armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Օտտոն I

Օտտոն I կամ Օտտո I (գերմ.՝ Otto I der Große, նոյեմբերի 11, 912, Վալլհաուզեն, Սաքսոնիա — մայիսի 7, 973, Մեմլեբեն), Սաքսոնիայի հերցոգ (Օտտո II անունով) 936-961 թվականներին, Գերմանիայի թագավոր 936 թվականից, Հռոմեական Սրբազան կայսրության կայսր 962 թվականից, Իտալիայի թագավոր 961 թվականից։ Գերմանիայի թագավոր Հենրիխ I-ի և Մաթիլդա Վեստֆալսեցու որդին։ Նրա ղեկավարման տարիներին հիմնադրվել է Հռոմեական Սրբազան կայսրությունը։


== Կենսագրություն ==
Սաքսոնական դինաստիայից։ Հայնրիխ 1-ինի որդին։ Շվաբիայի, Բավարիայի, Լոթարինգիայի և այլն դուքսերի անջատողական քաղաքականության դեմ պայքարում հենվել էր հոգևորականների վրա, նրանց շնորհել լայն արտոնություններ։ Շարունակել էր պոլաբյան սլավոնների հողերի նվաճումը։ 955 թվականին գերմանացի և չեխ զորքերը Օտտո 1-ի գլխավորությամբ պարտության էին մատնել հունգարներին Լեխ գետի մոտ (տես. Լեխի ճակատամարտ) և կասեցրել նրանց առաջխաղացումը դեպի Արևմուտք։
951 թվականին իրեն էր ենթարկել Լոմբարդիան և ընդունել Իտալիայի թագավորի տիտղոսը։ Հռոմի քաղաքացիներից արտաքսված Հովհաննես 12-րդ պապին օգնելու պատրվակով 961 թվականին արշավել էր Հռոմ և 962 թվականի փետրվարի 2-ին պապից ստացել կայսերական թագ։ Դրանով սկզբնավորվել էր «Հռոմեական սրբազան կայսրությունը»։
Օգտվելով պապության թուլացումից՝ փաստորեն իրեն էր ենթարկել այն։ Հարավային Իտալիան ենթարկելու նրա փորձը (967-971) հաջողություն չի ունեցել։


== Գրականություն ==
Егер О.. Всемирная история: в 4 томах. — СПб.: Специальная литература, 1997. — Т. 2: Средние века. — 690 с. — 5 000 экз. — ISBN 5-87685-085-3.
Видукинд Корвейский. Деяния саксов = Res Gestae Saxonicarum. — М.: Наука, 1975. — (Памятники средневековой истории народов центральной и восточной Европы).
Фазоли Джина. Короли Италии (888—962 гг.) / Пер. с итал. Лентовской А. В.. — СПб.: Евразия, 2007. — 288 с. — 1 000 экз. — ISBN 978-5-8071-0161-8.
Балакин В. Д.. Творцы Священной Римской империи. — М.: Молодая гвардия, 2004. — 356 с. — (Жизнь замечательных людей: Серия биографий; Вып. 1095 (895)). — 5000 экз. — ISBN 5-235-02660-8.
Альфан Л. Великие империи варваров: от Великого переселения народов до тюркских завоеваний XI века. М., Вече, 2006
Սուխիե Յալի (գյուղ, Մարյինի շրջան)

Սուխիե Յալի (ուկրաիներեն՝ Сухі Яли), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Մարյինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սուխիե Յալի գյուղում բնակվում էր 412 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լյուտովկա (գյուղ, Զոլոչևի շրջան)

Լյուտովկա (ուկրաիներեն՝ Лютівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զոլոչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է մինչև 1779 թվականը։
2001 թվականի տվյալներով Լյուտովկա գյուղում բնակվում էր 631 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2818 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 223,92 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Քաջքար

Քաջքար, Խաչեքար, Խաչքար, Խաչքար-թափալարի, Կաշքար, Կաջքար, Վարշամաբեկ, Վարշամակ, Վարշամբեգ, Վարշամբեկ, Վարչամբեգ, Վարսամբեկ, Վարչամբեգ, Վարսամբեկ, Վարսամբեկ Կաչգար, Վարսամբեկ Կաչկար, Վարսամպիկ, Վերշեմբեկ, Վերչենիկ, Վերջենիկ, Վերջնբակ, Քարքար, Քաջկար, Քաջքարա լեռ, լեռնագագաթ Պոնտական լեռնահամակարգում, Խաղտյաց (Պարխարյան) լեռներում, Խոտըջրի շրջանում։
Համանուն լեռը, որը Խաղտյաց լեռների ամենաբարձր գագաթն է (3706 մ), գտնվում է Համշեն ավանից մոտ 16 կմ արևելք, Սպեր գյուղաքաղաքից 23 կմ հյուսիս։ Սրա վրա է գտնվում Խաչքար վանքը, իսկ լեռնագագաթից ոչ հեռու, մի բլրի վրա կա Սուրբ Սարգիս մատուռ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարկուս Կարուզո

Մարկուս Վիաննա Կարուզո (պորտ.՝ Marcos Vianna Caruso, փետրվարի 22, 1952(1952-02-22), Սան Պաուլո, Բրազիլիա), բրազիլացի դերասան, թատրոնի և կինոյի ռեժիսոր, հեռուստասերիալների, պիեսների և սցենարի հեղինակ։


== Կենսագրություն ==
Մարկուս Վիաննա Կարուզոն ծնվել է 1952 թվականին Բրազիլիայի Սան Պաուլո քաղաքում։ Նա մի քանի պիեսների հեղինակ է, որոնք գրվել են դերասանուհի և հեղինակ Ժանդիրա Մանտինիի հետ համատեղ։  Հայտնի է Բրազիլիայի պողոտա հեռուստասերիալում Լելեկուի դերով, որը էկրանավորվել է 2012 թվականին։
Նա հայտնի է նաև սերիալներ և վեպեր գրելով։ Մասնակցություն է ունեցել Լռության երեխաները, Կյանքի էջեր, Սիրո համար վճարել պետք չէ սերիալներում։


== Գործունեություն ==
Մարկուս Կարուզոն սկսել է իր ստեղծագործական գործունեությունը որպես սցենարիստ՝ հարմարեցնելով Մոնտեյրո Լոբատոյի աշխատանքը Ռեդե Գլոբո հեռուստաալիքի համար։ Ամենահետաքրքիրն այն է, որ սցենարը գրելիս նրան օգնել է դերասանուհի և գրող Մանտինի Ժանդիրան, որը Մարկուս Կարուզոյի հավատարիմ կինն էր։ Նրանք ամուսնացած են եղել քսան տարի և ունեցել են երկու երեխա։


== Մրցանակներ ==
2006 թվականին Մարկուս Կարուզոն ստացավ Մամուլի գավաթ անգլ.՝ Press Trophy մրցանակը որպես լավագույն դերասան՝ Կյանքի ծաղիկներ հեռուստասերիալում իր աշխատանքի համար։ Նա խաղացել է Ալեքսանդրա Ֆլորեսայի դերը։


== Մեջբերում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
https://www.imdb.com/name/nm0142317/
Արխելիո Սաբիլյոն

Արխելիո Սաբիլյոնը (իսպ.՝ Argelio Sabillón, հունվարի 30, 1957(1957-01-30), Սանտա Բարբարա, Հոնդուրաս), 90-ականների հոնդուրասցի ֆուտբոլային մրցավար է։ Հանդիսանում է Հոնդուրասի ֆուտբոլի մրցավարական հանձնաժողովի ղեկավար։


== Հղումներ ==
«Argelio Sabillón»։ World Referee։ Վերցված է 2015-09-27 
«Argelio Sabillón»։ footballzz.com։ Վերցված է 2015-09-27 
«Argelio Sabillón»։ footballdatabase.eu։ Վերցված է 2015-09-27 
«Argelio Sabillón»։ worldfootball.net։ Վերցված է 2015-09-27 
«Argelio Sabillón»։ eu-football.ru։ Վերցված է 2015-09-27
Օլեյնիկի (այլ կիրառումներ)

