armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սենյա

Սենյա (նորվ.՝ Senja), Նորվեգիայի` մեծությամբ երկրորդ կղզին (չհաշված Սվալբարդ կղզեխումբը)։ Գտնվում է Թրոմս ֆյուլքեի ափագծի գրեթե մեջտեղում։ Կղզուց քիչ հեռու գտնվում է Ֆինսնես քաղաքը, որի հետ կապված է Հիսունդի կամրջով։ Սենյայում են գտնվում Օնդերալեն ազգային պարկը, ձկնորսական մի քանի համայնքներ, ինչպես նաև աշխարհում ամենամեծ` Սենյայի տրոլը (Senja Trollet):
Սենյայի արևմտյան ափը, որը ողողվում է բաց ծովով, շրջապատված է խրոխտ լեռներով, որոնք սկսվում են հենց ջրից։ Որտեղ կան ցածրադիր վայրեր, ամենուր ձկնորսական գյուղեր են։ Կղզու արևելյան մասը պատված է անտառներով։ Շատ են գյուղատնտեսկան նշանակության հողերն ու սաղմոնաձկներով հարուստ գետերը։
Կղզու տարածքը բաժանված է Լենվիք, Բերգ, Տորսկեն և Թրանյոյ կոմունաների միջև։
2008 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով կղզու բնակչությունը կազմում է 7.782 մարդ։
Սենյան բնության համար հաճախ անվանում են «փոքր Նորվեգիա»։ Կղզին զբոսաշրջիկներին լավ հայտնի է իր բնությամբ և տեսարժան վայրերով։


== Անվան ծագումնաբանություն ==
Անվան հին նորվեգերեն տարբերակը հավանաբար եղել է Senja կամ Sændja: Անվան նշանակությունը ստուգաբանված չէ, բայց այն կարող է նշանակել «արցունք» (Sundra), քանի որ արևմտյան ափը կտրտված է և բաժանված բազմաթիվ փոքր ֆյորդերի, կամ «ավազ», «ավազե կղզի» (Sandijōn):


== Կլիմա ==
Կղզու արևմտյան ափերը ողողվում են Նորվեգական ծովով։ Ձմեռները համեմատաբար մեղմ են, բայց քամոտ։


== Հիշատակում մշակույթում ==
Սենյա կղզին հիշատակված է Դևիդ Հովարդի «Մենք մեռնում ենք մենակության մեջ» վեպում, որը պատմում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին։
Նորվեգացի երաժիշտ Մոդին (Moddi) ծնունդով Սենյա կղզուց է։ Նրա ներշնչանքի աղբյուրը կղզու գեղեցկությունն է։


== Պատկերասրահ ==
Սենյա
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիքիպահեստում կան Սենյա թեմայով մեդիաֆայլեր
Նեվիկ (ավերակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նեվիկ (այլ կիրառումներ)Նեվիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։ Գտնվում էր Արածանիի աջակողմյան Նևիկ վտակի ձախ ափին՝ հովտում։


== Պատմություն ==
Գյուղը լքվել է և ամայացել XX դարի սկզբներին։ Բնակիչները տեղափոխվել են գետի մյուս ափը և հիմնել նոր Նեվիկ բնակավայր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Ռումոլդի տաճար

Սուրբ Ռումոլդի տաճար (հոլ.՝ Sint-Rombouthedreal), եկեղեցական տաճար Բելգիայի Մեխելեն քաղաքում։
Անվանումը տրվել է ի պատիվ շոտլանդացի քրիստոնյա վանականի, ում անումը Ռումոլդ է եղել։ Նա իր քարոզչույթնները կատար էլ է VIII դարում։ Տաճարը գրանցված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի մշակութային ժառանգության ցանկում, քանի որ այն համարվում է համաշխարհային նշանակություն ունեցող պատմական արժեք (ID:74569)։


== Պատմություն ==
Տաճարի կառուցումը սկսվել է 1217 թվականին, Մեխելենի տնտեսական բարգավաճման ժամանակ։ Ենթադրվում էր, որ աշտարակը պետք է ունենար 160 մետր բարձրություն, որից հետո այն պետք է համարվեր աշխարհի ամենամեծ շինությունը։ Սակայն դա տեղի չունեցավ։ Պատերազմը և տնտեսական ճգնաժամը հանգեցրեցին նրան, որ աշտարակը կառուցվեց մինջև 96 մետրը։ Կառուցողական աշխատանքներն ավարտվեցին միայն XVI դարում։


== Ճարտարապետություն ==
Սուրբ Ռումոլդ տաճարի կենտրոնական սրահը զարդարված է գոթական ոճով։ Տաճարի խորանը, որը կառուցվել է մարմարից, բարոկկոյի ոճով է, և խորանը զարդարում է Սուրբ Ռումոլդի արձանը։ Մինչև աշտարակի գագաթը հասնող աստիճանների քանակը հասնում է 538-ի։ Աշտարակի բարձրությունից երևում է ողջ Մեխելենը, իսկ անամպ եղանակին կարելի է տեսնել նաև
Բրյուսելը։
Տաճարի իրական գեղեցկությունը ապահովում են 49 զանգերը։ Զանգերից ամենամեծը կոչվում  է Salvator, նրա քաշը կազմում է 8884 կգ։ Այս զանգերը համարվում են ամենալավ զանգերը ողջ Եվրոպայում։ Այստեղ Մեխելանում է գտնվում միակ զանգերի դպրոցը ողջ Բելգիայում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
MECHELEN : Saint-Rumbold's Tower  
Տաճարի նկարները
Սբ.Ռումոլդի տաճարը Wikimapia-ում
Էպիտասիուլանդիա

Էպիտասիուլանդիա  (պորտ.՝ Epitaciolândia), համայնք Բրազիլիայում՝ Ակրի նահանգի կազմում։ Գտնվում է Վալի դու Ակրիի ագլոմերացիայի մարզում։ Մտնում է Բրազիլեայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 13 434 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 659,131 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝8,1 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1993 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը 2005 թվականի դրությամբ կազմում է 88 164 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով 2005 թվականի դրությամբ կազմում է 6 397 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը 2000 թվականի դրությամբ կազմում է 0,684 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)
Իգոր Մուրադյան

Իգոր Մարատի Մուրադյան (ապրիլի 29, 1957(1957-04-29), Օդեսա, Օդեսայի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 17, 2018(2018-06-17), Երևան, Հայաստան), հայ քաղաքագետ, տնտեսական գիտությունների թեկնածու։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1957 թվականի ապրիլի 29-ին Օդեսա քաղաքում, Ուկրաինական ԽՍՀ։ Մեծացել է Բաքվում։
Ավարտել է Մոսկվայի Պլեխանովի անվան գյուղատնտեսական ինստիտուտի արդյունաբերական ֆակուլտետը։ Իգոր Մուրադյանը նախաձեռնել է «Ղարաբաղ» կոմիտեի ստեղծումը։
1988 թվականի մայիսին թողել է Կոմիտեի կառավարման գործը։
1990-1995 թթ.՝ ԳԽ պատգամավոր (թիվ 081 ընտրատարածք), ԳԽ Պաշտպանության եւ ներքին գործերի հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։
Հետազոտությունների գլխավոր ուղղությունն է Սևծովյան-կովկասյան տարածաշրջանի անվտանգության պայմանների, ռիսկերի և վտանգների վերլուծաբանությունը։
2009-2013 թվականներին եղել է «Իրատես դե ֆակտո» թերթի քաղաքական վերլուծաբանը։
Իգոր Մուրադյանը մահացել է 2018 թվականի հունիսի 17-ին Երևանում, երկարատև հիվանդությունից։


== Պարգևներ ==
Մեսրոպ Մաշտոցի շքանշան (Արցախ), Իգոր Մուրադյանը 2015 թվականի փետրվարի 2-ին հետ է վերադարձրել Լեռնային Ղարաբաղի Ազգային Ժողովի շնորհած Մեսրոպ Մաշտոցի շքանշանը։


== Հրապարակումներ ==
Աշխարհաքաղաքականության և աշխարհատնտեսության վերաբերյալ հոդվածների հեղինակ է։ Գրել է 1200 հոդված և 16 գիրք, այդ թվում.

