armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ռոբիատե

Ռոբիատե (իտալերեն՝ Robbiate), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լեքո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5333 մարդ, խտությունը կազմում է 1240 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 4 կմ²։ Փոստային ինդեքս 23899։ Հեռախոսային կոդ՝ 039։


== Ծանոթագրություններ ==
Լոբկովկա (գյուղ, Կոնոտոպի քաղաքային խորհուրդ)

Լոբկովկա (ուկրաիներեն՝ Лобківка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպի քաղաքային խորհուրդում։
2001 թվականի տվյալներով Լոբկովկա գյուղում բնակվում էր 136 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բարձիկաբորբ

Բարձիկաբորբ (բուրսիտ), հոդերի ձուսպապարկերի բորբոքում։ Հաճախ առաջանում է արմնկային, ուսային, ծնկային և սրունքաթաթային հոդերում։ Հիվանդությունը կարող է ընթանալ սուր և քրոնիկական։
Սուր բարձիկաբորբը սովորաբար առաջանում է հոդապարկի շրջանում՝ վնասվածքի (սալջարդ, քերծվածք, փոքր վերքեր) հետևանքով կամ որպես առանձին հիվանդությունների (ֆուրունկուլոզ, ոսկրածուծաբորբ, գրիպ, բրուցելոզ, գոնոռեա) բարդություն։
Քրոնիկական բարձիկաբորբը, որպես կանոն, առաջանում է հարհոդային ձուսպապարկերի երկարատև մեխանիկական գրգռման հետևանքով՝ կապված մասնագիտության (լեռնագործներ, մանրահատակագործներ, մարզիկներ) առանձնահատկությունների հետ։


== Ախտանիշեր ==
Սուր բարձիկաբորբի ժամանակ հոդի շրջանում նկատվում են մաշկի կարմրություն ն փափուկ, առաձգական ցավոտ ուռածություն՝ լցված շճային հեղուկով։ Դրանից սահմանափակվում է հոդի շարժունությունը, երբեմն բարձրանում է մարմնի ջերմաստիճանը, և վատանում ընդհանուր վիճակը։ Հիվանդության սաստկացումից առաջանում է թարախային բարձիկաբորբ, բորբոքային գործընթացը կարող է տարածվել հոդի կամ շրջակա փափուկ հյուսվածքների վրա և առաջացնել ենթամաշկային կամ միջմկանային ֆլեգմոնա։


== Բուժում ==
Սուր բարձիկաբորբը բարձիթողի դեպքերում դժվար է բուժվում, և երբեմն պահանջվում է վիրահատական միջամտություն։ Ուստի հիվանդության առաջին իսկ ախտանշանների դեպքում հարկավոր է դիմել բժշկի։
Քրոնիկական բարձիկաբորբից վերջույթի ֆունկցիան սովորաբար չի խանգարվում, բայց պահանջվում է պարտադիր բուժում, քանի որ կարող է սրանալ ն հասցնել ժամանակավոր անաշխատունակության։


== Կանխարգելում ==
Որպեսզի վնասվածքային բարձիկաբորբը կանխվի, խորհուրդ է տրվում մեխանիկական գրգռման ենթակա հոդի վրա կրել պաշտպանական վիրակապ։ Մաշկի վնասման դեպքում հոդի շրջանը խնամքով մշակել վարակազերծող միջոցներով (սպիրտ, յոդ, ադամանդականաչ) և վիրակապ դնել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բարձիկաբորբ՝ պատճառները, ախտանիշերը և հիվանդացության նկարներ Archived 2014-12-18 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Bursitis treatment from NHS Direct (անգլ.)
General Bursitis Information at About.com (անգլ.)
Information from the Mayo Clinic (անգլ.)
Bursitis Causes, Types, Self-Management, Treatment, Prevention from University of Washington Orthopaedics & Sports Medicine Archived 2018-09-30 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Վոյցեխ Գրաբովսկի

Վոյցեխ Գրաբովսկի (լեհ.՝ Wojciech Grabowski, ապրիլի 15, 1850(1850-04-15), Կրակով, Ավստրիական կայսրություն - 1885, Լվով, Ցիսլեյտանիա, Ավստրո-Հունգարիա), լեհ նկարիչ, նկարիչ Անջեյ Գրաբովսկու կրտսեր եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Կրակովում, Մյունխենում և Վիեննայում։ Ապրել է Լվովում, ճանապարհորդել է Գալիցիայում։


== Արտաքին հղումներ ==
Agraart.pl - biogram(լեհ.)
Նկարիչների ցանկը Ռուսական կայսրությունում, Խորհրդային միությունում, Ռուսաստանի դաշնությունում, «ռուսական արտասահմանում», ԽՍՀՄ-ում Archived 2011-02-23 at the Wayback Machine.
Պոսպելիխա (գետ)

Պոսպելիխա (ռուս.՝ Поспелиха ), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ալեի գետի ձախ ափին՝ 376 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը՝ 38 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200212115200000577
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115200057
Ավազանի կոդը - 13.01.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Հուլդրա

Հուլդրա կամ Հյուլդրա, սկանդինավյան բանահյուսության կերպար, առասպելական արարած, որն ունի կովի պոչ ունեցող կնոջ տեսք։ Նորվեգական huldra բառը գալիս է հին նորվեգական hylja (թաքցնել) բայից։


== Նկարագրություն, լեգենդներ ==
Հուլդրան ունի երիտասարդ գրավիչ, շիկահեր, երկար մազերով կնոջ տեսք։ Նա այնքան գեղեցիկ ու հմայիչ է, որ մարդ առաջին հայացքից սիրահարվում է։ Հուլդրան իրական աղջիկներից տարբերվում է իր կովի երկար պոչով, որը նա զգուշորեն թաքցնում է։ Հուլդրային կարելի է հանդիպել լեռներում կամ սովորաբար անտառներում, երբ նա արածեցնում է իր կովերին (ի տարբերություն տնային կովերի, նրանք անհամեմատ մեծ չափերի են)։

Հուլդրային սիրահարված երիտասարդ, չամուսնացած տղամարդկանց բազմաթիվ պատմություններ կան։ Երբեմն մարդիկ լեռներում բնակվում էին հուլդրայի և նրա ընտանիքի հետ։ Հուլդրաները հարուստ են, ունեն շատ ձիեր, կովեր և ոչխարներ, սնունդ և ճոխ հագուստ։ Սակայն, եթե մարդն ապրում է հուլդրայի հետ, գրեթե անհնար է հետ վերադառնալը և մինչև կյանքի վերջ պետք է այնտեղ ապրի։ Հուլդրան բարի է այն անձի նկատմամբ, ով 
բարի է իր հանդեպ, չի հակասում իրեն. այդ դեպքում նրանք կարող են ապրել միասին երջանիկ։ Եթե ​​անձը դադարել է սիրել իր հուլդրա-կնոջը և փորձում է հետ գնալ իր ժողովրդի մոտ, ապա հուլդրան կարող է հայտնվել տգեղ կնոջ տեսքով և դաժանորեն վնասել նրան։
Ըստ հավատալիքների՝ եթե հուլդրան ամուսնանա եկեղեցում, կկորցնի պոչը և կդառնա սովորական կին։


== Հուլդրայի կերպարը մշակույթում և ժամանակակից կյանքում ==

2012 թվականին թողարկվել է ռեժիսոր Ալեքսանդր Նորդոսի «Պոչ» նորվեգական ֆիլմը։ Սյուժեում արծարծվում է հուլդրայի և մարդկանց փոխհարաբերությունների խնդիրը, իրադարձությունները տեղի են ունենում մեր օրերում։ Հուլդրայի դերում նկարահանվել է նորվեգացի դերասանուհի Սիլյե Ռեյնոմոն։
Կին-հուլդրան Նիլ Գեյմանի «Լեռնային հովտի թագավորը» (2003) վեպի հերոսներից է։ 

