armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Նաշիդե Գյոզդե Դուրմուշ

Նաշիդե Գյոզդե Դուրմուշ (թուրքերեն՝ Naside Gözde Durmuş, 1985, Իզմիր, Թուրքիա), թուրք գիտնական և գենետիկ, ում ուսումնասիրությունները առնչվում են համաշխարհային առողջապահության հիմնախնդիրների ոլորտներում նանոտեխնոլոգիայի և միկրոտեխնոլոգիայի ունեցած դերակատարությանը, ինչպես օրինակ քաղցկեղի և հակաբիոտիկների ոլորտներում։ 2015 թվականին «MIT Technology Review»-ն նրան դասակարգել է «պիոներների» կատեգորիայի տակ՝ ներառելով 35 ամենաերիտասարդ առաջնորդների ցանկում։


== Կենսագրություն ==
Դուրմուշը ծնվել է 1985 թվականին Թուրքիայի Իզմիր քաղաքում։ 2003 թվականին ընդունվել է Անկարայի Միջինարևելյան տեխնիկական համալսարանի բակալավրիատ՝ մասնագիտանալով մոլեկուլային կենսաբանության և գենետիկայի ոլորտներում։ Ավելի ուշ, նա մասնակցել է Ֆուլբրայթի ծրագրին և մեկնել Միացյալ Նահանգներ՝ ստանալու բարձրագույն կրթություն։ 2009 թվականին Բոստոնի համալսարանում ստացել է ինժեներիայի մագիստրոսի կոչում, իսկ արդեն 2013 թվականի մայիսին Բրաունի համալսարանում ստացել է կենսաբժշկական ինժեներիայի թեկնածուի գիտական աստիճան։
2014 թվականին, Սթենֆորդի համալսարանում սկսել է իրականացրել հետդոկտորական հետազոտություն։ Ներկայումս, նա, Ռոնալդ Դեյվիսի հետ միասին, հետազոտություն է իրականացնում Սթենֆորդի համալսարանի գենետիկ տեխնոլոգիայի կենտրոնում և Սթենֆորդի բժշկության դպրոցում։ 2015 թվականին «MIT Technology Review»-ն նրան դասակարգել է «պիոներների» կատեգորիայի տակ՝ ներառելով 35 ամենաերիտասարդ լիդերների ցանկում։


== Կարիերա ==
Նրա ուսումնասիրությունները ուղղված էժան նանոտեխնոլոգիական գործիքների ստեղծմանը, որոնց միջոցով կարելի է տալ հիվանդությունների եզրակացությունը և բուժումը, ինչպես օրինակ բջիջների ֆիզիկական առանձնահատկությունները հայտնաբերելու արագ մեթոդի մշակում՝ մագնիսական դաշտում նրանց լևիտացիայի միջոցով։ Սա հնարավորություն է տալիս կարճ ժամանակահատվածում չափել, թե ինչպես է մանրեն արձագանքում համապատասխան միջոցին և ինչպես կարելի է քաղկեղածին հիվանդ բջիջները տարանջատել առողջ բջիջներից։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալիսա Կոոնեն

Ալիսա Գեորգիևնա Կոոնեն (հոկտեմբերի 5 (17), 1889, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 20, 1974(1974-08-20), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային ռուս դերասանուհի, ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստուհի (1935): 
Ալեքսանդր Թաիրովի կինը։
Ավարտել է Մոսկվայի Գեղարվեստական թատրոնի դպրոցը և 1905-1913 թվականներին խաղացել ՄԳԱԹ-ում։ 1914-1949 թվականներին եղել է Կամերային թատրոնի առաջատար դերասանուհին։
Կոոնենի և Ա. Թաիրովի ստեղծագործական համագործակցությունը որոշիչ է այդ թատրոնի գաղափարա-գեղարվեստական ուղղության համար։ Հռչակվել է իբրև ողբերգակ դերասանուհի։
Լավագույն դերակատարումներից են ՝ Ադրիեննա Լեկուվրյոր (Սկրիբի և Լգուվեի «Ադրիան Լեկուվրյոր»), Ֆեդրա (Ռասինի «Ֆեդրա»), կոմիսար (Վիշնևսկու «Լավատեսական ողբերգություն»)։ 1953 թվականին Վ. Ակսեոնովի խմբի հետ գրական-երաժշտական ծրագրով (Հ. Իբսենի «Պեր Գյունտ») այցելել է Երևան։ 1975 թվականին Մոսկվայում հրատարակվել է Կոոնենի «Կյանքի էջեր» (ռուսական հրատարակություն) գիրքը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Алиса Коонен. Страницы жизни.
Коонен А. Г. Моя первая героиня // Театр. — 1960. — № 11. — С. 82.
Коонен А. Г. Из воспоминаний о Таирове // Театральная жизнь. 1961. № 11—13.
Коонен А. Г. Мысли о воспитании актера // Театр. 1955. № 4.
Геронский Г. И. Алиса Коонен. — М.-Л.։ Кинопечать, 1927.
Гроссман Л. Алиса Коонен. M.—Л., 1930.
Мокульский С. Алиса Коонен // Театр и драматургия. 1935. № 1. С. 22—29.
Марков П. Алиса Коонен // Марков П. А. О театре։ В 4 т. М.։ Искусство, 1974. Т. 2. Театральные портреты. C. 285—297.
Զինվորի որդին

«Զինվորի որդին» (ռուս.՝ «Солдатский сын»), խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Նիկոլայ Լեբեդևը 1933 թվականին։
Թողարկվել է 1933 թվականի մարտի 24-ին։ Այլ կերպ կոչվել է նաև՝ «Բոլշևիկի մանկությունը» (ռուս.՝ «Детство большевика»).


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է 20-րդ դարի սկզբին Ռուսաստանում տեղի ունեցած հեղափոխական պայքարին բանվորաների երեխաների մասնակցության մասին։
Զինվորի որդի Նիկոլկան կյանքում բազմաթիվ դժվարություններ ունի։ Տղային հեռացնում են դպրոցից այն բանի համար, որ նա «աստվածանարգ» հարց է տալիս։ Տղան ստիպված է աշխատել որպես բեռնակիր գործարանում։ Նրա ընկերը, ում վարպետը զվարճության համար խմեցրել է, ընկնում է վագոնետի տակ և մահանում։
Գործարանում գործադուլի սպառնալիք է առաջանում։ Տղան ականատես է դառնում աշխատանքային հուզումների, ոստիկանության կողմից բանվորների ծեծի տեսարանների։ Ոստիկանությունը ճնշում է աշխատողների բողոքը։ Նիկոլկան վիրավորվում է։ Նրան տանում  են տուն՝ հոր մոտ։
Հայտնվում է ոստիկանությունը։ Կազակական սպան ծեծում է Նիկոլկային։ Բարկության պոռթկման պահին Նիկոլայի հայրն սպանում է սպային։


