armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Քիմ Ռեյնոլդս

Քիմ Ռեյնոլդս (անգլ.՝ Kimberly Kay Strawn, օգոստոսի 4, 1959(1959-08-04), St. Charles, Մադիսոն շրջան, Այովա, ԱՄՆ), ամերիկացի քաղաքական գործիչ, Հանրապետական կուսակցության ներկայացուցիչ, 2017 թվականից Այովա նահանգի նահանգապետը։


== Կենսագրություն ==
1970-ական թվականներին ուսանել է Միսսուրի նահանգի հյուսիսարևմտյան համալսարանում, 1980-ական թվականներին, ապրելով Մաունթ Պլեզանտում, ուսումը շարունակել է հարավ-արևելյան քաղաքային քոլեջում, իսկ 1990-ականների կեսերին հաշվապահական գործ է սովորել հարավարևելյան քաղաքային քոլեջում։ 2010 թվականին ընդունվել է Այովա նահանգի համալսարան և 2016 թվականին ստացել ազատ գիտությունների բակալավրի աստիճան։
Տասնչորս տարվա ընթացքում զբաղեցրել է Կլարկ շրջանի (Այովա) գանձապետի պաշտոնը, այնուհետև ընտրվել է նահանգի Սենատ։ Նրա առաջին ժամկետի երկրորդ տարում Տերի Բրանսթադը, որը պատրաստվում էր իր նոր նահանգապետի ընտրություններին, նրան առաջարկել է իր հետ առաջադրվել որպես փոխնահանգապետ։ Նրանք ընտրվել են 2010 թվականին և վերընտրվել 2014 թվականին։ 2017 թվականի մայիսի 24-ին Բրենսթեդի՝ դիվանագիտական աշխատանքի անցնելու պատճառով ստանձնել Է նահանգապետի պաշտոնը։ Այսպիսով դառնալով պատմության մեջ առաջին կինն այդ պաշտոնում։
2018 թվականի նոյեմբերի 6-ին Այովայի նահանգապետն ընտրվել է լրիվ ժամկետով՝ դժվարին պայքարում հաղթելով դեմոկրատ Ֆրեդ Հաբլային (քվեաթերթիկների 90 %-ի հաշվումից հետո ստացել է ձայների 50 %-ը՝ Հաբելի 47,8 %-ի դիմաց)։ Նախընտրական պայքարի հիմնական թեմաներից մեկը դարձել է աբորտների խնդիրը. Ռեյնոլդսը ժամանակին ստորագրել է այսպես կոչված «սրտի բաբախման բիլը», որն Ամերիկայի նահանգի ամենախիստ օրենքներից մեկն է, որը սահմանափակում է օրինական աբորտները վեցշաբաթյա հղիության ժամկետով։ Planned Parenthood կազմակերպության դիտորդական խորհրդի նախկին անդամ Հաբելը առաջարկել է չեղարկել օրինագիծը։ Մրցակիցները նաև բանավիճել են Medicaid-ի բժշկական ապահովագրության ծրագրի մասնավորեցման մասին։


== Անձնական կյանք ==
1982 թվականին ամուսնացել է Քևին Ռեյնոլդսի հետ, որն ավելի քան երեք տասնամյակ աշխատել է ԱՄՆ-ի գյուղատնտեսության դեպարտամենտում։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրան Չակո

Գրան Չակո (կեչուա՝ chaku ― «որսադաշտ»), բնաշխարհ Հարավային Ամերիկայի կենտրոնական մասում՝ հարավային լայնության 19 և 30 աստիճանների միջև, գլխավորապես Պարագվայում և Արգենտինայում։ Մակերևույթը հարթավայրային է, բարձրությունը՝ 50 մ–ից (արևելքում) մինչև 600 մ (արևմուտքում)։


== Անվանում ==
Անվանումը առաջացել է իսպաներեն gran «մեծ» և հնդկացիական գուարանի լեզվի chaco «որսադաշտ» բառեցիր։ Հայտնի է նաև Չակո անունով։


== Ծանոթագրություններ ==
Փոքր Շենգա (Կալիսարայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Փոքր Շենգա (այլ կիրառումներ)Փոքր Շենգա (ռուս.՝ Малая Шеньга ), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կալիսարա գետի աջ ափին՝ 20 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020300412103000033089
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103003308'
Ավազանի կոդը -  03.02.03.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ռոփենայմ

Ռոփենայմ (ֆր.՝ Roppenheim), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 950 մարդ, բնակչության խտությունը` 138.08 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.88 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 37 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 662 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 531-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 131։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 80,2 %։ 531 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 479 անձ (254 տղամարդ և 225 կին)։ Գործազուրկ են եղել 52 անձ (23 տղամարդ և 29 կին)։ 131 անաշխատունակներից 41-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 39-ը` թոշակառուներ, իսկ 51-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մեծ Բրիտանիայի տնային առաջնություն 1935/1936

1935/1936 մրցաշրջանի Մեծ Բրիտանիայի տնային առաջնությունը քառասունութերորդն էր։ Հաղթող դարձավ  Շոտլանդիայի հավաքականը։
Մրցաշարն ընթացավ համառ պայքարում, որը ծավալվեց  Շոտլանդիայի,  Անգլիայի և  Ուելսի հավաքականների միջև։ Մրցաշարի մեկնարկում անգլիացիները 3։1 հաշվով հաղթեցին իռլանդացիներին, մինչդեռ շոտլանդացիներն ուելսցիների հետ խաղում ստիպված եղան բավարարվել ոչ-ոքիով։ Հաջորդ փուլում շոտլանդացիները հաղթեցին իռլանդացիներին, ուելսցիները՝ անգլիացիներին և վերջին տուրից առաջ ուելսցիներն ունեին հաղթելու լավ հնարավորություն, եթե վերջին խաղում հաղթեին իռլանդացիներին։ Սակայն այդ գոլառատ խաղում հաղթեցին իռլանդացիները, ինչը նշանակում էր, որ մրցաշարի ելքը վճռվելու էր  Անգլիա- Շոտլանդիա խաղում։ Տիտղոսը իանձնյա նվաճելու համար շոտլանդացիներին բավարարում էր ոչ-ոքին, որին և նրանք հասան։


== Մրցաշարային աղյուսակ ==
Խ = Խաղ; Հ = Հաղթանակ; Ո = Ոչ-ոքի; Պ = Պարտություն; ԽԳ = Խփած Գնդակ; ԲԳ = Բաց Թողած Գնդակ; ԳՏ = Գնդակների Տարբերություն; Մ = ՄիավորԱղբյուր. 

Հաղթանակի համար շնորհվում էր 2 միավոր, ոչ-ոքիի համար՝ 1։


== Արդյունքներ ==


== Հաղթող ==


== Ռմբարկուներ ==
Պետրոս-Պողոս եկեղեցի (Լեֆորտովո, Մոսկվա)

Լեֆորտովոյի Պետրոս-Պողոսի եկեղեցի (Պետրոպավլովյան եկեղեցի) (ռուս.՝ Храм Петра и Павла в Лефортове (Петропавловская церковь)), ուղղափառ եկեղեցի Մոսկվայի Լեֆորտովյան շրջանում։ Մտնում է Մոսկվայի քաղաքային թեմի Պետրոպավլովյան գործակալության կազմի մեջ։ Եկեղեցու վանահայրը վարդապետ Ալեքսին (Վիլաժանին) է։
Եկեղեցուն կից գործում է կիրակնօրյա դպրոց երեխաների և մեծահասակների համար։


