armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Իրարանցում (ֆիլմ)

Իրարանցում (վրաց.՝ აურზაური სალხინეთში), 1975 թվական Վրացֆիլմ կինոստուդիայում ռեժիսոր Լանա Գոգոբերիձեի կողմից նկարահանված գեղարվեստական ֆիլմ, կատակերգություն։


== Սյուժե ==
Ֆիլմում պատկերված է Արևմտյան Վրաստանի գյուղերից մեկը, որի բնակիչների հիմնական հետաքրքրությունը սահմանափակվում է ուտելիքի ապահովմամբ։ Գյուղի միապաղաղ առօրյան աշխուժանում է, երբ վերադառնում է գյուղի նախկին բնակչուհի Մակրոն, ով դարձել էր հայտնի դերասանուհի։ Նա իր հետ բերել է նկարների հավաքածու, որ ցանկանում է նվիրել հայրենի գյուղին։ Մակրոն կարողանում է կարգավորել իր զարմուհու անձնական կյանքը, ինչպես նաև նրան հաջողվում է թանգարան բացել տեղի ռեստորանում։


== Դերերում ==
Նադեժդա Խարաձե
Սոֆիկո Ճիաուրելի
Գեորգի Գեգեճկորի
Գիա Ավալիշվիլի
Զուրաբ Կիկալեյշվիլի
Ջեմալ Գագանիձե
Կախի Կավսաձե
Գեգա Կոբախիձե
Իրգա Գիգաուրի
Նիկո Մալազոնիա
Նինո Անանիաշվիլի
Մարինե Թբիլելի
Դիմիտրի Թաղաիշվիլի
Բաադուր Ցուլաձե


== Նկարահանող անձնակազմ ==
Ռեժիսոր՝ Լանա Գոգոբերիձե
Սցենարի հեղինակներ՝ Զաիրա Արսենիշվիլի, Լանա Գոգոբերիձե
Օպերատոր՝ Լոմեր Ախվլեդիանի
Կոմպոզիտոր՝ Նոդար Գաբունիա


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Энциклопедии кино (2010)
უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი


== Արտաքին հղումներ ==
«Իրարանցում» ֆիլմը kinopoisk.ru կայքում
«Իրարանցում» ֆիլմը ՅուԹյուբ կայքում
Սրբաց (համայնք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սրբաց (այլ կիրառումներ)Սրբաց համայնք (սերբ.՝ Општина Србац), համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբական Հանրապետություն վարչական կազմավորման հյուսիսային հատվածում։ Վարչական կենտրոնը համարվում է Սրբաց քաղաքը։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2013 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 19001 մարդ։

Համայնքի բնակչության էթնիկ խումբը՝


== Բնակավայրեր ==
Համայնքի կազմի մեջ են մտնում 39 բնակավայրեր, որոնց թվում է Սրբաց քաղաքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մերձդնեպրյան բարձրավայր

Մերձդնեպրյան բարձրավայր, բարձրավայր Ուկրաինայի տարածքում, գտնվում է Դնեպր և Հարավային Բուգ գետերի միջև։ Հյուսիսում միջին բարձրությունը ծովի մակերևույթից կազմում է 220 - 240 մ, իսկ հարավում 150 - 180 մ։ Առավելագույն բարձրությունն է 323 մ։
Բարձրավայրի հյուսիսային մասը մտնում է անտառատափաստանային գոտու մեջ, հարավայինը՝ տափաստանային։ Տափաստանների մեծ մասը օգտագործվում է վարելահողերի տակ։ Այդ տարածքում լավ զարգացած է գյուղատնտեսությունը։
Բարձրավայրում են գտնվում երկաթի (Կրիվբաս) և մանգանի (Նիկոպոլ, Մարգանեց, Օրջոնիկիձե, Տոկմակ) հանքավայրեր։
Roadhouse Blues

Roadhouse Blues The Doorsի երգն է որը գրվել է Ջիմ Մորիսոնի կողմից։ Երգը թողարկվել է երկկողմանի սինգլի Բ կողմում, իսկ Ա կողմում թողարկվել է «You Make Me Real» երգը, երգը դարձել է «Morrison Hotel» ալբոմի առաջին սինգլը, և զբաղեցրել է 50-րդ հորիզոնականը Ամերիկայի «Billboard Hot 100» չարթում։ Երգը շատ արագ դարձավ խմբի համերգային երգերից մեկը, և երգի համերգային կատարումներից մեկը որը հետագայում համարվել է բոլոր ժամանակների լավագույն համերգային կատարումը, ընդգրկվել է «An American Prayer» ալբոմում 1978 թվականին։


== Չարթեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Զոլոտ Իոլ

Զոլոտ Իոլ (ռուս.՝ Золот-Иоль), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Զիրանսկայա Էժուգա գետի ձախ ափին՝ 15 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000112103000048075
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  103004807
Ավազանի կոդը - 03.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ակսյոնովո-Զիլովսկոե

Ակսյոնովո-Զիլովսկոե (ռուս.՝ Аксёново-Зиловское), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Անդրբայկալյան երկրամասի Չեռնիշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4022 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մալաբո

Մալաբո (իսպ.՝ Malabo, մինչև 1973 թ. Սանտա Իսաբել), Հասարակածային Գվինեայի մայրաքաղաքն է։
Գտնվում է Բիոկո հրաբխային կղզու հյուսիսային մասում։ Բնակչությունը՝ ▲297 000 մարդ (2018), տարեկան միջին ջերմաստիճանը 25 °C, միջին տեղումների քանակը՝ 1900 մմ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Malabo (Equatorial Guinea) -- Encyclopedia Britannica» (անգլերեն)։ Britannica.com։ Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ ապրիլի 28-ին։ Վերցված է 2013 թ․ ապրիլի 20
Սեֆի Ատտա

Սեֆի Ատտա (անգլ.՝ Sefi Atta, 1964, Լագոս, Նիգերիա), նիգերացի-ամերիկացի մրցանակակիր գրող, դրամատուրգ և սցենարիստ։ Նրա գրքերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով, ռադիոհաղորդումները հեռարձակվել են BBC-ի կողմից, իսկ նրա թատերական բեմադրությունները կատարվել են միջազգային բեմերում։ Մրցանակները, որոնք նա ստացել է, ներառում են 2006 թվականին ստացած Wole Soyinka գրական մրցանակը և 2009 թվականի Noma Award մրցանակը` Աֆրիկայում հրատարակչական գործունեության համար։


== Կենսագրություն ==
Հայրը դաշնային կառավարության պաշտոնյա էր, մահացել է 1972 թվականին, մայրը միայնակ է մեծացրել հինգ երխաներին։ Սեֆին ավարտել է Լագոսի Քուին քոլեջը և Միլֆիլդ դպրոցը Մեծ Բրիտանիայում։ Այնուհետև նա ավարտել է Բիրմինգհեմի համալսարանը (1985): 1994 թվականին մասնագիտությամբ բժիշկ ամուսնու հետ նա տեղափոխվել է Միացյալ Նահանգներ։ Ապրում է Միսսիսիպի նահանգի Մերիդիան քաղաքում։


=== Ստեղծագործություններ ===
Վեպեր

2005` Everything Good Will Come, Interlink Books (ֆր., գերմ., իսպ., պարս., 2008)
2010` Swallow, Interlink Books (ֆր., պարս. 2011)
2012` A Bit of Difference, Interlink Books (վերաթողարկումը` 2013)Պատմվածքների հավաքածու

