armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սուրբ Խաչ եկեղեցի (Եկատերինբուրգ)

Սուրբ Խաչ (Խաչվերաց) եկեղեցի (ռուս.՝ Крестовоздви́женская це́рковь), Եկատերինբուրգի թեմի Ռուս ուղղափառ եկեղեցու խաչվերաց վանք Եկատերինբուրգում։


== Պատմություն ==
Քարե Խաչվերաց վանքը հիմնադրվել է 1878 թվականին Վասնեցկու և Խաչվերաց փողոցների խաչմերուկում, բարեգործական ընկերության մանկատանը կից, առևտրական Վ. Վ. Կրիվցովի միջոցներով։ Մանկատունը գտնվում էր ճանապարհի վրա, որտեղ ներկայումս տեղակայված է զինկոմիսարիատը։
Եկեղեցին օծվել է 1880 թվականի  օգոստոսի 24-ին Խաչվերաց տոնի պատվին։ Եկեղեցում են գտնվում արծաթազօծ և ոսկեզօծ Կենսատու խաչի և վեց մասից բաղկացած սուրբ նահատակներ պատրիարք Պավելի, տառապյալներ Տրիֆոնի, Մերկուրիի, Օրեստի, Եվգենիի և Պանտելեմոնի մասունքները` զետեղված նոճեփայտի մեջ։
Կառուցման օրվանից այն սպասարկել է մոտակայքում  տեղակայված գնդի զորանոցների զինվորներին, որոնք ներկայումս հայտնի են որպես Օրովայսկցիներ։ Այստեղ գտնվում են 12-րդ Վելիկոլուկսկի գնդի զինվորներն ու սպաները։ Այստեղից 1904 թվականին ռուս-ճապոնական պատերազմի ռազմաճակատ է մեկնել 139-րդ Մորշանսկի գունդը։ Պատերազմից հետո զորանոցներ եկավ 185- րդ  Օրովայսկյան գունդը։ Այն այդպես էր կոչվում Օրովայ փոքրիկ տեղանվան հետ կապված, որտեղ տեղի են ունեցել ռուսական բանակի հաղթական մարտերը ռուս- շվեդական պատերազմում։ Օրվայսկի գունդը ռազմաճակատ մեկնեց 1914 թվականին և հերոսաբար մարտնչեց Կարպատներում, որտեղ էլ կազմալուծվեց հեղափոխությունից հետո։ Հետագայում Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նոր ձևավորված պահեստային գումարտակները ռազմաճակատ էին մեկնում Խաչվերացի եկեղեցուց։ Եռահարկ սրբապատկերների թիվը հասնում էր 33-ի։
1919 թվականից եկեղեցին ծխական է։   
1922 թվականին եկեղեցուց բռնագրավեցին 19 ֆունտ (7,7 կգ) արծաթ։
1924 թվականին դարձավ Սերգիևական կողմնորոշման եկեղեցի։ 
1926 թվականից մինչև 1930 թվականը ուներ Սվերդլովսկի թեմի մայր տաճարի կարգավիճակ։ 1930 թվականի փետրվարի 12-ին քաղաքային խորհրդի որոշմամբ եկեղեցին փակվեց։ Գմբեթը և զանգակատունը իջեցվեցին։ Փակվելուց հետո եկեղեցում տեղակայվեցին տարբեր արհեստանոցներ։ 
1993 թվականից  եկեղեցին դարձավ գործող։ 1994 թվականից դարձավ Ռուս ուղղափառ եկեղեցու Եկատերինբուրգի թեմի քաղաքային արական եկեղեցի։ 1999-2000 թվականներին կառուցվեց եկեղեցու նոր գմբեթային թմբուկը։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Կամպոտոստո

Կամպոտոստո (իտալերեն՝ Campotosto), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզի Լ'Աքվիլա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 737 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 14,24 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 51,74 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 67013։ Հեռախոսային կոդ՝ 0862։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunedicampotosto.it/ Archived 2010-03-05 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
101-րդ կիլոմետր

«Հարյուրմեկերորդ կիլոմետր» (ռուս.՝ «101-й километр»), ոչ պաշտոնական տերմին, որը նշանակում է ԽՍՀՄ-ում քաղաքացիների որոշակի կատեգորիաների նկատմամբ կիրառվող իրավունքների սահմանափակման միջոց։ Նրանց արգելվում էր բնակություն հաստատել Մոսկվայի, Լենինգրադի, միութենական հանրապետությունների մայրաքաղաքների (Կիև, Մինսկ, Տաշքենդ, Քիշնև, Ռիգա, Վիլնյուս, Տալլին, Բաքու, Երևան, Թբիլիսի, Ալմա-Աթա, Աշխաբադ, Ֆրունզե, Դուշանբե), այլ խոշոր քաղաքների (Նովոսիբիրսկ, Սվերդլովսկ, Խարկով և այլն), ինչպես նաև «փակ» քաղաքներ (Սևաստոպոլ, Դնեպրոպետրովսկ, Կույբիշև)  շուրջ տարածվող 100 կմ գոտում։ Սոցիալական պաշտպանության այս միջոցը հորինել են ոչ թե բոլշևիկները, այլ դա եկել է ցարական Ռուսաստանից։ Այսպիսով, օրինակ, 1897 թվականին Սեմյոն Սերեդային մերժվել է Մոսկվայում բնակվելու իրավունքը, և նա ստիպված է եղել բնակություն հաստատել Կալուգայում, որտեղ այդ ժամանակ աքսորված էին Իոսիֆ Դուբրովինսկին, Նիկոլայ Դոբրոխոտովը, Պավել Բիկովը և այլք։
Քաղաքական բռնաճնշումների ընթացքում և դրանից հետո 101-րդ կիլոմետրից այն կողմ ուղարկում էին բռնադատվածների ընտանիքների անդամները ՌՍՖՍՀ քրեական օրենսգրքի 58-րդ հոդվածով։ Հետագայումաքսորի այդ տեսակին ենթրկվել են հիմնականում չաշխատող քաղաքացիները (պորտաբույծներ), այլախոհները, ռեցիդիվիստները և ՌԽՖՍՀ քրեական օրենսգրքի հատկապես ծանր հոդվածներով դատապարտվածները։ 1953 թվականին այս տարածքը լրջորեն համալրվել են համաներման արժանացածները։ 1980 թվականի Օլիպիական խաղերի ժամանակ այնտեղ են վտարվել բոլոր ոչ վստահելիները։ Օլիմպիադայի բացման նախօրեին Մոսկվայում «մաքրման» են ենթարկվել շուրջ 50 հազար «հակասոցիալական տարրեր»՝ մուրացկաններ, հարբեցողներ և սկանդալիստներ, որոնք վարչական կարգով ժամանակավորապես «արտաքսվել են 101 կիլոմետրից այն կողմ»։
Մոսկվայից 101 կմ հեռավորության վրա գտնվում են Ալեքսանդրովը և Պետուշկին (Վլադիմիրի մարզ), Բալաբանովոն և Բելոուսովոն (Կալուգայի մարզ), Եգորևսկը, Կոլոմնան, Շատուրան, Օրեխովո-Զուևոն, Զարայսկը, Վոլոկոլամսկը, Մոժայսկը, Ռուզան, Դուբնան, Տալդոմը, Ստուպինոն (Մոսկվայի մարզ)։ 101-րդ կիլոմետրը խստորեն չի մեկնաբանվել երկրաչափականորեն՝ Կարմիր հրապարակում կենտրոն ունեցող 100 կմ շառավղով շրջանագծի տեսքով, այլ այն բնակավայրերի ցանկի տեսքով, որոնց ավելի մոտ բնակություն հաստատելն արգելված էր։ Միևնույն ժամանակ, օրինակ, մինչև Բալաբանովո Կարմիր հրապարակից ընդամենը 86 կմ է (ուղիղ գծով), իսկ Պետուշկովից՝ 117 կմ։