== Դերերում ==
Կոլյա Աֆինոգենով – Նիկոլկա
Տոլյա Կուդրյավցև – Տոլյա Վյուն, Նիկոլայի եղբայրը
Վերա Բեսեդովա – Դարյա, նրանց մայրը
Միխայիլ Բոլշակով – ավագ
Սերգեյ Պոնաչևնի – փականագործ Ալեքսեև
Ալեքսանդր Յուրկով – սպա
Ի. Վիսոցկի – կառավարիչ


== Գնահատականներ ==
Կինոգետ Կիրա Պարամոնովան գրել է, որ «ռեժիսորը գտնում է շատ ճիշտ գեղարվեստական լուծումներ հերոսական թեմայի համար, որը կարևորագույնն է մանկական կինոյի համար»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Солдатский сын // Советские художественные фильмы. Аннотированный каталог. Немые фильмы  (1918—1935) / Сост. Н.А.Глаголева, М.Х. Зак, А.В. Мачерет и др .; под ред. А. В. Мачерета. — М.: Искусство, 1961. — Т. 1. — С. 470. — 528 с.
Парамонова К. Николай Лебедев // 20 режиссёрских биографий // Сборник / Сост. Р. Д. Черненко. — М.: Искусство, 1978. — С. 82—98. — 408 с. — (Мастера советского кино).


== Արտաքին հղումներ ==
«Զինվորի որդին» ֆիլմը filmpro.ru կայքում
Մալայա Բրեմբոլա

Մալայա Բրեմբոլա (ռուս.՝ Малая Брембола), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բալտիրգան (Մեծ Սումուլտայի վտակ)

Բալտիրգան (ռուս.՝ Балтырган), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բոլ գետի ձախ ափով՝ 16 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 24 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010100312115100006558
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100655
Ավազանի կոդը - 13.01.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կալառաշկ

Կալառաշկ, ձմեռանոց Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում։


== Բնակչություն ==
1878 թվականին ուներ 8 տուն` 44 քուրդ բնակչով։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բազմին

Բազմին,լեռ Զանգեզուրի լեռնաշղթայում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոմունար (այլ կիրառումներ)

Կոմունար, կարող է վերաբերել՝

Կոմունար - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի կազմում։
Կոմունար - գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Շիրինսկի շրջանի կազմում։
Ադոլֆ Պետրովսկի

Ադոլֆ Պետրովսկի (ռուս.՝ Адо́льф Ма́ркович Петро́вский (իսկական ազգանունը՝ Զալբերգ, 1887, Վարշավա, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 17, 1937(1937-09-17)), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Կենսագրություն ==
1922 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1922-1923 թվականներին՝ ՌԽՖՍՀ արտաքին գործերի ժողովրդական կոմիսարի քարտուղար։
1923 թվականից մինչև 1924 թվականը՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1924 թվականի դեկտեմբերի 10-ից մինչև 1930 թվականի հունվարի 31-ը Էստոնիայում եղել է ԽՍՀՄ լիազոր ներկայացուցիչ։
1930 թվականի հունվարի 31-ից մինչև 1930 թվականի դեկտեմբերի 21-ը Լիտվայում եղել է ԽՍՀՄ լիազոր ներկայացուցիչ։
1930 թվականի դեկտեմբերի 21-ից մինչև 1933 թվականի ապրիլի 1-ը Իրանում եղել է ԽՍՀՄ լիազոր ներկայացուցիչ։
1933 թվականի ապրիլի 1-ից մինչև 1934 թվականի նոյմեբերի 10-ը Ավստրիայում եղել է ԽՍՀՄ լիազոր ներկայացուցիչ։
1934 թվականի ապրիլի 2-ից մինչև 1934 թվականի նոյեմբերի 10-ը Հունգարիայում եղել է ԽՍՀՄ լիազոր ներկայացուցիչ։
1934 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1937 թվականը եղել է ԽՍՀՄ-ի Ուկրաինական ԽՍՀ-ում լիազոր ներկայացուցիչ։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրություն Կոմունիստական կուսակցության և Խորհրդային Միության պատմության մասին տեղեկագրում 1898-1991
Օֆիր (մրցանակ)

Օֆիր (եբրայերեն՝ פרס אופיר‎, հայտնի է նաև որպես Իսրայելական «Օսկար»), ամենամյա ազգային կինոմրցանակ (1990 թվականից), որ շնորհվում է Կինոյի և հեռուստատեսության Իսրայելական ակադեմիայի կողմից՝ կինոարտադրության բնագավառում մասնագիտական նվաճումների համար: Կոչվում է դերասան Շայկե Օֆիրի պատվին: 2011 թվականին հանձնվել է 15 անվանակարգերում:


== Պատմություն ==
1990 թվականին Կինոյի և հեռուստատեսության Իսրայելական ակադեմիայի հիմնադրումից հետո ամեն տարի ազգային մրցանակներ են շնորհվում կինոարտադրության բնագավառում նվաճումների համար: Մրցանակը կոչվում է դերասան Շայկե Օֆիրի անվամբ:
«Օֆիր» մրցանակի շնորհումը ավանդաբար կատարվում է սեպտեմբերին՝ Ամերիկյան կինոակադեմիայի մրցանակաբաշխության հայտարարությունից մոտավորապես չորս ամիս առաջ: Որպես կանոն՝ «Օֆիր» մրցանակի արժանացած ֆիլմի թեկնածությունն Իսրայելի կողմից ներկայացվում է «Օսկարի»` որպես օտար լեզվով լավագույն ֆիլմ: 1994 թվականից «Օֆիր» մրցանակը շնորհվում է 15 անվանակարգերում 

Լավագույն գեղարվեստական ֆիլմ
Ռեժիսուրա
Տղամարդու գլխավոր դեր
Կանացի գլխավոր դեր
Տղամարդու երկրորդական դեր
Կնոջ երկրորդական դեր
Օպերատորական աշխատանք
Սցենար
Մոնտաժ
Նկարիչ-դեկորատորների աշխատանք
Հանդերձանք
Երաժշտություն
Հնչյունավորում
Լավագույն վավերագրական ֆիլմ
Կարիերայի նվաճումների մրցանակ2003 թվականին «Նինայի ողբերգությունները» (եբրայերեն՝ האסונות של נינה‎) ֆիլմը ստացած մրցանակների թվով դարձավ ռեկորդակիր՝ 13 հնարավորից  նվաճելով 11 մրցանակ (բացի կարիերայի և վավերագրական ֆիլմի մրցանակներից): Անհատ կինոգործիչների շրջանում ռեկորդը պատկանում է Ասի Դայանին, ով ութ անգամ դարձել է մրցանակակիր (երեքական անգամ որպես սցենարիստ և դերասան, մեկ անգամ ռեժիսոր և մեկ անգամ կարիերայի նվաճումների համար):


