armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Յասունարի Կավաբատա

Յասունարի Կավաբատա (ճապ.՝ 川端 康成, հունիսի 11, 1899(1899-06-11)[…], Օսակա, Ճապոնիա - ապրիլի 16, 1972(1972-04-16)[…], Ձուսի, Կանագավա, Ճապոնիա), ճապոնացի գրող, 1968 թվականի Գրականության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր, Ճապոնիայի արվեստների ակադեմիայի անդամ (1953)։


== Կենսագրություն ==
Յասունարի Կավաբատան ծնվել է 1899 թվականին բժշկի ընտանիքում։ Վաղ հասակում կորցնելով ծնողներին՝ Յասունարի Կավաբատան ապրում է պապի հետ։ Երբ տասնվեց տարեկան է դառնում, մահանում է նաև պապը։ Այդ նույն տարում տպագրում է իր առաջին ստեղծագործությունը, որը կոչվում էր «Տասնվեցամյա պատանու օրագիրը»։ 1920 թվականին Կավաբատան ընդունվում է Տոկիոյի համալսարանի անգլիական բաժանմունքը, սակայն մեկ տարի անց տեղափոխվում է անգլիական գրականության բաժանմումք։ Նույն ժամանակ էլ «Սինտյո» («Նոր հոսանք») ամսագրում տպագրվում է նրա «Պատերազմում ընկած հիշատակի պատկերներ» պատմվածքը։ 1924 թվականին՝ համալսարանն ավարտելուց հետո, Կավաբատան մասնակցում է «Բունգեյ ձիդայ» («Գրական դարաշրջան») ամսագրի ստեղծմանը, որն իր շուրջն էր համախմբել, այսպես կոչված, նեոսենսուալիստներին։


== Ստեղծագործություններ ==
«Իձուցի պարուհին» (1926)
«Ձնե երկիր» (1937)
«Հազարաթև կռունկը» (1951)
«Լեռան ձայնը» (1953)
«Հին մայրաքաղաքը» (1961)


== Յասունարի Կավաբատան հայերեն ==
Յասունարի Կավաբատա, Հազարաթև կռունկը, Երևան, «Սովետական գրող» հրատարակչություն, 1978, 368 էջ (գրքում զետեղված է «Հազարաթև կռունկը» և «Ձյունոտ երկիրը» վիպակները, «Ճապոնիայի գեղեցկությամբ ծնված» նոբելյան բանախոսությունը)։ Գիրքը ռուսերենից թարգմանել է Մանե Զարեյանը։
Յասունարի Կավաբատա, Լեռան հառաչանքը (վեպ), Երևան, «Սովետական գրող» հրատարակչություն, 1981, 265 էջ։ Գիրքը ռուսերենից թարգմանել է Անժելա Ստեփանյանը։
Յասունարի Կավաբատա, Էլեգիա։ Տպագրվել է 1977 թվականին «Սովետական գրականություն» ամսագրի 3-րդ համարում։ Ռուսերենից թարգմանել է Մանե Զարեյանը։
Յասունարի Կավաբատա, Պարուհին Իձուից։ Տպագրվել է 2005 թվականին «Նորք» հանդեսի 4-րդ համարում։ Ռուսերենից թարգմանել է Սեթ Կուրազյանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կավաբատայի նոբելյան բանախոսությունը
Յասունարի Կավաբատա «Պարուհին Իձուից»
Յասունարի Կավաբատա. Պատմվածքներ
Վեդու (գյուղ, Տառտու շրջան)

Վեդու (էստ․՝ Vedu), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Տառտու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 276 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Արամեացիներ

Արամեացիներ (սիրիերեն՝ ܣܘܪ̈ܝܝܐ կամ ܐܪ̈ܡܝܐ), սեմական լեզվախմբին պատկանող էթնիկական խումբ։ Մ.թ.ա. XIV դարում դուրս գալով իրենց բնօրրանից՝ Արաբական թերակզուց, սկսել են բնակություն հաստատել Բաբելոնում, Միջագետքում, Հրեաստանում, Ասորիքում, Փյունիկիայում։ 
Արամեացիներն ընդհանուր անուն չունեին և կոչվում էին ըստ ցեղանունների։ Աքքադական արձանագրություններում հիշատակվում են «արամե» (քոչվոր) ընդհանուր անունով։ 
Մ.թ.ա. XI դ. սկզբին արամեացիներն անդամահատեցին և ժամանակավորապես անկման հասցրին հզոր Ասորեստանի տիրապետությունը՝ կլանելով տեղաբնիկ ցեղերի զգալի մասը։ Մ.թ.ա. I հազարամյակի սկզբին առավելապես արամեացվեցին Ասորիքը և Հյուսիսային Միջագետքը։ Ասորիքը մ.թ.ա. XI-VIII դարերում արամեացիների անունով կոչվում էր Արամ։ 
Մ.թ.ա. I հազարամյակի երկրորդ կեսին արամեերենը Աքեմենյան աշխարհակալության պաշտոնական երկրորդ լեզուն էր, որի տարածման սահմանները ձգվում էին Կապադովկիայից մինչև Հինդոսի ափերը։ Աքեմենյանների անկումից հետո սեպագիրն իր տեղը զիջեց արամեական գրին։ 
Հայաստանում տակավին Աքեմենյան տիրապետության ժամանակաշրջանում հիմնվել էին արամեական դիվանատներ, որոնք պահպանվեցին ընդհուպ մինչև մ.թ.ա. II դարերը։ Մեզ հասել են Արտաշես Ա թագավորի արամեական արձանագրությունները։ 
VII դարից հետո արամեացիները ձուլվեցին արաբներին՝ աստիճանաբար դադարելով ինքնուրույն ժողովուրդ լինելուց։ Արամեացիները փոքր քանակությամբ այժմ բնակվում են Սիրիայի լեռնային Մաալուլա, Ջուբադին, Սեյդնայա գյուղերում, Տուր-աբդին (Հյուսիսային Միջագետք) քաղաքի շրջակայքում, Հայաստանում և Կովկասի այլ վայրերում (ասորիներ)։


== Գրականություն ==
Дьяконов И. М. Народы древней Передней Азии, в кн.։ Преднеазиатский этнографический сборник, т. 1, М. 1958.
Աստերոիդների ցանկ (264201-264300)

Աստերոիդների ցանկ (264101-264200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (264301-264400)
 Աստերոիդների ցանկ (264101-264200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (264301-264400)
Պանամերիկյան միություն

Պանամերիկյան միություն (անգլ.՝ Pan-American Union), միջամերիկյան կազմակերպություն, որը տարբեր ժամանակներում ծառայել է որպես ամերիկյան պետությունների խորհրդատվական մարմին։ Հանդիսանում է Ամերիկյան պետությունների կազմակերպության աշխատանքային մարմինը։
Հիմնադրվել է 1889 թվականին, 1-ին պանամերիկյան կոնֆերանսում՝ Ամերիկյան հանրապետությունների միջազգային միություն անվամբ, տնտեսական ինֆորմացիայի փոխանակման համար։ 1902 թվականին վերանվանվել է Ամերիկյան հանրապետությունների միջազգային բյուրո, իսկ 1910 թվականին՝ Պանամերիկյան միությունը։ 1928 թվականի կոնվենցիայով (ընդունվել է 6-րդ պանամերիկյան կոնֆերանսում) Պանամերիկյան միությունը Պանամերիկյան կոնֆերանսների մշտական մարմին է՝ Ղեկավարող խորհրդի գլխավորությամբ։ 1948 թվականին Ամերիկյան պետությունների կազմակերպության (ԱՊԿ) ստեղծումից հետո նրա կենտրոնական մշտական մարմինն է։ 1970 թվականի փետրվարին Պանամերիկյան միությունը վերանվանվել է Գլխավոր քարտուղարություն, որի նստավայրը Վաշինգտոնն է։
Հայկ (Հասանմսուրի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հայկ (այլ կիրառումներ)Հայկ, Խայիկ, գյուղ պատմական Փոքր Հայքում, իսկ ապա գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Հասանմսուրի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վիկտոր Տալալիխինի հուշարձան (Մոսկվա)