== Պատմություն ==

1613 թվականին եկեղեցին օծվում է Նիկոլայ Հրաշագործի պատվին, կայսր Միխայիլ Ֆեդորովիչ Ռոմանովի մասնակցությամբ։ 1696 թվականին եկեղեցին վերակառուցեցին (գնդապետ Ֆրանց Լեֆորտի նախաձեռնությամբ) և առաջին Մոսկովյան գնդի զինվորների համար կառուցեցին փայտե եկեղեցի՝ այն օծելով առաքյալներ Պողոսի և Պետրոսի պատվին։ 1711 թվականին փայտե եկեղեցու տեղում կառուցեցին ներկայիս քարե տաճարը։  


=== 20-րդ դարում ===
Խորհրդային տարիներին եկեղեցին չփակվեց, զանգերը պահպանվեցին։ 1991 թվականին օծվեց Միխայիլ Հրեշտակապետի փոքրիկ մկրտության տաճարը, իսկ 2000 թվականին՝ Հիսուս Քրիստոսի խաչելության մատուռը։ Վեդենսկոե գերեզմանատանը գործում է տաճարին կից մատուռ, որը վերակառուցվել է Էրլանգերների տոհմական դամբարանի։  


== Ճարտարապետություն ==
Տաճարը հնգագմբեթ է, բացի այդ կցաշենքերից յուրաքանչյուրի վրա կա մեկական գմբեթ։ Ութ զանգակներով զանգակատունը վրանաձև է միջանցիկ լուսանցքներով։ Դրսից կան երեք մուտքեր։ Արևմտյան մուտքի վերևում պատկերված է Աստվածամոր Կազանյան սրբապատկերը, հյուսիսայինում` Պեչերյան Աստվածամոր սրբապատկերը, հարավայինում` Վլադիմիրյան Աստվածամոր սրբապատկերը։   
Տաճարի բարձրությունը խաչերի հետ միասին կազմում է 38 մետր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Церковь Петра и Павла, что в Лефортово
Իլինսկի (գյուղ, Տոմարինսկի քաղաքային օկրուգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻլինսկիյԻլինսկի (ռուս.՝ Ильинский), գյուղ Ռուսաստանի, Սախալինի մարզի Տոմարինսկի քաղաքային օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 904 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սեռային պատերազմ (ֆիլմ)

«Սեռային պատերազմ», ռուսական կինոֆիլմ նկարահանված 2015 թվականին Անդրեյ Կուրեյչիկի սցենարով։ Ռեժիսոր Կիրիլ Կուզին։


== Սյուժե ==
Մի խումբ երիտասարդ մարդկանց հայտնվում են մի անմարդաբնակ կղզում, առանց ուտելիքի և խմիչքի, սակայն նրանք կրում էին սուպերհերոսների հագուստներ։ Նրանք ընդհանրապես չեն հիշում, թե ինչպես են այդտեղ հայտնվել։ Նրանց հետ այդ կղզում են հայտնվել նաև երկու գեղեցիկ աղջիկներ, որոնք այնքան էլ լավ չէին տրամադրված։ Փոխանակ նրանք շփվեին իրար հետ, սիրեին միմյանց, անում են լրիվ հակառակը՝ հարվածում են իրար քարերով, փայտերով։ Սակայն վերջում նրանց մինչև առաջանում է փոքր-ինչ սեր միմյանց հանդեպ, և ամեն ինչ շատ լավ է դասավորվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոյո Ալկանտարա

Մոյո Ալկանտարա  (իտալերեն՝  Mojo Alcantara) կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Մեսինա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 830 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 101 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 8 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 98030։ Հեռախոսային կոդը՝ 0942։ Քաղաքի հովանավորն է Սբ. Հովսեփը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճ։


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0942 963014
Էլեկտրոնային հասցե՝ comune.mojo@tiscali.it
Գլխավոր կայք՝ http://www.mojo-alcantara.it Archived 2021-04-11 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.mojo-alcantara.it Archived 2021-04-11 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Միդլսբրո ՖԱ

«Միդլսբրո» (անգլ.՝ Middlesbrough Football Club; [ˈmɪdəlzbrə]), անգլիական պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբ Միդլսբրո քաղաքից, Հյուսիսային Յորքշիր կոմսությունից։ Հիմնադրվել է 1876 թվականին։ 1995 թվականից իր տնային խաղերն է անցկացնում «Ռիվերսայդ» մարզադաշտում։ 2015-16 մրցաշրջանում կխաղա Պրեմիեր Լիգայում։
Երկրպագուների շրջանում առավել հայտնի է ակումբի «Բորո» անվանումը։ Ակումբի գույներն են կարմիրը և սպիտակը։


== Նվաճումներ ==


=== Ազգային ===
Երկրորդ դիվիզիոն։ 4
1927, 1929, 1974, 1995
Լիգայի գավաթ։ 1
2004
Անգլիայի գավաթ։ 1
1997 (ֆինալիստ)


=== Միջազգային ===
ՈւԵՖԱ-ի գավաթ։ 1
2006 (ֆինալիստ)


== Արտաքին հղումներ ==
Ակումբի պաշտոնական կայքը (անգլ.)
Տասներեքերորդ թաղամաս: Աղյուսե առանձնատներ

«Տասներեքերորդ թաղամաս. Աղյուսե առանձնատներ» (անգլ.՝ Brick Mansions), Լյուկ Բեսոնի սցենարով նկարահանված Կամիլ Դելամերի գեղարվեստական ֆիլմը։ Հայտնի ֆրանսիական «Տասներեքերորդ թաղամաս» ֆիլմի վերաէկրանավորումը։


== Սյուժե ==
2018 թվական, Դետրոյթ։ Ծպտյալ դետեկտիվի պատմություն, ով փնտրում է զանգվածային ոչնչացման զենքը, որն արվարձանի թմրավաճառն առևանգել և տարել էր Աղյուսե առանձնատներ։ Դետեկտիվը օգնության է դիմում թաղամասին քաջածանթ Լինոյին, ով միակ մարդն էր, որը չէր վախենում ավազակներից։


== Դերերում ==


== Արտադրություն ==
Ֆիլմի նկարահանումներն սկսվում են 2013 թվականի ապրիլի 30-ին։ Ֆիլմի նկարահանումների պատասխանատուն էր EuropaCorp ստուդիան։ Էկրան է բարձրացել 2014 թվականի մայիսի 8-ին։
Չնայած առանցքային դերակատարներից մեկի՝ Պոլ Ուոքերի (մարմնավորում էր գլխավոր հերոս Դեմյենին) մահվանը, նկարահանումները հաջող ավարտ են ունենում։ Նույնիսկ անգլերեն արտասանության հետ կապված Դավիդ Բելլի խնդիրները չեն խանգարում ֆիլմի ցուցադրությանը՝ դերասանի բոլոր երկխոսությունները կրկնօրինակում է Վին Դիզելը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Brick Mansions (2014) - IMDb
Լիսեո

Լիսեո (իսպ.՝ Gran Teatro del Liceo, կատ.՝ Gran Teatre del Liceu), օպերային թատրոն Բարսելոնայում, Իսպանիայի ամենակարևոր թատրոններից մեկը։ Բացվել է 1847 թվականին։


