armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Նիկոլայ Ալնիկին

Նիկոլայ Վասիլևիչ Ալնիկին (ռուս.՝ Николай Васильевич Альникин, կեղծանունը՝ Բորիս Նեզլոբին (ռուս.՝ Борис Незлобин), նոյեմբերի 30, 1898(1898-11-30), Ցիմլյանսկ, First Don Okrug, Դոնի զորքի մարզ, Ռուսական կայսրություն - 1987, Նիս), Դոնի կազակ, բանաստեղծ, ինժեներ-երկրաբան։


== Կենսագրություն ==
Նիկոլայ Վասիլևիչ Ալնիկինը ծնվել է 1898 թվականի նոյեմբերի 30-ին Ցիմլյանսկայա ստանիցայի Կառնաուխով խուտորում։ 1917 թվականին ավարտել է ռեալական դպրոցը, այնուհետև ընդունվել է Նովոչերկասկի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի լեռնային բաժինը, բայց այն չի ավարտել, մասնակցել է Դոնի համար մղվող պայքարին։ Ծառայել է Նովոչերկասկի ուսանողական ջոկատում, ավելի ուշ՝ Կալեդինի գնդում։
1920 թվականից ապրել է վտարանդիության մեջ. գտնվել է Թուրքիայում, այնուհետև մեկնել է Ֆրանսիա։ Բարձրագույն կրթություն ստանալու համար Նիկոլայ Վասիլևիչը քրտնաջան աշխատել է, կատարել է ծանր ֆիզիկական աշխատանք։ Ավարտել է երկու բարձրագույն ուսումնական հաստատություն. 1926 թվականին՝ Փարիզի համալսարանի (Սորբոն) բնական գիտությունների ֆակուլտետը, իսկ ավելի ուշ՝ Նանսիի համալսարանին կից կիրառական երկրաբանության ինստիտուտը։ Այն ավարտելուց հետո լեռնային ճարտարագետ-հետախույզի դիպլոմով աշխատանքի է մեկնել Մարոկկո։
Զբաղվել է գրական գործունեությամբ՝ օգտագործելով Բորիս Նեզլոբին կեղծանունը, տպագրվել է միայն մինչև 1927 թվականը Դոնի «Սպոլոխ» թերթում։ Նիկոլայ Վասիլևիչ Ալնիկինի բանաստեղծությունները տպագրվել են Պրահայի և Փարիզի ուսանողական հրատարակություններում, վտարանդիական «Կազաչյե սլովո», «Կազաչյի դումի» թերթերում։
Բանաստեղծական երկու՝ «Հանգավորված ծայրեր» և «Իրարանցում» ժողովածուների հեղինակ է։ Ընտանեկան հանգամանքների պատճառով (կնոջ երկարատև և անբուժելի հիվանդություն) Ն. Վ. Ալնիկինը թողել է պոեզիան։
Նիկոլայ Վասիլևիչ Ալնիկինը վախճանվել է 1987 թվականին Ֆրանսիայի Նիցցա քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Библиография на РГБ. Альникин, Николай Васильевич
Альникин Николай Васильевич
Կույս Մարիամը սուրբ Հովհաննեսի տանը

«Կույս Մարիամը սուրբ Հովհաննեսի տանը», անգլիացի նկարիչ-պրեռաֆայելիտ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի ջրաներկ նկարը՝ ստեղծված 1857-1858 թվականների ընթացքում, ներկայումս գտնվում է Դելավերի գեղարվեստի թանգարանի հավաքածուում։ Մարիամի կերպարի համար բնորդուհի է ծառայել Ռութ Հերբերտը, Հովհաննեսի կերպարի համար դիրք է ընդունել Խ․ Ու Ֆիշերը։
Քրիստոնեական թեմատիկայով ստեղծագործությունը, որը ստեղծվել է երիտասարդ պրեռաֆայելիտների կողմից 1840-1850-ական թվականներին, հաճախ կենտրոնացել է աստվածաշնչյան կերպարների առօրյա կյանքի վրա։ Ռոսսետտիի ջրանկարում պատկերված է այն պահը, երբ Մարիամը խաչելությունից հետո այցելում է Սուրբ Հովհաննեսին։ Հովհաննեսը կայծքարի օգնությամբ փորձում է վառել լամպը, որի մեջ Աստվածամայրը յուղ է լցնում․ կերպարների այս գործողությունները այլաբանություն են, որը խորհրդանշում է Քրիստոսի մահվան և նրա հարության միջև «մութ ժամանակների» սկիզբը։ Ինչպես  և  «Ավետումը», «Կույս Մարիամը Հովսեփի տանը» դարձել է գույների սահմանափակ ներկապնակ ունեցող նկարչի փորձը։ Բաց տոներում նկարված են Մարիամի և Հովհաննեսի ձեռքերն ու դեմքերը, որոնց վրա արտացոլվում են հեռավոր երկնքի գույները՝ վախճանաբանական պահի խորհրդանիշը, որին նրանք սպասում են։ Ջրանկարի մնացած մասը արված է մուգ դարչնագույնի և ծիրանագույնի նրբերանգներով։ Կենտրոնում՝ Մարիամի և Հովհաննեսի կերպարների միջև, գտնվում են խաչաձև պատուհանները, որոնք վերստեղծում են խաչը, որի վրա խաչել էին Հիսուսին։ Դիտորդը կարծես գտնվում է մութ սենյակի խորքում և նայում է դեպի լույսի աղբյուրը՝ պատուհանը և կերպարները։
Ի սկզբանե նկարը նկարչի կողմից պլանավորվել էր որպես տրիպտիխի մաս՝ որպես գլխավոր աշխատանք՝ «Կույս Մարիամի օրիորդությունը», սակայն այս մտահաղացումը չի իրականացվել։ Ուիլյամ Մայքլ Ռոսսետտին գրել է, որ «Կույս Մարիամը սուրբ Հովհաննեսի տանը» կտավը իր եղբոր «ամենատպավորիչ  և ամենալավ աշխատանքներից մեկն» է։ Ռոսսետտին ստեղծել է նմանատիպ երկու ջրանկար․ առաջինը պատվիրել է Էլեն Հիլթոնը (նկարը այդպես էլ չի ավարտվել)։ Երկրորդը ձեռք է բերել լեդի Պաուլինա Թրևելյանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կալլաստե (գյուղ, Մուհու շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿալլաստեԿալլաստե (էստ․՝ Kallaste), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Մուհու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 65 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Վինյատե

Վինյատե (իտալերեն՝ Vignate)` քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Միլան գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 8237 մարդ (2004 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը կազմում է 981 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 8 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 20060։ Հեռախոսային կոդ՝ 02։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.vignate.mi.it/


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիշինո (այլ կիրառումներ)

Գրիշինո, կարող է վերաբերել՝


== Ուկրաինայի բնակավայրեր ==
Գրիշինո - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոարմեյսկիում
Գրիշինո - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Պերվոմայսկի շրջանում
Գրիշինո - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում


== Ռուսաստանի բնակավայրեր ==
Գրիշինո - գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Գրիշինո - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վարնավինսկի շրջանի կազմում։
Գրիշինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Գրիշինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Յարցևսկի շրջանի կազմում։
(7056) Կիերկգարդ

(7056) Կիերկգարդ (անգլ.՝ Kierkegaard), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,808374 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6665 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9503 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1719,02 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,209422 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,26° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7056) Կիերկգարդ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հովհաննես Մանկասարենց

Հովհաննես Մանկասարենց (1415, Արճեշ, Վանի մարզ, Թուրքիա - 1501, Վան), հայ գրիչ։ Սովորել է Արճեշում, ապա՝ Մեծոփավանքի դպրոցում։ Աշխատել է նախ իր ուսուցչի՝ պատմիչ Թովմա Մեծոփեցու մոտ, այնուհետև Արճեշում հիմնել է գրչության դպրոց, որտեղ սովորելու էին գալիս Վասպուրականի տարբեր շրջաններից։ Կյանքի վերջին տարիներին ապրել է Վանում։ 72 տարի զբաղվել է գրչությամբ, ընդօրինակել է 40 հայսմավուրք ու տարեգիրք, 50-60 ձեռագիր, 32 ավետարան։ Հովհաննես Մանկասարենցի ընդօրինակություններից մեզ է հասել 30 գրչագիր, որից 13-ը պահվում է Մատենադարանում, 5-ը՝ Վենետիկի, 2-ը՝ Նոր Ջուղայի մատենադարաններում։
Սուլֆատազներ