Մայքլ Սուենվիկի «Երկաթե վիշապի դուստրը» վեպում հուլդրան երկրորդական հերոսներից է։
Զբոսաշրջային գովազդային բրոշյուրներում ասվում է, որ հուլդրային կարելի է հանդիպել Նորվեգիայի որոշ վայրերում, մասնավորապես Կյոսֆոսեն ջրվեժի մոտ։ Զբոսաշրջիկների ժամանցի համար «Կյոսֆոսեն» կայանում հատուկ կազմակերպվում է «Հուլդրա» երաժշտական թատերական ներկայացումը, որտեղ հուլդրայի դերում հանդես են գալիս ալպինիստական պատրաստվածություն ունեցող դերասանուհիներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Mikučionis U.։ «Huldra» (doc) (նորվեգերեն)։ Vytauto Didžiojo universitetas։ Արխիվացված օրիգինալից 2015-02-19-ին։ Վերցված է 2015-02-19 
Книжные иллюстрации к норвежским сказкам
Դաշտային ճնճղուկ

Դաշտային ճնճղուկ (լատ.՝ Passer montanus), ճնճղուկների ընտանիքի թռչուն։ Նստակյաց է, քիչ տարածված։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Մարմնի երկարությունը 14 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 20-22 սմ, կենդանի զանգվածը՝ 19-21 գ։ Հասունի գլխի վերին մասը շիկակարմրադարչնագույն է։ Ականջի պուտը, ակնաշերտը, կոկորդի բիծը սև են, այտերը և վզի օձիքը՝ սպիտակ։ Թևերը հիմնականում շիկակարմրադարչնագույն են՝ 2 սպիտակ թևաշերտերով։ Երիտասարդն ավելի բաց փետրավորմամբ է. գլխի վերևի մասը մոխրադարչնագույն է, ականջի պուտը՝ թույլ արտահայտված թևերը՝ ավելի խամրած։ Բնակվում է ցածրադիր շրջաններից մինչև լեռնային մարգագետիններ։


== Սննդառություն ==
Սնվում է սերմերով, մանր անողնաշարավորներով։ Հետբնադրմաև շրջանում երամային է։ Չի խուսափում մարդկանցից, հաճախ մարդաշատ վայրերում մի քանի տասնյակ թռչուններից կազմված երամը կարող է ծառի ճյուղերին նստած երգել՝ ճնճղուկին բնորոշ ծվծվոցով։
Օգտակար է մարդու համար, միջատները և գյուղատնտեսական վնասատուները կազմում են նրա սննդի 61%-ը։


== Բազմացում և զարգացում ==
Հարսանեկան զույգերը ձևավորվում են մարտի վերջից։ Բնադրում են առանձին զույգերով կամ փոքր գաղութներով։ Բնի կառուցումը տևում է 15-20 օր։ Բույնը գնդաձև է՝ խոտաբույսերից նոսր հյուսված։ Բնադրում է ծառի փչակում, ժայռաճեղքերում, արհեստական թռչնաբներում կամ ագռավի հին բներում։
Դնում է 19 մմ տրամագծով, սպիտակ՝ մոխրագույն պտերով 2-7 ձու։ Թխսակալում է 11-12 օր։ 16 օրական ձագերը դուրս են գալիս բնից, կազմում ընտանեկան խմբեր, ապա մի քանի հարյուր թռչուններ միանալով՝ կեր են փնտրում դաշտերում և բնակավայրերի ծայրամասերում։
Լանջագոտի

Լանջագոտի (ֆր.՝ écharpe, գերմ.՝ Schärpe), տարբեր տեսակի գործվածքներից կամ կաշվից պատրաստված լայն ժապավեն, որը կրում են արտաքին հագուստի վրա։
Լայն լանջագոտին (նաև գոտիի տեսքով) մի շարք ժողովուրդների՝ հայերի, բուլղարների, հույների, հնդիկների և այլոց ազգային տարազի տարրն է։ Իսպանացիների համար նման լանջագոտի է ֆախան (իսպ.՝ faja), ճապոնացիների համար՝ օբին, իսկ ռուսական կանացի տարազը ներառում է աղջկա գլխազարդը, որը բաղկացած է գլխի շուրջը կապված ժապավենից, որի երկար ծայրերը իջնում ​​են մեջքի երկայնքով, ինչպես նաև լայն գոտի կամ ուսի վրայով անցնող գործվածքի շերտ։


== Պատմություն ==
Նախկինում լանջագոտին եղել է արական պալատական ​​հագուստի մի մասը։ 14-րդ և 15-րդ դարերում եվրոպական երկրներում լանջագոտին սովորաբար կրում էին մարմնի շուրջը կամ աջ ուսի վրայից մինչև ձախ ազդր։ Հետագայում դա եղել է որոշակի քաղաքական խմբին կամ ռազմական դաշինքին պատկանելու նշան։ Զինվորական համազգեստի մշակումից ու կատարելագործումից հետո լանջագոտի կրելու իրավունք են ստացել միայն սպաները։ 20-րդ դարի սկզբին նման զարդեր կրում էին միայն զորահանդեսների ժամանակ։ Բացի այդ, մոտավորապես 1600 թվականից սկսած, եվրոպական և արևելյան շատ պետությունների բարձրագույն շքանշանները պետք է կրեին լայն լանջագոտու վրա։
Հուսարների (հեծյալների) լանջագոտին (կարաբինի լանջագոտին), որին ամրացված էր կարաբինը կամ մուշկետոնը, կոչվում էր պանտալեր (բանդալեր)։ Այդպես է կոչվում է նաև դրոշակակիրի և նրա օգնականների լանջագոտին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Андреева Р. П. Перевязь // Энциклопедия моды. — СПб.: Издательство «Литера», 1997. — С. 280. — 416 с. — ISBN 5-86617-030-2.
Перевязывать // Толковый словарь живого великорусского языка : в 4 т. / авт.-сост. В. И. Даль. — 2-е изд. — СПб. : Типография М. О. Вольфа, 1880—1882.
«Перевязь»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Շամշադինի խոսվածք

Շամշադինի խոսվածք, հայերենի խոսվածք։ Ըստ ձևաբանական դասակարգման պատկանում է «ում» ճյուղին, ըստ բազմահատկանիշ վիճակագրական դասակարգման մտնում է Ղազախ-Կիրովաբադի միջբարբառի մեջ։ Ունի երկաստիճան ձայնեղազուրկ բաղաձայնական համակարգ։ Գրական հայերենի հնչույթներից բացի կան ա, օ, ու, ը7, ի՝ ձայնավորները և գ], կ1, ք3 բաղաձայնները։ Գրաբարի ա, ո, ու ձայնավորների դիմաց առկա են քմայնացած ա, օ, ու, այն բոլոր դեպքերում, երբ դրանք գտնվում են գրաբարի ձայնեղից առաջացած խուլի մոտ, ր-ից առաջ և ի, ո-ի դիմաց բառասկզբում առկա է վէ, ավոր ածանցի մեջ՝ է։ (Շեշտը վերջընթեր է։ Նախաշեշտի դիրքում բոլոր ձայնավորները հընչյունափոխվում են ը-ի կամ 0-ի։ Այ երկբարբառի դիմաց առկա է է, իւ-ի դիմաց՝ ու, ոյ-իդիմաց՝ ի, եա-ի դիմաց՝ է )։ Ձայնեղ պայթականներիև կիսաշփականների դիմաց ունի խուլեր Շամշադինի խոսվածքին բնորոշ է ձայնավորներից առաջ հ-ի և գրաբարի ն-ով ավարտվող միավանկ բառերի վերջում ը-ի հավելում։ Հոգնակերտ մասնիկներն են էր՝ միավանկ, նի՝ բազմավանկ և ք՝ ձայնավորով վերջացող բառերի համար։ Հոլովման մեջ սեռական-տրականին հատուկ են ի, ու, ան, վա, ց վերջավորորթյունները , ընդ որում, տրականը սեռականից տարբերվում է միայն հոդառությամբ, բացառականին՝ ից-ը, գործիականին՝օվ-ը, ներգոյականին՝ ըմ-ը||ում-ը։ 0ջ հոլովում չունի։ Առկա են անձի և իրի, որոշյալ և անորոշ առումները։ Դերանունները նույնն են ժամանակակից գրական հայերենի դերանունների հետ՝ հնչյունական համապատասխան փոփոխություններով։
Ունի դերբայական հետևյալ վերջավորությունները․ անորոշ՝ ալ, իլ, էլ, անկատար՝ ըմլ|ում, ապառնի՝ իլի, ական, ացուկ,վաղակատար՝ էլ, հարակատար՝ ած, ենթակայական՝ օդ, ժխտական՝ ի։ Ունի խոնարհման երկու լծորդություն (ա, է)։ Սահմանական ապառնին կազմվում է անորոշի և դի եղանակիչի խոնարհված ձևերով։ Անցյալ անկատարը ունի գրաբարատիպ կառուցվածք։ Ըղձականի անցյալ ապառնին արտահայտվում է անցյալ վաղակատարի միջոցով՝ համապատասխան հնչերանգով։ Պայմանականը կազմվում է կը նախամասնիկով, հարկադրականը՝ բըդէմ ետադաս կամ պէտկ ա նախադաս եղանակիչների միջոցով։ Խոնարհման ժխտական մասնիկները ետադաս են։
Սան Կառլուսի գավառ