Վիկտոր Տալալիխինի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Виктору Талалихину), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը նվիրված է խորհրդային օդաչու, կրտսեր լեյտենանտ, Խորհրդային Միության հերոս (1941) Վիկտոր Վասիլևիչ Տալալիխինին։ Տեղադրվել է 2001 թվականին քաղաքի Տագանսկի շրջանում՝ Տալալիխինի և Մալայա Կալիտնիկովսկայա փողոցների հատման վայրում։


== Պատմություն ==
Հուշարձանը տեղադրելու նախաձեռնողները եղել են Մոսկվայի Տագանսկի շրջանի բնակիչները։ 2001 թվականի հունիսի 19-ին Մոսկվայի կառավարությունն ընդունեց թիվ 546-ՊՊ «Մոսկվայի ճակատամարտի 60-ամյակի տոնակատարության հիմնական միջոցառումները նախապատրաստելու և անցկացնելու ծրագրի իրականացման ընթացքի մասին» որոշումը, որով նախատեսվում էր նախագծել հուշարձանը, ձուլել բրոնզից, բարեկարգել տարածքը և կազմակերպել հուշարձանի բացման հանդիսավոր միջոցառումներ։ Ծրագրի բյուջեն 3 մլն ռուբլի էր։ 2001 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Վիկտոր Տալալիխինի հուշարձանը բացվեց։ 


== Նկարագրություն ==
Հուշարձանը պատրաստվել է բրոնզից և տեղադրվել գրանիտե պատվանդանի վրա։ Այն պատկերում է օդաչուին, որը կանգնած է ամբողջ հասակով, նա այն ժամանակների օդաչուական անձնակազմի հանդերձանքով է։ Պատվանդանի վրա ոսկեգույն տառերով գրված է.

Քանդակի հեղինակներն են քանդակագործ Ա. Վ. Բալաշովը և ճարտարապետներ Ի. Ն. Վոսկրեսենսկին և Ի. Ա. Վոսկրեսենսկայան, որոնց անունները փորագրված են պատվանդանի հետնամասում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Памятник летчику-испытателю В. В. Талалихину»։ mosgid.ru։ Վերցված է 2014-03-16 
«Памятник военному летчику Талалихину в Москве»։ Достопримечательности Москвы։ Վերցված է 2014-03-16 
Интерфакс (2001-10-26)։ «В Москве установят памятник легендарному летчику Талалихину»։ commercialreality։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-03-16-ին։ Վերցված է 2014-03-16
Կարեն Դավիդով

Կարեն Գեորգիի Դավիդով (ապրիլի 1, 1960(1960-04-01), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ գեղանկարիչ, բեմանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Մոսկվայի Կինոմատոգրաֆիայի համամիութենական ինստիտուտում։ 1983 թվականից աշխատել է որպես կինոյի գեղարվեստական ղեկավար, մասնակցել է 6 լիամետրաժ ֆիլմերի նկարահանմանը Հայաստանում և Վրաստանում։ Աշխատել է տարբեր հայտնի պրոդյուսերների հետ, այդ թվում նաև Սերգեյ Փարաջանովի։
1986 թվականից ԽՍՀՄ Կինոմատոգրաֆիստների միության անդամ է, 1988 թվականից՝ ԽՍՀՄ Նկարիչների միության անդամ, 1991 թվականից՝ Հայաստանի կինեմատոգրաֆիստների միության և Հայաստանի նկարիչների միության անդամ։ 1984 թվականից մասնակցել է բազմաթիվ ցուցահանդեսների։ Կարեն Դավիդովի աշխատանքները ցուցադրվել են Հայաստանում, Ռուսաստանում և ԱՄՆ-ում։ Աշխատանքները գտնվում են տարբեր երկրների մասնավոր հավաքածուներում։


== Բեմադրող նկարիչ ==
Ամենացուրտ ձմեռը 1854 թվականից ի վեր, 1988
Ո՞ւր ես գնում, զինվոր, 1985
Մասնավոր դեպք, 1983


== Ծանոթագրություններ ==
Ասատուր

Ասատուր` հայկական արական անուն է, Աստվածատուր անվան կրճատ ձևն է։ Պարսկական ծագումով -յան վերջավորության հետ կազմում է Ասատրյան ազգանունը։


== Կրողները ==
Ասատուր Ադամյան (1960 թ.Կարմիր Շուկա- 1993 թ.)` Արցախի պատերազմի մասնակից
Ասատուր Ասատրյան (1903-64 թթ.)` հայ գրականագետ
Ասատուր Խուրշուդյան (1896 թ.Շինուհայր-1971 թ.Երևան)` հայ իրավաբան
Ասատուր Կախոյան (1874-1937 թթ.)` բոլշևիկ հեղափոխական
Ասատուր Մարգարյան (1906 թ. Մալիշկա)` խորհրդային պտղաբույծ
Ասատուր Մնացականյան (գրական անունը՝ Ասատուր Շեմս, 1912-83 թթ.)` բանաստեղծ և բանասեր
Ասատուր Սարաֆյան (Օսկար Բենքեր, 1895-1979 թթ.) Asadour Sarafian (Oscar H. Banker), ամերիկացի հայազգի գյուտարար
Ասատուր Սարյան (*1969 թ., Երևան)` գրականագետ և թարգմանիչ
Ասատուր Տեր-Վարդանյան (1884 թ. Գյուլագարակ գ.-1937 թ. Ստեփանակերտ)` բոլշևիկ հեղափոխական


== Որպես ազգանուն ==
Գևորգ Ասատուր (1868 թ.Թիֆլիս-1937 թ.)


== Լատինատառ ձևը ==
Արևելահայերեն հնչողությամբ` ASATOUR
Արևմտահայերեն հնչողությամբ՝ ASADOUR


== Ծանոթագրություններ ==
Ջալեբի

Ջալեբի, աղանդեր, տարածված է Հնդկաստանում, Մերձավոր Արևելքում և Հյուսիսային Աֆրիկայում։ Այն իրենից ներկայացնում է խմորի թելեր` պատրաստված ցորենի ալյուրից, տապակված յուղի մեջ, որի վրա լցվում է շաքարի օշարակ (հաճախ նաև` վարդաջուր կամ կիտրոնի հյութ)։
Ջալեբին կարող է մատուցվել տաք և սառը։ Նրա երեսը կարամելային է, որը համի վրա դրական է ազդում։
Ջալեբին համանման է ըստ պատրաստման մեթոդի իսպանական չուրրոսին (իսպանական խոհանոցը իր ժամանակին արաբական ուժեղ ազդեցություն է կրել), ինչպես նաև թուրքական չակ-չակ աղանդերին, և շատ երկրներում տարածված փշուրին և մրջնաբույնին։ Ռուսական տեքստում ջալեբիները համեմատում են փքաբլիթների հետ, սակայն փքաբլիթը, անգամ ռուսական տարբերակով կարկանդակ է առանց միջուկի, ամբողջությամբ տապակված ֆրիտյուրի վրա, իսկ ջալեբի ճաշատեսակի պատրաստման ժամանակ խմորը շերտերով լցվում է ֆրիտյուրի մեջ կամ էլ դրվում է այնտեղ փոքր կտորներով։


