armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Փրփուր (ֆիլմ)

Փրփուր (ռուս.՝ Пена), խորհրդային երգիծական կինոկատակերգություն, որը նկարահանվել է 1979 թվականին ռեժիսոր Ալեքսանդր Ստեֆանովիչի կողմից, ըստ Սերգեյ Միխալկովի համանուն պիեսի։ Ֆիլմը սուր ծաղրի է ենթարկում խորհրդային նոմենկլատուրայի բարքերը։


== Սյուժե ==
Խորհրդային խոշոր պաշտոնյա Մախոնինը (Անատոլի Պապանով) մասնագիտական նկատառումներից ելնելով որոշում է ինքն իր համար գիտական աստիճան ստեղծել։ Նրան ծառայում է կեղծ գիտական աշխատանքների ընդհատակյա ընկերությունը։
Ճաշկերույթի ժամանակ, երբ նշվում է գիտությունների նորաթուխ դոկտորի գիտական աստիճանը, պարզվում է, որ սուր թեմաներով հոդվածներ գրող նրա լրագրող ապագա փեսան (Եվգենի Ստեբլով) որպես նոր ֆելիետոնի թեմա է ընտրել կեղծ գիտական աշխատանքների պատրաստումը։ Մախոնինը, որին սպառնում է բացահայտումը, օգտագործում է իր կապերը` փորձելով կանխել այս հրապարակումը։ Նախ հրապարակումը «վերևից եկած զանգով» չեղարկվում է, բայց այնուամենայնիվ, ո՞վ կհաղթի` ճշմարտությունը փնտրող լրագրողը թե՞ ճարպիկ պաշտոնյան։ Վերջաբանը պարզված չէ։


== Դերերում ==
Անատոլի Պապանով` Պավել Մախոնին
Լիդիա Սմիրնովա` Ռաիսա Մախոնինա
Լեոնիդ Կուրավլյով` Վալերի Սոլոմա
Վլադիմիր Բասով` Էգիդի Կոչևրյաժկին
Ռոլան Բիկով` Պոլուդուշկին
Լարիսա Ուդովիչենկո` Ալբինա
Մարիաննա Վերտինսկայա` Վիկտորինա Մախոնինա
Ելենա Սանաևա` Թամարա
Եվգենի Ստեբլով` Վադիմ Պրոսով
Բոբ Ցիմբա` Ժոզեֆ-Օսագա-Օգոտ-Բոաս
Նատալյա Կրաչկովսկայա` Անետա Կոչեվրյաժկինա
Անտոն Լեշինսկի` Ժորժիկ
Ալլա Պուգաչովա` երգչուհի
Միխայիլ Բոյարսկի` լուսանկարիչ
Վերա Կուզնեցովա` Միխոնինի մայրը


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր` Ալեքսանդր Ստեֆանովիչ
Սցենարի հեղինակներ` Սերգեյ Միխալկով, Ալեքսանդր Ստեֆանովիչ
Օպերատոր` Էլիզբար Կարավաև
Կոմպոզիտորներ` Բորիս Ռիչկով, Ալլա Պուգաչովա ("Поднимись над суетой" երգ), երգի խոսքերի հեղինակներ` Իլյա Ռեզնիկ, Իգոր Շաֆերան
Նկարիչ`Վալենտին Վիրվիչ


== Արձագանքներ ==
The New York Times թերթն իր 1979 թվականի դեկտեմբերի 2-ի համարում (հեղինակ` Էնտոնի Օսթին) ֆիլմի մասին արձագանքի մեջ նշել է.


== Ծանոթագրություններ ==
Յուլաևո (գյուղ, Սալավատսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՅուլաևոՅուլաևո (ռուս.՝ Юлаево, բաշկիրերեն՝ Юлай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Սալավատսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 161 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օրզեգա

Օրզեգա (ռուս.՝ Орзега, ֆիններեն՝ Orsijoki), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Պրիօնեժսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լորաբյուկ

Լորաբյուկ (ֆր.՝ Laurabuc), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 388 մարդ, բնակչության խտությունը` 48.26 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.04 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 630 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 160 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 31 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 252 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 178-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 74։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,6 %։ 178 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 156 անձ (89 տղամարդ և 67 կին)։ Գործազուրկ են եղել 22 անձ (6 տղամարդ և 16 կին)։ 74 անաշխատունակներից 28-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 17-ը` թոշակառուներ, իսկ 29-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ռաֆայել Սամսոնով

Ռաֆայել Միքայելի Սամսոնով (Սահակյան, օգոստոսի 6, 1926, Աշտարակ), խորհրդային պետական և կուսակցական աշխատող, փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր (1970), պրոֆեսոր (1971)։ 


== Կենսագրություն ==
1950 թվականին ավարտել է Երևանի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը, 1960 թվականին՝ ԽՄԿԿ ԿԿ-ին կից հասարակական գիտությունների ակադեմիայի ասպիրանտուրան։ 1950-1964 թվականներին եղել է կուսակցական աշխատանքի (ՀԿԿ Երևանի Կիրովյան շրջկոմի քարտուղար, ՀԿԿ ԿԿ ագիտացիայի և պրոպագանդայի բաժնի վարիչի տեղակալ, ԽՄԿԿ ԿԿ ագիտացիայի և պրոպագանդայի բաժնի հրահանգիչ, ԽՄԿԿ ԿԿ Անդրկովկասյան բյուրոյի տեսուչ)։ 1965-1972 թվականներին եղել է Երևանի Վալերի Բրյուսովի անվան ռուսաց և օտար լեզուների ինստիտուտի ռեկտոր, 1972-1979 թվականներին՝ արտասահմանյան երկրների հետ բարեկամության և մշակութային կապերի հայկական ընկերության նախագահության նախագահը։ 1979 թվականից ՀԽՍՀ կինեմատոգրաֆիայի պետական կոմիտեի նախագահն է։ Ռաֆայել Սամսոնովը ՀԿԿ ԿԿ անդամության թեկնածու է 1966 թվականից, ՀԽՍՀ 7-10-րդ գումարումների Գերագույն սովետի դեպուտատ։ Փիլիսոփայական հետազոտություններում քննել է կոլեկտիվիզմի և անհատապաշտության փոխհարաբերությունների հարցեր, մարդկանց գիտակցության վրա գաղափարախոսության ազդեցության սոցիալ-հոգեբանական գործոնները։ Հեղինակ է գեղարվեստական ստեղծագործությունների (պիեսներ, կինոսցենարներ)։
Գրեյսը Մոնակոյից

«Գրեյսը Մոնակոյից» (անգլ.՝ Grace of Monaco), ամերիկյան կենսագրական ֆիլմ Գրեյս Քելլիի կյանքի մասին։ Նկարահանվել է ռեժիսոր Օլիվյե Դահանը։ Գլխավոր դերում հանդես է գալիս Նիկոլ Քիդմանը, իսկ մյուս դերերը կատարում են Թիմ Ռոթը, Ֆրենկ Լանջելան, Փարքեր Փոուզին, Դերեք Ջեյկոբին, Պաս Վեգան, Ռոջեր Էշթոն Գրիֆիթսն ու Մայլո Վենտիմիլյան։ 2014 թվականի մայիսի 14-ին ֆիլմը բացել է Կաննի 67-րդ կինոփառատոնը, որտեղ խիստ քննադատության է ենթարկվել կինոմամուլի կողմից։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է հոլիվուդյան դերասանուհի Գրեյս Քելլիի մասին, որը դարձել է Մոնակոյի արքայադուստր Մոնակոյի Ռենե III արքայազնի հետ ամուսնանալուց հետո։ 1962 թվականին ամուսնացած Գրեյսը հանկարծ բախվում է անձի ճգնաժամի խնդրի հետ. ամուսինն զբաղվում է պետության գործերով, արքունիքում իրեն չեն ընդունում, ինչպես նաև ժամանում է Ալֆրեդ Հիչքոքը՝ իր սիրելիին առաջարկելով դեր «Մառնի» ֆիլմում։ Քելլին ընդունում է միակ ճիշտ որոշումը՝ ընտրելով հավատարմություն և պատիվ։