Սան Կառլուսի (պորտ.՝ Microrregião de São Carlos), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլու նահանգի մեջ։ Մտնում է Կամպինաս մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 307 237 մարդ 2005 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 3189,799  կմ²։ Բնակչության խտությունը 96,3  մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 3 741 243 921,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 12 824,47 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,829։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Անալանդիա
Դորադու
Իբատե
Ախոռներ

Ախոռներ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Արղանամադենի գավառակում։ Գտնվում էր Արղանասու գետի հովտում, Դիարբեքիր քաղաքից հյուսիս։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղն ուներ հայկական եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ակակի Խորավա

Ակակի Ալեքսեևիչ Խորավա (ապրիլի 17 (29), 1895, Օչխոմուրի, Չխորոծղույի մունիցիպալիտետ, Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ, Վրաստան - հունիսի 23, 1972(1972-06-23), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի խորհրդային դերասան, թատերական գործիչ, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1936)։
1922-1924 թթ.-ին սովորել է Ա. Փաղավայի ստուդիայում (Թբիլիսի)։ 1923 թվականից դարձել է Ռուսթավելու անվան թատրոնի դերասան (1935 թվականից՝ գեղարվեստական ղեկավարներից)։ 
Մարմնավորած առավել հայտնի կերպարներից են՝ Օթելլո (Շեքսպիրի «Օթելլո», 1936), Իվան Ահեղ (Վ. Աոլովյովի «Մեծ տիրակալը», 1945), Էդիպ արքա (Սոֆոկլեսի «էդիպ արքա», 1956)։ Նշանավոր դերերից են նաև՝ Անզոր, Արսեն (Շանշիաշվիլու «Անզոր», 1928, «Արսեն», 1936), Բերսենև (Լավրենյովի «Բեկում», 1928), Կարլ Մոոր (Շիլլերի «Ավազակներ», 1938), Պեպո (Սունդուկյանի «Պեպո», 1951)։ 
Հանդիսանում է Ռուսթավելու անվան վրացական թատերական ինստիտուտի հիմնադիրը, առաջին տնօրենը (1939-1950, պրոֆեսոր՝ 1947 թվականից)։ 1924 թվականից նկարահանվել է կինոյում։ 1941, 1943, 1946 և 1951 թվականներին արժանացել է ԽՍՀՄ պետական մրցանակի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Альтман И., Акакий Алексеевич Хорова, M.-Л., 1947
Սոլյանկա (այլ կիրառումներ)

Սոլյանկա, կարող է վերաբերել՝

Սոլյանկա - ռուսական և ուկրաինական խոհանոցների ուտեստ, ապուր՝ ուղղաձիգ մսից, ձկով և սնկով արգանակ՝ սուր համեմունքներով
Սոլյանկա - գետ Ռուսաստանում, Տորգունի վտակը
Սպանել ինտրիգով

«Սպանել ինտրիգով» կամ «մահից ուժեղ» (չինարեն՝ 劍花煙雨江南, անգլ.՝ To Kill with Intrigue), 1977 թվականին Լո Վեյի կողմից նկարահանված մարտաֆիլմ։ Նկարահանումները տեղի են ունեցել Հարավային Կորեայում։


== Սյուժե ==
Վարպես Սյաո Լեյը ստիպված է աքսորել իր հղի կնոջը ամրոցից։ Դա պարտադիր է, որ փրկի նրան ավազակներից, ովքեր ոչնչացրել էին նրա ամբողջ ընտանիքին։


== Դերերում ==
Ջեկի Չան - Լեյ Շաոֆեն/ հինգերորդ վիշապ
Սյույ Ֆեն - Դին Ցանյան
Սին Իլյոն - Ցզին Չուան
Յույ Լինլուն - Սյան Սյան
Ջորջ Վան - չորրորդ վիշապ
Լի Վենտայ - թիկնապահների խմբի առաջին պահապանը
Տուն Լին - թիկնապահների խմբի երկրորդ պահապանը
Մա Ցզի - Լեյ Ցիֆեն
Ցզյան Ցինսյա - Լեյ տիկին
Չեն Յուեյլոու - «Արյան անձրևի» գլխավոր մարդասպան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Սպանել ինտրիգով»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Սպանել ինտրիգով» (անգլ.) hkmdb.com-ում
«Սպանել ինտրիգով» (անգլ.) hkcinemagic.com-ում
Ժովտնևոե (գյուղ, Գադյաչի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԺովտնևոեԺովտնևոե (ուկրաիներեն՝ Жовтневе), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1927 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ժովտնևոե գյուղում բնակվում էր 49 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,701 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 69,9 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տիրնի Ազու Սու

Տիրնի Ազու Սու (ռուս.՝ Тырны-Ауз-Су), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կաբարդինո-Բալկարիայի հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կամիկ Սու գետի աջ ափին՝ 3,8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 4,8 կմ է, ավազանի տարածքը 8,98 կմ2 է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Բակսան գետի ակունքն է, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կասպից ծովից մինչև Տերեկա և Վոլգա գետեր։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 07020000712108200004550
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 108200455
Ավազանի կոդը - 07.02.00.007
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 08
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Յարոշովսկի գյուղական խորհուրդ (Ռոմենսկի շրջան)

Յարոշովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Ярошівська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմենսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Յարոշովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 595 մարդ։ Խորհրդում կա 1 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Լեբյաժսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)

Լեբյաժսկի գյուղական խորհուրդ, կարող է վերաբերել՝

Լեբյաժսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զաչեպիլովսկի շրջանում
Լեբյաժսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Չուգունևսկի շրջանում
(9661) Հոհման

(9661) Հոհման (անգլ.՝ Hohmann), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի մարտի 18-ին Սփեյսուոչ ծրագրի կողմից Կիթ Պիկում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,949702 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,027 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 4,8724 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2867,11 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,125562 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,99° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9661) Հոհման աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հայրենիքի պաշտպանի օր

Հայրենիքի պաշտպանի օր (ռուս.՝ День защитника Отечества), Ռուսաստանում, Բելառուսում, Կիրգիզստանում, Տաջիկստանում և ԱՊՀ մի շարք երկրներում նշվող տոն, որն իրենից ներկայախորհրդանշում է Խորհրդային բանակի օր։ Տոնվում է փետրվարի 23-ին, բացառությամբ Ղազախստանի, որտեղ տոնվում է մայիսի 7-ին։


== Պատմություն ==
Առաջին անգամ տոնվել է 1919 թվականին՝ նշելու 1918 թվականին Ռուսական քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ Կարմիր բանակի մուտքը Պետրոգրադ և Մոսկվա (փետրվարի 17-ին)։ 1919 թվականի հունվարին որոշվել է տոնը միավորել Կարմիր բանակի ստեղծման տոնի հետ (1918, փետրվարի 18)։ 1919 թվականի փետրվարի 17-ը երկուշաբթի օր էր, ուստի որոշվել է տոնը տեղափոխել առաջիկա կիրակի՝ փետրվարի 23։ Ի սկզբանե եղել է «Կարմիր բանակի» տոն (ռուս.՝ День Красной Армии): 1923 թվականին այն պաշտոնապես կոչվել է Կարմիր բանակի և ռազմածովայի ուժերի օր։
1949 թվականին տոնն անվանափոխվել է և դարձել Խորհրդային բանակի և ռազմածովային ուժերի տոն (ռուս.՝ День Советской Армии и Военно-Морского флота):
1991 թվականին Խորհրդային Միության փլուզումից հետո այն վերանվանվեց Հայրենիքի պաշտպանի օր և 2002 թվականից ընդունվեց որպես պետական տոն։