== Արտացոլում ժողովրդական մշակույթում ==
«Լեսոպովալ» խմբի «101-й километр» երգը
Ալեքսանդր Ռոզենբաումի «101-й километр» երգը
Ալեքսանդր Գալինի «Звёзды на утреннем небе» երգը


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Богомолов А. (2012-09-28)։ «Всех тунеядцев и диссидентов — за 101-й километр»։ Комсомольская правда։ Վերցված է 2016-08-11 
«Кто жил на легендарном 101-м километре?»։ Русская семёрка։ Վերցված է 2018-01-23 
Огилько И. (2007-03-16)։ «Печальный, но нужный 101-й километр»։ Российская газета։ Վերցված է 2018-01-23
Բրազիլական սարահարթ

Բրազիլական սարահարթ, Բրազիլական բարձրավանդակ կամ Բրազիլական լեռնաշխարհ (պորտ.՝ Planalto Brasileiro), աշխարհագրական շրջան, որը գրավում է Բրազիլիայի արևելքի, հարավի և կենտրոնի մեծ մասը։ Սարահարթի մակերեսը շուրջ 5 միլիոն կմ² է։
Սարահարթը գտնվում է մերձհասարակածային և արևադարձային կլիմայական գոտիներում և միայն հարավ-արևելքում է անցնում մերձարևադարձային գոտի։

Գրեթե ամբողջ սարահարթում, բացառությամբ ծովափնյա և հարավային մասերի, հստակորեն տարբերվում են երկու շրջան՝ չոր ձմեռ և խոնավ ամառ։ Հունվարի և հուլիսի միջին ջերմաստիճանը բարձր է և միատեսակ գրեթե ամբողջ տարվա ընթացքում։
Ձմռանը Բրազիլական սարահարթի ներքին շրջաններն արևի կիզիչ ճառագայթներով ողողված հարթավայր են (կամպոս), որտեղ աճում են ծռմռված ծառերի մացառուտներ։ Միայն գետերի ափերին պատահում են բուսականության կանաչ շերտեր։ Կարմրագորշ հողերը թեև բերրի են, բայց ոռոգման կարիք ունեն։
Բրազիլական սարահարթի արևելքում առատ տեղումներ են լինում։ Այստեղ աճում են մերձհասարակածային և արևադարձային անտառներ։ Այդ շրջանի զգալի մասը զբաղեցված է սուրճի ծառի (Աֆրիկայից բերված), շաքարեղեգի, բանանների, նարինջի ծառերի պլանտացիաներով։
Սարահարթում հայտնաբերված են օգտակար հանածոներ՝ երկաթի, մանգանի, ալյումինի և ուրանի հանքաքարեր, ոսկու, ալմաստների վիթխարի պաշարներ։
Բրազիլական սարահարթի հարավ-արևելքում են գտնվում խոշորագույն քաղաքներ Սան Պաուլուն և Ռիո դե Ժանեյրոն
:


== Ծանոթագրություններ ==
Գիլնեակ

Գիլնեակ կամ Թիլլակ, միջնադարյան խոշոր հայաբնակ գյուղ Մեծ Հայքի Վասպուրական աշխարհի Գողթն գավառում, ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Որդուարի շրջանի տարածքում։ Գտնվում էր Բստաձորի ամենավերին մասում, Նորակերտ գյուղից 3-4 կմ հյուսիս-արևելք։ Ընդգրկել է մոտ 50-60 բնակելի և այլ շինություններ։ 18-րդ դարի վերջերին լքվել է և ավերակների է վերածվել։


== Տես նաև ==
Գողթն
Որդուարի շրջան


== Ծանոթագրություններ ==
Ռայկո Ալեքսիև

Ռայկո Ալեքսիև (բուլղար․՝ Райко Николов Алексиев) (մարտի 7, 1893(1893-03-07), Պազարջիկ, Բուլղարիա - նոյեմբերի 18, 1944(1944-11-18), Սոֆիա, Բուլղարիա), բուլղարացի նկարիչ, ծաղրանկարիչ, ֆելիետոնիստ։ Բուլղարիայի նկարիչների միության անդամ։ «Շուրեց» երգիծական ամսագրի հիմնադիր, խմբագիր (1932-1944)։


== Կենսագրություն ==
Ռայկո Ալեքսիևը ծնվել է Բուլղարիայի հարավում գտնվող Պազարջիկ քաղաքում՝ մանկավարժ, Սալոնիկից բուլղարացի փախստական Նիկոլո Ալեքսիևի ընտանիքում։ Սովորել է Սոֆիայի համալսարանի գրականության և Բուլղարիայի գեղարվեստի ազգային ակադեմիայի նկարչության բաժիններում։ 1913 թվականին ունեցել է առաջին երիտասարդական ցուցահանդեսը, նույն տարում ունեցել է 5 անհատական ցուցահանդեսներ։ 1932 թվականին հիմնել է «Շուրեց» երգիծական ամսագիրը, որի ծաղրանկարն ու հոդվածները ինքն է գրել։
Իր սատիրայի, Իոսիֆ Ստալինի ծաղրանկարների պատճառով Ալեքսիևը անընդունելի էր Բուլղարիայի կոմունիստների համար և 1944 թվականի սեպտեմբերի 9-ի ազգային ապստամբության ժամանակ նա այլ մտավորականների հետ միասին ձերբակալվում է նորաստեղծ միլիցիայի կողմից։ Ձերբակալության ընթացքում նրան խոշտանգում են, դաժան ծեծի ենթարկում, և նա մահանում է ստացած վերքերից։ Հետմահու ժողովրդական դատարանը նրան մահապատժի է ենթարկել։ 

Նրա կյանքի վերջին օրերի հուշագրությունը, որը պատմել է իր այրին, ներկայացված է Իվայլա Ալեկսանդրովայի «Թեժ կարմիր» փաստագրական վեպում։


== Ընտանիք ==
1939 թվականին Ռայկո Ալեքսիևն ամուսնացել է Վեսելա Գրանչարովայի հետ։ Ունեցել են երեք երեխա՝ Ռադոսլավ, Վեսելին և Ալեքսանդր։


== Հիշատակ ==
Նրա անունով Անտարկտիդայում անվանվել է սառցադաշտ (Aleksiev Glacier):


== Պատկերասրահ ==
Ռայկո Ալեքսիևի ծաղրանկարներից
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոզ ՄակԱյվեր

Ռոզ ՄակԱյվեր (անգլ.՝ Rose McIver , հոկտեմբերի 10, 1988(1988-10-10), Օկլենդ, Նոր Զելանդիա), դերասանուհի։ Հանդիսատեսին հայտնի է «Մի անգամ հեքիաթում» սերիալից և «Սիրելի ոսկորներ» ֆիլմից։ «Մի անգամ հեքիաթում» ֆենտեզի սերիալում նա մարմնավորել է Դին-Դին փերուն։
Կոստերմանո

Կոստերմանո  (իտալերեն՝ Costermano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վերոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2986 մարդ։ Խտությունը կազմում է 187 մարդ/կմ²։ Տարածքը` 16,93 կմ²։ Փոստային ինդեքս` 37010։ Հեռախոսային կոդ՝ 045։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Ջենա Աշկովից

Ջենա Նոել Աշկովից (անգլ.՝ Jenna Noelle Ushkowitz, կորեերեն՝ 제나 우슈코비츠 ապրիլի 28, 1986(1986-04-28)[…], Սեուլ, Հարավային Կորեա), ամերիկացի դերասանուհի, երգչուհի և բանաստեղծուհի։