== Դերերում ==
Նիկոլ Քիդման – Գրեյս Քելլի
Թիմ Ռոթ – արքայազն Ռենե
Ֆրենկ Լանջելա – հայր Ֆրենսիս Թաքեր
Փարքեր Փոուզի – Մաջ Թիվի Ֆաուկո
Մայլո Վենտիմիլյա – Ռուպերտ Ալեն
Դերեք Ջեյկոբի – կոմս Ֆեռնանդո Դ’Էլիերես
Պաս Վեգա – Մարիա Կալլաս
Ջերալդին Սոմերվիլ – արքայադուստր Անտուանետա
Նիկոլաս Ֆարել – Ժան Չառլզ Ռեյ
Ռոբերտ Լինդսի – Արիստոտել Օնասիս
Ռոջեր Էսթոն Գրիֆիթս – Ալֆրեդ Հիչքոք
Ֆլորա Նիքոլսոն – Ֆիլիս Բլամ


== Նկարահանումներ ==
2011 թվականին Արաշ Ամելի կողմից գրված սցենարն ընդգրկվել է Լավագույն սցենարների սև ցուցակում և կոչվել չօգտագործված լավագույն սցենարներից մեկը։ Սցենարն աճուրդում գնել է Պիեռ Անջեյ Լա Պոգամը։
Ֆիլմի նկարահանումներն սկսվել են 2012 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Ֆրանսիայի Մենթոն քաղաքում։ Հոկտեմբերի 29-30-ը նկարահանող անձնակազմը եղել է Մոնակոյում՝ Մոնտե Կառլոյի «Խաղատան» մոտ։ Նկարահանումներն անցկացվել են նաև Իտալիայի Ջենովա քաղաքում։


== Արձագանքներ ==
Գրիմալդի ընտանիքից (Ռենե արքայազնի ու արքայադստեր ուղղակի սերունդներից) Կաննում կայացած ֆիլմի պրեմիերային ոչ ոք ներկա չի գտնվել։ Ըստ ժառանգների տեսակետի՝ ֆիլմը խիստ աղավաղում է իրական պատմությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Variety: Cannes Film Review: ‘Grace of Monaco’(անգլ.)
The Hollywood Reporter: 'Grace of Monaco': Cannes Review(անգլ.)
(8469) 1981 TZ

(8469) 1981 TZ, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Նորման Թոմասի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,801746 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3472 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2563 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1712,94 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,210165 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,19° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8469) 1981 TZ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աֆրովենատոր

Աֆրովենատոր (լատ.՝ Afrovenator), Տերոպոդ խմբի, նեովենատորիդրիդների ընտանիքի սողունակոնքայինների ցեղին պատկանող դինոզավրեր, որոնք ապրել են կավճի ժամանակաշրջանում(մոտ 135 միլիոն տարի առաջ) ներկայիս Աֆրիկայի տարածքում։ Տերոպոդի մնացորդները հայտնաբերվել են Նիգերիայի Agadez կոչվող տարածքում (Tiourarén շերտում)։ Առաջին անգամ նկարագրվել է հնէաբան Փոլ Սերենոի կողմից 1994 թվականին։ Ներկայացված է մեկ՝ Afrovenator abakensis տեսակով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Բրածո կենդանիների դասակարգում The Paleobiology Database на www.paleodb.org (անգլ.)
Տրեքինա

Տրեքինա (իտալերեն՝ Trecchina), կոմունա Իտալիայում, Բազիլիկատա մարզում՝ Պոտենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2404 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 65 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 37 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 85049։ Հեռախոսային կոդը՝ 0973։


== Ծանոթագրություններ ==
Բատակլան

«Բատակլան» (ֆր.՝ Bataclan), թատրոն Փարիզում, որը գտնվում է Վոլտեր բուլվարում, Փարիզի 11-րդ շրջանում։ Թատրոնի ճարտարապետն է ազգությանբ ֆրանսիացի Շառլ Դյուվալը։


== Պատմություն ==

«Բատակլան»-ը ծագել է որպես շինուազրի ոճով մեծ կաբարե, ոգեշնչվելով չինական ճարտարապետությանբ։ Առաջին հարկում գտնվում է թատրոնի սրճարանը, դրա վրա էլ գտնվում է մեծ պարային դահլիճը։ Թատրոնի բացումը տեղի է ունեցել 1865 թվականի փետրվարի 3-ին, որից հետո այն բազմիցս փոխել է իր սեփականատիրոջը։ Մասնավորապես, այստեղ է սկսել իր կարիերան երգիչ Մորիս Շեվալյեն։
1926 թվականին շենքը վաճառվել է և վերածվել է կինոթատրոնի, որը 1933 թվականին հրդեհի արդյունքում տուժել է։ Բնօրինակը շենքը մասամբ քանդվել է։
1950 թվականին, նոր անվտանգության նոր չափանիշների պատճառով շենքը մասնակի ապամոնտաժվել է, իսկ 1969 թվականին կինոթատրոնը փակվել է։ 1983 թվականից գործում է որպես համերգասրահ, հատկապես սիրված ռոք-երաժշտական միջավայրում։
2006 թվականին թատրոնի ճակատային մասը ներկվել է աուտենտիկ գույներով, որ թատրոնն արդեն վաղուց է կորցրել, սակայն օրիգինալ պագոդան չի վերականգնվել։
2015 թվականի նոյեմբերի 13-ի երեկոյան Փարիզում այլ ահաբեկչական գրոհներին զուգահեռ՝ Բատակլանում տեղի է ունեցել հրաձգություն։ Այդ ժամանակ այնտեղ ելույթ էր ունենում ամերիկյան «Eagles of Death» ռոքժխումբը, իսկ դահլիճում անշլագ էր։ Երեք ահաբեկիչ ներխուժել են շենք և կրակել հանդիսատեսի ուղղությամբ։ Հատուկ գործողության ընթացքում ահաբեկիչները կամ սպանվել են կամ գործի դրել մահապարտի գոտին։ Հարձակման ընթացքում մահացել է 89 մարդ, վիրավորվել՝ 200-ը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Տես նաև ==
Ահաբեկչական հարձակումներ Փարիզում (նոյեմբեր, 2015)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
bataclan.fr Բատակլան. պաշտոնական կայք
Մետամորֆային հանքավայրեր

Մետամորֆատին հանքավայրեր, հանքավայրեր, որոնք առաջանում են գոյություն ունեցածների հաշվին, բուն մետամորֆիզմի, այսինքն՝ ձևափոխումների պրոցեսում։ Քարածխի շերտերն, ընկնելով մեծ ճնշման ու բարձր ջերմության միջավայր, վերածվում են բոլորովին այլ, որակապես նոր հատկություններով օժտված օգտակար հանածոյի՝ գրաֆիտի։ 
Նույն եղանակով են ձևավորվում հղկանյութերի, հրակայուն նյութերի, թերթաքարերի, մարմարների, քվարցիտների և այլ ոչ մետաղային օգտակար հանածոների հանքավայրեր։ Մետամորֆային ծագման մետաղային օգտակար հանածոների արդի հանքավայրեր գրեթե չկան։
Ուորեն շրջան (Նյու Յորք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ուորեն շրջան (այլ կիրառումներ)Ուորեն շրջան (անգլ.՝ Warren County), ԱՄՆ Նյու Յորք նահանգի 62 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.253 կմ² է, բնակչությունը՝ 65.707 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քուինսբերի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1813 թ.։
Մարիա Պինտո

Մարիա Պինտո (իսպ.՝ María Pinto), գյուղ Չիլիում։ Նույնանուն համայնքի վարչական կենտրոնն է։ Գյուղի բնակչությունը կազմում է 1654 մարդ (2002)։ Բնակավայրն ու կոմունան մտնում են Մելիպիլյա նահանգի և մայրաքաղաքային շրջանի կազմի մեջ։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 394,5 կմ², բնակչությունը՝ 13 590 մարդ (2017)։ Բնակչության խտությունը 34,45 մարդ/կմ² է։


== Տեղագրություն ==
Բնակավայրը գտնվում է Չիլիի մայրաքաղաք Սանտյագո քաղաքից 47 կմ դեպի արևմուտք։
Կոմունան սահմանակից է․

հյուսիս-արևելքում՝ Կուրակավի կոմունային,
հարավում՝ Մելիպիլլա կոմունային,
արևմուտքում՝ Կասաբլանկա, Կարտագենա կոմունաներին։