== Պատմություն ==

Լիսեո թատրոնը Եվրոպայի այն քիչ թատրոններից է, որ կառուցվել են մասնավոր անձանց միջոցներով։ Թատրոնի ստեղծման հիմք է ծառայել Մոնտեսյոն ֆիլոդրամատիկ դպրոցը (իսպ.՝ Liceo Filodramático de Montesión), որ հիմնադրել էր իսպանական ռազմական գունդը` Մանուել Ժիբեր ի Սանսի գլխավորությամբ։ Ի սկզբանե կառույցը նախատեսված էր եղել ինչպես երաժշտական կրթություն ստանալու, այնպես էլ թատերական ներկայացումների համար։ 1845-1847 թվականներին կառուցվել է թատրոնի նոր շենքը, որի բացումը կատարվել է 1847 թվականի ապրիլի 4-ին։
1861 թվականին թատրոնը տուժել է հրդեհից, իսկ 1893 թվականին` ահաբեկչական գործողությունից, որ կազմակերպել էր անարխիստ Սանտյագո Սալվադորը։ Դրա հետևանքով ներկայացման ժամանակ ռումբի պայթյունից մահացել էր 20 մարդ։ Թատրոնը ծաղկման գագաթնակետին է հասել 1920-ական թվականներին, մասնավորապես երբ թատրոնում հանդես էր գալիս Սերգեյ Դյագիլևի անտերպրիզան։
Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ թատրոնը գոյատևել է քաղաքային խորհրդի նվիրատվություններով։ 1939 թվականին թատրոնը ազգայնացվել է` հռչակվելով «Կատալոնիայի ազգային թատրոն»։
1955 թվականին Լիսեո օպերային մեծ թատրոնն ընդունել է Վագների օպերային փառատոնը, որ սովորաբար անց էր կացվում Բայրոյթում։ 1994 թվականի հունվարի 31-ի հրդեհից հետո թատրոնը վերակառուցվել է և կրկին վերաբացվել 1999 թվականին։ Թատրոնի ներկայիս հանդիսասրահն ունի 360 մ² մակերես և հաշվարկված է 2292 հանդիսատեսի համար։ Այն մեծությամբ երկրորդ հանդիսասրահն է Եվրոպայում Լա Սկալայից հետո։


== Գրականություն ==


=== Իսպաներենով և կատալոներենով ===
Alier, Roger, El gran llibre del Liceu. Barcelona: Carroggio, DL 1999.
Alier, Roger, El Gran Teatro del Liceo: historia artística. Barcelona: Francesc X. Mata, 1991.
Alier, Roger, Historia del Gran Teatro del Liceo. Barcelona: La Vanguardia, 1983.
Anuari 1947–1997 del Gran Teatre del Liceu. Recerca i recopilació: Pau Nadal. Barcelona: Amics del Liceu: Àmbit, DL 1997.
Artís, Josep, El Gran Teatro del Liceo. Col·lecció Barcelona histórica y monumental. Barcelona: Aymá, 1946.
Crònica il·lustrada del Gran Teatre del Liceu: 1947–1997. Barcelona: Amics del Liceu : Àmbit, DL 1997.
Lloret, Teresa, Gran Teatre del Liceu, Barcelona. [Barcelona: Fundació Gran Teatre del Liceu], cop. 2002.
Òpera Liceu: una exposició en cinc actes: Museu d'Història de Catalunya, 19 setembre de 1997-11 de gener de 1998, Barcelona. [Barcelona]: Generalitat de Catalunya, Departament de Cultura : Proa : Fundació Gran Teatre del Liceu, DL 1997.
Radigales, Jaume, Els orígens del Gran Teatre del Liceu: 1837–1847: de la plaça de Santa Anna a la Rambla: història del Liceu Filharmònic d'Isabel II o Liceu Filodramàtic de Barcelona. Barcelona: Publicacions de l'Abadia de Montserrat, 1998.
Subirá, José, La ópera en los teatros de Barcelona: estudio histórico cronológico desde el siglo XVIII al XX . Monografías históricas de Barcelona, 9. Millà. 1946.
Tribó, Jaume, Annals 1847–1897 del Gran Teatre del Liceu. Barcelona: Amics del Liceu: Gran Teatre del Liceu, 2004.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2010-07-23 at the Wayback Machine.
Ցիան

Ցիան, երկցիան, թրթնջկաթթվի երկնիտրիլ, 
  
    
      
        N
        ≡
        C
        −
        C
        ≡
        N
      
    
    {\displaystyle N\equiv C-C\equiv N}
  սուր հոտով, անգույն, թունավոր գազ է, հալման ջերմաստիճանը՝ 27,83 °C, եռմանը՝ 21,15 °C։ Վատ է լուծվում ջրում (1,03%, 20 °C), լավ՝ սպիրտում, քացախաթթվում։ Փոխազդում է ալկալիների ջրային լուծույթի հետ (քլորի նման), երկարատև տաքացնելիս (400 °C) պոլիմերվում է։ Ստացվում է ցիանջրածնական թթվի կատալիտիկ օքսիդացմամբ։ Օգտագործվում է օրգանական սինթեզում, օքսամիդի և էթիլեներկամինի արտադրության համար, նաև որպես վառելագազ մետաղները զոդելիս և կտրելիս։ Թունավոր հատկություններով խիստ զիջում է ցիանաջրածնական թթվին և նրա աղերին։
Վերխնեկամիշինսկի (Միլլերովսկի շրջան)

Վերխնեկամիշինսկի (ռուս.՝ Верхнекамышинский), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանում։ Մտնում է Վոլոշինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կուդրյոշկի

Կուդրյոշկի (ռուս.՝ Кудрёшки), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Բոգորոդսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Միխայիլ Սադովսկի

Միխայիլ Պրովիչ Սադովսկի (ռուս.՝ Михаил Прович Садовский, նոյեմբերի 24 (դեկտեմբերի 6), 1847, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 8 (21), 1910, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն), ռուսական թատրոնի դերասան։


== Կենսագրություն ==
Նրա հայրը՝ Պրով Սադովսկին, եղել է Փոքր թատրոնի դերասան։
Ամուսնացել է դերասանուհի Օլգա Օսիպովնա Սադովսկու հետ։ 1872 թվականին ընտանիքում ծնվել է դուստրը՝ ապագա դերասանուհի Էլիզավետա Միխայլովնան։ 1874 թվականին ծնվել է որդին՝ ապագա դերասան Պրով Սադովսկի կրտսերը։ 1878 թվականին ծնվել է Միխայիլ Միխայիլովիչ Սադովսկին (ավագ)։ 1869 թվականին Միխայիլ Պրովիչը ելույթ է ունեցել Փոքր թատրոնի բեմում։ Նրա խաղացանկում անմիջապես տեղ են զբաղեցրել Ալեքսանդր Օստրովսկու պիեսները։ 1870 թվականին Միխայիլ Սադովսկին ընդունվել է Փոքր թատրոնի թատերախումբ։
Միխայիլ Սադովսկին հրաշալի մեկնաբանել է դրամատուրգ Օստրովսկուն և խաղացել է նրա պիեսներում ավելի քանի 60 դեր։


== Գործունեություն ==


=== Դերերը թատրոնում ===
1867՝ «Խումար ուրիշի խնջույքին» Ալեքսանդր Օստրովսկի


==== Փոքր թատրոն ====
1869՝ «Մեր մարդիկ են՝ կհարվարվենք» Ալեքսանդր Օստրովսկի, Պոդխալյուզին
1869՝ «Ծանր օրեր» Ալեքսանդր Օստրովսկի, Անդրեյ Բրուսկով
1869՝ «Ջերմ սիրտ» Ալեքսանդր Օստրովսկի, Վասյա Շուստրի
1869՝ «Ուրիշի սահնակը մի նստիր» Ալեքսանդր Օստրովսկի, Բորոդկին
1871՝ «ԱՆտառ» Ալեքսանդր Օստրովսկի, Բուլանով
1874՝ «Վաստակած հաց» Ալեքսանդր Օստրովսկի, Գրունցով
1875՝ «Գայլեր և ոչխարներ» Ալեքսանդր Օստրովսկի, Մուրզավեցկի
1876՝ «Ճշմարտությունը լավ է, երջանկությունն՝ ավելի լավ» Ալեքսանդր Օստրովսկի, Մուխոյարով
1877՝ «Բելուգինի հարսանիքը» Ալեքսանդր Օստրովսկի և Սոլովյով, Անդրեյ Բելուգին
1878՝ «Անօժիտը» Ալեքսանդր Օստրովսկի, Կարանդիշև
1879՝ «Սիրտը քար չէ» Ալեքսանդր Օստրովսկի,Կոնստանտին Կարկունով


