armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ծնողների օր

Ծնողների օր, տոն, որը նշվում է ԱՄՆ-ում, Հնդկաստանում, Կոնգոյում և այլ երկրներում։


== Տոնը ԱՄՆ-ում ==
ԱՄՆ-ում ծնողների օրը նշվում է հուլիս ամսի չորրորդ կիրակի օրը։ ԱՄՆ-ում տոնը սկսել են նշել 1994 թվականից, տոնի հիմնադիրը համարվում է Բիլ Քլինթոնը։ Տոնի հիմնական խորհուրդը այն է, որ երեխաները էլ ավելի ջերմորեն կապվեն իրենց ծնողների հետ և էլ ավելի արժևորեն նրանց իրենց կյանքում։ Այդ օրը երեխան(ներ) փորձում են իրենց ծնողների համար գեղեցիկ ճաշկերույթ կազմակերպել։


== Տոնը Հնդկաստանում ==
Հնդկաստանում ծնողների օրը նշվում է հուլիսի 24-ին։


== Տոնը Կոնգոյում ==
Կոնգոյում ծնողների օրը նշվում է օգոստոսի 1-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ծնողների օր տոնի խորհուրդը Archived 2017-05-25 at the Wayback Machine.
Սպիտակ տան մամլո հաղորդագրությունը 2006 թվականի հունիսի 23-ը հայտարարում է որպես ծնողների օր
Ծնողների օրվա մասին եվրոպական կայքը` գերմաներեն լեզվով Archived 2013-05-18 at the Wayback Machine.
Հուգո I (Կիպրոսի արքա)

Հուգո I, (ֆր.՝ Hugues I de Lusigan) Կիպրոսի արքա 1205-1218 թվականներին։ Ծնվել է 1194 թվականի հոկտեմբերին՝ Երուսաղեմի արքա Ամորի I դե Լուզինյանի և Էշիվի դ'Իբելինի (Իբելինների այն ճյուղից, որն իշխել է Բետսանի և Ռամլայի վրա)։ Մահացել 1218 թվականին Տրիպոլիում։


== Կենսագրություն ==
1194 թվականին՝ ծնվելու տարում, Հուգոյին նշանել են Երուսաղեմի արքա Հենրիխի և Իզաբելլայի դստեր՝ Ֆիլիպայի հետ։ Դա արվել էր Երուսաղեմի և Կիպրոսի հարաբերություները կարգավորելու համար, որոնք փչացել էին Գի դը Լուզինյանին (Ամորիի եղբոր, Հուգոյի հոր) գահնընկեց անելուց հետո։ Միայն 1197 թվականին Ամորին ինքը ընտրվում է Երուսաղեմի թագավոր թագավորության բարոնների միջոցով։
1205 թվականին մահանում է Ամորի I-ը, որից հետո Կիպրոսի և Երուսաղեմի թագավորությունները առանձնանում են։ Երուսաղեմի թագավորությունը ժառանգում է Մարիա Մոնֆերացին` Իզաբելլա I-ի և Կոնրադ Մոնֆերացու դուստրը։ Մանկահասակ Հուգոն ժառանգում է Կիպրոսի թագավորությունը, խնամակալ է դառնում  Գոտե դե Մոնբելյարը, ով ամուսնացած էր Հուգոյի ավագ քրոջ հետ։ Գոտեն մանկահասակ թագավորի հավատարիմ խորհրդատուն էր, միայն թե նա օգտագործում էր պաշտոնը իր հարստացման համար։
Երուսաղեմի թագավորության հետ հարաբերությունները բարելավելու նպատակով Գոտեն կազմակերպում է Հենրիխ I-ի և Իզաբելլա I-ի դստեր նշանադրությունը։ Միայն թե ամուսնության համար անհայտ պատճառներով ընտրվում է ոչ թե Ֆիլիպպան` Հուգոյի նախկին հարսնացուն, այլ նրա քույր Ալիսը։ Ֆիլիպպան այդ ժամանակ դեռ ամուսնացած չէր, նա ամուսնացել է 1213 թվականին Էրրարա I դե Բրիենի՝ Ռամերի սենյորի հետ։ Նշանադրությունը կայանում է 1207 թվականի դեկտեմբերին։ Ամուսնությունը տեղի է ունենում 1210 թվականին Նիկոսիայում։ Միայն թե դրանից հետո Գոտեն հայտնվում է անբարյացակամության մթնոլորտում և հեռացվում է Կիպրոսից։
Ժամանակագիր Վիլհելմ Տյուրոսցին նկարագրում է նրան որպես դաժան և խիստ իշխողի, որը հաճախ էր ընկնում կատաղության մեջ, միայն թե դա երկար չէր տևում։ Դառնալով թագավորության ինքնուրույն ղեկավար՝ Հուգոն հակասության մեջ է մտնում Հռոմի պապ Ինոկենտիոս III-ի հետ։ Նա միջամտում էր Կիպրոսում եպիսկոպոսների նշանակմանը։ Ինոկենտիոսը ստիպում է նրան ընկրկել, զիջել։ 1213 թվականին Հուգոն կոնֆլիկտի մեջ է մտնում Կոստանդնուպոլսի լատինական պատրիարքի հետ, որը ցանկանում էր իրեն ենթարկել Կիպրոսի եկեղեցին։ Միայն Լաթերիանի եկեղեցական ժողովը որոշում է ընդունում, որի համաձայն Կիպրոսի եկեղեցին դառնում է ինքնուրույն։ 1218 թվականին Հուգոյի խորթ քույրը՝ Մելիսենտան ամուսնանում է իշխան Բոհեմունդ IV Անտիոքցու հետ։
Կղզին թշնամիներից պաշտպանելու նպատակով թագավորը թույլատրում է Հիվանդախնամների և Տաճարականների միաբանությունների ղեկավարներին հաստատվել Կիպրոսում։
Հուգոն հիվանդանում է և մահանում հունվարի 10-ին Տրիպոլիում։ Նա այնտեղ թաղվում է Հիվանդախնամների տաճարում։ Հետագայում նա վերաթաղվում է Նիկոսիայի Հիվանդախնամների տաճարում։ Քանի որ Հուգոյի հաջորդը՝ Հենրիխ I-ը մանուկ էր, նրա խնամակալը դառնում է Հուգոյի այրին՝ Ալիսա Շամպայնցին։


== Ամուսնության և երեխաներ ==
Կինը՝ Ալիսա Շամպայնցի, Կիպրոսի խնամակալ 1218-1227, Երուսաղեմի խնամակալ 1243-1246։ 
Երեխաներ

Մարիա (1215-1251/1253)։
Իզաբելլա (1216-1264), Կիպրոսի և Երուսաղեմի խնամակալ։ Ամուսինը 1233 թվականից Հենրիխ դե Պուատյե( մահացել է 18/27 հունիսի 1276)։
Հենրիխ I,1217-1253, Կիպրոսի թագավոր 1218 թվականից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Լաագնա

Լաագնա (էստ․՝ Laagna), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Վայվառա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 27 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Նամակի ընթերցում (Պիկասո)

Նամակի ընթերցում (ֆր.՝ La Lecture de la lettre), Պաբլո Պիկասոյի նկարը՝ ստեղծված նրա նեոդասականության շրջանում՝ 1921 թվականին։ Գտնվում է Փարիզի Պիկասոյի թանգարանում։ Չափսերը 184 х 105 սմ են։
Առաջին աշխարհամարտից հետո Պիկասոն արել է իր գեղագիտական ընտրությունը։ Նա հրաժարվել է կուբիզմի փորձարկումներից և վերադարձել է դասական ոճին։ Ստեղծագործական այս փուլում նկարիչը շարունակել է իրականացնել իր որոշ նշանակալի թեմաներ։
Կտավը նկարվել է նկարիչի մոտիկ ընկեր և բանաստեղ Գիյոմ Ապոլիների մահից մի քանի տարի անց։ Նա մահացել էր 1918 թվականին իսպանական գրիպից։ Պատկերելով իր հանդիպումը Ապոլիների հետ՝ Պիկասոն նրան հետմահու հարգանքի տուրք է մատուցել։ Չորացած քարքարոտ բնապատկերի և տագնապալի երկնքի ֆոնի վրա քարին երկու հոգի են նստած։ Նրանք նամակ են կարդում։ Նրանց քաղաքային հագուստները հակադրվում են վայրի բնությանը։ Մարմինների մոտիկությունը և սովորական գրկախառնությունը թույլ են տալիս ենթադրել, որ նրանց միջև որոշակի սերտ բարեկամություն կա։ Գլխարկները հանված են։ Դրանցից մեկը նետված է գրքի վրա, մյուսը գտնվում է երիտասարդներից մեկի ձեռքում։ Նամակը և գետնին ընկած գիրքը նկարին գրական երանգ են տալիս։
Նկարչի կենդանության օրոք նկարը մնացել է աննկատ և հայտնաբերվել է միայն նրա մահից հետո։ Այն դարձել է Պիկասոյի թանգարանի մշտական հավաքածուի մաս նկարչի ժառանգների կողմից ժառանգության հարկի վճարման հաշվին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ճոնտիլի