== Տոնակատարություններ ==


=== Ռուսաստան ===
Տոնը նշվում է շքերթներով ու երթերով։ Կանայք տղամարդկանց համար նվերներ են պատրաստում։ Կիրառվում է նաև «Տղամարդկանց օր» արտահայտությունը։


=== Հայաստան ===
Հայաստանում փետրվարի 23-ը նշվում է «Հաղթանակ» զբոսայգի այցելությամբ,  Հայրենական պատերազմում զոհվածների՝ «Անհայտ զինվորի գերեզմանի» անմար կրակի մոտ ծաղիկներ ու ծաղկեպսակներ դնելով։ Հայաստանում ազգային բանակի օրը նշվում է հունվարի 28-ին։


=== Ղազախստան ===
Ղազախստանում պաշտպանի օրը նշվում է մայիսի 7-ին։


=== Տաջիկստան ===
Տաջիկստանում տոնը կոչվում է «Տաջիկստանի ազգային բանակի օր» (տաջ.՝ Рӯзи Артиши Миллӣ Тоҷик)։ Տոնակատարությանը միանում են նաև Տաջիկստանի օդային ուժերը։


=== Ուկրաինա ===
Ուկրաինայում հայրենիքի պաշտպանի օրը (ուկրաիներեն՝ День захисника Вітчизни/Den' zakhysnyka Vitchyzny) որպես պետական տոն երբեք չի նշվել։ 1999 թվականին Ուկրաինայի նախագահ Լեոնիդ Կուչման փետրվարի 23-ն ընդունել է որպես հայրենիքի պաշտպանի օր։ Նախագահ Պետրո Պորոշենկոն պետական տոների ցանկից այն հանել է։ 2014 թվականի հոկտեմբերի 14-ի հրամանագրով Պորոշենկոն այս տոնը դարձրեց Ուկրաինայի պաշտպանի օր։


== Ծանոթագրություններ ==
Հռոմեական լեգեոն

Լեգեոն (լատ.՝ legio, սեռական հոլով՝ legionis - ռազմական հավաք, կոչ, որը ծագում է՝ lego և legere  - հավաքել), Հին Հռոմի բանակի հիմնական կազմակերպչական միավոր։
Լեգեոնը Հռոմեական Հանրապետության ժամանակաշրջանում (մ․թ․ա․ 509 BC – մ․թ․ա․ 27 թթ․) կազմված էր 5200 հետևակայիններից (հետևակազոր) և 300 հեծեալներից (հեծելազոր), իսկ Հռոմեական կայսրության ժամանակաշրջանում (մ․թ․ա․ 27 – մ․թ․ 476 թթ․)՝ 5600 հետևակայիններից և 200 օժանդակ զինվորներից՝ աուքսիլիար զորք։ Ըստ որոշ տվյալների՝ ավելի ուշ ժամանակներում՝ Արևելահռոմեական կայսրությունում կամ Բյուզանդիայում լեգեոնը կարող էր կազմված լինել մինչև 8 հազար մարդուց՝ հետևակներից և մի քանի հարյուր ձիավորներից։ Ամեն լեգեոնը ուներ իր թվահամարը և անվանումը։ Պահպանված գրական աղբյուրների համաձայն իդենտիֆիկացվում է ավելի քան 50 տարբեր լեգեոններ, սակայն կարծիք կա, որ ամեն պատմական ժամանակաշրջան լեգեոնների թիվը չէր գերազանցում 28-ը, սակայն անհրաժեշտության դեպքում այդ թիվը կարող էր ավելանալ։
Հանրապետության ժամանակ լեգեոնը կառավարում էր ռազմական տրիբունը, իսկ Կայսրության ժամանակ՝ լեգատը։


== Արտաքին հղումներ ==
«Հռոմեական Փառք» - անտիկ ռազմարվեստը
Դամե (Մարկ)

Դամե  (գերմ.՝ Dahme/Mark), կոմունա Գերմանիայի Բրանդենբուրգ հողատարածքում։
Գտնվում է Տելտով Ֆլեմինգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 5376 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 162,02 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12 0 72 053։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Բոսլեբի

Բոսլեբի (վրաց.՝ ბოსლები), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Դմանիսի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1020 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դմանիսից հեռու է 12 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 397 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կադիրովո (գյուղ, Իլիշևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿադիրովոԿադիրովո (ռուս.՝ Кадырово, բաշկիրերեն՝ Ҡәҙер), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Իլիշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 850 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կավկասիձեներ

Կավկասիձեներ (վրաց.՝ კავკასიძები; ռուս.՝ Кавкасидзе), ավելի ուշ՝ Կավկասիձևներ (Кавкасидзевы), վրացա-ռուսական ազնվականական տոհմ, որ հիմնադրվել է վրացի ազնվական Եփրեմ Կալատոզիշվիլիի կողմից, ով ուղեկցում էր վրաց թագաժառանգ Բաքարին՝ 1724 թվականին վերջինիս Ռուսաստան արտաքսման ժամանակ։
Կալատոզիշվիլիների ընտանիքը Վրաստանում հայտնի էր 15-րդ դարից, և հիշատակվում են որպես արքունի ազնաուրներ, այսինքն՝ մանր կալվածատերեր, որ գտնվում էին արքայի անմիջական վասալական իշխանության ներքո։ Արտաքսման տարիներին նրանք ստանում են իշխանի տիտղոս և սկսում կոչվել Կավկասիձեներ։ 1741 թվականին ընտանիքն ընդունում է ռուսական գերիշխանությունն ու տոհմական կալվածք ստանում Չեռնիգովի նահանգում։
Կավկասիձեների տոհմը չպիտի շփոթել միջնադարյան Վրաստանում գոյություն ունեցած Կավկասիձե ընտանիքի հետ, որ ապրել է Տայքի կյուրոպաղատությունում 11-15-րդ դարերում։ Նրանց իշխանության ներքո էր գտնվում Օխտա եկեղեցին, իսկ նրանց ավերված ամրոցի ավերակները մինչ օրս էլ պահպանվում են և գտնվում են արևելյան Թուրքիայում։


== Ծանոթագրություններ ==
ԳԴՀ (հապավում) (այլ կիրառումներ)

ԳԴՀ հապավումը կարող է նշանակել՝

ԳԴՀ - Գլոբալ Դիրքորոշման Համակարգ
ԳԴՀ - Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետություն
Ջեյմս Բոդնիեկս

Ջեյմս Բոդնիեկս  (լատիշ․՝ Džems Bodnieks, ապրիլի 22, 1910(1910-04-22), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 27, 1987(1987-07-27), Ռիգա, Լատվիական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լատվիացի նկարիչ, որը նկարել է մետաղների վրա։ Լատվիական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Ջեյմս Բոդնիեկսը ծնվել է 1910 թվականի ապրիլի 22-ին, Սանկտ Պետերբուրգում։ Եղբայրը ծառերի փորագրիչ Վալենտին Բոդնիեկս է (1908-1984)։
Ավարտել է Ռիգայիի կիրառական ավեստի պետական միջնակարգ դպրոցի մետաղի վերամշակման արվեստի բաժինը (1939)։
Աշխատել է որպես դպրոցի ուսուցիչ (1942-1944), աշխատել է Ռիգայի կիրառական արվեստի դպրոցում (1946-1951), «Մակսլա» գործարանում` որպես մետաղյա արվեստի վարպետ (1951-1975), դեկորատիվ և կիրառական «Սպանդա» ստուդիայի գեղարվեստական ղեկավար (1978-1987)։
Եղել է Լատվիայի նկարիչների միության անդամ (1946 թվականից)։ Լատվիական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1975)։
Որդին` Իմանտ Բոդնիեկսը, հայտնի խորհրդային և լատվիացի մրցարշավորդ է (սպրինտ), Տոկիոյի Օլիմպիական խաղերի արծաթե մրցանակակիր։
Մահացել է 1987 թվականի հուլիսի 27-ին, Ռիգայում, թաղվել է Լեսնոյ գերեզմանատանը։


