armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Աբանտ (Կելեյոսի որդին)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աբանտ (այլ կիրառումներ)
Աբանտ (կամ Ամբանտ) (հուն․՝ Ἂβας, -άντις, լատ.՝ Ăbās), հունական դիցաբանությունում Էլևսինայի արքա Կելեյայի և նրա կնոջ Մեթանիրայի վեց որդիներից ավագը, որը տեսնելով, թե ինչպես Դեմետրան մի շնչով խմում է անանուխով համեմված տարեկանի եփուկը, բացականչում է. «Օ՜, ի՜նչ ագահորեն ես դու խմում», որի համար նա, վիրավորված այդպիսի ավագների նկատմամբ անհարգալից վերաբերմունքից և աստվածներին չմեծարելուց, նրան փոխակերպում է մողեսի։
Ամաչելով իր արարքից, Դեմետրան որոշում է նրա եղբայր Դեմոֆոնտին նվիրել անմահություն, սակայն պատահաբար կործանում է։ Կելեյը դառնորեն սգում է իր երկու որդիների մահը և ասում. «Դժբախտություն է եկել իմ տուն»։ Այդ ժամանակվանից նրան անվանում են Դիսավլ։ Նրան մխիթարում է Դեմետրա աստվածուհին, քոստանալով, որ շռայլորեն կպարգևատրի նրա մյուս որդուն՝ Տրիպտոլեմոսին։
Աբանտի մասին պատմություն բովանդակում է Նիկանդրի «Թերիակա» պոեմի ներածություններում։ Նմանատիպ պատմություն պատմվում է Միսմի որդի Ասկալաբի մասին (պատմությունների նմանությունը նշում է Է. Կիրնսը)։


== Մշակույթում ==
Գերմանացի նկարիչ Ադամ Էլսհայմերը պատկերել է խմող Ցերերային, որին ծաղրում է Աբանտը (չնայած, երբեմն ենթադրվում է, որ նկարում պատկերված է Ասկալաբը։ Աբանտի և Ցերեայի մասին սյուժաով ստեղծել է նաև հոլլանդացի գեղանկարիչ Մաթիաս Սթոմերը (գտնվում է Մյունխենի Հին պատկերասրահում)։


== Գրականություն ==
«Ռոշերի բառարան»։ Հատոր 1, սյունակ 2 (Աբանտ № 12), 279 (Ամբանտ)։
«Դիցաբանության և հնությունների համառոտ բառարան»։ Մ. Կորշ։ Սանկտ-Պետերբուրգ, Ա. Ս. Սուվորինայի հրատարակչություն, 1894 թվական։


== Ծանոթագրություններ ==
Գլխի ընկար, շնորհավորում եմ

«Գլխի ընկար, շնորհավորում եմ» (ռուս.՝ «Додумался, поздравляю!»), 1976 թվականի խորհրդային մանկական ֆիլմ։ Պրեմիերան կայացել է 1977 թվականի հունվարին։


== Սյուժե ==
Յուրա Չեռնովը՝ թուլակազմ ու երկչոտ մոսկվացի դպրոցական է, որն ազատվել է ֆիզկուլտուրայի դասերից, այդ պատճառով բոլորը դասարանում ծիծաղում են նրա վրա։ Նրա հորը, որը ռազմական գործիչ է, ուղարկվում է ծառայության Հեռավոր Արևելքում, և այնտեղ տղան որոշում է սկսել նոր կյանք։ Նա ներկայանում է որպես բռնցքամարտիկ, իսկ կայազորի հրամանատարը հենց արգելում է բռնցքամարտի խմբակը։ Դպրոցականները Յուրայի և տեղացի բռնցքամարտիկի ընկերական հանդիպում են կազմակերպում, որպեսզի հրամանատարին ապացուցեն խմբակի ստեղծման անհրաժեշտությունը, և Յուրան, որը բռնցքամարտի մասին գիտի միայն դասագրքերից, պատահաբար հաղթում է մենամարտում։ Այժմ նա ունի միայն մեկ ելք՝ «դառնալ մեծ»։


== Դերերում ==
Ալեքսեյ Երշով – Յուրա Չեռնով
Օլեգ Անոֆրիև – Եվգենի, Յուրայի հայրը, Սահմանապահ զորքերի մայոր
Գալինա Պոլսկիխ – Լյուդմիլա Լեոնիդովնա, Յուրայի մայրը
Նատալյա Տենիշչևա – Սվետլանա
Յուրի Յուրև – Գոլովին
Լյուդմիլա Մուխինա – Տանյա
Ռոման Մադյանով – Լավրիկ
Անդրեյ Կարպով – Պետրակով
Ելենա Զուբկովա – Վերոչկա
Օքսանա Կոստյա – Տոնյա Ֆիլիմոնովա
Սերգեյ Մոլչանով – Վիտին
Իգոր Կոժևնիկով – Սուրովցև
Ելենա Իսաևա – բամբասող
Գիուլի Ճոխոնելիձե – Սուխիավիլի, Սահմանապահ զորքերի գնդապետ, կայազորի հրամանատար (հնչյունավորել է Լեոնիդ Կանևսկի)
Վաերի Կոզինցև – Ռիժկին, Սահմանապահ զորքերի պրապորշչիկ
Գալինա Կոմարովա – Լիդիա Պետրովնա, մաթեմատիկայի ուսուցչուհի
Լյուբով Սոկոլովա – դասղեկ
Ելենա Սանաևա – ուղեկից «Մոսկվա-Նախոդկա» գնացքում (լուսագրերում՝ Լ. Սանաևա)
Վլադիմիր Կաչան – ուղեկից «Մոսկվա-Նախոդկա» գնացքում, «Дорожная» երգի կատարող
Յուրի Կուզմենկով – նավաստի «Մոսկվա-Նախոդկա» գնացքում
Դմիտրի Մուլյով (էպիզոդ, լուսագրերում նշված չէ)«Как вы быстро растёте, мальчики» երգը կատարել է Ելենա Կամբուրովան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմի մասին Archived 2020-11-22 at the Wayback Machine. russia.tv կայքում
Լյուքս (չափման միավոր)

Լյուքս (լատիներեն՝ lux - լույս) (նշանակումը՝ լք, lx), լուսավորության չափման միավոր (1մ² մակերեսով մակերևույթի լուսավորվածությունը նրա վրա ընկնող 1 լյումեն լուսային հոսքի պայմաններում) Միավորների միջազգային համակարգում։
Լյուքսը հավասար է 1 մ² մակերևույթի լուսավորությանը նրա վրա ընկնող լույսի հոսանքի 1 լմ ճառագայթման դեպքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Դիալնօղլի

Դիալնօղլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մեծկերտի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նրանք պատրաստված են մսից

«Նրանք պատրաստված են մսից» (անգլ.՝ They're Made Out of Meat), Տերի Բիսոնի պատմվածքը, որն առաջադրվել է «Նեբյուլա» մրցանակին։ Առաջին անգամ տպագրվել է «Omni» ամսագրում 1991 թվականին։ Պատմվածքն ամբողջությամբ երկու կերպարների երկխոսություն է, իսկ Բիսոնի վեբ-կայքում կա դրա թատերական տարբերակը։ Պատմվածքի կինոադապտացիան Սիեթլի «Գիտական ֆանտաստիկայի թանգարան» կինոփառատոնում գրան-պրի է ստացել։


