armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Այծպտկունքի լեռնաշղթա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Այծպտկունք (այլ կիրառումներ)Այծպտկունք, Էյերլի, Փալանթոքյան, լեռնաշղթա Հայկական լեռնաշխարհում, Հայկական Պար լեռնաշղթայի արևմուտքում։ Ձգվում է արևմուտքից արևելք 60 կմ։ Առավելագույն բարձրությունը՝ 3124 մ է (Այծպտկունք լեռ)։ Հյուսիսային լանջերն իջնում են Էրզրումի և Բասենի, արևմտյանը՝ Դերջանի դաշտեր, հարավայինը՝ Վերինարաքսյան գոգավորություն։ Կազմված է մեզոզոյան նստվածքներից և մասամբ անթրոպոգենի հրաբխային ապարներից։ Մասնատված է Արևմտյան Եփրատի և Արաքսի վտակների հովիտներով։ Ծածկված է տափաստանային և լեռնամարգագետնային բուսականությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Օբերոսբերգեն

Օբերոսբերգեն (ֆր.՝ Oberhausbergen), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 4457 մարդ, բնակչության խտությունը` 1175.99 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.79 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 6 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 3206 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 2492-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 714։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,7 %։ 2492 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 2326 անձ (1131 տղամարդ և 1195 կին)։ Գործազուրկ են եղել 166 անձ (88 տղամարդ և 78 կին)։ 714 անաշխատունակներից 293-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 252-ը` թոշակառուներ, իսկ 169-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մոսկվայի հրդեհադիտանոցներ

Մոսկվայի հրդեհադիտանոցներ (ռուս.՝ Каланчи Москвы), հրդեհադիտանոցները Մոսկվայում կառուցվել են 18-րդ դարի վերջերից։ Մինչ հեղափոխությունը նրանք վեր էին խոյանում ոստիկանական ստորաբաժանումների շենքերի վրա և ծառայում էին հրդեհների տեսողական դիտարկմանը։ Հրդեհադիտանոցները կառուցվում էին Մոսկվայի հրշեջ ստորաբաժանումներին կից մինչև 1920-ական թվականների սկիզբը և 1930-ական թվականների վերջը, այնուհետև հարկայնության բարձրացման և ազդարարման միջոցների զարգացման հետ կապված դրանց անհրաժեշտությունը վերացավ։ 
21-րդ դարի սկզբից Մոսկվայի բոլոր հրդեհադիտանոցները համարվում են մշակութային ժառանգության օբյեկտներ։ Գործող հրշեջ ստորաբաժանումների հրդեհադիտանոցները օգտագործվում են հրդեհաշիջման կաշեփոկերի չորացման նպատակով։   
Ցուցակում ներկայացվում են Մոսկվայի պահպանված և վերականգնված հրդեհադիտանոցները`


== Գրականություն ==
Каланчи // Москва: Энциклопедия / Глав. ред. А. Л. Нарочницкий. — М.: Советская энциклопедия, 1980. — 688 с., ил. — 200 000 экз.


== Արտաքին հղումներ ==
Кирилл Яблочкин (2014-05-06)։ «Зоркое око над столицей. 6 сохранившихся московских каланчей»։ aif.ru։ Վերցված է 2015-03-13 
Вадим Кантор (2014-01-20)։ «Чтобы Москва не горела. 6 пожарных каланчей столицы»։ mn.ru։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-11-10-ին։ Վերցված է 2015-07-29 
Константин Кудряшов (2008-04-26)։ «Пожарные каланчи Москвы»։ aif.ru։ Վերցված է 2015-07-31
Մակովիչի (գյուղ, Տուրիի շրջան)

Մակովիչի (ուկրաիներեն՝ Маковичі), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Տուրիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1545 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մակովիչի գյուղում բնակվում էր 273 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1231 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 221,77 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Էուլչենոկ

Էուլչենոկ  (ռուս.՝ Эульченок), գետ Կամչատկա թերակղզի, Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը մոտ 29 կմ։ Թափվում է Կամչատկա գետի աջ ափին՝ 154 կմ հեռավորության վրա։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -19070000112120000016230


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.


== Տես նաև ==
Փոքր Խապիցա
Ինոկենտիշկա
(2491) Տվաշտրի

(2491) Տվաշտրի (անգլ.՝ Tvashtri), աստերոիդ աստերոիդների գոտի ներքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի փետրվարի 15-ին Ուիլիամ Սեբոկի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,877722 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7758 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 1,9796 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 939,82 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,383052 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 22,87° անկյուն։
Տվաշտրի աստերոիդը պատկանում է Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 1,78 - 2,00 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, ունեն 16-34° ուղեծրի թեքում և ոչ ավելին քան 0,18 էքսցենտրիսիտետ։ Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքը ունի միանգամից երկու մոլորակների հետ ուղեծրային ռեզոնանս՝ Մարսի հետ 3:2 և Յուպիտերի հետ 9:2։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2491) Տվաշտրի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սուրեն Հակոբյան (ճարտարագետ)

Սուրեն Իշխանի Հակոբյան (օգոստոսի 2, 1901(1901-08-02), Շուշի, Ելիզավետպոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 18, 1986(1986-10-18), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ճարտարագետ-մեխանիկ։ Տեխնիկական գիտությունների թեկնածու (1941), պրոֆեսոր (1963)։


== Գործունեություն ==
Ավարտել է Մոսկվայի բարձրագույն տեխնիկական ուսումնարանը (1936)։ 1936-1972 թվականներին աշխատել է Տրակտորների պետական համամիութենական ԳՀԻ-ում (Մոսկվա, 1950-1963 թվականներին՝ տնօրեն)։ Հակոբյանի նախաձեռնությամբ 1967 թվականին Եղվարդում կազմակերպվել է այդ ինստիտուտի հարավային մասնաճյուղը, որի պրոֆեսոր-խորհրդականն էր 1972-1976 թվականներին։ Մեծ ավանդ ունի տրակտորաշինության զարգացման գործում։ Աշխատանքները վերաբերում են ներքին այրման շարժիչների վառելիքային սարքերի, գազագեներատորային և այլ շարժիչների, տրակտորների առանձին հանգույցների և մասերի մշակման հարցերին։


== Ծանոթագրություններ ==
Չորսը նույն մորթու մեջ (Գիշեր՝ բաժանված չորսի)

Չորսը նույն մորթու մեջ (Գիշեր՝ բաժանված չորսի), 1963 թվականին «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի նկարահանած ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Չորսը նույն մորթու մեջ (Գիշեր՝ բաժանված չորսի) ֆիլմը չորս երգիծական նովելների էկրանավորում է՝

«Գործ սիրո մասին»
«Մայրիկի ուլիկը»
«Կորսված վստահություն»
«Թանաքաբիծ»


== Դերերում ==
Էմմա - Բ. Մասումյան
նրա հայրը - Արչիլ Գոմիաշվիլի
Բորիս - Վ. Կուլիկ
Պողոս - Հայկ Դանզաս
Զարուհի - Իզաբելլա Դանզաս
Սաթիկ - Վ. Պոգորելցևա
Առնո - Վ. Բեզրուչկո
նրա կինը - Ե. Կորնիլովա


