armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ախալցխայի բերդ

Ախալցխայի բերդ (վրաց.՝ ახალციხის ციხე), հայտնի է նաև Բերդ Ռաբաթ, միջնադարյան բերդ Վրաստանի հարավում, Ախալցխա քաղաքում, Մեսխեթի պատմական շրջանում։


== Պատմություն ==
Բերդի հիմնադրման պատմությունը իր արմատներով գնում է դեպի 1578 թ., երբ Ախալցխա քաղաքը (Լոմսիա) գրավվել է օսմանյան զորքերի կողմից, և 1628 թվականին դարձել է Ախալցխայի փաշայության կենտրոնը։
Հայտնի ռուս ռազմական պատմաբան Վասիլի Պոտտոն, «Կովկասյան պատերազմ» գրքի IV հատորում, որը նվիրված էր 1828-1829 թթ. ռուս-թուրքական պատերազմին, այսպես է նկարագրում Ախալցխայի բերդը.


=== Բերդի վերականգնումը ===
Ռաբաթ բերդի վերականգնումը սկսվել է 2011 թ. մայիսին։ Այդ նպատակով Վրաստանի կառավարությունը պետական բյուջեից տրամադրել է 34 միլիոն լարի։ Նախագծի շրջանակներում բերդի տարածքում վերակառուցվել են Ահմեդիե մզկիթը, մզկիթի մինարեթ, դպրոցը, Ջակելի ամրոցը, բաղնիքները, միջնաբերդը, բերդի պատերը և ուղղափառ եկեղեցին։ Վերականգնվել է նաև թունելը, որը տանում է դեպի Պոցխովի գետը։ Նախագծի շրջանակներում վերակառուցվել են նաև բերդի երկու փողոցները, կառուցապատվել է սալահատակը, վերակառուցվել են շինությունների ճակատային հատվածները և տանիքները։


=== Տուրիզմ ===
Ախալցխայի վերակառուցված բերդի բացման արարողության ժամանակ, որը տեղի է ունեցել 2012 թ. օգոստոսի 16-ին, Վրաստանի նախագահ Միխեիլ Սաակաշվիլին հայտնել է, որ Ռաբաթը կկարողանա տարեկան ընդունել մինչև 100 հազար զբոսաշրջիկ։ Ախալցխայի մունիցիպալիտետի տեղական ներկայացուցիչների տվյալներով, բերդը օրական այցելում է 1500-2000 զբոսաշրջիկ, այդ թվում նաև արտասահմանցիներ։


== Ճարտարապետություն ==
Ախալցխայի բերդը իր 7 հեկտար տարածքով, բաժանված է երկու մասի՝ Վերին (պատմական) և Ստորին (ժամանակակից)։ Վերին բերդում գտնվում են Սամցխե-Ջավախքի շրջանի թանգարանը, որը գտնվում է տոհմական Ջակելի ամրոցում, սուլթան Ահմեդի մզկիթը (Ահմեդիե), դպրոցը, փաշայի դամբարանը, IX դարի ուղղափառ եկեղեցին, միջնաբերդը և ամֆիթատրոնը։ Ստորին հատվածի տարածքում հիմնականում գտնվում են զբոսաշրջիկներին սպասարկող օբյեկտները՝ հյուրանոցը, ռեստորանը, երկու սրճարան-բարեր, գինու մառանը, բրենդային խանութներ, ինչպես նաև Հարսանյաց տունը։ Զբոսաշրջիկների օգնության համար ստեղծվել է տեղեկատվական կենտրոն, որտեղ բերդի այցելուներին առաջարկում են բրոշյուրներ և ուղեցույցներ վրացերեն, անգլերեն և ռուսերեն լեզուներով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Լուցկի շրջան

Լուցկի շրջան (ուկրաիներեն՝ Луцький район), շրջան Ուկրաինայի Վոլինի մարզում։
Ստեղծվել է 1966 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Լուցկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 973 կմ²։


== Բնակչություն ==
2005 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 56231 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 57,79 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Սովետական Վրաստան (պարբերական)

«Սովետական Վրաստան», խորհրդային շրջանի օրաթերթ։ Հանդիսացել է Վրաստանի կոմունիստական կուսակցության Կենտկոմի, Վրացական ԽՍՀ Գերագույն սովետի և Մինիստրների խորհրդի օրգան։ Առաջին անգամ լույս է տեսել 1920 թվականին (մինչև 1923 թվականը՝ «Կարմիր աստղ», 1923—1927 թվականին՝ «Մարտակոչ», 1927—1938 թվականին՝ «Պրոլետար», 1938—1940 թվականին՝ «Խորհրդային Վրաստան»), Թբիլիսիում։ Խմբագիրներ՝ Դովլաթյան, Խանոյան, Խումարյան, Մելիքյան, Վարդանյան, Ատրյան, Գասպարյան, Վարդանյան, Մարգարյան, Պողոսյան, Բլրցյան (1969 թվականից)։ Պրոպագանդել է մարքսիզմ-լենինիզմի գաղափարները, հանդես եկել Հայաստանի հանրապետության և դրա մամուլի դեմ (5-րդ համարից հետո Վրաստանի մենշևիկյան կառավարությունը թերթի հրատարակությունն արգելել է, հրատարակությունը շարունակվել է 1921 թվականի փետրվարից)։
Կարմիր բանակի՝ Վրաստան ներխուժումից և  երկրում խորհրդային ռեժիմի հաստատումից հետո խորհրդային գաղափարախոսության դիրքերից լուսաբանել է կոմունիստական կուսակցության քաղաքականությունը, Ռուսաստանում և Վրաստանում կատարվող հասարակական-տնտեսական վերափոխումները, նորաստեղծ Անդրֆեդերացիայի կուսակցական, սովետական ու տնտեսական մարմինների գործունեությունը։ Նախապատերազմյան հնգամյակներում ակտիվ մասնակցություն է ունեցել հանրապետության ինդուստրացման, գյուղատնտեսության կոլեկտիվացման և «մշակութային հեղափոխության» խնդիրների իրականացմանը։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին թերթը լուսաբանել է Նացիստական Գերմանիայի դեմ մղված պայքարը, բոլոր ազգերի ու ազգությունների եղբայրությունն ու հայրենասիրությունը։  
Թերթը պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով (1970)։
Քլիրուոթեր շրջան (Այդահո)

Քլիրուոթեր շրջան (անգլ.՝ Clearwater County), ԱՄՆ Այդահո նահանգի 44 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 6.377 կմ² է, բնակչությունը՝ 8.930 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Օրոֆինո բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1911 թ.։
Բրայան Գրեյզեր

Բրայան Գրեյզեր (անգլ.՝ Brian Grazer, հուլիսի 12, 1951(1951-07-12) կամ հուլիսի 13, 1953(1953-07-13), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի պրոդյուսեր։ Աշխատում է կինոարտադրությունում ավելի քան 25 տարի։ Հաղթել է «Օսկար» մրցանակ «Բանականության խաղեր» ֆիլմի համար։ Երեք անգամ առաջադրվել է «Օսկար» մրցանակի որպես լավագույն պրոդյուսեր և սցենարիստ։