== Ստեղծագործություն ==

1947 թվականից սկսել է մասնակցել ցուցահանդեսների։ Առանձնահատուկ վարպետություն է ցուցաբերել դեկորատիվ սպասք, սպորտային մրցանակներ, ծաղկամաններ, մոմակալներ, ինտերիերի տարբեր տարրեր պատրաստելիս։ Նրա բոլոր աշխատանքներն առանձնացել են ձևերի պլաստիկությամբ, լատվիական ավանդական զարդարանքների մոտիվների օգտագործմամբ և բարձր գեղարվեստական կատարմամբ։
1951-1973 թվականներին նկարիչներ Խ. Ռիսինի և Ռ. Կրաստի հետ պատրաստել է մոսկովյան հասարակական մի շարք շինությունների դեկորատիվ ու գեղարվեստական մասեր։


== Մատենագրություն ==
«Metālu mākslinieciskā apdare» («Художественная обработка металла»). — Rīga, 1980.


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Māksla un arhitektūra biogrāfijās. Atb. red. A. Vanaga — Rīga, 2000 — 1. sēj.


== Արտաքին հղումներ ==
Декоративное панно «Старая Варшава» станции Варшавская Московского метрополитена
Աքվիտանիա (այլ կիրառումներ)

Աքվիտանիա (ֆր.՝ Aquitaine, լատ.՝ Aquitania) բառը կարող է նշանակել՝

Աքվիտանիայի թագավորություն՝ թագավորություն, որը եղել է ժամանակակից Ֆրանսիայի տարածքին
Աքվիտանիա (երկրամաս)՝ ժամանակակից Ֆրանսիայի երկրամաս
Աքվիտանիա (հռոմեական նահանգ)՝ Հին Հռոմի նահանգ
Աքվիտանիա (դքսություն)՝ դքսություն միջնադարյան Ֆրանսիայում
Աքվիտանիա (պատմական շրջան)՝ պատմական շրջան Ֆրանսիայի հարավ-արևմուտքում
Աքվիտանիա (նավ)՝ բրիտանական մարդատար լայներ
Միջազգային հնչյունական այբուբեն

Միջազգային հնչյունական այբուբենը (անգլ.՝ International Phonetic Alphabet IPA, ֆր.՝ Alphabet Phonétique International, API) գրանշանների հնչյունային համակարգ է՝ տառադարձությունների գրառության համար, ստեղծված լեզվաբանների կողմից։ Այն նախատեսված է ստանդարտ, ճշգրիտ և միանշանակ ձևով աշխարհի բոլոր լեզուների հնչյունների գրառության համար։


== Արտաքին Հղումներ ==
Միջազգային Հնչյունական Կազմակերպության պաշտոնական կայք Archived 2004-06-02 at the Wayback Machine.
Էմի Թան

Էմի Թան (անգլ.՝ Amy Tan, չինարեն՝ 譚恩美, փետրվարի 19, 1952(1952-02-19)[…], Օքլենդ, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), չինական ծագմամբ ամերիկացի գրող։ Նրա վեպերը նվիրված են դստեր և մոր փոխհարաբերություններին, Ամերիկայում չինացիների ինքնության խնդրին  :


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1952 թվականի փետրվարի 19 Ամերիկայում։ Ծնողները չինացի ներգաղթյալներ են։ Էմի Թանը մեծացել է Սան Ֆրանցիսկոյում։ 15 տարեկանում նա կորցրել է իր ավագ եղբորը և հորը` գլխուղեղի ուռուցքի պատճառով։ Այս ողբերգություններից հետո, մայրը Էմիի ու նրա կրտսեր եղբոր հետ տեղափոխվել են Եվրոպա։ Էմին հաճախել է հինգ քոլեջ։ նա աշխատել է որպես լեզվի զարգացման մասնագետ համայնքային ծրագրերում։ ։


== Արվեստի գործեր ==


=== Վեպեր ===
Ուրախության և հաջողության ակումբ (1989, կինոնկար Ուեյնա Վանա սցենարի հեղինակն է 1993
Խոհանոցի Աստծո կինը (անգլ.՝ The Kitchen God’s Wife) (1991)
Հարյուր գաղտնի զգացմունք (անգլ.՝ The Hundred Secret Senses) (1995)
Ոսկոր կտրողի դուստրը (անգլ.՝ The Bonesetter’s Daughter) (2001)
Չթողնել որ ձուկը խորտակվի (անգլ.՝ Saving Fish from Drowning) (2005)
Կույսերի կանոնները (անգլ.՝ Rules for Virginsվ) (2011)
Զարմանքի հովիտ (անգլ.՝ The Valley of Amazement) (2013)


=== Ինքնակենսագրություն ===
Ճակատագրին հակառակ. մտքերի գիրք (անգլ.՝ The opposite of fate: a book of musings) (2003, վերաթողարկվել է 2004)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Huntley E.D. Amy Tan: a critical companion. Westport: Greenwood Press, 1998
Amy Tan/Harold Bloom , ed. Philadelphia: Chelsea House Publishers, 2000
Snodgrass M.E. Amy Tan: a literary companion. Jefferson: McFarland, 2004
Adams B. Amy Tan. Manchester; New York: Manchester UP, 2005
Dong L. Reading Amy Tan. Santa Barbara: Greenwood Press, 2009
Միչուրինո (գյուղ, Պերվոմայսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիչուրինոՄիչուրինո (ուկրաիներեն՝ Мічуріне), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1920 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Միչուրինո գյուղում բնակվում էր 325 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պլաս դե լա Կարյեր

Պլաս դե լա Կարյեր (ֆր.՝ Place de la Carrière)՝ հին հրապարակ Ֆրանսիայի Նանսի քաղաքի կենտրոնում։ Գտնվում է քաղաքի պատմական հատվածում և հանդիսանում է հանրահայտ Պլաս Ստանիսլասի շարունակությունը։ Վերջինից աոանձնացված է Էմանուել Էրեի հաղթակամարով։


== Պատմություն ==

Պլաս դե լա Կարյեր նոր հրապարակը ձևավորվել է 16-րդ դարում, երբ ընդլայնվում և ամրացվում էր միջնադարյան քաղաքը։ Այստեղ կաոուցվել են տեղի ազնվականների առանձնատները։ Այդ ժամանակ հրապարակում անցկացվում էին ասպետական և ձիարշավային մրցույթներ։ 16-րդ դարի վերջում, որպեսզի 
հին և նոր քաղաքները միավորվեն, հարավային մասում կառուցված միջնադարյան բերդի պարիսպների վրա տեղադրվեցին դարպասներ, այսպես կոչված՝ Պորտ Ռոռայը։ Պլաս դե լա Կարյեր հրապարակի հյուսիսային մասում տեղակայվեց Լոթորինգյան կոմսության պալատի մի թևը։ Լեոպոլդ I Լոթորինգյանը դա քանդեց որպեսզի այստեղ կառուցի նոր Լուվրը։ Հրապարակի հարավ արևելյան կողմում է գտնվում Բովո դահլիճը (ներկայումս՝ Cour d'appel de Nancy (ֆր.)), որը կառուցել է ֆրանսիացի ճարտարապետ Ժերմեն Բոֆրանը։


== Տես նաև ==
Պլաս Ստանիսլաս
Պլաս դ՛ Ալյանս
Պարկ Պեպինիե


=== Գրականություն ===
Pierre Marot, « Nancy. La Carrière », dans Congrès archéologique de France. Կաղապար:96e session. Nancy et Verdun. 1933, Société française d'archéologie, Paris, 1934, P.
Pierre Simonin, Nancy. La ville de Stanislas, éditions Serpenoise (collection Itinéraires du patrimoine Կաղապար:N°) Metz, 1994, P., 2-87692-209-6
Christian Corvisier, Mireille-Bénédicte Bouvet, « Nancy-Place de la Carrière et palais de l'Intendance », dans Congrès archéologique de France. Կաղապար:164e session. Nancy et Lorraine méridionale. 2006, Société française d'archéologie, Paris, 2008, P., 978-2-901837-32-9
Վերխնիե Արեմզյանի