== Ծանոթագրություններ ==
Խոսեպ Բարտոմեու

Խոսեպ Մարիա Բարտոմեու Ֆլորենտան (կատ.՝ Josep Maria Bartomeu i Floreta, փետրվարի 6, 1963(1963-02-06), Բարսելոնա, Իսպանիա), հանդիսանում է իսպանացի խոշոր գործարար։ 2014 թվականից զբաղեցնում է Բարսելոնա ֆուտբոլային ակումբի տնօրենի պաշտոնը։ Այդ պաշտոնում փոխարինել է Սանդրո Ռոսելին։
Բարտոմեուն ADELTE և EFS ընկերությունների գլխավոր գործադիր տնօրենն է։ Նա գտնվում է Բարսելոնայում սկսած Ժոան Լապորտայի նախագահության տարիներից՝ որպես բասկետբոլային հատվածի տնօրեն։ Այդ ժամանակ համատեղ աշխատել է Սանդրո Ռոսելի հետ, ով հետագայում հրաժարական տվեց, երբ որ զբաղեցնում էր նախագահի պաշտոնը։ Այնուհետև Բարտոմեուն զբաղեցրել է Բարսելոնայի փոխնահագահի պաշտոնը 2010 թվականի հուլիսից մինչև 2014 թվականի հունվարը, որից հետո ակումբի անդամների քվեարկության արդյունքում ստանալով 61.35% ընտրվեց ակումբի նախագահ։ Ռոսելի 2014 թվականի հունվարի 23֊ին ներկայացրած հրաժարականից հետո (այսպես կոչված «Նեյմարի գործով») Բարտոմեուն ակումբի սահմանադրության համաձայն ընտրվեց 14֊րդ նախագահ և մինչև 2021 թվականի հունիսի 30֊ը իրականացնելու է նախագահի գործառույթները։


== Տիտղոսներ, որոնք հաղթել է Բարսելոնան Բարտոմեուի օրոք ==
Լա Լիգա (2):
2014–15, 2015–16
Կոպա ԴԵլ Ռեյ (2):
2014-15, 2015-16
ՈւԵՖԱ֊ի Չեմպիոնների ԼԻգա (1):
2014-15
ՈւԵՖԱ֊ի Սուպեր գավաթ (1):
2015
ՖԻՖԱ֊ի Ակումբային աշխարհի առաջնություն (1):
2015


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վեսյոլոե (գյուղ, Միրգորոդի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎեսյոլոեՎեսյոլոե (ուկրաիներեն՝ Веселе), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վեսյոլոե գյուղում բնակվում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Անտիպիրին

Անտիպիրին, ֆենագոն, ցավը հանգստացնող, ջերմությունն իջեցնող և հակաբորբոքային դեղամիջոց։ Օգտագործվում է փոշիների և հաբերի ձևով՝ նյարդացավերի, ռոմատիզմի, խորեայի և մրսածությունից առաջացած հիվանդությունների դեպքերում։ Անտիպիրինի 10—20%-անոց լուծույթներն օգտագործում են քթային և այլ բնույթի արյունահոսությունները դադարեցնելու համար։


== Գրականություն ==
В. Ф. Крамаренко Токсикологическая химия. — К.: Выща шк., 1989. — 447 с. — 6 000 экз. — ISBN 5-11-000148-0
М. Д. Машковский Лекарственные средства. — М.: ООО «Новая волна», 2002. — Т. 1. — 540 с. — 25 000 экз. — ISBN 5-7864-0128-6


== Արտաքին հղումներ ==
Միկրոսոցիոլոգիա

Միկրոսոցիոլոգիա (միկրո․․և սոցիոլոգիա), 1920-ական թվականներին ձևավորված սոցիոլոգիայի բնագավառներից, որն ուսումնասիրում է անձնավորությունը և հասարակական փոքր խմբերը որպես միջանձնային փոխգործողության արդյունք։ Այս առումով, միկրոսոցոլոգիան մերձենում է սոցիալական հոգեբանությանը։ Միկրոսոցիոլոգիային են վերաբերում Կ․ Լեինի «խմբային դինամիկայի» տեսությունը, Ջ․ Մորենոյի սոցիոլոգիան և այլն, որոնցում ապարդյուն փորձեր են կատարվում միկրոսոցիոլոգիական օրինաչափություններով բացատրել հասարակական երևույթներն ընդհանրապես։ Չնայած նման ծայրահեղություններին, միկրոսոցիոլոգիայի որոշ տեսական և մեթոդաբանական տարրեր կիրառվում են արդի սոցիոլոգիայում։
Միխայիլ Իվանով (նկարիչ)

Միխայիլ Իվանով (ռուս.՝ Иванов, Михаил Ефимович, հունվարի 24, 1924(1924-01-24), Վիտեբսկի նահանգ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 29, 1994(1994-07-29)), խորհրդային բեմադրող նկարիչ, աշխատել է «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում։ ՌԽՍԴՀ վաստակավոր նկարիչ (1980 թվական)։


== Կենսագրություն ==
Միխայիլ Իվանովը ծնվել է 1924 թվականի հունվարի 24-ին.:
Ավարտել է Լենինգրադի Վերա Մուխինայի անվան բարձրագույն գեղարվեստաարդյունաբերական  ուսումնարանը (1946—1951 թվական)։
1951 թվականից որպես նկարիչ, իսկ 1958 թվականից` որպես բեմադրող նկարիչ է աշխատել «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում։
Եղել է ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստների միության (Լենիգրադի մասնաճյուղ)։


== Պարգևներ և փառատոներ ==
ՌԽՍԴՀ վաստակավոր նկարիչ (1980 թվական)։
Վասիլևի եղբայրների անվան ՌԽՍԴՀ պետական մրցանակ` «Բլոկադա» ֆիլմը նկարահանելու համար։


== Ֆիլոգրաֆիա ==
1959 թվական՝ Տաք հոգին (Եվգենի Ենեևմի հետ համատեղ, բեմադրող ռեժիսոր՝ Եվգենի Նեմչենկո)
1959 թվական՝ Թատրոնը կանչում է (կարճամետրաժ) (Վլադիմիրով Կալյագինի հետ համատեղ, բեմադրող ռեժիսոր՝ Մարիա Կլիգման)
1960 թվական՝ Զգուշացեք, տատիկը (Եվգենի Ենեևի հետ համատեղ, բեմադրող ռեժիսոր՝ Նադեժդա Կոշևերովա)
1961 թվական՝ Միշելը և Միշուտկան (կարճամետրաժ) (Մարկսեն Գաուխման-Սվերդլովի հետ համատեղ, բեմադրող ռեժիսորներ՝ Այան Շախմալևա, Միխայիլ Շամկովիչ)
1961 թվական՝ Վեներայի հայտնությունը (կարճամետրաժ) (Նիկոլայ Սուվորովի հետ համատեղ, բեմադրող ռեժիսոր՝ Միխայիլ Շապիրո)
1962 թվական՝ Վաղվա անհանգստությունները (բեմադրող ռեժիսորներ՝ Գրիգորի Արոնով, Բուդիմիր Մետալնիկով)
1964 թվական՝ Ողորմության գնացքը (բեմադրող ռեժիսոր՝ Իսկանդեր Խամրաև)
1966 թվական՝ Վայրի ափին (բեմադրող ռեժիսոր՝ Անատոլի Գրանիկ)
1967 թվական՝ Կանաչ վագոնը  (Միխայիլ Կրոտկինի հետ համատեղ, բեմադրող ռեժիսոր՝ Յան Ֆրիդ)
1969 թվական՝ Բեռլինի ճանապարհին (բեմադրող ռեժիսոր՝ Միխայիլ Երշով)
1970 թվական՝ Աֆրիկանիչ (բեմադրող ռեժիսոր՝ Միխայիլ Երշով)
1970 թվական՝ Կանաչ շղթաները (բեմադրող ռեժիսոր՝ Գրիգորի Արոնով)
1970 թվական՝ Տերը (բեմադրող ռեժիսոր՝ Միխայիլ Երշով)
1972 թվական՝ Գիշերային աստղը (Հուսեյն Բակաևի հետ համատեղ, բեմադրող ռեժիորներ՝ Աբդուսալ Ռախիմով, Իգոր Ուսով)
1974 թվական՝ Մրցանակ (Բորիս Բուրմիստրովի հետ համատեղ, բեմադրող ռեժիսոր՝ Սերգեյ Միքայելյան)
1973-1977 թվականներ՝ Շրջափակում (բեմադրող ռեժիսոր՝ Միխայիլ Երշով)
1975 թվական՝ Մաշայի և Վիտյայի ամանորյա արկածները (բեմադրող ռեժիսոր՝ Իգոր Ուսով)
1977 թվական՝ Առաջին ուրախությունները (Բորիս Բիկովի հետ համատեղ, բեմադրող ռեժիսոր՝ Գրիգորի Նիկուլին)
1979 թվական՝ Վայրէջք Օրինգուում (բեմադրող ռեժիսոր՝ Միխայիլ Երշով)
1979 թվական՝ Արտասովոր ամառը (բեմադրող ռեժիսոր՝ Գրիգորի Նիկուլին)
1981 թվական՝ Դեկտեմբերի 20-ին (բեմադրող ռեժիսոր՝ Գրիգորի Նիկուլին)
1982 թվական՝ Հին ռիթմերով (բեմադրող ռեժիսոր՝ Միխայիլ Երշով)
1984 թվական՝ Չելուսկինցիները (բեմադրող ռեժիսոր՝ Միխայիլ Երշով)
1987 թվական՝ Փնտրում եմ կյանքի ընկեր (Ալեքսեև Շկելեի հետ համատեղ, բեմադրող ռեժիսոր՝ Միխայիլ Երշով)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Сост. Г. Мирнова. Справочник Союза кинематографистов СССР. — М.: БПСК, Московская типография № 6, 1981. — 489 с..


