armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պիևե դի Կորիանո

Պիևե դի Կորիանո (իտալերեն՝ Pieve di Coriano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Մանտուա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 990 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 70 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 12 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 46020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0386։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում՝ սուրբ Սան Ռոքոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս․ 0386 39131
Էլեկտրոնային փոստ․ uff.segreteria@comune.pievedicoriano.mn.it
Պաշտոնական կայք․ http://www.comunepievedicoriano.it Archived 2006-08-21 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunepievedicoriano.it Archived 2006-08-21 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆաշիստական վարչակարգն Իտալիայում

Իտալական ֆաշիզմ (իտալերեն՝ fascismo italiano), նաև հայտնի որպես Դասական ֆաշիզմ կամ պարզապես Ֆաշիզմ, առաջին ֆաշիստական գաղափարախոսությունը, որը Իտալիայում զարգացրեցին Ջիովանի Ջենտիլեն և Բենիտո Մուսոլինին։ Գաղափարախոսությունը կապված է Բենիտո Մուսոլինիի ղեկավարած երկու կուսակցությունների հետ՝ Իտալիայի ազգային ֆաշիստական կուսակցությունը (ԱՖԿ), որը ղեկավարեց Իտալիայի թագավորությունը 1922-ից 1943 թվականները և Հանրապետական ֆաշիստական կուսակցությունը, որը ղեկավարեց Իտալիայի սոցիալիստական հանրապետությունը 1943-ից 1945 թվականներին։ Իտալական ֆաշիզմը նաև կապված է հետպատերազմական Իտալական սոցիալիստական շարժման հետ և նմանատիպ իտալական նեոֆաշիստական շարժումների հետ։
Իտալական ֆաշիզմի արմատները գալիս են Իտալական ազգայանականությունից, նացիոնալ սիդիկալիզմից, հեղափոխական ազգայնականությունից և իտալական տարածքների ընդարձակման գաղափարից, ինչն իտալական ֆաշիստներն անհրաժեշտ էին համարում իրենց գերակայությունը ամրապնդելու համար։ Իտալական ֆաշիսները նաև համարում էին, որ ժամանակակից Իտալիան Հին Հռոմի իրավահաջորդն է և նրանք իրավունք ունեին ստեղծել Կայսերական Իտալիա և վերահսկողության տակ առնեն ամբողջ Միջերկրական ծովը։
Իտալական ֆաշիզմը հիմնեց կորպորատիստ տնտեսական համակարգ, որտեղ գործատուն և աշխատողները սերտորեն կապված էին որպես ազգային արտադրողներ և ընդհանուր աշխատում էին երկրի տնտեսական քաղաքականության շրջանակներում։ Այս տնտեսական համակարգը կոչված էր լուծելու դասային հակամարտությունները՝ դասերի միավորման շնորհիվ։
Իտալական ֆաշիզմն ընդդիմանում էր ազատականությանը, հատկապես դասական ազատականությանը, որը ֆաշիստ առաջոներները անվանում էին «անհատականության տապալում»։ Ֆաշիզմը ընդդիմանում էր նաև սոցիալիզմին քանի որը վերջինս չէր ընդունում ազգայնականությունը, ինպես նաև ընդդիմանում էր ավանդական պահպանողականությունը ըստ Ժոզեֆ դը Մեստրի գաղափարախոսության։ Համարվում էր որ Իտալական ֆաշիզմի հաջողությունը կախված է ավանդույթների զարգացմամբ ։
Սկզբնական շրջանում շատ իտալացի ֆաշիստներ ընդդիմանում էին Նացիզմին, քանի որ ֆաշիզմն Իտալիայում չէր աջակցում նորդիսիզմին և սկզբնական շրջանում չէր աջակցում հակասեմականությանը որպես Նացիստական գաղափարախոսություն, չնայած շատ ֆաշիստներ ունեին ռասիստական գաղափարներ և արմատական քաղաքականություն էին վարում Իտալիայում ֆաշիստների կառավարման սկզբից։ Քանի որ Ֆաշիստական Իտալիան և Նացիստական Գերմանիան քաղաքականապես մտերմացան 1930-ական թվականների երկրորդ կեսից, իտալական օրենքները և քաղաքականությունը դարձավ ավելի հակասեմական Նացիստական Գերմանիայի ճնշման ներքո (անգամ, եթե օրենքները չէին ընդունվում Իտալիայի հանրության կողմից։ Երբ ֆաշիստները իշխանություն էին Իտալիայում, ճնշումների ենթարկվեցին որոշ լեզվական փոքրամասնություններ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլհելմ Քայտել

Վիլհելմ Բոդևին Յոհան Գուստավ Քայտել (գերմ.՝ Wilhelm Bodewin Johann Gustav Keitel, սեպտեմբերի 22, 1882(1882-09-22), Հելմշերոդե, Duchy of Brunswick, Գերմանական կայսրություն - հոկտեմբերի 16, 1946(1946-10-16), Nuremberg Court Prison, Նյուրնբերգ, Միջին Ֆրանկոնիա, Բավարիա, Գերմանիայի բռնազավթման ամերիկյան գոտի, Գերմանիա), գերմանացի գեներալ-ֆելդմարշալ (1940)։ 1938-1945 թվականներին՝ գլխավոր հրամանատարության շտաբի պետ։
Անմիջական մասնակցություն է ունեցել Նացիստական Գերմանիայի հարձակվողական պլանների մշակմանն ու իրագործմանը։ 1945 թվականի մայիսի 8-ին ստորագրել է Երրորդ ռայխի անվերապահ կապիտուլյացիայի ակտը։ Նյուրնբերգյան դատավարության ժամանակ դատապարտվել է մահապատժի և կախաղան հանվել՝ որպես պատերազմի հանցագործ։


== Գրականություն ==
Гордиенко А. Н. «Командиры Второй мировой войны». Т. 1., Мн., 1997. ISBN 985-437-268-5


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Биография Вильгельма Кейтеля на сайте «Хронос».
Биография Вильгельма Кейтеля на сайте lexikon-der-wehrmacht.de (գերմ.)
Биография Вильгельма Кейтеля на сайте Немецкого исторического музея (գերմ.)
«Воспоминания» Вильгельма Кейтеля написаны в Нюрнбергской тюрьме после вынесения смертного приговора(ռուս.)
Էրիխ Ֆրոմ

Էրիխ Ֆրոմմ (գերմ.՝ Erich Fromm, մարտի 23, 1900(1900-03-23)[…], Ֆրանկֆուրտ, Վիսբադեն, Հեսսե-Նասաու, Պրուսիայի թագավորություն, Գերմանական կայսրություն - մարտի 18, 1980(1980-03-18)[…], Մուրալտո), հրեական ծագում ունեցող գերմանացի սոցիոլոգ, փիլիսոփա, հոգեբան, հոգեվերլուծաբան, ֆրանկֆուրտյան հոգեբանական դպրոցի ներկայացուցիչ, նեոֆրոյդիզմի և ֆրոյդոմարքսիզմի հիմնադիրներից մեկը։ Համառորեն և հետևողականորեն պայքարել է տոտալիտարիզմի կապանքներից աշխարհի ազատագրման համար, հաստատել է համամարդկային արժեքների հավերժականությունը և անսասանությունը։


