Դմիտրի Մարկով

Դմիտրի Մարկով (ռուս.՝ Дмитрий Марков, 1982, Պուշկինո, Մոսկվայի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս լուսանկարիչ-վավերագրող և կամավոր, որը հայտնի է դարձել՝ ստեղծելով «գավառական Ռուսաստանի» ժանրային լուսանկարներ և հրապարակելով դրանք իր ինստագրամյան կայքէջում։ Մարկովը համարվում է Ռուսաստանի ամենահայտնի ժամանակակից լուսանկարիչներից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է մերձմոսկովյան Պուշկինո քաղաքում՝ ալկոհոլիկի անապահով ընտանիքում։ Ընդունվել է ինժեներական քոլեջ բանակից խուսափելու համար։ Երրորդ կուրսում նրան հեռացրել են այն բանից հետո, երբ բռնել են ռեկտորի աշխատասենյակում թմրանյութ օգտագործելիս։ Այս ժամանակահատվածում Մարկովը ձեռք է բերում իր առաջին տեսախցիկը՝  թմրանյութային կոտրումից խուսափելու համար։ Դմիտրիի խոսքով՝ լուսանկարչությունն ինքը սովորել է Ալեքսանդր Լապինից։
Մինչև 2007 թվականն աշխատել է որպես լուսանկարիչ և լրագրող «Փաստարկներ և փաստեր» (ռուս.՝ Аргументы и Факты) թերթում։ 2005 թվականին Մարկովին հրավիրել են լուսանկարել մանկատանը, և այդ ուղևորության արդյունքում նա հետաքրքրվել է կամավորությամբ։ Այդ հետաքրքրությունը հանգեցրել է այն բանին, որ Մարկովը Մերձմոսկվայից Պորխով է տեղափոխվել և 2007-2012 թվականներին աշխատել է Պսկովի «Ռոստոկ» հասարակական կազմակերպությունում՝ ուղղիչ մանկատներից որբ երեխաների հետ, ինչպես նաև աշխատել է որպես դաստիարակ՝ «Ֆեդկովո» մանկական գյուղում։ Բարեգործական հիմնադրամների աշխատակիցների հետ նա շրջել է տասնյակ սոցիալական հիմնարկներում՝ սկսած մանկատներից և վերջացրած գաղութներով։ Զուգահեռաբար նա լուսանկարում էր դեռահասների կյանքը՝ պատմելով դրա մասին իր բլոգում։
2012 թվականին գրանցվել է Ինստագրամում։
2013 թվականին մասնակցել է Դևիդ Ալան Հարվիի «Burn Diary» նախագծին՝ այնտեղից վերցնելով իր ինստագրամի ապագա հայեցակարգը՝ նկարահանել միայն բջջային հեռախոսով և տարածել միայն այն, ինչ լուսանկարել է այսօր։
2016 թվականից համագործակցում է «Такие дела» սոցիալական պորտալի հետ։
2016 թվականին Մարկովը դարձել է առաջին ռուս մասնակիցը և 15 երկրներից 15 լուսանկարիչներից մեկը, որոնք մասնակցել են iPhone 7-ի «Apple’s Taken on the iPhone» գովազդային արշավին։
2017 թվականին Treemedia հրատարակչությունում լույս է տեսել Մարկովի «#Սևագրություն» (ռուս.՝ #Черновик) առաջին գիրքը։ Գրքի թողարկման կապակցությամբ 2018 թվականի փետրվարին Մոսկվայի Fotodoc վավերագրական լուսանկարչության կենտրոնում տեղի է ունեցել Մարկովի «Ռուսաստան։ #Սևագրություն» (ռուս.՝ Россия. #Черновик) ցուցահանդեսը։
2018 թվականին կայացել է Մարկովի աշխատանքների անհատական ցուցահանդեսը՝ ֆրանսիացի մոդելավորող Ագնես Բ․-ի հովանու ներքո «Paris Photo» լուսանկարչական արվեստի միջազգային ցուցահանդեսի շրջանակներում, որը տեղի է ունեցել նոյեմբերի 8-11-ին Փարիզում։
2018 թվականին մասնակցել է նաև Ֆրանսիայում տեղի ունեցած «HOPE» ցուցահանդեսին, որի կազմակերպիչն է Մանուել Ռիվեր-Օրթիզի հիմնադրամը։
2019 թվականին Մարկովի աշխատանքները կրկին ներկայացվել են Ագնես Բ․-ի կողմից «Paris Photo 2019» ցուցահանդեսում՝ Կլաուդինա Դորիի և Չեդ Մուրի հետ համատեղ ցուցահանդեսի շրջանակներում։
2019 թվականին Ջենովայի VisionQuesT պատկերասրահում տեղի է ունեցել Մարկովի «#Draft #Russia» (անգլ. թարգմանաբար՝ «#Սևագրություն #Ռուսաստան») անհատական ցուցահանդեսը։
2019 թվականին ֆրանսիական IIKKI Books հրատարակչությունում լույս է տեսել Մարկովի «CUT OFF» երկրորդ գիրքը։
2019 թվականի ապրիլի 6-ից հունիսի 4-ը կայացել է Մարկովի անհատական ցուցահանդեսը Նյու Յորքում Ագնես Բ․-ի բուտիկի պատկերասրահում։