== Արտաքին հղումներ ==
««Միխայիլ Իվանով»»։ Статья։ Онлайн энциклопедия Кирилла и Мефодия։ Վերցված է 2013-12-12 
««Միխայիլ Իվանով»»։ Энциклопедия кино։ Академик։ Վերցված է 2013-12-12
Վան Լյան

Վան Լյան, ( չինարեն՝ 王亮, ապրիլի 1, 1979(1979-04-01), Շենյան, Չինաստան), չինացի ֆուտբոլիստ։ «Լյաոնին Խուվին» ակումբի և Չինաստանի ազգային հավաքականի կիսապաշտպան։ 1999-2005 թվականը հանդես է եկել «Լյաոնին Խուվին» ակումբում, իսկ 1999-2000 թվականների մրցաշրջանում, ակումբի կազմում 17 հանդիպում է անցկացրել։


== Ծանոթագրություններ ==
Ագարակի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (այլ կիրառումներ)

Հայերեն Վիքիպեդիայում կան Ագարակ անվամբ հետևյալ գյուղերի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկեր։

Ագարակի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ - Արագածոտնի մարզի Աշտարակի տարածաշրջանի Ագարակ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը
Ագարակի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ - Արագածոտնի մարզի Թալինի տարածաշրջանի Ագարակ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը
Ագարակի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ - Լոռու մարզի Ագարակ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը
Ագարակի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ - Սյունիքի մարզի Ագարակ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը
Մակսյուտովո (գյուղ, Ստերլիբաշևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄակսյուտովոՄակսյուտովո (ռուս.՝ Максютово, բաշկիրերեն՝ Мәҡсүт), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիբաշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 214 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժողովածու (1649)

Ժողովածու (1649), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1649 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել 14, 15,17 դարերում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 13.8X9 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 431 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորագիր, նոտրագիրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ շագանակագույն կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 161տ (1701թ․):


== Բովանդակություն ==
Տաթևացւոյ Լուծմունք ի գիրս Գրչութեան Արիստակիսի և Գէորդայ Ակևռացւոյ։
Յովհ․ Որոտնեցւոյ Վերլուծութիւնք Պերի արմենիանսին և Ստորագրութեանցն Արիստոտէլի։
Նեմեսիոսի Յաղագս բնութեան մարդոյ։
Հարցմունք Բարսղի և պատասխանիք Գրիգորի։
Յովհ Երզնկացւոյ Խրատ Հասարակաց։
Քարոզք։
Լեզուք ՀԲ ազգաց։
Յաղագս լծորդութեան բայից ձայնակրականաց։
Տագ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լա Լիգա 1946-47

Լա Լիգա 1946-47 մրցաշրջանը սկսվել է 1946 թվականի սեպտեմբերի 22-ին և ավարտվել 1947 թվականի ապրիլի 13-ին։ Մրցաշրջանի արդյունքում հաղթել է Վալենսիա ՖԱ-ն, ինչը նրա երրորդ չեմպիոնությունն էր։
Մրցաշրջանին մասնակցել են հետևյալ ակումբները`


== Ակումբների տեղագրություն ==


== Եզրափակիչ աղյուսակ ==


=== Դիրքային փոփոխություն ===


== Գլխավոր ռմբարկուներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
LFP վեբկայք
Լայոնել Թերթիսի անվան ալտահարների միջազգային մրցույթ

Լայոնել Թերթիսի անվան ալտահարների միջազգային մրցույթն անցկացվում է 1980 թվականից՝ անգլիացի հանճարեղ ալտահար Լայոնել Թերթիսի պատվին։ Մրցույթն անցկացվում է ամեն 3 տարին մեկ անգամ՝ Մարդու կղզու Փորթ Էրին քաղաքում։ Մրցույթի մրցանակակիրներից են եղել հայազգի Քիմ Քաշքաշյանը, Փոլ Նոբաուերը, Մաքսիմ Ռիզանովը և այլ վիրտուոզ ալտահարներ։ Մրցույթի անցկացման ժամանակ կատարվում են ալտի համար գրված գործերի պրեմիերաներ։ Մրցույթի ժյուրիի պատվավոր անդամ է ռուս ալտահար Յուրի Բաշմետը։
Ռուստայ

Ռուստայ (ռուս.՝ Рустай), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Բորսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պոժեգա

Պոժեգա (խորվ.՝ Požega), 1921-1991 թվականներին կոչվել է Սլավոնսկա-Պոժեգա (խորվ.՝ Slavonska-Požega), քաղաք Խորվաթիայի արևելյան մասում։ Պոժեգա-Սլավոնիա ժուպանության խոշորագույն քաղաքն է։ Բնակչությունը կազմում է 20 943 մարդ (2001) : Բնակչության 93.24 %-ը խորվաթներ են, 4.66 %-ը՝ սերբեր, 0.56 %-ը՝ փոփոխական, 0.38%-ը՝ ալբանացիներ, 0.15 %-ը՝ չեխեր։


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==

Պոժեգան գտնվում է Սլավոնիայի կենտրոնական մասում՝ Օրլյավա գետի վրա։ Քաղաքը բոլոր կողմերից շրջապատված է ցածր լեռնաշղթաներով։
Քաղաքից 15 կմ հարավ-արևելք գտնվում է Պլետերնիցա քաղաքը, 20 կմ դեպի հարավ-արևմուտք՝ Նովա Գրադիշկա քաղաքը, 40 կմ դեպի հյուսիս-արևելք՝ Նաշիցե քաղաքը, 40 կմ դեպի հարավ-արևելք՝ Սլավոնսկի Բլոդ քաղաքը, 40 կմ դեպի հյուսիս՝ Սլատինա քաղաքը։ Հարևան բոլոր քաղաքների հետ Պոժեգան միացված է ավտոճանապարհներով։ Քաղաքի միջով անցնում է երկաթուղային Նաշիցե և Պլետերնիցա մասնաճյուղը։


