Գարրի Բարդին

Գարրի Յակովլևիչ Բարդին (իրական ազգանունը Բարդենշտեյն, սեպտեմբերի 11, 1941(1941-09-11), Օրենբուրգ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային, ռուս նկարիչ-մուլտիպլիկատոր, անիմացիոն ռեժիսոր, սցենարիստ և դերասան։ Հայտնի ստեղծագործություններ ունի պլաստինե և տիկնիկային մուլտիպլիկացիաների ժանրերում։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Չկալովում՝ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից լեյտենանտ Յակով Լվովիչ Բարդենշտեյնի և Ռոզալիյա Աբրամովնա Բարդենշտեյնի ընտանիքում։ Մարտական գործողությունների ավարտից հետո հայրը և իր ընտանիքը ուղարկվել են Էնգելս, այնուհետև ընտանիքը Լիեպայայում ապրել է մինչև հոր զորահավաքը՝ 1960 թվականը։ Ավարտել է Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի Վլադիմիր Նեմիրովիչ-Դանչենկոյի անվան դպրոց-ստուդիան (1968), աշխատել է Գոգոլի անվան դրամատիկական թատրոնում որպես դերասան, նկարանվել է ֆիլմում։ Այդ ժամանակ սկսել է օգտագործել իր բեմական կեղծանունը՝ Բարդինը։ 1974 թվականին Վասիլիյ Լիվանոնվի հետ համատեղ բեմարել է Դեն Ժուան ներկայացումը և հրավիրել է Սերգեյ Օբրազցովին՝ որպես պետական տիկնիկային թատրոնի ռեժիսոր-բեմադրիչ։
1975 թվականին Գարրի Բարիդին աշխատել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում, որպես ռեժիսոր-մուլտիպլիկատոր, որտեղ 15 տարում նկարահանել է 15 ֆիլմ` ստանալով բազմաթիվ մրցանակներ ինչպես հայրենիքում, այնպես էլ արտասահմանում։ «Նիկա» կինոմրցանակի 5 և այլ հեղինակավոր միջազգային մրցանակների սեփականատեր է։
Նա մանկական ճանաչողական հեռուստահաղորդման՝ «ABVGDeyka»-ի սցենարիստներից մեկն է։
1999 թվականին Գարրի Բարդինին շնորհվել է Ռուսաստանի Դաշնության պետական մրցանակ։ 2011 թվականին պարգևատրվել է Պատվո շքանշանով։
2014 թվականի մարտին Ուկրաինայի աջակցությամբ ստորագրեց ԿինոՍոյուզի «Մենք ձեզ հետ ենք» նամակը։
Նույն տարվա սեպտեմբերին ստորագրել է հայտարարություն, պահանջելով դադարեցնել ագրեսիվ արկածախնդրությունը, դուրս հանել երկրի տարածքից ռուսական զորքերը և դադարեցնել քարոզչությունը, նյութական ու ռազմական օգնություն տրամադրել Ուկրաինայի հարավ-արևելքում անջատողականներին։


== Անձնական կյանք ==
Առաջին ամուսնությունը տեղի է ունեցել 1960-ականների վերջին, դերասանուհի Սվետլանա Կոթիկովայի հետ (1945-1996): Ամուսնությունը տևեց ընդամենը մեկ տարի, երեխաներ չունեցան։
Երկրորդ ամուսնությունը դերասանուհի Վալերիա Զակլունոյի հետ էր (1942—2016)։ Ամուսնությունը տևեց մեկ ամիս։
Երրորդ ամուսնությունը Մարինա Յուրիևնայի Գերուլայթիսի հետ էր։ Ունեն մեկ որդի՝ Պավել Բարդին (ծնվ․ 1975), մասնագիտությամբ կինոռեժիսոր։


== Ֆիլմագրություն ==


==== Ռեժիսորական ֆիլմագրություն ====
1975 — Հասնել երկինք
1976 — Ուրախ կարուսել № 8
1977 — Շվիկի ու թռչնակի մասին
1977 — Խիզախ տեսուչ Մամոչկինը
1978 — Հոմայի արկածները
1979 — Թռչող նավը
1980 — Պիֆ-Պաֆ, օյ՜, օյ՜, օյ՜ (միասին ՝ Վիտալի Պեսկովի հետ)
1981 — Ճանապարհային հեքիաթը
1982 — Նախկինում մենք թռչուններ էինք
1983 — Կոնֆլիկտ
1986 — Բանկետ
1987 — Ամուսնություն
1990 — Մոխրագույն գայլը և Կարմիր Գլխարկը
1997 — Չուչա
2001 — Չուչա 2
2004 — Չուչա 3
2010 — Անճոռնի ճուտիկ
2013 — Երեք մեղեդիներ
2015 — Լսելով Բեթհովենին


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
2010 թվականին պարգևատրվել է «Տրիումֆ» մրցանակով։


== Գրականություն ==
Бардин Гарри И вот наступило потом…. — М.: Центр книги Рудомино, 2013. — 208 с. — 2000 экз. — ISBN 978-5-905626-97-5 Воспоминания о детстве, родителях, друзьях, коллегах, работе, о своих мультфильмах.
Сергей Капков Энциклопедия отечественной мультипликации. — М.: Алгоритм, 2006. — 816 с. — 3000 экз. — ISBN 5-9265-0319-4 С. 92-94.
Малюкова Лариса Гарри Бардин. «Стайер» // Сверхкино. Современная российская анимация. — СПб.: Умная Маша, 2013. — С. 96-105. — 368 с. — (Ассоциация анимационного кино). — ISBN 978-5-9904193-1-5


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт Гарри Бардина
Гарри Бардин на сайте Аниматор.ру
Гарри Бардин Archived 2016-12-20 at the Wayback Machine. // Энциклопедия отечественного кино, под ред. Л. Ю. Аркус; проект журнала «Сеанс»
«Наши мультфильмы» Интеррос 2006, ISBN 5-91105-007-2, Гарри Бардин «Мультипликация — форма моей жизни», Наталья Василькова — статья о Гарри Бардине
О Гарри Бардине Archived 2021-02-25 at the Wayback Machine. на сайте GoodCinema.ru Archived 2021-02-25 at the Wayback Machine.(ռուս.)
Интервью с Гарри Бардиным
Гарри Бардин: «В работе надо быть бескомпромиссным» . Интервью «Нашей газете» (Швейцария)
«Культ личности. Гарри Бардин. Ведущий — Леонид Велехов»։ Радио «Свобода»