== Ժողովրդագրություն ==
2012 թվականի մարդահամարի ընթացքում Վիճակագրության ազգային ինստիտուտի (INE) կողմից հավաքված տեղեկությունների համաձայն՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է․


== Կարևոր բնակավայրեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կոմունայի պաշտոնական կայքը
Մարիա Պինտո կոմունա (citypopulation.de)
Սլալոմ

Ոլորասահք, կամ սլալոմ (նորվ.՝ slalom — վայր իջնող հետք), լեռնադահուկային մարզաձև։ Դահուկներով վայրէջք՝ դարպասներով նշագծված 450-500 մ մրցուղիով։ Դարպասների լայնությունը 3,5-4 մ է հեռավորությունը միմյանցից՝ 0,7-ից մինչև 15 մ։ Մեկնակետի բարձրությունը եզրագծից 60-ից 150 մ է։ Մրցուղին հաղթահարելիս դահուկորդը պետք է անցնի բոլոր դարպասներով, որոնցից մեկը շրջանցելու կամ մեկ դահուկով հանելու դեպքում դուրս է մնում հետագա պայքարից։ Մրցումների ժամանակ զարգացնում են մինչև 40 կմ/ժ արագություն։ Արդյունքները որոշվում են երկու տարբեր մրցուղիներում, երկու մրցաերթի ընթացքում ցույց տված ժամանակների ընդհանուր գումարով։
Հսկա սլալոմ, ունի անկման մեծ աստիճան (200-500 մ բարձրություն մեկնակետի և եզրագծի միջև), մրցուղու երկարությունը 800-ից 2000 մ է, դարպասների լայնությունը՝ 8 մ, նրանց միջև եղած տարածությունը՝ 15-20 մ։ Տղամարդիկ կատարում են երկու վայրէջք (արդյունքը որոշվում է դրանց ժամանակների գումարով), կանայք՝ մեկ։ Հսկա սլալոմի մրցումներում արագությունը վայրէջքի ժամանակ մինչև 65 կմ/ժ է։
Մագրելիո

Մագրելիո  (իտալերեն՝ Magreglio), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 640 մարդ, խտությունը՝ 152 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 3 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 22030։ Հեռախոսային կոդ՝ 031։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Վիկոպան

Վիկոպան (ռուս.՝ Выкопань), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 16 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ելենա Սուլիոտիս

Ելենա Սուլիոտիս (հուն․՝ Έλενα Σουλιώτη, մայիսի 28, 1943(1943-05-28), Աթենք, Հունաստան - դեկտեմբերի 4, 2004(2004-12-04), Ֆլորենցիա), օպերային երգչուհի (սոպրանո)։ Ազգությամբ հույն։ Համաշխարհային ճանաչում է ձեռք բերել 1960-ական թթ. կեսերին։ Ելույթ է ունեցել Եվրոպայի, Հյուսիսային և Հարավային Ամերիկաների հայտնի օպերային թատրոններում (Լա Սկալա, Կովենտ-Գարդեն և այլն)՝ կատարելով իտալական կոմպոզիտորների (Վերդի, Բելլինի, Դոնիցետտի և այլն) օպերաներում գլխավոր դերեգերը։ 1970-ական թթ. կեսերին ժամանակավորապես թողել է բեմը՝ ձայնի վատթարացան պատճառով։ Հետագայում վերադարձել է՝ արդեն երկրորդական դերեր կատարելով։ Թողել է հարուստ սկավառագրություն։


== Ընտրյալ սկավառակագրություն ==
Նորմա, Բելլինի «Նորմա» (1967)
Աննա Բոլեյն, Դինիցետտի «Աննա Բոլեյն» (1969)
Աբիգայիլ, Վերդի «Նաբուկկո» (1965)
Լեդի Մակբեթ, Վերդի «Մակբեթ» (1971)
Դքսուհի, Պուչչինի «Քույր Անջելիկա» (1991)


== Ծանոթագրություններ ==
Լալիո (Կոմոյի նահանգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լալիո (այլ կիրառումներ)Լալիո  (իտալերեն՝ Laglio), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 930 մարդ, խտությունը՝ 148 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 6 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 22010։ Հեռախոսային կոդ՝ 031։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ազատ (Գեղարքունիքի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ազատ (այլ կիրառումներ)Ազատ, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզում։


== Անուն ==
20-րդ դարի սկզբներին, երբ Ազատում բնակություն էին հաստատել թուրքեր, բնակավայրը կոչվում էր Աղքիլիսա, ինչը թուրքերենից թարգմանաբար նշանակում է Սպիտակ եկեղեցի։


== Աշխարհագրություն ==
Բնակավայրը մարզկենտրոն Գավառ քաղաքից հեռու է 86 կմ դեպի հարավ-արևելք։ Ծովի մակերևույթից բարձր է 2050 մետր։


== Պատմություն ==


=== Հրդեհ ՀՀ ՊՆ N զորամասում (2023) ===


=== Պատմամշակութային հուշարձաններ ===
Գյուղում 16-18-րդ դարերի եկեղեցուց բացի կան նաև սուրբ Աստվածածին եկեղեցին (1618-1621) և «Արիստակես քահանայի» խաչքարը (1658 թ.)։


== Բնակչություն ==
Ըստ Հայաստանի 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների՝ Ազատի մշտական բնակչությունը կազմել է 101, առկա բնակչությունը՝ 82 մարդ։ Մինչև 1989 թ. եղել է ադրբեջանաբնակ։
Ազատի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում՝ ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է հացահատիկի, կարտոֆիլի մշակությամբ և անասնաբուծությամբ։


== Տես նաև ==
Ազատի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Մենեջմենթի բարձրագույն ուսումնարան

Վառնայի մենեջմենթի համալսարան (բուլղար․՝ Висше училище по мениджмънт, կրճատ՝ ՎՄՀ), նաև հանդիպում է Մենեջմենթի բարձրագույն ուսումնարան անվանումը, միջագզյաին բարձրագույն դպրոց, որը տեղակայված է Վառնայում։
Ավելի վաղ (1998-2015) դպրոցn անվանվել է «Միջազգային քոլեջ» բարձրագույն ուսումնարան (բուլղար․՝ Висше училище „Международен колеж), որը տեղակայված է եղել Ալբենա հանգստավայրում (Դոբրիչի մարզ)։
ԲՈՒՀի գլխավոր կորպուսը գտնվում է Վառնայում։ ՎՄՀ ընդունում է ուսանողներ ավելի քան 40 երկրներից։ Առաջարկում է բիզնեսի, զբոսաշրջության, IT, հյուրանոցային մենեջմենթի և խոհարարական արվեստների ոլորտում բակալավրի և մագիստրոսի աստիճանի ծրագրեր։


== Պատմություն ==
1992 թվականին Ալբենա հանգստավայրում «Հյուրանոցային մենեջմենթ» ուսումնական ծրագրով ուսուցում է բացվել։ Ծրագիրը մշակվել է Բուլղարիայի և Նիդերլանդների համագործակցության արդյունքում։ 1993 թվականին այդ ծրագրի հիման վրա ստեղծվել է Բուլղարա-հոլանդական մենեջմենթի դպրոցը (Bulgarian-Dutch School of Management): Հետագայում դպրոցն անվանափոխվել է Մենեջմենթի միջազգային ինստիտուտ (International Institute of Management):
1999 թվականի մայիսի 5-ին քոլեջի պաշտոնական ճանաչումը հրապարակվել է Պետական թերթում (Държавен вестник, 44/1999): Աստիճանաբար ղեկավարությունն Ալբենա հանգստավայրից տեղափոխվում է Դոբրիչ, Վառնա, Սոֆիա։
2015 թվականի մայիսի 21-ին Բուլղարիայի Հանրապետության Ազգային ժողովի որոշմամբ Ալբենա հանգստավայրում գտնվող «Միջազգային քոլեջ» բարձրագույն ուսումնարանը վերստեղծվել է Մենեջմենթի բարձրագույն ուսումնարանի Վառնա քաղաքում՝ մասնագիտացված բարձրագույն ուսումնարանի կարգավիճակով (Բուլղարիայի բարձրագույն կրթության մասին օրենքի համաձայն)։ ԲՈՒՀի նոր կարգավիճակը թույլ է տալիս ավելացնել ծրագրերի քանակը և սկսել ասպիրանտուրայի ու դոկտորատուրայի կուրսեր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Vum.bg
vumk.eu
Մարկ Ալդանով

