armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Եվրոպական խորհրդարան

Եվրոպական խորհրդարան (ԵԽ) Եվրոպական միության օրենսդիր երեք ճյուղերից և յոթ հաստատություններից մեկը։ Եվրոպական միության խորհրդի հետ միասին ընդունում է եվրոպական օրենքներ Եվրոպական հանձնաժողովի առաջարկությամբ։ Խորհրդարանը բաղկացած է 705 անդամից։ Այն ներկայացնում է երկրորդ խոշորագույն ժողովրդավարական ընտրազանգվածն աշխարհում (Հնդկաստանի խորհրդարանից հետո) և խոշորագույն միջազգային ժողովրդավարական ընըրազանգվածն աշխարհում (375 միլիոն ընտրող 2009 թվականին)։
1979 թվականին խորհրդարանն ուղղակի ընտրվում է ամեն հինգ տարին մեկ Եվրոպայի քաղաքացիների կողմից։ Ընտրություններին մասնակցությունը նվազել է ամեն ընտրության ժամանակ նախորդի նկատմամբ սկսած 1979 թվականից մինչև 2019 թվականը, որբ մասնակցությունը աճեց 8 տոկոսով և անցավ 50%-ի սահմանն առաջին անգամ 1994 թվականի ընտրություններից հետո։ Ընտրական տարիքը 18 է Եվրոմիության անդամ բոլոր երկրներում բացառությամբ Մալթայի և Ավստրիայի, որտեղ այն 16 է և Հունաստանի, որտեղ այն 17 է։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոնտացիներ

Պոնտացիներ կամ պոնտոսի հույներ  (հուն․՝ Πόντιοι, Ελληνοπόντιοι, Póntioi, Ellinopóntioi; թուրքերեն՝ Pontus Rumları, Karadeniz Rumları, վրաց.՝ პონტოელი ბერძნები), հույների ենթախումբ, Փոքր Ասիայի հյուսիս-արևելքում գտնվող պատմական Պոնտոս շրջանից (ժամանակակից Թուրքիա) գաղթածների հետնորդները։ Խոսում են պոնտոսի հունարեն (հունարենի բարբառ)։


== Սև ծովի ափամերձ տարածքի բնակեցումը հույներով ==
Սևծովյան տարածաշրջանում հունական ներկայության առաջին նշանները կարելի է տեսնել հունական դիցաբանության մեջ։ Սա մի տարածաշրջան է, որտեղ Յասոնը և արգոնավորդները եկան ոսկե գեղմի որոնման նպատակով։ Դիցաբանությունը գրվել է Ապոլլոնիոս Հռոդոսացու կողմից «Արգոնավտիկա» աշխատության մեջ։ Ժամանակակից պատմաբանները, հիմնվելով Ապոլլոնիոսի նկարագրության վրա, նշում են, որ Արգո արշավախումբը տեղի է ունեցել մոտավորապես մ․թ․ա․ 1200 թվականին։

Հունական առաջին վկայագրված գաղութը Սև ծովի ափերին հիմնադրվել է մ․թ․ա․ 800 թվականին հին Անատոլիայի հյուսիսային ափերին, որը կոչվել է Սինոպ։ Սինոպի բնակիչները հունական Միլեթ քաղաք-պետությունից էին։ Սև ծովի ափերի գաղութացումից հետո հունական աշխարհում հայտնի «Անհյուրընկալ ծով» (Pontos Axeinos) անվանումը փոխարինվեց «Հյուրընկալ ծով» (Pontos Euxeinos) անվանվամբ։ Բազմաթիվ հունական գաղութներ հիմնվեցին այսօրվա Թուրքիայի, Բուլղարիայի, Վրաստանի, Ռուսաստանի, Ուկրաինայի և Ռումինիայի սևծովյան ամբողջ ափամերձ տարածքում։ Տրապիզոնի շրջանը հիշատակվում է Քսենոփոնի պատմա-հուշագրական «Անաբասիս» երկի մեջ, որտեղ նկարագրվում է, թե ինչպես են ինքն ու 10 000 հույն վարձու զինվորներ մ.թ.ա. 401 թվականին մոտենում Պոնտոսի ափերին և իջնում այնտեղ։ Քսենոփոնը նշում է, որ երբ ծով էին տեսնում և գոռում «Ծո՜վ, ծո՜վ» (Thalatta! Thalatta!), տեղի բնակիչները հասկանում էին իրենց։ Հունական գաղութների միջև առևտուրը ծաղկում էր։ Շուտով Տրապիզոնը գերակա դեր է ձեռք բերում մյուս գաղութների հանդեպ և դառնում է պոնտացիների քաղաքակրթության կենտրոնը։
Մ. թ. ա. 281 թվականին Միհրդատ I Պոնտացին, որը հունական քաղաք Կիոսի տիրակալ Արիոբարզան I-ի ժառանգներից էր, Պոնտոսի հունական գաղութները միավորելով ստեղծեց Պոնտոսի թագավորությունը։ Միհրդատ I Պոնտացու հետնորդներից ամենահայտնին Միհրդատ VI Պոնտացին է, որը մ. թ. ա. 90 և 65 թվականներին Միհրդատյան պատերազմների ընթացքում ընդարձակեց իր թագավորությունը մինչև Միհրդատյան երրորդ պատերազմում պարտություն կրելը։
Սակայն թագավորությունը շարունակեց իր գոյությունը որպես Հռոմի վասալ՝ Բոսպորյան թագավորություն անվանվամբ, մինչև մ․թ․ IV դարը, երբ այս տարածքների մի մասը գրավվեցին հոների կողմից, իսկ մյուս մասը միացավ Հռոմեական կայսրությանը։ Լեռնային (Խալդիա) տարածքները միացան Բյուզանդիային։


== Ծալկայի պոնտացիներ ==
Ծալկայի պոնտացիներ կամ Ծալկայի հույներ, պոնտացի հույների խումբ Վրաստանում, ապրում են Ծալկայի շրջանում։ «Ծալկայի հույներ» անվանումը չի համարվում էթնիկ և հիմնականում օգտագործվում է Վրաստանի պոնտացիների կողմից։ Պոնտացիները հիմնականում բնակվում են Ծալկայի, Թեթրի Ծղարոյի, Դմանիսի, Բոլնիսի մունիցիպալիտետներում, ինչպես նաև Հայաստանի հարակից շրջաններում։
1991 թվականին նախկին ԽՍՀՄ-ի հույները ստացան երկրից դուրս գալու արտոնություն և սկսվեց զանգվածային արտագաղթ դեպի Հունաստան։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Տես նաև ==
Պոնտացիների ցեղասպանություն
Հույները Եգիպտոսում
Ուռումներ
Ռումեյներ
Պոնտոս
Հույների ցեղասպանություն


== Ծանոթագրություններ ==
Արտաբույնքի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Վայոց ձորի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Վայոց ձորի մարզի Արտաբույնք գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 89 հուշարձան (9 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Բլարիկում

Բլարիկում (հոլ.՝ Blaricum ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Հյուսիսային Հոլանդիա մարզում։ Տարածքը 11,13 կմ² է, բնակչությունը՝ 8.953 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 21.500 եվրո է։
Տիտոսի ողորմածությունը

«Տիտոսի ողորմածությունը» (իտալերեն՝ La clemenza di Tito; K.621), ավստրիացի երգահան Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտի երկու արարից բաղկացած օպերա իտալերեն լեզվով։ Լիբրետտոն՝ Կատերինո Մացցոլայի, ըստ Պյետրո Մետաստազիոյի համանուն լիբրետտոյի և Պիեռ Կոռնեյլի «Ցիննա» ողբերգության։ Օպերան գրվել է Լեոպոլդ II-ի՝ Բոհեմիայի արքա թագադրվելու կապակցությամբ։ Պրեմիերան կայացել է Պրահայում 1791 թվականի սեպտեմբերի 6-ին՝ արժանանալով հանդիսատեսների ջերմ ընդունելության։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարոլինա Բանգ

