armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կետիլ Անդրե Աամոդտ

Կետիլ Անդրե Աամոդտ (նորվ.՝ Kjetil André Aamodt, սեպտեմբերի 2, 1971(1971-09-02)[…], Օսլո, Նորվեգիա), Աշխարհի Գավաթի նախկին լեռնադահուկորդ Նորվեգիայից։ Օլիմպիական խաղերի, Աշխարհի առաջնությունների և Աշխարհի Գավաթի խաղարկության չեմպիոն։ Նա Նորվեգիայի ամենապարգևատրված լեռնադահուկորդն է։


== Կենսագրություն ==
Ծնվելով Օսլոյում, Աամոդտը միակ լեռնադահուկորդն է, որ արժանացել է 8 օլիմպիական մեդալի և Աշխարհի առաջնության 5 ոսկե մեդալի, ինչպես նաև Աշխարհի գավաթի  21 անհատական մեդալ է նվաճել։ Աամոդտին նկարագրել են որպես բազմակողմանի ալպիական լեռնադահուկորդ։ Նա մասնակցել է Աշխարհի առաջնության բոլոր ալպիական լեռնադահուկային կարգերին, և համարվում ալպիական այն 5 դահուկորդ տղամարդկանից մեկը, ով հաղթել է Աշխարհի գավաթի բոլոր հինգ յարգերը։
Նա երկրորդ ամենաերիտասարդ ալպիական դահուկորդն է, որ օլիմպիական ոսկե մեդալ է նվաճել (20 տարեկանում 1992 թվականին, Թոնի Սեյլերը 2 ամսով ավելի երիտասարդ էր)։ Մինչև 2014 թվականը նա նաև օլիմպիական ոսկե մեդալ նվաճած ամենահին լեռնադահուկորդն էր։ Մոտ 6 տարվա ընթացքում Աամոդտը գլխավորել է Աշխարհի գավաթի մարաթոնի բոլոր վարկանշային աղյուսակները, որտեղ 1989-ից 2006 թվականների ընթացքում ձեռք էր բերել 13,252 միավոր, մինչև 2012 թվականի մարտի 14-ին, երբ ավստրիացի Բենջամին Ռայխը հավաքեց 13,281 միավոր՝ գերազանցելով Աամոդտին։
Օլիմպիական խաղերում հաղթելով Super-G մրցավազքում, Աամոդտը դարձել է օլիմպիական խաղերում չորս ոսկե մեդալ նվաճող առաջին արական սեռի լեռնադահուկորդը։ 
Աամոդտը նվաճել է 19 օլիմպիական և աշխարհի առաջնության մեդալներ։ Մեդալները գողացվել էին 2003 թվականի օգոստոսին, երբ նրա հոր տուն գողել էին մտել և բացելով սեյֆը՝ հափշտակել էին դրանք այլ իրեր հետ միասինԱադմդտը 2007 թվականի հունվարի 6-ին հեռուստատեսությամբ, որին մասնակցում էին հարյուրավոր ատլետներ Նորվեգական սպորտային գալայում  (Idrettsgallaen), հրապարակեց իր կարիերայի ավարտի մասին, որտեղ նա 2006 թվականին ընտրվել էր որպես տարվա մրցանակակիր։


== Աշխարհի գավաթի արդյունքներ ==


=== Մրցաշրջանի վիճակագրություն ===


=== Սեզոնային անվանումներ ===
1 ընդհանուր , 1 super-G, 1 մեծ սլալոմ, 1 սլալոմ


=== Հաղթանակներ ===
21 հաղթանակ
63 պոդիում


== Աշխարհի առաջնության արդյուքներ ==


== Օլիմպիական արդյուքներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
FIS-ski.com Archived 2007-08-19 at the Wayback Machine. – Kjetil André Aamodt – World Cup season standings
Ski-db.com – results – Kjetil André Aamodt
Olympic.org – Kjetil André Aamodt
http://kaaa.no/ Կետիլ Անդրե Աամոդտ. պաշտոնական կայք  –
2

Այս հոդվածը 2 թվականի մասին է։ Տես նաև 2 թվի մասին հոդվածը։
2 թվական, ոչ նահանջ տարի, որն, ըստ Գրիգորյան օրացույցի, սկսվում է երեքշաբթի օրը։ Այն մեր թվարկության 2-րդ տարին է, 1-ին հազարամյակի 2-րդ տարին, 1-ին դարի 2-րդ տարին, 1-ին դարի 1-ին տասնամյակի 2-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Աստերոիդների ցանկ (191201-191300)

Աստերոիդների ցանկ (191101-191200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (191301-191400)
 Աստերոիդների ցանկ (191101-191200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (191301-191400)
Գալիատո

Գալիատո (իտալերեն՝ Gagliato), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզի Կատանձարո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 563 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 94 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 6 կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 88060։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0967։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Շիրլի Հենդերսոն

Շիրլի Հենդերսոն (անգլ.՝ Shirley Henderson, նոյեմբերի 24, 1965(1965-11-24), Forres, Morayshire, Moray, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի դերասանուհի։ Առավել հայտնի Է «Հարի Փոթերը և գաղտնի աենյակը» (2002) և «Հարի Փոթերը և հրե գավաթը» (2005) ֆիլմերում Լացկան Միրթլի դերով։


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ կյանք ===
Շիրլի Հենդերսոնը ծնվել է 1965 թվականի նոյեմբերի 24-ին, Ֆորես շոտլանդական գյուղում։ Մանկությունն անցկացրել է Կինկարդինում։
Դեռ մանուկ հասակում Հենդերսոնը սկսել է երգել տեղական ակումբներում և բարեգործական կազմակերպություններում։ Դպրոցից հետո Շիրլին հաճախել է թատերական ակումբ։ 17 տարեկանում, ավարտելով Ֆայֆայի քոլեջը, Շիրլին տեղափոխվել է Լոնդոն, որտեղ երեք տարի շարունակ դերասանություն է սովորել Գիլդհոլի երաժշտական և թատերական դպրոցում։


=== Կարիերա ===
Շիրլի Հենդերսոնն առաջին անգամ էկրաններին հայտնվել «Քարի ստվերը» մանկական հեռուստատեսային ֆիլմում։ Դրանից հետո երկար ժամանակ Հենդերսոնը հանդես է եկել թատրոնում։ Միայն 1990-ականներին, թատերական բեմը չթողնելով, նա կրկին սկսել է նկարահանվել ֆիլմերում և սերիալներում։ 1995 թվականին Հենդերսոնը Բի-Բի-Սի հեռուստասերիալում կատարել է Իսոբելի դերը «Հեմիշ Մակբեթ» հեռուստասերիալում»։
Տարբեր սերիալներում խաղալով՝ Շիրլի Հենդերսոնը սկսել է նկարահանվել մեծ կինոյում։ 1995 թվականին դերասանուհին կատարել է Մորագի դերը «Ռոբ Ռոյ» ֆիլմում։ Այդ ընթացքում նաև շատ ժամանակ է հատկացրել բեմին, հատկապես՝ Լոնդոնի ազգային թատրոնին։ 1999 թվականին Շիրլի Հենդերսոնը հնարավորություն է ստացել ցուցադրել իր վոկալի ունակությունները՝ խաղալով Մայք Լեյի դերը «Կուտերմա» ֆիլմում։ Նույն թվականին նկարահանվել է Մայքլ Ուինթերբոտոմի «Հրաշալի երկիր» ֆիլմում։
2000-ական թվականներին Հենդերսոնը նկարահանվել է մի շարք հեռուստատեսային ֆիլմերում, ինչպիսիք են՝ «Ինչպես ենք ապրում հիմա» (2001), «Վերջին թագավորը» (2003), «Կեղտոտ սերը» (2004)։
Չնայած հեռուստաֆիլմերում և սերիալներում մեծ քանակությամբ դերերին, Հենդերսոնը դերեր է ստացել նաև մեծ էկրան դուրս եկող ֆիլմերում։ Օրինակ, նա կատարել է Ջուդիի դերը «Բրիջիթ Ջոնսի օրագրում»։ 36 տարեկան հասակում Հենդերսոնը կատարել է 13-ամյա աշակերտուհի Պլակսա Միրթլի  դերը «Հարի Փոթերը և գաղտնի սենյակը» (2002) ֆիլմում։ Երեք տարի անց դերասանուհին վերադարձել է Միրթլի դերին ֆիլմի չորրորդ մասում` «Հարրի Փոթերը և Կրակի գավաթը» ֆիլմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շիրլի Հենդերսոնը Hamilton Hodell Talent Management կայքում
Ռուդկա (գյուղ, Դունաևցիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌուդկաՌուդկա (ուկրաիներեն՝ Рудка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դունաևցիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռուդկա գյուղում բնակվում էր 859 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,54 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 338,19 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մանկական թատրոն Նևայի ափին