== Կենսագրություն ==
Էրիխ Ֆրոմմը ծնվել է հրեական ընտանիքում 1900 թվականին։ Նրա պապը և նախապապը եղել են ռաբբիներ (հրեական քահանաներ), հայրը զբաղվել է առևտրով՝ միաժամանակ պահպանելով կրոնական սովորույթներն ընտանիքում։ Կրթություն է ստացել Հեյդելբերգյան համալսարանում՝ մասնագիտանալով սոցիոլոգիայի և հոգեբանության ոլորտներում։ Ուսանել է Մաքս Վեբերի, Կառլ Յասպերսի և Գ. Ռիկերտի մոտ, խորապես ուսումնասիրել է Զիգմունդ Ֆրոյդ և Կառլ Մարքսի ուսմունքները։ 1925 թվականին դարձել է կիրարկող հոգեվերլուծող։
1932 թվականին կազմակերպել է լայն սոցիալական խմբերի վարքի անգիտակցական դրդապատճառներին վերաբերող հետազոտություն։ Արդյունքում եկել է այն եզրակացության, որ գերմանական հասարակությունը ցույց չի տալու դիմադրություն ֆաշիստական ռեժիմին։ 1933 թվականին Հիտլերի իշխանության գլուխ անցնելուց հետո Ֆրոմմը (Ֆրանկֆուրտյան դպրոցի այլ ներկայացուցիչների պես) հեռացել է Գերմանիայից և բնակություն հաստատել ԱՄՆ-ում։ Այնտեղ նա գրել է իրեն լայն ճանաչում բերած ուսումնասիրությունների մեծ մասը։ 1941 թվականին լույս է տեսել նրա առաջին գիրքը՝ «Փախուստ ազատությունից», որտեղ մերկացվում էին ֆաշիզմի տարբեր վերափոխված տեսակները։ Ամերիկայում հրատարակված նրա մյուս գրքերից են. «Մարդը իր համար» (1947 թ.), «Հեքիաթներ, լեգենդներ և երազատեսություն» (1951 թ.), «Առողջ հասարակություն» (1955 թ.), «Սիրելու արվեստը» (1956 թ.), «Ունենա՞լ, թե՞ լինել» (1976 թ.) և շատ ուրիշներ։


== Սոցիալ-հոգեբանական գաղափարը ==
Ըստ Ֆրոմի դասական հոգեվերլուծությունը նպաստում է մարդու մասին գիտելիքների հարստացմանը, սակայն այն չի ավելացնում գիտելիքն այն մասին, թե ինչպես պետք է մարդ ապրի և գործի։ Ֆրոմի կարծիքով Ֆրեյդը փորձել է ներկայացնել հոգեվերլուծությունը որպես բնական գիտություն, սակայն սխալ է գործել՝ բավարար ուշադրություն չհատկացնելով էթիկայի խնդիրներին։ Ֆրոմը փորձել է հոգեվերլուծությունում մարդկային պահվածքի կենսաբանական շարժառիթներից շեշտը տեղափոխել սոցիալական գործոնների վրա, ցույց տալ, որ «մարդկային էությունը՝ նրա կրքերն ու վախերը, մշակույթի արդյունք են։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Էրիխ Ֆրոմ. Մարդկանց համար դրախտը նման է մի մեծ սուպերմարկետի
Խորաթափանց մեջբերումներ Էրիխ Ֆրոմի «Սիրելու արվեստը» գրքից
Բաբայկովո (գյուղ, Կառլովկայի շրջան)

Բաբայկովո (ուկրաիներեն՝ Бабайкове), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կառլովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բաբայկովո գյուղում բնակվում էր 154 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մաքսիմ Ռիլսկի

Մաքսիմ Ֆադեևիչ Ռիլսկի (ուկրաիներեն՝ Максим Тадейович Рильський, մարտի 7 (19), 1895 կամ մարտի 19, 1895(1895-03-19), Կիև, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 24, 1964(1964-07-24)[…], Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի խորհրդային բանաստեղծ, հասարակական գործիչ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր։ ՈՒԽՍՀ ԳԱ (1943) և ԽՍՀՄ ԳԱ (1958) ակադեմիկոս։ ԽՄԿԿ անդամ՝ 1943 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է գիտնական-ազգագրագետի ընտանիքում։ Սովորել է գիմնազիայում, իսկ այնուհետև՝ Կիևի համալսարանի բժշկական և պատմաբանասիրական ֆակուլտետներում։ Որոշ ժամանակ զբաղվել է մանկավարժությամբ։ 1910 թվականին հրատարակել է «Սպիտակ կղզիներում» բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն։
1920-ական թվականներին պատկանել է ուկրնեոդասականների խմբավորմանը («Փոթորկի ու ձյան միջով», 1925, «Տասներեքերորդ գարունը», 1926, «Երբ միանում են ճամփաները», 1929, «Ձայն և արձագանք», 1929, բանաստեղծությունների ժողովածուներ) 1930-ական թվականների սկզբներին կտրուկ շրջադարձ է կատարել դեպի արդիականությունը, դեպի խորհրդային հայրենասիրության ու ժողովուրդների բարեկամության թեմաները («Կշեռքի նշանը», 1932, «Կիև», 1935, «Այգեկութ», 1940, ժողովածուներ)։
Լույս է ընծայել ավելի քան հարյուր գիրք, որտեղ ամփոփված են նրա բանաստեղծությունները, պոեմները, թարգմանությունները, գրականագիտական հոդվածներն ու ուսումնասիրությունները։ Նրա ստեղծագործությունները թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին Ռիլսկի պոեզիան կոչել է պայքարի ընդդեմ զավթիչների, ներշնչել է հաղթանակի հավատ։
Եղել է Ուկրաինական ԽՍՀ ԳԱ արվեստագիտության, բանահյուսության և ազգագիտության ինստիտուտի տնօրեն։ Բազմիցս ընտրվել է ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։
Մաքսիմ Ռիլսկին փայլուն թարգմանիչ էր և թարգմանական արվեստի տեսաբան։ Նա ուկրաինացի ընթերցողին ծանոթացրել է ռուս և համաշխարհային գրականության բազմաթիվ ստեղծագործությունների հետ։ Հայ գրողներից թարգմանել է Խաչատուր Աբովյանի, Ավետիք Իսահակյանի, Եղիշե Չարենցի, Սողոմոն Տարոնցու, Սարմենի, Հովհաննես Շիրազի, Գուրգեն Բորյանի և այլոց ստեղծագործությունները։ Հոդվածներ է գրել Ավետիք Իսահակյանի և Եղիշե Չարենցի մասին։
1954 թվականի սեպտեմբերին Մաքսիմ Ռիլսկին եղել է Հայաստանում։


== Պարգևներ ==
ԽՍՀՄ պետական մրցանակով (1943) են նշանավորվել նրա «Խոսք մայր հայրենիքի մասին», «Ցայգալույս», «Լուսավոր զենք» ժողովածուները։


== Ծանոթագրություններ ==
Գևորգ Աճեմյան (այլ կիրառումներ)

Գևորգ Աճեմյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Գևորգ Աճեմյան (1932-1998), լիբանանահայ գրող, հրապարակախոս։
Գևորգ Աճեմյան (ջութակահար) (1923 - 1998), ջութակահար, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ։
Կոդ