Օլեյնիկի, կարող է վերաբերել՝

Օլեյնիկի - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոկուտի շրջանում
Օլեյնիկի - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Սախնովշչինսկի շրջանում
Օլեյնիկի - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Տեոֆիպոլի շրջանում
Օլեյնիկի - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Նովի Սանժարիի շրջանում
Միկոնոս (քաղաք)

Միկոնոս կամ Խորա (հուն․՝ Μύκονος), քաղաք Հունաստանի արևելքում՝ Կիկլադների մաս կազմող համանուն կղզու վրա։
Վարչականորեն մտնում է Հարավային Եգեյան կղզիներ պերիֆերիայի կազմի մեջ։ Համարվում է Միկոնոս կղզու գլխավոր քաղաքը։
Ըստ 2001 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում է 6 467 մարդ։ Միկոնոսում կա հնագիտական, Եգեյան ծովի, ֆալկլորի և հողմաղացների թանգարաններ։


== Պատմություն ==
Հնագիտական գտածոները վկայում են, որ Միկոնոսում մարդը բնակություն է հաստատել դեռևս նեոլիթյան ժամանակաշրջանում՝ մ.թ.ա. 3000 թվականին։ Սակայան առաջին իրական գտածոները թվագրվում են մ.թ.ա. 11-րդ դարին։
Շատ մարդիկ դեռևս հնագույն ժամանակներից ապրում էի հարևան Դելոս կղզում, որը գտնվում էր Միկոնոսից 2 կմ հեռավորության վրա։ Դա նշանակում է, որ այն կարևոր տարանցիկ առևտրական գոտի էր։ Միկոնոսի բնակիչները եղել են հեթանոսներ և պաշտել են բազմաթիվ աստվածների։
Հունական տիրապետությանը հաջորդեց հռոմեականը։ Հռոմեական կայսրության պառակտումից հետո մինչև 12-րդ դարը Բյուզանդական կայսրության մաս է կազմել։ Չորրորդ խաչակրաց արշավանքի ժամանակ՝ 1204 թվականին, Միկոնոսը գրավել է Վենետիկի հանրապետության դոժ Անդերա Գիսիի կողմից։
1537 թվականին Միկոնոսի վրա հարձակվել է օսմանյան նավատորմը՝ Հեյրեդդին Բարբարոսայի գլխավորությամբ։ Թուրքերը հաղթեցին և վտարեցին տեղի վենետիկյան իշխաններին։ Օսմանյան կայսրության կողմից Միկոնոսը կառավարվում էր տեղական ինքնակառավարման մարմինների կողմից, որը գլխավորում էր մարզպանը։
1718 թվականին օսմանյան թուրքերը գրավել են տարածաշրջանում վերջին վենետիկյան հենակետը՝ Տինոս ամրոցը։ Մինչև 18-րդ դարի վերջը Միկոնոսը բարգավաճում է, որպես խոշոր առևտրական կենտրոն։ 1794 թվականին Միկոնոսի ճակատամարտում միմյանց դեմ են դուրս եկել բրիտանական և ֆրանսիական նավատորմերը։
1821 թվականին Միկոնոսը կարևոր դեմ խաղաց Օսմանյան կայսրության դեմ հունական ազգային-ազատագրական հեղափոխության տարիներին։ Միկոնոսը տվեց ազատագրական պայքարի մի շարք հերոսներ։
1830 թվականին ստեղծվեց հունական անկախ պետություն՝ ի դեմս Հունաստանի թագավորության։ Միկոնոսն անցավ հույների տիրապետության տակ։ Այս շրջանում գնալով մարեց վերջինիս առևտրատնտեսական նշանակությունը։ 1904 թվականին հանդիսավոր արարողությամբ բացվեց Կորինթի ջրանցքը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին շատ հույներ լքեցին Միկոնոսը և հաստատվեցին Հունաստանի տարբեր շրջանում և այլ երկրներում, հատկապես՝ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։
19-20-րդ դարերում մեծ տեմպերով սկսեց զարգանալ զբոսաշրջությունը, ի դեմս զբոսաշրջության։ Գնալով զբոսաշրջությունը դարձավ Միկոնոսի տնտեսության կարևորագույն ճյուղը։ Դեռևս 1873 թվականից Դելոս կղզում իր գործունեությունն էր սկսել ֆրանսիական հնագիտական դպրոցը, որը կարևոր պեղումներ է անցկացրել ամբողջ Հունաստանում։
1930-ականներին շատ արվեստագետներ, քաղաքական գործիչներ և հարուստ եվրոպացիներ սկսեցին անցկացնել իրենց հանգիստը Միկոնոսի արևոտ լողափերում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի շրջանում տնտեսությունը ժամանակավորապես անկում է ապրել և վերստին զարգացել է 1950 թվականին։


== Աշխարհագրություն ==
Քաղաքը գտնվում է Միկոնոս կղզու արևմտյան ափին՝ Կիկլադյան կղզիների կազմում։ Ափերը ողողում են Եգեյան ծովի հարավային ջրերը։
Միկոնոսը գտնվում է ծովի մակարդակից 64 մետր բարձրության վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Վեինտիսինկո դե Ագոստո

Վեինտիսինկո դե Ագոստո (իսպ.՝ Veinticinco de Agosto, իսպաներենից թարգմանած՝ նշանակում է «Օգոստոսի քսանհինգ»), փոքր քաղաք Ուրուգվայի կենտրոնական մասի հարավում՝ Ֆլորիդա դեպարտամենտում։ Ընկած է դեպարտամենտի վարչական կենտրոնից՝ Ֆլորիդա քաղաքից 54, երկրի մայրաքաղաք Մոնտեվիդեոյից մոտավորապես 80 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Բացարձակ բարձրությունը ծովի մակերևույթից 19 մետր է։


== Պատմություն ==
Բնակավայրը հիմնադրվել է 1875 թվականի սեպտեմբերի 1-ին։ 1956 թվականի հուլիսի 5-ին ստացել է Villa-ի (փոքր քաղաքի) կարգավիճակ։


== Բնակչություն ==
2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով Վեինտիսինկո դե Ագոստոյում ապրում էր 1.849 մարդ։

Աղբյուրը՝ Instituto Nacional de Estadística de Uruguay:


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի հատակագիծը
Ֆլորիդա դեպարտամենտի պաշտոնական կայքէջը (իսպաներեն)
Իսլա Կրիստինա (քաղաք)

Իսլա Կրիստինա (իսպ.՝ Isla Cristina), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Ուելվա պրովինցիայի կազմում, Անդալուզիա ինքնավար մարզ։
Համայնքը գտնվում է Կոստա-Օքսիդենտալ գավառի կազմում։ Տարածքը՝ 50 քկմ։ Բնակչությունը՝ 21719 մարդ (ըստ 2010 թվականի մարդահամարի)։ Պրովինցիայի ադմինիստրացիայից ունի 44 կմ հեռավորություն։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Isla Cristina Archived 2006-04-27 at the Wayback Machine. - Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía
Isla Cristina Archived 2007-03-11 at the Wayback Machine. - Traditional Isla Cristina
Կոտվիսկա

Կոտվիսկա (ռուս.՝ Котвиска), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ռոչուգա գետի աջ ափին՝ 46 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 45 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000212103000049194
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004919
Ավազանի կոդը - 03.03.00.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ջառջառիս

Ջառջառիս, գետ Հայաստանի Արագածոտնի մարզում։ Սկիզբ է առնում Փամբակի լեռների հարավային լանջերից և Մելիքգյուղից 6 կմ հարավ-արևմուտքում ձախից միախառնվում Քասաղ գետին։ Երկարությունը՝ 10 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բանգվեթ