Վերխնիե Արեմզյանի (ռուս.՝ Верхние Аремзяны), գյուղ Ռուսաստանի Տյումենի մարզի Տոբոլսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մարիս Վերպակովսկիս

Մարիս Իլմարի Վերպակովսկիս (լատիշ․՝ Māris Verpakovskis, 15 հոկտեմբերի, 1979, Լիեպայա, Լատվիայի ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լատվիացի ֆուտբոլիստ, «Լիեպայա» ակումբի խաղացող ու Լատվիայի հավաքականի նախկին խաղացող։ Եվրոպայի 2004 թվականի առաջնության եզրափակչի մասնակից։


== Կարիերա ==
Մարիսն իր կարիերան սկսել է ծննդավայրում՝ Լիեպայա քաղաքում, իր հոր՝ Իլմար Վերպակովսկիսի ղեկավարությամբ՝ այդտեղ մնալով մինչ 2000 թվականը։ 2001 թվականին տեղափոխվել է «Սկոնտո»։ Այնուհետև Մարիսը պայմանագիր է կնքել Կիևի «Դինամո» ֆուտբոլային ակումբի հետ։ 2006/07 և 2007/08 մրցաշրջաններն անցկացրել է Սպլիտ քաղաքի «Խետաֆե» ու «Հայդուկ» ակումբներում համապատասխանաբար։ 2007/08 մրցաշրջանի ավարտին վերադառնում է Կիևի «Դինամո», իսկ հաջորդ մրցաշրջանն անցկացնում է իսպանական «Սելտա» ակումբում, սակայն այդպես էլ չկարողացավ արդյունավետ խաղ ցուցադրել։
Կիևի ակումբը, չցանկանալով զրկվել ֆուտբոլիստից, երկարացնում է նրա հետ պայմանագիրը մինչ 2012 թվականի վերջը։ 2009 թվականի հուլիսի 6-ից մինչ 2011 թվականը նա խաղացել է «Էրգոտելիս» ֆուտբոլային ակումբի կազմում։
2011 թվականի հունիսի 30-ին Մարիսը պայմանագիր է կնքում «Բաքու» ակումբի հետ 1+1 սխեմայով։
2014 թվականի հունվարի 24-ին հայտարարվեց, որ Մարիս Վերպակովսկիսը կգլխավորի նոր հիմնադրված «Լիեպայա» ակումբը։ 2014 թվականի հունվարի 25-ին Լատվիայի մամուլում հայտնվեց հաղորդագրություն այն մասին, որ Մարիսը մոտակա ժամանակներում կավարտի իր կարիերան։
Լատվիայի հավաքականի կազմում իր վերջին խաղը Մարիս Վերպակովսկիսն անցկացրել է 2003 թվականին՝ Բալթիկայի առաջնության ընթացքում, կիսաեզրափակչում սկզբնական կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Էստոնիայի հավաքականի դեմ խաղում, սակայն խաղի 11-րդ րոպեին նրան փոխարինել է այլ խաղացող։


== Նվաճումներ ==


=== Թիմային ===
 «Մետալուրգ» ԼիեպայաԼատվիայի առաջնության արծաթե մեդալակիր - 1998, 1999
Լատվիայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր - 2000
Լատվիայի առաջնության եզրափակչի մասնակից, 1998, 2000 «Սկոնտո» ՌիգաԼատվիայի չեմպիոն (3) - 2001, 2002, 2003
Լատվիայի գավաթակիր (2) - 2001, 2002
Լատվիայի գավաթի առաջնության եզրափակչի մասնակից - 2003 «Դինամո» ԿիևՈւկրաինայի չեմպիոն (1) - 2004
Ուկրաինայի առաջնության արծաթե մեդալակիր - 2005, 2006
Ուկրաինայի գավաթակիր (2) - 2005, 2006 «Խետաֆե»Իսպանիայի գավաթի առաջնության եզրափակչի մասնակից - 2007 «Բաքու»Ադրբեջանի գավաթակիր (1) - 2012 Լատվիայի հավաքականԲալթիկայի գավաթակիր (2) - 2001, 2003


=== Անձնական ===
Տարվա ֆուտբոլիստ Լատվիայում (2) - 2003, 2004


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը legioner.kulichki.com կայքում
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում
Վիճակագրությունը national-football-teams.com կայքում
Պրոֆիլը hnl-statistika.com կայքում (խորվ.)
Նիկոլաս Չումաչենկո

Նիկոլաս Չումաչենկո (ուկր․՝ Ніколас Чумаченко, մարտի 27, 1944(1944-03-27), Կրակով, Նացիստական Գերմանիա - դեկտեմբերի 12, 2020(2020-12-12), Շալշտադտ), ծնունդով լեհաստանցի, ազգությամբ ուկրաինացի ջութակահար, մենակատար, պրոֆեսոր, իսպանական Սոֆյա թագուհու կամերային նվագախմբի տնօրեն։ Արժանացել է բազմաթիվ պարգևների, այդ թվում՝ արգենտինական Merit Diploma Konex Award մրցանակի՝ որպես 1990-ական թվականնեերի Արգենտինայի աղեղնավոր գործիք նվագող լավագույն երաժիշտներից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է ֆաշիստների կողմից գրավված Լեհաստանում՝ Կրակով քաղաքում։ Ծնողները ուկրաինացիներ էին, ովքեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտին Լեհաստանից մեկնել են Արգենտինա, որտեղ էլ Նիկոլասը հասակ է առել, ստացել երաժշտական սկզբնական կրթություն։ Մասնագիտական կրթությունը շարունակել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում՝ Հարավային Կալիֆոռնիայի համալսարանի տորնտոնյան դպրոցում, որտեղ աշակերտել է Յաշա Հայֆեցին։ Այնուհետև ուսանել է Ֆիլադելֆիայում՝ Քրտիսի ինստիտուտում, որտեղ նրան դասավանդել է Եֆրեմ Ցիմբալիստը։ Չումաչենկոյի առաջին պարգևներից էին Չայկովսկու անվան միջազգային մրցույթում և Էլիզաբեթ թագուհու անվան մրցույթում նվաճած մրցանակները։
Նա ելույթներ է ունեցել բազմաթիվ նվագախմբերի հետ՝ համբավավոր նվագավարներ Զուբին Մեթայի, Վոլֆգանգ Զավալլիշի, Պետեր Մաագի, Ռուդոլֆ Կեմպեի ղեկավարությամբ։
Չումաչենկոն եղել է ցյուրիխյան կվարտետի առաջին ջութակ, Ֆրայբուրգի բարձրագույն երաժշտական դպրոցի պրոֆեսոր, Մադրիդի Սոֆյա թագուհու կամերային նվագախմբի տնօրեն ու գեղարվեստական ղեկավար։

Վախճանվել է գերմանական Շալշտադտ քաղաքում։


== Ընտանիքը ==
Անվանի ջութակահարի քույրը՝ Աննա Չումաչենկոն (ծնվ. 1945 թ․) Մյունխենի երաժշտության և թատրոնի բարձրագույն դպրոցի ջութակի պրոֆեսոր է, որդին՝ Էրիկ Չումաչենկոն (ծնվ. 1964 թ․) դասական դաշնակահար է, Զալցբուրգի Մոցարտեում համալսարանի դասախոս։


== Ծանոթագրություններ ==
Վալսեմե

Վալսեմե (ֆր.՝ Valsemé), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2009 թվականի դրությամբ կազմում է 277 մարդ, բնակչության խտությունը` 49.29 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.62 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 170 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 35 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 188 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 147-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 41։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,2 %։ 147 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 139 անձ (77 տղամարդ և 62 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (2 տղամարդ և 6 կին)։ 41 անաշխատունակներից 14-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
1072

1072 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երկուշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1072 թվականն է, 
XI դարի 72-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ակվաֆրեդդա