== Պատմություն և ներկան ==
Ջալեբիի հայրենիքն է համարվում Մերձավոր Արևելքը, թերևս բառն ինքնին պարսկական «զալիբիա» կամ արաբական «զալաբիա» բառերի փոփոխված տարբերակն է։ XIII դարում Մուհամեդ-բեն-Հասան-ալ-Բաղդադին արդեն հիշատակում էր ջալեբիի բաղադրատոմսը իր խոհարարական գրքում։ XV դարում ջալեբին պարսիկ զավթիչների հետ ներթափանցել է Հնդկաստան, որտեղ, սակայն, արդեն իսկ առկա էր դրան շատ նման աղանդեր, իմարթին։
Ջալեբիին նոր համ տալու համար Իրանում դրան ավելացնում են քրքում, իսկ Հնդկաստանում` կեվրա (անուշաբույր ջուր)։
Հնդկաստանում ջալեբին նաև հաճախ մատուցվում է ռաբրիով` խտացրած կաթի հնդկական անալոգով։
Արաբ-քրիստոնյաների համար սա մկրտության տոնին մատուցվող ավանդական կերակուր է, Իրանի մուսուլմաններն այն մատուցում են աղքատներին Ռամադանի ժամանակ և օգտագործում են տոների ժամանակ։ Աֆղանստանում ձմռանը սնվում են ձկով։ 
Այսօր ջալեբին հաճախ վաճառվում է շուկաներում և փողոցային առևտրականների մոտ Մարոկկոյից մինչև Բանգլադեշ, հիմնականում պատրաստվում է հենց հաճախորդների աչքի առջև։ Ջալեբիին նվիրված են երգեր, որոնք հնչում են մի քանի բոլիվուդյան ֆիլմերում, ինչպես նաև լոնդոնցի երաժիշտ Four Tet-ի ստեղծագործությունը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
The Oxford Companion to Food / Alan Davidson, Tom Jaine. — Oxford University Press, 2014. — С. 424–425. — ISBN 978-0-19-967733-7
Ապացուցում

Ապացուցում, տրամաբանական գործողություն, որի դեպքում ցույց է տրվում տվյալ դատողության ճշմարտությունը ուրիշ, իբրև ճշմարիտ ընդունված դատողությունների միջոցով։ Ապացուցվող դատողությունը կոչվում է թեզիս, իսկ այն ապացուցելու համար բերվող դատողությունները՝ հիմք։ Օգտագործվող տրամաբանական միջոցները կազմում են ապացուցման եղանակը կամ ձևը։ Ապացուցումը լինում է ուղղակի, երբ թեզիսն անմիջականորեն բխեցվում է որոշ դատողություններից, և անուղղակի, որը լինում է երկու տեսակի՝ ապագոգիկ և բաժանարար։ Ապագոգիկ ապացուցման դեպքում հերքվում է թեզիսին հակասող դատողությունը (հակաթեզիսը), և դրանով (երրորդի բացառման օրենքի հիման վրա) հաստատվում է թեզիսի ճշտությունը։ Բաժանարար ապացուցման դեպքում թեզիսը դիտվում է իբրև բաժանարար դատողության մի անդամ, և նրա ճշտությունը հաստատվում է մյուս անդամների հերքման միջոցով։ Ձևական համակարգերում ապացուցում է կոչվում բանաձևերի որոշակի հաջորդականությունը, որտեղ յուրաքանչյուր անդամ կամ աքսիոմա է, կամ այնպիսի բանաձև, որը որոշակի կանոններով ստացվում է աքսիոմայից կամ նախորդ բանաձևից։ Ապացուցման հաջորդականության վերջին անդամի ճշտության հաստատումն է։
Շունյակովո

Շունյակովո (ռուս.՝ Шуняково, բաշկիրերեն՝ Шүнәк), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուրաևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 25 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պետսոնն ու Ֆինդուսը․ աշխարհի լավագույն Սուրբ Ծնունդը

Պետսոնն ու Ֆինդուսը. աշխարհի լավագույն Սուրբ Ծնունդը (գերմ.՝ Pettersson und Findus - Das schönste Weihnachten überhaupt; Pettson and Findus: The Best Christmas Ever), հայտնի է նաև «Պետսոնն ու Ֆինդուսը 2» անվանումով, գերմանական գեղարվեստական մանկական ֆիլմ, որը նկարահանել է կինոռեժիսոր Ալի Սամադի Ահադին 2016 թվականին, ըստ շվեդ գրող Սվեն Նուրդկվիստի` Պերսոնի և Ֆինդուսի մասին պատմվածքի։ Ֆիլմը նկարահանվել է խաղարկային կինոյի և եռաչափ անիմացիայի տեխնիկայով և դարձել հերոսների մասին պատմող կինոեռագրության առաջին մասի՝ «Պետսոնը և Ֆինդուսը․ փոքրիկ տանջողը և մեծ ընկերությունը» ֆիլմի շարունակությունը։


== Սյուժե ==
Պետսոնը խոստանում է Ֆինդուսին աշխարհի լավագույն Սուրբ ծնունդը, սակայն գործընթացի պատրաստման ընթացքում խնդիրներ են առաջանում։ Սկզբում նրանք ուզում են գնալ անտառ` եղևնի կտրելու, բայց նրանց խանգարում է ուժեղ բուքն ու բորանը։ Հաջորդ օրը Պետսոնը և Ֆինդուսը գնում են անտառ, բայց այն բանից հետո, երբ Պետսոնը ուզում է կտրել ծառի ճյուղերը, նա ընկնում է սահնակի վրա, և սահնակը նրան գցում է սարից, և նա ընկնում է ձնաթմբի մեջ և ուժեղ վնասում է ոտքը։ Պետսոնը և Ֆինդուսը վերադառնում են տուն, բայց Պետսոնը չի կարողանում քայլել։ Ֆինդուսը փորձում է օգնել նրան և լվանում է հատակը։ Սակայն դրանից հետո արդեն նրանք ոչ կարող էին գնալ եղևնի կտրելու, ոչ էլ` խանութ ուտելիքներ գնելու։ 
Այդ ժամանակ Գուստավսոնն իր շան հետ փորձում է բռնել անտառի արհեստական լճակում ապրող գետածածանին, իսկ Բեդան մոտենում է մեկ նրան, մեկ Պետսոնին, պարզելու համար` արդյոք ամեն ինչ կարգին է, թե ոչ։ Թե՛ Բեդային, թե՛ Գուստավսոնին այցելում են երեխաները` Սուրբ Ծնունդը նշելու համար։ Նախ Բեդան, իսկ հետո նաև Գուստավսոնը հարցնում են Պետսոնին, արդյո՞ք նրան որևէ բան պետք չի և արդյո՞ք նա չի ուզում միասին նշել Սուրբ Ծնունդը, Բայց Պետսոնը միշտ մերժում է` ասելով, որ ինքը և Ֆինդուսը ոչնչի կարիք չունեն։
Գալիս է Սուրբ ծնունդի նախօրեն։ Պետսոնը և Ֆինդուսը նայում են տոնածառին, որը պատրաստել են ձեռքի տակ ընկած նյութերով, մի քանի ձու են եփում և կտրում են վերջին գազարը։ Պետսոնը Ֆինդուսին նոր դահուկներ է նվիրում, որն իր ձեռքով է պատրաստել, իսկ Ֆինդուսը Պետսոնին նվիրում է պատառաքաղներից իր ձեռքով պատրաստած քորիչ։ Եվ հանկարծ նրանց են հյուր գալիս Բեդան և Գուստովսոնն` իրենց ընտանիքներով։ Նրանք բերում են ուտելիք և նվերներ։ Բոլորն ուրախանում են, երգում են և նստում մի սեղանի շուրջ, որպեսզի տոնը դիմավորեն ընկերների հետ միասին։


== Դերերում ==
Շտեֆան Կուրտ՝ Պետսոն
Մարիաննա Զյոգեբրեխ՝ Բեդա Անդերսոն
Մաքս Խերբրեխտեր՝ Գուստավսոն
Ռոքսանա Սամադի՝ Ֆինդուս (ձայնը)


== Մրցանակներ ==
2017 թվական` «Մետրոպոլիս» մրցանակ (Deutscher Regiepreis Metropolis) լավագույն մանկապատանեկան ֆիլմի համար, ռեժիսոր` Ալի Սամադի Ախադի։


