armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Շոտլանդական լեռնաշխարհ

Շոտլանդական լեռնաշխարհ (գաել.՝ A' Ghàidhealtachd, "գելերի տեղը"; անգլա-շոտլ.՝ the Hielands), պատմական լեռնային տարածաշրջան Շոտլանդիայում։ Զբաղեցնում է Շոտլանդիայի մոտ 2/3 մասը։
Մշակութային առումով ուշ միջնադարից սկսած մինչև մեր օրերը, երբ դաշտային շոտլանդացիները տարածում են գելական շոտլանդերենը ամբողջ դաշտավայրով մեկ, հարկավոր է տարբերել Շոտլանդական լեռնաշխարհը Շոտլանդական դաշտավայրից։
Բաժանված է իջվածքներով, որոնցից ամենամեծն է Գլեն-Մորը, մի շարք սարահարթերի և լեռնաշղթաների՝ Գրամպիանյան լեռներ, Հյուսիս-արևմտյան սարահարթ և այլն։ Դեպի հարավ անցնում է Միջին Շոտլանդական հարթավայրին։ Այս շրջանում է գտնվում Մեծ Բրիտանիայի ամենաբարձր լեռը՝ Բեն Նևիսը (1344 մ), ինչպես նաև Լոխ Նես, Լոխ Լոխի և Լոխ Լոմոնդ լճերը։ Լեռնային Շոտլանդիայի կենտրոն է համարվում Ինվերնես քաղաքը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Baxter, Colin, and C. J. Tabraham. The Scottish Highlands (2008), heavily illustrated
Gray, Malcolm. The Highland Economy, 1750–1850 (Edinburgh, 1957)
Humphreys, Rob, and Donald Reid. The Rough Guide to Scottish Highlands and Islands (3rd ed. 2004)
Keay, J. and J. Keay. Collins Encyclopaedia of Scotland (1994)
Kermack, William Ramsay. The Scottish Highlands: a short history, c. 300-1746 (1957)
Lister, John Anthony. The Scottish Highlands (1978)


== Արտաքին հղումներ ==
Am Baile – Highland History & Culture in English and Gaelic
Community portal site – EU and local authority supported
Walking guide
National Library of Scotland: SCOTTISH SCREEN ARCHIVE (selection of archive films relating to the Scottish Highlands)
Հասան Բարոև

Հասան Մահարբեկովիչ Բարոև (օսերեն՝ Бæройты Махарбеджы фырт Хасан, ռուս.՝ Хасан Махарбекович Бароев, դեկտեմբերի 1, 1982(1982-12-01), Դուշանբե, Տաջիկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հունահռոմեական ոճի ըմբշամարտիկ, 2004 թվականի օլիմպիական չեմպիոն, աշխարհի երկակի և Եվրոպայի երկակի չեմպիոն, Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ։ ՀՍՀ-Ալանիայի երիտասարդության, ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի նախարար։


== Կենսագրություն ==
Հասան Բարոևը ծնվել է 1982 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Տաջիկական ԽՍՀ Դուշանբե քաղաքում, օսական ծագում ունեցող ընտանիքում։ Ծնողները ծագումով եղել են Հյուսիսայի Օսիա-Ալանիայի Հանրապետության Պրավոբերեժնի շրջանի Զամանկուլգյուղից։ 1992 թվականին ընտանիքը Տաջիկստանից տեղափոխվել է Ռուսաստան՝ բնակություն հաստատելով Վլադիկավկազում։
Մարզվել սկսել է տասներեք տարեկանում հայտնի մարզիչների, մասնավորապես սպորտի վաստակավոր վարպետ Վլադիմիր Ուրույմագովի մոտ։ Հանդես է եկել Հյուսիսային Օսիա-Ալանիայի «Տորպեդո» թիմում, Ռոստովի ՍԿԱ ակումբում։
Ռուսաստանի հավաքականում ելույթներն սկսել է 2000 թվականին։ Ներկայացրել է «Դինամո» միությունը։
Հասան Բարոևն ամուսնացած է, բնակվում է Մոսկվայում։ 2016 թվականին Միջազգային օլիմպիական կոմիտեն Հասան Բարոևին զրկել է 2008 թվականի Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալից թուրինաբոլի օգտագործման համար։


== Մարզական ձեռքբերումներ ==
Օլիմպիական չեմպիոն – 2004 թվական
Աշխարհի երկակի չեմպիոն (2003, 2006)
Եվրոպայի երկակի չեմպիոն (2007, 2011)


== Պարգևներ և կոչումներ ==
Բարեկամության շքանշան (4 նոյեմբերի, 2005 թվական) – ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի զարգացման գործում ունեցած մեծ ներդրման, 2004 թվականի Աթենքի 18-րդ Օլիմպիական խաղերում ցուցաբերած մարզական մեծ ձեռքբերումների համար
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» II աստիճանի մեդալ (2 օգոստոսի, 2009 թվական) – ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի զարգացման գործում ունեցած մեծ ներդրման, 2008 թվականի Պեկինի 19-րդ Օլիմպիական խաղերում ցուցաբերած մարզական մեծ ձեռքբերումների համար
«Ի փառս Օսիայի» մեդալ
Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Իր հաղթանակներից մեկի համար Հասան Բարոևը Սուլեյման Քերիմովից նվեր է ստացել «Բենթլի» ավտոմեքենա։
Օլիմպիական խաղերի համար ստացած մրցանակային գումարով Բարոևն իր մարզիչի հետ Վլադիկավկազում կառուցել է երեք յոթհարկանի շենք։
Հասան Բարոևը նկարահանվել է Ջանիկ Ֆայզիևի «Օգոստոս։ Ութին» (ռուս.՝ «Август. Восьмого») ֆիլմի գլխավոր դերերից մեկում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հասան Բարոևը Ռուսաստանի սպորտային ըմբշամարտի ֆեդերացիայի կայքում Archived 2010-09-17 at the Wayback Machine.
Հասան Բարոևի էջը «Դինամո» ՀՖՄՄ կայքում
Հասան Բարոև – օլիմպիական վիճակագրությունը Sports-Reference.com կայքում (անգլ.)
Հասան Բարոևի էջը International Wrestling Database կայքում
Разговор по пятницам. Хасан Бароев: скорпион, злодей и парижская тарзанка — «Спорт-Экспресс», 12 августа 2011
Ուլյանովկա (գյուղ, Գրեբյոնկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՈւլյանովկաՈւլյանովկա (ուկրաիներեն՝ Ульяновка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գրեբյոնկայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Սալևկա։
2001 թվականի տվյալներով Ուլյանովկա գյուղում բնակվում էր 886 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4898 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 180,89 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մյաեկյուլա (գյուղ, Ռիդալա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄյաեկյուլաՄյաեկյուլա (էստ․՝ Mäeküla), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Ռիդալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 18 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Մայա Բրոտեն

