armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ռուբեն Ասատրյան

Ռուբեն Մինասի Ասատրյան (հոկտեմբերի 31, 1959(1959-10-31), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դիրիժոր։ ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (2012):


== Կենսագրություն ==
Ռուբեն Ասատրյանը ծնվել է 1959 թվականին, Երևանում։ 1986 թվականին ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի ջութակի, 1991 թվականին՝ օպերային–սիմֆոնիկ դիրիժորության դասարանները։ Դիրիժորության վարպետության դասընթացներ է անցել Մոսկվայի կոնսերվատորիայում։ Ուսանողական տարիներին կազմակերպել է բազմաթիվ անսամբլներ՝ հանդես գալով որպես ջութակահար և դիրիժոր։ 1981 թվականին հիմնել է «Վերածնունդ»` Renaissance, անսամբլը, որը հետագայում դարձել է կամերային նվագախումբ` տարածելով դասական և ժամանակակից երաժշտությունը։ 1994 թվականին վերակազմավորել է Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի մենակատարների անսամբլը՝ կազմակերպելով համերգներ՝ դասական, ժամանակակից և հատկապես հայ կոմպոզիտորների գործերի ընդգրկմամբ։ Այս նվագախումբը նկատելի դեր է խաղացել հայ ժամանակակից երաժշտության տարածման գործում։ 2006 թվականին վերականգնել է Renaissance-ը՝ համալրելով այն Հայաստանի բարձրակարգ երաժիշտներով։ Թողարկել է լազերային ձայնասկավառակներ, որոնցում ընդգրկված են Ավետ Տերտերյանի, Ա. Զաքարյանի, Ա. Եղիկյանի և այլ ժամանակակից կոմպոզիտորների ստեղծագործություններ։ 2003 թվականին ղեկավարել է Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի համերգը Դուբայում։ Հյուրախաղերով հանդես է եկել Եվրոպայում, Մերձավոր Արևելքում, Ռուսաստանում, ԱՄՆ-ում։ 2008 թվականին բեմադրել է Ավետ Տերտերյանի «Երկրաշարժ» օպերան Երևանի Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնում, Պրոկոֆևի «Ռոմեո և Ջուլիետ», Շուշիում՝ Տերտերյանի «Կրակե օղակ» բեմադրությունները Դասավանդում է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում, կոնսերվատորիայի Կոնստանտին Սարաջյանի անվան սիմֆոնիկ նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավարն ու գլխավոր դիրիժորն է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուբեն Ասատրյան
Հեռուստահաղորդում Ռուբեն Ասատրյանի մասին
Սարաևոյի ֆոնդային բորսա

Սարաևոյի ֆոնդային բորսա (SASE, բոս․՝ Sarajevska Berza), ֆոնդային բորսա, որը գործում է Սարաևոյում, Բոսնիա և Հերցեգովինա։


== Պատմություն և կառուցվածք ==
Սարաևոյի ֆոնդային բորսան հիմնադրվել է 2001 թվականի սեպտեմբերին և սկսել է գործարքներ կատարել 2002 թվականի ապրիլի 12-ին որպես Բոսնիա և Հերցեգովինայի ֆեդերացիայի արժեթղթերի կենտրոնական առևտրային տարածք, Բոսնիա և Հերցեգովինայի ֆեդերացիան Սերբիայի Հանրապետության հետ միասին կազմում է հետպատերազմյան Բոսնիա-Հերցեգովինան։ Սարաևոյի ֆոնդային բորսան հիմնադրվել է որպես բաժնետիրական-ֆոնդային ընկերություն։ Այն ունեցել է ութ հիմնադիր անդամ։ Արժեթղթերի մասին օրենքի համաձայն, Սարաևոյի ֆոնդային բորսայի անդամներ կարող են լինել միայն իրավաբանական անձինք` բրոքերային գրասենյակներ, որոնց միակ գործունեությունը առևտուրն է արժեթղթերով, որոնց գլխադասային գրասենյակները գտնվում են Բոսնիա և Հերցեգովինայում։ Բորսայի հիմնադիր կապիտալը եղել է 200.000 BAM (1 BAM = 0.51 եվրո)։
Բոլոր անդամները պետք է լիցենզավորված լինեն Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնության արժեթղթերի հանձնաժողովի կողմից արժեթղթերի առևտրի համար։ Միայն այս բրոքերներն են հաստատվում ֆոնդային բորսայի անդամների կողմից, որոնք անց են կացնում առևտրի թույլտվություն տվող քննությունը։ Արժեթղթերի հանձնաժողովը սահմանում է քննության անցկացման կարգը և պայմանները, ինչպես նաև լիցենզիան ուժը կորցրած ճանաչելը։ Բրոքերից պահանջվում է ունենալ գործակալության կողմից տրված վավերական լիցենզիա։ Ներկայումս ֆոնդային բորսան ունի 16 անդամ, որի գլխամասային գրասենյակները տարածվում են ամբողջ Բոսնիա և Հերցեգովինայով, որոնց մեծամասնությունը մայրաքաղաքում է` Սարաևոյում։ Բաժնետերերի ժողովը ընտրում է հինգ անդամից բաղկացած վերահսկիչ խորհուրդ չորս տարի ժամկետով։ Դիտորդական խորհուրդը նշանակում է բորսայի ղեկավար, ով պատասխանատու է ռազմավարական պլանավորման և ամենօրյա գործողությունների համար։
Սարաևոյի ֆոնդային բորսայի կառավարման մարմնի անդամները և Վիենայի ֆոնդային բորսան (Wiener Börse) 2006 թվականի մարտի 21-ին ստորագրեցին փոխըմբռնման հուշագիր։ Դա Բոսնիան դարձնում է, Ռումինիայից, Խորվաթիայից և Բելգրադից հետո, Բուդապեշտի ֆոնդային բորսայի և Վիեննայի բորսայի հետ միասին համագործակցության համաձայնագրի մեջ մտնող չորրորդ Հարավարևելյան եվրոպական ֆոնդային բորսան։ Փոխըմբռնման հուշագիրը հիմք է տալիս Սարաևոյի և Վիենայի բորսաների միջև ավելի սերտ համագործակցության համար։ Առաջին համատեղ նախագիծը ենթադրվում է որ կլինի ինդեքսը։


== Աշխատունակություն ==
Վերջին տարիներին Սարաևոյի ֆոնդային բորսայի աշխատունակությունը ավելացել է։ 2002 թվականից շուկայական կապիտալիզացիան աճել է շուրջ քսան անգամ, իսկ 2005 թվականի վերջին այն արդեն 3.3 մլրդ եվրո էր։ Միջին օրական առևտրային ծավալները նույնպես աճել են վերջին մի քանի տարիների ընթացքում և 2005 թվականին հասել են 1.5 մլն եվրոյի։ Սարաևոյի ֆոնդային բորսայի առաջատար ցուցանիշը` BIFX-ը, 2002 թվականի վերջի դրությամբ աճել է 1.264.20-ից մինչև 4,045.57 կետ 2005 թվականի վերջին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Եվրոպական ֆոնդային բորսաների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Official website
Banja Luka Stock Exchange
Վոլոշկովոե (գյուղ, Զենկովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎոլոշկովոեՎոլոշկովոե (ուկրաիներեն՝ Волошкове), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Խոլոպկովո։
2001 թվականի տվյալներով Վոլոշկովոե գյուղում բնակվում էր 225 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1168 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 192,64 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սինթիա Էրիվո