2008` Lawless and other stories
2010` News from Home, Interlink Books (ֆր., պարս. 2012)Պիեսներ

2005` The Engagement, MUSON Centre, Lagos
2011` The Cost of Living, Lagos Heritage Festival, Terra Kulture, Lagos
2011` Hagel auf Zamfara, Theatre Krefeld, Germany
2012` An Ordinary Legacy, The MUSON Festival, MUSON Centre, Lagos
2012` The Naming Ceremony, New World Nigeria, Theatre Royal Stratford East, London


=== Ռադիոպիեսներ ===
2002` The Engagement, BBC Radio
2004` Makinwa’s Miracle, BBC Radio
2007` A Free Day, BBC Radio
2013` The Wake, Smooth FM, LagosԿինոսցենարներ

2009` Leaving on Your Mind


== Ճանաչում ==
Վոլե Շոյինկայի մրցանակ (2006): Աֆրիկյան գրականության Նոմա մրցանակ (2009):


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Hanif S. Vision of the post colonial world in new Nigerian fiction: a literary analysis of Chimamanda Ngozi Adichie, Sefi Atta, Helon Habila and Chris Abani’s selected works. Saarbrüken: LAP Lambert Academic Pub., 2012


== Հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
2005
Հարցազրույց, 2008
Կոշմանովկա (գյուղ, Մաշևկայի շրջան)

Կոշմանովկա (ուկրաիներեն՝ Кошманівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Մաշևկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1722 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կոշմանովկա գյուղում բնակվում էր 2 061 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2912 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 707,76 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բայմերշտեթեն

Բայմերշտեթեն  (գերմ.՝ Beimerstetten), կոմունա Գերմանիայի Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Մտնում է Ալբ Դունայ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 2526 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի). Տարածքը կազմում է 14,33 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 4 25 014։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Ասկերդաղ

Ասկերդաղ, լեռ Կարսի սարահարթում։ Գտնվում է Ճորոխի ավազանում՝ Օլթիի մոտ, Սարիղամիշ քաղաքից 10-11 կմ հարավ-արևմուտք։ Լանջերն ամբողջապես պատված են անտառներով։ Նշանակված է Կովկասի 5-վերստանոց քարտեզում։ Աղբյուրաշատ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Դոլինկա (գյուղ, Կրասնոպերեկոպսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴոլինկաԴոլինկա (ուկրաիներեն՝ Долинка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Küçük Mamçıq), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոպերեկոպսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դոլինկա գյուղում բնակվում էր 771 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վլադիմիր Ղալումյան

Վլադիմիր Բագրատի Ղալումյան (հունվարի 16, 1932(1932-01-16), Սևքար, Իջևանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մայիսի 11, 2019(2019-05-11), Երևան, Հայաստան), խորհրդային կուսակցական և պետական աշխատող։


== Կենսագրություն ==
1955 թվականին ավարտել է Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտի ագրոնոմիական ֆակուլտետը։ Աշխատել է Իջևանի շրջանի ՄՏ կայանում, Սևքարի կոլտնտեսությունում, ՀԽՍՀ Մինիստրների խորհրդին առընթեր հացամթերումների վարչությունում որպես գյուղատնտես։ 1961-1962 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ մթերումների մինիստրության բուսաբուծական մթերքների գնումների վերահսկողության տեսչության, 1962-1964 թվականներին՝ ՀԽՍՀ գյուղատնտեսական մթերքների արտադրության ու մթերումների մինիստրության վարչության պետ։ 1964 թվականին ընտրվել է Իջևանի շրջանի կոլտնտեսությունների և սովետական տնտեսությունների արտադրական վարչության կուսակցական կոմիտեի քարտուղար, 1965-1970 թվականներին՝ ՀԿԿ Իջևանի շրջկոմի առաջին քարտուղար։ 1970-1972 թվականներին եղել է ՀԿԿ Կենտրոնական Կոմիտեի գյուղատնտեսության բաժնի վարիչ, 1972-1986 թվականներին՝ ՀԿԿ ԿԿ-ի քարտուղար։ ՀԿԿ Կոմունիստական Կուսակցության անդամության թեկնածու է 1966 թվականից, ՀԿԿ ԿԿ-ի անդամ՝ 1971 թվականից, Կոմունիստական Կուսակցության բյուրոյի անդամ՝ 1972 թվականից։ ՀԽՍՀ Գերագույն սովետի Նախագահության անդամ՝ 1966 թվականից։ Եղել է ՀԽՍՀ 5-րդ և 10-րդ գումարումների Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։ 1986-1988 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահի տեղակալ, 1988-1992 թվականներին՝ «Հայանտառ» արտադրական միավորման գլխավոր տնօրեն։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի 3 շքանշանով
2012 թ. ՀՀ Նախագահի հրամանագրով պարգևատրվել է Անանիա Շիրակացու մեդալով
ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության ոսկե մեդալ, 2012 թ.


== Ծանոթագրություններ ==
Բերդի Կանաչ

Բերդի կանաչ, լճակ Ախալքալաքի սարահարթում, Ախալքալաք քաղաքից մոտ 16-17 կմ հարավ-արևմուտք, Սուլդա գյուղի հյուսիսային կողմում։ Փոքրիկ, ծանծաղ լիճ է, կան վայրի շատ բադեր։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Օհան (այլ կիրառումներ)

Սուրբ Օհան եզրը կարող է վերաբերել.

Սուրբ Օհան - գյուղ Բայազետի գավառում, Էրզրումի վիլայեթ, Արևմտյան Հայաստան
Սուրբ Օհան Վերին - գյուղ Բայազետի գավառում, Էրզրումի վիլայեթ, Արևմտյան Հայաստան
Սուրբ Օհան Ներքին - գյուղ Բայազետի գավառում, Էրզրումի վիլայեթ, Արևմտյան Հայաստան
Սուրբ Օհան - գյուղ Կամախի գավառակում, Էրզրումի վիլայեթ, Արևմտյան Հայաստան
Սուրբ Օհան - գյուղ Վերին Բասենի գավառում, Էրզրումի վիլայեթ, Արևմտյան Հայաստան
Սուրբ Օհան - գյուղ Խոզաթի գավառում, Էրզրումի վիլայեթ, Արևմտյան Հայաստան
Սուրբ Օհան - գյուղ Կիսկիմի գավառակում, Էրզրումի վիլայեթ, Արևմտյան Հայաստան
Գլխուղեղի մահ

Գլխուղեղի մահ, գլխուղեղի կենսական գործունեության ամբողջական և անվերականգնելի կորուստը։ Գլխուղեղի մահը մահվան տարբերակման երկու եղանակներից մեկն է, մյուսը՝ արյունաշրջանառության և շնչառության անվերականգնելի կանգն է։ Գլխուղեղի մահը վեգետատիվ վիճակը չէ, վեգետատիվ վիճակում մարդը դեռևս կենդանի է։
Դատաբժշկական շատ փորձաքննություններում գլխուղեղի մահը հաճախ օգտագործվում է օրինական մահը հաստատելու համար։ Գլխուղեղի մահվան բժշկական բնորոշումը սակայն որոշակի չէ։ Գլխուղեղի որոշ հատվածներ կարող են կենդանի լինել, այն դեպքում երբ այլ հատվածներ մահացել են։ Օրինակ՝ մեծ բժշկական բառարանում գլխուղեղի մահը հոմանիշ է գլխուղեղի կիսագնդերի մահվանը, իսկ MeSH-ի համակարգում գլխուղեղի մահը ներառում է նաև ուղեղաբնի մահը։ Կիսագնդերը մահացած, բայց ուղեղաբունը կենդանի մարդու մոտ անոթազարկը և գազափոխանակությունը կարող է շարունակվել։


