armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարան

Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարան (ռուս.՝ Московское училище живописи, ваяния и зодчества, МУЖВЗ), գեղարվեստական առաջատար հաստատություն նախահեղափոխական Ռուսաստանում։


== Պատմություն ==
1830 թվականին մի խումբ սիրողական արվեստագետներ և պրոֆեսիոնալ նկարիչներ Մոսկվայում ձևավորում են ստեղծագործական շրջանակ, որը 1834 թվականին կոչվում է «Գեղարվեստական դասարան» և գտնվում էր Բոլշայա Նիկիտսկայա փողոցում։ 1843 թվականին այն վերածվում է  Մոսկվայի գեղարվեստական ընկերության «Նկարչության և քանդակագործության ուսումնարանի»։ 1844 թվականին ուսումնարանը տեղավորվել է Մյասնիցկայա փողոցի Յուշկովի տանը։ 1865 թվականին ուսումնարանին է կցվել Մոսկվայի պալատական գրասենյակին կից Մոսկվայի պալատական ճարտարապետական ​​ուսումնարանը, որից հետո կազմակերպությունը հայտնի դարձավ որպես Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարան, որի շրջանավարտներն ունեին Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի շրջանավարտների նույն կարգավիճակը։
1896 թվականին ուսումնարանը դարձել է ընդհանուր, ճարտարապետական և գեղարվեստական կրթություն ապահովող բարձրագույն ուսումնական հաստատություն։ Դասընթացը տևել է 8 տարի նկարիչների և քանդակագործների, 10 տարի ճարտարապետների համար։ 1896-1917 թվականներին  Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանի տնօրեն է դարձել իշխան Ալեքսեյ Եվգենևիչ Լվովը։ 1915 թվականից ուսումնական հասատատությունը գտնվել է առևտրի և արդյունաբերության նախարարության ենթակայության ներքո։
1918 թվականին՝ հեղափոխությունից հետո, ուսումնարանը վերածվել է Երկրորդական պետական ազատ արվեստանոցների, այնուհետև այդ արվեստանոցները դարձել են Մոսկվայի գեղարվեստական ինստիտուտ և Մոսկվայի ճարտարապետության ինստիտուտ։
Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանի շրջանավարտները սովորաբար ստացել են նկարիչ-ճարտարապետի որակավորում։ 1909 թվականից ուսումնարանի ճարտարապետական բաժնի կարգավիճակը բարձրացվել է, շրջանավարտներին շնորհվել է ճարտարապետի կոչում։ Այժմ Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանի շենքում է գտնվում Ռուսաստանի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ակադեմիան, որի մասնաշենքերից մեկը 2014 թվականին քանդվել է։


== Դասախոսական կազմ ==


== Գրականություն ==
Дмитриева Н. А. Московское училище живописи, ваяния и зодчества. - М.: 1951.
Степанова С. С. Московское училище живописи и ваяния: годы становления. - Спб.: Искусство, 2005.
Кондаков С. Н. Состоящее при Московском художественном обществе, училище живописи, ваяния и зодчества // Юбилейный справочник Императорской Академии Художеств. 1764-1914 = Юбилейный справочникъ Императорской Академіи Художествъ. 1764-1914. - СПб.: Товарищество Р. Голике и А. Вильборг., 1914. - Т. I. - С. 281. - 353 с.


== Ծանոթագրություններ ==
Էմիլ Դիլանյան

Էմիլ Մարկոսի Դիլանյան (դեկտեմբերի 31, 1917(1917-12-31), Երևան, Անդրկովկասյան կոմիսարիատ - ապրիլի 12, 1986(1986-04-12)), հայ սովետական էլեկտրատեխնիկայի մասնագետ, բարձրագույն դպրոցի մանկավարժ, ԽՍՀՄ առաջին էլեկտրամոբիլների ստեղծող, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողությունների մասնակից, կործանիչ-օդաչու։ Եղել է Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական ինստիտուտի  էլեկտրատեխնիկայի ֆակուլտետի դեկան (1956-1961)։


== Կենսագրություն ==
Էմիլ Դիլանյանը ծնվել է ծառայողի ընտանիքում։ 1921 թվականին դեռևս երիտասարդ տարիքում մահացել է նրա հայրը։ Էմիլը ունեցել է երկու քույր՝ Հասմիկը և Արզիկը։ Նրան և քույրերին մայրը՝ Վարդուհին, միայնակ է մեծացրել։ Էմիլը 1935 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը և մեկնել հորեղբոր մոտ՝ Դնեպրոպետրովսկ։ Նա այնտեղ  ընդունվել է Դնեպրոպետրովսկի համալսարանի շինարարական ֆակուլտետի նախապատրաստական բաժինը։ Էմիլը 1936 թվականին վերադարձել է Երևան և ընդունվել Պոլիտեխնիկական ինստիտուտ։ Դրան զուգահեռ զբաղվել է նաև աերոակումբով։ Ավարտել է Յեյսկի ավիացիոն դպրոցը և դասավանդել այնտեղ։


== Ռազմական գործունեություն ==
Էմիլ Դիլանյանը 1937 թվականին զորակոչվել է Կարմիր բանակ։ Նա 1942 թվականի մարտից Հյուսիսային նավատորմի ռազմաօդային ուժերում պայքարել է Նացիստական Գերմանիայի ռազմական ուժերի դեմ՝ օդից ծածկելով Մուրմանսկի հիմքը և հյուսիսային ավտոշարասյուները։ Եղել է բանակի թևի հրամանատար։ Նա մասնակցել է 15 օդային մարտերի, որոնցում անձամբ խոցել է թշնամու 4 ինքնաթիռ։ 1942 թվականի օգոստոսի 5-ին օդային մարտերից մեկում խոցվել է, սակայն վիրավոր վիճակում կարողացել է վերադառնալ ստորաբաժանման վայր։ Նրա ձախ ձեռքը անդամահատել են ուսից :


== Ուսում և աշխատանքային գործունեություն ==
Ռազմական գործիչը զինված ուժերի հանձնարարականով վերադարձել է Երևան և շարունակել ուսումը, որն ավարտել է պատերազմի ավարտին։ Նա ընտրվել է Գերագույն խորհրդի պատգամավոր հայկական ԽՍՀ-ում։ 1951 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի էներգետիկայի ինստիտուտի ասպիրանտուրան։ Պաշտպանել է թեկնածուական թեզ «Թռչող մեքենաների էլեկտրական սարքավորումներ» թեմայով։ 1954 թվականին Երևանի Պոլիտեխնիկական ինստիտուտում հիմնադրել է էլեկտրական շարժիչի և արտադրական գործընթացների ավտոմատացման բաժինը, որը ղեկավարել է մինչև իր կյանքի վերջ՝ 1986 թվականը։ 1956-1961 թվականներին եղել է Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական ինստիտուտի  էլեկտրատեխնիկայի ֆակուլտետի դեկան։ Գրել է դոկտորական դիսերտացիա։


== Մահ ==
Էմիլ Դիլանյանը մահացել է երկար ու ծանր հիվանդությունից։


== Մատենագրություն ==
Մեթոդական ցուցումներ


== Հիշողություն ==

Հուշատախտակ Երևանում Թամանյանի փողոց 3


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
1967 թվական, Ս. Գ. Կուրզենկով Մեր տակ ՝ ցամաք և ծով - ռուս.՝ Курзенков С. Г. Под нами — земля и море 2-րդ ռազմական հրատարակչություն


== Արտաքին հղումներ ==
«ՊՈԼԻՏԵԽՆԻԿԸ ՀԻՇՈՒՄ Է ԻՐ ԵՐԱԽՏԱՎՈՐՆԵՐԻՆ` ԷՄԻԼ ԴԻԼԱՆՅԱՆ»։ www.press.polytechnic.am։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-11-17-ին։ Վերցված է 2020-11-09 
«Спасая командира: Эмиль Диланян (из воспоминаний героя СССР С. Г. Курзенкова)»։ armedman.ru (ռուսերեն)։ Վերցված է 2020-11-09  
«The memorial of Dilanyan Emil (Էմիլ Դիլանյան Մարկոսի) buried at Yerevan's Tokhmakh cemetery»։ hush.am (անգլերեն)։ Վերցված է 2020-11-09
Սեն Լուի է Պարաու