Սինթիա Էրիվո (անգլ.՝ Cynthia Erivo, հունվարի 8, 1987(1987-01-08), Stockwell, Լամբեթ, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի երգչուհի և դերասանուհի։ «Թոնի» (2016), «Դրամա Դեսկ» (2016) և «Գրեմմի» (2017) մրցանակների դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Էրիվոն ծնվել է Լոնդոնի հարավային մասում՝ նիգերիացի ներգաղթյալների ընտանիքում և ավարտել է Դրամատիկական արվեստի թագավորական ակադեմիան։
2013  թվականին Էրիվոն խաղացել է լոնդոնյան՝ «Մանուշակագույն դաշտերի ծաղիկներ» մյուզիքլում, իսկ դրանից առաջ խաղացել է բրիտանական՝ «Գործիր, քույրի′կ» մյուզիքլում։ 2014 թվականին ձայնագրել է ամերիկյան՝ «Կուլիսների հետևում» ֆիլմի երգերից մեկը։
2015 թվականին Էրիվոն մեկնել է ԱՄՆ, որտեղ նորամուտը նշել է բրոդվեյան բեմում՝ «Մանուշակագույն դաշտերի ծաղիկներ» մյուզիքլի նոր տարբերակով՝ մարմնավորելով Սելիայի կերպարը։ Դերը նրան մի շարք մրցանակներ է բերել, այդ թվում՝ «Թոնի»՝ մյուզիքլում կնոջ լավագույն դերի համար։
2019 թվականին Էրիվոն մարմնավորել է Հարիեթ Թաբմենին «Հարիեթ» ֆիլմում, որի համար առաջադրվել է «Օսկար», «Ոսկե գլոբուս» և ԱՄՆ կինոդերասանների գիլդիայի մրցանակներում։


== Ֆիլմագրություն ==
2018՝ Ոչ մի լավ բան «Էլ Ռոյալ» հյուրանոցում
2018՝ «Այրիներ»
2019՝ «Հարիեթ»
2020՝ «Օտարական»


== Ծանոթագրություններ ==
Դաներե

Դաներե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գարեգին Ա Աստվածաբանական-հայագիտական կենտրոն

Գարեգին Ա Աստվածաբանական-հայագիտական կենտրոնը հիմնվել է Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի տարածքում Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի տնօրինությամբ։
Կենտրոնի պաշտոնական բացումը տեղի է ունեցել 2000 թ. հունիսի 26-ին։
Գտնվում է Վեհարանի տարածքում, Ալեքս Մանուկյան «Գանձատան» շենքի ձախ կողմի առաջին և երկրորդ հարկերում։
Կենտրոնի նպատակն է նպաստել Հայաստանում գոյություն չունեցող որոշ գիտաճյուղերի զարգացմանը (Աստվածաբանական ու մեկնողական բնագրերի ուսումնասիրությամբ ու հրատարակությամբ, կաթողիկոսական դիվանատան գործունեության հետազոտությամբ և վավերագրերի լիակատար արխիվի ստեղծմամբ, հայ միջնադարյան կանոնական գրականության հետազոտությամբ և այլն)։
Կենտրոնի տնօրենն է պ.գ.դ. Ազատ Բոզոյանը։
Կենտրոնի աշխատանքային գործունեությանն աջակցում են Գևորգյան Հոգեւոր Ճեմարանի տնօրինությունն ու ճեմարանականները, ինչպես նաև Մայր Աթոռի միաբաններ։


== Գրադարանը ==
Կենտրոնի գրքերի թիվն այսօր շուրջ 25 000 միավոր է։ Կենտրոնն ունի շուրջ 200 կտոր հնատիպ գրականություն, որոնցից ամենահինը Կղեմոս Գալանոսի եկեղեցու պատմության մասին աշխատությունն է։
Գրադարանում պահվող ամենահիշարժան գործերից է հայերեն Աստվածաշնչի 1666 թ. առաջին հրատարուկությունը։
Ամենահին ձեռագիրը 1183 թ. Դրազարկում՝ Կիլիկիայում գրված Ավետարաններից մեկն է։
2002 թ. գրադարանի գրքացանկը համալրվեց ևս 1000 անուն (միավոր) փաստաթղթերով, գրքերով և այլ նյութերով։


== Գիտական կենտրոն ==
Գիտական կենտրոնն փորձում է իր աշխատանքները համաձայնեցնել ՀՀ ԳԱԱ հումանիտար ինստիտուտների և գրադարանի հետ։ Նախատեսված է փոխհարաբերություններ հաստատել Մաշտոցի անվան Մատենադարանի, Երևանի պետական համալսարան-ի պատմության և Աստվածաբանության ֆակուլտետների ու Հայաստանի Ազգային գրադարանի հետ։


== Տես նաև ==
Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածին
Արշակ Ա (Վիրքի թագավոր)

Արշակ Ա, հայտնի է նաև որպես Արտաշես Ա (վրաց.՝ არსოკ I, վրացերենից տառադարձմամբ՝ Արսոկ I, ծնված՝ անհայտ, Մեծ Հայքի թագավորություն – մ․թ․ա․ 78, Մցխեթ, Վիրք), Մեծ Հայքի թագավորության արքայազն և Վիրքի թագավոր մ․թ․ա․ 90-ից մինչև մ․թ․ա․ 78 թվականներին։ Համարվում է Վիրքի Արտաշեսյան հարստության առաջին ներկայացուցիչը։ Արշակը Հայաստանի թագավոր Արտաշես Ա Բարեպաշտի թոռն էր՝ ամենայն հավանականությամբ Արտավազդ Ա-ի որդին։ Զարգացած միջնադարի վրաց հեղինակները, օրինակ՝ Լեոնտի Մրովելին, վկայում են այն մասին, որ Արշակը հայոց արքայի որդին էր, իսկ նրա կինը սերում էր վրաց Փառնավազյանների թագավորական ընտանիքից։
Արշակը Իբերիայի թագավորության գահին բազմում է Մեծ Հայքի արքայից արքա Տիգրան Բ Մեծի կողմից Վիրքի հպատակեցումից հետո։ Վիրքում հայոց Արտաշեսյանների իշխանության հաստատման գործընթացը հանգամանալից կերպով իր «Քարթլիս ցխովրեբա» («Քարթլիի կյանքը») աշխատության մեջ ներկայացնում է Լեոնտի Մրովելին։
Մ․թ․ա․ 109 թվականից ի վեր Վիրքի (Իբերիայի) թագավորությունում իշխում էր Փառանջոմ I-ը՝ Փառնավազյանների տոհմից։ Ըստ վրաց պատմիչի՝ վերջինս պաշտպանում էր պարթևական արքունիքի շահերը և դավանում էր կրակապաշտական կրոնը։ Վիրքում ներքաղաքական պայքարը վերստին սրվում է այն բանից հետո, երբ Փառանջոմ արքան Պարթևստանից կանչում է մազդեզական կրոնի սպասավորներին ու կրակի մոգերին, նրանց հաստատում Մծխեթում և Մողվթայում և սկսում բացահայտորեն պաշտել կուռքերին։ Փառանջոմի այս քայլը զայրույթի տեղիք է տալիս բնակչության և ազնվականության շրջանում, որի արդյունքում էլ Իբերիայի ավագանին որոշում է թագավորին գահընկեց անելու համար դիմել հարևան երկրի՝ զորեղացող Մեծ Հայքի օգնությանը։ 

Մեզ հասած պատմագիտական տեղեկությունների համաձայն՝ Տիգրան Մեծն իր բանակով ներխուժում է Մցխեթ և հաղթանակում պարթևների զորակցությամբ հանդես եկող Փառանջոմ Իբերացու նկատմամբ։ Արդյունքում՝ Վիրքի թագավորությունը հայտնվում է Մեծ Հայքի քաղաքական ազեցության ոլորտում։ Մ․թ․ա․ 90 թվականին Վիրքի գահին բազմում է Տիգրանի զարմիկը՝ Արտավազդ Ա-ի որդի Արշակը, որն էլ հիմնադրում է Վրաց Արտաշեսյան հարստությունը։ Արշակ Ա-ի կառավարման տարիները անցնում են խաղաղության միջավայրում, քանի որ վերջինս գտնվում էր արքայից արքա Տիգրանի հովանավորչության ներքո։ Օգտվելով տիրող կայունությունից՝ վերջինս կառուցապատում է բազմաթիվ ամրոցներ, մասնավորապես՝ Ծունդա բերդը Ջավախքում։ Արշակի մահից հետո արյան իրավունքով գահը ժառանգում է Արտակ Ա-ն, որը շարունակում է իշխել որպես Մեծ Հայքի կամակատար։


