armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հայաստանի եվրոպական կուսակցություն

Հայաստանի եվրոպական կուսակցություն (ՀԵՎԿ), Հայաստանում գործող քաղաքական կուսակցություն։


== Նպատակ ==
Համաձայն ծրագրի, կուսակցության նպատակն է նպաստել Հայաստանի՝ որպես ազատ, անկախ, ինքնիշխան, ժողովրդավարական և իրավական պետություն կայացմանը՝ այդ թվում Եվրոպական Միությանը և Հյուսիս-Ատլանտյան դաշինքի (ՆԱՏՕ) կազմակերպությանը Հայաստանի անդամակցության միջոցով։ Ըստ ՀԵՎԿ-ի ծրագրի, Հայաստանի անդամակցումը Եվրոպական Միությանը և ՆԱՏՕ-ին միջանկյալ նպատակ են ու միջոց ազգային և պետական գերխնդիրը լուծելու համար՝ անկախ ու ժողովրդավարական, հզոր ու բարգավաճ պետության կառուցումը։
ՀԵՎԿ-ը գտնում է, որ «իրական ապասովետականացման և հասարակական ինքնամաքրման համար անհրաժեշտ է արևմտամետ քաղաքական ու հասարակական բևեռի ստեղծումն ու ժողովրդավարական ազատական գաղափարների տարածումը հանրության շրջանում»։
Կուսակցությունն իր առաջնահերթ նպատակն է համարում ոչ այնքան երկրում իշխանության հասնելը, որքան Հայաստանում եվրոպական քաղաքակրթության արժեքների տարածումն ու հաստատումը, որոնք են՝ մարդու իրավունքներն ու ազգերի ինքնորոշումը, օրենքի գերակայությունն ու քաղաքացիների իրավահավասարությունը, ժողովրդավարությունն ու ազատ ընտրությունները, սոցիալական արդարությունն ու անձի պաշտպանվածությունը, քաղաքական ու տնտեսական ազատություններն և ցանկացած խտրականության բացառումը։ Քանի որ նշված դրույթներն արտացոլված ու հռչակված են Հայաստանի Սահմանադրության մեջ, ուստի կուսակցության գործունեությունը, ըստ ծրագրի, նախևառաջ ուղղված է Հայաստանի Սահմանադրության լիարժեք կատարմանն ու իրագործմանը։


== Պատմություն ==
ՀԵՎԿ հիմնադիր համագումարը տեղի է ունեցել 2018 թվականի նոյեմբերի 6-ին, որտեղ ընդունվեց կուսակցության կանոնադրությունը, հաստատվեց ՀԵՎԿ կառուցվածքը և ընտրվեցին կուսակցության վարչության համանախագահները։
2019 թվականի դեկտեմբերի 6-ին կայացավ ՀԵՎԿ 2-րդ համագումարը, որն ընդունեց կուսակցության կանոնադրությունում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու վերաբերյալ առաջարկները։ Համագումարում կուսակցության վարչության նախագահ ընտրվեց Տիգրան Խզմալյանը և հաստատվեց կուսակցության վարչության կազմը։
2021 թվականի մայիսի 22-ին կայացավ ՀԵՎԿ 3-րդ համագումարը։ Համագումարում ՀԵՎԿ նախագահ վերընտրվեց Տիգրան Խզմալյանը, ինչպես նաև ընտրվեց կուսակցության վարչության նոր կազմ։ Համագումարը հաստատեց 2021 թ․ արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններում ՀԵՎԿ մասնակցության որոշումը եւ լիազորեց կուսակցության վարչությանը քաղխորհրդի քննարկմանը ներկայացնել ՀԵՎԿ ընտրական ցուցակի թեկնածուներին։
2022 թվականի նոյեմբերի 5-ին կայացավ ՀԵՎԿ 4-րդ համագումարը։ ՀԵՎԿ նախագահ վերընտրվեց Տիգրան Խզմալյանը։ Համագումարի որոշումով ընդլայնվեց ՀԵՎԿ վարչությունը, արտացոլելով անդամակցության աճը, այդ թվում ՀՀ շրջաններում եւ արտերկրում։ Համագումարը հաստատեց կուսակցության նախագահի հաշվետվությունը, կանոնադրության փոփոխությունները եւ վարչության նոր կազմը։


== Ղեկավար կազմ ==
Տիգրան Խզմալյան, ՀԵՎԿ վարչության նախագահ
Ներսես Զեյնալվանդյան, ՀԵՎԿ վարչության փոխնախագահ
Դավիթ Շահբանդարյան, ՀԵՎԿ քարտուղար
Արամ Գևորգյան, ՀԵՎԿ վերստուգիչ հանձնաժողովի նախագահ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հայաստանի Եվրոպական կուսակցությունը լինելու է ընդդիմություն
«Հայաստանը՝ Եվրոպա է». Տիգրան Խզմալյանի հարցազրույցը 1in.am-ին (26.10.2018)
«Բաց օրը» ծրագրի հյուրն է ՀԵՎԿ համանախագահ Տիգրան Խզմալյանը (27.03.2019)
Ստենիկո

Ստենիկո  (իտալերեն՝ Stenico), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1123 մարդ (2008) թվական մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 23 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 49 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38070։ Հեռախոսային կոդ՝ 0465։
Կոմունայի հովանավորն է Տրենտոյի Սուրբ Վիգիլիոսը։ Տոնը նշվում է հունիսի 26-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝771024
Էլեկտրոնային փոստ՝ c.stenico@comuni.infotn.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.stenico.tn.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Վաստակավոր կոլեկտիվ Հայաստանի Թ․ Ալթունյանի անվան երգի-պարի պետական անսամբլ

Վաստակավոր կոլեկտիվ Հայաստանի Թաթուլ Ալթունյանի անվան երգի-պարի պետական անսամբլ, , ստեղծվել է 1938 թվականին, Երևանում (կազմը՝ գործիքային և պարային խմբեր, երգչախումբ, մենակատարներ, սկզբում՝ 85-90 հոգի)։


== Պատմություն ==
Անսամբլը հիմնադրվել է Թաթուլ Ալթունյանի կողմից։
Գործիքային խմբի ղեկավար՝ Ա. Ալեքսանդրյան
Պարերի բեմադրող՝ Է. Մանուկյան, բալետմայստերներ՝ Ի. Արբատովի (Յաղուբյան), Զ. Մուրադյանի և ուրիշների մասնակցությամբ
Զգեստները ձևավորել են նկարիչներ Մարտիրոս Սարյանը, Խաչատուր Եսայանը, Մարտին Պետրոսյանը, Ռոբերտ Էլիբեկյանը և այլոք։
Համույթը հատուկ բեմականացմամբ մեկ ամբողջության մեջ է միավորել հայկական երգը, պարը, գործիքային նվագակցությունը, խմբերգը, խաղը, տարազը։ Համերգացանկն ընդգրկում է հայկական ժողովրդական և պրոֆեսիոնալ երգեր։ Համույթում, պահպանելով հայկական ժողովրդական երգի կերպարային ու լեզվական յուրահատկությունը, ստեղծվել են ժողովրդական երգի մշակման ու գործիքավորման ինքնատիպ սկզբունքներ (երգի տարբերակային կրկնություններով զարգացում, բազմաձայնության, հատկապես ենթաձայնային պոլիֆոնիայի տարրի օգտագործում և այլն)։ Կատարողական ոճին բնորոշ է բովանդակության ճշմարտացի մեկնաբանությունը, համույթային միաձուլությունը։
Կոլեկտիվում են ձևավորվել Հայաստանի ժողովրդական արտիստներ, երգչուհիներ Լուսիկ Քոշյան, Աստղիկ Քամալյան, դուդուկահար Ջիվան Գասպարյան, պարողներ Ա. Շահնաբաթյան, Վ. Ռաշիդյան և այլ հանճարներ ։ Համերգներ են ունեցել ԽՍՀՄ հայրենական պատերազմի ռազմաճակատներում, ԱՊՀ քաղաքներում և 30-ից ավելի արտասահմանյան երկրներում։
Տարբեր տարիներ համույթը ղեկավարել են՝

ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Էդգար Հովհաննիսյան (1970-1974)
ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ Խաչատուր Ավետիսյան (1974-1977)
ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ Էմմա Ծատուրյան (1977-1987 և 1990-1991)
ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ Ռուբեն Ալթունյան (1987-1990)
ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ Մելիք Մավիսակալյան (1991-1997)
դիրիժոր-խմբավար Հենրի Մանգասարյան (1998-2004)
2004 թվականից՝ ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ Ժիրայր Ալթունյան


== Գրականություն ==
Խանջյան Հ., Հայկական ժողովրդական երգի պարի պետական վաստակավոր անսամբլ, Ե., 1973։ Բալյան Վ., Թաթուլ Ալթունյան, Ե., 1977։
Միխնևո (քաղաքատիպ ավան, Ստուպինսկի շրջան)

Միխնևո (ռուս.՝ Михнево), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Ստուպինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11267 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
When I Was Older (երգ, Բիլլի Այլիշ)

«When I Was Older», ամերիկացի երգչուհի Բիլլի Այլիշի երգը, որը թողարկվել է 2019 թվականի հունվարի 9-ին և ներառվել «Music Inspired by the Film Roma» ալբոմում։ Երգը հետագայում ավելացվել է Բիլլի Այլիշի «When We All Fall Asleep, Where Do We Go?» (2019) դեբյուտային ալբոմի ճապոնական հրատարակության մեջ։


== Նախադրյալներ ==
Բիլլի Այլիշը Billboard-ի համար հարցազրույցի ժամանակ ասել է․ 


== Հիթ-շքերթներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ն. Ա. Նեկրասովը «Վերջին երգերի» շրջանում

«Ն. Ա. Նեկրասովը «Վերջին երգերի» շրջանում» (ռուս.՝ Н. А. Некрасов в период «Последних песен»), ռուս նկարիչ Իվան Կրամսկոյի (1837-1887), որն ստտեղծվել է 1877-1878 թվականներին։ Նկարը պահվում է Տրետյակովյան պատկերասրահի հավաքածուում (ինվ. 670)։ Նկարի չափերը՝  105 × 89 սմ։ Օգտագործվել է նկարի մեկ այլ անվանում՝ «Ն․ Ա․ Նեկրասի դիմանկարը անկողնում» (ռուս.՝ «Портрет Н. А. Некрасова на постели»)։


== Պատմություն ==
1877 թվականի սկզբին Պավել Տրետյակովն առաջարկել է Կրամսկոյին նկարել Նիկոլայ Նեկրասովի դիմանկարը։ Այդ ժամանակ արդեն հայտնի էր, որ բանաստեղծն անբուժելի հիվանդ է։ Կրամսկոյը Նեկրասովի տանը աշխատել է 1877 թվականի փետրվարի 7-16-ը։ Այդ աշխատանքի արդյունքը եղել է «գլուխ առանց ձեռքերի» դիմանկարը, որը հետագայում օգտագործվել է անկողնում Նեկրասովի նկարը ստեղծելիս, որն ավարտվել է 1878 թվականին՝ արդեն 1877 թվականի դեկտեմբերի 27-ին (նոր տոմարով՝ 1878 թվականի հունվարի 8-ին) վախճանված բանաստեղծի մահվանից հետո։
Կտավը հեղինակից գնել է Պավել Տրետյակովը 1878 թվականին։ Այն ներկայացվել է 1878 թվականին Մոսկվայում կայացած Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության (պերեդվիժնիկներ) 6-րդ ցուցահանդեսում։


== Նկարագրություն ==
Նեկրասովին անկողնում կիսանպառկած դիրքով պատկերող կտավը բաղկացած է մի քանի մասից։ Բանաստեղծի գլխի պատկերը հենց «գլուխ առանց ձեռքերի» դիմանկարն է, որը ստեղծվել է 1877 թվականի փետրվարին հիվանդ Նեկրասովի մահճակալի մոտ. նկարի այս մասը դրվել է հիմնական կտավի վրա, որի վրա կարելի է տեսնել այդ գործողության հետ կապված կարերը։
Սենյակը, որտեղ գտնվում է Նեկրասովը, հենց այն սենյակն է, որտեղ նա աշխատել է երկու տասնամյակ։ Պատին պատկերված են Նիկոլայ Դոբրոլյուբովի և Ադամ Միցկևիչի դիմանկարները, գլխավերևում երևում է Վիսարիոն Բելինսկու կիսանդրին։
Ինչպես հետևում է Կրամսկոյի՝ Պավել Տրետյակովին ուղղված նամակից, որը գրվել է 1877 թվականի ապրիլին, ի սկզբանե դիմանկարի մտահղացումը մի փոքր այլ կերպ է եղել.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Некрасов в период "Последних песен"», Культура России — www.russianculture.ru
Կարուիձավա

Կարուիձավա (ճապ.՝ 軽井沢町  'Կարուիձավա-մատի'), ավան Ճապոնիայում։ Գտնվում է Նագանոյի պրեֆեկտուրայում։ Ավանի ամբողջ մակերեսը կազմում է 156,05 կմ², բնակչությունը՝ 19 659 մարդ, իսկ խտությունը 125,98 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Ավանը գտնվում է Հոնսյու կղզում, Նագանոյի պրեֆեկտուրայում Տյուբու տարածաշրջանում։ Այն սահմանակից է Սակու, Տակասակի, Աննակա քաղաքների, Միյոտա, Սիմոնիտա, Նագանոհարա ավանների և Ցուգամոի գյուղի հետ։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը կազմում է 19 659 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1), խտություն - 125,98 մարդ/կմ²։


== Սիմվոլիզմ ==
Ավանի ծառը համարվում է Կոբուսի մագնոլիան-ն, ծաղիկը՝ Primula sieboldii-ն, թռչունը՝ Turdus chrysolaus-ը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2016-03-03 at the Wayback Machine.(ճապոներեն)
Սեն Պրիվա (կանտոն)

Սեն Պրիվա (ֆր.՝ Saint-Privat), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Լիմուզան շրջանում։ Կոռեզ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Տյուլ օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 3745 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1921 է։ Կանտոնում կա 10 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Ժակ Անսել

Ժակ Անսել (ֆր.՝ Jacques Ancel, հուլիսի 22, 1882(1882-07-22)[…], Պարմեն - դեկտեմբերի 1, 1943(1943-12-01), Drancy, Սեն-Սեն-Դենի, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի աշխարհագրագետ, պատմաբան, գեոպոլիտիկ, մանկավարժ, գիտությունների դոկտոր, Ռումինական ակադեմիայի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ժակ Անսելը ծնվել է Ֆրանսիայի Իլ դե Ֆրանս շրջանի Պարմեն մունիցիպալիտետում։ Ուսումնասիրել է պատմություն և աշխարհագրություն, զբաղվել է ուսուցչությամբ։ Մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին, երեք անգամ վիրավորվել է, որից հետո գործուղվել է Բալկաններում Օսմանյան կայսրության դեմ մարտնչող ֆրանսիական արևելյան բանակի շտաբ։ Պատերազմի ավարտից հետո զբաղվել է միջնորդական առաքելությամբ տարածքային վեճեր ունեցող Սերբական թագավորության, Խորվաթիայի, Սլովենիայի (Հարավսլավիայի թագավորություն) և Բուլղարիայի միջև հաշտության հարաբերությունների հաստատման գործում։ 1930 թվականին  Անսելը պաշտպանել է  դոկտորական աստիճան La Macédoine, étude de colonisation contemporaine («Մակեդոնիա, ժամանակակից գաղութացման ուսումնասրիություն») թեմայով։
Դասախոսություններ է կարդացել Փարիզի համալսարանում և Բարձրագույն միջազգային ուսումնասիրությունների ինստիտուտում։  
Եղել է Պատվավոր Լեգիոնի շքանշանի ասպետ։


== Գիտական գործունեություն ==
Բալկանյան ժողովուրդների փոխհարաբերությունների պատմության, Բալկանների քաղաքական աշխարհագրության և գեոպոլիտիկայի մասին մի շարք գրքերի հեղինակ է։