== Ֆիլմագրություն ==
Ծովի սրտում /In the Heart of the Sea/ (2015)
Մրցավազք /Rush/ (2013)
Ինչպես ապրել ծնողների հետ կյանքի մնացած մասը /How to Live with Your Parents for the Rest of Your Life/ (2012)
Ջ. Էդգար /J. Edgar/ (2012)
Մի՛ հանձնվիր /Restless/ (2011)
Կովբոյները այլմոլորակայինների դեմ /Cowboys & Aliens/ (2011)
Ինչպես գողանալ երկնաքեր /Tower Heist/ (2011)
Դիլլեմա /The Dilemma/ (2011)
Ռոբին Հուդ /Robin Hood/ (2010)
Հրեշտակներ և սատանաներ /Angels & Demons/ (2009)
Ֆրոսթ ընդդեմ Նիքսոնի /Frost/Nixon/ (2008)
Փոխարինում /Changeling/ (2008)
Գանստեր /American Gangster/ (2007)
Բռնված չէ՝ գող չէ /Inside Man/ (2006)
Դա Վինչիի ծածկագիրը /Da Vinci Code, The/ (2006)
Թռիչքի պատրանք /Flightplan/ (2005)
Խարդախները. Դիկը և Ջեյնը զվածճանում են /Fun with Dick and Jane/ (2005)
Նոկդաուն /Cinderella Man/ (2005)
Գլախկով կատուն /The Cat in the Hat/ (2003)
Անտանելի դաժանություն /Intolerable Cruelty/ (2003)
Ապոլլոն 13։ IMAX տարբերակ /Apollo 13։ The IMAX Experience/ (2002)
8 մղոն /8 Mile/ (2002)
Ինչպես Գրինչը գողացավ Ծննդյան տոները /Grinch, The/ (2001)
24 ժամ /24/ (2001)
Բանականության խաղեր /A Beautiful Mind/ (2001)
Ցնդած պրոֆեսորը 2. Քլամփների ընտանիքը /Nutty Professor 2։ The Klumps/ (2000)
Հետաքրքիր տղա /Bowfinger/ (1999)
Կյանք /Life/ (1999)
Էդը հեռուստացույցից /Ed Tv/ (1999)
Մերկուրին վտանգի տակ է /Mercury Rising/ (1998)
Փսիխոզ /Psycho/ (1998)
Ետգնում /Ransom/ (1996)
Ստախոս, ստախոս /Liar, Liar/ (1996)
Սերժանտ Բիլկո /Sgt. Bilko/ (1996)
Վախ /Fear/ (1996)
Ցնդած պրոֆեսորը /Nutty Professor, The/ (1996)
Ապոլլոն-13 /Apollo 13/ (1995)
Թերթ /Paper, The/ (1994)
Ագահություն /Greedy/ (1994)
Իմ աղջիկը 2 /My Girl 2/ (1994)
Կովբոյների մոտ շատ հաճելի է /Cowboy Way, The/ (1994)
Cb4 /Cb4/ (1993)
Դռնապան /For Love Or Money/ (1993)
Բումերանգ /Boomerang/ (1992)
Հեռու-հեռու /Far And Away/ (1992)
Տանտիրուհին /Housesitter/ (1992)
Իմ աղջիկը /My Girl/ (1991)
Backdraft/ (1991)
Cry-baby/ (1990)
Մանկապարտեզի ոստիկան /Kindergarten Cop/ (1990)
Ծնողներ /Parenthood/ (1989)
Զինված և վտանգավոր /Armed And Dangerous/ (1986)
Լրտեսներ, ինչպես մենք /Spies Like Us/ (1985)
Խուրձ /Splash/ (1984)
Գիշերային հերթափոխ /Night Shift/ (1982)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բրայան Գրեյզեր Internet Movie Database կայքում
Ֆիլիպինների դրոշ

Ֆիլիպինների Հանրապետության դրոշ, Ֆիլիպինների Հանրապետության պետական խորհրդանիշերից է։ Լայնքի և երկայնքի հարաբերակցությունը 1։2 է։


== Նմանատիպ դրոշներ ==
Նովոպետրովսկոե (գյուղ, Բլագոդատնոյեի գյուղական խորհուրդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոպետրովսկոեՆովոպետրովսկոե (ուկրաիներեն՝ Новопетрівське), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ամվրոսիևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոպետրովսկոե գյուղում բնակվում էր 193 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կիրովո (գյուղ, Շիրինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿիրովոԿիրովո (ռուս.՝ Кирово), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Շիրինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 127 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դիակպիս

Դիակպիս, առվակ Ճորոխի ավազանում։ Աջարա գետի ձախակողմյան վտակը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սփենսեր Նևիլ

Սփենսեր Մեթյու Նևիլ (անգլ.՝ Spencer Matthew Neville, սեպտեմբերի 14, 1990(1990-09-14), Gladeville, Թենեսի), ամերիկացի դերասան և մոդել։ Առավել հայտնի է «Մեր կյանքի օրերը» հեռուստասերիալում կատարած Դերեք Ռոսեի դերով։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1990 թվականի սեպտեմբերի 14-ին ԱՄՆ-ի Գլեյդվիլ քաղաքում։


== Կարիերա ==
Առաջնաելույթը կատարել է 2014 թվականին, երբ որպես հրավիրված աստղ նկարահանվել է «Ծնողներ» հեռուստասերիալի մեկ էպիզոդում, հետո հաջորդել են նկարահանումները «Ուղղաթիռ մայրիկ» ֆիլմում, որտեղ կատարել է Դրյուի դերը։ Նկարահանվել է նաև կարճամետրաժ «Դրակուլա» ֆիլմում և «Ավագ դպրցի տարածքները» հեռուստաֆիլմում, որտեղ կատարել է Բրեդի դերը։
2014 թվականի դեկտեմբերի 3-ին հայտնի է դարձել, որ «Մեր կյանքի օրերը» հեռուստասերիալում ընտրվել է Դերեկի դերակատարման համար։ Նկարահանվել է նաև AmeriGeddon-ում, որտեղ կատարել է Բրենդոն Լեյնի դերը։
2015 թվականի օգոստոսին հայտնի է դարձել, որ ընտրվել է «Ճամփորդը» սարսափ ֆիլմում Բրեթ Ֆլեյշմանի դերակատարման համար, նրան միացել են Մոլլի Բերնեթը, Էլիսոն Թեբիթը և Ֆրեդի Սմիթը, որոնք գրել են սցենարը և միացել են ռեժիսորական թիմին։ Ֆիլմը նկարահանվել է 2015 թվականի օգոստոսի 24-ից սեպտեմբերի 4-ն ընկած ժամանակահատվածում, նկարահանումներն անցկացվել են GoPro տեսախցիկներով։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Immortal

Immortal-ը ամերիկյան երգիչ Մայքլ Ջեքսոնի ռեմիքս ալբոմ է, մասկացությամբ The Jackson 5/The Jacksons, որը թողարկվել է 2011 թ.-ի նոյեմբերի 21-ին Epic Records-ի կողմից։ Ալբոմը նաև սաունդրեք է հանդիսանում Դյուսոլեյ կրկեսի Michael Jackson: The Immortal World Tour-ի համար, որը սկսվել է 2011 թ.-ի հոկտեմբերի 2-ին Մոնրեալում։ Շոուի հիմնական ցուցադրումը լինելու է Լաս Վեգասում.:


== Երգացանկ ==
Sony Music Entertainment-ը երգերին ամրացրել է Immortal վերջածանցը։

Դելյուքս


== Հիթ շքերթներ ==


== Աղբյուրներ ==
Կիպրոսի աշխատավոր ժողովրդի առաջադիմական կուսակցություն

Կիպրոսի աշխատավոր ժողովրդի առաջադիմական կուսակցություն (հուն․՝ Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού (ΑΚΕΛ), [ԱԿԷԼ], թուրքերեն՝ Emekçi Halkın İlerici Partisi), մարքսիստ-լենինիստական և կոմունիստական ուղղվածության քաղաքական կուսակցություն Կիպրոսում։
Կիպրոսի կոմունիստական կուսակցությունը հիմնվել է 1926 թվականին։ 1941 թվականի ապրիլին, ԿԿԿ մի քանի անդամներ հիմնեցին Կիպրոսի աշխատավոր ժողովրդի առաջադիմական կուսակցությունը։ 1955 թվականին անգլիական իշխանություններն արգելեցին ԱԿԷԼ-ի, ինչպես և մի շարք կազմակերպությունների գործունեությունը։ 1959 թվականին կուսակցությունն ստացավ լեգալ գործելու հնարավորություն։ 10-րդ համագումարը (1962) ընդունեց նոր ծրագիր, ըստ որի Կիպրոսի ժողովրդի գլխավոր թշնամին իմպերիալիզմն էր, և պայքարի ժամանակակից փուլը պետք է կրի հակաիմպերիալիստական, ազգային-ազատագրական բնույթ։
1974 թվականի հուլիսի 15-ի զինված հեղաշրջման փորձից և թուրքական զորքերի Կիպրոս ներխուժելուց (1974 թվականի հուլիսի 20) հետո ԱԿԷԼ-ի ԿԿ հայտարարեց, որ կիպրական հարցը պետք է լուծվի Կիպրոսի անկախության, տարածքային ամբողջականության և կիպրական ժողովրդի սուվերեն իրավունքների պահպանման հիման վրա՝ բոլոր օտարերկրյա զորքերը երկրից դուրս բերելու, դեմոկրատական կառավարություն ստեղծելու, բոլոր քաղաքացիների (ինչպես հույների, այնպես էլ թուրքերի) իրավահավասարությունն ապահովելու ճանապարհով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
(6246) Կոմուրոտորու