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ տարիներ ===
Աշկովիցը ծնվել է Սեուլ քաղաքում։ Երեք ամսականում նրան որդեգրել են լեհ-իտալական և իռլանդա-անգլիական ծագում ունեցող ամերիկացիներ։ Նա մեծացել է Նյու Յորքում։ Ջենան դաստիարակվել է որպես կաթոլիկ (ազգանունը նրան է փոխանցվել հայրական գծով խորթ պապիկից, որն ուներ լեհ-հրեկան ծագում) և հաճախել է  Parkway Elementary School, Holy Trinity Diocesan High School կաթոլիկ դպրոցներ, որոնք հայտնի էին ուժեղ թատերական կրթությամբ։


=== Կարիերա ===
Ջենա Աշկովիցը իր կարիերան սկսել է երեք տարեկանում՝ մասնակցելով «Սեզամ փողոցը» ծրագրին։ Նա ակտիվորեն աշխատել է թատերական բեմերում, խաղացել է այնպիսի բեմադրություններում, ինչպիսիք են «Թշվառներ», «Թագավորը և ես», «Լարամիի նախագիծը» և «Գարնանային զարթոնք»։ 2009-2015 թվականներին դերասանուհին մեծ ճանաչում է ձեռք բերել «Glee» հայտնի երաժշտական հեռուստասերիալում խաղացած Թինա Կոեն Չանգի դերով։ 2019 թվականին «Glee»-ի գործընկեր Քևին Մակհեյլի հետ դարձել է PodcastOne պլատֆորմում «Showmance» փոդքասթի հաղորդավարը։


=== Անձնական կյանք ===
Ջենան հանդիպել է «Վամպիրի օրագրերը» հեռուստասերիալի աստղ Մայքլ Տրևինոյի հետ, սակայն 2014 թվականի մայիսին զույգը բաժանվել է։


== Ակտիվություն ==
Բացի «Kindred Foundation»-ում իր աշխատանքներից, նա կողմ է հանդես եկել բազմաթիվ այլ բաների համար։ 2012 թվականին նա «Glee»-ի երգչախմբի գործընկեր Քևին Մակհեյլի հետ NoH8 կամպանիայի շրջանակներում աջակցել է «Առաջարկություն 8»-ի չեղարկմանը, որն ավելի վաղ արգելել էր նույնասեռերի ամուսնությունն Կալիֆոռնիա նահանգում։  Աշկովիչը աշխատել է նաև «NYCLASS» (կենդանիների իրավունքների պաշտպանության կազմակերպություն) և «Oceana» (օվկիանոսների պաշպանության համար պայքարող կազմակերպություն) հետ։ 2015 թվականի ամռանը նա «Oceana»-ից մեկնել է շրջագայության դեպի Նորմանդյան կղզիներ, որպեսզի բարձրացնի ուտելի ձկների չափից շատ ձկնորսության իրազեկությունը, որն ազդում էր նրանց գոյատևման վրա։ Նույն թվականին նա անցկացրել է «Nautica Oceana Beach House 2015» միջոցառումը։ Նա նաև ջանք է գործադրել Կալիֆոռնիայում ծովառյուծների պոպուլյացիայի մասին տեղեկատվության բարձրացման ուղղությամբ, որը ևս տեղի է ունենում ուտելի ձկների չափազանց մեծ որսի պատճառով։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Дженна Ашковиц на Internet Movie Database
Дженна Ашковиц на сайте о сериале «Хор»
Интервью с Дженной Ашковиц(չաշխատող հղում)
Մոդ Ապատոու

Մոդ Ապատոու (անգլ.՝ Maude Apatow, դեկտեմբերի 15, 1997(1997-12-15), Los Banos, Մերսեդ շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի։
Ջաջ Ապատոուի և Լեսլի Մաննի ավագ դուստրը։ 
Առավել հայտնի է «Մի քիչ հղի», «Funny People» և «This Is 40» ֆիլմերում ունեցած իր մասնակցությամբ։


== Կյանք և կարիերա ==
Կինոյում դեբյուտ է ունեցել 2007 թվականին՝ «Մի քիչ հղի» ֆիլմում, որի սցենարիստն ու ռեժիսորն իր հայրն էր։ Ֆիլմում նա խաղացել է Սեդիի՝ Փիթի և Դեբիի ( դերում խաղացել է դերասանուհի իսկական մայրը՝ Լեսլի Մաննը) դստեր դերը ։ Այս ֆիլմում է խաղացել նաև Մոդի կրտսեր քույրը՝ Այրիս Ապատոուն (Շառլոտայի դերում)։ 2009 թվականին մոր հետ  նկարահանվել է «Funny People» ֆիլմում, որի ռեժիսորն ու սցենարիստը հայրն էր։
Թվիթերի ակտիվ օգտատեր է և ունի շատ երկրպագուներ, ինչը նշվել է Զոուի Դեշանելի  կայքի՝ «HelloGiggles» կողմից։
2013 թվականին դերասանուհու Թվիթերյան բլոգը Time պարբերականի կողմից ճանաչվել է «2013 թվականի լավագույն բլոգ»։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Հեռուստատեսություն ===


== Մրցանակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մոդ Ապատոու Թվիթթերում
Մոդ Ապատոու Internet Movie Database կայքում
Չերվոնոե Օզերո (գյուղ, Դոլինսկայայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չերվոնոե ՕզերոՉերվոնոե Օզերո (ուկրաիներեն՝ Червоне Озеро), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոլինսկայայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնոե Օզերո գյուղում բնակվում էր 441 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,824 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 535,19 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(5001) ԷՄՊ

(5001) ԷՄՊ (անգլ.՝ EMP), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,664023 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2062 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1219 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1588,2 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,226672 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,69° անկյուն։


== Անվանում ==
Փոքր մոլորակների անվանումների կոմիտեն աստերոիդն անվանել է Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի կողմից 1948 թվականից հրատարակվող «Փոքր մոլորակների էֆեմերիդները» (ռուս.՝ «Эфемериды малых планет») ամենամյա հանդեսի անունով՝ ԷՄՊ (ռուս.՝ ЭМП)։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5001) ԷՄՊ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պոդլեսնի Յալտուշկով

Պոդլեսնի Յալտուշկով (ուկրաիներեն՝ Підлісний Ялтушків), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոդլեսնի Յալտուշկով գյուղում բնակվում էր 890 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 30 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 29,67 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կոտ դ'Արմոր

Կոտ դ'Արմոր (ֆրանսերեն` Côtes-d'Armor), դեպարտամենտ Ֆրանսիայի արևմուտքում։ Բնակչությունը 2009 թ. տվյալներով 576 049 մարդ, ինչը 43-րդ ցուցանիշն է։


== Պատմություն ==
«Կոտ դյու-Նորը» (Côtes-du-Nord) եղել է 1790 թ. մարտի 4-ին Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ կազմավորված 83 սկզբնական դեպարտամենտներից մեկը։ Ստեղծվել է նախկին Բրետան գավառի տարածքի մի մասից։ 1990 թ. անունը դարձել է Côtes-d'Armor (բրետոներեն ar mor նշանակում է «ծովը», , իսկ Côtes` ֆրանսերեն` «ափ»։) Անունը պատմականորեն կապված է նաև Հռոմի Արմորիկա գավառի հետ։