== Տես նաև ==
Վիրքի Արտաշեսյան արքայատոհմ
Վիրքի հպատակեցումը Տիգրան Մեծի կողմից
Արտակ Ա Արտաշեսյան


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Լեոնտի Մրովելի, «Քարթլիի կյանքը»
Կրուպչինո (գյուղ, Բոգոդուխովի շրջան)

Կրուպչինո (ուկրաիներեն՝ Крупчине), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բոգոդուխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1730 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կրուպչինո գյուղում բնակվում էր 78 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,64 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 121,88 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դեմետրիո Ալբերտինի

Դեմետրիո Ալբերտինի (իտալերեն՝ Demetrio Albertini, (օգոստոսի 23, 1971(1971-08-23)[…], Բեզանա ին Բրիանցա, Մոնցա և Բրիանցա, Լոմբարդիա, Իտալիա), իտալացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան, իր կարիերայի մեծ մասն անց է կացրել իտալական «Միլանում»։ Իտալիայի հավաքականում խաղացել է 12 տարի, անց է կացրել 79 խաղ, խփել 3 գոլ։ Եղել է 1994 թվականի աշխարհի առաջնության և 2000 թվականի Եվրոպայի առաջնության արծաթե մեդալակիր։


== Կենսագրություն ==
Դեմետրիո Ալբերտինին ծնվել է Բեզանա ին Բրիանցա քաղաքում։ «Միլանի» երիտասարդ ֆուտբոլիստների վերապատրաստման ընթացքում իր առաջին խաղն անցկացրել է 17 տարեկանում։ Որպես վարձակալված  ֆուտբոլիստ 1990/91  թվականների մրցաշրջանի մի մասն անց է կացրել իտալական «Պադովա» ակումբում։ Նույն մրցաշրջանի ընթացքում տեղափոխվում է «Միլան», որտեղ անց է կացնրել  մոտ 300 խաղ։ «Միլանի» կազմում 3 տարի անընդմեջ (1992—1994)  դարձել է Իտալիայի չեմպիոն։ Այնուհետև Ալբերտինին այդ տիտղոսը նվաճել է ևս երկու անգամ՝ 1996 և  1999 թվականների մրցաշրջանում։ Բացի այդ նա 41 խաղ է անց կացրել չեմպիոնների լիգայում, որի ընթացքում (1993—1995) «Միլանը» երեք անգամ դուրս է եկել եզրափակիչ՝ նվաճելով մեկ ոսկի (1994) և երկու արծաթե (1993,1995)  մեդալներ։ 1994 թվականին «Միլանը» հաղթող է  ճանաչվում  նաև Եվրոպայի սուպերգավաում։  2002 թվականին՝ 14 տարի անց Ալբերտինին որոշում է լքել «Միլանը» և հաջորդ մի քանի տարիների ընթացքում վարձակալությամբ հանդես է գալիս Մադրիդի Ատլետիկոյում, Լացիոյում  և Բարսելոնայում
:
2005 թվականի դեկտեմբերին Ալբերտինին հայտարարել է պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլից իր հեռանալու   մասին և որ  մտադրվել է հետագայում դառնալ ֆուտբոլային մարզիչ։ Ի պատիվ նրա հրաժեշտի, 2006 թվականի մարտի 15-ին  «Սան Սիրո» մարզադաշտում «Միլանի» և «Բարսելոլոնայի» միջև անց կացվեց ընկերական հանդիպում, որին մասնակցում էին տվյալ ժամանակաշրջանի   և վետերան ֆուտբոլիստներ․ Մարկո վան Բաստենը, Ռուուդ Գուլիտը, Ֆրանկ Ռայկարդը, Ֆրանկո Բարեզին, Անդրեյ Շևչենկոն Խրիստո Ստոիչկովը, Խրիստո Ստոիչկովը, Միքայել Լաուդրուպը և ուրիշներ։ Խաղն ավարտվել է 4։2 հաշվով՝ հօգուտ Միլանին։ Ալբերտինին այդ խաղում  դարձել է առաջին գոլի հեղինակը։


== Կարիերան հավաքականում ==
Իտալիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում  Ալբերտինին անց է կացրել 79 խաղ՝ խփել 3 գոլ։ 6 անգամ հանդես է եկել որպես թիմի ավագի։ Հավաքականի մարզաշապիկն առաջին հագել է 1991 թվականի դեկտեմբերի 21-ին, Կիպրոսի հավաքականի հետ անց կացրած խաղում,  աշխարհի 1994 և 1998, Եվրոպայի 1996, 2000 առաջնություններում ընդգրկվել է  հավաքականի կազմում։ 1992 թվականին հավաքականի կազմում մասնակցել է Բասելոնայում կայացած օլիմպիական խաղերին։ Հավաքականի կազմում վերջին խաղն անց է կացրել 2002 թվականի մարտի 27-ին, Անգլիայի հավաքականի հետ խաղում։


== Կարիերայի ավարտից հետո ==
2006 թվականի իտալական ֆուտբոլի սկանդալից հետո, երբ պաշտոնաթող արվեց Իտալիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի նախագահ Ֆրանկո Կարերոն, Իտալիայի Ազգային Օլիմպիական կոմիտեի նախագահ նշանակվեց Գվիդո Ռոսսին, իսկ Ալբերտինին նշանակվեց փոխնախագահ։ Սեպտեմբերի 19-ին Ռոսսիի հրաժարականից հետո Ալբերտինին ևս հրաժարվեց իր պաշտոնից։


== Վիճակագրություն ==


=== Ակումբային ===


=== Ազգային հավաքական ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը UEFA.com կայքում
Статистика на сайте Voetbal International
DemetrioAlbertini4ever — Неофициальный сайт Archived 2009-08-31 at the Wayback Machine.
Շալանդրի Էլեր

Շալանդրի Էլեր (ֆր.՝ Chalandry-Elaire), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 581 մարդ, բնակչության խտությունը` 112.16 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.18 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 200 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 90 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 8 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 409 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 292-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 117։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,4 %։ 292 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 274 անձ (143 տղամարդ և 131 կին)։ Գործազուրկ են եղել 18 անձ (9 տղամարդ և 9 կին)։ 117 անաշխատունակներից 47-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 43-ը` թոշակառուներ, իսկ 27-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կառինու

Կառինու (էստ․՝ Karinu), գյուղ Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Յեռվա-Յաանի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 181 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Գամովո (գյուղ, Վեսելինովոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գամովո (այլ կիրառումներ)Գամովո (ուկրաիներեն՝ Гамове), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վեսելինովոյի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1862 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գամովո գյուղում բնակվում էր 172 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,342 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 502,9 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նիիգաթա (պրեֆեկտուրա)

Նիիգաթա (ճապ.՝ 新潟県 Նիիգաթա-կեն), պրեֆեկտուրա, որը գտնվում է Ճապոնիայի Հոնսյու կղզու Տյուբու տարածաշրջանում։
Պրեֆեկտուրայի վարչական կենտրոնը Նիիգաթա քաղաքն է։ Պրեֆեկտուրայի մակերեսը կազմում է 12,583․83 կմ², բնակչությունը՝ 2 315 447 մարդ (օգոստոսի 1, 2014), խտությունը՝ 184 մարդ/կմ²։
Նիիգաթան Ճապոնիայի ամենախոշոր պրեֆեկտություններից է։ Այնտեղ գտնվում են Ճապոնիայի սինթտոիզմական տաճարների մեծամասնությունը։ Այն սամուրայի հովանավոր Ուեսուհի Կենսինի հայրենիքն է։ Ժամանակակից Նիիգաթան հայտնի է իր լեռնադահուկային հանգստավայրերով։


== Աշխարհագրություն ==
Նիիգաթան ունի ելք դեպի Ճապոնական ծով։ Նրա տարածությունը հատվում է լեռներով, հատկապես բարձր, մյուս պրեֆեկտուրաների հետ սահմանում։ Պրեֆեկտուրային պատկանում են Սադո և Ավասիմա կղզիները։ Նիիգաթան գտնվում է ամենավտանգավոր սեյսմիկ գոտիներից մեկում։ Պրեֆեկտուրայի տարածքը համապատասխանում է Էտիգո պատմական պրովինցիայի հետ։


== Վարչական բաժանում ==
Պրեֆեկտուրայում կա 20 քաղաք և 10 գավառ (4 գյուղ և 7 ավան)։


=== Քաղաքներ ===


=== Գյուղեր և ավաններ ===
Գյուղեր և ավաններ գավառներով.