(6246) Կոմուրոտորու (անգլ.՝ Komurotoru), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի նոյեմբերի 13-ին Տեցույա Ֆուջիի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,449035 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,733 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1651 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1399,88 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,257165 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 24,37° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6246) Կոմուրոտորու աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Էլեֆթերիոս Վենիզելոս

Էլեֆթերիոս Կիրիակու Վենիզելոս (հուն.՝ Ἐλευθέριος Κυριάκου Βενιζέλος, օգոստոսի 23, 1864(1864-08-23), Mournies, Eyalet of Crete - մարտի 18, 1936(1936-03-18)[…], Փարիզ), հույն պետական և քաղաքական գործիչ, լրագրող, թարգմանիչ, իրավաբան և հեղափոխական 1910-15, 1917-20, 1924, 1926-32 և 1933-35 թվականներին ստանձնել է Հունաստանի վարչապետի պաշտոնը։ Վենիզելոսի ջանքերով Բալկանյան պատերազմների (1912-13) հետևանքով Հունաստանին են վերամիավորվել Կրետե կղզին, Թրակիայի և Մակեդոնիայի որոշ տարածքներ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո ձգտել է Հունաստանին վերադարձնել թուրքերի գավթած Փոքր Ասիայի հունական տարածքները։ 1935 թվականի մարտին Կրետեում հակամիապետական ապստամբության պարտությունից հետո փախել է արտասահման։
Թուրքական բռնապետության դեմ պայքարում Վենիզելոս հետևողականորեն ձգտել է հայ-հունական համագործակցության։ 1913 թվականին Հունաստանից զգալի քանակությամբ զենք է ուղարկել Զեյթուն՝ հայերին օգնելու նպատակով։ Հայաստանի Հանրապետության հռչակումից (1918) հետո հայ-հունական հարաբերությունները Վենիզելոսի նախաձեռնությամբ սերտացել են քաղաքական և հասարակական բնագավառներում։
Մեծ ջանքեր է գործադրել 1919 թվականին պատմական Պոնտոսի տարածքում հիմնվելիք հունական պետության և Հայաստանի Հանրապետության ֆեդերացիա ստեղծելու, ինչպես նաև Հայաստանի Հանրապետության արևմտյան սահմանները միացյալ ուժերով պաշտպանելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Վենիզելոս» հիմնադրամի պաշտոնական կայք
Կրասնոդոնսկի (Վոլգոդոնսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կրասնոդոնսկի (այլ կիրառումներ)Կրասնոդոնսկի (ռուս.՝ Краснодонский), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Վոլգոդոնսկի շրջանում։ Մտնում է Պոբեդենսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Մարգարեթ Դրումոնդ (Շոտլանդիայի թագուհի)

Մարգարեթ Դրումոնդ (1340 - հունվարի 31, 1375(1375-01-31), Հոլիռուդհաուզ), առաջին ամուսնությամբ հայտնի նաև որպես Մարգարեթ Լոգի, Շոտլանդիայի թագավոր Դավիդ II-ի երկրորդ կինն ու  Լենոքսի 10-րդ թեյն, սըր Մալքոլմ դե Դրումոնդի դուստրը։
Առաջին անգամ Մարգարեթն ամուսնացել է սըր Ջոն Լոգիի հետ և նրանից որդի ունեցել։
Ստյուարտների ազդեցությունը թուլացնելու համար 1343 թվականի սեպտեմբերին Շոտլանդիայի թագավոր Դավիդ  II-ը ներել է Ջոն Լոգիին, որը 1320 թվականին Ռոբերտ I-ի դեմ դավադրության հեղինակի որդի էր, ու նրան է վերադարձրել Մենթեյթ ու Լենոքս կոմսություններին սահմանակից Ստրաթգարթնեյ ընդարձակ կոմսությունը։  Ստրաթգարթնեյին տիրել են Առանի սըր Ջոն Մենթեյթն ու Նափդեյլների ընտանիքը (որոնք Ստյուարտների կադետներն էին՝ կրտսեր եղբայրները, ինչպես նաև Դամբարթոնի նախկին տերերն ու Մենթեյթի վերակացուները)։ 1346 թվականին Նեվիլի խաչի ճակատամարտում թագավորի հպատակներից ոմանք հավանաբար լքել են նրան, որի պատճառով նա հայտնվել է Անգլիայում տասնմեկ տարվա գերության մեջ։ Ճակատամարտից հետո լեյտենանտ ստյուարդը (կառավարիչը) թույլատրել է Ջոն Մենթեյթին վերստանալ Ստրաթգարթնեյը, ինչը թագավորին ստիպել է 1357/58 թվականներին Անգլիայից վերադառնալուց հետո  վերականգնել Լոգիի իրավունքը։
Մինչև 1361/62 թվականները Մարգարեթը եղել է թագավոր Դավիդի սիրուհին, որի առաջին կինը՝ Ջոան Թաուերցին, մահացել էր 1362 թվականի օգոստոսի 14-ին։ Բացի այն, որ թագավորն օգնել էր Մարգարեթի ամուսին Ջոն Լոգիին, Մարգարեթի եղբայր Մալքոլմ Դրումոնդը նույնպես նոր հողեր է ստացել ու դարձել Փերթի դատաքննիչ, նրանց հորեղբայր Ջոն Դրումոնդը ևս տարածքների է տիրացել ու 1360 թվականին թագավորի կողմից կարգվել Մենթեյթի կոմս՝ դրանում ուղղակիորեն մերժելով ստյուարդի (կառավարչի) որդուն։   . Դրումոնդների նկատմամբ Դավիդի բարեհաճությունը մեծացրել է լարվածությունը նրանց ու Ստյուարտ, Քեմփբելների միջև, որը մինչև 1350-ական թվականները վերաճել էր  մահաբեր թշնամության։
1364 թվականի փետրվարի 20-ին Ֆայֆում գտնվող Ինչմուրդաք եկեղեցում Մարգարեթն ամուսնացել է Շոտլանդիայի թագավոր Դավիդ II-ի հետ։ Նրա զարմուհի Անաբելլան ավելի ուշ ամուսնացել է Ջոն Ստյուարտի հետ, որն ապագա Ռոբերտ III թագավորն էր։ Դավիդն ու Մարգարեթը զավակներ չեն ունեցել, ու անպտղության հիմքով 1369 թվականի մարտի 20-ին թագավորն ամուսնալուծվել է նրանից։ Սակայն Մարգարեթը մեկնել է հարավային Ֆրանսիայում գտնվող Ավինյոն քաղաքն ու խնդրանքով դիմել Ուրբանոս V պապին, որպեսզի չեղյալ համարվի Շոտլանդիայում իր դեմ կայացված ամուսնալուծության որոշումը, որն էլ պապը բավարարել է։ Քանի որ Մարգարեթն առաջին ամուսնությունից զավակ էր ունեցել, ամենայն հավանականությամբ Դավիդն ինքն էր անպտուղ, որովհետև երեսունչորս տարվա ամուսնության արդյունքում նրա առաջին կինը նույնպես զավակներ չէր ունեցելՄարգարեթը թագավորից երկար է ապրել ու 1375 թվականի հունվարի 1-ին կենդանի է եղել, բայց դրանից հետո շուտով մահացել է։ Նրա թաղման ծախսերը հոգացել է Գրիգորիոս XI պապը։


== Ծանոթագրություններ ==
Alison Weir, Britain's Royal Family: A Complete Genealogy
A pedigree of the DrummondsԿաղապար:S-roy
Վերբովկա (գյուղ, Շառգորոդի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎերբովկաՎերբովկա (ուկրաիներեն՝ Вербівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Շառգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վերբովկա գյուղում բնակվում էր 313 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12,78 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 24,49 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(7419) 1991 PN13

(7419) 1991 PN13, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի օգոստոսի 5-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,657838 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1633 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1524 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1582,67 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,227463 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,46° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7419) 1991 PN13 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մոնաստիրոկ (գյուղ, Յարմոլինի շրջան)

Մոնաստիրոկ (ուկրաիներեն՝ Монастирок), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Յարմոլինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մոնաստիրոկ գյուղում բնակվում էր 260 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1098 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 236,79 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ստարոժիլովո

Ստարոժիլովո (ռուս.՝ Старожилово), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Ստարոժիլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5087 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կոնոշայի շրջան

Կոնոշայի շրջան (ռուս.՝ Коношский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Արխանգելսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կոնոշա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 8459 կմ²։