Ճոնտիլի (վրաց.՝ ჭონტილი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1250 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Երվանդ Թաղիանոսյան

Երվանդ Թաղիանոսյան (հունիսի 27, 1864(1864-06-27), Երևան, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 13, 1948(1948-05-13), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ թարգմանիչ։


== Կենսագրություն ==
Երվանդ Թաղիանոսյանը ծնվել է 1864 թվականին՝ Երևանում։ Սովորել է Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում, Մոսկվայի համալսարանում։ 1895-1999 թվականներին եղել է մատենադարանապետ և դաստիարակ Լազարյան ճեմարանում։ 1899 թվականից աշխատել է Բաքվի զանազան հաստատություններում՝ Հայոց մարդասիրական, Հայոց հրատարակչական ընկերություններ և այլ ընկերություններում։ 1919-1920 թվականներին Բաքվում խմբագրել է «Նաշե վրեմյա» օրաթերթը և եղել Ադրբեջանի խորհրդարանի անդամ։
1921 թվականին եղել է որպես Հայաստանի օգնության կոմիտեի (ՀՕԿ) քարտուղար, Հովհաննես Թումանյանի հետ մեկնել է Կոստանդնուպոլիս։ 1922-1928 թվականներին եղել է Երևանի հանրապետական գրադարանի տնօրենը։ Բնագրերից հայերենի է թարգմանել Ֆրանսուա Ռաբլեի, Ժյուլ Վեռնի, Մաքսիմ Գորկու և այլ գրողների գործեր։ Մահացել է 1948 թվականի մայիսի 13-ին՝ Երևանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կարբոնարա դի Պո

Կարբոնարա դի Պո (իտալերեն՝ Carbonara di Po), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Մանտուա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1335 մարդ (2004 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը կազմում է 89 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 15 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 46020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0386։
Կոմունան ունի Սուրբ Աստվածածնի Վերափոխման եկեղեցի։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0386 41549
Էլեկտրոնային հասցե։ info@comune.carbonaradipo.mn.it
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.carbonaradipo.mn.it/ Archived 2014-10-12 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.) Archived 2014-10-12 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
ազգային ինստիտուտ (անգլ.)(չաշխատող հղում)


== Ծանոթագրություններ ==
Շիշտևաց

Շիշտևաց (նաև՝ Շիշտավեց, Շիշտևեց; ալբ․՝ Shishtaveci; սերբ.՝ Шиштевац / Šištevac), գյուղ հյուսիսարևելյան Ալբանիայում։ Ընդգրկված է Կուկասի գավառի Շիշտևաց համայնքի կազմում։ Տեղակայված է Գորա պատմական նահանգի՝ Ալբանիային պատկանող տարածքում, որի բնակչության հիմնական մասը կազմում են հարավսլավոնական էթնիկական խմբերի մուսալմանացված ներկայացուցիչները՝ գորացիները։ Վերջիններս Շիշտևացից բացի բնակվում են նաև Բորյեում, Պակիշայում, Կոշարիշտեում, Ցերնոլևոյում, Օրգոստայում, Օրեշեկում և Զապոդում։
Շիշտևաց գյուղը տեղակայված է Ալբանիայի ու Կոսովոյի սահմանից դեպի արևմուտք՝ մեկ կիլոմետրից էլ պակաս հեռավորության վրա։


== Պատմություն ==
Բալկանյան երկրորդ պատերազմից հետո՝ 1913 թվականին, Գորայի մի մասը, այդ թվում՝ Շիշտևաց բնակավայրը, հանձնվեց Ալբանիային։ 1916 թվականին դեպի Մակեդոնիա ու Պոմորավյե կատարած գիտարշավի ժամանակ Շիշտևաց է այցելել բուլղարացի լեզվաբան Ստեֆան Մլադենովը, ում հաշվարկներով այդ ժամանակ գյուղում կար շուրջ 200 տուն։
Ալբանիայում բուլղարական եկեղեցական դպրոցների գլխավոր համակարգող-կազմակերպիչ Սրեբրեն Պոպետրովի՝ 1930 թվականին կազմված զեկույցի համաձայն՝ Շիշտևաց գյուղում կար շուրջ 200 տուն։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսեյ Լիդով

Ալեքսեյ Լիդով (մարտի 9, 1959(1959-03-09), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս գիտնական, պատմաբան և արվեստի տեսաբան, բյուզանդագետ և կրոնագետ, հիերոտոպիայի հասկացության հեղինակ (գիտություն ծիսական միջավայրի վերաբերյալ)։
Մոսկվայի պետական համալսարանում Ա. Լիդովը մասնագիտացել է բյուզանդական արվեստի ուսումնասիրության ուղղությամբ։ Գտնվելով Արևելքի արվեստ պետական թանգարանում սկսում է զբաղվել Հայաստանի և Վրաստանի քրիստոնեական մշակույթով։ 1991 թվականին գրում է իր առաջին գիրքը նվիրված Ախթալայի վանքի որմնանկարներին, այնուհետև այս թեմայով պաշտպանել է թեկնածուական դիսերտացիա։


== Ծանոթագրություններ ==
Նոր Շոտլանդիա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նոր Շոտլանդիա (այլ կիրառումներ)Նոր Շոտլանդիա, նահանգ Կանադայի հարավ-արևելքում։ Զբաղեցնում է Նոր Շոտլանդիա թերակղզին և Քեյպ Բրետոն կղզին։ Տարածքը՝ 54,6 հազար կմ քառակուսի։ Վարչական կենտրոնը՝ Հալիֆաքս։
Անվանումն ստացել է Նոր Շոտլանդիա թերակղզուց։ Այդպես են թերակղզին անվանել Շոտլանդիայից եկած վերաբնակիչները 1621 թ.-ին։


== Աղբյուրներ ==
Էբբի Քորնիշ

Էբբի Քորնիշ (անգլ.՝ Abbie Cornish, օգոստոսի 7, 1982(1982-08-07), Լոքինվար), ավստրալիացի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Էբբի Քորնիշը ծնվել է 1982 թվականի օգոստոսի 7-ին Ավստրալիայի Նոր Հարավային Ուելս նահանգի Լոքինվար քաղաքում։ Մանկությունն անցկացրել է Հանթե Վելլի քաղաքում՝ իր ծնողների ֆերմայում, երեք եղբայրների և կրտսեր քրոջ հետ։ Տասներեք տարեկանում դարձել է ֆոտոմոդել, իսկ տասնհինգում սկսել է նկարահանվել կինոյում։
1997-1999 թվականներին Էբբի Քորնիշը նկարահանվել է «Վայրի կողմ» սերիալի 7 էպիզոդներում։ 2001 թվականին կատարել է գլխավոր դեր «Outriders» սերիալում։ Ճանաչման է արժանացել «Քենդի», «Լավ տարի», «Պայծառ աստղ», «ԱնսահմանW, «Արգելված հնարք», «ՄԵՆՔ։ Հավատում ենք սիրուն», «Ռոբոկոպ» ֆիլմերում կատարած դերերի շնորհիվ։