Սուլֆատազներ,սուլֆահիդրոլազներ, հիդրուազների դասի ֆերմենտներ։ Կատալիզում են ծծմբական թթվի էսթերների ճեղքումը, անջատելով ազատ սուլֆատ։ Պարունակվում են կենդանական, բուսական օրգանիզմներում, միկրոօրգանիզմներում։ Հայտնի են արիլ-սուլֆատազներ (հիդրոլիզում են ծծմբական թթվի արոմատիկ էսթերները), գլիկո-սուլֆատազներ (հիդրոլիզում են միա և երկշաքարների ծծմբական էսթերները) և այլն։ Առավել ուսումնասիրված է արիլսուլֆատազը, որի ակտիվությունը հատկապես բարձր է փափկամորթների մարսողական խողովակում։
Ստարոբալտաչևո (գյուղ, Բալտաչևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍտարոբալտաչևոՍտարոբալտաչևո (ռուս.՝ Старобалтачево, բաշկիրերեն՝ Иҫке Балтас), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բալտաչևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5601 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալինջա (Սուրմալուի գավառ)

Ալինջա, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառում։ Գտնվում էր գավառի հարավ-արևելքում՝ Սև ջրի և Արաքսի գետախառնուրդում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բանա

Բանա, (սանսկրիտ՝ बाण) կամ Բանաբհատա (սանսկրիտ՝ बाणभट्ट, Bāṇabhaṭṭa, 7-րդ դար, Haspura Aurangabad, Բիհար, Բրիտանական Հնդկաստան, Բրիտանական կայսրություն - 7-րդ դար, Kannauj, Հնդկաստան), հին հնդկական սանսկրիտ բանաստեղծ։ Եղել է «Աստհանա Քավի»  (պալատական բանաստեղծ), Հարշավադհան թագավորի պալատում, որը թագավորեց մոտավորապես  606-647 թվականներին՝ հյուսիսային Հնդկաստանում։
Բանայի հիմնական աշխատանքները ընդգրկում են Հարշի-Հարշաչարիտուի կենսագրությունը և  աշխարհի ամենահին վեպը մեկը Կադամբարին (վեպի հերոսուհու անունով)։ Երկու վեպերն էլ սանսկրիտյան նրբաճաշակ ոճի օրինակներ են։ Բանան մահացել է, վեպը անավարտ թողնելով, և այն ավարտել է իր որդին՝ Bhūaaababhaţţa-ը, որը հայտնի է որպես Uttarabhāga վեպ։
Բանան սանսկրիտյան գրականության դասականներից է։ Բանան, ըստ երևույթին, ապրել է 7-րդ դարի առաջին կեսին, Կանաուջայում, որտեղ  թագավորում էր Հարշը։ Այս տիրակալը կողմից պատիվներով ողողված, ով սիրում էր հովանավորել գիտնականներին և գրականագետներին։  Բանան գրել է Հարշ թագավորության պատմությունը, ըստ էության, բուն պանեգիրիկը՝  վեռնագրված  Հարշաչարիթի, որքան հարուստ է ճոռոմացված կերպարնեով, այնքան էլ աղքատ է պատմական տվյալներով։ Նույն բնույթն է կրում նաև Կադամբարին՝  արձակ ոճով գրված վեպը, որի վերջնական մշակումը պատկանում է արդեն Բանայի սեփական որդուն։ Ինչպես նաև «Չանդիսատակա»-ն, որը  մոտ հարյուր ոտանավորների հավաքածու է՝ ի պատիվ Չանդի աստվածուհու (Դուրգա աստծո հոմանիշներից մեկը)։ Նրան վերագրվում են մի քանի դրամաներ, որոնք, ամենայն հավանականությամբ, պատկանում են ուրիշ  Բանայի գրչին, ով ապրել 7-8-րդ դարեր ավելի ուշ։
Ռուսերեն լեզվով հրատարակվել է «Կադամբարին»՝ 1997 թվականին «Գրական հուշարձաններ» շարքում։


== Գրականություն ==
«Бана»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Ալֆրեդո Ռամոս դոս Սանտոս

Ալֆրեդո Ռամոս դոս Սանտոս (պորտ.՝ Alfredo Ramos dos Santos; հունվարի 1, 1920(1920-01-01), Ռիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա - հոկտեմբերի 23, 1997(1997-10-23), Ռիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա), բրազիլացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։


== Կարիերա ==
Ալֆրեդոն իր գրեթե ողջ կարիերան անցկացրել է «Վասկո դա Գամա» ակումբում, որտեղ խաղացել է 1937-1956 թվականներին, մի քանի ամիս ընդմիջումով, երբ նա 1949 թվականին հանդես է եկել «Ֆլամենգո» թիմում։ «Վասկո դա Գամա» ակումբի հետ Ալֆրեդոն նվաճել է Ռիո դե Ժանեյրոյի նահանգի 5 առաջնություններ, իսկ 1948 թվականին հաղթել է Հարավային Ամերիկայի ակումբային առաջնության առաջին և միակ խաղարկությունում։
Բրազիլիայի հավաքականում Ալֆրեդոն հանդես է եկել 1945-1953 թվականներին՝ անցկացնելով 6 հանդիպում և խփելով 1 գոլ։ Նա Հարավային Ամերիկայի երկու առաջնությունների մասնակից էր, որտեղ բրազիլացիները զբաղեցնում էին երկրորդ տեղը, և աշխարհի մեկ առաջնությունում, որտեղ Ալֆրեդոն խմբային փուլում միայն մեկ խաղ անցկացրեց Շվեյցարիայի թիմի հետ, Այնտեղ Ալֆրեդոն խփեց իր միակ գոլը հավաքականի կազմում՝ գրավելով մրցակցի դարպասը Հանդիպման արդեն 3-րդ րոպեին։


== Ձեռքբերումներ ==
Ռիո դե Ժանեյրո նահանգի չեմպիոն․ 1945, 1947, 1949, 1950, 1952
Հարավային Ամերիկայի ակումբների չեմպիոն․ 1948


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Օլանդոն

Օլանդոն (ֆր.՝ Olendon), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում:
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 186 մարդ, բնակչության խտությունը` 24.97 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.45 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 185 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 28 կմ հարավ-արևելք:


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 126 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 86-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 40: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,3 %: 86 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 82 անձ (48 տղամարդ և 34 կին): Գործազուրկ են եղել 4 անձ (2 տղամարդ և 2 կին): 40 անաշխատունակներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 16-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
1162

1162 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երկուշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1162 թվականն է, 
XII դարի 62-րդ տարին։
Բզիկուրթկարի

Բզիկուրթկարի (վրաց.՝ ბზიკურთკარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1080 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 55 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Հատոր

Հատոր (հունարեն՝ τόπος - կտոր, գրքի մաս), ծավալուն աշխատության մի մասը, որը հաճախ լույս է ընծայվում որպես առանձին գիրք։ Երբեմն երկու կամ ավելի հատորները հրատարակվում են մեկ գրքով։ Գրվածքը հատորների բաժանելիս նկատի է առնվում բովանդակությունը, ավելի հաճախ՝ ծավալը, ընդգրկումը, ժանրը, թեման և այլն։
«Հատորը» գործածվում է նաև փոխաբերաբար և նշանակում է սիրելի, անբաժանելի, առանձին դեպքերում՝ երկարաբանություն, երբեմն էլ՝ գիրք։
Կուենսի (Էնայի գավառ)

Կուենսի (ֆր.՝ Coincy), Ֆրանսիայում գտնվող համայնք, որը մտնում է Պիկարդիա մարզի և Էնա գավառի կազմի մեջ։ Համայնքը մտնում է նաև Շատո Տիերի կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանն է հանդիսանում Շատո Տիերին։
Համայնքի INSEE ծածկագիրն է 02203։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմել է 1310 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին 814 աշխատունակ մարդկանցից (15—64 տարեկան) 535-ը եղել են առավել ակտիվ տնտեսվարողներ, 279-ը եղել են համեմատաբար ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 65,7 %, 1999 թվականին եղել է 64,1 %)։ 535 ակտիվ քաղաքացիներից 482-ը աշխատել են տարբեր ձեռնարկություններում (272 տղամարդ և 210 կին), անաշխատունակների թիվը կազմել է 53 մարդ (26 տղամարդ և 27 կին)։ 279 ոչ ակտիվ մարդկանցից 74-ը եղել են կամ աշակերտ կամ էլ ուսանող, 73-ը եղել են թոշակառու, 132-ը եղել է ոչ ակտիվ այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Կուենսի ազգային համալսարանի վիճակագրությունը (ֆր.)
Էլ Գրեկոյի թանգարան (Տոլեդո)