Կարոլինա Էռերա Բանգ (իսպ.՝ Carolina Herrera Bang, սեպտեմբերի 21, 1985(1985-09-21), Սանտա Կրուզ դե Տեներիֆե, Իսպանիա), թատրոնի և կինոյի իսպանացի դերասանուհի։ Ունի նորվեգական արմատներ։ Նրա ամենահայտնի դերն է՝ աճպարարուհին, ռեժիսոր Ալեքս դե լա Իգլեսիայի «Թախծալի բալլադ շեփորի համար» ֆիլմում (2010), որի համար 2011 թվականին նա անվանակարգվել է «Գոյա» կինոմրցանակին «Լավագույն կանացի դերասանական առաջնաելույթ» անվանակարգման մեջ։


== Կարիերա ==
Ծնվել է 1985 թվականին Թեներիֆե կղզում, փոքր տարիքում ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Մադրիդ։ Մադրիդյան պոլիտեխնիկական համալսարանում ուսումնասիրել է ճարտարապետություն, և դրա հետ մեկտեղ սովորել է դերասանական արվեստ։
2005 թվականին, Կարոլինա Բանգը սկսել է իր պրոֆեսիոնալ կարիերան, աշխատելով թատրոնում։ 2007 և 2008 թվականների ընթացքում, նա նկարահանվել է մի քանի կարճամետրաժ ֆիլմերում։ Միևնույն ժամանակ, նա նկարահանվել է «Պակոյի մարդիկ» և «Los exitosos Pells» սերիալներում։
2010 թվականին դերասանուհին նկարահանվել է Ալեքս դե լա Իգլեսիայի «Թախծալի բալլադ շեփորի համար» ֆիլմում։ Կարոլինան վերջ ի վերջո անվանակարգվել է «Լավագույն կանացի դերասանական առաջնաելույթ» անվանակարգման մեջ «XXV Գոյա մրցանակ»-ի համար (2011)։
2011 թվականին Բանգը Անտոնիո Ռեսինեսի և Մարիա Բարանկոյի հետ համատեղ նկարահանվել է «Ռասպուտինի դաշույնը» ֆիլմում, ինչպես նաև հրավիրվել է «Աիդա» հեռուստասերիալ որպես հյուր։ Կարոլինան նաև հաստատել է, որ Telecinco հեռուստաալիքի «Գայլերի երկիր» սերիալում խաղալու է գլխավոր դերը։ 2011 թվականին նկարահանվել է նաև «Կյանքի վերջին կայծը» ֆիլմում։
2013 թվականին խաղացել է երիտասարդ վհուկ Եվայի դերը «Վհուկները Սուգարամուրդիից» կոմեդիայում։


== Անձնական կյանք ==
Իր հարազատ իսպաներենից բացի, ազատ խոսում է նաև անգլերենով և ուսումնասիրում է գերմաներեն և չինարեն լեզուները։ Նա հայտնել է, որ քնելուց առաջ սիրում է դիտել այնպիսի ֆիլմեր ինչպիսիք են` «Լարովի նարինջ» և «Սրտով վայրենի» ֆիլմերը։ Կարոլինան Իսպանիայում համարվում է ամենագեղեցիկ կանանցից մեկը։
2014 թվականի հունիսին Կարոլինան ամուսնացավ ռեժիսոր Ալեքս դե լա Իգլեսիայի հետ։


== Պարգևներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սուլեյմանովո (գյուղ, Մեչետլինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍուլեյմանովոՍուլեյմանովո (ռուս.՝ Сулейманово, բաշկիրերեն՝ Һөләймән), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մեչետլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 543 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պավլո-Նիկոլաևկա

Պավլո-Նիկոլաևկա (ուկրաիներեն՝ Павло-Миколаївка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կրիվոգրադի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պավլո-Նիկոլաևկա գյուղում բնակվում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դիբարի շրջան

Դիբարի շրջան (ալբ․՝ Rrethi i Dibrës), շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Ալբանիայի Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի հյուսիսարևմտյան մասում։ Հանդիսանում է Դիբարի գավառի երեք շրջաններից մեկը։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Շրջանի տարածքը գերազանցապես լեռնային է։ Այստեղ հատկապես աչքի է ընկնում Սև Դրին գետը և Լուրա լիճը։ Գետի հովտում կան բազմաթիվ գյուղեր


== Բնակչություն ==
Վարչական կենտրոնը Պեշկոպիա քաղաքն է։ 2010 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 62 825 մարդ։ Քաղաքն ու շրջակա գյուղերը կազմում են 1088 քառ.կմ տարածք։ Բնակչության մեծամասնությունը մուսուլմաններ են՝ բեկթաշիներ։ 5-10 տոկոսը մակեդոնացիներ են։


== Տնտեսություն ==
Միջերկրածովյան լեռնային կլիման նպաստում է գյուղատնտեսության զարգացմանը։ Շրջանի հիմնական բնակչությունը ապրում է 76 գյուղերում և զբաղվում երկրագործությամբ՝ այգեգործությամբ, ձիթենու ու խաղողի արտադրությամբ, իսկ լեռնային շրջաններում զարգացած է անասնապահությունը։ Հայտնի են տեղական կարմրաբուրդ ընտանի այծերը։
Շրջկենտրոն Պեշկոպիան, որն իրենից առանձին համայնք է ներկայացնում, ունի սննդի արդյունաբերություն, որոշակի զարգացման վրա է սպասարկման ոլորտը։


== Վարչական բաժանում ==
Դիբարի շրջանը բաղկացած է 15 քաղաքային ու գյուղական համայնքներից՝ Առռաս, Զալ-Դարդհա, Զալ Ռեչ, Կալա է Դոդաս, Կաստրոիտ, Լուրա, Լուզնի, Մակելարա, Մելան, Մուհուր, Պեշկոպիա, Կենդար Տոմին, Սելիշտա, Սլովաև Ֆուշա-Չիդհան։


== Ծանոթագրություններ ==
Արագածոտն առողջավայր

Արագածոտն առողջավայր, առողջավայր ՀՀ Արագածոտնի մարզում, Արագած լեռան հարավարևելյան լանջին, ծովի մակերևույթից 1900 մ բարձրության վրա, Երևանից հյուսիս-արևելք։


== Կլիմա ==
Կլիման բարեխառն լեռնային է, ամառը՝ չափավոր տաք, ձմեռը՝ երկարատև, կայուն ձնածածկույթով։ Հուլիսին օդի միջին ջերմաստիճանը 15-18 °C է, հունվարին՝ -5°-ից -10 °C։


== Բուժիչ գործոններ ==
Բուժիչ գործոնն Է բարձրլեռնային կլիման, բուժման եղանակները՝ օդաարևաբուժությունը, բուժական մարմնամարզությունը, զբոսանքները, խաղերը։ Գործում են «Արագած» և «Օշական» մանկական առողջարանները և այլն։
Բակումովկա (գյուղ, Միրգորոդի շրջան)

Բակումովկա (ուկրաիներեն՝ Бакумівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բակումովկա գյուղում բնակվում էր 474 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պաե (այլ կիրառումներ)

Պաե անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Պաե - գյուղ Էստոնիայի Պադիսե շրջանի կազմում։
Պաե - գյուղ Էստոնիայի Կեհտնա շրջանի կազմում։
Հյուսիսային քամի (նկար, Ուոթերհաուս)

«Հյուսիսային քամի» կամ «Բորեաս» (անգլ.՝ Boreas), անգլիացի պրեռաֆայելիտ նկարիչ Ջոն Ուիլյամ Ուոթերհաուսի նկարը՝ ստեղծված 1903 թվականին։ Գտնվում է մասնավոր հավաքածուում։


== Նկարագրություն ==
Նկարը կոչվում է «Բորեաս» («Հյուսիսային քամի»)՝ ի պատիվ հին հունական դիցաբանությունում հյուսիսային քամու աստված Բորեասին։ Կտավում պատկերված է երիտասարդ աղջիկ, որը գնում է ընդդեմ ուժեղ քամու հոսանքի։ Թագավորական ակադեմիայի 1904 թվականի գրաքննության մեջ նկարի սյուժեն նկարագրվում է հետևյալ կերպ.