== Շարունակություն ==
2018 թվականի աշնանը թողարկվել է եռագրության երրորդ և վերջին մասը` «Պետսոնը և Ֆինդուսը․ Ֆինդուսի տեղափոխումը» (գերմ.՝ Pettersson und Findus - Findus zieht um) վերնագրով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ ֆիլմի մասին Tradewind Pictures ընկերության կայքում (գերմ.)
Տեղեկատվություն ֆիլմի` «Հոկտեմբեր» կինոթատրոնի վարձույթի մասին Archived 2019-12-07 at the Wayback Machine.
Ֆիլմի մասին Film.ru կայքում
Լակլի

Լակլի (ռուս.՝ Лаклы, բաշկիրերեն՝ Лаҡлы), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Սալավատսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1075 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նիկոլո-Պոգորելոե

Նիկոլո-Պոգորելոե (ռուս.՝ Николо-Погорелое), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 642 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռայակյուլա (գյուղ, Մյաետագուսե շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌայակյուլաՌայակյուլա (էստ․՝ Rajaküla), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Մյաետագուսե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 39 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Պավլիխա (գյուղ, Օստաշկովսկի շրջան)

Պավլիխա (ռուս.՝ Павлиха), գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Օստաշկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Shivaree

Shivaree, ամերիկյան փոփ-ռոք խումբ, ստեղծվել է 1997 թվականին։ Խմբում էին Ամրոզիա Պարսլին (վոկալ), Դենի Մաքգաֆը (ստեղներ), Դյուկ Մաքվինին (կիթառ)։ Խումբը թողարկել է 4 ալբոմ, վաճառել է ավելի քան 500 000 օրինակ։ Խմբի ամենահայտնի երգը՝ «Goodnight Moon» (Բարի գիշեր, լուսին), թողարկվել է 1999 թվականին, որը «Dawson’s Creek» սերիալում։ 2007 թվականին շրջագայությունը ավարտելուց հետո նրանք թողարկում են Tainted Love ալբոմը։


== Պատմություն ==
Խմբի անունը կաջունական «Shivaree» բառից է, ինչը մոտավորապես թարգմանված նշանակում է աղմկոտ կատակային սերենադ նորապսակների համար։
Նրանք թողարկեցին լիածավալ չորս նոր ալբոմներ, որոնցից ունեցան 500000 օրինակ վաճառք։
Իրենց աշխատանքի մեջ նրանք վստահում էին ուրիշ երաժիշտների, և համերգներին ներկայանում էին երկու կամ երեք անդամով՝ երգերի հեղինակների հետ միասին։ Խումբը օգտագործում էր հարավային մտքեր և օրինակներ, անդրադառնալով Վիլիամ Ֆոլկերին։ Խմբի տարաձայնություններից և երկրորդ ալբոմը թողարկելուց հետո թվում էր, որ խումբը ցրվում է։ Նրանք թողարկեցին սինգլ և երկու նոր ալբոմ։ Ամենահայտնի երգը դարձավ «Goodnight Moon» (Բարի գիշեր, լուսին) երգը, որը դարձավ հատկանշական «Dawson’s Creek» սերիալի երրորդ, չորրորդ և վեցերորդ դրվագների համար։ Այն նաև հնչեց ֆրանսիական «Monique» սիրային կոմեդիայում, երգը նաև հնչեց «Cubus» հագուստի խանութի գովազդում։


== Խմբի կազմը ==
Ամբրոզիա Պարսլի - վոկալ
Դենի Մաքգաֆ - ստեղն
Դյուկ Մաքվինի - կիթառ


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ ===
I Oughtta Give You a Shot in the Head for Making Me Live in this Dump (1999)
Rough Dreams (2002) — Չի թողարկվել ԱՄՆ-ում
Who's Got Trouble? (2005)
Tainted Love: Mating Calls and Fight Songs (2007)


=== EPs ===
Breach (EP — 2004)


=== Սինգլներ ===
«Goodnight Moon» (1999)
«Bossa Nova» (1999)
«John 2/14» (2002)
«I Close My Eyes» (2005)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(անգլ.)
Հանդիմիկու

Հանդիմիկու (էստ․՝ Handimiku), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Ռիուգե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 48 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
261

261 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 261 թվականն է, 
III դարի 61-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Խծկոնք

Խծկոնք, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կաղզվանի գավառում։ Գտնվում էր Անի քաղաքից 22 կմ հարավ֊արևմուտք, Ախուրյանի վտակ Տեկորի գետի վերին հոսանքի ձախ ափին։


== Պատմամշակութային կաույցներ ==
Գյուղում է գտնվում Խծկոնք վանքը։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Օկտյաբրսկի (գյուղ, Օկտյաբրսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕկտյաբրսկիՕկտյաբրսկի (ռուս.՝ Октябрьский), գյուղ Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5968 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օրլովկա (գյուղ, Ռազդոլնոյեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕրլովկաՕրլովկա (ուկրաիներեն՝ Орлівка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Biy Örlük), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ռազդոլնոյեի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բի-Օրլյուկ։
2001 թվականի տվյալներով Օրլովկա գյուղում բնակվում էր 1 130 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վահան Ինգլիզյան

Վահան Ինգլիզյան (1897, Արդվին, Քութայիսի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - 1968), հայ բանասեր։


== Կենսագրություն ==
Վահան Ինգլիզյանը ծնվել է 1897 թվականին, Արդվինում։ 1912 թվականից սովորել է Վիեննայի Մխիթարյան միաբանության վանքում։ 1922 թվականից կրթությունը շարունակել է Վիեննայի պետական համալսարանում, որն ավարտելիս ստացել է դոկտորի աստիճան։
Վահան Ինգլիզյանը եղել է Մխիթարյան միաբանության անդամ։ Նա զբաղեցրել է կրթական և վարչական պատասխանատու տարբեր պաշտոններ։ Նա ունեցել է բանասիրական բեղուն գործունեություն։


== Աշխատություններ ==
Վահան Ինգլիզյանը գրել է պատմաբանասիրական բազմաթիվ երկեր, հիմնականում՝ գերմաներեն։ Այդ ստեղծագործությունների մի մասը լույս է տեսել նաև հայերեն թարգմանությամբ, մխիթարյանների «Հանդես ամսօրյա» պարբերականում, ինչպես նաև առանձին գրքերով, «Ազգային Մատենադարան» մատենաշարով։
Ինգլիզյանի առավել կարևոր երկերն են՝ «Մխիթար Սեբաստացի, կյանքը և գործը» (Վիեննա, 1929), «Հայաստան ս. Գրքին մեջ» (Վիեննա, 1935), «Հ. Ներսես Վ. Ակինյան» (1954), «Հայաստան երեքգլխյան կռիվներու սկզբնավորության հոսանքին մեջ» (Վիեննա, 1957), «Հայ գրականություն» (1967) և այլն։ Ինգլիզյանը հեղինակ է նաև հայագիտական բազմաթիվ հոդվածների «Հանդես ամսօրյայում» և գերմաներեն գրական հանդեսներում։
Նա գերմաներեն է թարգմանել Կորյունի «Վարք Մաշտոցի» երկը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռագանա

Ռագանա (լատիշ․՝ Ragana), խոշոր գյուղ Լատվիայի կենտրոնական մասում, համարվում է Կրիմուլդայի շրջանի վարչական կենտրոնը։


== Պատմություն ==

Ռագանա գյուղը իր անվանումը ստացել է գյուղի մոտ գտնվող փոստային կայարանից, որը կապում է Ռիգայի և Դերպտի փոստային կայանները։
Ներկայումս գյուղը ունի մարզային դումա և վարչական հաստատություններ, փոստային բաժանմունք, Կրիմուլդայի միջնակարգ դպրոց, մշակույթի տուն։
Թարգմանաբար ռագանա նշանակում է «կախարդ»։ Ռագանա գյուղում 2014 թվականի օգոստոսի վերջին տեղի ունեցավ վհուկների պաշտոնական հավաք։ Սակայն, կաթոլիկ եկեղեցին իր բողոքն արտահայտեց։
1922-1928 թվականներին Լատվիայի Կարմիր խաչի անունից Կրիմուլդայում ստեղծվել է ոսկրային տուբերկուլոզի առաջին պետական հիվանդանոցը։ 1991-ից 1995 թվականները հիվանդանոցում բացվել է բազմաթիվ վերկանագնողական բաժանմունքներ, այդ թվում՝ երեխաների և դեռահասների համար։ 2002 թվականին հիվանդանոցը ստացել է «GmbH» գրքույկը և ճանաչվել լավագույն բժշկական հաստատություն։