Բանգվեթ (վրաց.՝ ბანგვეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խոնի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 480 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խոնից հեռու է 21 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 35 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Յոհան Յակոբ Գուգգենբյուլ

Յոհանն Յակոբ Գուգգենբյուլ (գերմ.՝ Johann Jakob Guggenbühl, օգոստոսի 13, 1816(1816-08-13), Մայլեն - փետրվարի 2, 1863(1863-02-02), Մոնտյո, Շվեյցարիա), շվեյցարացի հոգեբույժ։


== Կյանք և ստեղծագործություն ==
Գուգգենբյուլի կյանքի կարևոր գործն է եղել կրետինիզմով հիվանդների համար առաջին մասնագիտացված առողջարանի բացումը, որը տեղի է ունեցել 1840 թվականին Ինտերլակենի մոտ գտնվող Աբենդբերգ լեռան վրա՝ ընտրված ամենագեղատեսիլ բնապատկերի սկզբունքի վրա։ Գուգգենբյուլը պնդել է, որ մտավոր հետամնացները, ինչպես բոլոր մյուս մարդիկ, ունեն անմահ հոգի, հետևաբար ենթակա են լավ վերաբերմունքի և հոգատարության։
Նա առողջարանում հավաքել է մտավոր հետամնաց երեխաներին, սկզբում մինչև 10 տարեկան մոտ 30 տղա և աղջիկ (ենթադրելով, որ միայն երեխաներին կարելի է լիովին օգնել), նրանց հետ մարմնամարզությամբ է զբաղվել, փորձել է զարգացնել այն նվազագույն ինտելեկտուալ կարողությունները, որոնք նրան հաջողվել է բացահայտել։ Գուգգենբյուլի հաստատությունը արագորեն լայն ճանաչում է ունեցել՝ մասնավորապես, Չարլզ Դիքենսը Գուգգենբյուլի մեթոդի տպավորիչ արդյունքների մասին գրել է, թեև ոչ առանց հեգնանքի, իր 1853 թվականի «Ապուշներ» ակնարկում։ Գուգգենբյուլին սկսել են հրավիրել ելույթ ունենալու Եվրոպայի տարբեր գիտական և բժշկական հաստատություններում, իսկ առանց նրա անձնական մասնակցության և հսկողության, Աբենբերգի առողջարանը սկսել է անկում ապրել և ի վերջո, Գուգգենբյուլի մահից հետո փակվել է։ Այդուհանդերձ, Գուգգենբյուլը համարվում է մտավոր հետամնաց մարդկանց նկատմամբ ժամանակակից մոտեցումների նախակարապետներից մեկը։


== Աշխատություններ ==
Hülfsruf aus den Alpen, zur Bekämpfung des schrecklichen Cretinismus. In։ Maltens Bibliothek der neuesten Weltkunde. Band 1, Aarau 1840, p. 191 et seq.
Briefe über den Abendberg und die Heilanstalt für Cretinismus, 1846.
Die Heilung und Verhütung des Cretinismus und ihre neuesten Fortschritte, 1853.


== Գրականություն ==
Johann Jacob Guggenbühl (1816—1863)։ A Biographical Sketch. // The Journal of Special Education, Vol. 8, No. 3, 214—215 (1974).
Horst Isermann. The Swiss Physician Johann Jabob von Guggenbühl (1816—1863)։ A Pioneer in the Care for Mentally Retarded People? // Schriftenreihe der Deutschen Gesellschaft für Geschichte der Nervenheilkunde. — Würzburg։ Königshausen und Neumann, 2007. — Band 13.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Johann Jakob Guggenbühl. Die Heilung und Verhütung des Cretinismus und ihre neuesten Fortschritte: Mittheilungen an die Schweizerische Naturforschende Gesellschaft — Huber & comp., 1853.
Պետրիկինո (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետրիկինոՊետրիկինո (ռուս.՝ Петрыкино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կիտելյա

Կիտելյա (ռուս.՝ Ки́теля, ֆիններեն՝ Kiitelä), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Պիտկյարանտսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պավլոս Լամբրոս

Պավլոս Լամբրոս, (հունարեն՝ Παύλος Λάμπρος հունիսի 29, 1820(1820-06-29), Կալարիտես, North Tzoumerka Municipality, Յանինա (նոմոս), Էպիրուս, Հունաստան - հոկտեմբերի 11, 1887(1887-10-11), Աթենք, Հունաստան), 19-րդ դարի հույն պատմաբան և դրամահատ։


== Կենսագրություն ==
Պավլոս Լամբրոսը ծնվել է Կալարիտես գյուղում (Օսմանյան Կայսրության ժամանակ՝ Էպիր) 1920 թվականի հունիսի 29-ին։ Նրա հայրը՝ Յոհանես Լամբրոսը երկար ժամանակ ապրել է Նեապոլում, որտեղ հիմնել է առևտրի կենտրոն։ 1820 թվականի մարտին, երբ սկսում էր Հունական ազգային-ազատագրական հեղափոխությունը, նրա հայրը գտնվում էր Յանինա քաղաքում և նրան թուրքերը կախաղան են հանում քաղաքի ազնվականության հետ միասին։ Հոր հետ միասին փոքրիկ Պավլոսը կորցնում է իր կարգավիճակը և հայրենիքն այն բանից հետո, երբ թուրքերը ոչնչացնում են հարազատ գյուղը։
Մայրը նրան ուղարկում է Կերկիրա կղզի, որտեղ նրան ապաստան են տալիս։ Այստեղ նա ստանում է ոսկերչական հմտություններ և սկսում է հետաքրքրվել դրամահատությամբ։ Նա մետաղադրամների վաճառող է դառնում Կերկիրայում և Աթենքում։
Միաժամանակ, սկսելով Կերկիրայից 1855 թվականին և հաջորդ 30 տարիների ընթացքում նա հրապարակում է իր հետազոտությունները։
Նա Իոնական կղզիների հին մետաղադրամների հավաքածու է ստեղծում, իսկ խաչակիրների դարաշրջանի իր միջնադարյան հավաքածուները Եվրոպայում ամենահարուստներից մեկն էր։
Նրա հավաքածուն Աթենքի դրամահատման թանգարանում կարևոր դեր է զբաղեցնում։
Պավլոս Լամբրոսը մահացել է 1887 թվականի հոկտեմբերի 11-ին։ Նրա որդին՝ Սպիրիդոն Լամբրոսը, պատմաբան է դարձել, իսկ ավելի ուշ՝ Հունաստանի փոխվարչապետը։


== Աշխատանքներ ==
Պավլոս Լամբրոսի աշխատանքային հիմնական թեմաները հունական մետաղադրամները և Հունաստանի միջնադարյան պատմությունն են։ Նրա աշխատանքներից կարևորագույններն են.

