armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Տիկին Տրաբյուկի դիմանկարը

Տիկին Տրաբյուկի դիմանկարը, Վինսենթ վան Գոգի նկարը պետական Էրմիտաժ թանգարանի հավաքածուից։

Նկարն արվել է 1889 թվականին, երբ Վան Գոգը հոգեկան հիվանդության պատճառով գտնվում էր Սեն Ռեմի դը Պրովանս հոգեբուժանարում։ Բնորդուհին եղել է Ժաննա Լաֆյուի Տրաբյուկը՝ Սեն Ռեմիի Պոլ-դե-Մուզոյլ հիվանդանոցի ավագ վերակացու Շառլ Էլզեար Տրաբյուկի կինը՝ Ժաննա Լաֆյուի Տրաբյուկը, որն այդ ժամանակ 55 տարեկան էր։ Դրանից առաջ Վան Գոգը արդեն նկարել էր Տրաբյուկի դիմանկարը և անմիջապես արել դրա պատճենը, որն այժմ այն պահվում է Շվեյցարիայի Զոլոթուրնի քաղաքի արվեստի պատկերասրահում։
1889 թվականին սեպտեմբերի 10-ին նկարիչն իր եղբորը՝ Թեոյին գրել է․ «…Ես վերջացրել եմ վերակացուի դիմանկարը և կրկնում եմ այն ինձ համար։ …Ես դիմանկարը նվիրեցի նրան և կնկարեմ նաև նրա կնոջը, եթե նա համաձայնվի կեցվածք ընդունել։ Նա անբախտ, գունատ ու հանգիստ կին է, այնքան աննշան ու աննկատելի, որ ես զգում եմ սուր ցանկություն նկարել այդ փոշոտ խոտիկին կտավի վրա»։ Սեպտեմբերի 19-ին եղբորն ուղղված հերթական նամակում Վան Գոգը նշում է․ «Ես նաև նկարել եմ կնոջ դիմանկար՝ վերակացուի կնոջ։ Ինձ թվում է՝ այն քեզ դուր կգա։ Ես դրա կրկնօրինակն եմ արել, բայց նա բնօրինակից ավելի վատն է եղել։ Վախենամ թե բնորդը հենց դա կվերցնի ինձնից, իսկ ես ուզում եմ, որ այն ինձ մնա։ Այն արված է վարդագույնով և սևով» ։ Քրոջը՝ Վիլլեմինային ուղղված նամակում ավելացրել է․ «Նեղացած, հոգնած փխրուն դեմք, երեսն արևից այրվածի պես է՝ ձիթապտղի գույն։ Կախված սև զգեստ՝ զարդարված նուրբ վարդագույն խորդենիով, ֆոնը չեզոք է, վարդագույնի և կանաչի միջև»։ Դատելով նկարագրություններից՝ տիկին Տրաբյուկը ինքն էլ վերցրել է բնօրինակ դիմանկարը (գտնվելու վայրը այժմ անհայտ է), իսկ Վան Գոգի մոտ մնացել է կրկնօրինակը։ Դիմանկարը արվել է շատ բարակ կտավի վրա, որը գրեթե անմիջապես պատռվածքներ է ստացել ներքևի հատվածում և կրկնօրինակվել է կարմիր ծառի տախտակի վրա։
Վան Գոգի այս նկարը մահից հետո, իր մնացած աշխատանքների հետ, որոնք երկար ժամանակ պահվել է ընտանիքում, բազմիցս եղել է ցուցահանդեսներում, իսկ 1927 թվականին նկարը հայտնվել է Բեռլինի Տանհաուզերի ցուցահանդեսում, 1928 թվականին ցուցադրվել է Համբուրգի Գոլդշմիտդտ ցուցահանդեսում, որտեղ նկարը գնել է Օտտո Կրեբսը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նկարը վերցրել են խորհրդային զորքերը և ուղարկել ԽՍՀՄ՝ որպես փոխհատուցում. երկար ժամանակ պահպանվում էր Պետական Էրմիտաժի պահոցներում և ցուցադրվել է հանրությանը միայն 1995 թվականին Էրմիտաժի ցուցահանդեսի ռազմաավարային արվեստի բաժնում։ 2001 թվականից այն Էրմիտաժում համարվում էր մշտական ցուցադրության նկար, 2014 թվականի վերջում ցուցադրվում է Սերգեյ Շչուկինայի և Գլխավոր շտաբի Մորոզովի եղբայրների շենքում (դահլիճ 413)։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոժյո (Վերին Պրովանսի Ալպեր)

Բոժյո (ֆր.՝ Beaujeu), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Լա Ժավի կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Ֆորկալկե։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04024։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 153 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 89 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 67-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 22-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 75,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 71,4 %)։ 67 աշխատունակ բնակիչներից 60-ը աշխատում էին (31 տղամարդ և 29 կին), անաշխատանք էին 7-ը (4 տղամարդ և 3 կին)։ 22 անգործ մարդկանցից 10-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 4-ը թոշակառու, 8-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սեն Պիեր դը Օշ եկեղեցի
Քրիստոսի Պայծառակերպության եկեղեցի
Աստվածամոր Վերափոխման եկեղեցի
Սուրբ Աննա ժամատուն
Սեն Բլեզ ժամատուն


== Պատկերասրահ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Բոժյո» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-02-ին։ Վերցված է 2012-8-14 
«Բոժյո» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-22-ին։ Վերցված է 2013-01-11
Ձոր (Խլաթի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ձոր (այլ կիրառումներ)Ձոր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խլաթի գավառակում։ Գտնվում է Վանա լճի արևմտյան ափին։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Persona non grata

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պերսոնա նոն գրատա (այլ կիրառումներ)Պերսոնա  նոն գրատա (լատ.՝ persona non grata (եզակի), personae non gratae (հոգնակի), կրճատ՝ ՊՆԳ), բառացիորեն թարգմանված՝ նշանակում է «անցանկալի անձ», գործածվում է դիվանագիտությունում հատուկ և օրինականորեն սահմանված նշանակությամբ։ «Պերսոնա նոն գրատա»-ի հականիշը «պերսոնա գրատա»-ն է։


== Դիվանագիտություն ==
1923 թ. Լոզանի դաշնագրում նշված էին Թուրքիայի 150 պերսոնա նոն գրատա պաշտոնյաներ և 100 այլ անձինք, որոնց արգելվում էր մուտք գործել Թուրքիայի նախկին Օսմանյան կայսրության սահմանը մինչև 1938 թ.։
Ադրբեջանը պերսոնա նոն գրատա է հայտարարում բոլոր այն անձանց, որոնք Արցախի վիզա ունեն իրենց անձնագրերում կամ պարզապես այցելել են Արցախ։ 2010 թվականին ԼՂՀ Ազգային ժողովի ընտրությունների ընթացքին հետևելու նպատակով Արցախ այցելած միջազգային դիտորդները Ադրբեջանում համարվել են պերսոնա նոն գրատա, ներառյալ Պետական դումայի հինգ ռուս անդամներ։


== Աղբյուրներ ==
Ռուդնյա (գյուղ, Դեմիդովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌուդնյաՌուդնյա (ռուս.՝ Рудня), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 18 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աղփունար (այլ կիրառումներ)