Կոդ, պայմանանշանների համակարգ՝ ինֆորմացիայի պահպանման, հաղորդման և վերամշակման համար։
Ինֆորմացիայի պայմանանշանների բազմությունը կոչվում է այբուբեն, նրա տարրերը՝ տառեր, տառերի քանակը՝ կոդի հիմք։ Տառերի վերջավոր հաջորդականությունը կոչվում է բառ։ Պայմանանշանների այբուբենի բառերի բազմությունը կոչվում է կոդ (երբեմն այբբենական կոդ), եթե այդ բազմությունը փոխմիարժեք համապատասխանության մեջ է դրված ինֆորմացիայի տարրերի բազմության հետ։ Բառի տառերի քանակը կոչվում է բառի երկարություն։ 
Կոդավորման հիմնական խնդիրներից է այնպիսի կոդի կառուցումը, որի բառերի միջին երկարությունը լինի հնարավորինս նվազագույն։
Կոդը կոչվում է լրիվ, եթե առանց նրա զանազանելիությունը խախտելու հնարավոր չէ ավելացնել ոչ մի նոր բառ։ 
Կոդերը հիմնականում բաժանվում են երկու խմբի՝ սովորական և աղմկակայուն։ Սովորական կոդերն օգտագործվում են աղմուկների բացակայության դեպքում և լինում են հավասարաչափ (բոլոր բառերի երկարությունները նույնն են) և անհավասարաչափ (բառերի երկարությունները տարբեր են)։ Անհավասարաչափ կոդերից առանձնակի նշանակություն ունեն վերծանելի կոդերը, որոնք ունեն այն հատկությունը, որ ինչպիսի հաջորդականությամբ էլ օգտագործվեն կոդի բառերը, միշտ հնարավոր է միարժեք կերպով վերականգնել դրանք։
Վերծանելի կոդերից ամենակարևորն են ոչ նախածանցային կոդերը, որոնց բառերի ոչ մեկը մյուսի նախածանցը չէ։ Ինֆորմացիան բնական պայմաններում հաղորդելիս միշտ աղմուկներ են լինում, որոնք հաճախ աղավաղում են կոդը։ Այդ պատճառով անհրաժեշտություն առաջացավ ստեղծել այնպիսի կոդեր, որոնք հնարավորություն ընձեռնեն որոշ աղմուկների առաջացրած աղավաղումների դեպքում վերականգնելկոդավորված ինֆորմացիան։ Այդպիսի կոդի ստեղծման հնարավորությունը առաջինը տեսականորեն ապացուցել է ամերիկացի գիտնական Կ. Շենոնը, իսկ այդպիսի կոդ երկուական համակարգում կառուցել է Ռ. Հեմինգը։ Հեմինգի կոդը հնարավորություն է տալիս վերականգնել ինֆորմացիան այն դեպքում, երբ աղմուկները փոխում են կոդի մեկից ոչ ավելի տառ։ Այժմ գոյություն ունեն բազմաթիվ աղմկակայուն կոդեր, որոնք նախատեսված են տարբեր տեսակի աղմուկների առկայության դեպքում ինֆորմացիա կոդավորելու համար։ Աղմկակայուն կոդերի կառուցմանհիմնական խնդիրն է՝ ապահովել տրված աղմուկների նկատմամբ կայունություն և ամենակարճ միջին երկարություն։
Աղմկակայուն կոդերի մի մասը, որը նախատեսված է թվաբանական գործողությունների կատարման ընթացքում առաջացած աղմուկների դեմ պայքարելու համար և հիմնականում օգտագործվում է արդի հաշվողական մեքենաներում, կոչվում է թվաբանական կոդ։ Գործնականում կոդի ընտրությունը կատարվում է ինֆորմացիայի մշակման, պահպանման և հաղորդման պայմաններից ելնելով և առանձնապես հաշվի է առնվում կապի անցուղու արդյունավետ օգտագործման հարցը։
Սերկու

Սերկու (ֆր.՝ Cercoux), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Մոնգիոն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ժոնզակ շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17077։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 1191 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Սերկուի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
Ռուսանովսկի գյուղական խորհուրդ (Լիպովոդոլինսկի շրջան)

Ռուսանովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Русанівська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լիպոդոլինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռուսանովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1134 մարդ։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Մանգոյի տուն

Մանգոյի տուն կամ Մանգո հաուս (արաբ․՝ منزل منكو‎‎), ճարտարապետական շինություն Հորդանանի մայրաքաղաք Ամմանում։


== Ճարտարապետություն ==
Մանգոյի տունը նախագծվել է հորդանանցի ճարտարապետ Մուխտար Սակրի կողմից, ով ալ-Բիլբեիսայի տան հատակագծի հեղինակն է։ Այն կարելի է համարել նոր շրջանի հորդանանյան ճարտարապետության վառ նմուշ, որն իր յուրօրինակ կառուցվածքով առանձնանում է 1920-1930-ական թվականներին կառուցված շինություններից։
Մանգոյի տունը կառուցված է միագույն քարից և աչքի է ընկնում իր ծաղկազարդ փայտե պատշգամբներով։ 1940-ական թվականներին որոշ սենյակներ ենթարկվել են փոփոխության։


== Պատմություն ==
Մանգոյի տունը կառուցվել է 1940-ական թվականների վերջին՝ Համդի Մանգոյի երկու որդիների՝ Ալի և Քամալ Մանգոների կողմից։ Մանգոները հանդիսանում էին Ամմանի հիմնարար գործարարական ընտանիքներից մեկը։
Մանգոյի տունը կառուցվել է Օման բեն Խաթաբի փողոցում (հետագայում՝ Մանգոյի փողոց)։ 1970-ական թվականներին տունը ենթարկվել է վերանորոգման, որի ընթացքում շենքի վերին հատվածը վերաբնակեցվել է, իսկ 1995 թվականին շենքին կցվել երկսենյականոց երկու տնակներ։ Մանգոների ընտանիքը բնակվում է պատմական այս տանը մինչ օրս։


== Ծանոթագրություններ ==
Եվրոպական գավաթ 1960–61

Եվրոպական գավաթ 1960–61 Եվրոպական գավաթի վեցերորդ մրցաշրջանն էր, որում հաղթեց Բենֆիկան՝ եզրափակչում պարտության մատնելով Բարսելոնային 3–2 հաշվով։ 
Բարսելոնան դուրս թողեց նախորդ հինգ մրցաշարերում հաղթած Մադրիդի Ռեալին մրցաշարի հենց առաջին տուրում։ Բենֆիկան առաջին պորտուգալական թիմն էր, որ հասավ եզրափակիչ և հաղթեց։
Այս մրցաշաարում առաջին անգամ մասնակցում էր ֆիննական ակումբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
ՈՒԵՖԱ
ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգա


== Արտաքին հղումներ ==
Եվրոպական գավաթի արդյունքները Rec.Sport.Soccer վիճակագրություն հիմնադրոմում
1960-61 Եվրոպական գավաթ - արդյունքներ (արխիվ)
Բոլոր գոլ խփողները 1960–61 Եվրոպական գավաթի մրցաշարում (բացառությամբ նախնական շրջանը) protocols UEFA
Աղրիտ

Աղրիտ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Աքչեաբադի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր
Էրլանդ Լիի թանգարան

Էրլանդ Լիի թանգարան (անգլ.՝ Erland Lee Museum), Կանադայի ազգային պատմական վայր Օնտարիո նահանգի Սթոնի Քրիք համայնքի Նիագարայի կուեստներում։ Ի սկզբանե եղել է Էրլանդ և Ջանեթ Լիերին պատկանող ագարակ, թանգարան է ճանաչվել որպես Կանանց ինստիտուտների առաջին ծննդավայր, միջազգային կազմակերպություն, որը ձևավորվել է 1897 թվականին՝ խթանելու գյուղական մեկուսացված կանանց կրթությունը։
Տան ամենահին մասը՝ գերաններով կառուցված տնակը, կառուցվել է 1808 թվականին։ 1873 թվականին դրա վրա կառուցվել է ատաղձագործական գոթական ոճի կառույց, որը Վերածննդի ճարտարապետական ավանդույթի մի մաս է կազմում։ Դրա լավագույն օրինակն են ուղղաձիգ եռանկյունաձև տանիքի կատարները, ճոխ շերտերը և հարթ տախտակները։
Լիերի ընտանիքն այս տանն ապրել է 1808-1970 թվականներին։ Առաջին անգամ շենքին պատմական նշանակություն տրվել է 1961 թվականին, Հարավային Վենտվորֆի կանանց ինստիտուտի կողմից։ 1972 թվականին տունը հանրության համար բացվել է որպես թանգարան, և այնուհետև տնօրինվել և շահագործվել է Օնտարիոյի դաշնային կանանց ինստիտուտի կողմից։ 1995 թվականին թանգարանը «Օնտարիոյի ժառանգության ակտի» շրջանակներում դարձել է պատմական տուն, իսկ 2003 թվականին ճանաչվել է Կանադայի ազգային պատմական վայր։
Թանգարանի երեք հարկերում ներկայացված է Վիկտորյական կահույք և կահավորանք` շեշտը դնելով Լիերի ընտանիքի պատմության վրա և 1897 թվականին կանանց ինստիտուտների հիմնադրման շուրջ ծավալվող իրադարձություններին։ Օրինակ, ճաշասենյակի սեղանը, որի վրա Ջանեթ Լին գրել է Կանանց ինստիտուտի առաջին կանոնադրությունը, դեռևս գտնվում է իր սկզբնական տեղում։ Հողատարածքը համալրում է 1873 թվականի վագոն տնակը, որի երկու հարկերում տեղավորված են տեղական պատմության ցուցանմուշներ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Erland Lee Museum Website
Federated Women's Institutes of Ontario Website
Associated Country Women of the World Website
Արաքս (գրող)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արաքս (այլ կիրառումներ)
Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Ավետիսյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Արաքս (Արաքս Մուրադի Ավետիսյան, դեկտեմբերի 25, 1903(1903-12-25), Ղարաքիլիսա, Ալեքսանդրապոլի գավառ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 15, 1978(1978-06-15), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ արձակագիր, մանկագիր, ՀԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1967), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։ ԽՄԿԿ անդամ 1930 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Ղարաքիլիսա (այժմ՝ Վանաձոր) քաղաքում։ 1923 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի Հովնանյան-Մարիամյան օրիորդաց ուսումնարանը, 1933 թվականին՝ Մոսկվայի կոմունիստական ժուռնալիստիկայի ինստիտուտը։ 35 տարի աշխատել է մամուլի բնագավառում։ 1934-1937 թվականներին եղել է «Հոկտեմբերիկ» մանկական ամսագրի խմբագիրը, 1939-1942 թվականներին՝ «Գրական թերթ»-ի խմբագրի տեղակալ, 1942-1945 թվականներին՝ Երևանի ռադիոկոմիտեի գրական բաժնի գլխավոր խմբագիր։ Նրա գործերից թարգմանվել և առանձին գրքերով լույս են տեսել ռուսերեն և ադրբեջաներեն։ Մահացել է Երևանում։