Սանկտ Պետերբուրգի պետական մանկական դրամատիկական թատրոն «Նևայի ափին», Մանկական թատրոն «Նևայի ափին» (ռուս.` Санкт-Петербургский государственный детский драматический театр «На Неве»), Ռուսաստանի Դաշնության արվեստի վաստակավոր գործիչ Տատյանա Սավենկովայի հեղինակային թատրոնը։


== Պատմություն ==
Թատրոնը հիմնադրվել է Տատյանա Սավենկոյի կողմից Սանկտ Պետերբուրգի Նևայի շրջանում որպես թատերական ստուդիա։ Առաջին ներկայացումը եղել է «Կոշկավոր կատուն», որի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1987 թ. սեպտեմբերի 24-ին։ 1991 թվականին վերակազմավորվել է պետական մշակութային կազմակերպության։
1992 թ. Սանկտ Պետերբուրգի առաջին քաղաքագլուխ Անատոլի Սոբչակը ԽՄԿԿ բռնագրավված գույքի վերաբաժանման շրջանակներում անվերադարձ թատրոնին է հանձնում Իզմայլովյան գնդի նախկին զորանոցը, որ վերակառուցվել էր ԽՄԿԿ Լենինյան շրջկոմի համար և ուներ 600-տեղանոց դահլիճ։
Թատրոնի խաղացանկն ընդգրկում է միայն մանկական ներակայացումներ, որոնցից շատերը բեմադրված են որպես մյուզիքլԱրվեստի զարգացման բնագավառում ունեցած նշանակալից ներդրման համար թատրոնը պարգևատրվել է Սանկտ Պետերբուրգի Օրենսդրական ժողովի պատվոգրով։


== Թատերախումբը ==
Սվետլանա Աֆանասևա
Բորիս Բատուև
Դմիտրի Բեկոև
Եկատերինա Բելովա
Վերոնիկա Բոյցովա
Վալերի Բոչկին - Ռուսաստանի վաստակավոր արտիստ
Վյաչեսլավ Վավիլով — Ռուսաստանի վաստակավոր արտիստ
Մարինա Բոյցովա
Նատալյա Բրաժնիկովա — Ռուսաստանի վաստակավոր արտիստ
Յուրի Վիրոլայնեն
Ալեքսեյ Գոլև
Բեատա Մակովսկայա
Սերգեյ Նաումով
Ալեքսանդրա Նորեց
Վիկտորյա Ռաևսկայա
Վիկտորյա Ռուդենկո
Վլադիմիր Սոլոդնիկով — Ռուսաստանի վաստակավոր արտիստ
Ելենա Ուլանովա
Խալիմատ Ավրամենկո
Գալինա Ալյոխովա
Վիսարիոն Ջիոև
Դմիտրի Լյապին
Սերգեյ Բայով
Կոնստանտին Պանչենկո
Յուլյա Միրոնովա
Անտոն Սամուսիկ
Նիկիտա Կուզին
Նատալյա Շաբալինա
Ելիզավետա Կովալյովա
Լյուբով Տերվինսկայա
Վիկտորյա Ագանինա
Վիկտորյա Ասատուրյան


== Խաղացանկը ==
1990 — «Կարմիր գլխարկ», Շառլ Պերրո
1990 — «Ձյունե թագուհին», Հանս Քրիստիան Անդերսեն
1990 — «Երեք ուրախ խոզուկների մասին», Սերգեյ Միխալկով
1992 — «По щучьему велению...», ռուսական հեքիաթի մոտիվներով, բեմադրությունը՝ Տատյանա Սավենկովայի
1992 — «Կախարդված թխկիներ», Եվգենի Շվարց
1993 — «Մատնաչափիկը», Հանս Քրիստիան Անդերսեն
1995 — «Կատվի տունը», Սամուիլ Մարշակ
1996 — «12 ամիս», Սամուիլ Մարշակ
1996 — «Մոռոզկո», ռուսական հեքիաթի մոտիվներով, բեմադրությունը՝ Տատյանա Սավենկովայի
1997 — «Գնդիկ-բոքոնիկի արկածները», ռուսական հեքիաթի մոտիվներով
1999 — «Հեքիաթ Սալթան թագավորի մասին», Ալեքսանդր Պուշկին
2000 — «Պղնձե ժայռի տիրուհին», Պավել Բաժով
2001 — «Цветик-Семицветик», Վալենտին Կատաև, բեմադրությունը՝ Տատյանա Սավենկովայի
2001 — «Չիպոլինոյի արկածները», Ջանի Ռոդարի
2001 — «Սագ-կարապներն ու Բաբա-յագան», ռուսական հեքիաթի մոտիվներով
2001 — «Մաուգլի», Ռեդյարդ Կիպլինգ
2002 — «Մոխրոտիկը», Շառլ Պերրո
2002 — «Կոշկավոր կատուն», Շառլ Պերրո
2002 — «Ձնեմարդու ամանորյա արկածները», ամանորյա ներկայացում
2002 — «Ճանապարհորդություն դեպի հեքիաթային ծիածանի երկիրը», Դոնալդ Բիսետ
«Մանուկն ու Կառլսոնը», Աստրիդ Լինդգրեն
«Կառլսոնը վերադարձել է կամ Կառլսոնի ծննդյան օրը», Աստրիդ Լինդգրեն
«Ալիսան հրաշքների աշխարհում», Լուիս Քերոլ
«Գայլն ընդդեմ երեք խոզուկների», Սերգեյ Միխալկով
«Бабка Ёжка, с Новым годом», ամանորյա ներկայացում
«Կատու Լեոպոլդի ծննդյան օրը», Արկադի Խայտ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թատրոնի պաշտոնական կայքը
Ծաղկավոր բույսերի ցեղեր (N)

Այստեղ ներկայացված են The Plant List տվյալների բազայում 2010 թվականի դեկտեմբերի դրությամբ ներառված 904 649 անվանում ծաղկավոր բույսերի 14 038 ցեղերից N տառով սկսվող 793-ը։
Աղյուսակի առաջին սյունակում տեղակայված են 793 ցեղերի լատիներեն անվանումները (The Plant List տվյալների բազայի վիճակագրության մեջ ասվում է 14 038 ցեղերի մասին)։
Երկրորդ սյունակում նշված է ընտանիքը, որտեղ ներառված է տվյալ ցեղը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Angiosperms (Flowering plants) — all genera // The Plant List
The Plant List (2010). Version 1. Published on the Internet; http://www.theplantlist.org/ (accessed 1st January)(անգլ.)
Բիստրիկսկի գյուղական խորհուրդ (Կրոլեվեցկի շրջան)

Բիստրիկսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Бистрицька сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բիստրիկսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1295 մարդ։ Խորհրդում կա 10 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Բրատիշկի