Աննա Մարիա Լոուս (Մայա) Բրոտեն (շվեդերեն՝ Anna Marie Lous (Maja) Braathen, հունվարի 15, 1896(1896-01-15)[…], Սունդսվալ, Վեսթերնորլանդ, Շվեդիա - մայիսի 24, 1973(1973-05-24), Մարիա Մագդալենա ծխական համայնք, Ստոկհոլմ, Ստոկհոլմի լեն, Շվեդիա), շվեդ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Մայա Բրոտենը ծնվել է 1896 թվականին, Սունդսվալում։ Նրա ծնողները` Գուստաֆ Պետերը և Աննա Լոուս Բրոտենը,  ծագումով Նորվեգիայից էին։ Դեռևս վաղ տարիքից Մայան սկսել է հետաքրքրություն դրսևորել երաժշտության և նկարչության նկատմամբ։ 1910-ականների երկրորդ կեսից սովորել է Գյոթեբորգում՝ Բիրգեր Սիմոնսսոնի մոտ Սիրի Ռատսմանի հետ, իսկ հետո Օսլոյում՝ Հենրիկ Սյորենսենի հետ։ 1920 թվականին Մայա Բրոտենն ամուսնացել է իր մանկության ընկեր Գուննար Յուհանսսոնի հետ։ 1924 թվականին նրանք բնակություն են հաստատել Հելսինկիում, որտեղ Մայան գումար է վաստակել կերամիկական քանդակներ պատրաստելով։ 1929 թվականին նրա ամուսինը մահացել է, և Մայան վերադարձել է Շվեդիա, նախ՝ Սունդվալ, այնուհետև` Ստոկհոլմ, որտեղ ապրում էին նրա մայրն ու եղբայրը։
1930-ական թվականներին Մայա Բրոտենը ընդունվել է Մայ Բրինգի գեղարվեստի դպրոց, որտեղ փորձեր է կատարել տարբեր տեխնիկայով և ձևաչափերով՝ սեփական ոճը որոնելու համար։ Մայ Բրինգի և Վերա Նիլսսոնի հետ մտերմությունը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա վրա։ Նա դարձել է նկարիչների և արվեստի այլ գործիչների ընկերակցության մի մասը, որոնք պարբերաբար հավաքվում էին Մայ Բրինգի մոտ կամ Լիդինգյոում գտնվող Սիրի Դերկերտի արվեստանոցում, որոնց թվում էին Մոլլի Ֆաուստմանը, Նիննան Սանտեսսոնը, Էլեն Իսերֆերը, Նաիմա Վիֆսթրանդը և Աննա Կասպարսոնը։ 1934 թվականին Մայան նկարիչ Էբբա Հելստրմի հետ միասին մեկնել է Եմթլանդ լենի Էդսոսեն քաղաք, որը նրան այնքան է դուր եկել, որ նա ամեն ամառ մի քանի տարի շարունակ մեկնել է այդտեղ, հետագայում, 1940-ականների վերջին նա այնտեղ տուն է կառուցել, որն անվանել է «Արարատ»։ Այստեղ նա ապրել և աշխատել է՝ ստեղծելով բնանկարներ լեռներով, այծերով և տեղի բնակիչներով։ Բացի այդ, նկարիչը ճանապարհորդել է ողջ Եվրոպայում, այդ թվում Ֆրանսիայում, Իտալիայում և Էստոնիայում։ 1938 թվականին Մայա Բրոտինը բավականին երկար ժամանակ մնացել է Փարիզում, որտեղ բնակվել է Մոնպառնասում և հաճախել Կոլարոսի ակադեմիա։ Հաճախ այցելել է փարիզյան թանգարաններ, այդ թվում Լուվրի, Ռոդենի և Գիմե թանգարան։ Նրա հաջորդ այցը Փարիզ տեղի է ունեցավ 1946 թվականին, նա մեծապես տպավորվել է Ժերմեն Ռիշիեի քանդակներից և Պիկասոյի նկարներից։
Մայա Բրոտենի առաջին անհատական ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել 1941 թվականին։ Սակայն նա ճանաչման է հասել միայն 1949 թվականին անհատական ցուցահանդեսից հետո, որտեղ ցուցադրվել են նրա Փարիզի ժամանակաշրջանի գործերը և Էդսոսենում ստեղծված նկարները։ 1950-60-ական թվականների ընթացքում նկարիչը կազմակերպել է ևս մի քանի անհատական ցուցահանդես, այդ թվում 1954 թվականին Օսլոյում կայացած հետահայաց ցուցահանդեսը։
Մայա Բրոտենը մահացել է 1973 թվականին, Ստոկհոլմում։ Նրա մահվանից մեկ տարի անց Նկարիչների տանը (Konstnärhuset) կազմակերպվել է ցուցահանդես, որում ներկայացվել են նրա 150 աշխատանքները։ Մայա Բրոտենի արվեստն ազդել է շվեդ նկարիչների հաջորդ սերնդի վրա, ներառյալ Էլլինոր Տաուբեն և Բերտա Հանսսոնը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Helena Persson։ «Anna Marie Lous (Maja) Braathen»։ Svenskt kvinnobiografiskt lexikon (անգլերեն) 
«Работы художницы в Музее современного искусства»։ Moderna Museet
Պոպովա Լյադա

Պոպովա Լյադա (ռուս.՝ Попова Ляда), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լիպեցկի շրջանի կազմում։ Գտնվում է նույն չորացած գետի հունի վրա, որտեղ գտնվում է Իվովո բնակավայրի կենտրոնը։ Տեղակայված է Պատրիարշայա կայարանից 2 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Պոպովա Լյադան Լիպեցկի շրջանի ամենաարևմտյան բնակավայրն է։
Գյուղը հիմնադրվել է 1920 թվականին։ Լյադա բառը նշանակում է ամայի տարածք, թավուտ, լքված և անտառներով գերաճած, անտեսված թավուտներ (ըստ Դալյայի)։ Գյուղը բնակեցված է նախկինում քահանային պատկանող հողի վրա։
Մինչև 1978 թվականը գյուղից 5 կմ հեռավորության վրա է գտնվել  Պոպով Կուստ գյուղը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ասպետ, մահ և սատանա

Ասպետ, մահ և սատանա (գերմ.՝ Ritter, Tod und Teufel), Ալբրեխտ Դյուրերի երեք նշանավոր փորագրանկարներից մեկը, որ «Մելանխոլիա» և «Սուրբ Հիերոնիմը խցում» փորագրությունների հետ մտնում է այսպես կոչված «վարպետաց փորագրությունների» մեջ։ Ստեղծվել է 1513 թվականին։


== Նկարագրություն ==
Փորագրության մեջ պատկերված է նեղ կիրճում գտնվող քրիստոնյա ասպետ, ով սպառազինված է զենք ու զրահով։ Նրան ուղեկցում են խոզի դնչով սատանան և ձի հեծած մահը։ Վերջինս ձեռքերում ունի ավազի ժամացույց, ինչն ասպետին հիշեցնում է կյանքի անցողիկության և նրա գործադրած ջանքերի ապարդյուն լինելու մասին։ Սատանան ասպետի շնչին նստած հետևում է նրան` պատրաստ լինելով օգտվելու նրա յուրաքանչյուր սխալից։ Սակայն հեծյալը առաջ է ընթանում նեղ կիրճով` հեգնաբար անտեսելով իր ուղեկիցներին։ Ասպետը գիտակցում է վտանգը, բայց պահում է սառնասրտությունը. դա հաճախ դիտարկվել է որպես արժանապատվության ու առնականության խորհրդանիշ։

Մահը, սատանան և բնապատկերը ներկայացված են Հյուսիսային վերածննդի մռայլ գույներով։ Երկու կերպարներն էլ սպառնում են ասպետին, ով ուղիղ և փոխաբերական առումներով զինված է և պաշտպանված իր հավատի զրահներով։ Ինչպես կարծում է պատմաբանների մեծամասնությունը, սա կապված է հոլանդացի հումանիստ, աստվածաբան Էրազմ Ռոտերդամցու «Քրիստոնյա մարտիկի զենքը» («Enchiridion militis Christiani») աշխատության հետ։ Փորագրությունը կարող է վերաբերել նաև 22:4 սաղմոսին.