== Արաքսի երկերի մատենագիտությունը ==
Երեք պատմվածք, Թիֆլիս, հրատ. Վապպ-ի հայկական բաժնի, 1926, 23 էջ։
Պատմվածքներ, Երևան, տպագրական տրեստի առաջին տպարան, 1926, 39 էջ։
«Էս ջուրն իրա ճամփով կգնա...» (վիպակ), Երևան, Պետհրատ, 1928, 123 էջ։
Ալվանը։ Նարգո (պատմվածքներ), Երևան, Պետհրատ, 1928, 125 էջ։
Զիմմի, Երևան, Պետհրատ, 1931, 154 էջ։
Կոմերիտուհու նամակները, Երևան, Պետհրատ, 1934, 92 էջ։
Հրաշալի սավառնակը, Երևան, Պետհրատ, 1937, 9 էջ։
Մանկական պատմվածքներ, Երևան, Պետհրատ, 1937, 48 էջ։
Ծաղկաձորցի Թաթիկը, Երևան, Պետհրատ, 1939, 55 էջ։
Լաուրիկի արկածները (մանկական պատմվածքներ և հեքիաթներ), Երևան, Հայպետհրատ, 1941, 111 էջ։
Լիպո (վիպակ), Երևան, Հայպետհրատ, 1942, 104 էջ։
Տափաստանի առյուծը, Երևան, Հայպետհրատ, 1942, 64 էջ։
Նռնակակիր աղջիկը (ժողովածու), Երևան, Հայպետհրատ, 1942, 52 էջ։
Ամենակրտսերը, Երևան, Հայպետհրատ, 1944, 66 էջ։
Ազատության հրթիռներ (պատմվածքներ), Երևան, Հայպետհրատ, 1945, 100 էջ։
Կարմիր ծաղիկներ (պատմվածքներ), Երևան, Հայպետհրատ, 1945, 44 էջ։
Հպարտ սեր (պատմվածքներ), Երևան, «Սովետական գրող», 1947, 311 էջ։
Կարմիր դրոշ (պատմվածքներ), Երևան, Հայպետհրատ, 1949, 88 էջ։
Զվարթ ձայներ, Երևան, Հայպետհրատ, 1951, 208 էջ։
Երկեր (վիպակներ, պատմվածքներ), Երևան, Հայպետհրատ, 1954, 476 էջ։
Բիբի, Երևան, Հայպետհրատ, 1956, 76 էջ։
Պատանիներ (վիպակներ), Երևան, Հայպետհրատ, 1960, 222 էջ։
Փունջ։ Սովետահայ մանկական գրականություն (ժողովածուում տեղ են գտել նաև Արաքսի գործերը), Երևան, Հայպետհրատ, 1961, 356 էջ։
Հիշողություններ Եղիշե Չարենցի մասին (ժողովածուում տեղ են գտել Արաքսի «Նա միշտ կենդանի է» հուշ-հոդվածը), Երևան, Հայպետհրատ, 1961, 395 էջ։
Երկեր (վիպակներ, պատմվածքներ), Երևան, «Հայաստան», 620 էջ։
Ծաղկաձորցի Թաթիկը, Երևան, «Հայաստան», 1972, 68 էջ։
Զիմմի, Երևան, «Հայաստան», 1973, 484 էջ։
Արևածիններ (պատմվածքներ, վիպակներ, հեքիաթներ), Երևան, «Սովետական գրող», 1977, 444 էջ։
Փոթորկից հետո (նովելներ, պատմվածքներ, վիպակներ), Երևան, «Սովետական գրող», 1980, 572 էջ։


== Արաքսի կատարած թարգմանությունները (ռուսերենից) ==
Աննա Ուլյանով, Իլյիչի մանկական և դպրոցական տարիները (պատմվածք), Երևան, Հայպետհրատ, 1953, 43 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոն Սեն Մար

Պոն Սեն Մար (ֆր.՝ Pont-Saint-Mard), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վիկ սյուր Էն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լան։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02616:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 185 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 130 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 91-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 39-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 70,0 %, 1999 թվականին եղել է 67,3%)։ 91 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 82-ը (45 տղամարդ և 37 կին), գործազուրկ էին 9 մարդ (6 տղամարդ և 3 կին)։ 39 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը՝ թոշակառուներ, 13-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով
:


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ - Պոն Սեն Մար (ֆր.)
Ահարոնյան

Ահարոնյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Անի Արտաշեսի Ահարոնյան (1990), հաղորդավար։
Աշոտ Սիրասի Ահարոնյան (1971), ՀՀ իրավապահ մարմինների գործիչ։
Ավետիս Առաքելի Ահարոնյան (1866-1948), հասարակական–քաղաքական գործիչ, արձակագիր։
Արմենակ Ահարոնյան (1889-1916), երգիչ, տենոր։
Գառնիկ Ռոբերտի Ահարոնյան (1972-1992), ազատամարտիկ։
Գևորգ Ահարոնյան (ծնվ. 1868), բանասեր։
Գերսամ Ահարոնյան (1916-1981), հրապարակախոս, մանկավարժ, հասարակական գործիչ։
Գրիգոր Պետրոսի Ահարոնյան (1896-1980), քանդակագործ։
Դավիթ Ահարոնյան
Դավիթ Էդուարդի Ահարոնյան (1972-1993), ազատամարտիկ, տանկիստ։
Դավիթ Ռոբերտի Ահարոնյան (1971-1994), ազատամարտիկ։
Լարա Ահարոնյան (1972), մարդու իրավունքների կանադահայ պաշտպան։
Լևոն Ահարոնյան (1930), ազգային գործիչ, գործարար։
Հովհաննես Ահարոնյան (1885-1921), դերասան։
Հրանտ Սարգսի Ահարոնյան (1952-1994), ազատամարտիկ։
Մարիցա Խաչերի Ահարոնյան (1896-1979), լրագրող։
Մարտին Վարդգեսի Ահարոնյան (1954), երգահան, կիթառահար, նկարիչ
Մհեր Եղիշեի Ահարոնյան (1960-1994), ազատամարտիկ։
Նաիրա Սերյոժայի Ահարոնյան (ծնվ. 1969), նկարչուհի։
Ռուբեն Միքայելի Ահարոնյան (ծնվ. 1947), ջութակահար։
Վահե Գրիգորի Ահարոնյան (1933-1994), դաշնակահար։
Վաչիկ Միքայելի Ահարոնյան (1967-1994), ազատամարտիկ։
Վարդգես Ավետիսի Ահարոնյան (1888-1965), հասարակական գործիչ, իրավաբան, գրող, գրականագետ, մանկավարժ։
Փարավոն Ահարոնյան, թղթակից։


== Ծանոթագրություններ ==
Պուռիլա

Պուռիլա (էստ․՝ Purila), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Ռապլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 150 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կենդանիների գաղտնի կյանքը