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==
2011 – զբաղեցրել է 89-րդ տեղը FHM Australia «100 Sexiest Women in the World» ցանկում,
2010 – ներկայացվել է «Australian Film Institute» մրցանակի «Լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում «Պայծառ աստղ» ֆիլմում կատարած դերի համար,
2009 – «Ներկայացվել է «Արբանյակ» րցանակի «Լավագույն դրամատիկական դերասանուհի» անվանակարգում «Պայծառ աստղ» ֆիլմում կատարած դերի համար,
2007 – զբաղեցրել է 80-րդ տեղը Maxim ամսագրի «Hot 100 Women list» ցանկում,
2006 – ներկայացվել է «Australian Film Institute» մրցանակի «Լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում «Քենդի» ֆիլմում կատարած դերի համար,
2004 – ներկայացվել է «Australian Film Institute» մրցանակի «Լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում «Somersault» ֆիլմում կատարած դերի համար,
2004 – ներկայացվել է «Australian Film Institute» մրցանակի «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում «Marking Time» ֆիլմում կատարած դերի համար,
1999 – ներկայացվել է «Australian Film Institute» մրցանակի «Young Actor’s Award» անվանակարգում «Wildside» սերիալում կատարած դերի համար։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էբբի Քորնիշ Internet Movie Database կայքում
Ճշմարիտ պատմություն երեք խոզուկների մասին

Ճշմարիտ պատմություն երեք խոզուկների մասին, 2008 թվականին Ջոն Չեսշիկի հեքիաթի և Լեյն Սմիթի պատկերազարդման հիման վրա նկարահանված անիմացիոն ֆիլմ, որի ռեժիսորը Բրոնզիտ Կոնստանտինն է։ «Աշխարհի ժամանակակից հեքիաթներ» նախագիծ։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը սկսվում է այն բանից, որ կադրից դուրս ձայնը կարդում է․ « Բոլորը գիտեն երեք խոզուկների մասին պատմությունը։ Կամ ծայրահեղ դեպքում մտածում են, որ գիտեն»։ Հետո հայտնվում է հենց պատմողը՝ Ալեքսանդր Վոլկը՝ առաջարկելով իրեն անվանել պարզապես Սաշա։ Այսպես սկսվում է  հայտնի հեքիաթի այլընտրանքային պատմությունը, որի հերոսը ողջ ուժով փորձում է արդարանալ և խղճահարություն առաջացնել։
Սյուժեի հիմքում ընկած է Գայլի՝ հարևանից պիրոգի համար մի քիչ շաքարավազ փոխ առնելու փորձը։ Նրա հարևաններն էլ միայն խոզուկներն են։ Միայն թե նրանք ապրում են տարբեր տներում․ առաջինի հյուղակը հարդից է, երկրորդինը՝ ճյուղից, երրորդինը՝ աղյուսից։ Եվ եթե հնախարխուլ հյուղակների բնակիչների «ծանոթությունը» Գայլի հետ ողբալի կերպով է ավարտվում, ապա երրորդ հարևանին այցելությունը տխուր ավարտ է ունենում հենց Գայլի համար․ նա ընկնում է վանդակը։


== Ֆիլմի ստեղծողներ ==
Ռեժիսոր՝ Կոնստանտին Բրոնզիտ
Սցենարի հեղինակ՝ Իրինա Մարգոլինա
Կոմպոզիտոր՝ Քրիս Թոմաս Քինգ
Ձայնային ռեժիսոր՝ Վլադիմիր Գոլոունին
Մոնտաժող՝ Սերգեյ Գլեզին
Դերի հնչյունավորող՝ Անատոլի Պետրով
Անիմատոր՝ Ալեքսեյ Պիչուժին
Նկարիչներ՝ Աննա Միրոնովա, Լիդիյա Բաբուշկինա
Պրոդյուսեր՝ Իրինա Մարգոլինա


== Փառատոններ ==
Ֆիլմը մասնակցել է կինո և անիմացիոն փառատոնների։

Հայրենական «Մոսկովյան պրեմերիա» ֆիլմի փառատոն (2008)
Ռուսական «Պատուհան Եվրոպա» ֆիլմի փառատոն Վիբորգում (2008)
«Նիկիտա» կինոպրեմերիա (2009)
Թեհրանի միջազգային անիմացիոն փառատոն (2009)
Ռուսական կինոյի փառատոն Լոնդոնում (2009)
Լեյպցիգի փաստագրական և անիմացիոն ֆիլմերի միջազգային փառատոն (2009)
Ոսկե արծիվ կինոմրցանակ (2009)
Մեքսնեսի (Մարոկո) միջազգային կինոփառատոն (2011)


== Մրցանակներ ==
2009 թվականին լավագույն անիմացիոն ֆիլմի համար արժանացել է «Նիկիտա» մրցանակի
2010 թվականին լավագույն անիմացիոն ֆիլմի համար արժանացել է Ոսկե արծիվ կինոմրցանակին


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Правдивая история о трёх поросятах»
Официальный сайт кинопремии «Золотой орёл»
Официальный сайт кинопремии «Ника»
Եվրոպիում

Եվրոպիում (լատ.՝ Europium), քիմիական տարր է, որի նշանն է Eu, պարբերական համակարգի 3-րդ խմբի քիմիական տարր։ Լանթանիդ է, կարգահամարը՝ 63, ատոմական զանգվածը՝ 151,96, խտությունը՝ 5259 կգ/մ³, հալման ջերմաստիճանը՝ 826 °C, եռմանը՝ 1430 °C։ Ատոմի արտաքին Էլեկտրոնային թաղանթի ընդհանուր տեսքը 
  
    
      
        5
        
          p
          
            6
          
        
        6
        
          s
          
            2
          
        
      
    
    {\displaystyle 5p^{6}6s^{2}}
   է։


== Պատմություն ==
Հայտնաբերել են Կուրկուսը (1886) և Լեկոկ դե Բուաբոդրան (1892)։ 1896 թվականին Դեմարսը տարրում հայտնաբերել է սպեկտրալ գծեր, իսկ 1901 թվականին կարողացավ առանձնացնել տարրը, նկարագրեց և տվեց նրան անվանում՝ ի պատիվ Եվրոպայի։


== Բնության մեջ ==


=== Հանքավայրեր ===
Եվրոպիումը մտնում է լանթանիդների կազմի մեջ, որոնք հաճախ հանդիպում են ԱՄՆ-ում, Ղազախստանում, Ռուսաստանում, Ավստրալիայում, Բրազիլիայում, Հնդկաստանում և Ուկրաինայում։


== Ստացում ==
Մետաղական եվրոպիումը ստացվում է 
  
    
      
        E
        
          u
          
            2
          
        
        
          O
          
            3
          
        
      
    
    {\displaystyle Eu_{2}O_{3}}
   վակուումում՝ լանտանի կամ ածխածնի վերականգնումով, ինչպես նաև 
  
    
      
        E
        u
        C
        
          l
          
            3
          
        
      
    
    {\displaystyle EuCl_{3}}
   համաձուլվածքի էլեկտրոլիզով։


== Գներ ==
Եվրոպիումը հանդիսանում է լանթանիդներից ամենաթանկը։ 2014 թվականին մետաղական եվրոպիումի 1 կգ գինը կազմում էր 800 մինչև 2000 ԱՄՆ դոլլար, իսկ մաքուր՝ 99,9 %, եվրոպիումի օքսիդի 1 գրամի գինը մոտ 500 դոլլար։


== Ֆիզիկական հատկություններ ==
Լանթանիդ է, կարգահամարը՝ 63, ատոմական զանգվածը՝ 151,96, խտությունը՝ 5259 կգ/մ³, հալման ջերմաստիճանը՝ 826 °C, եռմանը՝ 1430 °C։ Ատոմի արտաքին Էլեկտրոնային թաղանթի ընդհանուր տեսքը 
  
    
      
        5
        
          p
          
            6
          
        
        6
        
          s
          
            2
          
        
      
    
    {\displaystyle 5p^{6}6s^{2}}
   է։


== Տես նաև ==
Պարբերական աղյուսակ


== Ծանոթագրություններ ==
Օնանի

Օնանի (իտալ Onanì)՝ կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սարդինիա մարզի Նուորո գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 473 մարդ՝ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 7 մարդ/կմ², զբաղեցրած տարածքը՝ 72կմ²։
Փոստային ինդեքս՝ 08020։ հեռախոսային կոդ՝ 0784։
Բնակչության հովանավոր Սուրբ է համարվում Սուրբ Սակրո Կուորե դի Գեսուն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0784 410023
էլեկտրոնային հասցե։ անհայտ է
Պաշտոնական կայք։ http://web.tiscali.it/onani