== Պատմություն ==
1904 թվականից հետո նկարի գտնվելու վայրն անհայտ էր 90 տարի, և նույնիսկ 1989 թվականի Ուոթերհաուսի կենսագրության մեջ նկարը համարվել է «կորած»։ Երբ նկարը 1990-ական թվականների կեսերին վաճառքի է դրվել, դա մեծ աղմուկ է առաջացրել արվեստասեր հասարակության շրջանում։ Նկարի արժեքը աճուրդում հասել է Ուոթերհաուսի կտավների՝ այդ ժամանակների համար ռեկորդային գնի՝ կազմելով £848 500 ֆունտ ստեռլինգ ($1 294 000)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Boreas»։ artguide.org (անգլերեն)։ Վերցված է 2020-10-16
(1538) Դետրե

(1538) Դետրե (անգլ.՝ Detre), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1940 թվականի սեպտեմբերի 8-ին Գ. Կուլինի կողմից Կոնկոլիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,362929 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8493 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8765 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1326,7 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,271349 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,43° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1538) Դետրե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ուղեձորի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Վայոց ձորի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Վայոց ձորի մարզի Ուղեձոր գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 4 հուշարձան (1 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Արմենակ Բեգյան

Արմենակ Զուլֆիգարի Բեգյան (դեկտեմբերի 26 1910 (հունվարի 8 1911), Փառակա, Նախիջևանի գավառ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - օգոստոս 2001, Երևան, Հայաստան), խորհրդային իրավաբան, իրավաբանական գիտությունների դոկտոր (1965), ՍՄԿԿ անդամ (1930)։
1934 թվականին ավարտել է Մոսկվայի սովետական շինարարության և իրավունքի, 1938 թվականին՝ Կարմիր պրոֆեսուրայի ինստիտուտները։ 1959 թվականից ՀՍՍՀ ԳԱ–ի փիլիսոփայության և իրավունքի ինստիտուտի բաժնի վարիչն է եղել։ Պարգևատրվել է Հայրենական պատերազմի II աստիճանի և Կարմիր աստղի շքանշաններով։
Մի շարք գիտական աշխատությունների հեղինակ և համահեղինակ է։ Խորհրդային տարիներին գիտական հետազոտություններ է արել  պետական վարչական իրավունքի և խորհրդային շինարարության ոլորտում։


== Երկեր ==
Միութենական ռեսպուբլիկաների իրավունքների ընդլայնումը և նրանց մերձեցումը, Ե․, 1963։
Образование и упрочение суверенного Советского армянского государства, Е․, 1962.
Развитие Советской государственности в Армении, Е․, 1968.
Ленин и советская национальная государственность, Е․, 1974.
Ժողովրդի բարեկեցության բարձրացումը սովետական պետության գլխավոր նպատակն է։ Երևան։ Հայաստան, 1985 . 140 էջ։
Հայկական ՍՍՀ օրենսդրությունը տեղական սովետների մասին։ Երևան։ Հայկական ՍՍՀ ԳԱ հրատարակչություն, 1984 . 166 էջ։
ՍՍՀՄ ազգային-պետական կառուցվածքը. Եր. : Հայաստան, 1980
Սովետական Հայաստանի պետական իշխանության տեղական ներկայացուցչական մարմինների կազմակերպումն ու գործունեությունը (համահեղինակ Միրումյան Կառլեն Արտավազդի)։ "Գիտելիք" ընկերություն ՀՍՍՀ։ Երևան։ Գիտելիք, 1982։ 48 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Աֆրիկայի ազգերի գավաթ 1962

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աֆրիկայի ազգերի գավաթ 1962 (այլ կիրառումներ)1962 թվականին Աֆրիկայի ֆուտբոլի կոնֆեդերացիան կազմակերպեց աֆրիկյան ազգերի գավաթի 3-րդ խաղարկությունը։ Հանդիպումներն անցկացվեցին 1962 թ. հունվարի 14-ից մինչև հունվարի 21-ը Եթովպիայի մայրաքաղաք Ադիս Աբեբայում։ Համաձայն մրցաշարի ձևաչափի՝ չորս հավաքականներ փլեյ-օֆֆի միջոցով որոշելու էին չեմպիոնին և մրցանակակիրներին։


== Որակավորում ==


== Մասնակիցներ ==


== Մրցավայրեր ==


== Հանդիպումներ ==


=== Փլեյ-օֆֆ ===


==== Կիսաեզրափակիչ հանդիպումներ ====


==== Հանդիպում 3-րդ տեղի համար ====


==== Եզրափակիչ ====


== Ռմբարկուներ ==


== Մրցանակներ և նվաճումներ ==
Մրցաշարի «լավագույն ֆուտբոլիստ» ճանաչվեց հարձակվող  Մենգիստու Վորկուն, որը ստացավ նաև «ոսկե խաղակոշիկ» մրցանակը։


== Մրցաշարային աղյուսակ ==


== Հղումներ ==
1962 թ. աֆրիկյան ազգերի գավաթը (ԿԱՖ-ի պաշտանական կայք ₪, soccerbot.com ₪, RSSSF-ի արխիվ ₪)
Եգիպտոսի հավաքականը աֆրիկյան ազգերի գավաթում (RSSSF-ի արխիվ ₪)
Ժերար Դրեյֆուսի ժամանակագրությունը (rfi.fr ₪)
(8745) Դելանի

(8745) Դելանի (անգլ.՝ Delaney), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1998 թվականի մարտի 20-ի ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,650954 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5403 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7616 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1576,53 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,22835 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,65° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8745) Դելանի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սարգիս Աբեղա

Սարգիս Աբեղա. (ծն.1550 թ- մահ.1635 թ.), 16-րդ դարի հայ ճանապարհորդ-ուղեգրող։ Հավանաբար Սուրբ Կիրակոս վանքի (Երզնկայի մերձակայքում) միաբան։ 1587 թվականի սկզբին Երզնկայից մեկնել է Կոստանդնուպոլիս, որտեղից էլ սկսել է իր վեցամյա ճանապարհորդությունը (1587-1592) Եվրոպայում։ Նավով ուղևորվել է Զմյուռնիա, այնտեղից՝ Իտալիա (եղել է Վենետիկում, Հռոմում, Պադուայում և այլ քաղաքներում)։ Իտալիայից ոտքով ճանապարհվել է Շվեյցարիա (Ցյուրիխ, Բազել և այլն), Հռենոսի ափով (Կոբլենց, Քյոլն և այլն) հասել Ֆլանդրիա, ապա՝ մեկնել Անգլիա (Լոնդոն և 25 այլ քաղաքներ) և Ֆրանսիա (Լիոն, Մարսել, Փարիզ և այլն)։ Նանտ նավահանգստից ուղևորվել է Իսպանիա (Բուրգոս, Սալամանկա, Սամորա և այլն), Պորտուգալիա (Պորտու, Լիսաբոն և այլն), ապա կրկին Իսպանիա (Սևիլյա, Կորդովա, Գրանադա, Տոլեդո, Մադրիդ, Բարսելոնա և այլն)։ Իսպանական Վալենսիա նավահանգստից նավարկել է Իտալիա, եղել Ջենովա, Ֆլորենցիա, Նեապոլ և այլ քաղաքներում, Սիցիլիա, Սարդինիա, Կորսիկա կղզիներում։ Վենետիկից նավով վերադարձել է (1591) Կոստանդնուպոլիս, այստեղից մեկնել Մոլդովա (եղել է Ցասսի, Սուչավա, Բոտոշան, Խոթին հայաշատ քաղաքներում), Դնեստրի վրայով անցել Լեհաստան (եղել է Կամենեց-Պոդուլսկ հայաշատ քաղաքում), կրկին վերադարձել Մոլդովա, Աքքերմանից նավարկել Տրապիզոն, այնտեղից վերադարձել Սուրբ Կիրակոս վանքը։ Սակայն Սարգիսն իր «Ուղեգրությունում» չի սահմանափակվել միայն տաճարների ու սրբավայրերի նկարագրությամբ։ Սարգիսը նշում է իր այցելած քաղաքների բնակչության քանակը, նրանց զբաղմունքը, բարեգործական և մշակութային հիմնարկների վիճակը, տվյալ երկրի քաղաքական դրությունը։ Իր ճանապարհորդության ժամանակ նա սովորել է իտալերեն, գերմաներեն, ֆլամանդերեն, անգլերեն, ֆրանսերեն, իսպաներեն, պորտուգալերեն։ Ամփոփելով իր ճանապարհորդության առաջին և հիմնական շրջանը (1587-1591)՝ Սարգիսը գրում է, որ այցելել է 1000 բերդ և քաղաք, 4000 եկեղեցի, 3000 վանք, 8000 կուսանոց։ «Ուղեգրությունը» ավարտվում է հայրենաբաղձ հայրենով։ «Ուղեգրության» պահպանված միակ ձեոագիրը թերի է, անհայտ խմբագրի ձեռքով լրացված Մարտիրոս Երվևկսցու երկերից քաղված հատվածներով։ Այն գտնվել է 1940-ական թվականներին, Դիարբեքիրում։ Այժմ պահվում է Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում։ Ուսումնասիրել և հրատարակել է Լ․ Ա․ Խաչիկյանը։
(8704) Սադականե