Աղփունար, կարող է վերաբերել՝

Աղփունար - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում
Աղփունար - աղբյուր Բաթումի մարզի Արդվինի շրջանում
Աղփունար - լեռնաշղթա Հայկական լեռնաշխարհում, Սողանլուղ լեռնահամակարգում
Ալեքսանդր Կասյան (ճարտարագետ)

Ալեքսանդր Մարտինի Կասյան (ապրիլի 19, 1934(1934-04-19), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ճարտարագետ-մեխանիկոս, արտադրության կազմակերպիչ։
ՀՀ մեքենաշինության և մեքենաշինական տեխնոլոգիայի գիտական հիմնադիր Մարտին Կասյանի որդին։


== Կենսագրություն ==
1956 թվականին ավարտել է Մոսկվայի հաստոցաշինական ինստիտուտը։ 1956 թվականից աշխատել է Ռիգայի «ՎԷՖ» գործարանում, 1961 թվականին հուսալիության բյուրոյի պետական, 1962-1964 թվականներին՝ «Կոմուտատոր» ԱՄ ՀԿԲ գլխավոր կոնստրուկտոր, 1964-1967 և 1969-1976 թվականներին՝ գլխավոր կոնստրուկտոր, 1976-1979 թվականներին՝ գլխավոր տնօրենի տեղակալ, 1967-1969 թվականներին՝ Ռիգայի «Հատուկպողպատկոնստրուկցիայի» գործարանի գլխավոր ճարտարագետ, 1979-1988 թվականներին՝ «Բազալտ» սարքաշինական գործարանի տնօրեն, 1988-1994 թվականներին՝ «Ագատ» ԳԱՄԻ գլխավոր տնօրենի տեղակալ, 1994 թվականից՝ գլխավոր տնօրեն։
Կասյանի գլխավորությամբ մշակվել և արտադրվել է «Զարևո» համալիրը, որն ապահովել է բանակային շտաբների գծային, ռադիո և տիեզերական կոդավորված կապն ու շարժական հենքով ինքնաշխատ հեռախոսակայանների օգտագործմամբ պատկերման սարքավորումները, իրականացվել մարտական տեղեկատվակառավարման համակարգերի ու թվային հաշվողական համակարգերի, թևավոր հրթիռների հիշողության և ռազմական այլ սարքերի արտադրությունը։


== Մրցանակներ ==
ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1975


== Ծանոթագրություններ ==
Օգորոդնոե (գյուղ, Պերշոտրավնևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕգորոդնոեՕգորոդնոե (ուկրաիներեն՝ Огороднє), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Պերշոտրավնևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օգորոդնոե գյուղում բնակվում էր 114 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պրոլետարսկոե (ավան, Սումիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊրոլետարսկոեՊրոլետարսկոե (ուկրաիներեն՝ Пролетарське), ավան Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պրոլետարսկոե ավանում բնակվում էր 165 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Աքսալար

Աքսալար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Զելյոնի Կուտ (գյուղ, Միրգորոդի շրջան)

Զելյոնի Կուտ (ուկրաիներեն՝ Зелений Кут), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում։
1982 թվականի տվյալներով Զելյոնի Կուտ գյուղում բնակվում էր 317 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ծովայինների Վալենտինի նվեր

Ծովայինների Վալենտինի նվեր (անգլ.՝ Sailor's valentine), հուշանվեր, պատրաստված մեծ քանակությամբ խեցիներից։ Անունը ծագել է Վալենտինի բացիկների նմանությամբ, որոնք նվիրում են սիրած մարդկանց Սուրբ Վալենտինի օրը։ Ստեղծման տարեթիվը հայտնի չէ, բայց հայտնի է, որ սկսել է օգտագործվել 1830-1890 թվականներին։ Ծովայինները նվիրել են իրենց հարազատներին և սիրելիներին։ Ծովայինների Վալենտինի նվերների մեծ մասը պատրաստվել են Բարբադոս կղզում, որը երկար ժամանակ կարևոր ծովային նավահանգիստ էր։ Ըստ պատմաբանների բարբադոսցի կանայք նվերները պատրաստել են տեղական և Ինդոնեզիայից ներկրված ծովային խեցիներից։
Ջոն Ֆոնդասը Ծովայինների Վալենտինի նվեր  (անգլ.՝ Sailors' Valentines) իր գրքում, գրել է որ տվյալ հուշանվերները հիմնականում վաճառվել են Բելգրեյվ եղբայրներին պատկանող Բրիջթաունի Նոր հուշանվերների խանութում։
Ծովայինների Վալենտինի նվերը հիմնականում ութանկյուն ապակեպատ փայտյա տուփ է 20-40 սմ լայնությամբ։ Ապակու տակ բազմագույն ծովային խեցիներից հավաքված է, որպես կանոն սիմետրիկ նկար։ Մեծ մասամբ պատկերի կենտրոնում «քամիների վարդ» և «սիրտ» պատկերներն են։ Շատ դեպքերում նկարի կենտրոնում սիրային ուղերձ է գրված։
Այժմ ծովայինների Վալենտինի նվերները հավաքորդության առարկա են և վաճառվում են հուշանվերների խանութներում։ Վալենտինի նվերների մեծ հավաքածու ունի ԱՄՆ Մասաչուսեթսի «Նանտակետ» թանգարանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Փոլ Ռոմեր

Փոլ Մայքլ Ռոմեր (անգլ.՝ Paul Michael Romer, նոյեմբերի 6, 1955(1955-11-06), Դենվեր, ԱՄՆ), ամերիկացի տնտեսագետ։ 2002 թվականին արժանացել է Ռեքթենվալդի մրցանակին, Համաշխարհային բանկի գլխավոր տնտեսագետ (2016-հունվար 2018)։ Նյու Յորքի համալսարանի բիզնես դպրոցի տնտեսագիտության պրոֆեսոր։ 2018 թվականին արժանացել է Տնտեսագիտության Նոբելյան մրցանակի «տնտեսական աճի մեջ նորարարությունների և կլիմայի ներդրման համար» (Ուիլյամ Նորդհաուսի հետ համատեղ), մասնավորապես՝ «երկարաժամկետ մակրոտնտեսական վերլուծության մեջ տեխնոլոգիական նորարարությունների ներդրման համար»։


== Կենսագրություն ==
Մայքլ Ռոմերը Կոլորադո նահանգի նախկին նահանգապետ Ռոյ Ռոմերի որդին։
Մաթեմատիկայի բակալավր (1977) և փիլիսոփայության դոկտոր (1983) տնտեսագիտության բաժնում Չիկագոյի համալսարանում։
Սթենֆորդի համալսարանի, ապա՝ Նյու Յորքի համալսարանի պրոֆեսոր։ Նյու Յորքի համալսարանին կից Մերոնի քաղաքային տնտեսության կառավարման ինստիտուտի տնօրեն։ Տնտեսագիտական հետազոտությունների ազգային բյուրոյի գիտաշխատող։
2016 թվականի հուլիսի 18-ին Համաշխարհային բանկի տնօրեն Ջիմ Յոն Կիմը Փոլ Ռոմերին նշանակել է Համաշխարհային բանկի գլխավոր մասնագետ։ Պաշտոնապես Ռոմերը անցել է աշխատանքի 2016 թվականի հոկտեմբերին։ 2018 թվականի հունվարին Ռոմերը հեռացել է աշխատանքից Համաշխարհային բանկի աշխատակիցների հետ կոնֆլիկտի պատճառով։