Սեն Լուի է Պարաու (ֆր.՝ Saint-Louis-et-Parahou), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 60 մարդ, բնակչության խտությունը` 3.84 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.61 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 670 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 155 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 45 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 45 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 29-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 16։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 64,4 %։ 29 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 21 անձ (14 տղամարդ և 7 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (1 տղամարդ և 7 կին)։ 16 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Պուստորադիցի

Պուստորադիցի (ռուս.՝ Пусторадицы), գյուղ Ռուսաստանի Վոլոգդայի մարզի Կադույսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնություն 1967

Ֆուտբոլի Հյուսիսային ու Կենտրոնական Ամերիկայի և Կարիբյան ավազանի մայրցամաքային առաջնության՝ ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ազգերի առաջնության (NORCECA) երրորդ խաղարկությունը անցկացկվեց 1967 թ. մարտի 5-ից մինչև 19-ը Հոնդուրասի մայրաքաղաք Տեգուսիգալպայում։ Մրցաշարի ձևաչափը նախորդ խաղարկության համեմատությամբ չփոխվեց, և եզրափակիչ մրցաշարին մասնակցեցին վեց հավաքականներ։


== Որակավորում ==


== Մասնակիցներ ==


== Մրցավայրեր ==


== Մրցաշարի ընթացքը ==
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնության այս խաղարկության ընդգծված ֆավորիտն էր գործող չեմպիոն Մեքսիկայի հավաքականը։ Ինչպես ենթադրվում էր, նրան լուրջ դիմադրություն կարողացան դիմադրել կազմակերպիչ երկրի՝ Հոնդուրասի և Գվատեմալայի ազգային թիմերը։ Երկրորդ տուրում գրանցվեց մրցաշարի առավել անսպասելի արդյունքը. Հոնդուրասը չկարողացավ առավելության հասնել Նիկարագուայի նկատմամբ, և գրանցվեց 1:1 հաշիվը։ Երրորդ տուրում գվատեմալացիները նվազագույն 1:0 հաշվով առավելության հասան մեքսիկացիների նկատմամբ, իսկ չորրորդ տուրում Գվատեմալայի և Հոնդուրասի միջև խաղում գրանցվեց գոլազուրկ ոչ ոքի։ Վերջին՝ յոթերորդ տուրից առաջ գվատեմալացիներն իրենց հաշվին ունեին 7 միավոր, իսկ մեքսիկացիներն ու հոնդուրասցիները՝ 6-ական միավոր, իսկ Տրինիդադ և Տոբագոյի, Հայիթիի և Նիկարագուայի հավաքականներն այլևս տեսական հնարավորություններ չունեին մրցանակային տեղեր զբաղեցնելու համար։ Գվատեմալային անհրաժեշտ էր հաղթել մրցաշարի բացահայտ հետնապահ Նիկարագուային, իսկ Մեքսիկան և Հոնդուրասը մրցելու էին միմյանց հետ։ Արդյունքում Գվատեմալան սպասելիորեն հաղթեց իր խաղում 2:0 հաշվով՝ նվաճելով չեմպիոնի կոչումը, իսկ մեքսիկացիները 1:0 հաշվով առավելության հասան հոնդուրասցիների նկատմամբ՝ նվաճելով փոխչեմպիոնի կոչումը։


== Հանդիպումներ ==


=== Եզրափակիչ փուլ ===
Հանդիպումների արդյունքները


== Գոլերի հեղինակները ==


== Մրցանակներ և նվաճումներ ==
Մրցաշարի լավագույն ռմբարկուի մրցանակը ստացավ  Մանուել Ռեսինոսը։


== Մրցաշարային աղյուսակ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
1967 թ. ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնության արդյունքները ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի պաշտոնական կայքում(չաշխատող հղում) (անգլ.)
1967 թ. ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնության վիճակագրությունը RSSSF-ի արխիվում (անգլ.)
Շաբաթը ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի պատմության մեջ. 13-19 մարտի. ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի պաշտոնական կայք Archived 2013-03-23 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Գվատեմալայի հավաքականը 1967 թ. NORCECA-ում. naturisima.com (իսպ.)
Բարլե-Նասաո

Բարլե-Նասաո (հոլ.՝ Baarle-Nassau ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Հյուսիսային Բրաբանտ մարզում։ Տարածքը 76,27 կմ² է, բնակչությունը՝ 6.652 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 12.900 եվրո է։
Դեմենտիևկա

Դեմենտիևկա (ուկրաիներեն՝ Дементіївка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դերգաչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1810 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դեմենտիևկա գյուղում բնակվում էր 35 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1793 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 19,52 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Energetic (Wanna One-ի երգ)

"Energetic", հարավկորեական բոյ բենդ Wanna One-ի սինգլը։


== Չարթեր ==


=== Շաբաթական չարթեր ===


=== Ամսական չարթ ===


== Ռելիզի պատմություն ==


== Վաճառք ==


=== Բեռնումներ ===


=== Սթրիմինգ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
"Energetic" ՅուԹյուբում
"Energetic" (Performance ver.) ՅուԹյուբում
"Energetic" (Practice ver.) ՅուԹյուբում
Զարթի՛ր, լաօ

«Զարթի՛ր, լաօ», հայկական ժողովրդական երգ, ստեղծվել է 1890-ական թթ. Արևմտյան Հայաստանի Տարոնի շրջանում։


== Ծագում ==
Երգի բնօրինակի հեղինակն է Ֆահրատը (իսկական անուն ազգանունը՝ Խաչատուր Գևորգյան)։
Երգի հերոսը՝ Արաբոն, որը հայտնի հայդուկ էր ու ազդեցիկ խումբ ուներ, չի գիտակցվում այլևս իբրև իրական պատմական անհատ, այլ հանդես է գալիս որպես ազատամարտիկի խորհրդանիշ։ Արաբոյի խմբի գործունեության ասպարեզը Մշո դաշտն էր, Սասունը։ 1893 թվականին Արաբոն Կովկասին վերադառնալիս հանկարծակի իր խմբով շրջապատվում է Բուլնըխի Գյալեռաշ ձորում. անհավասար կռվի մեջ բոլորը զոհվում են։
Հետագա գործածության ժամանակ այս պատմական երևույթի հետ կապ ունենալը մոռացության է մատնվել։
Երգի կրած փոփոխությունները դրսևորվել են նաև վերնագրում՝ «Արաբոյի երգ», «Քաջ Արաբոյի երգ», «Մշեցու երգ», «Զարթիր լաո» և այլն։


== Բառեր ==


== Ձև և կազմ ==
«Արաբոյի երգը» հորինված է ավանդական օրորների նմանակությամբ, միայն հակառակ նպատակադրմամբ՝ արթնացնել, ոտքի հանել լաոյին, զենքի կոչել։ Օրորում կենտրոնական դեմքը մայրն է։ Նա որդուն պատմում է հայության թշվառ վիճակի մասին և առաջարկում զենքի դիմել, կշտամբում նրան սին հույսերով պատեհ առիթը բաց թողնելու համար.

Սասունա սար փչե ուր հով,
Զուր ե՞ք քնիս երազներով...Մայրը մատնացույց է անում Արաբոյի, հորդորում որդուն՝ հետևելու Արաբոյի օրինակին՝ զինվորագրվել հայրենիքի ազատագրության գործին.