== Գրականություն ==
Hans Feldmann, Heinz von zur Mühlen (Hg.): Baltisches historisches Ortslexikon, Teil 2: Lettland (Südlivland und Kurland). Böhlau, Köln 1990, ISBN 3-412-06889-6, S. 300–301.
Astrīda Iltnere (Red.): Latvijas Pagasti, Enciklopēdija. Preses Nams, Riga 2002, ISBN 9984-00-436-8.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կրիմուլդայի շրջանի պաշտոնական կայքը (լատիշերեն)Տեղեկություններ Ռագանա գյուղի ճանապարհորդական պորտալի մասին mesta.lv(ռուս.)
Տեղեկատվություն Ռագանա գյուղի բազաների մասին(լատիշերեն)
Բոբղա

Բոբղա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ստարոե Սիրոկորենե

Ստարոե Սիրոկորենե (ռուս.՝ Старое Сырокоренье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 39 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ավագշահ

Ավագշահ, հայկական արական անուն։ Կազմված է հայերեն Ավագ անունից և պարսկերեն՝ شاه, շահ` «թագավոր» բառից։ Հիշատակված է 1490 թվականից ուշ գրված մի հիշատակարանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (31901-32000)

Աստերոիդների ցանկ (31801-31900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (32001-32100)
 Աստերոիդների ցանկ (31801-31900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (32001-32100)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (30001)-(35000)»։ www.minorplanetcenter.net
Նովոսելիե (գյուղ, Կազանկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոսելիեՆովոսելիե (ուկրաիներեն՝ Новосілля), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կազանկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1924 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովոսելիե գյուղում բնակվում էր 110 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,794 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ստեպանկովո (գյուղ, Պուշկինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍտեպանկովոՍտեպանկովո (ռուս.՝ Степаньково), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Պուշկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 344 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վիլտինա

Վիլտինա (էստ․՝ Viltina), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Լաիմյալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 11 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ալիբի Ջանգիլդին

Ալիբի Թոգջանովիչ Ջանգիլդին (1884, Turgay Oblast, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 14, 1953(1953-08-14), Ալմաթի, Ղազախական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային պետական և կուսակցական գործիչ։ Խորհրդային կուսակցության անդամ 1915 թ.։ Ցարիզմի և տեղական ֆեոդալների դեմ միջինասիական ապստամբության (1916), ինչպես նաև Ղազախստանում խորհրդային իշխանության համար պայքարի (1917-1919) ղեկավարներից։ 1919 թ. եղել է Կիրգիզ (Ղազախստան) երկրամասի հեղկոմի նախագահի տեղակալ, 1920-1925 թթ.՝ Ղազախստանի ԿԴԿ-ի Նախագահության անդամ, 1925-1937 թթ.՝ Ղազախստանի ԿԴԿ-ի Նախագահության նախագահի տեղակալ, միաժամանակ՝ Ղազախստանի ԽՍՀ սոցապ ժողկոմ, 1937-1942 թթ. և 1951 թ.՝ Ղազախստանի ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի Նախագահության նախագահի տեղակալ։ Ղազախստանի կոմկուսի ԿԿ անդամ։ Պարգևատրվել է Լենինի և Կարմիր դրոշի շքանշաններով։


== Ծանոթագրություններ ==
Մաքս Ռեգեր

Մաքս Յոհանն Բապտիստ Յոզեֆ Ռեգեր (մարտի 19, 1873(1873-03-19)[…], Բրանդ, Տիրշենրոյտ, Վերին Պֆալց, Բավարիա, Գերմանական կայսրություն - մայիսի 11, 1916(1916-05-11)[…], Լայպցիգ, Սաքսոնիայի թագավորություն, Գերմանական ռայխ), գերմանացի կոմպոզիտոր, երգեհոնահար, դաշնակահար և դիրիժոր։


== Կենսագրություն ==
1890-1893 թվականներին կոմպոզիցիա է պարապել Հ. Ռիմանի մոտ։ Դասավանդել է Մյունխենում (1905 թվականից, երգեհոն և կոմպոզիցիա), Լայպցիգում (1907-1916, կոմպոզիցիա), Մայնինգենում ղեկավարել պալատական կապելլան (1911-1914)։ Ստեղծագործել է բոլոր ժանրերում, բացի երաժշտական-բեմականից։ Ռեգերի ոճը ձևավորվել է, գլխավորապես, Բախի (որին ձոնել է «Բախի հիշատակին» երգեհոնային սյուիտը, 1894-1895), Բրամսի երաժշտության, նաև Վագների հարմոնիայի ազդեցությամբ։ Ժանրերի և ձևերի ընտրության (հնագույն սյուիտ, պրելյուդ և ֆուգա, կոնչերտո գրոսսո), պոլիֆոնիկ մտածողության գերակշռության մեջ արտահայտվել են Ռեգերի նեոկլասիցիստական միտումները, հատկապես վերջին երկերում՝ Կոնցերտ նվագախմբի համար հնագույն ոճով (1912), Մոցարտի թեմայով վարիացիաներ և ֆուգա նվագախմբի համար (1914)։ Ռեգերի ստեղծագործությունը յուրատիպ կապող օղակ է արևմտաեվրոպական ուշ ռոմանտիզմի և 20-րդ դարի կլասիցիստական հոսանքների միջև։


== Ծանոթագրություններ ==
Համբուրգեր

Համբուրգեր, սենդվիչի տեսակ, որի բաղադրության մեջ են մտնում տապակած, կլոր կոտլետ, որը լինում է բուլկինների մեջ, ինչպես նաև կարող է ունենալ համեմունքներ, ինչպես կետչուպ, կանաչի, մայոնեզ, պանիր, սոխ, լոլիկ, թթու վարունգ։


== Պատմություն ==
Համուրգեր անունը եկել է գերմանական Համբուրգ քաղաքից, որտեղից շատերը գաղթեցին ԱՄՆ։
1921 թվականին Կանզասում բացվեց White Castle ընկերությունը, որի ֆիրմային ուտեստը եղել է համբուրգերը։ Մինչև 1946 թվականը համբուրգերն արժեր 5 ցենտ։ Ցածր գինը և նորությունը գրավում էին ավելի ու ավելի մարդկանց, իսկ անվտանգության վերաբերյալ եղած կասկածները ժխտվեցին հնարամիտ ղեկավար Բիլլի Ինգրամի օգնությամբ։ Նա վարձել է հատուկ մարդկանց, որոնք հագնում էին սպիտակ խալաթներ և գնում էին համբուրգերներ՝ ստեղծելով տպավորություն, թե նույնիսկ բժիշկներն են գնում դա։ 1940-ական թվականներին ի հայտ եկան White Castle ընկերության մրցակիցներ, որոնցից մեկը McDonald’s-ն է, որից հետո սկսեց զարգանալ ֆասթֆուդի արտադրությունը։


== Համբուրգերների տեսակները ==
Չիզբուրգեր (անգլ.՝ Cheeseburger, անգլ.՝ cheese պանիր բառից), համբուրգերի տեսակ, որի մեջ անպայման պանիր կա։
Ֆիշբուրգեր (անգլ.՝ fish ձուկ բառից), համբուրգերի տեսակ, որի մեջ մսից կոտլետը փոխարինվում է տապակած ձկով։
Չիքենբուրգեր, համբուրգերի տեսակ, որի մեջ մտնում հավի միս։
Վեջիբուրգեր, բուսակերների համար նախատեսված համբուրգեր, որը չի պարունակում միս։
Թոֆուբուրգերում մսի փոխարեն կա տոֆու։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
2010 թվականի սեպտեմբերի 3-ին Լեսկովաց շրջանում խոհարարները պատրաստեցին աշխարհի ամենամեծ համբուրգերը, որը կշռում էր 51 կիլոգրամ և ուներ 1,63 մետր շառավիղ և 2,5 սանտիմետր հաստություն։ Տեղական հացաբուլկեղենի գործարանը պատրաստեց 29 կիլոգրամանոց բուլկի համբուրգերի համար.