== Տնտեսություն ==
Քաղաքի տնտեսության հիմնական ճյուղերն են՝ գյուղատնտեսությունը, խաղողագործությունը, անասնաբուծությունը, սննդի արդյունաբերությունը, կենցաղային սարքերի արտադրությունը, ինչպես նաև տեքստիլ արդյունաբերությունը և շինանյութերի արտադրությունը։ Ի տարբերություն Խորվաթիայի այլ տարածաշրջանների՝ տուրիզմը թույլ է զարգացած, սակայն վերջին տարիներին զբոսաշրջության նշանակությունը աճել է։


== Պատմություն ==

Սավա հովտի հյուսիսը բնակեցված է եղել դեռևս հռոմեական դարաշրջանում։ Պոժեգայի տեղում գտնվում էր հռոմեական Ինցերում բնակավայրը։ Քաղաքը առաջին անգամ հիշատակվել է 12-րդ դարում։ Պոժեգան հավանաբար կառուցվել է 11-րդ դարում, սակայն առաջին հիշատակումը վերաբերվում է 1210 թվականին։
14-րդ դարի սկզբին քաղաքում կառուցվել է Սուրբ Լավրենտիա եկեղեցին։ 15-րդ դարում քաղաքը սկսել է անկում ապրել։ Այստեղ կառուցվել են քաղաքային  պատեր։
Քաղաքը 150 տարի մնացել է թուրքերի իշխանության տակ։ 1688 թվականի մարտի 12-ին Պոժեգան ավստրիական զորքերի աջակցությամբ ազատագրվել է և այդ օրը նշվում է որպես քաղաքի օր։
Հաբսբուրգների իշխանության տակ քաղաքը արագ զարգանում էր։ 1699 թվականին բացվել է դպրոց, 1727 թվականին կառուցվել է թատրոն, իսկ 1740 թվականին՝ առաջին դեղատունը։ 1745 թվականին Պոժեգան դարձել է նահանգի մայրաքաղաք։ 1760 թվականին քաղաքում բացվել է Ակադեմիա։
20-րդ դարում քաղաքը մտնում էր Հարավսլավիայի կազմի մեջ, իսկ 1991 թվականից՝ Խորվաթիայի կազմում է։


== Տեսարժան վայրեր ==

Սուրբ Թերեզայի տաճար
Սուրբ Լավրենտիա եկեղեցի - քաղաքի ամենահին տաճարը, որը կառուցվել է 14-րդ դարում։
Ֆրանցիսկյան վանք - կառուցվել է 18-րդ դարում։ Գտնվում է Սուրբ Երրորդություն հրապարակում։


== Հայտնի բնիկներ ==
Պեջա Ստոյակովիչ - բասկետբոլիստ
Դոբրիշա Ցեսարիչ - բանաստեղծ, թարգմանիչ
Բորիս Հանժեկովիչ -  թեթև ատլետ
Սրջան Բուդիսավլևիչ - Հարավսլավիայի ներքի գործերի նախարար
Դինո Ելուշիչ - երգիչ, երաժիշտ, երգերի հեղինակ, Մանկական Եվրատեսիլ 2003 երգի մրցույթի հաղթող է ճանաչվել


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայք
Քաղաքի տուրիստական կայք
Քաղաքի կայք Archived 2012-06-22 at the Wayback Machine.
Կետավորման եղանակ

Կետավորման եղանակ, կետագիծ (գերմ.՝ punktiren, կետերով նշել, լատ.՝ punctum — կետ), մետաղի վրա (առավելապես պղնձի) խորը փորագրման եղանակ։ Կետավորման եղանակով պատկերներ են ստեղծվում կամ անմիջականորեն թիթեղյա շերտի, կամ էլ թթվակայուն մակերեսի վրա (հետագա կետագծման համար)՝ տարբեր մեծության և խորության կետերով։
Կետավորման եղանակով ստեղծված փորագրությունները առանձնանում են լուսաստվերի փափկությամբ ու մեղմությամբ։ Կետավորման եղանակը, որը հայտնի է դեռևս 15-րդ դարի վերջից և տարածվել է 18-րդ դարում, հիմնականում կիրառվել է գեղանկարը գունավոր կամ սև ու ճերմակ վերարտադրելու նպատակով։
Պեստրավկա

Պեստրավկա (ռուս.՝ Пестравка), գյուղ Ռուսաստանի Սամարայի մարզի Պեստրավսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6500 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժողովածու (976)

Ժողովածու (976), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 976 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1316 թվականին Դանիել եպիսկոպոս գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Տիրացու կրոնավորը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 33,5 x 23 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 292 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 14ա, 21բ, 193բ, 290բ, հետագայի՝ 292ա (1362), 291բ (1440):


== Բովանդակություն ==
Կիւրդի Երուսաղէմացւոյ Կոչումն ընծայութեան։
Ճառք (Բարսեղ, Ոսկեբերան, Յովհ․ Մանդակունի)։


== Ծանոթագրություններ ==
(2256) Վիշնևսկի

(2256) Վիշնևսկի (անգլ.՝ Wisniewski), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,090724 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5516 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6299 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1984,67 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,18139 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,46° անկյուն։
Վիշնևսկի աստերոիդը պատկանում է Ֆեմիսի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի 535 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 3,08 ա. մ., իսկ արտաքին սահմանը՝ 3,24 ա. մ. հեռավորության վրա։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2256) Վիշնևսկի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
335

335 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 335 թվականն է, 
IV դարի 35-րդ տարին։


== Դեպքեր ==
Հյուսիսային լեռնականները մազքութների Սանեսան թագավորի գլխավորությամբ արշավեցին Հայաստան և գրավեցին Վաղարշապատ մայրաքաղաքը։


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Լե Բորդ սյուր Արիզ

Լե Բորդ սյուր Արիզ (ֆր.՝ Les Bordes-sur-Arize), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Լը Մաս դ’Ազիլ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Պամե շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09061։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 528 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 319 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 210-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 109-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 65,8 %, 1999 թվականին եղել է՝ 65,6 %)։ 210 աշխատունակ բնակիչներից 168-ը աշխատում էին (96 տղամարդ և 72 կին), անաշխատանք էին 42-ը (23 տղամարդ և 19 կին)։ 109 անգործունակ մարդկանցից 27-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 34-ը թոշակառու, 48-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սեն ժակ կաթոլիկ եկեղեցի
Բողոքական եկեղեցի
Լինյի շատո
Մարվեյ շատո
Սալանկ շատո


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Լե Բորդ սյուր Արիզ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-18-ին։ Վերցված է 2012-1-29 
«Լե Բորդ սյուր Արիզ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-24
Միխալկովո (գյուղ, Սոկիրյանիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիխալկովոՄիխալկովո (ուկրաիներեն՝ Михалкове), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Սոկիրյանիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Միխալկովո գյուղում բնակվում էր 2 139 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մուչնայա (այլ կիրառումներ)

Մուչնայա, կարող է վերաբերել՝

Մուչնայա - գետ Ռուսաստանում, Զելեսինկայի վտակը
Մուչնայա - գետ Ռուսաստանում, Նելմայի վտակը
Զինաիդա Վոլկոնսկայա