Դեն իրիշկե՛, գալող ո՞րն է
Քաջ Ատաբո բազդավորն է
Կարմիր իրիցանց զինվորն է...Երգի հիմնական տրամադրությունը բացահայտված է «զարթիր լաո, մեռնիմ քեզի» կրկնակի միջոցով, որը պայքարի ելնելու կոչ է՝ ուղղված ողջ հայությանը։ Խնդրո առարկա երգը առավել տարածված, բազմաթիվ տարբերակներով գոյատևած ստեղծագործություններից է, որը կենդանի է նաև մեր օրերում։


== Տարբերակներ ==


== Աղբյուրներ ==
Ա. Ղազիյան, Հայ ժողովրդական ռազմի և զինվորի երգեր, Հայկական ԽՍՀ ԳԱ հրատարակչություն, 1989 թ., Երևան


== Ծանոթագրություններ ==
Քլեյ շրջան (Արևմտյան Վիրջինիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Քլեյ շրջան (այլ կիրառումներ)Քլեյ շրջան (անգլ.՝ Clay County), ԱՄՆ Արևմտյան Վիրջինիա նահանգի 55 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 886 կմ² է, բնակչությունը՝ 9, 386 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քլեյ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1858 թ.։
Գուգլ Թարգմանիչ

Google Թարգմանիչ (Google Translate), Գուգլ ընկերության առցանց, մեքենայական թարգմանության ծառայություն։ Հնարավորություն է տալիս 64 լեզվով թարգմանել տեքստ, փաստաթուղթ (նիշք) և կայքէջ։ Թարգմանության որակը տարբերվում է ըստ լեզվի. ավելի գործածական լեզուները ավելի լավ են թարգմանվում։ Ծրագիրը կատարելագործվում է երկու եղանակով. գնահատական (ֆիդբեք) է ստացվում ծառայությունից օգտվողից. ծրագիրը ինդեքսավորում և վերլուծում է համացանցում առկա թարգմանությունները (օրինակ երկու լեզվով նույն կայքը կամ նույն լրագրային հոդվածը)։
Google Թարգմանիչը մեկնարկել է 2006 թ. ապրիլի 28-ին։ 2010-ից թարգմանում է նաև հայերենով։


== Հնարավորություններ ==
Google թարգմանիչը կարող է թարգմանել վեբ-էջեր և որոնել  այլ լեզուներով թարգմանված ինֆորմացիա։ Վեբ դիզայներների համար ընկերության աշխատակիցները մշակել են սցենար, որը թույլ է տալիս կազմակերպել կայքի թարգմանությունը բոլոր մատչելի լեզուներով։ Սակայն, ինչպես ավտոմատ թարգմանության այլ գործիքներ, այնպես էլ Google թարգմանիչը ունի սահմանափակումներ։ Այն  հնարավորություն է տալիս օգտվողին, ամբողջովին պատկերացնել թարգմանվող նյութի բովանդակությունը, սակայն ճշգրիտ թարգմանություն տրամադրել չի կարող։
Վեբ ծրագրավորողները մշտապես աշխատում ենք թարգմանության որակի վրա, զարգանում են այլ լեզուներով թարգմանություններ։
Google թարգմանիչը հնարավորություն է տալիս թարգմանություններ կատարելէ 103 լեզուներով։


== Արտաքին հղում ==
Գուգլ Թարգմանիչ
Teach You Backwards: An In-Depth Study of Google Translate for 103 Languages


== Ծանոթագրություններ ==
Ալ-Խազնա

Ալ-Խազնա (արաբ․՝ الخزنة‎‎‎‎, բառացի՝ գանձարան), հելլենականության դարաշրջանի նաբաթեական տաճար Պետրայում՝ ժամանակակից Հորդանանի տարածքում։
Ճարտարապետական կառույց է ամբողջական հսկա ժայռից՝ կառուցված 1-ին դարում։ Շինության դիմային հատվածն ունի 40 մ բարձրություն և 25 մ լայնություն։ Մի վարկածի համաձայն՝ տաճարը կառուցել է նաբաթեացի արքա Արեֆա 4-րդ Ֆիլոպատրը որպես սեփական դամբարան։
Ժամանակի հետ տաճարի նախնական անունը մոռացության է տրվել։ Արաբները ենթադրել են, որ Մովսես մարգարեի ժամանակ այստեղ իր գանձերն է պահել եգիպտական փարավոնը. հենց այդտեղից էլ ծագել է անունը։ Մեկ ուրիշ վարկածի համաձայն՝ տաճարում իրենց գանձերը թաքցրել են քարավաններ թալանող ավազակները։
Ալ-Խազնան ամբողջ աշխարհին մեծապես հայտնի է Սթիվեն Սփիլբերգի «Ինդիանա Ջոնսը և խաչակրաց վերջին արշավանքը» ֆիլմից. տաճարը համարվում է տարածքի ամենահանրաճանաչ տեսարժան վայրը։ Այն երբեմն շփոթում են նաբաթեական մեկ այլ տաճարի՝ Ադ-դեյրի հետ։

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիքիպահեստում կան Ալ-Խազնան ներկայացնող մեդիաֆայլեր
http://www.biblicalarchaeology.org/daily/ancient-cultures/ancient-near-eastern-world/solving-the-enigma-of-petra-and-the-nabataeans/
Տաբր

Տաբր (ֆր.՝ Tabre), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Միրպուա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սեն Ժիրոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09305։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 351 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 254 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 167-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 87-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 65,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 74,9 %)։ 167 աշխատունակ բնակիչներից 154-ը աշխատում էին (77 տղամարդ և 77 կին), անաշխատանք էին 13-ը (7 տղամարդ և 6 կին)։ 87 անգործունակ մարդկանցից 10-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 59-ը թոշակառու, 18-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Տաբր» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-18-ին։ Վերցված է 2012-2-10 
«Տաբր» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-25
Իժևկա (գյուղ, Կոնստանտինովսկի շրջան)

Իժևկա (ուկրաիներեն՝ Іжевка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կոնստանտինովսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Իժևկա գյուղում բնակվում էր 67 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մառախուղ Լոնդոնից

Մառախուղ Լոնդոնից (ռուս.՝ Туман из Лондона),  կարճամետրաժ նկարված մուլտֆիլմ, որը ռեժիսոր Բորիս Տուզանովիչը նկարահանել է ըստ Իգոր Ֆարբարժևիչի «Փոքրիկ աղվեսիկի հեքիաթները» շարքի համանուն հեքիաթի։


== Սյուժե ==
Փոքրիկ Աղվեսիկը անտառում գտնում էր խցանված շիշը և որոշում է, որ այնտեղ նստած է ջինը։ Աղվեսիկը դուրս է հանում շշից կափարիչը, որտեղից խիտ մառախուղ է հայտնվում և ծածկում է ամբողջ անտառը, թաքցնելով արևը։ Աղվեսիկը վախենում է և գոռում. «Հե՜յ պապիկ ջին»։ Հանկարծ խրպոտ ձայնը արտասանում է. «Ողջույն»։ Ես ջիննը չեմ։ Ես մառաախուղն եմ Լոնդոնից։ Բայց ես կիրականացնեմ քո սիրելի ցանկությունները։ Ի՞նչ ես դու ուզում»։ Աղվեսիկը շփոթվում է. «Ես չգիտեմ, ես կմտածեմ»։ Մառախուղը Լոնդոնից ուրախանում է սակայն ագռավը. նա սկսում է բարձր կռկռալ և հպարտ պատմում է Անգլիայի մասին, Բիգ-Բենի մասին, և որ մեքենան անգլերենով քար։ Վերջապես նա անհետանոււմ է մառախուղից, իսկ Աղվեսիկը հասկանում է. ամենից շատ նա արև է ուզում և այդ ասում է մառախուղին։ Մառախուղը պատասխանում է, որ կարոտում է Լոնդոնին և թռչում է, նվեր թողնելով թեթև վերարկու։ Հայտնվում է արևը, ամբողջը նույնն է դառնում։ Դժգոհ հայտնվում է սակայն ագռավը, բայց Աղվեսիկը նվիրում է իր թեթև վերարկուն, և նա միանգամից հանգստանում է։ Աղվեսիկը վազում է տուն։


== Հեղինակներ ==
Հեղինակները ներկայացվել են ըստ մուլտֆիլմի լուսագրերի։


== Տես նաև ==
Փքրիկ աղվեսիկը՝ մուլտիպլիկացիոն շարքի գլխավոր հերոսն է։
1989 ` Հեքիաթ ծեր արձաքանի մասին
1990` Գետնամորու անձրև
1994` Լուսնի ուղին


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Фарбаржевич Игорь Сказки Маленького Лисенка. — СПб: Акварель, 2012. — 176 с. — (Читают все). — ISBN 978-5-905799-61-7
(Содержание: 20 сказок о Лисёнке. Цветные иллюстрации)