Игорь Мурадян։ Ракеты - последний аргумент США в Кавказско-Каспийском регионе. 11 июля 2007
Мадридские принципы – национальная катастрофа для армян։ Игорь Мурадян. 1 июля 2010
Таты – базовая составляющая азербайджанской государственности. Январь 4, 2010
Проблемы безопасности в ближневосточной политике США. Ер., “Антарес”, 2003


== Ծանոթագրություններ ==
Աբու-Սաիդ

Աբու–Սաիդ (Բուսաիդ, Ապուսաիտ, Ապուսատ, ծննդյան և մահվան թթ. անհայտ), XII դարի ասորի բժիշկ և հնագետ։ Ապրել է Կիլիկյան Հայաստանում։
Հեղինակ է մարդակազմության վերաբերյալ մի անտիպ երկի, որը բաղկացած է 19 գլուխներից և կրում է «Յաղագս կազմութեան մարդոյ» խորագիրը։ Աշխատությունը XVII դարում խմբագրել է Ասար Սեբաստացին։ Աբու–Սաիդի այս երկը հայտնի է նաև համառոտ խմբագրությամբ, բաժանված 16 գլուխների և խորագրված՝ «Քաղուածոյ յաղագս կազմութեան մարդոյ»։ Աբու–Սաիդը հայագետ էր, ենթադրում են, որ մարդակազմության վերաբերյալ աշխատությունը շարադրել է հայերեն։ Մտերիմ էր Ներսես Շնորհալու հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ստելլա Վարդանյան Բժշկությունը հին և միջնադարյան Հայաստանում. — Եր.: Սովետական գող, 1982. — 58 с.
Варданян С. А. Опыт армянской народной и классической медицины в рукописных лечебниках X-XV вв. (диссертация на соискание учёной степени доктора медицинских наук в форме научного доклада). — Москва, 1992.
Stella Vardanian Medieval Armenian medicine and its relations to Greek and Arabic medicine // The Diffusion of Greco-Roman Medicine Into the Middle East and the Caucasus  / ed. John A. C. Greppin, Emilie Savage-Smith, John L. Gueriguian. — Delmar, NY: Caravan Books, 1999. — С. 199—209.
М.Р. Сапин Анатомия человека. 2-е издание. Книга 1. — М., 2008. — С. 10. — 304 с. — ISBN 9785769549946


== Տես նաև ==
Ժողովածու (723)
Դոլգովսկի (խուտոր, Ալեկսեևսկի շրջան)

Դոլգովսկի (ռուս.՝ Долговский), խուտոր Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Ալեկսեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 1991 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 20 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իվան Սպիցկի

Իվան Սպիցկի (ռուս.՝ Иван Степанович Спицкий, սեպտեմբերի 27, 1920(1920-09-27) - ապրիլի 9, 2006(2006-04-09)), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Կենսագրություն ==
1941 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը և 1954 թվականին ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցը։
1943 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1943-1945 թվականներին՝ Տևրիզում ԽՍՀՄ գլխավոր հյուպատոսության աշխատակից։
1945-1949 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1949-1950 թվականներին՝ Աֆղանստանում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից։
1950-1952 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1952-1954 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցի ունկնդիր։
1954-1955 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1955-1957 թվականներին՝ Աֆղանստանում ԽՍՀՄ դեսպանատան խորհրդական։
1957-1960 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1960-1963 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Աֆրիկյան առաջին բաժնի ղեկավարի տեղակալ։
1963-1964 թվականներին՝ Ֆրանսիայում ԽՍՀՄ դեսպանատան խորհրդական-դեսպանորդ։
1964-1969 թվականներին՝ Կոնգոյում ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1969-1971 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1971-1975 թվականներին՝ Իրանում ԽՍՀՄ դեսպանատան խորհրդական-դեսպանորդ։
1975-1981 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1981-1986 թվականներին՝ Մավրիտանիայում ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Дипломатический словарь» под ред. А. А. Громыко, А. Г. Ковалева, П. П. Севостьянова, С. Л. Тихвинского в 3-х томах, М., «Наука», 1985-1986. - Т. 3, с. 403-404.


== Աղբյուրներ ==
Կենսագրություն Կոմունիստական կուսակցության և Խորհրդային Միության պատմության մասին տեղեկագրում 1898-1991
Կենսագրությունը proza.ru կայքում
Մահացել է դեսպան Իվան Սպիցկին(չաշխատող հղում)
Ստորին Սենկա

Ստորին Սենկա (ռուս.՝ Нижняя Сенка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով, Նենեցյան ինքնավար օկրուգով։ Գետաբերանը գտնվում է Ցիլմա գետի աջ ափին՝ 280 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 27 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազան՝ ը Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300212103000078885
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007888
Ավազանի կոդը — 03.05.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Վիվիե (Արդեշի գավառ)

Վիվիե (ֆր.՝ Viviers), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 3867 մարդ, բնակչության խտությունը` 113.24 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 34.15 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 520 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 145 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 29 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 2395 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1711-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 684։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,4 %։ 1711 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1493 անձ (806 տղամարդ և 687 կին)։ Գործազուրկ են եղել 218 անձ (112 տղամարդ և 106 կին)։ 684 անաշխատունակներից 173-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 270-ը` թոշակառուներ, իսկ 241-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Լյունգեն

Լյունգեն (նորվ.՝ Lyngen), կոմունա Նորվեգիայի Թրոմս ֆյուլքեյում։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Լյունքսեիդեթ բնակավայրն է։ Պաշտոնական լեզուների ընտրության ժամանակ 3 լեզուներից որևէ մեկը չի ընտրել, այսինքն՝ չեզոք է։ Զբաղեցնում է 812.36 կմ² տարածք։
Կոմունայի տարածքում գտնվում են 18-րդ դարի մի քանի եկեղեցիներ, որոնք հանդիսանում են ոչ միայն հավատացյալների հավաքատեղիներ, այլև՝ զբոսաշրջության տեսանկյունից գրավիչ հուշարձաններ։


== Լյունգենի զինանշանը ==
Լյունգեն կոմունայի զինանշանը ստեղծվել է 1987 թվականին և իրենից ներկայացնում է արձաթագույն գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա պատկերված է առջևի երկու ոտքերը վեր բարձրացրած սև գույնի ձի։ Պատկերված ձին խորհրդանշում է տեղական ձիու ցեղատեսակի առկայությունը, իսկ արծաթագույնը՝ ձկնարդյունաբերությունը։


== Բնակչություն ==
Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Լյունգեն կոմունայում բնակվում է 3208 մարդ։ Կոմունայի բնակչության քանակը վերջին 35 տարում հիմնականում նվազել է։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Աղբյուրներ ==
Store norske leksikon. (նորվեգերեն)


== Արտաքին հղումներ ==
Կոմունայի վիճակագրական տվյալները վերցված Նորվեգիայի վիճվարչությունից: Archived 2011-05-14 at the Wayback Machine. (նորվեգերեն)