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլայ Շենգելայա

Նիկոլայ Միխայիլի Շենգելյա (հուլիսի 26 (օգոստոսի 8), 1903 կամ օգոստոսի 19, 1903(1903-08-19), Օբուջի, Զուգդիդի գավառ, Քութայիսի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 4, 1943(1943-01-04), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի խորհրդային կինոռեժիսոր և սցենարիստ։ ՌԽՖՍՀ վաստակավոր գործիչ (1935 թվական)։


== Կենսագրություն ==
1924 թվականից աշխատել է կինոյում։ Առաջին ռեժիսորական աշխատանքը «Գյուլլի» (1927 թվական, Լ․ Պուշի հետ) ֆիլմն էր։ «Կադր և Ոսկե գույն հովիտ» կինոնկարից (1937 թվական), ռեժիսոր Նիկոլայ Շենգելյա- I Ш 1920-ական թվականների համր կինոյի լավագույն գործերից է Շենգելյաի «Էլիսո» (1928 թվական) ֆիլմը, որը պարզորոշ է դարձրել սովետական վրաց․ կինեմատոգրաֆիայի զարգացման նոր փուլի սկիզբը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեսրոպ Վարդանյան (զինվորական)

Մեսրոպ Սերյոժայի Վարդանյան (մարտի 13, 1990(1990-03-13), Լեռնանցք, Սպիտակի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 7, 2020(2020-11-07), Շուշի), Հայաստանի Հանրապետության ռազմական գործիչ, մայոր։


== Կենսագրություն ==
Մեսրոպ Սերյոժայի Վարդանյանը ծնվել է Լոռու մարզի Լեռնանցք գյուղում։ 1997-2007 թվականներին սովորել է տեղի միջնակարգ դպրոցում։ 2007-2012 թվականներին ուսումը շարունակել է Վազգեն Սարգսյանի անվան ռազմական համալսարանում։ 
2012 թվականի հուլիսի 28-ից ծառայության է անցել Արցախի Հանրապետության Պաշտպանության բանակի N զորամասում։ 2016 թվականին նշանակվել է 6-րդ տանկային վաշտի հրամանատար։ 2016 թվականին մասնակցել է Քառօրյա պատերազմին։ 2018 թվականին նշանակվել է 3-րդ տանկային գումարտակի հրամանատարի  տեղակալ և ստացել մայորի կոչում։
2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ից մինչև նոյեմբերի 7-ը մասնակցել է Հայ-ադբեջանական պատերազմին։
Զոհվել է Շուշիի մոտակայքում։


== Անձնական կյանք ==
Եղել է ամուսնացած Վարսուհի Շահմալյանի հետ, ունի երկու որդի։


== Պարգևներ ==
Վազգեն Սարգսյան մեդալ
5 տարի անբասիր ծառայության համար մեդալ
ՀՀ զինված ուժերի 20 ամյակի մեդալ
Մարտական ծառայություն մեդալ (հետմահու)


== Պարգևներ ==
«Մարտական խաչ 1-ին աստիճան»


== Ծանոթագրություններ ==
Պայքար հովտում

«Պայքար հովտում» (արաբ․՝ صراع في الوادي‎‎), 1954 թվականի ֆիլմ, ժանրը՝ դրամա, ռեժիսոր՝ Յուսեֆ Շահինի, արաբական հանրաճանաչ ֆիլմերի աստեղերի՝  Օմար Շարիֆի և Ֆատեն Համամայի մասնակցությամբ։ Կինոժապավենն ընդգրկված է խորհրդային կինովարձույթի առաջատարների ցուցակում՝ զբաղեցնելով 580-րդ հորիզոնականը։ ԽՍՀՄ-ում այն դիտել է 25,8 միլիոն մարդ։


== Սյուժե ==
Եգիպտացի աղքատների պայքարի մասին է գյուղի հարուստների դեմ, որոնք իրենց շահի համար ոչնչացրել էին աղքատների դաշտերում եղեգի բերքը։ Փաշան դժգոհ լինելով, որ իր մենեջերի որդին՝ Ահմեդը, Կահիրեում սովորել է գյուղատնտեսական քոլեջում, և այժմ ,օգտագործելով իր գիտելիքները, օգնում է գյուղի աղքատներին բարձրացնել իրենց դիրքերը. միտումնավոր բացում է ամբարտակը և հեղեղում դաշտերը։ Միևնույն ժամանակ, նա հրամայում է իր զարմիկ Ռիադ Բեյին սպանել բոլորի սիրելի և հարգված Շեյխին, ամեն ինչ կազմակերպելով այնպես, որ այս սպանության համար պատասխանատվությունը ստանձնի նրա մենեջերը։ Կառավարիչի որդի Ահմեդն ամեն ինչ անում է, որպեսզի ապացուցի իր հոր անմեղությունը, բայց նրա հետքերով գնում է շեյխի որդին, որպեսզի վրեժխնդիր լինի իր հոր մահվան համար։ Վերջնական մահացու գոտեմարտից հետո մահացող Փաշան բացահայտում է շմարտությունը։ Փաշայի դուստր Ամալն ու Ահմեդը, որոնք փոքր տարիքից սիրել են միմյանց, վերջապես կարող են ամուսնանալ։


== Դերերում ==
Օմար Շարիֆ - Ահմեդ
Ֆաթեն Համամա - Ամալ
Աբդ Ալ-Վարիս Ասր - Սարեբ
Զակի Ռոստոմ - Փաշա
Ֆարիդ Շաուկի - Ռիյադ Բեյ
Սիրագ Գոմա - Նաֆի


== Մրցանակներ ==
Կաննի կինոփառատոնի ժյուրիի հատուկ հիշատակումը եգիպտական ֆիլմերի ՝«Դժոխքի երկինքը» և «Հրեշը» մրցութային ծրագրին մասնակցելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Борьба в долине»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Борьба в долине» elcinema.com արաբական կայքում(արաբ.)(անգլ.)
Երդվյալ կույս