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Սադովսկիներ
Վուպատկի

Վուպատկի ազգային հուշարձան (անգլ.՝ Wupatki National Monument), հնդկացիական անասազի քաղաքակրթության բազմաթիվ ավերակներ։ Գտնվում է Արիզոնայի հյուսիսկենտրոնական մասում` Ֆլագստաֆ քաղաքի հարևանությամբ։ 1966 թվականի հոկտեմբերի 15-ին ընդգրկվել է ԱՄՆ-ի Ազգային պատմական վայրերի ցանկում։ Հուշարձանի անվանումը` Anaasází Bikin, նավահոների լեզվով նշանակում է թշնամիների տուն։ Այդտեղից էլ առաջացել է անասազի քաղաքակրթության անվանումը։
Բազմաթիվ կացարանները, որոնց ավերակները ափռված են ազգային հուշարձանի տարածքով մեկ, կառուցվել են հին պուեբլոների կողմից, ովքեր եղել են սինագուա, կոհոնինա և կայենտա-անասազի ցեղերի հնդկացիները։ Բնակչության հիմնական հոսքը այս կողմերում սկսվել է 9-րդ դարում` Սանսետ հրաբուխի ժայթքումից հետո, երբ հովիտը ծածկվել է հրաբխային մոխրով։ Դա հարստացրել է հողը` այն դարձնելով ավելի բերրի, խոնավություն պահող։ Ինչպես ցույց են տվել 1980-ական թվականներին անցկացված հնագիտական հետազոտությունները, 12-րդ դարում այս տեղանքում հաստատվել են մոտ 2.000 ներգաղթյալներ։ Նրանց գյուղատնտեսական գործունեության հիմնական ուղղությունը եղել է եգիպտացորենի և դդմի մշակությունը, որոնք աճեցրել են ավելի չորային տեղերում` առանց ոռոգման։
Կացարանները, որոնց պատերը պահպանվել են, կառուցված են եղել հարթ, կարմիր քարերից` ամրացված կրաքարային լուծույթով։ Ամեն բնակավայր եղել է մեկ ամբողջական շինություն, որ երբեմն բաղկացած է եղել մի քանի սենյակներից։ Այստեղ հայտնաբերվել է նաև դաշտ` նախատեսված գնդակով խաղերի համար։ Այս երևույթը տարածված է եղել Կենտրոնական Ամերիկայում և տարածում է գտել Արիզոնայի հարավում բնակված հոհոկամ ցեղի մոտ։ Վուպատկիի մարզադաշտը ամենահյուսիսային օրինակն է` նախատեսված տրված խաղի համար։
Վուպատկիի տակ գտնվում է դատարկ տարածություն` մոտ 200 միլիոն մ² մակերեսով, որտեղից ոչ մեծ բացվածքներով օդը դուրս է եկել բաց տարածություն` հասնելով 48 կմ/ժ արագության։


== Պատկերասրահ ==
Վուպատկիի ավերակներ
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ամերիկայի հարավկենտրոնական մաս
Argo

«Argo» (նախկինում հայտնի է եղել, որպես Europond), հունական երաժշտական խումբ։ Խմբի անդամները կարողանում են համատեղել իրենց աշխատանքը Հիփ-հոփ և ավանդական Պոնտոսի երաժշտության ժանրերում։
2016 թվականին խումբը ներկայացրել է Հունաստանը Շվեդիայի մայրաքաղաք Ստոկհոլմում տեղի ունեցող Եվրատեսիլ 2016 երգի մրցույթում։
Երգի անվանումն էր «Ուտոպիստական երկիր» (անգլ.՝ Utopian Land), որը հնչեցվում էր անգլերեն և հունարեն լեզուներով և նույնիսկ արտասանվում էին որոշակի բառեր պոնտական հունարենով։ Երգը նվիրված էր Հունաստան ներթափանցած փախստականներին, սակայն այսուհանդերձ Հունաստանը չկարողացավ անցնել եզրափակիչ փուլ։


== Պատմություն ==
«Europond» երաժշտական խումբը հիմնադրվել է 2005 թվականին Վլադիմիր Սոֆիանիդիսի կողմից։ Այն բանից հետո, երբ 2016 թվականին Մարիա Էլբրուսը անդամակցում է խմբին, այն վերանվանվում է «Արգո»։


== Կազմ ==
Խմբի չորս անդամները եղել են փախստականներ նախկին Խորհրդային Միությունից, այդ թվում երաժիշտներ Վլադիմիրուս Սոֆիանիդիսը, Քրիստինա Լահանան և Իլիաս Կեսիդիսը Վրաստանից, Մարիա Վենետիկիդուն, Կոստաս Տապուզիս և բաս կիթառահար Ալեքսանդրոս Պապանդոպուլոսը Ռուսաստանից։
Երաժշտական խմբի անդամ է նաև հայտնի հունահայ երգիչ Արմեն Նազարյանը։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ ===
2015: Δεν θέλω Thi$,θέλω την πατρίδα μ'οπίς


=== Սինգլներ ===
2012: Mose Senora
2012: Δεν θέλω Thi$,θέλω την πατρίδα μ'οπίς


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Страница группы в Фейсбуке
Կանադական լուսան

Կանադական լուսան (Lynx canadensis Kerr, 1792), լուսանների ենթատեսակ։ Սովորական լուսանի բարեկամներից (Lynx lynx)։


== Ընդհանուր բնութագիրը ==
Կանադական լուսանի մարմնի երկարությունը հասնում է` 86-117 սմ, բարձրությունը` 60-65 սմ, իսկ զանգվածը` 8-14 կգ։ Վերարկուի գույնը շագանակագույն է, հիմնականում գծանշում է սպիտակ սփռված ֆոնի գույն։


== Բնակությունը ==
Լուսանը բնակվում է անտառապատ տարածքներում` Ալյասկայում, Կանադայում, Մոնատոյում, Վաշինգտոնում, Կոլորադոյում։


== Բազմացումը ==
Լուսանները նախընտրում են ապրել միայնակ, բացառությամբ այն ժամանակահատվածի, երբ սկսվում է բեղմնավորման շրջանը։ Հղիությունը տևում է 63-70 օր։ Մայիս-հունիսին հազվագյուտ դեպքերում հուլիսին ծնվում է 15 ձագ։ Ձագերը մորից առանձնացվում են 10 ամիսների ընթացքում, սովորաբար մարտ-ապրիլ ամիսներին։ Սեռական հասունությունը երիտասարդ լուսանների մոտ  տևում  է տարեկան 10-ից մինչև 23 ամիս ։ Բնական պայմաններում ապրում են 10-15 տարի ։


== Բնակչության կարգավիճակը ==
Կանադական լուսանին ապագայում վտանգ չի սպառնում։ Սակայն ԱՄՆ-ի որոշ շրջաններ արգելված է լուսանի որսորդությունը։


== Կանադական լուսանի երկու ենթատեսակները ==
Lynx canadensis canadensis Kerr, 1792, Հյուսիսային Ամերիկայի մեծ մասում։
Lynx canadensis subsolanus Bangs, 1897, ապրում են Նյուֆաունդլենդ կղզում։


== Տես նաև ==
Լուսան
Բովիլե Էռնիկա

Բովիլե Էռնիկա (իտալերեն՝ Boville Ernica), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո շրջանում, պրովինցիա Ֆրոզինոնեում։ Բնակչությունը կազմում է 8869 մարդ, խտություննը կազմում է 317 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 28 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 03022։ Հեռախոսային կոդ՝ 0775։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.boville.it Archived 2014-12-17 at the Wayback Machine.
Մեծ Վարակշա