== Ծանոթագրություններ ==
Էլեկտրակիթառ

Էլեկտրակիթառ, կիթառի տարատեսակ էլեկտրական պիկապներով, որոնք առաջանում են էլեկտրական հոսանքի տատանումների արդյունքում առաջացող մետաղական լարերի տատանումների շնորհիվ։ Պիկապների ձայնն օգտագործվում է հատուկ ձայնային էֆֆեկտներ ստանալու նաև բարձրախոսներին հեշտությամբ միանալու նպատակով։ «Էլեկտրակիթառ» բառն առաջացել է «էլեկտրական կիթառ» բառակապակցությունից։
Առավել տարածված են վեցլարանի էլեկտրակիթառները։ Վերջիններիս դասական կառուցվածքը նման է ակուստիկ կիթառի կառուցվածքին. մի լյա ռե սոլ սի մի (E A D G B E)։ Բավական հաճախ օգտագործվում է «dropped D» կառուցվածքը, որի ժամանակ ներքին լարը ներկայանում է ռե-ն (D) և ավելի ցածր պարամետրեր (Drop C, Drop B)։ Սա օգտագործում են մետալ և ալտերնատիվ երաժշտություն նվագելիս։


== Էլեկտրակիթառի պատմությունը ==
Էլեկտրակիթառը՝ առաջին մագնիսական ձայն հանող սարքը, ստեղծել է Լլոիդ Լոեռը (անգլ.՝ Lloyd Loar), 1924 թվականին։ Ինժեներ, գիտնական, ով աշխատում էր Գիպսոն (անգլ.՝ gibson) ընկերությունում։ Իսկ ո՞վ է առաջին անգամ նվագել էլեկտրակիթառով։ Դա առաջին անգամ արեց Լես Պոլը, ով եղել է դաշնակահար։


== Էլեկտրակիթառը Ռոքի ասպարեզում ==
Ռոքի ծնունդից սկսած՝ կիթառը եղել է ռոքի անբաժան մաս։ Երբ առաջին անգամ կիթառով նվագեցին, մարդկանց վրա թողեց անմոռանալի տպավորություն։ Մարդիկ սկսեցին ավելի հաճախ գտնվել համերգների ժամանակ, որտեղ կար էլեկտրոկիթառ։ Հենց այսպես էլ կիթառը դարձավ հայտնի։ 
Էլեկտրակիթառները, որպես կանոն, պատրաստվում են փայտից։ Ամենատարածված նյութերն են լաստենու, հացենու, կարմրափայտ ծառի, թխկու բնափայտերը։ Գրիֆի նշագրման համար օգտագործում են պալիսանդր, սև ծառի փայտ կամ թխկու փայտ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կիթառի մասին հոդվածը Curlie-ում (ըստ DMOZ-ի) (ռուս.)
Իլիսու (այլ կիրառումներ)

Իլիսու կարող է վերաբերել.

Իլիսու, գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Կախի շրջանում։
Իլիսուի բերդ, ռազմավարական կառույցի մնացորդներ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Կախի շրջանի ցախուրական Իլիսու գյուղում։
Իլիսուի արգելոց, արգելոց Ադրբեջանական Հանրապետության Կախի շրջանում։
Սարիչմեն

Սարիչմեն, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում։ Գետաբերանը գտնվում է Կոկսա գետի աջ ափից 59 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կիլոմետր է։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցման պետական տվյալների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբիավազանային շրջանին, Կատուն գետի ջրօգտագործման մասն է, Բիա և Կատուն գետերի գետային ենթաավազանն է։ Վերին Օբի գետային ավազանն է մինչև Իրտիշ թափվելը։
Աշխարհատեղեկատվական համակարգի ՌԴ տարածքի ջրատնտեսական շրջանացման տվյալներով՝

Ջրային գրանցման տվյալների կոդ՝ 13010100312115100003670
Հիդրոլոգիական ստուգման կոդ՝ 115100367
Ավազանի կոդ՝ 13.01.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության ծավալի համար՝ 15
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության թողարկում՝ 1։


== Ծանոթագրություններ ==
Շարպի շրջան (Արկանզաս)

Շարպ (անգլ.՝ Sharp County), ԱՄՆ Արկանզաս նահանգի շրջաններից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.564 կմ² է, բնակչությունը՝ 17.264 մարդ (2007 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Աշ Ֆլատ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1868 թ.։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղում ==
Տվյալներ ԱՄՆ վիճակագրության բյուրոյի կայքումArchived 2011-06-07 at the Wayback Machine.
Քռել

Քռել, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Խոշաբի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(5869) Տանիթ

(5869) Տանիթ (անգլ.՝ Tanith), աստերոիդ ամուրի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի նոյեմբերի 4-ին Կարոլին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,812163 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,2301 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3942 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Տանիթ աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,3106 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 891,03 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,404025 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 17,93° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5869) Տանիթ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բրյանսկոե (գյուղ, Բախչիսարայի շրջան)

Բրյանսկոե (ուկրաիներեն՝ Брянське, Ղրիմի թաթարերեն՝ Qoçqar Eli), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բախչիսարայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կոչկար-Էլի։
2007 թվականի տվյալներով Բրյանսկոե գյուղում բնակվում էր 969 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աիդա Գյումրեցի

Աիդա Գյումրեցի (ծննդյան անուն ազգանունը՝ Աիդա Թադևոսի Գևորգյան, Պոդկոլզինա Աիդա Ֆադեևնա, 1916, Ղոշավանք, Կարսի գավառ, Կարսի մարզ, Կովկասյան երկրամաս, Ռուսական կայսրություն - 2001), հայ գրող։
Գրել է «Տղամարդկային համբերություն» գիրքը։


== Կենսագրություն ==
Աիդա Գևորգյանը ծնվել է 1916 թվականին Կարսի մարզի Կարսի գավառի Ղոշավանք գյուղում, Թադևոս վարժապետի ընտանիքում։ Դեռ մեկ տարեկան չկար, երբ կորցրել է մորը և մեծացել է հորաքրոջ մոտ՝ Զարիշատ գյուղում։ Երբ թուրքերը արշավել են Կարս, հորաքրոջ ընտանիքը փախել է Ալեքսանդրապոլ։ Աիդան սովորել է Ալեքսանդրոպոլի դպրոցներից մեկում։ 1926 թվականի երկրաշարժից հետո ավագ քույրը՝ Լիզան, նրան տարել է Թբիլիսի, իսկ մի քանի տարի անց՝ Մոսկվա, որտեղ ստացել է բարձրագույն կրթություն։ 1933 թվականին հանդիպել է իր ապագա ամուսնուն՝ գիտությունների թեկնածու, Պատրիս Լումումբայի համալսարանի դասախոս Ալեքսանդր Պոդկոլզինին, որի մասին գրում է.

Մինչև Մոսկվայում հաստատվելը, ամուսինները դժվարին ուղի են անցել Սիբիրից մինչև Կենտրոնական Ռուսիայի խորքերը։ Մոսկվայում Աիդա Գևորգյանը եղել է «Բանվոր» թերթի սեփական թղթակիցը։


== Ստեղծագործություններ ==
Աիդա Գյումրեցու ստեղծագործությունների թեման հեղափոխությունն է, ինտերնացիոնալիզմը, հերոսները՝ երիտասարդները, հասարակական մեծ փոփոխությունների՝ 20-րդ դարի տարբեր ազգության մարդիկ, որոնք իրենց կյանքը նվիրաբերում են ժողովրդի երջանկությանը։ Գյումրեցու «Ալ կակաչներ գորշ ժայռերին» վեպը հրատարակվել է 1984 թվականին։ «Մոլոդայա գվարդիան» գիրքը հրատարակել է ռուսերեն։ Գյուրեցու այս և նախորդ գրքերը նվիրված են ռուսական հեղափոխության անհայտ զինվորներին, որոնց կյանքի գնով է ստեղծվել առաջին սոցիալիստական պետությունը։ Գյուրեցու «Մարտյան առավոտ» պատմվածքը լույս է տեսել ռուսերեն՝ «Պոդվիգ» ամսագրում, լատվերեն՝ «Զվյագզնե» ամսաթերթում և հայերեն՝ «Բանվորում»։