== Սյուժե ==
Պատմվածքը կառուցված է մսի մասին երկու էակների երկխոսության ձևով։ Այդ երկու հերոսները բանական էակներ են, որոնք կարողանում են շարժվել ավելի արագ, քան լույսը։ Նրանք կատարում են «տիեզերքի այդ կվադրանտի բոլոր բանական ռասաների կամ այլ էակների հետ կապվելու, ողջունելու ու գրանցելու» առաջադրանքը։ Բիսսոնի բնագրային տեքստը նրանց բնութագրում է որպես պրոյեկցիոն էկրանի վրա «երկու կայծ, որոնք լուսատտիկների պես ճախրում էին աստղերի մեջ»։ Նրանք կարճ ժամանակ մնում են իրենց արտասովոր բացահայտման՝ կյանքի ածխածնային ձևի վրա, որը նրանք անվստահորեն կոչում էին «մտածող միս»։ Էակները որոշում են «ջնջել գրառումները և մոռանալ այդ ամենի մասին»՝ Արեգակնային համակարգը նշելով որպես «ամայի»։


== Հավելյալ տեղեկություններ ==
1993 թվականին պատմվածքն ընդգրկվել է ««Արջերը բացահայտում են կրակը» և այլ պատմություններ» անթոլոգիայում և մեծ տարածում է գտել համացանցում, որը Բիսսոնը «հրապուրիչ» է համարում։ Նրան մեջբերում էին ճանաչողական, տիեզերագիտական և փիլիսոփայական ստեղծագործություններում։
2006 թվականին պատմվածքի էկրանավորումը  հաղթել է Սիեթլում անցկացված «Գիտաֆանտաստիկ ժանրի կարճամետրաժ ֆիլմերի» փառատոնում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Նրանք պատրաստված են մսից» ստեղծագործությունը BestScienceFictionStories.com կայքում Archived 2008-07-06 at the Wayback Machine. - համառոտ պատմվածք
«Նրանք պատրաստված են մսից» - ռուսերեն գրական թարգմանություն
Բոլշեուստիկինսկոե

Բոլշեուստիկինսկոե (ռուս.՝ Большеустьикинское), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մեչետլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7839 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հայ-կամբոջական հարաբերություններ

Հայաստան և Կամբոջայի միջև դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատվել են 1999 թ. մայիսի 1-ին։ 2000 թ. հունիսին ՌԴ-ում Կամբոջայի Թագավորության դեսպան Ռոս Կոնգը համատեղության կարգով նշանակվել է Հայաստանում Կամբոջայի դեսպան (նստավայրը՝ Մոսկվա)։


== Առևտրատնտեսական հարաբերություններ ==
Հայաստանի և Կամբոջայի միջև ապրանքաշրջանառության ծավալները (հազար ԱՄՆ դոլար).


== Արտաքին հղումներ ==
ՀՀ ԱԳՆ. Հայ-կամբոջական երկկողմ հարաբերություններ Archived 2012-05-09 at the Wayback Machine.
Ֆրենսիս Բուշման

Ֆրենսիս Քսավիեր Բուշման (անգլ.՝ Francis Xavier Bushman հունվարի 10, 1883(1883-01-10)[…], Բալթիմոր, Մերիլենդ, ԱՄՆ - օգոստոսի 23, 1966(1966-08-23)[…], Փեսիֆիք Փելիսեյդս, Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի կինոդերասան և ռեժիսոր։
Բուշմանը կարիերան սկսել է 1911 թվականին, նկարահանվելով՝ «Նրա ընկերոջ կինը» ֆիլմում։ 
Բուշմանը համարվում էր 1910-1920 թվականների ամենամեծ կինոաստղերից մեկը։
Բուշմանը, ինչպես իր ժամանակակիցներից շատերը, բեմի միջոցով հայտնվել են կինոբիզնեսի մեջ։ Նա ելույթ է ունեցել  Իլինոյս նահանգի Չիկագո քաղաքում գտնվող Բրոնչո Բիլլի Անդերսոնի «Էսսընեյ» ստուդիայում։ Նա նաև խաղացել է գեղարվեստական մոտ 200 կինոնկարներում։ Բուշմանը ավելի քան 175 կինոնկարում խաղացել է մինչև 1920 թվականը, միայն 1911 թվականին խաղացել է 17 կինոնկարում։ Նա նաև աշխատել է «Վիտագրաֆ» ստուդիայում։


== Կենսագրություն ==

Բուշմանը ծնվել է 1883 թվականի հունվարի 10-ին, Մերիլենդ նահանգի Բալթիմոր քաղաքում։ Երիտասարդ տարիքում նա միանում է Մերիլենդ նահանգի մարզական ակումբին և զբաղվել բոդիբիլդինգով։
1902 թվականին նա ամուսնանացել է դերձակուհի Ջոզեֆինա Ֆլադին Դուվալի հետ։ Զույգը ունեցել է հինգ երեխա։
Թատրոնում աշխատանքի անցնելուց հետո Բուշմանը 1911 թվականին աշխատանքի է անցել Չիկագոյի «Էսսընեյ» ստուդիայում՝ սկսելով իր կինոկարիերան։ Հինգ տարվա ընթացքում նա նկարահանվել է ավելի քան հարյուր համր ֆիլմերի գլխավոր դերերում։ Ստուդիայի գովազդային բաժինը գաղտնի է պահել նրա ամուսնությունը երկրպագուներից, որոնք նրան հազարավոր նամակներ են ուղարկել, այդ թվում՝ ամուսնության առաջարկներ։

Ջոզեֆինայի հետ ամուսնալուծությունից հետո, Բուշմանը ամուսնացել է Բևեռլի Բեյնի հետ, նրանք ունեցել են մեկ որդի։ Բուշմանը և «Էսսընեյ» ստուդիան կրկին գաղտնի են պահել այդ ամուսնությունը։ 
1919 և 1920 թվականներին Բուշմանը և Բեյնը խաղացել են «Վարպետ գողը» բեմական ներկայացման մեջ, որը բեմադրվել է Ռիչարդ Ուաշբըրն Չայլդի գրած պատմության հիմնան վրա։ Ներկայացումը մեծ ճանաչում է ձեռք բերել։
Բուշմանը հայտնի էր որպես «Աշխարհի ամենագեղեցիկ տղամարդ»։ Նա հայտնի էր նաև որպես «Ֆոտոփլեյի արքա» կամ «Ֆիլմերի արքա», մինչ այդ, այդ տիտղոսներին արժանացել էր Քլարկ Գեյբլինը։
Ֆրենսիս Բուշմանը մահացել է 1966 թվականի օգոստոսի 23-ին՝ սրտի կաթվածից, Կալիֆորնիա նահանգի Փեսիֆիք Փալիսեյդս թաղամասում և թաղվել Forest Lawn Memorial Park գերեզմանատանը։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆրենսիս Բուշմանը Internet Movie Database կայքում
Ֆրենսիս Բուշմանը AllMovie կայքում
Ֆրենսիս Բուշմանը (անգլ.) Internet Broadway Database կայքում
Ֆրենսիս Բուշմանը Find a Grave կայքում
Francis X. Bushman Silent Movie Star
542

542 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երկուշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 542 թվականն է, 
VI դարի 42-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Լյուբանովո (գյուղ, Կարդիմովսկի շրջան)

Լյուբանովո (ռուս.՝ Любаново), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Քլեյ շրջան (Իլինոյս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Քլեյ շրջան (այլ կիրառումներ)Քլեյ շրջան (անգլ.՝ Clay County), ԱՄՆ Իլինոյս նահանգի 102 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.215 կմ² է, բնակչությունը՝ 13.815 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Լուիսվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1824 թ.։
Միրոեդովո