Մեծ Վարակշա (ռուս.՝ Большая Варакша), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Շաբալինսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեծ Կակշա գետի աջ ափին՝ 86 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 23 կմ է, ավազանի տարածքը 118 կմ2։ Գետաբերանից 8,1 կմ հեռավորության վրա աջ ափին թափվում է գետ՝ Վարակոշկա։
Գետի ակունքը գտնվում է անտառներում սահմանին Կոստրոմայի մարզում Նոր Զասելոկ գյուղում, Լենինսկոե գյուղից 35 կմ արևմուտք։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վետլուգա, գետի ենթաավազանը՝ Վոլգա մինչև Կույբիշևսկի հիդրոհանգույց։ Գետի ավազանը՝ Վոլգա մինչև Կույբիշևսկի հիդրոհանգույց։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010400112110000042216
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110004221
Ավազանի կոդը - 08.01.04.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Շերնավկա

Շերնավկա (ռուս.՝ Шернавка), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վիկսունսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 20 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գանձա (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գանձա (այլ կիրառումներ)

Գանձա, գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում՝ շրջկենտրոնից 29 կմ հյուսիս-արևմուտք՝ Շալուա գետի ստորին հոսանքի աջափնյա ձորալանջին, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից` 82 կմ հեռավորության վրա։
Սեիդլար անվանումով ընդգրկված է եղել Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը լեռնային է, ունի 2922,3 հա տարածք, որից 620,1 հա գյուղատնտեսական նշանակության, 2198,1 հա անտառային հողեր։ Գանձա համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Շալվա գետը։
Համայնքի տարածքում առկա են խմելու ջրի բազմաթիվ բնական աղբյուր-առվակներ։


== Պատմություն ==
Ազատագրվել է 1993 թվականի մարտին, բնակեցվել է 1995 թվականին՝ Ադրբեջանից բռնագաղթած հայ փախստականներով։
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի հետևանքով գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը 2003 թվականի տվյալներով 58 մարդ է։ 2015 թվականին Գանձա համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 58 մարդ, կա 11 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում են անասնապահությամբ և երկրագործությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Համայնքի պատմամշակութային հուշարձաններն են` կամուրջ (XVII դ.), աղբյուր (XVII-XVIII դդ.), ջրաղաց (XVIII-XIX դդ.):


== Հասարարակական կառույցներ ==
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր  գյուղապետարան, միջնակարգ դպրոց, որտեղ սովորում էին 13 աշակերտներ, Բազմատուսի միջնակարգ դպրոցը, որտեղ սովորում էին 11 աշակերտներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կուրթանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Լոռու մարզի Կուրթան գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 116 հուշարձան (21 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Դոստոևսկու փողոց (Յալթա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դոստոևսկու փողոց (այլ կիրառումներ) Դոստոևսկու փողոց (ռուս.՝ Улица Достоевского), փողոց Ղրիմի Յալթա քաղաքում։ Անվանվել է ռուս մեծ գրող, գրականագետ, փիլիսոփա Ֆեոդոր Միխայլովիչ Դոստոևսկու (1821-1881) պատվին։ Սկիզբ է առնում Կրասնոարմեյսկայա և Պիոներսկայա փողոցների հանգույցից և ավարտվում Սեչենովի փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 630 մետր է։


== Նկարագրություն ==
Յալթա քաղաքի Դոստոևսկու փողոցը սկսվում է Կրասնոարմեյսկայա և Պիոներսկայա փողոցների հանգույցից, հատում Դոստոևսկու նրբանցքը, Տավրիչեսկայա, Շինարարների, Սոսնովայա փողոցները և ավարտվում Սեչենովի փողոցի հետ հատումով։ Փողոցում կա համարակալված 25 շինություն։ Երկարությունը 630 մետր է։
Դոստոևսկու փողոցի փոստային դասիչներն են՝ 	298604, 298607։
Փողոցն անվանվել է ռուս մեծ գրող, գրականագետ, փիլիսոփա Ֆեոդոր Միխայլովիչ Դոստոևսկու (1821-1881) պատվին։ Դոստոևսկին ռուս գրականության դասականներից է և համաշխարհային նշանակության լավագույն վիպագիրներից մեկը։ Գրականագետները գրողի ամենանշանակալից ստեղծագործությունների շարքին են դասում, այսպես կոչված, «մեծ հնգամատյանը», որի մեջ մտնում են խոհական վեպերը՝ «Ոճիր և պատիժ», «Ապուշը», «Դևեր», «Դեռահասը» և «Կարամազով եղբայրներ»։ Դոստոևսկու գեղագիտական հայացքներն ու գաղափարները մեծ ազդեցություն են թողել ռուս և համաշխարհային գրականության, այդ թվում` նաև հայ հոգեբանական արձակի վրա։ Նրա գաղափարագեղագիտական սկզբունքները զարգացրել են Ստեֆան Ցվայգը, Ֆրանց Կաֆկան, Մարսել Պրուստը, Ալբեր Քամյուն և ուրիշներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Улица Достоевского в Ялте
Подробная карта Улица Достоевского, город Ялта со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карта


== Արտաքին հղումներ ==
Почтовый индекс улица Достоевского, г. Ялта
Արբուզովկա (այլ կիրառումներ)

Արբուզովկա, կարող է վերաբերել՝

Արբուզովկա - գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Չերտկովսկի շրջանում
Արբուզովկա - գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանում
Լոնդոնում Հայաստանի դեսպանություն

Լոնդոնում Հայաստանի դեսպանությունը Միացյալ Թագավորությունում Հայաստանի դիվանագիտական ներկայացուցչությունն է։ Երկու երկրների միջև դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատվել են 1992 թվականին։ Միացյալ Թագավորությունում Հայաստանի ներկայիս դեսպանը Վարուժան Ներսեսյանն է։


== Պատկերասրահ ==


== Տես նաև ==
Հայ-բրիտանական հարաբերություններ
Հայաստանի արտաքին հարաբերություններ
Հայաստանի դիվանագիտական ներկայացուցչությունների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Ույրապուրու (Գոյաս)

Ույրապուրու (Գոյաս) (պորտ.՝ Uirapuru), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ Գոյաս նահանգի հյուսիսարևմտյան մարզում։ Մտնում է Սան Միգել դու Արագուայայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3 087մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 153,472 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 2,7 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 20.487.063,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 6.679,84 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,662 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Ույրապուրուի (Գոյաս) մասին
Սոշկի (գյուղ, Գրյազինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սոշկի (այլ կիրառումներ)Սոշկի (ռուս.՝ Сошки), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Գրյազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1618 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գոլուբիե Ռուչի

Գոլուբիե Ռուչի (ռուս.՝ Голубые Ручьи), գյուղ Ռուսաստանի Մուրմանսկի մարզի Կոլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 447 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռասսոլնիկ

Ռասսոլնիկ, ռուսական խոհանոցի ուտեստ, ապուր, որի հիմքն է հանդիսանում աղ դրած վարունգը, նաև կարելի է ավելացնել վարունգի աղաջուր։


== Ուտեստի պատմություն ==
Ռասսոլնիկները հայտնի են XV դարից Կիևյան Ռուսիայում (այն ժամանակ նրան անվանում էին կալյա)։ Վարունգի աղաջուրը կալյայում կարող է փոխարինվել կիտրոնաթթվով։ Հիմա կալյան անվանում են թույլ թթվյանի ապուրներ՝ ձկով։


== Պատրաստման տեխնոլոգիա ==
Ռասսոլնիկը կարելի է պատրաստել բուսակերական կամ մսով։ Որպես միս օգտագործվում է, ինչպես կանոն, ենթամթերք (խոզի միս կամ տավարի մսի երիկամունք, փորոտիք, այդ թվում թռչնի)։ Ռասսոլնիկում կարելի է ավելացնել կարտոֆիլ, համեմունքներ, բուսեղեն (մաղադանոսի արմատ, վայրի գազար, նեխուր)։ Աղ դրած վարունգ և վարունգի աղաջուր՝ պարտադիր բաղադրիչ մաս են բոլոր ռասսոլնիկներում։ Ռասսոլնիկի համը պետք է լինի նուրբ, թույլ թթվային և թույլ աղի։