== Բնակչություն ==
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 25978 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3,07 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ծաղկավան (Տավուշի մարզ)

Ծաղկավան, գյուղ է Հայաստանի Հանրապետության Տավուշի մարզում։


== Պատմություն ==
Այստեղի բնակչությունը տեղափոխվել է Հախում (Վարագավան) գյուղից 1908-1910 թվականներին, որը տեղի է ունեցել ինչպես ազնվականների ճնշման, այնպես էլ հողասակավության պատճառով։ Չնայած որպես գյուղ առանձին միավոր էր կազմում 1910 թվականից, բայց առաջին անգամ որպես առանձին գյուղ Վելի անունով, մարդահամարի է ենթարկվել 1922 թվականին, որի տվյալներով Վելիում բնակվում էր 501 բնակիչ։ 1931 թվականի մարդահամարով՝ 873 բնակիչ, իսկ 1966 թվականի տվյալներով Ծաղկավանում, որ արդեն այդ անունով էր կոչվում, բնակվում էր 1926 բնակիչ։ Գյուղը բաղկացած էր 201 տնտեսությունից։ 1973 թվականին գյուղում առկա էր 254 տնտեսություն։ Մինչև 1920 թվականը Հախումի և Վելիի ամբողջ հողային տարածությունները խառն էին, հարկերը և գյուղին վերաբերվող պարտավորությունները իջեցվում էին միատեղ՝ համայնական կարգով։
Հախումից Վելի տեղափոխված տոհմերն ու տոհմաճյուղերն էին Հայրապետանք, Ծատուրանք, Բալդրանք, Նաբինանք, Չիթչունք, Ղայթմազանք, Խեչոյանք, Թանդիլանք, Գյուլումանք, Բաղդասարանք, Խալաթանք, Ղլեչունք, Դարբնանք, Աղաջանանք, Զանինանք, Աթոյանք։
Այժմյան Ծաղկավանը նախկինում կոչվում էր Վելիգեղ։ «Վելի» բառր պարսկական ծագում ունի, այն «Վալիջան» բառի փոփոխված ձևն է, որը նշանակում է «տեր, պաշտպան»։ 
Նման անունը չէր համապատասխանում սովետական գյուղին, որի համար 1939 թվականին գյուղի հասարակությունը դիմում է ՀՍՍՀ կառավարությանը՝ այն փոխարինելու Ծաղկավան անունով:Կառավարությունը հաստատում է և դրանից հետո գյուղն անվանվում է Ծաղկավան։
Ուշագրավ է, որ Հախում գետի հովտում դեռևս 13-րդ դարում գոյություն ուներ մի գյուղ, որ կոչվում էր Ծաղկագյուղ։ Այդ մասին հիշատակված է Նոր Վարագա վանքի վիմագիր առձանագրություններից մեկում։


== Կրթություն ==
Վելիում առաջին պաշտոնական դպրոցը հիմնադրվել է 1920 թվականից հետո։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղը գտնվում է Հախում գետի ձախակողմյան մասում։


== Աղբյուրներ ==
Տավուշ (Շամշադին) Արտակ Կարապետի Տեր-Գրիգորյան, «Եգեա» ՍՊԸ,2013թ.:


== Ծանոթագրություններ ==
Կաժարի

Կաժարի (պորտ.՝ Cajari), համայնք Բրազիլիայի Հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ Մարանիան նահանգի արևմտյան մարզում։ Մտնում է Բայշադա Մարանենսկիի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 11 474 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 544,050 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 21,1 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1948 թվականին նոյեմբերի 15-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 17.585.973,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.422,93 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,589 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Սարգիս վանք (Ուշի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Սարգիս եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Ուշիի Սուրբ Սարգիս վանք, հայկական խոշոր վանքային համալիր Հայաստանի Հանրապետության Արագածոտնի մարզի Ուշի գյուղում։ Միջնադարում եղել է հոգևոր կրթության կարևորագույն կենտրոններից մեկը։ Ընդգրկված է Ուշիի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։


== Պատմություն ==
Սուրբ Սարգսի վանական համալիրը, որը հիմնադրվել է 5-7-րդ դարերում Ուշի գյուղից 1կմ արևմուտք` բարձունքի վրա։ Վանքի մասին վկայում են Պատմահայր Մ. Խորենացին և Ղևոնդ Ալիշանը։ Համալիրը կազմում են երկու եկեղեցի, գավիթը, պարսպապատերը, օժանդակ շինությունները։ Հիմնադրվել է Մեսրոպ Մաշտոցի կողմից, ով ս. Սարգսի աճյունը բերել է նախ Կարբի, ապա [null Ուշի] և սրբի մասունքների վրա հիմնել եկեղեցին։ Հնագույնը Ս. Սարգիս միանավ թաղածածկ եկեղեցին է, որի պայտաձև Ավագ խորանից մուտք կա դեպի հյուսիսից կից ավանդատուն։ Պատերի ստորին՝ վաղմիջնադարյան մասը շարված է կոպտատաշ բազալտ քարով, իսկ վերին մասը 1203-ին վերակառուցվել է սրբատաշ սև տուֆով։ XII դ. վերջին – XIII դ. 1-ին կեսին Ս. Սարգիս եկեղեցուն հվ-ից կից, մեկ զույգ մույթերով գմբեթավոր դահլիճի հորինվածքով կառուցվել է վանքի գլխավոր ստորին մասը, բուսական և երկրաչափական զարդաքանդակներով արմտ. և հվ. շքամուտքերը, շքեղ քանդակազարդ բեմառաջքը, առանձին մանրամասներ (գմբեթի բազմանիստ թմբուկի զարդագոտու ու քիվի բեկորներ ևն)։ Եկեղեցու Ավագ խորանը և առաստաղը ծածկված են եղել որմնանկարներով, շենքի գեղարվեստական արտահայտչականությանը նպաստել է նաև բազմագույն քարերի օգտագործումը։
XIII դ. վանքը Վաչուտյան իշխաններից ստացել է մի շարք նվիրատվություններ։
1654–57-ին Ուշիի Ս. Սարգիս վանքի վանահայր Ոսկան Երևանցին կոպտատաշ բազալտ քարով կառուցել է վանքը շրջափակող, ուղղանկյուն հատակագծով, աշտարակներով ուժեղացված պարիսպներ, որոնց ներսից կից եղել են բնակելի և տնտեսական շինություններ։ Հվ-արմ. կողմում թաղածածկ մեծ սրահն է և նրա շարունակությունը կազմող երկհարկանի խցերը։ Վանքի գլխավոր մուտքը հվ-արլ-ից է։
'
1827-ին Ուշիի Ս. Սարգիս վանքը երկրաշարժից ավերվել է։ 1999-ից, Շահե արք. Աճեմյանի նախաձեռնությամբ և  հովանավորությամբ, սկսվել են վանական համալիրի պեղումները (ղեկ.՝ Ֆ. Բաբայան), որոնց ընթացքում բացվել են Ս. Աստվածածին եկեղեցին, սրահի, օժանդակ շինությունների ավերակները (վանական համալիրի գլխավոր հատվածները պեղումների ընթացքում դուրս եկան հողաշերտի տակից), հայտնաբերվել են մշակութային արժեք ներկայացնող հնագիտական նյութեր, խաչքարեր, դրամներ և այլն։
Այսօր վանքին կից փոքրիկ բազիլիկ եկեղեցին է միայն կանգուն, որն, ըստ արձանագրության, կառուցվել է 1203թ.-ին, իսկ մյուս հատվածները խոնարհված են։


== Ծանոթագրություններ ==
Արա Երեմյան

Արա Երեմյան Էդուարդի (նոյեմբերի 30, 1970(1970-11-30), գ. Ուխտաձոր (ԼՂՀ Հադրութի շրջան)), վիրաբույժ։ ՊԲ բժշկական ծառայության պահեստի ավագ լեյտենանտ (1995)։


