armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ռանդաբերգ

Ռանդաբերգ (նորվ.՝ Randaberg), կոմունա (համայնք) Նորվեգիայի Ռուգլան ֆյուլքեյում (մարզում)։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Ռանդաբերգ քաղաքն է։ Պաշտոնական լեզուների ընտրության ժամանակ 3 լեզուներից որևէ մեկը չի ընտրել, այսինքն՝ չեզոք է։ Զբաղեցնում է 24.63 կմ² տարածք։


== Պատմություն ==
Կոմունայի տարածքում բնակվում են հին նորվեգացիների ժառանգները, ովքեր այստեղ են եկել մոտ 12.000 տարի առաջ (ըստ որոշ նորվեգացի գիտնականների)։ Ենթադրվում է որ Ստվարտհոլա (նորվ.՝ Svarthola) քարանձավում 6000 տարի առաջ բնակվել են 25 հոգուց կազմված մարդկանց խումբ։ Այդ մարդիկ հիմնականում որսորդությամբ և հատապտուղներ հավաքելով էին զբաղված։ 2000 տարի առաջ նրանք սկսեցին զբաղվել նաև անասնապահությամբ, ինչը մինչ օրս էլ տեղաբնակների հիմնական զբաղմունքն է։


== Ռանդաբերգի զինանշանը ==
Ռանդաբերգ կոմունայի զինանշանը իրենից ներկայացնում է կապույտ գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա՝ բոլոր եզրերին պատկերված է սպիտակ գույնի ամբողջական շրջանակներ։


== Բնակչություն ==
Համաձայն 2016 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Ռանդաբերգ կոմունայում բնակվում է 10 737 մարդ։ Վերջին 60 տարում բնակչության թվաքանակը արձանագրել է կայուն աճ։


== Մշակույթ ==
Քաղաքը ունի հազարամյա պատմություն և տարբեր ժամանակաշրջանների պատմամշակութային հուշարձաններ, որոնցից ամենահայտնին է Գրյոդեմե եկեղեցին։ Քաղաքի 1000-րդ ծննդյան կապակցությամբ կազմակերպվել է մեծ տոնակատարություն, բացվել է հսկայական ծառուղի։


== Կրթություն ==
Ռանդաբերգում գործում է երեք դպրոց՝ Հարեսթադ (նորվ.՝ Harestad skole), Գերդեմ (նորվ.՝ Grødem skole) և Գոա (նորվ.՝ Goa skole): Բոլոր դպրոցները 10-ամյա են։


== Ռանդաբերգից հայտնի մարդիկ ==
Յոն Տորբեգրոսեն (ծնվ. 1153) Lendemann og adelsmann
Յանռհալդ Յոնստադեր (ծն 1178) Gift med Skule Bårdsson, mormor til Magnus Lagabøte
Գոա Ռեյդեր, (1942) ֆուտբոլիստ
Բյարտե Թյոստհեյմ (1967), underholder i NRK P3
Թոմ Տվեյդ (1968) քաղաքական գործիչ, fylkesordfører i Rogaland
Բենտ Յհո (1971) խորհրդարանի պատգամավոր
Ռունե Հոլտ (1973) Verdensmester i Speedway
Հանս-Պետեր Լինդստրոմ, (1973) պրոդյուսեր, DJ և երաժիշտ
Էրիկ Ֆուգլեստադ, (1974) ֆուտբոլիստ
Բյորգե Ֆորդհեյմ, (1975) երաժիշտ
Ալեքսանդր Գաբրիելսեն (1985) ֆուտբոլիստ
Թվեն Աութսբե, (1985) ֆուտբոլիստ
Ֆրեդ Անտոն Ինֆրեգիբե, investor


== Արտաքին հղումներ ==
Կոմունայի վիճակագրական տվյալները վերցված Նորվեգիայի վիճվարչությունից: Archived 2011-05-13 at the Wayback Machine. (նորվեգերեն)


== Ծանոթագրություններ ==
Դեյվիդ Լայոնս

Դեյվիդ Լայոնս (անգլ.՝ David Lyons, ապրիլի 16, 1976(1976-04-16), Մելբուռն, Ավստրալիա), ավստրալիացի դերասան։ Նա հայտնի է ավստրալիական դրամատիկական «Ծովային պահակախումբ» հեռուստասերիալից, որտեղ նա խաղացել է նավաստի Ջոշ Հոլիդեի դերը։


== Կենսագրություն և կարիերա ==
2004 թվականին Լայսոնն ավարտել է Ավստրալիայի Ազգային ինստիտուտի դրամատիկական արվեստի բաժինը (NIDA)։ Նա ստացել է ոչ մեծ դերեր ավստրալիական հեռուստատեսային ֆիլմերում։ 2008 թվականին Լայոնսը խաղացել է դեկտոր Սայմոն Բրենների դերը հեռուստասերի 14-րդ և 15-րդ մասերում, 2008 և 2009 թվականներին։ 2010 թվականին նա խաղացել է Ջուլիա Ռոբերտսի Կեր, աղոթիր, սիրիր ֆիլմում։ 2011 թվականին նկարահանվել է Թիկնոց սերիալում, տանելով Վինս Ֆարադիայի դերը։ 2012 թվականին հեռուստաէկրան բարձրացավ Հեղափոխություն սերիալը, որտեղ Լայոնսը խաղացել է առանցքային դերեր՝ գեներալ-աշխարհազորային Սեբաստիան Մոնրո։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==
2014 — մրցանակ Սատուրն — լավագույն հեռուստասերիալային դերասան (Հեղափոխություն)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
David Lyons Internet Movie Database կայքում
Թոքուր

Թոքուր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գորբկի

Գորբկի (ուկրաիներեն՝ Горбки), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վինոգրադովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գորբկի գյուղում բնակվում էր 615 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1162 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,53 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռոբերտ Ա. Նաեֆի աստղադիտարան

Ռոբերտ Ա. Նեֆի աստղադիտարան (ֆր.՝ Observatoire Robert-A. Naef, աստղադիտարանի կոդը` — «A13»), աստղադիտարան Շվեյցարիայի Ֆրիբուրգ կանտոնի Ֆրիբուրգ քաղաքից մի քանի կիլոմետր հեռու։ Հիմնադրվել է 1984 թվականին։ Աստղադիտարանը անվանվել է հայտնի շվեյցարացի սիրող աստղագետ Ռոբերտ Նեֆի (1907–1975) պատվին, նրա պատվին է նաև անվանվել (1906) Նեֆ աստերոիդը։
Աստղադիտարանը գտնվում է ծովի մակերևույթից 700 մ բարձրության վրա։ Աստղադիտարանը պատկանում է շահույթ չհետապնդող Ռոբերտ Ա. Նեֆի հիմնադրամին։
Աստղադիտարանը հիմնականում զբաղվում է աստղագիտության հանրայնացմամբ երեխաների և երիտասարդների ջրանում։ Ամեն ուրբաթ օր այն բաց է այցելության համար։


== Ռոբերտ Ա. Նեֆի հիմնադրամ ==
Ռոբերտ Ա. Նեֆի հիմնադրամը ստեղծվել է 1977 թվականի ապրիլի 15-ին հայտնի աստղագետի այրու Դեյզի Նեֆ-Ռիտերի կողմից։ Համաձայն հիմնադրամի կանոնադրության, նրա հիմնական նպատակնե է Ռոբերտ Ա. Նեֆի հիշատակին աստղադիտարանում տեղադրել Ռեյնֆիլդեռ և Հարտել աստղադիտակ նոր աստղադիտարանում։ Աստղադիտարանի հետագա նպատակն է նաև ակտիվորեն նպաստել երիտասարդների շրջանում աստղագիտության հանրայնացումը։