== Դափնեկիրների ցանկ ==
Ցանկում ներառված են Իսրայելի կինոյի և հեռուստատեսության ակադեմիայի կայքում ներկայացված մրցանակակիրներն ըստ տարիների՝


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Իսրայելի կինոակադեմիայի և հեռուստատեսության պաշտոնական կայք (եբրայերեն)
Բերյոզովկա (Վոլմանգայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բերյոզովկա (այլ կիրառումներ)Բերյոզովկա (ռուս.՝ Берёзовка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Օպարինսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վոլմանգա գետի ձախ ափին՝ 2 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 15 կմ է։
Գետի ակունքը գտնվում է անտառներում դեպի արևմուտք Բերյոզովկա գյուղում, Մարոմիցա գյուղից 40 կմ հարավ-արևմուտք։ Գետը հոսում է արևելք անմարդաբնակ անտառային վայրում, գետին զուգահեռ հոսում է Պոնիկարովկա գետը։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300312111100035287
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111103528
Ավազանի կոդը - 10.01.03.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ռայգորոդոկ (գյուղ, Բերդիչևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌայգորոդոկՌայգորոդոկ (ուկրաիներեն՝ Райгородок), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բերդիչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1649 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռայգորոդոկ գյուղում բնակվում էր 882 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,43 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 257,14 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(1075) Հելինա

(1075) Հելինա (անգլ.՝ Helina), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1926 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Գրիգորի Նեույմինի կողմից Սիմեիզում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,011133 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6666 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3557 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1908,51 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,188629 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,52° անկյուն։
Հելինա աստերոիդը պատկանում է Էոսի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 4400 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,99 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, որը համապատասխանում է Յուպիտերի հետ 7:3 ուղեծրային ռեզոնանսին, իսկ արտաքին սահմանը՝ 3,03, որը համապատասխանում է 9:4 ռեզոնանսին։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1075) Հելինա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Խոջախան Առաջին

Խոջախան Առաջին, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1886 թվականին գյուղն ունեցել է 87, 1907-ին՝ 158, իսկ 1908-ին՝ 171 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Է. Ֆ. Ֆիլիտցի տուն

Է. Ֆ. Ֆիլիտցի տուն (ռուս.՝ Дом Э. Ф. Филитц), գեղեցիկ առանձնատուն Ռուսաստանի Եկատերինբուրգ քաղաքի պատմական կենտրոնում։ Ճարտարապետության հուշարձան է, որը գտնվում է հետևյալ հասցեով՝ Մամին-Սիբիրյակի փողոց, տուն 187։


== Նկարագրություն ==
Առանձնատունը կառուցվել է մոտավորապես 1896 թվականին Էմմա Ֆեոդորովնա (Ֆերդինանդովնա) Ֆիլիտցի պատվերով։ Նախագծի հեղինակն է ճարտարապետ Յուլի Օսիպովիչ Դյուտելը։ Տունն անհամաչափ է և ունի արտահայտված անկյունային շեշտադրություն։ Ներսում պահպանվել է բնօրինակ դեկորի և ծեփվածքի մի մասը, սակայն տանը խորհրդային տարիներին կատարվել է վերապլանավորում։
Գլխավոր ճակատը դուրս է գալիս Էնգելսի փողոց, որտեղ պահպանվել է շքամուտքը, որը նախագծված է երկկողմանի սանդղաբազուկներ ունեցող բարձր քարե առմուտքով։


== Պատմություն ==
Դաստակերտային մեծ համակառույցը ներառում էր գարեջրի գործարանի շենքը, ծառայություններ, կրպակ, տնտեսություններ և այգի, լճակ։ Ներկայումս դաստակերտից մնացել է միայն «ռուսական» ոճով կառուցված կիսաքարե երկհարկանի տունը։ Մամին-Սիբիրյակի և Էնգելսի փողոցների խաչմերուկում գտնվող այս գեղեցիկ տունը հաճախ կորչում է ծառերի հետևում և թաքնված է լինում քաղաքի բնակիչների հայացքներից։ Բացի այդ, մոտակայքում կա կենդանաբանական այգի, և սովորաբար բոլորն ուշադրությունը դարձնում են նրան։ Այնուամենայնիվ, այս տունը 19-րդ և 20-րդ դարերի սահմանագլխի քաղաքի պատմության վկան է։ Տունը պետության կողմից պահպանվում է որպես 19-րդ դարի վերջի փայտե ճարտարապետության հուշարձան։
Այս տանն ապրել է ռուսացած գերմանացիների ընտանիք, որը քաղաքի գարեջրագործությունը հասցրել է բարձր մակարդակի։ Էռնեստ Ֆերդինանդովիչ (իսկական անունը՝ Էռնստ Ռուդոլֆ) և Էմմա Ֆեոդորովնա Ֆիլիտցների մասին առաջին հիշատակումները թվագրվում են 1879 թվականով։ Մինչև 1883 թվականը ամուսինն աշխատել է Գրեբենկովի գարեջրի գործարանում։ Այդ տարի նա դիմել է քաղաքային դումա և ստացել սեփական գարեջրի գործարան կառուցելու թույլտվություն։
Այդ պահին նա արդեն որպես սեփականություն ձեռք էր բերել ժամանակակից Մարքսի, Մամին-Սիբիրյակի, Էնգելսի և Լունաչարսկու փողոցներով պարփակվող ամբողջ թաղամասը և հենց այդտեղ էլ կառուցեց իր գործարանն ու բնակելի տները։ Որոշ ժամանակ անց նա սկսեց առանց թույլտվության արտադրել մրգային հյութ, չէր վճարում հարկեր և անօրինական գործունեություն ծավալելու մեղադրանքով հատնվեց դատարանում։ Նրան նույնիսկ որոշ ժամանակով արգելեցին գարեջրի արտադրությունը։
Ֆիլիտցը որոշ ժամանակ անց ամեն ինչ վերականգնեց՝ վճարելով բոլոր պարտքերն ու տուգանքները, բայց այս ամենն անդրադարձավ նրա առողջության վրա։ Նա հիվանդացավ որովայնատիֆով և 1892 թվականի փետրվարի 2-ին մահացավ։ Գործն իր վրա վերցրեց նրա կինը, որը զգալիորեն ընդլայնեց գործունեությունը և շուտով առաջ անցավ ամուսնուց։
Էմմա Ֆիլիտցն ապրեց մինչև 1919 թվականը։ Նրա արտադրությունը փակվել էր 1914 թվականին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ընդունված ոգելից խմիչքներն արգելող օրենքով։ 1917 թվականի հեղափոխությունից հետո նրա ունեցվածքն ազգայնացվել էր, բայց նա չէր լքել քաղաքը։ Ֆիլիտցի տունը, այգին և լճակը սկբում հանձնվեցին մանկապարտեզին, իսկ 1920-ական թվականներից հետո այնտեղ տեղակայվեցին արհմիությունները։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Էմիրջան Ասլանյան