== Կենսագրություն ==
1993 թվականին ավարտել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտը։ Ուսումնառությանը զուգընթաց կամավոր մեկնել է ԼՂՀ և Ուխտաձորի կամավորական ջոկատի կազմում մասնակցել Հադրութի շրջանի ինքնապաշտպանությանը։ 1993-1999 թվականներին ծառայել է ՊԲ-ում՝ գնդի հրապիտալի պետի տեղակալ, պետ, նույն գնդի բժշկական ծառայության պետ, 1999 թվականից՝ Հադրութի կենտրոնական շրջանային հիվանդանոցի գործադիր տնօրեն։
1991-1994 թվականներին ՊԲ-ի ստորաբաժանումների կազմում մասնակցել է Ֆիզուլիի (Սեյիդահմեդլու, Կարախանբեյփ), Ջաբրայիչի, Կուբաթլուի, Զանզելանի ազատագրական մարտերին։ Կենտրոնական զինվորական և ռազմադաշտային շարժական հրապիտալներում բուժել և վիրահատել է հարյուրավոր ազատամարտիկների։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է ԼՂՀ «Մարտական ծառայության համար», «Վաչագան Բարեպաշտ» մեդալներով։
Կոմունա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոմունա (այլ կիրառումներ)Կոմունա (ֆր.՝ commune լատ.՝ communis  — ընդհանուր), Ֆրանսիայում, Իտալիայում, Բելգիայում, Ալժիրում, Սենեգալում և մի քանի այլ երկրներում քաղաքային կամ գյուղական տիպի բնակավայր, որը վարչատարածքային ամենափոքր միավորն է։ Շատ երկրներում Կոմունան ղեկավարում է ընտրովի քաղաքային խորհուրդը։ Խորհրդի գործադիր մարմինը քաղաքագլուխն է, որին ընտրում է խորհուրդը կամ նշանակում կառավարությունը։ Քաղաքագլխի և քաղաքային խորհրդի գործունեությունը վերահսկում է կենտրոնական կառավարությունը, որն իրավունք ունի Կոմունայի ղեկավար մարմինների որոշումները բեկանել կամ հաստատել, ցրել քաղաքային խորհուրդը և փոխել քաղաքագլխին։
Լենինսկոե (գյուղ, Էնգելսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼենինսկոեԼենինսկոե (ռուս.՝ Ленинское), գյուղ Ռուսաստանի, Սարատովի մարզի Էնգելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին հայտնի գրանցված տվյալներով կազմում էր 1141 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օրիորդը (նկար)

Օրիորդը, Տիգրան Փոլատի նկարազարդումներից, ծաղրի է ենթարկվում մեծամիտ, ինքնահավան կինը, որի կյանքը տխուր վախճան է ունենում։           


== Մտահղացում ==
Մտահղացման շարժառիթը հանդիսացել է համանուն առակը, որտեղ նկարագրվում է, թե ինչպես մի օրիորդ տարիներով մերժում է փեսացուներին՝ մեկին անվանելով հիմար, մյուսին՝ անազնիվ, երորրդին, թե քիթն է տգեղ, և այսպես տարիներն անցնում են, ինքը պառավում է, կնճռոտվում է, և ի վերջո, ստիպված է լինում ընտրել անկիրթ, անճոռնի, կեղտոտ երեսով մեկին։ Փոլտը սյուժե է ընտրել առակի առավել արտահայտիչ մասը, երբ օրիորդը մի հանդիսության ժամանակ ինքնահավան հպարտությամբ նստած է թիկնաթոռին, նրան են ներկայացել առաջարկություն անելու բարետես, կոկիկ հագնված մի քանի երիտասարդ փեսացուներ՝ սպասելով նրա պատասխանին, մինչդեռ նա, արհամարհանքով երեսը շուռ տված,նրանց արհամարհում է։


== Նկարագրություն ==
Հիանալի է ըմբռնված օրիորդի կերպարը՝ սեթևեթ, անհեռատես իր նկարագրի, իր էության հատկանիշներով։ Նա գեղեցիկ է, բարձրահասակ, գրավիչ տեսքով, բայց քմահաճ է, մեծամիտ, չհավան, համառ ու խիստ։ Բարեկեցիկ, անհոգ կյանքով ապրած, ներկայի հաջողություններով ոգևորված, ապագայի վառ հույսերով լի՝ նա իրեն զգում է անկախ ու ազատ։ Անգամ նրա կեցվածքը՝ գլխի հպարտ դիրքը, ոտքը ոտքին գցած, թևերն անփութորեն բազկաթոռի հենակներին դրած՝ հաստատում են նրա լիակատար անտարբերությունը փեսացուների հանդեպ։
Հակառակ օրիորդի սառն, անտարբեր, արհամարհական վերաբերմունքի՝ փեսացուները ներկայացված են ժպտերես, մտերիմ արտահայտությամբ, հույսերով լի, սպասողական վիճակում։ Փոլատը ստեղծել է հոգեբանական ապրումներով լուռ երկխոսություն՝ հարստացնելով առակի բովանդակությունը։


== Պատկերի մշակման տեխնիկա ==
Պատկերը մշակված է մյուս առակների պատկերազարդումներից տարբեր եղանակով, ավելի շատ գեղանկարչությանը հատուկ երանգային հարաբերություններով, առանց սևի ու սպիտակի հակադրումների, առանց ուրվագծերի, բոլոր մասերի ավարտվածությամբ, կամերային գրաֆիկայի սկզբունքով։ Փոլատը զարմանալի դիտողականությամբ ու հոգեբանի խորաթափանցությամբ է ճանաչել մարդկանց իր բոլոր խառնվածքով, իրենց ամենամտերիմ ապրումների, սքողված վերաբերմունքէի արտահայտությամբ
։


== Ծանոթագրություններ ==
Հրանտ Սիմոնյան

Հրանտ Միսակի Սիմոնյան (1921, Աշնակ, Էջմիածնի գավառ, Հայկական ԽՍՀ - անհայտ), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Հրանտ Սիմոնյանի ծնողները գաղթել են Սասունից և թուրքական յաթաղանից մի կերպ փրկված ապաստան են գտել Արագածի փեշերին, իրենց հարյուրավոր բախտակիցների հետ միասին հիմնել են Աշնակ գյուղը։ Հրանտ Սիմոնյանը ծնվել է 1921 թվականին, Աշնակ գյուղում։ Նա վաղ է կորցրել ծնողներին։ Դեռ միջնակարգը չավարտած՝ աշխատանքի է անցել կոլտնտեսությունում, իսկ ավարտական քննությունները հանձնել է էքստեռն կարգով։
1942 թվականին Հրանտը զորակոչվել է կարմիր բանակ։ Սկզբում ծառայել է Հեռավոր Արևելքում, սահմանապահ զորամասերում։ Ռազմաճակատ է մեկնել 1943 թվականի հուլիսին։ Մասնակցել է Կուրսկ-Օրյոլի աղեղում տեղի ունեցող կատաղի մարտերին, որտեղ վիրավորվել է, բուժվելուց հետո սովորել քաղաշխատողների դասընթացներում, ավարտել է լեյտենանտի կոչումով։
1944 թվականի հունվարին մասնակցել է Ռովնոյի, Լուցկի, Լվովի ազատագրման մարտերին, որոնցում աչքի ընկնելու համար արժանացել է Կարմիր աստղի շքանշանի, «Մարտական ծառայությունների համար» և «Խիզախության համար» մեդալների։ 1944 թվականի ապրիլի 22-ին սովետա-լեհական սահմանի մոտ մղված մարտերից մեկում ծանր վիրավորվել է և երկարատև բուժումից հետո զորացրվել է բանակից։
Բանակից զորացրվելուց հետո Սիմոնյանն անցել է մանկավարժական աշխատանքի։ 1945 թվականից աշխատել է Թալինի շրջանի դպրոցներում։ Եղել է նախնական ռազմական պատրաստության դասատու։ Վերջին տարիներին եղել է Ներքին Սասնաշենի միջնակարգ դպրոցի զինղեկը։


== Պարգևներ ==
Կարմիր աստղի շքանշան
«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ
«Խիզախության համար» մեդալ


== Ծանոթագրություններ ==
Վրաստանի ճարտարապետների միություն

Վրաստանի ճարտարապետների միություն, (վրաց.՝ საქართველოს არქიტექტორთა კავშირი), անհատական անդամակցության վրա հիմնված ճարտարապետների միություն, որը նախագահում է Դավիթ Աբուլաձեն։