(8704) Սադականե (անգլ.՝ Sadakane), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,178916 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7853 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5725 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1174,79 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,306439 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,49° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8704) Սադականե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
795

795 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է կիրակի օրը։ Սա մեր թվարկության 795 թվականն է, 
VIII դարի 95-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Զոփիի

Զոփիի, (հուն․՝ Ζωοπηγή) գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Լիմասոլի շրջանում։ Ըստ 2011 թվականի տվյալների՝ բնակչությունը կազմում է 160 մարդ։ Տեղակայված է Կալո Խորիո գյուղիցից 1 կմ դեպի արևմուտք։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Դանիիլ Գլեյխենգաուզ

Դանիիլ Մարկովիչ Գլեյխենգաուզը (անգլ.՝ Gleikhengauz կամ Gleichenhaus , ռուս.՝ Даниил Маркович Глейхенгауз, հունիսի 3, 1991(1991-06-03), Մոսկվա, ԽՍՀՄ) նախկինում ռուս զուգասահորդ և մենասահորդ է։ Որպես մենասահորդ՝ նա 2007 թվականի Ռուսաստանի ազգային պատանեկան առաջնության բրոնզե մեդալակիր է։ Մրցել է նաև 2007 թվականի աշխարհի պատանեկան առաջնությանը՝ զբաղեցնելով 19-րդ տեղը։ Նրա մարզիչը Վիկտոր Կուդրյավցևն էր։
Որպես զուգասահորդ՝ Գլեյխենգաուզը սկսեց մրցել 2010-11 մրցաշրջանում Քսենիա Կորոբկովայի հետ միասին։ Նրանց միջազգային առաջնելույթը տեղի է ունցել մրցութային հաջորդ մրցաշրջանում, որի ընթացքում նրանք արժանացան պատանեկան տիտղոսին Հյուսիսային Ռայն-Վեստֆալիայի գավաթը (անգլ.՝ NRW Trophy) միջազգային մրցույթի ժամանակ։ Նրանց մարզիչներն Ալեքսանդր Ժուլինն ու Օլեգ Վոլոկովն էին։
Հոր մահից հետո Գլեյխենգաուզն անցյալում թողեց մրցութային կարիերան և սկսեց ելույթ ունենալ Իլյա Ավերբուխի սառցե ներկայացումներում։ Ավելի ուշ նա դարձավ մարզիչ, իսկ 2014 թվականին միացավ Էթերի Տուտբերիձեի թիմին Սամբո-70-ում (Մոսկվա) որպես պարուսույց-բեմադրիչ։ Նրա մայր Լյուդմիլա Բորիսովնա Շալաշովան՝ նախկինում բալետի պարուհի և պարուսույց, որը նույնպես աշխատել է Էթերի Տուտբերիձեի թիմում, մահացել է 2019 թվականի օգոստոսի 29-ին։


== Ծրագրեր ==


== Նվաճումներ ==
Գեղասահքի պատանեկան Գրան պրի (անգլ.՝ ISU Junior Grand Prix)


=== Զուգասահք Կորոբկովայի հետ ===


=== Տղամարդկանց մենասահք ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Daniil Gleichengauz(անգլ.) Չմշկորդների միջազգային միության պաշտոնական կայքում
Ksenia Korobkova / Danill Gleichengauz(անգլ.) Չմշկորդների միջազգային միության պաշտոնական կայքում
Թերեզա Ռոդշթեյն

Թերեզա Ռոդշթեյն (չեխ․՝ Tereza Rodshtein, մայիսի 16, 1991(1991-05-16)), չեխ շախմատիստ, միջազգային գրոսմայստեր (2015)։
Կարոլինա Օլշարովայի ավագ քույրը։
2012 և 2015 թվականների Չեխիայի չեմպիոն։ 2016 թվականի Չեխիայի առաջնության արծաթե մեդալակիր։
2011, 2012 և 2014 թվականների Չեխիայի բլիցի չեմպիոն։ 2017 և 2018 թվականների Չեխիայի բլիցի առաջնությունների բրոնզե մեդալակիր։
Մինչև 2007 թվականը Չեխիայի պատանեկան առաջնության չեմպիոն (մինչև 16 տարեկան)։
2009, 2010 և 2011 թվականներին ŠK Slávia Orlová թիմի կազմում Չեխոսլովակիայի կանանց թիմային լիգայի հաղթող։ 2012 թվականին թիմի կազմում դարձել է մրցույթի արծաթե մեդալակիր։
Չեխիայի հավաքականի կազմում մասնակցել է չորս շախմատային օլիմպիադաների (2010, 2012, 2014 և 2016 թվականներ), Եվրոպայի չորս թիմային առաջնության (2011, 2013, 2015 և 2017 թվականներ), 2011 թվականի Միտրոպի գավաթի թիմային առաջնությանը։
2009 և 2010 թվականներին Աշխարհի պատանեկան առաջնությանը ներկայացրել է Չեխիան։
Եվրոպայի անհատական առաջնությունների մասնակից է։
Rilton Cup և Politiken Cup ավանդական մրցաշարերի և Գաստինգսի շախմատային կոնգրեսների մասնակից է։
2015 թվականի օգոստոսի 7-ին ամուսնացել է իսրայելցի գրոսմայստեր Մաքսիմ Ռոդշտեյնի հետ։ Այդ պահից սկսած՝ մրցաշարերին մասնակցում է ամուսնու ազգանվան ներքո։


== Հիմնական սպորտային արդյունքներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Партии Т. Родштейн в базе Chessgames
Личная карточка Т. Родштейн на сайте 365Chess
Մարուշյու

Մարուշյու (ռուս.՝ Марушью), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Պեչորա գետի աջ ափին՝ 864 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 27 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000064532
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006453
Ավազանի կոդը — 03.05.01.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Իլյա Տավաձե

Իլյա Տավաձե (ռուս.՝ Илья́ Кайса́рович Тава́дзе, դեկտեմբերի 26, 1905(1905-12-26) - 20-րդ դար), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Կենսագրություն ==
1934 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1946 թվականից մինչև 1948 թվականը Ֆրանսիայում եղել է ԽՍՀՄ դեսպանատան առաջին քարտուղար։
1949-1950 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության տեղեկատվական բաժանմունքի վարիչ։
1950 թվականի ապրիլի 22-ից մինչև նոյեմբերի 24-ը Սիրիայում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1950 թվականի ապրիլի 22-ից մինչև նոյեմբերի 24-ը Լիբանանում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը «Ռուսաստան, 21-րդ դար»
Կենսագրություն Կոմունիստական կուսակցության և Խորհրդային Միության պատմության մասին տեղեկագրում 1898-1991
Մատվեյ Մանիզեր