Էմիրջան Լեի Ասլանյան (մայիսի 6, 1962(1962-05-06), Ստեփանակերտ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ԼՂՀ ՊԲ փոխգնդապետ (1997)։


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==
Ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը (1980)։ 1985-1988 թվականներին՝ Ստեփանակերտի էլեկտրատեխնիկական գործարանի ճարտարագետ-կոնստուրկտորական, ապա՝ արտադրամասի պետ։ 1992-1994 թվականներին ծառայել է ականանետային, ապա՝ № հաուբիցային դիվիզիոնում՝ դասակի, մարտկոցի հրամանատար. Ասկերանի պաշտպանական շրջանի, 1993-1998 թվականներին՝ Հադրաթի պաշտպանական շրջանի տարբեր զորամասերի հրետանու պետ, 1998-1999 թվականներին՝ № զորամասի. 1999-2000 թվականներին՝ ուսումնական գնդի հրետանային դիվիզիոնի, 2000 թվականից՝ № զորամասի առանձին (ուսումնական) հրետանային դիվիզիոնի հրամանատար։


== Ինքնապաշտպանական մարտերում մասնակցությունը ==
1988-1994 թվականներին տարբեր ջոկատների և ՊԲ ստորաբաժանումների կազմերում մասնակցել է Ասկերանի (Արմենակավան, Բերքաձոր, Նախիջևանիկ), Մարտակերտի (Հաթերք, Չափար. Վերին Հոռաթաղ, Գետավան, Վաղուհաս, Դրմբոն, Կիչան, Սփրավենդ և այլն). Աղդամի (Աղդամ և շրջակա գյուղեր) շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին, ինչպես նաև Ֆիզուլիի, Զանգելանի, Ջաբոսյիլի, Հոոսդիզի, Մինջևանի մի շարք գյուղերում տեղակայված կրակակետերի ոչնչացմանը։


== Պարգևատրությունները ==
Պարգևատրվել է ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով. «Մայրական երախտագիտություն Արցախի քաջորդիներին» հուշամեդալով. ՀՀ «Մարտական ծառայության համար». ՊՆ «Գարեգին Նժդեհ» մեդալներով։
Չերվոնոե (գյուղ, Դոլինսկայայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՉերվոնոեՉերվոնոե (ուկրաիներեն՝ Червоне), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոլինսկայայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնոե գյուղում բնակվում էր 108 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Երկու աստղ

«Երկու աստղ», հայկական երաժշտական ժամանցային շոու, որը ստեղծվել է Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերության կողմից։ 2007-2010 թվականների Երկու աստղ երգի մրցույթներում։
2007 թվականի մարտի 24-ին ավարտվել է առաջին եթերաշրջանը, որի արդյունքում որպես Երկու աստղ մրցույթում Հայաստանի ներկայացուցիչ է ընտրվել Շպռոտը և Արամ MP3-ն։ Երկրորդ եթերաշրջանը տեղի է ունեցել 2007 թվականի հոկտեմբերի 12-ին, ընտրել է Արամեն և Հրաչուհի Ութմազյանը։ Սակայն 2008 թվականի հունվարի 18-ին շոուն չի հետաձգվել երրորդ եթերաշրջանով, և Սոնա Շահգելդյանը և Աշոտ Լյուդվիգովիչը ընտրվել է ներքին կարգով։ 2009 թվականի հունվարի 25-ին հեռուստաընկերությունը հայտարարել է, որ «Երկու աստղ» հեռուստաշոուն պաշտոնապես վերադառնալու է 2009 թվականին հոկտեմբերի 25-ին։


== Հաղորդավարներ ==
Հրանտ Թոխատյան (2007)
Շուշան Պետրոսյան (2007, 2009)
Ֆելիքս Խաչատրյան (2007-2009)
Էմմի (2008)
Աշոտ Լյուդվիգովիչ (2009)
Մամիկոն Սիմոնյան (2009-2010)
Կարինա Դանելյան (2009-2011)


== Արտաքին հղումներ ==
Կամենկա (Ստրելինայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կամենկա (այլ կիրառումներ)Կամենկա (ռուս.՝ Каменка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովսկի մարզում։ Գետի երկարությունը 42 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Տոմ գետն է, գետի ենթաավազանը Տոմ գետն է։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սոլոնիցևսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Սոլոնիցևսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Солоницівська селищна рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի [[Դերգաչյովսկի շրջան (Խարկովի մարզ)|Դերգաչյովսկի շրջան (Խարկովի մարզ)|ում։
2001 թվականի տվյալներով Սոլոնիցևսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 16569 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 70.05 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 236.53 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Վանինա (գետ)

Վանինա (ռուս.՝ Ванина), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Յորսա գետի աջ ափին 22 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 22 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է ԴԴվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը ստորին Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300212103000081489
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103008148
Ավազանի կոդը — 03.05.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Մաո Դուն

Մաո Դուն (茅盾) (իսկական անունը՝ Շեն Յան Բին, հուլիսի 4, 1896, Տուն Սյանի կոմսություն, քաղաք Ու Չժեն -մարտի 27, 1981, Պեկին), չինացի գրող, հասարակական գործիչ։ Մինչև 1927 թվականը հանդես է եկել որպես հրապարակախոս, գրականագետ, քննադատ և թարգմանիչ։ Առաջին գեղարվեստական երկը՝ «Հիասթափություն», «Տատանումներ» և «Որոնումներ» վիպակներից բաղկացած «Խավարում» (1927-1928) եռերգությունը, գրել է 1925-1927 թվականների հեղափոխության պարտությունից հետո։ 1928-1930 թվականներին Մաո Դունը եղել է տարագրության մեջ՝ Ճապոնիայում, որտեղ գրել է «Մասրենի» (1929) «Անցած տարվա խոտը» (1929) պատմվածքների ժողովածուները։ 1930 թվականին, վերադառնալով հայրենիք, դարձել է Չինաստանի ձախ գրողների լիգայի առաջատար անդամներից մեկը։ Չինական նորագույն գրականության մեջ սոցիալական առաջին էպոպեան դարձավ «Լուսաբացից առաջ» (1933, հայ հրատակությունը 1957) վեպը, ուր պատկերված է ազգային բուրժուազիայի դրությունը և բանվորների պայքարը։ Ճապոնիայի հետ պատերազմի տարիներին (1937-1945) Մաո Դուն խմբագրել է «Վենյի չժենդի» ամսագիրը։ 	1941 թվականին Հոնկոնգում լույս է ընծայել «Քայքայում» վեպը։ 1942 թվականին Մաո Դուն գրել է «Տերևները՝ եղյամով շղարշված, կարմրին են տալիս, ինչպես ծաղիկները գարնանը» (1942) վեպը, իսկ 1945 թվականին՝ «Մեռելոցի օրերին» դրաման։ Պատերազմից հետո մասնակցել է դեմոկրատական շարժումներին, զբաղվել թարգմանությամբ, աշխատել նոր վեպի վրա։ 1946-1945 թվականներին այցելել է ԽՍՀՄ, գրել «ԽՍՀՄ-ում իմ տեսածն ու լսածը» (1948) և «Զրույցներ Խորհրդային Միության մասին» (1949) գրքերը։ 1949-1964 թվականներին Մաո Դուն եղել է գրականության և արվեստի աշխատողների համաչինական ասոցիացիայի նախագահի տեղակալը, ՉԺՀ կուլտուրայի մինիստրը և ՉԺՀ գրողների միության նախագահը։ Զբաղվել է գրականագիտական և հրապարակախոսական գործունեությամբ։ Այսպես կոչված կուլտուրական հեղափոխության շրջանում ենթարկվել է հալածանքի։