== Հղումներ ==
Բնակչության Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Բնակչության Պաշտոնական կայք (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
(2480) Պապանով

(2480) Պապանով (անգլ.՝ Papanov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1976 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,225413 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9587 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4921 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1212,59 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,296885 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,92° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2480) Պապանով աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գլյադկի (այլ կիրառումներ)

Գլյադկի, կարող է վերաբերել՝

Գլյադկի - գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Գլյադկի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Գլյադկի - գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վոլոչիսկի շրջանում։
Նախակորիզավոր

Նախակորիզավոր կամ Պրոկարիոտ է կոչվում կորիզ չունեցող բջիջները։ Այն ունի հետևյալ հատկանիշները.
Նախակորիզավորների խմբին են պատկանում բակտերիաները և կապտականաչ ջրիմուռները։

Ժառանգական նյութը գտնվում է ցիտոպլազմայի մեջ։ Այն օղակաձև ԴՆԹ-ի մեկ մոլեկուլ է, որը կոչվում է նուկլեոտիդ։
Ակտիվ են բոլոր գեները, քանի որ սպիտակուցների հետ կոմպլեքս չեն կազմում։
Չունեն թաղանթային օրգանոիդներ, ունեն միայն ռիբոսոմներ, որոնք թաղանթ չունեն, իսկ թաղանթային օրգանոիդների դերը կատարում են պլազմային թաղանթի դեպի բջջի ներս առաջացած ծալքեր (մեզոսոմները)։
Բաժանումը պարզ է։
Բջջաթաղանթը կազմված է 2 շերտից։ Արտաքին շերտը հաստ է և ամուր, կոչվում է բջջապատ, որը ջրիմուռների մոտ կազմված է ցեյլուլոզից, իսկ բակտերիաները կազմված են ածխաջրերից։ Չափսերով փոքր են.
Նախակորիզավորների ցիտոպլազմայում են տեղակայված ռիբոսոմները, վակուոլները , իսկ կապտականաչ ջրիմուռներում և որոշ բակտերիաների ցիտոպլազմայում' նաև լուսասինթեզ կատարող գունանյութը։


== Նախակորիզավորների կառուցվածք ==
Նախակորիզավորների բջիջն արտաքինից ծածկված է բջջապատով։ Անմիջապես բջջապատի տակ պլազմային թաղանթն է, որին հաջորդում է ցիտոպլազման։
Նախակորիզավորները չունեն ձևավորված կորիզ և մի շարք օրգանոիդներ՝ միտոքոնդրիումներ, էնդոպլազմային ցանց, վակուոլներ, լիզոսոմներ պլաստիդներ, գոլջիի ապարատ։ Կորիզին փոխարինում է նրա համարժեք նյութը՝նուկլեոիդը։ Այն ժառանգական տեղեկատվություն է պարունակում տվյալ բջջի մասին։ Նախակորիզավորների ցիտոպլազմայում են ռիբոսոմները, իսկ կապտականաչ ջրիմուռներում ու որոշ բակտերիաներում՝ ֆոտոսինթեզ կատարող գունանյութը։ Բակտերային բջիջները լինում են գնդաձև (կոկեր), ձողիկաձև (բացիլներ), պարույրաձև և այլն։
Հոդվածների և գրախոսությունների տարեգիր

«Հոդվածների և գրախոսությունների տարեգիր», խորհրդային շրջանի հայկական ամենամսյա պարբերական։ Հանդիսացել ՀԽՍՀ պետական գրապալատի հրատարակությունը։ Առաջին անգամ ույս է տեսել 1972 թվականին, Երևանում։ Կազմված է եղե; «Լրագրային հոդվածների տարեգիր», «ժուռնալային հոդվածների տարեգիր» և «Գրախոսություններ» ենթաբաժիններից։ Ընդգրկել է ՀԽՍՀ-ում հայերեն և ռուսերեն լույս տեսնող հանրապետական, քաղաքային և շրջանային թերթերում, ամսագրերում, պարբերական և «շարունակություններ» տիպի ժողովածուներում հրապարակվող հոդվածները, վավերագրական նյութերը, գեղարվեստական ստեղծագործությունները, գրախոսությունները, գրքերի և ամսագրերի տեսություններ, քննական վերլուծություններ։ 
Նկարագրություններն ու հապավումները կատարվել են համաձայն պետական ստանդարտի և ՏՍՍՏ գրապալատի սահմանած «Հայերեն բառերի պայմանական կրճատումների» ցուցակի։ Նյութերը դասավորվում են ըստ մատենագիտության մեջ կիրառվող սխեմայի։ Հաջորդում է «Լրագրային հոդվածների տարեգիր» (1949-1971 թթ.), «Ժուռնալային հոդվածների տարեգիր» (1939-1941 թթ., 1949-1971 թթ.) ժողովածուներին։
Անիզոտրոպություն

Անիզոտրոպություն  (հունարեն՝ άνισος  - անհավասար + τροπος — ուղղություն), նյութի ֆիզիկական (մեխանիկական, օպտիկական, էլեկտրական և այլն) բոլոր կամ որոշ հատկությունների ոչ միատեսակությունը տարբեր ուղղություններով։ Օրինակ՝ բամբակե գործվածքը հեշտությամբ պատռվում է թելերի երկարությամբ (այդ ուղղությամբ գործվածքի նվազ ամրության հետևանքով)։


== Բնական անիզոտրոպություն ==
Բնական անիզոտրոպությունների բյուրեղների բնութագրական առանձնահատկությունն է։ Բյուրեղների ֆիզիկական հատկությունները (ջերմահաղորդականությունը, լույսի բեկման ցուցիչը, առաձգականությունը և այլն) կախված են ուղղությունից, այսինքն բյուրեղներն անիզոտրոպ են։ Սակայն բյուրեղների ոչ բոլոր հատկություններն են անիզոտրոպ (օրինակ՝ խտությունը, տեսակարար ջերմունակությունը)։ Ընդհանրապես բյուրեղների անիզոտրոպությունը կախված է սիմետրիայից՝ որքան ցածր է սիմետրիայի կարգը, այնքան խիստ է արտահայտվում անիզոտրոպությունը։


== Անիզոտրոպ միջավայր ==

Անիզոտրոպ միջավայրը համասեռ է, եթե ֆիզիկական հատկությունների կախվածությունն ուղղությունից միևնույնն է նրա տարբեր կետերում, հակառակ դեպքում անիզոտրոպ միջավայրն անհամասեռ է կամ տեղային։ Համասեռ Անիզոտրոպություն կարող է պայմանավորված լինել նյութի կառուցվածքով, մոլեկուլների ասիմետրիայով և այլն։ Տեղային Անտիզոտրոպություն հետևանք է թրծման, ձգման, միակողմանի սեղմման և մեխանիկական այլ դեֆորմացիաների կամ ներքին լարումների անհավասար բաշխվածության։ Միևնույն միջավայրը կարող է անիզոտրոպ լինել մի հատկության (օրինակ՝ օպտիկական) և իզոտրոպ՝ մեկ այլ հատկության (օրինակ՝ մեխանիկական) նկատմամբ։ Միջավայրի օպտիկական հատկությունների, մասնավորապես՝ լույսի տարածման արագության կախվածությունը տարբեր ուղղություններից անվանում են օպտիկական անտիզոտրոպություն (օրինակ՝ երկբեկման երևույթը բյուրեղներում)։
Մարմինը կարող է հանդես բերել նաև մագնիսական անտրիզոպություն, երբ մարմնի մագնիսական հատկությունները կախված են ուղղությունից։ Անիզոտրոպ հատկությունները մաթեմատիկորեն բնութագրվում են վեկտորական և տենզորական մեծություններով՝ ի տարբերություն իզոտրոպ հատկությունների, որոնք նկարագրվում են սկալյար մեծություններով։