== Պատմություն ==
Վրաստանի ճարտարապետների միությունն ստեղծվել է 1931 թվականին։ 1936 թվականին տեղի է ունեցել առաջին համագումարը և միությունն ունեցել է 140 գրանցված անդամներ։ Մինչև 1990 թվականը եղել է Խորհրդային Միության Ճարտարապետների միության կազմում։ 1990 թվականի դեկտեմբերի 6-ից կոչվել է «Ճարտարապետների անկախ միություն», 1991 թվականին նոր կանոնադրությամբ՝ «Ճարտարապետների միություն»։
Ունի շուրջ 722 անդամներ 5 տարածաշրջանային մասնաճյուղերից՝ Աբխազիայի, Աջարիայի, Իմերեթի, Փոթիի։
1996 թվականից յուրաքանչյուր տարվա հոկտեմբերի առաջին շաբաթը նշվում է ճարտարապետների օրը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
საქართველოს არქიტექტორთა კავშირის ოფიციალური საიტი
Ակր

Ակր (անգլերեն acre), հողի չափման մակերեսի միավոր, գործածվում է միավորների անգլիական չափման միավորներ կիրառող երկրներում, մասնավորապես Մեծ Բրիտանիայում, ԱՄՆ-ում, Կանադայում, Ավստրալիայում և այլն։
1 ակր
= 4 ռուդ
= 4046,86 մ² ≈ 1/250 կմ²
= 4840 քառակուսի յարդ
= 888,97 քառակուսի սաժեն
= 0,37 դեսյատին
= 0,405 հա
= 40,46856 ար
= 1/30 հողային յարդ
= 1/640 քառակուսի մղոն
Ըստ լեգենդի, որպես ակրի մակերեսի չափման միավոր, ընտրվել է մեկ գյուղացու մեկ եզան միջոցով վարվող հողի մակերեսը։


= Տես նաև =
ար
հեկտար
մետր
կիլոմետր
հայկական չափման միավորներ
Վիջայա Լաքշմի Պանդիտ

Վիջայա Լակշմի Պանդիտ (անգլ.՝ Vijaya Lakshmi Nehru Pandit, քամ. विजयलक्ष्मी नेहरू पंडित), օգոստոսի 18, 1900(1900-08-18)[…], Իլահաբադ, Հյուսիսարևմտյան նահանգներ, Բրիտանական Հնդկաստան, Բրիտանական կայսրություն - դեկտեմբերի 1, 1990(1990-12-01), Դեհրադուն, Ուտար Պրադեշ, Հնդկաստան), հնդիկ դիվանագետ և քաղաքական գործիչ։
Հնդկաստանի առաջին վարչապետ Ջավահարլալ Ներուի քույրը։
Պանդիտը Լոնդոն է ուղարկվել որպես Հնդկաստանի առավել կարևոր դեսպան, քանի որ նա Ներուի համար որպես դեսպան աշխատել է Խորհրդային միությունում, ԱՄՆ-ում և ՄԱԿ-ում։


== Կենսագրություն ==
Վիջայա Լակշմիի հայրը՝ Մոտիլալ Ներուն (1861–1931 թթ.), Հնդկաստանի անկախության պատերազմի ժամանակ որպես նախագահ երկու անգամ ծառայել է Հնդկաստանի ազգային կոնգրեսում։ Նրա մայրը՝ Սվարուփրանի Թուսսուն (1868-1938 թթ.), բնակություն էր հաստատել Լահորեում, եղել է Մոտիլալի երկրորդ կինը։
1921 թվականին նա ամուսնացել է Ռանջիտ Սիթարամ Պանդիտի հետ (1893-1944 թթ.), ով հաջողակ մահարաշտրինցի փաստաբան էր, անգլերենից սանսկրիտ է թարգմանել Կալհանայի էպիկական պատմությունները։ Նա Հնդկաստանի անկախացմանը աջակցելու պատճառով ձերբակալվել է և մահացել Լաքնոու բանտում 1944 թվականին՝ միայնակ թողնելով իր կնոջը և երեք երեխաներին։ Վիջայան մահացել է 1990 թվականին։ Նրա դուստրը՝ Նայանտարա Սահգալը, ով հետագայում բնակություն է հաստատում մոր տանը՝ Դեհրադունում, հայտնի վիպագիր է։
Բրիտանիայից Հնդկաստանի անկախությունը հռչակվելուց հետո 1947 թվականին ընդունվել է դիվանագիտական ծառայության, ապա Խորհրդային Միությունում (1947—1949 թթ.), ԱՄՆ-ում և Մեքսիկայում (1949—1951 թթ.), Իռլանդիայում (1955—1961 թթ.) (և, միևնույն ժամանակ, Գերագույն հանձնակատարն է Միացյալ Թագավորությունում) և Իսպանիայում դարձել է Հնդկաստանի դեսպան։ 1946 թվականից 1968 թվականը նա գլխավորել է Հնդկաստանի պատվիրակության այցը Միացյալ Ազգերի Կազմակերպություն։ 1953 թվականին նա դարձավ ՄԱԿ-ի Գլխավոր Ասամբլեայի առաջին կին-ներկայացուցիչը։
1962 թվականից 1964 թվականը Վիջայա Պանդիտը Հնդկաստանում զբաղեցրել է Մահարաշտրայի կառավարչի պաշտոնը (կարճ ընդմիջումով), որից հետո ընտրվել է Հնդկաստանի ներքին պառլամենտի Լոկ սաբհայի անդամ։ 1964 թվականից 1968 թվականը եղել է պառլամենտի պատգամավոր։ Պանդիտը քննադատել է Ինդիրա Գանդիին (եղբոր/քրոջ աղջկան) այն բանից հետո, երբ վերջինս 1966 թվականին դարձել էր վարչապետ։ Նա դուրս է եկել իր ակտիվ քաղաքական կյանքից, երբ նրանց միջև հարաբերությունները սրվեցին։ Թոշակի անցնելուց հետո նա վերադարձել է Դեհրադուն։
1979 թվականին նա դարձել է ՄԱԿ-ի Մարդու իրավունքների հանձնաժողովի Հնդկաստանի ներկայացուցիչ։
Նրա դուստրը՝ Նայանտարա Սահգալը, հայտնի հնդիկ գրող է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Մատենագրություն ==
Ankit, Rakesh. "Between Vanity and Sensitiveness: Indo–British Relations During Vijayalakshmi Pandit’s High-Commissionership (1954–61)." Contemporary British History 30.1 (2016): 20-39, major scholarly stify
Gupta Indra։ India’s 50 Most Illustrious Women։ ISBN 81-88086-19-3
Սոբրոսոյի ամրոց

Սոբրոսոյի ամրոց (իսպ.՝ Castillo de Sobroso, գալ.՝ Castelo de Sobroso), միջնադարյան պաշտպանական կառույց Իսպանիայի հյուսիս-արևելքում՝ Գալիսիա ինքնավար համայնքի Վիլասոբրոսո գյուղում։


== Տեղադրություն ==
Սոբրոսոյի ամրոցը գտնվում է Կոնդադո կոմարկայի Մոնդարիս մունիցիպալիտետի Վիլասոբրոսո գյուղում։ Ամրոցը տեղակայված է Լանդին բլրի լանջին. նրա դիմաց փռված է Կոնդադո հովիտը, որ գտնվում է անմիջապես Պորտուգալիայի հետ սահմանին մոտ։ Իր ռազմավարական դիրքի պատճառով ամրոցը կոչվել է «Գալիսիայի թագավորության բանալի»։


== Ստուգաբանություն ==
Ամրոցի, ինչպես նաև գյուղի անունները ծագում են լատիներեն suberosum բառից, որ նշանակում է խցանակաղնի, որ նախկինում աճել է այդ տարածքում։