Էլ Գրեկոյի թանգարան (իսպ.՝ Museo del Greco), թանգարան Իսպանիայի Տոլեդո քաղաքում, որտեղ երկար տարիներ ապրել ու ստեղծագործել է Կրետեում ծնված և հունական ծագում ունեցող նկարիչ էլ Գրեկոն՝ Դոմենիկոս Թեոտոկոպուլոսը (1541–1614):


== Թանգարանը ==
Գտնվում է Տոլեդոյի հրեական թաղամասում։ Բացվել է 1911 թվականին։ Բաղկացած է երկու շինությունից, որոնցից մեկը կառուցվել է 16-րդ դարում, մյուսը՝ 20-րդ դարասկզբին։ Թանգարանում պահվում են Էլ Գրեկոյի բազմաթիվ գործեր, որոնց մեծ մասը վերաբերում է նրա ստեղծագործական գործունեության ուշ շրջանին։ Հավաքածուում տեղ են գտել նաև 17-րդ դարի իսպանացի այլ նկարիչների աշխատանքներ, ինչպես նաև՝ այդ դարաշրջանի կահույք և խեցեղեն, որը հայտնաբերվել է Տոլեդոյի գավառի Տալավերա դե լա Ռեյնա բնակավայրի մերձակայքում կատարված հնագիտական պեղումների արդյունքում։

		
		


== Հավաքածուն ==
Էլ Գրեկոյի «Առաքյալներ» նկարաշարըՔրիստոսի ու իր 12 աշակերտների պատկերներով, 13 նկարներից բաղկացած շարք է, որն Էլ Գրեկոն ստեղծել է 1610-1614 թվականներին Տոլեդոյի Hospital de Santiago հիվանդանոցի համար։ Բոլորը 97 x 77 սմ չափսի յուղաներկ աշխատանքներ են։

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
Այլ աշխատանքներԷլ Գրեկոյի և իսպանացի այլ նկարիչների գործեր թանգարանի հավաքածուից.


== Տես նաև ==
Էլ Գրեկո


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Museum website
Photos and history in Maravillas Ocultas de España
Վիլյավակերին

Վիլյավակերին (իսպ.՝ Villavaquerín), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Վալյադոլիդ պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 44,96 կմ2։ Բնակչությունը 208 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 29 կմ հեռավորության վրա։
Խուժիր (քաղաքատիպ ավան, Օլխոնսկի շրջան)

Խուժիր (ռուս.՝ Хужир), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի, Իրկուտսկի մարզի Օլխոնսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1305 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շումենի մարզ

Շումենի մարզ (բուլղար․՝ Област Шумен), Բուլղարիայի քսանութ մարզերից մեկը, երկրի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում։ Զբաղեցնում է 3390,2 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Կազմված է 10 համայնքներից։ Բնակչության թվաքանակը 2009 թվականի դեկտեմբերի տվյալներով եղել է 194,090։
Մարզկենտրոնը Շումեն քաղաքն է, որի տեղում հնագույն բնակավայր է եղել դեռևս երկաթի դարի ժամանակներում։ Շումենն իր պատմական ամրոցով ու պղնձագործական, զինագործական արհեստանոցներով կարևոր դեր է խաղացել ինչպես միջին դարերում, այնպես էլ օսմանյան լծից ազատագրվելու համար բուլղարացիների մղած պայքարի տարիներին։ Քաղաքը հարուստ է պատմական և ժամանակակից հուշարձաններով, որոնց մեջ առանձնանում է Բուլղարիայի 1300-ամյակին նվիրված, կուբիստական ոճով կերտված հուշարձանը, որ վեր է խոյանում քաղաքի կենտրոնում, 1300 աստիճանների վերևում։ Հիշարժան են նաև դեռևս անտիկ ժամանակներում կառուցված ամրոցը, Թոմբուլ մզկիթը, պատմության թանգարանը։ Քաղաքի կենտրոնում են գտնվում ընդարձակ գրադարանը, թատրոնը, քաղաքապետարանի շենքը, որն ունի նաև մեծ համերգասրահ, որտեղ ելույթներով հանդես են գալիս տեղացի և հրավիրված անվանի երաժիշտներ։ Բուլղարիայում բարի համբավ է վայելում Շումենի գարջրի գործարանի արտադրանքը։ Քաղաքի մերձակայքում են գտնվում Բուլղարիայի առաջին և երկրորդ մայրաքաղաքները՝ Պլիսկան և Պրեսլավը։

		


== Համայնքները ==


== Բնակչությունը ==
2001 թվականին անցկացված մարդահամարի տվյալներով Շումենի մարզի բնակչության թվաքանակը կազմել է 204,395, որոնցից արական սեռի՝ 99,785, իգական սեռի՝ 104,593:
2009 թվականի վերջի տվյալներով մարզի բնակիչների թիվը եղել է 194,090, նրանցից 44,115-ի տարիքը բարձր է եղել 60-ից։


=== Էթնիկ խմբեր ===
Ամբողջ բնակչությունը (2011 թ.): 180,528
Իր ազգային պատկանելությունը որոշակիորեն նշել է 167,952 մարդ
բուլղարներ։ 99,446 (59.21%)
թուրքեր։  50,878 (30.29%)
գնչուներ։  13,847 (8.24%)
այլք։   3,781 (2.25%)12,000-ից ավելի մարդ չի որոշակիացրել իր ազգային պատկանելությունը։
Էթնիկ խմբերը ըստ 2001 թվականին անցկացված մարդահամարի տվյալների
բուլղարներ։ 123,084 (60.22%)
թուրքեր։ 59,551 (29.14%)
գնչուներ։ 16,457 (8.05%)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
администрация Шуменской области(բուլղ.)
Всичко за гр. Шумен(բուլղ.)


== Տես նաև ==
Բուլղարիայի մարզեր


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (բուլղ.)
Ամերիկահայ թատրոն

ԱՄՆ-ի հայկական թատրոն՝ ԱՄՆ-ի հայաշատ վայրերում 1890-ական թվականներից կազմակերպվել են թատերական միջոցառումներ և ներկայացումներ։ Նյու Յորքի «Հայկական դրամատիկ ընկերության» խմբից (1897-1920) բացի՝ թատերախմբեր են գործել նաև Բոստոնում, Փրովիդենսում, Դետրոյտում, Ֆրեզնոյում և այլուր, որոնք բեմադրել են ժամանակակից հայ և օտար հեղինակների գործերից։ Ամերիկահայ թատրոնի զարգացմանը նպաստել են դերասաններ Ֆլորա Ձաբելը, է. Խիմեթյանը, Մ. Նուրյանը, Պ. Կարապետյանը, 1921-1923 թվականներին՝ Ձարիֆյան ամուսինները («Ձարիֆյան», «Նոր այգ»), 1923 թվականից՝ Սուրաբյան ամուսինները («Սուրաբյան թատերախումբ»), 1921 թվականից՝ Վարյա Մելիքյանը, որոնք ամերիկահայ թատրոն են փոխանցել արևելահայ թատրոնի ռեալիստ, ավանդույթները։ 1950-ական թվականներից գործել են Նյու Յորքի հայկական թատերական միությունը, Լոս Անջելեսի «Պերճուհի», 1960-ական թվականներին՝ «Սևան», «Նորք» և այլ թատերախմբեր։ Տեղի թատերական կյանքին աշխուժություն են հաղորդել Հայաստանից և այլ երկրներից ԱՍՆ տեղափոխված թատերական գործիչները, հիմնել են Նյու Յորքի «Համազգային» (ղեկավար՝ Հրանտ Մարգարյան), Բոստոնի «Պարոնյան» (ղեկավար՝ Հ. Վարդիվառյան), Լոս Անջելեսի «Վարդան Աճեմյան» (ղեկավար՝ ժան Նշանյան), «Հեքիաթն է կանչում» (ղեկավար՝ Գ. Ավետիսյան), Փասադենայի «Սրտավազդ» (ղեկավար՝ Գրիգոր Սաթամյան) և այլ թատերախմբեր։ Ամերիկահայ թատրոնում ճանաչված են դերասաններ Վարո Գրիգորյանը, Առլին Ֆրենսիսը (Գազանչյան), էդ Սեդրակյանը, Մագդա Հարութը, Շաքե Թուխմանյանը, Ռիմա Սարիբեկյանը, Մարի Աբուսեֆյանը, ռեժիսորներ ժան Նշանյանը, Սիրին Գասպարյանը, Նշան Բառլաքյանը և ուրիշներ։ 1990-ական թվականներից ավելի են ընդլայնվել Սփյուռքի և ՀՀ թատերական կապերը, փոխադարձ հյուրախաղերով ելույթներ են ունենում ինչպես անհատ թատերական գործիչներ, այնպես էլ թատերախմբեր։
Բրոդուոտեր շրջան (Մոնտանա)