== Ծանոթագրություններ ==
Կլաուս Վովերայթ

Կլաուս Վովերայթ (հոկտեմբերի 1, 1953(1953-10-01), Արևմտյան Բեռլին), գերմանացի քաղաքական գործիչ, սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամ, կանցլերի թեկնածու և Գերմանիայի Բեռլին քաղաքի քաղաքապետ։
Ծնվել է 1953 թվականի հոկտեմբերի 1-ին՝ Արևմտյան Գերմանիայի Բեռլին քաղաքում։ 2001 թվականին քաղաքապետի ընտրություններին հավաքել է ձայների 29.7 %-ը և դարձել Բեռլինի քաղաքապետ։ Նա նաև համագործակցում է Գերմանական մյուս Քրիստոնեա-դեմոկրատական կուսակցության հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Շուամթա (այլ կիրառումներ)

Շուամթա, կարող է վերաբերել՝

Շուամթա - գյուղ Աբխազիայի Գուդաութայի շրջանում
Շուամթա - գյուղ Աբխազիայի Գուլրիփշի շրջանում
Իլինո (այլ կիրառումներ)

Իլինո, կարող է վերաբերել՝

Իլինո - գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լիպեցկի շրջանի կազմում։
Իլինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Իլինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Իլինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Իլինո - գյուղ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Գուս-Խրուստալնի շրջանի կազմում։
Իլինո - գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Զապադնոդվինսկի շրջանի կազմում։
Իլինո - գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Տորժոկսկի շրջանի կազմում։
Բայե (Շարանտի գավառ)

Բայե (ֆր.՝ Bayers), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 128 մարդ, բնակչության խտությունը` 35.65 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.59 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Օնակ և Շենոմե համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Օնակ սյուր Շարանտ համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 75 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 31 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 84 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 58-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 26։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,0 %։ 58 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 52 անձ (31 տղամարդ և 21 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (2 տղամարդ և 4 կին)։ 26 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մանկուքի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արարատի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արարատի մարզում՝ Խոսրովի արգելոցում գտնվող Մանկուք գյուղատեղիի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 14 հուշարձան (1 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Կարեն Աշոտի Գրիգորյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կարեն Գրիգորյան (այլ կիրառումներ)Կարեն Աշոտի Գրիգորյան (սեպտեմբերի 7, 1947(1947-09-07), Մոսկվա, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 30, 1989(1989-10-30), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ շախմատիստ, միջազգային վարպետ (1982)։ 
Գրող Աշոտ Գրաշու որդին։ Նրա եղբայրը՝ Լևոն Գրիգորյանը, ևս շախմատիստ էր։
1989 թվականին, 42 տարեկան հասակում, կյանքը ավարտել է ինքնասպանությամբ` ցած նետվելով Հրազդանի մեծ կամրջից։


== Մասնակցությունը մրցաշարերին և մրցախաղերին ==
Հաղթել է շախմատի Հայաստանի առաջնությունում 1969, 1970, 1972 թվականներին և շախմատի Մոսկվա քաղաքի առաջնությունում 1975 և 1979 թվականներին։
Պատմության ընթացքում ուժեղագույն մրցաշարերից մեկում` ԽՍՀՄ 41-րդ առաջնությում (Մոսկվա, 1973), որին մասնակցել է աշխարհի 5 չեմպիոն, զբաղեցրել է 8-րդ տեղը։ Բազմիցս հաղթող է դարձել «Վեչերնյայա Մոսկվա» թերթի կազմակերպած կայծակնային շախմատի մրցաշարերում և համարվել է Խորհրդային Միությունում շախմատի այդ տարատեսակի լավագույն մասնագետներից մեկը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կարեն Գրիգորյանի էջը Chessgames.com կայքում
Կարեն Գրիգորյանի խաղերը
Բիբիրևո (գյուղ, Պերեսլավսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲիբիրևոԲիբիրևո (ռուս.՝ Бибирево), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դորոժաևո (գյուղ, Զուբցովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴորոժաևոԴորոժաևո (ռուս.՝ Дорожаево), գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Զուբցովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բորտնոե (գյուղ, Չերնսկի շրջան)

Բորտնոե (ռուս.՝ Бортное), գյուղ Ռուսաստանի Տուլայի մարզի Չերնսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Միքայել Մալունցյանի անվան արվեստի դպրոց

Միքայել Մալունցյանի անվան արվեստի դպրոց, կրթադաստիարակչական ուսումնական հաստատություն Երևանի Էրեբունի վարչական շրջանում։


== Պատմություն ==
Երևանի Միքայել Մալունցյանի անվան արվեստի դպրոցը հիմնադրվել է 1982 թվականին Երևանի Օրջոնիկիձե թաղամասում՝ որպես թիվ 2 արվեստի դպրոց։
1993 թվականին անվանակոչվել է ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ, դիրիժոր, մանկավարժ Միքայել Մալունցյանի անունով։
2003 թվականին ՀՀ կառավարության որոշմամբ վերակազմավորվել է որպես «Երևանի Մ. Մալունցյանի անվան արվեստի դպրոց» ՊՈԱԿ, 2009 թվականին Երևանի ավագանու որոշմամբ վերակազմավորվել է որպես «Երևանի Մ. Մալունցյանի անվան արվեստի դպրոց» ՀՈԱԿ։