== Արտաքին հղումներ ==
«Մառախուղ Լոնդոնից» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Send Me an Angel

Send Me an Angel, գերմանական Scorpions ռոք խմբի Crazy World ալբոմի սինգլը, որ թողարկվել է 1991 թվականին։ «Wind of Change» երգի հետ միասին դարձել է ալբոմի հիմնական երգերից։ Send Me an Angel երգն զբաղեցրել է Billboard Hot 100 հիթ-շքերթի 44-րդ և Hot Mainstream Rock Tracks հիթ-շքերթի 8-րդ հորիզոնականները։
Երգի նվագախմբային տարբերակը թողարկվել է Moment of Glory ալբոմում իտալացի հայտնի երգիչ Ձուկերոյի ձայնով։ Ակուստիկ տարբերակը ներառվել է Acoustica և MTV Unplugged – Live in Athens ալբոմներում։ Թողարկվել է նաև երգի քավեր տարբերակը գերմանացի դաշնակահար-երգեհոնահար Կլաուս Վունդերլիխի համահեղինակությամբ, ինչպես նաև երգի դուետ տարբերակը Ջո Քոքերի հետ։


== Երգացանկ ==
7" single"Send Me an Angel" — 4:32
"Crazy World" — 5:08CD maxi"Send Me an Angel" — 4:32
"Crazy World" — 5:08
"Holiday (live)" — 3:15


== Հիթ-շքերթներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Send Me an Angel» երգը MusicBrainz կայքում
Ֆեռանդինա

Ֆեռանդինա (իտալերեն՝ Ferrandina), կոմունա Իտալիայում՝ Բազիլիկատա մարզի Մատերա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 9329 մարդ (2008 թվական), բնակչության խտությունը կազմում է 43 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 215 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 75013։ Հեռախոսային կոդը՝ 0835։
Քաղաքի հովանավորն է սուրբ Ռոխը։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
(8182) Ակիտա

(8182) Ակիտա (անգլ.՝ Akita), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի հոկտեմբերի 1-ին Մասայուկի Յանայի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,881272 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6283 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1342 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1786,38 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,201524 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,86° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8182) Ակիտա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Տորե դե Պասերի

Տորե դե Պասերի (իտալերեն՝ Torre de’ Passeri ), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Պեսկարա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3156 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 631 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 5 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 65029, հեռախոսային կոդ՝ 085:
Սահմանակից է հետևյալ կոմունաներին՝ Ալաննո, Բոլոնյանո, Կաստիլիոնե ա Կազաուրիա, Պիետրանիկո, Սկաֆա։
Լիբերթի Ուոլկապ

Լիբերթի Ուոլկապ (անգլ. Liberty Walkup, հուլիսի 14, 1844(1844-07-14), Իլինոյս, ԱՄՆ - հոկտեմբերի 19, 1922(1922-10-19), Իլինոյս, ԱՄՆ), ամերիկացի գյուտարար, ով գնեց օդափոխման արտոնագիր և զարգացրեց այս տեխնոլոգիան։ Elliott Cresson Medal ոսկե մրցանակի դափնեկիր (1886)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1844 թվականի հուլիսի 14-ին Pine Creek քաղաքում, Իլինոյս նահանգում, Սամուել (1811-1890) և Սոֆիա (1819-1883) Ուոլկապների ընտանիքում (անգլ. Samuel and Sophia Ruggles Walkup)։
Ավարտել է Ogle County , Իլինոյսում, և 1862 թվականին պայմանագիր է կնքել՝ ծառայության անցնելով բանակում, մասնակցել է Քաղաքացիական պատերազմին։ Կռվել է Իլինոյսի 92-րդ կամավորական գնդում, վիրավորվել է և 1863 թվականին վերադարձել է քաղաքացիական կյանքի Իլինոյսում։ Ավելի ուշ տեղափոխվեց Այովա, որտեղ 1869 թվականին ամուսնացավ Phoebe C. Johnson հետ (1849-1926), նրանք ունեցան մեկ դուստր Eva Alberta Walkup (1869-1872)։ 1881 թվականին ընտանիքը վերադարձավ Իլինոյս և բնակություն հաստատեց Ռոքֆորդ քաղաքում։
Զբաղվել է գյուտարարությամբ։ Երբ 1876 թվականին հայտնագործվեց  աերոգրաֆիան, դրա բարելավմամբ զբաղվեց ոսկերիչ Էբներ Պիլերը։ Հետո զարգացման արտոնագիրը 1882 թվականին վաճառեցին Ուոլկապին։ 1884 թվականի մայիսի 6-ին Ուոլկապը արտոնագրեց կրկնակի գործողության օդափոխիչը, որն ուներ ներկի և օդի հոսքը առանձին-առանձին կարգավորելու հնարավորություն (մինչ այդ օդափոխիչը թույլ էր տալիս ներկերի մատակարարումը ճշգրտել միաժամանակ օդի մատակարարմամբ)։ Այն տալիս էր ավելի շատ հնարավորություններ նրա հետ աշխատելիս։
1888 թվականին իր Аirbrush Мanufactoring Сompany կազմակերպության շենքում, որտեղ օդափոխիչներ էր արտադրվում և որը ստեղծվել էր 1883 թվականին, Լիբերտի Ուոլկապը հիմնեց արվեստի դպրոց, որտեղ անցկացվում էին նկարչության և գրաֆիկայի դասընթացներ՝ օգտագործելով այրոգրաֆիայի տեխնիկան։ Հետաքրքիր է, որ ամերիկացի նկարիչ-իմպրեսիոնիստ Ուիլսոն Իրվայնն առաջիններից էր, ով օգտագործել է աերոգրաֆիան արվեստի մեջ։
Կյանքի վերջին տարիներին Ուոլկապը զբաղվել է քաղաքականությամբ, Իլինոյս նահանգի Սենատի անդամի թեկնածու էր, բայց չհաղթեց՝ գրավելով չորրորդ տեղը։
Լիբերթի Ուոլկապը մահացել է 1922 թվականի հոկտեմբերի 19-ին, թաղվել է Mount Morris քաղաքի, Օգլ շրջանի, Իլինոյս նահանգի Mt. Zion Cemetery  գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Բանգլադեշի խորհրդարանի ազգային տուն

Բանգլադեշի խորհրդարանի ազգային տուն (բենգալերեն՝ জাতীয় সংসদ ভবন), Բանգլադեշի Ազգային ժողովի շենքն է, որը գտնվում է Դաքայի Շեր-է-Բանգլա Նագար քաղաքում։ Շենքերի համալիր, որը նախագծել է ճարտարապետ Լուի Կանը, երբ Բանգլադեշը դեռ Պակիստանի մաս էր։ Այն աշխարհի ամենամեծ կառավարական շենքերից մեկն է, որը զբաղեցնում է 200 ակր։
Շենքը ցուցադրվել է 2003 թվականին նկարահանված «Իմ ճարտարապետը» ֆիլմում, որը մանրամասնում է ճարտարապետ Լուի Կանի կարիերան և ընտանեկան ժառանգությունը։ Ռոբերտ Մաքքարթերը՝ «Լուի Ի.Կանի» գրքի հեղինակը, Բանգլադեշի Ազգային ժողովի շենքն անվանեց 20-րդ դարի ամենանշանակալի շենքերից մեկը։