Բրոդուոտեր շրջան (անգլ.՝ Broadwater County), ԱՄՆ Մոնտանա նահանգի 56 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 3.087 կմ² է, բնակչությունը՝ 4.385 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Թաունսենդ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1897 թ.։
Անխիորնիս

Անխիորնիս (լատ.՝ Anchiornis), մողեսանաման դինոզավրեր-տերոպոդների տեսակ։ Paraves գտածոներից է, որոնք ապրել են Ասիայի հարավային տարածքներում։ Անխիորնիսի մնացորդներ հայտնաբերվել են Չինաստանում՝ Լյաոնինի շրջակայքում։ Առաջինը նկարագրել է հնէաբան Սյու Սինը 2009 թվականին։ Ներկայացված է մեկ տեսքով՝ Anchiornis huxleyi: Երկրի վրա ապրող ամենափոքր դինոզավրերից մեկն է։ Երկարությունը հասել է 30-40 սմ-ի։  Հնարավոր է, եղել է թռչնի տեսակ։

Սկանավորող մանրադիտակի  օգնությամբ հետազոտելով անխիորնիսի քարացած փետուրների միկրոկառուցվածքը՝ գիտնականները հանգել են այն եզրակացության, որ դրանք նման են եղել ճտի ժամանակակից եզրագծային փետուրներին։ Իմունոֆերմենտային անալիզը ցույց է տվել, որ չթռչող անխիորնիսների քարացած մնացորդներում հայտնաբերվել են թռչնին հատուկ  β- կերատինի մնացորդներ:


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Դինոզավրերի գույնը»։ Դինո-Միլլեննիում։ 2011-01-26։ Վերցված է 2016-05-06 
«Ամենահին փետրավոր դինոզավրը հայտնաբերվել է» (անգլերեն)։ Բնություն։ 2009-09-25։ doi:10.1038/news.2009.949։ Վերցված է 2016-05-06
Ռոտորյան հորատում

Ռոտորյան հորատում, պտտական հորատման տեսակ, որի դեպքում հորատադուրի պտտումը հորատանցքում կատարվում է հորատասյան միջոցով՝ երկրի մակերևույթին տեղադրված ռոտորից։ Օգտագործվում է պայթեցման, հետախուզման և շահագործման հորատանցքերի հորատման համար։ Ռոտորյանի հորատում առաջին անգամ կիրառվել է Լուիզիանայում 19-րդ դարի 80-ական թվականների վերջին, Ռուսաստանում՝ Գրոզնիում, 1902 թվականին։ Ռոտորային եղանակով ամենախոր հորատանցքը հորատվել է Օկլահոմայում 1974 թվականին։
Իզկի

Իզկի (ուկրաիներեն՝ Ізки), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մեժգորեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Իզկի գյուղում բնակվում էր 811 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հովք (այլ կիրառումներ)

Հովք, կարող է վերաբերել՝

Հովք - լեռնագագաթ Հայաստանի Տավուշի մարզում
Հովք - գյուղ Հայաստանի Տավուշի մարզում
Սասունցի Դավիթ (այլ կիրառումներ)

Սասունցի Դավիթ, կարող է վերաբերել՝

Սասունցի Դավիթ - Սասնա Ծռեր հայկական ժողովրդական էպոսի հերոսներից մեկը
Սասունցի Դավիթ - Երևանի մետրոպոլիտենի կայարան
Սասունցի Դավիթ - խորհրդային տանկային շարասյուն Հայրենական մեծ պատերազմում
Ձեգամ

Ձեգամ (ադրբ.՝ Zəyəmçay), Զացամյայ, Զազեմսու, Զակամ, Զեզամ, Զեկամ, Զեղամ, Զյագամ, Լոբնաս, Լոփնաս, Լռւբանաս, Լուբնաս, Լուփնաս, Ձազամ, Զեղամ, Կուր գետի աջակողմյան վտակը։ Սկիղբ է առնում Գանձակի լեռնահամակարգի կենարոնական հատվածից, Սևանա լճի հյուսիս-արևելյան կողմում գտնվոզ Կարաարխաջ լեռնագագաթի փեշերից։ Գրեթե միշտ հոսում է հյուսիս-արևելյան ուղզությամբ։ Վերին հոսանքի շրջանում արագահոս է սւ փրփրալից, իսկ ստորին հոսանքը դանդաղահսս է։ Ամռանը նրա ջրերը օգտագործվում են ոռսգման համար և հաճախ մայր գետին չեն հասնոււմ։ Մ. Բարխուդարյանը նույնացնում Է Լոփնաս կամ Լուբնաս գետի հետ, նրա ափին դնելով Խաղխաղ քաղաքը։ Լ. Մելիքսեթ-Բեկի կարծիքով Ձեգամ նախկին Բերգուջ (Սագիմ) գետն է («Վրսւց աղբյուրները...») էջ 63, ծան 4)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սկյուռ Աբերտի

Սկյուռ Աբերտի (լատ.՝ Sciurus aberti), կրծողների տեսակ սկյուռանմանների ընտանիքից։ Տարածված է ԱՄՆ-ում և Մեքսիկայում։


== Արտաքին տեսքը ==

Աբերտի սկյուռի երկարությունը կազմում է 46-58 սմ, պոչինը՝ 19-25 սմ։ Ինչպես սովորական սկյուռը, սկյուռ Աբերտին նույնպես ունի վրձնանման մազերի փունջ ականջների վրա, որի երկարությունը հասնում է 2-3 սմ-ի։ Մորթին մոխրագույն է, մեջքին նշմարվում է մուգ գիծ։ Գլուխը կլոր է, աչքերը սև են։ Դնչին ունի զգայուն բեղիկներ։


== Դասակարգում ==
Ներկայումս սկյուռ Աբերտիի համար ընդունված է Sciurus aberti գիտական անվանումը։ Գոյություն ունեն 10 ենթատեսակներ, այդ թվում նաև կայբաբյան սկյուռը(Sciurus aberti kaibabensis), որը մինչ այդ համարվում էր առանձին տեսակ։

S. a. aberti (Woodhouse). Տարածվածությունը — Արիզոնա.
S. a. barberi (Allen). Տարածվածությունը — Չիուաուա.
S. a. chuscensis (Goldman). Տարածվածությունը — Նյու-Մեքսիկո.
S. a. durangi (Thomas). Տարածվածությունը — Դուրանգո.
S. a. ferrous (True). Տարածվածությունը — Կոլորադո.
S. a. kaibabensis (Merriam). Տարածվածությունը — Արիզոնա.
S. a. mimus (Merriam). Տարածվածությունը — Նյու-Մեքսիկո.
S. a. navajo (Durrant & Kelson). Տարածվածությունը — Յուտա.
S. a. phaeurus (Allen). Տարածվածությունը — Դուրանգո և Չիուաուայի հարավ։


== Կենսակերպը և սնունդը ==

Որպես բույն սկյուռն ընտրում է սոճի դեղինը։ Սնվում են սոճու սերմերով, կեղև ներքին մակերևույթով և ծաղկափոշով։ Նրանց սննդացանկում իրենց ուրույն տեղն ունեն նաև կաղինները։ Սնվում են նաև սնկերով։
Ջուրը ստանում են հիմնականում սննդի միջոցով, սակայն երբեմն կարող են խմել լճերից կամ անձրևափոսերից։


== Ծանոթագրություններ ==
Ողջաբերդ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ողջաբերդ (այլ կիրառումներ)Ողջաբերդ, գյուղ Հայաստանի Կոտայքի մարզում, մարզկենտրոնից 52 կմ հարավ-արևմուտք, Երևան-Գառնի ավտոխճուղու վրա, քարայրներով հայտնի Ողջաբերդի լեռների լանջին։