== Պատմություն ==
Սոբրոսոյի ամրոցը կարող է հիմնադրված լինել 9-րդ դարում, երբ քրիստոնյաները բնակություն են հաստատել Պիրենեյան թերակղզու հարավում։ Սակայն ամրոցի մասին առաջին անգամ հիշատակվում է 983 թվականին, երբ այնտեղ ապաստանել է Բերմուդո II թագավորը, ում զորքերը պատերազմում էին Ռամիրո II-ի զորքերի հետ։ Ալֆոնսո V-ի օրոք ամրոցը գրավվել է ու ավերվել։
20-րդ դարում ամրոցը վերակառուցվել է լրագրող Ալեխո Կարերա Մունսի ջանքերով, ով 1923 թվականին գնել է ամրոցի ավերակները 5000 պեսետով։ Մինչև իր կյանքի վերջը (մահացել է 1967 թվականին) նա միայնակ ամրոցում կատարել է վերակառուցման աշխատանքներ առանց որևէ մեկի օգնության։ 1981 թվականին հարևան Պոնտեարեաս մունիցիպալիտետը Կարերայի միակ աղջկանից՝ Զիտա Թերեզա Կարերա Ֆերեյրայից գնել է ամրոցը 30 միլիոն պեսետով։ 1995 թվականին սկսվել է ամրոցի վերակառուցումը։
Ներկայում Սոբրոսոյի ամրոցում տեղակայված է ազգագրական թանգարան։
2014 թվականին Պոնտեարեասի քաղաքային խորհուրդը տասնամյա պայմանագիր է կնքել Պոտևեդրա պրովինցիայի խորհրդի հետ, որը պարտավորվել է ամրոցում անցկացնել վերակառուցման աշխատանքներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Carrerres Sarthou (1952)։ Castillos de España (Spanish)։ Espasa-Calpe։ էջեր 268–271 
Gutíerrez Ángel։ El castillo de Sobroso (Spanish)։ Editorial Talleres Faro de Vigo 
Márquez Paramés José (1985)։ Guía histórica de Villasobroso y su castillo (Spanish)։ Vigo: Talleres Gráfiloira 
Boga Moscoso Ramón (2003)։ Guía dos castelos medievais de Galicia (Galician)։ Guías Temáticas Xerais։ էջ 572։ ISBN 84-9782-035-5 
Covelo Alonso Rosa։ Árbores e arbustos do Castelo de Sobroso (Galician)։ Diputación provincial de Pontevedra 
Márquez Paramés, José (2002). Sobroso baluarte histórico de Galicia. Editorial FAMA-Vigo. Diputación provincial de Pontevedra- Ayuntamiento de Mondariz-Entidad Local Menor de Vilasobroso. (en castellano y poesía en gallego). ISBN 84-88272-29-4
Márquez Paramés, José (2014) El Castillo de Sobroso -Patrimonio,historia y cultura popular. (Bilingüe, castellano y gallego) Imprensión en Eurográficas, de Santiago de Compostela.-ISBN 978-84-617-1154-3.


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2007-10-06 at the Wayback Machine. (իսպաներեն)
Մարիամ Սուլակիոտի

Իգումենիա Մարիամ Սուլակիոտի (հուն․՝ Μαριάμ Σουλακιώτη, մոտ 1883, Հունաստանի թագավորություն - նոյեմբերի 23, 1954(1954-11-23), Ավերոֆ բանտ, Աթենքի մունիցիպալիտետ, Կենտրանական Աթէնք, Ատիկա, Հունաստան, հայտնի է նաև Մարիամ Սուլակիոտու անվամբ (հուն․՝ Μαριάμ Σουλακιώτου), իսկ մամուլում  «Ռասպուտինի կին» (հուն․՝ Μαριάμ Σουλακιώτου) մականվամբ` Պանագիա Պևկովունոյատրիսի), հունական Ուղղափառ եկեղեցու մայրապետ և սերիական մարդասպան, որը գործել է 1939-1951 թվականներին։
Հունաստանի իշխանությունները նրա դեմ հարուցել են տարբեր մեղադրանքներ՝ սպանություն, խարդախություն, կեղծիք, շանտաժ և խոշտանգում։ 1952 թվականին Սուլակիոտին դատապարտվել է ցմահ ազատազրկման և մահացել 1954 թվականին` «Ավերոֆ» քաղբանտարկյալների բանտում։
Ենթադրաբար, Սուլակիոտին իր հանցագործությունները կատարել է Պանագիա Պևկովունոյատրիս վանքի տարածքում, որը գտնվում է Հունաստանի Կերատեա փոքրիկ քաղաքի մոտակայքում։ Վանքը գործում է մինչ օրս, նրա որոշ միանձնուհիներ հավատում են, որ Սուլակիոտին անմեղ է, և նրան պաշտում են որպես սրբի։ 


== Կրոնական գործունեություն ==
Մարիամ Սուլակիոտին եղել է ուղղափառ եկեղեցու ակտիվ հետևորդ և գործել է աբեղա Մեթյուի (Կարպաֆակիս) հետ միասին։ 1927 թվականին նրանք հիմնադրել են Պանագիա Պևկովունոյատրիսի վանքը, որը դարձել է Հունաստանի ուղղափառ եկեղեցու (Մատթեոս սինոդ) հոգևոր և վարչական կենտրոնը։ Պաշտոնապես Հունական ուղղափառությունը ձևավորված կառույցը համարել է հերետիկոսության ներքո գործող։ Մատթեոս արքեպիսկոպոսի մահից հետո Սուլակիոտին նրան փոխարինել է որպես վանքի մայրապետ։


== Հանցավոր գործունեություն ==
Սուլակիոտիի հանցագործություններ կատարելու ենթադրյալ տարբերակը հարուստ կանանց համար նպաստավոր պայմաններ ստեղծելն է եղել, որ նրանք միանան իր վանական համայնքին և ապա խոշտանգել նրանց մինչև իրենց կարողությունը նվիրաբերեին վանքին։ Հենց միջոցներն իր տրամադրության տակ էին լինում, Սուլակոտին վատնում էր դրանք, իսկ առանձին դեպքերում սպանում դոնորներին։ Ըստ «Ռոյթերս» գործակալության` ձերբակալման պահին նա ունեցել է շուրջ երեք հարյուր անշարժ գույք ամբողջ Հունաստանում, ինչպես նաև «հազարավոր ֆունտ արժողությամբ ոսկե զարդեր և թանկարժեք իրեր»։ 
Բացի այդ, Սուլակիոտին պահանջել է խստորեն պահպանել իր վանքում ասկետական գործելակերպը, ինչը, ըստ ոստիկանության, հանգեցրել է տուբերկուլյոզից շուրջ 150 երեխաների մահվան։ Զոհերը նրան մեղադրում էին նաև իրենց խոշտանգելու, սովամահ անելու, անարդար բանտարկելու և ծեծելու մեջ։ Սուլակիոտին մինչ իր մահը մերժել է իրեն առաջադրված բոլոր մեղադրանքները՝ անվանելով դրանք «սատանայական հերյուրանք» (հուն․՝ κατασκευάσματα του σατανά):
Սուլակիոտիի զոհերի թիվը հակասական վեճերի առարկա է դարձել, ամենից հաճախ նշվում է 27 սպանություն և 150 անզգույշ սպանություն, որոնք արձանագրվել են նրա դատավարության ընթացքում ներկայացված բժշկական ապացույցների հիման վրա։


== Տես նաև ==
Դելֆինա Լալորի
Էլիզաբեթ Բաթորի


== Ծանոթագրություններ ==
Հոլգեր Բադշտուբեր

Հոլգեր Բադշտուբեր(գերմ.՝ Holger Badstuber, մարտի 13, 1989(1989-03-13), Մեմինգեն, Շվաբիա, Բավարիա, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն), գերմանացի ֆուտբոլիստ, Մյունխենի Բավարիայի պաշտպան։ 2010 թվականի ԱԱ-ն բրոնզե մեդալակիր։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Եղել է Ռոտ-ան-դեն-Ռոտ թիմի սան։ Խաղացել է Շտուտգարտ և Բավարիա թիմերի երիտասարդական կազմում։ 18 տարեկան հասակում սկսել է խաղալ սիրողական առաջնության Յուգ թիմում։ Որտեղ 23 խաղերում հեղինակել է 4 գնդակ։
Պռոֆեսիոնա կարիերայում դեբյուտը նշել է 2007 թվականի հուլիսի 27-ին տնային խաղում մրցելով Բեռլինի Ունիոն թիմի հետ Խաղն ավարտվեց 1-2 հաշվով։ Այնտեղ նա անցկացրեց 32 խաղ և խփեց 3 գնդակ։ Դրաից հետո 2008/09 թվականի մրցաշրջանում տեղափոխվեց Բավարիա, որտեղ փետրվարի 1-ին կնքեց պայմանագիր, մինչև 2011 թվական։ Բունդեսիգայում առաջին խաղն անցկացրեց օգոստոսի 8-ին Հոֆենհայմի դեմ խաղում(1-1)։
Բադշտուբերը կենտրոնական կիսապաշտպան է, որը խաղում է նաև հենակետային կիսապաշտպանի և ձախ եզրային պաշտպանի դիքում։
Առաջին և միակ գնդակը Բունդեսլիգայում հեղինակել է 2009 թվականի դեկտեմբերի 4-ին, 15-րդ տուրի շրջանակներում, տնային խաղում մրցելով Մյունխենգլադբախի Բորուսիայի դեմ խաղում։ Խաղն ավարտվեց Բավարիայի հաղթանակով, 2-1 հաշվով։
2010 թվականին երկարաձգեց պայմանագիրը մինչև 2014 թվական։
2012 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Դորտմունդի Բորուսիայի դեմ խաղում ծանր վնասվածք ստացավ և բաց թողեց մի շարք հանդիպումներ։ Բաստիան Շվայնշտայգերի խոսքերով, նրա կորուստը լուրջ հարված էր թիմի սխեմայի վրա։
2013 թվականին նրա բժիշկը հայտարարեց, որ Հոլգերը ստացել է մկանի կտրվածք և բաց կթողնի մի քանի ամիս։
2013 թվականի հոկտեմբերի 1-ին լուրեր տարածվեցին, որ նա ստացել է նոր վնասվածք։