Միրոեդովո (ռուս.՝ Мироедово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռոժդեստվենսկայա Խավա

Ռոժդեստվենսկայա Խավա (ռուս.՝ Рождественская Хава), գյուղ Ռուսաստանի Վորոնեժի մարզի Նովոուսմանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2357 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բեսթիակ

Բեսթիակ (ֆր.՝ Bestiac), համայնք Ֆրանսիայի Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Լե Կաբան կանտոնի կազմի մեջ (Ֆուա շրջան)։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09053։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 18 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 11 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 10-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 1-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 90,9 %, 1999 թվականին եղել է՝ 100,0 %)։ 10 աշխատունակ բնակիչներից 9-ը աշխատում էին (5 տղամարդ և 4 կին), անաշխատանք էր 1-ը (կին)։ Անգործունակ մարդկանցից 1-ը անաշխատունակ էր այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Բեսթիակ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-18-ին։ Վերցված է 2012-1-20 
«Բեսթիակ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-24
Անգերիա (գետ)

Անգերիա (էստ․՝ Angerja oja), գետ Էստոնիայի հյուսիս–արևմուտքում։ Այն սկիզբ է առնում Ռապլամաայի շրջանում գտնվող Յարլեպա լճից և միանում Պիրիտա գետին։
Անգերիա գետը նախկինում եղել է Վյենա գետի վտակ, սակայն 1967 թվականի դեկտեմբերին այն ներառեցին Անգերիա–Պիրիտա ջրանցքին և ուղղեցին դեպի Պիրիտա գետ։ Անգերիան միանում է Պիրիտային Վայդա գյուղից 3,5 կմ հեռու։
1993 թ․–ի տվյալներով գետի վերին հոսանքներում նկատվել է ընդամենը մի քանի ձկնատեսակ։ Ներքին հոսանքներում եղել են իշխան, բեղավոր կողակ« գետակի թառ և այլ ձկնատեսակներ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի գետեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ալիանլու (Զանգեզուրի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալիանլու (այլ կիրառումներ)Ալիանլու, գյուղ Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։
1886 թ.-ին ուներ 714 բնակիչ՝ հիմնականում ադրբեջանցիներ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(7904) Մորրոու

(7904) Մորրոու (անգլ.՝ Morrow), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1997 թվականի մայիսի 1-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,522547 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1888 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8563 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1463,38 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,246006 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,29° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7904) Մորրոու աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աամսե

Աամսե (էստ․՝ Aamse), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Ռիդալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 2 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Դրուլինգեն

Դրուլինգեն (ֆր.՝ Drulingen), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1483 մարդ, բնակչության խտությունը` 330.29 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.49 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 360 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 55 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 889 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 644-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 245։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,4 %։ 644 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 588 անձ (333 տղամարդ և 255 կին)։ Գործազուրկ են եղել 56 անձ (13 տղամարդ և 43 կին)։ 245 անաշխատունակներից 57-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 72-ը` թոշակառուներ, իսկ 116-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կիևյան Մադոննա

Կիևյան Մադոննան (ուկրաիներեն՝ Мадонна Київська, կամ Մադոննա մետրոյից), խորհրդանշական պատկեր է կնոջ կողմից, որը կերակրում է երեխային, ով ապաստան է գտել Կիևի մետրոյում, որպեսզի պաշտպանի իրեն 2022 թվականին տեղի ունեցած Ռուսաստանի Դաշնության զինված ուժերի կողմից Ուկրաինայի մայրաքաղաք Կիևի ռմբակոծության ժամանակ։ Համացանցում ժողովրդականություն է ձեռք բերել լրագրող Անդրաշ Ֆոլդեսի արած լուսանկարը։ Այն դարձել է ինչպես հումանիտար ճգնաժամի, այնպես էլ անարդար պատերազմի պատկեր։ Պատկերը ոգեշնչված էր Իտալիայում գտնվող Մունյանո դի Նապոլիի կաթոլիկ եկեղեցում ցուցադրված սրբապատկերով, որը դարձավ դիմադրության և հույսի գեղարվեստական խորհրդանիշ։ 


== Պատմություն ==
Ուկրաինայում Ռուսաստանի հետ պատերազմական գործողությունների առաջին օրերին 27-ամյա Տատյանա Բլիժնյակի պատկերը, որը կրծքով կերակրում է իր երեք ամսական դստերը՝ Մարիչիկային, ով ապաստան էր գտել Կիևի մետրոպոլիտենի թունելներում՝ ռմբակոծության ժամանակ հարձակումից պաշտպանվելու համար։ Ռուսաստանի Դաշնության զինված ուժերի կողմից Կիև քաղաքը գրավել է հունգարացի լրագրող Անդրաշ Ֆոլդեսի ուշադրությունը, և նա ինքնաբուխ նկարահանել է այն։ Կինը ամուսնու և երեխայի հետ մետրոյում ապաստանել է 2022 թվականի փետրվարի 25-ից։ Թեև նրանց պետք է տարհանեին փետրվարի 26-ին, սակայն մարտական գործողությունների պատճառով նրանք չկարողացան լքել թունելները, որտեղ պատսպարվում էին։  Լուսանկարը վ իրուսային տարածում է ձեռք բերել և այն, նույնիսկ, տարածել է Վատիկանի պաշտոնական կայքը։ Տարածված լուսապատկերը նկատածների թվում էր ուկրաինացի նկարչուհի Մարինա Սոլոմեննիկովան՝ Դնեպրից։ Նա օգտագործել է կնոջ խորհրդանշական կերպարը որպես ոգեշնչում Մարիամ Աստվածածնի դիմանկարի համար, որտեղ նա կերակրում է մանուկ Հիսուսին։ Նկարում ուկրաինուհու գլխազարդն օգտագործվում է որպես Մարիամի շղարշ, իսկ նրա գլուխը պատկերված է մետրոյի քարտեզի դիմաց։ 2020 թվականի մարտի 5-ին նկարիչուհին համացանցում տեղադրեց իր ստեղծած դիմանկարը։
Քահանա Վյաչեսլավ Օկուի խնդրանքով «Մադոննան մետրոյից» դիմանկարի կտավի պատճենն ուղարկվել է Իտալիա՝ պահելու այն վայրում, որտեղ ծառայելու է քահանան։ Սուրբ հինգշաբթի օրը Նեապոլի արքեպիսկոպոսը օծեց նկարը որպես պաշտամունքի առարկա։ Սրբապատկերը ցուցադրվել է «Կիևի Մադոննա» մականունով Հիսուսի Սուրբ սրտի եկեղեցում, որը գտնվում է Մունյանո դի Նապոլի կոմունայում։ Սրբապատկերն օծվել է Հռոմի պապ Ֆրանցիսկոսի կողմից 2022 թվականի մարտի 25-ին։
Տատյանա Բլիժնյակը հետագայում ապաստան գտավ Լվովում։