== Աստղադիտարանի գործիքներ ==
162.5 մմ, «Ռեյնֆիլդեռ և Հարտել» աստղադիտակ, կիզակետային հեռավորությունը 1435 մմ - խոշորացնում է 150 անգամ։
50 սմ «Կելլերի աստղադիտակ», տեղադրվել է 2004 թվականին, Կասսգրեյնի տիպի, կիզակետային հեռավորությունը 5000 մմ։
Արևային աստղադիտակ VTT 120
40 սմ, Celestron C14 աստղադիտակ, Շմիդտ-Կասսգրեյն տեսակի
Մոլորակադիտարան


== Հիմնական նվաճումները ==
Հայտնաբերվել են 95 աստերոիդ 2005-ից 2009 թվականները


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աստղադիտարանի կայքը
A13 աստղադիտարանի մասինՓոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում աստղադիտարանի կատարած դիտարկումները

Աստերոիդների աստղաչափական դիտարկումները
Playing God (երգ)

Playing God, ամերիկական Paramore ռոք խմբի Brand New Eyes երրորդ ստուդիական ալբոմի հինգերորդ և վերջին սինգլը։
Երգը գրել են Հեյլի ՈՒիլյամսը և Ջոշ Ֆառոն, և պրոդյուսերը եղել է Ռոբ Կավալլան։ Ձայնագրությունը պատրաստվել է Հինդեն Հիլլզի օգնությամբ, հունվարից մարտ ամիսների ընթացքում։ 2010 թվականի հոկտեմբերի Alter the Press! կայքով հայտարարվեց, որ Paramore֊ի հաջորդ սինգլը «Playing God» կլինի։ ՍԻնգլը ազատ արձակվեց 2010 թվականի նոյեմբերի 15֊ին, Մեծ Բրիանիայում, Fueled by Ramen լեյբլով։


== Հիթ շքերթներ ==


== Երգացանկ ==
Digital Download«Playing God» ֊ 3:02


== Արտաքին հղումներ ==
«Playing God на сайте MusicBrainz» (անգլերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-15-ին։ Վերցված է 2015-08-24 
«Группа Paramore на сайте Allmusic» (անգլերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-03-12-ին։ Վերցված է 2015-08-24 
«Клип Playing God на сайте Youtube» (անգլերեն) 


== Ծանոթագրություններ ==
Կարատուզսկի շրջան

Կարատուզսկի շրջան (ռուս.՝ Каратузский район Красноярского края), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոյարսկի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կարատուզսկոե։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 10236 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 16805 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1,64 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Պիրեյոս

Պիրեյոս (հուն․՝ Πειραιάς, ՄՀԱ։ [piɾɛˈas]), Պիրեաս; հին հունարեն՝ Πειραιεύς, Պիրեաֆս), քաղաք և նավահանգիստ Հունաստանում` Եգեյան ծովում, Ատտիկեի պերիֆերիայի վարչական կենտրոնը։
Պիրեյոսը գտնվում է Աթենքի քաղաքային տարածքում` Հունաստանի մայրաքաղաք Աթենքից 12 կմ հեռավորության վրա։ Քաղաքը գտնվում է Սարոնիկոս ծոցի ափին։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների, քաղաքի բնակչությունը կազմում է 163.688: Այս ցուցանիշով Պիրեյոսը համարվում է չորրորդ ամենաբնակեցված բնակավայրը Հունաստանում։
Պիրեյոսը ունի հին և հարուստ պատմություն, որի մասին վկայում են Հելլենիստական դարաշրջանից պահպանված հնագիտական իրերը և աշխատանքային գործիքները։ Որպես Հին Հունաստանի քաղաք, այն հայտնի դարձավ 5-րդ դարում և այն բանից հետո, երբ քաղաքում ստեղծվեց նավահանգստային նախատիպ։ Կարճ ժամանակահատվածում Պիրեյոսը դարձավ ամբողջ Դասական Հունաստանի տարանցիկ առևտրի գլխավոր կենտրոնը։
Սակայն ժամանակի ընթացքում Պիրեյոսի հեղինակությունը նվազեց, այն բանից հետո երբ 4-րդ դարում Հունաստանի մայրաքաղաք հռչակվեց Աթենքը։ Ժամանակակից աշխարհում Պիրեյոսը նշանավոր քաղաք է Հարավային Եվրոպայում և համարվում է Աթենքի անբաժանելի մասը։ Այն համարվում է Հունաստանի ամենամեծ նավահանգիստը և երկրի առևտրա-արդյունաբերական գլխավոր կենտրոններից մեկը։
Պիրեյոսը կարևոր նշանակություն ունի աշխարհում։ Այն համարվում է ամենավարկանշային և ամենաուղատար նավահանգիստը ամբողջ Եվրոպայում և երկրորդը աշխարհում։ Ամեն տարի Պիրեյոսը ընդունում է 20 միլիոն ուղևոր։


== Պատմություն ==


=== Հին և Միջին դարեր ===
Պիրեյոս քաղաքի տարածքը բնակեցված է եղել դեռևս մ.թ.ա. 26-րդ դարից։ Նախապատմական ժամանակաշրջանում Պիրեյոսը եղել է քարքարոտ կղզի, որը եղել է Մունիչի բլրի վրա։ Դիրքը բավականին ցածրադիր է։ Տարբեր ժամանակահատվածներում Պիրեյոսը եղել է համապատասխանաբար Հին Հունաստանի, Հռոմեական Կայսրության, Բյուզանդիայի, Օսմանյան Թուրքիայի, Իտալիայի և Հունաստանի Հանրապետության տարածքը, դա է պատճառը որ նա համարվում է տարբեր ազգերի հետևորդը։ Նավահանգիստը Հին ժամանակներում կարևոր նշանակություն է ունեցել Հին Հունաստանի համար։ Նա պահպանել է Հին Հունաստանի արտաքին հարաբերությունները տարբեր երկրների հետ։ Հին ժամանակներում Պիրեյոսը կատարել է ծովային փոխադրումներ Կիպրոսի, Պարսկաստանի, Մեծ Հայքի և Հռոմեական Կայսրության հետ։
6-րդ դարում Պիրեյոսը բռնեց զարգացման ուղին։ Մ.թ.ա. 511 թվականին ձևավորվեց քաղաքի սահմանագիծը և այն համարվեց Աթենք պոլիսի կարևորագույն կենտրոններից մեկը։


== Ծանոթագրություններ ==
Լևոն Գրիգորի Պետրոսյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լևոն Պետրոսյան (այլ կիրառումներ)Լևոն Գրիգորի Պետրոսյան (փետրվարի 26, 1925(1925-02-26), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 13, 1997(1997-06-13), Երևան, Հայաստան), հիդրոմեխանիկոս։ Ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր (1986), պրոֆեսոր (1989)։


== Կենսագրություն ==
1948 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը, որտեղ և աշխատել է 1960-1997 թվականներին։
Հիմնական աշխատանքները վերաբերում են լարման ոչ համաչափ տենզորով հեղուկների մեխանիկային (բազմաբաղադրիչ համակարգեր, մագնիսա-, էլեկտրա-, հիդրոդինամիկա, յուղման տեսություն)։ Լուծել է խնդիրներ, որոնց արդյունքների հիման վրա բացահայտվել են դասական հիդրոդինամիկայի մեթոդներով չբացատրվող մի շարք երևույթներ և օրինաչափություններ։