Մարկ Ալդանով (ռուս.՝ Марк Алда́нов; Մարկ Ալեքսանդրովիչ Լանդաու, ռուս.՝ Мордхай-Маркус Израилевич Ландау, Марк Алекса́ндрович Ланда́у; հոկտեմբերի 26 (նոյեմբերի 7), 1886, Կիև, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 25, 1957(1957-02-25), Նիս), ռուս գրող և քննադատ, հայտնի է իր պատմական վեպերով։
Ալդանովի առաջին գիրքը Վլադիմիր Լենինի մասին է, որը թարգմանվել է մի քանի լեզուներով և անմիջապես ձեռք է բերվել նրա ժողովրդականությունը։ Այնուհետև հաջորդեց վեպերի եռերգությունը, որոնք փորձում էին գտնել Ռուսական հեղափոխության արմատները։ Նա գրել է նաև Նապոլեոնյան պատերազմների մասին վեպերի տետրալոգիան։ Ընդամենը հրատարակվել է 16 խոշոր գրական ստեղծագործություններ, մեծ թվով հոդվածներ և ակնարկներ։ Նա տասներեք անգամ արժանացել է գրականության Նոբելյան մրցանակին։


== Կենսագրություն ==
Մարկ Լանդաուն (Ալդանովը) ծնվել է Կիևում՝ արդյունաբերող հարուստ հրեաների ընտանիքում։ Նա ավարտել Է Կիևի համալսարանի ֆիզիկամաթեմատիկական և իրավաբանական ֆակուլտետները։ Նա հրատարակել է քիմիական լուրջ գիտական աշխատանքներ։ 1919 թվականին արտագաղթել է Ֆրանսիա։ 1922-1924 թվականներին ապրել է Բեռլինում, իսկ 1941-1946 թվականներին՝ Միացյալ Նահանգներում։
Գրականության Նոբելյան մրցանակ շահած առաջին ռուս գրող Իվան Բունինը Ալդանովի թեկնածությունն առաջադրեց Նոբելյան մրցանակի ընդհանուր առմամբ վեց անգամ՝ 1938, 1939, 1947, 1948, 1949 և 1950 թվականներին։
Մարկ Ալդանովը մահացել Է Ֆրանսիայի Նիս քաղաքում։ Հետմահու լույս է տեսել նրա լայն նամակագրությունը Վլադիմիր Նաբոկովի, Իվան Բունինի, Ալեքսանդր Կերենսկու և այլ արտագաղթողների հայտնի մարդկանց հետ։


== Նոր ամսագիր ==
1942 թվականին Ալդանովը գտնվելով Նյու Յորքում հիմնադրեց «Նոր ամսագիր» (The New Review; Russian: Новый журнал) իր գործընկերոջ և  Միքայել Սետթլինի հետ միասին։ Մինչև 1945 թվականի նոյեմբերը նրանք աշխատում էին, որպես այս հրատարակության գլխավոր խմբագիրներ, որը համարվում էր ռուսերեն լեզվով տպագրված Ռուսաստանից դուրս տպագրվող ռուսալեզու ամենահին գրական պարբերական մամուլը։ Գրախոսության հեղինակների թվում էին նաև Վլադիմիր Նաբոկովը, Իվան Բունինը, Իոսիֆ Բրոդսկին, Ալեքսանդր Սոլժենիցինը և այլ նշանավոր ռուս գաղթական գրողներ։


== Ալդանովի գրական մրցանակ ==
Այնուհետև 2007 թվականից Նոր ամսագիր-ը շնորհում է Ալդանովի անվան գրական մրցանակը լավագույն վիպակի կամ վեպի համար, որը գրել է ռուսալեզու գրողը, ով ապրում է Ռուսաստանում կամ սահմաններից դուրս։


== Բիբլիոգրաֆիա ==


=== Մտածողը՝ տետրալոգիա ===
Թերմիդորի իններորդը
Սատանայի կամուրջը
Դավադրություն
Սուրբ Հելենա․ փոքր կղզի


=== Վեպեր ===
Պունշ օղի
Թերմիդորի իններորդը
Սատանայի կամուրջը
Դավադրություն
Տասներորդ սիմֆոնիա
Սուրբ Հելենա․ փոքր կղզի
Լավագույնը քեզ համար
Պատմություն մահվան մասին
Հեղեղից առաջ
Ինքնասպանություն
Բանալին
Փախուստ
Քարանձավ
Հինգերորդ կնիքը՝ վերջի սկիզբը
Ապրիր ինչպես կամենում ես
Մղձավանջ և լուսաբաց
Կրտսեր Մոլթկեն
Քերետարոնը և կայսր Մաքսիմիլիանը


== Ծանոթագրություններ ==
Արծվաքար

Արծվաքար, նախկին գյուղական բնակավայր Գեղարքունիքի մարզի տարածքում, մարզկենտրոն Գավառի հարևանությամբ։ Բնակավայրն այժմ Գավառ քաղաքի թաղամասերից մեկն է։ Այնտեղ է գտնվում երկաթե դարաշրջանի ամրոցը, որը թվագրվում է մ.թ.ա. 2-րդ հազարամյակով։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջիմկ

Ջիմկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում։ Գտնվում էր Խարզան գետի ձախ կողմում, Սղերդ քաղաքից 40 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Մարիամ լյութերական եկեղեցի (Յալթա)

Սուրբ Մարիամ լյութերական եկեղեցի, Ավետարանական-լյութերական եկեղեցի (ռուս.՝ Лютеранская кирха Святой Марии, Евангелическо-лютеранская церковь), գործող լյութերական տաճար Յալթայում, Ղրիմում այս դավանանքի սակավաթիվ եկեղեցիներից մեկը։ Կառուցվել է 1885 թվականին` լյութերական դավանանքի ծխականների միջոցներով, ինչպես նաև Գերմանիայի և Ռուսաստանի կայսրերի նվիրատվություններով։


== Պատմություն ==
Սուրբ Մարիամ լյութերական եկեղեցին գտնվում է Պարտիզանսկի նրբանցքի դիմաց։ Յալթայում լյութերական ծխի գոյության մասին առաջին տեղեկությունները թվագրվում են 19-րդ դարի 70-ական թվականներով, երբ համայնքը ղեկավարվում էր Սանկտ Պետերբուրգի լյութերական կոնսիստորիայի կողմից։ 1874 թվականին Յալթայի լյութերականների խնդրանքով կոնսիստորիայի գլխավոր խորհուրդը դիմել է ներքին գործերի նախարարությանը` եկեղեցու կառուցման հայտով։ Եկեղեցու կառուցման համար հատկացված փոքրիկ հողամասը պատկանում էր քաղաքի ճարտարապետ Գ. Ֆ. Շրեյբերին։ Հենց նրան բողոքական ընկերությունն ու ավետարանական-լյութերական եկեղեցին խնդրեցին մշակել ապագա եկեղեցու նախագիծը և ղեկավարել շինարարական կոմիտեն։ Միևնույն ժամանակ, լյութերական հավատք դավանող քաղաքացիները եկեղեցու շինարարության համար դրամահավաք էին կազմակերպել։ Կարճ ժամանակում հավաքվել էր մոտ 17 հազար ռուբլի։
1000 ռուբլի նվիրել էին կայսր Ալեքսանդր II-ը և նրա կինը, 700 ռուբլի բողոքականների ըներությունը ստացել էր Գերմանիայի կայսր Վիլհելմ I-ից։ 1874 թվականի սկզբին Ավետարանական լյութերական գլխավոր կոնսիստորիայի փոխնախագահ եպիսկոպոս Ռիխտերը ներքին գործերի նախարար գեներալ-ադյուտանտ Ա. Ե. Տոմաշևին ուղարկում է Գ. Ֆ. Շրեյբերի կազմած նախագիծը։ Շինարարական կոմիտեի հանձնաժողովը, ծանոթանալով նախագծին, անում է մի շարք դիտողություններ և նախագիծը վերադարձնում վերամշակման։
Եկեղեցին կառուցվում է մոտ 10 տարի։ Նրա «Սուրբ Մարիամ» անունը նվիրված էր նաև շինարարության համար իր փոքր հողակտորն անվարձահատույց եկեղեցուն հանձնած ճարտարապետի դստերը։