== Բաժիններ ==
Երաժշտական
Երաժշտական բաժնի աշակերտներից շատերը հանրապետական և միջազգային մրցույթների դափնեկիրներ են, ընդգրկված են Հայաստանի «Նոր անուններ» ծրագրում և պարբերաբար ելույթներ են ունենում ինչպես Հայաստանի Հանրապետությունում, այնպես էլ արտերկրում։ Ելույթներ են ունեցել Հայաստանի պետական կամերային նվագախմբի, Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի հետ։
Պարարվեստի
2010 թվականին Երևանի երաժշտական և արվեստի դպրոցների ստուգատես-փառատոնին ճանաչվել է որպես լավագույն պարարվեստի բաժին և պարգևատրվել Երևանի քաղաքապետի պատվոգրով։ 2011 թվականին բաժնի դասական պարի դասարանը հրավիրվել է ելույթ ունենալու Վլադիմիր Սպիվակովի  «Մոսկվան դիմավորում է ընկերներին» միջազգային  փառատոնի բացման հանդիսավոր արարողությանը։ Բաժնում գրեթե ամեն տարի բեմադրվում են պարային ներկայացումներ, որոնք արժանանում են մասնագետների բարձր գնահատանքին։
Գեղարվեստի
Գեղարվեստի  /այժմ Կերպարվեստի/ բաժինը պարբերաբար մասնակցում է հանրապետական և միջազգային մրցույթ-ցուցահանդեսների, արժանանում բարձր  կարգի մրցանակների։
Թատերական
Թատերական բաժինը գործում է 2008 թվականից։ Պարբերաբար մասնակցում է հանրապետությունում կազմակերպվող թատերական և ասմունքի փառատոների և մրցույթների՝ արժանանալով բարձր կարգի մրցանակների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Եվրոպական ժառանգության օրերի մեկնարկը Էրեբունի արգելոց-թանգարանում Archived 2018-09-03 at the Wayback Machine.
Համերգ` Մ. Մալունցյանի անվան արվեստի դպրոցում
Բուգրա

Բուգրա (ռուս.՝ Бугра), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Վոլոգդայի մարզի Խարովսկի շրջանում։
Մտնում է Ազլեցկոե գյուղական համայնքի կազմի մեջ, վարչատարածքային բաժանման տեսանկյունից՝ Ազլեցկի գյուղխորհրդի կազմի մեջ։
Շրջանի վարչական կենտրոնից՝ Խարովսկից, գտնվում է 61 կմ հեռավորության վրա, իսկ մունիցիպալ կազմավորման կենտրոն Պոպովկայից՝ 7 կմ։ Ամենամոտ բնակավայրերն են՝ Մելենտևսկայա, Ուլասովսկայա, Սերգոզերո։
2002 թվականի համառուսաստանյան մարդահամարի համաձայն՝ բնակչությունը կազմում է ընդամենը 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բուգրան(չաշխատող հղում) Վոլոգդայի մարզի բնակավայրերի ռեեստրում
Վիխվատնևցի (գյուղ, Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջան)

Վիխվատնևցի (ուկրաիներեն՝ Вихватнівці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վիխվատնևցի գյուղում բնակվում էր 572 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2183 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 262,02 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Փոպ շրջան (Մինեսոտա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Փոպ շրջան (այլ կիրառումներ)Փոպ շրջան (անգլ.՝ Pope County), ԱՄՆ Մինեսոտա նահանգի 87 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1,736 կմ² է, բնակչությունը՝ 11,236 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Գլինվուդ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1862 թ.։
Զադոնեցկոե

Զադոնեցկոե (ուկրաիներեն՝ Задонецьке), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զմիյովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1680 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Զադոնեցկոե գյուղում բնակվում էր 690 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1313 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 525,51 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Առվենից ձոր

Առվենից ձոր, գրաբար՝ Առուենից ձոր, գավառ Մեծ Հայքի Մոկք նահանգի կազմում։
Գավառի կենտրոնն էր Առվանից ձոր ամրոցը, որը գտնվում էր հավանաբար այժմյան Ուրանց գյուղի տեղում։ Թովմա Արծրունին գավառը հիշատակում է նաև «Զորն Առվանից» անունով։ 


== Տես նաև ==
Մոկք
Մեծ Հայքի վարչական բաժանում


== Արտաքին հղումներ ==
Մեծ Հայքի վարչական բաժանումը
Էդուարդ Բաղդասարյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Էդուարդ Բաղդասարյան (այլ կիրառումներ)Էդուարդ Հովհաննեսի Բաղդասարյան (նոյեմբերի 14, 1922(1922-11-14), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ - նոյեմբերի 14, 1922(1922-11-14), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ), հայ կոմպոզիտոր, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1963)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Երևանում։ Միջնակարգ կրթությունն ստացել է Թբիլիսիում, ավարտել 1940 թվականին։ Միաժամանակ սովորել է երաժշտական տասնամյակում։ 1941 թվականին ընդունվել է Թբիլիսիի պետական կոնսերվատորիան, իսկ 1946 թվականին տեղափոխվել է Երևան, ուսումը շարունակել Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում, որն ավարտել է 1950 թվականին։ 1951-1953 թթ. սովորել է Մոսկվայում, հայկական մշակույթի տանը։ 1956-1966 թթ ղեկավարել է ՀԽՍՀ ռադիո և հեռուստատեսության գործիքային կվինտետը, 1961-1987 թթ.՝ դասավանդել է Երևանի պետական կոնսերվատորիայում (1982 թվականից՝ պրոֆեսոր)։ Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանում եղել է ստեղծագործական դասարանի ղեկավար։


== Գործունեություն ==
Գրել է սիմֆոնիկ պոեմ (1950), նախերգանք սիմֆոնիկ նվագախմբի համար (1953), «Շախմատ» բալետը (1940), ռապսոդիա ջութակի և նվագախմբի համար (1958), դաշնամուրի կոնցերտ (1978), դաշնամուրային 24 պրելյուդ (1948-1960), կվինտետ (1952), երգեր, ռոմանսներ, թատերական և կինոերաժշտություն, կատարել հայկական ժողովրդական պարերի դաշնամուրային մշակումներ (1976)։
«Տժվժիկ» ֆիլմում օգտագործվել է նրա երաժշտությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էդուարդ Բաղդասարյան - հայ ազգային երաժշտություն
Էդուարդ Բաղդասարյան, «Նոկտյուրն»
Ռատնո

Ռատնո (ուկրաիներեն՝ Ратне), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռատնովի շրջանում։
2005 թվականի տվյալներով Ռատնո քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 8 489 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5,32 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1957 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (ուկր.)
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Իվանչուկովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Իվանչուկովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Іванчуківська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Իզյումսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Իվանչուկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1023 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 42.46 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 24.09 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Նիկոլյա Անելկա

Նիկոլյա Սեբաստիան Անելկա (ֆր.՝ Nicolas Sébastien Anelka, մարտի 14, 1979(1979-03-14), Le Chesnay), ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։ Վաղ ժամանակներում հանդես է եկել Ֆրանսիայի հավաքականում։ Խաղացել է մի շարք ակումբներում։