== Երկեր ==
Некоторые вопросы механики жидкости с несимметричным тензором напряжений, Е., 1984


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (46301-46400)

Աստերոիդների ցանկ (46201-46300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (46401-46500)
 Աստերոիդների ցանկ (46201-46300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (46401-46500)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (45001)-(50000)»։ www.minorplanetcenter.net
Գուասուի

Գուասուի (պորտ.՝ Guaçuí), համայնք Բրազիլիայում՝ Էսպիրիտու Սանտու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Էսպիրիտու Սանտու նահանգի հարավային մարզում։ Մտնում է Ալեգրիի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 25 492 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 467,758 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 60,1 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1928 թվականի դեկտեմբերի 25-ին


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 104.015.376,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 3.866,17 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,743 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Զովրեթ

Զովրեթ (վրաց.՝ ზოვრეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Զեստափոնի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1513 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոհամեդ Իբրահիմի Էլ Բաշիր

Մոհամեդ Իբրահիմի Էլ Բաշիր (արաբ․՝ محمد البشير الإبراهيمي‎‎, հունիսի 14, 1889(1889-06-14), Ras El Oued - մայիսի 20, 1965(1965-05-20), Սետիֆ, Sétif Province, Ալժիր), ալժիրցի գիտնական աստվածաբան, հասարակական և կրոնական գործիչ, լրագրող, Ալժիրի մահմեդական ուլեմների ասոցիացիայի անդամ։ 


== Կենսագրություն ==
Մոհամեդ Էլ Բաշիր Իբրահիմին ծնվել է 1889 թվականին Ռաս Էլ Ուեդում (Ալժիր, Կոնստանտինայից արևմուտք)։ 1908 թվականին նրա ընտանիքը գաղթել է Հիջազ, որտեղ ապրել է Մեդինա քաղաքում, 1911 թվականին Մուհամեդ Էլ Բաշիրը տեղափոխվել է Կահիրե։ Էլ Բաշիրը կրոնական կրթություն է ստացել և ծանոթ է եղել ժամանակի շատ հայտնի մահմեդական գիտնականների հետ։ 1913 թվականին ծանոթացել է ալժիրցի հայտնի մահմեդական գիտնական Բեն Բադիսի հետ։ Մոհամեդ Էլ Բաշիր Իբրահիմին պանարբայի դիրք է զբաղեցրել և մոտ է եղել Մեքքայի շերիֆ Հուսեյն իբն Ալի ալ-Հաշիմի հետ, ինչի համար 1917 թվականին Օսմանյան իշխանությունների կողմից արտաքսվել է Դամասկոս։ Այն բանից հետո, երբ 1919 թվականին Ֆեյսալ I իբն Հուսեյնն ազատագրել է Սիրիան օսմաններից, նա էլ Բաշիրին առաջարկել է ընդգրկվել Սիրիայի կառավարության կազմում։ Սակայն Էլ Բաշիրը հրաժարվել է և 1920 թվականին վերադարձել է Ալժիր։ Ալժիր վերադառնալուց հետո սկսել է համագործակցել Բեն Բադիսի հետ, որի հետ 1931 թվականին մասնակցել է Ալժիրի մուսուլման ուլեմների ասոցիացիայի ստեղծմանը։ Բեն Բադիսի մահից հետո 1940 թվականին գլխավորել է ասոցիացիան և եղել է նրա առաջնորդը մինչև 1952 թվականը։ 1952 թվականին Մոհամեդ Էլ Բաշիրն այցելել է Եգիպտոս, Սաուդյան Արաբիա, Քուվեյթ, Իրաք և Հորդանան, որտեղ միջոցներ է ստացել ալժիրցի ուսանողների ուսուցման համար։ Մոհամեդ Էլ Բաշիր Իբրահիմին հանդես է եկել Ֆրանսիայից Ալժիրի անկախության օգտին։ Այդ պատճառով նա ստիպված է եղել փախչել Եգիպտոս, Ալժիր նա կարողացել է վերադառնալ միայն 1962 թվականին Ալժիրի անկախության հռչակումից հետո։ Մոհամեդ Էլ Բաշիր Իբրահիմին մահացել է 1965 թվականի մայիսի 21-ին.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մոհամեդ Էլ Բաշիր Իբրահիմիի կենսագրությունը
Չուվաշսկի Նագադակ

Չուվաշսկի Նագադակ (ռուս.՝ Чувашский Нагадак, չուվաշերեն՝ Чӑваш Нукасак), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 429 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արք (Ավերոնի գավառ)

Արք (ֆր.՝ Arques), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2009 թվականի դրությամբ կազմում է 118 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.45 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.29 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 510 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 135 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 19 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 78 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 66-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 12։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 84,6 %։ 66 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 66 անձ (38 տղամարդ և 28 կին)։ Գործազուրկ են եղել 0 անձ։ 12 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 5-ը` թոշակառուներ, իսկ 2-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կազմաշևո

Կազմաշևո (ռուս.՝ Казмашево, բաշկիրերեն՝ Ҡаҙмаш), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Աբզելիլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 627 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սարնովկա (գյուղ, Օլևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍարնովկաՍարնովկա (ուկրաիներեն՝ Сарнівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օլևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սարնովկա գյուղում բնակվում էր 256 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,65 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 393,85 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բոչարնիկի

Բոչարնիկի (ռուս.՝ Бочарники), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Յարցևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ասատուր Կախոյան

Կախոյան Ասատուր Ստեփանի (փետրվարի 17, 1874(1874-02-17), Հաղպատ, Թիֆլիսի գավառ, Թիֆլիսի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 29, 1937(1937-12-29), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ, կուսակցական ծածկանունը՝ Բանվոր Խեչո), հեղափոխական գործիչ, լրագրող։


== Կենսագրություն ==
Ասատուր Կախոյանը ծնվել է Հաղպատ գյուղում։ Կուսակցական ծածկանունը եղել է Բանվոր Խեչո։ Եղել է Կոմկուսի անդամ 1898 թվականից։ Վաղ շրջանից մտել է հեղափոխական շարժման մեջ, գործել Բաքվում, Թիֆլիսում, Բաթումում, Հայաստանում։ 1898 թվականին Թիֆլիսում կազմակերպված հայ բանվորների առաջին մարքսիստական խմբի անդամ էր։ 1900 թվականի սկզբներին Կախոյանի, Հ. Փիլոսյանի, Գ. Կոզիկյանի նախաձեռնությամբ լույս է տեսել «Բանվոր» ձեռագիր թերթը։
1907 թվականին Բորչալուի գավառից հայտնի բոլշևիկ հեղափոխական Միխա Ցխակայայի հետ ընտրվել է ՌՍԴԲՊ V համագումարի պատգամավոր։ Կոնսպիրացիոն նպատակներով պատվիրակները Լոնդոն են մեկնել փոքր խմբերով։ Ասատուր Կախոյանը համագումար է մեկնել և Թիֆլիս վերադարձել Իոսիֆ Ստալինի հետ։ Լոնդոնոնում Կախոյանը ծանոթացել և հանդիպումներ է ունեցել Վլադիմիր Լենինի հետ։ 
Աշխատակցել է «Բանվորի ձայնը», «Կայծ», «Նոր խոսք», «Օրեր» բոլշևիկյան թերթերին։ Եղել է ՌԱԳԲԿ V (Լոնդոնյան) համագումարի պատգամավոր (վճռական ձայնի իրավունքով)։ Մասնակցել է Անդրկովկասում բոլշևիկյան կազմակերպությունների ստեղծմանը, ռեակցիայից հետո, հեղափոխության վերելքի տարիներին՝ այդ կազմակերպությունների վերականգնմանը։
1920 թվականին եղել է Լոռի-Փամբակի Հեղկոմի նախագահ։ Հայաստանում խորհրդային իշխանության հաղթանակից հետո ընտրվել է Ղարաքիլիսայի (այժմ՝ Վանաձոր) Հեղկոմի անդամ։ 1923-1926 թվականներին եղել է Վրաստանի կաշեգործների արհմիության նախագահ, 1926 թվականին՝ Հայաստանի կաշվի տրեստի կառավարիչ, 1927 թվականին՝ կաշվի միավորման Անդրկովկասյան բաժանմունքի կառավարչի տեղակալ։
Բազմիցս ընտրվել է Անդրերկրկոմի, Հայաստանի և Վրաստանի Կենտգործկոմների անդամ։