== Երկեր ==
Une page inédite de Saint-Simon, (1901)
La Formation de la colonie du Congo Français (1843-1882), (Paris, 1902)
L’unité de la politique bulgare, 1870-1919, (1919)
Les Travaux et les jours de l’Armée d’Orient. 1915-1918, (1921)
Manuel historique de la question d’Orient (1792-1923), (1923)
Peuples et nations des Balkans (1926)
Histoire contemporaine depuis le milieu du XIXe siècle (avec la collaboration d’Henri Calvet). Manuel de politique européenne, histoire diplomatique de l’Europe (1871-1914), (1929)
La Macédoine, étude de colonisation contemporaine (1930)
Géopolitique, (Paris, 1936)
Géographie des frontières, (Paris, 1938)
Manuel Géographique de politique européenne, (Paris, 1940)
Slaves et Germains, (Paris, 1945)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Jacques Ancel
Աստերոիդների ցանկ (148701-148800)

Աստերոիդների ցանկ (148601-148700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (148801-148900)
 Աստերոիդների ցանկ (148601-148700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (148801-148900)
(8076) Ֆոսկարինի

(8076) Ֆոսկարինի (անգլ.՝ Foscarini), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,199894 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6104 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7894 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2090,75 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,172187 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,3° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8076) Ֆոսկարինի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պարակուելյոս դե լա Ռիբերա (քաղաք)

Պարակուելյոս-դե-լա-Ռիբերա (իսպ.՝ Paracuellos de la Ribera), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Սարագոսա պրովինցիայի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Արագոն ինքնավար համայնքի մեջ։
Համայնքը մտնում է Կոմունիդադ-դե-Կալատայուդ շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 14,92 կմ2։ Բնակչությունը՝ 194 (2010)։ Վարչական կենտրոնից հեռավորությունը՝ 80 կմ։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Հոլմս շրջան (այլ կիրառումներ)

Հոլմս շրջան, կարող է վերաբերել՝

Հոլմս շրջան - ԱՄՆ Միսսիսիպի նահանգի 82 վարչական միավորներից մեկը
Հոլմս շրջան - ԱՄՆ Ֆլորիդա նահանգի 67 վարչական միավորներից մեկը
31 (թիվ)

31 (երեսունմեկ), բնական թիվ է


== Աստղագիտության մեջ ==
31 կարգային թիվն է կրում Եվփրոսինե աստերոիդը


== Քիմիայում ==
31-ը՝Գալիումի ատոմային թիվն է


== Այլ բնագավառներում ==
31-ը՝Ֆրանսիայի Վերին Գարոն դեպարտամենտի կարգային թիվն է


== Տես նաև ==
31-րդ հարավային զուգահեռական
31-րդ հյուսիսային զուգահեռական


== Արտաքին հղումներ ==
Prime Curios! 31 Prime Pages-ից (անգլ.)
Մագնիսաքիմիա

Մագնիսաքիմիա, ֆիզիկական քիմիայի բաժին, որն ուսումնասիրում է՝ 

նյութի կառուցվածքի և հատկությունների կապը,
մագնիսական դաշտի ազդեցությունը քիմիական փոխարկումների վրա։Քիմիական կապ առաջացնելիս արժեքական էլեկտրոնների սպիններն իրար հակառակ են ուղղվում և նրանց մագնիսական մոմենտները միմյանց չեզոքացնում են։ Այդ պատճառով նյութերի մեծ մասը (իոնական, արժեքականությամբ հագեցած օրգանական և անօրգանական նյութեր) դիամագնիսական է։ Եթե այդ նյութերում էլեկտրոնային թաղանթները ձևափոխված (դեֆորմացված) չեն, ապա միացության մեջ մտնող ատոմների և իոնների դիամագնիսական ընկալունակությունները գումարվում են (տես ադիտիվություն)։ Չհագեցած քիմիական կապերով նյութերն ունեն մագնիսական մոմենտ։ Դրանց բաղադրության մեջ սովորաբար մտնում են անցումային տարրերի ատոմներ։ Այդպիսի իոնական միացությունները պարամագնիսական են։ Կովալենտ կապերով կապված անցումային տարրեր պարունակող նյութերը պարամագնիսական, ֆեռոմագնիսական կամ հակաֆեռոմագնիսական են։ Առաջին երկու դեպքում հնարավոր է գնահատել մագնիսական մոմենտը և կռահել քիմիական կապի բնույթը, երբեմն նաև անցումային տարրի ատոմում չզույգված էլեկտրոնների քանակը։ Մագնիսաքիմիական հետազոտությունների համար օգտագործում են հաստատուն կամ փոփոխական մագնիսական դաշտ։ Փոփոխական մագնիսական դաշտում նյութում տեղի են ունենում ռեզոնանսի հետ անմիջականորեն կապված կամ չկապված երևույթներ։ Էլեկտրամագնիսական էներգիայի ռեզոնանսային կլանման երևույթները լրացուցիչ տեղեկություններ են պարունակում ատոմների ու քիմիական կապի մասին և ուսումնասիրվում են ինքնուրույն եղանակներով (տես էլեկտրոնային պարամագնիսական ռեզոնանս, միջուկային մագնիսական ռեզոնանս, ֆեռոմագնիսական ռեզոնանս, միջուկների քիմիական բևեռացում)։ 
Հաստատուն մագնիսական դաշտը երբեմն փոխում է քիմիական փոխարկումների ընթացքը, ազդում ռադիկալների մասնակցությամբ ընթացող տրիպլետային վիճակների մարման, բյուրեղների և հեղուկների ֆլորեսցենցիայի, կոլոիդների կոագուլման վրա։ Մագնիսաքիմիական չափումները կիրառվում են քիմիական հետազոտությունների մաքրությունը և դիսպերսված խառնուրդների առկայությունը ստուգելու համար։
Կրասնոեի շրջան (Լիպեցկի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կրասնինսկի շրջան (այլ կիրառումներ)Կրասնոեի շրջան (ռուս.՝ Краснинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Լիպեցկի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կրասնոե։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 980 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 14057 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 14,34 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ստաի (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)

Ստաի (ռուս.՝ Стаи), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 420 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սրբոց Քառասուն Մանուկ եկեղեցի (Ալեքսանդրեթ)

Սրբոց Քառասուն Մանուկ (Մանկանց, Մանկունք) եկեղեցի (թուրքերեն՝ İskenderun Karasun Manuk Ermeni Kilisesi), Հայ Առաքելական եկեղեցու տաճար ներկայիս Թուրքիայի Հանրապետության Հաթայի մարզի Ալեքսանդրեթ (այժմ՝ Իսկենդերուն) քաղաքում։


== Պատմություն ==
Եկեղեցին կառուցվել է 1872 թվականին։ Վերջին անգամ Քառասուն մանկանց եկեղեցում պատարագ էր մատուցվել քահանա Սարգիս Սերոբ Բիլյանի կողմից 2002 թվականին։ Քահանայի մահից հետո եկեղեցին չի գործել։


== Վերաբացում ==
Քառասուն մանկանց եկեղեցում վերջին անգամ պատարագ էր մատուցուվել 2002 թվականին, երբ մահացավ տեր Սարգիս Սերոբ Բիլյանը։ Վերաբացման ժամանակ պատարագ է մատուցել Պոլսո Հայոց Պատրիարքարանի կողմից Ալեքսանդրեթի հոգևոր հովիվ նշանակված Ավետիս քահանա Թաբաշյանը, ում պատասխանատվության շրջանակների մեջ մտնում է Հաթայի մարզի և շրջակայքի եկեղեցիները։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեսագրություն YouTube կայքում, եկեղեցու ներսը


== Ծանոթագրություններ ==
Միլենա Բերտոլինի

Միլենա Բերտոլինի (իտալերեն՝ Milena Bertolini, հունիսի 24, 1966(1966-06-24), Կորեջիո, Ռեջիո Էմիլիա, Էմիլիա Ռոմանիա, Իտալիա), իտալացի նախկին ֆուտբոլիստուհի։ Ներկայումս մարզում է Իտալիայի կանանց ֆուտբոլի ազգային հավաքականը։ Այդ պաշտոնն ստանձնել է 2017 թվականի օգոստոսին՝ փոխարինելով Անտոնիո Կաբրինիին։ Նրա ղեկավարությամբ հավաքականը կարողացել է հաղթահարել աշխարհի կանանց 2019 թվականի առաջնության որակավորման փուլը, 20 տարվա ընդմիջումից հետո մասնակցել եզրափակչ փուլի խաղերին և հասնել մինչև քառորդ եզրափակիչ՝ մեկ ութերորդ եզրափակիչում 2:0 հաշվով հաղթելով Չինաստանի թիմին։