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Սանկտ Պետերբուրգում` Ալեքսանդրյան այգում, տեղադրվել է բրոնզե կոմպոզիցիա, որ ներկայացնում է Դյուրերի փորագրության կերպարներին` ներառյալ ասպետի կողքից վազող շունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
«Մելանխոլիա»


== Գրականություն ==
Bailey, Martin. Dürer. London: Phidon Press, 1995. ISBN 0-7148-3334-7
Brion, Marcel. Dürer. London: Thames and Hudson, 1960.
Getlein, Dorothy & Getlein, Dorothy V. The Bite of the Print: Satire and Irony in Woodcuts, Engravings, Etchings, Lithographs and Serigraphs. New York: C. N. Potter, 1963
Nürnberg, Verlag Hans Carl. Dürer in Dublin: Engravings and woodcuts of Albrecht Dürer. Chester Beatty Library, 1983
Panofsky, Erwin. The life and art of Albrecht Durer. Princeton University Press, 1945
Stites, Raymond. The Arts and Man. New York; London: Whittlesey House, McGraw-hill Book Company, Inc., 1940
Anzelewsky, Fedja.Albrecht Dürer. Werk und Wirkung (Erlangen 1988)


== Արտաքին հղումներ ==
Փորագրությունը Մետրոպոլիտեն թանգարանի կայքում
Դյուրերի փորագրությունները
Համաճարակ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Համաճարակ (այլ կիրառումներ)Համաճարակ, էպիդեմիա, միատեսակ վարակիչ հիվանդությունների իրար հաջորդող պրոցես, որն արտահայտվում է որևէ կոլեկտիվում, բնակավայրում, շրջանում կամ երկրում դրանց նշանակալի տարածմամբ։ Համաճարակի բռնկմանը նպաստող նախադրյալներն են սանիտարական կանոնների խախտումը, վարակի աղբյուրների, փոխանցողների և բնակչության ընկալունության առկայությունը, առողջապահական օրգանների անբավարար կանխարգելիչ աշխատանքը և այլն։ Տվյալ վայրի և տվյալ պատմական պայմանների համար սովորական (նվազագույն) հիվանդությունը կոչվում է սպորադիկ, երբ արձանագրվում են հիվանդության իրար հետ կապ չունեցող առանձին դեպքեր։ Ոչ մեծ տերիտորիայում (մեկ բնակավայր, քաղաքի կամ ավանի մի մաս, հանրակացարան, զորանոց) հիվանդության տարածումը, որն ընթանում է կարճ ժամանակամիջոցում, անվանում են համաճարակային բռնկում, իսկ մեծ տերիտորիաներում, երբեմն մի քանի երկրներում կամ մայրցամաքներում, բնակչության զանգվածային ախտահարումը՝ աշխարհավարակ (պանդեմիա)։ Երբ վարակիչ հիվանդությունը որոշակի տերիտորիայում գրանցվում է մշտապես և շատ տարիների ընթացքում, անվանում են տեղաճարակ (էնդեմիա) կամ հիվանդության տեղաճարակայնություն, իսկ որոշակի տերիտորիայում երկարատև գրանցվող և վատ պայմանների հետ կապված հիվանդությունը (որովայնային տիֆ, դիզենտերիա, բծավոր տիֆ)՝ վիճակագրական համաճարակայնություն։ Եթե հիվանդությունը կապված է բնական որոշակի պայմանների առկայության հետ (օրինակ, ժանտախտի հարուցիչի մշտական շրջանառությունը ավազամկների, արջամկների, գետնասկյուռների միջև), անվանում են իսկական տեղաճարակայնություն։ Տվյալ բնակավայրին ոչ բնորոշ, այլ երկրներից ներմուծված վարակիչ հիվանդությունները կոչվում են էկզոտիկ՝ տարաշխարհիկ։ Նկատվում են վարակիչ հիվանդությունների քանակական տատանումներ՝ կապված տարվա եղանակների հետ (սեզոնականություն), որոնք պայմանավորված են փոխանցողների ակտիվության սեզոնային տատանումներով, վարակի աղբյուր հանդիսացող որոշ կենդանիների կյանքի առանձնահատկություններով (օրինակ, արջամկների և գետնասկյուռների ձմեռային քունը ընդհատում է դրանց շփումը մարդկանց հետ, և կանխվում է ժանաախտի տարածումը)։ Ամռան ամիսներին, մրգի և բանջարի օգտագործման հետ կապված, մեծանում է աղիքային վարակիչ հիվանդությունների թիվը։ Համաճարակ կենդանիների, էպիզոոտիա, համաճարակային պրոցեսների ինտենսիվության բարձրացում, որն արտահայտվում է վարակիչ հիվանդությունների (դաբաղ, ժանտախտներ, խոշոր եղջերավորների պերիպննմոնիա են) առավել լայն տարածմամբ։ Այն կարող է ընդգրկել տնտեսությունը, շրջանը, մարզը կամ երկիրը։ Համաճարակը բնորոշվում է հիվանդությունների զանգվածային բռնկումներով, վարակի աղբյուրների ընդհանրությամբ, գաղտնի շրջանի տևողության սահմաններում հիվանդության միաժամանակյա կամ հաջորդական առաջացմամբ և հիվանդության առանձին դեպքերի տարածքային մոտիկությամբ։
Հասանօվա (Վարդոյի գավառ)

Հասանօվա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Վարդոյի գավառակում։


== Պատմություն ==
Գյուղն ավերվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
Եղել է հայաբնակ գյուղ։ 1890 թվականին ուներ 80 տուն` 600 բնակչով, իսկ 1909 թվականին` 30-40 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործությունն ու անասնապահությունն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Հասանօվան ուներ 1291 թվականին կառուցված հայկական եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Անտառ նորագոյն մտածմանց (3132, Ալեքսանդր Գալամաթո)

Անտառ նորագոյն մտածմանց, Ալէքսանդր Գալամաթո (3132), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3132 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1763 թվականին Գրիգոր դպիր գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Ավետիս վարդապետն։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21,1×14,8 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 317 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը`կաշեպատ տախտակ։


== Բովանդակություն ==
նաև՝ Քարոզք։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասնոգորկա (գյուղ, Եմելչևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրասնոգորկաԿրասնոգորկա (ուկրաիներեն՝ Красногірка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Եմելչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրասնոգորկա գյուղում բնակվում էր 70 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,386 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 181,35 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Թամար թագուհու անվան օդանավակայան

Թամար թագուհու անվան օդանավակայան (վրաց.՝ მესტიის თამარ მეფის სახელობის აეროპორტი ICAO: UGMS), օդանավակայան Վերին Սվանեթի տարածաշրջանի Մեստիա քաղաքատիպ ավանում, որը կրում է վրաց Թամար թագուհու անունը։
Բացվել է 2010 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Վրաստանի նախագահ Սահակաշվիլիի կողմից։ Ձմեռային սեզոնին ընդունում է մինչև 18 ուղևորներով ոչ մեծ ինքնաթիռներ, իսկ ամռան սեզոնին` մինչև 50 ուղևոր։ Առավելագույն ծանրաբեռնվածությունը ժամում մինչև մեկ ինքնաթիռ է։ Ընդունում է ուղևոր փոխադրող ինքնաթիռներ Թբիլիսիից։
2015 թվականին օդանավակայանից օգտվող ուղևորների թիվը տարվա ընթացքում 4,4 հազարից ավել է եղել (ինչը 232,5 % ավել է 2014 թվականի համեմատ)։


== Տարեկան ուղևորափոխադրումներ ==


== Տես նաև ==
Տրանսպորտը Վրաստանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Mestia Queen Tamar Aeroport Archived 2015-12-22 at the Wayback Machine., www.gcaa.ge
United Airports of Georgia
Current weather for UGMS.
Ախեր (Լերիդա)

Ախեր (իսպ.՝ Ager, բասկ.՝ Ager, կատ.՝ Àger), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Լիեյդա շրջանի մեջ, Կատալոնիա երկրամասի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Նոգերա համայնքի մեջ։ Զբաղեցնում է 161,08 կմ² տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 584 մարդ։ Հեռավորությունը վարչական կենտրոնից 179 կմ։


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Կելան (Աղբակի գավառ)

Կելան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Աղբակի գավառում։ Գտնվում էր Ադամակերտ քաղաքից հյուսիս-արևմուտք, Խոշաբ գետի աջ կողմում։ Գյուղից հարավ-արևելք կային նույնանուն ևս երկու գյուղեր։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Թեքյուր

Թեքյուր, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Չարշամբայի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Արագած ՖԱ (Աշտարակ)

Արագած, պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբ Աշտարակ քաղաքից, որը 2019/20 մրցաշրջանում հանդես կգա Հայաստանի ֆուտբոլի առաջին խմբում։ Ակումբը հիմնադրվել է 2019 թվականին։


== Ղեկավար կազմ ==
Արագած ֆուտբոլային ակումբի նախագահը Հակոբ Ֆահրադյանն է, փոխնախագահը՝ Ռաֆայել Նազարյանը։


== Ներկա Կազմ ==
2019թ հունիսի 20-ի դրությամբՆշում. Դրոշները ցույց են տալիս ազգային հավաքականը ինչպես սահմանված է ՖԻՖԱ-ի իրավասության կանոններում: Խաղացողները կարող են ունենալ 1-ից ավելի ոչ-ՖԻՖԱ-ի քաղաքացիություն:


== Մարզադաշտ ==
Ակումբի տնային մարզադաշտը Քասախի «Մարզիկ» մարզադաշտն է, որը կարող է տեղավորել 3500 մարդ։ Մարզադաշտը կառուցվել է 1971 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Բրեսլավկա

Բրեսլավկա (ռուս.՝ Бреславка), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Ուսմանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 517 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գմբեթ (Էրզրումի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գմբեթ (այլ կիրառումներ)Գմբեթ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։ Գտնվում էր Էրզրում քաղաքից 25 կմ հարավ-արևմուտք։


== Աշխարհագրություն ==
Տարածքը սարահարթային էր։


== Բնակչություն ==
XIX դարի վերջերին ուներ 57 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ալան Լարներ

Ալան Ջեյ Լարներ (անգլ.՝ Alan Jay Lerner, օգոստոսի 31, 1918(1918-08-31)[…], Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ - հունիսի 14, 1986(1986-06-14)[…], Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի բանաստեղծ, երգահան և լիբրետիստ։ Հայտնի է առաջին հերթին կոմպոզիտոր Ֆրեդերիկ Լոուի հետ համահեղինակությամբ։ Նրանք միասին ստեղծել են դասական դարձած այնպիսի բրոդվեյական մյուզիքլներ ինչպիսիք են «Բրիգադուն» (1947 թվական, նրանց առաջին մեծ նվաճումը), «Կալիֆոռնիայի ոսկին» (1951), «Իմ հիասքանչ լեդի» (1957), «Քամելոտը» (1960) և «Ժիժի» (1958) ֆիլմ-մյուզիքլը։
Մինչև 1961 թվականին Ֆրեդերիկ Լոունի սրտի կաթված ստանալը, Լարները սկսել է աշխատել կոմպոզիտոր Ռիչարդ Ռոջերսի հետ։ Մինչ այդ նա միայն մեկ անգամ է աշխատել մեկ այլ կոմպոզիտորի հետ՝ 1948 թվականին «Love Life» մյուզիքլի վրա (նույնպես հաջողակ)։ Լարները «Almost Like Being in Love» (1947), «I Could Have Danced All Night», «On the Street Where You Live» (երկուսն էլ 1956), «If Ever I Would Leave You» (1960), «On a Clear Day You Can See Forever» հայտնի երգերի հեղինակն է։
1971 թվականին Ալան Լարները դարձել է Երգերի հեղինակների փառքի սրահի անդամ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարուշկինո

Մարուշկինո (ռուս.՝ Марушкино), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի Նովոմոսկովսկի վարչական օկրուգի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Քրիս Քարմակ

Ջեյմս Քրիստոֆեր Քրիս Քարմակ (անգլ.՝ James Christopher "Chris" Carmack, դեկտեմբերի 22, 1980(1980-12-22), Վաշինգտոն, Կոլումբիայի շրջան, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան և նախկին մոդել։ Առավել հայտնի է «Միայնակ սրտեր» և «Նեշվիլ» հեռուստասերիալներում, ինչպես նաև «Սերը կղզու վրա», «Թիթեռի տպավորություն 3», «Բարի գալուստ դրախտ 2։ Ծովախութ»  և «Բիզնես հանուն սիրո» ֆիլմերում խաղացած դերերով։


== Կյանք և կարիերա ==
Ծնվել է Վաշինգտոնում՝ Կոլումբիայի շրջանում, մեծացել՝ Դերվուդում (Մերիլենդ նահանգ)։ Ունի եղբայր և քույր։ Մանկության և երիտասարդության տարիներին հետաքրքրված է եղել բեյսբոլով, բասկետբոլով, ֆուտբոլով և պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտով։ Բացի այդ, եղել է Seneca Creek Day Camp ճամբարի առաջնորդ, որտեղ ճանաչվել է «Rocko the Lazy Moth», «Ode to Salpino» և մի շարք այլ երգերի կատարմամբ։
Magruder High School դպրոցում սովորելու տարիներին տարվել է թատրոնով, որտեղ մեկ տարվա ընթացքում մասնակցել է երեք թատերական բեմադրությունների, ինչպես նաև թատերական տարբեր փառատոնների։
Քարմակն աշխատել է որպես ֆոտոմոդել, իսկ 2003 թվականին ստացել է դեր՝ «Միայնակ սրտեր» հեռուստասերիալում, որը լքել է մեկ եթերաշրջանից հետո և վերադարձել մոդելային կարիերային՝ միաժամանակ Ամանդա Բայնսի հետ 2005 թվականին նկարահանվելով «Սերը կղզու վրա» ֆիլմում։
2013 թվականին «Նեվշիլ» սերիալում ստացել է Ուիլ Լեքսինգթոնի՝ համասեռամոլ քանթրի-երգչի դերը։ Հիմնական կազմում սկսել է աշխատել երկրորդ եթերաշրջանից սկսած։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մալիժինո (գյուղ, Զոլոչևի շրջան)

Մալիժինո (ուկրաիներեն՝ Малижине), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զոլոչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալիժինո գյուղում բնակվում էր 189 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,737 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 256,45 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆրանեկերադեյլ

Ֆրանեկերադեյլ (հոլ.՝ Franekeradeel ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Ֆրիսլանդ մարզում։ Տարածքը 102,72 կմ² է, բնակչությունը՝ 20.717 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 11.800 եվրո է։


== Քարտեզ ==
Յուրի Յարալով

Յուրի Ստեփանի Յարալով (Յարալյան, օգոստոսի 24, 1911(1911-08-24), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 31, 1983(1983-10-31), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային ճարտարապետ, ճարտարապետության տեսաբան-պատմաբան։ Ճարտարապետության դոկտոր (1967), պրոֆեսոր (1971)։ ԽՄԿԿ անդամ 1943 թվականից։


== Կենսագրություն ==
1937 թվականին ավարտել է Ադրբեջանական արդյունաբերական ինստիտուտը։ 1974 թվականից եղել է ճարտարապետության տեսության և պատմության կենտրոնական ԳՀԻ (Մոսկվա) տնօրենը, 1957 թվականից ԽՍՀՄ Մինիստրների խորհրդի Լենինյան և պետական մրցանակների պետական կոմիտեի անդամ, 1965 թվականից՝ ԽՍՀՄ ճարտարապետների միության քարտուղար։ Զբաղվել է խորհրդային ճարտարապետության պատմության և տեսության հարցերով։ Հեղինակել է Աշտարակի թատրոնի նախագիծը, մի շարք աշխատություններ՝ նվիրված հայկական ճարտարապետությանը, Ալեքսանդր Թամանյանին։ «Ճարտարապետության համընդհանուր պատմություն» բազմահատոր աշխատության ղեկավար (ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1979)։


== Երկեր ==
Аштарак, М., 1947.
Таманян, М., 1950.
Города Арменни, М., 1950.
Архитектура Армении, М., 1950 (համահեղինակ).
Национальное и интернациональное в советской архитектуре, 2 изд.перераб. и доп., М., 1985.
Город-герой, Москва, 2 изд. доп., М., 1985 (համահեղինակ).
Рафаел Исраелян, М., 1986 (համահեղինակ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Գամբոլո

Գամբոլո (իտալերեն՝ Gambolò), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Պավիա գավառում։
Բնակչությունը 10 040 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 191 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 51 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 27025։ Հեռախոսային կոդ՝ 0381։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Գետուլիոս Տիվոլիացին։ Տոնը նշվում է հոկտեմբերի չորրորդ կիրակի օրը։


== Ժողովրդագրոթյոն ==
Բնակչություն


== Արտաքին հղումներ ==
կարգավորման կայք(իտալ.)(չաշխատող հղում)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
ԲՏՌ-60