== Մահ ==
Դարձել է ստալինյան բռնաճնշումների զոհ, անհիմն բռնադատվել է Երևանում և գնդակահարվել, 1955 թվականին (հետմահու) արդարացվել։


== Երկեր ==
Կախոյան, Ասատուր Ստեփանի։ Հոդվածներ և հուշեր։ ՍՄԿՊ Կենտկոմին կից Մարքսիզմ-Լենինիզմի ինստիտուտ, Հայկական ֆիլիալ - ՀԿՊ կենտկոմին կից պարտիայի պատմության ինստիտուտ։ «Հայպետհրատ», Երևան, 282 էջ։
Կախոյան Ասատուր։ Հիշողություններ (ընդհատակյա աշխատանքների շրջանից)։ 1892-1917։ Թիֆլիս։ տպ. «Զարյա Վոստոկա»ի, 1930։


== Ծանոթագրություններ ==
Գուսան Աշոտ

Աշոտ (Աշոտ Հայրապետի Դադալյան, ապրիլի 12 (25), 1907, Գորիս, Հայաստան - հունվարի 28, 1989(1989-01-28), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ գուսան, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1967), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1958), ԽՄԿԿ անդամ (1946)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Գորիսում։ Եղել է գառնարած։ Վաղ հասակում զրկվել է մորից։ 1921 թվականին տեղափոխվել է Բաքու, ավագ եղբոր մոտ։ Այստեղ հովվական սրինգը փոխարինել է քամանչայով։ Սովորել է Բաքվի բաներիտ դպրոցում։ 1928 թվականին վերադարձել է Զանգեզուր և զբաղվել գուսանությամբ։ 1948 թվականին բնակություն է հաստատել Երևանում։ Իր ղեկավարած անսամբլով համերգներ է տվել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ նրա սահմաններից դուրս։ Նրա երգերը կատարվել են բազմաթիվ երգիչների կողմից։


== Պարգևներ ==
ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1967)
«Աշխատանքային գերազանցության համար» մեդալ (27.06.1956)


== Աշոտի երկերի մատենագրություն ==
Աշուղական երգեր, Երևան, Հայպետհրատ, 1946, 34 էջ։
Գուսանի սերը, Երևան, Հայպետհրատ, 1955, 128 էջ։
Գուսանի սերը (նոտագրված), Երևան, Հայպետհրատ, 1958, 152 էջ։
Սիրո կրակներ, Երևան, «Հայաստան», 1971, 130 էջ։
Սրտի նվագներ, Երևան, «Սովետական գրող», 1979, 112 էջ։
Ծովաստղիկս։ Երգեր առանց նվագակցության, Երևան, «Սովետական գրող», 1982, 263 էջ։
Լեռները կանչում են, Երևան, 1988։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Գրականություն Աշոտի և նրա ստեղծագործության մասին ==
Անդրանիկ Ս. Կարապետյան, Գուսան Աշոտի բանաստեղծական աշխարհը, Գորիս, «Տաթև համալսարան» հրատարակչություն, 1995, 112 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Դեմենտի Շմարինով

Դեմենտի Ալեքսեևիչ Շմարինով(ռուս.՝ Дементий Алексеевич Шмаринов, ապրիլի 29 (մայիսի 12), 1907 կամ մայիսի 12, 1907(1907-05-12), Կազան, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 30, 1999(1999-08-30), Մոսկվա, Ռուսաստան), ռուս խորհրդային նկարիչ, ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի իսկական անդամ (1953), ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (1967)։
Սովորել է Մոսկվայում, Դ․ Ն․ Կարդովսկու մոտ (1923-1928)։ Եղել է ՌԽՖԽՀ նկարիչների միության մոսկովյան կազմակերպության վարչության նախագահ (1959-1961, 1966-1968, և 1972) և ԽՍՀՄ նկարիչների միության վարչության քարտուղար (1968 թվականից)։ Հիմնականում աշխատել է գրքի ձևավորման ասպարեզում։ Շմարինովի աշխատանքներին հատուկ են գրական ստեղծագործության մեկնաբանման ռեալիստական ճշգրտությունը (Ալեքսեյ Տոլստոյի «Պետրոս I», 1940-1945, Լև Տոլստոյի «Պատերազմ և խաղաղություն», 1953-1955, երկուսն էլ՝ Տրետյակովյան պատկերասրահում, Մոսկվա և այլն)։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ստեղծել է մի շարք քաղաքական պաստառներ, ինչպես և հաստոցային գծանկարների շարք՝ «Չենք մոռանա, չենք ների» (1942, Տրետյակովյան պատկերասրահ, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ) անվամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Paperwork

«Paperwork», ամերիկացի ռեփեր T.I.-ի իններորդ ստուդիական ալբոմն է։ Այն թողարկվել է 2014 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Columbia Records և Grand Hustle Records լեյբլների կողմից։ Ալբոմը հիմնականում ստացել է դրական արձագանքներ երաժշտական քննադատների կողմից, իսկ Billboard 200 ալբոմների հիթ շքերթում զբաղեցրել է 2-րդ հորիզոնականը։ Ալբոմի 4 սինգլներն են՝ «About the Money», «No Mediocre», «G Shit» և «Private Show» երգերը։


== Հիթ-շքերթներ ==


=== Շաբաթական հիթ-շքերթներ ===


=== Տարեվերջյան հիթ-շքերթներ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
T.I.-ի պաշտոնական կայք
Բերդակ (Արճեշի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բերդակ (այլ կիրառումներ)Բերդակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արճեշի գավառակում։ Գտնվում էր Արճեշ քաղաքից 13 կմ արևմուտք, Վանա լճից հյուսիս, լիճը թափվող մի գետակի աջ ձորալանջին։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 40 տուն բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղն ուներ հայկական եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հայելի կալկաթյան

«Հայելի կալկաթյան», քաղաքական, գրական և առևտրական շաբաթաթերթ։ Կալկաթայի (Հնդկաստան) «Իմաստախնդիրյան միաբանություն» հրատարակչական ընկերության պարբերական։ Լույս է տեսել 1820-ին, Կալկաթայում։ Խմբագիր՝ Հ․ Տեր-Հակոբյան։
Տպագրել է միջազգային և տեղական լուրեր, գրական ստեղծագործություններ, մանկավարժական հոդվածներ։ Լեզուն հիմնականում գրաբար է։
Դավիթ Ալուխանյան