== Գործունեություն ==
Փոլ Ռոմերը Էրրոու-Ռոմեր մոդելի հիմնադիրն է։
Փոլ Ռոմերը նաև Ռոմեր մոդելի հեղինակն է, որում տնտեսական աճի հիմնական շարժիչ ուժը գիտահետազոտական ​​և զարգացման ոլորտում ներդրումների և մարդկային կապիտալում ներդրումների աճն է։ Ռոմերի մոդելների եզրակացություններից մեկն այն է, որ մարդկային կապիտալով և առաջադեմ գիտությամբ տնտեսությունը երկարաժամկետ հեռանկարում աճի ավելի լավ շանսեր ունի, քան այդ առավելություններից զուրկ տնտեսությունը։
Խթանում է զարգացող երկրներում այսպես կոչված «չարտերային քաղաքներ» (անգլ.՝  չարտերային քաղաքներ) ստեղծելու գաղափարը, որը պետք է վերահսկվի դրսից՝ զարգացած երկրներից։ Ռոմերը կարծում է, որ նման հատուկ տնտեսական գոտիների ստեղծումը կհանգեցնի օտարերկրյա կապիտալի ներհոսքի և դրանով իսկ կլուծի աղքատության խնդիրը։ Լրագրող և տնտեսագետ Սեբաստիան Մալլաբիի կարծիքով՝ նման նախագծերը մի տեսակ նեոգաղութատիրություն են։ Նախատեսվում էր նման գոտիներ ստեղծել Մադագասկարում և Հոնդուրասում, սակայն նախագծերը չեն իրականացվել։


== Մատենագրություն ==
Romer P.M. Increasing Returns and Long-Run Growth (Возрастающая отдача и экономический рост)// The Journal of Political Economy, October, 1986. — pp. 1002-1037.
Romer P.M. New Goods, Old Theory, and the Welfare Costs of Trade Restrictions, 1994.
Romer P.M. Science, Economic Growth and Public Policy, 1996.


== Մրցանակներ ==
2018 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Փոլ Ռոմերին շնորհվել է Տնտեսագիտության Նոբելյան մրցանակ «երկարաժամկետ մակրոտնտեսական վերլուծության մեջ տեխնոլոգիական նորարարությունների ներդրման համար»։


== Ծանոթագրություններ ==
Շույին

Շույին (ֆր.՝  Chuignes), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 121 մարդ, բնակչության խտությունը` 26.54 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.56 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 120 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 33 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 75 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 54-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 21։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,0 %։ 54 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 43 անձ (26 տղամարդ և 17 կին)։ Գործազուրկ են եղել 11 անձ (4 տղամարդ և 7 կին)։ 21 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Թոմաս Հադսոն

Թոմաս Հադսոն (1701[…], Դևոն, Անգլիա - հունվարի 26, 1779(1779-01-26)[…], Թուիքենհամ, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի թագավորություն), անգլիացի դիմանկարիչ։


== Կենսագրություն ==

Հադսոնը ծնվել է 1701 թվականին Դիվոնում։ Ճշգրիտ ծննդավայրը հայտնի չէ։ Նա սովորել է Լոնդոնում, եղել է Ջոնաթան Ռիչարդսոնի աշակերտը և իր կամքին հակառակ ամուսնացել է Ռիչարդսոնի դստեր հետ մինչ 1725 թվականը։
1740-1760 թվականները բեղուն տարիներ էին Հադսոնի համար։ Իսկ 1745-1755 թվականներին նա ամենահաջողակ դիմանկարիչն էր Լոնդոնում։
Նա աշխատում էր Ջոզեֆ վեն Ակենի մոտ և շատ աշակերտներ ուներ՝ Ջոշուա Ռեյնոլդսը, Ջոզեֆ Րայթը և Փիտեր Թոմսը։
1748 թվականին մեկնում է Նիդերլանդներ, իսկ 1752 թվականին՝ Իտալիա։ 1753 թվականին նա Քրոս Դիփում տուն է գնում, որը գտնվում էր Ալեքսանդր Փոփի վիլլաի մոտ։ Նա թոշակի է անցնում 1750-ական թվականներին։ Ուիլյամ Հիքեյը նկարագրում է նրան հետևյալ կերպ. «Նա կարճահասակ էր, մեծ որովայնով, թավ կեղծամով։ Չափազանց լավ բնավորության տեր անձնավորություն էր»: Թոմաս Հադսոնը մահացել է 1779 թվականին Թվիկենհեմում։ Նրա անձնական հավաքածուի գերակշիռ մասը վաճառվել է երեք տարբեր աճուրդներում։ 
Նրա գործերից կարելի է տեսնել Մեծ Բրիտանիայի թանգարաններում և պատկերասրահներում, ինչպես օրինակ, Դիմանկարների ազգային պատկերասրահում (Լոնդոն), Ազգային ծովային թանգարանում (Մեծ Բրիտանիա), Թեյթ պատկերասրահում, Բարնսթեյփլ Գիլդհոլում, Բրիստոլի թանգարան-պատկերասրահում։


== Մահ ==
Հադսոնը մահացել է 1779 թվականին 77 կամ 78 տարեկանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Thomas Hudson online (Artcyclopedia)
Thomas Hudson on Artnet
John Singleton Copley in America, a full text exhibition catalog from The Metropolitan Museum of Art, which contains material on Thomas Hudson (see index)
Իլիա Աբուլաձե

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աբուլաձե (այլ կիրառումներ)Իլիա Վլադիմիրի Աբուլաձե (նոյեմբերի 24, 1901(1901-11-24), Զեդա–Սաքարա, Զեստափոնի շրջան - հոկտեմբերի 9, 1968(1968-10-09), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի բանասեր, հայագետ, ՎՍՍՀ ԳԱ թղթակից անդամ (1950), գիտությունների վաստակավոր գործիչ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է նոյեմբերի 24-ին, Զեդա–Սաքարայում (Վրաստանի Զեստափոնի շրջան), ուսուցչի ընտանիքում։ Կրթությունը ստացել է Քութայիսի առաջին գիմնազիայում։ Ավարտել է Թբիլիսիի պետական համալսարանը։ Աշակերտել է Հրաչյա Աճառյանին, Մելիքսեթ-Բեկին, Ա. Շանիձեին։ Հիմնականում զբաղվել է հայ և վրաց բանասիրությանը վերաբերող հարցերի ուսումնասիրությամբ։ Համալսարանը գեբազանց ավարտելուց հետո նա ընդունվել է ասպիրանտուրա հայ-վրացական բանասիրության գծով։
Պրոֆեսոր Աբուլաձեի նախաձեռնությամբ է, որ հիմնադրվել է Կեկելիձեի անվան ձեռագրերի ինստիտուտը, որի անփոփոխ տնօրենը եղել է նա, ղեկավարել ձեռագրերի նկարագրության 15 հատորանոց մատենաշարը, հրատարակել «Վրացական գրի նմուշներ» նշանավոր հավաքածուն։
Աբուլաձեն երկար տարիներ Թբիլիսիի համալսարանում դասավանդել է հին հայերեն, բազմիցս եղել Հայաստանում, ուսումնասիրություններ կատարել Էջմիածնի գրապահոցում, իսկ այնուհետև՝ Մատենադարանում, զեկուցումներով հանդես է եկել Հայաստանում կազմակերպված գիտաժողովներում, հոդվածներ տպագրել հայագիտական հանդեսներում։ Երկար տարիներ նա եղել է «Պատմաբանասիրական հանդեսի» խմբագրական կոլեգիայի անդամ։ Նրա դոկտորական դիսերտացիան է եղել «Հայ և վրաց գրականությունների առնչությունները 9-10-րդ դարերում» ուսումնասիրությունը։
Մահացել է հոկտեմբերի 9-ին, Թբիլիսիում։