ԲՏՌ-60 (ռուս.՝ БТР-60)՝ Խորհրդային արտադրության զրահափոխադրիչ։


== Ընդհանուր բնութագիր ==
ԲՏՌ-60 զրահափոխադրիչի արտադրությունը սկսվել է 1966 թվականին։ ԲՏՌ-60-ը ի տարբերություն ԲՏՌ-80-ի և ԲՏՌ-70-ի չի ստեղծվել ուրիշ զրահափոխադրիչի հիման վրա։ ԲՏՌ-60 սկսվել է շահագործվել խորհրդային բանակում 1966 թվականից։ Այժմ ԲՏՌ-60 զրահափոխադրիչը շահագործվում է բազմաթիվ երկրներում՝ ինչպես արտաքին այնպես էլ ներքին ուժային կառույցների կողմից։ Այս զրահափոխադրիչը նաև լայնորեն օգտագործվում է մի շարք ռազմական հակամարտությունների ընթացքում։


== Մարտավարատեխնիկական տվյալներ ==
ԲՏՌ-60 զրահափոխադրիչն ունի 8x8 կոնֆիգուրացիա։ Առաջին երկու զույգ անիվները պտտվող են։ ԲՏՌ-60 զրահափոխադրիչի երկարությունը կազմում է 7.22 մ, լայնությունը՝ 2.83 մ, իսկ բարձրությունը՝ 2.42 մ։ ԲՏՌ-60 զրահափոխադրիչը բավականին թեթև է. նրա քաշը կազմում է 10.2-10.3 տ։ ԲՏՌ-60 զրահափոխադրիչն ունի 14.5 մմ-անոց գնդացիր։ ԲՏՌ-60 զրահափոխադրիչը սնուցվում է երկու 90 ձիաուժ հզորությամբ GAZ-49B դիզելային շարժիչով՝ զարգացնելով ճանապարհային հատվածում 80 կմ/ժ, իսկ ջրային ավազաններում 9-10 կմ/ժ արագություն։ ԲՏՌ-60 զրահափոխադրիչի վառելիքի պաշարը կազմում է 500 կմ։ ԲՏՌ-60 զրահափոխադրիչը պողպատե զրահապատված է։ Այն պաշտպանում է փոքր զենքերից և հրետանային արկերից։


== Սպառազինություն ==
Այժմ ԲՏՌ-60 զրահափոխադրիչը շահագործվում է բազմաթիվ երկրներում։ Հայաստանում շահագործվում են շուրջ 100 հատ ԲՏՌ-60 զրահափոխադրիչներ։


== Շահագործող երկրներ ==


== Տես նաև ==
ԲՏՌ-80
ԲՏՌ-70
ԲՌԴՄ-2


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
BTR-60 Armored personnel carrier(անգլ.)
Թրաշուշան Ջավախքի

Թրաշուշան Ջավախքի (լատ.՝ Gladiolus dzavakheticus), հիրիկազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Պալարասոխուկավոր և գեղազարդային բույս է։ Ցողունն ունի 40-60 սմ բարձրություն։ Անհավասար ջղավորությամբ տերևները 3 հատ են։ Միակողմանի կանանորոշ երկկողմ ծաղկաբույլը 4-6 ծաղիկներով է, բոլոր ծաղիկները ծաղկելիս վերև են ուղղված։ Ծաղկապատը անորոշ երկշուրթ է, համարյա ակտինոմորֆ և մուգ ծիրանագույն։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում տարածված է Վերին Ախուրյանի (Արփի լճի ավազան, Ջավախեթի լեռնաշղթա) Շիրակի (Մեծ Մանթաշ գյուղի շրջակայք) և Լոռու (Շահնազար, Տաշիր, Ուրասար գյուղերի շրջակայք) ֆլորիստիկական շրջաններում։ Աճում է նաև Հարավարևմտյան Անդրկովկասում։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է ծովի մակարդակից 1400-2200 մ բարձրությունների վրա, միջին և վերին լեռնային գոտիներում, մարգագետիններում, մարգագետնատափաստանում, տնկարկներում, խոնավ, ճահճացած տեղերում։ Ծաղկում է հունիս-հուլիսին, պտղաբերում՝ հուլիս-օգոստոս ամիսներին։


== Պահպանություն ==
Վտանգված տեսակ է և Անդրկովկասի էնդեմիկ։ Տարածման շրջանի մակերեսը 5000 կմ²-ից պակաս է, իսկ բնակության  շրջանի մակերեսը՝ 500 կմ²-ից պակաս։ Աճելավայրերի փոփոխության պատճառով` տեսակին սպառնում է տարածման և բնակության շրջանների կրճատում։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ, CITES–ի և Բեռնի կոնվենցիայի հավելվածներում ընդգրկված չէ։
Պոպուլյացիայի մի մասը պահպանվում է «Արփի լիճ» ազգային պարկի տարածքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարիկա Լագերկրանց

Մարիկա Լագերկրանց (շվեդ.` Marika Lagercrantz, ամբողջ անունը` Մարիկա Կարեն Լուիզա Լագերկրանց (Marika Karen Louise Lagercrantz), հուլիսի 12, 1954(1954-07-12), Սոլնա, Շվեդիա), շվեդ դերասանուհի և ռեժիսոր։ 2011-2014 թվականներին Բեռլինում Շվեդիայի դեսպանատան մշակութային կցորդն էր, 2015 թվականից Շվեդիայի «Նկարիչների ու գրականագետների համագործակցություն» (KLYS) ընկերության նախագահն է։


== Կենսագրությունը ==
Մարիկա Լագերկրանցը ծնվել է Ստոկհոլմի ներքաղաքային Սոլնա համայնքում, շվեդ բանաստեղծ, գրականագետ և հրապարակախոս Օլոֆ Լագերկրանցի ընտանիքում։ Մարիկայի պապը հայտնի փիլիսոփա Հանս Վալդեմար Ռուինն էր, իսկ եղբայրը շվեդ գրող, լրագրող Դավիդ Լագերկրանցն է։ Հայտնի մարդիկ են նաև զարմիկները` տնտեսագետ և քաղաքական գործիչ Յոհան Լյոննրոտն ու գրող Լարս Լյոննրոտը։
Մարիկան իր կարիերան սկսել է մանկական թատրոնից, երբ վեց տարեկան էր, իսկ դեռահաս տարիքում հաճախել է պարի դասընթացների։ 1968 թվականին նկարահանվել է «Խիզախ ու փոքրիկ մարդը» ֆիլմում։ Այնուհետև, 1970-ական թվականներին ընդունվել է Մալմյոի թատրոն-ստուդիան, նաև աշխատել է Դանիայի թատրոններում։ Որոշ ժամանակ անց վերադարձել է Շվեդիա և 1977 թվականին մասնակցել Jordcirkus թատերական խմբակի ստեղծմանը, որտեղ նա և դերասան էր, և ռեժիսոր։ Այդ թատերախմբի կազմում նա բազմաթիվ ելույթներ է ունեցել Շվեդիայի, ինչպես նաև Եվրոպայի ու ԱՄՆ-ի բազմաթիվ բեմերում։ Մասնակցություն է ունեցել Teater Schahrazad թատերախմբի աշխատանքներին, ինչպես նաև աշխատել Ստոկհոլմի քաղաքային և Թագավորական դրամատիկական թատրոններում։
Մարիկա Լագերկրանցը մասնակցել է բազմաթիվ հեռուստաշոուների, նկարահանվել շվեդական գեղարվեստական ֆիլմերում։ Նրա ֆիլմերից հատկանշական է «Երազանքներ Ռիտայի մասին» (1993 թ.) կինոնկարը, որտեղ նրա աշխատանքը գնահատվել շվեդական կինոինստիտուտի կողմից և 29-րդ «Ոսկե բզեզ» մրցանակաբաշխության ժամանակ արժանացել է մրցանակի` կանացի լավագույն դերակատարման համար։ 1995 թվականին նա նկարահանվել է Բու Վիդերբերգի «Ծաղկուն շրջան» («Ամեն ինչ հիասքանչ է») կինոնկարում, որը պատմում էր ուսուցչուհու և աշակերտի սիրո մասին։ Կինոնկարը ներկայացվել է Օսկարի, արժանացել Բեռլինի կինոփառատոնի «Արծաթե արջ» և Շվեդիայի կինոինստիտուտի «Ոսկե բզեզ» մրցանակներին, իսկ Մարիկա Լագերկրանցը Իտալիայի Տրոյա կոմունայում կայացած կինոփառատոնում արժանացել է մրցանակի և ներկայացվել ոսկե մեդալի։ Բացի այդ, նրան շնորհվել էր նաև շվեդական կինոինստիտուտի «Չապլին» մրցանակը և ճանաչվել է լավագույն դերասանուհի` «Պապիկի ճանապարհորդությունը» (1993 թ.) ֆիլմում կատարած դերի համար։


