Ռոման Բաբայան (հեռուստալրագրող)

Ռոման Գևորգի Բաբայան (դեկտեմբերի 7, 1967(1967-12-07), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուսաստանցի հեռուստալրագրող և լրագրող, «ՏՎ Ցենտր» հեռուստաընկերությունով հեռարձակվող «Խոսքի իրավունք» ծրագրի հաղորդավար։


== Կենսագրություն և կարիերա ==
Ռոման Բաբայանը ծնվել է 1967 թվականին Ադրբեջանական ԽՍՀ-ի Բաքու քաղաքում, ռուս-հայկական ընտանիքում։ Երկու տարի սովորելով Ադրբեջանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ռադիոտեխնիկայի ֆակուլտետում, 1986 թվականին զորակոչվել է բանակ, ծառայել է Հունգարիայում ԽՍՀՄ Զինված ուժերի հարավային խմբում։
1988 թվականին տեղափոխվել է Մոսկվայի կապի ինստիտուտի հեռուստատեսության և ռադիոյի ֆակուլտետ՝ 1991 թվականին ստացել հեռուստատեսության և ռադիոյի ինժեներ մասնագիտացում։ Տիրապետում է անգլերեն և թուրքերեն լեզուներին։
1991 թվականի սեպտեմբերին սկսել է աշխատել Համառուսաստանյան Պետական հեռուստառադիոհեռարձակման ընկերությունում (ՀՊՀԸ)՝ որպես Ռուսաստանի ռադիոհաղորդման նորությունների պատրաստման բաժնի ինժեներ։
1993 թվականին աշխատել է որպես Համառուսաստանյան պետական հեռուստաընկերության թղթակից։
1994 թվականի սեպտեմբերից մինչև 2000 թվականի սեպտեմբեր ամիսը աշխատել է Ռուսական հեռուստատեսության «Վեստի» ծրագրում՝ սկսելով թղթակցի հաստիքից և ծրագրում գործունեությունը ավարտելով որպես քաղաքական մեկնաբան։ 1999 թվականի գարնանը ռեպորտաժներ է արել  Հարավսլավիայի ռմբակոծման վերաբերյալ։
2000 թվականի սեպտեմբերին Բաբայանը տեղափոխվել է «Առաջին ալիք» (ՕԷռՏէ) և դարձել «Նովոստի» և «Վրեմյա» ծրագրերի քաղաքական մեկնաբան։ Առաջին ալիքով Ռոման Բաբայանի առաջին ռեպորտաժներից մեկը նվիրված է եղել 2000 թվականին Սիդնեյ քաղաքում տեղի ունեցած Ամառային Օլիմպիական խաղերի փակման արարողությանը։
2005 թվականի սեպտեմբերից մինչև 2012 թվականի նոյեմբերը «Երրորդ ալիքում» աշխատել է «Եզրակացություն» և «Գլխավոր թեմա» ծրագրերում։ 2008 թվականին եղել է «Քաղաք» տեղեկատվական ծրագրի հաղորդավար։
2009 թվականի դեկտեմբերից «Երրորդ ալիքի» եթերում մինչ օրս վարում է «Ձայնի իրավունք» ծրագիրը։ 2012 թվականի դեկտեմբերին ալիքի փակվելուց հետո այն վարում է «ՏՎ Ցենտր» հեռուստաալիքում։
2013 թվականի հուլիսից աշխատել է որպես «Ֆինամ FM» ռադիոկայանի գլխավոր խմբագիր (2014 թվականի մարտից անվանումը փոխվել է՝ դառնալով «Ստոլնիցա 99.6 FM»):
2016 թվականի խորհրդարանական ընտրություններին եղել է «Արդար Ռուսաստան» կուսակցության թեկնածուների ցանկում, սակայն չի ընտրվել Պետդումայի պատգամավոր։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է, ունի երեք երեխա։


== Մրցանակներ և շքանշաններ ==
Բաբայանը աշխատել է աշխարհի 54 երկրներում, Ռուսաստանի թեժ կետերում և արտերկրում, այդ թվում նաև  Ինգուշիայում, Հյուսիսային Օսիայում, Տաջիկստանում, Չեչնիայում, Հարավային Օսիայում, Վրաստանում, Աջարիայում, Աֆղանստանում, Պաղեստինում, Հարավսլավիայում, Կոսովոյում, Բոսնիայում, Իրաքում և այլն։
1994 թվականին Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի 17.01.1994 № 158 հրամանագրով «Ցուցաբերած անձնական արիության» համար պարգևատրվել է մեդալով։
2000 թվականին ՆԱՏՕ-ի գլխավոր քարտուղարի հրամանով Կոսովոյում ՆԱՏՕ-ի խաղաղապահ գործողության համար պարգևատրվել է ՆԱՏՕ-ի մեդալով։
2002 թվականին Ռուսաստանի Դաշնության պաշտպանության նախարարի հրամանով մարտական համագործակցության համար նրան շնորհվել է «Մարտական համագործակցության ամրապնդման համար» մեդալ։ 2004 թվականին Ռուսաստանի ԶՈւ օդադեսանտային զորքերի հրամանատարի հրամանով պարգևատրվել է «Մարտական եղբայրություն» մեդալով։
2003 թվականին դարձել է «Պրես-ԷԼԻՏԱ» մրցանակի դափնեկիր՝ «Իրաք։ 100 օր առանց Սադամի» ֆիլմի համար։
2017 թվականին «ՏԷՖԻ» մրցանակաբաշխությանը «Փրայմ-թայմ» հասարակական քաղաքական թոք-շոուի հաղորդավար անվանակարգի «Երեկոյան փրայմ» մրցանակի դափնեկիր։


== Նախագծեր ==
Բազմաթիվ նախագծերից կարելի է առանձնացնել Բաբայանի հետևյալ աշխատանքները՝

1998՝ «Թուրքական Քուրդիստան։ Պատերազմի տասնհինգ տարին», ՌՏՌ-ի եթերում
2000՝ «Բազա»,  ՌՏՌ-ի եթերում
2003՝ «Իրաք։ Հարյուր օր առանց Սադամի», «Առաջին ալիք»-ի եթերում
2003՝ «Սանտյագո։ Չիլի։ 30 տարի անց», «Առաջին ալիք»-ի եթերում
2004՝ «Ազատության ամերիկյան բանաձևը», «Առաջին ալիք»-ի եթերում
2004՝ «Ցխինվալի լաբիրինթոս», «Առաջին ալիք»-ի եթերում
2005՝ «Ռուս աֆղանացին», «Առաջին ալիք»-ի եթերում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Роман Бабаян Թվիթթերում
Роман Бабаян сравнил ВВС, УНИАН и ВГТРК  Archived 2014-10-28 at the Wayback Machine. на встрече с учениками Московской школы журналистики им. Владимира Мезенцева в Домжуре