== Ուսումնասիրություններ ==
Շուրջ 100 տպագիր աշխատությունների հեղինակ է։ 1938 թ. հրատարակել է «Վկայաբանություն Շուշանիկի» վարքագրության վրացերեն և հայերեն տեքստերը։ Գրել է «Հայ–վրացական գրական կապերը IX–X դարերում» աշխատությունը (1944), տպագրել վրաց ժողովրդի հնագույն պատմության՝ «Քարթլիս ցխովրեբա»–ի գրաբար տեքստը, վրացերեն թարգմանությունը և դրան նվիրված հետազոտությունը (1953)։
Աբուլաձեի «Հովհաննես Դրասխանակերտցի» ուսումնասիրությունը (1937) վրաց հայագիտության նվաճումներից է։ Կազմել է գրաբարի (1935), վրացերենի (հայկական դպրոցների համար, 1965) դասագրքեր և «Հին վրացերեն–գրաբար բառարան» (անտիպ)։ 1937 թ.-ին Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանի № 7117 ձեռագրում Աբուլաձե հայտնաբերել է աղվանական գիրը։


== Երկեր ==
Հայերենի և վրացերենի բառարանային հանդիպումները, «Աշխատությունների ժողովածու ՀՍՍՀ ԳԱ Լեզվի ինստ–ի», 1948, № 3
К открытию Кавказских албанцев, «Известия ин-та языка, истории и материальних культуры груз. филиала АН СССР», 1938, т. 4


== Աղբյուրներ ==
Մ․ Բաբուրյան «Իլյա Աբուլաձե», պատմաբանասիրական հանդես № 1, 1968, էջ 262-263


== Ծանոթագրություններ ==
Համադասարանցիներ (ֆիլմ, 2010)

Համադասարանցիներ (ռուս.՝ Одноклассники), 2010 թվականին նկարահանված ռուսական ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Երեք տարի է անցել, ինչ աղջիկն ու նրա երկու ընկերները՝ Ֆյոդորն ու Ստեպանը, որ ավելին չեն, քան «համադասարանցիներ», ավարտել են դպրոցը։ Դեռ վերջերս նրանք դպրոցականներ էին և փաստորեն դեռ այդպես էլ կան. Ֆյոդորն ու աղջիկը համարվում էին դպրոցի ամենագեղեցիկ զույգը։ Ընկերները, ծնողները, բոլորն այդպես են հիշում նրանց։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ամեն ինչ դեռ իներցիայով շարունակվում է, իսկ զգացմունքներն արդեն նույնը չեն, հասունացել են, փոխվել կամ անհետացել։ Արիություն ու բավականաչափ հասունություն են պետք դրաման հասկանալու, կեղծիքին վերջ տալու և ամենքին ճշմարտությունն ասելու համար։ Բայց դա հեշտ չէ, որովհետև բոլորն արդեն սովոր են, որ նրանք ընդմիշտ «գեղեցիկ զույգ» են մնալու։ Դպրոցական դրաման վերածվում է լուրջ ողբերգության։ Ահավորն այն է, որ կա նաև զվարթ Բալդի Ստեպանը, որը դպրոցական տարիներին սիրահարված է եղել աղջկան։


== Դերերում ==
Վենես Արիստարխ
Ալյոնա Բոնդարչուկ
Միխայիլ Եֆրեմով
Սոնյա Կարպունինա
Կոնստանտին Կրյուկով
Անդրեյ Ռուդենսկի


== Արտաքին հղումներ ==
Kinopoisk.ru կայքում
Տեսահոլովակ YouTube-ում
Դերա (Մարդինի գավառ)

Դերա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Օկտյաբրսկոե (քաղաքատիպ ավան, Օկտյաբրսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕկտյաբրսկոեՕկտյաբրսկոե (ռուս.՝ Октябрьское), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Խանտի-Մանսիական ինքնավար օկրուգի Օկտյաբրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3589 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Եռանարդի

Եռանարդի, նարդի երեք խաղացողի համար։ Խաղն ստեղծվել է Հայաստանում 2007 թվականին, հեղինակն է ճարտարագետ Ներսես Ներսիսյանը։ Միջազգային նարդու այժմ գործող խաղաձևերից է։


== Պայմաններ ==
Խաղում են երեք հոգով հատուկ եռաթև տախտակի վրա։ Օգտագործում են 45 քար, յուրաքանչյուր մասնակցին 15 խաղաքար՝ սև, սպիտակ ու կարմիր և երկու զառ։ Խաղը շահում է նա, ով առաջինը կհեռացնի իր բոլոր խաղաքարերը։


== Կանոններ ==
Մրցակիցները նետում են երկուական զառ՝ ամենամեծ նետողը կատարում է առաջին քայլը, այնուհետև ժամացույցի սլաքի հակառակ ուղղության նետում են կատարում մնացած մրցակիցները։
Մրցակիցները զառերը պետք է նետեն բաժակով, վերուվար մի քանի անգամ թափահարելուց հետո։ Նետել անպայման սեփական խաղադաշտում։
Նետված զառերը միասին պետք է կանգնեն խաղադաշտի հարթ երեսի վրա։ Մյուս բոլոր դեպքերում նետումը ուժի մեջ չէ և երկու զառերը պետք է նետել նորից։
Խաղացողները իրավունք չունեն խառնվելու զառերի շարժմանը կամ չեղյալ հայտարարելու նետված զառերը։
Քայլը համարվում է կատարված, երբ խաղացողը վերցնում է զառը և փոխանցում հաջորդին։
Խաղացողները իրավունք չունեն փակելու հաջորդական վեց տուն, եթե իր ելակետայհն շարքից հակառակորդները թեկուզ մեկ քար առաջ չեն անցել։
Երբ խաղացողներից մեկը սխալ է խաղացել և վերցրել է զառերը, ապա հակառակորդների զգուշացնելուց հետո նա պարտավոր է ուղղել սխալը։ Եթե սխալը չի նկատվում և խաղը շարունակվում է, ապա կողմնակի անձի միջամտությունը չի ընդունվում։
Հանված քարերը պետք է դրվեն խաղադաշտից դուրս։
Վեճերի դեպքում մրցավարական հանձնաժողովի որոշումը պարտադիր է։
Մրցումների սկզբնամասում խաղացողների միմյանց հետ հանդիպելու հարցը որոշվում է վիճկահանությամբ։