== Սիմվոլիկա ==
Պրեֆեկտուրայի առաջին խորհրդանիշն ընդունվել է 1963 թվականի օգոստոսի 23-ին։ Այն իրենից ներկայացնում է շրջանագիծ, հատված կատականայի «գա» ոճավորված խորհրդանշով (ճապ.՝ ガ): Պրեֆեկտուրայի դրոշը նույնպես ընդունվել է 1963 թվականի օգոստոսի 23-ին։ Նոր խորհրդանշանը հաստատվել է 1992 թվականի մարտի 27-ին։ Խորհրդանշանի վրա պատկերված ալիքը խորհրդանշում է պրեֆեկտուրայի անսահման զարգանալու պոտենցիալը։
1963 թվականի օգոստոսի 23-ին պրեֆեկտուրայի ծաղիկ է ընտրվել կակաչ Գեսներան, վայրի ծաղիկ՝ գնարբուկը (primula modesta, 2008, մարտի 1), ծառը՝ ճապոնական կամելիան ( 1966, օգոստոսի 27), իսկ թռչուն՝ կարմրաոտիկ իբիսը (1965, սեպտեմբերի 13)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(ճապոներեն)
Նիիգաթայի վարչության պաշտոնական զբոսաշրջիկության կայք Archived 2010-01-17 at the Wayback Machine.(ճապոներեն)
Կոտովրաս

Կոտովրաս (ռուս.՝ Котоврас), գյուղ Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Բալաշովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 763 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վանոյան

Վանոյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Լուսինե Վարդգեսի Վանոյան (1958), բանաստեղծուհի։
Վահե Վարդգեսի Վանոյան (1995-2015), զինծառայող։


== Տես նաև ==
Վանյան
Իվանյան


== Ծանոթագրություններ ==
Թաուեր Հիլ

Թաուեր Հիլ, համալիր հրապարակ է կամ այգու տարածք, գտնվում է Լոնդոնի Թաուերի հյուսիսարևմտյան մասում։
Նախկինում այն եղել է փակ տարածք Գրեյթ Թաուեր Հիլ անվամբ։ Դարեր շարունակ այստեղ մահապատիժներ են իրականացրել, հատկապես քաղաքացիական և սեփականության իրավունքից զրկված Լորդերի պալատի անդամների, իսկ այսօր այն Թաուեր Հիլ հուշահամալիրի հայտնի տարածք է։ Այստեղ  են գտնվում Թրինիթի Սքուեր պարտեզները, որոնք կապվում են միմյանց ավելի փոքր Ուեյքֆիլդ և Թաուեր հանրային այգիներով։


== Դիրք ==
Այգիներն ու դրանց շրջապատող կառույցները նախատեսված են նաև Թաուեր Գեյթվեյ DLR կայարանի և Թաուեր Հիլ մետրոյի ուղևորներին ծառայելու համար։


== Պատմություն ==


=== Բնակատեղի ===
Լոնդոնի ամենահին վայրերից մեկում հնագիտական ապացույցները փաստում են, որ Բրոնզե դարում այստեղ բնակատեղի է եղել, ավելի ուշ հռոմեական գյուղ, որն այրվել է Բուդիկայի ապստամբության ժամանակ։ Մոտակա «Բոլոր Սրբերը»  եկեղեցին հայտնի է Ռոմանական ճարտարապետության նշխարներով, որը թվագրվում է մ.թ. 680 թվականը, իսկ հենց եկեղեցին թվագրվում է մ.թ. 675 թվականը։


=== Տեղական կառավարում ===
Գրեյթ Թաուեր Հիլը եղել է փակ տարածք, որը ուղիղ վարչական վերահսկողության տակ է գտնվել Լոնդոնի Թաուերի, սակայն դուրս է եղել Լոնդոնյան Սիթի շրջանի և Միդլսեքսի իրավասությունից։ 1855 թվականին այն դարձել է Մետրոպոլիտենի տարածքային խորհրդի մի մասը։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Միսաք Մանուշյանի անվան թիվ 48 հիմնական դպրոց

Միսաք Մանուշյանի անվան թիվ 48 հիմնական դպրոց, հանրակրթական դպրոց Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանում։


== Պատմություն ==
Դպրոցը հիմնադրվել է 1947 թվականին։ 1963-1964 ուսումնական տարվանից դպրոցն անվանակոչվել է արևմտահայ բանաստեղծ, ֆրանսիայի ազգային հերոս Միսաք Մանուշյանի անունով։ Դպրոցում գործում է Մանուշյանի թանգարանը, որը համալրվել է Մանուշյանի մարտական ընկերների ջանքերով։ 1967-1968 ուստարվանից դպրոցը դարձել է ֆրանսիական թեքումով։ «Ֆրանկոֆոն երկրների քաղաքապետների ասոցիացիա»յի կողմից դպրոցում ստեղծվել է լինգաֆոնային դասասենյակ, որը նպաստում է օտար լեզուների խորացված և ժամանակակից մեթոդներով ուսուցմանը։


== Տնօրեններ ==
Սիսակ Ղազարյան (1947-1951)
Սարգիս Աղբալյան (1951-1957)
Ավետիք Բաբասյան (1957-1963)
Էմմա Հայրապետյան (1963-1979)
Լիդա Մինասյան (1979-1988)
Սարգիս Ափանյան (1988-2011)
Ժասմենա Արիստակեսյան (2012)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հայաստանի 2014 թվականի լավագույն դպրոցները
Ներսես պատրիկ

Ներսես պատրիկ (Նարսես ներքինի, հուն․՝ Ναρσής, 478, Կոստանդնուպոլիս - 574 կամ 568, Հռոմ, Բյուզանդական կայսրություն), հայազգի բյուզանդական զորավար, պետական գործիչ։ Բարձր պաշտոններ է զբաղեցրել կայսր Հուստինիանոս I-ի (527-565) արքունիքում։ Եղել է պետական գանձապահ Բյուզանդիայում։


== Կենսագրություն ==
Ըստ Պրոկոպիոս Կեսարացու Ներսեսը ծագումով Պարսկահայաստանից էր։


== Գործունեությունը ==
530 թվականին, Սատաղի ճակատամարտից հետո, որպես կայսերական գանձապահ, Կոստանդնուպոլսում իր մոտ ընդունել է հռոմեացիների կողմը անցած Ներսեսին ու Հրահատին (Արատիոս) և մեծ քանակությամբ դրամ նվիրել նրանց։ Սահակը (Իսաակեսը)՝ Ներսեսի ու Արատիոսի կրտսեր եղբայրը իմանալով դա, գաղտնի բանակցությունների մեջ է մտնում հռոմեացիների հետ և Թեոդուսպոլսի սահմաններին մոտ գտնվող Բոլոս ամրոցը հանձնում է նրանց՝ գիշերով գաղտնի բացելով ամրոցի դարպասը։
Աչքի է ընկել 532 թվականին, «Նիկա» ապստամբության ճնշման ժամանակ։ 536 թվականին եղել է զորավար Բելիսարիոսի օգնականը Հյուսիսային Աֆրիկայում։ 538-539 թվականներին զորքով, որի զգալի մասը կազմված էր հայ ռազմիկներից և հրամանատարներից, ուղարկվել է Իտալիա՝ գոթերի դեմ պատերազմում Բելիսարիոսին օգնության, սակայն, գժտվելով նրա հետ, ետ է կանչվել։ Իտալիայում բյուգանդական կայսրության խախտված դիրքերը վերականգնելու նպատակով Հոատինիանոս I-ը Ներսեսին, իբրև գլխավոր հրամանատար, վերստին ուղարկել է Իտալիա։ 552 թվականին Ներսեսը մի քանի ճակատամարտում ջախջախել է գոթերին, գրավել Հռոմը, Իտալիայի մեծագույն մասը ենթարկել կայսրությանը։ 554 թվականին գլխովին ջախջախել է Իտալիա ներխուժած ֆրանկների և ալեմանների 75 հազարանոց զորքը։ 555 թվականին Ներսեսը նշանակվել է Իտալիայի կառավարիչ։ Վերականգնել և բարեկարգել է Իտալիայի շատ քաղաքներ, այդ թվում՝ Հռոմը, Ռավեննան, Մեդիոլանումը (այժմ՝ Միլան) և այլն։ Վարել է ստրկատիրությունը և հռոմեական հարկային համակարգը վերականգնելու քաղաքականություն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Օտար աղբյուրները Հայաստանի և հայերի մասին Հ. 5 ։ Բյուզանդական աղբյուրներ, Հ. Ա։ Պրոկոպիոս Կեսարացի», խմբ.՝ Գ.Խ.Սարգսյան։ ՀՍԱՀ ԳԱ Պատմության. ին-տ. Երևան։ ՀՍԱՀ ԳԱ հրատ., 1967., էջ 42, 74, 215, 216, 218-222, 229, 284, 286-290․
Կուսեգրե