== Տես նաև ==
Իզոտրոպություն։
Վասիլևկա (գյուղ, Վոզնեսենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎասիլևկաՎասիլևկա (ուկրաիներեն՝ Василівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վոզնեսենսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վասիլևկա գյուղում բնակվում էր 377 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կրասնի Օստրով (այլ կիրառումներ)

Կրասնի Օստրով, կարող է վերաբերել՝

Կրասնի Օստրով - գյուղ Ռուսաստանի Բելգորոդի մարզի Չեռնյանսկի շրջանի կազմում։
Կրասնի Օստրով - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Սեչենովսկի շրջանի կազմում։
(4778) Ֆասս

(4778) Ֆասս (անգլ.՝ Fuss), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Լյուդմիլա Ժուրավլյովայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,159027 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5922 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7258 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2050,82 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175539 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,58° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4778) Ֆասս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բասկյան համակարգ

Բասկյան համակարգ կամ Բրոնշտեյնի շախմատ, շախմատային մրցախաղի տեսակ, երբ երկու շախմատիստներ միմյանց հետ խաղում են միաժամանակ մի քանի խաղատախտակների (հիմնականում՝ երկու) վրա՝ փաստորեն, իրար դեմ անցկացնելով միաժամանակյա խաղաշար։


== Պատմություն ==
Համակարգը 1960-ական թվականներին մտահղացել է խորհրդային գրոսմայստեր Դավիդ Բրոնշտեյնը, որը մտահոգված էր դասական շախմատի «տխուր» ժամակարգը բազմազանեցնելու խնդրով։ Այն ժամանակ պարտիայի 40 քայլի համար յուրաքանչյուր կողմին տրվում էր երկուսուկեսական ժամ, գումարած՝ վերախաղարկությունը, որը, որպես կանոն, կայանում էր հաջորդ օրը։ «Իսկ ինչո՞ւ չուրախացնել հանդիսատեսին և մեկ երեկոյի ընթացքում չխաղալ միանգամից չորս, վեց կամ ութ պարտիա, ընդ որում, ոչ թե իրար հետևից, այլ միաժամանակ»,— մտորում էր Բրոնշտեյնը։ Եվ նա անմիջապես աջակցություն ստացավ աշխարհի 8-րդ չեմպիոն Միխայիլ Տալի կողմից։ Առաջին անգամ այս համակարգը կիրառվեց հենց այս երկու գրոսմայստերների մրցախաղում։ Ութ պարտիայից բաղկացած այդ խաղաշարում 5,5-2,5 հաշվով հաղթեց Տալը։ Այն այդպես էլ մնաց Բրոնշտեյնի շախմատով խաղացված գրեթե միակ մրցախաղը։ Հետո այն մոռացվեց և միայն տարիներ անց վերածնվեց Իսպանիայում և վերադարձավ «բասկյան համակարգ» անվանումով։


== Կիրառում ==
Վերջերս այս համակարգը երբեմն կիրառվում է որոշ մրցաշարերում։ Խոշորագույն վերջին մրցաշարը Չինաստանի մայրաքաղաք Պեկինում 2013 թվականի դեկտեմբերին կայացած Համաշխարհային մտավոր խաղերն են, որի «բասկյան համակարգով» մրցաշարին մասնակցել է նաև Հայաստանի շախմատի առաջատար Լևոն Արոնյանը։ Այստեղ մրցակիցներն արագ շախմատի ժամակարգով իրար դեմ խաղացել են միաժամանակ երկու խաղատախտակի վրա՝ մեկում սպիտակ խաղաքարերով, մյուսում՝ սև։ Տղամարդկանց մրցաշարի հաղթող է դարձել ռուսաստանցի գրոսմայստեր Սերգեյ Կարյակինը, իսկ կանանց մրցաշարում՝ աշխարհի չեմպիոն, չինուհի Հու Յիֆանը։


== Արտաքին հղումներ ==
2012 թ. Սան Սեբաստիանում «բասկյան համակարգով» կայացած մրցաշարի լուսանկարներ Archived 2013-05-30 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Էվրիկա

«Էվրիկա» (հուն․՝ εὕρηκα կամ ηὕρηκα, տառացի «Ես գտա»), Արքիմեդի լեգենդար բացականչությունն է՝ Արքիմեդի օրենքը հայտնագործելուց հետո, որը նրա ուրախության արդյունքն էր։
«Էվրիկա» արտահայտությունը ներկայումս դարձել է ԱՄՆ-ի Կալիֆորնիա նահանգի կարգախոսը։


== Տես նաև ==
Էվրիստիկա


== Ծանոթագրություններ ==
Ավեյրու (շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ավեյրու (այլ կիրառումներ)Ավեյրուն (պորտ.՝ Aveiro),  շրջան Պորտուգալիայի արևմտյան մասում։ Կազմված է 19 մունիցիպալիտետներից և բաժանված է 2 վիճակագրական շրջանների միջև Կենտրոնական և Հյուսիսային, ինչպես նաև Ավեյրու նույնպես բաժանված 4 վիճակագրական ենթաշրջանների միջև, որոնք են Բայշու Ոուգան, Մեծ Պորտուն, Թամեգան և Էնտրե Դոուրու ի Ոոուգան։ Շրջանի կազմի մեջ մտնում են 3 քաղաքային ագլոմերացիա՝ Մեծ Կոիմբրա, Մեծ Ավեյրու և Մեծ Պորտւո։ Նախկինում շրջանը մտնում էր Դորու Լիտորալ և Բեյրա Լիտորալ երկրամասերի կազմը։


== Տես նաև ==
Ավեյրու օկրուգի մունիցիպալիտետներ


== Արտաքին հղումներ ==
Օկրուգի կառավարության կայքը  Archived 2008-04-28 at the Wayback Machine.
Ավեյրու օկրուգի լուսանկրները
Սակղդարի (գյուղ)

Սակղդարի (վրաց.՝ საყდარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Լենտեխի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1110 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Լենտեխիից հեռու է 12 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 37 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Օբոզերսկի

Օբոզերսկի (ռուս.՝ Обозерский), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Արխանգելսկի մարզի Պլեսեցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3514 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բաստամ (Մանազկերտի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բաստամ (այլ կիրառումներ)Բաստամ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մանազկերտի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բելայա Գրիվա

Բելայա Գրիվա (ռուս.՝ Белая Грива), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գլինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կուրյայի շրջան

Կուրյայի շրջան (ռուս.՝ Курьинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ալթայի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կուրյա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2500 կմ²։


== Բնակչություն ==
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 11027 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4,41 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Իլյա Բոլոտովսկի

Իլյա Բոլոտովսկի (անգլ.՝ Ilya (Elias) Bolotowsky, հուլիսի 1, 1907(1907-07-01)[…], Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 22, 1981(1981-11-22)[…], Ստորին Իսթ Սայդ, Նյու Յորք շրջան, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ռուսական ծագմամբ ամերիկացի աբստրակցիոնիստ նկարիչ։