Երդվյալ կույս (ալբ․՝ virgjineshtë), կին, որ ինքնակամ տալիս է չամուսնանալու երդում (բոլորովին հրաժարվում են ամուսնական ու սեռական կյանքից) և ընտանիքում փոխարինում է տղամարդուն՝ կատարելով նրան վերապահված պարտականություններ։ Համայնքի ավագանու առաջ երդում տալուց հետո այդ կանանց վերաբերվում են այնպես, ինչպես տղամարդկանց։ Երդվյալ կույսը հագնում է տղամարդու հագուստ, վարում է տղամարդուն հատուկ կենսակերպ և համայնքի ղեկավարման հարցում ունի տղամարդկանց հավասար ձայնի իրավունք։
Այս երևույթը տարածում ունի Ալբանիայում ու Մոնտենեգրոյում։ Երդվյալ կույսերի մասին արևմտաեվրոպական հետազոտողներին ու ճանապարհորդներին առաջին անգամ հայտնի է դարձել 19—20-րդ դարերի սահմանագլխին։ Ներկայումս երևույթը դեռևս հանդիպում է Ալբանիայի հյուսիսի պահպանողական գավառներում, թեև աստիճանաբար վերանում է։
Չամուսնանալու երդում տալու պատճառներից մեկը ստիպողաբար չամուսնանալուց խուսափելու ձգտումն է։ Նշանակալի պատճառներից կարող է լինել նաև ընտանիքը գլխավորող տղամարդու բացակայությունը։ Այդ դեպքում կանայք մնում են անպաշտպան և չեն ունենում իրենց ներկայացուցիչը համայնքի խորհրդում։ Եվ միայն այն ժամանակ, երբ կանանցից մեկն իր վրա է վերցնում տղամարդու պարտականությունները, ընտանիքը նորից ունենում է խորհրդում իր շահերի պաշտպանը։ Ընտանիքն այդպիսի հանգամանքներում կարող է հայտնվել, օրինակ, հոր մահից հետո, եթե ընտանիքում չկան չափահաս տղամարդիկ։ Նման դեպքում ընտանիքի չամուսնացած կանանցից մեկը տալիս է չամուսնանալու երդում ու դառնում ընտանիքի գլխավորը։


== Գրականություն ==
René Grémaux։ Woman Becomes Man in the Balkans. In։ Third Sex Third Gender։ Beyond Sexual Dimorphism in Culture and History Gilbert Herdt (Editor), 1996, ISBN 0-942-29982-5
Antonia Young։ Women Who Become Men։ Albanian Sworn Virgins. 2000, ISBN 1-859-73335-2
Susan E. Pritchett Post։ The Myth of the Burrnesh, paper, 1999, London։ Center for South East European Studies
Robert Elsie։ Sworn Virgin. In։ Historical dictionary of Albania (= European historical dictionaries 42) Lanham 2004. ISBN 0-8108-4872-4 S. 405—406.
Alice Munro։ The Albanian Virgin. In։ Open Secrets 1994, ISBN 0-679-43575-1


== Արտաքին հղումներ ==
Joshua Zumbrun. The Sacrifices of Albania’s Sworn Virgins // The Washington Post, 11.08.2007 (անգլ.)
Dan Bilefsky. Albanian Custom Fades։ Woman as Family Man // New York Times, 25.06.2008 (անգլ.)
Dan Bilefsky. Sworn to virginity and living as men in Albania // New York Times, 23.06.2008 (անգլ.)
Das Leben hat sie zu Männern gemacht // Stern, 03.04.2009 (գերմ.)
Տեսանյութ. «Sworn Virgins» Archived 2014-02-27 at the Wayback Machine. // National Geographic (4 րոպե)
Պաղակն (գագաթ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պաղակն (այլ կիրառումներ)Պաղակն, Պաղաղբլուր, Սառնաղբյուր, Սոյուխբուլաղ, լեռնագագաթ Հայաստանի Լոռու և Տավուշի մարզերի սահմանագլխին, Գուգարաց լեռների միջնամասում, Աթան գյուղից 3,5 կմ հյուսիս–արևելք, Դիլիջան քաշաքից 22 կմ հյուսիս։ Բարձրությունը 2073 մ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Վարագավանքի դպրոց

Վարագավանքի դպրոց (Վարագավանքի ժառանգավորաց դպրոց), հիմնադրվել է 1857 թվականին, վանահայր Խրիմյանի և նրա համախոհների ջանքերով։ Եղել է նոր տիպի դպրոց (Վանում առաջինը այստեղ են աշակերտներին տրամադրվել սեղաններ, գրատախտակ, քարտեզներ ու բնագիտական նկարներ), ուր վերացվել էր մարմնական պատիժը, արմատավորվել էին ժամանակի մանկավարժության առաջավոր ձևերն ու մեթոդները։ Դասավանդել են արտասահմանում կրթված մտավորականներ Արտամետցյանը, Փափազյանը, Գալպակչյանը, Ռուբենյանը, Փիրղալամյանը և ուրիշներ։ Ծրագրային առարկաներ են եղել սրբազան պատմությունը, աստվածաբանությունը, եկեղեցական երաժշտությունը, ճարտասանությունը, քերականությունը, աշխարհագրությունը, ազգային պատմությունը են։ Վասպուրականում առաջին անգամ այստեղ է դասավանդվել հայրենագիտություն առարկան, որի նպատակն էր նաև հետազոտել հայրենի բնությունը, պատմական հուշարձաններն ու բանահյուսությունը։ Այդ հետազոտությունների արդյունքներն ընդհանրացվել են առարկայի ուսուցիչ Խրիմյանի 1883 թվականին հրատարակված «Հայրենագիտությունն» 3 մասից բաղկացած գրքում։ 1862 թվականին դպրոցը տվել է առաջին շրջանավարտները։ Ժառանգավորացն ունեցել է գրադարան, թանգարան, տպարան (այստեղ է տպագրվել նաև «Արծվի Վասպուրական»)։ 1896 թվականի կոտորածների և Վանի ինքնապաշտպանության օրերին վանքը և դպրոցը ավերվել ու թալանվել են, ուսուցիչների ու աշակերտների մի մասը սպանվել։ Չնայած դպրոցը գոյատևել է մինչև 1915 թվականը, սակայն իր նախկին մակարդակին չի հասել։ Ժառանգավորացի շրջանավարտներից են Սրվանձտյանը, Թոխմախյանը, Սևիկյանը, Փոխանյանը,  Մեսրոպյանը, Պապայանը, Պետրոսյանը, Հակոբյանը, Տեր-Գրիգորյանը և ուրիշներ։ Դպրոցում որոշ ժամանակ ուսուցիչ է եղել Րաֆֆին։
.ug

.ug, Ուգանդայի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .ug whois տեղեկություն
(3441) Պոչայնա

(3441) Պոչայնա (անգլ.՝ Pochaina), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1969 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,105039 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5384 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6717 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1998,48 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,180137 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,76° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3441) Պոչայնա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
ČT2

ČT2, Չեխիայի ազգային Česká televize հեռուստաընկերության երկրորդ հեռուստաալիքն է։ 
Հեռարձակվում է 1970 թվականի մայիսի 10-ին։
Ցուցադրում է վավերագրական ֆիլմեր, բնության և կենդանիների մասին հաղորդումներ, թոք-շոուներ, արտասահմանյան (մասնավորապես անգլալեզու) ֆիլմեր, նաև ցուցադրվում են մարզական կարևոր միջոցառումներ՝ Օլիմպիական խաղեր, Ֆուտբոլի Եվրոպայի և Աշխարհի առաջնություններ։


== Պատկերանիշեր ==

		


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Կաառլի (գյուղ, Սիմեռու շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿաառլիԿաառլի (էստ․՝ Kaarli), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Սիմեռու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 52 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ժողովածու (1666)

Ժողովածու (1666), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1666 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 14-րդ դարում Դավիթ և Ներսես քահանա գրիչների կողմից։ Ստացողը եղել է Թադեոս կրտսերը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16․5x12 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 292 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կարմիր կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 125բ, 292բ։


== Բովանդակություն ==
Վարք և Մատենագրութիւնք Եւագրայ
Գր․ Վկայասէրի Թուղթք վասն զատկին
Ներս, Շնորհալւոյ Գիր Հաւատոյ խոստովանութեան
Ներս․ Լամբրօնացւոյ Դեսպանագնացութիւն
Վասն Եփեսոսի Բ ժողովոյն
Վասն Քաղկեդոնի ժողովոյն
Սակս Բ բնութեան
Հովհ․ Սարկավագի ի լինելն որդի մարդոյ
Ընդդէմ այնոցղիկ, որք վասն բաժակին մոլին