== Երկեր ==
Մինասի տան գաղտնիքը։ Երևան։ Հայաստան, 1972։
Հեռավոր աստղի լույսը։ Երևան։ Սովետական գրող, 1978։
Ստվերներն անհետանում են։ Վիպակ։ Երևան։ Սովետական գրող, 1981։
Ալ կակաչներ գորշ ժայռերին։ Երևան, «Հայաստան»։ 1988, 367 էջ։
Տղամարդկային համբերություն։ Արևիկ, 1990, 437 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Արխանգելսկոե (գյուղ, Յասինովատսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱրխանգելսկոեԱրխանգելսկոե (ուկրաիներեն՝ Архангельське), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Յասինովատսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Արխանգելսկոե գյուղում բնակվում էր 285 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մնոգա

Մնոգա (ռուս.՝ Многа), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Յարոսլավլի մարզով։ Գետաբերանը գտնվում է Վելիկայա գետի ձախ ափից 26 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 58 կմ, ավազանի տարածքը 665 կմ2 է։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վադնիյե, գետը ենթաավազան չունի, գետի գետային ավազանը Նարվա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 01030000212102000029065
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 102002906
Ավազանի կոդը — 01.03.00.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 2
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Համլետ Հայրյան

Համլետ Գուրգենի Հայրյան (սեպտեմբերի 23, 1971, գ. Մեծ Թաղեր (ԼՂՀ Հադրութի շրջան) - օգոստոսի 31, 1992, Հադրութ), հայ ազատամարտիկ, Մասնակցել է Հադրութի շրջանի ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։
Ծնվել է 1971 թվականին ԼՂՀ Հադրութի շրջանի Մեծ Թաղեր գյուղում։ 
Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Երևանի անասնաբուժական-անասնաբուծական ինստիտուտ, որը պետք է ավարտեր 1992 թվականին։ 1991-ի մայիսին ընդունվել է Հայ Յեղափոխական Դաշնակցության շարքերը՝ դառնալով ՀՅԴ «Նիկոլ Աղբալյան» ուսանողական միության անդամ։ Համլետ Հայրյանի սերնդակիցները մկրտվեցին «Ներսես Բարբառյան սերունդ»՝ ի պատիվ Շահումյանում նահատակված Ներսես Բարբառյանի։ Նրա գործի շարունակողն եղավ և Համլետը, ով մահացավ՝ միանալով իր զինակից ընկերներին՝ Վարդանին, Գագիկին, Վաչեին, Դուշմանին, որոնց հետ 1991 թվականին մեկնեց պաշտպանելու Արցախի հողը։ Մասնակցել է Կրկժանի, Լեսնոյի ազատագրակական մարտերին, Հադրութի ինքնապաշտպանությանը։
Մահացել է 1992 թվականի օգոստոսի 31-ին։


== Աղբյուրներ ==
«Երկիր» թերթ. 1992 թվականի սեպտեմբերի 3-ի տպագրություն՝ 6-րդ էջ
Կիպրոսի դրոշ

Կիպրոսի դրոշը Կիպրոսի պետական խորհրդանիշերից է։ Այն հանդիսանում է մի սպիտակ ուղղանկյուն։ Կենտրոնական մասում Կիպրոս կղզու ստվերագիծն է՝ պղնձագույնով (PMS 144C) ներկված, որի ներքևում պատկերված են երկու խաչված ձիթենյաց ճյուղեր։ Պղնձագույնը խորհրդանշում է պղնձի առատությունը, որը հայտնաբերվել է դեռևս մոտ Մ.թ.ա. 3000 թվականին։ Նույնիսկ պղնձի լատիներեն անվանումը՝ Cuprum (Aes cuprium, Aes cyprium), առաջացել է Կիպրոս կղզու անունից։ «Կիպրոս» անունից է առաջացել նաև նոճու անունը (Cupréssus - կիպարիս)։ Ձիթենու երկու ճյուղերը խորհրդանշում են այնտեղ ապրող երկու ամենամեծ էթնիկ խմբերը՝ հույն կիպրոսցիներն ու թուրք կիպրոսցիները։ Դրոշն ընդունվել է 1960 թվականին՝ Մեծ Բրիտանիայից անկախանալուց անմիջապես հետո։ Կիպրոսի Հանրապետության դրոշը երկրագնդի այն միակ դրոշներից է, որտեղ օգտագործվում է երկրի ստվերագիծը։


== Նմանատիպ դրոշներ ==


== Պատմական դրոշներ ==

		


== Արտաքին հղումներ ==
Կիպրոսի Հանրապետության դրոշը Flags of the World կայքում


== Տես նաև ==
Կիպրոս
Կիպրոսի զինանշան
Էլիզաբեթ Իսակսսոն

Էլիզաբեթ Իսակսսոն (շվեդերեն՝ Elisabeth Isaksson, 1961), շվեդ սառցաբան և երկրաբան։ Նա ուսումնասիրել է բևեռային կլիմայի պատմությունը` հիմնվելով սառցե միջուկների վրա։ Ուսումնասիրել է նաև Նորվեգիայի Շպիցբերգեն կղզում ձյան և սառույցի աղտոտվածությունը և մասնակցել է Անտարկտիդայում կլիմայի փոփոխության վերաբերյալ կազմակերպված եվրոպական նախագծերի մրցույթներին։


== Կենսագրություն ==


=== Կրթություն ===
1986 թվականին ավարտել է Ումեո համալսարանը։ 1991 թվականին Ստոկհոլմի համալսարանում ստացել է գիտական աստիճան և մագիստրոսի կոչում` Մենի համալսարանում։ 1994 թվականին Ստոկհոլմի համալսարանում պաշտպանել է դոկտորական դիսերտացիա։


=== Կարիերա ===
1988-1995 թվականներին Իսակսսոնը եղել է հետազոտող և մասնակցել է Ստոկհոլմի համալսարանի Անտարկտիկայի նախագծերին։ 1995 թվականին նա Նորվեգիայի բևեռային ինստիտուտում դարձել է սառցաբան։ 2001 թվականից աշխատել է Շպիցբերգենի սառցե միջուկի գրառումների վրա և վերջին 800 տարվա ընթացքում ստեղծված մի շարք փաստաթղթերի ուսումնասիրությունների հիման վրա օժանդակել կլիմայի փոփոխության վերաբերյալ իրականացվող աշխատանքներին։
1990-ականներից ի վեր Իսակսսոնը հնարավորություն ունեցավ ավելի քան 25 տարի աշխատել սառցաբանի մասնագիտությամբ։ Վիբորն Կարլենի ղեկավարությամբ  աշխատելով իր դոկտորական ատենախոսության վրա` ուսումնասիրություններ է կատարել Շվեդիայի ամենաբարձր լեռան` Կեբնեկայսեի վրա։ Նորվեգական բևեռային ինստիտուտում նա օժանդակել է Անտարկտիդայում հոլոցենի կլիմայի փոփոխության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտել է Նորվեգիայի տարածքներում սառույցի, ծովային և միջուկային անձրևները և օժանդակել է Միացյալ Նահանգների հետ համագործակցությանը Արևելյան Անտարկտիկայում կլիմայի փոփոխության վերաբերյալ։ Իսակսսոնը հանդիսանում է Եվրոպական EPICA Antarctic կլիմայի նախագծի առանցքային մասնակից, որը 2007 թվականին ստացել է Դեկարտի միջազգային մրցանակ։


== Անձնական կյանք ==
1990 թվականին Իսակսսոնն ամուսնացել է Ֆիլադելֆիայի ամերիկացի սառցաբան Ջեկ Կոլերի հետ, ով նաև աշխատում է Նորվեգական բևեռային ինստիտուտում։ Նրանք ունեն երկու երեխա։ Նրանց տունը գտնվում է Նորվեգիայի հյուսիսում` Թրոմսյո քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Elisabeth Isaksson
Լենտեխի շրջան