Կոտ դ'Արմոր դեպարտամենտի կարգային թիվն է՝ 22։


== Աշխարհագրական տվյալներ ==

Կոտ դ'Արմորը ներկայիս Բրետան երկրամասի մի մասն է, երեք կողմերից շրջապատված է Ֆինիստեր, Մորբիան և Իլ և Վիլեն դեպարտամենտներով, իսկ հյուսիսից՝ Լա Մանշ նեղուցով։
Տարածքը 6 878 կմ2 է։ ներառում է 4 օկրուգ, 52 կանտոն և 373 համայնք։
Բրետան երկրամասի շատ տեղերում բրետոներենն ունի լայն տարածում և շատ են հանդիպում երկլեզու դպրոցները։ Արևելյան մասերում գործածական է նաև գալլո լեզուն։


== Զբոսաշրջություն ==

		


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2008-03-04 at the Wayback Machine.
Աստերոիդների ցանկ (122601-122700)

Աստերոիդների ցանկ (122501-122600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (122701-122800)
 Աստերոիդների ցանկ (122501-122600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (122701-122800)
Սերգեյ Առստամյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սերգեյ Առստամյան (այլ կիրառումներ)Սերգեյ Առստամյան (6 դեկտեմբերի, 1965, Հաթերք, Մարտակերտի շրջան - 5 հունվարի, 1993, Ղուբաթլու), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Սերգեյ Առստամյանը ծնվել է 1965 թ. դեկտեմբերի 6-ին Մարտակերտի շրջանի Հաթերք գյուղում։ Ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը։ Ծառայել է Խորհրդային բանակում։ Զորացրվելուց հետո աշխատանքի է անցել Սարսանգի հիդրոհանգույցում։ Մասնակցել է ԼՂՀ տարածքային ամբողջականության պաշտպանության համար մղված մի շարք մարտերի։ Զոհվել է 1993 թ. հունվարի 5-ին Ղուբաթլվում։ Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած չէր։ Հանգչում է Հաթերքի գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==
919

919 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է կիրակի օրը։ Սա մեր թվարկության 919 թվականն է, 
X դարի 19-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Վալպասուշ

Վալպասուշ (պորտ.՝ Valpaços; [vaɫ'pasuʃ]), քաղաք Պորտուգալիայում, համանուն մունիցիպալիտեի կենտրոնը։ Հին վարչական բաժանմամբ այն մտել է Տրաս-օս-Մոնտես և Ալտո Դոուրո նահանգի կազմի մեջ։ Մտնում է տնտեսա-վիճակագրական Ալտո Տրազ-օս-Մոնտես ենթաշրջանի մեջ։ 2001 թվականի մարդահամարի արդյունքներով քաղաքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 4,5 հազար մարդ, իսկ մունիցիպալիտետի բնակչությանը՝ 19,5 հազար։ Քաղաքը զբաղեցնում է 553 կմ² տարածք։
Քաղաքի հովանավորը համարվում է Մարիամ Աստվածածինը (պորտ.՝ Nossa Senhora da Saúde):
Քաղաքի տոնը նոյեմբերի 6-ին է։


== Դիրք ==
Քաղաքը գտնվում է Վիլա Ռեալ քաղաքի վարչական կենտրոնից 48 կմ դեպի հյուսիս-արևելք։
Մունիցիպալիտետը սահմանակից է.

արևելքում՝ Վինյայշ և Միրանդելա մունիցիպալիտետներին,
հարավում՝ Մուրսա մունիցիպալիտետին,
արևմուտքում՝ Վիլա Պոկադե Ագիար մունիցիպալիտետին,
հյուսիս-արևմուտքում՝ Շավեշ մունիցիպալիտետին։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1836 թվականին։


== Բնակչություն ==


== Մունիցիպալիտետի կազմը ==
Մունիցիպալիտետի կազմի մեջ մտնում են հետևյալ շրջանները.

Ալժերիշ
Ալվարելյուշ
Բարրեյրուշ
Բոսոայնշ
Կանավեզեշ
Կարրազեդու դե Մոնտենեգրու
Կուրրուշ
Էրվոյնշ
Ֆիայնշ
Ֆորնուշ դե Պինյալ
Ֆրիոյնշ
Լեբուսան
Նոզելուշ
Պադրելա ի Տազեն
Պոսսակուշ
Ռիու Տորտու
Սանֆինշ
Սանտա Մարիա դե Էմերեշ
Սանտա Վալյա
Սանտյագու դա Ռիբեյրա դե Ալյարիշ
Սերապիկուշ
Սոնին
Սան Ժուան դա Կորվեյրա
Սան Պեդրու դե Վեյգա դե Լիլա
Տինելա
Վալեշ
Վալպասուշ
Վասսալ
Վեյգա դե Լիլա
Վիլարանդելու
Ագուա Ռեվեշ և Կրաշտու


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Վալվեյկ (համայնք)

Վալվեյկ (հոլ.՝ Waalwijk ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Հյուսիսային Բրաբանտ մարզում։ Տարածքը 64,69 կմ² է, բնակչությունը՝ 45.608 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.200 եվրո է։
Գոմսա Իսո Կորյուն

Գոմսա Իսո Կորյուն (1870-ական թվականներ, Գոմս - 1915, Սասուն), հայ ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ, ֆիդայի։ ՀՀԴ կուսակցության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Մուշի Ս. Կարապետ վանքի դպրոցում։ Գործակցել է Հրայրի հետ, համամիտ էր նրա համընդհանուր ապստամբության գաղափարին։ Մասնակցել է Ցրոնք գյուղի կռվին (1899)։ Ահաբեկչության համար ձերբակալվել է և դատապարտվել 101 տարվա բանտարկության, սակայն փախել է բանտից։
1901 թ. Գևորգ Չավուշի հետ մասնակցել է Նորշենի կռվին, 1904 թ. Սասունի ապստամբությանը. Գելիեգուզանի անկումից հետո (ապրիլի 23) իր խմբով անցել է Անդոկ լեռ, ապա իջել Մշո դաշտ և մասնակցել Կուրավուի, Գոմսի, Գոմերի, Վասպուրականում՝ Շամիրամի, Աղթամարի կռիվներին։ Վերստին գալով Տարոն՝ սերտ հարաբերություններ է հաստատել քրդերի հետ։
1905 թ. վերջից անցել է Կովկաս, եղել Բաքվում, Թիֆլիսում, Զանգեզուրում և Ղարաբաղում։ Հայ-թաթարական ընդհարումների ժամանակ (Բարգուշատում, Ղափանում, Սիսիանում, Արևիկում) կազմակերպել է շատ գյուղերի ինքնապաշտպանությունը։
1908 թ. երիտթուրքական հեղաշրջումից հետո վերադարձել է հայրենի Գոմս, որի գյուղապետն էր մինչև 1915 թ.։ Եղել է 1915 թ. Սասունի հերոսամարտի ղեկավարներից, զոհվել է մարտում։
Սոգդիանա ՖԱ

Սոգդիանա ՖԱ (ուզբ.՝«Сўғдиёна футбол клуби»), ուզբեկական ֆուտբոլային ակումբ, Ջիզակ քաղաքում։


== Պատմություն ==
Ակումբը հիմնադրվել է 1970 թվականին։ Թիմը իր դեբյուտը նշել է ԽՍՀՄ-ի առաջնությունում։ 1992-2002, 2004-2006, 2008-2009 թվականների ընթացաքում թիմը հանդես է եկել Ուզբեկստանի բարձրագույն լիգայում։


== Մարզադաշտ ==
Թիմը իր տնային հանդիպումները անցկացնում է «Ջիզակ Ստադիում» մարզադաշտում, որը կառուցվել է 1970 թվականին, և տեղավորում է 9000 հանդիսականի։


