Անժելիկան՝ հրեշտակների մարքիզուհին

Անժելիկան՝ հրեշտակների մարքիզուհին (ֆրանս.՝ Angélique, Marquise des anges), ֆրանսիական պատմա-արկածային, ռոմանտիկ գեղարվեստական կինոնկար, որը նկարահանվել է 1964 թվականին Բեռնար Բորդերիի կողմից և հանդիսանում է Անն և Սերժ Գոլոն ամուսինների՝ Անժելիկայի մասին պատմող վիպաշարի առաջին գրքի էկրանավորումը։


== Սյուժեն ==
Ֆրանսիա, 17-րդ դար։ Գեղեցկուհի Անժելիկան բարոն Սանսե դը Մոնտելուի դուստրն է։ Նրա մանկությունն անցել էր ժառանգական կալվածքում, որտեղ նա մեծանում էր որպես քմահաճ և բոլորի կողմից սիրված աղջնակ։ 1654 թվականին հայրը փորձում է նրան տեղավորել պալատում՝ իր զարմիկի մոտ, որտեղ Անժելիկան պատահաբար ականատես է լինում արքայազն Լուի դը Կոնդեի կողմից թագավորի դեմ արված դավադրությանը։
1657 թվականին, երբ Անժելիկան սովորում էր վանական համալիրում, հայրը որոշում է ամուսնացնել նրան հայտնի մարդու հետ։ Սակայն Անժելիկային սարսափելի պատմություններ են պատմում իր ապագա ամուսնու՝ Թուլուզի կոմս Ժոֆրեյ դը Պեյրակի մասին, ասելով, որ նա կաղ ու այլանդակ արտաքինով կախարդ է։ Անժելիկան հուսահատվում է այդ պատմություններից և որոշում է իր առաջին գիշերն անցկացնել մանկության ընկերոջ՝ Նիկոլյայի հետ, սակայն կալվածքի ծեր ծառայող Գեյոն տեսնում է նրանց։ Կռվի ժամանակ Նիկոլյան սպանում է Գեյոին և ստիպված փախչում է անտառ, որտեղ երկու օր ապարդյուն սպասում է Անժելիկային։
Անժելիկան տեղափոխվում է դը Պեյրակի դղյակը, որտեղ նրան շքեղ միջավայրում դիմավորում են պալատական ծառայողները։ Նա վախենում է և միաժամանակ ատում ամուսնուն։ Ժոֆրեյի հարստության գաղտնիքը՝ ապարներից ոսկի ստանալու մեջ է, որին ողջ Ֆրանսիայում տիրապետում է միայն նա։ Ժոֆրեյն եղել է Ամերիկայում, ձեռք բերել Ֆրանսիայի համար անհայտ իրեր, Չինաստանում ուսումնասիրել է քիմիա և աստղագիտություն, Հնդկաստանում՝ թույներ և հակաթույներ, արաբների մոտ ուսումնասիրել է հանրահաշիվ... Ռուսաստանից գալու ճանապարհին եղել է Սաքսոնիայում և սովորել ոսկու արդյունահանությունը։ Մարդասպաններից փախչելիս ցատկել է տանիքից և կոտրել ոտքը, որի պատճառով կաղ է մնացել, իսկ արաբների մոտ գերության ժամանակներից՝ դեմքի վրա խոր սպի էր մնացել։
Շուտով Անժելիկան հասկանում է, որ իր ամուսինը բարի, հրապուրիչ, խելացի ու ազնիվ տղամարդ է։ Նրանց միջև իսկական զգացմունք է բռնկվում...
Երկու տարի անց Լյուդովիկոս XIV թագավորը Փարիզ գնալու ճանապարհին որոշում է այցելել դը Պեյրակ ընտանիքին։ Թագավորը խանդում է կոմսի գեղեցկուհի կնոջն ու նրա հարստությանը։ Քանի որ դը Պեյրակը շրջապատված էր չարակամներով, թագավորի օգնությամբ բանտարկում են նրան՝ կախարդությամբ զբաղվելու շինծու մեղադրանքով։ Անժելիկան մեկնում է մայրաքաղաք, որպեսզի օգնի ամուսնուն, որտեղ նրան իր օգնությունն է առաջարկում փաստաբան Ֆրանսուա Դեգրեն։
Դը Պեյրակի ունեցվածքը կնքվում է, իսկ Անժելիկային իր մոտ է հրավիրում թագավորի եղբայրը։ Պարզվում է, որ հայտնի է դարձել տարիներ առաջ տեղի ունեցածը և թագավորի եղբորը հայտնի է, որ Անժելիկան լսել էր թունավորման վերաբերյալ դավադրության մասին։ Անժելիկային սկսում են հետապնդել։ Նա թագավորից ընդունելություն է խնդրում։ Չարժանանալով փոխադարձ սիրո, թագավորը հրաժարվում է օգնել Անժելիկային՝ նրա ամուսնուն խարույկից փրկելու հարցում։
Դատավարության ժամանակ Ժոֆրեյին ստիպում են ցուցադրել, թե ինչպես է նա ոսկի ստանում, հրավիրում են կեղծ վկաների, որոնք զրպարտում են նրան և սպանում նրա օգտին ցուցմունք տալու պատրաստ հայր Կերշեին։ Ժոֆրեյին դատապարտում են խարույկի վրա հրկիզման։
Անժելիկային ուղեկցում են տեղի ավազակախմբի մոտ, որոնց առաջնորդը իր մանկության ընկեր Նիկոլյան էր։ Վերջինս որոշում է օգնել Անժելիկային պայմանով, որ նա կմնա իր հետ։ Ամուսնուն փրկելու համար Անժելիկան համաձայնվում է դառնալ ավազակապետի սիրուհին։ Սակայն երբ դը Պեյրակին ազատելու նպատակով ավազակները հարձակվում են նրան ուղեկցող պահակազորի վրա, պարզվում է, որ Ժոֆրեյի փոխարեն խրտվիլակ է, իսկ նրան գաղտնի ճանապարհով տարել ու որպես կախարդի այրել են... Նիկոլյան Անժելիկային կոչ է անում վրեժխնդիր լինել և վերջինս համաձայնվում է...


== Դերասանական կազմ ==


== Նկարահանող խումբ ==


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Անժելիկայի կերպարը կերտելու համար առաջարկներ են ստացել Բրիժիտ Բարդոն, Կատրին Դենյովը, Ջեյն Ֆոնդան և Մարինա Վլադին, սակայն վերջնական արդյունքում այն բաժին է հասել Միշել Մերսյեին։
1966 թվականին կինոնկարն արժանացել է գերմանական «Ոսկե էկրան» մրցանակին։
ԽՍՀՄ-ում ֆիլմն առաջին անգամ ցուցադրվել է 1969 թվականից, այն ժամանակ, երբ արդեն իսկ թողարկվել էր երրորդ՝ «Անժելիկան և թագավորը» կինոնկարը։
2013 թվականին նկարահանվել է ռեժիսոր Արիել Զեյթունի «Անժելիկա» կինոնկարը, որը «Անժելիկան՝ հրեշտակների մարքիզուհին» ֆիլմի նոր տարբերակն է։


== Տես նաև ==
Հիասքանչ Անժելիկան
Անժելիկան և թագավորը
Անսաստելի Անժելիկան
Անժելիկան և սուլթանը


== Ծանոթագրություններ ==