== Բնակչություն ==
Ողջաբերդի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է պտղաբուծությամբ և անասնապահությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Ողջաբերդի հյուսիսային կողմում կան մ.թ.ա. 2-րդ հազարամյակի մեգալիթյան հուշարձաններ (կրոմլեխներ), իսկ հարավային կողմում՝ IV-V դարերի գմբեթավոր եկեղեցու ավերակներ։


== Տես նաև ==
Ողջաբերդի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Կոտայքի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Կաննել (համայնք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կաննել (այլ կիրառումներ)Կաննել (ֆր.՝ Cannelle, կորսիկերեն՝ Cannelle), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Այաչչո շրջանի Սևի Սորու Չինարկա կանտոնի կազմի մեջ։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A060։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 47 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 31 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 27-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 4-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 87,1 %, 1999 թվականին եղել է՝ 62,5 %)։ 27 աշխատունակ բնակիչներից 26-ը աշխատում էին (15 տղամարդ և 11 կին), անաշխատանք էր 1-ը (1 կին)։ 4 անգործունակ մարդկանցից 2-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 1-ը թոշակառու, 1-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Կաննելի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
«Կաննել» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-12-ին։ Վերցված է 2013-02-08
Ագրիպինա Կրտսեր

Յուլիա Ագրիպինա (լատ.՝ Iulia Agrippina), հաճախ՝ Ագրիպինա Կրտսեր, նաև՝ Յուլիա Ավգուստա Ագրիպինա, նոյեմբերի 6, 15, Քյոլն, Գերմանիա - մարտի 17, 59, Միսենո, Բակոլի, Նեապոլ, Կամպանիա, Իտալիա), Գերմանիկոսի և Ագրիպինա Ավագի դուստրը, Կալիգուլայի քույրը, Կլավդիոս կայսեր վերջին կինը, Ներոնի մայրը։ 


== Կենսագրություն ==
54 թվականին իր ամուսնու՝ Կլավդիոսի մահից հետո, որին հավանաբար թունավորել է հենց ինքը՝ Ագրիպինան, գահին է նստեցնում առաջին ամուսնությունից ծնված որդուն՝ Ներոնին։ Սակայն նրա ջանքերն անմիջականորեն մասնակցելու պետության կառավարման գործերին, բախվում են նոր կայսրի դիմադրությանը։ Մոր և որդու միջև ծագած հակամարտության հետևանքով նա ի վերջո սպանվում է։ 


== Արտաքին քաղաքականությունը ==
Նրա կառավարման ժամանակ Հռոմի քաղաքականությունը Մեծ Հայքի հանդեպ մնում էր նույնը, ինչպիսին Կլավդիոսի օրոք էր։ Մեծ Հայքը կառավարվում էր Հռոմից ուղարկվող երկու պաշտոնյաների՝ պրեֆեկտի և ցենտուրիոնի ձեռքով, որոնց թելադրանքով էլ իր քաղաքականությունն էր վարում Մեծ Հայքի թագավորը։ Ըստ Դիոն Կասիոսի հաղորդման, Ագրիպինայի կառվարաման ժամանակ Մեծ Հայքում որպես պրեֆեկտ պաշտոնավարում էր Ռուֆրիուս Պոլիոնը։


== Գրականության մեջ ==
Գրել է ինքնակենսագրություն (որը մեզ չի հասել), որից օգտվել է Տակիտոսը։ Ագրիպինա Կրտսերը Հենդելի «Ագրիպինա» օպերայի գլխավոր գործող անձն է։


== Ծանոթագրություններ ==
Պիլիգրիմ (թատրոն)

Պիլիգրիմ (ռուս.՝ Пилигрим), տիկնիկային թատրոն Տոլյատիում։ Հիմնադիրը Կույբիշևսկի տիկնիկային թատրոնի գլխավոր ռեժիսոր, Ռուսաստանի վաստակավոր արտիստ Ռոման Ռենցն է։


== Պատմություն ==
Պրոֆեսիոնալ տիկնիկային թատրոնը ստեղծվել է Տոլյատիում, 1973 թվականին։ Նախաձեռնողը Կույբիշևսկի տիկնիկային թատրոնի գլխավոր ռեժիսոր, Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստ Ռոման Ռենցն էր։ Ռոման Ռենցը Օմսկից, Օրենբուրգից, Կույբիշևից և Սարատովից հրավիրել էր դերասաններ և մասնագետներ։ 1973 թվականի հոկտեմբերի 25-ին տեղի ունեցավ թատրոնի առաջնախաղը` ռեժիսոր-տիկնիկավար Սավելի Ուրալովի «Դու ինձ համար» ներկայացմամբ (ըստ Հենրիխ Սապգիրի պիեսի)։ Թատրոնի առաջնախաղից միայն 10 տարի անց է թատրոնն ունեցել սեփական շենքը։ Այդ տարիներին ներկայացումները բեմադրվում էին դպրոցներում, մանկապարտեզներում, մշակույթի տներում։ Միայն 1983 թվականին թատրոնն ունեցավ սեփական տարածք, որտեղ սկզբում եղել է մշակույթի տուն։ Թատրոնն այդ վայրում է գտնվում մինչև օրս։ Այդ շինությունը ստեղծվել է Սերգեյ Օբրազցովի միջնորդության շնորհիվ, որը լավ ծանոթ էր «Պիլիգրիմ» թատերախմբի այդ ժամանակվա շատ անդամների հետ։ 1984 թվականին նա այցելել է թատրոն և այնտեղ անցկացրել ստեղծագործական հանդիպումներ։ Թատրոնի առաջին գեղարվեստական ղեկավարն էր Սավելի Ռոմանովիչ Ուրալովը, ով այդ տարիներին սովորել է Սերգեյ Օբրազցովի մոտ։ Իր ներկայացումներից երկուսը մինչև օրս էլ Պիլիգրիմի բեմ են բարձրացվում։ Ուրալովի հեռանալուց հետո թատրոնի հաջորդ գեղարվեստական ղեկավարն է դարձել Ալեքսանդր Ռազենգարտենը (1980 թվական)։ Նրա ժամանակ թատրոնը շրջագայել է ՌԴ-ի տարբեր քաղաքներով։ Նրա «Այդ ո՞ւր, ձիուկ» ներկայացումը ներկայացվել է բուլղարական դրամայի փառատոնին։ 1988 թվականին մանկական թատրոնների 70-ամյակին նվիրված ռուսական փառատոնին Պիլիգրիմը «Աղվեսը, նապաստակը և աքլորը» ներկայացումով եղել է Ռուսաստանի 12 լավագույն թատրոններում։ Միայն Ռազենգարդենում ներկայացվել է 15 ներկայացում։ 1991 թվականին թատրոնը քաղաքի ղեկավարության հետ անցավ պայմանագրային հարաբերությունների և ստացավ քաղաքային թատրոնի կարգավիճակ։ Այսօր թատրոնի գլխավոր ռեժիսորը Յանինա Դրեյլիխն է։ Թատրոնի երկու դերասանուհիներ ունեն Ռուսաստանի վաստակավոր արիտիստների կոչումներ։


== Գործունեություն ==
30 տարիների ընթացքում թատրոնն ունեցել է շուրջ 90 ներկայացում, շրջագայել է Ռուսաստանի շատ քաղաքներով։ Թատրոնի ներկայիս խաղացանկում կա տարբեր նախասիրությունների 16 ներկայացում։ Ամեն օր թատրոնում բեմադրվում է ներկայացում` հաշվի չառնելով դեկորացիաների և տիկնիկների պատրաստման դժվարությունները։
Հիմնական բեմում հանգստյան օրերին ներկայացվում է երկու ներկայացում։ Ավտոզավոդսկի և Կոմսոսմոլսկի շրջանների քաղաքներում պարբերաբար անց են կացվում արտագնա ներկայացումներ։ 2007 թվականի ամռան սկզբին Պիլիգրիմում կայացավ Պովոլոժյայի տիկնիկային թատրոնի առաջին փառատոնը, որտեղ ներկայացել են Կազանի, Ուֆայի, Նաբերեժնի Չելնովի, Կիրովի, Ուլյանովսկի, Սամարայի, Պենզայի, Իոշկար-Օլիի և Սարանսկայի թատրոնները։