== Նվաճումներ ==


=== Թիմային ===


==== «Արսենալ» ====
Պրեմիեր լիգայի չեմպիոն. 1997-1998
Անգլիայի գավաթի դափնեկիր. 1998
Անգլիայի սուպեր գավաթի դափնեկիր. 1998


==== «Ռեալ Մադրիդ» ====
ՈՒԵՖԱ-ի չեմպիոնների լիգայի հաղթող. 2000


==== «Պարի Սեն-Ժերմեն» ====
Ինտերտոտոյի գավաթի տիտղոսկաիր. 2001


==== «Ֆեներբախչե» ====
Թուրքիայի չեմպիոն. 2004-2005


==== «Չելսի» ====
Պրեմիեր լիգայի չեմպիոն. 2009-2010
Անգլիայի գավաթի տիտղոսակիր (2). 2009, 2010
ՈՒԵՖԱ-ի չեմպիոնների լիգայի եզրափակչի մասնակից. 2008
Անգլիայի սուպեր գավաթի տիտղոսակիր. 2009


==== «Յուվենտուս» ====
Իտալիայի չեմպիոն. 2012-2013


=== Ֆրանսիայի հավաքական ===
Եվրոպայի չեմպիոն. 2000
Կոնֆեդերացիայի գավաթի տիտղոսակիր. 2001


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տեսագրություն, կենսագրություն
Անելկայի պաշտոնական էջը Archived 2015-03-16 at the Wayback Machine.
Խաղացողի էջը Ֆրանսիայի ֆուտբոլի հավաքականի կայքում Archived 2018-07-08 at the Wayback Machine.
Խաղացողի անձնական արդյունքները FootballDatabase.com կայքում
Խաղացողի անձնական էջը Liverbird.ru կայքում
Խաղացողի անձնական էջը Premiership.Ru կայքում
Խաղացող մարզիչ
Ումբիլիկուս Ուրբիս

Ումբիլիկուս Ուրբիս (իտալերեն՝ Umbilicus Urbis), տաճարի մնացորդներ Հռոմի ֆորումում։ Համարվել է Հռոմի և Հռոմեական Հանրապետության խորհրդանշական կենտրոնը։ Միաժամանակ հանդիսանում էր որպես mundus՝ տեղ, որտեղից բացվում էր մուտք դեպի ստորգետնյա աշխարհ։ Կառուցվել է հանրապետության ժամանակաշրջանում։ Այստեղ աստվածներին զոհաբերություններ էին մատուցվում։ Սկզբնական մարմարապատ տաճարից պահպանվել է միայն հիմքի մի փոքր հատված։ Վերջինիս բարձրությունը 2 մետր է, տրամագիծը՝ 4,45 մետր։ Տեղակայված է Սեպտիմիոս Սևերոսի հաղթակամարի կողքին, Ռոստրայի ետևում։


== Պատմություն ==

Ըստ հռոմեական լեգենդի Հռոմուլոսը հիմնադրում է Հռոմը, Ֆորումում մի շրջանաձև անցք է բաց անում։ Տարվա առաջին պտուղները գցում են անցքի մեջ որպես զոհաբերություն, և Հռոմի բոլոր քաղաքացիները պետք է իրենց ծննդավայրերից բերված մի բուռ հող լցնեին։
«Mundus»-ը (լատիներեն՝ աշխարհ), ինչպես վկայում են աղբյուրները, եղել է ստորգետնյա կառույց, որտեղից մուտ էր բացվում դեպի ստորգետնյա աշխարհ։ Հնարավոր է, որ Ումբիլիկուս Ուրբիսը եղել է «Mundus»-ի վերգետնյա մասը։ Վերջինս բացվում էր տարին միայն երեք անգամ։ Դրանք համարվում էին «dies nefasti» օրեր, և այդ ժամանակ արգելվում էին պաշտոնական գործառնությունները կրոնական շրջանում, որովհետև ընդհատակյա չար ուժերը պետք է դուրս գային այնտեղից։
Սկզբնական Ումբիլիկուսը հավանաբար կառուցվել է Ք․ ա 2-րդ դարում։ Այսօրվա մնացորդները վերագրվում են Սեպտիմիուս Սևերուսի ժամանակաշրջանին։ Նրան կից կառուցված հաղթակամարը կառուցվեց 203 թվականին, և հին հուշարձանի բեկորներն օգտագործվեցին նորում։


== Տես նաև ==
Հին հռոմեական ճարտարապետություն


== Արտաքին հղումներ ==
Gilbert J. Gorski, James E. Packer (հունիսի 11, 2015)։ The Roman Forum: A Reconstruction and Architectural Guide։ Cambridge University Press։ էջ 155։ ISBN 978-0-521-19244-6
Սարո

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սարո (այլ կիրառումներ)Սարո, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում։ Գտնվում էր Արևելյան Տիգրիսի ձախ վտակներից մեկի ափին, Սանո գյուղի դիմաց, Մոկս քաղաքից 23 կմ հարավ-արևմուտք։
Տարածքը լեռնային էր։


== Բնակչություն ==
XIX դարի վերջին ուներ 25 տուն քուրդ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դոմինգուս Մարտինս

Դոմինգուս Մարտինս (պորտ.՝ Domingos Martins), համայնք Բրազիլիայում՝ Էսպիրիտու Սանտու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Էսպիրիտու Սանտու նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Աֆոնսու Կլաուդիուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 31 175 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 225,327 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 25,4 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1893 թվականի հոկտեմբերի 20-ին


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 227.880.105 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 6.829,30 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,829 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Յարսակսա (արբանյակ)

Յարսակսա, Սատուրնի անկանոն արբանյակն է, հայտնաբերվել է Սքոթ Շեփարդի կողմից 2006 թվականին։
Ալմոնասիդ դե Տոլեդո

Ալմոնասիդ դե Տոլեդո (իսպ.՝ Almonacid de Toledo), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Տոլեդո նահանգի՝ Կաստիլա Լա Մանչա ինքնավար մարզի կազմում։ Ինչպես նաև Մոնտես դե Տոլեդո շրջանում։ Բնակչությունը 905 մարդ։ Տարածքը՝ 96 կմ² է։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից հեռու է 64 կմ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ(չաշխատող հղում)
Fotos de Almonacid de Toledo, descargas gratis Álbumes Digitales Archived 2007-09-28 at the Wayback Machine.
Գորլովո (գյուղ, Սաֆոնովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳորլովոԳորլովո (ռուս.՝ Горлово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 3 մարդ։
Գտնվում է շրջանի կենտրոնական մասում՝ Սաֆոնով քաղաքից 31 կմ հյուսիս-արևելք, M1 Բելառուս մայրուղուց 2,5 կմ հյուսիս, Գժելկա գետի ափին։ Ալֆերովո երկաթուղային կայարանը գյուղից 7 կմ հարավ-արևելք է՝ Մոսկվա-Մինսկ գծի վրա։ Մտնում է Զիմնիցկի գյուղական բնակավայրի կազմի մեջ։