Կենդանիների գաղտնի կյանքը 2016 թվականի ամերիկյան առաջիկա 3D համակարգչային անիմացիոն կատակերգական ֆիլմ է Illumination Entertainment-ի կողմից։ Ֆիլմի ռեժիսորներն են Քրիս Ռենաուդը և Յարրոու Չենին, հեղինակներն են Բրայն Լինչը, Գինկո Պոլը և Կեն Դուրիոն։ Ֆիլմի դերասաններն են Լուիս Ց. Կ., Էրիկ Սթոունսթրիթը, Քեվին Հարթը, Ստիվ Քուգանը, Էլի Քեմփերը, Բոբբի Մոյնիհանը, Լեյք Բելը, Հանիբլ Բըրսենդը և Ալբերտ Բրուկսը։ Ֆիլմը թողարկվել է 2016 թվականի հուլիսի 8-ին Universal Pictures-ի կողմից։


== Ձայնային կրկնօրինակում ==
Լուիս Սի.Քեյ. Մաքսի դերում
Էրիկ Սթոունսթրիթը Դյուկի դերում
Քեվին Հարթը Սնոուբոլի դերում
Ստիվ Քուգանը սֆինքս կատվի դերում
Էլի Քեմփերը Քեյթիի դերում
Բոբբի Մոյնիհանը Մելի դերում
Լեյք Բելը Քլոուիի դերում
Դեյնա Քարվին Փոփսի դերում
Հանիբլ Բըրսենդը Բադիի դերում
Ջեննի Սլեյթը Գիջեթի դերում
Ալբերտ Բրուկսը Թայբիրիուսի դերում


== Թողարկում ==
Ֆիլմը ի սկզբանե պետք է թողարկվեր 2016 թ. փետրվարի 12-ին, սակայն հետաձգվեց մինչև 2016 թ. հուլիսի 8-ը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կաստելկովատի

Կաստելկովատի  (իտալերեն՝ Castelcovati), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5843 մարդ (2004 թվականի տվյալներով), խտությունը՝ 890 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 6 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25030։ Հեռախոսային կոդ՝ 030։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunedidello.it/ Archived 2009-10-14 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ուկրաինայի բնության ազգային պարկերի ցանկ

Ուկրաինայի բնության ազգային պարկերի ցանկ, պաշտպանված տարածքներ, որոնք իրենց մեջ ընդգրկում մի շարք արգելոցներ։ Այժմ Ուկրաինայում գտնվում են ընդհանուր 10 000 կմ² մակերեսով 42 ազգային բնական պարկեր (տարածքի 1,8 %-ը), որոնք տեղակայված են Ուկրաինայի 24 մարզերից 12-ում։ 2010 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Հյուսիսային Դոնեցկի ազգային բնական պարկը զրկվել է ազգային պարկի կարգավիճակից։ Այժմ աշխատանքներ են ընթանում Ուկրաինայի ամենամեծ ազգային բնական պարկի ստեղծման գործում։


== Բնության ազգային պարկերի ցանկ ==
Այժմ Ուկրաինայի տարածքում հաշվվում է 42 ազգային պարկ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի բնաարգելոցային ֆոնդ
Ուկրաինայի արգելոցների ցանկ
Ուկրաինայի արգելոցների և ազգային պարկերի հասցեների ցանկ Archived 2018-02-24 at the Wayback Machine.
Քարտեզ, որը նշում է Ուկրաինայի բոլոր արգելոցները Archived 2018-01-30 at the Wayback Machine.
Ուկրաինայի արգելոցների նկարագրում և ցանկ
Սաառեմեցա

Սաառեմեցա (էստ․՝ Saaremetsa), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Լաիմյալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 34 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Աֆթաներ

Աֆթաներ (հին հունարեն՝ ἄφθη), փոքր մակերեսային խոց լորձաթաղանթի հատվածում, հիմնականում առաջանում է բերանում, ոչ հաճախ նաև հեշտոցում՝ դեղնավուն, գորշ, կլորավուն էրոզիայի կամ կարմրավուն բշտիկների տեսքով։ Աֆթաները կարող են զարգանալ որպես առանձին հիվանդություն (հիմնականում երեխաների մոտ) կամ որպես այլ սուր հիվանդությունների բարդություններ՝ ստամոքս-աղիքային, գրիպի և այլն։ Աֆթաները բերանի խոռոչում ուղեկցվում են ցավով, խոչընդոտելով ծամելուն, խոսելուն։ Բուժվում են 5-7 օրվա ընթացքում։


== Տես նաև ==
Բերանաբորբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բժշկական հանրագիտարանում
Աֆթաներ
Իգոր Ղահրամանյան

Իգոր Ղահրամանյան (ապրիլի 30, 1962(1962-04-30), Բարյատինսկի շրջան, Բարյատինո, Կալուգայի մարզ), ռուս բժիշկ և քաղաքական գործիչ, Դաշնության խորհրդի անդամ (2017 թվականից)։


== Կենսագրություն ==
1986 թվականին ավարտել է Յարոսլավլի պետական բժշկական ինստիտուտը, 2000 թվականին ստացել է բարձրագույն իրավաբանական կրթություն ՊավելԴեմիդովի անվան Յարոսլավլի պետական համալսարանում։ Տնտեսագիտության թեկնածու։
1986 թվականին սկսել է աշխատել որպես հոգեբույժ Յարոսլավլի մարզային կլինիկական հոգեբուժական հիվանդանոցում՝ ծառայողական աստիճաններով հասնելով բաժանմունքի վարիչին։ 1991 թվականից աշխատել է որպես լաբորանտ Յարոսլավլի պետական բժշկական ինստիտուտում, 1992 թվական ին դարձել է հոգեբուժության ամբիոնի ասիստենտ։ 1994 թվականին նշանակվել է ինստիտուտի վարչատնտեսական պրոռեկտոր, իսկ ավելի ուշ՝ սոցիալ-տնտեսական հարցերի գծով։ 2001 թվականից միաժամանակ եղել է Յարոսլավլի պետական բժշկական ակադեմիայի հանրային առողջության և առողջապահության կազմակերպման ամբիոնի դոցենտ։
2007 թվականին նշանակվել է Յարոսլավլի մարզի առողջապահության և դեղագործության դեպարտամենտի տնօրենի առաջին տեղակալ, իսկ ավելի ուշ՝ դեպարտամենտի տնօրեն։
2012 թվականի հունիսի 18-ին Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության կարգադրությամբ նշանակվել է Ռուսաստանի Դաշնության առողջապահության նախարարի տեղակալ։
Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության 2014 թվականի հուլիսի 10-ի որոշմամբ նշանակվել է առողջապահության նախարարի առաջին տեղակալ։
2017 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Յարոսլավլի մարզի նոր նահանգապետ Դմիտրի Միրոնովն իր հրամանագրով Իգոր Ղահրամանյանին նշանակել Է Դաշնության խորհրդի անդամ և այդ պաշտոնում փոխարինել Վիկտոր Ռոգոցկիին (հրամանագիրն ուժի մեջ է մտել սեպտեմբերի 20-ին)։


== Պետական մրցանակներ ==
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի շքանշան (2005)՝ առողջապահության, բժշկական գիտության զարգացման գործում ներդրած մեծ ավանդի և երկարամյա բարեխիղճ աշխատանքի համար
Բարեկամության շքանշան (2014)՝ Կազանի XXVII համաշխարհային ամառային ունիվերսիադայի նախապատրաստման և անցկացման գործում ունեցած մեծ ավանդի համար
Պատվո Շքանշան (2014)
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի շքանշան (2016)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Каграманян Игорь Николаевич»։ Совет Федерации։ Վերցված է 2019-02-24 
«Каграманян Игорь Николаевич»։ Энциклопедический справочник։ Совет Федерации։ Վերցված է 2019-02-24 
«Каграманян Игорь Николаевич»։ declarator.org։ Վերցված է 2019-02-24 
«Каграманян Игорь Николаевич»։ Кто есть кто։ Единая Россия։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-02-24-ին։ Վերցված է 2019-02-24 
«Каграманян Игорь Николаевич»։ Общероссийский народный фронт։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-02-24-ին։ Վերցված է 2019-02-24
Սան Ջորջո դելա Ռիկինվելդա