== Պատմությունը ==
Մինչ Ազգային տան ավարտը, խորհրդարանականները գտնվում էին Հին Սանգսադ Բհաբան շենքում, որը ներկայումս ծառայում է որպես վարչապետի գրասենյակի նստավայր։ Շինարարությունը սկսվել է 1961 թվականին, երբ Բանգլադեշը Արևելյան Պակիստանն էր՝ նախագահ Մուհամմեդ Այուբ Խանի գլխավորությամբ և մայրաքաղաք Իսլամաբադում։ Որպես Արևելյան Պակիստանում անհավասարության և անջատողական միտումների նվազեցման ջանքերի մաս՝ Այուբ Խանը ձգտում էր Դաքան երկրորդ մայրաքաղաք դարձնել՝ համապատասխան հավաքների շենքով։
Դիզայնի գնահատումները մշակվել են Լուի Կանի կողմից։ Կառավարությունն օգնության համար դիմեց ակտիվիստ և ճարտարապետ Մուջարուլ Իսլամին Հարավային Ասիայից, ով առաջարկեց նախագծի համար ներգրավել աշխարհի լավագույն ճարտարապետներին։ Նախ նա փորձեց բերել Ալվար Ալտոյին և Լե Կորբյուզիեին։ Այնուհետև Մուջարուլ Իսլամը հավաքեց Յեյլի համալսարանի իր նախկին ուսուցիչ Լուի Կանի աջակցությունը։ Շինարարությունը դադարեցվել է 1971 թվականին Բանգլադեշի անկախության պատերազմի ժամանակ և ավարտվել՝ 1982 թվականի հունվարի 28-ին։ Լուի Կանը մահացավ, երբ նախագիծն ավարտվեց մոտ երեք քառորդով, և շինարարությունը շարունակվեց Դեյվիդ Ուիսդոմի օրոք, ով աշխատում էր Կանի համար։


== Ճարտարապետությունը և դիզայնը ==
Լուի Կանը նախագծել է Ազգային խորհրդարանի ամբողջ համալիրը, որը ներառում է սիզամարգեր, լիճ և նստավայրեր խորհրդարանի անդամների (պատգամավորների) համար։ Ճարտարապետի հիմնական դիզայնի փիլիսոփայությունը բենգալյան մշակույթն ու ժառանգությունը ներկայացնելն էր՝ միաժամանակ օպտիմալացնելով տարածության օգտագործումը։ Շենքի արտաքին տեսքը բավականին պարզ է թվում, ունի հսկայական պատեր և ճիշտ երկրաչափական ձևի մեծ բացվածքներ։ Հիմնական շենքը, որը գտնվում է համալիրի կենտրոնում, բաժանված է երեք մասի՝ գլխավոր Պլազա, հարավային Պլազա և նախագահական Պլազա։ Արհեստական ​​լիճը երեք կողմից շրջապատում է Ազգային տան գլխավոր շենքը և տարածվում մինչև խորհրդարանի անդամների համար նախատեսված հանրակացարանը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Նուռստե

Նուռստե (էստ․՝ Nurste), գյուղ Էստոնիայի Հիյումաա նահանգի Էմմաստե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 42 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ուլանովկա (գյուղ, Իլինեցկոեի շրջան)

Ուլանովկա (ուկրաիներեն՝ Уланівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Իլինեցկոեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ուլանովկա գյուղում բնակվում էր 238 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,82 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 290,24 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սեն Ժան դը Բոնվալ

Սեն Ժան դը Բոնվալ (ֆր.՝ Saint-Jean-de-Bonneval), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 396 մարդ, բնակչության խտությունը` 64.50 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.14 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 150 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 95 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 14 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 239 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 185-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 54։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,4 %։ 185 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 172 անձ (93 տղամարդ և 79 կին)։ Գործազուրկ են եղել 13 անձ (8 տղամարդ և 5 կին)։ 54 անաշխատունակներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 26-ը` թոշակառուներ, իսկ 15-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Լեռնային լճի գաղտնիքը

Լեռնային լճի գաղտնիքը, 1954 թվականին Հայկինոյի նկարահանած ֆիլմ, Վախթանգ Անանյանի «Սևանի ափին» վիպակի էկրանավորումը։


== Սյուժե ==
Գյուղի համար ջուր բերելու ջանքեր գործադրող մեծահասակներին օգնելիս աշակերտների մի խումբ հայտնվում է դժվար իրավիճակում, բայց չի կորցնում արիությունը
։


== Դերերում ==
Ասատուր պապ – Գուրգեն Գաբրիելյան
Նարգիզ տատի – Ե. Հարությունյան
Արամ Միխայլովիչ – Վանցետի Դանիելյան
Բագրատ Ստեփանովիչ – Գևորգ Աշուղյան
Եղիշե – Թաթուլ Դիլաքյան
Սոնա – Արուս Ասրյան
Անդրեյ Պետրովիչ – Լ. Լեոնիդով
երկրաբաններ – Վահան Բագրատունի, Գարի Մուշեղյան
Կարինե – Լիլյա Հովհաննիսյան
Դև – Բորիս Քերոբյան
դպրոցականներ՝
Հասմիկ – Քնարիկ Սարոյան
Կամո – Ներսիկ Հովհաննիսյան
Գրիգոր – Ռոման Պողոսյան
Սեթո – Ռուբիկ Խանզադյան
Նիկիտա – Վլադիմիր Ֆեոկտիստով
Սվետա – Նելլի Մելքումյան
Քնարիկ – Վիկտորյա Թերզիբաշյան
Արշակ – Ռոբերտ Մկրտչյան
Վաղարշակ – Ալբերտ Հակոբյան
Կարինեի երգը կատարում է Գոհար Գասպարյանը


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Тайна горного озера / Լեռնային լճի գաղտնիքը / The Secret of a Mountain Lake (1954) (RUS)
Էռնեստ Պալմեր

Էռնեստ Պալմեր (անգլ.՝ Ernest Palmer, դեկտեմբերի 6, 1885 թվական, Կանզաս Սիթի, Միսսուրի - փետրվարի 22, 1978 թվական, Փասիֆիկ Փալիսեյդս[en], Կալիֆոռնիա), հոլիվուդյան կինոօպերատոր, նկարահանված ավելի քան 160 կինոնկարում։
1941 թվականին Պալմերը հաղթել է Ամերիկական կինոակադեմիայի մրցանակը` լավագույն օպերատորական աշխատանքի համար «Արյուն և ավազ» ֆիլմում։ Ինչպես նաև նա անվանակագրվել է 1930 թվականին «Փողոցային հրեշտակ» և «Չորս սատանաներ» կինոնկարների համար։


== Ընտրված ֆիլմագրություն ==
Մի օր յուրաքանչյուր մարդու մեջ / Once to Every Man (1918)
Հրաշք մարդը / The Miracle Man (1919)
Սիրո բանտարկյալները/ Prisoners of Love (1921)
Կարմիր թեժ ռոմանտիկա / Red Hot Romance (1922)
Յոթերորդ երկինք / Seventh Heaven (1927)
Փողոցային հրեշտակ / Street Angel (1928)
Պատկերացրեք (1930)
Կանայք ամբողջ աշխարհում / Women Everywhere (1930)
Վեց գլանաձև սեր / Six Cylinder Love (1931)
Կավալկադա / Cavalcade (1933)
Ճանապարհը դեպի արևելք / Way Down East (1935)
Երկու դրոշների տակ / Under Two Flags (1936)
Ստրուկների նավը / Slave Ship (1937)
Չորս տղամարդ և օգնական / Four Men and a Prayer (1938)
Թռիչք հիսունհինգ / Flying Fifty-Five (1939)
Գիշերային լուրեր / News Is Made at Night (1939)
Բելլ Սթարր / Belle Starr (1941)
Իմ ընկերուհի Սելը / My Gal Sal (1942)
Գարունը ժայռոտ լեռներում / Springtime in the Rockies (1942)
Քաղցր Ռոզի Օ՛Գրեյդի / Sweet Rosie O’Grady (1943)
Դոլլի քույրերը / The Dolly Sisters (1945)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վասիլիս Սպանուլիս