Արքայադուստր Զինաիդա Ալեքսանդրովնա Վոլկոնսկայա (Зинаида Александровна Волконская; դեկտեմբերի 3 (14), 1789 կամ դեկտեմբերի 3 (14), 1792, Դրեզդեն, Սրբազան Հռոմեական կայսրություն և Թուրին, Սարդինիայի թագավորություն, Իտալիա - փետրվարի 5, 1862(1862-02-05)[…], Հռոմ, Պապական մարզ[…]), ռուս գրող, բանաստեղծուհի, երգիչ, երգահան, սալոնիստ և ֆրեյլինա, XIX դարի ռուսական մշակութային կյանքում կարևոր գործիչ։ Որպես սիրողական օպերային երգչուհի հանդես է եկել Փարիզում և Լոնդոնում։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Թուրինում ռուս դեսպան, իշխան Ալեքսանդր Բելոսելսկի-Բելոզյորսկու ընտանիքում, որը հայրական կողմով սերում էր Բելոզյորսկ քաղաքի միջնադարյան տիրակալներից։ Մայրը Տատիշչևի տոհմից էր, Ռյուրիկովիչների ազգակցուհի։
1808 թվականին Պրուսիայի Լուիզա թագուհու պալատական ֆրեյլինաներից էր և մտերիմ էր Ռուսաստանի կայսր Ալեքսանդր I-ին,  որը դարձել է նրա ցմահ նամակագրական ընկերն ու գուցե սիրեկանը։ Բամբասանքներից խուսափելու համար 1810 թվականին ամուսնացել է Ալեքսանդրի ադյուտանտ իշխան Նիկիտա Վոլկոնսկու հետ։ Նրանք աչքի են ընկել Վիեննայի և Վերոնայի վեհաժողովներում։

1817 թվականին տեղափոխվել է Ռուսաստան, իսկ 1822 թվականին՝ Մոսկվա։ 1820-ական թվականներին հյուսիսի «Կորիննան» Մոսկվայի Տվերսկայա փողոցի մի առանձնատան մեջ ուներ գրական և երաժշտական սրահ։ Ադամ Միցկևիչը, Եվգենի Բարատինսկին, Դմիտրի Վենեվիտինովը և Ալեքսանդր Պուշկինը հաճախ էին հյուրընկալվում նրա տանը։ Պուշկինը նրան բանաստեղծորեն անվանել է «Երաժշտության և գեղեցկության թագուհի»։ 
Ալեքսանդր I-ի մահից հետո նրա ամուսնու եղբայրը՝ Սերգեյ Վոլկոնսկին, կազմակերպել է դեկաբրիստների ապստաբությունը նրա իրավահաջորդ Նիկոլայ I-ի դեմ։ Դեկաբրիստներին աքսորել են Սիբիր, և նրանց կանայք որոշել են  հետևել ամուսիններին։ Զինաիդան հրաժեշտի երեկույթ է կազմակերպել այս կանանց համար՝ հարուցելով թագավորի դժգոհությունը։ Նրան սկսել են կասկածել գաղտնի կաթոլիկություն ընդունելու և հավանաբար Հիսուսի միաբանության գործակալ լինելու մեջ։
Այս ճնշումները ստիպել են Զինաիդային 1829 թվականին տեղափոխվել Հռոմ։ Նրան ուղեկցել են որդին և որդու դաստիարակ Ստեփան Շևիրևը։ Հռոմում բնակվել է մի շարք առանձնատներում, այդ թվում՝ Պալացցո Պոլիում, Վոլկոնսկայայի վիլլայում և այլուր։ Նրա սրահի մշտական այցելուների թվում էին Կառլ Բրյուլովը, Ալեքսանդր Իվանովը, Բերտել Տորվալդսենը, Վինչենցո Կամուչինին, Ստենդալը և Վալտեր Սքոթը։ Նիկոլայ Գոգոլն իր «Մեռած հոգիների» մեծ մասը գրել է նրա վիլլայում։
Արքայադուստր Վոլկոնսկայան մահացել է թոքաբորբից (հավանաբար այն բանից հետո, երբ իր տաք վերարկուն փողոցում տվել է մի տարեց կնոջ) և թաղվել է Santi Vincenzo e Anastasio a Trevi գերեզմանոցում։ Մարիա Ֆեյրուեդերի կողմից գրված նրա անգլերեն  կենսագրությունը՝ «Ուխտագնաց արքայադուստր. Արքայադուստր Զինաիդա Վոլկոնսկու կյանքը» հրատարակվել է 1998 թվականին։


== Անգլերեն թարգմանություններ ==
The Dream: A Letter, (story), from An Anthology of Russian Women's Writing, 1777-1992, Oxford, 1994. 0-19-871505-6


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Aleksandrovna Volkonskaia papers Archived 2018-06-06 at the Wayback Machine. at Houghton Library, Harvard University
Մասսիմո Ամբրոզինի

Մասսիմո Ամբրոզինի (իտալերեն՝ Massimo Ambrosini, մայիսի 29, 1977(1977-05-29), Պեզարո, Մարկե, Իտալիա), իտալացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան, մինչև 2012-13 Սերիա A-ի ավարտը հանդես է եկել Միլան ակումբում (շուրջ 18 տարի), եղել է ակումբի ավագը՝ սկսած 2009 թվականից։ 2013-ի հունիսին՝ պայմանագրի ավարտից հետո, Միլան ակումբի ղեկավարությունը չի երկարաձգել այն, և Ամբրոզինին, ստանալով ազատ խաղացողի կարգավիճակ, տեղափոխվել է Ֆիորենտինա։ Նախկինում եղել է Իտալիայի ազգային հավաքականի խաղացող։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Ամբրոզինին sports.ru կայքում(ռուս.)
Ադելի երկիր

Ադելի երկիր (ֆր.՝ Terre Adélie), անմարդաբնակ տարածք Անտարկտիդայում։ Պատկանում է Ֆրանսիային։ Հյուսիսում Ադելի երկրի ափերը ողողվում են Դյուրվիլի ծովի ջրերով։ Հայտնագործել է ֆրանսիացի ծովագնաց Ժյուլ Դյումոն դ'Յուրվիլը (Դյուրվիլ) 1837 թվականին և իր կնոջ պատվին անվանել Terre Adelie (ֆրանս. terre «երկիր»)։ Տեղանքում մշտապես գործում են ֆրանսիական հետազոտական կայանները։ Ադելի երկրի ափագծերի ընդհանուր երկարությունը 350 կմ է, իսկ ընդհանուր տարածքը՝ 432.000 կմ2։ Տարածքի 95%-ը սառցապատ է։ Այստեղ տարածված է պինգվինների մի տարատեսակ, որին տրվել է Ադելի պինգվին անվանումը։
Ադելի երկրում ֆրանսիական առաջին հետազոտական կայանն ստեղծվել է 1950 թվականի ապրիլի 9-ին և անվանվել Պորտ Մարտին (66°49′04″ հվ. լ. 141°23′39″ ավ. ե.): 1950-1951 տարեշրջանում այդտեղ ապրել ու աշխատել է 11, 1951-1952 տարեշրջանում՝ 17 հետազոտող գիտնականներից բաղկացած անձնակազմ։ 1952 թվականի հունվարի 22-23-ին այն դարձել է հրո ճարակ։ 
Ադելի երկրում գործող հետազոտական կայանների մասին է պատմում 2005 թվականին նկարահանված «Պինգվինների քայլերթը» («March of the Penguins») վավերագրական կինոնկարը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Discover France - French Colonies - TERRE ADÉLIE
Սվոզկի