== Պատմություն ==
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ՝ 1941 թվականի սեպտեմբերին, գյուղը գրավել են նացիստական զորքերը, ազատագրվել է 1943 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աղվանդաղ

Աղվանդաղ, լեռնաշղթա Կոտուրի լեռնահամակարգում, Ուրմիա լճի հյուսիսարևմտյան կողմում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարդենիուելա Ռիոպիկո

Կարդենիուելա Ռիոպիկո (իսպ.՝ Cardeñuela Riopico), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Բուրգոս պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է՝ Ալֆոս դե Բուրգոս շրջանում։ Տարածքը կազմում է՝ 11,312 կմ2։ Բնակչությունը՝ 133 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 14 կմ։
Նովոնիկոլաևկա (գյուղ, Նովայա Օդեսայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոնիկոլաևկաՆովոնիկոլաևկա (ուկրաիներեն՝ Новомиколаївка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովայա Օդեսայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1790 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովոնիկոլաևկա գյուղում բնակվում էր 136 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,541 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
NBA 2K12

NBA 2K12, NBA 2K խաղաշարերի թվով 13-րդ բասկետբոլային վիդեոխաղը՝ մշակված Visual Concepts ստուդիայի և թողարկված 2K Games ստուդիայի 2K Sports ենթաբաժնի կողմից։ Խաղը լույս է տեսնում 2011 թվականի հոկտեմբերի 4-ին՝ Xbox 360, PlayStation 2, PlayStation 3, PlayStation Portable, Microsoft Windows, Wii խաղային համակարգերի համար, ինչպես նաև առաջին անգամ հասանելի է դառնում iPhone-ի և iPad-ի iOS օպերացիոն համակարգում։ NBA 2K12 խաղի կազմը NBA 2K խաղաշարերի մեջ առաջին անգամ ունենում է միանգամից 3 պաշտոնական տարբերակ, որոնցից յուրաքանչյուրում պատկերված են NBA-ի լեգենդեներ Մայքլ Ջորդանը, Լարի Բըրդը և Մեջիք Ջոնսոնը։
Խաղը հաջորդում է NBA 2K11-ին և նախորդում NBA 2K13-ին։


== Խաղի Սաունդթրեքը ==


== Արտաքին հղումներ ==
Խաղի պաշտոնական կայքը Archived 2011-09-07 at the Wayback Machine.
nba2kdebate.com


== Ծանոթագրություններ ==
(6627) 1981 FT

(6627) 1981 FT, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 27-ին Զդենկա Վավրովայի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,1723 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9934 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3512 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1169,44 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,30784 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,98° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6627) 1981 FT աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վիկտորիայի և Ալբերտի թանգարան

Վիկտորիայի և Ալբերտի թանգարան, թանգարան է Լոնդոնում։ Աշխարհում դեկորատիվ-կիրառական արվեստի և դիզայնի խոշորագույն թանգարանն է։ Հիմնադրվել է 1852 թվականին։ Գտնվում է Հարավային Կենսինգտոն (անգլ.՝ South Kensington) շրջանում։ Ըստ The Art Newspaper-ի տվյալների, թանգարանը աշխարհի բոլոր արվեստի թանգարանների շարքում ըստ տարեկան այցելուների քանակի 14-րդ տեղում է (2 789 400 այցելու տարում)։
Ինչի մասին ենք խոսում մենք, երբ խոսում ենք սիրո մասին

Ինչի մասին ենք խոսում մենք, երբ խոսում ենք սիրո մասին (անգլ.՝ What We Talk About When We Talk About Love), ամերիկացի գրող և պոետ Ռայմոնդ Քարվերի պատմությունների ժողովածուն, որը խմբագրել է ամերիկացի Գորդոն Լիշը և հրապարակվել է 1981 թվականին։


== Պատմություն ==
Հավաքածուն ներառում է 17 տարբեր պատմություններ, որոնց մեծ մասը պատմում են մարդկանց մասին, ովքեր հուսահատության մեջ են և տառապում են հարբեցողությամբ։ Նրանք նաև ամուսնացած են և ստիպված են ապրել մեկի հետ, ում չեն սիրում։ Պատմվածքում գեղարվեստական հատվածները կատարվում են հիմնականում այնտեղ, որտեղ Ռեյմոնդ Քարվերը անցկացրել է իր կյանքի մեծ մասը։
Ժողովածուի հեղինակի ձեռագիր տարբերակը խմբագրվել է Գորդոն Լիշի կողմից, ում հետ Քարվերն ունեցել է կնքած պայմանագիր։ Հեղինակն հետագայում ապշել է Լիշի կատարած փոփոխություններով՝ նրա ձեռագիրը նվազել էր ավելի քան 50%-ով, 14-րդ պատմվածքի վերջաբանները փոխված էին, իսկ 10 պատմվածքներ ունեցել են լրիվ այլ վերնագրեր։ Նամակում թվագրված էր 1980 թվականի հուլիսի 8։ Քարվերն աղաչում էր Լիշին դադարեցնել գրքի հրատարակումները, բայց Լիշն արհամարհում էր Քարվերի խնդրանքները։
«Ինչի մասին ենք խոսում մենք, երբ խոսում ենք սիրո մասին» գիրքը վերածվեց գրական սենսացիայի։ Գրաքննադատները մեղադրեցին Քարվերին մինիմալիզմի ժողովրդականացման համար։ Եվ չնայած այս մեղանդրանքների, հեղինակը չդադարեց նույն կերպ գրել արդեն հաջորդ՝ «Մայր տաճար» 
(անգլ.՝ Cathedral) գիրքը։ Նա պահպանեց իր ոճային հատկությունները, իսկ ահա Լիշը փոքր-ինչ դժկամությամբ համաձայնվեց կատարել իր աշխատանքը։
Քարվերի մահից հետո (1988) գրողի այրի կինը, Թես Ջալաջերը, հասավ նրան, որ իր հանգուցյալ ամուսնու բնօրինակ աշխատանքները տպագրվեցին։ Ընդհանուր պատմվածքները, որոնք երկու անգամ գերազանցում էին, 1981 թվականին հրատարակված պատմվածքներին, հրատարակվեցին արդեն 2009 թվականին՝ «Սկսնակները» (անգլ.՝ Beginners) վերնագրով։ Լիշի աղավաղումներից հետո պատմվածքներն ավելի էմոցիոնալ պատկերում էին ստացել, որը կտրուկ հակասում է 1981 թվականին հրապարակված պատմվածքի ողջ տրամաբանությանը, և հենց այս պատճառով արժանացել է գրաքննադատների նկատողություններին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Google Books (անգլ.)