Լենտեխի շրջան (վրաց.՝ ლენტეხის მუნიციპალიტეტი՝ լենտեխիս մունիցիպալիտետի), 2-րդ մակարդակի վարչական միավոր է Վրաստանում։ Մտնում է Ռաճա-Լեչխումի և Քվեմո-Սվանեթի երկրամասի (մխարեի) կազմի մեջ։ Վարչական կենտրոնը Լենտեխ քաղաքն է։ Ներքին Սվանեթ պատմական շրջան։
Գետինյա

Գետինյա (ուկրաիներեն՝ Гетиня), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վինոգրադովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գետինյա գյուղում բնակվում էր 753 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3261 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,23 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սունեևկա

Սունեևկա (ռուս.՝ Сунеевка, բաշկիրերեն՝ Сөнәй), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նատրիումի հիդրոօքսալատ

Նատրիումի հիդրոօքսալատ, անօրգանական միացություն՝ NaHC2O4 բանաձևով։ Հանդես է գալիս անգույն բյուրեղների ձևով։ Լուծվում է ջրում՝ բյուրեղահիդրատներ առաջացնելով։


== Ֆիզիկական հատկություններ ==
Նատրիումի հիդրօքսալատը առաջացնում է անգույն բյուրեղներ։
Լուծվում է ջրում, բայց չի լուծվում էթանոլում։
Առաջացնում է բյուրեղաիդրատներ՝ NaHC2O4•H2O բաղադրությամբ։ Մոլեկուլի պարամետրերը՝ a=0,64235 նմ, b=0,66580 նմ, c=0,56941 նմ, α=85,048°, β=110,100°, γ= 104,963°, Z=2։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
правочник химика / Редкол.։ Никольский Б.П. и др.. — 3-е изд., испр. — Л.։ Химия, 1971. — Т. 2. — 1168 с.
Երմիլովո (այլ կիրառումներ)

Երմիլովո, կարող է վերաբերել՝

Երմիլովո - գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Երմիլովո - գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Բալեզինսկի շրջանի կազմում։
Ուդովիչենկովսկի գյուղական խորհուրդ (Զենկովսկի շրջան)

Ուդովիչենկովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Удовиченківська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ուդովիչենկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 840 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 38,44 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 21,85 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 6 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Աստերոիդների ցանկ (262901-263000)

Աստերոիդների ցանկ (262801-262900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (263001-263100)
 Աստերոիդների ցանկ (262801-262900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (263001-263100)
Գվարդեյսկի (Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջան)

Գվարդեյսկի (ռուս.՝ Гвардейский), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանում։ Մտնում է Ալեքսեևսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Գատիշինո

Գատիշինո (ռուս.՝ Гатишино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
2007 թվականին գրանցված տվյալներով բնակչությունը կազմել է 2 մարդ։ 
Գատիշինոն գտնվում է շրջանի հարավ-արևելյան մասում, Ուգրայից 26 կմ հյուսիս-արևելք, P132 ավտոճանապարհից 10 կմ արևելք Վյազմա- Կալուգա - Տուլա - Ռյազան, Ուգրա գետի ափին։ Գյուղից 17 կմ արևմուտք է գտնվում Օ.պ. երկաթուղային կայարանը, Տորժոկ-Բրյանսկ գծի 22-րդ կմ։


== Պատմություն ==
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ՝ 1941 թվականի հոկտեմբերին, նացիստական զորքերը գրավել են գյուղը։ Այն ազատագրվել է 1943 թվականի մարտին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վալդեմար Բաումանիս

Վալդեմար Քրիստապս Բաումանիս (լատիշ․՝ Valdemārs Kristaps Baumanis, ապրիլի 19, 1905 - ապրիլի 24, 1992), լատվիացի բասկետբոլիստ, բասկետբոլի և ֆուտբոլի մարզիչ։ 1934 թվականից սկսել է մարզել Լատվիայի հավաքականը, որը 1935 թվականին դարձել է Եվրոպայի անդրանիկ առաջնության չեմպիոն։ Չորս տարի անց նրա ղեկավարած թիմը դարձել է Եվրոպայի բասկետբոլի առաջնության արծաթե մեդալակիր։ Եվրոպայի 1937 թվականի առաջնությանը Վալդեմար Բաումանիսը մասնակցել է ոչ որպես խաղացող կամ մարզիչ, այլ որպես մրցավար։ Նրա մարզական ու մարզչական նվաճումներն արտացոլվել են 2012 թվականին նկարահանված Dream Team 1935 լատվիական փաստա-վավերագրական ֆիլմում։
1994 թվականին Լատվիայում նրա պատվին սահմանվել է մրցանակային գավաթ, որը շնորհվում է տվյալ տարվա լավագույն երիտասարդ բասկետբոլիստին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Latvijas enciklopēdija, 1. sējums, Rīga: Valērija Belokoņa izdevniecība, 2002, 555.—556. lpp., ISBN 9984-9482-1-8
Keisels, Guntis (1998), Latvijas basketbola vēsture, Jumava, 319. lpp., ISBN 9984-05-187-0


== Արտաքին հղումներ ==
Ieskats filmā "Sapņu Komanda 1935"
https://www.youtube.com/watch?v=Rt9q_PPzAcE
Կենսագրությունը լատիշերեն
Դերջանի Ապարանից Ս. Դավիթ վանքի խաչքարերի կրկնօրինակներ

«Դերջանի Ապարանից Ս. Դավիթ վանքի խաչքարերի կրկնօրինակներ», Դերջանի Ապարանից Սուրբ Դավիթ վանքի խաչքարերի կրկնօրինակները էջմիածնի Մայր տաճարի բակում։ Տեղադրվել են 2015 թվականի սեպտեմբերի 28-ին՝ Հայոց ցեղասպանության նահատակների 100-ամյա տարելիցին։


== Նկարագրություն ==
Մարմարե խաչքարերի բարձրությունը 7 մետր է, յուրաքանչյուրը կշռում են 12-14 տոննա։ Աշխարհի ամենաբարձր և մեկ կտոր քարից կերտված խաչքարերն են։ Արևմտյան Հայաստանում գտնվող բնօրինակների բարձրությունը 4 մետր է։ Պատրաստվելուց հետո խաչքարերը դուրս են բերվել խաչքարագործի արվեստանոցի կտուրից։


== Պատմություն ==
Խաչքարերի բնօրինակները գտնվում են Արևմտյան Հայաստանի Դերջան գավառի Ապարանից բնակավայրի Սուրբ Դավիթ վանքում։ Կերտվել են 1191 և 1194 թվականներին Տեր Սահակի և Հովհաննես կրոնավորի տեսիլքով և պահպանվել են մինչ այսօր։  Լուսանկարիչ Հրայր Բազե Խաչերյանը խաչքարերի բնօրինակները լուսանկարել է Դերջան այցելության ժամանակ։ Լուսանկարների հիման վրա Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի պատվերով և լոնդոնաբնակ Հակոբ Տիտիզյանի ֆինանսական աջակցությամբ կերտվել են խաչքարերի կրկնօրինակները։
Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի բակում խաչքարերի կրկնօրինակները կանգնեցվել են  Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ-ի օրհնությամբ ու նախաձեռնությամբ և տեր և տիկին Հակոբ և Դոննա Տիտիզյանների բարերարությամբ։ Ամենայն հայոց կաթողիկոսն օծել է խաչքարերը սրբալույս մյուռոնով։ Խաչքարերի բացման արարողությանը ներկա են գտնվել նաև բարերարները։
Խաչքարերի վրայի արձանագրությունների վերծանման հարցում Արտակ Ղուլյանին օգնել են հնագետներ Համլետ Պետրոսյանն ու Արսեն Հարությունյանը։ Անընթեռնելի հատվածները պահպանվել են ըստ բնօրինակի։ Խաչքարերը տեղադրվել են նույն դիրքով, ինչպես Արևմտյան Հայաստանում՝ մեկը մյուսից փոքր ինչ բարձր։ Խաչքարերի ստորին ազատ հատվածներում նոր արձանագրություններ են զետեղվել բարերարի մասին և շարականներից։