Կուսեգրե (ֆր.՝ Coussegrey), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 162 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.02 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.16 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 160 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 115 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 39 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 94 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 67-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 27։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,3 %։ 67 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 62 անձ (30 տղամարդ և 32 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (2 տղամարդ և 3 կին)։ 27 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 18-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Նոյ (կոնյակ)

Նոյ (պաշտոնապես ճանարված է որպես ՆՈՅ), հայկական բրենդի (կոնյակի ձևով), որն արտադրում է Երևանի Արարատ կոնյակի-գինու-օղու կոմբինատը 1877 թվականից։ Առաջին անգամ մինչև 1899 թվականը հայտնի է դարձել որպես «հայկական կոնյակ», որից հետո ստացել է «Շուստով» անվանումը։ 1920 թվականին Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության ստեղծմամբ հայկական կոնյակի արտադրությունը ազգայնացվել է, և կոնյակը հանրաճանաչվել է «Շուստով» անվամբ մինչև 1940 թվականը, որից հետո խմիչքը պիտակավորվլ է«Արարատ» անունով՝ հայկական կոնյակի արտադրության վերակազմակերպումից հետո։ Հայաստանի անկախացումից հետո 2002 թվականին գործարանը սեփականաշնորհվել է, իսկ արտադրված կոնյակը՝ վերանվանվել «Նոյ»։ Պատրաստվում է Արմավիրի և Վայոց Ձորի մարզերի հայկական խաղողից և աղբյուրի ջրից՝ հիմնվելով ավանդական մեթոդների վրա։


== Պատմություն ==

Երևանի Արարատի կոնյակի գործարանը հիմնադրել է հայ վաճառական և բարերար Ներսես Թաիրյանը 1877 թվականին, նախկին Երևանի բերդի տարածքում։ Նա սկսել է իր արդյունաբերությունը գինու արտադրությամբ։ Շուտով սկսել է արտադրել նաև հայկական կոնյակ։ 1899–1900 թվականներին գործարանը գնել է ռուս գործարար և գինեգործ Նիկոլայ Շուստովը։ 1920 թվականին Հայաստանը մտել է ԽՍՀՄ-ի կազմի մեջ, և տնտեսությունն ամբողջությամբ ազգայնացվել է։ 
Գործարանի ներկայիս շենքերը կառուցվել են 1938 թվականին՝ Երևանի բերդի նախկին սարդարի պալատի տեղում։ Շենքը նախագծել է ճարտարապետ Ռաֆայել Իսրայելյանը։ 1940 թվականին Շուստովի գործարանի նոր շենքը հայտնի է դարձել որպես «Արարատ»։ Սակայն 1948 թվականին Խորհրդային Հայաստանում վերակազմավորվել է կոնյակի արտադրությունը՝ երկու առանձին սուբյեկտներով. Երևանի Արարատի կոնյակի գործարան (հիմնադրվել է 1877 թվականին և ներկայումս արտադրում է Նոյ կոնյակ) և Երևանի կոնյակի գործարան (հիմնադրվել է 1887 թվականին և ներկայիս հայկական կոնյակ արտադրող)։
1991 թվականին Խորհրդային Միության փլուզումից հետո գործարանը լքված մնացել է մինչև 2002 թվականը, որից հետո այն սեփականաշնորհվել և վաճառվել է «Մուլտի Գրուպ» հոլդինգին՝ գործարար Գագիկ Ծառուկյանի գլխավորությամբ։ Շուրջ 50 միլիոն ԱՄՆ դոլար ներդրվել է վերականգնման և շինարարության մեջ, ինչպես նաև նոր շշալցման գիծ և կաղնու տակառներ ձեռք բերելու համար։ Գործարանի կողմից վերագործարկվել է հայկական կոնյակի արտադրությունը, և ըմպելիքը պիտակավորվել է որպես «Նոյ», ի պատիվ  Նոյի, որը տապանը բարձրացրել է Արարատի լեռները, համաձայն «Ծննդոց» աստվածաշնչյան գրերի։


== Ընթացիկ արտադրություն ==
Ներկայումս «Նոյն» արտադրում է մի քանի տեսակի կոնյակներ, այդ թվում՝ 

Նոյ 50 տարեկան
Նոյ 30 տարեկան
Նոյ տիրակալ, 25 տարեկան
Կրեմլին մրցանակ, 7, 10, 15 և 20 տարեկան
Նոյ դասական, 7, 10, 15 և 20 տարեկան
Նոյ ավանդական, 3, 5, 7 և 10 տարեկան
Նոյ ընծա, 3, 5, 7 և 10 տարեկան
Նոյ առասպել, 3 և 5 տարեկան
Նոյ Uberto Gucci, 3 տարեկան
Նոյ 140 հավաքածու
Նոյ 135 հավաքածու։


== Ծանոթագրություններ ==
Օզյորնոե (գյուղ, Բալակլավայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕզյորնոեՕզյորնոե (ուկրաիներեն՝ Озерне, Ղրիմի թաթարերեն՝ Ozörnoye), գյուղ Ուկրաինայի Սևաստոպոլի Բալակլավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օզյորնոե գյուղում բնակվում էր 181 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վահագն Ավետիսյան

Վահագն Արշակի Ավետիսյան (1919, Ազատան, Ալեքսանդրապոլի գավառ, Հայաստանի Առաջին Հանրապետություն), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Վահագն Ավետիսյանը ծնվել է 1919 թվականին Ախուրյանի շրջանի Ազատան գյուղում։ 1937 թվականին ավարտել է Լենինականի Պուշկինի անվան միջնակարգ դպրոցը, անցել ուսուցչական աշխատանքի հայրենի գյուղում։ Երբ սկսվեց Խորհրդա-գերմանական («հայրենական մեծ») պատերազմը Ավետիսյանը սովորում էր Երևանի պետական համալսարանի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետի 4-րդ կուրսում։
1941 թվականի օգոստոսին Ավետիսյանը զորակոչվել է կարմիր բանակ։ Ավարտել է հրետանային դպրոցը, նշանակվել է 89-րդ Հայկական դիվիզիայի 526-րդ գնդի հրետանային դասակի հրամանատար։ Մարտկոցի հրամանատարի պաշտոնով մեկնել է ռազմաճակատ, մասնակցել Հյուսիսային Կովկասի, Թամանի թերակղզու, Կերչի, Սևաստոպոլի, Վարշավայի ազատագրմանը, Օդերի Ֆրանկֆուրտի, Բեռլինի գրավմանը։ Պարգևատրվել է Կարմիր աստղի, Հայրենական պատերազմի առաջին և երկրորդ աստիճանի շքանշաններով և մի շարք մեդալներով։
1945 թվականի դեկտեմբերին Ավետիսյանը կապիտանի զինվորական կոչումով վերադարձել է հայրենի գյուղ, և անցել մանկավարժական աշխատանքի։ Դասավանդել է Լենինականի դպրոցներում։ Ընտրվել է ՀԼԿԵՄ Լենինականի քաղաքային կոմիտեի առաջին քարտուղար։ 1950 թվականին դասախոսական աշխատանքի է անցել Լենինականի մանկավարժական ինստիտուտում։ Եղել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի Լենինականի մասնաճյուղի ֆիզիկայի ամբիոնի ավագ դասախոս։