== Գրանցում ==
Եռանարդին՝ որպես սեղանի նոր խաղ, գրանցված է Հայաստանի մտավոր սեփականության գործակալությունում։ 2007 թվականի դեկտեմբերի 15-ին գյուտը գրանցվել է պետական մատյանում և տրվել է թիվ 1863 A2 արտոնագիրը։ Այն ներկայացվել է Հայաստանի նարդու ազգային ֆեդերացիա, որտեղ էլ մշակվեցին եռանարդի խաղի կանոնները։


== Մրցույթներ ==
Եռանարդու հանրապետական առաջանություններ են տեղի ունեցել Գառնիում, մարզային առաջնություններ՝ Գեղարքունիքի, Կոտայքի, Վայոց ձորի և այլ մարզերում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (811)

Ժողովածու (811), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 811 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1775 թվականին Գրիգոր Քաչանեցի գրիչի կողմից Խոր Վիրապում։ Ստացողը եղել է Գրիգոր Քաչանեցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20×16 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 200 թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 3ա, 197ա։


== Բովանդակություն ==
Հարցմունք և պատասխանիք։
Գր․ Տաթևացւոյ Մեկնութիւն Սաղմոսաց, Քարոզք։
Յակ․ Ղրիմեցւոյ Յաղագս պսակի ամուսնացելոց։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռեպոլովո

Ռեպոլովո (ռուս.՝ Репполово), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 16 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Խալ (այլ կիրառումներ)

Խալ, կարող է վերաբերել՝

Խալ - մաշկի զարգացման բնածին արատ, երբ մաշկի առանձին հատվածներ տարբերվում են գույնով կամ մակերևույթի գորտնուկանման տեսքով
Խալ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում
Խալ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չմշկածագի գավառակում
Սալնաձոր (Մոտկանի գավառ)

Սալնաձոր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մոտկանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նիգատա

Նիգատա (ճապ.՝ 新潟市 Niigata-shi), քաղաք Ճապոնիայում, Նիգատա պրեֆեկտուրայի մայրաքաղաք։ Նիգատան սահմանակցում է Ճապոնական ծովի և Սադո կղզու հետ։
2016 թվականի հունիսի տվյալների համաձայն՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում է 807 450 մարդ, իսկ բնակչության խտությունը՝ 1 110 մարդ/կմ2։ Քաղաքը զբաղեցնում է 726,45 կմ2 տարածք։ 2010 թվականին Նիգատայի մետրոպոլիտենի ՀՆԱ-ն կազմել է 43,3 մլրդ ԱՄՆ դոլար։


== Կլիմա ==
Նիգատա քաղաքի կլիման մերձարևադարձային մուսսոնային է, սակայն ձյան տեղումներն ավելի առատ են, քան այնպիսի քաղաքներում, ինչպիսիք են՝ Մոսկվան, Մոնրեալը և Օսլոն։ Կլիման բնութագրվում է չոր և հզոր քամիներով, որոնք գալիս են Ճապոնական ծովից։
Անձրևները տեղումների գերակշիռ մասն են կազմում։


== Վարչական բաժանում ==

2007 թվականի ապրիլի 1-ից Նիգատան ունի իր վարչական բաժանման ծրագիրը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
 Niigata (city) travel guide from Wikivoyage
Քաղաքի պաշտոնական կայք
Զագուսինե (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶագուսինեԶագուսինե (ռուս.՝ Загусинье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 32 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լիպովկա (գյուղ, Կոստիրևսկոե գյուղական բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼիպովկաԼիպովկա (ռուս.՝ Липовка), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լրտեսը հարևանությամբ

Լրտեսը հարևանությամբ (անգլ. The Spy Next Door), արկածակատակերգական ֆիլմ Ջեքի Չանի գլխավոր դերակատարմամբ 2010 թվականին. Նկարահանման ռեժիսոր Բրայն Լևանտ. Ֆիլմի նկարահանումները տեղի են ունեցել 2008 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2009 թվականի հունվարը Ալբուկերկեում՝ Նյու Մեքսիկո նահանգում.


== Դերերում ==
Ջեքի Չան - Բոբ Հո
Էմբեր Վալեթա - Ջիլիան
Մագնուս Սկևինգ - Փոլդարկ
Բիլլի Ռեյ Սայրուս - Քոլթն Ջեյմս
Ջորջ Լոպես - Գլեյս
Լուկաս Տիլ - Լարի
Մադլեն Քերոլ - Ֆերն
Վիլ Շեդլի - Իան
Ալինա Ֆոուլի - Նոռա
Կետրին Բոեչեր - Տատյանա


== Նկարահանման անձնակազմ ==
Գործադիր Պրոդյուսերներ՝ Ջորջ Պարա, Իռա Շումն, Սոլոն Սո, Տակեր Տուլի
Օպերատոր՝ Դին Կանդի
Նկարիչ՝ Ստիվն Ջ. Լայնուիվեր
Մոնտաժ՝ Լորենս Ջորդն
Հագուստ՝ Լիզա Ջոնսն


== Նկարահանման պրեմիերա ըստ երկրի ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լրտեսը հարևանությամբ
Ֆիլմի պաշտոնական կայքը Archived 2017-06-27 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Աբդռախմանովո (գյուղ, Աուրգազինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աբդրախմանովո (այլ կիրառումներ)Աբդռախմանովո (ռուս.՝ Абдрахманово, բաշկիրերեն՝ Абдрахман), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 121 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նովայա Դերևնյա (խուտոր, Ֆյոդորովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նովայա ԴերևնյաՆովայա Դերևնյա (ռուս.՝ Новая Деревня, բաշկիրերեն՝ Новая Деревня), խուտոր Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ֆեոդորովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 74 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռոմանովկա (գյուղ, Չիշմինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌոմանովկաՌոմանովկա (ռուս.՝ Романовка, բաշկիրերեն՝ Романовка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չիշմինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տյուքիկոս Բյուզանդացի

Տյուքիկոս Բյուզանդացին (7-րդ դար) հույն գիտնական, եղել է Անանիա Շիրակացու ուսուցիչը։
Տյուքիկոսը ծնվել է Պոնտոսի ծովեզրին գտնվող Տրապիզոն քաղաքում։ Երիտասարդ հասակում ծառայել է Տիբերիանոս կայսեր զորավար Հովհանի մոտ, որը գտնվում էր Արևմտյան Հայաստանում, մինչև Մորիկ թագավորի ժամանակները։ Այս ընթացքում նա սովորում է հայերեն և դպրություն։
Այս ժամանակաշրջանում Անտիոքի մոտ տեղի է ունենում պարսկական զորքերի հարձակում հույն զորքերի վրա, որի հետևանքով վիրավորվում է Տյուքիկոսը և ձեռքից տալիս իր բոլոր գույքը։ Երկար ժամանակ հիվանդ մնալով, նա կտակ է անում, որ առողջ մնալու դեպքում էլ անցավոր գանձ չի կուտակելու և փոխարենը վաստակելու է գիտության գանձը։
Այդպիսով, առողջանալուց հետո մեկնում է Երուսաղեմ մեկ ամսով, ապա գնում է Աղեքսանդրիա, ուր ուսանում է երեք տարի։ Հետո մեկնում է Հռոմ մեկ տարով, ապա գնում Կոստանդինոպոլիս։ Այդտեղ նաև երկար ժամանակ մի իմաստունի մոտ ուսումնասիրելուց հետո, վերադառնում է ծննդավայրը, և նույնիսկ ուսուցչի մահվանից հետո չի վերադառնում Կոստանդինոպոլիս նրան հաջորդելու։ Նա մնում է Տրապիզոնում, ուր և իր մոտ են ընթանում աշակերտները սովորելու համար։
Նրա մոտ են գալիս սովորելու Պոլսի արքունիքի ազնվականները։ Նրա նշանավոր հայ աշակերտն է եղել Անանիա Շիրակացին։