== Նշանակություն ==
Պատկերը դարձել է և՛ հումանիտար ճգնաժամի, և՛  անարդար պատերազմի նկարազարդում, և՛ ուկրաինացիների հույսի և՛  լուռ դիմադրության խորհրդանիշ։ Դիմանկարը, իր հերթին, դիտարկվում է որպես Հիսուս Նազովրեցու մոր պատկեր, ով ապաստան գտավ Հերովդես I Մեծի վտանգից։ Այսօր համարվում է ժամանակակից Մարիամի խորհրդանիշը, ով պատսպարվում է պատերազմի բռնություններից և, կարծես սրբի նման կերակրում է իր երեխային։ Պատկերը մարդկանց հետաքրքրեցրել է նաև նրանով, որ կարծես աստվածաշնչյան պատմությունը կրկնվի 21-րդ դարում։


== Ծանոթագրություններ ==
Թանա

Թանան (ամհ.՝ ጣና ሐይቅ), հայտնի է նաև որպես Ցանա կամ Դեմբիյա, լիճ է Աֆրիկայում, Եթովպական բարձրավանդակում, 1830 մետր բարձրության վրա։ Լիճն ունի տեկտոնական ծագում։ Մակերեսը՝ 3100-3600 կմ², կախված եղանակից և տեղումներից։ Մոտ 50 գետեր հոսում են դեպի լիճը։ Այդ գետերից խոշորագույնը Փոքր Աբայն է, որը երբեմն անվանում են Վերին Կապույտ Նեղոս։ Լճից սկիզբ է առնում Կապույտ Նեղոս գետը։ Մինչև կառույցի պատնեշների ավարտը և ՀԷԿ-ի կառուցումը լճի մակարդակը փոփոխվել է կախված եղանակից։ Լճի վրա կան ավելի քան 20 կղզիներ, որոնց մեծամասնության վրա քրիստոնեական վանքեր և եկեղեցիներ են։ Եթովպիայի մի քանի կայսրեր և արքաներ թաղված են Դագա կղզում գտնվող վանքում։ Գոնդարը, որը Եթովպիայի մայրաքաղաքն էր XV֊XVI դարերում, գտնվում է լճից 35 կմ հեռավորության վրա։ Լճի ափին բնակչների հիմնական զբաղմունքը ձկնորսությունն է։  Բահր Դար և Գորգոռա քաղաքների միջև կա լաստանավային հաղորդակցություն։
Տեետ Կալաս

Տեետ Կալաս (էստ․՝ Teet Kallas, ապրիլի 6, 1943(1943-04-06), Տալլին, Ռայխսկոմիսարիատ Օստլանդ, Նացիստական Գերմանիա), էստոնացի գրող, սցենարիստ։ Էստոնիայի գրողների միության անդամ։
Էստոնացի լրագրող, թարգմանիչ Ալլա Կալլասի ամուսինը, գրաֆիկ, ծաղրանկարիչ Օլիմար Կալլասի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
Տեետ Կալասը ծնվել է 1943 թվականին Տալլինում։ 1954-1962 թվականներին սովորել է Տալլինի № 21 դպրոցում։ 1962-1965 թվականներին անցել է զիվորական ծառայության։ Այնուհետև աշխատել է Eesti Televisioon-ում։ 1979-1990 թվականներին եղել է կոմունիստական կուսակցության անդամ, 1990-1993 թվականներին՝ Էստոնիայի Լիբերալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամ, 1994-1996 թվականներին անդամագրվել է Կենտրոնական կուսակցությանը, 1996-1998 թվականներին՝ առաջադիմական կուսակցության անդամ։ 1990-1992 թվականներին եղել է Էստոնիայի գերագույն խորհրդի անդամ։


== Ստեղծագործություններ ==
Կալլասը գրել է կարճ պատմվածքներ, վիպակներ, գրական ակնարկներ, պարոդիաներ, հումորային էսքիզներ, ռադիոպիեսներ, լրագրային սյունակներ։ 1996-2011 թվականներին Էստոնիայի հեռուստատեսությամբ հեռարձակվող Õnne 13 («Հաջողական փողոց 13») սերիալի սցենարիստն է։ Գրել է նաև "Šlaager" և "Reekviem" ֆիլմերի սցենարները։

Առաջին ստեղծագործությունները հրապարակվել են 1958 թվականին։ 1964 թվականին լույս է տեսել նրա առաջին գիրքը՝ «Այնքան շատ է արևը» (արժանացել է մանկապատանեկան գրականության մրցույթի մրցանակի)։ Լույս են տեսել նաև «Ծառուղիների խորհրդավոր լույսը» պատմվածքների ժողովածուն (1968), «Զնգում-ծլնգում է...» վեպը (1973)։


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
V աստիճանի Պետական զինանշանի շքանշան, 2002
III աստիճանի Պետական զինանշանի շքանշան, 2006


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տեետ Կալաս
Ֆրոլովկա (Ռոստովի մարզ)

Ֆրոլովկա (ռուս.՝ Фроловка), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանում։ Մտնում է Տիտովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Գյուլլիջա (Բաբերդի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գյուլլիջա (այլ կիրառումներ)Գյուլլիջա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում։ Գտնվում էր Ճորոխ գետի աջ ափից 4 կմ հեռու, Սպեր քաղաքից 33 կմ հարավ-արևմուտք, լեռնային վտակի վրա։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Խաչագողի հիշատակարանը

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խաչագողի հիշատակարանը (այլ կիրառումներ)«Խաչագողի հիշատակարանը», Րաֆֆու վեպերից մեկն է, որը գրել է 1869-1870-ական թվականներին։ Վեպը վերջանում է հետևյալ խոսքերով. 

Խաչագողի հիշատակարան վեպի շարունակություն, ինչպես ասել է Րաֆֆին, զետեղված է «Կայծերի» ժողովածուի մեջ, որն անավարտ մնաց գրողի պատահական մահվան պատճառով։


== Հրատարակություն ==
Վեպն առաջին անգամ տպագրվել է «Մշակ» թերթում՝ 1882-1883 թվականներին, ապա նույն շարվածքից լույս է տեսել նաև առանձին գրքով։ Րաֆֆու բարեկամները խորհուրդ են տվել չտպագրելու վեպը, բայց Րաֆֆին սխալ է համարել նման գործողությունը։ Վեպի ամբողջ ընթացքում նա «խաչագողին» բնութագրում է հետևյալ խոսքերով.

որից հետո էլ ցույց է տալիս «բուժման» ճանապարհները։


== Մեջբերումներ ==

Զարմանալի բան է մարդու սիրտը, այն ևս հրաբորբոք, անփորձ պատանու սիրտը, շատ անգամ ի՛նչ բանի որ փափագում է նա, խելքն էլ սատանայի նման այնպիսի ապացույցներ է առաջ բերում, որ անպատճառ կատարվի այդ փափագը։
Ամենավայրենի գազանը անգամ ազնվանում է, ընտելանում է ավելի խաղաղ կյանքի այն ժամանակ միայն, երբ նրան սիրում ես, երբ նրան չես վիրավորում։


== Արտաքին հղումներ ==

«Խաչագողի հիշատակարանը» գեղարվեստական ֆիլմի պրեմիերա
«Խաչագողի հիշատակարանը» ստեղծագործության թվայնացված տարբերակ
«Խաչագողի հիշատակարանը» ֆիլմը ՅուԹյուբ կայքում
«Խաչագողի հիշատակարանը» վեպը։
Ասկինո (այլ կիրառումներ)

ասկինո, կարող է վերաբերել՝

Ասկինո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ասկինսկի շրջանի կազմում։
Ասկինո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Արխանգելսկի շրջանի կազմում։
Միրոշնիկի (գյուղ, Վալկիի շրջան)