Բրատիշկի (ռուս.՝ Братышки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 112 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բելառուսի երաժշտական պետական ակադեմիական թատրոն

Բելառուսի երաժշտական պետական ակադեմիական թատրոն (բել․՝ Беларускі дзяржаўны акадэмічны музычны тэатр), Բելառուսի երաժշտական թատրոններից մեկը։


== Թատրոնի պատմությունը ==
Թատրոնն ստեղծվել է 1970 թվականին։ Բացվել է 1971 թվականի հունվարի 17-ին՝ բելառուս կոմպոզիտոր Յուրի Սեմենյակոյի «Երգում է «արտույտը»» ներկայացումով։.
Մինչև 2000 թվականը թատրոնը կրում էր «Բելառուսի երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոն» անունը։
2010 թվականի վերջի դրությամբ թատրոնում բեմադրվել է ավելի քան 100 ներկայացում (շատերը մտան ազգային մշակույթի ոսկե ֆոնդ և երկրի մշակութային կյանքում դարձան նշանակալի իրադարձություններ)։


== Թատրոնի շենքի ճարտարապետությունը ==
Թատրոնի նոր շենքը կառուցվել է 1981 թ հուլիսին։ Ճարտարապետական նախագծի ղեկավարը Օ․ Տկաչուկն էր, նախագծի անդամները՝ ճարտարապետ Վ․ Տարնովսկին, ինժեներ Վ․ Կացնելսոնը, քանդակագործ Լ․ Զիլբերը։
Թատրոնի մուտքի ճակատին կանգնեցված են 5 այլաբանական մուսաների պղնձե քանդակներ, որոնք ներկայացնում են երաժշտական թատրոնի արվեստները՝ պոեզիա, երաժշտություն, դրամա, կերպարվեստ, պար։ Քանդակի կերպարային բնութագրում մեծ դեր են խաղում այնպիսի տարրերը, ինչպիսին են երաժշտական գործիքները, թևավոր Պեգասը, դիմակները, հագուստի պատկերումը և այլն։
Էական դեկորատիվ տարրն է յուրօրինակ կերտարվեստորեն զարգացած բարձակը, որը վերջափակում է յուրաքանչյուր քանդակը վերևից և ներքևից։ Բարձակի ձևը մշակելիս քանդակագործն օգտագործել է շենքի ճարտարապետական տարրերը։ Քանդակը 3 մետր տեղ է զբաղեցնում։ Այսպիսի տարածական կոմպոզիցիան շենքի ճակատին կերպարային-կերտարվեստական ավարտուն տեսք է տալիս։
Պղնձե քանդակների մակերեսը՝ հագեցած փայլերով և գունային անցումներով՝ կարմրաշագանակագույնից սևի, համադրվում է պատի բաց մոխրագույն երանգի հետ։ Քանդակի ստվերը պատին լրացուցիչ էֆեկտ է ստեղծում։
Թատրոնին կից գտնվում է «Բատլեյկա» քանդակը՝ յուրօրինակ ձև ունեցող մետաղյա լապտերներով և լայնարձակ սանդուղքով։


== Գեղարվեստական կազմը ==
Վյաչեսլավ Ցյուպա, գլխավոր ռեժիսոր 1984-1987 թթ
Սուսաննա Ցիրյուկ, գլխավոր ռեժիսոր 2010 թվականից


== Հղումներ ==
Արտակարգ պատահար մայրաքաղաքում․ առավոտյան հրդեհվել է երաժշտական կոմեդիայի շենքը Archived 2010-12-13 at the Wayback Machine.
Երաժշտական կոմեդիայի թատրոնը Archived 2013-01-23 at the Wayback Machine.
Քարտեզի վրա


== Աղբյուրներ ==
Սոորի ճակատամարտ

Սոորի ճակատամարտ, Ավստրիական ժառանգության պատերազմների ճակատամարտերից մեկը, որ տեղի է ունեցել 1745 թվականի սեպտեմբերի 30-ին պրուսական բանակի և ավստրո-սաքսոնական բանակների միջև։ Պրուսական բանակը գլխավորում էր Ֆրիդրիխ II-ը, իսկ հակառակորդ բանակը` Կարլ Լոթարինգացին։


== Նախապատմություն ==
Բոհեմիա տանող ճանապարհին պրուսական բանակը պատշաճ ուշադրություն չէր դարձրել ճանապարհի հետախուզմանը։ Բացի այդ` տարբեր բնույթի հանձնարարություններ ստացած ջոկատների գործուղման պատճառով պրուսական բանակի թիվը նվազել էր 22.000-ի։ Դաշնակցային ուժերը ղեկավարող Կարլ Լոթարինգացին որոշում է օգտվել այդ հանգամանքից և շրջապատելով Ֆրիդրիխի բանակը` նրան անակնկալ հարված հասցնել սեպտեմբերի 30-ին։ Եղանակը բարենպաստ էր ավստրիացիների համար. թեթև մշուշ էր իջել, որը թաքցնում էր նրանց մոտեցումը։


== Ճակատամարտ ==
Վաղ առավոտյան (5:00) Ֆրիդրիխը խորհրդակցություն է անցկացնում իր հրամանատարների հետ, երբ առաջին զեկուցումն է հասնում թշնամու զորաջոկատի ակտիվության վերաբերյալ։ Ֆրիդրիխը շտապում է ամեն ինչ իր աչքերով տեսնել և հայտնաբերում է, որ ավստրիացիներն արդեն շարվել են մարտական դիրքով, իսկ նահանջի բոլոր ճանապարհները փակել են։ Չպատրաստվելով սպասել հարմար ժամանակի` պրուսացի զորահրամանատարը փորձում է օգտվել ավստրիացիների դանդաղկոտությունից և նախահարձակ լինել: 8:00 ավստրիացիները դեռևս հարձակման չէին անցել, իսկ պրուսական զորքերը միաժամանակյա երկու հարված են հասցնում` հեծելազորը աջ թևում, հետևակը` կենտրոնում։ Կենտրոնի գրոհը հանդիպում է մուշկետների ու հրետանու կրակին ու հետ է շպրտվում։ Պրուսացիները մեծ կորուստներ են կրում, սակայն երրորդ անգամից հաջողվում է ջարդել ավստրիացիներին։
Կարլի մտադրության համաձայն` Ֆրիդրիխի հարձակման անցնելու ժամանակ նրա վրա թիկունքից պետք է հարձակվեին ավստրիացիների թեթև հեծելազորը, սակայն նրանք, գրավելով պրուսական ճամբարը, չկարողացան հրաժարվել իրենց սովորությունից և թալան սկսեցին։ Դա պրուսական զորքին հնարավորություն է տալիս զարգացնելու հարձակումը։
Կենտրոնում ունեցած հաջողությունից հետո ավստրիացիների դիմադրությունը կոտրվում է, և նրանք սկսում են անտառ նահանջել։ Պրուսական զորքերը նրանց հետապնդում են մինչև անտառի ծայրը։ Վերջին դիրքերը, որտեղից ավստրիացիները դուրս են մղվում, գտնվում էին Սոոր գյուղի մոտ, ինչից էլ առաջացել է ճակատամարտի անվանումը։ Կեսօրին մարտի դաշտը Պրուսիայի տիրապետության տակ էր։


== Արդյունք ==
Ավստրիացիները նահանջում են Յարոմիր, պրուսական զորքերը վրան են խփում մարտի դաշտում և հինգ օր մնում են այնտեղ` պատրաստվելով Արշավել Սիլեզիա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Christopher Duffy Frederick the Great: A Military Life. — Routledge, 1988. — 407 p. — ISBN 0415002761
George James Welbore Agar Ellis The life of Frederic the Second, king of Prussia. — Longman, Rees, Orme, Brown, And Green, 1832. — Т. 1. — 532 p.
Reed Browning The War of the Austrian Succession. — Palgrave Macmillan, 1995. — 480 p. — ISBN 0312125615
Կաստրո դեյ Վոլշի