Դավիթ Ալուխանյան (8 օգոստոսի, 1974, Բաքու - 6 մարտի, 1993, Մեծշեն, Մարտակերտի շրջան), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Դավիթ Ալուխանյանը ծնվել է 1974 թ. օգոստոսի 8-ին Բաքու քաղաքում։ Սկզբնական կրթությունը ստացել է քաղաքի թիվ 201 դպրոցում։ 1988 թ. հոկտեմբերին ընտանիքով բռնի տեղափոխվել է Ստեփանակերտ։ 1990 թ. անդամագրվել է ազատամարտիկների առաջին ջոկատներից մեկին, ծառայել հետախուզական վաշտում։ Մասնակցել է Կրկժանի, Խոջալուի, Քյոսալարի, Ջանհասանի, Շուշիի, Նախիջևանիկի, Չափարի, Կուսապատի, Մեծ շենի մարտերին։ Զոհվել է 1993 թ. մարտի 6-ին Մարտակերտի շրջանի Մեծշեն գյուղի ազատագրման համար մղված մարտում։ Հետմահու պարգևատրվել է ՀՀ և ԼՂՀ «Արիության համար» մեդալներով։ Ամուսնացած չէր։ Հանգչում է Ստեփանակերտի Հուշահամալիրում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆերգյուս Էդուարդ Օ'Կոննոր

Ֆերգյուս Էդուարդ Օ’Կոննոր (անգլ.՝ Feargus Edward O'Connor, հուլիսի 18, 1794(1794-07-18) կամ 1794, Իռլանդիա - օգոստոսի 30, 1855(1855-08-30) կամ օգոստոսի 31, 1855(1855-08-31), Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն), իռլանդացի չարտիստական շարժման առաջնորդ Մեծ Բրիտանիայում, հռետորական հրապարակախոս։


== Գործունեություն ==
1820-ական թվականներին մասնակցել է իռլանդական ազգային-ազատագրական շարժմանը։ Հիմնել է և խմբագրել «Նորթըրն սթար» («Northern Star») չարտիստական լրագիրը։ Պաշտպանել է չարտիստների պայքարի հեղափոխական եղանակները («ֆիզիկական ուժի» սկզբունք)։ Երկու անգամ բանտարկվել է (1840, 1843)։ Օ’Կոննորի հակակապիտալական ելույթները և բանվոր դասակարգի շահերի ենթադրյալ պաշտպանությունը զուգակցվել են բանվորների՝ հողին վերադառնալու վերաբերյալ խոստումներով։ Այդ նպատակով Օ’Կոննորը 1845 թվականին հիմնել է Հողային ընկերությունը։ 1847 թվականին դարձել է անգլիական պառլամենտում «պրոլետարիատի» առաջին ներկայացուցիչը։ 1848 թվականի ապրիլին, չարտիստների ելույթի նախապատրաստման ժամանակ Օ’Կոննորը կոչ է արել հրաժարվել հեղափոխական պայքարից։ 1848 թվականից հետո Օ’Կոննորի կողմնակիցները անցել են ռեֆորմիզմի դիրքերը։


== Ծանոթագրություններ ==
(5317) Վերոլաքուա

(5317) Վերոլաքուա (անգլ.՝ Verolacqua), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի փետրվարի 11-ին Կարոլին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,648756 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3618 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9357 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1574,57 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,228634 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,98° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5317) Վերոլաքուա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ենթատրամաչափային արկ

Ենթատրամաչափային արկ, զրահահար արկի տարատեսակ։ Նախատեսված է տանկեր ոչնչացնելու համար։ Առաջին անգամ ենթատրամաչապայի արկերը մշակվել են ԽՍՀՄ-ում (1938)։ Ենթատրամաչափային արկի զրահը ծակող մասը բարձր ամրություն ունեցող միջաձողն է, որի տրամագիծը մոտ 3 անգամ փոքր է հրանոթի տրամաչափից։
Կարիֆե

Կարիֆե (իտալերեն՝  Carife ), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզի Ավելինո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1697 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 106 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 16 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83040, հեռախոսային կոդ՝ 0827։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune-carife.it/ Archived 2008-09-16 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնտեվիդեո (Ռոտերդամ)

Մոնտեվիդեո, 43 հարկ, 139.5 մետր բարձրություն ունեցող բնակելի երկնաքեր՝ նիդերլանդական Ռոտերդամ քաղաքում՝ Նյովե Մաաս (Nieuwe Maas) գետի ափին։


== Հակիրճ տեղեկություն ==
Շենքի տանիքին տեղադրված է Մոնտեվիդեոյի համառոտագրություն-լոգոն՝ "M" տառը՝ հսկա չափերով, որի շնորհիվ աշտարակաձև կառույցի բարձրությունը հասել է 152.3 մետրի։ Լոգոն այնպես է նախագծված, որ նմանվի հսկա հողմացույցի։ Ճարտարապետական Mecanoo ֆիրմայի պատրաստած նախագծերով կառուցված աշտարակաձև շինության պաշտոնական, հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 2005 թվականի դեկտեմբերի 19-ին։ Շենքում կան 192 բնակարան, 6050 քառակուսի մետր ընդհանուր մակերեսով գրասենյակային և 1933 քառակուսի մետր մակերեսով առևտրային տարածքներ։ Շենքը, որ Մոնտեվիդեո է անվանակոչվել ի պատիվ Ուրուգվայի մայրաքաղաքի, Նիդերլանդներում իր բարձրությամբ երկրորդն է։


== Պարգևներ ==
2006 թվականին երկնաքերն արժանացել է International Highrise Award մրցանակի։ Շենքը պարգևատրվել է նաև Dedallo Minosse Prize մրցանակով  և երրորդ տեղն է զբաղեցրել 2005 թվականին անցկացված Emporis Skyscraper Award մրցույթի ընտրական փուլում։


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.montevideo-kopvanzuid.nl/}}(չաշխատող հղում)
http://skyscraperpage.com/cities/?buildingID=2591 (անգլերեն)
Պավլովկա (գյուղ, Բալակլավայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊավլովկաՊավլովկա (ուկրաիներեն՝ Павлівка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Sahtik), գյուղ Ուկրաինայի Սևաստոպոլի Բալակլավայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Սախտիկ։
2001 թվականի տվյալներով Պավլովկա գյուղում բնակվում էր 427 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մոնտինյակ Շարանտ

Մոնտինյակ Շարանտ (ֆր.՝ Montignac-Charente), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 474 մարդ, բնակչության խտությունը` 54.92 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.63 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 380 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 95 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 16 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 434 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 318-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 116։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,3 %։ 318 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 277 անձ (142 տղամարդ և 135 կին)։ Գործազուրկ են եղել 41 անձ (19 տղամարդ և 22 կին)։ 116 անաշխատունակներից 18-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 58-ը` թոշակառուներ, իսկ 40-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնսո լը Վա

Մոնսո լը Վա (ֆր.՝ Monceau-le-Waast), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Մարլ կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լան։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02493։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 243 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 150 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 99-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 51-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 66,0%, 1999 թվականին եղել է 72,8%)։ 99 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 88-ը (54 տղամարդ և 34 կին), գործազուրկ էին 11 մարդ (6 տղամարդ և 5 կին)։ 51 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 16-ը՝ թոշակառուներ, 20-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Մոնսո լը Վա (ֆր.)
Կոստա Ռիկա (այլ կիրառումներ)

Կոստա Ռիկա, կարող է վերաբերել՝

Կոստա Ռիկա - պետություն Կենտրոնական Ամերիկայում
Կոստա Ռիկա - համայնք Բրազիլիայում՝ Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի կազմում
Աբանիլյա