== Աղբյուրներ ==
Անատոլի Պոտապով

Անատոլի Պոտապով (ռուս.՝ Анатолий Викторович Потапов , հուլիսի 24, 1942(1942-07-24)), ռուս դիվանագետ, արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Կենսագրություն ==
1968 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի լեռնային ինստիտուտը և 1978 թվականին Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության Կենտրոնական կոմիտեի կուսակցական դպրոցը։ 1970 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։ Տիրապետում է անգլերենին։ 1986 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ

1986-1992 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ, իսկ հետո՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության գործերի ղեկավարի առաջին տեղակալ։
1992 թվականին եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի փոխռեկտոր։
1992-ից մինչև 1996 թվականը Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետությունում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության դեսպանության խորհրդական։
1996 թվականից մինչև 1998 թվականը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի անձնակազմի տեղակալի օգնական։
1998 թվականը գլխավորվել է Ռուսաստանի Դաշնության աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալի համակարգը։
1998 թվականի հոկտեմբերի 30-ից մինչև 2000 թվականի սեպտեմբերի 14-ը եղել է ԱՊՀ հարցերով Ռուսաստանի Դաշնության նախարարի տեղակալ։
2002 թվականի հունվարի 14-ից մինչև 2004 թվականի փետրվարի 17-ը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ։
2004 թվականի մայիսի 25-ից մինչև 2008 թվականի հուլիսի 14-ը Բուլղարիայում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։2008 թվականից թոշակառու է։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2003 թվականի փետրվարի 20)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դեսպանը գիտի՝ ինչ է անում
Ռաուդսեպա (գյուղ, Վիռու շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌաուդսեպաՌաուդսեպա (էստ․՝ Raudsepa), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վիռու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 17 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Գլիսեր

Գլիսեր, արագընթաց թեթև նավ (սահանավ)։ Հատակի հատուկ ձևի շնորհիվ շարժման ժամանակ առաջանում է հիդրոդինամիկ ուժ, որը բարձրացնելով նավի ցռուկային մասը, այն հանում է ջրի երես։ Այսպիսով կրճատվում է ջրի հետ նավի հատակի շփման մակերևույթը, փոքրանում է շարժման դիմադրությունը և մեծանում է արագությունը։ Գլիսերների վրա տեղակայում են ներքին այրման թեթև շարժիչներ, գազային տուրբիններ, թիապտոոուտակներ, ջրացայտեր։
Կումայրի (այլ կիրառումներ)

Կումայրի անունը կարող է վերաբերել

Կումայրի՝ բերդավան Մեծ Հայքի Այրարատ նահանգի Շիրակ գավառում,
Կումայրի՝ Հայաստանի Հանրապետության Շիրակի մարզում գտնվող Գյումրի քաղաքի նախկին անունը,
Կումայրի՝ գետ Հայաստանի Հանրապետության Շիրակի մարզում, Ախուրյանի ձախ վտակը,
Կումայրի՝ գյուղ Արցախի Հանրապետոթյան Քաշաթաղի շրջանում (ներկայում գտնվում է Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո),
Կումայրի՝ համայնք Արցախի Հանրապետոթյան Քաշաթաղի շրջանում (ներկայում համայնքի բոլոր բնակավայրերը գտնվում են Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո),
Կումայրիի ճակատամարտ՝ ռազմական բախում Արմինիա կուսակալության և Արաբական խալիֆայութան միջև, որը տեղի է ունեցել 774 թվականին Կումայրիում,
Կումայրիի բազիլիկ եկեղեցի՝ բազիլիկ ոճի ավերված եկեղեցի Հայաստանի պատմական Կումայրի քաղաքում,Կումայրի՝ հայկական ֆուտբոլային ակումբ Հայաստանի Հանրապետության Շիրակի մարզի Գյումրի քաղաքում։
Շոռոշո

Շոռոշո  (պորտ.՝ Chorrochó), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիա մարզում։ Մտնում է Պաուլու Աֆունսու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 10 585 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 2 647,887 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 4,0 մարդ/կմ2։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 12.981.385,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.248,81 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,589 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Զոյա Կեդրինա

Զոյա Սերգեևնա Կեդրինա (ռուս.՝ Зоя Сергеевна Кедрина, օգոստոսի 18 (31), 1904, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 11, 1992(1992-12-11), Մոսկվա, Ռուսաստան) , ռուս խորհրդային գրող, գրականագետ, գրաքննադատ, ազգային լեզուներից թարգմանիչ։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր։


== Կենսագրություն ==
1931 թվականին տեղափոխվել է Ալմաթի (Ղազախական ՂՍՀ), աշխատել է Ղազախական ԽՍՀ պետական հանրային գրադարանում։ Վերադառնալով Մոսկվա՝ ընդունվել է Ա. Մ. Գորկու անվան գրականության ինստիտուտ, որն ավարտել է 1938 թվականին։ Աշխատել է «Новый мир», «Октябрь», «Литературная газета» ամսագրերում։ Դասավանդել է Մոսկվայի պետական համալսարանում, 1957 թվականից եղել է ԽՍՀՄ Գիտությունների ակադեմիայի, Ա. Մ. Գորկու անվան գրական ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող։ 1974 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն բանասիրության գծով։
1966 թվականին հանդես է եկել որպես հանրային մեղադրող Սինյավսկու և Դանիելի դատավարությունում։


=== Անձնական կյանք ===
Ամուսինը եղել է գրող Ալեքսեյ Նաումովիչ (Աբել Նախիմովիչ) Պանտիելևը։


== Գիտական գործունեություն ==
Գիտական հետաքրքրությունների ոլորտը ներառում է ռուսական խորհրդային գրականությունը (Ֆեոդոր Գլադկով, Լեոնիդ Լեոնով, Կոնստանտին Սիմոնով, Իլյա Սելվինսկի և այլն), ղազախական խորհրդային գրականություն (Մուխթար Աուեզով, Սաբիթ Մուքանով, Գաբիթ Մուսրեպով, Գաբիդեն Մուսթաֆին, Սուլեյման Ռահիմով, Դմիտրի Գուլիա, Բերդի Քերբաբաև, Չինգիզ Այթմատով, Միրզա Իբրահիմով), ազգային լեզուներից թարգմանության հարցեր։
Նրա մասնակցությամբ ռուսերենով լույս են տեսել ղազախական (1958, 1960), ադրբեջանական (1963), թաթարական (1965), ուզբեկական (1967), ղրղզական (1970) գրականության պատմությանը նվիրված հրատարակություններ, «Միջին Ասիայի և Ղազախստանի ժողովուրդների գրականության պատմություն» (1960), «Բազմազգ խորհրդային գրականության պատմություն» (4 հատոր, 1971) մատենաշարերը։ Մասնակցել է Մ. Աուեզովի երկերի հինգհատորյա ժողովածուի (Մ., 1973-74), ինչպես նաև «Шатқалаң», «Өсксн орксн և այլ ստեղծագործությունների, «Ղազախական տափաստանային հեքիաթներ» անթոլոգիայի կազմմանը (Մ., 1951)։
Կեդրինան հեղինակել է ավելի քան 300 քննադատական հոդվածներ։