Կալարիտեսի ոսկերիչների և նրանց արվեստի մասին
Ֆիլիպի ոսկե դրամների մասին
Ռոդոսի մագիստրոսների չհրատարակված մետաղադրամները
Սարուխանի չհատված մետաղադրամները
Ամիրգոս կղզու մետաղադրամները
Կիպրոսի միջնադարյան թագավորության չհատված մետաղադրամները


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նեգրապոնդ Հորդ (անգլ.)
Λάμπρος, Παύλος
Սպիտակաձավար

Սպիտակաձավար, շատ մանր աղացած ցորենի ձավար, մասնիկների տրամագիծը՝ 0,25-ից - 0,75 մմ։

Պատրաստվում է կարծր (“T” պիտակով) և փափուկ (“M” պիտակով) ցորենից, կամ նրանց խառնուրդից (“MТ” պիտակով)։
Օգտագործվում է ապուրներում, շիլաներում, ձիթաբլիթներում, թխվածքաճաշերում, կոտլետներում, քաղցր ուտեստներում և այլն։
Կաթնային մածուցիկ և ջրալի շիլաների, ձիթաբլիթների, թխվածքաճաշերի և կոտլետների համար օգտագործվում է «М» պիտակով սպիտակաձավարը, իսկ քաղցր ուտեստների և ապուրների համար ավելի նախընտրելի է «Т» պիտակով սպիտակաձավարը։


== Սպիտակաձավարի շիլա ==
Լավ պատրաստված սպիտակաձավարի շիլան շատ համեղ և օգտակար ուտեստ է։
Այն պատրաստելու համար (3-4 բաժին) անհրաժեշտ է՝

կաթ – 5 բաժակ
սպիտակաձավար – 1 բաժակԵռացող կաթի մեջ դանդաղ լցնել վարսակաձավարը ու եփել 10-15 րոպե՝ անընդհատ խառնելով։
Այնուհետև, ցանկության դեպքում ավելացնել կարագ, աղ (կես թեյի գդալ) կամ շաքարավազ (մեկ ճաշի գդալ)։
Կարելի է նաև ավելացնել համեմունքներ՝ վանիլին, դարչին։
Թողնել շիլան 10-15 րոպե փակ կաթսայի մեջ։ Խառնել և մատուցել։
Մատուցելուց առաջ, կարելի է զարդարել այն մրգերով, չրերով, մուրաբայի հատիկներով և այլն։
(9748) վան Օստաիյեն

(9748) վան Օստաիյեն (անգլ.՝ van Ostaijen), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի փետրվարի 4-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,338871 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,187 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4907 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1306,5 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,275546 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,55° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9748) վան Օստաիյեն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կոկի (գյուղ, Լյումանդա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոկի (այլ կիրառումներ)Կոկի (էստ․՝ Koki), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Լյումանդա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 26 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սեմյոնկինո (գյուղ, Աուրգազինսկի շրջան)

Սեմյոնկինո (ռուս.՝ Семёнкино, բաշկիրերեն՝ Семёнкин), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի կազմում։ Գյուղի նախկին անվանումը (մինչև 1900 թվականը)՝ Սեմյոնովո։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը 2002 թվականին կազմել է 724 մարդ, 2009 թվականին՝ 658 մարդ, 2010 թվականին՝ 679 մարդ։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Հեռավորությունը մինչև՝

Շրջկենտրոն (Տոլբազի)՝ 27 կմ,
Մոտակա երկաթուղային կայարան (Ստերլիտամակ)՝ 28 կմ։


== Հայտնի մարդիկ ==
Մինիբայ Զայնետդինովիչ Սատտարով - Սալավատնեֆտեորգսինտեզ արտադրական ասոցիացիայի գործարանի փոխտնօրեն (1979-1980), Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս։
Գուլսում Զայնուլլովնա Ասկարովա (ծնվ. 1942 թվականի հունվարի 20), կոլտնտեսուհի, ԽՍՀՄ տասներորդ գումարման Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զայարնովո (գյուղ, Ուստ-Կուտսկի շրջան)

9Զայարնովո (ռուս.՝ Заярново), գյուղ Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի Ուստ-Կուտսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 386 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նևիլ սյուր Սեն

Նևիլ սյուր Սեն (ֆր.՝ Neuville-sur-Seine), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 377 մարդ, բնակչության խտությունը` 26.14 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.42 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 180 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 105 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 38 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 234 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 174-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 60։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,4 %։ 174 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 169 անձ (92 տղամարդ և 77 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (2 տղամարդ և 3 կին)։ 60 անաշխատունակներից 18-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 25-ը` թոշակառուներ, իսկ 17-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Իլիչյովո (գյուղ, Սովետսկիի շրջան)

Իլիչյովո (ուկրաիներեն՝ Іллічеве, Ղրիմի թաթարերեն՝ Qıyanlı), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սովետսկիի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կիյանլի։
2001 թվականի տվյալներով Իլիչյովո գյուղում բնակվում էր 1 164 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սաղուասոնք (գյուղ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սաղուասոնք (այլ կիրառումներ)Սաղուասոնք կամ Սալասուղ (այժմ կոչվում է՝ ադրբ.՝ Sələsüz Սալասուզ), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Շահբուզի շրջանում։ Տեղակայված է Շահբուզ շրջկենտրոնից 7 կմ հեռավորության վրա։


== Պատմություն ==
Մինչև այժմ էլ նկատելի են գյուղի հին հետքերը։ Այժմյան գյուղը, որը մտնում է Շահբուզի շրջանի կազմի մեջ, վերանվանվել է Սալասուղ։ Տեղանքի ուսունասիրություններից երևում է, որ պատմական Սաղուասոնքը ունեցել է միջին մեծություն։
13-րդ դարում Սաղուասոնքը Տաթևի վանքին վճարում էր 8 միավոր հարկ։


=== Բնակչություն ===
Հայկական բնակչությունը գյուղից գաղթել է մոտավորապես 1800-1820 թվականներին, որից հետո այդտեղ բնակություն են հաստատել թաթարները, թուրքերը, պարսիկները։ Ըստ Ղևոնդ Ալիշանի տվյալների՝ 1890-1891 թվականներին այդտեղ բնակվում էր 25 տուն այլազգի բնակչություն։


== Հուշարձաններ ==
Գյուղի հուշարձաններից կանգուն է միայն միաթռիչք կամուրջը։


== Տես նաև ==
Բաբեկի շրջան
Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետություն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արգամ Այվազյանի «ՆԱԽԻՋԵՎԱՆԻ ԻՍՍՀ ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՀՈւՇԱՐՁԱՆՆԵՐԸ» գիրքը
Ժոզեֆ Ագուստին Շաո

Ժոզեֆ Ագուստին Շաո (հոկտեմբերի 10, 1811(1811-10-10), Tardets-Sorholus - հոկտեմբերի 23, 1858(1858-10-23), Բայոնա), բասկ հայտնի գիտնական, ազգագրագետ, հրապարակախոս, արձակագիր, հասարակական, քաղաքական գործիչ։
Հաճախել է Օլորոնի ճեմարանում, որտեղ ու սովորել է հռետորաբանություն, իսկ Պոյի վարժարանում ուսումնասիրել է տնտեսագիտություն։
Ժոզեֆը 20 տարեկան հասակում տեղափոխվել է Փարիզ, որտեղ իրականացրել է հասարակական, քաղաքական և գրական ըակտիվ գործունեություն։ Նա նաև զբաղեցրել է զինվորական և քաղաքական ոչ բարձր պաշտոններ, ինչպես նաև հիմնադրել է «Արիել» թերթը։


== Այտորի լեգենդ ==
Ագուստին Շաոն հանդիսանում է 19-րդ դարի առաջին բասկագիտության առանցքային գորչծիչներից մեկը։ 1845 թվականին «Արիել» թերթում լույս է տեսնում նրա հեղինակած «Այտոր. Կանտաբրյան լեգենդ» ստեղծագործությունը, որը հսկայական ազդեցություն է ունեցել բասկագիտական մտքի զարգացման և բասկյան ազգային գաղափարախոսության ձևավորման վրա։ Մասնագետներից ոմանք Շաոյի ստեղծագործությունը համարում են ռոմանտիկ պատմավեպ, ուրիշները՝ արձակ լիրիկական պոեմ, երրորդները՝ խոհական-փիլիսոփայական էսսե։ Շաոյի շնորհիվ բասկերի ծագման թեման առաջին անգամ մուտք է գործում գեղարվեստական գրականություն։ Հետաքրքրական է, որ այս ստեղծագործությունում բասկերի Տուբալ նահապետը փոխարինվում է բասկերի առասպելական նախահայր Այտորով։
Շաոն չի անդրադարձել Այտոր անվան ծագմանը։ Հետազոտողներից շատերը կարծում են, որ այդ անունը վերցված է բասկերեն «aitoren seme» արտահայտույթունից, որը բառացի նշանակում է «Այտորի որդի»։ Որոշ գիտնականներ չեն ընդունում այս բացատրություն և Այտոր անվան մեջ տեսնում են «Հայի թոռ» կապակցությունը։ Նման կարծիք է արտահայտել, մասնավորապես, գերմանացի հայագետ Յոզեֆ Կարստը։ Այլ ուսումնասիրողներ պնդում են, որ Այտոր անունը ծագել է «Այա էտոռի» (Aia etorri) կազմությունից, որը նշանակում է «Այայից եկած», այսինքն՝ «Հայաստանից եկած», քանի որ, ըստ բասկյան ազգային ավանդության, բասկերի նախահայրը իր յոթ զավակների հետ միասին գաղթել է Հայաստանից։