== Հեղինակներ ==
Խաչքարագործ՝ Լյուդվիգ Ղազարյան (Վազգեն Առաջինի տապանաքարի հեղինակ)
Նախագծի հեղինակ՝ Արտակ Ղուլյան


== Այլ տվյալներ ==
Հակոբ և Դոննա Տիտիզյանները և տեր և տիկին Քրիս Տիտիզյանները եկեղեցանվեր գործունեության համար պարգևատրվել են Հայաստանյայց առաքելական եկեղեցու «Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ» պատվո բարձրագույն շքանշանով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Տես նաև ==
Խաչքար-հուշարձան աղոթքի և ուխտի (Էջմիածին)
Կաթնաղբյուր (հուշաղբյուր, Վաղարշապատ)
Խրիմյան Հայրիկին նվիրված հուշաղբյուր (Վաղարշապատ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին նվիրված խաչքարերի օծումը Մայր Աթոռում
Վեհափառ Հայրապետն օծում է խաչքարերը
Բարերարները բացում են խաչքարերը
Դերջանի Ապարանք Վանքը և Աշխարհի Ամենաբարձր Խաչքարերը
י

Յոդ, եբրայական այբուբենի 10-րդ տառն է։ Թվային արժեքը՝ 10։ Հայերենում համապատասխանում է «Յ յ» տառին։
Դոնա (երգ)

Դոնա (մակեդ. Дона), մակեդոնացի երգիչ Կալիոպիի երգը, որը ներկայացրել է երկիրը 2016 թվականի Եվրատեսիլ երգի մրցույթում։ Երգի հեղինակներն են Կալիոպին և Ռոմեի Հրիլը։
Նոյեմբերի 24-ին պաշտոնապես հայտարարվել է, որ երգը ներկայանալու է Եվրատեսիլ մրցույթում։ Ավելի վաղ նա մասնակցել էր 2012 թվականի Եվրատեսիլ երգի մրցույթին՝ «Սև և սպիտակ» երգով։ Երգի պրեմիերան կայացել է մարտի 6-ին Kaliopi za Makedonija հեռուստատեսային ծրագրի ժամանակ։


== Երգացանկ ==


== Թողարկման ժամանակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Դարհեմի համալսարան

Դարհեմի համալսարան, անգլ.՝ University of Durham, հայտնի է նաև Դարհեմական համալսարան, անգլ.՝ Durham University , համալսարան Անգլիայի Դարհեմ քաղաքում։ Հիմնադրվել է խորհրդարանի ակտով 1832 թվականին և ստացել թագավորական խարտիան 1837 թվականին։ Համարվում է Անգլիայի ամենահեղինակավոր և երեք գլխավոր համալսարաններից մեկը, քանի որ դրանից առաջ Անգլիայի տարածքում գոյություն են ունեցել միայն Օքսֆորդի և Քեմբրիջի համալսարանները (ինչպես նաև ընդամենը 4 տարի գոյություն ունեցող Նորթհեմփթոնի համալսարանը)։ Երրորդ կոչվելու իրավունքը վիճարկում է Լոնդոնի համալսարանը, հիմնվելով համալսարանի կարգավիճակ չունեցող իր առանձին հնագույն ստորաբաժանումների վրա։


== Պատմություն և նկարագրություն ==

Դարհեմի համալսարանը բաղկացած է կենտրոնական դեպարտամենտից (ֆակուլտետներից) և 16 քոլեջներից։ Ընդհանուր առմամբ, դեպարտամենտները (ֆակուլտետները) զբաղվում են հետազոտական աշխատանքով և ուսանողների համար դասախոսությունների կենտրոնացված կազմակերպմամբ, մինչդեռ քոլեջները պատասխանատու են ավագ կուրսերի, ասպիրանտների և համալսարանի անձնակազմի մի մասի տեղաբաշխման և ապահովման համար։
Համալսարանի ուսանողները հիմնականում միջին և բարձր դասի ներկայացուցիչներ են։ Ըստ University Guide-ի վերջին հետազոտության, Դարհեմի համալսարանը Մեծ Բրիտանիայում զբաղեցնում է 3-րդ տեղը՝ Քեմբրիջի և Օքսֆորդի համալսարաններից հետո։

Դարհեմը երկար ժամանակ վայելել է զարգացած ավանդույթներով աստվածաբանական կրթություն ունեցող քաղաքի համբավը, ինչի կապակցությամբ խոշոր ուսումնական հաստատություն հիմնելու առաջին փորձերը նախաձեռվել են Հենրի VIII-ի և Կրոմվելի օրոք, որոնք ստացել են համապատասխան արտոնագրեր ։ Սակայն Օքսֆորդի և Քեմբրիջի համալսարանների կողմից հակազդեցության պատճառով, Դարհեմի քոլեջն այդպես էլ չի կարողացել դառնալ համալսարան մինչև 19-րդ դարը։ Միայն 1832 թվականին, ավագ սարկավագ Չարլզ Տորպի պնդմամբ և Դարհեմ եպիսկոպոս Ուիլյամ վան Միլդերթի աջակցությամբ, համալսարանի հիմնադրման մասին որոշումն ընդունել է բրիտանական խորհրդարանը։ Հանրակացարանը 1833-1837 թվականներին եղել է ավագ սարկավագի փոքրիկ տավերնում։ Ավելի ուշ համալսարանին է փոխանցվել Դարհեմի ամրոցը (նախկինում՝ Եպիսկոպոսի պալատը)։ Վիլհելմ 4-րդը 1837 թվականի հունիսի 1-ին համալսարանին շնորհել է թագավորական խարտիան, իսկ մեկ շաբաթ անց կայացել է առաջին ավարտական թողարկումը։
2009 թվականի հուլիսին Միացյալ Թագավորության վարչապետ Թոնի Բլեերը, Եյլի համալսարանի և Սինգապուրի ազգային համալսարանի հետ համագործակցության կնքումից հետո հայտարարել է, Դարհեմի համալսարանի հետ ռազմավարական համագործակցության մասին, որպեսզի ստեղծվի տասներկու առաջատար հետազոտական համալսարանների գլոբալ ցանց, հավատքի և գլոբալիզացիայի (Faith and Globalization Initiative) իր նախաձեռնության առաջխաղացման համար Թոնի Բլեերի հավատքի հիմնադրամի (Tony Blair Faith Foundation)  հետ համագործակցությամբ։


== Տես նաև ==
Դարհեմի ամրոց


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դարհեմի համալսարան 
Դուրհամի ուսանողական միություն
Պաուլ Կլեե

Պաուլ Կլեե (գերմ.՝ Paul Klee, դեկտեմբերի 18, 1879(1879-12-18)[…], Մյուխենբուխզեե, Շվեյցարիա - հունիսի 29, 1940(1940-06-29)[…], Մուրալտո), գերմանացի նկարիչ, գրաֆիկ, արվեստի տեսաբան, 20-րդ դարի խոշոր ավանգարդիստ արվեստագետ։