== Նախկին անվանումները ==
1970 - ԴՍԿ
1973 - 1975 - «Տրուդ»
1975 - «Ջիզակ»
1976 - 1977 - «Իռիգատոր»
1978 - 1981 - «Բուստոն»
1982 - 1985 - «Զվյոզդա»
1986 - 1989 - «Յոշլիկ»
1990 - ներկա - «Սոգդիանա»


== Հայտնի խաղացողներ ==
Ալեքսանդր Գորյուհով
Ալեքսանդր Կոժուհով
Իգոր Կովալյաև
Օլեգ Սինելոբով
Եվգենի Դանիլով


== Մարզիչներ ==
Ահրոլ Ինոյոտով - 1980 - 1981
Ալեկսեյ Մամիկին - 1982
Վիկտոր Տոհինով - 1983
Գենադի Կրասնիցկի - 1984 - 1985
Սերգեյ Դոնեցկո - 1986, 1990
Յուրի Հրիստոֆորիդի - 1987 - 1989, 1991 - 1992
Վիկտոր Բորիսով - 1992 - 1993
Ռաուֆ Ինիլեև - 2010 - 2011
Դավրոն Ֆայզիևիև - 2011 - ներկա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը Archived 2014-12-17 at the Wayback Machine.
Կապակցվածություն (այլ կիրառումներ)

Կապակցվածություն, կարող է վերաբերվել

Կապակցվածություն,  տոպոլոգիական տարածության ենթաբազմության կարևոր հատկություն, որն արտահայտում է մեկ ամբողջական կտորից կազմված լինելու իմաստ։
Գծային կապակցվածություն, տոպոլոգիական տարածության կարևոր հատկություն։
Ռաֆաելլո Վաննի

Ռաֆաելլո Վաննի (իտալերեն՝ Raffaello Vanni, հոկտեմբերի 4, 1587(1587-10-04), Սիենա, Տոսկանա, Իտալիա - նոյեմբերի 29, 1673(1673-11-29), Սիենա, Տոսկանա, Իտալիա), իտալացի նկարիչ Սիենայի դպրոցից, ով գեղանկարչության մեջ գերազանցել է իր ավագ եղբորը։ 
Ռաֆաելլո Վաննին ծնվել է Սիենայում 1590 թվականին։ Սովորել է հոր՝ Ֆրանչեսկո Վաննիի մոտ, որբանալով՝ 13 տարեկանում (1603 թվականին) նրան ուղղարկում են Հռոմ, որտեղ նրա ուսուցիչն է դառնում Անտոնիո Կարաչչին (իտալերեն՝ Antonio Carracci): Վաննին չշտապեց ենթարկվել հոր և ուսուցչի գեղանկարչական ձևերին։ Նա դարձավ Պիետրո դա Կորտոնայի ոճի հետևորդ։ Նա 1655 թվականին մտավ Սուրբ Լուկայի Ակադեմիայի կազմ։ Նրա աշակերտներից մեկը եղել է Դեյֆեբո Բուրբարինին։  
Նրա լավագույն գործերն են՝ 

Ֆլորենցիայում Ռիկարդիի դահլիճում,
Սուրբ Եկատերինայի կերպարը Պիզայի Սուրբ Եկատերինայի եկեղեցում,
«Հիսուս Քրիստոսը Գողգոթայում» Սիենայի սուրբ Գևորգ եկեղեցում։


== Գրականություն ==
Плюшар А. Ванни: 4. Рафаэль Ванни. // Энциклопедический лексикон. — Т. 8. — СПб.: Типография А. Плюшара, 1837. — С. 243.


== Ծանոթագրություններ ==
Կամիշլիտամակ

Կամիշլիտամակ (ռուս.՝ Камышлытамак, բաշկիրերեն՝ Ҡамышлытамаҡ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բակալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 522 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժոնկրեյ

Ժոնկրեյ (ֆր.՝ Joncreuil), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 92 մարդ, բնակչության խտությունը` 8.72 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.55 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 170 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 55 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 50 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 47 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 35-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 12։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,5 %։ 35 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 31 անձ (20 տղամարդ և 11 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (2 տղամարդ և 2 կին)։ 12 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մասսա (կանտոն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մասսա (այլ կիրառումներ)Մասսա (ֆր.՝ Massat), կանտոն Ֆրանսիայում։ Գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ դեպարտամենտում։ Մտնում է Սեն Ժիրոն շրջանի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 0909։
Մասսա կանտոնի մեջ հաշվվում է 6 կոմունա, որից գլխավորն է Մասսան։


== Կանտոնի կոմունաներ ==


== Բնակչություն ==
Կանտոնի բնակչությունը 2006 թվականին կազմում էր 1 863 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Արյեժ դեպարտամենտի կոմունաների բնակչությունը INSEE կայքում
Մասսա կանտոնի տեղադիրքը Ֆրանսիայի քարտեզի վրա(չաշխատող հղում)
Ալիանո

Ալիանո (իտալերեն՝ Aliano), կոմունա Իտալիայում, Բազիլիկատա մարզում՝ Մատերա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1147 մարդ (2008 թվական), բնակչության խտությունը կազմում է 13 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 96 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 75010։ Հեռախոսային կոդը՝ 0835։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0835 568038


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Սղոցապոչեր

Սղոցապոչեր՝ (լատ.՝ Poecilimon), միջատների տեսակի, Tettigoniidae ընտանիքի, ուղղաթևերի դաս։
Արեալը ներառում է Հարավարևելյան Եվրոպայի տարածքը, այդ թվում նաև Հարավային Ալպերը, Ռումինիան, Բուլղարիան, նախկին ԽՍՀՄ տարածքի եվրոպական մասը, Փոքր Ասիան, Սիրիան, Պաղեստինը, Կովկասը, Իրանը և Կենտրոնական Ասիան։


== Դասակարգում ==
Ներառում է 134 տեսակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Kurt Harz. Die Orthopteren Europas. Band 1, Dr. W. Junk N. V., Den Haag 1969.


== Արտաքին հղումներ ==
Մ.թ.ա. 126


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==
Քվինտոս Սերտորիոս , հռոմեական զորավար։


== Մահեր ==
Նինա Եգորովա

Նինա Իվանովնա Եգորովա (փետրվարի 28, 1926(1926-02-28), Բաքու, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային դերասանուհի։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստուհի (1967 թվական)։


== Կենսագրություն ==
Բեմ է բարձրացել 1945 թվականին՝ Բաքվի պատանի հանդիսատեսի թատրոնում։ 1952 թվականից աշխատում է Երևանի Կ․ Ստանիսլավսկու անվան ռուսական թատրոնում։ Դերերից են՝ Իրինա, Նինա (Չեխովի «Երեք քույր», «Ճայը»), Վերա (Գորկու «Վերջինները»), Սոնա, Մարգարիտ (Շիրվանզադեի «Չար ոգի», «Պատվի ևամար»), Մաշա (Պոգոդինի «Կրեմլյան կուրանաներ»), Պոլինա (Ն․ Անկիլովի «Զինվորի այրին», ՀԽՍՀ պետական մրցանակ, 1975 թվական)։ ՀԽՍՀ V և VII գումարումների Գերագույն սովետի դեպուտատ։
Հանելուկ

Հանելուկ, բանահյուսական ժանր, որը փոխանցվել է նաև գրականությանը։ Ունեցել է մի քանի անվանում՝ առակ, հանք, պընգըլ, ճեռոք ևն։ Հանելուկն առարկան, երևույթը պատկերում է այլաբանորեն, նրա հատկանիշները նկարագրում գաղտնագրված։ Կազմված է երկու բաղադրիչից՝ բանաձևից և լուծման առարկայից։
Հանելուկի վաղնջական նմուշներ և կիրառման մասին վկայություններ պահպանվել են Ռիգվեդայում, Աստվածաշնչում, գրավոր ու բանավոր ավանդված այլ աղբյուրներում։