== Տես նաև ==
Վարունգի ապուր
Մածնաբրդոշ
Ժուլիեն
Կաղամբաթիթեռ (ապուր)


== Գրականություն ==
Похлёбкин В.В. Рассольник // Кулинарный словарь. — М.: Э, 2015. — С. 309. — 456 с.
Похлёбкин В.В. Рассольники (русская кухня) // Национальные кухни наших народов. — М.: Лёгкая и пищевая промышленность, 1983. — С. 25—26. — 304 с.
Ковалев В.М., Могильный Н.П. Рассольник // Русская кухня: традиции и обычаи. — М.: Советская Россия, 1990. — С. 122—123. — 256 с.
Ратушный А. С. Рассольники // Всё о еде от А до Я: Энциклопедия. — М.: Издательско-торговая корпорация «Дашков и К°», 2016. — С. 305—307. — 440 с. — 300 экз. — ISBN 978-5-394-02484-9
Բակո (լճակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բակո (այլ կիրառումներ)Բակո, լճակ Հայկական լեռնաշխարհում, Աջարիսծղալի գետի մոտ։ Լճակից սկիզբ է առնում համանուն գետակը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կուվրել

Կուվրել (ֆր.՝ Couvrelles), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում։ Համայնքը տեղակայված է Էնա գավառում։ Մտնում է Ֆեր ան Տարդենուա կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Սուասոնն է։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02230


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 189 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի 137 մարդկանցից (15-64 տարի) 102-ը եղել է տնտեսապես ակտիվ, 35-ը՝ ոչ ակտիվ (ցուցանիշը կազմել է 74,5%, 1999 թվականին եղել է 74,8%)։ 102 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում են 93 մարդ (47 տղամարդ և 46 կին), գործազուրկ եղել է 9 մարդ (3 տղամարդ և 6կին)։ 35 ոչ ակտիվ բնակիչներից 11 մարդ եղել է աշակերտ կամ ուսանող, 12-ը՝ թոշակառու, 12-ը ոչ ակտիվ է եղել այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ — Կուվրել (ֆր.)
Իսնակ (Դերսիմի գավառ)

Իսնակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Դերսիմի գավառում։ Գտնվում էր Բալու քաղաքից 29 կմ հյուսիս-արևմուտք, Արածանիի աջակողմյան վտակ Քղի գետի աջ կողմում։
Գյուղը տեղակայված էր սարահարթի վրա, այգեվետ վայրում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Beneath the Boardwalk

Beneath the Boardwalk (ինչպես նաև Under the Boardwalk), բրիտանական Arctic Monkeys ինդի ռոք խմբի դեմո ալբոմ՝ ձայնագրված է 2004 թվականին 2fly ստուդիայում։ Ալբոմի անվանումըկապված է The Boardwalk» գիշերային ակումբի հետ, որտեղ խումբը հաճախ էր ելույթ ունենում։ Beneath the Boardwalk-ը, որը բաղկացած է դեմո ձայնագրություններից, որոնք ձայնագրվել են մինչև 2004 թվականի նոյեմբերը, մեծ թվով մարդկանց ծանոթացրել է խմբի ստեղծագործության հետ, ինչն իր հերթին հանգեցրել է Arctic Monkeys Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not–ի առաջին ալբոմը բրիտանական երաժշտության պատմության ընթացքում ամենաարագ վաճառվող դեբյուտային ալբոմի կարգավիճակին։ Ընդհանուր առմամբ, ցուցադրական ալբոմը ներառում էր 17 երգ, որոնցից 7-ը հետագայում վերաձայնագրվեցին Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not–ի համար։
Սկզբնապես Beneath The Boardwalk-ը խմբի մասնակիցների ընկեր Մարկ Բուլլի կողմից տարածվել էր իր անձնական կայքում, սակայն շուտով ալբոմը լայն տարածում գտավ Arctic Monkeys-ի երկրպագուների շրջանում։ Այս պահին, կարելի է լսել ալբոմի ցուցադրված դեմո ձայնագրությունները ֆայլերի փոխանակման ծառայություններում, ինչպես նաև խմբի երկրպագուների կայքերում։


== Կոմպոզիցիաների ցանկ ==
Դեմո ալբոմի մի քանի տարբերակ բաժանվեց երկրպագուների շրջանում, ուստի տարբեր աղբյուրներում երգերի քանակը կարող է տարբեր լինել՝ 14-ից 17-ի։ Ներքևում ներկայացված է երգերի ցանկը ըստ Discogs–ի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Beneath the Boardwalk-ը(անգլ.) Discogs կայքում
Ֆիլիպովո (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՖիլիպովոՖիլիպովո (ռուս.՝ Филиппово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կոզովատա

Կոզովատա (ուկրաիներեն՝ Козовата), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռատնովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոզովատա գյուղում բնակվում էր 179 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,625 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 286,4 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Անցանո դել Պարկո

Անցանո դել Պարկո (իտալերեն՝ Anzano del Parco), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1619 մարդ, խտությունը՝ 540 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 3 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 22040։ Հեռախոսային կոդ՝ 031։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Նովու Շինգու

Նովու Շինգու (պորտ.՝ Novo Xingu), համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի հյուսիսարևելյան մարզը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Ֆրեդերիկու Վեստֆալենի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1 771 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 80,587 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 22,0 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 18 690 783,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 10 355,00 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։


== Ծանոթագրություններ ==
Խախու

Խախու, գյուղաքաղաք Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Թորթումի գավառակում։ Գտնվում էր Կիսկիմ գյուղաքաղաքից 20 կմ հարավ, Թորթումի ձախակողմյան մեծ վտակի ստորին հոսանքի ձախ ափին, անտառապատ սարավանդի վրա։


== Պատմություն ==
Հնում եղել է հայաբնակ գյուղաքաղաք։ Միջին դարերում եղել է իշխանանիստ բնակավայր։


== Բնակչություն ==
XIX դարի վերջերին ուներ նաև թուրք և լազ բնակիչ։ 1915 թվականին ուներ 467 հայ բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==

Գյուղի նշանավոր կառույցներից է Խախվա վանքը, որը սյունազարդ կաթողիկե է։ Վանքի Ս. Աստվածածին եկեղեցին կառուցվել է IX դարում, իսկ վանքի մյուս համալիրը հիմնադրվել է X դարում՝ Բագրատ իշխանապետի որդի Դավիթ Կյուրապաղատի կողմից։ Վանքի մոտ կան 6 մատուռներ։ 1876-1881 թվականներին թուրքերը վանքը վերածվել է մզկիթի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Էդիկ Արտեմի Զոհրաբյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Էդիկ Զոհրաբյան (այլ կիրառումներ)Էդիկ Արտեմի Զոհրաբյան ( 1939, մայիսի 5, Բաղաբուրջ, Կապանի շրջան - 2013, հունիսի 21, Երևան), հայ պատմաբան, պատմական գիտությունների դոկտոր (1987), պրոֆեսոր (1988)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետը (1967)։ Աշխատությունները հիմնականում նվիրված են խորհրդային իշխանության առաջին տարիներին Հայաստանի միջազգային դրության լուսաբանմանը։ «Սովետական Ռուսաստանը և հայ-թուրքական հարաբերությունները 1920-1922 թթ.» (1979) գրքում քննարկվում է Թուրքիայի և խորհրդային Ռուսաստանի քաղաքականությունը Հայաստանի նկատմամբ, հանգամանորեն տրված են Մոսկվայի
1919-1921 թվականների ռուս-թուրքական կոնֆերանսների ընթացքը և որոշումները. 1921 թվականի Մոսկվայի և Կարսի պայմանագրերի վերլուծությունը։
Աշխատությունները վերաբերում են հայ դիվանագիտության պատմության նորագույն շրջանին, հատկապես 1918-1922 թթ. հայ-թուրքական, հայ-իրանական հարաբերություններին, Շարուրի դաշտի և Նախիջևան գավառի հայաթափության և Հայաստանից անջատման հիմնահարցերին, ինչպես նաև եվրոպական որոշ երկրների հետ Հայաստանի առևտրատնտեսական կապերին։ Ունի նաև հայ-իրանական հարաբերություններին նվիրված «Սովետական Ռուսաստանը և հայ-իրանական հարաբերությունները (1920-1922 թթ.)» (1985) մենագրությունը։ Ուսումնասիրել է նաև խորհրդային Հայաստանի առևտրատնտեսական կապերը Եվրոպայի և Մերձավոր Արևելքի մի շարք երկրների հետ մինչև ԽՍՀՄ կազմավորումը։