Ակվաֆրեդդա  (իտալերեն՝ Acquafredda),՝կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում։
Բնակչության թիվը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում էր 1409 մարդ, խտությունը՝ 457 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 9 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25010։ Հեռախոսային կոդ՝ 030։
Բնակավայրի հովանավորն է Սան Բիաջոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 030 9967912
Էլեկտրոնային հասցե։ info@comune.acquafredda.bs.it
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.acquafredda.bs.it/italian/index.php


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլախավոր կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Աչխոտի

Աչխոտի (վրաց.՝ აჩხოტი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Ղազբեգի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1760 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ստեփանծմինդայից հեռու է 5 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 167 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բուխարեստի ազգային մարզադաշտ

Բուխարեստի ազգային մարզադաշտ (ռումիներեն՝ Stadionul Național din București), ֆուտբոլային մարզադաշտ Ռումինիայի մայրաքաղաք Բուխարեստում։ 2012 թվականի մայիսի 9-ին այս մարզադաշտում տեղի ունեցավ ՈՒԵՖԱ-ի Եվրոպա լիգայի 2012 թ. եզրափակիչը, որը Ռումինիայում անցկացվող եվրոպական ակումբային առաջին եզրափակիչն էր։ Մարզադաշտում հանդես է եկել նաև «Օցելուլ» ֆուտբոլային ակումբը՝ որպես ՈՒԵՖԱ-ի Չեմպիոնների լիգա 2011/2012-ի մասնակից։ ՈՒԵՖԱ-ի մարզադաշտերի վարկանիշի համաձայն՝ մարզադաշտը դասվում է 4-րդ, բարձրագույն կարգի մարզադաշտերի խմբին։


== Ճարտարապետաշինարարական նախագծում ==
2005 թվականի հոկտեմբերին Ռումինիայի կառավարությունն առաջարկեց քանդել հին 60,000-տեղանոց «Լիա Մանոլիու» մարզադաշտը և կառուցել նոր, ժամանակակից արենա։ Երկար քննարկումներից և միջոցներ որոնելուց հետո մարզադաշտի քանդման աշխատանքները սկսվեցին 2007 թ․ վերջին։ Հին մարզադաշտում վերջին խաղը անցկացվեց 2008 թվականի Եվրոպայի առաջնության ընտրական մրցաշարի շրջանակներում, որում Ռումինիայի հավաքականը, ջախջախեց Ալբանիայի հավաքականին 6։1 հաշվով։ 
Մարզադաշտի շինարարությունը հետաձգվեց ֆինանսական դժվարությունների պատճառով, այդ պատճառով 2009 թ․ մայիսին Բուխարեստի քաղաքապետ Սորին Օպրեսկուն քննադատեց շինարարներին և ասաց, որ նրանք 20 շաբաթ հետ են մնացել ժամանակացույցից։ Մինչև 2009 թ. հոկտեմբերի 8-ը որոշվեց տեղադրել 20 միլիոն եվրո արժողությամբ հանվող տանիք։ 2009թ. դեկտեմբերին աշխատանքները դադարեցվել էին եղանակային անթույլատրելի պայմանների պատճառով, սակայն մեկ տարի անց մարզադաշտն արդեն պատրաստ էր։ Վերջնական աշխատանքներն ավարտվել են 2011թ. հունիսին։


== Նկարագրություն ==
Մարզադաշտը տեղավորում է 55 600 մարդ, սակայն որոշ դեպքերում հնարավոր է մինչև 63 հազար մարդու ընդունում։ Արենայում կա 3 600 VIP նստատեղ և 126 նստատեղ լրագրողների համար (հնարավոր է ավելացում մինչև 548), 360 հանգստի սենյակ, դաշտի տաքացման համակարգ, 2100 կայանատեղիներ և լոգարիթմական տանիք, որը բացվում է (կամ փակվում է) 15 րոպեի ընթացքում։


== Օգտագործում ==
Եվրոպա լիգայի 2011/2012 եզրափակիչը այստեղ անցկացնելու որոշումը կայացվել է Նիոնում, 2009 թվականի հունվարի 29-ին։ Դրանից առաջ էլ մարզադաշտում պետք է տեղի ունենային երկու խոշոր իրադարձություններ, համապատասխանաբար, 10 և 40 հազար հանդիսականների ներկայությամբ։ Ռումինական «Օցելուլ» ակումբը հայտարարել է չեմպիոնների լիգայի իրենց խաղերն ազգային մարզադաշտում անցկացնելու մասին։
Ենթադրվում էր, որ մարզադաշտը կբացվի 2011 թվականի օգոստոսի 10-ին՝ Ռումինիա-Արգենտինա խաղով, բայց հուլիսի 26-ին Արգենտինան հայտարարեց խաղը չեղյալ հայտարարելու մասին, այն պատճառով, որ ազգային թիմի մարզիչը հեռացվել էր աշխատանքից Ամերիկայի գավաթի խաղարկությունում ձախողվելուց հետո։ Մարզադաշտի բացումը կայացավ 2011 թվականի սեպտմեմբերի 6-ին Եվրո-2012-ի ընտրության շրջանակներում Ֆրանսիայի հետ խաղում։


== Տրանսպորտ ==
Մարզադաշտ կարելի է հասնել մի քանի եղանակով՝ տրոլեյբուսային, ավտոբուսային և տրամվայի երթուղիներով։ 


== Նշումներ ==


== Հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (ռում.)
Մարզադաշտի մասին տեսահոլովակ
Վիրտուալ տուր մարզադաշտով
Աստերոիդների ցանկ (164701-164800)

Աստերոիդների ցանկ (164601-164700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (164801-164900)
 Աստերոիդների ցանկ (164601-164700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (164801-164900)
Աշոտ Օհանյան

Աշոտ Կարապետի Օհանյան (նոյեմբերի 10, 1934(1934-11-10), Աչաջուր, Իջևանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - 1996, հունիս 18, 1996 Երևան), հայ խորհրդային գրականագետ–քննադատ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1978)։ 
Ավարտել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական մանկավարժական ինստիտուտի պատմալեզվագրական ֆակուլտետը (1959)։ 1960 թվականից աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ Մանուկ Աբեղյանի անվան գրկականության ինստիտուտում։ Օհանյանի աշխատությունները հիմնականում նվիրված են հայ նոր գրականության երևույթների, առանձին գրողների ստեղծագործությունների լուսաբանմանը։ Տպագրվել են նրա «Լեոյի գեղարվեստական ստեղծագործությունը» (1969) և «Վրթանես Փափազյան» (1976) գրքերը։ Օհանյանը գրել է նաև «Հայ նոր գրականության պատմություն» հինգհատորյակի, «Հայ քննադատական մտքի պատմության» (հատոր՝ 1) մի շարք գլուխներ, մասնակցել է Լեոյի երկերի 10-հատորյա հրատարակության տեքստաբանական աշխատանքներին։


== Ծանոթագրություններ ==
Կուրդիմովո (գյուղ, Մոլկովսկոե գյուղական բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿուրդիմովոԿուրդիմովո (ռուս.՝ Курдымово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 93 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Քվիլյետ

Քվիլյետ (անգլերեն` Quileute), բնիկ ամերիկացի ժողովուրդ, որն ապրում է ԱՄՆ-ի Վաշինգտոն նահանգի տարածքում։ Ցեղը ձևավորվել է սկսած 1927 թվականից։ Նրանց բնակավայրը գտնվում է Կլելլամ կոմսության հարավային անկյունում` Քվիլյետ գետի խաղաղօվկիանոսյան ափին։ 2000 թվականի մարդահամարի տվյալներով այնտեղ ապրում է՝ 371 մարդ, չնայած այն բանին որ նրանց բնակավայրի տարածքը կազմում է 4.061 կմ2։ Նրանք ունեն իրենց սեփական կառավարությունը ԱՄՆ-ում, որը բաղկացած է նախագահից, փոխնախագահից, քարուղարից և գանձապահից։
Քվիլյետ ցեղը հայտնի է իր յուրօրինակ լեզվով։ Նրանք խոսում են Քվիլյետ լեզվով՝ որը մի մասն է կազմում Չիմեկուան լեզվաընտանիքի։ Նրանց լեզուն այսօր վտանգի տակ է, քանի որ միայն նրանք են խոսում այդ լեզվով։ Քվիլյետ ցեղի լեզուն մեկն է աշխարհի վեց լեզուներից, որոնք չունեն Մ և Ն տառերը։ Նրանց լեզվում առկա է ավելի քան 14, 000 բառ։ Այդ ցեղի ներկայացուցիչները փորձում են կանխել Քվիլյետ լեզվի ոչնչացումը՝ դրա համար բացելով տոհմական դպրոցներ։
Հնում կային որոշակի հավատքներ որ Քվիլյետ ցեղի մարդիկ կարող էին վերափոխվել գայլի։
Ցեղի հիմնական զբաղմունքը ձկնորսությունն է՝ ձուկ բռնելով գետերից և Խաղաղ Օվկիանոսից։
Գալատին շրջան (այլ կիրառումներ)