== Անձնական կյանքը ==
Մարիկա Լագերկրանցն ամուսնացած է եղել դերասան Քրիս Տորչի հետ, իսկ հետո դերասան Պետեր Բերգարեդի հետ։ Ունի երեք երեխա։ Դուստրը դերասանուհի Մոա Լագերկրանցն է։


== Մասնակի ֆիլմագրությունը ==


== Ծանոթագրություններ ==
Իզաբել Ֆերնանդես

Մարիա Իզաբել Ֆերնանդես Գուտիերես (իսպ.՝ María Isabel Fernández Gutiérrez, փետրվարի 1, 1972(1972-02-01), Torrellano, Էլչե, Ալիկանտե, Վալենսիա, Իսպանիա), Իսպանացի ձյուդոյիստ։ Իզաբելը մեկական անգամ դարձել է օլիմպիական չեմպիոն, աշխարհի չեմպիոն և վեց անգամ Եվրոպայի չեմպիոն։ 2000 թվականի օլիմպիական խաղերում նա նվաճել է ոսկե մեդալ կանանց մինչև 57 կգ քաշային կարգում, բացի այդ նվաճել է օլիմպիական բրոնզե մեդալ 1996 թվականի օլիմպիական խաղերում։ Իզաբելը նաև 2004 թվականի Օլիմպիական խաղերի ժամանակ Իսպանիայի օլիմպիական հավաքականի դրոշակակիրն էր։


== Ծանոթագրություններ ==
Հավաքովի կոնստրուկցիաներ

Հավաքովի կոնստրուկցիաներ, կոնստրուկցիաներ, որոնք հավաքում, մոնտաժում են շինհրապարակում լրացուցիչ մշակում չպահանջող պատրաստի տարրերից։ Հավաքովի կոնստրուկցիաների տարրերը պատրաստում են տարբեր նյութերից (պողպատ, բետոն, երկաթբետոն, փայտ, ասբեստացեմենտ, ալյումինի համաձուլվածքներ, պլաստմասսաներ և այլն)։ Հավաքովի կոնստրուկցիաների օգտագործումը թույլ է տալիս առավել աշխատատար աշխատանքները կատարել տարրերի պատրաստման բարձրարտադրողականություն ունեցող սարքավորումներով հագեցված արդ. ձեռնարկություններում։
Շինհրապարակում հավաքովի կոնստրուկցիաների մոնտաժումը, ինչպես նաև դրանց փոխադրման ժամանակ բեռնման-բեռնաթափման աշխատանքներն իրականացվում են
մոնտաժման մեխանիզմներով (ամբարձիչներ, բեռնիչներ)՝ ձեռքի աշխատանքի նվազագույն ծախսումներով, որոնք ապահովում են շինարարության աշխատատարության և արժեքի զգալի նվազում, շենքերի և կառույցների կառուցման ժամկետների կրճատում, աշխատանքների որակի բարձրացում։
Պատրաստի տարրերից հավաքվող կոնստրուկցիաները համապատասխան միացումևերի դեպքում կարող են լինել հավաքովի-քանդովի, որը բավական արդյունավետ է տարբեր նշանակության ժամանակավոր կառույցներ կառուցելիս, հատկապես դժվարամատչելի շրջաններում։
Բարսեղ Փառակեցի

Բարսեղ Փառակեցի (անհայտ, Փառակա - 1771, Զմյուռնիա), հայ կրոնական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Բարսեղ Փառակեցին ծնվել է Գողթն գավառի Փառակա գյուղում։ Մահացել է 1771 թվականի՝ Զմյուռնիայում։ Հուղարկավորված է այդտեղի Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցու գերեզմանատանը։


== Գործունեություն ==
Մինչև 1743 թվականին եղել է Ռուսաստանի և Աստրախանի թեմերի առաջնորդ։ Թողել է 2 հատոր մատենագրական նյութեր, գրել է մի շարք ձեռագրեր։ 1751 թվականին Փառակա գյուղում գրչագրել է «Ծառ մեռոնի» մատյանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Քարվանսարա (Կամենսկ-Ուրալսկի)

Քարվանսարա (ռուս.՝ Гостиный двор), առանձնատուն Սվերդլովսկի մարզի Կամենսկ-Ուրալսկի քաղաքի պատմական մասում։
Ժողովրդական պատգամավորների Սվերդլովսկի շրջանային խորհրդի գործադիր կոմիտեի 1987 թվականի դեկտեմբերի 31-ի թիվ 535-ի որոշմամբ տանը տրվել է տարածաշրջանային նշանակության ճարտարապետության հուշարձանի կարգավիճակ։


== Ճարտարապետություն ==
Քարվանսարան կառուցվել է 1820-1840 թվականների ժամանակահատվածում և վերակառուցվել է XIX դարի վերջին։ Քաղաքի գլխավոր հատակագծում նշվել է 1848 թվականին։ Ուղղանկյունաձև հատակագծով բաց կենտրոնով շինություն է։ Կառուցվածքային առումով բաժանված է երկու մասնաշենքի՝ հյուսիսային, որը դուրս է գալիս Մայր տաճարի հրապարակ, և հարավային, որը դուրս է գալիս Լենինի փողոց (նախկին Բոլշայա Մոսկովսկայա)։ Քարվանսարան ձևավորում է Մայր տաճարի հրապարակի հարավարևելյան անկյունը։ Ըստ տեսակի իր ժամանակաշրջանի Ուրալի պատմական առևտրային օբյեկտ է։
Շենքի գլխավոր մուտքը բակի կողմից է։ Ամբողջ հատակագիծը կողմնորոշված է դեպի ծավալուն կոմպոզիցիան և պայմանավորված է լայնակի հիմնապատերով, որոնք ներքին տարածքը բաժանում են բջջասենյակների շարքերի։ Ներսույթի սկզբնական դեկորը կորսվել է։ Նախագծի հեղինակները հայտնի չեն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Свод памятников истории и культуры Свердловской области / ред. В.Е.Звагельская. — Екатеринбург: Сократ, 2008. — Т. 2. — С. 648. — ISBN 978-5-88664-323-7
Памятники архитектуры Каменска-Уральского / С. И. Гаврилова, Л. В. Зенкова, А. В. Кузнецова, А. Ю. Лесунова — Екатеринбург: Банк культурной информации, 2008. — 92 с.
162 (թիվ)

162 (հարյուր վաթսուներկու), բնական թիվ, որը գտնվում է 161-ի և 163-ի մեջտեղում։


== Մաթեմատիկա ==
162 - զույգ ոչ պարզ եռանիշ թիվ։
162 թվի թվանշանների գումարը հավասար է 9-ի
162 թվի թվանշանների արտադրյալը հավասար է 12-ի
162 թվի քառակուսին հավասար է 26244-ի
162-ը հարշադի թիվ է


== Այլ ոլորտներում ==
162 թ., մ.թ.ա. 162 թ.
NGC 162 - Անդրոմեդայում գտնվող աստղ։
162-րդ դիվիզիան։
Գերոդա (Ներքին Ֆրանկոնիա)

Գերոդա (գերմ.՝ Geroda), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիա շրջանին։ Գտնվում է Բադ Կիսինգեն շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 927 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 16,79 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 72 126։
Կոմունան բաժանված է 2 գյուղական համայնքի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
(4157) Իզու

(4157) Իզու (անգլ.՝ Izu), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի դեկտեմբերի 11-ին Յոսիակի Օշիմայի կողմից Գեկկոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,674103 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2422 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,106 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1597,22 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,225391 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,8° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4157) Իզու աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
ՀԱՆ-17