== Ճանաչում ==
1970 - Ուզբեկական ԽՍՀ Բերունիի անվան պետական մրցանակի դափնեկիր
1974 - Կարակալպակյան ԻԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր աշխատող
1981 - Ղազախական ԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր աշխատող
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան
«Պատվո նշան» շքանշան


== Մատենագիտություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Кедрина // Национальная энциклопедия «Кыргызстан» / глав. ред. Асанов. — Казахстан: Государство и Центр, 2012. — Т. 4. — 832 с. — ISBN 978-9967-14-104-9
Какурина Д. А. Кедрина // Краткая литературная энциклопедия / глав. ред. А. А. Сурков. — Москва: Советская энциклопедия, 1964. — Т. 2 (Гаврилюк — Зюльфигар Ширвани). — 1056 с. — (Энциклопедии. Словари. Справочники).


== Արտաքին հղումներ ==
Материалы Archived 2021-08-03 at the Wayback Machine. в РГАЛИ
Կարպատի (գյուղ, Մուկաչևոյի շրջան)

Կարպատի (ուկրաիներեն՝ Карпати), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մուկաչևոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կարպատի գյուղում բնակվում էր 235 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 980 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,24 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կրեշի

Կրեշի (ֆր.՝ Créchy), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Ալյեի գավառի Վիշի շրջանում։ Մտնում է Վարեն սյուր Ալյե կանտոնի կազմի մեջ։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03091։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 473 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 303 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 231-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 72-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 76,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 67,9 %)։ 231 աշխատունակ բնակիչներից 213-ը աշխատում էին (117 տղամարդ և 96 կին), անաշխատանք էին 18-ը (7 տղամարդ և 11 կին)։ 72 անգործունակ մարդկանցից 25-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 25-ը թոշակառու, 22-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Կրեշի» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-23-ին։ Վերցված է 2012-5-30 
«Կրեշի» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-29
Բաժե լը Շատել (կանտոն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բաժե լը Շատել (այլ կիրառումներ)Բաժե լը Շատել (ֆր.՝ Bâgé-le-Châtel), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Ռոն-Ալպ շրջանում։ Էն դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Բուրկ ան Բրես օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 14 672 մարդ էր։
Կանտոնի համարը 0102 է։ Բաժե լը Շատել կանտոնում կա 10 կոմունա, որոնցից ամենամեծը Բաժե լը Շատել կոմունան է։


== Կանտոնի կոմունաները ==
Վեզին — բնակչությունը 93 հազար մարդ։
Սեն Լորան սյուր Սոն — բնակչությունը 1718 մարդ։
Սենտ Անդրե դե Բաժե — բնակչությունը 547 մարդ։
Րեպլոնժ — բնակչությունը 3102մարդ։
Մանզյա — բնակչությունը 1827 մարդ։
Ֆեյան — բնակչությունը 3112 մարդ։
Դոմարտեն — բնակչությունը 756 մարդ։
Բաժե լը Շատել — բնակչությունը 802 մարդ։
Բաժե լա Վիլ — բնակչությունը 2623 մարդ։
Անյեր սյուն Սյոն — բնակչությունը 92 մարդ։


== Բնակչություն ==
Կանտոնի բնակչությունը 1999 թվականին 13396 մարդ էր։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Ձյո Հիսաիսի

Ձյո Հիսաիսի (դեկտեմբերի 6, 1950(1950-12-06), Նականո, Նագանո (պրեֆեկտուրա), Ճապոնիա): Ճապոնացի ամենահայտնի կոմպոզիտորներից մեկը։ Իրական անունը Մամարու Ֆուձիսավա (ճապ.՝ 藤澤 守): «Ձյո Հիսաիսի» (Hisaishi Joe) կեղծանուն է, որը ֆոնետիկորեն նմանակում է ամերիկացի կոմպոզիտորի՝ Ջոնս Քուինսի անունը։


== Կենսագրություն ==
Հիսաիսին երաժշտությամբ սկսել է զբաղվել հինգ տարեկանից՝ հաճախելով ջութակի դասերին։ Երաժշտական մինիմալիզմը, որը բնութագրուն է նրա երաժշտությանը բնորոշ հնչողությունը՝ Հիսաիսին հետաքրքրվել է երաժշտական քոլեջում ուսանելու ժամանակ, որտեղ նա ընդունվել է1969 թվականին՝ կոմպոզիտորի մասնագիտությանը սովորելու համար։ Իր առաջին ալբոմը՝ «Information», նա թողարկեց 1982 թվականին։ 1983 թվականին Իսաո Տաքահատան Հայաո Միյաձակիին խորհուրդ տվեց Հիսաիսինին՝ «Նավշիքան հողմերի հովտից» մանգային ուղեկցող ալբոմ գրելու համար։ Միյաձակին այնքան է դուր եկել երիտասարդ երաժշտի աշխատանքը, որ առաջարկել էր նրան երաժշտություն գրել Նավշիքան հողմերի հովտից ֆիլմի համար։ Այս աշխատանքը Հիսաիսիին հանրաճանաչ դարձրեց։ Ի նշան երախտագիտության նա աշխատել է Միյաձակիի բոլոր հետագա ֆիլմերի վրա։
Հիսաիսին ռեկորդային թվով (չորս անգամ) Ճապոնական կինոակադեմիայի մրցանակ է ստացել՝ «Ֆիլմի լավագույն երաժշտություն» անվանակարգում։ Դրանցից երեքը Տակեշի Կիտանոյի («Սոնատինա(1993), «Տղաները վերադառնում են» (1996), «Հրավառություն» (1997) ֆիլմերի երաժշտության համար է։ Նա նաև գրել է Կիտանոյի «Տեսարաններ ծովի մոտ» (1992), «Կիկուձիրո» (1999), «Յակուձայի եղբայր» (2001) «Տիկնիկներ» (2002) և «Յամատո» (2005) ֆիլմերի սաունդտրեկները։
Բացի լիամետրաժ գեղարվեստական և անիմացիոն ֆիլմերի համար երաժշտություն ստեղծելուց, Հիսաիսին աշխատում է հեռուստատեսության համար և մասնակցում է գովազդի ստեղծմանը։ Նա նաև ստեղծել է Նագանոյում 1998 թվականի Պարաօլիմպիական Խաղերի երաժշտական ձևավորումը։
Հիսաիսին թողարկել է ավելի քան 15 սոլո ալբոմ։ Նա բազմիցս հանդես է եկել և ձայնագրվել է Լոնդոնի ֆիլհարմոնիկ նվագախումբի և Չեխիայի ֆիլհարմոնիկ նվագախումբի հետ։ Հատկապես սերտ հարաբերությունները են կապում Հիսաիսիին Ճապոնական նոր ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի հետ։ 2004թվականին նա գլխավորում է Ճապոնական նոր ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի ներսում, այսպես կոչված, Համաշխարհային երազանքի նվագախմբի կազմավորումը(անգլ.՝  world Dream Orchestra), նրանք կատարում են դասական և ժամանակակից երաժշտությունը, որը հեշտ է ընկալվում՝ հիմնականում ամառային ամիսներին։