== Ծանոթագրություններ ==
Թահիր Բուդաքով

Թահիր Յագուբ օկլի Բուդաքով (ադրբ.՝ Tahir Yaqub oğlu Budaqov, հունվարի 1, 1965(1965-01-01), Նախիջևան, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Ադրբեջանի պետական գործիչ, Ադրբեջանի Հանրապետության պետական ​​վիճակագրության կոմիտեի նախագահ։


== Կենսագրություն ==
Թահիր Բուդագովը ծնվել է 1965 թվականի հունվարի 1-ին Ադրբեջանի Հանրապետության Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Նախիջևան քաղաքում։ 1981 թվականին նա ոսկե մեդալով ավարտել է Նախիջևան քաղաքի թիվ 3 միջնակարգ դպրոցը։ Գերազանցությամբ ավարտել է Ադրբեջանի պետական ​​բժշկական ինստիտուտը 1987 թվականին։
1989-1992 թվականներին սովորել է ասպիրանտուրայում։ 1992 թվականից նա բժշկական գիտությունների թեկնածու է։ 1997-1999 թվականներին աշխատել է որպես Հաշմանդամների վերականգնողական կենտրոնի գլխավոր բժիշկ։ 1999-2006 թվականներին եղել է Ադրբեջանի Հանրապետության աշխատանքի և բնակչության սոցիալական պաշտպանության նախարարի տեղակալ։ 
2006-2009 թվականներին աշխատել է որպես Ադրբեջանի Հանրապետության Նախագահի աշխատակազմում բաժանմունքի պետի տեղակալ, իսկ 2009-2015 թվականներին ՝ Բաքվի Նիզամիի շրջանի գործադիր իշխանության ղեկավար։
Ադրբեջանի Հանրապետության Նախագահի 2015 թվականի օգոստոսի 13-ի հրամանագրով նա նշանակվել է ԱՀ պետական ​​վիճակագրության կոմիտեի նախագահ։ 
Նա 3-րդ դասի պետական խորհրդական է։ Նա 1993 թվականից «Նոր Ադրբեջան» կուսակցության, իսկ 1999 թվականից ՝ «Նոր Ադրբեջան»ի քաղաքական խորհրդի անդամ է։ 2017 թվականի նոյեմբերի 18-ին, Ադրբեջանի Հանրապետության Նախագահ Իլհամ Ալիևի հրամանով, նրան շնորհվել է «Պետական ​​վաստակավոր ծառայող» պատվավոր կոչում։
Ամուսնացած է, ունի 3 երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոսկալցովկա

Մոսկալցովկա (ուկրաիներեն՝ Москальцівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Նովովոդոլաժսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մոսկալցովկա գյուղում բնակվում էր 56 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,131 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 427,48 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աստերոիդների ցանկ (64301-64400)

Աստերոիդների ցանկ (64201-64300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (64401-64500)
 Աստերոիդների ցանկ (64201-64300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (64401-64500)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (60001)-(65000)»։ www.minorplanetcenter.net
Ուգո Բոննիչի

Ուգո Բոննիչի (մալթ.՝ Ugo Mifsud Bonnici, նոյեմբերի 8, 1932(1932-11-08), Բորմլա, Մալթա, Մեծ Բրիտանիայի թագավորություն), մալթացի պետական և քաղաքական գործիչ։


== Քաղաքական գործունեություն ==
Սովորել է Մալթայի թագավորական համալսարանում, որտեղ 1955 թվականին ստացել է իրավունքի դոկտորի աստիճան։ Աշխատել է որպես իրավաբան Մալթայի դատական համակարգում։ 1966 թվականին սկսել է քաղաքական կարիերան, Ազգայնակկան կուսակցությունից ընտրվելով խորհրդարանի անդամ, հետագայում մշտապես դարձել է Մալթայի Ներկայացուցիչների պալատի պատգամավոր՝ ընդհուպ մինչև 1994 թվականին պատգամավորական կորպուսը լքելու իր որոշումը։ Եղել է Ազգայնական կուսակցության ակտիվ անդամ, այդ աշխատակազմում եղել է կրթության հարցերի պատասխանատուն։ 1987 թվականի ընտրություններում կուսակցության հաղթանակից հետո զբաղեցրել է Մալթայի կրթության նախարարի պաշտոնը։ 1994-1999 թվականներին եղել է Մալթայի նախագահը։ Հայտնի է որպես մամուլում բազմաթիվ հրապարակախոսական ելույթների հեղինակ։


== Պարգևներ ==
Մալթայի պարգևներ
Յոլովկա (Վերին Այպայի վտակ)

Յոլովկա (ռուս.՝ Еловка), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վերին Այպա գետի վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000212103000050039
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  103005003
Ավազանի կոդը -  03.03.00.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սմոլենսկի շրջան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սմոլենսկի շրջան (այլ կիրառումներ)Սմոլենսկի շրջան (ռուս.՝ Смоленский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սմոլենսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սմոլենսկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2894,98 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 45081 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 15,57 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Վերջին ընթրիք (Ռոսսելիի որմնանկար)

[[Կատեգորիա:Նկարներ այբբենական կարգով|]]
«Վերջին ընթրիք» (իտալերեն՝ Ultima Cena), Կոսիմո Ռոսսելիի և Բիաջիո դ'Անտոնիոյի աշխատանքի որմնանկարը, որը նկարվել է 1480-1482 թվականներին։ Գտնվում է Վատիկանի Սիքստինյան կապելլայում:


== Պատմություն ==
1480 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Ռոսելլին, Ֆլորենցիայի այլ նկարիչների հետ միասին, այդ թվում՝ Դոմենիկո Գիրլանդայոի և Սանդրո Բոտիչելլի, ժամանեց Հռոմ, որտեղ նրանց հրավիրված էին մասնակցելու Ֆլորենցիայի Հանրապետության փաստացի կառավարիչ Լորենցո դե Մեդիչիի և Հռոմի պապ Սիքստոս IV-ի հաշտեցման նախագծին։ 
1481 թվականի գարնանը ֆլորենտացիները սկսեցին աշխատել Սիքստինյան մատուռում՝ Պիետրո Պերուջինոյի հետ միասին, որն ավելի վաղ էր սկսել աշխատանքը։
Նկարի թեման զուգահեռ էր Մովսեսի և Հիսուս Քրիստոսի պատմությունների միջև՝ որպես Հին և Նոր Կտակարանների, ինչպես նաև Մովսեսին տրված օրենքի և Հիսուսի ուղերձի միջև շարունակականության խորհրդանիշ, որն իր հերթին իր իրավահաջորդ էր ընտրել Սուրբ Պետրոսին (Հռոմի առաջին եպիսկոպոս)։
Աշխատանքի մեծ ծավալի պատճառով նկարիչները բերել էին բազմաթիվ օգնականների։ Ռոսելլին իր հետ տարել էր իր աշակերտ Պիերո դի Կոզիմոյին։ Արվեստի պատմաբան Ջորջ Վազարիի կարծիքով Ռոսելլին համարվում էր պակաս շնորհալի, քան իր գործընկերները, և նրա աշխատանքները դառնում էին նրանց հեգնանքի առարկա։ Այնուամենայնիվ, Պապը բարձր էր գնահատում գույների հետ նրա աշխատանքը, որն ակնհայտորեն նկարչության մասնագետ չէր։ 