== Կյանք և ստեղծագործություն ==
Իլյա Բոլոտովսկին ծնվել է 1907 թվականի հուլիս 1-ին Սանկտ Պետերբուրգում, ձուլված հրեական ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտ (1910) Յուլի Յուրևիչ Բոլոտովսկին (անգլ.՝ Julius J. Bolotovsky, 1885-1957), մինչև 1917 թվականն Պետրոգրադում զբաղվել է փաստաբանական պրակտիկայով, մայրը՝ Անաստասիա Աբրամովնա Շապիրոն (1879-1972), եղել է նկարիչ-ձևավորող։
Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո ապրել է Բաքվում, որտեղից 1921 թվականին Վրաստանի տարածքով ընտանիքի հետ փախել է Կոստանդնուպոլիս։ Սովորել է Կոստանդնուպոլսի ճիզվիտական դպրոցում, 1923 թվականին մեկնել է ԱՄՆ։ Ապրել է Նյու Յորքում, սովորել է Դիզայնի ազգային ակադեմիայում։ Այդ ընթացքում միացել է «Տասը» (the Ten) գեղարվեստական խմբին, որին մասնակցել են նաև այնպիսի երիտասարդ նկարիչներ, ինչպիսիք էին Լուիս Շանկերը, Ադոլֆ Գոթլիբը, Մարկ Ռոթկոն և Ջոզեֆ Սոլմանը։ Խմբի անդամները դեմ են եղել Ակադեմիայի հետամնացությանը և կազմակերպել են «անկախ արվեստի» ցուցահանդեսներ։
20-րդ դարի 30-ական թվականներին նկարիչն իր ստեղծագործությունը նվիրել է երկրաչափական աբստրակցիոնիզմին։ 1936 թվականին նա դարձել է «Ամերիկացի աբստրակցիոնիստ նկարիչներ» (American Abstract Artists) կազմակերպության հիմնադիրներից մեկը, որն զբաղվել է աբստրակտ արվեստի հանրահռչակմամբ և նկարիչներին օգնություն ցուցաբերելով։ 1930-ական թվականների վերջին և 40-ական թվականների սկզբին Բոլոտովսկին ընկել է նեոպլաստիցիզմի և Պիտ Մոնդրիանի ստեղծագործության ազդեցության տակ։
1960-ական թվականներին ստեղծել է կտավներ, որոնց վրա պատկերն արված են 3 չափումներով, որոնք սովորաբար հատում են ուղղահայաց և (կամ) անկյունագծային շերտերը։ Միևնույն ժամանակ նա դասավանդել է կերպարվեստ Լոնգ Այլենդ համալսարանում։ Իլյա Բոլոտովսկու գեղանկարչական գործերը վերաբերում են կուբիզմի և երկրաչափական աբստրակցիոնիզմի ուղղություններին։
Իլյա Բոլոտովսկին մահացել է 1981 թվականին. տարեց նկարիչն անզգուշությամբ ընկել է վերելակի՝ մեխանիկական դռներով դատարկ հորանը, երբ խցիկը կանգնած էր առաջին հարկում։


== Ընտանիք ==
Քույրը՝ նկարչուհի Միրա Յուլևնա Բոլոտովսկայա (ամուսնու ազգանունով՝ Շտեյնբերգ, անգլ.՝ Myrrah Bolotowsky), աշխատել է «Ամերիկայի ձայն» ռադիոկայանում,
Կինը՝ (1933-1938), աբստրակցիոնիստ նկարիչ Էսֆիր Սողոմոնի Սլոբոդկինան (Esphyr Slobodkina, 1908-2002),
Որդին՝ ֆլեյտահար Էնդրյու Բոլոտովսկի (անգլ.՝ Andrew Bolotowsky, ծնվել է 1949 թվականին)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Sam Hunter Amerikanische Avantgarde Herrsching Pawlak Verlag, 95p. 1988  ISBN 9783881994354(գերմ.)


== Արտաքին հղումներ ==
Илья Болотовский: инвестиции в живопись Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
American Abstract Artists
KorArt մասնավոր հավաքածու (անգլ.)
Հարրիկանա (գետ)

Հարրիկանա (անգլ.՝ Harricana River), գետ Կանադայի Քվեբեկ նահանգի արևմուտքում և Օնտարիո նահանգի հյուսիս-արևելքում։ Հանդիպում է նաև Հարրիկանո անվամբ (անգլ.՝ Hurricanaw River):
Սկիզբ է առնում Բլոուին լճից, որը գտնվում է Կանադայի Քվեբեկ քաղաքի հյուսիսում։ Ակունքի մոտ հոսում է մի շարք լճերով՝ De Montigny, Lemoine, Mourier, Malartic, La Motte և Figuery: Հարրիկանան հոսում է հիմնականում հյուսիս-արևմուտք ուղղությամբ և թափվում է Հաննա ծովախորշով Ջեյմսի ծովածոց Օնտարիոյում։ Երկարությունը կազմում է 533 կմ, իսկ ավազանի տարածքը՝ 29 300 կմ², նրա մակերեսի 80 %-ը թափվում է Քվեբեկում, իսկ 20 %-ը՝ Օնտարիոյում։
Գլխավոր վտակներն են.

Պլամանդոն
Սամսոն
Բերրի
Տյուրժոն
Ուովագոսիկ
Տեո


== Պատմություն ==
Քանի որ Հարրիկանա գետը թափվում է Ջեյմսի ծովածոց, որը Հուդզոնի ծոցի մասն է, այսինքն նրա ավազանը եղել է Ռուպերտի հողի մի մասը, դե-ֆակտո պատկանում է Հուդզոնի ծոցի ընկերությանը սկսած 1670 թվականից։ 1801 թվականին Ալեքսանդր Մակքենզին քարտեզի մեջ մտցրեց գետի ողջ մարշրուտը և առաջին անգամ տվեց նրան Հարրիկանո (Harricanaw River) անվանումը։ 1835 թվականին Բրեդֆորդի քարտեզի վրա այն կոչվել է Հարրիկանա (Harricana River): 1868 թվականի տվյալներով գետը և նրա ավազանը գնացել են դեպի Կանադայի դոմինիոնները, իսկ 1898 թվականին պաշտոնապես միացվել է Քվեբեկ նահանգին։ Այդ ժամանակից ի վեր լրջորեն սկսվեց Հարիկանայի գաղութացումը և բնակեցումը։
1906 թվականին Հենրի Օ'Սալլիվանը ուսումնասիրեց Հարիկանայի ափերը և արդեն 1908 թվականին նրա ափերին հայտնվեց ճամբար կառուցվող միջմայրցամաքային երկաթուղու համար։ Մի քանի տարի անց, 1910 թվականին, առաջին անգամ գաղութաբնակները լինում են այն վայրում, որտեղ երկաթուղին անցնում է գետով և որտեղ հիմա գտնվում է Էյմոս քաղաքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Արամայիս Աղաջանյան

Արամայիս Աղաջանյան (փետրվարի 8, 1937(1937-02-08), Դաշուշեն), հայ կենսաքիմիկոս, կենսաբանական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։


== Կենսագրություն ==
Արամայիս Աղաջանյանը ծնվել է 1937 թվականի փետրվարի 8-ին Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզի Դաշուշեն գյուղում։ 1954 թվականին ավարտել է Շուշիքենդի միջնակարգ դպրոցը։ 1955-1960 թվականներին սովորել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտում, իսկ արդեն 1961-1964 թվականներին ՝ Երևանի պետական համալսարանի ասպիրանտուրայում՝ կենսաքիմիա մասնագիտությամբ։ 1966 թվականին Արամայիս Աղաջանյանը պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն՝ «Ամինաթթվային կազմի փոփոխությունը թթենու տերևներում և որոշ սելեկցիոն սորտերում շերամի կերակրման տարբեր փուլերում» թեմայով։ 1967-1969 թվականներին աշխատել է ԵՊՀ կենսաքիմիայի ամբիոնում որպես կրտսեր գիտաշխատող, իսկ արդեն 1969-1990 թվականներին եղել է ամբիոնի ավագ գիտաշխատող։ Աղաջանյանը 1998-1990 թվականներին նշանակվել է գիտահետազոտական լաբորատորիայի վարիչի պաշտոնում։ 1990 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն՝ «Արգինազան,պրոլինի կենսասինթեզի և կատաբոլիզմի ֆերմենտները համեմետական ասպեկտում» թեմայով։ Նույն տարում ստացել է պրոֆեսորի կոչում։ 1990 թվականից կենսաքիմիայի ամբիոնի պրոֆեսոր է, իսկ 2001-2006 թվականներին եղել է նույն ամբիոնի վարիչ։


