Աբդուլ Քոհար Իբրահիմ

Աբդուլ Քոհար Իբրահիմ (ինդոն.՝ Abdul Kohar Ibrahim, հունիսի 16, 1942(1942-06-16), Ջակարտա, Ինդոնեզիա - հունիսի 4, 2013(2013-06-04), Բրյուսել, Բելգիա), ինդոնեզացի գրող և նկարիչ, Ժողովրդական մշակույթի ընկերության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է  Ջակարտայի Մուլտատուլի անվան ինդոնեզական գրականության և լեզվի ակադեմիան և Բրյուսելի գեղեցիկ արվեստների թագավորական ակադեմիան (1979)։ 1959 թվականին դարձել է ժողովրդական մշակույթի ընկերության (Լեկրա) անդամ, որը գտնվել է Ինդոնեզիայի Կոմունիստական կուսակցության ազդեցության տակ։ 1965 թվականին Ինդոնեզացի գրողների պատվիրակության կազմում ուղևորվել է Պեկին՝ տոնելու ՉԺՀ հռչակման 16-րդ տարին։ Հակակոմունիստական հեղաշրջման արդյունքում 1965 թվականի սեպտեմբերին ինդոնեզացիները չէին կարողանում վերադառնալ հայրենիք, բռնաճնշումների վտանգի պատճառով։ Չինաստանում աշխատել է «Չինաստանի նկարներում» ամսագրի խմբագրությունում և Արտասահմանյան գրականության գրադարանում։ 1972 թվականի հեռացել է Չինաստանից և ապրել Բելգիայում։


== Գործունեություն ==
Գրել է բանաստեղծություններ և արձակ ստեղծագործություններ։ Մինչև 1965 թվականը ստեղծագործությունները հրատարակվել են Bintang Timur (Արևելքի աստղը), Bintang Minggu (Աստղ շաբաթաթերթ), Harian Rakyat (Ժողովրդական թերթ), Warta Bhakti (Նորություւներ) թերթերում, ինչպես նաև Zaman Baru (Նոր դար) և Wanita (Կին) ամսագրերում։ Եղել է Zaman Baru ամսագրի խմբագիր։ Առաջին վիպակը՝ «Ազատագրում»-ը (ինդոն.՝ Pembebasan) տպագրվել է շարունակության հետ Harian Bintang (Աստղ թերթ) թերթում 1960-ական թվականներին։ Չինաստանում բանկվելու ընթացքում գրել է երկրորդ վիպակը՝ «Ծովի հյուսիսային ափի ալիքների աղմուկը» (Debur Ombak Pantai Utara)։ 1972 թվականինց՝ Բելգիա տեղափոխվելուց հետո ակտիվորեն զբաղվել է գեղանկարչությամբ, հիմնականում աբստրակտ ուղղվածությամբ՝ Աբե անվան տակ («Ջունգլին կրակի մեջ», «Վիշապների սիմֆոնիա», «Իմ Գյուղը, իմ Ջունգլին», «Չիտրալոկա, պոետական տարածություն» և այլ նկարների շարք։ Եղել է  «Բարեփոխում և ստեղծգործություն» (ինդոն.՝ Pembaruan dan Kreasi, 1990—2000) վտարանդիական ամսագրի խմբագիր։


== Պարգևներ ==
«Ոսկե փետուր» մրցանակ (Պատկերասարահ «Ոսկե փետուր», քաղաք Գենտ, 1981)։
Արծաթե մեդալ եվրոպական նկարչական ծառայությունների համար (Կոկսեյդ, 1987)։
Արծաթե մեդալ Ժամանակակից արվեստի միջազգային ակադեմիայում (1986)։
Ոսկե մեդալ (1987) և Պլատինե մեդալ AIAC (Անեն, 1988) Ժամանակակից արվեստի միջազգային ասոցացիայում։