== Ազգային հավաքական ==
2007 թվականի նոյեմբերի 14-ին դեբյուտը նշեց Գերմանիայի մինչև 19 տարեկանների թիմում Անգլիայի դեմ խաղում որտեղ թիմը հաղթեց 1-0 հաշվով։ Իր երկրորդ և վերջին խաղն անցկացրեց 2008 թվականի մայիսի 28-ին, որտեղ Գերմանիան հաղթեց Սլովակիային 5-2 հաշվով
2009 թվականի օգոստոսի 11-ին մինչև 21 տարեկանների թիմում առաջին խաղն անցկացրեց, որտեղ թիմը հաղթեց Թուրքիային 3-1 հաշվով, որտեղ նա փոխարինման մտավ 59-րդ րոպեին փոխարինելով Մաթս Հյումելսին։
2010 թվականին մայիսի 29-ին դեբյուտը նշեց ազգային հավաքականի կազմում, Հունգարիայի դեմ խաղում, փոխարինելով Առնե Ֆրիդրիխին։


== Ձեռքբերումներ ==


=== Ակումբային ===
 Բավարիա

Գերմանիայի չեմպիոն 2009/10, 2012/13, 2013/14, 2014/15
Գերմանիայի գավաթակիր 2009/10, 2012/13, 2013/14
Չեմպիոնների լիգայի հաղթող 2012/13
Գերմանիայի Սուպերգավաթակիր 2010, 2012
Եվրոպայի սուպերրգավաթակիր 2012
Աշխարհի ակումբային առաջնության հաղթող 2013 Գերմանիայի հավաքական

2010 թվականի ԱԱ բրոնզե մեդալակիր
2012 թվականի ԵԱ մրցանակակիր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Խաղացողի պռոֆիլ Bavaria-Munchen.ru կայքում
Խաղացողի պռոֆիլ FCBayern-Munchen.Com կայքում Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
Դոլինա (այլ կիրառումներ)

Դոլինա, կարող է վերաբերել՝

Դոլինա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սլավյանսկիում
Դոլինա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Զնամենկայի շրջանում
Դոլինա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում
Դոլինա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովի շրջանում
Դոլինա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովի շրջանում
Դոլինա - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռատնովի շրջանում
Դոլինա - քաղաք, Ուկրաինայի Իվանո-Ֆրանկովսկի մարզի Դոլինայի շրջանում
Երկաթե դարպասներ

Երկաթե դարպասներ (սերբ.՝ Ђердапска клисура, ռումիներեն՝ Porţile de Fier), կիրճ Դանուբի հովտում` Կարպատների և Ստարա Պլանինա լեռների մոտեցման տեղում։ Գտնվում է Սերբիայի և Ռումինիայի սահմանին` ռումինական Օրշով քաղաքից ներքև։ Երկարությունը 15 կմ է, լայնությունը` 162 մ։ Տեղանքը համարվում է Եվրոպայի ամենագեղեցիկ վայրերից մեկը։


== Կիրճեր ==

«Մեծ կազանը» («կազան» նշանակում է մեծ կերակրաթաս) կիրճի ամենահայտնի ու ամենանեղ հատվածն է, որի երկարությունն այստեղ 150 մ է, խորությունը` 53 մ։ Այստեղից արևելք հռոմեացի միապետ Տրոյանոսը կառուցել է հայտնի կամուրջը, որի շինարարությունը սկսվել է 103-105 թվականներին։ Կիրճի ռումինական ափին 1994-2004 թվականներին ժայռի վրա քանդակվել է Տրոյանոսի պատկերը։
Հնագիտական կարևոր գտածոներ են հայտնաբերվել կիրճի պակաս տպավորիչ Գոսպոժինա Վիրա հատվածում։ Հատկապես կարևորություն են ներկայացնում կրաքարից քանդակները, որոնք վերաբերում են վաղ նեոլիթին։ Ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ շրջանը բնակեցվել է շատ երկար ժամանակ։


== Բնական և պատմամշակութային արժեք ==
Երկաթե դարպասների աջ ափին Սերբիայի Ջերդալ ազգային պարկն է։ Շրջակայքի ամենահին բնակիչներից են ռոմանալեզու վալախների կիսաքոչվոր անասնապահ ցեղերը։ Հյուսիսային ափին նրանց սերունդները ժամանակակից ռումինացիներն են։ Հարավային ափին ներկայումս ապրում են սերբերը, ինչպես նաև սերբական վլախները։


== Տնտեսական կիրառություն ==
Դանուբ գետի հունի սահանքն ու քարվազը, որ Պերեգրադա են կոչվել, խոչընդոտել են նավագնավությունը մինչև Սիպսկի շրջանցիկ ջրանցքի կառուցումը 1896 թվականին։ Այն ունի 2.5 կմ երկարություն։ 1964-1972 թվականներին Հարավսլավիան ու Ռումինիան ԽՍՀՄ-ի գիտատեխնիկական համագործակցությամբ կառուցել են ամբարտակներ և երկու հզոր հիդրոէլեկտրակայան` Ջերդալ I և Ջերդալ II: Կիրճի հարևանությամբ գտնվող խոշորագույն քաղաքը Դրոբետա Տուրնու Սևերինն է (Ռումինիա)։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երկաթե դարպասներ
Երկաթե դարպասներ ազգային պարկ
Մոնտին սյուր լ'Ալուե

Մոնտին սյուր լ'Ալուե (ֆր.՝  Montigny-sur-l'Hallue), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 212 մարդ, բնակչության խտությունը` 43.18 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.91 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 125 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 14 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 137 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 93-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 44։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,9 %։ 93 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 85 անձ (46 տղամարդ և 39 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (3 տղամարդ և 5 կին)։ 44 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 25-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կիսոյի աստղադիտարան

Կիսոյի աստղադիտարան (ճապ.՝ 木曽観測所, աստղադիտարանի կոդը` — «381»), աստղադիտարան Ճապոնիայում, Օնտակե լեռան վրա։
Աստղադիտարանը հիմնվել է 1974 թվականին, հանդիսանում է Տոկիոյի աստղադիտարանների շղթայի հինգերորդ աստղադիտարանը և հանդիսանում էր Տոկիոյի աստղադիտարանի մասնաճյուղ։ 1988 թվականից աստղադիտարանը պատկանում է Ճապոնիայի Լուսավորության, գիտության և մշակույթի նախարարությանը։ Աստղադիտարանի կառուցման նախնական նպատակն էր արտագալակտիկական մարմինների դիտարկումների կազմակերպումը։ Այժմ աստղադիտարանը բաց է աշխարհի բոլոր գիտնականների համար։


== Աստղադիտարանի գործիքներ ==
Աստղադիտարանի հիմնական գործիքն է 105 սմ Շմիդտի աստղադիտակը։
2002 թվականին աստղադիտարանում տեղադրվել է 30 սմ ամբողջովին ավտոմատացված աստղադիտակ։ Այս աստղադիտակը հիմնականում օգտագործվում է փոփոխական աստղերի դիտարկումների կատարման համար։ Այն ավտոմատացվել է բազմաթիվ կրկնվող դիտարկումների իրականացման համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աստղադիտարանի պաշտոնական կայք
Աստղադիտարանի պատմություն
Տոկիոյի համալսարան
Սավեզ

Սավեզ (ֆր.՝ Saveuse), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 739 մարդ, բնակչության խտությունը` 185.21 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.99 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 120 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 6 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 452 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 317-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 135։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,1 %։ 317 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 298 անձ (149 տղամարդ և 149 կին)։ Գործազուրկ են եղել 19 անձ (11 տղամարդ և 8 կին)։ 135 անաշխատունակներից 39-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 73-ը` թոշակառուներ, իսկ 23-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==