== Երկերի մատենագիտություն ==
Սովետական Ռուսաստանը և հայ–թուրքական հարաբերությունները (1920–1922 թթ.), Երևան, 1979, 344 էջ։
Սովետական Ռուսաստանը և հայ–իրանական հարաբերությունները (1920–1922 թթ.), Երևան, 1985, 336 էջ։
1920 թվականի թուրք–հայկական պատերազմը և տերությունները, Երևան, 1997, 366 էջ։
Ազգամիջյան կռիվները Երևանի նահանգում 1918 թվականին, Երևան, 2000, 146 էջ։
Նախիջևանյան հիմնախնդիրը և Հայաստանի «դաշնակիցները» (1918 թ. դեկտեմբեր – 1920 թ. ապրիլ), Երևան, 2002, 266 էջ։
Հայոց պատմության թեստային առաջադրանքների ժողովածու (Նոր շրջան), Երևան, 2009, 160 էջ։
Նախիջևանյան հիմնահարցը (1920 թ. մայիս - 1921 թ. հոկտեմբեր), Երևան, 2010, 428 էջ։
«Шарур-Нахиджеван в 1918-19 гг..(История геноцида нахиджеванских армян)» մենագրությունը 2012։


== Պարգևներ ==
Մովսես Խորենացու մեդալ (2009)։


== Գրականություն ==
Հայկական համառոտ հանրագիտարան, հատ. 2, Երևան, 1995, էջ 200։
Ով ով է (Հայեր։ Կենսագրական հանրագիտարան), հատ. 1, Երևան, 2005։
Երևանի պետական համալսարանի 90-ամյա պատմության ֆակուլտետը, խմբ. Էդիկ Գ. Մինասյան, Երևան, 2009, էջ 190։


== Ծանոթագրություններ ==
Կեհռա (քաղաք, Էստոնիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կեհռա
Կեհռա (էստ․՝ Kehra), քաղաք Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Անիյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով քաղաքում բնակվում էր 2889 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Մեծ Բրիտանիայի տնային առաջնություն 1927/1928

1927/1928 մրցաշրջանի Մեծ Բրիտանիայի տնային առաջնությունը քառասուներորդն էր։ Միանձնյա հաղթող դարձավ  Ուելսի հավաքականը, որը կորցրեց միայն մեկ միավոր։ Առաջնությունը հիշարժան դարձավ «Ուեմբլիի կախարդներ» անվանված իրադարձության պատճառով, երբ Շոտլանդիայի հավաքականը Անգլիայի ազգային մարզադաշտ համարվող «Ուեմբլիում» 5։1 հաշվով ջախջախեց բարձրակարգ թիմի համբավ ունեցող անգլիացիներին։
Առաջին համաշխարհային պատերազմին հաջորդող տարիներին  Անգլիա հավաքականը ապրեց անհաջողությունների մի սարսափելի շրջան, 1918-1925 թթ. ընթացքում միայն մեկ անգամ կարողացավ նվաճել չեմպիոնի կոչումը, այն էլ կիսելով այն շոտլանդացիների հետ։ Այս միտումը հասավ իր գագաթնակետին 1928 թ., երբ անգլիացիները չվաստակեցին և ոչ մի միավոր։ Մրցաշարի մեկնարկում նրանք 0։2 հաշվով Բելֆաստում պարտվեցին իռլանդացիներին։  Ուելս- Շոտլանդիա խաղում գրանցվեց ոչ-ոքի՝ 2։2։ Այնուհետև, ուելսցիները 2։1 հաշվով հաղթեցին իռլանդացիներին և դարձան առաջատար, դիրքն այլևս չզիջեցին՝ վերջին խաղում հաղթելով իռլանդացիներին։ Շոտլանդացիները խոշոր հաշվով հաղթանակ տարան ուելսցիների նկատմամբ և դարձան առաջատար։ Իռլանդացիները նվազագույն հաշվով առավելության հասան շոտլանդացիների նկատմամբ, ինչը նրանց դուրս բերեց երկրորդ տեղ։ Վերջին խաղում շոտլանդացիները գործեցին «Ուեմբլիի կախարդանքը» և գրավեցին երրորդ տեղը։


== Մրցաշարային աղյուսակ ==
Խ = Խաղ; Հ = Հաղթանակ; Ո = Ոչ-ոքի; Պ = Պարտություն; ԽԳ = Խփած Գնդակ; ԲԳ = Բաց Թողած Գնդակ; ԳՏ = Գնդակների Տարբերություն; Մ = ՄիավորԱղբյուր. 

Հաղթանակի համար շնորհվում էր 2 միավոր, ոչ-ոքիի համար՝ 1։


== Արդյունքներ ==


== Հաղթող ==


== Ռմբարկուներ ==
Իմպերիա (այլ կիրառումներ)

Իմպերիա, կարող է վերաբերել՝

Իմպերիա - Իտալիայի գավառ Լիգուրիա մարզում
Իմպերիա - կոմունա Իտալիայի Լիգուրիա մարզում՝ Իմպերիա գավառում
Խիզախ կանանց միջազգային մրցանակ

Խիզախ կանանց միջազգային մրցանակ, որը կոչվում է նաև ԱՄՆ պետքարտուղարի «Խիզախ կանանց միջազգային մրցանակ», ամերիկյան մրցանակ, որը ԱՄՆ Պետական դեպարտամենտը ամեն տարի շնորհում է աշխարհի այն կանանց, ովքեր առաջնորդություն, խիզախություն, հնարամտություն և պատրաստակամություն են ցուցաբերել, հատկապես կանանց իրավունքների առաջխաղացման համար։


== Պատմություն ==
Մրցանակը 2007 թվականին սահմանել է ԱՄՆ պետքարտուղար Կոնդոլիզա Ռայսը կանանց միջազգային օրվա առթիվ, որի ամենամյա տոնակատարությունը նշվում է մարտի 8-ին աշխարհի շատ երկրներում։ ԱՄՆ յուրաքանչյուր դեսպանատուն իրավունք ունի մեկ կնոջ առաջադրել որպես թեկնածու։


== Մրցանակի դափնեկիրները ըստ տարիների ==
2007
2008
2009
2010
Ալիսա Մաբոտան արժանացել է այս մրցանակին, սակայն նա պաշտոնական ցուցակում չէ։

2011
2012

2013
2014
2015
2016
2017
2018

2019
Նշում. Ըստ Foreign Policy ամսագրի, 2019 թվականի հունվարին հայտարարված Ջեսիկկա Արոյի (Ֆինլանդիա) համար նախատեսված մրցանակը հետ է վերցվել 2019 թվականի մարտին կայանալիք արարողությունից անմիջապես առաջ։

