Սերգեյ Պուշկին

Սերգեյ Լվովիչ Պուշկին (մայիսի 23 (հունիսի 3), 1770, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 29 (հուլիսի 11), 1848 կամ հունիսի 28, 1848(1848-06-28), Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն), Ալեքսանդր Պուշկինի հայրը, սիրողական բանաստեղծ։


== Կենսագրություն ==
Լև Ալեքսանդրովիչ Պուշկինի և նրա երկրորդ կնոջ՝ Օլգա Վասիլևնայի (օրիորդական ազգանունը՝ Չիչերինա) որդին է։ Ստացել է ֆրանսիական դաստիարակություն։ Սկզբում բանակում հաշվառվել է, ապա 1775 թվականին տեղափոխվել գվարդիա, իսկ 1777-1791 թվականներին եղել է Իզմայլովսկի գնդի սերժանտ։ Այնուհետև եղել է ենթասպա, իսկ հետո՝ կապիտան։ Մինչև 1797 թվականը ծառայել է լեյբ-գվ․ եգերական գնդում, որտեղից պաշտոնաթող Է եղել մայորի աստիճանով 1798 թվականին։ Նույն թվականին տեղափոխվել է Մոսկվա։ Եղել է կոմիսարիատի աշխատակազմում, սկզբում Մոսկվայում (այդ ժամանակ էլ ծնվել է բանաստեղծը)։ Ծառայության մեջ է եղել կոմիսարիատի դեպոյում․ 8-րդ դասի կոմիսիոներ՝ 1802 թվականից, 7-րդ դասի՝ 1804 թվականից, ռազմական խորհրդական՝ 1812 թվականի հունիսի 25-ից։ 1811 թվականին պարգևատրվել է Ս. Վլադիմիրի 4-րդ աստիճանի շքանշանով։
Այնուհետև Վարշավայում եղել է պահեստային բանակի կոմիսարիատի հանձնաժողովի ղեկավար։ 1814 թվականի հուլիսին Վարշավայում միացել է ազատ Որմնադիրների օրդենին՝ «Հյուսիսային վահանի» օթյակում, որին չորս նախնական աստիճաններն անցնելուց հետո «կցվել է» 1817 թվականի հոկտեմբերի 10-ին։ Իսկ դրանից քիչ առաջ՝ հունվարի 12-ին, ընդհանրապես ազատվել է ծառայությունից 5-րդ դասային աստիճանով։ Ամուսնացել է համեմատաբար երիտասարդ տարիքում՝ դեռ լեյբ-գվ․ եգերական գնդի սպա եղած ժամանակ Պետերբուրգում, 1796 թվականի նոյեմբերին Նադեժդա Օսիպովնա Գանիբալի՝ իր հեռավոր ազգականուհու հետ, որ այն ժամանակ իր մոր հետ ապրում էր Սանկտ Պետերբուրգում։ Նադեժդա Օսիպիովնան եղել է Օսիպ Աբրամովիչ Գանիբալի և Մարիա Ալեքսեևնա Պուշկինայի դուստրը։
«Հայտնի էր որպես սրախոս և արտասովոր հնարամտության տեր մարդ։ Բանաստեղծություններ է գրել ֆրանսերենով, մասնակցել եմ ներկայացումների և լավ ասմունքել»։ Եղել է Նիժնի Նովգորոդի մարզի Արզամասի գավառում գտնվող Բոլդինո և Կիստենյովո գյուղերի սեփականատերը։


== Ընտանիք ==


=== Կինը ===
Նադեժդա Օսիպովնա Գանիբալ (21 հունիսի, 1775, Սույդա – 29 մարտի, 1836, քաղաք «Прекрасная креолка»), եղել է ծնողների միակ դուստրը։ Պսակադրվել են Սույդայի եկեղեցում 1796-ի սեպտեմբերի վերջին։ Եղել է Պսկովի նահանգի Միխայլովսկոե գյուղի սեփականատերը։


=== Երեխաներ ===
Օլգա (20 նոյեմբերի, 1797 – 2 մայիսի, 1868), Նիկոլայ Պավլիշչևի (1802-1879) կինը,
Ալեքսանդր (26 մայիսի, 1799, Մոսկվա – 29 հունվարի, 1837, Սանկտ Պետերբուրգ)
Նիկոլայ (26 մարտի, 1801, Մոսկվա – 30 հուլիսի, 1807, Զախարովո, Մոսկվայի նահանգ, թաղվել է Բոլշիե Վյազյոմիում)
Լև (17 ապրիլի, 1805, Մոսկվա – 19 հուլիսի, 1852, Օդեսա)
Սոֆյա (6 հունվարի, 1809 – 12 սեպտեմբերի, 1809, թաղվել է Դոնսկոյ վանքում)
Պավել (16 հուլիսի, 1810 – 27 դեկտեմբերի, 1810, թաղվել է Դոնսկոյ վանքում)
Միխայիլ (28 հոկտեմբերի, 1811 -?)
Պլատոն (14 նոյեմբերի, 1817, Սանկտ Պետերբուրգ – 18 հոկտեմբերի, 1819, Միխայլովսկոե), մկրտվել է Սանկտ Պետերբուրգի Պոկրովսկի-Կոլոմենսկի եկեղեցում, կնքահայրն ու կնքամայրը եղել են Լև եղբայրը և կապիտանի այրի Մարիա Ալեքսեևնա Գանիբալը։


== Հաղորդակցման շրջանակ ==
Մանկուց մտերիմ է եղել իր խորթ զարմիկների՝ Ժերեբցովների ու Լաչինովների հետ, որոնք եղել են հոր առաջին կնոջ՝ Մարիա Մատվեևնա Վոյեկովայի զարմիկները։ Նաև միշտ ջերմությամբ ու հիացմունքով է արձագանքել իր խորթ հորեղբոր՝ Վլադիմիր Սերգեևիչ Գրուշեցկու (սենատոր, իսկական գաղտնի խորհրդական և հերոլդմեյստեր, Գրուշեցկիների ազնվականական տոհմից) մասին, որը հաճախ է եղել նրանց տանը։ Վլադիմիր Գրուշեցկին ամուսնացած էր Աննա Մատվեևնա Վոեյկովայի՝ նրա հոր՝ Լև Ալեքսանդրովիչի առաջին կնոջ քրոջ հետ։
Սերգեյ Լվովիչ Պուշկինն այդ մասին գրել է («Հայրենիքի որդին» ամսագրում)․

— Ս․ Պուշկին, «Сын отечества» ամսագիր, 1840 թվական


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Эйдельман Н. В родню свою неукротим… // Татьяна Алексеева Знание — сила : журнал. — М.: общество «Знание» России, 1981. — № 1. — С. ч. II. — ISBN 0130-1640.
Модзалевский Б. Л. Род Пушкина.
Февчук Л. П. Портреты и судьбы. — Лениздат. — 1984.


== Արտաքին հղումներ ==