Մատվեյ Գենրիխովիչ Մանիզեր (ռուս.՝ Матве́й Ге́нрихович Ма́низер, մարտի 5 (17), 1891, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 20, 1966(1966-12-20), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային քանդակագործ, ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (1958)։


== Կենսագրություն ==
1911-1916 թվականներին սովորել է Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայում։ Մասնակցել է մոնումենտալ պրոպագանդայի իրագործմանը («Բանվորը», բարձրաքանդակ, ցեմենտ, 1920-1921, Մոսկվա)։ Դասավանդել է Լենինգրադի Գեղարվեստի ակադեմիայում (1921-1929, 1935-1941, 1945-1947), Մոսկվայի կիրառական և դեկորատիվ արվեստի ինստիտուտում (1946-1952) և Գեղարվեստի ինստիտուտում (1952 թվականներից)։ 1947 թվականներից՝ ԽՍՀՄ Գեղարվեստի ակադեմիայի փոխպրեզիդենտ։ Ստեղծագործել է հիմնականում մոնումենտալ քանդակագործության բնագավառում։ Աշխատանքներից են. Սանկտ Պետերբուրգում՝ Վ. Վոլոդարսկու (1925) և «1905 թվականի հունվարի 9-ի զոհերի» (1931)։


== Ծանոթագրություններ ==
Պիեռետ Բլոխ

Պիեռետ Բլոխ (անգլ.՝ Pierrette Bloch, հունիսի 16, 1928(1928-06-16)[…], Փարիզի 7-րդ շրջան, Փարիզ - հուլիսի 7, 2017(2017-07-07)[…], Փարիզի 14-րդ շրջան, Փարիզ), Փարիզում ծնված շվեյցարացի նկարիչ և տեքստիլ նկարիչ։


== Վաղ կյանք ==
Պիեռետ Բլոխը ծնվել է 1928 թվականի հունիսի 16-ին, Փարիզում։ 1939 թվականին Բլոխն ու նրա ծնողները, խուսափելով պատերազմից, թողել են Փարիզը` մեկնելով Շվեյցարիա։ 15 տարեկանում նա սկսել է մենակ ապրել հյուրանոցում, ինչն ըստ նրա մեծապես օգնել է իրեն վաղ տարիքից ինքնուրույն դառնալ։ Արվեստի առաջին պրոֆեսիոնալ պարապմունքներն սկսել է 1940-ական թվականներին, Փարիզում։


== Գործունեություն ==
Բլոխն սկսել է ցուցադրել իր աշխատանքները Փարիզում և ԱՄՆ-ում 1950-ական թվականներին։ Իր աշխատանքներում նա օգտագործել է այնպիսի նյութեր, ինչպիսիք են թանաքը, թուղթը, ուռկանը և ձիու մազը։ Ձիու մազն սկսել է կիրառվել նրա աշխատանքներում 1970-ական թվականներից։ Ձիու մազով նրա առաջին քանդակն ստեղծվել է 1970-ական թվականներին, որը դարձել է նրա ամենահայտնի աշխատություններից մեկը։ Նա աշխատաքները ներառում են նաև նկարներ, կոլաժներ, եռաչափ պատկերներ և պատկանում են հետպատերազմական աբստրակցիա կատեգորիային։ Նրա աշխատանքներն սկսել են ցուցադրվել Եվրոպայում, Ասիայում և Ամերիկաներում։
2013 թվականին տպագրվել է մենագրություն Պիեռետ Բլոխի մասին։


== Մահ ==
Բլոխը մահացել է 2017 թվականի հուլիսի 7-ին, Փարիզում, 89 տարեկան հասակում։


== Կենսագրական փաստեր ==
1947-48 - Սովորել է Հենրի Գոեթզի և Անդրե Լոտեի հետ։
1949 - Ընկերացել է Կոլետի և Պիեռ Սոուլագեսի հետ
1951 - Կազմակերպվել է նրա առաջին անհատական ցուցահանդեսը Մեի պատկերասրահում, ցուցադրվել է նաև Հարվարդում, ԱՄՆ։
1953 - Սկսում է ստեղծել կոլաժներ։
1984 - Իր աշխատանքներում սկսում է օգտագործել ձիու մազ։
1994 - Առաջին աշխատանքները թղթով։
2005 - Պարգևատրվել է le prix Maratier մրցանակով` Pro-MAHJ-ի կողմից։


== Առանցքային ցուցահանդեսներ ==
1999 - Հետահայաց ցուցադրություն Գրենոբլ թանգարանում
2002 - Ցուցադրություն Cabinet d’art graphique-ում, Պոմպիդու կենտրոնում
2003 - Ցուցադրություն Պիկասո թանգարանում
2009 - Ցուցադրություն Ֆաբրի թանգարան
2010 - Մասնակցել է Օն լայն դու ցուցահանդեսին, Նյու Յորքի ժամանակակից արվեստի թանգարանում


== Հավաքածուներ ==
Ժամանակակից արվեստի թանգարան, Նյու Յորք, ԱՄՆ
Բելարիվ թանգարան, Ցյուրիխ
Ժամանակակից արվեստի թանգարան, Փարիզ, Ֆրանսիա
Ժամանակակից արվեստի թանգարան (Փարիզ)
Ժամանակակից արվեստի ազգային ֆոնդ, Փարիզ, Ֆրանսիա
ԷԼիաթ թանգարան, Իսրայել
Ամստերդամի քաղաքային թանգարան


== Մեջբերումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Պիլսրունդալե

Պիլսրունդալե (լատիշ․՝ Pilsrundāle), խոշոր գյուղ Լատվիայի հարավային մասում, վարչական կենտրոնը գտնվում է Ռունդալսկիի երկրամասում։ Գյուղը գտնվում է տարածաշրջանային Դոբելե - Բաուսկա ավտոճանապարհի մոտ։ Բաուսկա քաղաքից հեռավորությունը կազմում է 14 կմ ։


== Պատմություն ==
Առաջին անգամ Պիլսրունդալե գյուղը հիշատակվել է 1280 թվականին, երբ մագիստրոս Կոնրադը այստեղ կառուցել է ամրոց։ Գյուղում հիմնականում ներգրավված է Ռունդալի պալատը, որը կառուցել է Ֆ. Բ. Ռաստրելլին 1736 - 1768 թվականներին։
Խորհրդային տարիներին Պիլսրունդալսկիի հրամանագրով բնակավայրը կազմում էր Բաուսկայի շրջանի մի մասը։ Գյուղում գտնվում է Պ. Լեինյաի անվան սովխոզ - տեխնիկումը ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Пилсрундале
Ուստ-Զիգան

Ուստ-Զիգան (ռուս.՝ Усть-Зиган, բաշկիրերեն՝ Егәнтамаҡ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 39 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բոբրիկսկի գյուղական խորհուրդ (Ռոմենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բոբրիկսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)Բոբրիկսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Бобрицька сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմենսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բոբրիկսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1983 մարդ։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Սիրուհին (նկար)

«Սիրուհին» (անգլ.՝ The Beloved), անգլիացի նկարիչ և բանաստեղծ, «Պրեռաֆայելիտների եղբայրության» հիմնադիրներից հանդիսացող Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1865-1866 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 80 × 76 սմ։ Այսօր «Սիրուհին» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Թեյթ բրիտանական պատկերասրահում (Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն)։


== Տեղեկություն նկարի մասին ==
«Սիրուհին» ստեղծագործությունը համարվում է աստվածաշնչյան Երգ երգոցի թեմայով ստեղծված նկար։ Նկարի շրջանակին գրված են Երգ երգոցից երկու տողեր.