== Գնահատականներ ==
Մարկովը համարվում է Ռուսաստանի գլխավոր ժամանակակից լուսանկարիչներից մեկը։
Քննադատները հաճախ են Մարկովին մեղադրում այն բանում, որ նա սևացնում է ռուսական իրականությունը և ցույց է տալիս գավառական կյանքի անհրապույր նկարները։ Մարկովը, սակայն, բացատրում է, որ կենտրոնանում է չնչին մանրամասների վրա, քանի որ շատ լավ իմանում և զգում է ոչ այնքան բարեկեցիկ մարդկանց կարիքները։ Նրա լուսանկարների հերոսների թվում են հաշմանդամները, որբերը, բանտարկյալները, զինվորականները և պարզապես ռուսական խորքի բնակիչները։
Եվրոպացիները Մարկովի լուսանկարներն անվանում են ռուսական դասականության նկարազարդումներ։Որոշ քննադատներ Մարկովի լուսանկարների ոճաբանությունը համեմատում են Վերածննդի դարաշրջանի կտավների և Ալեքսանդր Դեյնեկայի նկարների հետ։
Նկարիչ Դմիտրի Վրուբելը ստեղծել է վիրտուալ թանգարան, որի բաժիններից մեկը կրում է Մարկովի անունը։


=== Մրցանակներ և պարգևներ ===
«Արծաթե տեսախցիկ» մրցույթի գրան պրի։
2014 թվականի PhotoPhilanthropy Activist Awards մրցանակաբաշխության երկրորդ հորիզոնականը՝ «Ճանապարհ գորշ աղյուսից» ֆոտոպատմության համար սիրողական անվանակարգում։
2015 թվականին ստացել է «Getty Images Instagram Grant դրամաշնորհը՝ քիչ հայտնի համայնքների կյանքի մասին պատմելու համար Ինստագրամն օգտագործող լուսանկարիչների խրախուսման ծրագրով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Алексей Семенов (2019-07-25)։ «Российская глубинка в объективе смартфона. О псковском фотографе, покорившем Европу и США» (ռուսերեն)։ ТАСС 
«Фотограф из Пскова стал первым россиянином в рекламной кампании Apple. Чем он известен?»։ Дождь (телеканал) (ռուսերեն)։ 2017-02-03 
«Dmitry Markov»։ The gallery VisionQuesT (անգլերեն)։ 2019-07-07 
Michael Hardy (2019-06-06)։ «Gritty Postcards From the Russian Hinterland»։ Wired (անգլերեն) 
Liza Rozovsky (2018-11-22)։ «This Photographer Exposes Russia's Darkest Sides»։ Гаарец (անգլերեն) 
«Dmitry Markov testifies to himself and Russia through photography»։ c41magazine (անգլերեն)։ 2019-06-07 (չաշխատող հղում)
Emily Anne Epstein (2015-09-10)։ «The Orphans of Mother Russia»։ The Atlantic (անգլերեն) 
Alex Godfrey (2016-04-25)։ «Orphans From the Forgotten Corners of Russia, on a Mobile Phone»։ British Journal of Photography (անգլերեն) 
«Dmitri Markov, star de toutes les russies»։ Libération (ֆրանսերեն)։ 2018-03-02։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-11-27-ին։ Վերցված է 2020-11-29 Հարցազրույցներ«Гражданская фотожурналистика. Дмитрий Марков»։ Афиша (журнал) (ռուսերեն)։ 2011-01-17։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-02-02-ին 
Алёна Корк (2017-10-27)։ «Нефотогеничные вопросы: Социальный инстаблогер Дмитрий Марков в Иркутске» (ռուսերեն)։ The Village 
«Как волонтер, снимающий социалку в инстаграм, попал в рекламу Apple»։ Афиша (журнал) (ռուսերեն)։ 2017-01-30 
««Мне иногда говорят, что я очерняю действительность»: Дмитрий Марков о своем Instagram-аккаунте»։ FURFUR (ռուսերեն)։ 2015-09-11 
 Марков – как живет русская провинция / вДудь