Կաստրո դեյ Վոլշի (իտալերեն՝ Castro dei Volsci), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո շրջանում, պրովինցիա Ֆրոզինոնեում։ Բնակչությունը կազմում է 4957 մարդ (2008), խտությունը կազմում է 85 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 58 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 3020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0775։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության գրաֆիկը։


== Համայնքի վարչակազմը ==
Հեռախոս։ 0775 662008
Էլ-փոստ։ info@comunecastrodeivolsci.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comunecastrodeivolsci.it Archived 2010-03-26 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunecastrodeivolsci.it Archived 2010-03-26 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ  (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Մալայա Կոզարա

Մալայա Կոզարա (ուկրաիներեն՝ Мала Козара), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոմանովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1523 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մալայա Կոզարա գյուղում բնակվում էր 317 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 173,2 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1,83 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կղեսուր

Կղեսուրք (Կլեյսուրի), լեռնանցք Հայկական լեռնաշխարհում, Հայկական Տավրոս լեռնաշղթայի կենտրոնական մասում, 1360 մ բարձրության վրա։ Տիգրիս գետի ավազանը կապում է Արածանիի հովտի հետ։ Կղեսուրով է անցնում Դիարբեքիր - Ռեշ - Դարխին - Դիադին - Գենչ ճանապարհը, որն ունի տեղական նշանակություն։ Կղեսուրի հյուսիսային մասում է Ոլոր բերդը։
Ալբեռոբելլո

Ալբեռոբելլո (իտալերեն՝ Alberobello), համայնք իտալական Ապուլիա մարզի Բարի գավառում։ Համբավվել է տրուլլո կոչվող ինքնատիպ շինություններով, որոնք 1996 թվականից ներառված են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։
Բնակչության թվաքանակը՝ 10 930 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 271 մարդ/կմ²։ Զբաղեցրած տարածքը 40 կմ² է։ Փոստային կոդը՝ 70011։ Հեռ. կոդը՝ 00080։
Բնակավայրի հովանավոր սրբերն են համարվում Կոսման և Դամիանը։ Տոնը տարվա ընթացքում տոնվում է սեպտեմբերի 27-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայքը (իտալ.)
Ալբերոբելո, հեքիաթային քաղաք Archived 2013-06-08 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ընթերցանության խանգարում

Ընթերցանության խանգարում, վիճակ, որի ժամանակ նկատվում են ընթերցանության դժվարություններ։ Ընթերցանության խանգարման օրինակները ներառում են՝ զարգացող դիսլեքսիա, ալեքսիա և հիպերլեքսիա։


== Սահմանում ==
Նյարդաբանական խանգարումների և կաթվածի ազգային ինստիտուտը ընթերցանության խանդարումը կամ դիսլեքսիան սահմանում է որպես․ «ուղեղի սովորելու անկարողություն, որը հատկապես ազդում է մարդու կարդալու կարողության վրա»։ Այս մարդկանց բնորոշ է կարդալու ցածր մակարդակը՝ չնայած նորմալ մտավոր կարողություններին։ Դիսլեքսիա ունեցող մարդկանց բնորոշ է հետևյալ խնդիրները․ տառ առ տառ արտասանությունը, հնչյունաբանական մշակումը և արագ տեսողական-վերբալ հակազդումը։ Մեծերի մոտ դիսլեքսիան սովորաբար առաջանում է գանգուղեղային վնասվածքի կամ դեմենցիայի արդյունքում։ Այս ինստիտուտի սահմանումը չի համապատասխանում գիտական ուսումնասիրությունների ծավալին, ինչը եզրակացնում է, որ չկա ոչ մի ապացույց, որ դիսլեքսիան և մտավոր կարողությունները կապված են։ Սահմանումը մեծ մասամբ համապատասդխանում է ժամանակակից հետազոտություններին և ցույց է տալիս դիսլեքսիայի ախտորոշման հակասությունները․

Դիսկեքսիան սովորելու դժվարություն է, որը առաջին հերթին ազդում է հստակ և ազատ ընթերցանության և տառ առ տառ արտասանության վրա
Դիսլեքսիայի բնութագրիչներից է հնչյունաբանական, վերբալ հիշողության և բանավոր գործընթացի մշակման դժվարությունները
Դիսլեքսիան հանդիպում է տարբեր մտավոր ընդունակություններ ունեցողների մոտ
Ավելի լավ է այն դիտարկել որպես շարունակություն, այլ ոչ թե առանձին կատեգորիա և այստեղ չկան հստակ սահմաններ
Համընթաց դժվարությունները կարող են ի հայտ գալ լեզվական, շարժողական, մտավոր  ասպեկտներում


== Ընթերցանության անընդունակություն ==

Դիսլեքսիան սովորելու դժվարություն է, որն ի հայտ է գալիս ինչպես բառերը վերծաներիս, այնպես էլ՝ կարդալու սահունությունում։ Ըմբռնումը կարող է ախտահարվել ապակոդավորելու դժվարությունների արդյունքում, բայց դա դիսլեքսիայի գլխավոր առանձնահատկությունը չէ։ Ըստ հետազոտությունների դիսլեքսիա ունեն բնակչության 5–17%-ը։ Առաջարկվել է, որ դիսլեքսիան ունենա 3 կոգնիտիվ ենթատեսակներ (լսողական, տեսողական և ուշադրության), չնայած դիսլեքսիայի առանձին դեպքեր առավել լավ բացատրվում են նրա հիմքում ընկած նեյրոֆիզիոլոգիական խանգարումներով և սովորելու դժվարություններով (օրինակ՝ ուշադրության պակասի և հիպերակտիվության համախտանիշ, դիսկալկուլիա և այլն)։ Չնայած դա մտավոր հետամնացություն չի, այնուամենայնիվ համարվում է սովորելու դժվորություն և ընթերցանության խանգարում։ Դիսլեքսիան և ինտելեկտի գործակիցը (IQ) փոխկապված չեն, քանի որ ընթերցանությունը և ճանաչողությունը անկախ են զարգանում դիսլեքսիա ունեցող մարդկանց մոտ։


== Տես նաև ==
Ուշադրության պակասի և հիպերակտիվության համախտանիշ
Աֆազիա


== Ծանոթագրություններ ==
Կառլո Գոցցի

Կառլո Գոցցի (Carlo Gozzi, դեկտեմբերի 13, 1720(1720-12-13)[…], Վենետիկ, Վենետիկի հանրապետություն[…] - ապրիլի 4, 1806(1806-04-04)[…], Վենետիկ, Venetian Province, Ավստրիական կայսրություն), իտալացի թատերգակ (դրամատուրգ)։
Ծնվել է 1720 թ. դեկտեմբերի 13-ին Վենետիկում։ Ստացել է տնային կրթություն։ 16 տարեկան հասակում զինվորագրվել է, ծառայել Դալմաթիայում, երեք տարի անց վերադարձել հայրենիք։ Լինելով բնավորությամբ ազնվական և պահպանողական հանդես էր գալիս ցանկացած գրական նորամուծությունների դեմ։ Հակադրվելով իրեն ժամանակակից վենետիկյան թատերգակ Կառլո Գոլդոնիին, որը ռեալիզմի կողմնակից էր՝ Գոցցին պաշտպանում էր վենետիկյան ավանդական «կոմեդիա դել արտե» թատերական ժանրը՝ դիմակ կրող գործող անձանցով։ Ձգտելով վերակենդանացնել «դիմակների կատակերգությունը» գրել է մի շարք հեքիաթային թատերախաղեր, որը նա անվանել է «ֆաբիաներ»։ Թատերախաղերն առանձնանում են անսովոր տեսարաններով, հրաշալի կերպարանափոխություններով և վենետիկյան ավանդական թատրոնի դիմակավոր գործող անձանցով, որոնք են Պանտալոնեն, Տրուֆալդինոն, և այլն։
Օգտագործելով բանահյուսական ստեղծագործությունների սյուժետային մոտիվները և դել արտե կոմեդիայի որոշ սկզբունքներ (դիմակ, բարբառ, իմպրովիզացիա), ստեղծել է թատերական հեքիաթի ինքնատիպ ժանր՝ ֆիաբ, որին բնորոշ են չարի և բարու, պաթետիկայի և բուֆոնադայի, գրական հնաոճ լեզվի և վենետիկյան առօրյա խոսակցական լեզվի հակադրությունները։