Աբանիլյա (իսպ.՝ Abanilla), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Մուրսիա նահանգի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կամարկա Օրենտալ շրջանում։ Բնակչությունը 6585 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Տարածքը 236,6 կմ² է։ Քաղաքը պրովինցիայի վարչական շրջանից հեռու է 28 կմ։


== Անվան առաջացումը ==
Անունը գալիս է արաբերեն al-Bayada–«սպիտակ քաղաք» անվանումից։ 13–րդ դարում հայտնի է եղել Ֆավալենա անունով։ Քաղաքը կոչվում է Մուրսիական Պաղեստին, որովհետև մոտ է քաղաքային պուրակներին, ունի ամնավարար հողի խոնավություն, քաղաքում աճում են պալմաներ և քաղաքում կան փոքրիկ օազիսներ։


== Կլիմա ==
Եղանակը ամռանը տաք է, ձմռանը մեղմ, ինչպես նաև լինում են անկայուն տեղատարափ անձրևներ (300 մմ մեկ տարվա ընթացքում)։ Աճեցվում են նուշ, ձիթապտուղ, խաղող, ծիրանի, դեղձ և լիմոն։


== Տեսարժան վայրեր ==
Տեսարժան վայրերի թվում մեծ դեր է խաղում Սան Խոսե եկեղեցին (18–րդ դար), «Հիսուսի սիրտը» հուշարձանը, որը քանդվել է գոթական ցեղերի կոցմիղ Սան Բենտինո եկեղեցու հետ միասին։


== Փառատոններ ==
Ամեն տարի տոնվում է բանահյուսական միջազգային փառատոնը։


== Քույր քաղաքներ ==
Վիլերբան


== Ժողովրդագրություն ==
Ամենամեծ թվով բնակիչներ արձանագրվել են 1970 թվականին՝ 8675 մարդ։ Ներկայումս 9%-ը, բնակչության հիմնական մասը բրիտանացիներ և մարրոկացիներ են։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Página oficial del Ayuntamiento
Mapa de Abanilla (Google Maps)
Foro de encuentro de Abanilla Archived 2006-04-26 at the Wayback Machine.
Rio Chícamo Archived 2011-03-08 at the Wayback Machine.
Абанилья Новости и информация Archived 2010-03-27 at the Wayback Machine.


== Պատկերասրահ ==
Միլիերինա

Միլիերինա (իտալերեն՝ Miglierina), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզի Կատանձարո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 893 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 69 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 13 կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 88040։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0961։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Լյուսիա Սիրակուզացին։ Տոնը նշվում է դեկտեմբերի 13-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք


== Ծանոթագրություններ ==
Ոդիսական

Ոդիսական (հին հունարեն՝ Ὀδυσσεία), Հոմերոսին վերագրվող պոեմներից երկրորդը (Իլիականից հետո)։ Ստեղծվել է, հավանաբար, մ.թ.ա. 8-րդ դարում։
Ի տարբերություն «Իլիականի»` «Ոդիսականի» սյուժեն ոչ թե հերոսական է, այլ հեքիաթային, արկածային և կենցաղային։ Պատմում է Իթակե կղզու արքա Ոդիսևսի` Տրոյական պատերազմից հետո տուն վերադառնալու ճանապարհին տասը տարի տևած արկածների, ինչպես նաև Իթակեում Ոդիսևսին սպասող հավատարիմ կնոջը՝ Պենելոպեին բաժին ընկած փորձությունների մասին։
«Ոդիսականը» նույնպես բաժանված է 24 գրքերի կամ երգերի։ Կառուցվածքի առումով «Իլիականի» համեմատ «Ոդիսականն» ավելի բարդ է։ Պոեմն սկսվում է պատմության կեսից, իսկ նախորդող իրադարձությունների մասին տեղեկանում ենք կենտրոնական երգերից։ Գլխավոր հերոսի կերպարն ավելի վառ է արտահայտված։


== Հայերեն թարգմանությունները ==
1848 թվականին Վենետիկի Մխիթարյան միաբանության հրատարակչությունը գրաբարով լույս է ընծայել «Ոդիսական»-ը՝ Հ. Եղիա Վ. Թոմաճանի թարգմանությամբ։ Գոյություն ունի «Ոդիսականի» երկու աշխարհաբար թարգմանություն, որոնք կատարել են Սիմոն Կրկյաշարյանը և Համազասպ Համբարձումյանը։


== Համառոտ բովանդակությունը ==
Տրոյա քաղաք-պետության արքայազն Պարիսը առևանգում է հունական Սպարտա պետության թագավոր Մենելայոսի կնոջը՝ Հեղինեին։ Հեղինեն Զևսի դուստրն էր և ուներ առասպելական գեղեցկություն։ Հեղինեի առևանգումը դառնում է Տրոյական պատերազմի պատճառ։ Պատերազմում հունական զորքերի հրամանատարը Ագամեմնոնն էր։ Հույների կողմից պատերազմին էին մասնակցում Աքիլլեսը, Պարտոկլեսը, հնարամիտ Ոդիսևսը և ուրիշներ։ Ոդիսևսը իր հնարամտությամբ վերջ է դնում տրոյական պատերազմին։ Նրա խորհրդով պատրաստում են փայտե մի մեծ ձի, որի մեջ թաքնվում են հույն զինվորներ։ Տրոյացիները փայտե ձին ներս են տանում։ Զինվորները դուրս են գալիս և կոտորում պահակազորին, բացում դարպասները։ Հեղինեն վերադարձվում է ամուսնուն։
10 տարի Ոդիսևսը մասնակցել է տրոյական պատերազմին։ 10 տարի էլ պահանջվում է որ վերադառնա հայրենիք՝ Իթակե կղզի։
Ոդիսևսի բացակայության ժամանակ ծնվել էր նրա որդին՝ Տելեմաքոսը ։ Ոդիսևսի բացակայության ժամանակ 108 փեսացուներ խնդրում էին Պենելոպեի ձեռքը, բայց մերժվում էին։ Եվ որպես որոշման վերջնաժամկետ, Պենելոպեն հայտարարում է, որ երբ վերջացնի իր գոբելենը, ստիպված կլինի իրեն ամուսին ընտրելու։ Սակայն հնարամիտ Պենելոպեն դանդաղ էր գործում, իսկ երբ գործում-վերջացնում էր, գիշերը այն քանդում էր և առավոտյան նորից սկսում գործելը։
Տուն վերադարձած Ոդիսևսի խորհրդով Պենելոպեն մրցույթ է կազմակերպում։ Ոդիսևսի աղեղից նրանք պետք է նետ արձակեին, որը պետք է անցներ 12 օղակների միջով։ Ոչ ոք չի կարողանում անգամ լարել այդ աղեղը։ Այդ բանը կարողանում է անել միայն Ոդիսևսը, որը կերպարանափոխվել էր։ Որդու հետ մեկտեղ նրանք կոտորում են բոլոր ներկա գտնվողներին։ Այնուհետև որդու և կնոջ հետ շարունակում է թագավորել։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ոդիսականը գրապահարանում
Կարմեն Մոնդրագոն

Մարիա դել Կարմեն Մոնդրագոն Վալեսկա (իսպ.՝ María del Carmen Mondragón Valseca, հայտնի է եղել նաև որպես Նահուի Օլին (իսպ.՝ Nahui Ollin), հուլիսի 8, 1893(1893-07-08), Տակուբայա, Federal District (Mexico), Մեքսիկայի Միացյալ Նահանգներ - հունվարի 23, 1978(1978-01-23), Մեխիկո, Մեքսիկայի Միացյալ Նահանգներ), մեքսիկացի նկարչուհի, բնորդուհի և գրող։