Միրոշնիկի (ուկրաիներեն՝ Мірошники), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1823 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Միրոշնիկի գյուղում բնակվում էր 6 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,52 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2380 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մոսիաշվիլեբի (Քեդայի շրջան)

Մոսիաշվիլեբի (վրաց.՝ მოსიაშვილები), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Քեդայի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 750 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քեդայից 20 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 169 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նունե Աթայան

Աթայան Նունե Յուրիի (նոյեմբերի 22, 1973, քաղաք Սումգայիթ), հայ ազատամարտիկ, բուժքույր։ 1988 թվականին ընտանիքով տեղափոխվել է Ստեփանակերտ։
Ավարտել է Ստեփանակերտի բժշկական ուսումնարանը (1992)։ 1992-1994 թվականներին Կենտրոնական պաշտպանական շրջանի կազմում մասնակցել է Մարտակերտի (Վաղահաս, Դրմբոն, Չլդրան, Հարությունազոմեր, Պողոսագոմեր, Մեծշեն, Մաղավուզ), Շուշիի, Քելբաջարի (Յանշաղ), Հադրութի (Առաքյալ), Ֆիզուլիի, Ջաբրայիլի, Կուբաթլուի, Զանգելանի շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։
Արագլախոտ

Արագլախոտ (լատ.՝ Erodium), ճայկտուց, կռնկախոտ, ծենի, խորդենազգիների ընտանիքի միամյա, երկամյա կամ բազմամյա խոտաբույսերի ցեղ։ Հայտնի է 60 (այլ տվյալներով՝ 90), ՀՀ-ում՝ 8 տեսակ՝ արագլախոտ հայկական (E. armenum), արագլախոտ Սոսնովսկու (E. sosnowskianum), արագլախոտ արագլային (E. ciconium), արագլախոտ խնդամոլային (E. cicutarium) և այլն։


== Ձևաբանություն ==
Ցողունը ճյուղավորվող է՝ պատված կոշտ մազիկներով, բարձրությունը՝ 10-60 սմ։
Տերևները կրկնակի փետրաբաժան են, մերձարմատայիևները՝ հավաքված վարդակում, ցողունայինները՝ հակադիր։ Ծաղկաբույլը հովանոցանման է, ծաղիկները՝ բաց կարմրավուն, վարդագույն կամ մորեգույն։ Ծաղկում է ապրիլ-֊սեպտեմբերին։ Պտուղը տուփիկ է (նման է արագիլի գլխի, այստեղից՝ (արագլախոտ անվանումը)։


== Կիրառական նշանակությունը ==
Դեղաբույս է. պարունակում է աղաղանյութեր, կարոտին (A-նախավիտամին), վիտամին C և այլն։ Ժողովրդական բժշկության մեջ պատրաստուկներն օգտագործում են մրսածության, սրտային, կոկորդի, լնդերի հիվանդությունների ժամանակ, նաև որպես վերքամոքիչ միջոց։ Մեղրատու է։


== Տարածվածությունը Հայաստանում ==
Հանդիպում է գրեթե բոլոր մարզերում։ Աճում է չոր մարգագետիններում, բաց ավազոտ վայրերում, դաշտերում, բանջարանոցներում և այլն։
Արքայակաղնի վանք

Արքայակաղնի վանք, Արքա կաղին վանք, Կիլիկիայի Հայկական պետության եպիսկոպոսանիստ (Մամեստիայի արքեպիսկոպոսների) վանքերից։ Գտնվել է Մսիսից (Մամեստիա) հարավարևելյան, կաղնիների, սոսիների, ձիթենիների անտառի մեջ։ Անունը ստացել է կաղնիներով շրջապատված լինելու համար։ Կոչվել է նաև Խճկտոր (այսինքն՝ Հաճկատար, Հաճոյակատար (Տիրամորը տրվող մակդիր), որից ենթադրվում է, թե գլխավոր եկեղեցին նվիրված էր Աստվածածնին)։ Կառուցման ժամանակն անհայտ է։ Հիշատակվել է XII դ. կեսից։ Արքայակաղնի վանքի մասին հիշատակություններ ունեն Վարդան Արևելցին (XIII դ.), Կիրակոս Գանձակեցին (XIII դ.), Սմբատ Գունդստաբլը (XIII դ.), Հովհաննես Երզնկացին (XIII դ.) և ուրիշներ։
Ունեցել է հազվագյուտ և ճոխ ձեռագրերով մատենադարան, դպրանոց, գրչատուն։ Հայկական երաժշտության և գրչության հայտնի կենտրոն էր, որի մասին իր ճառում գովասանքով է արտահայտվել Հովհաննես Երզնկացին։ Արքայակաղնի վանքում հորինվել են եկեղեցական բազմաթիվ մեղեդիներ՝ «մանրուսում» և «կցուրդք»։ Այստեղ է սովորել Վարդան Այգեկցին։ Վանքը 1206–08-ին եղել է հակաթոռ կաթողիկոս Դավիթ Թավիոս Արքայակաղնեցու (Մամեստիայի արքեպիսկոպոսը՝ 1175–1206) նստավայրը։ Արքայակաղնի վանքում են ամփոփվել Լևոն Բ Մեծագործի հայր Ստեփանեն (1167), Հայոց կաթողիկոս Գրիգոր Զ Ապիրատը և ուրիշներ։
Վանքը կործանվել է 1269-ի երկրաշարժից, 1284-ին՝ մասնակի նորոգվել։ Պահպանվել են ավերակները։
Սուտասանը

«Սուտասանը», Հովհաննես Թումանյանի հեքիաթներից։


== Պատմություն ==
Առաջին անգամ լույս է տեսել 1907 թվականին Թիֆլիսում տպագրված «Լուսաբեր» ամսագրում (1-ին տարի, էջ 57-58)։ 
Ինքնագիրը չի պահպանվել։
Այս հեքիաթի համար Թումանյանն օգտագործել է բազմաթիվ տարբերակներ և ժողովրդական հեքիաթներ, որտեղ առկա է խաբելով միմյանց հետ մրցելու դրվագը։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 5-րդ հատորում տպագրվել է 1921 թվականին լույս տեսած «Լուսաբեր» ամսագրից (2-րդ տարի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1938-1939

Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1938-1939, Լյուքսեմբուրգի 29-րդ ֆուտբոլի առաջնությունը։ Մրցաշարի չեմպիոն է դարձել «Ստադ Դյուդելանժըը»։ Մրցաշարին մասնակցել է 10 թիմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը RSSSF կայքում
Ջլմար

Ջլմար, Ջղմար, Ջայլամար, բերդ Մեծ Հայքի Կորճայք նահանգի Սահուկ գավառում, Մեծ Զավ գետի աջ ափին։ Ըստ Թովմա Արծրունու բերած ավանդական պատմության, մ.թ.ա. II դ. 1-ին կեսին հիմնել է Կորդվաց իշխանուհի Ջայլամարը։ Վաչե Արծրունու որդի Սահակը, ամուսնանալով Ջայլամարի դուստր Անույշի հետ, դարձել է Ջլմարի տերը։ Սահակ Արծրունու որդի Աշոտի անակնկալ մահից հետո Ջլմար անցել է Արշավիր Արծրունու որդի Համամին։ Այնուհետև մինչե XI դ. Ջլմարը եղել է Վասպուրականի Արծրունիների ռազմական կարևոր հենակետ։ IX դ. կեսին արաբ զորավար Բուղան հազարավոր զոհերի գնով գրավել է Ջլմարը։ Շուտով Աշոտ Բ Արծրունու եղբայր Գուրգենը ոչնչացրել է Ջլմարի արաբ կայազորը և ազատագրել այն։ Արծրունյաց արտագաղթից և թուրք-թաթարական նվաճումներից հետո Ջլմարում հաստատվել ու աստիճանաբար գերակշռություն են ստացել քրդական ցեղերը։ Ուշ միջնադարում Ջլմարը քրդական և թուրքական աղավաղմամբ կոչվել է Ջուլամերկ կամ ճուլամերկ։ XIX դ. Ջլմարը Վանի վիլայեթի Հեքյարի սանջակի Ջուլամերկ կագայի կենտրոնն էր։
Մարինո (գյուղ, Պուշկինսկոե գյուղական բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄարինոՄարինո (ռուս.՝ Марьино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
402