== Շենք ==
Թատրոնի շենք վերանորոգվել է 2007 թվականին։ Այն ունի քաղաքի պատմության և ճարտարապետության հուշարձանի կարգավիճակ։ Նախատեսված էր, որ 2008 թվականին կմշակվեր և 2009 թվականին կիրականանար շենքի լրացուցիչ մասի շինարարությունը, որով թատրոնի տարածքը տեսականորեն կընդլայնվեր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Օլգա Կոնդյուլովա Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Քամուլջա

Քամուլջա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կլամսի

Կլամսի ((ֆր.՝ Clamecy). ֆրանսերեն արտասանութամբ՝  ( )), քաղաք և համայնք Ֆրանսիայի կենտրոնական մասում՝ Նիևր դեպարտամենտում, որտեղ նույնանուն շրջանի և կանտոնի վարչական կենտրոնն է։ Ընկած է Նիվեռնե ջրանցքի ափին՝ Յոն և Բյովրոն գետերի միախառնման վայրի մերձակայքում, մոտակա խոշոր բնակավայրից՝ Նևեր քաղաքից մոտավորապես 75 կիլոմետր դեպի հյուսիս։
Տեղացիների բնորոշմամբ՝ Կլամսին Յոնի գետահովտի մայրաքաղաքն է, որը Ֆրանսիայում ընդունված զբոսաշրջային չափորոշիչների համաձայն համարվում է "Station Verte de Vacances" (բացօթյա ակտիվ հանգստի անցկացման կենտրոն) և դասվում Ֆրանսիայի առավել գրավիչ զբոսաշրջային երթուղիների շարքին ("Plus Beau Détour de France")։


== Ժողովրդագրություն ==


== Պատմություն ==
Կլամսին պատմական գրավոր աղբյուրներում առաջին անգամ հիշատակվել է 634 թվականին, Clamiciacus անվանումով։ XIV դարում՝ Հարյուրամյա պատերազմի ժամանակ ամբողջությամբ ավերվել է։ XVI դարից մինչև XX դարի սկիզբը ծաղկում է ապրել՝ գլխավորապես Յոնա գետով Փարիզին փայտանյութի լաստային առաքումների դիմաց ստացած եկամուտների հաշվին։ Այդ կարգի վերջին առաքումն իրականացվել է 1920-ական թվականներին։


== Քույր քաղաքներ ==
Գելնհաուզեն, Գերմանիա
Գրան-Պիլ, Քվեբեկ, Կանադա


== Անվանի անձինք ==
Ռոժե դը Պիլ (1635–1709), նկարիչ, գրող, ազդեցիկ քննադատ, դիվանագետ, արվեստի գործերի հավաքորդ, ըստ ենթադրությունների՝ նաև լրտես
Ժան Նե դը լա Ռոշել (1692–1772), պատմաբան
Կլոդ Տիլիե (1801–1844), քաղաքական պամֆլետների հեղինակ և վիպագիր
Էդուար Սեգեն (1812–1880), քիմիկոս
Իպոլիտ Մարիե-Դավի (1820–1893), գիտնական, գյուտարար
Գաբրիել Ալապըտի (1854–1932), պրեֆեկտ, դեսպան, նախարար
Ռոմեն Ռոլան (1866–1944), գրող, 1915 թ. Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր
Ալեն Կոլա (1943–1978), առագաստանավորդ
Առնո Մոնտեբուր (ծնվ. 1962), քաղաքական գործիչ


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Տես նաև ==
Ռոմեն Ռոլան
Առնո Մոնտեբուր
Կլամսի (Էնայի գավառ)
Վարպետը Կլամսիից


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կլամսիի տեսարաններ
Views of the protected Sector
Զբոսաշրջային տեղեկատվություն (ֆրանսերեն)
Picture of the church of St. Martin
Ամրոցի տեսքը
Մարկովկա (այլ կիրառումներ)

Մարկովկա, կարող է վերաբերել՝

Մարկովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բարանովի շրջանում
Մարկովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դերաժնյայի շրջանում
Մարկովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզանկայի շրջանում
Մարկովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակի շրջանում
Մարկովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում
Մարկովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բելոպոլիեի շրջանում
Մարկովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տեպլիկի շրջանում
Մարկովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տիվրովի շրջանում
Մարկովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տոմաշպոլի շրջանում
Սաուլկրաստիի շրջան

Սաուլկրաստիի շրջան (լատիշ․՝ Saulkrastu novads), վարչա-տարածքային միավոր Լատվիայի Հանրապետության կենտրոնական մասում՝ Վիդզեմե տարածաշրջանում։ Շրջանի վարչական կենտրոնն է Սաուլկրաստի քաղաքը։ Շրջանը ստեղծվել է 2009 թվականի հուլիսի 1-ին։ Տարածքը կազմում է 47,7 կմ²։


== Բնակչություն ==
2011 թվականի Լատվիայի բնակչության մարդահամարի արդյունքներով ազգային կազմն էր՝


== Տարածքային բաժանում ==
Սաուլկրաստի (լատիշ․՝ Saulkrastu pilsēta)
Սաուլկրաստիի վոլոստ (լատիշ․՝ Saulkrastu pagasts)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջանի պաշտոնական կայքը (լատիշերեն)
(2963) Չեն Ջիագենգ

(2963) Չեն Ջիագենգ (անգլ.՝ Chen Jiageng), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1964 թվականի նոյեմբերի 9-ին Մանուշակագույն լեռան աստղադիտարանի կողմից Նանկինում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,869395 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6584 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0804 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1775,35 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,202777 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,7° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2963) Չեն Ջիագենգ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կարիճաճանճեր

Կարիճաճանճեր (Mecoptera), միջատների կարգ լրիվ կերպարանափոխությամբ։ Մարմնի երկարությունը՝ մինչև 3 սմ։ Թևերը ցանցաձև են, թափանցիկ, երբեմն մուգ բծերով։ Գլխի առջևի մասը կտուցանման երկարացած է, բեղիկները թելանման են, երկար, բերանային ապարատը՝ կրծող։ Փորիկի վերջին հատվածը վեր է բարձրացած և հիշեցնում է կարիճների փորիկը (այստեղից՝ կարիճանման անվանումը)։ Հայտնի է 300 տեսակ, տարածված է ամենուրեք։ Մեծ մասը սնվում է բուսական և կենդանական մնացորդներով, ծաղկափոշիով։ Որոշ կարիճաճանճեր գիշատիչ են։ Հայաստանում ուսումնասիրված չեն։
SriLankan Airlines

SriLankan Airlines ազգային ավիափոխադրողը Շրի Լանկայում։ Իրականացնում է միջազգային չվերթներ, հիմնականում թռչում է երկու մայրցամաքներում` Ասիայում և Եվրոպայում։ Ավիաընկերության գրասենյակը գտնվում է Շրի Լանկայում։ Ավիաընկերությունը հիմնադրվել է 1979 թվականին, և սկսել իր գործնեությունը 1980 թվականին։


== Չվերթը ==
2013 թվականի փետրվարին ավիաընկերության չվերթը բաղկացած էր հետևյալ ինքնաթիռներից`։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ավիաընկերության պաշտոնական էջ
Նոյակերտ

Նոյակերտ (նախկին անվանումը` Խալիսա),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Արարատի մարզի Արարատի տարածաշրջանում, Արարատ քաղաքից մոտ 2 կմ հարավ-արևմուտք։ Նոյակերտ է վերանվանվել 1991 թ.-ի ապրիլի 3-ին։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Նոյակերտի մշտական բնակչությունը կազմել է 1634, առկա բնակչությունը` 1552 մարդ։ Մինչև 1918 թ. եղել է ադրբեջանաբնակ, այնուհետ ունեցել խառը հայ-ադրբեջանական բնակչություն։ 1988-1989 թթ. գյուղը վերաբնակեցվել է Ադրբեջանից բռնագաղթած հայերի կողմից։
Նոյակերտի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.