== Գրական ժառանգությունը ==
Ֆիաբներում («Սեր առ երեք նարինջները»,1761, «Ագռավ», 1761, «Արքա-եղջերուն», 1762, «Տուրանդոտ», 1762, «Կանաչ թռչնակ», 1765 և այլն) դրվատել է մարդկային առաքինությունները, ծաղրել բուրժուական եսապաշտությունը։ Գոցցին գրել է նաև քսաներեք տրագիկոմեդիա և «Անօգուտ հուշեր» (1797) երկը։
Կարլո Գոցցին Իտալիայում շուտ մոռացվեց, բայց նրա ֆիաբները հետաքրքրեցին գերմանացի և ֆրանսիացի ռոմանտիկներին (Ֆ․ Շիլլերը «Տուրանդոտ»-ը վերամշակեց Վայմարի թատրոնի համար)։ Ե․ Վախթանգովը Մոսկվայի՝ ներկայումս իր անունը կրող թատրոնում 1922-ին իրականացրեց «Տուրանդոտ»-ի մինչև օրս ներկայացվող բեմադրությունը։ Երևանի պատանի հանդիսատեսի թատրոնում բեմադրվել է (1959) Գոցցիի «Ագռավը»։
1761 թ. հունվարի 25-ին շլացուցիչ հաջողությամբ ներկայացված «Սեր առ երեք նարինջ» (L'amore delle tre melarance) «Տուրանդոտ» (Turandot, 1762) թատերախաղերի հիման վրա արդեն 20-րդ դարում համանուն օպերաներ են գրել համապատասխանաբար Սերգեյ Պրոկոֆևը և Ջակոմո Պուչչինին։ Ընդամենը Գոցցին գրել է 10 հեքիաթ-պիես, այդ թվում (բացի վերոնշյալներից)՝ «Ագռավը» (Il Corvo, 1761), «Կանաչ ճնճղուկը» (L'augellino bel verde, 1765), «Եղջերու-արքան» (Il re cervo, 1762), «Կին-օձը» (La donna serpente, 1762) և այլն։
Շուրջ 1780 թ. սկսել է աշխատել հուշագրությունների վրա, որոնք լույս են տեսել «Անպետք հիշողություններ» վերնագրի տակ (Memorie inutili, 1797)։
Մահացել է Գոցցին 1806 թ. ապրիլի 4-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Գերգեբիլի շրջան

Գերգեբիլի շրջան (ռուս.՝ Гергебильский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Դաղստան հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1944 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Գերգիբել։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 341,9 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 19225 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 56,23 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Վիզիրովկա (գյուղ, Սումիի շրջան)

Վիզիրովկա (ուկրաիներեն՝ Визирівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վիզիրովկա գյուղում բնակվում էր 85 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գուլևկա

Գուլևկա (ուկրաիներեն՝ Гулівка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գուլևկա գյուղում բնակվում էր 237 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1736 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 136,52 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վոյ Վոժ (Ուխտայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վոյ Վոժ (այլ կիրառումներ)Վոյ Վոժ (ռուս.՝ Вой-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Ուխտա գետի ձախ ափին՝ 199 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 29 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000076417
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007641
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
1841

1841 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 1841 թվականն է, 
XIX դարի 41-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==
Փետրվարի 7 - Օգյուստ Շուազի, ֆրանսիացի ինժեներ, ճարտարապետության պատմաբան և տեսաբան


== Մահեր ==
Հուլիս 27 - Միխայիլ Լերմոնտով, ռուս բանաստեղծ (ծ. 1814)
Այվանոս

Աղվանիս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում։ Գտնվում էր Շապին Գարահիսար քաղաքից 27 կմ հարավ-արևելք, Աշխարօվայի դաշտում, գետակի ափին։


== Պատմություն ==
Գյուղի հայ բնակչության մեծամասնությունը ոչնչացվեց 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
1872-1873 թվականներին ուներ 40 տուն հայ և 20 տուն թուրք բնակիչ, իսկ 1915 թվականի նախօրյակին՝ 1300 հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահություն, երկրագործությունն ու արհեստագործությունն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Այվանոսն ուներ Ս. Գևորգ անունով հայկական եկեղեցի, որը կառուցված էր 679 թվականին։ Գյուղում և նրա շրջակայքում կան շատ հնություններ։ Գերզմանոցում հայտնաբերվել է մեկ մղոնաքար՝ Վաղենտիանոս, Վաղե, Գրատիանոս կայսրների անունների հիշատակմամբ։ Հայտնաբերվել է մեկ մարմարյա հսկայական ծակ քար, որը հավանաբար ունեցել է պաշտամունքային նշանակություն։


== Կրթություն ==
Գյուղն ուներ հայկական վարժարան, որտեղ սովորում էին 30 սաներ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Օլին

Օլին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վայրէջք (բանաստեղծություն)

«Վայրէջք», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1909 թվականին։


== Պատմություն ==
Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1909 թվականի փետրվարի 7-ին, Թիֆլիսի Մետեխի բանտում, իր ծննդյան 40-ամյակի օրը։
Բանաստեղծության սևագիր-ինքնագիրը պահվում է Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդի № 66-ում, թվագրված՝ 1909 փետրվարի 7/20, հետագայում մատիտով կատարված ուղղումներով։
«Իմ ծննդյան քառասնամյակի առթիվ» ենթավերնագրով տպագրվել է 1909 թվականի ապրիլի 5-ին, «Գործ» թերթի № 69-ում, 1913 թվականին՝ «Նոր հոսանք» ամսագրի № 1-ում (էջ 71), այնուհետև՝ Կոտանդնուպոլսում՝ 1922 թվականին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների գրքում, ապա՝ Երևանում՝ 1940-1959 թվականներին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 157)։
Այս բանաստեղծության գրման շարժառիթների  և Թումանյանի բանտարկության մասին խոսել են Ավ․ Իսահակյանը, Լեոն, Աշխեն Թումանյանը  և ուրիշները։
Իսահակյանը գրել է․

Նվարդ Թումանյանը հիշողությամբ մեջ է բերել Թումանյանի խոսքերն այս բանաստեղծության մասին, ասված 1920 թվականի մայիսի 19-ին․ «Վայրէջքը» իմ ամենալավ բանաստեղծություններից է, շատ է լավը, Մետեխի բանտում եմ գրել ծննդյանս 40-ամյակի օրը»։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 1-ին հատորում արտատպվել է Կոստանդնուպոլսում լույս տեսած բանատեղծությունների գրքից։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստոունի շրջան (Արկանզաս)

Ստոուն (անգլ.՝ Stone County), ԱՄՆ Արկանզաս նահանգի շրջաններից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.572 կմ² է, բնակչությունը՝ 12.394 մարդ (2007 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մաունտին Վյու բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1873 թ.։


== Ժողովրդագրություն ==
Շրջանի ժողովրդագրական պատկերը ըստ սեռի և տարիքային խմբերի.