ՀԱՆ-17 (ռուս.՝ АГС-17), 30 մմ-ոց հաստոցային ավտոմատ նռնականետ, նախատեսված է թաքստոցներից դուրս, բաց խրամատներում ու տեղանքի բնական ծալքերի ետևում տեղավորված հակառակորդի կենդանի ուժը և կրակային միջոցները ոչնչացնելու համար։ Նռնականետից հրաձգություն կատարելու ժամանակ օգտագործում են բեկորային նռնակով ՎՈԳ-17 կրակոց։
ՀԱՆ-17 նռնականետը մշակել է ОКБ-16 կոնստրուկտորների խումբն Ալեքսանդր Կորնյակովի գլխավորությամբ (Ա. Կորնյակով, Վ. Նեմենով, Ա. Նոսով, Ա. Նուդելման, Օ. Պրյանիշնիկով, Յու. Պուխով, Արոն Ռիխտեր. և այլք)։ 1971 թվականին ընդունվել է խորհրդային բանակի սպառազինության մեջ։
ԿԲԱ-117-ը ԱԳ-17 նռնականետի ուկրաինական անալոգն է, որը ստեղծել է «Артиллерийское вооружение» կոնստրուկտորային բյուրոն։ Այն նախատեսված է զրահափոխադրիչների և զրահակատերների մարտական մոդուլի վրա տեղադրման համար։ 2014 թվականի սկզբին սկսվել է հետևակային տարբերակի մշակումը։


== Շահագործող երկրներ ==
 ԽՍՀՄ – սպառազինության մեջ ընդգրկվել է 1971 թվականին, ԽՍՀՄ անկումից հետո անցել է հետխորհրդային երկրներին
 Ադրբեջան
 Հայաստան
 Աֆղանստան
 Բելառուս – ընդգրկված է սպառազինության մեջ
 Բուլղարիա – ձևափոխված տարբերակն արտադրվում է AGL-30М անվանումով
 Վիետնամ
 Վրաստան – ընդգրկված է սպառազինության մեջ
 Հնդկաստան
 Իրան
 Ղազախստան
 Չինաստան – 1988 թվականի հոկտեմբերից, նռնականետի պատճենը թողարկել է Norinco ընկերությունը
 Հյուսիսային Կորեա
 Կուբա
 Նիկարագուա – որոշակի քանակությամբ ստացվել է Խորհրդային Միությունից 1980-ական թվականներին, որոնք ընդգրկվել են թեթև հետևակի 12 գումարտակների սպառազինության (BLI, Batallones de Lucha Irregulares) – այդ գումարտակների վաշտերից յուրաքանչյուրն ունեցել է «առնվազն մեկ ՀԱՆ-17»։
 Ռուսաստան — ընդգրկվել է բանակի և ներքին զորքերի սպառազինության մեջ։
 Սերբիա – 1999 թվականից թողարկվում է Zastava M93 (Zastava BGA 30 mm) անվանումով
 Սիրիա – ընդգրկվել է Սիրիայի Զինված ուժերի սպառազինության մեջ։
 Ուզբեկստան
 Ուկրաինա – ընդգրկվել է Ուկրաինայի Զինված ուժերի և Ազգային գվարդիայի սպառազինության մեջ։ Դրանից բացի Ուկրաինայում արտադրվում են  ԱԳ-17 և ԱԳՍ-17 նռնականետներ ԿԲԱ-117 և ԿԲԱ-119 անվանումներով համապատասխանաբար։
 Ֆինլանդիա — ընդունվել է սպառազինության մեջ 30 KrKK AGS-17 (30mm Kranaattikonekivääri malli AGS-17) անվանումով, 2005 թվականին փոխարինվել է 40-միլիմետրանոց HK GMG նռնականետով։
 Չեռնոգորիա - որոշակի քանակության հարավսլավական M93 զենքեր մնացել են սպառազինության մեջ անկախության հռչակումից հետո։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Автоматический гранатомёт АГС-17 (СССР / Россия) // сайт «Современное стрелковое оружие мира»
АГС-17 Пламя Archived 2008-10-10 at the Wayback Machine.
АГС-17. Описание и устройство, боевое применение, ТТХ.
Видео на RuTube.ru: Военное дело: Гранатомёты. АГС-17 «Пламя», АГС-30.
АГС-17 «Пламя». Обзор.
30-мм автоматический гранатомёт на станке (АГС-17) Руководство службы
AGS-17 Plamya / Internet Movie Firearms Database (использование в кинофильмах)
Դինյանո

Դինյանո (իտալերեն՝ Dignano), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2416 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 86 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 27 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0432։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0432 944911
Էլեկտրոնային փոստ՝ segreteria@com-dignano.regione.fvg.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.dignano.ud.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Միո, իմ որդի (պատմվածք)

Միո, իմ որդի (շվեդերեն՝ Mio, min Mio), շվեդ գրող Աստրիդ Լինդգրենի մանկական հեքիաթային պատմվածքը, որն առաջին անգամ հրապարակվել է 1954 թվականին։


== Սյուժե ==
Բոսսեին որդեգրել են տարեց խնամատար ծնողները, որոնք նրան առանձնապես չեն սիրում։ Մի անգամ մոտակա խանութի վաճառողուհին` Ֆրու Լունդինը, Բոսսեին խնձոր է տալիս և խնդրում փոստարկղում թողնել իր բացիկը։ 
Տղան չի դիմանում տեքստը կարդալու գայթակղությանը. նամակն ուղղված է արքային, այնտեղ ասվում է, որ արքայի որդին շուտով տուն կվերադառնա, և որպես նշան նրա ձեռքին կլինի ոսկե խնձոր։ Բոսսեի ձեռքի խնձորը դառնում է ոսկե։
Շուտով տղան մի շիշ է գտնում, որի մեջ թաքնված էր ջին. Բոսսեն ազատում է նրան, և նա, տեսնելով խնձորը, Բոսսեին տեղափոխում է Ցանկալի աշխարհ։ Այնտեղ նա իմանում է, որ իր իսկական անունը Միո է, իսկ ինքը որպես թագավորի որդի այդ երկրի արքայազնն է։ Միոն ծանոթանում է Յում-Յումի հետ, իսկ հայրը նրան նվիրում է Միրամիս անունով ձի։
Սակայն շուտով պարզվում է, որ այս հրաշալի երկրում ամեն ինչ այնքան էլ անվտանգ չէ, որքան թվում է առաջին հայացքից։ Այստեղ ապրում է նաև չար արքայազն` Կատո անունով, որը շրջապատի հանդեպ իր ատելությամբ այրում է ամեն ինչ, մոտակա գյուղերից երեխաների է առևանգում։
Հին գուշակությունն ասում է, որ հենց Բոսսեն, չնայած իր տարիքին, կպայքարի Կատոյի դեմ և կհաղթի նրան։ Տղաները և Միրամիսը մեկնում են վտանգավոր և հեռավոր ճանապարհորդության։


== Փաստեր ==
1956 թվականին վիպակը ստացել է Պատանեկան գրականության գերմանական մրցանակ։
Այս պատմվածքը Աստրիդ Լինդգրենի ստեղծագործության մեջ էպիկական ֆենտեզի ժանրով գրված առաջին ստեղծագործությունն է։ Այս ժանրով գրված նրա հաջորդ գրքերը «Առյուծե սիրտ եղբայրները» և «Ռոնին, ավազակի աղջիկը» ստեղծագործություններն են։
Պատմվածքի ամերիկյան թարգմանության մեջ գլխավոր հերոսներին անվանում են Կառլ Անդերս Նիլսոն և Պոմպու։
1987 թվականին պատմվածքը էկրանավորվել է «Միո, իմ Միո» վերնագրով և դարձել Աստրիդ Լինդգրենի կենդանության օրոք նկարահանված ամենաթանկ էկրանավորումը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Текст книги на сайте lib.ru(ռուս.)
Сюжет и отзывы на сайте goodreads.com(անգլ.)
Սանկտ Պետերբուրգ (վոլեյբոլի կենտրոն)