Նկարի կենտրոնում պատկերված հարսնացուն ձեռքերով հանում է գլխի քողը։ Նրան շրջապատում են չորս աղջիկներ և մեկ աֆրիկացի մանկլավիկ տղա։ «Սիրուհին» ստեղծագործությունը վրձնելու ժամանակ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտին ներշնչվել է Էդուարդ Մանեի արվեստից, մասնավորապես նրա «Օլիմպիա» ստեղծագործությունից։ Այս ընթացքում Ռոսսետտին ներշնչվել է նաև Տիցիանի արվեստից։
«Սիրուհին» ստեղծագործության մեջ «հարսնացուի» համար որպես մոդել է ծառայել բնորդուհի Մարիա Ֆորդը, իսկ նրանից ձախ պատկերված է բնորդուհի Էլեն Սմիթը։
Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտին այս նկարը ավարտին է հասցրել 1866 թվականին, սակայն մինչև կյանքի վերջը յուղաներկի վրա արել է որոշ փոփոխություններ։
Բրիտանացի բանաստեղծ Ֆրեդերիկ Մայերսը այս նկարի համար «Ռոսսետտին և Գեղեցկության կրոնը» էսսեում գրել է. «Ամենաուժեղ դյութանքներն ու ամենակենդանի հիշողությունները տրվում են գեղեցիկը գնահատողներին կանացի հայացքի շնորհիվ» (1883 թվական)։ 2013 թվականին Թեյթ բրիտանական պատկերասրահից այս նկարը տեղափոխվեց Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարան ցուցադրության նպատակով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Doughty, Oswald (1949) A Victorian Romantic: Dante Gabriel Rossetti London: Frederick Muller
Fredeman, William E. (Ed.) (2002-8) The correspondence of Dante Gabriel Rossetti. 7 Vols. Brewer, Cambridge.
Hilto, Timoth (1970). The Pre-Raphelites. London: Thames and Hudson, New York: Abrams.
Linafelt, Tod (2002). "Biblical Love Poetry (...and God)". Journal of the American Academy of Religion 70 (2).
Pope, Marvin H. (1977). Song of Songs: A New Translation with Introduction and Commentary.Anchor Bible 7C. 2 volumes. Garden City, New York: Doubleday.
Ash, Russell. (1995) Dante Gabriel Rossetti. London: Pavilion Books.
Surtees, Virginia. (1971) Dante Gabriel Rossetti. 2 vols. Oxford: Clarendon Press.
Treuherz, Julian, Prettejohn, Elizabeth, and Becker, Edwin (2003). Dante Gabriel Rossetti. London: Thames & Hudson.
Todd, Pamela (2001). Pre-Raphaelites at Home, New York: Watson-Giptill Publications.


== Արտաքին հղումներ ==
The Rossetti Archive
Birmingham Museums and Art Gallery's Pre-Raphaelite Online Resource Archived 2009-07-13 at the Wayback Machine.
Official website of Tate Britain Archived 2012-03-04 at the Wayback Machine.
Մարսալա

Մարսալա (իտալերեն՝  և սից.՝ Marsala) քաղաք Սիցիլիայի իտալական հատվածում, Տորպանիայի նահանգում ։
Քաղաքն ունի նավահանգիստ։
Քաղաքի հովանավորներն են Սուրբ Տիրամայրը (Madonna della Cava) և Յոհան Կրեստիտելը. նրանց տոնակատարությունները նշվում են հունվարի 19-ին և հունիսի 24-ին։


== Պատմություն ==

Մարսալան տեղադրված է հին քաղաք Լիլիբեի տեղում, որը Կարթագենի հիմնական հենարանն էր Սիցիլիայում։
Լիլիբեյը հիմնադրվել է ք.ա. 396 թվականին։ Ոչ Պյուռոսը, ոչ էլ հռոմեացիները քաղաքը գրավել չկարողացան։ Բայց քաղաքը հանձնվել է հռոմեացիներին պունիկյան առաջին պատերազմի ավարտից հետո ք.ա. 241 թվականին և համարվել է խաղաղության պայմանագրի կարևոր կետերից մեկը։


== Տնտեսություն ==
Քաղաքում զարգացած է գինեգործությունը , ալյուրի և մակորոնային արտադրությունը։


== Մշակույթ ==
Քաղաքի անունով գինի է անվանվել։ Այն արտադրվում է Մարսալայի և Տրապանիայի մոտակայքում աճեցված խաղողից։
Քաղաքից են սերվել Ջեննա եղբայրները, ովքեր կարևոր դերակատարություն են ունեցել Չիկագոյի մաֆիայի կռիվներին 1920-ական թվականներին։
Քաղաքից դեպի հյուսիս-արևմուտք տարածվում է Ստանոնե-դի-Մարսալա կղզիախումբը, որը համարվում է մշակութային բնական արգելավայր։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Սերգեյ Սարգսյան (հաղորդավար)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սերգեյ Սարգսյան (այլ կիրառումներ)Սերգեյ Սարգսյան (ապրիլի 7, 1982(1982-04-07), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ   հաղորդավար, զավեշտաբան։ Ներկայումս աշխատում է Արմնյուզ լրատվական հեռուստաալիքում, որպես Արմքոմեդի երգիծական հաղորդման հաղորդավար։


== Կենսագրություն ==
Սերգեյ Սարգսյանը ծնվել է 1982 թվականի ապրիլի 7-ին Թբիլիսիում։ 1990 թվականին եկել է Հայաստան։ 1993-1995 թվականներին բնակվել է Ռուսաստանում, որից հետո կրկին վերադարձել է Հայաստան։ 1998 թվականին Երևանում ավարտել է թիվ 71 դպրոցը, ապա 1998-2003 թվականներին սովորել է Բրյուսովի անվան լեզվաբանական համալսարանի ֆրանսերեն և անգլերեն լեզուների բաժնում։ Ավարտելով ասպիրանտուրան՝ 2006 թվականին ստացել է բանասիրական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։ 2006-2011 թվականներին դասավանդել է նույն համալսարանում։ 2003-2004 թվականներին աշխատել է որպես թարգմանիչ ընտրական համակարգերի միջազգային հիմնադրամում, 2004-2007 թվականներին՝ ազգային ժողովրդավարության ինստիտուտում՝ որպես քաղաքական մշակույթի ծրագրի համակարգող, իսկ արդեն 2011-2012 թվականներին աշխատանքի է անցել «Սիվիլնեթ» ինտերնետային հեռուստաընկերությունում՝ որպես հաղորդավար։ 2012 թվականից աշխատում է «Արմնյուզ» լրատվական հեռուստաալիքում և վարում է երգիծական Արմքոմեդի հաղորդումը։


== Աշխատությունները ==

2009 թվականին լույս է տեսել Սարգսյանի «Վարդագույն քաղաքի գույնը» գիրքը։


== Աղբյուրներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սերգեյի մասին
Ալֆրեդ Մկրտչյան

Ալֆրեդ Արմենակի Մկրտչյան (ապրիլի 5, 1935(1935-04-05), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 5, 2016(2016-02-05)), անոթային վիրաբույժ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1980), պրոֆեսոր (1994), Հայաստանի Վիրաբուժության ԳԱ անդամ (1995)։


== Կենսագրություն ==
Ալֆրեդ Մկրտչյանը ծնվել է 1935 թվականին Լենինականում։ 1958 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1962 թվականից աշխատել է Սրտաբանության գիտահետազոտական ինստիտուտում, 1967-1974 թվականներին եղել է անոթների վիրաբուժության և անոթաբանության, 1974 թվականից՝ Վիրաբուժության ինստիտուտի համանուն բաժանմունքի վարիչ, միաժամանակ՝ 1991-1992 թվականներին՝ ինստիտուտի տնօրեն, 1991-1994 թվականներին՝ Երևանի բժշկական ինստիտուտի վիրաբուժական հիվանդությունների № 1 ամբիոնի վարիչ, 1994 թվականից՝ Առողջապահության ազգային ինստիտուտի պրոֆեսոր։ 2004 թվականից եղել է ՀՀ երկրաբանների և անոթաբանների ընկերության նախագահ, 1991 թվականից՝ ՀՀ վիրաբույժների ընկերակցության փոխնախագահ, 1999 թվականից՝ «Հայկական վիրաբուժություն XXI» արհեստավարժների միության, 1997 թվականից՝ ՌԴ անոթաբանների և անոթային վիրաբույժների ընկերության նախագահության անդամ։
Աշխատանքները վերաբերում են քրոնիկական երակային անբավարարության սուր և քրոնիկական զարկերակային անանցանելիության վիրաբուժական բուժմանը որովայնային աորտայի և նրա ճյուղերի վերակառուցողական վիրահատություններին։