Եկեղեցու ընդհանուր ճարտարապետական ​​տեսքը հեղինակը լուծել էր նեոգոթական ոճով։ Բացի պատուհանների և մուտքի դռան բացքերի սլաքաձև կամարներից, ճակատը զարդարում էր նաև վեցանիստ բուրգի տեսքով սրածայր զանգակատունը։ Ժամանակի ընթացքում այն ​​քանդվեց։
1917 թվականի հեղափոխությունից հետո եկեղեցին փակվեց, այնուհետև այնտեղ սկսեց գործել շախմատային ակումբ։ Միայն 1993 թվականին Յալթայի վերստեղծված ավետարանական լյութերական համայնքը կարողացավ եկեղեցին վերադարձնել համայնքին։


== Ծանոթագրություններ ==
Վալդեավերո

Վալդեավերո (իսպ.՝ Valdeavero), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Մադրիդ շրջանում՝ Մադրիդի ինքնավար մարզերի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կուենկա-դել-Մեդիո-Հարամա շրջանում։ Բնակչությունը՝ 1319 մարդ (ըստ 2010 թվականի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Udalaren webgunea.(Իսպաներեն)
Տարասովկա (գյուղ, Յարմոլինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏարասովկաՏարասովկա (ուկրաիներեն՝ Тарасівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Յարմոլինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տարասովկա գյուղում բնակվում էր 329 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,83 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 179,78 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Փերի շրջան (Ինդիանա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Փերի (այլ կիրառումներ)Փերի շրջան (անգլ.՝ Perry County), ԱՄՆ Ինդիանա նահանգի 92 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 987 կմ² է, բնակչությունը՝ 18.899 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Թել Սիթի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1814 թ.։
Տագավեռե (այլ կիրառումներ)

Տագավեռե անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Տագավեռե - գյուղ Էստոնիայի Տաեբլա շրջանի կազմում։
Տագավեռե - գյուղ Էստոնիայի Օռիսաառե շրջանի կազմում։
Պառավաքար կամավորական ջոկատ

Պառավաքար, Արցախյան պատերազմի ընթացքում Շամշադինի շրջանում տեղի ունեցած մարտերին մասնակցած ռազմական կազմավորում։ Ձևավորվել է 1988 թվականին Պառավաքար գյուղում։ Ունեցել է շտաբ, հրետանային մարտկոց (հրամանատար՝ Խ. Բուլղադարյան)։ 1988-1994 թթ. ջոկատը մասնակցել է Տավուշի (Պառավաքար, Ներքին Կարմիրաղբյուր, Չինարի), Իջևանի շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Հրետանային մարտկոցը նշանակալի դեր է ունեցել «Ներքին Կարմիրաղբյուր» և «Պառավաքար» բարձունքների ազատագրական մարտերում։ Մարտական տարբեր գործողությունների ժամանակ հրամանատարներ են ղելե Ս. Դավթյանը (ընդհանուր հրամանատար), Ա. Մոսինյանը, Ս. Մոսինյանը, Ա. Մարդանյանը, Ս. Զոհրաբյանը, Ռ. Դալլաքյանը, Ս. Ալաբեկյանը, Ռ. Պետրոսյանը, Ա. Դավթյանը, շտաբի պետ՝ Է. Բոզինյանը։ Ջոկատից զոհվել է 13 ազատամարտիկ։


== Տես նաև ==
Պառավաքար
Արցախյան պատերազմում զոհված ազատամարտիկների ցանկ


== Գրականություն ==
Լավրենտի Միրզոյան,  Տավուշ, Երևան, «Ասողիկ», 2010 — 152, էջեր 152 — 856 էջ։
Ալեանդրո Ռոզի

Ալեանդրո Ռոզի (իտալերեն՝ Aleandro Rosi;, մայիսի 17, 1987(1987-05-17), Հռոմ, Իտալիա), Իտալացի ֆուտբոլիստ, Պարմա ֆուտբոլային ակումբի պաշտպան։


== Նվաճումներ ==
Ֆուտբոլի Իտալիայի գավաթ (1)՝ 2006–07
Ֆուտբոլի Իտալիայի սուպերգավաթ (1)՝ 2007


== Ծանոթագրություններ ==
Շենդերովկա (գյուղ, Լիպովեցի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇենդերովկաՇենդերովկա (ուկրաիներեն՝ Шендерівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիպովեցի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1796 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Շենդերովկա գյուղում բնակվում էր 231 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1387 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 166,55 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կուրմանգու

Կուրմանգու  (ֆր.՝  Courmangoux), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Ռոն Ալպեր մարզում, Էնի գավառում, մտնում է Տրեֆոր Կյուզիայի կազմի մեջ, կոմունայի օկրուգը՝ Բուրկ ան Բրեսն է։
INSEE կոդը՝ 01127։


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը գտնվում է 360 կիլոմետր հարավ-արևելք Փարիզից, 80 կիլոմետր հյուսիս-արևելք Լիոնից, 18 կիլոմետր հյուսիս-արևելք Բուրկ ան Բրեսից։


== Կլիմա ==
Կլիման փոփոխական է, ձմռանը ցուրտ է, իսկ ամռանը տաք։ Անձրևներ հազվադեպ են լինում, հիմնականում ամռանը։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի, համայնքում ապրում է 507 մարդ։


== Ադմինիստրացիա ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով 313 մարդ ի վիճակ էր աշխատելու (15-64 տարեկան), 239 մարդ տնտեսապես ակտիվ էին, 74 մարդ աշխատունակ էին։ 239 աշխատունակ մարդկանցից աշխատում էին միայն 227-ը (128 տղամարդ, 99 կին), գործազուրկ էին 12 մարդ (6 տղամարդ, 6 կին)։ 74 չաշխատող մարդկանցից 16 -ը աշակերտներ և ուսանողներ էին, 34-ը ոչ աշխատունակ այլ պատճառներով։


== Նկարներ ==

		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
վիճակագրության ազգային ինստիտուտ
Проверено 12 мая 2014.


== Ծանոթագրություններ ==
Նոյնկիրխեն ամ Զանդ

Նոյնկիրխեն ամ Զանդ (գերմ.՝ Neunkirchen am Sand), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասի Նյուրնբերգ շրջանում։
Ենթարկվում է Միջին Ֆրանկոնիա վարչական օկրուգին։ Բնակչությունը կազմում է 4629 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010)։ Զբաղեցնում է 14,14 կմ² մակերես։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 5 74 141։ Բաղկացած է 7 համայնքներից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Թվերի անվանման համակարգեր

Թվերի անվանման համակարգեր, պատմականորեն (եվրոպական ավանդույթով) ձևավորված թվերի անվանման կառուցման երկու համակարգ։


== Կարճ պատմություն ==
«Միլիոն» տերմինը իտալական ծագումնաբանություն ունի, հանդիպում է առաջին տպագրված (անանուն) թվաբանության մեջ, 1478 թվականին իտալական Տրևիզո քաղաքում։ Ավելի վաղ Մարկո Պոլոյի ոչ մաթեմատիկական «Ճանապարհորդ» գրքում (մահացել է1324 թվականին)։ «Միլլիո» տեսքով թիվը հանդիպել է 1250 թվականի ձեռագրերում։
15-րդ դարի ֆրանսիացի մաթեմատիկոս Նիկոլա Շուկեի ձեռագրերում առաջին անգամ հանդիպում են «բիլիոն» — 1012«տրիլիոն» — 1018 և այլն։ Տպգիր գրականության մեջ այն հանդիպում է միայն 1602 թվականին։
17-րդ դարում ֆրանսիայում սկսեցին օգտագործել կարճ սանդղակը՝ «բիլիոն» — 109, «տրիլիոն» — 1012 և այլն։
«Միլիարդ» բառը, որ ուներ 1012 արժեքը, Տրանշանի «Թվաբանություն»-ում (1558)  ստացավ 109 արժեքը(հազար միլիոն) և օգտագործվում էր ֆրանսիայում 19-րդ դարում «բիլիոն»-ի իմաստով։
1200 թվականի անանուն ձեռագիրը խորհուրդ է տալիս բազմանիշ թվերը բաժանել երեքական խմբերի, թվից վեր կետեր դնել կամ աղեղներ։ Նույնը խորհուրդ տվեց Լեոնարդո Պիզացին 1228 թվականին։