== Կենսագրություն ==
Կլեեն ստացել է բազմակողմանի կրթություն, այդ թվում՝ երաժշտական։ Նվագել է ջութակ։ Հետևելով Վասիլի Կանդինսկու օրինակին՝ Կլեեն 19 տարեկանում մեկնում է Մյունխեն և ընդունվում է ակադեմիա՝ Ֆրանց ֆոն Շտուկի դասարան։ 1901 թվականին ճանապարհորդում է Իտալիայով և հրապուրվում է իտակալան վերածննդի նկարչությամբ։ Կլեեի գեղագիտական հասունացման մեջ մեծ դեր է խաղում նրա այցելությունը Նեապոլ։ Նեապոլի ակվարիումում նա ազդվում է Հանս ֆոն Մարեի որմնանկարնեից և բուն ակվարիումից։
1911 թվականին Կլեեն հանդիպում է ժամանակի կերպարվեստի խոշոր բազմաթիվ ներկայացուցիչների՝ Կանդինսկի, Յավլենսկի, Ֆրանց Մարկ, Գաբրիելա Մյունտեր և այլն։ Նույն թվին Կլեեն մասնակցում է Կանդինսկու և Մարկի հիմնած «Կապույտ հեծյալ» (գերմ.՝ Der Blaue Reiter) խմբի ցուցահանդեսին։ Այդ ժամանակ Կլեեն ազդվում է Ռոբեր Դելոնեից, որի "Լույսի մասին" էսսեի իր թարգմանությունը լույս է տեսնում "Der Sturm" պարբերականում 1913 թվականի հունվարին։
Այդ ընթացքում Պաուլ Կլեեի մոտ ձևավորվում է ուրույն ոճ, որին նկարիչը հարազատ է մնում հետագա 30 տարիներին։ 1911 թվականին Պաուլ Կլեեն սկսում է պահել իր բոլոր ստեղծագործություններն ընդգրկող կատալոգ։ Ներառյալ վաղ տարիների նկարչական փորձերը` կատալոգը պարունակում է շուրջ 9000 աշխատանք։


== Ծանոթագրություններ ==
Անժերյան դղյակ

Անժերյան դղյակ (ֆր.՝ Château d'Angers), տեղակայված է Ֆրանսիայի Մեն և Լուրա դեպարտամենտի Անժե քաղաքում։ Դղյակի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 25 000 մ²։


== Դղյակի պատմություն ==
III դարում Անժեի հողերը մտնում էին Հռոմեական կայսրության կազմի մեջ։ Մեն գետի ափին տեղակայված էր ոչ մեծ սահմանային բնակավայր՝ ամրացված փայտե պատերով, բարբարոս ցեղերի և վիկինգների հարձակումներից պաշտպանվելու համար։
851 թվականին ամրոցն ընկնում է Անժու կայսրության տիրապետության տակ։
Ժոֆրուա II-ը (ֆր.՝ Geoffroy II) իր ղեկավարման ժամանակ (1040—1060 թվականներ) փայտե ամրոցի փոխարեն կառուցում է հսկայական քարե դղյակ։
1204 թվականին ֆրանսիական թագավոր Ֆիլիպ II-ը (ֆր.՝ Philippe II Auguste) զավթում է Անժու կայսրությունը, նրա հետ միասին Մենը, Նորմանդիան և Բրետանը։
1240 թվականին արդեն ավարտվում է Անժերյան դղյակի 17 կլոր աշտարակներով վիթխարի պատերը։
Լյուդովիկոս II Անժույացին դղյակի ներքին բակում կառուցում է մատուռ և թագավորական պալատ։
1562 թվականին Եկատերինա Մեդիչին այն ժամանակների ռազմական պահանջներին համապատասխանեցնելու նպատակով ամրացնում է Անժերյան դղյակը։ Սակայն 1574 թվականին ֆրանսիական գահին նստելով և բողոքականների ռազմական ապստամբությունից զգուշանալով Հենրիխ III հրամայում է մինչև պատերի մակարդակը կտրել Անժերյան դղյակի տասնյոթ աշտարակները։ Աշտարակների քանդումից առաջացած քարերն օգտագործվեցին քաղաքի փողոցների կառուցման ժամանակ։ Չնայած դրան, Հենրիխ III-ը շարունակում էր պահել ամրոցը մարտական պատրաստականության մեջ և նույնիսկ պատերին հրետանի էր տեղադրել։
1939 թվականին ամրոցը դառնում է լեհական կառավարության թաքստոցը Գերմանիայի զորքից, իսկ 1940 թվականին գերմանական զորքը զավթում է այն։


== Ճարտարապետություն ==
Դղյակի ամրոցային պատը կառուցված էր անկանոն հնգանկյան տեսքով փայլարային քարից և սպիտակ կրաքարից և ուներ մոտ մեկ կիլոմետր երկարություն։ Հյուսիս-արևմտյան կողմը չուներ ամրաշինական ամրություններ և ընդհատվում էր Մեն գետում։


== Անժերյան ապոկալիպսիս ==

Անժերյան դղյակը հայտնի է իր «Ապոկալիպսիս» գոբելենների շարքով, որը դարձել է «Ֆրանսիայի կրոնական հրաշքներ»-ից մեկը։ Պատրաստի կտավը կազմված էր 144 մետր երկարությամբ և 5.5 մետր բարձրությամբ յոթ միանման մասերից։ Նրա ստեղծումը տևել է մոտավորապես հինգ տարի։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Լուարայի դղյակներ
Ֆրանսիայի դղյակներ


== Արտաքին հղումներ ==
«Անժերյան դղյակի պաշտոնական կայք Centre des Monuments Nationaux» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-06-15-ին։ Վերցված է 2016-08-17 
Անժերյան դղյակի պատմությունը, ճարտարապետություն լուսանկարներ
Սպիտակաձյունիկը և որսորդը 2

«Սպիտակաձյունիկը և սրսորդը 2» (անգլ.՝ The Hunstman: Winter's War), ամերկյան ֆանտաստիկ ֆիլմ նկարահանված Սեդրիկ Նիկոլյա-Տրոյանի կողմից Էվան Սպիլիոտոպուլոսի և Կրեյգ Մազինի սցենարի հիման վրա։ Ֆիլմը համարվում է Սպիտակաձյունիկը և որսորդը ֆիլմի շարունակությունը։ Ֆիլմի հերոսները վերցված են Գրիմ եղբայրների Սպիտակաձյունիկը և յոթ թզուկները պատմությունից։ Գլխավոր դերերում նկարահանվել են Քրիս Հեմսվորթը, Շարլիզ Թերոնը, Էմիլի Բլանտը և Ջեսիկա Չեսթեյնը։ Ֆիլմի նկարահանումները սկսվել են 2015 թվականի ապրիլի 6-ին։
Համաշխարհային պրեմիերան կայացել է 2016 թ. ապրիլի 4-ին Մեծ Բրիտանիայում։ ԱՄՆում կայացել է ապրիլի 22-ին, իսկ Ռուսաստանում` ապրիլի 14-ին։