== Մարզական նվաճումներ ==


=== Որպես ֆուտբոլիստուհի ===
Ռեջիանա թիմի կազմում

Իտալիայի կանանց ֆուտբոլի բարձրագույն խմբի առաջնության հաղթող - 1990–91
Իտալիայի կանանց ֆուտբոլի գավաթի խաղարկության հաղթող - 1988–89
Իտալիայի կանանց ֆուտբոլի Serie B առաջնության հաղթող - 1985–86Մոդենա թիմի կազմում

Իտալիայի կանանց ֆուտբոլի բարձրագույն խմբի առաջնության հաղթող - 1996–97, 1997–98
Իտալիայի կանանց ֆուտբոլի սուպերգավաթակիր - 1997Անհատական ձեռքբերումներ

Իտալիայի ֆուտբոլի փառքի սրահ - 2018


=== Որպես մարզիչ ===
Ֆորոնի Վերոնա  թիմի

Իտալիայի կանանց ֆուտբոլի բարձրագույն խմբի առաջնության հաղթող - 2002–03
Իտալիայի կանանց ֆուտբոլի սուպերգավաթակիր - 2002Ռեջիանա  թիմի

Իտալիայի կանանց ֆուտբոլի գավաթի խաղարկության հաղթող - 2009–10Բրեշիա  թիմի

Իտալիայի կանանց ֆուտբոլի բարձրագույն խմբի առաջնության հաղթող -  2013–14, 2015–16
Իտալիայի կանանց ֆուտբոլի գավաթի խաղարկության հաղթող - 2014–15, 2015–16
Իտալիայի կանանց ֆուտբոլի սուպերգավաթակիր - 2014, 2015, 2016Անհատական ձեռքբերումներ

«Ոսկե նստարան» (Panchina d'Oro) մրցանակ, որը սահմանված է Իտալիայի կանանց ֆուտբոլի բարձրագույն խմբի թիմերի լավագույն մարզչին խրախուսելու համար - 2007–08, 2008–09, 2009–10, 2013–14, 2014–15, 2015–16


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://femminile.football.it/schedaallenatore.php?id_allenatore=300%7Ctitolo=Milena Bertolini|cid=Football.it
http://www.calciobresciano.it/dilettanti/brescia-femminile/1150-modello-articolo-immagine-a-sinistra430.html%7Ctitolo=Cesari(չաշխատող հղում) si affida a Milena Bertolini
http://www.calciodonna.it/servizi/bertolini.htm%7Ctitolo=Bertolini(չաշխատող հղում)
Էնգելսբերգ

Էնգելսբերգ (գերմ.՝ Engelsberg), գերմանական կոմունա Բավարիայում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Տրաունշտայն շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2640 մարդ (ըստ 31 դեկտեմբերի 2010 թվականի տվյալով)։ Զբաղեցնում է 34,18 կմ քառ. տարածք, պաշտոնական կոդը՝ 09 1 89 115։
Համայնքի ժամանակակից տարածքը կազմավորվել է 1972 թվականին, կազմավորվել է Ենգլեշբերգ, Մայսենբերգ և Այթինգ համայնքների միաձուլման միջոցով։


== Համայնքը արդյունաբերության և գյուղատնտեսության ոլորտներում ==
1998 թվականի դրությամբ, ըստ պաշտոնական վիճակագրության հիմնական մասի, համայնքում աշխատող բնակչությունը աշխատել է արտադրական ոլորտում, ինչպես նաև մի մասը աշխատում էր անտառային գյուղատնտեսությունը զարգացնելու համար, և ոչ միայն անտառային այլև առևտրի և տրանսպորտի ձեռնարկությունները։ 97 գյուղատնտեսական ձեռնարկություններ զբաղեցրել են 2316 հա տարածք, այդ թվում 1780 հեկտար վարելահող։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Հանրային սեփականության օր

Հանրային սեփականության օր (անգլ.՝ Public Domain Day), միջազգային ոչ պաշտոնական տոն, նշվում է ամեն տարի հունվարի 1-ին, սկսած 2004 թվականից։
Տոնը և նրա օրվա ընտրությունը կապված են այն փաստի հետ, որ շատ երկրների օրենսդրությամբ ամեն տարվա առաջին օրը հանրային սեփականություն են դառնում ստեղծագործություններ, որոնց հեղինակային իրավունքների ժամկետը լրանում է այդ օրը։ Բացառություն է կազմում միայն ԱՄՆ-ն, որտեղ մինչև 2019 թվական ոչ մի հեղինակային իրավունք չի փոխվելու հանրային սեփականության։
Տոնի առաջին հիշատակումը կապված է կանադացի ակտիվիստ Ուոլես Մակլինի անվան հետ (անգլ.՝ Wallace McLean), որի գաղափարը կիսեց իրավունքի պրոֆեսոր, ոչ առևտրային Քրեաթիվ Քոմոնս (անգլ.՝ Creative Commons) կազմակերպության հիմնադիր, Լոուրենս Լեսինգը։ Ավելի ուշ գաղափարին միացան այլ ակտիվիստներ, ոչ առևտրային կազմակերպություններ և համացանցային նախագծեր։.
2010 թվականի հունվարի 1-ից Հանրային սեփականության օրվա կայքում տպվում են այն ստեղծագործությունների հեղինակների անունները, որոնց աշխատանքները դառնում են հանրային սեփականություն։ 2010 թվականի հունվարի 1-ից ոչ առևտրային կազմակերպություն Ազատ գիտելիքի հիմնադրամը (անգլ.՝ The Open Knowledge Foundation (OKF)) թողարկեց առցանց լրագիր «Հանրային սեփականության նկարագիր» (անգլ.՝ The Public Domain Review), որը նման ցուցակ է ներկայացնում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Օրվա պաշտոնական կայքը.
Հանրային սեփականության օրվա էջը Քրեաթիվ Քոմոնսի կայքում
The Public Domain Review.
What Could Have Entered the Public Domain on January 1, 2014?.
Մուստյիե

Մուստյիե (էստ․՝ Mustjõe), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Անիյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 28 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ջիխանջուրի

Ջիխանջուրի (վրաց.՝ ჯიხანჯური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Քոբուլեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 300 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քոբուլեթից 16 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2002 և 2014 թվականների մարդահամարների տվյալներում գյուղի բնակչությունը չի նշվում, այն ներառվել է Օչխամուրի կազմի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Օջախփիր

Օջախփիր, լեռնագագաթ Հայաստանի Լոռու մարզում, Գուգարաց լեռնաշղթայի միջին մասում, Վանաձոր քաղաքից 25 կմ հյուսիս-արևելք, Մարց գյյուղից հյուսիս-արևելք։


== Ծանոթագրություններ ==
Եղբայր Հորտենսիո Ֆելիքս Պարավիսինոյի դիմանկար

«Եղբայր Հորտենսիո Ֆելիքս Պարավիսինոյի դիմանկար» (իսպ.՝ Retrato de Fray Hortensio Félix Paravicino, անգլ.՝ Portrait of Fray Hortensio Félix Paravicino), հունական ծագմամբ իսպանացի նկարիչ Էլ Գրեկոյի 1609 թվականի յուղաներկով կտավ, որն այժմ գտնվում է Բոստոնի Գեղարվեստի թանգարանում։ Նկարում պատկերված է Հորտենսիո Ֆելիքս Պարավիսինոն, որը եղել է Սուրբ Երրորդության ուխտի վանական և իսպանացի բանաստեղծ, ինչպես նաև նկարչի մոտ ընկերն էր։ Նկարում նա Սուրբ Երրորդության ուխտի հագուստով է։ 1641 թվականին հետմահու հրատարակվել են Հորտենսիո Ֆելիքս Պարավիսինոյի աշխատանքները, որտեղ չորս սոնետներ նվիրված էին Էլ Գրեկոյին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
ÁLVAREZ LOPERA, José, El Greco, Madrid, Arlanza, 2005, Biblioteca «Descubrir el Arte», (colección «Grandes maestros»). 84-95503-44-1. (իսպ.)
SCHOLZ-HÄNSEL, Michael, El Greco, Colonia, Taschen, 2003. 978-3-8228-3173-1. (իսպ.)
Gudiol, José; Doménikos Theotokópoulos, El Greco ; Ediciones Polígrafa, S.A.; Barcelona-1982; ISBN 84-343-0031-1
Àlvarez Lopera, José; El Greco, La Obra esencial ; Ediciones Sílex S.L.; Madrid-2014; ISBN 978-84-7737-8600
Wethey, Harold Edwin; El Greco y su Escuela (Volumen-II) ; Ediciones Guadarrama; Madrid-1967.


