Ալեքսեյ Միշին

Ալեքսեյ Միշին (ռուս.՝ Алексе́й Никола́евич Ми́шин, մարտի 8, 1941(1941-03-08), Սևաստոպոլ, Ղրիմի ինքնավար խորհրդային սոցիալիստական հանրապետություն, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), գեղասահքի խորհրդային, ռուս մարզիչ։


== Կրթություն ==
Սանկտ-Պետերբուրգի  Վ. Ի. Ուլյանովի (Լենինի) անվան պետական էլեկտրատեխնիկական համալսարան (ավտոմատացման և համակարգչային տեխնիկայի ֆակուլտետ) (1969 թվական)
Լենինգրադի Պ. Ֆ. Լեսգաֆթի անվան պետական ֆիզիկական կուլտուրայի կրկնակի շքանշանակակիր ինստիտուտի ասպիրանտուրան
Գիտությունների թեկնածու (1973 թվական)
Պրոֆեսոր (1990 թվական)


=== Սպորտային ձեռքբերումներ ===
1967 թվականից հանդես է եկել Թամարա Մոսկվինայի հետ.

1969 թվականին՝ զուգասահքում ԽՍՀՄ չեմպիոն
1969 թվականին՝ աշխարհի առաջնությունում 2-րդ տեղը (Կոլորադո Սպրինգս, ԱՄՆ)
1968 թվականին՝ Եվրոպայի առաջնությունում 2-րդ տեղը (Վեստերոս, Շվեդիա) և 1969 թվականին՝ Եվրոպայի առաջնությունում 3-րդ տեղը (Գարմիշ-Պարտենկիրհեն, Գերմանիա)


=== Մարզչական գործունեություն ===
1973 թվականից դասավանդել է Լենինգրադի Պ. Ֆ. Լեսգաֆթի անվան պետական ֆիզիկական կուլտուրայի ինստիտուտում, եղել է ԽՍՀՄ-ի և Ռուսաստանի հավաքականի մարզիչ։ Մարզական կարիերայի սկզբում  վերապատրաստվել է ԱՄՆ-ում՝ Կարլո Ֆասսիի ղեկավարությամբ, Գերմանիայում՝ Յուտտի Մյուլլերի ղեկավարությամբ։ Ամենադժվար տարրերն ու տեխնիկան և ուսուցման մեթոդները նա յուրացրել է՝ սովորելով այնպիսի վարպետների մոտ, ինչպիսիք են Ստանիսլավ Ժուկը, Իգոր Մոսկվինը։
Լենինգրադի Պ. Ֆ. Լեսգաֆթի անվան պետական ֆիզիկական կուլտուրայի ինստիտուտի չմուշկասահքի և գեղասահքի ամբիոնի վարիչ։
Նիդերլանդների հավաքականի մարզիչ-խորհրդատու։
Ալեքսեյ Միշինի մոտ մարզվել են.