Սվոզկի (ռուս.՝ Свозки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վիլլե Պեսսի

Վիլլե Պեսսի (ֆիններեն՝ Ville Pessi, մարտի 24, 1902(1902-03-24), Վիբորգի նահանգ, Ռուսական կայսրություն և Սևաստյանովո, Պրիոզյորսկի շրջան - նոյեմբերի 6, 1983(1983-11-06), Վանտաա, Ուուսիմաա, Ուուսիմաա նահանգ, Ֆինլանդիա), ֆինն կոմունիստ քաղաքական գործիչ։ 
1923 թվականին ընդունվել է Երիտասարդության սոցիալիստական միության, 1924 թվականին՝ Ֆինլանդիայի կոմունիստական կուսակցության (ՖԿԿ) շարքերը։ Դարձել է Պասիլի (Հելսինկի) երկաթուղային արհեստանոցների կուսակազմակերպության քարտուղար, այնուհետև՝ «պրոֆեսիոնալ հեղափոխական»։  1930-1931 թվականներին եղել է Վասա և Տուրկու քաղաքների ՖԿԿ օկրուգկոմների ընդհատակյա կազմակերպիչը։ 1931 թվականին ընտրվել է ՖԿԿ ԿԿ անդամ։ 1932-1933 թվականին՝ կազմակերպական աշխատանքի գծով ԿԿ քարտուղար։ 1934 թվականից գլխավորել է կոմկուսը։ Կոմունիստական գործունեության համար 1935-1944 թվականին արգելափակվել է բանտերում և համակենտրոնացման ճամբարներում։ 1944-1969 թվականներին եղել է ՖԿԿ գլխավոր քարտուղարը։ 1972 թվականի ապրիլին ընտրվել է ՖԿԿ պատվավոր նախագահ։ Եղել է ՖԿԿ Քաղբյուրոյի անդամ (1944-1972)։ Պարգևատրվել է «Հոկտեմբերյան հեղափոխության» շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==
Լիշնևկա

Լիշնևկա (ուկրաիներեն՝ Лишнівка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1629 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լիշնևկա գյուղում բնակվում էր 567 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,45 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 231,43 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գաուրի (հրթիռ)

Գաուրի (ուրդու՝ غوری‎), պակիստանյան միջին հեռավորության բալիստիկ հրթիռ։ Համարվում է «Հատֆ-V» մոդիֆիակացված տեսակը, կարող է կրել միջուկային լիցք։ Ըստ պակիստանյան կողմի հայտարարության, գործողության հասանելիության շառավիղը  1300 կմ է։
2008 թվականի փետրվարի 1-ին Պակիստանը անցկացրեց նոր տեսակի հրթիռի հաջող փորձարկումները։ Հրթիռի գործադրման և վայր ընկման վայրը գաղտնիք է պահվում։ Գործադրմանը հետևել է երկրի նախագահ Պերվեզ Մուշարֆը,  պակիստանյան բանակի գլխավոր հրամանատարը և մի շարք պաշտոնյաներ։


== Շահագործում ==
Առաջին փորձնական «Գաուրի»-ի գործարկումը  կատարվել է 1998 թվականի ապրիլի 6-ին Տիլայի վրա գտնվող Դժելամ քաղաքի զորավարժարանում, որը 76 կմ հարավ է մայրաքաղաք  Իսլամաբադից։
Ասվում էր, որ հրթիռը ոչնչացրել է Բելուդիժստանի մոտակայքում գտնվող անապատի աննշան նշանակետը։ Ավելի ուշ որոշ աղբյուրներ հայտնում են, որ առաջին գործարկումը հաջող չէր եղել և հրթիռն այրվել է մթնոլորտի խիտ շերտերը մտնելիս։
Հաջորդական գործարկումները անցկացվել են 2010 թվականի դեկտեմբերին և 2012 թվականի նոյեմբերին։ Նոյեմբերի գործարկումը 2012 թվականի կատարված է եղել ռազմագիտական հրթիռային Ռազմական Մարտավարական Ուժերի Ղեկավարություն։ Փորձնական գործարկումը վերահսկվում էր նոր Կոմպլեքսով ռազմական ղեկավարության և  ղեկավարման աջակցումը (SCCSS) և համարվում է, որ գործարկման նշանակետը եղել է SCCSS-ի փորձարկումը, այլ ոչ թե  իհարկե հրթիռինը։


== Տակտիկական-մեխանիկական բնութագրումներ ==
Աստիճանների քանակը։ միաստիճանային
Երկարությունը։ 15,90 մ
Տրամագիծ։ 1,35 մ
Զանգված։ 15850 կգ
Հեռահարություն։ 1300 կմ
Շարժիչային համակարգ։ հեղուկ


== Օպերատորներ ==
 - մոտավորապես 30 միավոր Գաուրի և Գաուրի-2՝ 2018 թվականի դրությամբ։


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղում ==
http://www.mignews.co.il/news/society/world/010208_90943_93117.html Archived 2008-04-04 at the Wayback Machine.
http://www.rian.ru/defense_safety/20080201/98136582.html
http://www.vremya.ru/print/23395.html
Գերանդի

Գերանդի, հնձի պողպատե գործիք՝ շեղբի լայն բացվածքով։ Դեռևս ուրարտական շրջանում առաջացել է նախնական գերանդին, որի կոթը ամրացվել է կապիչներով։ Սրանից առաջացել է երկսայրի հարթ շեղբով հայկական գերանդի, որով հարել են և՛ աջից ձախ, և՛ ձախից աջ։ Ծանր լինելու պատճառով Հայաստանում XIX դարում այն տեղի է տվել եվրոպական գերանդին (հարում է միայն աջից ձախ)։


== Մշակույթի մեջ ==
Ըստ ընդունված պատկերացումների Մահը կրում է գերանդի։
Գերանդին նաև հոգիների հունձքի գործիքն է։ Աստվածաշնչում հունձքը հաճախ համեմատվում է մահից հետո ենթադրվող հատուցման հետ։
Գերանդու շեղբը կարող է արձակել զանգակների ձայնին նմանվող ձայն։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարամալա (Ուրշակի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կարամալա (այլ կիրառումներ)Կարամալա (ռուս.՝ Карамала), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Բաշկորտոստան հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուրշակ գետի ձախ ափին՝74 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 21 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  10010201412111100020015
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111102001
Ավազանի կոդը - 10.01.02.014
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կարեն Քոչարյան (այլ կիրառումներ)

Կարեն Քոչարյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Կարեն Քոչարյան (ֆիզիկոս)
Կարեն Քոչարյան (հաղորդավար) (1958) - հայ դերասան, հաղորդավար, հեռուստատեսային ռեժիսոր, հեռուստատեսային պրոդյուսեր, գրող, հրապարակախոս
Կարեն Քոչարյան, Ի՞նչ, որտե՞ղ, ե՞րբ խաղի վարող
Սավինսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)

Սավինսկի գյուղական խորհուրդ, կարող է վերաբերել՝

Սավինսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բալակլեյսկի շրջանում
Սավինսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Օրժիցկի շրջանում
STS-29

STS-29 — Տիեզերային թռիչք Բազմակի օգտագործման տրանսպորտային տիեզերանավ «Դիսքավերի» «Սփեյս Շաթլ» ծրագրով (28-րդ ծրագրի թռիչքը, «Դիսքավերի» 8-րդ թռիչքը և շաթլի երրորդ թռիչքը «Չելենջերի» կործանումից հետո)։
STS-29 առաքելության հիմնական նպատակն էր ամերիկյան հաղորդակցության TDRS-4 արբանյակի տվյալների մեկնարկը։