== Նկարագրություն ==

Որմնանկարը Հիսուսի պատմության մի մասն է և, ինչպես մատուռի մյուս որմնանկարները, այն պատկերում է Ավետարանից մի քանի դրվագ։ Որմնանկարի վրա կա մակագրություն՝ «REPLICATIO •LEGIS •EVANGELICAE •A •CHRISTO»: Ընթրիքը տեղի է ունենում կիսաշրջանաձեւ աբսիդում՝ սեղանի մոտ։ Հիսուսը գտնվում է կենտրոնում, կողքին առաքյալներն են։ Հուդան, ինչպես միշտ, պատկերված է խմբից անջատ՝ մեջքով դեպի դիտողը։ Կողքին կռվող շունն ու կատուն ընդգծում են նրա կերպարի բացասական երանգը։ Որմնանկարը ցույց է տալիս այն պահը, երբ Հիսուսը հայտարարում է, որ աշակերտներից մեկը կդավաճանի իրեն։ Մյուսները ձեռքերը սեղմում են կրծքին կամ խոսում միմյանց հետ։
Սեղանը դատարկ է՝ բացառությամբ Հիսուսի առջև դրված թասի, մի քանի սպասք հատակին է։ Որմնանկարի կողմերում կա երկու զույգ կերպար՝ շքեղ հագուստով։ Ձախ կողմում գտնվում են Կոսիմո Ռոսելլին և Բիաջիո դ'Անտոնիոն։
Հավաքվածների հետևում՝ երեք պատուհանում, պատկերված է ևս երեք տեսարան՝ Գեթսեմանական աղոթք գավաթի համար, Հիսուս Քրիստոսի ձերբակալություն և Խաչելություն։ Այս երեք տեսարանները պատկանում են Բիաջիո դ'Անտոնիոյի վրձնին։ Հետագայում նմանատիպ «նկար-նկարում» տեխնիկա կիրառել է Պերուջինոն իր «Վերջին ընթրիքը» որմնանկարում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Santi, Bruno Botticelli // I protagonisti dell'arte italiana. — Florence: Scala, 2001.
Արոմատնոե (գյուղ, Բախչիսարայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱրոմատնոեԱրոմատնոե (ուկրաիներեն՝ Ароматне, Ղրիմի թաթարերեն՝ Aromatnoye), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բախչիսարայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Արոմատնոե գյուղում բնակվում էր 965 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Զելյոնիե Կոշարի

Զելյոնիե Կոշարի (ուկրաիներեն՝ Зелені Кошари), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1907 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Զելյոնիե Կոշարի գյուղում բնակվում էր 707 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Շուբինո (գյուղ, Ալնաշսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇուբինոՇուբինո (ռուս.՝ Шубино), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ալնաշսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 97 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օտոմո Տաբիտո

Օտոմո Տաբիտո (ճապ.՝ 大伴 旅人, մոտ 662/665 - 731, օգոստոսի 31), 8-րդ դարի ճապոնացի հինգ խոշոր բանաստեղծներից, պալատական պաշտոնյա, պոետ Օտոմո Յասումարոյի որդին և հայտնի պոետ Օտոմո Յակամուտիի հայրը։
Զբաղեցրել է բարձր պաշտոններ, սակայն ենթարկվել է շնորհազրկման և տարիներ շարունակ եղել Կյուսյու կղզում աքսորված։ Միայն կյանքի վերջին տարիներին է նրան թույլատրվել վերադառնալ մայրաքաղաք։
Նրա բանաստեղծություններից առավել հայտնի են գինուն ձոնված երգերի շարքը, որոնցում ծաղրում է բուդդիստական կոնֆուցիոսական սխոլաստիկներին։ Շատ են նրա երգերում հարազատ վայրերի կարոտը և մահացած կնոջ համար թախիծը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Օտոմո Տաբիտոն «Ակադեմիկ»-ում
Ուոլսոլ

Ուոլսոլ (անգլ.՝ Walsall), արդյունաբերական քաղաք Անգլիայի Արևմտյան Միդլենդ շրջանում։ Այն հեռու է Բիրմինգհամից 12.9 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք և 9.6 կմ դեպի արևելք Վուլվերհեմպտոն քաղաքից։
Ուոլսոլը Ուոլսոլի Մետրոպոլիտան ավանի վարչական կենտրոնն է։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի՝ քաղաքն ունեցել է 67․594 բնակիչ։


== Պատմություն ==
Կա վարկած, որ Ուոլսոլ անվանումը գալիս է «Ուոլ Հալ» ("Walh halh") բառից, որը նշանակում է «Ուելսերեն խոսողների տարածք»։ 1002 թվականի փաստաթղթերի մեջ Ուոլսոլը անվանվում է «Ուալեշո» ('Walesho'), սակայն որպես արդյունք Դոմսդեյ գրքում չի նշվում Ուալեշո անվանումը։


=== Արդյունաբերական հեղափոխություն ===
16-րդ դարում, արդյունաբերական հեղափոխության հետևանքով 2000 բնակիչ ունեցող Ուոլսոլ գյուղը 200 տարվա ընթացքում վերածվեց 86․000 բնակիչ ունեցող քաղաքի։ Այն արդյունաբերում էր բազմազան ապրանքներ, օրինակ՝ թամբեր, շղթաներ, չառաստներ և կերամիկական ապրանքներ։


== Ժողովրդագրություն ==
Մեծ Բրիտանիայի 2001 թվականի մարդահամարի արդյունքում՝ Ուոլսոլը 170997 բնակչությամբ ճանաչվել է Արևմտյան Միդլենդ ավանի 4-րդ ամենաճանամեծ բնակչություն ունեցող քաղաքը։
Ուոլսոլի Մետրոպոլիտան ավանի Կրոնական բաշխումը ունի մոտավորապես այսպիսի տեսք՝

80% Քրիստոնյաներ
10% Մուսուլմաններ
6% Սիկխիզմ
3% Հինդուիզիմի հետևորդներ
2% Այլ կրոնի հետևորդներ


== Մշակույթ ==


=== Թանգարաններ ===
Ուոլսոլում կա 2 թանգարան՝ Ուոլսոլ թանգարանը և Ուոլսոլի կաշվի թանգարանը։ Ուոլսոլի թանգարանում ցուցադրված են տեղական պատմական իրերը, որոնք հիմնականում վերցված են արտադրական վաճառքներից. կան նաև ազատ տարածք ժամանակավոր ցուցադրությունների համար։ Իսկ կաշվի թանգարանում ցուցադրված են տարբեր կաշվե իրեր և կաշեգործների կողմից վերամշակված այլ կաշվե նյութեր։


== Պատկերասրահ ==
Լա Վուլտե սյուր Ռոն

Լա Վուլտե սյուր Ռոն (ֆր.՝ La Voulte-sur-Rhône), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 5017 մարդ, բնակչության խտությունը` 517.22 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.70 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 490 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 110 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 16 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 3039 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 2185-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 854։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,9 %։ 2185 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1868 անձ (1032 տղամարդ և 836 կին)։ Գործազուրկ են եղել 317 անձ (147 տղամարդ և 170 կին)։ 854 անաշխատունակներից 237-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 294-ը` թոշակառուներ, իսկ 323-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սոպին