402 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 402 թվականն է, 
V դարի 2-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Սկոտ շրջան (Թենեսի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սկոտ շրջան (այլ կիրառումներ)Սկոտ շրջան (անգլ.՝ Scott County), ԱՄՆ Թենեսի նահանգի 95 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.378 կմ² է, բնակչությունը՝ 21.127 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Հանթսվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1849 թ.։
Նիժնեխոզյատովո

Նիժնեխոզյատովո (ռուս.՝ Нижнехозятово, բաշկիրերեն՝ Түбәнге Хәжәт), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չիշմինսկի շրջանի կազմում։ Պատկանում է Չիշմինսկի գյուղխորհրդին։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Գյուղը գտնվում է Դյոմա գետի ձախ ափին և նրա վտակ Ուդրյակ գետի ափին։
Հեռավորությունը մինչև՝

շրջկենտրոն (Չիշմի) կազմում է 13 կմ
գյուղսովետի կենտրոն (Չիշմի)՝ 12 կմ
մոտակա երկաթուղային կայարան (Չիշմի)՝ 13 կմ


== Բնակչություն ==


==== Ազգային կազմը ====
2002 թվականի մարդահամարի տվյալներով, գերակշռող ազգային կազմը բաշկիրներն են (95 %)։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 246 մարդ։


== Հայտնի մարդիկ ==
Ռախիմ Սատար (մականուն, իսկական անունը՝ Աբդուլսատարով Աբդրախիմ, 1912-1943, օգոստոսի 15), բանաստեղծ։
Անաս Հասանով (1937-1997), Բաշկորտոստանի Հանրապետության Ներքին գործերի նախարար (1990-1995), Ազգային ժողովի օրենսդիր պալատի նախարար (1995-1997)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շամշի Ներքին

Շամշի Ներքին, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սևիդ

Սևիդ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խուլփի գավառակում։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 70 տուն՝ մոտ 150 հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում էին հացահատիկի մշակությամբ, այգեգործությամբ, անասնապահությամբ, արհեստներով, առևտրով։


== Պատմություն ==
Առաջին անգամ հիշատակվել է 1445 թ.-ի Գևորգ Մակվեցու կոնդակում։ Գյուղը պատկանել է Եղրդուտի Ս. Հովհաննես վանքին։
Բնակիչները բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականին, Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Մեծ մասը զոհվել է գաղթի ճանապարհին։ Սակավաթիվ փրկվածներն ապաստանել են տարբեր երկրներում։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Սևիդն ուներ մի հին եկեղեցի` Ս. Աստվածածին անունով։ Երբեմն այն կոչել են վանք։ Մոտակայքում գտնվում էր Սևթա Ս. Մամաս վանքը։
Ուներ վարժարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Թողրուլ Նարիմանբեկով

Թողրուլ Ֆարման օղլի Նարիմանբեկով(ադրբ.՝ Toğrul Fərman oğlu Nərimanbəyov) (օգոստոսի 7, 1930(1930-08-07)[…], Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 2, 2013(2013-06-02), Փարիզի 15-րդ շրջան, Ֆրանսիա), ադրբեջանցի խորհրդային նկարիչ։ Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1967)։


== Կենսագրություն ==
1950-1955 թվականներին սովորել է Լիտվական ԽՍՀ գեղարվեստի ինստիտուտում։ Կենցաղային պատկերների («Կասպիականի արշալույսը», 1957, Ադրբեջանական արվեստի թանգարան, Բաքու, «Դաշտակայանում», 1967, Տրետյակովյան պատկերասրահ, Մոսկվա), բնանկարների («Բաքու», Ադրբեջանական արվեստի թանգարան), դիմանկարների («Ս, Բախլուլզադե», 1959) և նատյուրմորտների («Նռներ և տանձեր», 1961, Արևելքի ժողովուրդների արվեստի պետական թանգարան, Մոսկվա) հեղինակ է։ Նարիմանբեկովի աշխատանքները առանձնանում են եռանդուն գունաբծերով, ձևերի լարվածությամբ, հնչեղ գունապատկերով, երբեմն՝ պրիմիտիվիստական նկարագրով։ 1974 թվականին արժանացել է Ադրբեջանական ԽՍՀ պետական մրցանակի։


== Ծանոթագրություններ ==
Վոյտոլովկա (գետ)

Վոյտոլովկա (ռուս.՝ Войтоловка), գետ Ռուսաստանում (Լենինգրադի մարզ)։


== Աշխարհագրություն ==
Վոյտոլովկա գետը թափվում է Մգա։


== Հիդրոգրաֆիա ==
Վոյտոլովկա գետի երկարությունը կազմում է 23 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 266 կմ2 է։


== Տես նաև ==
Գետ
Ակունք և Գետաբերան


== Արտաքին հղումներ ==
Վոյտոլովկա գետի ձկների համատարած ոչնչացման մասին
Սիիռիկե

Սիիռիկե (էստ․՝ Sõõrike), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Հալինգա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 13 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Բերյոզովոե (գյուղ, Դերաժնյայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲերյոզովոեԲերյոզովոե (ուկրաիներեն՝ Березове), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դերաժնյայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բերյոզովոե գյուղում բնակվում էր 32 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,42 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 76,19 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նիկոլայ Ավխիմովիչ

Նիկոլայ Ավխիմովիչ (բելառուս․՝ Мікалай Яфрэмавіч Аўхімовіч, հունվարի 14, 1907(1907-01-14), Բորիսով, Մինսկի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 12, 1996(1996-09-12), Մինսկ, Բելառուս), բելառուս խորհրդային պետական, կուսակցական գործիչ։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին Բելառուսում պարտիզանական շարժման կազմակերպիչներից, Բելառուսական ԽՍՀ Նախարարների խորհրդի նախագահ (1956-1959)։