== Անձնակազմ ==
 ԱՄՆ (ՆԱՍԱ)։ Մայքլ Կոուտս (2-րդ թռիչք) — հրամանատար;
 ԱՄՆ (ՆԱՍԱ)։ Ջոն Բլահա (1-ին թռիչք) — օդաչու;
 ԱՄՆ (ՆԱՍԱ)։ Ջեյմս Բաղյան (1-ին թռիչք) — թռիչքի ծրագրի մասնագետ - №1;
 ԱՄՆ (ՆԱՍԱ)։ Ջեյմս Բաքլի (3-րդ թռիչք) — թռիչքի ծրագրի մասնագետ - №2;
 ԱՄՆ (ՆԱՍԱ)։ Ռոբերտ Սպինգեր (1-ին թռիչք) — թռիչքի ծրագրի մասնագետ - №3.STS-29 ի անձնակազմը լրիվ համընկնում էր 61-H արշավախմբի կազմին, բայց 1988 թ. մարտի 17-ին, Երբ ՆԱՍԱ-ն հայտարարեց անձնակազմի անդամներին, Աննա Ֆիշերի փոխարեն թռիչքի ծրագրի №1 մասնագետ նշանակվեց Ջեյմս Բաղյանը։


== Անձնակազմի նստատեղերը ==


== Պատկերներ ==

		
		


== Աղբյուրներ ==


== Հղումներ ==
Առաքելության նկարագրությունը Archived 2019-06-10 at the Wayback Machine. (անգլ.) Քենեդի ՏԿ (ՆԱՍԱ)-ի կայքում։
Առաքելության նկարագրությունը (անգլ.) (ՆԱՍԱ)-ի կայքում։
Նիկոլայ Ռիբակով

Ռիբակով Նիկոլայ Խիսանֆովիչ (մայիսի 7 (19), 1811 կամ 1811, Կուրսկ, Ռուսական կայսրություն - 1876, Տամբով, Ռուսական կայսրություն), ռուս դերասան, ռուսական գավառական թատրոնի բարեփոխողներից։ Առաջին անգամ ելույթ է ունեցել 1826 թվականին, Կուրսկի թատրոնում։


== Գործունեություն ==
1833-1841 թվականներին աշխատել է Լ․ Յու․ Մլոտկովսկու թատերախմբում, ապա Ռուսաստանի հարավի, Պովոլժիեի և այլ թատրոններում։ Ռիբակովի ստեղծագործության վրա մեծ ազդեցություն են ունեցել Պ․ Ս․ Մոչալովը, Մ․ Ս․ Շչեպկինը։
Ռիբակովն ավելի շատ խաղացել է մելոդրամներում։ Վաղ դերերից լավագույնը Համլետն է (Շեքսպիրի «Համլետ»)։ Հետագայում հանդես է եկել հիմնականում ռուսական խաղացանկով։ Եղել է Նեսչաստլիվցևի (Ա․ Օստրովսկու «Անտառ») դերի փառաբանված կատարողը։ Այլ դերերից են՝ Կուրոսլեպով (Ա․ Օստրովսկու «Ջերմ սիրտ»), Սկոտինին (Ֆոնվիզինի «Տհասը»), Սկոլոզուբ (Գրիբոյեդովի «Խելքից պատուհաս»)։ Ռիբակովը հետևողականորեն արտահայտել է դեմոկրատական միտումները ռուսական թատրոնում։
Եղել է Պ․ Մ․ Սադովսկու, Ա․ Ե․ Մարտինովի, Պ․ Վ․ Վասիլևի և այլ նշանավոր դերասանների համախոհը։
Տորվիսկոն

Տորվիսկոն  (իսպ.՝ Torvizcón), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Գրանադա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալպուխառա Գրանադինա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 51 կմ2։ Բնակչությունը՝ 788 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 80 կմ հեռավորության վրա։


== Քաղաքական կյանք ==
2011 թվականի մայիսին Տորվիսկոնում կայացած վերջին ընտրությունների արդյունքները․


== Տոներ ==
Առանձնանում է Սուրբ Անտոնի տոնը, որը թեև հունվարի 17-ին է, սակայն նշվում է մոտակա շաբաթ կամ կիրակի օրերին, որպեսզի քաղաքից դուրս գտնվող բնակիչները ևս տոնակատարությանը մասնակցելու հնարավորություն ունենան։


== Արտաքին հղումներ ==
Microweb turística de Torvizcón realizada por el Patronato de Turismo de Granada Archived 2008-02-29 at the Wayback Machine.
Situación de Torvizcón
Պարմեզան

Պարմեզան (բնօրինակ անունը պարմիջանո ռեջանո (իտալերեն՝ Parmigiano Reggiano), իտալական պինդ պանրի տեսակ է։ Կտրվածքում հատիկավոր, թեփուկավոր և դյուրաբեկ պանիր է։


== Անվան ծագում ==
Իր անունը (պարմիջանո ռեջանո) պանիրը ստացել է Իտալիայի երկու շրջանների՝ Պարմայի և Ռեջո-նել-Էմիլիի անվանումներից, որտեղ և արտադրվում է պարմեզանը։ «Պարմեզան» բառը, որ լայն տարածում է գտել աշխարհում, իտալական անվան ֆրանսիական տարբերակն է։ 2008 թվականին եվրոպական դատարանը որոշեց «պարմեզան» անվանել միայն այն պանիրը, որն արտադրվել է Իտալիայի հյուսիսում։ 2004 թվականին պարմեզան 512 արտադրող ընկերություն կար։ Կրում է «պանիրների թագավոր» պատվավոր անունը։


== Օգտագործում ==

Պարմեզանը Էմիլիա-Ռոմանյայում հաճախ մատուցում են տանձի, ընկույզի հետ։ Պարմեզան են ցանում պաստայի վրա, ավելացնում են ռիզոտոյի և ապուրների մեջ։


== Արտադրություն ==
Պարմեզանը պինդ պանիր է։ Նրա արտադրությունն ամեն տարի սկսվում է ապրիլի 1-ին և ավարտվում է նոյեմբերի 11-ին։ Դրան հետևում է 36 ամսվա հասունացման շրջանը։ 1 կգ պանիր ստանալու համար հարկավոր է 16 լիտր կաթ։
Առաջին մեկ տարվա ընթացքում պանիրը պահվում է հատուկ կաղապարների մեջ, որից հետո ստուգվում է։ Պատահում է, որ կաղապարի մեջ օդ է հավաքված լինում կամ պանիրը ըստ հարկավորին պինդ չի լինում։ Այդ ժամանակ պանիրը պիտակավորվում է կոշտ կեղևի վրա հատուկ դրոշմներով։ Այդ նշանակում է, որ պանիրը կյարող է վաճառվել, բայց ուրիշ անվամբ։ Ստուգումն անցած պանիրը հասունանում է ևս մեկ տարի և միայն հետո դրոշմվում է DOP (Denominazione di Origine Protetta - բնօրինակ ծագումը հաստատող նշան) նշանով։ Բացի այդ՝ փոքր անցքերով կատարվում է դրոշմում պանրի կեղևի ողջ մակերեսին։ Վաճառվում է կտրտած, քանի որ պարմեզանի մեկ գլուխը սովորաբար կշռում է 38-ից 40 կգ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հսկող կազմակերպության պաշտոնական կայքը:(իտալ.)
Հոդվածներ պարմեզանի մասին cucinaitaliana.ru կայքում:(ռուս.)
պարմեզանը գովազդող հոլովակներ:(իտալ.)
(6327) 1991 GP1