Սոպին (ուկրաիներեն՝ Сопин), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Պոգրեբիշչեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սոպին գյուղում բնակվում էր 453 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,22 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2059,09 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դիոպսիդ

Դիոպսիդ, ապար կազմող միներալ՝ սիլիկատ մոնոկլինայիև պիրօքսինևերի խմբից։ Քիմիական կազմը՝ CaMg[Si206]։ Գույնը լինում է գորշ կամ գորշականաչ։ Կարծրությունը՝ 5,5—6 է, խտությունը՝ 3270—3400 կգ/մ³։ Սովորաբար հանդիպում է գաբրոներում, դիաբազներում, դիորիտներում և այլ հրայիև ու մետամորֆային ապարներում՝ անկանոն հատիկների ձևով։ Հազվադեպ առաջացնում է խոշոր թափանցիկ կանաչ բյուրեղներ՝ բայկալիտ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալբա Լոնգա

Ալբա Լոնգա (լատ.՝ Alba Longa), հին լատինական քաղաք Լացիոյում, Հռոմից դեպի հարավ-արևմուտք։ Լեգենդի համաձայն Ալբա Լոնգան հիմնադրվել է մեր թվարկությունից առաջ 1152 թվականին, 30 տարի Լավինիումից, Ասկանիուսից, Էնեասի որդուց անց։ Մեր թվարկությունից առաջ 1-ին հազարամյակի սկզբին եղել է Լատինական միության կենտրոն։
Մեր թվարկությունից առաջ 7-րդ դարում (Տուլիոս Հոստիլիոս կայսեր օրոք) ավերվել է հռոմեացիների կողմից, սակայն Յուպիտերի Լացիարիսի սրբավայրը մնացել էր որպես Լատինական միության սրբազան կենտրոն։ Երբ ալբացիները տեղափոխվեցին Հռոմ, ազնվական ընտանիքների անդամները ներառվեցին հռոմեական պատրիկների մեջ։
Ալբա Լոնգան Հռոմուլոս և Հռեմոսի հայրենիքն է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Альбалонга»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Dionysius of Halicarnassus; Ernest Cary (Translator); William Thayer (Editor) (1937-1950, 2007)։ Roman Antiquities։ Loeb Classical Library։ Cambridge, Chicago: Harvard University, University of Chicago։ Վերցված է հուլիսի 13, 2009  
Livius Titus; D. Spillan (Translator) (1853, 2006)։ «The History of Rome, Books 1 to 8» (English)։ Project Gutenberg։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-08-26-ին։ Վերցված է հուլիսի 13, 2009  
Huyzendveld Antonia (2000)։ «Alba Longa»։ Digiter geoarchaeologia։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-08-26-ին։ Վերցված է հուլիսի 13, 2009 
Piperno Roberto (2009)։  Moore Rosamie, ed.։ «Giuseppe Vasi's Digression - Albano»։ romeartlovers.it։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-08-26-ին։ Վերցված է հուլիսի 13, 2009 
Richter GMA (1976, 2009)։ «ALBA LONGA (Castel Gandolfo) Latium, Italy»։  in Stillwell Richard։ The Princeton Encyclopedia of Classical Sites։ Princeton, Medford: Princeton University Press, Perseus Digital Library 
Лукьянов А. Италия и ранний Рим. 2014.
Բրովկի Վտորիե

Բրովկի Վտորիե (ուկրաիներեն՝ Бровки Другі), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Անդրուշևկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բրովկի Վտորիե գյուղում բնակվում էր 153 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11007 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 13,9 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լուցու (գյուղ, Տահևա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼուցուԼուցու (էստ․՝ Lutsu), գյուղ Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Տահևա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 22 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
(1016) Անիտրա

(1016) Անիտրա (անգլ.՝ Anitra), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1924 թվականի հունվարի 31-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,219796 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9353 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5043 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1208 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,298013 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,04° անկյուն։
Անիտրա աստերոիդը դասվում է Ֆլորայի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 7438 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,17 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 2,33։ Այս ընտանիքի աստերոիդների էքսցենտրիսիտետները ընկնում են 0,109-0,168 միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը՝ 2,4°-6,9°։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1016) Անիտրա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նուրկեևո

Նուրկեևո (ռուս.՝ Нуркеево, բաշկիրերեն՝ Нөркәй), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 850 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գրիգորովկա (գյուղ, Ալեքսանդրիայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳրիգորովկաԳրիգորովկա (ուկրաիներեն՝ Григорівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գրիգորովկա գյուղում բնակվում էր 77 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ուղունհասանլար

Ուղունհասանլար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կոտորած Ադրայում

Կոտորած Ադրայում, տեղի է ունեցել 2013 թվականի դեկտեմբերին, Ադրա քաղաքում, Սիրիայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ։ ԱՄՆ պետդեպa8tamentը դատապարտել է կոտորածը։
2013 թվականի դեկտեմբերի 11-ին ան-Նուսրայի ճակատի և Իսլամական ճակատի անդամներին հաջողվել է ներխուժել Ադրա քաղաքի արդյունաբերական գոտի, որը գտնվում է Սիրիայի մայրաքաղաք Դամասկոսից 40 կմ հյուսիս-արևելք։ Ներխուժելով քաղաք՝ գրոհայինները սկսել են սպանել այնտեղ բնակվող ալևիներին, դրուզներին, շիաներին և քրիստոնյաներին։ Սպանությունները շարունակվել են նաև հաջորդ օրը։
Դեկտեմբերի 13-ին կառավարական զորքերը շրջափակել են քաղաքը և գործողություն են սկսել այնտեղ գտնվող գրոհայինների դեմ։ Դեկտեմբերի 15-ի տվյալներով՝ դեկտեմբերի 11-12-ին տեղի ունեցած կոտորածների հետևանքով զոհվել է 32-40 քաղաքացիական անձ, տասնյակ մարդիկ համարվում էին անհետ կորած։ Սիրիայի կառավարության բանակի ներկայացուցիչների տվյալներով՝ զոհվածների թիվը կազմել է ավելի քան 80 մարդ։ Սիրիայի արտգործնախարարը հայտարարել է, որ կոտորածների հետևանքով զոհվածների թիվը գերազանցում է 100-ը։
Դեկտեմբերի 30-ի տվյալներով՝ Սիրիայի կառավարությունը քաղաքից տարհանել է շուրջ 5 հազար մարդու։ Դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ տարհանվածների թիվը եղել է ավելի քան 6 հազար։
Հունվարի կեսերին Սիրիայի կառավարությանը հաջողվել է ազատագրել արդյունաբերական գոտին գրոհայիններից։ 2014 թվականի սեպտեմբերի վերջին լիակատար վերահսկողություն է սահմանվել քաղաքի նկատմամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Резня в Адре — показатель критической ситуации в Сирии»։ Ютуб։ Վերցված է 2015-04-03 
«Резня в Адре продолжается: боевики уничтожают алавитское население и семьи госслужащих»։ RT։ Վերցված է 2015-02-18 
«Очевидцы резни в сирийской Адре: Дорога в город завалена обезглавленными телами»։ RT։ Վերցված է 2015-02-18
Մոսիներ