== Արտաքին հղումներ ==
Catalogue entry
ArteHistoria.com. «Fray Hortensio Félix Paravicino» [Consulta: 03.01.2011]. (իսպ.)
Հովհաննես Պապիկյան

Հովհաննես Պապիկյան (դեկտեմբերի 1, 1944, Ախալցխայի շրջանի Ջուլղա գյուղում, Վրաստան), լրագրող, հրապարակախոս, ՀԳՄ անդամ (2012)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտը։ Եղել է «մանկավարժ» բազմատիրաժի պատասխանատու քարտուղար։ Աշխատել է ռադիոյի երիտասարդական հաղորդումների խմբագրությունում, հեռուստատեսությունում։ Սահմանադրական դատարանի մամուլի քարտուղարն է (2000)։ Մի քանի վավերագրական ‎‎ֆիլմերի հեղինակ է («Ոգու հերկը», «Իրիկնահացի հրավեր», «Մասունքներ»)։ Հայաստանի ժուռնալիստների միության անդամ է։


== Երկեր ==
Ներշնչանք, 2011։
Կարոտս կարոտիդ կարոտ, 2011։
Ես ձեզ մի խելամիտ միտք կասեմ, 2011։
Կարոտի ճամփաներ, 2008։
Ոգեղեն կյանք, 1998։


== Նվաճումներ ==
2012 թվականին արժանացել է «Համո Սահյան» Ոսկե հուշամեդալի։
2013 թվականին արժանացել է Հովհաննես Շիրազի անվան հուշամեդալի։


== Ծանոթագրություններ ==
Ինդիան Ռիվեր շրջան (Ֆլորիդա)

Ինդիան Ռիվեր շրջան (անգլ.՝ Indian River County), ԱՄՆ Ֆլորիդա նահանգի 67 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.303 կմ² է, բնակչությունը՝ 138.028 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Վերո Բիչ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1925 թ.։
Իվանովկա (գյուղ, Նիկոլաևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻվանովկաԻվանովկա (ուկրաիներեն՝ Іванівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նիկոլաևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Իվանովկա գյուղում բնակվում էր 567 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Օկտավիո Պաս

Օկտավիո Պաս Լոսանո (իսպ.՝ Octavio Paz Lozano, Իսպաներեն արտասանություն՝ [okˈtaβjo pas loˈsano], մարտի 31, 1914(1914-03-31)[…], Մեխիկո, Մեքսիկայի Միացյալ Նահանգներ - ապրիլի 19, 1998(1998-04-19), Մեխիկո, Մեքսիկայի Միացյալ Նահանգներ), մեքսիկացի գրող, պոետ-դիվանագետ, Միգել Սերվանտեսի մրցանակակիր (1981), գրականության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր (1990)։


=== Պոեզիայի հավաքածուներ ===
1933։ Luna silvestre
1936։ No pasarán!
1937։ Raíz del hombre
1937։ Bajo tu clara sombra y otros poemas sobre España
1941։ Entre la piedra y la flor
1942։ A la orilla del mundo
1949։ Libertad bajo palabra
1954։ Semillas para un himno
1957։ Piedra de Sol (Արևի քար)
1958։ La estación violenta
1962։ Salamandra (1958–1961)
1965։ Viento entero
1967։ Blanco
1968։ Discos visuales
1969։ Ladera Este (1962–1968)
1969։ La centena (1935–1968)
1971։ Topoemas
1972։ Renga: A Chain of Poems Ջեկ Ռուբանդի, Էդոարդո Սանգվինետիի և Չառլզ Տոմլինսոնի հետ
1975։ Pasado en claro
1976։ Vuelta
1979։ Hijos del aire/Airborn Չառլզ Տոմլինսոնի հետ
1979։ Poemas (1935–1975)
1985։ Prueba del nueve
1987։ Árbol adentro (1976–1987)
1989։ El fuego de cada día, ընտրանի, նախաբան և ծանոթագրությունները Պասի


=== Թարգմանություններ ===
1952։ Anthologie de la poésie mexicaine, խմբագրում և մեկնաբանում Օկտավիո Պասի
1958։ Anthology of Mexican Poetry, խմբագրումը և մեկնաբանումը՝ Օկտավիո Պասի, թարգմանիչ՝ Սամուել Բեկետ
1957։ Sendas de Oku, Մաթսուո Բաշո, համաթարգմանիչ՝ Էյկիչի Հայաշիյա
1962։ Antología, Ֆեռնանդո Պեսսոայի կողմից
1966։ Poesía en movimiento (México: 1915–1966), խմբագիր՝ Օկտավիո Պաս, Ալի Չումասերո, Օմերո Արիդխիս, Խոսե Էմիլիո Պաչեկո
1971։ Configurations, թարգմանիչ՝ Գ. Արուլ (և այլք)
1974։ Versiones y diversiones


== Մրցանակներ ==
Մեքսիկայի ազգային քոլեջի նշանակված անդամ
German Book Trade-ի խաղաղության մրցանակ
Գրականության համար տրվող արվեստի և գիտության ազգային մրցանակ, 1977
Մեքսիկայի ազգային ինքնավար համալսարանի պատվավոր դոկտոր, 1978
Հարվարդի համալսարանի պատվավոր դոկտոր, 1980
Օլին Յոլիցլի մրցանակ, 1980
Միգել դե Սերվանտես մրցանակ, 1981
Գրականության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր, 1990
Իտալական հանրապետության երախտիքի շքանշան, 1991
Մոնդելյո մրցանակ (Պալերմո, Իտալիա)
Ալֆոնսո Ռեյես միջազգային մրցանակ
Նյուստադ գրականության միջազգային մրցանակ, 1982
Երուսաղեմի մրցանակ
Մենդերես Պելայո միջազգային մրցանակ
Ալեքսիս դե Տոկեվիլե մրցանակ
Խավիեր Վիլաուռուտիա մրցանակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Օկտավիո Պաս. Յոթ բանաստեղծություն
Nobel museum biography and list of works Archived 2001-12-04 at the Wayback Machine.
"Octavio Paz" The Art of Poetry No. 42 Summer 1991 The Paris Review
Nobel lecture
Recorded in Washington D.C. on October 18, 1988. Video (1 Hr)
Արթուր Գիննեսս

Արթուր Գիննեսս (անգլ.՝ Sir Arthur Guinness, 1725, Celbridge, Քիլդեր կոմսություն, Լենստեր - հունվարի 23, 1803(1803-01-23), Դուբլին, Իռլանդիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն), իռլանդացի գարեջրագործ և բարեգործ, «Գիննեսս» անվանումը կրող գարեջրի արտադրությամբ զբաղվող «Arthur Guinness Son & Co» ընկերության հիմնադիր։