== Կենսագրություն ==
1922 թվականին Սմոլենսկ քաղաքում եղել է ռազմական ավտոսանիտարական № 16 ջոկատում վարորդի օգնական, 1922-1923 թվականներին՝ Մինսկում և Գոմելում ռազմական բեռնատար  № 7 ավտոջոկատում վարորդի օգնական, 1923-1924 թվականներին՝ Բորիսովում փոստային-հեռագրատան գրասենյակում աշակերտ, 1924-1926 թվականներին՝ Բորիսովի Լյուքսենբուրգի անվան փայտասղոցման գործարանում սևագործ բանվոր, 1926-1930 թվականներին՝ ագրոարդյունաբերության բաժնի, վարիչ, Լեպելի շրջանի կոմերիտության քարտուղար, Լեպելի շրջգործկոմի քարտուղար, շրջանային արհմիության բյուրոյի լիազոր ներկայացուցիչ։ 1933 թվականին ավարտում է Մինսկի Լենինի անվան գյուղատնտեսական բարձրագույն կոմունիստական դպրոցը։
1933-1935 թվականներին եղել է Մինսկի մարզի Պուխովիչի շրջանի ՄՏՍ-ի քաղաքական բաժանմունքի պետի տեղակալ, 1935-1938 թվականներին՝ Մինսկի մարզի Կոպիլի շրջանի ՄՏՍ-ի տնօրենի տեղակալ, 1938-1939 թվականներին՝ Բելառուսի ԿԿ(բ) Կոպիլի շրջանային կոմիտեի քարտուղար, առաջին քարտուղար, 1939-1940 թվականներին՝ Բելառուսի ԿԿ(բ) Ավգուստովի շրջանային կոմիտեի քարտուղար, առաջին քարտուղար, 1940-1947 թվականներին՝ Բելառուսի ԿԿ(բ) Կենտրոնական կոմիտեում կադրերի գծով քարտուղար։
1948 թվականին ավարտում է ԽՄԿԿ Կենտրոնական կոմիտեի կուսակցական բարձրագույն դպրոցը։ 1948-1951 եղել է Բելառուսի ԿԿ Գոմելի մարզային կոմիտեի առաջին քարտուղար, 1951-1953 թվականներին՝ Գրոդնոյի մարզային կոմիտեի առաջին քարտուղար, 1953-1956 Բելառուսի ԿԿ Կենտրոնական կոմիտեի երկրորդ քարտուղար, 1956-1959 թվականներին՝ Բելառուսական ԽՍՀ Նախարարների խորհրդի նախագահ, 1959-1961 թվականներին՝ Բելառուսական ԽՍՀ հացամթերքի նախարար, 1961-1974 թվականներին՝ Բելառուսական ԽՍՀ սոցիալական ապահովման նախարար։
1974 թվականից եղել է միութենական կարգի անհատական թոշակառու։ 1974-1991 թվականներին՝ Բելառուսական ԿԿ Կենտրոնական կոմիտեի Կոմունիստական կուսակցության պատմության ինստիտուտի աշխատակից։
1956-1961 թվականներին՝ ԽՄԿԿ Կենտրոնական կոմիտեի անդամ։ ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի 2-5-րդ գումարման պատգամավոր է եղել։


== Գրականություն ==
Государственная власть СССР. Высшие органы власти и управления и их руководители. 1923—1991 гг. Историко-биографический справочник./Сост. В. И. Ивкин. Москва, 1999. — ISBN 5-8243-0014-3
Памяць: Гіст.-дакум. хроніка г. Барысава і Барысаўскага р-на / Рэдкал. Г. П. Пашкоў (гал. рэд.) [і інш.]. — Мн., 1997. — С. 706-707. — ISBN 985-11-0077-3.


== Ծանոթագրություններ ==
Կուլա (Վաշկայի վտակ)

Կուլա (ռուս.՝ Кула ), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վաշկա գետի աջ ափին՝ 166 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 63 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000112103000047573
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004757
Ավազանի կոդը - 03.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մալայա Սերդոբայի շրջան

Մալայա Սերդոբայի շրջան (ռուս.՝ Малосердобинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պենզայի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Մալայա Սերդոբա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1100 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 9824 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,93 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Շողիկ (այլ կիրառումներ)

Շողիկ, եզրույթը կարող է նշանակել՝

Շողիկ, հայակական ծագում ունեցող անձնանուն,
Շողիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանի Էրզրումի վիլայեթի Դերջանի գավառակում։
Ապարեսիդա դու Ռիու Դոսի

Ապարեսիդա դու Ռիու Դոսի (պորտ.՝ Aparecida do Rio Doce), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Գոյաս նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Գոյանիայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2786 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 602,288 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 4,6 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 35.907.733,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 13.757,75 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,754 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Դոնչո Դոնև

Դոնչո Դոնև (բուլղար․՝ Дончо Донев. հունվարի 24, 1967(1967-01-24), Բուլղարիա), բուլղարացի նախկին ֆուտբոլիստ, հարձակվող։ Հանդես է եկել մի շարք ակումբներում և Բուլղարիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում։ Ներկայումս այդ երկրի ֆուտբոլիստների ընկերակցության (ասոցիացիայի) նախագահն է։


== Մարզական կարիերա ==
Դոնևն իր ֆուտբոլային կարիերան սկսել է՝ խաղալով հայրենի քաղաքի՝ Դիմիտրովգրադի ֆուտբոլային թիմում։ Այնուհետև հաջորդաբար հանդես է եկել մայրաքաղաքի բանակի կենտրոնական մարզական ակումբում (ԲԿՄԱ Սոֆիա), «Լոկոմոտիվ», «Լևսկի» թիմերում։ 1996 թվականի օգոստոսից մեկնել է Թուրքիա, խաղացել այդ երկրի բարձրագույն լիգայի «Սարիյեր», «Վանսպոր», «Չանաքկալե Դարդանելսպոր», «Դենիզլիսպոր» ակումբներում։
Բուլղարիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում նա մասնակցել է երեք հանդիպման։ Այստեղ նրա առաջնելույթը եղել է 1992 թվականի օգոստոսի 25-ին Թուրքիայի ազգային հավաքականի դեմ ընկերական խաղում։


== Նվաճումներ ==


=== Ակումբային ===
ԲԿՄԱ ՍոֆիաԲուլղարիայի ֆուտբոլի բարձրագույն խմբի առաջնության չեմպիոն (2). 1988–89 և 1989–90 մրցաշրջաններ
Բուլղարիայի գավաթակիր (2)։ 1987–88 և 1988–89 մրցաշրջաններ
Խորհրդային բանակի գավաթի խաղարկության հաղթող (2)։ 1988–89, 1989–90«Լոկոմոտիվ» ՍոֆիաԲուլղարիայի գավաթակիր. 1994–95«Լևսկի» ՍոֆիաԲուլղարիայի գավաթակիր. 1997–98


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Profile at LevskiSofia.info
Պլոդորոդնոե (գյուղ, Միխայլովկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊլոդորոդնոեՊլոդորոդնոե (ուկրաիներեն՝ Плодородне), գյուղ Ուկրաինայի Զապորոժիեի մարզի Միխայլովկայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ռայխենֆելդ, Շիրոկոե։ Հիմնադրվել է 1810 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պլոդորոդնոե գյուղում բնակվում էր 1 577 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,24 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 486,73 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լյուկ Շոու