Գալատին շրջան, կարող է վերաբերել՝

Գալատին շրջան - ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը
Գալատին շրջան - ԱՄՆ Մոնտանա նահանգի 56 վարչական միավորներից մեկը
Դվորկովշչինա

Դվորկովշչինա (ուկրաիներեն՝ Двірківщина), գյուղ Ուկրաինայի Կիևի մարզի Յագոտինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1911 թվականին։
Չճշտված տվյալներով Դվորկովշչինա գյուղում բնակվում էր 390 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,5 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 780 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կիևի դրամայի և կատակերգության թատրոն Դնեպրի ձախ ափին

Կիևի դրամայի և կատակերգության թատրոն Դնեպրի ձախ ափին (ուկրաիներեն՝ Київський державний академічний театр драми і комедії на лівому березі Дніпра), թատրոն Կիևում, որը գտնվում է Բուլվարի 25 հասցեյում։


== Թատրոնի պատմությունը ==
Ուկրաինայի այլ թատրոնների շարքում Կիևի դրամայի և կատակերգության թատրոնը հատուկ տեղ է զբաղեցնում։ Թատրոնը, որը առաջացել է 1970-ականներին, այսօր էլ հայտնի է և լայնորեն ճանաչված է հանդիսատեսների, հեղինակների շրջանակներում։ Թատրոնի թատերախմբի առաջին ժողովը տեղի է ունեցել 1978 թվականի սեպտեմբերի 7-ին, իսկ առաջին պրեմիերան 1979 թվականի ապրիլի 21-ին։ Թատրոնի հիմնադիրն ու ղեկավարը Ուկրաինայի ժողովրդական արտիստ Էդուարդ Մարկովիչ Միտնիցկին է։ Թատրոնի կառուցման ժամանակ մեծ դեր է ունեցել խորհրդային դերասան, վաստակավոր արտիստ, Ուկրաինայի ԽՍՀ դափնեկիր Պավել Սեմյոնովիչ Մորոզենկոն։ Պավել Սեմյոնովիչը, արդեն մեծ դերասան ստեղծագործական և հասարակական մեծ ներդրում ունեցավ երիտասարդ դրամայի և կատակերգության թատրոնի անձնակազմի վրա։ Մորզենկոն աշխատել է թատրոնում մինչև 1982 թվականը։
Շատ տարիներ թատրոնը սեփական տարածք չի ունեցել։ Ներկայացումները բեմադրվեցին բոլոր թատրոններում և Կիևի գրեթե բոլոր մշակույթի պալատներում, այդ թվում «Ուկրաինա» և «Հոկտեմբերյան» պալատներում։
1982 թվականի մայիսին քաղաքային իշխանությունը երիտասարդ թատրոնին հանձնել է Կոսմոս կինոթատրոնի շենքը։
Թատրոնը մասնակցել է բազմաթիվ միջազգային փառատոների։ Սանկտ Պետերբուրգում ԱՊՀ և Բալթյան երկրների «Բալթյան տուն» փառատոնին, Բրեստում՝ «Սպիտակ Վեժա», Գոմելում, Տոլյատիում, Բրյանսկում ռուս դասականների, Լվովում՝ «Ոսկե առյուծ» և այլ փառատոների։


== Ծանոթագրություններ ==
Ասեն Բոսև

Ասեն Իվանով Բոսև (բուլղար․՝ Асен Иванов Босев, նոյեմբերի 22, 1913(1913-11-22) - ապրիլի 24, 1997(1997-04-24), Սոֆիա, Բուլղարիա), բուլղար արձակագիր և բանաստեղծ, լրագրող, թարգմանիչ։ Երեխաների և պատանիների համար մի շարք գրքերի հեղինակ։
Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետության մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1965), Բուլղարիայի մշակույթի ժողովրդական գործիչ (1972)։ Դիմիտրովյան մրցանակի դափնեկիր (1950)։


== Կենսագրություն ==
Ասեն Բոսևը ծնվել է 1913 թվականի նոյեմբերի 22-ին Ռուսկա Բելա գյուղում, Վրացայի մարզ։ Սովորել է հարազատ գյուղում և Բերկովիցա քաղաքացի մանկավարժական ուսումնարանում։ Որոշ ժամանակ դասավանդել է, որից հետո տեղափոխվել է Սոֆիա։ Դիվանագիտություն է սովորել Ազատ համալսարանում (այժմ՝ Ազգային և համաշխարհային տնտեսության համալսարան) և իրավունք է սովորել Սոֆիայի համալսարանում։ Որպես լրագրող համագործակցել է «Заря», «Росица», «Детски глас» հրատարակչությունների հետ։ Հոդվածներ է հրապարակել «Светулка», «Детска радост» և այլ հրատարակչություններում։
ԲԿԿ անդամ։ 1941 թվականին ձերբակալվել է և բանտարկվել Քսանթիի «Еникьой» համակենտրոնացման ճամբարում՝ բուլղարների կողմից օկուպացված Հունաստանի տարածքում։ Ազատ է արձակվել 1944 թվականին։
«Септемврийче» թերթի խմբագիրն ու հիմնադիրներից մեկն է (1945-1952)։ 1953-1955 թվականներին եղել է Մոսկվայում Բուլղարիայի դեսպանության մշակույթի խորհրդական։
1961-1965 թվականներին եղել է «Стършел» թերթի խմբագիր։ Բուլղարիայի գրողների միության անդամ։
Սոֆիայի երեխաների և պատանիների համար արվեստի և գրականության տան ստեղծման նախաձեռնողն ու նրա առաջին տնօրենն է։ ՅՈՒՆԵՍԿՈ-ի կոմիտեի երեխաների գրքերի միջազգային խորհրդի բուլղարական բաժանմունքի հիմնադիրներից մեկն ու առաջին նախագահն է։
1986 թվականին արժանացել է Հ. Ք. Անդերսենի անվան մրցանակին և ընգրկվել Անդերսենի պատվավոր ցանկի մեջ։
Ասեն Բոսևը մահացել է 1997 թվականի ապրիլի 24-ին Սոֆիայում՝ 83 տարեկան հասակում։


== Ընտրյալ երկեր ==
«Млад юнак-здравеняк» (1948)
«Не правете като тях, да не станете за смях» (1953)
«Чудо нечувано» (1959)
«Шейничка с парашут» (1964)
«Хитър Петърчо» (1970)
«Книжко моя, сладкодумна» (1970)
«Една торбичка смешки» (1976)
«От все сърце» (1988)
«Гатанки, премятанки и занималки» (1996)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ասեն Իվանով Բոսև
The Hans Christian Andersen Awards Nominees (1986)
От и за Асен Босев в Националния каталог на академичните библиотеки в страната НАБИС


== Աղբյուրներ ==
Речник на българската литература, т. 1 (А-Д). Институт за литература на БАН, Издателство на Българската академия на науките, София, 1976 г.
Սամտեր շրջան (Ֆլորիդա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սամտեր շրջան (այլ կիրառումներ)Սամտեր շրջան (անգլ.՝ Sumter County), ԱՄՆ Ֆլորիդա նահանգի 67 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.414 կմ² է, բնակչությունը՝ 93.420 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բուշնել բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1853 թվականին։