Սան Ջորջո դելա Ռիկինվելդա (իտալերեն՝ San Giorgio della Richinvelda), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզում՝ Պորդենոնե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4476 մարդ, բնակչության խտություն՝ 92 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 47 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33095։ Հեռախոսային կոդ՝ 0427։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Գևորգը։ Տոնը նշվում է ապրիլի 23-ին։


== Ժողովրդագրություն ==


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0427 968611
Էլեկտրոնային փոստ՝segreteria@com-san-giorgio-della-richinvelda.regione.fvg.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.richinvelda.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Իվան Բոնդարև

Իվան Իվանովիչ Բոնդարև (1917, Ստեփանավանի շրջան - մարտի 4, 1945(1945-03-04), Լեհաստան), ավագ սերժանտ, Խորհրդային Միության հերոս (1945), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։ 


== Կենսագրություն ==
Իվան Բոնդարևը ծնվել է գյուղացու ընտանիքում։ Նախնական կրթությունը ստացել է գյուղի դպրոցում, աշխատել է կոլխոզում։ 1940 թ. զորակոչվել է Կարմիր Բանակի գյուղացիական- աշխատավորական ծառայության։ Պատերազմի սկզբից եղել է առաջնագծում։
1945 թվի հունվարին ավագ սերժանտ Բոնդարևը եղել է տանկի վարորդ Առաջին Բելառուսական ճակատի երկրորդ տանկային բանակի 12-րդ կորպուսի 49-րդ բրիգադում։ Աչքի է ընկել Վիսլա-Օդերսկի գործողություններում։
1945 թ հունվարի 15-25–ին ընկած ժամանակահատվածում տանկի անձնակազմը, որի կազմում է եղել նաև Բոնդարևը, վերացրել է հակառակորդի երկու հրետանային հակատանկային կայանք, երեք ականանետ, վեցը գնդացիր, չորս ավտոմեքենա։
1945 թ. փետրվարի 27-ի ԽՍՀՄ գերագույն խորհրդի նախագահի հրամանով ավագ սերժանտ Իվան Բոնդարևը արժանացել է Սովետական Միության հերոսի կոչման՝ ստանալով Լենինի շքանշան և «Ոսկե աստղ» կրծքանշան։
Զոհվել է 1945 թ մարտի 4-ին մարտի դաշտում։ Թաղված է Լեհաստանի Շեցինսկի նահանգի Գրիֆիցե քաղաքի խորհրդային գերեզմանատանը։ 
Պարգևատրվել է նաև «Կարմիր Աստղ» շքանշանով և մեդալով։
Իր հայրենի գյուղում 1978 թ կառուցված դպրոցն ի պատիվ Բոնդարևի կրում է հերոսի անունը, իսկ 1984 թ. նույն դպրոցի բակում բացվել է Ի. Ի. Բոնդարևի կիսանդրին։
Ջավանշիր Կուլիև

Ջավանշիր Կուլիև(ադրբ.՝ Cavanşir Quliyev, նոյեմբերի 22, 1950(1950-11-22), Շաքի, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Ադրբեջանի կոմպոզիտոր , Ադրբեջանի Հանրապետության արվեստի վաստակավոր գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Ջավանշիր Ռահիմ օղլի Գուլիևը ծնվել է 1950 թվականի նոյեմբերի 22-ին Շաքիում։ 1967 թվականին ավարտել է ռուսական միջնակարգ դպրոցը։ Սովորել է Շեքի երաժշտական քոլեջում և ավարտել 1968 թվականին։ Այդ տարի նա ընդունվել է Ուզեիր Հաջիբեկովի անվան պետական կոնսերվատորիայի ժողովրդական նվագարանների ֆակուլտետ։ Երկու տարի անց  նա անցել է Կոնսերվատորիայի կոմպոզիտորի ֆակուլտետը և 1975-ին ավարտել է կոմպոզիտորը, պրոֆեսորը Ջովդեթ Հաջիևի դասարանը։


== Ստեղծագործություններ ==
Ջավանշիր Կուլիևը ժամանակակից Ադրբեջանի առաջին ռազմական օրհներգի հեղինակն է։ 1973 թվականից աշխատել է Ադրբեջանի հեռուստատեսության և ռադիոյի հեռարձակման պետական կոմիտեում որպես ձայնային ռեժիսոր և նա 17 տարի աշխատել է այդ պաշտոնում։


== Ծանոթագրություններ ==
Սելիշչե (գյուղ, Տիվրովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍելիշչեՍելիշչե (ուկրաիներեն՝ Селище), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տիվրովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1620 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սելիշչե գյուղում բնակվում էր 2 179 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,317 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 6873,82 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ավանես կազմողի զույգ խաչքարեր (Դարի գլուխ, Գավառ)

Ավանես կազմողի զույգ խաչքարեր, գտնվում է Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզի Գավառ քաղաքի հյուսիսարևելյան հատվածում՝ «Դարի գլուխ» ամրոցի տարածքում գտնվող Սուրբ Ստեփանոս մատուռից հյուսիս՝ ընդհանուր պատվանդանին։ Հաշվառված են Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների պետական ցանկում (5.1/2.1.42 և 5.1/2.1.43)։


== Տեղադրություն ==
Խաչքարն կանգնեցված է Գավառ քաղաքի հյուսիսարևելյան հատվածում՝ «Դարի գլուխ» ամրոցի տարածքում գտնվո Սուրբ Ստեփանոս մատուռից հարավ, իրար կողք կանգնեցված խաչքարերից աջից առաջինը։


== Քանդակներ ==
Խաչարձանի քիվին խաչելությունն է. Հիսուսը խաչված մի զարդարուն խաչի վրա, ուղիղ կանգնած, ծնկներից էլ ցած հասնող, քղանցքները զարդարուն՝ կոլոբիոն հագած, կրունկներն իրար կողքի և ոտների ծայրերն հակառակ ուղղություններով։ Քրիստոսի գլխի մազերը երկու ոլորուն և երկար կավիկներով իջնում են ուսերից էլ ցած։ Խաչեցյալի երկու կողմից ծունկի են եկել Հովհաննես Մկրտիչն ու Մարիամ Աստվածածինը։
Հիսուսի երկու կողմերում պատկերված են հրեշտակներ, իսկ քիվի եզրերում Միքայել Հրեշտակապետն է քանդակված՝ սատանային սպանելիս։


== Վիմական արձանագրություն ==
Խաչքարերի երկու քիվերին՝ միտցյալ առկա է վիմական արձանագրություններ.

ԿԱՄԱՒՆ ԱՅ ԵՍ ՄՈՒՐԱՏՍ ԿԱՆԿ
ՆԵՑ[Ի] ՍԲ ԽԱՉՍ ԲԱՐԷԽԱԻՍ Է
ԻՍԱԽԱՆԻՆ ԹՎ ՌՃԾԶ
ԱՎԱՆԷՍ ԿԱԶՄՈՂԵՑ։Կողին.

ՀԻՇԱՏ[ԱԿ] ՀԱՒՐՆ ԳՐԻՔՈՐԻ
ՄԱԻՐՆ ԻՄՈՅ ՍԱՌԱ ԽԱԹՍԻՆԻՆ
ԹՎ ՌՃԾԶ։Համաձայն քիվի արձանագրության խաչքարը պատվիրել է Մուրատը՝ Իսախանի հիշատակին։ Կանգնեցվել է 1707 թվականին՝ Ավանես կազմողի կողմից։ Կողի արձանագրության մեջ նշվում է, որ խաչքարերը նվիրված են նաև Մուրատի հոր՝ Գրիգորի, և մոր՝ Սառա խաթունի հիշատակին։


== Տես նաև ==
Վասիլ իշխանի խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)
Շաղուպաթ աղու խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)
Գոհարի խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)
Ովանես իրիցի խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)
Ստեփանոսի և Պետրոսի խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)
Պարոն Աստվածատուրի խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)
Պարոն Շահնազարի խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)
Պարոն Թաճումի խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)
Ստեփանոս եպիսկոպոսի խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)


== Ծանոթագրություններ ==
Օս (կոմունա)