Մոսիներ, ժողովուրդ Արևմտյան Աֆրիկայում։ Կազմում են Վերին Վոլտա Հանրապետության բնակչության 50%-ից ավելին։ Բնակվում են նաև Գանայի հյուսիսում։ Ընդհանուր թիվը՝ մոտ 7,5 միլիոն (2020)։ Խոսում են մորե լեզվով։ Մեծամասնությունը պահպանում է ավանդական հավատալիքները, մի մասը քրիստոնյաներ և մուսուլմաններ են։ Հիմնականում զբաղվում են արորային երկրագործությամբ։
Կիսում

Կիսում, օրգանիզմների ու բջիջների բազմացման եղանակ։ Բակտերիաների կիսում իրականանում է ընդլայնական միջնապատերի առաջացումով, որին նախորդում է նուկլեոտիդի ԴՆԹ-ի թելիկների կրկնապատկումը (ռեպլիկացիա)։ Բջջային կորիզով օժտված միաբջիջ կենդանիների և ջրիմուռների կիսման միաժամանակ անսեռ բազմացում է։ Կիսումը կարող է ընթանալ և՛ ակտիվ, և՛ հանգստի վիճակում (ցիստավորված)։
Միաբջիջ օրգանիզմներում (առանձին բացառությամբ) կիսումն իրականանում է որպես միտոզ։ Նրան նախորդում է ԴՆԹ-ի ռեպլիկացիան և քրոմոսոմների կրկնապատկումը։ Բազմաբջիջ օրգանիզմների բջիջների կիսումն ընկած է անհատական զարգացման՝ օնտոգենեզի և սեռական բազմացման հիմքում։
Բազմաբջիջ բույսերի և կենդանիների օրգանիզմում առաջ են եկել բազմացման այլ եղանակներ, օրինակ, բողբոջումը։ Բազմաբջիջ կենդանիներից կիսման ճանապարհով բազմացումը բնորոշ է որոշ թարթիչավոր որդերի։
Գրուա (կղզի)

Գրուա (ֆր.՝  Île de Groix), փոքրիկ կղզի Մարիբյան ծոցում։ Պատկանում է Ֆրանսիային։ Վարչական տեսանկյունից ունի համայնքի կարգավիճակ։ Կղզու տարածքը կազմում է 14,82 կմ²։ 2009 թվականի դրությամբ այստեղ բնակվում է 2364 մարդ, որոնք համարվում են ֆրանսիացի։ Ունի ծովի մակարդակից 35-48 մետր բարձրություն։ Բուսական և կենդանական աշխարհը բազմազան է։ Այստեղ ապրում են ճագարներ, կատուներ, դոդոշներ։ Թռչուններից տարածվածը Անդրկովկասյան փասիանէ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
.bs

.bs, Բահամյան կղզիների վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .bs whois տեղեկություն
Նատալյա Օբրազցովա

Նատալյա Վլադիմիրովնա Օբրազցովա (ռուս.՝ Наталья Владимировна Образцова, փետրվարի 9, 1915(1915-02-09), Տագանրոգ, Դոնի զորքի մարզ, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 5, 2004(2004-07-05), Տագանրոգ, Ռոստովի մարզ, Ռուսաստան), ռուս բանաստեղծուհի։


== Կենսագրություն ==
Նատալյա Օբրազցովան ծնվել է Տագանրոգում 1915 թվականի փետրվարի 9-ին։ Հայրը՝ Վլադիմիր Ալեքսեևիչ Օբրազցովը, որը 1914 թվականին, Պ. Գ. Շելապուտինի բարձրագույն մանկավարժական դասընթացներն ավարտելուց հետո, կնոջ՝ Կլավդիա Վասիլևնայի հետ Մոսկվայից ժամանել էր Տագանրոգ, բանահյուսության ուսուցիչ էր արական գիմնազիայում։ Նատալյա Օբրազցովայի հայրը լրջորեն ուսումնասիրում էր Ա. Պ. Չեխովի ստեղծագործությունը, հավաքում էր հիշողություններ նրա մասին։ 1929 թվականին նա Անտոն Չեխովի մահվան 25-ամյակին նվիրված միջոցառումների անցկացման քաղաքային հանձնաժողովի քարտուղարն էր։
Նատալյա Օբրազցովան ավարտել է Տագանոգի թիվ 10 միջնակարգ դպրոցը։ 1930 թվականին, հոր մահից հետո, Նատալյա Օբրազցովան ընդունվել է Տագանոգի ընկ. Ստալինի անվան թիվ 65 գործիքաշինական գործարանին կից ուսումնարանը։ Ձեռք բերելով 5-րդ կարգի ունիվերսալ խառատի մասնագիտություն՝ նա ընդունվել է մետալուրգիական բանվորական ֆակուլտետ, որն ավարտել է 1935 թվականին։ Նույն թվականին բանֆակի այլ շրջանավարտների հետ նրան ուղարկել են սովորելու Լենինգրադի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում։
Հայրենական մեծ պատերազմը սկսվելու պահին Օբրազցովան Լենինգրադում էր։ Պատերազմի ամենասկզբում Լենինգրադի ճակատում զոհվել են նրա ամուսինը՝ պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ուսանող Սեմյոն Իվանովիչ Եգորովը, և եղբայրը՝ Նիկոլայ Վլադիմիրովիչ Օբրազցովը, երկուսն էլ կամավորականներ։ Նատալյա Վլադիմիրովնան վերապրել է շրջափակումն ու 1942 թվականի գարնանը դուրս է բերվել Լենինգրադից Կյանքի ճանապարհով։ Նա խառատ է աշխատել Տամբովի մարզի Ինժավինո գյուղի հացահատկի ֆերմայի մեքենայատրակտորային կայանում։ 1943 թվականի դեկտեմբերին Տագանոգի ազատագրումից հետո նա վերադարձել է հայրենիք մոր և փոքր դստեր՝ Լյուսյայի մոտ։ Այդ ժամանակից ի վեր Նատալյայի ամբողջ կյանքն ու ստեղծագործությունը կապվեցին Տագանրոգի հետ։ Նա աշխատել է Տագանոգի ռադիոտեխնիկական ինստիտուտիում որպես ուսումնական մասի դիսպետչեր։


== Գրականություն ==
Город над морем. Стихи. — Ростов-на-Дону: Ростовское книжное издательство, 1957.
Звезды шумят. Стихи. — Ростов-на-Дону: Ростовское книжное издательство, 1962.
Экран. Стихи. — Ростов-на-Дону: Ростовское книжное издательство, 1965.
Цимлянская лоза. Стихи. — Ростов-на-Дону: Ростовское книжное издательство, 1970.
Волны. Стихи. — Ростов-на-Дону: Ростовское книжное издательство, 1982.
Солнце юга. Стихи. — Ростов-на-Дону: Ростовское книжное издательство, 1986.
Орион. Стихи. — Таганрог: Сфинкс, 1992.
Осенние зарницы. Стихи разных лет. — Таганрог: ТРТУ, 1995.
Озеро. Стихи. — Таганрог: Изд-во Международного института китайской медицины, 1998.
Радиус детства. — Таганрог: БАННЭРплюс, 2004. — 72 с. — ISBN 5-98472-008-6.


== Հիշատակ ==
2012 թվականին Տագանրոգի թիվ 10 միջնակարգ դպրոցի պատին, որն ավարտել է Նատալյա Օբրազցովան, փակցվեց հուշատախտակ՝ ի հիշատակ բանաստեղծուհու դպրոցում անցկացրած տարիների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Наталья Образцова на сайте Центральной городской публичной библиотеки им. А. П. Чехова