== Պարգևներ ==
Մխիթար Հերացու մեդալ, 2005


== Ծանոթագրություններ ==
Երջնակ

Երջնակ կամ էրեյնակ, (լատ.՝ Eryngium), նեխուրազգիների (հովանոցավորներ(Umbelliferae)) ընտանիքի բազմամյա խոտաբույսերի ցեղ։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Շիրակի, Լոռու, Գեղարքունիքի, Վայոց ձորի, Սյունիքի և այլ մարզերում։ Աճում է ենթալպյան մարգագետիններում, չոր, քարքարոտ լանջերին, անտառեզրերին։


== Կառուցվածք ==
Տերևներն ամբողջական են կամ մասնատված, կաշեկերպ, նշտարաձև, կլոր, հազվադեպ՝ գծաձև, սուր ատամնաեզր։ Ծաղկաբույլը կապտաերկնագույն գլխիկ է՝ շրջապատված երկար, փշոտ թերթերից կազմված ծածկոցով։ Ծաղիկները երկսեռ են, մանր։ Ծաղկում է հուլիս-սեպտեմբերին։ Պտուղը հակաձվաձև է՝ պատված սպիտակ թեփուկներով։ Պարունակում է ածխաջրեր, սապոնիններ, օրգանական թթուներ, եթերայուղեր, կումարիններ և այլն։ Օգտագործում են որպես միզամուղ միջոց, նաև մաշկի, շնչառական օրգանների և այլ հիվանդությունների ժամանակ։ Ուտելի է։ Երջնակ Վանատուրին (E. wanaturii) հանդիպում է Արագածոտնի և Վայոց ձորի մարզերի քարքարոտ լանջերին, թփային մացառուտներում, գրանցված է Հայաստանի Կարմիր գրքում։


== Տեսակներ ==
Հայտնի է մոտ 230, Հայաստանում՝ 5 տեսակ՝ երջնակ Բիլարդերի (E.billardieri), երջնակ հսկայական (E.giganteum), երջնակ դաշտային (E. campestre) և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Никифоров Ю.В. Алтайские травы-целители. — Горно-Алтайск: Юч-Сумер – Белуха, 1992.
Վունտուտ (ազգային պարկ)

Վունտուտ (անգլ.՝ Vuntut National Park, ֆր.՝ Parc national Vuntut), ազգային պարկ Կանադայում։ Բացվել է 1995 թվականին։ Հիմնադրվել է Յուկոն երկրամասում։ Հիմնադրվել է տեղի հնդկական համայնքի համաձայնությամբ։ Տարածքը՝ 4345 կմ2։


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Vuntut National Park» (անգլերեն)։ Կանադայի պարկեր։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-25-ին։ Վերցված է 2010-03-22 
«Resource Description and Analysis for Vuntut National Park of Canada» (անգլերեն)։ Կանադայի պարկեր։ Արխիվացված է օրիգինալից 2004-09-05-ին։ Վերցված է 2010-03-22
Ռազմաճակատ հայրական տանը

«Ռազմաճակատ հայրական տանը» (լատիշ․՝ Fronte tēva pagalmā), ռեժիսոր Էրիկ Լացիսի գեղարվեստական ֆիլմը, որը նկարահանվել է Բրունո Սաուլիտիսի «Ճանապարհ հացենիների տակ» վեպի հիման վրա Ռիգայի կինոստուդիայում 1984 թվականին։


== Սյուժե ==
1944 թվականի ամառ։ Ծանր վիրավորվելուց հետո հայրենի գյուղ է վերադառնում զորացրված մայոր Անտոն Պայպալան։ Բոլորովին վերջերս այդտեղով էր անցնում ռազմաճակատի գիծը և շրջակայքում թաքնվում են բազմաթիվ պաշտոնաթող գերմանացի զինվորներ և նոր իշխանության՝ անտառ փախած հակառակորդներ տեղի բնակիչներից։ Վոլոստի կուսկազմակերպիչ Պայպալային հազիվ է հաջողվում գտնել թափուր վարչական պաշտոններն զբաղեցնել ցանկացողներ։ Մարդասպանների ձեռքից մեկը մյուսի հետևից մահանում են նախագահն ու գրագիրը։
Այդ ժամանակ գավառային կենտրոնից ժամանած օպերլիազորը ձերբակալում է Կառլիս Պայպալային։ Անտոնի եղբայրը չի խառնվել քաղաքականությանը և երազել է միայն գյուղացիական հանգիստ աշխատանքի մասին։ Բայց պատերազմն իր պայմաններն է թելադրում նաև Կառլիսին, որը կյանքով պարտական է գերմանացի սպային և օգնել է վերջինիս թաքնվել խորհրդային զորքերի ճակատը ճեղքելու ժամանակ։ Անտոն Պայպալան չի կարող օգնել եղբորը, և շուտով ինքն էլ մահանում է իր նախկին համագյուղացու ձեռքից։


== Դերերում ==
Գունարս Ցիլինսկի – Անտոն Պայպալա
Էդուարդ Պավուլս – Կառլիս Պայպալա
Ռոլանդս Զագորսկիս – Սպանդեգ
Լիլիտա Օզոլինիա – Էլգա
Անտրա Լիեդսկալնինյա – Մարիա
Վայրոնիս Յականս – Շուստինշ
Ռոբերտ Զեբերգս – Պուրինշ
Յուրիս Պլավինշ – Դեգումս
Միերվալդիս Օզոլինշ – Սլիավա
Տալիվալդիս Աբոլինշ – Ստաբուլնիեկս
Հելմուտ Կալնինշ – Մորգենշտեռն
Ռիտա Մեյրանե – Հելենա
Ալեքսեյ Միխայլով – շրջանի ղեկավար


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Անտոն Բրոքս, Էրիկ Լացիս
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Էրիկ Լացիս
Բեմադրող օպերատոր՝ Հարի Կուկելս
Կոմպոզիտոր՝ Պաուլս Դամբիս
Բեմադրող նկարիչ՝ Անդրիս Մերկմանիս


== Փառատոներ և մրցանակներ ==
1985 - 18 համամիութենական կինոփառատոն (Մինսկ) գեղարվեստական ֆիլմերի ծրագրում «Հիշատակ» մրցանակ «Ռազմաճակատ հայրական տանը» ֆիլմին


== Ծանոթագրություններ ==
Դոբրյանսկոե (այլ կիրառումներ)

Դոբրյանսկոե, կարող է վերաբերել՝

Դոբրյանսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Տյաչևի շրջանում
Դոբրյանսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Վելիկա-Պիսարևկայի շրջանում
Ֆալեզի համաձայնագիր