== Հայկական հանելուկներ ==
Հանելուկը հայ բանահյուսության և գրականության հնագույն տեսակներից է, գրականության մեջ մշակվել է 5-րդ դարից, չափածո մեկ կամ մի քանի տողից կազմված սեղմ բանաձև է, մեծ մասամբ՝ հարց։ Խոր հնադարում լայն կիրառություն է ունեցել իբրև մարդու մտավոր հասունությունը և հնարամտությունը փորձելու միջոց, իսկ մեր ժամանակներում վերածվել է մանկական ժամանցի։ Հանելուկներում պահպանվել են առասպելաբան, պատկերացումներ, կենցաղային շատ իրողություններ, որով դրանք ձեռք են բերել պատմամշակութային արժեք։ Հայ բանահյուսության բանաձևային տեսակներից են հնչյունախաղերի վրա կառուցված շուտ ասելուկները, մանկական հանգավոր ասելուկները, խաղերգերը (հաճախ՝ երկխոսային), փաղաքշանքի, սպառնալիքի, հիշոց-հայհոյանքի բանաձևերը և դարձվածքները։ Հանելուկը մեկ կամ մի քանի առարկայի այլաբանական պատկեր է՝ արտահայտված բոլորովին ուրիշ առարկաներով կամ երևույթներով։  Հանելուկները երեխաների մեջ կենդանի հետաքրքրություն են առաջացնում որպես պարզ այլաբանություններ, որոնց հիմքում ընկած են շրջապատից վերցրած ծանոթ ու հայտնի առակների հիմնական հատկանիշները։ Հանելուկը արձակ կամ չափածո, մեկ կամ մի քանի տողերից բաղկացած գեղեցիկ պատկեր է, որն << Ի՞նչն է >>, << Այն ի՞նչն է, ի՞նչը>>, << Ի՞նչն է, որ >> հարցերով մի անձն առաջադրում է մյուսին։
12-րդ դարում Ներսես Շնորհալին հորինել է մի քանի հարյուրի հասնող հանելուկներ։
Ժիզելա Ֆրանսացի

Ժիզելան (ֆր.՝ Giséle; հիշատակված է` 911 թվականին) ֆրանսական արքայադուստր էր, ով ամուսնացել էր Նորմանդիայի դուքս Ռոլլոնի հետ:
Ավանդազրույցի համաձայն` 911 թվականին Ռոլլոնը քրիստոնեություն ընդունելուց և Նորմանդիայի գահին բազմելուց հետո նշանադրվել է Արևմտաֆրանկյան թագավորության արքա Կառլոս Պարզամիտի դուստր Ժիզելայի հետ։ Ժիզելայի ամուսնության և կյանքի մասին հավաստի աղբյուրներ չկան։ Կա վարկած, թե, եթե նա իրականում ապրել է, ապա հնարավոր է, որ եղել է Կառլոսի արտամուսնական դուստրը։


== Տես նաև ==
Կառլոս Պարզամիտ
Ռոլլոն


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Bauduin Pierre, ed. (2005)։ «Chefs normands et élites franques, fin -Début siècle»։ Les Fondations scandinaves en Occident et les débuts du duché de Normandie։ Publications du CRAHM 
van Houts Elisabeth, ed. (2000)։ The Normans in Europe։ Manchester University Press
Տուզլա (կղզի)

Տուզլա (ուկրաիներեն՝ Тузла; Ղրիմի թաթարերեն՝ Tuzla, Тузла), ավազային կղզի մոտ 3 քառակուսի կիլոմետր մակերեսով (կղզու երկարությունը տատանվում է 6,5 - 5 կմ, լայնությունը՝ մոտ 500 մ) Ազովի ծովի Կերչի նեղուցում, արևմուտքից Ղրիմի Կերչի թերակղզու և արևելքից Կրասնոդարի երկրամասի Թամանյան թերակղզու միջև։
Հայտնի է դարձել 2003 թվականին Ռուսաստանի և Ուկրաինայի միջև տարածքային վեճի հետ կապված։


== Արտաքին հղումներ ==
«Տուզլա ցամաքալեզվակի լվացման պատճառով արդեն կորսվել է 15 հեկտար ուկրաինական հող» - Ռեգնում (26.06.2007)
Վլասովսկի գյուղական խորհուրդ (Զենկովսկի շրջան)

Վլասովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Власівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վլասովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 995 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 52,40 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 18,99 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 6 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Վարդան Դևրիկյան

Վարդան Գևորգի Դևրիկյան (մայիսի 18, 1964(1964-05-18), Կիրովական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ լրագրող, գրականագետ, ՀՀ բանակի կապիտան (1994), բանասիրական գիտությունների դոկտոր (2014), ՀՀ ԳԱԱ Մ. Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտի տնօրեն, ՀՅԴ կուսակցության անդամ (1991-1998)։
Հայ արձակագիր, հրապարակախոս Գևորգ Դևրիկյանի որդին է։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը (1986)։ 1989-1993 թվականներին «Գթություն» բարեգործական կազմակերպության «Լուսավորիչ» թերթի խմբագրի տեղակալ, ապա՝ խմբագիր 1990 թվականից՝ միաժամանակ Մատենադարանի գիտաշխատող, 1993 թվականից՝ նաև «էջմիածին» ամսագրի խմբագրի տեղակալ, 2000 թվականից՝ գլխավոր խմբագիր։ 1988-1994 թվականներին պարբերաբար եղել է «Հայ զինվոր» և «Երկիր» թերթերի հատուկ թղթակից Արցախում, 1994 թվականի փետրվար-հուլիսին՝ Մարտակերտի ռազմաճակատում տեղաբաշխված 5-րդ առանձին մոտոհրաձգային կամավորական բրիգադի օպերատիվ բաժնի ավագ սպա։ ՀՀ մամուլում հրատարակել է Ղարաբաղյան շարժմանը և պատերազմին նվիրված հարյուրավոր հոդվածներ։ Պարգևատրվել է Հայաստանի Հանրապետության «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռամկավար ազատական կուսակցության Բուլղարիայի կազմակերպություն