Ալեքսանդր Մայորով
Մարինա Սերովա
Աննա Անտոնովա (ԽՍՀՄ առաջնության արծաթե մրցանակակիր)
Վիտալի Եգորով (պատանիների աշխարհի առաջնության չեմպիոն)
Յուրի Օվչիննիկով (ԽՍՀՄ չեմպիոն, Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մրցանակակիր)
Ալեքսեյ Ուրմանով (օլիմպիական չեմպիոն, Եվրոպայի չեմպիոն, Ռուսաստանի բազմակի չեմպիոն)
Տատյանա Օլենյովա (ԽՍՀՄ չեմպիոն, Ալեքսեյ Նիկոլաևիչ Միշինի մարզիչը և կինը)Օլեգ Տատաուրով (Ռուսաստանի առաջնությունների բազմակի չեմպիոն)
Ռուսլան Նովոսելցև (1997 թվականի Ձմեռային ունիվերսիադայի հաղթող)
Տատյանա Բասովա (2003 թվականին Ռուսաստանի առաջնության բրոնզե մրցանակակիր)
Ալեքսեյ Յագուդին (օլիմպիական չեմպիոն, աշխարհի քառակի չեմպիոն, Եվրոպայի եռակի չեմպիոն, Ռուսաստանի առաջնությունների բազմակի չեմպիոն)
Եվգենի Պլյուշչենկո (օլիմպիական կրկնակի չեմպիոն, աշխարհի եռակի չեմպիոն, Եվրոպայի յոթակի չեմպիոն, Ռուսաստանի տասակի չեմպիոն)
Քսենյա Դորոնինա (Ռուսաստանի կրկնակի չեմպիոն)
Կատարինա Գերբոլդտ (2009 թվականի Ռուսաստանի առաջնության բրոնզե մրցանակակիր)
Արթուր Գաչինսկի (2011 թվականի աշխարհի առաջնության բրոնզե մրցանակակիր, 2012 թվականի Եվրոպայի առաջնության արծաթե մրցանակակիր)
Ելիզավետա Տուկտամիշևա (աշխարհի չեմպիոն, Եվրոպայի չեմպիոն, Գրան-Պրի եզրափակչի հաղթող, Ռուսաստանի չեմպիոն, Ինսբրուկում կայացած 1-ին Պատանեկան օլիմպիական խաղերի հաղթող)
Ալեքսանդր Պետրով (2014 թվականի պատանիների Գրան-Պրի եզրափակչի բրոնզե մրցանակակիր)
Կարոլինա Կոստներ (Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մրցանակակիր, աշխարհի չեմպիոն, Եվրոպայի հնգակի չեմպիոն, Իտալիայի ութակի չեմպիոն)Շարունակում է մարզել մարզիկների։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
«Հայրենիքի ծառայությունների համար» շքանշան IV աստիճանի (2014 թվականի մարտի 24). Սոչիում 2014 թվականի XXII Օլիմպիական և XI Պարաօլիմպիական խաղերի պատրաստման, անցկացման, կազմակերպման ևւ Ռուսաստանի ազգային հավաքականների հաջող ներկայացման ու մեծ ներդրման համար
«Ժողովուրդների բարեկամության» շքանշան (1994 թվականի ապրիլի 22). 1994 թվականի XVII Ձմեռային օլիմպիական խաղերում սպորտային բարձր նվաճումների համար
«Հայրենիքի ծառայությունների համար» կրծքանշան II աստիճանի (2010 թվականի հոկտեմբերի 21). 2010 թ. Վանկուվերի (Կանադա) XXI Օլիմպիական խաղերի ժամանակ սպորտային հաջողությունների հասած մարզիկների հաջող պատրաստվածության համար
ՌԴ ֆիզիկական կուլտուրայի վաստակավոր գործիչ (2002 թվական)
ՌԴ նախագահի պատվավոր դիպլոմ (2011 թվական). աշխատանքային ձեռքբերումների, երկարաժամկետ բարեխիղճ աշխատանքի և ակտիվ հասարակական գործունեության համար
ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1969 թվական)
ԽՍՀՄ վաստակավոր մարզիչ
Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ
ՈՒԽՀ-ի վաստակավոր մարզիչ
Ռուսաստանի նախագահի շնորհակալագիր (2002 թվական)
Պատվավոր կոչում «Լավագույնը Սանկտ-Պետերբուրգի սպորտում» (2006 և 2012 թվականներ, Սանկտ-Պետերբուրգի կառավարություն)
Սանկտ-Պետերբուրգի օրենսդիր ժողովի պատվավոր դիպլոմ (2002 թվական)
Գեղասահքի Ռուսաստանի Դաշնության պատվավոր նշան (2003 թվական)
Պատվո նշան "Սանկտ-Պետերբուրգին կատարած ծառայությունների համար" (2011 թվական)


=== Անձնական կյանք ===
Կինը՝ Տատյանա Միշինիա. Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ, գեղասահքի ԽՍՀՄ չեմպիոն։ Ունեն 2 որդի՝ Անդրեյ (1977 թվական) և Նիկոլայ (1983 թվական)։


=== Սպորտային ձեռքբերումներ ===
Թամարա Մոսկվինայի հետ


== Հրատարակություններ ==
Ա. Ն. Միշին. Գեղասահորդի որոշ շարժումների կինեմատիկ կառուցվածքը. 1971. — № № 5. — էջ 12-14
Ա. Ն. Միշին. Գեղասահորդի ցատկերի տեխնիկայի հիմնական տարրերը. 1972. — № № 11. — էջ 27-29
Ա. Ն. Միշին. Գեղասահորդի մարմնի պտտման շարժման պարամետրերի մասին. 1973. — № № 4. — էջ10-12
Ա. Ն. Միշին. Գեղասահքի ցատկեր. 1976 — 104 էջ
Ա. Ն. Միշին.  Գեղասահքի դպրոցը. 1979. — 175 էջ
Ա. Ն. Միշին. Գեղասահորդի շարժումների բիոմեխանիկիկան. 1981. — 144 էջ
Ա. Ն. Միշին. Դասախոսություն. Գեղասահքի չմուշկներով պարտադիր վարժանքներ. 1985. — 26 էջ
Ա. Ն. Միշին, Յ. Վ. Յակիմչուկ, Կ. Զ. Գուլյաև.Գեղասահքի պատմություն. 2006. — 431 էջ
Ա. Ն. Միշին, Յ. Վ. Յակիմչուկ. Գեղասահքը Ռուսաստանում. 2007. — 620 էջ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Сайт, посвященный А. Н. Мишину

Биография из Олимпийской Энциклопедии Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Мишин Алексей Николаевич — на сайте Василия Соловьёва
Կաղապար:Зал Славы НГУ имени Лесгафта
А. Н. Мишин. Биографическая справка
Алексей Мишин: хочу быть долгожителем фигурного катания на коньках