== Կարճ սանդղակ ==
Կարճ սանդղկի դեպքում բոլոր մեծ թվերի անվանումները կառուցվում են հետևյալ կերպ՝ սկզբում գրվում է լատինական թվականը, որը ցույց է տալիս հազարի աստիճանը, որից հետո գրվում է «իլիոն» վերջածանցը։ Այդպես ստացվում են միլիոն, բիլիոն, տրիլիոն, կվադրիլիոն, կվինտիլիոն, սեքստիլիոն, և այլն։ Թվերի նշանակման կարճ սանդղակն օգտագործվում է Հայաստանում, Ռուսաստանում, Բելառուսիայում, Ուկրայինայում, ԱՄՆ-ում, Կանադայում, Մեծ Բրիտանիայում, Իռլանդիայում, Ավստրալիայում, Բրազիլիայում, Հունաստանում, Ռումինիայում և Թուրքիայում։ Զրոների քանակն այս սանդղակում որոշվում է հետևյալ բանաձևով՝  3·x+3 (որտեղ x — լատինական թվականն է)։


== Երկար սանդղակ ==
Այս համակարգում թվերի անվանումը կառուցվում է՝ լատինական թվականից հետո, որը ցույց է տալիս միլիոնի աստիճանը, «արդ» ածանցը ավելացնելով։ Այս համակարգում տրիլիոնից հետո գալիս է տրիլիարդը, որից հետո կվադրիլիոնը, դրանից հետո կվադրիլիարդ։ 6·x (որտեղ x —լատինական թվականն է) բանաձևով հաշվում են « իլիոն» վերջնածանցով թվերի զրոների քանակը, իսկ «իլիարդ»-ով վերջացողներինը՝ 6·x+3 բանաձևով։
Այժմ այս համակրգը ընդունված է հիմնականում ֆրանսերեն, սկանդինավերեն, իսպաներեն և պորտուգալերեն խոսող երկրներում, բացի Բրազիլիան։


== Համակարգերի համեմատում ==


=== Արժեքի և անվան աղյուսակ ===


== Ծանոթագրություն ==


== Գրականություն ==
Виленкин Н. Я. От нуля до декаллиона // Квант, 1989, № 3. С. 20.
Депман И. Я. История арифметики // 2-е изд., испр. М.: Просвещение, 1965. 416 с.
Мендаль З. О названиях и начертании больших чисел. // Техника молодежи 1938 г., № 1, стр. 58.
Перельман Я. И. Занимательная арифметика // 1926 год. Ленинград, «Время», 192 c.
Киселев А. П. Систематический курс арифметики // 1912 год.
Безу Э. Курс математики. Арифметика // М., 1806. 191 с. 2-е изд.
Курганов Н. Г. Арифметика или числовник. Часть 1 // СПб., 1791
Магницкий Л. Ф. Арифметика // 1703 год
Керн С. A Zillion Troubles
Козловский С. Самое большое число в мире


== Արտաքին հղումներ ==
NumWord.ru — сервис для перевода любых чисел в прописную форму на русском, английском, немецком, французском и украинском языках
Սեն Բոզիլ (Արդեշի գավառ)

Սեն Բոզիլ (ֆր.՝ Saint-Bauzile), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 265 մարդ, բնակչության խտությունը` 37.59 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.05 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 500 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 125 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 9 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 194 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 159-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 35։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 82,0 %։ 159 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 143 անձ (81 տղամարդ և 62 կին)։ Գործազուրկ են եղել 16 անձ (9 տղամարդ և 7 կին)։ 35 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
1953-54 NBA մրցաշրջան

1953-54 NBA մրցաշրջան. NBA-ի 8-րդ մրցաշրջանն է։ Մրցաշարը ավարտվեց Միննեապոլիս Լայքերսի հաղթանակով ընդդեմ Սիրակյուս Նեշնլզի։
Այս մրցաշրջանում, երբ որակազրկվել էր Միննեապոլիս Լայքերսը, թիմերի քանակը նվազեց և հասավ 9-ի։ Դիվիզիոնների քանակը դարձավ 2։


== Արտաքին հղումներ ==
1953-54 NBA Season Summary Archived 2012-11-08 at the Wayback Machine.
Վարդոյի գավառակ

Վարդո, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մուշի գավառում` նրա հյուսիսարևմտյան կողմում` Բյուրականի լեռների հարավային փեշերին։ Կենտրոնը հայաբնակ Գյումգում գյուղն էր։ Համապատասխանում է Տուրուբերանի Արշամունիք գավառի արևելյան մասին։
Ըստ ավանդության այստեղ է գտնվել Ադամի դրախտը։


== Աշխարհագրություն ==
Վարդոյի տարածքով հոսում է Բազկան կամ Բյուրակն գետը (ստորին հոսանքում՝ Չարբուհար)։ Հարուստ է սառնորակ աղբյուրներով և հանքային ջրերով (հայտնի են Լալազարի ջերմուկները), ծաղկաշատ և խոտավետ մարգագետիններով։


== Աշխարհագրություն ==
Կլիման զով է և առողջարար։


== Պատմություն ==
Վարդոն 1555 թ. անցել է Թուրքիային` Ամասիայի թուրք-պարսկական պայմանագրով։ Մինչև XIX դարի կեսը բաժանված է եղել երկու մասի։ Հյուսիսային հատվածը, որը կենտրոնի անունով կոչվել է նաև Բազկան, ենթարկվել է Էրզրումի փաշայության Խնուս գավառի բեյերին, հարավայինը (Չարբուհար ավանի շրջանը) մտել է Մուշի գավառի մեջ։ Գավառակը Վարդո է կոչվել Վարդուկ գյուղաքաղաքի (ավերակները գտնվում են Ս. Կարապետ վանքից հյուսիս) անունով։
XIX դարի 2-րդ կեսից Վարդոն եղել է Էրզրումի, ապա` Բիթլիսի նահանգի Մուշ գավառի կազմում։ XX դարի սկզբին Վարդոյում, հայերից բացի, բնակվել են նաև քրդեր և 1870-ական թթ. հաստատված կովկասյան լեռնականներ (չերքեզներ)։
Հայերը հիմնականում բնակվել են Բազկան գետի վերին հոսանքում՝ Գունդեմիր գյուղախմբում, որի կենտրոն Գունդեմիր գյուղը զուտ հայաբնակ էր և XIX դարի վերջին ունեցել է 200 տուն բնակիչ։ Վարդոյի գավառակի կենտրոն Գյումգյում գյուղում բնակվել է 60 տուն հայ։
Վարդոն այժմ Թուրքիայի Մուշի իլի կազմում է։


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը հիմնական զբաղվում էր հացահատիկային և բանջարանոցային մշակաբույսերի մշակությամբ, ծխախոտագործությամբ, այգեգործությամբ, անասնապահությամբ և մեղվաբուծությամբ։


== Վարչական բաժանում ==
Ըստ Վ. Քինեի տվյալների 1891 թվականին գավառակն ուներ 16 994 բնակիչ, որից 9 000-ը մուսուլմաններ, 7994 հայեր էին։ Հայերի մեծ մասը զոհվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Սակավաթիվ փրիվածներն ապաստանել են Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կոնշչինո

Կոնշչինո (ռուս.՝ Конщино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գլինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 19 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հայկերտ (այլ կիրառումներ)

Հայկերտ, կարող է վերաբերել՝

Հայկերտ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում
Հայկերտ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Մեծ Հայքի Տուրուբերան աշխարհի Տարոն գավառում, իսկ ապա Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում
Կյանքն անցել է կողքով