Ռամկավար ազատական կուսակցության Բուլղարիայի կազմակերպություն, սկսել են գործել 1920-ական թվականներին և ազդեցություն են ունեցել տեղի մի շարք հասարակական և բարեգործական կազմակերպություն ներում։ Համագործակցել են նաև հայ կոմունիստների և հնչակյանների հեա, 1944 թվականի վերջին մասնակցել են «Երետն» մշակութային միության ստեղծմանը և շուտով անցել նրա շարքերը։ ՌԱԿ տեղական կազմակերպության վարչության կազմում տարբեր տարիներ ընդգրկվել են Արաաշես Զաքարյանը, Պարույր Մազմանյանը, Սարիկ Ասավածաարյանը, Տիգրան Մարաիրոսյանը և ուրիշներ։ Հրապարակել է «Լուսարձակ» և «Փարոս» թերթերը։ Բուլղարահայ կոմունիստները եղելեն Բ-ի կոմկուսի անդամներ։ Բուլղարական բանվորական սոցիալ-դեմոկրատական (տեսնյակների) կուս ակցության հայ գործիչները (Տ. Իսմիրյան, Մ. Շահբազյան, Գ. Թյությունճյան, Հ. Մոմջյան, Գ. Շիշմանյան, Վ. Մարկիզով և ուրիշներ) մասնակցել են դեմոկրատական շարժմանը և Բ-ի կոմկուսի ստեղծումից (1919) հետո մտել նրա կազմի մեջ։ 1920-ական թվականների սկզբին շուրջ 300 հայեր ընդունվել են Բ-ի կոմկուսի շարքերը։ Երկրի շատ վայրերում կազմակերպվել են հայկական կոմունիստական խմբեր ու միություններ։ 1919 թվականին Պլովդիվում կազմակերպվել են Հայ բանվորական կոմունիստական ինքնազարգացման միությունը և Մամուլի կոմիտեն, որոնց նպատակն էր սոցիալիստական գաղափարներ տարածել բուլղարահայ աշխատավորության շրջանում։ 1920 թվականի հուլիսին Պլովդիվում լույս է տեսել հայ կոմունիստների պարբերականը՝ «Կարմիր լուրեր» թերթը (1922 թվակականից՝ «Նոր աշխարհ»)։ 1920-1930-ական թվականների բուլղարահայ կոմունիստները ձգտել են ուժեղացնել իրենց ազդեցությունը հայ համայնքում, բանավիճել են Բ-ում գործող հայ քաղաքական կուսակցությունների, հատկապես ՀՀԳ-ի հեա, մասնակցել Բ-ի կոմկուսի կազմակերպած հակակառավարական ելույթներին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին նրանք (Հ. Ռազգրաայյան, Հ. Պարոնյան, Ա. Ասլանյան, Թ. Պոյաճյան, Մ. Կարազյոզյան, Հ. Մարգարյան, Տ. Փափազյան, Զ. Ղասաբյան, Տ. Փեշաիմալճյան և ուրիշներ) գործուն մասնակցություն են ունեցել ֆաշիզմի դեմ բուլղար ժողովրդի պայքարին։ «Երևան» մշակութային միություն, հիմնվել է 1944 թվականին, մասնաճյուղեր է ստեղծել երկրի հայաշատ քաղաքներում, կազմակերպել մի շարք երգչախմբեր, երգի-պարի համույթներ, իր «Երետն» պարբերաթերթի միջոցով լուսաբանել «Երևան» մշակութային միության ցուցանակը Խորհրդային Հայաստանի տնտեսության և մշակույթի զարգացումը։ Տարիներ շարունակ եղել է Բ-ի իշխանությունների կողմից ճանաչված միակ հայկական կազմակերպությունը։ 1990 թվականի մայիսին հրավիրված «Երևան» մշակութային միության հերթական համաժողովը խնդիր է դրել վերականգնել համայնքի ազգային կյանքը, հնարավորություններ ստեղծել Հայ առաքելական եկեղեցու, հայ ավանդական կուսակցությունների գործունեության համար։ Համայնքում արդյունավետ գործունեություն է ծավալել Սոֆիայի հայկական կազմակերպությունների համադրիչ խորհուրդը։
Մեց Ռոբեր

Մեց Ռոբեր (ֆր.՝ Metz-Robert), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 55 մարդ, բնակչության խտությունը` 12.91 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.26 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 160 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 100 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 25 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 29 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 21-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 8։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,4 %։ 21 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 21 անձ (10 տղամարդ և 11 կին)։ Գործազուրկ են եղել 0 անձ (0 տղամարդ և 0 կին)։ 8 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 3-ը` թոշակառուներ, իսկ 0-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մշակաց (գետ)

Մշակաց, գետակ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում, Գետիկի գետի օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Սևանի լեռների հյուսիսարևմտյան լանջերից և Վահան գյուղի մոտ միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը 7,5 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Անտոնիո Վիլամախոր

Սան Անտոնիո Վիլամախոր իսպ. Sant Antoni de Vilamajor մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Բարսելոնա պրովինցիայի Կատալոնիա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Վալես Օրենտալ շրջանի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 13,92 կմ²։ Բնակչությունը՝ 5479 մարդ ( 2010 թվականի տվյալներով)։
Օրադյա

Օրադյա (ռումիներեն՝ Oradea, հունգ.՝ Nagyvárad, գերմ.՝ Großwardein), քաղաք  Կրիշանայում (Ռումինիա)։ Համաձայն 2002 թվականի մարդահամարի, բնակչությունը կազմում է մոտ 206,000 մարդ (տասնմեկերորդ տեղը երկրում):


== Աշխարհագրություն ==
Կրիշանա շրջանի կենտրոնը, Բիհորի շրջանի վարչական կենտրոնը: Քաղաքը գտնվում է Հունգարիայի սահմանի մոտ, Միջինդանուբյան դաշտավայրում, Կրիշլ-Ռեփիդ գետի հովտում (ռում. Crişul Repede, հունգ. Sebes-Körös — Шебеш-Кёрёш)։


=== Կլիմա ===


== Պատմություն ==
Առաջին անգամ Օրադիան հիշատակվել է լատիներեն Վարադինում անվանումով (լատ. Varadinum))՝ 1113 թվականին: Օրադիի ամրոցը, որի ավերակները գոյատևել են մինչ օրս, 1241 թվականին առաջին անգամ հիշատակվել է մոնղոլ-թաթարների պաշտպանության նախապատրաստման կապակցությամբ: Սակայն XVI դարում բնակավայրը վերածվեց քաղաքի:
1700-ական թվականներին Վիենային ճարտարագետ Ֆրանց Անտոն Հիլբրանդտը նախագծեց քաղաքի շենքերը բարոկկո ոճով: 1752 թվականից քաղաքում կառուցվել են բազմաթիվ շենքեր, այդ թվում՝ Հռոմի կաթոլիկ տաճարը, Եպիսկոպոսի պալատը, Քրիսի (Muzeul Ţurii Crişurilor) թանգարանը:
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտին քաղաքը ազատագրվել է՝ 1944 թվականի հոկտեմբերի 12-ին, Դեբրեքենում գործող 2-րդ զինված ուժերի զորքերի կողմից:


== Տնտեսություն ==
Օրադյանը վաղուց եղել է Ռումինիայի ամենաբարգավաճ քաղաքներից մեկը, հիմնականում հունգարական սահմանի մոտ գտնվելու պատճառով, քաղաքը դարձել է Արևմտյան Եվրոպայի դարպասը:
Գործազրկության մակարդակը քաղաքում կազմում է մոտ 6%, ինչը մի փոքր ավելի ցածր է քան Ռումինիայի ցուցանիշը, բայց ավելի բարձր է քան Բիհոր թաղամասի ցուցանիշը(2%): Օրադյան ներկայումս Բիհորի նահանգում արտադրում է արդյունաբերական արտադրանքի մոտ 63%-ը, որը կազմում է շրջանի բնակչության մոտ 34,5%-ը: Հիմնական արդյունաբերության ճյուղերն են կահույքի, տեքստիլ, կոշկեղենի և սննդի արդյունաբերությունները:


== Տրանսպորտ ==
Քաղաքում կա երեք տրամվայի և մի քանի ավտոբուսային երթուղիներ: Երեք երկաթուղային կայարան:


== Էթնիկ կազմ ==
1910: 69 000 (ռումինացիներ՝ 5,6 %, հունգարացիներ՝: 91,1 %)
1920: 72 000 (ռումինացիներ՝ 5%, հունգարացիներ՝ 92%)
1930: 90 000 (ռումինացիներ՝ 25%, հունգարացիներ՝ 67%)
1966: 122 634 (ռումինացիներ՝ 46%, հունգարացիներ՝ 52%)
1977: 170 531 (ռումինացիներ՝ 53%, հունգարացիներ՝ 45%)
1992: 222 741 (ռումինացիներ՝ 64%, հունգարացիներ՝ 34%)


