կարցևո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Կարցևո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Բլինդաժ

Բլինդաժ (ֆր.՝ blindage – արգելապատնեշներով ծածկել), պաշտպանական կառույց՝ անձնակազմը գնդացրային, հրետանային, ականանետային կրակից, նապալմից և զանգվածային ոչնչացման զենքից պաշտպանելու համար։ Բլինդաժ պատրաստում են երկաթբետոնից, փայտից, քարից, հողով լի պարկերից, արդյունաբերական արտադրության կոնստրուկցիաներից (ալեձև պողպատ և ալն)։ Բլինդաժներ առաջին անգամ օգտագործվել են Սևաստոպոլի պաշտպանության (1854–1855) ժամանակ։


== Նյութեր ==
Կախված առկա նյութերից՝ բլինդաժը կարող է կառուցվել հողից, փայտից, երկաթբետոնից, քարից, մետաղական կառուցվածքներից։
Հրաձգային զինափորձարաններում բլինդաժ է կոչվում հրետակոծության գոտում գտնվող անձնակազմի համար պաշտպանված տարածքը, որն իրականացնում է թիրախների սարքավորումների սպասարկումը։ Կառուցվում է փայտից, կարող է թաղված լինել գետնին միայն կիսով և չունի քողարկում։
Գրիյի

Գրիյի (ֆր.՝ Grilly), կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Ժեկս կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի օկրուգը Ժեկսն է։
Կոմունայի INSEE կոդը՝ 01180։


== Աշխարհագրություն ==
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 400 կմ հարավ-արևելք, Դեպի հյուսիս-արևելք՝ Լիոն քաղաք, 120 կմ է և 70 կմ արևելք Բուրկ ան Բրեսից։
Կոմունայի հարավ-արևելք հոսում է Վերսուա գետը։


== Կլիմա ==
Կլիման Ցամաքային է ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ Անձրևներ լինում են հիմնականում ամռանը։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 762 մարդ։


== Քաղաքապետեր ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 499 մարդկանցից 378-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 121-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 75,8% է, 1999 թվականին՝ 72,2%)։ 378 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 355-ը (186 տղամարդ, 169 կին), գործազուրկ եղել են 23-ը (7 տղամարդ, 16 կին)։ 121 պասիվներից 38 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 32-ը՝ թոշակառու, 51 պասիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Տուր-դե-Գրիյիի դղյակ (XV դար)
Գրիյիի դղյակ (XIII դար)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Грийи» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի վիճակագրության և տնտեսագիտության ազգային ինստիտուտ։ Վերցված է 2014-04-04 
«Грийи» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված է օրիգինալից 2015-06-11-ին։ Վերցված է 2014-04-04