Սամվել Լաճիկյան

Սամվել Երվանդի Լաճիկյան (հոկտեմբերի 12, 1953(1953-10-12), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), գեղանկարիչ, ՀՀ վաստակավոր նկարիչ (2013)։
Գեղագետ, արվեստաբան, գրաֆիկ-նկարիչ Լևոն Լաճիկյանի եղբայրն է։


== Կենսագրություն ==
1963-1967 թթ. սովորել է Գյումրիի Սերգեյ Մերկուրովի անվան նկարչական դպրոցում։1976 թվականին ավարտել է Հայաստանի պետական ճարտարագիտական համալսարանը։1982-1985 թթ. ընդունվել և էքստեռն կարգով ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի գեղանկարի բաժինը։
1985 թվականից ԽՍՀՄ և Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է ։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
1985-1987 թթ. աշխատել է Գյումրու Գեղագիտական կենտրոնում՝ որպես գեղարվեստական ղեկավար
1987-1995 թթ. եղել է Գյումրու Մերկուրովի անվան նկարչական դպրոցի տնօրեն
1989-1995 թթ. ղեկավարել է Հայաստանի նկարիչների միության Գյումրու մասնաճյուղը
1990-1995 թթ. ընտրվել է Գյումրու քաղաքային խորհրդի պատգամավոր
2000 թվականին հիմնադրել է «Արատտա» ընկերությունը


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
2013 թվականի սեպտեմբերին արժանացել է ՀՀ վաստակավոր նկարչի կոչման
2018 թվականին պարգևատրվել է Գյումրի համայնքի ոսկե հուշամեդալով


== Ստեղծագործական գործունեություն ==
Սկսած 1981 թվականից ստեղծագործական բեղուն գործունեություն է ծավալել Հայաստանում և արտերկրում՝ մասնակցելով բազմաթիվ ցուցահանդեսների նախկին Խորհրդային Միությունում, Սկանդինավյան երկրներում (Ֆինլանդիա, Շվեդիա, Նորվեգիա), Հունգարիայում, Լեհաստանում, Կիպրոսում, Չինաստանում, ԱՄՆ-ում և այլուր։
Բազմաոճ և բազմաժանր նկարիչ է (դիմանկար, բնանկար, նատյուրմորտ, կոմպոզիցիա և այլն)։ Թեև նախասիրած նյութը ջրաներկն է, հավասար հաջողությամբ ստեղծագործում է նաև յուղաներկով և գրաֆիկական այլ արտահայտչամիջոցներով։
Ստեղծել է «Հայոց գորգապատում» նկարաշարը՝ բաղկացած ինը կտավներից, որոնցից յուրաքանչյուրում պատկերված ազգային գորգի կամ կարպետի, դրանց զանազան ձևերի և ծավալների մեջ ու դրանց միջոցով նկարիչը խտացնում է մեր դարավոր պատմության հավերժող խորհուրդը։ Ծալքերը մերթ միջնադարյան ասպետի կերպարանք են ընդունում («Ասպետ»), մերթ վերածվում ծեր կնոջ հիշեցնող «Հուսո հրեշտակի»։ Իսկ «Գյումրու Տիրամայր» մեծադիր կտավը գեղանկարչական արտացոլումն է ետերկրաշարժյա կործանված քաղաքի՝ շրջապատված մետաղյա գալարներով, որոնք ցավեցնելու չափ սեղմում են Տիրամոր իրանը, ապա վեր բարձրանալով վերածվում սրբապսակի։
Հենվելով Կիլիկյան մանրանկարչության գեղարվեստական ավանդույթների վրա նկարիչը ստեղծել է «Հայկական մանրանկարչություն» պայմանական անունով նկարաշարը՝ «Ծնունդ», «Մուտք Երուսաղեմ», «Ներկայացում», «Խորհրդավոր ընթրիք» և «Խաչելություն»։
Լաճիկյանը տասնյակ գրքային տասնյակ նկարազարդումների (Վ. Բագրևանդցի «Ուրախ հանդես», Վրթանես Փափազյան «Վանա կատուն», «Ցեղին սիրտը» ժողովածուն, Դանիել Դեֆո «Ռոբինզոն Կրուզո», Չարլզ Դիքենս «Օլիվեր Թվիստի արկածները», Ալեքսանդր Պուշկին «Ձմեռվա իրիկունը», Լ. Անդրեև «Կծանը» և այլն ), ինչպես նաև Գյումրի քաղաքի մի քանի մանկապարտեզների ու հասարակական շենքերի որմնանկարների հեղինակ է ։
Լաճիկյանի ստեղծագործությունները ցուցադրվում են Հայաստանի, Իտալիայի, ԱՄՆ-ի պատկերասրահներում և տեղ են գտել մասնավոր, ներառյալ համաշխարհային փոփ-աստղ Մայքլ Ջեքսոնի հավաքածուներում։
2018 թվականին Գյումրու «Օյունջյան» կրթամշակութային համալիրի «Վարդուհի» արվեստի դպրոցում բացվել է Սամվել Լաճիկյանի ծննդյան 65-ամյակին նվիրված հոբելյանական ցուցահանդես, որի ընթացքում ցուցադրվել են նկարչի ստեղծագործական ուղու տարբեր փուլերը ներկայացնող հինգ տասնյակ աշխատանքներ՝ նատյուրմորտներ, դիմանկարներ, բնանկարներ, քաղաքային տեսարաններ։


== Մեջբերումներ Սամվել Լաճիկյանի մասին ==


== Մեջբերումներ Սամվել Լաճիկյանից ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սամվել Լաճիկյանի կայքը
Երաժշտական վերածնունդ Գյումրու «Օկտետ» երաժշտական դպրոցում
Հարցազրույց գեղանկարիչ, ՀՀ վաստակավոր նկարիչ Սամվել Լաճիկյանի հետ
Սամվել Լաճիկյան. «Ես որքան հայ եմ մյուս ազգերի մեջ, այդքան էլ լեննականցի եմ հայերի մեջ»