== Ճարտարապետություն ==
Քաղաքի հնագույն թաղամասերը հիմնականում կառուցվել են ավստրո-հունգարական կայսրության դարաշրջանում` բարոկկո ոճով: Քաղաքի ծայրամասերի շենքերը կառուցվել են կոմունիզմի ժամանակներին:
2002 թվականին վերականգնվել են բազմաթիվ պատմական շենքեր:


== Քույր քաղաքներ ==
 Դեբրեցեն, Հունգարիա
 Կոսլադա, Իսպանիա
 Կոշիցե, Սլովակիա
 Մանտովա, Իտալիա
 Սեյրա, Ֆրանսիա
 Գիվաթաիմ, Իզրաել
 Իվանո-Ֆրանկովսկ, Ուկրաինա
 Լինչոպինգ, Շվեդիա


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Туристический гид Оради Archived 2007-02-22 at the Wayback Machine.(ռում.)
Webcam (view from the City Hall Tower)
Путешествие в Румынию Archived 2004-11-03 at the Wayback Machine.. Oradea travel guide from Wikivoyage
Oradea Town Hall
Պետեր Վավրակ

Պետեր Վավրակ (սլովակ.՝ Peter Vavrák, մայիսի 11, 1982(1982-05-11)), սլովենացի շախմատիստ, միջազգային վարպետ։


== Կենսագրություն ==
Յան Շաֆցի վերջին սանն է։
Սովորել է Դալասում Տեխասի տեխնիկական համալսարանում։ Շախմատում հաջողությունների համար ստացել է անվանական կրթաթոշակ։
2008 թվականի Սլովակիայի շախմատի առաջնության չեմպիոն։ 2007 թվականի Սլովակիայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։
1997 թվականի Սլովակիայի պատանեկան առաջնությունում կիսել է 1-3 տեղերը (մինչև 16 տարեկան կատեգորիայում),  1999 թվականի Սլովակիայի պատանեկան առաջնությունում կիսել է 1-2 տեղերը (մինչև 18 տարեկան կատեգորիայում)։ 2001 թվականի Սլովակիայի պատանեկան առաջնության արժաթե մեդալակիր (մինչ 20 տարեկան կատեգորիայում)։
2008 թվականի Սլովակիայի հավաքականի կազմում շախմատային օլիմպիադայի, 2008 թվականի Համաշխարհային ինտելեկտուալ խաղերի (բլից և արագ շախմատի թիմային մրցաշար), երկու Միտրոպի գավաթի (1999 և 2009 թվականներ), 2000 թվականի Եվրոպայի պատանիների թիմային առաջնության։ (մինչև 18 տարեկան կատեգորիայում) մասնակից։
1999 թվականի Պրեշովի մրցաշարի, 2000 թվականի Բանսկա Բիստրիցայի, 2006 թվականի Էդմոնտոնի, 2007 թվականին՝ Գալանտեի, 2007 թվականին՝ Տատրանսկեի, 2008 թվականին՝ Պուլայի մրցաշարի հաղթող․ զբաղեցրել է 2-րդ տեղը և լրացրել է գրոսմայստերների նորման։
2009 թվականի Եվրոպայի անհատական առաջնության մասնակից։
Ներկայացրել է Չեխոսլովակիան և Սլովակիան աշխարհի և Եվրոպայի պատանեկան առաջնություններում (տարբեր տարիքային կարգերում)։
Մինչ 2011 թվականը ակտիվորեն հանդես է եկել Սլովակիայի, Չեխիայի, Ավստրիայի և Հունգարիայի թիմային առաջնություններում։ 
Ներկայումս բնակվում է Տորոնտոյում։


== Հիմնական սպորտային արդյունքներ ==


== Վարկանիշի փոփոխություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Выступления Петера Ваврака на шахматных олимпиадах
Выступления Петера Ваврака в командных чемпионатах Европы среди юношей մինչ տարեկան
Выступления Петера Ваврака в кубках Митропы
Выступления Петера Ваврака в кубках европейских клубов
Выступления Петера Ваврака в командных чемпионатах Чехии
Выступления Петера Ваврака в командных чемпионатах Словакии
Սեմենկովո (գյուղ, Ուգրանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍեմենկովոՍեմենկովո (ռուս.՝ Семенково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(468) Լինա

(468) Լինա (անգլ.՝ Lina), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1901 թվականի հունվարի 18-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,129845 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,509 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7507 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2022,47 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,44° անկյուն։
Լինա աստերոիդը պատկանում է Ֆեմիսի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի 535 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 3,08 ա. մ., իսկ արտաքին սահմանը՝ 3,24 ա. մ. հեռավորության վրա։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(468) Լինա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Օի

Օի' (ֆր.՝ Ohis), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Իրսոն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Վերվեն:
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02567։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 307 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 198 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 132-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 66-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 66,7 %, 1999 թվականին եղել է 70,3%)։ 132 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 115-ը (64տղամարդ և 51 կին), գործազուրկ էին 17 մարդ (10 տղամարդ և 7 կին)։ 66 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 14-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 26-ը՝ թոշակառուներ, 26-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով:


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Օի (ֆր.)
Սան Մարչելո

Սան Մարչելո (իտալերեն՝ San Marcello), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե մարզի Անկոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1988 մարդ (2008), բնակչության խտությունը՝ 78 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 26 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 60030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0731։


== Ժողովրդագրություն ==


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0731 267014
Էլեկտրոնային փոստ։ comune.sanmarcello@provincia.ancona.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.sanmarcello.an.it/Engine/RAServePG.aspx Archived 2009-05-03 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.sanmarcello.an.it/Engine/RAServePG.aspx Archived 2009-05-03 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Կուրթլուկայա

Կուրթլուկայա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Թոնուսի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նորաղբյուր

Նորաղբյուր, աղբյուր Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Կուճիգետի աջափնյակում։ Տեղակայված է Ներքին Հանդ գյուղից 0,5 կմ հարավ-արևելք։


== Ծանոթագրություններ ==
Զիա Հալո

Զիա Հալոն (1941), հունական ծագմամբ ամերիկացի գրող։ Իր կարիերայի սկզբնական շրջանում Հալոն նկարչուհի էր, սակայն 1992 թ սկսել է գրել բանաստեղծություններ և կարճ պատմվածքներ և շուտով սկսել է գրել «Նույնիսկ ոչ էլ անունս» («Not Even My Name», 2000, ISBN 0312262116) վեպը։ Վեպում Հալոն պատմում է իր մոր հիշողությունների մասին, որն Պոնտոսի հույների ցեղասպանության ականատես է եղել։


== Արտաքին հղում ==
Նույնիսկ ոչ էլ անունս գրքի կայքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Բանիզո

Բանիզո (ֆր.՝ Bagnizeau), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Սեն Ժան դ՛Անժելի շրջանում։ Մտնում է Մատա կանտոնի կազմի մեջ։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17029։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 187 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 108 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 79-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 29-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 73.1 %, 1999 թվականին եղել է՝ 70.4 %)։ 79 աշխատունակ բնակիչներից 71-ը աշխատում էին (36 տղամարդ և 35 կին), անաշխատանք էին 8-ը (5 տղամարդ և 3 կին)։ 29 անգործունակ մարդկանցից 6-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 16-ը թոշակառու, 7-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Բանիզո (ֆր.)
Մոնգուն-Տայգինսկի կոժուն

Մոնգուն-Տայգինսկի կոժուն (ռուս.՝ Монгун-Тайгинский кожуун, տուվ. Мөңгүн-Тайга кожуун), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Տիվա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1975 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Մուգուր-Ակսի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 4414,2 կմ²։


== Բնակչություն ==
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 6249 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1,42 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)