Վասիլիս Սպանուլիս (հուն.՝ Βασίλης Σπανούλης, օգոստոսի 7, 1982(1982-08-07), Լարիսա, Հունաստան), հույն նախկին բասկետբոլիստ։ Մարզական կարիերայի մեծ մասն անցկացրել է Հունաստանի բասկետբոլի լիգայում և Բասկետբոլի Եվրալիգայում հանդես եկող «Օլիմպիակոս» ակումբում։ Խաղացել է խաղարկողի և հարձակվող պաշտպանի (այլ կերպ՝ կոմբոգարդ) դիրքերում։
Սպանուլիսը մասնագիտական կարիերան հաջողությամբ մեկնարկում է «Գիմնաստիկոս Լարիսսա» ակումբում։ 2002 թվականին նրան շնորհվում է Հունաստանի բասկետբոլի լիգայի լավագույն երիտասարդ բասկետբոլիստի մրցանակը։ Ցուցաբերած բարձրորակ խաղի շնորհիվ Սպանուլիսը տեղ է գտնում Աթենքի «Մարուսի» ակումբում։ 2004–2005 մրցաշրջանում Սպանուլիսն առաջնորդում է թիմը դեպի ազգային լիգայի եզրափակիչ և Եվրագավաթի 1/4 եզրափակիչ։ 2005 թվականին Սպանուլիսը պայմանագիր է կնքում հունական լավագույն ակումբներից մեկի՝ «Պանատինաիկոսի» հետ, որի կազմում արդեն դրոշմում է իր ուրույն տեղը Եվրալիգայում։ 2005–2006 մրցաշրջանում Սպանուլիսն առաջին անգամ դառնում է All-Euroleague խորհրդանշական հավաքականի անդամ։ 2006–2007 մրցաշրջանը Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) «Հյուստոն Ռոքեթս» ակումբի հետ անցկացնելուց հետո Սպանուլիսը կրկին վերադառնում է «Պանատինաիկոս»։ 2009 թվականին Սպանուլիսն իր թիմն առաջնորդում է դեպի Եվրալիգայի տիտղոսը, իսկ ինքը Սպանուլիսը ճանաչվում է «Եվրալիգայի եզրափակիչ քառյակի MVP»։ 2010 թվականի ամռանը Սպանուլիսը տեղ է գտնում «Օլիմպիակոսում», որի կազմում երկու տարի անընդմեջ 2012 և 2013 թվականներին Սպանուլիսը կրկին դառնում է Եվրալիգայի չեմպիոն և կրկին արժանանում եզրափակիչ քառյակի MVP-ի մրցանակին։
Սպանուլիսը Հունաստանի բասկետբոլի ազգային հավաքականի անդամ է, որի կազմում նվաճել է ոսկե և բրոնզե մեդալներ համապատասխանաբար 2005 և 2009 թվականների Եվրոպայի առաջնություններում, ինչպես նաև արծաթե մեդալ 2006 թվականի ՖԻԲԱ-ի աշխարհի առաջնությունում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական բլոգ Archived 2006-11-08 at the Wayback Machine.
Կենսագրությունը NBA.com կայքում
Euroleague.net էջը
Eurobasket.com էջը
Դեպորտիվո Իտալիա (1948 - 2010)

Դեպորտիվո Իտալիա վենեսուելական ֆուտբոլային ակումբ է, որը անվանափոխվել է 2010 թվականին։ Թիմը հիմնադրվել է 1948 թվականին, թիմի նոր անվանումն է Դեպորտիվո Պետարե։
Քրյոնինգ

Քրյոնինգ (գերմ.՝ Kröning), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա համայնքում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Կոմունան գտնվում է Լանդսհուտ շրջանում։ Պատկանում է Գերցենի կառավարմանը։ Բնակչությունը կազմում է շուրջ 1912 (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 2 74 145։


== Ծանոթագրություններ ==
Արմեն Տատուր

Արմեն Տատուր (Արմեն Հարությունի Տատուրյան, ծնվել է 1920 թ., Կիլիկիայի Սելեկիա քաղաքում (այժմ՝ Ադանայի վիլայեթում, Թուրքիա) - 2008, Լոս Անջելես), հայ գրող։


== Կենսագրություն ==
1922 թ. Տատուրյանների ընտանիքը հաստատվել է Եգիպտոսում։ 1939 թ. Տատուր Արմենը ավարտել է Կահիրեի ամերիկյան համալսարանի քոլեջը, 1946 թ.՝ Լոնդոնի համալսարանի ճարտարագիտական (հեռակա) ֆակուլտետը։ Երկար տարիներ զանազան պաշտոններ է վարել Կահիրեի հայ գեղարվեստասիրաց միությունում։ 1980 թ. տեղափոխվել է ԱՄՆ։ Տատուր Արմենի «Կը սիրեմ աշխարհը» (1948), «Անապատին խորերեն» (1963) ժողովածուներում զետեղված պատմվածքների հիմնական նյութը օտար ափեր նետված հայն Է, այնտեղ հասակ առնող հայ նոր սերունդը, որը ստիպված է դիմակայել և՛ սոցիալական անարդարությանը, և՛ ուծացման վտանգին։ Գրողը պատկերել է նաև տարբեր ազգերի աշխատավորների, ներկայացրել նրանց դասակարգային գիտակցության դրսևորումները։ «Գեղջկական պատկերներ» շարքում («Անապատին խորերեն») վերաստեղծված է հայրենի Կիլիկիայի անցյալը (մինչև հայաթափությունը)։ Տատուր Արմենը կազմել է «Հիշատակարան ալբոմ հայ գեղարվեստասիրաց միության» (1956)։ 1969 թ. այցելել է Սովետական Հայաստան, արգասիքը եղել է «Անկրկնելի ապրումներ» (1971) գիրքը։ Թարգմանել է պիեսներ (Շոուից և ուրիշներից), որոնք 1951-1965 թթ. բեմադրվել են Կահիրեի Հայ գեղարվեստասիրաց միության ուժերով։


== Գրականություն ==
Հովակիմյան Բ.Մ. Հայոց ծածկանունների բառարան, 2005։ էջ 730 (Տատուրյան Արմեն Հարությունի)։
Համանուագ, հ. 1, 32, Գրանադա Հիլզ, Կալիֆոռնիա, 1996, 2004։


== Ծանոթագրություններ ==
Նավագնացության կարտելներ

Նավագնացության կարտելները հիմնականում ունեն կոնֆերանսի և պուլի ձև։ Առաջինի շրջանակներում մասնակիցները պայմանավորվում են փոխադրումների ընդհանուր պայմանների, աշխատանքի շրջանների բաշխման, ծովային փոխադրումների գների, իսկ երկրորդում՝ բեռնա և ուղևորափոխադրումների, եկամուտների բաշխման մասին և այլն։ 1960-1970-ական թվականներին ստեղծվել են կոնսորցիումի ձև ունեցող նավագնացության կարտելներ։ Նավատիրական միևնույն ընկերությունը կարող է տարբեր ուղղություններում գործող միջազգային մի քանի կարտելների մասնակից լինել։ 
Նավագնացային կարտելները սովորաբար կրում են սպասարկվող շրջանի անունը (օրինակ՝ «Ցունայթիդ Քինգդոմ Օսթրեյլիա քոնֆերենս»- «United Kingdom-Australia conference» և այլն)։
Վհուկ

Վհուկ (հավանաբար՝ «վիհ» բառից), սնահավատ պատկերացումների համաձայն՝ մարդկանց և կենդանիներին վնասելու գերբնական կարողություններով օժտված, դիվային «պիղծ ուժերին» ծառայող չար կախարդուհի։ Վհուկների հանդեպ հավատալիքներն առաջացել են նախնադարյան հարաբերությունների քայքայման ժամանակաշրջանում և մեծապես տարածվել միջին դարերում, կնոջ՝ որպես գայթակղության ու մեղքի աղբյուրի, եկեղեցական քարոզի ազդեցությամբ։ Վհուկներին են վերագրվել համաճարակները, երաշտը, բուքը, այլ աղետներ։ Նրանք իբր խոսում են որովայնով (որովայնախոսություն), գուշակում մեռելների ոսկորներով (վհկահարցուկ), հաղորդակցվում պիղծ ուժերին, նրանց հետ վիհերում, անդունդներում մասնակցում գիշերային խրախճանքների։ Վհուկներն իբր օժտված են սավառնելու, կերպարանափոխվելու, անշունչ առարկաները կենդանացնելու կամ անտեսանելի դարձնելու կարողությամբ։ Նրանց հատկանիշներ են դիտվել չղջիկը, սև կատուն, ցախավելը, կրակխառնիչը, կախարդական խոտը։ Կաթոլիկ եկեղեցին վհկությունը հռչակել է հերետիկոսություն, տանջանքի ու մահապատժի արժանի հանցանք։ 
11-18-րդ դարերում հազարավոր անմեղ կանայք, մեղադրվելով վհուկության մեջ, ողջակիզվել են ինկվիզիցիայի խարույկներում։ Վհուկները սովորաբար պատկերվել է այլանդակ պառավի կերպարանքով, որը կարող է ընդունել հրապուրիչ գեղեցկուհու տեսք։ Վհուկի մասին պատկերացումները ծնել են միջնադարյան բազմաթիվ առասպելներ ու զրույցներ, արտացոլվել գրականության մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
(9722) Լևի-Մոնտալչինի