Լյուկ Շոու(անգլ.՝ Luke Paul Hoare Shaw, ծնվել է 1995 թվականի հուլիսի 12-ին, Կինգստոն-ապոն-Տեմս), անգլիացի ֆուտբոլիստ, Մանչեսթեր Յունայթեդ և Անգլիայի հավաքականի ձախ պաշտպան։ Սաութհեմփթոնի ակադեմիայի սան։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Սաութհեմփթոն ===
Ֆուտբոլ խաղալ սկսել է Սաութհեմփթոնի պատանեկան թիմում, 8 տարեկան հասակից։ Այդ ժամանակ թիմում խաղում էին տաղանդավոր ֆուտբոլիստներ, որոնցից էր Գարեթ Բեյլը։ Նրանով սկսեցին հետաքրքրվել Արսենալը, Չելսին և Մանչեսթեր Սիթին։ 2012 թվականի հունվարին գլխավոր մարզիչ Նաջել Էյդկինսը հայտարարեց, որ Շոուն մնում է թիմում։ «Լյուկ Շոուն համապատասխանում է մեր խաղային պլանին, և մենք չենք ցանկանում կորցնել մեր երիտասարդ խաղացողին, և նա պետք է դառնա թիմի հիմնական խաղացող»
Սաութհեմթոնի կազմում նա դեբյուտը նշեց 2012 թվականի հունվարի 28-ին Անգլիայի գավաթի Միլոուլի դեմ խաղում։ 2012/13 մրցաշրջանում նա դարձավ թիմի հինական կազմի 4 երիտասարդ խաղացողներից մեկը(Ջեք Սթիվենսի, Կալում Չեմբերսի, Ջեյմս Ուորդ-Պրոուզի հետ)։
2012 թվականի Նոյեմբերի 5-ին նա դեբյուտը նշեց Վեսթ Բրոմվիչի դեմ խաղում, փոխարինելով Դեննի Ֆոկսին։ Նոյեմբերի 10-ին նա առաջին անգամ դուրս եկավ խաղադաշտ դուրս եկավ հիմնակն կազմում Սուոնսիի դեմ խաղում։


=== Մանչեսթեր Յունայթեդ ===
2014 թվականի հունիսի 27-ին նա տեղափոխվեց Մանչեսթեր Յունայթեդ կնքելով 4 տարվա պայմանագիր։ Տրանսֆերային արժեքը կազմեց 31 միլիոն ֆունտ։ Հուլիսի 23-ին նա առաջին անգամ դուրս եկավ խաղադաշտ Լոս Անջելես Գալաքսի-ի դեմ խաղում։ Մրցաշրջանի սկզբում նա վնասվածք ստացավ և բաց թողեց առաջնության սկիզբը։ Պաշտոնական առաջին հանդիպումն անցկացրեց սեպտեմբերի 27-ին Վեսթ Հեմի դեմ խաղում Օլդ Թրաֆորդում։ 2015 թվականի փետրվարի 8-ին Վեսթ Հեմի դեմ խաղում նա 2 դեղին քարտ ստանալով հեռացվեց խաղադաշտից։


== Կարիերան հավաքականում ==
Ազգային հավաքականում կարիերան սկսել է մինչև 16 և 17 տարեկանների թիմում։
2013 թվականին նա դեբյուտը նշեց Անգլիայի մինչև 21 տարեկանների թիմում։
2014 թվականի մարտի մարտի 5-ին դեբյուտը նշեց ազգային հավաքականում Դանիայի դեմ խաղում։
2014 թվականի ԱԱ-ը Ռոյ Հոջսոնը նրան ընդգրկեց հավաքականի կազմում։ Հունիսի 24-ին նա խաղադաշտ դուրս եկց Կոստա Ռիկայի դեմ խաղում։


== Խաղացողի ոճը ==
Շոուն խաղում է ձախ պաշտպանի դիրքում։ Ունի հիանալի արագություն, տիրապետում է դրիբլինգի, վարպետորեն իրացնում է տուգանային հարվածները։


== Ձեռքբերումներ ==
Մասնակից «տարվա թիմ»-ին պրեմիեր լիգայի ՊՖԱ-ի վարկածով։


== Վիճակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
խաղացողի պռոֆիլ Ման. Յունյթեդի պաշտոնական կայքում » (անգլ.)
Ցուցանիշները soccerbase.com կայքում (անգլ.)
Լյուկ Շոու Թվիթթերում
խաղացողի պռոֆի transfermarkt.com կայքում (անգլ.)
Տիգրան Հակոբյան (լրագրող)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տիգրան Հակոբյան (այլ կիրառումներ)Տիգրան Ռաֆիկի Հակոբյան (մայիսի 1, 1960, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ հասարակական գործիչ, լրագրող, գրականագետ, ՀՀ Հեռուստատեսության և ռադիոյի ազգային հանձնաժողովի նախագահ (2019 թ․ հունվարի 29-ից)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1960 թ․ մայիսի 1-ին Երևանում ։


== Կրթություն ==
1983-1988 թթ . - Մոսկվայի Մաքիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտ, ռուսաց լեզվի և գրականության ֆակուլտետ, գրականագետ։


== Աշխատանքային գործունեությունը ==
1988-1990 թթ. – «Կոմունիստ»  օրաթերթի թղթակից և բաժնի վարիչ,
1990-1993 թթ. – «Ռեսպուբլիկա Արմենիա» օրաթերթի բաժնի վարիչ և գլխավոր խմբագիր,
1993-1995 թթ. –  ՀՀ Հեռուստա և ռադիոհաղորդումների պետական վարչության պետ,
1995-1998 թթ. – «Արմենպրես» պետական լրատվական գործակալության տնօրեն,
1998-1999 թթ. – «Հայք» շաբաթաթերթի գլխավոր խմբագիր,
1998-1999 թթ. – «Հրաչյա Աճառյան» համալսարանի դասախոս,
1999-2000 թթ. – ՀՀ Կառավարության աշխատակազմի տեղեկատվության և հանրության հետ կապերի վարչության պետ, ՀՀ կառավարությանն առընթեր տեղեկատվության և գրահրատարակչության վարչության պետ,
2001-2003 թթ. – «Էկոնտե» ՍՊ ընկերության տնօրեն,
2005-2006 թթ. – «Իմեդի» հեռուստաընկերության գլխավոր տնօրենի խորհրդական,
2006-2009 թթ. – «Հայկական զարգացման բանկ» ԲԲԸ-ի տնօրենների խորհրդի անդամ,
2006-2008 թթ. – Երևանի պետական համալսարանի միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետի դասախոս,
2011-2014 թթ. – «Ծաղկունքի բաց դպրոց» պետական հիմնադրամի տնօրեն, ապա  «Դար» տարածքային զարգացման և մրցունակության հիմնադրամի կրթական ծրագրերի ղեկավար,
2014-2016 թթ. – «ՄԿՌ մեդիա Արմենիա» ընկերությունների խմբի ղեկավար, «Արձագանք» ռադիոընկերության և «Դոմինանտ Պրոդաքշն» ՓԲ ընկերության տնօրեն,
2019-2022 թթ. - Երևանի Վալերի Բրյուսովի անվան պետական համալսարանի հոգաբարձուների խորհրդի նախագահ,
2016թ. – Հեռուստատեսության և ռադիոյի հանձնաժողովի անդամ (Ազգային Ժողովի որոշում` 2016 թ. սեպտեմբերի 15, ԱԺՈ-014-Ա),
2019 թ. հունվարի 29-ից - ՀՌՀ նախագահ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կերտուզան (Զանգեզուրի գավառ, այլ գյուղ)

Կերտուզան, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 116 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պոլյանա (գյուղ, Բախչիսարայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոլյանաՊոլյանա (ուկրաիներեն՝ Поляна, Ղրիմի թաթարերեն՝ Marqur), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բախչիսարայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Մարկուր։
2001 թվականի տվյալներով Պոլյանա գյուղում բնակվում էր 236 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լա Վանդու Մինյո

Լա Վանդու Մինյո (ֆր.՝ La Vendue-Mignot), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 243 մարդ, բնակչության խտությունը` 23.19 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.48 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 155 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 95 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 16 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 178 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 126-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 52։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,8 %։ 126 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 116 անձ (58 տղամարդ և 58 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (8 տղամարդ և 2 կին)։ 52 անաշխատունակներից 19-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 21-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==