== Գիտական գործունեություն ==
Արամայիս Աղաջանյանը համարվում է ավելի քան 106 գիտական աշխատանքների հեղինակ։ Նրա աշխատությունների շարքում են «Կենսաքիմիայի պրակտիկում», «Կենսաքիմիայի լաբորատոր աշխատանքների ուսումնական ձեռնարկ» աշխատությունները։
Արամայիս Աղաջանյանը հետազոտել է արգինազի և պրոլինի կենսասինթեզի ֆերմենտների փոխադարձ կապը։ Համեմատական էվոլյուցիոն տեսանկյունից ավարտված հետազոտությունները ցույց են տվել, որ էվուլյուցիոն և անհատական զարգացման ընթացքում արգինինից պրոլինի կենսասինթեզը կատալիզող ֆերմենտների և որ ուրեոթելիկ արգինազի ակտիվության միջև գոյություն ունի լրիվ համապատասխանություն։
Մասնակցել է միջազգային մի շարք գիտաժողովների Տաշքենդում, Ռիգայում, Լենինգրադում, Կիևում, Դուբնայում, Դամասկոսում, Բուդապեշտում, Ստամբուլում և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարտուն Գրիգորյան (պատմաբան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարտուն Գրիգորյան (այլ կիրառումներ)Մարտուն Խաչատուրի Գրիգորյան (1925, Ղարաքիլիսա, Ալեքսանդրապոլի գավառ, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - 2013, Երևան, Հայաստան), պատմաբան, տնտեսագետ, կուսակցական-արհմիութենական գործիչ, Վանաձորի պատվավոր քաղաքացի։


== Կենսագրություն ==
Մարտուն Գրիգորյանը ծնվել է 1925 թվականին Ղարաքիլիսայում (այժմ՝ Վանաձոր)։ Ծնողները 1915 թվականին գաղթել են Կարսից։ Սովորել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետում։ Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողություններին։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
1950-1952 թվականներին Գրիգորյանն աշխատել է ՀԿԿ-ի Կիրովականի շրջկոմում՝ որպես հրահանգիչ։ Դրանից հետո ընտրվել է ՀԼԿԵՄ-ի Կիրովականի քաղկոմի առաջին քարտուղար, իսկ 1954 թվականից եղել է Կիրովականի քաղգործկոմի մշակույթի բաժնի վարիչ։ 1959 թվականից եղել է ՀԿԿ քաղկոմի կուսակցության բաժնի վարիչ, ապա՝ քարտուղար։ Սովետական Միության Կոմունիստական Կուսակցության կենտկոմին կից բարձրագույն կուսակցական դպրոցն ավարտելուց հետո՝ ընտրվել է կուսքաղկոմի 2-րդ քարտուղար, դրանից հետո՝ քաղխորհրդի գործկոմի նախագահ։ 1974 թվականին հաստատվել է ՀԱՄԽ-ի հրահանգչական բաժնի վարիչ, իսկ 1982 թվականից՝ Հայաստանի արհեստակցական միությունների խորհրդի ճյուղային կոմիտեի նախագահ։ Մի քանի անգամ ընտրվել է ՀԽՍՀ Գերագույն Խորհրդի պատգամավոր։
Գրիգորյանի աշխատանքային գործունեության տարիներին ծավալուն աշխատանքներ են արվել՝ ուղղված Կիրովականի սոցիալ-տնտեսական, մշակութային, քաղաքաշինական վերելքին։ Նշանակալի է նրա դերը Կիրովականի մանկավարժական ինստիտուտի հիմնադրման գործում։


== Պարգևներ ==
Մարտուն Գրիգորյանը պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի, «Հայրենական պատերազմի», Պատվո նշան շքանշաններով։


== Ծանոթագրություններ ==
Կիևի դեղատուն թանգարան

Կիևի դեղատուն թանգարան (ուկրաիներեն՝ Аптека-музей у Києві), թանգարան, որի ցուցանմուշները նվիրված են ուկրաինական դեղագիտությանը և դեղատնային գործին։ Այն գտնվում է Պոդոլում՝ Կիևի պատմական կենտրոնում։


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==
1728 թվականին գերմանացի Յոհան Հեյտերը Պոդոլում՝ Անդրեևյան զառիվայրի հարևանությամբ բացեց Կիևում առաջին սեփական դեղատունը։ Դրա արտոնագիրը ստացել է կայսր Պետրոս II հրամանով 1728 թվականի հուլիսի 28-ին: Նրա մահվանից հետո 1751 թվականից դեղատունը որպես ժառանգություն անցավ նրա այրուն՝ Աննա Հեյտերին (երկրորդ ամուսնությունից ազգանունը Գյունինգեն)։ Այդ տարվանից դեղատան կառավարմամբ սկսեց զբաղվել Գեորգ Ֆրիդրիխ Բունգեն, որը հետո դարձավ Աննայի փեսան։ Հենց Բունգեն էլ Կիևում հիմնադրեց դեղագետների դինաստիան։ Միակ սեփական դեղատունը լինելով ողջ Կիևում այն Բունգեին հսկայական հաջողություններ բերեց, քանի որ միակ պետական դեղատնից կարող էին օգտվել բացառապես զինվորականները։ 1811 թվականի Պոդոլի հրդեհից հետո դեղատան շենքը վերակառուցվել է կլասիցիզմի ճարտարապետությամբ, որի հեղինակն էր ճարտարապետ Անդրեյ Իվանովիչ Մելենսկին։ Դեղատունը գոյությունը պահպանեց ավելի քան 110 տարի, մինչև 1835 թվականը, որից հետո շենքը վաճառվեց և անցավ ձեռքից ձեռք։ 1983 թվականին սկսեցին այդ շենքում կատարել ռեստավրացիոն աշխատանքներ և միաժամանակ նաև թանգարանի ստեղծման աշխատանքներ։ Արդյունքում այն բացվեց 1986 թվականին։
Թանգարանի առաջին հարկում ստեղծած է XVIII–XIX դարերի դեղատան ինտերիերը։ Այստեղ ցուցադրված են դեղագործական սպասք, կահույք, ատամնաբուժական և վիրահատական գործիքներ և այլն։ Նկուղում մի քանի բաժիններ կան՝ հեքիմական խրճիթ, բուսաբույժ վանականի խուց, ալքիմիկոսի լաբորատորիա։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Սեռանու դու Մարանիան

Սեռանու դու Մարանիան (պորտ.՝ Serrano do Maranhão), համայնք Բրազիլիայում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մարանիան նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Մեդիու Մեարին գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3 972 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 207,043 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 3,3 մարդ/կմ2 ։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 8.292.226,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 1.309,37 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,561 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)


== Արտաքին հղումներ ==
G1 - Prefeito de Serrano do Maranhão é preso por compra de votos
STJ - STJ determina afastamento do prefeito de Serrano no Maranhão Archived 2014-04-15 at the Wayback Machine.Juíza condena prefeito afastado a devolver 3,8 milhões de reais ao Município Archived 2016-03-03 at the Wayback Machine.
G1 - Prefeito de Serrano do Maranhão é preso por compra de votos
G1 - Ex-prefeito de Serrano do Maranhão denuncia que foi vítima de agiotagem
Եղվարդ (Սյունիքի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Եղվարդ (այլ կիրառումներ)Եղվարդ,
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզի Կապանի տարածաշրջանում, Կապան քաղաքից մոտ 12 կմ հյուսիս-արևելք, ծովի մակարդակից 1040-1120 մ բարձրության վրա։
Աղավուրդ անվան տակ ընդգրկված է եղել Ցարական Ռուսաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Խորհրդային տարիներին մասն է կազմել Հայկական ԽՍՀ Զանգեզուրի գավառի, իսկ 1930 թվականից` Կապանի շրջանի։ 1995 թվականից մտնում է ՀՀ Սյունիքի մարզի մեջ։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Եղվարդի մշտական բնակչությունը կազմել է 273, առկա բնակչությունը` 233 մարդ։ Գյուղը բնակեցված է եղել հայերով, որոնց նախնիների մի մասը եկել է 1828-1829 թթ. Պարսկահայաստանից։ Եղվարդի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, այգեգործությամբ, բանջարաբուծությամբ և հացահատիկի մշակությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==

Գյուղի 1700 թվականի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին կանգուն է։
Եղվարդի մոտ են գտնվում «Սպիտակ Աղբյուրի Խաչ» եկեղեցին, X-XIX դարերի խաչքարերով գերեզմանոց։ 2 կմ արևելք՝ «Շինատեղ», 3 կմ արևմուտք՝ «Խաչի Խութ» գյուղատեղիները։ 1 կմ հարավ գտնվում են «Ծավիկ» հին բնակավայրի մնացորդները։


== Տես նաև ==
Եղվարդի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը Սյունիքի մարզպետարանի կայքում Archived 2014-01-29 at the Wayback Machine.
Համայնքի ղեկավարի Էջը Սյունիքի մարզպետարանի կայքում