(9722) Լևի-Մոնտալչինի (անգլ.՝ Levi-Montalcini), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 4-ին Անրի Դեբեոնի և Ջովաննի Դե Սանկտիսի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,408053 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9857 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8304 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1364,89 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,263758 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,25° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9722) Լևի-Մոնտալչինի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կարեկցողը

«Կարեկցողը» (անգլ.՝ The Sympathizer), վիետնամական ծագումով ամերիկացի հեղինակ Վիետ Տան Նգուենի դեբյուտային վեպը։ The New York Times ամսագիրը գիրքը ճանաչել է 2015 թվականի բեսթսելլեր, իսկ 2016 թվականին արժանացել է Պուլիցերյան մրցանակի։ Պուլիցերյան կոմիտեն վեպն անվանել է «բազմաշերտ ներգաղթային պատմություն», որը պատմվում է «երկու բանականության և երկու երկրների ՝ Վիետնամի և ԱՄՆ-ի մարդու կողմից»։


== Սյուժե ==
Գիրքը պատմում է 1975 թվականին Հարավային Վիետնամի կառավարության տապալման և հետագա իրադարձությունների մասին, որոնք ծավալվել են արդեն Կալիֆոռնիայում, ԱՄՆ-ում։ Պատմությունը վարվում է գլխավոր հերոսի ՝ քաղաքական բանտարկյալի անունից, նախկինում ՝ գաղտնի կոմունիստական գործակալի, որի անունն ամբողջ գրքի ընթացքում անհայտ է մնում։


== Պարգևներ ==
2015 Ֆանտաստիկայի կենտրոնի մրցանակ ՝ առաջին վեպի համար, հաղթող։
2015 Ասիայի / Խաղաղօվկիանոսյան ամերիկյան մրցանակ գրականության համար, հաղթող
2016 Էնդրյու Քարնեգիի մեդալ, մրցանակակիր։
2016 Պուլիցերյան մրցանակ գեղարվեստական ​​գրքի համար, հաղթող։
2016 Էդգար Ալան Պոյի մրցանակ` ամերիկացի գրողի լավագույն առաջին վեպի համար։
2016 PEN / Faulkner ամերիկյան գրական մրցանակ, եզրափակիչ։
2016 Դեյթոնի գրական խաղաղության մրցանակ, դափնեկիր։
2017  Դուբլինի գրական մրցանակ, անվանակարգ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վեհմիր Խաչիկյան

Վեհմիր Վլադիմիրի Խաչիկյան (դեկտեմբերի 15, 1927(1927-12-15) - ապրիլի 25, 2003(2003-04-25), Երևան, Հայաստան), հայ դերասան։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1984)։


== Գործունեություն ==
Եղել է Երևանի Հրաչյա Ղափլանյանի անվան պետական դրամատիկական, «Գոյ» ազգային փորձարարական թատրոնների դերասան։
Դերեր ֆիլմերում

«Ջրհորի մոտ», 1970
«Կենտավր», 1978
«Որտե՞ղ էիր, մարդ աստծո», 1992


== Ծանոթագրություններ ==
Խուդուց

Խուդուց (ռուս.՝ Худуц), գյուղ Ռուսաստանի, Դաղստան հանրապետության Դախադաևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 517 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լիտվյակի (գյուղ, Լուբնիի շրջան)

Լիտվյակի (ուկրաիներեն՝ Литвяки), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լիտվյակի գյուղում բնակվում էր 822 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ընտրունիներ

Ընտրունիներ, Ընտրունիք, հայ իշխանական տոհմ։ 
Հիշվում են 774– 775-ին արաբական խալիֆայության դեմ հայերի պատերազմի ժամանակ։ 775-ին Արճեշի ճակատամարտում զոհված չորս իշխաններից երեքը Ընտրունիներից էին։ Հիշատակվում են նաև IX–X դդ.: Թովմա Արծրունին վկայում է, որ Ընտրունյաց Արտավազդը, Վահրամը, «եօթն հարազատօք և զօրոք իւրեանց» օգնել են արաբական տիրապետության դեմ պայքարող Հայոց իշխան Բագրատ Բագրատունուն։ Բուղայի դեմ կռիվներում Վասպուրականի իշխան Գուրգեն Արծրունու բանակում Ընտրունիներից նշանավորվել են Գեորգ և Հիսե իշխանները։ Ղ. Ինճիճյանը իրավացիորեն Ընտրունիներին համարում է Տրունիներ կամ Տքրունիք նախարարական հնագույն տոհմի շառավիղը։
Բյալոբժեգի

Բյալոբժեգի (լեհ.՝ Białobrzegi), քաղաք Լեհաստանի Մազովեցյան վոևոդության կազմում։ Բյալոբժեգի պովյատի վարչական կենտրոնն է։ Զբաղեցնում է 7,51 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ 2011 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով բնակիչների թվաքանակը եղել է 10,410։ Ընկած է Պիլիցա գետի ափերին՝ Բյալոբժեգյան դաշտի և Ռադոմի սարահարթի սահմանագծի վրա, Լեհաստանի մայրաքաղաք Վարշավայից մոտավորապես 60 կօլոմետր դեպի հարավ, մերձակայքի խոշորագույն քաղաքից՝ Ռադոմից շուրջ 30 կիլոմետր դեպի հյուսիս-արևմուտք։ Քաղաքը ճանապարհային կարևոր հանգույց է. այստեղ հատվում են Լեհաստանի S7 էքսպրես մայրուղին և թիվ 48 ազգային խճուղին։ Բյալոբժեգիով է անցնում Վարշավա-Կրակով ավտոճանապարհը։


== Ժողովրդագրություն ==


== Պատկերասրահ ==

		
		


=== Քույր քաղաքներ ===
 Allennes-les-Marais, Ֆրանսիա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բյալոբժեգիի կայքը
Բյալոբժեգի շրջանի վարչակազմի կայքը
Jewish Community in Białobrzegi Archived 2016-08-09 at the Wayback Machine. on Virtual Shtetl
Ռոբերտ Շավլակաձե

Ռոբերտ Շավլակաձե (վրաց.՝ რობერტ შავლაყაძე, ապրիլի 1, 1933(1933-04-01), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 4, 2020(2020-03-04), Թբիլիսի, Վրաստան), խորհրդային թեթև ատլետ, ցատկորդ։ Օլիմպիական չեմպիոն, ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1933 թվականի ապրիլի 1-ին, Թբիլիսիում։
Ավարտել է Վրաստանի «ГИФК» (1955), Թբիլիսիի պետական համալսարանը (1961), մարզիչ-ուսուցիչ։ Մանկավարժական գիտությունների թեկնածու։
Հանդես է եկել Թբիլիսիի «Դինամոյում»։ 1959 թվականին խորհրդային մարզիկներից առաջինը կարողացավ ԱՄՆ-ի դրոշի տակ հանդես գալով հաղթանակ տանել։ Օլիմպիական խաղերին երկու անգամ ներկայացրել է ԽՍՀՄ-ը (1960 և 1964 թվականներին, համապատասխանաբար 1-ինը և 5-րդ տեղերը)։ Անձնական ռեկորդը՝ 2 մ 17 սմ (1964)։
Սպորտի վաստակավոր վարպետ (1960)։ Լենինի շքանշանի դափնեկիր։


== Սպորտային ձեռքբերումներ ==
Օլիմպիական չեմպիոն (1960, 2 մ 16 սմ-օլիմպիական ռեկորդ)։
Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր (1962, 2 մ 09 սմ)։
ԽՍՀՄ չեմպիոն (1964)։
Մարքթլոյթեն