«Կյանքն անցել է կողքով» (ռուս.՝ «Жизнь прошла мимо»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վլադիմիր Բասովը 1958 թվականին։ Պրեմիերան կայացել է 1959 թվականի ապրիլի 14-ին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է ռեցիդիվիստ գող Ակուլայի կյանքի մասին։ Նա փախչում է գաղութից և փորձում շարունակել իր գողական արհեստը, բայց դրա համար ունի հին ըներների օգնության կարիք։ Նիկոլայը գնում է նրանց փնտրելու, սակայն անցել է ժամանակ, և նրանցից ոչ մեկը չի ցանկանում հիշել անցյալը և կրկին կանգնել սայթաքուն ուղու վրա։ Նրանցից մեկը՝ Ինոկենտի Ստեպանովը (Յուրի Սարանցև) աշխատում է կոմերիտական բրիգադում՝ շինարարության վրա։


== Դերերում ==
Գրիգորի Գայ - Նիկոլայ «Ակուլա»
Յուրի Սարանցև - Ինոկենտի Ստեպանով
Իգոր Բեզյաև - Իգոր
Վիտալի Բելյակով - Վասկա «Կոտ»
Նիկոլայ Բոգոլյուբով - փոխգնդապետ Պանին
Գլեբ Ստրիժենով - Պետկա-արտիստ
Ռիմա Շորոխովա - Ինոկենտի Ստեպանովի կինը
Լիլիա Տոլմաչյովա - Նինա
Անատոլի Վեդյոնկին
Լեոնիդ Դովլաթով - ուղղիչ-աշխատանքային գաղութի բանտարկյալ
Ստանիսլավ Կորենև
Ելիզավետա Կուզյուրինա - Մատրյոնա Պրոխորովնա
Լեոնիդ Մարկով - «Չերվյակ»
Ֆեոդոր Օդինոկով - «Նավոդչիկ»
Ելենա Պոնսովա - Սմիռնովա
Վալենտին Բրիլեև - Սանկա


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Մարո Երզնկյան, Պլատոն Նաբոկով
Ռեժիսոր՝ Վլադիմիր Բասով
Օպերատոր՝ Սերգեյ Պոլույանով
Կոմպոզիտոր՝ Միխայիլ Զիվ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Կայնքն անցել է կողքով» ֆիլմը «Энциклопедия отечественного кино» կայքում
Նովինսկոե (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)

Նովինսկոե (ռուս.՝ Новинское), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լին Չեյնի

Լին Չեյնի (անգլ.՝ Lynne Ann Cheney, օգոստոսի 14, 1941(1941-08-14), Կասպեր (Վայոմինգ), Վայոմինգ, ԱՄՆ), ԱՄՆ նախկին փոխնախագահ Դիկ Չեյնիի կինը և ԱՄՆ-ի երկրորդ լեդին 2001-2009 թվականներին։


== Կենսագրություն ==
Լին Վինսենթը ծնվել է Կասպերում, Վայոմինգ։ Նա մորմոնների հետնորդ է, անգլիական, իռլանդական ուելսական արմատներով։ Նրա հայրը՝ Ուեյն Էդվին Վինսենթը, ինժեներ էր, իսկ մայրը՝ Էդնա Լիբերը, շերիֆի օգնականն էր։ Լինը երիցականության հետևորդ էր, իսկ Դիկ Չեյնիի հետ ամուսնանալով, դարձել է մեթոդիստ։
Չեյնին Կոլորադո քոլեջում ստացել է անգլիական գրականության բակալավրի աստիճան, որտեղ եղել «Kappa Alpha Theta» կանանց հասարակության անդամ։


== Կարիերա ==
1986-1993 թվականներին Չեյնին եղել է Հումանիտար գիտությունների ազգային հիմնադրամի նախագահ։ 1995 թվականին նա հիմնել է Ամերիկյան հոգաբարձուների և շրջանավարտների խորհուրդը՝ բարձրագույն կրթության բարեփոխման կենտրոնը։
Նաև, Չեյնին հանդիսանում է Ամերիկյան ձեռնարկատիրության ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող։ 1995-ից մինչև 1998 թվականը Թոնի Շոուի հետ եղել է կիրակնօրյա «Կրոսֆայր» շոուի հաղորդավար։
1994-ից մինչև 2001 թվականը Չեյնին «Lockheed Corporation» ընկերության տնօրենների խորհրդի անդամ է եղել։ Ամուսնու երդմնակալությունից հետո 120 000 դոլար տարեկան աշխատավարձով դուրս է եկել ընկերությունից։
Նա բազմիցս դեմ էր արտահայտվել  տարածված երաժշտության մեջ սեռական ուղղվածության համար, աջակցելով նախկինում այս խնդիրը բարձրացրած  ԱՄՆ նախկին փոխնախագահ Ալբերտ Գոռին և նրա տիկնոջը Թիպեր Գոռին։ Չեյնին նաև կոշտ քննադատության է ենթարկել նման բովանդակությամբ վիդեո խաղերի արտադրողներին։
2007 թվականի հոկտեմբերի 10-ին «The Daily Show» շոուին նա հայտարարել է սահմանադրական փոփոխության մասին, որը արգելում է միասեռ ամուսնությունները։


== Ընտանիք ==
Լին Չեյնին  1964 թվականից ամուսնացած է Դիկի հետ։
Նրանք ունեն երկու աղջիկ՝
Էլիզաբեթ, ծնվել է 1966 թվականի հուլիսի 28-ին, ավարտել է Չիկագոյի համալսարանը։ Ամուսնացած է ԱՄՆ-ի ներքին անվտանգության դեպարտամենտի նախկին տնօրեն Ֆիլիպ Փերիի հետ։
Մերի Չեյնի՝ ծնվել է 1969 թվականի մարտի 14-ին։  Լեսբուհի է, ապրում է Հիթեր Ռոե Ռոնի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Այնու

Այներ, տեղաբնիկ հնագույն ժողովուրդ, որ յամատո ճապոնացիներից և ռուսներից առաջ ապրել է Օխոտի ծովի ափամերձ տարածքներում, ներառյալ Ճապոնիայի հյուսիսային կղզիները, Ռուսաստանի Կամչատկա թերակղզու հարավը, Կուրիլյան և Սախալին կղզիները, Խաբարովսկի երկրամասը։ Այս ժողովրդի ծագումնաբանության վերաբերյալ տարբեր վարկածներ կան, դրանցից մեկի համաձայն նրանց նախնիները եկել են Հայկական լեռնաշխարհից։ Ճապոնական պատմական աղբյուրներում այս ժողովուրդը հիշատակվում է էզո անվանումով (Ezo (ճապ.՝ 蝦夷)):
Պաշտոնապես Ճապոնիայում հաշվվում է այնու ժողովրդի մոտավորապես 25.000, ոչ պաշտոնապես՝ 200.000 և ավելի ներկայացուցիչ (ճապոնական հասարակությունում գրեթե համապարփակ ուծացման ենթարկվելու հետևանքով այնու ժողովրդի բազում ներկայացուցիչներ պատկերացում չունեն իրենց նախնիների մասին)։ 2000 թվականի տվյալներով՝ այսպես կոչված մաքուր այնուների թվաքանակը գնահատվել է 300-ի սահմաններում։
1966 թվականին արձանագրվել է այնուերեն խոսող շուրջ 300, 2008 թվականին՝ 100 անհատ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ԿազմակերպություններHokkaido Utari Kyokai/Ainu Association of Hokkaido (ճապոներեն)
Sapporo Pirka Kotan Ainu Cultural Center Archived 2021-06-14 at the Wayback Machine.
Foundation for Research and Promotion of Ainu Culture (centers located in Sapporo and Tokyo) (ճապոներեն)
Hokkaido University Center for Ainu and Indigenous Studies
Institute for the Study of Languages and Cultures of Ainu in Samani, Hokkaidō
Foundation for Ainu Culture (ճապոներեն)Թանգարաններ և ցուցահանդեսներSmithsonian Institution
The Boone Collection
Nibutani Ainu Cultural Museum (ճապոներեն)
The Ainu Museum at Shiraoi
Ainu Komonjo (18th & 19th century records) – Ohnuki Collection
The Regions: North America—Ainu–North American cultural similaritiesՀոդվածներ"Japan's Ainu hope new identity leads to more rights" in The Christian Science Monitor, June 9, 2008
A Salmon's Life: An Incredible Journey (Columbia River basin, June 8, 2016)—Posterback ActivitiesՏեսաֆիլմեր"A Trip through Japan with the YWCA (ca. 1919)"—Rare Japanese video featuring Ainu
The Ainu: The First Peoples of Japan. Old videos and photographs arranged by Rawn Joseph
"The Despised Ainu People". The Ainus' Tense Relationship with Japan. 1994. Journeyman.tv
Գենադի Ամիրյանց