Օս (նորվ.՝ Ås), կոմունա Նորվեգիայի Ակերսհուս ֆյուլքեյում։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Օս քաղաքն է։ Պաշտոնական լեզուն բուկմոլն է։ Զբաղեցնում է 176 կմ² տարածք։
Օս կոմունան կազմավորվել է 1838 թվականի հունվարի 1-ին։ Անվանումը (Ås) նշանակում է լեռ։ Տարածքի զգալի մասը անտառապատ լեռներով է պատված։
Կոմունայի տարածքի մեծ մասը պատված է անտառներով։ Կան նաև բերրի վարելահողեր։ Այստեղով հոսում են Haldenvassdraget և Hølandselva գետերը։


== Օսի զինանշանը ==
Օս կոմունայի զինանշանը հաստատվել է 1982 թվականի հուլիսի 23-ին և իրենից ներկայացնում է կարմիր վահան, ներքևի մասը կլոր, որի վրա պատկերված է սպիտակ գույնի 3 չորսանկյուն նշան, որոնք խորհրդանշում են կոմունայի տարածքում հայտնաբերված հնավայրերը։


== Բնակչություն ==
Համաձայն 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Օս կոմունայում բնակվում է 16256 մարդ։ Կոմունայի բնակչության քանակը վերջին 60 տարում մեծ աճ է գրանցել։ Վերջին 10 տարում աճը կազմել է 539 տոկոս։


== Տնտեսություն ==
Տնտեսությունը հիմնականում ունի գյուղատնտեսական ուղղվածություն։ Այստեղ աճեցված բանջարեղենն ու մրգերը վաճառվում են մայրաքաղաք Օսլոյում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Աղբյուրներ ==
Store norske leksikon. (նորվեգերեն)


== Արտաքին հղումներ ==
Կոմունայի վիճակագրական տվյալները վերցված Նորվեգիայի վիճվարչությունից: Archived 2008-06-02 at the Wayback Machine. (նորվեգերեն)


== Ծանոթագրություններ ==
Պիսեկի շրջան

Պիսեկի շրջան (չեխ․՝ Okres Písek), շրջան Չեխիայի Հարավային Բոհեմիայի երկրամասում։ Վարչական կենտրոնն է Պիսեկ քաղաքը։ Տարածքը 1127 կմ² է։ Բնակչությունը 2020 թվականի տվյալներով կազմում է 71 587 մարդ։ Շրջանի կազմի մեջ է մտնում 75 համայնք։


== Ծանոթագրություններ ==
(7244) Վիլլա-Լոբոս

(7244) Վիլլա-Լոբոս (անգլ.՝ Villa-Lobos), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի օգոստոսի 5-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,874835 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6424 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1073 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1780,4 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,202202 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,61° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7244) Վիլլա-Լոբոս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սամանիշվիլու խորթ մայրը

«Սամանիշվիլու խորթ մայրը» (վրաց.՝ სამანიშვილის დედინაცვალი), 1977 թվականին ռեժիսոր Էլդար Շենգելայայի նկարահանած վրացական ֆիլմ։
2012 թվականին ֆիլմը ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի «Հետահայաց ցուցադրություններ» ծրագրում։


== Սյուժե ==
Բեքինա Սամանիշվիլին՝ մի ծեր ու աղքատ ազնվական, որոշում է նորից ամուսնանալ։ Նրա որոշումն անհանգստացնում է մինուճար որդուն՝ Պլատոնին, որը հազիվհազ է իր ընտանիքը պահում։ Փորձելով հարազատներին փրկել հոր ունեցվածքի անցանկալի հավակնորդուհուց՝ նա որոշում է ծերուկի համար ցանկալի հարսնացու գտնել, նախընտրելի է այնպիսի կնոջ, որն արդեն ամուսնացած է եղել, բայց զավակներ չունի։


== Դերեր ==
Վասիլ Կախնիաշվիլի
Իմեդա Կախիանի
Նոդար Չաչանիձե
Վեներա Նեփարիձե
Բերտա Խափավա
Շոթա Գաբելայա
Սալոմե Կանչելի
Թամար Ղվինիաջվիլի
Նեսթան Քվեիձե
Վասիլ Չխաիձե
Ակակի Բաքրաձե


== Մրցանակներ ==
Հատուկ մրցանակներ՝ ռեժիսորական և օպերատորական աշխատանքի համար, Կահիրեի միջազգային կինոփառատոն, 1978


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմը imdb.com կայքում
(6760) 1980 KM

(6760) 1980 KM, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի մայիսի 22-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,753934 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,469 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0389 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1669,28 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,215662 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,74° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6760) 1980 KM աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Տարասինո (գյուղ, Գատչինսկի շրջան)

Տարասինո (ռուս.՝ Тарасино), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բազմակարծություն

Պլյուրալիզմ (լատիներեն «պլյուրում»-բազմաթիվ բառից) համոզված է, որ աշխարհի հիմքերը ոչ թե մեկը կամ երկուսն են, այլ բազմաթիվ են, չափազանց շատ են։
Երևույթների ամեն մի դաս՝ քարերը, մետաղները, բույսերը, կենդանիները և այլն, ունի իր սեփական, ինքնուրույն հիմքը։ Այդ տեսակետին է հարում, օրինակ, ամերիկյան պրագմատիզմը։ Պլյուրալիստական ուսմունքները փիլիսոփայության մեջ ևս տարածված չեն։ Փոխարենը պլյուրալիզմը չափազանց լայն տարածում է ստացել հասարակության բոլոր ոլորտներում. քաղաքական կյանքում բազմակուսակցականության ձևով, տնտեսական կյանքում սեփականության տարբեր ձևերի տեսքով, գիտության և արվեստի մեջ տարբեր կարծիքների և ուղղությունների ազատության ձևով։ Դա վերաբերում է նաև փիլիսոփայությանը, որ այժմ էլ ամենատարբեր, այդ թվում հակադիր ուսմունքների հավաքածու է։
Միխայիլ Անդրեև-Տուրկին

Միխայիլ Միխայլովիչ Անդրեև-Տուրկին (ռուս.՝ Михаи́л Миха́йлович Андре́ев-Ту́ркин, սեպտեմբերի 10 (22), 1868, Տագանրոգ, Դոնի զորքի մարզ, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 23, 1944(1944-02-23), Տագանրոգ, Ռոստովի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս գավառագետ, հասարակական գործիչ։ Միխայիլ Անդրեև-Տուրկինի ջանքերով Տագանրոգում բացվել է Անտոն Չեխովի թանգարանը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1868 թվականի սեպտեմբերի 10-ին (հին տոմարով) Տագանրոգում ձկնարդյունաբերողի ընտանիքում։ 1878 թվականին ընդունվել է Տագանրոգի արական գիմնազիա, որը յոթերորդ դասարանից ստիպված էր թողնել և գնալ աշխատելու։ 1886-1905 թվականներին զբաղվել է մասնավոր ձեռնարկատիրությամբ։ 1905-1917 թվականներին ընտրվել է վարչության անդամ։ 1905-1918 թվականներին աշխատել է ինքնավար միության ֆինանսական մասի վարիչ։ 1919-1920 թվականներին եղել է ինքնավար միության նախագահի տեղակալ և ֆինանսական մասի վարիչ։ 1920-1922 թվականներին եղել է առբաժնի ֆինանսական մասի վարիչ։
1909 թվականին դարձել է Ա. Չեխովի անվան քաղաքային թանգարանի վարիչ։ 1909 թվականի վերջին Անդրեև-Տուրկինը տրվել է քաղաքի պատվավոր քաղաքացու կոչում։
1923-1925 թվականներին աշխատել է արխիվային նյութերի պահպանության կոմտնտեսության արխիվում, եղել է քաղաքային արխիվային հանձնաժողովի նախագահ։ Արխիվային հանձնաժողովի ստեղծման նպատակը քաղաքի՝ իրենց գործունեությունը դադարեցրած հաստատությունների ֆոնդերի հավաքելը և պահպանելն էր։ 1925 թվականին Ուկրաինական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունից Ռուսաստանի Խորհրդային Ֆեդերատիվ Սոցիալիստական Հանրապետություն Տագանրոգի անցումով նշանակվել է Տագանրոգի «Главнаук»-ի լիազոր։ 1925-1929 թվականներին աշխատել է Տագանրոգի արխիվային բյուրոյի վարիչի տեղակալ, պատմական արխիվի վարիչ, գործկոմին կից արխիվագետ-խորհրդատու։
Չեխովի թանգարան Տագանրոգում ցանկացել են ստեղծել դեռ մինչև հեղափոխությունը, սակայն քաղաքային վարչությունը միջոցներ չուներ, որպեսզի գներ այն տունը, որտեղ ծնվել էր Չեխովը։ Այդ ժամանակ, որպես մասնավոր անձ, այն գնել է քաղաքային վարչության անդամ Միխայիլ Անդրեև-Տուրկինը։ Նա էլ դարձել է Տագանրոգի Չեխովի թանգարանի առաջին տնօրենը։ Համարվում է, որ հենց Անդրեև-Տուրկինն է սկիզբ դրել Տագանրոգում Չեխովի արգելոցի հիմնադրմանը։
Միխայիլ Անդրեև-Տուրկինը բռնաճնշման է ենթարկվել, 1938 թվականին դատապարտվել է 5 տարվա աքսորի և աքսորվել Ղազախստանի տափաստաններ։
Մահացել է 1944 թվականի փետրվարի 23-ին Տագանրոգում։
Հետմահու արդարացվել է ԽՍՀՄ Գերագույն դատարանի ռազմական կոլեգիայի կողմից 1989 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
М. М. Андреев-Туркин на сайте old.taganrog.ru
Կամենի Բրոդ (այլ կիրառումներ)