Մարքթլոյթեն (գերմ.՝ Marktleuthen), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիա շրջանին։ Գտնվում է Վունզիդել Ֆիխտելի շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 3383 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 35.49 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 4 79 135։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Homepage der Stadt Marktleuthen
Homepage des Arbeitskreises für Heimatforschung Marktleuthen
Fotos und Informationen
Վաղարշավան

Վաղարշավան, գրաբար՝ Վաղարշաւան, Բասենո (Բասենոյ) բերդ, Բասենո (Բասենոյ) քաղաք, Բասեն, քաղաք Մեծ Հայքի Այրարատ նահանգի Բասեն գավառում, Երասխ և Մուրց գետերի միախառնման մոտ։ Ըստ Մովսես Ւարենացու, հիմնել է Հայոց թագավոր Վաղարշ Բ (II դ․), իր ծննդյան տեղում, որտեղ մայրը նրան ծննդաբերել էր իր ձմեռոցը գնալու ժամանակ։ Գտնվելով Երասխի ափով ձգվող տարանցիկ ճանապարհին՝ Վաղարշավանը դարձել է բազմամարդ ավան, պարսպապատվել։ Արիստակես Լաստիվերցու վկայությամբ, զարգացման բարձր աստիճանի է հասել 9-րդ դարի 1-ին կեսին։ Սակայն 1048—1049 թվականներին ավերվել է սելջուկյան թուրքերի արշավանքների ժամանակ։ Հետագա դարերում վերածվել է անշուք բնակավայրի։ Նոր ժամանակներում այլևս չի հիշատակվում։ Ավերակները նշմարվում են ներկայիս Քյոփրիքյոյ գյուղի մոտ։ Հաճախ շփոթվել է Վաղարշակերտի (Ալաշկերտ), Հասանկալայի, Բողբերդի հետ։
Խիանքի գավառակ

Խիանք, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Գենջի գավառում կամ Սասունում` Տալվորիկի ջուր (Ասպական) գետի ձորհովտում։ Գավառակի կենտրոնը Փառկա գյուղն էր։
Խիանքի տարածքը մտել է Մեծ Հայքի Աղձնիք նահանգի Սանասունք (Սասուն) գավառի մեջ։ Օգտվելով երկրի անմատչելի դիրքից` Խիանքի անվեհեր հայերը մինչև XX դարի սկիզբը պահպանել են իրենց ինքնուրույնությունը։


== Աշխարհագրություն ==
Խիանքը տարածվում էր Անտոք լեռան հարավարևմտյան կոմում՝ Խիանքի լեռների և նրա մոտերքում գտնվող Իշնձոր ձորի շրջանում։ Եղել է ջրառատ շրջան և նպաստավոր պայմաններ է ստեղծել այգեգործության և երկրագործության համար։


== Կլիմա ==
Գավառակն ունեցել է բարեխառն կլիմա։ Խորը կիրճերում տաք է եղել։


== Պատմություն ==
XV-XVII դարերի Խիանք գավառակի տարածք թափանցել են քրդական քոչվոր ցեղեր։
XX դարի սկզբին Խիանքի և Տալվորիկի շուրջ 8 հազար հայերը կազմել են բնակչության ավելի քան 70%-ը։
1894-1896 թթ.-ին հայկական կոտորածներից մեծապես տուժած Խիանքի հայերի մեծ մասը, 1915 թ.-ին Մեծ եղեռն ժամանակ հերոսական ինքնապաշտպանության շնորհիվ փրկվել է և ապաստանել Արևելյան Հայաստանում։ Նրանց սերունդները բնակվում են հիմնականում Աշտարակի և Թալինի շրջաններում։


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը հիմնականում բաղվում էին այգեգործությամբ, անասնապահությամբ, ջուլհակությամբ, շերամապահությամբ, գինեգործությամբ։ Հռչակված էին արգավանդ Խիանքի անուշահամ մրգերը, հատկապես՝ խաղողը։ Ուներ գինու ընտիր տեսակներ։


== Վարչական բաժանում ==
1909 թ.-ին Խիանքն ուներ 56 գյուղ, որից 18-ը հայկական էին, որից առավել հայտնիներն էին Իշխանաձորը, Բերմը, Արխունդը, Արտխոնքը, Բահմդանքը, Բացին, Ընկուզանկը, Հեղինը, Սաղտունը։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Խիանքի հայտնի վանքերից էին Ս. Եղիայի և Ս. Աստվածածին վանքերը։


== Աղբյուրներ ==
Ծխական դպրոցներ կային Բերմ, Սաղտուն և Փառկա գյուղերում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Շան ձագով հղիության համախտանիշ

Շան ձագով հղիության համախտանիշ (անգլ.՝ Puppy pregnancy syndrome), զառանցական խանգարում, որն առաջանում է զանգվածային հիստերիայի հետևանքով։ Այն տարածված է Հնդկաստանում։ Նրանք, ովքեր տառապում են այս համախտանիշով, կարծում են, որ հղի են շան ձագերով։
Համախտանիշը տարածված է Հնդկաստանի մի քանի նահանգների գյուղերում, ներառյալ Արևմտյան Բենգալիան, Ասսամը, Բիհարը, Ջարքհանդը, Օդիշան և Չհաթիսգարհը։ Դրա մասին հայտնել են տասնյակ հազարավոր մարդիկ, և ամենից հաճախ այն հանդիպում է կրթության սահմանափակ հասանելիություն ունեցող շրջաններում։
Խանգարում ունեցողները կարծում են, որ շների կծելուց անմիջապես հետո իրենց որովայնում ձագեր են առաջանում, և դա հատկապես հավանական է, եթե շունը հարձակման պահին սեռական գրգռված վիճակում է։ Այս համախտանիշի զոհերը հաչում են, պնդում են, որ ջրի մեջ նայելիս իրենց մեջ շան ձագեր են տեսնում և որովայնի մեջ մռմռոց լսում։ Ենթադրվում է, որ հիվանդներն, ի վերջո, մահանում են, հատկապես տղամարդիկ, որոնք ձագերին ծնելու են առնանդամի միջոցով։
Հիվանդության բուժման համար տեղական հեքիմները հմայություններ են օգտագործում, որոնք իբր լուծարում են շան ձագերին և դրանք դուրս են բերում մարսողական համակարգի միջոցով «առանց հիվանդի իմացության»։
Հնդիկ բժիշկները հանրությանը տեղեկացնում են այս վիճակի հանդեպ հավատի վտանգի մասին։ Համախտանիշով տառապողների մեծ մասը դիմում են հոգեբույժի։ Հազվադեպ դեպքերում՝ շան կծելուց հետո մարդիկ ժամանակին կատաղության դեմ դեղամիջոցներ չեն ընդունում, համարելով, որ շան ձագով հղիության համախտանիշ ունեն, և հենվելով հեքիմների օգնության վրա։ Հեքիմներն ավելի են խորացնում խնդիրը՝ հիվանդներին տեղեկացնելով, որ իրենց հմայությունները չեն օգնի, եթե նրանք դիմեն սովորական բուժման։


== Տես նաև ==
Կուվադի համախտանիշ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Chowdhury A.N.., Mukherjee Himadri, Ghosh Kumar Kanti, Chowdhury Shyamali (March 2003)։ «Puppy pregnancy in humans: a culture-bound disorder in rural West Bengal, India»։ The International Journal of Social Psychiatry 49 (1): 35–42։ PMID 12793514։ doi:10.1177/0020764003049001536
Երդում (այլ կիրառումներ)

Երդում, կարող է վերաբերել՝

Երդում - սեփական անմեղսունակությունը, իրավացիությունը, նվիրվածությունն ու հավատարմությունն ապացուցելու արարողություն
Երդում - ֆիլմ-մելոդրամա, ռեժիսոր Մայքլ Սաքս, հիմնված իրական պատմության վրա
Վեկմոն

Վեկմոն (ֆր.՝ Vecquemont), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 552 մարդ, բնակչության խտությունը` 295.19 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1.87 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 120 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 11 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 357 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 250-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 107։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,0 %։ 250 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 236 անձ (124 տղամարդ և 112 կին)։ Գործազուրկ են եղել 14 անձ (4 տղամարդ և 10 կին)։ 107 անաշխատունակներից 29-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 52-ը` թոշակառուներ, իսկ 26-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==