== Արտաքին հղում ==
Տվյալներ ԱՄՆ վիճակագրության բյուրոյի կայքումArchived 2011-06-07 at the Wayback Machine.
Վեժնոե (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)

Վեժնոե (ռուս.՝ Вежное), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 24 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ախիրանթես

Ախիրանթես (լատ.՝ Amaranthaceae), պատկանում է հավակատվազգիների ընտանիքին։ Հայրենիքը Հարավային Ամերիկան է։


== Նկարագրություն ==
Ախիրանտեսն ունի վառ կարմիր տերևներ։ Այլատեսակներից ուշագրավ են I.H.aureo reticulata Hook-ը, որի կանաչ տերևները լայնակի ծածկված (խզբզված) են ոսկեգույն ջղերով, ցողունը կարմիր է, և I.H.acuminata Hort.-ը, որն ունի սրածայր, բրոնզագույն, վառ կարմիր տերևներ։ Բարձրությունը հասնում է 40-50 սմ-ի։


== Օգտագործում ==
Ախիրանթեսը իրականում բազմամյա բույս է, սակայն ծաղկային ձևավորումներում ընդհանրապես օգտագործվում է որպես միամյա։ Օգտագործվում է գորգային ձևավորումներում։


== Բազմացում ==
Բազմանում է կտրոններով, որոնք ստացվում են ջերմատներում ձմեռող մայրակներից կամ ամռանը բաց գրունտում մշակվող բույսերից։


== Մշակում ==
Ջերմատներում կտրոնները տնկում են բազմացման արկղերում, մաքուր լվացած ավազի մեջ՝ 18-20° ջերմության պայմաններում։ Կտրոնը սովորաբար արմատակալում է 7-10 օրվա ընթացքում։ Արմատակալած կտրոնները տնկում են 7 սմ թաղարների մեջ և տեղադրում ջերմատան լուսավոր մասում՝ բույսերի զգվելը, էթիոլացումը կանխելու նպատակով։ Տնկումը մեր պայմաններում պետք է կատարել կիսաստվերում։ Արևի ճառագայթների տակ գունաթափվում և կորցնում է իր նշանակությունն ու դերը։ Հիանալի տանում է խուզումը, որի միջոցով բույսը կարելի է պահել ցանկացած բարձրության վրա։ Լավ է աճում հատկապես սննդանյութերով հարուստ, փափուկ հողերում։ Խոնավության նկատմամբ միջակ պահանջկոտ է։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Գրականություն ==
Ծաղկաբուծություն և դեկորատիվ այգեգործություն, Հ. Ե. Նարինջյան
Զոր (Զանգեզուրի գավառ)

Զոր, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Պատմություն ==
Գյուղը հետագայում մտել է Ադրբեջանի Զանգելանի շրջանի մեջ։ Առաջին Ղարաբաղյան պատերազմի ժամանակ տարածքն անցել է Արցախին, բայց չի բնակեցվել։ 2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի արդյունքում գյուղը ողջ Քաշաթաղ շրջանի հետ անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։


== Բնակչություն ==
1906-1908 թվականներին գյուղն ունեցել է 160 ադրբեջանցի բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյողւն ունեցել է Զոռ անվանումով հայական վանք (եկեղեցի)։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնբլան (Տառագոնա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մոնբլան (այլ կիրառումներ)Մոնբլան  (իսպ.՝ Montblanc), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Տառագոնա նահանգում՝ Կատալոնիա ինքնավար համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կոնկա դե Բարբերա շրջանում։ Զբաղեցնում է 91,11 կմ² մակերես։ Բնակչությունը կազմում է 7382 մարդ (2010 թվական)։ Վարչական կենտրոնից գտնվում է 30 կմ հեռավորության վրա։ Քաղաքը հիմնադրվել է 1163 թվականին։ Մունիցիպալիտետի տարածքում է գտնվում Պրադեսի լեռները։
Մոնբլանի տարածքը բնակեցվել է դեռևս հազար տարի առաջ։ Քարանձավայաին կացարաններում հայտնաբերվել են պալեոլիթի շրջանի հետքեր։ Ք.ա. 4-1-րդ դարերում իբերական գյուղը գոյություն է ունեցել Սանտա Բաևբարա բլրի վրա։ Այս գյուղերը գոյություն են ունեցել հռոմեացի բնակիչներով։ Հռոմեական գտածոներ են հայտնաբերվել այս տարածքում։
Ք.ա. 711 թվականին՝ մինչև Մուրսի կողմից գրավումը, տարածքի մեծ մասն անցել է մուսուլմանների գերիշխանության տակ։ Արաբների ներխուժումից հետո այս տարածքում զարգացել է գյուղատնտեսությունն ու առևտուրը։ Այս ամենն անդրադարձել է քաղաքի տարածքում նոր քաղաքների և գյուղերի ստեղծման վրա, որոնք մինչ այժմ պահպանում են իրենց մուսուլմանական անվանումները։
Այս քաղաքում է ծնվել և մահացել քանդակագործ և նկարիչ Մատիես Պալաու Ֆեռեն (1921-2000)՝ Պաբլո Պիկասոյի աշակերտը։


== Հիմնական տեսարժան վայրեր ==
Սանտ Ֆրանցեսկի մենաստան, կառուցվել է 1238 թվականին։ Այն ունի հռոմեագոթական ոճ
Սանտա Մարիայի եկեղեցի, 14-րդ դարի կառույց
Սանտ Միգել եկեղեցի


== Քույր քաղաքներ ==
Մոնտբլանկ,  Ֆրանսիա


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2018-08-24 at the Wayback Machine.
Página web del Ayuntamiento de Montblanc
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2008-09-15 at the Wayback Machine.
Información del Instituto de Estadística de Cataluña
Montblanc Medieval. Web turístico de Montblanc Archived 2007-05-18 at the Wayback Machine.
Web oficial de Vizcarra, caricaturista nacido en Montblanc
Web información turistica de las montañas de Prades y el bosque de Poblet Archived 2009-08-06 at the Wayback Machine.
Հայաստանի ձայնը 3

Հայաստանի ձայնը 3, երաժշտական մրցույթ է, որը հեռարձակվել է Արմենիա հեռուստաընկերության եթերում։ Հայաստանի Ձայնը մրցույթի երրորդ եթերաշրջանը հեռարձակվել է 2014 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2014 թվականի դեկտեմբերի 29-ը։ Մրցույթը բաղկացած էր 4 փուլից՝ կույր լսումներ, մենամարտ, նոկ-աուտ, գալահամերգներ։ Մրցույթը վարում էին Արսեն Գրիգորյանը, Նազենի Հովհաննիսյանը։ Կարմիր սենյակում և օրագրերում աշխատում էր Արսեն Գրիգորյանը։


== Մարզիչներ ==
Հայկ Հակոբյան (ծնվ.՝ օգոստոսի 25, 1973 թ.), առավել հայտնի Հայկո բեմական կեղծանվամբ, հայ փոփ երգիչ և երգահան, ով ներկայացրեց Հայաստանը Հելսինկիում կայացած Եվրատեսիլ 2007 երգի մրցույթում՝ զբաղեցնելով 8-րդ տեղը։
Սոնա - երգչուհի։Ծնվել է 1973 թ. հուլիսի 15-ին, Երևանում։ Երգչուհու սոլո կարիերան սկսվել է 1991 թ.-ին։ Նույն թվականին մասնակցել է «Առավոտյան աստղ» մրցույթին՝ հասնելով եզրափակիչ փուլ և ձայնագրել է իր առաջին "SONA" ալբոմը, որը հրատարակվել է Իսպանիայում։ Այնուհետև թողարկել է 2 տեսահոլովակ՝ "Back to the Ancient World" և "Stay with Me"։ Այդ ընթացքում համագործակցել է պրոդյուսեր Ի. Պրիգոժինի հետ։