== Պարգևներ ==
Կարմիր աստղի շքանշան
Հայրենական պատերազմի առաջին աստիճանի շքանշան
Հայրենական պատերազմի երկրորդ աստիճանի շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==
Ծանր տանկ

Ծանր տանկ, ավելի քան 30 տ (հետագայում 40 տ) մասսա ունեցող և մեծ տրամաչափի հրանոթով ու գնդացիրներով զինված տանկեր էին։ Գոյություն էոն ունեցել նաև ծանր տանկեր տարբեր տրամաչափի մի քանի հրանոթով։ Ծանր տանկերը նպատակավորված էին համազորային միավորումների ուժեղացման համար հակառակորդի ուժեղ ամրացված պաշտպանության ճեղքման և նրա ամրաշրջանների վրա հարձակման ժամանակ։ Ծանր տանկեր էին համարվում ԿՎ տանկի մոդիֆիկացիաները, ԻՍ-2, PzKpfw V «Հովազ» (ըստ գերմանական դասակարգման միջին տանկ էր համարվում, քանի որ իրենց մոտ տանկերը դասակարգվում էին հրանոթի տրամաչափով), PzKpfw VI «Տիգր», PzKpfw VI Ausf. B «Թագավորական տիգր» և այլն։
Ծանր տանկերը հնացած էին դարձել հակատանկային կառավարվող հրթիռների և ֆուգասային հակատանկային ռմբերի պատճառով, որոնք հեշտությամբ մեծ հեռավորության վրա (տանկի թնդանոթի հեռավորության դիապազոնից ավելի հեռու) ջարդել ծանր տանկի զրահաը։


== Տես նաև ==
Տանկերի դասակարգում


== ԽՍՀՄ ==
ԽՍՀՄ-ում ծանր տանկեր էին անվանում այն տանկերը, որոնք 40 տոննայից ավելի քաշ ունեն։Ի սկզբանե նրանք նախատեսվում էին ուժեղ ամրապնդված ամրություններ ներխուժելու համար, բայց հետագայում նրանց հիմնական գործը դարձավ միջին տանկերին օգնել և կռվել հեռու դիստանցիաների վրա։Խորհրդային տանկերի նշանավոր ներկայացուցիչներ են КВ-1,ИС,ИС-7,Т-10:
Դուկկամա

Դուկկամա քաղաք Ազզիի հյուսիսարևելյան շրջանում, Ճորոխ գետի ավազանում, որը Մ․թ․ա․ 14-րդ դարի վերջին պատկանում էր Հայասայի արքա Աննիասին։ Խեթերի արքա Մուրսիլի II–ը քաղաքը ենթարկել է իրեն՝ իր արշավանքի ժամանակ։ Դուկկաման Ազզի երկրի գլխավոր քաղաքներից էր։


== Օգտագործված գրականություն ==
Հայ Ժողովրդի Պատմության Քրեստոմատիա, Հատոր I, էջ 12
Ծարիրաջրածին

Ծարիրաջրածին, ստիբին, 
  
    
      
        S
        b
        
          H
          
            3
          
        
      
    
    {\displaystyle SbH_{3}}
  , ծարիրի ջրածնական միացություն։ Անգույն, հեշտ բոցավառվող, խեղդող հոտով գազ է։


== Ֆիզիկական հատկություններ ==
Խտությունը 2200 կգ/մ³ է (-17 °C-ում), հալման ջերմաստիճանը՝ -88 °C, եռմանը՝ -18 °C։ Վատ է լուծվում ջրում, լավ՝ օրգանական լուծիչներում։ 2000-ում արագ տրոհվում է՝ առաջացնելով ջրածին և ծարիր։ Ստացվում է ծարիրի համաձուլվածքների (Zn-ի կամ Mg-ի հետ) վրա նոսր թթուներով ազդելիս, ինչպես նաև բարձր ճնշման տակ 
  
    
      
        S
        
          b
          
            2
          
        
        
          O
          
            3
          
        
      
    
    {\displaystyle Sb_{2}O_{3}}
  -ը ջրածնով վերականգնելիս։ Կիրառվում է որպես ֆումիգանտ՝ գյուղատնտեսական վնասատուների դեմ պայքարելու համար։ Թունավոր է, ախտահարում է կենտրոնական նյարդային համակարգը և արյունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Հենկոկ շրջան (այլ կիրառումներ)

Հենկոկ շրջան, կարող է վերաբերել՝

Հենկոկ շրջան - ԱՄՆ Իլինոյս նահանգի 102 վարչական միավորներից մեկը
Հենկոկ շրջան - ԱՄՆ Ինդիանա նահանգի 92 վարչական միավորներից մեկը
Հենկոկ շրջան - ԱՄՆ Միսսիսիպի նահանգի 82 վարչական միավորներից մեկը
Նովայա Ալեկսանդրովկա (գյուղ, Բուգուլմինսկի շրջան)

Նովայա Ալեկսանդրովկա (ռուս.՝ Новая Александровка), գյուղ Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Բուգուլմինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 518 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Խուլիո Պենյա Ֆերնանդես

Խուլիո Պենյա Ֆերնանդես (իսպ.՝ Julio Peña Fernández, հուլիսի 15, 2000(2000-07-15), Սան Սեբաստիան, Բասկերի երկիր, Իսպանիա), իսպանացի դերասան և երգիչ, որն առավել հայտնի է դարձել Disney Channel հեռուստաընկերությամբ հեռարձակված «Բիա» հեռուստասերիալում Մանուել Գուտիերես Կուեմոլայի և Նեթֆլիքսի «Իմ պատուհանից» ֆիլմում Արես Իդալգոյի դերերի մարմնավորմամբ։ Վերջինս նկարահանվել է Արիանա Գոդոյի համանուն վեպի հիման վրա։


== Կենսագրություն ==
Խուլիո Պենյան ծնվել է 2000 թվականի հուլիսի 15-ին Իսպանիայի Սան Սեբաստիան քաղաքում։ Այդուհանդերձ, պատանեկության տարիներն անց են կացել մայրաքաղաք Մադրիդում՝ ծնողների և քրոջ՝ Էմմա Պենյայի հետ։ Իր դերասանական առաջին քայլերն արել է հենց Մադրիդում՝ խաղաղալով ավագ դպրոցի թատերական խմբակում։ Այնուհետ հաճախել դերասանության վարպետաց դասերի։ Շուրջ 9 տարի էլ հաճախել է դաշնամուրի։
2012 թվականից խաղացել է թատերական մի շարք ներկայացումներում, ինչպես օրինակ «Մղձավանջ Սուրբ ծնունդից առաջ» (2012), «Հազար փառք» (2013), «Սպամոլոտ» (2014), «Մամա միա» (2015) և «Պելոպիդասը» (2016)։ Արկադիա թատրոնում խաղացել է նաև «Ալիսան հրաշքների աշխարհում(2017), «Հարսնացուի դիակը» (2018) և «Մուլեն Ռուժ» (2018) մյուզիքլներում։
2018 թվականին ընտրվել է նկարահանվելու Disney Chanel-ի արտադրած «Բիա» հեռուստասերիալում՝ ստանալով Մանուել Գուտիերեսի դերը։ Դերն ստացել էր, երբ խաղում էր Մադրիդի Խանա թատերական դպրոցում, իսկ հեռուստասերիալի պրոդյուսերները ժամանել էին թատրոն քասթինգ իրականացնելու նպատակով։ Չնայած սկզբում նա դժկամությամբ էր մասնակցում քասթինգին, այդուհանդերձ պրոդյուսերներն ընտրեցին հենց Խուլիոյին և տարան Բուենոս Այրես, որտեղ կայանալու էին նկարահանումները։ Շնորհիվ այդ դերի 2020 թվականին նոմինացվել է «Kids' Choice Awards Mexico» մրցանակաբաշխության «լավագույն հեռուստադերասան անվանակարգում», 2021 թվականին Բրազիլիայում «Հեռուստասերիալների և ֆիլմերի մրցանակաբաշխության» «պատանեկան ֆիլմերի լավագույն դերասան» անվանակարգում, ինչպես նաև «The Most Listened Awards 2021»-ի «տարվա դերասան» անվանակարգում։ 2021 թվականին նկարահանվել է «Բիա։ գլխիվայր շուռ եկած աշխարհը» հեռուստատեսային ֆիլմում, որը ցուցադրվել է Disney+ հեռուստաընկերությամբ։ Նույն տարվա ընթացքում նա մասնակցել է «Ինչ-որ բան փտած է» մյուզիքլում, որն իսպաներեն է թարգմանվել Մարկոս Արբեքսի կողմից, իսկ պրեմիերան կայացել է Մադրիդի Արապիլես թատրոնում։
2021 թվականի հունվարին նա միացել է իսպանական «Ակացիա 38» հեռուստասերիալին, որտեղ մարմնավորել է Գիլերմո Սակրիստանի դերը։ Այդ հեռուստասերիալում նկարահանվել է մինչև նույն տարվա մայիսի վերջ։ 2021 թվականի ապրիլին հայտնի դարձավ, որ Խուլիո Պենյա Ֆերնանդեսը պայմանագիր է կնքել Նեթֆլիքս սթրիմինգային ընկերության իսպանական ծառայության հետ։ Ավելի ուշ, պարզ դարձավ, որ Խուլիոն կմարմնավորի Արես Իդալգոյի դերը «Իմ պատուհանից» ֆիլմում, որը հիմնված է համանուն վեպի վրա։ Ամիսներ անց նա նկարահանվել է Aitana-ի «Բեռլին» անունը կրող տեսահոլովակում՝ մարմնավորելով Միգելի՝ Aitana-ի սիրած տղայի դերը։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Իտակարամբի