== Ծանոթագրություններ ==
Աալստ

Աալստ (հոլ.՝ Aalst, ֆր.՝ Alost), քաղաք Բելգիայի թագավորության Արևելյան Ֆլանդրիա պրովինցիայում։ Իր մեջ է ներառում բուն քաղաքը և Հայզեխեմ, Հոֆստադե, Բաարդեխեմ, Հերդեսեմ, Մելդերտ, Էրեմբոդեխեմ և Նիուվերքերքեն քաղաքատիպ ավանները։ Գտնվում է Դանդր գետի ափին։


== Քույր քաղաքներ ==
 Բուլղարիա, Գաբրովո


== Ծանոթագրություններ ==
Գագտուր

Գագտուր, հայկական անուն։ Առաջացել է Գագ և -տուր բառերով։ Նշանակում է «Գագի տվածը»։ Գագ բառը ոչ թե անձնանուն է, այլ Վրաց դաշտի Գագայ Ս․ Խաչը, որը հայտնի ուխտատեղի էր։ Որպես բարդ բառ հիշատակված է Սիւն․ քեր․ 205-րդ էջում։


== Ծանոթագրություններ ==
Նյոշատել (կանտոն)

Նյոշատելի (Նևշատելի) հանրապետություն և կանտոն (ֆր.՝ Neuchâtel, գերմ.՝ Neuenburg — «նոր ամրոց»), ֆրանսախոս կանտոն Շվեյցարիայի արևմտյան մասում։ Զբաղեցնում է 802,96 քառակուսի կիլոմետր տարածք, որից 716,72-ը՝ ցամաքային, 86,24-ը՝ ջրային (Նյոշատել լճի մակերեսը 85,74 կմ² է, Բիլի լճինը՝ 0,50 կմ²)։ Հարավ-արևմուտքից հյուսիս-արևելք ձգվում են Յուրայի լեռները։  Վարչական կենտրոնը Նյոշատել քաղաքն է։
2007 թվականի տվյալներով կանտոնի բնակիչների թվաքանակը եղել է 169,782։ Նրանցից 39.654-ը (կամ 23.4%-ը) օտարերկրացիներ էին։


== Պատմություն ==
Նյոշատել կանտոնը պատմականորեն հաջորդել է նույնանուն իշխանությանը, որն ի հայտ էր եկել միջին դարերում՝ որպես կրտսեր Ցերինգենների տիրույթ, ապա XVI դարի սկզբներին անցել Լոնգվիլներին, իսկ Մարիա Նեմուրցու մահվանից հետո՝ Հոհենցոլլերներին։ Մարշալ Բերտիեի կարճատև իշխանությունից հետո էլ մտել է շվեյցարական համադաշնության կազմի մեջ (1815 թվականին)։


== Վարչական բաժանում ==
Մինչև 2018 թվականը կանտոնը վարչականորեն բաժանված էր հետևյալ վեց շրջանների.

Բուդրի (ֆր.՝ Boudry)
Վալ դը Ռուս (ֆր.՝ Val-de-Ruz)
Վալ դը Տրավեր (ֆր.՝ Val-de-Travers)
Լա Շո դը Ֆոն (ֆր.՝ La Chaux-de-Fonds)
Լը Լոկլ (ֆր.՝ Le Locle)
Նյոշատել (գերմ.՝ Neuenburg, ֆր.՝ Neuchâtel)2018 թվականի հունվարի 1-ից շրջանները լուծարվել են, և կանտոնի 31 համանքներն ընկել են կանտոնային իշխանությունների անմիջական ենթակայության տակ։


== Ժողովրդագրություն ==

Կանտոնի բնակչության մեծամասնությունը ֆրանսախոս է։ Դավանանքի տեսակետից՝ նյոշատելցիները պատմականորեն բողոքականներ են, սակայն վերջին տասնամյակների ընթացքում զգալի չափով աճել է Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցու հետևորդների թիվը (գլխավորապես Իտալիայից ու Պորտուգալիայից ներգաղթածների հաշվին); 2000 թվականին արդեն բողոքականները կազմում էին կանտոնի ամբողջ բնակչության 38%-ը, կաթոլիկները՝ 31%-ը։
2015 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով՝ կանտոնի բնակչության թվաքանակը եղել է 177 970, որի 74,4 %-ը ազգությամբ շվեյցարացի էին և  Շվեյցարիայի քաղաքացիներ։
Ստորև ներկայացված են կանտոնի բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները՝ սկսած 1950 թվականից, ըստ նրա կազմում եղած վեց շրջանների.


== Կառավարումը ==
Կանտոնում օրենսդիր իշխանությունն իրականացնում է Մեծ խորհուրդը (Grand Conseil), գործադիր իշխանությունը՝ հինգ անդամներից բաղկացած Պետական խորհուրդը (Conseil d'État), վերաքննիչ դատավարությունը՝ կանտոնային դատարանը(Tribunal cantonal): Առաջին ատյանի դատարաններ են շրջանային դատարանները (Tribunaux régionaux): 2009 թվականի ապրիլի 26-ին անցկացված ընտրություններում հաղթանակ է տարել FDP-ն, որին կանտոնի կառավարության կազմում բաժին է հասել երեք տեղ; Երկու տեղ էլ հատկացվել է SP-ին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Водовозов В. В. (1890–1907)։ «Невшатель, кантон Швейцарии»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ 


== Արտաքին հղումներ ==
«Neuchâtel»։ Encyclopædia Britannica 19 (11th ed.)։ 1911։ էջեր 423–424 
Village of Valangin
International Watchmaking Museum
Պաշտոնական կայք
Պաշտոնական վիճակագրություն
Tourism: Neuchâtel and surroundings «Watch Valley»
Portal Neuch.ch
Արսեն Այդինյան

Արսեն Այդինյան (1825, հունվարի 19, Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան Կայսրություն - 1902, հուլիսի 21, Վիեննա, Ավստրիա) եղել է բնիկ հայ քահանա, լեզվաբան, քերականագետ, տիրապետել է 10 լեզուների։


== Գործունեություն ==
Արսեն Այդինյանը վիթխարի աջակցություն է ցուցաբերել հայերեն լեզվաբանական և քերականական աշխատանքներին։ Նա եղել է վիենական Մխիթարիստական կարգից և, միառժամանակ, խոսել է և՛ դասական, և՛ ժամանակակից լեզուներով։ Այդինյանը վարձակալում է մի քանի գրասենյակներ, ներառյալ Վիեննական Մխիթարիստական կարգի Abbot General գրասենյակը։ 1887 թվականին նա պաշտոնապես համարվում էր « Հանդէս ամսօրեայ» ամսագրի ղեկավարող անձնավորությունը, որտեղ հրատարակում է տարբեր հոդվածներ լեզվաբանության վերաբերյալ։ Այդինյանի ամենամեծ նվաճումը « Քննական քերականութիւն՝ աշխարհաբար կամ արդի հայերէն լեզուի» գիրքն էր, որը հրատարակվել է 1866 թվականին և մնայուն ու խիստ կարևոր նվաճում է հայ լեզվաբանության մեջ։
Այս գիրքը հատկապես կարևոր է այն հանգամանքի շնորհիվ, որ հայերը մեծ մասամբ պահանջում էին մայրենի լեզվի ուղղագրության գրականության և արվեստի մեջ։ Սա նվաճում էր գրաբարյան ուղղագրությունից, որն ասոցացվում էր քահանայական և բարձր կոչմամբ անդամների համար։