«Սանկտ Պետերբուրգ» վոլեյբոլի կենտրոն (թաթ.՝ «Санкт-Петербург» волейбол үзәге), մարզական բազմաֆունկցիոնալ փակ սրահ Ռուսաստանի Կազան քաղաքում (Թաթարստան)։ Վոլեյբոլի «Զենիթ» (Կազան) և «Դինամո-Ակ Բարս» (Կազան) ակումբների տնային ասպարեզն է։
2011 և 2012 թվականներին մարզասրահում անցկացվել են վոլեյբոլի Չեմպիոնների լիգայի հանդիպումներ։ Ունիվերսիադա 2013-ի ընթացքում «Սանկտ Պետերբուրգ» կենտրոնում կայացել են վոլեյբոլի մրցումներ։


== Պատմություն ==
Մարզասրահը կառուցվել է 2013 թվականի Ունիվերսիադային նախապատրաստվելու շրջանակներում։ Շինարարությունը սկսվել է 2009 թվականի օգոստոսին, և 2010 թվականի դեկտեմբերին տեղի է ունեցել հանդիսավոր բացումը։ Համալիրը կառուցելու նպատակով Ռուսաստանի դաշնային բյուջեից հատկացվել է մոտ 790 միլիոն ռուբլի։ «Սանկտ Պետերբուրգ» անվանումը կենտրոնին տրվել է Ունիվերսիադայի տնօրենության կողմից։


== Նկարագրություն ==
«Սանկտ Պետերբուրգ» վոլեյբոլի կենտրոնը ժամանակակից համալիր է, որի ընդհանուր մակերեսն ավելի քան 13 հազար քառակուսի մետր է։ Հիմնական դահլիճը տեղավորում է ավելի քան 5000 հանդիսական, փոքրը՝ 700։ Համալիրն ունի բոլոր անհրաժեշտ օժանդակ տարածքները և լավ հագեցած մարզադահլիճներ։


== Հասցե ==
Ռուսաստան, Թաթարստանի Հանրապետություն, Կազան, Միթխատ Բուլատովի փողոց, շ. 1։


== Ծանոթագրություններ ==
Շոգետուն (վեպ)

«Շոգետուն» (ֆր.՝ La Maison à vapeur), ֆրանսիացի գրող Ժյուլ Վեռնի գիտաֆանտաստիկ վեպը, որը մտնում է «Անսովոր ճանապարհորդություններ» շարքի կազմի մեջ։ Գրված է 1880 թվականին։


== Հրատարակությունը ==
Վեպի առաջին հրատարակումը կայացել է Էտցելի «Magasin d’Éducation et de Récréation» ամսագրում՝ 1879 թվականի դեկտեմբերի 1–ից մինչև 1880 թվականի դեկտեմբերի 15–ը՝ «Շոգետուն։ Ճանապարհորդություն Հյուսիսային Հնդկաստանով» անվան տակ։
Վեպից հատվածներ հեղինակը կարդացել է Ամենի ակադեմիայում 1880 թվականի ապրիլի 23–ին։
Վեպը առանձին հրատարակությամբ (նույն անվանումով) սկզբնապես հրատարակվել է երկու գրքով, առաջինը՝ 1880 թվականի հուլիսի 5–ին, երկրորդը՝ նոյեմբերի 11–ին։ 1880 թվականի նոյեմբերի 15–ին լույս ընծայվեց վեպի պատկերազարդ հրատարակությունը՝ նույն անվանումով, (Լեոն Բենետտի 99 նկարազարդումներով)։ Դա հեղինակի տասնհինգերորդ «երկակի» հատորն էր «Անսովոր ճանապարհորդություններ» շարքից։
Նույն 1880 թվականին հայտնվեց վեպի առաջին թարգմանությունը ռուսերեն լեզվով, այն հրատարակվում էր «Новое время» թերթում։ Գրքային հրատարակությունները լույս ընծայվեցին 1882 թվականին համարյա միաժամանակ Մոսկվայում (Խլեբնիկովի հրատարակություն) և Պետերբուրգում (Ա․ Ա․ Կրաևսկու տպագրատուն)։


== Սյուժե ==
Երեք անգլիացի ջենտլմեններ և մեկ ֆրանսիացի ուղևորվում են ճանապարհորդության Հյուսիսային Հնդկաստանով զարմանահրաշ «Շոգետան» օգնությամբ՝ ինժեներական մտքի բացառիկ հայտնագործության։


== Բովանդակություն ==
Գիրքը բաժանված է երկու մասի և երեսուն գլուխների։


=== Առաջին մաս ===
Գլուխ առաջին. Գլխագին
Գլուխ երկրորդ. Գնդապետ Մոնրո
Գլուխ երրորդ. Սիփայների ապստամբությունը
Գլուխ չորրորդ. Էլլորայի քարանձավներում
Գլուխ հինգերորդ. Երկաթե հսկան
Գլուխ վեցերորդ. Առաջին փուլ
Գլուխ յոթերորդ. Ֆալգուի ուխտավորները
Գլուխ ութերորդ. Մի քանի ժամ Բենարեսում
Գլուխ իններորդ. Ալլախաբադ
Գլուխ տասներորդ. Via Dolorosa
Գլուխ տասնմեկերորդ. Մուսսոնի փոփոխություն
Գլուխ տասներկուերորդ. Եռակի կրակներ
Գլուխ տասներեքերրոդ. Կապիտան Հուդի սխրանքը
Գլուխ տասնչորսերորդ. Մեկը ընդդեմ երեքի
Գլուխ տասնհինգերորդ. Պալ Տանդիտա
Գլուխ տասնվեցերորդ. Թափառող կրակ


=== Երկրորդ մաս ===
Գլուխ առաջին. Մեր առողջարանը
Գլուխ երկրորդ. Մաթիաս վան Գյոյթ
Գլուխ երրորդ. Կրաալ
Գլուխ չորրորդ. Տարրիանի թագուհին
Գլուխ հինգերորդ. Գիշերային հարձակում
Գլուխ վեցերորդ. Մաթիաս վան Գյոյթի վերջին «ներողությունը»
Գլուխ յոթերորդ. Անցում Բետվայի միջով
Գլուխ ութերորդ. Հուդը ընդդեմ Բանկսի
Գլուխ իններորդ. Հարյուրն ընդդեմ մեկի
Գլուխ տասներորդ. Պուտուրիա լիճը
Գլուխ տասնմեկերորդ. Դեմ առ դեմ
Գլուխ տասներկուերորդ. Հրանոթի փականի մոտ
Գլուխ տասներեոերորդ. Երկաթե հսկա
Գլուխ տասնչորսերոդ. Կապիտան Հուդի հիսուներորդ վագրը


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Գոյություն ունի հիշատակում վեպի երկրորդ անվանման մասին՝ «Նանա Սահիբայի վերջը»։
Վեպի վրա աշխատանքը սկսվել է «Խորհրդավոր կղզու» ավարտից անմիջապես հետո։


== Ծանոթագրություններ ==
Տրիպի

Տրիպի  (իտալերեն՝ Tripi), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սիցիլիայի մարզում, Մեսինայի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1044 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 19 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 54 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 98060։ Հեռախոսային կոդը՝ 0941։
Կոմունայի հովանավոր սուրբն է սուրբ նահատակ Վինսենթ Սարագոսացին։ Տոնը նշվում է սեպտեմբերի առաջին կիրակի օրը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության փոփոխություն։


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0941 82014
Էլեկտրոնային փոստ՝ sindaco@comune.tripi.me.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.tripi.me.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Տվյալների ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
(5587) 1990 SB

(5587) 1990 SB, աստերոիդ ամուրի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Հենրի Հոլտի և Ջեֆրի Բրաունի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,393854 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,085 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7027 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,3015 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1352,84 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,266108 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 18,1° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5587) 1990 SB աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պոլեսկոե (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոլեսկոեՊոլեսկոե (ուկրաիներեն՝ Поліське), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Կիևի մարզի Պոլեսիայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Խաբնոե, Կագանովիչի Պերվիե։ Հիմնադրվել է 15-րդ դարում։
Չճշտված տվյալներով Պոլեսկոե քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր Չեռնոբիլյան վթարի ժամանակ 11,3 հազ. Մարդ, այժմ 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)