== Ծանոթագրություններ ==
Պրիյուտ (Նեկլինովսկի շրջան)

Պրիյուտ (ռուս.՝ Приют ), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Նեկլինովսկի շրջանում։ Մտնում է Սովետինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Դոգ այլենդ (Գամբիա)

Դոգ այլենդ (անգլ.՝ Dog Island), կղզի Գամբիա գետի գետաբերանի մերձակայքում՝ Արևմտյան Աֆրիկայում։ Պատկանում է Գամբիային։


== Աշխարհագրություն ==
Դոգ այլենդ կղզին գտնվում է  Գամբիա գետի՝ Ատլանտյան օվկիանոս թափվելու վայրից 13 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գետի հյուսիսային ափից հեռու է 150 մետր։ Մակընթացության ժամանակ կարելի է այնտեղ հասնել նույնիսկ ոտքով։ Կղզին ձվածիրի ձև ունի, երկարությունը 310 մետր է, լայնությունը՝ 110 մետր։ Կղզին չունի մշտական բնակչություն։ Հիմնականում այստեղ կարելի է տեսնել զբոսաշրջիկների, ովքեր երկրի մայրաքաղաք Բոնջուլից գալիս են դիտելու մերձակա ջրերում լողացող դելֆիններին։
Կղզու անվանման համար հիմք է հանդիսացել այնտեղ բնակվող պավիանների ոռնոցը, որը նման է շների հաչոցին։


== Պատմություն ==
Առաջին եվրոպացին, ով ոտք է դրել կղզի, եղել է վենետիկցի նավապետ Ալվիզե Կադամոստոն, ով ծառայում էր Պորտուգալիայի արքայազն Հենրի Ծովագնացին (1458)։ 1661 թվականին անգլիացի կապիտան Ռոբերտ Հոլմսը, ով ներկայացնում էր բրիտանական առևտրային ընկերության՝ «Արքայական աֆրիկյան ընկերության» շահերը։ Ամուր բերդը գտնվում է կղզու վրա։ հենց ինքը կղզին անվանում է Չարլզ, այն համարելով անգլիացի թագավոր Կարլ երկրորդի տերության մի մասը։ 1816 թվականին բրիտանացի կապիտան Ալեքսանդր դրամաշնորհի նախաձեռնությամբ հարևան կղզու վրա կառուցվում է Սուրբ Մարիամի ամրոցը, որը հիմք հանդիսացավ հակամարտության կարգավորման համար Բանժուլում (այժմ՝ երկիր Բանժուլ, մայրաքաղաք՝ Գամբիա)։ Բերդի կառուցման համար շինարարական նյութեր՝ քար և փայտ Ա. Գրանտը ձեռք է բերել Դոգ Այլնդից։


== Գրականություն ==
Ilona Hupe: Gambia. Kleines Urlaubsparadies in Westafrika. Mit Ausflügen in den Senegal. Der anspruchsvolle Begleiter für Ihre Reise nach Gambia. Reiseführer mit aktuellen Tips und Informationen. 2. aktualisierte Auflage. Hupe Ilona Verlag, München 1999, ISBN 3-932084-19-5.
Rosel Jahn: Gambia. Reiseführer mit Landeskunde. Mit einem Reiseatlas. Mai, Dreieich 1997, ISBN 3-87936-239-4
Cartes ITM: Gambia Map, Estate Publications, Vancouver 2003, ISBN 1-55341-217-6.
Senegal & Gambia. Exakte Höhenlinien, Höhenschichten-Relief, GPS-tauglich, klassifiziertes Straßennetz, Gradnetz und Ortsindex. Reise Know-How Verlag Rump, Bielefeld 2004, ISBN 3-8317-7123-5, (Reise-Know-how — World mapping project).
Վոլֆգանգ Ռայես

Վոլֆգանգ Ռայես (գերմ.՝ Wolfgang Ries, 1968), ավստրիացի սիրող աստղագետ, աստերոիդների հայտնաբերող։
Ռայեսն ունի իր սեփական աստղադիտարանը, որը գտնվում է Վերին Ավստրիայի Ալտշվենդտ քաղաքում։ Փոքր մոլորակների կենտրոնի տվյալներով հայտնաբերել է 157 աստերոիդ 2004-ից 2009 թվականները։
Աստերոիդների հիմնական գոտու (266887) Վոլֆգանգռայես աստերոիդը անվանվել է նրա պատվին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
[url=http://www.sternwarte-altschwendt.at/index-English.htm Վոլֆգանգ Ռայեսի կայքը]
[url=http://www.astrometrica.at/images/200502.html Archived 2016-04-17 at the Wayback Machine. NGC 2419-ի լուսանկարը կատարված Վոլֆգանգ Ռայեսի կողմից] Astrometrica-ում
Դոլգոպոլովկա (այլ կիրառումներ)

Դոլգոպոլովկա, կարող է վերաբերել՝

Դոլգոպոլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում
Դոլգոպոլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տիվրովի շրջանում
Կոնկո

Կոնկո  (իտալերեն՝ Conco), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վիչենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 10667 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 82 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 27 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 36062։ Հեռախոսային կոդ՝ 0424։


== Ծանոթագրություններ ==
Իվան Ագուելի

Իվան Ագուելի  (ֆր.՝ Ivan Aguéli, մայիսի 24, 1869(1869-05-24)[…], Sala parish, Sweden, Շվեդիա - հոկտեմբերի 1, 1917(1917-10-01)[…], Օսպիտալետ դե Լյոբրեգատ), շվեդ նկարիչ, որը իսլամ է ընդունել Աբդուլ-Հադի անունով, եղել է Ռենե Գենոնի սուֆիզմի նախաձեռնողը։ Արվեստի յուրահատուկ ոճը նրան դարձրել է շվեդական ժամանակակից արվեստի շարժման հիմնադիրներից մեկը։


== Կենսագրություն ==

Ծնվել է անասնաբույժ Յոհան Գաբրիել Ագելիի ընտանիքում։ Ծննդյան ժամանակ ստացել է Յոհան Գուստավ Ագելի անունը։ 1889 թվականին նա փոխել է իր անունը Իվան Ագուելի և տեղափոխվել Փարիզ։ Երիտասարդ տարիքում նա սկսեց դրսևորել բացառիկ գեղարվեստական ​​տաղանդ և մեծ հետաքրքրություն կրոնական միստիկայի նկատմամբ։ Սովորել է նկարիչ Էմիլ Բեռնարի մոտ։ ռուս հեղափոխական, անարխիզմի տեսաբան Պյոտր Կրոպոտկինի հետ։  1894 թվականին ձերբակալվել է անարխիստական ​​գործունեության համար։1895 թվականին նա մեկնել է Եգիպտոս, որտեղ ընդունել է իսլամ։ 1899 թվականին նա մեկնել է Կոլոմբո։ 1899 թվականին նա այցելել է Կոլոմբո։ 1902 թվականին նա առաջին եվրոպացին էր, որն ընդունվել է  Կահիրեի Ալ-Ազհարի համալսարանը և միացել Շազիլի ավանդույթին։ 1911 թվականին նա Փարիզում հիմնադրել է Ալ Ակբարիա գաղտնի սուֆիական միությունը։
1916 թվականին տեղափոխվել է Իսպանիա, որտեղ վթարի է ենթարկվել և մահացել հոսպիտալետում։ Նրա աճյունը պահվել է Իսպանիայի Բարսելոնա քաղաքում մինչև 1981 թվականը։ Դրանից հետո այն տարվել Շվեդիա և կրկին թաղվել իսլամական ծեսերով իր հայրենի Սալա քաղաքում։
Նկարչի աշխատանքները պահվում են Շվեդիայի ազգային, Ժամանակակից արվեստի և Ագուելի թանգարանում։ Նրա կարևորությունը Շվեդիայում ակնհայտորեն դրսևորվել է 1969 թվականին, երբ նրա ծննդյան հարյուրամյակի օրը նրա նկարներից վեցը տպագրվեցին որպես նամականիշներ Շվեդիայի փոստային ծառայության կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Museo Aguéli
Algunas obras de Anguéli Consultado el 30/08/2016