Եվա Ռիվաս (իսկական անունը՝ Վալերիա Ռեշետնիկովա-Ծատուրյան 1987 թ. հուլիսի 13, Դոնի Ռոստով) հայ երգչուհի, ներկայացրել է Հայաստանը Եվրատեսիլ 2010 երգի մրցույթին Օսլոյում «Apricot Stone» («Ծիրանի կորիզ») երգով։
Արմեն Մարտիրոսյան-կոմպոզիտոր


== Ծանոթագրություններ ==
Բլեջո Սուպերիորե

Բլեջո Սուպերիորե (իտալերեն՝ Bleggio Superiore), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1528 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 48 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 32 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38083։ Հեռախոսային կոդ՝ 0465։


== Ծանոթագրություններ ==
Գիորգի Օվաշվիլի

Գիորգի Օվաշվիլի, (վրաց.՝ გიორგი ოვაშვილი, նոյեմբերի 14, 1963(1963-11-14), Մցխեթ, Վրաստան և Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի կինոռեժիսոր, պրոդյուսեր, սցենարիստ, օպերատոր, դերասան։


== Կենսագրություն ==
Գիորգի Օվաշվիլին ծնվել է Մցխեթում։ 1981-1986 թվականներին սովորել է Թբիլիսիի պոլիտեխնիկական համալսարանում։ 1996 թվականին ավարտել է Վրաստանի կինոյի և թատրոնի պետական ինստիտուտը, 2006 թվականին՝ Հոլիվուդի Յունիվերսալ կինոստուդիայի նյույորքյան կինոակադեմիան։
Պետական թատրոնի դերասան է, բեմադրել է մանկական ներկայացումներ և գովազդային գործակալության տնօրեն է։ Նյույորքյան «Georgian Bulletin» հեռուստածրագրի սցենարների հեղինակն է։ Նկարահանել է կարճամետրաժ ֆիլմեր։ «Մյուս ափը» նրա ռեժիսորական դեբյուտն է մեծ էկրանին։


== Ֆիլմեր ==
Շատ կարճ պատմություն (1993, կարճամետրաժ)
Սայլակը (1996, կարճամետրաժ, Միջազգային ժյուրիի հատուկ մրցանակ Կիևի «Մոլոդիստ» կինոփառատոնում)
Պատրանք (2000, կարճամետրաժ)
Տեսանկյուն (2003, կարճամետրաժ, Նյու Յորքի կինոակադեմիայի դրամաշնորհ, Միջազգային ժյուրիի մրցանակ Օդենսեի կինոփառատոնում)
Արևային երկրի ցայգերգը (2004, կարճամետրաժ)
Կապ (2005, կարճամետրաժ)
Մյուս ափը (2009)
Եգիպտացորենի կղզին (2014)
Խիբուլա (2016)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գիորգի Օվաշվիլին imdb.com կայքում
The other Bank Archived 2016-10-08 at the Wayback Machine.
George Ovashvili: The Other Bank (Gagma napiri, 2008) reviewed by Julie Christensen © 2009
Շիմշալքեդ (Թերջոլայի շրջան)

Շիմշալքեդ (վրաց.՝ შიმშილაქედი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Թերջոլայի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 185 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Շոտլանդիայի ծաղիկը

Շոտլանդիայի ծաղիկը կամ Flower of Scotland (գաել.՝ Flùr na h-Alba, անգլա-շոտլ.՝ Flouer o Scotland), շոտլանդական հայրենասիրական երգ, որը 'Scotland the Brave երգի հետ հավակնում է Շոտլանդիայի ոչ պաշտոնական երգ դառնալու համար։ Երգը հաճախակի կատարվում է սպորտային միջոցառումների ժամանակ։
«Շոտլանդիայի ծաղիկը» գրել է The Corries ժողովրդական երաժշտական խմբի հիմնադիր Ռոյ Ուիլյամսոնը (en)1960-ականների կեսերին։ Առաջին անգամ երգը լույս է տեսել 1967 թվականին BBC հեռուստաալիքով։ Նրա տեքստը պատմում է 1314 թվականին Բեննոքբերնի ճակատամարտում անգլիական Էդուարդ Բ թագավորի բանակի հանդեպ Ռոբերտ Ա թագավորի գլխավորությամբ շոտլանդացիների կողմից տարած հաղթանակի մասին։
2006 թվականին Շոտլանդական թագավորական ազգային նվագախումբը իր կայքում հարցում է կատարել, որտեղ այցելուները պետք պատասխան էին, թե որը երգը կուզենային լսել որպես շոտլանդական ազգային օրհներգ։ Ընտրության են ներկայացվել հինգ երգ, մասնակցել է 10 հազար մարդ։ Ակնհայտ էր 41 %-ով «Շոտլանդիայի ծաղիկը» երգի հաղթանակը։


== Տեքստը ==


== Տես նաև ==
Շոտլանդիայի օրհներգ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Flower of Scotland Archived 2012-07-31 at Archive.is – The website "Cantaria" has a page dedicated to the song, featuring the lyrics and an MP3 file of the song sung by Wild Mountain Thyme.
The Flower of Scotland – The website "Modern History Sourcebook" also has a page on the song, featuring midi files.
Ալեքսանդր Գալևսկի

Ալեքսանդր Միխայլովիչ Գալևսկի (ռուս.՝ Александр Михайлович Галевский, դեկտեմբերի 16, 1941(1941-12-16), Ուկրաինա, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուսական թատրոնի ու կինոյի դերասան։ ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1982)։


== Կենսագրություն ==
Ալեքսանդր Գալևսկին ծնվել է 1941 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Ուկրաինայում։ 1964-1968 թվականներին սովորել է Բ. Շչուկինի անվան թատերական ուսումնարանում՝ Աննա Օրոչկոյի և Տատյանա Կոպտևայի արվեստանոցում։ Ուսումնարանն ավարտելուց հետո ընդունվել է Ե. Վախթանգովի անվան թատրոն, որտեղ դասական և ժամանակակից պիեսներում խաղում է բազմաթիվ դերեր։
Ֆիլմերում սկսել է նկարահանվել 1967 թվականից. առաջին ֆիլմը եղել է Վիկտոր Գեորգիևի «Ոգով ուժեղները»։


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (դեկտեմբերի 9, 1982)


== Դերերը թատրոնում ==


== Ֆիլմագրություն ==


=== Հնչյունավորում ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալեքսանդր Գալևսկու մասին Ե. Վախթանգովի անվան թատրոնի կայքում (ռուս.)
КиноПоиск: Ալեքսանդր Գալևսկի (ռուս.)
Էլվենքյոյ

Էլվենքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Հալեպի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր
Սերգեյ Մարկեդոնով

Սերգեյ Միրոսլավի Մարկեդոնով (ռուս.՝ Сергей Мирославович Маркедонов, դեկտեմբերի 18, 1972(1972-12-18), Դոնի Ռոստով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս քաղաքագետ, պատմական գիտությունների թեկնածու։


== Կենսագրություն ==


=== Կրթություն ===
Ծնվել է 1972 թվականի դեկտեմբերի 18-ին Դոնի Ռոստով քաղաքում։ 1995 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Ռոստովի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը։ 1995 թվականի հոկտեմբերին ընդունվել է ասպիրանտուրա,
1996-1998 թվականներին եղել է Ռոստովի պետական մանկավարժական համալսարանի Ռուսաստանի պատմության ամբիոնի ասիստենտ։ 1997/1998 ուսումնական տարում ասպիրանտների համար Ռուսաստանի կառավարության Հատուկ պետական կրթաթոշակի դափնեկիր։ 1998 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի Ռուսաստանի պատմության ինստիտուտի Ատենախոսական խորհրդում պաշտպանել է պատմական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանը (մասնագիտություն՝ պատմագրություն, աղբյուրագիտություն, պատմական հետազոտության մեթոդներ)։