2020


== Ծանոթագրություններ ==
Վերին Օսիաուր

Վերին Օսիաուր (վրաց.՝ ზემო ოსიაური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Խաշուրի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 680 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խաշուրից հեռու է 4 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1059 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գլուբոկայա Բալկա (գյուղ, Ռեշետիլովկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գլուբոկայա ԲալկաԳլուբոկայա Բալկա (ուկրաիներեն՝ Глибока Балка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Ռեշետիլովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գլուբոկայա Բալկա գյուղում բնակվում էր 478 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վերին Գետաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Գեղարքունիքի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Գեղարքունիքի մարզի Վերին Գետաշեն գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 53 հուշարձան (13 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Արա Սարգսյանի դիմաքանդակներ

Դիմաքանդակի ժանրը Արա Սարգսյանի ստեղծագործործություններում առանձնակի տեղ է գրավում։ Քանդակագործը ստեղծագործական կյանքի ընթացքում ավելի քան 50 կերպար է կերտել այս ժանրում։


== Պատմություն ==
Արա Սարգսյանը դիմաքանդակ ստեղծելու առաջին քայլերն սկսել է 1926 թվականին՝ ձեռնարկելով Ալեքսանդր Մյասնիկյանի դիմաքանդակի ստեղծումը։ Դրան հաջորդել են հայ արվեստագետներ Հրաչյա Աճառյանի, Վահան Թոթովենցի, Հայկ Գյուլիքևխյանի, Մհեր Աբեղյանի (1926), Թորոս Թորամանյանի, Մարիամ Ասլամազյանի (1927) դիմաքանդակները։
1932-1941 թվականներին Արա Սարգսյանն ակտիվ զբաղվել է դիմաքանդակագործությամբ և ստեղծել հայկական մշակույթի գործիչների մի ստվար քանդակաշար՝ Միքայել Նալբանդյան, Հակոբ Պարոնյան, Գաբրիել Սունդուկյան, Ալեքսանդր Մելիք-Փաշայան, Նիկողայոս Տիգրանյան, Հասմիկ, Ամո Խարազյան։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Արա Սարգսյանը նախագծել և ստեղծել է դիմաքանդակների երկու շարք՝ «Հայ ժողովրդի հերոս զավակներ» և «Հայ ժողովրդի անվանի մարդիկ»։ Առաջին շարքում տեղ են գտել Նելսոն Ստեփանյանի, Ղուկաս Մադոյանի, Ասքանազ Կարապետյանի, Սարգիս Մարտիրոսյանի, Արամ Միրզոյանի, Հրաչյա Հովհաննիսյանի դիմաքանդակները։ Այս շարքում Արա Սարգսյանն առաջին պլան է մղել անձի որևէ կարևոր հատկանիշ՝ այն դարձնելով կերպարի կառուցման առանցքը։ Որոշ հերոսներ Արա Սարգսյանի մոտ չափված ու ձևված, բարդ կշռադատումների ընդունակ անձինք են, ոմանց մոտ ընդգծված է տաքարյունությունն ու անհանգիստ ոգին, որոշ դիմաքանդակներում էլ երևում է հերոսի՝ պատերազմի թոհուբոհի միջով անցած, բայց անկոտրում կենսախնդությունը։ Երկրորդ շարքում հայ մտավորականների կիսանդրիներ են, որոնցից երեքը՝ Վաղարշ Վաղարշյանի, Նաիրի Զարյանի և Ալեքսեյ Ջիվելեգովի դիմաքանդակները հիմքեր ունեն դասվելու հայ քանդակագործության դիմաքանդակի լավագույն նմուշների շարքում։
Հետպատերազմյան տարիներին Արա Սարգսյանն իր ստեղծած դիմաքանդակներից շատերը տեղափոխել է ավելի կայուն նյութերի՝ քարի և բրոնզի վրա։ Քանդակագործը նաև վերադարձել է նախկինում ստեղծած կերպարներին, որոնցից է Սուրեն Սպանդարյանի կիսանդրին։ 
1950-ական թվականների երկրորդ կեսին Արա Սարգսյանը ստեղծել է դիմաքանդակների մի ստվար շարք, որտեղ ընդգրկվել են ինչպես մշակութային հայտնի գործիչներ, այնպես էլ աշխատավորներ։ 1954-1968 թվականներին քանդակագործը ստեղծել է մի շարք թատերական գործիչների դիմաքանդակներ՝ Վարդան Աճեմյան, Դավիթ Մալյան, Ժասմեն, Ավետ Ավետիսյան։
Կյանքի վերջին տասնամյակում Արա Սարգսյանը ստեղծել է Վալերի Բրյուսովի, Արամ Տեր-Հովհաննիսյանի, Մարտին Մազմանյանի, Սամվել Մելիքսեթյանի, Մատվեյ Մանիզերի, Պարույր Սևակի, Րաֆֆու, Ալեքսանդր Սպենդիարյանի, Եղիշե Չարենցի դիմաքանդակները։


== Դիմաքանդակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
899

899 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է հինգշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 899 թվականն է, 
IX դարի 99-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Մինեկիրեկ

Մինեկիրեկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մեծկերտի գավառակում։ Գտնվում էր Մեծկերտ գյուղաքաղաքից 25 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ձորի Միրոն (ֆիլմ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ձորի Միրոն (այլ կիրառումներ)«Ձորի Միրոն», 1979-1980 թվականներին նկարահանված հայկական ֆիլմ, Մուշեղ Գալշոյանի համանուն վիպակի էկրանավորումը։


== Սյուժեն ==
Միրոն Մեծ եղեռնի ժամանակ կորցնում է ընտանիքը, գաղթականների հետ հասնում Արևելյան Հայաստան, հաստատվում տեղի գյուղերից մեկում, ընտանիք կազմում մի գաղթական կնոջ հետ։


== Դերերում ==
Ձորի Միրո – Սոս Սարգսյան
Հարութ պապ – Հովակ Գալոյան
Վարդան սրբազան – Գեղամ Հարությունյան
Գևորգ Չաուշ – Ալֆրեդ Ներսիսյան

Նարե – Մայրանուշ Գրիգորյան
Խանդութ – Գոհար Խաչիկյան
Օսման Աղա – Վաչե Սարուխանյան
Մասուդ Աղա ֊ Վիգեն Ստեփանյան


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Մուշեղ Գալշոյան
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Ժիրայր Ավետիսյան
Բեմադրող օպերատոր՝ Լ. Պողոսյան
Բեմադրող նկարիչ՝ Ա. Սարգսյան
Կոմպոզիտոր՝ Էդուարդ Բաղդասարյան
Հնչյունային օպերատոր՝ Հ. Հակոբյան
Ռեժիսոր՝ Ա. Դավթյան, Լ. Քոչար
Օպերատոր՝ Է. Բաղդասարյան, Ստեփան Մարտիրոսյան
Նկարիչ-դիմահարդար՝ Խ. Զահալյան
Զգեստների նկարիչ՝ Ա. Գրիգորյան
Ռեժիսորի ասիստենտ՝ Ս. Շահսուվարյան
Օպերատորի ասիստենտ՝ Ա. Սարիբեկյան
Խմբագիր՝ Վ. Մուրադյան, Ս. Առուստամյան
Տնօրեն՝ Գ. Նազարյան


== Ծանոթագրություններ ==
Լա Ֆորե դը Տեսե

Լա Ֆորե դը Տեսե (ֆր.՝ La Forêt-de-Tessé), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 205 մարդ, բնակչության խտությունը` 19.16 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.70 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 360 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 60 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 50 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 126 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 80-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 46։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 63,5 %։ 80 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 74 անձ (34 տղամարդ և 40 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (1 տղամարդ և 5 կին)։ 46 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 30-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==