Իտակարամբի  (պորտ.՝  Itacarambi), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մինաս Ժերայս նահանգի հարավարևմտյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 19 159 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 252,074 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 15,3 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1962 թվականի դեկտեմբերի 30-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2004 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 52.753.300,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2004 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 2.870,62 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2006 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,622 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Խոլոդնի Կլյուչ (այլ կիրառումներ)

Խոլոդնի Կլյուչ, կարող է վերաբերել՝

Խոլոդնի Կլյուչ - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բակալինսկի շրջանի կազմում։
Խոլոդնի Կլյուչ - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Խոլոդնի Կլյուչ - գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ալնաշսկի շրջանի կազմում։
Cerveza Quilmes

Quilmes, գարեջուրի արգենտինական բրենդ, հիմնադրված 1888 թ. Կիլմեսում՝ գերմանացի գաղթական Օտտո Բեմբերգի կողմից։ Աշխարհում ամենաշատ վաճառվող գարեջրի բրենդներից մեկը։


== Պատմություն ==
1888 թվականին Գերմանիայից գաղթած Օտտո Բեմբերգը (Otto Bemberg) Կիլմեսում հիմնադրեց գարեջրի պատրաստման Cerveceria у Malteria Quilmes ընկերությունը՝ սկսելով արտադրել գարեջուր Quilmes անվանմամբ։ Ներկայումս ընկերությունը պատկանում է Կիլմեսում, Սարատում, Տրես-Արոյոսում, Կորրիենտեսում, Սան Միգել դե Տուկումանում, Տրելյուում, Մուևո Պոմպեում, Կորդովայում և Մենդոսաում գտնվող գարեջրի պատրաստման ընկերություններին։ Ընկերության արտադրանքը արտահանվում է Պերու, Էկվադոր, Մեքսիկա, Հոնդուրաս, Կոստա Ռիկա, Պուերտո Ռիկո, ԱՄՆ, Իսպանիա, Դոմինիկյան Հանրապետություն, Ֆրանսիա, Միացյալ Թագավորություն, Իտալիա, Ավստրալիա և այլ երկրներ։


== Արդիականություն ==
Ներկայումս բաժնետոմսերի 91 % պատկանում է InBev ընկերությանը, մնացած 9 %՝ «Quinsa» ընկերությանը։ Ընկերությունը տարեկան արտադրրում է 17 միլիոն լիտր գարեջուր։


== Հովանավորություն ==
Quilmes ընկերությունը աջակցում է թե՛ մեծ, թե՛ զանգվածային սպորտին։ Ընկերությունը հովանավորում է Արգենտինայում երկու ավելի սիրելի սպորտի տեսակներին՝ ֆուտբոլին և բասկետբոլին։ Quilmes-ը «Կիլմես» խմբի գլխավոր հովանավորն է, ինչպես նաև հովանավորում է Արգենտինայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականին։


== Արտադրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт компании
Current activities (Իսպաներեն)
История «Кильмеса» (Իսպաներեն)
«Quinsa» (անգլերեն)
Cervecería y Maltería Quilmes (Իսպաներեն)
[1]
Կուլյովր

Կուլյովր (ֆր.՝ Couleuvre), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Ալյեի գավառի Մուլեն շրջանում։ Մտնում է Լյուրսի Լևի կանտոնի կազմի մեջ։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03087։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 582 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 359 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 235-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 124-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 65,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 64,9 %)։ 235 աշխատունակ բնակիչներից 205-ը աշխատում էին (113 տղամարդ և 92 կին), անաշխատանք էին 30-ը (13 տղամարդ և 17 կին)։ 124 անգործունակ մարդկանցից 17-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 55-ը թոշակառու, 52-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սեն Ժյուլյեն եկեղեցի (XII—XIV դարեր)
Ճենապակու թանգարան


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Կուլյովր» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-06-ին։ Վերցված է 2012-7-1 
«Կուլյովր» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-30
Ձյունե այծ

Ձյունե այծ (լատ.՝ Oreamnos americanus), երկկճղակավոր կաթնասուն, սնամեջ եղջյուրավորների ընտանիքից։


== Նկարագրություն ==
Մարմնի երկարությունը արուների մոտ 155—180 սմ է, էգերի մոտ՝ 140—170 սմ, վզակոթի բարձրությունը 80—110 սմ է, արուների քաշը 95—130 կգ է, իսկ էգերինը 60—90 կգ։ Եղջյուրների երկարությունը 21—30 սմ է,պոչինը՝ 10—20 սմ։ Կյանքի չորրորդ տարում արուները ավելի բարձր են՝ 7,5-15 սմ, քան էգերը ։ Բուրդը խիտ, երկար, սպիտակ, փափուկ է։ Արտաքնապես ձյունե այծը նման է սովորական ընտանի այծի։ Արուների և էգերի մոտ եղջյուրների երկարությունը հասնում է 20-30 սմ-ի, եղջյուրներն հենց իրենք կլորացված կտրվածքի ձև ունեն։


== Արեալը և բնակության վայրերը ==
Ձյունե այծ հանդիպում է Հյուսիսային Ամերիկայի արևմուտքում։ Հիմնական արեալը ԱՄՆ- ում՝ Այդահո նահանգների լեռնաշղթաներն են, Մոնատան և հարավ-արևելյան Ալյասկան,  Կանադաում՝ Ալբերտաի, Բրիտահական Կոլումբիաի գավառները, Յուկոնի հարավի տարածքները։ Այդ տեսակը տարածված է նաև Օլիմպիկ թերակղզում, մինչև Ալյասկայի կենտրոն, ինչպես նաև Նեվադայում, Կոլորադոյում և Վայոմինգում։
Ձյունե այծը լեռնային կենդանի է, որն ապրում է դժվարամատչելի վայրերում, անտառների սահմանից վեր, ամռանը  հաճախ հանդիպում ենք նույնիսկ ծովի մակարդակից 3000 մետր բարձր բարձրության վրա։
Սնվում է խոտերով և քարաքոսներով, լավ կարող են դիմանալ մինչև 40 °С սառնամանիքի։ Միշտ լինում են փոքր նախիրներով ։