== Ծանոթագրություններ ==
Ռաթչաբուրի

Ռաթչաբուրի կամ Ռաթ Բուրի, քաղաք Արևմտյան Թաիլանդի մարզում։ Ռաթչաբուրի քաղաքը ընդգրկում է ամբողջ Նա Մուենգ շրջանը։ 2006 թվականին ուներ 38,208 բնակչություն։


== Պատմություն ==
Մի ժամանակ քաղաքը եղել է Սիամի ծոցի ափին։ Ժամանակի ընթացքում ափից տեղափոխվել է 30 կմ (18 մղոն) դեպի հարավ, իջնում է Մաե Կլոնգ (գետ)։ Սակայն Ռաթչաբուրին մնում է կարևոր առևտրային կենտրոն։ Հնագիտական գտածոները ցույց են տալիս, որ տարածքն արդեն բնակեցված էր դեռ բրոնզե դարում, իսկ բուն քաղաքը, ինչպես հայտնի է, գոյություն է ունեցել առնվազն երկու հազար տարի առաջ։
Տասներեքերորդ դարում Ռամ Խամահենգը  առգրավել է Ռաթչաբուրին և միացրել նրան Սուկխոտաին։ Ավելի ուշ նաև կարևոր առևտրական կենտրոն է դարձել Այուտխայ Թագավորությունը։ 1768 թվականին Մյանման (որ վերջերս քանդվել է Այուտխայը) դեն է նետել Ռաթչաբուրիի թագավորին Տակսին, և քաղաքը ընդգրկվել է նաև Թաիլանդը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կաղապար:Commons category-inline
 Ratchaburi travel guide from Wikivoyage
City of Ratchaburi Archived 2011-12-05 at the Wayback Machine.
(8096) էմիլզոլյա

(8096) էմիլզոլյա (անգլ.՝ Emilezola), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի հուլիսի 20-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,393708 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8719 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9155 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1352,71 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,266132 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,22° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8096) էմիլզոլյա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ատամանովկա (այլ կիրառումներ)

Ատամանովկա, կարող է վերաբերել՝

Ատամանովկա - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Անդրբայկալյան երկրամասի Չիտինսկի շրջանի կազմում։
Ատամանովկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարաիդելսկի շրջանի կազմում։
Պիրանի ծովային թանգարան

Սերգեյ Մաշերի անվան  ծովային թանգարան (սլովեն.՝ Pomorski muzej »Sergej Mašera«), թանգարան, որը գտնվում է Սլովենիայի Պիրան քաղաքում։ Հիմնադրվել է 1954 թվականին՝ որպես Պիրանի քաղաքային թանգարան։ 1967 թվականից կրում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի հերոս Սերգեյ Մաշերի անունը։


== Հավաքածու ==
Ցուցադրությունը պատմում է սլովենական ծովագնացության պատմության և հարակից ոլորտների մասին։ Դրա մեջ մտնում են՝

Գլխավոր ծովային պատմական և գեղարվեստական հավաքածուն ընդգրկում է հնագույն քարտեզներ, տարբեր տիպի նավերի մոդելներ, նավիգացիոն գործիքներ, ծովագնաց նկարիչների նկարներ, նավերի նկարներ և այլն։ Բացի առևտրական նավատորմից հավաքածուն նաև մասամբ պատմում է տարբեր երկրների ռազմածովային նավատորմերի մասին, որի կազմի մեջ դարեր շարունակ ընդգրկված էր ներկայիս Սլովենիայի տարածքը։
Հնագիտական հավաքածու՝ անդրծովյան առևտրի թեմատիկայով նախապատմական ժամանակներից մինչև միջնադար։
Հնագիտական բաժինը պարունակում է ցուցանմուշներ նավերի մոդելների և ձկների մշակման մասին։
Թանգարանի գրադարանը պարունակում է շուրջ 14000 կտոր գիրք, որոնք այստեղ են անցել քաղաքային հին գրադարանից՝ գումարվելով նոր գրքեր։Թանգարանն ունի երեք մասնաճյուղ՝

Սեչովելյան աղային լճակներ
Ազգագրական հուշարձան «Տոնինա խիշա»։
Փողոցային թանգարան Իզոլա քաղաքում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Գրականություն ==
Ivanič Martin. «Slovenika, slovenska nacionalna enciklopedija», Любляна, изд. Mladinska knjiga, 2011


== Արտաքին հղումներ ==
Pomorski muzej »Sergej Mašera« Piran
Օլերդոլա

Օլերդոլա (կատ.`Olèrdola), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Բարսելոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալիտ Պենեդես շրջանում։ Տարածքը կազմում է 30.08 կմ2։ Բնակչությունը` 3533 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 62 կմ։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2016-04-02 at the Wayback Machine.
Página web del Ayuntamiento de Olèrdola
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Información del Institut d'Estadística de Catalunya
Mapa de Olèrdola en Google Maps
Խորհրդա-գերմանական սահմանագծային պայմանագիր

Խորհրդա-գերմանական սահմանագծային պայմանագիր օգոստոսի 23-ին կնքված Մոլոտով-Ռիբենտրոպ պակտի երկրորդ լրացուցիչ արձանագրություն էր։ Այն գաղտնի համաձայնություն էր կնքված 1939 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Նացիստական Գերմանիայի և ԽՍՀՄ-ի միջև միացյալ ուժերով Լեհաստան ներխուժելուց հետո։ Այն ստորագրել են երկու երկրների արտաքին գործերի նախարարներ Իոահիմ ֆոն Ռիբենտրոպը և Վյաչեսլավ Մոլոտովը Իոսիֆ Ստալինի ներկայությամբ։ Արձանագրության միայն փոքր հատվածն էր, որ դարձավ հանրային Նացիստական Գերմանիայում, իսկ ԽՍՀՄ-ում մնաց գաղտնի։ Պակտի երրորդ գաղտնի արձանագրությունը ստորագրվեց 1941 թվականի հունվարի 10-ին Ֆրիդրիպ Վերներ ֆոն Շուլենբերգի և Մոլոտովի միջև, որով Գերմանիան հայտնեց իր նկրտումների մասին Լիտվայի բաժանման հարցում, որից մի քանի ամիս անց սկսվեց հակախորհրդային Բարբարոսա ռազմագործողությունը։


== Գաղտնի հոդվածներ ==

Պայմանագրում ներառվեցին մի շարք գաղտնի հոդվածներ։ Այս հոդվածները թույլ տվեցին փոխանակել գերմանացի և խորհրդային ազգերին Լեհաստանի օկուպացված հատվածներում, վերախմբագրել Մոլոտով-Ռիբենտրոպ պակտով սահմանված հետաքրքրության շրջանակները, բացի այտ համաձայնություն ձեռք բերել արգելել որևէ լեհական գաղափարախոսություն, որն ուղղված կլինի մյուս կողմի դեմ։
Լեհաստան ներխուժման ժամանակ գերմանական Վերմախտը նվաճել էր Լյուբլինի վոևոդությունը և և Վարշավայի վոևորդությունը, որոնք Մոլոտով-Ռիբենտրոպ պակտով գտնվում էին խորհրդային հետաքրքրությունների 
շրջանակում։ Որպեսզի փոխհատուցվի ԽՍՀՄ-ի այս «կորուստ»-ը, պայմանագրի գաղտնի լրացմամբ Լիտվան մտավ ԽՍՀՄ-ի հետաքրքրությունների շրջանակում, բացառությամբ փոքր հատվածի։
Այս փոփոխությունից հետո ԽՍՀՄ-ը վերջնագիր ներկայացրեց Լիտվային, օկուպացրեց այն 1940 թվականի հունիսի 15-ին և հիմնադրեց Լիտվական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 155