== Կենսագրություն ==
Կարմեն Մոնդրագոնը ծնվել է Տակուբայայում (այժմ` Մեխիկո)։ Գեներալ Մանուել Մոնդրագոնի և Մերսեդես Վալսեկայի ութ երեխաներից հինգերորդն էր։ 1897-1905 թվականներին ծնողների հետ միասին բնակվում էր Ֆրանսիայում, ազատ խոսում ֆրանսերեն։ 1905 թվականից ընտանիքը տեղափոխվում է Իսպանիա։ 1913 թվականին Կարմենը ամուսնանում է ընտանիքի բարեկամ նկարիչ Մանուել Ռոդրիգես Լոսանոյի հետ և տեղափոխվում Փարիզ։ Դերասանական ընտանիքի բարեկամների թվում էին Պաբլո Պիկասոն, Անրի Մատիսը և Ժան Կոկտոն։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկսվելուց հետո ամուսինները տեղափոխվում են Սան Սեբաստիան (եղբայրը` Մանուել Մոնդրագոն կրտսերը, այստեղ ֆոտոստուդիա ուներ), որտեղ Կարմենը ինքը սկսեց զբաղվել գեղանկարչությամբ։
1921 թվականին Կարմեն Մոնդրագոնը վերադարձավ Մեքսիկա` բաժանվելով ամուսնուց, չնայած վարկած կա, որ ամուսնալուծությունը պաշտոնապես չի գրանցվել։ Նկարչուհին մտավ արտիստական ընտրախավի մեջ և որոշ ժամանակ մասնակցեց ավանգարդիստական «Ուլիսս» թատրոնի աշխատանքներին։ Նրա ծանոթների թվում էին  Խոսե Վասկոնսելոսը և Խավիեր Վիլյաուրուտիան։ Վարում էր ազատ բոհեմական կենսակերպ, սիրում էր զարմացնել հասարակությանը, հավանաբար առաջին կինն էր Մեքսիկայում, որ կարճ շրջազգեստ էր հագնում։ Մեխիկոյում նա հաճույքով էր կեցվածք ընդունում որպես բնորդուհի, մասնավորապես Դիեգո Ռիվերային, Տինա Մոդոտտիին, հայտնի է նաև նրա մերկ լուսանկարների շարքը,  կատարված Անտոնիո Կարդունոյի կողմից։ 1920-ական թվականների կեսերին  նա բուռն սիրավեպ է ունենում նկարիչ Էրարդո Մուրիլիոյի հետ, որը հայտնի էր «Դոկտոր Ատլ» կեղծանվամբ։ նրանք բնակվում էին նկարչի կողմից գնված նախկին եկեղեցում։ Նա Կարմեն Մոնդրագոնին տվել էր Նահուի Օլին (ացտեկերեն` Nahui Olin) կեղծանունը, որը ացտեկերեն նշանակում էր մեր աշխարհը արհավիրքից պահպանված, աստվածներից մեկի ինքնազոհության շնորհիվ։ Գժտվելուց հետո ժխտում էր նրա հետ ունեցած կապը։
1922-1923 թվականներին Կ. Մոնդրագոնը հրատարակում է  «Գլխուղեղի օպտիկան», «Դինամիկ պոեմներ» և «Calinement Je Suis Dedans» բանաստեղծական ժողովածուները, նույն թվականներին նկարելով պրիմիտիվիստական ոճով  կտավներ, որոնք ինքը կոչում էր «ինտուիտիվ»։ 1940-ական թվականներին լրիվ հեռացավ հասարակական գործունեությունից, 1950-ական թվականներին նկարչություն է դասավանդել տարրական դպրոցում։
Մահացել է միայնության և լրիվ մոռացության մեջ։ 1990-ական թվականներին նրա  անհատական ցուցահանդեսներն անցկացվեցին  Մեխիկոյում, Դիեգո Ռիվերի թանգարանում և Չիկագոյում` մեքսիկական արվեստի թանգարանում։


== Գրականություն ==
Adriana Malvido: Nahui Olin: la mujer del sol, 1999, ISBN 978-968-890-373-5.
Pino Cacucci: Nahui, 2005, ISBN 8807016869.
Dr. Atl: Gentes Profanas En El Convento, ISBN 970-727-034-9, ISBN 978-970-727-034-3.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Nahui Olin (I), Nahui Olin (II)
Las hijas del porfiriato
Կալինովկա (գյուղ, Բելոգորսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿալինովկաԿալինովկա (ուկրաիներեն՝ Калинівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Բելոգորսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կալինովկա գյուղում բնակվում էր 116 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,032 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3625 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լայլա Պակալնինյա

Լայլա Պակալնինյա   (լատիշ․՝ Laila Pakalniņa, հունիսի 4, 1962(1962-06-04), Լիեպայա, Լատվիական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լատվիացի կինոռեժիսոր և սցենարիստ։ Ավարտել է ՎԳԻԿ-Ը, 1991 թվականից սկսած նկարահանել է բազմաթիվ ֆիլմեր, մասնակցել է  «Արսենալ» կինոփառատոնին։  2003 թվականին ստացել է Մեծ Քրիստափ լավագույն լիամետրաժ խաղարկային ֆիլմ անվանակարգում Պիթոն (Pitons) կինոնկարի համար, 2007 թվականին նույն անվանակարգում՝ Ջուր (Ūdens) ֆիլմի համար։ Ամուսնացած է Յուրիս Պակալնինշի հետ։   


== Կինոստեղծագործություններ ==
ԿոշիկԿոշիկ ֆիլմը մասնակցել է Բեռլինի կինոփառատոնին։ Երուսաղեմի կինոփառատոնին  ֆիլմը ցուցադրվեց տեղեկատվական ծրագրում։ 1998 թվականին մասնակցել է «Եվրասիա» առաջին միջազգային կինոփառատոնին, նույն թվականին ֆիլմը ցուցադրվել է  Կաննի կինոփառատոնում։   

Ջուր2006 թվականի փետրվարի 11-ից 15-ը Ջուրը կինոնկարը մասնակցել է Բեռլինի միջազգային կինոփառատոնի կարճամետրաժ ֆիլմերի մրցույթային ծրագրին։  2007 թվականին  ֆիլմը  «Լավագույն լիամետրաժ խաղարկային ֆիլմ» անվանակարգում ստացել է Մեծ Քրիստափ մրցանակ։   

«33 գազանիկներ Սանտա – Կլաուսի համար»2011 թվականին կինոնկարը ընդգրկվել է Ամստերդամի փաստավավերագրական ֆիլմերի մրցութային ծրագրում  (IDFA):

«Թռչուններ»2012 թվականին «Թռչուններ» ֆիլմը դարձավ այն երեք գեղարվեստական կինոնկարներից մեկը, որը ստացավ Հռոմի միջազգային կինոփառատոնի  CinemaXX ծրագրի մրցանակը։  


== Ֆիլմագրություն ==
Vela (1991)
Doms (1991)
Anna Ziemassvetki (1992)
Baznica (1993)
Pramis (1996)
Pasts (1996)
Ozols (1997)
Kurpe (1998)
Tusya (2000)
Papa Gena (2001)
Mostieties! (2001)
Martins (2002)
Pitons (2003)
Visions of Europe (2004)
Buss (2004)
Leiputrija (2004)
Teodors (2006)
Udens (2006)
Kilnieks (2006)
Par dzimteniti (2008)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Лайла Пакалниня: «Мне просто нравится делать кино» . Интервью «Нашей газете» (Швейцария)
Շիգաևկա