(6327) 1991 GP1, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի ապրիլի 9-ին Էլեանորա Հելինի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,763032 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1376 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3884 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1677,56 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,214598 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,42° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6327) 1991 GP1 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պետռակուուդի

Պետռակուուդի (էստ․՝ Petrakuudi), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Ռիուգե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 0 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Գաղութային վերածնունդ

Գաղութային վերածնունդ,  ճարտարապետական ոճ, որը ձգտում է վերակենդանացնել ամերիկյան գաղութային ճարտարապետության տարրերը։
Գաղութային վերածննդի ոճի սկիզբը հաճախ վերագրվում է 1876 թվականի հարյուրամյա ցուցահանդեսին, որը ամերիկացիների մեջ արթնացրեց իրենց գաղութային անցյալի ճարտարապետական ավանդույթները։ Գաղութային վերածննդի բավական փոքր թվով տներ կառուցվել են 1880-1910 թվականներին, մի ժամանակաշրջան, երբ թագուհի Աննայի ոճի ճարտարապետությունը գերիշխող էր Միացյալ Նահանգներում։ 1910-1930 թվականներից գաղութային վերածնունդ շարժումը վերելք ապրեց, այս ժամանակահատվածում գաղութային վերածննդի ոճով կառուցվեց ԱՄՆ տների շուրջ 40%-ը։ Հետպատերազմյան անմիջական շրջանում (1950-1960-ականների սկիզբ), գաղութային վերածննդի տները շարունակվում էին կառուցվել, բայց պարզեցված ձևով։ Ներկայումս, բազմաթիվ նոր ավանդական տներ ստացվում են գաղութային վերածննդի ոճերից։
Չնայած գաղութային վերածննդի ոճում գերիշխող ազդեցությունը գեորգիական և դաշնային ճարտարապետությունն է, գաղութային վերածննդի տները նույնպես ավելի փոքր չափով են նկարվում հոլանդական գաղութային ոճից և հետմիջնադարյան անգլիական ոճերից։ Գաղութային վերածննդի տները հաճախ ունեն ընտրողական ոճ` ազատորեն համատեղելով այս նախատիպերից մի քանիսը։
Չնայած նրան, որ կապված է ճարտարապետական շարժման հետ, «գաղութային վերածնունդը» վերաբերում է նաև պատմական պահպանությանը, լանդշաֆտային ճարտարապետությանը և այգու ձևավորմանը, ինչպես նաև դեկորատիվ արվեստի շարժումներին, որոնք ընդօրինակում կամ ոգեշնչում են գաղութային ձևերը։
Սիրիլ Մ. Հարիսի ամերիկյան ճարտարապետություն. Պատկերազարդ հանրագիտարանը նշում է, որ «Գաղութային վերածննդի տները սովորաբար իրենց նախատիպերի բավականին ազատ մեկնաբանության արդյունք են, դրանք հակված են ավելի մեծ լինել, կարող են էապես տարբերվել տներից, որոնց ձգտում են ընդօրինակել, և հաճախ չափազանցեցնում են ճարտարապետական մանրամասները»։ 


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Հետագա ընթերցում ==
Alan Axelrod, ed. The Colonial Revival in America. New York: W.W. Norton, 1985.
William Butler, Another City Upon a Hill: Litchfield, Connecticut, and the Colonial Revival
Karal Ann Marling, George Washington Slept Here: Colonial Revivals and American Culture, 1876–1986, 1988.
Richard Guy Wilson and Noah Sheldon, The Colonial Revival House, 2004.
Richard Guy Wilson, Shaun Eyring and Kenny Marotta, Re-creating the American Past: Essays on the Colonial Revival, 2006.


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Cyril M. Harris, American Architecture: An Illustrated Encyclopedia (W.W. Norton: 1998).
Virginia Savage McAlester, A Field Guide to American Houses: The Definitive Guide to Identifying and Understanding America's Domestic Architecture (Knopf: 2017).
Սրտամկանի սնուցախանգարում

Սրտամկանի սնուցախանգարում, միոկարդիոդիստրոֆիա (միո․․․, հուն․՝ καρδία` սիրտ և հուն․՝ δυατροφή` սնուցախանգարում), կարդիոմիոպաթիա, սրտամկանի ոչ բորբոքային բնույթի ախտահարումներ, որոնց հիմքում ընկած է սրտամկանի նյութափոխանակության խանգարումը։


== Հիվանդության պատճառներ ==
Պատճառներն են՝ սնուցման (սննդային սնուցախանգարում, ավիտամինոզներ և այլն), սպիտակուցային փոխանակության խանգարումները, պոդագրան, ածխաջրատային, էլեկտրոլիտային փոխանակությունների խանգարումները, ներզատիչ գեղձերի հիվանդությունները, թթվածնային քաղցը, սրտամկանի գերլարվածությունը, թունավորումները (ածխածնի օքսիդով, ալկոհոլով և այլն)։ Սրտամկանի սնուցախանգարման սկզբնական շրջանում ախտանշանները հաճախ բացակայում են։ Կարող են լինել հևոց, տհաճ զգացումներ սրտում։ Սրտամկանի սնուցախանգարումն ընթանում է սրտի տոների խլացմամբ, սիստոլային աղմուկով, էքստրասիստոլայով (երբեմն առիթմիայի այլ ձևերով), էլեկտրասրտագրի փոփոխություններով։ Արտահայտված սրտամկանի սնուցախանգարումը թուլացնում է սրտամկանի կծկողական ուժը և կարող է սրտային անբավարարության պատճառ դառնալ։ Փոփոխությունները դարձելի են և կարող են վերանալ հիմնական հիվանդության բուժումից հետո։


== Բուժում ==
Հիմնական պատճառի վերացում, սրտամկանի նյութափոխանակության պրոցեսները կարգավորող դեղամիջոցներ։
Պոդվելեդնիկի

Պոդվելեդնիկի (ուկրաիներեն՝ Підвелідники), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օվրուչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1930 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պոդվելեդնիկի գյուղում բնակվում էր 115 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,295 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 389,83 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գնդային սեկտոր

Գնդային սեկտոր, երկրաչափական մարմին, որն առաջանում է սեկտորն իր շառավիղներից մեկի (I սեռի գնդային սեկտոր ) կամ սեկտորի աղեղը չհատող առանցքի (II սեռի գնդային սեկտոր) շուրջը պտտելուց։ Գնդային սեկտորի ծավալը և լրիվ մակերևույթը համապատասխանաբար որոշվում են 
  
    
      
        V
        =
        2
        
          /
        
        3
        π
        
          R
          
            2
          
        
        h
      
    
    {\displaystyle V=2/3\pi R^{2}h}
  ,
  
    
      
        
          S
          
            2
          
        
        =
        π
        R
        (
        2
        h
        +
        a
        )
      
    
    {\displaystyle S_{2}=\pi R(2h+a)}
   (I սեռի գնդային սեկտոր), 
  
    
      
        
          S
          
            2
          
        
        =
        π
        R
        (
        2
        h
        +
        a
        +
        b
        )
      
    
    {\displaystyle S_{2}=\pi R(2h+a+b)}
  (II սեռի գնդային սեկտոր) բանաձևերով, որտեղ R-ը սեկտորի շառավիղն է, հ-ը՝ սեկտորի աղեղը ձգող լարի պրոյեկցիան պտտման առանցքի վրա, a-ն և b-ն՝ լարի ծայրակետերի հեռավորությունները պտտման առանցքից։