== Բազմացում ==
Զուգավորումը տեղի է ունենում նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին, ծնունդը ՝ մայիս-հունիս ամիսներին, ավելի հաճախ մեկ այծ է ծնվում, ավելի հազվադեպ ՝ երկու։


== Պահպանում ==
Կենսաբանների մոտավոր գնահատականների համաձայն, ձյունե այծերի ընդհանուր քանակը ներկայումս  կազմում է 80,000-ից 119,000՝ հասուն առանձնյակների  հետ։ Միևնույն ժամանակ, Կանադայում ապրում է մոտավորապես 58,000 կենդանի, բայց այս ցուցանիշը կարող է տատանվել 44,000-ից 72,000 առանձնյակների, բաշխված հետևյալ կերպ՝ Ալբերտա ՝2750; Բրիտանական Կոլումբիա՝ մինչև 39 000 մինչև 67 000, հյուսիս-արևմտյան տարածքներում  ՝ 1000, Յուկոնում՝  1400։ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում բնակչության թվաքանակը տատանվում է 36,000-ից 47,000 առանձնյակների, հարակից նահանգներում՝ ավելի քան 12,000 կենդանիների և Ալյասկայում 24,000-ից մինչև 33,000։.Այս տեսակը գտնվում է հսկողության տակ։ Այնուամենայնիվ, չնայած համեմատաբար փոքր թվին,բնավայրերի տարածքների անմատչելիության պատճառով ոչնչացման վտանգը փոքր է։


== Ծանոթագրություններ ==
Տեսակը պաշտպանված է։ Այնուամենայնիվ, չնայած համեմատաբար փոքր թվի, բնակավայրերի տարածքների անմատչելիության պատճառով ոչնչացման վտանգը փոքր է։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Լում (գյուղ, Յարանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լում (այլ կիրառումներ)Լում (ռուս.՝ Лум), գյուղ Ռուսաստանի, Կիրովի մարզի Յարանսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ազանթա

Ազանթա ( աբխազ.` Азанта, վրաց.` აზანთა), գյուղ Աբխազիայի Գուլրիփշի շրջանում, Գուլրիփշից 42 կմ հյուսիս-արևելք։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 640 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
1959 թվականին գյուղն ուներ 121 բնակիչ, հիմնականում հայեր և վրացիներ։ 1968 թվականին` 584 բնակիչ` հիմնականում հայեր, իսկ 1989 թվականի տվյալներով, գյուղում ապրում էր 10 մարդ։
Բնակիչներն զբաղվում են ծխախոտի, եգիպտացորենի մշակությամբ, պտղաբուծությամբ, անասնապահությամբ և մեղվաբուծությամբ։ Գյուղն ուներ հայկական ութամյա դպրոց, ակումբ, գրադարան և բուժկայան։
Ազանթան վերաշինել են Տրապիզոնից և Օրդուից ներգաղթած հայերը` 1902 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Հվան Գյոան

Հվան  Գյոան, ԶԼՄ-ում հիշատակվում է նաև որպես Հվան Գյո Ան (կոր.՝ 황교안, 黃敎安; ապրիլի 15, 1957(1957-04-15), Սեուլ, Հարավային Կորեա), հարավկորեացի իրավաբան և պետական գործիչ, Կորեայի Հանրապետության արդարադատության 63-րդ նախարարը և Կորեայի Հանրապետության 44-րդ վարչապետը, ով 2016 թվականի դեկտեմբերի 9-ից մինչև 2017 թվականի մայիսի 10-ը նախագահի ժամանակավոր պաշտոնակատարն է։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Սեուլի հեղինակավոր Կյոնգի միջնակարգ դպրոցը, իսկ 1981 թվականին Սոնգյունգվան համալսարանի իրավաբանության ֆակուլտետը։ Երեսուն տարուց ավել աշխատել է դատախազական մարմիններում։ Զբաղեցրել է Չհանվոն, Դեգու և Բուսան քաղաքների դատախազների պաշտոնները։
2013 թվականի մարտից Կորեայի Հանրապետության արդարադատության նախարար է, 2015 թվականի մայիսի 21-ին առաջադրվել է երկրի վարչապետի պաշտոնում, 2015 թվականի հունիսի 18-ին խորհրդարանը հաստատեց նրան որպես կառավարության ղեկավար։ 
2016 թվականի դեկտեմբերի 9-ին ըստ սահմանադրության, կապված նախագահ Փակ Կըն Հյեի դեմ իմպիչմենտի հետ, դարձավ Կորեայի Հանրապետության նախագահի ժամանակավոր պաաշտոնակատար։ Կորեայի Հանրապետության նախագահի ժամանակավոր պաշտոնակատարի պաշտոնում Հվան Գյոանը մնաց մինչև 2017 թվականի մայիսի 10-ը։ Այդ օրը Կորեայի Հանրապետության նոր նախագահ դարձավ Մուն Ջեինը։
2017 թվականի մայիսի 11-ին Հվան Գյոանը հարաժարական տվեց երկրի վարչապետի պաշտոնից։ Նրա հետ հանդիպման ժամանակ  նախագահ Մուն Չժե Ինը նրան առաջարկեց պաշտոնավարել մինչև նոր կառավարության կազմավորումը։ Սակայն Հվան Գյոանը մերժեց։


== Անձնական կյանքը ==
Գյոանը ամուսնացած  է և ունի երկու զավակ՝ որդի և դուստր։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆոնտենե դը Բոսերի

Ֆոնտենե դը Բոսերի (ֆր.՝ Fontenay-de-Bossery), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 81 մարդ, բնակչության խտությունը` 9.64 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.4 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 95 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 90 կմ հարավ-արևմուտք, Տրուա քաղաքից` 50 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 58 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 47-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 11։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 81,0 %։ 47 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 47 անձ (25 տղամարդ և 22 կին)։ Գործազուրկ են եղել 0 անձ (0 տղամարդ և 0 կին)։ 11 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը` թոշակառուներ, իսկ 0-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Վարոս Շահմուրադյան

Վարոս Աշոտի Շահմուրադյան (սեպտեմբերի 2, 1940(1940-09-02), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 13, 1977(1977-07-13), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
1961 թվականին ավարտել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը, 1967 թվականին՝ Մոսկվայի գեղարդյունաբերական բարձրագույն ուսումնարանը։ 1967-1974 թվականներին դասավանդել է ԵԳԹԻ-ում, 1976-1977 թվականներին՝ Հայկական պետական մանկավարժական համալսարանում։ 


== Ստեղծագործական գործունեություն ==
Հեղինակ է երփնագիր նատյուրմորտների, դիմանկարների, թեմատիկ հորինվածքների, գրաֆիկական թերթերի։ 1960-ական թվականների գործերում ազգային, դասական և արդիական արվեստի ձևամիջոցների զուգորդմամբ Շահմուրադյանը հասել է ընդհանրացումներով հարուստ լուծումների՝

«Նատյուրմորտ։ Լուսամուտի մոտ», 1962
«Մայրություն», 1967
«Իմ նախնիները», 1968
«Ռեքվիեմ», 1969
«Հին օրհնություն», 19691970-ական թվականներին Շահմուրադյանը դիմել է երկրաչափական կառուցիկ ձևերով հարուստ դեկորատիվ հնարանքների՝

«Պատուհան» և «Արվեստանոցում» նկարաշարեր, 1970-1976
«Կեսօր», 1972
«Ձկներ և կարմիր բալեր», 1974
«Ձոն», 1975
«Թիթեռ», 1976
«Ալբատրոս», 1976
«Սոնետ. Գարուն-Աշուն», 1977Ստեղծել է նաև հորինվածքներ՝ արծնապատման տեխնիկայով («Նկարչուհու մոտ», 1974)։


== Ցուցահանդեսներ ==
Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Երևանում (1977, 1980 թվականներ), Տարտուում (1981)։ Գործերից պահվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Երևանի ժամանակակից արվեստի թանգարանում, Մոսկվայի Տրետյակովյան պատկերասրահում։


== Ծանոթագրություններ ==
Միքայել (Մարդինի գավառ)

Միքայել, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դաշտի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արմավիրի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 4 հուշարձան (1 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==