Շիգաևկա (ռուս.՝ Шигаевка, բաշկիրերեն՝ Шығай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելոկատայսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 39 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բերգեն (Վերին Բավարիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բերգեն (այլ կիրառումներ)Բերգեն (գերմ.՝ Bergen), գերմանական կոմունա Բավարիայում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Տրաունշտայն շրջանի կազմի մեջ։ Ենթարկվում է Բերգենի կառավարությանը։ Բնակչությունը կազմում է 4912 մարդ (ըստ 31 դեկտեմբերի 2010 թվականի տվյալով)։ Զբաղեցնում է 36.91 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 89 113։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
(7481) Սան Մարցելո

(7481) Սան Մարցելո (անգլ.՝ San Marcello), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի օգոստոսի 11-ին Անդրեա Բոատինիի և Մաուրա Տոմբելիի կողմից Սան Մարսելոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,921892 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8049 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0389 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1824,29 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,197337 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,78° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7481) Սան Մարցելո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մանուշկինո (գյուղ, Ռազմետյոլովսկոե գյուղական բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄանուշկինոՄանուշկինո (ռուս.՝ Манушкино), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 15 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վիղա

Վիղա (վրաց.՝ ბიღა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Ճիաթուրայի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 520 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ճիաթուրայից հեռու է 23 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 367 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Սոռնեն (Ալյեի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սեն Սորնեն (այլ կիրառումներ)Սեն Սոռնեն (ֆր.՝ Saint-Sornin), համայնք Ֆրանսիայում՝ Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Լը Մոնտե կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Մուլենն է։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03260։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 220 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 137 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 101-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 36-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 73,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,4 %)։ 101 աշխատունակ բնակիչներից 89-ը աշխատում էին (53 տղամարդ և 36 կին), անաշխատանք էին 12-ը (5 տղամարդ և 7 կին)։ 36 անգործունակ մարդկանցից 11-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 13-ը թոշակառու, 12-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սեն Սատյուրնեն եկեղեցի (XIV և XIX դարեր)
Մոնբիյոն դղյակ (XVII—XIX դարեր)
Հուշակոթող
Գուտ լճակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Սեն Սոռնեն» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-26-ին։ Վերցված է 2012-6-24 
«Սեն Սոռնեն» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-30
Հայաստանի աղբյուրներ

Հայաստանի աղբյուրներ, ստորերկրյա ջրի բնական ելքեր Հայաստանի լեռնային ու դաշտային վայրերում։ Դրանց հիմնական մասը միավորվում է առվակների, առուների ու գետակների մեջ և թափվում հիմնական գետ։
Հայաստանում աղբյուրները շատ են բարձր լեռնային գոտիներում։


== Արճակ ==
Արճակ անվանումով աղբյուր է եղել Արևմտյան Հայաստանում՝ Վանի նահանգի Արճակ գյուղի մոտ։ Հայկական մի ավանդությամբ իբր Արճակ լճակում բնակվող հրեղեն կինը մշտապես այս աղբյուրում էր լողանում, իսկ աղբյուրի ջուրը խմողը բորբոքվում է անարատ սիրով և ձեռք է բերում քաղցր երգելու ունակություն։


== Էսանի Խփնով ==
Նման անվանումով աղբյուրներ են եղել Արևմտյան Հայաստանում՝ Էրզրումի նահանգի համանուն գավառում։ Տեղակայված են եղել Խոտրջրի շրջանում՝ Չալխա լեռան փեշերին։


== Թոխովպա աղբյուր ==
Արցախի տարածքում՝ միջնադարյան Վարանդայի մելիքության խաչման գոտում գտնվել է Թոխովպա աղբյուրը, որի մասին պատմական տեղեկություններ չեն պահպանվել։


== Լեզգու աղբյուր ==
ՀՀ Տավուշի մարզում` Վերին Կարմիրաղբյուր գյուղի հանդամասում, գտնվում է Լեզգու աղբյուրը։ Համաձայն ավանդության` լեզգիների ժամանակ հայերը փախչում են սարը, օթևան շինում իրենց համար ու թաքնվում։ Սարի վրա մի լավ աղբյուր են գտնում, թփերով ծածկում ու թաքուն օգտվում նրա ջրից։ Այդ աղբյուրին մինչև հիմա Լեզգու աղբյուր են ասում։


== Կզվեր ==
ՀՀ Տավուշի մարզում` Այգեհովիտ գյուղից հարավ, գտնվում է Կզվեր աղբյուրը։ Ավանդության համաձայն` Ուզունթալա գյուղում ապրել է մի գեղեցիկ հայ աղջիկ։ Հարևան գյուղի թուրք բեկը ծառաներով գալիս է նրան առևանգելու։ Հայրը թաքցնում է աղջկան անտառի խորքում, աղբյուրի մոտ։ Բեկի ծառաներն ասում են՝ «Աղջիկդ տուր կըզ վեր»։ Սա զենքով դիմադրում է և կոտորում բոլորին։ Բեկը թողնում փախչում է։ Դրանից հետո աղբյուրը կոչվում է Կզվեր։


== Հերներ ==
Հերները գտնվում է Կոտայքի մարզում` Գեղամա լեռների արևմտյան լանջերին։ Տեղակայված է Լեռնանիստ գյուղից 2 կմ հյուսիս-արևելք։


== Մեծակունք ==
աղբյուր Վայոց ձորի մարզում, Գանձակ լեռան հյուսիս-արևելյան լաևջին, Գնիշիկ գետի աջափնյակում, Մոզրով գյուղից 1,5 կմ հարավ։


== Չամչի աղբյուր ==
ՀՀ Գեղարքունիքի մարզին հարող Արծվաշեն գյուղում գտնվում է Չամչի աղբյուրը։ Անվանումը, ըստ ավանդության, կապված է մի երիտասարդի հետ, ով իր սիրած աղջկան տեսնելու համար միշտ չամիչ է լցնում գրպանները և գալիս այստեղ ու սպասում նրան։


== Քալոյի աղբյուր ==
Գտնվում է ՀՀ Տավուշի մարզում` նախկին Իջևանի շրջանի Ծաղկավան գյուղում։
Ավանդության համաձայն` ջուր չունեցող գյուղում Քալո անունով մեկի կինը երազ է տեսնում, որ իրենց տնից ներքև, հողի տակ աղբյուր կա։ Քալոն մի քանի օր շարունակ փորում է այդ տեղը և գտնում աղբյուրը։ Գյուղը դուրս է գալիս ծանր վիճակից և ակունքը գտնողի անունով կոչվում է Քալոյի աղբյուր։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոնիֆաչոյի նեղուց

Բոնիֆաչոյի նեղուց (ֆր.՝ Bouches de Bonifacio, իտալերեն՝ Bocche di Bonifacio), նեղուց Կորսիկա և Սարդինիա կղզիների միջև, Տիրենյան ծովը միացնում է Միջերկրական ծովին։ Երկարությունը շուրջ 19 կմ է, լայնությունը 12–16 կմ, խորությունը մինչև 69 մ։ Նավահանգիստը Բոնիֆաչոն է։


== Անվանում ==
Անվանումը ստացել է կորսիկական ափին գտնվող կաթոլիկական «սուրբ» Բոնիֆաչիոսի անունով կոչվող ամրոցից։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասնի Չիկոյի շրջան

Կրասնի Չիկոյի շրջան (ռուս.՝ Красночикойский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Անդրբայկալյան երկրամասում։
Ստեղծվել է 1926 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կրասնիյ Չիկոյ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 28290 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 20361 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,72 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)