Ֆալեզի համաձայնագիր, 1174 թվականի դեկտեմբերին Անգլիայի թագավոր Հենրի II-ի ու Շոտլանդիայի գերեվարված թագավոր Ուիլյամ I-ի միջև կնքված պայմանագիր։
Ուիլյամը  գերի է ընկել Ալնվիքի ճակատամարտի ժամանակ, երբ ներխուժել էր Նորթումբրիա․ նրան պահում էին Նորմանդիայի Ֆալեզ քաղաքում։ Այդ ժամանակահատվածի ընթացքում Հենրին բանակ է ուղարկում հյուսիս և վերցնում մի քանի շոտլանդական ամրոցներ, այդ թվում՝ Բերվիքն ու Էդինբուրգը։ Եվ քանի որ Ուիլյամը ժառանգ չուներ, նրան ստիպում են բանակցել ազատման փրկագնի շուրջ, որպեսզի կանխեն շոտլանդական թագավորական ընտանիքի մարումը։
Համաձայնագրով Ուիլյամից պահանջվում էր երդվել, որ դրանից հետո Շոտլանդիան ենթարկվելու էր անգլիական գահին։ Անգլիացի զինվորները պետք է զբաղեցնեին Ռոքսբուրգ, Բերվիք, Ջեդբուրգ, Էդինբուրգ և Ստեռլինգ գլխավոր շոտլանդական ամրոցները, և, թեև դրանք թագավորության ամենահարուստ ամրոցներն էին, շոտլանդացիները պետք է նաև խոշոր հարկեր վճարեին նրանց պահելու համար։ Հաջորդող 15 տարիների ընթացքում Ուիլյամն ստիպված էր հանդուրժել Հենրիի գերիշխանությունը և նրանից թույլտվություն ստանալ տեղական ապստամբությունները ճնշելու համար։ Սակայն Հենրին Ուիլյամին թույլ էր տվել պահել Թայնդեյլի բարոնությունը, իսկ 1185 թվականին վերադարձրել էր նաև Հանթինգդոնի կոմսությունը (որը սակայն հետագայում նվիրվել է Ուիլյամի կրտսեր եղբայր Դավիդին)։
Համաձայնագիրը չեղյալ է հայտարարվել 1189 թվականին, երբ Հենրիի ժառանգ Ռիչարդ Առյուծասիրտը արդյունավետորեն հարավային Շոտլանդիան հետ է վաճառել Շոտլանդիայի թագավորին, որպեսզի ֆինանսավորի իր Խաչակրաց երրորդ արշավանքը դեպի Սուրբ Երկիր։


== Ծանոթագրություններ ==
Մենդսարի

Մենդսարի (ռուս.՝ Мендсары), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 86 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մ.թ.ա. 97


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ֆիդանլի

Ֆիդանլի, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում:
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Իրգիզ

Իրգիզ (Ыргыз / ղազ.՝ Ырғыз), գետ Ղազախստանի Ակյուբինսկի մարզում, Տուրգայի աջ վտակը։ Սկիզբ է առնում Մուհոջարների արևելյան լանջերից։ Երկարությունը 593 կմ է։ Ամռանը ստորին հոսանքում ցամաքում է՝ տրոհվելով խորահուների։


== Անվանում ==
Անվանումն ունի ղազախական ծագում․ բառացի նշանակում է «խիզախ աղջիկ»։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոշնյակովո (գյուղ, Ուգլեգորսկի շրջան)

Բոշնյակովո (ռուս.՝ Бошняково), գյուղ Ռուսաստանի Սախալինի մարզի Ուգլեգորսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 904 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պուերտո դե Սան Վիսենտե

Պուերտո դե Սան Վիսենտե (իսպ.՝ Puerto de San Vicente), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Տոլելդո պրովինցիայում՝ Կաստիլի-Լա Մանչ ինքնավար համայքնի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լա-Խառա շրջանի կազմում։ Տարածքը կազմում է 46 կմ²։ Բնակչությունը՝ 232 մարդ (ըստ 2010 թվականի)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք Archived 2007-06-22 at the Wayback Machine.
Սերգեյ Ավդեև

Սերգեյ Ավդեև (ռուս.՝ Серге́й Па́влович Авде́ев, մարտի 18, 1891(1891-03-18), Pavlogradsky Uyezd, Եկատերինոսլավի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 21, 1917(1917-06-21)), ռուս շտաբս-կապիտան,  Առաջին համաշխարհային պատերազմի հերոս, Սուրբ Գեորգիի 4-րդ աստիճանի շքանշանի կրկնակի կավալեր։


== Կենսագրություն ==
Սերգեյ Ավդեևը ծնվել է Եկատերինոսլավսկի մարզի Պավլոգրադի շրջանի Լոզովոե գյուղում։ Ավարտել է Պավլոգրադի գիմնազիայի 4-րդ դասարանը։ 
1912 թվականից ծառայել է Ղրիմի 73-րդ հրաձգային գնդում։ 1913 թվականին դարձել է եֆրեյտոր, ենթասպա, 1914 թվականից` ավագ ենթասպա։ Երկու անգամ Չուգուևյան ռազմական ուսումնարանի քննություններ է հանձնել և 1914 թվականին դարձել պրապորշչիկ։
1914 թվականին  Ղրիմի 73-րդ հետևակային գնդի կազմում մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին, նշանակվել գնդի հրամանատար, այնուհետև` գումարտակի հրամանատար։ 1915 թվականի դեկտեմբերի 14-ին ավստրո-հունգարական և գերմանական ուժերի դեմ Սերետ գետի մոտ հարձակման ժամանակ ցուցաբերած խիզախության համար արժանացել է Սուրբ Գևորգի 4-րդ աստիճանի շքանշանի։ Մրցանակը հաստատվել է 1916 թվականի փետրվարի 20-ին։ 1915 թվականին դարձել է փոխլեյտենանտ, 1916 թվականին` շտաբս-կապիտան։ 1916 թվականի ապրիլի 18-ին պարգևատրվել է Սուրբ Աննայի 4-րդ աստիճանի շքանշանով` «Քաջության համար» գրությամբ։
Սպանվել է 1917 թվականի հունիսի 21-ին անհայտ հանգամանքներում։


== Պարգևներ ==
Սուրբ Ստանիսլավի 3-րդ աստիճանի շքանշան, 1916
Սուրբ Աննայի 3-րդ աստիճանի շքանշան, 1916
Սուրբ Աննայի 4-րդ աստիճանի «Խիզախության» շքանշան, 1916
Սուրբ Գևորգի 4-րդ աստիճանի շքանշան, 1916
Սուրբ Գևորգի 4-րդ աստիճանի շքանշան, 1917


== Արտաքին հղումներ ==
Сайт: Награды Императорской России. Авдеев С. П.
Павлоградские новости. Archived 2015-06-27 at the Wayback Machine.
Ութերզեն

Ութերզեն (գերմաներեն՝ Uetersen) (ՄՀԱ՝ [ˈyːtɐzən]), քաղաք Գերմանիայում՝ Շլեզվիգ-Հոլշտայն երկրամասի Պինեբերգ շրջանում, Էլբայի վտակ Պինաու գետակի ափին, մերձակա խոշորագույն բնակավայրից՝ Համբուրգ քաղաքից մոտավորապես 30 կիլոմետր դեպի հյուսիս-արևմուտք։ 2013 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է մոտավորապես 17 700, 2019 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով՝ 18 567: Զբաղեցնում է 11,43 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝  01 0 56 049:
Ութերզենում է գտնվում Հյուսիսային Գերմանիայում հնագույնը և ամենաընդարձակը համարվող վարդաստանը, որը հիմնադրվել է 1929 թվականին։


== Քույր քաղաքներ ==
 Էլ-Քելաա Մ’Գոունա, Մարոկկո
 Վինդհուկ, Նամիբիա
 Վիտշտոկ (Դոսսե), Գերմանիա, 1990 թվականից


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Uetersen
Վիկո Կանավեզե

Վիկո Կանավեզե (իտալերեն՝ Vico Canavese), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը` 901 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 28 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 32 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10080։ Հեռախոսային կոդ՝ 0125։


== ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.vico.to.it/ Archived 2006-05-11 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.vico.to.it/ Archived 2006-05-11 at the Wayback Machine.
ինստիտուտի վիճակագրություն (իտալ.)(չաշխատող հղում)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Թվրին

Թվրին (վրաց.՝ თვრინი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Զեստափոնի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 589 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լոս Պալասիոս ի Վիլյաֆրանկա

Լոս Պալասիոս ի Վիլյաֆրանկա (իսպ.՝ Los Palacios y Villafranca), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Սևիլյա պրովինցիայի մեջ (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բախո Գվադալկիվիր շրջանի կազմում։ Զբաղեցնում է 114 կմ² մակերես։ Բնակչությունը 37279 մարդ։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 18 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Արտաքին հղում ==
Լոս Պալասիոս ի Վիլյաֆրանկա


== Ծանոթագրություններ ==
Նովայա Ռադչա

Նովայա Ռադչա (ուկրաիներեն՝ Нова Радча), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նարոդիչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովայա Ռադչա գյուղում բնակվում էր 150 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,536 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 279,85 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)