== Կենսագրություն ==

1752 թվականին՝ 27 տարեկան հասակում, արքեպիսկոպոս պապի՝ Փրայսից Արթուրին ժառանգած 100 ֆունտով Գիննեսսն սկսել է զարգացնել գարեջրագործական բիզնեսը։ 1755 թվականին Դուբլինից 17 կիլոմետր հեռավորության վրա գտնվող Լեյքսլիփ գյուղում վարձակալել է 9000 տարեկան 4 ակր տարածք ունեցող հողատարածք, որի մոտ գտնվել է իր փոքր գարեջրատունը, տարեկան վճարել է 45 ֆունտ, և սկսել պատրաստել ու լցնել «Գիննեսս» անվանումը կրող գարեջուրը։ Հետագայում աշխարհահռչակ սև գարեջուր դարձած «Գիննեսս» թունդ պորտերն սկսել է պատրաստվել 1759 թվականից։
Մինչև այսօր պատմաբանները չեն կարող միանշանակ պատասխան տալ նրա ծննդավայրի և ամսաթվի վերաբերյալ, «Գիննեսս» ընկերությունը պնդում է, որ նա ծնվել է 1725 թվականի սեպտեմբերի 28-ին, սակայն Արթուր Գիննեսսի՝ Արդ լճում գտնվող տապանաքարի վրա գրված է, որ նա մահացել է 1803 թվականի հունվարի 23-ին՝ 78 տարեկան հասակում այսպիսով վկայելով, որ նա ծնվել է 1724 թվականին կամ 1725 թվականի սկզբին։
1761 թվականին ամուսնացել է Օլիվյա Ուիթմորի հետ, ունեցել է 21 երեխա, որոնցից 10-ը ապրել են մինչև չափահաս տարիքը։ Նրա որդիներից երեքը հետագայում դարձել են գարեջրագործներ։ 1764 թվականին տեղափոխվել է Դուբլին, որտեղ քաղաքի հյուսիսում կառուցել է իր տունը։ 1780-1790-ական թվականներին Գիննեսսն աջակցել է Հենրի Գրատանի քաղաքական հայացքներին, հիմնականում այն պատճառով, որ Գրատանն առաջարկել էր նվազեցնել գարեջրի հարկը։ Արթուր Գիննեսսն Իռլանդական գարեջրագործական գիլդիայի չորս գարեջրագործներից մեկն էր, որը Դուբլինը ներկայացրել է 1760-ական թվականներից մինչև իր մահը։
Մահացել է 1803 թվականի հունվարին, թաղված է մոր կողքին։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Սիոն եկեղեցի (Գառնի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Սիոն եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Սիոն եկեղեցի կամ  Գառնիի ամրոցի կլոր եկեղեցի, Գառնիի ամրոցի տարածքում պեղված եկեղեցի է, գտնվում է հեթանոսական տաճարի կողքին, արևմտյան կողմից։ Ըստ տարբեր կարծիքների կառուցվել է 7-րդ կամ 9-րդ դարում։


== Թվագրման վարկածներ ==
Հիմք ընդունելով հատակագծային հորինվածքը, պատուհանի պսակի մի բեկոր, և պատմական մի վկայություն որում հիշատակված է Ներսես անունը՝ ենթադրաբար Ներսես Գ Շինող կաթողիկոսի՝ Զվարթնոցի տաճարի կառուցողի, որոշ հետազոտողներ այս հուշարձանը թվագրում են 7-րդ դարով։ 

Այս վկայության ճշտությունը հիմնավորվում է նաև «Մաշտոց» մակագրություն ումեցող տապանաքարի առկայությունը՝ կլոր եկեղեցու հյուսիսային կողմի կիսավեր մատուռի հատակին։


== Ճարտարապետություն ==

Երկաստիճան պատվանդանի վրա տեղադրվա շրջանաձև՝ ենթադրաբար բազմանիստ կողմերով, շուրջ 20 մ տրամագիծ ունեցող պարագծում ամփոփված են ուղիղ սկզբնամասեր ունեցող կիսաշրջան չորս խորան, որոնց միջև տեղադրված են մեկական ավանդատներ՝ կիսաշրջան աբսիդներով արևելյան կողմից։ Այս տիպի հատակագիծը նույնութկամբ կրկնվել Մարմաշենի կլոր, Խծկոնքի Սուրբ Սարգիս եկեղեցիներում սա հիմք է տալիս Գառնիի ամրոցի կլոր եկեղեցին Բագրատունյաց շրջանին վերագրել։


== Ծանոթագրություններ ==
Սլովեչնո

Սլովեչնո (ուկրաիներեն՝ Словечне), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օվրուչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1566 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սլովեչնո գյուղում բնակվում էր 1 725 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3631 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 475,08 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հելլենիստական փիլիսոփայություն

Հելլենիստական փիլիսոփայություն է կոչվում փիլիսոփայության զարգացման այն ժամանակահատվածը, որը հաջորդել է Արիստոտելին։ Հելլենիստական շրջանի փիլիսոփայության առանձնահատկություններից մեկը նրա բարոյագիտական ուղղվածությունն է ու փորձը՝ ընդունելու հին արևելյան փիլիսոփայության որոշ դրույթներ։


== Ծագում ==
Ալեքսանդր Մակեդոնացու արևելյան արշավանքներից հետո ստեղծվում է հսկայական մի պետություն, որը մեծ զորավարի մահվանից հետո բաժանվում է երեք մասի։ Հունական և տեղական-ազգային մշակույթների միախառնումից գոյանում է նոր մշակույթ, որն ընդունված է անվանել հելլեսնիստական։ Միաժամանակ, որպես հունական մշակույթի անբաժան մասնիկ՝ հունական փիլիսոփայությունում սկիզբ է առնում հելլենիստական փիլիսոփայությունը։
Հելլենիստական դարաշրջանում Առաջավոր Ասիայի ժողովուրդների հոգևոր կյանքում տեղի ունեցան մեծ փոփոխություններ


== Առանձնահատկությունները ==
Հելլենիզմի դարաշրջանում հասարակական կյանքում տեղի ունեցած պատմաքաղաքական ու մշակութային փոփոխություններն իրենց կնիքն են թողնում նաև փիլիսոփայական մտքի զարգացման վրա։ Փիլիսոփայության կենտրոնում հայտնում է մարդը, որին առաջին հերթին մտահոգում են սեփական կեցության ավտանգության և երջանկության խնդիրները։ Անհատապաշտությունը դառնում է փիլիսոփայական մտածումների առանցքը։ Թուլանում է հետաքրքրությունը տեսական մտքի նկատմամբ, եթե Արիստոտելը տեսական-հայեցողական կյանքն էր համարում երանելի կեցություն և բարձրագույն բարիք, ապա հելլենիստական դարաշրջանի փիլիսոփայության մեջ տեսական գիտելիքները կորցնում են իրենց ինքնուրույն և ինքնաբավ արժեքը։


== Նոր ուղղություններ ==
Հելլենիզմի դարաշրջանում իրենց գոյությունը շարունակում են պլատոնական և արիտոտելական դպրոցները, իսկ դրանց զուգահեռ ձևավորվում էին փիլիսոփայության նոր ուղղություններ՝ ստոիցիզմը, էպիկուրականությունը և սկեպտիցիզմը։ 


=== Սկեպտիցիմզ ===


=== Էպիկուրականություն ===


=== Ստոիցիզմ ===


== Ծանոթագրություններ ==
(7900) Պորտուլ

(7900) Պորտուլ (անգլ.՝ Portule), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի փետրվարի 14-ին Ուլիսե Մունարիի և Մաուրա Տոմբելիի կողմից Սիմա Էկարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,267168 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9538 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5805 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1246,88 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,288721 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,24° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7900) Պորտուլ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մարտորելյաս

Մարտորելյաս  (կատ.՝ Martorelles), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Բարսելոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Վալես Օրենտալ շրջանում։ Տարածքը կազմում է 3,6 կմ²։ Բնակչությունը՝ 4900 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 44 կմ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Pàgina web de l'Ajuntament Archived 2014-01-01 at the Wayback Machine.
Pàgina web de les associacions de Martorelles Archived 2008-08-08 at the Wayback Machine.
Informació de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Informació de l'Institut d'Estadística de Catalunya
Mapa de Martorelles
Escut de Martorelles Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Ռուդենկա (գյուղ, Կորոստիշևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌուդենկաՌուդենկա (ուկրաիներեն՝ Руденька), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստիշևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռուդենկա գյուղում բնակվում էր 115 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,59 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 194,92 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կոնոշա

Կոնոշա (ռուս.՝ Коноша), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Արխանգելսկի մարզի Կոնոշսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11694 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հայկ Հովակիմյան (այլ կիրառումներ)

Հայկ Հովակիմյան կարող է վերաբերվել.