== Սկավառակագրություն ==


=== Սոլո Ալբոմներ ===


=== Սաունդթրեկեր ===


=== World Dream Orchestra նվագախմբի հետ ձայնագրված սկավառակներ ===


=== DVD ===


=== Այլ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Joe Hisaishi’s Official Site Archived 1998-12-02 at the Wayback Machine.
Joe Hisaishi’s French Site
Հայերը Եվդոկիայում

Հայերը Եվդոկիայում, Եվդոկիան (թուրքերեն՝  Թոքաթ, հայկական աղբյուրներում՝ Թոխար) Փոքր Ասիայի հնագույն հայկական գաղթավայրերից է։ Միջնադարում եղել է հայ գրչության կենտրոն, գործել են Սուրբ Հովհաննես Ոսկեբերան և Սուրբ Հովակիմ-Աննա վանքերը։ 1914 թվականին քաղաքն ունեցել է շուրջ 12 հազար հայ բնակիչ։ Գործել է 8 եկեղեցի (Սուրբ Աստվածածին, Սուրբ Երրորդություն, Սուրբ Քառասնից, Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ, Սուրբ Մինաս, Սուրբ Ստեփանոս, Սուրբ Գևորգ, ինչպես նաև կաթոլիկ Ս. Ավետման), Վարդանյան և Վարդուհյան վարժարանները, Սուրբ Աստվածածին, Սուրբ Երրորդություն և Սուրբ Գևորգ եկեղեցիներին կից նախակրթարանները, թատերական խմբեր և այլն։ Եվդոկիայում հրատարակվել են «Երախայրիք» ամսագիրը, «Իրիս» կիսամսյա թերթը։ Եղել է Սեբաստիայի (Սվազի) վիլայեթի համանուն սանջակի կենտրոնը։ 1915 թվականին քաղաքի և շրջակա բնակավայրերի հայերն ամբողջությամբ տեղահանվել են, մեծ մասը կոտորվել։ 1939 թվականին Եվդոկիայում բնակվել է ընդամենը 400 հայ, որոնք հետագայում հեռացել են։ Եվդոկիայում է ծնվել 17-րդ դարի հայ տպագրիչ Աբգար դպիր Թոխաթեցին։
Կոպանկի (գյուղ, Կրասնոգրադի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոպանկիԿոպանկի (ուկրաիներեն՝ Копанки), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոգրադի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1900 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կոպանկի գյուղում բնակվում էր 172 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1639 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 104,94 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տոկունության արվեստ

Տոկունության արվեստ (անգլ.՝ Endurance Art), փերֆորմանսի տեսակ, որը կատարողից պահանջում է դժվարությունների հաղթահարում (ցավ, մենակություն, հոգնածություն)։ Կիրառվում են նաև երկարատև արվեստ (durational art) և երկարատև փերֆորմանս (durational performance) տերմինները։
Գրող Մայքլ Ֆելոնը հետևում է ուղղության ակունքներին մինչև 1970-ական թվականներին Կալիֆոռնիայում Քրիս Բերդենի աշխատանքը։ Բորդենը  Five-Day Locker Piece (1971) փերֆորմանսի շրջանակներում հինգ օր անցկացրել է արկղում, Shoot (1971) փերֆորմանսի շրջանակներում հրազենային վնասվածք է ստացել ձեռքին և Bed Piece (1972) փերֆորմանսի շրջանակներում 22 օր ապրել է առանց անկողնուց, որը դրված էր գեղարվեստի պատկերասրահում, վեր կենալու։
Տոկունության արվեստի մեկ այլ օրինակ վերաբերվում է Տեչինա Սեի One Year Performance 1980—1981 (Time Clock Piece), ին որի ժամանակ չինացի նկարիչը 12 ամսվա ընթացքում ամեն օր նշում է կատարել աշխատաժամանակի հաշվառման քարտերում և Art/Life One Year Performance 1983—1984 (Rope Piece)-ին, որի ժամանակ Սեն և Լինդա Մոնտանոն մեկ տարի անցկացրել են 2,5 մետր երկարությամբ պարանով իրար կապած։
Համարվում է, որ տոկունության արվեստի ժամանակակից պրակտիկան սկսել է Մարինա Աբրամովիչը 1974 թվականին Rhythm 0 փերֆորմանսով, որտեղ նկարչուհին նստել է մերկ և հանդիսատեսին թույլ տվել իր մարմնի հետ անել ամեն ինչ։ Ավելի ուշ նման փերֆորմանսով հանդես է եկել դերասան Շայա Լաբաֆը, այն անվանելով #IAMSORRY (2013)։ Դերասանը սեղանի մոտ նստած է եղել գլխին թղթե տոպրակ անցկացրած և նույնպես թույլ է տվել հանդիսատեսին իր հետ անել ամեն ինչ։ Ավելի ուշ Լաբաֆը արել է ևս մեկ փերֆորմանս՝ #ALLMYMOVIES (2015), որի ժամանակ դիտել է իր մասնակցությամբ բոլոր ֆիլմերը հակառակ հերթականությամբ։
The House with the Ocean View (2003) փերֆորմանսի ժամանակ Մարինա Աբրամովիչը առանց բառ արտաբերելու 12 օր առանց սննդի անցկացրել է բեմի վրա՝ ամբողջությամբ բաց հանդիսատեսի համա։ Նրա աշխատանքների համար անհրաժեշտ էր ֆիզիկական տոկունություն, որ 2012 թվականին նա կազմակերպել էր այսպես կոչված «ուսումնական ճամբար» Նյու Յորքում՝ Հադսոնի նահանգում, որտեղ պատրաստում էր փերֆորմանսների մասնակիցներին, որոնց համար պահանջվում էր մի քանի մարդ։
Արվեստաբան Կարեն Գոնսալես Ռայթը կարծում է, որ տոկունության արվեստը ինքնատիրապետման միջոցով գոյատևումն է, իսկ փերֆորմանսի մասնակից մարդիկ այդպիսով մարտահրավեր են նետում մահվանը։ Բացի այդ, նրա կարծիքով, տոկունության արվեստը փերֆորմանսի առավել արմատական ձևն է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Brown, Sierra. "Discover Endurance Art, " California State University, Long Beach, 2008 (report on an exhibition).
Kafka, Franz. «A Hunger Artist», 1922.
Montano, Linda M. "Endurance Then and Now, " Letters from Linda M. Montano, Routledge, 2012, p. 123ff.
O’Brien, Martin. «Performing Chronic: Chronic illness and endurance art», Performance Research, 26 September 2014, pp. 54-63.
Snorteland Kevin (13 May 2014)։ «Endurance Art and painting collide at BFA show»։ The Lantern 
von Ah, André. «Performance Art: A Bit of History, Examples and a Fast Dictionary», The Huffington Post, 9 November 2013.
(3832) Շապիրո

(3832) Շապիրո (անգլ.՝ Shapiro), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի օգոստոսի 30-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,140877 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5879 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6939 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2033,18 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,177063 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,04° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3832) Շապիրո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)