== Ընտանիք ==
Կին՝ Լիսյա Անգերաինի


== Հրապարակում ==
Korban. Kumpulan cerpen. Amsterdam: Stichting Budaya, 1989
Lekra Seni Politik PKI. Kumpulan Esai Bersama. Amsterdam: Stichting Budaya, Kreasi N 10,1992
Puisi. Kumpulan Sajak Bersama. Amsterdam: Stichting Budaya, Kreasi N 11,1992
Kritik dan Esai. Kumpulan Esai Bersama. Amsterdam: Stichting Budaya, Kreasi N 14,1993
Kesempatan Yang Kesekian. Kumpulan Cerpen Bersama. Amsterdam: Stichting Budaya, Kreasi N 26,1996
Yang Tertindas Yang Melawan Tirani I. Kumpulan Sajak Bersama. Amsterdam: Stichting Budaya, Kreasi N 28,1997
Berkas-Berkas Sajak Bebas. Amsterdam: Stichting Budaya, Kreasi N 37,1998
Yang Tertindas Yang Melawan Tirani II. Kumpulan Sajak Bersama. Amsterdam: Stichting Budaya, Kreasi N 39,1998
Di Negeri Orang. Kumpulan Sajak Bersama. Jakarta: Yayasan Lontar, Amsterdam:YSBI, 2002
Sekitar Tempuling Rida K. Liamsi. Buku Telaah Puisi. Pekanbaru: Yayasan Sagang, 2004.
Identitas Budaya Kepri. Kumpulan Esai Bersama. Kepri: Dewan Kesenian Kepri, 2005.
Antologi Puisi-Cerpen-Curhat-Esai Tragedi Kemanusiaan 1965—2005. Sastra Pembebasan, 2005.
Kepri Pulau Cinta Kasih. Kumpulan Esai Bersama Lisya Anggraini. Batam, Kepri: Yayasan Titik Cahaya Elka, 2006 (второе издание 2017).
Sityen Saint-Jean — Antara Hidup dan Mati. Novel. Batam, Kepri: Yayasan Titik Cahaya Elka, 2008.
Sekitar Polemik Pramoedya-Lekra vs Manikebu. Batam, Kepri: Yayasan Titik Cahaya Elka, 2008.
Untukmu Kekasihku Hanya Hatiku. Kumpulan Puisi. Batam, Kepri: Yayasan Titik Cahaya Elka, 2008.
Intuisi Melati. Kumpulan Cerpen Bersama Lisya Anggraini. Batam, Kepri: Yayasan Titik Cahaya Elka, 2008.


== Մասնակցությունը ցուցահանդեսներում ==
Հեդրիկ դե Բրաեկելարայի պատկերասրահ (Անտվերպեն, 1977), 
Ռիկ Վաուտերսի պատկերասրահ (Բրյուսել, 1977),Վան դե Վելդեի պատկերասրահ (Գենտ, 1979), Եվրոպայի մշակույթ (Բրյուսել, 1979), APAC Պատկերասրահ (Schaerbeek, Բրյուսել, 1980), Եվրոպական նկարչական Ծառայություններ (Կոկսեյդ, 1980, 1987, 1990)  Galerie Escalier (Բրյուսել, 1980), Լուսապատկեր (Գենտ, 1981), Gouden Pluim պատկերասրահ (Գենտ, 1982), Galerie Erasme (Anderlecht, 1983, 1990), Galerie Schadow (Ցելլե, Արևմտյան Գերմանիա, 1986), Europa Bank (Գենտ, 1987, 1988, 1990), 50 նկարիչներ Բելգիայից (Բրյուսել, 1986), A.I.A.C. (Enghien, 1987, Spectraal (Nieuwpoort, 1988), Galerie Het Eeuwige Leven (Անտվերպեն, 1993), Կրեկելաարայից (Շկերբիկ, 1997), Atists երթուղին (Մունիցիպալիտետ Schaerbeek, 1998), Մոդուս Վիվենդի (Oude Kerk, Vichte, 2003), Galeri Novotel (Բատամ, Կեպրի, 2004),Հադջի Վիդյադի թանգարան (Մագելանգ, Ինդոնեզիա, 2004), Galeri Novotel (Բատամ, Կեպրի, 2006), Hotel Communal of Schaerbeek (Բրյուսել, 2007), Guilliaum & Caroline պատկերասրահ (Բրյուսել, 2008).


== Ծանոթագրություններ ==