Գյուղն ունի միջնակարգ դպրոց և մանկապարտեզ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է այգեգործությամբ և անասնապահությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Աշունը Նյու Յորքում (ֆիլմ)

Աշունը Նյու Յորքում (անգլ.՝ Autumn In New York), դրամա։ Ֆիլմը նկարահանել է ռեժիսոր Ջոան Չենը 2000 թվականին։ Գլխավոր դերակատարն է Ռիչարդ Գիրը։


== Դերերում ==


== Սաունդթրեք ==
"Beautiful" by Jennifer Paige (4։10)
"Getting Some Fun Out of Life" by Madeleine Peyroux (3։13)
"Autumn in New York" by Yvonne Washington (4։45)
"Our Love Never Ends" by Sydney Forest (4։06)
"Charlotte and Will" (2։45)
"Autumn Forever" (3։39)
"Elegy for Charlotte" by Miriam Stockley (3։15)
"Autumn in New York (Opening Titles)" (2։09)
"First Kiss" (1։28)
"Memories" by Miriam Stockley (0։53)
"A Rude Awakening" (0։57)
"Walking Through the Park" (0։57)
"Lunch" (1։07)
"Thinking About Lisa" (0։57)
"Butterflies" (0։40)
"Break Up" (1։30)
"Thinking It Over" (1։06)
"Apart" (1։44)
"Can You Let Me Love You?" (2։59)
"Searching for a Doctor" (1։17)
"Katy" (1։04)
"The Chances for Success" (1։21)
"What Can I Give You?" (1։25)
"I Don't Want to Leave You" (2։09)
"First/Last Snow" by Miriam Stockley (1։26)
"To the Hospital" by Miriam Stockley (2։23)
"No Thing That Ever Flew" (2։59)
"The Gift" by Miriam Stockley (2։06)


== Քննադատություն ==
2001 թվական - առաջադրվել է «Ոսկե ազնվամորի» մրցանակին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
http://www.imdb.com/title/tt0174480/awards


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.mgm.com/view/Movie/104/Autumn-In-
Նաբիաղլը

Նաբիաղլը, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում։ Գտնվում է Ելիզավետպոլ քաղաքից 20 կմ հյուսիս, Գանձակի գետի ձախակողմյան վտակի ափին, ճանապարհի վրա։


== Բնակչություն ==
1907 թվականին գյուղն ունեցել է 1050 թուրք, իսկ 1908-ին՝ 1050 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղն ուներ քարաշեն հայկական եկեղեցի։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սոսնովի Լոգ (գյուղ, Բելոկատայսկի շրջան)

Սոսնովի Լոգ (ռուս.՝ Сосновый Лог, բաշկիրերեն՝ Сосновый Лог), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելոկատայսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 167 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կարակաշև (Վեսյոլիի շրջան)

Կարակաշև (ռուս.՝ Каракашев), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Վեսյոլիի շրջանում։ Մտնում է Վեսելովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Էլլեն Ռոսվալ ֆոն Հալլվյուլ

Էլլեն Ֆրեդերիկա Վիլհելմինա Ռոսվալ ֆոն Հալլվյուլ (շվեդերեն՝ Ellen Fredrika Wilhelmina Roosval von Hallwyl, հուլիսի 29, 1867(1867-07-29), Ericslund, Տրոսա քաղաքապետարան, Սյոդերմանլանդ, Շվեդիա - ապրիլի 9, 1952(1952-04-09), Ստոկհոլմ), շվեդ նկարիչ և քանդակագործ։


== Կենսագրություն ==
Էլլեն Ռոսվալ ֆոն Հալլվյուլը ծնվել է 1867 թվականին, կոմս Վալտեր ֆոն Հալլվյուլի և նրա կնոջ՝ Վիլհելմինա Կեմպեի ընտանիքում։ Քսան տարեկանում ամուսնացել է լեյտենանտ Հենրիկ դե Մարեի հետ, որը 1897 թվականին Բեռլինում նշանակվել է ռազմական կցորդ։ Բեռլինյան նկարիչների միության (Verein der Berliner Künstlerinnen) անդամ Հեդվիգ Վայսի մոտ Էլենը սկսել է ուսումնասիրել գեղանկարչություն։                  

1904 թվականին ամուսինները վերադարձել են Շվեդիա։ Հաջորդ տարի Էլլենը սկսել է ամուսնալուծության գործընթաց, որպեսզի ամուսնանա  երիտասարդ արվեստաբան Ջոննի Ռոսվալի հետ, ով իր որդու` Ռոլֆի («Շվեդական բալետների» ապագա հիմնադիր) ուսուցիչն էր Բեռլինում ։ Այդ արարքը սկանդալ է առաջացրել հասարակության մեջ, և Էլենը նորից մեկնել է Բեռլին։ 1907 թվականին նա ամուսնացել է Ռոսվալի հետ, չնայած նրա ծնողները հաշտվել են այդ ամուսնության հետ միայն տասնմեկ տարի անց, երբ Ռոսվալը դարձել է մանկավարժ և պատրաստվում էր պրոֆեսոր դառնալ։
Էլլենը շարունակել է նկարել՝ ստեղծելով մուգ գույներով իմվոլիստական նկարներ։ Այնուամենայնիվ, 1910-ականներից ի վեր նա գերադասել է քանդակագործությունը նկարչությունից և սկսել է դասեր ստանալ  շվեդ քանդակագործ Կարլ Միլլեսի մոտ։ Բացի այդ, 1912-1913 թվականներին Փարիզում սովորել է քարի հետ աշխատել  Բուրդելի աշակերտ  Գաստոն Տուսսենի մոտ։ Նրա առաջին գործերից մեկը չորս մետրանոց  գրանիտե գերեզմանի խաչքար է իր զարմուհու Էբբա ֆոն Էկերմանի  գերեզմանի համար։
Էլլենը և Ջոննի Ռոսվալը առանձնատուն ունեին Գոթլանդ կղզում, որտեղ նրանք անցկացնում էին ամառային ամիսները։ Այս վիլլան, որը կոչվում է «Մուրամարիս», դարձել էր Էլենի գլխավոր ստեղծագործությունը, որը նա ստեղծել է  իր սեփական մտահղացմամբ՝ զարդարված տարբեր քանդակներով։  Շենքի կենտրոնում տեղակայված էր բուխարի` պատրաստված եգիպտական  տաճարի ճակատային մասի տեսքով, մոնումենտալ զարդաքանդակներով։ Հետագայում վիլլայի շենքը ճանաչվել է որպես պատմական հուշարձան։
Երբ Էլենը վերսկսել է շփումները  հարազատների  հետ 1920-ականներին, նրա մայրը հանձնարարել է նրան  Հալլվյուլ առանձնատան ձևավորումը, որի համար Էլենը ստեղծել է բրոնզե արձանների շարք։ 1923 թվականին Ստոկհոլմում տեղի է ունեցել նրա առաջին անհատական ցուցահանդեսը։ 1930-ականներին Էլլեն Ռոսվալը տառապել է ռևմատիզմից, և բժիշկներն արգելել են նրան զբաղվել քանդակագործությամբ։ Դրանից հետո նա զբաղվել է երաժշտությամբ: Էլլենը գիտեր դաշնամուր նվագել և կոմպոզիցիայի դասեր է ստացել գերմանացի կոմպոզիտոր Ֆրիդրիխ Մելերից։
Էլլեն Ռոսվալ ֆոն Հալլվյուլը մահացել է Ստոկհոլմում 1952 թվականին և թաղված է Գոթլանդում. նրա գերեզմանաքարը պատրաստվել էր իր կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Irja Bergström։ «Ellen Fredrika Wilhelmina Roosval von Hallwyl»։ Svenskt kvinnobiografiskt lexikon (անգլերեն)
Դամմետ (այլ կիրառումներ)

Դամմետ (անգլ.՝  Dummett), անուն, տարածված է ազգանուններում։

Դամմետ Մայքլ Էնտոնի Էրդլի (1925-2011), բրիտանացի փիլիսոփա, վերլուծական դպրոցի ներկայացուցիչ։
Դամմետ Փոլ (1991), անգլիացի ֆուտբոլիստ, խաղում է «Նյուկասլ Յունայթեդ» թիմում։
Լիվադիա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լիվադիա (այլ կիրառումներ)Լիվադիա (հուն․՝ Λιβάδια)՝ համայնք Կիպրոսի Հանրապետության Լարնակայի շրջանում, համարվում է նաև Լարնակա քաղաքի արվարձաններից։ Լիվադիան բնակելի է դարձել բրոնզի դարից։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2011 թվականի տվյալների համա բնակչությունը կազմել է 7206։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Լեոնի կառավարիչների ցանկ