Հայկ Հովակիմյան, խորհրդային հայ ռազմական գործիչ։
Հայկ Հովակիմյան, հայ պրոդյուսեր, տեսաբլոգեր, յություբեր։
Սաունյա (այլ կիրառումներ)

Սաունյա անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Սաունյա - գյուղ Էստոնիայի Օռու շրջանի կազմում։
Սաունյա - գյուղ Էստոնիայի Կուուսալու շրջանի կազմում։
Պայծառակերպության վանք (Բուլղարիա)

Պայծառակերպության վանք (բուլղար․՝ Преображенски манастир), տղամարդկանց համար գործող բուլղարական ուղղափառ ոչ քաղկեդոնական վանք, որը գտնվում է Բուլղարիայի Վելիկո Տիռնովոյի մարզի Վելիկո Տիռնովո քաղաքում։
Պայծառակերպության վանքը գտնվում է Յանտրա գետի ափին։


== Պատմություն ==
Վանքը հիմնադրվել է 11-րդ դարում՝ Բուլղարիայի թագավոր Իվան Ալեքսանդրի օրոք։ 1360 թվականին ստացել է հատուկ հոգևոր կարգավիճակ։
Վանքը գրավվել է թուրքերի կողմից Բուլղարիայի գրավման ժամանակ։ 19-րդ դարում ենթարկվել է վերակառուցման։ Եկեղեցին պատկերազարդվել է 1849 թ.-ից 1851 թվականներին բուլղարացի նկարիչ և սրբանկարիչ, Բուլղարիայի ազգային վերծննդի ներկայացուցիչ Զախարի Զողրաֆը։
Որմնանկարներից նշանավոր են «կյանքի անիվ», «Վերջին դատաստան», «Խորհրդավոր ընթրիք» խորագրով որմնանկարները։ Եկեղեցու պատերին կան նաև սլավոնական գրերի ստեղծող Կյուրեղի և Մեթոդիոսի պատկերով որմնանկարներ։
Նկարիչը վանքի պատերին թողել է նաև ինքնադիմանկար։ Ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ բուլղարական այս վանքը ծառայում էր, որպես հիվանդանոց։


== Տե՛ս նաև ==
Սուրբ Պայծառակերպության եկեղեցի (Մոսկվա)


== Ծանոթագրություններ ==
Ստիկեր

Ստիկեր (անգլ.՝ sticker), պիտակ։ Պատրաստվում է ինքնասոսնձվող ժապավենից։ Ստիկերը նախատեսված է տարբեր մակերևույթներին (փայտ, մետաղ, ապակի և այլն) փակցնելու համար։ Կարող է օգտագործվել որպես գովազդային բնույթի գրաֆիկական պատկեր, ինտերիերի դիզայնի մաս, օգտագործվում է նաև ավտոմեքենաների վիզուալ թյունինգում (անգլ.՝ Vinyl)։
Ստիկերը թղթե պիտակ է հատուկ սոսնձաշերտով, որը սկզբնապես նախատեսված էր ապրանքի հսկման համար։ Այսինքն ստիկերը ի սկզբանե եղել է պոլիգրաֆիկ արդյունաբերության փոքր ձև, երաշխիքային կամ պաշտպանիչ պիտակ, որը հանդիսանում է դրոշմի տարատեսակ, դա թույլ է տալիս ապրանքի թույլտվության հսկողություն իրականացնել։
Ըստ էության ստիկերը նույն պիտակն է, որն օգտագործվում է հիմնական պիտակի կամ փաթեթավորման մեջ չմտնող լրացուցիչ տեղեկություն տեղադրելու համար կամ էլ ապրանքի տարածման վերահսկողության համար։ Ստիկերները պաշտպանում են ապրանքը կեղծումից և զգուշացնում բացահայտումները։


== Տարատեսակները ==
Ստիկերները լինում են․

Երաշխիքային, օգտագործվում են հատուկ դրոշմված կամ ինքնաքանդվող թղթի անվավեր բացումը վերահսկելու համար և միավորում են փաթեթի հիմնական և շարժվող մասերը։ Երաշխիքային ստիկերի հիմնական առանձնահատկությունը սոսնձելիս քանդվելն է։
Նույնականացվող, արտադրվում են ապրանքի թվային դրոշմավորման և շտրիխ-կոդի անհատականացման համար։ Դա թույլ է տալիս տեղեկություն ստանալ ապրանքի մասին, նրա բնութագրումը էլեկտրոնային տեսքով։
Ինվենտարային, օգտագործվում են պահեստներում ապրանքների հաշվառման ժամանակ, ունենում են անհատական շտրիխ-կոդ։ Ստիկերների այս տեսակը հնարավորություն է տալիս պահեստավորման ժամանակ դասակարգել ապրանքը։
Թվագրված, սրանք ստիկերներ են ապրանքի արտադրման կամ երաշխիքային ժամկետները նշելու համար։ Այդպիսի ստիկերը պարունակում է սերիայի համարը, արտադրման տարեթիվը և այլ անհրաժեշտ տեղեկություններ։ Երբեմն արտադրում են տեղեկություն չպարունակող ստիկերներ, որոնք հետագայում լրացվում են ձեռքով։
Սոցիալական, սրանք նախատեսված են սոցկայքերում շփվելու համար։ Դրանք ավելի խոշոր չափերով արտահայտում են ուղարկողի տվյալ պահին ունեցած զգացմունքները։ Դրանք օգտագործվում է խոշոր սոցկայքերում՝ vk.com, facebook.com և այլն։


== Արտաքին հղումներ ==
Բառի նշանակությունը stick (չաշխատող հղում)
Ստիկերներ սոցկայքերի համար Archived 2017-12-23 at the Wayback Machine.
Չինական գյուղ (Ցարսկոյե Սելո)

Չինական գյուղ Ցարսկոյե Սելոյի Ալեքսանդրովսկի զբոսայգում (ռուս.՝ Китайская деревня), ձեռնարկում Եկատերինա Մեծի օրոք` կառուցելու գյուղ չինական ոճով, 18-րդ դարում եվրոպական արվեստում տարածված շինուզարիի («կիտայշչինա») նորաձևության ավանդույթների պահպանման նպատակով։
Հավանաբար ոգեշնչվելով Դրոթթնինգհոլմում իրականացված համանման նախագծով՝ Եկատերինան հրամայեց Անտոնիո Ռինալդիին և Չարլզ Կամերոնին գյուղի նախագիծը կազմել իր անձնական հավաքածուում եղած չինական փորագրությունների հիման վրա։ Գյուղը պետք է բաղկացած լիներ 18 ոճավորված չինական տներից (դրանցից միայն տասը ավարտվեցին), որոնց վրա պետք է վեր խոյանար ութանկյուն գմբեթաձև աստղադիտարան (որոնք ընդհանրապես չավարտվեցին)։
Այն բանից հետո, երբ աշխատանքներում իսկական չինացի ճարտարապետներ ներգրավելու Եկատերինայի մտադրությունները ձախողվեցին, նա հանձնարարեց Լոնդոնում ռուսական դեսպանին Ցարսկոյե Սելոյի համար ձեռք բերել Քյուի արքայական բուսաբանական այգում կառուցված  պագոդայի պատճենը, որը համարվում էր շինուազրիի ճարտարապետության հիմնական կառուցվածքային տարրերից մեկը։ 