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Էլինա Նեչաևա

Էլինա Նեչաևա (էստ․՝ Elina Netšajeva, նոյեմբերի 10, 1991(1991-11-10), Տալլին, Էստոնիա), էստոնացի օպերային երգչուհի։ Ներկայացրել է Էստոնիան Եվրատեսիլ 2018 երգի մրցույթում։


== Կենսագրություն ==
Էլինա Նեչաևան ծնվել է Տալլին քաղաքում։ 2016 թ. ավարտել է Էստոնիայի երաժշտության և թատրոնի ակադեմիան, մասնագիտացել է դասական վոկալով։ 2018 թ. երգչուհին ներկայացրել է «La Forza» երգը Eesti Laul-ին՝ Եվրատեսիլ երգի մրցույթի էստոնական նախընտրական փուլին։ Մրցույթի սուպերֆինալում Նեչաևան արժանացել է հաղթանակի հեռուստադիտողների և ժյուրիի քվեարկության արդյունքում և ստացել է հնարավորություն ներկայացնել Էստոնիան Եվրատեսիլ 2018 երգի մրցույթում։


=== Անձնական կյանք ===
Նա ունի խառը ծագում՝ ռւսական, էստոնական և չուվաշական։ Նա դարձել է չուվաշական ծագմամգ առաջին մասնակիցը Եվրատեսիլում։


== Սկավառակագրություն ==


=== Սինգլներ ===


== Արտաքին հղումներ ==
Էլինա Նեչաևվայի էջը eurovision.tv կայքում


== Ծանոթագրություններ ==
Չև Յու

Չև Յու (ռուս.՝ Чев-Ю), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վիչեգդա գետի աջ ափին՝ 597 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 52 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000016422
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001642
Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Սեկոնդո դի Պիներոլո

Սան Սեկոնդո դի Պիներոլո (իտալերեն՝ San Secondo di Pinerolo) կոմունա Իտալիայում՝ Պիեմոնտ մարզի Թուրինի գավառում։ Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների՝ 3.403 մարդ։ Զբաղեցնում է 12 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 284 մարդ/կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 10060։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 0121։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության շարժը.


== Տվյալներ ==
Հեռախոսային կոդ - 0121 503811 — fax 0121 501825
էլեկտրոնային փոստ - uffici@comune.sansecondodipinerolo.to.it
Պաշտոնական կայք - http://www.comune.sansecondodipinerolo.to.it/


== Ծանոթագրություններ ==
Խորվաթերեն

Խորվաթերենը (hrvatski jezik հրվատսկի յեզիկ) պատկանում է Հնդեվրոպական լեզուների ընտանիքի սլավոնական լեզվախմբին։ Խորվաթերեն խոսում են աշխարհում 5 միլիոն մարդ։ Խորվաթերենը պաշտոնական լեզու է Խորվաթիայում, ինչպես նաև՝ Բոսնիա և Հերցեգովինայում։ Ըստ աշխարհի լեզուների դասակարգման խորվաթերենը չի մտնում 100 տարածված լեզուների մեջ։


== Արտաքին հղումներ ==
GeoNames
Ethnologue


== Տես նաև ==
Պաշտոնական լեզուների ցանկ
Լեզվաընտանիքների ցանկ
Լեզուների ցանկեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Dubravko Škiljan։ From Croato-Serbian to Croatian: Croatian linguistic identity. Multilingua 19, 2000, 3–20.
Leopold Auburger։ Die kroatische Sprache und der Serbokroatismus. Ulm ։ Hess, 1999, ISBN 3-87336-009-8
Robert D. Greenberg։ Language and Identity in the Balkans: Serbo-Croatian and its Disintegration. Oxford u. a. 2004, ISBN 0-19-925815-5.
Mario Grčević։ Die Entstehung der kroatischen Literatursprache. Köln/Weimar/Wien ։ Böhlau, 1997, ISBN 3-412-16196-9
Radoslav Katičić։ Undoing a 'Unified Language': Bosnian, Croatian, Serbian. In Michael Clyne, ed. Undoing and Redoing Corpus Planning. Berlin ։ Mouton de Gruyter, 1997, ISBN 3-11-012855-1, 165–191
Milan Moguš։ Die Geschichte der kroatischen Literatursprache. Übersetzt von Nicole Emmerich unter Mitarbeit von Mario Grčević. Zagreb ։ Globus, 2001, ISBN 953-167-125-7
Miloš Okuka։ Eine Sprache – viele Erben: Sprachpolitik als Nationalisierungsinstrument in Ex-Jugoslawien. Klagenfurt 1998, ISBN 3-85129-249-9.
Լեմե (այլ կիրառումներ)

Լեմե, կարող է վերաբերել՝

Լեմե - կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում
Լեմե - համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում
«Ադեմա» - «Լ’Էմիռն» ֆուտբոլային խաղ

«Ադեմա» - «Ստադ Օլիմպիկ լ'Էմիռն» ֆուտբոլային հանդիպումը ռեկորդային է մեկ խաղում խփած գոլերի քանակով, որը գրանցված է Գինեսի ռեկորդների գրքում։ Այն խաղացվել է 2002 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Մադագասկարի «Ադեմա» - «Ստադ Օլիմպիկ լ'Էմիռն» (ՍՕԷ) թիմերի միջև։ 149 գոլերով խաղը գերազանցել է նախորդ ռեկորդը՝ 36-0, որը գրանցվել էր 1885 թվականին կայացած խաղում։


== Խաղի տեսություն ==
2002 թվականին Մադագասկարի առաջնության եզրափակիչ փուլի մրցակարգը շրջանաձև էր՝ չորս լավագույն թիմերի մասնակցությամբ։ Ավարտից մեկ տուր առաջ մրցավար Ռազաֆինտսալաման, վերջին րոպեին նշանակելով 11-մետրանոց հարված, մայրաքաղաքի «Ստադ Օլիմպիկ լ'Էմիռնին» (ՍՕԷ) զրկել էր ոսկե մեդալ նվաճելու հնարավորությունից։ Վերջին խաղում, որտեղ նեղացած թիմին արդեն չեմպիոնի կարգավիճակով դիմակայում էր տեղի «Ադեման», ՍՕԷ-ի մարզիչ Ռատսարազական խաղացողներին հրահանգ է տվել առավելագույն քանակությամբ գոլեր խփել սեփական դարպասը։ Արդյունքում «Ադեման», որի խաղացողները տեղում կանգնած հետևում էին տեղի ունեցող իրադարձություններին, դարձավ վարպետների թիմերի խաղում գրանցված ամենամեծ հաղթանակի հեղինակը համաշխարհային ֆուտբոլի պատմության մեջ։ Աննախադեպ էր նաև «արագագործությունը»՝ միջինը յուրաքանչյուր 36 վայրկյանը մեկ գնդակը հայտնվում էր ՍՕԷ-ի դարպասում։
Արդյունքում ՍՕԷ-ի մարզիչ Զակա Բեն, ինչպես նաև թիմի չորս խաղացողներ, այդ թվում՝ Մադագասկարի ազգային հավաքականի ավագ Մամիսոա Ռազաֆինդրակոտոն որակազրկվեցին երեք տարով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մադագասկարի 2002-2003 մրցաշրջանի առաջնության արդյունքների աղյուսակ(անգլերեն) )
Kempson Russell (November 2, 2002)։ «Coach settles scores as his team notch 149 own goals»։ The Times (London: News International Limited)։ Վերցված է 2009-04-05  (անգլ.)
«Madagascan champions win 149-0»։ The Guardian (Guardian News and Media Limited)։ November 1, 2002։ Վերցված է 2012-12-18  (անգլ.)
«149-0 scoreline sets new record»։ BBC Sport։ November 1, 2002։ Վերցված է 20129-12-18  (անգլ.)
149 Eigentore aus Protest (գերմ.)
Harte Strafen für Eigentor-Weltrekordler(գերմ.))
Կազինա