== Արտաքին հղումներ ==
Critical Grammar of Vernacular or Modern Armenian - Part I
Critical Grammar of Vernacular or Modern Armenian - Part II
Critical Grammar of Vernacular or Modern Armenian - Part III (Orthography, Pronunciation, and Metrics)


== Ծանոթագրություններ ==
Գորին (գյուղ, Մալինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գորին (այլ կիրառումներ)Գորին (ուկրաիներեն՝ Горинь), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Մալինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1890 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գորին գյուղում բնակվում էր 168 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,823 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 204,13 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
1223

1223 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է կիրակի օրը։ Սա մեր թվարկության 1223 թվականն է, 
XIII դարի 23-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ժարի (այլ կիրառումներ)

Ժարի, կարող է վերաբերել՝

Ժարի - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բարանովի շրջանում
Ժարի - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում
Ուզեդեն

Ուզեդեն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(1306) Սկիֆիա

(1306) Սկիֆիա (անգլ.՝ Scythia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1930 թվականի հուլիսի 22-ին Գրիգորի Նեույմինի կողմից Սիմեիզում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,146632 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8482 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4451 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Սկիֆիա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,8794 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2038,77 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,176577 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,94° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1306) Սկիֆիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սան Պոտիտո Սանիտիկո

Սան Պոտիտո Սանիտիկո (իտալերեն՝  San Potito Sannitico), քաղաք Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1899 մարդ (2007)։ Բնակչության խտություն կազմում է 86 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 22 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81016, հեռախոսային կոդ՝ 0823։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Պոտիտը։ Տոնը նշվում է փետրվարի 10-ին։
Տետրահիդրոբերբերին օքսիդազ

Տետրահիդրոբերբերին օքսիդազ (ՖՀ 1.3.3.8), ֆերմենտ, որը կատալիզում է հետևյալ քիմիական ռեակցիան

(S)-տետրահիդրոբերբերին + 2 O2 
  
    
      
        ⇌
      
    
    {\displaystyle \rightleftharpoons }
   բերբերին + 2 H2O2Այս ֆերմենտի սուբստրատներն են (S)-տետրահիդրոբերբերինը և O2, իսկ վերջանյութերն են բերբերինը և H2O2:
Այս ֆերմենտը պատկանում է այն օքսիդառեդուկտազների ենթադասին, որոնք փոխազդում են դոնորի CH-CH խմբի հետ՝ օգտագործելով թթվածին որպես ակցեպտոր։ Այս ֆերմենտի համակարգային անվանումն է (S)-տետրահիդրոբերբերին։ թթվածին օքսիդառեդուկտազ։ Այս ֆերմենտին հաճախ անվանում են նաև (S)-ՏՀԲ օքսիդազ։ Այս ֆերմենտը մասնակցում է ալկալոիդի կենսասինթեզին։


== Ծանոթագրություններ ==

Amann M, Nagakura N and Zenk MH (1984)։ «(S)-Tetrahydroprotoberberine oxidase the final enzyme in protoberberine biosynthesis»։ Tetrahedron Lett. 25 (9): 953–954։ doi:10.1016/S0040-4039(01)80071-X 
Okada N, Shinmyo A, Okada H and Yamada Y (1988)։ «Purification and characterization of (S)-tetrahydroberberine oxidase from cultured Coptis japonica cells»։ Phytochemistry 27 (4): 979–982։ doi:10.1016/0031-9422(88)80255-3
Մսի արդյունաբերություն

Մսի արդյունաբերություն, սննդի արդյունաբերության ճյուղ, իրականացնում է կենդանիների, թռչունների, ճագարների մթերումն ու սպանդը, արտադրում միս, երշիկեղեն, մսի պահածոներ, կիսաֆաբրիկատներ, կենդանական չոր կեր, բժշկական պատրաստուկներ (ինսուլին, հեպարին, լիպոկաին և այլն), ինչպես նաև սոսինձ, դոնդողանյութ, փետրաաղվամազային արտադրանք։
Հայաստանում ճյուղի ձևավորումն ու զարգացումը սկսվել է խորհրդային շրջանում։ 1935-ին շահագործման հանձնվեցին Լենինականի (այժմ՝ Գյումրի) մսի-պահածոների կոմբինատը (հզորությամբ 4-րդը նախկին ԽՍՀՄ-ում), 1932-ին՝ Երևանի մսի կոմբինատը (1959-ին՝ նոր համալիրը), 1953-ին՝ Կիրովականի (այժմ՝ Վանաձոր) ու Ղափանի, 1980-ին՝ Կամոյի (այժմ՝ Գավառ) մսի կոմբինատները։ 
Կառուցվեցին նաև թռչնաբուծական (հնդկահավաբուծական՝ 1, հավաբուծական՝ 13) ֆաբրիկաներ, խոզաբուծական համալիրներ (Սովետաշենում [այժմ՝ Նուբարաշեն], Թալինում և այլն), Երևանի սառցակոմբինատը։
Բալտո-Իվանովկա

Բալտո-Իվանովկա (ռուս.՝ Балто-Ивановка, բաշկիրերեն՝ Балто-Ивановка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 61 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գիշերը թանգարանում։ Դամբարանի գաղտնիքը

Գիշերը թանգարանում. դամբարանի գաղտնիքը (անգլ.՝ Night at the Museum: Secret of the Tomb), ռեժիսոր Շոն Լեվիի ֆանտաստիկ կատակերգական ֆիլմ, որը հրապարակվել է 2014 թվականին։ Այս ֆիլմը եռագրության վերջին մասն է, որի մեջ մտնում են «Գիշերը թանգարանում» և «Գիշերը թանգարանում 2» ֆիլմերը։ Դերասան Ռոբին Ուիլյամսի համար Թեոդոր Ռուզվելտի դերը այս ֆիլմում դարձավ իր կարիերայի վերջին դերերից մեկը։ Այս ֆիլմում իր կյանքի վերջին դերը խաղաց նաև ամերիկացի դերասան Միքի Ռունին։


== Սյուժեն ==
Ակմենրի ափսեի ուժը, որը երկար տարիներ կենդանացնում էր Ամերիկյան բնագիտական թանգարանի ցուցանմուշներին, հանկարծ սկսեց անհետանալ։ Ափսեի ոչնչացման պատճառը գտնելու համար հսկիչ Լարի Դեյլին իր ընկերների հետ միասին որոշեց գնալ Լոնդոն, Բրիտանական թանգարան։ Այնտեղ նա ուզում է գտնել Ակմենրի հորը՝ մեծն փարավոնին և ափսեի ստեղծողին, քանի որ միայն նա կարող էր կանխել կախարդական ափսեի կորոզիայի ենթարկումը և փրկել ցուցանմուշներին մահից։ Մինչև փարավոնի դամբարան հասնելը հերոսները ստիպված են միանալ բրիտանական ցուցանմուշների հետ և վտանգի ենթարկել ամեն ինչ, որպեսզի վերականգնեն ափսեն, քանի դեռ Լարին չի կորցրել իր ընկերներին հավերժ։