Կամենի Բրոդ, կարող է վերաբերել՝

Կամենի Բրոդ - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստիշևի շրջանում
Կամենի Բրոդ - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջանում
Կամենի Բրոդ - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ուլյանովսկի շրջանում
Կամենի Բրոդ - քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բարանովի շրջանում
Պատմական Վրաստան

Պատմական Վրաստան, վրաց ժաղավրդի պատմական բնակեցման աշխարհագրական հայրենիք։ Երկար դարեր Վրաստանը բաժանված է եղել արևելյան (Վիրք) ու արևմտյան (Կողքիս-Լազիկե) մասերի։ 11-րդ դարում Վրաստանը միավորվել է մեկ թագավորության կազմում և որպես այդպիսին գոյատևել 1008-1490 թվականներին։ Նրա կազմում են եղել Մեծ Հայքի նահանգներից Գուգարքը և Տայքը։
20-րդ դարի առաջին քառորդում հիմնադրվում է Վրաստանի Դեմոկրատական Հանրապետությունը (1918-1921), որի մեջ է մտնում պատմական Վրաստանի տարածքների մեծ մասը։ Խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո նորաստեղծ Վրացական ԽՍՀ կազմից դուրս են մնում Զաքաթալան, Շաքին և ամբողջ Հերեթը (հօգուտ Ադրբեջանական ԽՍՀ), Սոչին ու Հյուսիսային Կովկասի որոշ շրջաններ (հօգուտ Ռուսաստանի ԽՖՍՀ), Տայքը և Կղարջքը (Տաօ-Կլարջեթ՝ հօգուտ Թուրքիայի) և Լոռու հյուսիսը՝ (հօգուտ Հայկական ԽՍՀ-ի)։
21-րդ դարի սկզբին Վրաստանի տարածքից դուրս են մնում Աբխազիան ու Քարթլիի հյուսիսը (Հարավային Օսիա)։


== Տես նաև ==
Պատմական Հայաստան


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնրո շրջան (այլ կիրառումներ)

Մոնրո շրջան, կարող է վերաբերել՝

Մոնրո շրջան - ԱՄՆ Ալաբամա նահանգի շրջաններից մեկը
Մոնրո շրջան - ԱՄՆ Այովա նահանգի 99 վարչական միավորներից մեկը
Մոնրո շրջան - ԱՄՆ Արևմտյան Վիրջինիա նահանգի 55 վարչական միավորներից մեկը
Մոնրո շրջան - ԱՄՆ Թենեսի նահանգի 95 վարչական միավորներից մեկը
Մոնրո շրջան - ԱՄՆ Իլինոյս նահանգի 102 վարչական միավորներից մեկը
Մոնրո շրջան - ԱՄՆ Ինդիանա նահանգի 92 վարչական միավորներից մեկը
Մոնրո շրջան - ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը
Մոնրո շրջան - ԱՄՆ Միչիգան նահանգի 83 վարչական միավորներից մեկը
Մոնրո շրջան - ԱՄՆ Միսսիսիպի նահանգի 82 վարչական միավորներից մեկը
Մոնրո շրջան - ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը
Մոնրո շրջան - ԱՄՆ Նյու Յորք նահանգի 62 վարչական միավորներից մեկը
Մոնրո շրջան - ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը
Մոնրո շրջան - ԱՄՆ Փենսիլվանիա նահանգի 67 վարչական միավորներից մեկը
Մոնրո շրջան - ԱՄՆ Ֆլորիդա նահանգի 67 վարչական միավորներից մեկը
Նեոհեգելականություն

Նեոհոգելականություն, նորհեգելականություն, XIX դարի վերջի — XX դարի սկզբի իդեալիստական փիլիսոփայության տարասեռ հոսանք, որը Գ․ Հծգնչի ուսմունքի նորացված մեկնաբանության հիման վրա ձգտել է ստեղծել ամբողջական աշխարհայացք։ Տարածվել է եվրոպական համարյա բոլոր երկրներում, ԱՄՆ-ում, հասարակական-քաղաքական պայմաններից և տեսական նախադրյալներից կախված, ընդունել տարբեր ձևեր։ Նեոհոգելականության կենտրոնում պատմության և մշակույթի, պետության, իրավունքի փիլիսոփայության պրոբլեմներն են։ Դիալեկտիկական մեթոդը իռացիոնալիգմի ոգով մեկնաբանվել է որպես տարբերությունների էկլեկտիկական համադրություն, հակադրությունների «հաշտեցում»։ Նեոհոգելականություն ունեցել է բուրժական-ազատամտական (հատկապես ամերիկական և անգլիական նեոհոգելականություն), պահպանողական (իտալական և գերմանական նեոհոգելականությունում այն միակցվում էր ֆաշիզմի գաղափարախոսությանը) միտումներ։ Նեոհեգելականները ստեղծել են «Հեգելական միություն» (1930 թվական), հրավիրել հեգելյան կոնգրեսներ (1930 թվականին՝ Հաագայում, 1931 թվականին՝ Բեռլինում, 1934 թվականին՝ Հռոմում)։
Ձուլածնոտայիններ

Ձուլածնոտայիններ (լատ.՝ Tetraodontiformes), ոսկրային ձկների կարգ։ Վերին ծնոտի ոսկրերը սերտ միացած են կամ ձուլված (այստեղից՝ «Ձուլածնոտայիններ» անվանումը)։ Մարմնի ձևը խիստ բազմազան է, երկարությունը 4 սմ-ից մինչև 2,5 մ է (հազվադեպ՝ 5,5 մ)։ Թեփուկները ձևափոխվել են փշերի, ոսկրային թիթեղիկևերի կամ ասեղների։ Որոշ ձուլածնոտայիններ ունեն աղիքի հատուկ մակաճ, որը օդով կամ ջրով լցվելիս մարմինը ուռչում է և պաշտպանվում գիշատիչների հարձակումից։ Հայտնի է մոտ 100 տեսակ՝ տարածված հիմնականում Համաշխարհային օվկիանոսի արևադարձային և մերձարևադարձային ջրերում։ Սնվում են հատակային անողնաշարավորներով, խեցգետնակերպերով, մանր ձկներով, հազվադեպ՝ ջրիմուռներով։ Շատ երկրներում ձուլածնոտայինների միսն օգտագործում են սննդի մեջ։ Որոշ տեսակների մաշկում, որովայնամիզում, լյարդում և այլն պարունակվում է տետրադոքսին թունավոր նյութը։
Կոտրիկ

Կոտրիկ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(5256) Ֆարքուհար

(5256) Ֆարքուհար (անգլ.՝ Farquhar), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի հուլիսի 11-ին Էլեանորա Հելինի, Սելինա Միկոլայչեկի և Ռոբերտ Քոկերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,552537 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0395 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0655 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1489,56 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,241683 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,95° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5256) Ֆարքուհար աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)