Կազինա  (իտալերեն՝ Casina), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Ռեջիո Էմիլիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4390 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 68,8 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 63,81 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 420134։ Հեռախոսային կոդը՝ 0522։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վերխնյայա Բարաբանովկա

Վերխնյայա Բարաբանովկա (ռուս.՝ Верхняя Барабановка, բաշկիրերեն՝ Үрге Барабановка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 242 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ջիսր ալ-Շուղուրի գավառ

Ջիսր ալ-Շուղուրի գավառ, (արաբ․՝ منطقة جسر الشغور‎‎), Սիրիայի Արաբական Հանրապետության գավառի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Իդլիբի մարզի 5 գավառներից մեկը։
Ըստ 2004 թվականի մարդահամարի Ջիսր ալ-Շուղուրի գավառի բնակչությունը կազմում է 150,052 մարդ։ Գավառի կենտրոնը համարվում է Ջիսր ալ-Շուղուր քաղաքը։
Ջիսր ալ-Շուղուրի գավառը բաժանվում է 4 շրջանների՝

Ջիսր ալ-Շուղուրի շրջան (արաբ․՝ ناحية جسر الشغور‎‎), կենտրոն՝ Ջիսր ալ-Շուղուր, բնակչություն՝ 89,028 մարդ
Բիդամայի շրջան (արաբ․՝ ناحية بداما‎‎), կենտրոն՝ Բիդամա, բնակչություն՝  18,501 մարդ
Դարքուշի շրջան (արաբ․՝ ناحية دركوش‎‎), կենտրոն՝ Դարքուշ, բնակչություն՝ 23,022 մարդ
Ալ-Ջանուդիայի շրջան (արաբ․՝ ناحية الجانودية‎‎), կենտրոն՝ Ալ-Ջանուդիա, բնակչություն՝ 19,642 մարդ


== Ծանոթագրություններ ==
Մատվեյ Չերեպախով

Մատվեյ Չերեպախով (ռուս.՝ Матве́й Само́йлович Черепа́хов, 1909, Կրեմենչուգ, Պոլտավայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - 1987, Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային լրագրող, գրականագետ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1909 թվականին, Պոլտավայի նահանգի Կրեմենչուգ քաղաքում։
1941 թվականի օգոստոսին Խարկովի շրջանային զինկոմիսարիատի կողմից զորակոչվել է ռազմաճակատ, որտեղ ծառայել է որպես «Գվարդեեց» թերթի պատասխանատու քարտուղար, կատարել է «Ֆրոնտովիկ» թերթի քարտուղարի ու խմբագրի պարտականությունները։
Ռազմաճակատում լրագրողական աշխատանքում ցուցաբերած մարտական ծառայությունների համար պարգևատրվել է «Խիզախության համար» մեդալով, Կարմիր Աստղի շքանշանով։ 1985 թվականի ապրիլի 6-ին Հայրենական մեծ պատերազմում տարած հաղթանակի 40-ամյակի առթիվ պարգևատրվել է Հայրենական պատերազմի II աստիճանի շքանշանով։
Սովորել և աշխատել է Վ. Լենինի անվան ռազմաքաղաքական ակադեմիայում։
1947 թվականին ՄՊՀ ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետի հիմնումից հետո գնդապետի աստիճանով տեղափոխվել է խորհրդային-կուսակցական մամուլի պատմության ֆակուլտետ, որտեղ աշխատել է մի քանի տասնամյակ։
«Ռուսական պարբերական մամուլ» (1702-1894) հիմնարար տեղեկագրքի խմբագիրներից մեկն է, որը 1959 թվականին թողարկել է Քաղաքական գրականության պետական հրատարակչությունը։
1970-ականներին լրագրության ժանրերը դասակարգելու փորձ է արել՝ դրանք բաժանելով լրատվական և հրապարակախոսական ժանրերի։ Չերեպախովն առանձնացրել է ժանրերի այնպիսի հատկանիշներ, ինչպիսիք են օբյեկտը, նույն ինքը` «ճանաչողության, ուսումնասիրման առարկան», ժանրի որոշակի նշանակությունը, տվյալների ընդգրկման մասշտաբը։
Մահացել է 1987 թվականին։ Թաղված է կնոջ հետ, Մոսկվայի Վոստրյակովյան գերեզմանատանը։


== Ընտանիք ==
Չերեպախովա, Աննա Լևովնա (1914-2006)` կինը
Չերեպախովա, Էլլա Մատվեևնա`  դուստրը


== Մատենագրություն ==
Черепахов М. С. Заметка и корреспонденция. — М.: Издательство МГУ, 1954.
Черепахов М. С. Возникновение периодической печати в России (лекция, прочитанная на факультете журналистики). — М.: Издательство МГУ, 1955. — 32 с.
Русская периодическая печать (1702—1894): Справочник / Под редакцией А. Г. Дементьева, А. В. Западова, М. С. Черепахова. — М. : Гос. изд-во политический литературы, 1959. — 835 с.
Жанры советской газеты / Под редакцией М. С. Черепахова. — М., 1959. — 269 с.
Черепахов М. С. Методическое пособие по истории русской журналистики. — М., 1959. — (Библиотечка заочника).
Черепахов М. С. Работа над очерком. — 2-е изд. — М.: Издательство МГУ, 1966. — 93 с.
Черепахов М. С. Проблемы теории публицистики. — 2-е изд. — М.: Мысль, 1973. — 267 с.
Черепахов М. С. Н. Г. Чернышевский. — М.: Мысль, 1977. — 213 с. — (Мастерство публицистов революционной демократии).
Черепахов М. С. Рыцари духа: Документальные рассказы. — М.: Советская Россия, 1983. — 77 с.
Черепахов М. С. Таинства мастерства публициста. — М.: Мысль, 1984. — 150 с. — (В творческой мастерской журналиста).


== Ծանոթագրություններ ==
Ցուրտ լեռը

«Ցուրտ լեռը» (անգլ.՝ Cold Mountain, 2003), Էնթոնի Մինգելայի ռազմական դրաման Չարլզ Ֆրեյզերի համանուն վեպի հիման վրա՝ Ջուդ Լոուի, Նիկոլ Քիդմանի, Ռենե Զելվեգերի, ինչպես նաև Ֆիլիպ Սեյմուր Հոֆմանի, Նատալի Պորտմանի, Դոնալդ Սազերլենդի մասնակցությամբ։ Ֆիլմը 2004 թվականին յոթ անվանակարգերում առաջադրվել է «Օսկարի» (հաղթել է «երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում)։ Պրեմիերան ԱՄՆ-ում կայացել է 2003 թվականի դեկտեմբերի 25-ին։ Դրամարկղային հասույթն աշխարհում կազմել է 173 միլիոն դոլար։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարախանյան (այլ կիրառումներ)

Կարախանյան, ազգանուն։

Լևոն Կարախան, խորհրդային պետական գործիչ, դիվանագետ (1889-1937)։
Իսահակ Կարախանյան, հայ զինվորական, Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից (1921-2000)։
Հովսեփ Կարախանյան, պրոֆեսիոնալ հեղափոխական, հրապարակախոս, մանկավարժ, ԽՄԿԿ անդամ (1878-1931)։
Ջահան Կարախանյան, Խորհրդային Միության հերոս, սակրային ջոկի հրամանատար, ԽՍԿԿ անդամ (1918-1942)։
Վազգեն Կարախանյան, Պատգամավոր