== Դերերում ==


== Արտադրություն ==
2010 թվականի հունվարի 21-ին, «Access Hollywood»-ի հարցազրույցում համահեղինակ-սցենարիստ Թոմաս Լենոնն ասեց, որ «Գիշերը թանգարանում 3» նկարահանելու գաղափարը «իսկապես ակնառու է», բայց որ ինքը չի կարող հաստատել ֆիլմը նկարահանելու փաստը, և որ չի կարող հերքել դա։ 2011 թվականի հոկտեմբերին «The Hollywood Reporter»-ի հարցազրույցում դերասան Բեն Սթիլերը հաստատեց նկարահանումների շարունակվելու հնարավորությունը, բայց նաև ասաց, որ դա դեռ գտնվում է «գաղափարի փուլում»։ 2013 թվականի փետրվարին ռեժիսոր Շոն Լևին հայտարարեց այն մասին, որ ֆիլմը կհրապարակվի 2014 թվականի դեկտեմբերի 25-ին։ 2013 թվականի սեպտեմբերի 10-ին հայտարարվեց, որ նկարահանումները կսկսվեն 2014 թվականի փետրվարին։
2013 թվականի աշնանը սկսվեց քասթինգ նոր հերոսների համար դերասաններ ընտրելու նպատակով։ Նոյեմբերի 8-ին հայտարարեցին, որ Դեն Սթիվենսը խաղալու է Լանսելոտի դերը, նոյեմբերի 15ին՝ որ Սքայլեր Ջիզոնդոն կփոխարինի Ջեյք Չերիիմ Նիկ Դեյլիի դերում, դեկտեմբերի 18ին՝ որ Ռոբին Ուիլյամսը, Բեն Սթիլերը և Ռիկի Ջերվեյսը կվերադռնան իրենց դերերին նոր ֆիլմում։ 2014 թվականի հունվարի 9ին ֆիլմի ստեղծողները հայտարարեցին, որ Ռեբել Ուիլսոնը ֆիլմում կխաղա Բրիտանական թանգարանի հսկիչի դերը։ Հունվարի 14ին ֆիլմի շնորհանդեսի ամսաթիվը տեղափոխվել է 2014 թվականի դեկտեմբերի 25ից դեկտեմբերի 19ը։ Հունվարի 23ին դերասանական կազմում ավելացավ Բեն Քինգսլին, ով խաղաց Բրիտանական թանգարանի եգիպտական փարավոնի դերը։
Ֆիլմի հիմնական նկարահանումները սկսվել են հունվարի 27ին։ Մայիսի 6-ին հայտարարվեց, որ ֆիլմը կանվանվի «Գիշերը թանգարանում. դամբարանի գաղտնիքը»։ 2014 թվականի մայիսին նկարահանումները ավարտվեցին։ Հուլիսի 30ին հրապարակվեց ֆիլմի պաշտոնական թրեյլերը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Գիշերը թանգարանում. դամբարանի գաղտնիքը»(անգլ.) ֆիլմը Box Office Mojo  կայքում
«Գիշերը թանգարանում. դամբարանի գաղտնիքը»(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
««Գիշերը թանգարանում. դամբարանի գաղտնիքը»»(անգլ.) ֆիլմը Metacritic կայքում:
Շին Վոն Հո

Շին Վոն Հո (հանգըլ՝ 신원호 հանջա՝ 申園昊 հոկտեմբերի 23, 1991(1991-10-23), Սեուլ, Հարավային Կորեա, Սեուլ, Կորեայի Հանրապետություն)՝ կորեացի դերասան, երգիչ և մոդել ։ 2011 թվականին նկարահանվել է «Ամուրի բանջարեղենի խանութ» դորամայում։ 2012 թվականին դեբյուտն է Cross Gene բոյ բենդ խմբում։ Որոշ չափով հայտնի է դարձել KBS Big սերիալի նկարահանումների շնորհիվ։


== Կենսագրություն ==
2007-2010 թվականներին սովորել է Whimoon միջնակարգ դպրոցում։ 2011 թվականից 2014 թվականներին սովորել է East Broadcastin Arts համալսարանում, 2014 թվականին Սեուլում մասնակցել է թատերական արվեստի համալսարանի դասընթացներին։
Շին Վոն Հոն դեբյուտավորվել է ինչպես դերասան Bean Pole ֆիլմում 2011 թվականի օգոստոսին G-Dragon խմբի հետ, իսկ հետո մասնակցել է տարբեր նախագծերի։ Դարձել է աստղ, երբ նկարահանվել է «Մեծ» կորեական սերիալում։ 2012 թվականին հունիսի 14-ին դեբյուտավորվել է և դարձել բոյ բեն Cross Gene խմբի մասնակից։ ավելի հայտնի է որպես՝ Presh Gene
։


== Ֆիլմագրություն ==


== Սերիլաներ ==
2011 — Ամուրի բանջարեղենի խանութ
2012 — «Մեծ» (անգլ. Big)
2012 — Run 60 / ラン 60
2015 — «Գաղտնի հաղորդագրությունը» (անգլ. The Secret Message)
2015 — Ծանոթություն մենակության մեջ
2016 — Երջանիկ ամուսնություն (անգլ. Happy Marriage!?)
2016— 2017 — Կապույտ ծովի լեգենդը (անգլ. The Legend of the Blue Sea)


== Ֆիլմեր ==
2012 — Run 60 - Game Over
2014 — «Зедд» (անգլ. Zedd)


== Մրցանակներ ==
Korean Hallyu Awards: Best Male Model Advertising
Korean Hallyu Awards: Best Rookie Actor


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք էջ http://crossgene.co.kr/ Պաշտոնական կայք էջ Շին Վոն Հո. պաշտոնական կայք
Син Вон Хо HanCinema կայքում (անգլ.)
Բաբակենց

Գաբրիել Բաբկեբց (Մնացականյան) Դոլուխանի 1860, Դավալի, Արկնի, Դիարբեքիրի մարզ, Թուրքիա - հունվարի 24, 1917(1917-01-24)), հայ գյուղագիր, հրապարակախոս։ Սովորել է Երևանի պրոգիմնազիայում, ավարտել Թիֆլիսի ռեալական դպրոցը, ապա Օդեսայի համալսարանը։ Ուսանողական տարիներին տարվել է նարոդնիկական գաղափարներով։ Մամուլում հանդես է եկել Բաբկենց և Դաբրիել–Մաճկալ ստորագրություններով։ Հրատարակած պատմվածքներում՝ «Արձագանք»-ում և «Սուրճ»-ում, պաշտպանել է իրավազուրկ գյուղացու դատը («Մի պատկեր հայկական կյանքից», 1883, «Անանուն վեպ», 1884, «Գեղը կանգնի–գերան կկոտրի», 1894)։ Հայ գյուղացիության տառապանքն արտացոլող ռեալիստական գործերից է «Նորեկ» (1896) վեպը։ Հրապարակախոսության ասպարեզում Գաբրիելին մտահոգող հարցը ջրասակավությունն էր ու հողի պակասը։ Որպես հարցի լուծում առաջարկել է գյուղացիներին զինել գյուղատնտեսության գիտելիքներով («Գյուղատնտեսական վարժարանները և նոցա կարևորությունը Անդրկովկասի համար», 1884)։
Սամոսկլի

Սամոսկլի (ռուս.՝ Самоскли), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆուսինյակ

Ֆուսինյակ (ֆր.՝ Foussignac), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում:
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 611 մարդ, բնակչության խտությունը` 40.36 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.14 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 105 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 24 կմ արևմուտք:


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 378 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 299-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 79: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,1 %: 299 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 277 անձ (138 տղամարդ և 139 կին): Գործազուրկ են եղել 22 անձ (9 տղամարդ և 13 կին): 79 անաշխատունակներից 22-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 44-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Էլեկտրական աթոռ

Էլեկտրական աթոռ (անգլ.՝ electric chair), հարմարանք, որի միջոցով ԱՄՆ-ի մի քանի նահանգներում իրականացնում են մահապատիժ։
Դատապարտյալին կյանքից զրկելու համար օգտագործվում է էլեկտական հոսանք, որը բաց է թողնվում նրա մարմնի միջով։ Աթոռը հայտաբերվել է Գարոլդ Բրաունի կողմից։
Էլեկտրական աթոռը առաջին անգամ օգտագործվել է ԱՄՆ-ում՝ Նյու Յորք նահանգում, 1890 թ. օգոստոսի 6-ին։ 11 տարի անց այդ բանտի էլեկտրական աթոռի վրա էլ մահապատժի ենթարկվեց Լեոն Չոլգոշը՝ նախագահ Մակ-Կինլիին սպանողը։
20-րդ դարի ընթացքում այն օգտագործվել է 26 նահանգներում, սակայն վերջին տասնամյակում այն փոխարինվեց այլ մահապատժի միջոցներով և այժմ օգտագործվում է շատ հազվադեպ։ 1952-1976 թթ. նաև Ֆիլիպիններում է օգտագործվել։
Օսմացի (այլ կիրառումներ)

Օսմացի կարող է վերաբերվել.