Գենադի Աշոտի Ամիրյանց (հունիսի 4, 1937(1937-06-04), Կոկանդ, Ուզբեկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ինքնաթիռաշինարար։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1980)։ Պրոֆեսոր։


== Կենսագրություն ==
1960 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ավիացիայի ինստիտուտը։ 1960 թվականից աշխատում է Մոսկվայի Ավիացիայի կենտրոնական պետական ինստիտուտում. 1993 թվականից՝ ավիաառաձգականության բաժնի վարիչ։
Աշխատանքները վերաբերում են ինքնաթիռների հարմարվող տիպի թևերի ստեղծմանը։ Հեղինակ է ավիացիայի պատմության մասին գրքերի, 100 գիտական աշխատանքների և 30 հայտնագործությունների։ Աշխատությունները նվիրված են ազգային գիտության և տեխնիկայի պատմությանը։


== Երկեր ==
К святому делу был причастен… // Еженедельник "Жуковские вести" №4(796) Среда, 24 января 2007 [1]
Летчики-испытатели / Г. А. Амирьянц, 399 с., [16] л. ил. 21 см, М. Машиностроение 1997
Не прощаюсь... : [О летчике-испытателе, участнике ликвидации аварии на Чернобыл. атом. станции А. Д. Грищенко / Г. А. Амирьянц ; Рос.-амер. ун-т], 63,[1] с. ил. 21 см, М. РАУ. Изд.-полигр. центр 1991
Михаил Нюхтиков со товарищи. Серия: Летчики-испытатели. М., 2008
Туполевцы. Серия:Летчики-испытатели М., 2008


== Գրականություն ==
Саркисян А.Е. Армяне-военные ученые, конструкторы, производственники и испытатели XX века.Т.2.-Ер.:"Амарас", 2005, с. 17-19


== Ծանոթագրություններ ==
Տյուռե

Տյուռե (էստ․՝ Türje), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Տամսալու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 14 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Լը Լակ դ'Իսարլես

Լը Լակ դ'Իսարլես (ֆր.՝ Le Lac-d'Issarlès), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 270 մարդ, բնակչության խտությունը` 18.82 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.35 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 470 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 125 կմ հարավ-արևմուտք, Պրիվա քաղաքից` 45 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 153 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 102-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 51։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 66,7 %։ 102 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 93 անձ (55 տղամարդ և 38 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (8 տղամարդ և 1 կին)։ 51 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 28-ը` թոշակառուներ, իսկ 17-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Յուզեվղի

Յուզեվղի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ականտոպանաքս նստածաղկավոր

Ականտոպանաքս նստածաղկավոր (լատ.՝ Acanthopanax sessiliflorum), արալիազգիների ընտանիքի, ականտոպանաքս ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Սակավաճյուղ տերևաթափ թուփ է՝ 2-3 (հազվադեպ՝ 4) մետր բարձրությամբ, բաց մոխրագույն, մանր, երկարավուն ճաքերով ծածկված կեղևով։ Ընձյուղները դեղնամոխրավուն են, մերկ, հարթ կամ սակավաթիվ փշերով ծածկված։ Տերևները բարդ թաթաձև են, կազմված 3-5 տերևիկներից, 4-12 սմ երկարությամբ տերևակոթուններով, որոնք մերկ են կամ թեթևակի մազմզուկապատ, հաճախ հատ ու կենտ փշերով։ Տերևիկները նշտարաէլիպսաձև են կամ նշտարաձև, հազվադեպ՝ երկարավուն, հակառակ ձվաձև, սուր ծայրով և սեպաձև հիմքով, 5-18 սմ երկարությամբ և 2,5-7 սմ լայնությամբ, սուր կրկնակի ատամնաեզր, վերևի կողմից՝ մերկ կամ ցրված կարճ մազմզուկապատ, ներքևի կողմից՝ ջղերի ուղղությամբ խոզանանման մազմզուկներով կամ մանր փշերով ծածկված։ Տերևիկակոթունները նույնպես մազմզուկապատ են կամ համարյա մերկ, 0,5-1,2 սմ երկարությամբ, երբեմն տերևիկները համարյա նստադիր են։ Ծաղիկները շատ կարճ կոթունավոր, 1-3 սմ տրամագծով հովանոցներ են, 2-6-ական հավաքված ողկուզանման կամ հովանոցանման ծաղկաբույլերում կամ կիսահովանոցներում։ Ծաղկակոթերը կարճ են, հաստ, սպիտակ գույնի թաղիքամազմզուկապատ։ Կենտրոնական հովանոցը ավելի խոշոր է կողմնայիններից, ավելի շուտ է բացվում և կազմված է միայն առէջային կամ երկսեռ, պտղաբերող ծաղիկներից։ Կողմնային հովանոցները կազմված են երկսեռ կամ միայն առէջային ծաղիկներից։ Պսակաթերթիկները կարմրակամ մանուշակագորշավուն են, երբեմն՝ գրեթե սև։ Սերմնարանը 2 բնանի է, երկու սերտաճած սռնակներով, որոնք միայն գագաթում են բաժանված երկու կարճ սպիով։ Պտուղը էլիպսոիդանման է կամ ձվաձև, բութ, անկյունավոր, սև, 0,8-1,4 սմ երկարությամբ, կողքերից խիստ սեղմված 2 կորիզով։ Ծաղկում է օգոստոսին, պտուղները հասունանում են սեպտեմբեր-հոկտեմբերին։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Հեռավոր Արևելքում (Ամուրի մարզի հարավ-արևելքում, Խաբարովսկի երկրամասում, բացառությամբ հյուսիսային մասի, Պրիմորսկի երկրամասում), Հյուսիսային և Միջին Կորեայում, հյուսիսարևելյան Չինաստանում (Մանջուրիա, Հեբեյ)։ Աճում է միայնակ կամ փոքր խմբերով, գետերի ու գետակների անտառապատ հովիտներում, անտառաեզրերում, բացատներում, լեռնալանջերում և այլն։ Ստվերատար է, սակայն առատ ծաղկում և պտղաբերում է միայն լավ լուսավորվածության պայմաններում։ Միանգամայն ցրտադիմացկուն է և ձմեռադիմացկուն։ Բազմանում է սերմերով, կտրոններով և արմատային մացառներով։ Հայաստանի պայմաններում լավ է հարմարվել մեզոֆիլ անտառային գոտու պայմաններում (Վանաձոր), որտեղ առատորեն ծաղկում և պտղաբերում է։ Երևանում խիստ տուժում էր օդի չորությունից և բարձր ջերմաստիճաններից, որի հետևանքով էլ ոչնչացել է 10-12 տարեկան հասակում։ Հեռանկարային է Հայաստանի միջին և բարձր լեռնային գոտիների համար։


== Կիրառություն ==
Էկոլոգիական խումբը՝ XIIա։ Մշակության հեռանկարային շրջանները՝ 5-7, 9-1 7, 21, 29, 31:


== Ծանոթագրություններ ==
Բուրկինա Ֆասոյի ֆուտբոլի ազգային հավաքական

Բուրկինա Ֆասոյի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը ներկայացնում է Բուրկինա Ֆասոն ֆուտբոլի միջազգային մրցաշարերում և առանձին հանդիպումներում։ Վերահսկվում է Բուրկինա Ֆասոյի Ֆուտբոլի Ֆեդերացիայի կողմից։ Հավաքականի մականունն է Les Étalons։ Աֆրիկայի ֆուտբոլի կոնֆեդերացիայի (ԿԱՖ) անդամ է։
ՖԻՖԱ-ի դասակարգման աղյուսակում զբաղեցնում է 41-րդ հորիզոնականը՝ 2017 թվականի հունիսի 1-ի դրությամբ։


== Արդյունքները Աշխարհի առաջնություններում ==


== Արդյունքները Աֆրիկայի գավաթում ==


== Ծանոթագրություններ ==