== Աշխատանք ==
1998 թվականի հոկտեմբերին - 2001 թվականի մարտին եղել է Ռոստովի մարզի նահանգապետի մամլո ծառայության մոնիթորինգի խմբի գլխավոր մասնագետը։
2001 թվականից բնակվում է Մոսկվայում և վարում է Քաղաքական և ռազմական վերլուծության ինստիտուտի միջազգային հարաբերությունների խնդիրների բաժնի վարիչ։
Դասախոսում է Ռուսաստանի պետական հումանիտար համալսարանում։
2007 թվականին որպես դիտորդ մասնակցել է Արցախի Հանրապետության նախագահական ընտրություններին, որի համար Ադրբեջանի ԱԳՆ-ն ընդգրկել է նրան անցանկալի անձանց ցանկի մեջ Ադրբեջանական Հանրապետության «Պետական սահմանի մասին օրենքի» խախտման համար։


== Հրապարակումներ ==
Կովկասի պատմագրության և կազակների սոցիալ-քաղաքական պատմության, միջէթնիկական հարաբերությունների խնդիրների ավելի քան 80 գիտական հրապարակումների հեղինակ է։ Հրապարակել է ավելի քան 200 հոդված պարբերական և համացանցային մամուլում։
1998 թվականից Ռուսաստանի լրագրողների միության անդամ է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Archived 2005-02-23 at the Wayback Machine.
Քաղաքական և ռազմական վերլուծության ինստիտուտ
Միկեններ

Միկենք (հին հունարեն՝ Μυκῆναι, հուն․՝ Μυκήνες), հնադարյան քաղաք Արգոլիդայում, Միկենյան մշակույթի, իսկ ավելի ուշ` հունական քաղաքակրթության կենտրոններից մեկը։ Թվագրվում է մ.թ.ա. 3 հարյուրամյակին։ Գտնվում է Աթենքից 90 կմ դեպի հարավ-արևմուտք։ Ներկայումս ավերակների մեջ է։
Ըստ ավանդության, քաղաքը կառուցվել է Պերսևսի կողմից։ Այստեղ ապրել են Դանաոսի ժառանգները և Հելիդայից վերաբնակեցված ամիֆաոնիդները, այնուհետև նաև պելոնիդները, որոնց օրոք հարևան Արգոսը իրեն է ենթարկել Միկեններին։
Հերակլիդների վերադարձից հետո քաղաքը սկսեց անկում ապրել, իսկ հույն-պարսկական պատերազմների ժամանակ վերջնականապես կործանվել է։
Մինչ անտիկ շրջանը Միկենները եղել են Միկենյան քաղաքակրթության խոշոր կենտրոններից մեկը, որը կործանվել է բրոնզի դարի ճգնաժամի արդյունքում։
Մ.թ.ա. 1350 թվականին Միկեններն ունեին 30 000 բնակիչ և 32 հեկտար տարածք։


== Միկենյան դամբարաններ ==
Ամրոցների և քաղաքների կառուցումից առաջ միկենացիները իրենց թագավորներին թաղում էին գմբեթավոր դամբարաններում, որոնք կառուցվում էին մեծ քարե սալիկներից և իրենց ձևով հիշեցնում էին հսկա գմբեթներ։


== Վայրէջք և անկում ==
Մ.թ.ա. մոտ 1450 թվականին միկենացիները գրավել են Կրետեն և Եգեյան ծովի ափին, Հռոդոս և Կիպրոս կղզիներում սկսել են գաղութներ հիմնել։ Առևտուրն ընթանում էր ողջ Միջերկրածովյան տարածաշրջանում, մասնավորապես Փյունիկիայի, Եգիպտոսի և Իտալիայի հետ։ Համաձայն դիցաբանական ավանդույթի, մ.թ.ա. 13-րդ դարում Միկենները եղել են մայրցամաքային Հունաստանի ուժեղագույն պետությունը և, հնարավոր է, նրանց կառավարիչները գլխավորում էին պելոպենեսյան թագավորությունների կոնֆեդերացիան, ինչպիսին է միկենյանը։ Այդ ներկայացումների հետ համընկնում են նաև այդ ժամանակաշրջանում Միկեններում կառուցված նոր ամրոցները, որոնց կիկլոպական պատերը պահպանվել են մինչ օրս։ Սակայն մ.թ.ա. մոտ 1200 թվականին Միկենյան քաղաքակրթության պալատական կենտրոնների մեծ մասը ավերվել է։ Միկենների բնակիչները ստիպված էին արտագաղթել այլ երկրներ։


== Տես նաև ==
Միկենյան քաղաքակրթություն
Հունաստանի պատմություն


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան


== Արտաքին հղումներ ==
Միկենների լուսանկարներ
Սոմբերնոն (կանտոն)

Սոմբերնոն (ֆր.՝ Sombernon), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Բուրգունդիա շրջանում։ Կոտ դ՛ Օր դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Դիժոն օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 6384 մարդ էր։Կանտոնի համարը 2135 է։ Կանտոնում կա 28 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Ջոնաթան Մերգուի

Ջոնաթան Յաակով Մերգուի (եբրայերեն՝ יהונתן מרגי‎, փետրվարի 10, 2000(2000-02-10), Թել Ավիվ, Իսրայել), առավել հայտնի է որպես Մերգուի, իսրայելցի երգիչ, երգահան և պարող։ Հայտնի է դարձել «Ծագող արև» նախագծի 5-րդ եթերաշրջանին մասնակցությունից հետո, որտեղ զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը։


== Կենսագրություն ==
2017-2018 թվականներին Մերգուին հայտնվել է «Ծագող արև» նախագծում, որտեղ կատարել է «Մոանա» անիմացիոն ֆիլմից «How Far I'll Go» երգը, որի համար ստացել է ձայների 88%-ը։ 2018 թվականի փետրվարին հասել է նախագծի կիսաեզրափակիչ, որտեղ մրցել է Չեն Ահարոնիի, Նետտա Բարզիլայիի և Ռիկի Բեն Արիի հետ։ Գրան պրի եզրափակչում վաստակել է 205 միավոր
2019 թվականի սեպտեմբերին թողարկել է իր դեբյուտային «Ma Iyea» մինի ալբոմը, որի պրոդյուսերը Ջոնի Գոլդշտեյնն էր։ Ալբոմը ներառում է նաև «Asur» և «Hakol Shakuff» սինգլները։


== Անձնական կյանք ==
2018 թվականից Մերգուն հանդիպում է երգչուհի Նոա Կիրելի հետ։


== Սկավառակագրություն ==


=== Մինի-ալբոմներ ===
2019: מה יהיה


=== Սինգլներ ===
2018: תני לי רגע
2019: הזוג הזה
2019: אני לא אני
2019: הכל שקוף
2019: אסור
2019: דיבור נגוע


== Ծանոթագրություններ ==
Զվյոզդնոե (գյուղ, Կրասնոգվարդեյսկի շրջան)

Զվյոզդնոե (ուկրաիներեն՝ Звіздне, Ղրիմի թաթարերեն՝ Oçqa Baylar), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոգվարդեյսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Օչկա-Բայլար։
2001 թվականի տվյալներով Զվյոզդնոե գյուղում բնակվում էր 216 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աստերոիդների ցանկ (275501-275600)

Աստերոիդների ցանկ (275401-275500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (275601-275700)
 Աստերոիդների ցանկ (275401-275500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (275601-275700)
Չերվոնայա Ստեպ (գյուղ, Խմելնիկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չերվոնայա ՍտեպՉերվոնայա Ստեպ (ուկրաիներեն՝ Червоний Степ), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Խմելնիկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1908 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնայա Ստեպ գյուղում բնակվում էր 139 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,91 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 152,75 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)