Օսմացի, գյուղ Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբական Հանրապետություն վարչական կազմավորման համանուն համայնքում:
Օսմացի, համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբական Հանրապետություն վարչական կազմավորմում:
Գուդիլո (Պրոլետարսկի շրջան)

Գուդիլո (ռուս.՝ Гудило), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Պրոլետարսկի շրջանում։ Մտնում է Նիկոլաևսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ 
Հիմնվել է 1897 թ.։
Ցյուրիխ

Ցյուրիխ (գերմ.՝ Zürich [ˈtsyːrɪç], շվեյց․՝ Züri [tsy:ri]), քաղաք Շվեյցարիայի հյուսիս-արևելքում , Ցյուրիխ լճի հյուսիսարևմտյան ափին։ Երկրի ամենաբնակեցված քաղաքային ագլոմերացիան է՝ 1,315 միլիոն մարդ, իսկ Ցյուրիխի մետրոպոլիսային տարածքում՝ 1.83 միլիոն։
Մինչև 6-րդ դարը քաղաքի անունն էր Տուրիկում։ Արևելյան Ֆրանկիայի թագավոր Լյուդովիկ II Գերեմնացին (գերմ.` Ludwig der Deutsche, 804/805 - 28 օգոստոսի 876) Տուրիկումի տարածքում հիմնում է դղյակ, ավելի ուշ` 853 թվականին Ցյուրիխի մարզի տարածքում հիմնում է Ֆրամյունստեր վանքը իր դստեր համար։
Ցյուրիխը տրանսպորտային կարևորագույն հանգույց է. նրա օդանավակայանն ու երկաթուղային կայարանը ամենարնդարձակն ու ամենաբանուկն են Շվեյցարիայում։
Քաղաքի ներկայիս տարածքում մարդիկ մշտապես բնակվում են արդեն ավելի քան երկու հազար տարի։ Բնակավայրը հիմնադրել են հին հռոմեացիները, մեր թվականությունից առաջ 15 թվականին, թեև հնագիտական պեղումների արդյունքում պարզվել է, որ մարդկային ամենավաղ բնակավայրերն այստեղ հայտնվել են ավելի քան 6.400 տարի առաջ։ Միջին դարերում Ցյուրիխն անկախ և արտոնյալ քաղաքի կարգավիճակ է ձեռք բերել, իսկ 1519 թվականին դարձել է բողոքական ռեֆորմացիայի առաջին կենտրոնը Եվրոպայում։
Քաղաքում գործում են բազմաթիվ թանգարաններ ու պատկերասրահներ, այդ թվում՝ Շվեյցարիայի ազգային թանգարանը, Ցյուրիխի Կունստհաուսը։ Schauspielhaus Zürich-ն էլ ամենահարգի թատրոններից մեկն է ամբողջ գերմանախոս աշխարհում։
Չնայած համեմատաբար քիչ բնակչությանը (բուն քաղաքում ընդամենը 409 հազար մարդ է ապրում), Ցյուրիխը համարվում է աշխարհի ֆինանսական կարևորագույն կենտրոններից մեկը. ֆինանսական ու բանկային բազմաթիվ ընկերություններ գրասենյակներ ունեն այստեղ։ Մեծ թիվ են կազմում նաև գիտահետազոտական հիմնարկությունները։
Monocle ամսագիրը 2012 թվականին հրապարակած «Կյանքի որակի մակարդակ» ցանկում Ցյուրիխին հատկացրել է առաջին տեղը աշխարհում։ 2006-ից 2008 թվականներին իրականացված ուսումնասիրությունների հիման վրա Ցյուրիխը ճանաչվել է ապրելու տեսակետից աշխարհի ամենալավ քաղաքներից մեկը և Եվրոպայի ամենահարուստ քաղաքը բնակչության մեկ շնչին ընկնող համախառն ներքին արդյունքի ծավալի տեսակետից։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Stadt Zürich – Պաշտոնական կայքէջը (գերմ.)
City of Zürich – Պաշտոնական կայքէջը (անգլերեն)
Zürich Tourism – Պաշտոնական կայքէջը
Zürich Chamber of Commerce – Պաշտոնական կայքէջը
Event & Pleasure Calendar by Tages-Anzeiger (Newspaper) (գերմ.)
Բիրամա Նդոյե

Բիրամա Նդոյե (մարտի 27, 1994(1994-03-27), Դակար, Սենեգալ), սենեգալցի ֆուտբոլիստ, Սիոն ակումբի կիսապաշտպանն է։


== Կարիերա ==
Ֆուտբոլով սկել է զբաղվել սենեգալական «Էտուալ Սպորտիվ Դակար» ակումբում։ Կարիերայի զարգացման համար որոշել է տեղափոխվել Եվրոպա։ Պայմանագիր է ստորագրել շվեյցարական «Սիոն» ակումբի հետ, սակայն նրանով հետաքրքրված էին նաև իտալական «Պարման» և «Էմպոլին»։
2013 թ․ մայիսի 25-ին իր մեկնարկային հանդիպումն է անցկացրել Սիոնի կազմում, երբ թիմը մրցում էր «Տուն» ակումբի հետ։ Մինչև 2012/13 մրցաշրջանի ավարտը ևս 2 հանդիպում է անցկացնում Սիոնի կազմում, իսկ հաջորդ մրցաշրջանում ավելի հաճախ է դուրս գալիս խաղադաշտ։
2014 թ․ նոյեմբերի 2-ին Շվեյցարիայի առաջնությունում կարողանում է խփել իր առաջին գոլը։ 2014/15 մրցաշրջանը սենեգալցու համար դարձավ ամենահաջողվածը կարիերայի ընթացքում։ Այս մրցաշրջանում ֆուտբոլիստը մասնակցեց առաջնության 27 հանդիպումների և 5 գավաթային խաղերի։ Մրցաշրջանի վերջում ստացած վնասվածքը խանգարեց Նդոյեին բարելավելու իր արդյունքները և մասնակցելու գավաթի եզրափակիչ խաղին, որում Սիոնը կարողացավ հաղթել Բազելին։


== Նվաճումներ ==
Շվեյցարիայի գավաթակիր ֊ 2014/15


== Վիճակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Նդոյեն Սիոնի կայքում Archived 2018-05-14 at the Wayback Machine.
Նդոյեն Calcio.com կայքում(իտալ.)
Բալդիկերի դ’Աստի

Բալդիկերի դ’Աստի (իտալերեն՝ Baldichieri d'Asti), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1036 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 199 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 5 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14011։ Հեռախոսային կոդ՝ 0141։ Բնակչության հովանավորն է Սուրբ Սան Սեկոնդո դ’Աստին։ Տոնը նշվում է մայիսի 2-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0141 66006
Էլեկտրոնային փոստ։ baldichieri.dasti@ruparpiemonte.it
Պաշտոնական էջ։ http://www.comune.baldichieridasti.at.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (128601-128700)

Աստերոիդների ցանկ (128501-128600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (128701-128800)
 Աստերոիդների ցանկ (128501-128600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (128701-128800)