Լեոնի կառավարիչների ցանկ, իրենից ներկայացնում է Լեոնի արքաների և կառավարիչների ցանկը։ Լեոնի թագավորությունը (իսպ.՝ Reino de León) միջնադարան պետություն է, որը գտնվում էր Պիրենեյան թերակղզու հյուսիսարևմտյան մասում, կազմավորվել է 910 թվականին, Աստուրիայի թագավորությունը արքա Ալֆոնսո III-ի որդիների մեջ տրոհումից։ Նրանցից ավագը՝ Գարսիան, ստանում է Լեոնը, երկրորդ որդին՝ Օրդոնյոն, ստանում է Գալիսիան, իսկ կրեսեր որդի Ֆրուելան՝ Աստուրիան։ 914 թվականին Լեոնին միավորվում է Գալիսիան, իսկ 924 թվականին Լեոնի, Գալիսիայի և Աստուրիայի հողերը միաձուլվում են Լեոնի թագավորության մեջ, որի մայրաքաղաքն է դառնում համանուն քաղաքը։
923 թվականին Կաստիլիան, որը մտնում էր Լեոնի թագավորության կազմի մեջ, ստանում է կոմսության կարգավիճակ, իսկ 1035 թվականին դառնում է ինքնուրույն թագավորություն։ 1037—1065 և 1072—1157 թվականներին Լեոնը և Կաստիլիան մտնում են Լեոնի և Կաստիլիայի թագավորության կազմի մեջ, նրանց վերջնական միավորումը կայանում է 1230 թվականին։
X դարի երկրորդ կեսից մինչև XI դարի սկիզբը Լեոնի թագավորութունը, որը հողեր էր զբաղեցնում մինչև Դուերո գետը, հարավից ենթարկվում էր Կորդովայի խալիֆայության ասպատակություններին։
Ռեկոնկիստայի արդյունքում, XI դարի վերջին քառորդում, Լեոնին են միավորվում մինչև Տախո գետն ընկած տարածքները։
1095 թվականին պորտուգալական տարածքնները, որոնք մտնում էին թագավորության կազմի մեջ, առանձնացվում են որպես կոմսություն, իսկ XII դարում Պորտուգալիան անկախություն է ձեռք բերում։
1516 թվականին Լեոնը Կաստիլիայի հետ միասին մտնում է Իսպանիայի թագավորության կազմի մեջ։ Լեոնի արքայի տիտղոսը մինչև 1707 թվականը մտնում էր Իսպանիայի արքաների տիտղոսակարգի մեջ, որից հետո այն վերջնականապես վերանում է։


== Ցանկ ==


== Գրականություն ==
Bernard F. Reilly. The Kingdom of León-Castilla under King Alfonso VI, 1065–1109. — Princeton: Princeton University Press, 1988.
Альтамира-и-Кревеа Рафаэль: История Средневековой Испании
Корсунский А. Р.: История Испании IX — XIII веков


== Աղբյուրներ ==
«KINGS of LEON» (անգլերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-26-ին։ Վերցված է 2012-03-15 
Пелайо из Овьедо.։ «Хроника королей Леона» (ռուսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-26-ին։ Վերցված է 2012-03-23 


== Ծանոթագրություններ ==
Բոսնիա և Հերցեգովինայի բնակչություն

Բոսնիա և Հերցեգովինայի բնակչությունը, Բոսնիա և Հերցեգովինայի տարածքի բնակչության կազմը։
2016 թվականի հունիսի 30-ի տվյալներով Բոսնիա և Հերցեգովինան ունի 3 511 372 մարդ մշտական բնակչություն։


== Թիվ ==


== Ժողովրդագրական տվյալներ ==


=== Բնակչություն ===
4 622 163 (2010 թվական, հուլիս)


=== Բաշխումը ըստ տարիքի ===
0—14 տարեկան։ 14 % (տղամարդ 333 989/կին 313 234)
15—64 տարեկան։ 71 % (տղամարդ 1 655 669/կին 1 625 750)
65 տարեկան և ավելին։ 15 % (տղամարդ 283 233/կին 410 288) (2011 թվական)


=== Միջին տարիք ===
Ընդհանուր միջին։ 40,7 տարեկան
Տղամարդկանց միջին։ 39,6 տարեկան
Կականց միջին։ 41,9 տարեկան (2011 թվական)


=== Բնակչության աճ ===
0,008 % (2011 թվական)


=== Մեխանիկական աճ ===
Բոսնիա և Հերցեգովինայի բնակչության մեխանիկական աճ
1000 բնակչությանը 8,89 ծնված (2011 թվական)Ծնելիությամբ Բոսնիա և Հերցեգովինան աշխարհում զբաղեցնում է 212-րդ տեղը։

1000 բնակչությանը 8,88 մահացած (2011 թվական)Մահացությամբ Բոսնիա և Հերցեգովինան աշխարհում զբաղեցնում է 79-րդ տեղը։


=== Միգրացիա ===
1000 բնակչությանը 0 գաղթյալ (2011 թվական)Այս ցուցանիշով Բոսնիա և Հերցեգովինան աշխարհում զբաղեցնում է 76-րդ տեղը։


=== Սեռային հարաբերակցություն ===
15 տարեկանից հետո։ 1,07  տղամարդ/կին
15—64 տարեկան։ 1,02  տղամարդ/կին
65 տարեկան և ավելի։ 0,69  տղամարդ/կին
Ընդհանուր բնակչություն։ 0,97 տղամարդ/կին (2011 թվական)


=== Մանկական մահացության գործակից ===
Բոսնիա և Հերցեգովինան այս ցուցանիշով աշխարհում զբաղեցնում է 155-րդ տեղը։


=== Կյանքի միջին տևողություն ===
Ընդհանուր։ 72,7 տարի
Տղամարդ։ 70,0 տարի
Կին։ 75,5 տարի (2013 թվական)Բոսնիա և Հերցեգովինան այս ցուցանիշով աշխարհում զբաղեցնում է 45-րդ տեղը։


=== ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ ===
Տարածված է մեծահասակների միջև։ քիչ քան 0,1 % (2001 թվական)
Ապրում են հիվանդությամբ։ 900 (2003 թվական)
Մահացել են։ 100 (2001 թվական)


=== Ազգեր ===
Բոսնիացիներ 50 %, Սերբեր 32 %, Խորվաթներ 14 %, այլք 4 % (2013)


=== Կրոններ ===
Իսլամ 52 %, Ուղղափառ 30 %, կաթոլիկ 14 %, այլք 4 %


=== Լեզուներ ===
Բոսնիերեն, Խորվաթերեն, Սերբերեն։


=== Գրագիտություն ===
Ընդհանուր։ 96,7 %
Տղամարդ։ 99 %
Կին։ 94,4 % (2000 թվական)


== Բոսնիա և Հերցեգովինայի ազգային կազմ ==
Ըստ առաջին մարդահամարի, որը կատարվել էր պատերազմից հետո, Բոսնիա և Հերցեգովինայում հաշվվում էր 2564,0 հազար մարդ, որոնցից 1136,1 հազարը սերբեր, 788,4 հազարը՝ մուսուլմաներ, 614,1 հազարը՝ խորվաթներ, 4,3 հազարը՝ սլովենացիներ, 3,1 հազարը՝ չեռնոգորացիներ, 0,8 հազարը՝ ալբանացիներ, 0,7 հազարը՝ մակեդոնացիներ և 0,5 հազարը՝ հունգարացիներ։

ԲևՀ-ի ազգային կազմ
		
		
		
ԲևՀ-ի բնակչությունը ըստ ազգության և ըստ համայնքների՝
		
		


== Բոսնիա և Հերցեգովինայի լեզվային կազմ ==
ԲևՀ-ի բնակչության լեզվային կազմ
ԲևՀ-ի բնակչությունը ըստ լեզվի և ըստ համայնքների՝
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Living standard measurement survey 2001
Լագուսի գավառ

Լագուսի գավառ (պորտ.՝ Microrregião dos Lagos), գավառ Բրազիլիայի Ռիո դե Ժանեյրո նահանգում։ Մտնում է Բայշադաս Լիտորանեասի մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 478 811 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Զբաղեցնում է 2004,003 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 238,9 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը 2003 թվականին կազմել է 8 913 239 094,00 (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 20 681,25 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Արարուամա
Արմասան դուս Բուզիուս
Արրայալ դու Կաբու
Կաբու Ֆրիու
Իգուաբա Գրանդի
Մարիկա
Սակուարեմա
Սան Պեդրու դա Ալդեյա