== Սյուժե ==
Երբ Ռավեննան ամուսնանալով թագավորի հետ, սկսեց կառավարել Թաբոր երկիրը, նա բերեց այնտեղ իր փոքր քրոջը` Ֆրեյային։ Ռավեննան վախենում էր, որ իր վատ արարքների դեմ կկանգնի քույրը։ Նրանց ճանապարհները բաժանվում են այն ժամանակ, երբ Ֆրեյայի ամուսինը օրորոցում վառում է իրենց նորածին աղջկան (ում մասին հայելին ասել էր. «Երբ աղջիկը մեծանա, իր գեղեցկությամբ կհաղթի նաև Ռավեննային»)։ Ֆրեյան սպանում է ամուսնուն և հեռանում է թագավորությունից` բարկացած ամբողջ աշխարհի վրա։ Նա սկսում է ապրել իր իսկ ստեղծած սառցե թագավորությունում և հանձնարարում է իր ռազմիկներին առևանգել տարածքի քրիստոնյա երեխաներին։
Թագավորությունում, որ կառավում է Սառցե թագուհին, սերը արգելված է։ Գողացված երեխաներից Ֆրեյան ստեղծում է պրոֆեսիոնալ ռազմիկների, ովքեր ամբողջ օրը մարզվում են։ Երբ երեխաները մեծանում են, Սառա անունով աղջիկը (Ֆրեյայի լավագույն կռվողներից) գրավում է Էրիկին։ Սակայն Սառցե թագուհին տեսնում է երկուսին միասին և որոշում է պատժել նրանց զգացմունքների համար։ Հաջորդ առավոտյան ռազմիկները, ովքեր մեծացել են Սառայի և Էրիկի հետ Թագուհու հրամանով հարձակվում են սիրահարների վրա և բաժանում նրանց։ Երբ Սառան և Էրիկը փորձում են միավորվել և կռվել, Ֆրեյան իր կախարդանքով նրանց միջև ստեղծում է սառցե պատ։ Էրիկը սառույցից այն կողմ տեսնում է` ինչպես են Սառային սպանում, ինչից հետո նրա գլխին հարվածում են և Էրիկը կորցնում է գիտակցությունը։ Թագուհին հրամայում է նրան գցել գետը։
Անցնում է մի քանի տարի։ Էրիկը փրկվել է և հասցրել է փրկել Սպիտակաձյունիկին։ Ռավեննան մահացած է, բայց ամրոցում մնացել է Կախարդական հայելին։ Ուիլյամը գտնում է Էրիկին և ասում է նրան, որ հայելին ճանապարհին գողացվել է և հանձնարարում է Էրիկին գտնել հայելին և թաղել Մահացած հողում, որպեսզի այն ոչ ոքին չվնասի։ ֆրեյան, իմանալով քրոջ մահվան մասին, իր լավագույն ռազմիկներին ուղարկում է Հայելու հետևից, որպեսզի դրա միջոցով դառնա ամենաուժեղը և իշխանություն ստանա ամբողջ աշխարհի վրա։


== Դերերում ==


== Դերակատարներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սըր

Սըր (անգլ․ sir, հին ֆրանսիական sieur բառից, որ նշանակում է պարոն, տեր, ինչն էլ, իր հերթին, առաջացել է լատիներեն senior բառից, որ նշանակում է ավագ), անգլալեզու աշխարհում տղամարդկանց պատվավոր կոչում, որն ունի երկու նշանակություն՝ տիտղոս և դիմելաձև։


== Տիտղոս ==
Միացյալ Թագավորությունում տարածում գտած բառամաս, որ դրվել է ասպետական կոչում, բարոնետի ազնվական տիտղոս ունեցող մարդկանց կամ Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետների անուններից առաջ՝ տալով դրանց պատվավոր իմաստ։ Անգլերենում բառը գրվում է մեծատառով (Sir) և գործածվում է անվան հետ՝ առանց ազգանվան, օրինակ՝ Sir Paul, սըր Փոլ, կամ ամբողջ անվան հետ (Sir Walter Scott, սըր Վալտեր Սքոթ)։ Ճիշտ չէ այն գործածել միայն ազգանվան հետ (չի կարելի ասել Sir McCartney, սըր ՄաքՔարթնի)։ Անգլալեզու տեքստերում (հատկապես՝ բրիտանական) սըր բառը ասպետների և բարոնետների անվան հետ գործածվել է խիստ հետևողականորեն (ծայրահեղ դեպքում միայն առաջին հիշատակման մեջ)։ Ասպետական միաբանությունում ասպետի աստիճան կամ բարոնետի տիտղոս ունեցող կանայք կոչվել են տիկին (Dame)՝ անվան հետ, բայց սըր–ի կինը կոչվել է լեդի՝ ազգանվան հետ, առանց անվան (այսպես՝ սըր Փոլ ՄաքՔարթնիի կինը՝ լեդի ՄաքՔարթնի)։


== Դիմելաձև ==
Անգլալեզու աշխարհում տղամարդկանց դիմելու քաղաքավարի ձև, որ սովորաբար կիրառվում է ղեկավարին, պետին, բարձր կոչում ունեցողին (ոստիկանությունում և Հրշեջ պահպանությունում), սպային (զինված ուժերում) դիմելիս, կամ այն դեպքերում, երբ զրուցակցի անունը հայտնի չէ (մինչև 20-րդ դարը սովորաբար այդպես դիմել են միայն ջենթլմեններին)։ Սըր բառը սովորաբար գրվում է փոքրատառով, ինչպես, օրինակ՝ «այո, սըր», «բարև ձեզ, սըր» և այլն։ Կանանց դիմելու համապատասխան ձևը մադամն է, madam (կրճատ՝ մեմ, ma’am)։
Պետք չէ շփոթել սիր բառի հետ (ֆր.՝ sire, անգլ.՝ sire), որ կիրառվում է միապետերին դիմելու ժամանակ (Ձերդ Մեծություն, Տեր իմ)։
Ալեքսանդր Բլոկի մոտ կարելի է հանդիպել sir բառի բնօրինակ տարբերակը՝ Пора смириться, сöр.


== Պատկերասրահ ==


=== Հայտնի մարդիկ, որ ունեն սըր տիտղոսը ===

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Сэр» на EtymologyOnLine.com
Վիսոկոյե (Ադլերի շրջան)

Վիսոկոյե (ռուսերեն՝ Высокое), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Մեծ Սոչիի Ադլերի շրջանում, Մզիմթա գետի ափին։ Գտնվում է Ադլեր շրջկենտրոնից 10 կմ արևելք, իսկ Սոչիի կենտրոնից 22 կմ հարավ-արևելք, ծովի մակարդակից 200 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
Համաձայն 2002 թվականի հաշվառումների, գյուղն ուներ 3051 բնակիչ, որից՝ 68,9% - հայեր, 23,6% - ռուսներ, 3,2% - հույներ, 2,1% - ուկրաինացիներ և այլ ազգերի ներկայացուցիչներ։
2010 թվականին գյուղն ուներ արդեն 3910 բնակիչ, ովքեր զբաղվում էին թեյի, ծխախոտի մշակությամբ, բանջարաբուծությամբ և այգեգործությամբ։ Գյուղն ունի ակումբ և բուժկայան։


== Պատմությունը ==
Գյուղը հիմնադրվել է 1871 թվականին։ Հայերը եկել են Աբխազիայից և շրջակա գյուղերից՝ 1927 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Բալա Ջաֆարլի

Բալա Ջաֆարլի, կամ Փոքր Ջաֆարլի (ադրբ.՝ Bala Cəfərli), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Ղազախի շրջանում։ Գտնվում է Հայաստանի Հանրապետության սահմանից 150 մետր հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==
2009 թվականի մարդահամարի համաձայն գյուղում բնակվում է 221 մարդ։


== Տես նաև ==
Ղազախի շրջան


== Ծանոթագրություններ ==
(9475) 1998 QC19

(9475) 1998 QC19, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1998 թվականի օգոստոսի 17-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,167954 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,736 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5999 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2059,52 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,174798 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,59° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9475) 1998 QC19 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Խորհրդարանական ընտրությունները Էստոնիայում (այլ կիրառումներ)

Խորհրդարանական ընտրությունները Էստոնիայում, կարող է վերաբերել՝

Խորհրդարանական ընտրությունները Էստոնիայում - անցկացվել են 1920 թվականի նոյեմբերի 27-ից 29-ը
Խորհրդարանական ընտրությունները Էստոնիայում - տեղի են ունեցել 1923 թվականի մայիսի 5-ից 7-ը
Սյամժենա

Սյամժենա (ռուս.՝ Сямжена), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Դրալովկա գետի աջ ափում՝ 137 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 117 կմ է, ավազանի տարածքը 1930 քառակուսի կիլոմետեր է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100112103000005689
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000568
Ավազանի կոդը - 03.02.01.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Նովոդուգինո

Նովոդուգինո (ռուս.՝ Новодугино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3865 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)