Եկատերինայի մահից հետո 1796 թվականին աշխատանքները դադարեցվեցին։ Դրանք չվերսկսվեցին մինչև 1818 թվականը, երբ  Ալեքսանդր I-ը խնդրեց Վասիլի Ստասովին վերակառուցել գյուղն այնտեղ իր հյուրերին տեղավորելու համար։ Չնայած Արևելյան ոճի բնօրինակ կահավորանքի մեծ մասը ոչնչացվեց, վերակառուցված գյուղը բնակարան տրամադրեց այնպիսի նշանավոր հյուրերի, ինչպիսիք են Նիկոլայ Միխայլովիչ Կարամզինը, որը 1822-1825 թվականներին աշխատում էր իր «Ռուսական պետության պատմությունը» աշխատության վրա։
Գյուղից ոչ հեռու 1779 թվականին կառուցվում է Չինական օպերային թատրոնը։ Հենց այստեղ է իտալացի կոմպոզիտոր Ջովանի Պաիզիելոն ներկայացրել իր նոր օպերաները ռոսական կայսրուհուն։ Այստեղ է կայացել նաև Լև Նիկոլաևիչ Տոլստոյի «Լուսավորության պտուղները» ստեղծագործության պրեմիերան։ Թատրոնը հրդեհվել է 1941 թվականի սեպտեմբերի 15-ին և մինչև օրս չի վերականգնվել։
Դեպի գյուղ են տանում երեք դիտարժան կամուրջներ։ Վիշապների կամրջի, որն այդպես էր կոչվում այն պատճառով, որ այն զարդարում էին  չորս ցինկե թևավոր վիշապներ և Մեծ չինական կամրջի, որը հայտնի  էր վարդագույն գրանիտե ծաղկամաններով ու նմանակված կորալե տերևներով, շինարարությունը ավարտվեց 1875 թվականին։ Ճարտարապետներ Նեոլով եղբայրների կողմից Խաչի կամուրջը կառուցվել էր վեց տարի առաջ։ 1860 թվականին Մեծ չինական կամրջի վրա քանդակագործ Շվարցի կողմից տեղադրվեցին չորս չինացիների քանդակներ, որոնք ավերվել էին Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ և ներկայումս վերականգնվել են։ 
Գյուղը ռեստավրացիայի է ենթարկվել 1859-1861 թվականներին Իպպոլիտ Մոնիգետտիի ղեկավարությամբ։ Տները զգալի վնաս են կրել նացիստական օկուպացիայի ժամանակ, սակայն դրանք վերականգնվել են 1990-ական թվականներին և օգտագործվել են VIP-հյուրերի ընդունման նպատակով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Գրականություն ==
Г. Семенова «Царское Село: знакомое и незнакомое», 2009.
Օքսանա Մարկարովա

Օքսանա Մարկարովա (ուկրաիներեն՝ Оксана Сергіївна Маркарова, հոկտեմբերի 28, 1976(1976-10-28), Ռովնո, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի պետական և քաղաքական գործիչ, տնտեսագետ։ 2018 թվականի նոյեմբերի 22-ից Ուկրաինայի ֆինանսների նախարար։ Ուկրաինայի ազգային անվտանգության և պաշտպանության խորհրդի անդամ (2019 թվականի մայիսի 31)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է հայ-ուկրաինական ընտանիքում, առաջին կրթությունը ստացել է Կիևո-Մոգիլյանի ակադեմիայում, որտեղ դարձել է էկոլոգիական գիտությունների մագիստրոս։ Այնուհետև ուսանել է ԱՄՆ-ի Բլումինգթոնի Ինդիանա  համալսարանում, այնտեղ էլ ստացել է մագիստրոսի աստիճան Միջազգային հանրային ֆինանսների և առևտրի ոլորտում։
1998-1999 թվականներին և 2001-2003 թվականներին զբաղեցրել է տնտեսական քաղաքականության հարցերով խորհրդականի և արտաքին և կորպորատիվ կապերի մենեջերի պաշտոններ ամերիկյան Western NIS Enterprise Fund հիմնադրամում (այժմ Horizon Capital-ի վարչությունում), իսկ 2000 թվականին Միացյալ Նահանգներում պրակտիկա է անցել Համաշխարհային բանկում։
2015 թվականից Օքսանա Մարկարովան անցել է տնտեսության պետական հատված։
2015 թվականի մարտից մինչև 2016 թվականի ապրիլ զբաղեցրել Է Ուկրաինայի ֆինանսների նախարարության աշխատակազմի ղեկավար-նախարարի տեղակալի պաշտոնը։
2016 թվականի ապրիլի 29-ին, նոր կառավարության գալով, նշանակվել է Ուկրաինայի ֆինանսների նախարարի առաջին տեղակալի պաշտոնում։
2018 թվականի հունիսի 8-ին, Ալեքսանդր Դանիլյուկի պաշտոնանկության կապակցությամբ, նշանակվել է Ուկրաինայի ֆինանսների նախարարի պաշտոնակատար՝ Ուկրաինայի վարչապետ Վլադիմիր Գրոյսմանի կարգադրությամբ։
2018 թվականի նոյեմբերի 22-ին հաստատվել է Ուկրաինայի ֆինանսների նախարարի պաշտոնում, Ուկրաինայի Գերագույն ռադայում նրա նշանակման օգտին քվեարկել է 242 պատգամավոր (անհրաժեշտ 225-ի դեպքում)։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարտինյակո

Մարտինյակո (իտալերեն՝ Martignacco), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 6327 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 208 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 26 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33035։ Հեռախոսային կոդ՝ 0432։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 0432 638411
Էլեկտրոնային փոստ։ affari.generali@com-martignacco.regione.fvg.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.martignacco.ud.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Բար (լեռ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բար (այլ կիրառումներ)Բար, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Անտիպոնտական լեռնահամակարգում։ Գտնվում է Թորթում գետի ակունքում, համանուն գյուղի մոտ։


== Ծանոթագրություններ ==
Արտաշատի թատրոն

Արտաշատի թատրոն (հին), հիմնադրվել է Արտաշատում, մեր թվարկությունից առաջ։ Ծաղկում է ապրել հայոց թագավոր Արտավազդ Բ-ի օրոք, որը թատերգությունների և այլ գրական գործերի հեղինակ էր։ Առայժմ հայտնի է Արտաշատի թատրոնի մեկ բեմադրություն՝ Եվրիպիդեսի Բաքոսուհիները ողբերգությունը, որ խաղացվել է հունարեն, մեր թվարկությունից առաջ 53 թվականին։ Այդ ներկայացման ժամանակ, ինչպես վկայում է միակ աղբյուրը՝ հույն պատմիչ Պլուտարքոսը, ասպարեզ է բերվել այդ նույն ժամանակ Խառանի ճակատամարտում սպանված հռոմեական զորավար Մարկոս Կրասոսի գլուխը։ Հույն դերասան Յասոնը, վերցնելով այն, ոգևորված արտասանել է ողբերգության համապատասխան հատվածը՝ Բերում ենք սարից նոր կտրած բաղեղը, որսի երջանիկ արդյունք է։ Ենթադրվում է, որ այդ տեսարանը նախապատրաստել է Արտավազդ Բ՝ նշանավորելով իր և պարթևաց թագավոր Որոդեսի դաշինքն ու հռոմեական բանակի դեմ տարած պարթևների հաղթանակը։ Պլուտարքոսի վկայության որոշ մանրամասներ հուշում են, որ Արտավազդ Բ-ի ժամանակ Արտաշատի թատրոնն ունեցել է պալատական- ազնվականական բնույթ։
Օխակաստրո

Օխակաստրո (իսպ.՝ Ojacastro), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ռիոխա պրովինցիայում՝ Ռիոխա (Լոգրոնիո) ինքնավար համայնքի կազմում։ Մտնում է Էսկարայ շրջանի (կոմարկայի) կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 44,32 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 209 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 60 կմ հեռավորության վրա։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Fuero de Fernando IV
Aldeas que constituyen el municipio de Ojacastro
Բուլանըղ (գետակ, Արաքսի ավազան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բուլանըղ (այլ կիրառումներ)Բուլանըղ, Բուլանըք, Պուլանըք, գետակ Թուրքիայում, Արաքսի ավազանում, նրա աջակողմյան վտակը։ Հոսում է Կարսի մարզի Կաղզվանի օկրուգում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարմիր ծով (այլ կիրառումներ)

Կարմիր ծով եզրը կարող է վերաբերել՝

Կարմիր ծով - Հնդկական օվկիանոսի ծով Աֆրիկայի և Արաբական թերակղզու միջև։
Կարմիր ծով - Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության 29 մուհաֆազաներից մեկը։